(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Aglaophamus, sive, De theologiae mysticae Graecorum causis libri tres"

This is a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project 
to make the world's books discoverable online. 

It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject 
to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books 
are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discover. 

Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book's long journey from the 
publisher to a library and finally to you. 

Usage guidelines 

Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the 
public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to 
prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying. 

We also ask that you: 

+ Make non-commercial use ofthefiles We designed Google Book Search for use by individuals, and we request that you use these files for 
personal, non-commercial purposes. 

+ Refrainfrom automated querying Do not send automated queries of any sort to Google's system: If you are conducting research on machine 
translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the 
use of public domain materials for these purposes and may be able to help. 

+ Maintain attribution The Google "watermark" you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find 
additional materials through Google Book Search. Please do not remove it. 

+ Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just 
because we believe a book is in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other 
countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can't offer guidance on whether any specific use of 
any specific book is allowed. Please do not assume that a book's appearance in Google Book Search means it can be used in any manner 
anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe. 

About Google Book Search 

Google's mission is to organize the world's information and to make it universally accessible and useful. Google Book Search helps readers 
discover the world's books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web 



at |http : //books . qooqle . com/ 



zAZB 

1.0 i5«cK 



AGLAOPHAMUS 

8IVE 

DE THEOLOGIAE MYSTICAE 
GRAECORUM CAUSIS 

LIBRI TRE8 

SCRIPSIT 

CHR. AUGUSTUS LOBECJ^ 

ANTKIQ. LITT. IN ACAD. REOIMONTANA PROFBMOR 

IDEMQUE 

POETARUM ORPHICORUM DISPERSAS 
RELIQUIAS C0LLE6IT. 

T0MU8 PBIMU8. 



REGIMONTn PRUSSORUM 

SUMTIBUS FRATRUM BORNTRABGER 

MDCCCXXl] 



OO^ 



//<5'-5/. 




GODOFREDO HERMANNO 



PRAECEPTORI SUO 



VENERABUNDUS DEDICAYIT 



EDITOR. 



PRABFATIO. 



J^on qiiia imiic cum maxiine rerum mystieannn 
stodia flagraat, ea mihi ad SGffibeiidum ratia, aed 
ipsa rei gravitae ad hoc me imjmlit coniiliumy 
qHod ante' multos annos su^otptum, temporibus 
ii^mnisaam «t mq^r denMim^ quum PhrymAi 
edkimirai abeolYteem, ex intqpro reBimitum et 
perfectum est; ai modo pofeetum dicere lioet 
quod ad propoeitum exempfair tantum deftctey 
V^twi sentio et prae me fero. Etenkn quan- 
qQam ideMi bodfe de me profteor quod quwB 
pnmo in publiaim prodirrad et quum secuodo, 
parem meam et in suscipiendo opere religioncBii 
fiiine et in pnsequendo constaptaam: tamen id 
BBowffe £BMio quam antea fiducia tum proptar ma- 
toiae difikultatraoi per omnc^ antiquitatis partes 
IsttiBriine fusae, tum quia ad eum progressw sum 
aetatis gradum in quo constituti et nostra et 
^imai minus minusque probare solemus. Neque 



vero me faUit, si alteros decem annos huic la- 
bori adjecissem, si, quae lecta mihi sunt, ea 
omnia relegissem, si denique doctrinae instrumen- 
tis, quibus aegre carui, quocunque modo potitus 
essem, eventurum fuisse ut haec tpta disputatio 
et copiosifi ^erqlr ep i|fiat|pr. . S^ m haec po- 
tiundi spes valde incerta et illa viae longae re- 
plicatio jam deficienti parum tempestiva videba- 
tur; postremo, quum aiiorum festinationem vide- 
mwi. et gvatam ne^igiBntiam^ deerrri p«blic« e^ 

' Tribus hiaee lihiiis tria ^ friBdpaiia mj^tcrii^ 
fum f^an&Ba exptmm^ divwsam in qainjisse iaftio^ 
new seqnutus. Nais <b EleiMpiiioilim ritn «t in- 
Mitittiifiie et adQiitiistri» phnrai^e qdae sdri |bs» 
suat ab atiis .odlleeta sunt et communi notitn? 
ttadUta, de doclr&iae autem hy^tioae causis 9t 
at^gqmeMi» ^deat popreim idyaluit opiMO^ ut 
iMitiiq ^^MmAioii«tii' p|-a6cq>ua cvra digDqfeii jwKc^'- 
rem. Alili vfa iet haud pfiullo operosior ingre- 
dleiida «la^ Oifihica tcaetatun itiysteria, de^^t- 
)ms nihil stats» poterat iilii nallev^ antto et diih 
posilis Orphkomin poetaHim reiiquSs, qttoraai 
perpauoas *<mmpl^m8 eet Clesnwm. Hkinc i^gtbur 
locnm ttsque ab imis fundamentis exaAdifidavi 
ita^e diiigentw instfmi ut primum ingretttis ^ 
pristinum squalorem recordantibus ad tempns sa- 



P R A £ r A T 1 O. VII 

tbifaolttffus videatur; insequeBS aetas caduca eta- 

biliety wiis adatraet, defecta aupplebit hk tatio 

attten Ubre, qui eat de Samothracuaa initiity He- 

omnima duxi onuiia, quae de Cabiris antiqH^ 

ttts pr«dita sunt, et cognatas his Curetim, Co- 

rybmlxm et Daei^loruin fabulas quain accuratis^ 

aime poMeni enacraie, non ut leetorea ad cogn- 

tiMi«9 Twi dradiicereHi sed ut vinAcweni a con- 

S€Wiit faisi; qua parle lecta si qiHs a nobis nihil 

amplius qiiam mbil adre didkasse se dicet, etpdr 

dwi JaesGUi an de bis rebus idem nunc valeat 

quod olim judicavit Diodonis: Tai>g tct nl^a 

onoqMiro/iirwg illyuna BWivau Fiagendi qui* 

dem eqpia maadma est nen sidam ia hoc loeo« 

ted quaeunque haec disputatio patet, de opertis 

QsphiciSy de arcanis Ekusiniis^ de Pebsgonnn 

wynbemB intimis; eomque ob cansam haec Crata 

ftepoa a DamasippiSy qui nostea negotia curan^ 

jaadnAmn sursum deorsum Tcrsalnr, neque est 

olbi pars antiqmtriae dectriiiaie, in qua fraaSy va* 

nilas, libido grassata sit effirenadus. Qvo miras 

qms ittiretur, si quid stomadiosius dietum fiierit; 

spxA intBrdum dittdle fint non fiaicere sed om^ 

nmo factum est raro^ qnoniiim wnstitai, quid* 

qoid iato modo lusum est, siloitio transnnttere; 

Qeqae ab hac eonsiiio disoedam, nisi qnis admo- 

dum flagitaverit Sed saepius et libenfjtas' viris 



VIII PRAEFATIO. 

doctis^ quum mihi «fuaedam nimis a&mmge vi- 
dareator, adversatus sum, sine cujusquam aut in- 
sectatiime aot assentatione; neque ae^e ferart 
qui a me reprehensi sunt, msi forte sibi plos re- 
verentiae deberi putant, quam Yalckenario prae* 
statinr aut Hemsterhusio aut ipsi adeo Bentlcjo^ 
quorum ex multis et luculentis conjecturis haud 
exigua pars cessit melioribns. Hls^e mutuis de- 
trimentis quo tsM^dior hoc cerdor fit artte nostrae 
progressus, cujus tessera est elsyx iJ^yx^v. 

niis autem tribus gmierilms inclusum est, 
quidquid mysticae sapimtiae e veterum scriptis 
rednif^ neque ullam graviorem partem ejus quac^ 
stionis, quam lihri inscriptio indicat^ plane prae- 
tcdtiun arbitror^ nisi quid forfe in lods aviiB 
occuitisque abditum latidt Sed omnes partes 
aequabiliter perfectas enae nequaquam spondeo, 
non quo noliwrim omnia perficere sed quia scri- 
bentibus, quum jam aliquantum in via processe- 
rint, multa exitra orittnem occurrunt, quae neqile 
praeterire sine dmsae detrimento, neque ita ex- 
haurire possunty ut si in prima operis institii- 
tione comprehensa fiiissent Itaque fit ut quiHbet 
neque pesalmus neque optimus liber non dissmii- 
lis reperiatur Alcinoi horto, aliis germinanti- 
bus, aliis adolescentibus, diis pleiiam maturita- 
tem adc^tis. 



PRABFATIO. IX 

Cet»as meas rationes et quos potissimum 
duces sequutus sim iu fine secundi et tertii libri 
exposui eoque locb J. H. Vossio, hujus disdpli- 
nae conditori, debitum hoaorem* detuli. Praeterea 
sciri volo haud exiguam partem eorum , quae 
nunc erajunctim eduntur, jam prius evulgatam 
esse in dissertationibus academicis, quarum prima 
fiiit de morte Bacdii MDOCCX. publicata, quam 
insequQtae sunt aliae complures de Corybantibus, 
Telehinibus , de mysteriis Eleusiniis atque Orphi- 
cki ceterisque. rebus, quae cum hac causa con- 
jnnctae sunt Ddnde, quoniam hic Itber sub 
ipsum ai&ni initium imprimi coeptus est, ea quae 
hoc tempof^ et paullo ante ab aliis scripta sunt^ 
a me adhiberi non potuisse. Deinde locorum 
longinquitatem obi^tisse, quominus eC librario- 
rum menda plurima ^ quosdam orationis naevos 
toUerem, qui in autographo multifariani correcto 
facile delitoierunt, in mti^ .autem chartae cor- 
pore £q^parent vd invito* Utriusqiie generis quae 
mmt graviora absoluto opere cototabttntur; pauds, 
quibm cAen auxilio opus est, hic meddbor. P. 
85. not. b. V. 2. pro Pluto leg. Poto. P. 87. v. 
15. pro mcaidacio L mendafls. P. 131. v. 11. pro 
divinis in mystcarns I. divinis de rebus in myste- 
riis. P. 145. v. 15. pro altemorum 1. aetemorum. 
P. 159. V. 15. pro diatectoram I. dialecticorum. 



X PRAEFATIO. 

P. 234. omissuin est MaUii testimoniiuii. v. Ad- 
dend. P. 272. f . 19. post avvsOTiaa&ai exdde- 
nint verba KalUddfiavta iv n&ai tdlg UQotg, nXr^v 
ii nov avtoTg IJeiQaievai vofUfwv earty elgiivai. — 
P. 282. V. 5* pro enumeratio 1. enumeratis. P. 
304. not. a. v. 4. pro eos 1. cos, et v. 5. ante 
rijg fiTjtQog addc tov xeatov. P. 394. v. 11. pro 
solemnibus maximas 1. maximis.* P. 395. v. 22. 
pro servabili 1. observabili. P. 417. not g. v. 9. 
pro exordium L exodium. P. 430. v. 23* toile 
verba Ps^laephati roral IdQtifiidog, quae recte 
in not. c. oppositae paginae l^ntur. P. 409. v. 
12. pro tertii 1. quarti. P. 477. v. 20. pro pos- 
sit I. jussit. P. 508. v. 10. pro Orpliei -r fa- 
bulam leg. Orphit^i contra principalem 
nostri partem aliquid divini in se ha- 
bere statuentes illam inficetam — Cetera 
oma&Bv aQBaaofuS^. Ad extremum, quia eam 
causam suscepi, quae maximis partium studiis 
agitatur, id quoque adjicere cogor, quod prae- 
terire mallem» si quid non reiellendi sed laedendi 
causa, ut quondam, adversus me dictum fuerit, 
jrepeliendae injuriae tam promtum et paratum 
me fore quam sum ab errore defendcndo alienus. 
Scripsi Regimontii Calendis Juliis. 



y/ 



LIBER PRIMUS 



E L E U S I N I A. 



mmmm^ 



PROOfiMIUM. 



que scdpswujit,. iUi.certa aot^i^utat^^ Vi^tigj^ se* 
§ii«Bte$y hi Sab|norum.,/Hii^iiai .q\L09, .fjfip^ est 
«0<niiiasse qu«d . yelton^, t t^ca;!, pa. quifii j^$at. tp- 
lara causam £|bmide i^rtx^c^^A%m iCSf^^rPfi^^^ 
rat JNam neqiie iis^.qi^ poi^ Jnmc locmfiycoah 
niQveruQtr onmia v^jiwm tf^ilHmia qoipgjb^ 
Umdt^ ef; qtti cofq^itain, a< Meiirsi/9t t^top pertexei;^ 
omati suiit , aiiift , potiuA fimnibus ^ , quam. . anfiqui- 
tati^ studiiSiJiuitM^ pr^er suas ^ ppqiectiiiras ^ 
nftil fere aovi attuleruntf Fuit, qui neA.meUu^ 
powet fyicq^e qpam £9citji , iVHdtos ai|«|^pti, operis 
amor et improba. c^pitft.credendi Ubidp a^ vei^o 
afaitraat;, DMinuUia niJMl.fl^tin^) s^Mwn ««;( V/m^^ 
tmn est^^ qvam u^ leaomm mii^acuAwi^ e^M^j^ent, 
mmtsHxuum qujppe^ si per . qpotidiana ^U^jeitiur^ 
Ittterimr omnium;» quos^ legfyrimivnuUDS est, a qi|o 
mm aliqiifiiili»- adjiftum^ m» saati^ IVam et 
dpetoriJW; opeva, in hanc unam rem cQA^ti^ , ^M^ 
ttim es/tfi i|tt>iabw faciJJii^ ^pam« in i;u(ti inciUti^' 
qw ii^lO' fiwi.jiol^, proced(8cei(i^ et o^iiiecMHrum 



4 LiMft^m^ua 

naufragia maxima et miserrima praetenneantem 
idemtidem admonuere, quam fadlis sit ad falsum 
abeiratio, quam non facilis ab errore regressus. 
Yerum unde mihi quaerendi occasio nata est, inde 
scribendi ducetur exwdium. 

Magna > tet apud onlnes Meiisiniorum micto- 
ritas, inclitum HierOphantarum nomen, praeclara 
doctrinae myisrticae existimatio, nihilque tam ar- 
duum eogitatu, tam magnificum dictu reperitur, 
quod mn aliqui in illo augqstissimo mystarQip 
conses^u!tractatuin putent. Quam <^ini6iiem pu- 
blic^m inVet^ratamque si toBere conabor, non 
jam^^^erfeot lie tc^eritatis crimeii subeam; adeo 
gi^v^ iaiihi'*i^iit ad' contra dicendum et copicwie 
rkti6hc^; «adeo iri^ii^im ei^ ipsa. 'Nlun ni 

illa vhl^nt,' in vammi i^eeident omhfa, qilae die 
ptfisjclie 'Graeci&e virtu et MOribus^, de initiis aif-- 
tium, inipilmisqiie de philosopfaiae sero ottu len-- 
toque progressu accepimus, neque fai, qui faacie* 
nus crediti sunt, veri inv^tigandi *auctores fuere, 
sed, qi^os n^no suspicatus erat, saeriftciifi popae- 
que. Hi vero si multis ante Tfa^etaa^ seculis et 
sub ipsis Pelasgorunfi tesquis omijdtiia inagnarum 
rerum sdefttiam cohsequifti sutit, haud deeruRt, 
qui ritus'qttoque ab 'ilKs institutos^et fabulas Ms 
conhexas non ex Ispede, quam. prae se fWmit; 
sed ex auctoram siiipienlia judicari postulMM:. 
Unde orientw suspidbnes innumerabiles, neque 
ullus ariolandi iinis aut modus erit; -IN^ quia, 
quid sac^dotes Pelasgici doeuerint/ tgttotimi, iMfid 
autem fixum ratumque est, omnia praeclara «^ 



BLKII8INIA. 5 

cofisfie, nemo jam ^etineii poterit^ qnoiBiniis wA 
summam sacerdotalis doctrinae adsctibat, quan- 
tnm velit, non selum revelatae religionis decreta, 
sed illa etiam, quae Oabbalistae ab Arclumgelis 
cum Adamo comrounicata et ad ejus posteros de- 
liyata tradunt, de mnndi Ariludiici, Briatbici et 
leziratiei contagiis, de lapsu onimorum, de se- 
cnlorum decnrsibus et remm omniom rc^enera- 
lione[^]. Haec non unus vel duo dicent sed, quo 
causa nequior, eo plures; et quaermtibus nobis, 
qna via mysterium veritatis ad Graecos deiuxe- 
rit^ haud mora erit, quin veterem soam de Ce- 
crope, Danao', Cadmo cantilenam occinant, aut 
Dionysum qtfendam Indicum Protoplastomm ora- 
cola secum in Graeciam transtulisse yatidnentur. 
Contria ea, si demonstrari poterit, Gfaeco- 
ram mysteria erudi^idis homimim ingemis non 
instituta, neqne a sacris publicis quidqiiam di- 
versa fuisse, ndaximum dericalis sapientiae oolu- 
men exdsum erit; cum quo simul fabularum ve- 
terum interpretationes mysticas ab ista opinione 
proJfedas roere necesse est; quibus ablatis deter- 
soque allegoriamm et symbolorum fuco; nativus 
antiquitatis color veraque facies tanquan» e pa- 
Hmpsesto enitescet Itaque, quemicunque exitum 
haec hafajtura est disceptatio, in utramque p«v 
tmi haud levi erit momento. Sed priusquam eo 

[»] V. le Moyne ad Varia Sacra p. 849. Reodainas Cabal. L. II. 
698. omnia haec, inquit, ad nos ex Pythagora flnxernnt, 
qnme ipse partiii ab Aegyptiis, partim ab Hel^raeis et 
Ckaldmeia atque apud Magos didicit. Haec doctrina tam 
iFetes eft, «t Jam pro noTa celebretnr. 



6 IiIBBR PRIMUS. 

itevei^ pmsimm, tofei caasa 4^ iirtegro.e]^- 
iiQiida vJdetor. 

%iQBfa sli secreli illecebra et quapn . c^riose 
aiy omnibH^ qmfim^r^ quae de iadwtria a^ aU- 
qiUbus eccaltaBtur, vel hic Ioqus ost^it et muji- 
litudo eofuoi» q«i sacrarum pen^^^alia p^n* 
dere reruea conati. suut Tribua abhiac «|«- 
lifi Micha^ Maierus^ Spagiricorum doctissii^iis, 
30leiwib«s Eleucouiis, Samplhraciis et Olympiis 
ards Heroi^cae praecepta 0€cul|;^, tradit^ esse 
statuit[^]. Wwbyrtoni vwo, Episcopi Gloeesirien- 
m^ sentfotia fuit, Hierophantanun orationeip in 
00 versa^an esse, ut deos, quos vu%us venerare- 
tur, homiiies fiusse denmist^arent, inltiatosqueMa 
populari superstiticnie ad summi numinis intelU- 
geotiam et retigiariem teadueere^; ne^e vero i4 
aolum, sed efjam de offieiis et de inorib^s dis- 
. seruisse et quae post hwc vitain virtuti sint eoa- 
stituta praemia [']. PauUo vehemeiitius inflavit Pies- 
^tigius nostras, qiii onmia quae Pythagvras 4o- 
imit quaeque Pl^ aaguratus est de deo» de wa- 
teria) de ideis, de s^imorum ortu divino et in 
eetppra terrestria transitu , multis seoulis ante in 
mysteriis etxposita esae aflirmat^ pro^dme ad A^ 

T jS^ ®??i^"^- .^^'■^ae Mensae L. in. p. 105. e( ia Hiea-oglyph. 
1«. IV. p. lo3. sq. "^ 

,«. J*L^ ^^^^ ^^ ^*^*^ ^ ^' ^^^ ^* P^ 210. T«is. Qeroi. 
wartairtoiiiaiio obsonio roaMisBam addit Staicldm in libr» anUwdio- 
lico HephAestion p. 39. dogna de cesurroctivB^ ot Jikttcb t 



8LSU8INIA. 7 

gyytiam m daetritrai%'^btti Chnisoo» |iliikliqilMNi 
oaafSB. Ma dBb€n{'^]. Ecce e tamBTmm Bovtai* 
gwoB^ ardiilMl» .Gallieisv fia^ttoum Hiyatieonni 
et fropiAiriwiaadem argumctttilm finfee piitat ^ 
hnda^ cj^ldli^ . icalendsaia [*] , neqaa alia mtiailo 
kfOH6 teti» liistoridm ' saor&m intarpntatm' plaa^ 
dento Yoltarioji^} ^asdem caiisae acter Dapai- 
aias, etsi onnia an^eria damMit[^> pagana ta- 
min diristiaaia . iaiaito praeatare dtetitat et ad 
pecfecttoem ^eatari» * humani iniriitata crMit l']. 
Mmktsnixtni^ et ¥iU#isoaii8 eademi fere, quae Yfat^ 
\ffktommi airi ^od iUe subtilem dt dabmanam 
natiirB M gtfniaiboiy edruinque ctin di» li6iai** 
iribuBqiie*kieciBasijtadine diipiitatieiiem[^5 hic aa^ 
tun ^dojmn ^Mta^ PaMlitismum et emaaationem 
acomn*lat[^> V; finigkdas si veni hniaitar^ Tlia 
iiii«iftte was adinitted inta the imraost 
recessea of^ tiie teiiiple aod mad^ aci^aaiii^ 
ted witb^!tMe ^firisrt p^ifiiidi^les af reli- 
g^ion^ the>kuNKVi^Jed^e;af theiGhod df Na- 
tacey tkeiftrsJt^ :th« «api^ene, tbe intel- 
i^^Mlim.^]. HianMiiS 'ut eetcJra (teaeoornm 

[dl.Memnomum T. tf. p. 91. iq. 

feel Y. ]MBngar«ll..ad Di%iii. p. 26B. 

[*J „la T^ tfW iloirit deniyst^t^, !ls ik'Ap^^At ^t^a eifwrtir 

fflj ^Les mysteres dTEIeusis ei en g^ii^ral tous les myst^res 
«srcieBtF un im i^jmi^ cUlii4'MiBiSPKr^tQ^/ep|i|N»4 ^ V^^ 
Mfecfioner lea moeurs etc. T. IV. 569. La nature de Tame humainey 
,^<tf%ni^'^ si^^lMki^ioA,' tfes i^^poftitf ftftic mUU nature, toiC 
^cda fttt robj^t des lecons, quel on donnoit k riniti^.^^ p. 550. 

[«] Vennischtc l^hriitea T. in. p. 299. 

nil Dc triplic Ttebto]^. p. 4&. ^^^^ 

IfMpiky M» ihe sy&bi Umg. ih IMario Classiao T. XXU. 



p.4w 



9 LIBBR PRimU». 

myktatisii jjta ^ etiani' Bleimma ab . miem . invecta 
ver^ decnnim^ netimes, physicas et* symbcriBHeWy 
asserva«8eatatiiit[^]. PosaeBii potoHiieinbnure piw^ 
sed nihii 'epast nddetur; nam vomnia ftlre com-' 
plectitur i Ckenseri sententiav qiiam ,iit brevissime 
abseivam, referain nsdem verbis/qilibiis A ^icto 
GaUo Silv. de Sai^ expesit* itot:.M. Crenser 
pense, qii'apr^s avoir teis sbus les yeux 
des inttii&fr lea Fepr^sentatio»s symboli- 
ques de la'cblsimoginae. et de rorigine dea 
ehoses, leB finigrationa et. iea purifica* 
titins. de> l^ame, foriglne' et les progr^s 
de rkgrSculture et de la civilisation de 
la .GrdceV on tiiroit de eea symbirlefl et de 
ees sc^fies, dans les grahds . myat^re^, 
niie ins^ruction destin^e senleihent auK 
plus piArfaits, et q^ue i'on eottfioitaux 
^pioiptee les verit^s de Fexisltence d'uii 
dieu u»iqu*e et ^ternel et de la destina- 
tion Ae il'<ujiivers!et\de l^hoanjne en parti- 
eulier [^}J ^ Magnifica ainei dubio res et Graeo^* 
rum ingehio ^^ssima, dtumiiodo vera ! : 8ed te- 
stimonia, quae a quoque harum sententiarum 
auctore proferuntur, partUn nihii amplius efficiunt 
Qisi^ quod nemo dubitat, Eleusiniorum magnam 
fuisse apud yeterto famam et admiratiohem; pars 
in conjecturis et suspicionibus posita est, in quas 
aacrorum spectatores vel sua sponte indderunt^ 

[k] Ideen uber die Politiketc. T. III. p. 9a , , 

■ {!] Not ad Saintei». T. I. p; 448. Creozeniai, qui in oinnibus 
Sancrucium pedetentim sequitur, in hac cauaa poatea non nominabo. ' 



SIiEUtlNIA. • 

vd saeerdolttin edUb^m iildutd.iSittit; j^waqpe 
ma de Eleuaiiuis^ acripta^suiit skl de .mysteiiis 
privatis, qMtfum audstitdS) quum paueos hal»erent 
nee- semper essdem auditores, omDia ad suum 
mrbitrium et ad gufrtUm audientium eoii^[Mm(Qre 
poterai^;: quod eos saepe feeisse multaque ejL 
philoeophorum disputatiombus assttpolta vaiditasse 
pro suisy alio loco dedaeabitur. Quod ad pn- 
mum gmus attinety iocoiisiderate faciuBt^ qpn 
qutmi admiratioiiis iltius multae variaefue reddi 
poaalDt ratioMS) luiam praeoptoat aique propriam 
et praedpiwn mysteiMnim lauden in pfcaee^o- 
ram saltttadum traditione positam esse quasi suo 
jmre sumunt Ex oetevis testummifa ad summam 
^mislioms nihil pro&jHHis. Nam qwd ioitiati 
pro se ^pusque de saororam rituum et symbolo^ 
mm signifioatione sus^cati siol: aut quid sacw* 
dotes ante et post peraeta. sekmttia cum hospi- 
tibiis disseniirarint, aut mysteriorum trivialium 
magistri quas dapes assecKs suis apposumnt^ nee 
sdri potesty nec quaerere vacat. Id enim tam 
varjum, inconstana et mirtabile fiiit, quam erat 
ipsa hominum voluntas et temporum ratio et 
doctrinarum omnium imprimisque phiIosiq[>hiae in 
^piaque aetate habitos et color. Nos enimvc«Mi 
ewtam et constantem dkdplinae arcanae formu- 
lam ^aeiimus sive m^orid homimim custodi^ 
tam sive, quod optabilius, ex vetustate librorum 
sacerdotalium depronrtam, eerte quid^fi exemtam 
ab Himiphantartim arbitiio, publicaque auctim- 
late saacitam. ' Sed talis' fbrmiilae^ si omnia per- 



10 i/ifiBR i>lii%i:r8. 

/ 

TWtfgWV iittlltlin ifldiduiii «fil^ D«M«illR i|m 
dvgmata, ia qaibiw dttb^rinne mysticae Mmttia 
{101^^, iiim «t «oiiieiiti(M»'antic(«i<Mi8 'irw»>ftd 
pliil«sophos 'iroferuatar •aimtom») nec IsMt) qtrid 
qitfii^ ia flMditttti attalerit; a priin6 ini« Tlmie 
tfsqtte M Platoiieni) qim ovemea ant fiitto ad M 
t»in»eidi8s& Ifi^rdplHiiitaraai in^nta aot fiwtuito 
in eOram lAhilitiKllRMm laeiKrime, neque M cme 
tmqaaM a^biadivemtHn, qais)«iU penaadere po^ 
test^ PMtreme abkurdam «st dktny EimtDlpldttt^ 
iHMt eit satieido«M €e«nri8 Lifeiirae^M pnlikm a 
«•manaid sacei^dotam MOMetitdjtoe «« a discii^ 
nae ga«tiik«liB tenore ta«ttmi deMtviMt», ut noa 
mAmn do^endi incnas in ise «osdper^ «ed etiwi 
m docereti^ qaibas poblkae ^tdaeqa^ nfigimea 
ft^itos tolletentov. Hoo aatem ^imtxtai valaat, 
petoo tooo e«poaam, tit si qaid deiiuj^pB In ma- 
m&ftidam teitimoarieroin omutM aiidMg;ile di«ttMb 
id ex «oto qnasi eauaae «ontexttt potiaa, ^aam et 
libidiMe iateiptatatttiumf jttdic«Cttrr 

§.2. 

PisHMapio omnjs saeroinm coltiis {ndbliats 
iq^ Giaecos non HHnus qnanl apud Romanop «t 
Judaeos. quoque, pompls et jutaaAma oonatabat, 
nee mter «aesa et .porrectft ^idqfMto aodilMna 
pra^r sotanne precatieaidt. canneBk cts vedia con- 
cq;»ta, ^ubcu vota nuacnparakt s<dv«retttqne. JSa- 
-cerdotHm wat dis tbare vinaqne praafari, eata 
pofrkere in aUwria, et ptaataDoa, ut Apakp vmt- 



BLBUSIiNlA. 11 

IAb ufar ApoL p« 446. calleire Itget eeriifto^ 
AiaruiDy fas religioilumy jus sacroronL 
Lactanitw &Mfitt. IV* c. 3. deoram €altu%«te* 
qui^ Don liabet Bapientimi% qttia nikil iki 
djscitw:, qnod proficiat ad niores fxco^ 
leardos vitamque fornaBdan; nec kabet 
iaquteitioiiem aliquam Teritatis, sedta» 
tamaiodo ritam caleadi^ qui miniaterio 
eorporis eonstat{*]. CupUum id, iit admrsa»- 
rii, .Tideri posset temiimumam y nisi cowieatirent 
iffil ipsi, cottttfa quos dieitur^ qttoram nulfais m^ 
qni sac»dotibus phts qoam yovendi, decKcandiy 
pncandi et mcriflcaisdi sdentiam tribuat Yair4 
in primo antifritaCum drrinairum, qmun tria fi»» 
cimet Hmlogiae genera, unum my thic^m, quo 
maxime utuntur poetae, alterum physir 
€on, quo philaaophi, tertiiim civile^ quo 
populiy boc to^m genw a secnndo j^ane d^ 
wmuaay maxime, inquit, sacerdotea nos#e 
atque administrare debent, in qno oa^ 
quos deos colere, quae sacra et sacrifi- 
cia facere quenquam par sit p. 214.«Bipont 
lisdem tenninis Plato sacerdotum {Nrovindam de- 
scr3>it in Polit p. 290. D. rd ruir ieQmr yirag 
Tca^a /ley fifi&ff da^eag &€olg &iSt &vai&y emar^- 



[•] AugQstin. de Cir. I. 4. Dii illi cultorei buos ad b^ne 
▼iTendani qnare nnllii legibns adJuTeriint? etc. et c. 6. 
Nec nobis nescio qnos snsnrros paaeiisittiorum auribns 
anhelatos et arcana Telut rcligione jactent, quibus Ti- 
tae probitas caititasque discatur, sed denenttrentur 
loca talibna aliqvaudo coBTenticulia consecrata -^ obi 
pop«li andlrent, qnid dii praeceperint de cobibenda 
aTaritia, ambitione fraof e»da, luuria refrenanda. 



It LIBBR PRIBiUa. 

jiiifr kn^ isatA vovr ixslroig ^cooBUf^ai, ntt^u ^ 
ixBUnw €ijxaig xtfiomf dya&dir TerqaaaS-ai^^^^* Et, 
Stbid^ itt effidant sapkntem eundeiii sacerdotcm 
eoBe, kujus offida ita definiuHt: rhv tiQm SbIv 
efmiifov ihai vofmr %&v mgt ^a(ag ml l^k^- 
m$g ml rct xowXna iiAob. Ed. VIL 12. quwui 
rento' ratioBes cognitiime deorum ccmtineri, hoe 
est studio philosophiae [""]• EUMsqtte sequisis Por-r 
phyiitts^ de .Abst n. 49. p. 192. philosophum 
omnia sacerdbfimL mwia conqpkcti conteiidit, lit^r 
Jote !^tt3Wt(iar TiJ^ l&^vaewg xmv dyal/idTOfv tShf 
ie i^iaafi&v xtu tel^&v, twv Tmd-d^ewv tr«t*l: 
Hi igitur quum non saceidotibus phitosophorum 
sdentiam sed his rerum sacrifi<»fiiim inteUedum 
liibuuot, hoc ipso, qnam. aliena illis fuefint sa- 
pientiae studia, testatum faciunt Non sybnumm 
intmm, unum aiteniiiive eonim animum ad phi- 
losophiam applicuisse [®] sententiasque doctorum 
hominum et .cognitas habuisse et in sacrorum ri- 
taum inieirpretadime esse seq«utum; sed id sua 

[^] Y|^ <l^^ sokmnb) ^o(44tfou tov UQius Mw^cu^ tok-Ji-r 
'^tSaig rSt; d^iovg t&yad^. Schol. Pind. Isihin. VU. tO, (correcta a 
VmoiMilio in Becldi Act Seiiiii. Phil. t!: L 2SSJ) et Schol. Pytii. V. 
101. uhi Tou xriQvxos BiMrofiiyov etc. Jegitur ut Herodot. vL 111* 
SchoL Arist. Atv. 8SD. Spartanorum «yy^ M6rai tct xaXa iTil toTs 
&ya&ois Plut. Inst Lacoim. p. 255. T. 8. 

[c] T. Menag. ad Diog. VII. 119. Gatackcr. ad M. Anton. III. 
4. 69. Orell. ad Opusc Sentent T. I. p. 462. 

[d] Haec iUe «ubdole causae sfiae praestruit ; melius Damasdos : 
mkoao^fovytos ovx %ati uayTiocrjy inayy^Xea&ai ov^k t^ SXXrjy 
Uqtetixrv imat^firiry X^k^ y«9 ta ttHy (pdoa6(pQ>y xai tBQim OQi- 
afiata ap. Suid. s. x^^Q^s ta MvadSy, 

[e^ Saepe factum est et fieri potett ut philosophvs 
aliauit deorom tutcipiat tacerdotium. Laotant IV. 5. id 
quod Stilponem fedtte coDstat ^littareh. Profect Tirt. tent p. 262. 
T. VIL aliotqae multot iafira nomiikandot. 



KLBDSINIX It 

^adam propiia fisicaltate non conmiiiiii Meevdo* 
tom conseqiiuti wnt ffi periti ciiitiis['] 0t 
religloiiuni[iQ ut vocabantur, sic eranf^ Ihk eM 
scire et nosse debebant) qirfbus diebds ad ^ftm 
aras sacrificandum , quove ritu, quae cuique divo 
decorae grataeque sint hostiaey ceteraque juris 
pontificii praecepta. Quae autem nostri Theolo- 
gi profitentur 

Magni primordia mondi 
et rerum cauiai, et quid natura, docentei, 
quid deui — 

• ' * " ■ . . r 

et,porro^ quae vera bona, quid mitjget metus^ 

coerceat cupiditates, quid difllidentes saluti suae 
e^xitet erigat^e aflBiictos; tum iUa, quae maxim^ 
raortalinm mentes inter spem metumque suspen- 
i;as tenent 

8ub terris sl jnra deum et 'lormvSta ttooontu% 
an ficta in miseraa descendat fabula gentes; 

faaec igitur et quae his connexa stmt, veta*es sa- 
cwdotes scientia complexos et in orationibus sa- 
crU tractare solitos esse, contrarium est qmnibuS) 
quae de deorum cultu et disdplinae sacmlotalis 
ratione m^oriae prodita sunt[^]. Hoc vero ki- 

['] Valer. Max. I. 8. 2. queBi loema Boettigenu in Spreoffelii 
Beitiige z. Gesch. d. Med. I. 2. 183. pecrerae de peritit rm me&ao 



>] Ut. XU. 18. 

[^} Vosaios Anti^b. T. 1.280. Manicher gtttmi&tige Prie^* 
ster hat gewiss aa der Gdttlickkeit •olcher Moral f •- 
sweifelty und ia*8tiUer Seeltorge za gemeingCiltiger 
Mentchentugend ermahnt Doch hdren wir nicht daat. 
Prietter mit Jnfendbildnng, mit Erbanungtreden, mit 
Bettervng der Gemeiae» tich betch&ftigt. Maligae haec 



1# J/IBSK PEIMU«. 

m pMSQnm: inAuenwt et ad popukiiii orfttionw 
MMrMl; de fobui^.diyinia^ , 

yerum si hoc parum credibile, iUud pQrt^ita 
simile est, Ifierophantas communes de deorum na- 
tura ac mente opinibnes sustulisse, veras inseruisse* 
Quonam loco et tempore? Sacro C^rerjs et Libe- 
rae Eleusinio multis millibus coram, stultis et 
saplii^bur. Nam ex'^o Graed in unatai nomi- 
iits et' s^^onis societat^m coaluertmt, nemograece 
Ibqu^e^tium exchiSus est, cujuscunque generis, or- 
dinii^,' sextts esset, ne cerdb quidem, dumihodo 
justo tempore adiret, dum nihil ine^piabile austts, 
dum kgitiiiiifirseriiaoiiite p«fffunc^^ id quod 

vellicat Hoeckius in Creta Praef. p. 54. T. U. WahrendVoss 
di|« l^<ll|4li4Hcfai«l{f do^.^Dif^tern^ b^gr^^gt, sj^idlit ejr ibr 
nen so zjemlich alles Verd iei^stliche ab. Voss hat qicht 
gibhofit; dbSft. Fflletftei^v^ittkmit Itgeddhiidiiiig, BtnbfetUr 
^nSK^den etc. ^eschaftigten. Erini|«rte er sich, nicht 
deF prie-sterlichen 'SllngeT Thaletas nndfipimenides? 
hfk^ «r Ai^^^ie fratf^rer 9pArta beruhig^e? Pr^fte er je 
die Nacnrichten von Epimenides? Has triviales fabulas Vos- 
siHf, ii|«i)%Dt«» Titam in hw 9tudik( «xi30Ur, oerfcim» igioraTit» se^ 
illud fortasse nunquam cogitaidt se multissuis et praeciaris laboribns 
hanc gratiam consequuturum esse, ut non soium a Papistarum para- 
ritii et cetera impiritdtum ta^ba sed etiam ab honimbua libecaliter 
«■aditia pveriUs iosoitiaie iniiipularetur. Ceterum Tiialetas sacetdoi 
non fuit; Epimenides (si sacerdotum nomen cum omnibus saeri^eidLi 
communicare volumus) Aiit sacerdos sed talis, qualis ^oUoniqs Tya>- 
idtea 'olim et hodie sunt fivhNMnani; re vera atttoni huc non magk per- 
ttnet qtmm Empedodes a«t Jl^aris aut Pythagoras. 

[•] Herodo. VHL 63. t^^i» o^^k ayova» aya ncofta hia tn Mtj-* 
VQ^ xul ry Ko^ri xcX u^atv o fiovlofiivo^ xal %mp allmp ^JEXliqptMf 
fivOian hpia» e. Andoc, p. 19S. riya yytiufiy ofetr^c llSuy tovs /tit^ 



Mtmct. PdO^ef^ c 42^. et « ]4Jiaim Of . (MKik* p. 

iSti..T'W. ffd de wa mewii hHtmimj ^mm rcHf^ 

mqiUMiifm ?itSM$if$M0it(fqX9A(m%^ Mf^msi 
9Fii0'^(P9^^jmipmo ^$m$, id mti v^^^wmf»^ 

h.ja^^s\XL^,^%femAt.4». p. 4d9rRN«fM iof 

jiicyi' h irc^ s&X^JK' rAmi^K Tmkiinmt. i^QomifWfco$h 

4nwmt6kffi zm uhe^k Ui:p^t''Qo%PO af^ha^^ 
navrog (i^iaovg xal oxfp '^ ipvx^fj ov^ey avy- 
oide xaz6y Xizl^^Qrfp ei xal dtxaimg y?€- 
fiiofTut. ^mjm verba c^ify§rog ^fHonjVj nfin iUud 
tigiiifi^t quod jntc^pres posiiit Ungua seu vo- 
ce 8i^]|^|eti9^ |iec ^od Saiicnicii» T. L p. 273. 
refiery^ dans ie discoursy sed ingsauum 
Graeeiqay quem iibauiuft t^ ^pmviiv ^'EXiapfa tot 
cat» et eodem ii)odo Xenophon Cyneg; H 4. 79 
yA^ ffaqpaffix6y, Masdmuis qit Tynus XIV. 267. 
roii ""EU^rmov dp^^vjr$ai gwyfj^ awSMi^^]. Barba^ 

msf «t iy&fa taurtict^s iQQjri^ IgDfOKfai fl ^vity $ls Tovrijr tfir nay^ 
iy^n^ fiotiiftw^ii ^««^cSr. ochoL ia IHoo« merarch. p. 25. 1), 
9m^ ^ kiy9^M> fll 'fiSr u^^qtmv inim»h Themiitius Or. XXyIJU. 
Sm. A' fint^iiOB Socriiticos praedicat, miod docendi cautfi conyentM 
ei aolMida freqiientaTeiint; ((podm di vnh mlay^q^taQ MoX^Olvfir' 
nktt$ <ifKl *jScf^f4$^ ic^ €k Mpray xal $i£ !kl£v^a*xiid hHow 61 
9tA> ttig^i MvQ^ v<^ ^^ * ^ no^oTe. Harduina^ emendat 
le^ TmUmfSy iMnam non «iplet^ q^od iadto fodle: it$lovyto — 
Ifioia toTe nollolg. 

[k] Aristides Or. Plat. m. p^ S^?. Jebb, ^ tf yiQ fjfmr gmvii 



16 LIBBR PRIMUS. 

ros Griieei anysteriis et a lodk^pttMieLll^ji «- 
tertninabant intemeeino quodam uniVeril |^^ 
odio, quod testantur multi. Plato Rep. \V. 470« D. 
Demost. C. Mid. p. 530. Apoll^n. Tyan. Epist 
SXi. 301; Olear. Liban. Ded. T. lY. p. 08. Md 
^TiMime M^Mdoimm legactiiap^ LiY.XXXI. 29. 
Aetolo^) AearnanaB) Maeedanas, ejui«l^ai 
litt^uae hemiues, leves ad tejnpui^ ortae 
eawB^ae disjfmgunt conjunguntquef €U|n 
alieni-^ei^i^, <oumbarJ)aris aetern«|n o«|«» 
nib^ls^^Gfaecls bellum est, eritque;; natu- 
ra enim) quae perpetua eat^ non muta^ 
bilibirs in dies causis hostes sunt;. qiia te- 
stimonio jugulantur, quo^ot Oraecos reru^ raaxi- 

ou/i xiolv/ia jh flindky ay IxiCyov (Platonit} ^fysadtit^ ^vyaa&ai, av' 
6i tig rifiag anaXavyH nQO^^riats £i xitl fivatriQCQiy^ xal rby 
pdov ov T^yrd^Miy -^b^eiy .^mxt tij^ Ite(tf0V'fytiufis ol nmHQt»^ 
fxiyoir qaae male reddit interpres Nam neceloqueiitiae «tudi- 
um yetat nos ab ipso quidquam ae^ipere,.tieqtto «nam 
araculum «a mysieriis abigi^» nec recte Cantenia prp tlxaX 
corrigit ^xa^ STmbendum est ^ x«l, i. e. ovdi tigxoiMviri ^fi&s anC" 
llnvyen Tfqoi^riaii, ^. xal rfivfrrilffiny TQt;^ fo^vriy aavyftovg, , Aiifitide^ 
dicit ae neque sermonis inActtia neqne Titae pravitate a Platonicae 
doctrinae aacris prQhii>erl, traiislata a mysterus: imagine,- quibua Hn- 
gua barbari, moribua liupuri Iiiterdioebantur. Libaiuus ^l. c th tn^" 
Qvyfiti lovTo Tt^QVTitiar ^Ogtig tas x^^Q^^ firi 'xa^aQbfy 
8^1* g atpdMV K^vrfjo^ leg* 0^*5 wetyrig a^vynog L e.^ barbania, 
ut interpretattir Luciana<( Demon. §. 54. p. 24^. T. V. iroZ^uiyerf xai 
V**j|miiot'5 ^fu/Jjffflf, ?% Tigo^^riasvg .axovaag y^ia flyfii^ attiav anp-* 
xlHovdt iQv^ ^iiii^dQovg. Ex perversa autem hujus interdicti inter- 
pretatione natiun est putiduni Pythagoreorum recentiorum commentum, 
PythagQram a Bectatoribus anis linguae patriae usmn exegisse; ifionP^ 
XQ^aO^^t j^ TrmQfpfi ixnatovg Zaoi^ ttay 'Ellriyuty nQoaril9oy nQhg t^y 
ioivcEJT^/of^ "^TixvtJiP Jamblich- V, Pyth. XXXIV, 194. quod Bentlejuin 
de EpiBt. Fhol. c. XII. p. 36, et Stundum de Empedocl. p. 95. pro 
V€ro babuidse miror. Qnis enim unqnam Graecorum in quotidiaaii ser- 
monis commerdis alta cst diakcto usus quam vernacula? De Hbroron 
autem cumpo^Jclone vix iU«^ qoidquam ^raescripsit, qtti ldktt'ip«e 
scripait; nec itl obaervarunt veteres Pythagorei, qoorum molti lonies 
nati dorice iOfeeerunt. 

[^] T, P.^bri AgonUL m. 12. 629. 



BLBUSINIA. 17 

manim cognitioiiein ab A^yptiis, Penis, Indift 
acoepisse et memoriam acceptomm religiose ser- 
vasse putant 8ed de hoc alius erit dicendi lo- 
cus. Altera pars interdicti proprie de homicidis 
valebat, postea autem latius accepta est, ut nekno 
ingrederetur, nisi qui se innocentem nos- 
set Lamprid. Sever. c. XVnL qua praeconis 
voce impii et scelerati initiatione sub- 
movebantur Sueton. Ner. c. XXXIV. Yerum 
ne hoc quidem Eleusiniorum proprium did po- 
test, quum omnis praefatio sacrorum eos, 
quibus non sint purae manus, sacris ar- 
eeat Liv. XLY. 5. idque adeo templorum vesti- 
bulis io^criptum fumt, /lij naqiiyat ciirco rcSy m- 
Qi^avtTjQiajp y ogrig /irj xa&aQog iari tag x^^9^9 
Ludan. de Sacrif. §• 13.[^] Sed fortasse haec li- 
bertas tadtis quibusdam exceptiombus circum- 
scripta* fuit, neque hoc solum sancitum, ut a sce- 
lere puri sed etiam ut cives Attici essent, qui 
Eleusinia accipere vellent? Id quidem Julianus af- 
firmat verbis minime obscuris Or. YII. 238. aif 
^ onwg fifjuv firi %6v Jioysvri nQo(ialihv dignsQ ri 
fw^fwkvxalov ixifo/ii^afjg. Ov yctQ i/ivi^97], (priaiv, 

[d] Egregium epigramma [Adean. CCXXXin. b.] 
^Ayvhv x^h J^OiO dvci^Bog tvdoy iovta 
%fifiivai* ayvtCri cT larl {pQoveTy Zaut, 
Umplo Bpidaurio inscriptum ftiit Porphyriiifl A. N. c. 15.^ *®*^, '[J 
Aioyrixa fivovfiivoig naQayyillovai xadtiQag l/eiv ras X^^Q^f «^ 
navxog IvnrjQov xcd ^Xanxixov xtd fivaaQOv. Quod autem Ca«aubo- 
nns ad Capitol. p. 78. et plurimi hunc sequuti afiirmant, praeconem 
in sacria Eleudniis proclamasse ^Exag^ ixag Bgrig olirQogy nemo ve- 
tenuB testatur, neque haec formula praeconi Attico conyenit. Ter- 
tailiani yerba Apol. II. 7. semper impiae initiationes arcent 
profanos et ab arbitris cavent, ad mysteria priyata spectant 

2 



18 LIBBH PRIMUa 

^XXa n^dg rov Tt^t^mo/isrov f£t}rj9^vaij yeXot^Vj^ 
shter, & veavhTCBj ei roi>g relcivag ^u ttfdtf)^ 
ivsxettijg teletijg }ibvv(DaHv\_^^ toZg S^BoTg rc&r kv 
^Sdv vmIwv, IdyrialXaov Se stttl ^BftafiBivt&rdav h^ 
po^p^Qto kiiad^ai. Tolko SeSfievov i^yi^as^' 
(paivBtav yaQ 8 Jioyhnig^ dvx &gn^Q 'dfielg dSt^oD- 
ts, dllSC avvelg otv tov fivoi!r/[i^v ix^^ nolvto- 
yQaqnjvav (scj*. nolvtoy^aq^rjdijvav) nQ^te^ov 7€al 
"jiSrivaXovy el ml fi^ (p^dasv^ t& v6fitp di yevsa&a^, 
ToHto S^ i\pvyevy ov td fiin]Oi]vavy vofvi^drv avtdv 
elvav tov xoafiov noXitrjr. Qiiem le^um praeter- 
mittens Er^Hius Muellerus multis modis mysta- 
rum numerum drcumseribere studet in Comment* 
de Hierarch. ' p. 142. Primum ex peregrinis pai|- 
cos tantum^odo, qui itineris sumtus tolerare pos- 
sent, initiatos esse statuit, servorum nnllum; fe- 
nlinae an spectatum admissae fuerint/ dubitat; 
clarissimum Aristidis testimonium Or« Elras* p. 
256. T. I. oaa fvsv d^i S-iag exofiBva^ elSov yeveal 
nafinhfiSevg ev&avfi6v(ov dvdQ&v xal yvvavxdivj non 
de Eieusiniis accipit, de quibus tota oratio et 
scripta et inscripta est, sed de Thesmophoriis, ad 
quorum adspectum mares (dvS^Sv yeveai) nun- 
quam admissi sunt. Quid vero aget mystarum 
chorus orcinus/quem Aristophanes inducit in Ra- 
*nis, ex: utroque sexu mixtus? 

De servorum exciusione Miiellerus non Isaeo, 
quem nominat, credidisse yidetur sed Sancrucio 

[e] Pro xoirtovriaHv ^ et hoc Ticissim pro xoivovv Philostr. Apoll. 
in. 26. 116. Heroicc. II. 2. G7B. Artemid. L. V. Prooem. p. 258. 
Epist. Socr. XXVIII. p. S2. et Latini communicare pro partidpiure 
Quintil. Decl. yilL 6. 161. Burm. 



TU.l j^. 2?[X €gffim,m^ imm^> Smtxnqm w- 
teflOi^ Sp^fKoa ci;edji4it, ad CaUiiD. H. in Ap., v. 
2* \^, S^jiQia^, i^uK ^i&w^qt^ in Exercitt Sojin, 
p« 75?, q^ si rem inte^^ oculU contemplati eiST 
ft^s, I9941111) de J^li^oct Her. p, 149. non de 
EbiiiWlli^, h»ivl 9efl dp Thesmophoriis aoimadver- 
tisAWt* Q^uiii sacrif publica (Isifa drifioTBlT]) ser^ 
vis, SM^Iir? Uwerijt, [Demost^i. c Neaer. p. 1374.J 
e^iiid^ Bon pr9 certo neg^o civibus Attici3 per* 
jmmimK Aiisse ut servorum suorum quem veUent 
in^ tf^l^m Eleiisinium introducerent; idque de 
9W^ 49mmo praedicare videtur vemula Atticus 
ajmd Tlieo]4nMim 

T^T^oq)ia, %h» awTfJQu, dt ov elSov v6(AQpg 
BiXfjvagf ifia^ov yqa^aT, ifivrjdTiv ^£orip' 

iii SchoL ad Dion. Gramm. p. 724. Yerum haec 
oinittimiisi ut ambigua et in neutram partem va- 
titwa. Sed de Jutiani t^timonio multa in men- 
t^ v^unt, quae fidem ejus magnopere labe- 
gM^n^ iPrimum Diogenis reaiponsum referunt Plu- 
tW^Jiw quoque de Aud. Poet IV. p. 18. et Dio- 
g0fies Laertius YL 39. quorum uterque Eleusinia 
sj^^iificare videtur, rationem autem, cur ille ini- 
tiwi noluerit, nuUam afferunt) praeter quam ipse 
planissimis verbis indicat :^que tam gravis et 
aperta est, ut interpretatione non egeat Secundo 
non potest sumi, Athenienses, quamvis largiendae 
dvitatis prodigos[*], usque eo procesdsse, ut 
onmes iUos, qui quotannis e cuncta Graecia ad 

[ff] V. Jacobs ad Anthoi. T. IV, p. 132. Saintecroix sur les Me- 
toeqoes p. 268. in Mem. Acad. luscript. T. XLVUI. 

2 * 



20 LIBER l^RIMUS. 

concelebranda Eleusinia confluebant, in aeqiram 
suum jus reciperent. Quis porro nescit, RoAianos, 
quoruip plurimi Eleusinia acceperunt, alienam ci- 
vitatem adsciscer^ non potuisse, quin suam amit- 
terent? His omnibus evindtur, Julianum sectae 
cynicae addictum eundemque coelestium cerimo- 
niarum reverentissimum, illam defensionis ratio- 
nem, qua magistrum crimine contemtae religionis 
liberaret, suopte reperisse ingenio sive potius vc- 
terem fabulam eorum, qui Herculem et Dioscn- 
ros, quum initiari vellent, a civibus Atticis adop- 
tatos ferunt [*], ad Diogenis tempora transtulisse. 
Ceterum non necessariam esse istam excusatio- 
nem declarant Zenonis, CleantJiis et Panaetii ex- 
empla [«] civitatem Atticam recusantium Xva fM^ 
So^oJOt rctg avruiv nar^Ldag d^ncetv. V. infr. L. 11. 
c. in. §. 3. not p. Si vero quilibet uftus Graeco- 
rum his isacris interesse potuit, si cives, exteri, 
viri, foeminae, noti, ignoti, principes vulgnsque 
admissi sunt, quot, quaeso, illius arcani conscios 
fuisse necesse est! E cunctis Graeciae solemnibus 
nulium fuit pari .religione praeditum; Athenae ip- 
sae hoc festo tempore multitudine p6regrinorum 
refertae erant[^^, omnesque, qui quum possent 
initiari, non initiati essent, vulgi certe juitido 

[ff] V. Orell. ad Bpist. Socr. p. 263. Hoc a ludis piibtijcis tra-, 
ductum videtur; Philainiiion ad agonem non admissus priusquam ab 
Aristotele adoptaius esset Themist. Or. XXI. 24B. D. 

[«] Plutarch. jStoic Repugn. IV. 840. T. XIII. Prod. ad Hesiod. 
Opp. 705. 

[«] Philostr. V. Apoll. I. 18, 155. m^l fivatriqCfov SQay, (ke 
Idd-ijyatoi Tiolvayd-oayTiOTttJOi. Aristides Panath. p. 191. dix^od^i t$ 
*EXtvaiy((fi nXsfovg rj ol hcQoi tJ Trdari noXei, 



impietatis damnabanttir et contemtus dewmn [^]. 
£t io hoc maximp homipum orani;» genaris, sexus» 
aetatis, conventu Hierophan^ contra communes 
leceptasque de depi:um cultu . et natura opiniones 
dedita opera disputassecredamus? Id, puto, nemo 
a nobis non dicam^ imp^trabit sed ne exposcet 
quidem. Quid igitur disciplinae arcanae ads^to- 
res adversus haec proferunt? Yetus est opinio, 
mpitiqpios philosQphos d^plifi genere doi^jendi usos 
esse, uno ad p^pnliiiii,.. altero familiares inter; 
hm/c esotericam vocari et arcan^m. doc^am, il^ 
lam popularem[^]. Hinc jam sum|ti)f;., >universos 
qoidem in.rtwiplum. reo^ptos, s^d nqq .omne^ ad 
intima: arcanoiruin .admjiyios esse; p)ebeculam, mi- 
nimum vejuti gustiifiit h^ii/iMis^ doctrm^subU^io- 
liSy eoque modo eavisfiie^ Hierophantas^i.q^.exclu- 
derae^ qnenq^an^ aditu, neve adeunMNs p|us 
pradb^EMit ^am confsoquere po«sent Haec igitur 
i^tttio m aecnrai^; fundata sit, ante omffia ^pen- 

K Lucian. Demoii. IX. 2S7. xaC npig iii avtf avriortiaay 
ZAwoi xtA Mil^ut ta.kdth^xart^oQoiknts^Scftij^. xhtiUyi^torf^ 
5» ovre ■d-icjv wi^ri Tmnot oSre ifivri&Ti ^oy^Qcmaytfav tatg ^Elev- 
ffiyiat^ (acr^eat^ ncir,' 'lit Nguietiis, TeActa??). Mx feoc lo€o colligaiit, 
. Bocntem ^oa, ini^^m fu^M^ etjcationem quoque qualemcunque com- 
miniscuntuTj hunc emm sapientissimum virum de rebus diyinis omnia 
eadem BenMe qiA«*iiqxp^;em<uii/ antiftitet'^ et prapterea noluisse 
nomen suum apud illos profiteri, ne prohiberetur ea palam omnibus 
docere, quae iM pauds nota esse ▼«Uent* V«niiii S^atem aacvo- 
niii EleuainiQram e^pisrtpi fuisse neque dixit quiscraam, neque id 
sequitur ex eo quod cum Dembnacte comparator. Utri^ue ^coMmiue 
fnt imfiotatls cnmem «ed oausa. dilapar; nam neque X^emonax noTa 
daemonia indoxisse dicebatur, neque Socrates contemsisse mysteria. 

[8] Warburton. m. Sect H. ^l. unde ceteri pendent' * 



te i;iBBR PRIMtJ*. 

■•-•■•■-§. -4. •• 

llla, Ihqulunt, p)*omis<iua tatba ^s:tta iditido- 
fiein et qhiisi ih viestitmh> sacjrae doctritiae cdtlMi- 
%it, pdttip^e i^^ctatrix/se^retfigHara et exp<m; 
tSLpiit boenae et quidqtiidnon plebeji ttapmis es- 
set^ ' probiatisisilhis qtiibasque reservatum, q«i 
6ktiriek jaih gradus a capite ad calcem p«mi«tisi 
elsserit. Bi Veritatem in dai^ luce c^ocatam, 
illi symbola qtiaedam et glautii^knata adsp^we, 
qtlae nefigfuie obesiiient 'cut^tlHm .^ue pt^odess^nt, 
Id quod^ dte eihpl^tris ^ibtisdam didt«r. ilQtM- 
Mum autem' 'ititrontittendi 'quem V«it«tat p«es'Bit- 
cerddteis efat, qiii candidatbs diuturna prdbatiiime 
expltirar^t, e^ploratos ab tmo gradu: ad^ sdtertim 
^fomov^nt. Otreifl p^^latam omiiitimqu«»^ ^(IMb 
ab bomitiibfis Iri^tlMi ^roffigfs tioetti ditt^e^eraxi- 
gitata stin^ iriulto fifjdubehrimam! Qua>aoal?i^'qtt^ 
noii irit^lligit tum ist^tto scruptllum 4^ illitfeMMttWi 
ihultitudirid exeiritum, ttfm etiam koc p«»feMWm 
esse longe fructuosissimum, ut de mysterim^Ml*^ 
et indole deque doctrina^ arcanae causis et ar- 
giimentis quicunque velit^quod yelity quomodo ve- 
lity statuere et deperpere ,pk)ssi(9. et id ^uj^em 
septus undique et muriitus; duriimttdo^ qu^i^etkri^^ 
opponantur sibi eotitrariatestfanoiiia^ d[^ iis pvo- 
fecta dicat auctoribus, qui in infimo initiatorum 
gradu 4:6ristitnti neque omnium paf tidpes fterlnt. 

Elfgo; si Eumolpidae patroiionim miHre tur- 
bam suam segregarunt. atque alios in secretum re- 
cepmint, alios cum pluribus, alios cum univer- 
sis, consequens est ut in ipso limine sacrarii et 



BLBUSINIA. jfe3 

ad onmes JBtroitas scrutatores diapMito» Savm 
credamm, qui introeuntes diligmter exfutereiity 
ne qnis profiiBus sjmiriata consciantia surreperel^ 
0fc ii ipsi, qai. jam .ioitiati sed Bonduin consumr 
laati esaeBt, ae ig^a altiiiS penetrarent qoam fes 
H jjos esset : .Id qiia ratione cMtuoi fuerit^ hi, 
^oi de myi^teriis scripsere liaud prius audita^ noQ 
nesoiunt^ tesdecas et symbola nacrant, solis iiutiqL-' 
ti» ;iiota) .quibus ^e invicem agnosccureiit JSancrUr 
do adeQ in .m^tem venit, initiatos in intmitu 
<NQiiies breviter initeiTOgatoa respondisse aliquid, 
^od ^ docum^to initiatioBls e^; verbi caur 
aa ii^rogante aUquo Sind Sie Meister, re- 
spqiiG^ loco dixkuse Ich k^nne die.Acacie^'']. 
Gst hoc e^ettipU iostar a me poatum sed pcqr- 
aps exfmascripto San^rucii» qni Jwrmulam quaee 
atiii(mum jredponsuuiumqtte in Eleusiniii . emdem 
6tisse.|iiitiit), qnae nunc in Latti^oram con^enlibufi 
obtinet, contineturque in Catecbismis eoi^um no- 
miiie imcriptis [^]. Lepidum videtur; sedquisspon- 
detlJuUus Firmicus de Err. Prof. ReL p* 36. 
(jp. 440. Gronov.) ^ibet nunc,« inquit, ,,expla- 
^are, quibus se signis vel quibns sym- 
Jliolis in ipsis superstitionibus miseranr 
^yda hoipinum turba cognoscat fiabent 
^enim propria signa, jiropria responsa, 
,,quae iilis in istis sacriIegiorui»< coeti- 

. [.»] V. Signatstern.' T. I. p. 67. 
[>] ,RMhercli..T. L p. 303. Fabulam repetmit HemanM 6 Un^ 
Qos ins Feste toa HelUs T; I. 386w auetor Ubri: Bleasis oder 
iber den Urspriiiig und die Amecke der nlten M^yste- 
rien. Gotha 1819. p. 166. et ceteri. 



24 LIBBR PRIMUS. 

I 

,,bHS diaboli tradidit disciplina In quo- 
,,dam templo, ut in interiores partes ho« 
,,mo moriturus (oraturus) possit admitti» 
^dicit, de tympano manducavijde cymba- 
y^lo bibi et religionis sacra perdidici; 
,,Quod graeco sermone dicitur ix rvfindyov 
yy(ii(i^wxa, ix xvfifiaXov nhiaixay ycyova fivart- 
yyxSg^^l^]. De postremis, quae ab allenA manu ad- 
dita videntur, dissentit Clemens, unde illa sumta 
sunt: Jrjovg fivar^Qia mt (l^. al) Jvbg nQdg firj- 
te^ Ji^fpjtQa dq)Qo^laioi avfjmloxal xal fifjrig t^s 
Jtiovg xal Jtdg IxetTj^iai: tavta teklaxovaiv ol 
^ffi^YBg ""Jxtidi xal Kvlielfi xal Ko^v(iaai — ta avft- 
fioXa tvfg fivrjaBtog tavtrjg ^Ex tvfmdrov «yaytwo ^* 
xvfi(idlov mioy, im^yoipoQriaa , vnd t6v naator 
vnidvov Cohort L 2. 13. \^] Jsun adm&rari Hbeatt 
interpretum y^eeundiam. Quod Firmicus didt 
in quodam templo £stctum esse, quod^e Cle*- 

[l>1>] Idem p. 43. Inyenimns etiam dici EXBUxiQ€g Siuoq^ 
^, «bi Woworas mendat 'EXi^oiceQvs Slfioqipi* Praefere 'JSaJUv 

x6q€> 

[6] Patte Lafitean^ SymMicus ante Symbolicam, illiid de tyoh- 
pano mandncare, symbolum esse pntat panpertatb cleriodU elee^ 
mosynam poscentis, de aris yiyentis (imo hellaantis) et renundantis 
yoluptatibus mundialibua, Moeurs des Sauyag. T. I. f7^ Escfaen- 
bachius, yir ingehiosbsimus, auem si nostra aetas tulisset, tanquam 
primipilarem yenerarentur spiritualia castra, nngiila 
yerba expticat in Epig. p. 14. hoc modo : „Interrogatus mystes noyus 
„ab lOerophanta an e^sset, respondebat animae nomine iy^&tivtra 
,4* e. a tecrenis miidem yoluptatibus abstinui, oJir Jiniop tby xvxetS- 
y^va nilulominus allabentis nmteriae potum hausi; iqyaaafiivos aTtB- 
ff^ifiny, hoo fiicto, hoc est, materiali potu in corpus condka saai^ 
„xcel ix xalddx>v lig xUnriv ex corpore nunc illuc, unde descendi, sal- 
„tem contemj^latione reyertor.^' Sancrucius T. I. S20. postrema xmh 
xhv naaxhv vnid. yertit Je me suis glis^ dans le fit nuptial, 
^ illastaifc e Plutarcho Phoc c. XXVin. ubi Bleasinioram /uv(m- 
' xttl xottai comiiemorantar, bbc est cistae mysticae aon lectr, ut 
ille emnatar; quae de Heradide philoaopho ad^t, Heraditi sont yer- 
ba, ab hoc loco aUenissima. 



■ LBUSIKIA; 2& 

BoiniBatitii de sacris ViaypBmy oimuwb 
tufpissiims 9 Banrat, id iUi SBa fiduQia ad Eletisi- 
Bta traBsfenmt His hic quidem idiain fomiidMi 
adsoribit p. 18. Ibrt rd avv^fiba ^Elwawimr ^vfi- 
ttnvaa^ htiw xhv 7cvxB(Sra, eka/hr ix xiatrig^ I(h 
^aadfupog (leg. iyj^Bvadfierog) dne^^eidijr elg xiXa* 
Sw xal Ix xaU^v sig xianjy' qftiht lepeMis Ar- 
aafaiiis y. c. 26. haec symbola esse afikniiit» q«aie 
r#gati sacroEuin in aoceptionibiis sbspeiir 
deaBt Sed inlroeimtes bBc pvoininciasse conse- 
craneosy ut possent a profaais di^oDSfiiy neiMfr di*- 
cit, neqiie id ex nomiiiibtts aviifiwlay e^ &vvSi]f$a 
colfigi potest Qttoinodo in yetere eeelasia im^ 
tuEandi symbolum apostdieum recitarey iTw^k^ 
Uiy x6 avfifioloy jnbebanCw, sic illa fMittUla in 
HQ^teriomm acceptione, ut dare dicit Akiio- 
bius, redtata est^ eaque sacrorum istorum nota 
et symbolum dicitur eodem sensu quo aliae iTti^^" 
asig et solemnia verba Sabaziorum, Mithriacorum, 
Carpocratianorum sui quaeque generis symbcda did 
possont, neque non illa, quae Idamiticoiiim sa- 
erorom cultores vulgo decantant: Noa est.deus 
nisi deus ille, Muhammed nuntius dei iV- 
iins. Yerum non solum nullo testimonio probad 
potest, eos^ qai sacrum Eleilsinium imrent, jstp 
modo exploratos esse, sed contrarium iirtelUgilur 
e livii narratione L. XXXT. 14. Acarnanps 
duo juvenes per initiorum dies non ini- 
tiati templum Cereris imprudentes reli- 
gionis cum cetera turba ingressi sunt Fa- 
cile eos sermo prodidit absurde quae- 



26 LIBBR PRIMU«: 

diam per«iiii4X<:aiites, deduotiqne ad anjli- 
stites tem^pily qitiim palam e^sst per.e]> 
ror^em ingressas^ tanquam ob infandam 
scelus interfeeti sunt Apparet igitur cura 
eetera. turba intromissum qui "^dtlet; qui taceret^ 
tutma fuisne; de tessaris intwrogatjqan neiniiieHi. 

^ 4]leter|imMs/quaeGIemensti»ditde£I^ 
aoA fiimisBime asseifiiar, «t qnia a nullo veteHHi 
fldeiqoiiae procUta, ^t quia m kac ^tota; doctiBVHnt 
Apcdogtitae ^Uspa^tunie ioRge dlvieiBa gen#ra «ar 
opoiiiii permixta 'et^^nfiasa sunt; d^ quain. exr 
Ircima hujos 'liiNrl parte dicenlur plura. Quam in^^ 
tfrta autem sit in^hac caiisa scdptonmi Chrjstiar 
nbriQgn fides, uno^exemplo efi re ipsa supto aper- 
«tus jfociam; Sdioliasla natoiiis. p. 123. Ruhnk. 
adversus Eleuffiina^mysteria eKpintfesaoidispirti^ 
^ hiisi ea ^narraty ^quae i^ud Cl^Hientett >de ^taoris 
Magnae J^trisoielata l^erat: Ir ol$'(^ESlei^^/oi&) 

^ij fjufi^alov Mni.ov ^ sH€Qvaq)6Q^C(t^ (^i^os jdte 
^ iiiTevovi ^yovvrd nviov) Sn6 '^d^ 'Tta^ftdv 
in idvov. Ific niiri suo ise indicio Christiaaum 
'*^^ proderet, niri Clementis iocusi nobis. lante 
Hicittlos ^sset quo iUe f alsi arguitin*,, haucjl ^fiMa^e 
^[uisquam tam matilfesto testimanio ^resista» au- 
Asret^ Quanquam jpsa flialanii [^'] cEjrmbaG^ lym- 
pani et ma:ftime ie^ot;&[^] «nqntio i^git^tioaem 

[00] Cnbiculam deae Apolej. Met XI. 250. ^aXaiios Ludan. D^ 

Mthol. p. 36. 
- [4] Ki(p^Qs erat kmx ampla, inaigiiiata; luidtii iittas cai^tmiilis. 



blbubiiiia: Mf 

ab^raeiftdniis ad saioQ deae PImp)^^ «adwlt Htt 
imlm pr6|nriimi ftdsse hii|iis vaais mmk m Nieandh; 
Alex. 217. et Aftxaadti Aeloli ^^igWMamate im 
Alcmmem sDrijtto ap^^u^: 

SiQiugy tt^X^og naii^ fofidg^- el piiviv^iijiTv ' 
Xfvdo^Qf9g>^amMefka%vf4mnfa — rrJ^J*. 

T. I. p. 004. Et in iteniu sMnvaiaiaditti ftoawt- 
Tas redditaa esse ab 'intiwswitibiia^ iqnibiiB ca»- 
sdMtiae snMfldMd fiMartaitv eiPtaaililmco toU 
«gi i^otest mOtor.^IV. ^05. Oedo.^ 
ai barii&ece Paooliarilm lana #Sy et ex Mp 
^me de fia^itlMQalilidsidicit :S^ 

'ilttt Kne dftlo netvttida saeerdos 

Sedfdtf CelrivisaiiKns nflktt ejwmodi^Mitfam^iM. 

in qoibiis modo lucernae modo patellae inserebantvr. JTf^ro^o^Q^,^ 
tovg fiv&nxovs' XQittijqttg' ip^qovaa Ugettf xi^yotg iptitfi f6hg ptvtnt^ 
wvs ^9^f^$] ^^ 'Sy Xvi(ifQvg ndieiffi Schol. Nieend. Alex. .217- 
Athenaeos ' XI. 47o. E. dicit Syyog xsqafieovy ^oi' iy avt^' 7io}.Xovg 

Otaaag airtb clov lixyoipoQtiaag zovtcjy yevetau nnde in Clementis 
leco pie tQytte^ftiByOg y ^iOt( ^eOfixfieyog ,- tjabd ^eifiemu^ prebal^Vmnr, 
Lectt. p. 102. ' sed iyyivaausyog sttbstituimiis^- De «altatione Cemo- 
phoro y. ad "Ktt di Krcof. T; IIT. p. 154. 

[•] Sic «ItstkB Tkeb. X. '644. ty mpana rimkf «re^de^ia. 
Male Jac^bsius pro x^yag seu xeQyag substitiiit x^^^^^Sy nomen a Cy- 
'belae vacris-^eifomf uliii'%igMMca;t idem qued xB^6(p6Qo^ t/ts^ iekQiH- 
t^fy nnd^^^centrac^ e^ MtBcacxag pro fiao^evtfje, fitioffacj^o ?VX^9^\ 
Onesas*, ^Dbsas. y. Keines. ' fCpp. ad Aotroann. p! 461.' aliaque aa 
Phryiiic(ittm p. 434>\^po8lta. >In Proyerb. V|M4<v U9^ B(r[0fig^ Skn^ 
Tutg^ oloy axayrigy narayiiSTjg xal vTiofzcoQog scribendum firjaaag i. q. 
Ijfca-efc^T?,' p^ixog^ -CasAoalo^, ;i^vedinokaBv qw*d .ut» xoi^^Difc^^, 
pLv^ioSf]gy pXeyyog et latinum pituita ad stuporem refertur. Nomen 
propriom Besas non ignotum quidem, ut proyerbii interpces pntat, y. 
Antibchi ^pigr. I. p. 18. T. m. Casaub. ad Sparti^n. p. S9. Vales. 
ad Ammian. XIX. p. S49. sed alienum ab hoo loco. natayoiSrjg yero 
non tonitrn perculsum significat, sed ttitfsicujn, a tundo tto- 
taaao}^ nnde elaam morbus patagus apud Plautnm, quo nonnulli apo- 
plexiam aigiuficatam eese pvtafnt 



88 LIBER PRIMU& 

Sl igitor Qtn admodum arialari neque nostro pe- 
riculo, quidquid unquam de ullo geiiere myste- 
riorum nmatur^ id propter noininis socdetatem 
ad Eleusinia transferre volunias, tota iUa tessera- 
rum et symbolorum inyratio, explodenda, potius- 
que sic statuendum est^ adytum Eleusinium sua 
magis religione quam custodiis et excubiis drci- 
tsrum tectam fttisse. £t quae tandem cftusa erat, 
^€ur quis ^lam ^ fiurtim surreperet perii»ilumque 
adiret filinime nec^KWiittm, ^m unusquisque, ut 
^monsixavinms, sacca ilta .suscapere posset tem- 
:^OTe et loco kgitimof quum ipri pwegrini ab 
bospitibUB quique mis nemine pnrfubente initia- 
rentur? Credo id im^Heratum ac^dere iis, qui 
nescio quos Theologiae eioteritoe ;thesaiurbs sub 
iati» dajusitri» latuisse sibi pctasMiysiirunt. Sed res, 
si qua alia, testata est .Lysias amiciun suam 
Athenas inyitavit xat avrog wxiax^to fivrjauy De- 
mosth. c. Neaer. 1352. [^ cf. Taylor. Lys. Vit. p. 
151. T. VL Andocides v«ro, qui Cefycum^ fami- 
liam cognatione attingebat, plures initiavit: r^ita 
jUcV etij imdrifuBv ovx dae/isti/ avroXg id^xovv fivwv 
fjbBV xbv «^eiydv'[^] «r^ ds aXlovg ^ovg ifiavxov 
xal dgi(w dg r6 ^EXevaiviov de Myst p. 64. M. 
Aurelius in JBpistola quadatii ad Herodem Atti- 
cum ap* Philostr. Vit Soph II. 12. Tfi^afiriv fwri- 
^fjvai' ehj ^s aov fivatayGoybvvte^ , ubi Olearius 

[f] Mdias Anagyrasiiu meretriculam quandam dg uvatriqiti Syet 
Dem. c Mid. 565. 24 Aristippus Epp. Socr. XKVII. Myrtus et Xan- 
thippae rogatn filiam inl ta (AvatiiQia ayew constituit. Quid hoc a 
verbo fiveZy ^fierat, parum constat 

[ffj V. Sluiter. Lectt Andodd. p. 158. 



BLBUSINIA. 29 

niinis liberaliter fadt Herodi, qni genus ab Aea- 
co ducebat, Hierophantae officium impertiensk Ni- 
mirum is vulgaris error est, hoc initiandi munus 
neminem praet^ Hierophantam obiisse; quod re* 
fellitur Platonis testimonio mystagogiam inter vul* 
garia hospitalitatis officia numerantis Epist YII. 
333. TCixxKbv oVxa^B Jlayy d^sXqxlt^ 9vo n^osXafipa" 
yei ld9if]yri&BVi ovx ix ^oaoq>iag y%yw6rt% y/jlco dXt 
sx Tfjg mQir^€xovat]g irai^iag raijrrig [*] rijg r&y 
nleiarojy (piloiv, ^v ix rov §evi^€ir rs xal fiveiv xal 
hionxtvuv n^ayfiarevorrai* Horum hosj[ntum al- 
t^tiun eundemque Dionis interfectorem mystagogi 
titulo omat Plutarchus Y. Dion. c. LVL 322. Macpar- 
rs rov fivavriv avrfjg (Proserpinae) o /ivaray(oy6g^ 
quod nomen delMdum cemset Reiskius propterea 
quod ille Callippus sive Callicrates [^] omnino sa^ 
cmios non fuerit Sed mystagogi dicebantur qui- 
ennque Atheniensium hospitoai ad mysteria vismda 
mtroducerent, quos interdum etiam fivarag vocant 
Hesydiius: Mvarrjg o slgriyTiri^g. Suidas: o rct fLV- 
arri^ia $iddaxo}v, Zonaras : 6 r&v fivarij^ia^ eSfi/Tj- 
rijg' quo ex usu fi^arrjg dicitur Himer. Or. VII. 512. 
et in Epigr. I4$ean. DXVH. p. 266. fjv 9b ae fivanjg 
elgaydyijy ^^ ^^^ doctus interpres. nerique tamm 
utrumque nomen distinguunt ut Moschopulus prae- 
dpit in Sched. p. 140. fivarrig 6 fia&rjn^g^ fivara- 
ycoyog 6 didaaxalog \^\ cf. Cyrill. Lex. in Aretin. 

^] Maximua Tyr. XXXV.- 4. 171. ^v^aifiovlag iQa<n^g o^ ro- 
ntivijg fLia ^(a ovdh r^s neQitQexovarig. 

[CC] ArUtot. Rhet. I. ,12. 157. Interpr. ad Comel. Dion. c. VUI. 

p»] MvcfToymybg trjg a(p&fyxtov oixorofi(ag IMdyimis de Trinit. 
II. 8. )SSI. fxvoxayoyyilv docere Afncan. Cest. p. 311. 



M LIBBH P&IJfUSk 

l^frag. 7k GeBclL u. Litt T. DL p* 12fiA et hoc 
BUida Himeriiis Or. XY. tt74. aj^a^t^ fivmayix^ 
j^olj^atatg Hi^^mMy, oaoi^nlsrijg iiJ^miQ(og J^ovai. 
De Atheniflnsibas uBiTcvse Aristidfis Panath* p. 
ISa. tij %Sf¥ ^MBvmriwr r&lezij roTg slga^piTcyoviJ^ 
roig ^ytftal t&v u^&v Tcal fivatwymfoi Ttixh^a&B 
St& 7iavt6g]^]y sicttt eosdem Appianus Civ. n*70. 
k^Big tdv OsOfioipoQajv vocjit et Ennensas Cicero 
Verr. IV. 50. sac^erdotes Cereris. Quid? qiuod 
mystagogi iidem dicebantur qui periegetae? Cicero 
Vern IV. 50. Hi qui hospites ad ea quae 
visenda sunt dueere solent et unumquod*- 
que ostendere; quos illi mystagogoa vo- 
cant cf. Vales. ad Sozom. I. 20. p. 103. ad Am- 
mian. XXI. 144. (^] Steabo XVU. 812. S fifiks^ 
SSvog adt^&L fivatayooydiv fifiag. Qucffum hominum 
officiosam sedulitatem deacribit Ambrosius Hexa^n. 
L. VL c 1. si is, qui explorans novorum 
adventus hospitum toto eos circumducit 
urbis ambitu praestantiora quaeque ope^ 
ra demonstrans, non mediocrem habet 
gratiam etc. Prae ceteris autem templa aphilo- 
theoris adita esse tum res ipsa subjicit^ tom Dre- 
panius docet in Panegyrico c. XXI. p. 391. Quod 

[^] Nicolaus in oratlone a Diodoro ficta XUI. 27. qua Syracusa- 
nos a caede Atlieniensium captivorum dehortatur : Zaoi rcjy ayvoxatmv 
fivartiQ^cop fistedri(paT€ y ataaaTe xoh^ fxvriaavxag. Similiter Athe- 
nienses Potidaeatae fivaTayayyovg suos yocant Liban. Decl. T. IV. 367. 

[^] Diversi ab his ot i^fiyrjTttl Tolg Uvoig Tcjy neol t« leQa, 
Strab. XVII. 806. et qui commemorantur a Porphyr. ad Horat II. 
Epist.^ I, 230. Aeditui templorum et numlnum quibus in- 
serviunt, sacrorum originera advenis et ignorantibus • 
enarrant. Nec tamen dubito quin saepe unus aliquis haec in se 
susceperit negotia omnia. 



B L B U B I N I A. 3t 

facere magiias urbes isfgressi saleintiSi mt 
primntti sacras aedes et dicata niimiBit 
smniiKo delnbra visamus, tum fara atque 
gyiOBasia et anbulaera miremur. Eaque 
n^o fwsise videtiur, cur mystagi^rum Mm^ a 
saNarmim monstratoribns transferretur ad pmege* 
tas valgares^ verbumqpie fivatayayyBtv eodem mo^ 
d» m ^Bvaydv ap. Ludan» ContempL §. L p. 3(X 
T. 3. de iis diceretur, querum duotu advenae 
cpid^id in urt)e aut vetustate inditnm aut magni* 
fee&tki adi3pectabile esset, histrabant et drcum- 
spiefebant[i]- 

Qoid ex his sequitur? Hoc, opinor; unieui- 
qoe Atheniensium Ucuisse, quum Cerms Liberae- 
^ dies festus ageretur^ non sohmi ipsum adire 
temphin) sed ^am hosptes suos introdueere iis* 
qne spectacttli cupide expetki copimn faewe. 

§; 5. 

Haec supergressi de mysteriorum gradibus 
quae affertintur testimonia excutiamus. Tertullia- 
nus in exordio dicacissimi adversus Yalentinia- 
Qos libelli hos et ceteros arcanorum simulatores 
iiihil aliud quod celent habere didt, nisi hoc ip- 
sum nihil; in quo totam constare mysticae dis- 
ciplinae sapieatiam. Yalentiniani, inquit, ni- 
i^il magis curant, qliam occultare quod 
praedicant; si tamen praedicant, qui oc- 
cultant. Custodiae officium conscientiae 

[^] Sic Alciphr. III. Ep. Sl. ubi male initiare redditur. 



32 LIBBR PRIMUS. 

officium est Coiifiisio['^] praedicatuT dum 
religio asseveratur. Nam et illa Eleusi- 
nia haer^sis et ipsa Atticae superstitio- 
nis, quod tacet, pudor est* Idcirco et 
aditum prius cruciant^ diutius initiant, 
quam consignant, quum epoptas ante^ 
quinquennium instituunt^ ut opinionem 
suspendio cognitionis aedificent atque 
ita tantam majestatem adhibere yidean- 
tur, quantam praestruxeruntcupiditatem. 
Sequitur jam silentii officium; attente cu- 
stoditur, quod tarde invenitur. Ceterum 
tota in adytis divinitas, tota suspirta 
epoptarum^ totum signaculum linguae, 
simulacrum membri virilis revelatur. Sed 
naturae venerandum allegorica disposi- 
tio praetendens, patrociiiio coactae figu- 
rae sacrilegium obscurat et convicium 
falsi simulacris excusat p. 289. 

Abstrusa Sepidmii oratio multos veterum Cri- 
ticorum exercuit, quorum in numero^**] iidem qui 

[&] Id est turpitudo. Hieronyinus Comm. in Isai. c IL p. 27. et 
iisdem verbis ad Amos. c. IV. 1597. Og, qui appellatus est 
rex Basan et interpretatur aiaxvvriy hoc est ignominia, 
quam si confusionem transferre Tolumus, magis avyxv-' 
aiy significat. Glossae 6r. Lat Aiaxvyri^ confusio. 

[b] Casaubonus ad Athen. VI. c. 15. Wouwer. ad Petron. c 17. 
qui Scaligeri emendationem probant; Petayius adThemist p. 414. qui 
ad portas instituunt emendat, improbans Scaligeri inTentum 
epoptas, quia tirones instituuntur , non epoptae, idemque porta- 
rum suspiria retinet, pro quo Guther. de Jur. Pont I. c 25. suspi- 
cia, id est, d-ttaqCag substituit; Crojus in Specira. Observ. p. 15. in 
Grabii Irenaeo, Valentini collegium in principio corrigens; tum 
P. Halloix Notat. ad Vit. Quadrat. c IV. 695. sq. Panelius de Cisto- 
phoris p. 84. Petit ad Legg. Att. p. 99. Wessel., Van Dale IKssert. 
Agon. p. 608. qui quanquam nihil noyi consilii, quod idem salutare 
esset, attulenmt, tamen quae attulerunt, Semlero nota esse debebant. 



BLBU8INIA. 33 

rti^»a emiHiit J. Scaliger Dt Emeiid Temp. 
L. V. dSS. mt Salmasim ad Spariiaii. Adrian. p. 
33. sq.' nie certiani» «pnaidatioiie epoptasi ot 
ep«p*av«Bi .aiiapiriii pro vulgato. poctaa et 
p»rt»ron ^iubstitait -Sakiiaaius primum aditu 
cruciaat;^ luni oa. signant scribwdum ptitat, 
JtSgaltias ieu^bmi/ ob se^ei» linguae 8^gaac«- 
lum flsaluit Hqgoam o^nsigAaut, ^ioriim ns- 
Ittl magndptte probandam videtnr* Tertullianfis 
fer fsnilcniiiuii Valentiaionos Eleusiniorum mysite- 
rioiriBn psaeiectis.^ assimliat; at90sque doclmaf 
sttacaratta^iimbrficttla et involttora obdncente» disr 
si{»ili8 suis . rffrum maiimamm spem. ostmdorQ ; 
dintorpa CBqpooiatmne deUdoia hoiniiMi llictnr 
dore; ad i esQlremimi symbolonim inttrpiwMiieiita 
et ailegsricas ^uaadam nugM hiantibiis inftilwe. 
!£2 n^q'jiifYM)g,, Mk^$^^ oia i£ystl Sed.eamus.ptr 
siognfau .A.4i}tum crucinnt i.. e» adeuntes aive 
discentcs per ambagpes faAigant.et pMneenecant; 
skcntius itiitiaiit qiiam. coiiSign.ajRt..h. e. 
nlBiaya , jaf^i/imr fnfowmr jlj r§kova$ > pbis temp wis 
ilr praefNiuraii!^ qnain in doeendo et consupiiiSNaiido 
coatemnt; cwngmre^,^'bMq)^^$0^av, tik)g 
hii&tlrat, mM.,a^if^k^^ "relnafai^ pro baptis- 
mo. V. tftegaar ad Qbment Qwb div. sal. p. 380. 
consignare seu obsignare baptismo i. q. 
t%U$o%yi «V; RBIIes ad Gyrill. Catech. H. p. 35. et 
de myateciis ipais Ciemeiis Cohort p.. 04. tot 
^tov litom^vaa^ ayio^ yirofmi fiVoi5fifiypg, U(fi(fav-- 
tei di i &e6g xal t6v fjt6atf]r afp^ayi^erni^^of- 
raymymr. Quum epoptas ante quinquen- 

3 



34, lilBBR PRmus. 

nftuih Instit^iMt k/^^^aifdo^MHMtifuiM^))^ 
tBe> fied cupinM (q|uM. pev {Hrdl^sift c|i<i|>taisf \s^ 
eat) qi^nqiie Qnte eoiifligDakiQBeati aniiii in^'diaK£- 
plinaiii rcfcipiiinti vVenqn hoG iqmnqumMnai<|]tacpr 
mas Criticomin' t«iiA)«tti. exoilnuMt^'vPimiiwii^ 
JScaligeii error mtu!& eBt y iBysteriaE .ikiayiuwula * anr 
m ^ueique qumto .eetebrafa<esRle Goq*»fin^VW. HE 
p. 160. nqi ilbi niomeiiAa siD> d||piiigiL ^^tundl 
^^^per totam quadrieiiniam^Tit^crtni ^dicfbaatei, tia 
,5quo ptaeaeptis siij^eretitioiiis El6uBintot«i«iorina(- 
,,baAtiir ipso. mefise ABJIiiesteffioae^iteinwiculisim^- 
^steriiS) q»Mo antefai/aiiiio adiipHti isboj^ aibnma 
^^diddbfatetur ^ injpnixmJ^ Sed ^um Petavius interiiB 
ad T%€»At p. 411v 'liard/ certissiqdis argmairtli^ 
ti» dMlO!ist#ass0t •majuktttla EAenridiai fMss^ lad^ 
nua \f]i ^hanci ^miionem ' se^tm iipakBaiM^) -Uiam 
interpi^eliemdi viain ingriediendam ,pu^^' e^^ff^^^ 
^inquity et' ^sq^n» ilijrsteinia intita letitMlm.jatanara 
„et quotamiiSi pa^va Aiithmrtieitiane^^agvtat^Bjai^ 
„drottiii»ne. ^Qoi parva iaocigpebat^ ^mnh^fiebat^epcppta 
)5in ma^nis^ :sed iUia tantum initiaMt^i^ptl^nde 
,,ailiio post' inwivtm}^ in^ iisdeiii' niyMeri^^ :Slc 
,,magna mysterm .«aht ^lsmxryfmnmd ^ua» -Ato^A 
y,i:txd; n^ necesse er2M^ii»|^rimunldMtiari^i dcSude 
„inter|ecio atino MVniliimu^', tin awisraii^ium adt 

' ' \ * ' ' ■ M - : ; ' '* - ;:. ') i t, ,: • i:^M«rj ' 

M Y^ra» d0 /qiiftVei^ ! ^r^» , r^eitt*/?4i|nen ^ Bj^^i^a :.p* 
858. Valckenarius et Afonqkius ad Hippol. v. 25, HQuidoriF.' ad Phae- 
^hrnffl p. ^62. .Ceiei^ abs^ntKtihrfriMul a^^Ft^nuk-ReM^/Wanlll^. 
p. 151.^ imitati sant Christiani in his ritibus gen.til9s 
EletisiniiBL tYactante^; ulir qui ni^ys4;4e miiioribt^s saori^ 
ad |7ro.yr^/a^ p,r^ep«^r^b^fltqjr, ^^ X^^tibule fooAiste- 
barit, quum iillajOrlbus initiati intra'adytnm recipe- 
i»*nrt<ir.-.. .-; »^ri i\)' »'^-; u.. „ ;f 



R&BU8INIA. 35 

„mitd H kconvive$v fiedbat Parva crant taBtmii 
yjfiaeftmudo. Inter fiijrria$r et inomsiay, qua« 
,^«traque iA mi^s mystmis, non miaus quam 
^aniws interoral^ sed «uttorum expectatio longio- 
9^UB iintis suspeMctfbatur et plerique totum an- 
,,Mm iMtiytiiebaBtur epoptae. Quod aute» putaut 
yyqunqiiemiion interfuisse, male iateUigunt Ter* 
^^tiyiiaiiuin: Aditu prius cruciant et diutius initiant 
^uam os iigMnt, quum epoptas anJte qoin* 
^ueAni»m instituunt Initiatio et institatio 
„est TiQoaedSnfaig in parvip mystetiis, inter quae 
9,et magiia jnterarat quiBqaennium; oris signafio 
nfiiLiij0tg rdory fieydliop. Ab initiatione seu a parvis 
^ysteriis ad oris signalionem seu fivtjaiy in ma^ 
,,gnis quinquennium tatum^ ab signatione oris v^o 
^syentii offioio) ad immiiwy tantmn annum/^ ad 
Spart 1. c. conf. Exerc. Solin. p. 8. A. Non po- 
tuit vir summus pravam causam callidius defen- 
dere. Statuit eos qui in numcrum initiandorum 
recepti fuissent parvis mysteriis^ non ad majus- 
eula ejusdem anni admissos sed quinto demum 
aono in his fivOTag^ denique altero anno post in 
iisdem htimag factos esse. Itaque et quinquen- 
aium TertuUiani tuitus neque testcis gravissimos, 
qui mysteria anntia fuisse tradunt^ rejicere coactus 
est, temos gradus constituendo, quos in mysteriis 
sarvari oportwet, primum nQoxd&aQOir quandam 
iii minuscuUs susceptam, secundum fLvrioiy s. oris 
signatipnem , tertium Inonxday. Sed illa oris si- 
gnatio res commenticia est, extrinsecus in textum 
illata; TertuUianus nihil amplius dicit, quam pri- 

3 * 



36 JLIBER PRIMUS. 

niam epoptarum institatioiiem qninto ante toor 
sannnationem Bnno coeptam, consnroiiiatis, hoc; 
est iis qni omnibns ceriikioniis perfuncti etincan-: 
sdentiam sacrorum asdti essent, silentii officium [?^], 
quo in perpetuum adstricti tenerentur, impositam 
esse, quum ante hoc tempus ne habuisMnt qm- 
dem quod aliis proderent, quippe nuttius rei con- 
scii facti. Haec est TcrtuUiani sententia elara et 
evidens sad £fdsa. Namque iila ipsa pw qniBq|ie 
annos oontiniuda praeparatio tum ab omnimnis^' 
crorum consuetudine abhorrens tum a nnllp yete^ 
rum auctorum memoriae prodita, tum toGflimoniis 
notis et ilTustribus contraria est. Plutarchus Y. 
D^m. XX VL ei qui vellet r^ reXerriy &mx0dv 
dnd rdiy fitx^&v cyf^t r&r inoTttixwv ^ct^Xali^j 
minimum decem et octo menses insumendos essie 

t • ■> * 

[d] Idem signaculum vocat i. e. awgaytda ut Gregor. Naz. 
Or. jCL. 678. A. ^j^itg ttSy fxvatr\QC(ov ta.tx^fOQcty ta dk aXXa tfaa» 
ua^aj^ Sxcd xo^i/;ei naQa aavt^ atf^ityidt XQOiovfiiypS' TertuUiamis 
ipse Apolog. Vin. 12. Herald. talia initiatus et consignatus. 
ZipQoytCiB thv X6y9y ai/yn SoloR Stob. Senii. III..p. 45« gS^i^ijoe- 
UoB cod. a(fQay£Cov, ut Heliod. VI. 15. 296. tidAriTaty inioiV ylwxan 
ffifQwU imxetadw Lucian. Epigr. XXXV. p. «8. T. UL <t AeiNohy- 
lu8 Fragm. CCCII. 218. aXV ^ati xa/iol xXtlg inl ylioiUfjiji ipvXa^y 

?nam clayem Sopbocles ipsorum Eumolpidarum ori impomt Oed. C. 
050. aifxpa tiXri iy xu\ xQvaia xXyg ijrl yXtSaaa flifioMiPy u e. <r€- 
fival xal a^^i^roi ttXitaC, Alii xXil&QOP et x^i^^i^^oy linguae vocant et 
^ffv inlyXmaat^ , quod Tarie interpretanlur Teteret. ▼. MiiigaMlL ad 
iMdym. II. 6. 157. Blomfield. ad Agam. 35. plerique de aere taoendi 
causa accepto. Sed de bovis signo atticis nnmis Impresso ftibtila esft. 
V, Edchel, Doctr. T. II. 207. Fortasse boia Mgnificatur, quod nomeii 
Tulgo qmdem de coUari seu Xatfioni^ri dicitur, sed yXmtonid^ quo- 
qae sive camo conyenit, quaiis damnatorum ori arolicafoativ; Chi:^- 
•ost. Hom. in. de Incompr. del nat. p. 470. B. T. I. anaQtCov inX 
xov atofiatog Xaptay i^^it& zijy inl &ayatoy 6&6k «f. OresoU. 
Theatr. Rhet V. c. 7. Vales. ad Ammian. XXIX. 1. 44. at camua 
quoque modo colli vincuhim denotat modo oris frenum sive oram; 
mide ivxafila Dorei dixerunt pro ^avxCa Btym. M. JlliiiB Sopbo«leae 
daviA simulacmm praebet fibula lunata Angeronae o« ambieni, msi 
errat Saxiiis de Angor. p. 61. 



xB L B U 8 I N I A. 37 

dooet,. sex meiisibas inter mysteria xct nffdg ^!^(fay 

eit illa qaae majora vocantur, inteijectiB. Schol. 

ad Afistoph. lUum. 745. simpliciter fivrjaiy et in- 

anxBiay amii inteijectione distincta fuisse aflSrmat. 

De quinqoemiio nemo loquitur, neque id conve- 

nit eum eorum rationibus, quos post brevem com- 

morationem Athenis initiatos esse sdmus, vdut 

SuUa Plttt. c. XXYI. Antonius Id. c XKIIL Phi- 

Hppus rex Liv. XXXI. 47. aliique muld. Cicero, 

qA de Eleusiniis ita loquitur, ut initiatum esse 

appareat, semel sex menses Athenis commoratus 

est (674.) et multis annis post (702.) quum pro 

crasule in Ciliciam profidsceretur, decem dies in 

hac urbe fiiit, paulo diutius in reditu apud Ari- 

stonem diversatus. Octavianus tempore illo, quod 

post Actiacam victoriam constitneiidis Graeciae 

rebus impcndit, sacra Cereris suscepit (723.). cf. 

Jacobs ad Crinagor. Ep. XXX. 404. T. YIIL nec 

aate huc reversus est quam firmato jam imperio 

in Orientem t^aideret, unde reducem Zarmarus 

Indus sequutus est secundae l^ationis a Pandione 

et Poro nussae princeps» quem Athenienses quam- 

ris alieno tempore sacris initiarunt Dio LIV. 0. 

Saniliterque ApoUonius, quum : paragrato Oriente 

sob ipsum auctumnum anni post Chr. n. quinqua- 

gesimi primi Athenas venisset non antea visas, sta- 

tim ab hierophanta petiit ut sibi sacris interesse 

licaret sed rejectus est propter magiae suspido- 

nem, drcumacto autem anno quartq voti com- 

pos factus Philostr. IV. 18. lisdem religionibus 

aese obstrinxerunt Adrianus quum Athenis hiemem 



38 LIBER PRIMUd. 

transigeret[^] et M. AureUns cotnpraswa Oassii se- 
difione. Dio LXXL 31. Quifons ommlHis quiil- 
quemiiuni illud remissum, remuMioiiem aotein 
ipsam silentio praeteritam esse, quis sibi persua* 
deatf Erravit ergo Presbyter Carthaginensis de re 
fando audita^ vel pofius, quum Yalentinianos com- 
paratione Ethnicorum deprimere v^iet, rhetortco 
quodam acumine id quod de ihysteriofruiii c^- 
moniis per intervailum consummatis acceperat, in 
quinquenninm vertit, propterea quod Gnostiei (pA- 
dam doctores Pythagorae exempla tantum teni- 
poris iu praeparandis et expliMrandis catechume- 
nis consumebant, sicut Basilides discipulis suis 
myrartij Giamn^y praescripsit m^&ayoQixwg^ Ut Bli- 
sebius ait Hist Ecd. IV. 7. 148. 

Non aliemim putavi locum difficilem pafulfo 
uberius enarrare, quo myfit^ographi tanquam ti- 
bidne doctrinae esotericae praesumtionem suffial- 
dunt, nec unquam reputant, quid momenti ad 
causam suam idSerat Num Tertnllianus delectuferi 
quendam initiatorum fuisse dicit? num gradus pro 
dignitate competitorum distinctos? num uKos pro- 
batos, alios rejectos, alios in limine reteMos> alios 
in ipsum quasi saorae doctrinae ineditullium In- 
troductos memorat? 

Yenfeimus ad alteram testem. Theo Smymaeus 
Mathem. I. p. 18. ed. BuU. xal yit^ a^dx^v (pilo- 

[e] In priino itinere Graeco — an in secundo rucBUs initiatus 
fuerit, dttbitat ScboVvius Chart. Pap. p. 80. cf. Dallaeus de libr. sup- 
pos. Bioii. et Igoat. L 13. p. 85. Dodwell. Dissert. de aet. pedpl. 
Euxin. p. 116. Buttroann. Nachtrag zu Ideler histor. Untersucli. der 
aMfon. Beobfteht p. 395<. 



B^iiB u gri N:i A. 3ft 

hfzanr wg dkri&dig f/tivaTnf^mp 7t(i(j^oa$y. Mtn^aem 
S% fu^ nmn$. Ti fihf Ttpo^wfuvw xa&aifft4g' 
0^e yii^ &mx&i foTg ^mjik&fiiyoig fjunovaia xmy 
fwatTjijfimy knly^ dl£ eidiy -our avtmy sXoysa&ai^ 
Ti^oayio^i^etai , oloy rovg x^^^ M'^ kad^a^Ag xat 
qfm4[y A^^etoy axovtag, xat airoyg roifg fifi el^ 
yofiirovg dbyaymi mtSufffwv ti/yog n^sffoy xvx^ly. 
MBtct ^s vift/ xdSta^air ^evxSffa iaxw fi xfjg xbU" 
r% nai^dS6a$g\J]. T^xri rf^ 17 iTtoyofia^ofieyri hto- 
nttia. Titdi^ M, 8 ^^ xal xikog xijg hionxu^ 
ai, ayd&e4fig xal ax^tfusxooy im^ig, Sgxe xat 
h^Li "Sfg tig mc^ikasfiB xtU%dg naLifaJtovva$ di- 
vaa&ai, dtJ^ovxi^ twxirw ^ le^o^vxiag ij Xifyog 
alhjg tB^(da6yTig., !ff Ji nifiTVtri ^ i^ ain&fy m^ 
pyofji4tn **^ ^o S^mifiXkg xat ^eolg ovyduuxhv 
eMaifiopia. Hoc igitur Ime probare volttnt, Hie- 
rophamas Eleusiniw 4piibiis voUent quem veUeiit 
^raidhim asirii^asse. Quaeritur quo jure. De Eleu- 
sii^ iUa-did, quae modo r^tiiuus, quum Theo 
ipse mHo vmho signific^t, eit demum credi pos- 
sot^ fli iUociiii imotomm quaedam propria nota 
apposica tsset Qiiad non est ka. Nam impiM 
et si(i0tM»s aditu eKdi^9 rite adeuntes lustrari, 

1^1 Nomen hoc solemne e«t ged ex re ipsa natum. IMod. V. 49. 
%k h^ iat^ij^^ t^hivukvci fioroig naqadCdaiai rolgjivTi^eTaiy. Idem 
U. 54. ?i>a7ro^^i}r(^ xara TfXfrV ncwaMofieroy. Eumolpus teUtas 
sttipiM: ««i» t^jv ?ft>y ^pafi^tfiHt fia^a0o^iy i^ tms ^vyaT^ty w/- 
Tou ysvouiyriy. Suid. s. v. traditio sacrorum Apulej. Met. Ai. 
Sft^ (0kttt<^'Hrid^ dimiota noQadMrtH Jwtin. I>iaL c Tryph. 




ceph. in Synes. p. 36b. C. Acceptiom Inscnptiombus Mithnaas 
vTwalcb.' ad<Iii*sr- Gitot In Aet..Soq. Jenew. T. IV. p. l^. 



40 LIBBR PRIMU8. 

commimii mot sacronim erat Qnae MtBm^fmat» 
loeo commemoratur coronae impontio et sacroimn 
cum aUis commumcatio, ea v^ certisnmnm ar- 
gumentum praebet Theonem non de Eleusiniis sed 
de privatis loqui mysteriis, quorum antistkes tit»* 
lum et munia Hierophantarum et Dadm&omm coa- 
ferre poterant quibus commodum videretur^ sicut 
hodie Superiores qui dicuntur in mysteriis neote- 
rids ad dignitates dericales et saecubffes promo- 
vent quos voiunt Ac si vd maxime de Eleusi- 
niis scdpsisset ista Tlieo, quaererem tamen eadem 
quae supra; unde intdligi potest, ex initiatorum 
turba duntaxat aliquos secretoram omnium con- 
sdos fkctos essoy reliqaos in serandis t«rtiisqQe 
eonstitisse) Gradatim saera p(nrdpi didt et ex in- 
tervallo* Quid ad remf Nemo noa eo» qno in* 
teaditi per gradus pervenit Hoc enimvero qiiae* 
ritur, utrum vulgus initiatximHi eC quicnnqae di- 
vteiori doctrlnae inMiiles reperti fammtj mdi- 
mentis quitmadan levitar imboli drca iniiia snb- 
stitaint an (qnod etiam atqne etiam e— irasn) 
omnino omnibiM, qni yndem niyi gnviua copn- 
misiaseiit, aaimMtiae ialiua peMtralin leaerata ct 
peiMitaria religioBii vanitalM dstMatae^ fiMiiat Id 
niii pNbaverint myaterioram aitmiratotca, qpKMl 
prahari prarans non poteM» pairas eaqpcrtae vir- 
tntia et pradentiae vkiB versmi dd 
tfbm trMtitisn 
M^ jacHrtioMM ad niliilrai recidcxe ncccaae esL 

fSi y cfsat MMa (%mpiaM Iocm (i 
cffciisL p. ^93^) 



BLIVSINIA.' 41 

tktB paWeani' protoik) poM Fonterat et FMie- 
ns in comin^tariiB ad Phaedonem c. XIII. repe- 
tiTenmt et novissime Sanmicius in Gomomit de 
Zeasio (Mem. Acad. Paris. T. XLIX. 475.) pi^o 
laedito edidit Testis ipse non admodum lnealen- 
ttti, irt qui din post Eieasiniorum intmtom vixe- 
rit, testinKmiittn hiijasinodi eM;: ir roTg t^QoTs 
Tffovvxo fiiy al navSrifioi xa&aQOeig^ slta inl xai- 
tmg al dno^^rjrSte^dc' futct raijtas avatddetg xai 
knl ta/ijtms fw^mis, iv tilu (f inontsTai. ^Jva- 
Ix/fwc^ al '^md xat nolitixat dQstat toTs ifjupa- 
rSai xaS^a(ffioT§^ m ds xa&a(ftixai^ 8aai dnoaxBvd- 
^ovai ndvta td iTCtds^ toTs ano^^oti^ois etc Ad- 
versos qoae id^ mibi dieeiidam, qood modo de 
Theone dixi, ine^rtam esse de qaonam generemy- 
sieriwam sermocinetor Olyn^odoros, neque ini- 
tiatonm ab eo discrimen ulfaim tradi sed sacro- 
rom partes describi, sicut fabularum scenicarum 
actw dirtmcti swt, spectatores iidem. Praeterea 
non pFaetareundum est, plwosque duas facere my- 
steriorum partes, fii^aiv ^ inomBlav , nwiXXKiikw 
treayt^len^, f^aivy hcontuw. Herm. in Phaedr. 
p. 158. OlyiBpiodorum et Theonem quinque nu- 
nmrare sed non easdem. lile xdStt^aiv, na^do- 
aiyy dvd^Baw, inantdav et quintum quiddam 
qncMl cum Anagoge^atonicorum conjunctum est, 
hic xdSnpaiv AxxpMi&sm^ ai&ataaiVy fi&riaiVy inon- 
TBiav. Q«ae sententiarum^ diversitas ostentui ' es^ 
koe myaticam quinquertimd excogitatum esse ad 
eam jrem, ut pfaitosophia ipsa cum myciti^ c<^- 
pwari passe^ qus' * tota tendit l%eoiiis disputatio. 



4£^ LIBBH PRIMUS. 

EjiMiMdi^Btaiii ctniparatiMet inaiiiiaAuip ;i88it 
noo ftJdJStm ad calailoft vocandas sed leoD.scnbm-i 
tiiiin coiUMlio aeBtiinanda& esse^ Sima ^S: eci eor 
^ qHQd Ariitophane& poetam ^ibematoxi compisHmt 
et hinc didt . ^ 

i^itfpf X^f^ Tti^GTU yi¥i^ai Tcfh^Miki^ ^i^i^tfir, 
x^T ivrevd^iv nQm^Tavow^ xm> TQii£ Smif^i^ imO^oaiy 
xaTa xvfiiQvav avTov iavT(^ — . 

argamfoituin ducat Graecos tres eo»Mitttisse poe- 
ticae consequendae grodus? Hujiwmodi simt igitur 
illa testimoiiia, quae pro Eleusiuiorum i^ariis gra- 
dibus et ordinibus afferuntur, iXMcra Tcovdiv vyiki 
dXla mir Tti^i^* 

At fortasae res ite ceinpiiffata est, nt etianisi 
nuUo idoneo auotore ccuifermact fmmiu imiim per 
se habeal; aliquam {Hrobabilteifamif Frimm iiiise- 
rum yidetur, in ^ta Eteiiainiorum celebiitate r«i 
tam singularps indidlim extaie nailum. Demie 
oiimm fidem excedit^ AtheiUewes paims saeer-^ 
dotibus tav^tum potestatia feeisse^ ut dearmn im- 
mortalium augwrtissinia munera ia :commiiiiie tra^ 
dj^ arbitratu suo impertirent, quibus veU^it, bos 
ad mteriora sacira yocareal;, plebem excluder^; 
quod nesdo an nusquam^;mrte in flla anspkaria- 
ffixm ^ ae^piiMWfia tivitate nuUo ,modo fieri poi 
terat* i!t quinam landem ilti eraat hujus de- 
lectus arbitri? CaiU^ aU^[Uis aut Archias aiut Eur 
rymedon aut Theodorua^ ^rum non&tiUa facta 
prudeUter et flagiitiose novimpa, wpkiatiam autem 
imw wqmxi pi^aedicavit. Postreina^ qnod ^qm^ 
dMd dii^nnt ma^a et:parw m^iitettaaMp aliai|i 



SLEU8INIA. 41 

ob caMMn noBHnala eate, qwm fiod hMc nt. 
ninoris mMaeiiti et quaai prina demeMa coati*» 
nerent, ffla autem .ift' explicailMke raram.graviiK 
rum vcmarentar, Bnm meminiiae videntur, rtiam 
QoiBquatrus minusculas did, etDaedala, Olym* 
pia, Panathenaea quaedam mihora. alia autem ma* 
jera, aut qnia prius instituta essent aut quia a 
pluribus et cum majore apparatu celebrarentur. 

Sublat» esotericae et exotericae doctrinae discri- 
mine ramis spes tnendae myateriorum djgnitatii 
abjictenda est QiA enim fied potuit^ ut quotan^- 
nis multa miUia kmninum illa.audicenty quae San- 
crucius et oeteri Hkrophantas tradidisse putant, 
qum aut veritate eommiperspecfa.yulgaribus su- 
perstitionibus in perpetuum renunciarent atquenon 
nomine sed re Christianl fierent, aut ilon per- 
q^ecta eacerdotes esLecrarentur deorum patrioruw 
ddtmn et honorrai, religionesque a mi^oribus ta^ 
ditas abcrfere amos^ Fraeterea tion in Attica so- 
Juffl ^Md et»m l^^artae Paufean. m. 20. MegatopoK 
VnL 3L apud Pheneatas Yin. 14. et PhJtiasie» 
OL 14. Jffleusinia eelebrabQntuiv eodem quo illa rir 
ta, neque fiiit fimle urbs pauilo wiplior^ quae 
non ydl Ceareris ac Liberae.yel aliorum deorum 
mysteria haberet v. Dupuis P. L T. IV. p, 35. sq. 
Meiners in Conwi. Goetting. T. XVL m &unt(^ 
croix T. D. p. 20—50. Est ifftut fptendum, aut 
haec omnia docendis hominibtia et ad veritatem 



44 LIBER PRIMU8. 

tmdueehdis iMtitirta esM, a«it ne Eleusinia qui- 
dem. Ilhid adeo fidd absonum, uC, quamvia 
multa a mystmosophis nottris dicta sint^ quae 
homines festiviores ridere nunquam desinent, ta- 
men nemo adhuc affirmare suslfaumt, in singulis 
fere Graedae urMbus quotquot annis veram dei 
colendi rationem a sacerdotibu» traditam esse. 
Sed qaia casus tulit, ut Eleusipda et IBamirihrada 
magnam prae ceteris famam consequuta sint, haec 
velut seminaria quaedam divinae sapientiae in ore 
ferunt fanatid antiquitatis cultores. Sinc uUa qui- 
dem idonea ratione. Nam neqpie discrmien uUum 
mysteriorum a yet^to traditur, neque credi po- 
test, inter ea sacra, quae eoAem nomine appel- 
lata et iisdem numinibus inscripta fiiere, tan- 
tum interfuisse, ut atia consuetas receptasque de 
deorum natura opiniones dmfirmarent, aUa tol- 
lerent 

Sed ne quis hanc ipsam EleosinifHrum cele- 
foritatem singularis cujusdam institutionis et a ce- 
teris diversae argumentum esse ducat, demon- 
strabo quam multae hujus rei, quamque probabi- 
les cansae partim fingi, partim excogitari.possiat 
Prima causa fuit dvitatis ipsius, cujua hoc sacrum 
erat, splendor et miplitado domi bellique parta, 
quae omnibus hujus gei^ factis inventisque gra- 
tiam et auctoritatem circumdabat Secunda do- 
mtesticorum scriptorum multitttdo rt daritas^ res 
patrias praeconio suo nobilitantuun. v. SaUust 
Cat yin. 2. Tertia lod, ubi dea beneficentissima 
olim a longis erroribus requiesse credebatur, re- 



BLEUSINIA. 46 

l%io, et munerum/qttad abrea in univetsirai gte^ 
nus humanum profecta sunt, «Mghitedei^ QunrM 
spectaculorumy quae ki templo Bleusinio edebanf 
tnr, magnificentia, quam ampHssimis verbigidescti. 
bit Arisddes in Eleos. p. 250. T. I. Hoiph^^ii ytj$ 
tifuvoq 17 ^EUvalg xfd TtAvtenf ^aa^&auShfJ^^tAHoig^ 
ravrv tp^ixm^iaraxov ^l kpc^^6toLxoV tlpr^ a%l^ 
;^co(mW ^ fi^&wv (pfifjuzt ^Vfjtaat^ftB^i ^t^jU^^^ 
aav fi ta Sqt&fiBva pt$G^<» r^y emXtiSit Kojiir^ fOtl- 
W dg ^fdfitlUv xatiatfi ■ '^^s Jtxota^' Tcb if^^a", 
Haa fihf di^ ^iag ixAfiera il^or jrsveal ^t*fJuiiXi^$i4 
ediaift^rior dr&^p xal ywmxwri^ iv ^oTg f^i^^^ttug 
q>dafju$at. Vossum* phires emunerare eausa»^ sed 
nemo reqniret lam quantnm ponderis' aingvlae 
apud veteres habu^nt^ iqpsis eorum verbisf eBcplo^ 
mdbo. Plinius Maximo^ suo. scribens TUL 24. his 
eum verbis. admonet: In Achaeam proficis* 
cere illam veram «t meram Graeciam^ in 
qua primum htim^aniias, literae, etiam 
fruges inventae esse oreduntur — Reve- 
rere deos conditores ^ sit Apud te ho^ 
nor antiquitati, sit ingentibus factis, sit 
fabuiis quoque! Hinc pro se quisque coogectu- 
ram capiat, quo sensu Graeci, quibus vegetum 
semp» ingenium animusque ad omnia mobilis, 
templi augustissin^i sacrarium ingressi fuerint Si- 
mulque etiam illud consideret, quod Pythagoras 
dizit[*]9 tum maxime pietatem et religionem ver- 

r »] Pkitarchiis de Svpmt. c. VIIL 74. pilnotoi ittvuSy ylvw^ 
tM ay^Qtimoii Sray nQhg fobg &aovs fitidiCaai. Plura cMtalit Wyt- 
trabadi. Ammadv. p. 1026. 



46 LIBER PRIMU& 

sari t ia aniinis , i iqinimf ^ sebuB ; xlivinis: opfiram dace* 
mw, et qitod: Apnfejjus iMetVIIL pj tli7)2r dettm 
parjt«^e»tia' hontiines niuft .ffi^lioiijftSMfi^qri 
&elei!eu^ Quod si iti^aiocef:iy|eterimi>cbn^pa«atMi 
fQi^, et 'itf^ nos quAqiie jQc^s.aacifte et religiQaifii mi«- 
rifice ettgimitr H altioffea hoUfi>iieri yid^mur^ deor 
qile pmpiore6{^]^ ig^iw^tQ^ magisvillos pompae sa- 
ciulfi«aUs spleodoirev^ Qdoraoiti*!^ frQgutentia, maje- 
state lofi^ mimimim praeseiitia eomibo^a et e»ir 
tatas.M«^di .opMorfeetf Hii^«^imiism^erfi6riim re- 
lifiO<^iu«:it:[(^}^ '^iuo iUae.^adiiiirantiufU^ ^ooes ot 
commiteis opiuioy haee: sacra qiii caste adiceQt, 
ram^^f coelestium intettsgeiitiomS) dis tanore^^ 
OfiSttsque virlutijs ciq^iQres fieri; id quoid de 
Saipotluraciis juraisdicat jDiodorua Y. .4S.:^iVm^|x/ 
^aai, kal^ sviSBfiBme^avQ^' Halr.i$iuju(ne^vg^scixl .xaa:a 
nav /Sekttpvwg iavrwp toi^g ik&$^ fivari]^iixni xotmoh- 
vi^aavzagi Gujusmodi'tfatimoiia;inU*aiisitu arro^ita 
loctores supini et suo sieiuiUf ct ex ecclesiae Ciiir|r 
stianae instilwtis dnterpretantui^ Joiigas! Bobis nar- 
rantes^ Hieropbaatarum omtiones eft phikosephemar 
ta» qk: omni gen^ediscJpUnarum delibata. Quir 
bifi» qiiam<'|atile «areai|t'h(ttnineS' yivi^iQsresv dor 
cere nos potest illa magniica Mprtimeri oratio 

[k] Hoc .de .ipsa Scripturae S. lectione affirmat Chrysostomus de 
Lazaro III.' J. 739. B. tt ^k Amyi^mfig nQogyiifotto (iBmyyeUi^vyxet'- 
^ane^ if{ If^Tg advxois ^ '^vxh teXovfUyri ovx(a$ Ixta&aCQittii. xal 
fieXtCiay yiyetdi ^tov S-etiv ojniXovytog avt^ Sia tdSy yQafifidtajiyl 

[J»*] Ti nQ^g tovg 'd-eoifg e^efis^g ehnu xal fiefivrja&at. ndyta tic 
(AvatfiQia oeal teteXia&m ticg dyiondtag teXetagy tolg efaat tov neqi^ 
ndtoy nQorjyoQeveto Julian. Or. YII. ^7. D. Sacrorum pleraque 
initia in Graecia participavi — multijuga sacra et piu- 
rimos riias, varias cerimoniaa stndio Teritatis et offi- 
cio erga deos didici Apulej. Apol. p. 494. 



fiienqptoitiaimioii Eleusituaai seil; Kaudmae lo- 
miUiiiMun^ et.^ tma fueik aimai affecttia^ enr^ 
isntitfr '! ^ ' 

£s war die Zeit des groisen KircheiillBtt^ 
Von Pilgerschaaren wimmelten die Wege, 
Bekranzt war jedes Gottesbild; mich selbst 
Ergriff der Strom der glaabensyoUen Menge — ^ 

'. ^^Mie 'wiirde'^ittit, als ich in's Innre nun 
'■''■{ Der*Hircheii trat; iind die Mnslk det Himhiel' 

>.; Herttnterstieg, tsui im Gutilttti F&lt -. 

. V/erpchwen^ertfc^ auf Wan4 nf d D^cl^e ^ll, . 
Das Herrlichste, das Hochste gegenw&rtig 
Vor den entzucfcten Sinnen sich beweg^e! 
Als ich sie selbst nun sah, die Gottlichen, 
Deti Grusff jes Engels, die Crebtirth des Henrn, 
Die fteilge Muttcfr, die. herab^esilegn^ 
Drcdiilt^keit, die>I«ttehtende VerUarung — ' 
AJb». ieh den Pabst.drauf sah io seiifter Pipdlkt 
•Das Hochamt halten und dicVolker segnen — 

Pra^ romaiia pqntifice. si qiii$ Hierof^haiitam «ub^^ 
sdtuerit .iU4i canora e% venerabili praeceiitimie^''] 
deas iavQcantem et tanquam praesentibus siqiplfr- 
cantem, si idem «^etera istius «a^ae noctis iUuf- 
strameuta ammo proposueritr ; choreas» > odotea, 
symphomaru^i cautus ex longiii^uo lenitw reso-^ 
nantes, adyti^.o^el^i^ lumiiuybi|8 colJUlo?ntia pror 
^pO€^iin :pulc^l*)rimumg, faaec omnia si quis cpjgitil^ 
ti/sm» comprefaeidderit, haud: tiQg^ti Qpiimr> ^ 
ipso liarum rerum sipectaculo satis. Aiiss^ atomeiilii 

[«] Bpigr. ASean. DCCL.. 

og teXetag ar^tprjye xal oQyia ndypvya fivtnttig 

E^fiilnov .nqoxi^^ t^^oeffvap 67ra. ' 



m LIBKR PRmUS. 

ad honriiieB pcmelfendos et rarBiiin mreiando», 
etinniai Hierephaniba miUum verbom de m rebos 
dixerit, quas vulgo sermonibus sacris expHoataa 
iuisse putant 

_ §. _r ''[ 

Posteaquam, quid in Eleusinj^ mystejpis prae- 
sentium. ocujis animisque siibjectum fuisse pute- 
mus, breviter et «ummatim oatendimus, sequitur 
ut sententtam nosbam ipsis confirmenMis-vbterum 
testimoniis. ' 

Commodum videtur a clarissimo sacrarum 
antiquitatum monimento et ab ea ordiri causa, 
qua nulla ad tuandam mysteriorum digpitatem ac- 
commodatior, nuUa rei pubUcae damnosior fuit. 
lUam dko, qnae per nomen vindicandarum reii- 
gionum adversus Alcibiadem ejusque sodales in- 
stitiita est Snmniam actionis veiMi ipsis, quibua 
scriptaest, asiervavitPlutarehns ¥. Akib. t. XXtll 
Sspoe^dg Kiptayyog * — ""^kxt/Sidffjy^^tlg^yj^iXey Mi-^ 
^aip M^t' ra^ ^«cdp], itnofiifibv^iirort^ x^ fivat^]^ 
xrti dHxrvo^tcc Tolg avroi) ivaiffotg} '^vtcs &tol^ 
oldmBp hq^oipdyrrig txmv deiTtvlmi xd Ugdj xai 6ro- 
jpd^vtti$n^6v6y /4.iy kffo^dvnjr, IToXvtiayra'9i &(x^ 
9ovx^, oe^Qvoea dl 0s69(o^r. Qui a Pltttarcli^ 
plurknom dissidM in hac causa^ Lysias, efusdeni 
fa«i And^deni lu-guit on ivSi^g aroli^ f^] fii^ 

[A] Addita a glosiatpre form^lae legitioiae interpretatio : rV ^n- 
[M] KalXtitg 6 '/nr^qroi^/arot/ (dadnohttt) t^v ocxc^y l/ft»K Andocid. 



BL£U8INIA« 49 

fwvfisvoQ xa UQa hte^sixryi rotg dfivifpcoig xal ehie 
rjj g)annj ra ano^^rpca p. 107; unde msodfiBSto in- 
teUigitur illsm ieiii^f twv ii^air Hierophantae mu- 
nus maxime proprium omiiiumque.quae ei agenda 
cBsent, partem fuiaie prindipaleni. Sed quid ille 
fecerity quum sacra oattindercty ree est longae de* 
liberatienis. tUud in^ai ra U^d primum dicitur 
de primis sacri sirfusque conditoribus; qui ordi- 
nem et modum omniom, qoae ad reUgionem per- 
tinent^ constitumit, ritUiiqM praemdnstrant Eusta- 
Oiius p. 152& 4. l4^^iayisl0To^6i<k^'Iadi(ovd&€X- 
<p6g l^sriwrog {^Jl. Tcal Jaqiidvov ix Jrifirftqog xal 
KoQTig kdzoxog yevSfievog €ig re SmBliav fiX&e xal 
m[*] uioXlriv aXkrjv yi^v inlav^drf t& i^eei^g oQyia 
ihixyvmv. Diodor. V* 49* Zevg ""laaia^vi naQe^si^e 
rijy rciv fwarTi^cofV, Tekerrfv r^re Ttwg naqaSo&ei- 
aav [^. Aphareo ejuAque filiis Lycus td opym r&v 
pi^aUov &e&v naQe^ei§e Pausan. IV.' 2/ Postrtmo 
(Wes jpsa Triptolemo et Bumolpo sacra sua (feX^ai 
didtor. ' y. Epimetar. L . Latini hac in re verbis 
ostendere et doc^ex^ imtwitur. Hyginus Fab. 
CCXXV. Eleuthejr: »im.ulacrum' Liberi Pa. 
tris constituit et quemadmodum l^oli de- 

Myst. 15, 9. i. e. trjp tcQay (TtoA^V. y! Palmer. ,ad h. 1. quam Lysias 
crroJl^ £cit. * 

p»] Hic dare distitagaiiiitur lasion et Eetion, ille ab iaa^ai dictu» 
ahcmante quantitate, de quo v. ad Phryn. 642., alter ab aitog. v. 
BtYm. M.'420. Buttmanno (Comment. Acad. Berol. anni 1818. p. 229.) 
lanon et Eedon idem nomen videtur. 

[«] Praepontionem omittit Budoda p. 2S4. Sic nhmfi^As tov 
xocuoy Philo de VII. Mracc, init. noXXrjy yijy aXn^iig Heliodor. X. 
31 438. ' 

Pl UaQaXv^iXifm^ requiritur aut noQoqi^eiaay aut naQalH- 
tp^iiaay. 

4 



50 LIBRR PRIMUS. 

beret ostendit Serviiis ad Am. L 430. Apud 
Isthmum anus qua^dam nomine Melissap] 
fuit; han<; Ceres sacroru^m suorum ^uum 
secretia docuisset, interminata est^ ne eai 
ea aperiret. Siout fiiraf^sius L. L e. 40. Her^ 
cuiem didt;Piinrium efc Piktitium Sidi^m r^tgSn;*^ 
alag IVtt Mjt^ptof^wtog . avrt& Svtmr, ita Awelitis 
Victor Origg. c. VIIL etFestuB p. 361: Recara- 
num docuissd[>^] Mo ^iaora certa ritu adminir- 
stranda, S^rvius autem Adii. VliL 260. eundem 
ostendisse ait, qualiter.se c61i veiiet, scili- 
cet ut maiie et vespere ei sacrificaretit[«]^ 
scriptor Epigrammatis XXXIX. in L. L Anth. 
Lat tradidisse sacrum. Num igitur sta- 
tuendum est, EUerophantam. tuniv quum aiiis 
praeiret et ostenderet rationem sacri perpetrandi, 
^H^ai. Tu ^e^a.dictum esse? A mueere-qaidem sa^ 
cerdotalf id nequaquam alienum^ neqi^ aliter CA.- 
cero verbo monstraTe usi». ixit pJ Qovii. Balb. 
c XXIV. sacra Cereiria assumta de €rlrae» 
cia et curata per j6raecos«sacerdotlBs; Sed 
quum illam quae sacrum illitdi toionstra- 
ret et facei^et^ ex Graecia deligecent etc. 

[6] Notae sunt Melissae Cereris s^c^rdotes. 

ff] JidaaxHv tahqa Theocr. XXVI. 9. Lucian. D.Syr. Xy.97. 
T. IX. ^idax^Vtti' triv UqovqyCay Paus. IX. ^. sacra docere 
Oyid. Fast. V. 99. idemque Tulgatuin Tibull. Ilt. 5. 8. et probatum 
Httschkio. Verum dubito an yerDum illud, quod semper sole^nem et 
legitimam sacrorum traditionem denotat, ad profanandi sig^iificatioDem 
transferri possit 

Tsl Fortasse propter hanc operosam obsenrationem cura sacri ser- 
vis delegata didtur, quos intei^dum aris et sacellis praepositos fuisse 
legimus. ▼. P. Fabri Semestr. L. II. Pf^^^* Oudendorp. ad Apul. Met. 
p. 528. Gori de Lib^. Columb. CCXCV. neqae ignoti wasA seryi 
sacrorum causa manumissi. 



B L E U 8 I N I A. 51 

Sed param convenit Atheniensibus, qui quum ipsi 
ta h^a Seixvvvm dicuntur [^], non licet aliud quid 
intelligere quam aditum ad sacra dare, visendi 
copiam facere* Sacrorum autem nomine tam 
Gwed[*] quam Romani[^] praedpue signa et ima- 
gmes deorum, omnemque sacram supeUectilem 
dignari solent. Quae res aniraum ilhic potiiis mdi- 
nat) ut putem Hierophantas ejusmodi uQa in con- 
spectum hominum protulisse, sive deorum simu- 
lacra sive vasa sacra et instrumenta idiave priseae 
religionis monimenta, qualia in sacrario Eleusinio 
asservata Aiisse, etsi nullo testimonio affirmare 
possumus, tamen probabilitatis speciem habet te- 
stifflonii similem« Namque noa solum in templis 
feie omntbus dmelia venerandae antiquitatis con- 
dita erant \}]y jed in mysiteriis ipsis talium rerum 

^]^HoaxkiX xai JioaxovQOis nqtoioig U^f^y V noltg ^e^xyvai ti 
rtp« Aristid. T. I. ^251. Myftav TqmtolifAOi ta JrifmtQOS xal JTo^ik 
«i^pVa h^tt Sel^ai ^HqaxkiC t€ xa\ Jiosxovgotg Xenoph. HeU. VI. 3. 0. 
Wf (^cwr/ric) tega xal vvv 6efxpvfiev xt^ Ixaixov ivmtvTvv Isocr. 
Paneg. ^^ VI. Hinc dicitur Ji]f4,ijtQos *MUvatv<'i]s l^Qn oil^ Antimach. 
SchcUenberg. p. 94. aefivwv o^ng xal t^Xrj fivattjQ^iov Eur. Hipp. 25. 

[*] Philostr. V. Ap. V. 27, 210, rip avtoxQatoQi- ta l€Qa tiqo vih- 
^v ttnijna, Clarins Justinus V. 4. Atkeniensea Alcibiadi deos 
^fatalantes tulere pbyiam. Alexandrinos Antonino Caracallae 
^^ kQ^v ti^cjy ano^&^tav ante urbem obviam ivisse narrat Dio 
Cagg. LXXVII. 32, 1S06. Qmnes proceres ac sacerdotes 
ana cum diis et religionibus suis obviam processere Jn- 
lios Valer. Res gest. Alex. L. III. c 91. et similiter L. I. x, 36. Se- 
flatas Romanus pacem oratunis mittit ponti£ces J^yovtas ofia avtoZs 
^ ^tm ta av^ola, DioQ. Hal. VII. 38. 1593. Sacerdotes 
cna iosignibus suis ac dii prope ipsi excit.i sedibussuis 
intraotem exceperunt liv. XXXl. 14. Adventu (Constantim) 
^xornayimus vias paopere quidem siipellectile se4 
oninia signa collegiorum, omnjum deorum nostrorum 
tifflalacra protulimus Euinenius Grat. Act. Const. p. VHI. 

P] V. Brouckhus. ad TibuU. H. 5. 40. 

Hj Quod Pontificii in quibusdam locis pennas aliquot Gabrielis 
*ogeu et ossiculum unius Cherubinorum atque etiam stellae illius» quae 
^^^Agis praefulsit, radios forte elapsos ostentant (v. Fabric. ad Cod. 

4 * 



52 LIBER PRIMUS. 

mentio occurrit, quas initiati summa cum venera* 
tione adspicerent, non initiatis ne adspicere qui- 
dem liceret De statuis luculentum habemus The- 
mistii testimonium, qui Or. XX. 235. B. patrem 
suum diffidllimos quosque Aristbtelicae doctrinae 
locos illustrantem sacerdoti comparat signoruih 
mysticohmi involucra toUenti : ai> yra^fdatsvary roijg 
ina^iovs mQiTiQug xs avtoTs top ^ocpov xat iyvfivovg 
xtie aydl/iard, Ssre o /lev a^ri Ti^osiory sroTs advroig 
^QiKTjs rs irsTiifinkaro xal IXiyyov — onors Se 6 
nQoqy/jrrjs Ixuvos dvaneraaas ra nQonvXaia roi) 
Vi(b xal roi>s ^fiTcSya^ mQi^areiXas rov dydXfiarog 
im^Bixvv r(p fivovfuvip futQfiaQvaaov re ij&i] xeu 
avYTi xaxaXafinofievov 3eamai(jc — anavra de dvecp- 
yyvro r&v aoq)&v rd dvdxtoQa xal avvenoinrevaag 
Sv rd leQd xal oaa ITvdtty^Qas ixofiiaey e^ ./^yvnrov 

Pseadepigr. V. T. p. 93. T. 11. cf. Chrisiophori cannen ap. Boisson. ad 
Ennap. p.S77.8q.) est sane admiratione dignissimum sed hand minoris 
aestimo Teterum templomm miracola: oTum Ledae (nisi forte stratho' 
cameli fiiit) Pantan. III. 16. dentes suis Erymanthii YIII. 24. 2. cujus 
exnyiae a Tegeatis ostentabantur Lncian. adv. Ind. 13. p. 16. T. VIII. 
item Calydoniae suis dentes Beneventi asservati Procop. BeU. Goth. I. 
15. 349. C. Memnonis gladins Paus. UL 3. 6. Epei ferramenta lustiii. 
XX. ' 1. OUa aenea in qua Pelias coctns una cum Teucri sagittis et 
Ulixis chlamyde in aede ApolUnis Sicyone Ampel. Mem. YIII. 68. cf. 
Beckmann. Gesch. d. Erfind. T. 11. p. 364. Scrofae Aeneae (lllius 
quae tri^nta porceUos enixa augurium dedit Albae condendae) a a a- 
cerdotihus quod in salsura foret, demonstratnr Varro 
R. R. n. 4. 18. quod Ulustrat Tatianus c. Graec c. XXXIV. mulie- 
rem foecuhdissimam comparans r§ xtxra 'Potfiahvs avfy ^is xal avrrj 
fjiv&nxanigag y Sg q^aatVy 7\^Cmai tifiijg. Incudes, quas Jupiter Ju- 
nQHia pedibus appenderat, a periegetis in Troade monstrari refert Bu- 
stathius p. 15. »>, ubi etiam Paridis citharam yidere nnietdque Uciiit 
Plotarch. Alex. c. 15. Neque Ulos puduit rem eandem pluribus asse- 
rere lods; Isidis crinem Coptitis. ▼. Etym. s. KoTnos 5£2. 12. sed 
eosdem etiam MempMtii. ▼. Ludan. 1. c. Proinde minus mirum si Eucti 
Romani Sisyphi poUubro (Horat. 11. Sat. 3* 21.) et Laomedontis aut 
Didufl poculis (MartisJ. YIU. 6.) gavisi sunt, sed iUi miserandi, qui 
harum fabularom auctoribus et subscriptoribus plns auctoritatis tri- 
baant, quam certissinds areomentis quae ex hiftoria geographiaey 
astrbnomiae cetmhimque artium dncontBr. 



ELBUSINIA. 53 

sls^^Elld^a xal oaa vateQov Zrjytor. qiio locoinan- 
tecessum enotari yelim verba avaxtoQa et inonxti- 
Eiv coDJimcte posita; nam ad haec ipsa infira re- 
cQirendum erit Cetera mysteriorum gmera ob- 
scuiius cognita sunt, sed patet plura fuisse. Ae- 
lianus in Fragm. p. 354. coU. 324. narrat qu^nad- 
modum hominem in^robae curiositatis Proserpi- 
nae sacra rim^mtem deluserint astutulaeantistites: 
^Jyri^ lij^yov ofifut niaLviDV xaxjj iatidaei ra tijg 
^B^^Eipdxxtjg o^yia sfiynjae &edaaa&ai^ dtiUarog 
m, Ta fisv n^&ta al ie^eiai. inBiQ&vto avxbv 
n^twvHv^ (ilLaims Se iyxei/uvov rdiv fisv dno^f^wv 
xal a fiTj Weiv X^ov fjV^ ro^rtoiv ovx ixoivwvow 
ol, xm Se nQoiroDV xal i§ (5v ovre rolg S-eaaafie' 
m^ ovre roTg Sei^aaiv e/iekle n dnavrriaea&ai dei- 
voV) na^eXxov ol pieneiv ravra. Cui persimile 
factum Elagabali narrat Lampridius c. VI. Et 
penetrale sacrum est auferre conatus, 
qaumque seriam quasi veram rapuisset 
quam ei virgo maxima falsam monstra- 
verat, atque in ea nihil reperisset, ap- 
plosam fregit nec tamen quidquam reli- 
gioni demsit, quia plures similes factae 
dicuntur esse, ne quis veram unquam pos- 
sit auferre^"*]. Unde perspicitur in veterum ci- 

[A] Recurrit hic fabula yetus de PaUadiis et Aodlibus. Religiosa 
quaedajii ye8taUum in doliolia defossa saepius 'memoraiit rerum roma- 
■anim scriptores, Plutarchns CamiU. c. XX. Varro, Florus. v. Dracken- 
bordu ad tiv. VI. c. 40. Marini Arval. Monum. Tom. II. 641. Hesy- 
dttos: Kad£axoiy <fmva, eig a ta Uqa hC&iaay, Idem Ilid-axyai ai- 
^Mtt.^ Casaubonns ad Atben. XI. 473. ubi xaSCaxoy i. e. ayyetoy i^ 
^ Tohg Ktriaiovg JCag iyxadiSqvovai y de aedicuUs parieti inclusis iii' 
teiplretatur, locum Sap. XOI. 15. olxtffAa iy toixf^ etc. respexisse ti- 
detnr. Sed iUo loco doUola signifieari videntur. 



54 LIBER PRIMUS. 

nieliarchiis saoris copiam talium rcrum fuisse, 
quarum aliae primum adeundbus, aliae initialis 
et jam ad summa producradis ostenderentur, sive - 
id iisd^n solemnibus sive post intervalium factum- 
est Ulae dicebantur %a n^&xa r&v Ui}&v y quo 
nomine utitur una feminarum in Aristoph. Thesm. 
629. alteram simulatae conscientiae suspectam per- 
contans his verbis: r/ Tt^ht^v rifxiv twv hqmv 
B7tB$eixvvro; Hinc transferri solet tam ad alias 
res gradatim perdpiendas quam ad artes et lite- 
ras, quarum rudimenta illis sacrorum primordiis 
assimilari solent [**], perfectio suitem Epoptiae. Pue- 
rilis dootrinae elemmta r^ TtQurta r&v Uq&v vo- 
cat Libanius Or. in Julian. T. 1. p. 375. simili- 
terque Aristides divinis Aesculapii monitis edoctus 
se rd> TiQ&ru rujv h^wv x)nb r^ releQrtdrip ^q^ov- 
X(p xal fivaraYoyy& reXsadijvai dicit de Concdrd. 
T. I. p. 520. Aristophanes autem Yesp. 831. ipsis 
tribunalium septis hoc nomen confert; de quo ge- 
nere translationum aliiis nobis est eonstitutus ad 
dicendum locus. Nunc de rebus ipsis, unde hae 
similitudines ductae sunt. Macrobius Sat L 6. 
229. Verrius Flaccus ait, quum populus 
Romanus pestilentia laboraret, essetque 
responsum, id accidere, quod dii despi- 
cerentur, anxiam urbem fuisse, quia non 
intelligeretur oraculum evenisseque, ut 
Circensium die puer de coenaculo su- 

["] Galen. de Vict Acut XI. p. 196. T. XI, ^vxal fih nQOUU" 
X^afiivai. toZg i// tJ iyxvxXonat^etq ^otg. Synes. Dion. p. 43. D. ou 
n^omkiadtj t^ xvxl({}, Epicarus t% iyxvxlCov naidelag ufivrjfiog di- 
citur Athen. XIII. 588. quem itxvxUoy Tocare possis ex Hesycbio. 



E L^B U S I N I A. 55 

perne despiceret et patri referret» quo 
ordine secreta sacrorum in arca piieiiti 
composita vidiaset, quomum speetat illaGal- 
limachi admonitio in H. in Cer. v. 4. 

Tiv xaXad-op Kaxiivxa /«iUal d^acita&i fiifiaXoi^ 

(itjd^ ano Tc3 riyiog ["i 
quo caveri voluit) ne quis prpfanorum ricut puer 
iile feoerat, ex alto prospeetaas illa s^sreta saero- 
rum in calatho recondita curiosis oculis coatrecta- 
ret Eandem calathorum dstarumque religionem 
testatur Aristid. Or* Plat m. 320. n6t%Qoy xaina 
o^drife Hot dyayitaiwg b^^i iveyxkiv ig fUaw ^ xal 
xwto dSiKOVfiBy xal m^iaqfo^6fi%&a , d ffti nQog- 
xw&vfisB-a Sgn^p oi xiartv dn6^^a x^ilmxovaav; 
cp <f ov xomo ^ffi^v dvai rb rd dn^^^ijra ixipi- 
^iv]^], Haec autrai mystlearum dstarum fercula, 
quwn mysteria celebrarentur) in lucem prolata et 
imtiatorum in conspectu locata esse docet Plutar- 
dii narratio in V. Caes. X. 369- T. IV. ubi Qo- 
dium narrat snb Psaltriae habitu ad sacra Bonae 
Deae subrepsisse; quo animadverso AureUa damia- 

[•] Bloiii£eldio , qm praeceptum d« pompa e terra sp^ctanda non 
tantmtt ad profanoa sed ad universam turbam pertinere putat, ipsa Cal- 
limachi verba adversantur. Initiatos nihil opus erat super boc admo- 
iiere, adspectu harum rerum jam dudum imbutos exsatiatosque et mox 
iterum perfructuros. Nec tolerari potest Spanhemii interpretatio, Ce- 
rerU nomine Terram matrem significari, quam desuper adspid nefas 
esse, quia omnia in se sustineat etc -, t%t 

[P] "Exipigeiy ra uvatnqia Thenust. Or. IV. 55. B. ja unoQ^ta 
Knnap. V. Troaer. p. 152. th teok dg pifin^ovg Liban. Progymn. p. 
2S4. T. IV. Plotinus Enn. VI. Lib. IX. 11. 770. A. tovto dn i^iXu 
^n^w To tcSy iiv(STriQi(oy Mtayfia to fjiri ixtpiqeiy iig f^n fiefivrifii" 
yovg. Buatathius p. 1788. 10. inter ceteras verbi (piQny propagines 
affcrt t6 ix(piQ€iy uvotnqi^oy ^ntq ixQ^^ Mx(poqoy. cujus formulae 
nsum ab Ecdenasticis quoque scriptoribus perceptum exemplis hmc 
«nmtis illustramiit Casaubonus in Bxercc. Antib. et Suicerus. v. 
Bpimetr. IL 



56 LIBBR PRIMUS. 

trix ta oQyia r^g &€ov xd^inavas kal avre)cdXvtfie, 
cujus contrarium sed translate dixit Dionysius Hal. 
Ep. de Praecc. Hisfe c. VI. 785. T. VI. r& /iv- 
axriQia (rrjg xaxiag) ixxnxlvTireip. Propert. IV. 9. 26. 
sacra retegere. Nec diffidle ad suspicanduiu, 
quod genus rerum fuerint iila orgia. Namque 
Theocritus XXVI. 7. Maenadum sacrificium enar- 
rans etut Agave conspecto Pentheo prosilucarit 

i'§dniyag iTitovaa' ra S^ et^ OQOwai fiifiaXxn 
hoc nomine illa le^a significat nenwa/uya, quae 
sacrificaturae paullo ante de cista in aram trans- 
tulerant, Agaue aut^n exsultabunda projicit et 
disturbat; liborum genera yaria, quae Cl^nens in 
cistis mysticis recondi tradit una cum malis pu- 
nicis, ferulisque et papaveribus. Haec igitur et 
talia scruta quum passim dno^^raj te^d^ /ivarif- 
^ial"^] et secreta sacrorum dicmitur, quumque ea- 
dem velis involucrisque ne qua profanis paterrat, 
circumdata[''], coram sacratis vero r^cta fiusse 
constet, vix potest duMum haberi, qmn in EUeu- 

[4] In Statii Achill. II. 138. sunt Tirjgines Bacchea ferentes 
orgia. Pollux X. ult. iXiyri nlexrhy ayyeloy, ly ^ q)4qovaiy Uqa 
a^^rjra ToTg 'EXevtjipoQ^otg. ^uidas : ^A^drnpoqoi al ta a^^rjra wiQOV- 
<uti fivatriQia, Gentilium asinorum sine aubio coryphaeus est ille ovog 
a^^toy fivatriQia, cujus dignitati egregie consuluerunt illi qui partici- 
pium aycDV non pro tpiQ(oy sed pro amtay (ad visenda roysteria scili- 
cet) acceperunt, Orion in Anec6. Bekk. T. I. 332. et Eustath. p. 640. 
Sed longe magis huic mystico asello patrodnatur Sancrucius T. I. p. 
^3. Typhonis id symbolum fuisse contendens. Equidem; qui nunquam 
in bicipiti somniayi Parnasso, Athenienses putabam non aliam ob cau- 
sam sacras sarcinulas asino clitellario imposuisse, quam quia nollent 
bajulare ipsi. , 

['] Simplicius in Categ. A. 4. a. tHy nakauiy yofii^oyttay firi 
deXy xal toTg axvtotofioig tr\y iavtt^y aoipUty nQOti^iyaiy ot jnky fxv- 
O^oig, ot Si avfApoXoig avttiy anixQvtpay^ tog iy roTg naQaneraafxaat^ 



BLEUSINIA.. 57 

simis quoqae mysteriis ydi dearum simidacra reli- 
gione antiqiia praedita yel donaria antiquitiiB con- 
secrata yel quaedam diyina utensilia ad y^ieran- 
dum proposita fuerint Equidem certe nullam ra- 
tionem yideo, cur, quae de omnibus mysteriis 
generatim praedicantur, a)) illis auferamus. Sed 
de statuarum interpositione res prope corta est 
Eteniin Plato in Phaedr. p. 250. quum docere 
vellet, quimtum oblectatirais habeat inquisitio 
^investigatio.yeri (^ rc3v &ytwg ovT(ov&ia)j cx- 
emplam sumit a m^^riis, contenditqne animos 
e rarom siip«»nim immutabiliumque cognitione 
plos yoJbipti^ c^ere, quam diyinae spedes 
imtiidis affi^rant: %lSw (animi a corporibus se- 
creti et liberi) xal helovrto rsletdiyy ^r &Bfiig 
%tr, fima^ujnAtriv y i^v wQyiaCofiey okoxXrjQoi. 
I^ avr ol ovtsg xal ana&iZg xax&v^ oloxXriQa 
^« xal atQSfirj xal ev^aifiova (paOfiata fivovfU" 
yoi re xal sTioTitevovteg' quae ab Eleusiniis trans- 
l^ esse reete judicat Hermias. Easdem species 
Himerius Ed. X. 186. XXH. 304. dydXfiata et 
^m (faofiata yocat, Theosophi autem Platoniani 
ia tdetis theurgicis repraesentari asseyerant Pro- 
colus in Polit p. 372. td fivatriQva xal al teXetal 
To (f^aattjQiov ev tovtoig (toig ovfi/iokoig) exovav 
^ai oXoxXriQa xal dtQefii] xal dnXa &edfiata did 
^ovTcov n()oSevovai toXg fivataig xaS-oQ^v, quae ru- 

'K ano^^fltouQa rdSy hQ(6v, Praetensa statuis vela memorat Porphy- 
nus A. N. c. 26. latafiiyrig fie(Sri(ipQ(ag iy toTs vaotg tdSy ^ecjy ta 
^fQimTaafittta i£Xxovai. PaiisaDias V. 12. vela Jovis Olympii et Dia- 
nae Epliesiae praetensa m^orat ; Aegyptiorum a^vta ninXoLs intaxta- 
Coiaat xQvaonaatoig Clemens Paedag. III. 252. 



58 .LIBBR PKIMUS. 

miiiator ille decies reponit in Tlieol. IV. 9. 193. 
c 26. 225. L 19. 53. etc. Jamblichus autem in 
Myst IL 10. 53. ubi has 8chroepfi»ianas artes attin- 
git, dydkfiara nominat: ^yU* Sv a/idQtrjfid ri avfi- 
paivfi 7t€Qt T^y &sovQ)^i3ctp^ T€/i^r xat firi, olot &^ly 
rci avTomixd dj^dXfiata inavn/jaTi (puta, si pro Ga- 
briele Atram^chus oceurrat[']). His inter se col- 
latis effidtur in Meusioiis dfdXfutta quaedam initia- 
tis ob oculos constitirta iuisse, quae eadem dicun- 
tur, td &uay xd isQa ipdafiata. Nec ambiguum 
est, quonunnam deorum simidaera &erint Nam 
Aristides diviniui iqieoiesy cpias Hwodotus Athemen- 
sium mgna sequutas rarra^ tiabus lods a Yaldce^ 
nario indicatis td tB^d ^da/uMta^ td dn "^lavaXvos 
(pdafiata vocat, Piutardius Y. Phodon. XXYIII. 
^. tdg fmatixdg oy^f^^ Maximus autem Tyriiis 
XXXVL 6.-212. recta deas {avvmrixovv OBfiiOro' 
xXu at &eat t^ x^QV ''J^Xevaivo&ev) et Libanius in 
Demosth. T. IV. p. 279. Cererem Liberamque et 
lacchum, quem solum agnosdt Aristides (jidrog 
t&v le^aiv (paafidtQry eSetpoitijaev)* Horum igitur 
deorum simulacra et symbola credibile est initia- 
tis ad intuendum proposita esse; quod quum fie* 
ret^ quumque repente[''] reductis velis prospectus 

[8] „Magi suis accitionibus memorant antitheos sae- 
,,piu8 obrepere pro accitis, esse autem hos quosdam ma- 
^teriis ex crassioribus spiritus, qui deos se fingant 
^nesciosque mendaciis ludant/^ Amob. IV. c. 12. Jatfjioras 
noyiiQohg avti tdSy d-itSy eigxQiyoytay ovs ^h xaJLoiiaiy &ytiS'iovs 
Jamblich. Myst IIL 31. p. 103. 

[8«] In mysteriis deos vel superos vel inferos repentino quasi ex 
machina apparuisse colligimus e Themist Or. XVI. 199. C. inHdri 
triq rifiiQas ixiiytjs avtontrig xat^atriyy iy f trjy itQ^yiiy cf^ev Sg- 
ntQ iy tiletf atjfoipritl xal €tnQayfi6yo>s» 



ELEUSINIA. SO 

jn ultimum penetrale pateret, tum y&to illud, de 
qno quaerimus, vere proprieque dici potuit^ rce 
u^a Mxrvad^ai. Paulo ante protulimus Thenistii 
locum, velorum reductionem [^] adyti apertionCTd 
et adspectum sacrarum imaginum sic consociantis, 
ut pateat haec non solum uno tempore facta sed 
etiam epoptiae summam complexa esse. Quod 
ipsum in Eleusiniis quoque obtinuisse, facile, si 
cuncta testimonia in unum conferimuii, intelligi 
potest Primum Himerius Or. XXIL 7. 762. og- 
m iytovH vfmv xal nsi&itaii noXiry ri/riaH t6v 
"laxxovy r(p 9e dnei&ovm xqvxpm xb nvQ xal xXeiam 
loytn) avaTctoqa , indi<dvaxii praebet, templi Eleusi- 
Bii sacrarium quum aperiretur, ingens effulsisse 
lumen. Idvaxtoqov autem Themistius Or. V. 71. 
A. mysteriorum nomina ad rerum civilium admi- 
nistrationeni transferens^ sicut propriam teletae 
«edem designat: ei^o) tov vetb ra nQoteleia fivifias 
rfs Ttt avdxxoQd t^v teXet^v xatatedtiaetai\^\ cf. 
Max. Tyr. IL 245. idque recludi seu aulaeis seu 

[^] Rei per se credibiH suffidt Td me^crls auctor Pselltts ap. 
yw Dal. Diis. A^on. VIII. 609. Inl rtSy Xiyofiii'o)V ttXinav t« fjihy 
uima ffy, tie ^k naqamxuafjLtita naQapifiXrjPTai, — i^ dh toTg ^EkiV" 
fnvlwg &nfiiyyvyTO (ac ayafoyyvyro^ ^al ariyv/irovyio ta anoxi^ 
^vfiftiya, 

[*] Obscure Hesychius, jiyaxtoftoy th rfjg ^rjfiifrQog^ 8 x(A fUya-*' 
^ xalovaiy^ tnov th ayaxioQa jl&etat' ubi Toupius iiyaxtoQta cor- 
^i, quod quomodo ab ayaxtoQU difFerat, non «xplicat, neque disci- 
tof cx Anecd. Bekk. p. 20:2. ayaxtoQiov to ayioy hQhy tdSy ayaxto- 
^v^^ aat Hermiae Schol. in Phaedr. p. 157. hQoig xti. ayaxtoQCotg 
xa\ aditoig. Photius : MayccQoy €tg o ta uvatixa hQa %i&itar Am- 
taonwg ta fivottxa %i\g JrjfirftQog* unde colligas utroque nomine signi- 
ficari celbim, ubi dei statua colitur, siTe sacrarium. Servius Aen. 
XIL 198. et ludor. XV. c 6. sacrarium proprie locus in quo 
lacrareponuntur (oTrot; Trt kQa tC&ttaC), Glossae: '/e^^^xij sa- 
crtrium. Hic locus, qui in nonnuliis templis adyti instar habeba- 
^^ Adian. ^Fragm. p. 342. in aliis patebat adoraturis, ^i^axTo^oi' did- 



60 LIBER PRIMUS. 

valvis testatur etiam Synesius Dion. p. 44. €c ov 

6 S-edg xivsl^ rovtfp xal na^ '^ficiy dpsip^etai ra 
dvdxtoQa. Ajdstophanes Nubb. 302. Atticam prae- 
dieans 

oZ aifiag a^Q^^tcov Uqwv, ^va fXvaroSoKog So^og 
iv tiXti:aXg aylatg dsvaStlKyvtai, 

Id quo artificio effectum et quae reclusi penetra- 
lis species fuerit, ex his, quae de Carani conyi- 
vio narrat Athenaeus IV. 130. A. suspicari pos- 
sumus : rij^ wQag vnooxia^ovorjg^ dranetdrrvai tdr 
oixoVj Iv (p xvxXcp o&ovaig neQisikrjTtto ndvta lev- 
xaig' xal dvanstaa&siawVj S^^eg etpdvijaav^ XdS^Qa 
xatd firixavdg axctoS-evtayff twv q^Qayfidtarr xal 
^EQorteg xal tigtefii^eg xal Uaveg xal "^EQfiaX xal 
toiavta nolld eY^wXa dQyvQoTg Sq$oi)Xovvtd lafi- 
ntijQac. Quibus similis sine dubio fuit scenae my- 
sticae instructus, deorum signis luciferis in me- 
dio positis vei etiam solemni pompa circumductis. 
lacchum certe taU sub spede repraesentatum esse 
ex Aristoph. Rann. 340. non inepte colligunt, 
idemque significat Ilibanius T. IVl 189. tov fivari- 
xov d-ebv (iaxxevovta xal SqSovxovvta xal tdg s§ 
dvaxtoQorv Xafinddag aUoQovvta Atheniensibus sup- 
petias ivisse narrans^ quae tota fabula ficta est 
ad pompae Eleusiniae exemplum. Postremo Plu- 

tur Plut. Sull. Xn. 195. Heliod. VII. 8. 268. et fiiyaqw Herodo. II. 
^ ) 141. cf. I. 65. quae nomina nonnunquam latius acdpiuntur. Schol. ad 
Dion. L. de diyin. /nomin. p. 111. D. "Ekhiveg infaxtoqa ixdXovu ra 
twy TTCKO^ avtoTs &ed}V tefiivri* eoque modo fiiyaqov didtur a Dion. 
CasB. LlV. 19. Plut MarceU. c. XX. Sed de Cereri^ adyto avaxrooov 
Antagor. Bp. LVI. p. 70. Herodo. IX. 615. Athen. IV. 168. F. H&nc 
nesdo an suspicari possimus, ta fnvinixa t^s /iT^firitqog esse signa 
mystica, quae in Inscript. Rom. cum atiis omamentis dedicantur. 



B L E U 8 I N I A. 61 

tardii locum de Profect Virt tent p. 258. T. VIL 

(og ol reXov/uroi xax d^x^S h^ Sv^fi^ xat fiofj 
TtQog aUkfikovg avviaOh ^Qto/urior ^s xal ^eixrvfia- 
vwv r&v tegdiv [**] TtQogexovatv TJ^rj jLura qiQixrjg xal 
aiomfigy ovr(o xal (piloaoipLag iv aQJcfi — ^oXvv ^o- 
(fv/iov dtpei — o Je ivrig yevofievog xal €p&s fiiya 
l^wvy olov dvaxroQtov dvoiyofihmv etc. componare 
javat cum simillima Themiptii sentotitia (nisi ^fosk- 
dem Pltttarchi est) ap. 8tob. CXD[. 604. animos 
€orporis vineulis recras solutos auraeque coelestis 
af&atu contactos similes fore initiatiSy qoos prin- 
dpio tenebris et horrore circumfimdi, donde yero 
eos e:&cipere ipwg &avfiAaiov xal asfivorriTag dxov- 
Ofjuiriov uQwv x(d fpavraafiA$i»v dylwv. Ex his igi- 
tor testimoniis, quibus partim Eleusiniorum no- 
loen adscriptum, partim communes omnium my^ 
steriorum notae insigaitae sunt, tantum effidtur^ 
quantum ad hanc causam judicandam satis est^ 
sacra, quae Hierophanta ostendit, itta ipsa fiusse 
ayia q>dafiara sive simulacra deorum, eorumque 
adspectum qui praebeant Sei^avrd uQa vel TtaQB- 
X^f^yU] vel g)aiv€iv[^] dici et ab hoc quasi prima- 
rio Hierophantae actu tum Eleusiniorum sacerdo- , 
tiun principem nomen accepisse, tum totum ner 
gotium esse nuncupatum. Hlud vjx opus est ad^ 
monitione^ Aldbiadem convivis suis non dmdia 

Jtt] Bsdem yerbis utitar de Is. c. S. 105. T. IX. tic Setxyvfiera 
qfO(itva nEQi tovs 3-eovs toxnovg, 

[▼] Apollonia o teootpavtriq ovx ifiovltio naqixew ta tiQa — firiSh 
t^ ^EUvaXya ayoUai^VhHosir. IV. 18. 156. 

[w] Hiiiier. Or. XX. 766. <pttlytty fivotais ta t^qa. Hesychius: 
*l€Qo<paytfig 6 ta fivatr^Qia Stixyvw. 



Ot LIBBR PRIMU8. 

Mcra oitebdiyse Md ostendentjs habitum gestum- 
que imitatuni esse. 

§. 8. 

De altera accusationis parte : xal ^slm rfj (pxBvji 
rta chi6^^a, perpauea did possunt Nomine hoc 
postremo verba cencepta sigmfieari videntur, qui- 
faus Hierophanta Vel deas invocaret earumque be* 
BCfida commemoraret, vei praeseiiytes de religioiie 
templi et ordine sacrorum admoneret Ad pri- 
»um genus fortasse pertiaent illae xki^aeig ie^ai^ 
de quibus Cleanthes ioquitur (v. §• 16. not. o.) et 
at ix r(5v draxi6()u)y (poxyal [*]. Hierophanta ipse 
iiiysi. rolg dfw^otg seu ^nj^lrai ra fivar^^ Diog. 
La. IL 101. [^] YIL 186. quod tum in precaatem 

[«] PliiloBtr. Sopfa. n. £a 60a quo loco aiid>igitiir, «trun &ruii^ 
toga adytum Eleusinium an ps^latium significet, quod ipsum propter 
majestatem inhabitantium sanctuarium dicitur et ^eraxtCQoy Tzeltz. 
CWl. L. III. ¥>. ct Wenwdorf. ad Licent. v. 6. T, IV. P. n. Siioi- 
Uter ^iyaqov dici t6 mddnoy adnotat Schol. Pind. VI* SO. 01. et 
p^yeSQa xtu amxra^a jwigit Pltttarcb. de ^uperst VIII. 74. Eume- 
nius p. Restaur. Scbol. c. VI, p. 63, Vocem meam — ab arca- 
nis sacrorum penetralium a^ privata MuBanini transtv- 
Iit| hoc est, e maAistro tnemoria e feci t scholae doctorem. Ta (ivar^- 
Qi^ tov naXaxCov Macar. Homil. XVH. S. p. 73. T. VH. Gall. fAvari- 
-itol tocanlur seoretiiwts coaBiili senalor^, 4mbi«iiiarii 6tc. Phfl^tftratom 
tamen de HJerophantae voce loqui et Cuperus contendit Ep. ad Van- 
dal. li^ttres Crit. p. 6t9. et mihi credibiBus Tidetnr, Uaoiiyai^ ^r 
a:yaxtoQOiy $taa} idem est quod uvsla&ai Julian. Or. VII. 239. 

[^] Hoc loco Theodorus atheus fiuryclidem Hierophantam sno ne- 
HJIie ODmpeHlMt Xiye fnot J^tt^vxUCdriy siye DioMies errairit, aiye moa 
ille nomen sacerdotum silentio transeundi (y. Vales. ad fiuseb. IV.l 5, 
96. de Constant. p. 272.) posterior est, sive tantummodo ad initiatos 
pertinuit Honoris oausa id primo institutum fuisse ex aliis exemplis 
cognoscitur. Pseudo-Ignatius in Ep. ad Antioch. p. 158. "al yvyaTxsg 
rifnatotaay tovg aydqag wff aaqxa iSCayy uTj^k i^ dySfiatog tolftoKoatty 
einety. Similis fortasse causa Carinis fmt, etsi multo aliter existimat 
Herodotus 1. 146. dia tovtoy thy <p6yoy al yvyatxeg t^or I^€>to ^if- 
Tcote ofioattijaai tol$ aydQoaiy firj^h ovyofiati ^aai thy ifovt^g 
aydqa. 



BLBU8IKIA. 03 

le praefantein Mnvenit toin in praemoiMi- 
ttmi, quid observandum sit rite sacrifieaturis. Ae- 
curatius haec explicari nequeunt Rerum vero, 
quae auditione perciperentur, duo facio genera, 
Paasaniam scquens V. 16. 6. hioatxr htl ralg otwv-^ 
Salg UyBiv xa&earrjXBy ^ xai iifipovg onoiovg ^ov- 
(Hv ete. quomm generum uno Hierqphantae difii 
Mmntis precet soppUces contntentar, altero ca»- 
dcmn iUud, cui nomen laechi Hoe enim non 
tohn quum pompa Eleusinem deducwetur sed 
etiam ex adyto auditum esse, colligitur ex Athen. 
V. 213. D. T^ Isp^ rov laxxav ^my^ aeatya- 
o/ikrifyy ro aBfivov AvAxro^ov raiv Stwv xixXei^- 
vwy ^ ecs. Himerii verbis paullo ante allatis. 
Utmiique autem genus Arist»l68 uno nomiDercar 
(fm&v compieeti videtnr^ W» vere canlacas a»- 
gimentasis, ut credi par est^ gravibnsque , et ip- 
m% Hi^ophantae oratione et operterum magnift- 
cae religionis adspectu homines deorum coientes 
graviter commotos et ab omni alia cogitatione ad 
sommi numinis venerationem traductos esse, sa- 
)ieq[Qani consentaneiim est . Sed idoirco non cre- 
^QS Hieropliantam' im dct natora dcqne romm 
omiiiun caufis ^ piindpiis dissenrisse» Neque 
boc Galenus ipse pernntlit, fn rarum divin«um 
Bttdligentiam aooipi quidem e nQ^teriis concedi^ 
sod haud mmuB ntilitatis ptaebere naturae eon«- 
teiiplationem de Usn Part L. m c 14. p. 46ft 
T. Vn. n^ogeXB rtdwv fioi r6v vi^vv fj^&lXay ij «l^ 
^ore fiv(y6fjum>g "Blsvtftvia xid SojW&^^^ia ml &l^ 
% wcc rsler^ ayiav oXog ^a&ti Tt^dg roig ^ifOH 



M LIBB& PaiMUS. 

fUroi$ %B xai Uyofiiroig vno rvir U^o^avtdiy^ firj- 
dey ri x^9^ vofiiaag ravnjr exsivwr rekBrrjr (na- 
turae eegnitioneiii) ^i^ ^rrcr Irdsi^aaS-ai Swafii- 
njv rj ao^iav ^ n^oj^iav rj dvvofiiv rov r&v oAcor 
dfifiwvQyov' qui& esL mirabili corpom kumam &- 
brica et omnium membrorum conformatione tam 
^d' usum a{>ta quam ad speeiem decora naturae 
rationem inteUigentki multo darius apparere::a;rar- 
reg Y&Qy * fhq olfiaij xal 7mr sBvog xal xar c^td-' 
fidv 4it3^Qamo$, oaoi rifA&ai &sox}g , ov&iy ofiowv 
^vaiv ^J^Bisaivioig re xal JSaftoS^^xioig d^yioig. 
l4fivdQafi§v ye ixeZva n^^g evSBt^iv axv anefd- 
&si diddaxetVy evttQYi] &e rarfjg^ qwaecig ian ndv- 
rtth.XYJl. L702. E. Quod (^al^ms nuUo modo 
aflfirmare potuisset, «i.Hierophantae de, summa dih 
"innae nttBntis in condendo hoc mundoi sapientia et 
4^ cmseatvandd ctnstantia Ijoqiuiti et ratioAibw ad 
persuadendum ac^mmodafis tusi fiibMH)^ 

' ' . , ' I \ t' ' . ' , ■ ' ,' /-^ 

§.,©... ':■■..:. , V...... 

8ed fortasjsd idiquis subjidat^ baee m fjpufm» 
mysteri<mim snnnnam ! poiimus \ - f^oafm t es , by- 
mnos , poii^>as y - non fileusiniotiim ; propria - fyam^ 
condimenta.ised bnm.omnibus m^ris ootaQiuiilit; 
neqiie Sla tantmn 4^db(ritatis consequi /potilk»f^ 
msi quadam prae<»paia et^sitigiilsui dote ji^aota 
fuiss^. Hoc v«ro duabus solvitiir jjaMaa^m. 
Primum quae de Eleusiniis p6ra*ebiut fama, .poe- 
tarum et pan^^yristarum excitata e^t praeconiis» 
quibus licet ^ familiare est, Itodando omhia ex- 



B L B U S I N I A. 65 , 

tollare in mafas, Pindari videlicety Sophoclis, Iso- 
cratis aliorumque, qui suo quique loco producen- 
tar. Deinde secrelum ipsum, ut quotidie expe- 
liam, incredibili quadam vi ad allicienda et re- 
tiiffiiida hominium studia praeditum est pluresque 
il^ arcaniis horror sanctaque ignorantia 
amatores habet quam nuda iBimfpiei!Lque Veritas; 
q^od vulgo est, vile eg.tj quidquid latet^ 
extat Jionorum, €orq>pBs ait de Laud. Just. 
IV. 86. et de myst^riis ipsisSynesius de Prov. 
n. 124. B. dyrcoala (r^/u^STTjg inl reXetdiy xal vi!f'§. 
im rovro ntars^^^ai r^ fj^vOrriQm xal aftara aTtifj' 
lcua 9iit rovTo d^Qvrrsraiy xatpot xal ronoi xqv- 
nmv dS6tBg d^t^rprx^v^Y^av ev&eov. — Esto, in- 
quit; sed cur 'Oieailamint bmnino quae scire omnes . 
liceretf Noniie thdc magnum do<nimMtum est, po- 
pularo» fMiperstitiones ab HieMphantis rejectas et 
refdtalas enef Equidem haec multo aliter inter- 
pretor. Naas siciit nuUa fere urbs fuit, quae non 
habereit domestica quaedam sacra in operto culta, 
sdia indrgenis «kintaiiat nota, alia ne his quidem 
eiDnibw, aeii sac^dotibus soHs conseia (v. L. IL 
c EDL §j :3.) ita veteres E^usinios contendo deos 
patrios seQtetius et sine arbitro propitiasse propter 
eas caiiisas, quas in secunda horum sermonum 
parte explicabd, postea vero, quum, Eleusine ab 
Alheniemibus in ditionem recepta, primum Atti- 
cae civibiis ommbus, deinde Graecis universis 
copia fada; esset. haec sacra obeundi, tum vero 
retenta est quaedam secreti species ad tuendam 
Bi^mctitatis opinioneia necessaria et omnibus, qua^ 

5 



06 LIBBR PRIMUa 

quondain occulta foissent vel dids et hondris 
causa reservari solita et debita. Quam modeste 
Cicero de juris auguralis myrteriis dudum evul- 
gatis loquitar eo loco et tempore, quo scientiam 
suam impune jactare posset! Yenio, inquit^ ad 
augures, quorum ego libros, si qui sunt 
reconditi, non scrutor; non sum in ex- 
quirendo jure augurum curiosus p. Dom. 
XY. — Quid est tam stultum, quam si 
quis quid in libris vestris invenerit, id 
narrare vobis, vei tam curiosum, quam 
ea scire velie, de quibus majores nostri 
vos solos et consuli et scire voluerunt 
c XIY. — Non dissimulo me nesfcire, quae 
etiamsi scirem[^] dissimularem, ne aliis 
molestus^ vobis etiam curiosiis viderer, 
«tsi effluunt multa ex vestra disciplina 
c. XLYI. quem locum contra Blarchaidi cavilla- 
^tiones praeclare defimdit Gesnerus i^ Comm^it. 
Goetting. T. DI. 266. Qumn verecunde item Pla- 
tarchi convivae, quum forte Lucio Pyiliagoreo 
praesente de.piscium abstincatia mentio &eta es- 
set, inceptum smnonem continw abrumpunt: 
Aevxwg €l fiey ax&ctM totg IsyofuvoLg, wf^a ns- 
nava&ai xal ^fiag^ ellye ravta rwr vnd z^ ix^ 
fiv&iav iati Symp. VIIL 1. 374. T. XI. Si igitur 
de iis rebus, quae jam notiores neque apud omnes 
sanctae essent, adeo rdigiose loquud sunt veteres 
nihilque in quo vel umbra quaedam arcani resi- 

[*] De Auganim diadplina Ciceronem ipsum scripsisse constat. y. 
SchnUng. Jniispnid. Cicer^p. 2S6. 



BLEUSINIA. 67 

deret, in publioo jaetaruiity quantam reverentkm 
vetustis dvitatum arcanis adhibttan putemus, quae 
a diis ipsis ia fidem perennis tntelae eondita cre- 
ddbantur? Dionysint Hal. n. c 66. quum varias 
hominum de Vestae pra^ralibus percurrisset con- 
jecturas^ rira dsj inquit, raika eariVy ovk d^iai 
nohmQaYfioveiv ovre IfjLovrbv oike akXov ovdeva rwv 
(iovXofievarv ra TtQog roig &so{;g Saia rijQeTv. Haec 
est iUa fivanx^ aiam/i Ciement. Protr. L 9. sive 
siJentii fides, quae, ut TertuUianuis ait adv. 
Natioiu L 51. ApoL p. 8. vel ex forma et le- 
ge omnibus mysteriis debetur, atque ita 
pro{Mne ad faiijuaanodi soiemiiia pertiiiet, ut non- 
nuUi sacra opertanea non ob aliam causam ihsti- 
tata putent, quam ut homines siientii virtu* 
tem[^] iuMiescerent Plulareh. de Edue. c. XIV. 
p. 40. T. m JambUch. V. P. c. XVD. 152. tum 
ad ea, quae in mj^stenis dkerentur, tadte atten- 
dortes^''], tum atttf m 'audka iatra conscientiam re- 
tinentesf^. Itaque argumentum illud a silentio 
t 

[^l Hanc Teterea fere cardiiialibns aeqnipwniBt ▼. PtBdari Fra|;in. 
LXJX. 649. et Aeschyli CCCII. ^18. Simonidis sententiam %<nv xal 
«yfe itxfyfdwfpy Y^QttSy Hentkif inBrlai prope iiadem reddi^t et vfxi^ 
rina imitati 9unt. y. Jacobs. Anthol. T. IX. 4SB. Meineke ad Me^ 
ntndij p. 37. et Inseript ap. Ignairan de Phratr. p. 249. ^ Hinc de- 
rLTatom illud diiklctg axMvvoy yiQP^^i tj^o^ ScholiasteB Aristidis^ per- 
penan Sophoclis AjadLorario adscribit. v. Not. ad v. 125. nbi nullus 
ei locos eaae poteet, qnidqnid obloqnator Osannna Ueber Sopho- 
kles Aias p. 132. De Silentio sacro laodatur Chr. Kortholdi 
jfiMertatio Kiel. 1609. suitque ad \^gilii et Horatii locos multa ab 
interpretibus collecta. , 

[^ysisniq iy' f^vatriQhig lauinmf Philostr. V. Ap. L15. 17. aiU' 
n^ tog iy fivattiQiotg Achill. Tat^L 11. 16. fAvatriQCfoy Tiutjy Hp 
— toaatnri atdagy aiomriy navxt» VV Liban. de Pkthr. T. I. p. 263. 

p] Aldphr. in. 62. fivOtriQUty iv avtaig atgitpitai taXy d^taTy 
ttuy ^tvawCatv aa<paliatiQoy. De aliis Gregorius Na?. Or. XXXIH 

5 * 



68 LIBER PRIMUS. 

ductum, ut in oiniiibus causis ambigttumiy ita in 
hac adeo invalidum est, ut ab Ecdesiasticis scri- 
ptonbus in contrariam partem.trahatur. Hi enim 
mysteria ideo a promiscuo usu sei^eta fuiikse af- 
firmant, ne tu»pitudo eorum patesceret 

§. JO. 

Priusquam ulterius pro^ediamur, omnia quae 
hactenus disputavimus, in brevem summam coh- 
feramus. Yidgo creditum sacrorum initia a viris 
quibusdam prudentibus ad conservandam rerum 
divinarum scientiam, posterisque tradendam, sa- 
lubriter utijiterque constituta es»e quasi quaedam 
sapientiae receptacula. Eam opinionem elevaire 
conati sumus, tribus, ut noMs videfnr, gravissa- 
mis argumentis; uno, quod QuUum idoneum te- 
stem habeat, alt^o, quod a consuetudine veterum 
abhorreat, tertio^ quod cimi publicis Graecorum 
religionibus constare non possit; quumque praevi- 
deremus fore, qui esotericam doctrinam perpau- 
cis notam excusaret^ hunc praetextum, ut ex va- 
no haustum, rejecimus simulque ostc^idimus, ne- 
que reverentiae officium, neque silentii reUgio- 
nem, qua Eleusiniorum cultores se obstrictos pu- 
tarunt, doctrinae ejusmodi fidem afferre. Sed quod 
primo loco diximus, nullos extare testes, id ac- 

532. C. (nfj (tefivotiqovg ano(paCv(ofiEV rohs nqogxvvovvtag totg ^ai^ 
fioyCoigy oi d-attov av tov aXfiatog rj loycjv icftlv wv fieta^i^oUv 
toig afivTfioig. Paroemiographi et Suidas s. Hteyavov — naqotuCa 
Baxxr\g tgonoVy inl twv cttyav^v xai, auanriXiSjr a# yaq BaxxM kaC- 
ytov. 



BLBU8INIA. 69 

curatiiis ekplicandum est; nam et prodacuntur 
multi et subomari possunt phures. 

§ 11. 

Agmen ducit Pindarus, magna ioquuturus, 
ut assolet 

^OXpiog Sgng Uwv hiiva xolXav tlaiv vnb x^i^ot' 
olSev fiiv fii6rov rtUvrdv, 
olSev di di6aioTOV <ip/av[*] 

Fragm. CXVL 128. H. p. 625. B. Cui succinit 

Sophocles 

*'fi TQig^XfiiOi 
xetvoi pQOT&v, 0? Tavra deQx^^^^^ "^^^V 
(A6X(ad Ig &Sov' Totgit yaQ ^ovoig ixet 
^jjr ioTiy Totg J^&XXoiai ndvr ixet xaxd, 

nec leviolre sono usus Crinagoras Ep. XXX. ami- 
cQm admonet 

— KexQonlrjg imjS^fzevai, oq)Q &v ixelvag 
JrifiriTQog fieydXwv rbxrag ISrjg teQiov, 

Twv ani x^ ^(ootaiv akTjSia, x ivt av ^xrjai 
ig nXe6v(0Vf ?^eig dvf^bv iXaffQ^reQOv. 

et qui hiiic exemplum praebuit Isocrates Paneg. 
VL p. 59. bina Cereris munera praedicans, fruges 
et teletam, rig ot fistsxovteg mQt rs rrjg rov (iiov 
x^Uvrrig xal rov afjfinarrog dUJiyog riSiovg rag iX- 

nliag\^] bxovoi. Splendida vero testimonia! nemo 

« 

[*] Segaar. ad Clement. Qjna div. sahit. p. 226. Si6sSot6v cityXay 
enieiidat et Talgatnm xoiyav pro xoCXtCV taetur; de hoc saum qmsque 
aengom confliilat, ^/ov nebeiBarium est; Pindarug de metempsychosi 
loqmtur. ..^ 

[b] Segaar. in Diatrib. Acad. p. 58. illa formula loquendi 



70 LIBBR PRIttUS. 

dicet secus. Sed mdiercaie doctrinae, qualem illi 
in Eleusiniis propMitam esse volunt, nuUum vi* 
deo vestigium. Isocratis locum expUcans Spohnius 
Demonstratum est, inquit, initiatis ani- 
mum esse immortalem et esse futuram 
sortem beatam miseramve. Id quidem non 
dicitur ab Isocratey sed tantummodo hoc^ sacari 
iUius cultores ad spem magnae feUcitatis adduci; 
quae spes profecta est a communi hominum opi- 
nione, deorum favorem et gratiam maximi es- 
se ad omnem vitae prosperitatem miolumenti, 
iUa autem pio sacrorum cultu obtineri, eorum 
praesertim, quae ab ipsis constituta aut in iUustri 
quodam ad venerandum momento posita crederen- 
tur^'*]. Quod Isocrates ipse confirmat in Sym- 
mach. Xn. 266. iUa initiatorum praendia omnibus 
juste pieque agentibus in commune tribueas: a^w 
yctQ Toifg fiex evOB^Blas xal &ixaioovr^ ^wytag 
Bv XB xoXg na^ovai XQ^^^^S aOfpal&g didyovrag xal 
mQv rov ov/inartog aidirog fidiovg tctg iXnidag 

potissimum trita de initiatis; Hemsterhnsius adeo, iitCreiize> 
nis narrat Symb. IV. 507. e mystepis ductam putat, <]^uasi dicas hoc 
nostrum gute Hoffnung haben, e tibris sacris fluxisse. ^OIIonlt^ 
7c6Xag Ttug klnUsi^ n^hg xh 9-bIov \SC6ya intHcnipe tiir nohy^Phitaich, 
Publ. c XXI. tics patCoyas UnC^ag J^uy Libon. T.H. «08. unk^Hg 
if/ya^S kknCdos iyrev&ey ant4vat JuUan. Caes. in fin. sed eoaem mo- 
do de rebus quotidianis loquuntor: jlqnotas ilnCdag |/«ty Zosni. 
Hist IV. 44. Ludan. Ver. BSst. 11. 31. ori/v j^oijorw Il7r/Jt App^an. 
Pdn. Vm. 20. 397. xalkg ilnCdag tyBvy Polyb. X. ^. ayadul iXn£^ 
dig Arrian. Alex. tVH. 28. 476. JambUch. V. Pyth. XVni. 154. T^r 
AyaS^y iXnCSa nQofiaXisadia Bemosth. Cor. 258. 28. HeUod. VI. 4« 
229. nQottCyifSdfa Polyb. X. 36. iXnCaiy ityaStug tqitfHy tif\y tftvytiy 
Porphyr. Ep. ad MarceU. c XXIV. iy aya^ak iXMloi iUtyuy Plato 
Legfc. IV. 718. A. 

[*] Lodan. Patr. Bncom. §. 5. p. 188. le^ xtXftQ^fJtiya tavwa 
yofiCCitai totg ^eotc» inniay €ig toi/g olxeCovg hewnog iupixSfjieyog 
UQOVQyj tonovg. • ^ -1 



ELBU8INIA. 71 

'^Xonag. Et susc^it hoc Tita communis estque 
iQ ere ommuni 

01 yoLQ d-e&p ififioyteg iXnttag xaXag 

Pyem. Fragm. XC. 424. Jam si Virgilius in 
(M V. 29. beatos praedicat, quibus contigity ut 
Panadieiiaea concelebrareRt: 

FeHx ille diei, feUx et dicitiir anniif, 
felices, qvi talem aimiim ridere dieqiiqiie! 

qaante id magis de Eleusiniis did meruit^ spieii- 
dote sammo, angustissimo loco celd^atis? quorum 
amriacra sibi iu (kcum profecto summam laeti- 
tiam attulisse profitetur Hercules Euripideus Herc 
V. 613. tA fwat&r 6(fy( «Jtt/jCT^ l&dy. Nescio 
an laec «atis super^M probent, vim et dlgnitatem 
honun soirainium non in Hierophantae oratione 
sed m ipso sacrorum adspectu et perceptione po- 
sitam fidsse. Sed si quis adhuc haesitet, animuMi 
advertat ad lllas innumerabiles devotorum cater- 
vas, qui sanctam casam Lauretanam aut Compo- 
steUsmoi aut Patmon aut alia loca divinis miracu- 
lis et virorum sanctorum natalibus consecrata vi- 
^ataBt, et ipsam Kaabima qui praesentes veneran- 
tor, nuUo doctrinae reconditioris desiderio dncti 
sed spe potiundae salutis. Hoc vero quid aliud 
est, qaam quod Isocrates didt, initiatos et cum 
laetitia vivendi et cum spe meliore moriendi ratio- 
nem acdpere? quodque etiam de Martyrum condi- 
toriis|^] et Christianorum mysteriis did solet, qui- 

[^] Prsdeiitias Perist H. XI. 175. de S. Hippoljti Vbms. 
Blira lod pietas et promta precanlibiis ara 
spes noniimim pladda prosperitate javat. 



72 JiiPJER PRIMCJS. 

bus nuUa docUina adjim.cta est? De sacro lava- 
cro loquens Theodoretus in Compend, Haer. Fab. 
y. 18; 411. Baptisma, inquit, non solum priorum 
veniam peccatorum affert dlla xal ilniSa tOjv 
inriYyelixivioy ivridriaiv, dya&uiv. . Atque ad. banc 
spem neophyti non longa arg^entatione addu> 
cuntur, sed nomine et auctoritate dei compellun- 
tur. Ad summum, si quis me obnixe roget, conce- 
dam Hierophantam, quum Dearum Eleusiniarum 
vim et potestatem praedicaret, dixisse ali^id de 
praemiis rieligiosissimo cuique earum cultori pro- 
pbsitis et de contemtorum suppliciis [^% sed vi- 
cissim petam, ut ne plus se accepisse putet, quam 
dare voluerim. Nam quum Eleusinia iis essent 
consecrata numinibus, quorum vis ad inferos per-* 
tineret[*'], quumque vu^ari interpretatione Proser- 
pinae raptus et restitutio ad animorum in vitam 
reditum reftrretur, non dubium est, quin ex hy- 
mnis, f^bulis et ex toto cerimomarum tmore 
multae de vitae alterius conjecturae dud potue- 
rint, etiamsi Hieropfaanta verbum emitteiret niil- 
lum. Et si quid super his rebus disseruit, id a 
vulgaribus fabulis minime disjunctum fuisse, ap- 
paret ex Aesdunis aliorumque testimoniis. Ille in 

l}^] fiuc spectat quodammodo Hierophantae oratio ap. £78. c. 
Andoc. p. 103. 11. 

[c] Xd^ytoi vocantor Geres et Libera Schol. Aristoph. Nub. 305. 
Plutarch. Symp. III. 1. 565. Artemid. II. 35. Herodo. VL 134. et sae- 
pius. Inscriptlo apud Muratorium Anecd. T. XXII. p. 4. et Thesaur. 
T. in. Cl. XIX. 98. 5. naqadlSb>fii xoXg xajaxBor^ois &€oTs rovro 
th riQqjoy (pvkaaaeiy lHovxfovi xal J^rifirixqi aeal Jliqaiipoyi^ xa\ ^Eqtv^ 
vyai, ^ lidem' fortaase sunt ^€ol Jtv<ru>(, quibus sepulcri tuteln commit- 
titur in monimento Chyndonacds. v. Hagenbuch. Epist. Epigr. p. 247. 
cf. infr. L. n. C. 1. n. VH. - 



ELEU6INIA. 73 

Axioch. p. 371. D. initiatis promittit, quae pee- 
tae decantant, amoenissiiiias in Orco sedes, cw- 
tus, conyivia et cetera beata. SohoL Aristid. p. 
101. '^EUyov ol "^'ElXrjreg (og ol rct fivari^QLa fAvri- 
%^Bg svfisrovg xal BUcd rrjg JIaQaB4p6vrig hv/x^ 
m etc. Deniquey ut liberaliter agam, sacerdotes 
interdun aliquid <k metempsychoti diiisse lai^iiur^ 
tiun quia Ciem^ iUa Pindari yerba Pydiagorioae 
sententiae subaecfit, tum ob Platonis locum in 
Men. p. 86. B. a^noa dr^pfSy re xal yvraixwv 
cetpwv tuqI ra &€Ta n^Ay/Luna IsQBanf r$ xai ie^ei- 
&Vi oaoig fu/ukifxe TUQt &v fierax^f^otnai koyor 
(Soig % Avai 8i86va% — r^ fihv ywxfiv rore ftiv 
tBlm^/rore de ndXiv ysrea&ah quanquam neu- 
trum magnam vim babet; nam et illud fortuitom 
we potest et haec Platonis verba de atio quo- 
dam genere sacrorum dicta yidentur, quod in scr 
cundo libro tractabitur. 

His fundammtis jactis sequitur ut reliqua te- 
rtimonia percenseamus; quorum maxima pars ex 
eodem genere sunt laudativo. Cicero in dialogo 
ie legibus Quinto fratri^ quem cum Attico collo- 
quentem fadt, hanc orationem tribuit; Athenae 
tuae tum multa eximia videntur peperis- 
»e, tum niliil melius illis mysteriis, qui- 
bus ex agxesti immanique vita exculti 
^d humanitatem et mitigati sumus, ini- 
tiaque ut appellantur ita revera princi- 
pia vitae cognovimus [*]• neque solum 

, [*] Haec rhetorica est non grammatica interp retatio. Initiaprae- 
ppue dicantur sacra vel communiter sicvt omnia quae ineuntur, unde 
initia pacis, initia nuptiarum Varro R. 11. H. 4. 9. vel quari 



74 LIBBR PRIMUS. 

€um laetitia vivendi rationem accepi- 
mus sed etiam cum spe meliore morien* 
di n. 14. quae eom magis Attici in ^gratiam 
dixisse et omandae urbis causa qiiam ut suam 
de mysteriis opinionem proferret^ totus orationis 
color ostendit[^]. Id^ p. Flacc c. XX\1. quum 
ad Ttm pertinero putaret, Graecois legatos dien* 
tis sui laudatores veribis ffiusttwribus commen- 
dare, hinc knliun sumit: Adsunt Atkenien- 
ses unde humanitas, do^trina, reiigio, 
fruges, jura, l«ges ortae atque in omn^s 
terras distributae putantur; quae eadem 
omnia Yerns d<^rimendi causa in deas ipsas 
traiHsfert Yerr. Y. c 141. a quibus initia, yitae 
atque victm, l^m, morum, hmnamtatis homi- 
nibus et dvitatibas data didt Nec secus laduirt 

cf^trij^ecx iii tempii interiora; Festas p. 594. penetrale sacrum, 
quod interiore parte sacri conficitur. Glossae veteres : Ini- 
tia, iyrjlvaitty Didental, quod ipsum est Abaton siye impene- 
trale« Apud Tadtam . Germ. XXX. caeso homine celebrant 
barbari ritus primordia, Emestius interpretatur initia fivarn- 
Qia. %i Eurip^ Bacch. 459. Pentheo kilerroganti : nod-ey &h teXettcs 
xagS" ay€tg iig *Elli^a^ id est, a quonam accepisti has tele- 
tas, quas in Graeciam infers? deos respondet Ji^yvdtig ^ag 
^igipifOiyy i. e. initiayit. Qiph. Arg. 470. %y^ xal oqyta qtQucTa 
^ecSy — aafisyot eigenigrjaay. .^unianus XVI. 3- S65. filium rene- 
fico arcanis piacularibus tradidit inducendum i. e. ini- 
tiandum. Aliter Ampelius c. Vm. 77. Olympiae templum Jo- 
yis, ubi Athletae initiantur i.e. sacramento adiguntur. y. Paus. 
y. 24. 2, Easdem fere notiiones Graed yerbis iyaQxsadiUy xatoQx^'- 
a&cu etc. subjiciunt, unde oQxtot fortasse dicebantur puellae Ddanae 
imtiatae, xatri^yuiyiu^ adjectiyo in substantiyum yeTso, ut q^OQtoe. 
oQtog, Denique ScaUger ad Cat. p. 67. elegantissimo galliambo Tym- 
panum, tubam, Cybelle, tua, mater, initia, assimilat Pin- 
oaricum Bith. V. 48. orol (iiky xataqxf^^y (latiQ^ naqa^ ^oufiot, xvfi^ 
fial(oy etc quibus compares Epigr. Adean. CCLI. de Pallade : rjf 
yaQ axoytig xaXnoUfioi naqa. 

[® j Goerenziu9 h. 1. miratur Ciceronem de his initiis multo hono- 
rificentins judicasse Platone putatque saoerdot«s, ut Romanis satisfa- 
cerent, midta immntasse. Sed Plato damnat mysteria priyata, luc 
laikdat publica. 



£^LBU8INIA. 75 

Graeci dedaittatores modo diyinos honim mime^ 
ram auctores Cererem Liberamqiie [^] modo eorum 
sequestres Athenieiims [^] extoUaites. Demetries 
Phalereus ap. Rutil. Lup. de Fig. p. 53. Capercmiu 
nobis primum dii immortales fruges de* 
derunt, nos per omnes terras distribui- 
mii8['']. Has autend laudatioms si quis taBtum 
valere putat, quantum quaa a juratis pro testimo^ 
mo diountur^ postremo eo red^etur, ut jnris sd* 
entiafli, antiquitatis notitiam, i^ eokiidi ratiomm, 
vitae beatae disdpliMm, denique omnium artimn, 
qmbofl humanitas coniAaty viam et praecepta pw 
iUos paucos imtiorum dies tradita esse concedat 
Airiani et Praetextati de Eleunniis judida 
lucoleDta quidem sunt et pwhonorifica sed prae* 
sQiDtam doctrinae mysficae opinicmem nihil ad- 
juvant lUe Epict IIL 2L 422. doeere vult sa- 
pientiae studium noii inconsulto impetu nec su- 
Mto acdpiendum esse sed dHi^ter et ex longin* 
qtto piaeparandum; qui seous &daBt, simUes esse 
bis qui myateria nidiesy iaq^ati, (empore di^io^ 
loco ncm suo capessere yelint: naga %6nov ravta 

^ P] Stob. Senn. I. 18. Hiroer. Or. II. 5. 876. ^iu«i}tij^ totg tnv 
nlm^if XtMftxm mt^ovi x''^^^^ *"^ fiv^^quty <fc toff iikv tijy t^o- 
p^i r(^ ^k triy yrvfjiny ^^^okm* tovc J* l^£f^ TttSg yofiovs ovx 
pmy ot ay^Qtmof tobttay 4 nihs SidaaxaXos. scrib. th <f i(pi^s 
wj; yofiovg — 

[8] Himer. Vn. 546. Liban. T. IV. 952. Diod. Xni. 26. 

, [^ Schol. Arirtid. Panath. p. 91. (p. 8. Fromnu) 6 fjtvfog cv- 
Tovf n^movg Xfyei nuQa &e(Sy d^iafiiyovg ta aniQfiata SC "Aidov 
^ iiit KsXeov xoi Sia TQiTttoXifiov. Ruhnkenius ad H. in Cer. p. 
450. pro Si "AtSov emendat iia PoQoVy quae ipsi certissima conjectu- 
ra vidctur. Vera emendatio eat Siaiovyai ex Si "AiSov *al, una lite- 
^ mutatas di^cqiiyavg th aniquaxa dtadovyai (distribuisse) im 
^Uov xoX TQtmolifiov. Plato Legg. VI. 782. B.^ JtifArjitQog %€ xal 
Ao^ff dw^ TQiTttlUfwy ti ttya t^ umvtmy itaxoyoy. 



76 LIBER PRIMUS. 

i&(ptksi xal naQ^ xaiQdv Tctxt fiBt& Svaias ^s xal 
fiex ev)(wv xal npptjpfsvxota xal n^o&tdxelfi&yov 
rfj yviifiriy oti h^ol^ n^ogelBVffaxav xat te^dig na- 
XaioTg' ovtiog wfsXifm yivetai ta fivatij^ia^ oijta)g 
eig q>avtaaiaV iQX^f^^^^ "^^^ ^^^ :ncat^€£a xal ijta' 
roQ&fjiaei tod (iiov xateatASri. Itaque, quo quiB 
animo ad haec sacra acoedal:, multo plus refert, 
quam qiud ,ab Hierophaiita audiat -r- Quum Va- 
leittinianus sacra noctuma sustuUsset, pro Gra^ 
corum cerimoniis d^recatus est Praetextatus pro- 
consul: ftoOtov eftj t6v vofwv d/iiixnov t^lg^^Elhri' 
ai xataati^ae$v tov (iioVy el fiel^ouv xtoXijiadm ta 
awixovta tb &vSQvmeiov yipog ayiwtattt fwavfi" 
qut xatot S-eafibv exteleXv Zosim. IV. 3. .ElGUsima 
sine dubio significans, quae etiam Cicero Legg« 
n. 14. in ipsa l^e, quae est de noctumis, exd- 
pit nominatim. 

' Haec fere sunt potiora argumeirta, quihus 
mysteriorum bucdnatores uti solent ad compro- 
bandum, Hierophantas conctonabundos omnis di- 
vinae religionis et humani offidi rationem expli- 
cuisse. Cetera, quae afferunt, versantur in simi- 
litudinibus et translationibus, quarum quid quae- 
que ad probationem conferat^ expendere consti- 
tuimus, inifio sumto ab Aeschyli causa, de qua 
primum exposui in Dissert de Myster. Argum. 
MDCCCXX. 

§ 12. 

Aeschylus, quum forte aUqua in fabula dixis- 
set aliquid vel spectandum exhibuisset, quod cum 



BJLEU8IN1A. 77 

Elensimis haud fortiiito ccn^ruere yideretur, pro* 
&iiatae religionis reus factus hac excusatioue usus 
est, iit se nescke diceret, quid in jnysteriis fieri 
sok»ret Quo ' excmplo Aristoteks in Edi. Niconh 
in. 2. flUustrat, quid sit per imimidentiam pccca«> 
re: ""Anavra fuv ativ xcuna (quid quis fecerit et 
qHO coni^io et qua ratione) oMug^ i^ dyva^asta': 
itlloy 9i, (&g <ydSi rdv n^dtwvta' tMq ya^ iav^ 
ToV ye; o ^i ni^Av$fty ^yvoi^uv av riQj dov If- 
fmeg ^>aalv imnj^v afitoTg/ ij c^ic elfivai, oti 
hto^rita ^^ SgTti^ JHa)^Xog tot ^vataed. Quem 
ad locum haec.adnolaat.Eustratius p; 40; A. quae 
etd jam ab aliis prolata sunt) tamen ita. ardfee 
com hac causa ;c6haer«ttt, ut omitti/non possint) 
^om Jlaj(;ul0g liyeiv fivattxd tiva ^ t$ tuig 
T^ixsir xal l[w^eia$g Tcat iv 2kaii^)^ xal iv^^Iq>i^ 
jmutxal iv Oliinadir iy ^q tavtoig nam m^i 
^rjft^g^ iJymv t&fr fivatixoii^v mqiBQyotBQov 
hiiad:\u ^oxci. Asyti de m^l Alaxplov xal^H^^ 
3dw^g, mg xtvSvve^ytog inl aTcrjvijg dvaip^ijvat 
^l r(p tmv fivattxmv ni^off^egHV tivd Soxhv^A 
f*^ nfO€U€fd>6fievog inl tov tov Jiovvaov xatstpv/B 
^^v y xal "A^ionayit&v dvtdv naQamjaafujwv^ 
^ oq>ukovta T^iSijva^ n^&toVy i$6xu vnaxBi[ydt 
4 S^aat^Qtov^ quam rem miriti lin tramciunla 
attigerunty Meursius £leas..c XX. ^Fabridus Bibi* ' 
6r. T. n. p. 171. docti Itali in Le Pitture diEu- 
colan. T. H. p. 151. Petitus Legg. Att. L. L p. 
103. Hraisterhusius ad Lucian. T. m. p. 332. 
oimmqne ii, qm de mysteriisscripserunt. SiStar- 
daiun sequimur in Hephaest p. 50., ; Aeschylus^ 



78 LIBER PRIMUS. 

idem poUice dixit, qaod Hierophantae privatiiii^ 
Jov^m, Apollinem et ceteros, qui pro diis habe- 
rrntur, homines ftiisse; idque profesmis est in 
Prometheo vincto — eo soilicet, quem Star- 
ddn legit Freretius Sur le culte deBacchus 
in Mem. Acad. Inscr. T. XXm p. 266. Aeschyr 
lum put^t in illam suspicionem adductum esse eo 
quod Dianiua Cereris filiam dixiss^; id enim dog- 
ma Eleusinium fuisse et propterea ab Herodoto 
n. 156. et Pausania Aegyptiacum nominari^ quod 
noUeiit Meusiiiiae doetrinte mysterium prodwe. 
Yideamus hoc quo proserpat Si Aeschyhis, quum 
ad Dianam. transferret^ qood vu^o de Proserpina 
creditum, myistcria evulgavit^ Iwe pro explo^to 
haberiv potest^ in Iqb iUam Theocrasiae rationem 
traditam esse, qua deorum popid«rium nomenda- 
tura ad unius naturaMs dei vim et natmam revo* 
Mturl Idque mirifice confirmare videtur, IJ^racli- 
des AUeg. VI. p. 21. ati roivvv 6 avt^s IdA^lw 
'^lUp xal &66g ^g dvalv iv6fwm xoafAettaiy daqiig 
^fu¥ ix re ^twr fmatm&v X6jrtov^ olg al dno^^tp^ 
%ot TtX^al &eoXoyovaiv. Nam ri Hierophantae Dia- 
nam eand^n Proserpiiiam esse doeuerunt ejt AfMil- 
linem eund^n Solem, id proxime convemt cum 
StoiccHnim ratioae; Stoici antem dicttnlnon 
esse nisi deum unnm et unam poliesta^ 
tem^ quae pro ratione officiorum nostro* 
rum variis nominibus appellatur^; unde 
eundem Liberum eundera Apollinem ap- 
pellant, item Lunam eandem Pr«rserpi- 
nam dicunt etc Serv. ad Oeorg. Y. I. Yerum 



BLBUSIKIA. W 

illa sive Freretii sive Pmzonii (ad Adian. V. 10.) 
coDJectura a yeritate longe aberrat Nam ti Ae- 
schylo mnnni datum est, quod deorum nomini- 
bas res naturales signiicasset, haud intelligi po« 
test, cwr Sophodem EuiipidenKiue paria ausos^ 
H»Itos impnnitosqae dimiserint Kal JSdfpoxiijg 
Jia T^v ^Xioy xak&i lAyixnf ^^flXtog ohctciQeis fie^ Hr 
ol aoipol Xsyavai ytnnft'^ S-e&r xat nari^a ndy- 
xm Yit Arat p. 274[*]. Euripides aulem aperte 
Apollinem eundrai Solem esse dedarat in Phaetb. 
Pr. n. 11. 

xoi Tfiyd^. ^Am6XXw J* h fiQotaSi fi iQ&wg xaXit 
ogvts Ta avfdri hv^ai oUe iaif^ivm]^]. 

Idemque yim terrenam cmmia generahtem moda 
Cmrem Bacdi. 275. modo Yestam Fr. CLXXVllL 
eC Valckm. Diatr. Y. 34. tum in Dianam trawh 
fert Lunae partes Iph. A. 1570. et eidem Heea- 
tes nomen tribuit lon. 1049. [""j Macrobius autem 
Sat L 18. ut Liberi et Apollinis nominibus unum 
eondeinque deum significari o^tmderet, primnra 
Aachyli y^rsum profert *i2 xusawg ""'AnolXov Kor- 
jJawg fidrng [*] tum Euripidis JBOnorta ipiXi-- 

[*} WakefieldiiM etiam %hv xeci iuftQa Zfjya Trachin. 145. de 
Sole acdpit, quod cum ▼. 1106. panun conyemt. *H' ip i(txQOig;*Aq>qo-' 
'^ SYnet. Bnc Calr. p. 83. D. planeta ert. 

[^J Paronoraame ezemplum ab Aeadiylo fiimtiim Agam. 1090. ▼. 
U^ ad Archil. p. 65. 

[«] Eichstaediua in Quaeat. Philol. Speoc c. Yni. p. 78. Heca- 
^ dt Proseipinam a Tragicis conflmdi negat, >ed contrarium docent 
excBpla coUecto a Spreng^ in SymboL ad mator. Me^c P. IIL p. 
^> aptiora hia quae Spanhemius attulit. Copiodus haec nuper tracta- 
^ Ed. Mueller in Diflsert. Buripides deorum popularium oontemtor 
VratUL 1826. p. 40. gq. 

[fl Pro KafaXog 8 fAortig Nicol. Perottua Corn. Cop. p. 694. et 



80 LIBBR PRIMUS. 

Sa^VB Bdxxs Uaiar 'LinoXlov evlv^e. Verum vana 
est tota iUa argumentatio ab epithetis xiaaevg et 
(piMaq)wg repetita p] , quoniam hedera ^am 
Apollini et Musis sacra fuit (v. Martaan. Cs^. L. L 
p. S. Jacobs ad Aalbol T. TL 38L> et Libero lau^ 
rus, quem scriptor Hymni How. v. 9. M<pvri xal 
xioa^ nmvxaafdvQv indudt. cf. TertuUian. de Cor. 
c. Xn. Sed superest in Aesdiyli veli^iis multo. 
cfrtius hujus confu^ionis .exemplum: 

ovT aaxaQwnbv ofxfia uitiiiitag xo()i7c[^. 

quos versus Galenus L. YI. de Morb. Epid. c 29. 
385. T. IX. e Xantriis profert, nan ex una illa- 
rum fabularum, in quibus Aeschyius. res mysticas 
iMagisse dioitur. Qoibus omnibus' efficitur, Dia- 
nae, Lunae, . ProserpinMque noiaiiui; sise nlia 
pr«&nati mystedi. suspicione promisciie posita 



p. 994. scribit w Baxxe iS fiayusy Bictit Editt. Basi]. et VesaL ubi ve- 
tus lectio xafitttos in marg. Botator. -Bame^os ad Bacch. 408. ^a- 
fidias emeudat; Meursiua o tal Bax^v^f 6 /JLavTt$y quod H«erit« rcficit 
Hermannus in Censura Stephani a Bntanms editi p. SO, Si nihil aHud, 
•crte ui^ims enfi|4aBdiuii eyse.dixi in.Nott. adij» p. 3&2. Vdlgatam 
lectionem Welckerus defendit in Trilog. p. 130. literam aeolicam prae- 
texens, cujus usus si tam hAe patuit, vt Aesch^ii» uH>em notisfiuitaib 
Abas in Kapag mutare et iabula cjus KafisiQfHy ut yiro dooto Tidetur 
p. 165. KaftQot did poiuerit, quid' refiquum est' nisi Ut Athenienses se 
ipsos nonnunquam Ka^ip^a^ovg Tocasse putemus? Yocabula ayx^^Q^os 
^ xayxf^Q^ogy ^uae idem pro exemplo affert. tam sihi sunt diTersa 
quam praeposkiones unde constant aya et xara. 

[e] Thesauri editor p. 26. ,,Nemo dixerit Macrobivm 
^ac una de cauaa Tersum attulisse, quod Aeschiylus 
,,Apollinem Kiaaia appellaTit, quo .epitheto Bacchtis 
,,alibi o^natur.^^. At aJia causa non extat, quae autem extirt mi* 
nime abhorret a Macrobii ingenio, qui Liberum ««ndem ApoUineat 
ease hoc argumento probat, quod Lacedaemonii Hyacmthia c^ebcan- 
tes hedera coronentur pi. S(^. Baxxog ia Aeschyli TCrsa eothftam 
iBgniftcare Tidetor. 

[f ] Corayi conrectionem ad Isocr. p. 242. praecepit Bentlcjus. t. 
Naekii Sdied. Crit p. Sl. 



BLBUSINIA. 81 

esae^*]. Si vero negamuB Aesdiylo criminosiim 
Msacy quod ceteri Tragid, quod multo ante Phy- 
fid, quod paullo post Stoid sine cujusquam of- 
fendone fecmmt, non continuo hoc negotii susd- 
pimosy ut causam ips«n oriminatioms patefada- 
ims. De qua veteres ipsi praeter Aristotelem 
ejittque auditorem nitiil exploratum habuisse yi* 
dentur. U autem liberam nobis relinquit conje- 
i^am, utrum Aeschyhim aliquid dixisse in fa- 
bttla, quod idem in mysteriis diceretur, an actum 
qvendam solemnem in scena asdmulasse credamus. 
Mfti qaidem haec ratio ad veritatem propensior 
videtur, nec inepta ad expHcationem alius caa- 
ne a rhetoribus decantatae, qua idem poeta^ quum 
Furia» doceret, implicatus est v. Hermann. de 
Choro Eumen. II. p. 21. Nam quod vulgo nar- 
rfflt de t»rore puerulorum [^ et de aud;o dearum 
niimeroy alterum fabulosum est, alterum non po- 
tuit in ciimen vocari [**] neque Aeschylus victor 
pronunciari, si, ut Heraclides narrat, prope factum 
ut ocdderetur; quod in ipso fabulae exordio ac- 
ddisse cum summa totius spectaculi perturbatione 
siumffidum est, si Heradidae narrario, ut viro 
praestantissimo visum, ad Eumenides spectat Si 
raro illa Areopagitarum pompa faces ardentes 
praeferentium et Furiarum solemnis dedu<^o Eleu- 

m V. Epimetr. in. 

[c] Conf. JaTen. ni. 175. personae paUentifl hiatmi^ 
In gremio matris formidat rusticus infans. 

[^] Plures quam tres Furias Euripides inducit Iphig. T. 970. bi- 
nas consecrarunt Atheuienses Schol. Oed. 42. Sine dubio libemm ^iit, 
qnot quis Tellet Gratias, Horas , Musas introducere ; quanquam termk- 
nm numerum poetae et fictores tenuerunt ut colloquio struendo et rt- 
bos agendis aptisdmum. 

6 



82 LIBBR P.RIMUa. 

siniae daduc^ae imapncm praebuit, exiisftimwe 
possjliiniis, quanta iwltitttdims indignatio, quan- 
tiis tumultus exofftus fuerit) quum sand;bsimaa 
cwimonias imitatione scemca profimwi Yideret[^. 
Sic de suis temporMws narrat Pinedo in Breviar. 
Anrter. ad Stephan. p« 753. b. ,^oetae liali 
^comici et tragici non audent summ.os 
,,pontifices in suis fabttlis introducere, 
^qunm reges et impetatores inti^ditGant* 
,^am quum id fecisset poeta qttidam ju»- 
,^u pontificio supplicio affectua fnit^. fte 
,)dignitas pontificia quodammoid» evi-* 
,,lesceret/< Neque invidia caraenint Schiltenta 
et WernwuS) ecclesiastieas cerimeahw in scam 
ostentantes. Quod autem O. Hauptius ki QvMst. 
AeschyL p. 59. affirmat, id quod modo diximas 
Airistotelis omnisque anti^tatis testim^mis ad- 
versari, quibus Aeschylum non ritibtts 
mysteriorum sanctitatem sed dfctis iae- 
sisse constat, id multum abest ut concedam. 
Aristotdes- dicit: Qtti inscienter agit — o ^i 
&yvoiav n^dtran/ — potest se purgare, si in lo- 
quendo se lapsum dicat, aut si insdtiam .excuscA: 
^ ovx Bldivai' ozi cm6Q^tA ^v, SffjtB^ Ahaxvlog 
xa fiv<stixd\^']. Minime ille de excusatione dii^ 

[*] Seneca Ep. CXV. Quum hi noyissimi yersus in tra- 
goedia Euripidis (Bellerophonte) pronuntiati essent, to- 
tus populus ad ejiciendum et actorem et carmen con- 
turrexit tino impetu. 

\y[ Ex hoc sane colligi posse videtur, quod Clemens directe tra- 
^t , Aeschylum non fuisse initiatum. Nam ut concedam Welckero de 
Trilog. p. 107. sq. non eadem omnibus spectacula exhibita esse, quo 
referri potest SeAecae testimonium Quaest. Nat. VII. 31. Non semel 
qnaedam sacrft traduntur, servat Bleusis, quod osten- 



BLJgUSINlA. S3 

loqiiitar sed in imiTersiim, qpionMdii aBquis sm 

ffietiim seu fisictein excmare potsit; de quo tota 

disputi^o est Heiadiftes aatem narrat Aesdiy^ 

him gravitmr peiiditatum esse knl r^ rdiy fivart* 

7s6fv n 7t^o<p4^iyf uode nemo certior fit^ iitnmi 

dogmata mjrMiQa an ociteoiiias in liieem protuie* 

ri^ AdikoHis aimplidter Alax^los ht^inro ^(id^ 

ag ini rm d^dfUtrf^ Otnmm: rA fworrf^ ifA 

axijrfjg iSsmwy' ^od verikum i^HTttafw nibii aliod 

significat quam evulgare, neque incommode de 

poeta scenico did potest^ sive dTatur celwda sive 

ocfdis Mbjidt; ac ne tadti quidem egredkintur iHi 

Fariarum deductores. Quae Eustratius dldt de 

quinque fabulis rerum mysticarum memoriam re« 

fermtiiHS, c^rtimi indidum praebent, «liud liuic 

myslicum visum esse, aliud AliMniendbus, quos 

unum idemque fadnus quater inobservatum inuK 

tumque reliquisse prorsas incredibile videtur, nisi 

forte Aristotelis interpretes christianoo in his re- 

bus acutiores fuisse putemua, ^am illos ipsos 

mystmonim q^ctatores. Wdckero quaerenti quM'- 

nam iHi Aeschyleae pompae similitudo esse po- 

toarit eum dadachia Eleusiata (de Trilog. p. 109.) 

Besdd an saHsfoctnru» sim ri camien pvopempli- 

cum, si Areopagitarum vestitiim et omatum, si 

modes mw»cos aKquam cum Eleusiniis simiUtudi- 

nem habuisse responderimP], Ac de omatu qui- 

dat reTisentibus, tanea id Aihenieiiiibiis ifnotam 9m% non po- 
tnit; co^ito antem, nenuneni sdre posse quid alii ante se^ iu myste- 
riis Tidiwent, Aeschylo non nisi ii sacoensere peterant» qni cnm ipso 
imtiati enmt. 

[1] ConsueTerunt etiam Comid chorbs cum facibus educece, ut 

6 * 



84 LJBBR PRIMUS. 

Aem BvkpitiMmn j^aebet Athenaeu* L 21. £• Jl- 
^X^^^S i^e^e fv^zrjg atoiSjg BVTtfmeAxr xal asfiv^- 
ttjta^ ijr IsTli^oarteg ol U^ofpdrtai xat d^tScvxoi 
apxpihmjvtai. pro quo sic polias dicendum vide^ 
tttff, Aeschyliiin, choragii scouci instructorem, 99^ 
eardotidem habitum ad acenam trauatuliBse. Nam 
diadema rt pUrpura vetera fueniut sacwdotuad 
iwigBia> quibus deiude omnes qui in hidis publi- 
cis et pompis sacrorum prbdirent, uai sunt, ki- 
)itii«nesr rhapsocU^ dtharoedi 

Haec fuit nostra de Aesckyli ariinaiie can- 
jMtuca^ si mintts vera j certe nuUi viriierwd teati- 
moniiorttm i^oiilTaria. De qua uteunqiie existinna-. 
bitur, ilhid quidem nraao amjdius impetrabit^ ut 
Aeschylttin Hierophimtarttm decreta fle nalwa doo- 
rum evulgai^ nobis pcarsuadeat 

§.13. 

Sed instat aliquis et uiget intentius : Cur ergo 
iUe Arifttotelis interpres Aesdkyium dicit de Ce* 
rere fivatixoireQor ttya Anuvy si nilul de hac dea 
in myiiteriis sublimius traditum est? Cur H«ra* 
clides Apollinem et Solem eui^^ ease affinoans, 
testes adhibet tovg puattxoifg lo/ovg, oJg ai wio^^ 
toi teletal ^£olo^ovavi Quibus congruit Sophoclia 
enarrator ad Antig. 1146. lib^um Patrem aatQwr 

Arittophanes iiv Ranis et Antiphanes Athen. XV. 686. C. qui nunquam 
in cridien Yocati «unt. Neqae ego dadacfaiam Aeachflo criminoaaiB 
foisse dixi sed dadachiani Elenfthiiae similein.' Oetemra faano similitadi- 
nem non admodiim ezpressam Msse necesse est^ qnando anemine ani'- 
madyersa est eonim, qui fabulam, antequam in scenam conunitteretiir, 
mnunarunt et edidicerunt. 



BLEUSINIA. 85 

Xo^ayiv a poeta GOgnoininaii xaxd nva fwaukov 
l6/oy, et Clemeiis Stirom. I. 34W. *Jbt6kltoy /tt;<rri- 
xtvg xaza are^riaiv rdiy nolXuiy voov/ieroQ' ueque 
discrepat Damascius ap. Phot. Bibl. CCXLII. 552. 
Aeoaem Alexandriae coli scribens, qui idem sil. 
Sol et Adonis xa^it r^y /nvaTix^y &€oxQaoiay. 
Nonne haec satis superque declarant, in mysteriis 
imius summi dei tiotionem explicatam ess^? Hos^ 
smipulos ut eximam, primum mihi exponendum 
est, nomen fivorixby quam late pateat, deinde 
teletae illae, de quibus Heraclides loquitur, quam 
diversae fuerint Eleusiniis. 

Mysticum igitur non solum iUud dicitur[*], 
qnod in mysteriis proponitur (qua ona exceptione 
excludnntur pleraque, quae pro mysteriis et quae 
contra dici soient) sed quidquid difficiliorem in- 
tellectum speciemque secreti habet, sive a natura 
ipsa involutnm est, sive reconditis quibusdam 
continetur doctrinis, seu ob verbornm obscuri- 
tatem majorem minoremve pro captu audientium. 
Justinus Paraen. p. 18. ITv&ay6Qag 6 ra doyjiara 
9ia avfifioXoyy fivarixdig ix&ifuyog, hoc est, sym- 
bolis suis {Nraecepta sapientiae latenter inclusit. 

[a] Mvatixos Xoyog 6 nsQl ta a^ijia uvaitiQia Schol. Arist 
Nub. 302. — Hcsychius : Mvcni^xop , XenQhp tj lemov^ Pluto x^^^Q^^ 
fnHmxor (Aristoph. Acharn. 747. 764.) sigiiificari macilcntum illum, 
quoniam imperatur, sicut agnus curio dicitur Plaut. Aului* UI. 6. 27. 
qvi 08sa atque pellis totus est, quales afferre solebant curia- 
lea. Alexander ad Aristot. Soph. EL p. 4. b. al tpvXal iy t§ nffosa- 
ytdy^ ttay Uqeday — an€vSov(Ta ixatiQa trjy htQay vnsQfitdXHy 
irifpvaa t^ Xin6xQ€(p xal Ximudtg inofHjpaiysa^ai tb firioy ix rov 
ifwsfifjiatog. ▼. Valckenar. ad Theocr. Id. IV; 20. Mvoti^y Xovoyta ;ifo*- 
QfSioy iy Kayd^Qip Xifiiyi nfitog avyiXafie Vint. Phoc. XXVIII. Sl. 
cujusmodi portentum sigidficatur in Aeschin. c Ctesiph. 520. (72.) tk 
tois fivatfiQCoig (payky arifiiloyj ^ tdSy ^ivotw t^Acvt^. 



86 LIBBR PRIMUS. 



/ 



Gemem Strom. IV. 633. fivatixdig xtd ro nv&a- 
yoQHW lUyeto cVa yeria&tu xal tor ar&^amov 
Mv. Himerius Ed. XVm. 262. ^iv^ M ovQa^ 
vov rfiv ^(pQo^irrjv ij &dlaaaa, rag ^e (hSiva^ 
ra&iag aXrivig nori ddiy fjwanxol loyoi xijvnxzw 
xBkevovci^ significiBins quandam subtttiorem ratio- 
nem nec omnibtts in promptu posifBm. Sidoniiui 
ApoU. Ep. IX. 264. mystico awplexu teeum 
membra conjungit pbiiosophia. €auaam 
symboli in occulto hdUitam hoe nomine ai^ifies^ 
AchiUes Tat m. 6. de Jovis Casu statua lo- 
quens: nQo/ii/ilrjrai rfjv /^J^oe owl ^ei ^oiuv hc^ 
avrfj' rijg ^e ^iag 6 Xoyog fivarix6g. Jono Poly- 
cleti cur altera manu malum punicum gerat^ di- 
cere recusirt; Pausanias IL 17. quia dno^^6r6Qog 
6 X6yog. Strabo L. IX. 4U. avyxa&idQvrai 6 Zdi- 
^rjg rfj ^^Srjv^^ xaza rwa, &g (pMh /ivatixi^ cci- 
rlav. Eaty ubi ab aUegwico dMceni non posaat 
Smrius ad Oeorg. IIL 391. Endymion amasae 
dieitur Lunam; qui spretus pavit peeora 
et sic eam in suos illexit amplexus. Cu- 
jus rei mystici yolunt quandam secre- 
tam esse ratibnem. lUam yidelicet quam Stoi- 
cidae venditant. Lactantius ad Stat Theb. Ul. 
560. Fama cataclysmi inanis est, nec fie- 
ri potuit, sed mystice per fabulam figu- 
ratum est, quia genus mortalium vitia 
atque ignavia invasit Idem ad 11. 715. de 
Minervae partu: Est vero mysterium, quod 
lucis (Ludnis) intamiuata atque armis mu* 
nita virgo de vertice dei maximi orta di- 



ELBUSINIA. 87 

catur. Augustinus de Civ. X. 21. Hoc nomen 
(heros) a Junone dicitur tractuniy quao 
graece^^jBT^^a^ et ideo nescio quis filius se- 
cuBdum Graecorum fabulas heros fuerit 
BQBeupatus, hoc videlicet yelut mysti- 
c«m significante fabula, quod aer Junoni 
d^putetur, ubi volunt heroas habitare. 
Amob. y. 32. Itaque qni dicit^ cum sua 
concabuit Jupiter matre, Jovem pro plu- 
?ia, pro tellure Cererem nominat Sic 
et raptus Cereris aliud dicitur, aliud 
significatur , et sub vulgari simplici- 
taU sermonis latet ratio seci^eta et al- 
titudo involuta mysterii. Fulgratius Myth. 
L I. Praef. p. 21. repulso mendacio Grae- 
eia^fabuioso commento, quidmysticum 
ia kis sapere debeat cerebrum, agnosca- 
miis; quo exordio indudtur fabulae intcrpretatio 
aBegmca, quales hodie quoque cerebra mystica 
e9CSQdan& cf. L. II. c. 15. et 16. Et illae ipsae 
Eodeiriai^corum S^scDQtai fivarixai quid aliud rant^ 
fKtm explicationes librorum sacrorum allegoricae? 
fSm in libris aliud siscundum literam vel 
historiam, aliud secundum mysterium did 
Ambrosius L. de Vid. p. 145. T. I Philastrius d« 
Haer. p. 51. Kbl. Bing. T. IV. P. L aUique affir- 
naaiit plurimi. Nec distat quidquam a symbolico 
genere dicendi. Anecd. Bekk. T. L 384. aXdg 
Stioio (IL 24. 214.) fivatixcjs ovtm nQOGayoQsvi" 
tar anwdal y&Q xat ofieaxlwv xal UQwr xal 
ooiwv xal rQane^ris xoiyayyia tovt(p xoffoxtriqi- 



88 LIBER PRIMU8. 

^orrat n. Sed Schol. ad Lya 132. &la hi&avy 
ol naXairol Bv ralg r(5y ^epiwr xata^x^^^ ov/Lifioid- 
xdigj inevxofi^oL Sgne^ 6 aXg €X 3vo q)ii(f€&ry alg 
/liav indyi], ovto} nayijvai xat rovrovg. Et quan* 
quam symboli nomen latius patet quam aUegoriae^ 
aliegoiici autem genus quoddamfiuhlimiusmysti- 
cum appellatur, illud fere, quod ad Tlieoriaiti 
sive Anagogam [""] inclinat, tamen vocabula illa 
mystici^ allegorici, symbolici, vices inter 
se permutaiM:, saepeque indiso*^ sunt Proculus 
verbi causa in Theol. L. V. 5. 256. roi;g Kqq- 
viovg Seafiox>g [ivarixoig rrjv ne^iXrjtffiv rdiv oXwv 
xat r^ BVmaiv nqog rbv 9/otiv significare dicit, et 
eadem vincula in L. V. p. 32 L avfi/ioXa r^g avv- 
axructjg r&v votq&v xoafjufia^mg appellat. Plotinus 
Enn. V. Lib. V. c 6. rhv ^JnoXXiova, inquit, <d 
IIv&ayoQbxot avfipoXiTC&g nqbg aXXriXovg BOrifj^divov 
dnoffdaei rwv noXXwv, at Lydus de Mens. p. 26. 
Apollinem didt fivarixwg rbv iva XiyeaS-aL Ita 
quod Pindarus 01. 'X^ 13. carminis sui knpetom 
Vaq)oy iXiaaofievav vocat, unusScholiastarum ail- 
XriYoqix6v esse dicit, alter avfipoXixoy* Ergo in- 
eassum luctatur Heynius ut Homerum non alle- 
gorice sed symbolice (id enim vendibilius) intar- 
pretari videatur; hoc vero est, ut ipse ait (Exc. 
m» ad II. XXm. p. 569.) accpmmodate ad 
antiquiorem sensum poetarum ante Ho- 

\y\ Tovs alag rtjg 
yQS Theophyl&ct. Excc 
«jKfot Id. Hkt. VI. 6. 15i: 

[«] Gregor. Naz. Or. XLII.684. tlk ayav S-efUQfirueh^xal oyriyfAiifa, 
6k>g8ae 6r. Lat ulyay<uYix6g y inysticus. cf. §. 19. I>e nom. S-iaQCd 
T. Vak». ad Socr. H. Bccl. L S. p. 75. 



BLBU81NIA. 89 

merHin. Praedarey si qnis nosset iUos Ante-Ho- 
meros, legissetve. Sed pro his Heradidae scri- 
oia compilant symboiorum Daedali. 

Neque angustiores terminos habet usus no« 
minum oQyiaj rekataiy fwdf^^iUj quibus sacra lu- 
stralia, depiilsoria, parentalia atque magica cpm- 
prehenduntur. De Plynteriis Hutiurduis Y. Aldb. 
XXXrV. d^&Ci.Tct oQpa IlQa^i^yi^ai. Hesydaus: 
Km^iASat oi m^l ra fMxwfi^m. AtiienagiHras Leg. 
c 1. ^AYQ'avXt^ iMSTjraZoi xat teUrag xal fivdtriQia 
Syovai xal HariQ^aip. An^cd. Bekk. p. 230« jBi-- 
Ttyo^poQia iatl to (pBQt^ deinva toTg KixQOTiog Sv- 
yat^ai' lipi^o Sb nohniX&g xatd tiva fivatixov 
Uyqv. Lupercalia, quae xa&a^fi^ similia Plut Y. 
Num. c. XIX. Yarro ap. August Qv. XYHI. 17. 
(Fragm. p. 362.) mysteria appellat, idemque no- 
men Secularibus tribuit Herodian. IIL 8. nec la-» 
tet causa. Cybelae et Gallorum mysteria 
Zeno Yeronens. Tract L. L 13. 126. T. Y. Gall. 
et Lydus de Mens. p. 43. Galenus de Theriac. 
L. I. 1. p. 931. A. ndacovog vlog anaXbg ndw, 
ineiSTJ rig djifioteX^g rjv fivatriQicov tsQovQyiaj ^ia 
S^axeiav trp/ vnsQ ttSv ""Piafiaiojy S-ewv avayxaiiag 
iYOfievTj notiy e(p ot(p xal tovg evyeveatdtovg 
naiSag tnnevovtag xal xoQ^vovtag b^bl tiva t(3v 
fivatriqioyv xal avtoi>g imtekeiVy ludicrum Trojae 
significat, t^pus incertum relinquit[^]. Nec sa- 
tis tiquet, quaenam iUa sint mysteria, quorum 

p] CaJQs Caesar ly nycSy xslejiug fivfitriQCtoy ^ ag axnhg avyl^ 
ifrato, etolas iyivofieyos yvyaix€{ag Joseph. XIX. 1. Praetereo re- 
centiores, qui hoc nomine liberins utuntur, Schol. Aristoph. Nubb. 508. 
ct Lya. 646» qaonun hic paeliarum Atticarum oQxtevaw enarrans th 



90 LIBBR FRIMU& 

tempns sibi nimtiari jiibet Cioero ad Att V. 21. 
V. Gronoy. Observ. IV. 0. 614. Sam« Petit de 
Anno et Per. p. »77. in Graev. Tlies. T. VHL 
Mongault Lettr. de Cicer. a Attic T. IL p. 95. 
PauMQfes L 38. Junonis rsXetip/ memorat in de- 
so^ptione urbis Naupliae ; Dryopis apud Asinaeos 
IV. 34. Antinoi M antineae Yin. 9. Gratiarum 
Athenis DL 35. Sed praedpue sacris faralibus et 
resolutoriiihaecnominaconyeniunt Servius Georg. 
IV. 503. mysticum est; dicitur enim bis 
eandem umbram eyocare non licere. Au- 
ctor Anon. de Mulier. Yirt in Bibl. Yet et Art 
P. y. p. 17. Di^em narrat rogum exstruxisse 
axtitpafiBrtir rsXet^^r xiva TtQog ardlvair o^smy, 
hoc est ad d^recatimem ^€c5v oQxiwr xal dQai- 
(orl^^y Zosimus lY. 13. 320. iatriaar rqinoda rb 
fMkXor adroTg arifiairorra Sid rirog r%X^fig [^- 

ftvttr^stov Tocat, pro quo Hiielmannas de Orig. Damii p* 4. reXnip^y 
ncut Hesychias yocat, did oporCuisse pvtat; aitero loco, qui in Tro- 
phonii antriiin descendnnt ot fivovfiBVOi nominantur; et oraculnm Py- 
thinm fiwnriQtov Bur, Bl. 87. AX^ io^ii uvarTiQia nsQt^ovira J^-- 
finTQog SchoL ad Ludan. Dial. Meretr. VII. 228. T. Vm. In Mu- 
rator. Inscr. Cl. H. 165. 4. et Marm. Oxon. Append. XIX. trjg ^Aqti" 
fjudog liQEia imtiliifaaa ta trjg ^eov fivatriqia xa\ tag d-valag Xa^- 
n^iig, De HercuHs (Coi, ut videtur) mysteriis loquitur Lydus Mens. 
p. 92. et ejusdem sacra BU>mana mysteria appellat Aurel. Vict. c. VIII. 
K^ovov fivatfjQia imtsXetv iv t^ texvotpovelv Justin. Apol. c. XII. 
604. tBXttal t€iui0(p6vot r xQv(pia fivattiQia Sap. XIV. 15.29. teXetag 
avVi'ataaav mg m^ anXayyvoaxonovuivot naXSag xatadveiv iupd^Qovs 
Socrat Hist. U. 13. 189. T 

[«] Plutarch. V. Rom. XXH. thv anodidofiivov yvvaXxa ^vea&at 
X^v(oig ^€otg, iis, puto, quos in contrahendo foedere conjugali juris 
jurandi testes et yinmces adhibent. Dionys. Antiqq. VI. 89. tolig fxky 
iamSovai thv Sqxov tovg d^eovg roi/; ovQavCovg tX$<og slvai xal 
iaifiovag tovg xatax^vlovg — qui, ut Homerus ait, vniv€Q&e xa-^ 
fiovtag &v^^i6novg tCvvad-ov otig yt inCoQXOv dfjtoaay v. Hejrn. ad III. 
279. Hinc igitur ol UQitg naQiyivovto t^ tov yafiov diaXvau noXlic 
a>Qix(6dri xoX idXoxota xtd axv^tma dQtSvtig, Piutarch. Quaest. Rpin. 
L. o42. T. 8. 

[f ] De sacris mag^ciB Synenui de Insomn. p. 144. A. th^im tmy 



RLBU8INIA* 01 

Schol. Pind. Py&. IV. 281. mg fyr twv tBlev- 
vrfiAvtwy Iri dllodanfis t&g y^vxetg 8ia ttvwv fiv- 
(rniQimr draxaXioaa^i. Annaeus Oaz. Theophr. 
p. 24. (BibL Bing. T. XH. 627.) naQ& XaXdaioig 
x(u Jlyvmio$g xal '!BXlr]Oiv ol tctg teXttag lyBi- 
^ortBg xat yotitsf^tv t(5v TuiXai tsXevttjodvtarv tAg 
^vxfig hiayyeXX6fievoif d Tfjv ^Ofiriqov ixxaXuv, d 
T^ ^O^imgy d ^^vovimg, d t^ K&cQonog^ dXix- 
t^v6va ^ovtig xat ;(ce(>a;rr^a vnoyQdtpovteg U- 
ytwat nQoxaXHO&oi xa* deixvijvai. SiuHMiis VOMI^ 
praeBdgias, qvahm pueri speciem ex aere fennaty 
tilttijy yocat Cleniens Recogn. H. 26. 637. T. 11. 
Sagae niortamn evocantus miracuia /wati^Qia He^ 
liodw. Aeth. YI. 14. 251. £t liis magorum ofe- 
dk proxima similitudo oim Platonicorum tiXi- 
raig ayuotdtaig^ quae quoniam turpi quorundan 
errore huic causae implicatae sunt, operae pre- 
tium erit earum simulacrum hoc loco inserere. 

§. 14. 

Etenim illo fatali tempore, quo omiiishuma- 
DQS et civilis cultus seculi in pejus ruentis yer- 
tigine haustus pessiim ire coepit, inter caetera 
gliscentis barbariei signa et portenta pullulavit illa 
ex yariis fontibus temperata Theosophia, futuri 
sdentiam, fatorum regimen [^ et quidquid hiantes 

hi\ nQoyytoaH teXitiSy rovs Uqo(pavtag anh rdSy uBylottay tifiTjfiattoy 
tU^vytai (operosum apparatmii requinint) xal oeZ Sandyrig cvxvfis 
tai tvxvs avyxofilaai Xqiiaaay fiotayriy xal miqoy Aiywttuiy xal 
inioy *IfifiQix6y, Dioscond. V. 115. p. 296. b. /^oiKro^ twBg xal iig 
ulniis aun (terra LeBmia). 

[«] vid. Porphyrii lociim a Ficino ad Emi. II. L. lU. c. 8. 126. 



•2 LIBER PRIMUS. 

superstitioswuin cupiditates expl(ra*e posset, pro- 
fessa ac polKcita. Ad quam si populus et yul- 
gus imperitorum sese dedisset^ si psmci, si iili, 
quos Ennius detestatur 

Ant ineites aut insani aut quibns egestat imperat, 

])ihii sane nisi communem indoctae semidoctae- 
que multitttdinis sort^n conquereremur. Sed, pu- 
dmdum dictu, philosophos legimus neque eo» 
ignobiles et satis arrogantes hujus turpitudinis 
non participes sed duces et signiferos fUisse, iL- 
los ip£(os Pl£U;onicorum coryphaeos, Porphyrim^ 
Jambfithum, Proculum^ cae^eros hujus U^ag ye- 
VB&g, quibus terrae motus compescore ludus eral^ 
imbres elicere jocus, tantaque cum divinis iiaturi% 
heroibus, g^iiis, angdis, arckangelis familiaritaiSy 
ut quem quisque eorum inHierardiia codesti ohr 
tineret locum, primo adspectu agnoscerent Ita- 
que de his omnium intelligentiiim una semper at- 
que eadem fuit sententia, solumque hoc ambigitur, 
improbiusne mentiti an putidius philosophati an 
ineptius Homeri Platonisque sententias interpretati 
fuerint Platonici. Sed de mendaciis eorum infra 
dicetur; de ceteris virtutibus Ruhnkenius brevitw 
distincteque, quod res habet, pronunciavit ,,Etsi 
,,Longinus, inquit, Ammonium^ Origenem, Am> 
,,moniique disdpulum Plotinum, aliis aetatis suae 
^philosophis anteferebat, non tamen idcirco exi- 
,,stiknandum est, philosophandi rationem, quam 

,,illi^querentur, per pmnia probasse Lon- 

,,ginum ignoret oportet, qui tali ingenio placuisse 
^credat duram et contortam philosophorum, qui 



ELJBU8INIA. m 

^Bciliari nottent, condliatioimny kwamun aUe- 
,)gorici sive secretioris sensus quaerendi stodium, 
^ysticas disputationes de deo divinisque emana* 
9^nibus et daemonibusy quibus onmes illonua 
jylibri sunt referti, alia denique multa^ hic non 
^ja^genda, quibus tum yera et sincmi natonis 
)^kiiosopbia fiwdum in modum adukerabafwr.^ 
St pauUo pMt commemoratis Longini in Timaenm 
eomnieatMriis, hujns, inquit» libros utiRam 
fanaticorum interpretum, Procli, Her- 
miae et Olympiodori jactura redimejre 
licerct[*]. . y 

Bonum factnm; ut ne quis hujus «entenrtfae 
mdidHm Jacobo Tayloro facere vdit, Platonico- 
ram omnium admiratori acmimo, qui qunm 
AitiiiHi noatrum ob levem Hermiae reprehensio- 
Mn noth more than a garrulous smatte^ 
ret eftie promindaveritf'] facile, quid Ruhnke<r 
itte^&oturus sit, existimare possumus* Ut lenis- 
inefecerit, Criticum mere verbalenr et la- 
tratorem vocahit, qua titulo Bruck^um omnes- 
qee Platonicerum contemtores nuper omavit Yi- 
<^r Cousinus['']. Ergo sunt tamen, quibus isti 

, M Dissert. ^e Vit. et Script Long. Sect VI. p. LXXVm. 
Wttsk. Idem sensit Theiniitiiis, rhetorum elegantiBsimus Or. H. p. SS. 
C. fi 4ytlf fjg^y^ ^{,Q .^^i^iaTU fUTttfiaXny xal fie^^fioOag ^^«flr/fAo/^r. 
W vfUcg x(d «yQOixiCoifJiTiv ^ o*« ra noXla ale^aty ol vioi Jtkor' 
'«'Off ^ut^mafy oTt Tmvta natna ovyyiyqantai ry fpdoa6(pip n^Ofp^- 
woowt mql Tovde roi) paaiX^tag etc\ 

P] Ciass. Joum. T. XXII. 400. Pari grayitate idem censores (raos 
(w« generality of reTiewers) ne honorem quidem praefatus xa^aquaTa 
^•<*t p. 117. eosque similes esse didt to the mice that nibDled 
^''e reil of Minerva p, 863. 

. [«] Praefat. Gener. in Procl. T. L p. XLL commemorato Bruckeri 
jnncio, qui in Proculi scriptis rudem indigestaaiqne molera ae depre- 



04 LIBER PRIMUa. 

placeant) Simt v^» multi et erant mox plnw, 
81 ista noya aetas, quam Cousinus vaticinantit in 
modum praenuiieiat[^], pauUuium irroboravept. 
Sed sunt eerte, qui Plotini assedas tanquam cer-* 
tMsimos philosophandi auetores et unicos antiqoi-* 
tatis intarpretes propemodum in coekim ferai^ 
Non iectos^ inquis. De ceteris non ninii rqm- 
gno. Sed quomodo hoc de Tayloro soipicari poa^ 
sumus, qui in Platonicorum studio qvasi Titae 
suae tabernacula coUocavitl qui Plotini» Jambli- 
chi, Proculi libros plarosque, denique PiatOBMi 
ipsum^ quantus quantus est, in vernaculum tms* 
tuUt sermonem? cujus conjectoris docti homines 
inyenta sua superstruere solent tanquam ftmda* 
mentisi Est sane anceps judidum; Ti^lwus ttt^ 
Ruhnkeimts n^at Utri creditis? Equidem me 
non interponam; tantum dicam, qiumtum ex iHa 
Chaidaeorum oraculorum coHectioiie [^] judieare 
possum, Taylorum in int^pretandis yeterum* seii- 
tentiissic yersari solere, ut neque lilH^onHi 
meiida, neque typothetarum errata animadyertal:^ 
sed yerbum de yerbo reddere contentus saepe 

hendisse dicit et confusionem mateiiarum maie cohaerentimn temereque 
effusarum, haec addit: Id yero parum mirum yidetur ab eo 
homine, qui philosophiam neo-platonicam appellatsen- 
tina et cento versicolor. Proclum magls allatrat, quam 
noscendum et intelligendum facit. Taies hucuaque hi- 
storicos habuere Alexandrini. Hoc est de Bruckero, Moshe- 
mlo, Tennemanno Cousini judicium; neque id mirum ab eo hpmi- 
ne, qui Eclectismus et recoUexit et caetera scripsit, quae a 
Creuzero Taylori admiratore et laudatore summo in Praef. Procl. T. I. 
exagitata sunt, non indigna sane Plotini praecone; qui, uC Porpl^yTitB. 
refert in Vita p. 9. ne humane loqueretur ayafiriuy^axitM potiup qua» 
itmjuiuvriaxsTat dioere malebat, et alia hujusmoai. 

[d] 1. c. p. Lxvra. 

[«] ClaMiqal Jonni. T. XVI. ct XVU. 



SLBU8INIA. 06 

granmiafkain, saepiatiine teiiaum pervertat Qumn 
vcffbi causa in ProcuH loco quodam (m Polit p. 

d!7&) i5 dvag TtQogi^xet rwv vob^&v (iao^lswy x^ 
ihifjuov^j^ix^ 'Tw itayx6g, dvag yap na^a x^&iB 
nd&tirai, gj^i to lAyiov xal to xv/ie^^ tA 
ndrta xai tAvxBiv ixaatov, ov tajfBhf vixSaa$^ 
(liv A^^trjy, xaxiav (fe fixtoifjUvriv ano^BiSH, quum 
ifftm casus tulueet, ut pro ov taxOiv typogra* 
pbu oi taxQ^} appoaito puucto ederet^ iUealtm 
Kttiaua ^ejoamodi oracolum Chaldaicum coucm* 
navit: 

iivK^ ya^ na^a Vfoie seo^rai xai voeQai^ ioTQaTmi XQfim^ 
xm TO xpfi^^av Ttt Travra xai TaTTciv o^ rc^f^cK p], 

et postremam hujua Satumim carrainis partem, quae 
iateUectu caret, nihii cunctirtus sic ireddidit: pla- 
cing in order every thing, vi^hich is not 
regularly disposed['] ne indieio quidon ad 
lectorem facto^ uude illa verha voB^alg ctat^ntBi. 
ufuug sumserit, quorum nulhnn in 1. c. vestigium 
estat sed e Comm. iu Tim. III. 216. huc trmislata 
suatp']. Alium cgusdem Procidi locum in Tim. III. 
107. roiovtog ya^ 5 bxbX vovg nffo ivB^Biag ivB^ 
Y&Vy oti firj^e n^otjXS-BV dl^ iv t^ naxQixv) (iv&(0 
etc Taylorus sic truncavit, ut schema Alabandi- 
cQin, srasus autem nuUus aj^areat: MriSi nQoijX^ 

[f ] „The priyation of accent is the system of the author*' T. XVI. 
938. 

[S] Haec oinnia tadte suinsit a Kirchero Oed. A«g. T. IL c*^ 
m* p. 131. qui eadem verba eodem modo scripsit et interpreta- 
tHB est 

[h] JSadem legantur p. ^OO. snmta ex oraculo qnod DanaicraB 
wnravit "Eatt yaQ alx^g afitftfpuovg ivmfiig yoiQKig atQamovaa ro- 
}itMii p. 195. 



M LIBER PRIMUa 

^w AlH — T. Xm 132. Neqi» hoc \aa teiqiie 
lecit sed lere omnibus lods verba ad kiteUectiini 
ientmtiae necessaria resecuit, aliena et supervi^ 
canea addidit/ quasi ex ipeas oraculis d^promta^ 
et neque mendosis, quae muka sunt, correctio- 
nem adhibuit, neque obscuris interp^etatioBemy 
niM illsmi Rufiaianam. Quae ille omnia sine du- 
bio levia ducet et ignoscenda honlinibiis in akia- 
rum rerum oogitatione defixis (very pardoniu 
ble in men who are in pursnit of the 
most impor^ant truths T. XXI. 117.) Yeram 
enimvero, o boni! ra (xrA^a fivsiad^ai^ n^o x&v fU- 
ydkcor, sic mystica lex est, neque magna pro* 
fessos parva et pumiia nesdre decet. 

Yeliem equidem Iiac parte disputatioins» quae 
in aliorum reprehensione consumta est, superse- 
dere potuissem. Sed quaestio ipsa^ in quam in- 
gressi sumus, natura sua cum ea causa conjuncta 
est, rajus illi patracinium susceperunt Etenlm 
de mysterierum genere quaerimus eo ^od a Pla- 
tonistis aiictoffitatem , a Chaidaeis speciem disci- 
plinae accepit, quorom iUos Platdnicae doctrinae 
interpretes perfectissimos, hos ipsius Platonis do- 
ctores fuisse Taylorus, ejusque sectatores affir- 
mant. Contra quos non plus dicam quam ad in- 
stitutum pertinet Ac primum pro concesso va- 
leat, mysteria ista, quorum mentio est in Plato- 
nicorum scriptis, privatim celebrata esse et in aa- 
gulis. Cujus generis sacra post imperii Persici 
occasum et multo magis sub Romanonim domi- 
natu in dies plura insinuata sunt, auctoribus di- 



B L B U S I N I A. 97 

mrifl, luiMciiB iis, quorum specimen exemplum- 
qie 68t Alexander Luciatieus. His yero, quod 
ooastet, iimiiibus ritus iiiter se pares erant, vota, 
caBtepniae, purificationes-; spectaculorum mysti- 
carHm tenor unus idemque, divhiae speoies, pho- 
ti^ae et cetera glaucomatum pro re ac loco 
s^parata; praemiorum, quae initiatis proponeren- 
tir, geninra varia) snmma tamen haec eralr, ut 
iitftiati divihae se gratiae digniores votorumque 
omium oompotes fore i^erarent Quam spem 
a^avit publica hominum persuasio, secretiore 
deoram cuttu et insolito plus prolki ad salutem 
^ legitimasacrormn popularium observatione. 
Itaqie e^aih omti^ illos, qmbus yeritas llklibrio, 
i^p^tiljo iii quaestu fuit, singularem quandam 
sattfficandi dii^cipUnam prae se tulisse legimus, 
^eorani * placandorum potentissimam , eandemque 
panris . cogtiitam nosoendamque. De quorum va- 
oitate Philo breViter^ quod in universum valeat, 
ponuQciavit. Tt y^^, inquit, el xaXa tavx iatlv^ 
^ livatdi'^ Tcai avptipiqdvta ^ avyxlBwdfitvoi eav- 
^^iv ax&ttp ftdS^it^ug^ fi rhta^ag fi6rovg (b(pe- 
Wr*, ^&^ov knafi^ag dr&pcimvg sr dyo^ fu&tj 
rli^tfig ^^(peldag^ n^aStrtag^ %va n&air ddBoig i§ff 
^ikt$vog xal e^dtvxeatepov xoirm^^dai ^ioij de 
Victiin. Oifer. p. 856. G. quo locd populares suos 
gKiviter admonet: fjLriSelg otrr fi7[te telsia&w twr 
Mmaicog (poirtjtSr' fii^e tekeltw' exdteQor ydp, 
^o T€ fmrd-dreir xal to diddokeir tele^tag, ov fii- 
^if^ droaio^Qyrifia. cf. Sdbleusner Thesaur. s. v. 
TBhg^^Qog T. V. 286, Et huic similes vcritatis 

7 



98 LIBBR PRIMUa 

propogiiatares alii sms qauqne locis laado cavU* 
lando modo objingando^ modo rationilMis et ar- 
gumeatis mysticae pituitae cootagiooes xeprimere 
studuermil:; qaoram judicia ia coQtextu senvHmis» 
quoties res locusque admonu^rit, refweiitur. 8ed 
vicit niminim cu{4do ingenii hmnani lubentios ec- 
culta sorutandi aJDTectavitque tum alias ad ooele- 
stia vias tum illam prfiicipalei% a Thmwgis moR- 
stratam, de qua nos aliquid dieere constituimiiSi 

Fuit autem mysteriorum Theurgicorum» sm^ 
matim aestimantibus^ genus ditplex; unum srae* 
canicum, alterum, ut didturt pec^e adYectum» 
ut res est, mixtum e domestids et barharis su- 
perstiti^nibus. Iliud quaie fuerit e Poiphyrii ]i* 
bro de Oraculis p] sive m(fl tijs Ik Xoymy g>ilo- 
aoffiag docet nos Eusebius; hujus ngtitiam conti- 
nent oracula Chaldaica; utrique autem idem finis 
propMitus» &6aya)y ia et &smtla. Nam postea- 
quam veterum oraculonim fides eviiuit, novum 
hoc genus praesti^tornm progerminavity qui sibi 
a diis ' ipsis rerum maximarum sdentiam p^ fa- 
miliari^ commerda imp$a:tiri fingerioit, assumta 
in auxilium avita «uperstitione^ deos secretiori-* 
bus quibusdam cmimoniis elici^ elicitos de Occui- 
tis interrogari posse* ^Proculus in TheoL L c. 21. 
p. 55. h toTs x^^H^ ot &6ol ta nAvta dida- 
axovoh ^« ola xai ta fUQUcct, i}a aldria etc» Ne- 
que hoc solum, sed etiam quae uniciiique coele- 

[n Sub hoc titulo citat Ficiniis librum a se lectum Comm. in 
Pk)t Enn. 11. L. m. c. 7. p m. c. 8. p. 126. (Vers. JM. p. 7a a.) 
Enn. in. L. 1. c. 10. Ex iUa fabrica videtur oraculum a Stobaea 
MTvatum Bcl. Ph. I. c. 52. 998. 



sHnrn iUe€iBhf9» admovendae aiiit, quibua saeria, 
sqffimentisy «ymhalis et precatiotiibus ad cAse- 
qQiuiD aaerijikaiitiwii flecti queant: Proeulus m 
Cratyi. p» 77. rdig inl Md^xov yevofiirois &€ov^- 
ym oi &€ol t»$ 'V^iftag Mct vosqAq raSsig hcq>ai' 
vwtss otfo/mtu r&y &umf niafjuw iSayyslnxa 
rijg Wwtrjftog aitwr na^d^ih&xaaiy, olg xaXavv- 
ng hceivoi %ovg Owvg iv ra^ig Tt^ogjjxovaaig S-sQa- 
micug rijg na^ adr&v Bwptoiiag hvyx^^ov. Idein^ 
IQ Tiai. IV. p. 260. ravg d^av^lg rovrtov (perio- 
dorum coelestiuni) alriag fi ta^ct qyrjfitj StQaneikh 
^ifiarii re Sua wx^hg xal '^fi^fxg htSidovaa xai 
pt/i^g, xaX xia^Hg xai adro^aveiag' xal &qij0x$v- 
mf xal tifiqv dydlfiaid re xai Svaiaig ol t&v U* 
^m na^emXe^faaivro Swptoi xai hfn]q)iaavro al 
%(f0fkf^iat "tou Idnollmvog, wg al taroQia$ Ifyovoi. 
Qaec micle Proculus hauserit appwet ex h. JV. 
2ih oi Seov^oi aw^^M^ S%^v iyxoofiiov rov 
X{(6vov Vfdrovvng ah&vioV viov re mi nQeg^v- 
ftjyp] ^ixp^i<y^ p]jrai ov r6v X9^^<>^ fwvov dlkd 
^ Tip^ifaVs avt^h^ xai pvxxa xai fi^va xai iviav- 
rh^ — tavtm^ Qvv ivtvxi^g xal xX^a^sxaiSeafiovg 
uUart^abg natfidoaa^. Theurgorum enim nomine 
aipMicantur Joliani, j>ater ek fllius, quorum ille 
piaeci|«e 6 Xai,9am, hici o &eov^y6g dicitur^ uter- 
que autem artifau» magids axceliuit. Sozomenus 



[M Haec respifdt Gr^oriu^ Jf^ Qr. IJI. p. 76r. A. %h JSyayyi- 
Iwv To ttvto ntdaioy re ofAOv tvyxavov xal viov^ log v^tljs rdSy &6ti!>v 
nva T^QceuvfO^. 

\}} Perperam Stanlejus y. ^ll. .et iHinc^vequutns Taylonis T. 
XVn. 250. haec yerba scriptoris pedestris inter . oracula Zoroastrea 
retiilerutii, omissia , quae proxime iial>jun6ta som. 

' . ' 7 * 



100 LIBBR PRIMU8. 

Eksd. Hi9t. L 18. 433. U»w pl(^ Uy&v x^Hfl 
^tBkBtr, S inl ^lovUar^ r^i mioviui4r(p XttXdalm 
^exofmokey^a&ai. a^aqxoa, Porpbyrii comnienfariuin 
B%g r/fiv rov ^lovkiarov rov XakdaloV' iptXoa6<pov 
latoqiav nominat Suidas s. ITo^ii^tos. > Michael 
Pseliui; apud Allatium de Graecor. Opih. XXDL. 
177w ^vo ijarriv mf&^B ampo) rag dno^^c^s 8wa- 
fing, ''lovUamgy o Xal&aXog xal & Aifiv^^jinM^ 
Xtltog. 'O fiiv.ovv nB^ianrtt noii^(tady in^aag d* 
^ai^fug vkatg^ roig fuv r&g rwv Sij^icbv hti^fjtf^ 
Q^ftag^ ra ^s imaxim^ o'^ bIx^v. *^Iovkiavdg ^i xal 
inip&fSv arsQ xai mQUXftfi^(»v dveBie n^xvrdn&ai. 
MinHs distmcte Sidomus^ ApoU. Yni. E^. XI. 237. 
Julium Firmicum, Sammonicum, Julia- 
numr Vertacum alio^que matbeseos perir 
tissimas. et Tzetz. Ei^eg. p« 104. ""H^fxtustimv o 
Ori(i(uog • iial ""lovUavhg S fitaStjfUtttxbg r^v i fifii- 
^av tpaal x^iatfwv slvat rwv kotfux^fV voarifiatvtyv. 
Sed Lydiui Mens. p. 10* adfiara vlt}ea, MQia, 
ifjtnv()m, (og 6 XaXSatog na^^i^toaij Julianum 
patrem, signiftcare et de eodem loqui yidetur au- 
ctor Sdiolii, quod ad Lusiani locum instnaliv IsQa*^ 
rtxd rtm; ix ^i/ikovTtdXatag ovofmta inrd, it^- 
Xaoev .ii(m r[v ipncrd Philops. ^ XII. a Graevio 
est adseripiEum T. VII. p. 540. U^artxd o%a ahcdg 
rd reXeartxd qrrjatv ^lovXtdvo^, & IlQ^Xog vkofjtvri-- 
fiari^etj olg UQoxomog dvrttp&syyerat ndvv i^ۤt(3g 
xal ysvvaitog' licet Suidas TeXBOrtxd Juliano mi- 
nori tribuat et praeterea Oeov^ytxd atque Xoyia 
^t* in&v, majori rsXeatov^ytxd XaXSalhed. Theurgi 
libros duo a Suida velpraetermissos vel illo ge- 



B Ii E U 9 I N I A. 101 

neialiare titulo coinpreh^Mies, eelebrat PmcuIus^ 
mnuD de Zems ia Tim. JY. ^. ol riSy &ewi^ 
ym dxffoixatoi, S^v xal roircoy (tor j^ovoy) ^v^^ 
df^v wff '/w^mvos €K ilid6fup tAv ^uwonr : et ibiiL 
P^ 258v 6 :&emH((yhs isyet tav ^ri/uovifyo^^eS axa- 
x^f^a<^t '^citag^ fS^fioP fiUov fiea%fjk(iokfi(iavm 
wf j^te^m Hyphfgetii^ p. 277. ttoW^. nff^i- 
poy Xi^vlioi. n^t t^i-. t&y an^tmjliv mv^Oim 
i^o^Mte'* miyp^ t^;A6yi^ tfj^v ^t{Q(or(^n(fQ*r 
noifw^^.tmv dnlavwiv .mithAa^ iJjfoHa'^^ di 
%k\<Pi^6ff^^. tU$^ifiv M¥t9Tg wiwrfitftoai-; >Ml i6 ^ 
oif^k k^ t6ts^Xpi)pitmim[^]hi^ tiHf r^- 

w nat(fk"!li7ifiia '4i ]n:,ohth^ofiUotV 40xe(fjiov*. 
inlav&$% ^di^ni)^^ n^^g^f^ itiv4f dn44y.iid<fA£' 
(fm ^mod^tiw l^S^^ 3,80. acMHo /ro^oir 
nlii^ig m filjiloi tciy ^loywv x(4 TcBr.i-fi^av^. 
Y&y higqiiie; uomimbus passm ita i|idi|jt;yif}l;e lils- 
tur ut utriusque Juliani sentratiae et scripta ac- 
conrte discenii ftequeatit/yelut in Tim. I. p. 11. 
avayooyevg xal o intdxtig xatd tovg &aoX6yovg' 
Qbi Jttlianum majorem tfigniificsui colligas ix co^- 
iMiiiiiim imperatoris Or. Y. 172. t>:el^^i ^g 
m^QV /jfVate^ioyiag dtpaifjup^^ jqy 6 JC^l^atog 
n^l tov in:tdxtiva &edv{^] iflldxXBVd^ dvdycov 
Ji* avt&v tdg rpvxdg, ayvoHyta epcS t^ 0V4f(p^&y 
hovqyoTg 9e toXg /tiaxdQidig yvai^iitia. Ab litriUisi- 
qoe autem praeceptis dUtinguuntur deorum ipso- 
nun oracula, qua^ Theurgi pubUcarunt^ V^oculus 

[■] Eandem l||>rum sigiiiJlcat in Polit. p. 43;^. td tiiv &£oX^^y 
lipnyriaets. . ,' '■..,*,' 

[■■] Sol aut aaiapif. cf. Vmonti Pio Clemoiit. T. VL Tav. XV. 



102 LiBBR l>Ailfiu;d. 

in Titti. IV. 248. xotr/i itftiV ^y^om slmi tAs 
Sff^g S-edtg xtxl rov ^va ' ^bv, (av xal IsQct nu" 
QBiXi^ct/ur. Kal fifie^av xal vvxta &€otg elvai g>a- 
/W^>^["] cSr xal xk^m$g ^x^fiev htdedofiivag Tta^ 
a^&t&v rair S-eciv' quem locam illMMratit 'Siiiit^cn 
verba in Ausoilt. L. TV. 188. a» ^ tlQixlog oi 
fiovov viAv alXk xal &€6^ rov ;fp(Jrw &no9H- 
xvikiv neiQatai, wg xal elg ad«t>^/av[*] vnh r&v 
S^ovQYwy xlfi&rjyai [*] nnde apparet cteos a 
Tbenrgis ad regpon<(mdnm evocatos ewumqQO re^ 
sponsa iiteris mandata essin Atqne baM, puta, 
sunt iUa Myia^ quae Suidas JutteHio Thwrgo 'tri- 
buity diversa fortasse a QiaTdaids oraouKs> quae 
vel JuUanus senior vel alius quis e magno nu- 
mero drenlatorum/ qui 'QialdaeoruAft lioitim lM 
arrogahmt, in lucem edidit, tanquanir ex vema- 
cttl» Magorum sermotie in grae«um cmmmap]. 

' [n] Di6i, nac&M^ nieniu, »«iu uXioiH tMinmt^i^wfM HTftmi ei 
Prooemium; qoae quis credat Prociilum praetermissttrom fuiss^; si 
cognita babQisbett Item Ctltoma<)bi Academid ai^mefit&^ ap. Sext 
c. Pby». J. 592.^1 d iXiog ^eoe loTt, xai iifiiQa psy %X%^off^ fl ik 
fjf^iQay xaX 6 flf^y ;f«l 6 Iviaxrtog* ovxi 91 toito' totvvi^ ovii xo H 
aqx^ m^nijfcjptiglifadti neqae Orpbti tieqve ChaldaewnPli libiN» ^ In- 
noluisse. 

P»3 JoB^pbtt^ iit I^ibro Mekddt. p. 71 T. XlV. Ckdl. vaila gettera 
vaticiilandl eninneratt d^it xo6)Ui0^if^ ^Sik Xexavi^^yx^$y.dik fpi^o- 
nofiTtias, et, quod buc pertiAet, 6ia xXfjaecDS avtOTttixrjg, 

[^l Idem p« 186. a< xa\ ^ltb$ &y elri i XQ^^^ (jug 6X6tiig ^eoi- 
QOVfi&v} q mg ^ibg vno %e XaXStUoDy xcd rrjg aXXrjg itQtig ayuneUtg 
tifirit^Cg, 

[PP] . 01 nttQ^ %iAi)ffi d^(tio^ i)c^fidfUfd6vy ^ (^x£ty ot ^ tm^ 
XaXSaloig tag xXnaeig elyov ^r^ XaXSa^my yXtitrtji Micb. Psellus de 
naem. p. 85. Ali DilU8<}bftld^Eieortin, qtn6racciam et Italiam pervagati 
simt linguam exoticam cognitam babuerit, valde dubito; nomina Ba- 
bylonica, quae Hesycbiutf et Suidas nescio unde coUegerunt: AtS&^ 
Jialy Mufavyrjy MoXofiofiitQy ^aqapiQtOy 2exig ^t cetera certe iilud 
iion probant, commentarios Cbaidaicos ab hominibus Graecis lecitos 
esse. De Pici Mirandubmi iibro^ qu^m Fabridtts proTOOal, did po- 



BLBUStNIA. 103 

y^efttm de Jilliairift, quos Fabriciiis, Baamgartc- 
im{^]' ek^ Tied^iMniiiis pi^]- tantummodo strictlm 
atlipguiit Suida^ testteioiiib fere contenti, plura 
tOkn^mm pimmtn^ neque certa inihi Tfdotur Lamr 
bedi conjectura, oracula Magiea, quae Fitellus et 
PJethb ilhimrarAntV ab alteHitro- Julianomnl per 
ifabcteni >€M[ipMlta HHne^ qtfanaimm fflrid bene in- 
Utiigo/ quiie conti^fc afMttit^ a Fabricio Bibl. 
T. L 313.-^ Mwbettlio ad Cudwor^^ p. 338. 
perlevJa ^t^? Naiti quai^ a Mcdlao' Dttnasceno 
J. 46i. mm^m^iP Tii'ZajQodat^v Uyiay perspi- 
aiiiili est plane divefst generis librisque fatalibus 
siraBora firisse) qiiae «utem hodie supersunt l6- 
yuA tmr Anb Zio^oddrQoy Mdyoov dogmata conti- 
nent dedruoi y^ce profatuque publicata de sub- 
staM» sup^rmmdialibtisy de ideis materiam for- 
mantibas^ idiaque Plbtoiiica, imo Platonis ipsios 
ff^fiam ml dr6fiarta{f}y Ab hoc autem senubar- 
bari lHHiiuris[^} opusculo longe diversa sunt Grae- 

test quod de Atlantide PlatoiiU, 6 nldaas fi(pdna$. Qius enim isto 
Um^ Ohaldaice sdebat? 

[t] Bxameki miraotiH Ifegienis fnlminatricjls p. XIV. 
Hoc miracalnm MarcHpsiHs pietati tribuit Tiiemijitiua ifk Ot. ined. ap. 
Burdtium ad Poliuc. ^st. Phys. p. 226. 

[tt} De^Wt maglc. origine p. 74. 

('] Nbihf fibf M tpvx^ ^tJfV ^ ^^^ atafiitti^ a^y^ fj^tSy iyxa- 
t(9%x€ naxn^ dySQwt^ t€ ^eciy tb Procl. Tim. 11. p. 97. et 124. et 
coin^aB p. 97. unde in Gesneri Orpbica tranafluxit Fr. XXTV. Haec 
aiitem sunt notiasima Platonis Terba Tim. p. 80. B. yovy fihy iy ^Pv^ 
Xii "^Mch^ ^kjy a»fjiau ^yurtdgy a multis celebrata. Hermes in Pa- 
tncu Mag. Pliil^ L. X.^72. Nam deus — animum quidem in 
corpore jussit esse, mentem autem in anima etc. Gregor. 
Na». Or. XXVI. 448.^C. thy iyd^Qtonoy piSoy Xoyixhy avyeotnaato 
wfl avyiSfias fivatixm te xal d^i^(os thy /ow t^ rdi' xal thy 
fnivy t^ nyevfiati, 

[it] Illad quidem quod Tayloru» inter versuum heroicorum parti- 



104 LlB£E?&I#Ud. 

corum 4«0rum iHracMla.a. Por^hyrfoadieoinmwi- 
dandam philois^pbijam miioilliineam yel'. cbUefto 
vel conffita (quanqiiam «Itttt^t») quonitti mbA 4»* 
perest , ^raeter unaip .paif em , ^^iwie «flefmm 
candorum i^dentie^ tradit. , . : , MijtMs^iw» : ; /• 
Pai|ci9, hic r^t^um «vidfttury .^dUs iil) hit 
theurgicis pracu^M^ praescril^wriilMvt^ciiMiditmbdM) 
quam indignus phiAoB^iphjfifi q/mm mhile.disqr^ttes 
ab istis p}c|I^etjarum sagairum !pir«Mistigiis«r iPrijtiuAi 
igitur^ ^ di^qrum a.^spe()tu fitiifP^lqqim &m\tnr 
piebant^ purifi^ationibuip.^ n^gioi» i^^Mm cklten& 
Procl. jn Alcib; p. 9« ^n ttfy^i^^isimki ;M:^a^Mt9 

a7t^^^ritoisd^fiiv(X>v xal.Tri^yT(m &€^Vfie%duaittg% 
Suffimenta antem haud vulgaria «l)a eRnnfe^isedfia* 
pidibus herbisqoe mf^icvftiMi^if» a^jqnetaei rdcRl^ 
rum supei^qrum^et: inf^^OirHin* obfk^sHttiQnesi, fra» 
vesque comminationes , liiifiiiEta j SHbJitndiidi^ ;subliiiiia 
infimandi; .tun^ divipifrufD. >po,testat^: natite vet 
signa, sive quae illi vocant avv&^fiara et ;f«pa- 
TctriifBQ, ad artis praescriptum dlspbsita; ncicrhQm- 
bus abe]:9.t, vetus illud deoirum elidendoram in- 
strumentum, myiMids disciplinis iiiitiatus^ nec cao* 
terae daemohum illecebrae. Jam coelum njgres- 
cere, terra horrendum contrem^re[^^ jain igneae 

cnlas ediditqiiodqve etiam minc Teperitar inBainasc.^uitest; ^. S50. 
ol tiXixaqx^i' trvysHipnm ToPi avr^x^dci^ n^que a Zorbastre scriptuib 
ctt neque ab ej«iB interprete, aed avf^i^qrjyTitt Procl. Tiieol. IV. c.39. 
240. estque lioc Terboin frequens Pkitonicis. cf. L. Vl. S95. 599. etc. 
["] Oraciflnta Clialdaicum PseHi: ' , 

HoXXdxtg riP Xi^rjg ^ot, ad^g-qfTetg Tt&vi aylvoytcc. 




X»' 



mulD^ Imaim. inicaiitM in^ ^jttiRttt»im«ii Mtoft^ 
i!iw,/^miille$ e|<liiit«;haaf ^eiMiiiivwbi utoiiti- 
le^ Ojimilto, ^cmiitium^ i^tf«ti4irdii^ oiijitt- 

P>arph}criii)i quenel^si idlis hMkv^ Chal4a«ii 
ikHMo Qvjp,s /ie;xp4ramisrtj^' Qoivqu^jritu^» 
iHi^»M,.viy ijft Chald^^a tKAAUftt}'*};Purg^i»T 
da» aniwae i»at]tiiK> iii m^Stnt^ffe, Jfrus^lrapf 
tw sibi e3se 4uc^c#«sjis^^qi(te#iVvvU a4^«*- 
dfljA p^tc^D^ ta€taii^4Q^i^a:sft4j VTiWtas^#aT 
(\?i|;preiDiibuik>i|iifijt#nt4a» ftMift«94?tV,)ie .p^iK 
stQlat« fif0^i)^c€id.«r«A;^YNf^ «t^awnibuir A^««iT 
cis cerlinoniis vin jguaedain divinior tribuebatur, 
Bacchidjii solyenc)! et p|di^jlican^^ Mithriacis rege- 
nerandi, !p^e^]^s[^^'^^ sua 

compl^ tl^oi^g^ ^d^WlWt^ illam 

Ideraticain Aki2^«9ite\ 'Sive^ umvdrsalein^ ammoe li- 
bttandai^*v*ami qim M^^ rft^ prae- 

parati rite olbiiiJiiieht^ s^iii^ afir bmm coricretione 
ttOflaU, .segrq^s.iudueiMlae divinae sufastanfiae 
capad^ jfibri ejtV poslx siwmA^ P^vUniversam 
«ttteram imperittm iftdipisci aflfirtn8tfeilt[*3i . ,, \ 

^^^^ .fp¥^f^te Xe^ff^^or^; J^§Cjifmox scHfjtuwi,. ^i|am.JP>Qtho jr^pe- 
9m nde^^]^.: TioXlwf^ iVf: *<SpCf*«,. »a X^Vy.Ti^wfy 4^^^^* »VerJt>a 
«int dei qijuq^ fprii))4w jiipg^imin eiiamn^^ > > .,:..: ij ., 

[•] HeHod. <ArtW IVi 7i 174^ ^AJl<§ ^^ h^tS^tirth^v ifim^ 
f^v mriv mQtt$uv lyid iimfiixtir^i. ^qh^ t6v? ^^W tfmiQitag. Bunap. 
». Aedea.^ p. .994 Baias.. iWi^f^o^ <?^ h^ix^ito' xac)! oeajttfi€i&€^r ^ivt 
*ft?i?r<u (Philometor) daif^opSt^ (hoe addend.) fiuctaviQffi ««l dvvmoh- 
^ ^atiXvae thMXajtiXf(,i .., .: . j : 

[*•} Juliamun ^otari putat BolttemnB de V.tRMPph. XLi57. 

[•] Plrocl. in Tiau V. S91. ^ jre^l t^v nvqhy (PfetrocH) nQayfta- 



lOt I^IBBBi PRIMU». 

ciBi»i»6 4emyitmik Hhto^ Ifife^ tiummatlM! ^po^ 
nit Pi^ooalM V ifii Polit. p. 579. libl dirainim^ hoiM-^ 
riMram >traiils%i]mdoeib^^ sussitteiisv eM 

^rovtm;^ *ic^f tiV^ *jti^ Stimi^w a^Sp iiQ^fil- 

fjmi&fiStfoy^ ihke' i^ eWidhMih^ kiSmv n^eifjX^ 
S6i. ' Kal ^&Hta lebt ij -^moi^dtdg ' fMdtiyi^yim 

JKp rxcXoy axiQZtjT^ lii n^og Id-fia riraTv&v^^ • ^^ ^ -. 
3J xal ^v^ arvTttorov, od-ev 'ywvat nQO&iovaiv^ 
^ 9)<i5c Tikdvatov' &fiq>iXvSfiv ^^aiov iXtxd-ip, ' *'^' ' ' 
ci;iiA taVfnnov Uktv q^m^^ nXiov dkn^ntovtd * 

^:ml ndl$a &v^:vAtoi^ imox^fifuem^dnovn, Mr:v'.'I 

^ xal roji^qrrff ^ful hn^m inl ycSroifpJ ^ , ^^^^.^ ,, 

Idem p» 551.. t6 fiiyustpy ^ tiXsofixfi (rufipdlXevu dw vqv feCov m- 
d6c iLifavC^vfSa ta^ iic yiviri^ xriiiSas, toc th XoyioV MatrxHj cf. 
Porphyr. ap. AngHfft CSt. X. % sq, AiigiiMti«i$i ipfe^^e /Tniii^.BQL 
c 10. Diabolus animas deceptas praecipitayit, quuia 
polliceretur purgationem auimae per eas quas tiXcrdg 
appellant Arnobius H. 62. Magi spondent' commendati'- 
cias habere pTeced* quibus emoUitae nes^o quiie pote^ 
Btfttes Tiv f aciles praebeant ad coelttm: Btrurla libriA 
In Acheronticis pollicetur certorum ftnimalrum san^ui- 
ne numinibus certis dato diyiftfts ftnimfts fleri et a ie- 
gibus mortalitatis edu^i. 8ertiuft ad: Ain^ IVo 694 certis 
consecrationibus -solebant komines £a4;ere at muniii 
emient adyersus foriuaae impetus, nec pdierant mori, 
nisi exauctorftti illa consecratioue. 

[^] In primo versu (fxiQtrit^ scripsi pro axiqti\S6vy 4^0 reteato 
txiXov nihil habet qu6 reSmtur, ilisi yersus omissus est taU liBre sen- 
teniaft: noXX^xL (sc. fiXiipiis) tqiyXto^iVL Jihg (fXoyoivti fiiX^vip nvQ 



8LEUSI!(IA. tOt 

ml Sati stpBSrjg vtQostt&ijai tSt lAfia [**], ' ifSXM 
Gcsneri errore ad OlrphettM trmsl&ta Mnt Fr. 
IHII. Qunm tamen haee pyirbtechnia pduUd ope^ 
foflior videretnr, sftepe Yoeator {i xJti^oi^)) te- 
tmii spectionis nc^otium Iki M rcidpiebat, Myttis' 
credere jusfiris qttae ille M vMlM mMdaret ^^ 
toi//&c ccrrti^ mav a^dg' 6'T€l(y6fieyo^t& &^c^fp(Sra 
op§, «t de oh:oi fjtiV ov&h o^^, odi t^y ti%^ 
r^ dtati^ifieyog adtontel rd ^Mt^Sfiiyoyi ^(h 
mla tovto 7t^$ toy rel&ufMych^^Jifyttai 9M!tM 
p. 82. Ad haec acMdebaC tertiam gmu» diVinft 
sdiaiidi, minns operoram, quam inspectio, mm^ 
tiadoiie ambMosius, per Enwgumenoi; non Iik 
vestam illud a Theurgis i^ ad imltationMri pm^ 
Yonun magieorttm compositmn. Catabolicos volgo 



Mov» tm ciMuii ij^datt fft^iirit -^pfKu&ium nio Atvn 
et trifolca ynt^o dicaatar Joti» tela. Alxn tQiyltoxiyi 
Mcnr, in Oractilb qtiod •taylorus T. XVll. p. 26l. yltic 



\toxtyi log^batar, ni 
1. vttioi^ At ediflits 
'Akx^ tqwUx^ yoay ^V^^ 6nlf<faynt, JUQtwyovs fMi^ ^ilX^ 
(ffiJQtts dixit Noimiis 1. so. In eodem Yema pro olSfia , de£ Xd^fia , in 
Mndo (ptoyal pro {parriyy ex oraculo similBnio ap. Psell. p. 81. 
ny£xa fAy PU^ f^^g «frc^ eifUQor nv^^ 
lafjtnofUyoy an^^i^y tiXdy ««erf^ fliy^ia KOOfiOv . 
xXv&i, Ttv^hg (pmyriy, 
NistaMi inprobem.v'^''^^ nffo^iovfSi' fulgurft emUiknL De ler- 
^ Ttrra pro\iabile# tnnt Oesneri conjecturae nliiatov et ^ottuJoy pro 
iViov^ certa, nuUa. ntsi qnae diyersam a supcnDribii» «pcciem pr:ie-. 
«it} 9<tf( Ttk^w w atX^yvjS ProcL ad Heaiod, Opp. 817. ttIov- 
9tay yvmhs atfiyoTtita Stob. Kd. L 928.. Pro X(ag£or Tmfi^aQvtstay 
tpvkXm Ckment. HonuL IV. 10. 664^ T. H. GalL ubi payi^mA ^ct/i- 
fUxsw emeDdat, natmlovctoy sulMtituendnm, Fro itutityvri^ suc- 
«•nrebat iLfupixv^nyy Tayloms edidit ofjufUfo^i^ XVI I. £55. Herman- 
Wtt afiffX yvr^r^ quod raihi emditius videtiv iiuam pro hprum pocta- 
nm consuettt^ne, qui ubi jambo opus est, yiiiV usurpaut rcl eadem 
■eDsara yt^y, Ccterum veHem liaec oiitcula aliquanto' emenda- 
tins edi; veteres sordes reduxit Hanus in Bibl. Lat Paris. VoL Uv 
P.n.4l6. 

J^^} Ad hunc locum de Theophaniis fort^isse pertinet versus ap. 
. Polit. p. 807. X«ir«t fikv yccQ is Ww mfpvxitL <pml fiUnoytai. 



tOI LIBBH PBIMUa 

vorant.daeinoiia^ vaddnandi causa in corporahu- 
Hiini^ yelnti iti hofpitim devertefttesvty^ Vales. ad 
Endl^lK QpAt. Eod. IV. 7. 149. V^ndale de UoM. 
p^ 28iOl hoBpes diy^^i numiniset ipterpreji doji^ 
djWtw[°]. J>e Jbpe multa liMguuntHr ,araciila<:a?!9fH 
pj^jiio edittk; qiNppM^diQodum ^e^nniAe insiinctua 
repw CifrfU^t,, »eilwit, vatici^etjar.^; et ut riirau^ 
demlis i^^tis / et ' li|itei$ (id firau^is* > velamentuin) 
d,^U9 ^c^o i^fNtiituatur, 411e j^ Rem.^Wdem^ 
IM^am ciQiinpeis^ narraf; Prgeplus m Polit. p. 

fi rdlaiya xaQdia, q>rjai xig S^b&v. Quartum 
geiius €t ultimum consistebat: ip . oncHlis ex: 
QDe 9tatiiarum ifitii magicp consecriAtariim eli- 
dendis [^\ Hae igitur sunt iUae dyioShcaidi re- 

[0] Prod. Oratyl. p. i06. ol &^ov^Cm Ttivs xlriTO^ xa\ tovs 
Soxiag xc^dC^w noQaxeXevoyTtti, 'O doxw Bnseb. DI. 1)26» €. Her- 
inias in Phaedr. p. 105. 

[y] Euseb. V. 9. 195. sq. ubi KuXyipf ^^i^ •cribendinii ^ 
rrikiiT\i\ i. e. linteam sindoneni siye Niloddeni, et Oiv86yag afxnivttaoY 
xnpfflTJg pro retpiJLriVy et yQUfiueSy ixXvioy nOXihy rthroy pro tofiyettr. 
rQts^fittC sunt characteres magid. ^arapis tnns abhomitieTo- 
catiir et.yenit et qunm i^,enerit statim jussns inclnditnr 
et loquendi n^cessitM nolenti fafi^itan imperattit Fir- 
mieus de Ei^. Prbf. ReH^; p. 455. Cetermn haec ma^ca Tincnla ab 
iUii quae Nereo, Proteo, Glkudo, Picoque et FtiLuno injiciuntar, di- 
ve^si^ima esse nemo noik videt. 

[^} Ot tiX$atai dia xaQaxf^Qfoy xal oyofiatfoy ^mixw ta ayaX- 
umtt xai &Sywa xai xmovfuya imotiXovyttg Procl. in Xim. IV. Z4o^ 
Idem dicit p. 287. t^j/ ttXBaxixriy XQV^VQ*^ ^"^^ &yaXfiata tSqvaat 
jfal 8ia tiytoy avfxpoXtoy imti^Stia noulv sig tb fittix^iy tov &€ov 
xal xiy^Ta^ai na^ avtov xal ngoXiyny tb fiiXXoy. Bt in Theol. 28. 
p. 70. ^ ttXiatix^ Suata&fiQttaa xai tiyag ^^cr^xfff^a; xai avfifioXa 



BLBU8f III A. 

ktei, haac flla /ivcftueiotcmt siwm, qaae Pfeto* 
niM»Bi praesultatores [^] non conmiendoraniirt 
solum saepisfi4iiie sed etiam cupi<JHssine lauda- 
runt, neqne laudarunt modo sed etiam propriSa 
mendaciis mangonizarunt meruernntque ut emrom 
iii diis eolendis ratio prodigiimi opprobiriumque 
dieeretarp]. His saoris initiatus est Julmmv im^ 
peratorum (^timus nisi egr^^iam indokm ccmnir 
pisMHt praeceptores Platonid[']. His opeEBm de^' 
dit JambUchus d &Hog et Proculus 6 fify^gi qvdj 
ot Marinus refert in Yita XXYilL 2. z^ &9ov^ 
yixrjy dgerilr im^hmo -*- IkSk yaff- r&p JEai- 
^oiW avaxdaeai [^] nal hnv^^mg-mai &9ioig moI 

[1] Immuiiis hojas criminis Plotiimt, qoi in toto Emieadviii oon- 
tatu aemel orAQolonim Zoroastreoi^ia senteotiara infcbgraui proposoit, 
ovx m^€is tya fifj i^irj £nn. I. L. IX. c. 1. p. 85. nonqaam ea nomi- 
oatiii laadayit mqae ad deoa auctom retelH^ naUoqae mba Tbw- 
gwom yelificatus est mendadis, gnosticanun Boperstitionam , quaa im- 
pugnat Enn. U. L. IX. simillimis. Mythorom intarpretationea allego- 
Qcafl raristime nec ultni Pfatoms exemplam affectavit, hoc ano nomi- 
ne reprehendendas quod quae ille per jocum animique causa dixit, in 
* Tertit. 



|y| „A subject of sorprise and scandal^ nominat Gib- 
boii l)edin. Ch. H. p. 60. „ane secte^ oii ilfalloit dtre fou 
»de profession^ Palcoiet sur ies Baiiyles. Mepa Acad« loscr. 
T. VI p. 517. 

[>] Gregorius Or. UI. p. 71. B. Sozbmenus et Theodoretus nar- 
nit Jolianum «Rqoandor sacfe&i magids operantem diaemooiim ex inferiB 
eiiaipeptimii impetu ita perterrefactum esse ut oblitus sui signo se 
c^ rignaret y. Ruinart ad Afta Mart p. 141; Hsec fitbila fbrtasoe 
a Christianis ficta sed hand dissentanea moribus Juliani, supersti- 
tisii magis qvam legitimi sacrorum obseryatoris Am- 
■Mo. XXV. 24. qui Maximo Ephesio praeceptore usus deorum yolun- 
tatem immolandis puerorum extis scrutatiis dicitur Dio Cass. LXXIII. 
1& oeqoe non a Libanio ipso praedicatur ir telitats fivQtaig b^ilti" 
^ Saifioai De ult. Jul. T. 11. p. 66. 

[*] *Enip^al xal ovataaug JamUich. de Myet Sect IIL c. 14. p. 
77. ct 78. Joscph. Lib. Mem. p. 7«. T. XH. Gall. 



IM I#lbBB PRIBfUSL 

dfff^xfotg av^o^loig in^XifV^o. JSToi yctQ xama 
noifmUt^i^ kul zcts sxq)a)v^09$s xdl x^ alhjrx^ 
aw avvmf fUfiaBi^Tuii naga liaxhjmy^ruag' naff 
ttwg jra^: arat fwrfi eaci^Bto qind Neato^ioy xa 
a^iyut TCal rf avfjunaaa iS^&v^mi aytoynq. — ZZjpo 
a %am0¥ h tcHmi o q>ik6ao^og toXg XaWaXxoSg 
xn&a^fjulig, xadm(f6fi6vog fadfMtai fiep "Mnarixok 
^anou&iaw avtom:ovfu»og iifillfiaiy^i&g xai ixv- 
i^g umt fUfiyrjftav iv Wlfp avyy^afiftmi , of/>fi^ovg 
ii hcivtias xal a^x/*^ ^aiaioiy r^ Utmxifif 'i^isV' 
&£qoKU fvXaxtT^id r^ mtOfi&v xaxn^no ete. Et 
0Xtat( ipaioa testiBiMiiuin, qiio m SMrwuin isto- 
tum partieipeiii fort in. Theol L. L IQ. p. 59, 
r&v S-e&v iv anl6rf]ti fu^ ovauofurarv noixiUt 
nqofiBphriftai t^g naqovaiag q^artdafmta — xaSu- 
nBQ iv taUandtaig tmv tslstiSv fisfia&iqxafiev. — 
Haec de PlatoQiconllQ mystwiis dieeiida fue- 
runt, simul ut kuidatwts pudeat^ simul n^ foeda 
et no\dUJa suparstitio ^ quae Antoninorum seculo 
increbuit miraculorum feracissimo^ ad prisca trans- 
fimdatur Eumolpidarum instituta ab his ineptiiH 
remotissima, Neque non ad omntm insequentem 
disputationem sdre p^rtinet) Hierophantarum no- 
men, quam late vagatum^ quibusque hominibus 
impertitmn sit[^]. Jn praesens yero »1 commodi 
consequuti sumus ut qiiaestiouuni superiorum po- 

[b] Aldhehnus de Laud. Virg. XVm. p. 299. T. III. BiM. Patr. 
Blgn. Milite-8 maigicis putantet praestigiis gestum pii- 
tissimis illnm perfandunt lotii odoribus, quibus arbi~ 
trantur cuncta Chaldaeorum et Hferophantarum phan- 
tasmata simulque ariolorum et magorum eTanescere. 
^e, quam ftudle Platoniconim philotophorum artiiicia destmi possint. 
Ceterum hae nugae vulgari superstitioni innexae suni, de qua Psellua 



<^ 



BLSUSIMIA. ^ ill 

stremae wtis faeere poMitfniML rtima qiiM Hmh 
dides ait duobiis SoJUs et A|Mdliiiift lioniiaibiis 
Qoiuft nuiiiiiua yim et MifioMm aolfeGtara wse^ 
Idque in teletis Qnigaoiet) jam poteat jndicariy 
quodnam teletarum geims denotavmt — Proculm 
ia TheoL VI. 12. 377, o ^mm Uji6kXafy vfww^ 
fieyog xf^t^H dimpiQ^vtm xat IdwiUAm ^ilhm dva- 
xakovfmrog ete. a Theucgii, {Mita, in hyniDO WBr 
detieo, qualem etiau Porpkyriua aignificat de 
Abstioi. m. 17. 253. ^ "Jbcdtn ytsum, kaums Tfx£- 
(os dxovovaa fmXko^ ;ec(i(Mi. Sojia et Lmiae te- 
letas memorat Porphyriua ap. Auguatin. Civ, X. 
23. ApoUinia Prooilua in Cnt p* I0& iM) ut 
^em Solem pwhibeat: o &Bov^og 6 i% takt-* 
vl{q xotrcov T^oxaStiyovfapog dno %&v xoJStaffatwv 
^^nm xai twv m^i^vasofp 

§. 15. 

Jbajam aequamur Sanerudum auditorea auos 
niiniMadis myatariis rite praq[iaratoa ad majoi» 
daoi^itan. Primum %itur Divarum peniatrale ish 
jpKMos, yehit ad praiQgiitfanHtlam apecies quaadtaa 

^ Operat Damn. p. 89. Mgna xs^ovytm, (Saiiiovia) %6ts neQUfti- 

[«] In eod. Tavki. Peyron. p« 71. pa^xxsxos serlptatt, ^(oe^ 
ll^ittefenis in pa^uwitov mnta^. ^Eqyov^ «1 rletho -dicit ad Orac. p. 
^* agmftcat tty tSiBtrjyy id est, operauonem magicam. Magoruin 
^etionea Tocat Amob. I. 46. M welitftt^ m^oQiifis «^ n^ i^Y 
tQytsy %my UgiSy anoXvovaiv riu&g tiSy uiaauatioy naytioy Procl. Ih 
^ ^ 12. T. in. Con^. : 



llt LIBBR f RIMIJ8. 

hwribileB^ dapemdnum «iiifeniorani olj^idt cuBfi in- 
gtBiiii -' flragore' «o^' terraeqne, ignibus hinc atque 
iiUnc micantibtts.! Skiprebe perculsos et jam ad*- 
mtraiiw^e safturosi in. locum qaendam subtmraneum 
devocat^ ita mififtoe instnictum, ut 4;otum nobis 
Orcuni referat, Adlerunte circumflaum et in Tar- 
tari Elysiique r^ones accurate descriptum, non 
sineCharonie etCeribero. Hinc in templum ipsum/ 
edudmur, iion minoribus mMracuIis r^nrtum. Nisi 
forte parum est Hiero]4iaBtam videre solari tu- 
nica rQtilantem, Demiui^ habitii PadiHdium, et 
deorum omBium sidarumqae choteas; quae cuncta 
particoiatim ^ enarraait ^mystagogi nostri magnaque 
cum asseyierationey paene ut pi^br sit non ere- 
dere. /Sed audiamus ipsum. ^jLes aspirans plon- 
,,g^s dans les horreurs de la nuit et saiiis defray- 
,,eur attpndoient dans le yestibiile que les portes 
,,s'ouvrissent Le liempl^ , s'ebraiile, la foudre r^- 
,^pand une lumi^re eclatante, qui annonce la pr^- 
,^ence dela di\init^; un bruit sourd se fait ra- 

,,tendre du fond des abimes de la terre les 

^yS^pens de Triptol^e Mfflent — au loki. pavoit la 
,,<riple Hecate — Cette de^criptieli (de Giaudiett) 
y^iioique ^[Kfetique, diff^re pea des detaii», que 
9,plttcleiirs auteursr nbus >fiMi»in|i^t sur le speeta^ 
,,cle, qui s^offroit aux yeux dei initi^s. L'£»pi- 
9,rant entehdoit differentes vbix, la lunvf^re et 
,,les teQebres affectoient alternivement ses sens; 
,^a peine pouvoit-il considerer la mult|plicit^ des 
,,objfe(s, qui s'oifroirat k se regards (v. Dio Chrys. 
,,0r. Xn. 202.) Les principaux etoient des fimtu- 



I BLBUSINIA. 113 

„mes ayant la figure de chi^ et diverses formes 
^nstrueuses et propres a inspirer de l'effroi. v. 
„Stob. Serro. CCLXXIV. 884. (CXIX. 604.) et 
9,qae le bruit de la foudre et des edairs (Sdiol 
jM Orac. Zor. p. 87. Gal.) rendoient encore plus 
^rrible.^^ T. I. 351. Creuzer. Symb. T. IV. 535. 

Oppido roi^ttos praestigiatores EKorophantas 
fuisse necesse est, sive potius terveneficos, si 
haec et talia praestiterunt, non iilis frivolis arti- 
ficiis, quibus vicani cauculatores rusticos obstupe- 
faciunt, tonitrua Claudiana et cetera phantasroata 
detttes, sed ea artis subtilitate ut vel docti et 
ifitelligentes spectatores, quales Dio et Plutarchus 
fiiere, non stuperent soluro sed velut in vitae 
nedsque confinio consfituti horrescerent et con- 
stcamarentur. At ne quis dubitare possit, testis 
adeid; oculatus^ Proculus: SgnsQ h ratg ayiwrd'- 
leug rsleratg nqib rtSv fivorixmv O-eafiartov bxtiXtj- 
^i^ r&v fjLvovfiivoyy x. r. X. in Theol. III. 18. 151. 
cni additur, tanquaro consentientis Plethonis testi- 
monium: tlkB&s roZg nolXoig r&v reXovfiivoyv (pai- 
VBO&ai xarct rag rsXirdtg ocvvoi^ri nva xal aXXo- 
ma (paofiara p. 41. Obsop. quae veriba Themi- 
stia tribuit Soncrucius p. 353. Hoc q«idero vellero 
omisisset iste; naro qui Oracula Zoroastrea eo- 
nimque interpretes vel praeteriens adspexerit, quin- 
ifflo ^oroastris noroen qui fando cognoverit, scit 
eos de Eleusiniis ne per soronium quidem loquu- 
tos esse. Sed Proculi testimoniuro si ex oronibus 
ejus scriptis soluro superesset, disputari posset, 
an ad Eleusinia potius quaro ad alia roysteria 

8 



114 LIBER PRIMU8. 

pertineat Nimc dubitsui noii {Mitest, quin ilbie 
ayickfnai rsXetai a Cerms sacris tantum dtetmt, 
quantum ab his mysteria Christianae religio« 
nis. Commode accidit, ut ille tam ad oman- 
dum inops, quam ad inv^endum sterilis sori- 
ptor eandem similitudinem decies iteraiklo r^ 
nobis apertiorem fecerk. Primo loco ponam haec 
superioribus non multo clariora: wsnsQ iv raZg 
ayiwrdraig rwr r$k$rwr TiQoriyovrrai rwr SQwui- 
vwv xaranlifjSsig rivsg^ al fisv dict %wv XsYOfiivoJVy 
at di dia rwv dsixwfisvwv y vnoxaraxUvovaai r(p 
&siw r^v y/vxn^Vy oiirw S^ xal sv rolg rfjg q>ih)^ 
aoipiag nQo&vgoig etc, Comm. in Alcib. p. 61. 
Creuz. Secundus locus rem in majore luce coUo- 
cat: wgnsQ iv raXg rsXsraXg al rwv a^^r[twv q^a- 
Ofidtwv dsi^sig xal ra fSVfi(ioXa xaranX^fycrovra rot>g 
rsXovfisvovg smrridsiorsQovg a^&tovs xa&i&triai xal 
ifina&sarsQovg ngdg oXtjv rriv rsXsnjv ib. p. 142. 
Est tamen hoc quoque ambiguum; nam illae S^i- 
^sig rwv d^^i^wv ^aafidrwv etiam in Eleusiniis 
praedicantur. Sed nuUo modo cum his conciliari 
potest tertium testimonium: xora rd avrd &fi iv 
rcug dyiwrdraig rwv rsXsxwv n(fd rrjg rov &wv 
naQovaiag ^ifi6vwv nvwr x^oviwv avfifioXa tiqo- 
y>aivovrai xal o^sig sxraQarrovaai rovg rsXovfiS'' 
vovg xal dnoanwaai rwy dxQdvtarv dya&wv — 
fiio xat ol &sol naQoxsXsiLfovtUi fM^ nQ^rsQov elg 
huivovg ^Xsnsiv nQiv ralg dnb rwv rsXsrwv (pQa- 
xS-wfisv dvvdfjLsaiv ibid. p. 39. Nec magis quar- 
tum: wsnsQ iv raig rwv rsXsrwv dyiwrdtaig (paal 
roifg fivarag ri[v fisv nQo&rrjv noXvsidsai xal Tto- 



BLEU8INIA. 115 

hjfWQq)oig rwr S-ecar nqo(ie(iXrifiivoig yerea^ dnav- 
t^, dgiovxag $e dxlivug xal raZg reXetaXg m- 
(f{(aYfjLBVovg avr^v r^v &eiav skXafitpiv iyxoJud^e- 
a&ai in Theol. L. L c 3. p. 7. et quintuin : r&y 
&B(WQyd>v &ameiv rd awfia xelevSvrcov nXrjv rrjg 
XBcpaX^g iv rij fwarixandrri rcjv reXerwv, 6 nXA- 
xw Ttal rovro npoeiXrjqiev vn avr&v xivovfievog 
x&v &et5v ib. IV. c 9. p. 203[*]. Haec qui inter 
se comparaveil^ ab uno eodenique Proculo [^j ver- 
bis paene iisdem perscripta, is profecto non du- 
Uttbit, quin istae dyioirarai et /ivarixoirarai re- 
ktai apud Platonicos unum certum genus signi- 
feent QuaeHam igitur fuere iUa sacra) Haec, 
^us nuUa nequiora neque cum majore humani 
iBgenii opprobrio reperta sunt, Them^orum my- 
steria siye potius deliramenta, veterum ac nova- ' 
nun superstitionum coUuvione concreta^ de qui- 
bos modo diximus. 

De ProeuU atque Plethonis testimoniis, ne 
posdiae impcritos fallwe possint, et in praesentia 
et in fiiturutti provisum videtur. His subscripta 
Dionis auctorkas quid valeat, apparebit legenti- 
bu«: ^Slgne^ eXrig &v9qa^'EXXriva ff (ia^(iaQov fiv-^ 
tia&oi naQa$ovg elg fivarix6v riva fiv^ov vneQqyvi] 
tiXXei xal fieyeS^ei, noXXa fuv o^wvra fivorixd 

V. Epimetr. IV. 

Si qiiia Procltis ntalk, «qnidem ^cam ei non impingam, ne- 
— fiteor me ipsum in his rebns orthographias laxnm et latitudina- 
esse. Sed indocte faciunt, qni vitiosam scripturam pervicacius de- 
fendmit, nec omnino scire \identur, quae res agatur. Quis sanus ho- 
die speclum , Tinclum , seclum , Lucmo more Praenestinorum (v. Fog- 
iW ad Fast. Praen. p. 858. Wolf.) scribere veUt? quibuscran nomi- 
nibus Gronovius Observ. IV. 21. 764. illud Proclus oomponit. Pro- 
culas, Proculejus etc. ducuntur a procul Plutarch. V. Coriol. c. XI. 

8 * 



116 LIBBR PRIMUS. 

&Ba[jLatay noXXwv &s dxovovra roioxnoyy (pwvwv, 
ax&tovg rs xal q)cur^g svdlXa^ avrtp (paivofuroyv 
aXXoov re fivQiwv ysvofisviov, hi (fs^ sl, xaS-dnsQ 
shid-aaw Iv rm xaXovfisvw &Qoviafiw xa&iaavrsg 
roifQ fivovfisvovg ol rsXovvrsg xvxlcp nsQix^^^^'^ [*] 
dpd ys rhv avSqa roikov fiij^sv nad-siv slxog rij 
y/vxfij ^^(T vnovofiaav rd ytyv6fisvaj wg fisrd 
yvwfitjg xal naQaaxsvrjg n^drrsrav aoq^wrsQag, sl 
xal ndvv rig sYrj rwv avoy&sv /^aQJidQWV^ firidsvog 
sirijryirov^ firid^ sQfirivswg naQovrog, sv olxrifiarv 
fiiXQ^ naQaaxsvaa&svrv nQog vnodoxv'^ oxXov ^Qa- 
Xsog vnd ^ASrivaiwv Or. XII. 387. Ut cetera Eleu- 
siniis conveniant, certe non convenit initiati S^qo- 
vwavgy quam Plato Corybantiifl tribuit, Eleusiiiiis 
nemo. Clare ille in Euthyd. p. 277. D. onsQ ot 
iv rsXsrij KoQvfidvrorv nolovaw , orav rrjv S-qo- 
vwaiv novwvrav nsQt rovrov ov av fisXXatav rsXsiv^ 
cui loco Proculus in Theol. L. YI. 13. illum ge- 
minum apponit ^ Legg. YII. 700. in quo nutriculae 
parvnlos cantiilando et gestando consopientes jcom- 
parantur raXg nsQv rd rc5r KoQv(3dvra}v Idfiara 
rsXo^aaig, At, dicat aliquis, Eleusinia et Cory- 
* bantia tam multis inter se rebus congruunt ut pro 
iisdem habm et testimonia omnia de uno ad al- 
terum genus transferri possint Imo verp dissi- 
mUIima fuere. Eleusinia enim publica auctoritate 
celebrabantur loco augustissimo sanctissimoque, 
Corybantia privatim in gurgustiis, illis magistra- 

[<>] Pro infinitiTO, qui per anacoluthiam ab eioi^ai suspensos est, 
Uptonus ad Epict. IV. 1. 106. T. 11. p. 834. m^ix^evceeiay emendat. 
De enthronismo v. Vales. Observr. Crit II. p. 53. Wesseling ad Dio- 
dor. XXXra. p. 83. 



BLEUSINIA. 117 

tus praesidebant et saeerdotes populi Adieiiieiisis, 
his ambubajae et aeruseatorum infiini; illis sum- 
mus constabat apud omnes honos, decus, sancti- 
tas, haec prudentissimo caiique odio erant et con- 
temtui. Eaque distinctio non tam ad Dionis lo- 
mm p^net, in quo communes quaedam utrius- 
(fne generis Qotae comparent, quam ad alios quos- 
dam, qui quum de privatis mysteriis scripti sinf^ 
non sdne flagitio ad Eleusinia trahuntur. 

J. Stobaeus denique CXIX. 604. illa sive Plu- 
fmhi (Fragm. de An. YI. 2.726.) sive Themistii 
verba exhibet, quae supra retulimus: tiqo rov re- 
img q^Qizrj xal tgofiog' ix de rovtov (pfSg ri S-av- 
fiaaiov dnrjvrriae xal ronoi xaStaqol xal XetfiwriS 
IdS^avro (p(ovas xal x^Q^^S sxojn^sg etc His sub- 
jmigunt Luciani locum Catapl. XXm. 203. ubi 
nescio quis Orcum ingressus cum sodo loquitur: 
^hs fioh BteXea&ris yctQ ra ^EXsvaivia^ odx Sfwia 
rolg €X€l rot iv&a&B aoi. ^oxet; unde illi argu- 
mentantur, Elysium Tartarumque et quidquid un- 
qaam poefae pid»resque de inferis commenti sunt, 
in Elettsaniis repraesentatum es^e. Postremo omnia, 
qoae mystarum apud Aristophanem chorus Ely- 
sias de sedibus.suis praedicat, initiatis ante ocu- 
los po»ta esse contendimt Cur igitur omittunt 
illud magnificentissimum 

Hd fiiv Tjfuv TiXiog xal q^iyyog tXoQov litxii 

m Apuleji obliviscuntur, hoc idem spectaeulum 
tibi in penetralibus oblatum testantis? Accessi 
confinium mortis et calcato Proserpinae 
Hmine per omnia vectus elementa re- 



118 LIBER PRIMUS. 

» 

meayi, nocte media vidi solem candido 
coruscantem lumine, deos inferos et su- 
peros accessi coram p. 386. Hoc solum est, 
quod ad omatum scenae mysticae non adhibent^ 
neque audent contendere, iUam saoram noctsem 
diiurni sidms laeie illuminatam esse, si minus 
vera et naturaii, c«rte adumbrata. Ego v«o 
veteres ejusmodi adminiculis fadle supersedisse 
arbitror, ea, quae videre et cemcre non possent, 
mendbus informare solitos. Quidf quum iili ver- 
sus redtarentur in scena: 

jJtKTai arifAtta xal tTn&nOQOi 
nXiiASeg aid^iai, (jUaa ^ ukx6g 
ovQovov no%ifFai — 
ov Xevaaire (irjfv&SoQ aiyXav; 

aiM; hi ex alia fabula: 

^'0S% no^fuiii 
aUqiOQ lyy^ tijg mran6(^ov 
nXeiaSog aaam kxi fieaa^^giig, 

num spectatores moleste tulisse putemus quod ea 
non viderent, quae monstrarentur a cantoribus? 
Neque solum scenick po^ haec data fieentijei est 
va-bis adumfarandi, quae ad sensus ipsos admo- 
veri non possent, sed etiam ex artium pukranun 
monimentis apparet» antiquos artifices» ad quod 
in proverbio dicitur, ex ungue leon^n jdstendere 
solitos esste. Praeterea extat luculentum Proculi 
testimoniumy m teletis quoque theurgicis multa 
non ad spectandum proposita sed pro specfa^ 
accepta esse (v. §. 14.) eo simulaticmis genere, 
quod etiam in sacris publicis crebro usurj^tum 



B L B U 8 I.N I A. 119 

eA Servius ad A^iu IL 116. Yirgine caesa, 
&0I1 yere sed ut videbatur; et scien- 
dttin in sa^cris siniulata pro veris accipi; 
nfide quum de aninialibus quae difficile 
inYeniuntur, est iskacrificandum, de pane 
vel cera fiunt et pro veris accipiun- 
tur [^] — et in templo Isidis aqua sparsa 
de Nilo esse dioebatur. Idem ad IV. 512. in 
sacris, ut diximus, quae exhiberi nonpo*- 
terant simulantur et erant pro yeris. In 
saeris Isiads Pliitardius de Is. c XIX. 126. T. 
GL pro aerpente fui^culum dissectum esse refert, 
Bee siispicio abest, quin iUi colubri, qui in Saba- 
ais iiitiandoraBflr sinui injecti sunt, ex hoc stup- 
peo genere fuerint, quod etiamnum scenas nostras 
peireptat; aureos onrte vocant Arnobius V. 21. 
et Firmiiais» Quae qunm ita sint, nulla causa 
eise poteat, cmr iUa fivatixct S^mfiata non ad ean- 
dem rataanem texigamus, eaque quae epoptae yi- 
&se dicimtHr, annni potius quam corporis ocu- 
Ik perc^^ dicammL Ad iHtimum cum Themistio 
ciH^amus Qirysostomum, qui eod«BBi prorsus 
nio4o beatorum in co^lum ingressum cum sacro- 
nna adsrpeotu conqiarans, Quanta, inquit, quam- 
qae var^ spectacula animus in locis coelestibus 
liabiturus est, xjiq tffvj(rig sxsl xaS^dnsQ Iv UQotg 
&iitoig xal S^sioig tial fwcmj^locg tijy &siav ts- 
lovfm/rig fivatayofyiar ^ conspicientisque hic 

[^] Festus p. 76. Ccirvaria ovis, qnae pro cerva immo- 
tabatiir. Heci cavi aliia noimiiUia afir<^ Lon«ems de Lnstrat. XVIL 
2S1 Ambroaus in Bp. ad Valent. c. Symm. V. Kp. 82. in coloniis, 
qaom sacra deae Idaeae celebrantur, Almonem fiavinm 'simulari didt. 



120 LIBER PRIMUS. 

angelorum myriades^ illic archangelo- 
rum chiliades, alibi prophetarum cohor- 
tes et sanctorum legiones Or« dt B. Philo- 
gonio p. 494. E. T. I. prorsos ut in Themistii 
loco animus iksv&eQog /ysyorwg — iaxBtpaviOfjifiyog 
oQyid^Bi xat, ovreair oaioig $cai xa&aQotg Svdqfa- 
aiv, xbv dfiwjrov IvravS-a %&v J^civrcov dxdS-aQ- 
rov dcpoQwv oy(Xov iv /SoQ/ioQ^p xal ofdxlfl narov- 
/uvov. Jam si ex Chrysostomi yerbis coUigi po- 
test, in mysteriis Christianoium maortyras, pro- 
phetas^ angelos, arch^gelos appani&uie coetai 
sanctorum^ Jicehit etiaai Tfaemistii testiHaoniimi 
sic interpretari, quasi singulis verbis singida Eleu- 
sinu spectaodi momenta ad isumMam verifotem 
exacta sint 

Equidem non ibo infitias sacra mystioa prae 
ceteris ms^^nifioe adomata eoque apparatii mstru- 
cta fuisse, ut praesentium aiiimos tum vaii^ate 
tum splendore rerum tenerrat. Id «nim tnpn alii 
loci demonirtrant) quibiis jam iisi sumos, Jthm^faic 
Aristidis in Or. Sacr. IV. 232. j$i/ oIop T$Utjjrivi 
TiQogeoiscbff rb n^Syfia, o^i» S^Uw re xai Tiat^a- 
^o^wy rcjv ^^cofiSvwv ovrorv. Quin pro» certo' har 
beo j sacrifieulos interdum Tatia praestigiwum ge- 
nera, quibus homines simplidores obstupefaoerent, 
in promtu habuisse. De Hecates sa<»s tesl^n 
adhibeo Dionem Chrys. Or. IV. 168. tvioi sUuSaoi 
r&v m^l rdg reletdg xal rd xa&oQ f^ara firpav 
Eicarfjg Ikaaxofuvol re xal i^drrri (pdaxovreg nonj- 
aeiVy meira, olfiui, ipdafiara nolXd xai nowiXa 
n^b rwv xa&a^fi&v iSr^yovfievoi xal ini^eixvvrtesj 



E L E U S I N I A. 121 

old (pa(fiv inmifiTiHV /oAov^i^v rriv B^ov, quo 
pertinet Hesydiii glossa: Idrtala, yavria, Ixsaiog' 
(5r\fiaiyei <T« xal (scil. avraXa) daifiova (leg. <Tai- 
fwvia) xal r^ "^Exdrrjv ^s avraiav Xeyovaiv &nb 
rm) tmmfimiv avra scil. ra daifwvia\^\ Neque 
ad alittd geniis sacronim pertiiiere puto, quae 
Etym. Suid. s. ^'Efmovaa et Anecd. Bekk. p. 256. 
affieniDt: ixXrj^ ^ I^VQ ^lo/^vov ""Efinovaa — mg 
9b 'lioiisvrig [^ gyrjat (^7ifiaya}y6v{f]j hiel ,dno axo- 
mv&v rinwv dvBfpaivtro roTg fivovfiivoig y in magi- 
ds, quannun equidem intelKgo, sive Hecatids my- 
steriis^ quorum creberrima est apud Theurgos 
m^tio. His vere sacris multo magis quam £leu- 
^#1 coQveniunt IHa sepulcrorum terriculamenta, 
nsctimii canes et cetera phantasmata ciim macbi^ 
naed^ tonitruum firagore. Servius ad lY. 510. [ter- 
centotad Cenat ore deos.] no.n tercentum, iilquit, 
sed ton<at tertio centum numina Hecate)»^ 
liiide^^t Hecate dicta est, ixarov id esf 
centnm potestates habens. Tonat enim 
perite djxit; in talibus enim sacris imi- 
tabantur tonitrua sed praecipue in He- 
catae. De Bacchicis imprimis notabiie est Celsi 
testimoiiium, qui ut Origenes refert L. IV. 10. 
507. Christlahos impiorum apud inferos supplida 
enarrantes i^cofioiov roXg iv raXg Baxxi^xaXg reXe- 
talg %a (pdafiara xal ra deifiara n^oeigdyovah 
qnem locum C. Barthius ad Stat Theb. U. 296. 

«] T- B^metr. V. 

^] Qvi^viilso Idomeneiis. ▼. Jonsius Script. Phil. p. 141. 
f] SdL Sitt Tovropy iSi^XtiHtsr 6 Jriuoad^yriS' «c demagogiis ▼©- 
cator fiaaxayoc ^EQiwvg Dionys. Hal. IX. 45. 1868. 



122 LIBBR PRIMUS. 

perperam ^e Bruiiiidioniin t^iculi» ludicris acci- 
pit Quomodo autem Gnosticorum aliqoi, quum 
novitios ad sacra admitterent/ scmam adwnave- 
rint, apud Irenaeum legimus de Sdarco haee tra- 
dent^, quae redhibuit Epiphanius L. I. T. m. 
223. B. Petav. ra yctQ jivc^ddov naip^ia rfj rck^ 
Uyofm^ary Mdyo^r navov^U^ avfifiiMag 8i axrt&v 
ipavxatfXiv xal fiayBvo^v rovg o^cavrag slg ^otiriStv 
Ifi^ahiv.^ Has praestigias pluribus Techus eooie- 
^tur Anonymus de Rebaptimate^ qui Gypriaiio 
sutgungi solet: Qui originem trahant a Si** 
mone Mago — baptisma — taliter dicuBt 
adstgnare^ nt quam mox in ajquam desoen- 
derit, atAtim auper aqniam Igni^i^ appa^ 
reat[^]. Quod si aliquo.lusii perpetrbri pi^ 
t^at, sicut adfirmantur plerique huju^a- 
modi lusus Anaxilai esse, sive maligBi 
spiritus opus et magioum viru^S: igneixk 
potest in aqua exprimere, etc p. 393^ Bal- 
luz. Anajdlai autem ludicra) ut jam^prideBfclo- 
cuit J. ScaUgw[!] simiUima erant techaopac^iiiis 
iUis, quae nostri vmtUatores et pilarii ostwtBixt 
emtarientibus* Quorum artifidia noniuiUis vete- 
ram sacerdotum non ignota neque inexp^rta* fiiii- 
se» indicia sunt varia templorum miracula,>tbiira 

[^] Quia in Christi baptasmate sic factum narratnr. v, Gall. ad 
Justin. DiaL c Tryph. c. 88. 546. T. L 

[*] Ad Boseb. p. 155. a. post quem Heraldus, Reineaius, aniqae 
de Anaxilao dixerunt. cf. Fabric. ad Sext. Hyp» p. 14. et pasniD ia 
Bibl. Gr. (v. Hailes. T. H. 829.) Macaru Abraxas p. 87. Cypriani 
locus illis non innotuit; Beausobrius in hanc qoaestiMMBi oanino non 
descendit, nec in (Mventeri) libio Yersuch uber diekirchli- 
chen Alterthilmer der Gnostiker. Anspach. 17901 de Marco- 
siorum artibus sermo est. 



B L B U 8 I N I A. 128 

sponte inflammata, tontm vdi in vimiin yerti[^] 
vel igneso»e[^^] visi, vites etiam intra pauciMi- 
mas heras flwe fructuque exiiberantes[^] cattden*- 
tinm earbonum tactus innocui [^] at^e alia ludi- 
bria oculorum auriumque [*]• Jam ut concedamua^ 
in Elensiniis quoque spectacula ejusmodi homi^ 
num oculis objecta esse spedesque coelestes et 
qoaedam Orci simulaora altemis lucis ac tenebra^ 
ram vidbus scenam variasse, tamen illa terriou* 
lamenta, quae Sancrudus narrat^ monstromm lar- 
valiiHii et cannm. infinnqrum, ad longe dirersiim 
geniift saeroraHi magicorum et piaonlttium able- 
j^inda sunt 



§. 16. 



llv 



. Alio nos ducet fit faxi9/m nltius noaninis te- 
i^ interpretati0 a Chiysippo. propoaita. Alhe- 

[Wi] Plin. H. N. n. c. 106. p. 197. Bip. XXI. 18. Athen. I. 84. 
A. P«ii8. VI. S6. Gf. Larcher Sur les f^s T. XLVm. Mem. Acad. 
PWr. p. 275. 

[ii] y. Olear. ad Philostr. Icon. L 25. 799. Siebelis. ad PaoB. 
VL 26. ne Biiraciilo coltii Vukanii , nbi, ii adett deus «acrortm pro- 
bator, sannenta sponte condpiont ignem et flamma alludit epulanti- 
bos vid. SoUnl XI. §• 27. Chratian. Cyneg. 44S. In urbe Pioniis, qnnm 
sacriflcetpr , fiomum e Fionis sepulcro oriri tradit Pauaan. IX. 18. Bx 
antro Idaeo semel quotannis (^xap ioe^iiSri xov Jibg ix trjg yev^<JB9its 
idfid) maTrimam yim .ftamiianim enucare Anton* Lib. XIX. &. idem- 
me hodie fit in Ecclesia Hierosolymitana quae dicitur ad sq»ulcmm 
Chiiid. 

\}] Y. Euphor. Frngm. CXXXn. p. 170. 

il] y. Sil. Ital. L. V» 176. McaU L' Ital. ayant. U dom. d. Rom. 
. p. S7. 

[m] 8fsnnaB ad Aeo. VI^ 52. trahit hoc de Matris deorvm 
templo, quod non manu sed precibus aperiebatur. De 
stafcois et aris quae sub diiro poidtae neque nive neque imbre hume- 
ctantur narrant multi. ▼. Tzschuck. ad AmpeL c. VIQ. p. 87. ridet 
PolybiuB XV. 12. Vid. Epimetrum VI. 



124 LIBBR PRIMUS. 

naeiis II. 40. D. teXBtctg xalovfiev xag eti fuiCovg 
scal fMtd tivog fivati)cfjg na^aS6aBmg ioqxag tmv elg 
avtag SanavrifiAtioP Svexa. EJtymoIog. M. p. 751. 
teXetri, dvaia fwatriQui$t\g' 6 Se ^ilffog 6 Oij^aiog X£- 
ysioti teketctg xaXovaitctg enl fuiCovg x. fi. t. fitHfTi- 
^riyff [•] naqajS^Oemg eoQtag — . Xffvamnog ^ai to^g 
neQl t(5v S-ewv iSj^oyg dx6ta)g xaleZaS-ai teletctg, 
X^fjvai. j^Q tovtovg televtaiovg xat inl naai Si" 
Sdaxea&ai, tijg tpvxfjs exovarjg iQfia xal nqog toi/g 
dfWTftavg auon^v ^vvafievrjg. Haec ex Chryaippi 
qnarto ne(ft (iUov sumia eose PlutarcJius docei de 
Repugn. Stoioc. p. 343. T. Xm. Stoioos phUoso^ 
phiae tres partes facere tradens: nqw^ ta l^^ 
xdy Se^neQa td rid-ixd, tgita td ipvai^xd, t&v de 
ipvaix&v eaxaxov eativ 6 neqt S-e&v Xoyog" ^io xat 
teketdg nQogriyoQevaav tdg tovtwv naga^Saeig. V. 
Baguet de Vit. « Script Clirysippi p. 55. T. IV. 
Annal. Acad. Lovaii. quem praeteriit insigtiis -lo- 
cus in Trium Patrum Comment p. 702. D. T. VI. 
Bibl. Gall. Stoicorum dojctrinam resipims: n^ogdiw 
aoi t^v ri&ixrpf xat qyvaixfiv SidaaxaXiav fiovy (&g 
^id tovtarv nQog tijr fitmtaya^yiav dvm^aa kv 
t(p dnodel^ai t^ twv olwv ipvaiv ae^ tov tavtijg 
aYtioVy alvittofievov avfifioUxwg wg dli^9^iav. BBnc 
ad Ou:ysippi sententiam revertor. 

Silv. de Sacy, hoc acerrimum, ut putabat, te* 
lum quum Warburtono extorquere non posset, sal- 
tem retundere conatus est: ^,0n n'en peut con- 
y^clure qu'une seule chose, c'est que du tems de 
„Chrysippe et selon son opinion on communi- 

[A] Mvauxiis omittit Zonaras. 



BLBUSINIA. 125 

^^quoit aux initi^ des nottons jostes sur la divi- 
yjfdti^^ T. L 422. Hoc si concesseris, causa per- 
dita erit; neque concedi fas est Equidem ex multis 
inultumque inter se diversis teletis, privatis, publi- 
cis, domesticM, peregrinis, non quaeram scrupu- 
losius, an Chrysippus unum certum geaus desi- 
gnaverit et quodnam; sumamus licet de universis 
valere quae didt, et potissimum de Eleusiniis. 
Nihilo secius ad doctrinae cujusdam sublimioris 
perceptionem niliii kinc proficitur. Chrysippus hoc 
dicit: quam rationem ad Dialecticam et Ethicam 
habet Theologia, sive, ut nostri dicunt, Metaphy- 
sica, eandem ad communia sacra liabent teletas. 
8ed hoc ipsum pluribus modis inteiUgi potest. 
Nam Tdetae aut propter argumenti siihnilitudinem 
cum philosophiae parte tertia et postrema, quae 
est de natura et rebus occultis , comparari pos- 
sunt, aut quia eundem dignitatis gradum obtinent 
nind qui sumunt atque in mysteriis summam 
quandam disciplinarum theologicarum propositam 
esse volunt, non solum nulla idonea ratione ni- 
tuntur sed etiam difficultatibus implicantur iis, 
qbas in prindpio commemoravi; unde se nunquam 
expedient Deinde, si Chrydppi verba ita inter- 
pretamur, ufr in sacris mysticis Theologiam per- 
tiactatam esse dicamus, efEbgere non possumus, 
quin publicis eandem cum Dialectica et Ethic» 
siinilitudinem reddamus; quod dictu absurdum est 
Ergo comparatio ista posita est in hac una re^ 
quod, ut rerum divinarum cognitio omnium, quae 
a philosophis quaeruntur, pars est diffidllima gra- 



126 LIBBR PRIMUS. 

vissimaque f'] ita tdetae prae ceteris oeriiDoiui& 
sanctae et a eonununi usu remotae erant Ne^ue 
omnino Chrysippus illo loco ex prdfesso de tele- 
tis agit sed Stoicorom more tralaticio ea quae de 
triplid pliilosophandi raticme dinerat, similitudine 
nominis relezil], cui notionem perfectisubjectam 
putabat, illusfrare yohiit; quae similitudo adpro- 
bandum non plus momenti habet, quam Plutar- 
chi (Hratio in Fr. de An. YI. 2. 726. exitum e 
vita eum ingressu adyti comparantis: 8tar ir rtp 
telsvtqy ^^t] yivrpcaiy r6t€ ndaxei noiSvg olov ol 
tsXetaTg fieydlaig xa^Qyia^ofieroiy ^io xal t6 ^ij^ 
fia t^ ^fiati, xal tb e^ov t^ ^9YV ^^^ takev- 
t^v xat teXeZa&ai n^ogioixe \^% Quemadmodura 
vero ex hac cpmparatione mortis et initiationiB 
nemo conchidet mortuos esse quicunque initiaren- 
tur, ita etiam Chryslppi sententia non ita 'pin- 
guiter acdpienda est, quasi idem fuerit mysteria 
Mdpere et Theologiam perdiscere. Sunt nuilta 
a vet^ribus similiter dieta^ quae si quis ad vi- 
vum resecet, facile eo dedud poterit, ut epoptas 
metaphysicas quasdam lectiones audivisse credat 
Chalddius quoque in Tim. CCLXX. 378. philoso- 
phiae naturali contra ponit disputationem epopti- 
cam id est metaphysicam, veterum exempla se- 
quutus. Plutarchus de Is. c. 78. 209. T. IX. m&- 
t(ov xal liQtatotelijg tovto ]t6 (leQog tijg (pih>ao- 

P»] Aristot. Met V. 2. 690. IX. (X) 7. 7SS. A. tqla yivri tm^ 
^itaQTjTixdip htunriudip icfri, (pvatxrj, uadTjfianxij , &ioloyixri — xot/- 
^^y ^^ PilricfTOP rj TeXivtaCa il6/^«2flra* tisqI t6 TifiimiQoy ydg iari- 
%&y ovTioy, 

[bb] TeUtal (XiyoyTai) tog tileioikfeci xal is tb tiXkioy ayovaat- 
MasdmoB ad Dionys. Ep. YUI. p. 120. quod fiilaim est 



• KLBU8INIA. 127 

y/ff^ {tijv roB votftov xal eUdXpivovg votiaiv) Ino* • 
ntixov xaXovaiVj wg ol r& ^oSaazA naQafieitfwi-' 
(uvoi nQog r6 n^&tov xal dnlovv i^dllovrac xal 
&iy6vreg TcaS-a^ag dXrj&eiag^ olov iv reXerfj ri" 
lo^ ^X^iv (piXoaocpiag y vofii^ovai[^]. Et SdioL He- 
mA. Theog, v. 12. ineif^ rig inl rd ovrwg xa- 
lov dva9qdfiji rAta ini rct rfjg (fwaioXoyiag nQo^ 
x6fag rd xaXovfieva fierd rd (pvaiTcd, inonri- 
xhg yiverai: qnonim si quiB fontes et principia 
ignoret, ad summos errores delabatur necesse est 
Praeterea veteribus usitatissimum fuit, a rebus 
saoris similitudines transferre ad literarum studia 
rt ad bmnes in bonis artibus profectus; quod in 
antecedentibus breviter strictimque adnotatum hoc 
loco illustrabitur pluribus. 

Genus hoc metaphorae ambigo quosnam pii- 
mos in' usum invexisse dicam; poetasne, qui se 
Mnsarum sacra administrare dicunt^"^] vulgusque 
j^ofestum et profanum quasi quodam hierophan- 
tico edicto Helicone arcent^""] an Soj^tas, qui 
^pnun privatas scholas instituissent, ea, quae cum 
pmcis mcircede pacta communicabant, quasiquae- 
dam interioris catastae sdtamenta vraditare so- 
Uti sunt. Quam eorum vanitatem irridens Plato 
frequratissime hac imagine utitor, ut in Euthyd. 

[«] Similiter Gregorins Naz. Or. X. p. 110. D. avry nnyy tov 
awiou iytvxoiuty xa&aQ^ v^ xa&OQay rtiy alri&€iay inomivortts — 
Im^ Sfi T% tifitiiQag t&ios fivoxayfoyCag. 
^ [^] Pindar. EVagm. Inc XV. p. 629. lAayttvBo Movaa^ 7iQoq>a^ 

[«] y. Casaub. ad Pers. p. 19. Bannann. ad QuintiL Institt. V. 
3. 60. p. 477. Wemsdorf. ad Himer. EcL X. 177. Jacobs ad Anthol 
T. L p. 82. 



128 LIBBB PRIMU8. . 

p. 277. E. xat yct^ ix€l (in Corybaatum teletis) 
XOQsia rig eari xal naididy xal vvv nyirtia ov8h 
akXo ^ ;fa()€t;«roi^ nsQi Gt t&g fiera rovxo rslovyre' 
vvv ovv vofuaov ra n^wta r&v h(fmv axovsi/v rwv 
aocpianx&v' et in Gorg. p. 113^, C. avSaifmv el^ 
ou ra (uydla fiBfivridai, n^lv ra afitxgd' iyo} j^ 
ovx tofiriv &Bfinbv elvai f]. Adde Sympos. p. 210. 
A- raiha ra iQonixa Xao^ xav av fivtj&eiijg, ra 
Se rslea xal enonrixdy (ov ivexa xal ravra earw, 
ovx oW el oUg r av ehjg. Theaetet. p. 152. C 
o IlQ(jtrtay6Qag rovro fifuv f^i^axo r(5 noll^ avg- 
iper^j rolg de fiadTjraig ev dno^^r[t(p rrjv dl^^&Hav 
eleyer et. Cratyl. p. 413. A. 8 vvv dri eXeyofiev 
na^d nokkotg ofioXoyeXraC eyih de — dumenvafiai 
ev dno^^r[t(p\j^']. Mox in consuetudmem venit) ut 
etiam Pytbagorae disciplinae theoreticae|^] et Ari- 
stotelis sdiQlae acroamaticae ['] et quidquid a Pla- 

['] pamasciiis ap. Smd. s. "Oaiov. Ov/ Baioy t« fieyala aoipov 
yByiaditi xop t« fiix^ firi dvyafievoy. Bixaer. Kcl. X. 4. 176. ov fii- 
firiaafuvog xov fivatixQV vofiov, og Inontrji xal fivaxn fieQ(^ev xov 
XQ^^oVy aXXa zhv aiitov iv tavt^} fivatriv te xaX nQO(f)rfir\v trig tsQas 
teXitijg tdSv Xoyofv de^dfievog. Procl. in Pannen. L. V. 328. T. V. 
CoQS. iv tatg ayuataraLg teXetaTg ol fiiv elai fivovfievoi tdSv nccQoV- 
tfaVy ot ^k inoTitevoyteg y ot 6k vvv nqatov axovovteg, oi ^k xai 
nqoad-ev axrjxooteg. Contra quam vulgo loqui solent,^ Synesius in 
Dion. p. 52. C, deZ ta fiixQa inojnevaai nQh tcSv fieiCovotv xal x^- 
Qevatu nQXv dtj^^ovx^acu y xci StjfSovxriaav nQiv teQOtpavtrjaai. 

[g] Hanc Platonis ironiam imitatur Galenus de Hipp. et Plat. 
dogm. L. ni. c. 4. 119. K.T-V. ChtiTt. ov nQoglevtai navteg ot Ziiat" 
xoX triv toiavtrnv i^yriaiv, aXX^ eteQov fiiv ti Xiyea^al (paaiVy ov 
SrjXovai^ Sk avto, tc5v iaaneQixdHv vnaQXOV dr\Xov6ti. 

f ] ^^ H'^'^ IIvd-ayoQeioi taiv Xoyatv tovg filv ttpaaav elvcu fiv- 
atixovg, tovg dk i^meQixovg Procl. in Tim. V. p. 295. Idem inParm. 
L. V. p, 310. ot JIvd-ayoQetoi, tcSv Xoycjv tovg fikv ^(paaxov elvac fjiv- 
Ottxovgy tovg dh vnavS-QCovg. Neutrum nomen primis hojus sectae au- 
ctoribus notum fuit. 

[*] Themist. Or. XXVI. p. 319. D. de Anstotele: th fivtnucov 
, xal iv ^ ta tiXeia teQa, tovto Sij ifjirixavriaato ^ tnatg xaX ix^yteg 
firj ex(oaiv ot afivrjtot. 



BLB»U8INIA. 129 

tone vel subtiliM vel fiuUumus dictum esset[^] 
fflysticuin diceretur et epopticuiiL Cujus jrei igno- 
ratio pepcait iUud dupliciflr doctriiiae, ut 
Warbujrtonus vocat, accanae et vulgaiis disori- 
men comiiieuticimny opiuimienqtte falaaMy unmn- 
^«nque phiiosopkomm ■ yiasdam disciplinae suae 
^artes in aMano tndicUsfie; undo vox jflaextitit 
iiiiaa et detestabilis, firj xoira nouU^m xa xijg 
(filoaoifias aya&^dy ne^e .(i9«vesse ^ofMalq. (piXo- 
00(ph^ Lysis in Epist Pytbiig* IV. p, 62.£?]. Ne- 
qde ceterarum artiute pmfessores sibi interdictum 
putarant, qnwninBa illa; jpMgnifica. nottina ad 
86 et ad sua studm , ImMferreiit. - QmntiUaQm 
de Mus. nL p. 103: qf$ho<H^utg dg.omidhd^ rfiv 
juot/aor^ aOTaftifyyy xat '(og .m(ft fimQ(5v TiQog fiui- 
t/ua fiiHmjfimf dfi^ah^ Xo^i^ofihmjgy JMazi^tf.Tij^y 
^$S^xotMmti^ dSiar &JiovBfnf€&ryi ^ ph y^Q yvt&^ 
amg andar^ x^UpiomQyog^ fi ,$b nQ07tai^$ia tvyx^' 
m* xat fi fier d^iftfig ^(5 pm relevnj (ttlef^), ^ 
Sb fwarayioiyia xat n^oteleior. EodenL modo me- 
did Ipqui splent: efivi^STi xa nQoka %f^g latQixfjg 
PaetiEp. ad Xerx. p. 20. T. L oQpa imatfifirig 
xelBaOifyai in L^e T. IL p* 42. Lind.["] et po- 
dteleatog eti Sv twr . n^chwv teQoiv xaX 



p] Platonis mysteria IJiartian. Capell. p. 74. Alta illa 
etdiTina Platonica (de Ventere codesti et pandemo) rarissimo 




V. ProcL Xv^ 11. Alii Platonis oQyiaatagy Epicuri ^taatkas nominant 
^ y. Bake ad Cleomed. p. 443. 

[M TiXiaai navtas ta t^j qtdoaowiag iivatnQia Himer. Kcl. 
Xm. 236. 

[B] Ex cjnsmodi locoftionibas Tulgo argomentari solent Asclepiada* 

9 



436 LIBER ^RIMI^ft. 

fjLV(ftf}Qi(ar Tij^ noXnBk^ WMtaffch. V. Fkmi. ft 
46ft T. n.p] Ta vfis^ dat0)Xoyic^ is^tiipHP o^jrw 
Anna Cwnn. L- ¥1.'!^ 164. ^uin DiQgcties^, at 
Plutarcta» tefert de TraiiquiB. X3X. M. T. X. 
totam vilMi initialioiieni esse ^it (fd^ir xal 
veXmiff^ ^rii^im^rfjv) et »Uli*i» ipSttin &(ioy ^iici- 
xatovy' vx ^fuod' ingreMM non stalaariorim si- 
^Ua spectare sed divinaie liienti» «perd^ reowi 
intelligifaitipit skmila«ra{^]. • 

H^ '^nnnes^ i»iait}itii<tUkea ai ad aBimsiin exi* 
gere et, quid^idile una diqna rey ifuae cmn 
niysteiiiBi <U)nirpara(iu)^ priiedknyri pot9st,.Ulios ad 
ea ipsa tramsfehte veliMtti^^^ad poslyennlin eo de- 
VCTiwniSr ut initiatis non Xhaolagiae sdiufi ra^ 
ticmeniy. sed ^asi quandam. artiGttn et sfdeiitia^ 
Tnm jBnc^elopaediaHi, |it nfuitc Joqui ^^esat^ tra- 
^xtam c^e xofifiteainpr. .Totam ceile plillwo- 

rura qiioque faimili&in habulsse qu^fc^d&m Hno^^rjta efdoctriham esote- 
vicam, Y/Sf^eiigel. Hlst. Me^c/ l^. L {>. 216v Ed« priitt. civod plans 
falsum est; medicamenta quibusdai|L arcana fUisse nemo dubitat. 

M PWIo Leg. ad Caj. p. lOOO^ A. ToXf£Sat:f hi doHutiXot^g 
U^0(pavT6tV xtcl TsXeTi^ ra riyifiovixa^ ^oXig iv fiveraig avay^aKpivrsg. 
Synes. di^ ^ioTid. I. 96. A. ikHSrjtjd^ paaUtiov teXethy mreXimTO' 
cf. Wernsdorf. ad BKmer. Bcl. X. 177. Justitiae sacerdo» Ul- 
pian. L. I. de Instit. quod dubito an recte Merillius Observ. L 11. c 
Ste|coruRi fontibus repetat; Mit c««te oommmi Hsu inimi ^uMtoai^ 
vifff teqeyg Liban. Becl. T. I." 459. Xi^qcov tsQevg Bionys, de Comp. 
Verb. iV. p; 28. T. V. za a€fxv& ^fiiShs fivOrriQia. Imp^Mores 
justitiae sacerdotes yocat Symmachus in Epist. Ambros. XXX. 

[0] Corruptissimfis est Cleanthis locus apud Epiph. ady. Haer. L. 
XII. T. n. p. 1090. C. Petav. tovg '^tovg fivatixa axnf^t^a tXeysv el- 
rai xal xXtiang tcQag xal ^(j^^ov/ov twaaxiv etvai tov fiXiov xaX tov 
xoafAov fivatag xal tovg xatoi^ot^g^ (sic) ta^v ^((ov t^etoiv HeyB* 
quorum postrema Diogenis ductum sequens ita refingebam xal thv 
noafiov teXtaiiiqio^ xal tovg xatox.ovg ttSv d^eCoov ftvatag, KXi^aeig te- 
qaC quae sint paulo anie explicuimus ; ayr^fjtaTa fivattxa. quorum men- 
tio etiam in Apsinis loco infra exhibendo, in coelo stellarum ordina- 
tos motus, in mysteiriis saltantitiui ftgikatfones et symptegmata "igu- 
ficare yidentur. Ta iv ovoavia iivatriQia astra Hermes Stob. Ecl. 
L 5t. 928. et 968. 



BD12U6£IIIAi 331 

pfaidm ttfctaMm anlsrtitei^iiiidM^ eipAsuiase: <i^ 
fmA 6 Tbepiii» loety Hi quis A n it i M< fa iBteryigclte<- 

H/fu\taJ\&i^iixig bvnt^M Mdthend. c^Lj^ 19i* 

^Qiud ^tamen efit ; illafl, ^ quod. Clii^^ppiis ^r^ 
^t , ixicSK ^^&OKi^ i»ye \^sq^ . ii^or^ Idetis ^a^iqiiaffi 
prO|>riiii(iv a^fifBfMtt iifiuiieMtttiiif Non nate bo^ 
fNld.:if«lgd c«e«Htiii£ ;>Nitoi <b1 ^d'>Wlli«itlS 4tl 
ttJ^tmiA didtani ^stf iA ^erar de dei rai^ tb» WtL 
€Ca fiebkt ^) (ertu ^ eC ;HN^. gestis. leqerate» Baneg. 
€• 6» , jf, 5^ Aiffajt^i^g^ jdxp^pnhri^ %\g i^ ^pm 

i^aAfi^^TjOii^sfsVfivL^^ifo^' a^ot^ei^Vi'^^ Ei^o-il*- 
bi U0ti«RiiMkfobi^ ddi Cecevfai in Attieam devc^ 
la&tia^fliQgpaiid^ >tmeehflic»i et ob reoeptMi Miam 
^Adi^.Net,te«tiific^lilda5*.ptos>^^^ iUids sanctfesiiinii 
storctiv . gfmd ^ iMcrgJUs veri» celayit, l^e prodidit^ 
faeta^ pi^bavit ^persaepe apitftdi pl*b op^Nii ^ 
l3r»^ eC aocipr^ , SinaiiitaD T^eocritas rem^ ptt^fiH 
QOtiia «triiab adiig aiiH^^aiiiba^e (a|)^itam eietir» 
nas dig^»e ^^iaai hai^aitii aieflfAim irt^ 

XUjfH nemo Msdebait^ ne Scholmsta qoidem, Ito 

9 • 



152 LIBBR PRIMUa 

rqBgiiiiiis wiiMiblaancm adhiJMUt et Apds^ oratiMB 
aliquid; granrit^tis : ^Sm^ : 'Haee ; igstur > de C^raris 
mysteriiii; * cetera (estimonia^ iii lUaiversunl valent. 
Schol. Aml^roa. Od. Vin. 26»^ de HoAieri fiibkikis 
paruin i^iiestis : ^ xatt]fyaifiu TtpodtjJiaey ^€^in:€^ 
Stdir oHk ^ei^ roiavm' ^^rjXa^xstmi' &3£ wxX>f^ 
ifov ^^ Bfxl^fia' avtoS^ey yA^ vdk^ii^ifiC^i^ctxois 
irfa^a^i&omA. xktaaMvdcfi^stGr 'X$ii Tti*8t^7Q\nMls no-^ 
fifimtdtms ^^ illapfiHavsxak /ia^tioQ&ccSsoy'- i^Mt 
0Kcis^tVljiMie: Utontor .etiam adversits fll|bomakUta|r 
CC|>i:eheiisores Sehcd. Tenet XX; ^ > ^i l^oi S^ 
^S^aus Smloyetjrtai' f^^ymxd^ai fDtQ. ' i^ tiM^ 
nolewr ^l jxoir rofUfAetwy %ptp,vta tu^ ^cSv fiij 
fUyov 4^iv iv noiriamiv a^A )>mf.<cmis^vatrtQUiis 
naffa^i^ovm %v t^ tois li^ols €^va^}itM 
(Sdtj]} sOVfH^wva tolg /ii^Sxus^ xahaaxevd^iv. ^"Brocvb- 
Itts. in :Tim. J^ p* 5,^.. ai>\^i^^L^TTi«o% not^i^ 
xdl iv toTs (MJOiri^bQ 'io^hE^aimx^'&i^lXoih' 
(umov PHoXSfwv etcL 8albtttiiis::de ,DyBj[«.]IL «rdir 
npititAv ^ol &B6Xipttoi.,vSL ta: irAff 4i9Jl(W4^^^«v«#tt-r 
^^vt^s .fA/6&ois sx^aav^tovidt fainoin^phrlilioiieimy^ 
tibiorum c. IV. Z¥k n^ejfowai^.^wlirf^^ 
fpiloa6ipoi;S9 ol . Ss q>vaix6l -n^tfi^a^J^yjot^ 9^^ fuxtot 
t$lmus^ . Atque haec. tesiimcma domtaitioorani 
auctorum eiliam Apologetis Cfaristifiiii^ eMetti tra- 
dentibus coij^^li^nt ^em eit auctoritateisu £}webius 
in Demonstr. Ev. L. V.^1. 288^.E. fxoix^ias ^eal 
a^^ofiiiiasj fir[Tqtyy(tfXias te kdl ix&idfwtis d^eX- 
qi&v xomrmvias xalfiv^io^aXl^s^Btopaxinsy^X^^ 
t€ X€u TwUfAws S>6iSr<Ji^6s S^eo^s^ dv&Qnimav rs^ 



BL.BiUSINIA.- 15S 

(^aig. xdt vfiyoi$ xair dififi^fiosarfitmrjQimy rel^ 
hw^qrftatg TBXstai^ Uyova^ l^m ffimiKtetf in Pvaep. 
Evang; XV; 1.18».;C. Ji^ 7edaa$g noUw &e^ re- 
Istal zal ) iLtvati]^iw aij/i^>w^a toTgrdir n^i(fan^ 
fiv&ixoig diTjyijfiam na^adSfotaiy wgslgeti xat ydr 
t&y &ewr yd/Mvg xai TitUdonoiUxgy &tr^roVg te xal 
liB&ag xat tOr fikr nlAraoj tdir 9i e^tigy tOr ^i 
o^g xatd te ticg^telmAger te totg lifiroig xat 
xaXg elg tot^g ^obg tpdui^ na^aXafifldreir. 

Sl quid igitiir certma tettatiim^e dici pot^ 
est pfoAeto hoc, mysticoram sacroruih haud di- 
Yefsum .fuisse. a puUicis argumentum, deorum 
ortas, ifK^mmita, amores, iras et cetera fidbula- 
m hsrtoriM complemnita; Nec minin exploratum 
illud, homirns religioBOS} ut deos immortales culpa 
et errore liberarent, iabtriis 'mysticis eadem, quae^ 
poj^ttiaribuset poetids commratis, adhibuisse al- 
le^ca^ iMorpretationis nmgonia, eo^ factum 
esse, ut mysteria ipsa allegoriis constare crede- 
rentur.DfemetriusPhal.de Eloc §. CI. p. 45. 
Sdineid. fieyaXeior ti iati xat ^ dXkijyoQia' n&r 
Y^ tb inoroo^^fieror q)ofie^(6t€(for xal SXXog elxd- 
tw aXXo tt — ^id xat td fivat^gia er dXXtjyo- 
(liaig Xeyetai n(^g exnXr^ir xat ipQixrir. Demetrio 
adstipidatur Macrobius Somn. I. 2. Sicut natu- 
ra Yulgaribus hominum sensibus intel- 
Uctum sui vario. rerum tegmine operi- 
mentoque subtraxit,, ita, a prudentibus 
arcana sua voluit per fabulosa tracta- 
rip]; sic ipsa mysteria figurarum cunicu- 

[?] Strabo X. 467. 4 ^v^ ^ . fiwrtixft (fBfitfonoiei tb ^ov 



tS4 LIBER VftlMSrik 

lis opeJrJuiitur ne yel haec adeptis uuda 
rerum ^talium 8« natura praebeat^ sed 
8umj]oati]>UJB taDtuin yitis «apientia in- 
terprete f eri arcani c^ns^^iis^ contenti 
alnt jreliqoii ad ve&erationem figuris de- 
fend«iitibuft a viUt&te secretum['>]. Quippe 
quae de emnibus saciis^ ^am de mysticis vale- 
bat opinio his, quae debraln cMsa vel dicerentur 
vel fierent, indusas ess^i siintentias altas et phi- 
losopl|afi aculsssiin» «Miqw penotrabiles, vulgo et 
impecitiii invias /abditanfne; Afque hinc etiam Por- 
phyrius dioiti ap. £usek ^H^ Eccl. YIi 19«. 284. 
Origtoem top /uetaltjnraM^ t&r <K^i^ ^EXhrjai fw- 
OTTi^loiV r^onop a GhafiredBfiiie^ Nicomadia et 
^i^>mHto['] didicisse^ quos quum deeviim nomina 
et res ^tsB ad aUegoriaa revooasse cdnstet^ ne^ 
mo dufaitari poterit^ quin liaei; iqadiiBa nv^stAeis 
^que &dlnitis , et ceriuMmiB adhibi^ Aimt [*]. 

xal uifji(Trai tr^y tpva^y trir (f^ovaay fhy ajo^f^w avfffg. Phjlo 4e 
Profug. 480. B. ol wvcfiois ri^c x^vntiffdui (piXovarig afivrftoi Julian. 
Or. VII. %XS. ifiXet i (pv(Ug xqvmBifStu. 

[q] Lydos de Ostent IJI. X% de^Tjigetis ^nitQxa: toutq aUan^ 
yoQtX(og naqa thy Uqatixhy na^axixaXvntai yofjtoy. tnsl oif nQo^pa- 
y(as ncQl tdSy ^Hot4Q(^ Tfqayfiat^ y.itXXa yvp fiky fiv^t^xtk, fvy ii 
naQaSoXixtas etc. (5ia tovs ftyiiQOvs* ubi notanda est significatio prae- 
pOBitlonia itaQa pro mtm posltae, nt in Vi^ Hom. p. 486. naQa tb 
nQosrjxoy, . i , 

f] V. Casaub. ad Pers. V. p. 366. 

[8] Id in rem suam yerterunt scriptores Christiani: ol aQyaToi' ta 
fivar^QHt fioyoius roi/c (pUofHBd^s ddiydn ^4hm^is, fiv^is «dro n^ot- 
xaXvjjfay, Zijya yao trjy ^ovaay ovaCav «J^at (pvflioXoyovaiy etc 
Clemens Honiil.lV.lil 666*. *<$t mendads^us auctor Cbnfessionis S. 
Cypnani iu Opp. pypr. p. CGXCVX BaiUiz. ^.l^ xa) f i^ ^(pyM 
ty tJ trls "HQas reXlET^y Ifivri&riy IxbZ BovXas iyotrftos a^QOS n^hs «f- 
^ipa m^ ixi&l^^g Tfaifs fi^ , yns^ ftqos W«i9 ml ^^«ror tb^o^ St^git. 
Pari peryersitate Theodoretus et Epiphanius ritus priscos et fabiua- 
rum intermortna» rtHqu^a^ interpietm a^lenit. 



fiLBUSINIA. 135 

§. 17. 

Jn hu aogiistiaB compuka mysteciariim pa- 
tr^mi fortwfi ita ae d^&ode^^ ut hierophaaias 
&y]iybola iUa e|t allagi^as ioitiatis enudeaase con- 
teodaiity m non oamibufi at eerte electierihus. Id 
vero factiiin esse ne^ >gr4vjs aiiictor^ Yettius 
Praetextatus Mmphanta? pwtifi^x Selis et Yestae 
8acr#ni|Bfiie OHmium coiisciii«[*] et sine ulla ex- 
ceptione iicgat ap. Macrob. Sat^ I. 18. 236. ,,Sa- 
))turBaliQrum originem mihi jn medium 
^profevre fas e^t, non quae ad arcanam 
,,divinitai:is naturam refertur, se4|[uae 
t^nt fal>i]losis admixta disseritur aut a 
nphysiai^ ia vulgus aperitur; nam occ|il- 
„tu et manantes ex veri fonte ratio- 
ifies ne in ipsis quidem sacris enarrari 
^jperfflittitur^ sed ^i quis iUas assequitur, 
^OBtiaejre lutra conscientiam tectas ju- 
^etur/^ Ergo nuUa iuit Hierophantae oratio, 
qua epoptae ad vesam sapientiam erudirentur, 
m Sa ^piidqpiiam consequuti, praeter quae ipsi si- 
U co^tatione fingm*ent pro suo quisqoe captu ce- 
Qsioiiiarum causas et cdnsequentias conjectantes. 
Jam, si quid isteUlgo, uaa r^o ad sustinendam 
mysteriorum existimatiopem superest, si quis 
oMeadcTe p^sit, ea quae in sacris dicerentur 

[a] De hoc vid. 5owu« de Pontif. Max. c. II. 243. in Graev. 
Tbes. T. V. Felix Contelerins de Praefect. Vr\^ c. VI. 647. T. I. 
SitteBgir. IjgBArra de Pbratr. p. 257. Idslngra Var. Jur. Cir. I. 
p. 8. Bannann. ad Anthol. Lat. T. II. 146. Werngdorf. ad Himer. 

L ?• 13. 



136 LIBBR PRIMU& 

canerenturve tropis et aUc^oriis invdiata qoidem 
nec tamen ita abdita fliisse, quin a sagadoribus 
aperiri et ad rationem revocari potuerint Ymim 
hanc quoque excusationem aufert iuntana aactomm 
discrepantia, mysteriorum causas diversas atqae 
etiam contrarias tradentium, quasi aperta profes- 
sione, suam quemque conjecturam afferre. Augu- 
stinus Civ. YH. c. 20. Yarro de Eleusiniis 
nihil interpretatur, nisl quod attinet ad 
frumentum — Proserpinam dicit signifi- 
care fecuhditatem seminumV quae quum 
defuisset tempore, elortam esse opinio- 
nem; quod Cereris fiiiaioi Orcus abstule- 
rit — Dicit deinde multa in mysteriis 
ejus tradi/ quae nisi ad frugum inven- 
tionem non pertinent ^ Haec qu^a fuermt 
colligere possumus e Diodori disputatione-Y. 49. 
i§ Vaaicovog xal Ji^/MijrQog Ilkovrw ^ersa&ai y«- 
alv ol fiv&oi: rd ^ dlri&Bg^ thy rov alrov ^Xov- 
rov &(OQ7iSijvai iv r^ rijg IdQfioviag yd/jup. Var- 
ronis sententiae affiinis fuit Prodid ratio, qui 
quum ea, quae prodessent hominum vitaeeorum- 
que inventores deorum in numero habm statue- 
ret [Cic. N. D. L 41.] memoriam inventarum fini^ 
gum statis solemnibusque cerimoniis consecratftm 
esse pronunciavit Themistius Or. XXIX. 349. jL 
nXrjaid^co/uv ij^t] raXg reXeraig xal r^tjv IIqoSLtcov 
aotpiav rolg loyoig iyxarafuSo^f^y > og uQovqiyiav 
naaav dvd-Qmcarv xal ixvarriqia xal navfj/vgeig 
xal relerotg rmv yeopQyiag iSaTttei xaldiv. Neque 
discrepat Maximi Tyrii judidum Or. XXX. 93. 



B1BU8INIA. 137 

T. n. cyi agricolae videntiir awniffiaa9m ^i^itg 
m rA^as &ewv nQ&toi fuv inl hrp^ onjadfuvo$ 
Jwvva^ XOifoijg ett. [^'] Cotta autem apiCie. N. 
IX. I. 42. cQnwieinoratis Prodid, Diagwae gt alio- 
imn MQtentiis, verbo tai^t ElentiiBa et Samo^ 
diracia, quibus explieatis ad rationemqve 
reyoeatis rerum magis naturam cognoaci 
quam deorum. Hi igitur mystedis physidkigi- 
cas quasdam ratifiies indusas esse putanmt E 
diverso Cicero Tusc L 13. deos, qui ita a vulgo 
i^peUarentiir, homines fuiste conteifdeBB^ indidMd 
argamentnm repetit a n^steriis: Quaere, quo- 
mm demonstreatur sepnlcra in Grae^cia; 
reBtiniscere, quoniam es initiatus, quae 
ttaduntuT in! mysteriis; denique intelli- 
ges.quam late.hoc pateat Idemque sensisse 
\Jdentnr.CretioaruBii reram soriptores quos Dio- 
derasVV. 77. sequitur: rc^^ ^aias xai rcts negl 
'tkfwat^iq^iateXstashcK^ els tovs Sllovg 
ivB^Qcinovs naQoSe&^a&cu* XSyovtes^ tovto (peQovOi 
uxfii^ioy tiqv' te yAQ iv ^EXevdlvi yivofievtiv teJLe- 
t^ xal' tr[V Iv SofioS-Q^xfi xal t^ ir 0p(pcfi hf 
tolg Xhcoaiv, Md^ev d mtadel^as ^OQq>ei>s^^ 'fiv- 
ottx&s naQaSiSoa&ai: xata &e t^ KQrfcrjv vofii- 
jwoy i^ Aqx^^ elvai^, q^avegastas tel^as tav- 
tag naoi naQa9i&oa&ai xal tct naQct to7s aXlois 
h^ ano^^fp naQa^i&ofieva naQ^ avtots f^9^a 
^intHv. quibus adjunguntur Ceraris/Diahaealio- 

[M] Petroniiis Carm. in Superst. v. 8. error jussit inanis 
t^ricolas primos Cerori dare metsis lionores, palmiti- 
buB plenis Bacchum vincire etc. cf. Wemsdorf. Poet niin. T. 
IV. P.Lp.. 807. 



138 LIBBR PRIMOa 

rwmfBte dewam tive pqtiiif priBc^am &el«siiim 
idaera et benefida Eaemeri pmidllo d^icte. Qoi 
qnom Jovem ipsam in c^ido Gnoeo s^oltam 
eme «mdidmit Ladmit l 11. 4tt. mbil milii pra- 
bahilios yidetor^ qaam cerimooias tetricas et fo-* 
rales, qoibus Gnosii demn ilhmi placareat[^] iD 
caosa fmsse^ cmr aliqoi Jovi mortuo parmtari 
erederent; idqoe sine dabio Diodorus rei^eexi^ 
quum ei: Gnosionim aaarificiis paUicia idon quod 
aiiorum mysleriiB intelligi dicwet, vidriicet deoa, 
qui putarenliur, homines fiiisse. Atqui notum est 
httoc Euemeri sentcbiliBm non vulgi sefam judicio 
sed eommunibus fere aoffiragiis iasolentiaie et im- 
pietads damnalam esse. Seqiiitttr «rgo, ea qnae 
a Gu^erone in mysteriis tradi dicontur^ non 
Hienq^hantarum esse elbti% sed hominum acutulo- 
rum interpretamenta» Qms ensm publkarum c«ri- 
moniarum antistites in conventu maxiBM ea diziase 
putety quae quum Eumiwus diidsset impurus et 
impius omnium reUgiomim hostis judicatus estl 
Huc fortasse etiam illud referri debet, quod Au- 
gustinus lY. 31. a Yarrone dictum refi^: midta 
esse quae non modo vulgo scire non sit utUe 
sed etiami tametsi falsa sint, aliter populum exi- 
stimare expecUat, e^ ideo Giaecos tektas ac my- 
steria tadturnitate et parietifous dausisse. In sa- 
criSi quibus populus interessety exposita esse, quae 
vulgo sdre non conduceret^ nuUo mbdo credi po- 
test; sed erat haec Yarronis opinatiOi ritibus my- 
sticis vel rerum naturalium vidssitudines vel ve* 

[^] De sacronun Ittstralium et fiiiiebriiim smiilitadin^ alibi dicetHr. 



ELBUSINIA. 139 

terttin dynastarttm facinara atonbrari; quwmm 
D^trDm in vidgus emanare fas erat ScMvola 
ptntifex: ap. August lY. 27. tria illa Thaolo- 
giae genera emimeranSy quae SMmd oonstituere f'^] 
nydiicon, politicon, j^osophicw, hoe, in^iity 
qnod docet deos nec sexHm habere nec 
aetatem^ nec membra, obest populo; eaque 
partttione quum etiam Yaixo utatur s^. TertalL 
& Nation. L. IL 64. (X &cil6 eadsfeimare pfiia- 
mos, quid iilud fberit, quod popnlo committi no- 
lit tantamque hoe ambigitur, qusinam iUe vafer- 
rinos remm et verborum intotpMS. in myflterfis 
sibi reperire visus sk, phjrsuriifoiwn an prasHHh 
tieorum invente; nam utroque verram psopeade^ 
modo ad Eumeri xafiQilenif''], modo ut Slioicos 
se^tw[<^]. Ab: fais rursus fMt JPlutar^Ufily qui 
quam statuisset omnia quae cle diis tradita essent 
p»rum honeste^ ad daffimones pertinare, indidem 

[bb] V. Plutarch. Amator. XVm. p. 44. T. XH. de Pladt Phil. 
I. 6. Euseb. Pr. Ev. IV. 1. 132. et IV. Prooem. p. 130. 

[«] „Ut Varro dicit, Aeolus rex fuit insularum ex 
„qnaram nebulis quod praedieebat futura flabra ven- 
„toruin, visus est ventos in potestate retinere." — „Phor- 
„cys, ut dicitVarre, rex fuitCorsicae et Sardiniae, quo 
,,ab Atlante rege classe victo et obruto, finxerunt co- 
»iiite0 ejus in deum esse c^nv^rtum. Fragm. p. 368, Non 
^apiter novem Musas genuit, sed tres fabri ternas fe- 
„€ermnt*^ p. 369. Qoanto &omae impumus Iverit dSs patrii» qniai 
palxiciis conviciiun fjptcere ostendit ^uemeri histeria sacra ab Ennio in 
uitiiram conversa sermonem , et Luctlii judicJium , deorum cv^tum magb 
adm^rem quam ad rem pertinm L«ctant L 22. 13. et, quod ad pcH 
steriora tempora, Senecae reliquiae a Lipsio collectae Elect II. lo. 

[d] Varro Samothraeum mysteria sio interpretatur; 
dicit ae ibi multis indiciii» collegisso in simulacris 
aliud significare coelum, aliud terram, aliud exempla 
rerum, quas-Plato appellat ideas; coelum Jov6m, ter- 
ram Jovem, terram Junonem, ideas Minervam vult in- 
tdligi Augu«tiii. cav. yiL 88. 



14d LIBHR PRIMUS. 

a inyMeriis aactoritatein repetit de 1». c. XXV. 
Gigantinn et TitaBum fadnora, Satomi flagitia, 
errores Cereris, Ldberi fiigas, ceteraque hoc 
modo in arcanis tradita, nm deomm sed 
daemonmn- generi cony^iire, qnibus ingenima 
atrox, affectusque truculeBti: ar ^x^ noXlaxov 
dvaiatl xal rsXstal xalfiv&oJioytai mi^ovai de 
Ddf. Oracc c XH. Si igitur mdique apparet de 
ritibus symboUsque arcanis aliter alios sc»skse 
eaque modo Platpms modo Stoicorum decretis et 
nonnunquam ' etiam Pragmaticoram rationibus ap- 
plicuisse, haud ;injuria, quod ^ Honnro diiat 
Seneca, ad Hierophantastransferre licebit Modo 
Stoicum Homerum faciunt, modo Epicu- 
reum — modo PeripateticuHi — modo 
Academicum. Apparet nihil horum esse 
in illo, quia omnia sunt Ep. LXXXVIIL 
Neque his repugnabit Clemens Alexaodrinus, te- 
stiunH ^ in hac causa dtari soi€»t, gravissimus. 

§. 18. 

Clementis disputatio est hufusmodi: Odx dmi- 
xitapg xat x&v fivarfiQiayy rwr na^ "^Bllijaiy a^X^i 
fiir ra xa&a^ia, xa&dne^ xal sy roTg fiaQ^aQoig 
r6 XovrQ^y fierc^ raika 9^ larl ra fiiXQa fivan^Qia 
di^aaxaliag vn6&eaiy exorra xal nQonaQaaxev^g 
r&y fielXoyrary' ra ^e fieydla neQi r&y avfiTidy- 
rmy, oi? (ed. Florent. o^) fiay&dyeiy en vnoXeinerah 
inonre^eiy de xal neQivoety rr}[y re tpvaiv xal ra 
nQdyfiara Strom. L. Y. 680. Quae quum scribe* 



BLBysmiA. 141 

ret CteBieiis vfac aainM praesagMmt, qnanlam 
conjecturis et ari^tetian&us januam. apfruiaseL 
WarbufitoBus, mysteriogvaphiae princept parm»- 
ffoss hate expiscatii} est: Iq ipiiHactiHs renMn di- 
viii«nim sderitiam iiicknfiMiQ^ ia migiisodis exae- 
d^catam esse, Vcrba iUa vnii&m$ixy %X9^^ ^^^ 
mlias in hmic modum aceq^tcnfe f6jidame»ta 
doctrinae co&tiiient^ et in seqaeillibns n$ift 
%w atyi7]»eimo]|^ rapplitt vecbuBi(j^i d^ rcirum 
«aivwsitato docant. Nieque: aliicar: judicirit 
Soncraciiis; j)u/^ p^i^iA xtlff^^ 
yfijiet runivenndit^ d^ elXM^, ou Taa tt^avoit 
,fliis rien a apprindie, maiB A Von «ompreMut 
Ja nature et Jes dMsesv^ T. L p. 400. Mira iida^ 
tom nihil ad discendum relifwm MaMes q^um 
leniBi univecfiila» eficplicaceClir. Crrazerus, Sioh 
cmcii pedise^us^.in jnysteriis minmicuU quifaus 
solis O^ens aliquam i^i^secrjMduxx rdinquit, nid- 
lam part^ doctrinae prdpuit&n esao atatnit sed 
tattQmmodo imagines. rerum diviiiarum et nymi' 
bola; in majuscadis vera aaceidjMies. horaiAii.omnium 
latiQnen reddidisse^v do; iit. igitiati sunAni numi- 
Qis perfectiQMm et in procreando* ho^ mundo ra- 
tionem perq^iiQBBent. et.jsemet ipisos agnoscerebl^ 
qoa lege nati ad quas res destinati essent £too- 
cii^Clementenildiidssey mysteriorum paganorum 
contemtorem et: oaorem aoemmum? Yerfoa rct ii 
fwydiM utrum absohite sint posita an refiorantur 
^veAnm vTtoi^inetai active sumtum, non mul- 
tm interest; sententia patet: Majuscula nihil 
amplius ad discendum praebent^ sed ip- 



VtiL I/IB8R PRfMUB. 

Mm cpnteihpiationem 6t intelleetum re- 
mm afferunt, id qaod fisdem prope verfab 
Pltttarchiisi de ea phiioBophlae parte dioit, qHam 
Chrysippm teletl» aeqoiparavit: ^ pstct tA q>vfHxa 

^c^WfMeroiQ &7f' d^ffy^y^^^t^'^* Alex. c VII. 
260. T'.JV>'flipip6€tr^z'^y (p^ia^^ml tA ' :t(irfy/ia- 
ttty quod -AristoplMitios 'diaU^ m^qj^ety va n^j^ 
/i<)et^ NUMV740S -(^A^irgiitin^Reriim copgnosoa- 
ro qa «s«Mtr{A], ^foj^om lisliplrilmoplii mwius^ qjoo 
uomiK >iCSbexb> dieit • appeUari euuh, qui stn^de^ 
omnium^freromi AviMinmi aeqtte Iiumauartmi frSm, 
ntuk-am catfsasqoei iio£(se;i' ernidemque LuaiaBlis 

pmSt$t^ ^iecil pS^ov «b^ ir'qif9d9& ^&i^ff^iiuv dS6va 
Aim. XSUi. pi 8A. T^ ¥. flr4ma ipnm ^ 6^- 
pkifp rior*it)(ya;^ Ifiincir«'Oiv Xi¥; 648. et 

plurttns ^A^cibfis ^ittutarf^liuf 4e: iPoes. Hm^ &n. 
p. t230. :iW)atl»iti; pu 1«6. ffivQest. d^Sw^^i^^ 
lifos lts^'b<m^d)sant.t!c^ ucik(»i^x)$!m ■dtsojt^itoik^ 

(f^cm^ Td^ Hfrfim^^w t{6 'kai Avdfamhwri^^my- 
fMktop tmav^h^^' His. piaeiliissis >w4 diffioile 
etM de €aiisa ipsa ^iAioBre.^ .. ir : u 

9vinc%>io, gi qUfif/Glemintis IsBum fflMdla mt> 
tentius ueqAe a^^teris avuJBiBW tfe^snt^ psc^Bscfto 
iMsltig^y totam auctttris avgMMntatioujsm fim^i- 

t»] Claudian. Mamert de Stat. An. p. 6t7. t. IV. P. T: B^M. 
Patr. Bing. Plitlelaii^ iButtis vcluoiimbii^ dei»t-eHilS®nf^.^* 
rehus scripsit, id est, neQl (pvams* Tri^ ipyaiy tcSy ovtojy Isocr. 
Bodr. c K. p. Sra th trjs tfvaitag n^dyfAMd Fhiie f . fiK. 



tos ererti, si luajascuUs myirteriis vMaak aistita- 
fftmris partem rdiqama fecefit Eteidm a pirim 
qainti Wm ingressu hoe agit et disputat, noA so- 
\6s sacro9 scriptores s^itentias suas ol^rcuiitate 
^adam inyolvisse^ sed eadem in doceiido ralioEe 
etiam graeeos phftlosophos et vetmTimw poetas, 
Orpheum, H^Qdum aKps^pie usos esse^ et par- 
tiiQ ^orationis krevitate^ piurtim tropis, figuris, idr 
l^oriis inventa sua ita. iMHftte qaasi velta ol^- 
tendisse; ut imperitos a ccjpiitiofte aUbtei^ertint, 
scAertioves autem eq mayoreveriiattiEi ilidE^aiidae 
stodio iAcendevent: ndpi^g ol S^eoX&y^aptig^^ 

imxg^tfKxvto ^ ^ip^ di di^^eic^ ^hrii^qnMt 9M^ fis^ 
tOfpoQaiQ na^Mm&^ p. 666« cawaMq» Kodk 
dk Ids yeriife: (^€ fovv ipfe wxs^imf 4j&elOf 
ety^dSfp^ (sio) hsH^a&av ndrtity ovSi x^iPomiBki&tti 
t& aoqUag 4tyaS^ totg fnjS^ ^ap trjv ^)(^ kixa^ 
^OQfMVoig' oi j^i^ ^ifjuq 6^hv tdk ^bim^Sm 
ra fte^ 'mooiM^ dfdfvm no^a&hta, o^ddi fu/jr 
^^^Qmg td(. t^ iAyo^ fifvi(ni^^&if}y$ta^ui^*fi8f^ 
qoae nmA paucis^ nutatis e Lyudi» ad Hq^paiv 
diaHfr epistofai [^] in comfinuiem dialcictiim trass^' 
lata. Ddnde aiUlit etbiei vaysteiiotfm antisllUs 
hoc sequutos esse: midt^ xat oi tk fwavfiQia^&i- 
fiwoi^, q>iX6ao^oi^^oVttj$y ifd avrAp &6ffmta fii^ 

p»] JambUch. V. P. XVII. p. 160. ovSk fiay fiefidXotg tcc taiy 
^tXtvfM^iv (tvisrfiqia Stay^Mtu' qm rign^oantnr non Ctereria et 
Uberae sed philosophiae Jtrcana, «iClenens recte mtellexit. Sed atins 
■etcio qoSa interpres pingidor hinc iUam de Numenio fobnlAm sacrti 
Bkviaiina Tnl^aBie proseruisse Tidetur ap. Macrob. Somn. 1« 2« Nu* 
meains - scr^i^ Titol ttiv naoa IlXat»yt htoSS^^tuw Enseb. Pr. Br* 
Xm. 650. cf. Jons. de Script. Phil. m. la p. 58. 



fJli liIBSR PRIMUfi». 

idiiHe alio loeo acauratuis w exsequuturiuii osliM- 
4k h. VI. 737. imi TcaQsavi^aafier ro avfi(idiMtdv 
dS^g dpX^Tov %lvmy xexQ^o&ai ^i avt^ t&v !B1- 
h^(dv x&v naXai&v^ %oi)g nleifmzg — ^X^^ ^* 
Mal trc^ f^i^iq^m^ htek&eiv tmv telovfievwVj tama 
pkr. '&n€^i&efiai dic^a^^deiv, omptixa mr ta mQi 
is^X^ Torg ^Mlla^iv d^fjuha hnovtMg diBifyjg^ 
fuvy iime dispuladitei» pars grevMsiiiia a Photte 
BibL CSL p. 156i« l«tta, jam: dudum exeidit Et 
pafucis kileij^dis ilia verba ponit^ de ^ibtts eu«i 
maxime litiga^. Jam ita argumeirtor : qttum ue- 
que smptorffl stfori tn^os et aU^oria», quibi» 
utUDtur^ explieiieriat, nec Pyfhagom symbbloriiitt 
Buwmii aensus oeeultos enudayerinty nec Home- 
rus Hesiodusque, quid sub Mftulsffum inviduceis 
abftconditum* fidt^ inter^etati fiKmnt^ qiiumqw 
Clmem eum his ^nibus mysteriorttm eopdito^ 
TO^ tan^am ejusdcan rationis pa^ci|M3s, oonjnnxer 
rit, ti0«esse e^, nihil eorUni, quae in nlysl^rjis 
agtoentur^ intjBrpretatione sae^^^tum ^}Svplanittlii|Bl9 
sod epoptis eommissum fuiss^ ut pn^ se: ipsi w»- 
lis animisque in speotacula mysjtBca intenlw,^^ 
defeus latoBtes sensieutes: sagadter; perVestiga* 
rait [""]. Idque etiaim Aristolfel^s haiibd obscure jsigw- 
ficat^ qi» hoinines in saer^rum initiia h&il ^^MKi,^ 
sed ad veri intelligentiam velut agrum sementi 

[«] Ib liac anmii attentiMie ad. investigandaB sacronun ^usas et 
^ngnificationeB cnriosi summiim kiitiatLonii fimolum pbnit. Platarehtis 
de Is. c m. neqoe barba, inqnit, phaosoj^s fticiit, neque lsi5»c©s 
calritiam , «UXa ^lismxog iamf mg aXii^g o tic ^nxifvfiofa xa^ ^Qm- 
ftfya n€Ql Tovg &eovg^ Qtay yofiifi naQtdafirjy Xoyt^ CntcSy ««l yiXoifo- 
ipiSy 71€qI trjg iy avTotg aln&ilag. . . ,. 



B L B U S I N I A. 145 

praeparari affirmat jip. Sjmes. Dion p. 46. A. 
^J^^arotilrjg di$ai radg rev^itsa/ierovg ov fiaS-uv 
u SbXv dlXa na&Biv xdi^mrBdijvai j^svofisvovg St]- 
Xoron imr7]&Biovg[% Qiiod efficiebatur ipso sacro- 
rum adspectu diu cupideque expetito et ad com- 
ifioveiidos atiimos efficaci^simo, quo quum frue- 
r^tur homiDes religiime :praeoc(»]pati sensusque 
ad res percipiendas int^iderent, fieri non potuit, 
qain multae et graves cogitationes in animis eo- 
rum exorirentar, ipsique omnia magniiicentius sen- 
tirent et sublimius. fiinc jam elucet qua ratione 
Quysippus eam philosophiae partem, quae de 
deorum natura tractat^ teletis assimilaverit etvero 
etiam Plato quid intenderit, quum adspectum il- 
lormn alternorum oxemplarium, in quae sola sa- 
piens aciem dfrigit, epoptiae quoddam genus, sed 
muJto perfedius esse diceiret. Nimirum, si homi- 
nes ad sacra quotidiana et vulgaria accedmtes 
illad sibi ante oculos ponece solebant, quod PIu- 
tarchus prwcipit, Ssl nQog ravra iioyov sx (piXo- 
ooipiag /ivaraywyov dvalafiovrag oaitog dutvoai- 
0^1 r&v Xej^ofievayv xal SQWfurwv exaarov (de Is. 
c 68. 194.) multo attentius certe solemnia my- 
stica speculati sttnt, quorum usus rarior, appara- 
tU8 magnifilcei^or, rdigio major erat Hinc illa 
doctrinaQ mysticae praecpnia, ut^ue non ejus, 
quam Hierophanta^ quoquo modo comnlenti sunt, 
sed ejus, quacj nartwae sponte in animis divini 
capadbus extitit. 

[d] Hoc qnid sit apparet ^x Jamblicb. V. P. XXXII. 228. ^icc' 
'^^tt^ivTi, ytttX TtoiyJltog ^mtri^EmHm Sih rdiv ^aii^r]fxaxiy.iav oq- 
yitcafitiSy» 

10 



146 LIBER PRIMU8. 

Itaque si omnes adytoram latebras pwliistra- 
yeris, nil praeter aetus sacrificales et fabulanKtoi 
figmenta et saper his hominum opiniosorum conr 
jectur^ varias va^que pro cujusque ingenio re- 
peries. Quin apparet, non potuisse mysteria ad 
tantam diutuniitatem permanere, si qua ftdsset 
initiatte perspicme tradita diseiplina, quam mutari 
vetuisset consdorttm religlo, immutatan quotan- 
nis referri mn tulisset ceterarum rerum coDversa 
ratio. Quid enim^ quaeso, eorum quae veteres 
illi Eumolpi, id placet, auditores rudi simplid- 
tate credid^unt, polkioribus ing^iis et jam adul- 
tae Graeciae satis faccfre potuk? At quia specta- 
culum mysticum rerum divinarum adumbrata non 
expressa signa exhibebat et erat de his libera quod 
quisque vellet conjectandi copia, haee muta sa- 
crorum disdplina in ntillo aiko vesligio quam in 
animi noticme poisdta, neque um capi neque ob- 
solescere potuit, sed novum sibi subinde ingenium 
induens, una cutti hominum aetalibus gradatim 
maturuit et seculorum ultro dtroque commean- 
tium vidssitudines pari gressu consequuta est. 
His expositis, quid mysteriis pretii statuendum 
sit, facile perspicitur. Si ad pi^tis virtutisque 
omnis studium refert, ut honunes aiiqusoido ali- 
quantulum fleant, tremant, stupeant, non infitior^ 
multos^ quos ratio non posset ad deorum metum 
et religionem adducere, sacrificalis apparatus pom- 
pa et splendore, ut deos revererentur, adductos 
esse. Item, si nuUa fabula tam inepta est, quae 
non aliquo sapientiae fuco circumlini posi^t, con- 



ELBUjS^NIA. 147 

cedo, ea, qmie w mysterito Ijr^reiitiir, ad do- 
cepidum tantp ^bt^riora f^issfd^ q«o pkis auctorita- 
tis ad credendum at^xient Sed haec utilita^ si 
ex yero aestimetur, perexigiia fuit ob e^m caur 
amy qfism aciefittissiuie explieuit Diouysius in. 
Acehaeol. L. H. 20. 277. ra fih^ t&v 'Eklrjyixwr 
fwS-foy dyad^a /uxQa re iarl xat ov noXkavg ^v- 
vafisvu .wfeXuv, aXXa jwvor %ovg i^rjTaxozagj cSy 
mxa yh^avrai' andvioi iT elalv oi iiieT€ihj(p6reg 
xavxrig zijg (pkloao^>iag. Negue solum rarum est 
boc genus, sed potius istias jiapientiae, quae uni- 
ctiique domi nascitur, minime indigum. 

§. 19. 

Haec invmta est a^nobis unica ratio, qua 
Clementis testimomum, mysteriis majusculis nul- 
lam institutionis speciem reUnquenlis, condlietur 
cum eorum auctoritate, qui initiatos ad rerum 
ma^Mmarum scientiam pervenisse confirmant Hi 
eqim de conje«turis loquuntur, quas sacrorum 
spectatores ex suo quisque sensu faciebant; ilie 
epoptas de rebus divinis dedita opera edoctos 
foisae negat; et recte quid^. Nam quae Hiero* 
phmtae CeKycesque saeris aut pcaefabantur aut 
acdnebaut, pluriimim fortasse ad commovendos 
audi^ntium aiuiiios valebant^ ad erudiendos nihil, 
multoqi^iii^igis vete^es errores confirmabant quam 
tollebant, quippe cum deorum dearumque invoca- 
tione conjuncta. Praeterea si quid vel publice 
vel privatim a sacerdotibus edictum est, id vel 

10 * 



148 LIBER PRIMUS. 

hi j>i^aeceptis positum erat, quibn» Jnitidndi ad 
sacFa praeparabantur, vel in ilKs ikQolg Xoyotgy 
quorum iii perceptione eruditionis hieratieae sum- 
itift d^ti^bat. De his pdmo loco disseram. 

Veteres sacetdotes advenis sacrorum, qilae obi- 
rent, caussas, ritus et primos auctores sdiscitanti- 
bus, haud gravate respondisse, e mukis Herodoti 
et Pausaniae lods cognoscitur [*], qiw quae de hoc 
genere vel a sacerdotibus vel ab aliis accepit, t« 
Uyofuva inl xdlg ^(fofieroig sive sg ta d^f^tva 
vocat n. 37. 3. IIL 22. 2.n et t^v Xsyoinsrnv 
in avxolg alriav I. 24. interdum etiam h^ovg Xo- 
yovgy ut n. 13. i(p orm de ovro) vofiil^ovaiVj ie- 
()6g sariv airtoTg Xoyog, et VIII. 15. xvafiov i(p 
oroy firi xa0^a()dv elvav vofiiCovaiv banQioVj lortv 
l€()dg en avr& loyog. Itemque alii; Lucianus de 
Dea Syr. IV. 88. Ev^amriv ^^oivixeg r«J vticp eri- 
firiaavro zal Xoyov Iqov en avrfj ele^av ,ort iov- 
aav xalriv 6 Zevg eno&ee etc et c. XV. 97. eari 
xal aUog loyog l()dg ori "^Arrrjg AvSog fiev erjv, 
nQdirog (fe ra oQyia ra eg ""Peav edida^aro. Aelia- 
nus H. An. XII. c. 30. en^^ovaiv ol enix(o()ioc ko- 
yov leQoV "^'HQa fiera ydfiovg rov Jiog evrav&a 
dneXovaaro. Est tamm latior hujus nominis usus, 
omnisque de rebus divinis sermo mythicus et phi- 
losophicus sic dicitur« Synesius de Insomn. p^ 140. 
A. rovro a^a al xaXovfjtevat neX^ai, ag ""HQaxXea 
dvarXrjvaL vfivovaiv leQol Xoyoi. Heliodorus Vn. 

[a] Herodo. II. 53. et S6. Paus. Vm. 37. 3. I. 22. X. 4. 

[aa] AHter Synesiua de Insonin. p. 139. A. xu^oQfiov fiiyKfroy 
fiiqos rj xtt&ccQTixrj ^ovXriaig' tavtn yaq OQiyei' ' xetQa xa dQOt/iiercc xal 
Xeyofiera, ubi sermo est de relsTri y.ad-aQUxy. 



BLi:U8lNlA, 140 

11. 275. Cor;. vor .AtPQPza x^^iQWta^ sv^rjfiovvrag 
hmfAneiVy cog Trjg^ /SsXtlopo^s fistBtXrixota, p S^elog 
ml i6()dg /m()€yyv^ T/^yo^; .disputationeiil de sa-. 
pieatia dm m vocsft j^^iimis de IJ9. P^nt* HI. 10. 
361. de afflatu diviao Ari^tid.de Paraphth. T. n. 
392. de religiombus Philosti^. T. Ap. V. 43. 248. 
Jamblich, V.. P. 32. 215. 'Sod praecipue secretiores 
sacroraiu causas sic appeHatasi esse, Luciaaui^ 
aigiuficat, de dea l^yria molta dici narrans: noX- 
hl Xoyoi iXijropTa , ot n$iv, ipol, ot Si ifj^pavisg, 
ol &s zd(fTd /iivSw^m t^ XI. 93. Et Piutar- 
chusy cuF vSacwdotes.Aegypti^rum piscibus absti- 
Q^uit, dupliqem ab Ws' Jlo/ay afferri ait, tov fitv 
k(f6v.x^l]m^iifmvy omfa^tn&fixolQTi^ifl^OaLifidog xal 
Tv(p3vQg lyffdoa&^dVfJiJh^ig^^Tdr i^« efi^yapfj xal tiqo^ 
xsiffoy de: &. VII. pi :109-t£ jQuamquam trivijdes 
qqoque /abuliie mac^h^i^tiotM» . aljiqua ad illam re- 
coniditae sapient$ae sp^cieHaiotr^d^uci.pot^aut, sic- 
ot NicephpH adnt<^^o (^tjeiidit ad Syn. 390. A. 
kfol l6yoi, .olr^oxQJipi^g[^fisv fmStixolj ovtsg Ss fiv- 
cfUKol Ha$'^siQT(Qoi\ot.fisv j^Off fivd^oX EvifVOiS^sa 
^QXovat.V^doHhv: iniokmf^kv iX^\ ^Himxl^Tl xal . sm- 
(f(^sip rag . mtaviag nsi^fagi t ;«!ci\ apdyxag' ot ,^e fjuv- 
OTixol loy.Qi dvaywyixmg dvanTvaaovTs^. Tq Isyo- 
iisva iip ¥tsQay cpsQova^i rc^, Hi autem fivOTt^ 
'^t loyoi versabantur iofsdiulaiium interpretatioiie 
vel mpraU yel natuirali^ quam fabulosae harratio- 
ni oppotdt Servius ad Aen: VI. 295. Acherun- 
ta vult quasi de imo nasci Tartaro; hu- 
jus aestuaria Stygem creare, de Styge 
autem nasci Cocytum. Et haec est my- 



150 LIBER PRIMUS. 

thologia. Nam physiologia hoc habet, 
quia qui caret gaudio sine dubio tristis 
est, tristitia auteni vicina luctui est 
Similiter^ Artemidorus U. 38. 222. (139.) my- 
sterJbruAi Aegypdoruln Xo/ov (pvmx6v aliud signi- 
ikare dicit qtiikm xQi^ fiv&ixor xat rdr xarct r^ 
iaioQlav* physicae i^iionis ipse exemplum prae- 
bens L 44. p. 66. (4!.) ildov iv Kblhfpni 'EQfiov 
aj^alfitt^ ov$h^ ^hlo ^' tMdiov ^ei^rjfiiovppfifiivov 
loytp tivl q)vaix(B' qui nihil diversos fuisse vidc^ 
tur ab illo, quem Diodorus reddit L S& rd fi6- 
Qiov rd Tffg yhviaex^g aXxiov rifina&ah coQ ctv vna^" 
XoV d^x^yovov rtjg twv ^tAmv ip^eayg* ideilique, 
quia non omnibus patdbat, mysticus did poterat 
Nec tamen minus recte Scholiasta Pind. Isthm. 
Vn. 3. phylricum a mystico dicftihgidt: na^^c^ 
JijfiTltQog ejns tbv Jt6vvaw xatA fiip tdv fjkvati' 
xov X6yov 8ti napeSgevH aidt^ 6 in HsQae^^vrig 
yeyev(bs ZaYQti>g Ji6vva6g' xa%A ^€ tbp ^vaixoV) 
mud^ tji i?]^^ '^90H>Jl> ^ dvdxdtai tfi Ji^fitjtQh 
naQenBtott 17 to€ otvdv X^V^^S' qwM {^hysica patiD 
ab Euriplde explicata est in Bacdi. ^72. f'] my- 
stica autem illa eadem est mythka de numinum 

[*>] Plutarch. in Comm. ad Arat. VlL 818. ot naXatol toy Mw- 
aov TTj /Ir^^^i avyxu^^iiQioaCiif th yoyifioi^ tfjs vy^otratos tdyisiQfifr 
voi, unde etiam nomen Bionysi derivatur ab Aridtodemo ap. Etym. 
M. 8. JiofWifo^, qui cdgnatioA^ tetlbordiii iaui^ B^fttQy x^fiog, vtos 
(fuo , fundo , refuto , humof) nititur et communi Teterum opinione in 
humore ptocr^andi tiAi in^ito^ r. Btym. 8. lAQOfjy, Menag. Amoenn. 
Jur. ni. 10. Pro 'avyxa^iiQOMHfy olijal plaeebat ai/ypca^£iSQV0ctyy quod 
multo frequentius. Plutarch. Conjug. Praec. 1. 411. ^T. Vll. ol Tta" 
Xaiol T j litfiQodtfri thv ^EQfS^ avymMpvinty, Bio Chr. Or. XII. S7S. 
'EQuijy t^ Jipyvatp avvx. Heliodor. V. 26, 194. Julian. Or. IV. 150. 
sed Plnt. Symp. Init. roy vaQdipea f# ^^ avyxa9i€Qoiai, CSc^ K D. 
II. 54. Liber, quem nostri majores cum Cerere et Libera 
consecrarunt ^ 



B 1« £ U 8 I N I A. 151 

my^ceraiDOi, Carerts et Zagi^eiy consortio. Ad hoc 
m^eum genus pertiiier^ vid^r etiam ille Dy- 
iwaearuin dn6^§iftQ$ Uyog de Cybelae et Attinis 
GQBiiiiereiis et lnctiioso pueri a sua interemti casu 
Paiuan. YIL 17. $, qvem sine dubio raarravit 
Neantltes in libro de Teleti^ eo loco, quo suum 
£usinQra memofabiiia eoU«git Atfaen. IX 376. A. 
nam Haipoispatio, de Attiue ubi loquitur, addit: 
HvatixdiG o koyog' ra ^b neffl avxdr dB$TilmcB 
NidrShjG^ Cur MercwiA aries apponatur, Pausa- 
mas varie espUcari scrilnit tum ab aliis tmn ta 
Bheae mystcriis: toi/ hf reUtf} MTjtQQg inl ^EQfij] 
hff&fjuvQy kofw huaxdfuifQg ov leyio 11. 4. quod 
nesdo m pudore ma^is quam religione prohibi- 
tus sit ipEieefe. Nam die:ariete perturpis fabula in 
aaoris magnM Matiis leviilgsita est, m &(fa otto- 
and^ag o 2siig tov K^um tovg Si§vpm)g ty fuOQig 
B^iips teig xohioig tf}gJt}QVG etc. Clem. Adm. p- 11. 
A. ubi lortasse Merourii ministerium omissum est 
Falsa enrte videtur Hieronymi Aleandri opinio in 
Tab. Hel. p. 744. T. V. Graev. fabulae a Pausa- 
ma aUatae Batuf alem snbesse r^tira^ arietem- ' 
que tempus dmotare vwnum, quo );empore quia 
oves^ tondeantur, Mercurium arietis tutorem et 
omnii» lanffidi auctorem prodi. Atq^ haec in- 
terpretatio, qiNie jam obsoleta videbatur, nuper 
recaluit. Si \exo Pausanias ita smsisset, quum 
libram secundum inchoaret, qumnodo tandem illa 
scribere potuit YIIL 8. quU>us fabulam de Satur- 
Qi errore pullum pro Jove devorantis exeusat: 
TovTQig syio tQig loyQig aqxof^^og tfjg avyyQa(p^g 



152 L4BBR- PRliftUS. 

adri&ei&g eWjLtov TtXsoVy ig &i' rct ^J^Ted^un^ nQO^lt^ 
XvS-wg' n^ovoiav ne^l avrSv toiavSe ilAfji^aviyVy 
'EkXrivwv r6i)g vo/Mi^Ofievovg Oo^ovg Si alviyfi^w 
xal ovxsr Ix rov ev&eog \ IsyBtr rovg idj^vg' fni 
locus impriinis mmnorabilis' vel ob eam causam 
quod hinc p^t Hierophaiitas Eleusinios ad liai^c 
aenjgmatum et aHegoriarum div^ticuia omnino 
non confugisse; namPeriegeta noster, qmm At- 
tica scriberet, mysteriorilm jam consors factns ta- 
men ab llla cogitatiobe longe aberat Alitoum 
aiitem sacronmi pmefeMod indiibitatiim e8t horri- 
dutis^xmaJoruQd fabulis et ^rimoniis haee «ymbo- 
licae in^rpretationis spl^a applicuisse, primum 
parce, ut videtur, reBtricte^, post^autem aper- 
tius. Illi guidem Aegyptiovum uQot ^Syoiy quw 
Herodotus coramemMat, mm quidem sententia 
non alte e philosophia i^d ex historia deorum 
repetiiti sunt. Jion fis^ov ex^t ro alSotor 6 Jto- 
vv(5og -^ eart Xoyog mgt avrbv t()6g^ lej^OfievogTL 
48. quein ad Osiridk laniadonem ^pectlUBse aiio- 
rum testimoniis consl^t. Necminus ilte de festo- 
rum igtiium causis H. 62. Ea^ue re He»doti», 
quae de cerimoniaerum argumentis aceepit^ dnfjyri- 
fiara appellat tanquam in expositione rermn ge- 
starum posiCa H. S.\f] Postea antem eviieseente 
fabularum fide causis mythicis solmtitutae sunt 
naturales, verumque dixit mendadssiihus au<ltory 
Phila Bybl. ap. J^eb.I. M. ol vswrmot^ r&vU- 
(foXoyuiv dXXrjyoQtag ^^i^ fiv&ovg ini)v^(J^vtsg xai 
roXg xo0fitxoXg naSrjfiaot avyyevstav nXa(pdfuv6i 

[c] V. Locella ad Xenopb. Bph. p. 279. 



BLEUSINIA. 153 

imtiri^iA xatiatTidw, et p. 44. B. tovg naiai(WQ 
x&l nQeitovg ta tuqI S^wv avptfiaafiipovg fa/Ser 
ilg (pvaixag dvaipi^eiv tQonoXoyiagy itirjS^ aiilijyo- 
^lv Toifg nsQL S^^wv fiv&ovg. Sic eniia credi .par 
Mf >ieteres et priscas gentes deos . finxissei ut 
spede eorporia i£a vitae actu sibi simileisi iisdem-^ 
que fortunae casibus subjeotos, hae(: autem alLe-v 
gorica fomenta, quibus moUitae crudae J&bulaa 
sanescerent, tum esse asdta,. quum de decKuHi; 
Httmine ac mente reotius sentire , coe|M«isent^ nec 
tanien aco€f)tafii ab uUiinis majorum religioflies 
damnare auilerent ^ Ex qua divbrsarilm ratioiMiiiif 
concertalSone natae subI; ilIaer<qfioquej d'e ra^riA 
niyfsAids" hierbldgiae, quas si qute..eK'meraeiS')M^ 
erosanotae atotiquita^ fo|rtibiis Imualafi^pul^t^inoii^ 
infideo; mihiiquidem memo¥a|qM<fndetmr/. rl* 
E^eusiniorum mdnimeBCis , aUperab^ laemotia c\i- 
josdam sive 'iiympKae sive dto^^ Daitae, q^^m 
quidam Eleusinis, alut bnmari m^itrfemv^ atUyVe- 
Aerebi aut Junonem aat Cererem. atut Pro^er^ 
pinam' aut Proserpinae cwtodtena^ e^ cppj^t^->i 
bant De h^c igHur Aeliuis Dioti};^us^ dp. CUistath. 
p. 648. 40. ol neQv taXetag xal fivatJ^Qia r^v v/Qav 
omW JalQav dvQf^aCovai[% qud ^iomine (pt m(jl 

[^] Mirabile eH Bacerdotalia disciplinae a^bitrium , (]Uod Eu^ta- 
tlrii» addit: cFio xaijnlffBity t§ jdfifirff^t m{iA(Covaty\S^at^ yhfy ^v*i- 
To» avt^ ov ndQsatiy tj rijg ^lrjf^rjtqog IfQtia xal oifSh rtov j^iU^^i- 
w yeveadm avTtp^ ornov. qviHvf Y aksitis^ Jlarp* p!.yJ7. atljun|rit ^t^- 
▼n notam ad Aon. IV.. V.. 68. i%«Min £l«.u&i^« >.#acram CererU 
Ht, templum Junoois olauditur; item qusUgi. JujjlouI ELcp^ 
sine fit, templum Cereris Hclauditur,^n€.c sacerdoti Ju- 
Qonis licet gu»t>are., uhde Cereri ^\X Hb^tu^n^ liiulc ValtJ- 
rius colligit , biine q^(>qiie Dairae 0«^»^. pro vJuuone acccpisise. Ilis 
I Me, quod Plutarcbus norrat De Y)mA^> dtf^^ Euaeb. III. 1. 83. Bac- 
cW et Junoius sacerdotes se invicem non salutare. Quorum omnium 



154 LIBRR PRIMU8. 

tsX. X. fivar.) significari vidratur StesimbrotuB, 
Neanthes aliique qiii de mysteriis acripsenmt, ri- 
tusque et nomina intarpretari conati sunt['']. 
Aliud hujus phyaicae interpretationis exemphim 
praebet Theodoreti» in L. L Therap. p. 412. T. 
IV. Sdiuhs. tov U^oq>avtix6y liyoy oix aTictrteg 
Ikmifir^ diX S fdv tioWq oixilos tct .^Qsifuya i9^£qh 
.^it, ol &s y$ TiQogayo^evofuvoi Uqsis ti$f t&u o(h 
Yimr imtskoOai S-safMhy, 6 &$ U(fQq>dvttig fmvog 
oWe w&v piyrofiSvwr tdp X6yov xat olg ar ioxi- 
fiaoji, f^vH. pvivatim seilieet, ut tterifiadi GMsd 
barbwique Hwodoto, Diodoro atqw Pausaniae 
cerimoniarutt cousas reddere soliiki tunt Haec 
v^o interpretamenta ex aomianni AU^orttarutti 
Bcrtttario dc^UQAm fbisse, sufa|«tum jdi ipsa Thco- 
doreto exemphiw docet: xal tti JTQUmog Jiorv- 
aov xcA "^fQoSivijg vld^^ Xaaai t&r tavta pMfjuuti- 
fiBrwr tV9^4g' dr^ 8tov di rouraiv irofid^etai xal 
OfiixQw ye ortc irtiSnai fi^Quyr hftBtafihmr xai 
fisyiatory S tdSr fwaaQ&r fwattjQlwr UQoipdmsttg 
Iniatatai xal si t^g Utiqog toXg irayeai /iifikioig 
irhvxe. Tl]r yStQ l4<pqodltTfr '^dorfjr drofuxl^ortBg, 

fides sit penes aactores. Si illa vera eflsent, quomodo Phanodemus, 
homo Atticus, Dairam pro Cerere habere potuit? si Mc errayit, qms 
pro Pherecyde spondebit? Nescio an huc referri possit Hesychii glos- 
sa: jdueXa (post /1u,rfi6V) *£lxBixyov ^vy^fi^ md ^fitiTQos» Pamanias 
certe I. 88. Eleu^nis parentea perhibet Mfircorium et Dairam Ooeaid 
filiam. ' ^ 

[«] Alio BeBsn, ot nsQl riiff wilttns tpwfi yaQd^xotpoQOi^ fj^r^ 
noXlo^y paxxoi Si ts tmvqo^ ClemeM I. 872. ffic enim ipsi teletarum 
auctores significantur, ut ap. Jamblich. Protr. VIII. 184. Us ar ik 
tavra plinan^ otoiro eiSat/Aoy Blyaiy ok nQtSroy eMfg q>vau avyf- 
atafiey^ xa^nsQ (paaly ol tas tsXetag Xiyoyus, Ssn&Q iiy inl ttfiot' 
q((^ navteg. Tovto yiiQ S-sioy ol aQXtt*6TiQoi> Ifyowfif th (payai dt- 
doyai Tijy ^vxrjy ttfjtnfQiay etc quo nomine Orpheus significatur. v. L. 

ra. p. ni. c. 8. 



£ L B U 8 I N I A. 155 

tiy di /ft6waov fiidriv npogayo^^vovteg , td l| 
afupirtBQwv dnorelo^fuvov IlQicmov ixdXe<Hxv. Qttod 
ne qiifa» Theodoreti auetoritate param imiiilMm 
^t, addam Heliodori teslimoniam IX. 9. 30a* 
rmrtl fdv ^tifzoaie^ovtn' n^dg ^e rohg fi^datag ^latv 
T^ T^y xccl "Oat^tv t6v NeZXov xeirr<xyyellov<H[% 
th n^dyfiata totg dv6fjtaat fittaXa(i6vteg , cujus 
verbi potestatem dectorat Joh. Diaoomis ad He- 
siod. T. 381. p. 473. t^ aeJnjnp/ ^Exdtrpf n^ga- 
YO(fivet VUalodog* tot&Otov ydf} to fietah]nttx6v eU 
iog toi) X^yoi)" xHl ^0^(pei>g tor ^ltoy Zijva n^og- 
ayo^et xal IT&va. A^ftte hmic fUtaXrpittxov t^6- 
nor mysterfii; |^«pde assignftri, supra ostendimuB. 

§•20. 

Qumn s^o amem Oined iUam allegoricae 
imerpi^etatiofiis viam ingressi i^t, a Wolio Pro- 
tegg^ CLSl. suminMim demonstratum est. Thea- 
gefies emm, Gdml^yMie aequalis, primus, ut dici* 
Mr^ iti Hom^iiiS fabolis duplex allegoriarum ge- 
nus, rtliicum atque physicum, sibi ihvenisse visus 
est) deorumque nominibus partim elementa natu- 
rae partim animi affectus humani significari pro- 
Qiinciavit v. Schol. Yen» XX. 67. Id autem tan- ' 
tum abfuit ut ab omnibus redperetur^ nedum a 

[f] Platarchus de Is. 32. non sacerdotibiis hanc tribnit sententiam 
wd Torff <piXo(SO(p(6r6Q6v ti XiyHV <Soxovai. Tertim sacerdotes quoque 
luuic Tiam triviBse Piotiniui testatiir, q«d Jovem intdkctnm, Venerem 
IotIb animam interpretatns , hos ad lestinioninm dtat: fiaQTVQOvrmv 
ty ^V hqiiov ta xal &ioX6v<aVy o% fi^ Tttinhv "Hqav xt^ ^AffQoSi" 
ty ayovai xcti r6v T^ff lifpQooitrig atftiQa "HQag XiyovOt Knn. III. L. 
V. c. 8. 298. D. qnod testimonium si nnicum csset , nihii vaieret. 



158 I^IBBR PRIMU8. 

Tovto ^s eanv, ori TQia ylv^txu s§ oah^s, %d $vlO' 
yiZ^dxti [•], rb kiysiv xak&s xal ro dQd-&s nffcat' 
<t€iv' sive, ut Tzetzes ad Lyc. 519. iki ^cma J^- 
/loxQitov TQia tavxa xa^iSljnaiy /iovXeveiv xaX&s» 
XQivety dg&(3s9 nffdvtuv Sixai(Ds\^^ Quibus omni- 
bus evindliur, hanc commentaiidi rationem pri- 
mum Hommcis carminibus adhibitam, deinde ea 
fionsilio siisceptam «sse ut divjni poetajs dicta ad 
utiiilatem lagentium et ad jMileri, vcri, honesti 
pmeoepta a phih>so|^us bcadita accommodaii pos- 
sent Eoqw artifieio nestci etiam Homiletae ex 
iifldmi saeriuB acr%»tttnHi locis alias atque alias 
Mubmtias sive, ut propdo ttomine utar, appUea- 
tiones elicere solent, ad ^ocendum perinde utiles, 
sed quas ab auctoiibus v^m co^tatione cra(i|^e- 
heiisas ftiisae haud lurarc awleairt [^. Neqpie ve- 
teres" aUegoriatum suicteves veri pericuhim m se 
recepisse prtBMni ipskis Juliiini, grafAod ai^irta- 

[e] Eodtsm Titio laborat Suidas s. Jr}fi6xQitog y sed Moschopulns 
jti(. Att. 8.^ h. T. reete ev koyfCsad^ui* 

[f ] Cf. Orion. Btym. p. 155. Sdiol. Ven. O. 39. sed priorem ra- 
tionem confirmat Xenophon Cyneg. H. 1. qui yenationis commoda ad 
uniTersam naidiCar refereBs, kujus tres fftdt partes: ^b ml^ vo&if 
xal Xiyuy xul nqaituv^ quam formulam in quotidiano quoqne usu de 
rebus sacris profanisque Tig^uisse apparet ex Menandri Fragm. p. 168. 
et duobus alus Xenophontis locis, a Meinekio designatis. Adde Philen. 
de Somn. p. 1133. A. tayadhv cfvfinifpvx€ tQial tolg avayxaiotatoig 
fiiqiaiy xa^Cuy atiuatiy X^^^^ y ^^ ^ tou j^iayoCijf y X6yfp, n^tt$€- 
Ciy , imi^ri %a xaXa xaX fpQorfTv xal liyuv xa\ noulv &yayxatoy^ 
Proculus in Ciut. p. 48. xata taxnr^y 9cal noattOfiey 6Q&iSg nolla 
xaX iivcupd^yy6fiB&ia €vat6x«i>g ^ poovfiev intfi6X(ogj oloy waqog 
fiivtot nQdStov ininvevey fiiya daCfjLioy, Quis non agnoscit Home- 
licum yersum Od. XIX. 138. ipaqog fjiiv f^oi ngmoy iyiny^vae (pQcal 
^aCfmy^ 

[ff] Hildebert Ep. XY. p. 182. T. XIII. Bign. licet undique 
proficere ac docere; omnia fere mysticos afferunt in- 
tellectus et facile est ex qualibet re morum figurare 
yenustatem. 



ELBU8INIA. 150 

toris, confessione patefit Or. n. 74. D. n6^^(o&$p 

SXxorteg xal (iia'C6fi8roi rag &fiOi6Tijm9 xa&am^ 

oi rovg fiv&ovg e^tiyo^^fieyoi r&v nonitSy xal dvar- 

Xvoyteg ig k6yovg m&avoifg xal iy&sx^P^^^ '^^ 

nlaafwxa sx fiixQag ndw rijg vnovoiag o^fu&fu^ 

voi xal dfiv^Q&g Xiav naQala(i6vrBg rdg d^x^ 

neiQwvrai SvfinsiS-siv ^ (og S^ ravta ys avrd ixBi-- 

vmv i&€X6vrtov' tnm confinnatur CScermiis, S^ne- 

cae, Plutarchi judidis et speoiniflibus ipssi. 

Nranne serio quisqnam a:e<ttdit, quod Sdioliastae 

narrant Od. D. 102. Homeruai s«b imagHW Fene- 

topes texentis et texta resolventis dialeotorum ar« 

tem descripsisse, cac ut. licia pvaenissas signifi- 

c^, staminis ad subtemen connexus condwio* 

nem, faculae, qoas iila operi semiperfed:o admo- 

vet^ lumina ratmnfiBi? Niim Tiiemistius^ homo so- 

iNrius, ex animi sententia scripsit Or. XIIL 170. 

A. excetn^ illas, ^bus Hercides infaw coUucta* 

tos €St, veorrjra et atna^x^^ sigii^Mare? HnjiUh 

modi extant paene innumerabiMa &me^ ethioa 

et physiologica, primmn antiquonim Sophista- 

rum[^]9 tum C}nnicorum[''] et Btoicomm^ postremo 

[S] Y. Nitzsch. ad Jonu Prokgg. p. 9. 

1^] Antisthenem ex historia fahulari exempla Tirtotum et vitionmi 
dnxiflBe certom est Prod. in Alcib. p. 98* Creuz. o HytioHvovg 
^HoaxXrjg liyst mqC n^^o; vtavCaxov naqa XsCqtuyi tqBipOfiivov^ 
Plutarch. de Vit. Pud. c 18. p. 184. T. X. o "Avti^iviog (sic) ^Hqa- 
tkijs naqyvu roTg naial fAti^ivl x^^Q^^^ inatyovyti axnovg. Julian. Or. - 



IHogene nominatos, Calchas, Proteusy 
tnurtasse yidentur. ▼. Schol. Lips. ad IL O. 12S. Schol. Ven. ei Vict. 
ad !ff. 65. et Buttmann. ad SchoL Ambros. p. 561. Quid autem se- 
qontos fuerit ex eo judicari potest, quod Hom^rum alia ^axa ddlaVy 
aha vero xaxa aXri&eiav dixisse statuit. v. Dio Chr. Or. III. 275. 



160 LIBBR PRIMUS. 

Rlietoruin [^] partim ad docendum parthn ad ob- 
lectandum cpmposita, partim etiam studii et com- 
mentationis fcausa. Proinde nihil aeque stultum 
quam in intei*pretandis antiquitatis monimentis 
oos sequi duces, qui consulto via excedimt et di- 
verticula accommodationum- quaerunt. 

Qui vero priscos poetas de rebus divinjs ni- 
hil nisi quod doctrina et latiii praeacriberet, sen- 
sisse judicarunt, tamen £a^bm coacti sunt, eas 
multa dixisse, quae utrique repugnare viderentur* 
Id autem eo accidiflse/ quod communem dicradi 
formam Bec[ui detrectassent Qua de re studioat 
disputat Clenieiis eo loco, quo jam saepius usi 
sumus: Hdvzeg ol S-soXoyi/jaavrsg r^ aXrid-Biav 
ixlviYfiaai xal fietaipoQatg xal roiovroig rQOJtoig 
naQoSB^wxaai' idqu« exemplis undique collatis 
confirmare conatur primum Orphei, tum Ho- 
meri ipsiiis Hesiodique, dein Pherecydae, Py- 
tfiagorae, Heraditi, Empedoclis, usque ad iUas 
Sphinges Alezandanas, Euphorlonem et Lycophro- 
nem, quos omnes de indmtria sic scripsissey ut 
aliud dicere viderentur, aliud intellig^ent Idem- 
que Plutari^us affirmat, veteres decreta sua my- 
this et griphis implicuisse oTtwg ot fiev (piloao- 

quodque de diis idem sensit ovm Stoicis, mnltos populares esse nmim 
naturalem, v. Cic. N. P. I. 12. Neque Biogenes aiienus fuit ab hac 
interpretandi subtilitate , si Medeam non magica sed gymnastica arte 
corporibus luxurie magis quam senio fractis yigorem et sanitatem re- 
stituisse contendit Stob. Serm. XXIX. p. £07. 

[*] Hujus generis exenq)lum praebet Herciilis Ogmii fictor Lu- 
cianus, unde haec species etJiicae interpretatioms rhetorica did solet. 
y. Tzetz. Exeg. B. p. 28. et Ctiil. I. 36. ubi eandem fabulam primum 
mathematice, hoc est astrologice, explicat, deinde xath ^r(iQQttg. ^Bi- 
xmeQov, Didymus ad 11. I. 50. ot ^firoQiico^ kvomig (paaiy — ol <f^ 
ipiXoGOipmeQOv UKnmg etc. 



B L B U 8 l N I A. 161 

^wrtig f€ttd rryog ivfwvaiag 'ifwxctycfyovfuroi 
^av ^ijTwai re xetl evpiaxoHn rtjy ak/i&uav, ol ^s 
dfia^eTg fjiii ^unoff^ov&at rovjo^y wy ov dvyayta$ 
avymatr xal yetp iaxi Ttmg to fiiy di vmvoiag €nj- 
fJMiyofuv&y dyaotdv, to &i ^aviQvSg Uy6fievoy ev- 
zeleg de Hom. Poes. c 02. p. 113L Eaque quMi 
pablica fuit pmuaAio, in omni geaere scribendi 
id maxime raoeU^re quod longiMime sit a legen- 
tittm sensu et intelUgeirtia disjunotum. Quo nihii 
perveraius credi potuit Multa inesse in yeterum 
Htararum monimentis ad intelligwdum parum 
aperta eKperimur in levissima quaque causa. Sed 
optimiim quemque antiquorum scriptorum ope- 
ram dedisse ut obscore loquendo ingenia lectorum 
tar^eret, perspicuitatem auteiDd, quae est oratio- 
nis virtus primaria[''] sic, ut scopulum, vitasse, 
quis tandem ejusmodi argumentis credere adduca- 
tur, quibus Clemws. usus est? Qui de rebus in- 
cognitis tradiderunt haud prius dicta, novii voca*- 
bulia et figuris insolitis animi sensa expresserunt 
non quia nollrat paratis uti sed quia non pos- 
sent Multi apud aequales perspicue et popula- 
liter loqunti propter ipsam vetustatdm minus mi- 
misque intelliguntur. Et mter iltos ipsos, qui 
obscurius scripserant quam deberent et necesse 
erat, alius concisam brevitatem consectatus est, 
alius reconditae lectionis speciem affectavit, sa- 
.pientiiae nemo praeter eos qui, si dare dicerf 
quae sentirent voluissent, nikil sapere visi essent 

[k] Aristoteles Rhetor. III. 2. 311. o loyog, iay firi «TijZoa, ov 
noirfiu %h itxvtov H^yoy* 

11 



162 LIBER PRI4fU9. 

Yeram nen disputo, quam yana sit iHa opimo; 
patet ^iim; sed oste&do unde et quowqu^ pr^e- 
cta, et ad perversam antiquitatis interpr^tationem 
quantum in ea fiierit momenti. Etenim Initc pri- 
mum nattis est iile arcanae disdplinae ramnpculus, 
quo niMl apud veteres vulgdtius, nitril ad veri- 
tatem ievius infirixiius^. Ac prae ceteris Py- 
thagoreos antiquissimbs ntffrant inventa sua ita 
occultasse ut ab extranidls omnitio non possent 
penetrwi; quod eos non fecisse neque uilam sei- 
entiae partem in recessu hidliirisse, oertifiisimis ar- 
gumentis demonstravit Mein^ius. Tum Plato- 
Hem quoque thesauris ciecretioris doctrinae incu- 
basse volunt in AyQix(potg, ut dicunt^ S^Yfjutat, ve- 
lut defossae; quod quo fadliiis jSdeqi invenipet, 
composita est jUa ad Dionysium eplstola, tyranno 
digna, philosopho indlgnissima. cf. Ast Plato's 
Leben und Schriften p. 509, sq. Pbstreoio, 
ne qua Aristoteles a magistro defedss^ ticteretttr, 
duas con^arcinarunt aUas epistoias, tmaim Alexan- 
dri profanatam in vulgus philosophiam lanientan- 
tis, alteram Aristotelis ips|us ita se excusantis at 
prodendo niliil pro^tum esse dicat. v. Phitardi. 
V. Alex. c. Vn. ESque fabulae rursus liLud com- 
mentum con^utinatum est eorum, qui Aristotelan 
perhibent philosophiae operta in esoteridiit tractasse 
lectionibus, non quod vulgus ea neque posset ca- 
pwe neqne omnmo deskieiraret, sed ne cum plu- 
ribus communicata evilescerent. Quo nihil a plu- 
losophorum nomine et munere magis alienum, 
qui si fieri posset, omnes homines ad veritatis 



£ L B U S I N I A. 163 

(9gniti#iieiii traducere cuperent; ac ne didtur 
qoideiA illud a veteribus audioribus^ quorum te- 
stimonia Patricius Di«sert Perip. t- VI. p. 63. 
T. l. Qt Buhlius in Comment. de Lihr^ Esot. et 
£xot produxerunt, sed longe aliud quiddani, 
Aristotelrai idem fedsse, quod rhetores alia* 
ramqne artium professores factitarunt et etiam- 
n\m hodiiB faciunl; muUi, ut aliis scholis curio- 
S08 condoeefaciant, aliis interioribus eos, qui to- 
taiQ,iirtem penitns perdiscere cupiuat[^}. Secundo 
ex hoc &mtf mianavit illa affiectatae ohscuritatis 
suspido in darissimos quosque scriptores coUata, 
fiQnun plurimos enumerat Clem^is; nec paucos 
omisit Nam et Skilonem nonnulli leges ex indu- 
stria ambigue perplexeque scripsisse existimarunt, 
r^blioae^caufia, quo major esset interpretantium 
aiict^tas Plutarch. Y. Sol. a XYIIL itidem ut 
BoniaBi quidam auctores illas legis acfioiies for- 
mlasque a patriciis, ut in jure legum prin- 
cipes essent civitatis interpretes, flctas 
occnllatasque dkunt, contra quos disputat Luza- 
dus in Observatt Apolog. {nto Juriseonsult Ao- 
manis. Eandem de Hippocrate esse opinionem 
testatur Erotianus Prooem: p. 4. tos emii^^evaey 
aaacpris q)avrivav xal ^i& roi)TO dvaxBX(o^Tlxvias[^] 
^offfimi JJ^ews anov&dam. Item de Ttiucydide 
Marcdlinus §. 35. p. 328- Popp. daacpdis i^^yn 6 
«y^ bikijdesj IVa fi^ naaiv eXri (iardsrfi^^s ev- 

P] Cf. Gell. N. A. XX. 5. Sueton. de clar. Gramm. c. IV. Crc- 
. wUlus The*tf. Rhet. L. IV. c 4. 

, [^] ^Avaxextogrixotw fiiflCtnv — tovriatiy anoxQV(p(ov Suid. s. 
^w. et "Ena(pQoSitog. 

11 * 



164 LIBBR PRIMU8. 

teX^^S (falvrpca^ aXXk ro7g Xiav aoq>o7g. De Ari- 
Btotele multi sed brevissime Chalcidius iii Tim. 
c CCCXX. 394. Fabric. juxta dicentem fit 
obscuritas, quum velstudio dataque ^pe- 
ra dogma suum velat auctor, ut fecerunt 
Aristoteles et Heraclitus, vel imbecilli- 
tate sermonis. Ita quidquid aut subtilius ex- 
cogitatum aut artifidosius enuntiatum, quam ut 
semisomnes intelligere possint, id illi in fratidem 
et firustrationem lectorum simplidorum coitiposi- 
tum esse volunt Quod vero huic opinioni proxi- 
mum et consequens erat, ut eos, quos eadem in 
scribendo ratione usos esse putarent, eodem mo^ 
do interpretarentur, id quidem |ion fecerunt ne- 
que Thucydidem sub specie belli Peloponnesiaci 
ftliud quid quam quod omnes intelligunt, tradidisse 
suspicati sunt; quin ne Lycophronem quidem. 
Cui*? Quia tota allegoriae suspicio non ex ipsis 
scriptoribus neque ex propria quadam verbonim 
et sententiarum cenlbrmatione ducta sed extrin- 
secus illata est, et quia omnino illi non quid 
quisque veterum dixerit, sed quid senserit, quid 
tadte in animo volutaverit, ex ea, quam de poe- 
tis antiquis praesumtam habebant, sapientiae opi- 
nione conjectare conati sunt 

Yideairt igitur symbolicarum interpretatio- 
nium oipitores, quos duces sequantur, similesne 
nostrorum interpretum qui quid cujusque scripto- 
ris aetas, quid genus scribendi, quid operis ratio 
nigat, ponderare solent^ an de hoc uno soUid- 
tos ne quid impie abHomero dictum inveniatur^ 



B L B U 8 I N I A. 105 

ne qttkl «ioe nticnie effutitiiiii, itaque contca ve- 
ritat^ obstinatosy ut quae interpretando ad suum 
arbitiidm revocare nequeant, nmtanda le<^itne 
adaltareirt. Id si probaturi non sunt, desinant 
and^s AIleg;oretas testificari atque eonun aucto-* 
ritate se defendere, quorum rationes rejicere coa- 
cti sunt Deinde etiam seeum deliberent, sacrae 
smpturae int^pretes mysticos a^ sequi suBtineant, 
qoi tam oumiiNis in rebus Graecorum similes 
fiiere, tum eadmi obscuritatis calumnia usi sunt, 
adhibito sibi Christi praecepto margaritas pords 
projid vetantia[''] proxime atque iili Platonis au- 
ctoritate abusi Bunt: jLiii xa&aQ(p yct^ xaO^Qov 
l^mma&ai /iii ad &efiir^ fj. Postremo animum 
Be iiiducatnt ieri posse ut ambiguitate nominum 
qnenqaam mediocriter peritom failant Nam si 
(ut veteres faciunt saepissime) allegoricum sive 
symbolicnm Jd nominant^ quod est a publicapro- 
pria^e dicetodi ratione aversum, item, si poetas 
antiquos rebus stasu ; oaientibus actum quendam 
et animos dedisse tontendunt, id tantum abest 
ut in^gnemus, ut omnino arCan sine his rebus 
constare negemUs. Sed iliud magnopero dqpveca- 
mar, ne sub hoc poetieae interpretatioms titulo, 
qoidqiiid resupinis et tecita spectantibus. m cogi- 
tattonem venire solet, Homero incttlcent,, neve 
eom poetam, quem sapientissimum videri volunt, 

[■] Phot BibL CCXXX. p. 409. de BIi1<m^: ff|y itampuw ini^ 
^9ig ncQifiaXXexai y «f ay fjkri pfprikotg t« Svmx tlxd-ita eXn xal ol 
fmyoQiTai Tocc x^9^^ TtqoxBlfiivoi y id qiiod Themistius dicH Or. 
XX. 2S5. (^\pai T^i' ifiXo^otpUaf ^U tkg tQioSovS" CoUegi plura te- 
>&Boida, sed vereor ne ab ms, qui de disdplina arcana scriptertmC, 
praeooci^ta nnt. 



160 LIBBU PRIBIUS/ 

deHram filciant P^rabsfirdae imhis vtikvltm by- 
perboi-eorani Scjddonim eontkiuAtae ttatislaiioiM» 
et «ropi in aenigniata eKemtes; intelUgmitar ta* 
men; Sed Mi l^e perpteripr HomerM planb* 
qtte infans foit, si ita seHpsit ut intca* ip^m al- 
legoricae mtionis iieetatores non «olnm de^totitts 
operte sommd infinita dissensio sit, sed saepe 
e«i»m eldem fabulae alii aliam subjickait nen- 
teittiam, hi autem, icfoi masiimim babentgraeei 
serUdonis usmff, ex ohfirilbits nuUam prcMbmt 

: 4.- 21. / • 

Haec paullo latiiis disserai, ut, quum intel- 
leetum fuerit, qua ratione veteres in expiicandis 
Mfulis versaii sint, hinc ile ceriiMniaram 'sacri- 
fiiiialium intdrpr^atione jv^iciniii fteri possit^ Nam 
si Homeri ^mina ideo ad aHegoriam' i^Tocate 
suM, ne poetarilm pnneepff Jn Tebus anauciiiiis tur- 
piter errasse Videreiur -^ ^i0^t^^(i^ y<i^(» ^//9^^ 
€l pij ii\lrjY6(yriaa [*]'-— pariter :Graeei' dreajqriiliiB 
avonim^ pmridsque risligiones ktboiraraht et eadem 
de causa/primum ne qind 'eontra rationein in sa- 
cris 'fieri tideretur, deiiide ite quid mnt vation^. 
MsieiHibins Somn. L 2. Hi ¥eritas 'periquBet^ 
dam cbmpbsita et jfi^ta profertUTet iboc 
jan]^ vocat^r <fabul'ofca i^a^ratio nron fali^li- 
la, ut sunt^ oerimoniariim sacra, ut He- 
siodi et Orpkei quae de deerum progenie 
actuye narrantur. Hierocies in quarto dePro- 
videntia etFato ra XsyojLiera l6yia xal rovg le- 

[»] Heraclid. AUeg. Prooem. 



BIiBUifllINI'A«i 107 

ol^iilllut^p Bj$oj^,fzutta(, ^ftov^lBxat Fngm. 
p. 244. [^} ClQDMii^ Hm^ h. X. 36; p. 321. 
^Pcildie^JsitM^vicp?, .^uiim videxenit coniBia- 
^em sup.erstitlj^B#m tam .prfybrosmm es« 
,^5 q:tttb4i9. potberuat arg.umenti8 et iu- 
^erpretdtionihuji/AOjaiiti flpuntrei^ inihoue- 
^ta;» hfQit^tfto. YeJ^ResermDue.^^ Nfeqne so- 
lum j|triiin^eigfiii&ftUi]|ier{ne^ta<wnifi «asdmn cau- 
sas.tMd: etfam pair^s jBUieoeMus habuit Nam Xe- 
noflianes; sacrorum . kitns ineptos ac sap«*stitiosos 
Qo^on ifai|tidip quo imj^ti poetarum commenta re- 
pu^iai^t^ £leatis4ufi i|uaere«tibus an Leucotheam 
cdbrctal; ptaigfireiit^e^ tretipondit his verbis: bI /jUv 
SiArxmMkfi^iwmah .jii^tf^^^^mr^ bI ^B&y&(fomoy, 
fi^,»^^ Adstott* Rhfit II. 23. 287. [^^] Unde ma- 
Bi£bstum,efitmm:iltos^9rmbdKcaSratiuncul^ quae 
kignbribtts 'fiMids^.Sj^bteli fiolenf, «ut igndrasse ant 
eontflH^dike* tDfitiiqitev \A labularum interprctatio : 
ma ddo lurunt.f;enero9./iin^mbistoricum, akmim 
natwMe^ «ta.etku» pripcarum oedmonisurum cau- 
sae meidb iaJ) hifitoria.imMlo a physioiogia reped- 
tae sttnt^ Quae: res . ne £llsam de mysteriis opi- 
Bionem cdnfirmet, imprimis proridendum est. Id 
mxb&m fafdUime obtinehitur, si commemoremus, 
quanta veterum iii^ inqoirendis rerum mnnium cau- 
sis et auctoribus fuerit curiositas, quanta in com- 
miniscendis temeritas. Graeculi illi, qui r^s pauUo 

[b] Eandem operam JawblLehui B&Tat sacris magicis ad philoso- 
phiam accommodiaaiais de Myst. L. I. p. 20. sq. 

^^1 Alii hoe eum de Osiridis oolta luctuoso dixisse refenmt. t. 
Brandis Comment, Bleat. p. 70..Reimar. ad Dioo. Cass. L. LIX. 2. 



1§8 LIBBR FRIMUa 

ante et^ paene in ocuiis ipsorttml geaCas igimrairf^ 
tantaBi sibi arrogant, ut eonmi, quae eutn ipm 
£nre homiikibus nata smt, aueioMS nominatlra tra- 
dant^ quis firuges, quis Mrta, qttjs yestitimi inve^ 
nerit, caeteraque, quae neeesriitas parit et usus 
qttotidianiis; Aurum narrant ab Auro qimdam ia* 
ventum esse [Fesfe s.' v.] scutttm- ^cnidMg) a Sacds 
[Tzetz. Exeg. p. 11. Zonan Lex.p. 10&6i] galeam 
seu xvrilv a Cyne [Aneod. Bekk. p^ 9T4.] patro^ 
natum a Patrone quodam (PlatarGk V. Rotn. c 
13.] a Nuqia mimos [Etym. Oud. p. 412.} a ^tm- 
cho literarum element» [Anocd. Beklc. pi 790.] a 
Belone aoum, ^eoruln cttitstm {rd ^^jax^ikirp] a 
Thracibtts, et talia infittita[']. Nm miMfe illi'M- 
dacia cujusque morisy lyfum vito homimun.coiB- 
munis vel quorundam usus gentilis suseepit, cau- 
sas, qnas nesdunt, fingunt, sive potlM, ut fih* 
gere possi&t, ne«tftre se simlKAant qMe ante ooi- 
los sunt. Yoliimen coNo|>lebo si isingula faojoi» ge- 
neris persequi voluero^ pauea tam^n t»emi^-cau^ 
sa ponam, ea praeseitim qbihiis etiamaium doeto*- 
rum nonnulli uti solciit tasiqu&m ad <]listoriae 
fidem traditis» Sunt igitnr, qui fibulas aorea^ 
quas Athcaiiensjum ol ni^0^€^6t crinibus inse- 
rere solebant idcadis siniiles^ symboltim^ ipsorom 
ortus e terra ftiisse vefint.; sed pen&ae Oara* 

«^,t'L^®**®'* ^^^ coUM^it Pli^ms L. VII. 56. Hygin. Fab. 
CCLXXIV. et CCLXXVL cremeM Strom. I. SSS. Gregor. Naz. T. 
III. p. 100. et Grammaticus in Bibl. Coislin. p. 597. gcriptores n€^ 
«i/^i?^«wftiv gcquuti, quoium plnres foenuit: Ephippus «uid. ». t. Eu- 
cSS: P* Phaostephanua Serv. G«org. L 19. Scammon Athea. XIV. 

680. B. Strato Clemens Strom. L S61. Simonides geaealbgos Suid. 8. 
T. Philochoms id. Thcophrastus ▼. Fabric T. III. 449. 



BlilftUSrN'! A. 16d 

matttuin 6t oivri &€rmaiiorum et crobuli 
barbarorum, quae TertuHianutt De veland. virg. 
c X. cmta Atlmiieiiaium oriqaHbus coiiipoDit) el 
quae hodie asiumuntur capitis onuimcfito, nemo 
quaerit quid slgtiiioent, lieet pilei, gulwi et ca^ 
liendra nostra non mbim largam ad philosophail- 
dm^ praebeant nateriain, n^ue omnes Alh^ra- 
ses hoc oiMmento ust siat Md iaQtuinmodo se- 
niores, quos ^diticatliv •decebatciritm^'}^ neqw 
hi soli sed etiani alii, qui Autoehdioiies no» 
maxt{_^]. liUniilis ebuMsis, quibus RMsanorum raln 
dameBta muUea issefmtontar, iqpiidMi fintmae 
kioomtbqHam, aUi ttiittiarum sedMp hiiHie globo 
sttbliiniorem, pletique patrioiorum tRflUiitatem et 
^ictum a Proselrais gmrai signiflcffiri credunt Pa^ 
riter^iie bidtos ' ingenu^kwn pii^rorum peetori Bfm * 
pensas fi^sse memormt ut^ buHam inspicimtes 
ita se desMim homines esse cogtt^rent, si cord^ 
praestarent Macrob. I. 16. Quasi yero haec co- 
gitatio una cum buUa ^ praetexta ex animo di- 
mitteDda sit^ atit quasi non mulieres qupque lu- 

[d] Athen. Xn. 555. B. thr inl BefxunoTtXiw^ ^lov TtjXexUi&tig 
Ir H^ape&ip &p^y IW« itttQoit^atai y Kqmlro^ t* Ir XiiQwn fh^ 
tgv^y ifi^>av(^wy rtar naXaniqiay (prjtfi etc. Atqae hoc habitu pnH 
cedit B^us Arist. Bqq. 1531. temyocpoQo^y t^ di^x^^V ^^M"^ 
UtfinQos -^ oUsrnq IdQiotMij *ai MiXttadij ^wiaCt&^ 

[<l^] Regis Nisi aurea comtum fibola nectebat dente 
eicadae Virgil. Cir. t. Itl. De Samils Asiiis Athen. XIL 525. F. 
Xaitat, (f fjcoQsih^ ityiu(py ypuffiiai dk xoQVfifiai in avtimy titnytg 
&s y. Naek. de Choenl. p. 74. Qnaeritar q«is primus dcadas yifyc^^ 
viCg esse dixerit Anacr. XLUI. 15. qno demum credito symbolnm il-^ 
ind terrestris ortus asdusci potuit^ mimme a prisds Graecis, qui omnia 
animalia omnesque homuies e terra natos putabant; perpetua autem 
(jusdem terrae possessio, qua Athenienses gloriabantur, isto signo no- 
tari non poterat Apud Aegyptios acadas symbohun initiationis fuisie 
Horapoilo refert, unde Dupuisius, quasi nondum satis sit ineptiaruB, 
mulieres Atticas htmc usum accepisse antumat I. P. IV. 8. 



mtila* ImUMqiie ipailtisdes gMfJm : Qomuoimrnt [""]. 
Sic.iilkNsiils ckceiuiefii ad eQrsmn $plis accwliiiio- 
4»nt[^9 aio meQSM p&lviMqtte miuidi Bymholm[% 
piieas LaomioM; beitaiaphMiaQrum omo ^mon*- 
slmiit :I>fiiiqiie< coq^a noitttojlaffn fi^cttsi qI^- 
Btaxi^ et 1)ulm ««ojlooari antumant, vH qiiiiBfae 
mmiiiierjt «aoeioctis^iter.Adl^siipevoit ea^MSffidw» 
oMe «t. ad flisaifieaftdunl^. akiimM, owpi9i«s idncula 
enxoi ih MniiiraQem omniite Veihim Mtum w- 
iuidi [^]. Smt hB^ sine dtthio jMNft; mddiocris ^acii- 
nliois spedawia; ^im ^i«.:i^didwatl^ OreiMM 
BiMnsmM^tts cteiisrorafli! iMrtaliiim Ade^ diMi«Mkl» 
&iMe, irt deque in vMtMli^ neqm in .««p^lMlile^ 
Mqne in dimrnis iiegMiiai quidqwttn y«l nffiis vdi 
wtiatM vel iooBimoditati» -eau&a iaMMiweiili aed 
'Mmes mUiimM -vitae >a€iM jymbotfw: gwfiQm 

^ [4] Al«eltiius«d6 LIAid. Vli^. tlT.fttL T.Hn. Big.^ir^rim^ 
aajlija, perisc^U.de»^ .olfactorioia» pardL cfepundia 
collo gemmiferis lunulis dependentia' cf. Ktiben.* de gem- 
mA .Aqgiist p. 216« BuUas iiias pufcril^, l|i»aniii| foriBfiai. diaoefUt 
vir doctus in Act. Societ. Traject. p. "119. T. t. Hesychius signifi' 
catt Silrpfl^y (pvlaxtti^toy fyxfijMnai n£enaiit^. Ql08saa:'4^« 
Xa^fiqioy. servatorium^ amoiimentum, praeyia. unde Bem. 
Vestrini oopra F u'so sacra e profanO''degH 'Agnelli iii 
Dissert. Acad. Cort. T. VI. 259. brevia ecdesiastica et agnoa dd 
ortam habere putat, ^asqne res et infantium in coUo praebiorum 
loco et TiBro edaoi imac^bua JSan^oxunik ^ Aiifi»loiiiia .apiwdi, 
•icnt ciim Lajribus bnlias p. 258. cf. Middletoa. Coiobrmit^s da oar^ 
mon. p. 226. Signia nptam veretri appoaiitam a^se Scalig^r d^cet ad 
Catal. p. 205. hoc LuciUi yersnt.^aoi quid moetino subjecto- 
qme huic opus signo. Neque y^ abwmile videtur, eos qui 
vel suas yel su^nim imagiiies publicD ioco consecrarunt, boc nQQ^-' 
fsnmflt^y qoo rusttci agroa arbore»que tutari solobaot, inyid(urum yel 
petulantiam manua a yiolatioiie donariorum ab^ero iroltiisflo, 

m y. AntboL Lai. UI. Bp. XV. Jiyd. de Mens. p. 46. 

[f] Serio Asclepiades Athen. XI. 489. C. per joouia Alexis II. 60. ^ 
A. et ille, qui miMorio zodiaci imaginem indusit. y. Jaoobd. ad AnttkoL * 
T. xn. p. 87. 

[h] Olym^d. Ms. ap. Casaub. ad Per«. III. p. 506. %o nmaTil" 
Ui¥ jov ivl^tiyaK tsya&ily av/npolop'' »6 inl yr^ tiS^iytu tov ayafu^ 
fiV7\oxuVy &r<D( itv roi^ Zloig ^ tfnfxh/OWatf^^iih 



BLXUSrilffLi. 171 

coiidirait^mMlanPBpiB'? Vemn illiid^priintey ^o4 
eCiaiti;' aleatcnnini imtruineBtiB tantuM hobueraitt 
honoroin^ ^nt diretni mundi JBiiiBinnm Mpraesen^ 
tam iHceraBt^ «unienlamMfirnamenti^ n^ dnodecnn 
septa «eqiiip»raEent sigtm <seeksti3nls,. pianelia 
MtiUilm 0b Beptem «iieulbs. y. SiM. s* TdlHx» .et> 
Knnst Qaod-si intelligiiiuis 'Circa^res leves IndiH 
eraii^e.tam miMve «udstum .«toe, qaantum tmrae 
Uii, '^Nie tonoria deorttm imiMxrtaiNnn cansa ifie^: 
rent, imfendtaGie «Ddstimandi iMit, nb qpriNliteme^tf 
iMlitntimi^ ^ne- qiid param*' deobram Tidereiiipfk 
Bteaim> in omiinapnfer opinio valebat, ^uae^ m^ 
homirnibns ^maximieque in. re «acra iie^ 
ifmtj $uas Aeh^te eansae Ivab:eve ^iuibi> 
YIL 25. unde ftiMuin nt illa^.Mtiolegiae labes^ 
teiwitandquiiailem pmi(»agata,in hoc genere gr&P 
itissinle grats^tai 8it.,*Sed id quOqne aliquot; ememy 
fW flkntrbbo. QuanqQam homiuilms nihil- Amf 
kmritiis * mis^tu > deleetabflim esse iffelet, ^nniuin^ 
qne glsntfiim Xvxrti^liSLt tt iafinadod()OfAldi. nbtfMtiu 
tur^ tanien sqfKerti tJunt^qiii haee Indiora ad phly^ 
s]il(^p«m ttadticereifit. Cieomedea, nt notiofe$> 
pmMnmim, ^€Mr> mquit, xal d naXai^aD(^ 
ryjv (pvaixfJjv ori ano xov fiUov ^ asXi^rrj xo fpdig 
%€*^ wg df]l6v iativ ix rijg hvfioXoyiag rov ovo- 
fmxog — xal ix xov em^idoa&av ^q^dg xoXg slg 
ra "^AQXBfxiaia dgtovai Meteor* L. IL 5. 135. ed.; 
Bak. Istuc est saperel De solemnibus Apatiirio- 
rum, quibus puerorum nomina in tabulas curia- 
lium referri et rhapsodi ad concertandnm com- 
mitti soiebant, sic argutatur Proculus inTim. L«L 



172 LIBBR PRIMU& 

p»!l^. Qt ateero aninianim in o^rpoiA traBSgre^^ 
altero eariiia luotntioneni et repugpantiam adum- 
brari dicat Idemqpe in libro Chrestma&iae sa- 
cram kuream^ quam in Daphn^horiis teaduci 
mot erat, taen£bi Ireceirtis sexaginta quiaque et 
dfversae magnilaidims glbbolis ornatam, ad mo* 
tuum eoelestittm imaginem retrocat; namque mar 
zimas sphaeras selis ludaeque iMtir esse, mtau- 
sotdas stellanutt loeum obtiiien, infiilis vero td- 
tadem aDim dies notari £t conatitit apud ci»- 
dentesf*]. Cowedam aeditu^ 0tio etinganioAbmi- 
jbntea^ ut ,sunt aeditiii^ qimak irastoneil exAma- 
reirt^ tn joumerum illuoi iaddissey qui propter 
anni rationem ctiique primo loco occurrit|^]. Sed 
adneam rem istma tnorem instittitiim esse halid 
oredo. Qui enim tot fasdae mi»ito ramuseuloy 
quem puer ferebat, sic adaptm potuerunt, ut 
earUm ttumerus iiiiri posset a spectantibus? De- 
nique iUa ApoUinis j«demnia cum astronomornm 
invends nihil commercii habent; neque hodie in- 
splitum est festas arbores bullisy lemniscis aliis- 
^e cr^undiis exomarip]. Fuit iliud quoque ia- 
ter festorum dierum obledamarta et est eliamMim 

[t] Miror. viros doctos, Boeckhium in Memor. Berol. Acad. A. 
BfPCCCXVIII. p. 99. et Muellerum Orckom. p. 2^. in hanc senteiH 
tiam inclinasse. 

[k] Demetrio Phalereo Athenienses trecentas sexaginta statnas de^ 
creTerunt; totidem juyenes pompam Magorum sequuntur Curt IIL 3« 
6. totidem utilitates palma praebere dicitur Plutarch. Symp. VIII. 5. 
362. tot lidis constahat Amasidis thorax. Herodo. III. 47. antiqiue 
comoediae fabulae CCCLXV. numerantur. t. Meineke Quaest Scen. 
II. 1. Alia hujus numeri exempla coUegit Jackson Chronoiog. Alter- 
thuemer p. 373. sq. 

[1] Olearius Idner. Pers. p. 105. festum Palmarum Moscoviae oe- 
lebratum describens Primo, inqiBt, ex aroe Teniebat jucnndo specta-' 



BLBU8INIA. 17S 

mntatis vestilHis sexam mentiri aKenum. Philo- 
choms Yenerem ailirmat esse lunom et ei sa- 
crificium facere viros cum yerte muliebri^ mulie» 
res cum viriii, quod eadem et mas aesti- 
matur et femina Macrob. IIL 8. Nihil sui^e- 
ctius his Graecorum Archaeologorum conjecturiSy 
qm nimi^ antiquitatiiai admiratione ludicris popup 
laribus et apud omnes receptis rationes gravefly 
yd a phydoiogia repetitas vel ab Instoriay sidb^- 
cere solent In Oschophoriis Atheniensinm cur 
juvenes pompam ducentes muliebres vestes ge« 
rant Plutarchus «piicat Y. Thes. c. XXIII. eur 
Argis tempore feBto Hybristicorum utarque sexus 
habitum inter se commutet, Polya^nus YIIL 35. 
cor Quinquatribus tibicines Ovidiiis Fast YI. 6&3. 
692.9 qui si viderent quae hodie apud Christianoa 
praesertim circa tempus Camiprivii similiter fieri 
solent, dictum factum invenirent aliquam causam 
M credibilem, nobis ridendam. His v^o si- 
millimae fuere Graecorum Romanorumque pom- 
pae, iidemque turbae personatae lusus, plures ob 
caosas; primum quia cuncta sub ignotis las- 
ciffia vestibus audetj tum quia homines elati 
levitate laetifiaque exultantes omnia contra quwd 
mos et ratio fert, facere gestiunt, modo deos 
modo bestias imitando, seseque in omnes figuras 
transformando. Athenis oi nofAnevoyteg xip Jf^ov^atp 
xara fii/irjair tijG neQl avxbv &eQa7ieiag in6fAmvov 
ol fiev To tdiy SaxvQwv axfifia aw^ovteg, ot de twv 

cqIo arbor omata miiltis poinis, ficabus et UTiB passisy vdio impo- 
iHaetc. 



174 LIBBR PRIMUJS. 

Buy^)^, ol &TB Td iiOr :Siai}pwr l^m: adDem. 
pv 2M. €t ^oL Aristid p« ll.[''] quom conunur 
nem fuisse Sicimiistaram halntam Dionysiiis docet 
Antiqq. VII. 72^ eoque rtiam pompae DiOnysiacae 
« Phitadelpho instrtictae desigimteres usos yideifius 
Atiien. V. 198. EL Apud veteres Italos Petreja vo- 
i^atur quae pompam praecedens ia colo&iis aut 
mumdpiis imkabatur anutn ebriam Fest s. v.:unde 
convicii loco dicitur Ebriolae petsoila Plaut. 
CJorc» L 3. 36. !&/ ^Wo7g Ma^ticug noun^s yivofd- 
vtis ijyero xett tcvB^^vmog m^u^lihfipiivog ^oQolg ml 
Tovtor^€uov ^d^oig iBktaig Lydus de Mens. p.48. 
Toig KamtcoXioig ~ ye^wv tig ml x^^vaOfA^ n^od- 
yetai naidiTcbv evaifMi/isvog mQtMQaiov otc Plu- 
tarch. Quaest. Rom. c. 53. 344. Yit Rom. c. 26. 
p. 76. Pompam Isiacam Apulgus Met XI. 760. 
sic describit: Hio militem agebat, iile ve- 
natorem, alius feminam mentiehatur, nec 
deerat, qui magistratum ludereC, nec qui 
piseator^m iaduer^et; quam peisonamm va^ 
lietatem intums Luciimus [°^] pompaecbmparat 
vitam humanam, in qua ipsa ialii magnifics^m, alii 
turpem, alii honestam, aliqui ridiculam perscMkHn 
gerant. Herod^us Hist L 10. ^^og dQxh ^^* 
xql B-e&v nofmriv teXovOi ""PcDfialbv -^ avetog %e 
naai Sedotai l^ovaia navtodamig naidiSgy lifa- 
Kitog tej ^vXetai, ^XVM'^ vnoiCQivetai etc. IIKs 

[™] Hic et ap. Valckenariam Diatr. Eur. p. 155. vitiose legitur 
Bcixxov ayeXafifidysro <TXW'' pro BaxxtSp ayeXdftpccye th — 

[mm] Necyom. §. 16. p. 19. T. lU. Alii vitam mimo et panegyri 
similem dicunt y. Gatacker. ad Anton. XI. 6. XII. 36. Mwek. ad 
Menandr. p. 161. 



B LB VSINIir. * 175 

rero primaram paitltttn aetoribiis ^piasi q«aedaiii 
HHitae persmiae interponebantur, sinmlacra Ugftea 
stramineave pnmt &Gultas ferret, exoriiata[*] qni^ 
lis iila in Daedalerum pomfpa veeta pQeUaris im»- 
go, quam deedores iMlticet Jovis pellicem reprae- 
seittare dicebant Paus. IX. 3. Adhuc ftroe, ri ca^ 
pia esl^et, humano vestitu indutae, ut in Apulefi 
pompa 1. c. £t ursa mansued cultu matro^ 
nali sella vehebatur, et simia pileo cro- 
cotisque Ganymedem mentiebatur. De- 
nique neurospaMa seu icunculae vertebratae et va- 
riae formidines. FestiB: €iteria effigles quae- 
dam arguta et loquax ridiculi gratia, 
quae in pompa Vehi solita i^ft) cujus iprapi 
nomen, a verbo cio, cito derivatum, osefllim 
sive neurospastum significare videtur. Jdem: Man- 

fioyog. Sieb^isius nofinicjs, Maelleras De Doriboi III. S44. nofinhty 
aKBdat; facUlima correctao est nofimik^v in pompa tradactuni; 
deos Hesycbius cbilstianus passim daemones et idola vocat. y. Interpr. 
ad T. Znwi&oy. Quo loco et teoipbre flkid ^Tefifuma^oy dAai^^y 
prodierit, omnino non debet quaeri, quum in omnibus pompis statuae 
praehttae , etififiata autem sacrorum signorum propria omameiila 
fiierint Sulpicius Sct. de Vit B. Martini c. XII. 595. Erathaec 
G.allorum consuetudo simulacra daemonum candido 
tecta Telamine per agros «uos circumduoere. Sic Taci- 
tos Hist. I. QQ. Telamenta et infulas. fiesycbius Maaxri^ SC- 
nkla ubi ieixriXa emendant. Apud Delpbos nono quoque anno Cba- 
rilae cujusdam etdtoXoy natdticoy producebatur riteque a refie Terbe- 
ntiim intra rupes abdebatur Piutarch. Quaest. Graec. Xfi. S83. 9ui- 
dis 8. EUf(oXoy (ex Aeliano) xeX^vH ^ Hvd^Ca ^ldatXoy n nenXaaui" 
yov itg oipty yvyairxos fietituQoy i^aQj^y , xal ave^^dadri ^ noXig. 
Qoibas omnibus sacra piacularia signiiicari yidentur. Ad eam rem Ju- 
dari Teteres hircum emissarium (Azazel) adhibebant, Boeoti in ^ou- 
^fiov i^eXaaei seirum quem probe percussum foras ejicerent Plutarch. 
Symp. VI. Quaest VDI. 1. et nostra adhuc memoria Thuringi Ticani 
qnotannis, quum Mortem eitpelli dicerent^ imagtnem homanam Ti-' 
nunibos contextam, postquam in pompa traduxerant, in amnem abji- 
<^bant, scilicet Romanorum exemplo, Argeos de ponte praecipkan^ 



17!6 lilBBR PltlBiUS. 

jdttciia effigies in j^ampa antiquoriiiB 
inter ceter^s ridiculosas formidolosas- 
que ire solita* Ac tali quodam modo vete- 
res quoque Christiamy illi admodun antiqui, 
Caiendarumr solemnibus piMne us^pie ad insa- 
niimi lasdvire solebant, yitiU^s, cervulos hinnu- 
losque facientes com summa legum yeterum^''] 
et novarum injuria. Libelius Abbatis Firmiani 
de Sing. libr. canon. p. 281. T. XHI. Gall. Ser- 
vulos aut vehiculas in quadragesima 
vel aliud tempus nolite ambulare. Yi- 
ri vestes femineas, feminao vestes vi- 
riles in ipsis Calendis vei in alia lusa 
quam plurima nolite vestire. Faustinus 
Episc Or. ap. BoUand. T. I. p. 3. quis enim 
credere ppterit, inveniri aliquosy qui 
cervulum facientes in ferarum se velint 
habitus mutari? Alii vestluntur pellibus 
pecudum, alii assumunt capita bestia- 
rum — viri tunicis muliebribus utuntur[''] 
quae omnia a solemnibus paganicis[P] pia mater 

[oB] I^egem yestiariam Deoter. XX. 5. illustrandis Graecorum in- 
stituds adhibet Lomeier. de Lustrat. GentiL c. 84. 436. cf. Bingham. 
T. Vn. 461. sq. 

[0] cf: Asterii Homil. in Test Cal. p. 591. E. T. Xm. Bibl. 
Bign. aGosque locos ap. Du Cang. Gloss. Lat. p. 940. Bingham. An- 
tiqq. T. IX. 7. et quos affert Middletonua Conformit^s' des C^ 
rimon. p. 124. Caesarii yerba de Calendis ad Mithriaca jperperam 
transfert Foucher De la reli^on des Perses Mem. Paris. T. XX|X. 
p. 126. Philippi a Turre Monum. Ant P. II. 207. errorem sequutus. 
Cervulos facere nne dubio est capreolos imitari (fEdre decabrioles) 
Titulari et arietare. 

[P] In saltationis quodam genere (jii^qfpcusfx&i) Uovtajy xtd fiodiy 
nQostona assumi docet Pollux IV. 14. cf. Grysar. d§ Comoed. Do- 
riens. p 65. Notius est quod Porphyrius narrat de Mithriacis: 6 w 
Atomixa naQcdafifidyofV nEQitO^enu namodanag Ctowy (AOQipag, 



BLBUSINIA. 177 

Ecdeiia adse tianstiiUt, quia duris ingeniis 
sinul omnia absciRdere impossibiieest^^i]. 
JUorom autem quae spedes fuerit, optime cogno- 
sdtur e martyrologio 8. Timotibei^ cujus latiiia 
tantum versio extat ap. BoUandum dd d. XXIV, 
Jan. p. 566. b. sed graecam particulam evulgavit 
Du Cangius in Gloss. Graec. p. 607. rijg 'Eipeaimf 
kil IsttfMxra ZTJg npoiijr d$mhoi.ax^das Karaya)' 
Ytimv oHtQ} xaloviMfwrl''] t&g avzol t6t€. ixdXovy 
io^rrp/ ky fifii(fatg rialy ^mzBkodyreg n^oaxrifiaTa 
fiev anQsjtfj iavxolg Tt^ogxi&iyng]^], n^og ^e rofiij 
Yivmxsa&ai nQogcanioig xaxaxaXvnxaytBg xa iav- 
xm nQogtanaj ^&nald rs sni^eQOfieyot xal slxoi^ag 
^cilayy xai rira ^fima dnoxakavrxGg (sic) im- 
ort^g X€ dzaxxwg sXeV&e^ig dy&^dai xal as/iyaig 
ywai^if En eadem omnia lasdvientis turbae de- 
liram^ita^ bacchationes, motus lascivos obscoe- 
lu^sque habi|tts et c^rais ineptias hominum, si 
semei repuerascerent, ghaviter desipientium. In 
hoc carapo late vagari licet interpretibus symbo- 
lids. Equidem ne illud qmdem scrupulosius in- 
quirendum puto, x^nr Herculis sacerdos tempore 
festo pallam et mitram gestaveritp"] nec magis, 
cur apud Nsdharvalos Fratrum divorum nemori 

[1] T. Sagittariura de Natalit. Mart. p. 188. sq. 

['] Dianae, puto, Ephesiae; Veneria Erycinae ]Ayay(6yia et Ka- 
tttyioyia nemo %norat. ^ . 

[8] Significat ornamenta Ithyphallorum. 

[M] V. Eckhei Doctr. Num. T. II. p. 599. Mueller de Dorib. 
T. I. 450. E contrario yirgines Saliae paludatae sacrificabant. v. Gut- 
Weth. de iSaliis p. 166. Vestales togatae. y. Fest. s. Armata. Neque 
ignotum priscis temporibus mnlieres toga usas ease. v. Serr. Aen. I. 
282. cf. Perrar. de Re vest. I. 25. p. 77. — 

12 



ITS LIBBR FftlMIJa. 

saccrdos praMederik . «11116613 oimttt Tacit Gttm. 
c. XLin. aam omniiio statidotalifr faabiHis otm- 
mtim ddKcalior, tplendicyoff niiliebriqtte fropior[^] 
ftiit, sire qaio: ab anliquieats ultiinay nt jderafne 
institata sacra^ ieteMiis, sive decoii» eauaa» Ac 
spondos quoque stolan iodiiisse Plutarctes teata- 
tur Quaest 6r. LVID* 409. iUo ipso Ibeo, qilo 
morero Cou» ab Iferculis occultatione tepelaity ak- 
ut alio muliebrem Oschopkor&n vestituiii a Tbe- 
sei et conHtum tatdbris[^^}, quod genus conjectu- 
rarum qiiam leviter profudednf veter^y abunde 
patere arbitror. 

His et talibiis si quis credere yolet, isneqtie 
Judaicorum diKtomm aifutias repudioire ddiebit, 
arcam Noemi, structitram tabernacidiy templum 
Salomonis, badbstom poaitifioalen ka scite ooiye- 
ctmtiumy m imllum licium» nnUam. unam bvacteam 
inraetemiittant, quin divmi quiddam intdlectos 
subnoient;; neque itte fais sindles Patrum EcdMia- 
sliconiin &B(o^i&Q p/vaTixdg aspfnabitur^ neqpie v»- 
sormn et actunm sacrorum interpretationes ajrm- 
boticas in Durandi aHorattiqmRatieMlibi» et Of- 
fidalibus propositas. Nain hdee omnia Graeeani- 
ds iUis tam similia snnt ofM, genere, usu, ut, 
qui iUa exploserit, scfaolasticas Graecorum sapien- 
tias non possit non contemnere, qui autem fais 
faveat, meruisse videatur, cur in riispandis cu- 

[t] Bpiphamiis Pharisaeonim veAtes moUiores Ifnatia yvmixata 
nominat ▼. Rnbeii. de Re vest. L. I. c 17. 

[▼] Is foitaMe antiqiiiis lonnm Testitas fhk. y, Himer. Or. X^. 
569. Oiod. IX. p. 41. T. IV. Lydos in luctu mnliebri veste vti tra- 
dit Valerins Bfax. n. 6. 13. 



« L B U S I N I A. I7d 

cttffi et seapularis iiiyBteri»i[''] itfgi^iiifti tempud- 
que conterat. Nequ^ timieti liaec iidstni dispu- 
tatio eo pertinet ut in deorum cerimoniis nihil 
significatum esse contendam, nec sum ignarus in 
regum inauguratione, in creatione equitum, in 
renimtiatiotie doctorutn^ iti§m in baptistnd, in or- 
Aaatlon0 et in cathedrMioHe^ denique in tradftiotie 
fimdortttn ot aedium et in invwtilufa ftmdali, mul- 
tfu rM) quae octflis subji«i Ma pdssimt) ifignls 
qttibifsdMri ost^i. Sed httc <^nDed^e non pos- 
mtkm^ m quibUMUIt^^l HtibM «i^tifiaculi iudttuen- 
tm «xtra teni petiti et «omiHentid!. Hdfe eliim 
r«q&toiiMUs^ mt Htus ipse liott extritistecus adpom- 
pcun et tMemkiMem oculoraui atisumtus, tiequ* 
ettaiH*«K te ipsai liatus ted significatiotiis ergO io:- 
MMfttts apptureat, tlt ea clare expressa^ cum telii^ 
pora et cAUsa instituti ^njtmcta neo alieila sit ^ 
eotiufl iagwfO) a qulbus tndi^ susceptui^ est pri- 
Mk Haee si signa omnia congruunt (qiiod ifi 
imlh^ superi<»rum exemplorum contigit) non dubi- 
ttdteimus syinb^ieum dicere, quidquid isito mod6 
coii^arMtinl eM. Si pleraqUe, Veri simile quidem 
videfeiltoi' illud^ Md quonifliti Veri sitnflia qu6que 
fre^nter ialsa sttht^ Mn tftagtiop^re afllrmabi- 
ma^ nedum pro ai^ineiito utmmr, tei praeser- 
te cHntf tiversae «Om^MtieqU^. Si piane desunt, 
iiriddbiiiluft e^gutanteiS, OUjus dii^riminis ofos6r- 
vatio praeo^^ ttadt iM^uit^ sed iiaturali quod^ 
amiifiiiie sMti^, noti seeus quam inter Criiico- 
nnn cai^eciurM versto^ veri similes et ranais qiiid 

M T. Dofdthei Dtfett. t. I. p. 755. sq. in FibL Bign. t. 5tl, 

12 ♦ 



180 LIBBR PRIMUSI. 

intersit, etsi arte comprehmdi non potett, tamen 
unusquiaque peritorum intelligit 

§. 22. 

Longa haec fuit abinstituto cursu digressio 
sed ad explicandum, quae exorsi sumus, neces- 
saria. Nam si apparet veteres arehaeologos in 
interpretandis majorum institutis haud aliter.ver- 
satos esse quam in ppetarum fabiiiis iirterpretes 
allegoricos, hinc concluderepossumus, omnia illa^ 
quae in mysteriis tradita esse dicuntur, non tra- 
dita esse sed a spectatoribus excogitata, sicutsen- 
tmtisLe, Pythagoric^e, Platonicae, Stoicae, quas in 
Homeri carminibus legi afiirmantAllegore^, non 
poetae sunt effata sed ipsofum interpretamenta. 
Sacerdotes, peri^etas, aedituos no&nuUa priya- 
tim subministrasse samcolis, non negaveijm, sed 
potius ita contendam, saororum opertonan ritus, 
quo occultiores essent et iwolentiores, eo magis 
tum spectatores ad camas indagas^as exdtasse, 
tum illos, quorum intererat, ne quid earum re- 
rum nescire viderentur, ad comminiscendas sa- 
crorum causas fedsse promtiores. Haec a^m 
omnia, quae initiati vel a sacerdotibus accepe- 
runt, vei conjectura augurati sunt, quaUa denmm 
fuere, quam pusilla et puerilia! Vino libidinem 
indtariy mortales frugibus et fructibus victitare, 
veris initio agros efflorescere, autumno exacto de- 
florescere, haecdne sunt illa Pelasgicorum phiio- 
sophorum sancta et augusta mysteria, quae soli 



ELEUSINIA. 181 

initiati scire debwent? Hisdne adstupere aequum 
est? Ceterum de Eieusiniis nMiil ejusmodi pro- 
ditum legimus, unde suspieari liceat^ Hierophan- 
tas ante vd post peracta solemnia cum adeun- 
tibus de rebus sacris sermocinatos esse, praeter 
qiod Pausanias de Orphei et Pamphi hymnis a 
Dadueho quodam SM^cepisse se didt IX. 27. Ipso* 
rum VCTO initiatorum conjecturae et sermunculi 
de rituum sacrorum significationibus sine dubio 
perquam diversi Aiere pro cujusque ingenio et 
eruditione. ^Spedmen praebet P^rphyrius, qui ap. 
Eusidb. Pr. £v. m. 117. sacerdotum Eleusiniorum 
habitttm et insignia sic enarrat, lit nihil excelsius 
oogitari possit; Hierophantam enimdemiurgi ima- 
giuem repraesentare ait/ Daduchum solis/Epibo- 
mium lunae, Hi^ocerycem Mercurii, ceteros mi- 
mstros stellarum minorum vice esse. Idque de- 
eairtatur jam dudum ab omnibiis quasi quaedam 
authentica interpretatio. An, quiatestem iucuien- 
tum habet? At est levissimus. An, quod aliunde 
ccmstat, €ereris et Liberae sacra ad siderum cul- 
tum pertinuisse? At nemo tale quidquam Tel ta- 
eita significatione prodidit. An demum, quia res 
ipsa veri similis videtur? Quid vero tam extra 
fidem est, quam in antiquissimis Atheniensium 
solemnibus Demiurgi, dei Platonici, cujus imago 
HuUa imitatione exprimi potest, non solum men- 
tionem factam, sed etiam personam in conspectu 
omnium positam esse? Confitendum est igitur, 
hanc esse conjecturam hominis spectacuium my- 
sticum ex suo sensu interpretantis , unde myste- 



190 LIQBR PRIMUSf. 

riQmm indol^s non HMgls oegnoAcltur qnam ok 
HefiicU^» 9iit CoTOuti argtttiip Homflriflwwn &- 
bulsrum it^eUopttt). • 

§. 23. 

His Yetpru» ^orbitriis wbJMngw» novitiorum 

eo^je<:toruin eonmmt» ii«4ero fiindawenti» auper- 

stmot». E*einpll low> propon^tur is, quem owne» 

gregatin} sequuntiir, Swicrnqiiw. U slngulofi my- 

steriorum a«tu» a primo Hierpphftntsae propfsssn 

usqne ad eKtromwn ConarOmpaat sip eowr^t, «t, 

qiiid in ptimordio operis, qwd tw»» qnid postea 

fat^wn et quomodo, lectoren »ibi h»ud soous dc 

praesentia cemeor e videantwr, Sed verf»ft ipsa po^ 

. nan: „Dans ]ei petits mysteres on eommm^it 

„par des lustrations — Un pretre norom^ Hy^ 

„drane en ^t «bju^^. -r L'Qffi«e d» Padouqno 

„consistoit k fain» plftfer les pieds dn r^fiipien^ 

„daire sur des peaux de vietlroM immoli^es a Jor 

„piterMoiIiqhius et Ctesins — AT^gawido» 

„femmea, il paroit que «'^toit une pfotresse, q^ 

„faisoit cetto lustraijon -- Enfin, )e mys^gii» 

„exigeQit des aspiraos nn temMWt redwtabS^ 

„pour 8'aasurer, qu'ili regarderoient inviolabter 

„ment le seicret qui leur ^toit iropoft^. ^ Ceroi^ 

„ni8tre fiaiweit par a'adreas^ k tons \m royste». 

„et leur disoit, qu'ito devoicait ^tre pm de roain% 

„de l'esprit et de la langue, c'eiit i^ dire» pwr- 

„Ier grec; et en demier lien il d^QMidoit a eha- 

„eun en particulier: Avez-vous o« n'aves- 



B L E U S I N i A. 18$ 

„vous pas manf ^ du pai»? N*^t«s vou« 
„point pur«" T. I. 301. quae owua cmn pul- 
visculo abstidit Creiizerm Symbol. T. IV. 49S. 

Qufimddmo^um loctorum aures impl^t bi- 
bttlas^ providisse yidetur Sancrudus; vera an ficta 
tn^deret, nihii pmsi habutt Nam praeter iUud 
prooemium de lustratioaibus, ^pae a nuUo gwere 
sacrorum sejunctae ^»it, sex quae sequuntor ef> 
lataL perinde vaoa et liisoria «unt. PrioMm est 
deHydranOy dequo tantum scimus, quantumHe- 
sydiius re&rt: iT^^rdg 6 &yutari]G tmr 'EXetjai- 
vimi'']. Quid tandMi hoc ^ud sigQificaty quam 
em, qui apud Eleusiuos sacra iustratioaum per- 
agerot wm pubUoe, ut Athenis Ezegetae, seu pri- 
vatiHi, ut ptatores pidbeji, nomen 'YjSlQavov bo- 
hmmi Ab hoc eos qui Cereri sacra factinri es- 
sent) lustratos esse^ idque mysteriis minascu- 
lig, majuscuium mendaoium est Fortasse uitimo 
Mystmorum die, quum Manibus Piemo<^ae fa- 
ctae ess^, concio ritu funebri lustrata est. Quod 
sequitar secundo loco de Daducho Recipiendorum 
pedes sic dirigente, ut insisterent Jovio, id nititur 
Hesychii et Suidae testimoniis; Jidg TtifSioVy ov 
ri IsQBlor Jii te&vtar &vovai Se t^ MeiUx^ 
xaX t(p Kt7i6ifp rt . X^vtfu de avtoig ol te Sxi^ 
(fo^iayy t^y nofm^ &tellovteg xat 6 J(fSovxog iv 
tUvalri xal aXXoi nvig TtQ^g t;oi>g xaS^a^fiovg vno- 
oxQmvvvovteg avra toXg noal t(Bv hvay&v. Quo m 

[*] Idem: OvSqalrei, mQtiw&atQ$y Aaxtavig, 

[a*] "Ix€(sUf legendam eat pro Ktffalt^, qnod ab hoc loco alieaiB- 



184 LIBER PRIMUd. 

loco si quis eas res videt, quas miditus Baro 
narrat, illo genere visus praeditus est, qvod al- 
terum visum (the second^sight) yooant Hebri- 
dum insularum incolae, quo qoi pollet^ ea videt, 
quae nemo alter. Hesychius dicit pelle Jovia 
usos esse doctores pompae et Daduchum et alios 
quosdam substemrates eam lustrandis piacu- 
laribusw Hoc lustrandl ofiicium, qqod si nuda 
verba intuearis, j^^orsus ihcertum est utrum ad 
omnes tres an solos postremos pertineat, Sanoru- 
cius Daducho quasi plus lidtanti addidt. Sed 
fallacia alia aUam trudit Hesychiw» rot)^ iraptg 
subiculo interpodto lustratos didt, Sanarudas Re- 
cipiendos. Quid hoc est? Num hominem oc- 
cidisse oportebat, qui in mystarum ceetum recipi 
vellent? Nesdebatne ille homicid»s( a mysteriis, 
imo ab omnibus ludis, festis diebns, coetu homi- 
num deorumque abactos esse ut sceleratos conta- 
minatosque? '0 ^vSQotpovog /€pn7?coy elQyea&o), 
(prjaly 6 (porixdg vofiog, anovd&Vy XQarT^Qoyv^ ayo- 
qag, uqwVj tj xav vno rctg yr^(povg i^k&oi^ &ava- 
r(p XnfiiovaSv} — — xat r(3v fivarri^loyv dnoxs- 
xkeixaai xal ovSe roXg axovaioig (povoig navreXwg 
avyyv(6ur]v tktaav elvai — (pv)^v rd^ayreg Liban. 
Progymn. T. IV. 893. qui verba legitima e De- 
mosth. Or. c. Lept p. 505. sumsit. Ab exilio re- 
versis notum est ^egetas [^] praescripsisse, qui- 

[b] Honim recordatio nos dedacit ad locura controversuin Athen. 
IX. 410. A. naqid-fjo lavta xa\ /itoQod-aos (paaxoiv iy rotg TtSy Sv- 
yajQida^v najQtoig ra^e yayQd(pS^ai> nsQltTJs tdiy lx€t<3y xad^aQasafgf 
ubi neque BvQytavidaiy ^ generi^ «if dlov ' (Phot. s. Tt.tavi6ai) nouken 
apte reponitur in hoc negotio inaaditum neqne Ottfr. Muellcri placct 
«raendatio ErmaiQidtoy rescribentis de Minery. Pol. p. 10. quo nominc 



BLBUSINIA. * 185 

bus cerimoiiiis Jovis Febrni et Ayemincorum iram 
placarent; Daduchum autem mysteriis minusculis, 
hoc est, solemnibus pi^blicis et anniversariis hoc 
tetro sanguinis piandi officio functum esse non 
ignotum solum sed etiam a fide alienum. Unde 
sequitur, postrema Hesychii verba vnoarQoovrvor- 
Tsg avra roXg noal r&v ivayoiv y ad hunc non ma- 
gis pertinere, quam ad pompae Sdrophoriae du- 
etoresp] sed ad iUbs alios quosdam siveExe- 
getas publicos siye sacrificulos, qui caede pollu- 
tos substrata pedibus hostiae lustralis pellicula ex- 
piarent[^]. De Dadu!dio prorsus nescitur, quid 
ea fiecerit Thebad exuvias arietis, quem Jovi 
iinmolassent, capiti dei adaptabant Herodot II.' 

Epbetas intelligi putat; hi vero caedjes inconsulte commiBsas judica- 
bant, non expiabant, neqne uniyerso Eupatridaruin ordini communia 
erant TtKtQia aed skilfularum familiarum propria. Ad nominis Bvya- 
TQidcjy simllitudinem proxime accedit 'PvTaJiiocor, vitiose fortasse scri- 
ptona ^PvTttXatidiv , vt BQayx^Mi^ Himer. Or. XI. 576. ^OfitiqUSag' 
Agon. Hora. p. 474. BEayEve(dr\g Diod. XL 65. quem Bs^eyidriy vo- 
cat Dionysius Antiqq. IX. 56, ^AdqaarHdoSy Puid. Ol. II. 80. quod 
pleonasmi nomine excosat Etym. M. p« 18. et Grammaticus in Hort Adon. 
p. 525.' cf. Heyn. in Varr. Lectt. ad Aen. II. 82. Phytalidarum hoc 
antiquum et patrium nniwuf fmsse «t sacra {nacularia adminiBtrarent, 
coUigitur ex eo, quod Pausaniaa I. 37. et Plutarchus V. Thes. c. XII. 
fabidose narrant, Tfaeseura occiso Sinide cognato a Phytali posteiis 
apod aram Jovis Milichii expiatum esse, in JMphinio judicatum tradit 
Pollux VIII. 119. Apud Romanos gens Horatia jure hereditario ceri- 
moniis lostralibos et depulsoriia prae^at Liv. I. 26. et fortasse etiara 
Claudia. Festus p. 387. Propudianus porcus in sacrificio 
gentis Claadiae piamentura oranis ooRtractae religionis. 

[c] Inter varia praeconum genera PoUux HI. 103. memorat rot;? 
mq\ Tag nofinag ix tou Evvh6o5v y^vovg, 

[d] Festus p. 536. Subici aries dicitur, qui agitur ut 
caedatur, quod fit exemplo Atheniensium, apud quo8> 
expiandi gratia inigitur ab eo, qui scelus admisit i. e. 
Ivay^g, Honc lustralera arietem intelligi' in Cic. Top. c. XVU. ex 
quo aries ille subjicitur, in vestris actionibus, olim su- 
spicabar in Diss. de Myst. Priv. P. II. . idemque Noodtio visum ad 
Leg. Aqail. c. IV. p. 123. In actionibus videmus dici Varro 
L. L. VI. 98. 



180 I^IBBR PRIMUS. 

42. AlbQgflJwum pileum, quo Diales flaiiii- 
ne$ utebantur, fiebat ex hostia alba Jo- 
vis Festus p. 42. idemque p. 431. fradit in car- 
minibus Baliaribus pescia vocari capitia e pelli- 
bu)9* In pompi3 lufiitralibtt» Athenienses Jovio i^os 
esse pro caduceo testatur Eustathius p. 1935, 8. 
Jlov exdlovr Xfp^f^or Uqhov ti&irrogl^] Ju Mbl- 
Uxi(p ^v toTg m&aqfiQXg (p&ivavxoQ MaificcxttiQiW" 
vog, otra ij/istQ ra nofinaia xal xaB^a()fmv ixfiolal 
Blg r&g %^$ovg syhrovto* dxor ^b fitta x^^^S 
nofJi^ndv (t nofmawv) one^ ijv q>aai 9^^imiov ^fiag 
%iffiov' quod lustrandi eaoisa geatasse videntur, 
sicut Luperci pellibus immolatarmn hostiarum in- 
cincti, aliasque mdbibus gestantes urbem perva- 
gantes iustrabant; Junonis amiculum vocabant 
illi pellem caprinam, qua muiieres a Luper- 
cis februabantur Fest. s. Februarius. Hinc 
conjecturam fac»e licet Daduchum quoque Jlcn^ 
suum prae manibus tulisse atque mystarum con- 
cionem, ut in solemnibus populi conventibus mos 
erat, lustrandi causa circumivisse. 

Yeniamus ad quintum actum febulae Sancru* 
cianae. Fminas ab Hierpphantide lustratas esse 
memorat, in vanitatem usus Hdladii testimonio, 
in quo neque Hiwophantidis mentio neque iustra- 
tio sacerdotalis, neque quidquam aliud inest, quod 
ad mysteria referri p,ossit; de Thargeliorum pri- 
sco ritu agitur, ut et Silvester vidit et videbit 
unusquisque qui legerit Par geminumque priori- 

[e] Tvd^itnos recie Scaliger de Emendd, Teiap. L. IV. p. ^17. et 
hoc voiuisse videtur Casaubonus ad Theophr. XVI. p. 186. ed. Fischer. 



BLEUSINIA. . il87 

bus seqiiitiir cominentum de mystagogo iiiitiandos 
ad jusjurandum adigente[^, in quo utitur Firmici 
auctoritate: Quum Orpheusi ignotis homini- 
bus sacrorumcerimonias aperiret, ab iis, 
quos initiabat, juris jurandi necessita- 
tem exegit, ne profanis auribus — reli- 
gionis secreta proderentur L. VIL Praef. 
p. 49). Mystas Eleusinios jure jurando devinotos 
esse quum nuUus veterum prodiderit, Firmjco, ne 
si dii^eret quidem, crederemus. 8ed quae tandem 
ratio est ad Eleusinios transfwrequae de Orpheo 
dieta sunt^ et, quum FiriBieus nuliani genus my-* 
sterioriim nominatim derignaverit, veteratcnrie Eleu*^ 
sinia stkbstituere^ quae iUe multoruoi Biystoriorum ' 
conditor non eondidit, si veterum quidem aucto- 
ritate stamus et fama commuui[^. Quod septima 
loco affertur, unum e ministris Qomen habuisse 
n^tagogi[^] et huno mystas admonuisse ut graece 
loqtierentur neyehominem occiderent, ethocfiiisse 
iu imansqul|s mywteniA pronuntiirtiun et quidra» 
in fiiie orationis, ea ompia Sancrudus apud nul- 
^m veterum legit sed pro se ^e cemmentus 
est Bt ut extremi^ iuHiis responderent^ Libanii 
loomi, quem proximo iftco «larrabimus, sic per- 
v^t, ut ne^e pes nequa vola compare^t 

[^ Sancracium sequens Boettigerus Kunstmythologie des 
Zens p. 44. „Ohnstreitig wurden die in die Sleusinischen Geheim- 
„nis8e ^nzuweihenden dmrch £e furditeriichsten Bide gebunden/^ 
Miiume. 

[f ] V. L. n. P. I. C. I. 5. 

[ff] Baehriuft ad Plut. Akib. p. 248. Mvatay (oyog ^^est in Eleu- 
nsiniis summui tacerdot, qui plerumque liqoipaytoxr vel 
yfl^oi()ri%ov nomiae consignatur bene monent& Creuze- 



188 LlBER PRIMUS. 

§. 24. 

Haec ille de mysteriis Atheniensium minu- 
sculis, quorum ortus, apparatus et institutio in 
occulto jacet, nisi quod Clemens, si modo de his 
ioquu^us est, vno&salr xiva didaOKaliag iis tri- 
buit; qualis ea fuerit, sciri nequitur. Nam quod 
Warburtonus opinatur H. 4. 200. tres Triptolemi 
leges, j/omg nfi^Vj S-^ovg xa^otg dydklei.Vj 'Q&a 
firi aivaaS-ah coram tironibus recitatas et explicsT 
tas esse, fabula e^. Yeteres unum hoc tantum- 
modo nec praeterea quidquam narrant, mystas, 
prijusquam maiora percipiant mysrf^a, quodam 
^modo praeparari ad eam rem atque .instrui[^]; 
sed qua in re haec praeparatio posita fuerit, utrum 
in solo sacrorum adspectu an in praec^tis et mo- 
nitis, et haec quorsum spectaverint^ ad rationem 
vitae an ad ceriiooQiarum observationem, latet 
aeternumque latebit. Hortamenta quaedatn pieta- 
tis signifijsare ^videtur Sopater loco eo, qucm 6ro- 
novius in Praef T. Vn. p. 9. exhibet: 6 xolg (jlv- 
OTixotg Tiaifayyelfxaaiv fyxaQtsffrjaai v7tofi€ivag xm 
TiQog rdg tslerdg adtdg evas/iijg xa&o deiaidaiimv 
YBVOfievog ne^l oifdevbg eti t^ n^bg tovg &eovg 
exei S^QTjaxeiav dfupipolov^ iterumque his verbis: 
enel ovv eXao) tdiv dvaxtoQcov yeyevrifiai xal fiv- 

„ro.'^ Ne semel qaidem mystagogi Hieropbantae, aut hi Prophetae 
vocantur. 

[h] ProcJ. in Parmen. p. 131. Cousin. wff av ti Ifyoig ta fjtixQtt 
fivairjQitt ^OTid-€iay elvai rcSv' fxei^oycuv , ov/ (os t^y (x^i^opwv ««ZoJy 
ovKoUy «i>L' (og 6i€( tdSy fitXQdSy xax^Cpioy teXeioTSQoy ixipcuyofiiyaty. 
Jamblichus Protrept. II. 20. tog tiqo tdSy fxiyttli^y fj,vatf}Q£a}y ta fit" 
XQtt TittQttSotioy , xa\ tiqo (fiXoaoipCas triy naideCay, 



BLBUSINIl. 189 

dtfig Sr UQwpirtriv ^tal dt^ovjdW tB&iafuu xal, 
trpf tBlstip^ ixaii^ ^tW> iS^W ia& t&y dvaini^ 
qwv hi" ifiavjfp §m^6fmfogj ftallor di fja&^fjifip 
(£ 7i$6fjuvog) xat tA na^yyilfMmx qwXattw tog 
ahi&ag dxQifihte^w Skfi.Ma^^. p. 335. f] 8ed 
quodcttnqiie illomm argunieirtiim fiieiit, non ad- 
fflodum copkxsiam fmsse kaiic inBtitetionem , indi- 
cat nomen ipsum ndQdyyiXfia, quod de brevibut 
adstrictisque sratendis didtur^ ut sunt Pythagor 
rae symbola. V. Plutaircli. V. NUm. XTV. 171. Pbi- 
lopon. in Aristot de Anim. D. m. a. Neque so* 
luffl brevia erant baec praeeepta sed etiam par- 
vui de r^us. Porphyrius de Abst lY. 16. 353. 
naQayysXletai^ yoiQ *£X£voTr$ amx^cdm xal xatoi- 
xiiiayy d^ri&ujy xal Ix^oiy xal xtMifuor xal inL-- 
(Tijg fiBfiiartai t6 ts Xexovg aiffao&at mg td &rTj* 

[^] Olim, quom libii co^aai haberem^ haec «xoerpfli, qaae yel- 
lem a^ud Jpsum auctorem relegere poMem (p. S89.): 'Idy ti^iJ^ff <I<M» 
xwv araxt^Qwy^ iii avr^s tij^ TiXifijg aoi rmr iyvnvitap y€y^aof4ai 
(l^ij^ifr addeBdum -videtur) Maliti Id/^ lomly o^ar Ittt yevuari ta 
fivattJQta' av difSovxiay d^aatyfiai xtti or^» n tib^I %ov adilipov 
ytyySfieyor evdvg ayvfivrjtfn (scrib. iiy€if4yfiaoji) tify dti twy iyvTtritty 
^^av vTfoQ^aaay^ ity tcSy *l€QO(paytov ^i}«ret»r ata&wtumi^ tb ayag aoi 
aatpiateqoy i^yrjaofiai' iv&v$ iQcS n^hg ai, ToOfr* l^atty o ti^aaa&y 
Tfftir' Tfy ixilya tm axtifMtta, tavtag al ^Boiaoi rag (rjasig 4i0 ttjyavfi* 
PoXoy ixeiytoy ^yiitovto * quo in loco ax^fiata et 'liQotpaytov Srjang 
Dotaiida suirt. Ludamis in Poeudom. §. 4ix p. 100. T. V. con|ungit 
Alexandri dtfdovxiory uai axi^rjfjiata fivottxa , •quae Sopater ax^fiata * 
Tocare Tidetur. Hnic, ni faUor, sermo eat de homine non initiato, qui 
qnum naaay TiXstriy per somnium quasi praesens vidisset, visumque 
enarrasset, proditi mysterii sibi crimen fedt, qnod consuetum ftiit 
scholasticarum dedamationum argumentum. Curius ^ortunat. in Arte 
Rhet. L. I. p. 61. ed. Capenm. Quaestio duplex sive cqji- 
jancta, quum prima pars duas res, quas definit, easdem 
adyersariuB impugnat, ut qui non initiatus sacra enun- 
tiaTerit, capite plectatur; non initiatus sacra vidit in 
somnis, retulit ei qui fuerat initiatus; ille ait, haec sa- 
cra sunt; petitur ad poenam et contra dicitur. Hic enim 
quaeritur, quid sit initiatum esse et quid sit enun- 
tiare. 



/ 

100 LIBBR PRIMUS. - 

aBiduav [^] * unde intelligitur honiiiies religiosos 
quorundam ciborum abstinentia et castimoniis sese 
ad sacra suscipienda praeparasse, consuetudine 
barbara et a veterum Graecorum moribus aliena, 
quam utrum Hi«rophantae ' invexmnt an mysta- 
gogi scientiam suam venditantes, disceptari non 
potest In hos potissiaium suspjcionem inclinat 
Libanius Or. Girinth. p. 356. T. tV. Inel 8k fw- 
OTTjQiayy IfivtifidvBvaa , fiovXofiai tv %&v IvxBvd-av 
Blmlv* satt <^* ov t&v a^^r[twv o fielX(o XeyHV' 
ovtot yctQ td % alla xa&aQoTg elvai toig fivataig 
Iv xoirV^ nQoayoQSjjovaiv {oXov tag x^^pag;, triv 
^vxh^) t^ (pwvrp/ *"Ellr[vag dvai* xal Idia ndliv 
to el tov xal tov ij el tov$e lyeva(D\}]y ov 
xa&aQog nd^er xal nolX^ tovtoy naQa tots 
fxvataycoyoTg enifiekeia. Et de hoc genere prae- 

[k] Pro (lifiCavtmy qnod insoleatiut est, prius fiefivaaxrm legen- 
dnm patabam passiTa sigiuficatione, ut diSrjXija&ai, lelvudifd^at^ fi€- 
fiovXivadtit,' sed calculum ut reducam fadt HorapoUo flLierogl. I. 44. 
p. 58. it^ifiiToy dfiXovmg ix^vr iuyyqa^poikfl 6ia th Tifi' tovftty ^qth- 
aiv uiaeTa&€U xai fUfjuaa&ai> iy ToTg UgoTg* ufoi fiEfxCavtai idem yalet 
quoa fiiaQhv doxeZ. KatafjiuUviad-ai dicuntur qui in luctu sUnt He- 
rodo. VI. 58. et rifiiqai fuaqaC dies funesti. Hasius ad Saintecr. p. 
282. emendat fUfi(aytai tfp Xixovs axpaa&ai contaminari se pu- 
tant commercio feminarum, nomen iUj^ai ia prosa perrarum 
esse dicens; est certe multo firequentius quam pluralis fiifjUavtai et 
dictio iiia aipaa&ai Xi^ovg, Pro antiqua lectione atsXixovg recte Ga- 
leus ad Jambl. p. 229. ti Xe/ovg; intolerafoilem Boissonadii conjecto- 
ram amXi^ov laudat Barkerus in IHar. Class. T. XX VJ. p. 71. et in 
Steph. Thes. p. 519. Chi^Bippus ap. Plut Stoicc. Repugn. 870. T^ 
Xni. t6 (payiTv n ttSr aneigrifziyay xal TiQoeXd-sTy anh X^xovg ^ 
^yoTOi; nghg teohy aXoyatg SuxfiifiXrjtat, I^ythagoras vero Diog. VUI. 
88. et leges Judaeorum saoerdotales ayye(ay dnh xri6ovg ;(al >t£;^ot/; 
praescribunt Joseph. c. Apion. II. S8. 486. 

{}] Vulgatam lectionem rh attov^xal th fir) a/tpv ik iyevao^y Ca- 
saufoonus Ezercitt. p. 899. non effiendatam reponit, Jacofosius in Append. 
ad Porson. Advers. p. 229, aliqua ex parte correxit th aCtov ii tov 
fihy ^ TouJf iyevaof, Sed ^ltov, sive frumentum significat sive in 
aoiversum tQO(priy ut Lucian. Paras. §. 60. p. t52. \IL cf. Boisson. 
ad Philostr. Heroicc. p. 518. afo hoc loco alienum est nec convenit se* 



BLBU8INIA. 191 

ceptoinmi toqui Tidetur Seneca Epp. XCY. 64. 
Sanctiora sacrorum soli initiati sciunt^ 
at praecepta et alia hujusmodi profanis 
quoque n^ta sunt. Neque solum quibusnam 
rebus abstinerentur initiandi in vulgus notum erat 
sed etiam qua de causa. Plutari^ de Soll. Anim. 
c XXXV- 202. T. Xm. iv Ainxti toi>g Ugug rov 
UoaBuSm^og ovSer araXoy lo&iovxagy XQtylay 9k 
lovg ^EXevaiyi^ fivaxag OB^fiivovg XaxB inl tififj xov 
^oiov' xov ya^ ^aldxxiov layiodv xxdvovoi* quod 
confinnat Adioanis H. An. IX. 65. et 51. iv^^EUv- 
om tifictg %w (triglm) J^ xdiv fivovfieva)V' kal $i- 
nlov 6 Xoyog ti]^ aitiag xrjg^s' ol fiiv (paoiv iml 
t^k tov h:ovg tiietiSj ot &i ind tdv Xaya^dv' i&d-iw 
ApoUodorus vero (cf. Jacobs. ad Anth. Tr YIII. 
p. 356.) trlglas Hecatae triformi consecratas esse 
ob ncmajms simititudinem et maenas^ quia dea 
mamae effectrix Adien. YII. 325. B. Quis vero 
fion mtelligtt hos pisciculos viles frivolosque mor- 
tm appfositM esse^ qdia euique parabiles^ et ob 
hmie caustoi a mystarum menids remotos? Ae- 

qaentibQs etra ric filv inl rf cfirsTad-ai, (pvi^a xal vofiiad-ivra H aq- 
jfig ov nayra Mortu oiSk avyx^Q^tta^ oiXXk ieai rovrtav f^iraaig xal 
tQkfig yCt^erai , &y ^i rs yrj xaX -d-dXaaaa SiSajai. ande patet certum 
genBB ciM exchi^ illa formfda non cibom univeFSmn, nt v. c. Amj^hia- 
raum consolturi tres dies vini abstinebant , unum air6v Philo^. Ap. 
n. 88. 90. Neque quod Hieronymus dicit Isldis et Magnae Matris 
cnkores jejanium panis sagina carninm compescere et 
gnlosa abstinentia Phasidis aves et fumantes turtures 
deyorare, ne scilicet dona contamiilent Oerealia. (y. Th. 
I Canter Varr. Lectt. 11. c. 21. et ad Amob. V. c 16.) ad Eleu«nia 
transferri potest in memoriam munerum Cerealium insntuta. Itaque 
«yHaba 21 in EI mutata, TOMH in TOYH", hwic scriptnram resti- 
toifflas: sl to0 ocal rov rj ei rovSs iyivatUy ut idem Libanius p. 506. 
dilya aSixfT ra xal ra dut7tQarr6fi€Vog xal radB nomv. Mysta- 
gogi, ut extemfplum ponam, hoc modo sacrificaturum interrogabant : d 
^ifi(r^iw f xvA/iov rj il yaXijs iyivato^ oit xa&aghg noQH. 



192 LIBER PRIMUS. 

lianus addit Dnustela (yak^og) non vesci initkitos, 
iit impura, quia per os pariat; quam fabulam de- 
ridet Aristoteles. Sed praeter has ratiunculas in 
publico jactatas fortasse aliae quaedam fuere se- 
cretiores, partim ethicae atque physicae partim 
ex historia repetitae, si minus in Eleusiniis, certe 
in aliis mysteriis. Clemens Strcmi. IL 406. (482,) 
svrsvd-sr olfjiai xal rag rsXsrag ov fioyor riv&v 
^(6q)V anayoQBVBiv anreaS-ai, al^ sanv, a xal rdiv 
xaradvofievwv vna^eilero fisQri, di alrlagy ag Xaa- 
aiv ol fivarai. Julianus dicit Magnae Matris cul- 
tores rapis abstinere, quia eae radices deorsum 
in terram agant, Porphyrius pios homines avibus 
arcet, quia volatu suo nos doceant yolaticos fieri 
et alta capessere. — Haec et talia, opinor, erant 
illa sanctiora sacrorum , quorum notitiam soli ini- 
tiati habere putabantur. Dio Chr. Or. XVII. 464. 
ev roT^ fii^arrjQioig 6 ieQo^pdvrtig ovx cina^ n^oa" 
yo^evei roig fivovfievoig exaarov (ov XQ^ — ^^' 
&dneQ riv mto^^rftov nQo^^aiv, quano ad castir 
monias potissimum pertinuisse e Josephi loco si- 
millimo colligi potest c. Apion. L. II. 22. 485. a 
yctQ okiycDV fifteQviv aQi&fibv emrrjSevovreg dkXo- 
(pvlov ipvldrreiv ov dvvavrai^ fivarri^ia xal reU- 
rdg Svofid^ovreg ^ ravra cpvldrrofiev Sid rov nav- 
rbg aicivog' riveg ovv elalv at nQo^^aeig xal an- 
ayoQetiaeig etc. Si quis igitur quaerit, quid do- 
cuerint sacerdotes, qui diddaxeiv roifg fivovfievovg 
et e^rjyeXa&av dicuntur [™], haud cunctanter respon- 

[m] Schol. Aristoph. Rann. 158. 6 ra uvOxTiQut didax^ek' Phil^ 
mon p. 161. tdiovfieyoi ol ra /uvGtixa oiiaax6fi€yoi, Plutarch. V. 



BLEUSINIA. « 193 

debimus catechumenos de solemnium causia, d^ 
castimoniis, de ordine serieque sacroruni et quid 
in quoque moniiento obsm^andum, partim a my- 
stagogis, partim ab Hierophantis edoctos esse. 
Hoc enim tum testimoniis multorum claris atque 
apertis, tum tacito omnimn consensu firmator; 
iUae autem infiiiitae de rebus coelestibus diss^- 
tationes, quibwi Critici Warburtoniani nos beant, 
ne^e literarum monimentis testatae, neque anti- 
quitatis moribus et institutis : consentaheae sunt 

§• 25. 
Eumolpidarnm naxQia, quae Cicero ad Att. 
I. 9. sibi transmitti jubet et illi ay^acpoi Hfioi, 
mS^ ovg £vfiokm$ai i^tiyovptai^], v. Saintear. 
T. I. 249. quum nemo contenderit iis dogmata 
sacra tradita esse, ab hac quaestione segregari 
debent. Mtagis huc pertinent libri, quos Galenus 
in recondito haberi dicit de Simpl. Med. YII. c. 
I. p. 181. T. XIII. Chart xal fivarrjQlajr (ilfiXovg 
holfiTiaap Bvvoi t<Sr dfiinjtcor dT^ayiroiaxsLr , dlH 

Rom. c. X. Romiilum ex Etniria furcessiTisse dicit av^qaq h^oZg ttm 
hofioTg xal yQafifiaOiv V(priyovfx^vovg %xaaxa xaX ^(SadTeovrag xad-a- 
nf^ iy uleTy. Idem^ V. Aeiml. Paul. c. III. SgTng UQevg aXitoy 6q- 
yiov, T(3y TtSQl rag aTqatsCag id^(Sv i^rjyeho ^xaaza etc, Et in L. 
W seni resp. ger. c. XXIV. 131. SgjteQ iv 'Pcjfirf ratg ^Eariaai tov 
X^vov 6i(ogiaraL to fxiy fiay^O-ayeiy , rh <f^ ^Q^y ra ysyofiiafiiyay ro 
oh TQ(roy r^Sri SMaxuyy ovTorg 6 noXirixhg ra fxhv TtQdSra fiay&a- 
v(oy xal fivovfjLsyog, ta S* lorj^ara 6Ma>i(oy *al fivaray(oy(oy, 

[a] Id est , ex consaetudine et. institutis majorum ; l^? iatl yo- 
^o? &yQa(pog Artemid. IV. 2.203. o x(cra ^S-rf yivofieyog vofiog ayQa- 
JPOff xttkelrai Diog. La. III. 86. v. Faber. Semestr. L. I. 24. p. 137. 
Tayl. ad Lys. p. 20^. Spanheim. ad Julian. Or. I. 35. Suevem in 
Kssert. Acad. Berol A. MDCCCXXIV. p. 17. Sic Romae coilegionv 
Pontificum, quos Graeci Hieropliantas et tsQoMaaxaXovg Tocant, yo-« 
^(^irovai^y Zaa rviv tsQiSv ayQa(pa Dionys. Hal I. 63. 

13 



194 LIBRR FRIMU9« 

miiK htdvw^ tyif^^m^ ol y^Afavzi^. ^ManethalL 
197. fjmxA^tor — ' oQyta -^ y$v4A0xon:€s (i^ iv /Jf- 
^lo^S ix^^X^ x^tmtais^ &S o^ ^o^ /Jporofe 
&4fivs hf ifiQBclv Ufuv quortt» a^gumenU oMJi- 
Mjre peflsunua ex Apukli et TertuUiaai Terhis, 
qiftorttni ille Met. XI. p. 209. de epertis adyti 
profert quosdam libroe — indideni mihi 
praedicat, quae forent ad tiaum teletae 
necessario praeparaada. Altev aatem ApoL 
c. DL Yofteiititiu& initiarl moa est, prius 
patrem iilum sacrorum adire, quae prae- 
paranda sunt describere. Quos libros ap- 
parety de aite sacrifiGaodi scriptes fiiisse; nec 
minus iUos, de quibas Demmth^ies p. Cor. p. 
3JI3. T?g /iiftQl relovOTj ras (iifiXovs ctrsyiywaxes* 
Idemque mrgum^rti helt>uisse ytdentor iJiU a Phe- 
neati» in P^txomate concUfei, uttde die Cweris 
Eleusi^iae sejen^ni rec^afaantur t€t Mxayra h t$- 
Xnrjr k In^ixooy r&r f/ivat&y PaiKi. VBHi 15* et 
fortasse etiam ed rofuf^op xat u(^ [iipkoi^ quas 
Thesmophoriazusae die festo {xara t^v fifjUpav 
rijs relerijs) Eleusinem deferebant Schol. Theocr. 
lY. 25. quo ioco utuntur docti Itali in Pitture di 
Ercolano T. Y. 288. ad iilustranda veterum arti* 
ficum monimenta, quibus sacdla et reposita in 
^ iis librorum volumina repraesentantur [**]. Neque 
solum artem sacrificandi sed etiam fabularum sa- 
crarum significationes aUegwicas librie istii tradi- 

[b] cf. ibid. T. IV. 84. et 279. Pausan. Vm. S7. nivaxiov iari, 
Y^Qafifiiyoy l^oy ra ig t^ reliTriyy Sylbiirgius tabalam scriptam 
int^retator, alii pictam. y. Oedems in Diss* de Programin. Graec. 
p. 62. 



ELBUSINIA. 195 

taft ett»e Theadoreti tefitinionio, qiie paiille ante 
m suimiSy ce§^8d potest Quki etiam hodie 
Biulti, qai ex prefesM de mysteriis scripsenmty 
wmim tesuft nobifl neti simt^ l^emnbrotus, Ne- 
antfaesy Mefcmthius aUique a Meuraie et Groim- 
vie Praef. Thes. T. YIL p. 7. conquisiti, unde 
m mutuatus est Sanoroeius T. I. p; 397. Deni- 
*qtte yeterum sacerdotum haud pancoe Ubris scrih 
beadis operam dedisse sdmus. Yehit Aristides 
AdffimeMis, sacerdotis philosophi fiUas, sacris 
Aesculapii praefuit, ApoUkns Nicander Colopho- 
niiis[*'] Gefferis et Liberae Arrianos Nicomedeiiw 
lis; Aelianas pontifex imiximiis fuisse dicitnr; 
qnerum onmium mennneBta mgenii extant^ tMi 
phires alii foma tenus noti, partim A^yplii 
fraece «uditi^ partim graecli parentihus nati^ 
Chaeffemon^ BfaMAo^ Melampus, Ptoiemaeus [^] , 
amiMi ApeBonis,. unns Letepelitamis [*] , al;ter 
AphffOiBsiensis^^], Charax Fei^menus[«^], Phave- 
rkius ArdataisiB^^], Pyrrho £teate8[^] et quornm 
aimi» notiora siint, Piitticus seii Philiscos Cw<- 
«^ras, saoesdos Libwi Patris[^] Mwsyas Her- 
culis[^], Dionysius Rhodius Solis[*], Proeulw 
Proculejus hierophanta Laodicenus (Suid.) et his 

[e] V. SprengeU Hkt. Med. T. I. p. 638. 
[d] V. Bbert. Dissert. Sk. T. L 132, 



•} Staph. B;^ & y\. 
n Suid. cf. Haym. Thes. Br. T. II. p. 217. 
"^ JaceW. ad AnthoL T. H. 414. 
Philoatr. V. Soph. L 8. 489. 

, ^ Diog. La. jx. es: 

k] V. G««Uer. de Syraciw. p. 113. 
'1] Atheii. XI. 467. C. 
B] Said. 8. V. 

13 ♦ 



196 LIBER PRIMUSk 

antiquiores Antipho et Philochonis, arttspices 

Athenienses. Horum aliqui fortasse sacerdotii ho- 

nore contenti scientiam non professi ^nt, sed 

haud pauci scriptis suis disciplinam sacrificaiem 

et antiquitates rerum divinarum illustrarunt. Phi- 

lochorus de sacrificiis scripsit; Nicander tum gen- 

tium urbiumque origines scrutatus est tum histo- 

riam oraculorum concinnavit; Proculus^ Nicoma- 

chi interpres, commentarium de Theologia edi« 

dit, itemque de fabula Pandorae; ApoUonii Aphro- 

disiensis Kber fuit 7ts()l *OQ(p€(og xal raiy reXexwv 

(xvtov. Arrianum in utroque opere rerum diyi- 

narum antiquitates tractasse tum Photius testa- 

tur, tum ex iis, quae supersunt, judicari potest 

Quuni igitur de mysteriis multa privatim et di; 

cta et scripta sint, quorum auctores ignoramus, 

m^mifesto apparet, ad demonstrandum, quid in- 

ter penetralium consepta propositum fuerit initia- 

tis, nuUo testimonio uti licere, cui non auctor et 

locos e^ tempus nominatim sint praescripta; cu- 

jttsmodi testimoniiim, quod quidem ad rerum di- 

Tinarum doctrinam pertineat, nullum invenitur, 

neque inveniri potest 

§• 26. 
Quanto opere eorum improbamus opinionem, 
qui Eleusiniorum auctores et antistites gloria et 
praedicatione efferunt summisque generis nostri 
praeceptoribus aequiparant, tantum abest, ut Apo- 
logetis Christianis assendamur, quibus secreti my- 
steriorum coetus helluandi et scortandi causa tum 



BLBUSINIA. 197 

ab ioitio congregati tum in posteruro retenti yi- 
dentur. Quam criminatioiiem sibi incredibilem 
videri permulti testificati sunt, cur autem credi 
HOQ possit, ostendere supersederunt Si vero eo- 
rum fides maxime suspecta est, qui veri cogno- 
scendi minimam facultatem babuerunt, nesdo an 
iHofum scriptorum nullus ad persuadendum satis 
aactoritatis habeat Clementem Alexandrinum, 
Arnobium et Julium Firmicum scimus a genti- 
lium sacris ad nostra transiisse neque dubitamus 
quin fls^tiorum, quibus Isiaca, Bacdianalia et 
Mithriaca pollui vociferantur, aut ipsi testes et 
speetatores fuerint[*], aut a spectatoribus notitiam 
aceeperint. Eleusiniis nemo illorum se initiatum 
esse profitetur, ac ne in Attica quidem commora- 
tnin; totaque eorum disputatio ostendit, oimina iUa 
partim ex historia fabulari coUecta partim e com- 
muni sacrorum mysticorum infamia derivata cBBe. 
Nam ^piia in universum constabat uniuscujusque dei 
eeriinoniis imaginMfi eorum, quae ipse fecisset tu- 
liisetve, contineri, non dobitabaiit, quin ii turpiter 
colerentur, qui muita turpiter fecisse cred^entur. 
Itaque etiam argumentati sunt, quidquid poetae 
de Cybelae vel Cereris Liberaeque stupris retu- 
lissent^ eadem omnia in sacris earum dearum di- 
ctis factisque sacrificantium impudids instaurari 
Hue tota redit Adienagorae^ Justini et Tatiani 

[»] Tatiaii. adv. Graec. p. 165. A. tttvtct ovt^ MwV, ?r^ ^h xal 
TWi' fAV(Striq(<ov fjtetttX^fidu* xth tits nuQa nwsi ^^ipxtCag Soxifiaaas 
Sm d-rikv^Qimi^ xal avdqoyvvoiV avvtdtafiivaq , ivQmv ^k naqa fxkv 
*P»fittCotg thv Aaxio^i/ov Jia X{/&qots av&g(6nejv teqnofiivov^ "Agtefjnv 
Sk ov fxaxQuy tijg noXetog ttSv avttav nQa^itav to ddog (al&x^g) Ina- 



198 I^lBRJl PRIlfUS. 

diflpuitado Jovis kioesitiiiii Elmiimis exprohran- 
tiam^ iwinpe ^a Oifiliens «urpem 4e Cerwe eit 
PDoserpina fabuland mmrmvk; linnc Mtw aoliim 
tostem adhibent. €lo»ie98 antem t)eteris copio- 
sior omritum fere deorum mata per mtnram ep- 
ponii;, Bon exaete ad anliquariofiimi subtilitaisem 
sed ut miAta uUqne flagitiow et did et fieri de- 
monstiet; priihiim BaediaBtium Omopbagias, de 
qnUbus midfa i^ud poetas legerat^ deinde Proser- 
pinae raptmir Cererisqtte Juotmn^ fitonrai simtt- 
lacra sacris Eleusiitiis indusa esse, tertw Mabis 
deomm mysteria,. quarto Yfinms, hm est imre- 
tricttlae Cyjpriae soiemiiia a Cinyra (qued a pro-^ 
gmatico nugatore accepit) insfitiita, bisqne a^)^* 
git eujusique sacri propria symbola^* namqw €e- 
reidibtts Jovis €ma Cerere et fiUa eoneubikatti, re- 
praesrafari^ Thosmophorais et ^drofaiimis Pro- 
seqpinae raptum, Bacchonaiibus Zageei neeem, Ca- 
biriacis faciaus fralriridatum; neque hoaestiora 
esse quoe Athenienses de Censre fiybnlentur, ut 
errabunda ad Atttodktbmies Eleininios deTenertt^ 
ut Battbus joco rustioo (^ilarata fiicrit — tmvx 
iari ra x^MpmrnBp lA&r{yamp fwax^^iu p. 17. 
quae Orphei versibtts conirmat, quasi omnia, 
qaae forte poetaram ahquis de dei cujttsdam re- 
btts gestis liiaeiit, haec ejm dei sacrn populari^ 
bus repraesentata fuorint His expositis dstarum 
inysticarum secreta evolvit^ papavera, apium et 
ceteras quisquilias, quibus adjungit Themidis sym- 
bola, in quibus etiam eugii dfigiem ferri^*»], po- 

[^J Kai nqosisi rrje Bifitdog ta ano^^rjta av/nfioXay ^fyayoyf 



SLSuaiifiA4 IM 

Ekmi^hmtmi tt DadrcfaiHi kkn/pBty idOft- 
^ie qm i^imruM BMmre daiiiintnm :•( jnulimxit^ 
iliii ^larit^m 0t lomtfmih tpwtai j^ttdendas v«m- 
miflir^ atheojmm Jil mimtero kabetiAAi eate affir- 
nat EIx hac igitiir confiudsaiaia narratioiie sati^ 
sq^^et Clemeotem de ElettaiBiorum caoaift et ri- 
(itNis taBUim scisM, quaMmn de Cerere ipea ex 
Orphei aUorumque poetarum carminibw coUegis* 
set, historiaeque fidiutarie turpiUdiiiee cemmuBi- 
ms^ cum . Mism populak^ibue* Ae Be didt ia qui- 
dem cultoree Cerei^is etupia et Snoorta deonim 
imitat^s esee» Cettoi autem, qid hoc clare elo- 
qwntur, ab Elalisiiiiis taato aut loci ftut tempo- 
iii)iQterv«llo4iivuiioli auirt^ uttestibui domesti* 
m et aniaqnis pfaeferd «iOB kljuriti non |>ossint 
Giigorius Na«. XXXIK. «2«. D. ov Ki^ ng n^' 
vfm^ afTMCerM ^ ^xifpq^if fti4xr&t(U -— xai ird 
jwr mnu xa de ti^oj^h. JUJxvyofMi ycip ni^W 
iwvm %i[y PvKtos TsXiBTJjr' OUsr "MUvalg ravta 
'M al %wy 0ivmi»fiirior hwmm' focdum illud 
mitiistctiiim «gmacare Tidetmr, quo Cares Celdi 
gntiam aut ci^tayit auf remimerata est y. L. DL 
P- EL c 7. Plus ponderis haberet TerfaiUiani ac- 
cMatio: Caeterum tota in adytis diyini* 
tas, tota sui^piria epoptarum, totum sig^ 
naculum linguae simulaerum membri vi- 

%>^o$, liffoqy TatXg yvPwxsTog t lauy ihaynfms atttl fivatixtag €l* 
nity uoQioy ywttixCov, Pro ^ifiuSog auctor libri: Charakteriatik der 
ait ttyst. p. 117. mtfioHwd^i emeDdal» qtM) nonke X^exifiograpliit 

Sraetenmsso Comutus N. D. c. 28. 212. Cererem aignificari docet 
reqiie hoc tatis tttium neque *A^ifitiog, qnanquam ^lgata lectio fu- 
spidone noa caret; Jixfi h(pfi(p6QOS nota est. 



Wb LIBBE^R(MUB. 

riiis Ireyelatttr, riinoddcto^ttts Aftr eonipmi^ 
Mrem ::«ff*rret itibnnji» graeborun peritum. Ab 
hM^ non proeal abmqt TtiefNtordtas TWap. Vil; 
885# T. Vn. Schulzi Ji#' Ta4tai)g rdlig 6fiiipj^$&i 
n&v Mibg aHolmiag Me&g ho^fji^rit' xal yag 4d 
teXerai^ xal >r& d^ym ra roikm/ elx^r alvl^yfiaftfiy 
tbv TCtivb' fdv ^ ^EXtvtfvg> ^ 9?«^^^«^^ ^« 'irov 
(palUv dta^ d^ kdl <>/;fa trc3|/ alpiy^jtmrayy rdiv 
t^ mcQcb t(ov 6^yiatn(dp i^(»fS€V<»' dg nav a^^A- 
yeiag roiifg oQwvtag '^i&^e — ofvdliA riBv Sar^* 
Qmv & x^^S "^aSijyriM ^tjfioaiff nhpi^eviavy ^pcwv 
ev fikkp ndv -2fe#ii?y^ xicl rbv UaHz, rbv fj^ 
emXvrtah^a tc^g Pfvfi(f>aig vdv M '^ekvfm^v dn^ 
fii&tig. sed pautlo antea reram i^bscoeoanun cal* 
tum Thesmophwiis adMribit) qu^ie^ eadem Elm- 
sine cetebrata et 'cum Eleusiniis saepe conftiBa 
sunt: %6v tov Jtovdaov^pallhv Xofiev kv tfi y«i- 
X€ifywyi(f napa rwv S^ia^o^v&)v nQogxt/voiifiev&v 
xat rbv otriva rdv yvvaixHov iv rotg iScdjBoqpo- 
(i/e^ na^a r&v teriXedfievoyy ywmH&r mfifjg ci^ 
o^fi^ov HI. 521. Vicim ille fiirtasse «tfikii aliud 
fuit quam placeotae -iqpecii^^ nmHo siBHilis v; od 
L. U. E^imetr. XIV. ' nOviique ad oontestatioaem 
turpitudinis pubiicae eonftrt; nate si pistores 
male seduli talia ifige|baiit) q^d hoior ad Bumt»l- 
pidas? ' Reliqtta. TlveodoMti crimiBatiii *a< myste- 
riis longe aversa Dionysiacarum pomparum ludi- 
bria perstringit; ita^ue saepius illi sacrorum pa- 
ganicorum oppugnatores Thesmophoria, Eleusinia^ 
Dionysia, Bacchanalia in unum quasi ciniium con- 
fundunt majore suae causae quam nostrae quae- 



BLBUSINIA. 201 

stilMis enMluinento ["^j* Ortntto caetera teriliiiio- 
oia, hi»f ^mii -ftrtiliQra, quibus yir dootm et aco- 
tiii(>ii)Jibro anoiiipTOO Charakteristik der al- 
teu Mystecien, f«r Freyiinaurer i^nd 
Fremde^ Leipx. 1767. islwi elGit ad affligeiidaiii 
nrfirt:^onim familmv et quae praeterea aflhm 
posraut in uiiiyersum diota, vdlut hoc ChrysoBtO' 
mt Oc de fiL BabyL in JuL p. 556. TL IL oi^m^ 
^eSir (pietganoruB) IV^^ n^ fttAn^ta ul£ ^ 
i^sg &xaftoi X€ilL ncd^co^^^g mi ydfiOfr dia-- 
fSh^al Hul (Ax$fS$^ ciif^at^omd' r&r yitp ^Vior 
t&i^g auMohg (xdtr^g) r^istovg ^fini ta nShx (p^noy. 
dpojiuirtB^e^ diikfwa dq>lrjfii v^v -^ «iwrovpf oi xal 
j^fjtH ^^ loifiol ol tavta tBlo&rj^ «Iw *t; Au- 
Sistini in Qua^. e Yet et Nov. Test noExt p« 
im D. in Append. T. m. P« II. ed. BenadiGt; 
Pagani my^teria sva ih tenebris cele- 
brant; eruboBituiit eniin pialam illudi; 
piaeula eniin,. ^uieie illic vice legis agun- 
tur^ iMiliftDt isaaifestare^ ne hebetes hiii 
videsin^r,' qittaa stultos vocant. His igi-* 
tiar opphobtiis: pppacet Eletisihiorum dignitatl Bit 
\M derdgaii^ parlini quia universe de mj^riis 
dicta sunt, cui nomini diversissima sacra, puUica 
et privata, casta incestaque subjecta esse sdmus, 
partim qnia a soriptoribus profemntor religionum 
peregrimurum et jam evanescentium parum gna- 
ris, p^rtini etiam ^ropter sacrorum et profeho- 
ram confosionem. Sacra dico quae pro saluto 

[e] Pecinde fomt, «i tfoaa quae ulnque de Dluminatis TemplaTiis 
et riMeae cntds fri^tribus seu vere seu secus, scripta sunt ea omnia 
n in Latomorum coBTentibus fieri statueret. 



202 LIBBR PRI1IU8« 

reipuyicae ex lege fit ardine apiid Bsm et Mt- 
bca deonfln fiehaDt; proiana^ ^fuae ptr wdasii- 
nead featae ttcentiae andebanlmr a siogilUs; 910 
pertiDeiit iUa aearrariiiii pompas caiiiitaiitiHm;di* 
ctBiM et obscoettt gertm titrhaeque MDria perfinH 
ctae hidibfia, ide ^qpiibus alio dooo dieflre propo*- 
sittim est Jam :ti clenicorum occultae liUdiiMi 
si laieomm per dies fiMtos Jbaodifliiaiies» si quae 
perditissima et infima fiiez popirii iewpliB egressa 
iu popinis et ganmEt agit, ea omaia si ad chri-^ 
stianain reMgionem pertiiieBt q«ia tempare sacro 
fiuirt, tttm denique coacedam de AtheiiimiiuOHi 
saeris auguatissimis valeve quae MH&ptweu Gcde^ 
siastid criminali eunt S^aneqttam eredibila est in 
tanto homiiiam. convMtu tamque effofia omditUB 
laetitJa muita contra fiais conjbraque bonos morsi 
facta esse, quae etiamnunc fiimt praesertim ifi 
Catholicorum missis noctumis et percgrinationibes 
religiosis catervatim susceptis[^. 8ed m sacris 
ipsis^ in cons^ectu sumroQram magistraMuiii, ante 
oculos Cimonis, Platonis, CleanlhiSy lo^igi vi^ 
ros fieminasque pudicftiam Maip prastitidsse) ne 
cmtum quidem Presbytm nobia persiMidebant 

P].Id Caedlii falmla Titthe Fr. I. per ]kiyst«iria hic iaho- 
neste eam gravidaTit probro, !D^oiiiiis yerbiim (^ravidavit 
nescio an perperam interpretatur implevit Platit. Atllnl. Prol. 36. 
illam ttuprayit C«Terit yigilii«« ilis pi»b|iii fifHBdubio £ieu- 
nnia non caruere, quibus meretriculas afifmsse patet ex Alcipbr. Ep. 
Fra^. IV. et Athen. Xm. 591. F. Thmistio» alii|«is «I4rte tmAbiL* 
tus qnod citharistriam Rhodiam vfigias toTg *EX€vaiylots Dinarch. c. 
Dem. p. 95. iy *EX€v&tyi uiTct tk fivatriqia t^? napr^vqim AxaaCoV' 
0916 Plut. Svmp. II. 2. 75. Neque tamen Bakio assenlior ad Cleaiiied* 
p. 435. Eleusiniorum flagitia arguenti e Dem. p. Cor. p. 5lS. et 
Scbd. Plut. 1015. quormn locorum prior •mnino biio non pertinet) al' 
ter midieres Atticas non plus fecisse probat, qnam qnod hodie fa^ 
ciunt diebus solemnibus, spectamt spectentar nt ipsae. 



BLEUSINIA. 203 

§. 27. 
Hwc ^deni^Bimt^atf^.de Eteiisinns dtomda 
hiibm — mrxia n^i^vov. Niec putd uUinii a joie 
testimomiim^ qno virigani Ofinio «onfiiimftii poase 
videatiir, aat piMteniuflSiim oiit loii aplamukum 
ease. ^od msmv^ fierM^ui, qpioe nnquam ab ito- 
vmbm otioeis coqjefila et effiitita omtf, noqiia- 
qraai JMcoBsarioi dioi, noquo apud iUm ipras 
bNrsm commenixinMii attotoros gratiam &iiren, bi^ 
^ ab imperitai ok^ ivioliienmt, peratcmim ju- 
^oio QMiimfiissMt. ^(^nod si quis infaumaniiisiil- 
<^}p«tet, is mit oaiiasm «ibi in Mdboiido ttr. 
oeatiam dari impit^ aitf iSmram eenramm oimi- 
ksKi osse iwistimot epnlo: ftmebri, in qra. toI pes- 
aisM .laiuiratur^ a«t onmno uhii istQmm leigit 
Ki igitttr nt osteodam, quo quomndam lieeiitia 
piocQiat, speoimon pmponam m. lihro, quem 
Hnl. Moriksiw ediiit hoc dbgio; Dde symbcdir 
lobe iVKettkcit 4a: Aegjfiter aus dfin Yorboigen- 
stea DieidaMhkni fdeo AltmthmM fiori. 1703. in 
fse Aeg)rj[dMtum mysterimsim tema eKaotiMime 
tuiqiiam « ^eoinroenlariis pentificmH idesariUtiir) 
jfhAes dSinouirmihflMde Mmste emt Ton ;emom 
jySiBfevneihten bemndoni emyfiiMon weiidra. Gce^ 
^woidldi geschah diesea yom fion%e selhst dmnch 
j^mk fichreiben an die Priester, die ihn von fite- 
9)liopolis nadb Mcmphis vbsA von da nach Theben 
99Wiesm -^ Nun musste er mehrere Monathe in 
9)einer unterirdischen Hohle zubringen und seine 
},6edanken aufschreiben — Von da fiihrte man 
99ihn in den Saulengang des Hermes — danii kam 



204 LIBER PRIMUS. . 

yyAer Thesmophor) verband ihm die Augen und 
^^Hande und fiihrte ihn dui^h du ThorHler Pro- 
5,jGinen vor das Thor der Menschen, ak dem er- 
^^flten Grade des Lehrlings oder Pastophoros — 
^Nach einigen Fragen dffhete mm das Thor uad 
,)der neue Eingeweihte wurde eingdassen, der 
9,nun einige Fragen des Hiierophanten beairtwor- 
^ten musste — wobey man durch kiinstlidieD 
,,Wiiid, R^n, Blitz und Donn^ auf den Neu- 
,,ling herabstjirnite^^ deinde aequitur tota Hiero- 
phantae oratio: ,,Ich WCT^e mkfa Izu «nch die 
^^ihr das Recht habt mich anzAihdren^ Kin^r dflp 
9,Arbeit und der Farschung-^ etc. etc. p^ 171 sq. 
Haec et tatia qua^ cum sumina lec^imnii irrisione 
scribuntur, serio refiitari iieino postutadiit, he^ 
ego his diutius immmrabQr ne mihi Polyda- 
mas — et quidquM homipum y^ustionm est 
Tantum dicam, quantum sine cujosqiiam offen- 
sione did potest, Yirorum ceteberrnim:»m, qui 
de his rebos sariptitant, ccmimenta miM megalo< 
gra^ae simiUima videri, quae ex longfuqud spe- 
ctantem delectat; si propius accesseris, omnia 
hiare et diflDluere videas. Interim de hoe scri- 
bmdi genere dici licft, quod de simili hominim 
secta Tadtus ^cripsit, in civitate nostra et 
vetabitur semper et retinebitur, proptei: 
eorum prolubia, qui aliter inesoari imlunt, ^ovloi 
Hvreg %w a^ dtdnooy, vn€g6nta$ tcjy eho&ottoy. 



EPIIIEITRIJM !• 

ad §. 7. 

in H. Hom. in Cer. 473. qiiuin dcfa reditum ad 
coelestium sedes pararet, p^petuuita mansionis 
suae moirimentum relictura 

Sei^ev TQtTiToX^fto) re /liokXti re nXrf^lnTKa 
EifjLohmv t% fiifj, KtX^M d-^ rffrftoqi Xaiav 
S(fff9fioavvtiy ^' Uqwv xal htiqtQaSev o^m naat, 

unde Matthiae p. 437. Ed. H. in Plat Pliaedon. p. 
69. E. ot rag relBrStg fifuv xaraon^aarreg scriben- 
dum ^putSit yMra&si^arreg^ quo non opus est, reke- 
rag xaraarrjoai Paus. 11. 41. VIII. 31. JaQdavog 6 
Mr[tQbg S-ediy xaradei^ag rct fivarrjQiaj ^Jfferiary 6 
m JSafAO&Qffxoov o^yia xal reXerag vnoarrjadfxevog. 
Cybele in Samothracia xareSei^e ra relovfieva 
Diod. IV. 34. ZdfioX^ig reXerStg xaredei^e Feraig 
Steph. Byz. s. v. Ot naXaiol rag fivarriQiiMeig re- 
In&g xaredei^av Plut. de Educat XIV. 40. T. VH. 
fi rov MiS-Qov reler^ff xaraSeixSeXaa vn^ avrojv 
V. Pompej. XXIV. 166. T. IV. Nec minus cre- 
bnun hoc verbum* de aliarum rerum auctoribus, 
Aesculapius xareSei^e rrjv larQixrp/ Plat Rep. III. 
406. dtxaarriQia xai vofiifia Dem. c. Aristocr. p. 



206 lib.br p&iMus. 

647* 13. et in universum de omnibus qui aiiquid 
in notitiam hominum proferunt, in usum indu- 
cunt: xaxadd^as xtjv iadijra Strab. XI. 565. rdg 
olvonoitag Diod. IIl. 62. r^v noXvreXeiay I. 45. 6 
nXovrog /idxag xar0€i^e Liban. T. IV. 979. His 
omnibus in locis Creuzerus, si constare iribi yo- 
luerit, yerba &eZSm et j£ai:€c^^2£a;i. jntexpretabitur 
docere symbolice Symb. T. I. If.' 

Homerus neque Eieusinis urbis mentionem 
fecit neque heroum Eleusiniorum Celei^ Dysaulis, 
omniumque celeberrimi Triptolemi, ^oxum de 
genere tanta est inter auctores dissensio[^], ut 
pateat, nihil, quod apad emww . yro certo obtiiie- 
ret, antiquitus traditum eoque cuivis summam 
fingendiy quod libuiiset, cfqMam factam Mie [^]. 
Duo autem ceIebei!rH»a Elewinianm aMiquita- 
tum moiKWiwta^ beHum Eteasinium^ et krdi pti- 
blici a^nuUo veterum poetarum celebraiitur; horum 
primus Pindsaus memii^['']. De iUo Thucydide» IL 

[&] Triptolemom Athenlenses Celei' filium perhibent, Musaeus 
et Pherecydes Oeeani et Terrae, OifJiaiur D^fSMilisy Ch«eriliui «t Plic- 
recydes Rari, Panyasis Eleusinis, Pausan. I. 14. Apollod. 5. 2. ubi 
Heyaius Pherecydis testimoiiium idterpolat pro Ooeano Urantiiti^ sub- 
stituens. Mater Eleusinis herois Daira Oceani filia dicitur. v. SiebdL 
ad Paus. I. 38. 7. 

^] Paus. L c. ^jElsvif iymi a^alot. au ov n^^vtsai^ atfiiKS^ y^* 
peaXoyoiry alla t€ nXaaaad-ai dedojxaat ;(al (lahaxa ig ta yiyij 

[c] 01. IX. 150. XIIL 157. uU ScboUMites hoa omnium ludorum 
Graeciae antiquissimos haberi dicit , idemque Aristoteles judicavit in 
Peph) primun Eiensiniiun^^ certamen institutwn esse ffngibu» recent 
repertis, proxime Panathenaea SchoL Aristid. p. 106. quibus plerique 
summam antiquitatera asserunt, quippe ab Ericbthenio • iitstftatis, quem 
quinto loco sequutus est Pandion Vt Perizoif. ad Aelian. Y. H.III. 38. 
Versus, quem Artemidorus allegat I. 8. tavQoig iy *To)r£<f natdeg *JE(pi' 
almv ayimftlovtai xal iy IdtttK^ naqa tatg ^eatg iy ^MiifOtffi JCoMpo» 
Id-^ratoi niQiteXXofiivfov iyiavtwVy auctor latet, neque lectio integra 
est, certe xovqoi ^A97j[va£<ov scribendum ut in Hom. H. in Cer. y. 267. 



BLEUSINIA. 207 

15. memorat Attieae urbes Buh primis regibiis 
waiio certa inter ie foedere jainctas fiiisse: xa/r^ 
vig xal htolsfiTjady nnB avtm^^ S^bq xal ""EUvaL" 
rm (Aet Ev^htov n^g ^E^sxd^a^ Eumolpiim Thra- 
cem &echtheo bellipn iBtubfise Euripides ia Erech-'' 
tko et Isocrates Panath. §. 7& 47B. muilique in* 
feriorum narrant v. Piat Menex. 230. B. Lwian* 
de Gymn. §. 34. 104. T. m Quod SchoL Eur. 
Phoep. 854. tradit Eleusinios rebelles ab eo adju- 
tos e»9e cf. Scbol. Soph. Oed. C. 1051. hoc pro- 
babilius fictum, quod Eleusinii Neptunum, Eu^ 
molpi patrem, gmieris sui auctoren £irehant PauE» 
I. 38. Alu yero non Adienienses ab Elensiniis sed 
hos ab Eumolpo beUo petitos esse decreverunt, 
ut docent Honrnri int^retes ad IL XYIIL 500. 
qao loco divinus scuti artifex duas effingit urbes, 
unam pacatam et feriantem^ alteriun infesto exer- 
eita cfaictam^ Eustaddus p. 115d. rctg &e Ttolaig 
Twkag Tog ^i6o "L^aXliag Ke^mQcuog Idd^ag yi/- 
dv elvai. xal jE^v^a* ^vo ds azQozol nr^ r^ 
^ilBva^dfa 4»0Q/iart6g ri ^aw ^ ""^a^awUtg asca 
MfjLohiov rov HoaeiSArog hc 0^4^ ^ erSu /Sofi" 
^ovaip '^pi/5 fier x^9^^^ dnoiidoifg ori dnehi^dT} 
x^iB^slg sr Id^eifp m»yq}, Id&rpfa $i ott ^ n6lig 
(tvtfj ino^vofMtatm. Hic igitur utilimque exerd-* 

ni^nlofiiy<oy iyu(vt<Sy UaTies ^EXtvaiyimv x, t. X. De tanronim ve- 
Mtiombiis, praeter eos qaos R^ffiiu nominat, dixenmt ploilBi, Rei- 
■es. Varr. Lectt. p. 171. Fabric. ad Dion. Cass. LXI. 9. Larcber sur 
les f^ in Comm. Acad. Parit. T. XLVUI. 280. Coray ad HeUod. 
^ S58. Jacobs ad Anthol. T. n. P. H. 191. et in Add.p.20. Boeckh. 
»d Schol. Pind. P. IL 78. qui omittunt javQtjy ^qav Pergami in- 
stitatam, qnam Arislidefl Or. Sacr. IV. 324. Xufinqay ^E(oqCay vocat; 
Taurimcia apnd Viducasses Hagenbuchius Epist. Bpigr. p. S4. nihil 
^enre putat a Thessalorom Taurocatbapsus. 



208 LIBER PRIMU& 

tum peregre advectum, unam Edmolpi, akeruhi 
Phorbantis duetu centra Eleusinem arma eonjte- 
xisse statuit, sed quomodo Athenirases interim 
voluptatibus epulisque indulgere pdssint, p^ridi* 
tantibus sodis et diis ipns ad auxiliandum pro* 
fectis, nobis deliberandum reliquit Pei^t Eusta^ 
liiius p, 1150. tiveg fisr fiiq^ 7i6X8i xal djLupors- 
Qovg (rovg atQarovg) ineX&ovrag (paalv^ (og tcqob^-^ 
^rjdTi vobZv 6 KsQXVQatog aocpog* ol ^s ereQOf t6v 
fi6V ?va TtoXsfiiov Tzdvv roig ev rjj tioXsi^ r6v Si 
irsQov ov iLav rotovrov^ illum Eumolpi, hunc 
Atheniensium Eleusiniis, ut par erat, auxiliantiuin. 
Hifjus interpretationis auctores illa poetae yerba 

ilxot, fi (Jipiaiv i]vS$tv€ fiavXt], 
iji Sianifa&isiv tj uviky^a navxa S&eaad-ai — [*] 

non ita' accepisSe videhtar ut Suidas s. ""'Avdijiit 
sumit ol noXioQxov/Luvoi i^Laraaav r&vg noksfiiovg 
inifiBQiX^ofiBvoi ra ;cpij^ra> quasi oppugnatores con- 
silium habuissent accepta bonoruin parte ab urbe 
absistendi, sed potius hostium duces hanc oppi- 
danis conditionem tulisse putarunt, ut se suosqae 
tectis ac sedibiis redperent, partitisque omnibus 
fortunis mixti habitarent indigenae advenis, id 
quod alias factum legimus: fiivovrag int roig av- 
r&v roifg AwQuXg inl dva$aafi^ yfig dix^aS^ai^ 
Paus. U. 13. Phorbantem illum Eumolpi socium 
conunemorat Schol. Taur. ad Eur. Phoerai. 854. 

[d] Post y. 552. quidam inseruerunt 

XKQTchv ^JEkevaivirjg JrifjirixiQog ayXaoScjQOV 
quo loco et aliis ^BXevaCvrjg emendat V. D. in Mus. Crit. Vol. I.p. 187. 
ef. Bemhardy in Eratosth. p. 148. Formam Eleusinus pro Eleusi- 
nius rejicit Oudendorpius ad Suet. Claud. c. XXY. 



BLBUSINIA. 200 

EvfioJmog nols/idip rag I49rpfag inl xov VBoni^ov 
'EgBxS-Hog i^orsvSTj' txe^ov Sb xal alloi ivo vtol 
na^ avtov "EgsxS^iojg avji^iS-eyxo (leg. eneaoy ie 
xal akkoi xal dvo tHol a^dxov na^ ^EQexS^io^g avai- 
^&evxeg) iv ixeivip x(p noXi^ av/i/iaxovvxeg Ev- 
fi6ln(p, 4»6g(iag xal ^I/i/iaQaiog* x6xe $e inl xfj 
dQTjvil xct /ivoxriQia Ji^/irjXQog ixeXeaav et SchoL 
Vict ad H. XVIIL 490. Sapplem. Heyn. T. VH. 
802. dne&avov vno x&v VEXevaivi(ov ^I/i/iaQadog 6 
Ev/wlnov^ KUrciog 6 jiyQionov xo€ KvxX(onog, 
"^Qe/iog 6 Ei^w^fiov xov /leta *<^p/?arro5[*], quo- 
mm nominQm pleraqae ignota sunt Eundem 
Phorhantem fortasse significat Harpocratio: ^Poq- 
^avxuov (ovofioiaSri dnd xov ^OQ/Savxog xov (iaai- 
kvaavxog Koviffftarv xal xyii ^E^x^^^S dvaiQe&ev- 
to^\^\ ffv $e Iloceid&vog vlog, quo minus mirum 
eum cum Eumolpo sodetatem inivisse. Sturzius 
quidem ad Hellan. p. 54. Curetes Euboeenses ab 
Harpocratione denotari putat, quorum cum Athe- 
niensibus commercia Nonnus oelebrat Xm. 135. 
Curetes narrans ciim matre Combe a Soco[^ ex 
Enboea pulsos primum Gnosum dein M arathonem 
habitasse et postremo post devictum a Cecrope 
Socum in patriam restitutos esse,,cui fabulaeme- 
moria coloniae e tetrapoli Marathonia a Xuthi 
filiis deductae subesse yidetur, licet haec quoque 

[*] V. 483. ed. Bekk. ubi pro aQotqov ixBi MaMog 6 xal Bov- 
(vyrig i^iv^e ■cribendum ^EmfAEvCSrig, 

[•] Idem saceUam fortasse alu Phorbanti Thesei aurigae yel pae- 
dotribae dedicatum putarunt v. Sturz. Pherecyd. p. 213. SiebeUt ad 
Iitri Fragm. p. 55. Musgray. ad Suppl. 680. 

[n ^Siu^oV yocat Hesychius, Spxhy Zonaraa p. 1202. Comben 
hratoxoy nominat Nonnus septemque fitios recenaet, oentariam ex- 
plet Zenobiua Cent YI. 50. 

14 



210 LIBBR PRIMUS. 

fabidose ficta sit. ^ed Harpocratio potius de illis 
Curetibtis loqui yidetur, qui ex Euboea profecti^ 
Aetoliae et hinc ejecti Acamaniae nomen siram 
impertiverunt. Phorbantem ^piendam Thesprotum, 
quum Cereri vim infnTet, a Jove fiilmine perem^ 
tum tradit Auctor de Mulier. quae beUo indar. 
in Biblioth. Vet Art et Lit. P. VII. p. 17. quod 
vulgo de lasione narratur, nec ab illa urbis Ce- 
realis oppugnatione procul distat. Erechtheo con* 
tra in iUo bello suppetias tulisse Scirum vat*^ 
Dodonaeum [*] auctor est Pauaanias L 38. nuUo 
tamen ad summam rei emolmnento, si quiden 
rex eo redaetus est» ut patriae servandae causa 
ex magna copia filiarum unam[^] Proserpinae im* 
m6laret, cujus mortem sorores tam at^pre tule- 
runt ut sponte de vita decederent[^]. Ti^es pael- 
las {xQVjtaifS-BVov ^svyoq) post obitum in cpelam 
relatas Hyadesque (Uctas esse £uripides prodidit 
solus quod constet. Demosfhenes Epkap^. 1307.[^] 
et Phanodemus Fragm. p. 7. Erechlhei flJias Hya- 
cinthidum nomen habuisse et pro patria obiisse 
consentiunt; quod quo tempore iactum sdt ille ta- 
cet, Phanodemus autm (nisi Suidas diversormn 
testimonia con^dit) e sex Erechthei fiUabus duas 
natu maximas Protogeniam et Pandoram, quum 

[S] Eleusinium dicit Photius p. 885. 

[!»] Unam memorant Liban. Decl. T. IV. 785. Aristid. T. I. 119. 
Plutarch. ParaU. XX. 420. ProBerpinam hac victima placatam ease 
Demaratus perbibet. 

[*] KQjiovaa xal X^vCa Sia JIqoxqw triv a^Blipriy firi vnofiBi^ 
yaaai l^y kxilvrig atpayiaad^eiarjs^ Anon. de Molier. 1. c p. 8. 

[k] !£^€^^^« tas avTOv nalSaSy ag ^Yaxivd-CSag xaXoiiaiv, etg 
nqovntov d-avatov 66vta aval^aau 



BLED8INIiL 211 

Atdca a Bbeotis bdlo preiiiefetur, ia pago Hya- 
dntho sacrfficatas e»lef unam natu maxiinain hoc 
Sato defunctam^ tradit Demaratus in Trs^dumenis 
eMvenienter Euripidi^ cujus fabolam dedita opera 
exposuisse Tidelnr; Apirflodonis item unam sed 
natummimam, tres avtem reliquas (qwatuor enim 
cirainerat) voloiitaria morte obiisse, et paulio ante 
si^Iarum matrimdipa ena^h^at, licet innuptas im- 
molatas e«ie res^ipsa et 'solttnne nemen Ila^&i' 
voi declaret. Denique idem Apollodbras Minoe 
Attieam obsidonte quinqueHyaeinthi inquiKniLa- 
cedaemMiii filias apud araAi O^dopii immolatas 
688^ unde patrt nomina Hyadum, Hyacinthi pagi 
et Hyacintiii Lacedaemondi propter fortuitam si- 
militiriinem 1n unum confusa et praeterea virgi- 
num nonoen, ortum, aetatem et numerum ita v^- 
rie tradlta esse ut manifestum fiat, nuUum ytra- 
d«titium alt^ius se obstrinxisse auctoritate, ne- 
dmn ut omn^s ex communi quodam fimte hause- 
rkit; quo uno exemplo ex iimiimerabilibus dele- 
eto arguitur eorlim temeritas, qui ex varik dis- 
cinrdibusque poetarum et mythographorum narra- 
ttanculis antiquae famae formam et quasi linea- 
menta recognosci posse sperant. Pestremo fuerunt, 
qui Agraulum Cecropis filiam tempore belliEleu- 
sinii se pro patria devovisse narrarent Schol. Aug. 
ad Dem. p. 168. vel Erechthei filias Aglaurum, 
Hersen et Pandrosum mortem oppetivisse dice- 
rent, Schol. Aristid. p. 41. nequef non ambigit 
Schol. Apoll. I. 211. Procris, Creusa et Orithyia 
Cecropis fuerint an Erechthei. Quo minus utimur 

14 * 



212 LiBisR paiMUs. 

Larcheri consilio ad Herod. T. V. 471. seq. duas 
Aglauros^ totidemque Eumolpos inferentis, qunm 
praesertim Alcidamas in Palam. p. 75. T. Vni. 
testificetur Menestheum Thesei filium adem con- 
tra Eumoipum iisitruxisse, Strabo ye^o lonem 
belli ducem perfaibeat reprehensus ob hoc a Ya- 
lesio ad Harp. p. 261. et Mdnersio Comm. Goet- 
ting. T. XYI. p. 24a Euripides Tiresiam pads 
inter Thraces et Ath^csiseg concili^ti^orem , Pau- 
sanias denique Dysaulen Gelei fratrem, qui tertia 
post Prometheum aetate vixit, eb lone pole- 
marcho pulsum narret IL 14. Haec omnes dhro- 
nologorum circuios conturbant; rationesjacent, 
silet judicium, quid agant, nesciunt[^]. 

Quam accurate istorum temporum historia 
tradita sit, exemplo est quod qui tum fuerit Athe- 
nis quaestor, memoriae proditum I^mus; Pyr- 
rhandrum nominat Callisthenes in Thrackis, au-> 
ctor certissimus Plut. Parail. c. 3L 430. Eredi- 
theum Eumolpi wctorem et interfectorem a Neptil- 
no oppressum esse, Euripides lon. 285. ApoUo- 
dorus et Hyginus narrant; Pausanias vero L 38. 
et SchoL Aristid. p. 40. utroque sup^rstite paccm 

[1] Injuste igitiir MicyUu» ad Ovid. Met. IV. Fab. VH. Verheyk. 
ad Anton. c. XXIV. et Schneidenis in Bibl. Pbilol. Goetting. T. UI. 
p, 4S0. SchoHaBtam Enrip. Or. 952. reprehendunt, quod Cererem 
apud Hipppothoontem Cercyonb filium diyertisse dixerit; nam Cercyo- 
nem hunc » quem Theseus interemisse fertur , Triptolemi firatrem per- 
hibet Choenlus Paus. I. 14. cujus est fortasse yersus ab Herodlano 
niQl Mov. p. 10. allatus EvfjtoXnos /loXix^g t€ xa\ ^lnnod^toy uBya- 
^vfiog, Herculem a Triptolemo initdatum esse ipse Baduchus Callias 
pronunciat Xenoph. HeUeii. VI. 5. 6. quo nullus certior rerum mysti- 
carum testis esse potest. Neque non yeri siinile videtur IHoclem Me- 
garensem Eleusinis praefectum, quem Theseus drcumvenit Piut. Thes. 
X. pro illo Cereria hospite, qu«n Homerus celebrat, habitom esse. 



BLEU8INIA. 213 

compositam esse ea conditione ut imperium pe- 
nes Erechfiieum esset; Eumolpus autem cum Ce- 
lcd .filiabus dearum nacn administrarait et cau- 
sas impietatis judicaret Androtio vero mysteria 
roulto post institota esse aflfirmat ab Eumoipo 
tertio Musaei filio Eumolpi primi abnepote Schol. 
Soph. Oed, C. 105 L Ev^Xnov yctQ yBria&ai Kr^- 
Qvxa, rov d^ EvfMlnor, tov (fi Uytiqnjfioy, rov 
^6 Movaaloy roy noirjft^ [■], rov dh EijfioXnoy rdy 
xara^siiayta rfjy fitniaiy xal liQoq>dynp^ y^yo- 
r(ka* quod ratum habent Rhoerius Fer. Davmtr. 
c 16. p. 82. et Heynius ad Apoliod. p. 338« 
Photius EvfioXni^ai natpia ano Evfiolnov' iyi- 
vovxo ds TQug' 6 fi€yix0Q(pcf]giniatQatevaagj oy 
ov nQognoiovytai ol EvfMlniSaV o di l^oXXwyog ^ 
xal*Aatvx6fi7ig, 6 (fs Movaaiov XfuJTjuinrig' quam 
Ister Fr. p. 53. Triptolemi Aliam, alii matrem 
dixeront Aristot Mirab. GXLin. 291. (885. A.) Pa^- 
«anias unum novit Eumolpum belli adversus Erech- 
theum auctorem eundemque mysteriorum condi- 
torem; huic superstitem fuisse Cerycem filium, 
licet Ceryces ipsi gen^ris sui prindpem Mercurio 
etAglauro prognatum esse velint L 38. [■]; Thra- 
ces Eumoipi signa sequutos, quos Ac^sodorus 

[»] Movaatog 6 ttay JEvfioXmSdSy ^A&riyaTos Alcid&m. Or. Ulys». 
p. 75. 

[■] KrJQv^ 6 (i^ r*ff tiiy ftwn^xtSy (o tdk^ fiv<nixf»y xrj^^ Xe- 
noph. Hell. U. 4. 20.) &7tb KriQvxog tov *Equov xal Jlayiqoaov r% 
Kitqmog PoU. VII. 103. mide C^cum faiwlia SchoL min. ad H. I. 
SS4. quos cur Wesselingius praeconum et caduceatorum aumero exi- 
mat ad Diod. L. I. 29. non inteUigo; to^yiyog tSy Krj(fvx<oy t^y 
tjlff fivarfiQmtidog Athen. VI. 234. F. palam facit, eos indudas Elea^ 
siiiias in^xiMe, Olfmpiis, Pythiis, IsttaUs nuko, si Ariatidi credi- 
mos, sanctioiea; «d yoQ akiiai naqipfQfir^^ai^, fioyair «f «el fivotri- 



214 LiBBR PRIMUS. 

Schol. Oed. Col. 1051. et Pansanias Eienune re- 
sedisse narrant, ex Attica cjeetos esse Lycurgus 
c. Leocr. p. 160. 15. et DemosliieBes Epitaph. p. 
1301. confirmant, palude Gorgopide submersos ie- 
gimus ap. Etym. M. p. 384. Hort. Adon. p. 63. 
a. iaxcctidittg Xifirr] — oti nokXoi r&v dn6 ©p^- 
xijg avv Evfiolm^ arQatevadfisvoi in H&i/jvag Iti 
airtfi lovadfievoi dne&avov SgneQ iaxatip Aotnrpf» 
XQrjadfisvoi [*]. 

His igitur de belio Elrasinio fabulis, qua- 
rum prima origo inyeniri nequit, niliil ad fa- 
mam mysteriorum antiquius est J^eusmem ip- 
sam ne Solonis quidem temporibus Athenien- 
sium imperio subjectam fuisse argumento est 
bellum utrinque cum magna yi gestum, in quo 
Telli virtus inclaruit, Solonis praeconio nobi- 
litata Herod. I. 30. Devictis demum Eleusiniis 
ct pace composita saora quoque Cereris^ in urbem 

QK&xidis anovSaX touyjoua tataaav xai fiovois ^EXivOiviot^ vyCaiviv % 
'EXXtts Or. Eleus. p. 258. Eleusiniis ipsis Ceryces praecoidum feciwe 
intelligitar ex Isocr. Paneg* e. 42. i^eoquo in Xenoph. Hdl. 1. c. Clee- 
critus ille mystarum praeco fidX^ iu(f>iovog Sv praedicatur. De Pa- 
stophoris quod didt Wesselingras, Aititiir ludicro Aegyptiorum menda- 
do , cni' ne Diodorus quidem multum tribuit 

^ [0] Eadem Gorgopis dicta ob Gorgae interitum; quae frequen- 
tissima in' derfyanfis marium et fluriorum nominibus ratio; in mari 
lonio interierunt lones Schol. Pind. P. III. 120. in Aegaeo Aegaea Ama- 
zon Fest, s. v. in Eueno fluyio rex cognominis ApoUod. in Tiberi Ti- 
berinus Varr. in sint Saronico 'Saro quidam Zofiar. p. 1629. etc. no- 
stramque Vistulam a regina submersa nomen accepisse narrant Philo- 
chori Polonici. — ^ Gephyraeomm ^exdtawfis et profectio Delphica, 
quae in idem tempiw incidit Suid. s. Joqv XTjQvxeiov et Eustath. 
p. 408. an belli EleiMliiii naQeQyov fuerint, in dubio relinqaimus; 
sacra Cereris Gephyraeos coluisse notom est Tfaracum ipsorum in- 
cursiones nonnulli usque ad Codri tempora producunt, quem a Thrad- 
bus occisum refert Sostratus ir ^ivt^gtp GQ(fxixt5v Stob. Serm. VII. 
92. Nomen B^^^ I. q. TjM^e^ (ut SelyCs et T^x^^y xv&Qfi et /v- 
TQo) sine dubio late patoit, phiresque regiones compleznm est. 



KLEUSINIA. 215 

recepta videtitar, cujus deae nulla est iti anti- 
quissima regulorum Atheniensium bistoria men- 
tio. Foederatimim vero urbium sacra sibi adop- 
tare non solum Romani soIebant[P], sed etiam 
6raeci[^], ipsique Athenienses acceptis in fidem 
Eleutheris Dionysi Eleutherensis statuam in urbem 
traduxerunt. Ab eo inde tempore mysteriorum 
Eleusiniorum fama ad exteros propagata est. 

Postremo adnotabo ad quod Hyginus narrat 
Triptolemo in itinere Carnabontem Getarum re- 
gem insidias struxisse Astrcm. XTV. ex Sophoclis 
Triptolemo esse derivatum, unde Herodianus nsQl 
M)r. p. 9. haec affert xal /apt^a/^cSrrog Sti x&v 
og ys ipx^i rct vvv, id est^ og Fetwv &QX^^ etc['] 
Secundo, quod ApoUodorus ID. 15. 4. Eumolpum 
narrat puerum in^ethiopiam translatum esse, ex 



[P] Amolnofl, at nota testimoiua praeteream,^ L. III. c. S8. Cin- 
cius deos novensiles numina peregrina noyitate ex 
ipsa appellata pronunciat (fbrtasse, ut ntendlis) nam sole- 
re Romanos religirones urbium superatarum partim pri- 
▼ atim per familias spargere, partim publice consecra- 
re. Hittd perperam interpretatur Ansaidus de Deor. Evoc. p. 78. au- 
rom argentumque statuarum captarum divenditum et a privatis ad ex- 
omandos deos domesUcos adhibitum ease. Significatur nihil aliud 
quam quod Festus s. Stata narrat: Statae Matris simulacrum 
in foro colebatur; postquam id Coelius stravit, magna 
pars populi in suos quisque yicos retulerunt ejus deae 
cultum. 

[q] Communem sacrorum de aliis adsumtorum ciiram testificatur 
Thucydides IV 98. thv dk rofioy toTg "EUnaty dyouj &y av | th xga^ 

xoq rrjs ■;'"' ^"-^ — — -— -^ -^ *"*- -^'^ -./-«,*?^-<i«. «■/i/i-rrn*/. a«_ 

qanevofiBva ; 

tvfyxaffd-ttL est i. q. ... «— -— 

60 H. 46. Kx oppidis, quorum incolae Megalopolin transmigrare 
coacti snnt plura sacra eodem translata memorat Paus. VIII. 30. 

[r] Camabantean Triopae Perrhaeborum regis filium Zeliae con- 
ditorem commemorat Eustathius p.* 448. 12. Carcabus vocatur in 
Schol. Viot J. 88. 



210 LIBBR PRIifUa 

prologo Euripidis Erechth. Fr. XIY. Jl&ioniay 
riif iSeacoif inl x^ova, quo loco nequis Stephano 
diflisus Aethiopion Euboeae significari creda^ ob- 
stat nota dei cum Aethio^us conversatio; verba 
Neptuni sunt 



EPIMETRUM IL 

ad g. 7. not. p. 

£x centenis hujus usus exem]^ unum ap- 
ponam propter quandam grammaticam ririionem. 
Methodius Conviv- Sept. Virg.m 5. 707. T.m. 
Gail. xavxa r&v vfuriQtor, c5 xaXlinaqd-h^oi , rct 
oQyia rdiy fivaxriqioyv , avxai r&v ly naQ&svitf /xv- 
aroYvoYriS-hfxmv al rsXetai' ubi masculinum pro 
feminino subrepsit; quod vitium latius, quam 
Grammatid opinentur, sparsum esse in Parergis 
ad Phryn. p. 751. scripsimus. Culpam omnem 
in iibrarios editoresve confert Schaeferus ad Apol- 
lon. Schol. p. 306. compendia psprticipiorum per- 
peram expientes, nec paucos iocos hoc, ut ipsi 
videtur, errore depravatos ad rectam dicendi ra- 
tionem revocat p. 628. Sed vitium hoc, ut dixi, 
altius defixum est quam ut exstirpari possit Ni- 
hii dicam de ejusmodi exemplis rdjy n^Xsoor ane- 
yrwxiran/ Zosim. Hist. V. 26. 456. neque lods 
dubiis utsu- velut Plutarch. Quaest Gr. c. 56. 407. 
rdir q>orsv&srra)r (Ama*zonum) sed integris. Nice- 



BLBU8INIA. 217 

phorus Greg. Vn. 11, 168. C. roaafkov xXv^wros 
Imxufmfov, xal (pQovxidmy allozB &XXwv huxXv- 
lortcov avrdir %riv didvoiav. Stobaeus Ed. Pb. L 
52. §. 61. p. 1090. Heer. imY^Yov^roiv tpvxoiv^ 
Memnon. Hist. I. p. 4. noXldiv dXyfj96vary avtov 
xaxaT$iv6vz(ov. Eusebias de Theol. Eecl. L. 11. 
p. 156. D. Toifg tuqI tdiv dnofisptjx^ta^v ^wAfimr 
lopvs. Africanus ap. Euseb* Demonstr. Evang. 
L. VII. 390. D. Iby mvtexal^exa oXiycov fifieQ&v 
ieortwv yiyvovtai. Concedo et hoc non magna 
mole ad regulam redigi posse et e^ superioribus 
mxan aut altmim suspidonem recipere. Sed pro 
universo genere »aA graves testes dtare possum. 
Dionysius Areop. de Ecd. Hier. c. m. 255. tdiv 
vn%^xoaftimv fiaQfiaQv^div $lg tr[v twv ofiouiSdiv 
kontQcov ayXatav acpuvtayv duXvai tvv olxtiav 
(w/hriv, ubi Pachymeres haec adnotat bona malis 
mixta: Idttixi^arv los ^udSrjvaZos avvsta^e tb ^tov, 
(pdaxcov f>iaQfiaQvydiv iqnBVtmv* ovta) yap 
zal iv t(p € X€q>aXai(p tijs ovQavias UQaQX^as m^ 
noifixs xarct xb xXvrbs "^lnnoSAfiBia. Maxi- 
mus ad Hier. Coel. p. r^ BlQrjfjisvov iy elx6aiv 
ajwcvTwvai, Siov elmZv dnotvno^aais, firjdsls vno- 
Ul^ov a6Xotxoy cos dyvotjaavtos tov fuydXov Jw- 
vvoiovy dX£ dxQi(3cis i'c^a) (os t(p bvtt ^^StjvoXos 
xal Xiav dtrixcos ovtoo qyijaiv. I4ttix&v yd^ iati 
tb fiBtoxds dQaevixds OrjXvxdis avvtdtteiv (o$ ^'Ofiti- 
pog nXriysvts xBQavvcp — xal tovt6 (pa(U xal 
K(Ofiixol OrjXvxbv dvt ovSetiqov (os dQOevixbv 
«ara &7jXvxoVy xat HXdtcov xai EvQinidris iv 
Baxxais Siavevarv {8iveva)v) iqofidav fiXe^pd^ovs* 



218 LIBER PRIMUS. 

ro /iXsq^aQov ye^ SQo/iag ovz av rig slkfj' xal er 
"QQaatfi Mavidaiv. Ivaarifiaai, de quo genere 
multa diximus ad Aj. 271. Idem ad priorem 
Hierarchiae Eccles. locum p. 74. A. dtpuvrcov r&v 
fia^fiaQvywv , xal vvv dtTiXi^ojv avvsra^B r6 ^tj- 
t6v. Quam diversas res ille composuerit, /ante 
eculos est; sed M iUud apparet hanc generfs en- 
allagen aliqiyuido pro cultu fuisse. Alianonmdla 
a 6rammaticis nostris pariter neglecta attuUt Dor- 
viliius ad €harit. p. 293 et 549. Ex aiio genCTe 
(i^ax^av arjfuuuaeaiv Euseb. c. MarcelL L. I. p. 2. 
D. raig o^iai — raig ^a^eai r(w ywxfSv Stob. 
1. c. p. 1086« suo loco ooniposiiimus. 



EPIMETftUM IIL 

ad §. 12. not ff. 

Sophocles Antig^ 1146. Liberum a&tQtov xo- 
^ayov appcllat, xard riw fivarixbv Xoy&v, ut 
SchoL ait; Eustaduus p. 514. paulio durius fj/V" 
arixbv lijpov dicit. Hinc vero ne Theocrasiae my- 
sticae suspicio ducatur breviter admonendum vi- 
detur, Dionysum non ideo sidmim ducem nomi- 
nari, quod idem Sol sit, sed ex poetarum con- 
suetudine, qui deorum orgia sua concelebrantium 
adventu uniVersam naturatti commoveri et exsul- 
tare fingunt ita ut terra contremiscat, maria ex- 
aestuent, stellaeque ipsae augustiore lumine coru- 



BLEU8INIA. 219 

seare videaiitur. 8ic chonis Bacchicus Eur. 117. 
Thebas baechari thjnrsosque rotare jubens praesen- 
tiain ^ei annunciat 

avjixa y« naoa xoQ^vaei, 
Et de ejusdem Liberi soieninibus Euripides lon. 
1078. 

XafxnaSa d^ttaqhv BlxaScov 
otfjeTai hvvxio^ &vnvog &Vy 
Sre ical Jihg aare^tanig 
avexoqevaev ald^Q, 
Xopevei Sl aeXdva, . 

et Claudianus de Laud. Stilich. L. I. 84. Serenae 
et parentum egressum Theophaniae assimilans: 

Tnnc et Solis eqnos, tunc exsoltasse cfaoreis 
astra ferunt. meUisque lacus et ilnmlina laetis 
empisse solo.v^ 

Hojns igitur astricae choreae ineitator non inele- 
ganter nvQ nvsovrmv x^9^Y^^ aarQory dicitur, or- 
giis dei coliudentium quasi et avvev&ovatwvtcuvl'']. 



EPIMETRUM IV- 

ad §. 15. 

Est haec interpretatio sed absurda loci Pla- 
tonid Phaedr. p. 248. A. al ^s akXai "ipvxal ^ /lisv 
oiqiara &a(^ inofievt] vnsQtj^ev elg rbv e^o} ronov 

[^] Yir doctiBsimns , Naelius, qni dissertationem nostram de ar- 
gom. myster. non legerat, hnnc locum eodera modo interpretatus est 
n ladic. Praelect. Acad. Rhen. 18S3. 



220 LIBBR PRIMUS. 

rrjy toi) fivioxov xBtpaXrpf. Eodem spectant Plo- 
tini verba Enn. IV. L. ffl. 12. 381. C. dv&Qw- 
ncov ipvxctl exeZ iysvovro avco&ev oQfitj&etaac ovx 
dnoTfiij&eiaai «T' ovS^ avtal rijg iavtwv aQx^g te 
xal vov — dl^ etp&aaav /ler f^X9'' yV^, xaQa ^s 
avtaig iati^Qixtai vmqav(o tov ovQavov/ Taylo- 
rus, qui Plotini ne verbo quidem tenns meminit, 
hoc firagmentum Chaldaicum, syringem Optationi 
referens, protulit T. XVU. p. 151. 

Svw(pl(narai y&Q ra q>vaixa ilffa r^ voiQ^ (pfyyit 
rov najQog' y/vx^ yoQ fj xoafi^^aaaa rdi? fiiyav 

ovQttvbv xal xoafiovaa f4er& rov narq6g' 
xiQara di xal avrijg iar^^Qixrai &v(a. 

et hoc e Proculi Tim. p. 106. sumsisse se didt, 
ubi tantummodo priiNra verba avyvq>iatatai — 
TtatQog afferuntur, caetera ubi legantur, lectori- 
bus quaerendum relinquitTaylorus, ridiculo men- 
do xeQata pro xQ&ta nihil offensus. ^eyyog vos- 
(f6v Plotin. YI. L. YII. 15, 708. in oraculis le- 
ctum, quorum diversos corrivavit Proculus Tun. 
ffl. 155. ubi Amorem rebus onmibus ingenitum 
didt: '^'CkpQa td ndvta fiivji xQ^^ov elg dmQavtov 
lovta firids 7ra(Tij[*] td natQ^g voe^&g xxpaafih^a 
ipi/yBi' ^id ydg toHtov thv eQana ndvta riQfio^ 
atat dXX^^Xoig. '£ig iv eQarti fievtj xoafwv atoi- 

[a] MijSk navatfiai Procolas SGripaiMe videtur; poeta firfik xa- 
un. Certe nat^hg ro£Qtp avvvipaafiiva ipiyyu oraculi yerba sunt 
Male Bultialdus ad Theon. Math. p. 21z. corrigit firi 6k navtii — 
ifivyi^^ reUctis caeteris. Hermannus in Fragm. Orph. XXXYIIL 
ufiak niay za natQo^. Be Hemnanni Heyniani emendationibai et phi- 
losophematis in Feste von Helias T. L p. 54. tacere praestat 
Primum versum affert Procuius in Aldb. p. S6. ubi TtvQifiQt^ legitur. 



ELBU8INIA. 221 

lua ^Bovta. Taylorus pari uMque acumiiie Plo- 
tini et Proculi verba pro verribus Zoroastreis ven- 
dit , atque adeo Homericos versus IdXH alltjy 
mrjOi nariiQ iraQl&fitoy Blrai Od. M. 56. et mXct 
Zeifg TiQorsQog ysyovu xal nlBim^a jj^Tj U. iVi. 355. 
quum forte apud Procuium legisset, continuo ii- 
lum Ctialdaeis adscripsit T. Xm 257. Iiunc Or- 
jheo T. XXI. 253. et 361. nisi forte Homerum 
quoque et Orpheum oracula illa et legisse et ex- 
pressisse putavit, quod de Platone etiam atque 
etiam afiirmat Atque ea mihi causa fuit, eur de 
hoc viro, quem Creuzerus nostratibus studiosis- 
mme commendat, pauU# apertius dicerem, quam 
lueus mos fert, nuUo jurgandi studio, sed ne ii 
fidkuitury qui aliis studiis ocoipati, quos ducei 
sequantur, pleEumque nesdunt 



EPIMETRUM V. 

ad §. 15. not. e. 

Toupius Emend. T. III. 318. et Dgenius 
Opusc. PhiL p. 274. imnifimiv dvtia vel dvrcua 
emendant, Welclcerus in Specim. IL Epigr- 0- ctii- 
nifimiv avta (vox poetica) quorum nihil eg^us. 
De nominibus snaywjr^ et ininofin^ praedare dis- 
putat Ruhnkenius ad Tim. p. 114. sed significa- 
tionem nunis coarctat; ,,genus quoddam &m' 
Yo^yiag vei yjvxay(oyiag est enayoDyri, quum 



2S8 LIBBR PRIMU9. 

^Xona/ixnol y6i]T$g daemonas in alioruniper- 
niciem ab inferis evocant Naim non sokun 
hoc consilio venefici aliis daemonas immittebant) 
ut cdrpuB eorum morbis et doloribus, atiimum 
diris imaginibus vexarent (quae vocantur inayio- 
yal in ix^Qolg Ludan. Alex« Y. 68.) sed etiam 
ad insinuandum. iis amorem ["^j aliesque, quos vel- 
lent, affecttts tacite per somnia gliscentes. Dio 
Cassius narrat LYH. 15. Tiberium insttetione 
Thrasylli in rerum arcanamm scientia ta^m 
profedi^se Sgts nors oya^ '9oijf^al rm a^y^m 
mXsvff&dg avvHvai oridaifzmv rig ix yo9jreiag ot 
humfimtai\^] ubi vid. Interpn Hi amtem Oniro- 
pompi sive daemones somniales pertinebmit ad 
proprium Magorum satdlitimn^ quoroin unuaqiiiflh 
que suos paredros sive^ ut mme xiocamus^ spiri- 
tus familiares habere solebat [""], qnorum ope et 
futura praenoscerent[^] et cetwa conficerent, sicut 
ApoUonio ejusmodi daemon assistere credebatur. 

[a] cf. Acta Martyr. Buinart p. 141. ed. II. . 

£*>] Heliod. Acth. IV. 7. 174. dx^^Ttta vnh Ttiv Svvafisfov, ag 
avTog xat^TiSfixpa. 

[c] *Ov€iP07tofjtnovg xal naqiSqovg 6atfiovag Justin. Apol. II. ^S* 
Galenus de Med. Simpl. X. 275. C. ou fivrifioviv(o taHv xalovfiiviav 
ipdtqoiv, av(oyCfi(oVy 6v€iQonofin(ov t€ xal fuaffljQ^ov» Fuenint etiam 
genii paredri nuUius seryitio adscripti sed omnibus, quibus bene yel- 
lent, salntares; yelotHephaestio post ij^ortem Alexatidri amlcos somniis 
et oraculis officiose admonens, tanquam ^eog naqedQog xal aXe^Cxa- 
xog cultus est Lucian. de Calumn. XVH. 47. T. VlII. 

[d] BSpipban. L. I. T. IH. 33i. €ixhg avthv 6a(fMva na^dpov 
^X^tv Jt' ot; nQo^prjtevsi. Tertullian. de An. p. 351. B. scimus Ma- 
gica^licere explorandis occultis per Catabolicos et 
Pareftros et Pythonicos etc. Idem Ajpol. XXIII. 32. Herald. 
si magi phantasmata edunt et defunctorum inclamant 
animat, si pueros ia eloquium ojraculi «eliciiunt (sor. eli* 
dunt) et somnia immittunt, habentes simul invitatorum 
daemonum assistentem sibi potestatem. 



BLEUSINIA. S2S 

y. Euseb. in HieroeL XXXTK. 459. Olear. et Si- 
moni Mago, qui apnd ClemeBt RecogiL 11. 13. 
238. ita loquitur: Pueri incorrupti et vio- 
lenter necati[*^] animain adjuramentis in- 
effabilibus assistere mihi feci et per ip- 
sum fit omne quod jubeo. Eommque promta 
erat opera sive quia adversarii linguam in judi- 
€io[^] sive equos in curriculo[^^ praqpedire, sive 
aliam inimico pesteln importare ciq^eret [*] EUi* 
^aoi yaQ ot ix^Qol htaytoYas rirag Saifioroap noi- 
ua&ai inl rag olxlag Schol. Eur* Hipp. 317. Ne- 
que Lemur^ solum. et Manias sed ipsam Ord do- 
minam Hecaten. Hesychius ^SinckriQe (anjte'^m) 
dict (paQ/udxiop df&duai rireg indynr rrjy ^ExAttiv 
x(ug ohciaig' quem locnm nee Ruhnkennis corre^ 
xit ad Tim. p. 115. nec Sdmeideras ad Theophr. 
c 16. Pro wnvkriQB reponendum ""ilnriteiQaj per* 
seeutrix, aptum Hecatae nomen 8ia ro ^o/ie- 
pov rrjg Saifiovog xal (pdofiara imnifjmeiv ra xa- 
ioifiBva 'Exaraia Schol. ApolL QI. 861. Ulixes 

r 
[*] Magos praedpue Ahoris et Biothanatis usos esse notum est. 
V. Salmat. Solin. p. 718. Jlbllol vofiC^ovci thg tpvxcts teSy fiiaCtp ^a- 
vattp tiXtvtfovttav daCfiorag yCyysa&ai Chryaost de Lazar. II. 727. 
T. I. cnjus opinioius rationem reddit Servius Aen. IV. 586. dicunt 
Physici biothanatorum animas non recipi in originem 
8Qam nisi yagantes legitimum tempus fati sui comple- 
verint 

pl V. Reisk. ad Liban. Or. XXXV. 807. T. IL Galen. de Med, 
SimpL X. 276. D. 

[^ V. Hieronym. Vit, Hilarion p. 8. DorviU. in Observ. Misc. 
NoY. T. 1. p. 7. 

[C] L. 6. Cod. de Malef. Accitis Manibus ventilant, ut' 
qoisque suos conficiat malis artificiis inimicos. Verbum 
▼entilare, de quo docti interpretes inter se discordant, nescio an a 
sciamachia ma^ca traductum sit. Caunii daemones peregrinos ejicie- 
Wnt txmiovTsg dovqaai thv iiiQa Herodo. I. 172. i. e. ven^ando. 



224 LIBBR PRIMUS. 

quidem, qiium ab infesto Hecmbae spectro urge* 
retur, Hecatae statuam consecravit ^Enami^iSchoL 
Lyc. 1176. 1184. ab assectatione sic dictae, ut 
^EnoniSsg at S-BQanaivav na^a ro ima&ai Zonar. 
p. 732. et ^OTtnSritTi^, avvodog, axolov&og Hesych. 
Similiter ]£lym. M. ^EnomiSa^ d /ler daavvBxaty 
arjfiaivsi riyr an^lov&oV) el Sb tffiXovxaij rriv hii- 
axonov^ unde 'Enconhtjg Zsvg i. q. M(po^og apud 
H#sychium,. a quo etiam 'Enwnlg Jrifii[tri(f naqa 
Sixvorvioig xal TEnanig coromemoratur, incertum 
qua significatiQne. 

Quanquam autem in oraculis Chaldaicis et 
Graecis pa«3im Apollinis, Mercurii, Aescuiapii et 
Minervae [^] numina competlantur, tamen prae 
ceteris Heraten Theurgorum precibus fatigatam 
esse tum per se credibile est, tum etiam propter 
crebram et magnificam hujus deae commemcNra- 
tionem. Schol. brev» Od. XU. 124* KQataug ij 
fi^rri^ r^g Sx^dllrjg • Mdyoi Se 'Exdtrjv avt^ xa- 
Xovai. L^culentissimum vero exemplukn Porphy- 
rius ap. Eus. V. 7. 195. hoc aifertt 

Jeafi^ S* ovv xX^i^e' d^efjv yaQ ayeig fie roa^vde 
oaarj 'tpvxwaai TtavvniQxaTOv ^Qxeaa x6a/40v[^], 

Nec minus honorifice Chaidaei yivificae tria- 
dis, cui secundus ab intellectu locus assignatur, 



[^] Hanc deam in Chaldaico oraculo ap. Prod. TheoK V. 35. 




csse possit. Fortasae scribendum ^xw "A^yrj, nt in Aesculapii Ruseb. 
U. 14. 124. TQtxxrjg i^ Uq^s ?xo> &€6s' et Hecatae V. 8. 193. "J^v- 
^v dgatovaa refjs noXv(pQddf4oyog eixvS' 

r^] Initium hujuamodi eat ia codd. 



BLB«V-9INIA. ^m 

nMMiadem !8iMDiiiaiii>. iiiai faUant interpretesy He- 
cataa nominant^ PsfUos ad Orac. pi 117. Twr 

^myorcor d(fxm^ ^ fi^ dxQ^Trig ^E^cdrt) xalHrai, 
fi ds /ua^Tijg ^n^xh ^QX^^ > V ^^ n€Qdr(oaig 
difir^ dqx^^y qnod copiosius deeltfat Procu- 
Ius in Cratyl. p. 111. Iv rfj l^a}oy6r(p rQidSi rrir 
vnaQ^ir eXax^ eiu ^anxfj Tt^psc^o^e^/iert] ^«J- 
rrig, (og ol &€ovQyoi (paair, elre "AQrBfiig, (og ^Oq- 
(f^g. Et in ThcoL V.- 32. 316. Blair al (fsvteifai. 
fmadeg avrai rov &eov rqinlai xa&dmQ ol ao- 
ifol UYopai, fiia fiir fi r&r iffvxirr nrjyij, dev- 
xi^ ri 'gcir d^^tt&r^ t(fltfi\ de^ 17 omaS^er rov S-eov 
ijiam^m^hni ^Jjg ^trwsfmjy^ vertum respiden^^ 
^em cil»t in Tim. I. 4. roiaiirr] (fLoima (^ (p^- 
(Wg) 7ti(fwlrilv&tr &nh tijg-^caoyorov &eag Ndtov 
(f dft^ S^sfjg (fvatg imX^g fiaiQijrai [*] et rursUB 

Ovdhy ly itdttyarouft Seoif 7ior€ dia fiataioy,^ 
omT Stx^art€fy HeU aotpoTff ^Bxarri Motf^taii. 

vititie Edd. Tto^ a<fc/)iiaTor,tikt Id kii ^^ntafm uaraioy latet Ex 
Beqiientibus pliira leguntur apud PhiloponuiA de Mundi Creat L. IV. 
20. 560. T. XIL Gall. et Nicephor. in^^es. p. 404. 

^Hi^or^ fitra (piyyos it7t€{d*.tOT> iKnsQohltj^kg ' ' ' 

KXQarroy nolv (\. ^ahy oiofut^tbf Ifnof ri/S] i^ififUy^ , 

yaing ^(ootQOipoio Ctc • 

Li qnadem deae oracido Ba0. IV. tB. ' IT^. Wb ' itTrtiqoUy^s ceri^ 
miiqoUxhs scribendum, idemque Titium I. Lydo de Mens. III. 4. 34. 
eximendum cum aliis foedioribus , . quae Meineckii acumen effugerunt 
Qnaest. Menandr. p. 22. Eyusmodi men4(i Schowius ^dhibitifl necessa- 
riis Bubsidiis facile corrigere potuisset v. c. IV. 1. 55. nbi intercepta 
SQDt Terba, quae Suidas asserv^yit s. '^lavovuqio^, ^loatiSog fiQoytrjg 
L 7. 9. inepte scriptum pro poti^yrig, c|uod cum alib Bandurius exhi- 
bet Comm. Andqq. CSp. p. ^2. et Boissonadius conjectiira dsseqiiu-^ 
tos est ad Tiberium de Vijg. p. 36. Plura Valesius ad Socrat. Hist. 
Bccl. V. 18. 284. Fabrettf ad Column. Traj. p. 155. [Haec scriptf 
ante sex annos; antiootixyvi , qtiod Roetherus in nora editione defen- 
£t, graecom non cst/] 

[k] Hunc, ut arbitror, praecesAit vmoA a Plethone p. 80. cm^ 
inepta interpretadone prolatus: Aai^s iy layooiy xoivrjg uQttrjg niU 

15 



226 LIBBRi PRIIHD». 

L. V. 322. Altiaa in hmfr ^Mtmn» <%aldai«a« 
inquisitiQlien mm •d^weadim quain nemo adhwc 
ne primoribiis .qutdfim digitis ^tigit. 



RPIMSTRITM VI. 

. ad &. ts; n#t. m. 

Ip d^iiptiQiie Asiae ^txabo L. XUI. fif26. a4 
tacnm GygMunQt haud pi^eul.Sardiliii»^ teriiphiiii 

(paal $^ hf%ml&a x^ifivedf ^lMt&ov^ simtsfi m^ 
io^WQ jOti^x al^' on(pg^/MaifaSo§oioyevyt6$^ uM 
quod co4. Venet exhibejt.vni^Mn;^ eX ntS^cexrag 
detortum videtur. A Strabonc sine dubio sumsit 
E)ustathius quae p; 1627.49. narra£: mla S^iovxa 
m)xloudwiQimo%Bluxalavko^Q, omSm scal oi xijs J^ 
fiTjrQogj ovQ ottyc^Tcy^cu^Xo^/pg cV xivii relsrjjJTjfirjrQia'- 
xt], quem erroreai calatibi Cereali» recorddtio haud 
tempestire obbrtd festinanti objecisse videtur; alio 
loco p.366. rectiu»:.sidi^ii)ta]ates ^eaXa&iaxovs l^i^' 

nijyri' longe pejor ea lec6o quam Psellus sequitur p. 81. 'Efunrig aq^ 
tt^g niXt nriyy. Proculua m TheoL Vt. 11. B72; T^y fiky n^tCaxtpf 

Tijy Sk tqCtr^y iiQnfiV. Est autem ^ trig (pvifiatg ntiyrf sive essentia 
(ih CraWL c 170. p. 100.) prima monas deae yivificae Id. in Theol. 
V. 54. 518. cujus deae in dextro latere anima fontana oiye cratec 
inimanuQ» in altero fen^na virtus residet Id* in Tim. Y. 315. Uni' 
yersam triadem Rheam appellat in TheoL V. 13. 882. et modo ad 
hanc deam revocat animarum fontem seu principinm Tim. Y. 315. 
modo singulis ejus monadibus ex Graeca Theologia, Dianam, Proser- 
pinam, IMKneriram a^ii^^t fn Tlieol. T. 11. B78. Ctt^jl 179. 
p. 111. 



L I u s I ?f I 4. 227 



nto adsij^at Ad. nmileni wmm cmi^ariitM vi- 
deAtur Ronlaiioriiin iAbsiies. ¥*itim p, 596. 
SobsiiUs siint^ qum$ ali^ot Ipslllchi vo- 
eant^ l^^meHker neo^nifmri^e ^aSrit^^ ^iia^ 
nd lew dividaitn t^mTntiS^ dUni^fuf ma- 
xime^ speeie Vii^linv «t' iMiflibrWm;^ Idem 
p«205v I{istiiiic«» bTa4tie4r4 inf vitfilem mit^ 
liebi«teqac( «i|iieci:em eai|^e9^atf[^}^ ttbi Ska-^ 
%r ipMplirar mpenit,' ^ud^ niMHen in Oloss. 
6r. Lmt^ uiftinxi^m 4pvJJka «tddltiAU Nmh vete^ 
ribiAhMta» foisse' pid;ri>dkt MpB MfSfiiB bMMeas, 
quas circulatores, quasi ^ e3ipl(iMati4l(eiiV*MM^ 
ramentorum, manibus circumstantium imponunt, 
complicaturas sese magis minusve pro calore te- 
nentis? In Nott ad Catal. p. 74. easdem auri- 
plices dictas putat er iTfnr nomen restituit in ver- 
sibus Laevii ap. Apulej. Apol. 455. ubi philtra 
enumerantur. Gerhardus Yossius in Etym. p. 269. 
nomen ipsuUices ab ipse et ilex compositum ima- 
gunculas significare existimat a Magis fictas, ut 
eum, cujus ea imago esset, pellicerent in amo- 
rem. Isaac Yossius ad Catull. p. 46. narrat rem 
nemini compertam, pontifices et Salios in ponte 
sublido saltantes sacris suis adhibuisse ejusmodi 
braeteas, in quibus expressae essent deorum he- 
romnque imagines[^]. Kircherus in Sphihg. Myst. 
p. 41. de suo, ut solet, adjidt characteres ma- 

[t] DiTenae hinc yidentar sacerdotales bracteae, mysticis fiteris 
iaBcriptae,.qiiibns Assyrios se ipsos sanctificare ex Porphyrio et Pro- 
oilo tradit Nicetas Coinm. ad Greg. Naz. Or. XLII. p. 1132. D. 

[»] Obscure Hesychins: nkaaxqa iy(6ua tj &itSy tvnoi. Num 
afnificantnr deomm typi siye dypei pectorples, quos CralU et Isiacl 
gestabant, an qno4 Vossius sentit? 

n * 



228 LIBERPRIMUS. BLEUBINIA. 

gicos, a Stoechenniatids inseulptos. Cheooziiis 
denique ia, Dissert Adad. Corton. T. I. p. 11. 137 
ipsilles. i^gieft fiiisse homiQUin, quae pi-o \ieti- 
mis buiQanis substituwentur. NobiS suhsiies, po- 
tius ab. eOi iqtiod est ^iubsiMre dktae< yidentur, iut 
iBsiie ^ud liucreilium Y. 13S0. qtiod modo re- 
peliitur 4;p^(^e taiLentis modo recielUt^:: et eae- 
d^ : ipsiiices ; sw* ipsieiles a . eiUeiido,^ ilioc - esi:^ 
avtoxirTp^aj aiMQm£ita< seu neiirospastasea.fvi la^ 
pidis JM(a^ettaMtti6ta, ut annuU SamothDMii . «t 
simulaera >diyvia, ^ae Gbsnerus eomni«iMra« 4cl 
Claiidian. ^UiVIHs V. 22. .^^^ . 






LIBER SECUNDUS. 



R P H I C A. 



INDEX CAPITUM. 



PARS PRIMA OENERALIS. 

Cap. I. De Orphei artibus et inventis. 

11. De yita Orphica. 

lil. De aetate Orphei. 

IV. Carminam Orphicomm indicia. 

V. Criticorum Teterum de carminibuB Orphieis judicia. 
VI. Carminum Orphicorum index. 

PARS SECUNDA SPECIALIS. 

CARMINUM ORPHICORUM RELIQUIAE. 

Cap. I. jiatQOvofiixa f riomovua, JafiexatTfjQlg , ^E^a 
xal '^Hfjilqai, 

IT. Ji^dipiai, 

III. JUwov, 

IV. ^EmyQafifiata. 

V. Qioyovla, 

VI. Fragmenta mjthica. 

VII. De Theogoniae antiquitate. 

VIII. De Zagrei morte. 

IX. De Zagrei crepundiis. 

X. De fiabulae hujus significatione. 

XI. ^hqol Xoyoi, 

XII. '"hqoaxoXixS^ et Kaja^wauxa, 



Cap. 





INDEX CAPITUM. 


XIII. 


K^arijfeg. 


XIV. 


Vqxoi. 


XV. 


"Yjiivoi. 


XVI. 


IleQl (pvrtuv xal fioravm. 


XVII. 


Ovaixa. 



PARS «T^RTIA. 

FRAGMENTA INCBRTA. 



Cap. I. 


De aetatibus mundi. 


II. 


De seculorum conversionibus. 


III. 


De migrationibus animorum. 


IV. 


De praemiis initiatorum. 


V. 


De rebus inferis. 


VI. 


De Banbo et Cerere. 


VII. 


De raptu Proserpinae. 


VIII. 


Orphei sjmboia. 


IX. 


De MicroGosmo et Macrocosmo. 


X. 


Fragmenta misceiianea. 




Epimetra. 



PARS PRIMA GENERALIS. 



Cap. I. 
De Orphei artibus et tmmitis. 

Urdiendi op^is inititfin sumam non unde viilgo 
prooemiantet auspicari solent, sed ab eoloco, ex 
quo, velut aliqua ex specula, in totam regionem, 
quam emensuri sumus, prospectus pateat. Nam 
quae de Orphd patria, genere, vita narrantur, 
parerga sunt, meliusque in transitu, si quis me 
locus admonuerit, tractabuntur; artibus vero, quas 
ei antiquitas affinxit, institutisque et inventis, qui- 
bus indaruit, soium quasi et fundamentum totius 
fabulae continetur. Sunt autem, quae aut pri- 
mns invenisse aut prae ceteris excoluisse didtur, 
haec: 

I. Metrum heroicum. Longinus Fragm. III. 
(p. 141. in Hephaest Gaisf.) ort dk rovto otkwg 
tx€ij 7iaQd^€i.yfia rsS7JaeTai.y o tivh f^^y ^0(f(pim> 
nreg de trjg ITv&iag naQaka/jifidyovai.' nsQi yctQ 
r&v ht&v liyixiV r^ Isyovaa 

^'Oq&iov fl^afieQig reriQWV ml eixoai iiixqm, 

quem versum qui Pythiae tribuerunt, communeni 



234 LlB&Jl SSCUNDUS. 

famani seqnuti sant, Phanodieae vel Phemonoae 
invmti hnjos honwem deferait^n. Orpheum au- 
ctorem praedicat Damagetas in Epigr. V. p. 39. 
AnaU. T. 2. 

^O^ nort xal nXiTQig iivtnfiQldag ^iQtvo Baxxov\^'\ 
m\ vtlx^ V^ fym%op h9vU ^^^' 
et Plotius de Metr. c V. p. 1629. Heroicum 
metrum, quod et Delpfaicum et Theolo- 
gicum nuncupatur; Delphicum ab Apol- 
line Delphico, qui primus hoc est usus 
metro; Th^olbgicum ab Orpheo et Mu- 
saeo^ qui deorum sacerdotes quum es- 
sent, hymnon hoc metro cecinerunt. Phe- 
monoen^ quam plerique hexametram heroicmn in- 
venisse consentiunt [v. Hermann. Doctr. Metsr. 
Elem. p. 331.] pauds annis hos poetas anteces- 
sisse affirmat Clemens Strom. I. 323« {383«) fietiL 
^/MorStjv eteaiv iiareQov ihcoaiv hmb ot nepi X^ 
ifia xat MovaaXov xal Atvov %bv TffQOxXeovg &i- 
dAaxaXov. Eusebius Pr. Ev; X. 4. 469. B. ^^cS- 
Tov yovv ndvTwv ^Oqiq>eaj eha H Aivov^ xSneira 
MovaaTov dfupl r& TQwixa yevofiivovg ^ fiiXQ^ 
ngSo&ev. 

n. Literarum inventorem fiiisse Orphemn 
testatur Alcidamas Or. c Palam« p. 75. T. Vni. 
Reisk. rqafifiara nQiSrov ^OQ(pei>g i^veyxe na^a 
Mova&v fia9^(hvj cog ^rjlot ro enlyQafifia — ^<^* 
^Offipea Offjjxeg 4'&7ixav j og — ^^HQaxkrjv edlda^ey, 

[«] Jacobsius ad h. 1. Damagetes noster mysteria Or- 
phica cum Bacchicis confundit, quae illis recentiora 
tuisse, dubitari non potest. Imo, quae Orphica ▼ocantur,' ea- 
dem Bacchica fuisse, res certissima est. 



O R P H I C A. 235 

dr&^wnoig ^v^i^ ^^dfifiar» xai ao^itjr [Anall. 
T. m. 253.] quo loeo tequitur de Mmaei inyen- 
tis narralie obscarissiina et prioribus eontraria: 

Id^iS^fiavg Movamag 6 x&v Ev/ioXmimr ^A&fjrtuogy 
(ug xat rA noirjpbma avrov ^rjXoi 

^O^iev i^afiiQeg rniqwy ml €ikfHTi fih^wr. 
wg iix&Tfp^ ym^ fxariy fitwhL &rS4feg — 

quae neque Passowius attigit in docto de Musaei 
carmimbus eonmientario , ne^e ego expe^re 
paeram. 

nL Itrad Magiae. Apukjus Apol. L 326. 
(440.) Qui providentiain mnndi curioains 
vestigant et impensius deos celebrant, 
ees vulgo Magos nominant^ ut olim fne*^ 
re Epimenides et Orpheue etPythagoras 
et Ostanes. Apolhmius Epp. XYI. 300. Ma- 
yovg cXsi 9&iv ivofia^€iv xovg itnb Hv&ayoifov ipi- 
Uao^wg xat roijg dn6 *Opy«ofi. Pausanias VI. 
20. Aegyptii cujutSKlam hominis opinionem affert: 
elvai fuv jtfMpiova, bIvoi d^ xat rdv O^xa ^Oq- 
(pia fiaysvaai deivbv xai avxdig hiqdovai, OrjQla 
rs a(pi7(vua&ai r^ ^OQipei xat Idfjnpiovi ig tag xov 
teixovg olxo$ofiiag rotg netQag. Non feras, nt 
vulgo dickur^ sed homines feros et silvestres ad 
mansuetioris vitae cultum ab Orpheo traductos 
esse Rhetorici interpretantur, Dio, Maximus, He- 
radides, Quintilimius, Macrobius v. Markland. 
ad Max. Tyr. XXXm 6. 210. et Horatii imita- 
tor Palladius in AUegoria Orphei v. 10. Justi- 
tiam docuit coetuque congregavit nno 
Moresque agrestes expolivit Orpheus. 



/-^ 



230 LIBER 8ECUNDUS. 

Ajdis magicfte luculentum spedmen est illa i7i(p9fi 
^QQq)t9^y qua util cupiuut Satyri iii Eur. Cyd. 639. 
(og avtofjbatop ZQV. dalbv T(>^«iy cui siimle magi 
Ludauei miraculum Philopseud. §. 35. p. 288. T« 
Vn. Goethii imitiatione iiobilitatum [^] et Simouis 
Magi, qui^ ut Clemensnarrat in Homil. IT. 32. 638. 
dr^Qidrras noui m^mar%iv — ra iv olxi(f oxevr] 
m ainofjLat^ ipBqofieva nffog V7tr]^ealav ftisnea&ai 
notuj plaue ut Pancrates Lucianeus modo pis^Ium, 
modo scopas, modo aliud instrumentum |iumanis 
vestibus indutum sibi pro ministro bajulare jubet. 
Orphei jiumm in sa^ris magieis invQcatum esse 
significare yidetur A^gustinus de Civ. XVIII. c. 14. 
per idem temporis interyallum extite- 
runt poetae, qui etiam Theologi diceren-*^^ 
tur, quoniam de diis carmina faciebant, 
— Orpheus, Musaeus, Linus. Yerum isti 
Theologi nonpro diis culti sunt[''], quam- 
vis Orpheum nescio quomodo infernis sa- 
cris praeficere soleat civitas impiorum. 

1^] Camen insciiptum eat Der Ztiaberlehrling. Ejuadeia 
poetae epylHbn Die Brant von Corinth e Phlegontis Tralliani 
MirabiUum C. 1. deriyatum; Hyoms et Amandae fabula, qnam Wie- 
landius a gallicano dcriptore smnsiase se didt, adnmbratiur a Charete 
Mitylenaeo Athen. XIII. 575. A. 

[e] Aliter Tertuliianus de An. c. II. 212. T. IV. Seml. pleros- 

3ue auctores etiam deos existimavit antiquitas nedam 
ivos, ut Orpheum, ut Musaeum. Lampridius in Sev. c. XIX. 
931. Alexander Severus matutinis horis in larario suo, 
in quo — - Apollonium, Christum, Abraham et Orpheum 
et hujuscemodi deos habebat, rem divinam faciebat. 
Orpheum semideis adnumerat Athenaeus XIV. 632. C. Orphei templum 
in Thracia et sacrificia pro^dit Conon c. XLFV. Caput ejus a Lea- 
biis conditum tvaniQ vvv th Baxx^lov toti, Ludan. adv. Indoct. §. 
p. 14. T. Vn. locum unde illud vaticinatur, a6vtov vocat Philostratus 
V. ApolL IV. 14. 151. ipaal 6k iyrav&a not€ thv ^O^qiia fuiPtixf 
XaC^eiVy ^g tov lAnolXiu imu€fA€lij<td-ai avtoVy ubi lmV€V€fi€an(f9tu. 
avt^ scribendum videtur. Mortaorum capitJEi ftitidica jam molto aiite 



OftPHIGA. 837 

IV. Orphei vaticiDia iit^rit mandata eom- 
pliires celebrant. Gemens Strom. L 400. ^O^ipSa 

fiartuefjs^^ SAoI. Aloi»^ 985. miijtiig ; xccl /mvtig 

, Ov roi a^un^iig ^i/wi &eo7^07r{ag\ <^ * [**] . 
y. Philoch. Fragm. p. 98« Isque significat.oraeula 
quae Orph^^ quiim viveret, ^edidit; raortiii va- 
ticioium umim imviy iUacl ^od/C^nn» trtibuter ver^ 
his-edidSt Ij^a.i^.cNl.. •• ^'.; ' > r-.»' t. : 1 .'km 
y. Saora luatralia. Procubim jyfaKiiius^ iiart* 
mt in Vit. e. XYDX« p. 13. noetu^^ jbterditt usum 
e^ dTKnffoneus xat ' ns^i^^prti^cug * xal i roli? • ^- 
loiQ .xifLfha^fMH^, 6%i fiir\ ""Q^fkmigi &tk 'M : XuJL" 
imixaig. Eusehius Pr. £v. Y. ^1.^226^ '0^(pmo^g 
wag fj "Emfieri^dovg xaBa^^fiovg. Adde^ qUod 
apud JamUichum rV. P. ILXVIEL (161.) 316. Py- 
tbagoras praedicat .Orpheum ; summam .habuisse 
rerum divinarum cognilionem^ eoque arti^ajp^t;^ 
7tal'tAg Xeyofiiffag taketag accuratttliim^ tradidisse. 
Eidemque philosopho et Elmpedoeli scieatiam ex- 
piandi tribuit Philostratus V. ApoU. Yl. 5. 234. Saa 
^Mfinedoxlijg xal Uv&ayo^ag :vni^ > ^a&a^elojv vo- 
fkiCova^^ fortasse ob hanc causam, •fMd utarquie 
quorumvis aBimantium» npn iMOiilium solnm^ cae- 
dem religiose^ tanquam piacuhmiy det^tati sunt, 

Bafometiiiii et illiid galeattmi phantasma, quod in fabula Shakspearia- 
iia introdiicitar, memorat Phlegon Mirab. III. 50. cf. Vandal. de Idol. 
p. 667. Voas. ad Maimon. c. VI. t. 74. Arntdel. Cimbr. Heidenth. 
p. 90. 

[M] Supplendum "ayafpaCy^tf^ vel ayo^ivuv. 



2S8 LIBBR SBCUKDUS. 

mde Thctemtiut Or. IL 38; A. xaS^Qitg (pvXd^ai 
xc^l itkaiw (p6t(m tAg X^^^ fiSklev 4fi^^x^&v 
zm IlvS^ayo^ov' eujus rc^igioiiis Ofphemn quo- 
que participem fuisae, pEiodiiio diMttlr loco. 

VL BttNUin seeretiorunr admiiiistratioiie Or- 
pheum vatem.a IrulgieurilNis poetis discerait Phrto 
Protag. p. 316^^ D* n^otPx^fia no^wx&tii roi>§ /llbv 
nalfimvj (imr^^Qfji^fov xecl ^HoMoV} r6^ Sb al 
nskev^ tB xfu x^fJLipiiagf %&ipg &pt>(pi ra X>pKpia 
xat ikfe«tidtt^^ qiiei»Joco> otruw de utro jmediee- 
tur, intelligitur ex Philostr. Berr. H. 19. i03. 'O^ 
fpkii Ir- svMmg v&v nma r^ ^ioXoyie^ vneQfjpBy 
COfni^t% Jlfotocrttlbv cW h^ (Sdkeg /^^^ft5i/. Ab 
Orpheo Llhcri Pa^ sacra inatitufo ease, ph^ 
qtie tradunt et aiiti^fuissimi, ndn ifo mnft» Etoii^ 
siBid, patici mysieria ia uniVirsvM. il^oUodorm 
L 3iJ 2^ ev^ $i \'i)i(f(peirg xai Ji!ov6igiov ra /LiV&i^^ 
^fcu /Uactaatits laAifitt X 22. p.£ld4;-^«-BteeMit|iti 
Stacra Liibeiri priwniip Or^bet^» du^l^ i^ 
&raeeiam — ^ -«^t.e» »»et^^ etiamnnnd '&vi 
pkica ajppellantiari Pro<(aius ^in Poiit {». 309^ 
^Ol^$6g &te tAv i^mp^fPovtihtiSt^ ^i^Bfmv j^^W* 
fmrog ra Sfioia imB^v k^j^&t^ r^ c^Bti^m S^i 
Diodonts m. 64i auctov est Tkarope» T)i&r»ciae 
regeni: a Diwyso <^ti|fditutli> esse, a Thifrope au^ 
tent O^igrum HMmd «um imperio accc^pisi^ irStg 
iv roik' fW&rfj^ioi^ i^Bk&iag/elJs^ ^rJtiqov^O^ia fia^ 
S-ovra TioXXa fiBra&Bivav rwv iv rolg oifyioig^ dio 
Hal rag VTib Jtor^aov yBVOfiBpag rBlBtag ^O^ixag 
TiQogriyoQBvaav j quibtis consentanea sunt Herodoti 
aliorumque testimoftia infra C. 11. producrada. 



o n p R 1 A. ats 

Eleusinioruni untitiitionwi conMittni feve aittjqui- 
tatjs oonsensu ad OrpMum^ refenri auctorem hb* 
severat ClaTimii» inlfist. d. prm». tems T. I. 87. 
et Meinersius in ConMuent Goetting. T. XVL 213. 
EunHdpum post EModovi demnm tempora ad hunc 
limivem evecnmt pvtat, aed neuter evincet nt 
apertissima Istri, AidrotiMiis, Acwodori aliorqm- 
(pt testknonia, qmi Meusinia definite Ev/sSlnov 
%w (Epigr. d&eOTt. DCCL.) Emnolpum condito* 
rem itocant^ postponamus amb^uis Aiistophanit 
et Demosdienis indiciiii Rann. 1059L Or. I. c Ari- 
sfog. p. ,772. qui qttmn Orjdieum in^tincte tele* 
tas inveniase affirmant^ non impediunt, quominus 
ttnum eartim genus seorsum EumBlpo inscribamus 
auetori: Neque neoesse est iit Eurip. Blfees. 933. 
ubi 0rpheu9 fwatrj^iwr ino^^^tovg ^apag {(pa-^ 
vAgi) institmssc commodo Athsnieiisiam duatur^ 
Eteusiiria polins^iiitelMgi qgoam sacn histmlia in 
«fffemm», AillienkfUflibQS: aoft mimis'^pnmi cfelcK 
ris Graecis iMtooiia' <et 'Salutacia. Oravissiauiiii 
ywk ai^nMitnm ^praebtnt Emnoipi num CereM 
coiiimerci«i[^] : et- inii be^o EieiisDiio: :prinfapa(tnsf 
^pnumm reruRi memoria cum Etnisiiibrum instits 
tuiione coiguiicjtiasima est; OrpheunK autem ne in 
Attica quii^em coniimoratum ene constat[^J. 6e* 
nmtBn mysteiia ei imputat Eosefaius Pra^. £v* 
I* 6. 17« D. ^odi "Sf^Atov '^OQq>ia fiBTuatrioAtw^^ 

[d] Bnc etiam referri potest^ quod Plinitis narrat VII. ^7. p. 59. 
Bip. Culturas yitium et arborum inyenit Eumolpus Athe- 
nieasis. y 

[ej l^W contra Talet qnod Sidomus ApoU. Carm. VI. 1. Orph^ 
PanatlieDaea coiieelebrantem indudt, nec Lei Leontidaram Eponymi. 
^b Orpheo ortus; sed carmina Musaeo Atheniensi inscriptft, miodo 



ttiO LIBBR SBCUNDUS. 

et SchoL Em. Alc.9SS^'nfArbg *Og<f)Bvg fjmax^iiqHx, 
SsdHP TiaQO&Sicosteyy o&ev xm &^f}ax€m tcH /nvavi^' 
QikiscaXendi j aTid roi) &^qx^g ^O^ecBg' quae ori- 
ginatio certaiaBi laudatur. v. Kuester. ad Suid. $• 
Bi^ritSKevHv. 8ed siisgula mysteraoruin gener» ab 
Oopheo ihtrodueta recemet Theodoretus TherafK 
L 699. T. IV; Schuk. ''G«t taivJiovvaimf xai 
TtuK Hava&tiyaiiw xal (livtot rwv 6Ba/J4>q)o^anf 
xat rdiv "Eksvaiviwv rag itslavi^ "^O^q^Bvg «2^ rc^ 
'Jt&^va>g ix6fiiatj xah elg ASpJnmov aKpixAfAsitog ra 
rijg ""laidog xal rctr&v.^^Oai^iog ii£ ra r^g, Jrpj&g 
xahvk rpv)d^ar6apv /xetari&ewcsv offj^i&ySiSdaxH 
nXovtaiQ%og (Fragm. 84^ S91.) asoe^ J^^Qog.(L 
96.). fjUfjtfvrirai $e xai /hi(jioc&BVi]g (Or. c. Arist. 1. 
C;) xai (priai rbv "^O^tpea rag aftortdmg .reXerig 
imSdt^ai * p^verse ille Veterum: testimonia int^- 
pretatus; nam Thesmopharia jet BanaHkenaeii nihil 
ad Orpbeimi ^ asme DionyBia ^[indelii sed BacchijBa. 
Pitttarchi hieas, quem ante ocidiosfJbafcuit^ fiOn eK- 
tat^ihplius^ sed'I^dcdrra'liai|c .nairat A^ptio- 
nim jfabellam, cui Vix i|)m! fid^ habet: 'O^ia 
fpkal' r&v fMJvatac6Srv rekevdkv ^ Ttie^ma ^en^yxa- 
a&a^' vfft^pUv ya^ ^Oaii^tSjog /t^imipfi.w^Jiavv^otv 
T^' avv^v elva$j rij^v dl'trjs^.itin)Sosjj% .pjtrJi^ 
ftft^qag ofioiotiirrjv i)T^QX^iv rmv ^infofjtAiuyv : fi^vov 
hf[kX^yfisvuw et c 88. ^O^fpfa $lg jdXyvntov na- 
^paXovta^ xcfX fistapx^vta tijg^ teXetfjg xal v&v 

nt antiquar sint, indicium qnoddam gentilitatis affenint. Qui Gumol- 
pum ab Orpheo eruditum tradunt. ▼. Oyid. IH, P«Bt. III. 41. hujus 
controrersiae compooendae rationem ostendunt spedoaam magis quam 
pcobal»lem. 



O R P H I C A. 241 

JiowOiax&y fivaTijQi09P fittalafiivra jofg xb KaS- 
fuioig g>iXoy ovta fuxaS-uvai rov &€ov yiveaiv ixei- 
voig x^9^X>ofJ^(xy\!^9 \mAe nihil aliud consequimar, 
guam ut Orphei sacra potissimum in Cereris Li- 
berique cultu posita fuisse intelligamus; quos deos 
inferis praeesse crediderunt non solum Aegyptii 
Herodot n. 123. verum etiam Graeci Artemid. 
U. 35. [^] Nec fortuitum videtur, quod Herodotus 
eodem loco subjungit, A^yptios primos fuisse 
qui animos interitus expertes post mortem ani- 
malium corporibus insinuari, transactk autem ter 
mille annis in humanam fbrmam restitui dicerent, 
eamque sententiam Graecorum nonnuUos ample- 
xos esse. Hinc enim intelligitur, cur Orphid ejus- 
dem sententiae fautores sacra sua, quibus scelera 
expiari onmisque po^ae post mortem subeundae 
metum amoveri sponderent, iis inscripserint nu- 
minibus, quorum vis ad iofisros et ad alterius vi- 
tae conditionem pertinere crederetur. yerum hoc 
in antecessum; nam tr^tabitur poirtea ex pro- 



[<] Orpheum natu Aegyptiam ftiisse ferio defendit Larcherus ad 
&d Herodo. II. Bl. S43. et hinc in anaglyphis Ormn siuiillime Orpheo 
repraeBentari ferarum coetu drcumdatum. Pausaniae lo^us VI. 20. 
qoo Schmidtius Opusc. Diss. III. p. 10. 120. ridiculam opinionem sta- 
bilivit, jam dudum emendatus est Orphei ille comitatus silTestris 
saepius in artiiicum reterum monimentis apparet. y. Aringhi Rom. sub- 
terr. VI. c. 21. Caylus Rcc. T. III. 51. Bckhei Doctr. Num. JV. 68. 
eC 74. Welcker ad Philostr. Imagg. p. 611. 

[S] Praeddanea porca Cereri mactabatur ab eo, qui raortuo ju- 
sta non fecisset. Festas s. v. Heredi porca praecidanea suscipienda 
Telluri et Cereri Varro Fragm. p. 247. Bip. rj dioiextitn dwrayrits 
Uei JrifirjTQi, Xvhv th nivd^g Plutarch. Lycurg. c. XXVll. rovc y^- 
Ti^vq ^AS-riyaZot ^fjuritQaCovg ixdXovy tb naXaiov Id. de Eac in Ort). 
Lun. XXVin. 91. T. XIII. Et quidam cerritus hinc deriyant, quasi 
larTatus. y. L. I. §. ll^ not c. 

16 



242 LIBfiR SSCUNDUS. / 

CoDbiplnriiiin sacronim auctorem ferri Chr- 
pheum Pausanias tradit sed ita ut aut nofn ad- 
sentiatur affirmantibns aut etiam aperte repu^et: 

AaxsdaifMvioig i(Jrl vahg KoQijg SoDreipag^ Ttoif^ 
aav &B xhv O^^xa ""O^ipkt k^yovair^ oi ^i ^A^a^tv 
in. 13- Jififjutit^a x^oviav Aaxedaifi^i^m fiev oi- 
(3hv (paal na^aS6rtog otpiaiv ""OQipio^g' do^jl ^^ 
ififj SiA ro i4^v rd ev ^E^fii6vfj ^arearr] xal rov- 
roig x^^i^^ vofii^iV drifiT^t^a ih. c. 14. Gk&v 
Alyiviftt^ tifjuSiaiv ^E^^dtrjV fidhara ml relerifi^ 
ayovoiv ^vk n&v ^tog ^Ekoirrig^ ^O^ia aipHH m- 
raan^aaaSm vfjv nktvfiv Uyovreg II. 30. D^ hifi 
loquitur Origenes c. CSds. V!. 200. o^ doxu na^ 
"^'Eklrjaiv dvat i^ai^ttu rA rov Mi&^a naQa rct 
"Elevaivia ^ ra na^a9id6fiBva roig sv AJyirr] fivov- 
fjUvoig' de argumento (ne qids a me praetcowii^ 
sum nmretur) nihil constat; S6d lustralia Aiisse 
haec sacra ^qu^ K^siniis dlssimiliii inteHigitiir 
ex Aristo]»haiBs Yes^. 122. ubi Philocleo, ut ab 
insania lib^rar^tw, primum Corybantibus initia- 
tus, post Aeginam deductus dicitur. Ludan. Na- 
yig. §. 15. p. 168. T. Vm. n^ortov sg Aiyivar 
inl r^v rrjg ""Evodiag relerr^v dienXsvaafjLBV' ubi 
n^mrp/ iegendum. A Libanio Or. p. Aristoph. p. 
426. laudatur Menander guidam tpilog ^Exaxri 
nlia)v fi6V elg AXyivav^ wteQ rviv exeivrig oQyiorv, 
xoQVipaXog wv rov O-idaov. 

Vn. Quantam Orpheus artis medicae scien- 
tfeun habuerit, ostenditChori oratio £ur. Alc. 976. 
medicamentum expetentis in tabulis Thraciis per- 
scriptum, x&g ^O^ipioyg xariyQayje yfj^vg. Musi- 



O R P H I C A. 243 

cum sumniuin fuisse non solum novitii testantur 
auctores, quales hactenug producti sunt, sed Pin- 
darus, Aeschylus Agam. 1640. Euripides Iph. A. 
1199. Summam autem omnium , quae de Orpheo 
praedicantur, Pausatiias complectitur IX. 30. ^Oq- 
^evg im fuya ijld^er iax^^og^ ola marsvSfiBVog bv- 
^xsvai reXerag S^e&v xal eQycov dvoaiarv xaS-aQ- 
fwvg Voaojv re Idfxara xal rQondg firjvifLarayy 
^tUovy quae omnia ad unum genus recidunt, cui 
recentiores Magiae nomen indiderunt Quo con- 
tinetur reXearov notio piacula publice privatim- 
que suscepta procurantis et animi corporisve la- 
bes seu proprio errore contractas sive hereditarias 
arcanis quibusdam cerimoniis expiantis. 

YIIL Postremo, ne quid omittatur, Orpheus 
Thracum pbpulis fuit auctor amorem in 
teneros tr^hsfetre mares. Ovid«MetX. 83. 
Hyginus Astron. Yn. eum a mulieribus discerptum 
trafit per Venercm instigatis, quia Jupi- 
ter ito lite de Adonide Calliopen judi- 
cem dederat; alii dicunt quod Orpheus 
primus puerortim amorem lnduxerit;quod 
a Phanocle ita traditum est Plato Rep. X. 620. 
A. ^jus mortem vidlentam et natum hinc in mu- 
lieres odium commemorat, qUas an Vivus offen- 
defit Orpheus, nuUius antiquioris auctoris testi- 
lnonio constat, nec satis liquet crimen ipsum (quo 
Thamyris quoque infamatur) utrum ex Thracum 
moribus conjectum an e sacris carminibusque Or- 
phids ductum ftierit 



16 



244 LIBBR SBCUNDUS, 

Cap. n. 

De vita O rp htca.l"'] 

Adhuc in vestibulo totius quaestionis versati 
sumus; sequitur ut de disciplina Orpbica dica- 
mus, quae pluribus praeceptis continetur et re- 
conditioribus. Primum hoc ponam quod Hero- 
dotus in transitu prodidit IL 81. ubi Aegyptios 
Yulgo laneis vestibus uti narrat: ov fuyroi e$ j^s 
tct iQct ea<piQ€Tai elQivea ov^e avyxaxa&ajimai 
aq>i' ov y^9 ociov ofwloyeovai de raika rolai 
^OQq)ixoZai xaleofieroiai xal BaxxixoZai, hvai.de 
Alyvnrioiai xal IIvS-ayoQeiom [**] ' ovde yaQ rov- 
Tcov Tctfy SQyiooy [lexexovra oai6p iari iy elQireoiai 
eXfutai &aq)9i]yai' eari de neQt avrwy Iqoq loyos 
Xey6fieyog* ex quo non sequitur Orpbicorum sa- 
crorum cultores usum lanearum vestium prorsus 
repudiasse, licet id affirmare yideatur Apulejus 
Apol. p. 405. Lana jam inde Orphei et Py- 
thagorae scitis profanus vestitus est. Py- 
thagoram ipsum huic legi se obstrinxisse negat Ari- 
stoteles Diog.VUI. 19. Neque veteres Orphicos scru- 
pulosiores fuisse arbitror quam Aegyptios ipsos, 
qui quum vulgo valeret opinio mortidnis coelestes 
pollui religiones [^J, eadem cautione in sepulcro- 

[»] MinimaBi paitem eorvm, qnae huc pertinent, complexns ed 
FWnierinB in Dissert. Snr la vie Orphiqne, in Mem. Acad. 
Paria. T. V. p. 117. 

[M] Prave hnnc locnm a Weaselingio sollicitari dndnm monnit 
Getnems in Prolna. qua ostenditnr dogma de perenni ani- 
morum natura per Biensinia propagatnm esse myste- 
ria, in Biogr. Goetting» T. n. p. 87. aed id, qnod ostendere coDatm 
eft, Don oUmnit. 

[^] YaiTo de L. L. VI, 5. acortea ea, qnae ex corio et 



O R P H I G A. 245 

riim cerimoniis usi sunt; idque superstitiosis hoc 
facilius persuaderi poterat, quod linteae vestis 
usus Graeds antiquis domesticus erat (vv Wems- 
dorf. ad Him. XI. 572.) eoque aptior ad rem di- 
Yinam. lile yero IsQdg loyog sine dubio ad me- 
tempsychosin spectabat monebatque initiatos ut 
animum a corporis commerdis, quantum fieri 
posset, avocare studerent; quam rationem quia 
Bacchicorum initiorum auctores Orphid a Pytha- 
gora assumserant, Pyfhagoras ab Aegyptiis, pro- 
pterea H^odotus orgia illa Pyfhagorica et Aegy- 
ptia esse didt, quippe ad Pythagorae et Aegy- 
ptiorum s^tentias composita. 

Haec quidem de cultu Orphicorum tradun- 
tor; neo minor illis cura victus mundi^ nuUaque 
luiimantium caede parati. Plato Legg. VI. 782. D. 
diiHr dvB-qdnovg m tcolv rOv naqafiivov o^fuv 
nolXoig, xal rodvavtiov axovofiev iv akloig ori 

pellibus sant facta; inde in aliqnot sacris et saceilis 
scriptum liabemus, Ne,qaid scorteum adhibeatur, ne 
qaid morticinam. De Carmentae hoc refert OyidiusFast. I. 629. 
Appianus Civ. IV, 11. 726. vno^rifia Xevxhr amxory t xaX ui^yalay 
^ovtfty IsQeis xtA IdleiaydQiimfy xtd xalotkft qmxaaiov et papyro, i^ 
▼idetur, textili, quo sacerdotea Aegyptios usos esse scimus. y. ochmidt. 
de sacerd. Aeg. p. 44. vnodrifiata Aiyvmia Yocat Aristides Or. Sacr. 
L 287. In Eratosthenis yersu (Bemhardy p. 160.) quem affert Bal- 
doinas de Calc. ant. c. 14. p. 181. niXfia nou^aTtteaxev iXafpQOv 
qmtxaaiotOy scribendnm yidetur nott^CTnaOxi y de aquila iUa, quae 
uTanti Rhodopidi calceum surripuit xed ixofiiaey iig Mifiiptv dixa- 
^ovtos ^'aufitxlxov xaX dg thv xoXnov MfiaXe th vnodmia Aetian. V. 
H. Xm. 59. siye ut Strabo ait XVII. 808. %^i\pe, P^thagoricus ille, 
qm a sutore Phaecasia emit Senec Benef. YU. 21. nne dubio propter 
praeceptoris interdictom dcortds uti noluit, ac fortasse etiam fiatftXC- 
^s, quas Athenis rex sacromm gestabk Poit. YU. 25. papyraceae 
aot linteae erant; Romae quidem Flaminicae morticinis calceis uti non 
Ucebat Sery. Aen. IV. 646. nec fortuitum yidetur quod Ludanus Alex. 
S* 39. 100. T. V. Eumolpidlis et Ceryces Paphlagonicos carbatinis in- 
duit; certe in ma^co sacro Amnuan. XXIa. 1. 30. oraculi consultor 
lintds induinentli anictus est , calceatosqaa itidem lintds socds. 



24d LIBBR SBCUNDUS. 

ov^e fiovs h6lfmy yweaS^M^ &vfiata ^s otvx ^r 
&&Hg ^cStf^ nilayoi ^s k(u fuhri xaifnol ^s^Wfii' 
voi xal roiavta alla wjfva dvfwza^ aa^f^mv i^ 
dneixoyro wg ov^ oOiW ia&Uiv, ov^e roi>g rm 
&B(&y fiwfuwg atfwxi fuaiveiv, dHct ^CHfipixoi rmg 
ley6fievoi^ (Uov iyivovro rcXg rore, mfn^fov fm^ 
ix6fievoi ndyrayVy ifj/ifwx^»^ ^« ndvrmv dnexofuroi: 
quSbus M^dnunt EuripideB Hipp. 946. atffvj^ 
(ioQav ad ^pedmtk vijtae aaactee Orphkaeque te- 
ferms, et apertius Plutareluis Conviv. 8ept XV. 
38. T. MH. (150. C.) zd dnexBa»ai aafstOv Uv^ 
d^g, uigneQ ^Off^fea rbv naXoMV iatopava^f a6(pir 
a^ fiaklov ij (pvy^ rd^v n^ tiiv t^ogn^ ddmi- 
fMkfov iari. Et Hieronyinua adv. Jevw. L. n. 
p. 206. T. lY. ed. MartiaB. OrpbBeus iii car- 
mine suo esum earnium detestatur. la 
carminum Orphicorum reliquiis nuUum hiijusniocli 
praeceptum I^gitiir, nisi forte seuariis istiSy qaoiB 
idemtidem profert Sextus c. Madi. H. 31. IX. 15. 
c. Phys. I 2. 551. c. Rhetor. II. 205. vofuov dv- 
aiQe&evrcov xal al n6Xeig 9i6lkvvrar nd^ S xal 
o d-eoloyog ""OQq^etfg rd dvayxaXov uvr&v vno^ 
fpaivev 

^Hv XQ^vog, ^vlxa q>airBg an aXXfiXwv plov ilxov 
aoQxodaxij, xQilaamv ii riv ijirova (ftna iaiC/t\^] 

[c] Simile eiordiom Lini 
vflf noxi f oi XQ^^^ ovroc iv. ^ &fAa nM htifpvxei 
(h^ 6 xQoyos ^ V Kqusaiov HSvos Presbeut Thestl. in ffipp. < 
T. I. p, 4. ffy noTB x^^^^S ixilvoQ ^^ rjfifty fydt toiovTog DJog. 
56.) sed eadem sententia Moschionis: 

riy yoQ 7101 aidfy xfHvoSy ^y bnrivCxa 
^waly dialtag elxoy iuipfQsZg ^QOtol. 
6 d' aa^iyrig r^y x^y itfAuyoyfov fioga x. u I. 



O R P H I C A.\ 247 

declarve vokiit poeta ^am lawaaBfa fuerk pri- 
semm \ktm ^ quam facfle eo rd^^isuri dnt 
hoipiii?!»^ PW a tenf^ uMsiiesoaiM; mmm a caede 
et jsangiiuie abstiii^. Ajnbtephanes, qmim Or- 
pheum pracdieat qiiod teXei^ ^fur n<n0€iSe q>6- 
vw % dmxead^M, ambigue laquiittti ett; darios 
Hnratius A* P. ^91. ailvefttxe^ hominas cae- 
dihus ot Yi((tu foed.o deterruit Orpheus, 
anthropophagcH^um immftnitat^ d^efljgaat r-^ 

Taotulum est» quod de Orphica disdplina, 
si yetwum teatiinoniis acquiescimuSy dicere poa- 
sumis; sed mnlta, quae de Pythagoreonim insti- 
tatis^"^] meKioria^ prodita sunt, adOrpJhieoSy pro- 
pter sumipftm utriusqjoe sedae similitudinwiy 
traDsfe»e li^bit Falsa fqrtasse sed pervagata 
(^aio est, Pjtthagoram sanctiQris vitae praeoepta 
wt ab Ax^yj^ acwj^sse aut ab Orpheo. lilud 
affirmaat bocrates Busir. c. XI, 375. JIv&ay^Qag 
a^uKOfJi^^ els J^ifmtw xav fMoSrrt^s ixeiran^ y^- 
fofurog %fiv ts ai^r ipvloaoqMtv x^wrcog ig toifg 
''Mkrirag ixofiim xal nsQl rAg &vaiag re xat r^g 
wyianiag tag iy rwg leQoig if^^PsateQov tmy al- 
Im ianovSaaev rt Plutarchus Symp. L. Vffl. 
Quaest VHI. c. 2. Alywttimv toTg ao^cZg injyye" 
yiadw Q/wioyeXtM, ^JiXoiimi te fidUatpi %a ne(}l 
tag Uifatixag afiateLag. ef. Smd. s, ^le^atixi^. Ab 
QrphidSt Aegyptiis et Chaldaeis edoetum Pytha- 

ap. Stob. Ecl. Ph. I. 9. S8. p. 240. et Kuripidis in Sisypho, I. 

xal ^QUodfis toxvog ^ vnfiq&fis. 
[cc] Haec quoque Plato Rep. X* 600. B. Hv&ayoQiiop filov no- 



248 LIBER «EOUKDUS. 

goram phil0to{Aiain cuin deorum colendorum 
sdentia conjunxisse auctor est Jamblichus XXYIEL 
151. Id qui tradidere, prae ceteris superstitiones 
castimoniarum et praecepta (ut verbo utar eccle- 
siastico) sanctimoniidia respexisse yidentur, qui- 
bus Pyths^orei sese devinxerunt Horum pluri- 
ma et Orphicis simillkna Bffevt Diogenes La. VIIL 
33. rovg d-eovg ri/iqr ayvefdbvxas' rr^ ^s ap^sia^y 
dvai ^ict xaSuqfiiJiv 7$al Xovrqwv xal mQi^^arxri- 
Qicor xat ^iot roi) avrdy xa&aqB^fBiy dno re xfi- 
Sovg xal lexovg xal fiiactfiarwv ndvnov^ xal ajt- 
ixeaS-ai (iQWT&v &vtia€ufi(ov rs xq€(3v xal rgiyXdi^y 
xal fielavo^ayv xai woroxwv l^vkov xal rwv &l- 
XwVj wv na^axeXevovra^ xal ot rag reXcrag i^y 
roXg teQoTg ejtireXovvreg' unde disdplinae 
mysticae et Pythagoricae congruentia cognotcitur, 
sed utra utram imitata fuerit, in anqjl^iguo manet. 
Pythagoram multa ab Eleusiniis et Samothraci- 
bus dididsse tradunt yitae ejus scriptore»; quo- 
rum non tantum valet auctoritas, ut nen potius 
mystagogos et exegetas Pythagorae exuvias sibi 
adaptasse credamus, quod reapse ad fidem pro- 
pius, quia sacerdotes nobilissimi cujusque philoso* 
phi inventa sibi asseruerunt Plurima utrisque 
commUnia) neutris propria fuere, quippe a na- 
tura ipsa in animis hominum inehoata. Hujus 
enim vox est, qua D: Aurelianus cives suos rem 
divinam facturos compellavit qua puri, qua 
mundi, qua sancti, qua vestitu animis- 
que sacris commodi templum ascende- 
rent Vopisc. Aurel. XIX. 460. (215. D.) Hinc 



O R P H I C A. 249 

manarimt illa, qQae de vitando reram feralium 
et puerperii contactu deque morticinis praed- 
piuntur, et magna pars Pythagoricarum constitu- 
tionum: dvvno^rjroy &ij€iy[^y firi rixteir ly ^P^O 
et alia ejusmodi [^ quae quis primus sanxeri^ 
non magis quaeri debet^ quam qui primus nauta 
aut agricola fuerit Pythagoreorum nonnulios pi- 
scibus abstinere, hujusque observationis X6yov 
dno&etor xal ano^^ov jMraetendi Plutarchus re- 
fert Symp. YIII. Quaest Yin. c. 1. nec omittit 
apud Aegyptios quoque et Syros et quoscbm Ne- 
ptuni sacerdotes Graecos id castum habm, quo- 
rum alii aliam rationem sequuti sunt^ Graed, 
mea quidem opinione, hanc potisdmum quod he* 
rpids temporibus pisces haud fadle nisi quum 
necessitas urgeret, in coena ; apponebant v. Plat 
Rep. m. 404. B« et quos Astjus allegat p. 461. 
Nitsssdi. Comm. ad Odyss. IV. v. 363. neque diis 
immolabantur[<]. Sed quod ad hnjusmodi arbi- 

[d] Post Branniiim, Biiifteiiiii alioMue, qnos Lomeienift de Loftr. 
p. 4&. et Schmi^tias de Sacerd. p. 4z.'allegant, plura de hoc per^ 
▼tgato more coUeig^ fil^aiihemias ad CaUim. H. in Cer. l^. Varro 
ap. Noniom p. 231. h. (478. ed. Lips.) qaom dao templa memorat ia 
^e introeuntes se non excalceent, rem singularem narrare Tidetnr. 
Solinus contra c XI. de Britomarte loquens Aedem numinis prae- 
terquam nudus vestigia nullus licito ingreditur. 

[e] V. Wyttenhach. ad Plut de Superst. p. 1030. 

[^J th TiQOsxvy^aaytag xadijad-ai Numae pcaeceptum erat Tri- 
stan. Comment. T. I. 340. Brouckh. ad. Tihull. L 3. 30. Marini gli 
atti d. frat. Arv. T. II. 5^. non Pythagorae, ut multi affirmant, 
ficet a Graecis quoque ohtorvatum sit. v. PoWh. XY. 29. Epigr. 
Udean. CCLXXV. p. 172. 

[C] Plutarch. c III. 1. c ix^toy ^vatfiog oifSAg oitSk U^Bvatfiog* 
qaod in universum yalet, quanquam non de^erunt, qui piscihus rem 
diyinam facerent. v. Lud. Noui De re cihar. L. III. c. 3. Festust 
Pisciculi vivi a praetore pro animis hominum Vulcano 
dati; et eosdem Julianus didt Or. V. p. 176. perinde ut canes» equos, 



250 LIBjSR SECUNDUS. 

txia attinet d«xtra in templa ingrediuntor, 
sinistra egrediuntor[''], dis inferis paria 
offerunto, imparia coelestibus Plut Num. 
XrV. 171. Jamblieh. 1. c. c. 156. Serv. Aen. IV. 
305> kaec didiito m apud uUam dvitatem in 
commuBe recepta fomnt, qua^quam in cetQra 
deoKum siq^eroirum et inferorum eultu pleraque 
diversis atque adeo contirariis eerimomis a^- 
tur[^]. Sunt vero elaam quae^ prout interprete- 
ris, tam populi arbii^ eonstituta qttam philoso- 
phorum decretis apta et connexa vid^antur. C^- 
jus generis suat iUa: Apulej. Met XI. 537. se- 
pties submetso fluctjihus captte, quod 
eum numeriim praecipue religionibus 
aptissimum divinus ille Pythagoras pro- 
didit Idem Ap^ p. 476. non enim ex omni 
ligno, ut Pythagoras dicebat, debet Mer- 
eurius exsculpi[*]. PliAiusXVL 14. quidam 
superstitiosius exquirunt materiam, unr 
de numen exsculpant, et quanquam Pria- 
pus haud gravatur ficulneus esse, non 
tamen idem liceat in Merwrio. quae Ho- 



iy jBlBanxcug d-votaig immolaii, |y tifitfrri^ktig non item; nec vete- 
res Ebraei deo offerre fiEts dnxenmt 

\}^] Petron. c. SO. exclamayit untis e pueris, dextro 
pede. Y. Goesii net; 

[Ui] Seryiof Aen. VDX. 106. dici solebat in sacris da 
quod debes de tnaBu dextra aris. Sepdmius in Wemsdorf. 
Poet Min. T. U. p. 288. inferis manu sinistra immolamua 
pocula. cf. Ma^ 1. c. T. U. 592. Sic et Servius Aen. Vt. 244. 
vina Ubari in sacris supemis, vergpl in infemis dicit. 

[i] Proverbium in Lex. Ms. OsttDD. Auctar. p. 73. ix navths ^v^ 
Kov id^ yi^Bvi By xid S-eos* vel, quod eodem redit, xvgiinf yipoii 
ap, pro qno mendose ibi scriptam xvQiay. 



O R P H I C A. 251 

ratii loco Sat L 8. aptifliiina s^ ab Hehidorfia 
^etennissa sunt Ex his igitur nmnquid iu di- 
sdj^Unam Orphicam infloxerity sdri non potest, 
sed quam multis in rebus sectatores ejus cum Py* 
thagorids consenserint, tum aliunda cognoscitur 
tom ex abstinentia r&v^ xvd/iwyj quo nomine ple^ 
dqii^ fabas (Aegyptiacas) Plutwrfdius autem ova 
a^nificari putat Symp. II. 3. hScSk dmxoim^QS^ vni^ 
roiar naQiaxw hix/B^&M ioYfiMiv ^0(fq>ix^s ^ 
IIv&ayo(fixols xal %6 uidr^^ &smQ Brioi xagdiay 
xal iyxiqwdor, ofl^t^ riYovfuvos yereams dg^^aitov- 
6&ar x»i n^vipB(fiv rig im yMkatn r6 

DidyBiuii w (re^M. BL 35. p. 183« ntfmos dn- 
hx^o xvdfM»r IdfMjpmQtms ^ict Tijy di ovdffwv juor- 
reia^v' <p6if$tav 6k xai ""Q^fipms iwa9$ enij 

Qrpfaeum quoqne iignifiQMre Yidetur Heradidfa ap. 
Ly4 de Mens.;p^ 7& A«m incfrtfsiwwae fiibiilae 
de^ f«bfts in spenim humaAam^ si «ub .stepQewe 
d^qsay^^ fimot» transilwis adstipuhMtoremi npwi- 
^ nat poetam,* xm Sia roirco rev m^t^ ffmvav 
^laov roi xvdfiovs r;e Kpay^lv ^sipaXas ^« 
roxriwv. Alii hiw verwm Pythagofkum cele* 
brant, sed ambiguey ut nescias.ujbnim ab Orpheo 
Qsu cepennt Pythagorei an proprio fetu enixi 

[i^] Aogastiii. de Haer. XLVI. 12. Manichaei nec yescantnr 
carmibos — nec oya sumnnt. Id propter alias qnasdam Haere- 
ticoram sentmitias Orphiois dmiles praeterire nolui, ^lnra alias di- 
ctorus. 



252 LIBBR SBCUNPUS. ' 

sint Qemeiis Strom. m. 435. D. fivatixSg dna- 
yo^s^ovoi Tcvd/jup )i^ria&ai xatct td invlXioy ixeivo 
^Ia6v toi — XB€pa%dg ts toxi^oip. Ladanus 
in Gallo §. 4. 296. T. 6. drdyxij aoi ITv&ayo^ 
ovtv na^vevofirjxevai xal tb Xaov '^ae^rjxivai xvd- 
fwvg (payovta, (og av el t^ XBfpalfiy tov natQog 
idri96xBig. Athenaeiis indistincte phiiosophos hoc 
jHraecipere ait 11. 65. E. ubi xaipaXdg t^wyBiv le- 
gitor, Eustathius p. 948. yeteres, toXg naXai- 
oTgl*'] X6yov ^aalv slvai uQbv ^Ia6v toi xvd- 
fiovg ts q>ayeiv* quo ex loco perperam colli- 
git Sturzius ad Emped. p. 652. monostidion hoc 
ex Orphei carmine, %(fdg Uyog, excerptuin esse; 
nam Eustathius praeceptum sacrum inteUigit 
Nec minus ambigue Sextus Pyrrh; Hyp. DI. p. 
184. IViOi S-Sxtov &v totg xe^paXdg (payelv ^aai 
t&v natiqoyy fj xvdfiovg* qiiibus verbis Aegyptios 
significari putat Hemsterhusius ad Ludan. Dia}. 
Mort. XX. 40. eadem, ut constat, superstitione 
obstrictos. Sturzius, quo nemo exactius hunc lo- 
cum tractavif^ Empedodis yersibus hiijiliov iUud 
inseruit, nullo, ut ipse profltetur, certo auctore. 
Haec de secundo versiculo. Antecedentem Em> 
pedodi tribnit Gellius 11. 11. sc»tentiae summam 
(xvdfia)v dn6 x^^Q^^ exeiv) PytHagorae vindicat 
Callimachus, a Gellio aUegatus; Orpheo Grc^orins 
Naz. Or. XXm. 535i C. pdlU fioi Ilv&ay^Qov 
vfjv aiamijv xal %oi>g xvdfiovg tovg *OQg>ixovg. Et 

[*] Hoc omittit Schol. Vict N. 589. tovs fiiXayas xvauovs ovx 
iad-hv<fir ol ItQ^Tsy dta rh yfvyijs tdCfiiSy fiaair MfifuyM ^if &ya' 
fiad-fioy iS jtidao 6ofi<ay ttav avyas $^rCwsiy. 



O R P R I cf A. 253 

Paosanias I. 37. ad viain sacram monuincaitiim 
esse didt Mnesithei, quem complura aigna dedi- 

casse, h^ oTg xal d '/«xjfOff[^] mnoiritai' ipxo96fir]- 
%ai $B xara r^v oSor raog ov /uyag^ xalovfieyog 
Kvafiixov p] • aa(p^g Sb ovd%v l/co Uyetv «ira 7iif&- 
Tog TcvdfjLovg eaneiQsr ovtog, efce rira ineqn^/ii- 
oav iJQQia* (ffijkoy ^e) 8ri r&v xvAfimv aveveyxeXv 
ovx eariv ig JtifirpcQa rrjv efj^eaiV Sgrig 9e ^9ij 
TBlerfiv "ElevaTvi el^ev ij rot xaXovfieva ^O^q^ixa 
keleiaro, olSev 8 Uyo}' quod suffidt ad proban- 
duin, Eleusinios quoque sacerdotes legumentum 
fabaceum detestatos esse. Ab eadem parte ste- 

p] Plutarchi locum in V. Arwtid. c. XXVH, 88^ lennhy ix m- 
fwUfiv tiyhg dyetQoxQmxoS naqa th ^lanrHoy xa&iSofi€yos ifioaxi* 
et AldphroniB m. Ep. 59. naQ* Isya xtiy xa myaxia na^a %h *Ia3exetoy 
n^xidiyTaty xai tohg dyeCoovg vnoxQ(yea^ai vnoaxofiiyfdy jam olim 
cioiitaU in I>ias. de ThriiB , laccheomque .illo ioco, quem Pausanias de- 
signat, positum fiuBse suBpicatua sum ; in Ceramicum transfert Osannua 
in Syllog. I. 153. cui aooedit Boeckhiua Inacr. Cl. IX. N. 481. nulU 
&lia ratione quam quia ibi quoque lacchi aacellum fiiit. Equidem il- 
lad fflihi explicari relim, quae nnt myaxia dyeiQoxQtttxa aive, ut 
Piutarchua dicit in Parall. Caton. c III. 488. ayvQttxol nfyaxig, 
Haec nomina affert Casaubonua ad Spartian. Adrian. c. XI. p. 19. 
aed tabulae diiinae, QQidM ill« deacnbit, in aonmiorttm comectioDe 
naUiim usum habent Talem aignificare yidetur Menander in Heniocho 
Fr. p. 71. 

ov^iig fi itqiaxii niQinatmy t^vt d-iog 
fiitcc yqaogy ovd* iig oixCag naqngnay 
inl Tov aayidiov 

ctjna forma e Paua. VIL 25. cognoad poteat, uaoa aine dobio multi- 
plex fnit in triyiia drcuUaque, ubi ol iy tolg xvxloig ^iCqoytig dvoly 
Ifololy tf nQo^tvxoyti itno^ianlCovai Max. Tyr. 3kIX. 862. Hanc 
Mtera quaai juatam mercedem aortilegorum triyialium et hujua plebe^i, 
nt Juyenalia yocat , fati fiiiaae apparet ex Aristoph. Yeap. 5^. ^ovg 
^v* 6fiolovg uta&iiaofuti vnoxQtyofnyoy ofJrw aaiptSg hyilQota. Lu- 
aan. Deor. Conc g. 12. 188. T, 9. &iam(pSiZ toly ^voly dfioXoly 
hixa. cf. Alex. §. 19. 82. T. 4. Obolo Apollinem abaolyunt Libaniua 
I^ecL T. IV. 668. et Gregoriua Naz. Or. UI. 108. A. 

[1] Photiua Kvafittfig ^Qm^ tautg dioti na^ apt^ ixXfiQOvyto 
ot xvttfnvtol aQx^ytig ^ Ztv o xvafipg imn^aaxito na^ avt^' quo- 
nuii poateriua yeriua yidetur reputanti forum fabarium yiae aacrae yi- 
-= — fidaae. y. Plutarch. Vit. laocr. p. tS7. T. Xn. 



254 LIBSR SBCUNDUS. 

tenliit Cereris Eleiisiaiae antistites Phmeatae, 
deflmqiie narrarunt qunm caetera l^miiia hoi^- 
tibus siiis lai^retur, fidbas excepisse Paus. Vni. 
75. Tcdafwv /lay ovv it^ otip /i^ xaS^aqhv «Im 
vofii^ovaiv oOTtQioy, Bariy IsQog ht avt(p loyog' 
Neque Ceres solum Pythagorae sententiam appro- 
bavit, sed idem in aliorum quoque deorum my- 
steriis pro lege valuit: xvafwg ndoTjg reletrjg xal 
nayr6g U^ov ctnsli/jXatai Artemid. L C5. p. 58. et 
a fabis ad cegnata genera translatusi est Plutar- 
chus ait Quaest Rom. c XCV. yBv6fiiatai tovg 
ayysvortag San^ioy dmxsa&ac sive ob eas (^ausas, 
propter quas Pythagorei fabis, pisis el; cicerculis 
abstineant, seu quia ad evocationes manium et 
ad coenas funebres adhibeantur [^] quarum inter 
fercula lupini quoque erant, ob id ferales dicti 
Calpurn. £cl. III. 82. et Pythagords interdicti Lu- 
dan. Yer. Hist IL 28« Neque tamen id obstitit, 
quo minus et fabae et ceterae species Cerealibus 
adnumerarentur fh]gibus[^]. 8ed quoniain con^- 

\}^] Lydus de Mens. p. 77* xvafioi ds Tohg raipot/s ^Cntovxai 
vTtlq aonriqCag ayd-gtoTKoy Festas: Fab^m nec tangere nec no- 
minare flamini Diali licet, quia creditur ad mortuos 
pertinere; nam et Lemuralibus jaciiur larris et paren- 
talibus adhibetur sacrificiis. I>e ervo Plutarehus: ot T^^ 
Xeig toy o^opov xadiX^rjoa xaXovai xa} x^^^ nqhg thg aipoouaCtig 
TtaX xa^a^fiovg' idemque m V. Crass. XiX. ipafcovg xal SKag ^Ptafitdoi 
nqotld-evtai totg vixvai* quae omnia confirmant, fabae et cetera ge- 
nera quantum relig^onis habuerint. Eoqne etiam spectare videtur, quod 
Diogenianud tradit Cent. L 50. ol fidvtiig ittodtLOv ti^ivai thv aXa 
TiaX xvafjLOV* o&EV xal tovg ano^^rjtiav xoivcDVovvtag tovg neql &Xa 
9tai xvafiov f^Xefov, quanquam prorerbii hujus aliam fuisse causam ar- 
bitror; ot neql aXa xal xvfjuvov Phitarch. Symp. Y. 10. 237. dicuDto? 
amicorum intuni. 

[11] Galenus in Hipp. de Morb. Acut L. I. 14. D. T. XI. Chu^ 
ter. altov fikv Ivofjtaiovaw ol &v&Qianoi fiaXeata fikv tovg nvqovgr 
ri^ri Sk xal tag xqid-ag' tovioig nqogvifiovai xeci tag ^Hvgr InX ^aXiov 



O R P H I C A. 255 

d^ae praeparandaeque causae gratia jam satin 
multa dicta sunt, propins propiusque ad Orphram 
ipfi(ttin acGedamus, primilmque omnium, qua ae- 
tate nomen ejus celebrari coeptum sit, pro facul- 
tate nostra investigemus. 

Cap. II. 
B e aetat e Orphei^^l. 

§. I. 

Quod graecorum scriptorum antiquissimus nul- 
iiim de Orpheo verfoum fecit, id quidam sic ex- 
cusare solent, ut neminem scribentium omnia quae 
sciat in libros suos referre dicant. Credo id qui* 
dem; sed quomodo sciri potest, notum ei fiiisse 
quod tacet? Duae omnino sunt yiae, quibus ^d 
gtmque yet^rum noverit, nee tradidefit autem^ 
invenire queami»; prima, si quid his, quae pro- 
didity ita conjunctum et counexum ert, ut, qui 
iUa noverit, ne hoc quidem nescire possit; altera^ 
si quam rem ea aetate, qua ipse fmt, aut omni- 
bus aut certe plerisque notam fuisse constat At- 
qui de Homeri aequalibus nuUum piaeter ipsius 
testimonium valet. Ergo ex adjunctis et antece- 
dratibus et consequentibus argumentum ducat ne- 
cesse est, si quis Orphei notitiam Homero asse* 
rwe vdit, hoc est, ex temporum illorum condi- 

9k ixTiCyoyt^ Ttir n^ogriyoQtay xaX %a Jrj/i-^tQia xaXovfiEva aniqfia- 
ta avyxaraXiyovai y (paxovg Srjkovoti xal &iQfiovs xal Xad-vQOvgy 
Uvfioy te xal xiyxQOV xaX nCaov iQt^tv^vg te xal ^aa aXXa totavta, 
[a] Haec para primum cdita Calend. Japuar. MDCCCXXV. 



256 LIBBR SBGUNDUS. 

tione, ex artibusy litms, moribas memoriain et 
vestigia ejus latenter impressa eniat[*]. 

Ad hujus autem quaestioDis explicationem 
percommode acctdit, quod Orphei Domra tot tan- 
tisque inyentis illustratum itaque cum omni pu- 
blica privataque Graecorum religione copulatum 
est, ut, si nihii omnium, quae de eo praedicsffi 
solent, Homero notum fuisse appareat, ipsum ad- 
huc in abdito latuisse necesse sit. Sic enim de 
Orpheo accepimus, eum et cantorem Aiisse exi- 
mium et fatorum interpretem et medidnae arte 
clarum et mysticarum cerimoniarum invratorem 
unicum. v. Cap. L Talem varo hominem tamque 
multarum rcHrnm conscium nuUum nobis narrat 
ille fidissimus antiquitatis nuncius; sed alii me- 
dendi facultatem tribuit, alii scientiam rerum fu- 
turarum, hunc sacerdotio praeditum inducit, illum 
cantu fidibusque poUentem; quod ut cuiquomiou- 
festum sit, faciam, ^od jam diu factum opor- 
tuit sed nemo adhuc exequi voluit[^] atque onmes 
locos, quibus aliqua istorum munerum significatio 
subjecta est, ordine enumerabo. 

£t primum quidem sacerdotes comm^odoran- 
tur hi: apud Cicones Maron Apollinis luco prae- 
positus Od. IX. 107. fictum procul dubio nomen 
assimilatumque urbi Maroniae jam ab Augia me- 
moratae. v. Prod. Chrestom. p. XII. Bekk^ Inter 

[*] Hoc ratiocinatiyo probandi genere ipse utitor Strabo seditiosae 
sententiae adctor: fiox^Q(p crifieitp ;t^^at nas 6 ix tov firi Xfyea&tU 
ri vnb tov noitjrov ayyoeta^iu ixeZyo vji 'tivTOv uxficuQOfuyos L* 
XII. 554. 

[b"] Nnper Nitzschios in comment. ad Odyss. m. 439. accnratius 
haec pro operis ratione tractare instituit. 



O R P H I C A. 257 

Trojanos sociofl4|iie eomtn Dotopion Seamandri 
aififtri^ U. V. 77. Onetor Jovis Idaii Uq£vs XVI. 
604. sununo ut^que apud suos houore; Dares 
Vulcani Y. . 0. praetereaque, Chryses et Theano, 
ille Apoljiaia Sndnthjui) haec. Minervae sacro prae- 
I fiDcta. Inter '(jtraacos autem. nuUius dei sacerdo- 
tem nomiaatiin proditam legimus ; sed fuisse ta- 
men aliqiios et >]a non^iiUilk urbibiiB eiMDplures ex 
II. I^ 575. cognosci potest, , ubi Aetoli ad Me- 
leagrum placandum ^e&v ie^fjag^^ dQiatavg able- 
gapt. Mum»s eocum conjtatanlibus nihil {Nrius oc- 
cunil^ qumoi.ut tempkMmn ettram peMfl eos fuisse 
dicamus. CHiUs.getteris praet» illud^ ubi Chry- 
ses cur^at^ duntaxatsdiDo mminanlair, nisi quid 
de Neptuni A^de: ^ud HeUcett oiUti si^icari li- 
bet a. YIIL 2m. i unum Miuervae Erechthei IL 
546; altemmiApdmni^Pythii JX 405. Od. VIIL 
M. Nequetimihi ;i4w»a est, ut ea sola fuisse 
oenteudniii ^ nam et r t«ftiplQrum exfirtractio intw 
pffimHi ti^nobendae qrbiA oper^refertur Od. VI. 10. 
et UIip»f.sftdii,:'i|ao(Uo0riS' fortoaae homines, ta- 
md» .HypmOfti pro de)ibat»s» ^QgjA>us templo se 
satis facturos spondent XII. 347. At si quis vel 
Minervae Alalcomeniaie vel Junonis Argivae quam- 
vis a P^etMtbus ob pauperem cultum contemtae 
SdioL Od. XV. 225. exstructa saxo domicilia in- 
dulgere velit, a nobis , quidem facile impetrabit 
Sed tamen plerisque In' locis sacrarum aedium 
vice aras subdiales lucosque consecratos fuisse, 
crebrior mentio iudiciat ApoIIinis ara Deli Od. 
VI. 125. Jovis, ut videtur, Aulide II. H. 305. ejus- 

17 



25S LIBER SECUKDUS. 

drafi^ae dei ad tantra <Sr«ecoram VIIL 250. et 
^iarta Nympterum in Ithafca Od. XVQ. 210. Lu* 
eum NeptMi ODd[ieMo lie&ium edebrae 11. IL 506. 
et Api[41ini6 ajrad Itha^dUBeB (MLXX. 274, Que 
sensti Pyt^ism Oeitieris i^/ji^og *dica»ui^, VM^M 
anifoigiint; ted S^tictaiD frttum wm&t ih Hellade 
t4ft€^og jiv^is %B &v^ii ll XXHI. 144 quitefl 
rerbid pM<» tocum ^uo^ VeneH ^tiimBe^aiifim 
apttd Paphios deAiguM Od. Vm. 28^« «t JbviA 
in Gargaro U. YIII. 48. ^&ed «t IdM quqque IwKi^ 
si intous bmhibus^ at 4erte iis^ ^a<^ esdttflb ifmr 
dttm religiofte ipraiidiea iMmM;) «acwdoim. pi^aeM- 
disse pnCemuH) addttdinur Mar<mis exeoiplD et 
OnetoriS) ^m arae Idaiea^ aaram habuisiie on- 
dibile esi^ JMi si DmdLa^ quae piussim |ls faec 
geneire hN>minttHi tiieta suttt^ in brevem summtun 
red%sMUS5 haec «ibe^ tilla^ dubitatie»e dfinhtai 
posmnt : primum net nimm^ iwtum J^sse aa^ 
cei^tttm q«imtumGi^ji»iela t^p^ frequetattMaMi- 
li^ neque lisula lEu^qM oeciiisaiium, quoiiiam pls* 
ra^ue sacrMcia •Hfimitlis^abMM; qui v^enl^ publi^ 
regesp]^ )pHvaca ^omiM bajMe^, deinde liabaiSBe 

[«] Philoaophi politici regH>ii8 herQicts tria assignant munera, q«o- 
rum t«Hiam iti sftcrottrm pi^conim ^dm^stratiotie ponltttr. V. m6- 
.^^geiies 6tob* Serm. XLYI. 529^^ aq. Afist#t« Potit fiL9.^1C5. xi^ 

M min«8. recte ito interprettttit, tacerdotes ^r«curasse saacflficla 
stata et ordinaria, reges et magistratus ea quae ex yoto vel republica 
bene gestli fierent. 'Sed AristoMes titm ']^lus ilicit' t]fuftm e% Hoteero 
inteUigi potest, sacris modo refes^praeesse ut Od. Ill JS^. modo sa- 
cerdotes, hos autem cerimoniis anniyersakus pra^positos fuisse, illos 
eK^efdinainb fsonm «on 4i|Rfiv»tv et^ i|im idift tantfpm.statii io- 
lemnia m^oret, unum. Minervae 1. c. «dterum Apoliinis Od. XXI. 
t5S. q^ ea cHraTerit sikfttio pra eOartAl rt ftU Ax^fcMto qiMM^ Ar- 
chontes AtheiH^iun singiU «tatis interv^lis^ certi8^u,e diia* «apri^Hca- 



O R P H I C A. 259 

illos qiaaAem tantam apud soos auGtoritatem, quan- 
tam reram divinarum adminktris adjungi par 
e8t[^ neo tamen regiam, nt quidam fingere non 
erubescmit, mt regiae similem; nam in imperii 
gubernatione et rdpnhBcae procuratione omnino 
nullae iis tribuuntnr partes. Denique ni^hil aliud 
negotii habebant quam nt templa adomarrat et 
aperireiit supplicatttris, adolerent altaria, snspen- 
^nmt donaria a cultorihu» oUata eorumque no- 
ndne decit propitiarent; ^piae qnidem munia Chry- 
(ses et Theano obtiMe dicuntur. Postremo si qua 
coelestium irarum signa apparerent, sac^dotes 
{fusse^ qqi soUiciCie camam offensioois et placandi 
yvm monstrarent, manifi^im ex II. I., 62. dXX^ 

bn riaaw ^xjokamo ^oH^og ""^oXXtor. et eosdem 
etiam kiterd«ift dMrum nuntiot et interpretes 
egisse testptnr Prialiii evatio II. XXIV. 221. el 

fiiv ydf fL aXXo^ btiy^&ovimf iikiUi)^ ^ ot ^dt^- 
ri^ 4lai Svopc6cf^ 1j Uf^l^gy yfev&6g ^er KpaXfiBV, 
Sed de sacerdotibns satis. 

§. 2. 

His succedant nunc ii qiii aut somnia inter- 
pretabantur aut ahservandis osteirffo et avium vo- 

Sm «0«*^ Tmtiy f)showiai j6i:^ nMmt^ Plut. nn plulo». <?. i^im^ III* 
p. 87. T, 12. PftiOli» w«)f»tiu» Artewidow m. X%. M». kQtvg wk 
^umig — f % uxn^ tolg &$m€ f Mf/ArDva» TVfi%* jSed bnllac aiire^e 
^gqMi iUa dei IHdyinawi «pophadf^ q^ iva B|olae ««nciuatpr « 
"O&ooi h iiofiTfj^i h[a93^l(fftH' pooio^ 
ad-tti^Krtoy QiCovff imoifioha tkhI f€QU$a<M» 

17 ♦ 



260 LltfER SKCUNDUS. 

Jatibus cantibusque res futuras cognoscebant aut 
quodam naturali animi acumine coelestium ccmsi- 
lia conjectabant; quorum et numerus longe major 
et plane sejunctum a sacerdotibus munus fiiit 
Etenim Calchas etsiGraecorum militantium. sacris 
omnibus interest, tamen nunquam ^£(i€i5^ yel d^TJr^ 
dicitur sed oiaryoTioXog U. L 69. S-eoTigonos oloori- 
oxris Xm. 70. et saepius fjidvtigy ab. Aesdhylo ar^' 
, Tofiavxvg. quo nomine olim et itineris ducero se jNrae- 
buit I. 71. et i^atum in Aulide ostentum inter- 
pretatos est IL 308. 324. et postea, quoties res ex- 
igit^, invocato Apollinis numine, &mnQoniag dra- 
tpaivBi. Ifliaceiises inter auspiciorum interpretatibiie 
inclaruit Halitherses Od. 11. 158. eandemque artciH 
professus Theoclym^ius exul XV. 528. praeter 
alios 'd-sonQOTiovg 9 quos Penelope subinde dominn 
arcessit mariti super reditu consultiira 1.415. Ea- 
chehori Corihtfiiorum duci ad Trojam proficiscMti 
mortem praedirit pater Polyidus fidvxtg H. Xm. 
663. Argos nobilitat MelampuB eodem nomine 
insignitus Od. XI. 281. cf. X¥. 285. Troadm 
Helenus olmvonoXog II. VI. 75.[*] coUoquii, quod 

avxia fiovUvovair aSeiaiS-ioiai XoyuTfioTgy 
ovxi^ oXifif fiioxoio SuxTiiQaovaiy ajaqnoy etc. 
ap. JnUaA. £p. XII. 451. c£. Fmgm. p. 29^. 

[«] Buatatli. l4B6v 5. NiOTaoltfAoq z^o^cl; vno 'JESiiyov aireiy 
Sttov ay otxtp iyrvxfi d^efteXCovs fihv l/ovr* aiSriQovs, tofxovg oh |i/- 
Xiyovg xal oQotpoy iqsovy. qDonini ignarus Bernhardy in Eratosth. p. 
82. in yerbia Sehol. Med. cormptelaro (xaraaxriyoih^Tag pro xal ovta 
ifxriyoCyttig^ reliqait E scriptoribus qoi t« ue^ "OfiriQoy traotamnt, 
et boc oraciiIOin snmtiun iddetar et ilkid quo Philoctetes e Lemno ac- 



eat Sdiol.' Pind. P. L lOQ. HeleBiu , cujus x^^QoaxoTiixoy Non- 
nu8 Expos. c. LXIX. et SuidaB dtant, Trojanus ille yidetur, qui prhis 
ScamandriuB yocatus ab Edoni fifio Heleiio Domen artemque accepit 
Arrian. ap. Eustath. p. 626. 25, 



O R P H I C A. 261 

MUierya et ApoUo conserunt auscultator et inter- 
pres Vm. 44- cf. Quint. Cal. Vm. 254. et Eury- 
damas oreiQonoXog V. 148. Quem ad numerum 
accedunt Merops fiavTiQ eximius apud Percosios 
n. 831. et Mysorum dux ""Evvo^g olwviax^g U. 
858. XVn. 218. Illi autem, qui in extrema 
Uiade nominantur ^vo^;eoot^ quamnam artem pro- 
fessi sinty majoris est deliberationis. Grammati- 
corum sententiae discrepant. Unus, Svogxooh 
inquit, ol Sw rwv im&vfimfievcov fiavtevofievoi, 
m xai ifinvQoaxonoi xal Xi(kf,vofidv%eig\ te^eXg Se 
d $ia anldyx^^ ' a|ius vero hoc modo : dvogxoog 
8ia anhxYxy^ zo fiekkov SrjXdiv rj SC efinv^wv 
ii^wv ra atjfiai^vofieva vowv. Stoici, quum duo 
fe^^seot , vaticinandi geners^, unum artis, quo ie- 
(foaxonia continetur, alterum. naturae, quo divi- 
Batio fiiroris (to 7i:£(>^ roi)^ ev&ovaMafwvg) Ho- 
mexum utriuaque notitiam habuisse contenderunt 
¥. Plutaich. de Poes. Hom. n. c. 212. p. 1238. 
^i fortasse Chrysippi librum negl fiavrixijg se- 
quutus est. Et furentium divinationem quomodo 
Gonfirment, pauUo post videro; prioris autem ge- 
naris nuUum.argumentum afferunt, in vulgus cre- 
dito, nomen fjidvrvg a ^a/i^£0^at derivatum idem 
significare quod evS^ovaiaarrig. v. Eustath. p. 48. 
et 1480. Galenus in Comment. in Hipp. de Morb. 
Acut. Yict L. I. p. 10. B.. T. XI. fiavnxfiv wvo- 
fiaae rrjv olwviarixfiv , xal le^oaxonlav rifv Svri- 
x^ vno rwv nollwv xaXovfievtiv , tjv bvrwg ol al- 

loi nalaiol xalovaiv le^oaxoniav Tovg Sia 

rrjg twv oQviSwv nrriaewg fiavrevofievovg fidvreig 



262 ' LIBBR 8BGUKDUS. 

ixdUas^ mkoi r^ toi) fidvtmg Srofia 9uu ^ fUtv- 
tut^ 9cax& naawr tuir ovtta n^oUyova&r tt%v&fv 
iniipi^itiU' fidvtntd ya^ xakovvtai o% te u^ooxo- 
noi xal ol olayviatai xal ol yeve&liaxol xaX ol i\k 
avfi/i6k(ov xal ol ^iSt k^etfov nQolsyortsg^ n^og 
tovtoig Si xQV^t^^^T^*^ ^^^ &60fidvteig' hfioi ii 
xal tovg dv6i^on6lovg vte^ toO noiijtov xXij&ivtai 
Iv toig fidrtsdi xmaXiyovaiv* dl£ Sy« ''Innox^'- 
trig tovg oUaviatag fi6vovg ivofidZsi fjidvtBig wg- 
avtwg t^ noiijtfj Idll^ ay< ^^ tiva fidvtiv x. 
i. l. leQsa fuv keyarv tbv UQoaxonov^ dvei^on6lov 
^e tbv neQi toifg ivei^ovg l]jfWTa> fidvtiv ^e tbr 
iAmviOtr^* ov ya^ J^ naQeXinev &v adtiv, elg tct 
fieyiata nolXax6&i tijg noii^aewg xal tjj negl toi^ 
oUovovg tix^fj XQ^f^^^^ W- Po«trwiia VDrtosmie 
sed cetera in eodem errore versantur^ quo Stoi- 
oorum opinio. Nam apud Homerum nemo exta 
consulit, neque omnino aliod genus vatidnandi 
illis in usu fuit^ praeler qiiae supra nominavi- 
mus. Narrat quidem multa Plinius VIL 57. Aa- 
guria ex^avibus Car invenit; adjecit ex 
ceteris animalibus Orpheus;; aruspiciun 
DelphuS) ignispicia Amphiaraus, auspi* 
cia avium TiresiaS) sed qui totum locum me* 
ditate legerit, ex futilissimis iliis Ev^fKttwv scri* 
ptorihus haustum one intdliget ApoUodorus au* 
tem, qui Melampum tradit apud Alpheum cubi 
Apolline congressum rrjv inl t&v le^wv fiavtuc^ 



[f] Fuit liber rh mqX oimifufwnis t^q xn^ "O/Atifw iaicriptas 
Scbol. U. B. 305. cujus auctor Polies, niai fallit coDjectura W<^ 
Prolegg. p. CXCVI. ▼. Fabric. ad Marin. 88. 147. 



OflPHICA. 903 

addididise h 9. II. non Qomdui» aequ«tua tMe 
videtur» qiA aiurea qusi.a draooiubw perpovgatM 
imrranii atiud ganua Ta^inatlottis indicitt SchoL 
ApoU< L 118. 36d iUttd eonimentioium ateniHia) 
quo ClytHidw Bliod Mdanipodidaruni genti in- 
s^ti sunt interposito Clytio Alcmaeonis filio [^. 
Po8tromik,qU6d Quiites Pataa IX. 331. et Aj^ulej. 
de Gm. Stwt. p. &% Calidi^ati e^<»e^iduia tri- 
huunt, eodem jure faeiwt« quo YirgpUius Heleno 
aatrologiam Aen* HI. 360. et Hmi Tfi(et^e9 isxa- 
vofiavreia^ ad Lyc, 873. Efget Homero solum no- 
men ^vm^anf relinqiiitiir^ «ed et aml»gua aigni* 
fiBatmne ^ in. eo Hbro poiitmm, qui jam dudum 
Criticonim iuapicionibtts lo^gidnu:. liMdem au- 
tem SvosxQ^ dictum Od. XXL 144. XXH, 3ia 
328. nuUam Ttram futimurttm «ci^tlam babuisa^ 
valentMtaimtiia argttw«»tum eat»^ qnod Mque suam 
neque amiconmi SQrtmi non modp praevidit, sed 
Re co^iorare quidem per oKta ccmatQa mt Ne- 
^e pltts atiQtorifeaitis. i^ferwt^ qui Svosx6avg ni- 
yi aUud qnan U(iav0/jiaPTHs finsse contendunt 
et Hon wum &vsa}p nomino d^fjuofmxa, et aQoifiata 
significacise volunt. Fuit quidem Tiresiae Uber 
de thuirls -signis, a Fahdcio praetermiiws v. 
Lutat. ad Theb. lY. 468. sed Homerus ipse no- 
men li(i&vov ignorat, nec faUit fortasse Porphy- 
rius Pythagoram narrans nQ&tov rfj 8ia rov Xt- 
pavwTov fiavtd(jc jf^ij^xacyd^at in V. P. XI. p. 24. 

[g] V. Siebelift ad Paus. VI. 17. Simili condlio in U. I. 69. in- 
(eciecertuit lumnuUi Tcirsuiii, quo Cakbantis patria Buboea, pater Abas 
prodereiur EuBt* p* 51. 



264 LIBER 8BCUNDUS. 

quaHquani is et ceteri[^] conjeeturam potios se- 
qui quam rem comp^tam refcarre vidwitur. Ni- 
bilo secius, quod Plinius Xm. 1. et Amob. YII. 
c. 26. aflirmant, Iliacis temporibus tkure suppli- 
catum non esse, de omni genere sttlSmentorum 
valet. s 

Sed enthusii^tm] sivi fiurork divini hoc a 
Stoieis affertur exemplum: roig fivriarfi^iMf iq)i- 
aratai sy&eog fidrtig bk rivog imnvoiag aijfMxlrtffK 
rot fullovray eoque Theoclymenum significaiit, 
quem Plutarchus quoque Placit Phil. lY. c 20. 
in hujus rei exemphim producit, et illam fem- 
lem caedis stragisque spefiem a Mftierva ob;^tain 
Od. XX. »45.— SSS.^"*] Qui locus singulari quo- 
dam et paene dicam mystico sapore imbutus ne- 
que nihil probat, neque tantutn, qimntum illi vo- 
lunt. Nam prod ipsi, quoram fnentes dea p^- 
vertisse didtur, nihil divinant, Theodymcnus aa- 
tem, quem nuUa efusmodi vis a sensu mieoitis 
abstraxit, ventura natoraliter praesagit Pythia- 
rum vero et Sibyllarum fiiribundae voces si coi 
occurrant, is meminerit, harum qnidiem nuUam 
ante H^aditum['] mentionem fiari, Pythiae au- 
tem ne in Hymno quidem , qui in ApoHinem Py- 

{fc] cf. JamblicH. V. P/ c CL. p. St4. IMog. Ia. YJII. 19. q«i 
Pythagoreos nuUum genus yaticinandi praeter illud ex libano probasse 
affirmat; Nemesius antem de Nat. Hara. XII. ^.* OAiim illud, cpiod 
' in somnionun 4nterpretatione yersatur. 

[bh] Apud Statium Achill. I. 522, Calchas furibundus vaticinatur, 
Homerico dicsimilis. 

[i] V. Fragm. p. $32. et in Heraoliti B^sL ad Hennodor.^ Vm. 
^(^vXku iy noXloTg xul romo iqQoad^ ^E$ Ueidoc x^^QVf V^^*^*^ 
aotfov^ItalCdttiai, 



O R P H I C A. 265 

thium compositus est Quilms omnilHis cdn&riBl^ 
tnr, ilhim furorem, quo indtati homines sii^ti- 
lari quodam deorum muuere futmfa cernuut sic 
ut praesentia, ab komericis vatibus prorsus ab- 
esse. Delphis qitidem deus ipse consulcsntibus ia- 
certmn^ quomodo respioiidisse didtur Od. Vni. 79. 
sed a JoyeDodMaeo oracula eadem ratione, qua 
aliquot seculis pott in luco Detiaco, editacredOi 
interpretibus Sellis, gente £^a et silvestri, nullo- 
que divino instinotu mota sed diutuma fatidicae 
arboris observatione, qBid cidque sigiuficaretur, 
sdre ^oeta. 

Ceterum heroicorum vatum nonnuUi regibus 
a&ntate conjuncti aut ipsi reges fiiere, ut Me- 
lampus, Amphiaraus, Helenus, quibus Cioero de 
Divin. I. 40. Amphilochum et Mopsum Argivo- 
rum prindpes adjungit, nec tamen effidt, quod 
persuadere comatttr, omnino apud veteres, qui 
lerum potirentm', eosdem anguria tenuisse [^']. 
Nam, pkraque pajts augurum vitami privatam age- 
bant, vagi et liberi, sicut cantores, mediciy fabri 
et ceteri 8rifA,io%QYoi , quibus nominatim aggregan- 
tur.Od. Xyn. 542. et quanquam eorum monitis 
saepe obtemperatum est, tamen non summam 
omnium apud omnes auctoritatem fuisse, exem- 
plo sunt Hector II. XH. 2^7. Priamus XXIV. 221. 
et Telemachus Od. L 415. augurum et conjecto- 
rum responsa ingenuo fastidio repudiantes. Nec 

[»'] Strabo XVI. 762. 6ia tovio xal ol fictvmg hifitayto , wfrf 
xa\ ^aailsfag &'iiova9^t — totoikog dk 6 lt4jLi(ptaQ€(as arnl o T^tfm- 
ytog xal 6 ^OQfpihg ieal 6 Movaatos xal 6 noQa Fitaig ^eoff. Ita se 
res habet; barbari vatibus seryierunt, non Graed. 



266 LIBER SECUNDUS. 

el)tiim*i potest, quod multi asMverant, vatid-^ 
nandi facultatem qiiihusdan) famitiis ita a natara 
ifisitam et inflxam fuisse ut ad posterm quasa per 
jtts successioids perveniret Nam quotquot noim- 
nratur fatidioorum &ji, hi aut ignorant^ quid siln 
eventurum sit, aut a palril^ acc^perunt II. V. 
150. n. 632. icni; 663. , et in mmef oso Meiam. 
podidarum genere mimine omnes llla sdentia 
praediti sunt, non Antiphates» non Oldes, non 
Mantios^, qvi vero eam nacti fi^nt, Polyphides[^] 
et Amphittaus, his ApoUinis dono ccmcessa dici- 
tur. Od. XY. 245. Sacerdotia an quaedam here" 
dkaria Aierint, qood affirmat Zoega in Commen- 
tatt. Antiquar. p. 303. dubito; nm quia fes per 
se veri absimiHs, sed quia nuHo eiiMiplo cMii- 
probata; Theano quidem non h^reditate sed po* 
puli suftagiis sacerdotium aco^pisse) perspiooe 
docet Homerus; quae autem Mudlerus affwtp] 
Pahdioidarum, A^tieadarum et NeMarum sacra 
et sacerdotia gmtilicia, nullo idweo auoteore ni- 
tuntur» Panthoum Yirgilius Apollinis ^cerdotmd 
facit; in quo eum antiquam famam sequutum 

[k] Welckenia in libro de Tjilogia Aes^yli p..2U. nomen hoc 
multisciam interpretatar, quasi a verbo itoivmi deriyatum, qttod 
refplUt^ Eustatbins p. 1623. 60. EimUd^ . fiti^vfoPiois n^^s ^ut^oiiv 
tov ayi}^ evneid^g, ouoCtog xaX Evfia&rig xa\ nolvneCd%g (leg. HoXv- 
ifi^(^ns)* Idem p. 1967, ^^0^ ^vvizw d EiimC^y i£pf£^-2f4 ttoAv- 
tpudrig filv intd-eTixcjgy IIoX,v(p€C^r^ 6h ^vQioVy (og iv toZg n^h tou- 
tmy €fQrjtttr et ratio ipsa, quae ab ^lSivttt noXvei&og dw^ oslen^t, 
non nolvetSrigy quod multiformem significat^ nedum noXv(p€i4^gy wiod 
parcipromum. Polyphides rex Sicyonis Tzetz. Chil. I. 458. Haec 
moneo propter eos, qui ignotorum nobis hominum munera ex noinini- 
bus eorum conjectore solent, ne quis, ubicunque Thumantis, Euman- 
tis, Mantitheus aut Manticlus atiquis memoratur, continuo Tatem et 
fatidicum fuisse opinetur. 

[1] Prolegomena s. Mytlwl. p. S52. 



O R P H I C A. 207 

etse MueUenis coacliidit ex eo^ qaod fllium ejus 
Polydanianteni Homeruft sewel ab hpc deo aer- 
yatum narrat Sed quid mirttm, si maximus Tro- 
jae propuguator umim principum Trojanorum ex 
ftiicibus fati eripit atque servat? Etcuinon mar 
nifestum ^t^ hoe ipsum poetis^ qui res ab Ho^ 
mero trtMlitas omare et Tariare eonstituissent, ma- 
teriam fii^ndi praebuisse^ siveauguris personam 
^lydamanti v^^ imponere, sive sacerdotis} 
Quod is gravissimo ostento admonitus HectoreiB 
a certamine avocare studet H. XII. 207. id quos- 
dam iiriuxit, ut et ipsum et patrem in vatum 
munerum adscriberent[*'] utique praeter Hpmeri 
sententiam» qui prodigium ilkid, quorsum «pectair 
ret) nemini praesentium latuisse scribit et Poly- 
daiuantem ipsum ad augures tanquam ad judices 
piovoeantem inducit v. 229. Verum hoc nihil 
morabsmtur poetae, qui Homerum, si fieri pos^ 
set, superare fingendo qaam presse subsequi mal-i 

[m] AeUanns Hi»t. An. YIII. 5. Polydamaneem Tirenae, Polyido 
et Theodymeno adjungit, tanquam ejusdem artis aucuralis conscium. 
Pamkoaii Eustathius tradit p. 900. 46« natiQtte Dolphwa cum iof atia 
Trojanis oraculi interpretandi causa Trojam Tenisse; Servius Aeg . II . 
S18. Panthua Ochryadis fllitta (Enphorbi dicit Dares c. YIIL 
fratrem et patruelew confund^s) templi Delphici sacerdos — 
quem filius Antenoris Trojam perduxit et sacerdotem 
ApolliBls feoit Priamui, Hinc auspicari licet, Pantlioi fabulam 
iisdem deberi auctoribus, qui oracula Delphica consarcinarunt Mene- 
kt et Priano (Schol. brev. et Yenet ad 11. V. 64. Schol. Lyc. 182.) 
ct Paridi (Schol. Ambros. Od. IIL 267.) edita, et illud, quod Tro- 
janl a Dodonaeo Jove acceperunt Varro Antiq. diw. L. II. p. 215. 
Bip. His adde sortem Apollinis in urbe Priapo Dardano redditam 
Sdiol. Lyc. 29. alteram ejusdem dei Priamo Zeleae ib. v. 315. tertiam 
Lesbi Pelopi Nanahv linolXtjyog Schol. Aristoph. Nnbb. 144. Sic 
enim pro Topanaiov legendum esse apparet e Suida s. Nancttai et 
Macrob. Sat. L 17. SOS. ubi dei pastoris cognomina exponuntur. ^Ent^ 
fin^mg, noCfiytoSy ^AQVoxofiog^ et apud Lesbios NanaTogy quod fu- 
giebat Schneiderum ad Nicandr. Ther. 614. 



208 LIBER SRCUNDUS. 

lent Qum Hectorem ipsaniy qaem nmmilli ea- 
dem nocte com Polydamante natmn fenint v. 
SdioK brev. IL XIL 231. Ibycas et Steaic^Qnui 
Apollinis filium prodiderunt ScfaoL Ven. IIL 134. 
Tzetz. ad Lyc. 266. non alia de caosa, quam 
q«ia praesentissimo hujus dei auxilio proti^tor. 
Num de Polydamante minus fingere potnk Vifgi- 
Uus, quam de Hectore Ibycns? ijasmodi testi- 
moniis u uti liceret, supra, qnmn de sacerdoti- 
bns homerids tractarem, permagnum munmim 
congregare potuissem^ Anium ilium hominum re- 
gem deorumque mmistrum, cujus nomen lUas 
Cypria celebravit Schol. Lyc 370. Laocoontem 
ab auctore lUopersidis Procl. Chrest p. XL et 
Bacchylide Schol. Pind. P. L 100. decantatmn, 
quem quidem Apoliinis Tbymbraei, alii Neptu- 
ni[''], pars utriusque dei sacerdotium gessisse per- 
hibent Schol. Lyc 347. Serv. Aen. IV. 201. Quir 
bus in numerum reqeptis injuste fedssmi, nifri 
ctiam Chloream et Polyphontem admisissem ab 
eodem Virgilio laudatos, hunc Cereris^ ut didtur, 
illum Cybelae sacerdotem Aen. XI. 768. VI. 484. 
et Nautem Palladu Trojani custodem Dion. Hal. 
IV. c. 68. quod nullum fuit sciUcet Patetne, 
quorsum hoc genus argumentandi evasurum sit? 
Nimirum eo, ut ne Dictyis quidem testimonium 
repudiare possimus, qui Polyxenam Minervae sa- 

[n] Anonyraus mol ^Ajiiat. c. IV. ijv ly ty axqonoXev lcgby 
\4n6Xia>yog xal IloaeiodSvos Sitt(f€(}6yT(og tifiwfxeyoy oB-ay avXtay o 
Aaofiidtay ciyrikujxt ta /(iij/uara ds triy tov tel/ovg xatccaxevriy. He- 
rodorum hujus inepti commenti a Senrio quoque relati Aen. I. 610. 
invontorem ease apparet e Schol. Lyc. 552. Quintus Cal. XIIL 453. 
in enumeratione templorum Trojanorum Neptunium omittit. 



O R P H I C A. 200 

ms praefoisse narrat L. III. c. 7. neqpie Hygini 
^e Briffi templi Lymesii sacwdote Fab. CYL ne- 
que Sdioti«star«D II. L 30. et TsetK. Exeg. p. 06. 
de Crinide oaltore Sminthii. Nam &d Yirgilius 
Cyelieos sequutns est, YirgiHi acquales Dictys, 
ciiines ah illo primoiraiitiquitatis fonte, Homerov 
et ab ipsis Homeri fontibus tantumdcm absmiL 
8ed quoniam smtol ia hanc causam descendimua» 
sac^otibas peregrinitatfe damnatis sodos adda^ 
mus vates et Mriilegosy ^qms ^rerum Troicariim 
enarratores post Homerum in ciipkatem reoepe- 
runt; primum Mopsum Hesiodi praeconio darum, 
dein Cassandram in Cypriis memoratam ProcL p. 
YIII. nec praetermissam Bacchylidi y. Fragm. a. 
Nenio collecta p. 40. cujus non nomen solnm, ut 
veteres adnotarit Sdiol. Yict II. XXTV. 600. sed 
ipsum getius* viafidnandi H^omero ignotum fuit 
PosteaAesacmh, qui ab avo materno somniorum 
interpretationem dididsse traditur ['] una cum Oe- 
hone Matris Rheae Aisdptilia Pal*then* c. IV. Cle^ 
mens Strom. I. iM: K Pryll Lesbio, qui Gtoei- 
cis, quomodo Troja capi posaet, vatidnatus est. 
Schol. Lyc 210. et Telmisso nobilissimae genlis 
auctore Apollini ex Antenoris filia gmito Etymr 
M. p,75L Eustath. ad Dion. 850, Parumn'e faisiec 
declarant. eos qui post Homerum res IHacas tra- 
«^arunt, plunma de suo appdsuisse, quae utrum 
ab antiqua fama accepta an ab ipsts coi(fficta ^iijt, 
yates aliquis sdat, non homo literatiisf 

Nunc ad r^quam partem institutae qiia^ 

' ' ' , ■ ■ ■ ■ .\ ■ - , ♦ i 

[o].Lycophr. ▼. 224.: Eiipkor. Fragm. p. 178. . 



272 LIBBR SBCUNDUS. 

Samddiracmn saeris DardaBum fuisae Diodonii 
tradit Y. 49. levifisiiiias; auctor^ sed .cnwuiiunem 
de priseis ceriniOBiis opinioiiem se^uutus. Id 
vero seoretum nesdo ^an a.piindpiq omnibas deo^ 
rum gentiliciorum . sacris adhibitum .fuerit Cleo- 
menem quidem Argis Junoiii supplioure fiKilantiw 
prolubuit Hwaei antistes^ \t)V)i Mamr, inqtMBS^ 
ctiko&i ^urcp S^Btr HtraAoi VLSl. eideinfiie 
acropolin.sacrifcandi. caifsa, ingrespSQ rcstitit m^- 
dos attica liis.verlrfs: o^.^^iqr^ti^cd^tiuibrt Tw^fd- 
^m httS&u. Neque Adian Holioea incalettttti 
ionibus , ^ >ut NeptiiiM> < Heliestiis ^ rem dsviaam br 
oerent: «nbessesunt. Diod; £¥.1^49, (;^] Quin ia 
di^creto BiE^teensium pagsMod^ qHO .maximos, qui 
exteris tribtti possunt, honores Grilidomwti,4iii^ 
dapi delerunty/sapsorum qitQrundaift.pagaBaiiuin 
4iras BOimnatiia eicoipitur: Kai^otav d^ioi^it Ibi- 
^ai^ ir Toig Tcotwng te^^''iiifjtmr pcai^^XktXltiu- 
fmyrt fupi^fi Tcad-dne^ ^lto^ aklotg HBt^auvah 
ua\ Gi^ecftt&ftdxitj MXqjf is fti^ Boeddi^ Inscr, Q. 
L P. 1. N. CL Cujutt eK^isiomsii cau^aeifottastfe 
alus dUae fkpofe et *nOnniiHikjprikia(iAb^f'iUti.q«ji0a 
ab £vandriiist ^i^i^ehiiifam iperegrini^omnes-.pto- 
Uhiti sttntAiieciLi BeldLp. 257; a.Miltiadis u^o^ 
funebri Lampsaceni Herodo. YI. 38. ab Ampbiarai 
oraculo Thebani Id. VIII. 134. ab Isthmils Elei 
Pfaitarch. de Pyth. Or. c. 13.. p- 269/ T. 9. Paus. 

[^] P«p]]li Romaili socHs noBnun<|iiiun perinifisum est in CapitoUo 
8l«ra facen». v. Dm Cass. LXIX. 15. Liv. XLUI. 6. XLJV. U. Um 
gradficantur Lal& OlontiS. Y«.Chandi«r. Ai»aq. Asis^. p. 135. Hat- 
fliioneatoes. Asinaeis Mon^ir. .Tbes. T. IL 6Q7. Li|4ormn et smHroruis 
communio saepe foedBfe . pa^ta Liv. VIIL l4. et ia niimis ^onsignata 
est, V. Kckhel. Doctt^Num. T. IV. 388. . 



O R P H I C A. 273 

V. 2. SdboL Plat p. 11. Ruhnk. a miikis servi 
V. Casaub* ad Athen. XIV. 630. D. a pleriscpie 
barbari, et recentiore memoria Christiani v. Reitz. 
ad hndm. Alex. c 38. p. 424. T. Y. Sed prin- 
dpalis sine dubio causa gravissimaque posita est 
in peregrinolrum odio et metu. Etenim fuit quod- 
dam tempus, quum gcntes nullis inter se com- 
iMrciis mixtae soloque nativo arborum ritu in- 
haerentes nec alieni . quidquam redperent nec de 
suo communicarent, et in ipsa illa humanitatis 
altrice Graecia, notum est^ quam rara fuerint 
quandam commercia, quam intuta peregrinatio. 
Ejusmodi autem teipporibus et moribus alienige- 
nas ad sacrorum civilium communionem admissos 
esse, num credibile videtur? quum praesertim mitio- 
ribus seculis nonnulli tam morosi fuerint, ut vasa 
peregre advecta Herodo. V. 88. Athen. IV. 137. 
F. et eseulenta exotica a deorum dapibus exclu- 
serint et remoyerint? Deinde saepe causae inci- 
debant, quum parunr e republica yideretur pa- 
lam deos precari, ne qua fierent yotis contra- 
ria vota['']. Unde profecta est illa Ajacis mo- 
lutio: 

atyfi i(p vf^eiw, "va fitj Tqwig yi nvd-wvrai. 

Erat enim publica opinio, deorum gratiam mu- 
neribus donisque redimi posse, fadleque in rebus 

[c] Zenob. ProT. IV. 29. IdQaTi^ 6 S^eog ipvXa^aad-ai %(pri /u^ la^ta- 
mv ot i^ iyayjiag «u/J fiBC^oPi XQV^^M"^*^^'* ^^od de Diotiioo nanat 
Schol. Eur. Phoenn. 1408. Locrenses nonas praedae TOTenmt, taci- 
tamque eam rem habuere, ne votis yincerentar Justin. L. XX. 

c. 2. 

18 



274 LIBBR SECUNDUa 

trepidis iTabibal; litnor, ne qui esul propMillB prae- 
miis amplioribus ad suaft parteft tradiicermt far 
vdreinqae interciperent Id vero ne fteri posset) 
quod taddem aptius erat remediufli, quam «i no- 
mina deorum tutdarium aut eerte rttum plaDandi 
ocGultum haberent? quem qui non tenebant^ litare 
non pbteranty tenere autem non nisi veteres col- 
tores credebantur. Quare ab his, si res ita for- 
ret, et aq>i9ffvamg vema petita[^ et nonnunquttn 
etiam sacerdotes arcesi^ suBt[''] velut Aescula- 
pii, Cereris Cybelaeque a Romanis, Cweris et 
Proswpinae a Carthi^iniensibus [^. Romanos fai- 
dem communis fama est occultasse Romae nomen 
alterum['] ne deus, sub cujus tntela urbs erat, 
exaugurari posset; de quo disserens Plutarchvs 
Quaest Rom. LXL 347. T. ¥111. compwat simi- 

[d] Qnanqiiam plariina fuere Cererifl Eleofiiiiae, ApoUiois Pythii 
Deliique, Dianae Ephesiae alionimque deonim a(piSQVfjiara y neque ca 
solum a colonis assinnU sed etiam exterk traaamiMa, tamen an mii- 
cnique licuerit, quae veUet ad se transferre sacra, magnopere dubito. 
Strabo YIII. 585. narrat "leoyac ahily naqa rtoy *EkiMi(oy uaXuna 
(ihy th Pqitas tov IloitnSeSyoSy d ^h /u^, Tot; yi Uqov tiiy ofpCdqv^ 
aiy, Namque ut rite fietent sacra, non solum signonun similitudo ac- 
corate exprimenda sed etiam oerimoniarum tenor relig^ose teryandoi 
erat; quod Jamblichus quoque declarat V. Pyth. II. 4. 18. nngularam 
gentium Samum inhabitantium ortum et unde quique deducti fuerint, 
e sacrificiorum ritu etiamnunc cognosci affirmans. Hic autem unde 
diflci poterat, nin a primis auctoribus eorumve posteris? De Dianae 
sacris Massiliam et hinc in alias colonias propagatis Strabo IV. 179. 
iy taig itnoUoig noUai navtaxov tifi^ iy tots nqmoig taviriy tV 
^hy xtA To£i ^oayov t^ ^tm^aiy ttiy avttiy xal taXka youiua tpf 
lattea^ ta avta amq iy t^ axQonolit. Idem L. XII. 537. Uqhy 
^Anolktoyog Kataoyog tifitifjieyoy xaS^ Blriy triy KannadoxCay, novnr 
aafiiytoy atpiSqifxata oTt ainov, v. Wesseling. ad Diod. XV. 49. 

[e] Periti cultus, ut Valerius Maximus vocat I. 8. 2. 

M Diodor. XIV. 77. 

[g] Tria urbis nomina refert Lydus, unum tiXeatixoyy Amor, 

Siod coBunenticium est, secundum UQotixoy Flora, tertium noXinxoy 
ens. p. 97. utli i^ayooivny scribendum pro i^dyeiy. Vicum Va- 
leotiam commemorat Ciiron. Pasch. p. 109. 



O R P H I C A. 27$ 

les-exttfomm superstitkMies: mg twr 'Pw/iatxar 
xmg uftoQi^Maatyj ixxXija$$g $lal xai yantelai &€wr, 
alg ro/uiorteg xai €wtol ^mvg tirag ixxsxl^o&m 
TuxQct tdir nolsfiUw xal futtpxipcirainffQg a^adg, 
ifofiovvto t6 aiko nmdtXr. ^jntgneff ovr Tv(fioi 
iiOfioijg afakfjtaai kiyortM m(fifiaXeTr [^] heifoi 
d* ahelr iyyvt]t$tg kit lovtffdr ^ xa&oiffUr tira 
nffmifmortig etc Sed et apud Graecos hujus 
mom yeatigia extant: Liberi Patris statuam Chii 
deviuxeranty Dianae Ephyrad ScboL Pind. 01. 
TIL 93. Enyalii Yenerieque Spartaoi; Satumum 
Apollodorus aUigari ait per anBum Jaaeo vinculo 
et solvi ad diem iihi festiim Maerob. L 8*['] qui- 
biis onMubufi eandtti eausam «ubesee non credi- 
dmm, quum praesertim fim possit ut taeniae et 
fasdae, eomnieta stirtuaram ornamenta[^], falsam 
viQcalorum spedem pMebueriat Periegetarum ocu- 
lis, ad promta et apeirta saepe caeeutientium* Sed 
et quae de Tonaeemn Samiefum ritu prodita le- 
gimus Athen. XV. 572. D. cum nostra ratione 
congruunt, et Pausanias refert Enyalii vincula 
p^petuae mai^niB pignus haberi. Hoc vero 
exemplo Padaudius usus est Monum. Pelopp. T. 

[!>] Hercule et Apolline id factum esse constat. 

[i] E Cieanthis Theomachia , Kbro ignotisaimo, Plvtarchus de 
FlumMi. p. 1005. affert, Satarnum a Jowe laiMi detinGtmi eue, dids 
eansa nt arbitror, et ad senrandam veteris imttodiae memoriam; cai 
siailis eat de Promethei Tineofia taligneis fabnla. 

[k] Aelian V. H. IX. 39. «yaifijflfair nolXatg xwv(tug x«l crr£y«- 
fioaagxh avaXfift, Schol. Plat. p. 155. fiVQOV xataxi^ir tmyjy totg 
nywnatoig UQotg &yalfAdta)V d^ifiig V? ^Q^V ^* <ni(p€iy avth xal 
tovto xattt tnfa fiQatiuhy rofioVy mg 6 ufyag H^oulos ifffit, Cereris 
nyaXfta xatiiXtif^fziyoy taivimg Paman. X. S6. 5. ct Hygieae cireum- 
wtas fasciaa II. 11. Generatim Petroniiu c CH. atatuariim ritu 
pttiemur rincula et pannos. 

18 ♦ 



276 LIBER SECUNDUS. 

II. p. 52. ad circumscribeiidand Ansaldi senten- 
tiaiii > saarorum evecatioiiein Grs^is usitatam 
inisse negantis, et recte quidem, sipubiice et so- 
leipni obtestatione evocata esse negat. Sed in 
uniyersum de deorum inconstantia e^uidem fuisse 
Graecorum et RomaiMmim sententiam > paremque 
et in intercipiendis pwc^inis saods soUertiamp] 
et in retinendis caiafionem^ tot exemplis coafir- 
matum est ut nullils dubitationi relinquatur fe- 
cus. Quo p^specto ne illud quidem obscurum 
esse potest, qua.de ^ausa veteres .tum privatim 
a sacris domesiicis [""J tum publice a ' gentiliciis 
externos atque peregrinos exterminaverint Hanc 
vero cautionem quanda magis adhiberi par ^t^ 
quam quum deorum tutelarium solemnia obirent, 
quos sanctissimis quique cerimoniis coI»pe,> in qni- 
bus ^pem praesidiumque r^um sufurum coUoca- 
tam putaref*'], quomm sacra una cum p^rentittin 
cineribus[''] tanquam eommunis ortus ilocumenta 

■ . ,» 

[1] Y. Liban. Andoch. T. I. p. 307. ubi plura sunt translatonun 
ab aUis sacrorum ex^mpla. • 

[m] Isaeus de Hered. Ciron. p. 70. S7. r^ /kt •9^vajp t^ Ktrf(Si(^y 
n^Qi riv fiaJuct ixBtyog -d-vaiay kanov^a^e xal ovte 6ovXovg TiQogfjysy 
ovtB iXevd^iQOvg od-veCovg, Dionysius Hal. IK. 55. Antiqq. fiiXXovto^ 
TvXlov &vaiay tiya xat oixCay imteXeTyy ?}y avtovg fioyoy ifiovlsro 
tovg ayayxaCovg dSiyai» 

^^yilBXaayol iy ty yy aniXmoy ^oavoy tijg IdQtiui^og, o na- 
tQ^y riy avtoTg Q'AQtSfjLig natQtpa in foro Sicyoniorum !raus. II. 9. 6.) 
naytaxov avfinBQiayofiiyoy Plutarch. de Mul Virt. p. 273. T. VIIL 
iProfugi ta natQta tiQa indyoytai Joseph. Antiqq. I. 10. S^eaiy xofAl- 
i(ay Tixay Uqcc dg ttjy uetoCxrjaiy a^fiya iwodta Aelian. ap. Suid. s. 
Sefxya. Fortasse de Tehne dictum Herod. vn. 153. qui Gelenses re- 
duxit, tx^ ovSsfiCrjy ay^QoSy dvvafiiy aXX^ iQa tc5y ^eojy, 

' ["] Octoi' natQqnoy ?Jij &rixai. te nQoyoyofy Aeschyl. Pers. 408. 
leQh natQ^ xal nQoyoyojy ^xai Lycorg. c. Leocr. p. 141. teq^y 
xal^ rafpctjy natQtpo)y Aeschin. Fais. liiBg. p. 317. teQoTg natQipoig xd 
fiyrjfjiaai taiy nQoyoytay Leajbonax Pretrept p. 12. Dionys. Antt VUI. 



ORPHICA. 277 

et pubUcae Mlutis fimdaineiita diligentisaiiiie con- 
servare sddbantp]. Constat omnes in peri- 
calis sufis deos patrios inyocare et ideo 
illis vota solvere, quorum familiarius 
numen opitulari sifoi oredunt, Scarvius ait 
ad Aen. XII. 768.[9] Idemque, qui sic appellen- 
tur, deoliai^ ad Georg. I. 4Q4L'Patrii dii sunt 
qUi praes«iiiit slngulis civitatibus, ut Mi- 
nerva -Ath«nis/ Jubo CarthagiBi; sicut 
Diana Ephesiorum S^ nAtQios Xenoph. Eph. I. 
11. p» SM). Venus Cypriorum V. 10. 108. Apollo 
Del[^orum Himw. Qr. iXIII. 594* Mavs Eleorum 
natQ^os Sehpl . Pmd. OL \ Xm. 148. Bergameno- 
rum Aesculapius Eunap. V. Odhas. p. 181. Boiss. 
8ed nknls: multa argiUAentor, qua de re. cartis- 
wnk posaum ptoferre testimdma; primiim Pau- 
saniae, c^u^us summahttc redit: IMagnajrum dea- 
rmn iH^ateKia ja.Meswiiiam inttiUt Cauco^ instau- 
raorunt Lycusret Methapus lY. 1« Tabulae plum- 
beae, quibiis litus- sacrorum (^ rcAar^.rcSv ^€^a- 
X(oi^^€Qir) inscripli mnty asservahantur ir ^no^ 
^(o c. 26.' usque ad im^tem ASea^enae expu- 

85. ^mv Uqa xal naxiqoiv 7iQ(a Plutkrch. Themist c. IX. d^ibiy UqIc 
m\ tdtpovg nQoy6y(oy Dio Chr. XXV. 521. XII. 374. pto quo apud 
scriptores reoentiores idwov noqyoPiicoC Lucian- Euiiuch. §, S. p. 206. 
T. V. Dionys. Ahtt. VIII. 7. Aelian. V. H. H; 28. Simriiciter IsQa 
3wl T«9o* Plalo Legg. DI. 699. D. Bpist. VIU. S56u JDeifto^th. p. 
Cor. 289. 13. Arae, foci, deum delubra, sVpulcra majo- 
rum liv. XXVL 13. templa, ara» et sepulcra F\w\ 11. 7. 4. 

[P] Zttleuftts Mfk Prooem. Stob.,XLn;. J^ noliy ,iptXai,tiQay firi^ 
Mg ulltiy nouiadio tijg iavtov natqlSog m ^edSy natQtptay ycfie-^ 
Gfayt<oy, 

[q] JuliaH. Ep. XL. 417. A. tPol nQmtf^ va»un%Q ntm^ ^e^ *« 
nqunoleia ttoy ifit^ mMnQniy ani^foxa, PbalariB filp^ XXXVI. 132. 
Tois naxQt^o^g -^eoig ImifUut, if^^inovy* • 



278 LIBBR SBCUNDUS. 

gnaticm^; tun€ aotem Aristomcms eas dam 
omnibuft terrae mandavit^ melioris fortunae vices 
expectans; hoc enim pignore reteiri;o salvam fore 
Messeniam vates cednerant c 20. Multis annis 
post recuperata salute Epiteles, quo duce Messe- 
nii redierunt) tabulM effodit et in luco Camasio 
una cum Bknyti kerois ossibus condidit e. 50. 
Hactetms ilie. Deinde Herodotus nurat MUtia- 
dem Parum oppugnantem ['Hmus aedituae dande- 
stinis monitls accessisse noctn ad opertum Cereris 
(rdir x^orlwv &swr) wg xinljaortd n rdiy dno^ 
^rjrwv* sed illum objecto korrore protfaras refb- 
gisse; Timo autem in jus vocatam, quod rct ig 
€Qa€Va yovov &^^r\ta uQct ml rfjv nctTQi&og ahfo- 
aiv hostibuB prodidisset VI. 134 [■] Hbc satis 
claret, mysteria ad cultum numiiium tetelariuni 
pertinuisse eamque impdinis camam ftaisse, cnr 
Graeci eorum adspecl» pimfegrinos interdicerent, 
quorum praesentiam nefue diis gratam nteque s3bi 
utilem putarent. Sed nec illud explicatu diffidle, 
cur ad satra nonnuUa ne dvibus quidem omni- 
bus liber fllmfit M promtus aditus. N«n si qua 
erant urbium arcana praesidia, Pailadia aliave 
muner^ divinitus accepta^ ea, quamdiu divinita- 
tis opinionem retinebant, non vulgi oculis exponi 
sed secreto ritu coii necesse erat; sed obsolescente 
superstitione pleraque pervulgiUa sunt. Cujus ge- 
neris (ne hi re nota multus sim) duo exempla 

^ "['] Similiter exploratores Doiienses a Crio, qui Apollims dome- 
stici (fiixHov) statuam domi suae asseryabi^, SiSaaxoyttu t^k uXtth- 
aitf T% Zn&Qtris Pausaa. III. 15. 2. Zabidiia Idumaeua patriae suae 
bostibtts Apollinis tutelam rendidit Josepb. Apion. IL 8. 478. 



O R P H I C A. 270 

appopere satjs hab^o; prinmiii lapidein iUum ad 
Cy sdcenos coelo delapBUin, quo amufo urbem 
mnitti fatale erat J. Lyd. de Ostent c. YU. p. 24. 
tum cjnfiminm Meduiae, quem Minerva Aero- 
pae["] Cephei filiae tradiderat, ig q>vlaxfjy rrjg 
noXemj Tegeatae autem in Poliadis asservabant 
tanta cum cura, ut ipai aae»doti non plus semd 
iQ anno eo ingredi fas essest Cu^ rri auetor 
Pausanias VIIL 47. quum in cursn operis phuri- 
ma enumeret traapla) quae yel semel per annum 
paterent colentibusy vel solis sacerdetibus adire 
permissum esset^'], suspidonem affert, in pleris- 
qiie (nwn de onnibus affirmare nolo vel propter 
sacrarium Hierosolymitanum) areana urbium phy- 
lactma, ut Libanius vocat Decl. T. L p. 1029. 
r^onta fliissey ttve aUa divinae gratiae pignora^ 
domesticis religionibttt consecrata, sive lieroum 
reliquiae, solo^ in quo humati essent, salutares^ 
sive etiam consignata literis jgentis fata["]. Quo- 

[''] Sic PanMuiiat voctt, AstefopeD Smdas s. IjXoxioy rogya^ 
Sog, Apad illuiB eoden loco , nbi puella se ipsa interi^sse tiarratiir 
vnb &€i/jitttos xal atMs^ •oribenoain videtiir vno IrifiiaTog animo 
magno. 

[•] Minucins Octay. c XXIV. 266. Quaedam fana semel 
anno Tidere perraittunt, quaedam in totum viderenefas. 
Cujus prolubitionis causae yariae pro ioco et tempore nec penetrabiles 
praeter eam, quam Pbilo affert Enarrat in Cant. Cant p. 722. T. IX. 
Gail. ra ayia ttiv aylidv ^it^ova tiva iivatfiQitoSri xal anoxQvwov 
Ij^ci t^y ttfi^y, &na^ tov iyiavrov eigioyTos tov aQXUQ^cjg. Semel in 
anno patebat templum Liberi Limnaei Demosth. c Neaer. p. 1371. 
Domestici (^OixovQov) Schol. Lyc 1246. Lysii Paus. IX. 16. 4. qui 
idem tradit de Dindymeaae sacro IX. 25. S. et Hippodamiae YI. 19. 
1. Ad secundum genus pertinet Joyis Lycaei Abaton celeberrimum, de 
goo Bratosth. Cat. I. Schol. Arat 28. aliaque multa, PaYoris Spartae 
coBsecrati Plutarch. V. Cleott. c YIII. Quirini Romae Schol. Cruq. 
ad Bpod. XVL 1. Neptuni Paus. YIU. 31. 2. AchilUs m.20.8. idem-^ 
qae deorum statuas sedesque solis sacerdotibua Tisendas multis in lo- 
ds commemorat VIL 23. et 27. VIII. 36. 2. etc. 

[••] V. Bpimetr. I. 



280 LIBER SECUNDUS. 

rum omnium exempla idffierre .longum foret, sed 
ex uno specimine totum hpc genus superstitionis 
cognosci volo. Alexandro mortuo urbem, quae 
corpus ejus servaret, inyictam inviolatamque fore 
Aristand^ praedixit vates Aelian. Y. H. Xn. 64. 
cf. Jul. Yalerii Res gest. Alex. L. III. c 92. [^] 
Aristides rh%tor Manes eorum, qui contra Persas 
pugnantes pro libertate patriae mortem oppeti- 
vissent, tanquam perpetuos Graeciae tutores prae- 
dicat Or. PK 11. p. 172. [*] et jam Perdiccas me- 
riens, Argaeo filio locwn monstrasse dicitur, quo 
cendi vellet et ossa etisHBfi succedentium poni, 
quoad ibi reliquiae posterorum conditae 
forent, regnum in ifamiiia mansurum Ju- 
stin. L. Vn. 2. ["] Eique opiiiioni inserviens Py- 
thia quotieiscunque dvitates fame, bello, aliove 
malo pressae divina consiHa expeterent/ toties 

[*] Liban. Ded. T. 11. p. -577. ''AU^avdQBiav jtjv deixvvaav thv 
IdXe^ttv&Qov vexQov, 

[ *] VTZox&ovtovg (pvlaxag ^l omfj^ctg loiv ^ElXrjywv , ovg ^vs- 
adttt Tfjv x^Q^^ ^ x^^^^ V ^oj^ ^^ Koltov^ xeCfAtvov OiSCnovv ^ «f- 
ttg ttlXaxod-i 7T0V trjg /UQag iv xatq^ toTg, ^ai xeXadoiv mnCativtai. 
Hinc emendes Annaei Gaz. p. 664. Bibl. Bing. XII. axoveig tov MC- 
novv iv Koliov^ xeCuivov iv .2!^q^ (xaiqff^ xeZad-ai toig nolCiatg, 
Valerius Max. Y. 3. 5. Oedipodis ossa inter Areopagum et Minervae 
arcem honore arae quasi sacrosancta coli dicit. Verbis iilis rj eftig 
aXla/o&t rijg x^Qag Aristidem non Ojrestem significasse, ut Schdiastes 
censet p. 21S. Cratinum comicum sequens, indicat nomen ^ X^^^y ^^' 
ticam denotans; Theseuro intelUgi voluit Tel fiurystheum prope tein- 
plum Minervae Pallenidis oonditum Enrip. Heracl. 1026. Frommeliaf 
Colonum, demum Ajtticum, In insulam Delum transfert 

[tt] Idem L. HI. 4. Phalantum narrat ossa sua conteri et in foro 
Tarentino spargi jussisse quo Partheniis possessionem Tarentinam in 
aetemum fundaret. Idem eodem consiUo Solonem fedsse Aristoteles 
prodidit ap. Plut. V. Sol. c, XXXH. neque aliud Zoroaster moriban- 
dus Persis mandayit: iav ixxavati /j,e tb nvQy ix tdSv xaiouivmv fiov 
latiorv inaMcte xaltpvXa^ate x(A oif XeC\pu to fiaaCXeiOV ix tijg x^ 
qag ^fidSv , ^aov YQovov (pvXaneti i/Aa datia Chrou. Pasch. p. 37. C. 
Zonar. Lex. p. 9oi. 



O R P H I C A. 281 

ferme h^oiiin veterum ossa oondere in suis fiiii- 
bus vel jam conditis debitos Imiores reddere jus- 
sit['']. In hoc autem niimero fuere plures, quo- 
rum monimenta ^ ne incolae quidem nosdtarunt, 
nulla profecto alia de re, quam quod conservandae 
reipublicae essent. Ita Dircae sepulcrum n^nini 
Thebanorum praeter Hipparckis notum.fuisse Piu- 
tarchus testatur de Gen. Socr. c V. 306. et Pau- 
sanias n. 29. Aeacum Aeginae sub ara quadam 
positum esse nairrans non praetemiilitit, hoc ip 
ano^^w dici['^]. In nniversum, ut breviter re- 
petam, nulla fere urbs fuit, quae non haberek 
qttaed^m domestioa sa<^a in operto culta, seupa^ 
trionim dtommfigm^ta antiqoissima mu heroum 
indigetum moniiiiepta et An^^^ovg di^xag^ sive 

[1] Plutarch. de Pyth. Orac. XXVII. 292." noXXa lifQaiero xal 
^£fSv Uq» dtanwTltav m\ ^Qwmf ani^y\jQi' ^n^h Exenpla hujos 
generis suppeditat Pausanias V. 13. VI. ^O. VII. ?. et 36. IX. 18. De 
Hectoris ossibus v^ Jac^bs. dd Aristot. Bpitaph. XLL p. 373. de Her- 
culis Schol. Ven. Xin. V. 1. et Schol. Lyc, 1194.. 1^08. de Rhesi Po- 
lyaen. VT. 43. de riesiodl Procf. ad Opp. 631. Jacofis. ad Mnbalc. 
Efngr. XV. Heyn. a^i^. ^IL !• S^ulcrum Laomejdontis quo integro 
tuta erant fata Trojana, super Scaeam portam fuisse Ser- 
Tioa tradit ad Afin. II..241. A«talum in ipsa porta bractiU jussusepul- 
tum esse Pausanias V. 4^. utrumque, opinor,.ad arcendum hostium 
introitnm, sicut Neoptoleraum snb limine templi Belphici defossum-ls-* 
(pmus Schol. Pind. Nem. VIX. 62. Simile quiddara su^picor labaniumr 
significasse in Or. p. Sacr. T. II. 241. ubi templi cujusdam memdrat 
fk t^g ^^oq>fis dno^^rita xal oaa ayaXfAata xixQvntQ.r^ ^xit^' ^ 
Pau^aniam qui L. 11. 14. Pelopis currum nQos r^ dQotp^p rov ayaxro- 
Qov avaxeladixv narrans , reconditum quendam locum indicat , quod vix 
assequutus est interpres carmm istum de tholo suspendens unde omni- 
bus conspicuus fuisset. Etym. M. p. 19. a6vta — olov oQOipaC* qm 
locus quam aptus fuerit ad hanc rem perspicitur ex Valer. Max. VI. 
8. 7. Q. Lucretium proscriptum a triumviris uxor Thu- 
ria inter camaram et tectum cubiculi abdidith. e. inl 
Smlijg dQOcprjg fiera^v Appian. Civ. IV. 144. 

[w] 'Haio^ov rhv^ rettpoy ol noHol tc5v ^iy(ov oifx XaaaiiK «^^' 
anoxixQvnrai ^rirohfjieyog vnb^ rc5y ^OqxousyCfoy etc. PlutaVch. Conv. 
Sept. Sap. XIX. 48. T. VIII. Ampmoms aepulcro custodia addita 
Paus. IX. 17. . 



262 LIBER SBCUNDUS. 

alia diTina favom pignora ad conservandain rem- 
publicam necesaaria eamque ob causam duntaxat 
indigenis nota aut ne his quid^n omnibus sed 
solis sacerdotibus aut magistratibus conscia. 

§• 4. 

Enumwatio sacrorum opertorum cauds om- 
nibus tempus est ep reverti, unde orsi sumufl. 
Horamim igitmr concedimus quidem in ea (^- 
nione fnisse ut iUitd aperto vivere voto[''] 
nen omrabi^ teatiporibus conducere putaret, sed 
n^teriorum, PaUadiorum aUorum^e saarorafii 
recraiditonmi noiiUimi habaisse Ifiadis atque Odys- 
seae auctorem, id vero pexnegamus. Eleurimo- 
rum quidem famam sub ipsa belli Persici initia 
nondum extra Atticam evagatam esse, Herodotus 
significat, dum ea ipsi Spartanorum regi Dema- 
rato ignota fuisse narrat YIIL 65. quanquam idem 
Cleomenem vastatione sacri Eleusinii (ro rifisvog 
t&v &B&v) piacuium siM contraxisse re&rt Y. 75. 
neque non in Solonis legibus de senatu postridie 
inysteria in Eleusinium convocando sancitum erat 
Andocid. de Myst p. 15. e.^"*] Haud multo ante 

[A] Pythagorae llla vox est (xeth (fmyrjs ivx^a^ Clemeiis Fae- 
dag. p. 641. 

[^] Fabulosuin est quod de Anacharsi narrat Ludanus in Scyth. 
8. J64. T. IV. kuvrid^ fiovog pccQpaQtov ^ruwnoiitTog ysyo/ispogj ^ix^ 
Seo^iytp niaT€v€iyj et Himerius Or. XXX. 856. i^vay^y 6 tov nvAg 
tov xat ^ElevaTya no&og xal IdyaxaQOiy inl (ivotr^qia» Ad talia fln- 
genda quam promli fuerint, ostoidit Sorani narratio de Hippocrate c. 
II. eum ab Atbeniensibus dvitate donatum et Eleusiniis initiatum esse 
Sevteqoy atp* ^HQaxXiovg , quod sequitur auctor Epistolarum. — J"- 
stinus narrat II. 8. Pisistrato nondum ad tyrannidem eyecto, Megaien- 



O R P H I C A. 283 

inMusaei, Paniphi['^] et Homeridae hynmis Eteu- 
siniorum heroum nomina et genus proditum ar- 
bitror turo ob alias rationes tum quia in cetera- 
rum urbium historiis regumque geneal(^;iis nec 
ipsorum mentio nec urbis Eleusinis facta est II- 
lius mtem divini doni, quo Trojae salus stetit^ 
primi auctores estaait Lesdies et Arctinus v. He* 
vydk. s. Jiofii^$iog' de ariete auricomo Thyestae 
ngnum portendente Alcmaeonidis scriptor tradi- 
dit SchoL Eur. Or. 068. [<>] Homero vero illas 
Pelopidamm dtecordias ignotis fuisse Critid do- 
eent in Schol. Ywet B- 106. De veliere aureo 
n qni AegMum condidit Schol. ApolL IIL 584. 
de fetidi Melei^ titiione, ^antum Pausanias re^ 
m»e&te potuit X. 51. neme ante Phrynidu», 
qu«m in eo ab antiquis poetis Minyadis et £oea- 
mm ^iroessisse ait De Nisi regis capiilo pur- 
pureo 

Cujus quam senrata diu natiura fbisiet, 

ses consilium cepisse ntatronas Atheniensiaiii in Bleusiniis noctu oppri- 

mendL 

[<] E trilnu Oelei filiabus, quas Pamplius nominavit Paus. I. 53. 
^aesarae nQmen ductum est ab ipsa Eleusine, olim Saesaria vocata 
Hesych. Idem: Idkonri XQ^yri iv ^Mtvdtviy ex qua Alope illa Cercyo- 
nia filia conficta est. 

['] Pelopis altis nobile in stabulis pecus, arcanus 
aries cujus per omne corptis effuso coma dependet au- 
ro — Possessoir bujus regnat hunc cunctae domus for- 
tuna sequitur Seneca Thyest. y. 225. Purpureum fuisse dixit 9i- 
"jomdes Tzetz. Chil. I. 430. qui est auspicatissimus cdor. Festus p. 
^* Tarquitiui in ostentario Thusco prodidit arietem 
pnrpnreo c>olore natum regibus felicitatem portendere 
<^* Tristan. Gomm. T. I. 244. Antomno madumeno oyes purpureae 
regmuB portendenmt in acpro patris natae Lamprid. Diad. c. fSf. cf. 
Spartian. Geta c. III. Oracnlum Pelopi de aurea ove redditum Suidas 
l^fert s. j^cc^juft , fobuiam ipsam physice interpretatur Varro de R. 



284 LIBBR SBCUNDUS. 

tam patriam incoluiiiem Nisi regnum^e faturum, 
conoordes stabili firmarunt numine Parcae [®]; 

cui comparem habuit Pterelaus, nesdo an nulittm 
antiquius proferri possit testimonium qiiam Ae- 
schyli Choeph. 610. Postremo, quod ad ^roum 
iiuligetum eultuin adHnet, sic statuo: quum Ho^ 
meri aetate ne illis quidem, quos jam fama ia 
deorum concilio coUocayerat, preces et yota fi^ 
yideamus, haud yeri simiie esse, ut hi, quorum 
sepulcra monstrarehtur, diyinis gayid sint hono- 
ribus, his autem de medio suMalis toUi el^un 
reiiquiarum religionem, cujus^ pdmum' yestignim 
in EumeU quodataot ' testimonio [^ reperisse ; mihi 
yideor. De posteriorum scripfionmi aujctarftate 
^piid existimandum sit> ex.HellenisV Oedipl aUo* 
rumqiie innun^abiUum sepulddstcommentifciis ae- 
stfaaoari potest JE>go de his qttoqw rebuis nilal 
ad Homerum satis tuto transferre licet 

§•5. 

His ita perfectis transeam ad iljiud geims sa- 
crorum mysticorum, quod «Kdivisione, quam tri- 

[«] Be Scyllae vel Comaethus facinore narrasse videtur igaotos 
poeta^ cujus \&rhai noQ^pyQiny W^^^ xQ(xa affert Suidas s. KQixa» 

[t] Pans. n. t, td(povg I^iaiKpov xal JVvjl^cjg ovx ay d tW»? 
tig imXs^df^syog €^oi rh Evfirjlov* liftjX^ojg ftiky ykjQ oiSk NitnoQii 
inLSeiy&ijyaL to uyfjfm vnh xov 2iav(f>ov tpaai' j^Qiiyai yaQ rotg 3^«-* 
atey ayyesatoy eiyai, Zlavtpoy Sk ta<prjyai fthr iy t& ^ladfi^^ tbv 
di ot tdtpoy xal tih^ i(p iavtov KoQH^i(oy ^Xtyovg teyai tovg tiSo" 
To^. Siebelisius edidit: tdtpovg^ovx ay b^qol^ ovS^ iey Cv^Uv i^^^^' 
^dfiii^ T« EbftTjXoVy ei yerlMt xal tcSy ii^ kwvtov reddidit eornB, 
qui aequales ejus fuere, haec ut dt Corinlhiorum oratio, Pau^ 
saniam docehtinm. Verum, ut ego sentio, pronomen reciprocum osten- 
dit Bumeli ipsius verba affeni; praeterea cod. Vatic. verbum £v^o^ 



O R P H I C A. 285 

partitam fecimus, secmidnm est Ac Pausantas 
quidem X. 4. conjecturam fkcit, Panopeum in 
Od. XI. 581. ideo KaXlixoQov dici, quod Thyia- 
des[''] Atticae Parnassum petentes illo loco can- 
tfis tripudiaque edere solemne habumnt. Sed fal- 
litur. Nam yMXXlxoQog^ sive epitheton est, sive 
nomen quorundam locorum proprium, ut putei 
Attici et fluvii Paphlagoniae, cum choris nihil 
eonmiune habet v. Ugen. ad H. in Cer. 09. quan- 
qoam ad puteos i^oreas institutas esse praeser- 
tim a puellis aquatum missis, haud nego[^]. Nec 
firmius ai^menUim praebet Andromachae mariti 
luotu furentia cum Maenade comparatio II. XX. 
460. Is enim locus cum L. VI. 380. ubi eadem 
et eandem ob causam progi^tur fiaiyofiiyjj el- 
xvXay tantam similitudinem habet, ut >ix dubi- 
tari possit, quin ex iilo expressus et interpolatus 
sit Et mirari subit, fere omnes locos, quibus 

omittit, quo ejecto sic scribendum: ^iavwov — xa<fovg ovx av ovdh 
^rjfioCr) tig, qui Eumelum legerit, haud scio an sepulcri 
utriusque inyeniendi spem plane abjecturus sit, quo- 
rum alterum ne Nestori quidem monstratum, alterum 
Yelsuorum aequalium perpaucis notum esse dipit- (paai 
scil. t€c Ei^riXov avyy^a^fjiaia i. e. poesis Corinthia, cujus paullo 
ante C. II. mentio fiiit, ut L. YI. 2. ta *WA(^f (f/tc&i yqaf^/Mxtay et 
IV. 18. iTtrj (paa£, nisi hoc ut saepe pro (pria^ surrepsit. 

[a] Pausanias X. 6. 2. affirmat Thyiades a 'thyia (Castalii filia) 
nomen habere. Hesiodus yero Thyiam DeucaUonis filiam dicit Fr. 
LXXXVIU. filium Locrum Fr. XL unde suspicari possis Delphicas 
Thyiades ei notas fuisse. Has significare videtur Hesychius: 0€(tf^/^ 
Ssg, at n€Ql Jiopvaov yvralx^g. Apud Nonnum IX. 261. naQd-eyixal 
^ectiQCSig Apollini operantur, utrique deo Thyiades Paus. X. 22. 5. 

p»] Philo de Vit. Mos. L. I. 642. xoQOvg neQl tb (fQiaQ iy xv- 
xl^ (nriaarteg, Greoponn. L. XI. 4. 797. ^Eteoxliovg Tialoeg vnoQxov-^ 
fievai tcug -d-eatg eig (pQiaQ i^ehttofieyai niTttovai. Plutarch. de Adul. 
et Am, Discr. c. 40. p. 218. nQoganolXvovaiy avtovg triy neQl tb 
(pQioQ oQXfjaiy &t£xy^s bQxovfieyor ubi Wyttenbachio nihii succorrit 
piaeter proverbium Avxog neQl tb (pQiaQ xoQeyei, 



280 LIBBR SBCUNDirS. 

Liberi nometi continetur, a veteritms Criticis sive 
per se ipsos, sive quia tuspidosis intertexti sunt, 
in disceptationem vocatos esse. Primum illud de 
amphora Od. XXIV. 74« quam Dionysus a Yul- 
cano acceptam Thetidi donavit, eodem judicio, 
quo tota parvaNecyia, damnatur. Secundum lo- 
cum Od. XL 325. ubi est Diana Ariadnmn inter- 
imens Jwvvaov /m^vQifiai^ Herodianus summae 
auctoritatis GrammaticnSy bb correptionem sylla- 
baoy quae est in priore nomine ab extrema ter- 
tia^ in suspidone posuit v. Etym. M. s. Juirv- 
oog. Sed iUe versus O. XIV. 32S. Ju&rvaor JSe- 
fukt} xixB x^Qf^ (iqoxoiaiv, pariter oom iis qui 
antecedunt proxime et subsequuntur ab Ariste- 
phane rejectus est, temere fortasse et inconsulte, 
si ob nihil aliud quam quia ilia vetcrum amiea- 
rum computatio nec Jovis personae ccmveniens 
nec ad tempus et locum satis apta est; sed quae- 
ritur an non plures habuerit et graviores ad re- 
pudiandum rationes, primum illum ^HatoSHov x^- 
QaxtfJQa, quem veteres magno consensu Homero 
abjudicant, deinde Danaae Perseique nomen poe- 
tae, ut iidem volunt, ignotum[^^] aliaque novita- 
tis indida. Illud certe quidem e Schol. Ambr. 
Od. IX. 198. elucet, plura fuisse in hoc looo, 
quae Critici culparent: raika ar]fiewvTai TtQdg to 
fiTj naQadidovat ^'OfiijQov JiSvvaov oXvov cvQBTTjyj 
rov ^e MaQarva ov Jwv^aov dXXa IdnoXXiovog le- 

\}*^] V. Massieu Diu. de Gorgon. in Mem. Acad. Par. T. m. 51. 
Penidat noTit Homenis IL XIX. 116. sed an diTimia Pertei ortiu ei 
notiu fuerit, hinc liquido judicari nequit. 



O R P H I C A. 287 

(>€«, Jt* Slfjg tijg noa/j(fe(og olyov (ivriiMv$6mv (sic). 
71 di d7t6(naa$s npog ^HaloSov, Uyovxa rdv Mce- 
Qfova Olvonioyvog roO Jwvii&ov [*]. Nam quum 
deas hic nuUa alia re niii invento yini usu in* 
ciaraerit et haec una causa ait, cur generis hu- 
maiii ddioae dicatur, sequitur eiW) qui hoc ejus 
benefidum vel ignotum Homero vel silentio prae- 
tmnissum statuemnt^ illum locum pro supposito 
damnasse. Neque ex Inus oonsecratione Od. Y. 
332. vet^es docti coliegisse videntv, Dionysi 
divinitatem Jam tum Homori temporibus percre- 
bruisse, si quidem illi hanc uno testimonio fun- 
datam putarunt IL YI. 132. quod ostendit ista 
aihiotatio: ctfj/movvrai rivigj Bri di$ m^l &eov 
tov Jiovvaov dunUy^aiy nisi hoc judidium a Cho- 
risentibus profectum aut omissione particnlae ne- 
gativae depravatum est; nam ex hoc ipso loco, 
ut Heradides ait c XXXY. 114. vofu^ovaiv Hvioi.* 
Hri9e Jiovvaoy slvm na(f ^OfMfj^ S-eiv^ imtdrpu^ 
vno Avno^fQyov ^idxitai xal fi6lig doxei aanriQiag 
rvxeiv 04ti^og na^aatAatig. quanquam hi non tam 
Homai sententiam exhiberequam ejus incodstan- 
tiam reprehendere videntur, qui eundem Diony- 
sum et coelestibus diis adnumeret et ad casus 
d^rimqt humanos. Sed de Criticorum argumen- 
tationibus haud acourate cognitis[''] nec promtum 

n Verba 6i Zlrig — fiytifAoytvQyxtt continuanda sant com prio- 
riboi olyov evQitriy. 

[«] Bos, qui II. I. 400. "ff^ % TjSk noaBiSamv Teai IlalXagU^- 
yn nibitiituemnt xal 4>oTpog Idnollotyy yehementer conteronit Heyifias, 
quiBi non idem fiagitium, a quo Minerya filia libera- 
tar, relinqueretur in Apolline Joris filio. Verum non 
luiec mntandae iectionis ratio fiiit, sed quod Minervam tanti fadnoris 



288 LIBER SECUNDUS. 

est dicere ned proposito necessarium. Nos enim 
fanaticarum religionum yestigia quammus; quae 
quoniam in uno loco, quem modo indicavimus, 
expressa sunt et apparent, de ^o primo loque- 
mur. Illas igitur fiaivo/iiroio Jiwv{)aoio r^&ijrag 
non mortales esse feminas sed e nympharum ge- 
nere Sophocles Oed. Col. 680. et plerique vete- 
rum consenserunt. Hoc autem concesso^ quod 
nesdo an aliter statui non possit, jam iilud in 
contentionrai venit, utrum poetaBacchanal quod- 
dam ante oculos habuerit, an ut Dianae Od. YL 
101. ita Dionysi comitatum,, qualis puero conve- 
nit, animi notione informaverit, simiUtudinemque 
ab humanariim nutricum lusibus traduxerit ad 
deos. Sed ,si maxime iargiamur, quod adjecta 
loci nota probare videtur, illam Liberi et coiln- 
dentium nympharum speciem non libero animi 
motu conceptam. sed ad naturae veritatem ex- 
pressam esse, tamennonpius consequ^nur, quam 
ut famam quandam Bacchicarum cerimoniarum e 
Tluracia CHtam. Graecorum aures pervasisse intd- 
ligamus. Rem enini apud Thraces gestam esse 
et Lycurgi nomen declarat, qiiem consentiens fere 
antiquitatis vox Boreae popularem fadt, et con- 
firmant alia Bacdiicarum religionum vestigia, huic 
terrae impressa, quae quoniam ne postremus qui- 

poenas dedisse nusquam legitur, constat vero dedisse ApoIIinem, tunc 
quum Ladmedonti sese addiceret, exuta quidem diyinitate, ut ostendit 
regis fraudulenti sed nulliys in deos injuriae comperti oratio. Praeter- 
ea haec lectio aptior interpretationi physiolo^cae de elemeotomm tu- 
muito, quam Cornutus probat XVII. 174^. ubi male vulgata subrepsit; 
nam hic ignem, non ut Schol. Ven. Jovis sed ApoUinis nomine signi- 
ficari statuit. (In Euphorionis versibus Fragm. p. 131. ovx afio^^O^ot 
nQb^ xqriSifAVK S^oyres scribendum ovx afiorjdl noXiog)* 



/^ 



O R P H I G A. 289 

dein ideiBque yarbosiasiiniis fabulae enarratiHr, 
Gailius[^ coniplexus est, proximi^toco in unum 
conferara, notis seu ignods jnxta usurus. 

§. 6. 

Tres deos HerodMus auctor esl a Thracibus 
generatim coli, Martem Dianam, DionysumV. 7. 
qiiorum postremnm hymni abecedarii artifex y. 9. 
AnaU. T. n. 514. B^ixa yocat ob cultum genti- 
licuim, quem Plii|ius quoque testatur XYh 62. 
hedersl Liberi Patris et nunc adornant 
thyrsos galeasque ac scnta in Thraciae 
populis in solenrnibus sacris Dionysum 
apud Thranes yaticinari Euripides Hec. 1243. et 
Pausanias IX. 3<K memorant nulta cum loci no- 
tatione. Sed Htoodotus Ylf. 110. templum dei 
fatidid^&d Satras designat, templi custodes et 
.oractlorum interpretes Bessos. Post quos Odry- 
sae, quwidiu in fMtigio stetere, sacrfe gentis 
praefi}iss« yidentm*; his mim regionem sacram 
(tiiv-iX^^r «V '^ dj^dlXovai. thv S^b6v) restitue- 
nmt Ronutti^ Bessis erq[>tam Dio Cass. LI. 25. 
qite TfoliagiesBs dei Liberi sacerdos ad defectio- 
nem impulit LIV. 34. Pro his gentibus Homero 
igndtiB €iraeci RanMuiique , quoties Bacchanalio- 
nim iriiagitiem proponunt, Edones Bistonesque et 
Cioones tanquam t proprios dei cuttores inducere 

[d] Recherches sur -la iiature clu culte de Bacchus Par. 1821. 
Qaae J. H. Vosaius de |ib rebus scripnt, huic FraROOgalio aeque 
igoota sunt ac Bentieji s^i^^ Turcis. 

19 



290 LIBBR 6BCUNDUS. 

mknt Sidmivi V. 480. Bittonid^ ireliiti 
€iooDniii'«iAii forte j^ruinas Ogygiis coni- 
plent thiMis M(x Vitgiliuft Gir« 108. i^aep^ 
velut gelidis Ciconum Bistonis in antris 
bacchatur. Ovid. Mot IX. 64L Ismariae ce- 
lebrant repetita triennia Bacchae. Et 
quanfvMD iQoonlm ignoriitioiie nonntmqpiAlii ad 
Haeinum oberrant et ad Rhodopdla SAxa Or- 
pheis aniqciata modis^'']^ .qoo Ify^us efaan 
Lycurgum traasfeTt Fah. XXXH^ tattea pteqil- 
cuum est, orwa maritimam) qiiaie ahHebriQil& 
ad Pind<lm protettditur, qiasl pro doAieltieQ sa-" 
erorum Baediicoram solo hjftbitaili esta Qia 
Pangaeus ad mare dmt^ndit^ Bdonte <klim m- 
luere, quibuft comikiiUuS fama MLywtgwti regcm 
et Lib^ri cultutti adraribit Philostridui Y^ Ap. 
m IL 24a jiSif miiw^ ^ A^oX fib^xxi^wm^, 
odx dnunug wg ydX^anog adtmg ^ c^mo»; mifis 
n Y^ diiioai. Silius IW 77& iidonis ut Paa- 
gaea super, trieteride mOta, it juga. Eds- 
mmim op^kia Crenides^ et Novem Viae uideiii re- 
ligiombus Inributae fuere; qi^ ostendit mons aii- 
rffbr £tapw Philippis Baci^o oMitecratmu V. Lar- 
cher. ad Herodo. T. IV. p. 186^ et Thyibdl» Am- 
phipolitanae^ ^pias Dioscorides Ep. XXXVfll. ee^ 
lebrat eum aperto solemninm.>ocgiasticomra indi- 
do. Eodem speotat ilbid l^v '^g M^ft^g ^Pkg 
xifiiikiov, qttodPhyllisregis.Bi(ialtaffQm{^] ifiaDe- 

[«] Claudian. de m. Cons. Hon. t. 114. 

{>] 8Stiio»em ywsm^ Seirv. Aeli. V. 10. Phylenm Grahun. Belk- 
p. 251. qiiod nomen in Bfnet. Soerat XXX. pw 56. Orell. et in cor- 



mfkmi v(Av vtk «tfi» ▲opwaMti tpradidiMfe S^ 
tw HM. L)^ 4(6. Ea ^ejo MmUi ^, jar 
dfkta abiAMdaae Fab. Leg* p» 219l led pcMtarita 
ab Herodelp9 q^ nanieii "Erwa oiol alinnde re- 
petit YIL 114^ et Plo^Uideoi regieMai iiDvit c 
113. SM regifiaini •oij^s ami DeiQepheirte coosh 
aaercia tuw eelebrari oeepta sunt^ ^am Atbe- 
«imtea oandendae urbiiAknpMi^lie eannlittm aut 
effjsaeBt aut exeqeiiKi vm^ JHmxm Amph^ * 
peiitaaerum doitiealicuiii aumen faiase Antipatw 
«Mmdit Theawl. £pu XXXIV. haic urbi nihil de 
vetenbus emaeieatie n^Urtum esae %uaeren a pra»- 
tar deae tempinm^ qafm ipae qttid«m BrauitmiMii 
veoat et Ay<Mpiaw> Liviwe Tawopelpn J^V. 44- 
faae naeMM fprtaaaie <a coloAia Atticia iu deem 
'Diraeiim^ trenalata tan^ XManae fua«i C^rbelae ai- 
lailem^ ; 'wnMaulft 'autem Tbrawm dtalecto Cot)^, 
«I wMntoxt^ DomiMHtam^ Hanc^ eAte Aeachyli» 
ia edeiNkiy Cyb^w m modwia^ baeehaiEitwe» ca- 
lonra ^ftifa^m lli^ M h«ic in iconjecbita 
{miiilini. IfM^trediqt «4 A^ium nlMaiiH^ aocoias 
YM^wmi % fHftiNm wm Ifri^chies teirtatur: 
4l^i^r o ^ia»it;oiaB tm^cl JOhiom^ Ny sofm P>ae- 
atipiae e^^bibet nawia^ ^qoem meiporatBeU^ Me- 
WfNT. d. In«er/ T. XXVI* p. 4U» toi Paepmim 
autem et Maedorum confiniis fona iile oriebatur, 
cujus haustu Siieims inebriatiia est Athen. II. 45. 
C. In Crestonaeorum Iractu Aristoteles Aiiscejk. 
c 132. temphim BaccM memorat et anspidum 

nipliaiiiiio Scholio AetcUn. p» 755. jrfpo^Qdum Tidetor. Sithonit 
PhylUs Ovid. Remed. Am. ▼. 605. et Heroid. II. 55. 

19* 



292 LiBER seouqyDus. 

flainmde spoiite Si^ aM emiiciaAfiisr^ eM 'siihMlknnm 
ost^itmn Oeiavio, ipma j^er-^eiPeirtaLThradkie ex- 
erdtum> Aiiteret ^ in : Liberi Patris toto-' obveiHnse 
narrslt Suetonius Oct. c^KXKlVi ; Bosl^emvim sit, 
nam Arisiaemn et Dionys(e^litat[''] pro^ter novi- 
tatem testiiifn omitfo, Aphytis viiii feradssima 
Liberi^e cultris, qudd decfai^at fanumdei aXe- 
nophonte memoraluni HelL ^. 9.^ 19. €C Gigomifi 
s. Gigonis, ut StephMus scifftit, Sx(fa fieva^i> Ma- 
yJdoviag xal ITallijpr]$* M Ftywv 6i>r«C^«v ^ii- 
vvaog xaletrat Etym. M'. 'Mjtoedbnes^ vero ipft^ 
Bacchi anniyarsaria- saeht' ecAehrasM, innoMit 
nulla' re magis quam Clilf [^^ oaed^, ^pca deus ob 
neglectum ' sui honbrem ' Alesandtmi impKcoit 
Haec aut^m cujusmodi ftierint, Athenwus doect 
XIV. 659; F. regis Macedohici sacrii Jiatria ta 
Baxx^xd nominans. LeVius est, iiec tamen ab 
hoc loco sDemim, ^uod Grammatici testantnr, 
Bacdias a Macedonibus gentflido vooabuhi Clo- 
donesvocari, et (i^t deum ipsum) Laphystias 
Schol. Lye.' 1236: eafidemque MimaUones Lutat 
ad Thdb.^IVi 600/ quia aliquando mtiliwes Ma- 
cedonicae assumto virili habitu hostes in fugm 
verti^sent, in cirfus ref memoriam Jtoviiacp mv- 
Sav6qt templum consecraCiam ferimt [^]. Eoqae 

[«] V. BJcIchel. T. H. p, M. p. 25. et S88. 
^ [dj Arrhian. IV. 8.. Ciirt VIL 2. Alexaoder Clitum occi- 
-dit die sacroy qtiod LTbei^o Castoribusque fecerat Iti- 
neror. Alex. «. XC. «d. Omji Hi^ illustratur Incertl earm. in Al». 
V. 25. Poett. Min. T. III. sic Clitum ad Bacchi necat aram, 
quae parum explicat Wemsdorfius. 

[«] V. Polyacn. IV. 1. 109. SchoL Pers. L 100. Etym. et Suid. 



O A P H I C A. 29,3 

pertiiieiiti^aiii iUaq^ Mmn^m m xaXoviJi^vdi. Mi^ 
fidXXovsg xal BoHfod^i, in ;|ioinpa EKonytNMca a 
PhiiaddpUo instriictai (^^ eurlriim flfeqitentea Athen. 
V. 108. i.^.: BasiMorQS qiiidim PQrpliyrim' iiarrat 
de Abatrll. 8« ; Tnttroirum immania.imadficia ae- 
mnlatQS; - xal \%^ • trow avh^n^&xmAv fiaxx^i^} ^^ 
^ar im^xw. tn()og6nfipmj^. densdm ita ^ effenitoft 
esttSy.trnt) M .iiy&^^iftenl-Ctf^iialilbSiei^ hos miem 
TtiraoiiM gMtHmt a4iUillMhure:tlicet.propter Omo<-. 
phapwiiiQMl! fi(ktTia^mmm.iimAts^wmn. Cwm- 
tm ad PsiiiiMii: j[. ^/BiiS4&atriP!ns: a geaere ve- 
stis/qu^ LrbeirHUtabAtnr;deiiiii(»ae ard^ ta- 
los^ qtt.am Tlirdris-B^^srAr.iw, voicaot^, eui 
consttllluht HfiSF<^hii|si «I t^fmtim^Bekk' p. 222. 
/3^(^atgjd^iiiiterptetaat0s *x^dmagi^i^vv0mmvg nn-. 
xilo0g, ^g i(fii^o\}v^ a^ Q^i^9e$tu J?«©^a^[*®]. Tar 
lanbus amtim: VMtibAbM^ imfMtem Libed.usea. 
esse. Thracf»! appiiiiet i^X Dion^^SM *vwsu, qum 
Stq^hanus s. . "lidwr^g ^e , Bossaisi0it(f (nrof ert : Mai- 
Sm af^kt fvla xal^ ^'Sldoyeg, ilzi^aiHmXoi , et ex. 
Pida^hato ;p.^XXXin. titfio^QW x^"^!^^^ mdrJQeis 
&&u^ ai &ffibaau) ; AJiUd not9(sn f^ vestis et dei 
eonservavit lEtym M. Jfcvl^» t;a;(fmf^;^a» (iai^i^ 
fmmixilog (;f miJr) : xai . ro^f jdiovvoov O^mg [^. 
UtDionysi iqpsiuSy )uc Paois et Sitoii.imagines in 
multis. Macedoniae nilmis, elfictos ^demus, 9^^^ 
mki^SGmm foret cultua glimtiUs docuroentuin, nisi 

[««] VeFbtim hinc deK^vaiw; pct^aq^Xv. painu^f usurpavit Anacreo 
Athen. X. 427. A. idfemqae Dionysiim sub humana specie circumeuntem 
iaduxit Himer. Or. IV. 458. 

P] HotxCXov JiQvvaov x^^^y paxxixog Sehol. Venet. VII. 47. 



2M LIJBBR SBCrUVPUS. 

Hesy^iis ^iknos prapfio qttodam liaMdoiniiii 
voeaM^ 2luv(k9iiig ^Slcm cc»finiiaMt 

ilUajVcro ipsa Thradae foea^ ^aaoBa^elB aa- 
dris ittsignita «int) otiaiii Ofpbei vesti^a phiri*» 
ma ostiiiidaiit Nam' quoil Dioscuriadis ^iBoolae 
hmic >vatom ap«d ae naAuii ftrebaiit ^ ^odqM 
Flihiua lY. 18i ol ^nno aeqiiatua vetu» Pliitardii 
imeffpres ^e NoUL KIL »78. Wytt M donia »1- 
thotiiis Potiti afewijg^ *yliidiialiB^ aiiidtet, ^ :ift* 
gMtm meiAOMMo. iOoagMai^ t^detti SiAmiin« ft- 
de NoimiiB XXn^ im Md cjus SiiwiiiBOy qoam 
H^Mdotus ircribit Sap^iteiknl» iiM 1^^ ii de^ 
sigaaat^ ^aiSitboiiem r^^em^ Paliiwab pato^ ptiv- 
hibent CoHOn X. iPatthea. 13. >i<mli. XLIHOL >v. 
186. qaamfue NoiHiuB ipse j£9^i^€r '▼ocatHf. 21^ 
Euphorion aat^ FVagm. p« 1&6. Ofynlho a#flAi- 
^ Orpheam ipsum Apirflote I. 30. J^enm 
Btefeoiiieae regem yooat, ubi fltee Orplie<i ml- 
granteit pect4^n^ "sllv^iei sive, M Nion^ 
der ait Ther. 482^ 'Efi^g llya ^m^U i^ afpi? — 
xal ^QiiBQ Oia)^i^l&«c6i His tocis coiijunMai|i eit 
lierrhium proiAfoutoiJumy in quo ill^ sivo «a- 
crorum sive eaniu^nm se^r^ta af^itaase 
di^itur 8olin. o. X¥L v^ Tzsehuei^. ad MeL D. 
• 2. 8. In Pangaeo Moute Ovpheum^ « matre Cal- 
liope numaroiiiim areana ^doctom esse[^] velus 
auctor ^ermonis saori tiadit apad JamMidmii 
y. P. XXVm. 306. ibique etiam Pythagoram ab 
Aglaophamo mystei:iis ifdtiatum; quae causa firit 

[8] tct nfQ\ Mtf ogyta •nbititiiit Procalus in Theol. VI. 
p. 13. 



OIPHI CA. 7X& 

cur Cekm Odrysaa una cuid SraMitlifaeibiift et 
Eleusimia Hyperbweis^ue b^ tcSq d^^aiotazoig 
ml iSoifunAixm hiaS^ UAyaiv ap. ikig. c* Gels. 
L p. 13. (332. E. 334. B.) ef Hemilppus ap. Jo. 
sqdi. e. Ap. L 22. Tkracei inte Orphei magi- 
Hrea jDefiniret, eb hec inen^ieii insimiilatuft a Mei- 
nersio iu Hiftt DactffiiUL T. L -220. fted iujuria, 
qaippe relata riftfctrmft. |n Paa§aeo Ysdftfte Or- 
phMUn conftentit Masdmuft Tyc XXXVUI. •. 210.[^] 
op^mftftum iki a MflmMulibaft Eratoft^eneft Cataftt 
XXtlV^ tiadem a CSieonibuft sepultum Aristoteleft 
pBriiibet lEpilaph. 40. qm gente dudum abolita 
Diodoras Y. 77. memaftat ^O^q>ims xrpt ht KiMo0i 

Sed ^ eodem Oipheo mrfftlefiacBaecbi inati- 
titta eftse prlmo, vidgairis iama fiiit y. Cap. I. n. 
6. Mela II. 2. 2. interior^ inquit, Thracia 
BiOBtesattotlit Haemum et Rkodopen et 
Orbelon, sacris Liberi Patris et coetu 
Maenadum celebratos. Idque dedarat etiam 
arinumiarum convenientia summa. Nam Thracii 
Dionj^i solemnia consuetiidine barbaiH per furo- 
rem ceiebrata esse, et ex superioribus exemplis 
iatdligitur et confirmat Plutarchus Y. Alex. c. 11. 
deOlympia^ ioquens: naaoi, tnqiiit, al rfiSe yv- 
ralxag^ sroxoi zoTg ^OQipixoXg xal xolg m(fl Jiovv" 
ocv oQyuxa/ioSg Ix tov naXauni Khidanfig te xai 

ik tovTo *Oiqwrmy oqiiotf yiyogy lijawal xal aUroi* qoot etitm Philo- 
itratas Heroicc p. 704. t^ Coimni XLV. Oipbd imerio rabjiciiiiit. 
Libellurios ipeos PaBgaei uoctAM irocat Himarias Or. XII. 590. re|^ 
bensiw ob id a Wemdorfio; led qiiis ilUm «rbii dton satis noTit? 



296 LIBER SBCUNDUS. 

MifmlXong huorvfuav exovaa$, nolXct taXg ^HduH 
viac xal rai$ m^l rbv Alfwp 0<q^0Oaig ofmia <J(w5- 
cTivn, qimam. morem gentUidum s^rvavil -Spar- 
tad uxor ^^^jld^ futvrixTj rs xal xdroxog rotg 
tibqI rov Ji6vv(Jov dQyiaiafwig Id..V. Craft8»o.YIIL 
Serpentes, quos Oiytti|iia» BacdiarQm ritii jaclare 
solebat, fabulae isti de AlcKaBdri G»ttt diviiio lo- 
€um dedisse, Liickni c^inio est in Aiex. §• 7. p. 
70. T. y. 8ed iden aumai QemeDS Prirtn^ 
p. 6. Dioi^f^ Bassareo^wArtemidoras ^autrati IL 
13. et Theophrastus Char. X\t. Sabasio oonse- 
cratum esse doc^, qo^e sunt Dionysi Thradi 
cogn(Menta. Jllacrobiiis Scit; L 18^ In Thracia 
eundem haberi Solem[^] atque Liberum 
aceepimus^ qu«m.iiii Sebadium|^] niincn- 
pantes magnifica religione .celebraat^ ut 
Alexander ftcribit A Sabairio Wessdiiigius 
ad Hierod. p. 633. Sabadiank Thradae urbem et 

i i * ! ■ ■ ■' , • ■ 

Cum Libethris Boeodcis Orpheo nihil negodi est, nec convenit huic 
loco prae reKqda Boeotia ignomiidomim prOvierbiAm lJlfi6vMi0og Jiu- 
pri<>Q((t)v y de ^uo vicl. loterpr. ad Aristfuui. p. 59^. Bois^oiu 

[i] Cistam mysticam numis Macedonicia impressam hinc explicat 
Ruben^ de NiUDo Aiigiiiti p« 269; .1 

[k] jlaioyBs aifiovai fiky n^iovy ayndua ^k rpiCov JtttMVuc^v Sla^ 
y.og pQccxhg vnlq fiaxQov ^vkov Maxim. Tyr. VIII; 8. l42, Sophoclis 
yersum "J^ie tpiXCMTtoig 9(n^ 7tQia^0toy aifiug aiibi enieiida^dlBiis. 
firatosthenes Catast. c. XXIV. Orpheum dicit Soli, quem ApoHineni 
Yocaret dt deorum principQm duceret, sese totum «basse negleeto 
Bionyso; quod non yideo quomodo cum ceterorum testimoiiiis conci- 
liari possit qm Orpheum sacrorum Bacchicorum inventoTem feront 
\ J}1 XspaStog legitur itk Schol. Bav. ad Denosth. p. 6$. mendonas 
Ze^Miog in Etym. Gud. p. 4S5. Zapadiov Artemidorus 1. c. Saba- 
dius Apulej. Met. VIII. 170. altemantibus literis J et Z ut judai- 
diare pro judai^are Commodian. Instruct. adr. Gent. «. XXXVII. 
634. trapedia Auctor. rei agrar. p. 248. schidia, oridia atqoe 
alia plurima, quae SelmeiderUB occupayit in Gramm. Lat. I. 386. 
Oleum exorcidiatum scripsit retus interpret Archelai Disp.i:' 
Man. p. 576. T. III. Gall. pro exordsatum, i^otQXi^yoy* 



O R P H I C A. 297 

Sapaeoi» ipsos denosiinatos^ putat, seque ego in^ 
tcarcedam, quominus 8ais urbs Tliraeiae Yit A»ti 
in Uraooli^. Petav. p. 268. et Saii incolae oum 
Sabis gente Thracica £ust. ad Dion. 1009. et deoi 
Saba sive Sabazio coinpoiMHitur tan^am congtt^ 
mtes, licet boe MUien ab.aliis. Phsygium Mse 
&atur; kamque Phrygiis reHi^oiiibnsv ut Straba 

'0^(p%iA T^ ^ragxh^ i^x^, quorum eognationemi 
testatur eiiBm Midas, qui ab Orphe^ initia- 
tus Phrygiam reiigionibiu tmplevit Ju^ 
stin. XI. 7. Ovid. Met. XI. 92. Brigesqiie in Phry*- 
giam deduxit["]. 

His autem in ui|«m iDoUatis effidtur, sacra 
Bacchica Thraciam praesertim anteriorem occupasse 
eoramque originem vulgO' ab Oi^hM' repeti et 
esse iis magnam omi Qrphieis cetfmcliiJis comtv- 
nienliain. QiiaudO: autem «oeperint et aa famA 
eonim jam Hefmeii * temporibus • ad ijjtaecorum : mh 
res pwvmeriti, qertum seki nullo asodo^ potest^ 
quia omnes illi, quos' excitavimus, testes multo** 
rm seculorum intervallo ab Homcaro diisftHMti 
sunt Interim, quoniam non const^t, Pierum, 
Paeonnm, aliarumque gentium migrationibus no^ 
vos ritus introductbs esise, concedamus licet^ sa« 
cra Bacchica a ThVadae ipcolis antiquitus asdta 
et Graecis fama tehus cognita ipsique Homero^ 
quum Bacchi et cireumstrepentium nutricum trir 



["»] Conon c. I. Midan ex Asia venisse tradunt Lycophro v. 1997: 
et Nicandear Athen. XV. mS. ^a6it'£l^(ff9^€ Jl^fis ^bq U(Sl6bg «(?- 
xh^ UiTifop itr xlffQoiaip iivitQe(f>ev ^Hfxccd-loiai, i • 



LIBBR «BCUNDUS. 



pudki adumkraEety onte oeiilos fiiiiM. 8i iqm 
aiitcm kec dato ulteriiis progredi atque hm penh 
gi»os litos GriMciae ipsi iasuuiare vettt, imat- 
sumlaborabity quom in utriusque operis oQntexbi 
m earum quidem ivorum, quae illis arctissiiiie 
OHmesae snnty ulhim extet dMUOMitum domesti^ 
sum, non chindestim coetnsy non perrigilia^ id 
qiiod ad deotrum inysticonim eu)lum speetet, de»- 
■ique de instiMnen^ et noipsf*] Imic generi sa- 
caNirum adhibe)i solitis, deqne earum iniMtfari- 
bm, Mda^ QlynqiOy Hyagaide, Marsyiiy .Terbui 
usque quaq^e piiUum. 

§. X 

De teitio mysticorum saoporam genore (id 
enni rertat) dii^uris in prim0 VMtigio ocramt 
Melampasy hcBroiimrum vatum prinoepSy cojM no* 
BMi celebenimo cuique medk» tafl»i&ir[*}. Httnc 
^nim medidnam auguralem < (r^ i$ct ^a^ix^xw 
xal ua&aiffmv inavtiutipi) in medium protaUflse 
PsMi^asqtte &v6ia*c im^if^^^ ^ naStLQfidk 

M T. Fr. Reiman. Ilias post Homerum p. 96. Hoek Creta 
T»'I. SIS. .^ nqtfifiig Mmne w ttbXhv nX^ T|(st»al»', ^ufioii 91 
toZg ^XXriaiy Olympiod. ap. Wyttenl>. ad Phaed. p. l4o. xakmg tov- 
toig tmaiiStoM thv nhXhnf i^ i^Qu^dh iy 4»^itf yhg Ifyteai £^- 
&Mrw avlhs n^oX tauvtn.^qgm xcA tovg ip^vautafiovs» Olympiod. 
in Plat. Aldb.^ p. m Him^riut Bd. XIII; 210. TtQmoi 4>Qvy€s aitlay 
^lliM^i^ d$ avliy hmyevffm xal roi^ ^^i^mtg aywjUlai ta ^^/oiUr. 
Ajristoteles Polit. Vin. 7. dS5. natsa fiaxxeia fiaXiOta tiay oqymfw^ 
hithf iy toTf mlAois* vAf <fl «QfioytSy iy tins tfQvyuni fiiXstu Xtui" 
(iavu tavta tb nqinoy* tloy o ^i&vgafifios ofioXoyovfiiyms €*!'«» ao- 
x£l 4»Qvyioy. Tympana et cymbala Homero ignota cf. MiUin. Monmn. 
ineo* I . X. lo^* 

{•] V. Phiotys Stob. Sei». LXXH. 446. et aHi, qnos Fabiidiii 
ckat T. L p^ 115. 



O RP H I C A. 

ad sanam sieiiteiii revooaskie ^tiMtaiitiu: Apollo^o-^ 
rat n. 2. 2. et Pausanias ¥01. la [>] Vertm 
HoBierus mallia boporifice de viro praedibaM , mi- 
racolum illud putlfiisatioiiii praotermittit; fatali 
eTentitt ad in^peffam pervenisae refert Et tfea 
pestbae ^ enraltoiie midienmi Argivarom mMii- 
aere, <db Heiiodo aicflit a primo kiajas ftbttlae 
rthirtef e a utte tityHiem mpetuflt {^]> 

'SeeiimliHtt Mebuttpiim |iiipiteil# Sf meeee ee» 
labmr ejwiilie fiihi^' hhA )ta»ciQfioi. Sed deibee 
qaoQiie Homeifm verb^ dixit nullum , ut Jam 
nmiu^ ipiniMqiie.mirer eorum j«didi^9 qui^eeet 
cam Hluin eiqeidAtocieHi rattonalismi vitio infe- 
^mAdedita opepia heininiim stndieramqiie 'myifti- 
coBum meniwiitmxototviM^ siuqpieaiitm Nam Eu* 
dum quoque Cyprium, quamvis de se suisque in- 
crementis vatieinatum adret[^],.ne nominare qoi« 
dem dignatus est Homerus, ob hoc lEiolum sdli- 
eeC, qnoid homo saiictior fiiisset et piandi peri^ 

[^l Mftlampo^is fftma diTtiiationifl artibas notaiost 
mn. IDCV. 1. Mmn6fittyo$^JlModti mat p. 286. 

[»] Tems a Plutarcho allati Philot. c Prin& c. 11. p. 83. ^ 
*A(fQoStTri Tcus foiJ TigogTioXov (JIqoCtov puto, scripsit) d-vym^n^fv 
ifiTlvUy ^Ti 7tQ(STai. fivaea firixayriaayTO xmaxiHy yttty^aicmVf suc rc^ 
formandi yidentur: IlQfoTat fivaea fLnyayocayro yeTjvtitity KaTnxtvtti* 
Similis Proetidum morbo xyiqipii Xoipnoarig aliquando Romanaa mulieres 
inyaflisse didtur SchoL Ven. in Boeot. t. 327. Anotiym* Exc. de An^ 
tiqq. Constantinop. p. 125. D. — Hesychii locum s. AxQovxit* ^AxQOt^ 
OQog Tijs ^AQyiCag^ i(p oi ^AQTifuSog hQhy l^Qvaato ]VUlau.novq xn- 
^mi; thg JlQoitidag, ijyovy Tolg XoQiai* JacobaiuA AatboL Tt XJ. 
406. eorrigit (y uioviaaTg^ iy !AgMi0t, aed medicina Tiolcntior et obftat 
Hesycfaiiis ipaa; ITi^ttcrAfcic;, XaQitag' qaod noBcn Proeti fiiiafans im^ 
pontnni fortaase ob numemm parem aut ob formae praeitantiam ab 
Henodo praedicatam ' Strab. VIII. 360. Hinc fortaiae aliquia Toran 
emet acripturam. 

[«] Paua. X. 84. Alia de Homero Tatidnia legit Plutardiua de « 
Hom. Poea. c. I. p. 1060. 



30Q LIBSR SBCUNDUS. 

tuAp]. BaciUto, qui iit TheepoBi|Nifi tradit SdioL 
Aristoph. Aw^ .902. Pac 1QQ9. Laconicai mu- 
lieres aoiini vitio : &^gf otantes piuiiicavit [^] , . tem- 
pora incecta\Attiit; .£ucU actate > f nferibre«i ; &Qit 
F^sanias.9 ambo de beUa Pecsk^i yaticinatDS di- 
o^ X^ 14.f Hi igitor aaliquQnitat anu^ciHil oe-, 
lebf^mBoi fdeire; .qiicpuin mm ooniHia, sohin^aed 
artem quoque ignorat £tomerus), rplwina dtttesti* 
caisum, caediuia eseesyplafrprp&iieofi^fjt^ expiaCionis 
iiuUum. Neque id iiiobiser\^a(«iiii piiii^ fmagiKbis. 

qm4a xaS:ai!i^pm^t i^la amm 

d^svdfispm^ * (g^m. i mn. a-epugnanb^ qilae i IL ; lOIV. 

480* adnotalia aa&jl;: &S^ :^.l7ar^ ^raS^imzAoioi^ 

[e] In eam certe sententiam {lccipiunt vetba Apuleji Apol. I. p. 
SiS. C&rmina Eacli tractarunt veteres^Cthiibmaticl.' Schol. HMli p. 
1S5. Ruhnk. Bekk. p. 394. th d €i ipihodfhi jieaKSTiaG^ky t6» ^vy ar^ 

iiaCrd (ag tv EvxXov tov ;f^iyO|UoXoyoi> 'TtoirjfXaaf pro (juo noiT^fidU 
egitur in Edit Sleben^^s. p. 72. et nf* So^y.9.^^. Koifff^ poet^ 
hujus SaLnasius tribus Hesychii locis restituit s. 21nov6aaxt«\ Kaxo- 
(iag et Kancctag, cf. Bast. Comment. Palaeogr. p. 747. Ab hoc Eudo, 
qiiem Hesychius ^Efznv^ifiriTrjy Tocatom tradit a tieitiiia, nnd^j^rophe- 
tae "Eyolfjioi seu ^EyoXf^ioi (kcmtviT^ ^v^rsus/eftt sinb diJbio Eorycles 
eugastnmythiis , multo recentior thaumfiturgns Ath^n. I. 49. fi. a quo 
ol fyytifTTQTT(u nomen EvQvxXudai babent SGhol. Vesp. 1014. Hein- 
' dorf, ad PJat. Soph. p. 400. v. Chardon de la Rochette Melang. p. 
80. ^ Pliotiiis Bibl. XCIV. 133. lyyaaTQCfjiv&oy "EXlriysg fihy Bvoy- 
aXiii XfyovGi y BapvXmyioi ^k 2iay.y(;pvqay^ quod nomen hebraicae lin- 
j^uae periti jnagum, fanaticum, interpretfntur, et Hispani adhuc quos- 
dani djvinos celebrant Zahuri dictos v. pebrii Disquis. Mag. L, i* ^» 
ni. p. 58, sq. 

. [^] De hoc fortassse loquitxir AeHanus V. H/ III. 42. uln mylie- 
ribus. LacedaeraioHiorum et Ouorum aliquahdo eicm^oi' /3(»39fr3raii» iaci- 
dirne narcat. ' Mulieres Samias luxurie et iibidsne lascivientes per- 
sfmavitDexicreo, ayim HyvQTng. adhibitit piaoiilis Plotarch. Quaest. 
Grae«. LIV. 

[«] Tlepolemi II. II. 667. Medonis XIH. 695. XV. 335. Epigei 
• XVL 671. Patrodi XXIU. 86. Aetoli cujusdam Od. XIV. m. Theo- 
clymeni XV. 224. 



QRPHICAi 301 

7tmQl9og xal. na^iayipfeaSnt eis nvog olxiar dr- 
9i^dg nXovaiov xul xa&£C,w inl rijg i&tiag 0vyse€- 
mXvfjfLirop xaS-a^ffiory &e6u€i^op^ accommodate ad 
pesterioiis aetatis movem Herodoto obseryatiim 
in expiatioiie Adriy^ T. 35. Quem qunrn ^tte- 
te» mythographi soKta liccmtia ad lieroioiim ae- 
vum trmwfimint[^]^ tamen caodi» expiaMi^e offi- 
etem non sacerdotibos tribiaunt sed regibw^ ct 
cuilibet imi patri ftomiias. Homenmi aulem hu- 
jus coasuetudiiiis ignarum fuisse Ulixis exemplum 
docety qui domwn funestmi dviimique caede ma- 
d^ntem, yduti si li^im sufiirety sulphure JiMiot 
Od. XX. 481. ubi EustatMus multiplioes Tm&tz^ 
dwv modos enamerat, sed- nuUum eoium poetae 
adhibet: 6 di ^OdvanBvg ovx ovtw twuI dX^ imXov- 
Gte^dv p* 1934. 50. Heroico.emm aevo, quicim- 
que tale iaemus in se admiieranty aut exiiium 
dira poenam pro caede luebant, aut cul- 
piam pretio redimebant; cujus generis ille multos 
indidt et domi cum dvibus et foris mm hospir 
tibus impune inhoxieque conversantes [^] qupd 
fieri nuUomodo potuisset, si jam tum viguisset 
opinio homiddanim interventu deorum reUgiones 
et hominum coetus contaminari, omniumque re- 
rum esdtus vitiari[^], aut si creditum esset iUud 
quod Plato populo assensus sanxit: 6 S^avaxw&elg 

[g] y. Bpimetr, 11. 

[h] H. IX. 632. XVin. 498. XXm. 118. XXIV. 480. 

fi] ^Eg xa zsfiiyrj t(Sy S-siSp dgtoyra (roy aySqotfovov) /naiyny 
tfiv ayyBCav avjfaVy Inl dk TQani^ag iovta (fvyxaTam^inXafVai rovg 
mraitlovg* ix yaq Tovtfov al a(poQ{at ylvovrai y.al Svgivx^Tg at nqa- 
^iig xad^CatavTai Antiph. Accus. Caed. p. 116. 10. cf. Spanhem. ad 
Calliin. H. in Cer. v. 118. Valckenaer. ad Hipp. v. 946. 



LIBER SSCUNDUS. 

€pw4tt dufimvBi Ttal' ra^att€t L6gg. TSi* 665. D. 
uv^ ilt Yidartiis ait; Ira manet duratqne d#- 
Iftr. — Qiii»qae snos sontes inimieaqne 
peotora poenis implicat et varia meri- 
tos formidine terret III. 365. Quan^uuB. 
lamc qMqne superstitioMm non defommt, qni in 
hermeum . aevam trattsfunderentL AflsmumusMar- 
€iilLJ[XII. 1«L PeUBium Peieus Achiiiis pa- 
ter dicitur ooadidiss^, lUttfari deoram 
manitu jussus in iacu, qui civitatis al- 
lufit riitoenia^ quum post iAterfeictum fr«- 
treitai naruiine Pkocum horrendis Furia- 
rdm imaginihus raptaxetuff. Verum ape- 
^oninti et larvarum fbrmMiMS apisd HomNMi 
mrtliBie sunt pvaeter osput Goi{;omum iater Orei 
tenicuiap'] nec ulium genmi magiemMi peaesfa- 

W Spee^, quike OFcbOBMQiofl «t Ci^riBthios infMtanuit Pauf. 
n. 5. IX. 88. phaBma Hecubae Schol. Lyc. 1030. Cami vatk Conofl. 
^XKVI. citfMu4, qood Cort^Afl ialwcttll r HmAko ^Am. 0«. 
Crit. p. 189. aliaqne deCfjiecTa mortuorum non ignota aunt «ed auctoret 
ffllmlarum ktent. GeHufl flpectnim inflDMfcriam ceMra«eit cSkppli» 2)»- 
aob. Prov. III. 3. Apnd Aeschylum Prom. 570. lo Argi iifipettt larvflli 
exagitatur, sed Argum hunc Homero ignotum fuisse reterefl Critici 
mfSmmU t. Procl. ad Be^P^ 0|^ S4. iifqpie^ Otlfr. Mfielleit «ei«p- 
di poteflt, Junonifl epitheton fiotSmg natum eaae ex lus mu^tione in 
▼accam, qufld tua per «e kmge afr e e— itt un e^htoiii iiMa^tur :]&8i«di 
-exfln|>lo nympham Pluto iSocu^rii' cognominantifl Theog. 355. Apud PiiH 
darum Pyth. IV. 283. Feiias laflonem in Colcfaidem ablegat «^«^ 
lAvHv x^^^^^ y, ^^ ^i Phriad^ qni ipfli a|i flomn^ apfdMier^ ^ 
yh^ vnh dufiatiav vvxtSQiycSy ^Qvfielad^ai oia %or 4»^/|ok, «it 
Tsetzes in Pindarici lod enarratione ad Lyc. ▼. 174. p. 443. Mortoofl 
non niri dormientibufl adspeciufl et coiloquii sui copiam fttcere antiqoa 
opinio fmt iUque peryulgaU «t in Plauti Mostell. U. 2. 62. <481) 
fleiri quaereoti num filiufl moituum in somnifl riderit, serrufl fltomt-' 
ohabundufl respondeat Mir«m, quin vigilaati diceret, ^ui ab- 
Mac sexaginta annifl occisus foret; interdum mept^ 
fltultiifl ^sV Nec mito yeteribufl credituB eflee, quod Piutarchas di- 
cit de 8. N. V. c. X 238. improbos tervere fti^fji€^ya tpimfjivia. 



ORPHIti A. 309 

giaraiii; imi» Circes ven^da ct Aganiedw fd^^ 
(lam, cestataque Venertt et Yulcaiii autainMa 
«msqoiique swilit extra caumni Tersari['], a» 
aatem sangnkiiB cantu sistendi nee sacra nec se- 
creta est, sed medicinae domesticae modo atiii- 
betur ex tempore. Ad extremum, ne uUus ad 
tergiversandum locus relinquatur, abest ab Ho- 
meri carminibus Jovis Purifid et Prodigialis sive, 
graecis nominibuSy MeiXixiov, ITaXtxfivetiov ^ Ka- 
S^a^aiavj 4n)^iov, abest Averruntorumf^ *t id- 
torum MMilum religio, quibus j^opiliattdii sacra 
lastridia et resolutoria ["] instittii soieM^ quin 
ille vitae j^fbnctis Orcoque receptis ne menie- 
liam quidem viiae ante aetae, nedum viihdictae 
eupidittitem ^ in iidmicos grdssaiidi facuHatem 
reliiiqUit. 

Postquam htie progresd sumuS) libet paulu- 
iiun subsistere et quod viae retro est oculis ro- 
metiri. Primum vetemm Graecorum instituta sa-> 
cra, quoad ex Homeri carmimbus cognosd pos- 
sunt, delineavimus, vatum sacerdotumque genera, 
officia^ artes descripsimus; quo patefactum est, 
nulium eorum Orphei similem fuisse. Deinde 
quoniam ejus fama potissimum mysticarum ceri- 
moniarum tractatione continetur, varias hujusge*- 
neris spedes et causas enumeravimus^ earumq^e 

p ] T. Bpimetr. m. 

P] Biol TQonaioi, Xvaiou xadttqaioiy ayyZraiy ^pvf^ PolL L 21. 
iaionofiTiaToi Anecd. Bekk. 453. 

[*] Senr. ad Aea. IV. 516. re«oliitori« lacra ab aruapi- 
cibuB fivBt. Ge0iieni8 et Foreeliiniu hoc ▼oeabafana qoo «lo I#- 
om itXttaC latine reddi potett, oadttiuit. 



304 LIBBR SECUNDUS. 

ommiim w minimam quidem signifioatioBem ab 
tEEom^o factam deprehendimus. Unum restat ut 
qvaeramm, nuUumne post Homerum c^nsequu- 
tum sit tempus, a quo harum rerum primordia 
iepeti possint. 

§. 8. 

De Palladiorum cultu secreto[''] deque sepul- 
cKonnn reiUgione qui primi memoraverint, supe- 
fio):e disputatione expositum est[^]. Bacchicorum 
i^gioruin et noniuiis rcXeiri) exempkim antiqqissi- 
vmm praebat Hesiodi locus ab Apoliodoro ex- 
cerptus n. 2. 2» [""^ si poeta hoc ipse vocabuio usus 
est et ea sigfiilicatipne, qua pierumque accipi solet, 
de cultu deorum secreto [^]. Huic subjungerem 
Cliarondam Stob, XLIV. 289. T^Xua&m %fiv fityi' 
atrir xat rsi^anaTijv zeXet^Vj dy^Qayad-lav fivov- 
jievosy nisi totum prppemiu^i jet dictio ipsa rhe- 

[&] Apud Serv. Aen. Vn. 188. septem pa^pia, quae !iiiperiuin 
romanum tenent, acus Matris , deum» cineres Orestis, 
velum Ilionike, sceptrum Priami etc.pro acus Falconetius 
emendat eos, Wemsdorfius Agdus, jqu^funir ncBtriBn probabik; niiin 
forte cestus latet? Inter Plutarchi libellog , unus fuit neql t^g m- 
TQog Tfov ^Biav in Lampriae catalogo N, OXXXVH; ^?on mintis ob- 
«cure Commodianus Instruct.^ y. 90. 4e ,Galiis Cjrbela^:. in^uset ar- 
canum quoddam- quasi majus adorant et Vocant san- 
ctnm; iCanoellierium in Diss. de. sept^ i^«s ^atalibm yulgatain 
Servii lectionem retinuisse colligo ex Inghiramii verbis Monum. Etrusch. 
T. n. p. 60. Vulgata omnia affert Muent^rus in Coinmetit. Antiqq. 

[b] De Palladiis §. 4. de altero §.-3. 

[ci] Persimilem fabulam de tribus Minyadibus esq^ofiturus Anto- 
ninus Lib. c. X. Corinnae auctoritatem praescribit, nec subvenit qai 
prior meminerit 

^d] Cf. Voss. Epjst. Myth. T. III. p. 14. Chelidon ille vetus 
d-itiloyog afal XQ^^f^^^^Y^^ ^^9^ tiXexmP dts^X^yfUyoty cujus Mnaseas 
memiHit ap. Suid. s. JIv&ov x^^^^^ot et s. ^«A. projosus ignotus et 
nomen fortasse e falsa proverbii iiiterpr«totioi\e ortumv 



O R P H I C A. 305 

torum offidnas redoleret, unde Philo de Plant. 
Noe p. 236. D. et M. Antoninus IIL 8. 44. sum- 
serunt ra oQyia rrjg d^iT^g. Hoc voeabulum op- 
yia primum invenitur in Hymno Hom. in Cer. 
tom in Solonis l^e de sodiditatibus [*]. De Eu- 
melo quem Voasius primum putat initiorum Phry- 
giorum mentionem fecisse[^ dubium est an hoc 
e narratione Scholiastae Yen. ad 11. YI. 132. et 
Schol. Lyc 273. colligi possit, cujus prima pars 
Jiorvoog iv Kv^iXoig tmd rrjg 'Peag rvxo^ xa&aQ- 
fmv Tcal ^ia&dg rag reXsrStg xat XaficHy naaav 
naQot TTJg S^eag rriv diaaxBvtiv dva naaav icpBQBxo 
Tfjv yrjVj ex ApoIIodoro fere ad verbum trans- 
scripta est, altcra autem amplior de Lycurgi im- 
pietate et poena in Eumeli testimonio deficit, quod 
fortasse ad solum Lycurgum spectabat Multo cu- 
pidius faciunt^ qui ex Lydi loco de Mens. p. 82. 
quem in Diss. de M. B. attuli et ut inutilem ad 
probandum rejeci: TiQnavS^ov Nvaav Hybi reTi- 
Sipn]X€vaL rov Jiovvaov rov vno rivayv 2a(3d^iov 
xalovfuvovj BX Jiog xal IlBQaeipovTig ysvouevov 

[«] 'l€Q(Sy oqyCfjDV ^ vavTai 8. ur^wraly quod varie corrigitur 
inde ab Hei^ldo et Salokasio Mbcell. defens. p. 96. GronoTio Bas. 
C0I088. Tiber, c. XI. Thfi8.'Gronov. T. VII. p. 470. Amaldo Conject. ' 
L. II. c 4. nsqoe ad Niebnhrinm Hist Ron. T. I. p. Si3. Bd. II. 
Nec ininu8 perplexa quae sequuntur ^ ItiI X(a¥ oi)[Ofiivoi rj IfAno^ 
^(av, quo fortasse pertinet Hesychii glotisa ^nl liav, inl Xi^ariCav, 
et ngnificantur ii, qui auctoritate publica yel ipsi piraticam exercent 
Tel castra sequuntur ad coemendam praedam, ol int rrfV ngovogi^v 
T% x^R^S <u(pBl€Cag x^Q^^ nXiovres tfinoQoi. Diod. XX. 84. ot noQB- 
nbfitvoi ra arqaxomda w^piXeCag ^vexa Polyb. IH. 82. Diod. XX. 
82. Nomen tmteipi ogyia neque ab efQysiv ut Gesiierus statuit ad Lu- 
rian. Philop. §.10. p. 515. T. IX. inclinatum videtur, neque ab dgyii, 
nt Vossio ad H. in Cer. v. ^S, sed a perfecto eo^a, sicut ab eodem 
Terbi inclinamento l^cfcti ioQrri cf. aitooa, aoQrrjgy aioXri. Nomen 
^dtaog legitur in AUa^anis yersa.Strab. A. 482. 

[f ] Antisymbol. T, I. p. 74. Mythol. Forsch. p. 18. 

^20 



306 LIBER SBCUNDUS. 

dra vnb Titavojv {fna^ax^BVta , fabiilam Phry- 
giam Terpjandrd cognitam fuisse pertendunt, eui 
non plus quam prima testimonii per saturam lati 
pars ac ne kaec quidem satis asseveranter tribui 
potest, quoniam Terpandri memoria jam prkms 
seculis ita obscurata est, irt vix ulia ejus jsenten- 
tia nedum carmen integrum incomiptum^pse su- 
perasi^e yideatur[*]. Transeo adHesiodum, ^m 
de Bacclii natalibus aliquid exactius tradidisse ex 
Maniiii yerbis colligi potest: 

Uesiodtti memortt divOs diimmque parentes 

et chaoi enixum terras — — — — 

atque iterum patrio naacentem corpore Bacchum. . 

L. II. 12. nisi poetam Hesiodi sententias IH^era- 
lius interpretatum esse statuimus. Yenim ab hac 
aetate deorsum progredientibus Bacchicarum fa- 
bularum vestigia fere gradatim increbescunt De 
Archilochi lobaochis bifariam certari potest et an 
scripti ab eo fuerint ot draq^aQOfjurou elg avtov 
""lopaxxoii et an hoc nomine inscripti; iUud pro- 
pter noyitatem nominis Bdxxog addubitat Yos- 
sius[«*] nec demonistrari potest Atheniensium 7o- 
paxxua multo ante instituta esse. Sed extat Aic- 
manis locus de dQ€i(iaalaig et bacchantium coeti- 
bus er xoQVipalg oQmv oxa &€o7g a^rj noXvq)ayyds 
ioQtd Athen. XI. 409. A. Weick. Fragm. XXV. 

[g] V. Vo8i. Aiitisymb. T. I. S39. MvmiSa fioXnnv Christodo- 
ru8 Terpandro tribnit Ecphr. v.' 111. sed propter yim carminum arca- 
nam et miraculi similem, qna Spartanomm animos tranquillayit Sni- 
das 8. Moaxos -7- ^^ Boimiov ovrc«i xaXovfjievov evq^ T^gnaySqoi 
SgTtiq leal rh *P^vyu>r, 

[88] Mythd. Forschungen p. 17. 



O R P H I C A. . 307 

43« [^] eui ioterpretes opportune ailliibent Ariirti- 

diiB testimoiiiiini : xat Xs^vrary yaXa d/ieXyeir avi- 

S7]yJ Tig avr(p (Dionygo) Aaxayyixdg Ttoirjnqgj id 

est Alcman. De Pisandro, qui Rheam Kv(ielXLSa 

seu KvpBlriYevri celebrat ap. Steph. s. KvfiiUia, 

dubium est utrum vetus sit H^adeae scriptor an 

ut Heynio visum Exc. L ad Aen. II. p. 287. ju- 

nior Larandensis. Sed indubius auctor Arion, qpi 

primus oinnium Dithyrambum et nominavit et do- 

cuit Herod. L 23. hoc est imitandis bacchantium 

tripudiis novum quoddam poesis genus condidit 

Huic suppar Antheas Rhodius Cleobuli sapientis 

famiiiaris ndvxa rdv (iiov idi^owaiaCjB ladfjfta Jio^ 

vvoiax^ ipoQwy [^] xal noXkovg r^i<puyy avfifidx- 

Xovg* i^ya ds x&fiov dsl fuff fifii^av xal vvxxojq 

— xat xiOfKpdlag inoUi xat aXXa — Si iSvQX^ '^^^ 

fin^ avxov q)aXXp<p6^oig Athen. X. 445. B. quem 

locum etsi non gravissimum esse putem (nam iUo 

illiterato tempore tam levicula res vix literis con- 

signata est) tamen in historia Comicorum praeter- 

mitti miror ["^]. Et his temporibus fortasse assi- 

gnsuidi sunt Hymni Homerici XIII. et XYIIL quo- 

rum unus in deorum matrem scriptus est: 

^ xgoTttXwv Tvnavwv t* lax^ cvv re pQ^fjiog avX&v 
tva$iv, iiSk XvxcDv xXayyrj Xf^Qonwv n XeovTiOV. 

[f] Vulgatae lectioid Xiovtsov naXtt&iiaa proximum est litnniov 
yaXa nla&oiauj quae de Cyrene ant Atalante aliqua did ridentur; 
neque eam dedecet caaei eonfectio, ad qiiam invitatur Galatea Theocr. 
XL66. 

[ft] Similia de Magnete antiqmssimo Smymaeorum poeta narrat' 
Nipolaus DamascenuB p. 450. 

GCeleberrimum est Rhodi templum liberi Patris Diod. XIX. 
idan. Amor. §. 8. 264. T. IV. etc Hesychiua: BwoyCdag 6 
^iowaog naqa ^Podfoig tovq avxlvovg 'Palf[€as* 

20 ♦ 



308 . LIBBR SBCUNDUS. 

atter in PdDMi, quo prae oeteris gaudere dieitiir 
6 BaxxBiog Ji6vv(tog. Anacharsis apud Cyzicenos 
Matris magoae sacrB edoetus r^v o^triy naaav 
htstSXe^ rfi S^b^, f^finaydv re sx(or xal exSrjad' 
/jisyeg afa^iata Herodo. IV. 76. Heraclitus au- 
tma civibus suis ro rvfinariaai exprobrat in epi- 
slela YBl. icta ^idan illa sed fortasse ex sen- 
tipntia illius severi morum pubKcorum censoris, 
qui in libro de natnra rmun Bacchanaliorum et 
pompamn» phallicarum turpitudinem notavit['']. 
Nonen Bdxjpg in Xenophanis versu legitur, sed 
lUMnis eKpedito[']. Lyricorum autem posteriorom 
^ maxime Pindari carmina doramentom prae- 
heaty quanta_^tunc fuerit Rheae ^usque assesso- 
rum religio[^]. 

§. 9. 

Templi Eleusinii appositique ad ciistodi^ 
draconis primuSy quod literis extet, Hesiodus me- 

[^] TovTOis fiaviavejat *H^dxliirog, Nvxjmolois , Mayoig, Bax- 
XfWy ^nymg , f/Lvnais Fragm. p. 525. el ^^ ^oyvaoy miin^v ^Ttot^ 
ivnOy aldoloiaiv aval^earata (f. ay aCx^axaxa) Eiqyaaxai (f. «fj^a- 
(Tro) p. 524. Nomen &raa€taiipaXXog ex Hipponacte a£fert Eastattdus 
p. 1329. 33. (Quod HeracHtus sacrificia cruenta damnasse dicitur 
Fragm. p. 431. non solum filiae Cretensis sed etiam Apollonii Epist. 
XXVH. 392. twtimoi^ nititar.) 

[1] Schol. Arist. Eqq. 400. Bdxyoy ov tov /liovvaov fiovov ixa- 
Xoyy dXXic xal tovg td^u^of ta oQyWy xal tovg xXddoug, ovg ol 
fivatai fpiQovai' fiifivi^a^ ^h xal 8€voipdvr\g kv 2CXXoig ^Emaatv <^' 
iXdtai Tivxivhv tuqI 4i3fm* vhi Cheoouiia in JHnamct. Acad, Cort. T. 
IV. p. 22S. Bas^oi pro iXatai emendat. Si Xenophanis testimoniiim 
hvgna sigoificationis probandae ci^usa affertiir, equidem malim laxaaiv 
rf' iXatiiSv TxvMVoX nBQl Siofiaia fidxxoty aicut iXatag xhddoi Knr. 
Bacch. 98. 

[UJ Pelopem, qnum a patre prosectus esset, a Rhea restiiutam 
esse diTerse a Pindaro cednit Bacchylides Schol* Pind. QI. I. 37. 



O R P H I C A. 309 

moriam prodidit Strab. IX. 393. Neque solem- 
nium lustralium, quibus caedes expiantur, anti- 
quior auctor extat Didymus enim in SchoL U. 
U. 336. quum narrasset Herculem interfecto Iphi- 
to a Neleo petivisse ut se expiaret ab eoque re- 
pulsum arma ad Pylum expugnandam convertisse, 
tcstem facit Hesiodum : latoQei ^Halodog ir xara- 
Xoyoig' nisi tota narratio, ut iGieri solet in miscel- 
laneis Grammaticorum , ex diversis corrivata est 
fotttibus. Hesiodo non multum inferior Arctinus 
in AetKiopide Procl. p. X. Bekk. occiso per vim 
Thersita afoUIixe expiatum tradidit. Phemonoen 
de Pythonis caede rt lustratione ApoUinis vati- 
cinatam esse Pausanias narrat X. 6. quod equi- 
dem magis ne praetermitterem retuli quam quia 
relatu dignum existimo. Ad ultimum, si quaeri- 
mus, qua aetate prima medicinae auguralis, aru- 
spidnae et ostentorum vestigia sese ostendant, 
idem occurrit Hesiodus, seculi mystici quasi an- 
tecursor. Hic enim praebia et herbas' magicas 
praedicavitp] scripsitque ^OQViS^ofiavtdav Diebus 
subjunctam[^], Melampodiam, libros fatidicos (iTti; 
fmvtixd) et ostentarium sive 6§r]/rjaeig inl tsQa- 

ejusque deae comeB Pan t^riattto iy rr) x^sov^Cq rov Hilonog 
Schd. Aristid. p. 216. Froaun. hoc est. in conTiyio illo Sipyleno a 
Pindaro pands Yerbi» perscripto; de quo atiter statnit BoectchiQs ad 
BVagm. p. 593. Stym. M. s. Jig xui tq£$ — (jiEta xriv XQBovQyCtey 
ol ^€ol tbv HiXon» &y6^onoliiaay, 

[k] Theophr. Hbt. Pi. IX. 21. cilla n ivri&i<n€Qa xal arndit- 
muQa^ %a t€ t&y neQia^rtoiy xai ol<og ttSy aXe^KpaQfiaxaty tots tt 
otofiaat xal tats olx(aigy xal (ag Jij <pa<ri tQinoXioy xa^ ^HaCodag 
xal Movaaioy ilg nay nQoyfia )(oriaifAoy dyai, Plinius XXI. 7. p" 
lion ab utroqae poeta praedicari dicit ad omnia utilem. 

p] Procl. ad Opp. 824. praetermiasom FabriGio T. I. 592. 



310 LIBER SECUNDUS. 

oir[!^* E^*U8dein de Curetibus et Salyris Bapchi 
Cybelaeque ministris extat testimonium Fr. XIII. 
omniiHn, quae habentur, antiquissimum; et La- 
ctantius LXI. Fab. IV. breviter expositis Midae 
rebus, quem Matris magn^e filium vocat, addit: 
Sic cum Hesiodo consentit Ovidius. In- 
ter eos qui xQV^f^^^y^^ ^* /p^(T/ia)^a/ vOcantur, 
maximam vetustatis opinionem habet Musaeus, si- 
quidem ejus librum de Thesprotis [*] Eugamon 
eompilavit Cyrenaeus, ut dit Auctor neQl KJLonijg, 
nimis quidem ille ih odorandis veterum scripto- 
rum plagiis sagax; sed Onomacriti certe aetate 
Miisaeum pri$cis vatibus adnumeratum esse, osten^ 
dit coepta ab iHo oraculonun interpolatio. Ne- 
que tamen hinc sequitur Musaei famam jam tn- 
bus quatuorve seculis ante percrebuisse. Homero 
quidem nom^ x^^l^^s ignotum; ars ipsa ab he* 
roki aevi consuetudine aliena; quod non prooil 
aberat quin Pausanias ipse pervidereb Is enim 

[m] Prodigia expiari notismmam est. In Plotarcb. Sept Sa^. 
Cony. m. p. 10. T. in. quum unus conyivarum oblato prodigio Alexir 
cacum citasset, Diodem vatem Thales interogat: ^ nov toy stit^aQ' 
fihy xivety Siayo^ xal naqixHV nqayfjiaxa roTs *AnoTQonaioig. Sed 
quod Pausanias ait Hegiodum yaticiiiandi art^m ab Acarnanibus didi- 
cisse, videtur de tiifl semigraecis eadem fuisse opinio, quae de Marsis 
Italiae ; (paQfiaxtxrtqidv Idxagvavtda producit Aldphro III. 44. ubi non- 
nulli irulgatum IdxaQVida in /laqSartda mutant; Acamanes fuerunt 
Camus ille ab Hippota ocdsas et Megistias Leonidae vates e Mdam- 
pi genere; Ampbilytum Acamanem vocat Herodottts I. 62: sed Achai^ 
nensem Plato. Silanus Ambradota fuit Paus. III. 13. Pbilostr. V. Ap. 
VUI. 7. 550. Insulis Echinis nomen dedit Ecbinus augur Amphitryo- 
nis comes Steph. et Etym. M. s. ▼. Lucianus autem qui in Dial. c. 
Hesiod. poetam increpat, quod fiiturorum scientiam professus, pro- 
nusso non steterit, carmina illa fatidica, quae sine dubio jam tanc 
in nonnullis exemplaribus Tbeogoniae adjmicta erant, nen legisse se 
testatur. 

[n] V. Thrige Res Cyrenens. p. 554. qui certe hoc non dicere 
▼blebat, quod verba dgnificant, Musaeum de UUke loqnalum esse. 



O RP HI C A. 311 

sabjecta Amj^iarao oracula hoc «l^iiineiito ar- 
gHit: oaovg i§ IdnoXlanfog /mr^pai Uyovai rmy 
&^Xaio}V fiavrsviv y oiffslg XQV^/^^y^S VV^ ay«- 
&ol ^B dveiQara i§f]yfjaaa^ai xat ^uiyv&vai Trnj- 
(mg xal ankdyx^^ Uqvjv. Sed ne illi quidem, 
quos Apolliois et Nympharam aflbita vatioinatas 
dicit, Lycus, Musmus, Bacis, SibjrUaeX. 12. he- 
roids vatibus inseri possunt, quippe iisdem tem- 
poribus orti, quibus eeteri Mcretarum artium af- 
fectatores. Musaeum ab eodem Onomacrito Eu- 
molpidarum genti adscriptum fabulaeque Eleusi- 
niae implicatum esse sic coUigo. Pausanias L 22. 
7. ej^oi, in^ttit, intj in6XB§dfji.i]v, iv cHg %ari nnia&ai 
Movatuov vnb Bo^eov d&qov &oxeiv 8" ifiol ne- 
noirpcev adr ct ^Ovo/LuifCQnog. Causam enim mune- 
ris requirenti nulla subvenit, nisi propinqua cog- 
natio, cujus testes sunt pfairimi^ Musaeum Eu- 
molpi filium? Eumolpuni Boreae ex Chione ne« 
potem perfaibentes. v. ARdrot Fr. p. 116. Munck. 
ad Hygin. F. CLVnL heque obstat, quod Eumol- 
piae poesis auctor Musaeus Antiophemi filius di- 
dtnr Orpk Ai^. 310. Paus. X. 5. 3. nam hunc 
quoque Antii^hemum Androtio ab Eumolpo de- 
rivat faujus nominis prindpe. Ex hoc autem cre- 
dibile fit jam Onomaoriti aevo Musaei non vati- 
dnia solum sed etiam libros satorificales et artem 
purificandi [^] evulgat^ fuisse; quas artes quum 
Orpheus quoque complexus dicatur, utriusque fa- 

[^] Haec Bunt Mosaei Teliral xaX xadttQfioly ua^e samta viden- 
tnr, quae panilo ante de tripolio allata Bunt et iUud in SchoL Apofl. 
IVj 156. fi aQMavdag ddy^Qor IdffolXuye^ Wuoy wg l&toQeltai Ip tQ£- 
Tqi tioy eig Movadioy ayaq>tQO(iiytuy. JunipeniBy fraiex luatraiiB eon- 



312 LIBBR SECUNDUS. 

liiani communes font^ habere haud vana ratione 
affirmamus. Nec fuit uUum tempus talium super- 
stidonum foecundius» Eteoim post decursum il- 
lius felicissimi aevi/ cujus imaginem in Homeri 
carminibus expressam videmus, magna rerum ci- 
vilium sed multo uMyor religionum, studiorum, 
vohintatum conversio consequuta et universa Grae- 
cia in taiitum mutata est, ut si quis ab Homeri 
lectione sese ad eos scriptores transferat, qui tem- 
pore belli Persici vixere, velut in aliam oram 
deiatus vix illos veteres Aehaeos agnoscere sihi 
videatur, qui laetipraesentibus, futurorum securi, 
promti ad ageiidum, actonun immemores, solli- 
citudinis et superstitionis causas procul habebant 
Sed ubi Graeci adolescente paulisper ratione in- 
voiutas animi intelligentias esicutere et. semet ip- 
sos cognoscere coeperunt, tum illa successit ma- 
turior aetas et sollidtior, ad quam profecti ho- 
mines tum voluptatum feom virtutis stimulos acrii» 
acutiusque persentiscunt, inter damnata appetita- 
que alternis fluctuantes, m^no cum animi mota 
et saepe taedio sui Hinc rerum abditarum cura 
et venturi praesagia et multiplices superstiti<mes, 
quas salutis de&peratio scelerumque consdentia 
progip^ere solet Cujus novae aetatis in Grae- 
dam ingressum et vest^;ia qubminus clare ceoia- 

secrata est ApolUni ia^mandcoy cujaf religio ab Horaericis tei)ipori- 
bos aliena. Quae Hippocrates scriprit in £p. ad Pbilop. p. 909. ifi- 
rgixri xtd fiaPUTtti xal naUv avyyiViXq liav, inel xal rtSy dvo «/- 
vi(ov naTTjQ ilg Idnollotv et eodem fere modo Macrobius Sat I. SX 
at(^ Eustathios p. 48. Melampi et Polyidi exemplis usus, nihil ad 
Bomerum pertinent; iiec nomen ipsum Apollinis etsi derivetur a verbo 
aniXlHv y. Clavier. Hist* d. pren. tcwips. I. p. 85. certum hujos bu- 
nens indicium praebet 



^ O R P H I C A. 313 

iDUS obslat iliius temporis obscuritas, quod nul- 
h's fere literarum monimentis iliustratum regionis 
simile dici potest coecis nubilis obductae, unde 
arcium culmina eminent, solum et Amdamentum 
latet Sed magnum quendam ingeniorum aestum 
et nova meditamenta testatur poesis lyricae pauilo 
post Hesiodum increbescentis perfectio et pliilo- 
sophiae ortus et artium elegantiorum incrementa. 
Jamjam templa dis h^oibusque magnifice condi, 
iudos solemnes oppidatim institui, sacerdotum 
numerum et insignia, abrogato praesertim regio 
imperioy gliscere videmus. Sed iisdem tempori- 
bus etiam mysticas eerimonias, quarum prima, ut 
diximus, vestigia in carminibus Hesiodeia et Cy- 
clitis apparent, longe lateque Aisas esse omnem- 
que vitam novis occupasse superstitionibus , ma- 
nifestum facit multitudo praestigiatorum, qui inde 
usque Graeciam pervagati sunt non solum cae- 
dem et sanguinem sed etiam prodigia^ sacra com- 
missa, et quidquid piaculorum seu singuii seu 
populi[^®] suscepissent, secretioribus quibusdam ri- 
tibus expiantes. Quo in numero ante ceteros ce- 
lebratur Abaris x9V^M^^T^s ^ xa&aQr/i^sy quem 
qui CHympiade secunda vixisse narrant, aetatem, 
quam subjector carminum ementitus est, desig- 
nare videntur, qui quadraginta lustris post, eam 

[00] His tarbulentis.temporibus, quibiu Graecae urbes discordia- 
miii ciyiliam aestu fatigabaiitiir , multa sine dubio iiyri commissa sunt 
mmilia Cylouio et illi, quod Aeginetae ixd-vaaad-tti non potuenint He- 
rod. VI. 91. quo major expiantium auctoritas. Delphi tamen occiso 
Aesopo piaculum pretio, ut antiquiores solebant, solyere jussi Herod. 
IL 134. Lustrationis publicae mentio prima est in' Hipponaclis Fragm. 
p. 69. sed livmen ovfx^x^^oi^ quod Helladius (ptcQfjiaxoTs illis tribfdt, 
non oonstat, quando in usum venerit. 



314 LIBER SBCUNI>US. 

qua subjecta suntp]; similiter ut Aristeae gemiiu 
cireulatoris['P] tempora modo ex opinione com- 
muni modo, ut Critici constituerunt, definiri so- 
lent, de quo si verum est, quod Pausanias et 
Plutarchus narrant, eum oraculi jussu a Sparta- 

[P] Schol. ad Greg. Naz. in Catal. Bibl. Bodl. p.^ 51. et brevius 
Badocia p. SO. ^uifiaQtg Hy&ovs yivofievog xvxltji Tti^iijci ficta fiilov; 
\tiv *ElXada xal XQJi^f'^^^ tirag iXaye xal fiayxtCag' 6 dk ^tiKao Av- 
xovQyog iy t^ xata fiereaxB (scr. Mevsaatxf^ov^ (f)r\aXv oti Xifiov yi- 
vofiiyov iy totg *Ym^fiog4oig il&aty 6 ^Apaqi^ ifua&iotivae t^ *AmX' 
Xoivi xal fiad^oiv xqriaf4.ovg na^ aviovy avupoXov ^oii' t6 fiiXog tov 
l47t6XX(ovpg, niQiT^i iv tij 'EXXadi fiavtivofievog. Apparet hinc Ly- 
curgum, c^jus ex oratione bansemnt ^uidas s. IlQoriQoalai et Har- 
pocr. 8. ^ApaQig, sagittam illam Abaridi non ad Tehendam traditam 
putasse sed ut pro $igno esset diyinae legationis. Yolgarem fabulaiB 
de itinere aerio ambigo ntrum ab Hecataeo Abderita in libro de Hy- 
perboreis Diod. I. 47. an ab Heraclide P^ntico £k to;^ iofmtfiqofii^wg 
lig ^fiuQtv Anecd. Bekk., p. 145. et p. 178. propositam putem; nam 
de Herodoto IV. 36. quod diu credidimiis, notam ei fiiiase illaiB Te- 
cturam, Struvius in eeregio Spec. Qaaest. de Herod. dial. p. 11 gra- 
yissimis arguinentis demonstravit falsum esse; Abarin &at^ §(Xii' 
avfA(piQia^i Cekus ait Orig. HI. 129. Prima yoiaticoriiai homiimn 
inemoria fortasse ab Onomacrito repetenda, qui Musaeum hac facul- 
tate usum dicit Paus. I. 32. de Triptolemo fabulam non admodiun 
antiquam esse Y<psius judicayit Epist. Myth. LUI. 146. Daedaius et 
Medea ab hoc loco alieni sunt. Cetero Abaris ille non solum aero- 
aaiiticae sed etiam ejus «rtis, quam S. Frandscos.alnmiios suos^er- 
docuit, specimen edidit, stipis sacrae colUgendae causa terra manqae 
drcumyectus Jambl. V. P. XIX. 91. iisdem fere teraporibua, qidbQt 
Delphi templi restituendi causa undique collectam exegerunt Herod. 
II. 180.^ Cetera sacrarum mendicationum exempla collegerunt Rubnke* 
nius ad Tlm. p. 10. et Iresioiiae homerioae interpres Urauua in Opibc. 
Phil. r ^ 

[PPl Cum Abaiidis vdatura componendum est Aiisteae iter eorta- 
ticum, de quo Maximus Tyr. XXXVIII. 233. t(paaxe triv ^vxi^ xa- 
taXinovaay th atSfia mQinoX^aav trjv yijv — inontevfktv' ^ nivra 
i$^g voficua x«l «^ noXiuxa xaX (pvaug xfOQ^oi^ — ytviad^tti (T' al- 
Tjf xaX trjv tov ovQavov d^iav noXv trjg viQ&ev aaipeaiiQav, Disceptari 
|M>te8t, utnim haec et similes fabulae de Hemiotimo CmzomeniorBw 
Famphylio, Thespesio Solensi, et similiter Pythagorae Empedoclisqae 
ecstases ac visionea, quae omnes ad idem exemplum fictae Tidentur, 
epimyihiorum instar et ad oblectandnm an superstitionis augendae causa 
inventae sint. Varronem Atacinum Wernsdorfiua putat in Chorogra- 
pbia terramm et maiinm descriptionem ita instituisse ut aliqueia 
sive deum sive homin^m, forte Pythagoram, induceret 
mente atque animo in coeli jregiones sublatum omnes 
siderum orbes lustrasse quemadmodum in Somnio Sci- 
pionis factum Cicero narrat Poet Min. T. V. P. III. 1387. 



O R P H I C A. 315 

tiis aedtum arte musica dvitatem pesttlentia \U 
Ijerasse specimen praebet illius divinioris musi- 
cae, cujus prindpatus Orpheo defertur. Thaletae 
famiUaris, ut quidam perhibent [^i], Onomacritus 
Locrensis, vates peregrinabundus, primus legibus 
condendis animum appulisse dicitur; et ejusdem 
popularis Epimenides compfures urbes lustravit^ 
bellique Persid dilationem a diis impetravit ['] 
aofog tuqI xa &ua rify irS-ovaiaariscfir xal relB* 
artx^ aaifiar^ ut Plutarchus ait; reX^an^ vocat 
Socrates Hkt Ecd.L 16. 193. nomine novitio[«} 
Inter haec vero Aegyptos patelMta est supersti- 
tionmn et vanitatum, saoerdotalium parens, qua^ 
nun contagionem jam ante Pytiiagoram occulte in 
Graeda serpsisse quis non consentiat, quum diu- 

[<!] Ho8 reprehendit Aristoteles Polit. II. 9. 5. sed ita ut qua in 
re erraYecii^ non clflure appareat 

['] Clemens StroiB. VI. 755. Hunc aemulata Diotima Socratis ma- 
^ra, ji^rtt^ott Ttork '^(ftxfiii'0^ nQb rov Xoi/iov dixa fri; icyttpo^ 
Xy imCfiai tijg rCcov Plato S^mp. 201. D. cui nomen nUartxfi (pi^ 
loaoifog tribuit Schol. Aristid. Or. Pl. II. 127. et Proculus in TheoL 
p* ^slt yvyalx^ rilmrrmtf, tis /imr((ittv ripf lUikwyog, t^g t^v B^t" 
yUriv (sic) aXXriv ravrrjy pLayttag didaaxaXov, Hanc Berenicen cum 
Ostane et Damigeronte cemponit Tertulliamis de Anim. c. LYII. p. 
S55. saepiusque commemorant artis magoae soriptores. t. Fabric T. 
Xm. p. 102. Wolf. Catal. Femin. Hlustr. p. 422, Serrius Aen. Vin. 
B98. seiendnm' «eciiBdum aruapicinae libros et facra 
Acnerontia fata decem annis differri, ubi hoc decem an- 
nis a Serdo temeVe additum asse temere snspicatffir Heynius Comm. 
Goett Nov. T, VII. p. 27. Ubique numerum annorum, quoad yita 
prodad. possit, delinitum legimus. Phalaridi in duo annos vitam pro- 
rogaTit ApoUo. v. Schweighaeuser. ad Athen. XIII. 60^ B. idemque 
in tres annos distulit Sardium expugnationem Herodo. I. 91. ac tau- 
voboliaU quoque iii certos amios «e plerumque renasd putabant. 

['] Vetus nomen est xad-aqrjig et iarqofjtayrigy quo Aeschylus uti- 
tnr in Eum. et Siippl. 277. ubi Apis e Naupactia iargofxavrig naig 
^AnoXXtovog a quo yix differt ille Aegyptius Apis quem Suidas dicit 
>rtem medicam Graeciae intulisse s. v. Mavrig iyvgrtxog Phit. V. Lyc. 
«• IX. \ffiv66/jittmg ' d-vqoxwiog (pliStov Aesch. Agam. 1166. Apud 
^ot Apophth. Lacc. p. 21S. T. VIII. Cleomenes Anaxandridae fUius 
diutnmo morbo pressus xa^Qralg xaX fiavrtat, nqoguxt» 



316 LIBER SBCUNDUS. 

ttirna crebraque utriusque gentis commerda et 
unius vaniloquentiam respexerit, alterius creduli- 
tat^? 8ed eodem temporum tractu etiam Mu- 
saei, Eumolpi, Orphei carmina mystica atque il- 
lud, cui Minyadis nomen, in medium processisse 
non praeter rationem creditur; quibus omnibus 
novae de inferis fabtdae sparsae, iisque, quideo- 
rum sacra decreta percepissent, spes beatioris vi- 
tae et Elysiae sedes promissae sunt et pares con- 
temtoribus poenae. Quid? Atheniensiiun legibus^ 
quibus constitutum ut caedem qui fMissent ad re- 
gem sacrorum deferrentur, absoluti judidb solan* 
niter purificarentur, auctore^ ut fertur, Draoone, 
nonne deorum manium religio saneita est? qoani 
confirmavit Solon xQelg S-eovg 6fivvvai xeXBvmv, 
Ixiaiov, Ka&dQOiov^ ^ESaxsar^piov Poll. VIII. 42. 
nimirum in ^ixaig (povixatg{^]. Neque aliis fiui- 
damentis exdtata sunt psychomantia rt manium 
evocationes^ quorum memoria cum rebus Archi- 
lochi, Periandri et Pausaniae conjuncta, Homero 
recentior est, cujus aequales si quem illius artis 
usum habuissent, non opus erat Ulixem ad infe- 
ros dedud. Brevi intervallo sequutus est Pytha- 
goras, portentosae sapientiae auctor, et iliudsub- 
lucanum tempus, quo poetae philosophari, philo- 
sophi poetari coeperunt. 

His igitur quatuor seculis, quae Homerum 
inter et bella Persica interfluxerunt , maxima re- 

[^] Ad aiias causas haud dubie peitinet, quod Draco vel judi* 
ces vel litigatores per Joyem, Neptunuin et Minervam jurare jusnt 
V. Spanh. ad Nubb. 12S4. Platner der ProceM u. die Klagen T. H* 
Praef. 



O R P H I C A. 317 

mnr omniuin quae ad deonim cultain pertiiient;, 
mutatio fiii€ta est; kaec soleninium Itistralium, 
mysteriorum, medidnae hieraticae et poeais fana- 
ticae ortum et incrementa ceatinent; his etiam 
Bacidis, Pamphi, Olenis et Sibyllamm carmina 
antiquissima consarcinata, onmesque piarum firau- 
dum viae patefactae videntur. Unde fadlis est 
condusio, Orphicae quoque fabulae telam^ quae 
tota lisdem quasi staminibus constat, non a Pro- 
selenis philosophis .textam sed uno fortasse rt al- 
tero post Homerum seculo coeptam et paaUo 
ante Onomacritmn afa0olutam esse« 

§. 10. 

Casu factum esse i^unt ^od Homerus nua* 
quaiii Orphei meminerit neque ignorasse illum ce- 
Idbenrimi vatis in genmi hmnanum merita sed 
nidlam ad celdtNrandum ejus nomen ocettionein 
habttisse[^]. Macte ingenio este hujus deverticuli 
myentores, quo miUus veterum Criticorum uti 
aasas est Hi enim, quum vidissent successu tem- 
poris multas artes, fabulas^ conmeti^dlaes , muUa 
(tiamvocabula et dicendi genera invaiuisse. prio-r 
ribns inusitatav in interpretandis et emendandis 
Homeri cirminibus hanc r^ulam sibi constituerunty 
ut tantum modo &l mrtum fuisse sumerent, quan- 

[•] Heyniiu ad ApoUod. p. 118. Qaod He»io4am primiiiii 
fabulae de Gorgone et Perseo auctorem edunt viri do- 
cti, auctore Hesychio, parum docte faciunt, qui Home- 
rom fabulaa haa ignorare h. e. iis non uti, ait. Num, quia 
non demonstrari potest Homerum haec ignorasse, credendum eat, eum 
«MiigBoraiMe? 



318 LIBER SBCUNDUS. 

tum probari posset; non quo putarent dod;um 
poetam omnia, quae nosset, carmiHibus suis in- 
fersisse, sed quia ineptum judieabaiit quidquam 
sine idonea ratione credere. Itaque negarunt ho- 
mericos heroes in pugna tesseris et signis, in sa- 
crificiis thure, in oincione calculis, in cofiviviis 
propinatione et un^:i^ntis usos esse, ac ne gallo- 
rum quidem eantum iliis reliquere. lidemque in 
grammatids quaestionibus, etsi neutiquam cdnten* 
dunt' universi Graecorum Isermonis, qui ti^m vi- 
guit, vim et varietatem lliadis et Odysseae angu- 
sdis contineri, tamen voeftbula Srjaauifog^ n^X'- 
TQoVi nvBVfia^ nXoioVj tv/riy xvQavvog^ )(Xafjivg 
et centena alia Homero abjudicant, multum re- 
pugnaturi, si quis ea sub illo fortuitae praeter- 
mfosionis Obtentu m bMnerkorum carminum' con- 
textum invehere vellet Haec Criticorum repa* 
gula si sem^ revuUa jfteerint, ai quisque^ ut ali- 
qcid mrate coneeperit, is perficiet, ut hoc Ho- 
mero notum sed casu praetermissum videatur, 
nihil erit in reram natura, ^od Homems non 
praetermisisse potius, quam ignorasse vidffi pm- 
i^ lUi Orph««n ei cognitum ffaisse sumairtt| 
suiMt alttts Pronaptd^n, idius Eumolfmm; mit, 
qui Homwutn Daretis sbripta compilasse di- 
cat, ent qui DemodQc;!, erit qui Kianlasiae Ae- 
g;^{>tiae. Nmn faaec omniia ab aUquibus. vete* 
rum allirmantur, netpe ulla ratio dici pot^t^ cur 
ita esse non possit Eodemque argumento s^Iiquis 
efficiet, Iliacis temporibus et caupones fuisse et 
ciniflones et angaros et portitores, typographos 



O R P H I A. 310 

deaique et lithographos. Qao si quis dabitet an 
conjectaadi limitia progiredi possit, oblilus rUi^ 
tar Gerhardi Croesi atque ejus Historiae 
Ebraeorum ab Homero conscriptae, nec 
iDinus Jonae Rami, qui UlixraD et Utinum sive 
Odinum eundem esse demonstravit, et Forcatuli, 
qai Tolosae aliarumque gallicarum urbium nomina 
in Homeri carminibus sibi reperire visus est, Xa^ 
verii denique Minervini, qui Trojam non heroum 
graecorum vi et virtute sed Yolcaniis armis, id 
est terrae motibus et inoendiis eversam eamque 
rem a poeta versibus lucuientissimis enarratam 
esse dixit; quorum nuili aut argumenta defue- 
rant aut laudatores; ac ne hodie quidem deiorent 
illis, si medo scirent rdy xvrid-ovTa &rrtx9n]0'Hv. 
Vernni concedamus, ex eo, quod Orphei ipsinH 
nonen apud Homerum non i^tur, non sequi ut 
i^otum fiierit ista aetate; illud ccarte, quod re* 
non omniam, quifcuS Orphei fama conflata est^ 
qoae midtae sunt variaeque, ne miitifltiim quidem 
«ignum in homerids carminibus extat, fortuitttm 
vidm nullo modo potest. Jam cum lioc argu^ 
mento conferamus partis adversae rationes et ii^ 
lad inartificiale probationis genus, quo isti uti so- 
l^t Orpheus, inquiunt, si minus Homeri at certe 
Lyrioorum splendidissimis testimoniis ornatus est^ 
quod omnino fieri non potuisset, msi fama ejus 
jam homericis et ultra temporibus increboisset 
De hoc sic statuo. 8i, ut homines ipsi, ita eti^ 
opimones hominum certis et observabilibus in-r 
tervallis crescunt rt si ex cujusque famae incre- 



320 ^ LIBBR SECUNDUS. 

mentis et quasi maturitate cognosci potcst^ qaot 
seculis retro nata sit, his, qui hanc sive artem 
sive scientiam sive divinationem profitentur, con- 
cedendum arbitror, ut Orphicae fabulae natales^ 
hippognomonum more, computent Sed si nec 
fuit quisquam, nec est, nec erit, qui humanarum 
opinionum aetates exploret et intervalla dispun- 
gat, tota ista computatio jaceat necesse est Et 
illa ipsa Lyrieorum testimonia ex Fabridi penu 
depromta, quid tandem efficiunt? Primum videa- 
mus de Terpandro. Phanocles dulcem fabulam 
nexuit (Anall. T.L p.414.) Orphei a Maenadibus 
discerpti caput lyramque decidisse in Hebrum, 
aestuque maris, nec sine dis, Lesbum ddatam 
esse, nbi Pittaci aetate adhuc asservata dicitor 
Lueian. Adv. Tndoct XII. 14. T. YII. Quam fa- 
btilam, quoquo auetore vulgatam, manifestum est, 
non prius nasd potuisse, quam insula ipsa musi- 
corum studiis indaruit Alius (utique non Pba- 
nocles) Orphei Ijrram in Terpandri manus venisse 
finxit, ne hoc quidem inepte, si pro poeta loquu- 
tus est; sed iUud perabsurdum, quod Nicomachi 
narrat musa pedestrsi: Terpandrum lyram illam 
secum in Aegyptnm attulisse -xal int^eZ^ai xoig 
ie^svaiy wg nQwS-svQhriv yeyofieyov Harm. Elencb. 
L. n. p. 29. Meib. Hinc vero sic argumentantur: 
Credidit aliquando aliquis Terpandrum Orphei 
barUton septingentis annis ante compactam dr- 
cumgestasse velut novum inventum et suum; hoc 
qui fedsse ab aliquo creditus est, Orpheum ipsum 
noverit necesse est; atqui Orpheum qui novit, 



^ OHP HI C A. 321 

ao^ai«^<>fMe ei tritiiiuntur a BdtinuIIiig^ ignorak-e 

Roik ^poiuit; ei^ dogmata, quae vo<^ntdr^ Orphica 

Terpandro* Mti^ora suAt! Nonne ;pudet vanita- 

(ii? His Brtjwii^t Alexatldri^^i^^^ testi- 

bioiuu»c* ^^ih^^ekaiKpxtki rbv ^qmavdQoy 'OfX^- 

^oviidyitA* e:^f}y ^Q(p^a>g '(t« ra fiiiti Vlnt de Mu». 

c; T. 692^/Wytl.'quo eod^ loeo Idaeomm Dac- 

tyloril«],>i03y(tnpi etifyagrtidlB in arte inti4ica pro- 

febew VecenwiilAu^v pl^^^ ex GlM]ci'i^ive po- 

llii3»AnlifAk)iiA{s'liM de^pocttis etmusici^ unde 

etiam> baee, affoifintw ^ vaiticinia: 'Oi^heum non 

magi^ qnam Terpandrun» cretico usiim esserhytk- 

]M;:(Si(aitdierum*^aiiem tieque Orphei neqae Ter- 

patidri modop «Kpi*Miss« sed Otympi Ttl; 636. 

SeiIice$t>iie]MBbanib>>tunc modi' muSid, quibus Cal^ 

lioptei'^iusiamtitluk ^ba^^tm^at qaerciA.'' Sed att- 

diafmis '^orosi^ 'Et: *quad6ih Ibycl t^tiunciita 

PriScianus VITt-I.'7Ii3; ^OQ(pfjv dvofiai^kvrdi^['^ aC* 

fin«}iPliMliHru8 P>th. IV. 314. ArgonMtas recen- 

senS'^i^:L4;*rf;^Jto>y<>^^ iAqfgM^ipoQfiiXTctgdoi&av na- 

i^ UfjMan^ ^O^^^i. j}t duobhs alttsr lo^ Fr. 84. 

6i 86;. pJdA4. Ebeckhj Orphemn Oeagrf flkitb et 

)S^aA(^QU distit^ qiibd^ 'Aomen Hesycli^ufi^\;(t;trox/' 

d^c^ liBlerpf eUtiir ex • usu x&f vebrtetftav, tit ad- 

notat Schol. Did. U. Y. 509. Addo his veiMstuldti 

Simonidis versus Fr. IX. Anal. T. I. l;22. quibus 

frequens avium pisciiuaque. ad Orphei cantum 

[b] 4Si T«ra est.Mena^H' «d Di«g. VIII; 62. et Stiurdi ad Emped. 

P. 8. conjectura, ea, quae Diogenes, Glaoco aoctore, de Empedocli» 

itinere Thurios suscepto narrat, ex hoc libro sumta esse, is certe 

1 non potest illi Glauco tribui, qui 01. LXIII. floniit. In eodem libro 

I Glancas de Musaeo tradi<^e videtur. y. Harpocr. s. MovactTog. 

[<] Sic Schell«nberg. ad Antim. p. 56. correxit. 

21 



^^2 LIBICR «l«OU|^9U8. 

qmi^ pr«bA(Wi l-yd^wrijM^ poalfmcmiiii ^etate 
0£I^9jiqi pc^ Hwi^o #^ci9« h^itim^.f»m^[ wd 

U^^, i^(mi^, P9^ ^uid^{ini pirol«r<cc^ niiii qiuid 
jQ^ ^te ipH^ fliecut^ suiceptiiiii tdmp^iisqM^ 
dii||t^nHi(^ qtn%i9atiiNn «it. Ittnie. ;yct«1^ Piu- 
^Y^ AwV^^f. fal>i<toQi, MOentem. «Aliq.tt mu* 
8t^iu( (cf! Niel^ubr. I^e ^c^rifi»» T. hMd.) 
c9Kmi^^ m» wlete«vit Fr. p^ftST. «^M «liartu 

^ml^np^ Si¥d ^iwt wne kMmdcii temporihiMi 
aliquQ Qrpl^^K &m^ tagfl liiHrta«M^ qiiBlia de l%a* 
ooorfa f^it ai^^ J^Jbwiio^i ^rtes. tamoii et do^ata, 
q^rijw^ illft ^uctor. Imhi^^ HiiBwri aequaMijpM 
f^OflifH^ fymf?^ essL ^yjTfti^ruixi tesliinoidiB afi^puh 
igtjxtfk i^ljelJligitur. l^um igyw supereM. ^ feyi 
hfiim €9PM%« lkwaw?iitiini; stemma iliud g^tis 
Orphiciiet qiwii inteigruMi Qi^aix apiid Suiifc & 
""Otiri^Qg «t 4cppA9r AgQHis propanuiit, paitMi po* 
iltrwm fir^MWlii^ i» Yita.HoiDeci in BibLYet Lit 
et Art %\ i;^ ^ et int C^aiafofdii Ed; Hephaest 
p. 491$. Q(^)Jl^(^ii^ (v. Stuob pw L&lx) Dami^tii 
et ^\mm^^ i?ifiM»; i 



[1] HliicTlieodontm accepit Themp. m. p. 767. Scbulz. 'Ora^eus 
heique habituM indiito adstitit genui onne feraram et tii- 



tnXi x^^fAtun Toir^ Ix^vme xteu^M^mf P^^b^» «dbestias daikMito 

Orpheiqne 

pra Tatem mnlta pepeadit afia Bfliitial» L. Spectac XXQI. 



<yUPBlt A. 



^ 



Q&r^ nfitl KftlMiTpf 

^AfikovlSfig , 

Mffjfi^g 
^Emif^aStjg 

tU^arig — ^SaCoSog 

'DiAfj^oi 



' 'Alvo^ 

I 
Tliiifog 

Opiptvg 

EtnfjjfiOi , 



Procylus. 



f I 






I r 

. 'UfiovJ^ 
^iioT^fntjg 
XaQlwfu^og 

BfcUtfv -^ Jtog. 



' ni'ft^iuA:irf ti<ietii^' Alc^fina^ itttelftiAii Aia IM^tttfitoii^ 
AjMmmUic M^oOi^^.^ Ul U Mdas «t Mo€^p*3i2.'0fff^s 
vU^ VtnyQiiv xal JtaXXionrig n^uhtos V anB jnXavtog natk ^Mxv6- 
irqpv iMwm» Trol^l^ Orj^ in ifcMi. Iteriik.ifV dl« S Oiny^g 
nifiTnos fiy ^h ^AtXavtoS' Diodonu. m. 64. 0«afri patrem Tharo- 
peia aiye Charopem Tocat, qooniBi nortiinam altenim dulcilo^inim tigni- 
ncing Orphei ayo conyeilt, aH tt W BlkoedMftMtatf ptttMite. 

Pl JidQi^ x^iHXtttonoiig k&ea. tffl. m. afios^ Creorgitomm 
itHbtdr Id. £ 78. A. tertSu* critieils t. Falirtc. t. tl. p. 365. et plu- 
i^ alilL IQ^s Crinfdii piutof Sdiol. Pi^ 11. Y. Sd. 

^]. MelMMpvi Homewi aim ItftajMk Mn» dMlnr ilit Himi. Vtt 
Herod. c 1. M^anope mater Lndan. Sncom. J. 9. p. 189. 'C IK. 

21 ♦ 



^S^ LIB/EEia£eiaNi>US. 

Hoc igitur gentilicium stemma nisi ex Pe- 
lasgbruih' * 'diptychis ^ ^cbfe^iastids excer]^tuin est, 
certe coiifictum est a >g«ttBl^ogis,Mqpi^^ 
mendaciimculis omnioo iion constat. Phetfecyde^ 
Hesiodi genus ab Orpheo derivasse ex ^lio qi|0- 
que loco patet v. StUrz, p. 103. sed 'qiia* via,.ne- 
mo tradidit. De Dania8t6 autem <filsti^^«t ^mi 
anonyj^nu^an Iriart. BjjbUvMatr. p. 233. lAv^ifsi^ 
rrjg xat JaMdarrjg xal IJivSaQQg Xiov xbv^^^OfiriQiyif 
anoipaivQVxai xal OBQX^ixog^ o $e Jafidazr]g xal 
Sexart^v mrtbv djtb rov^ Movaaiov cpriol ysyovevctL 
^!E<pQ^^Uisii^ XaQiip^fjbb¥^\\Avdy€L rb yivog ^iffinX0. 
Cum Dkn^te cons^ntieps^ ^Goji^as Leontixms, i^ 
Proculus scribit[««], Homerum elg MovaaXoy dvd^ 
y€i^'(^ueVtt plures Orphel,' Servius Lini filium vo^ 
cant ¥i JPasslbw. in Mm p; 6. Sed de cM^ril^a^- 
ctoresj^^i^ji^t. Ta^ptzw i*d Opp. ^ l..p.v28U«t 
C3ni. yi. 934. ^ fiev ll^i^^ia n^6tBQov'^ p:^w\^ 
nU^ov xxla&aiaa xbv Mid^oivrig [^] a$Bl(povy na- 
t^b^ &i ytH^&u, vare^bir '^i Myxog exlrjdT], ^t'y'dl 
t:^V?^X^^^^^ !^«(wwif9ft(i nQBapvxaxog Tvii^^fiffii^r 
&iayvog naidarvj xa&d^ MeXiaaevg qrriaiv o xci^^^f^ 
(pixd avvxa^d/uvogj quae vix credi possimt Tzetzae. 
,qf. Jtteurp. ;ftd,:q«|«id,, p. M, P^eiwii .giiUw 
patrem f^US. IX. 30. et^ dairhiikiis de Miii^M' ii^; 
r^m Plilterch.de Mm! DI. 629^ ApoiiodoiEiBi 

[88] V. :Fo»9u'Ciwnwwt. 4^ Qfft^ p^ .4^^/,' ., J , ,.\ .. ( . !,..*., . . 
^ [fc] M^one. sorpjc F^ mvicapatpr ap. ^tjfn. M^ P- S^l. ipoiiiiiie 
«umto ab urbe Metl^oiie, qu«e abjSjc«t^eQsibiis. c^ndita toin.^^ 
tate, ' quaifi 'Asteii8'j^'ctvt iioKilitata' eist. y. PalniMjr. a^ Luctan^ 0^91^ 
Hiat. scrib. c. 38. T. IV. 521 Bustath. p. S28. Sed 6t Methon no- 
tois «t inter A>rihu niaJMroa Pititai>cb. ii^M. «faeeJ Kl. ^ 382. 



SbgDdtiaFiit C»iu$i€kiiiiQ>hHcily :AfK)llteis^ 
ad. Ed:; m ^i)]} fit: ^m. ikoc) uBinm!«io :j;€|tei!a/ 
qiKbiiik rillnd. faKutofluni mtBtniBA itMtxd^nm'^ ^p^» 
tka a TJHraoiae Joitis, pautiib bhi.acte faii8ka*.tMx« 
daetasuirt. . IdMoiiideB i^mdam.iiitM JMMii> 
malQirea mineratuT/iSttiiL Si ^'Ofitj^o^^ Uariaiyni- 
defin Thradymeiii . Augttiia .fiattrem edidit PhertM 
cyA^ Storz. p. 226. CantaremifllinD^^quein Aga-» 
laeinnoa Clytaawv^stnaieiWiitodem ^ddidit,.Chavl-: 
deniim yoeailt; Sdidl.. Ahibrosk >Od.. IH& 2Q7J ner^ 
iBefKunr yidettrr : nqmen Gh^riphemtts ^ iakut M«-^ 
sarum nutrix Eupheme yocatur, pater Musad et 
Stesidbui EupheafNia{^]<et iUe IthaoenaisiEhapso- 
im Phemwi^ eiiyiia p«ter Tec^iua Od. .XXn.i33a 
ab air|e'Ji6«»0if HiYettit^.ai^t Teifpes cith&roedttst 
ia Ttypltfn. Epigr. J/;pb .157. T. UI^. et .fjiisd^: 
axlis ^rofesaor Tert^mis. S^iMton. Ner. c. XX at-: 
yie Terpander ipse, q^orum ad ekemplum coa- 

. . ' • ' rii .••*•; t. ' '\ , 

[M Schol. Veq. et Didym. XIV. 226. MaxeSioy 6 Jihg xttl Ai- 

^cwoj HUqov *xttt Hfjttt^oy y aip &v Svo noUig IIUQ(a'ia\ Hfia&la' 
n ktoQia nuqit :Rfao0jut^. tqida rQfMderinl Bi^. 4« ^premv^eNii» f«'75.. 
I*' I perperam coUigit Orphei^m Macedonis pronepotem fuisse. Ab 
Bnathione BmftthiAtt ^ictem-edK tmiit Ph^lrecydef ^ 189.-et h«ci 
Donen fortasse restituendimi Schol. ad Lyc. 831. ubi Cailiope ex Oea- 
^'Oqtpia x(A Kvfii^tsvfBey* CHo- vero; ex Magnsl»' Ummi suscepisse 
<iHitor. Sed Bchol. Ven. K. 450. et Eustath. p.Sl^. SO. Orphonm' 
CalUopae. Tel Clius fiK«m perhibent, Terp^chome Limim, Thmnyrin 
Bratos. Pieri, omitoriB Thracii, popolftrea fucrunt Libetlfftts, jqui, ut 
Servios ait Bucwt VII, 21. primiia htinDOiiiam eon^t «t arcem Mwsn 
GoaBecravit; Senthes et RhonftOM : Ma«di , syringi« inveotorea Athmi.' 
IV. 184i A. quo8 Androtio , • imiA«he Thraciae «onfcmntor Aeliah. V. > 
H. YIIL 6. s|ae duU^ rejecit eit irepndiiavitomnes haud seous q«am 
Orpkenm» a^smn^ qaanqnam vir erudita» ad' A^dvot. Fr. p. 117/ honc 
Orpheo non sapientis . nomen' «ed ortom TbnKnum denegasse pvtat; 
venuii de hoc nemo unquam dubitavit, de illo muitL Pieriam, saepis- 
>iise memorat ' Homems ; Musas ' Pferias ' nunquam. 
P] ▼. Kleinii Stemchor. Fragm. p. 10. 



339 LIBBR SBCUVDUS. 

fortmtnm Mk i^cmi^B Philotcrpecu Euelet et 
Epiphrade» or eodtem simt genere neninmn ft- 
€titiprum« fiMiOrphei flHiis quomodb vocatus fuerit, 
neoduni^expeflitnm faidieo p]. Meianc^ autemvo- 
eabuliun translalnm vydetur ab iilo Cumaeo hymni 
m Opfai et ]^eefiergen auetore, quem Herodi^ 
in V. Hoili. et Vausmiiai V. 7. cQmmemOTant 
Poitremo Dfue iHm mortali patre cretue sed e% 
Hesibdi vemu, quo fk«trem Pertam &lov yir^g 
appellat, pn^enltus eimdem locmn inter vatesee- 
evpat qttem Petses qMe poeta, si Sufalae creditQV, 
epieo8[^]. 

lam vero longam oratjme» «on desidmi^ 
quamobrem totam lianc genef l^plpm eanActam po- 
tomusab Instoijds. Qiiomo«fa>, qui fMlosopltiain 
inchoaivmt, nimia quadam.ingenii fiduda n rebus 
maxiiii& diAofllimisque ampicati simt, deoram 
naturas, niagnitudfaim ha}Qs miiveiei sidenimqae 
substantiam icrutantes^ ita historiae vix nidis 
egressae quasi tirodmHm fuit, genaria hiimaQi prir 
mordia tradere et urbium origuie& et gentioin 
conditores, non ad Idstoriae lldemt cujus nee co- 
pia enri; ista aetate nec desideriumy sed ad po^ 

[1] Mtt«Ml nmtHk «Llieiiom; nec coafroBl hwm qui Qnhm 
progwtiDi dktar Btyin, M, m Phot p. 157. Anecd« Bdkk. p. S77. 
K»Bio oQitiiieiutiant iA «xplicandiia Ui^m LMtidui H Ijeocom no- 
loen introdnctw ; d» ^ onnnift» mino dici pooa— t, eongeMenral 
IiOopnrdMi, Mettcvkif , Inlecfq^. ad TlNwyd. L SO. Diod XVIL IS. 
N«^ qttidipiain M jHTfit HMidoflbiimtti kicevti acdptorta locui 
ollm Cenaorino «dAcriptii» e» %. RkythmQi oreditnr dictma a 
Rbytbmonio Orphei im« et Idomen%e »ymf^hae Mari- 
cae ((ovtaMe iMiancaeX ut tf adit Mieestiratot Ubro qvem 
compotttit de Mna ico fratre Rbytkmonli elc. 

[*] Stephani looun, ttbi Phia Intbis filiua iierbibetttr . correiit 
Siebelis ad Paos. IX. 22. 5. 



O R I^ H I C A. 327 

fnimmt dbl««tationerti [*]. CiMiM quiW « i^id 
vMenite MsHptxMlli V6f««ttndi»ii iet fianM Iiere- 
ditknae r^if^tttt^ t>t%«4ktird tellt^ dbdiM: iltitJB 
«Mk, q«a fldJ9 «t ^ttilMB d««Qiilentiil Healtaetts, 
Imm# nUMiiecris, sefleeini tiiii|«ii«»^ qiiWi bapittt- 
kris, eti»nerav«rit et |<]eiinttlii gtoieril iliiet6i«in 
dnnril fM porro {MMb sdri pbtatiHt^ l^tfiiiiiteiii 
a Daedalo geliiis bab«r^» a Ndpftiiiia Plkt^M, 
ab UliieAndottiiteftif Qiiae bjbiik M ^ idcbr- 
npia aiitiqbitatig faina niti ptttk,' tfiifiiirAai deiii- 
«pi an Rdina(ii« Gebeill4%li, VaAfMli, H^^gtnd, 
Attico orvdac^ Fafe^MM ^nt^ aU H4^«ufi»j Atiam 
ab Altfy M«IMni«9 « Mii«WlM!0 r^p^iidftibttiif att 
dai^ Ruexn^ iipilii EjttsdeM ftbHd» m ea- 
d^ aeta pefcUiBa «Mt illA veterWn ](Mitetarfiin 
stnuaMa alb AfMAIittO^ mjfl^ ad Hoiiiig^ani et He- 
sisduai et blM; ruriM ad Terpandmin et Steii- 
chonim["] deduota eormideinqtie 8tti66eiriones[*], 
ainitatevp} ei concei^fiitiones; pr&iittin ffle Vy- 

[>] Haii- in ffipp. Maj. p. 184. ClpiMwd, iaqait, oetotw •rtes 
w« nagnopere cnrant sed hibentw Mdiirot ntfil ruy Ytrti» tt q^- 
w wl nvi' icy^ewtiav *A %tty xutomtatanf mA tvXX^fiii^ x&tiisrijs 
ttDXmU)Y(as. Polyb. IX. c. 1. th» ifil^teow 6 YUttA»/uAt tfitiQs 
tnumStm, thv noXtmQoyfMra xtA atfutbr i mqI tke tatoiMttts «o^ 
nbms Mti av/YtytCas, quM res vflam» •xeqmriw 4lcit«r_BplionM 
mnat ntfA xttattn', avyytvtuiy, fttfwaatagtiy, i^(ifyeiny Strab. 

[■] Hujtts pati^m Doam^' H^odimi ediiienmt trwA, V. Hedod» 
p. 8. Liter Homeri postoroe Partlieniiii GliiQk nnmeratar Snid. t. 
HaQ^. De Terpandro controTenia fmt ab ntro deacenderit Id. ■. 

[•I V. Bpimetr. IV. 

[P] Asdepiades Apollini et CalHopae trea filios dat, Orpheom, 
I^eibtam, Hymenaeam dChol. Pind. P. IV. SlS, Schol. ApoU I. fS, 
Tzetz. Introdttct. in Hesiod. Sed i^ttidas t. O&^v^f, H^enaeom 
MsgnetU et Calfiopae i^littm, Thamyris deUcias dicit; ApoUodoiiis 
▼tti> HyadnOmm MaMetis et Cliris fiBum , Pieri nepotem a Thamyri 
uuttnm esae I. S. IiSemnm nonaidli enndem Liniim n omin atnm Mme 



^28 LIBBR SK^CUNDUS. 

thius agouAmphionis, PicKi, Anthis., PhttamHM- 
niSy.Pheiou etDemodiH^ coDgreasu fijObilifalm^ si 
cre4iimis spilic<^ illi Sif|roQiae Auagra^aci. Plirt. 
de Miis. c, IIL ejua^oe «ponsori Pontico HeMclir 
dae, homini, ut omnes sciunt, et ad lAtoQlieiidiin 
par^tis^inia^et in odorandis aUoruia firaudibus ho- 
betissinio; tuip Peliae ludi iunebrQii» ^juifaifiOIyni* 
pus tibiis vicit, OrpheusXitharaj Liau» 
cantu, Euniolpus[^] ad Olympi titias ivo- 
ce> ut Hyginus tradit Fab. CCUUOI« Jl^yU^ 
omittens, guam Plutarchus Symp»:y. 2. victoriaBi 
reportasse, ^arrat, nec Paufitawbij^. condnens^ ^ni 
Orpheuin negat in certamen desc^diase, sed Qiry* 
sqthemim primum, tumPhilammonom, tamlUiiBn 
ejus Thamyrim, dein Eleuthei^em concectaase X 
7vquem ApoUinis filium pieriub^Bt v. Stepdban. s. 
""EUv&^eQaL, jb^ ludis d^que, quw Creon rex 
Delphis^ in honorem Mcmdai, celebravlt, Dem^do- 
cus vidt, Automedis discipulus, quem cum muL- 
tis aliis aPerimede['] in arte musica eruditis me- 

putant Schol. Bur* Or. 1S75. Gum Orpheo ceteri omnes propinqua 
cognatione coi^aiieti siint. Mater ejua Menippe Thamyria filia did- 
tur Tzetz. Chii. I. 12. 809. IV. 13. 279. VIII. 157. Thamyns autem 
Philammoms filiua (Pausan.) idemque Musaa pater (Suid.) Philammon 
Enmolpum pro^enuit (Theoorit.). Et itrrsus Orphei frater dicitur Li- 
nus, quem primi Hesiodus et Pamphus ceiebrarunt. Hic Ainphionem 
edocuit. Nicomadi. Harm. II. p. !&. liMmi et Thamyrin Orpbeos. 
Locos a Fabrido adnotatos indicare sopersedL 

[q] Huac Suidas Pytiiionicis inserit s. h. t., Anagraphe autem 
praeterit; Orpheum in iudis Isthmiis yictoriam reportasse IHo Chrys. 
XXXVI. p. 107. 

[V] In Fragmento illo Censorini legimus JPedmedem primum oed- 
nisse res gestas heroum musicis cahtibus. Tiureoodos Troj. IL XXIV. 
721. Ciitum et Epimedem Yocant Scholiographi, ex cjrclo, ut Yidetar, 
haec nomina escpiscati. Homeri mater Eumetis, filia fiiAepls nomi* 
natur. , . , 



iMtavit DemGbAim iMialereiis. Scliol. He^oii Od« 
in.,a67..Tflet2. Prokgg; hya rp. ^UBilk Muell. ih 
unot ni. fftUory Hoioeriooraii «AniMMlQrioruiny ex 
^ el2'exiifei3dKlfid^e.et«Foly)ustoiiBi:Ubri6, fbSm* 
buBom illaniin ,' quas t GraimiMrtiei narrant magnam 
pdrteni d|Bu:&is9e sUspieor. Haecisi'q»is conside^ 
rsi^t onmia et p^aeterea Asclepia^danun stem- 
ma, qiiied Paetus in Ep.^ad JkrtamnEen et Sora«< 
ius,in iVitapcoponimt^ a diVinoitgeneris auctvro 
usque M Hippoecatett^ dcdmuHi octaTttm,. Item-'. 
qoe longumilereuHitmi Argiyamm .ordinem a CaU 
Ikhyiae teiftpotibua dcduetum^ et nobilium seul- 
ptorum augnnunque* fsl^osas imi^es, is pro- 
&oto a genere. h0C totonaMseadbimdusTefugietma- 
bt^ uMiil scirei quam rebus aSsentiri oommenti- 
dis. Ilaque qui proCfiphei, hoe est^ pro dogma^ 
tam et instiitiiloniin Osphioonun antiquitate pugnant 
saque sub. ipais:. lilcranun primordiis nata esse 
velimt, imdique . eodont revolviuitur neque ulla 
aut via lanit <swita>. eo qno tendunt evadere 
pessunt 

cap. IV. ; 

'■ ■■'■■■ §."i. 

PostQaquam.Orphei ipsius memoriam per^om- 
nia vesti^,. quoad Joogissime'. potuimus, p^e- 
quuti .sunuis 9 ^ eoque f effeoimns , in Homerids car- 
imuibas, r^nwn Orphfoarmn ne^liMaiiiente quidem 



LIBBR SCOUNPUS. 

nediinl «x|#esludn spcdenh dtrni sdd mde mb He- 
siodi et aemulAtojrum teiiq»<ifibtft8 ariM et iuptr- 
«titioiieSy iqpoilMM iUa «cateiit^ MecreMM»^; seqior 
Uir ttt, caftHiMim iGr|uul fema q&atido jfriBiam ser- 
fmte coepciit^ erutf» ^BcMiur* Ac Siiidao fu- 
dMl testifllomlim: 4^Q9$e6i^^ ^jiS^mtb^ n^etff^^- 

uequi) Mctopem OQctisiimu|D habet tMNjue sm c^ 
tioffes reddit^ utar Pherecydes Orfdhei Im^ ireribm 
sou Hententias (nam id qttoqipe ambigttiif) ik nwm 
etUegeriti eoque gvavius vadilat Fr ^«m tbn^ 
cimia de Cultu B^ccki in Meikior^ Aettd. Paito. 
IiMcr. T. XXDI. p. aaB. ^ quia Orfdiem de Ea- 
rynomey PbereQrdeg w^na de Ophioneo Ear}^ 
mes marito loqnutas eat^ id unum eonina fmant 
pulat, quae philoec^hus %tos ab Orpbe* acee- 
piflse dicitmr. Huic proKmum ast iMki ju^kaa 
(v. C YI. |. 1«) Pythagoffam noBnuUd Orpheo 
subjedsse argoenlisy qnanqntm hoc liMd modio- 
eriteff infirmatur gravissimorum ao^omm 4xmsai- 
su, qui Samium iUum nihU iiteris consiffMasse 
testantiir; quod tam praecise affirmare non po- 
tuissent^ si lonis de pseudep^raphis judidum ra- 
tum habuissent Sed iUud hinc manifesto elu- 
cet, jam antiqidCus ednniiia Ofphei itonrfne in- 
scripta ad Pythagoricos rejecta esse auctores, sive 
ob summam sententiarum simiUtudinem, quae ho- 
dioqae in omnibm fere ulriusque fimaffiife reU- 
quiio inteUi^ptiir^ sive qaam re vera noMHriU Py- 
thagwae famffiarw eaffmma soa (kj^heo^ sabjece- 
runt, sicot Bffontinus^ Coffeopo, dUi^ veMiam 



o ft p fl I c A. 331 

Pythagoreorum , quos Critici fraudis hujus reos 
faciunt Sed de hoc paullo mox. Ea yero ae- 
tate, qutie Pjthagoram proxime sequuta tit^ poe- 
sis Orphicae fama jam ita irroboraverat, ut Ono* 
macritns fabulas suas, quo piacerent pluribus, 
Theologo Libedirhi, tanquam noto et specioso 
aiietori, inscriberet Tatianus adr. Graec. XLL 
27L (p. 138. Worth.) 'OQfpei^s ^ccnra rdr atrtiy 
Xq6vov *iffjpa;A«I j^iyorer HKXws re oeal ra elg ad^ 
xbv inupsQ^fierd ^aaiv "ino ^Ovo/iax^lrov roU Irf/Ji;- 
ralov awtexAx&ai. Et CSemens Strom. L 392. 
Vvofidxpnos, oi ta ils X)^(pia tptifofuva^^] A/yfe- 
rai iSkvdiy 9eariL rfjv r&v IleiaiarQari&diP d^X^ 
m^l r^ Tttvrfjxoar^ ""OKvfimddfal^y neUter satis 
dbtincCe; Bsun et plures fuerunt libri Orphid, 
qum VLt hh uno mictdre repeti possint, et C3e^ 
mens ipse exacte, qui cujosque eorum subjecto- 
res fuerint, memoriae prodidit; quo in numerd 
Onomaerittts non comparM:. Suidas huttm non- 
Bfsi duo carmina, quae pro Onomacriteis hdbean- 
tor, commemorat, x^^f^^ ^^ rsXijaiy qiiorum 
neatruni a Clemente recensitum est, sed deUte- 
scunt fortasse sub nomine generali rdiv dg ^Oq- 
(pia dvaipeQOfiivajv. 

[&] In Tatiani loco I. Frisius avwpiqofAiva emendat, Bcaliger 
tnii\ (pfQOfjiByi*» Clementi libenun erat Tel ayafpBQOfietfa acribere vd 
Tc( tag ^Oo^im (pB^ousytty yel illiid quod editum est. Suidas a. ^nli^ 
otliov' ovtos ^OTiv y^aifjtts thv (fiXoyiXiov 7\yow xo fiifiliov to wi- 
^ficyoy iis 'EofH^ttv, et similiter alii , quos nonuiiat Wyttent>acnius 
ad ^map. Y, Soph. p. 57. 

r^l De hac tempomm notatione saepe dietum est. v. Larcfa^i'. 
j. T. I. p. 2S7. Scfafwabe Bxcnrs. III. ad Phaedr. L. I. p. 



525 



sq. 



332 LIBBR SBIOUNDUS. 



(K?«)W ^u«i j^o^ii^e ,WesseKflg|U%:,T#l 4isft««w(o- 
r^ ,v4 i^terpi^nfi, Gcoqoviiw <i9tidii ^i3i^|a^ 
tpfem aut ireii^tatc^*q9i\$%nifi^ I44gi- 

tar primum ip di8quisitipn^.,\;^t, ey: pluril)\i8 
v^rW ^iaxi&emir, ^igni^tioiiitius qu»e potiss^nium 
huic locQ conyeniat. Et veiidjscMJi ^iqiden^.vimti^y 
qaafxk iUv^p;^ Qr^mfatici ab Aftia n^^ati ad 
Plat. L^gg* py 427* aliena efjt ja^ reteriim &ti)ego- 
i^ rationiJbui^y qui.quai^Yis.B, quai^tu nq^ ab- 
horrebanttf . tamen nuUam ejq^cidi iiq^rc^turam 
ecKerc^ant 9 i)t yelut. proprio guio^ajm, ^i^onpiiiiie • Qif9r 
ci^orum Y^ndif;orea dicl . . posit^nt^. , Nequ^ is#gM 
cp^yeiiit reitiitfmdi, iGagii|fic«itip. ; Nan^ ^iari&m^^ 
Kel ^^^i&^^j^ diQ^mtur, rhsy^Hio^l, histripnAS)^ ora- 
tores, quuin ydl «ua yelalioirQm operafie^taQt^^j; 
niec d^biw^ e«t3, ;q|iiii ii, qui xe^^f^oyoi. i/.ocBii 
si^it», pmissa propteifr incredulos siqiulatipnp diyini 
affl^us, antiquorum vatum praiai^a tranquiUe.prae- 
legerint[^]; quod Onomacritum ipsum fi^iiafsiet^ii 
aptiore loco ostendemus. Sed icdrco non magis 
^ia&erai dici merentur quam scribae publid edi- 

[c] ^Pa\p(^dhg xaXcSg ^IXiK^a fj ^Odvaauav SiaTiS^Elg Plat. Legg. 11: 
638. ensfi^e Tovg ev(p(ovoTatovg ToSy vnoxQitcSy Sia^aojjiiyovg fiti 
fpSrjg Ta noiwuaTa Diodor. XV. 7. -bjioxQtTrjg xaxtSg SiaTi^elg ta noiti- 
fXaTa PXaio Charm. p. 22. et saepissime Xoyoy vel Srifi7]yoQ(av (fmzt- 
Mvai, Tel 6iaTC&ea9ia Appian. CiTil. II. 22. Lucian. de Dem. I. 90. T. 
Yia Polyb. ra. S4. Diog. La. II. 94. Julian. Or. VU. 204. A. Hic 
uiahl YQllem ad manus fiiiiMet Heinrichii diss^ltatio de Diasceuastb , a 
quo non dubito quin tota res accurate pertractatd sit. 

[ec] T. Epin^etr. V. 



ita » d^MteJBrtiiliiiiitt) pni; i coMion^ • Meil|a]itw^B|rilo 
a^B4l**<> ac(ioiii8\ arllfidb,. guoiH «niiine: Mdt'««rt 
vtm^ mn.iaeiiiofii^^QnunciqBttiiut^ Btstat. i^^ 
inrjtertiA' lligniSiatii»^ mci^Mi^ M^^diaiite^ sod 
Miuteriml^piittil<3iibtli ^iiHp«Ueii<U «t^ U) ^ 
fsaliidiiBan redi^a^^^. rHai^iibvaclo pjiBiJli^^i^ 
XO^ 7}^ttyi^6i&^f$^ ^i^idii xMik^ iTtm^tf^ \^^i 

hMll^ idfilicaMioi liii^kim.de vila \ sy^^Joi^ iyy^i^yffa* 

^m^m ^•aba^/ii4ttli'H^. L)rtw«ov flegisvvafEpt^ 
lintf^ PJiillii||«i|tuwiiei^; f^ 7Sl7.iakifitvime pm{ 
tafifiiimodiapftteiilci, iScrifatoas fiBaoKginsftigrdi 
8ai#aM8ici&ibmstttiitiOMfiinuiQ)antg:ii^ ^ 

fiofahiinteliHikft irateiea^^fratiilil J^d^A^ 
aQBtC)[^i|ae)CicuiliMilrd^ixc^a^y v^tMVDtiMf^kM 
fiipiJf|^o«tacittli.)diqnitoB mi^qfliSU (^o^imo^&iTjt^ 
^^»^iu^mnMqaii/.9f^nij^fUf!^b\fmi iai!>mitfii Iquwi 
fi«) ibi^ia, vo^ V 'wdinteiijrepqi^aijp. .Oimmaoiitt»i 
aMBftit^tqMiUutJOOiisMiieiBaiid^ odMii^ 

leiM^iopeiBihi^ dadpMe ' mtegraiqu^ rn^^Mis 'i^ddif 
4iMK|^»viK doi^iaaB potertylcgoip dtteupomimmi 
et €Qi|(ie$aai<«m)^pdtMi?i(Mtidsi»iibcrta^ MM 
Oimlt)> ut\ aimo^yatB^e^ sjpecie<.i«cmsioni» gr^ 
vitpr iuteii^lftrf^.^, «ttsoreiidis qu^e vei Mttiis ^d 
^lPMcorpa^vQMiiliiavlitilia TJ^oaaset; ^pia fsaiid^ 

t^] ochol. Tifedibi. Odi\A. 604. Trat^a Jihg fiiyalolo xaX^Hqiti 

T«» (f^. Porsonns ad Orest. t. 5. dubitat an idem sit Musaei interpo- 
**tor; mihi res propemodum oerta nd^tur. ' 



8M LIBSlb 8BCUNBUS. 

Niefpdbwuft* ani§. ¥. p..Oa fi. rwig >9A na^E^ 

Bt^Gdsin iq|i. iM|$4 L. mafiBi. QnatimMtqti^ 
ritMir^ftibj^HaiQ rmAm :izlr(> noiUk^' ^ 

/SA«e^ij|u«ri Vlitt in fla^ii^ 4«pi^enB»iii|\ ea»? 
Qmmiaacitliiii Herodotw t Htt iit ir I; C4 i&^a^ 
iStaA^^imaAifj^ov d^OMOf^AM^g.i§^i^wlJUr im c^ 

mdM jf^spfMf. Uiwfe eoUilpM^ wm^^mSHk^ 
Xj^fjoA^ MmmUii a^^Uttttai /esw id» em- ^amA 

liusMi iiatioteia €tW|Hidi Jslmaf^e Icoanipa^ 

ibuji»s jausioii lBi«'iOt]^hei v^oiilia qiiMo diMliir 
Qii^iiteariti>e8ee> ideiB^eoHitty attsii^einicuifnii 
iatiri^^teras^Bef^ a FlniWfiLa De^BsriJiiiptaoa 
XJ^^.m I\ iXLi^^taii M i i i fMB ^ QMdo fitr ffl» 
Bere lo^Mada: aesliiipioi »el -flexilogilaKiiiSiafi^^ de^ 
hMiaioa ofliteii, ^fmpp^ qvmtkr ifaw^frifvo^ ^ifMA^dittr 
piraeberQ^«detfetuff ^ ptetea autetgiewMliiieyBSiftBaiii 
fMiiiif icailHlenQ piiMei|iiiii «likMi' Bdmo^^^wtitifljaf- 
. r«s^Q«la rpe^plettb e<] nili^ih imr si ^^lpUbt ^ 
ipocaiie; Mtf mA iEyiiefifliiaat QeiDl|iesilBe^^^<lM^ 

S^irtes, lA Xeyei^v. Denlq^ue Miisaei quoddam, car- 
meii ab Onomaeiito si^positittiieommeiiiwat Piai^ 

[«] Vid. Plutarch. 1. c. c. XIX J278. . ... 



S9l»s^rh^ ijlioAA QBaeulia dnfWQM firiMe th- 
tar, et dii#kis lofis YIIL 31. IX. 35. 'Onfm^ 
i^km tam^ Jiiilto: «A4it» iadic», ^ pataat a» 
Mils|9^0jjMA(kpji^ iMCtipta fiuaaa. Boointeiim 
BuImk^NHiw aUoiquei yinaa doipii nifcnHii noi^ dba^ 
t(ii»iftl>.>qiytit«»iws:fii;^^ quae jfousaoias atemidQ in 
h^jdfiil^kAtiarpM im:!f)nl^ et ttomb^bua iciiBat 
ab Onomami^ c^icte) ck Qrphei.hjfiiuio LX. «aita 
putarent; quod idem mihi rodiaa df piiaae JMO 
contendere videor. Hic enim Pausanias dicit Ono- 
macritumDionysi orgia condidisseyTitanesque inter- 
fectorea €jus edidisse; quae fabula quum in Theo- 
gtqJBtQgfJhM» i hoiiiiBiffaia^ eMuesalip', ab. aMlb au- 
tfi»tAmiiina baciiabi; m»» ai*> dttajottsmtn iw^ 
ctow; sidlAift.iiKQ non pooratiii^ Kaiisariiapi Theo* 
goi^Wv <l#tei< Mt eertfi pafftaaa ^i9, qnae eirt 
de ^agfeoi, sigQJftpaMei sed pro. Orpheo Venaai 
M^^tijlwpso aii^tarem> On^itiiAcriliuaiv QiM^d ai 
^ eivoi mirf»^; tac^tp fediMM^, pxiknua^ respoK^ 
df^o ffuiltos; yetj^ruo^ «ladem brQVitate Cypiia St»« 
skii, ,Qedhaliae HaliMw Credphyti, CeiMpia Ae^ 
guaiiim^ iit^Kminare Q09 a^scto auct^ida afifiquitiia 
Dffwscnpti 9ii«iiii«} dfjjaide fted, posse ut Pausa^ 
oias ]4 sqpiBrMM^S^nm ^iaeril. auiaia^iciaQe leate^ 
q)p%» quibnSi oamitwoi ab, i|^q nQtatomaa at§»« 
u^^TtAgn^ ^ffHnU jaM; aemei enitai itmMnqaa 
ei)s, 4^ fre^de. «dnKoniieiab IL I. 37; it^ xaXovftMa 
'Q^i^4 ^OQ^ jit ^ eoicM Uhro e.l4. iM iUa 
QipM I'^i7f. in ^paihM Tiii^iakini «mhb proditMH 
mk% «Mevmantat gfum essetpKOwndal; qaorana 
sive hocy aive illud idem est poema de quo L. 



3M LIVKft (SBC0MDDS. 



IDL h^imy-^^HMMm fiiikii»>ltci^iiiilui «ig> 
BUk tt ar , «'«oo^bpift ^>at' ttttio ^AyBfaie' , ^(MoA 
Jan»:MBfl<«ft Uidimerat, OtphMMi cjw cara^ 
afii -anctiMPMi MB csm: JEhrac •aq^<» cAt > ti tt#-wrf 
nanir •■ptMatiB^rridtalar^ 'inuiiH :i^pirt««r, *qito4 
didipraMt; Aiorfidrfie^de^affnn-AMciitiit cam^My 
mumm ^Oifbri^ ftatsaoiM isMliMVj alMMiiit^OH»: 
macaiti.iUbr •o-i«(tum ftflaadatMui;' qiNMl«itfd«qai>' 
daak «Hdtq phrobatur -nntiiis. ■ ■••: i>u-..> : -i. >-.- ii.i 

. ; '. 'n- ' I , •8.' -'3."'" ••> i''-/'!; i -i •'.; '■»• < ■' 

,,'i i'! « ;i; _ •' i.r-ij.i ■: ;;; ;■!.'.[•','•> > ••■ f-n.lc, 

i>.. XlArtihB, ifMv.prD har «aQii|fjdi# poaMd^ 
idliimitlacainf jiKiiBrenliw grada^ (fld 8ophislBi«Mf 
temporav iiwmrM ^Fiatonent et>Atiitot«lem> ptdfl^ 
iMciimii. ,€i^am:»tqomi>Vf. iM5. (M.) «hjt^ 

«oi4)«a^ e'«;?i}«4i'J<*'j»ii^'O^T7'tiA:J^-il»^ 

ktmvS^ X6yov :ft<)(i}d^at'-> i^deraniifatlWd^tlNI' '-«blM 
eaaa^l iffa. peaefertdlr, flilii) >daMcwc'El^miM "^ 
da^aJnras[^}vieqiiidem'ptawitiK»>>tioHlri< iNedmii^ 
tis oaoide iUir«riidit» G»aeco;'><^ ^)!litoo'^^ 
xXooe^ Beraditiiih^^allrriftavili' ^c^*>iirA'<tb¥«f' ^j^^ 
vm im^' *C^^co9 Clenk l.'>«;.!629i >Qttatf sim^«iA 
imedit.n^ liMtwta .qiiadpni «MMewtiarum siittilfti^- 
dine' ivitatnr, .qimleminira''^: III. lO^ Indisabl- 

' f) Dissert^ SJcnl.' T I.' p. 8. ' • ' ' '' '' 



O R P H I C A. 337 

fflus* Ac si concedamus etiam veteres carminum 
Orphicorum lectores plura reperisse Heracliti sci- 
tis apta et consentanea, tamen multo credibilius 
?idetur Orphicos poetas Heraclitum imitatos esse, 
quam hunc superbissimum alienorum inyentorum 
existimatorem poetanimque contemtorem Orphei 
legis^e vestigia. Haud lirmius ad assentiendum 
illud, quod Diogenes narrat in Prooemio^ Ana- 
xagoram, quae de rerum ortu dixit^ a Lino et 
Orpheo sumsisse. Ac Lini verba ipsa apponit rjv 
noTB xoi XQ^^^S ovtog ir (p afia ndvr im(fy6xBi\^'\ 
de Orpheo tacet; sed quid hic dixerit et quo lo- 
c6, ex illo versu intelligi potest et ex duodecim 
aliis ei connexis, quos Stobaeus e Lini carmine 
n%^l (pvaswg xo&fiov affert. v. Schaubach. Fragm. 
Anaxag. p. 65. sq. Hos enim respidens Dama- 
scius Quaest p. 64. ov yaq laxiv ev ti, ^inquit, 
dikct navta IV' wg ALvog IX^yc xal IIvS-ayoQag. 
Eandem vero doctrinam Piatonici in Orphids ver- 
sibus, quos ad Theogoniam retulimus : 

' **iJy di rot n&vxu jirvxtai^ Iv w rdSe nuvra xvxXeT" 

TO£. X. T. ?. 

expressam esse putarunt. Sed instant alii. San- 
douem Hellanici filium scripsisse vno&iaug dg 
'OQtpia (iipXiov dj Suidas adnotavit, sed cujatis 
Hellanicus ille fuerit, praetermittere satius duxit. 
Neque in hac testium interrogatione appellan- 
dus est Herodorus 6 ttjv ^O^cpeoyg xal Movaalov 

[i] Quod ille pluraliter dicit TovT(p aQXV tA^ nwf^wimf^ indicio 
esse potest, Lini qaoque carmina, sicut Orphei pleraque in anum cor- 
pV8 compoftita fuisse exordio uno. 

22 



338 LIBBR SECUNDUS. 

laxoQiav avyyQatpag Oiympiod. Hist Byz. T. I. 
p. 11. Namque hic non ille vetus est Heradeota 
sed, ut Weich^rtus statuit de Apollon. Rhod. p. 104. 
Grammaticus obscurior, qui Caligula re^ante vi- 
xit. Temporum ordinem sequentes loni oc(mrri- 
musy cujus testimonium postea singillatim explo- 
randum erit. Huic succedit Euripides, apud quem 
Theseus fictam filii pietatem inridens Orphicae quo- 
que doctrinae affectationem ei exprobrat: 

*'H?iy wr wl)/ti xaJ Si ttxfwxov fioQac 
ahoig xantjXev, ^OQ(fia d^ avaxr l/ow 
fiaxxtve no}l{av yQaiifiatmv Tifx&v xanv6v, 

Hipp. 050. ubi nolla yQafifiara, si sana est le- 
ctio [% certe non significat ingentem muititudinem 
librorum Orphicorum sed in universum noXvava- 
yviDaiav sive reconditae lectionis ostentationm. 
Quanquam non negabo Euripidis aetate tot fuisse 
Orphei carmina, ut multa dici possent Linus, 
Herculis magister, in Alexidis fabula Athen. IV. 
164. C. quum disdplinae suae alumnum ad bi- 
bliQthecam yisendam invitat, Orphei opera tan- 
quam praecipuum quoddam cimelium et haud 
unius pluteiy ostentat: ^OQtpevg eveariv^ ""HaioSoq, 
rQay(^ia\^']. Sed praevortamus seriis. Saepios 
Orphei meminit Plato locis iis^ quos deinceps, ut 

W Mos^TiiiB noXmv emendaty ut charta anus Martial. XU. 
4. O^^m I. ^. charta virgo) canas memoriamm Tertnll. Apolog. 
c. 19. Nec opponet qmsquam Thesei aetate Orphei libros adhnc re- 
centes et cmdos finsse. 

1^] Aristiae &bulam *0()q>evs memorat Pollux, eoque nomine 
Lucani quoque carmen inscriptam et Cassii Parmensis sed suppesit]- 
cium Anthol. Lat L 135. pariter ut Ciceroms Orpheus sire de 
adolescente studioso Fabric. Bibl. Lat T. L p. 215. 



O R P H I G A. 330 

prmmm occaato data erit, JDdicdl^iniiis, ejasque 
etkm senlmtias aliqoot in transitQ affert non ad 
fidem dictofum sed oratioms iUwtrandae caui^ 
et Bonnnnqnain irridem). Auctormi modo recta 
Orphemn appeUat[*] modo raifg dijupl "" OQ(pia\^^'\ 
ytApxi faniae nec derogans quidquam nec arro- 
gaas. Aristotdes autem in veterum siqiimtum 
deoretlB Orphei poemata haud praetermittit qui- 
dem, se^, ut commentieium ppus designet^ sem- 
per T<i xakovpsya ^O^tpitog ¥nti vel rct ^OQtpixSt 
xalovfiera Mmi iionrinat[^]. Singulorum carminum 
^aetsr oracnla nufla adktic notatio aut distinctio 
deprehenditur, siv^e quod iiK, quos nominayimus, 
non noverant plas mio, sive quia Crltid nondum 
sne qoodqne titulo iM%niverant Primus omnium 
fiod^uB PcripatelicuB distincte Theologiae, id est 
Theogoniaey mentionem ftcit, ut testatur Dama- 
ACNiB Quapest. p. 882. ^ na^A rtp Il^^marrfax^ 
fiJ^ifjttcpp*] dvaysj^QafifiByfi wg rov ^O^img olaa 
^^oUyiay quem locum infra prepositnrus sum in- 
tegnnn, Hic vero Etriemiis indnbitate est ille 
yvtiaieivaTog nvv lA^tatotilovg irnlQoyy Simpiic. 
ad Ausc HL 93. b. cojus vitam scripidt Dmna- 
sciiis SMmpl. L c YL 216. cf. Jonsius IV. 253. 

[i] Legg. n. 669. C. Cratyl. 402. B. PhiUb. 66. D. 

p] Protag. 316. D. Cratyl. 400. C. 

P] De Anim. I. 485. B. de Gener. Anim. H. 1. 816. P. 

[^] Aperdssimnm Titiam ii^StiXag pro EvSrjfz^ jam dndom focite 
coirexerat Jabionakiiu Panth. L. L p. 12. ex profes^o Wyttenbachuis 
BiW. Crit. Vol. II. P. II. p. 89. qui Budemi HistDrlam Astrologiae a 
^^UDaicio exoei^tam putat. Damatcius ipse p. 585. EvS^fiw iawo- 
P^y appellatt unde Procolus nonnulla de Thaletis inyentis affert in 
Kndid. p. 79. 

22 * 



340 LIBBR 8BCUNDUS. 

sententiasqiie nonnuUas affort Simplicius Dama- 
sdi studiosissiouis. lili Theologiae ab Eudemo 
expositae Damascius atism siibjungit^ quam in 
Rhapsodiis caatiiieri^yvet tertiam, quae ab ^qiso yo- 
catur ^ xara 'leQciyvfWP mtl 'Elldruewy caetero- 
qui ignota est Heliani(mm historicum significan 
Wyttenbachii est oonjectura L c. ex solo nomine 
ducta, quQ tum alii usi siwt multi, tum etiam 
ille Sandonis pater , de quo modo diximqs. Prom: 
tius assentiar si quis Hieronymum Peripateticum 
in libro ns^l noiriTwv ilia, quae Damascius refert, 
perscripsisse statuat Sed jam hoc creperum 
egressi in media Alexandrihae aetatis luce versa- 
mur, quae tum omnk literatae antiquitatis moni- 
mentis abundavit tum etiam hoc gen^e rerum 
mirabilitw instructa fuit, ut ostmdit ille p^rai- 
plus Orphicorum librotwn catalogus a Clemente 
et Suida propositus, de quo nunquam dubitaviy 
quin unum e doctissimis veterum Museorum hel- 
luonibtts auetwen h^at £t, quanquam in 
magno lit^ratiHrum Alexandrinorum et Pergame- 
norum numero nuUus nominatim proditur Orphi- 
corum carminum vel ordiiiator vel corrector yel 
interpres, tamm nescio au Epjgenes huic ordini 
adscribi m^eatur, qui kv roTg neQi rijg dg '0(h 
q)€a noii^aswg duo Orphei carmina Cercopi trans- 
scripsit, totidemque alia Brontino^ neque non ta 
Wuil^ovta naff ^OQfpu exposuit v. P. III. c 9. 
Epigenem hunc Casaubonus non dubitat antiquum 
Criticum, multorumque poetarum int^retem prae- 
dicare ad Athen. XI. 468. C. quanquam Athenad 



O R P H I C A. 341 

tes^monio tantum modo constat, lonis quendam 
locum ab 90 ^xplioatQm .esse. Epigenem Rho- 
dium inter r^ agrariae auctores nominant Yarro 
et Colnindla, Byzantium Censorinus c YIL qui 
ndho mense partum fieri posse negavit; ab- hoc 
non divm*sus videtur is^ quem Plinius VU. 50. 
47. in disputalione de vitae hutnanae spatio Be- 
rosb, Petosiri et Necepso adjungit, quemque Se- 
neca Quaest YII. 3. apitd Chaldaeos irtuduisse re- 
fert; idemque significari videtur in SchoL ApoU. 
III. 1378. IleQiyevTig Iv toXg XaldoCi^dlg mql r&v 
[iaS7jfiara)y[^]9 nam Epigenes Chaldaeorum sen- 
tBitiam de Cometis refert ap. Stob. EcL L 20. 
580. Hunc igitur Epigenem Afiitrolagum Degui- 
gnei in Mem. Acad. Paris. T. XLVII. 376. nescio 
qiiibus indidis motiis ad Augusti tempora revo- 
eat; Montucla autem Hist des Math^m. T. I. 55. 
ed. nov. Alexandro non multo inferioi-em, Bailly 
in Hist. Astrom Vol. H. Sect VIL §. 13. Ptole- 
roaeo Philadelpho luipparem fiusse putant; 
Ideler in Untersuch. nb. d. astron. Beob- 
ackt. d. Alten p. 172. a(^t sciri posse quo 
tempore vixerit; sed mihi probatur Uckerti opi- 
mo in Geofraph. d. Griech. und Romer I. 2. 350. 
Epigenem neque longe ante Alexandrum M. ne- 
que multo post eum vixisse. cf. Schneider. ad Vi- 
truv. IX. 2. 1. p. 187. Verum de hoc satis. 
^exandrinis Grammatids adnuma*are licet Apol- 

[1] Vulgo XaXxtdixotg. vid. SchaeferJ adh. 1. et Wyttenbach. Bibl. 
Crit. P. rV. 65. Sic metoposcopua Chaldaeus Xalxidsvg vocatur Piu- 
tarch. V. SuU. c. V. 181. Pengeneni queiidam iiie<Ucum Galenus de 
Fasc. p. 587. Mechanicum Erotian. Lex. p. 86. , 



342 LIBBR SE^SUNPUS. 

lodorum, qui fiemei r&ug *Oifq>ixovg allegat. (v. P. 
U. c 6.) et DionysuuB TIiraceiQ, a q\o Clemens 
nomialla smnsit, gnae suo loco apponentur (v. 
P. m. c 8.) neque non Nicomedem^ ci^us libet 
nBQl-OQ(pimg Iwdatur Atken. XIY. 637. A. his 
temporibus subjungere possumus, si idem est 
.Acaiithius qui de Perdkca soripsit Y. 217. D. 
Hippobotus autem, qui hy tfi %wy ip^loa6ipaiy ava" 
yqacp^ Orpkeinn et Linum septem philosophiae 
principibus aggregavit Diog. La. L 42. c£ Sturz. 
Empedocl. Praef. XXIII. et Apollonnis Aplurodi- 
siensiS) qui,. ut Suidas ait, yeyQoq^e ne(fl ^O^ipim 
xat %&v teXjBX&v avtovy qua aetate yixerint, ad- 
huc inexploratum['']. 

Nihii hic didmus de Demosdienis loco, quo 
vulgo ad probandam Hymnorum Orphicorum an- 
tiquitatem uti solent; nam hnie quaesttom aUa 
pars institttti operis destinata est Sed Qirysip- 
pum praeterire non pessual, qui Orpheum idem- 
tidem ad partes vocavit^ suisque opinionibus cen- 
ciliare studuit Galenus de Pladt Hippocr. L. IIL 
c. 3. 118. T. V. Chart SgmQ V/iri^v xai "Hcio- 
dov (i^axia na^s&i/itiv mf 6 Xffvamnog ey^a^^f 
ovtct) i§ ""OQq^BU^ xal ^E/imioxXiovg x<iu Tv^aioi) 
xal ^TTjaixoQov xal izBQOJv noiijtwv /ivrjfiovevBi 
noUdiv' eui accedit Cieero N. D. I. 15. Ghry- 
sippus — in secundo libro de natura deo- 
rum vult Orpheiy Musaei, Hesiodi, Ho- 
meirique fabellas accommodare ad ea, 

[m]' Reine^ emendationeiii in Snid. p. 194. Ildfjt(ffilos Hy^tnjfi — 
^OQipixa refutarunt alii. 



O R B-H I C A. 343 

quae ipse primo libro de diis dixerat. 
Postremo, ut niimerus compleatur, adscribam Dio- 
dori quamlibet exile testimonium: ^OQq>evg vldg 
fjuy riv OlaY^oVy nai^eiif fis xat /LuX(p^i(jf xal noii^- 
CH noXv ngoix^ '^^^ fivrifiorevo/urfov ' xal yct^ 
noiij/ia 0wha§€ O'avfw!l^6fi€vov xat xaxa %i[V ^^ 

hfifieXeuf Sia(piifov xat %a mQt tijg S^soko- 

yiag fiv&oloyotjfieva fia&iuv dne^i^fMjaev elg jfO/v^ 
nxQV xdxel nolld nQogemfm&cov fiiyiOxog iyivexo 
t&y ""EXlrivoyv IV xe xaig xel^aig xat xaTg &60I0- 
yiairg xat noirjfiaai xat fulfp^iaig lY. 25. quibus 
lectis nemo quaeret amplius, quodnam iliud poe- 
ma fuerit Orphei stilo exaratum et per omnia He- 
roum pulpita vulgatum. — Nihii jam opus vide- 
tor Plutarchum^ Sextum et ceteros inferiores in 
medium protrahere; patet enim carmina Orphica 
his secuiis plurimos habuisse lectores. Neque do- 
ctos Romanos ab hoc studio abhorruisse, osten- 
dent Yarronis, Nigidii et Macrobii loci nonnulli 
IdDc delibatiy quibus posthac utemur; quin etiam 
puellas Orphei lectione imbutas ostentat Claudia- 
nus de Nupt Honor. et Mar. X. 233. 

Latios neo Tolvere Ubros 
desinit aut Grajos, ipsa genitrice magiitra, 
Maeonius quaecunque senex aut Thracius Orpheus 
aut Mitjlenaeo modulatur carmine Sappho. 

ubi Orphei nomen ne hpnoris causa usurpatum 
putemus admonet alius locus Epigr. XXTV. 11. 

(kph^os aUi libros impune lacessunt 

nec tua securum te, Maro, fama Tehit['']. 

[n] Claadianum ipsain omiiis reconditioris doctrinae cimoBiMimuffl 
feiMe pasflim adnotat Gesnems et iu Prolegg. p. VI. 



344 LIBBR 8BCUNDUS. 

Sed niinquain magis poesis Orphicae studia vi- 
guere quam seculo post Christuin tertio etquarto^ 
quum philosophia, veluti effoeta parentum, goni- 
tali yigore destituta unice in colligendis et quo- 
quo modo conciliandis yeterum sapientum senten- 
tiis occuparetur. Charax s^cerdos PergamenuSy ut. 
Suidas docet/Nerone aetate inferior, praeter hi- 
storiam Graedae scripsit noXXa q>iX6aoq)ay ir olg 
xal avfiqxDriav ^Oifq>io)Sy Hv&ayoQov xalllXdza)- 
rog mQv rd loyiay quod genus scribendi maxime 
a Platonids celebratum est Suidas Damasdum, 
ut videtur, sequutus Serapionem Alexandrinum 
narratOrphei carmina studibse lectitasse: ov m^l 
xd T€xvixoireQa rrjs ipiXoaoipiag ^^iov dtatQipsiv, 
dXXd roZg d^QorsQOig xal iv&ovautarixaniQoig vtni- 
fiaaiv ivBifydexo* Sid fiovov ax^^ov rbv ""OQ^sa ixi- 
xrifto xal dvsyiva^axBv. et pauUo postea: ovta) 
xarecpQovsi ^^(w^^arcov &gtB xsxrrja&ai firi$BV ^ jlm>- 
va $vo ri xQia (ii(ilia, c5y fjy xal ^OQq>ea}g noiri' 
Gig. Idem poeta Proculo quoque in deUdis fidt, 
qui, ut Marinus scribit c 20. p. 17. aegrotans 
hymnos sibi redtari quum jussisset, ipse dvenij^ 
Qov rovg vfivovg xal r&y ^OQq>ixwv in&v rp^ 
nlelara' xal ydQ ravra eartv ore nmQovreg dvt- 
yivciaxwfuv. nec mitius familiaris Syriano, cujus 
inter opera Suidas recenset elg r^v ^OQtpea^g &eo- 
Xoyiav ^iftlia $vo et avfi(payviav ^OQipmgy Hv&a- 
yoQov xal IlXdrajvog, quae eadem sub Proculi 
nomine ferebantur. Hic rogatus a discipulis ut 
Orpheum accuratius illustraret, recusayit somnio 
absterritusy petente tamen Marino ut saltem Sy- 



O R P H I C A. 345 

riani^ commentariis adnotaret {nctQayQd^etv rct 
agsaxorra roTg rov diSaoxalov (iifilloig) id a se 
impetrari j^assus est, teste Auctore Yitae c 27. 
p. 21. naQay^dtparrog ovv rotg fiereinoig rdiv vno- 
imifidrcDV eaxofiev avvayoyyriv elg ravrov andv- 
mv ml eyevero elg ""OQ^pea avrtp a/Slia xal vno- 
lirfifiara arix(ov ovx SXiyc^V el xal fi^ elg nRaav 
i^v d-eofiv&iav ^ ndaag rctg ^^tf/tpdiag e^eyivexo 
(ivx(^ rovro noiijaai* In eodem stadio decucurrit 
Hierodes, qui in quarto de Providentia annisus 
est ra ley6fieva Aoyia xal ro^ k^arixoijg &e- 
oiwvg elg avfiq>09viav Hyeiv olg Illdrcov idoyfj^d-- 
rtaev' 6 9e nifjmrog elg ^O^ipea xal "^'OfiriQov xal 
6W aXXot nQo rrig UXdtcjvog hiupaveiag iyvcDQi- 
Cfivxoy r^fjr IIXarc9Vix^v neql ro^drorv <piXoaoq>iav 
dvmrei Phot Bibl. CCXXIV. p. 285. Tiiv 'O^cpi- 
^ xal XaXdatxrpr ao(piav sive &eoXoyiaVy quasi 
eodem vergentes, consodant Marinus c. 26. et Scri* 
ptor Yitae Isidori Phot. CCXLII. 560. quarum 
utramque vel certe priorem complex;us videtur 
Asdepiades Mendesius^ cujus nQayfuneia neQie- 
Xovaa rcov S-eoXoyi&v anaa&v rriv avficpaDviav a 
Suida recensetur s.^jffQotaxog' libri egregii sped- 
men praebet Suetonius in Aug. c. 94. In Ascle- 
piadis Mendetis OeoXoyovfievcDV libris lego 
Atiam, quum ad solemne Apollinis sa- 
«rum media noete vienisset, obdormisse 
draconemque repente irrepsisse ad eam 
— Augustum natum mense decimo.<< quo 
exemplo homo sam^simus sodomiticas A^yptio- 
nun libidines excusavit Haec vero vesana cu- 



346 LIBBR SBCUf^DUS. 

pido quaEnimlibet gentium superstitiones inter se 
et €um phiiosophorum sententiis in unum redi- 
gendi Christianos quoque invasit^ patrumque or- 
thodoxorum anathematis vix satis restricta est, 
qu,od ostendit exeerpta ex Anathematismo Mani- 
chaeorum particula, quam Cotelerius ad Clem. 
Recogn. L. lY. 544. e cod. regio publicavit: Idm- 
&€fiariCa) xal r^v IdQiOTOX^izov (iL(iloVy fjr im- 
YQaipe €ko(fo(piaVy iv fi migarai Snxvvvai rbv 
"'lovSatCfidv xal ""Elkrivid/mv xal rov X^iariaviOfidv 
xal MavixalafAoi^v elvai xal rd avro ioyfia. Huic 
similem librum Anonymi eujusdam Constantinopo- 
litaniy qui post Heradium vixit^ excerpsit Photius 
CLXX. 197. in quo fuxQrv^ai. xal XQV^^t^^ loyayv ovx 
'Ellrjvixal fwvov aAila xal Ileqaixal xaX OQ^^m xai 
jilyvnrioi xal Ba/ivkoviaxal xal XaXdaixat xal S^ 
. xal ""Iralol xarsarQtoSTjaaVy ag 6 avYY^atpevg ovfjir 
(pBqofiivag mi^&xav isixvveiv rjj rwv X^torioiV&v 
S^Tjaxei^f mgi re rrjg vneQovaiov xal ofioovoiov 
r^iadog, rfig re ev aaqxl rov l6yov naQovaiag — 
xal roH ndSovg xai rtjg ragi^g xai rijg dvaata- 
aeu}g rrjg re dval^^ewg — — — m^i rovriov 
anavrayy ^!EXlrjai re xai Ji/yvnxioig xav XaXiaiois 
xai rotg nQoei^fievoig neipiloao^a&ai re xai dufr 
xexriQvxS-av ev Wioig avr&v neiQ&ra^ ^eixvvvai 
avYYQafifiaaiv quae sine dubio omnia ignota fiie- 
runt viris optimis indoctissimisque, qui hanc Pam- 
mytiiosophiam nuper admodum in media Genna- 
nia plaudentibus Musis et Musigenis natam esse 
persuasum habenyt Yerum hane disputationis par- 
temfiniam, si ad<tidero, Platonicos, qui super- 



O R P H I C A. 347 

sant, onuies nuUum Orphei cannen noimiifttim 
allegare sed simplidter Orpheum, ut saepissime 
ProculuSy et nonnunquam rot ""OQ^mg ut Marin. 
V. Procl- c- 26. et 27. 



Cap. V. 

De carminum Orphicorum antiquitate 
quid f^etercB Critici senserint. 

Quo venerabilius apud unperitos Orpkei no- 
men fuit, eo majore consensu intelligentes haram 
rerum arbitri falsariorum firaudibus obviam ivere^ 
carminaque ementita alia ad alium relegarunt au- 
ctorem Brontinum^ Cercopem^ Zopyium, Persi- 
Bum, Onomacritum, quibus in possessionem re- 
sdtutis Orpheo ne unus quidem relinquitur versi^ 
colus. Princeps et signifer hujus factionis est He- 
rodotus» qui in L. 11. 53. deorum ortum, formas, 
genera non ita pridem ab Homearo et Hesiodo 
constituta esse disputat, oiftoi ^i^ inquit, dal ol 
noiriaarxes ^io^^orirjr ""'Elkriaiy xal toXai d-aoXai tAg 
inmv/uas SovtBS xaH tifAas te xal tixvas Sielov- 
tag xal eliSm atifiTp^avtes* 01 Sb nQotsQor Xeyo- 
\iwoi novrjpcai tovtan^ tvHy av$^&v yevaa&ai vate- 
^v doTciuv kyevovto tovtayy' quod non eo dixit 
quasi Graecos ante ilios nihil de deorum natura 
fabulatos putaret (quo Qihil ineptius fingi potest) 
sed potius hoc contendit, fabulas illas passim 
nullo locuplete auctore vulgatas neque literarum 
monimentis mandatas tum demum radieari et in^ 



348 i.IBBR SECUNDUS. 

olescere coepisse^ quum duoruin nobilisffiononmi 
poetarum veiuti publico testimQnio essent oma- 
tae. Hos igitur, qui quandam rei fabularis quasi 
discipiinam condiderunt, ad quos omnibus, qui 
de deorum progenie et yitae actione quaerunt^ 
tanquam ad primos fontes recurrendum est, He- 
rodotus merito Theogoniae Graecanicae auctores 
appdlavit Fuisse mte Homerum poetas neqoe 
hoc loco negat et paullo ante n. 23. planissime 
affirmat, quum Oceani nomen abHomero aut ali- 
^o antiquiore poeta introductum esse contendit 
8ed extare quidquam in literis antiquius, id vere 
etiam atque etiam negat, epque uno verbo Or- 
phei, Musaei et reliquorum vatum, quae tum dr- 
eumferebantur carmina, praescriptis auctoribus 
eripit atque aufert; quod cjus judidum eo majiHre 
plausu et praedicatione prosequendum est, quo 
diutius tenuit viilgaris error, qui ne Axistotelk 
quidem auctoritate opprimi potuit Hujus enim 
de Orpheo non aliud fuisse quam Herodoti judi- 
dum testatum est notissimo CScerouis loco de N. 
D. 1.38. Orpheum poetam docet Aristote- 
les nunquam fuisse et hoc Orphicum car« 
men Pythagorei ferunt cujusdam fuissd 
CercopiSy ubi nulli interpretum in mentem ve* 
nit Philoponi adnotatio ad vcrba Aristotelis de 
An. L 5. rovto nenovS^BV 6 iv rotg "^O^tpixoTs xa- 
lovfiivoig ^neaiXSyog^ quibus haec adscripsit: xa- 
lovfMVOig BlneVy htaidri firi Soxei ^OQ(pea)g elvai tct 
eTtfj^ c5ff xal avtdg iv totg ne^l q>iloao^iag leyH' 
aitov fuv ya^ elav tct doyfiata' taOta $e q)r]aiy 



O R P H I C A. 349 

^OyofiaxQixov ir Mmai xataretyM Comin. p. F. IIL 
a.[*] Est utique inter utrumque haud levis difl- 
smras; si Ciceroiiem audimus, Aristoteles negat 
uUum fuisse Orpheum; si Philoponumy non so- 
lum fuisse concedit sed etiam quaedam ejus do- 
gmata nosci afo Onomacrito numeris inclusa^ in 
quo rursus discrepat Cicero, Cercopem ab Aristo- 
tele fraudis appellatum dicens. Jamittud^ inquo 
summa quaestionis versalur, uUus an fuerit Or- 
pheus, nuUa: ca«sa est cur Aristotelem ipsum alio 
loco aiiter deo^evisse putemus; ergo iUorum al- 
terutrum ei^asse conveniet Ciceronis vero fides 
multo potior videri debet, non solum propter ae- 
tnAem sed etiam quia exemplo illo contra advw- 
sarios ad probandum utitur tanquam noto et in« 
dubitabili, cui.si minus confisisifuisset, inpromtu 
erant alia cwtena. Sed Philoponus in transitu 
judicii, quod Aristoteles tulerat, memoriam re- 
plicat, tantummodo ut doceret, qua de causa r& 
xttlovfura dixisset Quod ad alteram controver- 
siae partem attin^, facile compom potest, si su- 
mamuSy quod nemo concedere gravabitur, Aristo- 
UHem non semel sed bis aut saepius de Orpheo 
loquutum esse atque eo quidem loco^ quem Phir 
loponus ante oculos habuit, Orph^ Phydca, unde 
iUa sumta videntur[^] Onomaciito adscripsisse, al- 

[«] Xata&€i^M h. 1. scribit Cudworthas Syst. Int IV. 7. S4|y 

'tofias iyiture wiXoa6(povg roTg noirifiaav Plutarch. V. Solon. III. 



yvfofias iyituy€ (fiAoaotpovs toig notri/iiaat rlutarcn. v. ooion. Jii. 
199. iig noCfjfia ixreveTy (icr. iytePtTy) thy MaQaixhy Tt^Xsfioy^Y. 
LqcoIL I. 276. nigt twy noirifiatfay &y nenoCrjxag iyteCyag Tovff roif 
Alatanov Xoyovg Plato Phaed. 60. D. iyteTyai ineai Galen. Adhort. 
c. XIII. sed et ig uitQoy iyelyav tag Siayoiag Jamblich. V. P. c. 56. 
cf. BibUoth. Amstel. Crit. P. VI. 104. 
[b] V. P. II. c 17. 



350 LIBER SBCUNDUS. 

tero autem, quo Cicero usus, nescio quod alind 
carmen ad Cercopem retulisse auctorem. £teniiii 
Orphei ferebantur carmina complura; plures fere- 
bat rumor auctores, Pmiaum, Brontinum, Zopy- 
nHH, Prodicum, Cercopem, ipsumque Pythago- 
ram; cujtts imspieioiiis ignarum fuisse Stagiritani) 
omniaque uni Cercopi tribuisse virum inOrphicb 
Pythagoridsque scriptis praedare versatum, ne- 
^piaquam credibile. Quapropter subduclis ratio- 
nibus ita censeo, Aristotelem non uno sed pluri- 
bus comraentariorum suorum lods, quum foite 
ex Orphicis aliquid proferret poematis, universa 
illi commentido vati abjudicasse et per occasio- 
nem unius aut alterius carminis, de quo cnm 
maxime ei sermo erat, yerum edidisse auctorem. 
Cicero igitur in talem aliquem incidit loeum, ubi 
Aristoteles proposifia quadam Orphd sententia, 
carmen, unde ea depromta erat, Cerco[MS esse 
diceret, id quod CSceronis verba indicant: et hoc 
Orphicum carmen ferunt fuisse Cercopis, 
ex quo intdligitur illum de uno quodam poemate 
non de universis pronundasse. 

Aristotelis partibus porro adsoribendi sunt 
omnes ii^ qui Homeri scripta et monumenta, om- 
nium quae extent, antiquissima dicunt. Josephus 
c Apion. I. 2. 438. okmg naQot %oXg iSkXfjair otj- 
^iy ofioXoyovfierov svQloxerai trjg ^Ofii^QOv noiri' 
OBtog nQsa/ivTBQov quod non vulgi fuit judicium 
sed Grammaticorum vulgo re&agantium. Sextus 
c. Gramm^ L. I. 10. 259. UiydaQ^g (priaiVy aq- 
X^^otdtrj iaxlv ^ '"O/lu^qov nolriaig' Ttoirifia yotQ ov- 



O R P H I C A. 351 

(Jcv TiQsa/S^dtsQoy ^xer elg rifmg tfjg ixeiyov norf^ 
ascjg. cui cavilli^r ille LinuiHy Orpheum, Mu- 
saeum aliosque opponit, Homero anfiquiores sd* 
licet, wg enoi Uyovaij quos mruditus Grammati- 
cus, Pindario, aeque bene noyit atque ille, sed 
contemsit ut spurios. Sdioliastes ad Dionyg. 
Gramm. p. 785. el xal laro^ovai riveg noirjrag 
ngoyeyerrja&ai 'O/ji/ijqov MovaaXov re xal ^OQ<pea 
xal Aivoy^ dki! ofuog ovSev nQeafivreQov rijg ^lkiA-- 
dog xal ^Odvaaeiag awl^eaS^ai noirjfia. ^AXt i^et 
tigy n&g; enel yQafifiara aoi^ovrai nQea/ivre^a; 
Kai (pafuv Sr^ rct fiev rovrcov hfjevafievavg exovai 
Tovg /pcJyof^, r^ de vearteQarv riv&v ix^vrmv 
ofiwvvfiiag r&v naXai&v tctg imyQa<potg exovoi^ 
Non duco itt hac ratione eos^ qui in enumeratione 
portarum Orpheum praetereunt, sicut Proculoi 
Chrestom. p. 521. et Agatharchides p. 719L nam 
hoc fortuitum esse potest, nec qui Homerum sim^ 
plidter aQx^^^orarov vocant, ut Aristides p. 273* 
ubi Scholion adscriptum est cognitu dignum p. 
206. dQx<^^orardg iariv o "^OfirjQog, wg lOfiev. el 
di rig eXnjjj xal fifjv nqo avrov yeyovev ^OQipevgy 
;i^i avrov (laAAe fiev) yeyove, rd ^e ^6yfiara^0Q- ^ 
ifiiog ^OvofidxQirog fiere(iaXe\f] ^t intSv xal AV- 
cxivrigj Xe^w ne^l ^Ofi^Qov 8v iv roTg nQe- 
ofivrdroig xal aoq>w%droig rwv noirirwv 
xdrrofiev' fj ori, xvQiwg noiijaig iartv 17 fierd 
liifiriaewe rivog fj fierd olxovofiiag xal diaaxevrjg 

[«] Diog. La. IX- 16. S56. :Sxv&iyop hnpalUa&M thr Ixslyov 
(Heraditi) Xoyov 6ia fAiiqov ixfiaXXuy. Marinns V. ProcL p. 123. 
niQl Ttjs avtov Xi^S(og OjCxovg HifiaXey. t. Fabric. ad h. 1. 



$52 LIBBR SBCUNDUS. 

xfu fiv&0r Iv tJtsai rdSig* SneQ i^aiQetiog ^'Ofitj' 
^og iTtnriSsvas xal xariSei^e n^uhog. "^Oaov du 
n^/pmeiag iri^ag syQayjaVy inoTtoiol (adde ov) 
xaXovvrai. ^ yctQ 71€qI aarQovofiiag ij q)vaixdg ri- 
vag ^ irigag ByQo^ar (iipXovg. Sed haud prae- 
tennittendus vid^iir IMonysius, cujus hanc sen- 
tentiam Suidas refert (v. C- VL §. 1.) ^O^^pBbg 
^OdQvarjg inonoiSg' Jiovdaiog $b rovrov ovdi ye- 
yovevai Xiyer quanquam enim hoc de uno ex 
quatuor, quosnumerat, Orpheis dictum esseyult^ 
tamen Dionysius» sive Olynthius fuit, qui deHo- 
mero scripsit Tatian. p. 166. Atheuag. c 3L sive 
Halicamassensis historiae musicae auctor v. Joiui. 
DI. 42. sive Phaselites, qui poetas veteres illu- 
stravit SchoL Pind. H. L Yit Nicandr. init sive 
iitroque celebrior Thrax, doctus certe Grammati- 
0W , procul dubio neque Odrysium Orpheum ne- 
que Crotoniatam, neque alium quenquam hujas 
commenticiae famiUae agaovit 



Cap. VL 
Carminum Orphicorum indea. 

§. L 

Nisi jam dudum librprum deperditorum titu- 
los et elogia auctormn velut cenotaphiis inscripta 
legentes ad veterum chartarum jacturam quodam- 
modo occailuissemus, enumerandis Orphicae se- 
ctae monimentis ad inane nomen redactis mole- 



OR P H I O A. 353 

atiQrm quam firuetiioaioi^em operaitr nobis suad* 
pere videremur. Extat autem kodie praeter ea^ 
quae passifti memorautur^ Orphicor^im carminuffl 
recensus duplex, unus breVior, .quem' CSlemens e 
Puiace antiqui cujusdam .Critici e^cerpsisse vide- 
Hir, £dter apud Stuidan^ 'eadem)Osinia>o6ntinens 
sed iidem additaoieBtift quibusdaBf « recentioris far 
biicae ^etivsw CleinentiSs haec mnU ^Ovofuix^t- 
Togj ov ra dg ^OQcpia (pBQOfieva noirifiaxa k&yezai 
ilmt , . m^ lirp^ mvnp^trfy ^ Okvfimadai • - ' OQcpevg 
ie ^ 0(VfjtnXB^aa€ "^U^axJiiBl, Movaaiw. ^t«3fldijx^g[*] 
Z(u rovs fiBT dvaq>e^ofi4(Viwg ;dg A6)v&awv X^rj-- 
OfirOvs^^ Ovofiax^Tov, ^lvat Xiyovat ' rov K(f ar^^ 
Qa M rav ^Oqipimg ZoiTtv^Qv Tm) ^HqiaxlHmov' 
xrflT da Blg t^ov^ Kmd/iaaiv UqoSiseov xov JSa- 
fii&v. ^iuyV) ^,6 Xwgi iv roXg T^ftayfwig^^] xal 

. V '. . ) • ' ... .... 

[»] Potteras in contraripin vertit ov Movadtog fjttS^rjTrjg, ut Ta- 
tiaauli tcriptit;; poterat rion lnajepe im^eadio Mov<faiov iiiaaxalog' 
nam haec nomina alibi. quoque a librariis confusa sunt. y. ftuiinken. 
Dissert. de Antipb^ p. '800. T. Vlt. Reisk. Similiter /LinnjQ et ^yarr\Q 
V. Kuest. ad Suid. s. JWt/^w, ttyn^og et naKog' v. Dorvill. ad Charit. p. 
620. partieulae 'cf . et Svq , dextrum et sinistrum. v. Drackeo- 
borch. ad Sil. Ital. IV: 209. aliaque correlativa inter sie pecmutari so- 
lent cf. Aermanti. Diss. de Emehd. p. Transpos. p. 104, T. III. Opusc. 
Ma^-fig in Pliitarctu qtrodam loco pro xK^yrifng subrepsisse proba- 
biHter diiipiitat Grauertusin Museo Rhenano I. 3. p. 182. Vulgatam 
lectioneni Passowius de Mnsaei Carm. p. 26. Artapani auotoritate 
defendit ap. Eu8eb.\ Pr. Bv. IX. 27. 452. A. Verum hic nugator ideo 
Masaeum Orphei magistrnm dicit, ut' hujus omnem sapientiam ad Mo- 
sen auctorem revocare possit, quem a Graecis Musaeum appellatum 
esse narrat «adem levitate qua alii Josiiam et Jasonem, Judaeos et 
Idaeos, Simonem Magum et Semonem' Sancmn confudenmt. v. Wems- 
dorf. de ChrWt. Daphne in Aet. Jen. T. I. SOB. Clemens autera illo 
loco non mendaoes Judaeos (v. Ol; Wormii Antiqq. Hebr. p. 97.) sed 
graecos aaetores sefuitur) qui. magno consensu Musaeum Orpheo sub- 
jengant tanqnam magistro disoipuiBra. 

[*] Sic pro TQiyafifioig emendant e Diog. LaerC. VIII. 8. 493. 
lay iy toTg TQiay/noig ipr^aiv avtov (JIvBay^Qav) %yta noiriaavta 
imyey^aZy eh ^OQW^a* eanderoque formaui Kuestera» restituit Suidae 
yro TQiaafi,(dj qi)od a verbo tQia^ty non minus- recte d^vatur, quam 

23 



354 LIBBR SBCUNBUS. 

JICeiTd^4iih m^ imi tdy 'lifiv l6/oy^ rdr ^i Ili- 
nloi^ Hoel rct 4^vOiU4i Bfoyrirov Stroin. L 3Sff. 
In hivc breviaci» (fmlqm ^OBtinMtBr , prmeler qaM 
Pythmgora» supptsuit^ P^eudepigrapliai Cratei, 
Degcenstis, &ermd &aceT^ PepluB, Phy- 
sica^ 

Sequitur Suidae cajtalc^^us: ^OQ^eifs ey^tffi 
TqiaOfjLO^" Xspyytm ^e A/m ""Jwyos rov r^eoyixov' 
iy ^i rovroiis^ rk 'le^oaroXixd xalovfuya. Kli- 
aeis xoajiixaiyag. Neorevxnxa. '^le^oi/^ 
Xoyovs iy ^atpip^iOis x&. Xeyoyrai S^ elyai' GiOr 
yyijrov rov Oeaaahw, oi di Kei^xamos rov IIv* 
SuyoQeiov. Xif^afiois^ ot dyaq)4ifarrai els *0w* 
/idxQiroy. TeXerds' ofioiws 9e (paoi xai ravtas 
^Oyo/iaxQirov' iy rovrois i* iari n§(fl Aid-mv 
ylvq>ijs^ J^iS^Oy^oijxoyrdXi&os imygdq^erai. -So^- 

a iiiii ttirpibiifl dvuttuisy SixaafUf. \d%^Caa%%if xuX aimritdunw Dft- 
masc* Quaest p. ^Qo, %Qui6ix£.Q Pidyin. de Trinit II. 1. 114. qaae 
cum yerbo /iJliaCEiv Tzetz. Chtl. .DL 656. addenda Lexicis. Be Terbo 
palaettrico %qwiiu¥ niiper accoratiiu diM«ruit Philipp Diw. de Pcn- 
tathlo p. 79. a quo hactenus dUtentio, quod in Aesch. Agam. 171. 
%qiax%^q noB simpliciter yictorem aiBd tertiarium dye ephedram iiM- 
pretor, qui victorem aggreditur feMum integ^r et a^OT^afEt av%hyy vt 
Scholiastes ait, hi ilnidi' r% ^ixfis, i^ eat, irictoriam aperatam el 
eripit 

[e] Jamblichui V. Pytk. XXIX. S32. ot Uvdwyo^i oifSk iaiH 
%tSiy imwrifudnf aink (qnae scrfpieraiit) iUi ds IlvSmyo^ iip^tr^ 
^r tig ixBifHnf oy%a. Si lon hoc ambiguo veibo umt est, dubitari 
potett, utrum iUe Pythagoram camen quoddam suum fallactter Or- 



pheo aflRaTiMe an doctrinae a ee piopoatae camta nouMitta ab eo 
tanquam a primo inrentore repetiriate putaverit Id oerte aeaimularit 
Sennonit Sacri comporitor Pythagoreus. IHogenes et Clemens quid 



■enserint, in promtu est 

[d] Sic Suidas et Eudocia ff. S18. pro XiQuo^ot. Suidae notatio 
JUQxmili xi^xtmog, tam de piopno nosine valet, quam de appellatift. 



O R P H I C A. 355 

triifia' Tavra Ti/uoxXiovg xov £v^7covalov UyB- 
mt xal (fort ^) Ils^yiyov rov Mii^aiov* K^a- 
r^paff' xavta Zamvifov €p(xat. O^ar^ai^ovg 
fitltQ(povg xai Baxx^xd' xavra ^ixiov xov 
*£Uarov (padiv dhau Elg if^ov xaxd/iaaiv 
Tovra ^H^odixov xov UB^iydiov* IlinXoy xalJi- 
Ktvov xai xavra ZamvQov xov ^H^axltdroVj oi 
SiB^vrivov. *Ovo^aaxix6r[^] ent] /ta* Har^O' 
vofAiav. IdfioxoTiiav* Svijnolixdv. "Sio&Vi 
ttni ^ ""Sloaxonixd h%9x&g\^ Ka^a^a^axi- 
xov. ''Yfivovg. Koifv(iuvxiu6r xal 4^vaixd, 
& Bpovtiv&v (paalv. 

9ilidas igitiir wiuii) et vigiati Ubrm entime- 
tki^ qiiomii deeem a Cleineiite praeterMiMM, Kli- 
<^) Ntotivxxixdy 'Ov6fiaax9j^ryliat^ofiiaVj "jifAo^ 
xmictv, 0vr]noX$x6rx "iQoSvxsxd^ K(ttal5a3ar$x6$^, 
yfmvg et KoQv(iavrix6v, in GramiiialMcoruin 
Alexmdruioniiii Idvay^afpmg (Athen. YIIL 336. E.) 
flon ccNDoprehensofi fuiiBe, ettaiii hinc suspicari li- 
^) ifxoA coruia auctorcs, praeter^euin, ^ Tulgo 
pneMribitor^ prodnntQr miUi, et ^^ nonnullo- 
nmi dogia nov^atis speci^m habent, de omiHbus 
^m smmum est apudantiqMS silentium« Sed 
Rmho magis quae in altera pagina Mquimtur, ma- 
gistreruin ByzaMiorum pwguias redolent: '0(>- 
H^g Kixorcuog ij liQxdg (sic) ix Bioalriag xijg 
Q^(}xixijg. riyore Se xal ovxog nqo ""OfiriQov dvo 

W ^Ovpfiaaxix&y Codd. ct Edd. rett. quod praestat 

[^] Adverbiiini hoc saepiiis carminain titolis additur. v. Bentley 
^uic. p. 354. sed hoc loco pamm apte. Latet fortasse Inri et nota 
oumeri Tersttoni. 

23 * 



356 LIBER &BGUNDUS. 

yereaigl^] n^Bapvitsif&g twr TQoixdiy' eyQatps t^e 
fjiv&onodaVr smyQcifi/LiaTa, vfivovg. ^Op(pevg 'O^QV- 
arjg inoTtods^ Jiovvaiog ^s rovxov ovSk yByovsvcu 
XeyH^^y SjLtofg avacpB^m^Tat tlg avvov tiva twitj- 
fjuxTa. ^OQipsvg K^o^oyvidrrig, inonoiog) ov ITsiai- 
atQaTip avj^ivcU tw tv^avV(p "^Aaxltjmd^g qyrjolv 
ey tfp extqf (it^^i(p twvrifafi/jiatLTedry * ^Qatf/e Je- 
xaetriifiav, IdQyovavtixa' sm^ aXla tivd. /*0(>9€t)s 
KafiaQivaXog^ ov q^aatV elvai trpf elg q$ov xoftu- 
(iomv^]j quae oninia Eudoda p. 31&. e pluribus 
in unum redegit artieuliiin^ adfaibita^ ne: Orpfaei 
nomen identidem iteraretur, hac tr£Uisgressk)De 
xal aiJkog, xal IteQog: ■ Ad eomipiendum.Orphico- 
rum operum summarium pm*fi&et Tnetssae et C. 
Lascaris quamvis manea et brevis adnotatio, quo- 
rum ilie in Prolegg» ad Lycophr. p. 259. MueU. 
^lEyQa^iV^ iitquit, o "".OQqavg /coptg t&v datqoU- 
yixdiv xal enmSix&y xai fi^mwv .xalt&y hiQon^ 
xal vfivovg elg Jia xdltovg Xoinovg S-eovg, La- 
scarifi vero in Proiegg. in Orph; in Marai. TauBOi^ 
p« 93. Orpheum nariat primum Lino.ThebaBO 
magistro usum tam ab Aegyptiis ad omnem sa- 
pientiam eriiditum apwd populares suos tantam 
famam coU^gisse ut antiquioribus poetis Musaeo 
Linoque tertius adscriberetur; tum Imec adjtdt p. 
98. KateXme Sa. avYYQafifiaxa uetQixa xal oaa xd 

[§] In altero loco Suidas eum la yiysiug bellum Trojanum prae- 
cessisse scribit, hoc est LXXVIII. annis, non CCC. ut LeYesquiiis 
turpiter errat Ktudea de Thist. anc. T. H. p. 113. v. Reines. Ob- 
sery. ad Suid. s. t. 

pi] V. supra C. V. fin. 

[i] Postremum articulum temere omisit Kuesterus. 



ORPHICA. 357 

avtog h l4^yor(t6taig (v. 7.) xar htavAXriipiv ctQi- 

&fm — Tcal ne^l &€t3v xal xoa/iajrereiag , vfivovg 

SiaifOQOvg Blg &B0vg9 FBw^ixa, 4>vaixd, IdqyoXi- 

xdy MerhjQay AtS^ixd, fivat^^Qia ^b didipo^, tibqI 

x&v (pvTtSv, fiortav&Vy XPQoy^afpiag, larQixijgj vo- 

fjmv, TBlBvxaia rd l^Qyovavtixd. FByovaai (fs 

^OpifBZg B^' nff&tov ofnog oqx^S noirjf^g ix Abl- 

^Qorv tijg ©Q^^S^ (fevtBQog Kuc&vaiog ix Bi- 

mltiag nBV&div (scr. tiqo t&v) T^mix&v xal av- 

Togy og avviyQatlfB /iv&onodav, emyQdfi/iata, 

vfivovg. Tqitog ^OdQvmig Bnonoliav tivd noti^aag. 

TkoQtog £Q€rt(&vidttjg y Sg avv^v IhiOiatQdttpy 

ovvByQarffB Sb JBxaBtijQiaVy ^AQyovavtixd xat aXXa. 

nifmtos. KafidQivaXog inonoibg, ov (paav tijy Blg 

!{Sov xatd/iaaiv. ''Extog ftaaiUig 0Q(fx&Vy hp ov 

jifie^si^sg 4>Qvyiav idaafioXoyTjaav p. 99. His 

chronologorimi arti^is primus sed modestius usus 

est Herodorus Schol. ApolL I. 23. 'HQoScoQog (prjai 

Svo yeyovBvat ^OQ^Tg, wv tov BtBQOv avfinlBvaat 

tolg IdQyovavtaig* Eustathius p. 159. 10. ol na- 

icwpi 8vo (paaX yBvia&ai ^OQ^piag Kixovag, (Lv Blg 

tov OldyQov noXXip nQoyBviatBQog tov vatBQov, 

(og avtoi (paaw h^dBxa yevBaig. Numerum auget 

Heraiiaa in Phaedr^ p. 109« 6 TQigfuytatog UyBtai 

nXeovdxig im^tjfii^aag tjj Jlyvnt(p iavtov dvBfivfi- 

o&at (scr. dvafiv^aai) xal tQitov XBxXrja&ai "^Eq- 

fifig' xal tQBig di Xiyovtav ^OQ<pBig naQa 0Q(f§l 

yeyiaSar (cf. Gale de SibyU. p. 21.) Sed hiBi- 

saltii et Odrysii Orphei inventi sunt ad compo- 

nenda veterum scriptorum dis»dia, quorum alii 

Orpheum Aristaei aequalem fadqnt, alii Argo- 



358 LIBBR SBCUNDUS. 

nautis aggiregant. De illo Crotimiata Resdo qnid 
fittatuatli, nisi ferte hoc^ poetam quendam Croto- 
niensem significariy Orphicorum carminum sub- 
jectorem; Lambccius Onomacritum ipsum sub hoe 
delitesceresuspicatur, duplid fortasse patria usuiUt 
una soli, altera juris. Ad eandem rationem diei 
poterity eos, qui Orpheum Caroarinaeum ins^ue- 
runt[^], Pythagcnreum quendam dmotasse patria 
Siculum, unde Timocies oriundus fuit; certe 8i- 
cilia[^] Pythagoreorom commerdis Aoruit^ quos 
non alienos fuisse ab cjusmodi fraudibus et ab hec 
scribendi genere, exemplo sunt primimi Ceroops^ 
Brontinus et Pythagmas ipse; tum iUi Pythago- 
rei, a quibus Lini carmen suppositum finrebator 

V. Jamblich. Y. Pyth c 139. postremo Hippasas, 
qui Pydiagorae ipsi ad invidiam ei conflandam 

\}] Deceptas ab Harlesio, qui in Fabr. Bibl. p. 163. lectores 
8U08 ad Men^torifl Bibl. Sic «blegaC, quaesiyi ex andco, cui libri 
oopia erat, quid ille docqisset; is respondit Suidan ibi et I^caiin 
citari, ad hoo Facellun^ aliosque rerum Sicularuui scripteres, qoi 
orones de boc Orpheo GainarinMO to0ovroy taamy B^or oi i^vih f/- 
doug. Ceteris naautior Pladdius Carafa in Motuga illustrata p. 14u 
F. Thea. Sic. T. XIL bic Orphent, inqnit, Camarinae oia^ 
num dedit nomen. 

' [1] Quam penragata ftierint in hac regione Orphei dogmata osten- 
dit numua Syraeusanus delineatnf ai> IngEiramio ia Monum. Btroadu 
Ser. YI. T. Hz. nbi cemitur, il boye in atto di rompere coi 
8U0 impeto il famoao «ovo coamogonico degli Orfici. T. 

VI. p. 18. cf. T. n. 599. Hoc unnm ex ilio pretiosiaaimo libro deli- 
bare placuit, qnanquam plnra ibi sunt deSyatemate Orphico 
iimiliter dicti. Cetenun hoc oymn coimogoni^um (nisi pila est) ma 
cum bove Orpliicoi apparet etiam ia monimento Japonensi, quod jam 
ante aesqui aeculum Lomeiems de Loitrat. c 21. S60. Bpectandmn 
proposuit, et, quod ad oymn attinet» did potest ut in proyerbie, 
OTum OTO aimilina non eaae, sed quomodo Phanea, qui omnioo 
nunquam taurus nominatur naque in oyim irmpit sed «x oto enipit, 
cum illia petulda belluis componi et quo jure monetae Syracusanae 
praeddea sanc&sima mysteria per nnmea pnblicare potmrint, ceamenti 
ridicnli landatoribns diyinandum relinquo. Cf. Yisoonti Pio Clem. Tom. 
VI. Indic. p. 88. 



ORPBFCA. 359 

Aoy&y fivaxixbv subjiBciiM didtur, flecretis Sode- 
tatis Jera MonilM nan «Uesfanileni^*] ntque Ari* 
gnote Senria libretmn nqrBlicoiruni parato{*] ma- 
gistreTel, ut alii tradunt^ p«itreniaPytiMigera[']; 
<§fei \A ipse unmerito in hunc nmneram fakwio* 
rmn refiBeator, tamen dppvet^ cpiae fiMrlt vete- 
rom de faac eecta <^nio. Caisteri^ quoe Clmimi 
ct Suidas feeeaaent, ignoti suiiL Timodem et 
Zopjmm inter pMtae a Jdhalme StelHieo ezeor* 
ptos memofat Phoiini Cod. CLXVIL 193. p] Per- 
giaum Sotmomm auctorem Obredhtus nilul di- 
v«mm putat a Pendino po^ Eubuli Aiameae 

[Mj Hoc sirategemate oUm oiuUi vsi «unt ad infaiMiidotiiiimicoa;^ 
Theopompo Aniiximenefl Kbnim suBjecit plenum calumniarum. ▼. Pflugk. 
4e Theopoaipo .•. 39/ Pari coBMlio Diotous Stficua Bpicuio epiato- 
las eroticad. r. Diog. La. X. 3. cf. Luzac Lectt Attp. 153. Martiali 
poeta danciiariua libellos ia|Nirp8 L. X. S. PMlaenkli, «t AoMjhrio 
dicit, obtrectator ignotua. 

[a] Suidas : lif^tyi/oiT^ ^ lyqnxpB Baxx^xa* ?<rr* dk niql tdSp Jrj- 
M^Q9g fivatfi^v Iniyqa^aja* yQmfmm ih Jrixl Tc^ ioyor quae 
sic emendanda: mQl — (ivotriqtaty imyqatptiai dh xal — omiaiio 
yottfifiara , quod ex falaa notae tocliygraphicae interpretatione ortumf 
Libnun de Cereris mYsteiiiB a Baccfaicis diyersum fuisae Mena|^ 
suinit in Hist. Mulier. Pytii. §. 89. fln Si corrigens pro taxi <fi, quod 
pacoai probabile* Bjwdem mulieris T^ta^ JtorvoQv fikadas afiFert, 
quem librum Clemens Strom. V. 522. ta mqX Jiovvaov vocat (non 
nt^ tk ^LOVvffovy nt FabridiiB p. 881.) Harpocratio r^ nsQl tdr r^- 
Inav 8. /fifiQiifitfyy ubi propter articulum tur addendum yidetur Jio- 
vwfov. 



[0] Bx hiqus nomliM fiotus Tidetar Arigm^ Pythagonus ^jus- , 
que iiber de expulsione daemonum Ludan. Philops. c. 30. p. 282. T. 
7. quem Fabridus perperam inter Pythagoreot retulit 

{f ] Idem fortasse Zopyrusy oujns Theads noadiiatur a Grammatico 
MS. ValckenarU ad Hippol. Argum. p. 4. unde sumta puto, quae Sin^ 
das affort s. tpidvQunov *EQfiov xcd d^iDodltfig , &n€Q nQmo^ inoCti^ 
aev y Sg wriai' ZiuTrvQogy BtiaBvs» AUus Zopyri fuisse iridetur MiXrfxov 
raksig Schol. Ven. K, 275. Zopyrum Pythagoreum Tarentinum memo- 
rat Jamblichus, Colophonium Dbgenes 11. 101. de Zopyro Byzantio 
▼. Poppo ad Maroelliii. p. S2S. T. I. cf. aeines. Observ. ad Suid. 
p. 1(». Plures Nidas produdt Fabricini T. HL 770. not (omisso 
Bustatfaio ad IMon. t. 174., sed nuUum Bleaticum. Nec mihi de Theo- 
goeto Thessalo et Timode Syracusano quidquam «ompertnm. 



360 LlBSRSB^CfJllDUS. 

tyraiiiii['^] femiliari, quemPoUux X. 93. BOini- 
natp]. «Destcemus »1 iiferosiauctorem Prodicum 
Samium appe|latCiemms, Herodicum P«rinthiuni 
Suiclas, nec discrepare videntur; nam et noffiiaa 
Prodid et Herodiei saepeconfusa 8ant['] et Pe- 
rinthii Samo deducti'»eripit, undeMuelleros de Or- 
chom. p. 19« conjecti^ram cajpit, hunc esse Prodi- 
cum Phooaeensem^ Minyadis scriptormip]. Idem 
carmmi Elpigenes €ercopi triMt, Lascaris Or- 
pheo, quem vocat, Camarinensi^ neqw spes ulk 
superat ex hac tanta et rerum obscuritate et te* 
stium dissensione quidquam cerfi em^surum esse. 
JMlror tamen unde Kircherus ea acceperit, quae 
de nonnullis horum librorum narrat in Sphinge 
Mystag. p. 150. ^Primus ex Graecia Aegyptiorum 
,;discipuius fuit Orpheus filius Oeagri, ut distin- 
,,guatur iili, qui Argonauticae expeditioni adfuit 
jyet ab eo, qui primus paedmita doc^it Scri- 
,,psit zQiaafiovg, hierosolicas, Cosminas, Neoteu- 
^ticas, una cum discutsibus sacris, qui tamen a 
,,quibusdam attribuuntur Theogniti, ab aiiis Ce- 
^cropi, de oraculis^ de sculptura lapidum , librum 
jjXaQiO/jidriov rrjg vyueiag^ quem librum Themo- 
.,,cles etPerginus sui juris fadunt — porro duro- 

[4] HarlediM hnnc CDm Bnbvlo ooniico ooofiuidit ad Falm T. VL 
473. ▼. Schneider. ad Aristot. Polit. p. 59. 

[r] Bentlejiu Bpiat. ad Hemsterh. p. 84. de hoc Persino ni- 
hil comperi. 

[•] T. AAt ad Plat Rep. p. 465. 

[t] Pttiuaii. IV. SS. 7. %k is rtir MiVvaSa hni fbrtaase loeniiit 
ic tag Miyva^aCy Minyae fitiaa, propter deomm contemtnm aetena 
anppHcia meritas, qood unice conrenit cnm iit, qoae da a ggum c a ta 
carmims tradita sont 



ORPBIOA. 361 

\,iiiaiiios et baediicairiei; SaOO.^reusHonomasticos 
„de saciifidis et.immofaitiioiiibus^ catazosticon sive 
^de ^erbo divino, h^nmosqiie: oc»Bplares*<< In 
pleris^ne apparet manifestb hooiinis ventositsimi 
eFror, qui, ut Creuaaents OiampdlliotiiuM non sine 
farula docuit[''], omnia remotissimae antiquitatis 
Haysteria, tmiebat sed graeca verba omnino legere 
nofi poterat Quod autem Timoclis Soteria x'^^ 
Qhfiaza rrjg vyiBictg vocat, doctius est, quam ut 
ab ipso profectum videatur. 

§. 2. 

Quo facilius haec tcMantur, Orphei Opera 
varia sub uno conspectu ponam. Fuenint igitur, 
ttt omnia compketar, haec: 

L lifioxMia, nt Suidas serilnt, ^AfjifioxoTtia, 
vX Eudocia; Fabricitts ^AwfioaxmiLa substitait, 
Eschenbacbius in. Epig. p. 178. UfivoxoTtiaj pro- 
bante Albertio ad Hesychium: Afiroxonog, noi" 
fnrp^' eoque libro praecepta rei pecuariae tradita 
esie putaiit Sed nemo opilio honestils afivox6- 
nog did velit Hesyiiukis dfivooxonog scripsiiuie 
videtur, sicut Ovispex iiii Gloss. Isid. exponi*-' 
^ ovium inspector; ^lnnoaxomxov Chironis 
liber Suid. s. XsIqoov^ et Simonis Atbeniensis Id. 
8. "JfvQtog et kifiwvl'']. Idfivaaxonia significarel 

[■] „Kircfaern8 suspiciendus erat potiius quam despiciendus Cham- 
npoUioni homiiu juyeni et qui antiquitatis stadium recens ingressus 
nsit. IUe vero dici non potest quam alte descenderit in rerum Aegyptia- 
„carum interiorem cognitionem^' Comment. Herod. p. 112. not. 

[*] Vitiose Cimon pro Simon etiamnmic legitur in Tzetz. CMl. 



302 LIBER SECUNDUS. 

potest ^eiiin iiliid divinadiinit qaoA FsmBsmm VI/ 
U. fi4xvti9ti{¥ iS A^pdiv voeat, neqiie afienm €St 
ab Orphei perrana, qui licet mnnem lanienaiii 
vehementer damnaverit, tamCT ipae in Argw. 34. 
Musaeo sno et alia» vaticinatioiiis vias oirtenifase 
se didt 96al tj efnldiyx^afr Siois ImL Deiiiqiie 
sacairrit iirsfuxneortiay de ventomm prognosticis 
V. Yoss. de Idol. IIL 14. nam in prognostiGonm 
scriptorifana inedkia Orphem qnoque numeratQr 
V. Fabric. p. 159. vel dat^oaxfmia, qoo nomiiie 
utuntur Hermias in Phaedr. 109. SyncelL Chron. 
p.. 12. Cedren. Hist p. 10. b. C.[^} 

n. IdQYoXixA, pro quibus solos spondet La- 
scariSy e £iimKa earmmwifi Oi^hicoram aiiie du- 
bio removuida sunt — 

DL IdQYovavTixd. Hujufflnodi carmen db Or- 
pheo conditiun esse, ignoravit oerte Hiereeydes, 
qni poetam omnino Argonantarum ezpeditiom 
iatwfiiisse ni^vit Sehol. ApoU. L 23. ^^^jnh 
Srig <Pildfjtfjuwd q^tjOi xai avx ^O^fpia ffvfmt- 
nlBvxiyai. De ArgimautioiSy quae hodKie restant 
varia sunt longeque dissraa Yaddkcsiarii, Bmt 
sterhiisiiy Ruhnkenii, HenBmmi et J. H. Yossii ju- 
^cia nuper ab Uckerto recoUei^ in Geograj^. 
Graec. et Bom. T. L R n. 334. Neqne arbitrer 
«iit 1h{|us aut alius scriirtwis aetat^ plone li* 
quido expli^ari posse, nisi Syntaads graecae et 
singularum orationis partium usus non siiininatiii^ 

[*] Lexids adde Sttmffoaxomxa qao iMunne foit Zoroastrae fibtr 
ap. Suid. iun€QOif7e07r£a Artemid. IL S6. 139, Joh. Pliilopoii. de Creai 
M and. IV. 18. 588. aauQoaitojf^ Sezt c AateoL V. S42. a€^ooxo- 
rriaSyncelL l.c. et latiniuii aatroacopia Acron. ad Horat.Od.J. 28. 



OR P H I C A. 30S 

xA niinc, .ted multo niBHtii» et aorupulosius ex 
singulis scriptoribus evestigatus fuerit Quam ar* 
tis nostraeperfectionem procul in excelso sitam 
fuum spe et cegitatione praesmno, beatimihi vi- 
dentur mythologi^ qui primo tenvissimme cujos- 
^e fabulae adspectu statim judicant, utrun Hb^ 
meri m Orphd an Phoronei temporibus nata rit, 
ineritoqpae deipidunt Criticorum tricas, qui in 
coDStituenda oarannis amptissinii aetate sex inter 
se seculis discrepant 

rV. UoT^ovofWcd veteribus aeque ignota[^] 
aut ad astrmiomiam judiciiniam pertinmt, deqoa 
fuerant Dodecaeterides, aut tcta sunt ab iis^ qui 
Orpbeum propter inventum ab ipso heptachorw 
dkim, codestis mudcae imitancntom, astroiiomit 
adnumeraadnm putarunt. Firmious L. IV. Prae£ 
p. 84. Omnia quae Aesculapio Mercurius 
Enichnusque tradiderunt, quae Petosi- 
ris explicavit et Necepso, quae Abra- 
ham^ Orpheus et Critodemus ediderunt 
— in his per«cripsimufl libris. Abrsdiap> 
inam, Orpheum et Critodemum[^] congangit et- 
iam Yettius Yalflns in Anthoiogio M8. ap. Sel^ 
den. de Diis Syr. L 265. T. U. Opp; et inler seri* 
ptores Prognosticorum MS8., quorum notitiam 
prad)et Labbeus (v. Fabr. p. 150.) Orphei quoque 
nomen comparet 

[+] Quod PlutarchiiB de Pyth. Orac. XVIII. 276. remm astrono- 
Bucamm scriptores poeticos perceniens Orpheum silentio transit, non 
temerarioffi eise arbitror. 

[b] Cikodenu anoiel4aftaitt usurpavit Du Cangius. v. Gloss. Gr. 
H- Script 



364 LIBSR SBCUNDUS. 

V. . Bmcxocd nomim teniis nota sunt v. N. 
3HV. 6t C- YIL P. n. 

VI. TtBgt (ioray&y v. C. XVI. P. H. 
' Vn. rtomwvxd dtantiu* ab utroque Tzetz^ 
qumruni ex teatunoniki intelUgitur, libro illo non 
tam {Nraecepta agri culturae quam operum rusti- 
corum tempora secundum lunae cursus meiistruos 
descripta fuisse. Eaque fortasse causa foit^ cur 
Varro.L 2. Geoponicorum rec^isum agens, nol- 
lam Orphici carminis mentionem faceret. Pliaio, 
qui L. XIV. init. Hesiodum inter principia litera- 
ruai praeoepta agricolis pandere orsnm didt, ii- 
Ittd i^otum fuisse, Jbaud pro certo affirmaverim. 

Vm. JtadijHai nuUo anteJustinum testinM)- 
nio innotescunt, qui in Monarch. p. 37. (p. 104.) 
""OQg^evQj 6 na^igdyior rovg t^axoaiovg i^^xorta 
&eovgy ir T<p JLaSijxai, imy^aqiofurip /9t/?At<ji, 
onore fittaro&r inl rovz(p (pairerai etc ubi naq- 
Bigayaywv vel nQoeigayaycir scribendum hoc sen- 
su: quum antea CCCLX. deos introduxis- 
s^et, in Testamento hunc errorem depo- 
suit adunius summi numinis cultum con* 
VeTSUs. Accuratius Theophilus ad AutoL IIL 2. 
ri (o(p€hjaar ^Ooqiea ol r^tazoaw i^xorra Tisrte 
SiBoly (wg avrdg int rekei rov (iiov dd^ereZ, ir rmg 
&npS7Jxaig avrov keyofuraig leycor tra elrai S-eor, 
et Lactantius Inst. I. 7. p. 46. 8i eos multi- 
tudo (deorum) delectat, |non duodecim 4^- 
cimus aut trecentos sexaginta quinqae 
deos, ut Orpheus, sed- innumerabiles. 
Utrumque errasse contendit Jacksonus Antiqq. 



D R P H I C A. SS6 

Chsaqiol p. 3W. qaod antiquissiiiiis t^ni^ribiu^ 
qaibns Of pheBm vd^sse potat, afmiQs faait CCGLX 
dierum; sed hoc ipsam siM! duhrio falsum est{^^] 
Decarmims elogio JabloMknia iti Offuse: T;.n. 
p. 3d7. haec scripsit: ^Grotiiisifiadi^ pro^ legi^ 
,,bus iimrpatum esse dicitabOrptiiciS et Pytba* 
^^^goristis; certe iiater libros Orpheo tribtii' sdlitta 
^yfttisse etiam Sia&jqxus, part^ maljoris opevifl^ 
,,quod sub nomine Uif&v loyoiv veteribus tiiMt 
9,tuit, fidem iieit Justinus; vierum quum praetw 
,^ vmus iUos^ qiios. Patres - okant, . uihii [ aNl noft 
,,peffvenarit^ resr ad meras coft|e(^iu^ afait, nec 
„quae vora fuerit ratio, ob quam Orpheua hcM 
jyVersus iincripserit diaSi^xagy x&rto prMunoifyre 
^possumus. Et si auctor Judaeus vd Chris(ia* 
^nus fuerit, mtrum non est, si exemplo LXX 
9,interpretum significationem xijs J^io^in^i? latius 
^^extmderit; Pythagoreorum fraeeepta, non dia- 
j^dijxai sed vnaSrpca^ vocaiitur; ^uxd^Tirj tantum 
„de dispositione testamentari dioUur.^^ .Uliqjae 
luitatius fuit nomen ^Yno&ijxai^f qtto stomine Mu- 
saei, Hesiodi, Draranis, Solonis, Dionysii Corin- 
&ii, aliorumque qum WeickehiS;ittdicat ad Theoga. 
p. LXXIY. carmina insGripta erant^ et.Itoerales 
ad Nicod. I. p. 18. Lang. ait: rtyeg ywv noiTpcmf 
r&y TiQoysyevrj/ieywv vnoS^xag, (og /91^ ^fjf^^ ««^ 
raUXoinaai. Nec poetarum solum sed etiam Theo- 
pompi Chii ^Yno&^xag allegat Dionysius HaHo, 
Heraclidis Pontid Diogenes. Drpheus vcrtf ear- 

t ' ' ;. t 

n>bi V. Alkemeine Geschichte der Welt und Natur Berlin 1765. 
T. 1.640. , .: , . 



^M LIBBR SBCUNDUS. 

meri lUiMi^ ^plod lit Apologetae vetcres signitoiiity 
quasi mortaliuin nfenm poitranmn Musaeo suo 
h^reditfttis loco relkiqiiere eoMtituit, JtaSi^ag m- 
Bcripsit ;8ic Peregrimis Lucianeas paullo ante 
quam rogum ascenderety ^iccSijxag nv^g x€u na^ 
atyiasis ad dvitates faniiliaretque pCTScripsit de 
Mort Pereg. XLL 302. quod idem de ApoUonio 
leetatur Pbilostratus VII, a&. 314. Lampetii hae- 
retid iibrum) JioS^xrir^ in conuDentarios suos 
regessit Pbotius Bihl. LJIL 10. His autem omm- 
bus et priaeterea festivfa Menij^ &ia9^)cms a Dio- 
gene memeratis ipeique Grunnii Corocottae testa- 
mento ludicro exemplum dedisse videatur vete- 
rmn pbilosophorum» Arlstotelni, Lycoms et eete- 
rerum tabulae supremaey ad posteritatis Bsemo- 
rl£tfn curiose propagatae. De argnmento libri sao 
dicendum erit loco« . 

IX Jixrvay. v. N. XXVffl. iKpi JiAs xai 
^tl^s nuUum fuit siBgulare (^hea carmeii sed 
ptts Theogooiae. v. P« IL c 5» 

X. Ji^vtj. V. P. BL c Id 

XI. Jmd^oMti^ii^s y ^'E^ya xal ^H/tii^as et 
^M^fu^idiS) de qoibus veteiw Heskdi iBlerpre- 
tes indiGittm Jbcere, Qemew airteni et Suidas ta^ 
eent, uinius operis partes fuisse^ aUo tempore osten* 
d«e conabor. 

XII. "EmyQdfifmta. Dio ClMrysostomiis Or. 
XXXVn. p. .107. wctor est, Bferoum vetemm 
nofoilisstoos e Colchide reverses Corintfai hidos 
omnis generis celebrasse; ubi«alium alia in arte 
excelluisse, Orpheum cithara, Herculem pamma- 



O A P H I C A. 999 

ckio et sic cet^ro»; neqiie non nayen in qeitaiMn 
comii^ssas amI pvaeniium ai^iidicatQui esee divi- 
nae Arg*[*]. Hanc igitnr lason Neptuno dedka^ 
^ xal td mi/yif^fifia hteyffwfnr , tl i4y6v(My ]0^ 
(pimg diyat • v 

y. Am^L T. IV. Epigr. Mion. CGSJmi'^h\ 06^ 
dkatiQnis liujus innniiiit Sdi^L hytL t; ' 175. . p: 
441« AjUam navem Glaucp et Timtidi oapsec^r 
tam cdehiEt Yaienus Fiaoc I. 1265« ; . i 

iXilL . Smyovia. . Quau^uam in dnpUci Uhro- 
nmi QipUeonm oatakigDy quem aupva propoeui- 
mus, Theogoniae nuila iufMiliH: ^nentio, dunen 
&Me quoddam hujuttnodi carmen, et veterum 
tetfuBiua cloMm fi»imit et versns Otfpliiei phi» 
ritiUv qni ^d nuUum. potUsSy quam ad.hoc tfioo- 
gonilNiiii genua adsccibi possunt M^nder de 
Eaooni. VL p. 42. o£ f^ rAg y&^^aXoyiag /u^j&w^ 
Bhai q>4imy, olw, ei fiavUi, ottazai ^J£aio&og xal 
^Oif^ifi iy Toiig ^eoyovla^g d^xacuK At^pw Me-^. 
amdro Oq^hei cnifnina lectu^ non aolum fimdo) 
Qt amltis, cognitafoisae, exhoe ejns judieio cog- 
fioiekur YH. 49L na^x^ ^ H^ ^ nw^Ohi d^e- 
tip^ 'Hais^ogj xal yroiti ilr ttg ftMlord totg^O^ 
^mTg naQU&4fi. Porro ad Aristotelis Meteon L. 
D. initdl d^x^^ ^ 9wxifL^%%g m^ t^g &bo- 
loj^j noiovai;y irdtij^ («ijg ^alaoari^) nrfyag, Aie- 
^der A^irocBsiensis liaee adocdpidt p. 01. Uy^ 

[*] Certamina ejuamodi naYalia Athenis celebrata esse ikeBtatur hj- 
^ ^toQoi, p. 700. cf. Aristoph. Bqq. 557. 



8t8 LIBBR 3S.OUi}DUS. 

todg! fiBQt AeSr inayyilk&fji^vs^ Jliyciy^ c5i/ -^ mI 

Hiih abcttdiiDl^ aOiL ^FkMsi» inrTheol L. IViM 
5. 't>. .lS&.;i& niwtmv tatg yO^^p^l^ iS^oywik^ 
inofieyog rov fier Jiog narsQa rov K^rdm^-rQV 
Jfi K^omv ;tdy Qi^bv anomUi. Suidas «• ' Op- 
cpevg' ^€Qovrm avtoSt xal ne^l^s&p/Q)tTiagl6yoh 
prd qilo. ^{fud ;Cedretillin .€til|flkdelain .rellitoi A^eo- 
jn^i^m^llegitur/.iMaek-obiiis iSomn. £'2. 'Yieffidraa 
p^r qaaeflbanliciimpositai.et fiota profer- 
tur — ut S4in:t «cerimloniarnm tsiaera^ut 
Heiiodiel O^xplie^^.qltaetde de^runii. pro- 
genie acfemyie nacraii't;urv «xit^fliystica;- Py- 
tltagpjaeoRiiim sjeada referuntur. .- • » . 

. XlV*f 0Qoviafxmlfg pdij^i^fpm^ xaiBuxx^, iP*e 
8oli|s;^fiibi agBOscit^* Esobeabaijyus p. 44: MO 
lihBOi oNfipveheMa fuiwe o^nwt^ MeUBsiyi|«T^tIE 
Opp. p. 904' tribus dfepcmat; quomq iiftvd; ai> 
dpl poteat> hoc nullo inodo. JBjui|debii nHBaoSi 
carinina, Baxfcixd ej; ^Ev&gaviQfiiyug -Wiidard tri- 
birit Sbttdas; iUa DidLyrambis ad|luaieEat BoeckhitiS 
ad Fi:agm«> p. &55. hos sucqiicntor kk MkwiilNM 
iis .esae Qj^tatps, quae, qttoni ' numinis aUimjas 
statuathrono imponeretur) ^MontiiHBtitat^.: JEqwt 
dem dix^rim in Jectisterniis, quae a Gr&ems q«i>- 
que od)d)rata esse . constat^ v, Ciasa^b. ad Suet M. 
c. 78. in Catagogiis, Epideimiis, Theoxeniis aliii^ 
que pompis, quibiis deotuin statuae lavatum viis- 
«ae aut ad. alia «mipla. quaa ad^ sakttaiidum de- 
ductae aut lustrandi gratia agris circumveetae ad 
suas referrentur sedes. Orphei autem &QQVtafMVS 



QHPHI C A, i [ 3fl9 

bkror et» ad: cqljQbisfinddlft myfttsruin. Incatbe- 
dratioii^pi, de qua primo libro §• 15. dictum 
est, Et m^m ^olmmvm ,%^iim^ Baxx^d quoque 
destii|«(9i^^eQl^ii^ i^di JPihi ia ^itat|<mem xe* 
fertQ^iifi^Qtenlliiai», qui C^ Ipcuin CvXVU, 

mi/, oM^kSb mfi^ ^QiJ^iy, hop .ibpcip^ 4:Qiqmeu- 
tatar? ,j#^5vyiaa Jt^^s/M^ a La- 

„elr4i« (§^ 4^-> I>3roi|iW»us*iafl,^h<^,PUywoIogia 
„lsMi*ii^,^%Vw«^*^ywfi- cr^fJi^^ Qrp^eum scri- 
„psisier},jvl^p^ap^cV: S#(lam ej|i4 &Qoxi¥f^vs et 
yyK^^^ffTixd. .pertin^t .enim ad P^ygu^i fiv&o- 
yymmP>, mm ^"^^ f^^i*^ Eroclus/^ 

HoQ^ap^QBte felsjun .e«t, Ui?qu« vera videtur de 
DeinQg:iH(H^0j*l*Mf». «f^W enim loym Ba(iv- 
likm «Aici fmm j^Wt^i^i ^V^m . aut^ et 
M<XA;f6e lo>& qPft. As jwrguipRnta iU?i[int, ne- 
q<i^^loc|itqiKi*logwup ueqpp i« i^do flou?iae col- 
ligi f fl|€at, ^q«4nJ»p^Bf iPP^riaW : a^lPl^n? <l«"^^tat, 
^VikY0uyKti^t^^^fii ^apppj^tiani.lpcum ubi re$ 
g^a|5^../8ftgitur["]. Npwcmi^ ojjsfiiu-* ^st Thy- 
moetae Phrygis nolrjoig ^Qvyiaj sive dei sive 
poetae patriam [^] hoic nomen libri indicat, quo 

[c] Nairatio de liam*a Libywa v6catur uiifivxhs fiif^s Uw ^^- 
Or. V. 188. quod H. Grauertus in Pissert. de Aesopo p, 81. minus 
rtcte/att Liby^iicas, quae dicuntur', fabolas refert cf. Wesseling. ad 
Dlod, XX. ^O. de fierperttibu^ Fhrygiae ^pQvyioi Xiyov Aelian. H. An. 
li. 21. de-Mida. iteiri X6foi ^Qtyios XII. 45.; et Oregor, Naz; Or. 
XX. 331 V. de capite Orphd in' insula Lesbo inveitto fzv^s Mapios 
Lncian. adv. Indoct. §.11. p. IS. T. 8. de Priapd Lampsftceno Xoyos 
Bi&vyos Id: de Saltat. §. 21. p. 135. T. 5/;quae Homerus de Sarpe- 
done nartat Xoyoc ^iuxiotPhiloStr. V. ApoU. VH. 7. 352. 

rt 'k'esanQmls no(r]ais ^BiV^yilt. H de rebtis thesprotias 

24 



3tO LIBtfR iSBCtJiifirUS. 

ille OtphkV ^eqmih<'6tamjqiiti€lU^^ 

fidat ;^p>)^w«m^^Dtod. IIIl«6i «tt^ diffi- 

CAltAti itti^tm Mni b«etya KUjU^-^6i)^lM>^ 

Is: t., 29.-^p< 140. T. IX. 'senieiitiamAiiSingilalteiq 
de TytH«to<ie'*8lffert; 'o' tbvgl ^^^kfiovg 'K<ifm>$^ ;^- 
ipu'g in Si*dl: Apolli i: &08;.)qj»^TIie^ta. CM^- 
Ajs fUiatt tas^ diirit^ 'iit^tfjfii^ afiiii' a))) £*h^ 
merl itrtioii*, ^am ^etiaitt ;lD4agOTCiipv^^c*^ 
Thtiani Or. f. m *(P^ IM Ai)»qtomfetvp*tii^i vi^ 
deturt 'ytt^''^^!;//^*^ «rt^dtJ kojna^ff '^^'tt^yji^^r^^ 
lyjuSff fiefiitri^sikikj Aiol/tdi-ie^f^pBev^[ytA .^^^ 
juara rodg v^'fifidip VkiyxcH^ ^^Xe^a^^^Vetii 
Amob. IV. 29t' P^stitiinus 6hili«» t^t^ftv^^^i 
intTbducitis atque' appellA^ts die^ 
mlnek Tui^il'^ if^mOnstirafrQ' vet £u)]teiii«ro 
repHcAtb yel PfeHaeb ILdbtite vel Cyre- 
nehi^}*Tli^6ffbrt> VfeilHil>^irolife A<> ©'tagcira 
MeHis['7^ ^iiibtls^utfia^fte Ibcis iivter^se cpilatiB 
inteliigerb MtA vid^, ''DiSigctram in S^rmoAibns 

jfiQC a TQlegonia Bhigammoiiis^ diversa fulsse yideiur, aui quum Mn- 
saci Whrm^itEQl 'Ofo^^ciTiuy • coinpilkyBe dictftuf (V. ;PaiiSfeWi a4 
Mus. p. 56.) Buspicio oritur, eum quae ad antiquiorem Thesprotiae 
histprian pertinerent, a Musaeo sumi^sse^ hjU^ue attexuisse res ge- 
^tas Ulixis et fiiiorum. 

[e] Theodorpa^ et Hippo minua huc coqveniunt, ^ed /Di^goram po- 
pulares religiones in^pugnasse induVipB^ est, etsi auctdfesj.discre- 
pant. Atiienagoras Leg. IV. 282. 2fiay6Q(f dxomg ^^eojfiia insxalovy 
A^vaZoi ov ^o^oj' rhv ^OoipicDg dg fA^apy tif^iyrt Xoyov aJUa xa\ ta 
KafidQtay SrjfiivoyTi' f4.y<ttrjQiu' cui n. ndes habenda'^ intelUgi potest^ 
cur ^vyioi Xoyot- inscriptus iuerit liber,^ quo dii Ojrphici, Cybele et 
Bacchus, traducerentur» Qued Ly8UM> ^mt Diagoran neQt ,ta alXo^ 
TQia isQa xal koQtag ai§Hy^ nonnihi}, momenti faceret, si patria ejus 
constaret ' ^ ' 



O R P H I C A. 371 

Phrygiis res gestas deornm sic, ut postea fecit 
Euhemeras, ad historiatn revocasse; eumque esse 
niv tov$ ^piy/aw loyov^ yQAxfjavra in Schol. 
ApoU. Id eerte mihi credibilius, quam quod Fa- 
brido in mentom venit T. I. 626. Diagoram apo- 
legos Aesupio9 scripsisse ab inventorls nomine j46- 
ym ^Qvylovg dictos v. Wemsdorft ad Himer. Or. 
XX. 718. 8ed revisamus ad Orpheum. 

XV. 0vr]noXix6r Fabridus conjectaf ad illos 
Qrpbei libros pertinere, qmbus PlMo cirdulatores 
in sacris administrandis uti narrat 

XVL ^l€(fovg k6yovg Suidas Theogneto tri- 
buit, Cletviens Cercopi tiv h^r l^ywy quorum 
•bHtiis Z#ega tlomen ipsffm h^og X6yog, quo Plato 
qnoque oms, AlexmKkino denriutti aevo in usum 
yeHttse enedfcttt in (>omitietftat. a Welckero edi- 
tis^|). 21^. Hujos eatmifiis qtfanta fberit in Ec- 
cleftia vcft^e existimatlov infra oertendetur. 

XVn. ct X¥III. ' ^h^oatoXiza et A"ara^co(yri- 
th) q«ae Suidair re^eMet, ad unum eundemque 
locom de vestitu SMro Sive iliitiatorum sive si- 
nfittla(a*orukn divinorum pertinei^e videntur, in quo 
quantum studii pos(^rint veteres, indicio sunt 
Stolistae seu Hierostolistae, qui a Plutarcho vo- 
cantur ^^ooxoXoi de Is. c. III. 104« unde nomen 
iBQooToXcxci derivari commode pote&t[^, Kara^' 

m Verbim moXiC^v legiiur iu Jnscf. Boeokh. CI. I. N; 481. ce- 
tent exeropla ad Aegjpiiorum sacra pertinent. y. Drumann. ad Inscr. 
Hosett. p.- 106. et benim jqnoqme templa Plutarchns c. XX. dicit xoy- 
^« xal axotia yrjs (fToXiatriqfcc ^rj^fors (otkora xal ffrjxoTc, ubi Ja- 
cobaius in Comwient» Acad. Monac. ann.' 1809. p. 25. anrjlMots ioi- 
^a emendat, quod Squiiins praecepit, aiii 9^xatc Tel ^tfiaig^ 
quin etiam vocem aroliaTrjQia suspcctant, quae lEliftana est, tocum 

24 ♦ 



372 LIBER SBCUNDUS. 

arixoy fortasse a cinguU sacri traditione nomen ha- 
bet, quo recens initiati tum in Samothraciis my- 
steriis tum in aliis ornari solebant. SchoL ApoU. 
I. 917. ne^l %7iv xoiXiav ol fiBfivrjfiBVOt ramag 
mitQvav no^cpvQog. Verbutfi Bacchioarum religio- 
num proprium r€(iQi^ei4^ nonnuIU sic intcrpretan- 
tXLVj^wg tov tekovvrog roi^g reh}Vfievovg rovrw 
xaraQwvvvvrog Phot. Lex. s. v. His autem cingu- 
Us praec^uus erat inter proebia et amuleta lo- 
cus. Philpstratus V. Ap. VD. 39. 318. ol yorim 
xeardv avrolg (peQeiv.Smaovai xal Xidvug rovg fdv 
ex r&v r^g jnjg Smo^^roxv , rovg de hc aehqvrig rs 
xal dareQojv, ubi Olearius adnotat cestum me- 
dicatum a Martiali dici« Festus: Proebia 
Yerrius ait vocari ea remedia, ^uae Ca- 
ja uxor Tarquinii Prispi inveniase exi- 
stimatur et immiscuisse zan«te suae qua 
praecincta statua ejus est — ex qua zo- 
na periclitantes ramenta snmunt. Tertul- 
Uanus de Anim. c. 39. ita omnes idol^latria 
obstetrice nascuntur dum ipsi adhuc 
uteri infulis apud idola confectis redi- 
miti genimina sua daemonio.rum candi- 

significare Tidetur, ubi sacra vasa et signa assenrabantur, ut in Grae- 
Gonun nofinelotg et xofffifirriQCotg Paus. II. 7. ai emendatione opiis, 
TeXsffttiQttt praestat. Haud diuior est Synesli locut p. 73. quem Stor- 
ziu8 Dial. Al. p. 103. Zoega Obelisc. p. 512. aliique adhibent: vno- 
dvmeg (ol nQOipijftat) ttg tovg leQovg xVQ^^^f^^^^y ^^^' "*' anEQyoaSfoV' 
toi, niQKniXXovaty xai iativ uvroTg xtofiaGrriQia th xifiokta XQVTrtoyta, 
waal^ tavtctg tag OffaCQag, ag 6 J^og iay tSrf , jfoilcjrai^ft. Wesic- 
fingiua ad Diod. III. 5. nmnuatviQta corrigit, tavtng tag (paXaxQOS 
Mer. Casaubonus ap. Selden. Opp. T. III. 251. inepte «ine daUo, 
quanquam Sphaerae iilae quld sibi veiint, nemo expUcat. Fortasse 
l^ro xftMiairriT^m scribendum xal /ivattiQiay liabent qnoque illi secreta 
sua sdl. ta xifiwtta etc 



O R P H I C A. 373 

data profitentur. paremque viin ad juvatidas 
puerperas Poutificii zonas benedictas habere cre- 
dunt Indidem profectae variae Orientalium su- 
perstitiones v. Ikenii Dksert. Philol. Theol. p. 184., 
et liber ms^cus Cingulum Salomonis seu 
vinculum spirituum inscriptus. v. Ge- 
schichte der Talismanischen Kunst. a. 
1792. p. 72. 

XIX. Kard(iaaig ig ^ov Prodico adscripta, 
qui si ^t ille quem suspicamur, eoque carmine 
Don Bacchi aut Herculis descensum enarravit sed 
Orphei ipsius, quum pallida regna Bisto- 
nius vates flammisque Acheronta sonan- 
templacavit (Silius Xf. 473.) sequitur hanc 
fabulam, quiun Clavierius ad Apollod. T. II. p. 
32. ab Hermesianacte inventam putat, non solum^ 
hujus aetatem excedere sed etiam Platone Symp. 
p. 179. D. et Euripide Alc 557. antiquiorem esse, 
ante quos Zoega Bassirel. p. 198. nullum ejus ve- 
stigium reperiri censebat. Servius ad Georg. IV. 
317. Orpheus quaerens uxori» Eurydices 
mortem ad inferos descendisse existi- 
matur, et ad v- 493. aflFert Lucani versum 
ex ejus Orpheo: Gaudent a luce relictam 
Eurydicen iterum sperantes Orphea Ma- 
nes[<^]. Ex carmine ipso nihil restat, nisi forte 
illud quod Plutarchus in celebri Epimythio 

[g] Pro Agriope, quomodo Hermemanax Athen. XIII. 597. B. 
Yocat, Zocga L c. Argiope ut mitius noroen substitui malebat Ar- 
giope Phiiammonis uxor ^citur Apollodoro, Arsinoe Suid. s. B^fivQiSy 
Schol ad IJ. II. 49. Budoc p. 22. Sequentes Hermesianactis versus 
varie corrigunt Jacobsius Emm. p. 322. Doederlein. Symbol. Philol. 
p. 248. et Vosnut ad H. in Cer. p. ISO. 



374 LIBBR 9SCUKDU8. 

de 1$. N. y. c 5. 27i3. tanquam ab Orphea di- 
ctum, huc repetere libet: sXayer 6 yjvjcojfofims 
cyf(>t "lomov rdy ""O^Sa n^oBl&eiy iyte Tfjy ^vxkv 
rfjg yvrcuxog /iier^ei xal firf xal&g Siafirr]fioytu- 
aavxa Xoyoy dg dyS^^wnovg xi(i8riXoy iSeyeyxely, 
(vg xoivov eiri /Ltavreioy iv JeXqmg ^AnoXXaxyog xal 
NuxTog. Nam quod Rosseliuft in Comm. ia Poe- 
mandr. L. IV. 10. p. 367. aflfert: Quidam af- 
ferunt sub terra esse inferorum loca at- 
que suppliciorum; hos imitari yidetur 
Orpheus, quum descensum ad inferos 
describity dubito an ex antiquis hauserit fon- 
tibus, 

XX. KkiOeig xoafiixaiyag xal Neanevxnxd Sui- 
das praetermisso auctoris nomine. Kuesterus xli- 
jtara xoofiixd emendat Sed hoc ipsum nemen 
varie accipitur; nam et quatuor mundi plagae sic 
dicuntur Isidor. Origg. L. III. p. 19. Martian. Cap. 
I. p. 26. et totidem terrae partes : %£ifaa^ xli- 
fiaxa xoOfiov^ Ev^oiTvri^ Idaiay Ai[ivri, Meari Sdiol. 
Hes. Theog. v. 378. Deind^ Astrologi terram io 
septem climata distribuunt, quorum suus cuique 
xlif£ard()xrig praeest Bardesan. de Fat. c. VIU. 
Hermes Stob. L 52. 902. Procl. in Crat p. 28. 
Caesar. Dial. Tl. 613. E. T. XI. Bign. cf. ScaUg. 
ad Manil p. 344. et eodem nomine duodecim 
segmenta appellant, quae singula singulis sigois 
subjecta sunt Theodor. Phot. CCXXUI. 346. Dc 
his igitur climatibiis et quae cujusque in gignen- 
dis corporum et animorum naturis diversitas (r. 
Vitruv. VI. 2. 12. Isidor. 1. c), a poeta quodani 



w mo^f hi c a- I 375 

Orp^€Q;0xpOfi^iii eia^fQemo praA^re rewiaret, 
ai vd aoIuti^^iiMda feaftaretm'; cied pcUmg icMfitxai 
pro xlifiara jcoofurv idifi^ etaiirlftomani iQelina- 
tipQe$ VDcakit^ . nohifl quidem ignotum, eoque 
piobabiiiQr £scheit)M»chii mnijectura fu, 109« jnr^ 
oig xoofiov (xat N€Q)V9vxztxii). Orpheji JiLoafioyo- 
vmv ttwifDorat Cotaat Laaeads eJQ^ue arguiaeiituiii 
vcarbis Eujdpfdeb exponi^ T^etzea Ex^. p. 41. 
Jitmsvxima aiVe potiut IfaorwKtMci FabriduB 
pUtat praeeepta de tenq^lijsi etdeluhns oonstitueii- 
dis et rite dedicandia tvadidkNSe; quam partraa 
doctrinae ttieologKae-neque Vitruvius neglexit et 
acdrMitts fortaaie tcactavit Philo vel Theodorus 
£v rfi Tov vBw Ttoii^afit PoU. X. 188^ fippritiiisque 
poetae mystici) qui onlneHi aacrorum apparatum 
in "^l^MxoXiatixoig auis et Kmat,o}OTixoXQ expo- 
suerunt 

XXI. KoQv(iartix6y xal ^vcixd, & BQovtir- 
v(w (paaij SuidM aity qui in hoc et praecedente 
artkttio vet»rum et Qovitiorum am^rim libras nul- 
la n^imie oompiiigere vid^tur. Corybwticay si ex 
mame ooisgectiiratii fae^re Ueet,,cum Q^wtafwis^ , 
Baxxixols et TeXetatg maximam similitudinem ha- 
bent, cum Physicis, quorum argumentum infra 
expiicalNutur, JiuUaiiy. 

XXn. . KQOti^Q^ nunj^o singulari, Qemens; 
K^^eg Suidiys. Servuis ad Am VI. 667. Mu- 
saeus theologus fuit post Orpheum et 
sunt variae de eo opiniones; nam eum 
alii Lini filium, alii Orphei volunt, cu- 
jtts eum ponstat fuisse discipulum; nam 



376 LIBEE SfiC0NDUS. 

ad ipsum primum oarmeiiiieTipsit, quod 
appellatur Crater* Vir praedarus, ^ hoc 
testimonio p^rmotul^ Crdterem Musaei carmiAi- 
bus adscripsit p. 51. concedet mihi, Orpbeo po- 
tius vindicandum vidMri. VertMi eontroversa nain 
ad ipsum prifaium carmen scripsit, sic in- 
terpretor^ in quibundam camiinum Orphkoruin 
editionibiM Craterem Musaqo insoriptim primum 
obfinuisse locum. Eodefn nomine gaudet unus 
Hermeticorum librornm, X^axi/j^ didtus a pdeulo, 
quod dms animabus, ut rerum intettigentiam im- 
bibant, propinari jubet. ftocuii^ in TSm. Y. 316. 
de Cratere disserens, in qea aidma mun^ tem- 
peratur, addit: xal alXoi naQodiSovrai x^atriQsg 
vn6 re ^OQipiujg zal IlXdtwvog. nidxtDV h *t- 
i^/9(j> xov fiBV '^Hcpaiazeiov x^axfi^ na^^iSwH — 
xal ^OQcpevg oISb fiev xal rdv rov Jiovvaov x(M' 
rfiQa, nolXovg de xal aXXovg ISQvei nsQt r^v ^lia- 
stfjr rqanBi^avy quae sine dubio ad quendam Theo- 
goniae loeum spectant. Sed in nos^o carmine 
cocetum quoddam symbolicae interpretalMiiis pro- 
positum esse, manifestum faciunt v^rsus residin 
V. P. n. c. 13. 

XXIII. Ai&ixa seu AiS^iaxd ab utroque 
Tzetza, Matthaeo Camariota[''] et Lascari Orpheo 
tribuuntur, cujus mdlum cernitur in toie carmine 
vestigium, aetsEsque ipsa refraga^upj^]. Eadem 

[^l Compend. Rhet. p. 26. ed. Scheffer. ubi de Mercurii antro 
Lith. y. 18. loquitnr. Aiictorem libri incertum esse constat. 

[hkj Pust Tyrwhitti disputationem miHBris Muenterum haec scri- 
bentem in Commentatt Antiq. p. 285. „Wiei alt das Buch de Lapi- 
,,dibu8 sey, lasst skh wohl nicht ausmachen, indessen muss man ^ 



CXR PHI C A. 377 

pm 9L ¥t^4mh». teMfttesse afBrmat Ges&^ms, negat 
Tyrvrd^ufl Not II. ad* Argum. sed ndn firmiMi* 
Hie, gilippe soli itidici Fabridano^ ut ipse fate- 
mr, €Onlisus;-equldem saepins lectis Proculi com- 
me^itMiiir pro certo nunciare possum, nullum un- 
quam Ldthioormn leimm ab eo atlegatum esse. 
Diversum ab his carmien est, eujus Suidas alieno, 
«t videtur, loco mentionem fecit: TeXerag 'Oro- 
fiaxQtrov (paaiv iv rovtoig J' iazl m^l XiS-ary 
Ylv(pfig' cujusmodi scriptio tam ab Onomacriti ae- 
tate, lapidum pretioswum et sculptorum inope 
(ef. EidUhMMi De gemm. scalpt Hebr. p. 18. T. 
II. Comm. Goett Recent) quam a teletarum ar- 
gumento abhorret Annulorum magicorum sive, 
ut veteres vocabant, physicorum [^] usus quam 
antiquus sit apparet ex lis quae Piato, Eupolis 
et alii aequalium deGyge, Execesto, Phertato et 
Eudamo memoriae prodiderunt['*]. Sed Onoma- 
critum artem illam' annulos characteri6us magids 
inscriben^ professum esse, minime credibile vi- 
detur. Nostra igitur sententia haec est, aut verba 
ista: iv rovroig — ylvq)ijg ad alium locum et a^ 

,ydocii ein ziemlich hahes Alter beilegen; es ist zwar ohne 
,,Zweifel eine Geburth spaterer Orphiker, enthalt aber wahr- 
^scheinlich Brucbstucke aus ihcenLiturgien, und es ist zu yermu- 
„then, dass der Grebrauch, den sie von dergleichen zu ihren Ora- 
„kcUi (?) machten ,uralt gewese n." . Apparet yirum celeberrimum 
carmen hoc, de quo tam multa yerba facit, ne legisse quidem. 

p] Schol. Arist. Plut v. 884. 

[ii] y. Kirchraann. de Annul. c XXI. 244. sq. Interpr. ad Ammian. 
Marc. XXIX. 1. 31. De lapidibus et sigillis magicis superstitiose dis>. 
putat M. Ficinus de Vita coelitus comparanda c. XIII. sq. 
diquotiens Proeuium in testimonium advocans^ cujus libri typis ex- 
pressi nihil harum rerum continent, praeter pauca in Parm. L. lY. 
p. 118. sq. 



378 LiBfiR ssqujHPua 

que Bpector^ etiaiii ^pronoM^ii xoireigi qUi^ fe- 
miiunp generi r^Ae^^iet oiinu^ (Hinvwit^ qtiapqiiW 
jQxcus^i patest; aut ^uq fuipse pe^eniata eotttomn 
TeUxdry non|iiie> umun Qupmaeriti, ab aotii^lio 
Graminatico eoimnenioralwny^alterufii^ retaitiofM 
auctoris, de lapidum sculpturisy .a Sui/ia perpe- 
ram confus^. De postremo si quid. inaudiv^uat 
Tzetzae, hoc facilius in eum errorem indud po- 
tuerunt, ut Lithica. cum Ar^nautids eodem vo- 
lumine comprehensa^ Orpfaeo tribuerent. 

XXIY. Mv^onoiia noB, ut Suidas tradit, 
unius certi carminjs nomm proprium sed com- 
mune omninm fuit, quoe quidem ad TheolQgiam 
pertinerent, temperamentum. Caesarius I^aL 11. 
p. 618. Bibl. Patr. Bign. T. XL P. II. «i' Tig cbcov- 
Biv povXexai tovg axeircov i^Qovg, TW&Sa&ax ^Oq- 
(pia)g xal ""Hoiodov r&v ovyyQaq>8tov zijg imlvfoy 
avdvnoiiag. Julianus Or.VII. 215. q)aivovxai nol- 
lot xal z(Sv (fikoaoqcov adxijv (rijv fiv&oY^axpuxv) 
zal r&v &€ol6ya)V non^a^zvrBgy aigneg ^OQq>evg fW^ 
6 naXaiorarog, evd-mg (piXoooqyfiaag , oXiyoi Sb %&\f 
fjLBr sxeZvoVj ov fjLtiv akXa xal SBVOcpwv xal Idv- 
na&Bvrig xal nidrcov significans epimythia Pla- 
tonica^ Xenophontis Hercuiem Prodicium, Anti- 
sthenis commentationes Homericas. Atque ejus- 
modi testimoniis sinistre acceptis Suidas eo, quem 
notavimus, errore implicatus esse videtur. 

XXV. NBaycBVTctixd v. N. XX. 

XXVI. ^Ovofiaarix&v liber a Suida nomina- 
tus solo, nomina deorum eorumque interpretatio- 



o ft p H I c A. 379 

nes^ ^les iUae siiiH^.in Crateyre propoaitm mmr 
ptexus videtuf. Numerits vecNiiiiti hoe uno loco 
adscriptus miyoris ambitus carmen signifieat, quam 
quod pro particula aiius operis haberi possi^ Ne- 
que intelligOy cur Hcmsterhusius Praef. in PolL 
p. XXXIY. versus Orphicos, quos Macrobius Sat. 
L 18. producit^ ex Onomasticis sumtos putet; nos 
secwidum argumenti rationem Hierostolicis sub- 
scripsimus. 

XXVn. "O^xoi 'OQipixal qui dicuntur, pauds 
versibus constant) quos Justimis ex ignoto carmiiie 
excerpsit v. C. XIV. P. II. 

XXVIII. Ilhckog xai Juctvoy Suidas vel Zo- 
pyro vel Brontino adscribi refert, Cliemens vero 
Peplum et Physica junctim Brontino adsignat. 
Prius carmen utrum p^s Hierostolicon an Ari- 
stotelis Peplo similius Aierit an vero Cosmogo- 
niae quandam imaginem reddiderit, dijudicare 
prope temeritatis videtur^ tam varius est et tam 
multiplex hujus nominis usiis. Eustathius p. 1213. 
3. nsTtlov ^Tjtp^eiag i^a^vu o noirjTTig onolov ri- 
va xat n()d rovrwy e^vcpayel^^. Alii coelum pro- 

[k] Multiplicem Hymnonim Orphicoram interpolationem prodit 
etiam iile versus qui hymno LVIII. adscriptus est: MoiQcitoy tilog 
*Ua/5* aoi6ri (vel rild^iv (\oL6ijg) ^v v(fav '^Oqifevg, quem ab iraperito 
libraHo excusum esse arguit aoristus vifavov, Simiiiter scriba codicis 
Horodoti ArciiiepiscQpalis in fine operis poetico quodam furore cor- 
reptus hunc adscripsit yersiculum: HQoSotoio ^(filog xXeivoTo niqag 
^fity to^£, neque incelebre est Aproniani Asterii epigramma de Vir^ 
gilii codice a se correcto Bucolicis adjectum Anthol. Lat. II. Ep. 187. 
Verbi tHpaCyuv usus de scriptura non infrequens; Zfivov aoiSr^ vtptU- 
veiv Nonn. XIX. 98, eig oy i^v^pavs \p6yov 6t^ ififisXovg rivog noiri- 
fiarog Suid. s. TifioxQi(oy. Cyrill. c. Jul. VII. 225. B. i^vwaiveiv 
fiifiXioy. Aristid. Rhet. 'II, 515. mg vtfog iaii to avyyQUfifia. Hermog. 
^e Invent. III, 62, tva xara t6 v<pog liv 6 loyog yivrirav Nicomach. 
Aritlim. I. 29.. ed^ Wechel, iv t^ xov dtayqafjifAKtog v<f€i, unde ap. 



360 LIBER SECUNDUS. 

pter Tarias 3t^arain pictorali vel miivarsum mmi- 
dum peplo suuNniiiaiit, veiut Elusebius de Land. 
Comt. VI. 728. ^hr avfinavxa ovQayorj oIqv fd- 
yav mnlov navtoLoig yQaq)rig xdlkeaiv iaiKpdvwaB. 
Philo de Somn. I. p. 92. Vol. V. Pfeiff. x6 nafi- 
notxiKov {jcpaOfiaj rovrovl rov x6afiov. Porphyrius 
de A. N. c. XIV. rdiv naluiaiv rov ovQavbv dQr^ 
z6ta)V olov &€div ovQavla^v neQi/ilrifia , quod Hesh 
selius ad Ennium p. 201. ex antiqua Orphei Theo- 
iogia sumtum opinatur, deceptus Platonicornm ar- 
gutiis. Sed Orphem ipse in Hymnis XIX. 12. 
hac metaphora usus: dia^^ri^ag Sa xiroivit ovQa- 
viov nQomlvfifia. et Pherecydes deum induxit 
mundi quasi n^oxivrrifia in panno ddineantem, $i 
modo recte interpretor verba obscurissima Fragm. 
p. 41. Zag noihi ^afog fiiya rs xat xalov xal iv 
avrfo noixillii yav re xal ""Slyiivov xal ""Slyriyov 
^iofiara. Neander (Entwickelung der Gnost Sy- 
steme p. 65.) (pagog coelum esse interpretatur, 
quod Euripides Sisyph. I. 34. XQ^^^^ xakov noi- 
xiXfia vocat, illam autem vn6nrBQoy dQvv na- 
turam. 

Ad Dictyon quod attinet^ Esdienbachius p. 
51. suspicatur hoo carmine rete illud cosmogoni- 
cum celebratum esse^ quo Vulcanus Martem et 
Venerem, id est, Demiurgus naturae cootrarieta- 
tes colligavit, qupd facile crederem, si nonBron- 

Apsinem Art. Rbet. p. 713. tots a^x^^^^ ^^^ ^ivo^s Xiay dyofiattfy 
xaxafxialyuv to adifia tiig li^cats xal rijy a(priv legendum est vfftp^* 
Sic t6 aHfia t^ lazoQCaq xatafiiaCretat tovtoig Anna Aiex. VI. 182. 
B. et t6 v(fOS tijs tatoqCag xatafiuxCyeiy X. 2B9. D, Hinc tex- 
tum dicimus. quod Graeci v(p6g, y. Du Cang. Gloss. p. 1651. Sed 
(paCi^ity aoi6ny Hom. Od. VUL 499. Theocr. IX. t8. 



:0;iiPHiCA. S81 

tkmy s^ .^umblidhus : aliquk aut Proculus aliquis 
canninis auctor proderetur. Multo ^aikstat Fa^ 
brioii cOtf|ectiira .liuc rrf<nreirtis Aristotelis locum 
deGeueri Aniiu. Il: 1. 613. C; ^yctQ TBearta yri^ 
nmt ra po^m^ itps^, &gm0 ir Totg.xcckavjis- 
vmg ^Op(fitxo7g ^matr' exel yc^ ofwiiag q>T{at ye- 
Yvm&ttt tb ^&ov rfi kov dixvvov nkoxfj. Diony- 
sii Aegeensis liber Jtxtvaxd inscriptils Phot 
CLXXXV. p. 216. fuit de geueratiotie homi-^ 
num[^^]. Fiaitaipse Tim. p. 1079. F. de vetta- 
niB), arteriamm, nervormn Gonte^u lojgutnsy' o 
^ n^o^€ixd'^o/Ltip Tfp tov xii^Ttm TiXeyjiatt ' et M. 
Antcminus U. 2. hmc artificiMam; atructilram 
r^xv(puyToy nt uktfyfiaztov voofrt» Nilua Pho*. 
CCLXXVI. 838. fetum in utero fingi mt.xAjfit- 
cturam.in.textili, rd alfia olov ^w^Ay Ttgtmoxet' 
'^^ 'ffl fio^cpfi' quam similitudiiiem subtiUt^r exse- 
puQtur Nymphaei Ithacensis et telae Nympha- 
Niro enarratores symbolid. P^rpihytius de A. N. 
IlV. 14. et Johamies Protospatharius. ,ad Hes. 
Opp, V. 777. Ttiv ^vatv^Vfi^Qogyvvcuxa Xeyet^ laTov 
fih i(pai$roMfav aXtno^fpifotg inifiaotj.Ta.fifiheQa 
(sdfiaTa Totg atfiaai Tolg eQV&^oigf ktl e^aXeioiV 
^« fta^fjtaQiViov zdiv oatwv etc. Hlppolytws ^de 
Antithr. III. 6j Fabc aTrifimv, x^oktjj fi aa(x§ htV" 



t**] AKud argumentum fttit libri, de ft«o B^^tathius jp. 1196, 
^» irjlovai tb «f/vIonr^TOV fiaXiata ol iialsxTixoly <os xaX Zr\v(ov xal 
ot iipixtixol xal o ra Jixtvaxa fuXer^ncfa^ , ^r oxonhq r^ ayrixHfie- 
ya xartt0xevaC€ty , olor Xovoriov tov nvnirroma 6ia ra xal t«, xal 
^ohv firf lovariov cfia ra xal ru, Taiis liber Gobari a Photio le- 
«taa CCXXn. 470. in quo dicta Patrum contrariis resolvuntur; Fa- 
bridug BibJ. T. X. 7S1. fialsa titulum sic interpretatur , quaai iUe yq- 
Jwerit lectores irretire contrariis rationibus. 



382 LIBER SfiCU^DUS. 

qxxip^fisyTj Ttr^vjtian; lutog clc c^.iMonmacb. Harm« 
L- J. p. lOfe sq; • ^ / 

* > XX;IX; J7£(r2 (rssaittSr qaod iMoribitv cav^ 
men tum ab aliis tum in AnalL T. liL L editum, 
in plerisque Coddv Hermeti tribilitiur, in nonnul- 
lis OrpheOy ambigiaa inter utnimque eonjectura, 
quia nullum extat auctoris indicium praeter quod 
in exordio filium vel diacipulum alloqintiirr ^(hz- 
'Qeo ^rj yMl r6pde Xoybpj raxog ~ Cujusmodl coAi- 
pteHatione inter antiquos rerum ^diviiidrum explH 
catoresr duo tantom asi simt, Heraies et Or- 
pKetts[*}. Sed quum ille nunquam versus fecerif, 
Chrpb^i autem earmina pleiuque Musaeo de^eata 
9mty buic potissimum vindiqandum est boc temie 
poemation [^ " i . * : 

XXX* ^(peci^a. EustatKius' p. 1163.. Alvo^ 
el^os c^fjs ^' An6 ^ipov ^^cMg' tpaat yap otm- 
^ioi ^OLtifmtiSy ri inl rS Aivco ^avj o atp6ii^ 
fih xaieiraij elg ^OQcpea &b .St^votfps^ai. Schol 
V^ XVIIL 570, ^ y^lovfsSmi^ o^itpa n^itjfia fiir 
karir dg ^hv Aivov, Ayacpe^erai d^ tlg *0(ifp/c?. 
Scbol. Hepbaest. de Metr» p. 54. enumerat oai^ 
mina figurata ITsXexvg^ 6(f6rog et 2(pai(}Uy qiie 
nomine Orpbicum ilkid carmen indicari putat Sat* 
masius ad Tbeocr. Fist. p. 31%. et bunc; tarilfe 
sequutus Licetus ad Syringem Porpbyrii c m. 
Hinc conjic^:*e licet, aq)ai^r]&6r fuisse seriptum. 

[^ Linus Gnom. p, 128. BnincV. 'pQceCeo ^rj (snov^riv lytvvaui^ 
vos 6i ' ccxovris. Isnotus poeta in Ainphiarai 'Ynod^rixttis Athen. VII. 
817. A. ITovXvnoSog fiovy rixvov , ^X^ty r6oi\ 

['] Bninckius ad Anall. I. c. „Orpheo adscribendum ense 
„ttioh8trat Fabricius in Bibl. T. J. p. 169." Hoc oiimiBo 
non monstrat Fabrioius. 



p-RP^ I C A. ' 3S3r 

Di^iifilytli^ 4(aStV> «' o|>iiior, Mnsad ^al^k; 
carmen astronomicum. v. PaidMh^ de^Mus.p. 4d. 
licet,> aliDer^aocipikt Bfdiitu; ^ ad PMidon; p. 34. Ex 
ali^' ^iie^ >l^(ihM|)i^iorBn^ «it* Hdtneri epfi- 
gt^mac^it ]!^am>f 9^^^ Viitie. nonmi K^'- 

;fibd($,Nadfieriptiiinv ifM ^httopbnu» '^uoqne utitnr in 
I. Anal/^JPi|9jtt;'^.\34 h. Hnjus enim' singuli^W^ 
SHS ; itaP^iiinftiniMitf sttn^, ^ut • quocuhqtie coM<^n- 
Mr o^§, >ib4tlteiltidr>if^ni «sigtat, siunt itl his^ 
qMMT^T^i^i^» mikm. v: Dustatb. p. dd9. SO* ' 
'^'^^^SM]kM'^2^^\^ia^ Tiitioeliff aut Pergtfii, qi«r^ 
nfiik^taete^ nteiien' nikU pestnty nequie '<argum^' 
Mii et jmdfdptMiicf paf:escit. Hes^diiitis ^SOnrf^ 
^^^t^tm^^&^tQk, ^o ntroque netilltt^ jdeM-t 
riaret saartficia ftttfuntur;, ^«(»i^' \[T(3i)t^pia' DlbAori 
XVa 100. ^i^^^cO*f(/a PaHad.Epigr.€XXXlX; 
p/r43g?«F. llfe^AeMM. Tat. 1. x^9^<^^M^^ 5^«^ ^«^- 
^y^ dns&va^v iAeliap.v H. An. XI. 31. adiar^a 
^^ j^i&tyriifi^ Inseript. 8pon. Miscell. p. 132. cfw 
Sj^hetn; Ej^^ad MiM^iftll. p. 464: Sdil^ttsuer. Now 
ThitotiT.V.' 25&.{P] Apud RomaiiW ISoteriii 
vbcantpr earmSiia gratutatoria, vota et sacrifieia 
pr^ i^ecnlpm^^ saliA»^ extatque eo Qomine inscri- 
ptufii Stotii' cfii^nqj^ quod cum hoc Orphico com- 
pomt J; C. ^catig^ in Poet. lU. c. 103. Quaeri- 
tur an non similius fuerit Empedoclis Ka&a^fiot&^ 
Aeque tam corporum quam animorum medicinam 

[U] Clemeus Recogn. IX. 38. 512. effugato da^mone pro- 
cedit ad pedes Petri dicens, rectum est, mi domine, ut 
agas li6die kalutaria i^ea i. e. aootriQia ayrjg. Du Soteres plu- 
res sed sotius Jovis Conservatoris solemnia ^mrjQta Plut. V. Arat. 
c.'53. Polyb. IV. 49. 



d^ LI6BR 9^GUNPUS. 

et xejttedia^ ^ibm^a; ]ritiift c,(#f}|tn«q<iiMK. tirAi^^ 

SfSfA. t Jaui: ^iipf^ attigtmus P^nniae Iq^uw YXIl 

Tnfi;ym> r^,.aif<>^M«c. •^«^f^t/rf<^ vrr«? 0WBOfi^$^.>.QQym 

tW. iascriptuin fiiifiM idmiyietfii Stiya, rigw^^ 
licet. Pau»a»iafi[ 4e Oppheo wiilhiiii v^rbitiii^ dMt 
Sed gravior illa diflkult^) gtio^ fabtkt/vquam 
hic ob Qnoinacmto confictam tiradit^ eopo«^Mame 
ca^rratnr in TJioogOnia Orpl^ca^.taij^ii >aittem mm 
Odomacffitua^: 9ed Cerco]^ autrTiieQgnetilft anetoil 
p^hihotur; de.quo dicenrns»^ uhi ad:.hane deatl* 
nati operis paytem pwventwi/.erit, 
, XXXIXI. TQiayfioL ' Suicto : «^ti» al)S<lisse^ V^^ 
4pevg %YQU\li^ 'M^iaafiovg' . ijffsytjki i^l ^t^ci^y 'loMj^ff 
tav TimynKoi^' ir, &$ roikoi^ .%Bi:tU^odmh9ePi ^m- 
lovfuva\ quae onmia ex ^rvw^Qranw^ati^taoiow* 
flata videntHT.' Criticii£|/a Ctie^nte adhibi^; 
^loyy Xiog k^^.zoig T^mf^QTT x0^'tIv&uy4pixHrjAg 
^OQ(pia dmvBfyxmv riri4 o^opiESl iHarp^iS^IIOv^ 
— ' iyffi^l^ xai^i^oooifov.Tjtotiy^l^l^ay T^y Tpm^ 
Yfibv smyQa^pofievov ^ . omQ \K(xXU\m]Cog iamli^q 
c&ai ipfjaLv dg ^Mniyivot^l*]. c.iBviivlaiQ^i.nhi^. 
&vvtixd}g imy^difstai TffiayfmiyiH^d Jijfii^Qm 
6 Sxri^iog xal IdnolXiDvidrig 6 NDcaBvgl^l. Idva- 

t*] Tantum Bentlejus inter ^fragmenta tei^tii Pinacid retnlit, p. 
221. ed. Blomf. , 

[f] Hic fortasse in libro Jtav y.aj^xpiva^iytin' cfmm^x^%f^ Or- 



O R P H I C A. 385 

ygdfovail'^] de iy am& rdifa. Id^xh ^^ /loi rov 
loyov, ndyza TQia xal nXiov skaaaor xovde 
ildaamy xovrojr xqi&v irog ixdarov dQB- 
til TQidgy avvsatg xal x^dxog xal t^xV 
quae hoc modo constituenda videntur: 14^ ijde 
fwi tov 16/ov ["] ndvta x^ia xal nXiov ovdh ohdb 
elaaaov toijtwv tdiv rQidiv ivog ixdatovy quan- 
quam postremae partis plureg propcmi possunt 
emendationes [^]. Ad argumentum libri quod at- 
tinet, Reinesius Varr. Lectt L 22. p. &S. lonis 
Triagmiy inquit, quantnm e laciniis appa- 
rety fuerunt de numero ternario. Hinc 
^cerpta videntur, quae Philoponus ad Arist de 
Geoer. et Xnt n. p. 46. b. I<Hiem de ternis ele- 

Orphei historiam confatavit. cf. Bentley Opusc. p. 71. Reiske Notitt. 
Poet Ai^oL p. 194. 

[b^] Notua eflt, yetereg Criticos in notitiia literariis prima eujua- 
que libri Terba exsignare solitos esse. y. Jonsius Script. Phil. 11. 5. 
p. 162. uiyaygdwovaiy iy avt^ tadB brerius <fictiini quam pro nostra 
consuetudine sea citra mendi suspicionem, quam movet Bernhardy ad 
Eratosth. p, 252. 

[■] Faniiliare hoc reteribus exordium y. C. XI. $. 2. P. II. 

[0] ValesiuB ad Harp^ p. 98« poatrema sic emendat: nXiov ^ J^kcia- 
tfov TOi) toit^ toivjp iyos» 'JSxci<nov — incertum qua sententia. Bent- 
iejus £p. ad Mill. p. 509. Lips. aQX^) ^i fJLOi — tqla xal ovts nliov 
ourc %)Macov rovttiv tgmv^ *^Evhg ixaatov etc. Nicomachus Arith. 
Theol. V. SO. p, 28. Ast. mvtag iatty uXXo untB nXiov firjte tXaa-r 
aw l;^otMM. Ha€ ck;carioae data addam, ia quod a Latinis dicitar 
plus minus, a Graeds eadem brevitate non dici sed nXioy xal 
Uattoy Herodo. II. p. 19« nXioy ^ iXanoy Quintil. de Mus. H. p. 
91. (ittXXoy ^ iXattoy Lurian. Abdic. XXVII. Sl. T. V. et pro pius 
plusque usitatissimum quidem esse asl fiaXXoy nec rsurum asl xal 
fiaXXoy Hippocr. de Acut. Vict III. 82. C. Diod. V. 9. Galen. de Us. 
part. I. 18. 305. A. T. IV. Joseph. Antiq. VII. 3. 370. Strab. L 31. 
IIL 388. asl xal nXioy Heliod. VUI. 6. 3^1. sed et fiaXXoy fAoXXoy 
did. T. Meinek. ad Men. p. 286« nXioy nXioy Arist. Nub. 1289. 
fiitCoy. fAitioy Anecd. Bekk. 108. fiii^oy xal fiit^oy Sext. c. Ph. I. 
658. fiaXXov hi x«i fiaXXoy Diog. La. IX. 59. 579. Uartoy aii 
xai iXattoy Theologg. Arithm. p. 30. xal Hv xal fiaXXoy Aelian. H. 
An. XVL 24. In^ xai Ht ai£ Theologg. p.. 31. 

25 



386 LIBBR SBCUNDUS. 

menitis docuiMe refert: IIvq fisv.xal yfjv 6 Ha^ 
fiBvidfig vmdtBto ' xuvta Sl fjutta xov di^g "^lcffv o 
Xiog 6 rpay^pdoTioiog ' quae tema dienaieiita Kn- 
tarchus ad fabulae Aegyptiacae interpr^atiaQw 
ex aqua prodildt: ^ vyQa ^6^ opqx^ xal ysVBOig 
ovaa ndvTwv i§ oQx^g xa TiQwta tgia at&fiaxa yijv, 
dsQa xal nvQ inohj^fev de Is. 36, 151. diS9CTti«s 
ab Hermete ipso, qui esL materia aqiumi et igpMn, 
ex uli*oque t^rram^ ex tribus hisce aeVM^ ortinn 
dicit Stdb. EcL I. ,42. p. 742: Atque Qrpbaim 
quoque aquae prindpatum dedfese Atfacnageias 
refert Apol. p. 144. l^v v^q aQX^ xa% avtiv 
toTg oloigj dn^ c^b tov vdatog Ud>g 9tat€(Ptf]' «ed 
inter eos, qeA nomen Orpkd usiirparu^, ncK&ton- 
venisse admodum, apparet e Sexto Syp. m. 4. 
136. et c. Phys. EL 5. 6. 620. 'Ovo/AaxQitog iv 
toXg ^OQipmng nvQ xal vSojq xai p}v tijv ndvxwv 
aQxw ^^^^ bX€)^€v' quod confirmat Ausonius in 
Gripho V. 74. 

Orpheoi hmc tcipodei, qida svnt tria, tem, «fiit) 
flMuna. 

quo in loco nihii proficiunt interpretes, Orphd 
immemores. Equidem arMtror aliquem hujus ge- 
neris poetam in tripode tria genitalia coipora si- 
gnificari voluisse, sicut Pythagorei ram modo ad 
tria tempora referebant modo ad tr^s prindpalesi 
numeros. Jamblichus V. P. XYIII. 320. nv&a- 
yoQag sXBye tov Idnolkoj /lavtevBa&ai ix tov t(w- 
noSog Sid to xatd tfjv tQidda tpavrjvaL tbv dQi- 
&fi6v. Martian. Cap. YIII. 303. tripus trini 
cursus praesagia pollicetur, hoc est, ex- 



O R P H { C A. 387 

staBtis, iattantis et raptL Lutatios adStat. 
Theb. L 509. tripus est apecies lauri tres 
habeBS radices Apollini consecrata pro- 
pter tripiicem vim dirinationis; namSoi 
et praeterita videt et praesentia cernit 
et fitura visuri^ est[i']/ Paria argutantur 
Fqlgentius Myth. I. c. 16v et Smdas s. h. y. Ja» 
de triacte hane Pyt^goi^eorum seqtentiam refert 
Arittotelss de CoeL I, !• %& t^a ndrta — xa- 
&d7tsf yd(f (paciv ol Jlv&ayo^sioi r6 n&v x«i %a 
n&vxa zolg rt^uAr oi^iarai' reXevtii yA^ xai fd- 
(foy yul icifjf^ rd¥ d^t^fMV ex^$ rov navr6g" rav- 
T« di rai^ r^g r^d&og. Theo de Mus;' e. XU. 
p. 151. Bull. 17 r^iag n^onfi ^^xh^ ^^ fjdoa xat 
ultVT^v iX^' &16 xal n^citTj Xiyerai ndvra elvat" 
hA yip ilAzrovog avTtjg qv XeyeraL ndvra slvai 
ilU IV xal dfi(p6r^Qa['^]. Unde non procul di- 
fltat lonis orafio, omnia tria neque aut plus aut 
iHMnis ene. j^gutas autem cujusque triadis mo- 
fiades aMw aliter descripsit Plato Le^. X. 888. 

[P] Hesychius TgCo^f o vno rcSu lIv&ayoQixiip [ovrcu Xiyofiiyog] 
ly jdiX(poTs T^tnovq, Casaubonus tripodem musicum Pythagorae Za- 
cyothii uitelli^ putat, «lem Atbena/euB XIV. 657. C ea specie fuisse 
tra^t, quam cortinae nabent. cf. Euseb. adv. Marcell. L. I. p. 16. 
B. At is non tantae oelebritatis Mt, ut communiter a Pythagoricis 
pvoprio quodaai nemhie indgritus yideatur. Hi po^us tripodem del- 
pldcom, etymi explicandi causa, triopem dixerunt, quod is quieiprae- 
>Meret et de futuris comkeret et praesentia perspiceret et praeterito- 
nim meminisset, sicut SalmasiuSvCeuset Herodis Tqiomov liA dictum 
esse tanqvam triquetrum et trifimum, quod in tres partes prospectum 
kaberet, ad Cens. Hered. p. 651. T. II. Thee. Polen. Ap^^eundem 
HesycMum Ta ano jqCnooos^ inX tav AXrid^tis Xsyofiiyafyy i^toi iaih 
w5 JiX(f,ixov tqCnodoi fl itnh tov JJvd-ayoQiieov , vel legendum est, 
ot Zenobius scripsit Hv^yoQOVy vel inteliigendum ; Albertius fallitur. 

[^] OcelluA (ut nunc legitur) ap. Lyd. de Mens. p. fiO. ^ tQias 
^gwri avyimtitfsy aQxh^y fieaotriTa xal tsXevtriy et in Kbro, qui 
Oiello inscribitor I. 4* o^oi iial tqsisj yiysmgy &xfjiri^ riXtvTr\. 

25 ♦ 



388 LIBBR SKCUNDUS. 

E. keyovci tivas m ndrta iatl ra TCQayuara yi- 
YVOfiBva xal yevojura tal y^aofuvaj ra lu^v tpv- 
au/ta $8 xBxvji, xa 81 wxn- Aristotelc» PoKt 
Vn. 6. 297* dyad-oi ye xal anovSaZoi yiyvortm 
dia tQiciv' xa %^a di ravtd iatv ipvais^ s&ag, 
X6yos. Phik> de Abrah- p. d&7. d g>^mg, fiadi^- 
aig^ aax^ais, as itiif^p dvofiati Xd^itag laaQi- 
&fjuyus avS^Qcmoi xaloiku. quod pluribus ino& 
variatur['], Damaseius Quaeat. c XXXIX. 107. 
tfia ovv t& ndvta aU* ovx ^v, vTtaQ^iSjt ^vvtt- 
fjkis xat ii^s^yeia, cujus triadis omnia quae sint 
participia esse, doeet Proculus inTim. JII. 18L[*] 
Ad Triagmos autem ut revertar, ex his sumta 
putat Menagius ad Diog. VHL 8. 351. quae Tze- 
tzes ChiLUI. 15. (et PoUuxn. 05.) Lsuem Chiuin 
de Herculis dentibus tQiatoixois tradkysse irefet; 
neque id veri absimile videtur. Sed ut pliires 
libri loni illi folso adscripti smit, ita etiam Triag- 
mos non ipsius sed Epigenis cqjusdlEtm etse judi- 
eavit Callimaehus. Mirabilior antem Stnidae nar- 
ratio, Triagmorum auetorem esse Orpheum sed 
diei lonem: ^OQipevs eyQayje TQiay/iovsj Xiyorcat 
^B elvai 'lojvos. Quis enim credat Kbrum solnta 

['] V. Lyd. 'de Mens. p. 19. Epigt. Pythagor. IV. p. 60. OrelL 
et qnae Astiiu affert in ^ta Piatoii& p. 400. Tria flunt quae ia 
homine artifice spectantur, natnra, doctrina, asai Au- 
^tin. Ciy. XI. 25. 

[s] Oraculnin Chaldaicnm apud Damasc XLHI. p. 116. 

nayii ^ctQ^ iy xoa/it^ lafiTtu TgUtgy ^s fiorics a^x^u 
alind ^p. Prod. in Aldb. L p. 52. &eiiz. 

nayra yaq iy tQial toU/iB xvfis^yStai te xai Mcti 
qaod de tribus cauds anagogida, nC&ns, ^i^^cux, fytaSy interpreta- 
tiir Plotinnm sequens in Theoi. IV. 10. 194. Notior est trias TirtotiUB 
theologicarum Paullina nUniSy llnCsy &ydnii. Quatemariilm conficit 
Porphyrius Bj^. ad MarceU. 24. p. 4l. nimsy «it^^itt, 1^;, i^^^f* 



O R P H I C A. 389 

oratione 9criptuin in numerum carminum Orphi- 
corum rdatum esse? £ superioribus patet, lo- 
nemvel, ut Callimachoyisqm, Epigenem in Triag- 
iDis Pythagoram accusassey quod nonnuUa sua Or- 
pheo affinxisset Licet igitur sumere, id a (Mti- 
cis hoc vel simili modo traditum esse: *OQ(pei>g 
eygaxpe nokXct xai aXXa xal <^^ xat rdv 'leQ^ iUJl- 
yovj ormQ ^lmv ro&evaai liyttai ws Hu&aySQOv 
ovxa, summaque Lexicographi illius festinatione 
acddisse, ut verbum vo&evaai^ quod tam de fal- 
sariis et librorum subjectoribus, quam de Criticis 
fraudem arguentibns dicitur^] perperam acdpe- 
ret, quasi lon ipse firaudem commisisset, cujus 
lUe indidum fecerat Neque errore vacare viden- 
tur quae addit: er Se rovtoig ta 'leQoaroltxa xa- 
yifuva, quae potius NaotevxtixoTg inserta fuisse 
ex argummti .afanilitudine suspicor. 

XXXIY. ^fj^ot. In elogiis carminum Or- 
phicorum, quibus Clemens et Suidas usi sunt, 
Hynmorum nulla fit mentio, nec dubitari potest, 
quin antiqui Critid, quos iUi compilarunt^ deOr- 
I^ hymnis nihildum inaudiverint Loquor de 
iis, qui literis consignsrfi sunt Nam poetarum 
prindpem deorum laudes cantu celebrasse fortasse 
jam tom creditum est, quum nomen ejus in Girae- 
da indaresceret Sed homines literatos l^se 
aliquid de hoc genere carminum, nuUo indido 
patet Platonem quidem frustra antestatur Tie- 

[*] Schol. August. ad Demostii. p. 125. wh ^v^Bvaav thv 16- 
yoy. PhaoponiM ad AriBtOt. de An. A. VI. a. jiXi^aySQos vo&evH th 
X^^iov. Id. A. Vn. 174. Uvdgovixog 6 "PoSios vod^ev^ac th^ niQl tHs 
'^fAifi^ttais fiifiXtov. cf. Jacobs ad Anthol. T. XH. p. 174. 



390 ' LIBfiB 6BCUNDUS. 

d€mainii& Najn quod in Legg. VHL 849. £. ve- 

tat fidi xmta Tolfjofv ^&eiv dS6mfwv ^wOaav, ^^' 
av fiSiwv fi rmv Bapdn^ ee jmu ^O^fpeeog vfivwvy 
mwifestuai est, haw . noniiia duntaxat exeiii{)li 
caMsa aflGBrri ewumque Iogd etiam Siremuii can- 
tus ttsvnrpari potuime. Sed multis annis pott Pau- 
sanias Orphei hymnes et kigit et probavit DL 
30. 5. S^i^ mql TWirfOsaiQ inohvTi^ayfiovfiwv ifhi 
rofdg ^O^ffmog ^fivovg oidev Hvzag &eaat^ re av-* 
ri5y[*] inl (i^ajcutaxov , xal to aifinav ovx ig 
aQiS^fidv nohifv nmoirifMVovg' AvHOfi^Stu &s Xaaol 
re xal in^ovai roXg &QQ}fi6Voig' Oiicfjup fiiv Sij 
rwv inoiv Jat/re^6ia av qm^ivro fiitA ''Ofiijffov y« 
rovg vfivovg, rifiijg Si ix rov ^uov Hal ig nXhv 
exBivarv Mxovai. Et c 27. 2. ""Ql^vog iiare^v 
ndfjupa^g re Bnrj xal ^O^eifg inoiijaar' xal a^iaiv 
dfMportiQoig nen^oiijfiiva iarlv ig ^ana, tva iid 
rolg d^fUvoig AvxofuSai xal ravra ^Swnv* sycj 
Si imU^dfAtiy dvdqi eg kSjrovg il&d^ d^ovxovv- 
n, xal riSv fuv ov nQoao} noiriaofiai fivijfifiy. 
eosdemque Lyeomedas sive Lycomida8[^] Musaci 
hymno in Cererem uti refert PainaRiae camme- 
dissime subjungetur Menander de Encom. II. 30. 
(pvaacol vfAvot, rlg ^ rov Un6Xl(&vog qyiaig, rlg ij 
roij Ji6g, naqariSifiBvoi' xal ot nolXov rdiv !0p- 
q)iajg ra6rov rov r^nov de quo gmere rursHS 
admdnet c V. 41. inmiQBiv Si x^ ^«^ f^^ «fe 
r6v noUjv oxlov xal drifwv ixtpiQBiv roi>g roioi- 
rovg iifivovg* dm&avoireQoi yaQ xal xarayelaari' 

[»] Fortasse scribendaiii ^ovs "O^qtims tfAVovg o&Tf, %xaatw u 
eCc. oranes sin^iilos. 
0] V. Bpiinelr. I. 



O R P H I G A. 391 

xoks^i (f. xtnaifyBlMtaxoTB^ai) zoZ$ Mkloig tpaLvoV' 
rai. In Aiiatidifi autete tBBlaioBio Or. UL 28. 
Tot^ fiev xsijBovs vfivovg %B xai l6yovs nsQl Aio- 
vvaov ^O^q>u xal Siovaaitp na^fier xal xolg a^ 
Xcuoig tAv vfbVo&Bxoiy p avtol Sl Sgne^ avfifi6lov 
Xa(>iy> iig oi xwv afwritwv &^ B%rifAev, avfifiexQ(p 
xfi fpmvfi n^^inwfiev x6v &e6v* certuni Orphioo- 
nim hywMnim indkittin non inoBt Ex his au- 
tem, quos hodie trai^anius, nuUus veiMS ab an- 
tiqiiis acript«iribus, nulla una sententia usurpatur; 
qno impudentior Tideri debrt Soudiaei assevera- 
tio in Dissert de HynuL Vett. p« 4. Mem. Acad. 
Paris. XYIil. ,,En effet, si les hymnes, que nous 
^^avons sous le nom d'Orph^e, ^toient d'Onoma- 
^^cril» seHl, pourquoi les andens po^tes et les 
^pMDiiers • pMlooopfaes en citant ces hymnes, 
^qn'ils ont tant de fois cit^s, n'auroient-ils 
^jamais nomm^ Onomacrite, toujours Orph^e!^^ 
De uno auctmre orationis primae in Aristogito- 
nem, quae a plmsque Demostheni abjudicatury 
disceptari pcrtest an Orphei hymnos legerit Is 
p. 772. (493. A.) judicibus in animum revocat 
tifif x^ ilxaux, dyandiaav Evvofiiav xal anaQaixri- 
tw xai aefjiriiv JixrjVj ^ o xctg ayiaytdrag fifuv 
Tilnag xaraSsiSag ^OQg^evg naQot xdv xov Jibg 
9^6voy qnjai xc^ftevriv ndvxa xot dv&^t&najv iq>o- 
gqv' eumque locum Ruhnkenius Ep. Cr. 11. 230. 
ex Orph. H. LXn. 

^Ofifia dUfjg fiiXnof navSegxiog,, ayXaofioQq^ov, 
^ ical Zrjvog &vaKTog im d-Q^vov Uq6v *?€£ 
ovgav^d-iv xa&oQ&aa filov dyfjt&v noXvfpXwv, 



392 LIBBR SECUKDU8. 

expressum putat; quod idem aliquando Hemster- 
husium judicasse nuntiat Arnaldus de Diis paredr. 
cXXni. 156. Atgue his summis viris fadie sub- 
scriberem, nisi gravissimae rationc» id quod per 
se veri simile est, falsum esse convincerent; pri* 
mum verborum, quibus hymni contexti sunt, no- 
vitas^ deinde epicae dialectineglectus perpetuus^''], 
quod vitium vereor ne rejHrehendendum potius 
fuerit quam corrigendum, postremo haec, de qiia 
modo dixi, ignobilitas horuncce carminum. Sed 
ad orationis et dialecti conformationem quod at- 
tinet, res longiore disputatione ^t, quam quae 
hoc loco explicari possit. Tertium autem argu- 
mentum in qualibet alia causa ievius videri pos- 
set, in hac gravissimum est. Quae enm non di- 
cam justa sed certe tolerabilis ratio fingi potest, 
cur neque philosophi, Ueque grammatki, neque 
Mythologiae enarratores, neque alii antiquitalis 
interpretes [his unquam usi sint poematis, quae 
verbis insolitis et sesquipedalibus, sententiis de- 
cumanis, fabulis reconditis plenissima sUnt et re- 
fertissima, et, quod summum est, ei adscribun- 
tur auctori qui omnes tum antiquitate tum sa- 
pientia anteire creditur? G^nerus quidem in Pro- 
legg. p. XXVII. Hymnos et cetera, quae restant, 
una defensione complexus, obscuritatis eorum 
hanc affert excusationem : ratio est in prom- 
tu, cur multa quidem debuerit esse Or- 
phei apud posteros mentio, carmina 



O R P H I C A. 393 

ipsa ab initio homine» vix ac ne vix qui- 
dem Bcriptis intexuerint; mystica enim 
fuerunt pieraque, sub sancti silentii sa- 
cramento commendata mystis, quae di^ 
Yulgari et referri salva pietate non pos- 
sent Hoc argumento et olim Pontificii Diony- 
sii Areopagitae auctoritatem tu^ studuerulit[^ 
et hodie novMNiimi cujusque impostoris mendacia 
imtentari possunt Sed si carmina ista sub san^ 
cd silentii sacramento commendata sunt mystis, 
qM pacto DciMsthenes sententiam hinc decer- 
ptam in medta concione proountiare potuit, ne 
celato quidem auctore? et si dogmata Orphei in 
hicem protrahere nefas fuit, unde est iila ver- 
Sttom Orphicorum multitudo per omnes libros 
9psm? qpme tanta est, ut nuUius fere aut graeci 
aut iatini poetae plures habeamus reliquias. Hos 
«item qui proferunt a primo Piatone usque ad 
Promilum et Hermiam> tam aperte id fadunt, 
tam sine ambagibus, ut appareat, nullam fuisse 
divulgandi religiohem ne apud hos quidem Plato- 
nicos, qui Orphei nomen superstitiose atque ani- 
liter venerati sunt. Praeterea vix obtineri potest, 
qaod multi affirmant, Brunddus ad Scol. Vni» 
Zoega Bassirel. T. 11. 34. Matthiae Prolegg. inH. 
H. p. 3. aliique ignobiliores , hosce hymnos my- 
Btarum coetibus destinatos [^] eoque profanis igno- 

p] V. Corderius ad Theol Myat. c. I. p. 717. 

[f] ,Jnvocations or litames osed in the mysteries'* Knight In- 
^paxy of the Symb. lang. p, 11. in Classic. Joum. T. XXII. fi ejus» 
dea Diarii T. XXDL 5Sl. haec narrantor de Taylori Intrdductione 
in secondam editionem mysticorum Orphei bymnonin^ 1824. ,Jn tbia 



394 LIBBR SBCUNDUS. 

tiores. fitisse? Qmbam iUi coetus fWel Mm 
Eieusinia, ut Warburtonus isrfatuit IL 4. 229. an 
Orphieorum mysteria privata? Ulnifiique peiude 
repcieudum est In his euim hymnis noimsaiiiB 
septuaginta vek iNstoginta dii inyocantur^ plaiqut 
semd, Ceres, ftfaea, Diana, Meramus bis^ ter 
JujHKter, octies Dionysus, nutto inter se djscrimioe, 
prorsus ut intoUigi non pessit, cujusiiam dri cauaa 
couvefierint horum lairminum canfecHres. Gmnam 
^tem pcrauadm potest, Cereris Proserpmaeqiie 
f ^mnibus maximas bas deas noa praecipue aiite 
omnes[^], sed permixte onm ceteris quasi per sar 
turam celebratas esse? et prae(«rea non soAum 
Nubes, Vaitos^ Fnrias, Logem, Somniimi, Mor- 
trai, sed ipsam etiam Jtmonem Cereri inimu^- 
mam? Equidem nuUum tempiis ftstum reperio, 
quo tanta deorum div^rsissimorum turlm conro- 
cari pirtmrit, nisi forte die pamdiculariy de qa^ 
Festus: Pandicularis dies, qui et commu- 

,^troduction the translator professes to have demonstradet, that the 
„Orphic hynras were the iiiTocatioBS emptoyBd in the Bleufkdao My- 
,,tteries; that they are perfectly conformable to all that is transmit- 
,,ted to ns by the ancients concerning the Qrphic dogmas; that these 
„dognas are perfeetly conformable to these of Pythagoras and Plato, 
„and that the Hymns were not, as was the opinion of Tyrwhitt^ 
„written dvring die decdine and fiBLll of ihe roman empire etc.*' De- 
monstrationes istas Taylori non noyi, sed noid alias, et qui unam 
Borerit, omnes novit. Sed supra omnia est, quod iidem qui Bleuai- 
nia monotheismi, ut consuetudo loquituf , propagandi causa instituta 
esse Yolunt, hos polytheisticos hymnos, quos Heinsius Litaniam Sa- 
tanae yocabat, quibusque deorum numttnis augetnr magis quam immir 
Buitur, in Bleusiniis decantatos esse existimant. 

[e] Post specialem iuTOcationem transit ad genera- 
lem more Pontificum, per quos ritu yeteri in omnihas 
SBcris post speciales deos, quos ad ipsum sacrum, quod 
fieret, necesse erat, inyocari, generaliter omnianu- 
mina invocabantur Serv. ad Geerg. I. 21. Sed in nostris hymiiis 
nulla es^ spedalis invooatio. 



O R P H 1 C A. 305 

nicariuSy in qiio omaibus diis caBsmuni- 
ter sacrificabatur. Sedpetitts, nt serio agam, 
haec mibi seBteada est, has {N?eeatiMpnm fennu- 
Jas quicunque cBmposMitit nuUi oerto aut sacro- 
rum aut hominum geseri destinaase sed omiii- 
bns, qui deorQm aliqumB propitiaturi esaent, qiyutt 
veihis praeire volinase, non quo crederet, quen- 
^am his uaiNrum sed animi causa et ut oatende- 
ret, qi»d OiplieuSy si yoluiaset optimam pneandi 
rationeni tradere, praao^tuius fiiisset 

Jam rc^ta illa obscuritatis eimisalioney uni- 
cum illud subditivi Demosdicnis testimonium quid 
vakat, dispidamtts. In libris Sibyllinis notum 
est haud paucos intercorrere poetaram antiquio- 
mm yersq)i[^] nec dubitat quisquam unde irrep- 
sednt Simiiiter yetmtm Hebraeormn lifaris sea- 
tQitiosis, et m«ko magis SoioniS, TheognidiSy 
HMicylidae et Syii mimi yersibus sententiolas an- 
tiqttio|«uii et reciMtioram auctorum adscdptas esse 
eonstat, interpolatione fincUi, quia haec carmina 
ita kfviter contexta sunt, ut plura hinc inde demi 
vix sm^abili jactura et rursus alia addi possint 
Atqui eadem est Hymnonnn Orpfaicorum pompo- 
situra; in quUms quum multi legmtur yersusHo- 
meriei \f] duUum est utrum in pnmo operis aatu 

[f] T. Floderi Vestid^a poeaU Homer. et Hesiod. in libris SibylL 
in Stoschfi Mus. Crit. P. I. 

[K] Hymni XXXIV. versus qmntos ex Hom. H. in Apoll. v. 16. 
Hymm LXXXH. 4. ex II. XXI. 96. Hymni XVI. 1. ex Od. IX. 528. 
translati sont integri. NonnnHa ex uno Hynno in aKnm irveprisie 
Riihnkenias adnotat H. XXXI. 2. Similiter ex Hymno in Misam nunc 
qoidem amisso vemis tertius et postrermus cum ipfio elogioinHymiiufli 
Bacchicmn XLI. tum clausula H. LXXV. Kahtonn avv firftql xni 



396 LIBBR 8£CUNDUS. 

recepti an postea ab aliis ad augendQin namenun 
additi fiierint Hoc autem intellecto qtiis non 
concedat fieri posse, ut ille locus sicut muki) 
quos codices partim addunt partim omittunt a 
docto interpolatore, qui orationem Demosdieni- 
cam legerit, hymno sit insinuatus? Nos varo, qili 
totam hanc farraginem poetae cuidam aevi By- 
s^antini tribuimus, hac exceptione nonutimur, sed 
auctorem ipsum contmidimus smtentiam indidrai 
accepisse, unde rhetor Atticus, ab Orpheo, qui 
de Jove cecinit: 

T^ ii Jbai mXvnotrog hpiantTo nuoiv aqoyfiQ. 
eique Legem ndQBdqov adjunxit v. P. n, C« ISL 
§. 19. iisd^ fortasse veribis, quae nunc in Hynmo 
leguntur, aut non multum dissimilibus. Denique 
perspicuum est, Hymnologum nostrum, quum Ju- 
stitiae iaudes canere vellet, fcMtuito in eam inci- 
dere potuisse sententiiun, quae Orpheo cum mul- 
tis aliis communis est Heiiodus Opp. 258. Jixvi 
notQ Jit narffl xa&e^ofisvr] KQoriarvi. Aelianus 
Fragm. p. 345. T. 11. axot/co ^s avx^ na^ avxov 
Jvbg xaOijaS^ai S-Qovtp xal xoivajvdy x&v a^iatwv 
fiovXBv/idtcDV elvai. Arrianus Alex. lY. 9. ol nd"^ 
lai aotpol avdQBg t^ Jixfjv naQe^Qov t(p Jd 
inoitjaav' q^o in numero Sophodes quoque est 
Oed. Col. 1381. multique recentiorum, Pkilo^le 
Joseph. p. 534. A. Plutarch. V. Alex. c 52. Li- 

jbioXXoDrt avaxti a Miids ad Nereides H. XXm. tranami^vit Ad 
ezplicandos duo anteoedentes Temis, in quibus Nereides teletas Bacchi 
et Proterpinae instituiase dicuntur, Taria afferunt V. D. adPict 
Herc Ta£. XVII. T. m. p. 89. Viflconti Pio-dement T. IV. p. 61 
Addend. Vossius ad H. in Cer. v. 418. sed scrupulum non evelrant 



O R P H I C A. 397 

ban- Ded. T. I. 419. T. IL fiOl. Progynm. T. IV. 
956. et alii. v. Wetsten. ad Praxap. XVIL 4. 
Nan minus trita est altera mthymematis pars, 
Justitiam divinam hominum facta omnaa ani- 
madvertcive^ 01911S exempla eimmerare supersedfeo 
fretns leetonwi^manoiiae; Itaque ad Demosthe- 
nem provoctee .in hac causa omnino non liceti 
quia et ittratiMis aiictor dufoius ot sententiae ab 
60 pMposillie usus pervulgatus est, poslremo 
qu<^ multae. rationes cmicurruOt, wr Hynumm 
iiliinpi npn.ducentisy ut Wol&is diyinat Prolegg^ 
Honik p. XliYIIL ante DemosA«em annis sed for- 
tasse triplo pkuribiis post eum smptum statuamus. 
Restat quaestio de Onomacrito, a qoo hymnos 
Oqrfocos conditos osse tam coroxiunis estpersua* 
8io[*] ut Hemsterhumus ad Pint. v« 701. Blom- 
fisldiiis ad CaUuaou p. 56. Boettigefus d^ pict. 
Vasc. I. 2. 199. aliique haud pauci Onomacri- 
tum i» Hymnis, hoc ve! iUud dixisse memo- 
rent, Adrianum Heringa sequuti, qui in Observatt. 
c XL p. 85. hymnos Orpheo quidem abjudicat, 
sed tamen antiquissimis Gi;aecarum Uterarum mo- 
nimmtis aequiparandos dudt: ,^isi enim fal- 
^lit Pausanias , Onomacritum patrem 
,,agnoscunt; ille enim IX. 35. Hesiodum 
^dicit Gratias Jovis et Eurynomae fi- 
^^lias nuncupasse, Euphrosynen, Aglaian 

[^ SchoeU Hist. de la Litten Grecq. T. I. p. 4. Ed. U. d'apr^ 
ropinion commiuie ila ont ^t^ compos^ sous le nom d'Orph^ par 
Onomacrite — Qnelqnee criiiqaeB ont peni^; que le sojphiste Hippiaa 
a ea part k c^ trayaiL*^ Qms hoc opinatos sit, neque scio neqne 
scire aveo. 



398 LIB8R SBCUKDUS. 

j,et Thaliam, xata rofvr^ ^e iy meah imv 
„TOi^ ^OyofMZTe^ov' in Orpkico ver^ HymBO 
,,XUX. appellantttr '^yarsQ^s^ Zipf^g rs xal 
yyE^vofJtitigj I4ykatr]j 0»Xhi ra tml Bvtp^^drrfJ^ 
At: Mnc potkis segoi videtiir^ OiM«mcrMimtHym- 
norum attctorem^ non esse. Nam Mi iis namini- 
bnsy guae a^ omnibiis eodem nuMlo traduntor; 
ambo consentlGmt^ dissentiliiit awUm m nomine 
matris maxime eofitFoversQ. Sed wMhm» |iaoe 
dis^repantiaitt exkrant CMtid <faim aut Hynnmp 
ad exemp^ura Pattsaniae etHestodi corrigonly Mt 
borum utrique noaMH MvofMia ex Hymno vesd* 
tuonty ^orum nMtrum probo^ pnSeriM Amditw 
reprobo. Nam I>S^vr6fifj constaM est itk Hesiodo 
et Pausama leet^, eoqtm nomine mater ClirMla* 
rum sa^ insignilury non> solum ab ApolIodoi*ey 
Seneca et Etym. AL quos BuriMnttBik prod«cii ad 
An^. I. Cpv 77. 'Sod etimn Caffimadhof] 0irK 
gene[^ et Comut^pJ; Eimomia attlemj ^o me^ 

[^l Hwiiiu3 in SumdI. H. T. VXI. p. 800, affert T«rsuni ad^nfotar 
e Schol. 11. XVin. Sft. Ol Sk fxex (sfc) ShQvPOfirj r«rijmfr ehs 
(ne) ttuma, de qot ^fmfL J>% QratiAVto Mbse- h^ 4i^, » Stbo- 
lio ipso apparet: de restitutione yersus quum Hermannum consulois- 
sem, retp^iidit mSk% Terba CaUinachi esse tatt» Ap#Sonk» 4b €mh 
junct. p. 505. KaXXtfiayog' Ovcf ^ysd EvQvvofiTi TiTriyid$y quae me- 
fins afferri a Bastiu ad tSftreg. p. 899. oidipixevqyyofirfttxrp^mg^ Eaque 
JQHgenda videri cum €alliia Fr. CCCCIiXyil. Blont 
Ol^ ^yex EvqvvofjLri Tttrjyidg y iXniQ htxrs 
t€t9 hkmkf xiQtxtxs. 
Haec Hermannus nos docuit; fiiydXa X^'^ avr^l 

[i] My^fTmoi v^x otdam tfj: rfipAy 'iutlixv^ Mvfifiottvyrjy firp^ 
MovatSyf ov^k Bifity *SlQtSyy ovdk EvQvy6fA7\y fi(ay rtoy XaQiray c 
Cels. T. 540. D. (p. 18.) ubi firftiQa emeodant. Gradas Aegyptiis 
ignotas esse tradit Herodotus H. 50. 

, [k] de Nat. Deor. c. XV. Mg ^vyariQas XdQtrag* ol uky II 
EvQvdon^yrjg (fivQvdofjirig) ot d" EvQvyoUrjgy m^kg ^K EvQVfA(oov&ilf 
cf. Schrader. Anim. ad Musaeum p. 189. In seqq. p. I6d. £lff^( 
€v(QysTovad}y scribendum pro iXaQtoy eveQyercSy ovatSy^ Reconditiora 



O R P H I C A. 309 

do Grattaruin inatrem dioendam fdisse Tiedemafi- 
ims deeerait, nunquam dicta est Hoc tamm non 
satis yidetnr ad mutandam Hynmi leetionem per 
mmes codioes vttlgatam, qmim praes^tim tota 
de Onomactito conjectara omnibus partibus vacil'' 
Ut Clemens et TatHanus indefinite carmina, quae 
Qrpliei dicantur, adb Onomacrito composita ajfir* 
mant, unde non sequitur hunc onminm Oiphico- 
rum versuum auctorem esse; Suidas nominatim 
Orj^ X^6fjurug et Tel^dg ab Onomacrito pro- 
fecta dicft, qMrum nominum neutri Hymni no^ 
stri subfi^ posmnt, quanquam in codd. Venet et 
Tkryffit. TVAerm inscribnntur. Nam hunc tilirium 
librarii impodtt^ttnt e csurminibus ipsis dmtum, 
^orum^ ki dautttUs modo nnus mysta, moda 
plures» preepntes inducimtur; Mterateres» autem By- 
!^tii ad unum omnes Hymnos vocant Deinde^ 
si Smdae credendum, Teletdtg indusa fuit ^ ^Oy- 
9&¥ix0ri^iik^o$, qui liber a nostrisLtliiids numero 
ipso distinguitur. Po^tr^iM dubitari nequit, quin 
in Onomacriti carmine, quod Pansanias legit, 
DioiiyBi ortus et obitus expositus foerit v. supr. 
N. XXXn. y^rum non modo causa nuUa est, 
cur Qnomacritus pro Hymnorum auctore habea^' 
tur, sed etiam multis rationibus doceri potest, 
habendum non esse. Primum Pausemias Gratia- 
rum et matris nomina ex Onomacriti canmnibus 
affert, Hymnos autem, quos legit, Orphicos ab 

promit Clemens Recogn. L. X. c. 23. p. 318. Gall. T. 11. Jupitajr 
m matrimonium duxit Enrynomen Asopi, ex qua nasci- 
tur OgygiaS) Hermionen Oceani, ex qua nascuntur Cha- 
rites. 



400 . LIBER SBCUNDUS. 

Orpbeo «eriptos putat; uade clarissitne patet, pror- 
sus ab illis diverses fiiisse; additque etiam, eos 
et breves esse et paucos; hoc est c^e Homeri- 
eis, quibuscum componoutur, pauciores; bodieau^ 
tem octoginta septem numerantur Hymni Orphei. 
Nutn quis ^o dicat duo fuisse Hymnorum Or- 
phicorum genera, quorum unum genuinum judica- 
ret Pausanias, alterum ab Onomaerito subjectum? 
et hoc subditivum genus ad nostra pervemsse 
tempora? Mirum quin hae inficetae trivialesque 
cantiienae a poeta et docto et Attico et Pisistra- 
tidarum aequali conditae sint! Scio quidem aliter 
seuGHSse Valckenarium, Summi acuminis vinun^ 
summaeque doctrinae, qui ad Herod; IV. p. 296. 
sub Orphei, inquit, nomine legit Pausa- 
nias Hymnos, quos habemus superstites; 
in his merito versuum miramur elegan- 
tiam. Equidem multum tribuo Valckenarii ju- 
dido, sed plus Platonis, domestici arbitri, qoi 
vehementer improbat hujusmodi carmen 6v ovSh 
9ia(peQBi, Ttptmov ^ varar^y n liysa&at. Phaedr. 
p. 264. E. Atqui is est Orphicorum Hymnorum 
tenor, in quibus deorum nomina et cognoHiina 
incondite fusa nullo nec ordine nec delectu de-* 
cantantur, nihil ut sit primum, nihil secunduni) 
et idem carmen sursus versus retroque ieetufii 
eandem semper habeat sententiam. Respondnat 
fortasse aliquis hanc fiatroXoyiay directe Edmi- 
ds exprobrari Matth. VI. 7. eodemque modo in 
Hymnis Christianorum . liturgids deum et San-^ 
ctos fluctibus epithetorum et epiphoncmatum 



O R P H I C A. 491 

obniif^], quftnim ega aihil iufitior, p«tiwqiie bac oc- 
casioBe eos c^^ugtio, qiii, ubicuiique ab ignoto alio- 
qui poeta deorum q^itheta spissius .constipantui^ 
cmtiaiio Orpfaicumquiddain oifadunt. Yerum hic 
odor fallit ArriaQiis Alex. Y. 2. 295. Macedo- 
nes narrat h^dera se coronasse i<pv/irovvzag xai 
Jmwaov %9 xai raff bi(wvfkiug rov S-eov dyaxa- 
UvrfOQ ' quorom «pecimen ceruitur in Ovid. 
m. XV. 11. 

Baechmn^e ybcant, Broniiuinque, Ljaeum^e, 
igitigeMBiq«e, liituitiqiit U^rm, solunque bimatrejB, 
«dftMir hii Njrieni, io^fftovpiique Thjaneiii, , 
et diia LeOfaeo geniallii eonsitor uvae, 
Njcteliuf que , £leleuftqiie parens et lacchui et Euan, 
etqiiae praeterea per Grajas plurima gentea 
nomina, Liber, habesp"]. 

Lydus. de..Mens. p, 9L irtolg iifiroig lyyvg XQia- 
xoaioig Qv6fiaa($^ evQiaxojiisv xa^ovfuvfjv j^v IdtpqiO' 
ditr[V' cujusmodi hymni significari videntur ab 
eodwi . Lydo p. 83. Ttv^ysvia (sic) zov Jiovvaov 
xal jiayxQCtTTJ Iv ro7g teQoTg Ixdlovv [^], quorum 

[1] Litaniam LauretaBam in exemplum affert Starckius in Tralat 
ex GeQtilisma p.^ 62. plura fortasse D. Michaelie in Comm. de Batto- 
1(^. Nomen ^ut%q}.iyos Chrysost. Hom. T. III. p. ^. C. ed. Montf. 
ajdendum tiexicisp 

[nj Cf. Hymnos in Bacohnm AatboL Lai. L. I. 19. et 21. Simili 
8000 usus Ausonius Ord. Nob. Urb. 29« 

Salve fons ignote ortu, sacer, alme, perennis, 
Titree, glauce, sonore, illiinis, opace — 
Sed mox in viam re<tit. Si quis Tel Senecae carmen in Somnum Rerc. 
F. IV. 1066. .vel Incerti Votum ad Oceanum in Poet. Min. T. IV. 
P. I. 514. ctim nostris Hymnis LXXXTV. et LXXIL composuerit, 
horom auctorem ne his quidem poetis aequiparari posse intelUget. 

[tl Acro ad Horat. Carm. Sec. v. 14. ipsam Lucinam, Lu<' 
nam et Dianam ostendit, quam mystico nomin^' sicut in 
■ acris dicebatur, Ilithyiam nominavit. In sacris, hoc 

.26 



402 LIBBR SKCUNDUS. 

noBrfmin pdito Oviditts qu^qae in^6lU^ et ab He- 
rodiano ne^ Mor. p. 6. trA 4^ kd roO JiM^ 
cov XBlfisl^oVy ^g h/ rm$ in$JAi^cf€&ir ^^ofusp, xmS^ 
IdtoQUxv lotlv BlfftifiBifor \^'] neqnd fte IbfeskMr tr^ 
rare putoy ^um Socratetn in Htek !B^iieXi^(fkiiy 
hoe au^^mnentuni tracMsse eetlsec Varr. Leeif. IB. 
5. 437. Hoe igitur gemn candcDnun nt nnn n^ 
in quibusddm saeris reeeptitin fMsse) ita d^gan- 
tiae laudem ei derogo, iongeque pradT^mi, ^piae 
vel a mediocribus poetis^ Cleanthey Pr^culo, Au- 
sonio (ora^o doBttnica pw HO et Paeuda^GlandMi- 
no Epigr. XCVI. in bunr nhodum composiMi sunt 
Nullam religionem obstitiss^ quoknilftitt Vete- 
res scriptores carmina Orphica allcgatent, proba- 
vimus ipsa multitudine allegantium} noh casu 
factum esse, ut Hymnis nunquam uterentur, j^ 
babitur ea re, quod, muha, ^^Qme dixmrUht, hini 
fuisseni dicturi, si legissent eos. Herodottis Athe- 

esi, ut mihi Tidetar, Sa hymiiis et prectbuiw Mystico nomift^ ^iki^ 
tur fere pro rite, soleiuiiter et sigmficanter. Schol. Cruq. ad Od. IL 
19. p. 114. furiya mystico nomine dicitur Proserpina, id 
est nigra rel atra. Proverb. Vatic. IV. 16. 814. th /uvtfrMroR- 
Qov ^Exaxri 17 IIeQa€(p6yrj xaXettiu. Joh. Malela p. .31. et c^teri Chro- 
nographi, quos Jablonskias nominat Pant. P. 11. p. 6. ol LiQy$loi uu- 
anxSg tb orofia tfg aBlrivrig th aTtoxQvqtop *m Xfyovaiv tms aqu, 
quo nomem hieratkom u(piificari fidetur. SoUnUs c. 55. delubra 
quibus incubabat Apis, mystice thalamos nominabant 
i. e. figurate et notabilitw, ut sopra taq^ficuinms in L. L 

[*] Choeroboscus in Bekk. Anecd. Ind. p. 1429. ^iUvf 6 Jtlw^ 
aosy cuius nominis Tarias formas docte collegit Schn^derus in Lex. s* 
(pl4», 4>ket6vy 4»X$vs, *PXv€vsy ^XoioSy quorum postremum minus tttie 
interpretatur Jacobsius ad Anthol. VoL U. P. 11. p. 385. Hesychiiis: 
'PXiuy Jiovvaov tsQOV. Idem: ^Xoificv triv KtQrjv triv &shv ofltto xa- 
Xoikr» AaxweSi quam latine Floram appellare possumus. cf. Heyo* 
ad n. XIV. 387. Blomfield, ad Aesch. S. c. Th. 165. Apud Btym. 
189. 40. 4>ivs et 4^Xivs legitor, quorum prius inter xoivoXBxtovfUV^ 
refertur, hoc inter ea, quae ov awffinn toTs ^XXriaiy praepostera 
fortasse, idsi s. t, 4>Xm scribendum est ipXvtj et <PXvsvs. 



nSdtimbw^ QAte Pev«anim; incramQ^ Panis numm 
mtum» fwm a^^- iiHfto qnickw» ai Hynuijm 
X. iA EbEminils ^etmml attdivit D^ Priapa 
Strabt Xni. 6884 .oiF«(^£i^it<997 ^«oi^ oirtBa-mi %w 

DMMii ii^iius fffo^ ui:.H« V. Paumiiias IV^ 
3ft Tr^wiiii Qgy c£y otto^ anovjtfairo '^'OfMiffos Tvj(t\s, 
tmqfufir <m tommtim^^ Jby4w l!Uiii..;|^, ;44. et 
Sfanofaiiia Sftt, ¥« c IQ^ Idem L. VHL 37, Tin 

nunx iitmqacti W9ffii\ 4iciiHi ftonf; hyappu. Idem l 
2& <de Fiitita 7r(iiiarQg>€l9t<iiv ^lax^os S^dxorrag 
kutiiijMV /S^v rcms..kr TJftXB^l^ i9fi£ti' dvMl^^ 
wde vB«Hftiiii> ad ^Stal^ Tfaebw L fiO. coUigit Hy^ 
imMH LX^^QL.et LXIIi[* Aeadiyli tteipDribua ^ 
st^orea esse. Porro veteres doctos, qui Hti^-* 
lem a prfnw Stasidkorp vel pauUo ante eum cla- 
va. et aagillas : Aivn^tnm n^#rant Athen. XII. 513. 
A 8^1 y^n, E. 404. qui Furias eb Orestae li^ 
beMliQittm .ncrmtn .Eumettidum aoeej^e prodide- 
nml ^oL iifei^ Oed. GoL 42: qui Hesiodum 
Miiiif iippeeuis«e voeabttla* v. Varron. Fragm. p. 
^. ^ Gjpadiarum niimerura et nonrina Hom^o 
ignoln firfste vofaitit SfM. ¥m. ^. 183. 276. Eu- 
atatb. 9m .^7. parfttiv- ^ii Adonidte et Hereulis 
oonaacratiimm Ik * T. 197« JE*. 117. dofue Medu- 
sae caede fefaulam, Hesych. s. roQYti^ nec miniis 
qm urhem IMbn^pbim Aristot. Afeteor. I. 14. 424. 
F. postrento qui nomina ago^fi^, aroixHor^ x6a- 

[*•] Apulej. dc Orthogr. p. 6. Furias Aesehylas primus 
fiaxit implicitos serpentibus «iriiieB habere. 

26 * 



4#l LIBBR'S«CU«1IU8. 

hm^i^mt 'oimleisi itianiiMiMil tet ^yittllidsl nwtros 
Bon lej^sft^i Noqae |liiki''opporisrt^'q^quatoi:'izil^ 
t^bus dd^) Wddisse In^^uijii^v ; q^^ sMfsjssiflBe 
n6bis V mi ie^ttoHim laM >bi *» kffWti ^dbllfl*^efi«M^ 
aut; lioii w tempoie jneiniuisj^t; haiid «^ iis^ 
qae io ^fbliviHiii fiietiAitV jMtMV inc^ t^n^ 
antiqul' aacl^ris ^ met^toitf be 'uno qu^eMi = ftiuxnM 
sufKMTKiNret: i Quifi?. quQ^ Ipte Pffooaiiis; ejvs^uc 
gr0|$sidb y '-fid/ . OiTpMcbrmi {>O0«MtiOfii* dopiist i^ 
stnictisHiKii atssidnaqiie^ \iectioM; ptmliUii imbdfi 
elra^t^ ^nuUiiii^ >ununi»^ve|csic«luiii er H^rmnis.pro- 
tulerunt'^- qusinquami jdl sMlnebdaM litfMa^alam 
ea^sam^^et; ad 6iqiieS'4yieg#iicfcusM inepitMvai^eHiv 

tiSSilllis. : ^ . .' .. ' .;:;/ 'ir;'i . , :<^'> n /lI)[^ ■ 

' fiMet vel suHHyisuingeiiils^m^ vm^b^ ut^* si 
4ilid in transiimsa ads^ciantv ipwi^spec^ fliUan- 
tiir. kaque ^n: mirbr- iBuhbkenfnm' > kaeci «^fibeii- 
tem ki Ep.^ Crit II.. ]!2i8. is ^oi Aiig<drn:«u%i.'ca 
et .Hymnos QrpUed sQbjec^t^' sive Obo* 
macTitds f«it,' ut pl»reisr tradunt (^t iiemo 
tradidit) sive alius sctlptor, ceYte m^o ju- 
dicio est vetustissihfttas. N^ YidckenniuiD) 
cujus haeosunt veriba iip Dtts. de Aristob* p. ^. 
Hnc tamcA unum dicer^ lteeat^ttHymn0% 
qui vt>Gantur, ut multis modis meiliofa 
sic et mihi sempet visa poematia oete- 

[»] V. Lennep. ad I^halar. p, 167. 

[0] SclioL Ven. ad E. XXni. 685. et EnaUth. 1S24. 24. ct 
Baodelot Bpo^ue de ia nodit^ des Athl^tes p. 191. in Meoi. 
Acad. PariB. T^ I. et Mueller Porier T. H, 260. 



W|ftti»hachilis JniKbl-^^C^^^ P, VBlv »7^ omim 

tm r^tiis| fi»t HimQ&niuis ^f^ Ax^omtttim, et 
litlikiShiliiitiquitate p^^ putatt' qiionqimiii 

ntfnpi^^^ eorum par^s inkxiom sietati» litidiGla 
afferaiV. ^Msins auta» ia Epp. S^jlih^^^iS^ 120. 
hynmaiH SXVII. non HmnerO',,w|«m ise^ .etiam 
sccsii^ ipoetis recentior^ aiguem\4e f^^eris ni^ 
Ul ddButntsed. alios afiiiin du^orem Ji||lH»i)ej quo 
onmis/eoram vmn toHitur, nisi qvAn doc^t quo 
qmsque . tempore seriptus sit; nam pr^^ . ^r^tetihtts 
iltii) q«tiae ^oemQ sjcit an novisslma 9iiit|.:flitilium 
est [•**]. Ac nonnullos versus ab interpolatoribus 
ads^ptosf esse xodicum indiciis. constat p] sed 
generatim aestimantiblas tsufti^ iast Hymnorum in- 
ter se skniHtudo et in verbis et in sententits [^] 
ut unum potius quam pJures auctores fuisse cre- 
dam. Neque aliter judicarunt Meinersius et Schnei- 
derus. Ille 1n Hist/ doctr.de deb vero TM. 197; 
semibarb^rum quendam, graeci sermbnis et mo- 
ris haud peritissimum, longo pbst Platonem et 

[dd] Qnao Hejnius otim dtf H/mnisjndi^adty ^oa et »Bti<]ikr 
dmaram cosmogoniarum pairticulM et Platonicorum novkionun ^enten* 
tias et tmif mysterioitlm deereta tnmeten |>optilares/siiperstkioqes 
oontinere (▼, Yots. Ep. Myth^ I. p. 32.) ea foiiasse. vem sant ^ sed' 
eadem de lliade Tzetziana dici poesunt, si prbcoj^ogoniis et myBter 
riis siil>^tQa« ep^poeias et lustoriaes. * ; ' 

[p] Pibres versus passkn interponit codex Thvyllitialius H. XIV. 
et XVI. Maitriteii^ apud: Iriart. Bibi. p. 87. Amtenonaiius in Peyron. 
Not Bibl. Tanr. p. 68. Hymnus II. aliunde r^petitos videtur, nam 
exordium '^f^iyofitti cantori >GoiiYenit, non precatori^ neque usuvpatur 
in aliis. 

[q] V. Epimetr. VL 



406 LIBKR SfiCON^DUS; 

Em^ipfddni «empore hsec canhina MmppsuiMe pu- 
tat; alier veit> in Atiall. Crit. p. iHf. ^ifioMum 
Hymtiomiii fidbricMoria» aerae Qittetianae «uhji- 
cii[']) ^tiibus ego hactenug Ms^or M «kineii ilU 
nonnuUum veteMm poetaram usiim [^ et hand 
exiguam Theologiae ^fnjnslicafe et OrpMcae sdcn- 
tidm[^] "libenter tribuam. Caeterum^ ^ous^e le« 
gendo 'et' seMtalido penetrare potui, ante TBOteas 
fVatresv lobimMm Diaconum [^] et C. Lascarin 
nulla Hyntfvorum m^ntio fketa est; mm e St^ 
baei Florito|io^ quo Gesnerus eos reeepit p. 38&. 
sq. rul^sus Tyrwhitli jussu deiitfgrarimt v. Gais- 
fbrdii Pta^fUt. p. 11. Postea vero ^«im una cum 
Platonicorum sctiptis \^] per Europam tfinilguti 

[r] Satis protenre Dapuis Origin. P. I. T. IV. p. 192. ces 
hymnes, qbdlqti^en soit I'aut«r«r «t uialgr^ ]a'd^faYear, 
que ^ttelgMe^ $v4'ii$0mi Mtudijli yaiftlent jetter de«ai»«, 
€ontiennent"red vrals prinTcipes A't l*anclenne tlieoto- 
gie dei Gn^^s pi c^ux^el^ 8«ieii4^e «actf^ 4« la jiatn- 
re. On peut inoins les regarder comme une production 
des premiera tal^iDlea 4e r<^re tlkkreti^liae, qUt €omi»e 
un ouTcage das sieclea les plas recul^s, tir^ de l'ob- 
scurit^ des sanctnaires tftc. 'Ita fert rei pubHrae literariae 
libertas, ut doctissiniis indoctiillmi Im^piAie oonticiari pof^ift. 

[b] Praestat ceteris Hymnos XXXVII. in quo choreae Cureticae 
descnptio poetico colore non Tacat^ «sed fortasse ex iaiitadMib Yetit- 
stforis poetaef «am imagines istae satia tritae sunt. cf. Aristoph. Atv. 
777. 

\}] Hanc ostendunt nomina Misae et Hippae H. XLH. et XLIX. 
Ccrybas a fratrilms ocdsus XXXIX. Hercules nMrtoyop^s XD. Bri- 
capaeus IV. et quod Ceres Eubuli mater dicitur XLL Furiamm Pro- 
sefphMi XXIX. et LXX. Mercurias x^^tos Baochi et VfAeris filias 
LVII. et qoae de Baccfai somno traduntor LUL ejusfue apud Prooor- 
pinam educatioBe XLVL 

[tt] Ad Theog. t. 381. p. 471. Koafiox^ogug x(A Otifiarwo^tcg 
xtd g>€^sa8iovg xii xa^tfAovs aeol aatii^qx^ '^^ ^sanotas xoiffwv 
9uA nunovs tfvlam^ xai 6i(miJQmg nvqoanai Tmi mqor^%f>oyg Tsai 
X^yov naxioag nQogayoQCvH o ^OQfptvg Iv toTc ^vfiCoig aQ$ifiao$' 
avYYQOfifia oh Tovfo ^Ogtpdixoy. Ula sunt epitheta solis, Liinae et 
Astrorum H. VI VIII. 

[»] Cf. Heeren Gesch, der alten Literatur T. L p. 40. 



o a p H I c A. 407 

mntf nfemdax titaln^^ doetonim acslM ita prae* 
stnasit^ ut veiM»bui|di (pmA ad «dyti limen 
cmpisterMt Pieriique eaiitom rommeaL occuito 
ribi QKMMbre ^ridemiitnr. £t qmn «rrw aut blan- 
dior aut magis indiilgiMidus tempoiibus iilis quum 
libros Bi^dljiios, oraeula Zoroastrea, philcisophi- 
ani Hermrtkam, subj^ctasqne Sophocli et Euri- 
pidi aenteutias pias «tque wtliodoxas ne «ura 
qwdem snq^ionis affiasset, quumqiie Orpheo 
suffragasinrtUr Platonid, Platonicis Dionysius Areo- 
pagita^ doc^Qr Seraphiciis? Itaque Camperius Simr 
jj^oauias in Thaologiae OrpMcaQ libro primo c 
IIL flt I¥. I^ssuchos Eogubims in toto ofete de 
p»eQDi jAitosophia, Scipio Agnellm in Disserta- 
tifme de Ideia G. II. et maxine ilie miriybilis 
sdendi ac nesdendi audir Marsiiias Ficinus Or* 
phei hymnM frequeiitissime ad partes vocant, ejus* 
que cum Pythagofa et Hirfmie, denique cum 
(Hnniiun^vgeiilium et aetatum philosophis consen- 
sum et cum ipsa sacra scriptmra amicam con- 
spiratioaem hinc denionstrant[^], non moi- 
timdi causa, iit quidan, sed qvod tum omnes 
sibi ita perspaserattt, mysterii divim quandam 
natitiam ad cunctas pmnanatee nationes^ ^^ln 
^rdbus, in^^, ^e ad T^eologiaQi pertinent, 
„8e3L olim summi Theologi consmserunt, quorum 
,/primus Zoroaster, magorum capat, secundus 
„Mercurius Trismogkrfus princeps sacerdotum Ae- 
^gjrptiorum; Mercmio sucoesrit Orpheus, Orphei 

[w] Fldn. Comm. 5n Plot DL 4. 371. IV. 4. 432. VIII. 3. 34a. 
de Sole et Luinine c. VI. p. 103. a. 



40S LIBBR 8BCUNDUS. 

,,8a€ris imdattts Mt Ag^aphemus, Aglaophc 
,,10 The^Qgia Pythagoras, Pythagoarae Plato, qpi 
9,universam eorum sapiendam suis litetis compre- 
^;heBdit<<[^]. Hoc est/ni &lior9 quod dadom ej^ 
d»nV nuper temandere coacti sumiis. liXka ra 
/jter nQatezvx^ac iaaofuy. Aegrius ignosdtur Pico 
Mirandulanoy ^ui juvenili quadam vamta(te in Cmt- 
clusionilbus suis illa quoque de Orpheo aero^mata 
proposuit p. 106. Opp. Ed. BasiL ^^Sicut secretam 
,,Magiam a nobis primum ex Orptwi Hymms di- 
,yCttam fas non est in publicum explicare, ita 
„nutu quodam eam per aphotnmorum capitade- 
,,monstrasse utile erit ad excttandai contempia- 
,,tivorum mentes. Nomina deorum, quos Orphess 
9,canit, non decipientium daemonum sed victu- 
,,tum divinarum sunt nomina. Sicut Hymni Da- 
,,vid operi Cabalae mirabiltter d^esariiint, ita 
^yKymni Orphei operi natuiffiii Magiae.^- Tantos 
,,est numen» H!ymnorum OrpM, quanlus est 
,,numerus cum quo deus triplex creavit seculum, 
„sub quaternarii Pytliagorici forma numeratus. — 
,,Qui nescierit pcirfecte srasibiies propri^ates per 
,,Viam secretae Analogiae mteUectparizare, nihil 
,,ex Hymnis Orphei sanum inteliiget. Idem sunt 
,,Curetes apud Orpheum et potestat^i apud Dio- 
^nysium. Idem est Typhon apud Orpheum et 
^Zamael iu Csdl)ala. Idem est nox apud Orpheum 
^et Ettsoph in Cabala.^^ Omitto reliqua, quae 
sunt ejusdem generis. Pico similis ventilator 
Agrippa a Nettesheim haec expiscatus est de oc- 

[X] Fidn. de Immort. Anim. XVII. 1. 886. 



O RPHI C A. 

cvk. Phil. L. n. c &S. p. 203. ,,ABiiiiani]pi coe- 
^lestfuin honinia multa kdinodiim simt atqae di- 
^rena pro multijaga effirum in inferiora potentia 
^atque ^idrtute, ,a quibus diveraa Bomlna sortitae 
^^sont, quibus vet^res in eomm bymnis et invo-^ 
^GSUidfiibus usi simt Circa quod adv^rtei|dami 
^^^quod unaquaeque ejusmodi animartim secimduiii 
y^drfkhaak theoiogiam chipHeem didtur habere 
y^virtuiem, imam in cognoseendopositaB^ akeram 
^in vivificando. Hoc nMdo m i^aeris coelesti- 
^bus priorem iUam virtutem Bacefaum Cribronium 
yj^Auevkrjy EL XLY.) et Musam Calliopen, in 
,)Coelo stellato Pidonium (Ile^ixtorior H. XLYL) 
^et Ibaniam. In oo^ Satumi Ampfaietum (H. LII.) 
yyet Pdlyhymniaiii, in coelo Jovis Sabarium (H. 
^XLYU.) et Terpsichoren, in coelo Martis Bassa-* 
^riam (H. XLIY.) atque Clio^ etc. quae a Ficino 
De immort Aifira. L* IV. c I. p. 131. dididt 
Hbec igitor est illa sublimis de rebus mythologi- 
ds philosopfaandi ratio, quaeiquum jam diu ex- 
aniisse videretur, nup^. quasi e radicibus r^ul* 
hikAit Agmen daudat Athanasius Kirchenis, cu- 
jus e raultis vagisque disputationibus unum hoc 
delibo^ quod in Explie.Tabiilte.iiiacaeOed.Aeg. 
T. m. p. 123. tan^ion ex Hymois sumtum pro- 
fert: ,,Haec omnia sane graphice describit Orpheus: 
3,axt]7ttovxs xXeivoTo nolov noXvwvv/xe, asfip'^, ij 
yyxarix^is x6afjmo /xBaov d-^roy og ^ dnb a^- 
3,xov ^EwBadflg ai^fiartQa ^xftg. DicSt Hecataeus 
j^apiid Clementem Alex. novenario Boream pla- 
,,gam indicatam fuisse ab Aegyptiis/et Psellus ^ 



41# LIB£R 88GUNBUS. 

j,^vymfug Tta^daxris rov &^xxov xv^uvh irria ^ 
y,fuirt(foig asfiaatotg^^. Pfiora veitia leguitflir in 
£L XXYL mqae ad fisaor &(f6vw a^qttetfia, 
qiiae fortawe aliciii sigilla Apocalypdoa in meiiio 
riam revoeent, imSe aceqierit, mn ivperio, ne- 
que pkis sdo de alio loco p» 128L ,,Aiiticlides 
yyin bymQO Solis ^HeUog dk v&toio avaS, ISfo^ 
,,indXvfioQq>$^^ ; quae ne ab^ boHiine frmdttknto 
conficata pntemiiB obstat smno graecns cnjns iHe 
vix poeriliter eniditus fnit 

XXXV. 4watxd V. P. n. c 17. 

XXXVL X^afuU • (& €tya^€Qortai' elg ^Oyo- 
fiaxQitor Suid. Hmt Mueavi oiracula inlarpoJasse 
coiu^t; de Orpheo errare yidetar Shaidae. YeriWDt 
qui huc rrfmri potett, supra exhitarinius C* J. n. iV. 

XXXVIL 'no&vTi^ ^ ^ojpoyrufw. fibrum 
ai^mentum quodammodo conjioere possumna e 
SchoL Pers. 185. Sacerdotes^ qui exploran- 
dis periculis observationeas faciebant, 
observare soiebant ovum igni imposi- 
tum^ utrum in capite an in latere dean- 
daret; si autem ruptum efHuxerit, peri- 
culum portendebat ei, pro quo factum 
fuerat sacrura. Antiquissimum hujus divkialSo- 
nis exempium praebet Heinui^Qrae Amphipolita-* 
ni) qui Persaeum audivit^ liber a Suida memora- 
tus ""^Exxvrov, Marv $i (ooaxonia. Inter genera fMxv- 
TuAvy quae Josephus in Hyponmestico reeauB^ 
non deest (doaxontxi^ in Fabric Cod. Pseudep. c 
143« et Gallandi BibL T. XIV. p. 72. 



PAirS SECUNDA SPBCIALIS/ 

CARMINUIU ORPHICORUM RELIQinAE. 



Qmclquid horum a npbis repffiiri potuit, in duas 
divkiinnig partes^ quarum prior €omplectitur qua#- 
eunque aotam carminig, nnde excerpta sunt, ap* 
peaitsmi habent; alteri parti subjicwmus frag- 
nmta indefinita nullique certo loco adscript^ 
HvM antmk in univeraum trededm vel quatuor* 
decioi poemata, quorum et nomina et nonnuUae 
particulae ad nostram aetatem pervenwunt 

Cap. I. 

^daTQoro/iizd, retOTioyucdy ^£Qyu xal ""HfiBQ^^i 
J(o^€xa$rijQi^eg. 

§. 1. 

Orphei carmen de diebus fistustis^ atris^ re- 
Ugiosis pluries allegant vetwes Hesiodi interpre- 
tes, Prpculus ad DD. v. 763. al nsQl rrjg rm 
flfitqmv ixloyTJg xal dmxXoyfjg naQairsaeig exovai 
fier rag aQxdg ix rwr naQarTi^cewr , aXXai di 



412 Jiisicja ^BquKDU& 

na^ aXXoig befdtriaav, inel xal na^ ^O^tpu rmg 
ait6hf ^iaxQiasiQ xal ir roTg HSTjraiibr narQloig\^] 
diw^la&riaav y (d fisv d/a&ai xii^eg, at $k (pavXm, 
fjUaai ^€ Tiveg elvai. Kal oi5/ oXag rifii^ag fiovov 
vmXa(i6v tiveg BvxaiQiav B/etv nQog xaraQX^S ri- 
ycov nQa^mv dXXa xal fwpmy ore fiev rct.swOfva 
htaivovvrsgy ors Se ra mgl ^eiXtjv Syjiav^ onov 
^e xal roig fiev &€0ig ohma rct n^og fABCTifj^fi^iaVy 
i^Qwai ^6 rd fjLsrd fiearifi(iQiav]^\ Idem ad v, 766. 
ubi Hesiodi operis fomiain delineat: r^ rqia- 

Tcdda nenoirirai dQjc^ -, furd ^e ravrrjy 

dnb vovfirfviaq dQ^dfievog lnaiv&' r^ hnriv, r^ 
r^^dda, T^ ifiiofinv. IH fikv olv nQeirri, wg 
dgx^, S^&v iarv' xal ydp nStaav d^^/ijv ^^cri IB<3f- 
rayv dvai &Biav' xal yevS&Xtog avnj xaXnrat toS 
fMfijvSg* xal 6 firp/ iv d^fj n&Q 'OQ(pet nQogayo- 
i^itai MovSxsQwg fioaxog. dnXwg fih yk^ o 
fii^v (og yevsaewg iQ/drrig Xej^at fioCgj (6k ^^ 
nQcirriv exarv rote Ti]g olxeiag o^diag rijv exq^aatP 
Moaxogy xal ^id rb fiova$ixbv MovoxeQwg, 
Hoc Procidi scholion delihavit EustaAiiip p. 173. 
et 1818. 10. ?vog o eviavrbg nagd rb elg evogx 
%ya xcttd rijv evriv xal adrbg eXri (iovg fi6axog fw- 
voxeQwgj (iovg fiev dtd rb iQj^arixbv rijg yeveaecjg, 
fJt6axog ^e ^id rb del ved^eiv, fiovoxeQwg de did 

[A] Proculus haec e Philochori libro n^l fi^Qtai^^ quon paflsui 
nominat, et CUtodemi Exegeticis samsisse videtur. 

tM Pythagoraa jussit ^tnai &v€tv &nh (liaov rj/ziQ(tg Diog. La. 
Vni. S8. ^^f noos SvOfutg taoovQyiTy toTs ^Qocfi , xtna fag «wf- 
toXag totg d-eoTg Schol. (^md. Isthm. IV. liO. leQoy fifiaQy rby ngo 
tijg fiearifjifiQUtg xatQhy^ anh nQafl' ^(og ^tlXrig' xata toijtov %^op tok 
''OlvunCoig $eoTg' itno Sk ueaijuBQ^ag toTg xataydi>p(otg Etym. M. 
VIJI. 468. 51. cf. Sehol. Apoll. I. 587. Bnstath. p. 698. 85. et 881 



* #RPH10iAL > #11 

t& fwm^i^y vm dttfaitare yySMmsty quui lUii tm 
fiM^ (Orpkei yerha^ xm^ tairitiniiiQ^o duo tiibvi 
pOBfiWrt : p6^x^ ' p0r4)c€^o}g, non ' illjad lartii|iB^ 
qa»d Jate^prdmJtionist loco^ s^fftomtdm 4tti fioC^^ 
Ummi(/tnmk' ex/btdiukiJ^^^ ttaaimm 

t0n[dU()yi^a|pQft^.iiftm namm o^os, Bfvgg, 

e^y^resX^. GtttMelif: de. S^ p. 14&) la^ 
tia6i|aqiM^ pnllfis, Bepas «t alia. aii^nmiitibaQ 
fruticibusque GOiniiiuiua siHit; fioaxoi 6t fmcpoi 
pkaatoi Uesy^. et Eus.tadi. p* 834. ["] ^ cfntra 
e^vy^g apud Ari^llotelem con^iML jM^lificat; qoo 
niBus miraiidiipny pootam symbabucarum ioquu- 
tionum. amantissimum nomen fim^6x^mg ^ uno 
genera ad alteruih transtuUsst^J lEsi ^odeth Or- 
phei carmiit^' (^aietera; quoqiie,' quae FrOcuIus de 
discrimine deorum adpotat, procul dubjo sumta 
sunt: ^OQK^^vg xelm ^n^jti^ xwv '^/ji^qwv tovtaxv aX^ 
Xag emivSv vxul ^iXki^ ix^U^\ .9(m li^hjvdBoi 
xaxct tiiv nUQat^^atv ^iSia neQt avtdiv s^oSaaay 
ad V. ^20. ^Ei&s/aig iprjaiv VQ(p6vg,\tfi attj dv- 
uxai fi entaxai^exdtrj xal ^ia tovio tfi te tofifi 
x^g vXi]g iatlv olxeia xaX tjj tov xagnov yvfivci- 
aet tA^ neQmd^i&Vyv^o ""Hidbdog ovx afio^iacog 
xo^tmg toXg ti^fotg dvifke trivrifiiQai^^ V. 824. 
Quomodd verb carihen illud ihscriptum fumt, 
£cere praetenhisitj sed ex crebra ejhs cpnii.He- 
riodio libro comparatione cbDigi potest, aut idem 
ei aut simile fuisse elogiiun; i^que noaapsePro- 
cului-O^eniniGrphei Qomen prot^dit ad^v. 126. 

[«] MoaMtvi^ u%w %)> inal6y Mkol Nk.^Alex. 358. cf. Scalig, 
«d Vanr. R. R. I. c. 51. ... 



414 LIBBR 8BCUN»US. 

/fiffi&r[^ ^^^11}^ y^^i^l, nempe OrphiKi%: ^nif 
jus fn anteofideBtttu^ mentioBiiini-ialniilk £t;ooB* 
mdit TSzetisesvBrooein. p. l7A^^Hai6^w !^(ff^ »d 

Ufl^ x^ T^u ^aJm)\^ ^O^qfiios ^(fytor xai .^m- 

oStw§ hrly '^ d^ ' i . r^ ^ 

M ii yedonoWTjg ae (fikofx^qoTOv ffieQog ou^ei, 
xat T^ hA XQvatlfig yivtrig iwbvtai f^a 
yaSdi^ ktl tjdS^fov Uytov ihtufjuiig &/qo€^ 
^ yvQotg m x^i^^a M^f*vaiov l^fjaai 
& xaid-ffievai x^l XoQiv OTftig^ tldaq iXif^ai 

,, ItAHQn, gifanavji n Xttx^vai ufiJSQpjor alav, 
avrlxa S^ toi Ttaaav iTfjTVf^lijv xaTaXi^(a, 
Snnwg av navSia ffeXfjvairi ntnld-oiTO ' 
Hfinvia aoi JfifiiftQog atQ0if6oi6 re Baxxoi^ 

10 4wQ* avamfmfyumi xai inrflgaviv ^Xfhv indfytv. 

ICal Tc5v fiey ""Eqy^ ""OQcpBws ovzwg aarly ^ aQX^x 
al di fifiiQai TJroi. al ^EcprifiBQiSas avxoi) a^)(^ovrai 

6VTQ)S 

' w t ' ■ 

JUvT Haijg Movai^e^^g>Qfl44g\ ^l U, d aviij^ 
/^^og hmrvjil^g firiVTig xaTv^^^oT^^ 
i; ; Q^^ ^oi i^QiiOy aif d* ivl WQeal fidXXeq afjaiv^ 

oTrjv Ta^iv IxovTa xvQet' fiqika yuQ XQeog iariv 
' iSfievat, t^ afjTfi naQi^ei xXiog avTvyi fArivog. 

B»] 7l9 aQyvQeov: s«« fivog «neiidat Lensiiia p. JS, 

^ [«] Jiensaus.pu 13« , tffv ft^yi^ tov *(X?^*V <»w, «t hftp.fl^ 
cnimae ab Hesiodeis distmg^uantur Orphica; sed ad hanc rem poeta- 
rum ipsomm nomina apposita sunt. Hesiodi quoque caimen l^« ^ 
vala vocat Athenaeus Vm. d64i B. qurniquam posierior vox a Ruhii- 
kenio ejicitur. 



ORP HI C A. 41ft 

et ^ifi^sais duobiia postranis Veraibiig m GULXEL 
149. rdiy "MqyijfiipiSm^ ^O^ipim &ffX^ T6fk It&vr^ 
e&dfig Mowum >-^ /?aJUtfio cfoiv, ubi pro dimvaai 
mendose ediCttm d^^Jkfm. Hinc iptw cogBosdtur, 
duo fuisse Orphei poematd; utiutn 'jE(>j^a> alterum 
"iTjEi^oetp, qfHmim hoe etlttR l^^to^c^ inscnn 
ptum^ fllttd 7n^^ FMffyiag. Nam illa TfletBM 
inattia, qiiae nM um^ ^OMiusittws: c3v 1^/^ 'Oi^ 
(pm^ TftoL ttyO ne^irmQyiags editaresaiitemeoil^ 
sttltu Hidtiii^ at foedum glossema texto ijecenmt, 
cotiets prtt^^SCantiBlimi auetoritato retinenda smit. 
Nequ^ Isrib^factttl^ baec nestra senteatiii atio 
Tzetzae loeo ad Lyc 83. Jg^m^a n&mv dm&^ 
^av OTJfiaivei^ dig ti&u (pfiaiv iv ratg JiB^&caetfi^ 
Qiatv ^O^ip^ , 

BaXkeiv iQVta n&vxa, ra re Sgvbg axpa ^^^ 

r 

qttemYKSiim idem iil ChiL lY. 128w e% Orpbei 
Geor^ois profert oum ocito ttlm: MBfiv9jtajL rfiv-: 
vrig ml '0^^t)ff h r«i}^i(f f^uapim 

lAoTQalri xoiQTj Si niXet nQog anavra (ftQloTT^ 
oniQ fiaTa, xal Si q>inot<np hfaiatfiog, Hv tt fiSd^QOiai ' 
fiaXXetv ^ea Ttivxa^ %A ti S^g &KQm kfyovTai, i 

oh^ag d* ilgithiaixd-My ^d m^yikt neQlal!^ 
5 Tbm^lov x#t<^ ^^yiv^ ml aS^v^ag otvag^ 
fjtvmofiivfi oaa hvyQa Jtutviaoio Ix^Ti 
jiKTaioi ftr}adLvrOf H^^ SeSp^iJtivot ahfi 
^xaQtov, xal fiiv aTvqtelLatg xoQvvfjat Sdi^av 
aq)aXX6fZ€vot ScuQotai ;^o^6iftai^^og Bixxoto. 

[f] Eiuitfttliiiis ^. 1840. 55« dnelv dk ^u ^ nQo^ rhs n^^mfs 
nniQas fiiovfjteyy onoXov n ocal tov ^OQq>img x«l *Hai6Sov neQi ^Hfii'- 
Q^y etc. , 



416 LIBKR SBCCJI^DUS. 

DbdeMMemfaun antem loi^ fliud qiiam Qfwm 
foii»e iaitium^ docget ChiUaduiD. auctor. 1. c 

x^lmQtta^ pkiiaaav Satjv Tfuf^fi^a^^ iaif*^ 
/Ix 7€ fMng wKiT^ ^d* .^ ^yoc ^ai^o^ avmg, 

uiide aliquia wspioeliir Orph«l Dks sive ^be- 
iHni^ ab ea ocffmiiie, quod nagl rm(^yiag.Uh 
B^ri^tum fuitt iMg^ S«|ikn0eiiduai^ ewe, quif^pe 
divemo prooemio, ndvr id^ijs Movcode^ mdu- 
ctma. Sed haec intw se cakftctfiair» pioteruiit^ a 
rtatuimuB id quod ex argumento: ycicmfi e Geor<- 
f^m allaii {^IJ^ iifyea) patowit» Dodecaeterip- 
des partem fiitose ejus carmiuiBr qiiod rm^yia 
vocidmr et altero uomiae ^'Egya. Quae cum unica 
ratio sit varios Orphicorum poematum tituioB et 
prooemia componendi, sic conciudo, unum gran- 
diusculum opus generatim ^OQ(f€wg ""EQj^a xal HfjU- 
Qai inscriptum duo comprehendisie pMmttta, iqpw- 
rum prius ^'Eqy^ et interdum a pddoreipaoc^e sofl 
rewgyiag nuntupatum Dodecaaeterides $ibi adjun- 
ctas haberet, posterius autem nominaretur ""Il/ie- 
Qo^ sive %(fyrifji€Qi$€g, planeque simile esset Ephe- 
meridi madiematicaev qnalem Ji^venalis YI. 569. 
Plinius XXES^/l. et Ammianus M^ XXVIDL 4. 
433. significsmt. Eorum autem i)mnium ex^rdia 
servata sunt, primae partis fil 8b yBomoviriSr po- 
stremae IJdvf Iddvigy et Dodedaeteridis, quae, ut 
mea fert opinip, utrique interjecta fuit:\<:/et;(>o 
vvv ovaxa fwv x. t. I. Utrum autem haec tria 
cmtnina ab eodem^poeta eondita et uno filo de- 
ducta an a Critids ad unius perpetui operis 



O R P H I C A. 417 

formain revocata fuerint^ interpositis ejusmodi ex- 
ordiis, quibus unum ad alterum referretur et 
quasi agglutinaretur, . id sdre nemini concessum; 
sed ipsum iliud El tfe /mnoriijs sermonis conti^' 
nuati indicium praebet» neqne incredibile videtur 
31as vi^fi quatuor i^apsodias, quarum veteres 
menHnerimt (v. P. 11. C. V. §. &.)j ita fiiisse inter 
se contextas ut partes unius corporis esse appa- 
leret, qoam ad rem tum iUam Theogoniae prae- 
&itimefa JfoSexdftir S^^ rrjrSe naQal aio sxXvoy 
Qfifi^v (v. C. V. §• 1.) tum hanc Musaei appeUa- 
tionem idemladem repetitam |et Palinodiae ipsi 
praemissam eq^ctasse arbitror[«]. Sed jam ho- 
ranceo carminum partieiilas per saturam exhi- 
biDbo. 

[f ] Siinili buodain aitifido suspicor poetarniti epicomm cannina 
ak ipsit 'Separttoin edita per diodceuastas ad speciem .cycli copulata et 
qoae ad couimiaauram necessaria viderentur, adjecta esse, interpositis 
nfio autpluribtis yersibuB, quibus unius poematis exitus alterius exor- 
dio ad^taretur, quod qiuun facOe effectu fuerit, exemplo Timolai et 
Idaei Rhodii docemur, quorum uterque singulis Homen versibus sin- 
gobs «naft subtexnh et quidem per totam IHadem et Odysseam , na-' 
^ififiaXdiy <TT^oy fn^4^. Uiadis in quibusdam exemplaribus hoc foit 
exordinm: • 

^ of y u^ttpknw ta^fw "JSxtoMg' ^^e (f jifttieit^ 

*^Q^0S ^yydtriQ f4€yaXrjtoQog ayoQO(p6voio, 
qno additamento Amazonia, quae Suidas inter Homeri opera refert, 
liiadi subtexta yideutwr, similiterqne Aethio^s, Hakiids et cetera, 
quae ad cyclum Trojanum pertinent. Ceterum arbitror nomen cycli 
fifaiiam dici y partim de numere carminum diyersorum , quae simihtu- 
^Sn» argumenti quodammodo congruerent nec tamen in unum corpos 
lelata essent, aicut hodie scriptores rerum Anglicarum, Italicarum, 
Polomcarum pleriqne separatim extant; partim de complexu et collectu 
certorum carminum quae a diasceuastis in unum yolumen transscripta 
atque ita sibi accommiodata essent, ut seriem quandam historiae effi- 
cerent, ad^tis, quae ad iAtegritatem nairationis deessent, contrariia- 
que recisis, quod in illo scribendi genere, quo Cyclici usi sunt, sine 
aabio facilUme effici poterat. Praeter illam autem imaginarium €y- 
«dom et hunc, qui pro ci^usque copiis inodo plura modo paudora car- 
Qioa conUnebat, tertius, ut opinor, fiiit is cujus auctor ferebaturfio- 

27 



41A LIBBR SBCUNDU8. 

§. 2. 

TaetBes ad DD, w. 780. Xf^fwg iy i^ m^ 
remQ^yiag ad t^ anXAg ^fUQar f% a^irjinig> ^ 
Touhfis Isyei Jmtnek^ j| xai dpivijroPf dAH dtm^ 
roiwg^i cxfl^axia&^ nal avvxQ^ tf^&UHg to tm^ 
datQaOir. Bt ad v. 566.- owmg fi^ ^BMbdbg; tt;* 
Xauxjig Ttai anX&g ffjair dqoncQi^ netl amtQiir-^ 
'0Q<p4ifg di fi€c97\fiaTixAQ - ndrtcc nai^ai^l&dmn 
d(fqr. Olor aehipfijg rQ^ovarig ns^l ^oq^p^ ffil»'- 
ra qnrtsveir nkfyr jmrwr djmeiwr' fnaA fotf 7 
THtQdirog rrjr afineXor ^n) rdr mtteQa ^IxdQwr. 
Jidg viffox^or mQiTtolei^orrag fnffi nhva^gs x^^enf^ 
yaQ rire ^ &dkaaaa. Tov adtQv Jidg k^ l^S^^ 
orrog xaXor ydfiovg noteTr, xal rd Xoind bfi^iwf 
quorum priorem partem ad Geoi^ca proprie sic 
dicta pertiiiere learii nom^ ostefidk^ imiveraa ad 
carmen "^MQywr referenda esse, plura vitae ai^tuo 
me negotia complexum, ex argumenti varietate 
intelligitur. Itaque dettnit imrttm esse, qiiod ne- 
que Columella L I. 428. neque PBnius in receniHi 
Geoponicoram, ac ne Graeci quidem rei rufiticae 
Bcriptores Orphei Georgica commemorent[^, si qui- 
d^n hic non quid faciat laetas segetes et 
cetera boni agricolae officia sed dierum dbsorva* 

meru0, Thebaidem cydicam, Bpigonos, Iliadem, AmaBOnia, Odyi' 
•eam eydicam (t: Battmanii. ad Sdiol. Med. p. ^4.) et Noetoa ooen 
plexua. Sed de hoc plura alias. 

[h] ▼. P. I. e. VI. S. 2. N. Vn. ScaHger *ad Man. IL l^. Mani- 
liam Orphei Georg^ca legisse putat sed falso titalo Opemm Hesiodi 
inicripta, eoque foctnm ease ut mnlta Hedodo tribuat, quae apod 
enm non legantur. Verum nec Orphei Creoreicis conTeniunt quae ille 
nanrat, et micrepantiae cauaa, ut aHquot locu dgnificayimus , aliunde 
repetenda. 



O&PHICA. 419 

donem siqMffilitiMaiii domre proleBStti est 8ed 
{mfam ad easbt^atdu Tzetsa ad v. 763. xaxdqx^- 

SgmQ S p4ym ^O^^^y Muaxahxm xwi t^i- 

ItqGnov fiiv nQmxfff ivl fjfiiaTt fpalvtrai Z^Qfjg, 
^iyr^ rf' tfg T ^gijv iniTikXeTai* lifxeo i' V^wv. 
v^ie yAf USM^tta» fvmp HxtQwv avafaivei. 
ctMtf ini^ tqItw ^jciOf cm&imo9^v ^Moio, 
naaiv imx^vioiai fVToani^ov alTltj a>^y^. 
TCT^a^i S^ av^ofiivfj noXvfeyyia Xafinuia TiivH, 

aml mn&^g Tdyts, KS, iTtta fux^ tijg t^iamattig, 
qQnnHn diio primores venus vePMr ne vitiwa 
cantnsttint qHximai ^ldqifig pro qi€iAr9ti d^e^ fxdf- 
rffj dt ttg ""Idf^ efc& Utm^ ad v. 7M. t^ t^ia-- 
mat^ 05vag^ d^aSijy kfyii, ^ ^O^^g qaiiktjy 
n&am^ ^^f^ (fi^al^ ioaalfifiaig [^ di fi6vaig 
to^it^' qaae inrt^sse m lifard £|diemeridam d^ 
sauia sant. Sed iiaec prioafnam absolY^mn», 
WesaeUni^ OTGurreBduttK eSt argmBentatiMi, qoi 
qaam: verooa^. qaos loliftmies et Isaacus Tzetzes 
Ch:p)ieo adacribiiiit^ in Maxirai earmi&e a]H>teles- 
maliGO. npeiisset iisdimi omnibua veabiSy iUud 
par aobile firatrmn eHanniBi eirore pro Ma»mo 
Orphcnmt citasse Mrtarem, credere indiictiis est. 
Eaniqtie opinioiiem amplexi» Tjrrwhittiis in Prae- 
&t ad lidi. LYIIL haec aeribit ^.Incidit fbrte 



[i] Noneu d^ailrfilfia a SetmiBidero aMulHtatma h. L repoaeiiduai. 
Ptolemaeus Tetrab. ]L. IV. p. 46. 6 tov 'Eqfiov noiet lohg ano S6- 
oemv xdi XitjfSQiiv i^ya(ofjiiyovs, id .est mensarioe, propolaB elc. 

27 ♦ 



420 LIBBR SECUNDUS. 

,,Tzet2es in lilnriun onmia haec poemata ^phe- 
^yineridesy Dodecaeterides, Georgka) sknul.coiiti- 
y^nratem; in quo libro quum primum locum oc- 
,,cupwent EpkemerideSy quae, utpote Musaeo in- 
,,scriptae, ad Orpheum auctorem pro more refe- 
^,rendae viderentur, ipse prop^anter et iAcaute 
5,caetera etiam in eodera libro poemata Orpheo 
„tribuenda existiinavit — Ppema mffl r^uo^ylag^ 
,,ex quo velutOrphei mul|tos versw protutit Tze- 
,,tzes, satis jam constat non aliud fiiisse ab iUo, 
^quod vulgatum est sub titulo Ma^ifiov liteQl xa- 
xaffl&v.^^ Hanc sententiam impugnat Lehzius in 
Dissert de Orphei Opp. et DD. duobus potissi- 
mum argumentKs, primo, qnod ex -hoc carmine 
versus afferuntur coipphures, quorum nuUum in 
Maximi poemate vestigium cmiitur; neque id^oo- 
dicis defeettt excusari posse, natti exordium qin- 
dem •arminis hujus amissum sed oam part^ 
quae est de operibus rusticiSy integcam esse. et 
incorruptam; secundo^ quod non solus T^tseB 
sed etiam Proculus Orphei "^jB^^ conimemoravit 
V. §.1. Utrumque airgumentum levicuhim est; 
hoc, quia sdri non potest, utrum oannen^ eiyiis 
Proculus meminit, idem sit a Tzetzis usuq^alsm 
an alittd, nec omnino ^piaeritttr fueritne Orphei 
quoddam carmen '£(>/a inscriptum , sed an hoc, 
quod Tzetzae tractarunt, Maximo potius qaam 
Orpheo toibui debeat Contra alterum hoc dici 
potest) non constare certo, e Maximi carniine 
multa an pauca exciderint; sed pro argumenti 
amplitudine breve ac mutilum viderL Nam illa 



ORPHICA. 421 

octo vilae negotia, ^ ^pme peirsaquitur Maximusy 
^piota pars sunt materiae ad traetandum propo-. 
sjtHe? ' .lille taBtummodo de lutiae cum dodecate- 
moiiis congresw a^t; de duodedm locorum po- 
testatibus, de adspectibus seu radiationibus stella- 
rum, de trigonis, quadratis, diametris et quo- 
modo pro ratione cujusque geniturae sint eligenda 
idonea tempora actionum, de bis igitur et aliis 
rebus quas Zahel et ceteri auctores de Electio- 
nibus tractant, nuUum verbum legitur; quin ne 
lunae quidem ad reliquos planetas applicationes 
enarrat, de quibus Firmicus in primis libri quarti 
capitibus multa tradit; quo major est suspicio, 
mimmam totiiis operis pactem^ad nostra tempora 
servatam esse. Quae qpium ita sint, non miror 
qmd Hermannus in Praef. p. VIII. Lenzii argu- 
mentis adduci se negat^ , ut carmen Orpheo ad- 
scriptum ab eo, quod Maximus edidit, diversum 
putet *Sed suppetunt aliae graviores rationes. 
Primum Tyrwhittus ponit, inter varia diverso- 
rum aoictorum opuscula eodem volumine compre- 
hensa prindpem locum occupasse Ephemerides 
Orphei nomine i^signitas et ex eo Tzetzarum er- 
rorem natum, ut Maximi carmeii his subjunctum 
Orpheo tribuerent, cujus nomen in protocollo in- 
venissent Nos vero, sive Hesiodei operis de- 
scriptionem cohsideramus ab imitatoribus haud 
dubie servatam, sive Ephemeridis ipsius initium 
ndvT eSdtjg — quo velut colophone addito Mu- 
saei institutio consummatur, Orphei ^Hfi€()ag ejus 
't^yoig subjectas potius quam praemissas fiusse 



422 LIBBR 8BCUHDU8. 

iateltigimus. Deinde ni Orpkei Fiw^la srm ^ffYa^ 
in TBetzannii codice «oipta, nML aliud soiit qiuni 
hoG Maximi oarmen^ sequitur^ hos Yerstis, quos Tae- 
tzae ex Orpheo aulla cum operig/notattone afferaiit: 

mv (J* ayi fioi xovQfj nifinXtjidc, hvene Movaa 

ad Lyc. 275. et 410. in Exeg. p. 31. et Chil. VH. 
91. 949. n et 

Ov^ ^y ^(plxXoto ^owveQog avS&t/oio, 

Sgre xal dvd-iQlxeaaiv inhQexiv, ov6^ rt xaqnov 

atver dfjavga yvTa (flqwv inl X^iov arovp] 

in Chii. U. 92. 605. Exeg. p. 26. et hunc 

JS fiiv ya^f areixiiaiv lii d^vHoSo ^oolo 

in Ex^ p. 33. qui omnes apud Maximum kgon- 
tur, in illo quo^e carmine, quod Tjsetsae Or- 
phei 'jE(^a vocant, inventos esse. Jam vero ka- 
jus carminis, ut iidem narrant, hoe prineij^oiii 
fiiit: El ^6 ysamori^g 0€ fp^lofifiq6tov tfu^og ai- 
^Z. eaque in re errare omnino non potuentot 
Apparet igitnr versus pauUo ante a nobis lAa- 
tos, iVt)r <?• &ye et OM" ^ et JBl ^, la Tai^- 
tzarum exemplari huic prooemio poolpositos fmise. 
At in Maximi carmine versus primus, qno Mosa 
invocatur, est ceitfesimus quadragegimus primnSy 

\y\ Tribus postremis locis legitur uHeifitid-Qtag t^t^vme Movaay ae- 
commodate ad Orphe! pefsonam, idemqoe reponendum ,^xeg. p. SO. 
pro Kxovatttvxiagy ^ood e Maximi carmine Irac transfluxit; nam taiH 
tafl certe Tzetzae stupor non fuity ut Orpheum pro Constantinopoli- 
taiio habefet 

[1] Aniov SxQov omeDdat Wakefiold. in SHv. Cnt. P.^m. 141. 
ut in homerico loco legjtur et apud Hesiodum Fragm. 11. axQoy In 
itv&iQ^xtty xaQnov ^iev oifSk xatixXa, y. Interpr. ad Lndan. QofB. 
Hist scrib. §. 8. p. 478. T. IV. qui in L. pro Imagg. §. 20. p. 47. 
T. IV. hunc Tersmn usurpat, non itlum homericum. 



OEPHI C A. 423 

Irra seqMOlM de Ipkklo smit v. 422— 4M. de- 
cem autenn, quos Tselzae te principio Operan 
li^imt £1 ^a Y»omoviijg etc. his ramiibus pofitte^ 
rioree sunt t. 456 — 465. quwum uttinram exd- 
pit ille El fjiey yd^ ardxifOiy — . Seqpitur ergo 
Msximi ^wmeii ant oiim ionge dio quam uuM 
decucuiriMie otdiney Mt «b Orphei (^[MribuB fnime 
dimMm. Qunto autem ad fidem promtiuB eet, 
MaEximnn complures iocos ex Orpkeo ad ee tram- 
tulisBe mutato subinde ordine, quam idem poema 
in oodidbus ita perversum et conturbatum esse, 
ut qune in uno praeeedtorenty sequermtur in ai- 
tero? D^ide Tzeteae pfemret affenrat Orphei yes- 
m, qui perspieue ad agri culturam pertinent: 

Sfjxa^Hv nvqoi^ n xal &ardxva$ xa^ akwag. 
arifMf XmiiAvnoVy Sre te T^vd^ ^tffii^TTjQ 
xflvfi, ifuvfofiivmv isvi^mavy xaQn6v rt xal Six^ag. 

in Exeg« p. 26. et ibidem 

Sfi^^ea ^ iqyd^oio f^eXtaadwv aSivdwv 

et ad Hes. Opp. 502. rct tnri ix rwv ^Oiffpim ^- 
TBliJirjSri. (prial yaQ 

IlolXal S^ ovqavSd-ev $ml ina^ieg ix vefpekoMv 
TTJfiog ino^vxai (ptiyotg xal SivSqtatv aXkoig 
ovqeal re axoniXoig re xal av&Qwnoig iQi&vfioig 
ntjyvUSeg, xal eai^rat a/netSieg' at Si yuQ ovrwg 
TQvovatv xdi diJQag iv ovQeaiv, ovSi rig uvSqwv 
nQofiXwaxetv (leydQwv Svvartat xar& yvta Safiaa&elg 
tpixei XevyaXitp' ndxv^ tf* vnb yata (jdfAvxe. 
quorum omnium nuUus in Maximi reperitur poe- 
matio. Hujus autem disputatio de temporibus 
agri culturae opportunis, haud centum versuum 



424 LIBER 8BCUNPUS. 

nEmeruni explens 456 — 543. cahninis pcr plures, 
puto^ libros decurrentis exigua pars existiinarida 
est, quam nisi Tzetzae a ceteris avulsam l^e- 
runt, non potuerunt eo aberrare, ut Orpliei Ge* 
orgica esse putarent; nam quae illam mitecedunt 
?t sequuntur de auspicandis doctrinis, de libara- 
tione e vinculis et cetera, nihii partinenl; ad ope- 
ra rustica sed ad sifya in nniversiim, fu^rum 
pars est yeioQyia. Postrraio in illo Maxisu loco 
et in toto ejm, quod siiperest opere, tantutn- 
modo lunae cum certis signis coi^ressus, quid 
boni malive afferat, explicatur; Orpheus vwo ce* 
terorum quo^e planetarum per singulas codi 
stationes et cujusque conjunctionis apetelesmata 
descripserat, ut Tzetzes docet: Jidg vSqoxoov m- 
QmoXsvovtog fi^ nUvajig. His igitur argumentis 
adducor ut cannen illud, quod Tzetzae Orpheo 
tribuunt^ a Maximo non compositnm sed exscri- 
ptum multis locis et compilatum censeamp]. » 

§• ^- 

De Dodecaeteride superest Tzetzae testinio- 
nium duplex, unum in Exeg. p. 127. ^OQtpsvg Iv 
ralg JiodBxaBxriQiaiv 

SiSe yoQ av filfivoi xad-agog re (xal) i'finXeog oJvog 
riSvfiog evwSfjg re* xaXov S* tTog iarl (pvTeitj. 

alterum ad Lyc. 523. Sdwvai Si xal ^OQ^pevg rrp/ 

[m] Versus qui in Tzetz. Kxeg. p. 28. sine auctore affertur 
^ 4*atv(oy SvgrXriTog ^ ^AQrjg iyQexvSotfio^ 
extatque in Maxlmi v. 268. fortasse Orphei est; quanquam KatxnQX^^ 
scriptores poetici fuerunt plures. 



ORPHICA. 425 

^"Eatat S^ airig Siv^q ^ xol^avog ijl rvQay¥Og\^] 
^,fiuaAiifg og r^f^og ig oi^avor tSf%m ahfvv. 

quoruin sMtentia a Scaligero perperan reddita{^] 
perspiciter ex iis, qme Matheraatid de geneti 
imperatoria praecipiunt Manetho L. I. 277. 

^Hvlxa S* eixe^6eoaa fihov noXov afitfi^efi&oa 
^iXiSg T* inUtvTQog iv dfaevixoTai xonoioi, 
yevvoMJiv fiaOiXija, d^ebv fiqoTov av^-Qwnoiaiv, 

quod eodem niodo Ptolemaeus tradit Tetrab. L. 
IV. 45. A. ir dQasvixolg ^cp^ioig ovtwv &[i(poti- 
^mr rmr (ptoTiov xal iTtuesvtQwv — oi yevvaiiLie'' 
voi /iaaiWig eaovtai. et quae ad Orphei similitu- 
dinem proxime accedunt, Manilii vetba de judi- 
m horoscopo: 

lUmn urbes et regna trement natnque regentur 
unius et coeli post terras regna manebunt. 

L. IV, 552. cf. Firmic. Vm. 19. 225. et Tzetz. 
Chil. I. 474, Ja}^exaetT]()lg tov Jiog a Zoroastre 
sumta ^tat in Geoponn. L. I. c. 12. cf. Adr. Ju- 
nium de Anji. et Mens. c. 11. Scaligerum ad Ma- 
nii. L. II. p. 256. 291. Salmasium de Ann. Clim. 
p. 238. aliosque ab Eberto allegatos in Disscrt 
Sicul. T. I. p. 4. Onomacriti nomen a Scaligero 
(in Fragm. Chron.) in hac causa usurpatum nol- 
lem; nam haec astrologica carmina, Dies, Opera, 
et his intertexta Dodecaeteris, sive ex aetate te- 

[a] Legitur disjunctis syllabis ^atm J* «5 Tig, 

[b] Is dicit apotelesina cujusdain Genethliaci esse consulti super 

gcnesi alicujus. 



426 LIBISR 6BCUNDU8. 

stimn aeMiiiiieiiCiir ttve ez argHmeAto siio omiiiiin 
recentissiina videri debent Neqae tamen hoc eo 
dicoy quasi Graecos aate Berosum primiim, ut 
dicitur[''], astronomiae doctorero, nuUam Geneth- 
lialof^e spocBem cognitam faabuisM pitem[^. He- 
rodotus iBnim IL ^ Aegyptioram tnrvenCom esse 



[ei Salmai. Ejmcc Plin. p. 657« Mwig. ad Diog. X. 95. Schaei- 
der. ad Arg. 209. 

[d] Simpliaos In Auacalt L. II. p. 65. A. th t% KarQoXoyias 
oyofia y fAfin» tote (PoMom taiapomifaf) tris itjnneXetfiitattxiis ds 
toifg "JEXlfivas il^arigy inl t^s yvr xaXov^yns aataovofiCas hpegor, 
Eadem fortasse sensit Phavoiiniis, qni ap. Gel!. XIY. 1. diBpatat, 
difcii^linam iftam Cbaldaecmim tantae Tetoftatis non Me, qoantie 
yideri velint; qnanquam fieri potest, ut haec adverf of eos dixerit, 
q^i Zoroaftrif librof apotekfmatioof TenditaTent. I^i^cio nilul of&- 
dunt Magonim et Cbaldaeorum in Graecia peregrinationef et piae- 
dictionef, quae partim dnbiae funt, parlim aperte Mulofae, par- 
tim nullum certum istina «rtif indidnm afferunt, Teiut qoae lUnthis 
Lyduf de Magorum fuccessione a primo Zoroastre usque ad regni 
Perfici occafum tradidiffe didtur. t. Creuzeri Fragn* fi^* p* ^^« 
quaeque Heraclides Ponticus de Magi cujusdam cum rege Gelooe 
conTorsatiofie fahulatuf est StraK II. 98. cttjufmodi mnka de De- 
mocrito et Protagora (Pbiloftr. y. Soph. I. 10. 494.) narrantur par- 
tim nulla partim exigua fide tradita. Chaldaeof Euripidis Tictoriam 
praedixisse OelUus refert XV. St>. foblata ardf nota$ Ma^ iUioB 
de Socrate praesagium, quod Diogenes e fubditido AristoteUs tibro 
vefert (t. Lu2ac. Lectt Acad. p. 83.) pmetorea quod fictum eit, oe 
ipse quidem fabulae auctor, n quid Tideo, ex horofcopi observatioae 
ductum fed ex ocuiif, fronte, Tultu Bocratif, MetopofcopeniB 
more, conjectam videri Toliit t. Lua. p. 244. Donique nibu no- 
menti fadt quod Annaeus Gaz. Theophr. p. 62L C. Platonem didt 
fiQT t£y Xakdat^ xcd MyvmUity <f>doao<p(ay Graedae intotiase; 
nec Proculi testimonium in Tim. IV. 285. sq. davfiaaun^tafJiy il- 
ytd fprnaiy 4 BBWf^qaatog iy toTs xat^ ahhy /^voi? trjy tSy Xal- 
da(tiy mqX tavta d-ttaoCay^ ta ta alXa xQoXfyovaay xal tovg fiiws 
ixdattoy xal tovg d^aratovg xal ov th xoiya fioyoy^ olov X^^F^ 
ytts xmi iv6Cagy wgnig xal toy iiatiQa tov ^Eofiov x^ftnvog f»bf 
ix(payTJ yeyofjKyoy^ ^^XV arifiaCyvy^ xavfutta 6€ ^iQOvg, nayra d* 
oiy avtovg xaH ta xotyS xal ta fdiic nQoyiytiaxety Anh tS$f ovoaytttf 
iy t^ mol aruteCioy fiCfiX<p ipriaCy. quae Schneiderui fragmentis libri 
de signis addere potuisset. Etenim haec ad prognostica pertinent, 
quorum sdentia Graecis Tetus et indigena fuit et ab ipso Ifippocrate 
celebratur. t. Coray ad Hipp. de Aer. et Locc. p. 8. eandemque artem 
significat Euripid^ ap. Clem. Strom. I. 15. 306. o BrjQvttog "JSQftin- 
nog XelQmya thy KiytavQoy aotphy xaXeZ, i<p* ov xai* 6 trjy Titayo- 
ftaxCay yQmpag (pr\a\y ^g nQthog ovtog 



ORPHIGA. - tt7 

didt, quis jnentis dicsqne cuiqiie deoram ediiM- 
cratus et quo die quates qitaHque fortutia homi- 
nes nascerentiii' — xal rovtoiai %&v ^EXXrjvtoy ol 
iv noitiOH Yw6fuvoi. ix(fV<^avto. Id qui fecerint, 
frustra percontamur interpretes. Hesiodus qui- 
dem docet quibus diebus pueri, quibus puellae 
auspicato nascantur et nub^nt, sed tota ejus dis^ 
putatio ab Aegyptiorum subtilitate longissime re- 
mota est, qui, si omnino astrologicas rationes se- 
quuti sunt, sine dubio non^ omnium mensium dies 
eosdem natura pares statuerunt, sic ut qui unius 
mensis nosset dies fatales, nosset omnium, sed 
totius anni et fortasse totius dodecaeteridis sin- 
gula momenta et progressus diumos minutatim 
scrutati sunt[^]. Itaque licebit suspicionem in 
poetas transferre Orphicae et Pythagoricae sectae 
addictos, quos in hoc quoque doctrinae genere 
decreta A^yptiorum aemulatos esse, admodum 
credibile est. Eaque cogitatio animum ad Orphei 
sententiam pauUo ante propositam revocat. 

Blg xB Sixaioavvfiv d^VfjrtSr yitf^ ^«y*> SeC^ag 

o^xov xcel &vaiag IXaQag xal axvf^ar ^OXvfxnov 
(vid. yossii Bpp. Myth. LXX.^ SOl.) ^lnnii <W ^ ^vyatriq avtovy avy^^ 
Oixrfaaaa r^ uii>6X(ii iMa^aw^ «ithp r^y wvatrnfv ^etooCew (Burq^. 
Fragm. Melan. XXVIL) 

? nqma fily ra S-sTa nQovfiayrBvaaro 

j^QTjafAoTai aa(piaiy aariQiav inayroXaig. 
Aeolus emm^ ut aoutiores interpretantiir, tempestates Don fexit sed- 
praedixit tantummodo — . Jurisjurandi religionem, quam Titanomji- 
duae aoctor Chironem sanxisse refert, Hermes quoque Stob. Bcl. L 
52. 40. p. 978. inter prima vitae excolendae adminicula namerat| 
bacchationes et teletas a Chirone Liberum addididsse tradit Ptole- 
maeus Heph. IV. S6. 

[e] Beos, de quibus Herodotns loqnitur, planetas esse e verbis 
ejQs nmiiaie inteltigitur. v. Mursinna de Hebd. Gentil. p. 148. in Oel- 
Tich. Germ. Liter. T. L 



4Xi LIBBR 8ECUNDUS. 

nf&TOP /u^ n09ivif M Hfifm g>alynm ^Agfig 

TfjvSe yaf il^yvaaaa ipvaiv SUtqm ava(falvet, 
avraQ in^v tqItov ^f^aQ anonQo&iv '^tXloio, 
naaiv inixd-ovloiai ifVToan6qov ahlrj akKtiq. 

quos versus J. Scaliger de Emend. Temp. T. I. 
p. 10. hunc in modum corrigi vult: nQ&ta /ur ei 
nQ(iT(p — firjvij es % ^!A^y emtBkXetai — r6vde 
yctQ i^arvaaaa — avrctQ inl XQixov fniaQ — ita- 
que interpretatur in Prolegg. p. 47. si prima 
neomenia in diem Martis i. e. feriam ter- 
tiam inciderit, abstinendum ab opere, 
singulis diebus singulos existimans deos praepo- 
sitos fuisse in dominio quatuor viginti horarum 
sibi succedentium ea yicissitudine, quae a Dione 
Cassio exposita est v. P. III. C. IX. §. 7. Ve- 
rum ille locus tum uno, ut diximus, verbo mu- 
tato in aliam sententiam verti, tum retenta pri- 
stina lectione commode explicari potest v. Sel- 
den. de Jur. Gent L. m. c 19. 

§.4. 



Ex Ephemeride fortasse excerptus est ille 
versus, quem J. Lydus asservavit p. 26. MaQrvg 
^OQfpBvs Xeycor 

'E/iS6fifjf ijv ifftkriaev ava^^lxaeQyog^AnoXXm]^]. 

[«] Affert hunc yersiim Bapt. Egnatius Racematt c. XXI. 348. 
in Grut. Lamp. T. I. ex Maximi Planudis libro, ut arbitror, quo se 
plurimum adjutum esse in illa de dierum nominibus disputatione profi- 
tetur. Nam ex eodem libro hunc locum apponit: o^ nsQi ZtoQoaazQriv 
xal ^Yotaanviv XalStuoi xa\ Aiywntoi an itQvb-fiov tcSy nlccyrjfimy 
lag iv kpdofiadi ruiiQas ayHafiov, quae ^rba Eiyetus de Orig. Sab. 
c. V. Seldenus IIl. 19. 590. Martorelli de Theca Calam. p. 311. et, 



O R P H I C A. 4^ 

qaem versum hmd cohtendam Procalo notam 
firiA«e la Tim. IIL 168. ^ fiovStg ml inrag dt^ir- 
&fM>l[r6€Qoi rireg* ^ fih^ /lordtg aik^&sr rdvg^ ij 
M inrStg r6 xartctr rovr <p&gj xul ^ict r&vto 6 Tt^ 
QixSafiiog rovg fjtoradixog re xal i(i&0fiai:ix6g ietiri 
Sg (pjmr "^O^Bvg. Id enim^Proeulus splitis »M 
argumentis ex quolttiet alio Orphd loco effiom 
potuit* Neque Arbtobulum arbitrori si faunc yer- 
sum lc^set, tam luculentum testtmoiiium prae- 
termissurum fuisse eo loco, quo de sq^timi diei 
religione disserit y. Yalcken. de Anst. p. 118. 
Etoraditum autem, qui Hesiodum ob delectum 
dierum reprehendit, Plutarch. CamilL c. 19. Or- 
l^eum praetenttisit, totum ejus <:armen n^Ql lS}u-- 
qSv ignorasse, pro concesso et probato habeO* 
Item ex Ephem^ride sumta yid^^tur, quae Tze* 
tzes ad y. 8IT. adnotayit: ""OQfpeifg aUag na^- 
9i9mair fifiiqiag Arvalfiovg xai dnoip^d^ag^ iti^s 
ds Melafinovg* eiifus carmen etiam Proculus pro^ 
vocat ad v. 180. roxrto^HoioSog ix roi> MeiAf^riO'- 
^og ^rjq}$. qyj^al yd^ nov ixeh^g, ir^riifinrfi ^ 
Irivji rig inioQxor ofj^cag roaais^e fifii^aig reh»&- 
T^. Et ex his fbntibus deriyata yidetur quinti 
diei religio, de qua Seryiiis ad Georg. I. 217. 
Quinta luce nuUius operis initiiim sUf* 



qiii multo accor&tkn hanc qiiaestioneiii pOTtraetanmt, docti liali ad 
Pltt di Ercol. T. in. Tay. 7. Anonymo cuidam tribunnt. Sunt yero 
ejuBdem Lydi p. 14. cui «yersuin (^hicum debemns. Quae is adjungit 
iUico: tV I^^^ Jtqmrip VuiQ»y fxCap^ v^g xal ol Hvdttyoqtioiy xaXov- 
9iv. confinnat Diogenes YIII. 30. o/ HvO^ayoQStoi rriP xsffaXfiy xov 
XQovov oifxl nqmtiy aXXa uCav wv6fAaaay. Graecos posteriores no- 
iMB cardfaude e^ pro ordinali tt^oiyo; usurpaMe observatiomun 84cra- 
nuD scriptores docent. 



430 LIBB& l^BCUNBUS. 

mmi dicitur enin.hic nuBAerus Minerv«e 
e»se consecratus, quam stejrilem ^bb^ 
tomtat; unde etiani omnia Bterilia quin- 
ta l.u<>e nata esae dieuntur, ut Orcusy Fu- 
riae, Gigantes, quae nuUo modo ab aatrolo- 
gids auspensa sunt rationibus. Ad celebrimdam 
Mftiwi diei saaeiiiiloniamscKiptum est illud 'Mfi^ 
dufni rfr iifiXijaw, ftiod Ut.cui* fleaiodia senten- 
tiA'Tfj 'yetfi l^dklonra X9^^^9^ ytivcsm jhftm v* 
770. jmtaiffiaHi similituduiem heb^t^ ita a nobis 
ad Orphei \HfieQag relatum eat. . Etenhn do, , ut 
Arnobius caviUatur VIL 32. ex oteris ptodeun^ 
et habent dies la^os, quibus f«s adscriptum est, 
aoram usurpare vitaitra; ^uae optnio Aegyptiis 
et Graeeift[^] communis sed i^ud utresque £- 
vmie offta et habita est A graecanica supersti- 
tione mwavit iUe versm Hom.; H* in Merc l^ 
tttQo^i i^j) 7t^€(f^ji, tfi fAiv tixe ^otvta Mcua, 
qfn ut loeo non suo positu» notatur a Critici% 
cetmi inculpatus. Nam de dei nalalibua> wifg^ 
ite creditum; ^E^f^ fmJuatm tmf A^f£&v. ^ 
tn^ag &vaiuincm* tuM^^ ^ xtti Ten^se^^^ fMfi^g 
i0taff£vw tav &€h^ latoQoiiai nutarch* Symp. IX 
Qaaest IIL 2. 404. 'H tstQdkg in/iiteto 'MQfmv 
xm xaff &taatov fitjva tct6tp ^ ^/^s^»? nlaxaSyw 
dnsti&BVto t(p ^EQfifi Schol. Armt Plut 1127. 
eumque diem Hesiodus aui^icatissimis adnume* 
rat V. 770. 

tlqmov tvri, TiJQug rc xal ijHog^fj hQbv ^f*(^ 

{^1 Gniecot SdmaMHB de Aim. Cliiik p. S86. cain JudMi c»»- 
parat ratriarchamm natales enumerantibiis. 



OftPHfCA. 4SI 

nec iri pfima tantmn parte sed per totiiBi ncB^ 
um y. 7ft7. 

et V. 81». 

terQiii y^ olYi-kt9w m^l ^tAvrwv hgo^ ^a^ . 

^pwiqttam idem die» oli alitti ratioiufcs iaauspica* 
tiis ha^fbatur. Ambromia Hexa^m. L. lY^ 9. 
Qaomodo ergo gentiles quartum piexi- 
que consueverunt cavere et ini^tile pur 
tant h^e numero aliquid ordiri? Lun^m 
qu^artam, si pura fkierit, neqne obtttaa 
GornibuSt dare reliquis diebus usque ad 
exaetirro mensem indicium aorenitaiia 
existimant. |9olnnt igitur i|sdem exmr.t 
diis iBehoare quibns serenitas iniekoa)^ 
tur.^ Idemqwe Graoci yeterea statimrmit, qiMi<» 
quam 4iversam causam bitefsevaBfees^ - HiotpBai 

raluiniB^jam. 4h16xo^s ^^ a^irify Toti hih^Eif^^ 
fwv dvvaaS-ai kiysa&ar dvarsS-siaS-ai ^s n^ llQa' 
xUT iv ravrji elg Seovg fietafidvri' sicut Marty-r 
rum natates diimntnr, quibiis consmnmati simt 
Eustathius p. 1353. 5. dvdxenai airi^ ^ ret^S 
aXlav r(f6nov ijneQ t(p ^HffaKleXy iS ov TtaQOi/^ifi, 
To kv rerQddv yeyovag, ijyovv iv dnoypQd^i^: 

[«] Hoc potMmnm in quartam tertiae decadis quadrat. Etym. 
M. amfpQodtts ol liitrixol tics itTttiyoQevfiivas -^ 8; (^ inetxAdac xa- 



432 LIBRR ISBCUNDUS. 

Uiide Pjrthagoreorum penlet comineiituin ror ^(mi- 
xUa dxkivr} yeyovora TetQadi ysyevfjaOxu, ch dm 
videlicet similitudinem cum hermis quadratis. v. 
Nicomach. Aritkm. IV. 24. cf; Tsetz. ChiL XIL 
508. Cetera, quae ad huiie Diimerum pertinent 
collegerunt Adagiorum enarratores , P. Meruta 
Cosm. L 22. 7. M^irsius Denar. c YI. Mei- 
nekius ad Menandr. p. 110. De subseqomtibus 
diebus SchoL ad. Plut. L c; I$qi tcSt io^cir le^m 
riysg xov /irjy^ ^/c^ipai yofiO^otytai Iddijrifat^ SvA 
TiOi^, olw rovfiTIPia xal i/i^afi^ utiiiJkanfi.j ti- 
r(wi^ ^E^ffifi xal 6yd6ri 0riaei\f] — ^ &ett) U^U" 
fu&i . ixdarov mv6g \^\ Apitti Theopluastittn Char. 
XiV. superstitiosus iUe Hecmaphroditos .mm <;e- 
tonat xaXg teraQtaig xat xalg i(i$ofiaxai^, ubi prB 
thdi^ig Coraius substituit lkrai^> quia P^tbago- 
ras jussit l4qi^odixji S^vaic^sty rf} Fj^ JaMUieh. 
V. 152. Sed quis conteiidat hujus praoQ^pti an- 
etorem £tt9tos AtticM sequutwn ease potiils, qu«n 
jNcoprias Pythageroormti rationes, qiii ouia^ruin 
senarium Yeneri dedicaruiit Pracl. in Parm. p. 
203. T. rV. Cous. eum^ ^J^fioyia^, ydfjiw, Zv- 
yiay, et rafirikiay nimcuparukit? Jamblidius ipse 

Xovdiy ip&£yoytoc tovur^bg xexQaStiy T^/Vijy, SevriQtty. Plutarchns 
Quaest. Rom.^ XXXVm. 854. xae «noxl^ovg rjfjUQas cie ^qrififxxi- 

cet c XXXrV. 352. rifiiQag Iriyovtrtig xixl firjyhg ipd-Cvovrog kifodnGiy 
iyayC(€iy ot noXloL iinde XQiaxadag vocabwt triy xMiaxoatrfy t»y ^^ 
XQioy Aneod. Bekk. p. 508. et Hemsterh. ad Luc. Dlal. Mort I. 599. 
et Theod. Gaza de Mena. Att p. 505. it Joiri Numemajn ita tiiyhnfy 
Phitoid conaeoratam faiase afi&rmat 

[d] y. Corein. Diss. XIII. 542. 

^•] Anliochenfes contra conununem morem eodem ^e^timo die 
ApolUniBm Dianamqiie Tenerabantur Liban. Decf. T. I. 256. 



O R P H I C A. 433 

affart arithmeticaiti, additqae Hereuli octa- 
ymn diem oonsecratum esfiie a Pythagora, quia 
ffle, ut Homenui ait, 7^X1x6 firirog natus h. e. mense 
oetayo[^. Praet^ea ex Adienaeo XIY. 669. C. 
Marav^Qog iv K6laxi t6v roTg TerQa&iaratg dia- 
xovovfjuvov fidyeiQOV iv rfj rijg IlavSrifiov ld(p(fo- 
Sinjg ioQtfj noiil ravrl Xeyovra apparet quartum 
qnoque diem Yeneris sacra habuisse; nec minus 
perspicue Proculus ad Opp. 798. ^ rerdQrij uQct 
ji^pQoShrjg xal ^EQfiov xal 8ia rovro TiQog awov- 
aiav imrrideial^}. Octavum Plutarchus V. Thes. 
c* XXXVI. Theseo tribui testatur etNeptuno, cui 
Pythagorei quoque propter cognomentum ^Aaipd- 
hog hunc numerum soliditatis signiBcatiyum de- 
dicarunt De nono die et de decimo quinto cer- 
tiores nos reddit Dicmysius Art. in. 243. ubi do- 
eet in orationibus genethliacis diem ipsum quo 
quis natus sit, laudandi materiam praebere: d 
fuv rfi vovfirjvicfy ort aQxh '^^^ firjvog — «l 8i 
ifiSofiji ^ Jxrfi^ ori leQat roTv S^soZv — exoig 8^ 
av tuqI rfjg ivdrrjg Xiyaiv, ori leQct rov fiUov — 
A 8s mvrsxaiSexdrrj y ori xal avr^ rrjg Iddrjvag. 
Vicesimus rursus ApoUini sacer fuit. v. Etym. s. 
Elxd8iog. Minervae natalis sub finem mensis ce- 
lebrattts et ipsa, ut nonnullis visum, TQiroysvrjg 

[f] Similiter Apollo ob septimi diei religionem septimo mense na- 
tU8 didtor Schoi. Callim. H. in Del. 251. 

flf] Nnptiis ineuadLi interimiiam aptnm declarat Proonhis ad y. 
780. Ad-rp^€UOi ras nghs avvoSop fjfi^Qag i^sliyono noog yafiovg xa\ 
ta Bioyafiia irikovy, Plenilimium Dio Chnrs. VII. 245. noirioofziy 
toyg yafiovg f^uiqav ayadTiy inde§au€yot , oray firi fxixqhv § %o ae- 
Ir/ytoy, Pindan, Sapphus et Enripidis testimonia coUegit Martin. Var. 
Lect L c 14. 

28 



434 LIBER SBCUNDUS. , 

co^oiniiiata oti iyivn^Stj tjJ t^fi (p&ivwto^^ ik 
xaX Hd^vaToi &yovai Anecd. Bddc. p. 307. q«ah 
qttam primae qooqm et secimdae decadis dks 
tertU 4eae sacffi ftiissa dicuatw SclioL Hesiod* 
Opp. Tia 

§. 5. 

Haec breviter percurri, quia in Orphei quo- 
que Diebus plurium deorum natales enumeratos 
esse suspicabar. In universum autem sic statuo 
eum diem cujusque dei natalem creditum esse, 
quo die solemnia ejus cum maxima cerimonia 
celebrarentur, velut Apollinis septimum, non quia 
Sol septem errantiurti dux et princeps idemqae 
Apollo existimaretur, ut vulgo sumitur [*] sed pro- 
pter ThargeKa, Pyanepsia, Carnea aliaque sacra 
in hunc diem cumulata; cujus rei rationem si 
quis alte a coelo arcessere inclinet, ante omnia 
viderit an ceterorum deorum tempora festa coeli 
siderumque conversionibus adaptare possit. Item 

M Pertritus est Proculi Ipcu» in Tim. III. 200. If/roAZiaw f^ 
knttton itVElaay (og aw^^ovti ndaag rag avfJL(f(av(ag — xai l/5(fQ^«- 
yitoiy ixaXovyy xal trjv kpS^fAtiv tov d-soii tiqkv MUyov» T^ y«f 
lAnoXkatva j^Qvadoga yeCvato Jifjtti, quo loco qui ifidofiayiVTjv q Plu- 
taicho reponuat, jure reprehenduntur a Yalekenario Diatr. 115. sed 
ad barbaros hic accusativus relegandus non erat, toy ^vx^Qny 1^^ 
in Annae Alex. L. XV. 468. D. ^vai^riv Augustin. Civ. X. 1. quod 
Aeolensibus tribuit Gramm. Bekk. Anecd. p. 1233. t. Intpr. ad Thom. 
M. p. 424. ^E^dofjtayitag autem dicitur Apollo, quia sacri» ejas 
septem pueritotidemque puellae pompam ducebant. Non minus fortd- 
tum est, quod dies quartus Mercurio dedicatus idemque in cyclo die- 
rum hebdomadico seu planetario ab eo denominatus est jam priinis 
Bccleiiae seculis. Clemens Strora. VII. 744. 17 tttqag ^Bqjuiv , ti ner 
poaxivrj ^AifQo^Ctrig lm(priuCietau Augustin. in Psalm. XCIl}. p. 751. 
T. V. Bened. tertia sabbati feria, qoem diem Martis to- 
cant — quarta feria, qui Mercurii dies dicitar a pa^a- 
nis et a mnltis Christianorum. 



o R p ri I c A. 435 

Miilervae dma tertimn, qoia Panatheiiaea mense 
Hecatoaibaeeiie, ot ProculM dicit, r^ rQitrj am^ 
ivxos imtaurabantar [**], quapropter fMtp/dir (p&ivd^ 
Seg rifii^ai huie deae sacrae vocantur Eur. Heracl. 
779. Panadienaeorum autem dies principalis di- 
dtur rire»Jiwg UdrirSg Athen. IH- 98. B. skut 
Vesiafia "Eatlag nQVTariridog yeri»Xia IV. 150. 
D. Dianae solemnia yBri^lia U^ifii&og Arriam 
de Venat c XXXIV. el simiUter ceterorum deo- 
rum dies natales a Graeeis celebratos esse eonf- 
tendi petest, quanquam indieia nec crebra sunt 
uee repertu facilia. Alexander Aphrod. ad Me- 
taph; L. XU. 36. p. 199. b. viri sapientes — 
conreutus et commissationes instituere 
Tolentes^, fabulas e^mmenti sunt, Jovem 
exempii catusa^ ex Rbea hodie fuisse pro- 
genitum ae idciriio pium csse ut omnes 
conveniant deique natalem diem agant 
atque sin^ul ep^ulentur. Statius Theb. U. 71. 
Tbebanw narrat Baechi diem natalem festum ha- 
buisse: tune forte dies noto signata To- 
aantisfulmfiie, quum te, tenerEuie, par- 
tuS' transmisere .patri; Tyriis ea causa 
«o(onis insomnem ludo certatim educere 
noctem suaserat. De Minerva Mela I. 7. pa- 
lus Tritonis, unde Minervae cognomen 
inditum est, ut incolae arbitrantur, ibi 
genitae; faciuntque aliqnam fidem, quod 
qaem natalem ejui putant ludicris vir- 
ginum celebrent; quos ludos Herodotus non 

^ [b] T. Larchcr. ad Herod. V. 56. p. 251. T. IV. 

28 5« 



436 LIBBR BteOUNDUS. 

ignorat, de die natali taoet. Rraranis ^dem, 
qui de coelestium orta et progenie nihil a jnigo- 
ribus traditum kabebant, familiare fuit, diein, quo 
templum eujusdam deorum dedicatun erat^ na- 
talem ejlis dicere ^ anniYierraria ceiebrare me- 
moria. Lactantius Institt. YL 20. 82L ludorum 
celebrationes deorum festa sunt, si qui- 
dem ob natales eorum aut templorum 
novorum dedicationes sunt constitutaa 
Festus p. 228. Martias Calendas matronae 
eelebrabant, quod eo die Junonis Lucir 
nae coli coepta sit Idem p. 459. Rustioa 
Yinalia faciebant, quod eo die aedes ei 
dedicata est; idemquedePortumnalibus^Martiis 
aliisque dicitur solenmibus. v. Dio Cass., LX. 5. 
Yarro d. L. L. Y. 3. 47. dies autem, quo aedes 
dedicata, dei incolentis natalis habitns tt in Fa- 
stos relatus est. v. Ovid. F. m. 811. 837. Tumeb. 
Adv. IL 17. Selden. de Synedr. m. 14. 1786. 
Burmann. ad Anthol. Y. Ep. 79. In Graecia vero 
antiqua nulium hujus denominationis exemplum 
succurrit, nisi ad Comioorum quasdam poetarum 
fabulas provocare libeat, quales sunt Palaephati 
Tovat ^AQTsfiidog^ Hermippi "^AS^rjv&g yoveti, Ara- 
rotis Ilavbg yovai, quo titulo etiam Philisci fa- 
bula fuit^ tum duo Polyzeli ^ramata, unum JiO' 
rvoov yovai, alterum MovaoiVy Philisci IdnoXUih 
vog xal Id^iefiiiog yovai, ejusdem et Nicophontis 
\4(pQodirrig yovai, Timesithei ^rjvog yovai. Her- 
mippi quidem fabulae Heerenius ad Stob. Eci. 
T. I. 239. Minervae Ortum, quem poetae tradi- 



O R P H I C A. 437 

deate, mi^jfictmn fimse fntat; neqae erit fadle, 
cui non ad primam hujil» elogii mcaitionem haec 
eogilatio inddat, si praesertim meminerit, picto- 
res et poetas[''] deorum non modo nuptias et 
amores sed natales quogue exsequutos esse, unde 
Comids midtiplex jocandi materia. 8ed haeret 
haec coDJectura, tanquam in scopulo, in Polyzdi 
fidbula; nam de Miisarum partu quomodo comoe- 
dia nasci pMsit, yix invenias, neque intelligitur 
fadle, qua ratiope PMIisco in una fabula 'Eq/iov 
xal l4(pQodiTrig foyai, amborom deorum ortus 
loBge diversQS includere licuerit Hujus vero dif- 
ficultatis haud aliud suflfugium erit, quam ut has 
fabulas a solemnibus denominatas putemus, quo- 
rum imaginem repraesentarent imitandis convi- 
viis, pervigiliis aliisque ludicris, quae ad animi 
requietem delectationemque quaeruntur. Nam in 
hoc quoque argumento Comicos multum operae po- 
suisse ostendunt Menandri et Theopompi fabulae 
ld(pQoSLaia inscriptae, ejusdem Menandri KoXa^, 
qua Veneris Pandemi[*] diem festum descripsit, 

[c] Alcaeus Vulcani et Mercurii yovag cecinit Menand. de En- 
com. VII. p. 48. Timotheus Sem^e dilyag. Palaephatus, poeta epi- 
cus, filius Actaei et Bius (BoioZg, puto) ^AnoXXtavog xal IdQX^t^os 
yovag scripsisse dicitur Suid. idemque argumentum tractavit Philam- 
mon; in picturis Mercurii et Minervae natales describit PhUostratus^ 
Iconn. I. i^6. II. 27. Hinc exemplum ad homines translatum. Meni^- 
pus 'scripsit rovag ^BmxoirQov Ttal tag S-Qfjaxtvofiivag vn al^mf iixa-^ 
Sag V^. V. Men. §. 86. 

[<i] Permale nonnuli Vulgivagam interpretantur, quo nomiiie nun- 
quam dicta est dea. Nec Pandemus significatur ab Eugraphio ad Te- 
rent Bnn. I. 2. Menander aperte dicit meretrices juxta 
domum suam vel in atrio solitas habere aram Veneris 
vnlgariae, cui quotidie sacrificarent, sed vel ""AtpQoSCtYi 
noQyti , quo nomine Abydi culta est, vel ^ExalQa Athcn. XIIL 81. cf. 
Knester. ad Hesych. s. Ef^tQog* 



438 LIBBR 8SCUKDUS. 

Eupolidk dradia Nm/firiyiM in Acharnensiiiin di- 
dascalia nominatum, Iluvvvxis Callippi, Eubuli, 
Hipparchi et Alexidi8[®], L^ii Afmnii et Quintii 
Attae Megalesia/ ejusdem Afranii et Laberii 
Compitaiia[^, L. Pomponii Calendae Mar- 
tiae, quam fabulam graecus poeta ^HQoia interi- 
pturos fuisset vel "^tlifag y$rS3^Xia. Casauboous 
ewte Antiphanis fabulwi miam eai^mque duplex 
dogium habuisse putat IdipQodiaia et Idtp^dirris 
yovai ad Athra. X, 449. B. idemque hiyus poe- 
tae verba III. 113. D. aqxovg — oiig cJ^ Yov(ug 
0€a(}ioyv e^eiSh, sic interpretatur , quos panes 
Theario Panathenaeis edidit. De his 
omnibus est, qui nos accuratius edocere possit^ 
Meinekius. 



Cap. II. 
Jia&ijxai. 

Justinus Cohort. p. 15. C. (c. XV. 77. Grab.) 
Orpheum, Homerum atque Solonem aiiirmat quum 
in Aegypto Mosaicis se ingurgitassent libris, er- 
rorum, quibus innati et innutriti erant, pertaesos 
yeramque doctrinam amplexos esse: ""O^fpevg o 
rrjg ngXv&eorrjrog vfitvv 7t()(orog SiSdaxaXog ytyo- 

[«] Pannychi^ est etiam nomen proprium; sed de una muliere tot 
fabulas •eriptas esae credi non potest. 

p] Eberhardt Ueber den Zustand der schonen Wis- 
sensch. b. d. Romern p. 70. fabulas illas Megalenis et Compitali- 
bui In scenam commissas et ab hoc nomen adeptas ease putat. 



O R P H I C A. 430 

y(bg n^os xh^ vi^ MovatXor xal rovg kdmovg 
yrtjaiovg &it^oaxdg ddtSQOv tisqI svbg xal fiovov 
S'€ov TCTjQvxrei Xeywv ovnag 

1. 0&iy^Oftat oTg &ifiig iarl, ^Qag rf* inl&ea&e fii^loi[^] 
^ navreg bfi&g' av d^ tixove (paegipoQOv exyove Mtjvtig 
Movifaf • lieQio) yaQ aXrj&ia* fitjSi ae ra nQlv 
iv arrj&eaai (pavivTa ^iXrjg aliavog afiiQatj, 

5 eig ii koyov d-eiov /SXiyjag tovtm nQogidqeve 
idi^viav KQaSlrig voeQOv xvxog, ev % inljSaive^] 
axQanirov, fiovvov J* igoQa xoafioio &vaxra, 
eTg iar avroyev^g, evbg exyova ndvra rirvxrai, 
iv d* OAjroXg airbg neqiyiyverai]^] , oiSi rig airb^ 
10 eigoQ&a drTjrwv airbg Si ye ndvrag bQaral[^]. 
ovrog S^ i'i aya&oio xaxbv dTtjroTai SiSwai 
xal noXefiov xgvoevra xal aXyea SaxQv6evra[^] 

[9] BsfifiKiHg n&aiv ofiov Gresnenis «didit contra qbam apnd Ju- 

ftinam legitur. Bepi^loig extubent Theodoret. Serm. 1. p. 478. B. 

485. A. Therapeat. I. 7:i3. et codices aliquot Ta^ani Or. c. Graec. c 

IV. p. 644. et Clementis in Cohort. 

[»>] ^5 d' inCBaive Cyrillus; idem in v. 8. elg «T tat — Theo- 

doretus Therap. II. 491. A. (p. 7$e. T. IV. Schulz.) elg M avro" 

yivilSy avrov S" vno ndpia teielxai, 

\^] Ceteri neQivCaaexai, Eusebiu^ de Laud. Constant. I. p. 719. 

^ Inl ndvxony xai Sia ndvxtay x«l iv naaiy imnogevoueyos» cif. XII. 

753. A 

[d] Sibyll. Orac. L. IL 11^^ 
Elg S-eos iaxv fiovaqxog a&iatpatog aid^igt vaCmVy 
avtOipvrig^ aoQatog, ogdiv fiovog airtbg cinayxa, 

et L. L V. 10. 

Elg ^?, og fiovog aQX^*' vneQfjieyi&rig ^ ayivrjftogy 
nayxoxQdx<oQ y aoQatogy OQtSv fiovog aithg anavxa, 
aixbg S* oif pXinexai, &yrixijg vnb aaQxbg andarig, 

et L. IV. V. 12. 

*t)g xa^doQcSv afia ndvxag vn oifSevbg avxbg oQotai, 
[•] Sibyll. Prooem. p. 155. (et L. IH. 264.) 

ToZg aya&oZg aya&bv 7tQ0(piQ<ov noXv fieC^ova fxtad^v, 
jotg Sk xaxoZg aSCxoig Se /oiov xal d-vfiov iyeCQ<ov 
xa\ noXifjtoy xai Xoifjibv l& aXyea ^axQvoevxa. 

Vcrba illa ap. Plat Rep. 11. S79. D. cjg xafxCag rifiZvZevg aya&cSv 

t€ xttxtiSv xe tixvxxaiy non Homeri sunt, sed illius &'AAov nottjtov, 

IHo Clir. Or. XII. S81. Zevg eiQtivrjg xal noXifiov xafiCag, Hom. II. 

rv. 84. tofiCrig noXifiov, 



440 LIBER 6BCUNDUS. 

QvSi ng eaS^ iT£()og X^9^^^ fuydXov fiaaiXijog. 
avrov <r ovx opow neQl yag vl<fog iar^^Qixtai. 

15 naaiv yaQ &v7jToTg drfjTal koqui eialv Iv oaaoig, 
aa&€vhg d^ Uleiv Jla tov navTiav fxeiiovTa, 
ovTog yaQ ;failx€ioy ig ovQavov iaTriQixrai 
XQvaitp elvl d-QOvw * yalrig S" int Thoaal fiififjxe [^] 
X^TQa Te del^iTeQTjv inl TiQfxaTog wxeavoio[fi] 

20 navTod-ev ixriTaxev' neQi yaq TQifiei ov^ea fiaxqa 
xal noTafiol noXirjg Te pad-og xa^QonoXo d^aXaaarjg. 

xal av&ig dXXaxov nov ovrtog kiysL 

II. Efg Zevg, elg 'AtSrjg, eJg "HXiog, elg Jiowaog, 
elg d-eo^ iv ndvTeaat* ti aoi Slxa TavT dyoqeimy 

xal iy rdt^ ^'OQXoig ovtcog 

III. Ovqavov oqxI^cd ae d-eov fieydXov aoq)Ov V^yov 
avSrjv OQxi^io ae naTQog, rrjv cpd-iyl^aTO nQWTOv 
rjvixa xoafiov anavTa *ar^ avrjQC^aTO fiovXaig, 

De secundo et tertio loco alias; primum omissis 
duobus principaHbus yersibus idem producit Ju- 
stinus in Monarch. p. 104. s. Cap. m. 156. 'Oq- 
(pBvg 6 TiaQeLgdycoy rovg TQiaxoaiovg i^rjxoyTa ^s- 
oi^g^ iy %& Jia&rjxai ImYQacpofxiyeo (ii(3Xiqpj onote 
furayodiy snl rovrcp (paiyerah ^S ^ yqdtpei Mov- 
OaT e^eQeo) yaQ — et cetera usque ad x^Qondlo 
S^aXdaarjg, nihil immtttato orationis contextu nisi 
quod V. 13. fuydXow ayaxrog scr^sit. Totum locum 

[f ] Haec scriptura, quae etiam in postremo Clementis loco trans^ 
lucet ex mendosa lectione Ed. Florent. yairi te vno - praestat alteri 
yaCri cT vnb — vel, ut Cyrillus, yaCrj cT iTtl. Praepositionls anastro- 
pheu notayit Hermannus. 

[«] XuQa 6k — Clemens p. 725. inl xiQuaxa ''SlxEavoX^ Cyril- 
lus. Conferendi huic loco Sibyllae versus I. p. l71. 

EifiX <f iyoi 6 l(ay , Ov cT ivl (pgeal a^ai vwfjaov* 
o^^avov ivdidvfiat^ mQifiifiXrifiai ^k d-aXaaaaVy 
yaXa 6i fjiov atr^Qi/yfia nodtov^ xiyvtat mQl atSfia 
ariQ, ^(T a&TQiov fie ;|fo^6? neQioi^QOfie navt^. 



O R P H I C A. 441 

apposuit CyriUus c Jul. L. L p. 25. haec prae- 

fatus: 'OQ^ea rov OldyQov SsiaiSaLfwviaraxov (pa-- 
01 YBvia&ai rdiv allcDV — (p^ctg ^s xal v/ivovg 
Tolg yj€v^a)viJ/ioig i^v(pfivai &eo'ig — Hxa t(Sv iav- 
tov doyfidxQyv xaxeyvioxoxa awivxaxe bxi fiovov- 
ovxl xtjv afw^xbv aipslg Iv ix/iolfj yiyove xfjg 
Bv&siag 6$ov fisxacpoixrjaai n^bg xa fiilxiaxa xal 
Tov 'kpevdovg dv&eUad-aL xvv dlilj&eiav, (pdva^ xe 
ovta) mQv S^eov 

O&iy^ouai oTg difiig iarl' dv^ag J* Inl^ea^e fiifiiiXoi 
ndvreg o(i&g* av iT axove q^aegq^oQov Ixyove M^^vtjg, 

usque ad v. 10. avxog Si yt ndvxag i^axai: qui- 
bus addit: xal fieff exe^a ndliv 

Avrdg yag x^Xittiov Ig ovqavov iaT^^Qixjai 
et quatuor insequenteis y^us. 

Idem carmen Aristobulus apud Euseb. Pr. Ev. 
Xm. 12. p. 664. multis partibus auctius exhibet: 
^OQipevg ev noii^fiaaL x(3v xara xov leQov Xoyov 
adx(p leyofiivwv ovxvog exiLS-exaL neQv xov Siax^a- 
xeXa&at &ei(jc dvvdfiei xd ndvxa xal yevrjxd vndQ- 
Xeiv xal inl ndvxcov elvat xbv d^eov 

IV. (M^fy^^ofxai oJg &if^ig iari' &vQag ^ inl&ea&e fiifitjXoi 
(fevyovreg Sixalmv d^eafAOvg, &eloiO red^ivrog 
naai vofiov* av i^ axove (paegqoQOv eyyove Mtjvrjg 
Movaaf • i^^eqlw yaq akrid-ia, fifjii ae ra n^lv ' 
6 iv aTrjd-eaai (favivta q)iXijg alwvog afieQarjf 
eig di Xoyov ^«roy fiXiifjag tovtm nQogiSgeve 
Idvvcav XQaSiijg voeQbv xvTog* ev 6* inl/Saive 
aT QaniT ov , fiovvov S^ igoqa xoafioio TvncoTrjv 
ad-dvarov* naXoiibg di Xoyog neql rovSe <paeivei, 

10 elg ear avroreXijg, avTov S^ vno ndvra reXeirai, 
iv d^ avTorc avrog neQiviaaerai , ovde ti^ avrov 



442 LIBS& 8BCUNBUS. 

^goQoa \ljvx&y ^rfjT&v, y^ ^ dgoQ&aTai, 
avzhg ^ ig ayad-fav dyfjroTg xaxbv ovx htnf^Xti 
avd-Qwnoig* air^ di X^Q^^ ^^^ (ucog OTifidtt 

15 xal noXtfJiog xa2 Xoifiog W akyta Saxqvotvra, 

ovii Tig VaS^^ VteQog' av ii xev ^ia navi Igoqrflaig^^ 
af xhv \6r^ ahxhv * n^lv i^ nora JciJp htl yatdv, 
rixvov ifibvy Sdfya aot, onip4xa iifxofioi airtov 
Vxvia xal X^^^Q^ arifiaQfjv x^are^o ^€0€0. 

20 avTov i* ovx oqSw ne^l yaq vifog iaTTjQiXTai 
Xoinbv ifiol* aToaiv di Sixa nrvxal avd-qwioiai^y 
ov yaq xfv ug idoi dyriT&v fieQoncov xqalvovra 
ti firj fiovvoyev^g Tig ino^QOJ^ 0vXov fiyoi^«vf ] 
XakSaio)v' iSQig yoiQ itpf aOTQOio noQeirjg 

25 xal aq)alQ7jg xivrjfi afnpl x^ova wg neQiTiXKei 
TcvxXoTeQig y iv lacp xara aqtireQOv xviHaxa. 
nvevfiaTa S* fjvioxBi neQi t fjiQa xa\ neQi X^^h^ 
vafiaTog* ix<paivei Si nvQbg a^ag Ifiyev^TOv^ 
aifTbg d^ fiiydv av&ig in ovQavbv iaTTJQixrai 

30 XQ^^^V ^^'^ ^q6v(p • yait] d* vnb noaal fiifirjxe, 
X^tQa Si dt§iTeQ^v inl TiQfiaaiv wxeavoto 
ixTiraxev, oQicov Si TQifiei fidaig evSod^i ^/m^^P] 
ovSi qtiQeiv SvvaTai xQaTeQbv fiivog, eaTi Si ndvTwg 
airrbg inovQdviog xal inl x^ovl ndvta TeXevTa 

35 aQxriv avTbg ixwv xa\ fiiaaov rjSi TfXetnr^p], 

p>] Haec sic scribenda Tidentur ah Si xey ^ia ndvt isa^^tu; 
nqiv xev Idr^s aiftov nlrjv di note — concta prios yidebis 
quam deum; sed monstrabo tibi ejus yestigia. 

[i] Hermannus probabiliter correxit Traaev pro (TToorm Licetetiain 
iyearaaiv intersitae stint, sed pvto hanc potivs foisse Orphei 
sententiam Xenthp ifiol Qiiv) naaiv 6k Sixa nxvxai ay&gwnoutiy* 

[kj Johann. Eyang. I. 18. &ehy oi/Selg ioiqaxey ei fixf 6 fjiovoyf' 
yrjs vios. Orphens Abrahamum significat. y. Grotii notam in Fabr. 
Pseudep. V. T. p. S68. T. H. Chr. Worm. Antiqq. Hebr. p. 94 

.[^]^Eydod-t &vfiov Clemena, Theodoretus &vu^. Li seq. pro 
oifSk codex Clement. ovrt. Pro ndyttag Clem. et Theodoret. ^rcnj, 
et in seq. x^^ya in accusatiyo. 

["»] Ckmentis Codd. ct Ed. Florent. oM^fiv ainhg t^tfV xai fU- 
aaty ^<u ztXeCoiy. pro quo nunc fiiaaaroy r\S^ xeXevtrjy editom. Bofe- 
bius XUI. 13. 685. Clementis locum transscribens &fia xa\ fiiaov ^^ 
telemriv. Theodoretus H. 491. B. fiiaarjy ^Sh teXevtriy. 



O R P H I C A. 443 

ix&eo&iv yvdoficiiat, "kafiwv xara dinXaxa ^ta^6v, 
aXXwg ov d-efinov di Xfytiv • TQO^iw Si yt yvia ["] 
iv v6(o. i^ vndrov x^alvH tuqI navj ivt ra%ii, 
40 & rlxvov y ai) di roXai vootai mXal^eo, yXdaarjv 
ev fidX^ Hmx^ariiav otiQvoiai Si ev^eo f^^^ijv \f] 

Totum Justini firagmeiitoin praeter ultimum ver- 
sum Clemens diversis inseruit locis, quae ad hunc 
(Nrdinem dirigi possunt Primos decCTd yersus in 
Cohort c. Vn- p. 63. (p. 48.) 'O^cpei^g fiera r^ 
rdiy dQyitor UQoq^avriav xal r&v elSwXoyv ttjv &io- 
loyiav naUvipSiav dlfjS-eiag eigdyet rov Uqov ov- 
rcoQy oxf}i nors ofnag (T ovv^ ifdiov X6yov 
V. Od^iylofiai olg &ifxig iarl' ^^ag S" ini&fa»e fiifirjXoi 
navreg hfiwg. av S" axot;« (paegq>fiQOv exyove MrjVfjg 
MovaaV '. il^eQiw yaQ aXrjd-ia fxtjSi ae ra nQiv 
iv artj&eaai favivra q)iXfjg aiwvog dfiiQat], 
5 elg di Xoyov &eiov fiXixpag rovrw nQogiSQeve 
l&vvwv xQaSirig voeQov xvrog' ev S^ inifiaive 
arQaniTOv' fiovvov S* igoQa xoofxoio avaxra 
a&dvfxrov. 

eha vnofiag dia^^driv iniq)SQei 

Ug ^ai^ airoyevrigy evog exyova ndvra rirvxrai, 
10 ev S* airoTg avrog neQiviaaerat , ovSi rig avrbv 
elgoQoa d-vrjr&v, avrog Si ye ndvrag ogarat. 

[n] 'YSoyevris vcre corrlgiint Scaliger Emm. in Fr. VIII. Casau- 
bomis ad Athen. p. ISO. Jablonski Oposc. T. n. p. 155. v. ad He- 
sych. 8. v^og. 

[0] Eoseb. p. 687. «AX' o^ fjikv d^Sfiiroy. 

[P] Hnnc locum Camperius Siropfaorianas in Theol. Orph. L. I. 
c. 6. et Flcinus Epist. L. XL p. 934. latinis reddiderunt versibus non 
ineleganter pro ista aetate sed paulo liberius: 

Vos, qui virtutem colids, vos ad mea tantum 
dicta aures adhibete animosque intendite vestros. 
Contra qui sanctas leges oontemnids, hinc vos 
efhigite et procul hinc, nisen, procul ite profani eto. 



444 LIBBR SBCUNDUS. 

Undecimus exproinitur in Strom. Y. 14. 725. 

AvTog S* il^ ayad^oio xaxbv &vfjToTai q)vrev€i. 
xal TtoXefiov 9c^t;o€vra xal aXyea daxQvoevra. 

Tertius decimus ibidem p. 727. 

Oifdi Tig l'ad^ ?t€Qog ;^itf(ii^ fAcydkQv fiaaiXijog 

Cujus modi sentenliae imiltae non solum apud 
Judaeos et Christianos leguntur.sed etiam extrin* 
secus affluunt[*]. Sequentes versus exhibet inCo- 
hort 1. c et Strom. V. 12. 693, VQipevg 6 ȣ0- 
i^Syog^ ivxBvS-BV (bipBlrnjm^og^^dnmv 

15 JJTff taT avTOTfXrigy ivog exyova narra rhvmai, 
fi niifvxBV^ yQd(p€rai yaQ xal ovT(Dg, im(peQei 

Ovii Tig ainov 
ttgoqaa dmjT&v, avTog ii y% navTag oqaxau 

aaipsarsQov ^s smleyet 

Avrbv 6* ovx opocu, neQi yuQ viq)og iat^QixTai. 
naaiv yaq diff]ToTg drijTal xoQai eialv iv oaaoig 
20 (JiixQaly inel auQxeg re xal oaria if^neq)vaat» 

qui versus ad unum omnes Justini fragmento con- 
tinentur ordine eodem sed mutatis hic illic ver- 
bis sententiisque, ut fieri solet in diversis ejus- 
drad libri recensionibus. Sed interjectis aliquot 
paginis Clemens a JusdiH) deflectit allatoque Theo- 

n Didymus de Trin. UI. 2. S22. ol "mXtiyeg 
EIs &€bg iartv ava^ ntxvvniQtaTos ^ avihg andvmy 
xal yevixTig nafxnQmog M(pv xal ^Ka xal aQx^i» 

et paulo post p. 323. 

Avthg ndrra tpiQU S-ehg afiPQoxog^ avxhg iavtov 
xal yeriirig xal ^/^ niXet xal xiQfia xaX vtog, 

et c. 21. 402. idem yocatnr: 

lAQXh nijyri te Cw^s xal vnslQoypy evxog 
xai XQotog ^J^ fiCrj xal iayvog aq)^itog cilxri 
xal divafiig XQWtBQTi xal ^fjUp^iUxtog avdyxfi 

quae ab Orphiois vix intemosd possunt. 



o ft p H I c A. 4A6 

gomae quodam loeo p. 723. eosdan, qaos paulto 
ante, producit versus: 6 ^s av^Ai ^O^cpivg xcd 
mvta liy^i Elg ^e loyov »€iop usque ad ex- 
tranum d&drarovl^'], deinde sie pergit av&ig 
^e !jxeQl roi/ S^eop a^Qatov a^tov UytaVy fi6^<p 
p^coad^ai ivl ttvi (priOi td yivog XaldaUo, eYti 
thv^^A^i^dafl Xiyary tbvtov ellte xc^ /tchf vl^v rov 
(»ic) aidtov dia tovtafv 

El f^fj ftowoyivfjg rig ano^t^^ 0ilov Ih^m&ev 
XaXdalcoV IdQig yaq triv aotqoio ngQeirjg' 
xai a(falqrig xlvTifi aiLKpl x^ova cS^ ne^iTiXUi 
xmXoreQig ev law re xara a^fkeQov xvddaxa. 
25 nvevfiari ^ ^vioxeT ne^l t tjiQa xal neQi /«v^a. 
eira, olov ro o ovQavog /Ltot ^QOT^og^ fi Se 
yrj vnoModtoy tmv nod&V fiov, em(piQet 
Ainog S" av fiiffav avd^ig in ovQavov ioTriQixrai 

et sex sequentes versus qui sunt apud Aristobu- 
ium V. 30. — 35. sed horum postremo 

AQxfjv aiftog ex(ov xal fiiaaov '^di TeXevTfjv 

omissis duobus ab Aristobulo subpositis adjicit 
septimum 

'^AXXwg ov d^eftiTOv ae XiyeiV TQO/^io) Si re yvTa 
iv voMy l§ vnaTov xQaivei ^^ 

xal ta eni tovtoig. Clemens igitur viginti ver- 
sus, quos N. L ex Justino attulimus, affert eos- 
dem, omisso primo et vicesimo xal notafioh q^* 
ordine postremus est. Ex quadraginta et uno 
Aristobuli senariis causae suae adliibet viginti 
quinque integros ['] in nonnullis discrepans et 

[9] Hoc loco pro t&vvm^ xQa^ln^ legitwr evd-vvm.. 

['} Versum XXII. ov yao xiv tig Xdoi tioii recitat qwidem ille, 



446 LIBER SBGUNDUS. 

teium yersuuiD i^em primam, noni, decimi 
sexti et tricesimi noni; plaae omittit vctsus un- 
decim n. XL XVH. XIX. XXI. XXVIII. XXXV. 
XXXVI. XXXVU. XL XIJ. Ac leviorum q^- 
dem in recitandis ikdem versibus discrepationum 
du^e afferri possunt causae; una librorum diver- 
sitas, cujus ipse nos admonet N. V. v. 15. alt^a 
negiigentia in transscribendo, qua versus Orphir 
cos p. 725. sic reddidit 

AvTog d^ av jueyav av&ig iri ovQavov iar^fjQixTail^] 
XQvai(p iivl S^Qovo) , yalr\ tb vno noaal fiifir^xev 
X^^^ ffe^iTiQ^v TceQi TlQfxaaiv wxeavoTo 
ixTiTaxev ogiwv de TQi^ei fidaig tvSoS^i &vfiov^ 
ovSi (fiqew dvvoiTai xQaTeQhv fiif og' eati Si n&vTti 

et ceteros, paulo post autem hoc modo; naliv 
Tifuv aadrco 6 Oqaxiog ^O^cpevg 

XeiQa de Sel^iTeQ^v inl TiQfiaTog wxeavoto 
ndvTO&ev exTiTaxev, yaifj J* enl noaai fii/STjxev. 

ubi admitti non j^otest quod Gesnerus dicit^ X3e- 
mentem duplex exemplum carminis Orphici ha- 
buisse; nam secu^dus versus XQ^^^^V ^^^^ ^Qoywy 
quo Justinus ipse utitur, vix in ullo libro prae- 
termissus est; is autem imperfectus destituitur, 
si postremi distichi clausula yaij] (T mt Ttoaal^e- 
firiKBV alteri agglutinatur exordio. Verum' haec, 
ut dico, parva sunt et excusabilia. Gravior quae- 
stio est, cur Justinus paucioribus usus sit versi- 

sed sententiam expressit suis yerbis : avO^ig 61 ncQl rov ^ou, aoQaiov 
avToy Xiyoiv etc. 

[8] In his et sequentibus Bdit. Florent. forroam accurate expressi. 
Logitiraam scripturam avus praebent hic codices. 



o a p H I c A. 44T 

bos qaam CSflmenSy neqae hk tot apposueri^ qiurt 
Amtebidus EusebiamuL 



§. 2. 

Ac primmtt quidem, qued ad Jfufitinum.atti* 
Bet, iit facite credo. eum inm o«mia, quao in 
ptmntu kaberet^ pfoferre voltii^se, ite seiiteDtias^ 
quae ad di^putationis. summam perfmwent, quasr 
que ipsa series et continuatio versuum oeulis iflH 
gereret, ab eo neglectas esse parum cradibile vi^ 
detur. Itaque iila verba Ei /lc^ iLtovv9yrByrjg x. z. L 
quae et in medio compicuoque loco posita et ad 
Justini causam opportunissima sunt, non casu ne^ 
que consilio transmissa sed omnino ei non lecta 
arbitror. Eademque de Clemente sententia est, 
qui quum idem, quod ilie, approbare conaretur, 
veterrimos Graeciae poetas Mosaicae doctrinae 
notitia ipabutos ftiisse, non aliud luculentins re- 
perire poterat causae suae ftrmammtum, quam 
versum secundum, cui Aristobulus perquMd eal^ 
Ude legis divinae nomen inseruit, et trigesimum 
sextum ac sequenteS) quibus decalogi conditor 
praedicatur. Quos versus quum omiserit Clemens^ 
ignorasse existimandus eift haec posteriorum ve-^ 
teratorum additamenta. In universum igitur sic 
contendo, Justiniano fragmento omnium brevissir 
mo primigeniam carminis Orphici, qualis quidem 
inis temporibus fuit, formam repraesentari; no- 
vae interpolationis specim@n mraebere exemplum 
Clementis, quod Justiniana copiosius est, Aristo-^ 



448 LIB£R SSCUNDUa 

Imleo iditricthifi; Bovissimae ac gnrvissiinae w^ 
ctorein esse Aristobulimi iUum^ quem Eusebtus 
introduxit, hominem sive Judaeum sive Christia- 
num, Clementis eerte temporibus posteriorem. 
Itaque tantum a Yalckenario dissentio, qui om- 
nes istDS vciiius Aristobulo peripateticae philoso- 
phiae: inter Jwdaeos auctori imputat, quantum 
d««liS'TheologisP] repugno, totum erimeB in Chri- 
sttaqum transferentibus. Qua de re quo fadlius 
unusquisque legentium judicare posaet, ea quae 
Justinus attulit, quaeque seorsum Qemens etEu- 
sebius proposuerunt^ acourate scjunximus expli- 
catis angustiis, in quas Gesnerus totam rem in- 
duxwat. 

§. 3. 

Sequitur aliaquaestio de dtulo carminis, cu- 
jus reliquias medo complexi sumns. Justinus 
jHtSijxm vocat, eoque tempore ab Orpheo com- 
pointum dicit, quo jam erroribuS) quos diu fove- 
rat, renuujciasset. Jdem nomen affrart Theophilus 
ad Autolycum III. 117. C. ri y«p aiq^iXrjaay Vq- 
(pifx. ol rQiaxoaw mvxriz(yrta niyxB &eoh ovg av- 
rog ml rakBi rov (iiov dS^erep ir ralg JiadTjmig 
avrov liyajv ^va Blvai S^eov. Aristobulus vero, 
q^ didtur, Orpheum illa Iv non^/Mxai r&v xata 

[^] Aristobulam Peripateticum ab eo, qui in librls MaccabaeonuB 
nominatur diyersuro piitat Scaliger, negat Yalesiiis ad Anatol. AJex. 
Can. Pasch. p. 640. T. II. Gall. et alii, quos Valckenarius noininat 
de Arist< p. 95. Priorem sententiam tuetur i$ichhomius Bibliotb. bibL 
Liter. T. V. 861. nec dissentire videtur Winerus in Encyclop. Brsch. 
T. V. p. m. 



gmtif <9»odwwo^:9*W^ referon^ 

quum illa caneret, rbv ovtiog uqov Xoyov eecinissey 
sfiiro quiden). Aed.taKncm.;. JPuisae autBm hnjulspoe- 
tae plures £b^oi)^ i4yin^f siv^ unum in plures U- 
bros partitum^ Sui^as et J^tyoiologus docen^ quo* 
run yerbaKalil4 Totiiiiy q^mQ ostedd^om hoc c;ar- 
m^ie deorQinr ortu» .eit;res;gestas. fabulose tcadi- 
tas esse, ,Ab lioc ^vero.gener^ scribendi quum 
inax^ipQe ^horreant ii versus, quibus Christiani 
scriptores yeFi dei notionem ciarissime expressajn 
putant, «jtatuendum est, eorum subjectorem^ quo 
spedosiu^ isui^eptam personam tueretur, multos 
ex Orphei sermonibus sacris transscripsisse yex^ 
sus vel quales erant vel i^olliter inflexos/ eam- 
que causam esse cur raiv, xarct xbv h^bv X6yov> 
dicantur; sed eundem, quod haud pauca de suq 
adjedsset^ assumtis contr^a, oenUmculo suopro- 
priupi nomen Jia&rixdSv imposuisse, eo qiiidedi 
consilio, ut haecquasi cygnea Libethrii vatis cao- 
tio fuisse yidereltur. Neic sine certa ratione Cle- 
mevs haac. ^xpiurgatam et orthodoxam editipnem 
prae illo vetusto et pro&no carmine, quodeimi^ 
nime ignotum erat^ rbv oPrmg Uqov Ajyo^' nomi- 
nat Nos vero utramque ciaurminis formam sic 
distinguemus, ut iili, quo veteres Graeci usi sunt, 
proprium ncmien sermonis sacri reddamua, ^i-^ 
teriim vero^ QU^^ a Judaeis interpolatum vide^ 
tur, Testamenti vocabulo not|^us sive eti^mi 
Palinodiae. Sed jam cetera causae instrufnenta 
expediam, primumque probaho ipsuiii Tesitamenti 

29 



4ft0 LIBEE HjHCUMBUS. 

exoidlimi €x airtiqiio et iUiistri Ofphei «nniae, 
quod ad mcmm seniMMiii j^erdnttet^ eitoerpteai 
esse. 

Priina ^m sigi^catio a PlatDii# foefei ttt 
Syinp. p. 218. B. oJ di ohehai xal 4i ^t^ AXh^ 
iotl lii^X6g tB xal iiyQOixogf niiXag ndrv fuyd- 
Xag t^ ^(Jlr inl&so&c. Eimdefii liMXim laU»- 
ter adombraiit Philo de Chenib. p. I1&. B. dxoi^ 
^QoSdfiiyoi ol 9eufi&aifju)1fsg rctg iavnSr fjtttaatif 
toHfav^ teXttAg yot^ ivttdidAaxofVBV ^dag ete. et 
Gitegorius Nas. Laad. in Yirg. p. 42. D^ 

CHi fpdxnft^ol ii &i(ffj(Xnf imf^A(footo9i it6v£g. 

Sed aperte imitatun est EHonysius de Otmp6s. c. 
XXV. p. 164. T. V. fivatri^lotg yoixsv 1}&tl tovta 
Tcal ovx elg noXXoi>g old ts i(nh ix(pigea&ar ifet? 
oix Sv eXrfv (po^ixog el naQaxaXohfv olg d^ifits 
idtlvl^^ fix$tv inl t&g teXtcAg t^v XSyov^^ &^' 
Qag ^* intS^ia&ai Xiyotfit tohg ftB^Xovg. ct 
Arietides Or. Plat n. 120. Xiyo^ &i Ijihi taOta 
n^dg o&s eSeatt^ tdiv 9i (iefi^Xwv SXiyog d X6yo$ 
ndvtcog ^iodfiv ^et nvXag aikoifg int&io&at tot$ 
tiair, &XV inlxetvtat ndXat^ quorum fontem indi- 
cat vetus interpres: na^etxd^et tovg Xoyovg fiv- 
ottKflotg. Matt 9i x^^yfia fwattxbv td dtJ(>«^ 
*• inl&ea&e (HfiijXot' Sgne^ xal ^O^q^ebg ifiix>t 

[*] Haec legidma sacronim indicendi formula. Synes. de ProY. I- 
111. A. &yoytm tmv U^v Sati^vmp ianofp^ec ^fiiQtu awl oU ^ifiH 
^Qqy inoTntvovai. Inferias qni affemnt mortais, dioere jnbeiibir 
"ffUp nnwififi oTs X^ ^eol olg *<ui^ Athen. IX. 410. A. nbi altenui 
OK delendum. Similia Tidentur Dion. C^. Or. IV. 164. nqk^ ay iUm 
t^ datfAova xftt ^SQamvcfis ms^iet. Demostii. c Ariatocr. p. 641 
CjrAf iTtk tCk vojU^ iuatQov Mot xQtod xc^ Tiw^ot/ ioipttYfiiymf tw 
iv dtX. Pro&ni qoibus verbis emiasi faerint, doeent Briaaoniiis I. t 
et GemrlM in Tbet. s. Procnl. 



O it P H I C A. 451 

^^eySo/ieti olg &efiig itrrl, S^vQUg 9* Inl- 
&sa&e pi/iriXoi. Gaknns de Usu Part. XII. 5. 
593. D. T. rV. Chart SgnsQ ovv tolg waiy hti- 
S4a&ai &6^ag roiig /ie/^lovg xeXedovatv iy roXg 
fivmvxoTig Xoyoig, ofkio xdytb rvr adx dy&Qdml- 
voig vofio&ttrifiaaiv dXi^ adroig roXg dXij&eardroig 
&ijQag htt&SaS-ai xsXe^o) rotg (dal rovg dnodetxri- 
xrig fie&69ov (iepiqXovg. Lucian. dc Saertf. XTV. 
p.78. T. ni. nQ^rsQov ^e ^alv 6 X^yog^ &vQag ^' 
htl&ea&e fi^/itjXot. Liban. Epist CCCCLXXV. 239. 
rig oiv rov (ie^Xov xai^og xal rov rStg SitfQag 
dnoxXeletv; quo etiam Eusebins utitur de Laud. 
ComCant Prol. p. 716. ed. Read. et scriptor chri- 
stianns de Astroi. BlSc. ap. Fabric. ad Clialcid. p. 
iHS^. His autem ex locis, quorum nonnullos eno- 
tmmt SpiGmhemias ad Call. H. in ApoU. y. 2. 
RulmkeiiiQS ad Tlm. p. 00. Solanus ad Ludan. 
I. c. Uptonus ad Dionys. L c. manifestum est va- 
libri qoiAmi inter nijXag et &6qag^ ^magno au- 
tem consensu fie(iriXot ivk primo casu l^ non /9«- 
^Xotg^ quod Gesnerus et Brissonius de Form. L 
c I. lili^ie recentiomm praeferunt, imfHrobante, 
nt par est^ Sdiaefero ad Dionys. p. 381. Deinde 
his testinMHiiis refiitatnr eomm conjectura^ qui 
hune V€Mum in Eleusiniis a praecone sacrorum 
pronmiciatum esse autumant; ex quo errore na- 
tae mmt prolixae Silrestris de 8acy[^] alioram- 
qne disputirtiones. Cetemm omhes iHos, qui haec 
Or|[^iei verba tectius apertiusque usurparunt [""J 

pt] Ad Sainte-tfoix. p. M9. 

[■] Philo de Abrah. p. S76. B. (ttofAcMiv c^/ail^i^o/ff ^qng ini- 

29 * 



452 LIBBR SBCUNDUS. 

carmen ipsum tisu et lectioiie, cognitum hahuittie 
nemo pertinacius contendet; quin Plato l^rit, 
yix dubitari licet; ddeo iileOrphei sententias siHS 
interponere amat In hoc autem tanto auct^rum 
consensu praeter opinionem accidit, quod ^ Sto- 
baeo idem versus paullulum flexo principio ad 
Pythagoran transfertur auctorem Floril. XLL p. 
238, IIvd-ayQQOv 

quod edictum Scholiographus Soph. Oed. CoL v, 
9. et hujus expilator Suidas s. BilirjXos, suppresso 
auctoris nomine afferunt, uterque (Ssfti^Xois scri- 
bentes; eodemque Gaudentius . Isagogen haTwepi- 
cam auspicatus est: rciy aiffiorix&v Xoy^mr i^to- 
fieyos SixaicDs av ns nQooifiidaano Idei&q^ liyW- 
Toroh ^()aff S" ini&BO&B (ii(ir]Xoi. Qu^eritMr \^ 
tur, quid Stobaei testimonip fapiendum i|it 
Una est sed piarum modesta responsio^ l^ma 
ipsum. Stobaei librariorum vitio corruptum et in 
nomine Pythagorae mendosum videri. . Quo effu- 
gio repudiato alia occurrit suspicio, hoc ipsum 
esse exordiuiii carminis, quod lon Pytikagoran Or- 
pheo supposuisse didt, eamque ob causam Sto- 
baeum falso auctori substitiusse verum. Teirtiain 
restat, quod ad omnem rationem tutissimum vi- 
detur, ut aut ipsum aut unum aliquem €k$: ejps 
sodalitio monostichon orphicum in usum suum 
convertisse statuamus, sive illud carmini prae- 

&iytig. Gregor. Naz. Or. XI. 2i4. D. Stifjie&a taT^ &xoai'^ ^V^S 
Platarch. de Fac. Lon. IX. 610. noQofiaXov th d^vQiov tov lo)^v. 
Eadem metaphora Theogn. 413. nolXotg at^Qmnoig yldififri ^v^t» 
oiix inimirtai et alia. 



ORPHI C A. 453 

soripskit sive scholis siiis praefatus fuerit, quod 
nwcio qua fidada aAmat Midiael Neander ad 
Miicyl. p. 46. vrteres philosophos, ut profinum 
arcerent vul^, idiuDi aliud Indo suo inseripouBse, 
P^rtfaagoiwi hoc Ud0(o Svvsrotai — sequutus for- 
tasse &mniuni, qui in Adag. p. 710. Ed Franr 
cof. A. MDCXLYI. Pythagoran hoc praefatum 
esse didt, nulliHn ipse testem proferms. Vim 
quEdem iUtus tetrici krteidicti Pythagoreos conse- 
ctatOB esse testatur Origenes c. Cels. L 326. A. 
rirsg fuv ffior iSons^ixoh ririg ^e iaunsQixol, xal 
riyig fiey dxo^ort€g Ilv&ayoQa^ (og aHrog %q>a^ 
flUoi^tf* ir Ano^^Titoig didaa7t6fuyot. ra fifj &§ia 
(pS^ytiy dg dxoag pB^^Xovg xal fjirtdim} xb- 
xaSnQfuyag. Sed verba ipsa iis abjudicsA igno- 
tos auctor ap. Stob. Flor. V. p. 69. quem Wyt- 
tenbaehius Pliitarchum esse putat in Fragm. Inc 
p. 876. ov^iy iariy oiho} rijg IlvS-qcyo^ixifs tpi^ko- 
ao^lag Ydioy wg ro avfifioltxoy oloy iy r€Xe%fj fie- 
fuyfisroy (pwyfi xal aiam^y Sgte fji^ ksyeiy 

dX^ airtoSti ^x^iy (pwg rolg avvfiSeai rb (p^a^o- 
fiBvoy^ rvipXoy di xal aaijfioy roXg dneiQOtg. Sed 
utnnn Pydiagorei hunc versum celebraveriut an 
non cdebraverint, sdre haud re£^t; satis est in- 
teHigi, eum OrpMcis carminibus insertum fuisse. 
Neque hoc solum liquet i^ etiam propria ejus 
sedes deroonstrari potest ex Plutarch. Symp. 11. 
3. 522. IdeLaio avverolai tov 'OQcpixdv xal le(f6v 
XoyoVy og odx oQViOog fiovov rb (Aov anoipaivei 
nqeafivteQov , dXXa xal anaoav avt(p ti^v andr- 



454 LIB£E SBCUNPUa 

tw nffsafivyirsiay dvati&fjau Nam qiMNl .Phi* 
terchw Or{^d «emiomni mcmn 4iv« onttiiiBi 
reniHi nffea^vyiysiav aaserere didt, proCeGto HM 
estf ^pMi refcm powil;) niii ad illud priinsf|wiim 
ovum Pfaaiieds ommuiBqae deorum oojM^ifabu- 
lum, de quo multa narxaiitur in TiMOf^raia Or« 
jl^ica. Ex hoe igitur caimine, cui cotimmne erat 
Bomen ^Ibqoi Io^ol, Teetamenti «a^cordium tranala^ 
tum esge itttdfigitur; iie<|iie afiimde AristoMiiB 
seu quo alio nomine fabarium illnm vocan jiis 
jGsusque est, swundum et tertium yemimi. Sv 3* 
axavB ^sg^QOv i'yp)ve M^rris MovaeS'' -^ sum- 
sisse videtur. Plato quidm, quem poemalis Iii^ 
jus iukium expressisse oitendimusy Musaeum ver- 
bis prope Otphids 2$ij9jrrie syyforov vocat Bep. IL 
364. E. et Hermias in Phaedr. p. lOSv 4)rpki 
quOdd£im caraien laudat Musaeo inscriptum his Vi«r- 
bis: Tii^&nmataroy avtbv (Orpheum) xal fuxytt- 
xaitatay na^iiaj^pafuy, iki de TtoiTjrixoitmoy iQo^ 
tixwraros te eatiy (us avtbg X&ymv ^aiyetai npbs 
tdy MovaaZpy xal n^oreirc&y avt^ tct ^iia dya- 
&d[^']. quam promissionem , {^uribus, puto^ ver- 
bis et amplioribus dreumdm^am Testamentarius 
noster, reseetis, quae colorem respuerent, ad faanc 
hrevitatem redegit. in sequentilms Jusdm versi- 
bus nihil reperitur, qpiod non afo erudito honun^ 
cu|uslibet sectae et notae dictum videri posnt, 
neque ^o intercedam, si quis versum septiinaiB 

[X] Scho). ad Greg. in CataL Bodlej. p. 17. Movamog xal Mos 
toZg niQl ^Oqtfia bfioxqovol €iat. MovaaTog 6k SeXriyrjg Xfyetai elyth 
M^S vv ^OQipivs inoyQatpaT, 



et BomniUM ^Mm «x askiqpio pootn MUtttoo pa- 
tet; sM masdim pars versiAeatofi teitraettda est 
Mfnil^bffiro. Iti Arlstobideo frdgmeiito taim de- 
prehenditur yersiculii9; Sfuem certis indidis Orphei 
redliib^e queamus: 

N. lY. 36. quippe a veteribM dlegatem et Theo- 
goniae ins^rtam v. €. V.- $.15. 

§• 4. 

Palinodiae Justinus atque Clemras plures car- 
minum Orphicorum particulas subtexuerunt, quae 
quia nuUam loci notam adscriptam habent coo- 
sulto a Aobis ad extremum reservatae suQt Cie- 
mois Sti^om. V. 14. 718-. ijdfj xal "^'OfifiQog jpai- 

vBxai JJatiQa xal Ytay ^iA rovxioy Xiyayy 

xal n(f6 TiydzQv ^OQq^eifs xata xov nQoxeifierov q)s- 
Q^fierog eY^xs 

VI. Yti Jioq fjieyaXoio, nareQ Jihg alyi6xOio 

et brevi post p. 722- %a ofwia xowcoi^g xdr totg 
^OQ(pixoXg eiqrioofiBv (pdS nwg yey^af^fiiya 

VII. IlavTag yciQ tt^wfmg xaid^ig q)dog ig nohfyrid-ig 
^g teQag XQadl^tjg &veviyytaTO, ^iQfAega qtfyav. 

et paucis inteijectis subdit Tersus Aristobuleos, 
quos Fr. Y. 9—11. et 21—34. exhibuimus, hiiS- 
que addit p. 724. TtdlLV orav ehtri 
VIU. Al&i^og ^(T atSoVy novrov yalrjg re rvQUvvel'] 

[«] Sic pro tvgawos correctum ex Btftseb. XIII. IS. 401. (684.) 
qu totiim locuin transscripsit ; ex eodem ^g fiQoytatg pro Pqovtalq di 



466 LIBBA^ 68Cru»Ng^U8. 

5 aif^ni j^. uriTqoiiarwQ , ov d^fifo ^avta doveTrai, 
*^o^ xmig avtfjLOvg^ veq)iAai^i oe navra xaKvnreig 
nQri€frri^aiv axi^oiv nXarhf ald'iQa^^aif^).i^\lv'^arqoig^] 
ra^ig &iftX)iiSain6i(iivi^ffifpi6^ ^ 

10 wf/eXoi, oTai fiifirjfi{ fi^rol^ ^ Tr^iti^a ,^4f&fa[*l^.. 
aov (jih eaQ Xdf^nei vlov av&eai noQfVQioiai, 
adg /««^wv yjvxQataiv ineQx6uevog vetpiXaiai [^] 
a6g nore /Saxxevr^g B^f,iio^:Siivei[iev onwQag, 

EHra imfpBQSi drixdig TiavxoxQaroQa oyofiOttwy rov 

^q)&iroVj d&dvaroVf Qrjrov fi6vov d&avdrOiaiv/ 
l5 iXd-i fjiiyiare d^e&v ndi^ttov xQareQjj avv dvafxrj' 

q>Qirthg, Aijrrrjrog^ fLiiyAg-^^ti^trSg, BviTTifti «?^. 

^ict uh^ roi) fitixQondrcoQ^ od fiovov r^r ikfi^' oi^- 
rcov yivBaiv 'ifirivvaBy &i&a)xi Se ctcpoQfia^ ^otg r&s 
TiQopoXai fXgdYovav ra%a; kal ' ai^tvyov rdrJldA iov 
»eov[^]. ^ -' 

[1)1 Hoc \&nn Gaffarellua Corioa. , IiMMidit. m^ p. ^;. i|OTaiii 
suam de Ie€t\ira ^terfarnih d\)krittam '^ppttobaf. : * ' *' 

[«] Angejonuii naaieqv Cfetiis^lai^ t^mpo^E^iNis -.aui pai41o ^ote t 
Graecis et barbaiis graebe ^doctia U9urpatum est. Apollims oradihmi) 
quo Angeii ^Tfvsvfiafti) ante homine8'«t kfltt^nQro ca^^ tereitl ^W- 
tur, servavit Anpa^us Gaz. Tbeoj^hj:., p, 6^7. B,. T. \ll. Bigju Proxi- 
me ad Orphei sententiam Hostaiies et formam dei yeri negat 
conspici po^se eit angeloi*: Tffoa . sedi ajus dii^it assi- 
ste^e Cypnan. de Idol. Van. p. 2^6. ed. Balus:. Magorum et elo- 
quio et negptio pvimui HofetAnes^t ▼enfcm.jeuintrocrito 
majestate persequitur et^ange.Vos, i^ es^t ministros et 
nuntios dei, ejus Tenerationi nbvit asslstqre, ut et ntt- 
tu ipso et yultu territi contr emiscant. Minuc. Octav. c.26. 

[«*] yKfttSeaai apthts videtur; sequentem rersum sic scriptuis 
praestant Codd. et Bdd. ag note Jaxxevras Bqofilovgj unde Gesnerus 
aaq noxi fiaxxevtiig^ BQouh^s* . S«ntentia. pog(ut hoc, quod dedioiis» 
aos not£y fert Bqofilovs ont^s- 

[e] Hinc Crojus Specim. Conject. in Orig. p. 28. b. et Wefsfc- 



ORPHIGA.^^ 45t 

Hfiieemd^vmt lilragttientt l^jirisniiis^^ao. Mfli 
pi T2«i HOVtiin i^ddiei : ' 

fai;hiif 'iMittiis 4iihil est) qufid GhrisjtiiEioala aQtJu^ 
daic4U:#u($rii!90i; riQ^ffeaty s#d >eoiitra *cycniHi:Mlt 
lei^ M3l9fciOi^> y^ha 4ecai^a> se^t^ae Otidbit 
ci» l^md ^bkliBvU^ iicfc t^mm pmniiim par c%- 
ii(U^,^at icUm 0I1IIS. .^Pdrtic^fi «leptima e Theot 
glmi^^:)Mr}iOve.4n|:^g9i1;ime re^ecta est[^, indidm 
iqam^^tiiflk^-miiias^iiVPqejf^ IMMa[Fl. Octavae veSr* 
aiM:i4@cimWlrS|U}QtWI^ VSi*&l f^e/wrh ^wr ndytfop 
nQmfQn^taiiw .ffira/x^ij^rtMisimiim. indiciiqn. ^ae^ 
bet .liQCj tiKtfim: cmsmeii essq : jdij^ai^gicumy . qtiatia 
smt Forpb^iwa SHi^la ad ^ta^ayxa^ et evoT 
cationes .eompQjMtP^ .%r L^ It §i, 14» Fragmentum 
sextum tapi Iwip: ^«B^ri qpsim :^ adacribi poteiit 
Unum adhMvfoiMat (Jlitiaft^m* Nain interpositis 
illis versitMifi^vSl^ «W twT(mXrig — iofert p. 64. 
ovxmg' fier&^^^^q>^g , X(f^^V '^^ ^ore ayvfpci m- 



lingias Obsenr. L. 11. c. 10. p. 178. Valentinianos putarit deum suum 




aequ 
Andb. p, 59. Cudwortb, Syst. p. 350. AvtoXoxtvTog ne Gramuiatici 

r'dem repudiariint. ' y. Aiiecd. Bekk. p. 466. Syzygias in ipsius Hesio- 
Tbeogonia adumbratas iiryeniri delectabili acumine docet Epl- 
phanius adv. Haer. L. I. T. II. p. 164. B. 
[«] V. Cap. V. §. 17. N. VIL 
[f} V. Cap. V. S- 17. N. VHL 



4t9 . LIBSE «BOUNBUS. 

qniie, «i nildl iriitid 0b«twet9 A Qrpheo Mript» 
dicerraius. Sed qui oracula iita. compacMneri^ 
qua^ pii Christiaiii dedpirado vulgo cojaqposiif- 
runt^ eam ufriiHfque fabrieae ttmilitudiniBm esse 
sentiet, ut communes pareMes habere -videantur. 
Bhataodi Petistoido ortMmiiioi de' deo braelitarum 
larasidenti responsuni esC$ iBbw Md od^m^ fj^ 
yd^ fiifiijxdg g)lo)^bg «^dipidr> ah^cUw^ d&dpa- 

iMOa xa^AQiei ^^S^ioi te Skiitp^mg s^ijh}6€t¥' 
oiwg S-eoQ Jbidtw^i aytondtosQ^ htn^ vioQy ad- 
tdg iavtov tQigolfiiog^ dgy fuxl^dp Sb (iwlde &iod) 
fiigog &YY%h>i. ^futg* fiaS^daty Smidt xat^txA^ GedMk 
C(KDip.4^/41. C. quorom pars. ebnsareinatli asit e 
Lactantio L 7. 1. Apollo qnaere^ti cttidam 
quis esset aut quid esset omniho deus, 
Colophone respondit viginti et uno ver^ 
sibus, quorum hoc principi^im est: 

Aitofv^g, aSidaxTog, afi^/jjWQ ,ttaTiHpikntTog, 

%inmo Aeig, fuxffa ii ^«w fHgig^ ^y^oi ^fAffg^]. 
Regi Thuli sciscitanti quis regum alter sibi p|ur 
fuerit aut in postwum futuriis sit, Pythia respon- 
dit: IlQmta&^g, fietsmita X&yog aal nvevfia avv^ 
avtotg' avfjupvta d^ elal tavta^^ (or x^dtog alco^ 

[^ Cf. Stenchus de Perenn. Philos. III. 15. In seqnenU oracolo 
ndyaotptj navtodtdaxi , iyoloictTQO(p€ , xiaXv^i Stitfiov Struvitts fa 
Obsery. Part. XXII. IS. e cod. Regiomont restituit nolvatQo^pE» Boc 
ipsnm exhibet cod. Sedulii in Montfauc. Palaeogr. L. III. 249. Cante- 
ms Lectt. Not. L. XXX. c 30. cc/oAoorr^o^f , Soping^us iXEltiin^(p( 
ex Hesychii Glossa: iXiXCtnQotps y B^cttQO(pBy oXotnQOips. unde fides 
major Sophodeo iXeXCx^r. 

[S] Suidas 8. BovXig et Zonaras Lex. p. 1048. avfiwyta dl jm(1 
dg tv iovta^ ov x^aro? etc. Chronic. Pasch. p. 46. D. tabta H avfi' 



¥W^\ ikcksi no0l fiii9vC$ Si^l Hifrrloi^ ^^iar^ww 
filw Id. p. 2(X ^. Augnsto. vei-o^ quuin de suc^ 
CWiojre uDj^fvii deuvor ,per€^i|tf^retur, hoc ii)o4fic 
naig ""E^Qaiog xilerai fu &€6g ftaxaQeffffir A^^^t 
a(oy xovSe $6fiov nQoXimXv xal fnfpiore avS-ig txer- 
aS-ai. ^!Ani&i Xomov ix Sifiwv '^fureQcov p. 182. 
C. Itaque. fit credibile, yersus istos, quomm idem 
est exitus, ex ^dufe aliquo fiMitio repetitos et 
a Clettieute c^iMlil^ tadmoiiltiotiis eausa app^ 
skos esse. Qausula aiftem ipib «itiqiiis* assittl*^ 
lata est oraculis, quorumn vel iu fine vel in ex- 
ordio saepius haec et similia verfoa leguntur, ^ui^ 
bus Pydiia modo impibs coimltores ejeeit, modd 
bene merito^ persequuta esti^/iaJv dft ifiAv r^i* 
no&cbv Aelian. V. H. III. 43. Movackov S^e^<htovra 
icatexxaveg^ "H^i&i vrjov V. Liebel. ad Archil. p. 42. 
Wyttenb. ad Piut. de S. N. V. p. 81. neqtxaUiog 
i^ii&i vTjov (vel ut alibi legituf orixov) Simplic. in 

q>xmx niSivrn xai tvd^vfiof^ (f.* i^ ^f^s) €ls ?i' iovta, ov x^^oi ttha^ 
vior (f. ttivaov) o^&ois noal d-vtjfik padi^^, Ter«ihu8 pro^ae imaaxtiA, 
ut in libris Kiranidum. Sic Ludanus christianizans Philopatr. XIIi 
^4&.jY\pifAiSopTa d^^by ^i^ar S/^ozoy ovQca^Uavay vVoy Tfaiqog^ 
nvivfia ix naxqog ixnoQ€vo/i£voVy ^v ix tQuSv xal i^ ivhg TQia* tov- 
w v6fiii$ Ziivay tivf? iiyo§ ^eiv ^ m Pr^hf^ SophooUs abHtv* 
singero edita in Specim. Observ. in Soph. quam libro ipso destitutus 
ex adversariis meis adscribere eogor: "Oaa fihv TTQog dQsr^g x6a(iov 
oQcoQe noiilxk.* iys^ <f iipstfiiio tQSTy %va fiovvov v\ptfiiSovta d^ahVy 
ov Xoyog atp&itog iv aSatl xoqt^ iyyvog (tyxvog) iatat, Talia fortasse 
miiita legnntur in Prophetia septem sapieii^tum de Incarnatione Ctiristi» 

ri in pluribus Codd. extat. ▼. Aretin Beitrage zur Gesch. u.Litter. 
IX. 719. Sed iUa ipsa verba perpaullum muiata ^aa nQhg dQf* 
tJiv xal xoafiov oQotQe — tyxvog %atat Cedrenus p. 119. C.' ex ora- 
culo, quod ApoUo Argonautis edidit, affert; ac ne haec a moaaohic 
Byzantinis e£&cta credas, totam Ulam fabulam de templo Rheae, id 
vero est B. Virginis, et yersus ipsos atiqnanto integriores prodit scri- 
ptor sex seeuUs antiquior, Theo^otus Ancyranus Orat. in S. Mariam 
p. 477. T. IX. GaU. sed oraculum hoc Atheniensibus de dei ignoti 
ara quaerentibus redditum narrat. 



460 LIBBR SfiCUMDUS. 

Epkt c. 30. 259« A. cf. Creussw. ad Ofympied. 
p. 115. nqolmc^ Y9i Ilv9vS dtw Sdiol. Afist 
Raiin. 1240. dJlf ?^ firixiti fiilke Eusdb. Pr. Bf. 
Vt 7. 255. 

§.5. '- 

, .JiifttiiH fiBgnienfvm secnqdum Mg Zevg, ^h 
U!%is — , conplniilus est» qfm^ mt j>oetae aut Ju- 
4^0 aut Cliristi^QO tribiU/^pOBpiit et a.Sfacrohio 
cwjuncte cum ^Uis Orphei versibus affertur Sa* 
t|ii3(i..L 18, I.ten». yerpius Ojrpl^ici Ev^oviija 
y.OQaiites bonjjC^nfiilii liMllc ^c^um (Ljbe- 
rum) praestitem ni;onstraxiiL Nam si con- 
ieptu mentis consUia na^cuntur, mundi 
autem mentem solem esse opinantur au- 
ctores, a 9110 in homines manat intelli- 
gendi principiunl, merito boni consilii 
solem antistitem crediderunt Solem Li- 
berum esse manifeste pronuntiat Or- 
pheus hoc yersu 

^HXiog Sv Jiowcov iTctxXfjaiv xakiovaiv 
et is quidem versus absolutior, ille ve- 
ro ejusdem vatis operosior 

ET^ Z^g, tlgldidijg, alg^HXiogf elg Awvvaog, 

Hunc versum et alterum, quos Justinns alSert (v. 
P. IL c. n. Fr. 11.) tum Sibylia imitari videtur 
L. L p. 25. 

tlg &e6g iau, /3(fox^Q> avifiovg^ atiafxovg Imnifxnwv 
xul vKperovg^ xQvaruXXa; tl itj xad^ ev f^ayoQevfa; 

(pro quo Orpheus 1. c. ri aoi $i^a ravr dyo- 



O R P H I C A. 401 

Qsijw;) txm cftiaiD alii fictifiorum oraiciiloniin. au^ 
ctores mibioqutiti su«t Macrobiug enim eodem 
Iqoo hae« djdjidt: Hujus yersus auctoritas 
fundatur oraculo Apollinis Clarii^ in quo 
aliud quoque nomen Solis adjicitur, qui 
in. iisdem sacris versibus vocatur ^ldw. 
Nam consultus Apollo CiaTius, quis deo- 
rum habendus sit, qui vocatur 7aai> ita 
effatus est 

^'OQYia (xh SeSawrag ixQ^^ vtjnevd-ia xevd-itv. 
iv S* andrr] navftj avveatg xat yovy dhtnaSvog, 
g^QoJ^o Tov ndvTiov vnaTOv d-ebv if^f^tv ^ldo), 
XiifiaTt fiiv T IdtSriv, Jla t tiaqog d^/oiilvoio^ 
^Htkiov Si &^Qevg, (LieTonwQOv S* a^QOv ^ASwvtv^J^] 

quae ab homine Cliristiano eodemque Gnostico 
scripta esse multis argumentis ostendere conatur 
Jablonskius Panth. II. c. fi. §. 5. sed incassum. 
Nam super quam quod Cornelius Labeo theolo- 
gus[^] hoc oraculum singulatim explanavit, ani-^ 
madvertimus etiam Christianorum poetarum^ qui 
hanc adulterinam monetam exercuerunt, et Ju- 
daeorum quoque versus tam scabros esse tamquo 
hiolcos^ ut nuUum tam elegans et rotundum car- 
men iis tribui possit; n^ue argumentum ejus- 
modi est, ut Christianis magis quam Graeds con- 

[k] Hoc coniideiiter repopui pro nilgato *Id(o; nam hoc dei no- 
nen pereerinum est, cujus vim quatuor domesticomm deorum Toca- 
buIiB explanat oraculi compositor, Lydus De Mens. p. 83. Diotiysum 
a Chaldads punice lao et multb Sn lods Sabaoth did refert, qnae 
nomina si apud antiquiores legerentur, libens subscriberem Vosno^ 
bioc Sabi seu Sabazii Tocabulum deducenti Antisymb. T. L 185. Ce- 
temm ^ldat scribitur ap. Macrobium, ^latS Diod. L 94. plenunqoe ^ltttj. 
V. Joh. Drusii Tetragrammaton c XI. 19. 

[i] De hoc T. Bynkershoek Opusc. T. 11. p. 68. 



462 LIBBR 8BCUNDUS. 

Veniat^ qvi^H haec nomiiitiiti dlvinonun intar- 
pretatio muHa ante tempore coropladta est Phi- 
tarchus de Is. LXIX. rovs npdg imfQcty ohcoHr^ 
tag laroQsl Oednofinog fjyftifStii xal tetleiy rif 
fiiy )^i(x&ra K(f6yov, r6 &e &S^$ ^A^^o9tcr[yy rh 
di iaQ ITeQ(Te(fi6vf]r. Sed praeterealnitt haec Ja- 
iianus Or« IV. 254. C. (135^) /xaQrv^ofiai roig 
Kvn^itxyr IsQsagj dt xoivoijg otnoipalvovoi pwfAoifg 
VFlXiip xal Jd, nqb roijnov ^a rdv l4n6lho' ifTidi 
y&q 6 &sdg ovrog 

Elg Zeig, elg IMSrjg^ eTg "miog i<ni SaQunig 

quod ex Orpheo sumtum putat Mardlius, nos 
vero^ patri an filio adjudicandum sit, in suspeDSo 
relinquimus, quia haec ratio Theocrasiae perva- 
gatior et a theologis, poetis et figurarum pan- 
thearum fictoribus ['^J promiscue tractata est Ad 
e£un et Orphei versus in Cratere compositi sunt^ 
quorum hic exituj) ^"Ev raSe navra (v. P. 11. c 
Xni.) et multa fictitia oracula/ velut hoc quod 
ApoUo interrogatus quis esset edidit: 

^lBXiog, ^Siqog, ^Oaiqig, ava^ Jiowaogy IdnolXfav^ 
&Q&V xal xaiQ&v rafihjg^ avifitov rs xal oft^QWVf 
Tjovg xal WKrdg noXvaarlqog fivia' vwfiwv, 
^tMpXeyidOv aar^Gfv fiaatXtvg ^d* d&ivarov n^Q 

Euseb. Pr. lEL 15. 125. D.[''] et aliud, qttod So- 

[m] V. De' Bronzi di Brcol. T. I. Prefaz. p. VXII. not 

[B] Hoc oracnlum cum Colopfaonio, qaod §. 4. propoauimiis, Kir- 

olMras CM« T. lU. 442. conaaromtt?it, yersumqne interseruit nescio 

onde lablectnm 

"Ydtoq nolvyovov xoknovs yuCag dtttneCqm (sic). 

Fntvdem hominic arguit Schlaegerus de Numo Hadnani piumb. p* 

168. neque ego praestem. 

[0] Idem legitur ted mendosiua apud Lydum Mens. p. 15. Id 

8tob< Kd. Pli. I. 52. 928. pro nolvatBtfovs ovQavov reponendum no' 



0*R P H I C A. 40S 

orates servaYit Hist Ecd. HI. 23. ^Podtoig avfjupo- 
p^ nBQinsaovai X^^M^s ^A&rj &nwg &y r^r *(«J- 
poy^^irtiy &s^amvaHJW l^ce ^i 6 x^f^S^^ 
timp iXdaxiO&ai dtiv f^iyav &yv6p "jiiomv 
l^fitop, iXfi$M0Qav^ ivttloxofiov /fi6vtjaov[^] 

tam adianorov carinen, quod NataliB Comes ^^ 
dttcit n. 6. 150. 

JlkovtwVf IhQOi<p6rfi, JtiftTjftfi^y KtfTtQig, ^famg, 
TQhmveg, Nvfp^ig, Tff&ig xal KvavoxaltTjg 
^EQfiijg &' "Jlq^aiaT^g tc, xXvrig Ilav, Zevg tb xal "Wgfi 
^AQXifjLig ^ 'EkAi^og l^jUXXmv elg d^iog leti. 

multique vulgarium poetarum subsequuti sunt; 
primum Ausonius £p. XXVm. 

Myvnrov fiiv^OoiQig iyto, Mva&v ii Oavmefig^ 
Bdxxog ivl ^otaiv, ivl ipd-ifiivoig jiiio)vivg, 
nvQoyiv^g, dUiQix^gy TiTavoXijfig Ji6waog[^] 

deinde Nonnus Dionys. XL. 400* 

^4arQoxiTtov ^HfaxXig, &va§ TtvQbg, S(^/4f x6afiOv 
B^Xog in EiHpQrfsao, AL§vg xixkiffUvogZifif^^, , 
^Amg ifvg NaXi^og, ^^Qaxp Kq^vog, IdaavQiog Zivg 

et plura ad idem exemplum. £x Latinis huc con- 
ferri meretur hymnus in laudem Solis y. 38. An- 
thol. L. V. Ep. L 

Sol Liber, Sol alma Ceres, Sol Jupiter ipse 

IvaariQov, proziiiie ad codd. lectionem noXvati^ov^y eademque forma 
Eusebio reddenda yidetur. 

[P] Eviov emendat Vosaaa ad Steph. 8. ^Afia^vg p. 508. (795.) 
T. Bj^imetr. IX. In primo Tersu fortasse pronomem ai excidit a prae- 
mSaso xiXofjiM suspensom. 

[4j Ne qaa» propter correptioiiem syllabae, qaae est in primo to- 
caMo prima, ravQoyivrig cerrigat, qnomodo Dionysns in Orphei Cra- 
tere Tocatnr, apponam EoripidiB (ut didtor) distichon de soie ap. 
Maerob. I. 17. Id6. 

Hv^ivilS i^ dQaxav Zlov fiyilxai, titqafiOQtpoig 
wQotg dvyvvs aQfMvlt^ nolixaqmv oxvf^* 



|6# LIBBR SBCUNPUS. 

ct Epigr. Xyf^de. l.una 

Irii, Luna, CUoris^ coelestig Jnno, Cjbelle, 
sed praecipue Martianus Capella, mystjcaram do- 
ctrinarum thesaurus im{>enetrahili8« Apud bunc 
enim Philologia in illo coelesti itinere Solem ta- 
litNis d^ecatiir: 

Ignoti yis celsa patris rel prima propago 
magnum natorae decue atque assertio 4iTU9H 
ultra mundanum fas est.cui cern^r^ piatrem, 

Soleln te Latium rocat — . 

Te Serapim Nilus, Memphis veneratur Otirin, 
dissona sacra Mitram, Ditemque ferumque Tjphonem. 
Atyu pulcher item, curvi ct puer almus aratri^ 
Ammon et arentis Libjes et Bjblius Adon. 
salve Tcra deum facles, vultusque pateme|^], 
octo et sexcentis numeris cui litera trina 
conformat sacrum nomen cognomen et omen ['] 

L« n. p. 43. Postremo de pedestri scriptorum 
exerdtu Apulejus deam Isin aidnum suum tali 
voce dignatam didt: £n adsum rerum natu* 
ra parens: summa numinum, prima coe- 
litum, deorum dearumque facies unifor- 
mis — me primigenii Phryges nominant 
deum matrem, Cyprii Venerem, Crdtes 

Tnayoliitig dirit pro Fiyaytoliifis y Titanes et Gigantes confandens, 
ut Origenes Pliilos. Y. 24. 909. et aiii. Metro explendo suppetebat 
Tv^^tiyoXitfis» 

['] Virgil. Aen. Vin. BOl. saiye vera Jovis proles, qood 
indtator Martialis in vaticinio de Domitiani filio. 

[•1 Tiimebus Advers. XI. 13. Hoc ad mysteria Christiana 
alludit; nomeh enim Jesus, oognomen Christus utrioi- 
que effectus et signiCicatio est. Grotius uomen Ytis vei 
Bvs signiiicari putat; Hyes vel Jao Le Graind Dissert Crit.p. 171^ 
qui Sinnondum^ Petavium et Menagium laudat higiis aenigmads in- 
terpretes. 



O RPHI C A* 40S 

IXictynnam, Stculi Proserpinam, £leusi- 
nii CeTerem^ aliiJunonein eto. Haec paulki 
latitts edisseruisse haud poenitel; naniquie his te* 
stimoniisi flos et maturitaa The0craa4ae diu fortiin 
gliscentis contineri videtur. 

cap. in. 

J i X i: V o V. 

Suidas s. ^Jbinog Niaalos' fietaii^ tfig Sov- 
(fiavijs 7ca\ BaKtffiavfis tonog iOTi Kataoriyovaj 
SnsQ ^EUd^i^ Yl(&aaji Niaos xaXsZtai — iv tfJ Ji- 
nvi ^OQipeiis^Y^i'» V Niaos ronos iarlv iv ^Eqv- 
^a xeif^yoSf Plus non restat. De Nisaeo campo 
quae veteres geographi dixerunt, collegit Manner- 
tus T. yi. Fasc. n. 169. Nomen fiixrv, quod Ste- 
phanus ex antiquo Lexico profert, Albertius ad 
Hesycfcu H. ^Eq>iaia decurtatum putat e fiixtvi. 

Cap. IV. 
^EniyQd/4.lbLara 

quortinr unum, quod Orpheo inscribitur, siipra 
apposuimus. 

Cap. V. 
Theogonta. 

PROOEMIUM. 

Cannine quodam Orphico maximam historiae 
fabularis partem expositam fuisse, nulla re ma- 
gis intelligitur, quam quod christiani scilptores 

30 



4fi% LIBBR SBCU19DU8. 

OfphelitD, taBqaani gentilii superttitiMte 8at#MD 
et semiiiatdrein denotuity eum^ primiun de deo- 
rnm nrtn^ mbole et rebus geBtis tradidiMe vod- 
ftrantur. Atiienagwaft c XX. [XVm*} 2^ 4. 'O^- 
(peifg rct iv6fiaxa avxuyy {t&r &Mp') nqAmg I?- 
^VQB xal rag y^ia^ig du^lS-e xal oaa ixdvoig 
mnqaTctai ehiB xai nmiateiniti na^ avtoig a.hi\- 
&BateQov &BolqyeTrj ^ xal "^V/j/riQOS ta noXXa xai 
ne^i twv &eciv /idXuJta Snetai. Joannes Malela 
Chron.lV. p. 31. (p. 88. (Mm.) Gedeonisf*] tem- 
poribuft Orpheum ait viiisse Odrysium Sgtcg i^i- 
&eT0 d-eoyoviav icai xoa/iov xtiavv xal civ&Qoinm 
nXaatov^iav etc. Eudoda p. 318. ^O^fp^bg eyQa- 
ipe novfifiata axvva wg S-eoioyiag exovaiv *1iXXTjvegj 
iv ie tovtoig di& fivS-ixwv avfifioXayv Xeyei tag 
t&v &e&v ta^eig te xai aeiQoti^ kat ttVa tivary 
BQya xai noTa tivwv teXeafiata Xal ttveg ttvwy 
drji4,iovQYoi. quae e Nouiii Expodit in ^r^or. 
LXYL 515. B. Bill. exscripta sunt Nec dubimn 
mihi quin, quae Syrianus ejusque auditor Procu- 
his elg ti[v *OQq>ea)g &eoXoyiav commentati sunt^**] 
ad Theogoniam potissiuMim spectaverint^ ^piam 
licet Platonici nunquam nominatim allegmt, ta- 
mm ex multis Orphei variisque poematis hoc so- 
lum tractasse videntur. Hin0 etiam fit, ut Theo- 
logi nomen saepe quidem Orpheo, Homero, He- 
siodo, Pherecydi, Platoni in commune tribuatur, 
sed praecipue tamen Orpheo, divinorum car- 



[•] Abdoais» didt J. PoUox ffiiL Pkyg. p. 101 sed Bftleli Th 

^hronographiim sequitiir. t. Tzotz. Bxeg. IT. p. 41. 
[**fV. Palmc. Bibl Gr. T. IX. p. 488. 



notneiiii^l 



O R P H I C A. 467 

minum scriptoiri 8cIioL Cruq. ad A/ P. v. 
301. n Simplidus ad Arist de CoeL p. 21. b. 
dict %wto r&g d-eoyorlas fifiiv ol d-eolSyoi na^i- 
dtoxar, t6 juir nXH&o$ ir t^ irl fieroy Kpaaxov- 
re$, quae tpectanl; ad l%eogoiiiae Orphicae locum 
iilustrissiroum dePtiaiietis cataposi. MichaelSyn- 
g^ in Vit Dionys. p* 346. A. rAs xar ^Oqtpia 
fivB^iidm S^eoloyias x^ r^ y^ffon^Bnrj na^ ^Haio^ 
8tp &6oyoyiay. Gregorius Naz. Or. IV, 127. C. 
BilL TuttdfiaU ^ roifs T^TttoXefiovs aov xal rot^s 
XjsXeads xal rovs fivarixoifS S^axovras^ alaxvv- 
Srfti norjce rais wD dcoJUjyov aov fiifilois ^Ogq^ewsj 
ejusque &€oloyiai verbo tenus memorantur a Ma- 
lino V. Prod. c 26. PhMostr. Heroic. U. 19. 639. 
et in Yit Apoll. Y. 21. 159. ubi Apollonium nar- 
rat quum Athenis versaretur adessetque ludis in 
Piraei theatro, indignabundum discessi^se insi^ii 
fpeovaev Jrrt aidlov vnoaij/ii^vayros Xvyia/ioi^s oq- 
Xovvrai xal fiera^v rijs ^OQtpems inonoiias re xal 
S-eoloyias^ rci fiev cos ^Slgai, ra de ws Bdxxai 
nffdrrovai^^ly quem locum iilustrat Ludanus de 

jy\ Idem ad t. 79. p. 6!24. metruBi hefoicam Tocatur qno- 
que theologicum a Muflaeo auctore Orpheoque, qui 
tcripserunt ceciner untque Theologica, id est diTina 
carmina. 

pb] Synes. de Infiomn. p. 149. D. alig iyxfafiCiav xal xmafiulah' 
tfjD^, quod Nioephoros inter^etatur aimnr^aafiBy. Dionysius Archaeol. 
IV. 52. xfnafitUi oiy jtiP dqfaveCay. Ladan. Lexiph. §. 1. 176. %hy 
sfQWa xatapaU. 

[6] Hic potius qpam Pfaitoids ioeus a Schneidero allatus adhihen^ 
dus erat Xenoph. Symp. VII. 5. li oQxolPto n^os thv avlhv cry^- 

fi«T«, ^y ole Xagnig te xmI ^Sl^i koX Nvfitpai y^mpoytai. cf. Athen. 
V. ISO. A. Ex antecedentibus Xenophontis Terbis aigetpiQBto t^ dg" 
XJiotQ(Si T^;^^$> ifjf •£ MfielXi ^vfiatovqyriauyy intelligi potest, cur 
I Plntus meretriceB dixerit miraculas; noQyai ^vfiatonoioi Matro 
Athen. IV. 137. C. quarum artea describit Aidphro III. Ep. 72. 

30 ♦ 



468 LIBBR SBCUNDU8. 

Salt 0« XXXYin. 201. saltattomiin mimicanni 
argiunenta enarrans: JevxaXlmva — dta ""Idxxov 
ana^Y^iov xal Ssfi^Xfjg xatd(pXe§iv xal Jiovvaav 
dfKporeQov rdg yovdg. quae sunt Theogoniae Or- 
phicae primaria oapita eademque a bacdika sed- 
tatione npn aliena. Directe vero Gregorius £i- 
bulam de Phanete in Theogonia traditam ad Theo- 
logum refert Or. XXXYH, p. 602. A. a naQ "Ki- 
Xtioi qs(i6fifBVoi^ &eol — rolg a(p&v avt&v dXiaxov- 
zai OeoXoyoig^ dg fikv ifmad^eig', (og ^e araaiw- 
^stg, oawv re xax&v r^efioveg xal fiera/SoXwr xci 
ov TiQog dXy^Xovg fiovov dXXd iial nQog rdg n^w- 
rag airiag dvriQtemg txovrag^ ovg xal ^xeavodg 
xal Trj$vag . xat 4>dvj]rag 76al ovx ol$a ovg rivag 
ovofjLaCyOvai, xal reXevra^dv riva S^eov fuaorexvoiv 
Sid (piXaQx^^^ ndvrag xaranivovta rovg aXXovg, 
llva yevTjrai ndvrofv dv^pviv re &e&v re ^a- 
T7^(i. Sed explorato carminis titulo versus ipsos 
exhibebimus. 

, §• 1. 

Theogoniae Orphicae prooemium a8serva\it 
Joannes Malela IV. p. 31. ^Oqipeifg i^e&ero &eo- 
yoviav xal xSofiov xriaiv xal dvd^Qomov nXa- 
aroVQjriav, el^rjxc^g ev rfj d^xfl '^^^ avvrdyfiarog 
avrov on ex rijg Wiag avrov ivOvfii^aecogl^] ovx 
i^i&eto ri nore neQv &eov ij rrjg xoafiixrjg xriaewg, 
dX^ elneVj ori 'fftrjadfj/rjv (Jt* evx^g fiaS-eiv na^a 

^ [«] Eondem locum respicit Theophihu ad Autolyc L. III. p. S98. 
Ofinqog xa\ 'HaMog xa^ V^tpevs itpaaw iavtovgano ^elasnQomia? 
lAjSfiad-rixivai. 



O E P H I C A. 469 

r(w ^oi/iov Tvxavog ^JHbUov t^r tov xodfiov xrU 
aiv xal rig inoiriaev avrijy. ^EfMfBQerai yaQ iv rfj 
avrov BxS-saeL Sva noLijrixtvv arixorv aikvos 

^ii ava% Arixovq vV , IxartjfioXi, OoTfie x^aTai/[^] 

nayit(fxiQ, dytjJtHai xal ad^avaxotatv avdaawv, 

^HiXie, ;if^(r^ai<r<y aeiQOfieve nxtQvyeaai, 
, SfjdStmxriv Sfi x^vSe naQal aio ?xXvov if^if^vlf] 

aev q)a(x{vov, ai Si y avxbv, ex^^fioXe, ^agxvQa &elijv. 

qui versus utrum ab ipso Theogoniae auctore 
praemissi sint an aliunde venerint certari potest 
tum propter communes prooemiorum suspiciones 
tum quia versus tertii nuUa idonea reddi potest 
ratio nisi hoc carmen numero et ordine duode- 
cimum fuit. Id vero parum expeditum videtur, 
non SQlum quia in ordinandis Orphei carminibus 
Theogoniae primum omnium locum concedi opor- 
tuit sed etiam propterea quod ex octavo libro 
rwp ts^civ Xoycov locus aflfertur, quem res ipsa 
docet ex priore Theogoniae parte excerptum esse. 
Prooemiorum autem anaphoricorum, quibus dis* 
persa Orphei carmina ad unius perpetui operis 
similitudinem redigere studuerunt veteres diasce- 
vastae, plura reperiuntur exempla; primum exor- 
dium Georgicorum: El ^e yewnoririg as (piXoa- 
ft^orcw ifi€Qog alQSh secundum Dierum sive Ephe- 

[b] Tres primores yersus affert Tzetzes ia Exeg, p. 55. Totum 
locont omissis nonnallis vocabulis repetit Cedrenus p. 57. additaque 




primo versu Scalig< 

Opusc. p. 456. & ayity ut Tzetzes. 

[+] Sic Bentlejus pro Yulgato n$iQa aio, Scaliaer Tru^/brtfooi', 
Cedrenus mql aov» Sequentia aslo q>a^iPOv et ak Sl avtov Bentle- 
jus corre^dt, postremum ^elriv neuter sui^ectum habuit 



470 LIBRR 8BCUNPU8. 

meridum: UM iidtis Mov&fw, tertiiim 
nis de Motibus l^rnie: ^(^cfgco ^ xaX xivde, qui- 
bus omoibtts sarmo institutus vel continuatqr vel 
absolvitur. 

Hinc igitur orsus, ut videtur, Cosmogeniae 
scriptor aliquid de tempore illo infinito dixit, quo 
nullum fuit tempus, nondum ordinatis rerum coe- 
lestium vidssitudinibus. Proculus in Crat p. 71. 
Boiss. ^Haio^og ro tiqwtop ovx wrofiaaey, otXi 
ori r6 fisr ixetro dn aXXov nQorjlS-s^ ^tjXoT dia 
rov ^roi /isy nQwrvara* ^O^tpsvg ds 7id$na 
rd ngd rov OvQarov xal fisxQ^ ^V^ nqaniarrig al- 
ria$ drofiaaiy i^Tjltoae xal avr6 rb a^^ncov xai 
r&y yotjrdiy syddayy ix/ie/irixdg^XQ^yoy nffogdq^- 
xey. Et p, 64. ^O^ipevg rriy nQoirriy ndyratv al- 
riay xQ^^oy xaXeT ofwryvfjuog axedby r(p KQoy^p' 
ai Se d^eonagdiforoi (pfifiai rfjy &e6rrira ravrrjv 
rcp ^ldna^ enexeiva x^(>a;m;(>/^ot;(Tev. Idem in 
Tim. I. 86. ot &eoX6yo^ Kqovov (scr. xc^^^oy) ro 
nQwrov inarvofiaaav ^ wg deoyrogy ovne^ yeveaig 
iariVy ixeZ nQorjyeTaS-ai rbv xQ^vov. et in Theol. 
I. 28, 68. roTg ^OQtpixoTg rb nQoiriaroy aYriov XQO- 
yog nQogeiQrjrai^ similiterque in Parm. L. VIL 
230. rb airiov rfjg ixtpdvaewg rwv B-eiwv ^OQ(pebg 
XQivov (iv6fiaaey' quibus congruit Damasdus de 
Princ I. 198. ri dh 6 &eTog ^Og^pevg; ov noXXovg 
S^eovg v<piarrjaiy dnb rov Xq^vov fiexQi^ tov nQOh 
toy6yov 4^dyrftog^ ubi Koppius p. 345. male cor- 
rigit KQ^vifv. Sententia Orphei brevissime reddi 
potest niilonis verbis Quod Mund^Incorr. 
p. 952. B. r(v nore x96vog f[vixa ovx ^v xoafwg, 



ORPHICA. 471 

ffle Sy^/^og x^orog, 8r al&ya xaloijap Tiinaeiiii 
LiKSF. p. W. 20. qimd priiaum supmubsUmtiale et 
idtr$muQdMiuni a Platouids pouitur prfudpiuin, 
To nqmpy ip, rd vn^Qovdwy, ^ a^^og difx^ 
sive nQbaQx^, et aequiparatur ad Zervam, quod 
Zoroaster duobus prineipiis praeponit, Graeci au- 
tem Kqovov interpretantur [*'•] axorog ayvoDaroy 
in AMisyflimmm Tkeolbgia Dam&sc. Qua^ p. 
124. Gttosiiconim Bython, CabbaUstnruiii Pri* 
mum solum sive Oceultum Occultorum[^]. 
Et Pb^r^cydes quoque uuum eii tribus principiis 
taranpus esse eonstiliiit v. 8tuir«. Fragm. p. 44. 
Tmnpore antran quodam mundum initium cepisse 
Orpheus docuit. Simpliciui in I. de Coel. p. 70. 
a. neQv rov ysytnjroy dyai^ roy TtQafwy ^n&yrag 
avfiq>afyHy qyfjaty rovg t« S^eoloyovg xal roijg tpv- 
atxovg, xal rwy Xey^yrmy eri yeyyijrdy avroy, ol 
fwy &tddy (paaiy mg VQ(peifg xal "^Haio^og [*]. Et 
iqpud Aristotelem de Goel. L. m. c* I. elai nyeg, 
cX (paai/y ov&iy dyeyyriroy eXyai, yevofiefya de rd 
fih^ dq^S-agra diafieyeiy, rd (fe ndXiy (p&elqea&ai, 
fiakiara fiiy ol negl ^Haio^oy, dra xaX r&y dl" 

[bb] V. TychscD. de RdHg. Zor. in Comment Goetting. T. XI. 
p. 1S2, et 138. ^ 

[c] cf. Neander Entwichelung d, Ono$t. Sv$t p. 30. ra- 
Irp^ri vayovuiyrf nttqa tolg (fotpaH^ the oquos fiwjnxog eXte apyri na* 
mxfl Frocl. in Parm. L. VII. 163. Ab Orphuas quoqne Sigen cele- 
brari didt Zoega nassirel. T. 11. p. 35. sed falso; Platonici illam 
fito&Qififiora myny ex Oracolis cognltam habent 

[dj PhiJo Qnod Mnnd. Incorr. p.. 941. D.^natiQa tov nXatmvi- 
xov Soyfiatog ivioi vofiC^ovai ysvofievov xal aipd^qtov oiofiBvoi tbv 
to6fiov vn iittivov Xiyea^aiy yivvn^thv filv Sw (maiv "ittoi filv 
nQtitiata ;^«os yive^ — aipd-aQtov Sk, 8ft oiakvaiv xal y^o- 
^ oif fisfirivvxiv avtot. 



472 LIBBR BBCUNDUa 

la>y 01 Ttffvhoi iipvaioXojn^aavTeg j idem Orphewn 
ffigiiificari putat p. 138. ]b. n^thovg q>vaioUyovg 
todg M^t ^Oqq>4a Tcal Movaaioy evloy&y Ifyet, cfl^ 
rireg ndvra nXiiy rov n^vitov yeria&ai tpaaL 

1 2. 

Ctocmus ilie ex se €haos et Acthereiii pro- 
genteasse didtur. Proculus in Tim. L 54« fma 

r^tv fday dhlay ^ dvStg rSy d^fx&y dr^pdvri xal 
iy ra^iraig ^ /lioyAg x^lrrtny rrig ^vd&og ^^ A 
fiovle$ ^Oif^xQig Uyhir^ 6 atSijif rov xdovg. Hem 
n. 117. Sgneif IlXdrury dixrdg na^w/tv ahiag 
dnd rov iyog^ ro m^g xal vfyy dnH^lay^ oSrw 
xal 8 OeoXSyog dno tov XQ^'^^ '^ ^^ ald4^a xai 
rb xdog vTiiarriae, rov fiey nayraxov ni^rog (d- 
riov r&y alBi^a, rijg ii dnei^iag rd x^^Sy xai 
dno ro{noyy rdiv dvolv dgx&yy to^ w S-eiovg 
yeyy^ &iax6a/Mvg xal roifg ifjupepyeig. quae lioet 
magna sui parte yadlleiit, tamen huc transponm 
non fastidivi, ut non solum sententia poetae sed 
etiam interpretum pemoscatur caviilatio. Simpli- 
cius in L. IV. Ausc. p. 123. SriXol (chaos Hesio- 
dium) oi ;fcrfpai/ dXXd r^y dneiQoei&ij xal nmXri- 
Svafiiyrjy rwv &e(ov alriavy rjv ""OQcpei^g xda/ia 
neXciQiov ixdXeae. Merd ydg r^ /liav r&v 
ndvrary dQxh^» ^V ^OQ(pevg xal XQovov dvvfiVHj 
(og fier^ov rrjg fiv&ixrjg r&v &ediv yeveae(og ^ al- 
&eQa xal neXdQiov x^^l^^ nQoeX&eXv ^rjOh 
rbv fiev rrig neQoxoeiSovg n^ooSov r&v S-e&y aX- 
riov, rb de rfig dneQoeiSovg ' xal Xeyei nepl avrov 



oRpaicA.^ 473 

Ovfln mt^ag hjv, oifSi (op) nv&fi;^, ovSi ti^ tSQfj. 

cujus yeraus initiiim aii^i ti Tmgdg inijr repetit 
Proctthis in Pameii. L. VI. 101. Illuin autem» 
CUJ118 particulae i^ud Simpliciuin extant, inte- 
grum noUs exhibet Syrianus ih Metapli. L. 11. 
p. 33. a. Quemadmodum Orpheus Chaos 
ipsum et magnam voraginem ingentem 
hiac et hiQc^ et Pythagoras intermina- 
taro dualitatem etc ubi pro Chaos substi- 
tiieiidum Aetber, ut in grateo versu, quem e 
Gaid libf o evulgavit Taylwus in Diario Classico 

T, xvn. m. 

Idem SyriaDus p. 7. a. D^um ipsum aut bo- 
num aut unum appellemus, aut finem et 
iBfinitatem^ ut in Philebo Plato et ante 
ipsum Timolaus[^*^ aut unitatem et bi- 
narium^ ut pTurimi Pythagoreorum, aut 
aetherem et chaos, ut Orpheus, aut fa- 
etorem et dualifatem, ut ipse Pythago- 
cas in sacro sermone — ^ [®] Damascius Quaest 
pw 133. ""O^svg fih/ al&i^ ml /aog f^sta rov 
XQovov. Qiiibus suhjungere libet Apulejum de 
^rtho^. p. 137. Maj. Orpheus, Linus et He- 
siodus deqs ex chao ab initio erupisse 
dixerunt; et consentiens Malelae IV. 31. atque 
Cedreni T. I. p. 57. et 84. testimonium: 'jBcrrt ds 
am^ ^O^ipsvs ■ eiSd-ero raika^ oti iS ciQXVS «^*" 

pd] Philolaus einendat Fabric. Bibl. T. I. 878. 

{e] Addit ad extremum: Et tot quidem de Pythagoricis 
principiis, quod idem est ac si dicas de Orphicis et 
Platonicis. 



474 LIBSa 8BGUNPU8. 

yf}&elg xal ivtsv&BV xdxeXS^BV rov aWi^og fyf 
X^S^ xat vdS ^oq>eQ& ndyta xaasdxi a»u ixAlvnxB 
tit vnb tip ald4(fa, cr^uaLvmv tinv nhtta n^tm- 
t$vaiy, d(ffixws dxa^iiiapttop tiva mu subnwv ^- 
iqrtaxov tlyai xal Tt^iViiPteifaif ar«t dtipumjiiffop 
xal tov alSiqog xal tijg pvxthg xal naa^g tSfi 
xtlae(og, in qiiU}i» lum solam Orphd senteatia 
sed etiam verba ccmtintfntiir Ji&fi(f xal f$iya x»- 
afM — sr&a xai iy&a^ Pottrana de Chroiio di- 
cta 8unt et Nocte, non iUa mydiica, qiiae paolto 
post in medium procedet, sed qnam Proculos 
quoque antiquo chao bioubMse didt in Tiiii. IL 
117. ^ iaxdtri dmi^ia, v(^ ^g xal i$ ^Xri Toqd- 
Xetai^ — Xoiqio/m fiiv iativ wg /ct^tf t&v^ dd&f 
xal tonogy oiite ^s niqag oiite nvSfi^^v ovtB 
e^pa nefft adti^ iativ, d^tjx^e ^i aH axitos 
xal aiitti dvofwJQoito av , quae verba ex eodem 
Orphei cannine depromta esse apparet Nec afi- 
unde Proculus in Parm. L« VII* 168. ddmxqkw 
ndvtiov xatd axotdeaaav dfilxlfiv, qxfjahf o 
OeolSyog' quae Cousinus ex Argmt 523. derivala 
putat, ubi de Dolioniis sermo est: iv ^' eneaaf 
Mivvjjai xatd axotieaaav dfuxlr}V. Sed hi non- 
dum nati erant iilo Theogoniae tempore! 

§• 3- 
Chaos hoc temporis progressu in ovi figu- 
ram coaluit, motuque aetheris, ut yidetur, inte- 
stini in orbem deri coepit. Damasdus Quaest 
147. 'OQ(pe^g 



O R P H I Q A. 475^ 

vfura d* IV^vSi idyag Kf6yog aid-fyt iltp 

tiedv aQyvfiov — 

ubi XQ6vog scribeiKliiiii. De ovo cc^io«iii8 loqui- 
tor Apio ia Clerociit Homii. VL 4. 671. T. IL 
Odland. p. 678. Cotel. ^OQ<pevs ri x^^^ ^ ^^9^ 
iucd^ei, iy ^ xmv n^citanf cftoix^ianf ^ ^ ovyxP' 
aig. Toijto ^Holoiog x^og vnori&^ai Stuq 'O9- 
ftifg (idr Xfyn yeryijr6r iS dnd^ov r^ff vXrig nqo^ 
(ie/iXij/iSvor , yeyordg ^^ oHtwg. Tijg vkfjg ifMfrd- 
Xov oikfTjg xal dneiQOv rirog (ivS-o^ dd ^ortog 

xal dx^itwg q^eQOfiirov avrifiti Tuns Bikd- 

xtwg ^vf[rat xal (liMav tag oiaiag, xal oikcDg l^ 
ixdarov, SnsQ nQ6g j^srrtjair ^oiov ininj^eiSrator 
^y xara fiiaov ^fjrai rov narrbg xal rb mQi- 
xeifieror nrevfia imandaaa&av — SgneQ ir vyQ(p 
nofji^olt^' Ofjro) afpaiQoeideg avreX^^cpSri (avrei- 
Iridri) xtjrog. ^lRneita ir iavrtp xvri&er vn6 rov 
xare^7j(p6rog &eiwSovg nreijfiatog draxpeq^fierov 
n^xvtfjer elg (p&g — rfj neQi(peQei(f r&v (dwr 
nQogeoix6g. Demotu drculsari testimonium prae- 
bet Proeulus in Crat p. 79. o ^O^g^evg ne^l rov 
XQV(piov diax6afiov r&r Sewr ovr(og i'(pi] 

— — To J* aneiqicioy xara ndxkov 
atQvrwg itpoQtTro — 

quae idem aff^t in Comment in Euclid. Elem. 
n. 43. et in Parm. L. VH. 153. Idem ini Tim. m. 

160. r(p narrl ro a(paiQi7cdr avyyereg -flTijio- 

yoriYtixdr ovr rd axjfjfia rovxo iarv rtp xoafMp, 
(paver fier ir avr^ t(p xQV(pi(p Siax6afi(p' t6yd(f 
ItineiQeaior xard xvxXor drQvr(Dg i^poQel- 



476 LIB8R SBCUNDUS. 

To xatot ixeirriy BXqvftai t^ xA^W iraQyeats^y 
Ja dq^&ey iy t(p narteWi ^citp* ro ya^ 

'Sigfi^^S^ij d* dpa xvxXow a&iaipatw 

neQi ta^tig eX^tpcai rip OeoX^y^ tfig S'e6t9ftog (So- 
lis). Simplidus in Ausc. L.p. 31. b. el de evxi- 
xXtp Oipaiqrig iyaXiyxioy ojoap tb oy yi?<T«['] jW^ 
B-avfiaajig* dia yctQ rrjy noiijaiy fivS^oXoj^ixov naQ- 
aTttetai nXdofiaxog. Ti oiy tovto <fia(pe^i ehuhf 
7] (og^Ogq^evg elnev ^£leby dQy^xpeov. Ovum hoc 
cosmogonicum utirum Orpheus a philoso{^ Phoe- 
nicibus, Aegyptiis, Babylonids accepwt an suo- 
pte ingenio in hanc vu^;itfissimam similitudi- 
nem[^ inciderit, quaerwe ludiferum est Ex Ae- 
there et Chao progeneratum esse testi^r etiam 
Prqculus in Tim* I. 138. rpf tb dby ixeiyo tov 
aW-eQog eyyoyoy xaX tov x^^^^S^ c5y o fiey xata 
tb neqag Wqvttu, 6 $e xatd tb aneiqov. *'0 fuv 
ydq iari ^^(Ofia ndytcoy^ t(p ^e ovSe neiqad^ 
vnijy' quae paulo aliter supta scripta suot. An 
yero sacrwum Orphicorum eultores propterea oviB 
abstinuerint, quod ea imaginem mui^ refecre 
putarent, magnopere dubito. Plutarchus h. D. 
Symp. III. 1. 76. cucSr dnexofieyog vnoyoiay naq- 
eaxoy ivixea&ai Soyfiaaiv ""OQtpixotg ri ITv&ayoifi' 
xoig xal tb (obv aQX^^ yeveaevog '^yovfievog d(po- 
aiova&ar quo ab initio novus inducitur convi- 

l^] Pannemd. p. 76. Faelleborn. 

[«] Varro Fragm. p. S18. Bip. Coelum est testa, vitel- 
liim terra, inter illa duo humor quasi in sinum clusus 
aeri, in quo calor. Diaconos Constantinop. 72. Quis varias adeo 
naturas clausit in ovisV — Aera, quod terra est; quod flayum deno- 
tat ignem, Albom undas et terras testula dura refert. 



ORPHIC A. 477 

varam senno, ovum an galliiia priua exdterit, 
disceptantium[^] donec unus eorum altius insur^- 
git: Itieiao) ^vreroXai rov ^Ogq^ixov xal Uqov 
XoyoVy og ovx oQVi&og /lovov rd coov anoqiaLvei 
nQeafiiLrtBQov , dXka xal avXXa/ie^ r^ dnd$^an^ 
7iQea(ivYBVBiav dvarl3f]aiv — — oS^ev o{hc dnd 
r^onov roXg nt^l rov Jiowaov d^yMafwlg^ wg fii- 
firifia rov rd ndvta ysvvdovrog xal ne^iaxovrog iv 
savr^, avyxad-ioaiiorau quae in usum suum con- 
vertit Macrobius 8at. VH. l(k 691. Consule 
initiatos sacris Liberi Patris^ in quibus 
ovum. hoc veneratione eoiitur, ut ex for* 
ma sphaerali mundi simulacrum videa- 
tur. Achilies Tat. Isag. in Phaenn. p. 130. C. 
Pelav. ox^fMt xoafjuw ol fiev xayvoeiSig klwaPy ^ 
Sb (doeiSig, ^g^S^g exovrai ol rd 'OQ(pixd fiv- 
arriqia relovvreg. Zaratas quidem Chaldaeus, a 
quo Pythagoras roi^ reXearixoi^g xoB^aQfiovg xal 
rijv ieifarucqv dyt&y^ accepisse dicitur v* Interpr. 
ad Porphyr. Y. P. p. 24. abstineri possit xvdfKp, 
ori rj] rov Skov (p^^aei ofioiog Origen. Philos. c. IL 
xvafiov autem Pythagoricorum nonnulli ovum essQ 
volunt V. Sturz. ad Emped. p. 636. Nec tamen 
hane rationem fuisse arbitror^ cur initiati ova 
sorbillare noluerint^ sed potius, quia et in silici- 
cemiis apponebantur et in purificationibus cir- 
cumferebantur, religionem quandam videntur ha*- 
buisse V* supr. P. I. Cap. n. Pythagorei autem 
propter eandem causam cor, cerebrum, matricem 



..,,(' 



■fc] Vetus haec quaestio a Peripatetlcis agitata. v, Censorin. 



478 LIBBR SBCUNDUS. 

^ ova, tanqaain fontes et ]»riiiclpia vitae, veiie- 
ratione quadam cUgnati snnt 

§• 4. 
Ex ovo nasdtur Phanes Ave alio nomine 
M ^s 0t Erici^aees. Clemens p. 672. rd i^ dmi- 
ffov SXtic anoTemjd^Br tfirpvxor f&ov iz rijg vnoxei- 
fjUvTjg xal dd ^eovarig vXijg xipovfjurop ^iDcnsoJer-* 
Ttotg ixipaiVBt tpondg' ^JS^86&^ ya^ ZTJg n^upB- 
lf$iag ^wSv rt d^evo&fiXv kWonouSka$y n^o^oiq 
toH ivovtog iv aiSt^ &bIov nvi^fiatog, ov ^Mivti^ 
ta *Of<pet>d xaXiX, 9tt airoti q^avevtog^'] t^ nav 
iTdZfitffe t^ tpiyyec tov (fian^Ttsatdtov twv atoi- 
Xeiaiv nv^g iv t(p vy^^ teXeaq>oQoVfjiivov. Qui- 
b«s pm^milis ^t Hipponis Rli^ini doctrina, qiil 
duo esse voluit rerum prindpia, humorem frigi* 
dum et caUdum ignem, yewiofievov (fe t6 tw^ 
in6 fidatog xatavtx^aav ti[v tov yew^aavtog (W- 
vafuv avatffiav tav xoofiov Origen. PMkMk XVI. 
104. Sed pergam Ci^entis verba referre: th fih 
o{)v nQWto&uOtatov wdv vno$tfffutv^ev vno tov 
iaw&ev ^eiov ^rffWtaij ^etta de fioQqxo&ev nQo- 
i(fX^^^ &^ol6v Tt xal ^O^evg Xeyei 

[1] Noti lant graed homiiies boc nomine dicti Phanes Halicar- 
nasritu Herodo. nf. 4. Messenint Pans. IV. 17. 5. Althaeae frater 
Sehol. Ven. IX. 564. Phanes et Favnus Ceotanri Nonn. Dioo. igiV. 
191. Haec n delicatiorei fastidiant, paacis nmnis sibi comparare pos- 

SanKtfiaeiai , 



dessatimi ant Bebraicvna ant Pttaleiim aut SanKrittaai, «ade 
qnamlibet ingeniosas etymolog^. « modo literanun elementa didi- 
cttint, expiscentnr; neque bon F»lontca et Hungaiica ▼ocabnla, nt 
Da^inertas demonstrat ad Bulanferi Antiquit revelat p. 637. quae- 
rentibus deenmt. Jablonskias de Vocc. Aegypt p. 373. Ausomanun 
4>ayaxiig siTO ^i^tijc huc arcessit et Aegyptiacum 4>£yB^ i. q. tdtiy, 
Aeonem autem, Phaaetem et Osirin eundea esse statuit; qvae omnia 
lubrica sont et incerta. 



O R P H I C A. 479 

xal odtio r6 fiir xvtog rijy duxxSofiijaty Xax^h ^ 
%bs &6 SsneQ hi dx^wQeias odQayov n^oica&Bi^e- 
tai xal iy dno^^oig rby anu^oy mQiXd/inH alr- 
Cmt' q«ae confem possuirt eum Mochi Cosmo- 
goi^a ap. Damase. p. 200. UYn^iti iS cidrot) (roO 
cfov) fayiytog dg 6-60 y yevia&at od^ardg xal yijg 
t&y ^cXot^f^fjf^rioy ikdt^Qoy Rdiqua QemeBttfi 
dispvtatio^ qua PlntQiM, Neptimi alicmimqQe dee- 
ram allc^priae dOBtineiitmr, ad valgarem myllMi- 
legiam pertlBirt. 

Malela aatem et Cedremis post iila quae su- 
pra attulimus, haec adjungutit: ^Sq^Qaae di Sri 
t6 ip&g ^fi^ xby al94^a ifpdkia^ rfjy yaZav[*] 
%\!fw kcsXro ilyai ro ^wg rd ^Sw rby aWi^ 
thv vneQraroy ndyrioy' ov oyofia ^Og^evg dxoii- 
oag sx r^g fiavteiag l^eine^ Mfjriy, ^dytira, ^H^i- 
xenaTorl^}^ onsff iQfitiyeierai fiovXi^j ^(og^ ^cooJo- 

[k] Afiter hune locam emendafe nesdo; Tnlgo fogittnr xgttfitUov 
c(yia^/nro( noltix»yiios nSoi;* jnngeDds aont x^oiQx^nei inoiov tk 
provenit ipeciit ah Orpheo de$cripiu; quid provenerit, 
•nfittit, «ed a^aret Phtnetem ngnificari. Hemuuuio ipaom nomeB 
^HqateataCov in mendoso ar^a/io/ov latere Tidetnr. 

P] Sic Malelai, n&am^ trjy xtCaiv rectins Cedrenus et mox kUlm 
pn> H n^ €lne. 

[■] Nomen hoc tiiide pr<»flddeatur et qtdd significet, jam diu est, 
ex qno &ceptaiit enditi. Praeter eoa» quos QoamBnB initot ad 
Hyma. V., Wakefieldiua Sylv. Crit 11. p. 111. ez la^ et xunos com- 
ponloa putat ad •ignfieandhm Vita est in sangttine. l^scodti 
b Pio-Cle ■ ' ' 



T. VI. 23. ab ioi et umtteiyy ut 3le deorum devo- 
rttir dettotetar, qiea eUAddm JmkHm Mo oontetidit nfldl Mrverilo» 
Oridium, qui Jano par numen Graeciam habere n^eat; hbque com- 
ma^ imphcatur arioiatio do fa&a^ne Janf sive AeolUi, ut volunt, de 
Qoa jam midti labdraiunt t. Jabionski 1. c Zo#^ Bassirel. T« U. p. 
3i Labus Monum. Antich. in Blblioth. Ital. anni 1816. N. V. p. ld4. 
BsttkiidB contra: ad MilL p. 456. negaft se operam inquirenda etjrmo- 
loigia perdere veile; et in Ep. ad Bemard. p. 160. ^HqixtnaXog (quae 
est frequentior scripturs) mlli Graeoo vocMtdo siule esse doret. 

\ 



480 LIBBR 8BCUNDUS. 

^w[™]' rf^«»^ mvtag rag r^tg &€i&g xw dro- 
im$(ay dwdfuig . fiiav elrat ^vvafuv xal h^ XQa^ 
rog %ov (wvov &sov^ 8v ovSug o^ — iS avjnv 
f^e r^g (fvvdfuoig ra Ttdvra yeysv^S^at^ dif/^ 
daoffidrovg xai rjleav xai aelji^VTjv xat oom^ n&v- 
ra, qiiorum jreliquani partem aUo <q^portuBiore 
loco producam; qubc de Phaoete agitur* Lactan- 
tlus Iust I. 5. p* 28. Orpheus deum verum 
et.magnum/Zjpcorc^oi^oi/ appellat qu«d ante 
ipsum nihil est genitumsed ab ipso culb- 
cta sunt generata. Eundem etiam ^barrftet, 
nominat,; quod quiim adhu^ nihil edset, 
primus ex infinito apparuerit et ex^ite^ 
rit CujUs originem atque naturam quia 
concipere non poterat, ex aere iiatum 
esse dicit: 

nQioroyovog Oaid-cov m^tfifjxBog at^igog vi6g 

quae omnia ex eodem Theogohiae opere accepit, 
quo Platonici utuntur, ac forta^se ex eo ipso lo- 
co, quo Proculus in Tim. 11. ,132. p 4^dyr]g neqi- 
xalliog al&sQog vlog ovo/jid^srai xal ^Afiqhg 
^'EQfog xal xdlXiarog 

Qavfia^ov xa&o^&mg iv ald-iQi (fif^yog atknTOv' 
%oiov aniatiX/Sev XQ^^ ad^wv&roio Oavijrog, 

Quinam Phanetem admirari potuerint, quura 
adhuc nihil esset, hinc non apparet, sed ta- 
men intelligi potest; de Sole ejusdem nominis 
participe ne quis cogitet, prohibet Proculi inter- 
pretatio et hoc et alio loco in TheoL III. 20. 

[om] Sttidaa s. V^tptig ^ hoc exhibot (ti^ 



O R P H I C A. 4ftl 

161. rbtk&iari^ro q>av6tim)V r&v yor[t(&v o vovg 8 
T^tdg nttl *rd dnoarllpw tpdiSj 8 xal rovg jfoe^oi^g 
ixhli^Bi (pfj^v^v HOtl noiel S-avfid^^eiv rdv nartsQa^ 
xa&dnsQ (prialv ^OQg^evg. quo accedit Heriniae te- 
stimoniuin in Phaedr. p. 141. de Phanete: rijv 
^vxra rivoio&ai avrtp (priai 

IlQtoTo^ovov y€ (xtv ovTig iniSQaxev i^pd-aXfioTatv 
tl fifj Nvl^ Ug^ ^ovvfj' ot S* aXXoi anavTig 
&avf,iatpv xa&OQWVTeg Iv aid^iqi (fiyyog aeXnrov 
• ■ TOjbv &nimQunTtv /poo^ i^avaTOiO OAvrjrog, 

Cetera hujiis dei nomina tradit Proculus in Crat 
p. 36v xal ^OQipsvg nQ(6rrjv raiirrjv rrjv roiv vorj- 
Tifdiv (piaiv Svofiarl (prjaiv vnb r&v aXXvov xaXu- 
a&di &€6v" Xsysi 9" ovr(og 

m/V^Tiv cniQfia (fiqovTa d-tStv xXvtov, Svtb Odvtjra 
ftQdtnoyovov fiuxaQtg 3it6,Xtov xaTa (xaxQov ^OXvfinov, 

quomm posteriorem part^fm '^Ovre — ^'OXvfinov 
saepim iterat in Crat p. 52. in Tim. V. 303. et 
auctibrem n. 13^. xaXei ^i 

— — »' — * Bvialfiova aifivov 

Mi]Tiv (TniQfia (piQOVTa d-ewv xXvt6v — t. — 

Priorem saepissime Damascius p. 346. 6 na^ 
^OQ(pet nQon^yovog &edgy 6 ndvrcov aneQ/ia (piporv 
r&v p^e&v, dno rov dov nQwrog i^eO-oQs' Et p. 
142. rov Mfiriv nQOjncov dvvjLtveX ansQfia (peQovra 
d^e&v quem et ^HQixenaZov vocari p. 307. Versus 
autem, quos Etymol. M. s. ^dvrjg apponit: 

rov drj xaXiovai Odvfjra 
(Ad-dvarot) Sn UQ&rog iv ald-iQi (favTog eytvto, 

^Offtpevg* ovr(og^S2Qog. hos igitur Ruhnkenius Ep. p. 
120. et Barkerus in Nott. ad h. 1. ex Argon. v. 15. 

31 



482 LIBBR SBCUNDUS. 

flfumtos sed memoriae vitio parum aiD<iwate rod- 
ditos putat[^], quem totum locum proptw Orpbi- 
carum seutentiarum indida subjicere praestat Ibi 
enim po^ti^ ceeimsae se ait: 

*A^X^^^ h^ ^(KDra yiovg atlicfiaQtw ismyta\v. 
xa\ KqovoVf og iXox^vaev anefQsaloig wd m^^ig 
ald-lQa xp^l di<fvri nBQKanla kvSqov ^'Egwta ^ 

vvxtog aetyv^ttjg ["] natlqa xXvtbv, ov qa 0avfjta 
onXotsQoi xXtj^ovai /SQqtol^ TiQwtog yaQ iijpavd-fj^ 

ubi Zoega in Comfneat. a Welc)(?iro ^ditis p, 229. 
ambigui^m, es^e dictt^ ptrum h^ec inter se canti^ 
nuaoda sint verba KQp^og iXox^vxfMr al&€Q& xc^^ 
""M^ona, an hic accusativu^ a praemis^p .vej^ho 
e(pQaaa pendeat, sed pro Kqovo^ scribeQijiyiii ^c^ 
Xqovog ef hoc loco et in SchoI.JipAJil.; llJr 26. 
iv Toig alg ^O^ipm KifWov UyB^a^^alya^ o/"MQWg 
Avtoif ^Egwta K^Svog ml mevf^t^ pfi^ ,|f /x^f^rt^^ 
et oh hoc> sibi crediblltus videH, ArgpiMlitiiAi^m 
scriptorem Amorem Aetheris^ Aethefipm; Chiom 
filium dixisse; in quo mhil habeo^ quod viro egre- 
gio refirager [*]• 

■ . §.■ 5.- - : , . 

Quum autem triplex fuerit Co^mdgonia Orr 
pheo inscripta, scire juvat, doctrinam illam^ quam 

[f] Id merito improbat Hennaniiiis de aetat;. Argqn. p. 681. Ori 
aetatem, diu ante quam editus edt, conjectaTi ^x glossa mnc excerj^ta 
ap. Du Cang. Gloss. p. 1036. 'OXoxmv^y, Stic tb bXoy xdxov iv «v* 
T^. ▼. Ind. Script. p. dS. 

[b] Eustath. p. 1^5. Xiyittu TtoQa W0f^ ^al^iotg 6f i. pl, ^Ivvss to 
ilrai y€viadat (paaCy, Z^ev aetyevStrjg 6 ael wV" Apollo aeiyeyirfjg 
Macrob. Sat. I. 17. 

[^] Quae Alillihus in Monum. Ined. T. II. p. 3. sq. de bac parte 
Systeniatis Orpbici dissemit, refay^e s«p«ia^miis. 



ORPfllCA/'! 48S 

hadtasv^^ tractsuriiiiiis, in majofv et qamm canoi- 
nica mfete im rhapspdias descniptvf HsxpiMitaa) 
fuisse^ ; PlyiiaiHdiii Quaasta p.'^^. ,h ^tttg ^g^ 
fMjfmig f^mlkaig^ ^a^epSiaii ^^t^iiC^ &^i^ia rfiy 
rig itSTtit, ^v^ ical oi iptii&ht^qm d4B^fi9fr^{fo%fm\ 
dpti /Mhf r^' fU&g tuit^ Sltpv ^x^g rov x^^^^'^ 

dptl ^ ^io^nSi/Mr^' dfiAdig ivi^ Mv imidyil^6fMP(^ 

Av loqQl ^detur Olympkidoiw >ad ,FhildbmD p. 

2^il^dfi/Slt^&g' '*-^ r«-i :€ii'TOfe» ^O^cfkkoiS' ip r^ 
fMt^d^BmfUvi^^A^ td^ T^7g'Tke(pa$4i$^m jMvddd^ tpti* 
aif. TufDv Daniaacius addk* paulkrotefcuEius^ slg 
S^nrrj:» Mvt4^P Hci^i^t wd •M&ifisvop ^ xtdto 
}dop td^jr^'A9oPyi^-tdi^ dgfijnfd^ ;frrdJj/«p]^ 
if tap^ Vi6^€iii}p,Sjt^'ki rdi&fmvlxd^a^l o^^d* 
tn^tf'\ilAhm8yaQ4tX)M :m^li>rb^ fiSaop ^^oOoipoikfk" 
^qugDa^>fi€p> oouuop apfi^ fog &§ naTSQa xai ^v- 
vttfjLvV'^y; ^XA ^rtf^cp nQogemPOo&vng o^dSip t^ ^Oq^ 
tfkt jtQt^rpcopta. > Tripdi^ T^hf}P top MiJTtP^ top 
^HQ^Bdulop\(&g'^pafiiP:y rop ^cb^ra^ «5^ ntxriQa 
p. 38(k\v^i^n|in postreina isi^ emendanda sunt 
JSier^i -nyv tqIttip {TQid8tx> tbIup) t6p M^ip tog 
poSp^ ToPi'tiQtxtntuop dig Svvafitp etCk quae sunt 
Platoilicorttm commenta frigidissiipa^ •mnia ad 
triades sua^ revocare obstinantium 9 jquarum una- 
quaqiie ^ontinentur tres monadefs, nar^Qj poi}^, 
9vPtKfus{^]y eodemque tendunt praecedentiiai verba 

[9] BeptlcJHA Op^sc p« 455. dubitanter coiarigit i^ ^iytfjt x^- 
x&va, 

[<] w. Dsnuwc. QoMt. p. S82. VmM fizpos. I. p. US. fiKc tria- 
dU drainirgioae pater est Japiter^ potentia Neptmiis, intelligentia 

31 ♦ 



484 LIBERtSECUNDUS. 

inultifamip comtpta^ unAe taiaim intelligaB .Or- 
phfiiiai:eKtreii])<im illud, quod cuncta copiplextt 
800 coerceret, aioao nq>ihtjr modo\ di^yrjrtt x^ 
fara app^lasBo eadem nletaphora lisimi y ^m 
JFjettcippnii etDeiMcritils xiTicSj^ct flft^xio) xid\ vfieya 
ns^iteiroviU f ^ jfiocTjwcpP^- .Et; e». h^e sive liubto 
si^e tuoica >ViMn oirteiMBiante Phabetem . «iHltt^ 
Quisae;: £adtto^(^ o^tn^areRt in €osMogmii 
Qi^diic^^quaia^^pra Platoiufl intcirpretei^Nsfquiiti 
(lescidpiiitHlil, iteiBpuirf u^tma' oriaifiii ipraefndem^ 
Aetha-em et^, vCEhaoa ovi. formae inciusuti>/ Phadti; 
tem orit^ '^exdusuln, mundt fortoatootem; luide- in^ 
ducor utrDaaiaseii yeBbfak; jjw al fpiXiaofoV Siap^ 
fi^p£vovcii>^ Platonicos pi]^tisdiilittm signififeac^ pti^ 
tem. HinQ ^veirsa; fiiit al^^ GeoesMid^v ^piiBtm to^ 
tinuo sulijungit p^ 381. v %ouiv%ri^ furif m;w^f 
^O^fpixij S^oiioyia. 11 de xar^L liov i^It^mmfmv ^ 
QOfiert} xal^EkXayixov^ efjte^^ij mI 6 \ayzae[^] 
laxiv, ovfm exet* "Woip iiv^ gyfjotv, b^ oQ^^g-xtu 
vkri (IXve) II ^ ^ff endy9} ^ j^^ \ Svo zavim o^X^ 
vnoa&sfuvog n^&tov, ti^a^Qi .xat yijv^ ^rfji^' ^\fu^ff 
n^d tviv ivbw a^^oy ^wfk\a{^ rtiir M^kQiirfPi^Q- 
xfjv fur& rag Mo yewri&^ai \ fdv '^\ xovxmty 
iidatog fprifii Kol y^g/ S^xovta ^a t^a^XB^palag 
ixovtta.n^oguB^VTwlag tav^ov xal Xioivmeyiv^fjii'^ 

^lnto Procl. in Tim. V. 297. in Crat p. 90. qui sunt ixea patres in- 
teUectoales post trea intdligiblks Ftotete»^ Umnm^' €rttttffci;ld. 
Theol. VI. 11. 371. 

[qq] T. Plntarch. Placitt; 11. 6. 396: , Tv XII. Galf n.: BR^. ^PMJ. 
XI. p. 34. T. n. Chiirter. 

[r] Tiedeaiannn&. De prim. Chraec Philotoph* p^€i3. ii ^vf^ cor- 
rigit. Censor ejus in Bibl. Crit. Vol. 11. P. U. 88. vulgatum retinet: 
significat Hieronymva hanc trem exfl^HanisOi smmiisse 
atque adep ambos non ni«i uBam-habere i|uct^ri4atem. 



onpiii c A. . • 48$ 

a(p i^ &sqv Ttifagamoyy \ix^ir ^i xa» iiil xair difmr 
m^fa^^ mvofida&ai ife xffovor dyriQaov xal 
^Hi^axlija rdv. avr^vl^]' > awuvm il avr^ v^v 
Idvdjneriv, tpvoiv ovaciv rriv airt^v xal IdSQaateiav 
daw/idscov $i(Oiffyvia>iiivriv ev navrl ifp niafjup, 
%&v m^dtfov avrov lifmnropivfiy^ ,J!a^ijv olfim 
Xeyea&ou XTfV r^rtiy d^xnv^ niifv on aQaevodTj- 
Xw ttvtfiv (mmsiitaam p< 381. Hieroiiyinus igir 
tur non a Chrono Qrsus est sed hunc ex duobus 
prin^ifiiis.natQiiiidi^ Solefi», ut videtur, signi- 
ficAns^ eUttdem^ue Herculetn yocavit, unde car- 
mims novitas apparet Ntun Herculis nomen non 
prius Soli accooiniodari potuit, quam duodecim 
athla['^] et totidem jsodiaci signa constituta swMy 
et hujus demum obUquitate reperta effectum es| 
ut Sol atiquam cum serpente similitudinem ha- 
bere ^ideretur. Neque hoc solum inter utrumque 
Cosmographum differt i^ed etiam hoc, quod Hie- 
Ton^mus deo suo formam serpentis et tria di- 
versi generis capita affingit, ille autem capiti ser- 
pentino sive potius serpentifero ilia taurinis ca- 
pitibus cincta subjungit, ut patet ex sequentibus 
Damascii verbis, quibus Orphicae Cosmogoniae 
descriptionem absolvit: Kal vnoXafi(3dv(o rrjv ev 
ralg ""Paxfjipdiaig &€oloyiav dcpeiaav rag S^io nQoi- 
tag aQX^S fierd rJjg fiiag nQo r&v dvoXv rr^g rfi^ 
avyfi [*] naQa&oS-siarjg dnd rijg rQirti^g fjmd rdg 

[8] Praetuli poeticas formas yulgatis oviWtoi^ et ^U^axXia, quas 
Jablonskius retinet de terra J«sen Opusc. T. II. p. 222. 

[m] V. Hymn. O^ph. XII. 10 — 12. Horum minimam partem Ho- 
mero notam fuiw veteres Critici docent. v. Schol. Vict. ad IL 7. 
133. et a 368. 

ly] Sic correxi vulgatuni t% ai/yrig naQaJod^Cdrjs. 



486 LIBSR SBCUKDUS. 

dfuo xaittrig h^t^fysaa&a^ z^v d^C^ as nQwttjs ^ 
x6v ti ix^i^^ '^^^ avfifi^ifov n^g drd-ifoinwv 
dfcods. Ovtos ^^ fjv o noUnififriftos iv ixBivr^]^ 
X^vos dy^Qaos ^al aldt^fos mxI xdqvs naxriq. 
MfiiXeh Te^l mtd taitriv i X9^^^^ ovtog 6 cJ^- 
xofv y^w^ rrjv tgmkijv fov^v^^] al&sQa ff^l voi- 
^dv kal x^^S &miQov wi Mi^^og 5jWix^^*^[^] 
qiute sifigiiia §. 2. fatuliqiiM i^bis Orpfajcis: Al- 
^?j X^^f^^ n$iicii^v 6t d^fjxh axmos rive <tjkh 
T^Boaav ofj^lx^v. qM inagis flirimtur coii|eetiini 
nostra Tkeologiam in Rhapseiliis propositam eM* 
denfi esse, cujos particulae sopersunt phiriiiiae. 
In hac igitor Chronum trias secunda, ut Phtofaei 
numerant, sequitur, hanc tertia) quam Damasdus 
suo more explicat: ris ovv avtri iati; to (odv, ^ 
^vds twv iv avtfp ^iaearv a^^evos xal &r]]iiias^ 
ml t&v BV fiia(p navtoia>v aneQfidtixrv to nliff 
dvs' xat t^itov enl voikots ^eos davifiatos [^] 
ntegvyas inl ttxiv difmv ^arv X9^^^^> ^^ t^^ ^ 
taXs la/^at n^osnetpvxvias elxe tavQorv xetpaldgy 
inl <te tijs ke(f>aKrjs ^qdxovta neXdQiov narto&it- 
nais fio^(paXs STj^tmv Malk6fievov. Tovtov fihf 
ovv (os vovv tfjs tQid^os "dnoXrjTtteoVj td ^e fiioa 

[**] Scil> Tjl ir wfTff 'pK^Hpd^tag ^oXoy^. 

[t] Sic correxi Tnlgatam veyvarai TQiTtlr^ovTiy, Pro "yiyffl yof- 
^v rortasae (prifAi yois^oy scnbendum. 

[Hl p. 382^ JKjopp. p. 254w Wolt ^nnanas bonim pardculai 
evnlgavit Gale ad Comut. p. 203. p. 254. 

[*] Yiilgo S^ihy itat»fnnoy fjjfoyra (cod. fx^y) qui acciisatin fo^ 
tasse pendent ab intellecto (ftjtrC^ nnde postremus infinitivas xaXitif^ 
De aatafimos non liqnet; fortasse Swfafitno^ fuit, quae particulae 
saepe confusae, Phanetem ay6fifiaroy dici Proculus narrat. t. §• ^* 
scd nugatur. Inter ravQmy et xetfaXds plura elapsa videntur aniaift- 
lium Domina. 



O R F H I C A. 487 

yert] ni re nokXct xai t& &6o x^v &vvafur, atird 
^6 rd $&6v ctQx^ TtmQixi^. Taikifig olv tljg rpl-- 
rtig r^iadoQ rby r^irov &$dy xal ij^B ij Stoloyia 
n^(or6yoy6y dwfiyBi xal Jia xalst ndyrwy 
^iardxro^a xal oXov rov x6afioVj dio xal II a- 
va xaUla&ai. Alterius Cosmogomae, quam Da- 
masdas r^ xarit ''EkXayixoy xal 'l€Q(6yvfioy vo- 
cat, qai foerit progresras, omnino ignotmn est, 
sed ex superioribus concludwe ticet, hinc trans- 
scriptft esste, qude Ath^iagor» XVHI. p. 18. Oall. 
XV. 94; Dedi. expromit: ^Ofii^Qov fiiy Xeyovros 
'ilxsavoy re &edfv yeveaiv xal fjLijrega Tt]' 
&ifp' ^O^im $e, (p xal ^'OfiriQog ra noXXa xal 
ne(fl &^Sy fidUata ^netai 

'Sixmv6g, S^neQ yheaig n&maai T^rt;xTai [**] 
^ 'j^&g vdia)Q dgx^ xar^ airtov roXg oXoig, dnb de 
rov vdarog IXi^g xareari], ex de exareQOjy iyeyy^- 
Btj ^(5oy dgdxoyy nQogne^pvxmav ex(oy xecpaX^v 
llovTos^^J, did fieacru ^e avrwv S-eov n^ogoonoy^ 
ovofia *H^axXfig xal X^ovog. Ovrog S ^HQaxXijg 
eysvyTjaey vneQfieye&eg (odr, o- avfinXrj^ovfievoy 
vno (iiag rov yeyem/rixorog ex naQarQLjSijg elg dvo 
^^djnrj' rd fiev olrv xard xoQV(priy avrov ovQavbg 
elvat ereXea&rj, rb 8e xarevexS^h/ yrj. 

Ab his diversa fiiit Orphei Cosmogonia, cu- 

[**] Eadem sententia Orph. H. LXXXHI. in Oceanum 
ad^apattov te d-etop yiyiOiy ^yrftiSy i ayS-otoTitoy 
4aam Homero ingerere ausus est Crates interposito integro versu 
(Slxearhgy ognsQ yivetsig Ttartiaat titvxxaC) avJgaaiy fjdh d^ioTcy 
nXilatriv inl yaXav %r\ai Plutarch. de Fac. Lun* c. 35. p. 77. T. XH. 
quod Heynius negiexit. Erudidus de loco Homerico disputat Segaar 
Diatr. Acad. p. 75. ' 

\f\ KtCi akXi^v tavQov e Damascio addendnm esse jam Zoe^a ani- 
madvertit Comment. p. 239. et apparet ex pluraii 6ia fxiaev am£v. 



488 LIBKR 8BCUNDUS. 

jus afgumentum Eudemus delineayit Damascius 
Quaest p. 382. ^ Se na^ ti^ neQtTtatrjTix^ Ed- 
drifKp drayeyQaiLifiSrfj wg tov /"O^iwg ovaa &6o- 
loyia nav tb yorjtoy iai(onriatv, mg naytanaarr 
a^^rjtoy' anb $k tijs Nvxtbg inoii^aato t^v dg- 
X^y^ dip fig xal o "^'Ofji^Qog' o^ yaif dno^exreor 
Evdrifiov Xeyovtog oti dnb ^SIxeavov xal Trjd^og 
&pX^tm. ^aivetai yctQ eWtbg xal trjv vijxta fie- 
yiatrjv othrco d-ebvj (og xal tbv Jia aifieadm ai^ 
tipf' al^eto yotQ jw^ Nvxtl S-ofi dno&Vfiia 
ii^oi[^\ Hymni Orphici JIL auctor: Nvxta 
S-e&v yeveteiQav deiaofiai ri$e xal dvd^&v* et 
apud Aristot Metaph. XII. 246. ol &eol6yoL ol ix 
vvxtbg Yevv&vteg, sunt qui Orphei signiftcari pu- 
tent, quanquam Acusilaus qupque et Epim^des 
generandi principium a Nocte et Erebo vel Aere 
factom esse statuerunt [^] , Alexander autem, qui 
dicitur, Aphrodisiensis Aristotelem hoc loco He- 
siodi meniinisse existimat §. 21. p. 183. theo- 
logos accusat, quibus potentiam et ma- 
teriam actu priorem esse placebat, 
quandoquidem Hesiodus, qui Chaos pri- 
mum genitum esse dicebat atque Noctem 
quae Terram genuerit, per Chaos et No- 
ctem materiam innuebat. Idemque omni- 

[w1 Quae sequnntor intellectu carent: 'HaMos SoxiT t^ rjytofii'- 
Vfiy (fvatv xexlrixirm x^^^y ^V ^^ '^V TtQmrjp ixitd^ey naQdysir. 
Yidet unusquisque F^y scribendum esse pro rriy hoc loco et prozinio 
trp^ dk xal TaQTaQOV. 

[i] De Aristotelico loco idem fere dioere iicet, quod de Aristo- 
ptianis Cosmogoma praecipiunt Schol. ad Arist. Avt. 693. lavttt 
ovx ayayxaXoy &niv^weiy nQos ra ^Haiodov ^ nqo^ xiva aXiov rir^ 
yevialoyov. 



im& lom» uU Arirtatdles rova &eoUyov^, to^ 
n^wtov^ ^mXoyqtfetytas r rovg ;7WjmaXaiovs ante- 
/B^tnr, jn Homero »e$e atgiie Hetiodo oontjnety 
Orphei a^tem in.libris a Sepulyeda translatis ne 
nomine quidem utitur. In L. L §.23. p. 6. pri- 
«dos theologos et ipsorum opinionem re- 
fiert; quo in Iflco HomerumHesiodu.mque 
designare. videtur, quasi ki fuerint pri- 
mi theologi. cf. L 29, 7. b. III. 50, 4b. b. 
ibid. 51, 47. b. ;x:iL 33, 192. b. Sed instat alia 
quaestio gravior; utrum Proculus, Damascius, &y 
rianus ceterique, quos in hac disputationis no- 
strae parte sequimur, ea quae de Orphei Genea- 
iogia afiV^nt, promiscue ex omnibus tribus car- 
minibus hauserint an ex ea sola quae dicitur ^ 
iy ratg ^yjipSlais &€oyoyla. Neutrum certis et 
invictis rationibus demonstrari potest, sed illo 
posito omnis de ordine et argumento Cosmogo- 
niae disputatio praeciditur, alterum autem non 
solum hoc incommodo yacat sed etiam multo 
probabilius est, primum quia carmina Orphica, 
quae Platonici lectitarunt, in rhapsodias descripta 
fuisse luculento Marini testimonio constat, qui 
Proculum refert a discipulis suis exoratum Sy- 
riani in Orpheum commentariis adnotare coe- 
pisse: xal iyiysto elg^^^O^cpia avxtp axokia xal 
vnofivrifiaxa atixtov odx dkiymy^ el xal fiii els 
na^ay triv &eofiv&iay ^ ndaas t&s ^atfrtpdias ^?€- 
YBVBto avt^ tovto noiifjaai V. Proc. XXVIII. p. 
21. ubi Verba rj tcts ^axfjtpdias epexegesis causa 
addita sunt nomini Theomythiae, hoc vero 



400 LIBBR 8BCUKDUS. 

68t Theogoniae. Tum edam ob eam caifimm quia 
omnes locos, qcA ab illis exprommitur, p^fadle 
ititer se condliare &tqM adeo suam cuique seAm 
assignare possumus. Praeterea Platonid illi, noa 
a Nocte, ut EQddmus, neque ab aqua et tma, 
ut Hieronymusv Orpheum ordiri dicunt sed a 
CSurono^ Herciilis nomen et fbrmam plane omit- 
tunt, similem autem Phanetis speciem adumbrant 
Proculus in Tim» III. 130. rotavta ^Offtp^i^g cV- 
deixpvtai^ 71€qI tov ^drrjtos ^^oXoywv* nif&m 
yovv o &ids na^ avtip TQdtov xsipaXas ^sqh nolr 
iSts xal Yas^ tav qIovs 9 oipUts (sic) x^Qo^^ '^^ ^ 
ovtos xal nQoeiotv dnd toO ngoycoysvovs toov, iv 
w am^fiatixois tb ^m6v iati. Et paulo port p. 
131. o &€ol6yos xqiov xal tav^ov xal Uovtog 
xal ^Qaxovtos avt(p nsQitiS-sls X€(pahks' Kal h 
avtip nQoitcp to SijXv xal a^^€V 

, Qr(kvg xal yevirwQ xQareQbg ^idg ^HQixanaiog. 

avt(p $€ xal al nt€Qvy€s nQortov. Nomen Xas etsi 
per zeugma cum verbo icpoQ^i jungi et in tali 
versus exitu nollas X€(paXas^ nolXas ^c xal Hag 
sive Ids, primae syllabae productio excusari posse 
videatur, t^onen verba xal las, ut ex xqiov nata, 
extrudenda arbitror, hoc uno versu retento 

Kqiov xal ravQOV t , oqnog, j^agoTiov re kiovrog 

^anquam pluribus modis constitui potest. Ad 
noscendam Phanetis formam haec etiam pertinait 
Hermiae testimonia in Phaedr. p. 137. t€tQag o 

^dvtis/ (OS ^OQ(p€VS (pf]Oi 

TlrQaaiv d(pd-aXfioi(nv oQ(Ofitvog ev&a xal ev&a. 



' OftPfilC A. 491 

qui versus omiiflmi iisdeia yeiiiiB l^g^Mn in 
Atl^nim de Argo scriptas[^]) undeQon mitabor 
si npiSs hoiM suspkaoior €Oti|eotardni tvahat, Pa- 
noptem iUiun Solis symbolum esse ab Orphids 
cdebratuiii. Alterimi Henmae Imic est p. 137. 
n^t6t(p rm ^Pdrrjti ij &Bolo)^la nu^H %Hnovg\^'] 
-^ -^ a^ti^ dk xoiur^ nQchq} k69i ntB^vptg <W- 

X^aekuf nttg^Oin fO^fovog tvdn «cel tv^ 
sieat Orpheus in Hymnis quoque YI. Ericapaeum 
Invocat 

(3oy€V^ /^vtr^aKTiv &yaXX6fiBVov nttqiytaai. 
His fortasse adjungenda sunt quae Suidas s. ^ce- 
nig narrat: iv roZg ^OQ(pixdlg elgrjvex^ ^ ^dytjg^ 
aVioXov Bxoiv nsQl rfjv nvyriv]^'], ov eXsyov eq)o- 
Qov rijg ^woyovov Svvafiewg' Kal b ^HQixanaXog 
BteQov xaramovra ndvrag rovg S-eovgy wg rbv 
K()6vdP. et Eudocia p. 413. iv roXg ^O^fp* novfi^ 
fj(.aai avveigrjvexO^ ra dvo ravra (Ericapaeus et 
Phanes) ^era xal alXcov noXXtJV' (ov rbv ^dvTjra 
elgcpeQei aWoTov e^ovra onlao) neQc rrjv nvy^. 
Aeyovai $e avrbv etpoQov ri]g ^iooyovov dvvd- 
fucog' ofioicjg xal rbv ""HgixanaXov keyovaiv eregag 
ecpoQov elvai dvvdfieojgy quae ante Zoegam nemo 
inteUigere potuit Is autem animadvertit haec ex 

[x] KtU ol inCaxoTtov ^jiQyor Ui — ritQaatv 6^>9aluoTaiv dqti^ 
fifvov iv&a xai Hy&a Schol. Enr. Phoeiio. 1151. Tzetz. Exeg. p. 153. 

[7] Cf. ihid. p. 125. 

[*] Vir doctns in Miscell. Ohserv. Amstel. Vol. I. p. 11. sq. ile 
tfiu nvyfiriy et alia inepta tentat. In seqq. Reinesins in Suid. p. 262. 
pro ^HQixan&ioi pari successu nqn\naiog emendat, quia Orpheus.H. 
VI. hoc nomine Phanetem invocat. 



408 LIBBR aSCONDUS. 

Scholiis ad . Gf0goriuia[*] exooDpta esse^ qfA io 
8telit.L sive On.IY. 104. C. in traduceikUB Or- 
phei fabulis Phaaeteni. quoque doridei;: Ha^iia* 
inl naaiv 6 4H!nn\g rs xal. o ^M^iHanaiog xai 6 
navtag xtocamvwv x&^ &llom elt* dvaiftiti^ dt- 
o^dgj IVa yertitm naxij^ dyS^dir r$ &€(mv re. qao 
loeo neqde Saturnum, neque Phanetefli aut Ja- 
num intelligi sed Jovem adversus Gesnerum ad 
Orph. p. 192. et Yiscontittin PioJClem. T. YL 13. 
demon^tjrat Zoega BasaireL T. IL p. 167. dextre 
usus Suidae et Scholiastae verbis, quae sicut a 
Biiiio conversa sunt (nam graepis uti non l|cuit) 
adscribam: In Orphicis carminibus una 
cum aliis diis inducitur etiam hic Pba- 
nes obscoenam corporis partem ad fon- 
tem (nriyT^r legit pro nvjnp^) habens, eodem- 
modo et Ericapaeus. Ac Phanes quidem 
vitali facultati praesi4ere fingitur, Eri- 
capaeus autem alteri cuidam, prodigiosi 
videlicet quidam dii et execrandi. At 
vero per deum deos omnes devorantem 
Saturnum intelligit p. 384. B. Duplicem 
errorem, quo Phanes ab Ericapaeo distinguitur 
et cum. Saturno, quem Suidas recte ei componit, 
permiscetur, refutat Orpheus ipse. Postremo de 
genero dei Protogoni quod didt Proculus, confir- 
matur Lactantii testimonio L. lY. 8. 4. Nisi 
forte existimabimus deum, sicut Or- 



[»] Bx bis Budodam multa descripisse jam olim ex latino Eiiae 
Cretenais commentario intellexi et dixi m Diss. de M. B. I. 13. quod 
aiia via assequutus est Bastius ad Gregor. Cor. p. 74. 



0'RPH'ICA1 ! I 401 

pdi;eui .{^iitavit, et marem esse et femi- 
nam^f ^fBO^' ItlitQr §penerare neqaiverit^ 
ttvsi iiaberet/Dim seKMS «triasqae^ qvm^ 
qnmmiiikiBaenemaHhiMfad eumloeiHn refert, ubi 
JopiteDtnuiB' et fimiipa dicitur. Sed de Phaoete 
i&t& .itailtai jlieia sant; quar^ ad iiosleros c^ 
|br^ey^iiHirM.>^';> :. -. \ 

., «^ yfnTrai ftjiy.in^ Tfft^ibg xaXov rt nqog^nqv 
Ir» iqiStXvy ra ii XoinaiUgf] woSegoto SgaKOVTog 
atyfivof f$ axQov, 

Tig ^y^Si^alxo Sdvritdj &eby n^ioroyovov (ovrog 
yd^ ioTir p iktov (Sov TiQoxvS-sig) ^ adifid^ 
axrj/Lid ] ^Qdxortog tx^iVj ij xatano&fjvai vno toif 
JioSj tvtt o Zsvgaxcigritog (scr. dxoi^i^atdgy yi^ 
i^oVroi'' quae ex llhapsodiis ducta Videntur. ' De^ 
prima Phanetis prole, quam sequuta est haecfaX' 
Xtij nihll compertam habemus; filia iejus serpen- 
tind, de qiik nostri versus loquuntur, sine dnUo 
Noi*esit,/ quae pktri Phaneti nOpsisse dicitur ap. 
Prcicllin Tim. 11^ 137. 6 <Pdvrig fiovog te ^^6- 
katkdl 6 aikog dvvfivBXtai diiXvg xat ysvitcvQj' 
Mi^y^u re tctgr^vijxtag xal rf] psOfj avreatir 6 Tuttrj^ 
Avxigiiig yag ncuSog uq)eliero xovgtov avO^og^}*] 

...[A]^; meiidoBiim; tres cod4. roy if/ et j^v 4ky quo difi&dlior 
fit correciio; uiiaa yive(ti>p pro yeveriv. 

[k] Sic pro avihg yaQ % Bcripsit Geanems, at Spanhemius cor- 



484 LIBBR aBCUNDUS. 

Palridus DiteiiBB. Perip^ T. Ili. L^ L 293. Qu^Aii 
scianiiiS; ex OI}?Hipiodope. ^rpbe«m on*- 
0Mi.d6O8.ex iiite oveprodvxisse^ bk iqii» 
prqniiis Pfaanicis, d^eiKd^ Njox, deiikdear«*>* 
lifui^ Bbanetein.amore «ptmil rigirifioare^vi^ 
t«f:»yer9M «;Pitocuk). iifeinovaAQs tin TiEi* i¥. it&f. 
rbv vorjftov vovv dvdfifiarov 6 QeoXoy^^vipogtfyA^ 
(fevas 

Tloifialvfov TtQanlSiamT^iavofyiaTov wxvv (Qwra. 

et in Alcib. p. 65 6 Osokoyog dvofifiaxov dnoxa- 
Xel rdv '3B(>array ex eodem ^epSui^^f^^^M^quid 
ille argutetw^ tantUBamodon^li^ i^erM ^bd*^ cir- 
cumscribitur. Rhaipsodiis por)M noil dubitiltH]^ ad- 
scribere tres substantia^ pritiQlpales 1 'quk^ lulia- 
nus Or. V. 168. secundum Orpneum enumerat, 
Aetherem^ Cfaaos, Noctem. Sed quae Lydus re- 
fert de Mens. p. 19. tfieig uQwrai ^ar '0(»gxca 
^e^XdaxfiOav dQ^alj yv§ xal y^ xal ov^avog, ma- 
gis illis consona, quae Eudemus excerpsit 'l^' 
^lo rursus fonte manayit Procntl doctrii^a.inTiml 
y^ 29L xmv voegdiv '^yovvrcu jj^op^ et^P^jifss) 
rdimv^ iv rqJ ddvrtgt ^m(avws ^^^(f^^^f^c^i^^.fca&d 
(pt}0MV ^QfffpBvg^ triv H^t(pwVj Qf^rc5^ rjx^ivad^-- 
XQv anomloiv\f\^ quae a, nptione (Jei iip'^Ii^^ 
citi non procui absunt Acc si de Qr^pHjcae dpj 
ctrinae summa omnia detraxeris, quae Platonici 

nodt ad OalL H. &i Del. !^7. Pra «oi/^d«^ HeiliiaiHiuft .tadt^- e^ldll 
xoifQiov ay&ogf ut in versu legitur, quem nonhulli Homero, af]^cnpse> 
runt n. XIU. 499. itpeXXi S^ xov^toy cr»/^c. Sie Orpbeus^Arg^ 1347. 
noQd-evifis roatpCCnO' xovQior aydi>g. 

[•] Id^ in Pami. L. IV. 235. Cousin. iy t^ it&it^ siexQVfi^iya 
Tov natQbs xal, Ss (pr^aiy 6 &iol^os^ f^ovrf yytoQifitt rj nQ^sfX^ 
fierii taiha ta^u ruy ^iSy, id est Nocti. 



de suA affinxenmt, relinqiiityr iUd reraffei rafiiiuin 
in deo comprehensio, duplid processu et re«Qe$w 
perfecta, per Ph»tt^te» et jQyem*. De hoc po- 
st^ ^haueteqd autein cuncjiioiri^p d^ftrum Hfim et 
sjal^$ti|nt|ain in s^. con^gdt^m;^buisse, lusce ter 
stimouiis p^escit. c P^culua. ip ^TiiUt JR^ , 102. Tid^ 
ijxjff /p O^oloyog IV yf , %(p *4i^ta af^v ^^^fMQv^i" 
Ttriv alriay avvfjoniOBif' i^ei y^if y^. ^* ^of^y, 

yctg xal ev T(p Jd triv naQaSHy/imtijti^. <* Mrpiii 
yag c^v xal wtqg i^riv m ^cy^K 

Ka\ Mi]Tig nQwrog gf^y^?^; )^(u ^J^c^^noXvxeQTt^g , ' 
avrog re 6 Jiovvoog xal ^HQixakaiog ovvex&g ovo- 
IxaQexai. Posterius aIiuqde,4^onfirmabitur; iliis ad- 
miniculum praebet Proculus in Aldb. p. 233. 
€^i;.pi 88.^ eoEBSJ T. liSL br trd dil t "Egm 
imti xalf^qi^ JWJJvfe ^ iari. ngdkog y^vhm^ ^o&i 
""^gwg 7tQkvr€^Tfgy xal 6 ""'Egrwg- TigSitaiv ix ro^ 
Mog xccl atxwn^anff rtp Jtl Tti^amag iv roig^ voo]-^ 
zo?5' ixBi Y&Q^ ^evg o ndvomifg «Jxi xal &{iqog 
IS^C^, (&g ^Ogq>svff ^Tjatr' E* rUrsiis p. 66. ibid.' 
T. U. Idh nsgl tov vorjrot) k6ymf 6- Btk)iAyog! 
qnpm . = ' i' J'-'- ' - • '-'' -.'^ ' '•• 'i ' 

seai ^rtdXiv -■ ' ' • ^ .•■ ..- >\' - •: ? 

OTaiv ine/ifiefiawg Salfiwv fjilyag aliv inotxveTl^] » f > 
niQl ^i rov voegod xal fjMStxrovl^ 

[d] Vulg. in(axy(ii tres co^d. .I;i ^'^^ ,^t sic Ies«n4u.m4^ 
Creuzenis ait» nne sensu qui^eiu. . . 

[e] Hoc codices praebent pro ufied^xtov, quod ineptum esseti 



496 L I B BR "fiBC 17 H D U 8. 

' '. JEttt aOfng itQ&rog y^^itaf^ Ttak^SfiH noXvt^fTi^ 

'- ' *^Ep itQatog, fTgddfytwv yivno fifyeig Aqx^$ un&hfOv. 

Boriiih ^atuot 'rersuam duo pbstremly ut pro- 
gredietitibus pat^ff, die Jovie scripti sunt deos a 
Phanete editos' cum' do ipsor in se resol-bente/ ut 
ex onmibus tmus fiat deus mundus; dud prtoi^es 
et ille acepkalilii^ "S^ofiids tk ^Spxg xac Zeifg & 
TtaronrrjSy adWimietem rfefi^^n* ditmes^deos, an- 
tequam nascerentfirv in se cbmplexdm, sive^ vtb 
Orpheus ait, ad ;>' • ^ - : 

Mrjtiv aniqfxa (piQovfa ^ecSv, itXvtiv *HQikenat6v, '^ 

Nunc de singulis dispiciamus^ . . 






A Phanet^ mundum conditanl esste haudiduf^ 
ImIs constat testimoniis; primiliti Proeuli in Tim. 
V. 335. o ^dytjg rdr avfinapta^ ^xpafiBff^rKolX^*- 
atoy xal S^iator^dg dvvafuv ojiiifTfvm*' et^in L. 
DL 93. 6 fuiUata na^ avt(p (^O^cfBt) drjfiwvQyvg 
o ^dvri$ kftL Tum' Lactantii:$ qui loco siipr& 
§4 4/ allato hem addit:vHunc ait esse om-^ 
nium deorum parentem, quorum caitsa 
coelum condidevit libejrisq^e pisospexe* 
rity ut haberent habitaculum sedetQ^que 
communftQi: 

^Extiaev ad-avatotg idfiov aq\d'i.tov 

tiflt '^ Proenlwn onquam legerit Phane« est o i^^rifiiyogy 6 dfi^^ 
^ixros rovsy Jupker 6 fuiid-iXTos h. e. qnem inferiores naturae par^ 
dpant 



ORPHi/CA. 407 

Hia 86 coflaponit SimplM^ in IV. Ausc p. 150. 
a. at raiftal tdSeig ibs xinovg diai^oQotg' ixXrjQoi- 
aarzo rctg tov rorjrov xdafiov vnodoj(,ag^ XiyH 
yow o ^QQip^i^, neQl h^Lvov tov xag tfiv IriU^v 

ToSbv f ^f^ itiifiifu j^cofip dyfjtoTai nwiaftoy. 
qmd de Phaiipte acdipieiufani^^^jy itemqiif ill«4 
Procoii in ^ Tink I; 38l^ eiS! ^^'oy ot fut&fjfunuiol 
isyovai nBQv rov juij Tiay xXifia yfig dvS-Qtinoiii 
^Biv, &l1i^ xal ^Q^^ifg oumg dio^S^uiv 

XfOQig &ji aS-av&rm vaUiv ItSogy o$ fiiaog a^i^ti» 

^eX/oi; TQimrcu norivivfuvog ^ ovn %i Xi^v 

'^XQ^S wip iteq^aXijg, otV lfc;rt;()OC» aXX& fud^yvg. 

De fabrica Solis idem in L. V. 308. rovrov (roy 
^liov) iniarriae roig oXoig o ^rifiiovQyog 

Kal (pvXoil avthv mv^c xiXevai tc nSiaiv avdaaeiv 
&g qrriaiy ^dfQtpevg. Quo loco stadm subjuhgam 
^piae Mc illic de Sole dicta reperi. Macrobius 
Sat L 1^^362. Sol hiimoribus exsiccatis 
std prc^gpnerandum omnibus .pri^ebuit 
eatiSAm at ait Orpheiis: 

idem c; 181 312: Orp^heiis Solem i^or«tts In- 
telli|;i ait inter caetera: 

T^^xtav ald^iifa itov mclvijray ngiv iirta [*f 
^aviqnivi d-ioti &gav' x&XXiaiov ISiaO-ai, ' '^ 

[»] CiBBnrnt^.n— ck iiii4e, mf^ Uma, Jv^ «eq., Tt «ditle J* Sle^ 
A Kd?. ^ol^»; Mr, «niUUcrfei' iSia^i^ conspiisieA^iiM P^aer 
boit, pttlcherriniLm asp^ctv; cet«w,.quas vi4i,.;^rff <S^a>'., 
qood eerte w^ esse debebat; iienMMmiB prai^ert Gesnirl «o«i4a- 

32 



4W LIBBR>8fiOiUJKDUS. 

EyfiQvXriaji avfi9eroi ^o(i]4vTjf^iiv &QtS^K(\v,^ , ^ .. ,. 
aiXgi S* (ikXp xaXomtv imx^pviiav avd^pdf7i(xyv\^] 
^ TiiffWTOgilt ig q)dog ^Xd^s] JifavDGog ^limrXri^^ 
*' ^ (biil>€icii^iv€tTtli xar anktQovd fidx^bv ^Xv/tftov 

aXXaxd^ilg S" ovofi laxe nQogiovvfilag n^fKtm^vi^] 
navroitmig;. mu& ^Kmpi^ aimfiofifyiHQ x^^^* ' '^^^ 
qoiii ]f0p( (latiui^ ediiaisit; > jdeiBde i p;n3t3.' » S otkaii 
Liberitni «lise «in)8i^iiif«ste jlrMVnftdalt^Oft 
phetofi|*'-t'v -^* ; ' ' • ^ '^ ^'^'* '^ * •it)-^^. i* . 

quibus coiiseirii(l)ioddrus 1. 11. ^fioXnog Iv roig 

jiat^owa^ ^iowaov iv axriveaaL nvQtonov^ ' ^ -, 

^OQwei)g 8b . . , . » >> , . , .1 ,. 

Tovyexa fitv xaXipvai Oavfiva re xal /it6vvaov[^l 

unde sumsit^zetzes in Exegv p* 53.' Eadeir^ do- 
ctrina xjBcinit ex Hymno in Protogonum: 

. opw^. t5 noiiviivfiarov , noXvogytqy ^Honuna^y' , 
oaawv og axoroaaaav anrifxavQwaag ofitxkrfi 

Xafin^v aycDV (pdog &fUi^,iA^^ kl if6 ^0dnl^&kii»aJ^0 

qwbiw^4^i^i«j(flioatiii^PiQp}i» ^mewftcmmi^ 

tionem ^SlQoVy in Censur. THes/l^tepn- p. :^44.'sed bujus dk roentio 

a Theogonia aKftiiaiTi^a^' . u u i . t , .\ n • t . ' n m . /. v; ; > ^cm x ^ \ 
p»] Kdit Ve8aJ^:,^.^i^<^j?/4«^t ;fffA^pt{<^^^ ^^ . »^-t cl 
[ej Eadem nQOStarvufag ^xaarov. Basileensis <f*' Fxairroy.^^Siibert 

fbrtasse : ngogtoyvfjUaig % ixixaatq navrodanaig, 

[ee] Male Tulgo lovvsxa scribi solet, nnde error 'MaftWaci in 

eKrtdud C^lr?>T/I.4l^*et€lieiraalv li(N)'^l^««'cunii^^i^jrf« com- 

i^Wtty '^^>5 «t Ti^Off,. -^/rrtet »fc^iktt slbi-oppoiimitn^y *«c o6mi« 

TtilatiTiiinM;, irbiVttw» dertioniteiitt^n; ♦*.•' - ^ .u;! ',r!'*-i k, ; 



O.K<P>H10A. ' 499 

vtjO^slg xatib' ic6aiJ.ov , ut- ih Orphei versitMis ov- 
vexa (ftvthat tmr* ^'Oi;vpenov. ■ Qis autenr itomini- 
bus natuxallbttS incojnmddeM^ptMrponittir poaitii^uin 

(ffi^ai A/rrim^ ^p.il^t. p.. 691. 4. idonque Dio- 
qy^i|4 habeturtOt 0<i>ra8 Athett..J.,liO. B.. Codinus 
Qrig. Qonstattt .p. 30..i«f. ^jrgfnJU Notb ad Opiiphr. 
l 17m f Ph.iMXT.. T. I^/Ms./ (iiraev.. AtqueBu- 
bu|fii|S,^oqqe |)iqny|ii^fiog|^^^ ett in flymnis 
()Q(|iici8,JiL^X.J9. Im.JX 4 |i«v:ai4iqai|nii illu^, ut 
Pih^iVRlaNI t«l»rtur;J^)«ftp,; yjh ».333. oV nip^ 
mv. ^QXP^'' i^^v ^Umaihi EpffaiAri.{iac)\nQo^i- 
^ji^*. «lipi^WWi M 44 ,¥inf. ;Kini..cmitiliosa«)'te<^ 
fiert ,£bc,^c,aiit«ll^^ tM»nAin|iin confiH«ianc ittud 
Wrte i«PM4 i\er jtra|n89?Mai|i .appar^, Orphicos 
P)ifiQ9t»inv:0>yie.%ica^«uini<SAlbtn mindi ^-iroo- 
ris .appjqV^ss^l' ^slid^ Q^tudilis^conditoEemy nomen-i 
qq^ j^|qn]f(^va|C>anA^iqp^^tivi8ae, 

'.•. ^\ :u;'') <■> , '.i,\ •.• ;••!. • ' : . •■>■. 1 ■■ •' ■ 

...,.h;0' [■''■.; ir ..'., ...^iv,;^-!, -> . ■ -■ ' ' ■ ■ ■ 

'\,- ■.iye&''J :r 3(-i. ••>.!» i.'.-!)i -1;;. '.'•■•• ■>■. y ■ 
,^eggftffft .|9n^ft>ff(Mca„c^iR ah «otem.ipiM:- 
faq^tesfe i^pflaf^nt QppM vflTsu» apud P«»cl.> 
DI,,J54.4.¥,,,28^. .1 ..:;.:,•,..■ - ,. .-, 

JMi^oraTO ^ £iUli7y yatav anelQUOv, fjv ze CiX^fjv 

hisqti^ |lbDt'';iS(blaih 411^ 'Wrsus subriexus yldefur, 
queni uiv Ll JV, 25^« usurpat: cu^^^ Toy f]X*<>K 

ya^, otrrcu xai T^y (7«>l?/nji^ xara hcatfrijv ''^pU^ay 

32 * 



SOO LIBBIl 8BCUNDU8. 

ws.(f0ia€v 6 Qsolojrog", ueA «tiam hic: 

quem ^eatt ia L. L 2l9. mt^^ ""OqcptX ical (pvamg 
xkvi^ i'^ya jj^rci x. r. Ji. ^Qia*'j^^ tci^ 

rae instar iiabitatur < ^ ^v^vtaif 'yijr ^^ ^sli^v 
o ^QQtpeifg ^pbe^o(N*i«^ M. iti X. Vpa02) sicut 
aliieam aetheream' vel Olymjnaiii terj^amf ^ vetanti 
Idem ili L. l. 46. ^ifv/mXi^tfijy kd\f Jfi^oMtidite 
nl&^Qlap ySflr ,MSk^09^ai Ho^vptog^ ll^r' quam 
senitentiam Phytacon ' pK^it^* ^ it4m MMi«efeSeJ 
Somn. L IL 62v[^.. PhitarehiM De def.. Xhnee. 
XHI. 320. kmam, in^tttir, i>i fiih^ ^&is^^irt^'^fedii^y 
aiM 'Okv^cjUav y^i/, oi'*« j^rl&g^^^fio&^^kal i^S^ 
^riag zlijQor 'Eidrrfg 7r^^6i*rp]; Nd*|inatiflf 
vwo Orpfaik perhibimtilr illikii» dogMMis '«dttbi^ 
in L. de Pladt PMl. B. 19. 402; T. ^im^tt- 
xXeiSfig xal ol nv&a^&^v ^kdatdv^i^t' A^^ 
xoofior vnaQx^^v yijr mQuxorta ai{fa xb xal *(d- 
&iQa^ xavta di irA d6ffjLaia ir roigl*] *OQq)ix(HS 
(piqetar de quo jam multi dixmint v. Observatt. 
Halen». T. lYv j^: 397. Bonamy iji M^iii.^^^^cad. 
Paris. T. I. p. 7. Fabric: Bibl. Gr. T: L 11f8. 
Gesner. ad Claudian. Stilic L. Ifl. v.^tecb' Bi^ 

[»] jjNiblimiii BrocplM ki Tim« I. l$4..Jitiio CfytiiBstncluii seu- 
tentiam ititerpretatur : y^ a{^fo/a 19 «mX^i^, tMJTtt^» ^vl^^i^^^^p ^fij^ii^, 
&i^ 61 *A(pQodti7iy nvQ 6k rililiSy et porrb Martem^esae nvQ ovqu- 
vioy, loTem aerem coeleatem, Saturpum aquae 8^^i^e|rai^,fi^uui^ teniK. 

[^] He^chius: JUoYXoy t^v Biy6iy KoaxlvQg, kv ^B^i^mg iw- 
li^ery fjiro* l%t dvo tifiks latlfKfdmm ov^Myfer.^iiMiij^^^iMfoi^tStlf' 
X^s yag ixdXovy touc xlfiQOvsj oi 6jt 5u 6vo ipwfa ix€i jh iitor id 
rb toS ffliov. ^ /: r ' ^ ^ 

[•] Cod.h'iW6*ff. ^ 



ORPHICA. 501 

ren. ad Htoh. GcL T. II. 514. Fiaeher. ad Plat 
ApoL 14. p. 102. ^his^ubadi* Anaug. p. 16L 
Ad exituin hujus disputationis reposui versum 
obscurae ProquU (Knpufationi indusum in Tim. n. 
95. Hie Phanetem cum Jove comparat, illum 
AGrt$9^ vocari, hunc (ab Himero) firiTMhrfy, iUum 
x^gmLv^o^my hunc ifufHpffeia&ai rf}g ixsivov dv- 
vo^m, ot ^od alter stt in inteUectuaUbus, al- 
terum me in intelUg^Ubus, ^tremo na^l ixn- 
rov ^Off^v^ H^o% 

Cetwjomi apuii ali«s «oriptores de Phanete nihU 
legituir» ^eaD6«pto ^od Nomiitti L. Ui. 14L eum 
Dionyai j^roaimm dicit et luodo n(fwr6/oroy, mo- 
do 7i(fun:60M>^i^ ^t ad^dpoy vocat cjusque sub 
formam Mercuriumy ut Junonem faUeret, subre- 
psisse Qarrat 

/■ 

Praeter Noctem nuUam ille conjugem ha- 
buisse videtur; nam ea sola mMer deorum prae- 
dicatur. Proculus Tim. V. 291. rdr XQari](fa rov 
tfXHyyovov rfi Nvxrl rft naoav naQaj^ovorj ^anjy 
fiara rov ^dvtirog, ^tque haud sdo an iUud quo- 
que hemistichium: 

Qiiiv TQOipdg ofifiQool'»] Nv§ 

quod Proculus in Crat. p. 97. sine auctol-e affert, 
Orpheo adscribendum sit. Huic adeo deae Pha- 

[^] In Pherecydis Cosmogenia fivyoi et ayiQa memorantur y. 
Sturz. Fr. p. 47. Pronomen laviiA addim ad versum coMi^endiim. 



S02 LIBBRKRCUNDUS. 

nes regnum tradit, iit idem testiAur i^ Oat f. 
59. ^ JVt)! ««(^ ixorto^ rd <tieijnt^&y Ux^i^vH tob 
^^Amjtog * ^*'' 

^^xc.^foc twrrdc [?y'.i^jj /^«aAi;<ifa t^^pj 
et vaticiiiaiidi arte eam iifistf uit Heiriiria^^ittPka^. 
p« 145. ^OQifi^g ni^l rfjs iivytthg X4j^^ &t&v 
faq l^/ii (proxima excMeraiit) tpi^ iai 

Mcfrtotrivfjv 9t <A MiiiV Yjfiiv dn^vtia narnj f\ 
vel navtayy, ut bis legitur apud einidem' p. 142. 
Sed jam tempus &\t Nociis liberos enumtBrare, 
qufrtqnot adhuc e iatebrts sutv probsA^ pAtenint 
Solem igitirf LuiiMnque a Pb««iete eoftditoS^ ^ 
teros deos hominum ritu progenerMOS dtck Theo- 
logus. Hennias p. 141. fiet& v^ t^ irvxtmy 
td§iv t^iig Bloi td^shg t&v d-eaiv, Ovqavdvy Kv- 
xXcinayy, 'Exatoyx^^^^ ' ^?^ y^(f nQoJjX&or n^S- 
tov dn avtov (<i^dvijtog) OvQavog xat rrj, dsl- 
§al T* iS d(pavwv (pave^^oijg, o% t* elal yi- 
' vs&Xriv. Sed de his separatim agendum. 

§. 10. 

HerJknias p. 144. tQiwv na^aMofiivojv w- 
xt&v na^ ^X)Q(pu — t^ fuv n^iitriv ftavtsvsiv 
(priat, tijv ^6 fisiJfjv aldolriv xaUXy t^ 9b tqi- 
tfjv dnotixteiv q>Tjat t^v &ixaioa6vriv. Haec ho- 

[e] Hlud ty* hy interposoi ex Hesiod. Theog. 462. 892. tya fih 
paailti^&a rifirip Slos f^rf Werfenw in Act. Mon. T. II. ISO. fce? 
addit ; Peyronius in Codd. Taur. p. 69. do x^QVf^ x^Q^^^ ^^'^ ^*^^ 
pvxtosy et alia fide caritura. 

[^] VitiuiD unum subest sed remedta plura. 



ORT»HIOA.' M8 

mo aditeui transfi^ a4 PlMcMua locwtt^ iili.Via.de 

J«afaeo(^^?^^^^7a<m7^^ okso9)(M>oPin77 disputat^'ebhtii6 
ite argatari pei^t: ^^tmd yt^v^fiaxd Jwrf i^g iVt;- 

i^tti (MS^v) T l^ 4if oriir. ipaafiQohg, <&' t' €?ai ycnS^Jb;^ 
de qaibw tam mbdlifer oomiiientMur' «t; OrpM 
s^tehtiam obscuret magli qMn ilUistret; D^ 
temie Noetibtts quod didt, vanum eine dubio 
cemmentnin eft^ sed ex Orpbei verbis ^ 9i nd^ 
Uv intelligitur plures fttisse Noctift filioe^ de. qiii-v 
bus mbil affertur nisi quod e superioi?e I9M M/i^ 
0etto d^ &ll7jr ycSav «(dligi potest Terram eos-^ 
dem cum Luna parentes hahuisse, Bciet bapc a 
deo fid)rioatam , illam pi-ogenitemi dicat poetaw - \ 

. . . ' - . • ' ' ■ ' . ' . ■' 4 

§. 11. 

Huic.loco non. iiiepte inseri potmit Adbillis 
Tatii testimoniuii) in Arat, p. 85. tqv 'OQq>§m 
Ov(faveg ovQog xal ndvt(Ap fpvla^ ^an. /iQvletai..\ 
quod dicitur etiam in Orphei H. IV. in Uranum 
V. 5. ov^dviog /^(JytcJ^ re q)vlaS ndytfpv mQT^lrj- 
S^eig' eamque nominis originem esse conseiyiunt 
Comutus c L et Etyip. M- & b. v^ Sed.iioc le-^ 
vius. Post illum antiquissin9um deQjruip par pri- 
mi Coelus et Terra matrimoiiium ineunt^ Procu- 
lus in Tim. V. 203. ohcetog o ydfitig^ ^ td^u 
xaijtfi. II^t9]v yiip vvfuffjv dnoxakal r^ l^v 
xcu nQtmintov yd/iov trpf ^vwaiv adtij^ Tt^og tov 
OvQavov. ^dvTitog Se ovx satt ydfiog xal Nv- 



50# LIBBR 8BCUNBU8. 

iitt tuvta xal Oi^avtp ncA Ffi nQosi^iy o ydfws 
~ S ^^^ xal oi dtCfwl %09V ^ASrfmkw df&tig 
n^ghattoy Ov^artp xal rfj ^QoteJLuy to^g ya- 
fiovg. Hinc aova nuDierosaqiie rabolet pullulat; 
priiiiun) Parcae, Centiinaiii et Cydopes. Athe&a- 
gefas, pMtquam de Qrphei dieogoiiia illa retolit, 
quae §. S.^osirinm, liiiec i^dit: Ovffaybg di I^ 
fii:)(&Hg yeyy^ driX^iag fiiy JCXcoS^c&^ jfe^eaty^ "^jitqo- 
noy, av^Qag &b ""Emtdyx^Q^Sj Kottoy (cod. Jfi>r- 
ttpf) y rvytiv j B^agea)v' outl Kvxkumags Bffoytrpf 
xai Sm^Tfifv xm Zi^yov, o&g xal ii^aag xateta^ 
tuffmaw, ixn$a9iadm a^i^cbv vno tiHv naldoyy %^g 
ilfXns fia&fov* 9td xal oiffia&wm ^ JHJ toi^g 7V- 
tavag iyeyyriae. qui» oiin Hettodi ftbula ebngruiyit 
De Cydopilms adsti^latur Hemiias p. 141. iy 
nQcitotg toihoig t6 axTJf^ ix^aiveaS-ai. ^ &Bohi- 
yia ^fjal xal n^vkag dQxag xat altiag tdiy naf- 
taxov axfjft^tayy to^ovg elyai toi>g S^oi>g K^ixXuh 
nagj dtd xal TextovoXHQag uitoi^g ff S^eoXoyia frj" 
aiv. Ovtoi 9e xal trjy U&ijyay xal ^^aunov 
9iddaxovai 

IlQmoi Tixvovox^iQig, oft^^Hfmaror xal jiS^^vfp^ 

n&ri iitia^ttP — 

quae integriora extant ap. Prod. Tim. IL 100. 

Ot SSfpi fiQOVTfjv Ti noQOVy %ivi&v « yttQawiv, 
nQ&toi TiittovSxiifi^, ot^Hifaimov tmI IdS-^v 
ialiaXa navi lilia%av Sa ovQavic ivtogiiiQfu. 

De Centiinanis habemus ejusdem testimonimn 
in Parm. L. I. 40. ^ toiy ^Offiptxqiy iy)Bpfja/jytvaig 
TTjg ^MXlTjyixfjg ovaa S-eoXoyiag Wia^ KQovoy xai 



O RPHIC A. 505 

OvQWoy xai N^dma nal KvxXtxmag xal ^Exatoyx^i- 
^ag q>rifiiZ^i. Tefdo partu Terra mater Titanas 
edidit fratnim ultores. Idetn in Tim. m. 137. o 

0€ol6yog fjiovolr naQdyei thv 4^avr[ta — xal Ana 
to6tov ndaag v^iattjai t&g Sevtiqag tdSeig tcov 
&B&V. Ov^ardg /zev yct(f futa t^g rJjg n^uaiv^ 
^H ds ndXiv yaldv te xat ovqavov BV(fifv\ 
Bttxte, xai K(f6vog /letct ti]g 'Peag' xata y^^J 
t^v t^itrjy yovfiv ^ /^ ngoi^yayev 

^JEnru fiiv evuiiTg xovfag, iXixvmiSag, ayyag, 
inj&ii naXiag avaxrag h/Uvaro Xaxv^ivrag 

et in L. Y. p. 295. tixtsi ij Hj Xa&ovaa tbv Ov- 
^avdv, Sg iprjaiv o 0€oX6yog, ^Entd, fiiv evei- 
9iXg xovQagj inta 9^ nai&ag avaxtag, 
OvyariQag fiiv (nQ&ra) Qifiiv xal BvtpQOva Ttj&vv, 
IUvrjfioavvfpf re fia&vnXixafiov ^ Qtlav rt fiaxaifav, 
^i diiavfjiv rtxriv aqm^inig eliog ex^vaav, 
Chtfirpf rt ^Pdtjiv t«, ^iihg ytvhei^ avaxrog^ 

naS^ag Se aXXovg toaovtovg 

KoXov T« KqtXov ri (liffavy 06(fxw rt xgaraiov 
xcd Kqovov ^Qxtaviv ^ ^YntQlova r ^Jamrov rt [•] 

arai tovg afia t& ^6qxwi nQoeX&6vtag tov Nri^ia, 
tbv Oavfiavtay trjv EvQVpiav' quorum postrema 
pars fortasse ex Hesiodi carmine duda aut ab 
utroque poeta, ut multa, eodem modo^ tradita 
est His apti et conuexi sunt versuid, quos 
Athenagoras recitat eodem loco, quem modo Ho- 
minavimus : ^0(fyia&eiaa ^ rij 

[A] Pltttarchus Placit. I. 6. B68. Hesiodum priinum haec aomina 
tca^diase af&rmat: 'HaMog fiovlofxevog %olg yeyytiToU S-totg natigag 
avntiiadu y tigrfyayt Toeoi^ot;; icvroXg ytvyriTOQag Koloy re Kgiloy te 
etc. 



506 LIBBR SSCUND.US. 

£bv^9t^ S* Oi^u^mvug fyehmo Tdtvta roM^ 

ecVexa jiawf9^ ^iiyav OifQavo^ aari^S^vrpt^ . 
Causani ir^e tradit CentinianQrum et Cyclopiun 
relegatieneiii. Hos eium Coelus 

^Qg ivo^fjtf avTOvg (na» — } ofiiOuxov.l^OQ ^xovrag 

xal ifvatv ixvofilrjv 

Qtnre fia&vv yalfjg ig TaQjaQov — 

Protl. I. c Suffiragatur SerVius ad Aen. VI. 510. 
Ferunt fabulae Titanes ab irata contra 
deos Terra in ejus uUionem creatas, un- 
de et Titanes appellati sunt aTid %j]g-rlr 
ams. Prae cetens Titanibus Nox avia Saturnum 
praecipua cura amplectitur^ 9^PP® quem sciret a 
fatis imperio mundi destinarL Damascius Quaest 
p. 187. €01X6 xal o ^Oq^^vq tov Kqovov ^lSio^ 
vovvy t&g drjXoX 8 r« avfjmag /ivS-os o m^l avrov 
xai ayHvloflrirtig]^^ Km (hOc addeiiduni) 
xriv N^ixxay wg nQ(jjrtiiv ovaiar xal tQocpbv %iv- 
%mv ^iot zovtayy avvfivovfiivtjv ^ ad^ov fidUoza 
rov Kqovw nmoifjxiyat^ (scr. rnnohixe) z^itpovaav. 
yiiyei ohv 6 6sok6)^og ' 

'£k ndvi^oiV ii Kqovov NiiS ¥rQifey fjS" afhakXiv. 

quem versum Prooilus quoqueafEert inGrat.p«^. 

§. 12. 

Titmies impulsu matris adversus patrem re- 
bellant, excepto Oceano, qui ovx dq)iatarai rfis 

[^] Hoc epithcto et Platonis etymo , iiomen Kqopos b. xoQog et 
pou£ compositiim esse jocantis, nituntiir hae Platonioorum ineptiae. 
Procl. in Pfnrm. 11. 96. oi d-ioXoyoi trtv voiqttv ^(otiv KQoviav nQOSH' 
Qrjxaaiv etc. 



O RP H I C A. 807 

rov nar^g fttcailBiag Proch !• €• f. 29&. el di- 
sertius p. 290* rdiv aXXioy Tirdi^ojv dg t^i> xara 
t&D mtrqidg imftovl^ lefiiym^ o ^ilxmvbg dnaj^o- 
(f€V€i tB npbg iStg r^ firir^bg imrd^Big xal sv^otd-^ 
tsi nepl rijg rd^etog (scr. n()d§ewg) 

^EvS^' ot;v — ^Siksavbg fiiv ivl iityaqtiibiv ?fiifiv€V, 
offialvcDv, norfQfoaB voov t^anoty ^ nari^a Sv 
yvKxnari re /iltig xal ajaad-aXa Xwfi^aaivo [*] 
avv KQOVtf ^J* aXkoiaiv adeXq)0ig, oV nmld^ovro 
f>ifjrQl (pCkji, 77 Tovg y€ Xinwv fiivoi evSov IxfjXog, 
noXXoi ii noQcpvQcov fxlvhv ijfisvog iv fjLty&QOiaiy 
bi^tjS^tvog ji fifjTQi, Koatfviifibi^i ii fxaXXovl*]. 

Ceteris se ducem praebet Satumus — ^ye7rai av- 
rwv 6 fieyiarog JCgovog Prod, p. 296. nec discre-' 
pat Porphyrius de A. N. cap. XV. n^tSrog rwv 
dvri(peQo/ievwv r& OvQavdp 6 KQovdg eariv — kdl 
rag fiev e§ OvQdvov zariovadg 'SijvdfiHg dix^rav 
kQovog, rdg ^e dno Kqovov Zevg. Addit aliquid 
ampliiis Prbculus in Crat p. 59. fi6vog o Kgovog 
&KpaiQelrav rhv OvQavov rr^v (iaaiXelav releajg xal 
ri^ JlI naQaxwQel injg '^yefwviag refivwv re xal 
refiv6fievog, unde intelligitur Jovem Saturno idem 
fecisse quod hic Coelo. Et Coelus rebellibus filiis 
futuram poenam praenunciat ap. Procl. Tim. L 
54. na^d rcp Oeoloyip 

Ttjijveg mxofifjftai vniQ/Stov ^op fx^neg 
et p. 57. 

[<^] Volgatam yvcoay Heitnannus m yvfivcoari matat, et in v. 6. 
^fievos pro ^fA,eQos. Posteriua recepi; iiu substitiii, qnod Epiconim 
osui convenientius videbatur. 

[*] Hunc sequi videtur Apollodorus I. 1. 4. 0/ Titweg ^JSlxsat^oif 
X^ifQU lnitt&evt(u. 



506 LIBER SBCUNDUS. 

Mml x^Ti^oi mif I6vxig afulrovog avTiitravttg 
vfiqiog «yr oXorig xai aTaad-aXltjg vne^TiXov 

ifiijaly 6 6€ol6yog, qui his yerhi» Coelum, nt ar- 
bitror, utenteih induxit filiosque devovent^. E 
sanguine ejus Gigantes prog^atos esse docent duo 
versus, quos Etym. M. affert: riyas naffa %b h 
r^s yijgUrav {tpvyai) olov 

Gvg xaXiovat rfyavTag ind/Wfiov iv fiaxaQiainv, 
ovvixa ytjg iyivovto xal dSfiaxog ovQavtoio 

o&tios *OQq)evs iy t^ oy^6(p xov 'Isqov XoyoV 
quae vix dubitari potest quin ex Tbeogonia re- 
petita sint, Sacris sermonibus, ut alio loeo di- 
ctum est, conif^rehensa. Apud Oyidium Met X. 
149. Orpheus carmen hinc orditqr: Jovis est 
mihi saepe potestas dicta prius, Cecini- 
Gigantes sparsaque Phlegraeis victricia 
fttlmina campis, quod utrum fiaxerit^Ovidius 
an ex Orphei poemate haus^t, decernat qui 
volet 

§. 13. 

Sequuntur Titanum conjugia et imperii sub 
Saturni auspiciis constitutio. Plato Crat. p. 402. 
B. ^'OfiTKfos *S2x€ar6y .re &€(3v yersair (prjai xal 
jnr]re(fa Trjdvr' olfiai dt xal ^Haio^os' XeyH ii 
nov xal ^0(fq)€v$ ori 

^iixeavog nQ&Tog xaXXi^QOog tjQ^^t ydfioio [*] 
fig Qa xaatyvTjftfiv ofiofi^^Toga Ttj&vv onvi^, 

[A] In Stob. ficl. I. 11. 284. lejptur nQWTunu xaU^QOog, aperto 
vitio, quod probat Heerenius. 



ORP Hl C A. - 500 

qulbHir^iibii Wj^gnafi^ qaae HUptu, de Coelo et Tel- 
hlrev^ tttbqtfadn^ ^Hkiis-^ofijiij^ aui^torfbus, dicta 
suilt. 'As^m^lkd Me». I. B^ 456. C. p. 10. Brand, 

ieyi^&ii^tt^ v^JDrco^^ o%m^x<Ai m^X t^g ipveflsmg ikdla^ 
^eh. r^iim^^e f^Tcal Trid^vkioi^owy^g ytve- 
o^^ 'mxi^a^ i^^V^oi^ hqkov tov &^eSV/S9a>^. nhi 
OpplMBik^<lJiMLVtk "M I^d^m>^gbifital4^^1^^ Tho- 
iBfefs Wedifit J^]l tii po&A;M(^iiilfis^M DooUi (M^pue 
Orpketttt^idistiiiaiit^si Al^^^irr "Verd; Ut me do- 
tujl BMndiB^sv iti CodiMi. M8; ad hunc 'lo€inn: 
4^d^^ ^ ^K» mi^l'"0/Ji^bi} 'ri ml/HmctSevdi n^oi- 
td^ ^Xd^ttn^^j^uosHeii kt animo teribruit Aristote^ 
teii^^ei^o ^ g ThalMis settt^a sejanxitp] pe- 
liitf<if(qiS«>el^at l^edcmataAMs^^tHim Orphi<^ ver- 
s«fsi '<4^>^oste^ti eo a|jpHoai-e studet. S^ haec 
^mim. jfooeiilite^ 1* tk p.^2f96. 6 ' OeoUyoi 'q)f)al tov 
lih^^Ki^Hv xataXa/ifidveiv tdv^ kj^d^idP^Vtvfi- 
Ttov^v^f&a^t ^d^goru^&ei^. ^iaailBfieiP.to^. Titdvary 
— yrsSv-^^^Teeesydv vainv ev toXg ^BOTteaioig 
4m^^m$' tam ,»d^ de Twra; avtn nQodyei. 
iJl4fft(Jify- ^cdhfJ[^,on.tq>^ fiiy^loa fu- 

Kf^ JHtNli^m): ^al Bc^ifiwtttl vv .ydQriatjkv 6 *op* 
mS Q^(fW^i^7tg MjiA.^d ^(fHpg (fiier* d^Xd Ilovtov) 
ms <f^JI^^ ix t^g^ 0sofoviag[% Deinde enumerat 
Tit^oes.et Titanides^ quos ante, xal toifg a/ia ttp 
^oQXVVi ngoeX&ovtagj tdv NtjQea, tbv Oaijfiavta, 

i^] ▼. B!o»iecii »4 h. ,1. p. 216.. 

[e] Cur Bouterweckiiu De prim. philot. decret in Comment. 
Gctett* recent T. II. p. 6. Arutotelem in hac causa parum coriosam 
ff&itt IRtai, non tideo.' 

(«] Henod. Theog. m 



510 LIBBR 6BCU;4DUS. 

xipf Ev^^iay. Atque ha^ jta cum Hesiodiu con- 
veniimt, ut Proculum modo hujus . poetae verba, 
modo Orphei rrfejrre dicerem, nigi; ohstaret iUud 
Ilwtip (filoxrizi fjLiyeiaa, quod iuHesiodi carmiue 
non legitur. Plato. Tim. p. 41. A^ /% /r« xoi (W- 
(fayoitnaiSsg ^Shceayos rs xal Tii&i>g iyirioSTirj %oi- 
tior de 4^6QiCVs iCQdvos te xat^ea xal QCto^ fM^etct tov- 
twu, quem ad locum ChaksiduiB c.. 130. p. 33A- haec 
subnotat: Exponi.t ea, qviae Orphetis, Ii4au9 
et Mjttsaeus de divinis po;t«;»tat|b«» vati- 
cinati sunt, non qu9 delectaretn^ aut 
crederet, sed quod tanta esset aucti^ritas 
vaticinantium ut iis parcius credi non 
oporteret. Qoae praeterea Orphaiua de Satfur- 
no tradidisse r^forunt auiptores, dubtim est ap ia 
Theogonia propofiata ^cvint Veluth9ca]^d;lactaii- 
thim L 13. 11. Orphe«s Saturnam; iti te)?ra 
et apud ht>minefs regnasse commeiporat 

hi Si Kgovov yiinT' av%ig aval^ /mc|^«C %v^v$7$a X^pg. 

quae nisi a Lactantio ipso ih hsulc bMvitatem 
contracta sunt, a copioso narrandi genieri^^ qva 
Cosmologus utitur» militimi discrepant. Par do- 
bitatiode Procfili SchoHo ad Hesiod. Opp. m 

5 fiBV *0p96t)ff tov aQYi)Q^ yh^ox/s (iitmletieiv fif- 
ai rbv k^6vov roi)s x(xrv& tbv xa€h,^bv l^^li^l^) 

{ e] ^'Avtt^ Ix, qaod Buenemannus edidit, nulluB, ait StniTins dooet, 
cod. aut £d. agnoscit; recte Walcbius ayaoaey idque SeduHi quoqiie 
codex praebet in MontefiMconii Palaeogr. L. III. p: 218. Fro avro^ 
substitui ttvTi^. ' ' . '"' ' 1 • •, ' 

-• . . -■ -' . 'I /r .'. r,--^ ^ ^ . 

[ f ] V. supr. not. b. PJato , ut Cratyii etymojLpgiag joci|)^ upiter 
tione ridiculas faceret, nonien K^orog dic|t pKopirle significfjre iienteii 



O RP HI C A.! 511 

l^cjTtag aQyvQoijs^ j^^cwp] Sgne^ roifg xarct rovr 
fi6yoy xff^^^^S^ ^' iS^ ^Hxrio^og rd Sc^yv^ovy yirog 
nout ^a5i;^oi'* tind^ pctspicitiirj Orpheam genus 
illud hominum, cui^ ^aturnum imperasse aut ad- 
httc imperare dixit, hon deterius habuisse aureo. 
Idem''acfV. 11$. 'rov^ K^oroy det fielaivag sxeiv 
rag inV yeveiov ' TQlxag j, (prj^^ ^OQqievg^ IlXdT(OV 
J«*^^iiileb: 27t^^^ inl fijg X(fovtag mQi6 

9ov ano^dllBLV q)rjdl t6 y^pag xal ad yevaa&di 
vs^tfiojjg: tt in Thfebi: L. V. io. 264. Vak^'! 

^wv''ravrrjrfj Td^ei* (ffj KQOviq) ftQogijxsi, ' wg oT 
^?. pdqftaQoi (jpaav xal 6 ^OQcpevg. Kal yag ovro^ 
ail fisXaivag rdg rov KQoviqv nQogconov roixd^ 
fivarixwg Xiyec xal firjtfaficjg yiyvBir^ai noiiag^ 
dehthc exposita l^fattohis senteiitia de Saturhi pe- 
riodo addit o '^OQq^sii^ rd rovfoig ^fioia nsql rov 
^eov fovtov (fidrdrtsrai vho ^^ Znvl Ko ovlcovi 
aS-dvdrov dJaivd xafisiv ^ * ^aS-aooio '^s- 
VBiov/'^ * 9isQag x^^^^^S ev^oi^s&g/ ov9s '^'^'^ 
rjnsoctroio ficyrjfisyai ava-st lsvx(o^^'aXX 
iQi^flXsa !lc?/V?7i/^ qus^ 'Ge^h^ 
Tersus idcerbs compoi^uii ihtei^tfsitloJ^gciiitiVo^- 
(faog ante '^ns&avcSlo. JieTmamim aii^jem;^ cujus 
smtei^am super hoc loco peiSebhtstttls Istaih^' re- 
q;«M|dii inihl Offiiddm *d0^ sbi«ei>m|i^inl^ 

ptiioi i^fviB Imfat'^ fiHBse fverba fpoetmtUmcoifA 

penaasit ut nanc tanaaain Babliinioremintei^retationemailauaarent. 

r.Mrflac^Jvfl^ltWi^eiilitflmaK v^a a»j*wrpi,ttp,^jB7.I rt 

nqtfs^xnikhv itn\ noXthy naoa rdSy .^eoXQyfov ^vuvov^^yov inl, ^cjy 



S12 LIBBR SSCUKBU8. 

— , r-r — ini Ztpfl KforUm 
&S'&tmov aI6m Xttx^Tv xad-a^f^ yivitov 
.^,,xql iiiQ&g ;|fa/Tc»c cvei^ca^» otWf/ xi roryt 
yrjQaog tjneSavoTo fuy^ivai Sy^a Xevx^, 
aXXa mql xQOt&xfOiaiv (X^iv IfidijXia X&xytpf. 

Hic igitur locu» cum superiore, quem esK Scho|. 
Hesiod. produxi, nequaquam conferendus, negiie 
ex eodem carmine sumnis videtur^ Nam^ue il- 
lic^ ubi Orpheus de ^enere aureo et ai^enteo dis* 
seruit, Vix dubito, quin omne praeteritum aevam 
in plura descripserit spatia et deorum in impe- 
l*io successiones tradiderit Hoc autem loco ^um 
de beatorum, qui sub le^e Satumo in Elysiis 
habitant, perpetua juyentute et ceteris com^odis 
eia.dei9 .fera praecUcasse arbitror^ quae ab .omQir 
bus praedicari solent: ^Oaoi (^* ^hoX/Aaaav dm 
Zi^fiTxav adixiov b^w yJ!V)^dvj^ eraiXay Jibg 08 ov 
naQot Kqovov xvQOi^ etc Pind. 01. 11.. 123. ubi 
Scholiastes ^id^ oJ^oV interpretB^tiu* ^ h:a^^ 
Zbvq, qxxdijai^ Jupiter pios cbi^meare jubet, 
unde suspM^r iUa.quoque. de piorum praenuis a 
Joye censlitutis dicta esse («lifere modp: ,, 

^''J'oTa$ ni)m n(f^^iam$,w!A\Z^vhg, ^QOvl^ . :, 

ai^&yamiv aifm^v^iiv — ^ , ' . . (i:-iii-.;i' 

e( cctara ad^ jiraieMilptilm.iHeFQiliniii nlsi.hqpie^ 
hocttdiiiaso in vtam tertif protiQmen ^aiil paifi* 
dpium plurale suffidoidum erit PtocOlii .yafaa 
%k navtois Sff^M iuncmetai nml xov ^av %w- 
rot; testatuA ^dunt poetan) in anteoedentQms 
vel sequ»tibus de SatunHr ^eoelestibes quidein 
sedibus depulso sed ad r^^ Elyaia avecto lo- 



o R p e I c A. 513 

qautnm esse; venus ipsi qui restant, de contu- 
beilialibus dei accipiendi sunt, eam vitw condi- 
tionem nactis, quara iUe badbae comMque viri- 
dis ubertate dedarat[^]. His non alienum yide- 
tur adstruere, quae Orpheus alio loco de homi- 
num priorum viyacitate dixit Plutsurchus Symp. 
Vin. 4* 2. o (poTriil^^ fioKQofti^v iariy Ip ro$g 
fuiX^a xujv (ptrt&v, oig nov xal zct ^O^q>ixa xav- 
ra /^p,^j^ry^xe 

— — > 5wov i* laav oMQOKOfiofai 
OoivUwv iqveaai f]. 

quem locum Yarroni ap. Lactant Inst. II. 12. 21. 
Plinioque Vn. 49. ignotum fuisse necesse est, qui 
Hesiodum primum de longinquitate yitae aliqua 
prodidisse scribunt; quod idem dixerim de Aga- 
tharchide Phot CCL. p. 719. et Josepho Antiqq. 
L 4. 9. qui Hesiodo, Hecataeo et Hellanico au- 
ctoribus utitur ad pjobandum, homines ab ortu 
mundi propiores yitam longissime extendisse. Sed 
ad Ttieogoidam reyertor. 

P»] Kqovoq ivxaltxig in Oraculo ap. Eofleb. Pr. Bv. VI. 288. Xa^ 
aioc in versibug Antimachi Pr. XXIV. p. 72. iijqvyivHog Nonn. XVIII. 
229. fortasae ob eandeai causam, quanquaoi illa epitheta possunt etiam 
a forma deriyata esse quam Philyrae amator induit; iViTro; /<MTi|«if, 
Xmoi^aux^v fere perpetuum est* 

[i] Qu^e Qramniatici vde acovitu horum nomiouii» ^rai^c^uttt, d^ 
▼ocahbus in terminatione positis yalent; neque xriQv^ et ^iv^m sibi 
vepiigMiDt, ut puui Battmannoa Gtfamm. Gr. T. 11. ^99. 

[k] Fro ^Qoxof^im male R^kias ufiQoxofj^i' emendat. |<i^* 
xofjioi (poCvixig Dionys. Perieg. 1080. Nonn. Dion. XV. 112. vxjjCxo^ 
fMW. QUdegor. Nas. Laud. Vitg. j^. 46. T. IL aerio subHme» rer^ 
tice palmae Lactant Phoenic y. 69. cf. Diod. IL 58. ^uanquam 
tpotvilS a/9^oJtojuo( dicitur Bur. Ij^h. A. 1099. De idvax^tate ejusAm- 
brof. Qexftem. LVHL c, 17. p. 44. Palma virens semper ma- 
net conservatione et diuturuitate foliorum. Dionysius 
af . B«Mb. Pr. Bv. XIV. K. 775. fjuxxQf^imm^v vocat. 

33 



514 LIBBR SBCUNDU8. 

§ 14. 

Ex Satiimo Rheae Jovem ejuaqftte firatres 
progignit Prociiliis in Tim. II. 121. fih^i. nag- 
S-iyog (Tkemis) xaza roi^g X9V^f^^S tijg vtmmg 
^Eg / fiy natSa rixoi *P«/fy KQOvfo Iv fiXiTjjn. 

et iii Theol. V. 11. 26T. xm ^OQcpea roJ fisv Kqo- 
ycp avvovoa ^ fuot] S-Bog ^Psa xaXehai etc Hiain 
Ida et Adrastea nutricantur , ut patet e Schol. in 
Plat. p. 64. et Hermia in Phaedr. p. 148. ^ 

IddQaatBia fiia laxl &e6g rair fierorrayy Iv rfj Nv- 
xrlj ysrofieyr] ex Meliaaov xal IdfiaX&eiag — d^eir- 
(pil rrig Ei^rjg 

Eidfi T evHdfig xal ofioanoQog lASQaartia (lic) 

ij xal TiQo rov ayr^ov r^ Nvxrbg fixeiv i^«T«* 
roig xvfi/idloig 

— — ' nttXifijjGi Si ;ifaAxsa q6m^ 
i&xiv jiSqacTtlji (•ie). 

^'Evdov fiev yaQ ev rip d^vrtp rrjg Nvxrdg xddfi- 
rai 6 ^dvrjg, iv fieaip ^e ^ Nvi ' fiavrevovaa tols 
&BcXg, ^Adqdareia de ev roXg nQo&vQoig — (Jmye- 
Qu de rrjg ixei J^ixijg' ^ fiev yd^ hcei Jixrj Sv- 
ydnjQ keyerai rov exeX N6fiov xaX Evae(ieiag, mra\ 
dk fj Idd^d&tUa hc MeXiaaov xal Idiial&eiag ovoa 
neQiexrixi^ iati xal rov N6fiov. Avrai 8b rqecpeiit 
H/ovrai rbv Jia Iv rtp avrgtp rV^g Nt*xrhgy dv- 
riXQvg rovto rov Oeok6yov Uyovrog. Proculus in 
Tim. y. 323. 6 8rifiM)VQ/6g , wg 6 'OQtpsijg tpriCh 
rQifperai fiev vnb rfig Id&Qaareiag, a^ryean 8e xw» 
rfi Hvdyxijj yery^ Se r^v ElfMXQfUvriv. Idem in 



Theoi. IV. m M§.7tii^y 'O^sht^ifw^ ^U^m 
ov^yorxiH^ * ' *' v ^('-^^' * .V v"i •••«' * ^ 

ovtoj/g ^p7l^ 6i$t6 ^Hdy-iag-Wemtifeipkiii^'^'^ 
tovg &€ovg\ ' Cnteh^n ImiMihki^' apJ^oSitois^. 'iBem 
memorai L./VI. 1^.-2^^. ^'"^^ojoySi^^&sct >t^i)g 
itp^itnovg ^l&tfjift KdvQ^t^/-}^i^k^^c^drdiX€- 
YOfrai ihv^^iav S%wi^ &i^fiiavi^bv Utti "nM^ 
dnb rijg^ "Pik$ ivd^av^tni^,^ qttatt^^rTOed^niae 
vindiGeinuB >ia^k «m atiuB ^jindcUi ^BoPiptoris 
locus L. Vi 3. 25». ^OQ(pm roO^ m^^«? yiJ- 
MiyLag r(p Ju 7taQi.arr]av rQsi.g^ ovrttg, xc^l of ire- 
afiol t^vyk^r[i&i> iial 'fi^EXlfiVi>c^ 7ia(M l^^solioyia 
r^ 'xd^(t^hy ' k}aL axQavrov ' ^ai^v" eig rifv *j(i^lv 
r(tvrrivava^Bfi7i6v6iVy^bfvdsV ya^ ' aXko ^ rW* x6j^ov 
ij rb xtc&a^6)/' qubcf ^rb aV^umento ^f ; ^ory- 
bantes qtioque J6Vt a^juncitos fuisse^ qnbriim tio- 
men a xcf^ derii^tdr ' V. 14. 382, cf: 5r. 323. 
Habc\ih tbJtutn '{'^o^kt'fi[ei3ibdus sedl damnuiA 
Tittdfckt Apbttbclottist.''!:'^^^^^ Vbv yiaJfP 

9(oai rgiipsdB^i] Kov^^ai rs^ial rcug MeXiaaevog 
naial if^dfi^aigi I4^i)aarei(i ^re xav ^iSji* Avrai 
fiit rbv^ ndXSa er^€(poi/ rS 'irjg ^Afial^-elag ydia- 
xri ' ol de Kov^reg roTg S6^aav rag aantdag avv- 
exQovov etcl quorum noh iiisi pribr pars cum Or- 
pbicis nerfecte congruit De ceteris uterque i4em 
tradont; de. kipidey quem ^Satwni» pva Jove de- 

[M l^ic pr^' rvfinayw aXyrtic€g' scniNii; Noinii eKeapk» XUVi 
139. xvfjfiaXa tfxrieyta, Verba iafit^a^ ^etfl pAcidiiB A% siio intaifo*' 
■nit dnonun yersiiuiii exitiis conjungeQt. ^< ' 

33 * 



&IC LIBSR; «BCUNDUS. 

vwwfk SdmL ad hyt. SQjBi^ diM^ thr Hia kfyu 
^M t6r ^ Ai&ov %iv &vti' J^i vnd J[^yov xata- 
Tio&svta, wg (ptjair ^Haiodog Iv rg Bwyovi^ ti^ 
^OQq^ea^ ) lumxXhfWQ \xc(,l, nc^aisp&^HQa$ B^oYoviav* 
S^ quofnodp ^afii|:^s a^ vfiUo dripuiiiventDfli sit, 
Porphjfriqs, e^ponijf;: ^ . A. K^/,^\ XVI. ^jiapc^, t^ 
^0(fq)€2,o,K(ffiV:(f^:jdXm i^:4«d( hf^^Q^^Bti^*: ^ 

qXvov.ml^vn^.Qj' *2af y^Q, 31^^ ^Q(fi0X ^ Ni^ 

, uvrlm Uiv iriaov — . — « ^ 

OvgavQjS, €iiju8 faeinpris ' notitiaqi)^ h^ujqpf;^vi^e- 
tur Timaeus in Scho|^ App5^ 1^ ,*^v,^^«%^^« 
n()i{T^oi< jUcV 4Q€nayri %^«Srfl,.— . !^fAaioj^e^ rw 
^Qmavp^^ & i$h$fiB t(fv;{fv^vpv.^t^,.j^^^ 
K(f6vog^ ^ 6 ,2^ys tct tQp, ,X^vovJ[^J[i . P'*]^^ 
yersihiif, cirfUdi^fiie «tit^r. ^Profiiljii;!/; ad^ cj^j 
Gandum /cu^ apud H^frufn^ J^jj^^w in Juj^ji^ 
amidexibus^ •bdorniisait, .^eu^ ab^jpe'jl|o..i^^« 
natonim homin wi int^Hl^^ret Nimif ufii id fadf 
riif^ natsQa JijA^; xai ;^iiQ l^i^i?.7i^p<)^^^ 
oot/SeSatai t&v S-bwv , . ; u 

^Evd^a Kqovoq iiiv Jtnura ^ayAv SoXSeaaav iiwSipf 
lUito fjfya ofyxwv f"] . 

[■] Mellis repertor Satiinias seamdam Macrob. 9at 1. 7. 2SS: 



Hjsd^oseli niMf»ov) . itteMMidi ^: l^iber« ^i^ttiB etb y. 
ad Afiitot Mlrab: XXI. p. ^ 

[f] Idem narrat fictidiu CaUistheiies ap. Interpr. Boess. ad Hnn 
▼. t75. aa4vrnu>» ^ paict^ e tt («e^^ii eadem^ poeliam<|iie 
a n%tb, qnain dedii, ipae «nlit. ' 

[•] Sic scripia pro IX/;^«r< • '■ 



V ;OJl:PBiOiA. B17 

in PoHt p. 38a Eota {MMuitft Cknmttli io€iM 
ShrML VI. 751. ^t^ ideojkor/^ l^i MTOi^ itr^ov 
^0(fipei TUJiolfitM 

xuihu &B ^OfAtKf^s htl tov Ki^lmnQi fini9^xw^ 
de quo hacc ipsa Yorba legiiiilar Od OC. 37L 
Ibi millus veterum iiit e rprotiim looi postxi me- 
minit 



§ 15. 

Jupiter r^no potitus miindi fabricam Jnstau- 
rat adhibitis in consilium Nbcte et Sattumo, sed 
praetipue Nocte. Prociilus ih Crat p. 57. 6 Zevg 
dttxoifs vtpiatriai 9ia7t6afiovg tov x» ov^Aviov xal 
tby vmQov(fdnoyj Bd-er a^drov xal t6 ampvt^v 
dival ^0iV 8 S€ol6yog nioi^mv xai eXxoai 
fiitffOfVj (Ss ^iTtwv Bffxovta dvod^xcJtmv. In 
TiiQ. n. 137. fihf 4^vtis iitt&s vfpiattfii t{fia- 
dasj 6 9s Z€vs 9nt&s $vo9exd9as* Kai y&Q 9ia 
tovto to pTC^ntQov aitov Xeyerai xal ehcoalfietffov 
(sic editum etlam L. I. p. 22.). De coUoquiis 
cum Nocte et consultationibus idem in L. 11. 63. 
o tov navtbs noirjr^s nQ^ tiis oktjs 9ijfivovQyias 
«Sg te td ;f^<rr^(iioi/ elsiivai Xiyetai tijs Nvxtbs 
xdxBiB-BV nhfiqovaS-av t&v S-Bioyv voriaeiov — xm 
9fj xal tbv natiqa naffaxaXslv els t^v tris dtifii- 
ov^ias avllriyjiv. n^s ^v '^V^ Nvxta nenoirj- 
tai t^ 6eoX6y(p liya^v 



518 LIBRR^ttfCUJiiDUS. 

xal dxaijei naQ avTrjg 

Al&iqn narra niqi% aq>At(a Xafit, tA Jl^ M pUaa^l^] 
ovQavw — 

xal jTtiQi ndoijg i§ijg dya^daxsrm t^^ xodfwmilas* 
ropodu 0il^Qfiw6t^gi^pu{ c^>' i 

9ict ndrrary rdiv ixofurcjv rrjy rov narQog tvfd- 
V€iav TiQoxaXovfievog, Kal n&g aXkog efieXXe Btwv 
ndyra nXriQoiaeiv xal r(p avro^(p(p dvofioKoauy to 
ala&Tjrdv rj ^ngqg rag dcpavfig alriag rdov okcov 
dvarBivofuvos, .d(p, (Sv (xvrog nenXriQcofjJvog 

p. 64. Herinias in Phaedr. p. 141. ov9a ol vno 
rbv Jia &Bol XeyovroLi evoiia&ai r(3 ^dvrjri iUct 
fiovog 6 Zevg, xal avrog dia fiearjg rrjg Nvxtog. 
Haec atitem sumta sunt e!sL obscurissima carminis 
parte de Cataposi Phanetis. Per hunc Platomd 
mundum intelligibilem rerum^e formas aetemas 
significari putant, qiias Jovem in creando hoc 

[0] Uterque yersQs recunit li. V. 294. ubi (pQciieis editimi. Her- 
mamius nt5s tdSe ip^aC^ts^ wg ^eZ — 

[P] Simplicins in IV. Aoscult. p. 150, b. i liacvgioc HoXfy/itt 
xal vnhq top^s top xoOfJiov uXXo aiufjia S-ewUQOP tb (d^igioy na^' 
Hdmmv. dSi (T tiijth xaX ^OQfpivg iv olg ipr^aiP 

Ai&iQt nayxa niQi^ a(fm(p X«fi€y Iv <f «5 fiiaai^ 
ovQavov, 

[4] Eundem versiwi afferuut ProcOl. in Alcib. p. 74. Qtyinpiod. 
p. 15. Damasc. in Creuzeri Melet. T. I. p. 4S. 

['] Sic hoc loco scribitur; mox nitli^iaxiXa. 



O R P H I C A. 519 

mundo adspcctdbili velut exemplum quoddam ex- 
pressisse, quum eas antea in se receplsset pmii* 
tasque combibisset; idque ab Orpheo adumbra- 
tum esse imagine cataposis. Poeta ipse quid sen- 
serit, feeiilime ex ejus narratione inteliigi poterit 

§. 16. 

De Cataposi Phanetis plnribus locis exponit 
Proeulus in Tim. !¥• 267. ^OQfpsifg 4^dyrjta tiv 
d-Boy Bxdleaey cjg ix(patvovta tag voijtag ivddag 
xal ^(6q3V adttp fiopq>ag dvidTjxev^ wg iv avt(p 
trjg nQoittig altiag t&v voifrmv l^oitov ix^paveiaTjg, 
xat iSiag noXveidBig , (vg t&v vorpc&v Ids&v nQi&- 
ttog mQiXrjntix^. Kal xXrjlda voov ixdXeOs — 
ngog tovtov dvriqnfftai 6 9rjfjuov^bg, xal o fih 
nXdtorv oQqv avtov elg i5o avtS^foov ehtsr, 6 ^e 
*OQ<pei)g xal inmrjd^ adtip xal xataniveiv dei^d- 
arjg trjg vvxtog. Simiiia in L. 11. 99. disserit: 
evotjtav npdg ixeXvov o Zei)g ^id fjdarig trjg Nv- 
Tctdg xai nhfigoj&elg yiyvetai xoa/iog varjtog iv voe- 
QoTg. Sed haec quoniam fusius tractantur, parti- 
culatim explananda sunt. Sic enim peigit: 

'S f 

Fragm. I. 

**iig jroT£ nqwToyivoio /avc&v fiivog ^HQOtinalov 
r&v nmxmf ii Sif^ag ilxev ivl yaatlQi xo/Xi;[']. 

[9] Viilgatiiiii TJiQiic^ ntUov tacite correxit Gesnerus. Pro ;ifavov 
Zoega in BasnreL T. 11. p. 167. et in comment. p. 263. emendayit 
X€t¥tay^ qnod recepimns, sed minus recte ei tribuit actiram potesta- 
teai desorbendi, qniun hoc yerbnm non habet In secundo versn 
idem ttiv navttov difiag dx^y ^5 ^^ yaatiQi. Netdo an praestet 



590 LIBBR BBCUNDl^S. 

t(nmw4^ ainf t(f navrl J$ig nahv irt^ Mx^ [^ 
Ehdtofg , &(fa xal o IllAtfov tlg %b mt^ddsiYfM 
(UmiovtA q>fjai drifiiovifYBiy avrbp ISn» t^ vw» 
hcBivo narta ywQfm^og tbv aladyjtbv vofoatijafitm 
x6a/iov — Jib xal o OeoXSyog (prial * , 

Fragm. II. 

n&vTa tdSe xgitpag avrtg if&og 1 c noXvfi^ig 
fiikXtv ani xfoSttif nqoiftffttv nakt ^fyxtXa q^^wv. 

Teitius I0GU8 ononium locupletissimus est p» 96. 
fjuxa xriv xa%ajtoaiv rov 4>dvrixog ai WSai tm 
ndvrary iv avr(p (Jovi) m<pi^yaaiVy Sg (frqoi/y 
0€oi6yog 

Fragm. IIL 

Tovvexa cvv t$ nartl Jibg noKtv ivrig ivvx^ 
oi&iQog evfil^g ^«T ovQotfOv ayXadv vtl/og, 
nivTOv T aTQvyitov, yalTjg 'i i^txviiog iVQtj, 
fixeavog tb fifyag xat vtlaTa Ta^ra(»a yalrig, 
5 xal noTttftol xal ;iavro^ aneiQiTog, aXXa tc nivTa, 
navteg t* ad-dvaTOt ftaxaQtg ^eol rjdi &iaivai, • 
Saaa i itjv yeyawTa xal OaTeQov onn6(f i/ueXAcv, 
iyyiveto' Ztjyig <$* ivl yatatiqt cv^Qa nefvx£t[^] 

r&v ^6 Ifso^ nXrj^g Sv ^ict roxJrcor iv iavtip ti 

ttov n&vtmv u Huas ^^vs el^ ivl yaariQi, id est, o Zavg /«y«i' « 
u *BQtxenaiov fiivog xal navwtitv (sc. ^etSv') Sifiag elx^. 

[*] Zoega L c. xovveTca ahv t^ ndvta Proculas o ndwy ut lo- 
bis penoadeat Homeniii ip«im hujtts pantkdaticae doctrinae notitiaB 
habmsie : remittit nos ad II. XX. 13. ubi dii apud Joyem congregan- 
tur: &s ol filv Jthg Mov ayifyiQaT — 

[0] V. 6. et 7. Gesnerus ndvteg <f — Baaa «T. V. 8. iyyivm 
idem pro iyiveto^ Eschenbachius e cod. August. vei ex Steocno VH. 
10. yCyyeadtUf quod alibi locum habet. Idem imperite cum Steodio 
aeiQd pro Yulgato av^^avy quod GesoeruB reote in av^^ mutafit, 
adhibito Hesychio 2:vd6a ouoae, dg th aino^ Aeacbrio ap. Twt^ 

chiL vni. 408. tftJ^ ixv^nM^Mxny- 



OKFItlCih. ttl 

Fragm. IV. 

Zihg ngfpxog yirtrQ, Z^vg ^OTatog a^txifawag, 
Ztvf xiffiXrj,^ Zevg fiiaaa, Jiog te ndvta TirvKtai [^] 
Zivg nvd-fXTjv yalrjg rt xa\ ovQavov aaxtq6tv%og, 
Zeig fiaoiXeifg, 2khg avrig anavtiiv ap/iy/w^ioc. ' 
5 ft' xQ&Tog, ttg &alpi(ov yivero piiyag ^gx^g Stnaftwv^y '■ 
#V 3i Sifiag fiaatXmv, iv ^ riiifc havta HvxXBtrat, 
nvQ xal vSwQ xal yata xal ald^j vvi ra xal ^t^f^ 

Ta roivvv oXa mQiix^ xax^ rovg XQ^^M^^ ^VS 
NvTCtbg vfpiaxrim navta ra iyx6afua — jisyei ovv 
fi Ni>^ npog avtov e^anrjaavra 

Fragm. V. 

n&g Si (lot tv rt ra nav^ tarat xal x^^Qk txaarov, 
al&iQt ndvta niQtl^ afpdro) Xdfie, rw S* tvl ftiaa^ 
ovQavov iv di re yaiav dnelQirov, iv Si d^dXaaaav 
iv Si ta raiQea ndvta td t ovQavbg lateq)dvwtat [^]. 

Kal d^ n6()l rwv aXXoDV andvtiov vnort&efuvTj ^rj' 

fiiovQpifidrwv em^yeyxe 

Fragm. VI. 

. AiftaQ intjv Seafibv xQateQhv inl nuat tavvaarjg p] 
aetQtjV /pv<r«/ip i^ ald-ifog a^riaavta — 

M Idem Theol. VI. 8. 863. Zevg aqxh — ^*off ^ ^* ndrta ti- 



tvxrat» 



[X] Hunc Tersum reBpicit Proculus in Parm. L.^II« p. ^197. to Iv 
latiy hotr^g navrog tov dnfuovQytxov vov, eig o xal 6 9€oX6yos 
iinofiUnioy, h^ iyiyeto, q>n^C. 

fyl Versoa Homericua U. XVHI. 484. ' " 

^£y uly yalav ttev?, iv ^ ovqayhv, iv Sh faXaaa^v, 
iy fk ta te£Q£a ndyta ta t ovqaybg iatsipaymai. 
Alia imitatioiiis vestigia nunus expressa praeteieo. 

[»] Idem in Tim. lU. 146. o Zevg thv XQ^^n^ vtfiatnat aeiQav 



S2ft LIBER SKCVKBUS. 

El %0ivw o Zbvq iiftiv *ot6 tv Xffdxog ex(ov,o 
rdv ^dvfjra xaramciv — ovr6g iariv 6 rov x6^ 
Ofiov noir[t^g, ns/inrrjv exofv iv roTg fiaOiXevai rct- 
^iv, iog anodedeixxai r(p '^fur^Q^p xaSrjyefiSvi Iv 
raXg ^O^q^ixalg {Svvovaiaig p. 96. imde condudi li- 
cet, has sex particulas ex eodem carmine theo- 
gonico delibatas esse. Neque obstaf^ quodTzetzes 
in Prole^. ad Lyc. p. 259. Orpheum hymnos in 
Jovem aliosque deos composuisse dicit et speci- 
minbi loco hos vcarsus adnotat 

Ztvg Tt^wtog ylvero, Zevg ikrratog, &qp3i^M>vog. 
Zeifg xetpaXfj, Ztvg lUaca, ^iog ^f hc nairta thvxtat, 

quae excerpsit Phavorinus s. noitjn^g. Nam ne- 
que auctoriis hujus testimonium tantam relig^onem 
habet, ut omnem suspicionem erroris toUat, ne- 
que doxologia illa multum ab hymni similitu- 
dine abest. 

§. 17. 

Sunt vero plures hujus carminis versus ab 
aliis scriptoribus servati. In postrema parte libri 
de Mundo, qui Aristoteli adscribitur sed jam a 
Proculo suspectatus est^*"], interposita sunt, in- 
certum quo auctore, haec quae in pluribus Edd. 
omittuntur: Jio xal ev roTg ^Oqffixolg ov xams 
Xiyerai 

Xfxxa tag vnod-rixag trig Nvxtog Avtaq inei (sic) Ssafj^by x(ta- 
TBQoy n€Ql navta tavvaf^g anQri'^ &QtfiaayTa, Idem in 
Tim. ni. 155. et in Crat. p. 6tf. avraQ inriy — niQlnaai Tavvatfris, 
prorsas ut Hermannus conjecit. 

[»] In Tim. V. 822. Sg ipmaip IdQiatotilifg , elnsQ ixUvov Itfrl 
To ni^ xoa^ov fiifiXhy. 



■• . . ' . • Frigw. Vlh ^r > . ■>.- .., 

* '• Z^g: nQ&tag fimo, ZAg^SaTma^ &lfXMt^vtK»g, 

Ztvg K€(paX^, Zeiig f^iaa»^ 4^ ^ h itav%^ zitmxai. 
ZtijQ ^d^f^^y Yaltjg « xal ovQavov aaj^QievTog. 
Zev^< aQarjv yevtTO, Zivg afipQOxog HnXeTO vvfiq)fj, 
5 Zevg nvoitj navTiov , Ztvg axafidtov nvQdg OQfitj, 
Ztvg novTOV Qi^a, Zevg ijXtog ^Ji aaXr^vfj. 
2kvg fiaaiXivg, Zevg aQX^g anavtmv aQXiyivt&Xog, 
ndvTag yitQ xQru^fa^^aSjiig q^i/^g Ig nhXvyrjd-ig 
¥% hQtig XQadifjg dvtviymTO fiiQfiiQa QiCfiny^] 

Hos vejTsus Sylburgins putat ex Apuleji libro huc 
translatos esse, ubi omnesr extant iisdem verbis, 
et yero etiam in latinum conversi sermonem: 

Jupiter omnipdtens fst prmms et nftiinui idem. 
Jnpiter est caput et medium, Jorris omnia munus. 
Jupiter est fiindamen hcimi ac stellantis Oijmpi. 
Jupiter et mas est et femina nescia mortis. 
s^iritus est cunctis, yalidi ris Jupiter ignis 
et pelagi radix, sol, luna est Jupiter ipse. 
omnipotens rex est, rei omnis Jupiter ortns. 
nam simul occuluit, rursttm extulit omnia Teto 
corde «uo ex sacro , consultor lumine rebus [f] 

quos versus ed. princeps^omittit, Colvius cum 
aliis permutat, Burmannus ab editoribus in- 
trusos esse censet, neque id injiuria. Multo 
plures vero a Porphyrio afferuntur ap. Euseb. Pr. 
Ev. in. 9. p. 100. et in tribus Stobaei codicibus 
Edog. Ph. I. 3. p. 40. quorum scripturam ita re- 

[b] Vir doctus in Diarlo Classico amii MDiDCCXIVi p. 557. hoc 
carmen in MSS. Aristotelis nec usquam alibi legi dicit, in hoc qui- 
dem falsus. 

[f] Aiiter inteq^retatus est versus Orphioos Ficinus Epist. L. XJ- 
934. . - ■ 



iS4 LIBBR'8BOUliDU8. 

praetoitabo, ut oindteos ab hoc imdBiB inclQdaM. 
Eusebiw igitur hoe modo^ Tor Jiu roy 9^ovy 
tati x60fiov vnolia/i^yoyteg , 8g ra ey adt^ €^i]~ 
fuovQyricfey txory roy xoOfwy, ky taXs B^ohyyUm 
tavtji nsQl avtov naQa^e^cixaaty ol ta ^Offq^im 
ehioyteg 

Fragm. VIILO 

Ziv^ nqmog yirerB , Ziig varutog, affYtxigawog, 
Ziifg xcyoXi^^ Zihg fii^m, 4Ag 9^ hc mima tisvxtm. 
2kifg ifffriv yivtxo, 2kvg afd-trog tnXejo rvfifii. 
Zthg nvd-fi^ foUfjg re xoA ovQavoi atmfSevrog, 
5 [Zivg nvoiii navrofv, Zevg dxafjJirov wvQog o^fc^. 
Zevg novrov qI^, Zihg i^Xiog iiSl acX^] 
Zfi)g fiaaiUvg, Ztvg avrbg anavrmv oQx^fivtdXiifg. 
& xfarog, elg Satfimv yivtro, ftlr/ag i4i)(bg anavrm, 
iV ii iiftag fiaoAeiov, iv ^ rdSi navra Ttvxkttrai, 

10 nvQ xal vSofQ xal ycua xal cUd-tjQ , vvi te xtii rjfiOQ, 
xal Mijrtg nqmog yivhtOQ xai ^EQwg noXvriQniig. 
ndvra yaQ Iv fuydXta Zijvbg rdSi cdfiari xitrcu, 
rov Sriroi xi^paXri ftiv ISetv xoi xaXa nQ^gamct 
ovQavog aiyX^etg xal XQ^<fiat dfnfig td-itQat 

15 aarQWv ftafftaQiwv mQtxaXXitg ijiQid-ovrat, 
ravQia ^ aft(foriQ(aSti Svo xoicita xiQara, 

[«] Ne quem fallat lectionum diyersitas , de singuli» vernbas ad- 
«Mmebo. V. 1. d^ixioawog Aristot et Steb. ^ Y. S. afifi^os f 
dem. Proculus et Uusebius hunc yersnm omittunt. — V. 4. UfUlf^ 
yaiili tres codd. Stob. eumque vMrsum Aristoteles tertlo praepomt -* 
V. $. et 6. a Procl. et Euseb. omissi. — V. 5. nvotri ndytmv, Her- 
mannus egregie iivifi(ay, — V. 7. Aristot. dqx^^ dndytoty &qxtxi^ 
VQS. Similiter Theo l^igr. IL Zivg df^iyi^log iuf * oi j^ 
ipidtnriai, Versiun octairum affert Proculus in Tim. IIL 174. Ped- 
mum primum idem y. supra §. 6. duodedmum in L. 11. 94. nian» 
yiiQ , Iv Zriyos fiBydlov tdSi aeifiatt xeVtm xal — Zfivoi d* M y^ 
awigi av^ mipvxii, Stobaeus iy Zfjyhs fiiydlg, — V. IS. Stob. 
%ov 6k t5 et %ov Sri t6. Procl. Tim. I. 50. Totf d^ rjtoi xiipalfi (J^) 
wriaiy, ovQmy^ aiylriuc^ ^ufiata «f ^ihog xai dyu6faaa atl'^* " 
V. 14. 8r /^fttt Stob. et In seq. fi^QiHyto. — V. 18. dytavyw^ 



'O RPBIO A. HB 

drtoXlfj t€ Sixsig Ti, d-e&v oSol ovQoyidyfav [^] 
ofiftati T^ fjikt6g rt xal uvTiSwaa aiktjvrj. 
, .^ w^^; i{ y£ &^ivS^gj Pa0ik{fi^g,uiffi-ATog, al9^Ql 
QO ^ d^ iw.vTa,xXvu xa\(fqAfyTai\ovi^i ug i^Tiy 
. avStj, ovT^ ivon^y otn? av xrvnog^ ovdi fiiv oaaa, 
fl X^dti /tiog olag, vneQfieviog K^ovlwvog, ' 
\iaSe j^iv ad-avdrfjv xeq^aXrjV f/^v f^3i ^oijfivL 
% . ai&fitt ii oi ^iQKj^iyyig, amlqnov, AaTVffiXtMTov^ 
i^.jlfififiov^ i/i^i^iyvtov , im^fuvigwSi j/wKtA.^ 

wfiot fiiv HcA arifva xai ivffia ^m:a d-eotb, . i ^ j . 
a^Q eiQvfilfjg' mi^yig Si ol ti^fvovTO^ . \ 

Tatg inl ndvTa noTa^ * U^ Si ol inXeTO vrjSvg 
' foiiA Ti ^Oftfi^i^ j iQiwv T aljAiVik xdQfjva^ ' 
3& fUaof] Si ^cit^ fia^vfjxiog olSfia 0^Xdaafjg 

Kod nAvTov, Tfvfidrfj Si fidatg /^tn^c ^vSod-r ^H^m 
^d^TaQd T iVQtievTU xai Jlaxa^a ^ni^T^ (f^P . , ;, 
n&vTa ^ rniox^y/ag avd^ig q>dog, ig noXvyfjd;ig^ 
fiiXXiv dno XQaStfjg nQOtfiQHV noXvStiaxtka qitftiv. 



'!J*ii 



(TfAiji^ dorrigit Heiingtt. — V. 19. voik ^i ot axpivdtis Stob. irectifts; 
V. Huhnken. de Vita Longiiu p* LXXyU. ilBriiiffajQ^njpp^iry^jgrl^^ 
trio oig di ot h^fivSis, quod ipse damnat' in Addeiid. — Olympiodor. 
iaJPhHbb; p. fiSl. v^ 6\^fAt ^ivSiis fiMtlrftog. — : V.49. «Q^'^ 
21 vodg 6i ot usqne ad ovag apponit Prod. .Hm. III. 164. ubi oud* 
Au KTi^Tnx editiim. ^ V. 20. xvtdiz Euseb. ^a itJ^hi', qui edktii» iafi 
onittit et u seq. pro /kbs ov9ts scrib^t ^iog vln , quod librariaa 
Christianam redolet, sicut apud Theophrastnni pro^ iqyaatriqia scri- 
psmiri; fAovuatfiqw r. DorvilL ad Charit. p. 316. ui>OTidii qnodafti 
loGO sancta de yirgine pra conjuge v. Ciofan. ad Met XV. 
886. et Sedtflio haereticos. versus tribpemnt pro heroicis v. 
Antxen. 8pe«im. Observ. c» X. 70. -- V. ^. Stob. l/a. — V. 24. 
2S. et initium v. 27. ariQ evQv/iitis ^ohtinuo trattii p^ofert Plrt)culus 
m. 155. J4squ# sujbjfiiii^t pimris modiif, V. 30. ^u^xri} 3k l^iiv^ fia- 
^vrQ[ios (sic) olSfia S-aXaatfrjgf Ttvfidrri ^h paaig ^^t^i^o; tvSttde (iic) 
^i uade 7ivQiq>iyyig et fydn, n asdscoida 8U|tt.^r^.V*.^.£|^,b. 
«tQo/ioy, ifiQifioyviov. — V. 28. notRrai Euseb. -^ V. ^29. Traujui}- 
Tft^ cod. August. Heringae, de quo nihii nos docet Hecreniua,i viIijm 
vm nafuif(triq praeoptana. — V. 30. tq. nvuatri 3h fidatg x^^^og 
yih»iitkqaA ad fotfig in nredium promit Procl. III. 311. ^vy. J4: 
fiikXii Stob. Laviores dbcrepantiai praetereo. 

[••1 V. Voit. Myth. T. I. 1«2. ' 



LIBIiR SftCUKDUS. 



§. 18. 

Ex hU Clehi^ ^om. V. 007. dito» extre- 
mos eodem modo quo Aristoteles Fr. VIL fcchi- 
bet: ra S/Lioia %ov%oig xdv roig ^O^ixoXg ev^ao- 
(iBv &Si TUf^g yiy^afifihva ndrrag yuQ x^qv- 
if/ag xavStg (^c) ipdog ig nclvyij&eg i§ le- 
(f^g x(fa&tfjg dy&yS^xatif fii^fiB^a ^e^-wr^ 
quem locuuk desdripsit Eusebius XII. 13. 684. 
Idem Clemens y. 726. 

"£v xQUTog,. tlg ^Sulfnfov yinro, fiiyeig avQavig ^fXdwv, 
!eV ii Tce TUiAyta^^Tvx^ai, iv ^retie ndvr» xvnUinu, 

quae ab 'Eusebiitna lectione Fr: TIII. 8. haud le- 
yiter discrepant 1l>uo integros versus inserit Pro- 
cnlus ei qui in Fr. III. septimus praemissos in 
Pari|i.IV.297. Cous»^ ubi de mente et intelligontia 
uniy^aii c^ particniari sire partiali {iMQixcoxeQq) 
Mrmodnatur, quamm iila res intelligibiles et in- 
dividuas comprehendi, hac species multigeneres 
— xal ovx dy d-avfjLaotjifiB&a (isic) rwv *OQ<pucdiy 
dxfydovr^g htoivy kv olg ^aiv 6 Otioloyog 

^ttfj ii ^jfjvbg iv of^fzatn naxQog avaxrog [*] * 
. . yedova id-a^aTol %(^,d^io\ Srfjtol t\ avd-Qwnoi 
• iSwa T hpf yeyatBta xal vate^v ofm6ff lff.uXki' 

Ttdvrtov ydQ iart nXi^Qt^g rwv votjtwv xal rtdvrorv 
ejgip rdg dtji^riftivag alriag, cS^* X€u dvS^ifomovg 
xal ralka Tidvra ywvqj quae nemo qiiisqiiaiji 

[*] Bschenbachhis p. 78. Ziivhs mt^ iv ififHWfh Malin ahto^ dn 
xa\ Zfjyoc^ quae de mundo dici videntur, quem dii hominesque cobh 
muniter incolunt uno sub rctoro et inapectore Jove. 



< O R P H i C A. S89 

Ganotabitur ad iuttic pmesteiNtan r^fme }^mm\ 
seil dnobu» {Ndbnia i^s^ersibttft ad.dkiUtfttioiHwi ad* 
ductos stiin, an ex.alia learmiHH^ pi^Ce hti$ mnt 
pcMppstere trmsbtti; < YeiMin rhmt ProcUli^ Cia^ 
meAtis et Stoba^ dMsidia^ non tate t^iittidj^er^ 
sione digna^ quatti %uod etiaiii.ln tf^oribus vei^ 
1)oruiii hic iUic a se dkorepa&t v^iA^.i^eQi&onmi 
et ^^QsS^ovzo, T. 23« ^ et '^fivy y. 'i^ ^fiiXUk 
^fiiXkery et muko/ miEigis i^mA poeta*ip9e saepe 
praeseaiti tempore^ saepe etiaiii impeDfeiQto et 
pius^amperfecto usus est . Id vero %w ev^oerit 
intelligi posse arbitror, si sumamus eum prifiwnl 
de illo tempore loquutum esae^ quo. Jupker^oM* 
nes deos omiiiumqiie rerum substantias latefosas 
dli^ersasque In se recoUegit rt.nlbiiidi umversitar 
tem tondidity deinde yevo; adnexuisse ^uasi qnan^- 
dam/ doxologiatn aummi. numinis p^r « totum ; mua^ - 
dmn int^iti cunctaqiie mmimi: stta compleBlJs^ 
lam supra T^taaae meorfionem: habuimiia versum 
hkpe deoerpt»m Orphei hyiBtais adsoffibetatiK^ eo- 
qw nMHine hoc canstieum etiam Stofaaei editores 
insigmimt, i^que erit quisqum^ .quuiriUail». splffii^ 
didam orafionem, qua ddiimago mundo imp^esiia 
praedicatur>> lijannodiae . quam ^eosmiigfmiae simiT 
tiorem puiet Ab Adstotele autan etiip^otp^grrio 
hae diversae carminis partes confiisbe et .pprter? 
batae sunt, hymnoque subtexta.iila claiiaala ^riib^? 
ra ^^ dnoxQvtffag , qua poeta narrationem de Tcar 
taposi Phanetis terihinavit, reotissinte impetfecto 
teiiq[>oi7e fMilAer usus, quod, :qtti hoc carmenad 
praesentem rerum statum acctmimodaruiri;,/: in 



LIBBE SBCUNDUS. 

pMMmis yCTtore ooMti Miit, fiMtaMe ad sigBUI* 
dmdttni, iUHB d n m hiiiic 01110 ikMio restson- 
ttun ki Fyndanentiini igkajr hojus canniiiii a 
Tkeogoniae anelore* poritam eiwo ajo; ejus^ 
ambiMni quodanunodo e Preeatt indiciis cognesci 
poMe non aigo;^ aed qind ab iilliiy qiras Eme- 
trioB et StdbaeoB seqonntv^ ei supeiatra^aiDy 
quid casO) errore^ consitiQ^ abcasom foecit, jadi- 
capre vereer. Ut tmen aliis via eKpeditknr fiuet, 
deseroi rationem ab* Heringa CHMierv. XI. 95. et 
Gesnero initam, qoi varios versos, ondelibet col- 
leilos, in imimi eontexoeront corpos; qoo di^ 
cMm est^ ot nemo nki qoi singola. te8timoiii& 
rorsos a se invicem s^mravevit^ «dnre pervidoe 
possit, qoid Preoolos discrqpet dli.Apiilgo, ifH 
inter Iwnc et edogariom Snribensem intant 
Nos mrtem non; solom h6c:.caver^.voIoimus, ae 
qois hone ordinei» et progtessam caiminis fiiisse 
potet, qai jn Gesneri editione obtinet, sed etius 
sospidoni lopom rd^oimos^ primigmiam cjw 
fiormam iirterpoiantiom artiitrto nonc dilatataBB 
nonc adstrictam.esse, qoorum oherum es crdm 
ejosdfm« verbi yhwo ifeeratione ,et eeteris ombft- 
g^bos apparet^ akermn mihi uin^tFr. yilLiVw 11. 
aiiiii^uivertiMe^ vidwr ^ obt pfaete^ Metm jefc Amo- 
rem pfu^s daois nomiiiatos esse' crediderim. Pio« 
colus bnnc.versum saepius ^usuipat ia Tim. U. 
137. >'ai «cei a 2ki^g 4ivdlofW Mffcig te xaXSwi^ 
>eiu ^aifmvi ^ii^g^^Ey xfaTogy elg ^aif^a^v 
ytvtto fiifat ^pjfA^ iJrrai^iPioi'. Jltl4.HL 15#. 



O R P H I C A. 529 

tog ahie^' idrl yStQ Mrjtig nQoizos yevitm^ 
X4x^ '!E(fu»s nokvr$Q7iijs xat lOios nq^ roiko 
dno^lmmy xal 6 ^eQexv&ijs hUyw els ^'E^ona fu- 
tafiBfiU^^m Tov Jia fielXorra dij/uovQyslvl^. In 
Pwrm* IIL p* 22. 6 ""OQq^evs fura r^r xaxdnoaiv 
fW ^dvrftos hf r(p Jit r& ndvra ye/ovevai q^^ 
ai$f' htiuHi Ti^wra^s f^ev xal "^viofievios iv htuvm, 
dBVta^og de xal diaxexQifuvoos iv np ^rifiiov^yq} 
Tce ndvra dvBipdvri r&v iyxoafAicav airia. ixeZ yd(f 
o ijXios xal ij aelrpni xal 6 ovpavos avrbs xal rd 
aroixeia xat 6 ^^qcds o noXvrepnijs xat ndvra 
anluis BV yByovoraZtjVQS ^^ iyt yaate(}i av^- 
^a 7ii(pvxBV, unde patet versum illum KatMfi^ 
tts — ad cffirmen de Cataposi pertinae. Hoc 
aattm CoinM^oniae inclusum fuisse novis argu- 
mentis comprobabimus. 

§. 19. 

^jbeniin iUorum versuum unus prae ceteris 
WgOBm celdbritatwi adeptus mujtorumque imi- 
tatiotiie nobilitatus est; quo in numero primus oc- 
cunrit Plato. Is in Legg. lY. 715. D. 4 fiev ^ 
jSt^os^ ioquit, Ssne^ xat 6 naXaios Xoyosj d^x^iV 

"[*] Lucitn. Amorr. 8i. 29S. T. V. iaifioy oifQciytBlEQwsy (^p n 
nQwoffTfOQog iyiyytioiy ^Qxh — ^^ ^^ aipayovg xai avyx^xvfUyrig 
HfiOQipCag th n&y luoqqxoaag — &<fBXd)y tb /ao^ kafinQt^ <pa)tl xV 
OfimfQmf rixm nftaaag. Amor iiie per quem rerum naturae 
primordia, totiusque mundi elementa creverunt Quintil. 
DiBcL lOV. 903. Sexlus c Phys. I. 540. ^HaCodog thy "'EQma SQadT^- 
QUKy &Qxhy nagilafiBf idemque de Hesiodo praedicant Plato Symp. 
p. 17S; C. 195. C. et Aristotel. Metaph. I. 4. S^. (p. 13. Brandis.) 
Orpliei.fQQragliim lanquam ^lepoatani cujusdam r^udiantes; nec ultra 
Henodum progreditur Plutarchus Amator. XVtlf. 45. et Alexander 
Aphr. in Met I. S9. p. 7. b. 

34 



S36 LIBBR gSCUNDUS. 

TB xal rBUtn^ xal fdaa %w hn:wy^&nAinm 
Ijfcw siBtiff nsQairei xatSt ^0iv m^im^w6fiBr9sr 
T^ &^ d$l ^vyiit^ai JUri rwr dnoUinofdrmv wiB 
B^iov rSfiov rifM0Q6g' ubi quod Wolfios ad O^ig. 
Philos. c XIX. 806. conjectura |udio«yMaty -O^ 
phicam subesse sententiam» confirmant fiidMAiastei 
p. 451. Bekk. &€by fiey rbv (ffjfiiov^dr^ nuKaif 
Ife X6^ov XeyBi rov ""Oiftptx^Vy Sg iativ ovw 

Ztig Aqxv? ^^^ (ilaaa, Jtig ^ h n&vta t^vxtai. 
Zivg nv&fifjv '/altig rs nal ov^pqv Siati^oenpc. 

et Proculus in Theol. VI. 8. 363. Jjyei o OeoXopg 

Zevg %C^> ^^^ f^iaaa, Jtig ^ & navm nixpvxi 

xai fjM doxu xal 6 IlXaraw elg 8naaar rr^ 'Si^ 
iairix^r SvoXoj^iwv dno^Xim^r xat &iaf$pSvva>g * 
T^r ""Offq^ixfir fivarayayyiav AvHmTv t^^ iq^a-im' 
Xaiog X6yog rov &e6v q>t]aiv aQxfjv xal fieaa xcl 

reXevrrjv andvrarr exeiv xal Jixtiv exetv 

6naS6v* quorum memoria exdderat Yalckraario 
Diatr. de Arist. p. 74. Sententiam ilfoM sequi 
non dedignatus est Josephus c. Apiefn.^ilL 9. 
485. d^ebg ^x^i rot ndvta navreXijg xt^fjutxA^^ 
avrdg iavr^ Tcal n&aty oinaQX^g, apjf^ Jfcct' fi^t 
xal reXog &ndvroyy. Sed praedptte Pythagorei ce- 
lehrant; Ardiytas ap. JamUich. Protr. c IV. 160. 
6 &ebg d(fx^ re xal reXog xal fieaov iarl ndvtm 
rwv xtxxA dixav neqaivofihoyy. Aris.toxenu» ap. 
Stob. £d. L 6. 16. 6 neQirrbg d^xk^ xat teXetf^ 
r^v xal fuaov exeiy dgxns ^«^ dxfAijg xal na^- 
^fiijg Jx6fteva cf. 5. 14. Item Stoid ap. Pfutan* 
de Comm. Notion. XXXI. 385. Zei>g d^x^, Z^^ 



O ft P>BI OiJL • > Sll 

fjumd, JA^ d' iTi jmhnayThvxvah ^ avvol A^ 
^at. nntuAm \ipiei Dto DeL QnAM^ XLVHB 
37a T. DL 9i ^<i^' MijMi d«oXi^ ^> mI 

fuyM nuM Tt^AjTfMMrZBi^^^xi^, Z^ifs fdaoa, /M^ 
i^ Ix noarta mlovxdk' «tifiBribiis l#ci» v. Wj^t 
fattb/ ad 8. N4 y» pk J3i multiqM pvatDnpta altt 
hi|w vefsua mmtaffibiiti rMoluertmfe^ Moito M^ 
dito au<rtaris Mmofne^ irt Anooyaiu» ki Vil^ Arat 
p. 273. Petar. d YJ^iyw^^ 711(1^ jmi^i^ A^akidtfii 
Jd, Uywy Zei^ d^ctj — JfAg d^ in ^vta <r/^ 
Twra^[^] aaepius pirQverbii inatar ru^ aelebrait. 
Hippocratea acMlcriaiua iDe dec. Hak !¥. M4. D; 
aikn Y^9 '^9xh ^^ i/ozf^fi nal piaa mU t4h}^. 
DiiNiyaiiia de Comp. Veribu XYin. 122. iSy i^t 

cii limileni DianiB Prua. iDcnm afipiomai Dplonus 
p. 244. Schae£ LudaniK» ilhi^ Fraec: XY. 234 
Tcc nQ(Sra xai fiiaa, wci %Bl^y%iAt ru^ Xfynr dv- 
va/iipwr %CD. cf. Philostr. Y. Soph. n. 21. 600. 
et Demosth. Or. I. in Aristog. 772« h ra fom^jft 
&rjQia, cor fieaog xal nQwr6s iariv ovrog* , ^UflO 
non negaverim ex ipsis fontibus hausisse, unidie 
pauio post alium locum de Dice depromit. Ce- 
teris imitatoribus nihil necesse est propter tam 
vulgatae swtentiae usum carminis ipswA i^^ci^tiam 

[•] Apod alios niq>vxk . nils^Ht eti:. (Judd PtocodW u$urDat 
«p. XXXvin. 9^tU 9ii n&yta rtifotg, Homcricuin |B9t..ll. XJX. 5o. 
Orphd fortasse ffiad, <)QOd Ht IMdyititid ait de Triiiit. 'fi. 5. 140. naQh 
»o»j II» JUycTM 

Eis ^ibs avtondT6»Qy i^ ov tnSi navnt yii^m^,^^ ' '** ' 

34 ♦ 



IS2 LIBBR^ SKCrj9DUS. 

tiibilere. D^mqiie idem vmnis PaHikiiiae imer- 
tti8 ^est y. P.n. c n. §.^3;^tvyu» aMtarem eo ad 
fraudes euas McukMdai ua^ esse, ommbiis ma- 
nifestum est Neque mfthi de Pytikagoreis et Pia- 
tone dubitandum . vidrtur. Hlos . Aristoteles didt 
Vt^vm^ ac singtda tribtts.vmome|it|S dispensare, 
primordio^ fine, mei|o*v. R L c 6. n. 33. et 
lon Tfiagmos suos liinc orsus^esf^ ndv%A rgia, eo- 
qtke in libro iiiud dei P)t|^aKoni judieium tafit, 
eum quandam doetrtiute suae. paMsem (de nume- 
ris, Mt videtur) Orpheo . adsigm^seb) . Flatonem aih 
tem ut aribitrer, illum nttXatir l&yov ncm fando 
accepiste sed ex ipM, iit didtur, iscatehra, tiun 
aHa me indueunt Orpbioae JkMtfOMS indicia, miii 
iUudy quod eoirtimio subjungit xA d"" ^bI itmm- 
xm JixTj t&v AnoUiTw^oyy — riaa^^gf quail 
Pr^culuSy ut modo diximus, Orphieis cireundoqai- 
tur verbis. Idem in Tim; Y. 310. i; ///xi} krm 
inadhg zov Jtdg^ Sg fTjOir ^OQ<f>B^g 
T^ W itKfj noXvnoitog hflanno 

xal nXdrary ^tp ^* ««t avvkinero etc.[^. Et 
in Theol. VI. 8. 363. i^Sri (iaaiU{fovxi. avt& (de- 
miurgo) xal ^iaxoa/istv d^x^/ievip xo nav enea&al 
qyijai xrjv Jixrjv 

Tif ii Jlx^ noXvnoivo^ ig^iamro naatv oQiayog [«] 

['} Flatotdci lod taepius' meminit in Crat. p. 115. in Alcib. p. 
70. T. m.\Cou9in. in Tim. I. p. IS. htttm (^ Jiini) tov i^o/ioi/ 
tifin^s xni tfiy iy6nXtoy tafty^ fu^ tig iuxtmeir th n&y wstuq U- 
yovifiy oi fttff Titayofju^lag xal riyaytofuix^ oyaYQaijfavtt;, raiie 
patet Prpcidi interpretatione Dicen eaadem M^ierram esse. 

[«] Vul^ noXvnoyog itpinito. Parmenides v. H,'tiSv &^ ^(xn 
noXvnotyog ^ff*. xXif^a^, 



Idem in Aldb. p. 2!Xi. nqo jov x6afAov Jlxtj aw- 
Amstai Tip •^Jd* nd^aQog /&q 6 Nofwg rov Ji6gj 

tk.<fina$v "0if^^ fqm^mrpmmmm le^^ et- 

^ag^Tj^ i ^iwig f g ) >yi«^P^pty .^^mtmir riir ikr({^ 

sipmllifiWQ'* n ?^>Nm AtiKni durwU 

nis.pAi;^^ Terb|s j«jl;|iij«\e¥prea8i fflqrtaaie Yale- 

rlMt. si^iwiHt. ; AwPftw :d« Civ. vn, «l ih 

lijui^c >^ftJlM^f ^tianii (Jqvem >n|i)iidiiia es«e) et- 
i,ai|i ;,q:ii;qHpd|ii)ii.:yex4iUft y^lnrii Soiraiii ex- 
Pft«il|V#«K<>tAtt;«»<*ii^ff^, qoem de cultu 
de9i^ii^9i^,edi4it« ;quii^^Y^TBU9^^ hi %%^t: 
J[iilH«^j,9iiM(ipef4iii6 rfgmti^ rfeiwiqa« deumqne 
. ]^[>^^nftor,geiiterUqiie,.jdem de^ unus et omnb£^ 

Expo^ij^if^r aut^m iq eodem Ubro ita, 
u4;AI|im>iqfM:ei|i exiH|imriiroii,t, qui semen 
emifif^^f^^ f;em^n^:iii.,^i}i^e,:e;ipciporet, Jor 
veingit^^ e3lil9e .i^^ndiHm et eum ^omnia se? 
mina ex se emittere et in se recipere. . 
quae Lud. Vives in Nj^. p. 636. ex Orpheo de- 
rivata c^iset 

\ •' i :;»: ... M - ' ' ' •' ' ''i* - . . . ■• 

W V. Interpr. ad Herodo. III. 38. Boeckh. ad Plat. Miii. p. 175. 
ad Rndri^ragAi.'^. 640.''V*cali«iliiin JpBttto i4^o^ apnd •Homemm noii 
legi^Mcb deriv&tmv. hinc ^^^o/i^ f- vctere^ coQBentiunt. v. Josepl), c, 
Ap5on.^fe.*1070. • ^ ^ ^ - ^^ ' ♦ ^ 

[«3 AntkoL^Bat. I. Ep: IV. " ^ : ' » * 



5B4 LlBBR)aBOfJilDU8. 

piter BMndm» oMidit} si^e p^m a 'Ptertet^ OMh 
ilitani ad peiftwliwicia*' <tMiw - cM i tiM ii f c«rpori« ad' 
«iKMJli Proeiilus in-Gml. p. 'd^'O(i^90t)!$,^/i«>t)^ 

yevs&v naQoSidfoai xiii'*^>ii^^-^M)rtH »JtetM«ft*f' 
vrp' xttl t^ iiiA&vs ^^vxi^HW^^S^ti^ffffiuov^ 
yovfvrtt, ' ^ xwt ' t^ ^^ ^ii^vif^ nm^ux:' ' ' Totam 
«eiiem deoimn m kvi««M ^ m^ftWttu Hf ' '<8«i«Hta 
eK!]^t*-ilifM. p.' S2.' 'i?^ff''vol*^ 'ttty •aWW^ !<>««- 
x&&^(fm^ &)^io^9 flhf ' o^pff^vfis T^ (M(fiXS^\t&v 
»W ^e«W ye»'t3i' (id ^«««ttki) ft^mMmi^^9i 
dtct tOv 't^avi^b^erB^ 'iiixl tm^ '&d^ltifv "M^ 
at^etM^ ^h t^ TtV&i^tx^ yepgcti^l,- -^* 9i^ift*i? ttJ»» 
fittii^v •lamitif- K^iCR^i^' !(S«kt^nN> (eOAtra' ^AfMM 
rebellanl^!) ^o^A^rfat ';/«^"i^ •<jiilWt;^yk*Ai>' VeSi' 

Z«t)$ t6 fVtdXffV X^A-tbi^^s Sh}g '9ilfAotj^yiti^ oei- 

^s xJttiptttM/jmi ^ Ul «fisy^ «ftt^^^ «lAWW-^-^efiM 
AenXijptofievts (IXsr tftttipdsiti). ' ¥etMU>'d«* «^tdiM 
D^Biiui^OMtfpiOSteir^dltelldtittif '«iff^ HMpridii'de 
siiigulis dijs, ^ae slipetl»iii]^"t«9ifinMiiliA OM^^. 



§. 2ir 



; f , I • . ( ' i i I 



Orphicam et Hesiodiam Theoganiam atiasqiie 
jgdotae. originis fabulaa ia. unum misGms , Cle- 
mens Recogn. X. 7.' 316. haec ireftjrt: „4jutat 
ergo qui sapientiores s«ut injt(;r.g^|itiles 



priMa . ion^i-iiiw^ CKaas fttifl«<e; ^ hp.c p#f 
mvlft^iA M«ipu«. e&t«riorM liiii aoliduii 
pAflm»i^i4i«i8 «ibd et fundum qu^ndAUt f«^ 
ciAsf |. ilj4B)$uaai in ovi immanis niodum 
foftq^«m^^ «oliectuAi; iatna multo: aihi*» 
UMinuat^iip^ro yivlfa-ctum ea»o auimai 
fiiiiMlidjaflli di9fupti>iq^ue gX^ol^o pnocossis^e 
sipMi^^ H|flamdam hominis duplicts foir^ 
ma<^/quaui illi m^aculofemijiam vocaat 
Bffttiiit iiitiiim Phaneta iiamAnariint^ g4iia 
qjuudUi a|^parui«iMt, tuac etiam lux.afful*^ 
sit^i^tfae^ dicunt progeaitam iBjsa.# S4ib-* 
ftta»tiai9V pi^^ud^ntiam^ inotum[^] et coi-^ 
tttAi^ ;£» hie facitum Coelum. et Teirram) 
•sCqelD sex pr^^eilitos mares^ quos Ti^ 
tiitftifis. iap^iedlftut, i»imiliter: de. Terrja se^ 
feiAinas, qinas^TitilnLdtas vociitarunt;. Oce^ 
aiMMi! C#iruft| Crius^ Kyperiott^ Jap^tuaj 
Cf#niuii^ /Ehma^ Hhea, TbemlSv^Mnemo^^ 
sgrAe, Teth^^A, Fh^iiebie^ qiilMrum»p«stnema]^ar8 
HeMade^. prima Orpheo ; oonveiiit^ media ii%anm0 
fmL\\T^vm t. XIX. ,,£x hi%i qrui pirimum 
fa-e^rftt ;a <^oeiOi«£iit|iii, prinvaittteftraa fi* 
liArii jaoQeperat uxoraiki^ se^uudus^-s^eeun^ 
ddfn)Mprimiue ergo, qui) prittumdiixerat, 
pncipliej^ $amidfduotu$» est ideorsufn; se- 
cuii4a v^ro propternotun, cui ntipsefat^ ^ 
a«ic«Ad*t. s.ursttmf et iia sfttiguii prer or -^ 
dineMtfacietttea mai»s«rufit ia ihiav 9ua« 

<; :/ ••■. ■ : '.» .' t -i-T 

[k] Multo aliter bta iu cod. regio leguntur. Pro motum sub- 
vemt pothura, sed non iiecessarium fortasse. 



5M LIBBR •S^CfJHDUS. 

•)« BuptiaruHi sorte obveBeraBt-locit^^ 
8-atiirDo primus nascitur filius, q^efli 
Haden appeilarunt ~- queBi devepat par 
ttr; post Itunc Neptunus, noviaiimueJa* 
piter; hunc lubtraiiit Rliea et ne^vagitai 
pueri innoteftceret, CorybanteB eymbmla 
feeit" et tympana percutere; quifcus pmca 
addit c. XXI. de lapide qui^^^a Satume 4mmram 
fliios trusit. Haec ah Orpheo^ luimitse vktets 
exceptii, quae de recipreco Titanum Tilaiiidm^ 
que deiceniu et aiceniu dicontnr. (^ptieiBn bq* 
mine iq^llat c XXX ^Omnis lermo apud 
Graecos, qui de antiquitatii origlne eefi* 
scribitur, duo.s praeeipuos auctores hs- 
b^ety Orpheum et Hesiodum. Orphetti 
igit^r dicit primo fuis^sre Chaeq «empi* 
ternum, imm^ensum, ingenitoim -^ boc 
non tenebr^s esne, non lucem, noif hunii'^ 
dum, n6n aridum, non calidum^» non fH- 
gidum sed omnia simu4 mista*^ • — ^ Ali^ 
quando tamen protulisse ex sefforBsata 
masculofeminam; et hoc esse prind*- 
pium omnium, qqod primum ok m^teria 
puriore processei^it, quodque proced^s 
discretionem quatuor- elementorum* de- 
derit et ex duobus, quae prima suirtyreie- 
mentis fecerit ooelum) ex aliis atrttdm 
terraiik Sed tioc obscuro teste dimisiie ad ih»- 
tos et faimliares auctores regrediamur, primBiii- 
que Jovis uxores enumeremus. 



.1.» :j'.fr.'.: ;i'!i iiii 'iJi>;. ..'..J /; Jl .'1 ^, ) •'.■jK: u 

loM^jpottitw, ^^8#r^tnanli mrtxai^ie •mKHtm^ 
mAmfthoga^iAf-^Bdii^^ tMHnllkea «sotiii- 

Sn S^wJ^ fih^: fxix& Kpiroii of^ d^ie^kijt^i 
dh Jfffii/ftfi(f' iiiy^^yA^ ' '► '-' -: ; ■^^' "\ 

. yl/laiii\j^ti^tfifi^ 'i !- ; *• * ; :..i •*] ; 'i ' .v'^i'*'* 

aperti» vltto, «uilbiTtonii ki Dtari OliM. Vl)KVH 
161. et Peyroii^ p. I^O. nihil mecHcwae afiipini<itv 
BoiaaoBftriiiis transpositioiie ro^etur Ji]fii^ijif >^^ 
yovBj Wer&nis vp^ |39. *pp^ ^ iov^a -^ yiyveto 
8iib0litttit. Quitm coltioes^ pterique .^i/u^(i«^ ex- 
liibeaiit, mmiifestuiili e^ yeyorSrM scrib^ndiim at- 
qalk haec dtto> verba Proe^a telinqiieada ^mm 
Oi^^Iieiii aikktj^xef J^fjnft^ ¥^ sifHile qtfid MH^ 
psit. Hoc igitur loco nomen Jrjfi^^ ill^ ^M^ 
fin^tjf ittterpretabatur, alias vero rrj fi^rjQ. Tiieo- 
doretus Th«i^. UI. 771. Ji^firjtQa f^v yijy xal 
*Oifg^^^^^ &hho$ ft^QSopfifi£so^i'j'^V^^ Ph 774. 
iOtifirmat v&nA iOrphko^ qaraii m^ DiodoMi . sfmf 
sit tadetl diOQttte. 1. 12. r^ J^fitftQU «ni ihnilca^ 
hfOfJbA^^dtik y^if fjLfftiifa.ua&mmQ^ml tbv.^iiftpia 
nifosfUX^rvQmf X&ymtta ; i iJ ; " .^r.> 

rti (^'^TfjQ navTiov , Ji]f.itiTffQ nXovToSoTHQu 

qui versus cum. iis quae in Cratere jninuseiilo.iJi/^ 



M6 hlBUm BBQUfWUS. 

guntur (v. P. DL c 13.) magiiain »Hndlitudiiirai ha- 
bet neque ad Theogottbte antiquitatem ascendere 
Wdetiin .IliiiiMfAiti^WiaiiaEiUtaTittH^ 
«I;iitpiali0ii»tjaifiqiwft do«f^^ aeiii^ 

fl»mh if^iK» im^^Cmmi ^i.Bhf[mie.mim,mamv(^imM 
&im ^tfliWMpe iofBpkiii««e8fc^iii^{(tatifia rijnqiiaM 
#» ovAiiiilV 4lt ii<et^e>(^inriiQi»i<^dfln^ 
|[>rp)iewJ|>i^^^^^ c» j^er^^^aQ^nrati&.diiti^ 

%im ffi^ at(«^ iJmi > iri^ vt/iKU^^^ «t^, II^. ^t^ 

fifttri^. Neque unquam ad Rhaani, I^MttoUt .^sctt- 
Httolriili imidilitMiiinu JdAtrrAaiip.^fil^ 4^ 

^wuw j^QitrolMmt pwti^ia xvmi iisiiquaiB.i^e ^ 
tHfiiii£p«i(U:fjm)icla)io dicita^iiint^, poM^ wm^\4^ 
«IMdarti pntavjt x\ r .; i .i ^-iu ■-; . .; .r- ^ 

• .§. 23. .. ... ; \ 

V ; iqter flotin ot • CiMram JSIeiiodos HieBMi #h 
tei9iinit'k:Wratiaraair maApep^ ^Ete^itmi: i' Bi 
kao nnilum t^i^in^ium ^itatf pimt»r iHEiABOiii^ 
mi|^, de quo inpra dixiQim. I^q TfaeiHidelbiu 
taiie Orphei verba legiimis apud Prooli^^fiiQ^'!!- 



itei» 



[Ij Vulgo ,67nx^ovs legitur; qulnam sint illi, non diciiur, et di- 



avfi^a^ym x^! ^^ ^«l v^i»);r . ^^^dSa \ ^w ':2^cq^ 
{^£Iq&v) taig inixixQamai fiiyag ov(fp^visg 

(pog ^*' inid^elva^^^^^^j^^ 

Latonani Junpi ut liesiodMs narrat. Jovi nupsit; 

de ^ua haec leguntiir ap. ProcL in Ttm. II. 137. 

s jiiSri&tog ^iW (^ii^t^^? *^'f*t^?' 9i^ ^iar^iisd^ 

tiXij^ aikt^ mlkitai^ xizl ix t&v a&ttSv A^^^di 
nate^v. Hoc nomine laoteXi^g Orpheuni ^Oih 
esse docefr ^JMdMii adnolirtio' in h. V. 315; ubi 
iAfiinak,itr|^\HnfiMijdiiw^ lyMie DbiQiiiiinj^i 
dtnCkielr.fttaQ ftfme»^ litiiitMliB^ r^ftMnlotm 
{fili<tfi%ipra9r«di fimmi1dyi&9miyitvtmot^Mv j^&t^ 
Si^:^60fm^:^ ^> 4'^y ^O^itidaj^tsA^ tt^.Ai^ 

^ ^i^osAyQmtis^v. \mmif[r\^nfffgkiik\ '^'^v muU>i;ia 

^k6fio§ m nmif: "'BA1^0^ ^'ff^ii hi^v npogei^kh 

dis^tiiiyiasin^ l«vis:iet/iw»oawi3#rtwwciiSi@r 
prodidisae ^djQur^rin TJiieogf»m prtfmite fuiaw 
eawqMi .>ca]»Mai|..»paitWi;m m^lr.Jkbg :xid^\'!lt^ 
vocairi^ tooo magis idoBM ostMAere deslfimtvbiu i 

•i . • '■ ' . • •■. t »'.>»■ 'j . \ ' v»0'* 

t ,r,Det iowiB Sims ^^ Oiphevs cemuadt ^kfm^ 
lier AfMUinen». et Dk>tiyju«i) aulla om litairai«b?^ 



eet. Scd de Aiiti^qg: pluta ^gqjffctlnit Proeoli no^ 
9tai teKtimmmu PrinMmi^ deMnMrvm hdc jfi/Kii. 

et'de eadem in Polit p; 37^j""' ' 

^■^iivij y^Q Koovldao voov xfiuvruQa rirvxrat^ 

qeq^e ortttn^ ejua prfi^terit iii Tim.: I. 51. *0p- 

qttotloeo HeiAM^^hiiatt* hm^tM^ Oiphel^ Wglri 
eenset ad lAiiin. Dial: I^^^^ p; tf 5l' fl H. 

Kp. Etenkii tkh<dliit<^iAiM«pWi>l»ia|hMe*d- 
nOtat: IlQ&tog IS^cr^^o^ '%)i} o^ ^Soiibd^ ^;^vt% 
tov Jiog XBip^Xiiff dr^m^ii&fjfimt irt^ lM^$f&v. Qiwd 
si verum e9t^ HcmBteiliuiius ait,^ 'Steskboro re- 
centiorem oportet fiiisse X)r]^eum ilhmi, qm ce- 
dnit onXdiQ lafmofxenp^ etoJ Gf,vMatfl]ftae ad E 
H. p; 102. Sed ftm potesl ut ApoHoiiii enanra- 
lor non legerit l%wgoni«iiy fpmm d#cti8simis ve- 
teram Griumna«tGOTiimv<^^ ^see praesciiti** 
Mmo exempio< dMet^ possuin«^i9ia0i ad B. V. 
683* ubiMars a Bwmedevsaueiua^levi ffiUiaM^ sae* 
vam'«x^robrat hi» verblp: ^u-d^* a^og iy4ir«o 
naid^ at^rjlorj pronomeai avwg Hesiodo occasio- 
nem praebuisse scribtmt, ut Minervam e Jovis 
€ifH[|e ortam fiiigcflret;. Ne^ oiibkio iir copio- 
sMsin» Homeri oetnnventariis' iiIlam^^O^[diielf car* 
minis^ de quo loquimuri^ inentioffiem} fieri memiiii. 



o.ap Hi CA.;. ' 5t4l 

Verun ad Minemon redeo, qaae non solom ar- 
mata prosiloit sed edam armatos collusores nacta 
est Curetes:: oi n^(&w^m Kwiffiimg %a rs aXXa 
j^ zdisi rijg HStjrag dpHVvtu ixal m^$aat£q>&a^ 
Jjyortai r(p &aXXtp rfjg iXaaxa^ «fe (fn](Ur '0(»- 
(ftf^ Proql. in Poli^. :p« 387. UaB* in Crat p« 
118.. Tijy Bv^vSjM^f x^giiav* iTKMpm^st (MinervH) 
^g ml fietM^QjxB rfiJSMVQ^tz^ v^Hi iVEatl ya(f ^ 
^og fiy%fiAy T&v Kair^i^toy^ ^^g ^priair ""O^q^Mvg. 
Et inriTheol. Y. 3. 323: o nXmoiv rfjy ^yefio- 
yovaotv axnwv (Cujcetum) Q-aov navonlltf. navrhXti 
x&coGfitjfievrjv rrjg i^^&fiov iuvfiamg iia^x^iv (pt](U 
(Legg. YII. 796. B.). Pro Curetihus alil substi- 
tuerunt Dioscuros; Schoi Pind. P.II. 12X o'£ki' 
Xafffwg rfjv I4&rjvav qnjai roTg Jioaxovffoig rov iv- 
onXiov vofiov inavXfiaai cf. Hemsterh. ad Lup. 1. 
c.p.'273. 

De Minerva illi quoque sunt Orphei versicuti 
ap. Prod. in Tim. I. 41. et Crat. p. 24. 

larhv wffjvMd-ai raXaa^id t' i(pya mviaanvl^] 

Neque alio referenda videntur haec in Tlm. I. 52. 

olx$T<yv ro rrjg aQerfjg ysvog n^^ rf^v &b6v (bg xal 
(xirfiv d^erflv ovaav. ^Ev ya^ np Stifiiov^y^y fii- 
vovaa ao(pia iariv, iv ^i rolg ^ysfiovixoig &€otg 
ix(paivBi rf[V ri^g aQsrijg 9vvafiiv 

— — &QiTfl^ t' .ovqim' iad-Xiv 

xXfjfyTCU. 

[■] Altevo loco innix^aSM legitar pro v(frivtta&M. 



S4i LIBBR 6SCU1I1IU8. 



Yenerem e fwt BaCam esse intallqpttir e 
Proeuli verbi» in Tixa. m. 150. rfjr liq>g<Mtiir 
Tm^yayer 6 driiiiov^ig na^it toTg &Bol^ig, 
^od ut de Otpheo /dicituqi pMeinw, peraioymt 
<piae paullo poet affmintiir de Ainore, eapra a 
nobis relata. Piiireg tamen Veneres a Theologo 
traditas ease perspicue docet in Crat p. 116. rrjr 
n^artiazfir naQdj^u 6 Ov^a^og ix tov d^^oit t&p 
Yo^lfuov iavtov fio^Uw ^^^rtog ^lg tip^ duhia- 
aav, &g qnjoiy ^Offf^g 

MtjSea i* &fi niktiyog ntoiv {nf/6&iy, &^qfl ii Towr^f*] 
Xevxig imnXwavciv iUaaet^ nmn6&i¥ Afp^g. 
Iv ii mfmkofjkivmg &Qaig hntmhg €%unr€ 
noQ&iv^v aiSoitjVf ^v Sti naX&fiaig vniSnao 
yeivofiivfjv ro ngcatov ofiov Zr^og %* jindrt] t$^ , 

Ttjv ds dBvti^w I4(pifp9itriv napdyei fdv 6 Zm 
ix twv iavtov yevvtftixdiv dvvdfuoyvj avfinctfdye^ 
&^ avt(p ^ Ji(6vt]j nQ^HOi ^ ij S^eog ex toi) axpqov 
oeatct tbv avtdv tfi n^afkni^ tffdnov* Uy^i d^ 
ovtiog 6 OeoXiiyog 

Tdv ti ni&og nUov dXf i^ f. '^$9^ Jiav^ f^viauf 
fdSolm wfifOio yov^y Inidfx^^o fi nivrog 
aniQfia diog (tiiydkov neQijeXXofiivov ^ iviavwov 
&Qaig xaXXig)vtOig rix* iyeQOiyiXwT* jiifqodhfjy 

quarum fabularum prior ex Hesiodo repetita est, 
altera foedior in aliis mythograpkiae partibus sae- 
pius recurrit. Orphei haud ddbie est quod Pro- 

[9] Codd. lyniXayos et evneX. uiide Werferus p. 151. 1; niXa- 
yos. 



eirittl ^fferV inl^^ tl. Iflll. &l &wJi6^bt tip ^Hfff&i^ 

!^V»^ B^lnai^ xal EdO^iniAi^ \S^oy^rPi5(f$^ai 
W^ri^/tktp^itai ^iloippoavvtir, a% kbtl avtcA t* ^i^ 
fitt^o^kWr^ xdXl€0 dia:ri^&v^7t&r$Xoiidir* imde 

piy± MdlMltese. Sed qmt a^ ^. Lyiiuiii MMsl 
VilL f. '25* leguntiir^ ^ ji^^o^hff Vrie^wi t»^ 3^ 
Xoyoig d^^vo&rjlvg xalsiTai, nulla CftQsa Mt* eitir 
nostro txibuantQr Thoologo. 



§. ». 



i'i 



De DiaiHiy Proserpina et.HMate.jiittctiiii dir 
ceBdoni est^ quia ab Orj^eo et a FJatoniois itm 
copulantur ut discerni satis non possint Pro^his 
in Crat p. 112. ort twU^ n^fig U^efMid^ xal rj 
nfog riiy. ifx6afjiiov "Mndrfiv ^m^^ M^ ^.Ti^gi^ 
KifVfv^ ^viffdv voTg x^ii^diiy^ r^ ^ Of(f>e% .n^n^r 
fk/iXipe^aw JS^ mf <>j;^f^ drt tfm fi^J$^oi :fuQiS- 
Xovaa (scrib. m^iix^^^') ^^* '^Vf .^'^tinfk rfj xai 
rijv £o^fjv {^oartiadaji r(p i/^.{scrib.. avv^no^rri- 
adajj) xal rtiv ''ExdrtjVj biet xal.v^ ^^^rsfuv '"Exd- 
rtjv ^OQq)etig xeTclrjxev 

^fjTOvg tvnXoxdfiOiO xop^ nQogefitjaar* ^OXvfinov [*] 

qui yersus tantuminodo hoc probant^ Orpheum 

[»] Apud Peyron. p. 71. Taylor. p. 162. Pro ^JExitrj in hoc com- 
mentaiio sftepitu legitur ixtt&rri, ^trechim ae Bois96nadio p. 101. re- 
lito^bn p. 6B. in oracnio Chaldaice TftcrQos €vy$yovg ixa&Ttig pro trrff- 
tQoyBvovg ^Exarfis» 



$44t LIBER SgCUNPUS. 

npHWP .^4S^«r^ Mtrori ApoUiais "MKcrfov ^ ti^mmj 
quQd et AeschyJus fedt et alii Ideni p«. lOQL*^ 
Koif^ xaTict f4r t^ dxffitijtit iavrifg !^^4^ ,?f€(^ 
ImM na(f- ^Q^iptis xm& <f$ ro lUaw xh(t^ 
n$ffa$ipdvri y xajA ,i€ ro mQag z^g diaxofifi^i^ami 
IdStnya' ex qua Mhil amplius efficitur quam koc 
peKvidgabii% Mm^am con Proserpina ft DisQa 
i^xim JKif^ cQHifauM habere» i^em nwf^ pu 102* 

AvraQ HnoXXantog &MUfi^ ^X^Q dqtmf^fiSaa 
. %(^iai ayXaa jdxva mgupkey^d-ovTa nQogdnoig^^] 

Idem p. 112. 17 Ko^ mara fiey rtjr ^'AQr$fiiv %7[v 
ir iavrjj xat rriv ^AOrpf&v nag&h^og leyerai fu- 
viiv, xarit &i Tfjv^ rSjg IlBfamfivtig yi^ifiov dvva- 
fiw avvJansa&ai. r^ r^inf i^fuo^fQy^ xal rixtM, 
S$ xpficiv ^O^q>$vg 

*£vpim ^hfytnif ag fkavuwmiiag av&eaiOPifyoig [^] 

qaae pari obscoritate prraiuiitur ['} Hecatae bo- 
meii ad Cereth fiUam translatum esse patet etian 
ex alio loco, quem SchoL ApoU. m. 467. serya- 
vit: HeQOrjida rrjy 'Exdrtfv Xiyu* rivig di a/dtfiv 
ipaa^ Jiog elvdi' naida^ iv de roXg *OQq>iXoTg Ji- 
firpcffog yevealoyeirai 

Kal t((t€ iii ^Exdrrjv Jtifb rixev evnariQetav. 

ex Jovis concubitu, ut videtur, si hic Oipheus 

[^] TiSnu recte Peyron. p. 170. et Werfer. p. 14S. riieTta Tay- 
lor p. 1€1. 

\^]ldyd'taiigyovs maTuit WerfomB p. 147. quod non neoessarimi. 
T. ad Phryn. p. 667. 

[4] Mtiias iiAoUini» (iMa» 4l»t Bnnelaft» malre ignpta. y. Her- 
Buuui. de Mu8. i>i»TiaI. p. 289. ubi pro Tmonlovv fortasse !&y*- 
novy scribendum. 



de eadem dea loqultiv;^^ cuj^s ortum tradit Schol. 
Theocr. 11. 12. rf} J^/tiijrQi^^/iix&slg 6 Zevg- rexvoi 

n^og AniS5iffvt}0iV '* IIe^he(p6nig\ ictd rijr-j^refiig 
xaleXrtu xm cpvXo^ xm ^^&m;xog [*]. Postrcmo Pro- 
serpiniim Distnae Tlir^ciae voeabuio Bendin ap- 
pellat ap. Prwl. in TheoL p. 353. rdu ^Bokoym 
fMtA im6u noXk&r r^ Sel^rrjg dyofimxjop xal rt^ 
Bep^m eh i^V^^i^P df^e/me^og 

Tlkovrwvf] T€ (xal) EvfQoayvi] Sivdig re xQarairj [+] 

si ,Plutxi;Q|Bt]^Jop<i ym pfttronjroicwTO est fied 
ccwjageiu PIwtQWS s^gpjliwt.. Idem; tldM^n.po0ta 
ilBaiiiquiiiQqQeHbwun]i,,4«arjaia sm» n^twLdisKjoguif^ 
AiQwDMi^.;qiitden) p^rpptii» yii^giiMe .gftiid^t^ 

paQtu»qiie, tH«$wr// '>rr:;i;t \ ...- . ; -^. .^ ..>..;-; 

' '^* *' &tBXtjg(i^) ^yafi(dif xal &nti0oc loiaa ' ' 

(priolv ^OQipevg Procl. in Crat. p. 112. Proser^ina 
autem et patri et patruo nubit^ ut mo^ic dicetur 
neque Dianae solum. sed etiam Hecatae soror 
perhibetur. Prpculus in Tim. II. 139. 6 Oeokoyog 
r^v X6()7jv MovvpYeveL^v eYco&e nQpsaYQmvHV^ 
xairoi xal allriv S-eorrjra naQayayxvv ] dno rwv 
avrojv alrlcDV rfi Koqjj^, hoc est, ut arbitror, He- 
caten, quae ipsa fiovvoyevrjg vocatur ab Hesiodo 
Th: 426j: ' ••;/■ '•;'•.. 

'• . . .,,... Mi '/ ... a '-1 ■'" ' ;'>.';'■ i :•...... 

[e } 'Hefydiiiit : ' ^mJicc^ n ''E^fairf *. fortasse i ^PvXtbid soHbeDdum 
miitato casu 'Tiel iit.co4d. >£b(iol. exliitoit^^XiKXix. 

[+] BMis Schol. Plat. p. 895. Bekk.' t^g 'BivdtSog 1*heognost. 
in Indice Anec4. Bekk. p. l^S.. bi irid. 'AKcadv de^ A^c. p. ^. 17. 

35 



116 LIBBE 8ACVMI»€8. 

§. 26. 

Pronwpkntti a Plvtoiie fiq[itini ette cwi ce^ 
tero «oiiseiktit Qrphieitt, ^ ^^ disetq^; ^ 

BoKXf^i^t 9i Jjd I^^^§y ^OiftpBi^ di ix mOr iri^ 
rav ^Sixmrdr %&n0ry'' 4mp6trj/nog ^ inh ^fid lit- 
tiKijgl'^'], Jf)fui^$^ r ir Ndnui^ SdioL Tkti^g. M4. 
Ab Oceano abdodMd esie dixit[% aut qpbi U 
vetua deoniin habitaculuin v. Yos» Wdtkunde p. 
XXYIL aut Homenim imitatus, qui Junonem w 
a Jove Mmimperetur jMngam wrma pbHt^ Oe#* 
ani et TelAiyo* curae a matre eelmttisBam wwbm 
H. %IV. 209. eii|U8 exenq^l# Oms fiUam eeden 
ablegaise videtur, qtio 8eciifior eiMeC a praeonnii 
insidiis, quos plurimoa fuisse NiMnnMl atleeMtff« 
Praeterea MlUcita mater custode» apposuit Coiy- 
bantes, quantum ^ PrQculi verbia au^aror in 
Theoi. VL 13. 382. dva XoyQy %otg ixel Kov^t 
(qui Jovem custodiVerunt) ij rc5y Ko^vpdvxwv ro- 
^ig nQo(iaivov0ct avv rfj KoQfj xal (pqovqovaa av^ 
rijVf Sg (prioiv ij ^80X0^141, 9io xal xr{V inaywfuav 
tlaxov tavTTjv. Alio loco Curetes quoque hujus 
muneris participes facit in Crat p. 62. zi^g Kov- 
QTfuxfig data&ai q>qovq5,g, wgneg xrfy TPaav xal 
Tov JU xal xrp/ Ko^. Sed ex Plutonis et Pro- 

[»] Pani. I. 58. raptorem apod Erineon descendisae ni^tvl^ ci^ 
loci nentio est in Plat Theaet p. 14B. B. Colonnm flippiam dedgnat 
Schol. Oed. C. 1590. Qrphein H^nin. XyUI. 15. Bleasinen, ro^ mq 
n<tkm Mt IMmk Hm aMomai ^Mentione in Viiirtwn a^ H. 9. in 



Cer. p. 45. JTooi; dlt' ^M^M^nc ^MieM»^ mtmonetn Taeti. ad 
Hes. Oj^ 32. 9ll4Ae. p, 9$. ^^ 

(>] Bx insnki Ooeani «i^ta» dicit Ol:phetta Ajrg. 119& 



O R P H I A. 54t 

Mrjpiliaa comubio FiuiM progenitas es^e Proculus 
dimet in CroL p. loa IIe(fa€q)6rfi xaXetrai fiAU- 
ma ^ K6f^7\ t^ nXoikmn, mpvo^aa — ^ koi 
avyamyiypdiy r^g ir raU VTtoxd^oyiaig Edfneyi&ag . 
XiyBTai' quibus etsi nollien Orphei non siriiscribi- 
tar, temen ad hunc polissimum aoctorem referenda 
yidmtur. 8imiliter in Orph. H. hXX. hae divae 
invocantur SvyateQeg /leydloio Jiog x^wioio ^$q- 
aB€p6yrig r' i(farfig. Apulqus de Orthogr. p. 13L 
Furiae — filiae secundnm Eudemum 
Acheruntis et Noctis fuerunt — Orpheus 
Plutonis et Proserpinae, ubi ipsum Eudemi 
tiomai fidem facit Orpheum Theogoniae condito*^ 
rem, non hitnc novitiimi hymnologiim significari. 

§ 27. 

Antequam vero Proserpina a Plutone rapere- 
tur^ Jupiter ipse filiam incestavit; quam fabulam 
Orpheus primus dedita opera tractavit, ceteri tan- 
tum strictim attingunt, natum liinc Zagreum me- 
morantes, et praecipue docti Alexandrini, Calli- 
machus et Euphorio. Hesychius et Etym. M. p. 
213. ZayQeve 6 Ji6yvaog na{fA rolg noirixalg' 
daxH ya(f 6 Zei^g fupjyai rfj IlBffOsqjoyf] , iS ^g 
o x^^^^s Ji6yvaog' KalUfiaxog 

Yla Jidvifcov 2^a^ia yeivof^vtj. / 

Primarium vero harum turpitudinum auctorem 
creditum esse Orpheum, Tadani oratio ostendit 
c Gr. Vin. p. 251. Zeifg &vyaTQl avy/lyetai xal 
ij Svydrri(f an adrov xvei' fm(frvqfjqaev fioi 'JBAw- 

35 * 



548 LIBBR BBQU^DUS. 

^ kii&ea^e (iiftijloi Uywv. et AUien^gorae itbjpsis 
!nieogoniae Orphiqae initiift ptogressi d XX. 292. 

Tiv fih/^H^T^^a oti &€Qg SQiiiuor iX^ds, Tovg 
<ii ^ t^t€y(XH()d9 ol "S-Bolojrovvteg ahcov. y Kal x^v 
&vYa%i^..TOV\\A^g, ^v iz rijg 'l^ag ^JngfOjXfiios 
-mft^g inai&bnotridaro , ^rio fiev mv& (pvaeyKelifor 
ix^iv ofp&alfwvg xat ml rtp fimom(p \Svo}^ml 
^(foroft^v Tcara ro imioSt&^ rov rffa/ijiov^ sxst^ 
iif 3cal xiQdra. /iib xal rriv '^l^av' ipoftriS^uswv\ri 
zhifag q>Viyalv ovx icpeiom avrfi r^ i9t^A^.> 'tBi/- 
&$v' fwatix&g fikv ""A&t^lay Tcotv&^ 6i ^s^aacpaiMi 
^^al Ko^TI XBxhjtah ovx ^ avrrj owfa .tfj ^ A&aqwif.]^] 
rji dnb rijg xo^arig yevofJt^Vfi. — K^ovog MmfSM 
fdv ra aldoXa rov narQog xal xats^^Lipev dnb rov 
aQfiarog xal itsxvoxtovet xatanivojv tdiv naiSwv 
rovg a^qevag. Zevg di tbv natsQa xatBtaQtdQWOs, 
xaS-a xal tovg vlsTg xal n^bg Titavag' inoXsfifjOS) 
xal tr[y fi7]tsQa '^Psav dnayo^svovaav ' aiuto''^ rbv 
ydfiov s9io}xs* S^axaivrig $s avtrjg ysvofisvrig xal 
avtbg slg S^dxovta fista(3aX(bv avv^adg avrhv 
t(p xakovfxsv(p ""HQaxXsKDtixto Sfifiatv ' sfiijnj ' tov 
(JX^fiatog tb avfipoXov fi tov '^EQfiov ^d/39og. Elta 
4>sQas(p6vri tfi SvyatQv ifiiytj ftiaadfisvog xal av- 
trjv sv S^dxovtog ax^^f^ati. Et c. 32. x^'^ ^' ^^" 
tovg ij tbv Jia fispnarjxsvai tov ix fiip:Qbg fitv 
'Psag, SvyatQbg $s KSprig ndi&onotrjadfisVov ^ rov 
' . . . ■ . . > • ■ . . . ' • 

[*] Draconem Eleusinii custodem, Tiiptolemi Tectorem cum Pro- 
serpinae comiptor^ diyino, Sabazia cbm Eleusiniis confandit. ' ' 

[»] "A^va i. q. &di^a (hoc acoentu) ^ ^u^. S-rAaaaaa Giistz^. p. 
83. ^Ad^vag fxuXkov 6h ^AS^lag^ ^A&riXa yaq (og ot ^vaTtxdteQOt. 
Athenag. C; X. Tzetz. ad Hesiod. Opj^. y. 76. 



O Ri> Hi CA. J i 540 

tovtiofr' ' TKmjzriP ' 0^(p^* • ^lato' : exteros adjieraiit 
OvidiMs . Met^ ¥^ 114. Japiter complexvs 
Deeida serpens. et Philostratus Ep. LVOL 
942. ^qpii Jovem auri^ aquae^ taori et serpenti» 
speci^ ittdiitsse narrat^ Sxp wv Jtovyaog xal 
^M^oieXri^ sTctxl jinoXXior. Nonnus^ autem V. 563^ 
cundte^ ut\ sunt. acta, ^expomt; quantis «tudiis-coe^ 
lites.ofnnesMPxosierj^inaei nuptias.aipfaieriitf/ quam 
sedulo co^fitra iCeres filiam in^antra quodi^ &U 
ciliae/abstiondideial yL/12S« etj ut Jiipiler ser^eA^ 
tisrifoi^Hia» indntusi duatodGis ^^won^s >£eMi^it*y ^n^ 
taeque pudorem expugnaverit^ .Matbpicl TerOf, et-1 
si nuit^i^m Zagrei nomen :ia ip^d^ 
tamen ^ldiast iacinus ( et» pscfgmijbuas : ma /ed Dibny i 
8um:semper in ore :haiientr Froculusiiti: Crat* ip7 
flOi^Ov OeQXoyhg i^'au§ &ieQovs[^}» r^"t<J>f(w5ra ifHAft 
ra msj^ifa) drifiioibqysiv iptfaiv, JfL^nil i^i TheoK VL 
U. 374i d^^tri '^ Ko^fwi]' rt^^ic^^ '17 jImV, mi6Q> t^v, 
x6a(f,ov} ii^i isvvajtmzai xB: Jil Ual^ fjut ikdpdxl 
Tmf^dTtfuov^Y^ ^^ ^pf(irc5j^-(DiOBysuin) ^bqfi^ 
&tipi''^^Sfmab^d i^Jj^i tf^ ftiiio "wv Ilipu^(Byog''^^ 
nd^s0^t.ileyfirdi. xcii iywx&y^ '^Aiifaxdma rai^Wt^^ 
-t^^gi-^iUr' Ke^ yuQJ^ rAy \A€o^6jki^ ^M ^^ 
tA^ &YMrekag ^fmr. • sv 'MXevtm^ ' ml^rk^ ft^^a^kh 
Sv3xik(m '&V(o * (ABV Mivt^v \ er . rim /xtir^g' ' ^i^* t? 
fii^iiygyrfivy , ovg rjifialrtfQ MvtrprzaifB(Mi^&€y*iPf 
affiiApqi4''r^ .HUtw» iSb ^iv9tiIIlvv^$)fo&'\r&v^ )^d^ 
vimv* knii^mv ; etcv . \ In. >hac > tota^ ' itiarratioiie iQr- 
.ri;Oi''- ^"■' -c''- ^' "-k • »' *'i'/ ■■ -*' o .•■' ' ;. >\ 

\y\ Id est, Jovcm et Plutonem , quoium unos hujus demiuifiicae 
toiidiBi^tiiiiep^ rest^ altei^ dXtr^uu)s.r^it«)iit€ti» Min^a, ^Didiia ^t^ 
Proserpina efficiunt quandam triadem virgiaalemi Pioci. ,Thcol. VI. 



550 LIBKE 8BCUNDU8. 

jAmm^^B comniiiii hma nihil dUscrepat Idwi m 
Timi y. 307. '0(^£iW ^v^ "tuir f^ptovA^ K^mma^ 
ahiixM aVcu /jUyovimf xal vq>Qtlf*ov9ctP row dwMO^ 
0fMnf r&y ovffesykwy vi^fUfriy %$ simC (ftfoi mi 
%avTa xtjf Jil avra^euMy nai fdreiy ir oInaMM^ 
^Steor Tifool^oikUMW fi dno x&v ktvxrig &Sxw 
axblBig T$ ^mtal$ln9ir roi^g laxoi>s xaii^ 
mi^q&m xai yafMiaSm xal fofni^ufay few^ 
%wa ifiw^aji mmI xa imigamoy tj^ovta Xoatffy. £t 
eai hae canmiut porte excerptu iideeiiir veniMi 
ifmm TsetEes Ex^ p. 20. refert tiiter eoa, quee 
Homoras Orpheo subl^erit 

Do hac taxtrina^ qua Proseipina solitadnis moe^ 
JTorem fallere quaesivity HMrita ftdbulaDtiir Pli^ 
Oid. Porphyriue 4e A. N. XIV. 15. xak noffii 
x^ 'Opqptt fj JS^^ ^^f i(^i Ttptrtoff xo& onH^ 
/diyov i^^OQ:, lajov^j^vaa na^a^iioxai etc*^ Et 
Proctthis ia Grat. p. 24. ^ K6^ arm n&q avx^^ & 
X^ff^s &vfo fuvoedori^ v^aiysir kiyorxoi^ xor dm- 
Tcoofiov xff^ ^a^Qy et al^ hujusmodi syndiolica et 
absturda, qoae nunc quaai Orphei %isiiis oraoda 
iadoctiA lectoribiis ad credenduni ot admirandum 
proponantiir, scilicet quia^ quum u»us deus sit| 
improbum et ineptum est deam texentem indtt- 
cere, neqiie credi potest, poefaa veteres^ qui omr 
nitto non poetas, ut plerique rMoiir, sed philo- 
sophorum histrioae» fuere, deos hominttwi nim* 
les finxisse. Quod si valet, non Orpheus solum 
et Ikmerus sed omnes Graecerum et Romano- 
rum poetae ad eandem legem exigradi ipsumq^e 



a&^Fai a^As i SM 



nonoii poeMMpn teft >onml'^«tifai|flliri MfmAtta 
extermiiiaiidum est QulA-MiHi pwkak wiimmmu 
eosy qui, si verborum involucra et phantasmata 
Heyniana tolias, niliili- un^uam dixerunt, quod 
non liodie a philosophis dici possit? Apud ClaU- 
diantfm 'lUt^ I: tir54^: dis^f|^&A^ti^ 'tnilttitlk^imae 
domtfik cit^umclusti ideiki^tisi' t^kt^i^ pistffto ttadu- 
xity quod matri destinat: (•' :' 

Hic lifomei^torui^ uetieia 'ntienqtL^ ]^^tetnw ' ' ^^ 
inngniMt ai^u, reter^A qua l^ge ttmiiiftttm 
diiererit iMMfcura parens eto. 

Ouum vero Cliaudifmus p^uHBuis lods fabularuin 
OrpMdEqruni conscientiaiii dstenctat , sulfiit * suspido^ 
idem aut sunile* ^uoddath texiiitke argttniMtuifi 
ab Orpheo ^ad^tum e^ei^qtie '^^4iri {(f^ebuii^se 
Platomeoruiri commentis,' qiiae OrpheO* n^e per 
somiiium quidem 1n rii^litetn Venerumt i!>i0dorus 
y. 3. Pk*oseifpiliam dlo temporei'qiio cum Mi- 
nerva et Diaiiia apud Ennam versata est, peplum 
Joyi texuisse narrat^®]^ cuiMinerva etiam ap. Si- 
donium Carm. XV. 354. pallam elaborat co^Ii 
marisque pictuds mirifice variatam similemque 
siginatae chlamydi^ quam Plutarchus in Vita De- 
inetrii c. XLI. describit^ elhcao/ia rov x6ofiov xai 
rmv xa% ovqavbv (paivOfiivayv\f\^ DeqUibus om- 
nibus multa subHiniter et ingeniose dicere pote- 

m €f. N«im. VL i¥k (UMdSluHM JSiam I. m «t Ttietb Epigr. 
LXXXl. 8. texentem ipducit. Pallium a Mnenra elaboratum, de quo 
btevitev Ojf^lMia kfg. 584. ooj^ee acribit AfieUonlai I. in, 

[dj cf. Tzel^ CV/L t US^. d? Antt^iieMs Sybadtae ^alUo, qiiod 
idem est de quo Athenaeqs XII. 541. A. ex Aristotele eadem refert, 
nnde AIMM^iKNieii ilk» k>eo realitiMidiiii. 



M2 LIBfia JS««ia0<DU8. 

iui/a«MHi taihri) MteiiiriMp Jr> iuiilmvAii.unu* 

i5if;f»iP'f>lnn»<i J'> irj'jpl(i /iii iiunui\x\)/ h ;ui» ^»*» 
Jxn.i ^1fiii-;'>/it» iiii>ij§^ni284!ifi (^t.li'>j jcii:. . < ^* . 

destinatum. ^ ^,^,„i,^.^, ;...,.,„ ., ,., 

' Zaygia yHvaulvri x€po€v, ffgiwac, oc Jiqc tiayg 

uowoc enovgaviric inedtjaaro • /«/pi t£ paii? 
, '*V^>i'*L'" '»::Vl'i:uu Ai5ViN/ .u'jo «:;:.':• i- 

aaregonfjv ekiKiLe. 

ductus ab 
paterni 

lasset« honarea .veliit exprqbrans X. 297. . 





et simiha fc. XAaIa. 7 2^ dtfae runcta ex tirpW 

^v*'> i.'Vi^u.' » . ififTi-.t .rf.:? ./A .ffi;:.J n''^.o, 
rheogoma derivata esse. arguunt vei:Da poet^e a 

riatoms mterpretibus apposita. . , Procmus m Crat. 

p. 59. de Dionyso loqueni^:;.o narriD^ifiQVH av- 

y V ■'■'*> A' '^\.^»/^ '^/t' '/ tiiurc^-^r .iTlX"» , ■ir.^. 
Toi' Bv xq) paqikBlm &qovw xav eyyeiofyBL ^ ro axrj- 

nxQov xai paailea nom xo}v .eyKopuCojv. anavxwv 

Kkvte ^eol,, Tovcf v/i^tiiiihf^^ ftaatiSjck tl^yyc . » 
^p^€^ ^lpd^ aovg v^vg.iShsoiig 6 jZ6t;ff..IufilU^V. 334 
o Zevg /iaailea ri&ria^^^adxipy Sn^to^v ^mir ^o- 
Ofiiayv &e6iv xal nQmiomg avx^ .vs/dSLnTAfuis. 



et^xj^y^a^.OH^ ^ jisff^t 'Jkiis .^£a(&& xChcliyidiif 

OtraHiqite ^«demn mijmate qmdain,' conjokctoiw; )bk- 
hibet^bcmuiti(^iiiii»^;Orpliiciim^ a Prociylo^ servatiim 

I^'*9cdi^i(j^ll7^^ir€0jy<p^ir^&^^ Sed ^ 
ideiiaattjflfiMi/t\t|ift34ji(|i^^')?^ 
&fdfcA'viflu'tip(kg ''•'*' • .M. .:f-^ «' -1 ' .m/'»k 

nisi Orpheud duos Vttfsus cousiiuiti mod6 Wxor- 
aus vQSt.' ^ Sedn peiPgam. Dionyisum ^^ociIestiMidN;- 
di86i^itk];dANi> Oifigetu/guoque innoluit qifi c. €eh; 
L. ra. 23. 460. CX'^negalr»iraiiM>ii«ttt'^ife^^ 
videri a^c^rtofie^ori^^^Tid • Titdrwv ^ahzarc^al- 
l6jLi€vov dnh^^Yod^^^o^i^tfviov S^^6v6v:^&ed haec^mi- 
serrima ddddei^^^Muli^am te^dnalUr, pauca ad- 
htkm^H&gim efeefettoiie ffitcWda' ^unt. ^*^ " 

R(B§ia 4gil»rt piuercf Jupitor Jimanis insidias, 
i^ .^b,^alij». tafftdlliu;, ,vei^u^) ^^Hinwi.,^ ^WJet^R 
f^m^ cwff¥leSMr.?F^ulMp.ip,Alcih^,|v 
yat^g ecpiaxrjav r^ ^fi^piJi^i u4ig:f(4afpl r^Vi ^(M(i^0t 
rtjv IdnokloiViqt^riv dnorQenovaav avrov rrjg elg rb 
TnaruiiQ^ /nXtiS^os gx^ooSov xtu ^giBavamAamg 



554 LIBSft 8BCUN0U8. 

rov fiaaiXiiav ^pitw. De CoNtttw kkMH m 
Theol. V. 35. 3811. ik oAr oWe :$6ky x^^fm^ 
T^g ^EllijyixTJg &$oaoq>iag dxfjxoitwy iy te %d!g 
i^4^oig uvtmy r$Xfiffmg xm taSg Sllmg Mfi^ B^&y 
7^fayfaneia$t t^ tmy Kmf^iipmy . vtl^ vfniym^ 
ytfy; ovtm fwy %f[y ^Pia:y Xfymnsm gifQV^Ty aal 
rdr tmy ^hfiy dfifuov^hy, xal ftixf^ ^^ aitimf 
T^ f^effiat^ ^QH^yeriag n^tiUrttg nfy tB K&pfy 
xal i^y JySeyvaw tfivla%rm* quae ab Orpheo tta 
4Aetata esie» itmini.rdiifaiiim y^fri.pet^ Hif 
igitiir tutoribitt advevm ituiiiO»rii<a iil>^ Mh 
nitiig Zagreus crevit oeculto velut arbor 
aevo« Clemeiia Strom. YL 751. mjffoig d^ ar itai 
'VfiriQoy ixuva t^ imi (VL XVIL 53.) 
OIw Si TQifu ISfmg dvnQ tfi»fi\k ^ainf 
xm rci iSiig xatii k$Si,y funrr/ypx^a mt^ ^O^hn 
hi tov J$or^a0v d^anafwv^ imdt ooUigi potort 
Of pheum etian eeqmaitea veniitf 

XWfif h oionihf, Sd^ SXtg Atm/Nfif9fxe^ «^, 
xttXiVf tiiX^d-Aov, to Si T< mfOuA Savtovai 
navTolwv Av^im xal %i fiqvu avftiJL Xwxtf t^. 

integros fere, ut muUis aUis fecit, ad se tmistu^ 
fisse. Nec mihi temperare possum, quia iilum 
quoque versum, quem Tssetzes in Exeg. U. p. 
26. Homerum ab Orpheo acoepisse affirmat: 
^'MKtov hof, ti fi^ ovfK htififmiv oif ivSfj^tv, 

aii haHC uarratioiN» cle Ztaigret in oecirito educa- 
tl inereimntls pertfaim^ p«tem. Apod Vhmtttm 
XXIV. 43. Hydaspes gloriatttr 

— — Kfovlatv 
Zoffqia noiioitSfioua» ifiatt na^axAtlkto Niftfiug. 



oftPMiOA. 555 

Orpheas a«t«m qqcro l«ciiiil hi^ rei nleg^^ ex 
hisy qaae sap^ramit, deprrt i cii d i lioii poteit 

Zpgreum pf^ breT« tempw i^egali dignitat^ 
gayi3uqi,Titaneo a ooverca «mnmi^si opprimuiit 
Iu4icri3 puerilibufli iatentum» Nqhuus l^ c 

ObSi: Jibg &i^ov dx^ ^^ X9^^> ^^ ^ f^W 

rafjaQlfi Tf^rijve^ idrikfflavTO fiaxalQri 
ayuTvnff vo&ov ilSog omnevovra xaTOTtr^if. 

SpeculMm hoc aVideaiio fabrefoctom a^iigjURm^ 
culua in Tim. IIL l^. ToTg ^eol^yotg tq J^o^ 
TVtQoy imtrideiitTiTog naQBihrpttM avfi/iolor TiQdg 
TijP voeQcty aTionX^/JQmoty ro^ navtog' ^id xal tov 
^HfpaiOToy tgonx^ov (paat noiijaat Jioy6a(pj elg S 
Bfi/fX4^&t 6 ^tog 9oal eHdfoloy a^ov &$aaXjLievog 
Tfifafjiid^ev^ memmbkptm etiam Plotinos, qui m». 
qmm alias ad OrpMcas lUmfa» desocndlt in Em. 
IV. 12, 381. l4y&Q(Anwv tfwxat sXSafka air&y Uo^^ 
aai, olov Jiovvaou ey xatontQipjf ikel eyerovtQ^ 
opfi^&eufctt. Orphici caimfaiia partem iUam, in 
qua Zagrei crepnndia recenseiitiiry, Clementi ac- 
ceptam iieferimus Admoiu p. IL m fivaztiqta tov 
Jtovvaov teXecjg aTvxvd^qiwta* ov elgeti nauia 
ovta ev6nXip xin^aei neqixo(fw6vtayv KovQrjtiov 
96l(p ^e vnoSvvtoyy Titavan/y dnatrjaavteg nou- 
da^iiiSeaiv adv^fjutaw ovtoi d^ ol Titaveg Sie- 
anaaavj (&g 6 i^ telitiig noifft^g *Oif(fevg (p^ai. 



566 LIBSR; 6MC1W9US. 

Kal TTjg^e T7]g relertjg av/i/iola dar^dyaXogj arqo- 
(iiXog, a(pa7Qaj firiXai^y<^6f^^ogj egonrQoVy noxog' 
de quo tolo loco exactius tradetur in Cap. IX. 
t^. U VL^m fpsm^^^^^ mrains 

te:{i>os. iiti Gtepr. prHVr^M: t: 11. ^P^ioser- 
pina eiL' JbVy*'tibfei*Wm TPkttiiri iii^ 
quem i^imuliit^Ui^ in lire.ikinveditus esfty Ti- 
tanes, qui daeitft>nittci^ (fuidam oi^di^nes 
sunt, in\H[dfae' d^^stiro perditi, quoniain a 
Jove procre^tus esset.Ncrudeliter dlscer- 
pserunt; alii Junonis impuisione a Tita- 
ri!*us lfelte*<fct^to ^Wsef amrnt^ «^(tfeto Itf- 
cum pervetSe ^feitticripSit E^ho^ia^ p^ liS."* ^ 

- Quasi^ fartiter autem^ Z^gjveust TitabiQH iinp«- 
tmmi rcpplenitii^tiqtiotifis ikitfcettkim* vitam ^rwepe- 

^'^esKiuai^dipMtu.^Qiimitiat i - ; . s ii .5. 

' '^Ev$:a Si/afyfxiviW jn^Xiwi Tetijvl mSi^or ' 

- )i> oltoy^ )io^ffttvmm9kvimQki^^[iff^fipriu^S. ;■ ; 

mbdo teoiiftV iiiod<J ^tairi*,^'rii&x ttg^idisj «nH^^^^ 
seiji^pend^u^ speciem' itidnf^t^: ' - • ^ m. 

■■•'- ^-,,^"^ '^^'^ ' r* ■•f/^^- ^v\'^^* ^*S].\^\\ ')••«' 

7Ue/ xpv/^g' TiQOfiu/itev eifig i^Xmiovi XaiuM, , 
TQrjxaXtov'f,ivx7jf.ia ot ijtQog epQe/nev JiQi]^ 
' xaV&Qaavg &kldae rht^oi, 'S)M})kt[ti^d^ q^dv^^eg ■ 
tdt$)Q0(pvri\^i6vvif6V''i^iai^t;9itt6 f4^xuiQf],' • " 



quein< ad ^e»ylW9 &bu\sL feratui fortamf? eo df^dUh 
cta. efit ; celisilid, m, BacqhaAnHrjtaurQs dilaiuanT 



♦ > ' ■' iir^ 



§.: 92. ^ 



1 

* ■♦ • 



E:;s^eiK^to corde^ qi\pA in|:c^i^n^ jrel(ngui^^ ; Tit 
taiies corpus Dipi^ysi disceqpyiit, discerpl;um ii^- 
assant yel coquufit, jp^stremo ^omedunt, Procu- 
lus in Crat. p. 115. iv rfj Si(^jKiQa^si r&v 7V- 
ravwfV fwvr] ^ xa^Sia cc^iaijQerpg /isivaL ksystah 
rovrsanv rf dfie^iarog rov vov ovaia. Idem in 
Tim. III. p. 184. ra aXXa dr^fiiov^jyrifiara avrov 
ndvra /le/isQia&at^ q^Tialv vnb . rojv diaiQBrrAojv 
S^BoiVy fiovTiv d^ rriv zuQdiav a/iBQiarov elvai n^o- 
v&i(jc. r^g ^Adrpfog . . . . 

T\flo{i;vriv .yt^ i^QOiSiTjv voi(fif^ ^Xlnqv ^ 'j' > 

(ffjai^/ Tp %h lo/jcqyTov &eov Tt&v ^ i^v ^pvx^^^Wi 
avaxt^aiv ^lg innax^l {toi^rQ .^iri^fiivoy ^ . , 

iprialv o , &boX6yo$ ^«pi ^a^ Ti,ra:i>Q>v. Septem 
portioiies nuncupat non propter septem . ammae 
faeultatte aut partes sed ^ia, ut supra diximus 
§. 11.^ tqt iiumca-afc Titanes[**], inter quQS.Satur-, 
nus nominatim hujiis , facaQoi:!^ p^jticeps appella- 

tur ap. Procl. in Tim. V. 291. KQovog fura rr^ 

i'- ■ ■ * >. ' » ■ ' *' ' 

[aj Huqc versum repetit p. 200. 

[b] SiniiUter Osiridis corpus pccisores ei^ Z0as f4,EQ($ag St^XXoy, 
Biod. IV. 6, V* Wesseli^g. ad X. 21. Septem coMurati in historia Ac- 
sftids.Eunap. in Exceirpt. Maji T. IL ;^8. et Dariiy vinde E^chhor-^ 
nius Eipleit. in die Apocryph. d. alt. Testaii}. p, 407. cultum (^tem 
angelprum prtum putabat; quod vix probabitur.^ ^ , . 



558 LIBBR SBcumus. 

9hop flftaiUtttr futit rdav illMi^ TttArwv r^ Jlto- 
rvdmx^ fieplC^or /hjfU&vQyleer. Emidmi imiiie* 
ruin obtinrt Ffatmci)» de Eir. CNmt p. 42^ Gm^ 
nov. (p. 26.) Crudeli morte caesum aut in 
olla decoquunt ant septem verubus 
membra lacerata subfigunt Cetera addit 
Clemens L c. oi TtrSvsg 9iaa7nxaarte$ epurir U- 
fifjrd rmt r^inodt imS^irreg xoA ro^ JtonSaov i/i- 
/idXXorreg rct fisXri xa&fjtpovr nQ^tiQor dra d(ii' 
Xlaxoig mqimiqarreg 

— — vmtQixov ^Htpaltnoio, 
Zevg 9b vareqor Inixparelg xe^avrtp rovg Tir&vag 
alxiCerat xal rSt fiiXri rov Jioriaov r^ ItinoXXmi 
naQaxarari&erai xara&dtpa$ ' 6 de elg rbr Ilaqva- 
abr xarari&erai. Yersus huic narrationi interje- 
ctusy nisi loci Horoerici memoria intercurritp*], 
ejusdem Orphei esse videtur^ a quo priora mu- 
tuatus est Clemens; quanquain Alexandrinos quo- 
que poetas hanc fkbulam enarrasse reperimus. 
SchoL Lyc 208. hifi&ro 9e xal 6 Jiorvaog Iv 
JiX^dlg avr IdnSXXom ovro^g. 01 Ttrareg ra Jio- 
i^aovy S iand^aiar, ^AnoXXwn napeSwro ififidX- 
Xorreg elg Xi/hjra' o 9e naQa r^ t^lnodi na^ 
Stroj Sg fpijai KaUlfiaxog. Km Eiq>o^iim^ Xeyn 
^EiA nv^l Bixicxia itov vni^ (ptAXti^ i/tdXovto [*] 

[M] n. II. 426. anlay^a «T S^ afjiniiQapTis.vniiQexoy ^Bqml- 

OTOIO. 

[•] 8ic pro tfAnvQi Baxxov 6tay vnhg tfialriy emeDdayi in Bifs. 
de Mort B. iUque etiam dnplicem Creuzeri eonjeeturalii eommemon- 
vi: Bipfpogiioy livil ir totg ntgl fiat^imv ▼«! •JEujru^i/JiJTiii' Ji6yv0o> 
vnkg (pialviy tfiaXorroj Qtramqiie ea knde condignam» qnam impeit^ 
Maneldiis ad Bopfaor. p. 186. Ab Bupfaorione multa ttiuiiialmi mm 
Nonnnm eodem loco ostend! duolnii lucttlentissimis exeraplia, una e 



a A p R I c A. 5S0 

Piion ScholiMtae Twba parani integire «cripta 
ied loBge comiptiora simt, ^oae in Etym. VL le- 
guatur: JiUfnna rAy tfflnoda oi l%>jtux3bi[^ ht^l 
TiQwtov iy /Ihhpdig yfyovBy* ^ riflnoda r6y Ji6^ 
yvaov (warib. fj dia rdv Jv&y.) olov d^ei/pix&v, 
Szi ra Jioriaov fiiXr( ana^dSayteg ol Tir&vsg tw 
jin^klioyir naQi&evto ifi/iaUyteg Ufiriti, 6 ^i na^ 
ffd t^ t^noii dnidtto* qQorum haee sententia 
est, Delj^eam Tocari quasi dihhpixifiy, quia Ju« 
piter eorpus Dionysi a Titanibus dilaniatom fira- 
tri ejus Apollini aepeliendum tradidisseC, hic an*- 
tMi condldiMet prope tripodem. 

§. 33. 

Cor Zagrm a Titanibus seu casu seu consi- 
lio dia*elictum Minwva aufert[*], J^vique tradit; 
cujtiB rri auctor est ClemeiiSy qura» in hae nar*- 
rafione Orj^i senttntiam referre aUomm testi^ 
mooiorum coUatione elttcebita U9riy& jiAiyolv tijr 
xofiLav tov Jiordaov vq^eXofiirri IlaUxig ix toH 
TtdXlegy tijfv TtaqiSUty nQogijyoqe^&rf. quodlicet ab« 
surdum aity cpmprobatur tamwi Grammaticcanim 
aaaeniii Schol. Did. ad a L 200. Schol. Lyc 
3S& Vtym. M. %. HakXdg et Zonar. p. 150(k Eu* 



Dion. L. XIII. 186. altero L. XLVII. 668. jjuae Meinekiua non ne- 
glexit p. 63. et p. 147. De Dionysii Bassarids idem notarunt alii. v. 
WeoMtef. ad AirieD. Pei^. t. 1088« WeMeL ad Herod. H p. 162. 

ST. Interpr. ad Petron, XX. p. 104. Lennep. ad Phalar. Bp. 
7. 

n MinerTM eor anfoeiitfat inafinem inantiqnomonwnentoadnfli- 
brate» pulat MartkMM Bxplic de diT. Mon. pu 40. item Caykm Rae. 
T. ni. 272. 



MO LIBfiR SSOWIDUS. 

d^fi/P^ 3^.; DisGerdiui cottarit amtoir Elytnologki 
Gtcliini' P; 449. i£»i;t^^.f<xsd. Tqi> Tn^Bilieir ;fata 
. tQ^\ f^^voTixor loyor. ldva(iifiaa9wrog . y^Q. itw 
JiO$(vaov vnh %Qfwv elg %bv ovffavov (paoiv II^v 
amx9v>g exov^oav\ inme/Mfwi '%ovg TizSrag^ xoi 
Tovtpvg anix^iQQvyxag dmandaM avxbv ndHovaa 
To.&o^v djii^Xaaay >qilod re.ipsa refellitiir. Dio- 
«ysum. Thebatium. imporCuii^ huc immiscet EU'- 
stdthitts p^84. Hailag ow Hs^cwvcp ^i}St^aTfgj^ 
SBfuhfQ xal xov JwyiJddv SuxnBaorxag ifdj{3Qvov 
TmdXofiivTir vlipi. rov ; ^(ikoifia%og ' .xa^iay ; ^V*yia 
tip Ju\f]. Hoc aut^hi ut ab Qrphe^ ita.Miaim- 
tum esse statuamus adducimur Proculi testimonio 
in Alcib. p. 44. ^^SrjraZxdv rb aco^eiv d/LUQiOTOV 
rijv ^(jD^^v, e^ ovneQ JSojreiQa enexhqSri IlaXlag 
\dSil)fVfi, Titavixbv &e rb fie^i^eir adtTjr Teal tiqo- 
xaleiaSai m^v (leg. ngbg) t^ yeveatv. A«que 
non est dubium fkbulam taeterrimam, quam^p- 
culus et Nonnus, ambo poeiris* Orphicae sdentis- 
simi^ cteminibus suis inseruerunt, ab illo portw^ 
torum fabro procusmi esse. Narrant antem Jo^^ 
Zagrei cor maceratum hausisse, eoque intus con- 
cepto proseminassi»' quasi alterum Zagremny Dio- 
ny^um juniorem> ille in Hymbo lin Minervam ii» 
Wakefield. Silv;* Crit. P. lY. ei^em.et int^iblieiii. 
Vet Art. et Liter. P. I. p. 48. deam invocans: 

[9] Hinc etiam traeta ridetar coujectma quam Suidas affert, ^ 
conis tliyrsoruin s. KooyoifOQog. Kmvos 6 fioTQvosidtjg tov atQofiilov 
xoQTiog, ov HwsQoy at yvyeuxeg fiaatdiovaai kv rcug tov Jiovvaov ft^ 
leToTg^ iTmSri Bfioior tb axvf^tt tov xtavov t^ zoi) &v^Q(onov' xaQdky 
intatattjy di (paaiv "JEXXniveg^ tiig xaQ^ktg nv Jiowaov ohre/^ ovf» 
tuvt fivat7iQ{(p Tovto iTtotaw. Gornutus de Cybele VI^ 146. xoQdit» 
avatid-iaaiv aviy, oti aitCa CfooyovCag avtij iyivsto. 



O R P H I C A. 501 

aid-e^og iv yvuXotai fieQi^ojnivov nori Baxxov 
TiTTivwv imb /€()(y<, noQtg Si I naTQi (plQovoa, 
* oq)ga vlog fiovXijaiv vn a^QtiTOioi tOHtiog 
ix Sef4,iXfjg xajcl xoa/iov dvfjfifjarj /Jtowaog, 

Nonnus autem Hydaspen in quadam cum Dionyso 
Thebano sennocinatione haec dicentem facit:^ 

Kal av qiiQtig ZayQijog SXov ii/nag' aQxeyovov yaQ 
ix xQaSifjg aviTaXXig atiiofiivov /iiovvaov. 

L. XXIV. 48. Alii idem narrantes pro Jove Se- 
melen substituunt Hyginus Fab. CLXVin. 238. 
Liber Jbvis et Proserpinae fllius a Titar 
nis est distractus, cujus cor contritum 
Jovis Semelae in potionem dedit. £x eo 
praegnans quum esset facta etc.[^]. Com- 
modianus Instruct. p. 29. Rigalt. p. 624. Galland. 
T. in. Liber Pater — in India natus Pro- 
serpina, belligerans contra Titanas ex- 
spiravit rursus fato suo redditus in al- 
tero ventre — Percipit hoc Semele ite- 
rum Jovis altera Maja, abscisso cujus 
utero tollitur et datur Niso nutriendus. 

I • §• 34. 

Primuitr de clade ilii Jovi nundum attulit 
Diana, si modo versus superius allatos 

^H S" &Qa if ^Ex&Tfj naiSog iniXi] ald^i Xinoiaa 
^fjTOvg einXoxafjioto x^Qfj nQogefifjaaT^ ^'OXvftnov 

probabillter de Zagrei eorpore interpretatns sum. 

[ eel Improipere hunc locom tractat Barthins ad Stat l^heb. VII. 
170. p. 670. 

36 



S02 LIBSR SBGUKDUS. 

ReliquiiB egm qiiid fiMAani tit^ amlMgpe traditQr. 
Proculus, qui fere totus abOrpheo pradet, Apol- 
linem lacera dei membra collc^ss^ et composuisse 
significat in Tin}* m. 200. o cvrdyiov xal ivil^wy 
xa /jUffUfd-evta %ov JcoyvQov (d^ xaxa Tqy fiov-' 
lf]ai.y rov natffog ovxo^ iqtkP 6 &€6g. et p. IflfiL 
To iiaiQeiy ta oXa JiovvoiaxoVj to dk iyaQfio- 
ricog navta dnoteleiovr ^JbtoXlwvi^axoy. Zagrei in 
vitam restitutionem strictius taqgit in Tim* V* 
319. bis verM^: tfi^vr^ fi ^rj/uovQyia t&y S^mv 
— fik tijy nakiY^eveoiav alii v^ro proli^us. Ju- 
lianus ap. CyriU. L. n. 44. B/ed. Spanh. "^'Ellri- 
ViQ fJrii&ovs inlaoav^ xaxanuXv yd^ Btfacav tby 
JCq6vov Tqvs naiSag^ dt av&i$ ifiiaai, xal 'yd- 
fiovg TU^Qav^/iovg. Tfi firj^pQl yoQ & Zsvg ^f^C^ 
xal uaidonoiriodfiBvog i^ avtfjg ejnjfity aytog, t^¥ 
aytov dvYaxifaU'},^ di^ld fiix^elg dTfXm aXX(p na- 
ffixdiSffixsy av%r[y. ilta ol Jiovvaov anagay^Lol xal 
fuiwv xoXX^afig, Justinus c. Tryph. p. 295. (167.) 
tov Ji6vvaov vibv tov J$og ix /^iSecDgj^ ijy fiefu- 
xS^^i avtbv tfi S^Xji^ y^Yeyija&at^ XJyQvai xai 
toikov svQinjv dfmiXov yiv6fiBVov xal SiaanaQa' 
X&ivta xal dno&av6vta dvaatfjvai dg ovQav6v ta 
dveXrjXvS-ivai latoQovai. Kal olvov iv toXg fiv- 
anfptpiff o^v naQ^igwm^ quat; ^M^ modo 
leguntur vbl Apol. II. Sft^ IK Vi«^« y^r: t^fjiM 
sparsa sig^lfici^ta suJKit iiv visceHhiist Li- 
beri Augustin. Civ. II^ 43k Btm autem dnpli- 
m Jiimvm oMAisi^ Mmptwibii& dwristMfiiB mm 
magiiopere exprobranda est, quum ipsi indigenae 

[f ] Bxcidit ovdh xtniaxir Tel nmile qoiddaa. 



anr Hi oa. ■ 

fimacf efqddtm lymtmljnfa eneris «ipiL €!oraa> 
Ui8 dr N. I>^ 'SJSJL^ 3X2^ Ji6ft^a^9'^^a^ig 

^Lvtofjmiwy 9&y(^mL(ad4fX(oy ririn93^or Sv$ U 

xffvg xal xov iv avrip Jiovvaov /aeQr] ixiA^Wt^ 
an aUijAcuv [^]. Quin adeo Diodorus eos, qui 
Dionysum vino, occisores ejus terrigenis rusticis 
assimilent, ^b Orpheo auctoritat^m repetece af- 
firmat: ovfiwwva ^s rovroi^ elvai xoi re drjkov- 
fuva Sia rdiv ^OQ^ixdiv Tioiiymitcov xal ra naQ- 
Hsayofieva xara racj rsXsra^^ m^l &y ov S-sfiis 
ToTg afivTftoig Iqxqq^v %a nax^ f^Q^ L*^ IQf 61. 
Atqui vini nomine DionysiHQ ab Qr^eft lignifi- 
c^tiinK om \mA^ 4uWwn «elwfvwt. PfCM^ («it^ 
monia in Alcib. p. 114. xbv Ji6fwaw oi ^eoiU^ 
yoi noXXdxig xal d^Q JQJiV i;^lmtdta)v avtov dd- 
Qwr olvov xmKov0i.Vj, ^lov ^0if(p9vg 

xal nd^iv^ 

Oivov navra (jiikfi noafiM 'kaflt xaC fiot (vetxi. 

ml av&ig^ 

quorum primum et tertium minliimm djfihmltatem 
habef , S^ secimdd qui^ statuam', tiOlidUirt explo- 
ratum mihi. Yerba ipsa qui consideret, ex Jovis 

oratfone exccrpta putet, Apcrilinem* ^d coiligen- 

- .1 . ' • 

Bacchom junget adulmos — S^emeleye a matre resectum 
adjunget palis. 

36 * 



SM LIBBR 8BCUNDUS. 

das Zkgrei firilquias ablc^;aBiis;; sed hajsc pannn 
firma viddMtuc ratio re^mtantibds, quani sdienum 
sit a Zagreo. vim.et naiBQB ^ inventum etqiiam 
accurate Orpheua, et qui Oipbeum pKoxime se* 
quuntur, hunc mysticiUBv dedm a comm^tore uvae 
diqungant. 

§• 35.' ' ." , . 

Facinoris ministros Titanes a Jote in Tar- 
tarum conjectos esse Nonnus auctor est 1. c. ' 

Zivg di narrjQ nQOxiQQio iaiCo^lvov ^iovvaov 
fifjTiQa Tntjvtoy ikdaag tioiv^toqi nvQa^ 
Zayqiog evxBQaoio xarsxX^iaae q^ovrjag 
ald-fQlw nvXtwvi — [*] 

isque Terram etlam eoUfiAIM' funesti partkipem 
fadt XLVni. 28. 

KQovlSao Yivi&Xtj 
raia xoXtaofiivf} Stivfiavg d-fiiQfj^i.ijpowfjmg^ 
TfQBafivziQevg Ttxrjyag inl ^QoriQff ^/sov^a^ 
onXoTiqovg Si riyavrag in ox/Hyovip /Jtovva^. > 

Paullo obscurius Proculus Tim. I. 53. ol &soX6- 

yoi fiera tov rov Jiovvaov didanaafiov rovg fisr 

aXXovg Tiravag aXXag Xi^^eig diaxexXriQ&a&ai ya- 

aiv, rbv Sb ''^ArXavra ev xoi^n^g etfm^v ronoig 

dvexovra rbv ovQavoy 

^ArX^ S" oyQavhv ev^.e^i .x^areQii^ W* apa/yxfig 
nklQaatv iv yaifjg, 

^ae etsi omnibus iiscfem yerbis in Hei^odi Theog. 
317. leguntur, tamen hoc loco, ubi de Zagrei 
caede agitul: Hesiodo ignota, aperte Oipheo ad- 



. TOUiP H4 CA.i; i / 565 

smbuntin^, :8iVe .iqiiod mehioria^fefeUlt.Pioculuin; 
sive Tkeogoiiae : Orphteae i cimditor aliie&is iisiis 
est pro ^suift ' Neo ^satis^ icoiplanate: Siniplidus in 
Met n. 01. h. bI ii fivS^egr ^ (decoliunnis At- 
lantis) &fi6r ri bv iam^ €^)i^mHxal aoKpovj 
keySaS^oh 6Vt 4 ^Jihf l^in^j )dk ion xdu avvdg xwv 
m^l Jii^dbv Tu^a^kav 4l^fjUvwv , ^ fdia %b 
fiifl TBlBuog Tdfog^uy ^&gip^ wvteim ju^ xarct fio- 
vfjP tijv ;ra^ci(fei^v ^viyx^ir eV€()yaiv thqI x^ 
JiorvbiaHijv » ivi^ysiav*^ ' dXk' imMliyeiv 6no}govv 
xal n^bg Ti[V ^tor (fwox^> xm^ ^^afupai xag «v- 
B^yBiag hsQyovai. ^ Sed magis nos. juvat Proculi 
testKmonium kt PoKt p« 375«^ ufoi Hoiiier] versi-* 
bus ""'Ovs r^ dfi(pl Tvy>wia yatav tfidaaj] elv Idj^i- 
fjmg ttxi^ significari" att xbv n^g JiandXBfto^ xal 
tdg x$tlovfiivdg na^d roXg ^O^txoltg xdtarai^aQvi^ 
aetg' quanquain id de prima Titanum expulsione 
intelligi. pbtest Sed poenam propter admissum 
in Zagreo fadiius Titanibu» inflictam significat in 
Tim. I. p. 58. dvafirriaavtBg fifiag r&v ka^x^ 
^OQ(p%i XeyofiSvojv nQdg r& nsgaxt xrjg ^rjfttovQyiag 
xaxaxaQxaQtoaewV' Corpora autem p^rcussorum 
coelesti igne combusta et ad cineres redacAaesse 
docet Eustatbius p. 332. Tixairog (y^og) sxXi^dri 
dnb rdjv Ttxdvarv^ ovg 6 2ki)g xi^aVVotg (iaXthv 
xax€q)Qvye. Et ex hoc Titanio cinere genus hu* 
inaiiimi ortum prieiedicairt Orphicorum carminum 
lectores antiqui. FidnuB in L. IX. Enm I. p. 83. 
sq. Fingit praeterea Orpheus Titanas, 
quia Dionysum devoraverint, fulmina-* 
tos a Jove — atque homines ex illorum 



666 LIBBR 8BCIUKBUS. 

iinren^ito <|^etfltoift r.Bli ^«ia -liaiiiiBeB ge- 
niti »i«t ex TltaBib«iM/q<ii DronyHi coi- 
pore liBtriti^^fu^kt^t^: ide^o eos Boniiiat 
DloayudcosV; ^Basf quaedaiki. membra 
siiit e% TitanijbiiLS' -^ adeo ut corpus hu- 
manuoi sit park Dionysiaci id eSt mun- 
danl qaae iilevbaii^se videtuf ex Olympiodori 
cbmmeBtarfis in PhaedfDheln^ ^iionMHK partem ali* 
qi^am yulgaVit WyttoBhadiiiis pw 134w plura Mih 
sToxidei* et fiddnas iH Aneod. P. lY; p. 4. r^ 
Jia ^Mi^iSftto^ dtorvoo^y ov ^aiKi xtn httpw-' 
li)r. iljff ^'HifpiQ Tovi HzSrc^* ana^mtuy xai tw 
ao^wiiy odmO. dttoysiiff&c^. .^Aj^i wvtovs^ 6 2c^ 
hxe^vviaaf xat ix rif^ ixiSvkr^ rukt Sxfxwv -n^ 
&vtt9o&irtwv it av^wv SXijg^ 'pvojkinfs f»i(i&m 
rov^ drShQmwt/g. i}d Aif. ovy iSjfiyHy iavrovS} 
o^ Sti;, wg^;dcml lfj#iir iji k^ig,'Mw[^ twi A- 
cfjur^ ia^w in£ irii^(m: i^i^/r^ ya(> .^W dtnre niti 
•tfx ^ zomo \itv&^xm^ &iBfir, ilU^ otn oi ^I 
^yeir ^/mg av*ow^.,<fc w^ (jm/itaz6$ f{fi(xxr Jto- 
rvawxov ^vv^, «^ ix t% idS^ktjg v^ Ttfi- 
rmr t9»yxiifiedm fwaaphfw tdiy ca^wr rotmnu 
(N» eam ieausam natimita BfonjrsMm t^ i^mi- 
Tfjr ^fidi^ ¥06are soi«Pt Brod. in <!»t. p. 5ft et 
114 Ut idem dicit p. 82. S ir ^w rovg Jiorv- 
auac&g ihtti ^xo» uy^jjot: toi^ id/ictrv(UfV, quippe de* 
UfafBtns m anima mlvcni/ l^t Piatenici bac 
argumenfto deceBt injussn dei.de afationa hujai 
Yitae decedcmlum noti esae^ siniliter Dib Chr. 
Or. XKJL. 55(K ad 6omproban#um PyAagorioBQ 
dogma tttitBr: iiiw-^ljr aCr» te^^* ^rta cfiki 



Xa^Uvta J^^fBV^ .&fit %iv tdStt Tnic&Pixxv utfMtQQ 

4hnwt roig ^dSi; ivie iffkiis xpi%6i hfmv &lka nc-* 
XalSo/MaAA T£ wi amdiv iHai .im rtfm^iif y^fovu^ 
fMff iv ^QctoQ^\^}^ Rim itiultuiii Imic diiiiat &- 
bnbiiy qiMin Atteandw ;iid HMiodiua Mictofeni re- 
Usetj iquid^tiid «bifte .sk Venmiadumd beitianm 
a TittinibM 'OfigineH» liab«« — Tityvmv it^enw- 
anr dtp aXjmtos -^\ TKer. v^ 7. quod Sebcrfiaslfici 
Bi^ m Heaiodi Ctttaiinibufl r4pQr»ri ]^y Aeusilautti 
(FragmL p. 227.) wQwn qvab mor^u aoceaiit e 
T^i^bMis jaiiKttide tMta dif>el^. r> Fabnc^ ad ScliA; 

{Sl In sequentibus pro JiX ovus ri/^rj txaytSc Xvead-ai scrlbendtini 
J/anp' iwui.. AeliM^ ^pioqnd vqut >ap. Stkd, n^ TiiavtSiB)^ Bpioiri lii* 
pia dogmata TUam huroanam pravitate sua infecisse scribit SgncQ ta 
ix 7\mvtxdfp id9re^]uib«^ ^MWiBk, itHoB Ibbdlse menffi^Bie Videtor. 

[^J ^Ja^y t^iif^p4ittU' 6 Mxai^i^g* obdnfMv yao ttwro slmr 
*IIaioSo$ iy toTg nQcttTOfiivoig' quae hodie supersunt Tertit 
fikbnndms; Wdaa ■. ^A^moitpayrig' dq^ma ai/TOv vi, amg^^ dk 
n€nQaj(auiv j tavta. ^uem - locum cum aliis nonnullis , in quibus idem 
Teii^Qin fegmfr,^ attcilit Meiitelto QitlieA. Seean. Spec Q. p. 2. «ignU 
ficationis incertus. JXqalig quidem significat lectio. y. Fabric^ad 
Marin. p. 114. Boiss. et in Bibl. Gr. L. V. c. 11. 451. T. VII. ed. 
pr. unde ye^bi intellectus patescit. Mentitum vero esso de Hesiodo 
Nicandrum Scholiographo isti non credam sed potius partibus carmi- 
nis nsom hodie amissis. Schol. &eg<tf. in Catal. BibL Bodl. P. I. p. 
46. Iv r^ Beoyovitf xKtaQid-fAiltai tag tHv d^i&v ytviOBig, ^*EQ€fiog 
x«l ^<^ — OvQavbv xal Ffiv — Kqovov — Jla — tovg iJSxatoy- 
X^rotec' w€>> ital iniy ttfcnf^fytaj^fav m\ iMtk 4:\^€itf>d9»i^ avttSv 
iofioJM ^mfa , tiv^Qwr ^r .*JlQaxliig a;nixt$ive, t^v K(^€UQav ^r 
JBBXXiQOipovtrjk , tV roQyoPrjv fjp 6 STBQa^g, xcA' thv tQikifpaX^P 
9imi^;quaf(flMas in su^epHs TWgofiia^ earmlnitMif MMprataaifiiissa 
partim hoc, partim aliis testimoniis constat^ unde etiam Manilio de- 
fMako ptntMkW, ft& ^dMefioaAM dh JtttotM atakalilias '«h^mi^sM il^ 
lirmat (t. supr. C. III. §. 8.) yulgo erroris et negligentiae damnatur. 
▼. Hev».. ad Vi«g. Ge^g. Pindeg^ p. 187. Schalio illa W. fiudocia 
p* d09. ie Hydva: 'ffcMog Xiysi, tmftttr yeviaSm in tov aSfmtoc 
wur Ui^ttrtur. /M ntiose «ditam Ix tov atouatog^ > De hoc monsibvi» 
Bdhok dktfeit. 519L «ffiert Buphotioms yersus ^B (itkv iiicifS. fka mnf 
^vei €lJkUXcg attt y 4 (p^^XXor y\ ^ noirtv^ ^' ixQffiyfM Xv^Qef^^ 
mg mvfli omQfOfmr» iw^mQi hnfaiXifo «^^9 (v. Meinek. Fsi^fm. f. 
1.26.) qaae/aic lOorrigeMa ^ 4p^v i nohfr^ Uc/i^ ifjc^iaifmto Xv 



50$ LIBBR SBCUV^US. 

c. Gramin. I. 12. 272; Ae fiierunt etiam, qui to- 
tum genus hamanum ex rettquiis Gigantum na- 
tum perhibermt Ovid. Met I. 107« Sen% adBuc 
YL 4I.['] quorum utnque nativam nirturae no- 
strae vftiositatem a deormn lege et voluntate 
aveream dedarare voiaerant cdmpwatiana eonnEB, 
qaos gravissima com diis odte eKercuisse sdreat, 
sicttt Plato quoque Titamm « genere statuit eos^ 
qai ut dll ooel«itibus sic M udversantur magistn^ 
tibus. V. Ast ad Legg< «p. 163. Orphei contra 
priBcipaliorem nostri piartemf aliquid divini in se 
hab^e statoentes Hlam inflcetissimam fiibnlani 
commenti sunt, cui similem refert Julianus Fragm. 
Or. p. 292. B. cbio/ilsfag ah r^ rSr ^«cw f^- 
firiry ij naQaSidorui dia -rdiy d^x^^^ VM^^ &eovQ- 
yoiv, mg, ore Zeifg ixoOfiH tdt ndvta, arayorwy 
hQQv alCfiarog nBOovooir, H c§y nov t6 r&v av* 
d-^fonarv (iXaarriatu yavogp xtu afkoj^ ovv at;yy«- 
VBTg yivofiBS^a navreg. 

§. 36. 

Hisce testimoniis^ quae partim ab Orpheo 
ij>so profecta sunt partim ab iis qui perfectissi- 
mam doctrinae Orphicae notitiam habuerunt, nunc 
aubteminis modo subjungam eea locos^ quibus ali- 

[<] Btyni. M. B^roc, «^; fikr SHfH^^s hil Bqotw ttrhs »^ 
tSx^rog* 6 Sk ^B&fodog inh Bqotov joG At^iqos x«l 'Hfs^g. «JUo* 
^k ^h Pq^ov TOtf ttXficaog scil. ttaP riyuPtatPy quod addit BaBUthivt 
I». 1887. 55. Nedttfy piito, ignoraylt figotog transfiositaft litieriB did 
pro fioQtoSy Qt ifipqafiiyfi^to dfXoQfiipriy fiqantuy pro fiOQjmtPi 
fiQvfittta pro uvgrjfjiata. fiQvxos (fiQoxosy fiQVyxog) pro fsuQxos mor- 
C0 8, MOfifiQ» pro MoQfttSfy unde ft^Qfios itpofios) fivQfAog, et BQtftti 
(ut BQfy€g) pro MvQfiti. 



O R P H I C A. 1^9 

qirfd eMrimeeus •dnustiiiii est.aeu ex mydiologfia 
pepukri sive ex interpretationeJilMprica.aut rhe- 
torica aut naturali. Prifnum Himerium induea- 
mus qui Or. IX. 560. improborom qubnmdam 
atrox et vlolentum facnras per ambages enwra- 
turtia siimlitudinetti repetit a Titaiiom sc^re^Za- 
greo, ut imiHi, Dionysum substitaens Thdhanom. 
^E&iekfo vfilvy ita infit, ^i^^^fid ri* n^^s Vd avf^fiAy 
vnairi§d03m: ^Hv vi^s ¥ti Jt6vvaos xal x(xx& rotj 
&tmi rh x&v Tslxivurv Yivog IfVBto)^']. JSWIcc- 
vm:o Bdxxos xai TitSvig TmvtBg ^ie^i^wro <p9v^ 
V0p. T^g rffi ju^ (SriYBiv dxjvdfwvoi 9$aanAaai 
ro&tov '^&ihfaavj tix^vag ^e ifuXitan^ xal <pdQfMXn 
xa xai xivr^a dm(ioi^g xai (pvaBODg fiayyavsvfut- 
T«. "^B^iaovv 91, mg olfiai, tbv JSiXtjvdv Mci tov 
JSdtv^ov x&i yoTftag to^ovg iq^&iyScerro , Sn 'tw 
Bdx^cp fj^iamvto. Ti oiv ini tofjroig Jiovvaog^ 
''jEo^sm^ fuv, (Afiai, nhriYBig^^] xai t^v nXrjy^v X(u- 
^ictv aarivii^. ""AinnBXog d^ '^v xatrj^prjg, xai axv- 
S-^em^ Olvog xai Bot^vg &gne^ ^axQvmv xai 
jBcfoepfoff o^xi a(fVQhv tlg xivrjaiv Hxbv svd^fio- 
axov. IdX^ ^ od &ia xiXovg tb SdxQvov oiire (sic) 
nolsftiiarv xb tQ^naiov^ '0 yag Zavg inonXBvoiV 
id^a ndvxa xai xdv J$6vvaov eyei^agy (og Xoyog, 
Tix&vag inoiei TtaQct twv fiv&oyv elavvea&ai['^], 

[kl Non Telchines significat, ut Wemsdorfio visum, sed Titanes 
teXxifw&eis y eive MIos intidot obtrectatores. 

[1] MeBpr haec Yidetiir distiiidjo T/ ovr inl Tot^oi^ ; Jiowaos 
— et offioi pro olfjiai. Niceph. Greg. Hist. X. 2. 293. D. alJiy of- 
fAOi y xeirai rvy iy xoi^ce , ubi altera lectio oJfiat minime convenit. 

. [m] Id est, puto, exantari rumoribus, vnh ri3y noitfTiSr iluv- 
y€C^i Pliilostrat. V. Ap. IIT. 25. 116. vnh nayraty ikavyta^tti xa\ 
icoleiea»at Pldt. Philos. «. Princ. JH. 87. T. XII. 



S7Q LIBXR 81CUNJ»US. 

^m DttmlioM figvrMa mt geitae cm fittis, br 
biria vidgaris cum Orphioa oratoiio artificio «mnh 
tffita ast IBne ad Finnitam tranigreiiior^ qri 
kac m^^ologema ad historicam iaterpreiatioami 
rerooans qMai cladem qMmdam fantiliae impera- 
toriaa in inMia Creta daminaMia martmt; ^^Li* 
ber Jovis f«it filiua vegii C^atici; hic 
qnum fufsaet adttlteira m^atre prOgenitua, 
nutriebatur apnd patrem studioaias, 
quam decebat U:&or Jovis, cui Junoai 
fuit nomen» novercalts aaimi furore 
commota ad necem iafantis omnifdriaai 
parabat insidiaa. Proficiscens )^er«gre 
pater^ quia indign«tioft«S tacitas sentie- 
bat uxoris, idoneis custodibus tutblaai 
credidit filii. Tunc Juno opportunun 
insidiarum tempus naeta et ex hoc for* 
tius inflammata, quia proficiscen&pat^r 
et solium regni puero tradiderat et sce- 
ptrum, custodes primam «uneribua cor,- 
rupit, deinde satellites suus^ ^ui Tita- 
nes vocabantttr^ in interioribtts regiac 
locat partibus et crepundiis ac specuie 
affabre facto animos ita pueril^s alle- 
xit, ut desertis regtis sedibus ad iasi- 
diarum locum duceretur. Hic interce- 

ptus trucidatur membra conai^issa 

satellitum sibi dividit turba. Tunc — 
decocta pueri membra conaumunt; cor 
Visum (leg. divismn) sibi soror servat, cui 
Minerva fuit nomea — fiaec reverso Jo- 



o ii p H I c A. S71 

vi orHineni fiaciBoris eacpo^nlt; tuncf patvr 
— ' Titaaes liecat; et q^ia d^l^ior ex orbi-^ 
tate yenietis nnUis ealatiis liitigabakiiri 
ittiaginem e|ut ex gyp#o plaetico e-petire 
perfecit et eer^ ex qno faciBHs sorore 
deferente detecttiiB) in ea parte plestae 
collocant, qua peetorie iuerant linea- 
menta forinata» Cretcnies^ ut furentis 
tyranni aaevittam mitigarent^ feato^t tn^ 
nebres dies 8tatuun< et annuum sacrum 
triciterica e^nsecnirtione coniponunt, eaiH 
nia per ordinem ffecientesi iquae pu*er 
moriens aut fecit aut p^ssua est, vivum 
lani&nt dentibus taurUm et per seereta 
siivarum dissonis clamoribus ejulaiites 
fing;unt animi furentis insanianii. Prae* 
fertnr eista, in qua cor soror abscondi* 
derat; tibiarum eantu et cyinbajierue» 
^tinnitu, crepuntdia qmbus pu^er deeeptui 
fnerAt, mantiuntur. 

§• 37. 

Ac Fkmicus qmdem pleittque oh Orpheo tra- 
dtta eedem traore leplieati consessum pueri in 
Arono patemo, custodiam appositam, fraudem 
erepun^rum^ auetorem fadporis Junonem, mi* 
nktros Titaaes, idtorem Jovem. Nec Minervae 
opetam salutarem obliviscitur; sed de imagine 
qttod dicit ad ctosolandum patris dolorem a 
gypsoplastis perfecta, Pragmaticorum invmtum 



S72 LIBBR SBCUNDUS. 

e8t[*]. Neqae fraeter hos alius qiiisqiiain htec ba- 
silica fadnora apud Cretenses edita esse refert; 
quod si satis attradisset yir eximius, fabidae hujos 
origines a Oeta repetere cavissrt io Bassurd. T. II. 
p. 171. Etenim quum semel ^piarebQiss^ Jovem 
eodem loco, qfo natus esset, exqiirasse, coorti 
sniit homines, ut sibi rklef^aiitur^ sagaces, qui 
tota niythologia iiihii diud quam reguktanim Oe- 
tensiain notales, amores^ rixas et mortes conti- 
neri statuerent; quo factum est ut ea qnoqoe, 
qiiae de Zagrei caede tfadita essent, ki hanc 
tranrferrentar insulam. DiodoruB L» Y. 75. rov- 
toy ror B^hv y$yorh^m tpmaiv -hc Jidg xal Ilif- 
cfitpStnig xata xriv Ki^rjv, ^ or X)Qfp^ijg xarct rctg 
reXerag na^0wxe &iaamSfuyov V7td rdiy Tixaym. 
unde nemo argumentabltur, Orpheum huDc rei 
gestae locum tradidisse. Major autem Histnrico- 
ram pars id unum e vetere memoiia retinimant, 
Dionysum violenta molrte oppressum esse; hunc 
vero Semelae filium dicunt, diversa miscentes. 
Narrat Joannes Malela Chron. L. 11. p. 17. et iis- 
dem fere verbis Cedr^ius Comp. T. I. p. 24. Li- 
berum a Lyeurgo fugatuqa Boeotia finibus exces- 
sisse, Delphisque diem suprmum obikse — xai 
hiSri rb keitf/ayoy avtov s^ iy ao^w. ^'OnXa is 
avrov avrdg elg rd te^dy ix^fuxae xaSwg Ji^fia^ 
Xog o aotpoirarog avyeYQonparo Ttepi wdrov. *i25- 
aijrwg &e xal o aotpvirarog ^i^loxoffog ra avrct 
avyey^dtparo ^ ey fj ix&iaei elne nsQt rov mrto^ 
Jiov6aov' eariy WeXy rrpf ra^riy avrov na^a rbv 

[n] V. Epimetr. VIIL 



O R P H I C A. 573 

vnoroHTai 17 aoQ^g^ ir (p y^dq^u ^Ev&dd^ x$Z- 
tat^ d-avwv Ji6vvaog 6 ix JJeii^elijg. ^Ofwimf 
Sb xal 6 ao(pwncaxos Keipaluov xa avra k^ x& 
Ui(p avYyQdfjLfuxxi. Syncellus p. 162. MvS^a xal xo 
onXov draxeitai Avyovarov KaiaaQog xal NiQio-- 
vog fi xi&d^a\^']. Bd&Qov Saxi elvai vofii'Qerai rolig 
ayvooviHv 6 Jiovvaw tdtpogy unde fid&goif Male- 
lae pro ft6&^ sobstituit Si^Hs ad Philoch. p. 
21. De postFemis antiquiorein testem habemus 
Tatianum c Gr. VIII. 251. ^ r^ tsfuvH tov ^^- 
toWov xaXsZtai tig ofi(palbg, q &s ofj^albg td(pog 
iatl Jiovvaov. Priora confirmat Eusebius Chron. 
L. post. DGCXX. Quidam his temporibus 
vindicant gesta Liberi Patris et ea quae 
de Indis^ Lyciirgo et Actaeone memoran- 
tur« quomodo advers^iis Persen consi- 
stens occidijtur ait Dinarchus poeta noi> 
rhetor[P]. Qui autem voluerit, potest in^ 

j 

[Mi] V. Kpimetr. IX., 

[0] Hanc consecrasse yidetur imperator mnsicus in illa peregri- 
natione Achaica. t. Plutarcb. de JEi Belph. c. 1. 217. T. IX. Lucian. 
Neron. X. S02. T. IX. de qua plura fabuiose narrantur. Themistius 
Or. XIX» ^6* C. ApoUinem Pyt^um sic loquentom inducit: Ni^fava^ 
mSxoi a(pCx€to iu^aQay uata x^^9^^ ^X^^ xal iv aroly xid-aotpdixy 
— 015^ ^oSrjy fistoyuy alJi Ifivaax^riv xal im€<nB(pay(aaa i}i6vrci. 
T. Epimetr. X. , 

[P] Quis sit, nescire se fatetur Scaliger; Demetrius Magnes [de 
qno yid. Crenii AnimadT. PhiloL ^. VI. 154.] ap. Dionys. de Di- 
nardi. p. 631. T. V. dao» nominat Dinarchos, quorum unus rus 
m^l K^rfTfiy avvaytioxB ^vdaXoyCag , alter poeta (ut Tidetur) Delius 
oratore antiquior; hunc ab Eusebio significari pro certo sumit Fabri- 
cins T. n. 863. ilium Vossius de Hist III. 358. neque abhorret a 
Creticonun scriptorum ingenio tc^s narratio. Vitiosa Malelae^scriptora 
^rifiaQxos (Syncell. p. 162. JrixaQyosy Natalem Comitem in eum er- 
rorem induxit, nt Tersai, quos £tym. s. Jioiyvaos affnrt ex iyyart^ 
Jiowataxtiyi 'tby fihy vns^xmffayra d^&fyivios toxn(m — X^offSes^ 



S74 LIBBE 880UHDUS. 

tpieere ipsiu» JLiberi apud Delpkes tt- 
pulcmBi juxta Apollinem aureum. Et 
CytilkiB e. JuL L. X. 341* 6 Jfi^atfxog miiif^ 
ovx aottfiog or «ag Jiavvaov nQa^ig JUptijwiA^ 
rog, oM te airc^ Tundwrjrai mQl x&v ^lvimi 
xal fitiv xaX ^Axmiunm xai Avxw^yw ofiwg <ii} 
jiMqtoyivxtig^ ev fukka ^u^^ipuog dvjjQija&at xal ai- 
. riky VTto IJiQoiaH ^aTBtpewai xai x9Xq^$v(fStm nu^ 
tiv ;((itMrot)i/ ^Jnilkmvm. Tum Anguttiiiiui Gir* 
XVII. c 12. AUqui aane et rictiim 8cri- 
buut Liberum et iriuctun, noiinvlli et 
ooci^um in pugna a Feraeo^ aec ubi i^ 
pultus fuerit, taceiit. Pdavisaimus testis est 
Eaatatkius qui p. 980. 20. narrat Perteum liberl 
occisiotte deorum sibi edium ooniaasie, aoque fair 
etum esse ut , quam oinnibus rebas Hercule iiiis^ 
set superior, non sotauD non majomm sed ne pa* 
sen qdidem assequesetvr gioriamp'] Tbebis eim 
mortnum esse affirmat Gaesarias IKaL |L Kesp* 
CXn. p. 66. Gall. et in BibL Bign. p. 617. T.XI. 
P. n. kv xfi ""EQfjiov noXei xov ^EQfifiv, iv &b Kv- 
TUf^ xTjv ICvTtQiV xonQip kv xc^Mp xeifiknpf, h is 

Imnpov Sgaif de pemarchi Hbro nono IKonysiacdn snmtos diceret; 
snnt vero Nonni L. IX. 11. InjiBte ob hoc C. BartkSnfl ad S^t Tlieb. 
IX. p. 1005. T. II. Natalem firandis accusat, co^ce MS. BfalekeTel 
Bzoerptis, nt videtur, usum. 

[9P1 8cbol. Vict ad B. AL 519. wig di fpcun. 7diBk>i»a*ffQ(«fliovs 
ttdthit (Peneum) i^afffiivQy ov Ttfx^Zv iohtSf S«« Aiwn^oy it^iUtf 
«Ir t^v uii^mlto^ UfAvr^v ififialt&p. fuae ad mystcria Leznaea spectartt 
videoluv diu infeBi» Ceveri , Corae et lacdio eapMeovatob Sed amvit»' 
tum, quaa Baoebus eum Pemeo et Aorieio exeoemt (v. Fau& IL ^ 
OvM. Mei. IV. 606.) foma anliquior ridetar. iSupb^onii Yenmi, 
<piem Scbol. Uhtt (Meinek. Fi. p. ia6w> h^ii^ti B4q€ri^ litnf p 
/tUr S^vfUdwui , sio emandandum pqto.: ^ihv BiQ0y ti^Jmif ^ 
IMtt Sd^ufjiiitfUy Aerittua aeiL Peieeo pere(pinae nnptiaa (^ilrimft 
dM> fAiaae vei apparane, ^ Gefbeoa aut Ju]^ter. 



oaPHiCA. 575 

Oifebifi ^J^ xbv T^fi ciff&g kuSyv/iQv n^g roXg 
JCavaloig {^] Qif$0t J£(p^m> imiley de wog tmi 
TiSy hdx^ n^gim/rKt&ii , ht ^^wg Aioyvaag, iy 
TvQ(p "^HgaxXijg fiaXXov $a ii^xXfig [']" iy ^Bm^ 
(favQ(p ^AaxXriniog 6 %aXg (pQ^al vrpiiog. ^lXuig toy 
"^'ExTOQa fiaXXov $€ ov^^ dXexto^a ^fpi^crroi'^ ot iy 
Aivxji roy txaxov ^A^i^XXsa, UoyTioi (leg. *Onovv- 
tttoe) v^y nmq^ak^ar i7<ar()Miov> !Pa^£ tofy aUni' 
fJtaxw Maxtdova-^. Et x^ axcveity fiaiXeTai mvg 
ixdviay hl^^iw^y nvStiadw ""OQ^eiaig xctl 'H0i6$ov 
rwr avYY^(piioy t^ ix^iviov fw&oTmUag' ij/am^ 
loeum adacrtpsi tuni propter Orphd meDtiraetti 
^amlibel; yieiiiam, tum quia documento est iUi 
Ecelofitoe doctores et quam peiiti fuerint Graeca- 
rum fabularum et quam faceti* In eandem aeu^ 
teitfiam cimgruit Clemwa Recogu. X* 24 594* Jo^ 
vift et filiorum ejus sepulcra mauifestis- 
time demoaatrautur, Mereurii apudHer- 
mopoliu ["J Cypriae Vefteris apud Cy-^ 
prum» IMLartiis. in Tkracia, Liberi apud 
Thehasy ubi discerptus traditur etc^ Idem 
Hom. Y. 23. 608. K^vov iy tcm^ Kavxaaioig 

li\JCiwxtta(Qif Clemeos HomU. VI» ^ 676. et Kpiplmn* Aoco- 
rat c XVin. 106. ^ioff Ttt(pog iy Kq^tti • iy i^Qet AuaCt^ (JKaaCf^ for- 
tasie homo imperitus scripsit) 6axjvlo6€ixzeZttti * tum narrat plnres 
JnpiteM luitae, qniurum uw» o mtataqui^Qfiaue rhr nttfiQa tu t^ 
K€wxaaC(^ oQHy 6 Sk aklog jimm^gi SXXog di o tQaytffdog 6 xak 
^V X^''^'^ xavaag. (xlvaag'). 

[rj JUe et in se<{iieii|e Ixaxw nes^ qoid acna^iiis iateat, mA 
fevle fittQemk^gy at passim ilU Romen hfivg kri4endi eaosa in fiu-* 
gt^f oetovqaeiit ab adjeot fMQ^g pvo funQ^, t* Ducang* Gtoss. Ap- 
pend. s. T. 

[n] la montie Libgfae sapnltnm didt Apale|iis Hern. p. 99, ed. 
Bfanenh. cf. Lntat. ad Th^ 11; 6S. 



576 ^ LIBBR SBCUNDUS. 

oQsai tdq>og [*] Sdxvvzoi, iy rjj *Ax^(ffn>ouf llftyrj 
nXovrayyog xal IIoaBiSdiyog\^], ^Hliov 9e iy^jit(fOk£ 
xal JSsli^yTig iv Ka^^aig^ Jioyvaav iy Oi^liatg etc 
Sed revertor io viain. 



§. 38. 

Niuneruni deonmi prindpaliuin pmraflet Pro- 
cuius in Tim. Y. 303. ubi ex Platmis yethiM na- 
rrjif te xal 7ioirit7}g taon minus ^uam quatuor ex- 
scul(it deos: natriQ fiiy 6 nQwtog dno tov i^og 
(Chrono) nQoeX&ciy Al&i/jffj natriQ di xai noirjTfig 
o xatd naQa^eiyfia ^Bog^Oy ts ^dyrjta n^io- 
toyoyoy fidxaQsg xdXeoy' noifjt^g ^i xal na- 
triQ 6 Zevg^ 8g xal yvy Isystai dijfiiovQyog vf 
iavtody Tpat^fiQ te eQ^wy (pauy ay ol^OQCpixoi' 
noirjt^g (fa fi6vog 6 tfjg fXBQiatrjg iati ^rjfi^ovgyiag 
(Zagreus). Accuratius vero Syrianus, qui du ec 
quo ordine sibi successerint, ostendit ad Met p. 
114. a. ubi Aristotelis verba XIY. 301. oi noiriftal 
oi dgx^^ ta^dtrj ofwimg, fj fiaaiXsvuy xal aQXUV 
ipaaly oi toifg nQoitovg olov Nvxxa xal OvQOVor 
fj Xdog ^ ^ilxmvoy dXXd thy Jia' dXXd tovtoig 
fisy did t6 fista/idXXsiy tovg &Qxavtag t&v bvtayv 

[■] Platarch. de Flumin. XIX. 1089. Satiirmim in GigantOBt- 
chia yictiim ad Caucasum se recej^ne tradit 

[t] Exddiflse Tidetar iy Trjyip. Clemenf Adm. p. 26. Haxlfpnhg 
Xiitcu xi^avyof^ls iy toTs KvywsovqC6oi ogioie' 4>tl6xo^s iy Tjifiif 
IloaeiSiSya (fitiai ufiSadm ieuQhy (unde isti colligunt memcmn Teakui 
fuiMe ) Ka6yoy 6k imxeZaSiu (scr. itnoxiZa^i iy) SiuiXitf. In Pair 
none 8. Philippi p. 446. ^uinart Act. Sinc Hcrcuies in Ygiae 
monte combustus, Aesculapius in monte Cynosuridoi 
fnlminatus, ubi Phrygiae scribendum, nemen loci in Oeta, qni 
Pyra Tocatur. v. Muncker. ad Hygin. p. 83. 



ORFHiOA. 5ty 

avfifialrei t4 romtVm Uyeiri hisl ei fUfiiyfdroi 
avtwv Tuzl rw fitj fivS^x&g dmarta XiyBiv , olov 
^s^^Mvjg xal itB^ol ttyeg r6 yew^aay n^wtov 
affKftov rtStaaiv* hac,nota perstrinxit, quam Qt 
iisdem graeds verlns reddere pfMsim, quibus ab 
iUa peracripta eeCy ^Gedt ringularis Brandirii hu- 
mfuiitas, qui hunc iocqm mea gratia ^c^rit: 
O^ ra^pa' (nmA) t6 dXtj&eg Un6^Tai ne^l r&v 
Siolipor* hcelvot y&Q Jfvma ph tal OifQovov' 
(pmn» fkHhXx^HV tal n^b rorhufv rdv fiBj^iarov ad- 
t&v nareQa 

Tip to^ iic^ hhufjti d-i^tc ^y^total t€ noa^ov [*] 
oS nQ&io^ fiwttltvat xtifinkvto^ 'H^inoSog [^ ] 

fi$ff Sv;^ Nv§ 

(ntSint^O¥ Hxovi^ h x^P^^ iQiTtfinig *Hf^nalov[*] 
fieS^ 4jv 6 Oiifavog, 

J?5 nf&Tog fiaalUvoe d-i&v fitra fiririqa Nvxra, 
ri &6 Xdog 'vneQ rr}v rov (iaatXavovrog lan aj^iaiv. 
Thv 9i Jtit ov n^&iov aXX& nifinTov Jiaailea 
oatp&g ovofiAT^ovaiv ol n^dg avtov naQot rfjg Nv- 
nog doSivreg xQV^t^^^ 

H&avatov paoiXfja &i&v nifintov re yeviad^ai[^ 
*/f n^aniartj ovv d(fXV,^^^ ^^^ avtoTg ev xal ra- 
ya&bv, fiB^ rjv v ^^^S V ^^^trrwv rov ^aa^levsty, 

[*] TbTov iXi^r recdu» legilnr In Oalei libno, unde hoi yersus 
e^dit taylorus Clawcal ^ojai». T, XVU. f , 16SL Vid. §. 7. 

n^] y)i nqtStos pro ov Galei B»r|o» Yenio latina Briseepaei 
PMadoAIexahder *S^i9ecmmo^: ^ : . 

[•XAAoin^mis qiod in Syriani • libro excidit, e PseiuddAIexandro 
addidii Brand|s. 

[^"Adtty^y rectiua Gale; pro t«, quod hic omittit, ai scri- 

1 . 37 



$T9 LIBKl^ 8BCUNBU8. 

JlSf^ fuv xal Xdog $em& nvdt^6(far.\Bha ta 
nQwnata xal x^fi^ia xwv &€diy ywt], kp b\% o 

iffKnov r&v g^iMo^mv^ tt^atm$ftai wAn&Moliyim, 
ob&^ oi &6oli&ybt rct dButoQa ivvmi&$^^7Bai:4(jd- 
vu> %Skv ^(fj(iipMoni/^wv*.vpaotv dlia\.fUa,^ M(fi 
n&aiv aitoZQ ^il^Ha. Hate 3impKGiuiy cattM 
vaiMsiiiia^ patrenus. De SaturiKi Godi aiioM- 
sore nuUiis relictus eAt veirsiis, «ed hoe detxkiM»* 
tum qiiadammodo compensat Proeulua 1^. Y. 
291. Tiveg o(rv ai ^0(fifAjml mi^oimg^ in$iAfpu(! 
ilg xaxnag uva^p^uv oi&pis&a x^^m zifv ftov Ti- 
fialov m^l d-^wv SidaaxaXiav. Qsmv liadtXmg m- 
(fadsiwxev ^O^eifg xara tov tiUtov a^iiQfjtiv tm 
oXwv n(fO€arrix6xag , ^dvrfta, Nvxta, Ov(fo/i^) 
K(f6vov, JjtovtHfov. Hifwtog ydg o ^dv^g xata- 
axtvdaag tb axfpitQov Kal nqwtog /ittadtvg 
{(iaaiUvae) nsgixlvtog ^Hgt XBnalo.g. Jevtifu 
(fs ^ NvS ds^afihni na(fd t^ 7iat(f6g, Tpireg i^« 
o OvQavbg nagd trjg Nv7cj:6g, ml teta(f€og o 
K(f6vog (itaadfisvog tov nati(fa, xal nifjtmog o 
Zsifg x(fan^aag rov, nat(fdg, xal fierd tovrov htog 
6 Jt6vvoog. Idem vero in L. II.. 93. ad illustran- 
dam Platonis sententiam tantummodo tres numerat 
reges: roifg naffd nhdronft rtfug .fiaatUag xal tok 
na(f ^Opq>H rgdgj ^dVYfca xal OuQdvdv xal K^oyoy^ 
Hermias quatuor p. 143. ra rpsaaga ravra to 
IV j riv ^dvrjftai onsQ iari n4(fag.rwv vorfc&v 
&iwv aQx^ di rwv vosqwv i^Ji^fiivri, rov Jif^> 
og iatt rwv vnegxoafiuov &€wv fiaadevg, toy 



^idr^ ^fii fiaadaig iottx. fnQi'. cekidi^ii^ 

sed I ; • dioa ' ;uidiialt; 01ywpiodtaii»f ftdi > Shmdi . ^pi 

fiiteiiiir. Pifi^< ipw i&Oiet MuiloKtd».^Aoo^. p^ 

riiv.JS^v^ 'o Z^r^ikaihsMm*-ma^ixwfnk^w(^ 

Hottc iilttria vispM^dife WiteA^ 
niuiftffiui ali OtpbM ^trndiiiiiii Juiiilttiiari^M.lM 
Vero aUo i6oo: idiaa.dMs K^gi^l dttiaVSt Hlblo^ 
eiiqMMJraafonids aiiii^ni»: JedtiMttM^ iNuam 
caoiaiB . .aceiritaibidandi ^^qm /Ki)iim in hoc «diii^ 
avi^iit s^ ed^ fli^iiia. deorun valia Plro4»dim 
tm^t^ alia .HerBWM, neqae ^afi^m Mickael Epli«^. 
^lii im [Qmm^ ad rArKitpt JAeU L e. aWrrmef 
T^v ^tpsa' xa\ ^vtix^yfif ^a^i^ otiad dyaS^ov 
^t.a^iato'^' t&rr^r iat^ r^ €tXX(J9V — — xai 
kmi^fv^QV fnv xa% ^Q(f(pia q^^ Xaog , bW 6 

ieik^(kmi^'li»ai^ifg:i Z^ws'.^'V1 P^^oculus^ ipw 
iii ^rat p.r504 ^SaturwMiji «imctil»» Jc^e(e^f appel- 
lani et DitMiyium litimuii; satii Oit^ndlt seif 
ajb Orpheo r^gnmsto divinoram vidssitudii]^ trar 
ditas esse. V 

De dv&Qamoyovi(f quid statuerit Orpheus, scin 
non potest Veteres quidem ppeta^ el pliilosophi 

(«] HvBc lo^mq Braiiflisio V> Cl. accjBptam i-^fero, ; ,, 

37 ^ 



S8d LIBKR sscuK^ua 

hsrie quaestioiitei sefinucerait ^idb origiiie et fii- 
biica* Aeomih^ Imniiiei ^ vt; ioeteioe teme mafn^ 
que fetun natUTjie.iiatu ediM» p«tairte»{^]. Or^ 
qiMiedani singidada refertur mB$^tiay humani 
corp^ra de Titanum cinenbus craflata esse, sed 
utrumhoc eK anino erediderit an tmitmmnodo 
ad deplaiiuidant deomm hpmlniimque cogBationcn 
poetice finxerit^ minus olare liquet Nec eatu tx- 
plorata Chp^nograj^ohim' Byzanlieniih fies M#* 
silkam idootrinam enm Orphee .cbknnmnieantiiini. 
MiiMa EV. »L [p.^. Oxonc] et Gedrenus p. S& 
A. illis quae ei^ra^ tramwripsiaius §. L haee pd« 
ckint: r6p dl &t^^kmav eJniP wt «^dwO ^c^^&wO 
nXacf&svra ix ^s nal ^x^ M <tuT&v lafUm 
J»^tK^, xaSwg Mtova^ ^a9(M.'^Qaibiis qmd 
pretii statuendqnl tit bppai^t • seqncntibQB : ^O 
(?€ tcdrog ^O^g^eifg ir ^\adrov pifiX^mrkt^&f 
ort (fta rdiv r^wr Srofidtwr fu&Q^ 9k &e6r7ffos^ 
ndrra iyirsro sitxl a^^ros iari raindrva. HBec^ 
diversis Cosmogoniae iods collecta sunt; txiiiitas 
ex iis, quae de Cliroiia> Aethere et Chao dieta 
sunt, pantfaeismus ^ qmm brevissime dieani) s 
loco de Cataposi. His addantt iHir(>i ^e rw tv- 
iatnd^v yerovg r6ir Sir&QiiAwr ^^ero, *iA>iif- 
rixovg arixovg noXXovg, a<p wv elatr odtm' * ' 
Sfjfig T* olwvol Ti fiQOT&y t* &knriqia ^Xa [8] 
axd^ia yfig, tlldwka T^^fUvaf (ifiSafi& fifiih]!^] 

[f ] y. {Jckert Geograph. der Griedien and R5mer YoL II. P. I- 

[fl Vulgo fiQinfSy <f ciXiwettCi quod correxit Bentlej. Opusc p. 
457. Malel. ToXitU ota fpvlt». ' ■ ' ^ 

[CI] Sk BentL pro yulg. firi Sia ^tfiiVy qoae Cedremi8 omittit. 
Scaliger in Euseb. ^. 5. ^b ri iaMy. In j^da ^fwco ttd ManiL p- 



\ fffiS^^i^', ovT^ J&no9^iv (liX i^ifaxjfiipfltxjnxQVfjtpgy 
, ovT* ciya&av na^iovjog lmif.%^i\pa^. re xa< fpS«« 
wpi*^, aXXcl fAttTtpf idafjfioveg, anQovoiiTOi, 

Kal alXov^ ^a noiloifg arixovg tie&sro 6 avrog 
(jowforarpg ^0(f^€vg. Tavra Qe ndrra ^e&aro o 
ao^iotarog TiupS-eog o xQovoy^aa>og r*} llyiov rbv 
airov, ^Ogwsa ngo xoaovrmv ypoi^coy elnivra rgid^a 
o^^t/cTioy ofjfiiovQpjaai navra. quoa unae fluxe- 
rit. modb dictum est ' ' 

'fij .f-J:I t r;* i ,;( ■• i ' . ' ' i ^ .' . * -•" ,!■ ^, ,. r 

De Heroogonia, de cataclysmis et ceteris an- 
tiqui Cycli fal^uUs qiud Orphc»is ^tradiderity nemo 
nobis nundat,v|iraet€r paoca iila quae ad IHony- 
sum pertinent ThebaQUin. 'D<e hoe Proculus in 
Tim. n. 124. ^ ^lTtna rov navrog oiaa ^pvx^ nagot 
^^^ [S^okiyq^' %lkvov^ikl r:ifg Tcefpaliijg S^B/thn] xal 
^(KferdrW dpSttl^ {stt.' avid) TiBQi&t^ifada (ateifHzaa) 
ri ie(ft^id7&v\^(fd9id^), ^odMjicercW i^^rfis^t/crdv. *0 
9^ dno tov /iTjQov rov Jibg nQieiatv . dg adrijy 

S66. dii^is ayttv9ot supplet, totum Iqcum a.Manilio L. lY.. 896. pro- 
jecta jdcent anikiiEilW mUta in tevras vel mersa Tadis 
yel in aSr« pendent, expressum pirtans, «piae parum certa est 
conjectatto. Similior fidetur lentei^ in Aur. Carai. t^ 55. 
Tkrifiioi^ig^ oH ayaMy nikag ovttoy ohs igoQtSmy 
ovre Mlvotnff Xwuy ^k xaxtiy nwQoi' <nm(owsu 
nec multum distat.Mimnermi.il. 4. Moteg fm€ xaxby ovt^ iiyadvy. 
UyefskqiBi^o S^ttUiget' emMidal kS^ insoy yet^olre^ nothy fu^ 
^Pffrfiil/ah ]^.Qstriemi)n| Cedrenn%»sic,Tariat: «AA« /icmji' ovnog 
aia^aoyigy oinlsso t&QUg, 

.{^JnDe^ hoc TimotiheQ', La^beum, CayelHhi Pils.:de Scrwt. Bcci. 
n. p. 17. Dupinum aliosque frustra consului, qui partim nihU partim 
non plus respondent quam ex ipso Malda et Fragmento Hesychii, 
qued Hodlu» edi^t in rrelegg., <ogno9ci p«ttit, chioiiogn^hiim ciiri- 
fvdsse. ■ ' - 



BSi LIBSR «ttOUWDUS. 

ictvtod nfiy^y^We^Btm ^ ^i^ 'it^o^ r^v 'Wij^. Jio 

xal avXXafi^ayea&ai ^^tmtd i^^craf tIxiovxi t^ ^d. 

. . — .Tovro .^i ofioiov tif naq ^Oqwh . 
]" ' *— — yXvx€^oy ii tixo^^^Jlto^ i^exa^^io. ' ^ *^ 

In 'hoc jocb Sckneideru3 venssiQ^e emeiidavit 
)ilxvoy toro^ >itxtoV,/liec 'Aiiiiu^ certa ratibi)e >^oi^ 

ateWaaQL correximusr et xgaoioy i.' e. crancula siv,e 

'':<^i .!):•:; *i*i*:,. ■ - *'*\^:'i'VU .f- ■*><. ^-i*:'*'» 
vannus, qua recens nati jixtipiebiantuc. Hanc 

Hippa circumphcat serprate, consueto cunaram 

ornamento, ut docet Euripidis narratio len. 20. 

moris hujus originem i^ Ekicbdionio derivantis: 

ipQOVQa naQaZiv^aaa (pvXaxe otit/kaTOC 
' Si(faviiijA>coAi;haQd^!roig^yii ^*'*^/' ' • * 

, ,TQi(fiijf T6tya-^\" .. , ,.^... Y \ ja;! .., .|,.-i 
^e («Mta fnoijs an(jq^ inf^iprcit^tit ad i9;epapliw 
Hierologiai^iim cjirect^ f%L\, Q^^plj^pA qis^ luMi 
afferr^ piDHimmiy jura^ , qU0du>QFP^i l^P^^ 

^nnav xixktiax(o Bdxxov rQO(pbv, tvaSa xovqtjv 
fivaTijt<i(kov T^frgtTiv <Jy«X^9j^?i^^ /J^f^ov ^yy^tf. ',; 

EitE avy /y ^vytJJ ^^^T^X^^^i^^^^^ 9Jf9i P^P^^y^ . . ^ 

unde patet eam Bacc^ litttncem liMSse Idam ^ re- 
ligionibus cbrised-ataih e ttutti<rfrdi^ympi/^m Ph^ 
giafirum, qualis Ma fuit^^' ^t Misa: De e&dem 

. '■' ■ : . / .„ I , .. -. : >- - ■■! 



^< a^lPHl C A. Sttl 

CDpp» amfkfasA^ attnt^ Proiciili varba bi Tiiiir IH: 

266u Meu ^v, ^^fnijt^ vov fMstSxovaavyJ^owaifiaeou^ 
sau^r <&s ^Qjfgpiiig ifafaifVf inl xf^ x^a%t\^ (f^vtrc^ 
T^^^^Sssia^. ditj^&atxa^^ fesZroi^P]. et.p. 172. 17 
tawJ nakt^^ Afm;(ri -^mrt^rai n^dgti^v vodv^ ^ 
S^ >xe(^i»k^ avt^ & JJkdtuxv ev t^ 4^aldiffp ^^ 
'Oliy^fiK)^) CK/ rdSgi ne^ 'r^ ^thAizj^ (mc) iiiyvts ^osxo*- 
mifUK^ \ SuMliii Pmmliiai^rpretatio ab (hphei 
iMOteibKena est,' qiii iimim illa sonflberet, adhil 
aliild< qilAml Xicnophmisle causain redderp. voluit 
OK ihiaterfi 'dfai ipsius jEepetitani^ qui . pr^priin» 
BiDmeU| bafacti j^iixiiiTyT^v^E MiUis. Monum. Ined. 
Ti 1 h. il63* i et^ IjenopheranNn^ ministerio eolitur, 
quo ;deftnitta i£uaBlhe Bacfcha ni Phadaecf Epigr. 
n« '. prtettr aHa poropae * baeduoae instnmienta 
dea dedicat ; 

c noHmi fii^foihfv }Jhvo¥ im^dt nof^fj^ 

Aualk 3?i » l * ^ 422. quibus aptksine esplicantur 

xaX ^ 'l^a tJla^ qu^ e«t fortftfse ^aeciua /mc i.e. jtiiTfi]^. BAdeai da-^ 
bitatio de Mise, utrum Cybele fdenlt an Cybelae ministra. OrpbetuH. 
XUI« £j^ff|roir tSfKadtnnir ▼•cal; p«n^«;Bnbigtte, EMydbSm abScfanei* 
dero alle^tus : Miaa Tt3y thqI^ triy Mr(tiqa -^igj ^y xal dfiyvovtfi * 
unde ^era eitoe yldetiii' tIid»Q mater: Md^^ios, '6l vnb MCda fam- 
Xep^iymf ^^atno xakwtfiyvoy.tiiy WSa ^^^^ V f^^^s t^S^^ avxov 
IxteufifjaS^L ifyovai. Quibus congnfit quod Plutarchus V. Caes. IX. 
d&i' ^onam d^m dicit s^ Ph^g^iia IMudae mittrem perhijberi Grae-. 
C08 autem rcSy Jioyvaov firftiqioy t^v a^^ijtoyy quare etiam aacris 
ejuc.TiroB' aroeri, Btipentea adluberl niiiltaque ^etimqi^triyhQOvQyCay 
oftoloyovyta toTg ^OQtpinoH, Haec sane obBCoro quidem yiiiculo inter 
se contineri Tidentor. BHdeam invlierem Phrygiam commemorat Apot- 
lodonw. ^ 

[>] Haec parum expedio. Proculus aperte loquitur de Hippa, hoc 
esi, nt ipse interprettttur , amiba menli Mbjtecta, cujus aeptem partes 
(t. Plutarch. de Procr. An. c. XXXH. S24.) sigmficari Dionysiaci 
oorporia dlrtractioae* Ea Tero Proserpinae filius periii, aoo is, quem 
Jnpiter e i^io «didit, Hippaque Tanno excej^t. 



SM LIBKR 8BCUWPU8. 

PiMkculii Veriba ^ 7^te kbiforinltiig M^i^/»i^ 
fUrrj, et quae deinceps de capito «miDae iBiiiiii^ 
nae avgutatur^ Qttoniain ver^ lioc nonitoe etyan* 
nus et cunae signifidantu^, liinc di^pleQt nata sacri 
moriB interpretatio. Hesydiius: Atxvkmg hni&&m 
JiwvaHv dni xwr lUvwnf, iv olg tu nm^ia xoi^ 
fiwyxM. id^ue • racc^t Orpkeus* AKi vero veaii^ 
labrum hoc animi qaasi ivannandi M ar palearum 
adhaesu Itberandl siBiulaorqin €8se' Toluettnt 
Varro/apud Serviiiai ad CSeorg. I. 166; Miystica 
vannus lacchi ideo ait, ^.uod LibotiTft- 
tris sacra ad .purgationem Anite'»e perti^ 
nebant et sic h^nisof 'e|us myMeHii 
purgabantur, sieut vannia fruMen^ porr 
gantur. Hinc est quod dicitur ^Oadrfditf 
membra a Typhone dilaniata Isia^eribro 
superposuisse. Nam idem est Liber Pa- 
ter, in cujus iktysteriiB vannus est, ab eo 
quod liberet dictus^ quem Orpheiiis a 6i- 
gajitibus dicit esse discerptum. Orpheus 
vero neque Gigantes hoc fecisse didtf^ neque 
animae purgandae Zagreuln praeficit sed Semelae 
filium, cui hunc honorem atque provinciam Jupiter 
demandare videtur in versibus istis^ quos Olym- 
piodorus ad Plat Phaedr. c XXXII. JP^isch. pro- 
dudt: 6 Ji6rvi^og Iva^g ianr aXuog, ^w m 
Ivaevg o &6dg xal ^OqtpBvg iptjaiv 

niftyjovaiv naa^aiv iv wfaig a^tfUtiaaiv ' 

[^] Reoeatiorea in>thogniphi non raro CHgantes et Tltenes pe^ 
mutant, ot hoc loco Servios. Sed Idea fedeae Paiwyiitm 'VHI. S. 



$[)E^jgm^^^ I^^i^ J^Qfn^ci ^in Sacchwn^ ^uod e 
M^4,Hapq,.^dicJtt^^ ^.Wlif. XXXIV, 

axd^Qtanoi oi^ovai rfXrilpaaq ixa^ou/fag, 

r"^ r ,J : ) <*• • , : ; ? * •■ -j ' . . »: • ., ; ? ' • 

De aniinarum autem yentilatione aliquid dixiss^ 
Orpheum ex hac quoque Servii adnotatione ad 
Georgf H 889, colliri.potestr/^uum Erigone 
iaqueo &e ^nterfecisset — Atheniensibus 
niQrbus immissus est talis, ut eorum vir- 
gincjs. furore quodam compellerentur ad 
laqueum[]. Responditque oraculum se- 
dari pestilentiam, si Erigones et Icari 
cadavera requirerentur, quae quum nus- 
quam invenirenturv Athenienses — sus- 
penderunt de arboribus funem, ad quem 
se tenentes homines hut^atque illuc agi- 
tltbafnttir [■]; Sed qutiM Inde plerique 
caddi*iint, inventum €St, nt formas vel 

UUs^pie OQonmoiiti Titanet potivs Gigmitos dipeo^oe fuim^yoa^o 
Bp; Myth, LXX. 80$, noB conoesseriin» ... 

[1] Polynenus VUL 68. et GeUius N. A. XV. la fiurere cor- 
i^tes refert. 

' ["^7 SimiBs lusns m sacris Llberalibiis SxaniQSa dictas a PoIInce 
descnbitnr, snspendiosis parentari osdllis Varro tradit Fr.p. S47: 
Kvqiop iany oyofza fj aitoQtt yvvatxhg &na^^auiyflg (iino nomen catt- 
tilenae inl rifi^ yyyaixog^ Bastath. 889. 49. Hesychius: AUa^a komi\ 
Id^yriaiy ^y ot fily ini TrifiaXiov rvQoyyov ^veiy (faaCy, ot Sk inl 
KXvraifjiyrfitQag xaX AlylaB-ov, ot 61 inl ^KQiy^yri ''Alrj[TiSi rj ^lxaQOv. 
scribenduro Tidetur ini rifiij MaXiov Tv^^riyov. Lutating ad Theb. 
IV. 224. Maleus Tusculorum rex, qui primus tiblam in- 
▼ enit — Apollinem Maleoticum de suo vocabulo et mon- 



flM LIBMBr 8BGAJJi#U8. 

pertona» faMf^nt ^el p9# *te mov^rett, 
unde et oscilla dleta 'Sfint Alil ditunt 
ogcilla membra 6g8e vfrilia de ftoribaft 
fatfta, qaae su^gpend^bniifiil* per int^ttol^ 
iumnia, itk ut tn ea htfmlneg aeceprti« 
clausis per8t>tai8 Im^^ligrer^nrt et ea ote 
ciilerent, a^ ri8tfm popttlo nttoireiiduiD. 
Et Iioc in Or|th^o lectiim ei^t Prude^tio- 
ribu8 tantpn iljii.d placet, sacra Liberi 
Patris acl purgatiohem aiiim^e pertinere; 
omnis enimpur^atio aift per aejrem fit 
aut per igneit^ aut pcir^aii.uam. Et*^ad Aent 
VI. 1^41/ In sacris Liberi ombijSus tres 
sunt istae piir^ationesV^ut taeda et sal- 
phure purgantui* aut aqua-^bii^uhtulr aiit 
aere veAtilantur^ qubd erat in sisicris 
iberi. 






Fabjulas illasi,turpicula8 d^.Bheae velCereris 
et Prosorpin^ei :Ciin) , ^py» cQ^cBbitn e sacm ^irS'^ 
giis derivalias eiuse os^n^t^jQei^entis ^dipinatio, 

^em ipsutti Mateain ti^minavtt. A Tyrrheinft antem tHi^* i*- 
▼enta , Tusculum conditum dieitnr. Apallinl» Maleatae meninii P^ 
■aaias U. 26. cQoditorb Stepbanua s. .diH(U€s> b^^JbUU^.y^ 
MaXitf IC^ nQogiSQvp4vog ixtt, ubi genitiyus MaX^ jrefltitutDdiK* 
8cboL Amhr. ad Od. m. 296, yfaq>irai> xai, MaXiov (Bustath. p- 
1469. 11 MalaCov) X£dpg. Hunc, i^r Maleum sive Maleam 7« 
cpngenerem ejui a rerum Atticarum scripkwrihu», quoa Hcsjdu»* 
CQmplayit, signi^oatun^ e8$^ suspicor. Stjraho Y. 2Z6, memop^ ^ef^ 
Maltaokov Uekaffyov^ oy.xptfm^, ^vmauvsavia iy JoZg tonoig l^ 
%m QuyoCxotP JJeXaaym aneX9^$Ty ei^ Id^yag. Quod Krigonc^ ^^ 
sthi et Clytaemnettrae filia sub Demophonte Athenas venisse dicitar 10 
Chron. l^ar, Ep. 2i^. congruit cum iis quae de Choorum institiitioic 
alibi retulimus. 



bae^ INe^ tiioiau^; peittri^ Cohort L 
3;. il^Mfi^etiiidilli^o^. .^911119 £o(;4ltM«^ fyx^k^ 

i;^i9MiA Joiveiaigra, h^e^ a fift?l9rii,|ji I^ir 

^(SD^^tJwK' '^airMittfr«iU^4€i^ va%; t/^«^i^ ^<^ 

t^s^ UfSw-iSjs-indtiiSy^Xte Jf^iayo^ v^/JM^r 

6 ra JSa/io&^(fxm oWm xal tBlBtas vnoatrjadfierosj 
M^i^Pi '!^9P§, ^^Tya$^\ jjitdds^ o na^ct iov ^OS^Qv^ 
aov fia&6v. Quo loco Melampi quidem obltyifci^ 
ttir^i^^tJetwi, jsolJemili^ ex Aegypto advexisse cre- 
^j^^^deinde i^ra' littjtisqtte geiieris specimiila pro- 
fMut, . ^uCMrttn i^ tantummodo summas excer- 
pam^ .JiiQvg fwaTfJQiQf' ,xal (leg. ai) Jtog tiqos firfr 
fi^ci Jl^jLcijt^a: d^Qo9iaioi avfinXoxal xal fifjvik 
t<5^ Mi#*jfOtir> ^S ^ ;tapey BQifHl^ n^ogayo^BvSijvai 
Uj^srai <TTi^ .[*] Ixe^riQiai Jiog xal nofia xoi^S xal 

mfi^i^Qv^idi Xixl d^^tovQyiai [*]. tavta iot ^Qvys^ 

' '- ' ■. 1.. ' ;. 

{*] 7t» irjs 'Pitcg ^ rrjg KvpHrjs ^ tris Bqinovg w ^^i «^ ^^^- 
yofiaSHy Theodoret Thcrap. Disp. I. 699. T. IV. 

[ b] Haec .perobaeiira suiit $ m^wlula < iaterpretontar c o r d i s 
ezemtio, qnid aptum esset, n Za^ei. nex ■arraretur; huie loce 
noa yideo qui conveniat JfCix^Siwlii^i^ ^ uaq6mvQyilw ^ xaQ6iovft9^»i> 
eC oaion^Y^ SitidaB, BesycMus, ^tyn. M. et Anecd. ,Bekk. p. i7S. 
eodeiB fere «Mdo explicant de «xtonnn prosectUy fere ut latinna» fis^ . 
siculare dicitur ad Martian. Cap. L. I. p. 5. TaidmUUm. ad -PkMl. 



g6ft LIJ&SK BBCU(>fl>U8- 

ixitirrvan^, lAs' iavid^ ^$^v^^%fUi^ *(p. '131) "^ 
-^ Kvu jwbV ^''^atijjJi^tfl^^,' dfmt^9Ttn. ^«'vif\«r% 

Xiur y$v6fi^ois* 3^<xi3ct^iam y09r //imij(>^^(^- 

d^kx4juvo$ xo^.icihnov ^&v t\Xovfj^hwp. y^ 
Tml'^ 0$$^Sfdrt€c noSScr^tav(f6iM^}^v^ idtj^it^^' 
tig noitft^ iWwkixdg^ Tocti^9S^^^»o^i^^ x^i 
&^d7C€t}V' ^^iii^ov^ nant^^^i ivd^Q^^i ih l^^i- 
fpiov (ii)vx6hoixh Xhvt^or\^']. ^ H&iiifiilcit 

p. 21S. Vossius Ariatarch. V. c. 46. sed hoc ad anupicoiipk^ ptem p«r- 
tiBdt, quos Plhiius XI. 71. sero denram post Ol. CXX^..^ cor hbplo^ 
«peplsse trAdil. ■ * i .- , . * ,\\v/ ^'- 

[«J Pro ^K o^€e ro aescio quid pr^ppn|,nos8it ' 
liqnet addita a Clemente interpretatto i fioiMXiichv 



nfec , 

ubi plura excidis^ videntur t. c. ftovxoloy otfiai z6y BaxxoVy uin^* 
^tr vafi(hpm>imual£v iff&t^ Sr 4* btic. ifmfi ^(«ilteiit, fp^^ 
se acdn^t ad alterum poetae sacri nodum in flrmid de ^rr. rrof. (• 
41S; «bi de B^hriaois disseriti yimm abactoyeii b^<dm t^Un- 
t,es, sacra ejus ad ignis transferunt potestatem, sicut 
propheta ejus nobis tradidit dlcens MiTna fioofiviffa xv..>' 
ov<.. xAoTTMK^** dm ^rio^ir Ayavqfi^ \4fi ^ loct ii^t^l^Mii^ ^ 
liger, utsaltem aliquid responderet» respondit nc corngi po*^' 
Muxtfrao Qtvxritao ilie, ni &Ubr, sac^H) /Soo; fivarai ^JS^ 
pooxkoTUris avpaeCSstB (non oruKae/cfcifTf) mprqhs ityavov^ uM xiJxi* 
fiooxXoTiirig dgnificare f^stum in orbem rediehs, quodnemocre- 
det. Bx hac ludicra^et araneoia conjectura, quam dudum rejedt 
Gronoyius, Grotefendius in Aqialthea Boet^gerana II. 106. UuigvB 
contexuit ae cyclis et orbibus sermonem, In quo ne nuca quidem Ten 
inest , et porro Osanno peirsuasit ut nomen fiooxlonCri , 'taiiquam Fir- 
niici auctoiitate mnnitem, Lexicographis offerret Anc^jar. p« 42. qiuA- 
qnam fatetur, huBc rersum, quem Grot^feindius ex J«L 
Firmioi Astronomicon libris repetit, fmstra se nuae- 
aiisse in Aldina. NuBurom quae Chrisdnnus^ iHe scdpi^ de Br- 
rore profaaarum religionini, hon leguntur in libits AstrMionicenni t^ 
iMBine gentiU editis. 



o ft p B 1 a A.. ^ &8ft 

BnMMfdnae f aptum wt sism. Bolmlei Jtemie vonr 
giiie haosibas^ qimrukn oniiiiiim 'kaagmmi muliecea 
rcpfaeaetttare ia; aoMimdlna. oppidatim iiytitntiB, 
11iismo|>h(iriiaj jkirapiiiiriia. PaatKina Orphei Ver^ 
8Qa/de Bacohi creputtdiis >et vioknt^ jnovte pro*^ 
fert "et < somrilem Bitabi» jecum ab. eodem poata 
memavpe ;pfodttiiiii; quo.probafailior eodatit eonr 
jiMMio in * prioribua . quoqM eoDBmplii . j^a ette 
ex Qrpheo repetita Ne^ obscmrum est in Aih 
goniuitibwum {arooemio, lAi iile canainum suo- 
ram asgkimenla 'peroeiiset^ Theegoniae Qrphicae 
^piasi fiirmam deiineari. tum in priere parti, quam 
sopra'§^ &. exhJbuiinus, tum ul sequentibus: 

BQifJto^g ivdvy&TOio yovag ^J* Jpy* dtSffka' 
rfjyevic&v, 0? XvyQiv ieii Ovqovov icfT&^arfO 
mi^n yovijg, To Tc .nf6aB-tv o&ivyivag. l'^ylvovto 
^yrjit&Vy oV xara yatm in^mv niiv ^aa^. , 
&fjTiiav,x^ Ztp^dg OQKJmi^ofjLOv tc •kaTQelav 
^tjftQ^gf a T^ h KvfiiXoig oqeaiv [jLrjTlaaTO xovQtjv 
0€Qa£q)6vfjV ntQl naTQog df^aifiaxiTOv KQoviwvog, 
ni^Xov T€ xal 'HQaxXiovg mQtq^tj^ov afLiv^i^ 
o^td t' *ISal(av, KoQvfiAvtwv t wiketov hfxvv 
^tjfiffTQ^g Ti nX&vtjfv xal <lkqatq)6vfig fiiya nivdvg, 
^tilfiofOQog $^ &g fpff r\f ayXait ia^a Ko^Iqwv 
X^afiovg t' a^QfiTOvg NvxTig nefl Baxxov avaxTog 
yifjfivov Ti fyd^ifjv ^i" tlvaXlfjv Saftod-Qoxfp^ 
alneiv^v tc Kvnqov xal ^Aitavalfjv ^iffQoihfjVf 
Zqyia IlQal^iilxfjg xal OQitvfjg fJLtjTQog jid^rjg 
'S-Q^vg T* ^/^yvmldtv xal *OalQtiog tiQA /ithx, [^]. 

Hoe loco manifestum quldem est poetam carml- 

[d] ]n.T^,ie. ipqttMia xjjla nfffa;^ov ^iitoie isv^monwsu axn 
fiera a Bgxia fivawatg» tentabundus^ conjectabam ayfj ueyaV oqyiofiih- 
otMg, SudM: ^Ayof vo afiav a$fa0fjiaiog xai ayrj ta ftyOf^QUf. 



SflO LIBBR 8BCUNDUS. 

Bmi^ 9«n timi ;iiiaxiiB0<Oi|riid:>iiqHiine. d^^ 
atigaitMita ' capitBbtiBi dBHnbeae vglirfaaa^ aal 
iMmili pfaf a div«ii|i gHMai.:po«nata an^flladpfi» 
maviiiBi ppuaifo Mrani 'CMrta .iiiscdptuBi.tibofsnki 
habeertt^ fdijiidkan vix poterit QBoaiaiii. vtro 
fBae;aBteMdiiiit Bui»Biam'^liabeBt cimb Tkeog»* 
niae argamento ilaailitndiiifiii^'. icdteni qiiBqBe.liiic 
lefmi ho^kitj sin bmbm oinBiay certe planifiB 
et maxilBe illoi 2^<ff/»bg Nvmdg mfi-^ B^s^w 
csmxv^ijlmz est de «sxtaif^o Jovem flHiiSifBiir 
toro (v. §: 38.) «t quae. de lioiqiniaB orto. dicmi- 
tnr (v. §. 3&.) ^CBBO qBidem.Rhea ease irid0tiip[t]. 
Terrigenae G^aBtas, qai ex Urani exfeecd san- 
gttine procreati sunt^ wrt OvQavov htaSavto hv- 
j^Qor amQfw yorfis i- o* destiUarunf; a Codo^ te- 
trum ab inguine virus. De sequenti venn 
et servitute Jovis consiKhan non suppedt; Joyis 
quoddam supplidum indicari videtur ineestum 
matris voluntario servitio expiantiSy quo sumto 
XaxQBia Mijrifog (nisi forte aJ/T(»€ia ' violatio 
scribendum) . erit servitus apiid Maitrem; si itte 
fiyfjirtBiay r$ Ztfyig dQBaat^QOfmo r^ dlrjvvr scrip- 
aisset, nemo haerwet Natam ex incesCu Proser 
pinam Rhea, quae eadem est Ceres/ adversBs 
patris libidinosi insidias vindicatura abscondidit 
multisqua praesidiis, quae Nonnus enar^t dream- 
sepsit; quo pertinere arbitror quae pros^mo yem 
dicuntur, & t iv Kv(iiXoig oQeqiv fMjriaaro xovqrp^* 
Hoc vero loco nuUam fieri de Zagreo Proserpioae 
filio mentmnem jam dudum miratus nomen 'H((a' 

[*] Temn rignificttri pvtot SMva OUttw. c 18. p. ISI. 



40^«? Hi ca; SU 

oekijogy quod l«e iiftpwtane^ibt^mis^^ su- 
spicionem^ vocaM eoejt»:, ilfc Jnw 4iibita ^iii ve- 
ram tetigerim, 0iw:{>Qefa;|ita\Mr^8mt: 

iuve gimiU jiaodigapgi ||H>do. No9iiifli/i^//77^ qi|i|d 
a tralaticia naiftxi^^^Mn^M-^^ Mkcw .w^ 
mia distaty Sigiiififfitri potei^.placjitioy depre- 
catlo, qna Bt|iprator> ha|^ mtm lenire staduit, 
quod eum violata Rhea feciaae testatar Clemens. 
''Henmuums JBiS^lot; xb nat 'tfyoHiJovs eorr^em 
pMtam de Heffmdis ^ Phrtonia piigna loqw cen- 
aet, emhoc olMHtiqecviddtur^ .quod in illo prooe- 
mii loco; camilaMim Orpliitoniai^ quae tnno tem- 
poris no«(xbaiiiiiir> arfumenta. iHKponi apparet, 
Herculi» auieih res f^ias a& Orpheo perscriptaa 
esse BQiv: «amiritat^ neque ontnino yeri simile eit^ 
Argodaniticeram «oripteTOm^ si carmen c^usmodi 
herbiema cognitaBQi Iiabiiisset^ . id boo loco^ quo 
de Cerere' et Proserpina kiqm .institnity interrupla 
temporum seiie coimnmsoriEyturmB fuissei Quem- 
aimodam autem in Theogonia .Orplasa com*^ 
prMsionem Ptesei^[nnae et Zagrei partm» qusdem 
deae raptus Qibsequitur, ita proo^oui aiH^w. uaq 
interjeeto verm, quo Corybantum et Idaeormn 
Dactyiorum mMtio conitinetur illi narrirtiohi cott* 
Janfetissima, continuo addit 

* 'J^fiijtgig tB nX&vfpf xal tH^tipimif^ fiiYanM^g. 

Quanqaam faanc lUiN^am skigulari Or^ei carmiiie 
expositam fiiisse Justinus nos docet Cohort XYI. 
81. (17.) tav ^Offqimog 



LIBSR SBCUt^BUS. 

ysy()aii>€, qifod Hoiiieri* fottukii TMtzes quo^e in 
Exeg. p. 26: exagitirt, plUribUBqiie exemplis coar* 
guit[*]. HMdne caitaieit an iHe TheogoiHae io- 
CII8 rignificetar ki Argonaut r. 1106. 

wv nifi fiMoy STkunf hcXvtg, Movfmft ialkf^ov, 
4ig noxi Oi^^ipfi^ f^pt/* S¥9tu %i^ i^imvw» 

iBJudicatuni relinquo; aed de inwta Jomido qote 
dicuntnr maaifertum cat^ Tlioi^OBiM^auotoriigiioii 
fuisae. Ceterum^ licet Ceros pfalrea habucrit ira- 
acmdi causaa taBMn kanc ejua ftfyfn^y qttam Or- 
pheuf cantu cdehraifit, QOii Jovia ifserato flagili» 
sed Ord rapuMt excitatam ease colligiiinis ex epi- 
tiieto &Y^^^9^^^ ^ 9^^ Proserpinae^ lnctBS Ce^ 
reriaqBe errorea et l^iesBMpliiBiaiQBi UMiitutii 
i^tiorem praebobant caianini paBgcndo iBateriam 
^ ^piam piior contidyevsiaL 

Haec fere aaBt TheagOMae Orphicae reaidiii; 
in- quibua ordinandi» et intarpratandia fiateffl! aie 
aaepius mmero conjecturm. s^qiratiBn eaee, aw 
recnao quin aiMi a mo diaaentiaiit; quin adeo g^- 
tnMbor mihi, ai qnis non soium hoedixerit^ qwNi 
dictu iBcillimum est, aliud sibi alittd mtti probi- 
bilius videri, sed etiani idoneia aigimiMilis stsai 
confirmaverit smtmtiami Nunc vero ad ea pro- 
grediar Orphei dicta, ^piae qimm nuHi coito looe 

[^] Hmc tuppleat lacimaiD Chron. Par. L. 26. ^Oqtpivg %nr] W' 
Tot; noifjaiy iSi^xi K6^ u &Qn»Y^ iwl ^^ifT^ C^rijtffr. 



OKBBJLCA. 50S 

assigiiata smt, cuiii Theogoniae argumento plus 
minusye similitudinis habtfnt^ nec quidquam cau- 
sae est, eur ad aliud carminum graus adscri- 
bantur. 



Cap. VI. 
Frmgmentn mythicm incerta. 

L lUartyrium Theodoti Ane^nrani et Sept 
Virg. CL XXIV. m. T. I\. GalL 'O^ids kSyei 
crci Zei>Q rov TlSiw naxiqw kpov^aa xal eexB %i[V 
Idiav firytiQa^Piav, xap yevvckai i$ avtdiv ^ JCfe^- 
0e(p6vfi, ^^ ^«^ avrdg ifiiavB, xai z^ Wiav d^eX- 
^jp^ i0X^^ ^^Q^s/uv, ^' xal i/Lualfev iv Ji^l(p naqt^ 
rip fimfiip^ xal o ^!4qijq T^/l^q>QoSiTfjv xal o 
'^Mq^matog. t^v ^^i^fii/- quorum par» exigua l^- 
tnr m Ruittiurti Act Sinc p. 357. De lovis par- 
riddio fuod dlcitur mariH» Mmnium eM; Dianam 
a germano fratrf^ low saMtiinmo yitiatam ease si 
reaciiwiseQt Apologetae, jmt tamis^fiit, opinor; 
fabttlam, ip^am volutabfo Oirphieo non indig^ffloi 
esse mox patebit 

IL Sdiol. Apoll. m. L "'Ou Mt&v slai 
n^Qo^TaTideg al Mo^Oav iv rotg ^O(f(pixo%s d^^i^lwtM 
Ovii XI Xfi&dvTai TXhvaim fiQoroi' oS^ yA^ iaffi 
xot^yot, ^la fUf4^9iU x^9^ d^aXiou t' ifariiPal* 

et ibjldem: iv roig ^0(f^i)t^ ev^hig i^xffaem ^ 
^EQor^a naqa9i$&tai(. ; 

m. Proculus in Tim. m. !$«. ol^Seoloyoi 
rfiv fiiv elg ^Aaxlrpiibv ouva^fosuaw vyeia$^, ripf 

38 



^M LIB8R iAKCUMDUS. 

lariUTc^iv Tf&aav t&v 'mpl (pvaiv — t^v Sl ?i]fo 
I4cfxkiptiati yivV&ai rff ^fubvpytd ifpeat&Ottv rm 
n^affidrwv y r^v naQdyat)dtV dnd IhiSavg X(A 
"E^anag. Hanc Amoris filiam ignoro. 

IV. Syrianus in Met. p. 33. tempus Or- 
pheus ipsum priinum yocabat, orcum 
yero id est juramentum ipsum primam 
ut septum est custodia alloruiny proce- 
dentem yer.o ab eo in haec duo uniyerso- 
rum prihcipia pdrJfectionelM AOttiinavit 
tempus etc. Haec quoque non duMto quiti in 
Theogonia explicata sint^ sed quid significeiit, ex 
graeeo esemplari intelKgi poterit 

V. SAol KnA Pyth. m. 96. Uy^ai o 
IdaxXrintos dvaarfjaai ^Inn6Xv%oy^ al Si TvyfdQe^) 
^€()ot Kctnavia, ol Se rhxvxov , ot di ^^q^txoi 
^YfiBvatov. Ideiki Schofiluites Eur. Alc. y. 2. tradit 
ApoIIodoro auctore m. 10. 12. qui Hymenaeam 
ab Aesculapio in yita»! reyoceatQiA dldt &q ol 
^O^iptxol Uyovat. Sextns vero c GraiHm. I. 12. 
272. qni hanc ftibulailn accur^ eixsequifur et co- 
jusque setttentiae auctolres i^mifittt, Oi|ihicoB 
praetermittit. 

VL Schol. ApoII. n. 063. Sivt&nri ^JamtA 
Svj^dzTi^ xmk Mi^firjXov ^ai ^jt^taroreXi] , xari^ ii 
rivag ^!^$(og xal IlaQvaaarig, Iv &i ralg fO^(pim^ 
^jQswg xal jAyivrig, quae traiisscripsit Eudoda p. 
375. Sinopen Asopi fiHam tradunt ^ldfarch. LA- 
cull. XXDL 312. T. m. Diod. IV. 72. Martb et 
Pamassae neitto praet^r Orpheflm. Sed Theogo- 
niae haec adseribi noi|ttm. 



, OEPHI C)t. M5 

VII. Simplidas in Avmt. h. U. 74i b. eoixev 
^ (og m()l ^&etov rivbg trjs Tvxr}$ olaa d6^a xal 
TiQo Id^iOrorilovg 7td()a rolg ^jEiXriai xal ovx ^^ 
7iQ(6ta)v vo/iia&rjrai tdv JStwixwVj aig ring oiov- 
rai. Kal yaQ IlXdtwv iv Nofwig wg d-edg fitv 
ndvta xat /LiBrct S-eov, (prial, tv/ti Xal xaiQhg ra 
dv&Qwmva xvfieQvwai §v/mavta. To da xai rvvag 
rwv noXmv Tpxag ti/ii^v xal vaovg olxo^ofiuv^ 
varsfiQV eotxiB vofiiadijvai' • Ov ydff ^xofuv na(fd 
roXg naXaioTg Tv^v noiiewv ieQa laroQovfuva fj 
ioQtdg, dvo^eYQafjLfiiyagx xairoi ro rijg rvxrjg ovofia 
xal na(fd roig noAefwXg rifioifievov Xafi^v' iv JeX- 
(foXg §a xal nQOxar^Qx^v iv, raXg i^fonriaeaiv ^£1 
tvxV ^^^ ^io^icf, r(p de (sic) rivi &efiiar€V6ig; Kal 
naq ^Oq^X Se fiv^rig tejvxrixe. Fortunam jam 
Alcmanis t(^|>oribu9 divinos hpnorei^ consequu- 
tam esse legimus Plut F6rt Rom. jp. 261. T. 
VU. cf. Zo?ga Antiq. Abhandl. p. 32. sq. 8ed Tv- 
Xhia urbium sive Genioruni publicorum templa, 
qu^ Val^sius ad Socr. H. Ecd. IIL 11. 187. ad 
Eus. VIIL II. 433. et viri docti ad ^ronzi di 
Ercol. X- % p. 107. post imperii Romani propa- 
gationem condita sunt, unde Oraeci exemplum 
sumsisse videntur. Rom^ni autem non homines 
«olunl sed etiam oppida, colonias et singula ae- 
dificia hominukn ritu nasci et genios suos ha- 
bere ptitab«tiit nascenti.bus adgenitos. Sjnmmachus 
L. X. Ep. LXI. 442. ut animae, nascuntur 
it^ popuU? niatalejs. Genii ^^viduntur, 
quae l^Klentfus L.^ II. inr Symm. 71. pluribus 
edissent: . > 

38 * 



5ffB LIBBR SBCVNDUS. 

Sicut varUe .niuiQeiitilmsitlnqiiitv • It 
contingunt pueris animae, sic ujrbibus adfert 
hoi» diesque suum, quum primum moenia surgunt» < 
aut fatum fmt genium, cujus moderamine regnent. 

et Quintus Parall. XI. 27jS. 

Ov ya^ Ti fteraTQiniTm voqg alvog 
aiift^g^ ovTiva tcqwtov in [avSqaai ytivofiivoiaiv, , 
d.v8Q&(iiv f^ndXhaaii^ hnxXAaijTdi — 

italicam superstitionein sequutQs, tujus nuUa apud 
veteres , (iraecos vestigia reperiuntur cf. Burmann. 
ad Rutil. p. 233; T. 11. Hi enim neque publice 
uirbis yel imperii, nec pritatim muneris, reditus, 
adoptionis natalem, ut ttomariij^] celebrabanl^ ne- 
que etiam, iit Italiae civit^t^s [^], annos ab urbe 
condita numerabant, Geniorum auteih religiouis, 
ciijtts caiisa illa solemnia uirbium natalicia insti- 
tuta siint, prori^us expertes erant, 'aintequam cum 
Romanij^ cemmercia pacis bellique iniyerunt. Elsin 
yero noyimus diem urbis Constantini riatalem (ta 
yeve&Xia rrjg TtoX^iog Zonar. L.' XODI. 6».)*item An- 
tiochiae, Coloniae Brundisihae atque ipsius Ho- 
mae, sed nulUus urbis a Graecis conditae. Ne- 
que enim tempoHs notam affert Siiidai^^ cujus hoc 
testimonium eHti^^arv^QOfim naQa 'Ai}ivOiV otov- 
bI xris nolalbg ysvs&Xia xal Qeodaioid ioQxri, iv 
^ hifjuxyy Jiovvaov xal NvfKpag [*], quod nonqien 

{«] Ti.LifiJenbrog. ad Ceiisoik cMl: yaka^^.adJZosia^ JV* 2. P. 
Fabri Semestr: L. I. p. 4a , , , 

' > ' — - 1 ■ ' = . . ^ . ; ' ' ,• \ . } i , - 
Pj V. ]^oris. 4(B Epoch. Syromace^. p. 659. .\ ^ 

, J«] I>e hoc' nibil nos iaoceni Thrigii C^yr^naica.^j^^ililii^ossas: 
^Wt*^ ^kf 9^ifiiii(ai^' t^ ^$6^aia$og i. Jii^tvaog^* Iiav^m^ S nf , 1 ea 
f^tes L p. 275. T. 48. ciim inscriptione Hierapytnensiy in quaHero^ 
cbia memorantur, apte componit. • : ^ 



ab . Aiiiirfii4v((taiiis tmiMUJim iinda < fQ(|>erili jgnQ- 
rattir. Apmaai^ quaiq ni ju^esecrt iuo^,..nitain 
affiriBavit L. Tarutlus^ nec lyifs £ltaM»naie 4uiu- 
ta^i^t, sed qqod BartlMjteiwus jieatwt i io ]M^ 
Acad.PaH^. T. i^IJ^ Ho^pfTOUi LocitfEuin Qaso^- 
rum mimis iBsignilum tiiema urMs.ganelJ^^ 
significare, vweier to a Graeeanum; opinimibuB 
alienum ait.. .^•;' .- , • - 1 >:: .; , : -.';., 

VHI. E myihicb carmine petili videntur duo 
Orphei versus, quos Tzetzes Exeg. {>, 26: apponit 

et, ^ ^ . ^ , . ..^ 

^€v^ KqovlStig fiacfikivg tnfjl^Ypg alS-i^i valm. 

.quibus; jf^ ,.1|27. tei^ufp. a^iuiD^ aiiil^guae corr^; 
etiQiii o][)nQximii. .. ; :, , > . 

'T:nn^^j.$ti o^. icifKl ^yifY.^&u ^ff^a^oifl^v lavHV 
.. laTafuvpg dffo^o^, o^c^c(4if «)' napaof QQ(pvriv 

siv^ pptiwf.., ' /,,:;.:'.'i ■ 

' OuH fs^i ^ Xiyvv [vTcvoVf 4j^h fiUqMQOfaiv id^uv 
hnftfiptog an/atkoTg iv 6ve(^oiai.,naaav av ogq^viiv. 

IX Lutatius ad Theh. m 516. ,,Juxta pictu- 
^am veter^, in qita hnec tontieiita descripta 
,^unt et asoensio ad»dc»!lda, dkif deumDemogor- 
,^ona summum, oujus aiomm sdre npn lioet In- 
,4initi autem philosophorum, Magorum Persae 
„(sic) etiam confirmant Jpraeter hos deos cognitos, 
^qui cbluntur in templisy alium prindpem et ma- 
,,ximum deorum ceterorum Qrdinatorem — de cu- 
,jii8 genere sunt soli sol et luna; cetera vero 
,^a8tra nominantur, quae ejus clarescunt spiritu^ 



&98 LIB4BE*£lfi€UNDiUS. 

^^ajQetore IPytiiagota at^Plfttaae et flRiigetb ^^ Htar 
Sjun ^mm ^Bds^ nm potO|t SediqteimlMbi^ 
^VcHmc t¥irtut£i ejiin oomproiiMMlwevliiitgfiias.apr 
'^^flati^n^i^/ iies ^Wi^AMNniHiuiii pptestaies ahfi^ 
,,^^ «nedo 4iesij^ldn|tt^'< et ^uati ^luifnmraai 
S^iiWMiiMll -iiObiUtaM^dMm^ ranaii suo^ 

iiqta^'\aiP aSbottt du^tis rai d^aaqne ^imoatHiHs. 
„8icut Orpheus fedt et Moyses et ElnaB.et hii 
.„swnM*a^'^ Yffl^ l»l*"i«ipi|» . Brp^Uw i^^dose 
^pta JWP »h UfyfnUJ^m QpiWfi.,ntt .3flt^ |o g#- 
drum redacta sunt, sed septenda cl^ret, uiiius 
dei effectus y arios pro yariis cehseri nu- 
minibus^"^] illaque nominum diyinorum malti- 
tudine tum ab aliis tum etiam ab Orpfaeo idaM- 
ptices siimmi ' numinis ' yiMtaftesr deelareftas mt 
Hymnos Orphicos, ex quibus debrUM muli^o 
potius quam umtas cognoscitor^ ab illo 4SNBtii io- 
terprete denotari yerisimiie non est; sed sacros 
sermones, quibus Cliristiani ipsi adH^iraswfiHae 
coniirniationem ilti sblent, ei cognitos Ibisse si 
quis statuat, libenter accedam. ^ooniam vefto de 
Demogwgone, deo* ms^oV^enno dbycidit^ matu- 
mm yidetuf, de iUia CC^|[. vel eCCLKV. 4aBh 
qnos JustinuB, TtMopMlin ^ Laetmtiiis^ Oif^liep 
expfobrant^*^] nostiwii' qualtiiAcuQ^ue f^jBKpimnere 

[ ««] Macrobi! Verba sunt Sat. I. • 17. cf. Serv. ad Georg. I. 5. 
Maidiiiia graflimatifvafagpimBaQiEeM;;;!!^ A«g«sgin.; '^Yi^ p« l^* 1*- 
n. ,iiiiam esse deum sui^mum sine initio, sine prole na- 
turae quis oeget «sAe ciebtl-s^iijarnm? fimjii9:i4>ir:irirtntes 
per mnndannm opu^ dif fusas m.ultis yoc/ibAlis inToca- 
musy quoniam nomenejus cuncti proprium i^noramus. 

[d] V. C. YL §. 2. H. Vl. Juilanus amani ter. centii» 
inillia divum Prudent. ^poth. y. 520. exaggeratio estpoetica, for- 
tasse cx Hesiodio t^I; fivqioi &&aP€6roi. 



magicMiiiii Vjig- Afin. IV, ^IO. i^bi. fif^^ . . ;, 

TflMntum ^ip^ fdre (koiv fiHbiiiiq«eiCii#o«q&r - ) 

proplaiaki A^e «wMR9nlBrw|l Afihwbnticaram, 
qnibu» Oriitk^mo pp9«fe.t)( a9cie.t»i imi^i^^ 
rum. V. F. L (C, it §.r§f ) Apiid Qw* Mrt. Xiy> 
366. Circie yerba ven^cfica 4lcit ignotaiique 
deos igQptP cair,ri|in|Q 9dp^jrajt;,.qvi )iine dubio 
ad iUam nuolearo^am d^omm niagicorma famU 
liam pertineiit. Igneiti autem dii dicuntnr partim 
quorum nomen gena$que aiut nunqu^m memoriae 
proditum aut tempods diuturnitatc obliteratum 
est, ut muitis in Jocis ^^l ayyoJrW j?ive «Wca- 
OToi culti fMWjt v.xi^i^eiUs a4 S^. h 1. 4. qui- 
que in ciHmvune Lfu?ei Viales, compitalcs et ho- 
tfj^i (^^,,^ ni J^r,pe^r?jpin>) vacsntiifP]^ par* 
tipn Ypw e|jai9 ii^ quffrum lUHYiep horrendum ef 
ifffsffyil^ so^que rkuain arcaiiprwm.: cultoribus 
gparui^ habetur, jucut Tiri^ias. apud ^tatium 1. c 
compellat Ixiplids mundi aummum^ quem scire 
neSBUstum^ ^t Osidii Medea v. 334. vo^ yocaps 
Hecaten et non memorabile numen. Cujus ge- 
neris ignorabiMum deoram multitndinein In inft; 
nitum auxit Afa^Dram vanitas^ nomina barbara et 
iiiaudita ad creduloru^i stuporem coacervantiuin. 



[•] 8ic Mopsus ap. Voler. Flacc. III. 426. caesonun maiies pla- 
caturoa Circiim hamUet aras, ignotAqve nomiBft dtTum 
institttit. . ' 



400 LIBBR 6BCUNBU8. 

wde Adlli «rtt ad Ulom moBMram p^^ 
quo Yirgiliw €t Orph^s ud swt BasttidM 
CCCLXV. coelot et aogelo^ atiasqw OiiMtalium 
superstitiones, quibus Heynius deorutxi iguotorum 
et inmuaitiibiliiim mftum iliustriffe studttit [^, huic 
(^ptttatioBi teMnseeri hmnSt tmipestivmii ^detot. 
X/ ¥ersiii igMtSt apitoris, 'quos Stobaeus 
scmtvit Sd;'I.'«. lll.&O^ p« 08: muldsque locis 
eniend^ ITeitaabiiiU Opusi;. T/lL 248. 

^HfaxXiog ^paTaQ6v/pg yav ixdd-agiv anaaav, 
ntr^oft&Txyo. ^« ^idO, nkvii fofiloid 'ft^vixraj 
9yax&9 w' hn^^g ^A^tituov iXftioidtaf 

vayal t' h wKvnifoiai Jiogxoiqm Ini^avtm, 
Kov^fjjwv S^ , 0? f^arfl jJiag ^Fla ivri noQiiqot, 
xal Xaqtxmv fiefivaa&ai Iv tqyif navrl fiiyiaroVf 
^ii Xf6vov nalSwv *SiqB,v , af ndvta (fiovxi, 
' Nvfif&v t* wfiiav, fx? v&fiaTa xiX hpoQ&vti, 

ttf*fumT^,,& MoXafu^.\Jikt ^ifoofotj ii^im ^SaSg.^ 

Heerenius sine uila Monea ' Tatione Orphidi^ tri- 
buit; nam genus hOe dieendi et' epitheta 
deorum in multis veter^ "carminibus invenitm- 
tur^ neque illa HercuHs et Dioscurorum yeneratio 
Orpheo convenit, utrbrumque aequali; quanquam 
idem.inHymnis non s<dum hos sed etiam Aescu- 

['] De dd noaqne iDemiiitii^ el)ii q^aB eavikiet, ▼aientiinati 
Btniscam fabulam .refert Lutadus siinilem lis quae de nomine dei te- 
tragnunmato dieuntur. Keque per«iiadet miki Heyniu» nemen DenKH 

Sorgon e Demiurgus oorruptum ^Me, quod jam pcius Galeo ad JaailiL 
e Myst D. 267. aliisqne in mentemvenit cf. Van DaL de IdoL VIIL 
48t. Prona^ides, auem Bocatiua et Natalis narrant in Protocoamo de 
Demogorgone tradidisse, fabulotus auctor videtur tum alus Byzantionm 
lectua tnm etiam J. Diacono in Alleg* Hes. ▼. 979. nolXkg av iv^ 
fitg yqnang (nominis ^«oc) od noQ 'Ofi^nQ^ (lovov &lXa xtA ni^' 
*Bgi£iffi xai *OQ<pit xal HQoyaniS^y t^ OfiriQov xa^nyrtt^. 



O R P H I O A. 001 

tepkiiti mttlto pwt ipiiim intm^oii «d«(im 
neratar^]. Num aliquaOrphicorain eariniiiuin do^ 
rice scripta fuerint, quod n^t Harttiannus, alia 
loco dseeptayimus. 

XI. De Dionysi itimribm Or^ieam i^l i» 
Theogonia Tel ih ^o carmine exposuisse intelU- 
^tor ex Argon. v. 735. [^*] 

Xn. Zarotbis ad Ibin v. 472. AtraxquiUA 
Jupiter filiam ejHi) compr^ssisset, qiiae 
etiam Thyion est appeJlata, unde Ari>- 
starchus Thyiades sacrificantes Ba^cho 
dictas ait, et ab Orpheo Myffe nuncu- 
pata etc. Yeliein sponsorem secum adduxisset. 
Sed yc intersistimus. ' 



CitP. VU. 
De "Theogoniae Orphicde antiquitute. 

§ 1 

Omnium, quae hactenus tractata sunt, diffi- 
cillima est quaestio de carminum horum auctore 
et auctoris aetate; ad quam solvendam neque tam 

1» Thcodoretos Serm. dc «Mart. Vin: 69€. T. IV. Aesculapiiim 
temponbus Trojanis nondiun ad hnnc honorem CTectum essc dcmon- 
strat vetercm sine dubio auctorem sequutus, cui Hymnos Orphicos 
aut igQotos ant contcmtu practcritos /futsfc nccesse cst Ncc alitcr 
statucndum de Chronographis , qui Dioscuros quinquagesimo ct tertio 
post Hercolcm anno constcratos esse ccnsacrwit. v. Apollod. Fragm. 
p. 410. 

[h] Quae Apollonins Arg. I. 497. Orphcum de ortu rcrum canen- 
iem indacit, hic referrc supcrvacancnm duxi, quoniam Chironi qnoqve 
Sii. ItaL XI. 45S. Silcno i^squc poetae carmina cosmogonica suo ar- 
bitratu af&ngcre solent. 



LIBAR 9KCUIiI])US. 

iMpes mmm argnmcntwinn, ut m wm^itmm 
qaidem itfcne {Miiiflimiis, neqM tam imi^ii^^ 
«absi^, utnteriiif prDvebi li^t. ^tmim yv- 
suum Orphicorum, quos Procnlu» oieteaque ^(^ 
^Wura.bfiihif miril» fdhrvm, &pud veterps scri- 
piboreB uuUua Ij^tur; aeque dJ) hac quidem piMr^ 
quidquam obstat, quomimia totiunfi iUam ThoMiQ- 
Biam yel a Platotkicis ipais wel paiiUo ante m 
compofitam piiJM»m& Attakueat apud Pi^m 
4tto legoatw Qtphei versus 4e Qceaui et Tfstbypi 
<Miptii8 y. §. 12. qmos namo TfaeOgoniae «iditcribm 
i^ctdiitm*- Ne^e hoc uoicum est carww % 
Platone l^ti indicittm. Nam pnleter ^ Lyco- 
phro augur, quem idem in Eudiyphronel CWP S«- 
crate disserentem inducit^ impio patris accusandi 
consiUo deorum auctoritatem , Jovis imprimis et 
Saturni, praetendit, quorum altw patrem exsacu- 
erit, alter in Tartanim ab]>ceiit, Socratiqne qvae- 
renti numquid eorum, quae de deorum discordiis 
et certaminibus a poetis did et in sacris ipsis 
effingi soleant, lide dignum ducat, iUe non solum 
haec sibi yerissima videri profit^ur, sed etiam 
aUa atrociora, quae ignota plerisque Socrates ipse, 
si audiverit, yehementer sit admiraturus p. 6. B. 
c YL Quod nescio quid eise posfdt nisi Si^nii 
exsectiOy Zi^rei interfectio aUorumque deorumfa- 
cinora in carminibus Orphids nec usquam alibi 
tradita. Et hanc quasi oi&csUiam fuisse fabuldruin 
abnormium et monstxuosarum , clarius indicat 
Isocrates Pan^. c. XVL 379. Poetae quidei», 
inqiiit, qui seryitia, furta et adulteria 



ailiP H 1 C A. 

diiti)itni|nortAiih|m]» affiitg^ve aoii teform^i- 
imTiiMly «.tsi: digsa piiafiiiA fpoeaa DpB 
uunt affeeti, tamen vit^ VBgan et into- 
pem toierAiida, pacs etiam luminis coe^ 
citatem perpe^ai, «upplieiorijin| dederuiit 
satis — ^OQ^eds ds fidXi^rd i^oiamw Xi^^y 
i^jfdfjt^vog immacBtig %w ^iw inlsuajae* Eadem 
indigfiifotur OiigeniBf c. Cels*. VH. t54. p. 773. Riiae. 
p. j^B^. IStpehe. JQDlcro^ ^O^tpia fofah' oalip jnmoA- 
nwar stp^fiotn\^i&g ^^(kuiuivm' ^vfjtS^ ia^ 
fjt^ $a&Kilaog liiA lifv ^Q^g fffju&g q>iiM9retsiiay vmt 
ffkr ^fjkykt ^OQfSa, otff ^k &yev6jjcavBV cdiov asofi^ 
ip m^l &sw^ uaBJ^ai fi^iSmgs adx elmaT^AfiMo 
t^ noi^futtay wg fi&Xkov irtSi^ ^OfJH^^ov &^a ke^ 
(idJiMa&v^ r^g xcd,T]g mli/9$lag. Kal yAp mll^ 
Xii^o^ Tt^ r&v yofiJQofjihnxyv mne ^Buiv ^OQq>evg 
^ 'VfprjiQog. Et pariter aUo loeo L. I. 335. (p. 
ifi.) Aivov xal Movaatoiv xal ^s^exidtpf xal Zio^ 
Qo^at^v ipr](Aig*mQl rSvis diMiXrnpivai xcd Ig fii- 
(ikovg Teazati&sia&ai ra iavxmf ^6yfiara xaZ\m- 
ipvXcixB^ai avta pixqi ' ^iv^o — xat ixiov fier 
meXciSito tav tib^ twv vofu^fjuvwv S-eiSv fivSwy 
wg uvd)Qamo7taBtSig dva/eyQafifievov fiaXiata vno 
^O^ipewgl*]. ItaqUe non miraadum est, quod Dio- 

[*] Nescio an hno spectent Damasdi yerba a Galeo ad Phurn. 
XVII. 178. «vQlgata, Orpl^eaqii wqtix^^^P^''^ ^^^ nfikaias d-ioloy^ag 
tV vnoS-eaiy» quae in fiditti firustra requiro. UttQaxaqatteiy trfy n(^ 
€tiy Socn^ JBiit. EccL L SS; p. 58. ti^y &lfi&eiay DidTmna de Tii- 
nit. n. 11. S4d. tfiy anh tmy Idnoatolaty elgitt yvy (pvlattofjiiyriy 
naQa^oaiy Sozom. H. EccL VI. 26. tovs S-eafiovg Cyrill. Ifieros. Ca- 
tech. IV. 22. p/66. 7rtto«/a^ibrrat f^; c/^iii^^TheophylactExcLegg. 

S. 180. tijg fpvaing Snid. s. Znadny. Ai\fAylay itnaQaxaqaTnoy QdXesk, 
e Antid. L. IL 5. 905. D. T. XUI. qnanqnam proprie in nnmis did- 
Uur 7%aqaxaqm€t,y y ^nod in ai^is na^nouiy, Snidas: ^YnixaXxoy 
XQvaioy th naQaxaqa^ifiQy ^ qnod Lexicis deest. 



604 LIBBR 6B0U(KDUS. 

genoB Laert^ in Pvooeittio Gffphemn a qnihittdtni 
siqrieirtum mnnereF adsqjfrtvm bocbomre udignis- 
siHiiim jndicat: ^Ef^ dsi ^l $$dl rtip m^l r^sm 

olda' riva ya^ 9$l nQogayoQtidMftdr n&ft tb or- 
d^muvw Ttd&os dq>Bi9ovrta tdis Sto7g n^ogx^lafm 
xal ta aitavUog tW tivmv ^vS^mtwv aiax^ov^' 
yoiifuva^ xai i(^ T^ff q>€ovi}g ofyAtm [^]. Nonnas 
Expos. in n. Imrect. c XYUL 526. Orpheus 
per fabuiosa symJbola daorum seri^m esr- 
sentiaeque mbdos, actione«^ facultates 
describit^ Has autem fabulas turpiter 
atque obsco^n^ confingit. Hw vero canm- 
num Orphicbrum turpitudinm, quae mox darios 
patescfloty poetae cultores ad-Iianc redcf^runt ne- 
cessitatem^ ut eum omnia figurate et symbolice 
dixisse contenderrat eaque ^ousatione tum mienta 
deorum fadnora tum nefandas libidines ab honii- 
num odio et contemtu vindkarent. Proculus in 
Theol. L 4. 9. ^i cT o dm avfi^ilanf ta Siio, 
fiTlvdsiv ifpUfievog (iloyw) ^O^tocog xal tolg &io- 
fjtv&iag yQaipovaiv olxeiog. Slutardi. de Pyth. Orac 
XVni. n^itsQov fihf iv noafifiuatv i§e<p€Qov ol 
tptXoaoKpot ta doyftaxa • xai :toi>g lioyovg, wgnsQ 
^OQipsijg xal ""Haiodog xai naQfuvL9rjg. Julianus 
Or. VU. 215. B. (401.) (paivovtdt noUol xal tOr 
q>iXoa6q>(OV avxo {tb fiv&oyQaqsiv) xal twv Sto- 
Xoyiov noti^aavtsg^ wgnsQ ^OQtpEvg fiiv iv&etog (pt- 



[w] Verba xiya Sel n^ogayooBvetp Fr. Rudolphus in Ckmmetit. 
Plat p. 111. delet ut extrinsecus ulsta et conjungit xaXiVy oifx oHv^ 
quae correctio non diiplicet. 



U^Mfffyiaq efec.Sa^ hoM Bimaai 4k»r(a siuitqttafli 
qaM.iBeqiraitiir tmn «yiis^mi £iliaiii fisin al&orum 
testimoiiiap Ule igitiir im Or.. YIL %Vt. (405.) 
ifnfpl j^odp 0VJC /unip «i5r z^l&itmdh^ fid&iay, ^ ovg 
na^mjt^ rtfiiv ^Oqidfwg -^ to yaf iv roTg (iv*^ 
&oig AnB^tpmvov . etino tovto nQognomTai n^og 
riir ah^dtiav. ''Oxkp ya^ fi&lXov na^ASo^^v iari 
mt Te^aTaai^sg to aS^nypay ^ofSmtto fi&lkQV eoixs 
didfiaQTv^iti&fu ^71 Tolg ano&ev yevofuvoig (sor. 
(faivopavm^) hWTemiv dX)^ tcc kaXTiS^a ne^iBQ- 
yei^a3aL\^].. Eodem receptaculo utitur Pldlostra- 
tas. Heroicc* 11. 6^. dum affirmat ea quae /de 
deomm rixis ah Homero turpil^ dicta videantur) 
Tor /*0p9>«a>ff ne(piloa(Hp^dxtL TQonov, Item Plu- 
tsffchas De Daiedal. Fragm. IX. 1. 754. quum 
pmuadere yciUet, velwtissimos phUosophos de« 
creta 6ua fabularu^ et symbplorum quasi tran- 
seania dbstruxisse, prae arteris ad probandiun af- 
fert Qwmina Orphica mythosque Phrygios iki fiiv 
fi nakaic^KpvOioloyia xal naQ "jEAilijcyt xal (iaQ^d" 
^oiQ^ k^g TjV q)vaixdf iyxBxahjfJUfjtwog fiv&oig Ta 
Ttoiikot , iSt^^ aiyiy/juhc&v xal vnoroi(Bv inix^vq^og 
X(d fMwattjQKv^Tjg .&eoXoyia, StjXov iativ iv tdig 
^OQ^kMoig wuat xal rotg AVyxmtmxolg xal ^Qvyioig 
Ufoig etc. qua comparatfpne manif^tum fit, fa^ 
bulas I Orphicas illis^ quae de Odri et Agdisti.fe- 
runtuiv iasQl€iitia,«t turpitndine similes et eadem 
exoMsatione f uhlimiorifl iotelleGtus compreheiisaa 

[fc] In eadem Orat. VII. 206. t^v filv itqxh^ onod-iv ivQidri 6 
fiv^c aeffl SjTic TiQmov kn^x^iqriaas — ov fialloy ^vqot ug av 5 
€ttic imx€^ri<S£i£ tbv ngtStov anaqivta % xQ£f*^afi£Vov avaiijtitVy 
scriDendiim yidetur thv nqmov maqovta. 



LIBBR aBCUHBUS. 

fkJMe. Qfiae dtl^Mtaiiift Mtio qaonmin ecHtaMJt 
et ad quwi iner^bilei ii«eptiai prdveda fimit 
8i quis adbuo paruin cognitiim habuit^ ex iiliii 
veterum iestimoniis cognoacet^ Cl»ieiiS Hc^miL 
y. 18. 667. X^iaamoq, inquit> hr rmq ^mmk 
IntmoXtuq xai %V\^ h^^j^yei dmoyog fiifmitm^k 
r^ tov Ji^ ixlioi^ (fi^cEnf w^i ^tlQas td n^gs^ 
nov' oHJus picturae a Theopiiflo quo^[tie memora- 
tae ad Antol. YOl. 3. 382; ['] «xemplum in fl^ 
raeo Samio fiisse necesse est^ nisi nemeriafe- 
fellit Origen^ c Cds. lY. 48. 540. haec scr^- 
tem: Xj(fievstJtoq n<x^0Mi]reikt ypaqr^ip tijphM' 
fitpy iv ji d^^rjronoioHaa ^ *Xfpa rdr Jia fyif^- 
nro • Uybi yct^ iv roTg ai5rov avYY^AfifAOiS^ y Sti 
roifg am^fiartxovg X6yov$ rov &eov ^ tiXTi jwpa- 
&e^afuvti %«i €v iavrfj ilg^raxdafniatyrwr^' 
^Xf] y«^p ^ iv rij xardi rifV JEAfwv y^aq^ftfl^H^) 
xal 6 &$6g o Zevg' eoi picturae Ansiddi» De 
sacr. et publ. i^tu pictar. ttdiuL 148. covpiHst 
illa AaBfi^ y^dfifiara, quae Aristictes in tmj^ 
deorum pn^om indignatur. Chryttippunl ^ 
quum constei in exomandis Orphei fabellis vd- 
tnm operae consuttisisse {v. P. L c, IV;), in pvomttt 
est conjectura) eodem kico et hanc l^BxAmvi^^ 
tabulae interpretationem ab eopirop«iitaitietilM 
spurdssinM poetee commentum quaqM . iriadita» 
ad physiolonam trsfdfictum esse. Nttn ifnod O 
mens iHiid ex epistolis amatoriis proAtiVii^ 

[<}] Hos locos, <^bii8 in Diss. de Mort. Bacch. vam site, p^ 
composiih Bagae)ta8 De Vita et script Chrysippi, in Anmu. Acsd. 
Uvan. T. IV. 348. ^ 



o ft p fi I c A. ' flKJf7 

inipedit^ quoitiiQUs tinmi fllum in soribeiido im- 
nMMicuniy reiti eatideni, nt polygraphi solent, plu'. 
ribtis locis tracQU«e pntetnm; eoque nos addiicit 
Diogenes ipse' VII. 188. X^amnog iy tio m^l 
ap;f<if/e)V q)vaioX6y(jt)v alaXQdlis ta nsQl i^fV^TlQav 
kal rdv Jla dvanXdtrei. Jam non dllbitam est, 
qilin rd mpl r^ TffQav xal rbv Jla sittt illa ato- 
XQOv^yovfieva r^ rijg qxovrjg oQydvtpy qnae idem 
Diogenies Orphenm) physioldgomm amiqnisiiimom, 
diis aflricuis&e affirmatr Nieqne non pbsdum Or- 
phei locum demonstrare, quem ilii ob octilos fuisse 
v^eri siinliUimuni sit. Eustatbius eium ad Dion. 
V. I. versus iUos^ quds supra cursim ptraetenimus 

KvxXov t' uTcaftarov nalXi^Qoov ^xeavoto 
Sg yatav {^^rjOt itl^iS^ ix^i iifiq^uXC^ag^f''] 

ex ignotO Orph^ l^armine affert: ^O^q^et^g iv r& 
TiBQt Jiog xaVHgag (priai. Quo titulo non pedl- 
liare qnoddam carmeik Orphei sed pdrticuld car- 
minis, nt mos ftirt Grammaticorum, denotari vi- 
detur, et quidem ea, qna Junonis cum Jove con- 
gressns exponeretnr similis iUi^ qnem Homems 
eelebrat) et ab eodem initio inductus sed exitu 
foediore. Deniqne ipsa verba x^ixXov r"" AxafjtA-^ 
tot; non dnbito qnin expressa sint ex illis versi- 
btts IL XIV. 301, 

^QX^f^^^ iV^ofiivfj noXvg^oQfiov migara yalfjg 
^Shceavivn d^i&v ytvMiv xai iitftlqa Tfj&iv» 

quibtail Juno fictam j^fectionis cansam reddit. Id 

[A] In Scholiis a Bernhardyo editis ad. ▼. S, ^OQtpivs Iv rw ttsqI 
/flif «ol Xi^ (pfnA 

Kynloy t* aiyaov xallMoov ^Slxeayoto 
^toy dlytjiniv ncQi yiv 1/6* &fi(piiXurffe» 



6NDB LIBBR 8SCUNDU8. 

apud Oq^heain prooemittm foedisiriiiiae volirtatiO' 
nit, c^fus simulacris Pagodae Indicae exoiuatae 
sunt ab Orphei magiatris Bradimanibug, ut placet 
illis qpi Musae, noster amor» Libethrides, 
ab ovo u$que ad mala citant Neque solum nar- 
ratio utriusque po^e similis sed etiam paria de 
his ludbui hominum judicia fhere, partim im- 
probam fingendi licentiam detestantium partim 
symbola et occultos sensus olfacieatiam. Proeuios, 
tit uno defungar exemplo^ ia Polit p. 388. ^- 
ra, inquity xaxct %6v &€oXoj^ix6v x^onov ""Ofii^ 
Tc^ mgl avrovaiag Xiyetcu rov Ji6s xai^Hi^s* ^ 
in universum veteres aUegoriarum artifices^ ^piae 
isto modo a poetis tradita essent> ad naturae yir 
res progenetrices referre itaque interpretari sole- 
\bant9 ut non deorum stupra et libidines sed ele- 
mei^rum congressus coetusque significari ^de- 
rratur. Procidus in Parm. L. IL 214. ol &eoloYo^ 
ravta oAyiaaovtai 94ct twv IsQ&y ydfuoy. ank&q 
fiiv ya^ ri[y xotrwriar xwv d-^iwv alruoy fivati- 
m&g yAfwy n^ogayo^edovar ta^rriy 4$ not^ fik^ 
iy toXg avatoixpig oQokn xal xalov0i j^fior "VSqo^ 
xai Ji6g, Od^ayov xal F^g, Kffimv xai !Psa& 
Tuni &i t&y xata^eeateffoiy n^og t^ xffsittvra xd 
xaXovai ydfwy Jibg xal J^fifirpcqog y nori ^i ^ma- 
Xiy r&y xffurtoyanf n^bg ra vq>eifuya Tcal xaXovoi 
Ji6g xal K6^g ydfMy T. IV. Cousin. . Quo in 
argumento haud dubie venatus est Qippardii 
Stagiritae liber r/ ro a^^^ xai dijXv naQa tok 
&eolg xal tig 6 ydfwg Suid. T. U. p. 139. for- 
tasse ad istam rationem, quam exponit homo 



oiftF H I c ▲. . eo9 

€tkiikii« a]Hid lAjrMbiam' L. Y. p. :10& Qni di- 
cil; Qnn .sna . concttbuit Jupiter matre^ 
mpu; i»4^ci8ta9 significat Yenjeris eomplei 
X(ioae9^ se^ Javein. pro pluvia^^^J^pio tel-» 
lure Ceirierew ibo<iniBat; et fui rursuspier- 
bibelr laaolviasieuw ej;ercuisse.«iifn fiiita^ 
nihil 4e4oedis vojuptatibusitquitur, sed 
pro imbris namine ponit Jovejn^ in.filiao 
signifioatione sewe^ntem; tquae «»empla ab 
Oi^heio potissiiMvn petitaifiuftt^ ne^ne jtamQn me 
pennoveiU; lyt ScbpUastae lectionem . ^i^ r^ m(ft 
Jiosc^al X0ims ^Mm pvadf^ram. Haee* imtem uif 
iQgiiicai; delinimen^ iMA. a .Stoidi» draMw sed 
jam muJlo priw ascita lew.nob Mlumrfid jeaecu- 
saadas poetarivm^^uiafl» gui J<wi»-flt<Jtinc«i«[^ 
C^eriS/et Jaaiwisb(i4fff94iWK «t Jiiberi{<^]^ Adoni^ 
dis et Veneris, alionimque d^nm ^ve.he- 
remn [^] amores et nupt&as quasi f^x.cpmposito ce- 
iebrarunt, sed etiam ad (f>i|[imQt)<}fttiwi^. solem- 
nium publicorum et {]^y9toirupi,,.^biia,idem ar^ 
gomentam subjeeUiim «ra!(. Lacts^HS.Ipirt. L 17. 
8. Nobilias^imAi^itemplum jiii,noit4j^ est Sa- 

[e] Augustin. Cir. IV. c. 11. Jupiter terram tanquam con- 
jngem eandemque ma^trem fecundis imbribus et «i^ini^i^ 
bus fetat. Hinc et etymoiogia illa Zsvg naqa tiai ^ehg Ifyerat^ 
ano fv divHv %ity yfjy Comut II. I4l. Etyia, M. 408. 52, «nde 
/livisi,ov Tocatur locus Joyi pluyio consecratus Lyd. de Mens. p. 96. 
Cetera, qoae hnc pertinent, jam«iidura aiii composuerunt, Column. ad. 
Bmi. Fr. p. 181. Wemsdorf. Epimetr. ad Pervig. T. 111.538. Valcke- 
nar. Diatr. c. V. p. 31. Wakefield. ^d Lucr. I, 250. 

pj Pindkru^ iv Jwiyajxit^ laudatur ab AilsVide V. Fragm*. p. 5S2. 
B. Hinc Fiyiand^ kiogi oariwAisvftiEypr^lH-duxit Mfi|e|K|l^. 8«t V* %^^ 

[g] Senec. Oed. y. 500.'Xenoph. S^mp. IX. 9. ^ 

[h] V. Wemsdorf. P5raef/ad Epithal. T. IV. p! 462^ «q. qui omi- 

39 



^IO LIBBR 9B«0l«Dt)S. 

mi et siiifiiilairum in lvaMt4i ktttfeiltis fi- 
gHrtttum et laera ejtofe iiniiif «fsavitt nu- 
ptUrum rittt eelebraKttir; q{i6d-iiitm atp»i 
Gntfsitts fieil ««statur DlodotiMV. ^. N«t pri*^ 
terevndum e»t> b^ud AtikttnWilM» (gjlwtMMafl Rflgi' 
nanfe tBacnruM ibcertoilh <0M tim lAki^ hilptQta 
detam ets* D^^iMS^ 6. N«iieh 13113. &. fidsydi. 
s. j/kti^^bv f^ifjk/i' AttUo tero» «bmfUMks MWe dih 
nmo; et IttBnilttm ^»40« "Hftgiiies, euis^am at'^ 
berent, |fe usleqiKS de» 8«luMMiir« «« tobtulfiMe 
Aeaehte. Epist. X. 081. in qulbiis ttt n<M« twi 
intpM IM|ax «ktt qoi IdslHbi^ni saoetdo«Bi«n tft 
sanrosnmttal Mltdines olftitiat) ttn In mystMai 
privatis dsMMn thaiaMms «t pttl^t^Mtfia bnud i«Mi 
bttnMOiis dagltiis p*Mlutn ease «tttanirka M^dft m. 
Dtt SaAenitibiii» rii}«ti«iS InqttlturlM^C^XJaLVl. 
463. ToiHroi*' '^i^dvdi mS^ Vo<f&f -^ a^^m 
ti^nig %|pi»s icai Jibg ^ttlfiovit f^^v. et ifMr- 
tins ftroCttlAS in Tittlv h p. )6. t^y tiik^ iti^ 

Tc3»' fivOttkOr Myotfr xal t&i^ hf ^SM^f^^toig Xtyo- 
ftivwif ieif&y f^/MOtr. qtietk hd lo4xim sem^ aK- 
quando reyertet oratio. Nunc, quod coepi, ab- 
solvaro. 

§.2. 

Quomam igitur ot^scena illa &bula9 quam 
IsoeraMsi tectkis> Diog^D^ ap^snme imectafury 
ad TheogQOisun brphics^qi commodissime referri 
et, qno lo«^ propMita iiieiit, probabUiter oiMn£ 



O R P H I € A. 611 

ptfCest, neque non versiiB Orphki, quos Plato al- 
legat, haic carmrni prae e^ris conveniunt» ea 
mthi ratio fuit, cur Theogoniam iliis^ quos no-- 
minavi, viris lectitatam esse statuerem sive to- 
tam^ quantam Platoniri trivemnt^ sive primarias 
ejus partes. Nec nimium mihi arrogare videor 
81 carmen^ de quo Plato et Isocrates ita loquun- 
tur, ut pateat communi tunc literatorum consensu 
Orpheo assignatum esse, aliquanto prius in homi- 
nnm manus venisse sensimque ad hanc antiquita^ 
tiB opinionem quasi ematumisse dicam. Hand dif- 
fiteor me in suspidoso argumento versari. Nam 
si Galenus in bibliopolarum tabemis libros sibi 
ipsi inscriptos reperit, quomm nuliam literam 
agnosceret, si iilius Yiterbiensis Dominicani ac- 
quales fdbuiae paene sub oculis ips<n*um confictae 
orediderunty Platonis quoque aevo carmen et condi 
a falswiis et pro dndum condito offerri potuit. 
Sed hoc argumento ita utor ut statim cessums 
si quis Theogcmiam Orphicam Platone aut recen- 
tiorem aut certe non molto antiquiorem esse de- 
nKmstraverit Milii quidem, omnia animo vol- 
ventiy usque ad Onomacriti aetatem refi^nda 
videtur^ qua et vetemm poetamm soripta curiose 
conquisita et mysticarum religionum Iraodnia cu- 
pide appetita sunt In versibus ipsis, qui supw- 
sunt, niliil inest^ quod ab illis temporibus disso- 
net; sermo simplex, pums, neque veterum Epicc^ 
rum, qui Hesiodum subsequuti sunt, consuetudini 
dispar; correptiones , caesurae, luatus nulli nisi 
legitimi; fabulae singulares quidem et inauditae, 

39 ♦ 



612 LIBKR »BCUNDUS. 



dee tameD :9li8 mmle8, quM Alexandniii poctoe 
eK remotii "^literatis^e fontlbiis hauserunt. In 
hi$ duae 8ic eminent, ut oeterit propemodum ^ 
^ant) ZagreA interitoft, de quo dwiceps dicen- 
dum «dl^ et . eatapioris Phdmetis sive omAium deo- 
rurii in annm Jtivem confusioi Haoc Platoniet 
sic interpretantur, ut Orpheus non.Platonis qujh 
dem sed ipsoram disdpuliMi fuisse videatur. Nam 
quum ad eam delapsi essent opinioiMn^ ut |ir- 
mas rerum aetemas, secundum quas Pistfo huac 
mundum ereatum esse voluit, substaniias quasdan 
esse putar^in divina mente reconditas, Phane* 
t» nomitie mundum intelligiMlem slgnificari sta- 
tuerunt, eumque Phanetem sive divinarum notio- 
mun complexum[^] a Jove mundum adsped;dln- 
lem condifturo, haustu quodam insinuatiua situ et 
iquasi ahsorptum esse ita ut onmia ^ae siut quae- 
qtie cogitari pQSsint, ejus mente ac divioitate con- 
tineantur. Neque defoerunt etiam hac receotioKe 
memoria, ^ui -■ de ideis quae dixit Plato , multe 
prius ab Orpheo dicta esse putarentp']. Sed hu- 
jus doctrinae Platonis propriae nuUum cemitur 
in versibus Orphicis vestigium, quorum summa 
huc redit) mundi hujus effectocem Jovem omnium 
deorum naturas rerumque species in se conciliasse 
rursusque in lucem edidisse sic iit hoc universum 
mio et continenti animetur spiritu tanquam. sen- 
tiens quoddMn et inteUigens animal. Ad hoc au- 

f <] Tag iSias irovaas Iv t£ naytBM C(6(a Piotiii. Ein. VI. L. 

n. p. 614. 

[k] Patridus Discuss. Peripat. T. III. L. V. 326. et ceteri ae- 
^fUiJnini atq«e posteriorain usqiie ad Bradi