(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "De generis humani varietate nativa"

West Virginia University Libraries 




3 0802 100914206 6 



Locked Cage 

GN 

23 

.B5 

1795 



r 



JUN 1 7 1955 

WESi vu. ...... . -'^^[TV 

' MEDICAL SCHOOL LIBRARY 



Digitized by the Internet Archive 

in 2009 with funding from 

Lyrasis IVIembers and Sloan Foundation 



http://www.archive.org/details/degenerishumanivOOblum 



DE 

GENERIS HVMANI 

VARIETATE NATIVA. 



HhALTH 
SCiENCES 

GENERIS HVMANI ^^ 

VARIETATE NATIVA ^-y^^: 



EDITIO TERTIA 



PRAEMISSA EST EPISTOLA 
AD VIRVM PERILLVSTREM 

lOSEPHVM BANKS earonetvm 

REGIAE SOCIETATIS LONDIN. PRAESIDEM 



AVCTORE 

^"'"^ M. D» 



10. FRID. ^VMENBACH 

EIVSDEM SOCIETATIS SODAI,!. 



GOTTINGAE 

apud Vandenhoek et RVfRECHT. 

1795. 



NoH hic CentauYos, mn Gorgonas, Harpyasqiie 
Invenies: hominem pagina nostra sapit. 

Martial. I. X. epigr. 4. 



N. 



on una caussa estj, J^ir Peril- 
histrisj quare Tihi quicquid hoc est 
opellae^ tribuam et dedicem, 

i 

\ Praeterquajn enim quod in uni- 

L versum grati animi sensum publice 

aliquando declarare a^veam pro in- 

numeris benejiciis quibus me ab eoy 

^ quo in propiorem Tui notitiam dc- 

\ ni tempbrej affecisti; ipsa haec 

quae curis reno^vatis prodit libelli 

editioj magnam partem praeclaris- 

sima quibus priores praecellit aug- 

* 3 men^ 



VI 



menta et ornamenta maxime me- 
morabilia^ liberalitati Tuae dehet. 

TJti enim a plurihus jam retro 
annis necfue studio neque sumtihus 
pepercisti ut coUectionem meam 
craniorum diDersarum gentium ra- 
rissimis ditares speciminihus quae 
omnium auidissime desideraham^ 
^mericanorum inquam^ et oceani 
australis insulanorum^ ita praeser- 
tim cum ante triennium Londinum 
iwviserenij, cadem generosa lihera' 
litatCj, qua Gaertnero quondam 
nostro seminarium Tuum^ aliis alias 
musei Tui divitias utendas conces- 
sisti^ mihi illimitatum plane usum 
omnium qui ad studium anthropo- 
logicum spectant thesaurorum an- 
ecdotorum quihus hihliotheca Tua 

SU' 



VI r 



superhit j picturarum sciL^ cata- 
graphorum etc, a summis artifici- 
hus ad ipsam naturam delineato- 
rum ita permisisti ^ ut apographa 
eorum mihi parare et quiccpiid iihe- 
ret descriherc j, adeoque tot tantis- 
cjue novis plane suhsidiis auxiliis- 
que ad lihellum meunz denuo suh 
incudem revocandum accedere pos- 
senzj ut jam eundcm innumcris mo- 
dis auctum j emendaliim et ad ip- 
sam naturam perfectum dicere ahs- 
cjue "vaniloipientiae suspicione au- 
sim, 

Accipe ergo serenafronie opus- 
culum cuius adeo magna pars Tua 
est j quodcpie vel eo nomine Tihi 
non ingratum fore confisus sum^ 
quod particulam historiae natura- 
* 4 lis 



VIU 

lu exponatj etsi dignitate nulli alii 
secundam j tamenj quod mirumjt 
omnium diutissime neglectam et in- 
cultam, 

Manet enim et hoc immortali 
Linnaeo meritum quod jam ante 
fios sescaginta annos in cditiofiepriji' 
cipe systematis nalurae primus ^ 
quod norimj naturalis historiae 
auctorum genus hunianum quoad 
characteres eocteros suh certas ua- 
rietates redigere studuerit : idque 
pro ea qualis tunc temporis innotue- 
rat quatuor tantum orbis terraquei 
partium earumque incolarum noti^ 
(ia j satis adaequate^ 

Postquam autem a Tuo inde tri^ 
enni periplo j vir P erillustris <, , gen-^ 
tium^ per oceani australis insulas 

lon- 



longe lateque dispersarum j cura-^ 
tior cognitio historiae riaturalis et 
antkropologiae cultorihus innotuis" 
setj facile patuit Linnaeanam istam 
generis huniani divisionein jam non 
amplius adhiheri posse; quare et 
ego in hocce opusculo ^ post alios a 
viro summo in eo deflecterej et va- 
rietates hominum magis ad natu- 
rae veritatem^ quae nohis Tua ma- 
xime soilertia et curatissima obser- 
vatione innotuitj componerej, nullus, 
duhitavi, 

Jmo. vero et in universum Lin^ 
naeanam methodunij animalia 
mammalia ex dentium ratione ordi- 
nandi j itidem isti quidem tempori 
quo eam condidit satis convenien- 
tem^ hodienum autem postquam 
* 5 tot 



tot tantaeque novae hujus classis 
species cletectae sunt ^ magnopere 
Tnancam et ingentibus exceptioni- 
hus ohnoxiam j relinquere ^ et arti-^ 
Jiciali isti systemabij magis natura- 
ie ab universo mammalium habitu 
desumtumj substituere^ zoologiae 
studiosis utile et proficuum esse 
duxi, 

Quanquam enim longissime ah 
eorum opinione absum qui sibi^ nu- 
peris praesertim tempojibus ingenii 
sui lusibus de nescio qua continui- 
tate aut gradatione naturae ut do- 
cahant^ ita placuerunt^ ut creatoris 
sapientiam et creationis perfectio- 
nem in eo quaererent quod natura 
ut dicunt non faciat saltum^ sedres 
naturales ternorum naturae regno- 

rum' 



XI 



rum quoad conformationem suam 
externam sc invicem ceu gradus in 
scala aut articuli et juncturae in 
catena excipiant : cum contra iis^ 
qui rem pracjudicii expertes et se- 
rio aguntj facile pateat esse ^vel in 
regno animali ah una parte inte- 
gras classes ^ ut a^vium j, aut ge- 
ncra^ v, c. sepiarum ^ quae male 
et non nisi affectatione quaclam in 
ejusmodi schematibus gradationis 
rerum naturalium aliis ^vicinis jun- 
guntur ; ah altera autem extare ge- 
nera animaliu?nD,c. coccos^ in qui- 
hus tam ingens differentia uLrius- 
que sexus habitum intercedit ^ ut si 
ad ejusmodi scalam ea rcvocare 've- 
lisj masculos a suis .femellis longis' 
sime remoTJcre et diversissijnis locis 
diversos ejusdem speciei sexus inse- 

rere 



Xn 



rere necesse foret ; contra ^ero in 
schematibus istis non infitiandos imo 
vero insignes esse hiatus quihus na- 
tm:ae regna luculentissime a se iwvi^ 
cem discriminantur ; et quae sunt 
id genus alia ; quanquam ergOj his- 
ce probe perpensisj, eam in doctrina 
de gradatione naturae graiyitatcm 
et dignitatem^ qua amlgo a physico- 
theologis ornari et commendari so- 
let j nullus plane agnoscere queo^ 
hoc tamen amhabus concedo inesse 
hisce nietaphoricis et allegoricis lu- 
sibus j non infitiandam ad metho- 
dum studii historiaenaturalisfaci^ 
litandam j, utilitatem, 

Basin enim quasi constitumU 
omnis systematis naturalis ^ quo res 
secundum hahitum universum et 

loU' 



xin 



longe pliiiimas quihus irwicem con- 
spirant qualitates externas ordinan- 
tur^ cum artijicialia contra singu^ 
larem tantum characterem profun^ 
damento distrihutionis agnoscant* 

Cum vero naturale istiusmodi 
systema ideo quod tum acuendo iu- 
dicio j, tum suhlei^andae inemoriae 
egregie inserviat ^ artificiali prae- 
ferendumesse^ extra duhitationem 
positum sit ; eo magis in id incuhui 
ut mammalium classem ad ejusmo-- 
di naturalis systematis ordinem red- 
igerem^ cum artificiale Linnaea- 
numj a dentium ratione petitum^ 
tot specierum nuperis temporihus re- 
center detectarum accessione^ in- 
dies molestiorihus anomaliis et ex^ 
ceptionihus lahoret, 

Ita 



XIV 

1 

Ita enimj ut paucis saltern haec 
ttingam j hinas jam noDimus rhi- 
nocerotum species j cjuoad hahitum 
sihi in^vicem simillimas^ ast clentihus 
ita diversas ut si adhuc Linnaea- 
num sequi lihuerit systemcij, alteram 
speciem acl beiluas , alteram ad gli- 
res referre oporteret! 

ita et tunc suem aethiopicum 
dentihus primorihus destitutum a re- 
licjuis belluis removere et brutis Lin- 
naeanis annumerare necesse esset. 

Taceo myrmecophagam clenta- 

tam Africanam tunc a genere isto 

ex Linnaei mente edentulo ^ aut 

Lemures aliquot (indrum et Janige- 

rumj oh dentium anomaliam a Le^ 

murum genere Linnaeano removen- 

dos etc. 

Huic 



Huic confusioni^ quam sane stu- 
dio zoologico ingentes molestias pa- 
rere nemo infitiabitur ^ sequentibus 
denis ordinibus naturalibus anima- 
liu^n mammalium constitutis me- 
defi studui y quorum recensum ideo 
hic subjungere liceat quod passini 
in praesenti opusculo eorum men- 
tionem injecerim^ 

L Bimanus. 

1. Homo. 

n. Quadrumana. 

2. Simia, 

3. Papio. 

4. Cercopithecus, 

5. Lemur, 

III. Bradypoda, 

6. Bradypus. 

rj. Myrmecophaga, 

8. Ma- 



XVI 



8* Manis, 
9* Tatu, *) 

IV. Ghi- 

*) Alimiisimns quidem sum a neotericorum multo- 
rum novandi pruritu qui vebus naturalibus quae 
pridem nominibus suis vel in vuigns 7totissimis 
insignes sunt ^ nova imponendoj mirifice sibi pin' 
cent: qui quidem onomatopoietaruhi lusus ingen- 
tem studio historiae naturaiis calamitatem attu- 
lit; adeoque et in nominibus systematicis namma- 
linm non nisi invitissimus et rarisSime a Linnaei 
terminologia discessi, quando nempe nomen a vi- 
ro sttmmo adhibitum plane erroneam et falsam 
notionem involvebat. Ideo -v. c armddillis 7tati- 
vum nomen genericum Tatu restitui cnm Lin- 
naeanum Dasypus nulla plane ratione defendi pos- 
sit. OfHnes enim 7tovimus graecum hoc nomen 
esse , ct pedibus hirsutls insigne animal notare, 
ideoque a veteribus lepori et cuniculo inHitum 
esse quod in his ipsissimae palmae plantaeque 
pilosae sint^ quae vero in ista ?iovi orbis loricata 
animantia a cuniculorum habitu mirutn qnantum 
abhorrentia minime quadrare^ monitu vix opus est, 

Ita et in vespeyiilionum genere vampyri nomen 
isti speciei Americae ausiralis restituendum censeo 
quam Linnaeus speftrum vocabat, cum contra vam- 
pyri appellationem isti vespertilioni Indiae orien- 
talis et insularum oceani australis tribuerii, quem 
vulgo canem volantem vocant. Jam vero vam- 
pyri nomen idetn aC sanguisugum notare, constat; 
quod ergo utique Americano isti vespertilioni con- 
venit , «am ob caussam aliis animantibus ipsisqtU 
hminibus infesto; nentiquam vero alteri quam 

dixit 



XVil 



IV. Chiroptera* 

I o. V^espertilio* 

V. Glires. 

1 1 . Sciurus^ 

12. Glis. 
t3. Mas. 

14. Marmota, 
i5. Sauia, 
16. Lepus, 
ij, Jaculus* 

18. Castor* 

19. Hjstrix^ 

VL Ferae. 

20. ErinaceuSi, 

21. Soreoc* 

22. Talpa» 



23. Z>/- 



rffa;» , canino nentpe, uipote unice phytophago , et 
nunqnam , quod norim , aliormn animalium san" 
gninetn sugenti^ 



XVIII 



25. Didelphis* 

24» T^i^verra. 

25. Mustela, 

2.6, Lutra, 

2.J, Phoca, 

28. Meles, 

29. Ursus, 

30. Canis, 
3i. i^e/w. 

Vn. Solidungula. 
32. Equus, 

Vm. Pecora. 

35. Camelus, 

34. Capra, 

35. Antilope, 

36. i5o^. 

37. Giraffa, 

38. Cewus, 

39. Moschus. 



IX. Bel- 



XIX 



IX. Belluae. 

40. Sus, 

41. Tapir» 

42. Elephas, 

43. PJiinoceros, 
44« Hippopotamus, 

45. Trichechus. 

X, Cetacea. 

46. Monodon, 
l\'-j, Balaena, 

48. Physeter. 

49. Delphinus. 



Haec ut tot alia^ in quihus in ope- 
re ipso cui haecce praefanda duxij 
passim ah aliorum sententia defler 
ccij Tuo judicio Vir Perillustris 
pari tum reverentia tum Jiducia 
submitto j Tuoinquam^ quo prae- 
** 2, side 



XX 

side dignissimo eb meritissimo gau- 
det Societas Regia scientiarum^ cui 
a primis inde cunahulis aureum ex- 
titit symholum Nullius in verba. 

Ita "vale V^ir Perillustris et mi- 
hij Tihi deditissimo j pojio faue, 

Dah, in Acad. Georgia Augu- 
sta d, II Apr, 1795.. 



IN- 



I N D E X 

SUPELLECTILIS ANTHROPOLO- 
GiaAE AUCTORIS, 

QUA IN ADORNANDA NOVA HACCE 
EDITIONE MAXIME USUS EST. 



X riplicem praesertim ob caussam 
indicem hunc hic inserere operae pre- 
tium duxi. 

Primo ut intelligant lectores docti 
et aequi qualibus quantisque subsidiis 
ex ipsa natura petitis instructus, ad 
libellum huncce denuo edendum ac- 
cesserim. 

** 5 Tum 



XXII INDEX SUPELLECTILIS 

Tum varo ut et grati animi testi- 
monium extet pro insigni munificen- 
tia qua fautoribus et amicis supellecti- 
lem hanc ad studii anthropologici in- 
crementum hactenus ditare placuit. 

Denique ut et pateat quibus ad- 
huc caream et quibus iidem, si ipsis 
amplius occasio et animus benevolus 
fuerit, eam porro augere possint. 



I. 

CRANIA DIVERSARUM GENTIUM. 



Seleclum hujus colleclionis , quoad nu- 
meruin et varietatem quantum sciam in 
suo genere unicae, utpote cui neque Cam- 
peri neque Jo. Hunteri similes colleckio- 
nes hoc respedlu comparari possunt , ter- 
nis decadibus uberius descripsi et curatis- 
simis iconibus illustravi , ubi de occasio- 
ne et via qua quodvis cranium ad me per- 

vcnit, 



AKTHROPOLOGICAE AUCTORIS. XXIU 

venit , rationem reddidi ; quare et in iini- 
versum huic thesauro jujidum servo ap- 
paratum epistolarum avtographarum qui- 
bus, tanquam documentis, genuina cujus- 
vis origo firmatur. Qiiae ullo modo du- 
bia aut ambigua videri possint , ea sepa- 
ratim pono. 



A) Quina exemplaria selectissima va- 
rietatum principalium generis hu- 
mani, viz, 

a) mediae, nempe Caucasiae. 

i) Feminae Georgianae, tab. I. 
fig. 2. tab. 11. fig. 5. 
(^Dec. cranior. illuUr, III. tab. 

21.) 

munus perill. LB. de Asch. 

tum binorum extremorum. 
scil. b) Mongolicae varietatis. 

2) Tungusae rangiferini, tab. I. 
iig. I. tab. 11. fig. 2. 
(Dec. II. tab. 16.) 
d. perill. de Asch. 

** 4 €t 



XXIV INDEX SUPELLECTILIS 

etc) Aethiopicae. 

5} ylethiopissae Quineensis, tab, 
I. %. 3. tab. 11. iig. 5. 
(Dec. II, tab, 19.) 
d. cl. Steph. Jo. van Geuns, 
Prof. Ultraject. 

denique binarum varietatum inter- 
mediarum, scil. 

d) Americanae. 

4) diicis Caribaei ex ins. S*^' Vin- 
centii. tab. II. iig. 2. 

(Dec. I. tab. 10.) 

d. perill. Banks , Baronetus, 

et e) M a 1 a i c a e. 

5) O-taheitae, tab. II. iig. 4. 
(Dec. IIL tab. 26.) 

d. idem generos. Banks. 



B) Alia quinque specimina eadem ra« 
tione selecta. viz. 

a) va- 



ANTHROPOLOGICAE AUCTORIS. XXV 

a) varietatis Caucasiae, 

6) Natolici Tocatensis. 
d. generos. de Asch, 

b) Mongolicae. 

^) Tu ngusa e Sin ensis. s . Daiirici* 
(Dec. lU. tab. 23.) 
d. idem perill, de Ascb, . 

c) A e t h i o p i c a e. 

8) AethiopiSn 

(Dec. I. tab. 8.) 
d. cl. Michaelis , consil. auhc. 
Hasso - Cassellan. et Prof. 
Marburgens, 

d) A m e r i c a n a e. 

c)) Indi Americae septentrionet" 
lis. 
(Dec. I. tab. 9.) 
d. idem cl. Michaelis, 



** 



(^) Ma- 



XXVI INDEX SUPELLECTILIS 

e)Malaicae. 

lo) NoDo ' Hollandi, 
(Dec. III. tab. 27.) 
d. perill. Banks. 

C) ad demonstrandam normam ver- 
ticalemj de qua infra §.6i. 

a) varietatis Caucasiae. 

i^) Tatari Casanensis, 
(Dec. 11. tab. 12.) 
d. perill. de Asch. 

b) M o n g o 1 i c a e. 

I 2) JaciUae, 

(Dec.II. tab. i5.) 

d. idem generos. Aschius. 

c) A e t h i o p i c a e, 

i3) Aethiopis, 

d. cl.Soemmerring, consil. au- 
• lic. et Prof. Moguntin. 

D) Aha 



ANTHROPOLOGICAE AUCTORIS. XXTII 

D) Alia tei'na specimina, in quibus 
etsi partim studio partim morbosa 
affectione deformata sunt, attamen 
normae verticalis character et ha- 
bitus elucet. 

a) varietatis Gaucasiae. 

i4) Turcae, 

d. generos. de Asch. 

b) Mongolicae. 

i5) Calmucci. 

(Dec. n. tab. 14.) 
d. aeque ac sequens cranium 
idem perill. Aschius. 

c) A e t h i o p i c a e. 

16) Aethiopis, 

(Dec. II. tab. 17.) 



E) Triga craniorum, quanquam in- 
fantilium tamen normam vertica- 
lem apertissime demonstrantium. 

a) va- 



XXVUI INDEX SUPELLECTILIS 

a) varietatis Caucasiae, 

ly) puellae judaicae^ 
(Dec. in. tab. 28.) 

b) Mongolicae, 

18) infantis Buraebi, 
(Dec. III. tab. 29.) 
d. perill. de Asch, 

c) Aethiopicae, 

jg) Aethiopis neonati. 
(Dec. m. tab. 3o.) 
d. cl. Binmann , chirurg. Cas- 
sellan. 



F) Specimina ob insignem transitum 
jTiemorabilia quo diversas generis 
humani varietates quasi invicem 
jungunt. 

Ita V. c. medium tenent locum 
a) inter C a u c a s i a m va- 
rietatem et M o n g o 1 i c a m 

20) 



A^^THROPOLOGICAE AUCTORIS. XXIX 

20) Casacci Donensis cranium. 

(Dec. I. tab. 40 

d. cum proxime sequentibus 
perill. de Asch. 

21) Kirgisa e - Ka isacci. 
(Dec. n. tab. i3.) 

22) aliud ejusdem tribus, priori 
simillimum. 

/3) inter Caucasiam et Ae- 
thiopicam. 

23) JVEumiae Aegyptiacae. 
(Dec. I. tab. i.) 

24) Cingari genuini, 
(Dec. II. tab. 11.) 

d. cl. Pataki, Medicus Claudi- 
nopoHtan. 

y) inter Mongolicam 
et A m e r i c a n a m. 

:i5) Eskimotae. 

(Dec. 



XXX INDEX SUPELLECTILIS 

(Dec. IIL tab. 24.) 

d. CLim sequenti cl. Jo. Loretz. 

26) alius Eskimotae. 
(Dec. ffl. tab. 25.) 

G) Crania infantili quondam aetate 
peculiaribus artificiis deformata. 

27) Macrocephali probabiliter 
Tatarici. 

(Dec. L tab. 3.) 
d. perilL de Asch. 

28) feminae Caribeae; 
(Dec. IL tab. 20.) 
d. perilL Banks. 

H) reliqua id genus supellex. 

29) ^Diri Germani. 

30) feminae Germanae, 
3i) judaei jwvenis, 

32) judaei senis, 

33) Batavi, 

d. cL 



ANTHROPOLOGICAE AUCTORIS. XXXI 

d. cl. Wolff, medicus Ultra- 
, jectin. 

54) G-allL 

d. cl. Soemmerring. 

55) Itali, 

d. perill. de Asch. 

56) alius Itali, et quidem Veneti, 
d. cum sequenti cl. Dr. Mi- 

chaelis, medicus castrensis 
Hannoveran. 

57) Longobardi, 

58) Deteris Fwmani militis prae- 
toriani. 

d. Eminentiss. Cardinal. Steph. 
Borgia. 

59) Sarmatae Lituani, 
(Dec. III. tab. 22.) 
d. generos. de Asch. 

4o) calvaria veteris Cimbri, 

d. perill. Bozenhard , consul 
generaUs Caesareus apud 
Danos. 

40 Fehnonis, 

d. cum 



XXXII INDEX SUPELLECTILIS 

d. cum omnibus sequentibus 
usque ad N. 80 perill. de 
Asch. 

42) alius Finni, 

43} Feminae Finnicae^ 

44) Cingari Pmssici.' 

45) Russi juvenis *). 
46 ) Russi senis. 

47) Russi Moscoviensis^ 

48) alius. 

49) tertii. 

50) quarti. 
5i) quinti. 

62) Feminae Moscoviensis* 

53) Russi Swenigorodensist 

54) Juvenis Urussi. 

55) 

*} Maxime memorabilis qiiae sequitur series 
craniorum Ruthenicorum usque ad N. 63. 
ob miram qua multa eorum ad Mongoli- 
cum habitum plus minus accedunt diversi- 
tatem, procul dubio ex connubiorum mi« 
sccla derivandam. 



^NTHROPOLOGICAE AUCTORIS. XXXIII 

55) Russi Wenewskiensis* 

66) Russi B.oma?iovici. 

67) Alius Kihnoici, 
58) Alius PdbinscensiSi, 
69) KosCromensis, 

60) Feminae Kras?ioichoImicaei 

61) Russi Nysch enovogorodensis* 
6ri) Kursci,' 

63) Orlowensis. 

64) Tatari Orenhurgensis, 

65) Tatari (probabiliter Casa* 
nensis). 

66) Alius Tatari, 

67) quartii 

68) quiiiti. 

69) Tschuwaschix 
rjo) Lesghi, 

71) Georgiani. 

72) Turcae, 

73) alius» 

/M 74) 



XXXlV INDEX SUPELLECTILIS 

f][\) tertii. 

y5) Calmucci Orenburgensis, 
y6) alius Calmucci» 
(Dec.L tab. 5.) 
yy) tertii. 

78) quarti. 

79) quinti. 

80) sexti. 

81) Aeihiopis Creoli Nov-Ebo- 
racensis. 

(Dec. I. tab. 7.) 

d. cl. Michaelis , Marburg. 

82) y4ethiopis Congensis, 
(Dec. n. tab. 18.) 

d. perill. de Asch. 



II. 



A^^THROPOLOGICAE AUCTORIS. XXXY 

IL 

FOETUS EGREGIE CHARACTE- 

RISTICI VARIETATIS MEDIAE 

ET BINARUM EXTREMARUM. 



a) varietatls ''Oaucasiae. 
i) Gemelli germanici diversi se- 
xus, eximia pulcritudine insignes* 
quarti mensis. 

b) Mongolicae. 

a) Calmuccae Orenburgensis ^ se- 
xus feminei. tei tii mensis, 
d. D. Kosegarten. 

c) Aethiopicae. 

5 ) Aetliiopis masculi. quinti men- 
sis. 

d. cl. Meyer, archiater Hanov* 



III. 



XXXVI INDEX supellectilis 

III. 

PILI ET CAPILLI DIVERSARUM 

GENTIUM. 



Quanquam haec primo intuitu ininu- 
tius huc relata videri possint, infitiari ta- 
men nequit etiam hujusmodi colleclioni, 
quando varietate infjignis es^, utique suam 
utihtatem ad curatius studium anthropo- 
logicum esse. Continet haec specimina 
omnium quinarum varietatum principahum 
generis humani : et in his satis meraora- 
biUa de quibus pasSim infra suo loco adlum 
est, ut bicoloris capiUi Nigritae maculis 
niveis variegati quem Londini vidi dc. 



IV. 

PRAEPARATA ANATOMICA. 



Maxima horum pars ad Aethtopum hi- 
storiam naturalem attinet. Passim in ipso 
libro uheriorem eorum mentionem injeci. 

. V. 



ANTHROPOLOGICAE AUCTC^IS, XXXVlI 

V. 

COLLECTIO IMAGINUM DIVER-. 

SARUM GENTIUM A PERITIS AR- 

TIFICIBUS AD IPSAM NATURAM 

CURATISSIME DELINEATARUM- 



HujusmocU apparatum , praesertim sic- 
ubi cum colleftione qualeiii dixi cranio- 
rum perpetuo conferatur, ad primos et 
principes et fallere nescios fontes studii 
anthropologici pertinere, per se quidem 
patet ""') : adeoquc et a vicenis inde annis 
omnem operam navavi, ut talium iconum 
ad ipsam naturam et , quod caput rei est, 
a yteritis artificibus confeclarum copiam 
mihi compararem. Magnus quidem extat 
numerus similium effigierum apud itine- 
rariorum auftores : at enim vero quando 
hae ad criticam lancem revocantur, pau" 
cissimae sane reperiuntur quibus utique 

fiderc 

*") cfr. locum huc facientem ap. Vohiey , in Rui- 
nes, 011 m^ditation sur les RfvolutiQns des eiti' 
prts p, m. 349. 



XXXVni IKDEX SUPELLECTILIS 

fidere possis. Quodsi eiiiin a nonnullis, 
V» c. a Corn. de Bruin itinere Persico et 
Indico, et immortalisCookii secundo peri- 
plo a se ipso descripto et iconibusa cl. Hod- 
ges delineatis ornato, discesseris, in reli- 
quis tantum non omnibus tabulas, etsi pas- 
sim splendidissimas ouibus superbiunt, cu- 
ratius spedatas et cum genuinis iconibus 
aut ipsa natura collatas, vix uUius ad hi- 
storiara generis humani naturalem usus 
esse, facile deprehendcs. Oportet igitur 
hoc fine potius hinc illinc extantes imagi- 
nes exoticarum gentium conferre , tum 
acri incisas, easque sive separatim editas, 
sive sparsim hbris insertas , tum vero ip- 
sissima avtographa artis perita manu de- 
lineata. Illarum quidem insignem copiam 
mihi comparavi, in quibus praesertim ma- 
gui in hoc gencre artificis Wenc. Hollar 
figurae aqua forti expressae , et nupero- 
rum Anglorum chalcographorum egregiae 
tabulae eminent ; sigillatim vero eas con- 
slgnare, indicis hujus limites vetant. Liceat 
saltem rccensum niaxim nemorabilium ex 
ijs subjungere quae manu dcUneatae sunt: 



a) varietatis Caucasiae, 

i) Turca. rubrica ad vivum delinea» 
tus Berolini ab egregio artifice 

Dan, 



ANTHROPOLOGICAE AUCTORIS. XXX IX 

Dan. Chodowiecki qui me hocce 
suo autographo donavit. 
2) Fcmina HindosLanica j a picto- 
re Indo miranda subtilitate et ac- 
curatione designata. 

accepi Londini a viro doctiss^ 
Sam. Lysons» 

b) rj Q n g o 1 i c a e. 

5) Cossim Ali Chan , quondam Ben- 
galiae praeses fNa^vabJ qui post^ 
hac Delhii sacerdotem Muhame- 
danum (FaquirJ egit. Vivis colo- 
ribus a pictore Muliamedano (Mau- 
ro) exhibitus. 

dono dedit cum sequenti cl, 
Braim jam rebus humanis ereptus, 
Britannicus quondam apud Ber- 
nenses Res ;ens, antea Tribunus 
legionis Anghcae in India. 

4) Conjuoc ultimi inzperaborisMogo- 
liciy Shaw Allum, a. i ygo defiincti, 
Simili artiiiciosa manu depicta *). 

5) Feo- 

*) Propter origiiiem Indiae hodiernae do- 
*** 4 mino- 



XL INDEX SUPELLECTILIS 

5) Feodoris Jwanowitsch, Oalmucci, 
imago ah eo ipso^ propria manu, 
incomparabili plane artiiicio et gu- 
stu , et vividissima similitudine cre- 
ta nigra s. schisto scriptorio , Ro- 
mae, ubi felicissimo cum successu 
arti pictoriae incumbit , delineata. 

munus insigne Roma mihi mis- 
sum a cl. Tatter , M. Britann. Reg, 
a secret. legation. 

6) Nautae bini Sinenses, Viennae 
depicti, 

donum generosiss. Nic. Jos. de 
Jacquin rei metallicae consil. Cae- 
sar. 
y) Ettuiack, incantator Eskimota, 
ex ora Labrador a. lyyS. Loiidi- 
num advectus. 

Haec aeque ac sequens icon, ex 
avtographis Nathan. Dance in mu- 

seo 

nnnorum binas has icones ad Mongolicam 
varietatem retuli , etsi vultu, ob caussas 
pag. 187 di(Stas, propius ab Hindostanicis 
absint. 



ANTHROPOLOGICAE AUCTORIS. XLI 

seo perill, Banks , curatissime de- 
picta ab egregio pictore Loncli- 
nensi G. Hunnemann. 

8) Feinina Eskimotica cui nomen 
Caubvic (quod vernacula barba- 
rorum istorum lingua ursum lus- 
cum denotat); simul cum priore 
queni diximus a cL Cartwright Lon- 
dinum advecta. 

c) Aethiopicae. 

9) Hottentotta Amaqiiensis, 

Cum sequenti itidem ex biblio- 
theca perill. Banksii. 

10) Hottentotta syhncola (belg. 
Boschman') cum uxore et infante. 

11) Femina Hottentottica, 

Haec icon cum quatuor sequen- 
tibus in capite bonae spei ad vi- 
vum dehneata et ad imperatorem 
Josephum 11 Viennam missa. 

curatissima apographa d. gene- 
rosiss. de Jacquin. 



XLII INDEX SUPELXi. AKTHROPOL. AUCT. 

1 2) Karmup , Hottentotta Nama^ 
quensis, 

i3) Kosjo, Hottentotta Gonaguen-- 

sis acl Caffreriae confmia. 
i4) Koba, dux Caffrorum, 
i5) Puseka, ejusdemyZ/z^, 

d) A m e r i c a n a e. 

1 6) Accola freti Magellanici ex Ter^ 
ra del fuego, 

17) Femina ejusdem gentis, 

e) Malaicae. 

1 8) Bini ^viri Nouo - Zeelandi,^ 
i^ Dux Nor)o - Zeelandorum^ 
$>o) Bini ejusdem gentis yV^i^me^. 

Omnes, aeque ac freti Magel- 
lanici accolarum imagines quas di- 
xi, ex thesauris anecdotis, quos 
ex periplo suo retulit perill. Banks, 
Baronetus. 

AJD- 



A D D E N D A. 



pag. Sg. De qiiarto exemplo scele- 
ti cercopitheci mortae, ossis hi- 
termaxillaris vestigiis plane de- 
stituti, litteris me docuit cl. 
Holme, micdicus Manchestrien- 
sis celeberr. 

pag. loo. Cretinos non obstante mi- 
sero quo afficiuntur stupore, ef- 
frenata tamen libidine subinde 
insanientes, in vallibus Alpinis 
Salzbilrgensibus non raro pecora 
inire, cl. Michaelis medicus ca- 
strens. Hannoveran. relatum ac- 
cepit. cfr. medicinische Bihlio- 
thek T. UI. pag. 649. 



XLIV ADDENDA. 

pag. i3i. De Maynis, Americae au- 
stralis ad Maragnonium superio- 
rem incolis, F. Xav. Veigl in 
cl. de Murr Journal ziir Kiinst- 
geschichte T. XVI. pag. ii5. 
«//z ipsis (eorum) oculis j quod 
^^nohis alhum est j paulisper 
nnigro tingitur,^^ 



Sectio 



Segtio L 

DE 

HOMINIS A CETERIS ANIMALI- 
BUS DIFFERENTIA. 



T)ifjicultas disquisitionis» 

I )e generis humani varietate scri-- 
pttiro et ea enarraturo quibus 
hominum stemmata corporis sui ha- 
bitu ab invicem discrepant, ante om- 
nia in eas diflerentias inquirendum 
est, quae ipsum hominem et rehqua 
animantia intercodiuit. Accidit ve- 
ro et hic quod saepius in historiae 
naturalia, et quidem zoologiae prae- 
A ser- 



2 SeCTIO L DE HOMINIS 

sertim studio contingere vldemus, 
ubi subinde longe facilius alicjuam 
speciem a congeneribus primo intui- 
tu et sensuali quadam perceptione 
distinguere, quam ipsos istos chara- 
cteres distinctivos enarrare et verbis 
exprimere valemus. Ita satis facile 
rattum a mure domestico , cunicu- 
ium a lepore timido dignoscencli, dif- 
ficile vero notas characteristicas eru- 
endi, quibus ista diversitas quam om- 
nes sentimus, nititur. Et eadem 
quoque difficultate idem, de quo agi- 
mus argumentum, laborare, magni in 
eo studio viri aperte et ingenue con- 
fessi sunt, adeo ut Linnaeus, vir im- 
mortalis et characteribus rerum na- 
turalium inv stigandis hisque syste- 
matice ad eos ordinandis vere natus, 
in praefatione Faunae Suecicae rein, 
pertjuam arcliiae indaginis esse di- 
cat, propriam tradere honiinis dif- 
ferentiam specificam; imo et nul- 
lum se hactenus characterem erue- 
re potuisse fateatur, unde homo a 

simia 



A CETERIS ANIMALIBUS DlFFERENTlA. 5 



simia internoscatur : et in systema- 
te naturae miruni censueritj acleo 
■parum differre stultissimam simi- 
am a sapientissimo hominej ut iste 
geodaetes naturae etianinum quae- 
rendus j qui hos limitet ; denique 
et revera homini neque genericum 
nequespeciiicum characterem adjmi- 
xerit, contra vero simiam longima-^ 
nam ipsi congenerem fecerit. 

§.2. 

Ordo tractationis» 

Liceat interim ea enarrare quibus, 
Si quid recte video, homo a ceteris 
animahbus differre videtur, in quo 
quidem negotio ita versabor ut 

P. ea enumerem quae corpo- 
ris humani conforniationem ex^ 
ternam attinent; v 

IP. c[\iSie fabricam internam ^ 
A ^ UP* 



4 Sectio L de hominis 

in°. quae functiones oecono^ 
miae animalis ; 



IV°. quae animi dotes spe- 
ctant^ 

his V°. pauca subjungara de 
morhis homini propriis ; 

et VI°. denique loco eorum re- 
censum dabo, quibus vulgo SiStfal' 
so hominem a brutis distingui pu- 
tarunt. 

I. Conformatio externa 

Quo quidem nonnullos quoque 
refero characteres, qui, etsi ad sce- 
ieti fabricationem proxime attineant, 
tamen in ipso externo corporis habi- 
tu, dehinc pendente, patescant : tunc- 
que sequentes, maxime si junctim 

coUe- 



A CETERIS ANIMALlBUS DIFFERENTIA. 5 

collectivi spectentur, ad humani ge- 
neris deiinitionem sufiicere videntur: 



A) statura erecta; 

B) peluis lata^ depressa; 

C) manus cluae; 

D) dentes aequali serie ap-^ 
proximati, 

Ad liaec, tanquam ad capita sua, 
reliqua quae humani corporis habi- 
tus priva prae se fert, commode re- 
ferri poterunt; adeoque de singuUs 
jam seorsim agamus. 

g. 4. 
A) Statura erecta, 

Bina hic probanda nobis incum- 
bunt momenta: 

A 3 1° 



6 Sectio I. de; hominis 

I® nempe, staturam erectam ho* 
mini natura sua convenire ; 

2^° eandem homini propriam esse. 

Hoc infra patescet (v, §. lo.). 

Illud vero cum a priori quod di- 
cunt, evincitur ex ipsa corporis hu- 
mani structura ; tum a posteriori ex 
unanimi omnium (|uotquot novimus 
omnis aevi gentium consensu, Huic 
diutius immorari non magis opus est, 
quam argumento in contrarium alla- 
to quod ab inlantum quadrupedum 
inter feras adultorum exemplis pete- 
re solent, Qui enim rem sei ius agunt, 
facile vident, nullum aHum animo 
concipi posse statum hominis, ab eo 
cui natura eum destinavit, longius 
abhorrentem , quam ipsum istum 
quos innuimus miserorum infantum ; 
ita ut eodem jure monstrosum quem- 
vis partum pro norma ideah confor- 
mationis humanae habere, quam 
eiusmodi infantibus feris ad demon- 
gtrandum naturale hominis ingressus 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA. ^ 

et vitae genus abuti, liceat. Imo ve- 
ro quodsi in isfas de feris infaiitibus 
relationes curatius paulo inquirimus, 
apparet potius in maxime £;enuinis et 
vere extra dubitationis aleam positis 
exemplis , ut celebris nostri Petri 
Hamelensis /tJ, ( Peter the wild hoy^ 
Jiinenis HannoDeranus Linr^.) pu- 
ellae campanicae hj^ viri pyrenaici 
c) , aliorumque, miseros liosce erec- 

tos 

(C) cfr. conjiiiictiss. Voigt MagaTin fiiv Phy- 

sik u. Naturgesch. T. IV. P. IIl. pag pr. 

tum et (cl. Monboddo) flwr/ewr we/«- 

physics T. III. Lond. 1784. 4- pag. 57- et 

367. 

Qiianti faciat Scotiis ille philosophus 
Petruni Hamelcnsem praeter alia sequen- 
tibus profitetur: '•^this phai-nomenon is 
^ytnore extraordinary ^ l think ., than the 
„new planet^ or than if we were to cHsco- 
,^ver 30,000 rnore fixed Jiars, besides 
y^those lately discovered" 

h) ( de la Condamine ) histoire d' une jeme 
fiUe sauvage Paris 1761. T2. 

<•) cfr. Leroy sur Vexploitation de la m^- 
ture dans Us Pyrenees. Loiid. 1776. 4, 
pag. $. 

A 4 



8 SeCTIO I. DE HOMIKIS 

tos incessisse; in historia vero reli-« 
quorum qui vulgo pro quadrupedi- 
bus h.ubiti sunt , ut ju^venis ovnns 
Jiibernus Linn. varia occurrere, 
quae eam valde dubiam et sublestae 
fidei reddunt dj : ita ut Linnaeanus 

ille 

d) videsis v. c. quac meritissimus ccteroquin 
Tulpius de iuvene isto Hiberno refert oh' 
sevvat, medicar. L. IV. cap 9 ^^ adoks" 
cens 16 nnnornm in Hihernia i n t c r 
„0 V e s s y l V e s t r e s ^/^ incU' 
yynafmiis ahus^ induerat qnaii naturam 
5,0 V i 1 1 a m, — vidtu truciy — rudis^ 
,ytewerarius , imperterritns. — Vixerai 
,iin montibns asperis^ ac locis feris , ipsus 
,,non minus ferox ac indomitus'' &c. — 
quaenam quaeso oves sylvestres in Hiber-f 
iiia? qualis natura ovilla? an ferox et in^ 
domita ? Ccrte cuivis historiolam hanc 
critica lance perpendenti facile orietur su- 
spicio stupidum istum stipitem , tanquara 
prodigium spedaculi causa per Hollandi- 
am du(5\um, non magis forte ad homines 
intcr feras adultos pertinuisse, quam si- 
mile monstrum ibidcm loci aliquando ab 
impostorc fraudulento pro Eskimota ex- 
hibitum, C (^e quo v. Recberches pbilosO' 
fbiques snr les Americains T. I. p. 358') 
ad geniiiqos terrae Labrador incolas, 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA. Q 

ille HoMO s a p i e n s ferus (S. N. 
ed. Xn. T. I. p. 28) non maiori sane 
jure tetrapus (juain hirsutm vocatus 
videatur. 

§. 5. 

I^aturam hominem erexisse ex fa.-. 
brica eius evincitur, 

Taedet cpidem pigetque rei per 
»e manifestae evidentisque demon- 
strationem longa deducere virga; 
intactam tamen plane dimittere ve- 
tat claror. viror. biga, P. Moscati 
scil. Italus , et A. Schrage e) \ Belga, 
contrariae sententiae paradoxi fau- 
tores. Interim vero pauca e pluri- 
mis delibasse sufiiciat. 

Erectum ergo statutum esse ana- 
tura hominera declarat jam primo 

intui- 

f) V. Ej. VerhandeUng over de Lon^teering 
in diario cui titulus Genees ^ Natuur - en 
Huishoud - kundige Jaarboeken T. lU, 



JO SeCTIO 1. DE HOMINIS 

intuitu longitudo crurum pro portio^ 
ne trunci et brachiorum, Quam- 
quam enim Daubentonio assentire 
nequeam, quando nulli praeter ho- 
minem animanti tantos pedes poste- 
riores datos esse putat fj qui trun- 
cum cum capite longitudine sua ex- 
aequent ; utpote quod variorum 
mammalium (ut simiae laris et jer- 
boae capensis) exemplis refutatur; 
illud tamen cuivis patet, hominem 
ita fiibrefactum neutiquam quadru- 
pedum more ingredi posse, cum nec 
ipsi infantes aUter quam genubus iii- 
xi repere queant, etiamsi his ea tenel- 
la aetate crura pro ea quam diximus 
portione, breviora sint, quamadultis, 

Verum non lougltudo solum, sed 
et rohur insigne crurum si cum gra- 
cihoribus brachiis comparaveris , a- 
perte monstrant ista unice ad fulci- 
cndum corpus a natura parata ^^^^\ 

quod 

f) V. Merfioires de l' acaiL des sciences de 
Paris 1764. pag. 569. 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA. I l 

quod cpidem tnaxime argumento ex 
osLeogenia petito evincitur, quo 
nempe in nuper nato infante ossa 
tarsi, et maxime quidem calcaneum, 
longe citius ossescere et perfectiora 
fieri quam carpi ossa, constat: idque 
ut rei natura fert, cum manus tenel- 
lae primis aetatis annis vix ullam vim 
exserere necesse habeant, pedes au- 
tem jam primo anno ad finem ver- 
gente ad corpus sustinendum et ad 
gressum erectum apti esse debeant, 
ut surae validos lacertos taceam ma- 
xime solei musculi cum gemello suo, 
quippe qui ad erectum hominem sus- 
tinendum tam robusti et insignes a 
natura parati sunt ut exinde soli ho- 
mini veras suras tribuendas esse cen- 
suerint cum Aristotele veteres an-= 
thropologi. 

Porro universa thoracis compa- 
ges docet hominem nullatenus qua- 
drupedum more ingredi posse. Hi& 
enim si longipedes sunt thorax con- 

tigit 



12 SeCTIO I. DE HOMINIS 

tigit ad latera quasi compressus an- 
trorsum vero carinatus, et claviculis 
destituuntur ut pedes ex utroque late- 
re aptius invicem convergere, adeo- 
que corporis pondus facilius et firmi- 
us sustinere queant. Praeterea qua- 
drupedibus aut longius sternum, aut 
maior costarum numerus propius 
versus cristas ilei descendentium con- 
cessa sunt, ad SListentanda in situ 
trurici horizontali viscera abdomina- 
lia. Quae vero omnia in homine bi- 
pede aliter se habent. Thorax ipsi 
magis complanatus, humeri clavi- 
cularum repaguUs late divaricati, 
sternum breve, abdomen maiore 
quam in iis quae diximus animaHbus 
osseis fulcris destitutum et quae sunt 
id genus aUa, quae neminem vel pau- 
ca quadrupedum, praesertim longi- 
pedum, sceleta cum humano atten- 
tius comparantem fugere poterunt, 
utpote quae omnia monstrant quam 
inepta hominis fabrica ad incessum 
qiiadrupedum sit, qui ipsi non nisi 

incer- 



A CETERIS ANIMALIEUS DIFFERENTIA. I 5 

incertus, vacillans, maxime luolestii» 
et defatigans esse queat. 



B) Pelvis humana lata et de- 
pressa. 

Maximum vero accedit roburliac- 
tenus dictis consideratione pehns 
humanae^ cuius peculiaris plane 
conformatio itidem characterem di- 
agnosticum praebet quo homo mi- 
rum quantum a simiis anthropomor- 
phis et in universum ab omnibus ac 
singuHs rehquis mammalibus longis- 
sime et apertissime differt. 

Etsi enim paradoxum et affecla- 
tum videatur , defendi tamen posset 
assertum, non nisi humano sceletoi 
genuinam pelvim tribuendam esse* 
Talem sciHcet ossium innominato- 
rum cum sacro et coccyge syntaxin 
quae ad pelvis s, la\acri simihtudi- 

nem 



l4 ' SeCTIO I. DE HOMINIS 

nem accedat : a qua quidem pelvi^ 
formi fabricatione reliquorum mam- 
malium coxae eloiigatae, mirum 
quantum distant. Nam et simiae sa- 
tjri et elephantis coxendices , quan- 
quam paulo propius quam in reliquis 
mammalibus quorum sceleta perqui- 
sivi ad humanae pelvis formam acce-. 
dere videantur, nihilominus tamen 
in priori longitudine sua latitudinem 
excedunt, in posteriori autem pubis 
synchondrosin valdopere elongatanl 
prae se ferunt, et in utroque ab ea 
quam diximus lavacri simihtudine 
iTianifeste differunt, utpote quae in 
solo homine tum ihi ossium super H- 
jieainnominata explanatione, et syn- 
chondroseos gracihtate , tum vero et 
ossis sacri inde a promontorio incur- 
vatione et coccygis vertebrarum ver- 
sus anteriora directione, conspicua 
CSt. 



§•7^ 



A CETERIS ANIMALIBUS BlFFEREOTlA. I 5 



7- 



Vicinarumpartium mollium adpel- 
^is humanae formam^ relatio, 

Postica pelvis facies glutaeis mus- 
culis fundamentum praebet , quo- 
rum extimi s. magni ciassitie nuUos 
alios corporis musculos pares habent, 
et insigni adipis strato obtecti Jiates 
formant, quarum carnosani, habi- 
lem et iSubglobosam ampKtudinem 
qua podex absconditur, tum classici 
historiae naturahs auctores, ut Ari- 
stoteles gj et Buffon //J, tum summi- 
phjsiologi, ut Galenus ij et Halle- 

rus 

g^ (ie partib. animaUnm, IV. To. 

h) Hiit nat. T. II. pacr. 5^4. '■'Lts fnm 
^^nappartiennent qu' a l^espece humaine^^ 

i) de usu partium XV. g. 

Physicotheologiciim finem huius praero- 
gativae argute excogitavit Spigel de hn- 
mani corporis fahrica p, g. 

^Soius honio ex omnihus a7timalilnif 
^^commode sedet^ cni carnoiae et maj^^nae 
^^nates contigere^ et pro suhstemacuh pul- 
ffVinnrique, tomcnto repkto, imerviunt uf 

^sCitYfi 



l6 SeCTIO I. DE HOMmiS 

ms k) pro principe charactere ha- 
bent, quo homo a simiis utpote quae 
plane depygessunt, maxime differat* 

Porro et ab ea quam diximus os- 
sis sacri et cocbygis incurvatione me^ 
rnorabihs genitaHum muKebrium in- 
ternorum et quidem vaginae prae- 
sertim directio pendet, cuius quippe 
axis longe magis quam in ceteris 
mammalibus femineis ab axe vulgo 
$ic dicto pelvis antrorsum decKnat, 
quod quidem partum difriciHorem 
reddere solet, contra vero mukis ahis 
incommodis quibus, maxime duran- 
te graviditate , erecta incedens mu- 
lier obnoxia esse posset, egregie 
praecavet. 

Eidem 

^ycitra tnohstiam sedendo, cogitationibns 
^yYeriim divinarum animum reSiius appli* 
,,care poiset,'' 

k) de corp. hum. funSiionibus T. I. pag. 57« 
^Uieque nlia nota simiac facitius ab homi* 
»,ne digfioscuntur," 



A CETERIS AXIMALIBUS DIFFERENTIA. I 7 

Eidem vaginae diiectioni tribu- 
endum, quod in humano genere se- 
quior sexus non ut brutorum femel- 
lae ?' et romin gens sit', idque eo minus 
cum in his ( quantum hactenus con- 
stat) urethrae ostium non ut in mu- 
liere intra ipsa labia pudendi exe- 
at, sed retrorsum in ipsam vaginam 
hiet, quod quidem in ipsis animah- 
bus anthropomorphis , papione scil. 
maimon et simia cynomolgo, quae 
animaha cukro anatomico subieci, 
expertus sum. 

Et secundum eandem vagmae 
muhebris directionem componere K- 
cebit litem inde a Lucretii tempori- 
bus saepius agitatam, quaenam in 
coitu posittira homini maxime con- 
veniat 

„Et quibus ipsa modis tractetur 

blanda volupias ? " 

quanquam enim non uno modo sa- 

cra haec celebrare^ possit homo, ea- 

demque cultus varietas a Latinobar- 

B baris 



tS SeCTIO I. DE HOMINIS 

baris Ij ad ea relata sit quibus ipse 
a brutis differat , imo et pliysicae 
caussae quandoque intercedere pos- 
sint quae eundeni 

5)more ferarum, 
5)Quadrupedumque magis ritu^^ 

concumbere suadeant inj ; in univer- 
sum tamen vaginae ad virilem has- 
tam relatio obversae veneri magis 
adaptata videtur n), 

%. 8. 

/) cfr. v. c. Carpi ( Berengarii) commmtavia 
sitper anatomia Munclini pag» XIII. — 
y^Homo iiitev caetera animalia coit per di^ 
,^versof situs dando amplexus et oscn/a, ef 
yydetestandus est in hoc , quia est magis 
^^vitiosum ac voluptuorum et diahlicum, 
,/juam rationale, " 

w) V. Kaempfii enchiridium medicum p. Igr. 

fl) Cum ante biennium Londini versatus in- 
gentem thesaurum pi6Vurarum lineariuni 
perlustrarem, in Augustissimi MagnaeBri- 
tanniae Regis bibliotheca asservatum, prae 
omnibus acimiratus sunl et curatius per- 
tra^lavi celebre volumen iconum ad hu- 
manam aeque ac comparatam anatomeri 
facieutium, a summo pidore Leonardo da 

Vinci 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERET^TIA. I Q 

§. 8. 

Ohiter de hyjnene ^ njmphls^ 
clitoride^ 

Ut obscena haec femineo sexui 
in liumano genere propria, junctini 
absolvamus, hynienis quoque men- 
tio iniicienda est, quae quidem mem- 
brannla, quantum sciam, hactenus in 
nuUo ttUo animante reperta est. Ne- 
que in simiaram neque in papionum 
femelhs ulhim eius vestigium aut re- 
liquiae in carunculas myrtiformes 
inutatae mihi inquirenti occurre- 
runtj non niagis quam in elephante 

femi- 

Vinci calamo exaratarum. inter quas ma- 
xinie cminet smgularis plane et in suo ge- 
nere umea delineatio vin cum foemina 
coniU!ubcntis , utnusque vero trunco ita 
disseclo, ut ea qu'im nmuimus virilis ge- 
nitalis tensi ad vac>tnae dircelionem aptis- 
sima rclatio lucukiiter patescat. — In- 
gen.osissimae rahube curatissimum apo- 
graphiim f.lebeo amicitiae viri hnmanissimi 
et egregii artificis Jo. Chamherlaine, coh 
le£Vionis istius Regiae praefe^to. 

B a 



20 SeCTIO I. DE HOMINiS 

femineo ante plures annos per Ger- 
nianiam ducto , cuius genitalia ideo 
curatius exquisivi, quod nunciatum 
mihi esset b. Trendelnburgium medi- 
cum tunc temporis apud Lubeccen^ 
ses clarissimum, in eadem bellua hy- 
menis quandam speciem observasse. 
Memorabilis ceteroquin in puellari 
corpore particula, utpote cuius nul- 
lam plane physicam utilitatem con- 
jectura assequi possum. Minus cer- 
te arrident quae a pliysiologis super 
fine hymenis prolata sunt; omnium 
vero minime quam Hallerus subjun- 
git parum acuta sententia, "cum so- 
„lo in homine sit repertus, etiam ad 
^^morales fines ei esse concessum 
„signum pudicitiae." 

De nymphis et clitoride ambige- 
re videtur Linnaeus, an praeter mu- 
Kebremin genere humano sexum ahis 
quoque femellis concessae sint? ve- 
rum neutram istarum partium homi- 
ni propriam ^^^^^ ipse comperi, ch- 

tori- 



A CETERIS AIVIMALIBUS DIFFERENTIA. 21 

toridem enim post tot alios testes 
idoneos in multifariis diversorum or- 
dinum mammalibus luculenter ob- 
servavi, eamque passim ingentem, 
ut in papione maimon et lemure tar- 
digrado, omnium vero maxime pro- 
digiosam, pugilli mensura, in balae- 
na boope 62 pedum longitudine, 
quam recenter in littus eiectam m. 
Dec. 1791 prope Sandfortum Hol-^ 
landiae curate contemplatus sum. 

Nymphas autem in lemure mon- 
goz quem ipse per plures annos vi- 



vum alui, bumanis simillimas r 



eperi. 



^- 9- 

C) Homo animal himanum, 

Fluit ex iis quae hactenus de sta- 
tura hominis erecta dicta sunt, sum- 
ma conformationis eius externae 
praerogativa , liherrimus scil. ums 
binarum perfectissimarujn manu- 
B 3 um ; 



I3r2 SeCTIO I. DE HOMIKIS 

inn; quarum quippe conformationo 
tantopere reiiqua animantia praecel- 
lit ut liinc Tritum Anaxa^orae sopiiis- 
ma ortum duxerit ab Helvetio nos- 
tris temporibus recoctum: ^^sapien- 
j,tissimLmi icleo videri hominem quia 
5,manibus esset instructus." Haec 
sane nimis paradoxa; propius con- 
tra a naturae veritate .ibesse videtur 
Aristotelis assertum: "sobim homi- 
5,nemverehabere manus quae Derae 
5,sint manus;" cum in ipsis simiis 
anthropomorphis, principahs manu- 
um pars, pollex inquam, pro portio- 
ne brevis sit, fere muticus, et ut 
summi Eustachii vocibus utar, om- 
nino ridicuius : ita ut certe nulla aha 
manus praeter humanam, organi or- 
ganorum appeUationem mereatur, 
qua idem Stagirites eani extulit. 



§. 10, 



A CETERIS ANIMALLBUS DIFFEITENTIA, 2D 
§. 10. 

Simiae conira et affiiiia animaUa^ 
quadrumana, 

Simiae et alia animantia vulgo 
anthropomorplia dicta, ex papionum, 
cercopithecorum et lemurum gene- 
re, revera neque bipeda dicenda 
sunt , neque quadrupeda , sed qua- 
drumaiia , Pedes enim eorum po- 
steriores itidem pollice genuino in- 
structi sunt, non hallice qui homini 
bipedi unice concessus est oj : imo 
vero maiori jure quam anteriores eo- 
rum pedes mariuum nomen meren- 
tur, cum aptius quam istos ad pre- 
hendendum fabricatos esse constet, 
itemque detur quidem cercopitheci 
species (paniscus) polHce manuum 

anti- 

o) Exhibuit paradoxoriim nmantissimus Ro- 
binet T. V^° libri ^e hi natuve tab. o. 
embryonis iconem, quem pro simia saty- 
ro venditat : cum tamen vel ex solis pe- 
dibus, hallicc (non pollice) instru61is, pri- 
nio intuitu pateat humanum foetum essc. 

B 4 



34 - SeCTIO I. DE HOMINIS 

anticorum clestituta, nullum vero 
unquam innotuerit id genus animal 
quadruraanum quod posticae manus 
pollice careat. 

Facile quoque exin componere li- 
cebit litem de siuiia satyro aliisque an^ 
thropomorphis agitatam, anne iiempe 
natura sua in sylvis bipedes incedant 
anve quadrupedes. Certe neutrum. 
Cum enim manus non ad ingressuni 
sed ad capiendum aptatae sint, per 
se facile patet, naturam haec ani- 
mantia ad vitam in arboribus maxi- 
me degendam destinasse. Has scan^ 
dunt, in his victum quaerunt , tunc- 
que alterura maimum par ad susti- 
nendum, alterum ad fructus decer- 
pendos aHaque negotia ipsis inservit ; 
eundemque in Iineni multis cercopi- 
thecis , manibus imperfectis instruc- 
tis, providit natura cauda prehensili 
qua eo tutius se in arboribus iirmare 
possint. 

Artia; 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA. a5 

Artis vero et discipliiiae opus es- 
se quodsi quandoque simiae erectae 
incedent^s visae sunt, monitu vix 
opus est, cum vel ex curatis ad vi- 
vum^delineatis iconibiis simiae saty- 
ri pj patescat quam incommoda et 
contra naturae ordinem affectat^ 
eiusmodi positura sit, qua manibus 
anterioribus baeulo innititur, posti- 
cis interim inepto modo in pugnum 
complicatis cp, Necjue unquam simiae 
aut alius praeter hominem animantis 
mammabs exemplum mihi innotuit, 
quod, ut hic, erectus alterutro pe- 
de insistens, aequilibrium servare 
possit. 

Patet hinc staturam erectam, utf. 
homini natura sua vere convenire vi- 
dimus, ita et ipsi propriam ^s^^ 
(§. 4.). Siquidem 

p) vicle sis v. c. cl, Vosinaer monographiam, 
q) Miiuis re6le ergo Linnaeus asseruit "^^- 
„r/ nmias ereSio corpore biuis aeqne ac ho- 
j^mo pecitbuf iucedentes^ et pedtmt et ma- 
^^nnum ministerio humanam referentes 
,,ipeciem." 



%S SeCTIO I. DE HOMINIS 

,5 Unica gens liominum celsmii le- 
vat altius cacumen, 
„At(jue levis recto stat corpore," 



§. 



1 1 



JD) Dentium linmanorwn proprie- 
tates. 

Dentes homini magis quam ce- 
teris mammaUbus aequali serie ap- 
proximati sunt, 

Incisores inferiores magis erecti, 
quod ad principes liumani corporis 
eharacteres distinctivos refero. 

l^aniarii neque exserti, neque 
remoti, sed eodem ordine vicinis 
iuncti. 

Molares apicibus singulariter ob- 
tuse gibbis, quibus a dentibus mola- 
ribus simiae satyii, et longiinanae et 
quotquot aKarum huius generis spe- 
cierum crania indagavi, evidentissi- 
me differt. 

Man- 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA. 2^ 

Mandihula cleiiiqiie humana tri- 
bus characteribus insigiiisest; hreTiU 
tate inquam eximiaj' tuin mentopro-' 
viinulo quod incisoribus erectis re- 
spondet, maxime vero condylorunz 
sinp;ulari forma, direclione, et cum 
ossibus temporum iunctura, quibus 
certe ab omnibus quas novi aKorum 
mammalium maxiilis differt, et quae 
manifeste monstrant hominem a na- 
tura omnis generis victui ceu animal 
vere omnii^oruni destinatrmi esse, 

§. 12. 

B-eliqua quae exteriori homini pro-^ 

pria mdentur j, ut corpus depi- 

le etc. 

Taceo nonnulla minoris momen- 
ti quae itidem ad characteres distinc- 
tivos horninis referri solent , ut auri- 
culae appendiculam j lahia tumi^ 
dula j praesertim inferius et quae 
sunt id genus alia. 

Paii. 



38 SeCTIO I. DE HOMINIS 

Paucis saltem de glahra corpO' 
ris humani laevil ate agere oportet et 
Ninquirere, quatenus ea inter signa 
diagnostica referri possit quibus iio- 
ano ab aliis mammalibus, ipsi quo- 
dammoclo similibus, differt. '^Dan- 
^^tur" quidem, ex Linnaei asserto, 
^^alicuhi terrarum sirniae minus 
^^quarri homo pilosae ;'' candide ve- 
ro profiteor me hactenus uhinam 
terrarum simiae hae extent, frustra 
quaesivisse. Contra vero eas simias 
anthropomorphos quae vulgo sub 
cojnmuni IVIcilaico nomine Oran- 
uian complectuntur, et quidem tam 
Angolenses, quam insulae Borneo 
indigenas , aeque. ac simiam longi- 
nianam natura. sua longe magis 
quam hominem hirsutas esse, unani- 
nii itinerariorum fide dignorum con- 
sensu, tum et exemphs istorum ani- 
niantium in Europa passim visorum, 
constat: utpote quae, etiamsi non- 
dum adoleverint et tenui valetudine 

usa 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFEREKTIA. 2^ 

usa sint, iiiliilominus tamen magis 
quam liomo pilosa fuerint. 

Illud vero extra dubitationem 
positum , observatos passim esse et 
quidem maxime in quibusdam maris 
paciFici insulis, incolas liirsutiore cor- 
pore insignes; quorum tamen cura- 
tior descriptio hactenus desideratur. 

Primus eorum mentionem fecit 
nauticis expeditionibus cel. Spang- 
berg rj qui a Japoniae oris Kamt- 
schatkam reversus in australiore Ku- 
rihum insularum (latit. 43°» ^o') 
eiusmodigentemse reperisserefert sj, 

Passim tantummodo eiusmodiin^ 
dividua anomala inter incolas insu- 
larum Tanna, MalHcolo et Novae 

Cale- 

y) Miiller's Sammhmg Russischer Geschich' 
te T. III. pag. 174. 

s) Frocul diibio Nadigsda insula, dc cuius 
incolis idem , sed fando soluni , acct-pit 
iragni Cookii sodalis, Jac. King in voyns^e 
to the northern hemisphere T. lil. pag. 
377. 



50 SeCTIO I. DE HOMINIS 

Caledoniae observavit cl. J. R. For- 
ster ij- 

De siniili stemmate Sumatrae fa- 
ma est, quod interiora insulae liabi- 
tare dicitur et Orang gugu voca- 
tur uj. 

Uti vero in universum homo gla- 
bra magis et laevi cute conspicuus 
est, ita contra partes nonnullae sin- 
gulares corporis huniani magis quam 
in brutis animantibus pilosae vi :en- 
tur, ut pubes et subaxillaris scrobi- 
culus, quas ideo veteres itidem ad 
characteres homini proprios retule- 



runt* 



§. x3, 



^) v. Ej. Bemevknngen auf seiner Reise um 
die Wdt pag 2i8- 

U) Refert quae de iis relata aiuUvit classi- 
cus de ea insula auftor cl. Marsden, his<^ 
tory ofSnmatra pag. 35. not. *) 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA. 3l 

§. i3. 

II. Memorabiles corporis humani 

proprietates j, rcspectu fabricae 

internae. 

Absolutis quae de proprietatibus 
coiporis liumani externi monenda 
erant, jam ad alterum tractationis 
momentum (§. 2.) fabricam scil. 
eius internam delati sumus; circa 
quam tamen Neoptolemum sequi, et 
paucis pliilosophari angusti huiuslo- 
ci limites nos iubent. Universam 
hanc disquisitionem ad bina iterum 
capita referre licebit, 

A) ea indagando quibus homo 
aut solus, aut cum paucis tantum 
aliis animantibus caret ; 

B) ea, quae ipsi contra propria 
sunt» 

. §• '^- 

A) Partes internae quibus homo 
caret. 

Partes hae in brutis mammalibus, 
maxime domesticis reperiundae, 

quon- 



52 SeCTIO L DE HOMINIS 

qiiondam, cum Immana cadavera se- 
candi rarior opportunitas esset, aut 
zootomiae amore negligeretur ad 
unum fere omnes homini quoque 
vulgo tributa sunt. 

Pertinet h*uc v. c. panniculiis 
carnosus s. musculus subcutaneus a 
Galeno eiusque sequacibus, imo ve- 
ro et ab ipso anatomes humanae re- 
stauratore et a Galenicis erroribus 
acerrimo vindice , VesaKo inquam, 
male homini tributus, a Nicolao Ste- 
nonis vero huic recte negatus et uni- 
ce brutis animantibus adscriptus. 

Rete mirabile arteriosum itidem 
aGaleno inter partes corporis huma- 
jii relatum, Vesahus post Berengari- 
um Carpensem huic deesse monstra- 
vit. 

Musculo oculi suspensorio s. hul- 
hdso j, s. septimo quo quadrupeda 
mammaha instructa sunt, liominem 
carere primus ad naturae veritatem 
docuit Fallopius. 

Nul- 



A CETERIS ANIMALIBUS DlFFERENTIA. 35 

NuUam humano foetui conces- 
sam esse membranam allantoidemj 
reliquis mammalibus tantum non 
omnibus communem, serius demum 
evictum est. 

Taceo alias partes in paucioribus 
saltem brutorum animantium gene- 
ribus repertas quidem , nihilominus 
tamen aiiquamdiu homini etiam fal- 
so tiibutas, ut pancreas sic dictum 
Aselliij, ductus hepaticysticoSj cor-^ 
pus Highmori etc. 

aut eas quae uti quibusdam tan- 
tum mammaUum ordinibus datae, 
ita etiam tam manifeste homini ne- 
gatae sunt, ut nemo facile eas ipsi 
tribuere potuerit, quo v. c. memhra- 
71 am nictitantem refero ( quam or- 
dinis in disserendo caussa aptius hic 
nominandam censui, etsi potius ad 
externas partes pertineat), et liga- 
mentum suspensoriuin collij et quae 
sunt id genus aha. 

G Fora* 



34 SeCTIO I. DE HOMINIS 

Foramen incisi^vum pone dentes 
primores superiores homini quidem 
cum quadrupedibus commune est, 
pro portione tamen minus , et sim- 
plex, cum in plerisque ceteris mam- 
malibiis duplex sit et in multis ingen- 
tis magnitudinis. 

§. .5. 

Os inbermaxillare. 

Memorabilis ossis non unam ob 
caussam seorsim mentio injicienda 
est. Quae enim in homine contigua 
sibi sunt ossa maxillae superioris, 
omnesque ac singulos dentes supe- 
riores infixos tenent, in brutis an- 
trorsum tertio quodam singulari os- 
se cunei in modum ipsis interjecto ab 
invicem separantur , cui Hallerus 
ideo quod dentes incisores superio- 
resXsi qui adsint) ipsi insideant os- 
sis incisivi nomen dedit. At enim 
vero cum et in iis reperiatur mam- 

mali- 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA. 55 

malibus quae istis dentibus prioribus 
destituuntur, ut pecora, et elephas, 
et rliinoceros bicornis africanus, aut 
quae plane edentula sunt ut myrme- 
cophagae et balaenae , potius os in- 
terinaxillare vocandum censui wj^ 
Ahis hocce os unicum est et indivi- 
sum, mukis contra bipartitum, omni- 
bus vero sutuiis propriis a vicinis cal- 
variae ossibus distinctum, faciah al- 
tera plerisque utrinque secundum 
nasum ad extremos incisorum alveo- 
los tendente, palatina altera ab istis 
alveohs versus foramina palatina an- 
tica arcuata. Cum ergo desideratis- 
simus Camper defectum huius ossis 
ad principes characteres retulerit 
«juibus homo ab ahis mammahbus 
differat, duplex sane oritur quaestio 
I ) num vere homo eo careat, 
o) numque omnia rehqua mam- 
maha eodem instructa sint? 

C a Pri- 

tt>) clarissimis zootomis Vitet et Vicq * d^A- 
zyr audit os maxiilare inferius^ Blairioin 
ostcographia elephantina os falati* 



36 SeCTIO I. DE HOMINIS 

Prius ante bina cum dimidio se- 
cula acerrimae inter anatomicos id 
temporis disputationi ansam prae- 
buit. Cum enim Galenus eas quas 
diximus ossis intermaxillaris suturas 
inter reliquas eranii recenseat, Ve- 
salius hoc argumento post tot alia 
utebatur ut demonstret istum non ad 
humanmn sceletum sed ad simiae, 
enchiridium suum osteologicum tam 
diu pro canone habitum, composuis- 
se. Post vana autem Jac. Sylvii ten- 
tamina miseris praetextibus Galenum 
suum vindicandi ocj totam hanc 
quaestionem tam perfecte diremtam 
putabamus ut praeter omnem opi- 

nio- 

x) Adeo se torquet in salvando divino suo 
Galeno, ut denique ct ad cam excusatio- 
nem delabatur, etiamsi hodiemmi homines 
osse intermaxillari careant, Galeni tamen 
tempore eos utique eodem instrudlos esse 
potuisse, neque ideo hunc anatomicorum 
principem accusandum esse — ^^ sed na- 
i,turae impedimenta qtiaedam, nostriscoV' 
,,poriOus in viBu et venere intempestiva 
j^ac immodica vitiis sHccede?itia.'' 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA. 5 7 

nionem acciderit quando cl. Vicq- 
d'Azyr nostris temporibus analogiam 
inter hominis et brutorum fabricam 
quoad os intermaxillare tanquam 
rem inexpectatam demonstrare co- 
natus est j::^. Unicum enim quo ea 
analogia nititur similitudinis vestigi- 
um, rimula scil. semilunaris in foe- 
tuum humanorum et infantum ossi- 
hus maxillaribus ex transverso pone 
dentium incisorum alveolos spectan- 
da, et quandoque etiam in aduhis 
superstes pridem tritissimum est zj. 
Male autem eam fissuram suturae no- 
mine insigniri, jam ante ducentos et 
quod excurrit annos sapienter et ad 
naturae veritatem monuit acutissi- 
mus Fallopius aj, Facialem vero 

ossi- 

y) V. Memoives de f acad. des scieuces de 
Paris a. 1780. 

z) V. iam Vesalii et Coiteri icones. 

a) ^'■dissentio^ inquit, ab iis qni publice te- 

i^stantur reperiri s u t u r a m snb pa- 

^Jato per transversimi ad utrumque cani- 

y^num pertinentem, quae in pueris pateat, 

C 3 «'« 



38 SeCTIO I. DE HOMINIS 

ossium maxillarium superficiem iii 
humano cranio ne fissura quidem 
eiusmodi, nedum sutura, in simiis 
tam conspicua hj^ notari, monitu 
haud opus est. 

Quod vero alteram quaestionem 
attinet num solus inter mammalia 
homo osse intermaxillari careat, fa- 
teri utique oportet, me in pluribus 
quadrumanorum craniis incassum id, 
quaesivisse. 

Desunt enim suturae hocce os 
definientes in sceleto Cercopitheci 
mortae quod in museo academico as- 
servatur; cuius ceteroquin cranium 
reHquas suturas satis distincte mon^ 
strat. 

Neque 

„7« aduhis vevo itn oblitevetuY^ ut nuUnm 
,fipsius relinqiiatUY vestigium, Nam ve- 
i^perio hanc, ciivisionem vel r i m a m po- 
^ftius esse quam sutuvam^ c ii m o s a b 
,,osse non separet ne- 
„que in exterioribus 
„a p p a r e a t." 
^) V. Eustachii tab, anat» 46. fig. Z» 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA. O9 

Neque magis istas in alio eiusdem 
speciei sceleto reperi, quod cl. Bill- 
mann, chirurgus Cassellanus dexter- 
limus servat, quod vero senioris 
mortae fuit et plerasque suturas ob- 
literatas habet , adeo ut ex unico 
liocce specimine nihil coUigere Hceat. 

Verum tertium mihi innotuit eius- 
dem cercopitheci exemplum cuius 
notitiam amicissimo Schacht Profes- 
sori Harderovicensi meritissimo de- 
beo, quod itidem isto osse caret. Ita 
ut utique operae pretium videatur iu 
aUis speciminibus huius animantis ul- 
tro circa intermaxillaris ossis prae- 
sentiam aut defectum inquirere. 

In horrendo immanis vere simiae 
anthropomorphae sceleto ex insula 
Borneo, quod in thesauro rerum na- 
turahum Principis Arausionensis Ha- 
gae Comitum curate et repetitis vici- 
bus perquisivi, ne minimum quidem 
istarum suturarum vestigium vidi; 
verum grandem natu fuisse hanc si- 
C 4 miam 



4o SeCTIO I. DE HOMINIS 

miam uti miiversus sceleti liabitus ita 
praesertim plurimarum suturarum 
cranii coalitus docet cj, 

Aliter vero se res habet cum cra- 
nio junioris eiusmodi anthropomor- 
phi animantis, cuius sceleti reUquias 
Londini in museo Britannico dete- 
xi, appensa adhuc schedula ve- 
tusta, quae docet esse simiae quam 
Orang utang vocant , ex insula Su- 
matra allatae a praefecto navis Apri- 
ce. In hocce quippe cranio inter- 
maxillaris ossis suturarum ne umbra 
quidem aderat, quamquam rehquae 
ad unam omnes manifeste extarent. 

Verum quoque nec Ed. Tyson in 
Angolensi suo satyro eas reperit, ne- 
que Daubentonii icon cranii simihs 

ex 

f) Miror contrariam sententiam tueri po- 
tiiisse Camperum, utpote qui sceletum 
hunc aetatis nondum provedtae simiae 
anthropomorphae fuisse, contemht. v. E|. 
NattiYgeschichi^ des Qyang.Utang p. 146, 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFEREKTIA. 4 1 

ex eodem natali loco animantis j eas 
exhibet. 

Ut ut interim sit hoc sane certuni 
quod itidem ad hominis characteres 
referri potest, hisce quae dixi simia- 
rum craniis aeque ac reHquis mam- 
mahbus maxillas magis esse promi- 
nentes et antrorsum porrectas. 



§. i6. 

B) Partium quarundam hominis 

internarum ah iis aliorum mani^ 

malium differentiae, 

Non nisi de paucis iisque maxime 
singularibus eiusmodi differentiis , 
hic nobis sermonem esse posse, faci- 
le inteUigitur. 

Ut ergo a capite incipiamus ho- 

mini, praeter varia minoris momen- 

tijlentem v. c. crystallinam ipsi (si ce- 

C 5 tacea 



42 SeCTIO I. DE HOMmiS 

tacea exceperis) pi^o portione ut vi- 
detur minimam, et adulto minus 
quam aliis animantibus convexam, 
foramen occipitale magnum magis 
quam in quadrupedibus antrorsum 
locatum dj , et quae sunt id genus 
alia cerebri moles contigit ma- 
xima, non quidem (quae inde ab 
Aristotelis temporibus • praevaluerat 
opinio ) pro portione universi corpo- 
ris, sed ex eleganti cl, Soemmerringii 
observatione respectu habito tcnuU 
tatis nerDorum exinde orientium ej, 
Quodsi ergo universum systema ner- 
vosum respectu physiologico in binas 
partes dividitur, alteram scil. nervo- 
sam proprie sic dictam, quae qui- 

dem 

d') Daubenton in Memoircs de Vacad, des 

sciences de Paris a. 1764. 
f) V. Ej. diss, de hasi encephali Goetting;. 
1778. pag. T7. 

IH. iiher ciie kovperliche Verschicdenheit 
des ^e^ers vom Enrapiieer pag. 59. 

It. j. Gottfr. Ebcl Qhservntiones neurQ- 
h^. e.x anatome compnrata Francof. ad 
ViaJr. 1788. 



\ CETERIS ANIMALIJJUS DIFFERENTIA. 45 

dem ipsos nervos et eam iitriusque 
cerebri et spinalis medullae portio- 
nem complectitur quae proxime ad 
origines eorum pertinet, et sensoria- 
lem alteram, quae propius ad vincu- 
lum spectat quo ipsae nervorum fun- 
otiones cum animae facultatibus nec- 
tuntur, homini maxima portio nobi- 
lioris istius partis sensorialis conces- 
sa est. 

Aeque memorabile est quod iti- 
dem acutissimi Soemmerringii sagaci- 
tas detexit, arenulas glafidiilae pi- 
nealis toties quidem iam ab aliis ob- 
servatas, a i4^^ inde aetatis anno 
adeo constanter et perpetuo in hu- 
manis cerebris reperiundas essie utiti- 
dem ad homini peculiaria referri me- 
reantur f), Semel tantum similes' 
arenulas in cervi damae pineaH glan- 

dula 

f) cl. Soemmerring ik lapillis vel prope vd 
intra glandulam pincalem sitii. Mogunt. 

1785. 

iconem dedit diss. de decmsatione ney- 
fjorim opticoYum ib. 1786, 



44 SeCTIO I. DE HOMINIS 

dula reperit. Et si quando in adtdti 
hominis enceplialo vere defuerunt,ad 
rarissimas certe anomalias referen- 
dum est, cuius defectus exemplum 
debeo egregio physiologo Patavino 
L. M. A. Caldani, utpote qui litteris 
me docuit inter quaterna quae anno 
lySGsimuleo scopo indagaverit ce- 
rebra Iiumana , unum fuisse et qui- 
dem senescentis viri, in quo nullum 
infuerit arenulae pinealis vestigium. 

In tliorace situs cordis liomini 
proprius nominandus venit quod qui- 
dem viscus non ut in quadrupedibus 
sterno incumbit, sed ut statura erec- 
tasecumfert, diaphragmati. Basis 
quoque eius noii ut in istis capiti ob- 
versa sed thorkcis vertebris, ut apex 
sinistrae mammillae, hincque istis cor 
dextrum et sinistrum quod huic con- 
tra anterius potius est et posterius. 
Paucissimis etiam praeter hominem 
aliis mammalibus pericardium dia- 
phragmati coalitum, 

Tu- 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA. 4 5 

Tiibus aUmentariiis perfecte talis 
qualem a n i m a 1 o m n i v o- 
r u m habere oportebat. 

Carnivoris scil. quoclammodo si- 
milem dixeris ventriculi structura et 
intestini caeci .brevitate: 

herbivoris contra intestini tenuis 
longitudine et insigni a crasso diffe- 
rentia; colo bulboso; defectu glan- 
dularum odoriferarum. smegma pone 
anum secernentium etc. 

Muliehria denique praeter ea 
quae supra iam enarravimus , singu- 
lari uteri parenchymate; conceptus 
autem tum placentae textura tum fu- 
niculi umbihcahs longitudine et ve- 
na umbihcah unica insignis est. 

Tenello vero enihryoni humano 
quantum scio propria est aenigmati- 
ca hactenus ix-sicula mnhilicalis 
€[uam omnibus humanis foetubus ad 
quartum circiter usque post concep- 
tionem mens©m, communem et se- 

cun- 



46 SeCTIO I. DE HOMINIS 

cundum naturam convenientem esse^ 
alias monui gj ubi et de aliqua eius 
analogia cum sacco vitellari pulli in- 
cubati, disserui. 



III. Homird propriaj respectu func» 
tionura oeconomiae animalis, 

Maxime liic nominanda venit 
peculiaris plane humanae telae mu- 
cosae (quam vulgo cellulosam vo- 
cant) tenerituclo et obsequiosa moU 
lities. Uti enim notum est quam 
quid notissimum insignem intercede- 
re varia animantium genera eorum- 
que species differentiam quoad mu- 
cosae huius telae tenorem; tenacio- 
rem v. c. esse anguillae , teneriorem 
contra farioni: ita et iam pridem a 
Zinnio quondam nostro , anatomico 
oculatissimo observatum est liomini 

prae 

g) Commentationnm societatis Regiae scien^ 
(iar, Gottingensis T. IX. pag, ii6. 



A CETERIS ANIMALIEUS CIFFERENTIA. 4 7 

prae reliquismammalibus, ceterispa- 
ribus, cellulosam esse subtilissimam 
€t teneiTimam. 

Ego vero aut graviter fallor aut 
eandem istius parenchymatis molli- 
tudinem ad piincipes praerogarivas 
-referendam esse ceiiseo , quibtis ho- 
mo prae ceteris auimantibus eminet. 
Cum enim ea tela ab nna parte pev 
universum corpus a corio ad intima 
usque eius meditulHa perfusa sit et 
omnibus ac singuhs totius machinae 
partibus tanqnam comniune vincu- 
lum intertexta; ab altera autem se- 
dem constituat maxime universaHs 
omnium virium vitalium, contracti- 
litatis nempe, a qua tonus Stahho 
dictus proxime abesse videtur; mihi 
sane persuasum est, eidem telae mu- 
cosae in homine obsequiosae teneri- 
tudini maxime deberi quod ipse fa- 
cihus quam ullum aHud mammale 
cuivis cHmati adsuesci , sub quavis 
caeH plaga degere possit. 

Uti 



4S SeCTIO I. DE HOMINIS 

Uti ergo naturahominemrespec- 
tu victus ut supra vidimus , o m^ i- 
V ,o r u m fecit ; ita respectu habita- 
tionis eum omnis soli et cli- 
matis (TTUVTcSocTrov^ esse voluit; 
ideoque corpus eius ex maxime ob- 
sequioso contextu mucoso fabricata 
est, ut eo facilius ad muhifaiios di- 
versorum chmatum impulsus se ap- 
tare et accommodare possit. 

Eidem autem adsuescendi aptitu- 
dini egregie respondet aha hominis 
proprietas physiologica , tardum 
nempe incremenbum^ longa infan- 
lia. sera pubertas, NaUiahimam- 
mahum tam sero calvaria coalescit 
et dentes erumpuntj nullum praeter 
Iiominem tam sero pedibus inniti 
discit, et in staturam plenam adoles- 
cit, aut ad sexuales functiones exer- 
cendas maturescit. 

Nulhim vero ab ahera quoque 
parte mammale quod respectu mo- 
dicae corporeae mohs tam seroti- 

iinm 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA. ^Q 

num n)itae terminum hj habeat a 
natura praefixum. 

Staturae mentio quam ialeci, in 
mentem retocat singularem proprie- 
tatem itidem praeter hominem in 
nuUo aho animanti quod sciam ob- 
servatam, et a situ eius erecto pen- 
dentem, quod scil. matutina corpo^ 
ris eius mensura transversum digi- 
tum et quod excurrit, njespertinam 
excedat ij* 

Sexua- 

h') Terminum vitae hiimanae naturaleni (qui 
nempe pro frequentiore et quasi regulari 
provedlioris seiiii meta haberi possit) de- 
finire vix quiclem licet. Memorabile ta- 
men , quod plurium tabularum curata 
comparatione didici, satis multos pro por- 
tione senes Europaeos annum aetatis 84 
attingere, paucos contra eum vivendo su- 
pcrare. Ratione ergo habita btimatiae long' 
aevitatisj comparando eam cum aho- 
rum mammalium vitae terminis, facile pa- 
tet quanta vel eo quoque nomine homini 
concessa sit praerogativa, aut saltem lon- 

* gae infantiae cum fenorc compensatio. 

i) primum id observante a. Ij:?^. clerico 
D Anglo^ 



5o SeCTIO I. DE HOMIlSriS 

Sexuales vero quorum memini- 
mus functiones de quibusdam ad eas 
pertinentibus sigillatim enarrandis 
monenti* 

Homini ergo in universum nul- 
lum ut bestiis statutum est peculiare 
anni tempus quo coitum appetat k), 

Viris in specie concessa praero- 
gativa pollutionum nocturnarum 
quas quideni eatenus ad naturales 
hominis sani excretiones refero, ut 
iisdem si pro temperamenti et con- 
stitutionis ratione congruum ipsi 
fuerit a molesto et alias stimulante 
superfluo semine liberetur. 

Feminis contra non minus pro- 
prius sed magis universus et omnibus 

com- 

Anglo, Wasse. v. Phihsophical Transae^ 
tiojts T. XXXIII. 
k) Nisi Augustino Nipho ficlere malis, qui 
siiigulari de amore libro ( quem Joannae 
Arragonensi ob eximiam pulcritudinem 
faniosissimae dicavit), de caussis disputat, 
qui fiat ''nt aestate piielJae sint UbidinO' 
„siores et amanfiores : viri anfm contra 
,,hjiemer 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA. 5 1 

communis Yidie\.u.v /liixus mejistruus^ 
ita ut recte Plinium mulierem solum 
animal menstruale vocasse putem. 
Novi quidem aliis quoque animanti- 
bus femineis et quidem maxime ex 
quadrumanorum ordiue , passim ab 
auctoribus tributum esse eiusmodi 
fluxum, 'simiam v. c. dianam ex cau- 
daeapicemenstruare dictmn esse etc. 
At enim vero quoties a viginti inde 
annis aut in yivariis aut a circumfo- 
raneis monstratas femineas simias, 
papiones etc. mihi videre licuit, de 
ea re quaesivi , et passim quidem 
unam aiteramve earum quandoque 
uterinae haemorrhagiae obnoxiam 
esse didici, quam vero in nulla pe- 
riodum servare, asserebant cordatio- 
res custodes qui ipsi eam pro mor- 
bosa contra naturae ordinem affec- 
tione habebant , quorumque plures 
. candide fatebantur, vulgo eandem 
pro fiuxu menstiaio declarari ut ple- 
bis admiratio eo maior moveatur. 

D a Fabu- 



52 SeCTIO I. DE HOMINIS 

Fabulosas contra credulae anti- 
quitatis relationes de universis genti- 
bus quarum feminae menstruo fiuxu 
destitutae sint, alio loco paucis tan- 
gemus. 

§. i8. 

IV. Quae homini respectu animae 
facultatum propria sunt, 

Omnes uno ore huc referunt tam- 
quam summam et maximam hominis 
praerogativam, rationis usum, Cu- 
ratius vero inquirenti quid ijjsae hae 
voces sibi velint , mirationem subire 
necesse est, quam longe diversissi- 
mas de rationis notione reddant ra- 
tiones philosophi maxime rationales. 
AUis enim est pecuharis plane et ho- 
mini unice propria animi facultas, 
aliis eximius saltem et valdopere ex- 
cellens gradus facultatis, cuius in bru- 
torum aniuia non nisi tenuia vestigia 
extent. Aliis complexus omnium ac 
singularum humanae mentis altiorum 

facul- 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA, 53 

facultatum. Aliis singularis directio 
facultatum mentis humanae et s. p. 

Nbn nostrum inter hos tantas 
componere Htes. 

Brevius autem et tutius expediri 
quaestionem confido, si, a posterio- 
ri ut dicunt, istam hominis praeroga- 
tivam in eo ponimus quod ipsum re- 
liquorum animantium imperantem et 
dominum facit Ij. Esse ipsi hoc 
imperium in propatulo est. Aeque 
vero manifestum, caussam eius impe- 
rii non in corporeo hominis robore 
positam esse. Unice ergo ad ani- 
mae dotes earumque praestantiam 
referenda est. Hasque dotes, quibus 
ergo homo rehqua animantia longis- 
sime superat, cuiuscunque ceterum 

indo- 

j»fi/^?^<7«'J ^s iniquus aestimator sortis 
^^hurnanae^ eogita quanta nohis tribnerit 
,^parens noster, quanto vakntiora aniwa- 
^Jia sub jugmn miserimus ^ quanto velo. 
^yciora assequamur^ quam nihil sit morta- 
yie non suh ictu nostro positum," Seneca, 

D 5 



54 SeCTIO I. DE HOMINIS 

indolis et naturae fuerint , ratioiiem 
appellemus. 

Natura hominem ut viclimus ita 
fabricata est ut omnivorus sit et uni- 
versi terrarum orbis habitator. Illi- 
jTiitata autem haecce in victii et in, 
sede hbertas pro iafinita fere varie- 
tatc climafei^, soh, aliarumque cir^ 
cumstantiarum, aeque multifarias af- 
fert indigentias quibus non uno mo- 
do obviam ire et mederi potest. Pia- 
tionis ergo etinveniendi ingenio mu- 
nivit eum creator quibus se istis con^ 
ditionibus a.ccommodare possit. 

Hinc et jam vetustissimis tempo- 
ribus a sapientissimis gentibus hic 
summus hominis principatus in^ven^ 
Cionis scil. genius divino cultu cele- 
bratus est. Thoth nempe ab Aegyp- 
tiis, Hermes a Graecis. 

Ita enim, ut paucis multa com- 
plectar, instrumenia sibi conficitho- 
mo, adeoque acute euui definivit 

- Frank- 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA. 55 

Franklinus tanqiiam animal instru- 
mentiFicum (a tool-making ani- 
TnalJ\ ita arma et tela sibi ipsi pa- 
ravit ; ita ignem excitandi modos si- 
bi excogitavit; ita et, ut alter alteri- 
us adminiculo et auxilio uti posset, 
loquelam sibi inuienitj itidem inter 
ea quae homini propria sunt mj^ re- 
ferendam , cum non ut vox animali- 
um ipsi connata, sed, quod vel lin- 
guarum arbitraria varietas docet ab 
eo iicta et in usum versa sit nj, 

ni) Infinitae sunt vetcnim et nuperorum 
scholasticorum de loquela brutorum ar- 
gutiae. Speciminis loco Albertum cogno- 
niine niagnum citasse sufficiat, qui uni 
praeter hominem simiac anthropomor- 
phae, pygmaco inquam, loquelam conce- 
dit, attamen non sinc mcinorabili rcstric- 
tione. ^^Pygmaem, "inquit, Joqiiituv qjii' 
,ydcm cnm tamen sit irrationuhik animaly 
j,v c r u m n o H (i i s p u t a t , 
„wec kquitiir cie univevsalibns vevum , sed 
^^potitts suae voces r/ivi^tintur ad res paV' 
,,tica/aves de quibus loquituvy 

«^ Loquelam ab homine sibi inventam cssc 

(de quo nostris adhuc temporibus dubita- 

D 4 bas 



56 SeCTIO I. DE HOMINIS 

Ohiter cle risu et fletu. 

Praeter istam quam modo dixi- 
mus animi explanationem, loquelam 
iiiquam, aliae biiiae nominandae ve- 
niunt de quibus minus adhuc extra 
dubitationem positum est, num uni- 
ceut loquela homini conveniant, ut- 
pote quod non ab eo invejiitae sed 
ipsi connatae quasi sint, neque tani 
ad rationis usum quam ad animi pa- 
themata pertineant; risus nempe, 
hilaiitatis comes, et/letus 

— — haec nostri pars optima 
sensus. 

La^ 

bat ineritissimus ceteroqiiin Siifsfnilch) , 
jam perspcxit Hobbesiiis : *' Tbe moit 
,,nohle and projitakle invention of all 
f^other^ was tbat of Speecb^ wberelfy men 
^.dtclave thnv Tbougbts one to anotber for 
,,mi'tual ntility and convevsation; witb' 
,out wbicb tbere bad hsen amongst men^ 
^neithev cofnmon-wea/th , nov Society. no 
,,move tban amougst Lyous , Bears , and 
iifVolvss." V. Ej, Uviathan pa^, ijj. ed, 
165 £. 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA. 5 7 

Lacrumas quiclem secernere mul- 
ta praeter hominem animalia , tritis- 
simum est. Quaeritur autem num 
et ex moerore plorent. Asserunt 
quidem de nonnullis idonei testes; 
ut de phoca ursina Steiler o) , de ca- 
melis cl. Pallas pj. Piidendo vero 
hilaritatem manilestare bruta animan- 
tia magis dubium videtur; etsi pas- 
sim ab auctoribus exempla notata 
sint. Le Cat v. c. simiam ^ satyrum 
angolensem et plorantem et riden- 
tem vidisse asserit qj, 

§. 20. 

V. Morhi maxime memorabiles ho^ 
mini proprii, 

Quamquam haec pathologicapri- 
mo intuitu minus ad historiam ho- 

minis 

0) nov. comment. acad» scient. Petropolit» 

T. II. pag. 353. 
p) V. Hj. Nachrichten iiber die MongoUschen 

Vdlkerschnften, T. 1. p. 177. 
q) V. Ej. Traite de lExistcnce dufluide det 

nerfs pag. 35. 



SS Sectio I. J>E HOMimS 

jninis naturalem spectare videantur, 
tribus tamen verbis principalium in- 
de mutuari liceat morborum recen- 
sum, qui itidem homini proprii sunt, 
cum utique etiam haec.contra natu- 
ram phaenomena ipsi peculiaria in 
naturali corporis sui dispositione et 
habitu et animali oeconomia nitan- 
tur: eodemque adeo ]ure et hic 'no- 
tari mereantur, quo et animaHum 
'(piorundam morbi ipsis proprii in 
historia eorum naturaH recenseri so- 
leant, ut lues bovilla, aut coryza ma- 
ligna equorum, aut rabies spontanea 
canino generi frequentior etc. 

Per se interim inteUigitur non ni- 
si de maxime memorabihbus morbis 
hic loci nobis sermonem esse posse, 
neque haec paiica e pluribus selecta 
extra omnem dubitationis aleam ad- 
huc posita esse, cum nosologia bru- 
torum si a paucis animantibus nobis 
domesticis discesseris, ob- graves et 
partim insuperablles difficultates fe- 
re inciilta adhuc iaceat. 

Magna 



A CETERIS ANIMALIBUS DIFFERENTIA. Sq 

Magna tamen cum probabilitate 
inter morbos humano unice generi 
proprios nominandi veniunt : 

Febres exanthemati- 
c a e tantum non omnesj aut sane 
ex his praesertim 

V^ariolaej rj 

Morbilli^ 

Scarlatinajt 

IVLiliareSy 

Petechiaej 

Pestis, 



Ex 



r) Simiae aiite aliquot annos Amstelodami 
ex contagio varioloso locale quidem ul- 
cus neutiquam vero febrem variolosam 
contractum fuisse , litteris tunc temporis 
me docuit medicus egregius cl. Janscn. 



60 SeCTIO L DE HOMINIS 

Ex h a e m o r r h a g i i 5 
Epistaxis (?) 
Ha emorrhoides^ 
Menorrhagia» 

Ex n e r V o r u m a f f e c t i o- 
n i b u s 

Hypochojidriasis^ 

Hysieria^ 

Morbi jnentis proprie sic dic- 
tij, ut melancholia^ 
Nostalgia etc. lorte 
e t Sa tyriasis etNym^ 
phomania^ 

Cretinismus. 

Ex cachexiis 

Rhachitis (?) 
Scrofula (?) 

Venerea luesy 

Pela- 



A CETERIS ANIMALIBUS DlFFEREKTlA. 6 1 

Pelagra^ 

Lepra cum Rlephantiasi, 

Ex localibus morbis 

Am enorrJi oea^ 

Cancer (?) 

ClaiuiSj 

Hernia congenita (?) 

Prolapsus variae species, ut 
ille "vesicae urinariae 
inversae cuius cura- 
tiorem notionem de- 
bemus acumini egre- 
gii Bonn sj. 

Her- 

s) Caussam, cur memorabile hoc confor- 
iiiationis vitium in humanis partubus to- 
ties, in aliorum vero mammalium foeti- 
bus, quantum mihi constat, nunquamob- 
servatum fuerit, in angustiore pro por- 
tione homini pubis synchondrosi, singula- 
ri fissura (quam itidcm cl Bonn accura- 
tissime indagavit) quasi bipartita , quae- 

len- 



62 SeCTIO I. DE- HOMINIS 

Herpes (?) 
Tinea capitiSi, 

Anceps liaereo anne et huc refe- 
ram v e r m e s i n t e s t i n a 1 e s 
hominis , et binas ex pediculorum 
genere species, praeter ipsiim quan- 
tum novi in nullo alio mammali ob- 
servatas. 

Taceo eos morbos qui etsi homi- 
ni non proprii, tamen longe quam 
aliis animantibus frequentiores sunt, 
ut dentitio gravis^ molaj abortuSj 
partus difficilis etc. 

§. 21. 

,VL Brenis recensus eorum quihus 

Q)ulgOj ast falso^ homirxema hru- 

tis differre putarunt, 

In j)lura huc pertinentia jam su- 
pra ut occasio ferebat , animadver- 

sum 

rendam esse censeo. — - cf. cl. Roose diss. 
de nativo vesicae iirinariae inversae pro- 
iapsu, Gotting. 1793, 4. c. tab. aen. 



ACETERIS ANIMALIEUS DIFFERENTIA. 65 

sum est. Reliqiia quae succurrunt 
suGciiicte enarrantor. 

Pertinet er^o liuc v. c. oculorum 

... ^ 1 

"vicinitasj utpoie qui m simus longe 

magis quam in homine invicem ap- 

proximati sunt, 

Cilia in utraque palpehra^ quae 
praeter hominem mukis ahis animaii- 
tibus quadrumanibus praesertim, ve- 
rum et elephanti coricessa sunt. 

Naso prominente hominem prae- 
cellit simia rostrata t), 

^uriculae non omnibus honii- 
nlbus immobiles stint, neque omni- 
bus rehquis mammahbus mobiles. 
Excipiendae enini v. c. myrmeco- 
phagae. 

Ojganon tactus plurimis qua- 
drumanibus cum homine commune. 

ita 

f) V. Buffon, hist. des quadmpedes , Snp» 
pl^mfif T. VII. tab. Ii. u. 



64 SeCTIO I. DE HOMINIS A CETER. CtC. 

ita et wvula, 

Vermn pudet fere ea enarrare, 
quae nimis inepta sunt, ut riictus in- 
ter hominis praerogativas relatos uj^ 

et quod liomo iion ut bruta sa- 
ginari possit "siO^ ot quae sunt huius 
farinae aHa. 



tt) V. Aemytianiis de vuminantilms . pag. 50» 
^yCim veBe sohis incedat homo^ solus etiarfi 
f^intev tot animalia vnSiat ; nam cum le- 
^^ves sint flatus ^ sublimiorem exposcunt 
,,vegionemf natnvalique i?npetu quodam ad 
^^sublime attoUnntuvy 

vp) Lorry iu histoive de la Societe de mede- 
cine a. 1779. 



Sectio 



65 



Sectio II. 



D E 



CAUSSIS MODISQUE 

QUIBUS 

ANIMALIUM SPECIES DEGENE- 
RANT, IN UNIVERSUM. 



^. 22. 

Instituti ratio, 

1— lactenus ea indagavimus quibus 
*• liomo a ceteris animalibus dif- 
fert. Jam ergo scopo totius disser- 
tationis primario propius accedimus, 
tum inquisituri qualis et quanta di- 
versitas nativa ipsas hominum gentes 
et nationes multifarias intercedat; 
tum ponderaturi an haec diversitas 
E dege- 



66 Sectio II. de caussis modisque 

degenerando ortum suum traxiss^ 
potuerit, anve tanta sit ut plures po- 
tius generis humani species primige- 
nias statuere oporteat. Antequam 
vero hoc fiat, binae adhuc conside- 
randae sunt quaestiones 

I) ^iiid slt s p e c i e s irt zoolo- 
gial 

II) quomoclo iii univermm spe- 
cies primiu^va in v a r i e t a- 
t e s degeneret^l 

atqui de utrisque seorsim. 

§. 23. 

I) quid est s p e c i e s? 

Ad unam eandemque speciem 
pertinere dicimus animantia quodsi 
forma et habitu ita conveniunt ut ea 
in quibus differunt, degenerando so- 
lam ortum duxisse potuerint. 

Diversas contra species vocamus 
quarum differentia tam essentialis 

est 



DEGENERANDI IN UNIVERSUM. 67 

est ut ex notis fontibus degeneratio- 
nis (sit venia verbo } explicari ne- 
queat. 

Hactenus bene, in ahstracto 
quod vocant. 

Jam vero characteres exhibere 
quibus in ipsa reriim natura meras 
varietates et genuinas species ab in- 
vicem distinguere possimus, hoc 
opus, hic labor. 

Raius quidem, vir immortahs, 
praeterito jam seculo, adeoque diu 
ante Buffonium ea animantia ad ean- 
dem speciem referenda esse cen- 
suit, quae invicem coeant et foecun- 
dam prolem gignant. 

Cum vero in domesticis animan- 
tibus quae homo sibi subegit ob co- 
actum quod agunt vitae genus, an- 
ceps videatur et dubius iste charac- 
ter, ineunte jam quod agimus seculo, 
acutissimus Frisch eum unice ad fera 
animantia restrinxit, eaque eiusdem 
E 2 esse 



68 SeCTIO II. DE CAUSSIS MODISQUE 

esse speciei declaravit , qiiae secun- 
diim naturam suam ocj invicem coe- 
ant. 

Sed et hac limitatione parumno- 
bis profecisse, fateri oportet. 

Primo enim quam nulla fere spes 
est tot aiiimalia fera, inprimis exoti- 
ca, circa quae maxime nostra intere- 
rat nosse anne pro meris varietatibus 
anve pro diversis speciebus liabenda 

sint, 

x) „»««« sicb Thiere v o n N a t u r 
„W7> einandev ^atten , $o ist sokhes ein 
^^unfehlhaYes K^twzeichen , dafs sie von 
y^einerky Specie sind.'" — 

Eumdein speciei characterem nuper re- 
cepit cl. Berthout van Berchem fil. ^*si ks 
^^animaux se miknt dans Vetat de na^ 
yyture &c." Verum nec Frischii nec ipsi- 
us Kaii mentionem facit, imo vero as- 
serit : " Mv. de BufFon , tjni k prewier a 
,^ahandomie ks distinHions peu sthes def 
^^nomenclateuvs^ est aussi le premicr qiii 
\ ,j^ fait sentir que la copulation etoit k 
^^meiUeUY guide pour reconnoitre ks espK 
j,m." V. -Mem, de la Societe des sciences 
physiqnes de Lausaitne T. II. pag. 49, 



DEGENERAOTI IN UNlVERSUM. 69 

sint, unquam ad istam copulae truti- 
nam revocandi? praeseitim si longe 
diversa ipsis patria fuerit: satyrum v. 
c. Angolensem (Schimpanse) cum 
isto insulae Borneo (Oraug - utangj, 

Tum vero in universum longe 
minor neque tanti momenti dubitatio 
et obscuritas hocce de quo agimus 
respectu , est circa animantia fera, 
quam circa ipsissima ea quae liac ra- 
tione excluduntur, domestica. 

Hic enim maxime haeret aqua. 
Hincque miri auctorum dissensus, 
circa canem v. c. familiarem cuius 
gentes ab aliis ad plures species pri- 
mitivas referri videas; ab aliis pro 
meris varietatibus ab eo stemmate 
quod domestici nomen fert Cchiert 
de bergerj degeneratis haberi; ite- 
rum ab aliis omnes has varietates a 
cane aureo (SchakalJ derivari; ab 
aliis denique contendiet hunc ipsum 
junctim cum omnibus canis domesri- 
E 5 ci 



yo Sectio U. de caussis modisque 

ci varietatibus a lupo ortum duxisse 
et s. p. 

Uti vero lioc a copula petitum 
principium non sufficit ad specieino- 
tionem eiusque a varietate diffei^n- 
tiam, deiiniendam, ita nec alia quae 
hoc scopo adhibita sunt , v. c. con- 
stantia characteris cuiusdam; nam 
colorniveus et pupillae rubrae incu- 
niculorum Darietate alba adeo con- 
stantissimae sunt ut unquam specifi- 
cus character esse possit etc. 

Adeo ut fere desperem posse ali- 
unde quam ex analogia et verisimi- 
htudine notionem speciei in zoolo- 
giae studio depromi. 

Video V. c. molares dentes ele- 
phantis Africani ab iis Asiatici confor- 
matione sua mirum quantum differ- 
re. Nescio quidem an unquam ista- 
rum dissitarum orbis partium ele- 
phantes invicem coituri sint; neque 
magis scio quam constans sit haec 

den- 



* DEGENERANDI IN UNH ERSUM. y I 

dentium in utroque conformatio ; 
cum vero liactenus in iis quae mihi 
videre contigit speciminibus eandem 
differentiam observaverim , cumque 
nullum mihi hucusque innotuerit ex- 
emplum dentium molarium clegene- 
vando solum ita immutatorum, ex 
analogia coniicio elephantes istos 
non pro meris varietatibus sed pro 
vere diversisspeciebus essehabendos, 

. Mustela contra furo non pro pe- 
culiari specie sed pro mera varietato 
putorii mihi habenda videtur, non 
tam quod utramque invicem coire 
sciam, quam quod iiia pupillas rubras 
habeat, mihique ex anaiogia omnia 
ea mammalia quae pigmento fusco 
oculi interni destituuntur, pro meris 
varietatibus a speciebus suis primili- 
vis degeneratis habenda sint. 



E 4 §. 2i 



7 3 SeCTIO II. DE CAUSSIS MODISQUE 

§. 34. 

\Applicatio dictorum ad quaestio^ 

nem de humani generis aut ^va- 

rietatibusj aut speciehus con- 

stituendis, 

Facile patet qtiorsum hiic usqiie 
dicta tendant. Non altera ergo et 
nobis praeter analogiam patet yia 
qua ad problematis supra (§. 22.) 
propositi solutionem pertingere li- 
cebit. 

Hac vero via incedentes semper 
ante oculos habere oportet aureas 
binas regulas pliilosophandi magni 
Newtonis. 

Alteram nempe: ^.cEffectu- 
y^um naturalium eiusdem ge- 
■>^neris easdem assignandas es- 
:>^se caussas,^'^ 

Gentium ergo in genere humano 
diversitati corporeae easdem ut as- 

signe- 



DEGEXERA^^DI IN UNIVERSUM. ^3 

signemiis caussas necesse est qiias si- 
mili diversitati corporeae aliorum 
animantium domesticorum late per 
orbem dispersorum assignamus. 

Alteramvero: <icCaussas re^ 
y>rum ?iaturalium non plures 
^^admitti dehere^ quam quae 
■y^earum phaenomenis expli^ 
^^candis sufficiant.^^ 

Quodsi ergo apparebit degenera- 
tionis caussas phaenomenis circa di- 
versitatem corpoream in genere hu- 
mano explicandis sufficere, nulla 
aha apkiribus hominum j/?ecieZ»z/5pe- 
tita admitti debet. 

§. 25. 

II) Quomodo species primiti^va ivi 
varietates degenerat? 

Jam ergo de modis degcnerandi 

acturi optime persjucuitati tractatio- 

E 5 . nis 



74 SeCTIO II. DE CAUSSIS MODISQUE 

nis cavere speramus si eam sub bina 
iterum capita redigimus: 

quorum primum A) pliaenome- 
na principalia clegenerationis b r u- 
t o r u m a n i m a 1 i u m nude e- 
narrabit ; 

alberum B) in c a u s s a s huius 
degenerationis brutorum animalium 
inquiret; 

quibus perspectis facilius erit se- 
quenti Sectione phaenomena varie- 
tatis i n g e n e r e h u m a n o 
tam cum istisphaenomenisdegenera- 
tionis brutorum animaKum, quam 
cum caussis hisce, comparare. 

A) Phaenomena principalia dege- 

nerationis b r u t o r u m a n i- 

m a i i u m. 

Pauca eaque unice ex cahdi san- 
guinis animantibus, et quidem, quan- 

tum 



DEGENERANDI i:V UJJiVERSUM. 7 5 

tum fieri potest, praesertim mam- 
malibus utpote homini omnium 
maxime quoad oeconomiam cor- 
poream similibus, deprompta ex- 
empla sufiiciant ad demonstrandum, 
nuliam plane esse in genere humano 
varietatem nativam, quam non et in- 
ter alia animantia domestica itidem 
tanquam meram varietatem degene- 
rando ortam observare Hceat. 

Verum et haec sigillatim in capi- 
ta distribuere praestat, 

§. 27. 

I ) C o l o ?\ 

Ita V. c. respectu coloiis sues in 
Normannia, ad unam omnes albae; 
in Sabaudia nigrae; in Bavaria spa- 
diceae eicyj, 

Pecus bubulum in Himgaria ple- 
mmque ex griseo albidum ; in Fran- 
conia ruiiim etc. 

in 

)} cf. coniun6rissimi Voigt Magazin T. VI. 
P. I. pag. 10. 



yG SeCTIO II. r>E CAUSSIS MODISQUE 

in Corsica ins. canes et equi ele- 
ganter maculati. 

in Normannia gailopavones nigri; 
nostrates contra pierumque albi. 

in Guineae oris uti homines indi- 
genae ita et aves gallinacei praeser- 
tim generis zj j, et canes nigri ; et 
quod inprimis memorabile cani gui- 
jieensi (quem Linnaeus nescio quo 
jure aegyptium vocat) aequeacisti- 
us climatis hominibus et holosericea 
glabrae cutis moilities et maior et fe- 
re specifica perspiratio cutanea aj. 



q) Pilorinn textura, 

'K^^f^^QXvitexturae pilorum quan- 
ta quaeso varietas vel in sola ovium 
diversorum climatum lana , inde a 

tener- 

z^ V. Daii. Bceckmaii^s voynge to and front 
Borneo Lond. lyrfj. 8- pag. 14. 

a^ cf. Pcchlin de habitu et colore Aethiopnm 
Kilon. 1677. S. pag. 56. 



DEGENERANDI IN UNlVERSUM. 77 

tenerrima Tibetana nsque ad cras- 
sam et fere rigidam Aethiopicam. 

aut in setis suillis, quae v. c. adeo 
molles suibus Normanniae ut nec 
scopulis parandis idoneae sint. 

Et quanta hoc respectu differen- 
tia inter aprum et suem domesticam, 
praesertim quoad brevem lanuginem 
setis interspersam. 

Et quam mirandus contra singu- 
laris cuiusdam orbis plagae in pilos 
non unius generis mammalium do- 
mesticorum effectus, ut Galatiae cli- 
matis in Ancyranas barbigeras pecu- 
des , cuniculos , et feles , bombyci- 
na molUtie et memorabili longitu- 
dine tum et plerumque niveo can- 
dore pilorum aeque conspicuas. 

§• 29. 

3) Statura, 

Respectu staturae diikYentm Pa- 
lagonem inter et Lapponem longe 

luinor 



yS SfiaTio U. de caussis modisque 

iniiior quam quae passim in aliis ani- 
mantibus domesticis diversarum or- 
bis plagarum observatur. Ita v. c. 
sues in Cubam insulam ex Europa 
translatae in duplo maiorem statu- 
ram excreverunt l^J. 

Ita boves in Paraguayam transpo- 
sitae cj etc. 

g. 5o. 

4) Figura et proportio partium» 

Quoad proportionem partium 
quam insignis varietas equos inter 
Arabes aut Syriacos et Germaniae 
borealis ; boves inter altipedes capi- 
tis bonae spei et brevipedes Angliae. 

Suibus Normanniae crura poste- 
riora longe altiora anterioribus etc. 

Cornua bobus quarundam pro- 
vincia/um Angiiae, Islandiae cet. pla- 

ne 

b) V. Voigtii Magazin 1. c. 
t^ cf. F. Savcr. Clavigero storia antica del 
Missico T. IV. pag. l^Z- 



ne nulla sunt dj ; Siculis contravae- 
grandia; ut ingentia cornua Habes- 
siniae boum, quale gener. Baron. 
Banks mihi monstravit, sicco praeter- 
eam pede, quod, si Bruceo fides, 
ad morbosam potius caussam refe- 
renda videantur. 

Verum ovis polycerata jure liic 
nominanda venit. 

et quoad ungularum varietatem, 
integrae stirpes suum tam solidungu- 
larum quam trisulcarum e), 

Respectu aliarum partium oves 
laticaudae; fringillae canariae cri- 
statae (nostratibus vulgo Kapp- Vo- 
gel) et quae sunt id genus alia. 

§. 3i. 

5) Craniorum praesertim formae. 

Craniorum formae in generis 
humani varietatibus passim ab invi- 

c5m 

</) cf. etiara Hippocrates de acribus nqnis 

et locis S. 44. 
t) Voigtii Magazin 1. c. 



80 SbCTIO II. DE CAUSSIS MODISQUE 

cem differre observanlur; verum 
omnis haec differentia ne hilum ma- 
jor imo vix aequiparanda ei quam in- 
ter aliorum animantium domestico- 
rum diversas gentes observare licet. 
Aethiopis v. c. cranium non magis 
ab Europaeo abhorret quam suis do- 
mesticae ab apri capite osseo; aut 
equi Neapolitani caput quod a simi- 
litudine arietinum vocant ab eo equi 
Hungarici quod singulari brevitate 
et maxillae inferioris ampHtudine 
conspicuum esse periti norunt. 

In uro, stirpis bovinae domesti- 
cae auctore, ex observatione Cam- 
peri insignes spectantur foveae la- 
crymales; quae in nostratibus con- 
tra bobus degenerando plane obso- 
ietae sunt. 

Taceo prodigiosam plane cranii 
deaenerationem in varietate i^aUina- 
rum quas Patavinas vocant fj, 

§.3a. 

/) V. cl Pallas spiciieg. zoologic. fasc. IV. 
pag. 22' ct cl. Sandifort mmeum anato- 
tmc, acaU, Lugd. Batav, T. I. pag. 306. 



DEGENERATOI IN UNIVERSUM* 8l 

§. 02. 

B) Caussae degeiieratlonis, 

Vita animalis duas facultates, a 
viribus vitalibus pendentes tanquam 
conditiones primas et principes om- 
nium ac singularum ejus functionum 
eupponit: 

alteram scilicet, stimulorum in 
corpus agentium, vim ita suscipien- 
di, utpartes inde afficiantur; 

alteram vero , ex hac affectione 
ita reagendi ut motus corporis vivi 
dehinc excitentur et perficiantur* 

Nullus ergo motus in machina 
anim.di absque stimulo praegresso et 
absque actuoso exiil reagente. 

Hi cardines in quibus omnis phy- 
siologia oeconomiae animaUs ver- 
satur. 

Et hi quoque fontes ex quibus, 

uti ipsum generationis negotium, ita 

F et 



8« Sectio II. de caussis modisque 

et caussae degenerationis dimanant; 
quod vero quo clarius pateat etiam 
parum physiologice doctis, pauca ex 
ista disciplina praemitti debent. 



§. 33. 
Nisus formati^vus, 

Alias jam ex professo et singulari 
de hocce argumento libello monstra- 
re studui, vulgare istud evolutionis 
quod vocant systema, ( quo quidem 
nuUum animal nuUamve plantam ge* 
nerari, sed omnia corporum organi- 
corum individua prima statim crea- 
tione involutorum germinum specie 
praeformata jam successive evolvi 
tantum docent), nec ipsis phaeno- 
menis naturae nec sobriae philoso- 
phandi rationi respondere: contra 
vero aptissime iungendo bina princi- 
pia explicationis naturae corporum 
organicorum , physico - mechanicum 
scihcet cum teleologicoj tum genera- 

tionis 



rEGENERANDl IN UNlVERSUM. 83 

tionis phaenomena, tum sanum ra* 
tiocinium eo ducere ut potius pona* 
mus; 

Genitale liquidum non nisi 
informem materiem esse orga- 
nicorum corporum, a materie 
inorganici regni innata sed 
ex phaenomenis manifesta vi 
differentem, qua certis sub cir- 
cumstantiis maturitatis , mix- 
tionis, loci, ctc. statutam ip- 
sis et destinatam formam ge- 
nerationis negotio primo in-- 
duat, nutritionisposthac func- 
tione perpetuo conservet, et 
si ea forte mutilata fuerit, 
quantum fieri potest ope re- 
productionis iterum restituat* 

Hancce vim, ne cum aliis vis vita- 
lis generibus aut cum vagis et inde- 
terminatis veterum vocibus, vis plas- 
ticae etc. confundatur, nisus for- 
jn a t i V i nomine distinguere hce- 
at : quo tamen nomine non tam caus- 
F a sam 



84 SeCTIO II. DE CAtJSSIS MODISQUE 

sam quam effectum quendam perpe* 
tuum sibique semper sirailem , a po- 
steriori ut dicunt ex ipsa pliaenome- 
norum constantia et universitate ab- 
stractum insignire volui : eadem fere 
ratione qua attractionis aut gravita- 
tis nomine ad denotandas quasdam 
vires utimur, quarum tamen caussae 
etiam cimmeriis quod aiunt tenebris 
sepultae latent. 

Uti ergo aliae vires vitales, quan- 
do statutis suis sibique convenienti- 
bus stimulis excitantur, actuosae fiunt 
et ad reagendum promptae; ita et 
nisus formativus stimulis ipsi respon- 
dentibus excitatur, caloris v. c. fotu 
in ovo incubato etc. 

Cum vero aliae vires vitales, ut 
contractilitas , irritabilitas etc. noii 
nisi motu se exserant, ea contra, de 
qua hic agimus incremento et deter- 
minatam formam materiei impertien- 
do sese manifestat ; qua quidem iit, 

ut 



DEGENERANDI IX UNIVERSUM. ,^5 

ut quaevis planta, quodvis animal, 
sui speciem (sitve hoc immediatey sit- 
ve gradatim successivo aliorum sti- 
jnulorum adventu et vicissitudine, 
per metamorpliosin ) iu foetus suos 
propaget. 

Triplex autem maxime modus est 
quo nisus formativus a statuta sibi di- 
rectione et norma deflectere potest. 
Monstrosa scilicet fabrica; tum hy- 
bridageneratione ex diversarum spe- 
cierum genitalis hquidi miscela ; de- 
nique degeneratione in varietates, 
proprie sic dictas. 

Monstrosa fabrica, qua, sitve ni- 
sus formativi turbatione et quasi er- 
rore, sitve etiam casu fortuito et ad- 
ventitio , ut pressione externa etc. 
vitiosa plane et deformis structura 
contra naturam corporibus organicis 
inducitur, in praesenti nihil ad nos 
attinet. 

Neque magis hybrida ex com- 

mixtione genitarae diversarum spe" 

F 5 cie^ 



86 SeCTIO IL DE CAUSSIS MODISQUE 

cierum nata huius loci sunt, cum ex 
sapientissima naturae lege, (qua 
nempe formarum specificarum infini- 
tae confusioni praecavetur) , eiusmo- 
di hybrida, in animali praesertim re- 
gno, vix unquam nisi hominis coa- 
ctu oriantur; tumque tantum non 
semper steriUa sint, ita ut novam 
6ui ex anomala venere ortam formam 
heteroclitam ultro propagare neque- 
ant. Interim tamen et hanc circa 
quam versamur disquisitionem , illu- 
strare potest historia hybridorum ex 
diversis speciebus natorum; partim 
ob analogiam cum iis hybridis quae 
ex diversis uarietatibus oriuntur, de 
quibus infra seimo erit; partimquod 
vel instar omnium argumento sint ad 
refutandam istam de geriminum prae- 
formatorum evolutione theoriam, et 
ad manifeste contra declarandam ni- 
sus formativi vim et efficaciam, quae 
neminem fugiet rite considerantem 
notissima illa et maxime rnemorabi- 
lia experimenta, quibus, in larioribus 

hybri^ 



DEGENERANDI m UNIVERSUM. 87 

hybridorum prolificorum exemplis, 
per plures generationes saepius ite- 
rata eorum foecundatione ope virilia 
ejusdem speciei seminis, adeo sen- 
sim a primaeva materna forma defle- 
xit nova^ea pronepotum hybridorum 
facies, ut potius magis magisque in 
paternam alterius speciei formam 
abiret, et sic denique ista in hanc 
( — arbitraria quasi metamorphosi — ) 
tota quanta transmutata videretur g), 

Uti vero geniturae specifice di- 
versae miscela etiamsi non omnem 
nisus formativi excitationem praever- 
tat et quasi suffocet , tamen singula- 
rem et anomalam directionem ipsi 
impertit, ita et perennis et aeviterna 
per longas generationum series con- 

tinua- 

^) Kolreiiter drittQ Fortsetzujig dev Nach- 
richt vou eini^en dai Geschkcht der PflaU' 
zen betrejfendm VersuchenScz. p. 51. $. 24. 
ciim epigraphe : '■'Gamlich voUbrachte 
^yVerwand/nng einer natiirlichen Pflan- 
^^zengattnng in die andere.'' 
F 4 



B^ SeCTIO II. PE CAUSSIS MODISQUE 

tinuata peculiarium qnorundam sti- 
mulorum in corpora organica actio, 
itidera multum vaiet ad nisum forma- 
tivum sensim a sueto tramite deflec- 
tendum; qui quidem deflexus uber^ 
rimus degeneraUonis fons, et varie- 
tatum proprie sic dictarum, mater 
est. 

Jam ergo agamus et principes is- 
torum stimulorum sigillatim recen- 
seamus. 

§. 34. 

C l i m a, 

Iniinitam fere esse climatis, ut in 
omnia corpora organica, ita maxime 
in calidi sanguinis animantia poten- 
tiam, facile patebit cuivisperpenden- 
ti primo, quam intimo quamque per- 
petuo nexu haec animalia dum vi- 
vunt aeris atmospliaerici in quo de- 
gunt actioni obnoxia sint; j^^^''^ 
quam multifariis elementis ut vocant, 

tum 



DEGENERANDI IN UNlVERStJM. 89 

tum constitutivis gasiformibus , tum 
accessoriisluminis, caloris, electricae 
materiei etc. aer iste ( quem ipsum 
quondam pro elemento simplici ha* 
buerunt) mirum in modum composi- 
tus sit ; denique vero quam multirao- 
dis pro portione istorum elemento- 
rum variet, quamque diversaproliu- 
jus varietatisratione actio atmospliae- 
rae in ea quae diximus animantia esse 
debeat: maxime ubi tot aliorum ra- 
tio habita fuerit, quorum accessu 
climata tantopere variant, ut situs re- 
gionum respectu zonarum globi, ele- 
vationis soli, montium, maris vicini- 
tatis aut lacuum et liuviorum, ven- 
torum endemiorum , et quae sunt id 
genus inxiumera aiia. 

Quem ergo animalia quae dixi- 
mus inde a partu inspirando liauri- 
unt aer, tantopere climatum varieta- 
te modificatus, in pulmonibus eorum 
tanquam in laboratorio vivo decom- 
poniiur; pars istius haustus cum san- 
F 5 guina 



go Sectio IL de caussis modisque 

guine arterioso per universum cor- 
pus distribuitur, pro portione vero 
hujus partis alia contra elementa 
hinc liberantur et partim ad integu- 
menta corporis peripherica deponun- 
tur, partim venosi sanguinis fluento 
ad viscera respiratoria revehuntur: 

hinc sanguinis ipsius variae modi^ 
ficationes, harumque in secretiones 
humorum , praesertim oleosorum, 
adipis, bihs etc. memorabihs influ- 

xus ; 

hinc denique horum omnium, 
tanquam totidem stimulorum in so- 
lidum vivum actio, indeque pendens 
tum hujus sohdi actuosi reactio, tum, 
quod proxime ad nostram disputa- 
tionem attinet, n i s u s f o r m a t i- 
V i directio et determinatio. 

Ingens hic et perpetuus chmatis 
in oeconomiam animalem et corpo- 
ris habitum et conformationem po- 
testas etsi nuUo non aevo ab attentis 

obser- 



DEGEXERANDI IN UNIVERSUM. Ql 

observatoribiis agnita fuerit, maxi- 
me tamen nostris temporibas tumin- 
genti quod chemia cepit incremento, 
tum subtiliore physiologiae stuclio 
maxime iilustrata est et confirmata. 

Nihilominus tamen difficile sae- 
pe et arduum in disquisitione varie- 
tatum definire quid unice cliniati, 
quid potius aliis degenerationis caus- 
sis, quid denique istius cum his con- 
cursui tribuendum. 

Interim tamen liceat unum alte- 
rumve degenerationis exemplum pro- 
ferre quod apertius ex climatis influ- 
xu derivandum videtur. 

Color V. c. albidus multorum sub 
septentrionibus animaUum, quae in 
temperatis zonis aliter colorata sunt. 
Exempla praebent vulpes, lepores, ju- 
menta, falconcs, corvi, monedulae, 
merulae, fringilla caelebs etc. 

Frigori tribuendum esse Imnc 
candoiem analogia docet ejusmodi 

ani- 



^^2 SeCTIO II. BE CAUSSIS MODISQUE 

animalium quae eadem sub caelipla- 
ga hyberno tempore aestivum colo- 
rem in albidum aut griseum mutant; 
iit mustelae herminei et vulgares, 
lepores, sciuri, rangiferi, tetrao la- 
^opus, emberiza nivalis, alia h), 

Ita et sericea moUitie conspicu- 
um et utplurimum niveum vellus 
animalium quae diximus Ancyrae 
(§. 28.) climati potius tribuo quam 
victus generi, quod diversissimis ali- 
mentis vescentibus, carnivoris v. c. 
ut feli, aeque ac herbivoris ruminan- 
tibus ut caprae, commune sit. 

SimiHsque ratio esse videtur car- 
bonaceae nigredinis quam sub qui- 
busdam torridae zonae plagis, ut 
in Guineae oris, diversi ordinis ani- 
mantia, tam mammalia quam aves, 
aethiopum colore inducere Vidimus. 

(§•27-) 

Et 

h) cf. post alios Linnaeum iii fiora Lappo- 
nka pag. 55. 352. ed. cl. Suiith. 



DEGENEIIANDI IN UNIVERSUM. 9:» 

Et maxime memorabile, hancce 
aetliiopicam nigiediiiem aeque ac 
istum Syriae animalium candorem, 
etiamsi in remotas diversi longe cli- 
matis regiones translata fuerint, con- 
stanter tamen per longas generatio- 
num series servaii. 

Neque minor climatis in statu- 
ram corporum organicorui?! vis et 
potentia ; cum frigus incremento eo- 
rum obstet, quod contra calore ma- 
nifeste augetur et promovetur. Ita 
v. c. equi Scotici, aut frigidae North- 
\7ales pusiUi; in Scania equi et pe- 
cora ut homines indigeni statura 
procera et lacertosa, in Smalandia 
sensim minora, in boreali Ostrogo- 
thia demum pro portione minima. 

§. 55. 

V i c t u s* 

Verlsiminimum quidem est, quod 
maxime cl. G. Fordyce sagacitas evi- 

rit. 



94 SeCTIO II. DR CAUSSIS MODISQUfi 

cit, prima elementa ut vocantur om- 
nis generis alimentorum sintve ex 
animali regno desumta sive e vege- 
tabili, eadem esse; hincque a mul- 
tifariis calidi sanguinis animantibus 
tam carnivoris quam herbivoris , ex 
diversissimis nutrimentorum ordini- 
bus, dummodo liaec a digestionis 
organis rite subacta fuerint, similem 
cliylum, similemque in universum 
sanguinem parari. At enim vero ut- 
ut haec a veritatis specie proxime 
absunt, neutiquam tamen infician- 
dum, adventitias diversorum alimen- 
torum qualitates innumeras, in im- 
mutandis animalium naturis et pro- 
prietatibus magnum habere momen- 
tum. 

Paucishoc probasse exemplissuf- 
ficiat. 

Specificam v. c. singularium quo- 
rundam ahmentorum in colorem ani- 
malium esse potentiam, aviculae do- 
c^nt cauorae, praesertim ex alauda- 

rum 



DEGENERANDI IN UKIVERSUM. ^5 

riim et fringillaruni generibus , quas, 
si cannabis semine unice pascuntur, 
lensim nigrescere, constat. 

Texturam pilorum mutato victns 
genere mirum quantum mutari, o^is 
africana exemplo est in Angliam 
translata, eujus lana natura sua viiis 
et camelini pili ad instar recta, post 
annuum anglici graminis pastum iio- 
bilissimam nacta est teneritudinem ij, 

Quanta vero in sbatura et pro^ 
portione immutanda victus sit po- 
tentia, aperte liquet ex animalium 
domesticorum comparatione. Equi 
V. c. qui in terris uliginosis ( qua^ 
vernacula Maschldncler vocant) 
pingui utuntur alimento, ut Frisici 
etc, maxime grandescunt, cum con- 
tra in saxosis et lapidosis terris, qua- 
les sunt Oelandicae, aut in aridis eri- 
«etis, pumiles maneant. Ita boves 

in 

i) cf. Jam. Bates on the literal doEivme of 
origimi Siu, Lond. 1766. 8. pag. 224« 



g6 Sectio IL de caussis modisque 

in solo pingui mire quoque pingues 
et ventriosae fiunt sed cruribus pro 
portione brevioribus; sicciore vero 
gramine pastae, quale v. c. capense 
est, minus adipis secernunt, cruribus 
vero validis et carnosis insignes sunt; 
ut multifarias diversitates saporis car- 
liium, ^Mt pofiderls etc. taceam , iti- 
dem a victus varietate pendentes. 

§. 36. 
T^itae gentis, 

De vitae genere tanquam caussa 
degenerandi locuturus, omnia ea 
momenta illuc refero quae praeter 
clima et victum ita oeconomiam na- 
turalem animalium spectant, ut diu 
et cpntinuo in eandem agentia cor- 
poris habitum aliquo demum modo 
immutare valeant; quo quidem ma- 
xime cultura et ^vis consuetudinis 
faciunt, quorum vis et potestas iti- 
dem omnium maxime in animanti- 

bu$ 



DEGENERAKDI IN UNIVERSUM. Q^ 

bus nostris domesticis manifeste con* 
spicua est. 

. Cogitemus v. c. ingentem diffe- 
rentiam quae conformationem et 
proportionem partium equi generosi 
in schola ficti et sylvestris, quem fe- 
rum vocant, intercedit. Hic cum 
aliis dimicans mordet magis quam 
calcitrat; ille contra frenatus et so- 
leis ferreis armatus his potius hostem 
petit et mordere dediscit quasi. Ple- 
raque a hoinine subjugata mamma- 
lium genera cauda pendula et auri- 
cuHs demissis, mitem et servitio ab- 
jectum animum demoiistrant. Iri 
multis ipsissimae functiones corpo- 
reae, secretionis, generationis etc* 
mirum quantum mutantur. Sui v. c* 
domesticae ingens panniculi adiposi 
moles succrescit qUa aper caret, cu- 
jus contra teneriores et quasi lanugi- 
nosi pih, setis interjecti, in ista do- 
mestica varietate sensim evanescunt, 
Domestica haec animantia longe ma- 
G gis 



gS SeCTIO ir. DE CAUSSIS MODISQUE 

gis quam ferae eorum aborigines 
monstrosis partubus obnoxia; et no- 
vorum morborum cohortibus, quid 
quod et plane novis vermium generi- 
bus quorum in fera et primigenia eo- 
rum varietate ne vestigium quidem 
reperitur: cujus asserii, etsi paradoxi 
minime tamen infitiandi, veritatem 
hydatidis intercutis (vernacula vo- 
CRWt Finnejij, itsl, Lazaroli^ exem- 
plo demonstrare hcet kj, Refero 
huc etiam staturam pumilam ex prae- 
matura et intempestiva venere, et 
quae sunt id genus alia. 

§. 37. 

Generatio hyhrida, 

Hactenus enarrati triplicis generis 
fontes degenerationis non nisi longa 

et 

K) V. Malpighii opeva posthtma pag. 84. ed. 
Londinens. 1697. Ibl. — it. J. A. E. 
Goeze Entde<kuii^: dafs die Finnen im 
Schweincfieisch keim Dviisenkvankheity son- 
devn rvabre Blasenwiirmer sind, Hal. 
1784. 8. 



DEGENERANDI IN UNtVERSUM. 99 

et diuturna, perque plurimas genera- 
tionum series continuata, actionepri- 
migenium animalium cliaracterem et 
habitum sensim paulatimque immu- 
tare et varietates producere valent. 

Allter vero se res habet et proxi- 
mae jam progeniei novus impertitur 
character, quando diversae hujus- 
modi varietates, e caussis istis tan- 
dem ortae, invicem copula junguntur, 
quae hybridae proH ortum praebet, 
neutri parentum in totum simih, sed 
utriusque formae participi, et medi- 
am quasi inter utramque prae se fe- 
renti. 

Vulgo quidem hybrida vocantur 
ex parentibus diversae plane speciei 
oriunda, ut muH ab equa ex-asino 
prognati , aut aA^iculae ex fringiUaa 
canariae copula cum cannabina or- 
tae etc. De his vero hic loci nobis 
sermo non est, utpote quibus in liu- 
mani generis varietatibus nullus da- 
G i2 tur 



100 SeCTIO II. DE CAUSSIS MODISqUE 

tiir locus. Non desunt quidem liis' 
toriae nefandae hominum cum bru- 
tis copulae, quando aut viri cum 
bestiarum femellis rem habuerunt 
(sive effrenata libidine rapti /J, sive 
ex vesana continentiae opinione m)y 

sive 

l) cfr. v. c. Th. Warton ad Theocviti Idyll. 
I. 88. pag. 19. '''Audivi ex doSioquodam 
y^amico, qiii pev Siciham insulam iter fa^ 
^,ciens , ihidem cum vetera ?iionumentay 
yytum 'populi mores accuratius investigave- 
y-prat, inter confessionis articulos a Siculis 
,fCaprariis apud montes vitam solitariam 
yidegentihis, etiamnum per sacerdotes pro- 
,,prios rite solere exigi, an rem eum hircis 
^iSnis habuerintr' 

m) V. Mart. a Baumgartcn Equ. Germ. per- 
egrinatio in Aegyptum, Arabiam &c, pag. 
73. "£,v Alchanica Aegypti egressi, veni' 
„ntus ad casale quoddam Belbes diBum, 
,,ubi carabenae eunti Damascum sumus 
,yConjun&i» Ibi vidimus sanSium unum 
„Saracenicum , inter arenarum cumulos, 
yyita ut ex utero matris prodiit, nudum 
yySedentem, — Audivimus sanSium iU 
,Jum. quem eo loco vidimus, pid>licitus ap- 
,^prime commendari : eum esse hominem 
^ysanSium^ divinum ac integritate praeci- 

„puumy 



DEGENERANDI IN UNlVERSUM. lOl 

sive quod medicum usum ex ejusmo- 
di facinore sperarent77j) aut feminas 
a brutorum masculis subactas esse 
relatum est (sive violento stupro id 
acciderit o) , sive sollicitantibus ex 
libidine insanientibus feminis pj , si- 

ve 

,ipuum. eo quod mc foeminnvum unquam 
^^essef nec piierorum, sed tantummodo asel- 
„iarum comuhitor atque mulatum.'" 
7i) hoc fine v. c. Persas ischiade laborantes 
onagras inire cl. Pallas auctor est, iii 
7ieuen nordischen Beytrcigen P. II. pag. 38. 

e) V. c. Papionum •-, confer Th. Phillips iter 
Guineense in Churchiirs coUection of vo- 
yages T. VI. pag. 211. ^^Here are a vast 
^^mmher of over-gvown large bahooniy 
y^some as big as a large mastiff dog^ 
^^which go in droves 0/50 and loo to- 
y^gether^ and are very dangerous to be met 
^^voith, especiaUy by women ; who I have 
^J;een cvedibly assured they have often 
,,seizd upon^ vavish^dy and ij^ that kind 
,^ahusd one after another , tiU they have 
,,md them," 

p) Ita fcminas Kamtschadalicas quondam 
cum canibus coivisse, Steller refert, iii 
Beschreibung von Kamtschatka pag. 589- 
G 5 



102 SeCTIO II. DE CAUSSIS MODISQUE 

ve prostituentibus sese ex religiosa 
superstitione qj ) nuUiim tamen un- 
quam a teste fide digno relatum com- 
perimus exemplum , ubi fecunda 
evaserit ejusmodi copula, liybridum- 
que ex hominis cum bestia imma- 
ni coitu prognatum fuerit. 

Verum de iis unice agimus liybri- 
dis, quae ex copula diversarum ^va- 
rietatum unius ejusdemque speciei 
animalium ortum habent, quando v. 
c. fringilla canaria viridis varietati al- 
bidae jungitur etc. qualis quidem 
coitio insignem in immutanda novae 
prolis exin oriundae colore aut con- 
formatione exerit effectum ; adeo ut 
et in animalium domesticorum fetu- 
ra utilissime adhiljeatur ad emendan- 
dam et nobiUtandam prolem , equa- 
riam praesertim et ovillam. 

%. 38. 

q) iit Mendesiae fcniincie cum hirco sacror 
de quo singulari ritu videsis uberrinie 
disserentem cl. PTIancarville in Recher^ 
cbss stir i'ongmf des arts de la Grlce\ T. 
I. pag. 350/ 



BEGENERANDI IN UNIVERSUM. Io5 

§. 38. 

lleredibariae proprietates animali-' 
um ex morbosa intemperie, 

Morbosa ex hereditate dispositio 
primo quidem intuitu ad pathologi- 
am potius quam ad historiam anima- 
lium naturalem pertinere videtur. 
Curatius vero rem perpendenti faci- 
le patebit non una ratione utique 
etiam ad has quas agimus caussas de- 
generationis referri posse. 

Primo enim quaedam animalium 
qualitates externae etsi ex viilgi no- 
tione minime advere morbosam con- 
stitutionem referri soleant , proxime 
tamen ab ea abesse videntur , utpote 
quae plerumque cum valetudinaria 
praeter naturam affectione conjunc- 
tae sint. Refero huc ex. gr. peculia- 
rem quorundam animaKum albedi- 
nem, quam quidem sapiens Verula- 
mius pridem imbeciUitatis colorem r) 

appel- 

y) '' tht coIquy of defect,'" 



I04 SeCTIO XI. DE CAUSSIS MODISQUE 

appellavit, Non raro certe vitiosam 
constitutioriem et delectum oecono- 
miae corporeae pro caussa agnosce- 
re, boves Hungarici docent, quibus 
non nisi castratione niveum vellus 
nascitur; ab altera vero parte etiam 
morbosa symptomata eiusmodi sin- 
gularem candorem sequi, canum et 
felium Ancyranorum exemplis con- 
stat, utpote quas tantum non semper 
auditu difficili laboi^are, vulgata ob- 
servatio est. 

Tum vero et genuini nonnulli 
morbi, quando natura animalium per 
longas generationum series iis quasi 
adsueta est, sensim sensimque leniores 
et minus incommodi ipsis evadere 
videntur, ita ut denique vix amplius 
pro morboso pathemate haberi sole- 
ant. Exemplum praebet ea vitiosae 
albedinis species, quae, cum defectu 
pigmenti nigri quod oculum inter- 
num calidi sanguinis animantium in- 
vestitj conjuncta, leucaethiopiae no- 

mine 



DEGENERANDI IN UXIVERSUM. loS 

mine nota est. Haec , quando spo- 
radice iinum alterumve loetuni cor- 
ripit (semper enim congenita aflec- 
tio est} aperte cachexiae genium ex- 
hibet, quae passim ad leprosam fere 
constitutionem accedit ; in aliis vero 
hereditario quasi jnre per multas ge- 
nerationes inveterata in alteram na- 
turam abiit, ita ut v. c. in cuniculo- 
rum alba varietate ne vestigium qui- 
dem pristinae morbosae affectionis 
restet, (quam tamen analogia cum 
aliis animalibus per anomaliam ni- 
veis cum pupulis oculorum rubris 
manifeste demonstrat): furo pro pe- 
cuUari specie generis mustelini habi- 
tus fuerit a zoologis, quem tamen, 
nisi omnia me faUunt , non nisi pro 
mera varietate putorii, et quidem 
morbosae ex leucaethiopia originis, 
habendum esse, supra jam monui 
(§.23.). 



§.39. 



io6 Sectio U. de caussis modisque 

§• 39. 

Quaestio prohlematica : anne et 

mutilationes aliave artijicia nati- 

vis animalium 'varietatibus an- 

sam praebere possint ? 

Disputatum est, aiine et deforma- 
tiones aut mutilationes, sive casu sive 
studio animanribus illatae , maxime 
sicubi per longas generationum series 
repetitae fuerint, demum temporis 
progressu in alteram quasi naturam 
abire possint, ita ut quod antea arte 
effectum fuerit nunc in connatam 
conformationem degeneraverit. As- 
eertum ab aliis sj ^ ab aliis contra re- 
probatum tj. 

Qui asserunt, ad exempla provo- 
cant catulorum diversi generis ani- 

man- 

j) Jam ab Hippocrate ct Aristotele. Nu- 
perrime adhuc a cl. KUigel T. I. Encyclo- 
paediae pag. 541 edit. 2^^^. 

t) V. c. a cl. Kaiitiii Berlme^' Monatsschrift 
1785. T. VI. pag. 400. 



DEGENERANDI IN UNIVERSUM. 10 J 

xnantium , canum v. c. , felium etc. 
quae cauda aut auriculis muticis na- 
ta esse , postquam parentibus eo- 
rum eaedem partes truncatae fue- 
rant, idonei testes extant: item pue- 
rorum qui inter gentes circumcisas 
passim natura sua apellae nascun- 
tur u) : aut cicatricum parentihus eic 
vulnere ortarum, quarum notas in- 
fantibus postea connatas fuisse con- 
stat. Quid quod et Buffonius ex si- 
mili fonte peculiares quosdam ani- 
malium nonnullorum characteres de- 
rivabat, ut callos in pectore et cru- 
ribus camelorum, aut frontem nu- 
dam furfuraceam corvi frugilegi. 

Qui haec admittere recusant, 
hancce Buffonii opinionem tanquam 
principii, quam vocant, petitionem 
non inepte rejicient; rehqua autem 
quae dixinius exempla casui potius 
fortuito tribuenda censebunt. 

Neu- 

w) cl. Volgt Magazin T. VI. P, I. pag. 32. 
$q. ct P. IV. pag. 40 sq. 



I08 SeCTIO II. DE CAUSSIS MODISQUE 

Neutram quidem harum senten- 
tiarum , neque affirmantem , neque 
negantem, hactenus meam facio; 
lubens vero negantibus calculum me- 
um adjiciam, quando rationem red- 
diderint, cur ejusmodi singularia 
conformationis, primitus sive studio 
sive fortuito efficta, in posteros nul- 
latenus propagari possint, cum ta- 
men aUae notae gentihtiae ab aUis 
caussis hucusque ignotis, in vultu 
praesertim oriundae , ut nasus , aut 
lal^ia, aut superciha etc. passim in 
familiis per plures paucioresve gene- 
rationes, majori minorive constantia 
propagentur, aeque ac morbi orga- 
nici wj^ ut loquelae et pronunciatio- 
nis vitia et quae sunt id genus alia ; 
nisi forte et haec omnia casu tantum 
contingere mahnt. 

§. 4o. 



?p) Memorabile exerapkim perhibct cl. Hac- 
qiiet iii Voigtii qiioH modo citavimus 
promtuario T, VI. P. IV. pag. 34 sqq. 



DEGENERAKDI IN UNlVERSUM. IO9 

§. 40. 

Cautelae quaedam iii scrutinio 

caussa,rum degenerationis obser- 

<vandae. 

Multae ex hactenus enarratis 
caussis clegenerandi tam luculenter 
patent adeoque extra omnem dubi- 
tationis aleam positae sunt, ut pluri- 
ma degenerationis phaenome/ia su- 
pra enumerata facili negotio et in- 
dubitate ad easdem , tanquam effec- 
tus ad caussas suas, referri possint. 

Ab altera vero parte tanta etiam 
subinde eontingit plurium ex istis 
caussis sive conspiratio sive contraria 
adversitas; tum et tam diversa et 
multifaria organicorum corporuni 
ad degenerandum sive pronitas sive 
renisus; porro et varius istarum 
caussarum in haecce corpora effec- 
tus prout vel immediate (ut ita di- 
cam)vel mediate magis agunt; de^ 
nique et ea horum effectuum diffe- 

ren- 



I I O SeCTIO II. DE CAUSSIS MODISQUE 

rentia qua sive tenaci quasi constan- 
tia per longas generationum series 
intemerati servantur, sive mutabili 
niagis genio brevi temporis spatio 
iterum se subducunt; ut pro multi- 
moda hacce -et varia lelatione, in 
scrutinio varietatum summa quoque 
cautione opus sit. 

Liceat ergo, vel tironum in gra- 
tiam, ad calcem hujus tractationis, 
antequam ad ipsas hominum varieta- 
tes transimus, aliquot saltem caute- 
las principes, in ea quam agimus dis- 
quisitione probe ponderandas, tan- 
quam corollariasubjimgere: 



I. Quo plares caussae degene- 
randi junctim concurruntj, et quo 
diutius in eandem aninialium spe- 
ciem aguntj eo luculentius haec a 
primigenia conformatione deflecte" 
re poterit, 

Nul- 



DEGENERANDI IN UNIVERSUM. I I t 

Nullum itaque aiiimal hoc re- 
spectu homini comparandimi, utpote 
omnivoro et sub quovis coelo cle- 
genti, et omnium animantium longe 
maxime et a primis sui generis initiis 
domestico ; in quem ergo juncta vis 
climatis, et victus , et vitae generis 
diutissime agere debuit. 



2. Contra Dero qiioque caussa 
degenerandi alias satis efficaxmu- 
tari imo et infirmari potest accessu 
aliarum conditionum ^ praesertim 
si isti tanqucpm contrariae adDer- 
santur. 

Hinc V. c. passim in variis orbis 
terraquei plagis etiam si sub eodem 
latitudinis geographicae gradu posi- 
tae sint, diversissima tamen aeris 
temperies et aeque diversus ejus et 
subinde fere contrarius in animanti- 
um habitum effectus observatur, 
prout sive elatiore sive humiliore si- 
tu, ^ut maris, aut paludum, aut 

mon- 



112 SeCTIO II. DE CATJSSiS MODISQUE 

montium, aut silvarum vicinia, aut 
coeli vel nebulosivel sereni differen- 
tia, aut soli peculiari ratione, aliis- 
que id genus circumstantiis variant. 



5. Quandoque insigne degene- 
rationis phaenomenon non tani ad 
imjnediatum quam ad m e d i a- 
tum, remoiiorenij primo intuitu 
latentem caussae cujusdani influ^ 
ocum referri debet. 

Hinc V. c. color obscurior popu- 
lorum non unice ex solis in cutem 
directa actione, verum etiam ex re- 
motiore, ut in hepatis functionem 
insigni eius potentia, derivandus est* 



4. Mutationes ex m e d i a t o 
ejusmodi caussarum influxu ortae^ 
tanto altius suhinde radices agerej, 
tantoque tenacius etiam in sequen- 
tes generationes propagari viden- 
tw\ 

Hinc 



DEGENERANDI IN UNIVERSUM. I 1 3 

Hinc e. gr. ni fallor ratio peten- 
da, cur fuscus cutis color sub torri- 
da zona contractus (§.55.) alio quo- 
que sub coelo magis perennet quam 
albidus borealium color quodsi ver- 
sus austrum translata fuerint. 



5, Denique et mediati istU 
usmodi caussarum influxus tam* 
remoti latere possunt^ ut nondum 
wel conjectura eosdem assequij, et 
hactenus aenigmatica phaenome- 
na degenerationis ad istos ^ tan- 
quam adfontes suos^ referre licuerit. 

Ita V. c. procufdubio ad media- 
tas ejusmodi et magnam partem ad- 
huc nos latentes caussas referre opor- 
tet gentilitias et constantes cranio- 
rum formas, colores gentilitios ocu- 
lorura etc. 



H Sectio 



ii4 Sectio IU. de generis hum. 



S E C T I O III. 

DE 

. CAUSSIS MODISQUE 

QUIBUS 

HUMANUM GENUS DEGENERA- 
VIT, IN SPECIE. 



§. 4i. 
Ordo tractationis^ 

jam ergo agamus et ea quae hacte- 
^ nus de modis caussisque quibus 
animalia in universum degenerant, 
exposuimus, ad generis humani va- 
rietatem nativam appHcemus, ita ut 
modos degenerandi sigillatim enarre- 
mus, et cuivis quicquid de caussis 
innotuit ad quas referri possit, sub- 

junga- 



DEGENERATIONE IN SPECIE. i 1 5 

jungamus : auspicaturi a cutis colore, 
quod etsi non fallere nescius, ta- 
men prae reliquis valde constaiis sit 
et hereditarius character aj, et qui 
in hybrida progenie, ex copuhi diver- 
si coloris varietatum orta, (§. 57.) lu- 
culentissime utiiusque parentis tinc- 
tura mixtus appareat, cujus porro 
magna cum capillorum et iridls ocu- 
lorum colore consensio, et ad tem- 
peramentum homiimm relatio sit; 
quique in universum vel indoctorum 
ocuios omnium maxime feriat. 



§. 42. 

sedes coloiis ctitanei. 

Tela mucosa, quam vulgo cellu- 
losam vocant, de cujus summa in oe- 
conomia corporis humani dignitate 
supra locuti sumus (§. 17.)? ^ti to- 

tius 
x) v. cl. Kaiit in Bevlimr Monatsuhvifp 
1785. T. VI. pag. 591. et in Teuticben 
Mivkur 1788. P- 1- pa§. 48* 
H z 



Il6 SeCTIO III. DE GENERIS HUM. 

tius machinae fundamentum quasi 
praebet, utpote ceteris partibus simi» 
laribus tantum non omnibus ad ossi- 
um usque meduUam intertexta, ita 
in extima corporis superiicie in can- 
didum et tenax integumentum com- 
mune, coriinn nempe, coacta est, 
quo reliquum corpus ambitur et in- 
cluditur, et quod praeter alia, maxi- 
me ingenti apparatu tum nervorum 
cutaneorum, tum venarum lympha- 
ticarum, denique vero et arctissimis 
subtilissimisque reticuHs vasorum 
sanguiferorum scatet. 

Illi^ nervi scilicet, corio sensum 
impertiunt, ut tactus organon, et 
universi corporis quasi vigil sit. 

IsbaSj, venae nempe lymphaticae, 
idem corium resorbtionis et inhala- 
tionis instrumentum faciunt. 

Haec vero , vascula inquam san- 
guifera, proxime ad hanc quam agi- 
mus disputationem attinent, utpote 

qui- 



l)EGENERATlONfe IK SPECIE. II7 

quibus integumenta corporis com- 
munia, aeque ac pulmones et intes- 
tinalis tubus magnum machinae hu- 
manae purgatorium et laboratorium 
chemicum constituunt, cujus sum- 
mae quoque, ut mox patebit, ad co- 
lorem cutaneum constituendum, par- 
tes sunt. 

Oblitum est corium tenerrimo 
muco, quem ex erronea inyentoris 
descriptione reticulum Malpighii 
vocant, et qui glutinosum quasi vin- 
culum praebet, quo extimum deni- 
que integumentorum stratum, epi- 
dermis nempe s, cuticula , corporis 
superficiem obducens et superconte- 
gens , semipellucida , et in homine 
nato proxime aeri atmosphaerico ex- 
posita, corio adhaeret. 

Reticukim aeque ac epidermis 

structura simpHcissima nervis A^asis- 

que plane destituta, longissime aco- 

rii natura differunt, invicem vero 

H 5 non 



I 1 8 SeCTIO ni. DE GENERIS HtJM. 

non uno niodo convenlunt, ita ut 
cognatas esse has partes similares, 
imo extimam cuticulam a substrato 
reticulo quodammoclo ortuni duce- 
re, verisimillimum videatur. 

Utrumque quoque hocce afiine 
stratum sedem coloris integumento- 
rum ita constituit, ut in candidis ho- 
minibus, nuUo pigmento infectum, 
corii nativam albedinem subrubellam 
pelkicere sinat; in fuscis vero aut 
aho colore infectis princeps pigmen- 
tum cutaneuni reticulo Malpighiano 
inhaereat, epidermis vero etsi palli- 
dior, manifeste tamen de ejus tinctu- 
ra participet; et quo fuscius reticu- 
lum sit eo crassius quoque et propi- 
us ad membranulae sui generis spe- 
ciem accedens, quo pellucidius con- 
tra eo tenerius et non nisi difflui niu- 
ci habitum prae se ferens. 



§.43. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. I 1 9 

§. 45. 

Darietates coloris gentilitiae, 

Etsi inter niveum candorem Eu- 
ropeae puelLie etsummam aethiopis- 
sae Senegambicae nigredinem innu- 
meris modis yj ludere videatur cu- 
taneus hominum color : neque ullus 
horum modornm sive omnibus ejus- 
dem gentis hominibus communis, si- 

ve 

j) Quofl i" universo historiae naturalis stu- 
dio ingeiites difficultates parit , indefini- 
tus scil. et arbitrarius sensus, quo pluri- 
mi autlores colorum nominibus utuntur; 
id certe in ea quam hic tra6lamus clisqui- 
sitione anthropologica inprimis molestum 
accidit. Ne ergo ejusdem vitii arguar, 
monerc oportct. mc quiclem minime om- 
iiia quae cuivis quinorum quos distinxi 
Golorum pruicipalium subjunxi nomina, 
pro genuinis synonymis habere, anglicas 
V. c. voces yellotp et olive tinge d:c. : ve- 
runi hoc unice me voluisse, has voccs a 
divcrsis auctonbus, iisque classicis in de- 
notando unius ejusdcmquc gentis colore 
gentilitio adhibitas fuisse. 

H 4 



1 20 SeCTIO III. DE GENERIS HTJM. 

ve uUi genti adeo proprius sit , quin 
et in aliis, magnopere ceteroquin ab 
ea diversis, qaandoque occurrat; in 
universum tamen omnes gentilitiae 
coloris varietates aptissime ad 5 se- 
quentes classes principes referendae 
videntur. 



jmum g^Q^ locum teneat albus co- 
lor, qualis v. c. est plerorumque Euro- 
pae populorum. Huic varietati ge- 
narumruborfere proprius; inreliquis 
saltem rarius observabilis. 



2. gilvus s. buxeus, (angl. yellow^ 
olive-tingej ) medius quasi inter tri- 
tici granorum, et malorum cydonio- 
rum coctorum, aut corticis exsucci 
et aridi malorum citriorum colorem ; 
Mongolicis gentibus familiaris. 

3, cuprinus ( angl. copper - colour 
galL bronzej) s. obsoure aurantius 

et 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 121 

€t quasi ferriigineus, cinnamomi aut 
coriario contuso cortici non absimi- 
lis ; Americanis fere proprius. 



4. badius (angl. tawmy^ gall. ha- 
sane) s. medius inter ligni recentis 
mahagoni et caryophyllorum aroma- 
toricorum vel castaneorum colorem ; 
Malaico stemmati et australis archi- 
pelagi hominibus communis. 

5. denique fuscus , s. fuligineus, 
(angl. taxvny-black) ad piceam us- 
que nigredinem (angl. jet-black) in 
Aethiopicis quibusdam gentibus spec- 
tandam: quae vero fuhginosa nigre- 
do neutiquam Aethiopibus propria 
est verum et in ahis maxime diversis 
et ab invicem remotissimis varietati- 
bus generis humani, principaH cutis 
colori admixta reperitur; ut in Bra- 
silianis, Californiis zjy Indis , et au- 

stra- 

2) De Brasilianis cf. v. c. G. Forster ad Wil- 
H 5 son'6 



iQ.<2 Sectio III. de generis hum. 

stralis oceani insulanis , ubi v. c. No- 
Vo-Caledonii hoc respectu insensi- 
lem transitum a badio colore Otahei- 
tarum per castaneum insulae Tonga- 
tabu incolarum ad fuscum Novo- 
Hollandorum faciunt. 



g. 44. 
Caussae hujus varietatis. 

Sedes coloris cutanei hodie extra 
dubitationis aleam posita est. Va- 
rietatum coloris divisio et in classes 
distributio, etsi arbitraria, satis pla- 
iia tamen et perspicua videtur. At 
enim vero caussas hujus varietatis 
eruere, hoc opus, hic labor. Et ma- 
xime quidem in aethiopum colore 
exphcando desudarunt auctores, ut- 
pote qui prae reliquis coloribus gen- 
tilitiis vel antiquissimis temponbus 

ocu- 

son's 'Nachrlckten von den Pelew..- hiseln 

pag- 36 

de Cabforr.lis Begcrt, "NachrUhten von 

Californicn pag. 89. 



DEGENEP.ATIO^^E IN SPECIE. 133 

oculos Europaeorum ferire et inge- 
nia ad inquirendum excitare debuit. 
Neque mirum eo fine multifarias hy- 
potheses excogitatas esse, quas vera 
ut satis notas aj et jam ab aliis junc- 

tim 

fl) CliiTiati V. c. piurlnmm tribuuiit Buffon, 
histoire iiatnreUe Tom. III. pag. 526. cl. 
Ziinmermann , geograpk. Gesckickte def 
Menschen &c. T\ I. pag. 77. Abb. Nau- 
ton in yourual cie Pkysique T. XVIII. m, 
Sept. 178I. 

biii ex professo Petr. Barrere, diss, 
sur la cause fkysique de la couleur des ne^ 
gres. Perpign. 174I. 12. 

sanguini praeter tct alios praesertim 
Th. Tcwns in pkilosopkical Ttansa^ions 
T. X. pag. 39^. qui contra de solis aci in- 
ficiendam cutem Aethiopum cfficacia dubi- 
tabat. 

globulosae sanguinis ad cutem appei- 
lentis parti , au6tor quacstionis nieclicae 
Parisinac non una vice dcfcnsac. v. c. a 
dcs Moles 1742. a Munlero I775. 

ferri in sanguine aethiopum abundan- 
tiae, transpiratione acidi phosphorei iu 
rcticulo nuicoso praecipitatac, cl. Kant in 
cl. Engel Pkilosopk ftir die JVelt P. II. 
pag. 151. 

taceo 



1 24 SeCTIO IIL DE GENERIS HUxM. 

tim expositas hj y intactas relinquo, 
eam unice sententiam expositurus, 
quae nisi me omnia fallunt , proxime 
a naturae veritate abesse videtur. 

Caussam equidem proximam ad- 
usti aut fusci coloris externorum cu- 

tis 

taceo, nescio quam mixturam succi 
nervei et liquidi cujusdam secreti in pa- 
pillis ncrvosis et arteriosis intcgumento- 
rum, quam sibi ad aethiopum nigredinem 
explicandam fingebat magnus per insom- 
nia physiologus le Cat in Traite de la 
couleur de la peati humaine. Amst. 1765. 8* 

aut in Nubiae aboriginibus fibras elon- 
gatas, sanguinem rubrum dissolutum, se- 
rum evaporatum, et particulas fixas sali- 
nas, oleosas et adiposas sanguinis in cute 
restantes, quibus omnibus nigrediiiem 
aethiopum explicare studet cl. Attumonel- 
li, elementi di fisiologia medica. Neap. 
1787. T. I. pag. 140, 
h) Ita V. c. vetcrum opiniones congessit B. 
S. Albinus de sede et caussa coloris aetkiO' 
'pum &c. Lugd Batav. 1737, 4. 

Recentiorum v. Haller, element. 'pky- 
siolog. T. V. pag. 20. 

farraginem au6toruni citat cl. Kriiniz 
in Hamburgischen Magazin T. XIX. pag. 
379. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. IsS 



tis integumentorum , in abiindante 
carbonaceo corporis humani ele- 
mento quaerendam censeo, quod 
cum hydrogenio per corium excer- 
nitur, oxygenii vero atmosphaeiici 
accessu praecipitatum , Malpighiano 
muco infigitur. 

Hinc gentihtium cutis colorem 
etiam ipsis aethiopibus non connasci, 
sed post nativitatem et postquam 
commercium quod foetus cum ma- 
tre hactenus aluerat sublatum est, 
aeris externi accessu acquiri, notis- 
simum est. 

Porro vero etiam tum secernen- 
do tum figendo carbonaceo elemen- 
to, actione vasculoruin sanguifero- 
rum corii (§. 42.) opus esse videtur. 

Hac enim aut turbata aut ces- 
sante niveus contra naturam et vi- 
tiosus passim cuti inducitur candor 
fuscis aeque hominibus ae aethiopi- 
bus. 

Coii- 



126 SeCTIO in. DE GENERIS HUM. 

Gontra vero in candida cute 
quodsi ea vasorum corii actio exci- 
tata fuerit, ephelides et badii coloris 
maculae oriuntar, quid qiiod et fere 
aethiopicam nigredinem eam induis- 
se, compertum est. 

In universum autem carhonace- 
tim istud elementum maxime in atra- 
bilariis praevalere videtur; manifes- 
tus enim officinae bilis citm infegii-^ 
mentis communibus , ( et qui ad ea* 
dem pertinent , piHs , ) consensus, 
iitraque quippe organa, hepar nem- 
pe et cutis, ad maxime principaKa et 
invicem consentientia sanguineae 
niassae purgatoria r eferenda. 

Tum autem ingens climatum in 
hepatis actionem potentia^ utpote 
quae intra tropicos coeh ardore mi- 
rum quantum excitatur et augetur. 
Hinc morbi bihosi intra tropicos mul- 
tifarii et endemii. Hinc porro teni- 
peramentum plerorumque indigena- 

runi 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 127 

rum intra tropicos populorum chole- 
ricuux et in iram proclive. Hinc quo- 
que, quod pridem a medicis obser- 
vatum est c) , Europaeis in Iudiis de- 
gentibus, et maxime infantibus eo- 
rum ibidem terrarum natis, consti- 
tutio et habitus bihosus. 

Nullum autem nliud chma, tuni 
vehementia et diuturnitate ardoris, 
tum singularibus plane atmosphaerae 
quahtatibus chemicis huc iacientibus, 
ventis v. c. specihcis, puiviis etc. isti 
fervido et urenti coelo coraparan- 
dum, quod udis et paludosis Afri-- 
cae tam orientahs quam occidenta- 
lis regionibus snh torricla zona in- 
cumbit. 

Aethiopes vero indigenae diutis- 
sime jam et per longas generatio- 
num series cHmatis istius actioni ob- 
noxii fuere, utpote qui procul dnbio 

iiiter 

c) V. De Haen "praeleSiiones in Bnerkiiavii: 
institut, patkologicas T. II. pag. 155. 



1^8 SeCTIO III. DE GENERIS HUM. 

inter antiquissimas orbis gentes refe- 
rendi d), Hinc non mirum eosdem 
quoque eandem dispositionem post- 
quam in proavis a remotissimis inde 
aboriginibus tam altas et aeviternas 
egerat radices, etiam alieno sub coe- 
lo in proximas generationes inteme- 
ratam propagare. Ab altera autem 
parte ex eadem habitus aethiopum 
tenacitate et constantia illud ipsum 
eo luculentius patere videtur, scili- 
cet non nisi per longas generatior 
num series eundem contrahi potuis- 
se, adeoque contra naturam miracu- 
lis annumeranda si vera essent quae 
passimrelata legimus, colonorumLu^ 
sitanorum, sec. 1 5^'' in Guineam mi- 
gratorum , hodiernos nepotes tam 
brevi jam paucorumseculorum inter- 

vallo 

d) adeant, quoriim interest, opera trium 
virorum dodissimorum : Jac. Bryant mw 
System of ancient mythology, T. I. 

Jac. Rruce Reisen zur Entdeckung der 
Quellen des T\ils. T. I. 

et Guil. Jones dissertationes in Asiatick 
Researckes T. II. et III. 



DEGENERATIOXE IN SPECIE. I 29 

vallo climatis tantum potentia e) ha- 
Litum istum aethiopicum contra- 



xissel 



§. 45. 



Caussarum coloris cutanei uUerior 
illustratio, 

Quae modo summatim et suc- 
clncte de caussis coloris cutanei ex- 
posuimus , curatiore indagine argu- 
mentis multifariis sed ad amussim 
sibi invicem respondentibus et ex ip- 

sa 

e) Nigros quidem ad Gambiam reperiri 
homines a proavis Lusitaiiis ortos, omnes 
novimus. Verum horum iiigredinem ma- 
xime e patrum cum aethiopissis indigenis 
connubio derivandam essc, vel eo jam ar- 
gumento verisimilHmum fit, quod femi- 
nas Europaeas immediate ex patria sua iii 
Guineam translatas, non nisi rarissime il- 
lic durare possc, constet , utpote ex cli- 
inatis potcntia tunc menstruis nimiis ob- 
noxias , quae tantuin non semper brevi 
temporis spatio in lethalcs uteri haemor- 
rhagias abire assolcnt. 
I 



loo Sectio III. de generts hum. 

sa iiaturae Immanae observatipne de- 
promptis, egregie confirmantur. 

Carboriaceam equidem materiem 
tum ad radicalia corporis animalis 
elementa pertinere, tum vero et ob- 
scurioris coloris sitve flavus , sitve 
fuscus et nigricans caussam esse, Gal- 
lofrancorum cliemia antiphlogistica 
docuit fj. 

Porro vero ne redundantia istius 
materiei oeconomiae animali moles- 
ta et periculosa evadat variis emunc- 
toriis cautum est, in quibus hepar et 
cutis non ultimum tenent lo^um. 

Bilis vero officinae cum integu- 
mentis communibus consensionem 
declarat . praeter phaenomena jam- 
jam memorata, pathologia quoque, 
uti toties ita et hic physiologiam in- 
formans. Quanquam enim non ni-^ 
mis urgere vellem icteri cum tinctu- 

ra 

f) V. cl. Glrtanner Attfangsgriinde der an- 
tifhlogistischsn Chemie pag. ^^oz» 



DEGENERATIONE IN SPECIE. l3l 

ra gentilida cutis analogiam, varia 
tamen intercedunt phaenomena pe- 
culiaria et quae attentionem meren- 
tur, regio morbo laborantibus et gen- 
tibus coloratis ( ut ita dicam,) com- 
munia, quo v. c. albugineam oculi 
flavedine infectam refero , fuscis na- 
tionibus et nominatim quidem In- 
dis gj , Americanis /jJ et Aethiopi- 
bus i) famiUarem. 

Tum et quod non raro ictericis, 
pro morbi ipsius varietate, diverso 
gradu tincta cutis, coloratarum gen- 

tium 

g) In Cisgangctanis toties ipse observavi. 
De Transgangetanis monet De laLoii- 

bere in Descript, du Reyaum^ de Siam 

T. I. pag. 81. 

De Nicobaris Nic. Fontana in Asiatiek 

Researckes T. III. pag. 151. 
h) de Caribaeis v. Rochefort kistoire natu- 

relle des Antilles pag. 383. 
i ) cl. Socmmerring iiher die kovperliche Vcr- 

sckiedenheit des Negets vom Europoer, 

pag. lU 

I 2 



1 32 Sectio IIL de generis hum. 

tium cuti slmillima, etiam sublato 
morbo perennis perstet kj, 

Verum et genuinam fuligineam 
nigredinem passim in morbis atrabi- 
lariis critica quasi metastasi in cutem 
depositam fuisse, exempla extant Ij. 

Ex bilis vero cum adipe affinita- 
te in) liquet porro hujus ceracea qua- 

si 

k) videsis v. c, cl. Strack observationes de 
febribus intermittentibus L. III. c. 3. de 
i6iero ex febre interfnittente. 

^^vidi" (inquit pag. 194.) ''ex tali iC' 
^^terOi cutim olivei coloris , qualis Asiae 
^^■populo est^ imposterum mansisse.^* 

i^alius niger, fere ut Indus^ ex febre 
„faii»s est.'*^ 

^-,alius universam corporis cutim ni- 
iigram, quasi natus ex patre Indo^ et Eu- 
^^ropaea matre esset, retinuit: manuum 
^jCtiam volas et pedum plantas sijniliter al- 
y^bas kabuit,'* &c. 

l) cfr. V. c. Lorry de melanckolia Tom. L 

pag. 273. 
I») V. Ql.Foutcvoypkilosopkieckimiquei^i^, 

III. 



J^EGENERATIONE IN SPECIE. l35 

81 tmctura in fuscis gentibus obser- 
vata nj, 

Hinc et ni fallor caussa repeten- 
da cur gentes qui oleo animali co- 
piose vescunturuti eumaclipem olent 
ita et fuscum cutis colorem sibi con- 
trahunt o)\ cum contra O-taheiten- 
ses elegantiores qui paliido colore 
esse student, quotannis per aliquot 
menses unice artocarpi fructu vi- 
vant, cui quippe victui magnam in 
dealbanda cute vim tribuunt pj ^ 

quan- 

fi) in aethiopibus notata a J. Fr. Meckel in 
Histoire de Vacadeinie des sciences de BeT' 
lin a. 1753. pag. 92. ct a cl. Soemmer- 
ring 1. c. pag. 43. 

d) Groenlandorum v. c. fuscam cutem raa- 
xime viftui eorum oleoso tribuit Craiiz in 
Historie von Gronland T. I. pag 178- 

Ab esu copioso ferculorum cx tesrudi- 
ne myda paratorum cutcm Europaeorum 
in Intliis occidcntalibus flavescerc Sloane 
au6lor est. v. Ej. voyage to Jafnaica T. I. 
introd. pag. ig. et T. II. pag, 331. 

p) V. chirurgi Andcrson relatio in Cook"« 
voyage to tkt northern hemis^here T. II. 
pag. 147. 



l54 SeCTIO IIJ. DE GENEPtlS HUM. 

quanquam et pars hujus effectus eo 
refeiri debeat , quod simul per id 
tempus domi manentes, et vestimen- 
tis onusti, publico abstineant. 

Quantum enim ejusmodi absti- 
nentia a coelo aperto et libero ad 
nitorem cuti conciliandum valeat, 
annua et apud nostrates experientia 
docet, cum verno tempore feminae 
elegantiores et delicatulae candidissi- 
mam prae se ferant cutis albedinem, 
hyemali domestica vita contractam; 
quae vero in iis quae ejasmodi cul- 
tus minus studiosae postea aeri soli- 
que aestivo temere se exponunt, an- 
te proximi autamiii adventum ver- 
nalera istam gratiain perdit etsensim 
obfuscatur qj, 

Quod- 

q) Ex nube testium qui cundem notissimum 
vitae generis effeftum et in aliis terrae 
plagis observarunt, unicum citare liceat 
Poiret, de Mauris agentem, in voyage en 
Barharie T. I. pag, 31. ^'Les Maures ne 
ijSOttt foint naturelJement noirs, malgre 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 100 

Quodsi vero jam imo eodemque 
sub coelo diversa saltem anni tempo- 
ra cutis tincturam mutare valent, 
quid mirum climatibus, eo quem su- 
pra deilniyimiis sensu ( §. 340 ^b iu- 
vicem diversis , maximam et peren- 
nem in colorem gentililiura poteii- 
tiam esse; passim vel intra. pauco- 
rum latitudinis geographicae gradu- 
um limites rj^ imo vero (]uando mul- 
.' tifa- 

,,/ff proverl/ei et cQnivte le pcmeKt flusi- 
,,eurs ecrivains ; mais iis naissent blancs^ 
„er restent blancs tonte hitr vie, quand 
fjeurs travaux ne les ex-posent fas aux 
s^ardeiirs du soleiL Dans les vilJes les 
.^femmes ont une blanchenr si eclatante^ 
y^qH^elles ccli^pseroient la plwpart de nos eu- 
^^ropeennes ; mais lcs Muuresqnes monta- 
,,g72nrdes^ sajts cessc bruUes par le solcil ct 
^^prcsque toujnurs a moitie mies, devien^ 
„7?fnr, Jtienie des Penfancc, cVnnc ccnUur 
i^bruue qui approcke beaucoup de ccllc de 
^Ja suit."* 
>0 Pauca cx multis attulisse cxcmpla /suffi- 
ciat : Hiscayas feminas niticlc candiclns esse 
iiovimus , Granadenscs ccntra subfnscas, 
ita ut ct in hac prcvii^cia australiorc s^,\\- 
1 4 aas 



i36 Segtio IIL de generis hum. 

tifarius caussarum supra dictarum 
concursus sj accesserit, etiam sub ea- 

dem 

ctae Mariae imagines eodem gentilitio co- 
lore pingi observatum sit ab Ol. Toree 
Reise nack Surate &c. pag. 9, 

De Malabaris expressis verbis menio- 
riae proditum est nigrum eorum colorem 
eo propius ad badium et flavum accedere 
quo niagis versus septentrionem degunt; 
in Tranquelyarischen Missions - Berichten 
continuat. XXII. pag. 896. 

Qiii boreale Senegae litus inhabitant 
acthiopcs fusci sunt, qui australe, nigri. 
V. post alios Barbot in Churchill^s coUec- 
tion of voyages T. V. pag. 34. 

.f ) ita V. c. a e r i s m a r i n i in co- 
lorem cutis effc6^um notat cl. Marsden, 
history of Sumatra pag. 43. it. Wallis in 
Hawkesworth's coUeHion ofvoyages T. I. 
pag. 260. 

s i 1 V a r u m, Hartsink, ^e/cArz/- 
ving van Guiana T. I. pag. 9. 

m o n t i u m , Kougucr , figure de 
la terre, introdu6t. pag, loi. 

c 1 c 



DEQENERATIONE IN SPECIE. 1 5^ 

dem latitudine tj , luculenta incola- 
rum coloris varietate observabilem. 



§. 46. 

C r e o l i, 

Praeclare etiam eadem de qua 
agimus climatis ad colorem concili- 
andum potentia , elucet in Creollss 
quo quidem nomine (passim ab auc- 
toribus , iisque classicis ii) , male 
cmn Mulatorum vocabulis con- 

fuso) 

elevationis territorii, 
de Pinto in Robertson's history of Ame- 
rica T. II. p. 403. 

t) V. de hoc argumento , occasione proble- 
matis quare non etiam in Americae zona 
aequatori subjeda aethiopcs gignantur, 
studiose et do6tc disputantem cl. Zimmer- 
mann, geograyik* Gesckickte des Menscken 
T. I. pag. 86. 

u) V. c. a Th. Hyde in notis ad Abr. Pc- 
ritsol itinera inundi , in Ugolini thesnnro 
antiquitatuvt satrarum T. VII. pag. 141. 

I 5 



l58 SeCTIO III. DE GENERIS HUM. 

fuso) angustiore sensii wj eos intel- 
ligimus homines in Incliis ^.quidem,, 
sive occidentalibus .?2/^ sive orientali- 
bus, sed a parentibus Europaeiswdi- 
tos. His equidem tam constans et 
fallere nescius, austrum quasi spi- 
rans vultus et color, maxime quo- 
que comae et ardentium quasi ocu- 
lorum est, ut et nitidissiniae cetero- 

quin 

w) Prirnam qiudeiii originem ducit ea vox 
a servis aethiopibus , seculo XVI ad ope- 
ras in Americam translatis, qui quidem 
infantes suae gentis illic natos omnium 
primi Qriollos ct crioUas appellarunt; 
quod quidem nomen postmodum Hispani 
ab ipsis mutuarunt, ct propriae proli in 
iiovo orbe natae imposuerunt. v. Garci- 
lasso del origen de los hicas p. m. 255. 

Hodie vero in India occidentali idem 
vocabulum ad ipsa quoque animaiia do- 
mestica extendittir quae non Amencae in- 
digena, ab Europaeis istuc transplantata 
sunt. V. Oldcndorpii Geschichte der Mis- 
sion auf den Caraib. Ivseln T, I. p. 232. 

x) de his, Creolis scil. entillicis, curicse ct 
egregie agentcm videsis cl. Girtanncr Ubev 
die fratizosische Revofmion T. I. pag. 
60 - 72 ed. secundae. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. iSg 

quin et pulchGrrimae feminae facile 
eo characterepeculiariab ahis etiam- 
si consanguineae earum fuerint sed 
in Europa natae, distinguantur yj. 
Imo nec de Europaeis tantummodo 
valet, sed et de Asiatis qui in India 
orientali a parentibus Persis autMon- 
golis istuc migratisj gignuntur zj, 

$■ 47- 
Mulati etc. 

Memorabihs porro est constantia 
qua proles ex parentibus diversi co- 

loris 

•tf) cf. Hawkes\vorth's coJIeBion of voyage^ 
T. III. p. m. 374. "//^ two nativcs of 
^^England inarry in tkeir oivn country 
^yand afterivardf remove to our senle- 
,^nte7its in tke JVest -Indies^ tke Ckildren 
,.rkat are conceived and horn t h e r c 
^.Lvill kave tke com-plexion and cast cf 
^^co7intenance tkat distingiiisk tke Creole ; 
^sif tkey return^ tke ckildrcn conceived and 
^^horn afterwarcis, will kave 
,^no suck ckaracteristiks.^^ &c. 

z) V. cl. Hodgcs'3 Travils in India pag. 3. 



i4o Sectio III. de generis hum. 

loris nata, mediam et ex utroque pa- 
rentali quasi mixtam corporis tinctu- 
ram prae se fert. Quanquam enim 
passim relata legamus singularia ex- 
empla infantum liybridorum ex ejus- 
modi diversarum narietatiim copula 
(§. 37.) natorum, qui unice alteru- 
trius parentis colorem habuerint ^J; 
in universum tamen adeo stabilis est 
hereditarius iste tenor mixtus, ut su- 
specta videatur narratio Jac. Bruce 
de aethiopibus quorundam pagorum 
regni Tigre qui nigrum colorem in- 
temeratum servent, etiamsi alteruter 
parens eorum ahter coloratus fuerit; 
et de Arabibus qui cum Aethiopissis 
infantes albos , unice patri similes, 
gignant hj. 

Cum 

a) cfr. v. c. Jac. Parsons in philosojjhkal 
TransaCHons T. LV. pag, 47. 

h) Reisen nach den Quellen des Nils T. 
III. pag. 106. et T. IV. pag. 470. cfr. 
animadvcrsiones cl. Tychsen ad h. 1. T. 
V. pag. 357» 



DEGENER.^TIONE IN SPECIE. I^I 

Cum vero hybridi istiusmodi par- 
tus e diversi coloris parentibns, pe- 
Guliaribus nominibus insigniantur, 
operae pretium erit ea hic in ordi- 
nem redacta synoptice exhibere. 



A-) p r i- 



l42 SeCTIO in. DE GENERIS HUM. 

A) p r i m a e g e n e r a t i o- 
n i s. 



Ex Europaeis cum Aethiopibus 
nascuntur Mulati cj. 



Ex Europaeis cum Indis nati vo- 
cantur Mestissi d). 



Ex Europaeis cum Americanis 
geniti itidem Mestissi ej audiunt s. 

Mestin-^ 



c) V. litem forenscm, circa habitum et 
charafteres Mulatoriim versantem, in cl, 
Klein AnnaUn der Gesetzgehung in den 
Freussiscken Staaten T. VII. pag. Ii6. 

ci) V, iconem Mestissae Cingalensis in de 
Bruin Reizen over Moskovie &c. p. m. 358. 

Ternatanae vero (ast minus insignemj, 
in Valentyni oud en nieuw Oost-Indien 
T. I. P. 2. pag. 18. 
e) Garcilasso 1. c. ^''por dezir qiie somos viS' 
fiZelados de amhas Nasciones,'' 



DBGENEHATIONE IN SPECIE. I 4^ 

MeslincU fj item Meiifi gj et Ma- 
melucki hj, 

Ex Aethiopibus cum Americanis 
Zambi ij, quos vero alii itideni Mu- 
latos vocant kj alii Lobos Ij ^ alii 
Curibocas et Kabuglos mj, 

Hi omnes medium ex utroque 
parente mixtum prae se feruiit vul- 
tum et colorem, liuncque plus mi- 
nus subfuscum aut luteum, vix ullo 
genarum rubore conapicuo; capilli 
Mulatis plerumque crispi, reliquis 
prolixi, omnibus tantum non semper 
nigri ; oculorum irides autem fuscae. 

B) s e- 

f) Twifs's Traveh through Fortugal and 
Spain pag. 332. ex tabulis Malagae a se 
visis. 

g) Labat, voyage aux Isles de VAmeriqm 
T. II. pag. 132. 

h) de Hauterive in Histoire de V acad. def 

sc. de Paris a. 1724. pag. 18. 
i) Gily, storia Americana T. IV. p. 320. 
^) Garcilasso I. c. 
/) Twifs 1. c. 
m) Marcgrav, tra^atus Brasiliae pag. 12« 



1 44 Sectio IIL de generis hum. 

B) secundae genera- 
t i o n i s. 

Mulati inter se coeuntes Cas- 
cjuos nj generant. 

Europaei cum Mulatis Tercero- 
nes oj , quos vero alii Quarterones 
vocant pj , alii Moriscos qj , imo et 
Mestissos rj, His vultus et coma ut 
Europaeis, cutis levissime ex subfus- 
co tincta, sed genae rubescentes. 
Feminis labia oris et pudendi, viola- 
cea, masculis scrotum nigricans. 

Aethio- 



ff) de Haiiterivc I. c. 

o) ( Ed. Loiig ) History of Jamaica T, II, 

pag. 260. 
jj) Aublet, kistoire des flantes de la Guia- 

ne T. II. append. pag. 122. 
^) Twifs. 
r) V. Moreton's manners avd customs in 

the West • India -Islands pag, 123. 



JDEGENERATIONE IN SPECIE. i^S 

Aetliiopes cum Mulatis GriffossJ^ 
alias quoque Zamhos de Mulata tj 
vocatosj item Cabr^s uj. 

Europaei cum Mestissis IndiSj 

Castissos wj. 



Ex Europaeis et Mestissis Ameri- 
Canis vero nati vocantur Quartero- 
nesxj) s. Quatra/^vi jj ) ab Hispa- 
nis quoque Castissi zj. 

Ex 

i-) de Haiiterive L c. 

/ ) History of Jamaica 1. c. 

U) Bomare, Di^ionnaire d'kiftoire natureOe 
ed. 4. T. IX. art. Kegre. 

m;) Tranquehariscke Missions-Berickte Con- 
tin. XXXIII. pag. 919. 

ar) Giimilla, Orinoco illustrado T. I. pag. 

83. 
y) Garcilasso 1. c. *^^ok dezir que tienen 

,,quarta parte de Yndio y tres de Es- 

,,panol'' 
2) Twifs. 

K 



l46 SfiCTlO ni. DE GENERIS HUM. 

Ex Americai\is autem et iisdera 
Mestissis nascuntur quos Tresalvos 
vocant a), 

Ex Americanis et Mulatis nati iti- 
dem passim Mestissi appellantur bj, 

Ex Europaeis et Zambis s. Lobis 
prioris generationis nati passim ite- 
rum Mulati dicuntur cj, 

5x Americanis et iisdem Zambis 
S. Lobis Zambaigi dj, 

Ipsorum vero Zamborum s. Lo- 
borum prolem Hispani contemptim 
Cholos ej vocabant. 

C) 

a) Garcilasso, **joor dtzir que tienen tres 

^^joartes de Yndio y una de EspanolJ* 
h) History of Jamaica, 

c) Fermin sur Voecon. animale T. I. pag. 179. 

d) Garcilasso. "C h o l o ^/ vocablo de las 
,ilslas de Barlovento, quiere decir PerrOy 
,^no de los casticos , sino de los ntui beU 
^ylacos go^ones: y los Espanoles usan del 
^■por infamia y vituperio,'* 

e) Twifs. 



DEGENERATIONE IN 8PECIE. 147 

C) tertiae gener^- 
t i o n i s. 

Ex Europaeis et Terceronibu^ ge- 
nitos quidam Quatejones vocant fj 
alii Ochavones gj sive Octavones^ 
Hispani quoque Alvinos hj, Jam 
in liis nullum amplius aethiopicae 
originis restare vestigium asserunt 
acutissimi observatores ij, 

Ex Mulatis et Terceronibus na- 
tos, Saltatras vocant k). 



Ex Europaeis et Castissis Indis, 
Postissos Ij* 

Ex 

f) History of Jamaica. — Qiiateronis hu- 
jusmodi c Tercerone secundae generatio- 
nis natam prolem vocari Tente - enel- ayre, 

g) Gumilla 1. c. pag. 86. 
X) Twifs. 

i) V. c, Aublet. 

k) History of Jamaica. 

l ) Tran^uebarisclie Missions - Berichte 1. c. 



l48 SeCTIO III. DE GENERIS HUM. 

Ex Europaeis et Quarteronibus 
Americanis secundae generationis, 
Octavones mj. 



Ex Quarteronibus et Mestissis 
Americanis primae generationis Co- 
jotas nj, 

Ex Griffis s. Zambis de Mulata 
cum Zambis primae generationis Gi- 
a)eros oj, 

Ex Zambaigis et Mulatis Cambu' 
jos pj. 



Sunt quidem qui in quartam us- 
que generationem hybridorum ge- 
nealogiam extendunt et ex Europae- 

m) Gumllla 1. c. pag. 83. 
n) Twifs. 

0) History of Jamaiea, 
p) Twifs. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. I^^ 

is et Quarteronibus tertiae generatio- 
nis natos Quinterones qj , Hispani- 
ce Puchuelas rj dici referunt quod 
autem nomen itidem natis ex Euro- 
paeis et Octavonibus Americanis tri- 
buitur s) ; verum in his partubus vel 
minimum constans vestigium super- 
esse mixtae originis tj post ea quae 
a testibus avtoptis fide dignissimis de 
tertiae generationis hominibus quod 
quoad colorem et habitum abavis 
Europaeis perfecte siraillimi sint, re- 
lata accepimus , vix ac ne vix qui- 
dem credibile videtur. 

q) History of Jamaica, 

r) Gumilla. pag. 86. 

s) Id. pag. 83. 

r) Ita et ex Coyotis tertiac generationis et 
Americanis natos , Harnizos vocari ; ex 
Cambujis et Mulatis genitos , AWarassa- 
dos ; denique ex his et Mulatis ortos, 
Barzinos appellari, idem quem modo sac< 
pius citavi, Twifs, refert. 



K 5 §. 48. 



1 5o Sectio III. pe GENERIS hum, 

§. 48. 

Cutisfusca maculis cancLidis va^ 
riegata. 

lis quae supra (§. 44«) ^^ actio- 
ne vasculorum sanguiferorum corii 
ad excernendam materiem carbona- 
ceam, oxygenii accessu postmodum 
praecipitandam diximus , singulare 
pondus accedit exemplis fusci colo- 
ris hominum, praesertim Aethiopum, 
quibus cutis, et quidem tantum non 
semper inde a prima tenella infantia, 
uj^ iiivei coloris maculis distinguitur. 
(gall. Negres - pies ^ ^n^, piebald^ 
Negroes). 

Vidi ejusmodi Aethiopem Londi- 
ni, cui nomen Joannis Richardson, 
servum T. Clarkii qui animaha exo- 

tica 

u) Exemplum pueri Aethiopis in quo macu- 
lae quarto demum aetatis anno apparue- 
rant , temporisque progressu ambitu in» 
creverant, refert W. Byrd in philosojoki' 
cal Transa^ions T. XIX. pag. 78 1. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 1 5 1 

tica viva ibi (in aedibus Exeter^ 
chan g e dictis) spectanda et venden- 
da exhibet. Adolescens eratperfec- 
te ater excepta abdominis regione 
umbilicali et epigastrica, ut et media 
utriusque cruris parte quae genua 
cum vicinis femoris et tibiae regioni- 
bus occupat, utpote quae candidissi- 
ma et fere nivea albedine insignes 
erant, ipsae tamen iterum sparsim 
maculis nigris , pantherae quasi ad 
similitudinem , distinctae. Capillus 
ipsi itidem bicolor. Media nempe 
ejus sincipitalis pars a vertice versus 
frontem in acutum angulum descen- 
dens alba, non tamen ut cutis quas 
diximus regiones, nivea sed pauxil- 
lum potius subflavescens. Ceterum 
ut reiiqui crines, ceu in Aethiopibus 
vulgo solent, crispi: quam quidem 
crispitudinemspecimen utriusque co- 
loris pilorum quod ab ipso redemi, 
hodieque post biennium adhuc inte- 
meratnm servat. Picturam quoque 
hominis retuli, qua collata cum aUis 
K 4 ternis, 



l52 SeCTIO in. DE GENERIS HUM. 

tetnis, similium Aetliiopmii quas a(J 
manus habeo, pueri et binarum pu- 
ellarum, memorabile videtur in om- 
nibus abdominis et crurum regiones 
aliis majores aliis minores albas fuis- 
se, pedes vero manusque, partes scil. 
quae cum in^uine in neonatis Aethio- 
pibus omnium primae nigrescunt, 
perfecte fuscas, in universum autem 
regionum cancjidarum dispositionem 
satis symmetricam, Gingivis, ut hoc 
quoque addam, in eo quem vidi, 
aeque ac hnguae et universis fauci- 
bu5, aequabihs et pulcher rubor. 

Uterque parens tum hujus de quo 
ago , tum rehquorum quotquot ab 
aiiis descriptos invenio Aethiopum 
maculosorum ivj, perfecte niger fue- 

ratj 

^v') V. iconem piiellae ejusmQdiapud BufFon, 
Swpphmenti T. IV. tab. 2. pag. 565. 

fsli fallor eadem est quam prolixe de- 
scribit Gumilla, Orinoco iUustrado T. !• 
pag. 109. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. l53 

rat, adeo ut male fundata sit Buffonii 
conjectura qui hos partus connubio 
tribuit Aethiopum cum leucaethio- 
pissis, morbosa cutis et oculorum af- 
fectione laborantibus , de qua infr^ 
ex professo agendi locus dabitur, 

In universum etiam probe caven-. 
dum ne male confundantur maculae 
de quibus hic nobis sermo est , inte- 
merata ceteroquin epidermid-e nou 
nisi niveo candore a rehqua cute di- 
stinguendae cum ahis quibus passim 
integumenta corripiuntur , quae au- 
tem non tantum diverso colore ve- 
rum et ipsa textura corii depravata, 
aspera, quasi squamosa aut furfura- 
cea dignoscuntur: qualem quidem 
gutaneum morbum praesertim apud 

Mala- 

AUa hujusmocli Aethiopum exempla ex- 
hibent v. c. La Mothe in Bibliotkeque 
impartiale m. Apr. 1752. 

D. Morgan in Transa&ions of tke f^lii- 
loso]pkical Society at Philadeljokia T. II, 
pa§- 39^- 

K 5 



l54 SeCTIO in. DE GENERIS HUM. 

Malabaros jcJ et Tataros Tschulymi- 
cosfj observarunt auctores. 

Niveae vero istae et aequabiles 
mollesque maculae quae non nisi ac- 
tionem alienatam vasculorum mini- 
morum corii sequuntur, neutiquam 
inter Aethiopes tantum verum etiam 
passim inter nostrates occurrunt; 
mihique ipsi bina istiusmodi exempla 
in Gerlnanicis hominibus observandi 
occasio fuit, akerum viri juvenis, al- 
terum senis sexaginta et quod excur- 
rit annorum. Utrique cutis subfus- 

ca 

x") Tranqmharische Mlssiotts-Berkhte Coii- 
tin. XXI. pag. 741. leprae affine malum 
esse. 

tf^ V. Strahlenberg , "Nord- Ostlick Eurojoa 
und Asien pag. j66. qui proprium hujus- 
modi gregcm Tataricum quondam fuisse 
autumabat cui nomen Fiegaja s. Festraja 
Orda. 

Morbo tribuit J. G. Gmelin , Reise 
durch Sihirien praefat. T. II. 

Etquidem scorbuticae affedioni J. Bell, 
Travels from St, Fetershnrg to diverse 
yarts of Asia T. I. pag. aiS» 



DEGENERA.T10NE IN SPECIE. l55 

ca hinc illinc maculis diversae magni- 
tudinis eandidissimis distincta: quae 
vero neutri connatae, sed isti infan- 
tili aetate, liuic contra virili sensim 
et sua sponte subortae fuerant. 



§• 49- 

Similes coloris cutanet mutationes 
singulares. 

Uti haec quae modo enarravimus 
exempla actionis vasorum minimo- 
rum corii ad colorem cuti concilian- 
dum potentiam demonstrare viden- 
tur; ita et alia passim occurrunt 
phaenomena huc spectantia, quibus, 
ni graviter fallor, ea quae supra ( §. 
44. 45. ) de carbonaceo elemento 
abundante et muco Malpighiano in- 
fixo tanquam caussa proxima istius 
coloris conjeci, egregie iUustrantur. 

Refero huc ante omnia singula- 
rem coloris mutationem toties in fe- 

minis 



j56 SeCTIO ni, DE GENERIS HUM, 

minis Europaeis observatam z) , qui- 
\ms> quippe ceteroquin candidissimis, 

gra- 

%) ,,Bey vielen VVeihern wird der untre 
, ,^Tkiil de.f Korpers^' (der Vnterleib') 
yjUnd die Ringe um die Rriiite^* \um die 
PapiUen ) ^'■so oft ^ie sckwanger sind, 
ifganz schwarz^ Camper, kleinere Sckrif- 
ten T I H. I. pa§ 47. 

vDe nos jonrs tme ^areille metamor'- 
,^y)k9.<e s^ est renouvelee annuellement dans 
^yla personne d^tme Dame de distindion, 
i^dun beati teint et dune peau fort blan- 
,ycke. Des qu^elJe etoit enceinre^ elie com' 
i^men^oit a brunir et vers la jin de sa 
„grossesse e/Je devenoit une veritahle N e- 
5,g r e s s e. Apres ses couckes la coU' 
^yleur noire disparoissoit peu tt pet^ sa 
yypremiere blanckeur revenoit^ et sonfruit 
,^n^avoit aucunq teinte de noirj'* Bopiarg 
1. c. art. hlegre. 

pluribus cf. le Cat L c. — v. c. pag, 
141. ^^une Faysanne des environs de Pa- 
i^ris, nourrice de son metier^ a reguliere- 
,fment le ventre t ou t n o i v a cka- 
^-qtie grossessey et cette couleur se dissipe 
yypar Vaccouckementy 

^^Une autre a tqujours la jamhe gjucke 
fiVoirey dins cette circonstance." ^c. 

it. Lorry de melanckolia T. I. pag, 
298. &c. 



DEGEi^RATlONE IN SPECIE. I 5^ 

graviditatis tempore plures paucio^ 
resve corporis partes carbonacea ni- 
gredine obfuscatae sunt, quae vero 
post puerperium sensim sensimque 
iterum evanuit et pristinus corpori 
nitor restitutus est. Solutionem ae- 
nigmatici problematis praebet che- 
mia recentior ad physiologiam gravi- 
ditatis applicata. Equidem matri 
non praegnanti modica corporis pro- 
prii carbonacea portio superflua per- 
spiratione cutanea commc^de excer- 
nitur, gravidae contra praeter pro- 
priam istam portionem alia quoque 
accedit a foetu ^ qui liquori amnii 
immorsus ipse nondum perspirat. 
Nimis ergo tunc abundat sanguis ma- 
ternus carbonaceo elemento a binis 
quasi humanis corporibus junctim in 
unum congesto ita ut non omnis ejus 
copia solito more a matre perspiran- 
do excerni possit, sed pars ejus prae- 
cipitata muco Malpighiano inhaerens 
restet et cutim tirigat, donec partu 
absoluto pristinum istud aequipon- 

dium 



l58 SeCTIO in. DE GENERIS HUM. 

dium inter carbonaceam materiem 
proprii corporis et vasa perspirantia 
cutis restitutum et epidermis quae 
cum subjecto muco perpetuo sensim 
et deteritur et vicissim renovatur na- 
tivam albedinem denuo induerit. 

Neque, mutatis mutandis, dispar 
ratio videtur fuisse in tot aliis Euro- 
paeorum exemplis quibus praeter na- 
turam variae corporis partes fuligi- 
nosa nigredine infectae sunt : utpote 
quae itidem ad carbonacei elementi 
congestionem referre licebit. Ita v. 
c. similis nigredo in feminis observa- 
ta est quae menstruum tributum 
nunquam solverant a), Ita et in 
aliis hominibus hj praesertim iniimae 

sor- 

a) cf. V. c. Jac. Yonge in philosopk, Trans- 
aa. Vol. XXVI. pag. 425. 

b) Ipse in supelle^ile anatomica specimen 
integumentonim abdominis mendici ante 
aliquot annos hic mortui servo, nigredi- 
ne sua vix ac ne vix quidem aethiopum 
cuti cedens, 

Copio- 



DEGENERATIONE IN SPECIE. I Sq 

sortis, atrabilariis et qui cachexia ex 
inopia et sorditie laborant. Hinc 
quoque passim in scorbuticis cj etc. 

Vice 

Copiosa id geniis exempla in Europae- 
is observata alii exhibent v. c. v. Haller 
eUmentor. 'physiologiae T. V. pag. i8. 

Ludwig in epistolis ad Hallerum scri^p' 
tis T. I. pag. 393. 

de Riet de organo taBus pag. 13. 

Albinus de sede et caussa coloris ae- 
thiopum pag. Q. 

Klinkosch de cuticula pag. 46. 

cl. Soeramerring fiber die korperl. Ver- 
schiedenheit des Negers vom Europaer 
pag. 48. 

cl. Loschge in Naturforscher P. XXIIL 
pag 214. 

Fuscas maculas (dunkelbraun') divcr- 
sae magnitudinis, partini spithamae diame- 
tro, in viro tunc sexagenario observatas, 
cui juvenili aetate ex febre quartana sub- 
ortae erant, descriptas v. ib, P. XVI. pag. 
170. 
s) cfr. V. c posttotalios, Jo. Narborough's 
voyage to the Streights of MageUan p. m. 
64 : '''their Legs and Tkighs are turned 
,,as black as a black hat '' &c. 

it. cl. Phillip's voyage to Botanij baif 



i6o Sectio III. de generis hum. 

Vice versa autem Aetliiopum tn- 
gredinem non adeo constantem esse 
quin et passim sive pallidior reddita 
sive plane in album colorem mutata 
fuerif , experientia docuit. Utique 
enim Aethiopes quodsi tenelia infan- 
tia coelum mutarunt et ab eo inde 
tempore temperatam magis zonam 
inhabitarunt, subinde sensiiii palluis- 
se, memoriaeproditum est dj. Idem 
quoque et quidem citius accidere 
solet iisdem Nigritis gravioribus mor- 
bis decumbentibus ej, 

Verum 

d) siSutor de hac gente adkuc Venetiis vivit, 
i^cujus nigvedo^ longo annorum intervallo^ 
5,(joaer efiim ad kas oras a-pfulit) ita 
,^sensiin itmninuta est^ ut leni idero labo- 
^^rare videatur," cl. Caldani institutio- 
nes pkysiologicae pag. 151. ed. 1786. 

cfr. etiaiii Pechliil de kahitU et colore 
Aetkiojjum pag. 128. 

it. Oldendorp T. I. pag. 406. 

e) t^On en a vu dtine telle faleur^ qua pei- 
,,ne les distinguoit - on d'un Blanc d^une 
,foibk complexion,'* Labat, Relation d^A- 
frique occidentale T. II. pag. 260. 

it. Klinkosch 1. c. pag. 48. 



DEGEN^RATIONE IN SPECm. l6t 

Verum et absque notabili valetu- 
dine passim Aetliiopibus sponte sua 
atrorem nativum cutis in albedinem, 
qualis Europaeorum esse solet, sen- 
sim mutatum esse, notissima exem- 
pla prostanty^. 

g. 5o. 

AUae quaedam cutis proprietates 
gentilitiae. 

Praeter cplorem aliae adhuc qua- 
litates singulares cuti quarundam 
gentium passim tribuuntur, quas iti- 
dem vel tiibus saltem verbis tangere 
iiceat. 

Piefero huc laevorem et moUiti- 
em cutis, quam holoserico compa- 
rant, passim ab auctoribus in variis 
gentibus v. c. Caribaeis gj , Aethio- 

pibus 

f^ cfr. V. e. Jac. Bate in 'pkilosophical 

Transa6lions Vol. LI, P. I. pag. 175. 
g) ,,L€ur chair est hasanee et fort douce y il 
fysemhle que ce soit du satin quand on 



iGa SeCTIO III. DE GENERIS HUM, 

pibusA^, Otaheitis z^, imo et Tur- 
cis kj notatam. In omnibus siva a 
teneriore epidermide, sive a crassiore 
muci Malpighiani strato pendere, in 
aprico est. 

AHa contra et ad chemicas potius 
corporis et atmosphaerae elemento- 
rum affinitates referenda caussa vi- 
detur subfrigidae ad tactum cutis in 
variis Africae Ij et Indiae orientalis mj 
gentibus memofabilis. 

HuG 

y^touche Jeur jjeau*' Riet, voyage de h 

France equinoxiale pag. 353. 
/t) Pechlin l. c. pag. 54. 

cl. SoemnieiTing 1, c. pag. 45. 
i) ,^tkeir skin is most delicatelij smootkand 

i^soft.'' Hawkesworth's colletiion T. II, 

p. m. 187. 
^) „// n^y a femme de quelque laboureur ou 

^^rustique en Asie^ ( Tuiquie ; ''qui n'ait 

^^une peau si polie^ quil sembU toucker- d 

,iUn fin veloursy Belon, observations p, 

m 98 
/) Bruces Reisen natk den Quellen des Nih 

T. II pag. 552. T. IV. pag. 471 et 489. 
fn) <te Indis v. cl. Kant in cl. En^el Philo- 

sofkfiir die Weh P. II, pag, 154. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. l63 

Huc deniqiie etiam perspirabi- 
le Sanctorianum pertinet , itidem in 
quibusdam nationibus ut v. c. Cari- 
baeis 7iJ , Aethiopibus o^, aliisque pj 
singulari odore praeditum; simili 
adeo ratione qua et aliorum anima- 

liuin 

de Sumatranis cl. Marsden pag. 41. 
classici operis. 

») „ l\s ont tous UKe odeur forte et desagre' 
,^able. ye ne "puis rien indiquer qni fut 
ifCn rajoprocher Videe. Ouaud on trouve 
^^aiUeurs une odeur semblahle, on fapjoel" 
^Je nux Isles'^ ( AntWhs) ^'une odeur de 
^fCaraibei ce qui prouve 1'embarras ok 
,iPon est de la desig^ner.'* Thibault de 
Chanvalon, voyage a la Martinique pag. 
44. 

0) cfr. post alios Schotte 0» the synochus 
atrahiliosa pag. 104. 

History of Jamaica T. II. pag. 352, 

425. 
p) Ita V. c. Pausanias in PAoc/c/V narrat Ozo- 
las populos indigenas Locri secundum to- 
tum fcetere proptcr aeris proprietatem. 

cfr. ctiam cl. Lavatcr physiognQmische 
Fragmente T. IV. pag. 268. 

it. cl. Jac. Frid. Ackermann de discri^ 
viine sexuum joraeter genitalia pag. 10. 
L u 



l64 SeCTIO III. DE GENERIS HtJM. 

Hum domesticorum quibusdam ^a- 
rietatibus^ ut inter canes Aegyptio, 
inter equos ex albo rufescentibus 
( germ. Kothschimmel ) sp.ecificam 
et plane singularem perspirationem 
esse, vulgo notum est. 



g. 5i. 

Capillorum cum cute consensus. 

• Pilis, et maxime quidem capillis; 
uti ex ipsis integumentis communi- 
bus gignuntur et nutriuntur, ita et 
in universum magna et multifaria 
cum his consensio est. Hinc v. c. 
Aethiopibus de quibus egimus varie- 
gatis, crines quoque diversi coloris; 
hominibus quibus cutis albida ephe- 
lidibus macuiosis distincta est, rufi 
capiUi qj etc. Imo vero et memora- 

bilis 



q) Inter nostrates fes vulgatissima est. Ve- 
rum et inter remotissimas gentes obser- 
vata : v. c. in insula Otaha raaris pacifici. 

V. d. 



DEGI^KERATIONE IN SPECJE. l65 

bilis capillorum ad totam corporis 
constiiutionem et temperamentum 
relatio est. Docent hoc vel patho- 
logica phaenomena quibus v. c. con- 
stat, iis qui flavam caesariem habent 
(gall. Blondins) ex teneriore et ma- 
gis obsequioso contextu celkiloso ce- 
teris paribus variolas similiaque ex- 
anthemata faciHus erumpere; nigro 
contra capillo praeditis tantum non 
semper habitumstrictum esse et tem- 
peramentum atrabilarium , adeo ut 
et in hospitiis insanorum et ergastu- 
lis longeplurimos reperiri homines 
V atro crine insignes pridem observa- 
tum sit. 

§. 52. 

V. cl. J. R. Forstcr, Bemerkungen auf 
seiner Reise uni die IVelt pag. 205. 

Multos Timorenses ciiprei coloris esse 
€t riifos capillo, van Hogendorp in Ver- 
handelingen van ket Bataviaasck Genoot' 
. scka^p T, I. p. m. 319. 

Africanam Feminam rnfa plane cute ct 
pilis ac capillis rufls vidit Marcgrav, 
Tra^iatus Brasiliae pag. i^. 

L 3 



l66 SeCTIO in. DE GENERISHUM. 

Varietates capillorum principes 
gentilitiae, 

In universum quidem gentilitia 
diversitas capillorum ad quatuor va- 
Vietates principes redigenda videtur : 



I. subfuscus, aut nucei coloris 
(gall. cendre), ab una parte in fia- 
vum ab altera in nigrum abiens. 
Mollis idem et prolixus undulatiin- 
que fiexus. Frequens in Europae 
temperatae nationibus : quondam 
praesertim in veteris Germaniae in* 
colis celebratus rj. 



2. Niger, rigidior, rectus et ra- 
rus,: qualis Mongolicis gentibus et 
Americanis esse solet. 

3. Ni^ 

r) Conring de hahitus corpormn Germani' 
• corum antiqui ac novi causis. pag. 85- 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 167 

>^ 3. Niger , mollior , cincinnatus, 
densus et uber: qualem plerarum- 
que maris pacifici insularum incolae 
prae se ferunt. 



4. Niger, et crispus, quem vulgo 
oviumlanae comparant; Aethiopibus 
communis. 



Hujusmodi quidem divisio in uni- 
versum locum habere et utilis esse 
poterit. Non magis vero eam ab ip- 
sa natura defmitam esse quam alias 
varietatum G;entilitiarum generis hu- 
mani divisiones , hodie non ampHus 
monitu opus est. Ita enim ut hoc, 
etsi praetpr necessitatem, uno tamen 
alterove arguniento probem, neque 
crispitudo Aethiopum capiUis, neque 
nigredo ternis quas postremo loco 
dixi varietatibus conimunis et pro- 
pria est. Pantur siquidem Aethio- 
L 4 pum 



l68 SeCTIO ni. DE GENERIS HUM. 

pum stemmata prolixa coma sj ; dan- 
tur contra gentes cuprei coloris atta- 
men crispo, qualis Aethiopum esse 
solet, capillo tj; dantur alii, v. c, 
Novo-HoUandi, quorum caesaries, 
ut ex speciminibus video quae milii 
ad manus sunt, tam perfecte medi- 
um tenet locum inter Aethiopuni 
crispitudinem et cincinnos hominum 
qui maris pacifici insulas inhabitant, 
ut mirus inde dissensus natus sit in 
itinerum relationibus a primis inde 
secuHpraeteriti Batavorum adnuper- 
rimas usque Anglorum, num sciUcet 
potius ad uiiam numve rectius ad al- 

teram 

s) cfr. V. c. de Gallariim gente Briice, Ke/- 
se nach den OueUm des Nils T. II. pag, 
314. *" 

dc incolis rcgni Kornu, proceedings of 
the African Association p. m. 20 1, 

f) V. c. incolae insulae Ducis Eboraci (^the 
Duke of York^s Island ) haud procul a 
Nova - Hibeniia oceani australis. v. J, 
Hunter's historical JourHal of the Trans- 
aElions at Fort Jackson &c. pag. 233. — 
y-itkevj are of a light copper colour ■ — thi 
^iha^r is woolli^" 



DEGENERATIOKE IN SrECIE. 1 b^ 

teram varietatem pilorum referenda 
eit. 

Quod vero varium pilorum colo- 
rem atlinet, eas quoque gentes in- 
tercfedentem, quibus plerumque ni- 
ger solet esse capillus, citasse suffi- 
ciat idoneos testes , qui in omnibus 
tribus quas praeter primam recensui 
varietatibus, quamplurimos rufos re- 
periri refermit u)^ 

§. 55. 

«) cf. V. c. de Esthonibus, Anoii. in Tcut- 
sclien Merkur 1788. P. II. pa§. 34T. 

Plerosque Wotjakos , sibi visos , 
rufos fuisse, J. G. Gmelin, Keise durch 
Sihirien T. I. pag. 89. 

Flavi capilli Eskimotas memorat- Ctiar- 
levoix in Histoirc de la nouvelle France 
T. III. pag. 179. 

De Aethiopibus rufis v. Lopez, Ke/a- 
zione det Reanie di Congo p. m. 6. 

Mulatum rufo capillo ipse vidi, et pi- 
lorum specimen servo. Idem de Mulatis 
a se in Sierra Liona visis notat von dcr 
Groben , Guineische Reisebeschreibung 
pag. 29. 

De Papuis propeNovamGuineam Son- 

• Heratj voyage a la nouveUe Guime, p. 15.^. 

L 5 De 



fJO SeCTIO III. DE GENEmS HUM. 

§. 53. 

Tiides oculorum cum capillorum 
colore consentiejites, 

Capillos cum integumentis *cor- 
poris communibus consentire vidi- 
mus. Verum et colorem oculorum 
colorem cutis sequi pridem Aristo- 
teles wj, Eos qui albi colore sunt, 
caesios habere oculos; qui autemni- 
gri, nigros. Hinc v. c. neonatis in- 
ter nostrates plerumque oculi caesii 
et capilli pallidi, qui postmodum in 
iis qui subfusci (gall. bjunet) fiunt, 
pari quasi passu sensim obfuscantur. 
Hinc contra senio confectis cum pilis 
canescentibus oculi quoque interni 
pigmentum mukum de sueto colore 
obscure fusco perdit. Leuoaethio- 

pibus 

De Novo-Zeelandis, Mariort et Ducle?- 
meur , nouveau vGyage a la Mer du Sud 
pag. 138. 

DeOtaheitis, Wallis in Havpkesworth's 
coUeBion T. I. pag. 260. 
iv) Problemat, Se(^, 10. pag. 416. edit. Ca- 
saub. 



DEGENERATIONE IN SPECIE, lyi 

pibus denique de quibus infra ex prD- 
fesso s&rmo erit uti capillus ex sub- 
llavescente peculiaiiter albidus ita 
pigmentum oculi plane nullum, hiac- 
que iris pallida subrubella, 

In universum etiam memorabile 
non nisi iis animantibus oculorum 
varietatem esse, qui et cutis et pilo- 
rum colore variant, id quod non so- 
lis hominibus et equis, quae veterum 
opinio fuit, sed et aliis , ex domesti- 
corum maxime tribu, contingere no- 
vimus. 

Quid quod et in iis quorum pel- 
lis variegata est, saepissime quoque 
iris non uno colore variegata cerni- 
tur. In canibus v. c. diversicolori- 
bus pridem observatum xj. Simile 
quid in ovibus et equis animadverti, 
in nullis aliis autem tam luculenter 
ac in ctmiculis; ubi griseis, qui nem- 

pe 

fc) cfr. MoUnelli in commemar. instituti Bo' 
noniaisis T. III. pag. 281. 



172 SeCTIO in. DE GENERIS HUM. 

pe nativum et silvestrem colorem re- 
tinuerunt, irides in totum fu^cas, in 
variegatis autem, quorum pellis ni- 
gro et niveo maculata est , subincle 
evidentissime irides quoque identi- 
dem maculatas reperi : in plane can- 
didis demum, qui leucaethiopibus si- 
miles sunt, pallide roseas esse, vul- 
go notum est, 

§. 54. 

Colores principes oculorum. 

Ternos colores primarios iridis 
oculi humani idem jam quem moda 
citavi Aristoteles et quidem bene 
constituerat : 

1. caeruleum scilicet; 

2. obscure aurantium, quem ca- 
prinum vocat (gall. yeux de ch^- 
'vres) yj 

.3. 

i^) Medius inter caesium et aurantium color 

est 



DEGENERATIOINE IN SPECIE. 1^3 

3. denique fusco - nigricantem. 

Omnes tres uti passim in singulis 
hominibus unius ejusdemque gentis 
occuirunt, ita et in diversis passim 
stemmatibus ejusdem terrae intra 
paucorum latitudinis geographicae 
graduum limites magis constaiites et 
quasi gentilitii observantur. Hinc 
V. c. Linnaeus z) inter Sveciae popu- 
los Gotkis capillos albidos, oculo- 
rum autem irides cinereo-coerules- 
centes tribuit: Fennonihus capillis 
Jlavis, irides fusCas : Lapponibus de- 
nique capillis nigiis , irides nigrican- 
tes. 

Caerula lumina quondam aeque 
ac flava caesaries ad veterum Ger- 

mano- 

cst singulariter viricfescens et quasi prasi- 
nus subindc in hominibus observabiiis 
qui flammeani fere comam et cutem ephe- 
lidibus valdc maculosain habent. 

cfr, liber singularis de coloribus oculo- 
rum Shtj. Portii. Florent. 1550. 4. 
z) Faunn Smcica pag. i. 



I 7 4 SeGTIO III. DE GETsERlS UVM, 

nianorimi characteres nativos relata. 
Verum et passim inter remotissimas 
gentes reperiuntm^ aj, 

Nigerrimae irides Aetliiopibus, 
ita, ut in vivis praesertim, non nisi 
propius inspectis oculis ab ipsa pi*- 
pilla distingui possint bj^ 

§. 55. 

Facles gentilitia, 

Jam ab *oCulis aptissime ad reli- 
quamfaciem, cujus quidem in uni- 
versum tanta est et memorabilis in 
singulis hominibus diversitas ut pro- 
xime a miraculo absit quodsi vel duo 
occurrant indiscreto, et quod vulgo 
ajunt ad eandem formam fuso , ore. 

Imo 

a) Exempla congessi in notis ad Jac. Briice 
Kei/e zu den OiieUen des Nils T. V. pag, 

h') Ita ennn mterpretan oportet voces cl. J. 
Gottl. Walter de venis oculi pag. 23» ^^iris 
y^in aethiofe nuUa est^' &c. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. l^S 

Imo et haec facierum discrimina non 
solum in Europaeis verum et inter 
barbaras gentes observabilia esse cer- 
to certius constat cj, Quanquam 
vero haec vera sint ut sunt verissima, 
non minus tamen extra dubitationem 
positum est, esse utique diversis hu- 
mani generis varietatibus (quid quod 

et 

tf) Ita V. c. de indigenis insularum amico- 
rum oceani australis ( rke Frieticily h- 
lands) oculatissimus observator Guil. An- 
derson: ''tkeir fearures are very various ; 
^jin so much that it is scarcelij ■pnssihle to 
^^fix en antf general likenefs htj which' to 
yXkaratlerize them^ unlefs it be a fulnefs 
^^at the point of tke nose, wkich is very 
^yCommon. But^ on the other hand , we 
i^met with hm^dreds of truly European 
,foces , and many genuin Homan noses, 
,^amongst tkem." v. Cookii iter ultimum 
T. I. pag. 380. 

Alia 'k\ genus exempla inter Aethiopi- 
cas et Americanas gentes observata, infra 
dicentur. 

Vice versa Europneorum singulorum 
quod ad faciem cum Acihiopibus aut Mon- 
golis similitudo satis frcqueus vel vulgo 
in proverbium abiit. 



1^6 SeCTIO III. DE CE]N'ERfS HUM* 

et passim siiigularum provinciarum 
incolis dj in universum faciem genti- 
litiam cuivis earum propriam et com- 
munem et qua a reliquis varietatibus 
facile distinguantur. 



§. 56. 

J/arietates faciei gentilitiae* 

Periculum itaque feci, postquam 
copiam iconum exoticorum homi- 
num a peritis artificibus ad vivum fac- 
tarum mihi assiduo studio compara- 
veram, tum vero in emporiis quae ab 
exteris gentibus maxime frequentan- 
tur, Londini praesertim et Amstelo- 
dami magnum eorum hominum nu- 

merum 

ci) Hinc pridem aiite ducentos annos Liba- 
, vius, non conteninendus au6lor: ^'■aiiafoL' 
f^cies est Thuringorum , alia Saxonmn , 
,,«///? Suevormn^ et in singulis 'pagis fere 
y^sua , ut si liberet aliquid studii in hoc 
f^repotjere, pene agnoscas ex aspe^u pa* 
^ytriam.^' Iibro de Aethiopibus Virgilia» 
iiif, Singfilnrium T, IV. p. m, 659. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 



77 



meriim ipse videiam, hasce faciei 
geiitilitiae varietates in classes certas 
redigencli, quae nisi me omnia fal- 
lunt, etsi exceptionibus singularibus 
obnoxiae, proxime tamen ad naturae 
veritatem sequenti modo ad quina- 
rium numerum redibunt, tanquam 
reliquarum rninoris momenti diversi- 
tatum exempla et formae principales : 



1°. Facies ovalis, rectior, partibnis 
modice distinctis. 

Frons planior. 

Nasus angustior, leviter uncus, 
aut dorso saltem gibbosiore. 

Ossa jugalia nuspiam protuberan- 
tia. 

Os parvum, labris (praesertim 
inferiore) molliter explicatis. 

Mentum plenum, rotundatum. 
M In 



1^8 Sectio III. de generis hum. 

In universum ea vultus species, 
quam ex nostratium de symmetria 
judicio maxime venustam et formo- 
sam censemus. 



Eadem haecce faciei species me" 
dium quasi constituit quod utrinque 
in extrema maxime sibi opposita de- 
generando abiit, quorum alterum fa- 
ciem latius diductam, alterum infe- 
rius porrectam exhibet. 

Utrumque vero iterum binas di- 
versas varietates complectitur, facie 
a latere spectata {enprofil) maxime 
ab invicem distinguendas. Tunc 
nempe altera harum varietatum na- 
sum rehquasque partes monstrat mi- 
nus distinctas sed quasi confluentes. 
Altera vero easdem profundius ut ita 
dicam exscalptas et angidose quasi 
prosilientes. 

Sequen- 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 179 

Sequentes liinc constituendae 
praeter primam istam mediam^ 
quatuor reliquae varietates. viz. 



A) bina^j faciei latius diduc- 
tae: 



2°. nempe, facies lata, simulque 
plfna et deptessa, partibus ideo mi- 
nus distiiictis sed quasi confluentibus. 

Glabella s. oculorum interiinium 
planum, latissimum. 

Nasus simus. 

Genae fere globosae ^ extrorsum 
eminentes. 

Palpebrarum apertura angusta, 
linearis (gall. yeux brides), 

Mentiim prominulum. 

M a Hic 



1 8o Sectio III. de generis hum. 

Hic vultus Mongolicis gentibus 
communis (hinc angl. the Tartar fa- 
ccj ex vulgariloquendiratione quam 
infra tangemus , Tataros cum Mon- 
golis confundente). 



3°. Facies lata quidem, malis emi- 
nentibus, sed non plana et depres- 
ga, verum partibus a latere spectatis 
magis elaboratis et quasi profundius 
exscalptis. 

Frons brevis. 

Oculi profundius locati. 

Nasus subsimus quidem, attamen 
prominens. 

Haec facies plerorumque Ameri- 
c^norum. 

B) bU 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 1 8 I 



B) hinae ^arieiates faciei infe- 
rius porrectae. 



4°. Facies angustior, inferius pro- 
minens. 

s Frons gibba, fornicata. 

Oculi magis eminentes ( h fleur^ 
de- tete), 

Nasus crassus et cum porrectis 
genis quasi confusus. (lenez epate), 

Labia (praesertim superius) tu- 
more impleta. 

Mandibulae porrectae. 

Mentum retractius. 

Hic vultus Aethiopum (angl. the 
Ouinea facej, 

M 5 5^ Fa- 



I^a SeCTIO III. DE GENERIS HUM. 

5°. Facies minus angustior, infe- 
rius quidem aliquantum prominens, 
^ed partibus ejus a latere spectatis 
magis prosilientibus et ab invicem 
distinctis. 

Nasus plenior, latiusculus, quasi 
diffusus, apice crassiore. (angl. bott- 
led), 

Os magnum. 

HaecMalaicae stirpis facies, prae- 
sertim qui oceani australis insulasha- 
bitant incolarum. 



§• 57. 

Caussae faciei gentilitiac, 

Ante omnia monere oportet bic 
loci non esse sermonem de vultu, 
pliysiognomico sensu sumto, fBlick^ 
jiusdruck) temperamenti indice, 
qui quidem et ipse nonnunquam gen- 
tilitius et quibusdam nationibus pro- 

prius 



DEGENERATIONE IN SPECIE. l85 

prius atqtie ex communi fonte deri- 
vandus esse potest. 

Siquidem huc conferre probabi- 
le est V. c. victum, cui placidum vul- 
tum in abstemiis Braminis et Bania- 
nis Indiae, atrocem contrain anthro- 
pophagis Boticudis BrasiHae e^) vero-* 
simiHter tribuas; 

Item religionem , exemplo pii et 
devoti vukus c[uo sequior praesertim 
sexus in austraUoris Europae quibus- 
dam terris excellit (vernacula Ma-- 
donneii - Gesichter ) i 

aut cidtum et luxuriem, quibus 
V. c. molles et effeminati Otaheitaa 
tantum superant viriles et strenuos 
Novo -Zelandos: 

Verum 

f) Notitiam ferocissimae hujus gentis an- 
thropophagae debeo cl. duumviris Lusi- 
lanis Brasiliensibus , de Camara et d'An- 
drada. 

M 4 



l84 SeCTIO ni. DE <3:ENEIII^ HUM. 

Verum de caussis faciei gentili- 
tiae, ipsissimae nempe figurae et pro- 
portionis et directionis partium ejus, 
agimus, quae quidem omnia diversis 
generis humani varietatibus utique 
propria et characteristica esse vidi- 
mus. 

^ At enimvero ipsa harum caussa- 
rum disquisitio tantis premitur diffi- 
cultatibus, utnon nisiprobabihacon- 
jectura sequi liceat. 

CKma sane principem faciei gen- 
lilitiae caussam esse, mihi tribus 
praesertim argumentis persuasum est : 

I. videmus faciem gentiUtiam 
quibusdam certi cujusdam coeli po- 
pulls adeo communem esse et in di- 
versi ordinis et vitae generis homini- 
bus unam eandemque, ut vix ad ali- 
am caussam referri possit. Exemplo 
sint Sinenses, quibus characteristica 
quasi complanata facies aeque ac in- 
ter ipsos nostros Europaeos Anghs 

et 



DEGENERATIONE IN SPECIE. l85 

et Majorcanis fj symmetrica et exi- 
mia pulcliritudo communis est. 

2. Ni fallor exempla extant po- 
pulorum qui postquam sedes muta- 
■runt et aliorsum migrarunt, tempo- 
ris progressu pristinam quoque fa- 
ciem cum nova, novo climatipropria, 
permutarunt. Jacutae v. c. a pluri- 
mis antiquitatum septentrionalium 
auctoribus ad Tataricam stirpem re- 
feruntur. Faciem vero eorum ho- 
die Mongolicam esse , curati avtop- 
taeasserunt, et ipse in Jacutae cra- 
nio quod gener. L. B. ab Asch mu- 
niiicentia supellectilem mer.m an- 
thropologicam ornat,coram video^J. 
Simiie quid de Americanis utriusque 
zonae frigidissimae infra notabitur 

(§. 88.). 

Ita et Creolos ab Anglis parenti- 
bus et proavis in AntiUicis insulis or- 

tos 

/■) V. Memoires du Cardinal de Retz T. III. 
g) Decas craniorum ahera pag, II. 

M 5 



I 86 SeCTIO 111. DE GEKERIS HUM, 

tos demum nativmn Bi itannicum vul- 
tum cum characteristico indigena^ 
rum Americae quodammodo commu- 
tasse , horumque oculos profundio-^ 
les , malasque elatiores accepisse, 
pridem annotatum est h^, 

Verum omnium luculentissima 
exempla praebent Aegyptus, et India 
Gisgangetana. 

Uti enim haec peninsula a diver-^ 
sissimis jam popuhs subacta est; ideo 
quod priores, postquam iu tam emoL 
liente cKmate effeminati erant, de-^ 
nuo ab aliis ipsis succedentibus for- 
tioribus gentibus boreahbus devicti 
sunt , ita et facies eorum novo coelo 
se quasi accommodasse videtiu', adeo 
ut V. c. vetustissimoruni Indiae pos- 
gessorurn vultum gentiUtium et plan^ 
characteristicum hodie non nisi ex 
antiquissimis Indlae artis operibus, 
3tupendis scil. statuis noscamus, in- 

signi 
hk) History of Jamaka, T, II. pag, 261. 



DEGENERATXOXE IN SPECIE. 187 

signi artificio in templis subterraneis 
insularam Salsette et Elephanta ex- 
scalptis, quarum specimina admiran- 
da Londini vidi tum in Museo Britan- 
nico tum inter thesauros antiquarios 
viri humanissimi cl, Car. Townley i). 
Verum etiam nuperiores Indiae vic- 
tores, Mongolos scil. a Timuri inde 
temporibus multum a nativa sua facie 
novo sub coelo perdidisse et propius 
ad Indicam accessisse, ibidem adhi- 
bitis imaginibus Indicis ad ocukim 
mihi demonstravit cl. Jo, Walsh, re« 
rum Indicarum peritissimus. 

Quod vero Aegyptiorum veterum 
faciem gentihtiam attinet, mirari sa- 
tis nequeo, qui celeberrimi archaeo- 
logi Aegyptiacae artis veteris studio- 
sissimi omnibus ac singulis unum 
eundemque communem vultum tri- 
buere potuerint k)'^ cum curatior 

horum 

i) Archaeologia T. VII. tab. 25. 26, 27. 
k) V. c. Winkelmaiin, description des •pier- 
res gravees de StOfch pag, lo. et alias. 



i88 Sectio III. de GEisrERis nvu, 

horum monumentorum contempla- 
tio et comparatio me apertissime do- 
cuerit tria in iis faciei genera distin- 
guenda esse; alterum scilicet Ae- 
thiopicae afiine ; alterum Indicae ; 
tertium vero in quod utrumque isto- 
rum temporis progressu , et climatis 
specifici Aegypto proprii influxu, 
abiit, liabitu spongioso et flaccido, 
mento brevi, et oculis prominenti- 
bus insigne^. 

5. Videmus gentes quae tantum pro 
coloniis unius ejusdemque stirpis ha- 
bentur diverso sub coelo diversam 
quoque faciem gentilitiam sibi con- 
traxisse. Hungari v. c. ad eandem 
cum Lapponibus stirpem primitivam 

refe- 

cl. D'HancarvilIe * Recherckes sur lo- 
righi-e des arts de la Grece Tom. I. pag. 
300. 

/) phiribus de triplici hoc chara6lere artis 
veteris Aegyptiacae inonuineiitorum egi 
iu pkilosojshical Transa8iotis a. 1794- P. 

• II. pag. 191^' 



DEGENERATIONE IN SPECIE. I 89 

referuntur m). Hi autem ultimo 
sub septentrione faciem induerunt 
borealibus maxime gentibus farhilia- 
rem, cum isti contra in temperata 
zona et Graeciae ac Turciae vicinia 
elegantiorem faciei formam nacti 
sint. 

Multum quiclem in his omnibus 
quoque tribuendum esse connubiis 
diversarum gentium , omnes novi- 
mus, et ipse mox de eorum in im- 
mutanda facie gentilitia potestate, 
quaedam in medium proferam. Mag- 
nam vero utique et ipsius climatis 
per se jam spectati in haec potentiam 
esse , maxime sicubi cum iis confe- 
rantur quae supra de caussis modis- 
que monuimus quibus bruta anima- 

Ka 

m) cfr. Ol. Ruclbeckii fil. analogia linguae 
Finnonicae cum Ungarica ad calcem Spe- 
cim. usus linguae Gotkicae Upsal. I717. 
4. praesertim pag. 77. 

€t post alios luiperos cl. J. Hager, neue 
Beweise der Verwandtsckaft der Hun- 
garn mit dcn Lajpflandern VVien 1794. g» 



IQO SeCTIO III. DE GENERIS HUM. 

lia degenerant, verisimillimum ap- 
paret. 

Rationem vero reddere, cur hoc 
clima hanc, illud illam faciem genti- 
litiam efiingat, difficillimum videtur; 
et tamen acutissimi viri in explican- 
da diversarum geiitimn facie id tenta- 
runt; ut cl. Kant in MongolicawJ cL 
Voiney in Aethiopica oj» 

Accessorias passim singulari cli- 
mati caussas endemicas, v. c. perpe- 

tuas 

«) in cl. Eiigel Fkilosofh fiiv die PVelt T. 
11. pag. 146. 

0) Voyage en Syrie et en Egypte T. I. pag, 
74. ''£■« ejfct^ fobserve que la figuve des 
ij^egres represente precisement cet etat dt 
^,contra8ion que jorend notre visage^ lorS' 
\tquil est frafpe par la lumiere et une 
,forte reverheration de ckaleur. Alors le 
^^sourcil se fronce ; la pomme des joues 
^^s^eleve; la •pawpiere se serre ; la bouche 
^ifait 1 a m o u e. Cette contra&ion, 
^^qui a liett perpetuelJement dans le pays 
y^nud et chauddes Islegres^ na-t-ellepas 
,,dA devefiir^ U carailere propre de leur 
yifigureV 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 191 

tuas culicum nubes, aliquid ad faci- 
em piopriam incolarum contrahen- 
dam conferre posse, Dampien de 
Novo-HoUandiae occidentalis acco- 
lis observatio, docere videtur pj, 

Anceps haereo anne et de clima- 
tis in conformationem hominis aeque 
ac brutorum animaUum influxu in- 
terpretanda sit Leibnitii nostri opi- 
nio de siiniUtudine gentium cum ani- 
mantibus terrae ipsarum indigeiiis: 
videri scil. Lappones vuku msum re- 
ferre, Nigritas simiam, de qua vero 
et extremi orientales aUquid habe- 
ant etc. cp, 

Prae- 

p) ^r^Leun paupieres sont toujours demifer- 
^,mees fjour emjoec/ier que les mouckes ne 
^jleur donnent dans les yeux. — De W 
ifVient^ qu^tant incommodez de ces inse- 
,j8es des leur enfance^ ils nouvrent ja- 
,^mais les yeux comme les autres 'pewples,^* 
T. II. pag. [69. 

q) V. Felieri otium Hanoveranum pag. 150. 

Liceat ob argumenti affinitatem his 
subjungere locum cx cl, Marsden kistory 



^9 



2 SeCTIO III. DE GENERI3 HUM. 



Praeter clima vero etiam vitaege- 
nus nonnihil ad faciei formam genti- " 
litiam conferi^e posse, asserttim legi- 
mus exemplo Aethiopum, quorum 
nasum crassum et hibia turgida pas- 
sim tributa sunt modo quo tenella 
adhuc aetate a matribus lactantibus 
dum sorgum tundunt aKisve sub di- 
ris earum et gravissimis laboribus 
dorso portari soleant rj. < 

Imo 

of Sumatra pag. 173. ^'Sotne writer has 
jyVemarked, that a resemhlance is usiiallij 
yfound, between the dispositiofi and qua- 
^^lities of the beasts proper to any couH' 
^itry^ and those of the indigenous kahi*' 
pytants of the human sfaecies, where an iti' 
yytercourse wiih foreigners has not de- 
y^stroyed the genuinenejs oftheir charaSier, 
,,T/ie Malay may he compared to the buf 
^faloe and the tiger. In his domestic 
^fStatCy he is indolent^ stubborn, and volup' 
^ytuous as the former^ and in his adven- 
„tureous lifcy he is insiduous, hlood - thir^ 
y,sty and rapacious as the latter, Thus 
\yythe Arab is said to resemble his camel, 
ifOnd the placid Gentoo his cow»* 
r) cfr. V. c. praeter tot alios , Barbot ia 
Churchiirs coUe^ioh ofvoyages T. V. pag. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. I gS 

Imo vero et apud varias barbaras 
gentes, Aethiopes sj v. c. Brasilien- 
ses O) Caribaeos uJi Sumatranos wj^ 

insu- 

36. *'TAe wives of the hetter sort of 
^^men heing jout to no suck hard lahour 
,,as tke ineaner^ it has heen ohserved, that 
,^their children have not generaUy such 
,fat noses as the others ; whence it matf 
,,he inferr'd that the noses of these 'poor 
^^infants areflattend hy heing so long car- 
„ried ahour on their mother^s backs , he- 
,,cause they must he continually beating 
,,on them, when the motion of their arms 
,^or hodies is any thing violent ; especial- 
,fly wken tkeij are beating or pounding 
^,their mi/Jet every morning^ wkich is the 
^^constant task of the women of inferior 
,,rank " 

s) V. post silvam aliorum testium, Report 
of tke Lords of tke Committee of Coun- 
cil for tke consideration of Slave - Trade, 
1789. fol. P. I. fol. C. i.b. 

/) Lery, voyage en la terre du Bresil p. m. 
98. 265. 

«) De la Borde relation des Caraihes in 
Melchis. Thevenoti niinore colledione 
(Paris. 1674. 4- ; pag- 29. 

m) cl. Marsden, history of Sumatra ^ag.^S- 

N 



1^4 SeCTIO III. DE GENERIS HUM. 

insularum societatis in oceano au- 
strali incolas orj etc. neonatorum na- 
sum studio et vi illata deprimi et qua- 
si subigi avtoptarum fide dignissimo- 
rum uberrimis testimoniis extra du- 
bitationem positum est ; etiamsi ni- 
mia sint quae passim de fractis seu 
disjunctis hac ratione ipsis nasi ossi- 
bus perhibentur yj. 

Verum istiusmodi violenta et diu 
continuata nasi moUis compressione 
augeri tantum et tueri nativam ejus 
configurationem, neutiquam veropri- 
mitus formari, vix monitu opus est, 
cum jam in foetibus abortivis gentili- 
tiam faciem agnosci posse vulgo no- 
tum sit. 

Denique autem gentilitia ista fa- 
cies in prole ex connubiis diversarum 

gene- 

x) cl. J. R. Forster, Bemerkungen auf sei- 
ner Reise um die Welt pag. 482. 516. 

y) cf. V. c. Kolbe, Besckreibung des Vor' 
gebiirges der guten Hoffnung, pag, 567» 



DEGENERATIONE IN SPECIE. igS 

generis humani varietatum non ml- 
nus ac color earum cutaneus misce- 
tur et quasi confluit, ita ut medium 
tunc inter utriusque parentis vultum 
prae se ferat. Hincmixta faciesMu- 
latorum , liinc Cosaccorum z) etKir- 
gisarum aj progenies connubiis cum 
Calmuccis sensim deformata, Tata- 
rorum contra Nogaiensium proles 
copula cum Georgianis , venustior 
reddita bj, 

Exempla autem intemerati vultus 
populorum nullis aliis aliarum natio- 
num connubiis infectorum quondain 
praebebant veteres Germani cj , ho- 
dienum vero Cingari genuini Tran- 
sylvaniae indigeni dj , et instar om- 
nium Judaeorum gens sub quovis 

coe- 

z) Decas craniorum prima pag. ig. 

a) Decas craniorum altera pag. 8- 

b) Peyssonel sur le commerce de la mer noi- 
re T. I. pag. 177. 

c) Tacitus de morihus Germanorum c. 4, 
(i) Dicas craniorum altera pag. 3. 

N 2 



196 Sectio IIL de generis hum. 

coelo, quod ad fundamentalem fa- 
ciei configurationem attinet e) , sibi 
similis, et gentilitio quodam charac- 
tere insignis tantum non omnibus 
communi, et vel a parumphjsiogno- 
mice doctis primo intuitu dignoscen- 
do, etsi difficulter verbis concipien- 
do et exprimendo /^. 

§.58. 

e) Hinc vulgo pro siimmo artis documento 
Batavi chalcographi Bern. Picart habetur, 
quod in notissimo opere , Ceremonies et 
couttt?nef religieuseSy fere innumeros ex- 
hibuerit Judaeos, quod ad faciei lineamen- 
ta singulos quidem a singulis diversos, at- 
tamen omnes gentilitio isto charadlere in- 
signes et ab aliarum gentium hominibus, 
ipsis interraixtis , luculentissime distingu- 
endos. 

f) Summo artifici cl. Benj. West, acade- 
miae regiae artium Praesidi , quocum de 
judaeorum facie gentihtia disserui, vide- 
batur, eam praeter aha maxime caprini 
quid pecuHaris et charafleristici prae se 
ferre, quod non tam in naso adunco, 
quam in transitu ef confluxu sepimenti 
quo'd nares discriminat ad labii superioris 
medium, ponendum esse censebat. 

Mmus 



DEGENERATIONE IN SPECIE. I97 

§. 58. 

Craniorum fojina gentilitia. 

Intimam esse relationem faciem 
inter externam et substratam ipsi os- 
seam compagem , per se patet gj 
adeo, utvelcoecum, dummodo ali- 
quam ingentis diiferentiae notitiam 
habuerit, qua Mongolica facies ab 
Aethiopica abhorret, vel solo tactu 
statim cranium Calmucci ab eo Ni- 
gritae distinguere posse, nulkim du- 
bium sit; neque vel indoctissimo 

per- 

Minus accurate itaque cepisse viri hu- 
manissimi sententiani videtur desidcratiss. 
Camper, uher den naturlichen UnterschiecL 
der Gesicktsziige p m. 7. ubi etiam, quod 
equidem miior, Judaeorum nasuni isti 
Mogolonim similem esse arserit. 
g) cf. Sr Th. Brown's Discourse of the Se- 
pulckral Urns found in Norfolk. p. m. 
13. Idem vir acutissimns primus Iquan- 
tum novi ad gentihtiam formani cranio- 
rum Aethiopum attendit: ''/> is hard to 
^^be deceived in the distindion of Negro^s 
,,ScuWsr 

N 3 



igS SeCTIO IIl. DE GEKERTS HUM. 

persuadere possis alterutrum eorum 
capiti inhaesisse istis simili ad quo- 
rum exempla divina artis antiquae 
Graecae opera exsculpta sunt. Haec 
inquam quoad generalem habitum 
plana et evidentia. 

Verum a curatiore anatomica in- 
dagine craniorum genuinorum h) di- 
versarum gentium plurimum adhuc 
lucis in studio varietatis generis hu- 
mani vel ideo expectare Hcebat, quod, 
a molKbus et inconstantioribus par- 
tibus nudata, firmum et stabile ca- 
pitis fundamentum exhibeant, et com- 
mode tractari et explorari, diverso 
sub aspectu considerari et invicem 
comparari possint. 

Patet quidem ejusmodi compara- 
tione formas craniorum non minus 
quam colores cutis aut ahas hujus- 

modi 

K) Regiilas et criteria quibus hoc respe6tu 
in dijudicaiulis craniis utor, enarravi De- 
caie frima coUettionis craniorum pag. 5. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 199 

modi varietates in singulis hominibus 
passim ludere, unam cum aliis afii- 
nibus gradatim et inobservabili trans- 
itu quasi confluere , attanien in uni- 
versum haud inficiandam imo insig- 
nem ipsis inesse constantiam charac- 
terum ad habitum gentihtiam phiri- 
mum facientium et faciei nationibus 
propriae ad amussim respondentium. 
Induxit etiam ea constantia ogregios 
quosdam anatomicos inde ab Adr. 
Spigeho ij ut dimensionum normam 
quandam constituerent ad quam tan- 
quam ad trutinam craniorum varie- 
tates revocari et in ordines redigi 
possent; in quibus equidem prae ce- 
teris pecuharem mentionem meretur 
ingeniosi Camperi hnea faciahs k), 

§• 59. 

/) de cOYforh htmani fahrica p. m. 17. 

k) V. Ej. kleinere Sckriften T. I. P. I, pag. 
15. Ej. Naturgeschichte dcs Orang-utang 
p. 18'. 212. et libruinsiiigularem Uher den 
natiirlichen Unterschied dcr Gesichtsziige 
&c. 

N 4 



200 Sectio IIL de generis hum. 

§. 59. 

LAnea facialis Camperi, 

Equidem animo sibi concipit, 
cranio a latere viso, binas lineas rec- 
tas se invicem secantes. Primam 
nempe horizontalem per meatmn au- 
ditorium externum et narium fun- 
dum ductam. Alteram vero quae 
ossis frontis supra nasum prominen- 
tem partem tangit et inde ad extre- 
mum usque limbum alveolarem su- 
perioris mandibulae decurrit. Ex 
angulo qui binarum istarum linearum 
concursu efficitur , aestimandam pu- 
tabat vir egregius differentiam crani- 
orum tam in brutis animantibus quam 
in diversis generis liumani nationi- 
bus. 

§. 60. 

In eandem a?iimadversiones, 

At enim vero, si quid recte vi- 
deo, haec regula non uno vitio la- 
borare mihi videtur. 

lo. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 20 l 

i". enim, quod equidem ex iis 
quae de varietatibus faciei gentilitiae 
diximus (§. 56.) per se patet, uni- 
versa haecce linea facialis ad sum- 
mum non nisi in eas generis humani 
varietates quadrat quae mandibula- 
rum directione ab invicem variant, 
neutiquam vero in eas quae contra- 
ria plane 'ratione facie potius in la- 
tera diducta insignes sunt. 

2. Saepissime diversissimarum 
gentium craniis toto quod ajunt 
coelo ab invicem discrepantibus 
una tamen eademque lineae fa- 
cialis directio esse solet ; vice 
versa pluribus unius ejusdemque 
gentis craniis, quae in universum eo- 
dem habitu invicem conveniunt hnea 
faciaHs valdopere diversa. Parum 
enim ex sola directione faciei in cra- 
niis a latere visis judicare Hcet, nisi 
simul respectus habeatur latitudinis 
eorum. Ita v. c. dum haec scribo 
coram video craniorum bigam, Ae- 
N S thio- 



2.02 Sectio III. de generis hum. 

tliiopis scil. Congensis Ij et Sarma- 
tae Lithuani mj ; utrisque linea fa- 
cialis fere una eademque; habitus 
tamen maxime diversus si angustum 
et quasi carinatum Aethiopis caput 
cum quadrato magis Sarmatae com- 
paraveris. Contra vero aha bina! 
Aethiopum crania ad manus habeo, 
faciaH linea mirum quantum ab invi- 
cem abhorrentia nj , utroque vero, 
si a facie spectetur, angusta et c[uasi 
compressa calvaria, fronte fornicata 
etc. Aethiopicam originem aperte tes- 
tante. 

5. Denique vero Camperus ipse, 
iniconibus operi saosubjunctis, Hne- 
is suis binis normaUbus adeo arbitra- 
rie et inconstanter usus est, toties 
punctis contactus variat, secundum 
quae hneas istas dirigit, et a quibus 

omnis 

/) Decade altera cvUeEliopis 0dniorum. tab, 

18. 
7«) Decadc tertia tab. 22. 
n) cfr. Decadis frimae tab. 7 et 8- 



DEGENERATIONE IN SPECIE. !203 

omnls earum vis et fides pendet, ut 
se ipsum in earum usu incertum et 
ambigue haesitantem tacite profitea- 
tur. 



TSforma n^erticalis ad characte- 

res gentilitios craniorum defi- 

niendos. 

Equidem quo major milii indies 
usus et quasi consuetudo cum col- 
lectione mea craniorum diversarum 
gentium, eo minus possibile mihi 
videtur varietates hasce gentilitias, 
in tanta proportionis et directionis 
partium capitis ossei vere multifor- 
niis differentia, plus minus ad cha- 
racterem gentihtiumfaciente, ad gra- 
dus et angulos generalis cujusdam re- 
gulae reducere. 

Quum tamen ille craniorum aspe- 
ctus in hac de qua agimus diagnosi 

ce- 



2o4 Sectio III. de generis Hmi. 

ceteris praeferendus videatur qui 
plurimas et maxime principales et ad 
comparationem characterum gentili- 
tiorum inprimis idoneas partes imo 
intuitu simul offert, eum prae aliis 
liuic scopo egregie respondere expe- 
riundo didici, quando crania ossibus 
suis jugalibus versus eandem lineam 
horizontalem directis junctim cum 
maxilhs suis iixferioribus eidem tabu- 
lae una serie imposita retro a vertice 
intuemur. Tunc enim quicquid ma- 
xime ad gentihtium craniorum cha- 
racterem confert , sitve mandibula- 
rum, sitve jugahum ossium directio, 
latitudo calvariae, aut angustia, pla- 
nities frontis aut tuberositas , etc. 
uno obtutu tamque distincte oculos 
ita feriet, ut eum aspectum non in- 
epte n o r m a m v e r t i c a- 
1 e m appellare hceat; cujus ratio- 
nem et usum lah. I"'^ facile illustra- 
bit; utpote quae speciminis loco tria 
crania, ea quam diximus ratione dis- 
posita, exhibet. Mediiim sciL (fifij. 

20 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 2o5 

!2.) maxime symmetricum et venus- 
tissimiim feminae Georgianae ; utrin- 
que vero bina capita ossea opposito 
plane modo ab eo discrepantia. Al- 
terum nempe (iig. 5.) antronsum 
elongatum et quasi rostratum Aethio- 
pissae Guineensis ; alterum vero (fig. 
I.) ad latera extrorsum diductum et 
quasi complanatum Tungusae rangi- 
ferini. 

In illo tum orbitarum limbus tum 
jugalia ossa elegnnter angustata ip- 
saeque mandibulae sub ossis frontis 
modice ei^cplanati peripheria abscon- 
duntur ; 

in isto contra maxillaria ossa 
utrinque compressa prominent; 

in hoc denique jugalia ossa cum 
nasi ossicuhs et glabella in eodem fe- 
re plano horizontah posita, utrin- 
que enornuter exporrecta eminent. 

g.6a. 



206 SeCTIO III. DE GENERIS HUM. 
§. 62. 

Varietates craniorum gentilitiae, 

Omnis Capitis ossei diversarum 
gentium diversitas aeque ac ea faciei 
gentilitiae quam supra recensuimus 
( §. 56. ) ad cjuinas quoque varieta- 
tesprincipes redigenda videtur; qua- 
rum specimina e multis selecta tah. 
Il'^* exhibet. 



I . Medium in his locum tenet op- 
time symmetricum , subglobosum, 
cui frons modice explanata, ossa ju- 
galia angustiora, nuspiam protube- 
rantia, a processu malari ossis frontis 
deorsum decurrentia ; 

Kmbus alveolaris rotundior; 

dentes primores utriusque maxil- 
lae ad perpendiculum positi. 

Speciminis loco inservit tah. 11, 
Jig. 3. feminae Georgianae elegantis- 
simum cranium. 

(— cfr. §. 56. n. i. — ) 

Media 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 



207 



Media est haec venusta craniifor- 
ma. intev hinsi extrema ; quorum al- 
teri 



2. caput quasi quadratum; ossa 
jugalia extrorsum eminentia; 

glabella et nasi simi ossicula fe- 
re in eodem cum ossibus jugalibus 
plano horizontali posita ; 

arcus superciliares vix uUi; 

nares angustae; 

fossa malaris leviter tantum si- 
nuata ; 

limbus alveolaris antrorsum ob- 
tuse arcuatus; 

mentum prominulum. 

Haec cranii forma Mongolicis 
gentibus propria. 

Hujusmodi est tab. 11. /ig, i . Tun- 
gusae rangiferini. 

(— cfr. §. 56. n. 2. — ) 

Alteri 



208 SeCTIO III. DE GENERIS HUM. 

alteri contra extremo 

3. caput angustum a lateribus 
compressum^ 

frons tuberosa, fornicata; 

ossa jugalia antrOrsum prominen- 
tia; 

nares amplae; 

fossa malaris pone foramina in- 
fraorbitalia profundius sinuata; 

mandibiilae porrectae; 

limbus alveolaiis angustior, elon- 
gatus, magis eliipticus; 

dentes primores superiores obli- 
que porrecti; 

inferior mandibula magna, ro- 
busta; 

cranium plerumque crassum, pon- 
derosum. 

Hujus- 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 



^09 



Hujusmodi Nigritis commune; 
quale est tah, Il.Jig» 5. Aethiopissae 
Guineensis. 

(— cfr. §. 56. n. 4. — ) 



Sequuntur denique binae varie- 
tates inter primam illam et extre- 
mas istas intermediae : 



4. nempe ea, cui 

malae latiores quidem, attamen 
magis arcuatae et rotundatae quam 
in Mongolica varietate ( — n. 2. — ) 
non ut in hac utrinque exporrectae 
et angulosae; 

orbitae plerisque profundae; 

frontis et verticis forma plurimis 
arte efficta; 

cranium plerisque levius. 

Haec Ajiiericana varietas. 

O vide- 



2 I O SeCTIO IIL DE GEKERIS HUM* 

videsis tah, Il.fig. i. caputducis 
Caribaei ex insula S" Vincentii. 

(— cfr. §. 56. n. 5. — ) 



5. Calvaria modice angustata; 

frons subtumida ; 

malarum' ossa haud protuberan- 
tia; 

mandibula superior aliquantum 
prominens ; 

bregmatis ossa ad latera protube- 
rantia. 

Haec MalaicO stemmati per oce- 
anum australem communia. 

Specimen exhibet tah^ II, Jlg, 4» 
cranium scil. O-taheitae. 
(- cfr. §. 56. n. 5.--) 



Et haec quidem craniorum for- 
ma gentiHtia in universum adeo con- 
stans, ut et in tenellorum infantum 

capi- 



DEGE1S'ERATI01S'E l^ SPECIE. 2 1 l 

capitibus jam observabilis sit. Ita 
eiiim V. c. infantis Buraeti cranium 
possideo oj Mongolicum cliaracte- 
rem aperte prae se ferens; aliud Ni- 
gritae neonati/^ Aetliiopicum habi- 
tum prodens. 

§. 63. 

Caussae Darietalis craniorum 
gentilitiae, 

Ossa quidem ommum corporis 
humn^ni partium similarium solidissi- 
maesunt et maxime stabiles, utj^ote 
quae reliquis solidis tanquam funda- 
menta et fulcra substrata inhaerent. 

Attamen nihilo minus multo ma- 
gls quam partes corporis moUes per- 
petuis mutationibus obnoxias ess^ 
tum physiologica experimenta tum 
pathologica phaenomena aperte do- 
cent. 

Deli- 
0) Decade tehia tab. 29. 
p) ibidcm tab, 30. 

O 2 



212 Sectio III. de generis hum. 

Deliquescunt continuo, etsi in- 
sensili modo, elementa ossium et re- 
sorbentur; nova contra ex purpureo 
sanguinis fluento secreta et eorum 
loco deposita denuo solidescunt et 
jacturam reparant. 

Perficitur ergo continua hacce 
materiei osseae permutatione quod 
jam inde a prima ossium formatione 
inchoatum est, ut nempe ipsa vicinis 
se accommodent partibus, et earum 
actione quodammodo formentur et 
effingantur. 

Evidentissime praesertim hoc 
patet in capitis ossei aetate provec- 
tioris configuratione. Tunc enim 
basis cranii interna ectypum quasi re- 
fert loborum et gyrorum cerebri cui 
adaptatuni erat: exterior vero facies 
ossea haud inficianda exhibet vesti- 
gia tum actionis musculorum tum 
imiversi vultus cujus generalem ha- 
bitum et rationem satis facile ex cra- 
nio denudato hariolari licet. 

Quod- 



DEGENERATIONE IN SPECIE. ai3 

Quodsi ergo verum est, ut qui- 
dem videtur verissimum, climatis 
magnam esse in faciem gentilitiam 
potentiam, (§. 67.) per se quidem 
patet eidem caussae etiam magnas 
esse partes, etsi magis mediatas , ad 
formam craniorum gentilitiam, prae- 
sertim quod ipsa faciei ossa attinet, 
constituendam, 

Attamen et praeter istam caus- 
samprincipem alias quoque tanquam 
accessorias , ut violentiorem et diu 
continuatam pressionem etc. in ipsis 
hisce faciei ossibus locum habere 
posse, mihi quidem non improbabile 
videtur. Superbit v. c. collectio mea 
HberaUtate perillustris Banksii raris- 
simo cranio Novo-Hollandi fp ex 
viciniasinus botanici C^<^f^^^^y-^^yJ 
praeter aha singulari planitie maxil^ 
lae superioris ubi dentes superiores 
et canini insident, conspicuo. Jam 

vero 

q) Decade tmia tab. 27, 

o 3 



3l4 SeCTIO III. DE GENETIIS HUM. 

vero notum est barbaris istis parado- 
xum morem esse ligno transveisali 
nasi sepimentum perforandi et tan- 
quam pessulo nares sibi ita obturan- 
di ut non nisi ore aperto spirare ipsis 
liceat. Credibile ergo perenni obi- 
cis hujus transversi pressura plani- 
tiem istam sensim effici. 

Multo frequentius autem ossa 
phnia cal^variae diutino pressu pe- 
euliarem et passim quidem itidem 
gentilitiam conformationis mutatio- 
nem pa tiuntur, sive a communi qua- 
rundam nationum more infantes in 
incunabulis coUocandi , sive a vio- 
lentiore encbeiresi, studio diu conti- 
nuata, profectam. 

Hinc Vesalius suo aevo Germa- 
nos compresso plerumque occipitio 
et lato capite spectari ajebat, quod 
pueri in cunis dorso semper incum- 
bant. 

Bel- 



DEGENERATIONE IK SPECIE. 2. 1 5 

Belgis vero oblongiora caeteris 
tribuebat capita , quod matres suos 
puerulos fasciis involutos , in latere 
et temporibus potissimum dormire 
sinant. ^ 

Hinc quoque barbari Americani 
circa Caroiinam meridionalem ad 
novam Mexico usque calvaria de- 
pressa insignes sunt, quam infantibus 
declivi situ in cunis contrahunt, quo- 
rum vertex imo vero universi corpo- 
ris pondus inimobiliter sacculo are- 
na infarcto inqumbit 7;^. 

" Quod 

x) v. A(lair*s history of the Nortk-Ameri^ 
can Imiims: pag. 9. 'Hhcy fix the render 
y^ififant on a kind of cradls y where his 
,feet it/e tiltedy ahove a foot higher than 
^^a hnrizontal -position ; — his lieadhends 
„back into a hole, made on purpnse to re- 
,yceive /f, where he hears the chief fart 
^^of his wcigkt on the crown of the heady 
^jWpon a s?iiall bag of sand, withnut heing 
^yin the least able to mnve hjmself. 8if 
^^this pressure and thdr thus flattening 
^ythe crown of tke head, tkcy consequent- 
y,ltf make their heads fhick.And their facei 
ifhroad," 



CL 1 6 SeCTIO III. DE GENERIS HUM, 

Quod vero alia artificia attinet 
capita neonatorum infantum pressi- 
one manuum aut vinculis aliisque in- 
strumentis in gentilitiam quandam 
formam redigendi, ea apud antiquis- 
simas gentes aeque ac apud hodier- 
nas, inter nostrates aeque ac inter 
remotissimas nationes , in usu fuisse 
constat s), 

Relatum enim accepimus istius- 
modi ritus sollemnes hodienum esse, 
aut quondam fuisse, quarundam Ger- 
maniae provinciarum incoHs tum 

Bel- 

i) iiHOS tetes seroient mal de la fapn de 
,^1'auteur de notre etre : it nous les faut 
„fa(onnees audekors yiar les sages-fem- 
^,mes et au - dedans par les johilosopkes. — 
,Jes Caraibes sont de la moitie iplus keU" 
f^reux que nous.** J. Jacqu. Rousseau, 
Emile T. I. p. m. 19, 

f) de Variscis hodiernis cl. J. Chr. Gottl. 
Ackermann in cl. Baldinger neuen Magazin 
fiir Aerzte T. II. pag. 506. 

de Hamburgensibus sui temporis v„ 
Laurembergii fiasicomjose pag, 63. 



DEGENERATIONE IN SPECIE, 21 7 

Belgis ujy Gallis w) ^ Italis quibus- 
dam ocj , Graecis Arcliipelagi insula- 
nis yjj Turcis zj^ priscis Siginnis aj^ 
et Macrocephalis ad pontum Euxi- 
num bj y hodiernis Sumatranis cj y 

Nico- 

u) Spigel de humani covjporis^ fahrici pag. 17. 
w) cie Parisinis v, Andry, ortkofedie T. II, 

pag- 3. 

x) cie Genuensibiis v. c. v. Vesalius de cor^ 
foris humani fahrica p. m. 23. Spigel 1. c. 

tj) nominatim de Chiis retulit mihi avtoptes, 
carus mihi quondam auditor, cl. PhiUtes 
M. D. Epirota. 

z) docuit me Perill. de Asch litteris d. 20 
Jul. 1788 datis, quaerere vulgo obstetri- 
ces Constantinopoli post partum e matrc 
qualcm neonato suo capitis torniam optct ? 
ct ab Asiatis quidem eam praeferri, qiiae 
fascia transversa frontem et occiput ar6le 
cingente cfficitur, quia rubra capitis tc- 
gumenta quibus uti solent tunc melius in- 
sidere putant. 

cfr. Decadis craniorum primae tab. 2, 

fl) Strabo L. XI. pag .;58 ed. Casaub. 

b) Hippocrates de aerihus^ aquis et locisy ed, 
Charter. T. VI. pag. 206. 

e) cl. Marsden, histortf of Sumatra pag. 38, 

O 5 



2 1 8 Sectio IIL de getceris hum; 

Nicobaris c]J , praesertim vero diver- 
sissimis Americae popuKs, v. 6. aceo- 
iis freti Nootka rj^ Scliactarum gen- 
ti Georgiae indigenae fj , Waxsawis 
Carolinae gj^ Caribaeis^ hj ^ Perua- 
nis ij , imo et Aethiopibus liberis in- 
sularum Antiilicarum k), 

Mirum 

d^ Nic. Fontana, in Asiatick Researckes T, 
III. pa§. 15?. 

f) V. Meares's voifages pag. 249. 
/) Adair 1. c. pag. 8- 284. 

cfr, Decadis craniorum pritnae tab, 9. 

g) Lawson's kistorij of Carolina pag. 35. 
k) (OviQdo) kistoria gcjteral de las h^di" 

dias. Sevilla 1535. fol. pag. 255- 

RaynionH FjVQton , didionaire Caraihc" 
fran^ois. Auxerr. 1665. 8. pag. 58. 92. 
145,289. 

ctr. Decadis craniorum primae tab. 10 
ct tabulae huic opusculo subjunclae IL 
fig. 2, 

it. Decadis sccuitdae tab. 20. 
i) Torquemaila monarckia Yndiatia. SevilL 
1615. fol. T. IIL pag. 623. 

de Ulloa Relarion del viage para pie- 
dir algunos Grados de Meridiano. Macira 
1748. fol T. II. pag,. 533. 
h) Thibault de Chanvaion votjage a la Mar" 
tinique pag. 39. ^ ' 



DEGEyrEHATlONE 1^- SPECIE» 2 1 9 

Mirum sane extitisse nuper auc- 
tores qui totum hocce infantum ca- 
pita fmgendi artificium in dubium 
vocare ausi sunt /y; rem inquam, 
tanto testium ocnlatorum unanimi 
consensu evictam; ex qua pluribus 
Americae tum australis m) tum sep- 
tentrionalis nj nationibus nomen na- 
tum est; quam jam ante ducentos 
annos in conciliis cleri Hispanici bar- 
baris novi orbis interdictam novi- 

mus 

J) V. Haller, Camper, Sabatier &c. 

w) „L^ nom ci*Omagiias Aans la langue da 
,jFeroUj ainsi que celui de Camhevas que 
^yleur dounent les Fortn^ais du Fara dans 
y^la langue du Brcsil, signific Tete-plate: 
,,(?« effct, ces fjeuplcs ont la hizarre cou- 
,.tU7ne ds presser entre de!'X 'planckei le 
^,front des enfans qui vienmnt dt n((itrej 
y^et de leur procurer letrange figure qui 
,,e;z resultCj pour lcs faire mieux ressem- 
,ihler, disent-ilsf ci la pleine ■ Lune.'*^ ile 
la Coiidamine iii Memoires de racad. dcs 
sc. de Paris 1745. pag. 427. 

») Tites de Boule et Tetes platcs. cfr. Char- 
levoix, kistoire de la nouvelle France T, 
III. pag, 187. 323- 



^20 SeCTIO III. DE GENERIS HUM, 

mus oj; cujus singula momenta cu- 
ratissime descripta habemus , machi- 
namenta et vincula pj quibus cliutino 
et per annos continuato constanti et 
uniformi pressu gratam ipsis formam 
obsequiosae infantili calvariae indu- 
cunt; quibus omnibus denique ipsa 
barbarorum istorum crania Europam 

illa- 

0) Jos. Saenz de Aguirre coIJeBio maximn 
conciliorum omnimn Hispaniae et noyi or- 
his ; ed. 2. Rom. 1755. fol. T. VI. pag. 
204. ubi in historia Synodi tertiae dioe- 
cesanae Limensis a 1585. d. 17 Jul. de- 
cretum ne Indifiliorum capita forment ty- 
pis. — ^^Qufientes "penitus exstirpare 
y^abtisum , et superstitionem , quibus Jtidi 
yfpassim infantium capita formis impri' 
j^munt^ quos ipsi vocant C a i t o, Q» 
„m a, O p a 1 t a; — statuimus et 
» itpraecipimus &:c. &c." varias nempe in 
delinquentes poenas, ut v. c. mulier quae 
talia fecerit, ^\frcqucntet do^rinam joer 
,^continuos decem dies mane et vesperi , 
,f-pro prima culpa ; pro secunda vero per 
^^viginti" &c. 

p) cfr. V. c. curatas icones vinculorum hu- 
jusmodi quibus Caribaei utunturin Jour^ 
nal de pkysi^ue m. Aug. I79I. pag* 133. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 221 

illata, et passim pridem iconibus ex- 
hibita qj , exactissime et ad amussim 
respondeiit. 

Utut vero res ipsa extra omnem 
dubitationem posita sit, de eo tamen 
adhuc ambigendum quod inde ab 
Hippocratis temporibus saepius as- 
sertum legimus, pecuhares istiusmo- 
di craniorum formas studio primum 
et artificiis etfictas et per longas ge- 
nerationum series continuatas et re- 
petitas, temporis progressu demum 
hereditario quasi jure connatas esse 
€t in alteram naturam abiisse. 

Extat quippe in aureo Hippocra- 
tis opusculo quod de aeribus, aquis 
et locis inscribitur, celeber locus de 
macrocephahs, ponto Euxino vicina 
gente, de qua primo et principe sta- 
tim loco disserit, ideo quod nulla 
omnino aha gens sit, quae simiha ca- 

pita 

^) y. c. m Memoiref de VAcad, des rc. de 
Paris 1740. tab. 16. fig, i. 



222 Sectio III. de generis hum. 

pita Iiabeat. A principio quidem 
consuetudinem in caussa fuisse dicit, 
iit tam longis capitibus essent; post- 
modum vero naturam ipsam" cum 
Gonsuetudine conspirasse. Genero- 
sissimum autem apud macrocepha- 
ios putafi, caput habere quam maxi- 
me longuni. Et hoc quidem consue- 
tudinis initium fuisse: quum recens 
adhuc ipsis natus fuerit infans, caput 
^jus adhuc cereum quasi aut udo et 
moUi luto simile, quam celerrime 
constrinxisse manibus, coaptantesque 
coegisse in longitudinem augeri, quin 
et vincuHs constrinxisse ac aptis in- 
strumentis colKgasse, quo rotunditas 
capitis prohibeatur ac longitudo au- 
geatur. Eam consuetudinem tan- 
dem effecisse ut ejusmodi natura ca- 
pitum existeret. Temporis vero pro- 
gressu naturam quoque tales produ- 
xisse, ut non ampKus necesse fuerit 
consuetudine priore cogere. 

Singularis phaenomeni rationem 
ex celebri sua generationis hypothe- 

si 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 223 

si explicare studet Cous senex , quae 
a Biiffoniana non multum abludir, et 
qua genitale liquidum ab omnibus 
corporis membris procedere et quasi 
defluere putabat, indeque formas 
partium, modulo quasi exceptas, ad 
foetus formationem congeri. Hinc- 
cpe contingere, ut ex caivis calvi gi- 
gnantur, ex caesiis caesii et ex ma- 
croceplialis macrocephali. 

Simile quid postmodum et de aliis 
gentibus P^ruanis v. c. rj et Genu- 
ensibus s^ memoriae proditum est. 

In universum quidem rem bacte- 
nus adhuc in medio relinquo, et ad 
ea tantum provoco quae supra (g. 
59.) occasione aliorum similimn 
phaenomenorum protuli. 

§.64. 

r) deincolisprovinciaePortus veteris(Hisp. 

Puertoviejo) Carclanus de rerum varietatc 

T. III. pag. 162. edit. Sponii. 
s) Jul. C.^es. Scaliger rntnment, in TkeO' 

'pkrastum de causis i^laittarum pag. 287, 



1324 Sectio IIL de generis hum* 

§. 64. 

Dentium ^varietates aliquot gentili- 
tiaej earumque caussae, 

Craniorum formas proxime ordi- 
ne excipiant dentium varietates non- 
nuUae quibusdaln in gentibus nota- 
tae. 

Ita V. c. jam a. 1779* tam in frag- 
mento medicati funeris Aegyptiaci, 
quam in integio mumiae cranio tj 
singularem dentium primorum ano- 
maliam observavi, utpote quorum 
coronae non scalpriformes margine 
tenui instructae, sed crassae et co- 
nis truncatis similes, canini vero quo- 
ad coronarn non nisi situ a vicinis 
bicuspidibus distinguendi erant. Ea- 
demque singularis plane conforma- 
tioetiam inabis mumiis annotata est; 
ut in Cantabrigiensi uj ^ et Cassella- 

na 

^) V. Decas craniorum 'prltna ^ tab. I. 
U) Middletoii, monumema anciquitatif ^ O- 
perum T. IV. pag. 170. ^^dentes omnef 

i4n 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 22$ 

na wj ; simile quid etiam in Stuttgar- 
diensi acj ; imo vero et ipse cum ante 
bienniuniLondini versarer simillimos 
incisores in juvenili mumia reperi^ 
quam pro humanitate suasolvendam 
niihi concessit possessor ejus cl. Jo. 
Symmons yj. Quamquam autem vix 
monitu opus sit, in tanta seculoium 
serie qua mos cadavera condiendi in 
Aeg\q)to invaluit, inque tam vario- 
rum ejus terrae dominorum et inco- 
larum vicissitudine, magnam quoque 

mu- 

ifytn maxiUa swperiore firyniter adkuc in- 
^^haerentes reperiunrur ; quod vero singu- 
jjare et prodigii fere loco kabendum^ an- 
fyteriores s, incisores^ non acuti ilJi qui* 
,ydefn atque ad incidendum apti , sed per- 
,^inde ac maxiUares lati platie atque obtu- 
^^si sunt." 

U>) cfr cl. Briickmanni archiatri Brunsui- 
cens. relationem de ea mumia. Brunsuic* 
1782. 4- 

X) cl. Storr, prodr. metkodi mammalium 
Tubing. 1780. 4. pag. 24. 

ij) Pkiloso-pkical Transattions a. 1794. P« II. 
pag. 184- 

P 



226 Sectio III. de generis hum. 

mumias earumque crania intercede- 
re debere varietatem , neque sanum 
quenquam iii omnibus mumiis ean- 
dem quam innuimus dentium singu- 
larem formam expectare posse ; me- 
morabilis tamen varietas videtur et 
fortassis aliquando utiliter pro cha- 
ractere distinctivo adhibenda, quo 
iinius aevi aut gentis mumias a reH- 
quis dignoscere licebit» Difficile 
quidem fuerit caussas pecuHaris hu- 
jus conformationis eruere; non im- 
probabile tamen videtur, magnam 
sane partem eandem victus rationi 
tribuendam esse, quem quidem vete- 
ribus Aegyptiis agrestem fuisse, cau- 
libus ac radicibus constantem, ex- 
pressis verbis Diodorus Sicukis mo- 
net. Dentes hinc magis detriti; de- 
tritos vero aut studio obtusos crassi- 
tie contra increvisse, et in homini- 
bus z) et in brutis aj annotatum. 

Pon- 

z) Eirch's hinory of the Koyal Society T. 

IV. pag. 3. 
a) de dentibus exserti» eburneis elephanto- 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 2 27 

Pondus accedit huic conjecturae 
observatione Winslovii hj qui in cra- 
nio Groenlandi ex canum insula c) 
similem dentium incisorum singula- 

reni 

niirt V. Tranqucharische Missionr - Berick- 
te Contin. CVI. 

b) V. Memoires de VAcad. des sc. de Paris^ 
1722. pag. 323. 

tf) Hond- Eyland^ adeo notissima est insula 
ad fretum Disko littoris occidentalls 
Groenlandiae, et in omnibus accuratis 
istius terrae mappis geographicis a Zorg- 
drageri inde temporibus obvia , ut plane 
nie non intelligere profitear quid sibi vo- 
luerit Canipcrus quando Winslovium ig- 
iiorantiae arguere et cx Hiibneri gcogra- 
phia emendare ausus est , in qua ncmpe 
canum insula reclius ad oceanum pacifi- 
cum sub tropicum capricorni &c., relata 
sit Aime nescibat hancce australem in- 
sulami ab inventorc Schoutcnio a. t6i6. 
in notissimo itinerario ut plane non habi- 
tatam describi, imo vero ab eo inde tem- 
pore a nullo quod sciam Europaeo denuo 
visitatam esse! cum contra borcalis iila 
regio cx qua Winslovius cranium istud 
acccperat ab innunieris Europaeis balae- 
narum capiendarum caussa frequentetur. 

p 2 



228 SeCTIO III. DiE GENERIS HUM. 

rem crassitiem et cum molaribus si- 
militudinem notavit, eamque modo 
quo barbari isti crudis vescantur car- 
nibusj tribuit dj, 

Respondent sane liuic observa- 
tioni dentes crassi et mire detriti in 
binis Eskimotarum craniis , quae ex 
colonia Nain terrae Labrador nuper 
ad me pervenerunt ej* Eskimotas 

enim 

d) „Les dents incisives sont courtes ; ( ver- 
„ba sunt Winslovii ) eUes sont larges de 
,idevant ett arriere et plattes, au lieu d^etre 
^jtranckantes , et ressemblent 'plus a des 
yydenti molaires, qu^a des incisives»' 

,^Mr. Riecke (^quiavoh trouve ce cra- 
iitte ) ina dit que les habitams de cette Is- 
,Je mangent de la ckair totite crue. — 
,flls font flusieurs mouvemetits extraordi' 
^^naires avec la mackoire , et heaucowp de 
,,grimaces en mackant et en avalant. CV- 
^ytoit principalement ce sfeSlacle, quipor- 
^ita Mr. Riecke a ckercker quelque cada- 
jjvre de ces insulaires pour voir^ si leurs 
i,mackoires et leurs dents avoient quelque 
^,conformation joarticuliere" &c. 

e) v, Decas craniorum tertia, tab. 24. 25» 



nEGEHERATlONE IN SPECIE, 22^ 

eiiim cum Groenlandis ad unum 
idemque stemma pertinere, et ipsum 
nomen eorum gentilitium a crudae 
carnis esu vulgo derivari , pridem 
notum est, 

Quae varii auctores f) de Cal- 
muccorum dentibus retulerunt, quod 
longiores sint et interstitiis majoribus 
distincti, ea, ut demum reperi, pri- 
mitus, neque tamenaccurate, exYvo- 
nis Narbonensis clerici relatione, an- 
no 1243 concepta et infra adliuc 
pluribus tang,enda, hauserunt, neque 
cum hodiernorum Mongolorum cra- 
niis quae in collectione mea servo, 
conveniunt, 

Ah*ae denique proprietates ^qw- 
tium gentihtiae unice artificiis deben- 
tur; ut in Nigritarum quibusdam 
stemmatibus qui sibi dentes hman- 

do 

/) cfr. V. c, Buffon, Erxlebcn dc. 

p 5 



^5o SeCTIO III. D"fe GENERIS HUM. 

do g) subularum in moduni acu- 
unt kj; aut in Malaicis nonnullis po- 
pulis qui vitream dentium substanti- 
am magnam partem delent ij aut 
praeterea sulcos quoque eidem in- 
sculpunt kj etc. 

Simi- 

g) van Liiischoten SchipvaerS naer Oost P. I, 
p. m. 60. 

von der Groben Guineiscke Reisebc' 
schreihung pag. 51. 94. 

Barbot in Churchiirs coUeStion of VO' 
yages T. V. pag. 159. T43, :85- 

Schotte in Philosopliical TransaSiions 
T. l.XXIII. P. L pag. 92. 

Report of tke Lords af tfie Committee 
of Council for tke consideration of Slave 
Trade. fol L. et M. 
fe) Miror egrcgios quosdara auftores, iit 
Rbmerum et d. Niebuhr hanc dcntium de- 
formationcm artificialem pro naturali con- 
formatione habuisse. v. Istius Efterret' 
tting om Kysten Guinea pag. 21. Hu- 
jus vero diss iii Deutschen Museum 1787« 
P. I pag. 425. 
r) de PhUippinis Magindanai, v. cl. Forrest, 
voyage to New-Guinea pag. 237, 

de Sumatranis , cl. Marsden pag. 46. 
k) de Javanis, Hawkesworth's coUeBiott of 
voyages T. III. p. m. 349. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 201 

Simile quid ipse in Sinensibus 
quibusdam Javanis observavi qui sibi 
eandem substantiam a dentium pri- 
morum extremo margine studiose et 
aequaliter coticula detererant. 



6 



Aliae quaeclam ^arietates gentili- 

tiae respectu sin^ularum corpo- 

ris partium, 

Principes liactenus indagavimus 
varietates diversarum gentium, sive 
in colore(tum cutis earum, tum ca- 
pillorum et oculorum), sive in vultu 
et craniorum forma observabiles. 

Nonnullae interim adhuc restant 
enarrandae quae alias corporis par- 
tes attinent, quanquam minoris pas- 
sim momenti, neutiquam tamen sic- 
co plane transeundae pede, quas ita- 
que paucis sigillatim percurrere li- 
ceat. 

P 4 Etiam- 



33a Sectio III. de GENERIS hum, 

Ehamsi vero non omnium caus- 
sae ac rationes aeque ad liquidum 
demonstrari possint, nuUa tamen erit 
tam singularis et plane aenigmatica 
t[uin comparando cum phaenomenis 
analogis, qualia superiori sectione in 
brutis animantibus observata conges- 
simus, comprehensu facilior red- 
datur, r. 



Auriculae^ 

Notum est rei antiquariae studio- 
615 multa veteris Aegypti idola sive 
aenea et figuHna, sive ex variis la» 
pidum generibus aut sycomori Hgno 
exscalpta, sive denique in sarcopha- 
gis picta, auriculis altioribus insignia 
esse. Brevi manu hoc vitio artificum, 
artis delineandi imperitorum, tribue- 
re placuit ilupero auctori /J. Cui ve- 

ro 

\ ) Rerherckes 'philosopkiques stir les EgijfO'- 
mns T. I. pag. 212. 



DEGENERATIONE IN SPECIE, 233 

ro quo minus caleulum acljiciam im- 
pedior egregio artificio et gustu quo 
plura eorum elaborata vidi, tum ve- 
ro quod maxime in iis observaverim 
quae Indicum vultum prae se fe- 
runt m^ , similisque collocatio etiam 
in genuinis Indicorum hominum pic- 
turis , passim summo studio exaratis, 
reperiatur. In universum vero non 
major est ea diversitas quam ea qua 
et passim in varietatibus animalium 
domesticorum , equi praesertim et 
suis, auriculas situ et collocatione 
ab invicem differre videmus, imo ve-' 
ro quodsi in iisdem Aegyptiacis et 
Indicis figuris simul directionis aper- 
turae palpebrarum, a nasi radice ver- 
sus aures, rationem habemus, mag- 
nam partem auricularum altitudo 
non nisi a modo quo caput gestatur, 
occipitio nempe elatiore et mento 
depressiore, pendere videtur, 

Pris- 

m) V. Pkilosophical Transa&iont ?. 1794- 
P. II. pag. 191. tab. 16. fig. 2. 

P 5 



^54 Sectio IIL de generis hum. 

Priscis quoque Batavis auriculas 
tum forma tum coUocatione singula- 
res fuisse tam ex locis veterum auc- 
torum quam ex signis antiquis asser- 
tum legimus nj, 

Ita et Biscaiae inoolarum aures 
magnitudine insignes dicuntur o^. 

Barbaris hominibus auriculas ma- 
gis a capite distare, et mobiles esse 
vulgo notum est, multis quoque 
praesertim Indiae orientalis et maris 
pacifici stemmatibus appendicem au- 
ris variis artificiis vaegrandem et 
monstrose elongatam; cujusmodipa- 
radoxus ritus hyperbolicis veterum 
auctorum fabuUs de quorundam po- 

pulo- 

n^ icones exhibent Smetii antiquitates Neo- 
fnagenses pag. 70. et Cannegieter de Brit- 
tenburgo, matribus Brittis &c. pag. 144. 

Oi) V. nobilis feniinae (Comitissae D'Aunoy) 
relation du voyage d^Espagne T. I. p. m. 
23. Vindicat aii(5oritatem operis desidera- 
tiss. Dieze in notis ad Puente, Reise durck 
Spanien T. II. pag. 271. 



DEGENErxATIONE IN SPECIE. 2.3^ 



pulorum auriculis plane inimanibus 
ansam praebuit, 

§• 67. ■ 

M a m VI a e, 

Mammas barbararum quarundam 
gentium feminis, et quidem Africaeyr7j 
praesertim et quarundam maris pa- 
cifici iiisularum qj^ prolixaset pendu- 
las esse, nube testium constat. In- 
terim tamen monere oportet relatio* 
nes eorum partim supra veritatem 
auctas videri /;;: tum vero eundem 

habi- 

p) cfr. V. c. dc Aethiopissis , Fermin suy 
Vouonomie animale T. I. pag 117. 
de Hottentottis, Kolbe pag 474. 

^) V. incolas insulae Horn apud Schouten 
in cl. Dalrymple colhllion T II. pag i;g, 

r) V. c. Towrsoni assertum in Hakluyt's 
coUeHion T. II pag. 26 de Nignti> ad 
fl. S'" Vincentii: ^Divers of tlie wnwen 
,,kave siirh exeeedin^ long hrtasts ^ tkat 
^^some of tliem will Ijy tke same u^on tke 
,^ground and lie downs bij tkemj" 

aut 



S56 SeCTIO 111. DE GENERIS HUM, 

habitum non omnibus ejusdem gen-- 
tis feminis communem esse; dari 
enim et in oceani australis insulis fe- 
minas quam plurimas sj aeque ac tot 
Aethiopissas vel in Europaeis empo- 
riis quotidie visendas mammillarum 
decora pulcritudine conspicuas ; de- 
nique autem istam vastitatem neuti- 
quam barbaris tantummodo nationi- 
bus propriam, verum etiam passim 
inter Europaeas v. c. quondam apud 
Hibernicas O^ et hodienum adhuc 

apud 

aiit Brucei de Shangallarum mammis 
jn quibusdam earum fere ad genua usque 
dependentium , Reisen nack den QueUen 
des Nils T. II. pag. 546. ** 

neque majorem fidem habeo Mentzelii 
narrationi de Tabaci crumenis ex mam- 
mis Hottentottarum confectis et magna 
copia ad caput bonae spei vcnaHbus : Be" 
Sckreihung des Vorgeburges der guten Hojf- 
nung T. n. pag. 564. 
^) cl. J. R. Forstcr, Bemerkungen &c. pa^, 

242. 
f) Lithgow's rare Adventures andpainefull 
■peregrinations p. m. 433. — *'/ saw in 
^Jreland^s North-fartswomen travayling 

iitk^ 



DEGENERATIONE IN SPEClE. sS^ 

apud Morlachicas uj observatam 

esse. 

Caussa maxime m more infantes 
dorso matris inhaerentes lactandi, 
partim etiam in diu et per plures an- 
nos continuata lactatione, quaeren- 
da videtur. Imo vero passim etiam 
artificio elongatas fuisse mammas 
apud populos qui eam prolixitatem 
pulcram censuerint, relatum legi- 
mus wj* 

Aliae 

„tAe waijy or toytwg at home^ carry tkeir 
,,lnfams ahout their neckes^ and laijing 
„the dugges over their skoulders , would 
iigive sucke to tke Babes behinde their 
fjbackes^ without taking tkem in their ar. 
„mes : Such hind ofbreasts , me thinkethy 
,ywere very fit^ to be made money bagsfor 
,,East\-or fVest-Indian Merckants^ being 
,,more then kalfe a yard long, and as well 
^.wrougkt^ as any Tanner , in tke like 
^^ckavge^ could ever moUifie suck Leather^ 

u) cl. Fortis, viaggio in Dalmazia T. I. 
pag. 81. 

M;) de incolis orae occidentalis Africae , in- 
ter promontoriura album et Senegam fl. 

Cada. 



258 SeCTIO IIL DE GENERIS HUM. . 

Aliae gentes amplitudine et tur- 
gore mammarum conspicuae, ut Ae- 
gyptii; Juvenale jam 

„In Meroe crasso majorem in- 
fante papillam'* 

tanquam rem vulgarem et omnibus 
communem memorante. Imo non 
muliercs tantum sed et viri aegyptii 
mire mammosi dicuntur crj. 

Inter Europaeas nationes Lusita- 
nae feminae mammas amplissimas 
prae se ferunt )fj, cum contra His- 
panicis tenues sint et exiles, quas 

prae- 

Cadaniosto in Ramiisii collcclione T. I, 
p. ni. loo. 

cfr. Lamiral, VAfrique et le peuple A- 
friquain, Par. rySQ 8. pag. 45. ~ "«« 
fySenegaf Jes jeunes filles font leurs effom 
,^,pour faire tomber Uur gorge afin qu^on 
^jes croife femme et qtion les respefte da- 
,,vantage." 

x) Alpiniis, historia naturali Aegypti T. I. 
pag. 14. 

y) reterente niihi cl. Abildgaard ex itinerc 
Lusitano niiper reduce. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 2.Zg 

praeterito certe seculo studio com' 
primere et incrementum earum im- 
pedire curabant zj. 

Contraria cura ambitum manima- 
rum augeri posse nullumdubiumest; 
quantum vero praeterea Venus quo- 
que praematura eo conferre possit 
memorabili sane exemplo impuberes 
et nondum adultae puellae merce- 
nariae docent quae Londinum, prae- 
sertim ex vicinis maxime suburbiis, 
confluunt, et quaestum corpore fa- 
cientes ingenti numero plateas noctu 
pervagantur. 

§. 68. 

G e n i t a l i a. 

Linnaeo quidem in prolegomenis 
systematis naturae ccgenitalium cu- 
55riosior indagatio abominabilis dis- 
:»plicet:5) progressu tamen laboris 

aliter 

s) Comitissa D'Aunoy l. c, T, II. pag. 158. 



j354o SeCTIO III. DE GENERIS HUM. 

aliter eum sensisse evidenter termi- 
nologia ejus conchyliorum, imo vel 
instar omnium venus dione docet, 
lubrico sane stilo metaphorico ab eo 
depicta. Ignoscent ergo manes viri 
Summi si et hic, quae de gentilitiis 
quibusdam varietatibus geniralium 
memoratu digna visa sunt, succincte 
enarravero* 

Nigritas mentulatiores esse vulgo 
fertur. Respondet sane huic asser- 
to insignis apparatus genitahum Ae- 
thiopis quem in supellectile mea ana- 
tomica servo. Num vero constans 
sit haec praerogativa et nationi pro- 
pria, nescio aj, Venere ardentes 

femi- 



4) Idem cle Scotis septcntrionalibus qui inin- 
quam braccati incedunt praedicabat cl. 
Faust, wie der GesckUchtnrieb der Men- 
scken in Ordnung zu bringen pag 52. 

De his vero rainus re<^e hoc assertum 
C5se, au6toritate gravissima docui in me^ 
diciniscke Bibliotkec T. III, pag. 413. 



DEGENERATlOTyTE IN SPECIE. Q^ I 

feminas amplexus Nigritarum aliis 
praeTerre, dictum est hj, 

Vice vetsa etiam Aethiopissas c) 
et Mulatas clj maxime ab Europaeis 
expeti, relatum accepimus. Caus- 
sam praestantiae, quae varia esse 
potest, ignoro. 

Anne in eo siiniles Mongolicis e) 
et Americanis fj nonnullarum gen- 
tium feminis de quibus praedicatur 
quod arcta servent muliebria etiamsi 
nuptae fuerint imo pepererint. , 

Con- 

h) V. Saar, Ostindiscke Kriegsditnste p. hi, 

45. 

c) Chanvalon, voyage alaMartini^uep. 6t» 

Sparrmann, Reise nach dem Vorgebur* 
ge der gtiten Hoffnung pag. 72. 

d) V. de H^erken van W. V. Focquenbroch 
T. ir. pag. 421. . 

t) cl. Georgi, Besckreihung aUer Nationen 
des Russischen Reicks P. II. pag. '220. 

f) V. Vcspucci, Lettera a Lnrenzo de' Me- 
dici pag. i fo. edit Bandini. 

Riolani jgl. anthropograjohia p. m. 306. 

Q 



242 Sectio III. de gekeris hum. 

Contrariam huic pudendorum ra- 
tionem Kamtscliadalicis femini^ tri- 
buit Steller gj. 

Idem plures earum nymphis pro-' 
lixis et propendentibus insignes esse 
asserit ; quas in Hottentotticis mulie- 
ribus in dactyliformes appendiculas 
abire nonnuUi ajunt /7J, Rectius ta- 
meri hic siniis pudoj^isj ut Linnaeus 
vocabat, in elongatione ipsorum la- 
biorum consistere videtur ij , quam 
quidem artificio deberi fertur if) ; et 
quae fabuloso ventrali cutaneol an- 

saift 

) Besghreihuttg von Kamtschatka pag. ijpp. 
) cfr. W. ten Rhyne, de promontorio bo' 
nae spei. Scaifus. 1686. 8. pag. 33- 
i) V. Hawkesworth's colle&ion T. III, p. 
in. 388. 

Varias icones hujtis Sinus pudorif in 
capite bonae spei ad ipsam naturam fac- 
tasdebeo liberalitati perill. Banksii. In 
una earum labia ita elongata 6 pollices. 
cum dimidioj mensurae Rhenolandicae, 
*aequant. 
k) V. le Vaillant, voyage dans Vinterieur de 
VAfrique p. m. 37 1. 



DEGENERA^riONE IN SPECIE. s43 

sam praebuit, quod ab abdomine de- 
pendens J) obscenas liarum femiiia- 
rum partes obtegepe creduli aucto- 
res putabant mj. 



§• 69.. 

7' u r a. 



Porro crurum proportione et ha-. 
bitu aliquam quibusdafn gentibu» va- 
rietatem esse novimns. Ita v.- c. In- 
dilongitudine crurum insignessunt;?)^ 
Mongoli contra brevitate eorum o). 

. Hi- 

i) V. iconem apud F. Leguat , voyage et 
aventures T. II. tab. 13. 

m) Voltaire fabuloso hocce* ventrali cum 
aliis ejusciem ponderis argumentis utitur 
ut demonstret Hottentoticam gentem non 
ad eand^m cum Europaeis hominum spe- 
cieni referri posse. Lettres cVAmabed 
Oper. T. XLV. p. m. 224. 

«) De l^ Boullaye - le - Gouz , voyages et 
ohservations pag. 153. 

cl. Kant incl. En^dPhilosofhfur dis ^ 
WeU T, II. pag. 155. 

•) Vvo Narbonensis in MattHaei Paris his- 
toria viajore^ ex edit. Watsii paj, 530. 



!244 SeCTIO III. DE GENERIS HUM. 

Hibernis feminis femora amplissima 
esse dicuntur pj, 

Novo-Zelandis crura adeo crassa 
tribuuntur ut oedematosa videan- 
tur cp, ' 

Alii curva et deformia eadem es- 
se antipodibus" hisce nostris ajunt, 
haecque vitia ipsis positura qua sede- 
re solent, contrahi rj, 

jncurva v^o crura apud Calmuc- 
cos frequentissima, tum a ratione cu- 
narum infantiHum, tum ab equita- 
tione cui a tenella jam juventute 
asuescunt, derivantur sj, 

Mire defot-mes descfibtmtur pe- 
des incolarum tierrae del Fuogo t) 

quos 

p) Twifs's Tour in Ireland pag. 39. 

q) Monneroii apud de la Bordc, kistoire de 

h mer du Sud T. II. pag. 97, 
y) G, Forster's voyage round tlie^world T. 

II. pag. 480. 
s) cl. PalJas riber die Mongolischen Volker- 

schaften T. I. pag. 98« ' 

r)'cl. J. R. Forster Bemerkungen pag. 225. 

^idie FUsfe habm keih Verhaltnifs zu dem 
. " ..Ober- 



. ©EGENERATIONE IN SPECIE. 24^ 

quos cl. Bougainville Pescheras ap- 
pellavit i/J' 

Praesertim vero Afiicae quibus- 
dam populis deformationem crurum 
pedumque gentilitiam esse, veteres 
jam annotarunt, maxime de Aegyp- 
tiis w) Qt Aethiopibus xj ac servisJSFi- 
gritis yj, In hodiernorum servc^'um 
nigrorum cruribus triplicis generis 
vitia distinguere oportet, diversis 

quo- 

,jOberleibe ; die Sckenkel sind dihin, und 
iikagsr;' die Bcine 'gekriimmt, die Knie 
^iausgedeknr j die Zeken einwnrts ge- 
^^kehrt." * 

u) Voyage autour du monde pag. 147. — 
^ynous les avons nomines Pecherais, farce' 
i^que- ce fut lc fremier mot qu^ils pronon- 
,,cerent en nous abordant , et que sans cesse 
j,i/y nous le rejjetoient,^* 

10) Aristoteles, problematum 5, 14, pag, 
* 43 C. ed. Casaubbni, * 

X) Virgilii moretum vers. 35 sq. 

cfr. conjiiii6liss. Heyne notac ad h, I. 
T. IV. operum Virgihi p. ra, 215 sq. 

ij) Pctronii satijricon c. io;j. 

Q3 . 



246 SflCTIO ni. DE GENERIS HUlif . ' ' 

quoque caussis tribuenda , vajgam 
sciL Ciirvationem z-) ( galL jamhes 
cambrees^y tum invenustam crassi- 
tiem ajj, denique rimas et fissuras 
quibus frequenter dehiscere dicun- 
tur bj. . 

Cuf- 

%) cl. Soemraerring uher die kbrperUcke Ver' 
sckiedenheit des Negers &c, pag. 40. 

Chanvalon veyage d la Martiuiqne 
paD-;58« * — ^^cette forme des jamhes cour' 
,,bees est assez commune aussi farmi les 
,,Americains , mais elJe est qiielquefois 
,,moins sensible que farmi les Negres,'*' 

a ) Albr. Diirer von menschlichertrofhrtion 
fol. T. 3. ed. 1523. — ^''der Morn ire 
y^sckinheyn mit dem knie unn fufs sind 
,^zu knorret nit so gut zu seken alfs der 
„weyssen.^^ ^ • 

Ramsay on the treatment and conver- 
'sion of African Slaves p. 21 7. 

/>)»Allatum mihi est m. Jan. I789 crus dex- 
trum receiis , ceteroquin sanissimum*Ae- 
.thiqpis pridie C.asselUs defundi, cujus par- 
tem adhuc supellex mca anatomica scrvat, 
epidermidc plantae pedis mirum in mo- 
dum crassa, rimosa et in muitifidas lamel» 
las dehisceute. 



DEGENERATPONE IN SPECIE. 2^7 

Curv^tio illa maxime positurae 
tribuenda videtur, qua infantes lac- 
tentes dorS'© matris inhaerentes ge- 
mibus suis arcte innituntur c). Non- 
nullae id genus deformitates passim ^ 
etiammorbosas caussas agnosctmt clj. • 

Crassitiem pedum (nisi itidem 
subinde ad pathologiam referenda 
fuerit).improbo et perpetuo labore 
contrahi posse, probabile est. 

Fissuras denique quibus callosa 
epidennis praesertim in plrfnta pedis 
aethiopum dehiscere solet urente 
arenoso solo contrahi vix est quoJ 
dubites t^. 



§•7 



o. 



c) Chanvalon I. c. 

d) Fr. Allamand in noms aElis atademiae tta- 
turae curiosorufn T. IV. pag. 89. * 

c) V. Hier, MQVcundlis dc dccoratione p.m. 
103. 

■ Q 4 



s48 Sectio IIL de ceneris hum. 

'§, 70. 

Pedes manusque, 

Denique et manus pedesque • qui- 
^ busdam gentibus pro portione singu- 

* lariter parvos esse curati observato- 
res notarunt. . 

Fertur hoc v. c. de Indis fj , Si- 
nensibus gj , Kamtschadalis ^i) , Es- 
kimotisz^j Peruanis k) , Novo-Hol- 

lan^ 

f) ,,fif has been ohserved of the arms of the 
,fHindBos frequently brought to ctigland, 
^ythat the gripe of the sabre is too small 

« \^^for most European hands,'' cl. Hodges, 
Travels in India pag. 3. 

g) Dampier, suite du voyage autour du moii' 
de pag. 1.00. 

de la Barbinais, voyage autour du mon^ 
de T. II pag. 62. 

Osbeck's Ostindisk Resa pag. .I7I« 
h) Steiler 1. c. 

i ) V. post H. ElUs, Dav. Cranz &c. egre- 

* gius astronomus cl, Wales in "philosofjhi' 

, eal Transa^ions T% LX. pag. 109. et cL 

Curtis ibid. T. LXIV. pag. 383. 
k) cL de Ulloa Nachrichsen &c. T. IL pag, 

• 92- 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 249 

landis Ij , et Hottentottis mj, 

Passim artiiicia huc conferre , Si- 
nenses feminae struthopodes docent. 
Verum et vitae genens nj VictusquG 
rationem iniquam qj in culpa esse 
posse, verosimillimum videtur,- 

l) Watkin Tench's Account of tke ■Settk' 
ment at Port Jackson pag. 179.* 

tii) cl. Sparrmann 1. c, pag. 172. 

«) ^yAn ( American ) Indian man is small in 
,,rAe hand and wrist^ for the same rea- 
y^son for wkich a sailor is large andstroug 
,^in the arms and shoulders, and a forfer 
,^in the legs and thigks." Jefferson in 
Morse'§ American universal Geographif 
T. I. pag 87- • ' 

^) V. Tench 1. c. ex observatione guberna- 
toris Capensis : — ^^colonel Gordon told 
5,we that it indicated foverty, and inadc- 
y^quacy of living, He instanced iomethe 
^^Rottentots and Cajfres ; the former fa- 
,,re fonrltf, and have small hands andfcct; 
, „f/ie Caffres, their neighbours , live ■pleti'^ 
^yteously, and have very large onesS^ 

Q5 



2J0 SeCTIO III. DE GENERIS HUM. 

Varietates gentilitiae re^pecLu 
staturae, 

. Absolutis hactenus quae de rela- 
tiva proportioue et conformatione 
singularum partiuni memoratu dig- 
niora visa sunt, • jam etiarn totius sta- 
turae varietatem succincte indagare 
oportet, quo quidem disquisitionis 
antliropologicae capite vix aliud fa- 
bellis et liyperbolicis superlationibus 
pravaque interpretatione magis de- 
turpatum accepimus; quae tamen 
ho*dienum magnam paftem adeo re- 
futata aut explanata et ad genuinos 
fontes reducta sunt ut vix ulteriore 
aaientione , ne dicam per curas reno- 
vatasiterata disquisitione, egeant. 

Ita V. c. pygmaeis veterum Ae- 
thiopicis non nisi sjmbolicam gradu- 
um in Ndometro signification^m sub- 
esse, demonstratum est. • 



Ita 



DEGElfeRATlONE TN SPECIE. s5l' 

Ita ossa vaegrandia passim nostro 
sub coelo effossa quae praejudicata 
opinio quondam gigantibus tribue- 
rat, curatiore osteologico studio bel* 
luis restituta sunt pj, et s. p. 

Con- 



p) Mirum sane nuperis temporibus* BufFo- 
nium plura istiusmodi bclluarum ossa fos- 
silia diversis*temporibus et locis eruta, 
' T. V^° Sufplementi classici &ui operis, de- 
nuo gigantibus tribucrc potuisse. v. c. ea 
quae a. I577 prope Lucernam effossa sunt 
et hodienum in curia istius urbis servan- 
tur , ubiipse ea lustravi et primo intuitu 
elephantina esse agnovi. Mcritissimus 
contra medicus, immo yero egregius ana- 
tomicus, Felix Platcr, tum temporis cum 
ea monumenta geognostica effossa erant, 
studiosissime ea emensus est et contenjpla- 
tus , ipsaqiie ad humanum gigantem 17 
pedum longitudinis pertinuisse summa 
fiducia dcclaravit, et mirandam picturam 
colossaiem humani sceleti tantae magni- 
tudinis, cura^issime fieri fecit, "quae in 
coUegio societatis Jesu Lucernae adhuc 
visitur: memorabih sane exemplo quan- 
tum et in .tanto viro fucrit irapcrium 
. pracjudicii, quando semcl akns in mente 
radices egit, ia ipsara scnsuum cvklentiam. 



'aSa SeCTIO IIL DE GENEHfe hum. 

Contra vero omnes quae nobls 
supersunt reliquiae et antiquaria su- 
pellex ex quibus staturam priscarum 
gentium aestumare licet, ut mumiae, 
ossa et praesertim dentes humani in 
antiquissimis sepulcretis et urnis re- 
perti^/J, armamenta etc. eo conve- 
iiiunt ut et eas gentes vix ac ne vix 
quidem statura sua hodiernas supe- 
rasse censendum sit, ' 

• Est quidem et inter has non infi- 
iianda diversitas gentiHtia. Procera 
V. c. statura inter Europaeas gentes 
Scanis aut quarundam ditionuniHel- 
vetis, .V. c. Suitensibus ; humihor Lap- 
ponibus; in novo orbe majora cor- 
pora Abiponibus; humiliora Eskimo- 
ti§; neutra tamen modum excedentia; 

et 

^) Debeo v. c. liberalitati perill. Bozenhard, 
consulis generalis Caqsarei apud Danos, 
calvariam et alia ossa provectae aetatis 
jiominis haud ita pridem in antiquissimo 
tumulo Cirabrico reperta, proportione ve- 
ro et magnitudine vulgari staturae. no- 
stratium nihilum cedentia. 



. DEGENERATIONE IN SPECIE. 255 

et in universum nuUa inter liodierni 
orbis nationes respectustaturae varie- 
tas tam enormis, quin ex vulgatis de- 
generandi modis et dnalogis^phaeno- 
menis in aliis animantibus mammali- 
bus observandis, explicatu satis faci- 
lis fiat* 

Binas tantum ejusmodi varietates 
seorsim tangere oportet, quarum cj- 
tera excessu altera defectu a statura 
vulgari humani generis, mirum quan- 
tum abhorrere nuperis adhuc tempo- 
ribus dicta' est. *Gigantei inquam 
Patagones Americae maxime «austra- 
lis, et pygmaei Quimotae CQif^^^^osJ 
crediti insulae Madagascar monti- 
colae. * 

g. 72. 

Pabagones, 

Est in extremo Americae austra- 
lis ad euronotum sitae continente, 
natio, quae inde a Magalhaensii pe- 

riplo 



^54 SeCTIO III. DE GENERIS HUM. 

riplo Europaeis innotuit, qui nomen 
ipsi compositum indideriuit Pata-go- 
num , quod scil. eos vicinis Chonis 
cognato^ censebant, pedes autem eo- 
rum pellibus cameli guanaco involu- 
ti brutorum -liirsutis pedibus, quos 
•patas hispanice vocant, similes es- 
sent. Proprium vero et indigenum 
ipsis nomen Tehiieletarum, 

De hisce ergo vulgo sic dictis Pa- 
i:agoriibus primiis Anton. Pigafetta 
itineris Maealhaensii socius in narra- 
tione sua linxit esse gigantes Euro- 
paeis sfeatura duplo majores rj. Ab 
eo inde tempc^re per bina cum dimi- 
dio secula, relationes de itineribus 
ab Europaeis in iStam novi orbis pla- 
gam institutis tam mira inconstantia 
quoad notitias dePatagonibus sibi in- 
vicem repugnant et contradicunt, ut, 
instar omnium, exemplo monitorio 

ad 



y) V* Ej. viaggio atovno il mondo ap. Ra- 
musium T. I. (edit. 4.) pag^ 353 t,. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. Q.bS 

ad cautionem et difiidentiam in usu 
itinerariorum esse possint. 

A*deant quorum interest diversas 
istas relationes et anthropologorum 
de iisdem sententias perlustrandi et 
comparandi, infra citatam auctorum 
decadem sj. Nobis vero in praesen- 
tiarum sufficiat ea tantum consecta- 
ria proponere quae omnibus invicem 

pon- 

j) Bujfon^ histoire naturelle, T« III. et Sup' 
. flementf T. V. 

( De Brosses ) histoire des navigationf 
aux terres australes T.I. 

(cl. de Pauw) Recherches fur les Ame- 
vicains T. I. 

cl. Ortega, in viage del comand. By- 
ron al rededor del mundo, traduc. del 
Ingles. 

Robertson's history of America T; I. 

cl. Zimmerrnann geograyhiscke Gf- 
schichte des Menschen T. L 

cl. J. R. Forster Bemerkungen, 

(Com, Carli-Rubbi) Lettere America- 
fie T. U 

(cl. Pennant) of the Patagonians, 

Relacion del ultimo viage hl Estrech$ 
di MagaUanes en ijSS y 86, 



056 Sectio III. be generis hum:. 

ponderatis et critica face lustratis, 
verisimillima videntur. 

Stirps ergo est hominum fieuti- 
quam gigantea longitudine etsi pro- 
cero corpore et magis adhuc lacer- 
toso et toroso habitu tj conspicuo- 
rum. Proceritatis mensuram qui- 
demin tanta relatiorium variante am- 
biguitate neutiquam certo definire 
licet; ex auctoritate testium hde dig- 
nissimoriim tamen vix ultra dimidi- 
mii supra sextuni pedem mensurae 
anghcae ascendit : quae eo minus pro 
prodigio habenda, cum et ahis Ame- 
ricae (praesertim australioris) stir- 

pibus 

i) Tales enini imo ore a veracissimis aut- 

• optis (lescribiiiitur. 

Taks quoque erant qui Sec. XVF° ad 
finem vergente in Hispaniam allati sunt; 
soli et unici , quantum ego quidem no- 
■Ci, quos Europa unquam vidit Patagones, 
vidit hos ipsos -Sevillae^ magnus et 
vere classicus peregrinator van Linscho- 
tzw , et de iis dicit : — *' waren wel ge» 
,iStatueen ende grofvan Udeit' dc. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. sS^ 

pibus indigenis staturam valde pro-^ 
ceram esse pridem constet, maximej 
sicubi, ut verisimillimum est, de iis 
valet quod de priscis Germanis Taci- 
tus praedicat, nuUis nempe aliis alia^ 
rum nationum connubiis infectos> 
propriam et sinceram et tantum sui 
similem gentem servare. 

Nomades sunt aeque ac Terrae 
del Fuego incolae aliaeque Americae 
australis gentes errones; liinc non 
mirum si; ab Europaeis qui adunas 
easdemque quidem istius terrae oras, 
sed diversis temporibus , appulerunt, 
non semper ejusdem procerae stirpis 
liomines visi sunt* 

Ab aitera vero parte etiam non 
admodum difficile intellectu quomo- 
<io fabula de giganteis Patagonibus 
ortum ducere potuerit. 

Primo enim animis inhaerebat 

yetus traditio de gigantibus orbis ve- 

R teris» 



258 SeCTIO III. DE GENERIS HUM. 

teris, quidni ergo prodigiorum in no- 
vo orbe avidi itineratores de iis quo- 
que cogitassent cum revera proceros 
et lacertosos homines tum etiam mi- 
rae longitudinis sepulcra uj ? et pas- 
sim pone ea singularis magnitudinis 
ossa reperibant %^J, 

Acce- 

«) cfr. Ed, Brown's Traveh p. ni. 50. — '*Mr. 
5,Wood, wlio has made very accurate mapf 
,yoftheftreights ofMageUan ^c. told me^ 
yjthat he had seen divers graves in the Sou' 
jfthern parts of America near four Yards 
tylong , which surprized him the more, 
^ybecause he had never seen any American 
„that was two Yards high , and therefo- 
„re he opened one of these long sepulchres 
iifrom one end to the other , and found 
,)in it a man and a woman, so placed^ 
,,that the womans head lay at the man'5 
i,feet , and so jnight reasonably require 
5,a Tomb of near that length.'' 

w) equorimi scil. quorum sceleta prope se- 
pulcreta cognatorum erigunt. v. Falkner, 
Beschreibung von Patagonien p. ni. 149. 

In universum vetustissimus mos , et 
qui apud diversissimas gentes invaluit, 
equos heroum simul cum horum funere 
inhumandi , postmodum errori ansam 

prae- 



DEGENERATIONE IN SPECIE. sS^ 

Accederepoterat iiiHispanis con- 
siliuni, ejusmotU relationibus alias 
Europaeas gentes a navigatione per 
fretum Magellaniciuii deterrencli jo) ; 
in his vero tum panicus terror, tum 
jactandi libido, qualis et currente 
adhuc seculo auctorem belgicae nar- 
rationis de Roggeweinii periplo in- 
duxit ut paschatis insulae in mari pa- 
cifico incolas pro gigantibus duode- 

cini 

praebere potiiit ut ista eqiiina ossa pro 
giganteis haberentur. 

Ita V. c. «in Sibiricis vetustissimis sepul- 
cris equorum ossa inveniuntur: v. I. G. 
Gmelin, Reisen T. III, pag. 313. 

Imo et in christianorum equitum sar- 
cophagis , medio quod vocant aevo in 
templis sepuhorum, praeter ipsorura sce- 
letos et arma , equina quoque ossa pas- 
sim reperta sunt. v. Dorville, Sicula 
pag. 148. 
x') v. Jo. Winter in Hakluyt's col/eSfion 

T.m. pag.751. 

it. Sir John Narborough*s voya^e to 
thf Streights of Magelian p. m. 90. 
R 2 



2.6o Sectio III. de generis hum:* 

cim pedum longitudine vendila- 
ret fj. 

$. 73. 

Q u i 771 o t a e, 

Vetus est fama praeterito jam se- 
culo a classico auctore Steph. Fla- 
court pro fabuloso iigmento declara- 
ta, dari in montosis interioribus in- 
sulae Madagascar gentem, statura 
quidem pygmaeam, animo vero mire 
bellicosam, reliquis incolis subitaneis 
invasionibus molestam etc. Quimos 
istos homunciones vocabant s. Ki- 
mos^ 

Defen- 

y) V. Anon. tweejaarige Reyz rondom de 
wereld Dordr. 1728. 4. 

Longe veracior et accuratior contra 
Behrenfius (professione libarius, ein Leb* 
kiickler - GeseUe ) qui eidem itineri inter- 
fuit, in Reise durck die Siid-LHnder und 
um die fVeh, Francof. 1737. 8. ubi pag, 
87. paschatis insulae tunc primum detc- 
ctae incolas vocat tantum ^^ iHoklgestalt ^ 
,^stark von Gliedern'\ 



DEGENERATIONE IN SrCClE. 2.6 L 

Defensores hic rumor denuo nac- 
tus est nostris temporihus guberna- 
torem Modave et botanicum cele- 
brem Commerson. Quodsi vero in 
relationibus eorum de iis discesseris 
quae uterque fando tantum accepit, 
et quae ipsa non una in re inter se 
repugnant, rcliquum unice eo redit 
quod gubernator iste servam aliquani 
emerit pumilam, pro Quimota ipsi 
venditami , colore pallido , mamimis 
depressis et brachiorum ad genuafere 
pertingentium longitudine conspicu- 
am. At enim vero cl. Baro de Clug- 
ny qui per integrum fere mensem in 
eadem navi cum ipsissima hacce pyg- 
maea versatus est kiculenter mon- 
stravit non nisi mala conformatione 
et morbosa constitutione eam nanam 
fuisse , macrocephalam, stupidam, 
et quae confusam vocem redderet 
etc. quibus omnibus ego quidem fe- 
re persuadeor ut valetudinem ejusad 
Cretinismum referam, cum liaecsym- 
ptomata in Cretinis occurrant; itaut 
Pt 3 et 



fi62 SeCTIO III. DE GENERIS HUM. 

€t brachiorum longitiido in multis 
eorum et nominatim in Salzburgen- 
sibus expressis verbis ab observato- 
ribus iiotata sit, 

Contra cl. Sonnerat universam 
eam traditionem acute ita interpre- 
tatus est, ut de Zaphe-Racqiiimus- 
sis intelligenda sit, senis nempeprin- 
cipibus stirpis quae istius insulae pro- 
vinciam Manatan inhabitat, quos 
quidem principes ab auctore stem- 
matis derivant qui pumilio fuerit, 
quod et barbarum nomen modo dic- 
tum innuit zj, 

§.74. 



z) c\^° Pallas orfciim duxisse videntur Qui- 
motae ex hybrida quadam generatione. Vi 
Ej. Observations sur la formation des mon' 
tagnes pag. 14. ubi de Aethiopum origi- 
ne: — '' i/ n^est point necessaire de re- 
,iCOurir ici a une mesaiJiance de Vesfece 
,ykumaine, comme il semble quen est arri- 
,iVee une 'pour produire les montagnardf 
^ilongi - manes ou Quimos du Madagascar,'* 



UEGENERATIONE IN SPECIE. 265 

§• 74. 
De caussis staCurae gentilitiae, 

Dantur itaque neque gigantum 
integrae gentes neque pygmaeorum. 
Varietas autem staturae gentilitia 
quam supra ( §. 71.) tetigimus arc- 
tioribus pro portione limitibus cir- 
cnmscripta videtur, quam quae inter 
alia animantia domestica passim ob- 
servatur ( §. 29.) : et ex iis quae de 
caussis degenerandi exposita sunt, 
haud difficulter intelligi poterunt. 

Conferre siquidem huc clima ( g. 
34.) vel praeter tot aHa argumenta 
Lappones docent cum Hungaris col- 
lati, quae binae unius stemmatis co- 
loniae vario sub coelo variam quo,- 
que staturam adeptae sunt. 

Victus (§. 55.) quoque magnani 
esse potentiam ad staturam sive au- 
gendam sive imminuendam physio- 
logia aperte docet. 

R 4 Hinc 



^64 ^ECTIO in. DE GE]SrERlS HUM, 

Hinc V. c. procerum corpus no- 
bilium Otaheitae incolarum victui qux 
indulgent lautiori tribuitur aj. 

Gontra barbararum quarundam 
g^entium staturam per generationum 
series sensim decrevisse postquam 
abusui aquae vitae s. spiritus ardentis 
adsuetae sunt, relatum accepinius bj. 

Porro et pubertatis terminus va-. 
riis gentibus varius hic nominandua 
venit, eatenus sane ad statutam gen-> 
tilitiam faciens , ut , qui diutissime 
impuberes permanent, bacce conti- 
nentia (quodpridem de priscis Ger- 
manis notavit Caesar) staturam alant; 
cum contra praematuram venerem 
proceritati corporis obesse ab acutis- 
gimis auctoribus vario et remotissimo 

sub 

fl) V. cl. J. R. Forster , Bimerkungen p. m, 
236. 

^) De accolis barbaris freti Hudsonis , v. 
H, Ellis Reise nack Hudsons Meerhusen 
pag. 201. Umfreville uber den gegenwhr^ 
ngen Zustand der Hudsonsbay pag. ^l, 



DEGENERATIOXE IN SPECIE, 265 

SLib coelo uno consensu observatum 

sit cj, 

Conservatur porro gentibus sta- 
tura propria , si minime aliarum ad- 
ventibus et bospitiis miscentur: uti 
ab altera parte sensim gentilitia sta- 
tura per generationum series muta- 
tur postquam aliarum nationum, alius 
staturae, connubiis infectae sunt clj^ 

Denique vero et hereditariae dis- 
positioni magnam esse potestatem 
in staturam prolis, haud inficianda, 
exempla docent famiharum aut pro- 
ceritate aut humilitate staturae in^ 
signium. 

§. 75. 

c) cfr. V. c. post tot alios , Je Kamtschada- 
lis, cl. Behm in Cook's voifage to thc 
northern hefitisphere T. III. pag. 372, 

de Otaheitis , Cook in Hawkesworth's 
coUe6tion T. II. p. m. I87. 

de Siimatranis, cl. Marsden pag. 41, 
fi) Maupmviis 5 Venus yhysique p. m. 131, 

R 5 



^66 SeCTIO III. DE GEXERIS HUM. 

§. 75. 

T^arieLates generis humani fahu- 
losae, 

Infinita sunt quae inde ab Hero- 
doto ex variis fontibus , Aristeo ma- 
xime, Ctesia et Megasthene, a Cos- 
mographis narrata accepimus de gen- 
tibus monstriferae plane figurae, 
Arimaspis v. c. unoculis; Cynamol- 
gis , caninis capitibus ; Monoscelis , 
singuHs cruribus; sylvestribus homi- 
nibus ad Imaum, aversis post crura 
plantis; etc. ej, * 

His quidem diutius immorari non 
hujus loci est; etsi ceterum nec utiH- 
tate nec voluptate careat indagatio 
rerum, quae hujusmodi figmentis an- 
saiTtpraebuerint; valet enim et in an- 
thropologico hocce studio quod de 
rehqua historia naturah constat , • vix 
uliam in ea unqUiam relatam fuisse 

fabel- 

e) cf. Jo. Alb. Fabricii diss. Sie hominihus 
erbis nostri incolis &c. Hamb. 172I. 4« 



DEGENERATIONE INSPECIE. *l^f 

fabellam tam absurdam et ineptam, 
quiii veii aliquid eidem subesse re- 
periatur, hvperbolica tantam exag- 
geratione aut prava interpretatione 
deturpatum f), 

Unicum tamen ex prodigiorum 
ista farragine in medium proferre li- 
ceat exemplum, toties scil. repetitae 
famae de gentibus caudatis ^ utpote 
quas a multifariis et longe diversae 
aetatis auctoribus iterum iterumque 
assertas accepimus g), 

%■ 76. 

De gentibus caudatis jumor, 

Et primus quidem Plinius, post 
eum Ptolemaeus et Pausanias cauda- 

tarum 

f) ita V. c. conjun6Viss. Heyne fabulosas rc- 
lationes de hcrniaphroditis Floridae ad 
geiniinos fontes revocavit iii Commentation. 
soc. reg. scient. Gottingens, T. I. pag. 39. 
g") Niiperrinuis caudatorum hominum pa- 
tronus ct asscrtor extitit cl. Monboddo in 

utro^ 



a68 SeCTIO III. DE GENERIS HUM, 

tarum Indiae gentium mentionem fe- 
cerunt; tum medio quod vocant ae^ 
vo denuo assertae a Geographo Nu- 
biensi, Marco Polo Yeneto, aliis: 
recentiOribus denique temporibus 
plures itinerum auctores similia re- 
tulerunt de variis Indici archipelagi 
insulanis caudatis 10\ alii de ejusmo- 
di Russiae cujusdam provinciae in- 
colis ij;. de aliis alii kj, 

Curatius vero pensitatis hisce as- 
sertis exiguum ponderis ipsis inesse 
facile deprehenditur; 

Pleri^ 

utroque opere, scil. of the origin and 
'progress of language T. I. p. m. 234. et 
antient Metapkysics T. III. pag. 250. 

h) V. praeter auctores mox citandos , Hqt' 
vey de generatione animalium p. m. lo. 
de Borneensibus. 

i) Rytschkow, Orenburgisehe To^pograpkie 
T.II. pag.34. 

Falk , Beytrage zur Kenntnifs des 
Russischen Reicks T. III. pag, 525. 

h) V. c. in ins. Tcrra del Fuego. v. tib. 
geograph. apud Alons. d'Ovaglie , Rela-^ 
eio7ie del Regno di Cile Rom. 1646. fol. 



DEGETs^ERATlONE IN SPECIE. 269 

Plerique auctores enim non nisi 
fando ab aliis notitiam acceperant* 

Tum vero negari nequit pleros- 
que eorum testium qui avtopsiam rei 
jactant per se jam valde sublestae 
iidei esse 1J. 

Porro autem ipsae eorum circa 
hoc momentum relationes, suspecto 
modo inter se variant mj^ 

Coii- 

i) V. c, de Nicobarids, ineptarum fabel- 
lariim plenissima Beskrifning om en Re' 
sa genom Asia^ Afnca &c. af N, Matthss. 
Kbping {Skeps-Lieut.} p. m. 131. quam 
tamen summae fidei relationem vocat Lin- 
naeus, in litteris ad cl. Monboddo of the 
erigin of language 1. c. 

Dav. Tappe, isjahrige ostindische 
Reisebeschreibung pag. 49. de Sumatranis, 

T«) cfr. V. c. de Formosanis caudatis tri- 
gam testium , qui se ipsos avtoptas di- 
cunt Jo. Strauss, Jo^ Ott. Helbig, et EK 
Hesse. 

Ille, Reisen i^.m, %2. '^ Ein Formo' 
PiSaner von dtr Sud-Seite vtit einem 

^iSchwanZf 



j^yo Segtio IIL de generis hum, 

Gontra vero cordatissimi et cura- 
tissimi earum Tegionum indagatores 
aut de monstroso isto prodigio silent; 
aut incolarum auctoritate freti nude 
pro fabuloso iigmento declarant nj. 

Alii denique expresse monent 
quid erroneae famae ansam prae- 
buerit : 

V. c. appendix pendula -dorsalis 
vestimentorum ojj 

aut 

,^Schwanz , einen guten Fus lang , und 
\^rauck mit Haaren bewachsen.'" 

Iste, in Ephem. Naturae curiosor. Dec. 
I. ann. IX. pag. 456. — *^ caudae calvae 
^^assimilabantur porcijtis.'' 

Hic , Ostindische Reisebeschreibung p. 
m. 2X6. — " Unter andern unsern Scla- 
,^ven beij dem Bergwerk katten tvir auch 
,yeine Sclavinj welcke gleich einer schand- 
ijlicken Bestien mit einem kurzen Stiel 
,^oder Ziegensckwanz iiber dem Hintern 
^yausgeschandet war." 

«) ita de Philippinicis cl. le Gentil , voya- 
ges dans les jners de VJnde T. 11. pag. 52. 

0) Nic. Fontana on tke Nicobar Jsles mAsi* 
atik Researckes T, III, pag. 151. 



DEGENERATIOXE IN SPECIE. 27 I 

aut simiae caudatae anthropo- 
morphae pj, 

Adeo ut ne unicum quidem extet 
gentis caudatae exemplum genui- 

nuni 

p) Hinc vulgatissima icon, toties repetita., 
et vuigo pro hcmiiie caudato exliibita pri- 
mitus nou nisi geiiuinam simiam ^au- 
datam referebat ; quam vero postmoduih 
aiter audlorum ab altero ita mutuavit, ut 
quivis fere simul paulo humaniorem eam 
redderet. Martini nempe in versione sua 
Buffoniani operis suam iconem ex Lin» 
naei amoenitatibus depromsit; hic ex 
Aldrovando , hic ex Gesnero ; qui ipse 
suam ex ^rmanica quadam descriptione 
terrae sancVae desumsisse refert; cujus 
quidem au6lorem tacet, quem tamen esse 
Bern. de Breydenbach faciie agnovi; ut- 
pote qui in editione principe operis sui 
iReyfs in das gelolfte Land') Moguntiac 
1486 impressa, animalium quorundani 
exoticorum in terra sancla sibi visorum 
figuras exhibet , et inter has ipsissimam 
quoque de qua agimus, iconem, satis ac- 
curatam , simiam referenteni vere qua- 
drumanam , hallicibus nempe a reliquis 
digitis pedum remotis &c. quae vcro 
postmodum delineatorum qui apographum 
«umebant, incuria, denium in humanam 
figuram bimanam transmutata est. 



^72 Sectio III. de generis hum* 

num plurimii iide dignomm testium 
avtoptarum consensu firmatum ; imo 
iie quidem unius saltem familiae 
quae monstrosa ista anomalia insignis 
fuerit, cum tamen alias exempla fa- 
miliarum monstrificarum , quibus v. 
c. sexti digiti exuperantia per gene- 
rationes hereditaria est, in vulgus no- 
ta sint* 

De singulis vero liominibus , qui 
sparsim hinc ilHnc etiam inter Euro^ 
paeos monstrosa ad coccygem ex- 
crescentia insigniti visi sunt, hic, non 
niagis quam de innumeris ahis mon- 
strosis partubus, sermonem esse pos- 
se, per se facile inteUigitur. 

§• 77- 

Vctrietas gentilitia ex niorbosd 
affectionek 

Supra jam (§.38.) de eo respectu 
dictum est, quo et morbosa intem- 
peries habitum animaHum, et maxi- 

me 



DEGENERATIONE IN SPECIE. S^S 

me quidem coloiem ita mutat, ut 
hereditaria dispositione per longas 
generationum series propagata , sen- 
sim in alteram quasi naturam abeat, 
et in nonnuUis animantium speciebus 
singularibus et constantibus varieta- 
tibus ortum praebeat. Notissima ex- 
citavimus exempla varietatis niveae 
muris domestici et cuniculi, utpote 
quorum niveum vellus et roseae pu- 
pulae certo certius morbidae intem- 
periei, leucaethiopiae scil. debentur. 

Eadem quidem affectio passim 
etiam in-genere humano observatur. 
Verumtamen magis sporadice, certe 
nulHbi tanta frequentia et constantia 
quanta in brutis quae modo diximus 
animantibus occurrit, qua nempe in 
peculiarem et copiosissimam varieta- 
tem eorum degeneravit. 

Nihilominus tamen et humana 

ista leucaethiopia paucis tangenda 

est. Sed paucis inquam, ipsam eara 

3 ob 



274 SeCTIO III. DE GENERIS HUM, 

ob caussam quod in homine vix pe- 
culiarem varietatem constituere di- 
cenda sit, tum et quod ea repetere 
pigeat, quae alias jam de memorabi- 
li isto morbo disputavimus q), 

'%■ 78. 

Leucaethiopia humana, 

Ad cachexias referenda videtur 
affectio; binis symptomatibus pa- 
thognomonicis iisque perpetuis con- 
spicua. 

Alterum horum symptomatum 
singulari cutis colore, vitiose albido, 
partim ad ruborem non naturalem 
accedente, imo et passim levioris le- 
prae habitum prae se ferente />>, tum 
vero pilorum et pubis albedine ano- 

mala 

q) commenratioii. soc, Reg. scientiar. Got- 
tingens. T. VII. pag. 29. et medicinisclie 
Bibliotkek T. II. pag. 537. 

r) cf. V. c. Hawkesworth's coUe&ion T. If, 
p. m. 188. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 27 5 

mala constat, non nivea hac ut in se- 
nibus, neque pulchie subflava et in 
cinericium paulo vergente ut in tot 
nostratibus quos ideo flavos Cg^ll» 
BloJidins) vocant, sed giiva potius, 
colori cremoris lactis (angl. crea?n' 
colour^ quodammodo comparanda. 

Alterum visus organa occupat, 
eaque pigmento fusco orbat, quod 
sani oculi tnembranas ahquot inter- 
nas obducit, et absorbtioni nimiae 
luOis destinatum , ad recte beneque 
videndum summi momenti est. Hinc 
iris oculi leucaethiopum palHde ro- 
sea, et semipeUucida, pupula autem 
intensiore rubedine splendens, sar- 
dae s. carneolae pallidioris colori si- 
milis. 

Singulari vero constantia bina 
haec sjmptomata invicem consenti- 
unt, ita ut, quantum mihi quidem 
innotuit, nunquam oculorum iste pe- 
culiaris rubor solus et absque vitiosa 
S 2 illa 



276 SeC^TXO III. DE GENERIS HUM. 

illa albedine comae et reliquorum pi- 
lorum visus sit. Saepius vero pupil- 
larum ruborem ab observatoribus 
noii animadversum esse non mirum, 
cum reliqua quae diximus symptoma- 
ta magis in oculos eorum inciderent, 
leucaethiopes vero lucis minus pati- 
entes palpebras plerumque conni- 
ventes habeant. 

Semper connatus morbus est, 
nunquam, quod novi, post partum 
acquisitus. 

Semper ijisanahilis ; quippeocu- 
lis unquam pigmentum fuscum post 
partum demum subnatum esse ne 
unicum quidem exemplum extat. 

Non raro hereditarius existitj 
falso enim leucaethiopes steriles et 
sive ad generandum sive ad concep- 
tum inepti a nonnuUis dicti sunt. 

Verum in universum morbi hu- 
]us memorabilis notitiam multifariis 
erroribus mire deturpatam accepi- 

mus. 



DEGENERATIOKE risr SPECIE. 277 

mus. Ita V. c. alii haesitarunt anne 
leucaethiopia pro vere morbosa af- 
fectione habenda sit; ahi eam cum 
cretinismo , alii cum simiae satyri 
historia male c.onfuderunt ; ahi non 
nisi intra tropicos eam affectionem 
visam esse etc. temere asseruerunt. 

Quanquam enim utique primum 
inter Aethiopes observata fuerit, ideo 
quod in nigra gente cutis et capillo- 
rum albedo omnium maxime oculos 
ferire oportebat, hincque ea affectio- 
ne correptis leucaethiopum (gall. 
Ne^res hlancs^ nomen datum sit 
( quos homines Batavi in India orien- 
tali contemptim insecti hicifugi no- 
mine Kackeriacken appellant, Hi- 
spani AlhihoSj GaUi Blafardsj» etc.) ; 
tantmn tamen abest unice inter ni- 
gritas, imo vel in torrida saltem zo- 
na eam occurrere, ut potius nullam 
humani generis varietatem, nuilam 
terrarum orbis partem, ad eum mor- 
bum producendum ineptam esso, 
certo certius constet. 

S 3 MUn 



278 Sectio III. de generis hujvi. 



Mihi ipsi enim jam sedecim ex- 
empla innotuerunt leucaethiopum iii 
variis Germaniae nostrae provinciis 
natorum sj, Tum in reliqua Euro- 
pa alia inter Danos l^J , Anglos ujy 
Hibernos tvj , Gallos aj , Helve- 
tos jj, Italos zj , Archipelagi insula- 

nos 

j") pluriuni notitia datur in mediciniscke Bi' 

bliotkek T. III. pag. 16 1. sq.. 
f) ibid. pag. 170. 
u) Benj. Duddeirs Swpflement to his Trea- 

tise on the Diseases of the Horny-coat, 

Lond. 1736. 8. pag. 19. 

it. desideratissimus Jo. Hunter on cer- 

tain 'parts of the animal oeconomy pag. 

206. 
te>) C. Perceval in TransaStions of the Irish 

Academy T. IV^. pag. 97. 
^) le Cat de la couleur de la peau humaine 

pag- 103. 
e/) medicinische Ribliothek T I. pag. 545. 
z) De Sabaudicis quos et ipse descripsi v. 
cl. Saussure voyages dans les Aipes T. IV. 
p. m. 303. 

Venetum memorat Bourguet in Lettres 
fhilosofhiques sur la formation des sels 
pag. 163. 

Mcdio- 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 279 

nos aj^ Hungaros hj, Porro exlra 
Europam inter Arabes cj, Malaba- 
ros dj ^ Madagassos ej ^ Caffros fj^ 
Nigritas (tani in ipsa Africa natos 
quam inter Creolicos novi orbis Ae- 

tliio- 

Mediolanenseni dissccuit cl. Buzzi v. 
Ej. dissertazione sopra tina varitta parti- 
colare ci' Uomini biancki Eliofbbi. Mediol. 

1784- 4- 

Romae similem se vidisse puellam rc- 
tulit mihi cl. Jo. Hawkins, 

4) Ex relatione ejusdem quem modo citavi 
amicissimiHawkins qui binos fratres leuc^ 
aethiopes 12 circ. annorum, in priore suo 
itinere Archipelagico et maris interni ver- 
satus in ins. Cypro viderat, Laniicae natos. 

If^ Mich. Klein Natur - Sehettheiten von Un- 
garn. Prefsb. 1778. 8. pag. 15. 

c) Ledyard in Proceedings of the African 
association pag. 45. 

d) Tranquebarische Missions - Berichie Con- 
tin. XLVL pag. 1239. ^^ ^^'i^LS. 

e) Cossigny in Histoire de VAcad. dcs sc, de 
Paris a. 1744. pag. 13. 

/) de la Nux , ejusdem historiae ac. Paris, 
a. 1760. pag. 17. 

S 4 



^8o Sectio IIL de generis hum. 

tMopes gj, ) Tum et inter America- 
nos isthmiDariensis h) etBrasiliae i). 
Denique inter barbaros oceani Indici 
et paciiici insulanos; v. c. in Suma- 
tra kjy Bali /J, Amboina mjy Mani- 
la n) , Nova - Guinea oj, insulis ami- 
corum pj et Societatis qj^ 

Imo 

g) Ex silva observatorum avtoptarufn tri- 

gam saltem nuperorum citasse sufficiat: 
Oliv. Goldsmith, history of the Eartk 

T. II. pag. 240. 

Biiffon Supplement d Vkistoire natureUe 

T. IV. pag. 559. cum icone. 

et cl. Arthaud in yournal de -physique, 

oa. 1789. 
A) Wafer's descriftion of tke Isthmus of 

Atnerica ed. 2. pag. 107. 
i) de Pinto ap. Kohtrtson ^ history of Ame' 

rica T. II. p. m. 405. 
k) cl. van Iperen in Verhandelingen van het 

Bataviaasch Genootsshap T. I. pag, 314, 
l) h\, 1. c. cum icone. 
»;) Valentyn Beschrt^ving van Amhoina T, 

II. pag. 146, 
«) Camelli in philosopkical Transa6iions T, 

XXV. pag. 2268. 
p) Argensola, Conquista de las islas Malu- 

cas. pag. 71. 



DEGENERATIONE IN SPECIE. 28 1 

Imo vero neutiquam humano ge- 
neri propria est haec de qua agimus 
affectio, verum et in multis aUis cali- 
di sanguinis utriusque classis animan- 
tibus, observata, Ex mammaHbus 
enim praeter vulgatissima exempla 
cuniculorum, murium, furonum, et 
equorum , (in quibus quaternis ani- 
malium speciebus affectio ea tempO'- 
ris progressu in alteram quasi natu- 
ram abiisst videtur (§, 58.)>) inno- 
tuerunt mihi ejusmodi simiae?;^, sciu- 
ri sj y ratti Ij , criceti uj , saviae wj^ 

tal- 
p) Cook's voyage to the northern hemisphere 

T. I. pag. 381. 
^) Hawkcsworth's coUe&ion T. II. p. in. 

99 et 188. 
r) Sir Rich. Clayton in Memoirs of the Soc, 

of Manchester T. III. pag. 270. 
Wagner histor. natur. Helvetiae pag. 185. 
Gunnerus ad Leem de Lapjoonibus Fin., 
marchiae pag. 207. 
t) Gesner de quadrwjpedihus p. ni. 829. 
u) donavit me ejusmodi criceto aucVor clas- 
sicac de eo animalculo monographiae, cl, 
Sulzer. 
w) cl. Boddaert natmrhindige Eeschemning 
der Dieren T. I. pag. 2iQ, 



2.S2. Sectio III. de generis hum. 

talpae xj^ didelphides yj, martes zj, 
mustelae aj^ et capreoli l?J, 

Ex avibus autem corvi cjj meru- 
lae djj, fringillae canarienses, per- 
dices ej^ gallinae et pavohes. 

Memorabile autem ne unum qui- 
dem, quod sciam, exemplum hujus 
affectionis in uUo frigidi sanguinis 
animanti observatum esse? > 



79« 



x) Id. ibid, 
if) U. 1. c. 

£) Kramer elenck, animalium Austr, pag. 

312. 
a) Boddaert 1. c. 

^) Themel in Ohererzgebiirgischcn Journal 
Freyberg, 1748. 8- P. I. pag. 47. 

-e) ex relatione amlcissimi Sulzer. 

ci) Jo. Hunter on certain joarts of the ani- 
tnal oeconomij pag. 204. 

e) Ruffon, histoire naturelle des oiseaux T. 
II, pag. 416, 



DEGENERATIOIS^E IN SPECIE. 28S 

§• 79- 
Acl hanc sectioiiem epilogus, 

Et haec qiiidem de caussis mo- 
disque quibus genus liuinanum re- 
spectu coloris, aut structuiae, aut 
proporj:ionis , aut staturae corporis 
etc. in varietates degenerat, suffici- 
ant: in quorum quidem enarratione 
nullum quod sciam intactum reliqui 
momentum quod ullo modo ad di- 
rimendam celebrem quaestionem de 
unica tantum pluribusve in isto ge- 
nere speciebus conferre potest. Jam 
ergo quomodo ea ipsa post univer- 
sam lianc disquisitionem ad naturae 
veritatem componenda sit, sequenti 
sectione videamus. 



SfiCTlO 



^84 SeCTIO IV. GENERIS HUM. 



S E C T I O IV. 

GENERIS HUMANI VARIETATES 

QUINAE PRINGIPES, 

SPEGIES VERO UNICA, 



§. 80. 

Jnnumerae generis humani ^arie^ 

tates insensibili graclatione invi^ 

cem confluunt, 

I Jti ab una parte iii universo queni 
hactenus absolvimus recensu 
genuinarum generis humani varieta- 
tum ne unicam quidem invenimus 
quae non, (quod quidem penultima 
Sectio docuit) etiam inter aKa ca- 
lidi sanguinis animantia, praesertini 
domestica, imo vero plerumque lon- 
ge iuculentius adhuc et insignius qua- 

si 



SPtCIES UNICA. 285 

si siib oculis nostris contingat et ex 
manifestis degenerationis caussis or- 
tum ducat; ita ab altera (quod supe- 
riore Sectione expositum est) nulla 
earum existit, sitve coloris, sitA^e vul- 
tus, staturae etc. tam singularis quin 
cum aliis ejusdem oi^dinis, insensibili 
transitu ita confluat ut omnes eas 
non nisi relativas esse, non nisi §ra- 
du ab invicem differre, apertepateat. 

Hinc et non mirum in tali con- 
fluxu non nisi arbitrariam divisioneni 
et partitionem istarum varietatum 
locum habere. 



§• 8i. 

Quinae varietates principes generis 
humani constitutae, 

Cum tamen et inter arbitrarias 
ejusmodi partitionum rationes altera 
alteri utique praestare dicenda et 
praeferenda sit , omnibus diu et cu- 

rate 



286 SeCTIO IV. GENERIS HUM. 

rate ponderatis, universum, quout 
liactenus nobis innotuit , genus liu- 
manum aptissime ad ipsius naturae 
veritatem in quinas sequentes varie- 
tates principes dividi posse milii vi- 
detur; nominibus 

A) Cauca^iae^ 

B) Mongolicae^ 
C^ Aethiopicaey 
D) Americanaej 
et E) Malaicae 

designandas et ab invicem distin- 
guendas. 

Caucasiam ob caussas infra enar- 
randas pro primigenia habendam pri- 
mo loco posui. 

Haec utrinque in bina ab invicem 
remotissima et diversissima extrema 
abiit, hinc nempe in Mongolicam^ 
ininc in Aethiopicam. 

Medi- 



SPECIES UNICA. 287 

Meclios vero inter istam primi- 
geniam et hasce extremas varietates 
locos tenent reiiquae binae: 

Americaiia nempe inter Cauca- 
siain et Mongolicam. 

Malaica inter eandem istam 
Caucasiam et Aethiopicam. 



§. 82. 

Characteres et limites harum Da- 
rietatum. 

Sequentibus autem notis et de- 
scriptionibus quinae istae varietates 
in universum definiendae videntur. 
Quarum tamen recensui duplex mo- 
nitum praemittere oportet, primo 
nempe ob multifariam characterum 
per gradus diversitatem non unuiii 
alterumve tantum sufficere , sed phi- 
rimis junctim sumtis opus esse; tum 
vero neque ipsum huncce characte- 

rum 



288 SeCTIO IV. GENERIS HUM. 

rum complexum adeo constantem 
esse quin innumeris exceptionibus in 
omnibus ac singulis hisce varietati- 
bus obnoxius sit. Interim vero eun- 
dem tamen ita conceptum esse ut in 
uniDersum satis planam et perspicu- 
am earum notionem exhibeat. 



A) Var, 



SPECIES UNICA. 289 



A) Var. Caucasia, 

Colore albo, genis rubentibus 
(§. 43.) capillo subfusco aut nucei 
coloris (§. 62.) capite subgloboso 

(§.62.) 

facie ovali, rectiore, partibus eius 
modice distinctis , fronte planiore, 
naso angustiore, leviter unco, ore 
parvo (§. 56.) 

dentibus primoribus utriusque 
maxillae ad perpendiculum positis 

(§.62.) 

labiis (praesertim inferiore) mol- 
liter explicatis , mento pleno rotun- 
dato (§. 56.) 

In universum ea vultus specie 
quam ex nostratium de symmetria 
judicio maxime venustam et formo- 
sam censemus. 

T Per- 



290 SeCTIO IV. GENERIS HUM. 

Pertinent ad primam hancce va- 
rietatem Europaei (exceptis Lappo- 
nibus et reliqua Finnica progenie) 
tum Asiani occidentales usque ad 
Obi fl. ad Caspium mare et Gangem. 
denique Africae borealis incolae. 



B) Var* 



SPECIES UNICA. ^291 

B) Var. Mongolica. 

Colore gilvo (g. 43.) 

capillo nigro, rigidiore, recto et> 
raro (§.52.) 

capite quasi quadrato (§. 62. ) 

facie lata, simulque plana et de- 
pressa, partibus ideo minus distinctis 
sed quasi confluentibus. 

glabella plana, latissima, 

naso parvo, simo. 

genis fere globosis, extrorsum 
eminentibus. 

palpebrarum apertura angusta, 
lineari. 

mento prominulo (§. 56.) 



Complectitur haec varietas reli- 

quae Asiae incolas (exceptis Malais 

T a ex- 



QQQi SeCTIO IV. GENERIS HUM. 

extremae peninsulae Transgangeta- 
nae) tum Finnicos Europae refrige- 
ratae populos, Lappones etc. et ex 
America maxime boreali latissime 
diffusam Estimotarum gentem inde 
a Beringii freto ad extremam usq_ue 
habitatam Groenlandiam. 



C) Var. 



SPECIES UNICA. 295 

C ) Var. AetJdopica, 

Colore fusco (g. 45«) 

capillo nigro et crispo (§. 52.) 

capite angusto, a lateribus com- 
presso (§. 62.) 

fronte gibba, fornicata. 

ossibus JLigalibus antrorsum pro- 
minentibus. 

oculis magis eminentibus. 

naso crasso et cum mandibulis 
porrectis quasi confuso (§. 56.) 

limbo alveolari angustiore, an- 
trorsum elongato. 

dentibus primoribus superioribus 
obKque prominentibus (§.62.) 

labiis (praesertim superiore) tu- 
more impletis. 

mento retractiore (§. 56.) 

Multi cruribus valgis ( §. 69. ) 

Ad hanc varietatem reliqui, prae- 
ter boreales , Afiicani. 

T 5 D)Var. 



1594 SeCTIO IV. GENERIS HUM. 

D) Var. Americana, 

Colore cuprino (§. 43.) 

capillo nigro, rigidiore, recto et 
raro (§. Sa.) 

fronte brevi. 

oculis profundius locatis. 

naso subsimo, attamen promi- 
nente. 

In universum facie lata quidem, 
malis eminentibus, sed non plana et 
depressa, verum partibus ejus, si a 
latere spectatur, magis elaboratis et 
quasi profundius exscalptis (§. 56.) 

frontis et verticis forma plurimis 
arte efficta (§.62.) 

' Haec varietas reliquae (praeter 
Eskimotas) Americae incolarum. 

E) Van 



SPECIES tNlCA, 295 

E) Yar. Malaica, 

Colore badio (§. 45.) 

capillo nigro , moliiore , ciiiciu- 
nato, denso et ubere (§, 32.) 

capite niodice angustato, 

fronte subtumida (§. 62.) 

naso pleniore , latiusculo , quasi 
diffuso , apice crassiore , ore magno 
(§• 56.) 

niandibula snperiore aliquantum 
prominente (§. 62.) attamen parti- 
bus faciei , a latere spectatae, satis 
prosilientibus et ab invicem distinctis 
(§.56.) 



Concipit haec ultima varietas ma- 
ris pacifici insulanos simul cum Mn- 
rianarum , Philippinarinn , Mohicca- 
rum, Saiidaicaram insahu'um et Ma- 
laccae peninsuhie incohs. 

T 4 §.85. 



296 SeCTIO IV. GENERIS HUM. 

§. 83. 

Aliorum auctonnn divisione$ va- 
rietatmn generis humani, 

Verum aequum videtur aliorum 
quoque auctorum, qui genus huma- 
num in varietates distribuerunt, sen- 
tentias succincte exhibere, ut lecto- 
ribus facultas detur easdem invicem 
comparandi , ponderandi, et delec- 
tum earum quae maxime arrideant, 
habendi. 

Equidem primus omnium , qUod 
sciam, periculum fecit Anonymus 
quidam seculo praeterito versus 
finem vergente, qui humanum genus 
in quatuor stirpes dispescit: scil. i. 
universae Europae, sola Lapponia 
excepta: tum Asiae austrahs, Afri- 
cae boreahs, et universae Americae, 
2. rehquae Africae. 5. rehquae Asiae 
cum insuhs versus Vukurnum positis, 
4. Lapponumy^. 

Leib- 

/) in Journal des Scavans a. 1684. p. 133. 

cfr. 



SPECIES UNICA. 297 

Leibnitius nostri continentis ho- 
minum quatuor ordines statuit. Bi- 
nos nempe extremos , i. Lapponum 
inquam et 2. Aethiopum ; totidem- 
que medios; 3. orientalem nempe 
alteram ( Mongolicam ) ,' 4» alteram 
occidentalem (Europaeis similem) gj. 

Linnaeus vulgatam sequutus geo- 
graphiam, homines in i. America- 
num rubrum, 2. Europaeum album, 
5. Asiacum luridum et 4» Afrum ni- 
grum dividit //^. 

Buffonius sexhominum varietates 
distinxit i. Lapponicam s. polarem, 
2. Tataricam ( quo nempe nomine 
ex vulgaii loquendi ratione Mongoli- 

cam 

cfr. Rob. de Vaugondy fil. nouvel At- 
las "portatif Paiis. 1778. 4. tab. 4. 

g) apud Feller in otio Hanoverano pag. 159. 

Ii) inde ab a. 1735 per oinnes operis ini- 
mortalis editiones. Subjunxit cl. Gmelin 
editioni nupcrac, a se curatae, meam divi- 
sioncm T. 1. pag. 2"^. 

T 5 



zgB Sectio IV. generis hum. 

cam appeilavit), 3. Asiae aiistralis, 
4. Europaeam, 5. Aethiopmn, 6. A- 
mericanam 0» 

Inter eos qai tres gentes primiti- 
vas humani generis pro numero fiHo- 
rum Noachi statuunt, inpiimis lau- 
dandus venit cl. Gubernator Pow- 
nall qui, quantum equidem novi, om- 
nium primus in hoc studio ad for- 
mam gentihtiam craniorum attendit. 
Stemmata ea secundum colores prin- 
cipes dividit in i. album, 2. rubrum, 
et 5. nigrum. medio ex his cumMon- 
golos tum Americanos complectitur, 
utpote quod, praeter aHos characte- 
res, et craniorum figuratione et capil- 
lorum habitu invicem conveniant kj. 

Abb. 

t) Senas hasce varietates egregle describit, 
imo vero vivido quasi peiiicillo depir.git 
cl. Herder, classico opere, Ideen zur Pki' 
losopkie der Gesckichte der MensctJieit 
T. II. p. m. 4-68. 

k) cf. a new colleBion ofimyages &c. Lond. 
1767. 8. T. II. pag. 273- 



SPECIES UNICA. 



299 



Abb. cle la Croix homines dividit 
in albidos et nieros. lllos autem de- 
nuo in i. albos proprie sic dictos. 2. 
badios C^rimsJ. 3. gilvos Cjaunatres), 
et olivaceos l). 

cl. Kant ab Avtocbthonibus subfu- 
scis fwe^5^e "vojz hriinetter FarbcJ 
quatuor varietates derivat ; i . candi- 
dam Europae borealis. 2. cuprei co- 
loris Americanam. 3. nigram Seiie- 
gambiae. 4- olivaceam Indicam mj, 

cl. Jo. Hunter M. D. septem va- 
rietates recenset : i . nigrorum homi- 
num, Aethiopum nempe, Papuaruni 
etc. 2. subnigrorum Mauritaniae et 
capitis ?jonae spei incolarum. 3. cu- 
preorum, Indiae orientaHs. 4- ^^^' 
broiaim, Americanorum. 5. fusco- 

rum, 

/) V. Ej. Geogra^hle moderne T. I. pag. 62» 
ed. 5. it. Vaugondy 1. c. tab. 3. 

m) tum in cl. Engel P/ulosopk filr die JVch 
T. II. tum in Berliner Monats-Sckrift 
1785. T. VI. 



500 SeCTIO IV. GENERIS HUM. 

rum , Tatarorum , Arabum , Persa- 
rum, Sinensium etc. 6. subfuscorum, 
Europaeorum meridionalium v. c. Hi- 
spanorum etc. , Turcarum, Habessi- 
norum, tum et Samojedarum Lappo- 
numque. 7. alborum, Europaeorum 
reliquorum, tiim et Georgianorum, 
Mingreliorum et Kabardinorum n), 

cl. Zimmermann iis accedit qui 
aborigines generis humani in monto- 
sam planitiem Scythico-Asiaticam in- 
ter fontes Indi, Gangis §t Obi flu- 
niinum ponunt , et dehinc varietates 
derivat i. Europae. 2. Asiae borea- 
lis et Americae maxime septentrio- 
nalis. 3. Arabiae, Indiae et archi- 
pelagi Indici. 4» Asiae Euronoto ob- 
versae, Sinae, Coreae etc. Aethio- 
pes sive a prima sive a tertia harum 
varietatum ortum suum duxisse viro 
cl. verisimile videtur o), 

cl. 

«) DisfJut. de hominum varietatibus . Edinb. 

1775- pag. 9. 
0) ditissimo opere, Geoora^phische Gesckich- 
te des Menschen &c. T. !• 



SPECIES UNICA. OOI 

cl. Meiners omnes ^entes ad bi- 
nasstirpes refert: i.venustarum et 2. 
turpium C^chdfie uncl hdfsUcheJ\ il- 
las albas, has obscure coloratas fdun^ 
kelfarhige), Venusta stirpe conci- 
pit Celticos, Sarmaticos et orientales 
populos. Turpi contra reliquum qua 
late patet g^nus humanum pj. 

cl. Kliigel quatuor stirpes distin- 
guit. I. primitivam Avtochthonum 
montosae quam modo diximus pla- 
nitiei Asiaticae, ex qua derivat in- 
colas universae reHquae Asiae , uni- 
versae Europae, Americae maxime 
septentrionahs , et Africae boreahs. 
2. Nigritarum. 5. Americanorum 
(praeter istos maxime septentriona- 
les). 4- insularum oceani austrahs qj. 

cl. Metzger binas varietates prin- 
cipes tanquam extrema constituit 

i.al- 

p) V. Ej. Grundrifs der Geschichte der 

Mensckkeit ed. 2. Lemgov. 1793. 81 
q) d, Ej. Encyclopadie^TA, pag.523. cd. 3, 



502 SeCTIO IV'. GENERIS HUM. 

I. album hominemEuropae incolam, 
tum borealium Asiae, Americae et 
Africae regionum. 2. nigrum s. Ae- 
thiopem reUquae Africae. Transi- 
tum inter utramque facere Asiacos 
reUquos, Americae meridialis inco- 
las et insulanos oceani australis jJ. 

§. 84. 

De quinis generis humani varieta- 
tihus annotatiojies, 

Verum ad nostram humani gene- 
ris varietatum quinionem redeun- 
dum. Omnes quidem ac singulos 
quos cuivis eorum tribuimus charac- 
teres superiore sectione sigillatim 
indagavimus. Jam autem ad calcem 
opuscuh, coronidis loco, sparsas ad- 
liuc quasdam annotationes ad quam- 
vis eorum in universum attinentes, 
subnectere liceat. 

§.85. 

r) V. Ej. Pkysiologie in A^horismen pag. 5. 



spECiEs imicA. 5o3 

§. 85. 
A) Varietas C a u c a s i a. 

Nomen huic varietali a Caucaso 
monte, tum quod vicinia eius et ma- 
xime quidem australis plaga pul- 
clierrimam hominum stirpem, Ge- 
orgianam foveat sj\ tum quod et om- 
nes physiologicae rationes in eo con- 
spirent , in eandern regionem , si us- 
piam, primos humani generis avto- 
chthones verisimiiHme ponendos es- 

se. 

j) Ex nube testium avtoptarum unicum 
eumque classicum citasse sufficiat Jo. Char- 
din, T. I. p. ni. 171. — *'Le sa^ig de 
^fGeorgie est le plus beau de lOrient , et 
,,je yiuis dire du mOTide, Je nai 'pas re- 
yyinarque un visage laid en ce pats - la , 
j,parmi lun et Vautre sexe : tnais j'y en 
y,ai vu d^angeliques. La Nature y a ri' 
^^pandu sur la plupart des femmes des 
^ygraces quon ne voit point ail/eurs. Js 
^ytiens pour impossible ^ de les regarder 
,,sans les aimer, Uon ne peut peindre 
,^de plus ckarmans visages , ni de plus 
iibellcs tailles ^ que ceUes des Georgien- 



3o4 SeCTIO IV. GENERIS HUM. 

se. Primo enim loco eam venustis- 
simam ut vidimus (§. 62.) cranii for- 
niam prae se fert ista stirps , ex qua, 
tanquam ex figuratione media et pri- 
migenia, reliquae utrinque usque ad 
ultima bina extrema (hinc scilicet 
Mongolicum, illinc contra Aetliiopi- 
cum) simplicissima gradalione fluunt, 

Tum vero eadem albo colore est, 
quem itidem pro primitivo generis 
tiumani habere Hcet, cum ex eo, ut 
supra exposuimus (§. 45.) facihs 
in fuscum degeneratio sit , longe dif- 
ficihor contra ex fusco, (quando 
nempe hujus pigmenti carbonacei se- 
cretio et praecipitatio (§. 44.) se- 
mel inveterata radices egit,) in can- 
didum. 

g. 86. 
6 ) J^arietas Mongolica. 

Eadem quam quondam vulgo , 
8ed ambiguo et yago sensu, Tatari- 

cam 



SPECIES UNICA* 5o5 

cam vocabant hj^ quae quidem de^ 
nominatio in ipso quod agimus va- 
rietatum generis humani studio , mi^ 
ris erroribus ansam praebuit : ita ut 
V. c. Buffonius ejusque sequaces ap- 
pellatione ista seducti characteres 
gentilitiosMongolorum, a priscisauc- 
toribus mutuatos ii) qui eos sub Ta- 

taro- 

t') ^e origine ert-oneae hujus confusionis, 
iinde Tatarorum nomen ad Mongolicas 
gentes transferri cepit, cfr. Jo. Eberh, 
Fischer conje^iurae de gente et ntmine 
Tatarorum inter Ej quaefliones FetrofiO' 
litanas p;ig. 46. it. Ej. Sibiriscke Ge- 
sckickte T. I. pag. 28. 142. 

«) Primarium fontem , ex quo toties repe- 
tita descriptio Mongolorum , sub nomi- 
ne Tatarorum in nuperos historiae ^iatu- 
ralis au6tores derivata est , reperi in epi- 
stola Yvonis cujusdam Narbonensis Cle- 
rici >a. 1243. Vindobonae ad Giraldum ar- 
chiepiscopum Burdegalcnsem data , et a 
coaetaneo suo Matthaeo Paris monacho 
Albinensi anglo kistoriae quam vocat 
majori inserta , pag. 530. ed. Londin. 
1686. fol. Agit ea epistola Yvonis de 
horrihili vastatione inkumanae gentis , 
quam Tartaros vocant, hosque jequenti- 
U bu8 



3o6 SeCTIO IV. GENEmS HUM. 

tarorum nomine descripserant , in 
ipsos genuinos Tataros (ad primam 
quam diximus. varietatem procul du- 
bio pertinentes ) , erronee transtu- 
lerint. 

Ceterum Tatari, utique per Kir- 
gisas affinesque populos cum Mon- 
golis eadem ratione confluunt, qua 
hi per Tybetanos wj ad Indos, per 

Eski- 

biis depingit verbis: ^^Hahent autem Tar^ 
f^tari fe^ora dura et rohusta , facies ma- 
,^cras et faUidas , scapulas rigidas et ere- 
^,^as , nasos distortos et hreves , menta 
^,proeminentia et acuta, superiorem man^ 
y^dihulara kumilem et profundam , dentes 
^ylongos et rarosy palpehras a crinihus us- 
,^que ad nasum protensas , ocuIqs incon- 
,iStantes et nigros , aspeEius ohliquos et 
^^torvos , extremitates ossosas et nervo- 
^ysas , crura quoqne grossa^ sed tihias 
jyhreviores, statura tamen nobis aequales ; 
„quod enim in tibiis deficit y in superio- 
i^ri corpore compensatur.'' 
w) Ita sane mihi ex imaginibus Tybetano- 
riim concliidere licet a magno artifice 
Kettle ad ipsam naturam depicVis ct a 
cl. Warr. Hastings mihi monstratis. 



6PECIES UNICA. Sc/ 

Eskimotas ad Americanos/ imo et 
quodammodo per Pliilippinos insula- 
nos xj ad Maiaicae Varietatis homi^ 
nes , transire dicendi sunt. 



§• 87. 

C ) Varieta^ Aethiopica. 

Haec varietas, praesertim quod 
colore, longissime a nostrate abesset, 
plurimos induxit ut cum faceto qui- 
dem ast male physiologice docto 
Voltaire eam pro pecuUari generis 
humani specie haberent. Verum 
non opus est refutationi eorum hic 
loci diutius immorari cum jam supe- 
riore sectione luculenter patuerit ne 
unicum quidem esse characterem Ae- 
thiopibus adeo proprium et commu- 
nem, quin ab una parte et passim in- 

ter 

x) Pcrfecle mediiim hiijusmodi vultum pra» 
se ferebat Philippineusis Indus quem vi- 
vum ap, cl. Alex. Dah-ymple Loiidini vidi. 

U a 



3o8 SeCTIO IV. GENERIS HUM. 

ter alias homirium varietates obser- 
vetur yj; et quin ab altera etiam 
muiti Nigritae eodem carere visisint: 
nulium denique qui non et in hac 
horninum varietate insensili gradatio- 
ne cum vicinis confluat , quod cuivis 
patet qui vel paucorum hujus varie- 
tatis stemmatum, v. c. Fularum, Wu- 
lufarum et Mandingonum differen- 
tiam et quomodo ipsis hujus differen- 
tlae grada,tionibus sensim ad Mauros 

et 

u) lis quae superiore se6tione de hoc argu- 
mento uberius disputata sunt, unicum 
hoc addere liceat, fuligini similem pulvis- 
cuUim quem in fusCorum hominum cute 
distinguere licet, minime, ut quibusdam 
au6toribus visum est, tantum Aethiopum 
muco Malpighiano proprium esse, cum 
perfedte eundem, etsi magis sparsum et 
minus aequaliter distributum , in tot In- 
dicis nautis quos Lascaros vocant obser- 
vaverim; in Indica autem femina Bom- 
bayi nata, quae mihi in famuhtio dome- 
stico est, eandem fuHginem in facie et 
brachiis temporis progressu sensim eva- 
nescere videam , superstite ceteroquin et 
irttemerato castanei coloris praecipitato 
carbonaceo, sub epidermide eftuso. 



SrEClES UNICA. 309 

el Arabes accedant, ciiratius ponde- 
raverit. 

Quod vero de Aethiopibus asser- 
tum est, propius eos a simiis abesse 
quam alios homines, hoc quidem eo 
sensu lubens concedo, quo v. c. suis 
domesticae varietatem soKdungulam 
(§. 3o. ) propius ad equum accedere 
dici potest, quam reUquas sues : pa- 
rum tamen in universum ponderis in- 
esse relativae hujusmodi comparatio- 
ni vel ex eo patet, qupd vix ulla sit 
oxrehquis quoque generis humani 
varietatihus principibus , cujus non 
unus alterve popuhis itidem, et qui- 
dem a curatis observatoribus, quoad 
vultum cum simiis coUatus sit ; quod 
V. c. de Lapponibus zj , Eskimo- 

tis 

z) Hinc V. c. Regnard dcscriptionem Lap- 
poniim his A^crbis concliuiit ; ^''voilci la de- 
y^scription cie cc pefit animal quon afelle 
,,Lavo7i , €t Voti ■pejit dirc qu^il ny en a 
^..y^poijiT apres le singe ■, qui approcke flur 
yjde liiomme.'' Oeuvres T. I. pag. 71. 

u 5 



3lQ SeCTIO IV, GENERIS HUM. 

tis aj^ Caaiguis Americae australis bj^ 
et insulaeMallicolo incoliscj, expres--. 
sis verbis relatum accepimus. 

§. 88, 

D) Varietas A m e r i c a n a. 

Miruiti sane et indignum quanta 
et qualia figmenta dq liujus varieta- 

tia 

^) Eskimota Attiiiock ciijus ad viviim de- 
piclam imaginem perilliistri Banks debeo, 
cum primum Londini simiam videret, 
comitem suum cl, Cartwright obstupe- 
scens interrogabat; "Jj" that an Esqui- 
mau?'' et hic relationi suae subjungit: 
<'I must confefs, that both the colour and 
^^contour of tke countenance had consider- 
,^able resemblance tot the peojole of their 
j^nation.'^' 

^) ^'■tam simiis similes quam hominibus'' eos 
dicit Nic. delTecho, r^latione de Caai.f 
guarum gente p. m. 34. 

c) de his cl J, K. Forster inquit in Bemer- 
kungen pag. 217. '*D/> Bewohner der 
filnsel Ma/Jikollo scheinen unter allen Men- 
^fSchen^ welche ich je gesehn, die mek- 
^^reste Verwandschaft mir den Affen zu 
^^habett»'' 



SPECIJZ S UNICA. ^ I I 

tis characteribus gentilitiis quondam 
divulgata sint, 

Viris barbam negavere quidam dj, 
mulieribus alii purgationem menstru- 
am ^. Alii Americanis omnibus et 
singulis unum eundemque colorem/), 
alii perfecte similem vultum g) iis- 
dem tribuebant, 

Americanos non natura imberbes 
6sse hodie unanimi consensu obser- 
vatorum accuratorum et veridico- 
rum ita eyictum est, ut supervacui 
fere poeniteat' laboris quo antehac 
testinm silvam congessi hj , quorum 

te- 

(^) V. c. cl. de Pauw iii Recherckes -philoso' 
fhiques sur les dtnericains T. I. pag. 

37. 
e) V. Schurigii parrhenologiam pag. 200. 
/) V. c, Home in Sketckes of the hijiorif 

of Man T.I. pag. 13. 
g) cfr. Robertson's kiftory of America. T. 

II. p. m. 404. 
h) paucos e multis jam ante plures annos 

citavi in Gottitigisckem Magazin , anni 

2^' P.VI. pag. 419. 



3 1 1 SeCTIO IV. GENERIS HUM, 

testimoniis confirmatiir, tum per uni- 
versam Americam inde ab Eskimotis 
usque ad incolas Terrae del fuego 
dari incolarum stemmata quae uti- 
que barbam abint; tum vero de ce- 
teris imberbibus certo certius consta' 
re quod studio et artificiis eandeni 
sibi erikdicent et evellant , eundem 
in modum qui et apud tot alias gen- 
tes, Mongolicas praesertim zj etMa- 
laicas Aj, invaluit, 

Tenuem et raram utique Ameri-' 
canis barbam esse aeque ac totMon- 

goli- 

i) V. praeter tot alios J. G. Gttielin Reise 

durckSihirien T. II. pag. 125. '■^Man fin- 

o det nicht leickt bey einem Tungnsen so 

■ wie hey atien diesen Volkern ^ einen Bart. 

Defin sobiild sick derselbe einfindet so 

raufen sia die Haare aus , u n d b r i n- 

g e n e s e n d 1 i c h d a h i n d a f s 

k e i n e m e h r n a c h vv a c h s e n." 

h) cfr. V. c. de Sumatranis cl. Marsden; 

de Magindanis Forrest ; de Pelew - insu- 

lanis Wilson; de Papuis Carteret ; dein- 

colis insularum navigatorum Bougainvil-' 



SPECIES UlSriCAo 3i3 

golicis nationibus omnes novimus. 
Ideo autem non majori jureimberbes 
vocarentur, quam si raripilos homi- 
nes plane calvos appellares. 

Qui ergo natura sua imberbes 
putarunt Americanos in eundem in- 
ciderunt errorein qui veteres induxit 
■Ut aves paradiseas, quarum exuviis 
pedes abscindi solent, natura sua 
apodes esse sibi aliisque persuade- 
bant. 

Alter fabulosus rumorquod nem- 
pe Americanae mulieres menstruum 
tributiim non solvant, exinde ortum 
duxisse videtur , quod Europaei no- 
vum orbem invisentes, edamsi innu- 
meras tantum noii' plane imdas se- 
quioris sexus incolas viderint , nun- 
quam tamen purgationis istius inqui- 
namenta in ipsis observaverint 1j : cu- 
}us vero rei duplicem fuisse caussam 

pro- 

V) Lery , voyage faiSl en h tcrre dti BresH 
p. m. 270. 

u 5 



5l4 SeCTIO IV. GENERIS HUxM. 

probabile est; partim nempe quod 
apud istas Americae gentes feminae 
quamdiu menstruatae sunt,- felici 
praejudicio pro venenatis quasi ha- 
beantur , et a sociali consortio arce- 
antur, inque remotioribus tuguriolis 
e hominum conspectu remotae tam- 
diu benefico ipsis otio fruantur rri)\ 
partim vero etiam laudatam ipsarum 
corporis munditiem et modestam 
crurum commissuram eo conferre ut 
nulla catameniorum vestigia in ocu^ 
los incurrant, annotatum est nX 

Quod vero colorem hujus varie^ 
tatis cutaneum attinet, ab una par^ 
te supra jam monitum est, neuti- 
quam eum adeo constantem esse 
quin et utique passim ad fuscum us- 
que ludat (§.43); ab altera vero 
facile tum ex cHmatis Americani ratio- 

ne 

m^ cfr. V. c. Sagarcl , voi^age du pays dei 

HuroTif pag. 78. 
n) van Berkel*s Reisen nack R, de Berbice 

und Surinam pag. 46. 



5PECIES UNICA, 3 1 5 

ne oj, tum ex degenerationis legibus, 
ad veiisimillimum Americanorum ex 
Asiaboreali ortum applicatis /i<), caus- 
sae patent, quare non tam ingenti- 
bus coloris diversitatibus obnoxii es- 
se possint, quam reliquae avtochtho-. 
num Asiaticorum propagines^ <jui ve- 
terem incoluere orbem. 

Eadem fere de vultu Americano^- 
rum valent, Riserunt jam curatis- 
simi avtoptae ineptam, nisi jocularis 
fuerit, quorundam hyperbolen, qua 
omnibus novi orbis incolis faciem 
adeo eandem esse asseruerunt ut qui 
unum viderit , omnes se vidisse dice- 
re possit r/J etc. Docent contra 

tuni 

p) v. cl. Zimmermann geogra^phische Ge- 
sckichte des M^nschen 'V.l. pag. 87* 

fi) v. cl. Kaiit, in Teutschen Mercur a, 1788« 
T. I. pag. 119. 

q) v. Molina sulJa storia naturale del Chili. 
pag- 336. " Rido fra me stesso , quando 
,Jeggo in certi scrittori moderni riputati 
fyditigenti osservatori, che tutti gli Ame- 
^yTicani hanno un medesimo aspettOy e che 

,^iuan- 



5l6 SeCTIO IV. GENERIS HUM. 

tum a summis artificibus profectaef 
imagines Americaaorum, tum avto- 
ptarum iide dignissimorum testimo- 
nia, et in hac humani generis varieta- 
te aeque ac in ahis utique vultus va- 
rietatem occurrere rj : etsi in uni- 

ver- 

i^quando se ne ahhia veduto uno^ si 'possa 
,^dire di avergli veduri tutti. Codesti au- 
iitori si lasciarono tro^ppo sedurre da cer^ 
iite vagke apparenze di somiglianza fro- 
„cedenti per lo •piii dal colorito ^ le quali 
^ysvaniscono tosto cke si confrontano glin- 
xjdividup di una nazione con qucUi deW al- 
jftra. Un Chilese non si differenzia jne- 
'•'■ *J ,ino ndV aspetto da ttn *Pcruviano \ ck^ 
„tin Italiano da un Tedcsco, lo ho ve- 
^yduto pur dei Paragnaj, de' Cujaf.n^ e dei 
„Magelhnici^ i quali tuttt kanno dei li- 
i^neamenti peculiari., che li distinguono 
-t^notahilmente gli uni dagli altri.'" 

r) Ita V. c. ut vel ex aiistr^Ji Amerka pau- 
■ c^ exempla proferam, Caaiguos simis na- 
ribus describit Nic. clel Techo; vicinos 
contra Abipones non raro aquilino ix3so 
jnsignes dicit Mart. Dobrizhoffer ; Pcrua- 
jus angustum et aciuncum nasum tribuit 
, cl. UUoa ; Chilensibus aliquantiiiii {atum 

, ^ Molin^ ; Terrae del Fuego insujpm^ val- 
-v.4,v. .iie depressum G. Forster. 



SPECIES' UNICA. Oiy 

versum ea figaratio gentilitia pro 
fundamentali eJLis habenda sit c[uam 
supra (§. 5(3.) ipsi tribuimus. Pro- 
ipius eam a Mongolica abesse primi 
'jam qui novi orbis continentem visi- 
tarunt Europaei recte annotarunt sj^ 
quod quidem novum pondus addit 
verisimillimae sententiae Americanos 
ex Asia boreali advenisse, et a Mon- 
golica gente ortum suum duxisse. 
Repetitis autem post diutina inter- 
valla vicibus, quibus variae tam jyhj- 
sicae et geogenicae quam politicae 
catastrophae ansara dare potuerunt, 
eas migrationes contigisse probabile 
est; hincque, si conjecturae in hisce 
indagationibus locus conceditur, ra- 
tio probabihter derivanda, cur Eski- 
motae longe magis adhuc quam reli- 
qui Americani Mongolicum istum 

vul- 

j) V. Lettere dl Amer, Ve§pucci pag. 9. edit. 
Bandmi. — "«0« sono di voho molto 
^^belli , loerche tcngono il viso largo y cke 
^^vogUon 'parere al Tartaro.'' 



3l8 SeCTIO IV. GENERIS HUM. 

vultum prae se ferant tjl partim 
nempe quod longe serius, nupeiiore 
catastroplie pulsi, ex Asia boreali 
accesserint iij', partim quod clima 
novae , quam nunc habitant, terrae 
pristinae patriae climati maxime lio- 
mogeneum sit. Imo vero ni gravi- 
ter fallpr eidem cjuam supra tetigi- 
mus (§. 67.) climatis ad vultum gen- 
tilitium sive conservandum sive resti- 
tuendum potentiae tribuendum, quod 
alterius Americae e:?^tremi frigidi lia- 
bitatores, ut freti Magellanici barba- 
ri accolae, adpristinum vultumMon- 

goli- 

f) quod tiim iii binis craniis Hskiniotarum 
e colonia Labradorica Nain , quae col- 
ledionem meam ornant , tum in imagi- 
nibus horum barbarorum ab egregiis ar- 
tificibus ad vivum depiftis, quas liberali- 
tati generosissimi Banksii debeo, luculen- 
tissime coram video. 

») Robertsonii enim paradoxa opinio qui 
Eskimotas a Normannis derivabat, in ki- 
story of America T. II. p. m. 40. hodie- 
uum vix seria refutatione eget* 



SPECIES UNICA. O19 

golicum denuo propius accedant et 
quasi relabantur ^<Ji, 

^ $■ 89. 

E) Varietas M a 1 a i c a. 

Uti Americani respectu habitus 
gentilitii medium quasi locum te- 
nent inter varietatem mediam huma- 
ni generis, quam Caucasiam dixi- 
mus, et alteram ex binis extremis, 
scilicet Mongolicam ; ita Malaica si- 
milem ab ista media varietate transi- 
tum facit ad alteram extremam, nem- 
pe Aethiopicam. 

Malaicam eam appellare licet, 
quod longe plerique hujus varietatis 

homi- 

vo) Hinc V. c. classkus Argonauta et egre- 
gius observator avfoptes, Linschotanus, 
accolas freti Magellanici sibi visos, quoad 
physiognomiam , vultum , colorem , ca- 
pillos et b a r b a m cum Samojedis com- 
parat, sibi ex celebri suo itinere acl fretuni 
Nassovicum notissimis. in notis ad Aco- 
stam p. m. 46 ^, 



320 SeCTIO IV. GENERIS HtJM» 

homines, praesertim qui Indicas in- 
sulas Malaccae yiciniores, tum et 
Sanclwichias, societatis, et amico- 
rum incolunt, imo vero inde a Ma- 
lambis Madagascariae usque ad pa- 
schatis insulae liabitatores Malaico 
idiomate utantur aj, 

Interim tamen et hi ipsi tantopere 
inter se per varios venustatis et reliqui 
habitus corporei gradus differunt, ut 
iion defuerint qui v. c. ipsos Otalieiten- 
ses in binas ab invicem diversas stirpes 
CracesJ dividerent yj^ alteram nem- 
pe colore palKdiore, statura proce- 
ra, vultu ab Europaeorum facie vix 
,,s5ifi!^- ac 

x) Primum docente hoc perilliistri Banksio 
in Hawkesworth's coUehion T. III. p. ra. 

373. 

tiim post eiim cl. Bryant in Cook's vo^ 

yage to tke Northern hemisjokere T. IIL 
Append. N°. 2. ad pag. 528- 

et cl. Marsden iu Archaeologia T. VI» 

pag- 154. 
y) V. c. cl. Bougainville, in voyage autout 
du monde p. m. zi^» 



SPECIES UNICA. 621 

ac ne vix quiclem disLinguendo; al- 
teram contra statura mediocri, colo- 
re et vultu parum ab eo Mulatorum 
diverso, capillis crispis etc. z), Haec 
posterior ergo proxime ab iis homi- 
nibus abest qui insuias magis ad 
occasum in oceano pacifico positas 
incolunt, e quibus praesertim nova- 
rum Hebridarum insiilani sensim ac- 
cedunt ad Papuas et Novo-Hollan- 
dos, qui denique ipsi tam insensili 
transitu cum Aethiopica varietate 
confiuunt , ut si lubuerit ad eam ip- 
sam, in ea quam agimus varietatum 
distributione, non inepte referri pos- 
sint. 

z) Hinc et jam immortalis de Qiiiros , qiii 
societatis insulas prinuis dctexit, eam va- 
rietatem honiinum insulas oceani pacifici 
habitantium curate distinxit, cum alios 
albuios diceret, alios vero Mulatis, aUos 
Aethiopibus compararet. v. cl. Dah'ym- 
plc colle^ion of voijages to tke Soutk-fpa' 
cific Ocean T. I. pag. 164, 

X 



322 SeCT. IV. GEN. HUM. SPEC. UNICA. 

§. 90- 

Conclusio, 

Est enim et heic idem insensilis 
transitus quo et aliae varietates ut vi- 
dimus invicem confluunt, et qui, col- 
latus cum iis quae superioribus libel- 
li sectionibus de caussis modisque 
degenerandi et analogis degeneratio- 
nis phaenomenis in ahis animantibus^ 
domesticis disputata sunt , ultimo ad 
eam conckisionem ducit, quae ex 
principiis physiologicis ope criticae 
zoologicae ad naturalem generis hu- 
mani historiam appHcatis, sponte flue- 
re videtur, nuilum inquam super- 
esse duhitationi locum quin^ omnes 
ac singuhiSj quotquot hactenus in- 
notuerunt hominum uarietatesj ad 
unam eandemque s p e c i e m "ve- 
risimillinie referre liceat. 



TA- 



TABULARUM EXPLICATIO. 323 



TABULARUIM EXPLICATIO. 



Tab. L 



i^chema synopticum exhibet ad il- 
lustrandam normain iwrticalem , de 
cujus ratione et in studio anthropo- 
logico usu pag. 204. dictum est. 

Fig, I. respondet flgurae i*"*^ ta- 
bulae II. 

Fig. 2. figurae 3*'^^ istius tabulae 
•ubsequentis , et 

Fig. 3. ejusdem figurae 5*^^ 



X a Tab. 



5^4 tabux.arum explicatio. 

Tab. IL 

Crania coUectionis meae quinase- 
lectissima adumbrat, ad totidem ge- 
neris humani varietatum principalium 
diversitatem demonstrandam, de qua 
pluribus pag. 206. 



Fig. I. 

Timgusae est, et quidem ex iis 
qui vulgo a rangiferis appellantur. 
(Kehnthier-TungusenJ . Nomen ipsi 
erat Tschewin Amureer\\' ex Gilge-^ 
girskio stemmate nato , qui 35o leu- 
carum Russicarum (Verstas vocant) 
distantia ab urbe Bargusin degebat, 
anno vero 1791 sibi ipsi gulam fre- 
git, ideoque cl. Schilling, chirurgus 
exercitus primarius Werchnelldiriski 
iUinc mittebatur, ut de laesione mor- 
tis caussa, ex lege disquireret, qui 
cranium avtochiri reportavit et ge- 
nerosissimo L. B. de Asch transmisit. 

Fig' 



TABULARUM EXPLICATIO. 5^5 

Fig. 2. 

Caput est cliicis Carihaei ex in- 
sula Sti Vincentii ante octennium ibi 
defuncti, cujus ossa desiderante per- 
illustri Banksio, Baroneto, efro.ii cu- 
ravit cl. Anderson, horti regii in ista 
insula praefectus. 

Fig. 3. 

Feminae juvenis Georisianac ^ 
quae nuperiore bello Turcico a Rus- 
sis capta, etMoscoviam translata, illic 
cum morte subitanea obiisset, caus- 
sam ejus legali sectione exmuneris of- 
ficio indagavit cl. Hiltebrandt, anato- 
nies Professor apud Moscovienses di- 
gnissimus ; qui caput osseum ob exi- 
miam formae elegantiam curate ser- 
vavit et Aschio perillustri Petropolin 
misit. 

Fig. ^, 

O-tahcitae cranium, quod ge- 

nerosissimi Banksii rogatu retuht for- 

X 3 tis 



326 TABULARUM EXPLICATIO, 

tis et animosus Navarclius, GuiL 
Bligh , ex memorabili itinere redux, 
quo artocarpi incisae stirpes ex So- 
cietatis insulis oceani australis in In- 
dias occidentales felicissimo succes- 
$u transportavit. 

Fig, 5, 

jdethiopissae Guineensis ^ Bata- 
vi cujusdam concubinae , quae aeta- 
tis annoaS^^^Amstelodamidiem suum 
obierat; ubi anatomico cultro eam 
subjecit cl. Steph. Jo* van Geuns, 
Prof. med. Ultrajectinus meritissimus. 



IN. 



I N D E X. 



S E C T I O J. 

DE HOMINIS A CETERIS ANIMA- 
LIBUS DIFFERENTIA. 



I) Proprietates corporis hu- 
mani quodad conformatio- 
nem externam. pag, 4. 

A. Statura eredla. 5, 

B. Pelvis humana lata et depressa. 13. 

Nates subglobosae. 15. 
Direclio vaginae raulicbris. 16. 
Hymen. 19. 

Obiter cie nyinphls ct clitoride. 20. 
X 4 C. Ho- 



I K D E X. 

C. Homo animal bimannm. 21 

Simiae contra et affinia animalia, 
quadrumana. 23. 

D. Dentiiim humanortim proprietates, 36. 

Reliqna quae exteriori homini propria vi- 
dentur, ut corpus dcpile &c. 37. 

U) Memorabiles corporis Iiu- 
mani proprietates respectu 
fabricae internae. 3i. 

A, Partes internae quibus homo caret. ib. 

Panniculus carnosus. 32. 

t^ete mirabile. ib, 

Musculus suspensorius oculi. ib. 

Allantois. 33. 

Pancreas Asellii. ib. 

Du6tus hepatico-cystici. ib. 

Corpus Highmori. ib. 

Membrana niftitans. ib. 

Ligamentum suspensorium colli &c, 
ib. 

Os intermaxUlare. 34. 

B. Par- 



I N D E X. 

B. Partiiim quarundam homlnls interna- 
rum ab iis aliorum mammalium diftc- 
rcntiae. 41. 

Proportlo cerebri ad nervos. 42. 
Acervulus glandulae pincalis. 43, 
Situs cordis. 44, 

Peculiaria tubi alimentarii humani. 

45. 
et muliebrium. ib. 
Vesicula umbilicalis embryonis. ib. 

III) Homini propria respectu 
functionum oeconomiae 
animalis. 46. 

Teneritudo teiae mucosae. ib. 

hac homo omni climati aptus fit. 48. 

Tardum hominis incremciitum. ib. 

Serotinus vitae humanae terminus. 
49. 

Statura hominis matutina vesperti- 
nam exccdcns, ib, 

Homini nulium ad venercm statu- 
tum anni tempus. 50. 

X 5 Prac- 



I N D E X» 



Praerogativa pollutionum noctur- 
narum. ib. 

Fluxus menstruus, 51. 



IV) Quae homiiii respectu 
animae facultatum propria 
sunt. 62, 

Rationis usus, ib. 

inventionis genius. 54, 

homo animal instrumentificum. ib. 

Loquelae inventum. 55. 

obiter de risu ct fletu. $6> 

V) Morbi maxime memorabi- 
les liomini proprii. 67. 

VI) Brevis recensus eorum, 
quibus vulgo, ast falso, lio- 
minem a brutis differre pu- 
tarunt. 62. 

r)culorum vicinitas, 63. 

Cilia in utraque palpebra. ib. 

Nasus prominens. ib, 

Au- 



I N D E X. 

Auriculae irnmobilcs. ib. 

Organon taftus. ib. 

Uvula. 64, 

RudVus. ib, 

ct quod homo saginari nequeat. ib, 



Sectio II. 

DE CAUSSIS MODISQUE QUI- 

BUS ANIMALIUM SPECIES DEGE- 

NERANT, IN UNIVERSUM. 



Praeraissa disquisitio : quici sit sfecies in 
zoologia. 66. 

A. Phaenomena principalia degeneratio* 
nis brutorum animalium. 74. 
Color. 75. 

Pilorum textura. 76. 
Statura. 77. 

Figura et proportio partiura. 78. 
Craniorum praesertim formac. 79. 
B. Caus- 



I N D E X. 

B. Caiissae degenerationis. gl. 

Nis.iis forraativi potentia, 82. 
Clima. 88. 
Vi6tiis. 93. 
Vitae genus. 06. 
Generatio hybrida, pg. 

Hereditariae proprietatcs ex nior- 
bosa intemperie. 103. 

Quaestio frobUinatka : antie et mu- 
tilationes aliave artificia nativis 
animalium varietatibus ansam 
praebere possint? 106. 

Cautelae in scrutinio caussarum Az' 
generationis observandae. 109. 



Sectio III. 

DE CAUSSIS MODISQUE QUIBUS 

HUiMANUM GENUS DEGENERA- 
VIT, IN SPECIE. 



Color cutaneus, 115. 
ejus sedes. ib. 

varietates coloris gentiiitiae, 119. 

caus- 



I N D E X, 

caussae hujus varietatis, 122. 

praesertim nigredinis aethiopuni. 

127. 
de creolis. 137. 
de mulatis. 139. 

cutis fusca maculis candidis varie- 
gata. 150. 

similes coloris cutanei mutationei 
singiUares. 155. 

aliae quaedam cutis proprietates 
gentilitiae. i6l. 

Capillorum cum ciite consensus, 164, 

varietates capillorum principes gen- 
tihtiae. 166. 

Irides oculonim cum capillorum colore 
consentientes. 170. 

colores principes oculorum. 172. 

Facies gentihtia. 174. 

ejusque varietates. T76. 
harumque caussae. I83. 

Craniorum forma gentihtia. 197, 

aniniadversioncs in hneam facia- 
lem Caniperi. :joq. 

nor- 



1 I^ D E X. 

tiotma venicalis ad chara6ieres gen- 
tilitios craniorum definiendos, 
203. 

varietatcs craniorum gentilitiae. 206. 

caussae harum varietatum. 211. 

Dentium varietates aliquot gentilitiae. 
^24. 
carumque caussae. 226. 

Auriculae. 232. 

Mammae. 235» 

Genitaha. 239. 

Crura. 543« 

Pedes manusque. 248. 

Varictates gentilitiae respc6lu staturac. 
250. 
Patagones. 253» 
Qiiimotae. 260. 
de caussis staturae gentilitiac, 263. 



Varietates generis humani fahulosae, 
266. 
de gentibus caudatis rumor. 267. 

Va- 



1 N D E X. 






Varietas gentilitia ex morhosa affec^io- 
iie. 272. 
JLeucaethiopia hiimana, 273, 



Sectio IV. 

GENERIS HUMANI VARIETATES 

QUINAE PRINCIPES, SPECIES 

VERO UNICA. 



Inminierae generis hiimani varietates in- 
seiisili quidem gradatione invicem con- 
fluunt. 284. 

Qiiinae tamen earum principes distiu- 
guuntur. 285- 
viz A) Caucasia 

B) Alongolica 

C) Aethio-pica 

D) Americana 

et E) Malaica. 

Cha- 



I K D E X. 

Characteres et liniites harum varieta- 
tiim. 387. 

Alioriim au6lorum divisiones varieta* 
tum geiieris humani. 296. 

De qujtiis hic constitutis varietatibus an- 
notationcs quaedam: 303. 

de Caucasia. 303. 

de Mongolica. 304. 

de Aethiopica. 307. 

de Americana. 310. 

de Malaica. 319, 

Conckisio, 332. 



Tabularum explicatio. SaS. 



E r r a t a. 

\\ 28- 1. 13. iege anthropomorphas. p. lod. I. 14, — 
immutando. p. 192. I. 8. — sorghum. p. 197. I. ult. — 
Scnlls. p. 244. l. 16. — Fiiego. p. 265. 1. 12. — poteriE, 
p. 299. 1. 5- — et 4. olivaceos. 



.'/.7-^./. 






B 



■\' 



^^rm 



M.. i 



i 



M 



J^^"^^^ 




4w,///,,ff (/,fy;/f„ 



'H"/- 



ZU.E. 




Vf' 






'iL.^y^'^^ 



p^»/ r 



f 











'y^' 



Jfer^"" 



y?-...//../. (;.vv 



•./crr</^(y^/r/c' 



0./u/,„/a 



V,-/U/.,/.i