(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "De scholio quodam ad Platonicae Civitatis initium pertinente [microform]"

miMMICA 












M.OGIS ET PAEDAGOGIS GERMANIAE 




#■ 



^^tKKlaULVIAS DTOK A D. ZXVIIL M. SSPTBMBIUS 



fc"'- 



^/'iii 






5/ 

-i 



CONVENTUM AGENTIBUS 









SUMMA REVERENTIA AT^UE OBSERVANTIA 






•^■^:- 



*-'C 






DBDICATA 



,^•4 \ 

^•^ 



'^^c 



■^> 




AKTIQUARUII LITTERARUM IN ALMLA VIADRINA 

STITDIOSIS. 







VRATISLAVIAE 

TTPIS UMI V E R8 I T AT IS 
MDCGCLm 



,(«,jj vi 



^S^ 




^*- f^, 






///^. 



^t^lf^ 



'jQiS^iFiii&iiii < 




^i^ 




i^miiAIOil fffiL(»X^ 







5»;)f^; '-^^^ •■/ .^#5^^'^;*- '^'^:: " '■■ '''^■''.■^■'^^Sf^''1^^^ 



'-?>•>*>-:' 



•^■- jr^.-V 












imOaiS ET PA£DA60G^ GERMMIAE 



>f^j^//*ijsk- -tiVA 






*feV 



. ^ VRAmLAVlAE DiOE A D. XXVm. M. SfiPTBMBRIS . ^^ / . #^ 

.:«.'A, ■■ , . ■ . ^ - . ■ f • ^-. 



•■^-i 

€" 






CONVENTUM AGBNTIBUS 



'^l StrHMA REVERENTIA AT^UE OBSERVANTIA 

'/■ -s - ■■" ■ 




■*v.-.. 









DBDICATA 



AB 




AKnQUARUM mTERARUM IN ALMA VIADRINA 

STITDIOSIS. 



D ./ 



YRATISLAyiAE 

TYPIS Cr III V E R S I T A T I S 
MDCGCLyiL 





^» /-*#. 



^^ • »4t^ 



,-■■«» 




^^9^9., 



r.._,\ 









'■ \ ' ': , 



A[)li)(Ja(KlIH*I AMAJJar)81M 



•*■■!*;<- 



■■^■:£'h' 



m:km;mmx) HKK>i>/diWA^i xa Hiooaojuw 



f,U*Uj^>«'i*iItir' .K 



:'X ,<: A ;tiG«i fiAiv/^Ji-iTA.; v 






<-JJJliTHMrV/, MIJTHMVHOU 



AVi:\K /j^c.iii^ ..V lA A:'i v'.:'.^::'^^;^^} Af».?^'-x 



'VI > -.<!^U( 



A '::.) l, 






v^ <^ 



. i' •('«). •>.<.. l(*ff 



::^ 



*tj«1rta'r :??ihli*j»'» «h | ;» ti.i»' tJa ^ '> ;•♦ ''ii^in-»* *i »1» ii»! <.;f;v»i»1 <jj| • 
giiiiltufc^ hr i<i:t .ntn*^ ^>tn '.>■•.. n •.i-n .r ^DtM-. i 4 p . f r ♦ ■. .t» mj^-»'# ji ,•; : r. •)-i» 
vtV siJH'»;?»!: ► . :•• I ijitj ftit > .Ai » ••m •>.. . 1 ' " ! t f 1'.^ -1» » ».i> in.i'»;» »•:,» 

«•♦CW»»'»'}'^ :.<j ».^'».i »0 »;.i >.-.'iiir >■»:> jt.s- » ' ... • . ' i .■ 4i'.|; « -iiK''' »rt • »*'► 

jT.i II > «itVrj •'■-'< j! •';'l>»-t »1 ».|»ln,i ' » .i' ;:t» '• * t \. < »r i « .• ■ ■ • f . • o , . > . !■" 1 ;» » 

-ilrl lii! I »l'| »•» »li'' I :• K.; ' »J» » l! i'.> "1. '• .1 !»■'< »» . .. ',■,(• 

.•• . llii-f^j-' M > 1 . )" iKi'i >'|in'»-> '»,'■?♦■■■'' • >, -' ■ > .,r > I : ■ .. • .,?:>• ;, .'■: ' >,.. Uttt 

-n ». .. > . 'ti , '■ 1».» * t!. - > M '^i|fc< ' >^- ■•^'■■^ ^jl/ 9 ^ _^ ■ ".. > • f , • « » 

Frooomiaiii. 

•)>■*•» .'. ai- •:.! rni ■-.■•{ IS" 5,11 > ■» > ? r • '■ v n ^^ ^, ..\ , • .; .; I ; ,, .fl ' 

'T » ■ ; J •-'.'• »1 "»• T I ' , I • . 1 ' I '•...'•»•.•• I i < / » ; > ] -^J j ■ f ; jt ;, ■ J 

->i jH>^i ,"!!.» I • '■ .;;!,. .11 !->■»./.» ■• ::;.>•.!'> ■ :. .; • •;• • •• . 1 » ■!;» •|t ' 1 ' 

r .;,i ' ),;. i * ; f • I > ' it »-•.'■' . ,." ''-'•• ' '• f .. ■• I •" . ■ :.' I " ■ ' ' 

K^o(fr)Eitem «miei, cum ab eo sermooibi» de optima civilAte oMe«tati eMeM, 

^^oMerb die similibtis orati^nii epuiis remonerari constituerant metfH/t ^uidiqiuitBL 

iU>i reliqui fecerunt a<l hoc oonsilhim exsequendum. ^uam Apleiididuia auteai 

faoo extilerit convivium, quamque apti faetink iili viri ad Socratem talibas muiK(- 

i^^ ) liOBpitalibus etelf>iefMium\ Timaeus el Oitias diatogi satid deelaMnt. Ke 

tiMiMiexBpectetis, viWdoctiasimi, ut inter Yeitroe literatissiinorum kominum se^- 

iik>4ief» '#1' nostram, quam ad Vos salutandos oomposuimfus «didmivsque «cri^t^ 

ttncokiin -«(milis infrercedat ratio ei, quae est inter Polititam et duos illos amieo- 

Aiml dtalogos. Ne miremiRi^ quid sit, qnod m hoc coneursu homiaum eru4itlMf- 

flMiiirUm' ingeniosiseimorumqiie fios surrexerimus, qiii neque aetati^, nequ^ kigeni<$, 

neque doetrifia sumu» cum 'iis, q«i inconcftio Vestro sedent, 'oompasiBuufi;- Vetllra 

••ftim'*timt>anitaie>fi*^ speramun fore ut hane veniam nobts^detis iion ilitimi >^- 

1» 



•■■Jv:.' 



den ut patamus molestam VobiB, ut ealutem Vobie dicamue hac in urbe doctis- 
simis hominibus hodie liberalieeimiBque studiie affluenti et pro noetris viribus 
adventum Vestrum celebremue. Profitemur, nihil aliud no8 agere, niei ut studium 
quoddam atque officium Vobis tribuamue et ea, qua par est, diligentia Vo6 
obeervemue et colamue, quam^aB magnum faciamus periculum, ne magis Iau> 
dandae noetrae erga Vos voluntatis, quam doctrinae atque ingenii specimeil 
edidiese videamur. Dicere enim vix possumus, quantopere nobie ipsis gratulemur, 
xiuod Vos, viri doctiesimi, florem tanquam philologorum et praeceptorum Ger- 
maniae, in Aula nostra Leopoldina comiter exceptos compellatosque conspicamur, 
cum nobie liceat oculie intu£xi hjune Vefitrum degickir^iiBsimorum hominimi conven- 
tum, auribuB audire Veetros sermones plenos omnium boarum artium ac dieci- 
plinamm mentibusque percipere. Nam talera virorum doctorum concursum non 
solum ad univeream rem literariam Germanorum gravuBsimam, sed etiam ingen- 
tibus in patriam ipeam meritie ineignem esse ceneemus. Conciones habentur 
jH^caltoruin Germanorum ac medicorum, consultationeB fiunt et conventtiAr.l^ 
rem aerariam ac tributariam ordinandaro: haec et alia consilia omnium.gaiuUo 
.*c plaueu excipiuntur, quod sic omnes p&triae partes magie magieque in uniuf 
■populi civitatisque corpus coalescere putantur. Quid tum exspectare licet a phif 
Itido^rum eorumque virorum conventu^ qui vel optime jneriti sunt- de juventute 
Qermanica ad humanitatem iniormanda, qui eam potuBtimum colunt dieciplin«iD^ 
quA omnes artee, quae ad humanitatem pertinent, quaei cognatioue quadam.ae 
yinculo inter ee continentur, qui maximopere student ac favent literie Graeois 
Romanisqne, ^piarum nisi lumen acceeeiBset, omiiia apud noB jacerent in tenehruk 
Sunt h£iec etndia, quae adoleecentiam , ut ait Jtf. TuUiue, alunt, seneotutefl» 
obleetant, secundaB ree omant, advereuB perfugium ac aolatium praebent, del^ 
^iant domi, non impediunt forie, pernoctant nobiBCum, peregrinantur, ruBticantiUi. 



-^ 



'■-':. ■'■' 



Qoif mt^^^^^ifiii^-ise^ ¥e) aetbiat, qataa miiitae mMe iinagmes rioB eoliiin ad in- 
teeadtuB^ j «reruiii> etiam ' > #d ; imitaBduni , foHMeimoniin patriaeque ae libertatis 
;, «iqaBlHisiHiorBid viFeram expreesaaBerif^refiet ^raeei et Latini reUqaerint, quas 
^ "aoe omnes nobis eemper proponentes animos et mentee, vitam et moree eo^ia- 
tione ip«a hominum excellentium conformamus! Quid igitur mirum, ei universa 
Germanorum natio ex his potissimum literis verum saluberrimumque mentis cul 
tum a^ fruf(^tum .j^eri^k^ hominum et mentibus et 

moribus ac prope deeperata esset, illie literie renatis iterum iterumque ad novam 
vitam tanquam ex eomno excitata est ! Quid dicamus de omnibus illis viris 
doctis ac ludorum magistris, qui vulgo putantur ita se literis abdidisse, ut nihil 
possent ex his neque ad communem conferre utilitatem neque proferre in ad- 
spectum lucemque, qui modesti umbratilem et a vulgo et ecena remotam vitam 
agentes, cum nihil agere viderentur, majora tamen egerunt, quam multi in 
negotiis publicis versati et populari aura subflati. Quid amplius? Quidquid deli- 
rant imprudentes, satis nobie persuaeum est, antiquarum literarum studia etiam- 
nunc et saluberrima et plane necessaria eese, ut inetrumenta gravissima animo- 
mm excolendorum morumque formandorum, atque cum in naturas eximias et 
illuetres haec ratio conformatioque et cogitandi et agendi penitue invaeerit, ad 
qnam novieeimi rerum geetarum literarumque antiquarum ecriptoree viam demoii- 
etrant, tum fore ut praeclarum illud ac eingulare exietat, a quo salue patriae 
exepectanda eit. 

Non eolum igitur rei literariae, eed etiam patriae gratia cum quem- 
qne Veetrum, viri doctieeimi, tum vero Voe potieeimum, qui vel ex longinquie 6er- 
maniae partibue vel nunc primum ex terrie Auetriacie, ut jam nuUa inveniator 
yatriae pare, quin eit particepe communium noetrorum etudiorum, huc eetie pro- 



^m'- 



-■■., v 



(ectii, in Alma Viadrii» ex «nkni ubatn auitentia >plnriinuitt salyere jubenmi pr^ 
cantes, ut ho9 qui ingequuntur stadioi-uianoBtrorwn qualeacunqae frwctuS) > ^ 
documentum qvamvis exiguum nostrae erga Voh reveorentiae esee voiomu», 'benigna 
oomiterque accipisti«. '• • • x i-: .i; -ii.Mcvit i t j.u m A'\\.m ^fttjn-* * »i| 

y. • , t ; ; ' .' . 1 :■'.; •» •:. >•» m ■ '''»-n» -it .', M''»(i ,ii».|i -ia-M^ 

) • .> ■ ■ ♦. • n; . ii, <■> , ) f >J .'. » I.J..CI :ii.«f»natm-'>i> 



•t . -f 



. !■ ' ; . J 1 ■ .y ■ • *i ' ^ , 

>Tinolof iae it4idio»i trttisltt^^ 

'• '"'•..'.>,-'»'>■> 1 »■• I ').;■-'.' I. »<rrf 

•• ■: ■• ' ■ .1 i : » .» '•'••:;."!T ■ir'.''.>» ■ -i., ■'>•>>!» 

. . . • i ; ' • < . • . 1 ' < I . . » > ) ' ' . r. » ; • ; I -^ •» I I 

. ) . ' . • ■ ')»>■■; , » ' ■ , I • • . • " I 1 ") J "^ 

I '.. ■ ;> . . • ;.'■). ! _>., ..,i..i .-. •• . '. jn »^ii 

:<,'•.)''' . . ' . .. ., . ! i ■ 1 :.;->/•«•■' i •! '"■i,)^ ».-; 

,'j . > . . '. , ' . 1 « -Tv , ... .. \> '.> - f " 1 I ■ . ,' . ' i;,; » :» i I I iit .ii4»i 

) . • , . . ' ' ' ' > ■ ■ ii .,■' ■ ' ' i >..'' I •■>'.-•.•),•;, <r 

« • • - ... II'' ' '.. •'• . '! » ' '^.:.' •! • ^^V ' .1 •;: ' . I I •, t>i I 'tl i 

; , ' >• 'J.- » •• • • ) ) ., . i' i • ' ' , • ■..».: •■•)■,■ '.i. . .j 

• • ; I • ■ * .'i .^ 1 .; ' n ., : :ji ..»'<• j n .•.'■:•''-/».« Mir»:r!> 
. :., , .. • . ■ ,> ' . >•.. .'• ' ■' :. ') r ., ••; ; .>.i^ ri:* t;».;-:)'? 

' ^ i,'> 'i;'» > yAt^ 

II _ ., ., ' ; >.- ; II '••' '.■,.• • '• : ^ V ••» ' >'/, 

• » '. • ' • < 11 .-• ' • / j • , f»' .' •(•••;.'».» fi. ,. i; : , •:•• iV ♦ifl» 

> •, ').» ■' ■•■ ■ • : / > ;!? ii ■ ; ■,» '•I • •» ;■'■!;.; ; >.;• xAH 

, • , ' 1 • . M .■; • ' J* • tH , i » ij« ' iMS . . •>■-:; .i, I ' '. :, » ' -. I »ki4 ti#(| 



'^ 



, ■■■ f %■ 

,v •:^;'v/:-- .: -j 

yftUkV^ivl itiulurjktn'-^ lii i'-i'\'Al «.'t .«j<jjTj»r.; hif '!:'•<. ,*»... !i< :t ';<»•» ;!•'.:;;. '•i.j; ^i •! 

«pulooi^ hjiijt; ,«'}nuin;^tiT jiJKfi«,»»p i!!^'j';f;M (i;i iiiUi-' l'r , . f f ■<' iij /' «^ u : » :( : l ('.i.^fr'*. 
f>»enf jT nJ •>ii»>l»;I*J.»5 •»«'>it(iBl<A •■h'<ui'n'i hn !f:,<r;!f. . .•«'+.? 'iji.'' ;f n ; r < J 'rt ^.,j .(.^* , .•■> iidcfi 
IMJOliji^i ,t>tj Hjii!'»!!}! ri)i;i<»'.i/[ i',r,'>, |.'jt!i! .a i.l i:f •.>;<;• i •' i '. • • i '» , Xf s 

.•;V.-. ,. .-J...S ■ . . , , . ' • ■ 

■ t%it*fy JUf) , fJi'«I»Jl'.r Miiii'*' '\ui-Uf^. ■>'(•• n ri;ni ■■■■>. ,««•"; . ^ .'. {!.<'. •' 'i^' • . • ; , }f , » '• , (i 

,i}t»l'} iM«»*j«lM«' ?j')i'li<.»i i'liijj'. ••;•}«• ►;.<;>i-'i!i, •/»;•/.. »r V ,1« , ' j. .■ v/ ., ^; ., ,/ f.!(;^j', 

i;lt*::!«.il'u'. c ii'»:;r' ii. ,-; hr.pj . «,,!ii;i'!!(. «:»;(. ;r '*-».)!'•• i; ,j -c i. »'.«'• « : i s '• , ;- ; ;; 

,i*»j;'-l *•;••.<! «'''l-i-;.!;/^ iii i»n.''' I inj;'!' nu l»t'«'.'j' :i, .i;*,'!V. , 'r ( •. r.»:, • '''«i^r « r >• i" ■ ; •' f 

■:;;:i:;i*.)iM«fw*;,«ip»fl^ 

,i«^>!jidtl ,1» .7/ ''Jiiliuj ri»-iii;"> ;;J> ''^'tffirtUMfttel^i '■'''•' ' ''-i ■'■-■>"<•'»'' * *'< ;: « l i:-; -rH 
n •if^i.' I.: • )('!ii !'(i»!i . tifrif ', (1. l-ijij. iiip r;1»!'.''. ••■<»■ 'ir i ' •' '■(•^ !'•( '• ••'•■!;?-' (/ 

Ad ilhi,' qUftie hi Pl^nis eivita«t ^: 3^, A.>'legiiJteor verba: ^i^Miv^jU««N>( ttr tj^ >«^ 
j^ ajta %ffv Ibpti^V' ^wkopuvoq ^AitUa&%u Ttod Mbennrs sehoBon: #»(>n^^ ^vtof^a «^v *4)» 
fiut^ Ttaifu9ij¥ttivty' fiftfSv^ ' ^i^ ^«^ "^^ /te^Xa. jrtidr «ti^ /tt^ f/oy fi^ Xmtv, *Emaffa^m£$mt 
ttifphg ^lfitfl Shfwinetii^ U ok 'fMi&i' tt^ ^itvfjyno ^fl }ll9^i^^ «0^ 9r Hehtwf f nata t^ 
lijAinviif i&vtiik tk'it(A fi HilfMktfiTtinv 'PtKii' ^vtirdi ^uxq^ ffara^^^am xat& t^ Bh- 
e^Wlbi^, ^ «f; xb^ nfjtXog SUog M^ t^ ^, xet^ oV ^ IfcAr tv^ '^j^y^ ^^«^ 
/lov^ viJtAmr( Vov TtQog ^AtXaHtvovq itolipibv' a iii^tdt^' BevStSHstg xalovftivotg eVftfto *}i 
Sic hoc scholion extat in Schneideriana Civitatis editione minore (a. 1841) ex optimis 
codicibus restitutuni. — Videamus, quae sit vis ac veritas earum, quae hoc in schoGo 
tradantur, rerum. Eiiadratur enii»s Platonem ■ IUq ,]loco sigiufieare voIuIa^ Pan^thenac^ 
iiritiOrti-;^etebr«(e vero «(ia«i '^se Pa^athenttea mi^TO mh fbiem men«ii Hacato mb a eoiMa , 
jn quibu$ vestis Minerv6e circuniferretur,' cui certamina deonim contra gigantas atque iDonttR 
victoria conspicerentur intexta; minora aiutem Panathenaea acta esse proximo a Bendj^ii,^ 
4ie M9i Piraeeq atque i^ iis circumgeetat^ 8trf^;ulam„.in qua depicta iyerint res ab Athe- 
nkul6ibu« coiUra Atlantlnos gestae. Hiftec, quae a schotiasta de peplo iUo Minervae meiaQ- 
riae prodita sunt, permultis viris doctis argumento eae ridenttir fMimlaDi ill«m Atlantteani 
eMe andtqnissimam. Velnti Aiexander Hnmboldtius ^ in bbro „ExaiiMin Griliqiie de rinstoire 

:"■« • H ,f[;,, ■'. < ,,.. ,. ■ -. ■ ,-.;; A •;. •:-.>■)': v i . • 'i 'i • • ■ ■ I ■• i ■ , ■ ■ ,i • ; . ^ 
' t " > l ''< ' < l'' < I I i iiii •' I •■■'■ i - ..^ ': .iS ;• . . -.;'.W .■ ... , . 



■ • rr» 

•1. .«; I 'V lijKt4r««|» huju» .«diia4ii vefb», cuiH «(d.eant, qu«m nostrae oispatAtiOQi jproposaimoe, fiaem minas spCf 
«Hftnt, 9r*etenik>tUB»us ; ^t-auteni apu4 S^sbeiderHmbaeo-: vovtmw 8e ntil 0paxe« iitotimvovVf ixel lutl Bkfiti xoq 
«Atkot t q 'Jtm^.wA ttitmfiv^.^taii «itqt^w. taiiwa f h$lHfo ^«qr»U» i >oc irptitf ixl iixa. Cfr, Proclom (%d 
Tipa* 17:.K.^/i^'i>^&: ,ou yttf %i ii^.net^mtti itrildstu t^ ivtmrn hii itnitrg ^a^yrjfitovos^ oitoloyovciv ol xtf) 

itft^ ytfmt^amtH'.-.- t: ".j-.s'. ■■,■ , •'<< i\- i't.<r. • !• i-; '■-'•,;.- •• ifii»!» ;• i ,.•• • ^ • _• . .• .• ■ '•xn^ 

') Haec nrnt Hrfttiboldtii *rerbft: „Nliefe der Bemeititog; de» grossen Kenners nnd Forachers 'dee grieehi- 
ij&ell Ahe^nms, lEidekli, ist -ei Iump(«lehHel( die Krw&hnojig dee AtUmtenkriegee a» 'den kieinen PanatkeaJka, 
Wifciie ^r das hdlie Alterthtim ' der Ueberliefervmg tob der Atlantis epricht «md den Beweie dafiir U^ert, dmt 
lii^t AHe» vti diies^ Mythe EMitelrtanjp d^s i?^to w^. „An den groMen I^nirthenien tmf man in feiarUiinp 
IttoEage efh Peplon der'i[}herv'ft ieinher, welehes den Kaini^ d^ Rie«en and den 6i<^ der GOtter dei SAym$t 
ftber dieselben darstellte. An den kleinen Panathen&en fmf mao ein andres Peplon OBdiar, wekhea dantatHf, 



8 



de la g^ographie du nouveau continent" inscripto, ab Idelero in vemaculam linguain 
translato, res ab isto scholiasta memoriae proditas non solum pro exploi«tis habendas et 
sine uUa dubitatione excipiendas , sed etiam cum Mwrcelli quodam £rfl^;mento , apud Proclum 
nobis servato , insigne documentum esse censuit ad fabulae Atlanticae a Platone in Timaeo 
et Critia enarratae vetustatem denionstrandam. Haud secus Nicolaus Bachius (de Solone 
poeta, Bonnae 1825, p. 53) coUigit, illam fabulam post Solonis etiam aetatem, qui cum 
civibus eam communicaverit, servatam et ab Atheniensibus praecipuo honore habitam esse, 
quin etiam fausta fortuna servatum censet monumentum, quod rem istam a scholiasta 
descriptam sub aspectu nobis ponat, Minervae quoddam simulacrum in Augusteo Dresdensi, 

figurae inter se pugnantes Conspiciunnir, Atnemensiuih et Ailibtinonun esse mrbitratur. 
Hoc quidem loco demonstrare non lv9^WMlMHi[us de causis potius W. G. Bekkeri, 
O. Mdlleri, aliorum amplectenda sit sententia, qui quidem censent, haud dubie hoc signum 
pugnas d^orum et gigantum depictas ea^hibe^e *); sed pro explorato, statuin^i^ hos vii^qt 
recte judicasse. . Aodiamus igitur uunp ea, quae O. KUlI^r, cum Sumbol^ti^ni operi^ p^ 
suram ag^ret (G<^tinger g^l^hrt^ AAz^iBenj 1836 p. 382),,de auctpritate.^iji^ ?cl\©li^ l^ipcjf. 
kulerit *). Rejicit quidem liic vir Qoec^hti et I(u|uboldtii si^i^t^tiam piato^is ipsius t^j^j^Q^Ct 
confisus, qui, ai Aihenien^es iU^o. tampore in Paoathenaeis A^Iantican^ fabi^Iain ,9^9 cc^l^j^ra^ 
sant, cui^ ei quam maximam veU^t ^isidicare fidem atque au,ctoritatem, non ^9|[a A9gf[x 
ptioi'um sacerdotum et Solonis- narrat^one nisus esset; s^d no^ dubitat O. J^t^Her, q<^ 



• •■■ 1 •••^ i< i'j 



Wie die Athener, angeregt von der Hinervs, im Kriege geg^n dle AUant^n die Oberliand behiftiten." — DiaMS 
AndeniDStk tod dei^ Kiiege der Ailftnteit aof dem Peplon 4ec kl^en Panstheoien und dM voafVokU^ mCt 
bevrahrte Fragmeat des MarceUoa,, welcho auf die Elrinnerung an eine physische Katastrophe jenseits der S&u» 
len des Herkules iiindeuten, verdienen eine emate Betrachtung von Seiten derjenigen, welche in die FinstemiMd 
der geachichtlichen U6berlieferungen einradringen »treb*h." ';■< mii • • m, , . ,.. i ■■ i Hir-»:/^ 

*) Cfr. W. G. Becker, Augusteoni, Dreadens antike Denlcm4lef, t. 1 tab. IX, X. dtua^,'AntH)iMe«"ot^ 
Athehs, IV, 1, 2. O. MtUler u. Oesterley, Denkm&Ier der antike» Kunat L, M. 36. In Unirenitatia Viadr. Muaee 
•rchaeologico hujos signi exempiar «xtat e gypso fictum. 

*) DicH O. Miiiier baec: Jber Ver&aaer dee vorliegeadea W^rkee hat aich durch «inen Ufflatand beatia^ 
men laasen, der Sage von der Atlantis cinen ahathenischen Ursprung zuxuschreiben, und beruft sich, wie wir 
gestehen miissen, auf die. beistimmende Mittheiiung eines Meisters der Philologie, dessen Urtheile auch Uber 
mythologische Frsigcn ebenso frei von Leichtgittubigkeit, wie von Hyperkritik sind. Es ist die Angabe etc. — 
Ist aber nicht Platon selbst Zeuge genug dafHr, dass eu seiner Zeit dies noch nicht geschah, indem er sich nicht 
so ausschliesslich auf die Mittheiiongen der Sgyptischen Prietter sn Solon ond die Familientradition, durch die 
sie ihm zugekommen sein soUen, bemfen kSnnte, wenn die Athener bei dem HanptfMte ihrer Qdttin dea Ifj^ 
thos achon eine so ausgezeiehneVe Stelle eingerftumt h&tten? Der Panathen&isehe Peplos war bekanntlich e&i 
immer neues Feld fiir grossartige Sujets der antiken Stickerei; die makedonischen Herrscher, Athena verdieale 
Mibmer fanden daranf ilire Stelie, man trieb riel Pronk damit noch in der rdoiischen Kaiserzeit, wie Herodee 
Attikns in der Zeit der Antonine iim cuerst als Segei eines von Maschinen bewegten Schiffes durch die 3^ra%- 
sen Athens rolien lieas; wie natGrlich war es nun, dass in der Zeit, wo Athen eine philosophische Akademie 
feworden war, in der eine neue Platonische Schule herrschte, Platons Kritias wie etn altea Epos gefeiert ond 
4ie darin erztthlten beiapielloaen Grosstiiaten dar Atbener auf denPeplos gesetxt wurden. ,So vernnkt un9 dw^ 
Aller traditionelle Boden dieser Platonischen Atlantis." >«:,., ^^4^ 



- ■':■■■ V _ 

,;fr---.'' 0-. 

ptfMenore 4etniim tempote^. <ivm urbs Aiheiuentium philosophonim quaedam acadeaua» . 
^feeta esset, PlBtonis Critias tMnquam prisicain cumen populare celebratus sit, res autem tn 
eo enarratae in peplo Panathenaeo depictae luerint. — , , .. ,.;... ,,■. . : rj^. 

8ed ne hujus quidem viri opinionem probare possumus. ,.«o 

v^ '''Si quidem verom esset, quod scholiasta dicit, in Panathenaeis minoribus rictoriam 
Atheniensium de Atlantiuis ita celebratam esse, Pli^ hoc die, quo ipsi illi ludi edebantur^ 
saiae commodissime hac re usus esset, ut optimam civitatem in motu positam depiogerel. 
Sed, ut O. MUller jam recte sensit, Plato ipse satis diserte ac dilucide nos docet, suo tem-t 
pore civibus Atheniensibus res illas uondum cognitas fuisse. Narrat enim in Timaei introitu» 
Sblonem quidem istam fabulam, postqnam ex Aegypto Athenas transtulerit, carmine epdco 
celebrare voluisse, sed cum propinquis tantum ac familiaribus eam communicasse, per quos 
tanquam hereditate usque ad Critiam minorem pervenerit. Nihil vero neque apud Plato- 
nem, neque apud alium antiquuin scriptorem commemoratum invenimus, quo. stragula ista 
atlt alia re Athenienses vel ante Platonem vel etiam postea illam de Atlantinis victorie^ 
illustrasse intelligantur. Si vero Solo illos de Atlaniide sermones cum popularibus contu- 
lisse eogitandus esset, haud dubium est, quin et artifices et poetae et scriptores ad eam 
respecturi eamque mulds modis adornaturi fuerint. At Critias eam apud Platonem ut in- 
atiditam quandam narrationem ac sunuaopere miram refert. His atque aliis argumentis ex 
Platone ipso haustis demqnstrare possumus, perperam ista ab scholiasta prolata esse, si ad 
Platonis tempus pertinerent. Sed ne alio quidem ullo tempore ille soleranis in Panatlie- 
naeis minoribus mos obtinuisse nobis videtur. Nam scholiasta, ut jam indicavimus, omuino 
wravit, iialsaque nobis retulit. Nostrum vero uunc erit, ut fontem exploremus, unde magaus 
ille erroF fluxerit ac tam late propagatus sit. 
V •T</t> . Derivatum est iUud scholium haud dubie ex Procli commentario ad Timaeum Piar 
toais.scripto, ubi haec leguntur p. 9 B.: d^lov di ix tovtatv elal xaX oi yuQwoi %mv dtal6yt»v, 
t^^te noJiAteiag xal tov Ttfutiov, tiTitQ ^ fiUv iv toZi BevMeioig vTtoxeitat toI( iv IletQauI 
6qv>Hivoiq, h S^ iv r^ it^g ttov BevSideiMV. oti yag ta iv IleiQaiet BevSideux tjj iwatfj inl 
dtmatfi SaQ^ktihoCj bnoXoyovaiv ot neQi tmv ioQttav YQaipavtei;' iiaie o Tifiotos vjwxioeto 
av t^ etxddt tov avtov fir^voc. el i^, utg i'^^<; Qfj&ijaefat, xai Bavaxf^ijvauav ovtMV vnoxe^tai., 
d^iiov, ^i ta fxtxQa ^v tavta Ilccva^vata, ta ya^ /.teYala tov 'Exatofifiatavoi iyiveto 
tQttfi dntovtog. Neniinem fugiet, quani similia sint baec extrema Procli verba illis scho- 
liastae: ^v y^Q '^^^ fieydXa' xai tavta ^yov eig uOtv^ 'Exatofifiatwvog fi^vog tQitij aTttovtoq,. 
Multo iamen majoris niomenti est locus Procli, qui iegitur p. 26 F. aJUlo^ olv oltog jiinlo^ 
vn* avtov Ttokefjiov ixm: iv ^ vtxaiatv oi tQog^tftot t^g \4d^^vac, dvdyetat t^ ^s^, £aneQ ixet- 
vot o t&v IIavai>^vttiiav TtinXoq i^et tovg riyaviag vtxufievovg vtto t&v *0Xvft7iiav &e£v, auU 
v$i/vcg dnodidotat t^ 0^e^> dixcaog xai dXtj^^g. Hunc Procli locum si contendimus cimi scholio 
iUo, ifi iisdem rebus verba paene eadem posita intelligimus. Quis igitur est, qui ueget, 
oeortam quandain iutercedere rationeni inter scholiastam et Proclum ac talem quidem, ut 
i^US nota ex Procli duobus illis locis fluxisse putanda sit? Id enim vix cuiquam crediMle 
ait^ ^choUastam ex alio vetustiore fonte hausisse suum commentarium vel etiam ipsum in 
remotiore antiquitate ponendum esse queun Proekun Neoplatonicum. Julius Sc^ttokius, qui 

2 



ly -.-<'>;. 

^iM«!^^n«n senpeit de scboiiis ad PMtonis eii>italem perlineiitibas- neqne qtAdtjgaam aOik 
reiiqai feclt &d vetMtiraimos seholioKum tfuetore» ni4ftgnn4i(>A 8ati»'iMni»8krgunien(B»deaum>^ 
strat, ea vetustissima esse scholia Platonica, quae'a<IKeopl«lonie<Hrttiii eoramentariosredefuil^- 
sed qua supra horum aetatem ascendant, nttSa» esw. • i f' •'' »^M»ti xfjffrf *vi* f,'i>f '*^**'*^ 
' * At ne rec*e quid<em hie Platonis soholiietflla ProcU verba percepit, exeerpsit, ex- 
geripsit, ita ut indeetissimua et inoonsidera^ttssimus esse vicieatvr. Srravit primum, qak>d 
4i^t, hoc Civitaitis loeo (vijv rSv ftttttp£v Iht^a^hivtiicov io^t^) parva Panathenaea Mgnifieani, 
mm ex Thnksymaehi verbis, quae Civ. p. 'Hhi A. leguntur, de Bendidiis serkiotiem ene 
pateat. Tvatt perperaim qnin commemoraverit «choliasta: «u di jum^ nuvtt&ffvatm natce v^ 
Bh»^$i itiJkwv, ne ii quidem ^bitant, qni hoo BdkoHo ut gravi argumento ntnntur. Hie 
aufem error ex priore illo profeetus est. Nam cinn scholiasta Platonis verba ad Paa:- 
atbenaea refervet, in Civitate aulem ipsa ineunte legeret: xtmffitjv x&ig »lg ff»tQmit uqoiu»' 
^vfkevoq iji &s^y statuere necessitate quadam coactus est, Panatbenaea in Piraeo fieri solere, 
et cum negbgeBtissime et incuriosissime in Proclo cxcerpendo versaretur, miscuit, qaae ille 
de RencfkBis e« qaac de Panathenaeis eomraentatus est. Adjecit vero praeterea ex arbitrio 
ad vocem Jt^ktftov illa tor ngb^ UtXavrhorg verba, quae apod Proclum desiderantur. Quare 
eum satis appareat Proclr adnotationes apu^ scholiastam in deterius mutatas esse, miram 
!»«n e«t, quod idem omnino non percepit, qmd Proclus sibi volwerit, ctn» itt» de peplo 
IBnervae verba fhceret. Kon enim intellexit, eum loco illo sine dubio, ut solet, symbolicJe 
et allegorice loqui, id quod non minus viris d^octis recentioribus aceidisse vi^tor. — •< ; *! 
Leguntur illa Procli verba in ampliore quadam disputatioBe, qua Timaei locwm iotcar* 
pretalm* p. 21 A, ubi CritSas dicit, sibi reliquisque amicis aptum videriet Socrati gratiam re» 
ferre, et simul deam in festo coetu juste ac vere tanquam hymno coneelebrare. Copiose primttm 
#emonstrat Produs, quas' partes m universi natura suslineat illa dea. Mentis tanquam et 
cogitalionis vinetrii» continere mundum dicit Minervam , in quo etiamsi diversissimae reron 
apecies conspieictntur et contrariae inter se vires pugnent, tamen omnia secnndum oertat 
leges ordinata et instructa esse , quae conjunctae simplex quoddam et unum efficiant. Haoe 
nnitatem repraesentare et Minervam et festos illos coetus huic deae consecratos, in qoibm 
eundem consensum atque ordinem animadvertamus. His propositis comparat Timaeum 
dialogum cum Parmenide, qui quidem in raagnis Panathenaeis habitus sit, eum HmaeM 
te minora ca<tat. Duplicem enim esse deae actionem ac potestatcm , oXunjv ts xal fjufuu^ 
(nl Graecis utar verbis), t>7VBQ»6<tftiov re *a} iyxofffuov, %'oiir^v re xal ala&^^v, aheram 
representari majoribus , alteram minoribns Panathenaeis. Accurate autem disjungit utrumqve 
solemne a Bendidiis, qnibus vis quaedam extrinsecus in mundum invadens exprimatar*, 
eontra Panathenaea ordinatam et rectam rerum naturae compositionem sapienterqae con- 
stilutam virinm distinetionem tanquam iu conspectu nobis ponere: Minervam enim esve 
8a|>ientiae wmui el belli studiosam, qualis a Platone ipso dieitur. Tnm vero sequuntur 
iflta, quae jam protulimns, verba de deae peplo. Alia igitur, inquit, straguia circumi^rtmr 
bellum illud in se depictum exhibens, quo Minervae ahmmi vineunt, ut illud Panathenaeo- 
nim p<q^Ium habet Gigantas ab Oljmpiis diis vietos', atque hymnus oantatar deae justu» ac 
▼erus. Quo spectant haec verba? Nonne ad Platonis ipsius ista: r^v ^eav Sfui /v r^ nmv 



^^. 






.*■'•.■ T\ .'."',.■ ■ . ■. .' ■ " ■ 

tt 



f|W^« .jJMiaiMn Mrit ^UfMs. t^itfmif ^rovnm ^Y^^ufuaimv^ quae h^ looo iaftespretaadft 
s^}o«l«A? . Qpud .tuffl . •%aific«t hoc pc^ibua, i&. qu» laudes Mi««-nNe alttwaoniiB 
rtae wmti? Xstoe de< Feco ^odaoL peplo cogitaQduia, ao imagine taotiim utitur Pr^ 
tt dicendi '^odam flore poetico?: Non aUter profecto ii«9c rerba accipieBda,et intcir 
pv8taii4a,8imt. PepUim eoiBi iUud, quod Proelas Tocat, aenno «at iiAe Cnutiae ac reliqiior«Ma 
aBuoonim, certamma autem AliienieQsiiim, quae illi iatexta «unt., dei^i^aiit net,; q«ae im 
iUonsenaone eaarcaatur ab AtfaeniensilHUi quoikdam contra Atlaatiaofl gefltae, aeqne uUa 
cau&a eat, cur iUe £Xl»i ol^foi jsimlog Bignificare credatur Teatem illam in gaailheBaeorum 
muaorum j>ompa ge«tatam. . Ad.<ea enim, quae «ateceduat, j^KOyaomen ^vtoi «peotara inoB 
pote&t; neque ad aequentia, nisi l<tfte ad participium ipup wu aigw noiketwvy qua loeutione 
aocuratitts quodanuniodo definitur vis procominis. Apparet autem, i»oc /pertineve ad Plato- 
niaipsius i^^ba, ita ut «vto( ainloi «it illud pepA(un, qojod tanquam in sermonijMM icincmB* 
fefftttr. Hoc igitiu- sermonum peplum (o»*t«$ nixl0i) comparatur eom illo,. qnod re iPQra in 
PaaaAenaeerum pompa geitari soiet, quod itt^bfo^ 6 tmv Bttva^^^ntim itiTd^ apfriiatnf^ 
%Ha i^pellatione et oppositione aatis declaratur, aUerum eMe ¥«isQm Panathenaeonim p^lum, 
aiterum vcro 4ale^ quod eircumf^m tanquam alk^nyoo «ermone fingitur; atq«e oi iUnd 
oetttinet viotonam deorum., sic hoc laudes AthemenMun. Prockia yi&t& aanratrentei Atlan- 
tkam vesteiu variu. ooioribus et imaginibua depictam eodem Jmee peplum dieere potui^ 
quo Plato ipse de sermonum epulis loquitur. Hlud enim ornandae et figurandae orationis 
studium tantum abest, ut a Procli ratione dicendi abhorreat, ut nihil potius sectetur hic 
Neoplatonicorum scriptorum dux, quorum oratio tropis et figuris abundat. Sed ne novitas 
quJedc<^ et insolentia hijjus figurae praetexenda est; nam et alia sunt hi^us metaphorae 
«Dempla. CommemotttncUuQ antem primum est Aristotelis e^emplum ') , eu^ inter op«m 
nmneratur cannen rel potins epigrammatnm collectio, qnae nirtko^ appeUata est ab eodem 
iQ;o velo, qubd in Panathenaeis circumferebatur, ctd j;>raeter ^pslus I^Qnervae fadnora 
hflrgyir' res gestcie iotexiae erant. Multa vero aUa «xempla iaveniuntttr aptui Iiabnoir 
A>g]aK)|^. p. 379 *), ubi de Orphico quodom carmine smno est, q«od iiM»orfl>itQr B4n%o^-Mei 
Jtittvov. Sic apud omniom omnis memoriae gentium scriptores oratio Cum tela compa- 
mtur orationisque componendae actio cum texendo. 



. T *) ^^'- Sus^th. ad Hom. Iliad. II , 557 {ed. Bas. p. 216): Usf^fi ii i avxog Tlof^tos %al ou 'Jftand- 
Iqs tfvyyjpctfifMC x^ccYnuztvaafuvos, Sitf^ ^xXijlh) nhdos, ifsvteiloylae vf ^tnoptop /{iVxro %ul vtmv hucnm> «fifyi». 
n«\ imyfttHfUCTa flg avtovg, a xal teva^ifatpttat o tTo(ftpv(ftos f* *ote eU xov "OfM}for, lada orta xal ov^ mov 
Ko] «plfyHffib»' fxovta. Nutiim est, haec seu philosoplii, seu alteriufl Aristotelis epigrammata ia JLatholoeia CirMC» 
nomB serrata es6e. 

^F,' , ,;,:*J,|,4>t>eckiu$, cum dicat de carmiiubua, quao Orpheo adscribi solent, aic 4- c I*gmtar: nimim wtA ^ 
4ipwy8uidss velZopjro veJBrontino ad£erit>i vefert, Clenieiui Tee^Pqplnm etPhjwica juoctia firoAtina «4«ga^ 
f)tip« carapep utr^m pars Hierostolioan an Ari^telis Peplo ^iadlios iuerit an vero Oo^ogeoiae ^naudMK iaia- 
^gmbva rediderit, dijudicare prqpe temeritatis videtur; tata varios est ettam naiilty^^ hqi"» *»^'Tiiff om*.. 
tbios p. 1213. 3: nhikov ^o^tles i^a(ftvet o not^it^ onotov ttva mA x^ t o i mt .^|»y>fw. Alii f»ritMn . 
Tsrias rtellarum pictorss vel universum mundom peplo assimulant — Seqaontar apad Lobeekinm alia «tea 
giMieris ex«mp}«. 

2* 



u 

) ' Yidemus igitur, toto illo Prodti enuntiato nihil efQci, nisi ut Plaftouis dietio ^ir 

^siv apta iv rij 7rttvtiYt>Q8$ dtxcUti »ul dhif\H»(i olavns^ vfivo^itti iyTuttfitttZfiv eiroamschballir 
et uberiore oratione expUcetur ad dialogi ipsius argnmentum apposite. Testis vero h^M 
sententiae gravissimns est Proclus ipse, qui p; 41 E. ') tria tanquam distingoit peploran 
genera, quorum unum re vera contexatur et circnmferatur ad Minervae hiiides celebrandas, 
altenim Platonis sermonibus contineatur, t«rUum vero in Minervae ipsius capite exisCat.«i** 
Minime verum usquam pro certo dicit Proclus, Athenienses ita iUo die coneelebrasse victo- 
riam de Atianticis populis reportatam, sed solos id fecisse amicos iUos, ut sermonibas 
Socratem exciperent et oblectarent. ~ Itaque cum dubitari nequeat, quin schoUum istud, 
quod nihil novi praeter apertos complures errores contineat, ex Proclo exseriptam sit ab 
indoctissimo homine, vel etiam ex aUo scholio fluxerit, cujus fons Procli conunentarius 
fuerit, neque ullum aliud antiquitatis testimonium inveuiatur, quo confirmetur illa de peplo 
Minervae in Panathenaeis minoribus circumlato sententia, omnis huic fides atque auctoritas 
deneganda est, ita ut omnia in irritum cadant, quae etiam posteriores de illo peplo con- 
fabulati sint *). Infitiari quidem vix quispiani ausit, Minervae peplo res ab heroibus gestas 
celeberrimorumque posterioris aetatis hominum imagines interdum intextas esse*); sed haec 
omnia ad Panathenaea magna eorumque pepla pertinent. Neque vero credibile videtur, 
phUosophos Platonicos Athenis unquam tantum valuisse, ut eonim magistri quaedam nar- 



^ Proclus haec facit verba de tribus illis telis: im3Jmv bi i«xatov yiv 6 xinlo^, ro t^^ vtpmnau^i 'hjov, 
cKlaslo* tpiiftav xov xovfiatov xoXiftov xal t^( Aiyuoo^tx^ an6 trje 9tov xait^ Tijc tls ro nav ii(fo'Cov<nie , ov ij 
^toc vtpalvtt luta xov xat^e* tovtov di vftlxttM' 6 iv loyote vxo tod IRatttvot tiai fv atvlypaot ntQl r^c olt^^ 
ivavtuaot»i %al tmv UOijvauMSy i^mv tps^Ofitvot, oe *al avtoe f^ tiiv oi^jv awuXti xoOfumotLecv , «ioxtif ituivoe 
tie riTv t^e 9tov itofutriv %ul triv olt]v Kavr^YVQtv, tu yoif JTcmr^^voMX r^; tle xo itav iotlv 'A^rivaixrie nouqosme 
tltuov. dvmtiift» dl tovtnv diupotiifwv i<nlv u iv xi navzX votif^ tpmtl t^e 'Adiivae vtpacfiivoe' rj yotf Ivavtltmte 
i mmn ai x^ fua \tt^ xov mtvxoe, xct) e noltftoe (u^oe trje trguovifYUte , ov rj 0tfttti^'iicf{ tiie 'A9rivae BtittttvfH 
ifovtwf xai nifo Tovr<M> anmtttav o iv taie noifadeiyfutttnaie aitiaie *aiv^ *'**'^'it nifoiSifVfUvoe rtai iv xg m^ 
voffiH trie 'Adrjvae ntififxofuvoe . '^it yoQ a^avdtttv npotptiftatdtri iatlv unaamv ' Jatov inoixio^ai, qnfOtv X)(f<pr6s. 

') Quid vcro tunt, si nc eo qiiideni dic , quo lii »enuoneii habeutur, Panatheu»*;» luinora celebrata $UBt? 
0. 0. MtiHer certe, quo anni tempore Panathcnaea niinora acta 8int, quaerens (Mus. pbilol. Cantabrig. vol. II. 
p. 227) oetendit, Proclum non certis docuinentis dc tempore illorum hidoram edoctum fuisse, sed ea, quae pro- 
tulerit, sola ex ratiocinationc et interpretatione Timaei hausisse, illas vero „ntQi tqv 'Ad^rivav ioiftde" respicere 
ad Callynteria ac Plynteria. Miilleri vestigia acquitur Carolus Steiuhartus, vir dc Plat<^)ni8 operibus optime me> 
ritua (Platon*8 siimmtliche Werke, iibersetzt von H. Millier, mit Einleitungen begleitet von K. Steinhart, voLVL 
p. 43), qui haec praeterea adnotavit: „Prok1o8 tr&gt iiberdies den festlichcn Umzug mit dem alle 4 Jahre er- 
neuerten, heiligen Pcplos, auf welchem dic Thaten der GtUtin dargestellt waren, von deu grossen Panathenten 
I&lschlich auf die kleinen iiber, an denen eine solche Proces«ion nicht stattfand.^^ Saiis igitur indicavit quaniTiB 
tacite, qnid de scholio isto cogitaverit, sed nusquam, quo modo iilum Procli locum intellexerit, unde scholiacta 
enam notam hausit. C. O. Mfillcr rero nisi fortc secum pngnasse cogitandns sit, postea suam sententiam de 
tali peplo posteriore demum tempore, cam Platonis disciplina Athenis maxime vigeret, in Panatlienanis dMe 
dedicato, et de hujus rei testimonio mntassc videtur. "S&m ipse dicit in Mii9ci Cantabrigicnsis commentatione, 

-•«boliaetam „a doctioribos dispntata tnincaase ct planc pervertissc ,^^ ProcK vero commentationes sola ex eogi- 

'tatfone et interpretatione' Timaef ipsius origrnem dnxisee. — 

*) Cfr. AristophaD. eqn. 366: (o^iot rov niniov) et commentarioe ad hunc locum adjcct^ML . >7-: ; . .«M^y 



■iWm^^?-'^'^'-^^'^^^^^^^^ ■■■■■■■■■ ■'.-':■ -.^ f';r^^vW 

nUio imperfecta looo cftrtnims patrii ac popularis coleretur ab Aiheniensibus. In similem 

^ errorem incidisse videktr yir quidam doctos Francogallus , Th. H. Martinus *^) (etudes sur 

44e Tim^ de Platon, Par. 41)) qui putat, in illo peplo depictas fuisse res ab Atheniensibus 

i^ contra Persas gestas. Non liquet, quo jure ista Procli verba ad Persicum bellum retulerit, 

;-,jatque si hae res vertt ita coDcelebratae sint in Panathenaeis, haud dubie in m^joribus hoc 

iPMStum putandum e^t, ut edia, quae modo commemorayimus. Nihilo tamen secius ille vir 

ad eundem fcre disputationis finem pervenit atque nos. Nam illam de peplo, quod re- 

i praeaentayerit victoriam Atheniensium de Attantinis, factae memoriam omni privat fide. 

Utin^m longius prx)gressus esset atque Procli allegorica dicendi ratione perspecta, oniniho 

negf^set, in Panathenaeis minoribus peplon tale circumlatum ac deae dedicatum esse. In 

. .^hou^fliae quidem commento his causi^ expositis nuUum reperimus vestigium quo vetustior 

. JpBkbnlct^ Atlanticae origo comprobatur. 

V»; r,'" ■^ ',.,.■...' 



i t, .■.■..' • 

* ^*) Haec eunt tfartinii verba: A c6te de la scholie, on inyoqne le t^moignage de Prochis; maie il est 
^dent qae le eeholiaete de }a R^pabliqne a copi^ le commentatenr da Tim^e, comme il est ai«^ de B'en con- 
▼aincre en comparant les deaz pasMgee. Or, que dit Proclns? Qa'on portait daas les graiKlee Panath^neee uo 

.peplum repr^ntant la [victoire des dieux sur les g^ante, et dane lee petitee PanaUi^n^ee un autre peplum 

. ^epr^sentant la victoire des Ath^niens , ^l&ves dee dieox. Procloe a en eoin d' insister snr la ressemblance de 

c^ deux victoires, et de dire qae le dieux ausei ont repoasse une invasion de barbaree, ptep^a^nov idvtmpof. 

•^c^ ^taS^nt dbnc les barbares que Fon voyait eur les peplum des petites Panatb^n^ee, et dont on c^I^brait 
la d^flaite par des hymnes religieux pendant cette c^r^monie? Proclus ne le dit pas en cet endroit, parce que 
tout le monde le savait de son tempe: c'^taient lee Persee, et non lee Atlantee, comme le echoliaste Ta ajout^ 
par forme de commentaire. PIus loin, Proclus s'explique: il nous dit que dans les petites Panathen^ee on ne 
cessait de chanter des ^loges mille fois rebattus de la victoire eur lee Persee, et des antres 'victoires historiquee 
des Ath^niene, duee k la protection de Minerve. Mais que Platon, voulant honorer Ath^nee et la d^esse d'une 
maniere rooins vulgaire, a c^Mbr^ Texpnlsion d'un autre peuple envahieseur venn de Toccident Le peplum 
deetin^ k rappeler le eoavenir de ce demier ^v^iement doit dont ^tre mis eur la mSme ligne que la etatue 
. i^neetre 4^ At^teq de Corvo, et que les traditions de Ille inacceeeible. — 

••»::w; i : ... 
■ /.«;•.';. ■■:..''■■ . ■ . ■ . ■ , 

' iif. h ' •> j . . • ■ . ~ •. 

eattnr • ; • ■ •■'..•.'. 

aca '.j:'i.' ) , ..:..,.' ...... 

tUqi avi .;' : . ,; , f ,.■ ,-. . . ■ 

'iJPt i'.(r'f ^:J : * ■ ■ . •• ■ ' ■■i". ■• ' ^ ■ .• _ ,- .. 

, ,iaic;i:iiiAi>.^ ...•<• : r -..,:.;..■. ,. ., . . ^, , , , . . 

--*tK} ,'^.i5fr.i:"'?''' ; .»■•<.-.•■■ r n].' • : ,- .' _ . • 

-n^q WV» k; t r. ;^ ^ ..f,. ,;., •,. ■...,■■ ;.>,.,. .[ . .....'".. 



14 ■ • ■-'■'^:x 

~ " ' ■-■■ ' k?l '. =^. 

■ ■■■s ■«;*-: •■• ■« 
■■■"*^\ /_*t 

> ^-' 

L. A. Senecae dial. IX. c. ^. p. 6 (ed. Haas) eorrui>tas iii fUlor Tocujb hacus^u^ 
perrulgatur: qui non inconslanliae vitio parum l^T<9fi sUlit/ iteA inertTltiJ. 
Optimi quidem libri praebent conslantiae pro inconfiltantiae ; neutrafi^ tamen sdtipbiinun 'cum 
genuinam esse mihi persuasum sit, loco diligenler pertractatb scribendum es^e exlfltiliiV: 
qui non constantia vitae parum leves sunt, sed inerlla. ^ Vftctfla levl8'cnih 
saepissime falso intellig^tur, de hac breviter disputabo. Quodsi cocfei^us ht:^ui '^Wft- 
graphi initium, tevilatem hoc loco intelligimus tere eandem esse atque in^onstitittiim,''iilb 
altera ex altera exoriatur. Qui leves sunt, iidem se praebent incon^taDtQft ; qui paruin v6l 
minus leves sunt, minus simt inconstantes i. e. accedunt ad vitae constantiam. Neque 
tamen quisquis parum levem se praestat, putandus est accedere ad constantiam vitae, quo- 
niam multa alia sunt, imprimis inertia, qua qui laborat minus levis apparet Videsi, quid 
Seneoa istis verbis voluerit Prohibiturus eoim erat letgentes, quoininua minorem levitatem 
ex eodem fonte semper derivarent, ex vitae constaatib, qua priiiboto omnia l«vHas di<ar* 
nuitur atque toHitur. De inconstantiae ig^tur vitio nosfa^o loco non est cogitandtxm , -quitto 
scribendum esse arbltror : qui non coustantia vitae parum leves sunt SB^ 
iaertia, praesertim cum constantia vocabukun nitatur aucioritaie «ptimorum «t vetam- 
morum libb. mss. 



Ejusdem dialogi c. 2. p. 7 scriptum esl in plelrisque codd. : pendetrtiljfuB. Att 
vota sua omni via pendunt, quae quidem scriptura nullo modo sanam praebet sen- 
tentiam, cum verbum pendunt non possit sine accusativo dici, qui h. 1. neque legitur 
neque intelligi potest aut aliunde suppleri. Quare librarii quidam, cum pendunt vocem 
ex pendent esse exortam putarent, praeseMm cum paulo ante scriptum esset penden- 
tibus, pendent falso restituisse videntur. Quae scriptura quamvis multis sit probatfti 
mutata quidem voce via in vita, ut a Ruhkopfio et Fickerto (quem miror non recepisse 
in contextum operis conjecturam, quam sibi placere in annott. critt. afiOrmavit) tamen non 
est ea quae plane respondeat et satisfaciat enunciatorum connexui. Apparet enim his ipab 
verbis quae in dubitationem venerunt indicare voluisse Senecam, quomodo se gererent Liti 
mobiles instabilesque, qui penderent (ad vota sua). His praemissis non est consentaneum, 
pergere auctorem: omni via (vel vita) pendent, quippe quae sententia jam satis superque 
enunciata sit in superioribus. Neque magis ita ut verba illa ad inferiora referamus, pos- 
sunt teneri. Nam qui pendet, de agendo cogitat, sed nondum agit, quare de iis qui pen- 
dent dici nequit: inhonesta se et difficilia docent coguntque. Summum momentom 



1& /'■■ '•■■■^' :■ ■ ^ ::■■'::::':■■■■■■ 

••-;■.•■■■--■ ^' -^ -n, •■ ; 

non est ponendum in voce pendent, sed in omni via, ut totnm praebeat ennnciatum hane ^j. 
tett sententiam: omnes qualescimque agendi vias ingrediuntur. Quod quidem confirmatur 
anetoritate Haasii V. G. qui scripsit pergunt pro pendunt, quae conjectura quamquam mihi 
perplacet, praefero tamen aliam, quae minus etiam quam illa recedat a vera codd. scri- 
ptuitL Kam una p littera mutata in t jam legitur: quod (i. e. ut sibi displiceant) necesse 
est aecidere pendentibus. Ad vota sua omni via tendunt. Nec quidquam his vocibus 
mest quo offendamus: nam pendentibus quod dictum est nuUa voce adposita, non est 
mirum, cum et Seneca idem vocabulum saepius ita usurpet (cf. Epp. 118, 3. 5, 8. nostri 
dialogi 10, 6) et Cicero scripserit: ne diutius pendeas etc. Votum vero hoc loco dictum 
pro re quam homines cupiunt, ut Diall. I. VI, 13, 3: voti compos. de benef. VI, 26, 1. 
Spp. 72, 7. Praeterea aliquot loci conferri possunt, qui huic sunt simillimi: £pp. 92, 31: 
non aliena via ad summa nititur. Epp. 92, 30: illo tendit memor. Diall. IX, 
. 17, 6: ad hoc tenderet cupiditas hominnm. Livius scripsit: tendere ad sua consilia. 
^^fXyusdem libri c. 2, p. 15 scribendum est rapidarum deliciarum. Quem locum qui 
!'' emendare voluerunt, removerunt suo profecto jure formam adjectivi masculinam, quam 
• retinuit Ruhkopfius; neque tamen placet quod plerique critici receperunt ex optimis qui- 
dem codd. rabidarum pro rapidarum, quam vocem, quamquam recentiores tantum- 
modo codd. praebent, tamen alteri scripturae praefero. Toto enim capite Seneca agit non 
de .4is qui rabie quadam sunt impleti, sed de iis qui summa cum celeritate ex alia in 
aliam voluptatem transeunt, id quod est proprium rapidorum, non rabidorum. 



»■.■■■ 

'^■< ^ 

~.v* >■' 7 -i *- "'- ' ' " 
•i.. ■ ■ 



r*"»»~ 



■ ■«■* . " 



. 1. -J 



^^Wk.: 



^'■r^'"-^^r^Lr- -v 



•V".'*:-/:! 









|jj< ' ■ "ir- < 



- . .. . 'v'^ 



I 



•i! 



> ?' 



'r •; ')i' 






• r. > .*• •• ." 






.11' • I , itP . ■ 



..; i'r' 






' 'h 



■■.■ ."- r^j-^^n.i fyt6^i^p ,f ■ 

'. ■ V i.-' : i.ir^ju-^ >!...•'■ "rja^raui^*;^ i 

i •• ')■]:;■> j 1 :3 i :?* 3Qi! Ii»r;': , 

.•;, . ' 't,«t. «:,.,j.j4" ;. ' 

• •■ -i .1 .•= •.,.'. } ,' : ^. T J)&<j»' CAicaij 
■ .-. ,"'•."*;.■- ^-■'..T iiib efE. 

"^■^ 



•< .^ • 
: ,•! ■• ./ 

• AV 

: I! r i 

• n 
' -I 



•>•*<% 



•; .j-l : M 
'.- ' ■ 



•■ ,' A 



I 



.•:"^