(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "De graecae linguae dialectis;"

Google 



This is a digital copy of a book that was prcscrvod for gcncrations on library shclvcs bcforc it was carcfully scannod by Googlc as part of a projcct 

to make the world's books discoverablc onlinc. 

It has survived long enough for the copyright to cxpirc and thc book to cntcr thc public domain. Α public domain book is one that was never subjcct 

to copyright or whose legal copyright term has expircd. Whcthcr a book is in thc public domain may vary country to country. Public domain books 

are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discovcr. 

Marks, notations and other maiginalia present in the original volume will appear in this flle - a reminder of this book's long journcy from thc 

publishcr to a library and fmally to you. 

Usage guidelines 

Googlc is proud to partncr with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to thc 
public and wc arc mcrcly thcir custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken stcps to 
prcvcnt abusc by commcrcial partics, including placing lcchnical rcstrictions on automatcd qucrying. 
Wc also ask that you: 

+ Make non-commercial use ofthefiles Wc dcsigncd Googlc Book Scarch for usc by individuals, and wc rcqucst that you usc thcsc filcs for 
personal, non-commercial purposes. 

+ Refrainfixtm automated querying Do nol send aulomatcd qucrics οΓ any sort to Googlc's systcm: ΙΓ you arc conducting rcscarch on machinc 
translation, optical character recognition or other areas where access to a laige amount οΓ tcxt is hclpful, plcasc contact us. Wc cncouragc thc 
use of public domain materials for these purposes and may be able to help. 

+ Maintain attributionTht GoogXt "watermark" you see on each flle is essential Tor informingpcoplcabout thisprojoct and hclping thcm lind 
additional materials through Google Book Search. Please do not remove it. 

+ Keep it legal Whatcvcr your usc, rcmember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just 
bccausc wc bclicvc a book is in thc public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other 
countrics. Whcthcr a book is still in copyright varies from country to country, and wc can'l offer guidance on whether any specific usc of 
any speciflc book is allowed. Please do not assume that a book's appearancc in Googlc Book Scarch mcans it can bc uscd in any manncr 
anywhere in the world. Copyright infringement liabili^ can be quite severe. 

About Google Book Search 

Googlc's mission is to organizc thc world's informadon and to makc it univcrsally acccssiblc and uscful. Googlc Book Scarch hclps rcadcrs 
discovcr thc world's books whilc hclping authors and publishcrs rcach ncw audicnccs. You can scarch through ihc full icxi of ihis book on thc wcb 

ai |http://books.qooqle.com/| 



ι 



'-'iM- Γ, 1 , 



D£ 



ORAfiCAK lilirOIJAi: 



liIAL•l:CTIS 



SCRIPSIT 



! i:> 



nfRici^s iiiJDoi<Fus( AHREHirs. 



LIBER SECUNDUS. 
DE DIALECTO DORICA 



eoTTinfeAE 

APVD VANDENHOECK ET KVPBBCHT. 

MMiCCCXiJaL• 



D£ 



DliiLMifiCTO DORICA 



scRipsrr 



HiainRIClJS liVDOIiFIJSI AHREHifS. 



efOTTinirefAi: 

APVD VANDENHOECK ET RUPREGHT. 

HDCCCXIiIII• 



I 



ι > 
t 



' i 



f ' 



k 



CAR0L•O LACHMANNO SUO 



S. P. D. 



HENRICUS LUDOLFUS AHRENS. 



Γ rimo hujas operis libro quatuor abhiuc annis ab- 
soluto spem conceperam fieri posse^ ut Carolo Odo- 
fredo Maellero, qui eo ipao tempore Graecum iter 
parabat, incolumi et honestissima praeda onusto ia 
patriam rednci laetissiBiain auimum altero libro tra- 
dito testificarer. Quae enini esscnt de dialecto Do- 
rica^ qao nomine inscribere mallein quam ejus, 
qui .Dorienses suos ita coluit, ut inter amicos jo• 
cantes ipse Doriensis appellaretur, aut cui pietatis 
atque Tenerationis aliquod docttmentum edere, qiiain 
eujus insignia de literie et de me merita longinqoi 
itineris periGulam et felicia reditus desideriuin taoc 
maxime in memoriani revoeareikt• Dea Optfrmo 
Maximo aliter placnit. Nam et acribendi difficul- 
tas, qaam in priini libri praefatione qaeatas eram 
(spasmnin ecriptoriuni laedici dicont), in dies aucta 
neque uUo medicamentorum vel balneorum usu^ 



VI 



adeo ne tenotomico qaidem Dieffenbachii , clarissi- 
mi Yiri, artificio victa inceptum apas^ quod unias 
anni spatio absolvi posse mihi persuaseram 9 conti- 
nnari vetuit^ donec obstinatae dextrae munas sini- 
stra suscipere didicisset; et Maelleras immatura 
morte in ipsa Graecia abreptus orbein terraruin acer- 
bissimo liictu implevit. Itaque aliud nomen huic 
Yolumini circumspiclens (nam libros defanctorum 
manibus dedicandi morem parum probo), noja in- 
veni quenquam digniorem, cui hac potissimum ra- 
«tione aniinuiii amicum et gratnm profiterer^ qaaiu 
Te^ mi Lachmanne^ qui de primo libro tam 
benevole judicayeris, ut hoc amicitiae cum summo 
meo gaudio inter nos contractae fuerit principium, 
qui Dieffenbachii arteqo experturo benignissime ho- 
spitium Tuum obtuleris^ semiaeg^um per quinquc 
hebdomades pro fi^atre germano foveris, subtristem 
suavissiiiia confabulatione exhilaraveris , peregri- 
num in praestantissimorum hominniii consaetudinem 
et familiaritatem adduxeris, denique Tuum illam 
mibi abunde exbibueris candorem, quem ii quibus 
propius Te cognoscere contigit nou minus aiiiaiit, 
qaam doctriaam Tuam multiplicem et sagacitatem 
admiraiitur omnes. 

Nec temperare mihi possum quin hoc loco re- 
liquorum quoque Berolinensiam , quorum insigni 
humanitate usus suui, memoriain gratissimo anioio 
colam: Boeckbii, Clarissimi Viri, qui relii|nae 
comitati id iadjecit, ut copias in Corporis Inscripti- 
.onttm Graecarum usum congestas mihi perlastran- 
das et, quantam licebat scribendi facultate tum 
fere destituto, excerpendas concederet; Franzii, 
qao nihil est siucerias et officiosius, qui reliqua 
sua in me beneficia inscriptioDes Cyrenaicas in 
meam asum nitidissime describendo camalavit; 
Meinekii^ quem Tuo amore^ qoi eet βαηιηιαβ, 
aoiplecti didici: ceteroram praeter Te et Meine- 



νπ 



luam nostmin Graecae illi eocietati claridsimae ad- 
scriptornm, qui me hospitem admittere non de- 
dignati doctrinae elegantia et moram urbanitate ita 
cepernnt, ut horas cam illis peractas inter laetissi- 
mas Titae habeam; deniqae omniam, qai id effe- 
ceront, ut mutila dextra, quem unicum tenotomiae 
fractam abstttli^ itineris Berolinensis qaotidie la• 
bentissime admonear. 

Aegre me revoco ad pauca de opere meo prae- 
fanda. Primus liber beneYolos judices nactus eet, 
Scbneidewinam meum in Epbemeridibns Gottingen- 
«ibiis a. 1840 nr. 152 et Κ . • . • quendani in 
fipiieaieridibus Darmstadinis antiquitatis stadio di- 
catis a. 1841 nr. 145. 146. Quoram uterqae qaam 
operam nostram ita probaverit, ut in pauci» qai- 
bDsdam dissensum significarit, in Additamentis ad 
Librum Primam huic libro adjectis, admonitiones 
eorum, quatenas operis nostri ratio postulare Tiea 
esf, non negleximus. Unam est, quod hoc loco 
coniinemoraiidum ducimns. Omnibas enim iis pa- 
ragraphis , quae Tel siagalaram dialectorttm Aeoli* 
caram indolem describant vel oinnes tres in Gom- 
parationetn vocant, §• 31. 49. 31, param eatis- 
fecimus Censori Darmstadino , qui ampliore et ac- 
CDratiore dlsputatione opus fuisse contendit. Noe 
in istas paragraphos non minus carae cogitationis- 
^ue impenderamus quam in reliqaas et ne bodie 
qmdeni inteUigimus, quae sint illa aut vera aut 
probabilia, qaae addi potuerint. Itaqae primntn 
^C) mi Lacbmanne, omnesque lectores bene- 
^olos rogatos τοίο, ut, si et illa et qnae in hoc 
iibro sunt ejnsdem generis^ minas bene disputata 
C6se videantar, ne diligentiam raeam in culpam 
^ocetis, 8ed aut ingenii tenuitatein aat ipsam re- 
'oin tractataram indolem et naturamj CeDSorem 
sQteni oro et obsecro at, quae melias dici posse 
^^Λ^ pablice pFivatinive communicet mecum, quo 



ΥΙΙΙ 



edoeeri nemo magie coucupiscit. Ceterum severis- 
eimaiD operis mei censorein me ip^um egisse^ 
Additamenta ad L. I abunde patefacieot. 

lllorttm igitnr censorum nec miatts Tuo alio- 
rumque, quibus plurimain tribuo^ jadiciis permo- 
tus snm ut ueque operis absolvendi cQOsilium abji- 
cerem et eadem via atque ratione pergerem^ quae 
omniain assensam tulisse videretur• Neque, nisi 
faciliore primi libri labore vires antea exercDissem 
atqne firmassem, hujus mediocriter perficiendi gra- 
Yissimum onus me sustentaram fuisse arbitror• 
Quod quam recte sentiam, qDanqaam Tu ex ipso 
opere satis intelliges, duo tamea molestissima im- 
pedimenta, quae facilms latere possint, paucis 
cominemorabo• Primum nimiam quantam desuda- 
vi, priiisquam , quid quibusque fontibus, qaorum 
pleriqae parum limpidi sunt^ fidei haberi possit, 
satis perspectum haberem. Deinde in iis^ quae 
rec^ntiores et receatissimi (adeo qui jure doctissinii 
habentar)- de Dorica dialecto protuleruut, incredi- 
bilem erroram coplam inveiii, contra paucissima, 
uude aliquid praesidii peti possetj ne ea quideai, 
qaae Boeckhius in secundo Corporis Inscriptioauni 
volamiiie de dialecto Cretica coininentatus est^ quan- 
qaam reliqaif multo praestantiora ^ omnia probari 
poterant, quum accarata omnium Doridis varieta- 
iWD comparatio haad raro alia doceret. Utiaam 
tantnm laboris Te jadice ne inale impensam esse 
videatur! — Ceterum, de qaa re in primi libri 
praefotione monere neglexeramus ^ coasilio et ea 
omissa sunt, quae ad syntacticam rationein spe- 
ctant^ qao pertinent schemata siogulis populis apud 
grammaticos adscripta, et glossaram e dialectis de- 
promptarum , qaatenus in etymologicam partem ni- 
hil lacri afferunt, ingens namenis• Quod aliqao- 
ties, Qiaxime ia §. 46 ^ ultra fines^ quibas ipsi 
nos circamscrips^rajnus^ evagati es$e videmur^ apud 



IX 



beDevolos lectores excusatuin volaaius} iidem fa• 
c3e perspicient et clementer condoDabuDt incommo• 
da qaaedam inde orta^ quod poet longam morain 
invitis obtrueam, quo celeriae hoc Yolumen in lu- 
cem prodiret^ prelo priue uti Goeperanios, quam 
totom opas- abeolatum et perpolitttm esset. Po• 
stremo iterum a libroram penaria aliquid excusa- 
tioDis petendam est; baud paucos, quibus liben- 
ter Qsas essem , ne GottiDgensea quidem thesauri 
suppeditarunt, qaoram iu namero AnDales Instituti 
Archaeologici poet a. 1837 fuisse mirabuntur qui 
legerinl• 

Iq Appendice Epicharmi Sopbronisqiie fragmen- 
ta, qnae quidem ipsoram poetarum verba plne sin- 
gota continerent j aliaqae emendatiora exbibaimus ; 
fuibus anootationem paullo ampliorem adjicere opor•* 
toit, qoia minas quani in primi libri appendice 
sappetebant) quo ablegaremns• Nam Epicbarme- 
orom collectio Krusemaniana , Sophroneorum Blom- 
fieldiana in paucorum manibus snnt neqae idoneae 
esse Tidebantar qaibus pro fundamento uteremnr. 
Lectiones codicum, a qaibas emendationee receptae 
proxime abeunt> in mapgine sine iodicibus adnotar 
vimasj accentus rationem Doricain, id quod in 
reliqao libro praeterqaam iQ paradigmatis non aasi 
eramas, tacite restituimas. 

In Additamentis ad utnimqae libram ea^ qaae 
latoeraDt nos e titnlis et libris vel olim cognitis vel 
sero allatis^ non addenda censuimns, nisi ant nova 
lode apparereat aut dabia magia confirniarentar. 
AlioquiQ enim ingens locorum namerus apponeDdus 
fQisset, praesertim e Crameri Anecdotorom Pari- 
siensium Voll. III. IV et Choerobosco ad Theodo- 
SH CanoDes ed. Gaisford, qui libri post magnam 
hajus volaminis partem abaolalam et typothetie tra- 
^li^m ad nos perveneruDt. Neqne fieri poterat ot 
^ddenda et corrigenda singulis paginis et versibus 



accurate aoconiiBodaremas , sed eemel monaisse, 
quae ad plaree iocos pertinereDt, satis habaimas. 

Accipe ig^tar, mi Lachmanne) hunc qua- 
lemciinqne libram, qnem si priore non iDferiorem 
jndicaveris neqoe leve hoc ammi mei erga Te do• 
cnmentam contempseris , satis amplum laboris mei 
praemiufii nactus esse videbor• Spero fieri posse 
ut breviore intervallo succedat tertias, qui erit de 
dialecto lonica. Quam enim in ipso libro aliquo- 
ties iDdicaverim, seqaentem de mixtis lyricoram ei 
bttcolicoraui dialectia actarnm esse* coasilium inu- 
tanduin erat, postquain comperi Zieglerum egregus 
librorum manuscriptorum copiis in Italia conquisi- 
tis Theocriti editionem parare. 

Vale et mihi favere perge. 
Dabam Ilfeldae Calendis Majis a. MDCCCXLIIl. 



Ά Τ& Ό ΊΒ χ.. 



Pag. 

Praemonenda. §. 1 1 

De fontibus. §. 2. . . 8 

De accentu. §.3 26 

De spiritu. §.4 35 

De digammk. §.5 40 

Be consonantibus. 

De τ pro tfl §. 6. 59 

De ^ a Laconibus in σ mutato. §.7 66 

De ff a Ijaconibus in ρ mutato. §.8 7i 

Be ff a Laconibos, Argivis et Pamphyliis inter vocales 

in spiritum asperum mutato. §.9 74 

De aliarum consbnantium simplicium et singularium per- 

mutationibus. §.10 79 

De σ in ξ aut cohsonam palatinam mutato. §•]!.... 89 

De consonantibas doplicibus. $.12 94 

De consonantibus gemlnatis. §.13 99 

De ψσ apud Argivos et Cretes servatis. §.14 104 

De aliis consonantium conjunctionibus. §.15 107 

Be vocalibus. 

De έί pro c. §. 16 113 

De aliis breviam vocaliom mutationibas. §^17 119 

De V apud Lacones in ου mutato. §.18 124 

De α pro 47. §.19 126 

De η pro n et ω pro ov• §. 20 153 

De correptione syllabarum finalium in ς et ν desiQentium• 

§.21 172 

De aliis longarum vocaliam et diphthongorum matationi- 

bus. §.22 181 

De diaeresi. §.23 191 

De α cum sequendbus vocalibus contracto. §. 24• . . . 195 

De ft, ot, 00 contractis. §.25 201 

De (0 et co> contractis• §. 26. . . 207 

De crasi. §.27 220 



XII 



• Pag. 

De declinatione. ' 222 

De declinatione I. §. 28 223 

De declinatione II. §. 29 226 

De declinatione III. §.30 22d 

De declinatione anomala. §.31 239 

De pronomiiiibus personalibus et possessivis. §. 32. . . 247 

De reliquis pronominibus. §.33 264 

De numeralibus. § 34 278 

De coiijugatione• . 282 

De systematum formatione. §.35 . . 283 

De conjugationis ratione communi. §.36 29L 

De conjugatione in ω. §. 37 . ^Ol 

De praesentium contractorum et futuronim conjugatione. 

§38 '. 307 

De conjugatione in /»•. §.39 311 

De verbo ιΐμί. §.40 318 

De conjugatione perfecti et aoristi primi. §. 41. • . . 328 

De conjugatione anomala. §.42 337 

De praeposidonibns. §.43 353 

De adverbiis loci et temporis. §.44 361 

De vai-iis particulis. §.45 378 

Varia quaedam. §.46. 386 

De universa Doride. §.47 395 

De mitiore Doride. §. 48. . . ., 403 

De severiore Doride. §.49 dl4 

, De Doridis generum et specierum origine. §. 50. . . . 423 

Appendix. 

I. £picharmi fragmenta. 535 

II. Sophronis fragmenta 464 

III. Timocreontis Rhodii reliquiae Doricae 477 

ly. Chelidonismus pneroram Rhodiornin 478 

V. Spartanorum et Argivornm foedera. Thucyd. Υ c. 

77. 79 480 

yi. Laconica qaaedam 482 

ΥΠ. Decretum Amphictyonum Corp. Inscr. nr. 1688. . 484 

Addenda et Oorrigenda. . 

Ad Librum I ; 495 

Ad Librum IL 551 

Epimetrum ad atrumque Librum. 577 






Index elvlomiii et abbreviatlonuiii< 



Ad ea, quibus in Llbro Primo usi eumus, pauca accedant, 
quae explicatione egere vldentur. 

Acr. Inscriptiones Acrenses vid. p. 13• 

Agr. Decretum Agrigentinorum ibid. 

Amph. Decretum Amphictyonam C. I. nr. 1688 vid. p.ll. 

Cbal. Titoli Cbalienses vid. ibid. 

Cyr. Titali Cyrenaici vid. p. 17. 

GeL Decretum Gelensium vid. p. 13. 

Herm. Titali Herinionensee. 

IgD. 2670 vid. p. 16. 

Isg. Tituli Issenses vid. p. 13• 

L. aat Leak. Dumens addiium indicat ingcriptiones a Leakio 

in Morea aut in Itinere per Graeciam septen• 

trionalem editas. 
Lac. Titali Laconici et Lac. rec. recentiores post a. 200 

scripti. 
Megal. TituU Megalopolitani. 
R. aut Ro8s. numeris additum indicat titulos a Rossio in Γη- 

scriptionibas Graecis Faec. I. II. et Actis Acade- 

miae Monacensis, vid. p. 15, editos. 
Teg. Titoli Tegeatici, et Teg. H. L. is qaem Rogsiag edi- 

dit in Epbemeridibas Haleiieibae vid. p. 9. 

Si qaa praeterea obgcura videantor, eorom potestatem facile 
e {. 2 cognoegeg. Nameri, qaibiig nihii additam est, ad Corpus 



XIV 

Inscriptionum Graecarum pertinent. Alcmanis fragmenta vulgo 
secandam Schneidewini Delectum attulimus: numeri uncinis in- 
clusi et qui W. additum habeiit, Welckeri editionem spectant. 

In Appendice asteriscus {*) numeris fragmentoram additus 
indicat^ ea sine auctoris nomine legi. Idem verbis praepositus 
corruptelam prodit. Crux (f) Sophroneoram numeris adjecta signi- 
ncaty ea ad Μίμους *ΑνβζίΙονς vel ΓνναιηΗονς e coiijectura referri; 
idem signum in annotatioue nostrarum emendationum index est» 



§. 1. 
Priieino«enda• 

1) MBonca. stirpe φlaB terras urbceqae intra Graeciae 
tnes et extra tenuerit^ satis in imiTersum Gonstat. Ne- 
que tamen soll Dorienees Dorica y qnam diclmus , dialecto 
m sant, ut Aeoltcis dialectis soli, quantiim seimus, 
Aeoles: yeriim ad allos qaoque popoloe diversae stirpis 
Tel aatlqaltas pertinebat yel publica Doricaram Giyitatam 
auctoritate privatoqne comniercio permaiiaYit• Strabo jle- 
stataT) 8ua aetate omnee Pelopouueeioe (Eleosne et Ar- 
cadas excipiat , non liquet) δωρίζην ^) ^ etlam eoe , qoi 
non stnt Doricae stirpis. £t Cynnrii quldem jam Hero• 
dotl tempore Doricjua Iing;uam aseumpserant ^) , Colonl- 



1) Strab. VIII. p. 513. ocov /ih ovv ήττον τοΓς ^ωραϋΰιψ intnXU 
*^o, liu&anfQ ϋννέβη rotq tb ^^χασ» nai τοΓς ^Hkdou; -* ovtoi Alo• 
^tori ίκΙΙχ^^αν' ol ό* aXXo* /»»xTJ τ*νΙ'ίχ^'ηααντο il άμφο^, ol μίν 
/ιάλλο», ο» d* ητχοψ aloXii^omtq* αχ^δον ό* Γτ* xeu ννν ηατά noXtu: αιΑΛο* 
oU«5 dHtXifortnk , δοτΛουα* 6i ύωριζ^νν απαντάς dm τηψ σνμβάσαν έπιχ^α^ 
^^"^^1 cf. L. Ι §. ι not. 2. ^ Theocrito Pcloponnesiacam lingqam 
ρΐΌ Dorica nominante XV, 92 uti nolumus nec grammatico Pelo- 
poQDesios Dorice loquutos «3se tradente, vtd. Dot. 5. 

2) Herod. VIII^ 73. Kwov^o* Sh ανχόχθ^ονίς Ιόνης 6o»iovat /lovro* 
am "Imfq, Μιΰωρί^υντα* di, Thierschius in AcU. Acad. Mon. 
^'ol.L p. 513 seqq., Cynorioniin posteros existimat esse hodiernod 
Zacones atque in horum dialecto a Neo-Graeea lingua valde di- 
^^rsa antiqaissimae ladig multa ^vestigia deprebendit. Nos panca 
QQaedam Doricae et Laconicae 'maxime dialecti admonere intelligi- 
^^^i qualia sunt α pro η ίη ά φωνά, 'ϋάμίρε pro αήμΐ^ην^ haHati 
Pro ιοτήχατε, ον pro υ in ΰ -ovQet, γονναΐνια, ττ pro χτ ΗίίάττνΧό pro 
^ην'ίοςι aed plurima horrendum in modum corrupta el mutiiata 

n. 1 



2 §• 1. Praemonenda. 

diim In Meeeenia incolae, qui Atticam originem jactabant, 
certe Paueaniae tempore , vid. lY, 34^ Eleutherolaconum, 
qui erant periocGorum Laconicorum Aehaieae ^etirpis po- 
steri, dccreta eccnndi a. Chr. saeGuli puram Doridem re- 
ferunt ^) , nec minus Dryopum Hermioneneiuin tituli ^) 



potius quam e remotissima antiquitate per tot varios casus servata. 
Quid vero, quod Thierscbkte etlttm f^eudartabea illa Acharn. 104. 
ου λη'ψι, ,χρνΰο ad antiquissimam ladcm refert? . 

3) €.1. nr. 1325. 1$3Ί. 1335 etc,, vid. §/2^ 2; de Eleutbero- 
laconibus cf. Μϋΐΐ. Dor. L p. 22. 

4} vid. §, 2y 3. — Strabo YilU p• 572 narrare videtur^ Her- 
mionen ab Argivis dirutamesse: η(ΐημωσαν όε*τάς TtXticraq pVA^tZot. 
ίκΦούαας, ol δ* οΐχητορ^ς ol μϊν ht Τίρνν&ος *1ς ^Επιδαν^ορ άφίχοντο^ 
oi 6e h της 'Ερμιόνης ίΐς τονς ^ΑΧηΐς καλουμένους, At ipse in proxi- 
mis docec, Hermionen sua quoqtre aetate non ignobile oppidam 
eese; Persici et Peloponn^siad * b«lH «letApore non dirotam jeeuiese) 
adeo liberam fuisee .ab Argivorum iiDf>erio et Spattanorum Ar^^vis 
infesUssimoium parles; sequutam^ apparet ex Herod. ΥΙΙΙ^ 43. et 
Thucyd. II 9 56. ΥίΐΙ, 3. liaque qui»ii Strabonis codices Par. et 
Mosc. praebeant ol δε της ης τους ΆλαΖς et quum e Steph. Byz. s. 
V. '^JUcK et ΤΙρυνς satis constet, Tirynthios ab Argivis expulsos in 
terram vel oppidum uiXttti fugiseeiy .quam regiotaeni antea Hermio- 
nenses tenuerint, a«t legendum, e^t ol δk ιΐς τους Άλ^ί^ς aut ο» ^ 
της Έρμιονίδος ίΐς τους '^4λΐΛΐς, JJiTec vulgatam apMd Strabonem lectio- 
uem Pausaniag tuetur, quum.IIy 34, 5, pQstquaiDii Hermiooen ab 
Hennioine Phoronei Bepote condjuun dixit» haec tradil: ίηφηηϋα,ν 
6k wu Έ^μίΛνην νοτέζον /ίωρι^Ζς gl έξ *Ιί4ργονς , ηολ^μον ifie. ου δοκω yt^ 
ifia^cu Ιβφ»ΰ1ν iλiyiτ(n γαρ άψ νηί'^^Αργίίφρ» Νβηι et belioni fuisse 
negat neque quidquam de ΡΓγορ»1>υ8 HermioDae iacolis compertum 
babety id quod lucide docet locqs. de Dryopibus IV. c. 34. Ubi 
qiium praeterea narret^ solps Asinaeos tnm temporig non podaisse 
Dryopicac originisy satis Cjertuni babemus^ Hermionenses mala 
fraade Argivam coloniam ementitoe eese, ut Dorienseg esse vide- 
rentur. Vides, qiro jure Mullerus Dor. I. p. 175 Hermionen post 
bellum PersicQm ab Argivis captam dicat, et Boeckhios ad €. T. 
nr. 1193 Hermionae incolas, quo tempore is 'titulus ecriptus sity 
Argivog fuisee contendaty quanquam iti eo ipso cognationem Asi- 
uaeonim agnoiciiiit• Potius, ei quid Tidemus, Hermione nunquam 



§. 1. Praemonenda; 3 

iiand malae aetatis• Adeo Achaei Aegidkmeee «aeetilo «• 

Clir. eecimdo Doriee loqauti esse videBtar (vid• L• I §. 54) 

et Arcadum reeentioree titali liaigQa omnmoDmca ιΠοη• 

tnr, qaaBqnani antiqiiioveg peovKarem diaiecfom ekhibenl, 

?id. L. I §. 53. I 

Extra Isliimum Argiyi Amphllochici , qui' eraiit bar« 

barae originis y ab Ambraciotis in cmtatem aoceptis Grae• 

eam linguam, Doricae procnl dabla dialectl, aeeimipee* 

nnt Thucydide teste II , 68. • ' Nec miane Dorica Acaiv 

nanam dialectns , qiiae in litalSe secundi eaecnli conepici• 

tnr, a Corinthioram in ea parte coloDiis diici poteat• 

Contra haud faclle eredlderie , Aetolo» a MMsenus y qat 

Afpiantieper 'Naupaetiini tenuevant^ Dorican dialectani 

aeeepiflse, qua circa a.-200 ii$os esae titnli docent, eed 

eo llbeBtias aiitiquam> ling^nae cog^ationem statnemue^ 

φΐθ(1 Aetoli ^uno saltem testimonlo (L. I §.1 not. 5) 

coatra yiilgarem antiquitalis; -opinioaeia intec Dorienses 

referuBtar. Delphoe, quorttm tituli non miniie Doridcm 

refenmt, Millknie Dor. I p. 211 Dorienaes fnieee credi- 

dit, de qua re infra accnifafike Tidebnius» Phoeeiiseey 

Locrenses , ThaumaceBBes (q«Uie est Phthtotidia urbs) Do>* 

ride Qsos esse inscriptiones patefaclant , quos nec Dorlcaaa 

iiaiectam matiiatos esscf iieqae ipsos Dofiens^s faisse 

qDieqaam crediderit. Itaqiie per.sepfentTioiialeiaGraeciaQ 

partem antiqnitue id linguae genus regnaese^ quod a Do- 

riensibns ex iUa reg^ione egressis Dorlcum appeUatum 

est, J^m nnnc ponere licet. Infra ad eam qnaestion^in 

recmremus. 

In Creta multas urbes Poirlce loquiitae esse^ quas 
ombes Dorienees calonoe aecepisee nectraditum est nec. 
TerisImUe, insmptionee docent, Tid. §• 2> 9. Igitnr bie 
Dorlca lingpaa non minns ad popalos b^tbaros ant certe 
fiOQ Dorlcos propagata est^ quam in SicUia, ubi inscri- 
ptiones SegestanQrum et Alaesliiorum ^ qui erant.barbarl, 

ab Argiyis nec ilinita iest nec bello capta nec sine ti colenia^aucta/ 
led per onme tempus lifoera erat et Dryopica. 

1• 



4 Sw 1. Praemonenda. 

el Taaromenilnriiii y qui eNAit CSudicldioae arlgiDie^ Do• 
rica dialeeto tttairtiir, Tid• §• 2^ 6, ul omittaniae niunmos 
poptilorunft liarbaroriim, 4jg9i eaepe el ia SiciUa et m Ita- 
Vub Dobioae StsfmaA^ oflfemftl. ^ioa in Ma^pna GEaeeia Do• 
rldem ad populoe τιβίηοβ perrenieee non miiius conetat; 
EaiiiiaBi^teete.Festo β. V^.biUn^efr Brttttates liilingiMe dixit, 
ψίοά et Graeee et Oece loqner^ntat y neqae alia 4e caiiea 
Horattiie. Sat. I^ 10 , 30i CaiMieABoe«x Utrosque Dwlcam 
dialoctiim.aMumpeiese patet. -f . . 

In Asia Pampbylu. dlaledum faabekaiit Lacoaica^ aut 
Argfivae einiilUittam (vld. %f 9 nat'• 1,.§• 5 not. 7 et nr. 5 
snb άρύίΛος et αίβειος) j . .jprooid dobio « colonis ΧΚοΓίίυβ 
aeceptam ; jaam et AepoBdae tesle Strabone XIY p. 983 
et Mela L^ I c% 14 ab Ai^irU. condita emt et Pbaaelia ia 
Pampkjliae ccMifiiiua sita a Rbodiie, yld. MoU• Dor. I. 
p. 110. 

Non male igitni*» qaanqaam paulbiliiiii ύη^^βολίΜώς^, 
JaaBnee Grammaliciis ^) Cretee ^ jSiciilee , Epirotas ^ L•i'* 
byae Dorice loqwitoe eeae tcietatur. Nam ia Epiro, Cre- 
ta, Sicilia Doricaw extra Jftericaa urbes propagatam esse 
Tidinme^ idcaift,iii Cyreftaffim Ticiaia &cliiia eeee verUi- 
■uie eat• . »; , 

2) Yairui/Aiieee Doneae :dlalecti genera jam antiqai 
{pBammatici ΜΟΛΒέηί ^). Qaoruin qqaedam yix ούηαβ iater 



Ί " 



. . • • . 1 , . . • 

. 5) J» Gr. 2(34^ bi» Jia^oa, | x^Svrw ^Poitoi tc μα* Κωο• ψΧ IJi^ 
XonowijCiO» xoi K^u/noi nai ZintXoi «oi» Atfivtq ucu oi την ηηι^ρϋψ Xeyo^ 
μίνψ oUovvttq, In recentioribns editionibus (ut Const. Lasc. p. 316) 
ptO JSTwo» legitot K^tt^f omittitar KQvawn^ postnenlb scribkar ^17^ 
naXbuam '•ηΛηρορ 4ϋέ^ν9€%ς^ n^qe minas Meerni. p« 643 praebet: 
ΠίΙοποψνηΟΛΟ* npU Ε^τις ψαί ci τηψ• ηβίοίΛψ Ήτ<(^ οίψοϋψης, Κ^Ι-^ 
oMt e K^taaSot corniptum «sse dubUanter «onjecimuQ L• I §. i noL 6• 
6) J• Gr. 242 y b.• της ^ωρϋος noXXcU hcw νπο^Μ*ρΙϋί*ς xantwxi' 
uXXioq γαρ Χρη€ΐς iiaXfyovTm, αΧΧως iPodto^ ual αλΧως \4ργίΐΛ* «βΜ ^a- 
*(άαιμοΐΗο^; item Meerm. 656. omissis Rhodiig et Greg. C. 299, ubi 
adduntur in nonnuUie libris SvQcutovcto* nai StHtXoL Deinde J. Gr. 
243, b. άίΟφέρΐΛ ak η tiiv Κρηζών ^icUurr•?, ξ vvv Kkxq^cn Κνι^^ας, 
na* η των AaxiivMf, § ηίχρηται Άλημάιαν, Ζωφρων^ Uem Qr^ C. 371, 



§. ]. Praemonenda• 6 

ι 

Μ distant^ qnam Aeolicae L•e8blorαm et Boeotoram dia•* 
leeti^ nt si Laconlcum et Rhodiacum Gompavare velis. 
Dlrereissima tamcn gencra aliis intercedentibue , qiiac yel 
irnic yel illi eimillora snnt , ita inter se €ohaerent ef , quo 
antlqDiorcm lingaae formam inyestigainns ^ ita apertlus 
cogDationem euam produnt, ut maltom cogitautibue iiobie 
Ki non conyenire yisQin eit, stnj^la Doridie genera 
singnlie capitibas dcscribere, ^iam diequisittonis viam 
in libro de dlalectis Aeolicis optlmo jnre tenuimue. Ne 
tomen minas appareat, qnae cnjusque generls slt in- 
ioles, ita rem metitaendam daximus^ at in extrenia libri 
prte slngaloram generimi proprietates sucviucte enarra- 

Nanc praemonendum est, daas potlssiniam Doridis 
diircrentiae conapicnae esee, quae qaam multiii aliis rebus 
toffl eo dlscrepant, qnod altera genitiyum secundae decli- 
natioms cam Leebiis , Bocotis , Arcadlbne in ώ exeantem 
liabet, Qt ίττπω^ altcra cum lonibus ct AtttcU in ον^ ot 
iTtnov. Illam, qaae a yulgari ratione magls rec^dit, ee- 
^erUrem Doridem yocabimus, hanc mitiorcm, quan- 
aptiora nomina acgre dcslderantee ^). lUa cet La• 



nisi qaod ultima scribuntur : ^n^t^ *Αλ*μάψ wu Σώφ^ωψ έατοίχψίαν. 
Keciisuime apud Joanaein supplen jusserant: ^^πμάωψ (χα» η τύιψ 
^''()αχο(/σ(•Μτ, ji xixQ^irat) 2ωφ^ων, vid. Intt. ad Gr. C — 

7) Mitior Doris significari videtur in Arg. Theocr. Id. I. //»> 
fwi* χα» *ΙοΛ ό^αλίκτφ X(fyjtm h θι όχ^*τος , /ιάΑ»ΰτα di άηψίιηι «α* 
'/^μαΧζ' ^m^iSb ηαρά τον ^Εη^χά^μον χα» Swtp^wo^. Valckenarius ad 
Koev. ρ. 59 et ad Adon. p. 209 (Aldinae tamen lectionem spe• 
ctaos, quae hoc echolion cum aho, quod ia 6eqaeiUi nota exhibe* 
bioasy male miscet) correxit πα^ά τψ 'En. vel παρά τηψ του ^En.^ 
^mque emendatioaem in Th^ocriii editione ad scbolion recte se- 
psratnm transferens recentiorum editorum assensuin tulit. Voluit 
antem eam praepositionis naqa vim esse, ut discrimen Tbeocriteae 
dialecti ab Epicbarmo et Sophrone indiceC. Nos nibil matandura 
censemas., sed Theocritum dialectum ab Epicbarmo ei Sopbrone 
^ccepUse dici^ quod quaienus verum sit, alio tempore quaeremus; 
^picharmi certe ei Sophronis mhior Doris non malc άνιψίνη et 
Χ^^μ-αΙτι <iicilur. — Severiorem Doridem intellige^ quum xvvri in 



6 §. 1. Praemonenda. 

conum^ Tarentinenim, Heracleensiam aliommqae, ut τι- 
detur, Italiotaram , deinde Creteneium et Cyrenaeorum ^ 
kaec ueliqaomm^ qui Dorica diaiecto usi suiit, qaantaia 
qaidem compertuin habemne^ omnium• 

3) Inter antiquioreni et recentiorein Tel runiversae 
Doitdie Tcl singiilorum genernm * formam haud leve dls- 
criinen intercedcre neque antlqiios g^mmatiGOs latuit ^) 
et infra accuratias demonstrabitur. Noll tameii Diodoro ') 
fidcm habere, qui Dlodls Syracusani leg^es eeptuagtnta 
annls praeterlapsis Timolcontis aetate propfer antiquam 
dialeclum difficiles ad inteUi^ndnm fulsse tradit, appella- 
tionem ίξηγητοϋ male interpretatue. Nam dialectue Syra• 
Gusana, qaali Epicharmns et Sophron, Diocle antiqQio- 
res, Qsl eunt^ ne Atttco quidem homini difficilie eese 
potcrat neqae aetate erat mutata praeterquam in levis- 
simis rebns. 

Indc ab Alexandri aetate Attica ling^a paullAtun ad 
Dorlensee tranemanare coepit, ita ut saeculo tcrtlo et ee- 
€Qndo a. Chr. paacieeima qnaedan^ ad ejiie ratloncm ma- 
tata conspiciantur 9 deinde majore in diem temeritata Do• 
lica Atticie mleccantnr• Dorice tamen loquebantur in 
ipsa Graecla noii solum Straboui^ aetate (yid. not. 1)^ 



SchoU. II. t, 262. α*ρως Jm^kov vocatnr; nam Laconum et Tarenti- 
noram est ψη pronominibus additum. Vide etiam §. 21 noU 1• 

8) Arg, Theocr. Id. I• αΛίΙ»ς* ϊοτίοψ οτ* ό BtonQvtoq J»^*i^ Jks- 
λΙχτ6> χέχ^ηταί τ^ ν&α, βύο γάρ tlot, naXaw %€u νέα* ncU η /άρ naXctia 
τ^αχιΧά τις iar^ (Ald. addit xtu vrtiqoftuq wu ovn ίΐ>νόητΒς)' % 6k via, 
fl *ou ΘίΌΗριτοζ xqStcu, μαλ&αχωτέζα χά« ίί/κολωτίρα, Ceteram haec 
parnm accurate dicuntur. -^ In Ann. Oxx. I, 171» 20. oi nalcuo^ 
xtQot Ί&ψ jdf»(^dwt dicuntur (i? proferrey contra Rhintho ^ς, etiam 
hoc minus recte; ibid. p. 278. optime i^tca Laconibus tribnitnry 
μω» vero τοις μ(ταγίψ(ατέρο$ς Αά*ωσ», 

9} Diod. XIIL c. 35. postquam de Diocle legum latore dixit : 
oi d* oiV Sv^aniovtttot ηατά τους vtvti^ovq χ^οτονς χατά /tkv Τ^μοΧέσ^β^ 
τα νομο&ίτ9}ϋαψτος αντοκ Κεφάλου , χατά Sk τοψ Ιέρωνα τον fictaiXia 
ΠοΧνάωρον , ovSht^ov αντωιτ ώνόμαααν ^νομο•&έτην ^ α2Γ η ihjyifiiv τοΰ 
νομο&έτον * Sta το τους νόμους ytf ραμμένους άρχοΗψ ^ιαΧίχτψ Sontiv »2» 
V€u ίνςκατανοήτονς. 



S- 1. Praemonenda. 7 

etiam Paueaniae, qut Messenioe Doridem pnri^rem 
serrasse teeUfar qusim reliqiios Peloponnesioe ^^)^ .Rho- 
dio8 Tiberii aefate Dorice loquntos esae Suelomaa tradil 
c. 56. 

Attamen sl solas inscriptlonea consnlas, yix credide- 
nsDoricam dialcctuni) qoae quidcm aliqno jnre dicl pos- 
atj io plerisque Doricls civitatibus ad id tcmporis per- 
dnrasse. Recentissimi cnlm tltuli, qui Doridem medio- 
criter puram exhibent, sunt Byzaottue Tiberii yel Calt- 
golae aetatc scriptua C. I• nr. 2060 ^ Cyrcnaei nonnuUiy 
qnos frequentatam Ti. Claudll nomen iion ante Tiberiaia 
scrlptos esae arguit , Delphicus apud Roesiam nr. 71, 
ψΧΛ. simili rationc Yespaslano non antiquiorem esse ap- 
paret. Sed in Peloponncso et Megarlde maturius patrla 
liogoa in pabltcis documentis obsolevit. Non credimua 
qoidem titulam Methanac prop^ Troczenem repertum, C. 
l nr. 1191 , yulgaris dialecti , qui est circa a. 160 a. 
Clir. scriptus, a PeloponncsiaGa clvitate positum ββββ^ 
eed ant a peregrina iu Isidis feiuplo collocatum ant caeu 
qnodam Metbanam dclatuni existimaniits ; Mcgarica tamen 
decreta a. u. 719 scripU C. I. nr. 1053. 1054. 1055 vul- 
garem dialcctum pracbeiit, nec mihus Messcnius tltulus 
nr. 1297 a. u. 764—765 scriptus ct allus nr. 1301 e Ca- 
lig^nlae aetatC) Laeonicua iir. 1389 cjiisdeni fere aetatU. 
LeTissima sunt Doridts Tcstigia, qiiae usque ad tertium 
p• Chr. saeculum in titalie aut resederunt aut post Ha- 
drianam antlquorum resuscitatorem qnacrebantur, ut cL 
^i^tg, 6 δαμος ct nominQm propriornm (orinae Doricae. 

Jam Ycro sl quis hinc coliigcrc Tclit, Doricaii dia- 
leclam primo aut €erte eecundo nostrae aerac aaeculo om- 
nino extinctam esse, non reetlas judlcaverlt ^^quam qnt 
Tcutonicac linguae dialcGtum Saselcam per tria saccula in 
pubUcis docamentls spretam plane ex ore populi CTanuisae 



Ϊ0) Paaii. IV. c. 27. extr. oUti tjjy ΰΜικτον ιην ^ωρ^κηψ μνα- 
^*^X&ifiapf άλλα Ktu iq ^μάς.ίτ* το άηριβίς αύτ^ς ΠΜηοννηΟίΦν μα- 

««ο ΙφύλίΜαον. 



8 $. 2. De £Dntibu8. 

enejMcetar. Non miniiB Doricam dialectttm , cerfe Laco- 
Dicam^ poβtφlam 9cribi desita erat, apud plebem rasti- 
cam baeeieee, qnae ad nostra iiBqne tempova ejas reli- 
φuaβ qiuedam scnraTit^ infra demonstrabimae• 

§. 2. 

De fontibns• 

1) Inecriptiones et miiltae et bonae fragie plenae ad- 
ennt qnaerenti de Dorica dialecto yarusquc ejns.geBeri- 
bns, quanquam dolemns, qaod pancae tertiam a. Chr. 
saecalum enperant, pauciseiniae qaartnm, dcinde qaod 
nonnuUaram nrbiam, qnamm dialcctos penltius cogno- 
scere enixe cupimns, nulliferc titali supereant, unde cer- 
fiora diecamns. Qui Romanoram imperatorum tempore 
acripti snnt^ raro quidquam ntile praebent^ metrlcie in- 
ecriptlonibus caute utendum est, qaia mixtaia ex arbitrlo 
dlalectum habere 8olei|t. — Jam eoe titiilos, qaibus ma- 
xime usi snmue y locorum tempommqae ratione babita^ 
perlustrabimus. 

2) Tltuli Laconici et Messenici: 

Leake .nr. 71 Sellasiae antiquae loco repertae, 
antiquae ecrlpturae (b. e. «, ο pro tj, ω ete.)) ita mutl- 
latoe ut tantnmmodo singula qnaedam yerba cerdns legi 
poseint• 

Corp. Inscr.nr. 13 Geraniae in Messenia ant 
Laconica a Fonrmonto repertus , antiqaae ecripturae, pau- 
ca yerba contineos. 

flbid. nr• 15 Spartanne e ecbedis Fourmonfi^ an- 
tiqaae ecriptiirae; panea yerba leg^i possnnt. 

Ibjil• nr• 1511 Tegcae poettus sed rcccnsQm re- 
rdm Lacedaemoiiue in belU usam donatornm continens, 
ita ut dialectum Laconicam judiGare oporteat. SGriptura 
est antiqoa^ actae tiluli MuUero et Boecbhio judicibus 
fortasse Lysandrea^ eed potest etiam antiquior baberi. 
Ceteram yalde lacer est et param accurate a Foaniionto 
dcscriptue• 



§. 2. De fontibus. 9 

Rose nr. 33 Miethrae repeftae antiqua eeripturft 
solam vocem EJIOIEHE exhibet i• e. inoui pro ίπαίησ^; 
neqae enim recte Roseias ίπονη^η legit. Ettndem titalum 
Leaklas nr. 52 per errorem inter Arcadicos retnlerat, 
q&em in L. 1 §. 53'iiitle seqanti eramiie• — Ibid• nr. 
34, a. b. item Misthraei^ qai eolas Tocee HIAPESIN ct 
HJJ{Q)ET{g) liabeiit. 

Cotrp. Inscr. nr. 1325 Gytheaticne pauUo post 
a• n. 559 scriptas. — Nr• 1331 decretnm Spartae reper- 
toffl, sextt u. c. eaecnli, matiium et corrnptam. — Nr. 
1332 fragmentam decretl Paroreae repertum•' — ' Nr. 1334 
Geroiitliratarum deGretam valde .cormptuni. — Nr* 1335. 
iecretam του χαινοΰ των ΑαΜδαψσνΙων matilmii et corm• 
ptom. — Nr. 1336 Gytheaticns et nr. 1338 Amydaeus 
'peregprlnis ibi yel*eantibn8 positas, Romanoram impera- 
toram aetatis. — In his tltuUi Laconicis inde ab a. 200 
>• Chr. Bcriptis Doricam qnidem dialectum conspici sed 
c^ mitiorem , non eeyeriorem , qna Lacones usos esse 
^onde satis constat, valde memorabile est, qaod qua 
ntione explicari possit, infra quaeremns. 

Meesenici tiluli sant: in Corp. Inscr. nr.' 1339 
frajfmentnm decrett Boeckbio judice imperatoram Roma- 
nornm tempore scriptl; nihil tamen obstat, quin pauUo 
antiqulas babeatar• — Leak• nr. 46 descrlptio finiiiiii 
*gri Messenici et Pbigallci, lacera, ejnsdem fere aetatis. 
Nonniilla Laconicae proprietatis yestigia recentlssiini 
^tnll, elrciter eecQndmn p. Chr. eaecnlam ecripti serva- 
^Qt, maxime in nomiiiibas propriie. — Ceterum Four- 
iBOQtiana commenta , a Boeckhio optimo jnre explosa ^ si- 
leQtlo praetermieimae• 

3) Ε reliqua Peloponneso et Megaride hi 
atall Dorici snppetebant : 

Ex Arca^diaMeg^alopolitanns C. L nr. 1534 valde 
lacer et corruptns^ Tegeaticus a Roselo in Epbemcrl- 
dibos Halensibus a. 1838 Inielligenzblatt nr. 40 et alius 
ab eodein ία Inscr. Gr. nr. 1 editus, qnem ad primorum 
^mperatornm aeiatcm pcrtinere sueplcatar. 



10 $. 2. De fontibus. 

Argiyae inecrijptHinee antiqaiesimae C• L nr. 2. 
14. 18. 19 tam incertae leetioiiis, iit τιχ qaidquam fra• 
etas inde rednndet; nr. 29 Inecriptlo galeac^ quamBoeck- 
hiiie conjectara Argivaia fecit^ nr. 17' et aecnratias apnd 
Roes• nr. 55, unde Teram lectionem emit MiiUerus in 
Ephcm. Gott. 1836 p• 1152, epl^amma metriGttin. His 
titulis, qui antlqua scrlptura utuntar, mnlto recentiores 
Bunt nr. 1119 misere mutilatus ei nr. 1120, fragmentam 
catalogi• 

Hermionenses: nr. 1194. 1195 antiqnae scri• 
pturae; nr. 1193 paullo longior scd valdc corrnptusj nr. 
1197. 1200. *1205 paucorum. Terbortomj np. 1207 — 1211 
catalogl yirorum et muli^rnm male habiti, qul quuin Ro- 
manis nommibus careant (nam praenomen ^L ia nr. 1211, 
25 dabium yidetar), antc nostram aerata ecrlpti exlstimari 
possunt. 

Calaurcaticne nr. 1188 breriB inter 01. 145, 4 
et 155, 3 9criptus. 

Troezcuius nr. 1183 pancoram verboram. 

Epidaurii nr. 1172. 1177. 1178. 1179 bonae ae- 
tatis sed pancldsima vcrba exbibcntee. 

Aeglnctici: nrl 2138 antiquae ^cripturae, nr* 
2140 valde corraptus et lacer, a. n. c. 671 — 672 scriptus, 
nr. 2140, b brcvis. 

Pbliasiae nr. 37 antiquiesimus paucoriim Tcri>0- 
rum et eiiniilie apud Ross. It• Pelop. I p. 31. 

Cleonaeae (sl qnldcm Boeckhius rcicte coDJecit) 
Atbenis coUocatus nr. 166 antiquac ecripturae, milUiim 
dcfunctoram catalogus. 

Μ e g a r i c υ s nr. 1052 , post conditam Megalopolm 
ante Romaiiornm donilnationem scriptns. 

4) Ad Grraeciam extra Isthmam sitam (excepU 
Megaride) hi tituli pertlnent: 

Crisaens antiqulssimue C. I. nr• 1, quein multo 
accuratius descripBlt Ulrichs, in Itinere Graeco I p. 31, 
quanquam etiam nune pauUo certiora noA snnt nisl liaec: 
?χοι> 7t/.elbg απϋιτον aiJTfL — - Delphicus titalue C• I. 



$. 2• De ibntibiie• 11 

BE^ 25 curca 01. 102 antiqaa eorlptara exaratue^ Am* 
pbictyonum decretuin Athenis 01. 100 ^ 1 positum, 
mntiliim qaidem et leetiome yalde dubiae^ sed. niliilomi- 
OQS suinmi pretii, quare, qaum compliira eint, inquibas 
a Boeckhio dlscedamns , in Appendlce himc titiduia ac- 
coratias tractabimas ^ Delphicus titulus bonae aetatis 
nr. 1690 , eed yalde mvtUas et cmrraptus. Paallo recen- 
tiores simt IXclphicae inecriptiones hae: • nr. 1691. 1692 
decreU de proxenia ^ quomm hoc yalde corruptum ^ nr• 
1693 decretnm a. 275 a. Chr. ecriptum, incertissimae le- 
ctionis, sed quod e titttlo Roesiano nr. 67 saepe rcstUui 
possit^ nr. 1699 — 1709, a^ titali de servie ApoUini ven- 
£ώ, omnes maie habiti y qiios eecundo yel primo a. Chr• 
eMcolo scriptos existimo ^ rccentior est nr. 1709, h ejas- 
<Iem arg^umenti , qui ad primonun imperatorum aetatem 
pertinere yidctur. Rossii titulas nr. 67 Boeckhiano nr. 
1693 pro parte simUUmus est; nr. 71, Gujtts pars extat 
in C. I. nr. 1710, a de senra yendita Yespasiano ηόη e$t 
Mtiqaior. IJlrichsiiie p. 67 Delphicum decretam de pro* 
xenia exhibet, haud malac aetatis. 

Phocici tituli: Stirienses C. L nr. 1724, b, 
fiem corrigpas e yarlle lectionibas a Rossio p. 34 aUatie^ 
Ko88. nr. 73 recentior et negligenfiesune incisus , nr* 74, 
>• b^ Daulienses C. L nr. 1725 reccntior, iacer et 
pessimae fidei, apnd Rossium ar. 81 dlfficilis lectionis et 
lu*. 82 fragmentntoi ; Hyampalitanae Rose. nr. 86 
paacoram ycrborum^ Elateenais, qaem inedltum yidi 
apnd Boeckhlam. 

Locrici titali, qui in.Corp. Inscr. e Meletiode- 
scripti habentar, tam incerftae eaat fidei, quibns yix nti 
Kceat, Tbroniensie nr. 1751 et Opnntias nr. 1752. Prae• 
terea titnloe nr. 1567. 1594. 1607 in eodem lapide exa. 
ratos, qnoe Boeckhins ChaUae, Boeotiae oppidnlo tribuit, 
pottog Chalaei , oppidi Locrici Delphie yicini , esse de- 
monstrayimue L. I §• 54, 2. Addimua jain eo minas of*• 
Γοιάΐ poeae iu eeriptura Xalnovj quae e&i in lapide. 



li $. 2i - De fontibus. 

qnod Theognodto aaetore (Ann. Oxx. II ^ 131, 3) Χαλ€ον 
'ή πόλίς ϋιά του ε scribihir. 

Thaamacoruni, oppidi in Phlhiotide siti, trea 
tituli extant nr. 1771. .1773. 1773 pejue habiti^ qaoram 
dialectn^est Dorica. 

Aetoloram emit titiili Naupactii nr. 1756. 1757, 
a. b poet Philippnm Amyntae scripti, qno tempore Nau- 
pactns Aetol<>rttm erat^ nr. 3350 Aetolorum et nr. 2351 
NaupactiorHm decreta ad Ceos, hoe yalde mutihiin, iitmiii- 
qtie €ei 'positnia ; nr. 3046 Aetoloram decretum ad Te- 
jos y Tei circa a. 190 'a. Chr. positiiin• 

5) Acarnaniae, Ambraciae, Corcyrae in• 
eeriptiones conjan^mns, qnia has terras Doricam diale- 
etnm a Cormthiie acceptssc partim certum est, partim 
Yerieimile• 

Acarnanici sunt nr. 1793, a. b. c, decreta con- 
cilii Acamannm in templo Apolliiils Actii non malto post 
Ol. Γ40 Boeckbio judice • poeita ; nr. 1794 in Anactorii 
agpo repertus, pauca Terba continens. 

Ambraclci nr. 1797 — 1800 nibil fere nislnomiiia 
propria exhibeotee, quoram nr. 1798 et 1800 recentiores 
eant. 

Corcyraei: iir.30 frag^cntum antiqnae scriptQ- 
rae ^ nr. 1838 mutilue , quem qaum Boeclshins non valde 
antiqanm esse dlcat, tertii tamen a. Chr. eaeculi esse ρα• 
taveriin ^ nr. 1839 fragmentaBl• decreti ad pvg^nam qnan- 
dam naTalem pertinentis; nr. 1840 dialecto docente bonae 
aetatis i. e. quartl a. Chr. saeculi^ nr. 1841 — 1844 de- 
creta de proxenia circa 01. £40 scripta, optime servata^ 
nr. 1845, qnae Instriptio tertii, nisi fallor, eaeciili et 
ampU ambitns inter gi*avieiima Doridle dociiiDeiita esset, 
ei aecuratins descripta teneretur^ nr. 1846^—1830 brerio- 
xes Tcl mutllati• 

6) Siciliae titnli Dorici bi aliquid frug^ie euppe- 
dltariint : 

Syraeusanus, praeter antiqnam inscriptionem 
in galca Hicronis C. I. nr. 16, nnkas In Torremnzzae 



§. 2. De fontibus* 13 

SieiKte iuecrlplioniiiii nora coUectione. cd. II 1784 Cl• 
XVm nr. 3 , isque matilao et exigui fraetoe• 

Acrenses, qaae est.Syfacneariim colomay aGoeii• 
liogio a. 1834 aingiilart libro editi, cf. Baaul^Bocheti^ 
sur quelques inseriptions Grecques de la SiciL• nn Μοβ• 
Rken. Nov^ Vol. IV p. 73 eeqq. 

Gelensiiim decretaiii Tommnz• 0•ΥΙΠ, njr• 3i 
wte λ. 2()8.ecriptaiii, qno aiiiio.iurbe a PhlntiaJkgrlgeati 
tyrumo funditne cyena eet• 

Agrigentinorum.decvetam ibid. GLyiU nr. I^ 
Grnter. Ι ρ. 401, Rose lneer. Yet. p. 290 ^ paullo re* 
ceDtios, qiiam legatio Romam misaa coiniiiemoretar• 

Messanius, catalogpus ν^ωρων (nam ναηροί legen• 
^na yidetar pro νανρο$) apnd Torremaz• I ar. 19. 

Taaromenitaiias breyis Torrem• YIU nr. 9^ 
alias long^iefiimus et bene eeryattte, cujos aetas non eet 
ifiin primum eaecalam y a Fransio editue est in Annali• 
Inet. Arch• Yol. X. Fasc. I d. 1838 y unde prima tabola 
fepetlta eet in Franzii Epigrapliice ^ qaam eolam ineplcere 
nobb Ucait• 

Alaesinorum tenniiioniiii deeoriptii^ apad Grut. 
I p. 210, Torrem. YII nr. 11. Titulne recentior eat, at 
docet iota spdiecrlptiiiii semper neglectum j et haad pauca 
eemibarbara conthiere Tidetnr. 

Seg^eatani breTiores apud ΙϋιοιιΙ-Κθ€ΐί£ΐ1ΐ6 1. L 
Addiiniie hic titiilos Issae, SyracaeanomnaL in losuia 
DalmatLca coloniae: nr. 1834 firagmentiim bonae aetatie 
ct nr. 1835 paucoram nomlnam. 

Praeterea nescunue, qno leco melioe commtinorarl 
possit Marmor Farneeianam, in quo Hereulis re$ ge^- 
stae enarrantar, practer aUos a Marino in InecriptioiiUioa 
^anig p. 155 editum. Aetas reecntior est, id quoddo• 
cent iota enbscriptiim sacpe omiseiuii et Tulgaree formae^ 
uiterinlxtae ^ lectio difficillima^ Dorica dialcGtue mitlar• 
7) Italioticis tituli: 
Teseera hoflpitalie aerea. prope PetiliamJn Btot- 
^e reperta C• I. nr. 4^ yetaetisfiiinis litena inecrlpta• 



14 §. 2. ;De fontibus: 



Ll » 



TU>iilae*HeTftel«eKeee9 -qnae er«t Tarenti colo* 
nia, a Mazoeehio PJfeapfoli a. 1754 editae, postqoam frag- 
nieiitiliii iii BritaimiaiD delatam jam antea a Maittairio 
pnblicil * jiliie fachim ^ertLtd Inter omnee tiiulos Graeeb 
dialectae iHiietk*aiidie idomqoB eine. iiUa contrOTersa palma 
digiiae sant. Nanfet anpli ennt ambitu» et faclUs le- 
ctioifie y ut ranesune eonjectBram deeldereiity et bonae ae- 
talie, qpDdppeqiiae secnidni Maaoccliiiiia exeuBte saccalo 
a. Chr. quarto scriptae eini, deniqne ad eeyeribrem Do* 
ridem lUttstraiidam utiliesimae• Ceteram aitera tabula Ma- 
zoccliia p. 135 paallo recentiot Videtur , qaan^iain iidem 
in utvaqiie' όρισναί nominaiitnr• Nam inhanc et recentior 
erthog^apbia et Attiea dialectus aliqiioties irrepsernnt, 
quae a priove alienae simt, nt Fdnoxt U^ 55* 57. 71• 75^ 
τρ^Ίς \^0 53• 70 , τέσσαρες II, 50 , Χίσσαροααοντα 49 , ^^α- 
%όσω^ 35, qQuiB in prieire tabala ublque et in altera ple« 
ramque acribantnr JPixariy τρΊ^^ τέίορ^ζ, τηρωκοντα^^Μί* 
xitioi^ At in tabnlae prioris fragmento Britannico 1• 41 
τ^^ραπόύία^ legitur pro τηραπάτιαφ^ quod m reliqais ecri- 
ptnm est. Qaod an cam aliis Malttairii errori debeatnr 
dubitaii poteet^ iiam de Britaimicl frag^enti lectione mi- 
iMis 4*c}rto eonstat quam de reliqais* 

InBoriptio in Brnttiie reperta, qnae eat inter 
Rosii Inscriptiones Yetastisrimas p. YIII, quarti , si qni^ 
video, a. Chr. saecuE. Paucoram lectio c^rta eet• 

8) Ε Doricis coloniis ad Bosporam et Pontum 
Euxinmn dltie. pauci titiili adeunt, unde eai*om dialeciue 
cogpnosci poesit: 

. By2«ntioraiii decretvia Olbiae posHam C• I• 
iir. 2060 e Tiberii vel Cal^ulae tempore, cajus dialectoe 
pro reeenti aeiate et pro eo qnod in iirbe Bon Dorica ex" 
affatam est^ satis pnra eet* 

Cbalcedoniua titalaa apad Caylog Recueil d'a^ 
fiquUis Yol. II Pl. 55 , dialecti , ut nanc qmdem leffitur, 
pamm purae. 

Messembrianornm decreta de proxenia C• I* 
nr. 2055 ^ b« c* 



$. 2. De {bntilms* 15 

.9) Ε Sporadibue Doriois bi ΙιΙιιϋ eii||^tiM: 

Melii C. I. nr. 2424. 2433 brenteimi. . 

Pholegandrius a Roee^ edkae' ia Actis Ae•• 
demiae Mooaceiisie Hiet. PhU. Vok II, 1837 p• 401 e«qq• 
nr. 29, uiide nihU appanet. niei *Pliolegaiidrfi09 Oorieie lo* 
quntoe esee• 

Theraei Tetiutieelmi cum.recentibuejdud aBoeck- 
Lio editi in. Aetie Acad. BereL 1836 Huit. PbiL ρ•41 ^eqq•, 
onmes fere nihil nisi nomlna propria exhlbentee. Sumiui 
pretii eet. Epictetae teetameDtum . C. I. df. 2448 ^ ampli 
ambltas et bene sefvatam , qaanquaia enbinde iiegligentcr 
^criptam Yidetar. Alit titiiU nr. •249θ etc* panca fere 
uH&ina exbibent et maxiinam partem reeentloKee eunt• 

Anapbaei a Roeaio editi* m AoftU Monn• 1. L, 
gaoram primas e pejoitbue Mbedla in C I. nr. 2477, 
sed ettaia apud Rossiuin lacer et.dubiae saepe Icctioaie. 
Magis etiam mutilas est nr. 2 Rodsii y : eujtt& reliqiit'^ nt 
^ C. I. ar. 2477 — ^2480, et bre;iriores et reocntiorcs sunt• 

AatypalaeeQsiuia:deei*eta nr« 2483• 2484 et re* 
centius nr. 2485 aniii a. Chr. 105, praeterea nrw 2487w 
^• 2489 paiMoruiii verboriun^ 

Calymniorum decretuili' a^ laeeQses C• L nr. 
^71, lasi poeitum, bene paucieaiiiiifl exceptie eervatum, 
qnod Boeckbiiis ad AlexaQdriM. aetatcmijrafert• Eodcin 
forsitaa pertinnerit Doricae nrbis . cnjuadam epietela ad 
^ffy^ietaa nr. 2670 Bargyliac posita, yalde matila. 

Coi tUttli nr. 2503 d; 2513 paDcorum yerboriibi• 

Rbodii nr. 2524. 2525 et maxime nr. 2525, b, 
sBmmi pretii tUalue, qula et. longos eet et optime sefva- 
^s? nr. 2527 et alll breviores vel reeentioDei , poitremo 
nr. 2905 sententiaiB judicum Rliodioram de finibue Pricl•• 
iieiisium continens, Prienac posUae xnter .01. 140 et 155^ 
<^vjti8 satle multa supcreant bene eervata. 
10) Crctici tituli: 

Latioruin et Olontioruiui foedue C. I# nrw'2554 
*^pU ambitus, scd Ineertiseimae lectianb. Naia aivgar 
^re foUum, quo olim Yeuetiie editiuii eet, qaum Boedk-t 



16 §. 3. De fontibus, 

bins i^ «pmiparare Bon poeeet, ChielmUo eonfidere-GO- 
aetua est, ψά tmtaaa L 14 — 25 et 104^176 majneciilie 
idqoe i4x re&ig^ioee es illo «pograpbo deeeripsit, reliqaa 
eme (el diis placet) eorrectionibas incpinata miiiiiecalis 
ediditi PanHo «erlibra simt 1. 176>-186, quae Seldeniie 
majore, ut yidetur, fide ex illo apographo tradidit• 

HiiBrapytniorDm faedtte cnm elervehie nescio 
qveni locam tenentilias €• I/ nr• £555, lectioiie ali^iotiee 
satift dubia; 

Prianeiorum et Hierapytniotum foedas nr* 
2556 cejrtiorie lieistioiiia et ma^i pretti^ 

Allariotarum ad Parios epietola ar. 2557. U9 
qnae Pari in lapide exatttt^ fuisee videtur, nade factam 
eet, ut haiid piiaeae Talgareefonnae inrepsetint, Tid. infr• 

Decreti ' fri^^entnitt Μ 1 η ο a e Cydoniatamm ^ 
agro repertiim nr. 2558^ ApteFaei tituli nF.2559• 2561 
et G^rtynius nr• 2560, Talde laceri, nnde niliii discas, 
Hierapytniae genealogiae firagmentum nir• 2563 etbre• 
vior titttlus ejnedem op^di nr, 2567; £leutb«rnaeas 
breyior nr. 2566« 

Decreta Cretieanim vritium de asylo Tejamm circ^ 
a. 190 a.' Ghr. Tei .poeW, omnia Teji lapimdae cnlpa 
magis miniisve yitlgaribiie formis aspersa: iir.'3047 Elen- 
therBaeoTu-m^ nr. 3048 I^tronioru-m, mr. 3049 Sy- 
brltioriim, nr. 3050 Vaxioram (Oaxiorum), iir-3051 
Rbaaciorum, nr. 3052 Arcadum Cretennum , nr. 
3053. A. CQOseiorum, nr* 3053. B. incerti decrcti 
IragmeBtani , nr* 3054 Polyrrbeniorum deereti frag' 
meiitttiii, iir. 3055 Gydoniataiam decreti inititim, ny* 
3056 Lappaeorum decreti imtium praeter r^ yiilgai^^ 
dialecfi, ».3057 Priansiorum decreti iiiltium^jaedem 
eottditioiiie, nr. 3058 Latiorum decretnni• — In om'^ 
nibas bis tltnlis Tejo - Cretioie lectio inceitiesiina eet, nb^ 
scda CbisbuUi, bommie pesslmac fidet ,' auctoritatc nititur^ 
qua d^ causa potieeimum iti bf. 3051. 3052, ubi schedae 
Shierairdianae param accurate Goliatae sQut^ cirenmspC' 
etiOBe opua eat. Qaod*et ia bis Teja^Creticis et ia M' 



§. 2« De fontlbtis. 

lariotanim ad Parioe epistola : nr^' 3657 mtiltiifc' Tills;are8 
fonnaereperiimlxir, Hoedtiain etBo^riEliiui» C• L II -p. 401 
moWt, nt titalM pnriorie 4teliMi nr. 2554. 2&Κ5^β6(^ 
inti^iiorfg jndicareBt, id qvo^ miiiae eertuBi Tidnrttife*, si 
lipicidis Tejis et Pftrio W»m «Ubcri ' recte ievepkavov^ 
Titnr. 12. • I ,•■•.) ;> '" 

11) Cyvenaiieoe tittildB, bnde ^ii^lecli^.ali^a «oi^ 
pitio hanrirr poeeity jpattooi delia Cella.ii* ι|^«««« 
Cyrenaieo TalgaTit; plciree<et nllHores e^copKs <iti'€oi& 
poris iBecriptiottoni iieiin coDgestis ittsigm Fraazil hanaa^ 
niiafe accuratieftiiiie deecriptoi' accepi•- UtvoeqticaiimisfU 
npUGiiHnitte 9 quoi bMTraa eiiigiiloff.advoca^ jjofpimufai'» 

1) Ίΐΐηΐηβ Aeclapi, • qai 'en|l.:'ApalHnis isadckUMi) 
Btatiue eQbscriptue^ φΐΙ UMipit *j/iaiokundu *jiibi(Aem» ίάρί^ 

W^tt, J ' ••/?{•'., tffi !»* '1'./ •" • , 

2) Catalogve femiiiaHni aacefdohim * Jnntai• , ' ψμ 
3). Stemmai^ qiBOd'Mie|pit kld$i^f;9g Jίλ6ά^χω; i) unA) 

5) Titiilo• statnae 8«bi<iri{ttiie y qoliDeipter' Μ J • ; i^>H 

6) Gaial^^piie ap«d CcIl^:ipfc>.146i'iraU|i fsoriiii^va•' tti 
In kn 8c;.x titulis QHliiiiiii^RdmanoiMm.-dominAtiaiuesiriBfili^ 
^nm coiespiciiQr et dialeclii^ aol^fiikir Qst^ ieeqtleiatea ^isd 
Romanis nomiiribas •▼c^ dialeeto.mtoyatemtiHwi BianMwoiinm 
^pore .scripti ei|nt. . « » .. * ,. 1 nt ;j . • :• » 

7) Catalogiis eaoendateiii . Α^οΙΙΙηιβ ^ qiiiMkie!p!l>iP;€^9 
"7« «^ioAa ααρ^'^ι non anliquibp iTibeno y ut sdapetTiitfmoB 
^<. iiWi)io^J In . usdc^ (FrailziL Hrliedie• pam;>^liuJQii)li» 
^dU leperitvr^ • alhuide hama- dabi* .iiiiesidi>,hIwd«t;iailK) 
Afsmo^;' alta. para lipiid CdlalR ρϋ'144ι 'GetejAmilitiiki* 

8) .XitDlae etataae eabacitpt|iev Clcll* ρ;Γ|43«•/)ΐ<.(' I ,ί". 

9) Similie^ qui ίΐΜ•ρΗπΙ>λυ/ι^ΐέχ^α'Φ»%ΐ9ΐ{ον^»«ίΐΙιίΐ1ιΐ0•• 

11) Titiriiia aUteteaiihflfiiptae^ qaituiiii|^ttm(9flfiM(ii»k< 
Π. 2 



18 §r;2.i:f'0e fdntibus. 



-»' f 



' '. ip)' ' Titdlw liiccr^ ^> iBfiipil τβ "^μμ^^ς^ «on aii• 
liqaiDri^yeipABiaao^ ut-isdUMijt Flam «OBicn• 

. Prtelercti livQfvieelini: ^nidam titnli efc aAtkpioree et 
rtocMtM^en^ooiimiilaiBtUa «ii|ipeditfknint• 

12) Qiianquam constat, inde a tertii saeculi initio 
plnrar, i» • 4tcB> >D%atIa. in^ Dbritoam' dialeetiim irrepsisse, 
MWBdoii iamcii: eetyc siet '(id quod ίρβΐ B^eckUo.aeeidit) 
diaUoto eovNiptae ca. bnbtianHiSi, (|iiaa. a!liipickBe<peecata 
eMdi . Naaiifit ψίέ^άο Ώση^ΧΛ deesata ka iHrbe.iioiiDoriea 
lapicidae^BjorkUe ig^nari opevai^xavaia siuit, faciUime ac- 
cideitt' poterat ^ Ot.famaa ooaauelaei m ΌοτίααηΛΛ locQm 
anbBliitiieret) ;• nt ,Ιίιβιιι|Μ«66ίιηιη Japicidam ιό Aeolic^ de- 
effel6 liQniiaUa βοηηφϋββ leiiiepMati . «iimue L•, 'L• §. 2 9 i» 
Jam yero Doricorum titalorain haud pauci eimlle fatam 
pi^si ^ iflnMt^. .Primnfas rAnplMCigronDsl , d«oi«tiun Athems 
poeitniii C. I. nr. 1688 quaiitam inde^ idialecti iiieokietan• 
tiam traxerit^^accuvaliiM in iki^ppttnBice) videbimtis ^. in d^- 
tj^ AflolicDi €ώ pmitD nr^iSaM lapieuiae Atficuni ^i- 
λατταν yindicamue ; in Aetolonim decreto .ad Tejos nr. 
2l(Uk'6:hn^'HlqnmmnQ^^ «t: kil6 elg τους 

νόμους pro Aetolico ^v τους νόμους ^ quod 1. 48 itactissiine 
ni II«ili(ln'f<apog#aplio; tra^itiil•. > h fiyBawtloluUii decreto 
Olbiae' lapidi incleo' M!#w(2Q6ti^mim' qnaejtia ^enmA in- 
iintf. vdU^KuB "judica^kif^• qtfia reeeiie e)m tiiali aetas 
iDago«aB:d{al0c6 oetfhqitioneia.atataere pennillit^ W ei^ 
tamen non crediderim ipeos Byzantlos ή^ησατο l. Si P^ 
li^^cAiorlecnrlpeiese. • Iti) CaljiniMnim deorefo ad laseoees 
iir# :867L-p«lcher]«me ietriplb .fapicida nihil peeea&se τΐ" 
AtmB\;''n9aBaL.4d^cmiB^hmem<hA^ Jίι^imώrτi^oυ in^nonane k- 
gHti ilatfaMie .et}^aiA^0^'^qiM.Jlatedoiiicua vak ^Bigni&^^ 
taiiililiinOorico d^cfeto| «d .Bdlrglyliptae ar. 8670.coDtra 
male exarata yidentnr Βαργυλιητών (qnanqaalBn hac M^^ii* 
eari potesi^V^Mi Jd4ii^/i;>^li^oet:i«();fi^<tt(>oi«yKqti postea 
^a^M^iKcvi^oaeriptliu «it)i. • A]iiiii|taitcnlif jiidtbimt Rbodlo- 
rnm de finibus Vn^minuptdi-^.iSO^ wtii^imfitv at ai- 
inUi»'fmra7^^/$«IUf99 {«^ Rhodio• 



$.2.. Oe fpntibus. Id 

rom tom jmn corrnptne trHiueiida Tidentor•. /€|Ofitrji,iii 
Allarioiarpun epistoU 9A Parip^ nr* ^^57 nqn . ^ibi^miie 
qum UpicicU SAepe lap^us at et Ιιμίο τ!ιι4ί£4ΐιμμ β^νΐά 
pro /?«1ά^ ους pro Ccetico ϋ^.^. ι;7ΐΓ(χ()20ΐ;σβ( pro ύπμρχμ»σ«^^ 
νηίρχΗν pro ύπάρχεν , ttva^ ρρο i^/i^y « φυλάτπΛ . pr9i ; φυ- 
Imo) etc. Nec miiius ia Teja-Cretfcf^ fif4^ ^uatione 
explic«miie plerasque Talg«nee fofmaflf^ qnU^ue jlialectiiii 
Cretica horribilem in modum ψάχί^ ^st. . ^f^.qi^je tiyn. Jb^r- 
baniia dl^lectorum confasipnein Ιμ. titfilf9| ..qpos. Dorici 
kp!ci4fe i|ici4enuity repfsriee ante ii|ipe]i^atpi*i^m ISlpiiuiiq• 
ni^ aeUtem et ne .tnm qaideni aeque ,a)>epv^a^i^ Qnor 
modo ig^tur fierety ut Prete»y qpi ιαμιμ» gqam pLeirq^ 
Boneii^iaiil yulgaris lioga^ pant^glo pf^f^^^ti japyi i^ivca 
<• 190 tji^rida Ula di^lec^ uter^ntur? 

It^que l^anc kgem sequuU ewaus^ i|Jt rulgfire? for- 
Viis in tjtplU ejns generif . pbyias pleraaqife 'i»Ueiitio praer 
^nrieinfs» £Q^em |nodo . y.ersati aiunm ij^ ^f piljl/} reeentif^ 
nl)as i. e. B.oinapprpm doipiaantium aetatf sj^i;iptis ejt if 
iis, ψα paxaam aecur^tp 4«Wi??pti punl.,' i)t:|Qo^pyr«^Uf, 
1845, CmI. 25&4r .•.•..'., 

13) Dfeinde Doricae dialccti coguUip ςι^ ^^tiqnis 

8crIptori))as taa^i^d^ e9t^ q^i e» Tcl potin^ 4"K?>M^ ^J^^ 
generibAie i|ei βιμιΐ. Qi|i fona ndons yel μΙ^^Γ est ΎβΙ 
limpidiis idep ^ qn^^ eonim, qui pura Dori4^ μβί eese τΐ- 
dentar^ hand ita nmlta supersoiit et ei^ ipe^ lUi^arjoruiii 
cttlpa cprrHpt^or^. 

L^coaica dialecto Alcw^neni iisqio ei^se ^ antiaal 
testaatari). Qui quum potlus dialectp^ JLfiQQiiif^mi ^ Les- 
^i^am^ epicam e^ ^bitrip i|iiaci|£ri|: ^ gpppi^ qifsdeiii est 



^) F^fke^^r ea te^imoDia, Kjiiiie S^ 1 nol. 6 ^ιίμιΐΐι^ιη^, νίφ. Suid• 

^ V. ΑΧχμάν \ ηέχρηται^ ^ωρΙδ& 3^έ»ΐφ *α&άχ€ζ Aawdai^wyoh, -^ 
"3Usan. III y 15: τφ *ΑΧημαν* not^oarti οίσμα^οί^ ov$kv ες ηάονην αν^ών 
^^μ^ναΐο' τ(ύν jianohnav ή γλωύΰόί ηκιατόί ηαςίχομένη ik 'ίνφωνόν. Mi- 
OQ8aef;«rat^'^i0^/teM' didtur ab Apdll. de gynt. p/9f9;%5 etdramia. 
^i^• 635. Dm AUnania Apolifmo viil.X^ i. f.' ^^Λ. . • . 

2* 



40 5. 2; ' De fbntibusV 

tfbiii^' ^flh^enlNid^, lie 'Jbkconica piitemae, ^ilae «liimde 
^ecit^, ru ti'La^Oiiibad*ejtta aetatis idiena^^qiiae in ettunt 
itdam cbn^tertere * Boluit. 'Cetemm >iii tertio operis no&trl 
libt^^ ^iiieiCTkue, ^iaslegeB iii dialectis, misceildie se- 
qimtaEl elt. 

'*' ' "S^aifatootoin'iiecretnm de* pace 6um ArgiYie ineunda 
kp\A Tlliubydideia' L•' Υ c. 77 £8€θΐ)ΐ€8 dUleeto conscri- 
^tiiWTtiisdei apparet b reAis τω σ^ω *σνμ(χτος pro τόΰ &eov 
θι^μοτΌ^ν 'Laconlca prdprletate insignibae. NuDimlla ta- 
mefa' vel Thttt^ydidis vel libramriim culpa ad Talgarem 
l^tlaneiirVredautA snnt. - Ilfi tribuimiie digamma in stxtaprt, 
diASsinm y 'Iiie ov eaepitie pro Laconico ω scriptum ^niaiii 
Thttt^idee ' antiqtiaiii ecripturitai sejjutttue at^ainqii^ ea- 
dem llteM ο expreselbse^yidetui:') ^ '|[ie6ciimid' iUtne an hls 
apmQoui^totg^ prt^ liacomco ύνά^ρίδι/ι^ς' et id&ovptcci piO /σ- 
cr/dWaV. l^^sslib^ de άίιΐΐέοω et Inrjiifa decreti ^t^fo^derls 
Vy 79^,;• qubft^Ai^tvohmi lingniiii^ rieftrt, judicavit .Pb^ipo 
ProH/luuc: I'p:'234; neqiie quisqiiatai intellexi^ qmd 
iDiterergisi^iiit^i• de<nr^ ef faedc^Me dialecfam. Quare-trtniiii- 
que in Appendice denuo receneitum exhibebimtiB. ' ' 
'"' 'Iiisigfibsimum L•acon!teae dlaleeti epecimeti 'Aristopba- 
nee nobi^ "reliqilit , Lacobnm orationem in Lyeietrata' eatie 
accarate iniitatas , quanquain, ei qua peccata videntnir, ea 
iloli ottiiiia Ubrariis iiliptitare• — ' Simili taiodo Eupolie 
ia Helortibiis (Meinek/ FVagmm. Contin. Gr. 11 p. 481 
seqq.) et Epilycua in CoraUeco , cujus fragmeiitimi in 
Appeiidice emeiidatiiie apponemue , Laconica nonnalia At- 
ticie hitemiscfaeViiiit.' ι ' 

' Chilonie lepiutola apud Dlbg;. taert. I, 73 Bpnrin est, 
qua!nq(naiii Laconloatfi dialectam imitatiir. yariae fidei sont 
cantUenae^ epletolae, apophthegmata Laconum a P|iitar- 
cho potieelmum eeryata, quorum ea, quae Laconicam dia- 
lectam ' patiUo accuratius' exprimnnt, iit Appendicb col- 
ligemue. 

Decretpin^ in Timotheum, a grammaticalo fictoDii ease, 
qoi. qanm noimulla deJ^aQonica dialecto fando perciepftaeety 
pleraqne fo^dieeiipii erronbv• tityparet, Tekjeeime MttUenie 



§. 2. Oe fontibuB. 

jodiea?it Dor. Π ρ. 324, nbi elmnl priaree editioiiee ennr 
meraUe ennt. Quid tandem fidei triBiiiamae ei, qui 8at|8 
cooetaofer » pro ν et τ pro i^ scnpeerlt, i^I^cet Laconi• 
cas esse eas mnfationes opinatue? 

li) ArgiTorum dialectam agnoscupvs in SparUfv 
norum el Argiyonim foedeve apud Thucydidem .V, 79• 
Qaod quQm aiit LacoBica aut Arg^iva dialecto acrib^ ρμ$^ 
set, mhil fere inest^ quod Laconam eit proprium, τιφ 
Append. Dc Dercyllo , quem Airgiya dialecto Qsnm pu- 
UTerunt, vid. 8. 9, 5. 

Ad Corinthioxum dialectam co^np^cejoidaf^ ηοφ 
&!ae fructa eunt ficticiae Periandrjt ^i^fplae apud. Dioge.- 
nemLaertinm I, 99. 100., φlaIιqαf|lιι ef: vulgare» forioae 
Jotenoixtae eant ^t Leeblaca ηοι^ίσηι^ p^ πο^ησας et χα- 
muicmg in altera. . : . 

Mejparicam dialectum . Aristophane^ in Acharn^n- 
siom parte expressit ; sed neqii^e ipse peque Iibitirii B{e.• 
garicam proprietatem tanta cnra; ^ejrTarHiit^ quiinta liaco^ 
nicam in Lysistrata• 

Addimus bic B^zantioruiqi,. qul erant Megaren,- 
mn coloDi , decretum in DemostbeDis, oratione de eorona 
§< 90. Droyseniue in Zimmermann! Ephemeridibue 1839 
nr. 102 dubitat an ciim reliqals ejns 4>rationis docnmentie 
eporium habendum sit , in dialecto tamen oihil fere yidet, 
qnod offendere possit. Nos inde potlus certiseima fraadis 
vgumenta petimus. Nou enim solum Tulgarea formae 
laud paucae leguntar, ut βοη^^ησ <ς ^το.βοα^η^σας^ inmM- 
^itawii^ug ppo -πάχίΐς^ ϋ'ίωρίφί^ pro ϋ^ίαρίας^ πανηγύριας 
pro τιαναγύριας , τΙμων pro άμί'ωρ, aed etiam, id quod 
fraudem maxunc evincit , multa e eeyeriore Doridie ^uere 
iQtenmxta sunt, qaum Byzantii jnitiore uterentar,. alia 
adeo e dialectis Lesbiaea et lonlca. Nam Dorka quidem 
sed a Byzantloram dialecto aliena simt ω et η pro ου et 
<< ia hU : Βοαπορίχω, βωλά^ ΦιλΙηπω τω, τά^ νόμους χαΐ 
τ«)? χάφως, τώ βάαω, τώς σ^ίψά^ως, -ημίν^ qpibaBCQm 
QOQ concinttnt «Ji /Λτο, ηατοιπέΐν^ i^eXovtji^ άλατ ο ν ργψος 
^^ΙητονργΙα^ σηφανούμίνος ', άηοστΗλΜ^ ιβ qtiibue seve-' 



22 ξ: 2. De fontibus. 

» 

rior Dorie 17 et ώ postnlat^ yid. §. 20. Lesblaca ennt 
ηΧοΙοίσίν ct αμ^ε, lonicum initnmvTai. 

IS) Ampliora et certlora epeclmina Siculorum 
dialecti nobis restant. Epicharmus et Sophron, qtios 
-graittmatlci loctipletieeimos Doridis testes habere eolent, 
et DmoIt>cbaB ^ Epichnmii euccessor, Sypacusanorum ma- 
lectQm^accnrate expreesemnt neque eomm reliquiae libw- 
rionim cttlpa, ei solam dialectum spectes, yalde corrnptae 
eunt. £a$ emi^ildatlolres in Appendice eubjiciemus. Ar- 
chimedls libroFum pars Doricam dialectum prae sc fert: 
I!bri de quadialiira parabolee, de planornm aeqaiubrus, 
de belicibus, de conoidtbus et spbaeroldibns , arenanns. 
Qaod dialeehr&^ in bis multis Tulgaribas formis niixta est, 
partim ipsins ebriptoris calpa facfnm est, cnjus aetate 
Doris etiam in Sicilla minus pura erat, partim librario- 
mm r^ magis qaam rerba spectantlum , partim editornm^ 
qnl malta aperta menda c codleibns corrig^re negplexernnt. 
Rarissfiiie tam^n librari! ita peccamnt, ut ficticium qnen- 
dam Doiismum inferrent. Itaqae ex Arcbimede et ue 
nti licet^ quae a tulgtiri lingua recediint et iis, qtt^e ip- 
sttm scriptorem ab hac non dlverea seripsisee librorttni 
constantia arguit• 

Contra Theocritue , Bion ^ Moscbua ttiinimc , id qa<^ 
Tulgo exietiinant, Syracasana dlalecto in carminibas sois 
usi annty eed et Dorlcam* dialectum Lesbiaca atqne epica 
temperaTemiit et Taria Doridls genera ex arBitrio inieciie• 
nint, adeo formas byperdoricas finxemiit, Dorlcis mu^' 
tlonibus male ad ea adbibitis, qnac Dores cnm vulgr^'^ 
Ungua comiiittnia babent. Accnratiue de bucolicornm dia* 
lecto in eequente libro agemns 5 nnnc rariores quasdam 
vel ttniTersae Doridls tcI Syracusanae dialecti ΓοπΛ^β βο- 
rum ope illuetrabitnue• 

2) Epichamiue et Sophroa άψημί^ x«i χ^αμάΐ^ /Ιωρϋ* X^^^^ 
dicuntur io Arg• Theocr. Id. I, Epicharmus Dorjce scripeis»^ * 
gramm.Leid. 635; deSopfarone vid, §. 1 ndt6. Saepe apud &^^^' 
maticoe in singulis Doricae vel SvracugaDae dialecti auctores ba- 
bentur. 



§. 2. De fontibus. 23 

16) Italiea Doride etTaveBtiiionna qaaiululs dl»* 
leeto Ilaiieae comoediae |metjie-Oei( smit/Ilkiiiiho^ Scir 
»8, fiiaeess, qnemin qtidd pMMnseima {ragnieiila eapef^ 
SDDt, qiiae plns qaam »iag^tik yerlMi coimplectttBlafe!, yMm 
Memns. — Cliemittii gpeciinina Italioticae iUigiiae m 
r^qnus Pjthagoreoniin adeatte' Tidantttr: Ttmaei Locu 
Btoie mvndo, qnem acbilratieBiAe edidit Imflik Bekkaf 
m in Pkfonis editiona P. Ili Yol* lU p. 373 (rarifetai 
lectioois est in Comm* CriL T. U«p. 260)} deinde m 
Pliilolai , Archytae mulfoinBniipie alionuM * fva^iaqttfl^ 
qQorom plet*aqiie senravil St oh a ea s in Eelogis ctin.Flo^ 
nlegio, alia lamblichug, Porphyriae, Sim^Ueiiw etdi.^)) 
fwtremo m Pytlia|^reoratt cpialoKs, qoas colleg^t Orel- 
Ιίοβ in Socratis et Sboraticornm, Pytkafporac 
<!t Pythagorlcorum epietolis Lips• 18151 . At dip 
^U ex quo noniiulla istorntn, tit Tiaiaei libmin^ a«pipo»> 
eihcia esse. inter omnes eoiielal, de alue dnbltatem est) 
^^^v Groppias (uber die Fraymenie des A%xhyias umd 
icraliem Pyihagoteer. Berlm 1840) emma, aolis.Plii•. 
Μύ fra^entis exceptis , sparia jiidioayit• Qui muUm 
ebam coQfidentine eam aenfantiam pronimtiasset » si ς di»- 
lecto argQni^dta petere potuisset. Taatum enim abeet. lit 
^taliotica Doris^ qualem «xspectamns in Italonun ejas «e^ 
tatis libne 9 coiispiciatur , ut non eolam nilgaraa Ibraftae 
^umixUe iBint, scd etiam Leabiacae et lonicae, «t ykifia 
^oridls genera teiBere perturhata sint, poetremo ^t etiam 
'lyperdoricae fomiae fictae sint^ potissiniiun i? coKlra Do- 
^^ leges in α mutato• Credibile est^ miilta eorum, 
φι&6 contra dialectum peccata eniit , librariorum Tel oaci- 
^uze vel temeiitati deberi.^ adao ipei editoree dfialecti 
pcrturbationem auxerunt. Heereiiins quidam in Stobaei 
^^^logis Darieiim idioma partim negleciujn ubivis btiain 



^) Multa collegit Orellius in Opusculis veterum Grae- 
^•^^^m sententiosis et moralibue, Archyiae fragoienta Hat- 
|<iQ8teiiii«g in dissertatione de Archyta Lipsiae 1833, Phi- 
'^^>i reliqiiifig Boeckhius in pmeelaro libro de Philolao. 



24 §. 2* : De fontibus. 

AUe 'Ubne^i eaepe.^demUiiilo qoidem leelove, reitituem 
conatae (τύ. Pracl. p.^XXI cl P. I p. 710) Iiaiid dolnc^l 
qaae entt 'di^iectoimia iU» aetate cognitio, .smiIU potiuij 
corrapit ^Mim correxit• . Scd ne audacissima qittdem et| 
ifioleiitietuna critica . \A nSfficiet) nt aut para Doris ItalIo# 
tica aaticerte dialecius/ ccrtU qiubuadam legihiis obtem• 
peraika «cetitaatiir• jNeq«i9 tamen istorum ad Italioticaia! 
dialiBctiim c<^iip8cendaBi n«Uus e»t usus. 'Nam qui antir 
qhU Pytbagoreis libite et/epiatolas anppoeaerunt, dialecti 
Mgnitioiiem dUqaam e .gennioie scriptie haasisse.iideiitnr) 
quiim hkma 'raro . etiam 'leeo&ditioirein Italicae Doridl^ pio* 
prietatenft.uallaiT sint• . 

SPbiHolai reliquias a aappostlioiiis saspicione Boeckhine 
TiiidicfL¥it.: Neque dialecliia. tantmp offenaionU habet, 
flpiailtuin in rellqiiie Pythagoreorum fragnieiitts. Nam si 
«kiinvia fragmentnm p. 164 B• (e Stobaei Ed. I, 21, 2) 
excipia••^ qnod ab omnl parte corruptieeimum est et du- 
bitationie plenum, reliquiivcerte nihll Lesblaci, nibil lo• 
nici^ nihil hypcffdorici bidieiitj notata dignissimttm est) 
qttod nunquam , ntl infra demonstrabimue^ Bucolicoriim et 
'Veliquofum Pythag^oreoriim more ivti ecriptum est pro 
iorly quani formam Dorie infucata cum reliqals dialectie 
eonununem babet. Multa tamen et e yulgari lingna et e 
mitiore Doride adnuxta attnt, ita ut dialectua longe di- 
Btet noo aolum ab ea , qiia Italiotas Philolai aetate ueos 
esae certiim eat) aed etiam ab ea, qaam pbilosophum ad 
poetanun exemplam sibi finusae credi possit. Itaqne ne 
hinG quidem ad Italioticae lingaae cognltionem multiiin 
proficimiig. 

17) Rbodiorum dlaleetum Timocreon in parte 
canninnm eatle accurate expressisee yid^tar, cujue frag- 
menta Dorlca in Appendlce emendatiora exbibebimuS) nec 
minus puerorum BJiodlorum Chelldoiusmum, quo et ίρβο 
Qti licet. Cleobuli epistola apud Diog. Laert I, 93 bo- 
.mini debetnr Rbodiornm dialecti noii omiuiio i^aro• 

18) Cretica dialjeeto Cypaelae ueiie eaae traditnr 
(▼id. §• 1 not« 7)y de qno nihil praeterea conatat Bpi* 



S. 2. De fontibus; 26 

stola EpimcAidi eapjiodita tipiid• Dieg. LAert. I, 105 aU^ 
qoatenos genaiiiW diaUctom rcifeilt•. — Cyrenaeomai 
dialectiim noli φίλβκΓβ ia Aristippi Cyrenaei, (jnae ffn 
nmtiir, epietoIU (OjreU. Epist. p. 16 eeqq/), qwe, ei 
qaando DoriGi qoid MpluHt^ UnliBim iiiscitiliin prod^nt^ 
qoae ^αιχ^άτας et βίκίλΐϊιι Doricn ei^imfiyeiit• 

19) Pindaruei^eUqiuqiie poetae Lyrici (Al^anci^ 
de qoo aopca Tidimaa, excepto) mitiorejn Deridem 
Lesbiaca et epSca 'dUlfeQto tempdB^Yerunt y qua» kges 8€f» 
quBti, in tei^tio librt> do^ebimue. Nudc in tanU dubita• 
tione, aade quaeque ^ripuermt, .oaiftiaiiiae edriun auctor 
nbte atemar• > Cautia» etlam ia CaUiittacko <t aUia poe* 
tis recentioirilHis yereandum eet, ubi accedit eaepicio, ne 
{oa eecundom Doridis. aiialpgiam maJte.finKeripU — .Paur 
ciseuna e dramaticoriim lyrlcia partibus int^UiguntUr. « 
* 20) Postremo de grammatlcie dicendiua.eaty qiu• 
I^useadem ratlone usi emnas qua in libro primo• Apol• 
lomas Dysciolue I>oridi8 attctdres Sopbronem potiesimam 
iiabet et Alcmanem ^ rariiis Epieharmnm et Tarentmorum 
^alecti Rhintbonem) ita.iit, quaecunqae Dorldis epeei- 
ouoa auctoire non nominato affert, satie copfideiiter Al- 
cmani tribuere liceat, quam poetam eapiunt, Sophroni, 
qnum pedestrem eermottem^ ef* quae moDuimus in Mue• 
Rlea. 1839 p. 234. Cautiesime Theocrltl anctoritate uti- 
tor, nniiquam PiDjlari et rellqaorum lyricorum. Neqae 
^ter Herodianue egisse videtur , qui in libro ηβρί μορη^ 
^ονς λίξίως ρ. 10, 27 seqq. SopbroDem, £picbar|iiam et 
Helotas appoDit. Hand pauca bonae frugis plena Joannes 
Grammaticas suppeditaylL Coxitra qvae Gregorias €o- 
nnthius de eno addidit, maximam partem inepta ^imtj 
ecilicet boniis episcopas pro Doricis Tenditat,- qnaeciinqQe 
>pud Pindamm et Tbeocritum inyenit. Tales ineptlas 
^ue recoquere saepe nos plgalt. Ceterum quae apud 
^0% scriptore^ ieguntar indc a yerbia Κρήτης di το dictnap' 
toff ueg (Gr. C. p• 345), yulgo Cretlca putantar, perpe- 
ram ^ qnippe quae ant omnibus Dorlensibus communla 
Biiit, aut alile generil>ue .propria, ut βέντΜ>¥ etofi^qov 



27 

ee oxytoaa sint *), 
. 1 §. 3, 3, Tnlgo 
^tnr Beciindam Iod- 
ccnta efferebant ut 
) pro vulgun σχ«ί()> 
Athenaci editioni- 
[>ro Attico γλαΰξ ^). 
ttmiUa9at fertnr *). 
arytona esse perhi- 
ma habenti ψάλης 
t βίαχν» pro Ισ•/ύ¥ 

igie eu »t ot Tocem 
!t TOcalibus loogU 
1 in antepeniiltima, 
tn\. Ea enim lex 
:candae nomlnatiiTO 
nToiityotf unde in 



iekkerus apud Apoll. 
CoDfer de hac con• 

Uo^a οτόμαια (Meerm. 
sunt aiona, vi<t. Apoll. 
corrigendum esse Κβ- 
9 ceriisainie apparebit. 
fnn οξότΐίψ, — Scbol). 

151, 64. 

ro iihxoi ιατ« dtaiiittDr 
tat. Intle corrigas El. 

«»ΗΠ άΕΐ'ΉΤαΐ, 11 μή Ιλ 

η (del.) οτί oi /iiifMK 
•ς, qiiod propier Hom, 
ibeckiua Parall. p. 86 
(, quam sola niascu- 



2β §. 3. De 'accentu, 

et§. 14. - 

^PlWeima Ls^feotilcsie • dial^ti spedlnlna lk«iychiae ser• 
Ttti4i , ]^atteiM*ft IlaliaftiuMi et CMlieae •, pauca rdii^ietum 
Dorldis genehiiui ' l^iichrAtti {tlerAqne Ηέΐιγβΐιΐιιβ 5 vel po• 
tine i)io^eiitaAti& doctie^I|n& Piuri^j^lkili op6i»i aiccdpta debere 
ijdetll»^ qiii tpse atltiqiiioribud gl^eeariie uetti| «rat^ Ari- 
elopliaiik ^loseis: LauoAkis , Arfemid^li libtfe de D<mde, 
Hertiioiiie gloesle CretleiB ^ ])k^ori Ilaikie ete. ^ vid. 
RAiik^ d« Let. lleejintt. p, Jintffuf. N<^tra «ia)diiie in• 
tetMsel ^ ei singfiKla ^aa^u^ iftd pifittmtn foHtett ngdweere 
Iteerety ita «it pateret, e quibue ecnptoribtte et^ (ai qua t, 
pdpali ore ^ qno t^tepore hattdla sint* ^am Laeonkae 
certe gldea^ ad divereae «letatee peHinere, iftfra demon- 
fl^libiiHttSt 

§.3» 

1) Ddmensuto contratio AeoUbns stttdio aeuttim ia 
fine tob^bttloruiki ama^s^ ideoqne etiatn pi^^iepositloiiiiin 
atiagtropfaeii arersati essc ' dicnnttir ^): Alia ejus moris 
exempla ntina reliqaa snirt,' priiieter φράτη^, qood Dorice 
acQtdm in iillSma babnlt ^) , et ca quae in ov cbntrahendo 
ex αών natum cteiint, ut ΠοτΜν ρτό ΠοσηΜων, Ποοη- 
δων, ^ΑλΗμαν jpro *ΑλΗμαΙω» , *Άλχμά<όν ^). Ebdetn vero 



1) ΑροΗ. de pr. 119. Α. ^Ιω^Μΰς• inl το τέλος φί%Φ0σί την ^iietr 
stqoafivif, ^ Αηη• Οχχ. Ι» 171 de n^i antistrophen ηοη a^mi(- 

tente:. ^ωρίπη iot^ 7Τρο$•^<Λς' J^uvi dh ^dwtcui t^ qUi^' η. ^^ ^*^^' 
ατι^φη, άιαλέχτφ ίραντία, 

2) Ann. Οχχ. Ι, 346, 16. φ^άτηQ IdttkKol /*έν βαρύνουσι, ο» Jωξftk 
6^v9ovaw, 

3) De Ποτ^Βάν vel JJotttMv vid. §. 31 ; Arcad^ ρ. 8. τα tk 

ai λήγοντα άπλα ον6μα/τα hlvvtou^oti, i&Un, Ιτί tv^iux /ς nTthwq μη 
τ^οπην άνίίίίΐάμϊνα άπο τωψ «ς ή1^ βαρντάνω^, οίον Παιάψ^ *Iavf SttQtaVt 
*Al%ptafy Τιτάν, ηιλιΐίάψ. ΙιΚφν haec etiaiii Ιίαιάψ el "ϊάν « Uaiawf 



§. 3. De accentu. 27 

pertinety qiiod nloiioayllaba apiid Doree oxytona euBt <)| 
qnae apnd Lesbios periepomena Tid. L. I §. 3, !ϊ, yiilg^o 
Tel oxytona rel perlspoihena ; l)oree igfitur sectiiidaiii lon* 
gae Tocalie Tel dipbthoiigi partem accenta etferebant ut 
Aeoles priorem. Exemplo dnnt σκοί^) ^) pro Ttilgari σ^ωρ^ 
quod etiam apnd Epicb. 24 in atitiq[Qi8 Atheiiaei editioni- 
I)Q8 recte actito omatiim est, et γλανξ pro Attico γλαΰζ ^)« 
Qaanqnam Doricum /?ώς pro βονς πΒρισπάσΰ'Μ fertur ^)• 
— Panca quaedam apnd Dorienses barytona esse perbi- 
befitDT} quae Tulgo accentam in ultima babent: φάλης 
pro φοίλης SGboU. Arist. Acb. 262 et βίαχυν pro Ισχυν 
^d. §. 5 not. 17. 

2) Deinde Dores ubique dipbtbongie a« $i oc yocem 
claQJentibns ut reliquis dlpbtbongis et yocallbiis long^s 
e^ Tlm tribiiisse yidentar , ut acutum in antepenaltima, 
orcumflexum in pennitima poni yetarent. Ea enim lex 
noQ solum yalebat in declinafioms eecundae nominatiyo 
ploralis?), Ut άγγίλοι^ άνΟ^ρώηοί, τυπτομίνοι^ unde in 



et Um contracta esse constat. • Non recte Bekkerus apud Apoll. 
de adv. p. 570 y 10 μξγ^οταν et ζννάν scripsit. Confer de hac con- 
traciione §. 24. 

4) J. Gr. 243, a, Meerm. 657. τα μονοσύλλαβα ονόματα (Meerm. 
(>ίΜατα] βαρντονονα^» Monosyllaba barytona sutit atona, vid. Apoll. 
^6pr.6I,B, unde non recte ista praecipi et corrigendum esse 3$i;- 
^(mvai jam nunc probabile vide(ur, infr. nr. 9 certissime apparebit. 

5} Joann. Al. 7y 20 οχωρ' τοϊίτο dk φασί /ίωρκΐς olvrnv, — Scholl. 
Arist. Vesp. 1081 rb γλανζ ζνομα, Ενφ^νιός φηΦ^, idrttitoi μ^ ntqf" 
omn^ οί ik JωρΛnς o^vvovovtf, cf. Eustath. 1451, 64. 

6) Arcad. 126, 24. Τα tk ως άραινίχά μονοσύλλαβα ηι^ίττοσνί- 
*Λβα olvfnai, Τρως, &ώς, ηλώς Ιχ&νς ης, το μέ^το» χατα Μλικτον 
ψπνι γννομινον βως άηο tof βον^ βοός ηίρ§απάτακ Inde corrigas Et. 

"*^ 277, 20 τά ιΐς ως λήγοντα μονοσύλλαβα άρσινίΗα ol^>viτaly tl μη |χ 
ουναλοιφ^ς ιΧη ως σόος σως, η Ικ μιτα&έσίως, η (del.) οτ* οΐ ^ωρ^ίΐς 
«α*οί7ο)νίς το οίς ως λίγονσ^^ leg. το βονς βώς, qiiod propter Hom. 
^^'17)238 lonicam vocatur. ]Von recte Lobeckius Parall. p. 86 
Sylburgio το ονς ως corrigenti calculum addit, quam sola mascu• 
linagpecientur. ^ 

^) J• Gr. 243 , a. ta ιΐς ο* λήγοντα ηλη&νντ^ηά ονόματα ^ατά την 



Ϊ8 S• 3. De, accentu• 

pritna quoqae decUoatioiie άγηύρμ^^ χ^ώ^α» furona^piti^tam 

doGtere!ii4etai»^ in b^rytonie-.u^^iU/^Ta» 0onciiu;acceiitiim 
noD diTerdui^ fiiisee & yii%uri. : 

8) . SimiUUr. Di^rls. np^ aiitepenultiiiiain. e€^:||eiialti- 
niaiii Aeuitui t^rtia per8Qna.:p)ur^Ii» pnietf3|>itpi^pm obje- 



^ot^oiAif yovaay ποίονσ* το9 χοψοψ» φιλοοόφο^' to ό* αυτό- «α« -ίπΐ τοψ μι- 
τοχών * ηωλουμ4νο^, χαλουμένο^, Item Meerm. ρ. 657 cum jexemplis: 
άν&ζοίτίοι , afYiXoky αποστοΑο», φ«Αοσόφο«, XvTtov/iivohy ivTtto/iivot, et 
Greg. 'C ρ. 314 cum exemplis φιλόσοφοι , MiviXao*, πιαΧονμέψοι, »0- 

θ)! • &hall/Theocr. Ι, 83. Φο^»τ«μ- χα&όΧον. «« <κ, τα» ili7)^(wra 
^μοηα όταν. Μχτι το y (leg. c») παραΧηγομίΨον (leg. ηαζΰΐΧηγον) w* 
9Τρ9Λίρ*οηνμ(9θΤ, Tto^Qolvvovtfiv οΐ ^ωρ^Τς*^ όταν Sh βαρυνόμινον^ ομοίοίζ 
ημΐν ίχφέροναιψ, Scholl. Α II. β, 393. προηίρ^απαοτίον το Baatvtcu, 
ου γαρ ηροηαροίυνχίον , ώς τ^νές, ίπύ Jfoquiv' ηδη γάρ ηοΧΧη Χζ^οις 
τωψ τοιούτων τζαρά *Αττ^χοΙς, Itaque Dores pronuntiabant iaatvtcuf 
neque si Tttatvrai et similia , quae etiam ab Atticis non sunt aliena, 
Dorica vocantury eorum accentus Doricus habendus est. 

9) J. Gr. 243 , a^ Meerm. 657, Gr. C. 316^ ϊτι όέ %αΙ f α tk ^ 
λήγοντα άηαρίμφατα ηαρο^υτονονα^ ' Ιοτάααν ^ Ιφάααν ^ έΧνσαν, Ιδίίρα^ί 

1»ρα\αν^ χα« τα ιϊς ον Χηγοντα ηαροζυτονονα^ : ίΧάβον , έφάγον ^ ίλέγοΤί 
ίτρίχον» Pro απαρέμφατα, quod corruptum esse patet, apud Gre- 
goriiim nunc editum est τ^ίτα ηρόςωηα των πΧη&νντ»χών inl των αο' 
ρίανψ^ί quum olim legeretur^ ut est ία codicibus nonnulliSy τά 

τρίια ηροςωπα τά tU <*ν Χτ^γοντα των αορίστων, τ- Joaon. Alex• % 
16. ηαρά /ίωρίίνα^ το ϊΧίγον έκίΐνοι παρο^ννονανν (leg, τταροξυνιται), -' 

Macxob. de diif. ρ. 310 >Unde Αμίρκίς in illis verbisy quae in ov 
jnittunt parataticon et propter βραχυχαταΧ-η^Ιαν teriiam a nne pa- 
tinntur accentuii , tertiam numeri pluralis discretionis gratia βαρύ» 
Toyqv9»y : ίτριχον έγώ ηροηαροζυτόνως , ίτρέχον inttvoi βαρντόνως€^ ubi 
corrigendum est παρο1ίι>τονοϋα*ν et παροζυτόνως, — £odem spectat 
ApoH. de synt. 213 , 15. νπιξηρνιαθ-ω τά Αωρ^ά* « γάρ ηαρ αντοίς 
χαταβ^βαζομένη ο^ΐα ΙπΙ πΧηϋ-νντνκών άφίστηο* την προς τά Ιηχά ϋνν* 
ίμπτωΰνν (ut ΪΧιγον ei ΙΧίγον) let £t. Μ. 119, 45 , Gud. 64 » 30. πάν 

ξήμα fK αν Χηγον χρονφ βραχιΐ παραΧηγόμινον άπΧονν jf ttvvO-tTOV, 
οπ$ρ iotiv υπέρ άύο ςνΧΧαβάς, προααροΙύνίτ<Μρ tt μη Αωρνών §Χψ '-* 



§. .3• De accentu. 29 

olfimam syllabam Doribus pro long^ fiiieee. ESt flilt longa 
positioiie antiqtusetmis teinporibiM', ' pri«ieq[uaiii iixti^emaiit 
laljectam est, quod Latini tertarant^ ikdytiH,' i^vtsttvty 
ψΜ^ίντ. Itaque antiqaie^nlift lingfoa eyflAbis finalibiis 
positione long^ie id tribabse tidenftuv, ut ileque amtepen'^ 
ultifflaia acufo neqiie penvhiiiiam cireBmflexo iiiefrtii llce•' 
ref, qanm Attica dialectus iUo qnideui abetineat, eed 
lonc admittat, . ut χαλονροψ^' Deinde Dore» in Ιητάσαν, 
ίΐψν etc. -anf iqaufii' aecentuin retiniil^se Tidentiir , qaanr 
qaam abject6't llltkna correpta :erat• ' . >! . . 

4) Aeqne iik Bi^minativo et acctMfttiTO plandi^ decli• 
mlioois tertiae apud iDoriense» paroicytoiift fViiesii tt^dtm^ 
tn, quae γιι%β simt propatoicytoiia vd preperiep^iiletlai 
tAnldeg, γυνάΐΗ6ς, τίτωΗας ^^)j Quod τλΗβ- miriim• e^eet, 
m ti in Latiiioram 'defeliiiatione tettia nenkinatittfsilit 
accQsatiyns pluralis ultimas longas hallerent, 'at peii^^tt 
in GeflKHOm iSe deilittationtblis , qiia^ Crrajecoriim et La•^ 
tlnoTttm tertiae i^^oiident, 'ut a fisks pieeifs^ deHcen- 
iit fisko» n. pt. etfiekane acc. pL, et apddipdoe 
Gmeos prbnoniinii' persottalia, qaae priBcae foniiafli set^ 
yne amaiit y ' ut r^elg et 4μ^ς. Inde an^rari licct, «βΜ!• 
iuitas eo8 tevtiae declinatioiiie caene ultimae prodiitiae^ 
et in Doriea <lIalecto aceentiiiii' oerte prieciini haeeiMCf•' • 

5) Jam judicave lieti de Hccentn eanun fdnitanmi^ 
qiiae apnd DorieHsium notiButtoe ttltiiiiaiii corripldtt^,' dd 



• ■ 

Scholl. Theocr. VII, 60. ivlXa&tv'^ AloXiwv ώς το ίη6σμίΐ^ίψ•> KaU 
^mn 9{ τον^ο na^elvvtv (in Doricie ,- poto , cannrnibu»;» 
10) Gbo^rob. Btkk. 133& hl Λ»^ί*ϊς o^f^y n9^ixQv€Huf Μ r4v 

^^} οΐ dh /ίω^*&ίς nagolvvovatv, — J. Gr. 243> a. τα «κ «ς λ^γρνη» 
^Ιυχά ΜμοΛα ηλι^^υντιπά 6^&^ς τττοίσ^ως ηαροΐνχοψονσι , γνψοίηίς^ 
7/ψς^ fdtq^ 3^ί^<ς. — Scholl. Theocr. Ι, 109. τοΠ ok τίτώηας το 

βς μαηρόν. ο» γαρ Jwqtnq των ης ις ληγόντων ιυϋ^ί^ων των πλη&νντίτ 
τ^ϋν ομοίως τίΛ^οζιινονα» ntai μακρόν Μχονΰΐ το α , οτι τάς παρ* ημΧν ίΐς 

<( ^γονοάς tv&iiaq των ηληΘ'νντΛηων ixnvol• ΟΜ της α» ηροφίρονΟιν, 
Crammadculus 9 qai rectc Dorico more πτωχός scriptum invcnity 
^Qae proferty inde male coHegit. 



80 §. 3. De . acceixtu* 

noiie fVO ni*i7(f νοξΊρ^ if^ffiifc (?ii4t 8• %l J^ot. 7 et 9). Quid 
W¥fl, iHbi Tlrf^ee f^m^ff . acfitnia in {Mj^iiltima habent? 
I^fWmil in ««uq90tiv<i pliluMi^ prilft^e fjecli^fttioiiis codi- 
c«9 ^eu ρ4i(i0^^ nqoeutMm jaft|«M«#UTi \mim fP^wi.t Wt τ^α- 

IM0 TbftPfi*, I, 83, IV, 3V Uuwm HumwI. Tteogf. ?67, 

et sicnbi libri acutum liD^penultimn β^^^ριμι^^ .^yjkl^lQag 
i^d^iilifi^ltvm <il^:pi||flel^mJin«tati^ yjKafl^ pro vii^ 

«r^v^. Pindi 01., Η > 7!8t .Ip.n^muiiatiiri^ tftirtiiiie 4^Uiiaiio- 

repwiipp^ *t»»i^i|»i', 5Τί/«ί^ίί.φί9 .T4^i5^^ yid. §^^l||ptf %^ 

c^NTfipifiAtibuf mmf^if fi^rc ΙιΙμγα Acutjain {« p^n^ltiin^ ^^r* 

_ _ ^ • 

Tanjtfiffii in ifiimUUfii» irebHe.JfWftPi: 4i^l^f^iW^ V?iriaese, 
fff^ .DftQiPPt^^t? φΐ^β Aiit deb«^t iiimfiniuai mfitar^ acu- 
trtin ^pfio(l}tiinii^ 9 *iil «pni mneif i»t«ia ^^spmere , ' f f|«m co- 
gnatae formae in breves syllabas exeuntes babent, aut ac- 
c^Jtunoi ita ii| peoiiUjima relliiquere, ut ia lopga circum- 
flexns fieret ; $ed ιιαιιια ex hU :cum cimetftiitla. liibrarii 
aotem ister tres illas ratlones incecii flacYoarant et id po- 
tissliuam consilium sequuti snnt/ qliod pfobari nequit^ 
ttt ultimae correptio appareret. Itaque , ubi breves voca• 
ies in ultim^ erant , Tulg^arem accentum retinere malebant, 
ut αμπίλος , ivfvdav ^ συρίσδες, nam clrcumflexps in τιμ'ηίς 
fbrtasee Bekkero edltori debetur ct pro voiaog apud Pin- 
darum In bono llbro est νάσο^. Contra , ubi In ulttma 
cat (Si^cepe α ^ accejQtuiu mutant , maxime in pr}iiia deeli» 
natione. Jam quae ipslus Doridis io his coneiietudo 



5. 3. De accentu. Sl 

nig, πτωχα^ pei|iiltimam ideo acuto inetruer^, ψΜ ABtir 
qiiieuiM lingHA iiltiaHm ρτ4^4<Ι?^Μ• - Qnid igttur eam 
fecieee arUtremur in Ue formif t quarmii ultimAS ejUitbi^ 

stanter pQp^ipiunt, ita ut.ecrLbiatq]* 7ΐά<7α^^ %og τρ4θύτο^9 

vtinroliqiiM def^Mtfonift priwpe geBiiiyie pluclJie; eed 
iQieeqUQAruBii^ ;|ieq«ieoporaia aqalogia ia Attica ! dialeGto 

7) Aeiqoidi». eaBHa. ^9%^ .qiib Dqi^9 aecp^kidne declinik-r 
tioaU |[aiitiy«in'iplq]qibtw .pefieponieQAil JiabiiMii Sq pr0- 
DOffiiiiiliiii^ νοντύπΐ} .%n^^v %*' ί)Λ^^ ^ non ip nonunjfaii• ^• 
Nam qQQiii l^^j^^. oaeii« teNvdiiati^ eit ^y ^tirpa^ aiitei|i 
gtcuadAe decjiiiatioinip in q cpgeat^ dntNiUri Bon potest^ 
ψνοί antiqaissima forma fuerit αλλά - ων ut άλΑά - ων in fe- 
minmo. Masculini tameji .^oluta fonna matarq obaoleyif, 
fiam ne Boeeti qAidem splutarum formaraiii alioquin te• 
nacee retimierant* Darue coairaGtarum certedum accen- 
tom, qtieiik antiquitns fliisse apparet, in pronomiiiibue 



' \ »■> 



11) Arcad. 135, 15. oxi ak «ατά iiaXttttov η ytfiiffi tooTtfjv yno» 

A&n. Ox:i^. II I, 241, 1|. oi fo^^^w^Mi^ t^inovct το ω «Ις α* ττ^ΰί^ος 
πλάτος, Ιττ^^ω ίηρία, νίηρων αχραν (leg. άχ(»αιτ) uai φνΙά(}β0Ρ^ΐ' T0y;f4*^. 

12) Apo|l. cle pn 41 » Α 4β fί^qς\ %itr yw«i•• «ϊλ^θ-^^τνι^^ιτ irf^**^ 

cn«o* A»(fHVi ^Κξ$ wp TC^9 T0*cfiiTpt9 .Twy ajnf^yji/jKuiw •. , ^i'.TibM> fa^, n^cd: 
Ψ^, ^f, d«,«dv, 591, 24/r- :A»A.. 0;sx. U 4^, 17,. ^ί.<Α•>^#*κ r-. 

viv ToHr (le|^. το) άλλων- nt^totfaci^ , ^vn.eanv ΙΐΌ,α» aiA' >«lyTit)yi//i«a• 



3ί 5. 3. D^'fiiccentu; 

iiKMitiiiUie e^Warti^tV scilicet Ιη• proi^tftmmilbW p^ift^^^^ 

tiante decHtttttioincMBf digqtiuntirr; DMree genttiTi «t datirvi 
slngfriarrie 4Λ d«tM plnralie atf^logfiW sequuti iiHtmff« ciiv 

tieoB aikiilogia><laeea acntuiaV^iir^etaUkitiiain 'O^uieFiithit^ iit 
Ttaid^y^ Tpto(M^-> ^^ttvrcyi^ i^)'rf.^'6iilfl. 'de"^^^ '^/58, 

Buttm. Gp. Gr. §. 43 not 4. , . > . : , .^ 

-' .9) ' DeijadV^ifcieroiafitf l^'*'eliiMi#Mtf• tH!(}4ntii<^mira 
pMiecipittiitur apUd ; Joaritiem ^ €l•^aiή]ltatil!tiiιl' ϋΙ'ί φιβ 1ιβιι6 
eiiBcripBet«inrtf **)\^ 'tik , quad Vttlg^ • seftt p^if iep«iniiija , P^* 
fleiirijtoe ^Miryfotfa eMl! , ^ centra ^qiiae 'Viilgt»'birytoita^ in 
Dorio^i iAkl^lo «^rctnBdSuitttktk^in 'nltimii bitber^^/tir^^cup, 
Cr^fl^^t «iita>^^ ηαντώς ^ αύτομοίώς^ 'JAltettO» (IMtfeuptetti 
quatenue ye»ttm eit, do^Ilf^iitfttd ! G>raiiikiiatk>tfe-'Apillo- 
ledttft'^^)' Itp^erit^ eoTtnn enroreBi «iaetijg^iaa, qnMn ilttiTer- 
einii a Jl^litiii' 'Vulg^* bar^OBa ; cif^iliii^ti ' l^fidA^ Dorieneee 
dn(e)pittk)L'siiAd^rei4)ioraiii*efiitti^»ifr ϊ^ aece«i^tii euAdem eaee, 
qMrn^ GipithroFnm plui^iMttttf^• ita^ii^^ B%t$eb^M ^txMtSf^, 

^ 1β) Apolll-a^ pr. 33. B. "i* kbrv^^fiit^a^JaiQre^tfk μη nt^itair&cu 
J»,43r»;243t!ilr>:Vc?rm^: 658^9 Gr. C. ;3ΐ7•.><^ι^ι»0• ΜίΤΐ^ι-τοΗΜί^Α- 
17. AviqytXq μονάς τάς απο των f^c • (legf. (ς) Ai;}OV(riiMf Έν&ηΰν γινοίάς 
nfQtcndaiv' μηνι> (lef^. μην(ς) μψύν, qu^nqu^ni hoc efiam, Atti^rum est. 
"14) J. Gr. 243; a, Meerm. 65f , Gr. 'C. 31U δ^««οίως Λ (i. e. 
pa^vkovovc^ -\id: not. 4) τα ποίότητά^ό-ήΙώ^ΐΊίά i7ri^J^)i*ctri»,' kotJloic, 
#^φβ»ς» no^itti^j &»λωζ* χά ikvij^ ημϋν fiaq\kttv« mqtxiitmaw'' ο^τώ^, 

15) Apoll. de adv. p. 68Γ. τ« ^' Tr^oxW/ici^ τμΙτ ' imf^fptath^ - — 
nti^aa&tbf^ 'η pa^vfi^lJU jca^ niht»' γ(Μιη* πλη&νντηιη iJToi ^/i^tanlSiAra» 

^TTti-iict^T^v^^em^i' ' τ^ανΤωι» φυίσννΐ 'ουτας ΐίχη χνά'χο άλΧϋ^ *tA xijrGq. 
im>Ta\ym^\n€mi ίψίονς ηχάχηαίψ anofp^waa^^m»'' ^ς τα M^Vi^y ./9«^lVsoyei 

»ονφί0<ί οΰχΜ %6 ^Um ovie τα τοίαντα m^tanmi-r cf. p. ύθβ'^'^)• 



u ^ 



§. 3. De accentu. 33 

φι1ώ$ Tel χουφώς. Ergo Joanuee ποη recte jiraecipit de 
αυτομάτως y meUne de οντώς,^ φίναΆ^τοντώνΏονίοηία' aity 
accedeste praeterea Eastalliii tedtimonio^ qui ούτως ut 
Doriciim afferl e Theocr• X^ 47 ^^). In adverbio όπως 
judice ApoUonio ntrai{ii& «ceetttns ratio, οηως et ότηο;^ 
defeDdi potest ^^. Qaid' ^nrpo de prioce ilUiie regnlae 
parte jndieaodoin eet? Optiiml adcftores doceiit ,. nonnulla 
adverbia apud Dorieaeee ai^itaiii m nltima habiiieee, at 
χαλώ^, σoφώς^^)J et apud>ipsam Joaiineiii in ea rejpila, 
cui haec adnexa eet ^ • pro fim^vtopoval• reetitiieDdam e^ae 
6ξυτοΡονσ& BjDpra ηαβηαίιηαβ iiQt..49 quod jameertiesime con- 
fimatQiD yides. Neqae laiveki onmia adverjbta yulgo clr- 
canltexa Tel, qaod Theognoetaadpcet, ab adj«oUvis οξυ- 
9ομ{ρο$ς deriyata apud Dorienae» acutam in inc babiibee, 
iLpollomua signifieat. Kiuboi et eain veg^alaiB ^' quam . pror 
pooit , adyerbia genitiyoram . plaraUam aceeKtuni ' eeqnl, 
ad Doricani dialectiiiii 44bibet irid• not. 14 , et a^mialla 
tantani adverbia j qaani^ ^ielitiea fiamt , acntnm «seuinare 
doeel. Itaque pauca quaedam, qui^mm vid ifa debilitilrii 
poeeet, iit enclitiGae fierMt, .eo praecepM t^Hgi atbitra^ 
mnr, iit καλώς, σοφως. Ναη eredjains.Joaiiiil de χάμψως 
cl ατίίως. ...'»« 






16) Eastath. 630 , 29. JtfQuX^ uccta το χμλοίς, οοφΰς, βνψατως φόισΐ 
χαί Όντως y οίον* mcdvfxal• 6 στάχνς οντώς, 1η bono Theocriti libro 
(Ben. 2) est όντως. 

17) Apoll. de adT. 584, 19. '^oiiiZ μοι nal κατά την"2ίω()ίΰα δια- 
IfMTOp Tfl μίψ ηοοϋΟΛηΧίγμίψφ λόγψ οηως avayhviuawvi^ , ονά* όπως 
άρματα* τφ μίντο^ μάλλον αύτονς ανγηαταβφάζίΕίν τα ί/τ^^^ι/ματα όπως, 
ώστε αμφοτέ^ας τάς α^α/νωσι^ς λόγον txia&tu, 

1S) ApoU. de adv. 680 > 33. παρά Jωρ^fvσιv Iria (adverbia in ως) 
oivvtraky ωυτι (nam δτ«?) ua/t ϊγαλΜνν άνιγνώα&η' η ρ α χαλως (corr. 
χαλώς) άποχα&άρασα έίελεπνρωσίψ, unde nonnulli ως Doricum 
esse putarunt, vid. jk 581 , 3 et 583, 20. — Theogn. 6xx. 164, 

18 (Ann. Bekk. p. 1123). ^ωρκΐς χά άπο τών ης ος όξντόνων ίπ^^ 
βήματα οξννονσιν^ οϊον σοφός οοφως, κάλος *αλως. — Herod. π. /κ λ, 

25, 29. ovShf fk ως ληγον ίπΐ^ρ^ημα 6ξνΨΟμ(νον νπίοταλβύψιις /ίωριβος 
iutXirrov, 

π. 3 



34 §. 3; I)e accentu^ 

'10) iA|dTeil»ia in ^ 'loeam in quem aignificantia rd 
inodiiin, qiiae a proDOBunibaa derivantmr, pempomena 
ennt^ nt ^άλλ^, π«»τ^ w), qQanquam vulgo paraxytona 
iiXXy, πάίτίΐΐ^ •Quippe^adT^irbiomii in ως aiialo(pam se- 
quantur^ ^nec minttB Dori«ar aidTerliia in Zj qnae* lociim 
nbi eignificant, et in ω «>i|taae locum ande^ ut row«t 
τηρ€7, τουτώ, τηνώ νιά.^Λη6ρ.^ §. 44. 'Num iiw^ et βπί* 
▼eriam einl ao 6π^, onu^ ΑψΜοηνα» nonmiiiiis dnbita- 
▼erit^ quaiti dnbitaTit de ϋλώς nt άηώς. Νοβ eo certine 
-mreuBiflexfim in bie probamus, quia etiam apud Atticoe 
m vociboe doae syllabae excedentibns praepoaitam ό nan- 
^uam a^cenlam lu ee rfccipit^ Bt δηοΤος^ όηόσος, onoUy 
όηόϋ^ΒΡ , q«oram analogiam oncS^^^ ρπξ, δηπ opportnne se- 
qauiittipi. ' Ceterani iii eodiGibue et editionibns geniiin* 
t^tnniem 'eioram adrerbiortiiti tmioeis band raro negUcta est 

11) Pra^terea Dores nonndlloHim adyerbiamm in ^ 
exeiltttivm , quae Tulgo et uHiiiiaii^ breTein habent et acn- 
tnm in peiialtima, altimani cinni«ylectaiit t άμ& et ι^ρνφ» 
ψνο'αμα et πρνφα^). Nunc άμα apnd Pindaram legi^' 
OL III, 22y P. III) 36 (abi nietrum iiltimam longam po- 
etulat), N. V, 11. VII, 78 et apud Thuocritiim metro jn- 
bente IX, 4. XI, 39, saepiue apud utrumque αμα ^ dein^e 
χρυφα certum est Ol. I, 47 , minus certum fr• 217• P'*** 
terea in fragmento Philolai Boeckbius p. 61 δ^χ^ ψρ^^^ 
όντων pto όίχα , (cf. τρίχα δ^βαϋται apud Archytam ΐΛ j 
Stob. ΪΊορ. Ι, 76.) non ρρο διχζ dictum existimat, et, 
ς^Ι δίχα in talibus locutionibas uaitatiue. NibilomiBue et 



19) Apot]. de adv. 586 , 32. ^ωρ*«κ ηαντ^ φασίν , οτι *^ ^^ 
ίπΛ^ξημα παψτώς , κομ άλλ^ , οτ» χα» άΧλώς. — Scholl. Theocr. Vl*h 
41. Jwqinw^ ηαντψ ηίζΐ9πωμίνως , cf. de παντξί Greg, C. ρ• 213 ** 
not. 2σ. • 

20) Schbn. Pind. Ρ. ΠΙ, 36. το αμα, ώς'Η^ωδίανος Vffl*''' ^ ^' 
*^', οΐ ^ωρνιΐς πιριαηωο^ xou το ηαντα, ωςτζΐρ τ6 *^νφα ηαοά ΠινδΛ^Ψ* 
TOiOvrOp δί icni χαΙ το άμα πίρκιπύμίνον άπο τον άμη γΐψόμΐ90ΐ^' ΜΓ* 
τΜΛί 9i h τφ ηί^ιοπίΛμ^φ άμΛ , η π^ςτίθι^σίταΐ' το Γ. ~ Greg• ^ 
255 άμα pro ομον esse dicit. — Scholl. Pind. ΟΙ. Ι, 75 «^^9« ^*^, 
^*Μΰς arr« τοι* χρί>^α. 



$; 4^ rDe.spii^itu. 35 

itoeDorienia pwlMnM . pro u^. :et ηρυφα pro- «ρνφ^ et 
ψα eum HerediMia piro .αμίρ^ι:ψ»αί bob «et ίη tiea• >' Scd 
apod Dfnreekoc adrerliiairinB-ig^ciini^ lathie fiaieliat• Acca«• 
rating de httc le «t^ de iota UeV fdtail^ sidbecribeiiilb infra 
videbinio8v .. .t i»- :, ;i '. .*..» -l 

12) PoHMmo ecMMentMMai0'«e8t, «ani^acceDliie ra- 
tionem, quam jticeiiiUrai^ deniiiiiviAtdddctniAetAii»p«ieee 
eoiietit 9 a Donde • alieMWi . Aiifee . Itel]ii« krter« «fia Dores 
eum BoBMtoa. et jpiiqnioiAii• Attkie όμοιβί^> Ίτοΐμος^ ίρηί 
μος fgonimti»»se fi^AntA ^emA ^ vidi 'Boeotsh. nott. critt* 
al Pind« ^. 359^ •4|,άιιιιςΐΜΐιι^> de trola δμοΊ^ tit Dprico 
firegorms p. S18 dieerte teeliiturj ^ΈΙ j/uoi&^) 4τύ7μοί iti 
Pindm et TkecMvitti Qanniiiibue non 'siue libtie seriptum 
est^sed ίρημο* iwligaltBoeiJliltiafir N; Xi, Td^ ^ 

13) Haec feie stti|t/ qaae de Dama acfeentiimii ra- 
(ioDe eog^idta , • habemaiB (mmuk de fiiltsrie ednitfietk ^ infira 
agemiM)^ :q«ae ηιμίΐο ρ1θΜ| el aeeavatiora eeeeut) nieri 
Amdto» et Joannea Alexandfini» dQCtfeiMiiios• ItieirediiiM& 
%08 ita excerpaiseaiit ^ ! ni oiiitui»'feye ad.ditfl«cttM perti- 
Beatia omittere&t. -Jam «yaro^ qnanquam ima quaedam 
snmma leK , q«aKs \n Lnhiaca^ non magis'»a{]^ai«t quim 
in Attica toQoai^, <«li[imi»qiiam haud pa«oari'i^g;triai!'dlir- 
crepaatiae .n€>e^^ktBve'>ndeiitur, ^Uxmn <q|ili« > tMdWtul•^ 
^ beiie^Biler se eimapipantv ut el recte praeripi^etprae'» 
eipQam Ddiriidie^uti ^bao^^fe proprietfteiti< «onUtiiere <i4d«a|flH> 
tnr. Itaque in Dorlcae dialecti exemplis,• qiiiie -iti App^n- 
^ce exliilidrfBMip.)soDoriqKai 4iri^ cncpM3|4«fe «HnMf&laiar. 

l)t,..pe^ spintaiun 2^i|d iDMttDeaa >> ralMne^ a«ti^qiii 
pammatici paaciseima praeGJ|Htiiily: .qiiavi^iireirfiiiAaa^ti tsA• 
V^ mfm.i\no%k ηιίΚαηι 'diseasAMs^ ρΜ|Κλ.οΙ'{Ρ1Ιινΐί> ei^ an- 
^φύοηΒαβ titulis lis diecere Ucet, qui asperi aigDam ap- 
pictani, Jiab^«t)j praecigu^ ie ,,ta]>ylla H^ira^f^aiK^. • Nam 
'«liqai \ ejiia j^ipeRi». . ufMM\ «> e^. ireviore» ., tisl CQnruplioirea 
^^t) «qaani^ qui'>iniitui daccre poseiiiti (iit iii {'iiacmieo 

3* 



36 §i ''4^['Όέ' spiritii. 

Lealui.Br. 7|. ^fepiu& »a9{i!^ «ignsD «Mepieiliir^; iieque 
iMuea^nUa.TOlK «ar^matraota^oertoi lcgi jioteet), n«fae om- 
nefl eon9tftilli«B» ;^iii €k|pi»^db^)«epero servaiity 'ut lA ga- 
leli; Hi)BEodis;iilKA.l£.'flt:l/!Me^ scriptam' eeti ^* α sine 
aspero , unde articulom aeperi sono camiese coUigsfe 
ifeolli). JRostraBiO i0/oi«iiUMiei»litHli9 de ««^«r^ Ganjicere 
Ikscl ,« r teaiii : .ante^isdeiite: iiii> aspiraftain ; nmtata , non item 
«,-^m«titlkne iMgioftoide epinfti r feai ^^ »t infiNi iddAiBiea. 
' 2) . In t^hnlie' • HevafileenaAoft . .(nefacS ^ auAnr ia veli- 
^ui» tituU«,.'^ai 4lipf!Tir eiglMun iioralat), MSfer euam in 
(Cam{i0sUis appi0tue>'(eet^. . ut avi^ikQ(»evog , sea omittitar, 
;nbi antecedfiii9 «tcAiiie io. aepu»tam Iniiieiit^. ut άψ^μϋκο- 
mmsk.^t αφ&ςι prc^rag»' ίίς., ita nl teiuieni.potiae cimi βρί- 
rltn aepero iti^a^pilrataii»' jcdideftisiare ajipareat., Jam vero 
Jleraclaeiimm j dH^eetiis» e«ii)i» τηΙ^ή )lHigpaa> aeperum m 
ihi^i;cqitiiimiieiH^ hih^tj La .ariiedlo 4^ ««^loslaibiie relati* 
^i^^ \l%i^i»gi^ φβάς,ψ.:9ΦΦ)ί ii pro.iW;^^ ^pvaetevfa αμίΐ,'άμίς 

^v^/gxco, iWcoA> .fjfi^ in Q<mpo8tliioBe ^ "Jiip«>ui^coiDpoei- 
ti^ti ί(^^Μΐΐ:Λ4 ei,ifgagp'i J(nimQ>TS^iP*\^ qiiod ab /στ/α de- 

u. . C^Hitra vnlynrfjw , ibmieMi jMqper nioiiapiciliHr iii άκρο- 
σχιρίαι» 1 , 17. 23 , quod Gum άχρός compoaitnm videtiir, 
αρνησις Ι, 108, ewsa et aeHVatie, Γσο^ I, 127, qnaii- 
qiiam I, 101. 122 est iW^ siiflft^iispero, οϊσοντι fnturo 
^'φψ^ Ι^άΛβί^ on99»':dtii^iYii^9^, πααα:β''9ήίρ^ίς ^ 4^atiqiiaiii 

-i. ; & tmifiE^io.Mpcdr deeet in 0^09 >fitt 18,' eJQBc^ de- 

' iy Fran^ixi^miein: Epigt. Gr. 'p.'9g dblioc uttH6'et%x Attico 
cqi0AgH^.4?p€ci Si^pum prini]ni*i«*^bciilk.omittB fx>epttini.e88e•. 



§w 4. De spiritu. 37 



riTatie ορίζω, ορισταί^ αντσρος,. evjm BOJBiuiie 
fonnt ονρος aeque. lem inetmiita est^ «Α/α, eoBcio^ 
^iod' φΐαηιι ab άλ^ς yel αλης i. e. άολίης deacendat , le- 
nls spiritns antiqiiior eeee nidetnr , άμαξ$το^ evaa Home- 
riea et yal|;«ri lingoa pia Altica αμαξιτός, Postremo bo» 
merale Ιξ cun deriTati8< diganiiiia iBstroclain est. 

3) Ε reliqiiis foBfibaa..paaca de epivltu apparent. 
Asper pro Tnlgari leni e tenuis mutatione cog^scitur ία 
i^unHtf^at Delph. 1688 , 37. 41 ab aaeta^^ai et in χαϋ^ 
tvmiw Tber. 2448 , VI , 25, (cofttra %ατ iviavvov Cret. 
2556^ 66) qnod beae eenspirat cttm ίνος^ utrectius scribi 
vijetar qaam ipug^ Deinde άμός pra άμός i• e• τις pro- 
Bttntlatam esse, docent μη^αμως el μη^ίψο^€ν in titiilis 
Dencie, yid• §. lO^ 7, es antiqao more^ qaniD o/ia, 
eemel cognata eint, yid. §. 10, 8.* Laconee ανω dixisse 
utAtdeoa άνυω^ patet e naaayng i. e. χαθ-άν^^^^ vld. §• 
7, 2. Postremo Dore» e^ne pro £στ« protidisse referiin- 
tot^)^ et legitur ita iii bonis Theocriti libris I, 6• Y, 32. 
yi, 32. VII, 67, quanquam hoc ex «V o,v« orjtum est^ 
noB ex «V οτ€, qsod Dorice «V oxa sonarct, neque ex 
^0)^«^ ut gramHiatici ToluQt. 

Lenie pro aspero aeeuinpti exenipla paulla incerttora 
sont. In antiquo titalo Argiyo C. 1. nr. 2, ttbi asper 
ter legttur in articalo , nondna proprla /πομ£9ον i. e. ^Ιη- 
ηομ^όων et (Γμασιος aepero earenl, ande coUigere Ucet, 
aBUqaos Argivos neque inltiali ν semper asperum addi- 
liieee et lenjem in tTmog ex antiqaiseiina Ungiia (vid. L. I 
§•4, 9) traditnm servaese. Deinde in antiquisslmo titulo 
Hieraeo nr. 11. B. nomen. proprinm Ιαρον i. e« Ίάρων 
^pero caret, quanqnam «t in veta&tissimls illis iascripti•^ 
onibns Theraei» asperi sigaiBm nunquam oegflectum esse 
videtar et Ίάρων asperam habet in galea Hieronis C. I. 
^^ 16 et in didrachmo Crotoniata, Tid.^Raoul-Roch. in 
Ι^ηβ. Rhen. 1835 p. 87, Ιαρος in tabulis Heracleensibus 



^) Bt M. 382, 8. Ιςτ« -^ ^ωρρ^ΐς Sk Sctavvovaiv, άηο του έωςτ^ 



38 $i 4ι>Ε>0( spmlu. 

et iii titnlo ΛιΜοηκο C L 13; lenis aatem m bae voc9 
antiqaior esse videtur Tidv'L•. I §« 4, 6. In-teMera Pe• 
tifienei antiqinesbiiae scnptnrae C: I. nr• 4, qaam Aspe* 
ruiii expTeseuram fiiiese centiim mdetnv, esl ^4ψμοξΙ^(^(Λος 
eiiie aspero (unde non spemendam est, qaod ποΓβρμο- 
ξασ&αι le^tor . apad PythagcnReam Aresam in Sfob. £«• 
I, 52, 23), et TidetnP Teriium &ρμ6ζω a radice άρ recen- 
tiDS agpemm aaenmpaisee. Iii anliquo La«ohico JLeaiai, 
nr. 71, qui aeperi sigtnim non ignorat, eaepiusest αριο- 
χιον i. e. ixf «o)f«'iui/ > ήιιβ ) aspero. 'Επισταμένοι^ in Cret. 
2556, 65 notf dialeeti pcenliati q«ad«Ri ratione pro «>- 
ατάμενοι esse puto, eed cum Yalckeiiario ad Adoii• ρ•273 
errore (lapicidae?) pro ίνκηάμξροι eeriptiim (qnanqe^w 
obloqnentibas Heeckio et Boeckkio), qBum paallo poet 
eodem aenso ίν^σιακόης legatur ^). Poetremo lenem ba- 
bebat yerbom άγεομαι cum deriTatte , ^ eerte apod Ltco- 
iiee*)^ nt docent nomma Laconica ^Αγις, *^γησΆαος, 
'^γησανδρρς, *'^γησΙηολις , qaae satis constanter leni in- 
etmuntar, demde ayijtM Arist. Lye. 1314, (nunc tameB 
a Dindorfio libris dacibus expulenm) et Ζίύς άγητωρ apnd 
Spartanos cultas, vid. Boeckb. ad C. I. p. 252. Contra 
feryidiiie in Ly$. 82 ex uaa Jnntina Retsigiae Synt• p• ^^ 
arripiiit αλλομαι, 

4) Ubi in erasi rel eliaioDe tenuis aon mvtata eet, 
non licet niei cautisslme de eeqiientis vocie epiritu \f^^ 
conjectuTam facei^• Nam ApoUoditie auctor eet, Dorien' 
ses saepe aote eeqnentem aeperam teniies non mutaeec v^ 



3) In titulo Megalopolitano nr. 1534, 3 nqoxattae ιλ , > νο\\ή ^ 
προκληοο' σ . . corraptum videtiir , cf. 1 14 mgl ων n^ontaXiocvto 

4) cf. Mull. Dor- II p. 625, Giege de dial. Aeol. p. 417. 

5) Apoll. de synt. 335, b. άτΛιράιας τα /1ωρ**ά d«a iffdvv ^^- 
ctoixwf τας <η>ναίΙο#φας :nottZtou* 

x(5 τοξότας Ήραχλέης' 
xdXltOT vnavXfv (leg. vnavXiv) 

χα μ^Ϋ antv^aaca vtu ά Μ^Χάμποδα τ 'AqnoXvwv η ' 
άρχοψ{ν γαρ κά&ρασΙων• (?)• 
Εχ optimo codice Α., ubi ieaju«/ άσ&ινηααΰαψ , corrige «β μ(Υ<^^'' 



$. 4. De spiritu. . 39 

etexempla ex Alcmane, ut yidetar, affert, luide noU 
colligere, L•acoIlicαm po.etam 6, a, υπό, '^^nokimog pro• 
mintiaese• Idem moe enbmde in inecriptioiiibos reperi• 
tu: in ίδριως Rhod. 2525, b et in vaee Acrensi apud 
Riool-Rocbette p. 85, in Ιίραπόλων Acam. 1793 a. c.| 
obi Boeckhine non debebat inl corrigere , μα:* ομονοίας 
Calymii. 2671 , ρπ άλίφ in epig^aminate Corcyraeo , ubi 
BoecUiiQe αλίω ecribit, in άμερας Tber. 2448, IV. 11, 
m a/i£. Cret. 2563, πορτ άμί Cret. 3050 et incertius ποτ 
αμ{ Ign. 2670, ubi Boeckbins minns recte αμέ. Nam 
pronomeii άμ^ς apud Dorienees spiritiim asperum babuisse 
et ApoUonias de pr. p• 118 eilentio teetatur et diserte 
Lex. d^ spir• p. 214^ praeterea additus est in tabb. He• 
ncl. et apparet in no&' άμί, quod bis legpitiir in titulo 
Cretensi 2557 et in Arist. Lys. 95, ποχ άμίν Sophr. 50, 
Dt Theocritea exempla omittamiis. Male enim et scbo- 
liaeta Tbeocriteaa , quein aliue bene refutat, initiale α 
Dorice ex ^ natum excepto artienlo lenem asciscere tra- 
dit ^) et Reisigine in Synt. p.• 14 leTem , qui haud raro 
!q libris reperitur , errorem eectatns , in Dorici» Lyaiatra• 
^e et Acbarnensium nbique άμες etc. reponi jobet. Non 
iQftgis de aspero a Doriensibus non antiquiesimis pronan- 
tiato in ί^ρός ejueqiije dematis dubitari potest, vid. nr. 2 
et Sopbr. 98 άφ' ίερας^ et in ομόνοια^ qaod ne apud 
Usbios qaidem lenem assumpsie^e putamus cf. L. I §. 4, 
9• Facilius credas, αλιος reete leni instrui et propter 
¥^ίος et qaod Pind. OL 1,5 pro μηαίϋ'* άλίον melioree 



^ς'^σαναία et sequentia ut aliad exemplum dirime. Alcmani haec 
viodicavimus et emendavimus in Mus. Rhen. VI. p. 234. 

6) Scholl. Theocr. I, l. ά^ι'• i^tAoiiTa» το 5. ο» yei^ Jmqulq τρί- 
Λο«ίς το fj το 6οιαυ ί*ς ά ψ^Χονμινον τρέηονα^ν, νηίίαιρονμένων χωψ 
^^^w το yaQ η το αρθ-^ον τραη^ν «κ α ον ipiXotkol•*, άλλα da^v- 
WTO*. *£jf οίλλφ ούτως' το άβΰ τιψtς λίγοναιν δτ» v^tilovTa* το0 ^ τρ«• 
^μίνου (Ις ^ /ίω^ίχώς, ' χαέ ξΐ fikv ούτοι άλη&ίνονΟ^^ 'φιv^tτa^ 6 Θιό- 
»ίΐτος, ηάν&* αΛ^ος γράφων χομ ονχ άμΪ9 τον Ιίρωτα χομ τί 
^^^* adv itcu ccAJla πολλά τοναντα ίναντίονμινα τφ κάνον^* — De 
^spero in άμών ei άόύ testatur Lex. de spir. p. 214. 







jjxa- =. 



-Lr^ L 



i>aU 




,ri :ύ ί• 



^ *1 






ϋ ?- ^ 



• % 





*β4? 



// /^ 



» J-- 



■«00 



5«« 



§. 5. De digamma 41 

muit. Ut a LtoonibHe ordiamar^ in titnlo nr. 1511 est 
Fixaxi i. e. ύϋοσι^ rfHxqjUA πηϋφΐίβ inscriptionibaa ne- 
φΐ6 siUFTati neqae neglecd digamma certa yeetigia offe- 
reBtibne^ nam in nr. 15 Boeckhlae τΐχ recte ΙδηδοΡα pro 
Ιόηδοκα detegcre sibi τίβαβ est. Alcman, φΐΐ digaauni 
Qsiim pofine e Laconica dialecto arripait qnam (id cpod 
gnminaticl urbitrantiir, irid• L. I §. 2, 4) ex Aeolica^ 
digaiiuna scripebee traditur in fr. 76 W• τα Fa χάδ^α ^) 
ct 77 W. daFMP pro δηϊον ^). In eimilee literae abisee 
lidetiir fr. 67 (68) ex Apoll. de pr. .1059 ^^^ P^ ^^^ 
To/ / αναξ bene restitaeriiiit xal τοί Fapaij et fir* 4, obi 
pro Εύτ^ίχ'η τ αναχτ Schneidewinae saspicatiiir Fin/antx. 
Dciiide liiatoe digamina a poeta pronantiatam testatar in 
fr. 34 (65) ίγώνγα ανασσα et 59 (24) ττο ηρ, nt recte 
Sclmeidewiiiiie e libris reetitait^ deinde prodactio sylla- 
liae finalis in vnam coneonantem exenntle fr. 51 (48) ος 
t9f¥ et 17 (26) Κύπριάός incnij φΐιιιιι έ%ών^ ^ητ$, ίκηλος 
olim diganima habniese ex Homero et Pindaro satie con- 
stet. MiDne certumi indicinm digamma in media Toce ab 
ipso poeta pronuntiati eet aagpDaentiiin syllabiciua in m|e 
fr. 80 W. 9 qnia etiam in Atdca dialecto post digamma 
pridem ejectum eiinilia remaneerunt^ qnanquam et ceitum 
est. antiqoos Graecos FiUiu dixieee eA yerieiiiiile , Alcma- 
nem fFf$Se. Quae Welckerus minae recte huc traxit, 
omittimQS• NeglectDm eet digamma in τοΰ&* adtav 18 



ei grammaticus in Bekk. Ann. Ϊ78 , 9 et Ann. Oxx. IV, 323, 3> 
vld. L. I §. 5 not. 2. 

2) Ex Apoll. de pron. 136, qui postquam pronomen possessivum 
apad Aeoles digamma instrui monuit: »cm "Άλίΐμάψ σνψίχΰς AioXitwf 
ψψιΐ τά ία ua^ta, ubi Bekkerus et .'Welckerus minos recte cor- 
rexerant τά J^a, vid. L. I §. 5, 4. 

3) Prisc. I p. 22. «Hiatvs qaoque causa solebant illi (Aeoles) 
iiiterponere digamma F, quod ostendunt etiam poetae Aeolidae usi 
(corrig. uti) Alcman : ncu χπμα nvq Tc'daJW« cf. p.21. Alia Aeo* 
licoram poetaram apud Priscianam frastula Gorruptissima, in qui- 
bas digamma reperitur, Alcmani vindicare conati sumue L. 1 §.5 
not 5. 



42 $• 6. De digamma 

(27) et οΖμον 4$' Οίρονντιάίαν 58 (15)9 qiiiim et ά^ύ« et 

olpog olim di^^amma nsa eeee certnin mt et Olvovmiodag 

ab o2^iOff deviyandom esse irideatKtr, et ante coneoiiiaiitem 

m nV nri/xa φ4 > e£. L. I §. 5, 4. In Arietopliaiiie Lyei• 

etrata eemel hiatus digammi indicinm facit t. 1096 to 

Ισ&ος; neglecti exemplimi uniim y. 206 Ttotodde* γ i^ 

facile ejecta particiila tollere licet, alia 156 ηάρίνίίίον, 

1099 αϊ % eUov y 1052 ^cUekoi. pro ^«oa/N«Ao* non im de 

cauea snspecta ennt ^). In Epilyci Coraiisco apnd Ath. 

IV. 140, a biatas est in μάλα Μυς. In decreto Laconico 

apad Thacydidem Y, 77 digamini Testigia niilla apparere 

non Biiruin est. 

2) Laconum per Tarentinos coloni HeracleeBses 

diganinii eatis tenaces erant; mira tamen ratione modo id 
abjecerant, nbi aiitiq«iesimoe GraecoB eo nsos eesa cer- 
tnm eet , modo aeciyerant , ubi in rek^iis dialeetis et 
tingaie cognatie ne uUiim ^ddem ejas yestigium appare^• 
Antiqaam dig^amma tabolae H^racleenses eeryant in bie* 
Fixoq I, 3. 5 etc, qaan^iam in coniposito mvcaitfi^^i 
pro digamma epiritiis aeper legitiir I, 57. II, 35; ^^' 
seaT* yel FaixaT$ pro .etxoai cnm coppoeitie Fi^niinlnioof 
et FiHctridHov; Fldbogy quod etiam apnd PindaruiDi ^^* 
XIII, 49 biatum advittit, cf. di.yido, yidana, Ρ<)^ 
EiymoL Forseh. IL p. 43; postFemo iylhjXti^lwn:!' I9 ^^ 
i. e• ίξΗλη'&ώντύ a Fηλίω ppo 6Άεω (yid. §. 20, 6 et§* ^h 
nnde eimnl apparet digamma mediae simile habitum csee. 
Antiqui digamma yeetigiom praepositio in ίπιοίχοδομ^* ^' 
102 elisionem non passa seryayit, qpanquam in ol^l<* y 
inoUia I^ 98 plane eyanait. Non .minus periit in iQy^" 
ζομαι I, 64. 120. 12;! et composito άμπ^λωργιπά II9 ^ 



4) In V. 156 ηαρίν^ων ei ana^ λίγόμίψον est et Ια alii^ H^'*'^ 
npt^tqtdmf yeV nagtvMv traditur; praeterea pro γνμνάς (quod ^^y^ 
circuraflexum ilagitaret) γνμψά desideratur. In v. 1099 aperud^i'^^ 
corrupto libri praebent: ^»wi y av .ηίηόνθ-αμις , α•», ϊίον άμίς Μ^'^ 
άψαπιφοίσμίικ/κ (ν. 1. άναπιφλαομίνως) ^ quae roannm emendatricei» 
expectant. De voce ^tixtXoq vid. §. 26. 



/ 



{. 6. D^ digamma. 43 

(ab uitiipio άμπsλoJF^ργός)^ iu ^Qf^» areeo, uiide eoin• 
positi reperiniltiir άφέ'ργω^ ίψέργω^ συριργω Ι, 83. 85, 
in Ίίϊος ytl ίσος. Ι, 101. 122• 127; ante ρ in φ^τρ» Ι, 
97. 103 (cf. L. Ι §. 52 9 3), ίίρρηητος et Ιρρηγπα a ^• 
;^ν/(« (cf. L. Ι §• 5 , 4). — Reeene acceseit JigmmMa m 
niimenli Fil^ ejiieqae deriTatie /^ξι^χοιτα» J^$aximo«> Π- 
mg; nain ιιβφΐβ apud alioB Graecos, neipie in cognatU 
liBgms (Sanscr. echaech, Lat. aex^ Godi• eaike) di• 
ganuni yeetigiam aliquod apparet. 

Itt tesaera Petillenei nr• 4 legitar Foixia, nnde ap- 
ptret non omnea Italiotas in bac stirpe dig^amma abjecieae• 
h Tase antiqiiO) quod in Magaa Graecia repertiim de- 
smpeit Abekeii in Annali deW inst di cwrr. areh. Yol. 
VIDfaec.II, est ΑϊΡας^ herois nomeB• 

Cimi Laconibvs conjanctiaeiBii βαη! Cretenaee, quo- 
ram Vaxii certe satis recenti tempore digamma in ipso- 
nm nomine serraraBt , qnod Γάξίο^ ecriptiiiii eat in niim- 
mu, item vel €«νξω$ in tltQlo nr. 3050, cpam ορρΐ£ 
nomen apad scriptoree sit "^go^ vel *Oalog, Tid. Bo^ckb• 
«d C. I. II p. 401, b, Hoeck. CreU I p. 397. — YU 
Kcte Boeckliiae FimadlQvog N. P. reecripsit in recenti fi- 
tnlo Cretico nr. 2598. 

3) Rarias apad reliqaos Dorlenees aot ipemn di- 
{[amina aat olim pronuntlati yel scriptl indicia reperian- 
^f• — In antiqaieeimo titolD Crlssaeo C. I. nr• 1, qnem 
iliqQanto emendatiorem exhibutt Ulricheins, certa Tiden- 
tor nXtFo^ et uiFel^). Contra jam in titolo Ddphico 
nr. 1688, qui a. 400 ecrlpfus eet, naUnm diganuna e%r 
^t, yeetigium tamen qaoddam in ιηΐίργαζομ^νος L 18, 
praepoeilione elielonem non paesa. In antiquo titttlo Ar• 
^vo nr. 18 iridetar FUa{Ti) esse , in alio ni*. 19 mda- 
hi.%01 i. e• μηοίΧΌΐ^ qaod etiam corraptiaa in nr. 14 a 
Boeddiio agnoscitnr. In galea ab Arglvis, si Boeckhiua 



S^ Ulricbsius praeterea tFoqy quod ab initio habet, lej^it έως 
(^*oc), de qao valde dubitamua; deinde J^ei) quod Fa esse debebat 

vid. not. 2. 



44 § 5. Οέ digamma.: 

ι 

recte coviecit^*• Olympiae dedie«t|i,. G. I•* nr. 29 fes'^'^^ 
AiFi; idem latere Tidetnr in Aiti^ qaod eet in corrnptiere 
titulo Coreyraeo iir. - 1969 > et in' alk> Corcyraeo nr. 20 
eet FaQc . • . . , forta89e , BoecMuo jiidice, forma ahqna 
Α wnv {M&itu ef. §. 13, 2) «). - 

Apnd Epicharmum qnoqne aubinde hialbe (qiiem 
jinttiereA non adniittitniei in oviiiTg) digantmi wn non 
omneni uiterleee indicat. Ita fir. 19 nxw oht^Q^ 29 τω 
^rjQly 34 βδίλνχραΐ udiaij 45 u«ff ta hpaneg w, 48* α^^ψ ^f 
Qi, 60 ;fO^&/ « άδύ^ 92 π/οι. «()W (?), 97 nat aviaveiPy 
96 σάφα Ίσαμν^ nec minus prodncta eyUaba fiuaUe ir• ll^ 
αγρο&ίν ioixe. Neqne tamen mintts saepe nuUa digamnu 
vie conspicltttr, nt 18 «Wowr* idrigy 51 ** άάιστοψ, 72 
πλατίον oixH eie* ' ^ 

9 

4) Saepe apnd Lacbnee et alias qaoadam Dorlenses 
digamma in β ablit, quod etlatti in Eleorum dialecto fa- 
ctam Tidiilia^ L•. I §. 52, 2. Inde grannnatiei pleonasti- 
cnm litterae β usum apnd Lacones, Pampfarylios , Syr*' 
cnsanos fing^iint ^). £t revera interdnm /9 yocibne pn^* 
poeitum reperitar, qnas non ab origiae digamma inetro- 



6) Id HernMonensi titulo antiqiiiore ηχ, 1194, Ubi Fourmontii 
scbedae praebent EFRAASATO, Boeckhius suspicatur Ff^aooxo 
i. e. Ρη(ΐγάαατο aut Ρη^γάοατοί non recte, quia di/°;amma non traus- 
silit augmehtum. Nos aut ίΐργάαατο aut ίίςγάαάτο aut IFfqv^^''^ 
legi posse putamus. 

7) Et. M. 426, 11. Ι^ος τ^ς ^ωρίδος ό^λέ^ου τ^'β η^οςγζάφιΟ^^ 
ταΧς άπο φβΜ^ιντος άρχομένοίς Xi^cc^y. -»> £t. Gud. 104 , 12 ex Ηβ• 

rodiano : yiyovt Μ το βανψος ηλιοψοΛμψ του β «ατά Αάμανας * ^^^ 
γάζ το ^^ βΛ^ίΖν Xifova*. — £t. Μ. 257, 52 (Suid. β. ν. ^ί^β^^Φ 
βίρβκίτηρ^ το όίρμα' naqa το δέρος διρι^τηρ χα* πΧ(θν€ίαμψ 'fov β' 

nltovatfivOh δ» το β Συρακούσιοι * ως βπι τον ολβάχνιοψ, ολάχψ^ον Υ^ζ 
ίατι το άτταθ-βς, το τάς ονλάς Μχον, αημαίνη δί το χανονψ h ψ ^^^' 
τΐ&ίντο τάς ονλάς η τάς ολας. -^ Eustath. 1654 , 20. iv δΐ ^^^^ 

τόηφ Xifti ο Ήρα*λιίδης τους ΠαμφνλΙονς άλλως χαίραν τω β, gtQOf^^ 
Ό-έιρτας αντο τια/ντος (!) ιρων^ιιηος* το γονν ^άος ψάβός Χέγουβι niu '^^ 
aiJUoc βαβίλίΛς (leg. άβΙλιο$;), οντω δέ ψησ^ «α* το ορονω όρονβ» ^^' 
γοναι KCU τηρκ/ηωμίιρως ορονβω. 



$• 5. De digamma. 46 

eUs fBbae certnm eet. Sed .ctitm liic primum digaiiuna, 
ot in Henicleeneiam jPf|, additnm, deiiide-hDC.an<.^ mm>- 
titnm putamua• Jam TideamBe eingola exenipla ρ apad 
Dorieneea pleonaalicey ut videlnr, addUi» A^jftQiaiiie 
etiam ea, qaae apad Heayehium dialeelo Βοη nottiinata 
ftffenmtar , quia yix. ad aliam pertiaenl• 

βάγας ψίτο,ϋ/οζ^ βάξοιι pna>.a{oy> μουιν^ηροβηγάς 
pro μνχηροαγός u e. χα()νοχ(χτάχτΐ7ς ^) , onmia ab αχηίμΛ^ 
de cajne etirpis digamma ex Hooi^ro conetal, etLaconica^ 

βαγ'ό^ j»ro cc/o^ ab «p^oi.apiid Lacoaea ^), qaae radix 
aotiqiiitus cUgainiiia ign<wal« . 

βάίομΛί^ α^αιτΑΐ Heeyck• i. e. η9ομΜ^ coi YOci dl- 
gamma etat iit eogaatie «y^aare»). ij^ii^. * 

βαλ^κιοίτης, συνέφηβος ' Κρητίς Hesych•^ qnauqaam 
nH ^fiieqiie derivala .ab origiiie digamina ayereantor• 

βάννα,ς^ fiwiitM^ ηαρά *lTttk$iitJU^ Heay^li. ,ρνο aye£ 
ef. §. 12. Ενρνβάνασσα NJP. eat.iii. recetttlore titiilo 
Lafioaico 4$ί39 et Bwaiifiwlfitin recentibiia Creticis 
2572.2577. 

βίJρ1t^9 ΐμο,αρψ^ς dietwn Tidetiw ^). 



ι \l '■ . I 



βασχαρίζαν^ σχαρίζην * Χρηης Heeych. ; itaqne 
longiori fomae άσηαρίζαι^ Uttesm•^ ple^af^etiife addila eet. 



r 



8) Heeych. βάγος, κλαυμη ά^ον, μάί^ης• ηο* ficuThXtv^ kcU 0Τ^α- 
t*«t«|rc. ./^««iMKf ς ι ,•€^ οί^ος 9 . Miάβμaf τ^ανμα , α^;τ<7χό^ J^a . vooabnla 
confasa sunt, το άγος vel βάγος ab di/w^ et.^. α^τΦς» /Stqrotab «9^• 
-- Id. βά^, ncftaitov * ^άκωΐΊς {Kusterus recte κάταζ^ψ), — Athen• 

) 53 y b. Πάμφ*λος h yldaaiuq μονμηρόβατόν φηο^ MaXtZa&tu τοψ na- 
^οχατάχτιτν vno των Λάχ^ο)ν άντΙ του άμυγδαλθΗ€ΐτά»την' μονχηρονς 
χα^ Αά*ια¥ΐζ HaXoval• τά'άμνγί^αΧύ^'οΐ, Hiesych. μουχηρϋβας* na^voxci- 
^άχτ^ς. Lobeckitts adPhryn. ρ. 616 correxit μονηηζοβάχτίΗ, Rati- 
^ks de Heeych. Le*x. p. 75 μονχηρίβαίζ^ nos maluimus μουκη^βαγός 
^ίψαυαγ6ς, D« XAcobico ;ioi>K^^d< Vid. §. 18. 

9) Eo dofcunt eormptiorft^ n^eyiclili glossae: fiavtUt, τά a^vtla 
M(4 βΑηημα t^ aM «t fiot^tUif^ Λ^όβοιην, in quibim βαψνίον pro ci^. 
1'MX' latere videtur, deinde βά^χοί:, 4ρη^ ef. ^ρ*χα^ a^v «^o^eiror. 



46 §. 6< Be ^aimnal 



■ « 



Ί ί . . » : ί -• • ? > ι ' 



rigp• lid<'L• I'p* 170. '*^ί , . ■? 

Hesifeh• nt <£(mk$ apud fipicharmuiii-laatawii^niitlit. 

Β4ΐτυΛ'4ς' oppidnm iikeoiiicoiii Οίνυλϋς vmentor in 
recenti titulo 1323, ιτΙάΐ'^βοββΗίίιιιιι, qai tu^ukOhvXog 
e ^i^tvf^Q .natmn esee nwniet. Α PtoleuMte^ Bitmjlu vo- 
carttir.- ^ ■ • ■ ■ . • • '.\o 

φίΜ'^'λος ψτ<^*¥Ηψίλάξ^'ηύ comgend«iDB'ap«j[ vHeaych. 
βέίχηλα, νωχίλη , άχρπα* Aanm^^• . ;•' <• < • 

)i?»«Ao' pro iit^,. fSuli; apird' LiMcoiiee M)• • Dje ^digtmma 
testatur etiam yiXu , 4e ' qiio mox Tii9|iiiniM,-'tt ivideliir 

^|d<(»}/tf({^• ϋ\poι>f(ισ^lnn^^^'^^xω||«ι^ L e« faFi^foq , γεωργός, 
Ifate. expUeatio covrapla edir ι'- 

fiiQQflQ, δραπέτης et βίρρ^ύδΐ^ δραηετευΗ» -- -' 

β ε στον ύΑ β&n6p^'^'LsM$βk^% ^Mnriei^^dixeMiKt >ab iV- 

|0^να^'ΐΛίΐΜ^Α«^ι»ι eMit^vo "ίνο?,^ δί^ίβ^νης ; fftagi• 
stratns cujasdam in i^^ntfbue^ titoliB^Lacoliiuie aomen, 
rede inde dei^Tatuf ^ vld. -Bipeckli• ad <}. L ^ 1 p» 611. 

βηλημα pro €ίλημα ab «/Α^ω Lacones dixer.niit '^). 



' Ϊ1)' Hesycfr. βίλα, ηΧιος μαΐ άνγη υπο.4<'^*ωνωΡ ei pMacerou \]eQ. 
βίλαοητά^^ ,' ηΧ^ω&ηατα* f ct. ϊΧϊ» ,-ηλι^^ς , αι/;^ €t iXatcu,^XH>vral•, 

, 12) ..Ει. Μν 195 9 .44., μέστονι^το i^^fm νηο Aaxsivw^l,.ot ,Sk βέτ- 
τον' //*β53τ(»^ς.. . Jppilefi ^efer^4a\;Vi4eiur corrupfipfiif.^, Hesychii 
^iosea:, βίσον,^ ϊβος χα» 6 tftvJ^oiffy^TtH^; Aanmf^ &h ffo^^not τά 
iaort, Nam latere videiitur fit^joy^^ ^σ&^ς ,^i fitaxtw^^ ό τψψ^ fp^rfxm 



ii. •• ; •■»: 



§. 5. De digamma. 47 

βηράρ&δμον pvo η-ράρ^έμσι/ Λ ij^ '^X - 

fiiieiir (poilue β^δην) Laconiciim pr• ίύΑ ^). 

fildeo* yel fildvoi SparlMionim magisteatae qaldam 
Tocatnr in titulia receBtiDribii• , Tid. Boeckh• «d C. I• I 
p. 609 9 a. Apad Paoaaiiiam acribitar fiidiaiQp III, 11, 2 
et 12, 4, apnd gramniatieoB fiditui^ i^). Jam Teto caoi 
koc Laconico magietnitu BoecklliiiB optiine comparat t&u^ 
ονξ siire Biivfxvt , qnb moma^t .μάρτυρας , αχρίστορίς vel ja- 
dices litiam eapitaUain ab antiqiiioribiis , praecipoe in 
Dncoiiie eSt Solonis lepbae , appeUabaatar ^^) , et etirpem 
iiiip agnoscit• 

βίσ%νν LacoBiim «ArerbiaBiL pro Ισγύν ab ις i^). 

βιύζω yel fii&vCaty ψΛοΑ t; in όν mutato 
dlalectum prodit , pro ίνζω ^^) , qaocmn ίάχω Gognatnm 
est in Homerica dialecto digammi indicuia abnndaiie. 

βίωρ, ϊσως, σχεδόν* ^ίάκωνΜς* Haaych• 

ftoipog apud CwetoBrpro όΐνος, si recte kide dedncl- 
tar Βοινόβιος Ν•Ρ• in recenti titalo Csetico nr; 2576^ 



14) Hesych. βη^άνϋ-ίμον , να^Αΐ^αος' ol ae τη^άνϋ-^μον λίγονα^, Hoc 
e Ρηράν&^μοψ corruptum esse, recte ilitellixit Alberti. 

15) Ann. Oxx. 11, 289, 31. ηασα Xi^^ άπο της βι ανΧΧαβης α^- 
χομίνη β*ά τον 7 γ^φίτοΛ, tl μη ίστίψ κατά γλωϋσαν Awniavwf η χατά 
Αο^ος, deinde ρ. 290» 2. nf^ntvtuii η μη ίατί itwtit ykvnam^ Αακω- 
9t»9 ita το β9ΐό*ω (leg^ ftiioiot) * , ««ννο ^mx της 17 6^p06yfo» f ^φ<ν«Μ. 
βπ^πμ Xiyovttu α* ιίρχοντίς ftci^a toiq .ΑαΜίό<Μμ^>ίο*ς' βί•ίΧοηξς.όέ Λέ*» 
rortai ο» μά»τ€ίΛ φιάντις recte valt Cramcrue)* v^uco ο^Λ^ος Sm τηϋ 
» ^if θ-όχχον ^ψάφ**9 ο Sk Αϋυμος δ•ά του Γ. Hioc h^u^h fiuetathi 
14S3 seqq. ΑάΛωιϋς τονς Ι/ΜΧΜΟίς fiiUlonaq έπάλουψ^ ^ ^. τοντο fipcU 
^Ρας τίχψΜος Xift^ ncm or« nm^ 1»ώβοκ flfiOwt al α^χοντίς' άβμροίτα 
tovToir «Μ αρχοναΐΜ ομ της i7 ίπρ^όγγον ηαραίίάορτη*. -^ •Suid. (post 
β^^ΗίΚ) βΜ^ος ο ΙνδοΙος, βί^Χοπ*ς οΐ Χΰ»ρο*. De βί^Χοτκς -yiu^ Hc« 
eych. et intt. 

16) Eusiatlii. 1168, 20, Hesych. & v. iSviq^ (Jene. iavot) iit ίδύο^ς. 

17) Heeycb• flt^jiw, ^χνν, αφοό^η, oXiyw <?)* Aeutvwtq.s-' Tbeoga; 

Oxx. II , 1β2 , 19. (ϊς νψ Χηγον Ιπί^ξημα* ο^ϋν iott¥ η ρρη τυ βίσχνψ, 
βΛ^ντονορ μονοψ 0¥» 

18) Hesycb. άβ'ίψιτο¥ (Ιβ* V«e8» ^βΙνητοψΊ^ serie litceraiOni), V 



48 S• 6» De d%amma. 

BoecUiio in Jir• "iS&k^ 136 B^ivona NJP. pro "Poivonu 
corrigenti non ροββαια. adetipiilari , qaia in Creticie titnUe 
«ate Romiunoram domiiHifioiiem. ecriptb digaBiraa potins 
non expreeeuin φlam ui J imilatiim eet. 

βο^^αγυρίσχο* ' aive . ί^αγορίϋποί ' apud. Lacone• 
peeoliacis appelktio evat τών• γάλα0ψ^ων χοί4ΐων A^)., . Το• 
ci8> etympn diihiam eat :(Udicile.'eniiii ab. op^po^.dema• 
l«r), neque. Boeckliiiiiii in aiiti|ett.titi4o :Ar(|^ivo bv• 2 «d 
nomeii' prapriiim.J?o^4)r^a^'iK^ «patanma-imile JKoiiGiiot ^ 
praepcmaidi moreia adhilieve^ qnippe qni mulfto rceentior 
elt. Nnm Hesycliii glossa βωρ&Ια (Salm. βόρεια) , . o(»^<a 
ad Dianam *Ορ&Ιαν pertiiieat, n^aciDiiia neqne ex hia om- 
jiibve όρΰ^ός aliquaiido digponpa haboieee^ coUigere pos- 



5) In; madius Tocibue in^r Yoealea additae IStterae β 
haec exempla• repcrinnhiv : 

άΜβαΊΛΤΌΦ^ 'Jάβlaβt7gΉeβγtbL•ψtoάάaσtogy autnogy cf. 
άυάχα apud Ptiidariim i• eV uFmai' . . .^ . 

άβ^Ι^ω Lacones dixemnt pro aeldm ^^)^ de cujas 
Tocls digamma yid• L. I §. 35, 2. 

άβίλφος pro aehog^ ήλιος CTeiensinm ev9t et Pam- 
phyliornm ^i). 



f^xo9)> ^M^i^Mtv μΜ^ότ. Athen. IV, 140, b. άλίη ρη¥^9ν&' -^(ΐί^αγο^ 
^no* Xfyoperat, ώς ψηαΐρ ^Πολίμαν, ot ftdM^ifpoi χοίρο»' {d^ ψ,Λ2Ι&^\ί.\ 
άνίί'.ορ^ραγορΙνχοΛ, έτζιί ττρος τον &ρ&ροψ n^Tt^aaitovtt», »ς ^ilfi^ttwA^ 
Ιστρρπ h . τβ}• ^ακοιν•»^ «oltifti^ noU \^άΐίοςηουρ19ης Ιν iiM^fi ygeXi^tioQ. 
καΐ *Αρίστοχλ^ h τω ηροτέξφ nuu ο^ος τ4}ς Acuitiwar TFoXt^tiaq, 
ν<20) Hesyeh. άπαββϊόορ, ίμμίλϋς» Αάκωνις^ abi cun Guyeto cor• 
τί^ύΆ^άτίαβοΙόωρ, ίχμίλως, pro άπαοίδΐύς, άτίφόως, — Icl. ηαΐαβίς» 
το ταρισπφν τά ΙοχΙα^ ηαΧαβονσ&α^ (cod. ηαλαβοϋτο») ^ τφ %ηζ•Μι^ΐο^' 
τίίο^ί'Λίρψ ΙΑρτέμιίος 4^/δύμ9ψο$ νμνοΛ». Si conferas «οΑοο^ι», άγάψ in*- 
τίύ^νμ%*ος•^Αψτ9μΛδϊ ^atqa AtjtMwitv^ inteUigee vltimie abv^m glossam 
contiiieri: 1^αλαβοίί*9, oi ίντψ jetc. Xiaiconee Dianain. ix»n obscoena 
saltatione (de calabide vel callabide vid. Athen. XlVf 029 , f. ei 
Phot. ,)[4ex»'9•. ▼.) coluarunty s»a pulchrjg caotibus. 
21) Hesycb. ifiiXn^, ^JUw K^ttq et άβ^ϋψ, ^^ψΗύν (f). .I7cmi- 



$: 5. Oe digamma. 49 

άβηίόνα, άη66»α Ifefliyck^, qote το^ cognaU vide- 

tur ciim άίίίώ» 

afiifQy οϊχίίμα atoig ί%ον y ταμ€ΐον* yicauovig Heeych., 
qaod recte referre videntar ad άηρ, Leebiace άνι^ρ^ aer• 

άβώρ Lacoiiee ^enmt pro ηως, Lesbiace ανως ^^). 

αιβίτός^ άηός* Ile^yaiok. -. Heayck. Η fit.M• 28, 7. 

ά*ρο.βασ^α§, vnanwit» Hesy•!!•, cf* San^r. crn, 
aiidm» 

γρα^βια η Y^mtxia^ τι^νηγυρφς* ΤαραΙτύψΌΐ• In TOce 
ceteran ignAla^ et c penmitatae prodast^ hancmale pro 
digamma ecriptam , illan inde ■litam ease y ct. uot• 14. 24. 

imfiskog, άθλος* ^ίάκωνές* H^eyck. ίαβ^ΐ^ ηάϋ^ιταί* 
AttHioi^i (conrig• dufif, χαυ&ίι) Λ ikiifitjy 6%βιύ&η' Αί- 
*f»i9 (ciurr•: iitaafi-^y iicxoi^y)» ^f• duikog Soplir. EC* M. 
246, 3&9 lenicum davkig',. Alfawanwi. άάΐϊός (Ttd; ar. 1) 
et ptiiicipiiim όίδάυμιηος* .•. ..>.«.• 

ίβάω pco Ιάω Laeoae» tt Syraeneani Jiabeliaiit ^). 

λαίβα aciptiiin TOcalM|liir . a^ Cretlbiift li. e• Ααιά, quia 
lae?a manii geelabatnr .^.). 



t. • «; 



«lUtof, ande corrigenduiii ^t'/9bt/!?Utoc Paiuphylibrium', qtiod* literain 

^ praeponendi praecepto pessime abusud' vel fiudttfthius vel libra- ' 
riu8 seripsit» "vid. not. 7. .... 

22) Hesych. άβωζ, βοη ώς Αάαωης^ corr. άβύ^ , ^ok** ^άχΑΗτ^ς• 
Ad eosdem pertinet μ*^γάβω^^ λνχόφως i. e. μ*σ9^ΐ7ώς9 quod docet σ 
bis in ^ mutatum vid. §. 8. Deinde ejusdem stirpis apud Hesy- 
cbiuffl sunt afiwy π^ωί• Aattwn^ et άβάσοΛ, a^KftfjCm, Minas recte 
olim Alcmani fr. 70 Scha. άβως obtraseram. 

23) £t• M. 3Θ8> 27.' tpaawarti τον lotfor^ τύι/γχώζ^ΰορ * ύντώζ 

Σν^αχοΰϋιόι *cu Αάχωνίς' γίγονι ffi πλίονασμφ toC β, to yaq tctaof 
Ιβοβον λίγουσ* *€u to Υατα» ίβοηα* (leg. iati, ίβάτί)'η<»ί tb Ια ϊβα, — 
Hesych. Μβαβο¥^ teutw^ ΣνραΜνόιοί, — J. Gr. de Doride 343, b. 
'^oia ϊβα^ χ6 icutw ίβαοαν, pro qutbas libri Gregorii €or. 354 6t 
Meerin. 658 male το Μα «^ύί, το ίάντοψ t^aaw. Suid, ϊβοιαο^^ 

24) Hesych• ΧαΙβας, άοπίίαις:' K^rtq et λαΙβα, ασπίς, cf. ΧαΖφα, 
ασηίς, ubi digajnma in ν traneut» et Xcuka^ πίλτη^ quod e A«*M 
corroptum videtur. .... 

Π. 4 



{ 



60 % 5* De diganuna. 

' όρ40ΐύβω pro ο^ούω JRiaipkjflii vid« not• 7. 
φάβοζ pro φάος Pamphylii, Tid. noU 7. 
.. ^ flSlifca, zo αίά' '^ργίΐοι Hceyeh•, cf. msa apnd Epi- 
chMsmiHW 113 et »viim« 

. ,. β). 'Di^nuna-attte. sequeiie ρ Leebiaco more in β 
nmtaitiiafindllorienics ιΐέ sUam qaidem exempliuii re- 
peritnr. Contra nnam adest ejoedeni miitationis aate ie* 
cpiens' λ, . IniPhaeetionin W (xMrtyBioriim agro a Stra- 
bone loGUB .qiuiam < */0Αύ9^»;^ oomne&ioratav.-cuDi yana 
lectieBeNd .^ϋέσσι^β^^^ of. flbeA Cficta I p. 410* .Eaadeoi 
Stephanus Byt. f^eat^taaff^ id^ne ipettm iii Hom. Od. 
fy 293 iegit. prQ ^dgafeo A^d^inif•. Poatreyii• >ex Bvatatlio 
ei' sdbioliie'<;ud' Homcnciim Iocub disciiiise^ %ψτΛ> receii• 
tlort• Gnrtes,kltai ]|Μη€Β'βοηιΰ$ββ•^Α«σσι; ficii^ilMF^i?»' ^^ 
Itaque apparet , varias ejaedem o^minie fernu» csae A^fi- 
ση»^' *'>OktmH^ : Bkimaiif Xut e&m iaimtiiatiMi^iii praafera- 
mii8, qaae certior yidetar)^' qiMMSqiilB e\ ^niMpkO ΙΧφσσην 
artfi 6ΪΒΐ, ^γix dtthitaMt^ qai«i!ti p4ta vcrit<, <fiae infva com- 
parablmae. Eodem forsltan fraxetn Bteayckii . gloesaift 
αβληρα^ ηνία i. e. ανληρα, qno Epicbarmae eecundain 
£t• Μ•: β9β^ 4 pro ξΰλΛίρα, usne «^st, nisi ecK^umtis la- 
psu iHeaychium in errorem iadnctam ea^e piiliee• 

Po8t aliam coneonantem "fi e digamma ortmn.eat ui 



. 25) Strab• X. p. 733 Γο^ννίωψ oi ht$ ucU tQ 'Pvxwp avp «r^ Φολ- 
ατψ xoM ^Ολνβαψ dh τ»;ς ΦοΑβτίας. — , Stepli. Byz. 8. ν., Φ«μφπκ* ^w* 
dk Φαιοτίά^ο^ noU ^ χαλούμίψος Aiacn^q, ^Ομηρος• Ιστ» Si τκ ^ί»οσης oi- 
nfta τι *1ς ίίλα ηέτρη. — £ustatb. 1468, 38. ΛιΟϋη dc πέτρα η ^ 
Xiia 1J ονοματιχώς οντ» Χ(γομένη κατά V* ηύρ^ον οινομα, ηηρά δί fi 
τ•Γς ΚρησΙ βλ^σαη ϋνν τφ • β χατά τονς ηαλοΛούς, Μστι δψ ά^ρφ^νήρ^ΟΨ 
Τ^9 Γορτντίας. Κράτης di^ φααΐ, ςυν τω ν γραφιά βλ^βα^ψ (potius Ata^ 
α.^ψ) nal δοηΰ x<vta iv&ikw άρσινίηΰς ηροφίρην ^ο^ς τψ σωΐηψ, -> 
Scholl. Q. Od. y^ 293. τ^ψές S^ κνροίψ Svofta χηψ ψυν Βλί^σσψτην κα- 
λουμίνψ (Vulg. 17 χατα μ*τοίηΧί¥Ιμθ9 ιμτε τον y£v ττα^ατοκ Χ^ι/σ* cvv 

T^ /?. J9U«(n7); ^• «i Vulg. ό tfi JS^ifg «iV r^ μτ y^ofiM .^iifftfnr (leg• 
CV9 τφ V ΑΜίσην). 



* 

§. 5. De digamma* 51 

SjfraeuMiU Yoce όλβαχοΐορ ^^) (ila omiubve p^rpensie ecri- 
beodom yidetiur) ab oikaif iial^ mola^ fuai ymx non 
ukm ex QXFt*i prodiit, qium γοννός, γο•6ς e γοψί^ς. 

7) Raxiue dig^Miiina ap«d Doriensce in alias Uteims 
uafotam eet. Cretlemn oppidnm ίϋξος (^«L. iur« 2) apad 
ScjUcem p. 19 Πάξος Tecatitr; in Heeycbiana gloeaa 
(i^ium, άμφ^σαφ' AaKtovig eo miniie vecte afarl pn» 
/ί|κφ/ agno¥enuit, qaod Tcrbiun ^νυμι, aat d%airima in* 
stnictiim e»t ant epirito aspero, sed γβήοβ Mcibomiae 
vidit^ per rariorem apocapen βχ.άμφ/ factimi «eae άμ (cf* 
§• 42). Itaqae άμηίσΛ^ e st pro άμΙ^σα$. Eaadeiii mnta- 
ti<»Km agaoyerle in Llieoiiico MUka(iw pro α^λη^ιάζ^ίρ^ 
ά id cogAatum habere Ueet .ciun αΑι», «oAiliy^ a ΡδΆω, 

Jflterdnm dig^anma in ο abiit , quod fliGtiini fidimaa 
in Ofn^ (yjd. iir*4 s.y. i9ern;ilo^), m."Oa|a^ pro jP«$o^ 
(vid. nr. 2), qvod Mi»eii Stephantie Byz. β• τ. recte ab 
«^^ι/μΐ demafe yidetvr^ iit ^ΟλΙσβην (yid. nr. β), qoibtts 
afjdeaikui eat doav pro .^^jy, qnod ex Aknane afertar 
ia Abii. Bekk. 949, 20. GoBstat emm όηρ apad Homc- 
mm yeetigia habere digamnui post d ^niiieei. Simile e^t 
tpud Hesychiil» otif0a», την ίρόσοτ* JS^vsgj at Home«- 
ricnift eet ίίρν^ί pro F€ρση, Ιραη• 

Digamma Leebiaco more in υ mutatt, ttnicam exeni'• 
phua reperio iMinen pToprimii ^mfe^^^tu in reeeDti titolo 
Laeoiiice C• I• 1466. Nam kmg non Bimne digamnia 
iftedMim habiiiaee yideUir qvam ναός, quod Leebii vavoq. 
Valde flfueinorabiUe digsammi nuitatia eet im '^Qi^ ae' 
^^πς Heeyeb. pro antiquo τΐϊ (SaDaer. tya); nibil 
eoiia eorriijptdae. eubeese docet aKa gloMa δ^όρατιώς, 
Moixag , (pro iidFomcig , ii£ HQmenim proBustiaeee con- 
etat) j qttam aeqne CfetieaBii ' t^xUlimanins• 
- — ■ ■ ' — •, 

26) Heeych• β. ν. ιϋπλουτονι αύίί^οχύτ€φ τα χατ0« α ο* /ίω^ΐς oi« 
^axiJKt. — Id. ολβάχ^αν^ mcwovv' ^ξ»νό),οχος (Siculqs). *- In Et. Μ. 
^7) 52 et Suid; β. ν. 9t(^fih(nriq (vid. not. 7) scTihxinr ^οΧβάχνπίν ^ in 
Et.M. 621,20. SXfiaxvov. ~ Conferas Hesych. ονλοχόϊον^ άγγίΐον 
(«ς ο α» ovlai ίμβάλΚο/ρται et ληχοΐον, χάνουν ου Χοχοϊον^ abi recte 
^ftylor emendat •νΧήΐχ4ίίο¥ y «mnoiV οιρλοχόίον. 



52 §. 5* pe diganima. 

S) Sacpf ftpad Heeychiom vocee^ qnas digamma in- 
etmcU» taime^ aut certnm aut probablle eat, literam f 
in. froiite habeDt•. Jam prid«in inter doctoe virOfl dispn* 
tatam eet, ntrttni errore qnodam vel Heeychii yel uniiis 
cx iie^ qaos exscripeit, pro di|;ainina eimilis lifera gainina 
exarata ait , an dialeetue quaedanr / pro digamiiia pro- 
BUntiaT^rit; ' Hane opinionem reeentiore tempore ampleii 
aimt : ButlxBanniie Lexil. H p. 161 et Gieeine de dial. 
Aeol. jp. 293 seqq. Qmbne hoc cotiGediiniie ^ fim po- 
tttisee , Jit aliqna Graecae linguae dialectna digamina in γ 
miitaret, skufi Franco-Gallt e yastare fec^mnt gkiet-j 
ceteniiii.e<mtrariani eenteniiann prebamns. Primum enini) 
ipso Giesio monente , mimiii eseet ^ ni Heeycbive , qui 
taatum 'recdnditae doctrinae e dialedie servaTit^ ipsins 
digamma neqne abjecti neqae . in aliaa literae mi^ti ve- 
stigla. quaedaon. teneret^ deinde neaiiodiim doeiiit, cojos 
dialecti ista .mutatio fuerit^ et gloeeae illae Hesychianae 
potius dtyersaviim dialectoriim peettliarem indolem prae ee 
femnt, modo Lesbiaeae -tid. X. I. §• 5, 2, modo Bo^oticae 
vid. ibid. §. 35 ^ niodoy mt. mox dpcebimiiB , Ddricae, ita 
iit eaedem voces mterduin e diverei» dialeetis i«petitae 
sint, ut γεηρ et Boeoticum γίαρ^ Lesbiaciim γίμμα et La- 
cpnicum γηΐ*^ ψ^ εΤμα, ysko^ et Laconicum yao^ Jam 
vero neqne eae dialectos diganma in γ mntaeee conatat, 
neqoe alia .qaaedam cogitari potest, quae et h^me miita• 
tionein pfopfiam babnerit et '^ereieeimamiii ^ialectorom 
natarae eo»jaiix€rit• Praeterea notatu digniiaa 'eet, qnod 
nulU bariiiii glosaaram dialecti slgnificatio addita «st. lU• 
qtte baaatae yidenhir e gloeeario aliqao, qnc|d yariarum 
dialeotamjon yoees originis indice ηοη addil» congeatas 
praebebai., Qnod yero eae gloeeae ad literam itiitial«m /' 
relatae sunt, ejae quem Hesycblus exscripsit potias con* 
eilio quam errore factum yidcιtιl•r. Qui qbam dtibins bae- 
reret, quem locum obsoletae liierae inter rejiqiias tribue- 
Hi y haud niulto absurdius gaviina et digamma promiaeua 
babere constitait, quam qui in, yei:naeulae lingiiae lexicis 
α ei i, ei bj u et ii siiiiill ralione conjiuigaiit• Postea 



§. δ. De di^amma. 63 

eo taetliae nbiqoe γ pro F ecriptaiu eet. Qu«iiq«Mn noo 
mBltDin refragor, el qnie inscitiae ejus, qoi Utae {^oseas 
ΐΒ ordineiD alpbabeticuni redegit, errorem aseigaare ma• 
lit^ certe snbinde non minus τ pro J^ ecriptum mox τί• 
debimae• 

Jam qiinm kaud paucas ex his φ»9βΐ9 Doiieae eaee 
certum eit, plures probabile, ooinee hic eniinb^ando, qao 
ffleliQs rea appareaty nibil abaoni factttri.videnuir. '£«« 
solas omittemae, quae corrnptlores vel.iu«ertiore8 suiity 
quam uf quidqaam inde eoUi^as. Digannusi .tacite pro / 
repcmeinae• i. ' ;.- : .. • ' - 1 

FafifQd-uiy ηόέσϋ'αφ» — ' Fi a^tu^., {jikf^h -r^. Ffi** 

iiiv, χαρίσασ^Μ. — * Faoidfv, χαΙρΗν^, — r ^ ^Fctdidj 
χαρά, -— Faaaav^ ηδονην. — Fadog * * ο'ξος^ vid. 
Inft. -— i Postremo .ad eandem radiGein pertinere videtor* 
Ράόίξις (ut recte ' Salwaeias pro γάδίξ}^ ίμαλ&γία^ cf. 
i^f>li^,. ομολογία ηαρα ΤαρΦητέίνοις, Ut igltur haec gb»e»a 
e Tarentinoram dialecto deeumpta est, ita reUquae Do• 
licfte esse yidentiir. 

FaivvTai, amrwai e Ίΐιΐβηι^ιϋ emendalione pro /ai^ 
vnai, ttvvei. 

FuxtO ς, πλάσμα a Fάγvvμl•• 

Γάλλοι^ ηλοι^ Lesbiaciim vid. L» 1 §. 8, 8. 

Fάλι (fort. Fάλι^Q) , ixavov pro αλις. 

Ραχάλαι, (fort. FaTaiXai)^ ονλαΐ. Apud Homerum 
neqae mtid^ neqae ούτάω digiamini indicia habenl , sed 
to Tel 5ϋ e Fa orta yidentnr nt in^i^o^, ώνέομαι^ qua» 
Toces et ipaae digamina carent, cf. Yennm• 

Ρίαρ^ !αρ et Flaρ (cod. γίαρίς) , έ«ρ , hoc Boeo- 
ticuin, vid. L. I §. 38, 2. 

Ρίνιαλον (cod• γίγ^αλον)^ ηαυχον. — */Vxa^«, 
ΐχοϋσα, 

Ρίλαΐβ j ανγην' ηλίου* — Fiλo^υτia^ ήλέοδνσία, 
obi τ pro σ Doricam dialectuni prodit, vid. §.6^6. 

*Ρ§λλαι, τΐλαι et F£λλiξaι , συνΗλησαι, forla^se etlani 
^iU/f«#y, γαργαρΙζ€ΐν et *FiλUη (ubi opdo literarum 



54 §• 5. De diganmia• 

daplieem liqoidam poetiilat) ίλιξ, qmbaeeiim coKUnM iA- 
11ζω¥^ tiXXwv, qnam ad etirpem perfiaeaBt, dnbiiim eet 
Explioatio per tikl^ de Latino τ e 1 1 ο cogitavi Jvb^t , av9- 
ηΧησαι de eUo», έΐ«§ de ελίσσω. 

FiXovxQov , ίΧυτρον malo Laconicum habet^ (vid. 
§. 18) qaam Boeoticiiiii , qnnni Hesyduiis ύ m 50 Bintati 
Boeotica exempla im)la aerrayeril. Nam ούμαΐ, ύμέηραί^ 
qjMa Boeotia da^ L. I §«38, 3^ et ipamii Laeomcnm 
eet. B«eotke eoKaret ούμη* 

Fiv^Vug; άρχφίύζ γτο iVo^ propter dnplicem li^udam 
Leebiacam ^deri poteet, Tid. L. I §.89 12» Αιιϋφΐί 
di^^amma iDditeitim faciiiBt hiattts in mguiwqg ti Heeychli 
l^loesa tptwog, ίνίαντός• 

FfQyavu^ ίργαλίΤα pro vnlgari όργωμα, 

^ίρρω, άηόΧωΧα. — Ρ^ρρητηρΙα {γερητ•)^ ^" 

Fiμμtίta, ΙμΑχια Lesbiaeiuii est rid* L. Ι §• 89 ^9 
Mntea F'^μtΛ^ ίμάτίον eeTerioris Doridie^ Tid.'infir. §•^« 
Doricina videtnr etiam Fiata (ut comgimiie pTo;^<rr/a)> 

ίνβυσις μΆη (?) , ιμάτια , cf. eapr• nr. 4 fie^op et Heeycv* 
ieta, ίρόύμιχνα. Ineertioits dialecti sant Ftστ^άy οτο^ν 
et Fe7'^•ρov, ίνδυμα, 

Ferog, ίνιαντός et Fitog (cod• γΐτορι)^ ^tog^ aperte 
Laconicum. 

FηXι>ώμl•voι,y ΗίΜχομεροι certiesime eat eeVerion^ 
Dorldis pro ^ΙΧούμ^ι^ vid. §• 20 et §. 26. Inde grvn- 
maticne male finxit infinithiim F^Xiiits^u^^ vtmi%^^^* 
Melins ee habent FriXia^ut (nt comgiiirae pro ffl^^ 
tr&ai)^ Hotf χ^σ^αι i. e. iiXiu&ai et FηXoμipω^ (ut ecri- 
bendnm yidetar pro γηXoυμtvoυg) σw€lX1Jμμivovg• 

Fictj ανΰ'η i. e. ΐα• 

FιμβάpalJ ζ^ύγανα (?), cf. ^xpag , ζάξο^' Bm»^^ 
et ^xptog Ποσπόών, 6 Cvyiog. De stirpia bujiie digtmi»^ 
praeterea nott co&etat. 

Fhy σοΙ (nnm οΓ?)• — Fio, avtov. -- Ful, f''^ 
(cod. γοιαυτω). — FiS, ίαντψ φ^ ιδίφ καϊ βφ (ί^)' 



§. 5. De d^amoia. 65 

phuie siiiit D#rica et Mo .^/uiaetm Tareatinoimiii, 
vid. §. 32. Miiine recte Fio Boeoticain diximii• >L. 1 

§.35. - ' •' ■ / 

Finopr, ihiop Botouca etiiit^ TidL L• I.§. 40, 3; 

Πσγον, ortar (Guyel. Fiwmmv, qmmd cMBt.Le8biec«ln^ 
vL L. I §. 9). > 

Ριστία^ ίσχαρα (αΙ recte cotnfpmAi^eo ^νχήτη) tti 
Veela« Donenni est Imiu pwo^iatitt, vid. -§. 17.. - Eodem 
peitiiiiicffit JRiv^sw, * nmio^fmt "pro imetS, 

Fiutiai, ΙστονργοΙ cf• ivria,. 17 νφαΐνουσα ^^ή\ 
qnanqnam ίστός apad Hodicnim digeamia (!«ret. 

F$viu, hi», cf. vitcx et Fhtfq L. I §. 5, %. 

Fe7da, οίδα (Yid. Scbow.). •^-* Fί^i^t}μ^^ iniatafjtas^ 
quod ast Aeolicuiii irid. L. I §. ΐβ^'δ•' •— Flaa^iv (nt 
Bciiliimiie pro γΐίίάμίΡΜ}^ (ϋή^μφ Duneum eel vid. §• 3λ 

Foiwog, ohfog• — * Foivm^ig^ βίαστσί ec. άμηίλου» 
•^ Fo*va^v%kq (iit emettdaBiiis ymipmnig), ^^ίροχύ^, et* 
οίνηρνσις, άγγπον ως κοτύλη , μ^θ*' ου τοι^ oJnov ίιντλοϋϋΐ/ΐβ^ 
Doriciim eet propter f pro & *^^ Fo$pteg, ηοραχΒς cf. 
oiVa;^ γένος χόραπος• 

FoiTog ηί&ος pr• ο7τ<^^9 quanquMi haec vox 

apttd Homerttm digamina caret. 

Foλaμog, διωγμός fortasee pro ovAftieioc;. > c 

/^ό()τι;$, ορτνξ^ de cujiie Tacis diganmiai praetet«• 
Bon constat• • f - . 

Foxava (ot conrigo pro ;^o/otyer) , άγικύλη-^ ipttkbifiiOg, 
cf. Saaecr. yak, Tehere, ferre. 

In medio vocabulo γ fortasse pro digamma est in 
ίγατασϋ'αΐ, βλάπτίσ&αι et άγάτημα^, βέβλαμμαδ ab 
iFitay Pind. ύη/άτα, vulp. ori;. Oiuisimus et alta, ijiiae 
nimie incerta videntur et γάμρορο^, άμηοχοί>, ίοτερημίνοι^ 
cf. Smd. γάμβορος, άμήοχος Nam neque persuadere no- 
bis possamus, nllain dialectum α privativo digamina prae* 
posuieee et id ipsnin , quod apud Suidam eadeu g^ioissa 
reperitiir) aliam qDandam rationein latere iodicai. D«inde 



66^ §. j5. De d%amma. 

γΗίτξρ., χο«λ/α Βοη Gdraieca vox>en€ Tidetar ted LatittUDi 

Apud alios praeter Heeychiiim grammaficoe ana yox 
γρϊνος pt*o φίνος in didlecto qpadam f praefixum habere 
dicitar ,. Herodiano JiaBd dubie anetore ^^), id ^iod Gie- 
sius ad eaam eententiam eoafimiandam maltiim yalere ar• 
bitratDe^ «[aom Heaperievn takuv^fWOq TQcem Qwoq olim 
digamma L•abllisβe oetendat. At etiamei dnriorem eoneo- 
nantiumxConjii^ciMiiem /^(9 aliquando \ηγρ transieee con- 
ΐ:^Μΐι|]8, cajiie permotalioiue similie eet in βλ^'φαρϋν et 
γλίφαρον , * non credimiie ilamen eodem jnve digamina ante 
Tocales in γ ablsse. Erat autem γρΤρος^ si Enstathias 
recte de acjcentn praecipit^ Lesbiacum• 

Ranue appd Heeydiiam τ pvo digamma ecriptam re• 
peritDr. Talia ▼idimus τηρά^ϋ^μον pro Ρηράν^ιμαν not. 14, 
lamx pro XatFu not• ΙίΑ^ γραηία pro γρκίΙία,Ύΐά^ nr. 5 
8• γ. γραιβία. Aeoednikt glosaae τραγαλιον, δ^ρρω/ότα et 
τρηγηλίον , δίΒρρωγοτα pro ρωγαλ^ος a Ι^ρηγνυμι, Alias 
casu quod«n ea litera kiitio νοοίβ adhaesisse Tidetar nt 

9) His omnibue perpensis haec de digaiuiiii apnd 
Dorienses usu judicanda sunt : 

ioitiqwbaiina Doiis, qvalis apparet in antiqiio titiilo 
Crissaeo , dlgamma etlam in mediis Tocabalia ibi servairlt, 
ubi ne Boeoti qaidein, recentiores certe, cetemm digammi 
pta« setiqaia Graecle teBacee, ut in %XiFog et tniFtl^ qnae 
antiqultus digamma habuisee docent cognata χΑυο», clao 
celeb-er et aeTum, ewig. Nec- muine ^«/V est in 
ArgiYoriim galea, cf. Joyis^ Α'ίΡας in antiqno Yase, 



27) Ghoerob. Λιίη. Oxx. II, 188 ,.9. n&aa ανίλεψη άηο της fft 
άρχομίψη άποοτζίφιρ την Τι όίφ&ογγον οίον γρίντις ο βνρύ^νς, fQVV^ 
(leg. Yqtvoq;') το δέρμα etc. Similiter Et. Μ. ^41 , 46, nisi qaod 
scribitur γρίντ^ς δ ουραγός, γρίνος το δέρμα, — Eustath. 1926 9 ^^• 
οτ* δί η(ύ oiV τ$ γάμμα ηροσπιριΰΛωμένως Χέγίται νιατά twa γΧ&τ'ΐοΐ'' 
Ϋρνι^ος, δηλοΙ 6 τίχνίπός, ϊν&α Ιέγιρ — γρίΛ^της ο γρ^Λινς, — Hesych. 
γρηντίς, βυροινς et γρίι^ος, δέρμα, -^ Vcnini est γρύντ^ς^ βν^νς. 



§. 5. De digamma. β7 



iiFtog «piid AlcnuaieiD• J«n Bettaim Kteva Gvfteeie au 
ribas male eo»ao8 abjici coepta eel et primnnn qnidem io 
ffledue Yocibae , ita nt jam in Hierosis galea Μ ecfiptum 
eit et iB AmpM^^Mnico deoreto a. 400 ecripto ne in 
froDte qnidem Tocabulorem .servefar• AliqnaBto 
apad Lacoiiee potiaeimnm et cogaAlOB Itafietas atqiie 
teneee baesit^ Id 4ροά maxime appamt e tabvlia Hera• 
deeii»ibii8 qoarto eaecnlo exemite exaratia• Sed liic ne• 
φΜ ia media roee πsφlattι conepieitar exoepCo compoeito 
^γΓηΙηβ'Ιωνη (contra *£[p€txXildag a itXtog , ael et adeo π£ΐ^ 
ταίτηρίς a FixoQy ut ibidem ecriptiim eet) et ia noontlllie 
stirpibne dipamma initiale eyanait, qnaiiqaain e contrario 
in ti et deriTatie pleonastiGe addKtar• 
' Apnd eosdem, qni eeyenore Doride ntmtiir, Laco* 
nes, Cretensee, naUotais, praeterea PampL•ylio8 et Tarins 
apnd Argivoe atqae Syraciiaaiioe saepe aiitiqttom digamnia 
in ~β abut. Reliquomm eaim praeter Lacones haec exem- 
pU kabeinae• 

Greteneiuni t άβΛ^ς ^ k^tifia apad Hieeydiiinn ^ 
Β\ίσσήν echoliasta Homeiico teste a Cretibtia eui teioiporis 
pronaiilialMitiir , ΒαναξΙβουλος .et Βοινόβιος mud in recen* 
tibos titalie poet nostram aeram scriptie• Praeterea β 
pleonasUce additum eet in g^lossie HesydhiaDie βαλιχίίοτης 

italtatarnm est βάννας, Tarentinonuii βέΐΚαρμόυτας 
et γρΜβία apad Hesydhiiiiii• 

Pamphyliorum άβίλ$ος^ φάβος^ ορούβω, Pcrgaco» 
nim ϋαβειος Heraelide et Hesychio auctoribiie. 

ArgiTeraka ωβ^α apad Hesyehiiua. < • 

Syracaeanoruiii ίβασο^ et όλβαχόΐϋν plaribna te* 
stantibiie• Jam yero duplex d« liis opinio concipi potest, 
ftttt literam β βοηο nihil mufato obsoletl digamma Tlcem 
snscepisee, aat yere digamma etiam promuitiatione in β 
nmtatiim eese. Ulam, qui nuper de ea re loquuti-ennty 
omaes amplceti Yidentur^ nobis haec magis probatiir• 
Apad Leebioe eimili modo d^amraa ante initiale ρ in /?, 
poet voeales in υ mntari Yidimas , eamque mutationem 



58 §^5«. D^ digamma. 

non oirUio^«fhieaiii ef4 diidecti Jhme deuQBelEaxe eta• 
daimvB. QiMe .•ι iccte> jttdicaviiniii^^ .nom aliter de ktc 
Dofieswum wiilftticMiie judicandiini eU ^ qiii «r eon• iioa 
jButafD eigawa teaiere mnlaTerint^ MM^niapd iniclligitvr. 
Piuieidrea enr <^ς seiAM^sent, «bi Leebu mm^i^ niei in- 
ter piMuuitMdMacm ittteMBeeet?» ^eqme doolMieitti grun'• 
ι••4ίΰ , •Η€ΒΝΐιΐΑαιιΐΜ::β^ fieimclidce ('vid. libt. 7) eMupertim 
baliebttit/^ illud ρ digattum vicariiim aliter praKviilian 
qtiain ▼ulgaiMpJUeBam*^ £t yidctev ideat gplaeeogfapkai 
ul diTeraafr. eJHsdem yocis eeriptufas eommenioraBae βη- 

. Qu» τβκο tettpore eam motatioiieni fact«M exialiiiic- 
mu8? Ab Italiotis uacpie ad .qiuiinm a» Cbr. eaeciilttm 
ipsum digaMflia"«criptttm &Ϊ8ββ coBetat aee prioa apad 
Lacone» el GreteBses •beiriieyiaee credimiM• 'Proxusie 
aaecnlis titnli cft.LaeoBici (q«aDφlam Jbia lUBDe in kac 
re nti Ueel, ^iia proprietatia'IjacQBkae dmBina expertee 
sniit) et Cretici neque digamma neque Ticariaitt literam 
fiesi&eoL• Haec eaeculo desuun post noetsam. aevani in 
nomiubns qiiihiiddam propiiie eona^ciittr. Eodem fere 
tempore g;caHi]iuitiGi Yix^vunt, qui de hoc DoficBaioBi 
more tradidemnt, Heradide», Hefediaiuis ^et PampUliie, 
iinde HeeychiiM aua haee eiuiila ihtBsisee ^idetur ^ H qood 
ecmel apparet^ yid. iMt. 8. Nam ad antiqaiores gram- 
maticoe, nt ad Anetophania g^lossae Laeoiiitae^ qbibaft 
PampL•ίlus nens erat, nam qua β•»οη Mfeiciida eint, in- 
eeriiaaininm eet. 

Accedlt dbettam de' nseoati ejas «ratetioitis origbie 
testimoniam. Sdboliastes Hoinerieue (lid. nef^ 23) sao 
tempore a CretibQe Βλιασην^ proDuntiasi tradit (qmd qnum 
Eaetadiins apud yetereff se veperiese dkit^ ip&mn hmic 
sclioltaeteii intelligil). Qni qnis fiierit et qna aciate rl- 
xerit quanqnam obecunim cst, attamen τΐχ ante eeGandmn 
poet noetraiii aeram eaeculmn yixisse Tidetnr. I^rabo certe 
cuifdem loenm *Ολΐϋ(την vocayit, digamiDi τι per vocaleiD 
expresaa^ Cratea Mallotea^ Ariatarelii adTcraantie^ di- 
gainmo omisso ^ίισϋην:^ male enoB apud EaetattuMm hvic 



$.6. De τ pro α. fiO 

fr triimtar; CoftipfttiM Pkrynidm)^ ψη et ifme 
sA M. AntDnino flondt, in Aiieedd. Bekk. p. 67 , 15 s 
ί'Ρ^ο?, ΰΐΛψ^ίΙρ^ψτίς σι ίό$Λται βρίσχον καλονοί^ nndki 
ipparet, e» «eUte adeo geimiiiiiiii ϋ imtiale in pleUs or« 
iB β eomi]pitiiii Mee« 

Qaomodo antem concifim ρβ^ββΙ'^ι q«od digaaiiiia ao^ 
τήώηίβ alite iiMtratti a^ram eaeciilie obsoleriese et ab- 
jeetmi eeee vi^etiiT^ deinde pattlhiliim miitato aono qwM 
κήχΪ8Μ? Rem eatie miram liac ratione expIieaTema• 
Po8t qaartnin eaeciiliiin radior dfgamiiii eonns ab komim* 
Boe paullo elegaiidorilnie) ttrbaiiia fortasae omnibue, re- 
ipilii coeptiie e)rat, qaare ne in CreteiieiniD quidem pu- 
Uicie decretis, quanquam antiqn aitne plenla, conepicitar. 
Hieserat tamen apnd raaticam plc^bem, eed panllo craseior 
et darior faetae• Inde el ^franimatiei Hadrianeae aetatw 
popQlariam dialectomni cogaitionem bauriebaDt (naUam 
enun indicinm adeat^ apiid ecriptorem aliqaem illad β 
lectnni Mee praeter nnicasi ολβαχ^ίύΡ, qaed e Dinoioclio, 
Epickafmi aucceaeoire, affisrtBr)} uide etiam m lingaam 
Neo^Graeeam diganmi fefiquiae qaaedam perTeneraiiL 

Sed ex qno tempore certus di^^ammi usns labave coe• 
pjt, ita nt modo eerraTetor, modo abjiceretar, nt fit is 
tali orie dnbitatione , interdHm etiam recens additom cat. 
itft iii βίξ pro ίξ ejneqiie deriyatie apiid Heracleensea, 
deinde .in Ftfniai et Fohog (nr• 8) j si recte Hesychio nai 
βοηιιιβ, poetremo in Laeonico βΰΐγίζ, Creticie βαΧ^ιώτας 
et βασχαρίζΗν, nbi ant ipemn β simili ratione affixnm eet, 
aut digammay qaod jmmo additnm erat^ poetea in β 
tnneiit• 

ι 

De consonantlbus• 

§.6. 

De t pro o, 
1) Inter consonantium matationee eam primo loco 
coiiiiiiemonindam dacunos, quae et omnibne Dorie/niibue 
commiuiie est et magis qiiam iiUa alia Doridem a plciie- 



βΟ De > efttsoiiatDtibtts. . 

qar reliqais diakctiii dieliligxiit^ ■ £t'l|^aiwttiilict f) qaiiiem 
leeteatur,. liaad rac^apvd I)iori«|itee τ ,ριό vii%art σ /re- 
penri; rellquis yeco fontUia^ comparatis c^ re.dUig^er 
pcvpeasa acciiratliie pvaeoipc^licel^• aiifiqiiiiiii; τ^^• aaepe 
ab lonibas, A^tticie, Leebiis io σ matatiiin ^ ΐφ^ -Baiiea* 
aes plenuBcpie iaoffiiiitateHi, feaerL : ^i < > 

2) Praecipue id lactmiLtyidieiima m ^ma^ii^ yodl»ae 
Mile ecqnen» iota et ihi«|«entia9ii»e q^idesl. ii|; v^rborum 
persoua-tertiis^ qaae wlgo m ai ^xeunt^/wel siBffjibm 
yel phiralis^. nt φοαι.ριιο^. φ^ισί^^δϋφτ^^ τύητοηΐί, u^ivrh 
φiibus de fomiis accaraliiie dispsitiibiiiitia inkfi §. 35. 38 
Ceteeaih τ in iis onmibiie antiqaom ee«« docfft Bop^ius 
VergL Gramm. §. 456 eeqq^ 

. / 3) D^de τ serralur in ad|je€tlyie antiqiiituf ia τιος 
exetmtibtte, qui aioe qnimi a gmmmnueo nkovziogy 
iviuvTiog, nkttTiog jfvo πλούοΜς-, HfffxvaiOQ, πΧησιος 
iet, nloHsiOjs, ένι,αντος ef iiuXiiTog) affereiDite LaGOHibiie trt- 
bnatoir ^) , ae a rellqaie quidem Dorieiieibii» alienus est. 
Nam. ίνίΜ^υτΙη legiW in decreto Am^ikiclyoiiuiii. Br. 1688 
L 44.(feontra ηαΐίξνχίκύϋΐ^ος in decreto Gelensimn paallo re- 
eenuow)y.nku%LQ^ Epidi. 72, Th^wx. Y, 28. X, 3, 
tdem cnm.deriYati» ηλαχ^άζω, ,ν^λφα^σμος aaiipins in Py- 
thagoreiiruni , quae ferantur, scriptis , ut Stob. Flor• I^ 
67. XLVni , 62. XLUI , 93. LXY, 16. πλατ/ι^ fTpiniemd. 
vld. §. 44. 

4) Non miaos τ eetyatur in eubetantme^ quae Λ 



1) ApolloD. de synt. 60^ 23. 17 γαρ ^ιά>ΐ€Μτος {Αοζίίίη) Ttcnranvwo^ 
inl τη¥ τον τ x^ovify πρστί, Ac^orr», φαντί^ πί^υτ», τν, αλλά μν^ι»* 
— Add. Οχχ. If 147 y 27 9 ubi Dorica affenintar φατί^ τΙΘψί, 
φα/ρτί^ λέ^οντ^^ tUati vel <ίΜ»Γ*ν, cf. £t Μ. 300i 48» Gud. 213| 48. 
57; Ληη. Oxx. I, 351 » 12. 21, ubi noti et male τός (podus rtoq) 
pro ΰός, cf £t. M. 685, 25, God. 477, 32. 

2) £t. M. 156, 16. 01' yiyovt dk το ηλησίος παρά μέλλοντα, ο» γάρ 
Aait0¥tq τά ηαρά μέλλοντα άς τ ου τρίηονα»ν^ αΑλ' άπο τον τ «κ το β* 
ένιαντός^ Ιν«ανσ»ος, ^ΐ'«αύτ*ος λέγονΰνν νηομ^ψί/ψ βόντίς τον προτέρου f* 
ηλοντο^^ πΙούτΜΚ, Λλονα^ος (leg. πλονοΦος, πλοντΛος), το όέ ηλ^ιβίος 
3ίλψΙος (potias «Ζαγ^ος) λέγονα^ί ωςτι ον. παρά μέλλοντί*. 



$. β. De τ pro α. β1 



origHic «^ectm ennt. Ejas generie eet «woib aoincip 

'Αρταμίτιος (a Dorico genitiYO '^ρτάμίτος, Tid. §.-Sl) i^ 
Gret. 805>^ »ιτβ '^^ρτψίτίο^^ nt est in Corcyr« 1^5 et 
miiltie Sicalis apad Torremnz. XY, 10 eeqi{. , ^et pio* 
mottterii Artemieii appellatle Doriea ^^ρταμΙτίΛν Lyaistr• 
1251 Tel *^ρτψίτ$ον , qam fbrma• «βαβ eet Phtltftiie'• 7^wg 
/ίωρί^ώς seciitidiiiD StepliaiiHiii de avbb. ,- fMtkewan *jdg*- 
uμhiov, Dianae fanom 9 iii AcFCBfii titiilo Goetdiiigu tir;'3^ 
obi pioiniecae *,Αρΐί9μΙ<$ιον TOcatar , nescio att epis , φϋ 
deeeripsk, errore. Deinde Stephaniie Byzaii^ie.' '^^f C^ 
^»τ/α Yocat Laeonicae opptdttm «a0iqtte'*f(irbiate• ap«d 
Tkaeydidein lY, 33 reperisee yideliir, nbl'*ii««c 'j^^(io* 
^m/oi leg^or, νΛ ^^φροβιατίας apod PaQ8aiii«iii:|II^'22, 9 
et eundeiii Stephanmii in ii», qMe proxime uiq^e^ediiiifi 
MDlierie nomett *^φ^διχΙα ρτθ'''^4φούηΙα iaf Cyrenaieo 
titnb brHTiore ' reetitnendun yidetovi . *^φροΟΜ[ΐΛ 'ait in 
Henn. 1211, '^φροόίσιον , Yeneiie templara, Aer• 3. 

Eadein Doridie proprietas spectatur in . .npminibng 
gentilibus. .Seliiiuutis incoja^s, ee . ipsi |ippella1^aiit ^φ^ούι^- 
rm, ut «et.in nuniinidft, .Tid* Mionn. Οέ8ΐ!τ.•(ϊ'ρ• 286^ 
non HsXivovatoty qnam nooitiiis formamr cwm^ akera illa 
commemorat Stephanue; Opuntis Locricae iitdolieiii imiD- 
mis et C. I. 1752 audiunt Όπούνηοι,' non * Onoelaioiy quii 
de fonna Yid. Steph, Bya;. et. £netatli. 277,, 12; Siduntis, 
Corinthii yicI , incolae StepbaD^o teste I^ia^yv^^qi appella- 
bantiir, Oenu^tis hmconieBe Oiinoviit$(u ^ Pyxantift. ia.Magna 
Craecia Τΐυίξούι^ιοι , Olontis Gretieae *OAov}^f(>i eecaiidoiik 
StephaIlnm,Ίrectin8 Όλόι/ηο^ in Cret. 2554, ete. \'Siibinde 
Stephanus duplices formas afferl, at Φλιούρτι>όι>'^ϊ ^Φλίον^ 
ΰ^ι> Yel Φλιασιο^, Ψαμαϋονντιοί^ et Ψαμαϋ^ουσιο^ m-,JLai*o• 
mca, 2:(XiffQv/¥TMii et JS^k^vpvtHo^ •^ qi^ii^am priQree. .«pnd 
ip808 ineolffa Dorico» ia Ββίι fnieee certam.Jiabe9Mie; : 

5) Tam buc pertinent iiuiiiei^alia ordiHalia.cmiii ik«*- 
tov coniposita, ut διαχατω^, τριαίίάτιοι fro άιακόϋϊό'Ι';' τ^ία^ 
^οσιοι etc. , de qnibus infra accuratius exponeimue §.' 34; 
Sed jam hic.monere placet, pnmiim in altera .tabularaii|i 
Heracleensiiim Ynlgares fonnas Doric» Inlismuxtea. eaaei 



€8 De opnsonantibus. 



jMeteft ki fMWBibtte litalieyi qai tertiwttil• saeeulnai bm »a- 
peralit,. eola» re^are. 

.6)1 Goneenlaiieam eel aiib»tanfiva ab§traetji,ln •€»«{, 
cpiqrom σ e.Tniitam est,, ut in Attica Uii^a hniidt ttro 
τ. vetnient^ ,vid. Lobeeb^.itd Phrf». p. SO&^ itn Sfomne^ 
bHS set^er ^%m jeuxst.w. Tile; eet α Jiit^ar/iK, -qliQ Di- 
iioloclHie'>eiedin8 .ιΙβ«β «it eecniifliiiiiAiiii• Bekk. 345, 28, 
Vi\xi\Fi')\f\Svxi^^ t^kibiif^iky vidL §« 5^ 8^ deinde «vckW» 
pi^ £i!fig/f>f flpnd »ArcL•ytattι .Stob^ Flor^ I, 7&^ .9ΐΑ«ο^^χ«ί« 
aim4 Di«la|feiiem PjOikf^ftum iWd. XLIV., 62* ;iBia€ 
Mftia isteUfgitur'^ Sf^tancHrum eeaatnm luin ab ipsis /«^ 
ροι /oflfai' a|ipidlatBm .eeee, qiuie f^ a ;^e()(ui^> ^dijiwn»^ it- 
^ceiidit^^uaEKfiDoni^ lea^k /^ροι^τ/α eaKare- opovliet. Ea 
fomia^le^^r.apHd J^eBop^oQtciii ^) , aed .^ a«n&ii ,> nt mu*- 
am.eeniiloria Spaftani signipcet^ deiiide m a^vrnplieitiiiis 
Hearyaliu.^laeeie ^), uode.boc ciailigfi> jioeac videtni^^ #tiiim 

tedlUaY^&iavyUir'' tkid. X^ 8. toi^oi μ^τ fa^ ntu oi j^v/Hitexdi (άγΰ9ΐ%), 
iW ^vtiltkip^.^mm^vm tiaifif* h ^^ οη^Φ' tijq yifiirricu; άγων -ψυχών aftl•' 
^iav iiqia^v.^^^ixt\. £xgcripisU , pxio^^p locum ^icolaus. D^pa^ceiius 
apud Stob., F)or. XL^ 41. ^gicK^^^dk τοΣς γιραντίοΛς i^i %ω τέρματα 
rov βίου. .προοτίθ-^ζνυ^^ τοΪ£ re ' ly η χαχώς ^σααιν; sed corriiptuiD 
^xeibpluin' ptkk odulis habuisse Videtur^ ' nam etiamsi r^ponas tfj^ 
ft^&i^kiis\ ^ibhciHnnm densftim desid^t-abid; 

^}0K^{\':^''^\%^^ di fii^OV%ai; fL^iYt^^» yi^f»q γαρ η ,^^μψ .«^« <^^ t(€ 

ηλι,χία^' φ γέοον. NuDc haec scribuDtur ut tres glossae contiiiuae; 
alptVabetii:o ordine turbato^ ^iuum aniecea&i γέροντΗ;, sequaiur γ(ρζ^ 
{k\i''^inial corrigendum). At si mediam glossam ejiciaSy relique 
euMi^rere apparet et escholio ad II. δ, 269 haaeta, e«d pauUulu» 
mutilataisaee. .<iGlosBa. tita iaeplefiBeukata eel « »e<|««ni»ibtis« ubi 

Qjl^^ jam.m huDc fere modmn refingenda esse .arbitramar: y^q^P^ 
η^^ίροντία ij βουλή πάρα ^άχωαι^ xai Κρ^^ιψ. ην γαρ ανατημα γιρον» 
των. ' Du.id *sibi velit glossa γ^ροάτχχή^, ol δήμαρχοι ήαρά Aanit^dufj 

i^bn'*&sk<^^ifof. 'Quod correx«runt γιριΜχται v^rideo fAleain esty 
quod senatores «iioit• enittl deaiatnhi'. 



$. 6. De % pro c 



φβοΒ «enatam νψοΑ JLftCMftce -cft Cvetee jk^vmlu» Toc«tiini 

€88€. Sect φΐυη in UBdem gloseie 7<()α>ό et /ιρωνία. nt 

aliie ejttedem Tocie fonnie afferanlur' qaniiique AAeAieifr- 

siDm seiMtiie a praeooii• Laconico in Arietc^biAie Lyai- 

etnrti T. 960 /9ρωχΙα appelletnr, plcrique Kuetero ppae» 

eirate pro Tariie . ietis fonnM ye^mia ave yigmla restitaen• 

dqm ceneQemiit (cf. Giese p. 317), quod e γ^ρουσίφί ϋ»- 

dem Laeonirie «iiitationiiMM fkctiitii eeset-, ^niboi μώα sive 

μ£ά t ftovaa. * Nosiiiet non crediiniie, qmh γερουσία τύ 

γίρωαΐ» a g«iinhM' Donde aKcwiei^iiin» «tt Potiv• aKis 

qufcasdam HeeycUi ι^ββή eonparatie ^) ^ reett apud Atl* 

BtD[Aam»i γ(ρ0}χία eeribi idqw! ^peiim HMjrehiD redden» 

tliuii eese 'afbitnmiir, Ra' nt fi^ovila a Laoonibae eliaiit 

7fQ(uxia Toeata sk i. e. γ^ρονχία^ vA apud MeeeenioB (vid• 

Soid. β. ▼. ti^ov^g et '£ηί»ουρος), Naacratitaa et Mas• 

Bilienses eiimnuB fliagietralBB Ti^oi^df erant. «-^ • (]lataviiii4 

recentioree titali etiam in talibus ά habent , al ^vf^yeala 

Calaor. 1188, Rliod. 2525, b, ίπηλησίΛ ab «χν^υ/το^ in 

Chtl. 1567, De^k. 67 R. et malp in dcorefo Laeonico 

ITiHcyd. V^ β7• 

7) ftaro abslracta fieniAiiiai iii r^ apad Dores ex* 
eont, ^iae "ταΐζύ m σϊς• Ita ^ώη? in' titule Anpliictj•• 
nico nr• 1668 pro όόσ^ς esee Tidctor cf. Heeyeh. ^ion^, 
^^S, φ*ρρη ^ Ι^οινάρντΛς, οίνηρνσις Hesydiio Testilni• 
>nB8 §.5, 8$ ύηύψΛύτίί^^ ψίφΑΡίηά. Ρ. II, 76 Boeoh- 
Uns e conjectara dedlt, yalde dubium eet. Olim omnia 
luiec sabetantlYa τ habuisse et Sanscrita lin^ua docet et 
^ae quaedam rellquiae.iii reliqub dialectis ut φάης, μ-ζ•; 
^tg^ πίστ$ς , αμηωτις pro άνάπω^ις. Plerniuque Dores 
cum teilqiiie Graecie termiDaliMieBi c^ eewiniiiiem babent» 

Postreato bae siDj^lae yo^es accednnt, qnae anli'» 
φΐηηι τ ante sequena lota serrarant: ΡΙίίατι, Feinuru 
fiilxaTtj ^ίχατι pro <&οσ«, ita tamcn tft in titulis fer- 

6) Heeych» fflfmfXi9rtu, vmo fif^oic ^fireu η γίρας tijq a^Xfj^ ίίχΗ 
ct y^^jriCrro*, f<^«wcci4cra* leg. γβ^νχ^ζίτα^, ali et in priorc yi^ov^ 
Xtkat scribeBduBi videtur. 



β4 De cpiKSOiitotibus. 

uma eaeculnia noa.Bapehiiitibiw valg^mi fonniiJ^erii^iir, 
yrid* iiifr. §• 34 (cf. Saaecr. vinciiti^ Lat* Tiginti, 
Golk. ivaltidpjn^)^' ηέ^ντις. τβΐ ntQvu^)^. Iioc in Pe- 
nmidTi «pistola Diog. L. l-, 99^ pn> n^ua», qood adver- 
\aom 6 Ώ^ο et FtTnq^ factmn Tidetar (Sanecr. pamt)^ 
wQml ^νΐύί Cretlce ηορτί ^t^ ηφς Tid. §& 43 (Sanacr. 

..' . 8): Ante )fdi»a. Yocale9,iti^niedu^ ToeaboUa ^ conapi- 
t\¥xt uk no^t^S av ^ei ΠίηΙίάν jftO' ΙΙοηβίάόϊν y t[iiaBqtiaiii 
nti ϊΐονρίάμ qiikleia :a AoiadefaUeaiiit» ert>iiL uitfr. §• 31 ^ 
dehide in numto in^ta» *9ί,79ΐηχοΐί^.Ιίψι<Α ipswt^ e.7«A-na<9 
natniii rr<aii1i(2i]iim easeprodil)^ «IfW^Vayiar^ HeraidU I? 72« 

niwpuf9a^9 Villji^ ΐίμπίβτΑ^^. 01. .YIII, d% .nm^niiiv pro 
9tw^imov$i: Itma Arebytae. apud Porphyr, m iPtolem. 
Hafmw p. 236 (Harten^. p. 41) reetitvas^ ηλ^γάρ ii ίφβ* 

tii μί» <^tc• pre άλΑαΛο»^* βρμη€ηιτά μέι^ 

)i Raro Dorietim f pro. σ eet in frante ytocmn• Ita U 
pronomine eecundae personae τύ , roij re (vid.. ilifr• §• 33)^ 
abi τ e jsuiiiina antiqiiltiite.li^adituei eeae et lyatbia et re- 
lk|«aie- ^oo^pQatae lingnae Qet^ndant, , Pjraejterefi fntifK^e 
J}im^nBi9 . τΰκον dixis^e pro σν%ορ (eio«ti Tkebani fece• 
ruotf vid.' L« I §. 36 9 2), concludo e Syracasarum parte 
mod& Τνκη modo 2ί;κ^ «ppellata ^), quae mii^i a fieu no- 



ii( : 



6) De πέ^?τΓ»ς Theogn. Oxx. U, 161, 33 et.J63, 18 (Ann. Bekk. 
134t. 1319)9 de nigvtk ApoII. desynt. 50, 23 , vid. not. 1. 

1f) Ea &;)eif vocatur a Thucyxl. VI, 98 (ubi cod. F. Ττ»ηη) et 
JSmij • a SMpbano Bjz. , qai tahiiift accairate ^vm^ nk^ti&p Σύρα^υ- 
e«Snf^ apud. Diodoruiii .XI, ^ pro vttlgmo Tcijir^ lii^ri praebent 
Tti/x^ , unde i-eatituas. Tvx^. pUivii XXIV^ c. 21 anii4|uissiini libri 
Ticam et Xhicaiii pro Tycham babere videntur. Contra Τνχίΐ 
vocatur a Stephano Byz. noXvi S^xeXiaq ηλησίσν Συραπονσων ^ eamqoe 
nominis formam maxime coDfirmare videlur Cicer. Verr. II, 4, 53: 
Btertia. est .^rbg9,.quae. qaod in ea parte Fotti|iiae (anan -ailtiqoum 
fuit, Tycha noaiinata .eat.ft . Ax, aat Ciceronem de appeUaitOiPW 
origine errare, aui ipsos Siculos mala etyraologia dectptos nomi- 



§. 6. De τ pro σ. 65 

inen aeeepIeefT yidetar, iit oppidom Συκαι βίτβ Σνια-η e 

regioiie Bysantii eeenndiim Stephanum β. τ. , cf. Lobeck. 

Parall. p.. 315 seqq. Ipsae tamen tabulae Heracleensee 

<mla babent 1 , 124. Ceteram συ»ον siye tvhov et f i c u β 

oescio an ex antiqaiesima forma TjPfxoi^ deducenda sint. 

Contra apad Theocritmii I^ 3. 14. 16, YI, 9, YIII, 4, 

XI, 38 male in pejoribns libris per hyperdoriemoin τυ- 

^ladm pro σνρίζω 8<!riptiiin est^ nec minue male gramma- 

ticiie iii Ann. Oxx. III, 268 Herodiano, si diie placet, 

uQctore ut Doricum affert τημ^ϊον, qunm et in Doricis 

fontibns omnibns ανίμα etc. legatnr et adeo in titnlo Boeo- 

tico 1569, a. III ίίσαμος, Idem ineptas bomuncio Dori- 

CQm sibi finxit άηοΙτωμ€ν pro άποίσωμερ , et similia decreti 

ui Timotheain artifex κιτάριτιν pro Μί&άρισιν et inapayxa^ 

lu pro ίπαναγχάσαι , nisi praestat χι^-άριξίν e parle libro- 

fom et ίπαραγκάξαι e Gonjectura rescribere. 

Satis comprobatam est, qnod snpra praecepimns, a 
Donl)D8 non eese σ in τ muUtmn , sed antlqnum r reten- 
tam. Et iu conjugatione quidem et praepositione notl 
iaee proprletae perdoraTit, qoaoidiit Dorica dialectne ali• 
(joateniig para eervata est, etiam primomm Imperatorum 
tempore^ in reliqnis inde a quarti aaeciili exitu ynlgareg 
brmae ina^s magisque probabantur. 

10) Contraria mutatione antiqanm τ apad Dorienees 
in σ abiese Tideri poteet in σάμδρον^ aStrig^) pro Atticis 



ois fomiani pauUolum immutasse et fortasse ea ipsa de causa For- 
tunae aedem in ea parte exstruxisse certunn habeo. Nam e Τνχα 
Aeqtie Tvna fien poterat et multo minus Σνχα. 

θ) 9άμ*ροτ Doricum Tocatar £t G. 499, 18 et Greg. C. 182, 
Tarentinum /ipud Hesychium. .. — Et. M. 711, 44. οητις λέγοναι» ot 
'^uvfς ro ieii Ιτονς. /Ι^ρ^ΐς μ^ aatrq αφάί^α σι»νηθ•(ς ϊχονσ& ro όνομα * 
•^TTMo* Si μιταβαΧόνης ro σ ι»ς τ ώς ctikXov rtvtXov τητ9ς λίγοιπτιν 
^^tv A»^niq fUv aaftinfovf; XiyovOiv , Idrrmoi S» τητίνονς. cf. Τουρ ad 
Scholi. Theocr. IX, 21. — Hesych. aaurtU (leg. ΰάης) το in 
ίτονς' JmguHqf deinde αιχτός, Iti Ιτος, ec S. V. τηχκ; ot Sk /1ωρΐ9§ς 
φοτίς, oS^tv eenaviovQ nvf^ovq, quae itetn legnntnr in Scholl. Arist. 
iVob. 620. 

U. 5 



β6 De consonantibus. 

τημδρον^ vi]T6gj quae recle e το νμαρ ^ to ί&ος faeta pa- 
tayeris• At haec non reperinntar niei in strieto Attietemo 
▼id. Plere. ad Moer. p. 364 9 qunm cnltior Atthie cam 
reliqdis dialectis σημ^ρορ et utjtbq praeferat, et qHum eae 
Voces demonstratiyum continere yideantnr, antiqnieeimt 
llng^ in demonstratiYoram stirpe noii solumr^ eed etiam 
σ habct, cf. Bopp. Vergl. Grctmm. §. 345. Ceterom σά- 
μΒρον tegitar in Enpolidle Helotibns* Ath. III, 138. f*9 
apiid PiHdaram et Theocritum, σαης in decreto Gelen- 
eiiiin. De Megarico σά pro τίνα infra yidebimas §. 33. 

§..7. 

l^e θ- a IiaeoBlbwa ia maiato• 

1) Θ a Laconlbue in g mutati et grammatici testes 
snnt 1) et miilta exempla reperiuntnr. Primum apnd AI- 
cmanem haec sant: σαλασσομεάο&σαν fr. 35 W• pro ^a- 
λασσομίίονσαν j σάλοϊσιρ 64 (66) pro 0άλίσιν ^ σάλλη et 
έσηκ€ 59 (24) , et qnae Schneidewinns nmic e libris re- 
stituit 2$ράπνας % (2) et nagaevotg 7 (1) ; deinde in ίηζ' 
mento apiid Apoll. de eynt. p. 335 , qnod Alcmani τίη- 
dicaTimne' (yid. §• 4 not. 5) *j4aavaia , poetremo in He- 
sycbii gloeea *^4σαναΙωρ noXiv * τάς *^ίφΙδρας (ηύ Palmenue 
correxit pro ^^ίαανίων — *u4tpvldng)y qnam G. O. Mnelle• 
ras Dor. I p. 439 bene ad Alcmanig bymnum in Dioecn- 
roB retolit. Saepe tamen ita nt nalla diecriminis caasa 
appareat, ? retentnm legitur, nt in θίασος, naQd^tvMah 
avdOgy •&£ο7σίν etc. 

In Aristopbanis Lysietrata Laconica ejus generis 
miilta legnntar: σίλη lOJSO, σώοι 1081, σηροπτόνι 1262, 
a&y^v 1004, ty&og et. σιά pro ^iog et ^ea eaepe, άγασός 



1) ApolL ae synt p. 39 , 3. o» μΒ¥ άλλοι Jm^uk τηρονο^ το^ι 
ΑάκωψΜς ^h jcom ttq σ μιταβάλλονβιψ, — Ann. Oxx Ι, 197» 7. Ja* 

κωνις το ϋ• μόνον ίΐς δ τρυπούσαν, d μη η ίίης σνίΐλα^ι; οίρχοιχο άη^ 
τον σ ' tfv/uocy σάλλω, aw:. ^ J. Gr. 242, b, Gr. €. 299 , Leid 
634 minae recte hanc mutationem Doricain appellant et exempIaD 
addoDt otoq (potius σ•ός). 



$. 7. De t9- a Laconibus in c mutato. 67 

1301 9 'Aiswa^ *AitS»ai^ '^σανα/ο^ Mepe^ μυσίδδω^ μνσίξ€ί^ 
1076. 98i pio μν&Ιζω et μν&Ισνα, *^^9 ίίσο^μι^ Άσων 
105. ii8. 1081, χνρσάί^ιος 983. 1248 pro σκυρ^άρΛος ^), 
οροά 995, παρσίΡδ 1263. 1272 ^). In aliib, quanqvam 
nalliuQ discrioien apparet, ^ retinetnr, ut ^ilHilok liS^, 
^γονιός 1256, f^» 1271 , n&iiv0afUQ 9Θ8, Xo^ip&ia 91 etc. 
iieqoe ητο in illie ipsie libri, etiam Ravennae, YariMn 
lecdoneiD cnm ^ praebent• 

Apnd Thucydidem in decreto Laeonioo Y, 77 est τω 
o^ σύματος i. e. του ^eov θύματος , neque θ* apparet prac- 
terqaam in Toce άμοϋ^εΐ^ qsam nnnc a suspiclone Tindicat 
Theogn. Oxx. II , 165 , 6 , qni adverbia in ^n exeuntU 
commemoTat αμ»&Βΐ et άμοχ&^• -* Saepleeime comme- 
moratiir Lacomca jarandi formala val τώ σιώ L e. ^εώ^ 
Dioscnros ^) , ab Arietotele laudandi formiila σπο^ άί^ηρ ^). 

In r.ecentissi]iiie titalis Laconicis freqaentaiitiir aomina 
propria Σβίδέκτας 1241. 1244, Σ^μηδι^ς 1261, .Σ€ΐηομτιος 
1241. 1245, 2kkψoς 1239. 1241 ete• pro β60()ΐΝτ««τ^ JSid^ 



2) cf. Phot• Lex. Kvi^^dvha %ονς μη^υ^ΛοΜίνς•^ Αάη99¥%ς ei JTv^- 

nwi^, — Hesych. Χνρσανίας, Αακίον^ης, — Κνρσάν*ο*, τους 
μηζΰϋίίσχονς όντως iUyov. — ΚνρσΙον (leg. Χΐ'^ανκ»»), /«μ^ομοιτ. 
~~ Ι'χνρ^αΛλοίς, θ£09>()αΦΤος τονς έφηβους οντω φησι xaXiZa&cu, 
^Η>ψνσιος dh τους μίίραχυίς, — Σ ηνρϋ'άλ^ος^ ψίανίσχύς. — ' SnvQ- 
^αΑ^α, μ^ι^άηκΛ, ϊφηβοΛ, Restituas ajtvQ&avia et σκνς&ά^ίος: Prae- 
terea de κνραάνίος vid. Scholl. Lys. 988. 

3) Omisimus ηψση 1258, quod pro ην&η dictunl putanty imme- 
ffiores, Laconicain dialectum potius αψση postulare. Quum praeterea 
ne verbum quidem άν&ίω loco satis convenial et quum' scholiasta 

6xpljc6t πολύς de άφρος ην TtfQi το ατάμα^ nescio an ηνση ex ην Qa- 
tnm ei ης reponendum sit 

4) Arist. Lys. 81 cam scholl. et sae|>iuSy Pax «214, ' Xetioph. 
Anab. VI, 6, 34, Hellun. IV, 4, 16, Plut. Apophth Lac. p. 189. F, 
208. E, 233. Β , 235. D. Έ, 241. C, cf. Gr. €. 299, ubi male νη 
tci) αύ. Minus accurate Eustath. 92, 25 eam formalam Doricani 

dicit. 

5) Aristot. £tb. ad JViconi. VII c. l. ol Α<ί*ο)ν(ς M&affi ηςος*- 

o)^^fvcir, οτσψ άγ<3ίΰ&ωσ» οφόίρα τον, αιΐος άψηρ, cf. Plat. MeneX. 
ρ. 99. D, obi appellatio ^πος άνηρ Laconica vocatur. 

5* 



68 ' De consonantibus. 

ά^'χτας ete.) deinde Σηρίππος pro θηρ^πος 1260• Contn 
!n fitulis antiqaioribns nullaiii ejtis niiitationie Teetigioin; 
potiQe in. antiquo Leakiano nr. 71, ceteram proprietatie 
Laconicae non experti , avf^em i. e. άρί&ηη€ et *ΑϋαναΙα 
certa sunt. 

%) Poetremo et alii g^ammatici exempla afferuiit (sv- 
μος^ aalktiy σιός^ σάλασσα^)^ et HeBychioe mnlta, qiiae 
omnia fere collegit Yalckenarina ad Adon. p. 277 aeqq. 
Nos ea tantamnodo afferemns, quaei pauUo certiora \'i- 
dentnr: 

σαΑ/α, πλέγμα χαΑάθ^αι ομοιον , ο inl της ιαφαίης <pfh 
ροΰσιν »1 Ainaivui' οΐ di ϋολίαν. 

ίσάμΒ^α (ut corri^ pro ίσαμδρ^ yid. §• 42) 9 ^<αι- 
ρονμ€ν* Αάηΰίνίς et σαωμιψ.'η (corrigo σαμιρα, &ίωμένη)^ 
ΰ'έωροΐΜία• 

ο»μινά^ {^αμινί y σνρίχώς' Αάχωρίς» 

oiivj ϋιΛν* Αάκωνες. Qnae %\ integra essent, eo- 
dem pertioeret ση^ τρέχει. At infinitiTum a ^ώι Laconlce 
σέην eonare oportebat, qaod quomiime reponamne, alla 
enepieio no8 retinet, yid. infir. nr. 3. Nec aij pro ^ii 
eese poteat, Tid• §. 20 > 10, qnare τρέχε ecripeeriiBi 

σερμοί^ θερμοί. 

σηνα^ ^vaia' Αάχωνες^ qnod noble e σοΐνα i. e. 
^Οίρη corraptnm yidetnr. 

σηρioifJ ^ηρίον. 

σίαρ, ^iaaog* Αάχωνες cf. §• 9 , 4. 

σίγε (cod• oiyv)^ ^ίγγανε' Αάηωρες. 

σιορ, ^εός* Αάχωνες et σιοχόρος , νεωκόρος ^ Ό-εο- 
κόρος, θεραπευτής θεών, nnde ηοη diyersa yidetor gloesa 
Photii σιωηόμος (cod. σιωχολλος) νεωκόρος' ΈΙνηολις• 
liiteUig;o Eupolidie Helotes. 






6) De (ΤΜς adde Atben. \U\, 362. E, Cboerob. Oxx. II, 260, 
15, qui accuraie Sm τοϋ 7 scribi jubet, £t. M. 714» 29 et corrapte 
£t. Gud. 501 9 9. Minus accorate Eustath. 631, 42 tf*oc Pelopoo- 
nesiacuB dicit et 1702, 1 Doricum. — Doricam vocator caXaeca 
in Etym. Par. apud intt. Gr. C. p. 300. 



$. 7. De ^ a Laconibus in σ mutato. 69 

ηαρσουλαηίρ (cod. ηαρσόνλά%ηρ) , τορ τρι'βωνα , οταρ 
μ9ητα$ ώς {hLfkctKog• Item pro συλαιο^, uv)miho¥ corii* 
pint ϋίλαχος• Malim σνλλίορ i. e. ϋ-νλλίορ a ^vXXig^ 
nam σΐ)ΑΑ((>^ ^vkaxog perperam a Yalckenario tentatam 
est, Tid• intt• ad Heaych. et Τοαρ. Emcndd. ad Snid. 
ΠΙ p. 93 , ct maxune Arcad* p. 30, 12 ^υλλίς 6 αύλακος. 

άχΗαΧανσ Ιρ, άκαρ&υλλις παρά Αάτΐίωσιν pro άχο- 

άηαλασίξαι, ομόσαΐ' Αάκων^ς^ qaod Heringa beoe 
restitoit pro ίπαλοίξαι comparata glossa ατταΧασΙξα^ , ομο^ 
OM^ Laconicain Terbiim ab αληϋ^ης deducens• 

έξίσας (Hemst. i^eaal)^ ίξωΰ-ίρ' Aantovtg, 

ηάβασ$, ι^ατάβη^^ι' ΑάΐΛωνίς et ίίττασί (cod. άττα- 
σΙα), άνάστη&ι^ Jneigne Laconicae proprletatis spccimeii) 
nd. §. 13, 4. 

μυνσαξ^ δ νπο τον βοάρ τρ{φ6μδνος et μοιτσΙόΟ€ί^ λα- 
Ιΐί pro μν^αξ , μυ^ιζΗ, Laconica haec esse eatls apparet. 

πάσ ορ (cod. πάσορ) j ηάΰΌς ' Aanmveg• 

πια άηνα, πιϋ'άχνη* 

πι σορ, πi^og * Αάχωι eg. 

Postremo loco ea ennmerainiis , in qaibus V>> ijnod 
Lacones mutarnnt, e τ et spirito aepero coalait: 

%aGap€tgy apveig* AantfavBgy uti Lobcckiue Parall. 
p. 80 corruptiim κaσaρpi7g bene correxit , i. e. na^opeig 
ib ονω y apwm De epiritn vid. §• 4, 3. 

χασ^α, χη&ϋρα^ corrigc cmii Stepbano' χασ^Αα Tel 
potias χασ^ΑΛα cf. tkXa ^* χα'&δόρα ' Aamtupeg, Hinc de• 
ecendit χασ^Αασα^ (iit corrig^imBa codicis ecriptarain χ«σ«» 

xaaivdii (cod. χασίόρπ) , xoijttara^. 

ηασερηνον, xa&fXe' Aaxwvfg, pro qao Koenioe re* 
etituit κασαίρηορ i. e. χαΰ-αίρησορ (?). 

ηάσσ€&, xad^tg fortasse e χασίπ yel potina χασίψι i. 
e. xa^tH eorraptum• 

3) LacoDibne hanc miitationeiii propriam neque re- 
tiquie Dorieneibus commuiicin fuisse , ApolloDiua *) yeris- 
sime tradere videtur^ suapcctieeima enim eunt, qnae cjaa 



70 De Gonsonantibus. 



Testigta apud Cretenees reperire eilii τιβι ftimt• Primiim 
in eorraptiesimo titulo nr. 2554 1. 185 YalGlseiiario pne- 
eunte pro τώ^ άλλοσιως leg^ jnbent τώς άλλως σιως, uin, 
qwam Ae Cretico ^ιός constety. comgere malniiise ιώς 
Slkwg ^mg. Deiiide hae traxernnt He^ychianam g^loeeun 
uBivM^ ^&stvai* KQtitig^ At Cretes certe σέμιν dixieseBt 
i. e. ϋ(ίμίν y Yid. §. 38. Praeterea et haec ^ssa et ante- 
cedens, ipsa pauUnlam gaepectay aeiv^ ^tlv' Αάκων^ς^ or- 
diBem alphabeticiiiii tarbant, qmiiii sequaiitur aiU^, Σοτ- 
•Θ^ονίη etc• Quare valde vereor ne istae male sint eegre» 
gatae ex una hac: asiai, ϋ^ΗΜ' Aaxwvig, K^ifng H ^ίί- 
ναι. De Cretico ϋ^εΤνος pro '&e7og ridi. §. 11 , 11. Extra 
Derftcam dialectmn, at inania commeiita omlttamus , uni- 
cmii hujiie mutationis exempliim reperitur in glossa He- 
sychiana: σαρμοί , ϋ^ιρμοί' Καρύστιοι. 

Jam Tero , quam ne apud Tarentlnos qQidem et He- 
racleenses , Spartanorom coIodos , leTiseimmii cjus mota- 
tionis Yeetigiam reperiatur, apparet, eam non 'omiii tem- 
pore apud Lacoues viguisse, sed poet coloniam Tarentnm 
dedactam, baud mnlto ante Alcmanem inyaluieee. Adeo 
poet Alcmanem ab ipeis Laconibus ^ scriptum ewe, an- 
tiquue titBlQ& Leakianue erlncit. -^ 

Ceterum mutatio Ula certis qnibuedam legibu» non 
videtar circumscripta faisse. Mutatnr ^ in fronte voca- 
baloram, mutatar inter yocales, nnitatur poet Λ et () nt 
ίλ^ών y ορϋά^ mutatiir adeo, qaum e tenui et aepcro con- 
flatum eet, matatur et in radicibug et In temiiiiatioBibve' 
Itaque erediderie, nitBquaia senratam esse, Βίβΐ cacopbo• 
nia obesset. Et tradit doctue quidam granmiaticae ^), eam 
niQtatlonem non adiniseam esse, si eequeiie eyllaba a (f 
ineiperet) cui regnlae exemplam adyereans reperitor nul- 
lam. Non magis credo^ Lacones pro £σϋ•ος^ qnod ia 
Lyeistrata τ. 1096 legitur, ίσσος dixisse, vel ρτο ίθ'ροος, 
qnod Hesycbias Laconicum dicit , ασροος , qvia literaram 
σρ conjaDctio ab omiiibue Graecie reepaitor• Retinaeriiit 
etiain post v^ ut Κορ^^Ια et πιπάν^αμ^ς apud Amtoplia- 
nem euiit. Sed num 1ί•&$, ΰ'άγοντας et alia apnd enndeiD) 



ι 

§ 8. De σ a Laconibus in ρ mutato. 71 

Laconiciim βορΰ'αγορισχος apud Heeychium etc. contra 
dlalectom peccent necne, haud facile aflirmavernD• 

Contrarla mutatione teste Strabone XIII p.912 (unde 
hansit Eustath. 34, 29) Rhodii έρυ&ιβη dixerunt pro ίρυ^ 
οιβη et inde ApoUinem ^ΕρυΌΊβίον appellarual. 

§. 8. 

De m Ijaconlbue ln ^ mntato• 

1) Lacones saepe σ, in exltu pofiesiinnm yocabulo- 
mm, in ρ mutaese g^ammatiGi ne verbo quidem comme- 
morant, qnanquam de eimili Eleorum et Eretriensium 
more eatis frequenter testati* Re» tamen cejrtissima est, 
7ianqiiam ea mutatlo neque in tltuUs Laconlcls usquam 
reperitur (contra αυτός In Leakiaao nr. 71), neque apud 
AlGmaDem neqae in Lyeietifata praeter nnieum exemplnm 
V. 988 ηαλαιόρ yel potius παλ^όρ , ut restitait Dindor- 
finsi), cf. Hesych• ηαλαιόρ, μωρός. Contra laulta exem- 
pla ab Hesychio tradita snnt, quornm quae certlora et 
grayiora Yidentur, jam apponemus: 

2) Nominatiyue primae decliaationie eam mutationem 
in his exemplis patitur: 

ίπ^γ^λαστάρ, δ ^αταγδλών ' Αά%οΐ¥€ς pro ίη^γ^λαστη ς. 

ηαλλίαρ, π^τιχος ηαρά Αάαωσιν pro καλλίας, de qno 
nd. Snid. et Hellad. Chreetom. 

NominatiTue deGlinatioiiie secundae in bis: 

άδελφ^όρ (slc corrigo άδδλιφηρ), αδελφός' ΛάΐΛωνες, 

άχχόρ, άσκό^* Λάιαωνες• 

βοναγόρ, iytλάρχηςJ ό της αγέλης άρχων πα7ς' Αά- 
*(Λνες, 

γωνορ^ γωνία* Αάχωνες• 

δαιδώχορ (cod. δαόωχωρ)^ λυχνία pro δί^^ήονχος yid• 
§. 25, 3. d. 



1) vid. Dind. Praef. Poett. Scen. ad £ur. £1. 497 el adde 
Tbeo^. Oxx. II 9 50, 3, ubi inter nomina in λιος commeraoratur 
^α^Ι^ος 6 α»ω7ΐτης' ri&iTcu Je ncu έπί τον άφρονος. 



72 De conaonantibus. 

κίττορ, ηίστος' Αάκωνβς^ ut corrigo pro nkriOQy _ 
χίσσός vid. §. 13 ^ 4. ' 

π^λανο^^ τηράχαλχον' ΛάηωνΒς, * ι 

ηίσορ^ πιϋ-ος * Αάηωρίς^ 

σίαρ (fort. σίαορ)^ &Ιασος* Aa%<attg• 

σιορ, ^εός* ΑάτΛίονις. 

In nomlnatlyo eing^iilari declinationie tiertiae haec: 

γονάρ, μήτρα' Αάηωνές pro γονάς. 
^ άκκαλανσίρ, άχαν^λλίς' Aanmvig pro άχαΑαν^ /ff• 

αππίρ, ϋστίληξ* Αάχων^ς pro αφ«σ»ς ^). 

δαριρ (cod. δάραρ) το άηο τον μεγάλου datmXov inl 
τον μίΜρον διάστημα cf• δάριν^ σηί^'αμην' ^Αρχάδες. 

συλλίρ, &νλαχος pro ^λλίς et ηαρσονλακίρ vid• §•792• 

τι ρ, τΙς* Αάχωνες, (fO^i τιτ&η) . 

νεχυρ,' νίχρός' Αάχωνες pro vdxvg, 

άβωρ^ ηώς* Aaxwvig (yid• §• 5, 5) et μιργάβωρ pro 
μισγηως vid. infr. nr. 3. 

Αίγλάηρ^ 6 Άσχληπιός, φlod Laconienm eet pro 
αίγληας cf. §. 20, 2. 

π ό (> , που^ ' Αάχωνες» 

άντιβοληρ^ στρωτή ρ μιχρός' Aaxtavsg pro άίτιβολέύς 
▼id. §. 30 9 7. 

nec minus in neutrie, ubl σ ad etirpem pertinet: 

φovρxoρy όχύρωμα cf. φύρχος^ τείχος et L•obeck• 
Parall. p. 105. 

άγλευχερ, αυλός ' Αάχοίρες , conig^ae αηδές cf• άγλευ- 
χης, άηδης, 

et in nominatiTO plurali: 

ζύγονερ (leg. ζύγωνερ e eerie litteranun) , τους ερ- 
γάτας βοΰς' Αάχωνες^ et ζούγωνερ , βόες εργάται* Αάιχωνες 
(cod. ζουιων ερβοες) pro ζύγωνες, 

φουλίδερ (leg. φουλλίδερ), ηαρ^ενων χόρος" Αωριε7$ 



2) Valck. ad Adon. ρ. 287. C. pro awnk dictum putat novam 
vocis significationem fingens. At si conferas gloesam &^toWy ναπληγα 
vix dabitabisy qain Laconica vocis ^φ<σκ forma lateat, fortasse 
antli^, vid. §. 9, 4. 



$. 8. De σ a Laconibus in ρ mutato. 73 

fro φυίλΐδίς i. e. rami frondoei, φΐοβ tenentee Turpaes 
ealtabant, aat floree (cf. Heeych.), sicatl ealtatio quae• 
dun 1α^&€μα Tocabatar , yid. Atheii• XIY, 629 , e. 
poelremo in adveilliie: 
άηαβοΙΛωρ, ίημιλώς' Αά%09ψίς^ pro απψδως yid. 
§. 5, 5. 

/9 1» ρ 9 ίσως, σχιδορ' Aanttuvig y vid• §. 5, 4. 

ivuQ, iig τριτην' Aanoivig et ίηίναρ^ Ης ταάρτηρ' 
Aanwfsg pro wag, inivag, 

Yides niillae fere formaS) qaales φlldelll apud He• 
ejfduam reperiri solent, istam sigma finalie matationein 
Kpudiare. Quare non omnuio inepte iUe,'qui deCretam 
m Timotheuiii finut, eam ad taedium per qaaeTie formae 
et casns qaoqae obtiqaos freqaentayit. 

3) Rarina in mediis Tocabulis aiite eeqnentem eon- 
Bonantem in ρ abiit, qnod etiam apnd Eleos et Eretrien• 
ses factam ▼idimue. Talia emit apud Hesycluiiiii : 

nov ρταν^ος^ Laeonice pro τη/σταχο^ ^ πύσσαχος '). 

μ^ργάβωρ, λυΜοφως' {Αάηωνίς) ^) pro μισγηως, 

μ^ργώσα$, πηλώσΜ (legas μίργωσαι, ηηλονσαί)' οι 
Λυτοί pro μίαγονοα^• . 

μούρχορ, μνχος (corrige μΰσος)' οί αυτοί ι• e. Αά- 
^weg^ cf. μύσκος, μίασμα ^ χηδος , unde deecendlt ad• 
jectiTiim μνο%ρος , μυσχρός• 

Ίίαρτάδίς (ut recte Salm. pro ηαρτάδαι)^ αμη^λοι 



3) Hesych. ίτον^^ακος, κ^ίχος Ο^ίη^ονς πτρυΛημένος — φ Χ^^*^^ 
τα< προς ύίύμον όνων. Πονατάκονς ως Αριστοφάνης φηϋίψ h ί^ηγηόί* 
ΛαΛηνιχΰψ; cf. ηνσααχος (lego πνσσαιιος)» ivXov κ€ψπνλο¥^ τοίς 
ΐιόοχοίς πιρί τονς μνιηήρας τΦέμίνοψ, ο nmXvu Θ^λιϋ^ν ^ compara 
νοοα»ος^ νοτϋίχος, vinaJi, ηάαααλος Μράτίψος^ postremo ηάαταζ^ ηάσ- 
σαΧος pro ηάύϋοϋί Satis apparet diversas ^usdem νοςίβ formas fuisse 
ίίΰααοΜος ei ηνστεηίος et pro hoc Lacones πόνστ€αιος et πούρταχος 
dixisee. Itaqae hoc pro πουρέαηος restituimiis 

4) Verigsime Salmasiue addidit Αάκωνίς, Laconicam enim dia- 
lectum praeter σ in ^ mutatom produnt β ineeriam (vid. §.5^5) 
ct w pro ov in μΐργ^αα^^ vid. §. 20, 2. c. 



74 ' De consonantlbus• 

pno π€Ηηαβ$ς^)^ qmd aeqlieJLiaeoiiicm esse verisiniiUi* 
Buim e»t« > 

lidem tamen Laconce Jbaudrafo 9 eequenti coneo- 
nantl aseimilarnnt , ut βητίν pro β^στόν yid. §• 13 , 4. 
Qoas leges seqiinti unam alteramye mutatloiiem practnle- 
rint , latet. 

4) Ejusdem mutatienie apud alioe Dorieneiimi factae 
nuiic nnicnm exempliua extat in glossa Heeychiaiia reog, 
σου' Κρήτης pro τίος ^ quo alii Doriensee utebaiitDr. Ne- 
mie, qoanqiiaiii in Creticie titwlie imHuiW ejne moris tc- 
etigiiiiii deprehenditnr^ eoafidenter negavetim emii etiam 
a piebtft eloeutioiic alienuin fuiaee. Contra qaod Boeek- 
Uas in aAtiqva inecriptiotte Theraea nr• 4 le|;i jiibel 'Po- 
διορ i, e. ' Ρόδιος ^ oeqae in eamina neinoram obecuritate 
caiqiiam ecrtmn irideri poleat iieqiie ihm fabitiii j^naii- 
tlare dubitaiiius• Nam neque praeterea in Theraeomiii 
dialecto einiile quidqaam reperiUlr^ et, ύ qms a Lacom• 
bus eolonis istMn proprietateBi apportatam poetea obsole- 
Yiese arbitretur^ ne ipei quidem Laconee ante colomam 
Theraeam ea mutatione usi eeee Tidentur ^ de qua re infra 
plura dieputabimue. 

•§. 9. 

De σ a Ijaconlbitat Jkwgiwi» et Pamphyltle Inter 
vocAlea In epArltaa» aagieMnR mntato• 



1) Conetat, omnes Graecos saepe et initiale eignna 
in epiritnin asperam convertisse, ut ίπτα, septem, et 
'medimn inter yocalee ejecisse, at τύπτεαί pro τυτκτ^σα». 
Ulteriuft prog^ssl aunt Dorieneinm pars cnm aliis qni- 
bnedam Graecis, qnlppe qai etiam σ vttlgo reUctoHi inter 
vocalee ejicerent Tel petius in epiritoHi asperuiii matarent. 
Ineignie est de boc more Etymologfici Magni locas ^) , qni 



5) cf. Hesych. naotadtq -^ άμπίλωτ αΙ αυατύ&*ς. •*-> νστά() 
η atutiia αμπιΧος, — ΰστάς, itXcnnaq άμηίλ^ν (leg. Λβίοτάς CttlD 

ΡβΓίζ.). 
1) £t. Μ. 391 ^ 15. Evtoq kcu Ευΰ^ος ο /Ι^όψνσρς *α* to «κ αυτόν 



$. 9. Oe σ a. Laconibus etc. in spir. asp. mut. 75 

maoaeee iridetiir ex ApoUanu Dyeeoli libro m^i ηρδνμάτφρ, 
Ubi qanm recentioii Doridi tribiiatur, nomlnantiir Laco- 
nes, A^pvi, PaRiphylu et, φιί noa eimtDoricae stirpie) 
Eretrieiieee Atq[iie Oropii {wia. L. I §• 36, 3), qoibee 
Aicades addendi ceac TidentBr (L•• I §. 53), quanqnam 
titnlne Lealdi nr. 52, qoem hoc anctore Arcadicwn dixi- 
mog, Roesio Inecr• Gr• Fasc. I nr. 33 docente potiv• 
LtconieBs est• 

2) Quod vecciitior Doris eam morem aseimpsieec 
(nuKfBr , ep«gie confinBat alioe doctne (pramiiuitieve '), 
qaum Laeoubae μώσα, recentioribae μώα adecribit• Qiii 
qaiim inde judicasse Tideatur^ quod illad Alcmanie eet^ 
qni noequaiB sigma ejicit, hoe Arieto^anis in Lysistrata, 
certiMuuum accedit aliad argpnmeiitoin , quod Lacononi 
coloBi Italiotae Laconico eigma ejiciendi more omiim• 
abetinnemnt• Inyaloit ig^iut poet Tarentnm conditam et 
post Alcmame aetatem, eed ante Aristophaiiem• Nnllam 
eniin fidem habemiie £aetathio 3) , qni exempla ex ipso 



ίηίφ^ιγμα fvuot ncA cvo» κατά ιάπωνας. Jia^itt^ γαρ dKXiUjcTff . /urayc- 
wni^^ ηατ MtHxv τον α φααί ytysinjadxu ^νϊος ttcu tvoi xcu Ενάψ. 
ϊ&Ός e^ ϊχονα^ JtwitUwf τιψίς• ώς γαρ οΐ ^Αργπο^ ηαΧ Αάχωνίς χα« Παμ- 
ψΰλοι (leg. Παμφνλίοΐ') χομ ^Ερίτρ^ΐς nai VZ^om^o» y $vitujiv τον σ ττο»- 
οΰ^ίς άαόίΐαψ χaράττovσ^ τοις έπίφιρομίνο^ς φωψηίύιψ, ώς ini τον πίηψ• 
cat τΜίηα* (leg. not^ai) ncU Βονοόα Βονοα xeu μβυ^Μία μνάχά• »ίχρητα» 
τούτψ τψ ttStt τ^ς daatiaq nm Jiρnυλλoς^ — ApoU. de eynC. ρ. ZIS^ 
19 de vocibus, quae apiritain medium habent: ώς αλόγων όντων ^ 
άποΑαχοίνΜης άιαλέητον ηαρα^ςΜνχότων ίΐς τάς άΑΧας δ^αΧίπτονς, vnko 
W iv τω ηίρΐ τίν^υμάτων ^κρι>βωααμ(ν, — . Contra eos, qui tvol ex 
naoh omisso eigma natum esse contendant, Herodianus disputat apad 
Theogn. Oxx. II , 158 ,20. — • ]>oricuiii vocatar Εύτρψοι pro Ev- 
τρηοίιο» ab Hesycbio * vid. L. I §. 53 not. 1. 

2) Ann. Oxx. I, 278 > 14. Αάκωνις μω9α *<h ο* μιταγ*νέοτίρθΛ Λά• 
κωνίζ αψίν τον ο μωα. 

3) £ustatb. 844, 7. διαοταλτίον 6k τον ιίρημίνου κανόνος το μωα 
xoi το ηάα, Sv οημαοΐα το μονοα, πάσα. ταντα γαρ xcU fi τ» ετιρον 
χατ βιντά ον ηαραΧηγονταΐβ τφ Ιώτα τ^ ς ηαλα^οιτάττις Λναρίύος w^a. — 
Id. Prooem. Comm. Pind. 21 Aristophanea /•«« et ιφΛλ ad οκληρο- 
t^^inr ^ωρίόα refert 



76 De conBonantibus. 

Ajnstophane petlta ad antiquiseimain Doridem xiefert, ne• 
qne Giesio adstipnlamiir, cpii de dlaL AeoL p. 316 se^. 
cjae mtttationie summam antiqoitatem mde demonstraie 
atodet, qnod Argm «t Pamphylii ejaedem participee foe- 
rint• Nam homiii cum Laeonibns coDjiiiiGtio miilto lon- 
ginqiiiar et dialecti cam Laeoniea €Ognatio multo minor 
eet, quam Italiotanun vel Creteneiuin , neqne ATgivoram 
coloni Rliodii et alii e metropoli eam dialecti proprieta• 
tem aYexenint. Itaqne aigma ejiciendi amor, qao omnee 
Graeci inclinamiit , apud yarioe Graecorunt populoe tem- 
pore nec valde antiquo neque recenti casu qaodam soUtoe 
fines exceseiese videtur. 

3) Apad Laconee epiritus aeper pro eigma eeiiptoe 
extat intitalo antiquo Roeeii nr. 33 (Leakli nr. 52), qoi nsa- 
cam Yocem tJiout i• e• ίποίηέ pro ίηοίησ£ exhibet. Prae- 
terea omittitar σ in recentiselmomin titoloram nominibae 
qttibaedam propriie, Κονοονρπς pro ΧννοσουρέΊς nr. 1347. 
1386 9 Σώανδρος pro Σωσανδρος nr. 1250, et iu σαάμων 
pro σησάμων nr. 1464, epiritn non mag^s expreseo, quam 
fit in fronte Yocabulorum. Aristopbaiiie Lysistrata baec 
exempia habet: naa 995, μώα pro μονσα 1249. 1298, 
έκλιπωα pro ίηλιποϋσα 1297, fiXma pro κλΒονσα 13Q2, 
•^υρσαύδωαρ xal ηαιόδωαν pro 'Θνρσαζουσύν και παιζουσών 
1313 > πωτάομαι fvo ηωτησομαι 1013, ορμαον pro ορμηοον 
1247. Nec muins χάϊος y. 91* 1157 i. e. άγα&ός eeciiB- 
dnm echolia, pro χάσ^ος esse videtnr, quod Heeychivs 
per. άγα&ός, χρ'ηστός explicat. Illa Laconica vocis fonna 
latet praeterea in Hesych. χαιά^ άγα^η — xctiog, άγα&ος 

et άχαΐα Αάκων^ς δέ άγα&ά^ postremo ScboD. 

Theocr. VII, 5 χαον Xiyeiai /ο ayad^ot/ παρά ΑαΗίδαψο- 
νιοις. Ipeilis Theocriti χαών nobis suspectieeiiiiuiii eet et 
placet Brigg^ii emendatio παών. Etiam άπηλαον 1001 jare 
Giesio corrnptum videtur ex άπηλααν pro απέλασαν y nt 
schoUasta expUcat. Nec mlnus pro Μναμονα 1248, qnod 
nihili est, quum in parte librornm Μναμοσύρα legatur, 
reetitHendnm putaiaas Μναμοννα, De ;^£ρωϋ4κ , quod γ. 980 
reeciipseruiit , supra diximns §.6,6. Servatum est sigfma 



$.9. De σ a Laconibus etc. in spir. asp. mut. 77 

et nlitcDnqae e^ortam eet etiniiies ηορπαχισάμίρος 106, 
ηιίσομίς 168 ^ niloHev 171, 710^17 σα>/κ<σ^α 1006, ηανσαίμ^^α 
1270, et in yoee corraptleeiina ayuopfvovaai 1311, cpiae 
niim Aristopliaiii an libniriie an pro paite ipai dialecto 
debeaotar, panim conetat. 

4) Gnmmatici testantar de ποίηαί, βονοα, μωΐχά et 
μ«α, παα^),• φΐοηιιιι baec e Lyeietrata petita Tidentar; 
iUa eootra niim omnia Laconica aint, dabium est. — 
Neqiie decreti in Timotlieum anctor Laconlcum bmic mo- 
rem ignoraTit , qui scripeit μώαν, Apad Heeychium pauca 
BDnt , qoae hiie referae , qoae collegit pleraqoe YalGk. ad 
Adon. p. 276, C seqq. : 

anit'Qy νσπληξ* ΑίτΛίονίς (Tulgo ατπτ»^ , quod corre- 
umos snpra §. 8 not. 2) pro αφ^σις. Aspirata propter 
seqnenfem asperam {ΙααΙρ) in tenaem mntata est. 

βίωρ, ϊσα>ς^ σχ^βον' Αάχωνις, cf. §• 5, 4 et §. 8,2• 

χασ^'ρηνον^ xad'iXi'. Αάκωνις^ ai qaidem Koeniiie 
td Greg. p. 301 recte emendayit κασηίρηορ u e• ηα&αίρη^ 
m, cf. §. 7, 2. 



4) Yid. not. 1. 2. 3 et praeterea E,U M. 208, 4. Βονόα- άλγιΤ 
^K' τάχα d^ <ύ fiovoocu, iXXnyfft tov 5 mou ηηΰμα π^οςηλ-Θ-ι το Sativ. 
QnQm ayaJlcsQ ηαίδων apud Spartanos fiovfxq vocatas esse coneiet, 
Hemeterhusius ad Hesych. VoL II p. 1294 not. 19 /?oi'>o e βονοα 
contractoin esse potat et corruptam Etymologi locum ita emendat: 
Μα, άγέλψι — χ(τάχα&* al /9ονόα* άντΙ τοΠ βονοοα^ Cni qiiuiD 
omnes adstipulati esee videantur, nos valde dubitamusy' an /9ova 
i)on sit nova ratione e βονοα natum neqne reliqaorum audax muta- 
tio probari possit. Si quid licet in tanta corraptione suspicari, in 
^ά;τα ^ td vods βονοα explicatio latere videtur ra/tiei, &οη. Nam 
β^νΰΐΜ a tffi/fti et intensiTO βον derivari poterat. Deinde άλψη ιτις 
fortasse comiptuin est ex ^AqyiUn τ»ς Tum a Dercyllo (vid. nr 5) 
Argivam qaandam Bovoa coromeinoratain fujsee putaveris, cnjus 
nomen et maxime spintum iii eo scriptum grammatici illa ratione 
explicueriiit. Sed nolo in tantis tenebris quidquam affirinare. -* 
£t. M, 646, 36. το ττάα, ώς Hff^ *Η^ώ6ίαψος m^i ne^&wv, άηο τον 
niea Yifttrm ScboU. Α riat. Lys. 995. ηάα * otVwg Ή^ν^ΜΨος iv τφ 



78 pe consonantUme. 

ληϊς — βσνλησις L«icomcaBi Tidetiir pro Xgatgf^ Do• 
rico yerbo Aco, cf. λησ^ς^ βούλησις^ άΐρ^σις. 

-μώα, φδ-η ηοιά et μωό^ί, ^itet , qioei>, qood e μω^ 
ΐϋδπ yel μάδδ^ i. ^. μ^σίζη «OTraptam eese intelkut 
Valck. ad Roev. p. 78. 

^ ηούρδϋΐΛον, μαγ$ιρΗθν^ Λάηων^^^ 4Bi oolkipareinns 
ηυροδαίσιορ , μαγπι^ορ,^ comgenanm ▼i4etar ηονρδΛϋϋψ^ 
ita nt & ejet^tmn sit. Hemeteibiieiue jiftopamutm&ifiaXov, 

qnia ' ηύρδαλον esplici^^T inter dia per 4if)Bnui&i&v et μοτ 

*..'.■ • ' 

σίαρ, 9iunu^' Αίχων^ξ, qood φιαηι Koeiftiue td 
Greg. p. 252 e σ/αορ corruptum judicet, potef t «tiajn 
eontracftditi puUri. 

^ φον^Ι^ φύσ^^'ξ (cod. (Τ^ύσί;^!)^ qnam vocvpfetkMi ν 
in ov mutatniii LMomcain eeee predit. 

' Omiftittitte γ^ρώΐά ρνογίρονσία, quod apvd Hesycbiiun 
X^eslituere ^^^oltt^riiiit, Tid. §. 6^ 6. 

S) Atghri quoqne sigtta tii epiritoiii iiepeHim iiititasee 
tradnntur et Dercyllus aspero in eum modum nsne esse. 
Argoliconim ie erat scriptor, vid. Yalck. ad Phoen. 
p. 596, neqne tamen antiquiseimue , id quod Caeaabonus 
et Yalckenariue opinati eant, sed Alexandrinorum potlns 
ji^etatie, Tld. Schneldew. in Zeitschr, f, Alt 1834 nr. 53. 
Ebiii non Argiya dlalecto nec epirito aspero pro ei^poia usDia 
pntaDitis, praeterqnam in nominibne propriis ArgiTonun, 
qaae AfgoUeomm ecripfGrem et Argiynm non decebat βΓι- 
ter proferre, atque ab ip&is et cmbus pronuntiata essent. 
Et forti^se e DerGylli libro manaylt nomen Bovoa ^). — 
Praeterea Argivorum usns pauca exempla enpersaiit in ti- 
tulo C. I. nr. 1120, id quod Boeckhil acamen fogit, ynl- 
ghve» fonnas reetitaentia. Ibi enim 1. 5. θράϋλλος legitor 
i. e. Θράσνλλος, 1. 3. 4. 8 ΤίλίΤηπος i. e. Ttkiomitog^ et 
pro '^ίγηρόαμος 1. 6. fortasse *^γψδαμος restiitlendiim esl 
i. e. *^γη<τΙδαμος, Contra Αύσιηπος est 1. 9. '— De 
Pampbyliis nihil praeterea conetat. In Cretieo titnlo ητ. 
2554 1• 39• 45 άναγνώοντι^ pro ί^αγνώοον^ι comip|^»iniiini 
esse, persuaeiim habemna. 



$. 10. Dealiar. conson. simpl. etsingul. permutat. 79 

6) Slpmtae asptiri, sigpiiun c^m in medliis Toeabulie 
exaratim esse pmeter diseTta graminatlcoraai testimonia 
docet antiqua inscriptio Laconica. Emn in tttulis eegle- 
ctom eese , poatquam ommno aeper exarari desltus est, 
consentattenm vid^tnr. Nec ttiagis inde quod apnd Aii- 
etophanem, Hesycbiniii ^ aliM in codieibue spirihie non 
indicatar, recentiore tempore non proiiiiiitiatiim eese con^ 
eladi potest. Potiiie, eiqiiidem apnd HeeyebiQim αη^ιρ h 
e. αφίσ&ς reete emendaTimoe et ulnetravimae , aeper qnmn*^ 
qoam non scriptue tantam valebat , ut adeo aepiratam an* 
tecedentinin syllabae miitari neeesM eeeet. Neqae taaeii 
contractionem impedisse Tidetar, eiijiiideiii σΐίΐιρ pro aluoQy 
^iaaog et μώόίπ pro μωΐόδίι, ιιανσΙζΗ vera baberi queiiiit• 
- Geteriim eigma inter Tocaies omiseum ^dimns in fa* 
tnro et aorieto pnmo, tit ηοηαΐομαι y , ορμαον, no^al , in 
femiiiinie in σα exemitibae nt n&a^ μώά, inkmwt ete.^ iii 
compoeitis, qaorum prior pars assnniit σ^, ut £ωαρδρος^ 
Τύίΐπηος, in abetractis in σϊς ut αη€ΐρ, ληίς, poetremo iil 
singalls bie: Κονοονρ^Ις, σάαμος^Μραμοϋνα^ Βουοα, βΙο»ρ^ 
αίαρ e σιαορ , φούιξ, ΈτζΟ yix Tidetvr nnqaam noii ejiei 
potaisee, nisi Laconica mutatioiie e & nataiti eeeet. 

§. 10. 

De aUarain conaovaatliiin ataipllciiuii et •ϋΐ|ΤϋΐΑνΙ«ι•ι 

permvitationLlbiie• 

1) Tenues apnd Dorienees in alias tentiee mutaiitQr 
aut matari perbibentor in bis : 

τ pro sc Doiicum yocatur a ScboU. Tbeocr. I, 1 tit 
in τηνος pro xiivog, Ea tamen pronomina divereae orig^• 
nis esse infra demonstrabiinus §. 33. 

τ pro π in Hesycbli glossa xitov, ποιορ' Κρήτης, 
φΐαηι .corruptissimam judicamus ; nam in interrogatiTie 
Doriensee obique η seryant. 

% pro τ in n6%a, αΑλοχα pro nozf, άλλοτε ^t reliquia 
«JQS generis adyerbiie temporaUbne, vid• §. 44• 

π pro τ eeset in ηψπ€^ quod Doiicimi Tocatnr pro 



80 De oonsonantibus• 

nmi in SduOl. E. Od. dy 412. At reetiiie in SchoU. Q. 
el Pal. Aeoliemn dicitnr^ nam Dores in ndpvi et denYatis 
MrvMit 7τ• 

. 2) Mediae pro mediis in hlece s 
δ fTO γ in d&, qnod Doiicum appellatnr pro γη^)* 
At nbicunqae terrae signifieatio panUo eertior eet, in 
CMBMiibiie Doricae dialecti fontibne γα le^tor, vid. §. 19, i^ 
ti apparet eam graiiimaticulomm opinionem manasee ex 
interjectionibue φ^ϋ da Lysietr. 198 ^ Eur. Pboen. 1304, 
α φ€ΰ Aesch. Eum. 831 ^ al€v δα Prom. 570 (nt ecripeit 
Dindorfiue pro Ubroram lectionibns aXiv ω δά et aktv α 
δα)^ ex affiriDafione ov δά¥ llieocr. lY, 17 et YII, 39 
(vhi #cboUa μα τίΐν γην), e deae nomiiie ^αμάζηρ^ po- 
fliremo e Toce δάπέδον. Jam yero, Terrae inyoeafio in in- 
teijectioiiibne istis profecto mira eseet et, ei cni Demetris 
efyviologia melius placuerit, ea certe nanqaam apud Grae- 
ftoa Γημιίτηρ nomiiiata est. Itaqne in bie δα refe^imiis 
ad eaindem stirpem, qaae in δ7ος^ Αιος, Λάν pro Zinf, 
Amvri, Dtana et mnltis aliis conspicitar et diyinam na- 
meli ία niiiy^raiiin aignificat, yid. Pott I p. 99• Yocem 
δΰοαδον y qiiiim primam corripit, non poeee a dS pro γη 
deriTari facile apparet. Qaod Tero apud Pind. Nem. VH, 
83, Aesch. Prom. 835, Eqr. Or. 330 prima prodocitor, 
ibi γάπίδον reponendam esse Hermannne et Boeekbiue de• 
maoetramiif, vid. Nott. Critt• ad Piod. p. 543. Nnn- 
qaam ΐζίίητ Doree δά dixerunt pro γη. — De Dorico 
Μφος (qood Heaycbio Aeolicnm eet) pro γνό<^ος gmu' 



*1) Scholl. Aeech. Prom. 570 ad altv ot 6a : o* Αωρ^^ΐς c^r γηψ 
9μν nm %ov γνάφον ύνόφον, — £t. Μ• 60 , 8. aXtvaia lifijTcu ώς to 
φ(νάα' ο* /ίφ^&ΐΐς γαρ την γην όαν λέγουσα χα« ϋαψ (num ώς atcuf) mu 
ro¥ γνοφον ίνόφον. — Scholi. Aescb. Eum. 835 ad όά iptv: δά γη 
/ίωρΜως, o&tv xeu /Ιαμάτηρ. — Cod. Voss. Greg. Cor. p. 373. arti 

τον γ τψ δ x^Svtcu, οίον ^ημητηρ ^ημη^ηρ^ γνόφος δvq^t>oςy γνοι^%ρϋη 
δνοφιρόψ. — Hesych δη y γη. '■ Tzetz. ad Hesiod. Ορρ. 82. ^17- 
μητηρ γάρ η γη ^ωρ^χως. ουτο» γαρ αντί τον γ δ τ^&έαα& y δνοφίρο» 
γνοψίροψ ηαΐ Δήμητρα Γημήτρα» Ιίγοντίς. ^- Eufltath. 436, 41. δάηί- 
δθ9' γίΐΜται δέ ααρά το δα, ο δηΧο! ^ωρίΜως την γην. 



$. 10. De aliar^. conson. simpL et singul. permutat. 81 

msticia <) non multiim ^del habemtie , qui ei recte prae- 
eepenint, alk certe hnjae Toeis ratio eet, «ut indicayimne 
LI §. 11, 1. — Poetremo hnc pertlnereMridetur Hcsy* 
ciuanA ^ossa διφονρα^ γέφυρα '^ Αάηων§9\ iaira dialeoti 
varietate, praesertim ei icbmparep aliam globsam βουφορης^ 
γίφυρας et quod Thebani βλεφνρα pro γέφυρα diausse tra* 
dnotiir, Tid. L.I §.36i» 5. -^ Jam faabe» omnia, 1lIldέ 
^lgo docetur, Dorieivsee γ in i mutftre eolitos Γψβββ• 

^ pro β melioce jiire a Doriensibiie positnin esee 
perlubetvr In Ann. Oxx. II. p. 422, 15. Nam reperitur 
ea malatio in ima certe tocc 6δελ&9 pro όβ'έλσς, qaa^ 
Dorica appeUatur a SchoU. Nie. Thfer. 93-et Greg. Cor. 
p• 235 et legitur in Bf egarensie oratione ^pud Ariat. Ach. 
762 et Epieh• 58; deinde pro οβολός, qoae vdx antiqni» 
t08 ab illa noii diTeraa eet, όδέλος in anliqaiore titalo 
I)eIpIiico nr• 16Θ0 saepe repetitar. Ibidem Legifnr f;ju«(>• 
Hov (comgendmn yidetur -ημιωδ^λον) pro ημιώβίλσν. Ita* 
foeDorica eat Hesydui gloesa τρ^ώδελορ , τριών ,ημψναΙοΛψ 
^Λ^μός pro τριώβολον. Poatremo eodem spectai Htieychii 
glossa οδολχαί^ όβολοί' Κρήτης. Contra ih .titalls pattUo 
^centioiibae Tiilgare β conapicitiir ^ ut in Rhdd. 2525, b 
W/?iW, in Corc. 1838/ b οβεΐίση^. 

3) Aepiratamm inter se permutatio, quae Acollblie 
propria fai|S8e Yidetnr, a Dorica dialecte altena est ex• 
cepto ορνιχος pro ορνι&ος^ de quo vid. §• 31. Nam qiiod 
Alcman fr. 6 (37) φοίναις dixit pro {tolvaig iet fr. 14 (25) 
τιύνφοινος (e Bergkii conjeGtnra) pro ηοΐύ^οιητας^ ex Ae• 
oUca potins quam e Laconica dialecto prompsisec yldetar, 
praesertim si Lacones σοΐνα dixisse pro ϋ^οΐνη recte judi* 
cavimus, vid. §. 7, 2. 

4) Tenues pro aspiratis aeiirpatae sunt io bis ; 

π pro φ in αμπί-^υρον ^ τινλώνα' Ταραντΐνοΰ (nt Is• 
Vossius bene emendaTit άμπίουρον) pro ^μφίΟυρον. Ne- 
φΐβ tamen inde coUigere ilGCt, Tarcntiuos άμπί dixlsse, 
^ila tennem pro aspirata propter seqnentem aspiratam 
^sgamptam esse patet nt in άμηίχω vid. L. I §. 6^ 4. Nec 
iQagis iUnd Laconiciim pataTerim propter glossam Heeychii 

U. 6 



82 De consonantibus. 

I 

αμπδσαί^ άμφιίσαι' AoMmvig, Id eniin pro άμΡίϋΛ^ (Tid. 
§• 5, 7) άμφ^Ρίαα^ poeitum est rariore apocopee genere^ 
de qoo dicemne §• 42. Quae praeteirea hoc traxerant, 
«iit corruptieeima eunt ant incerfa, ad cpiam dialectum 
pertineant, ant dubiae 8ig;nificatioiii8 et orig^iiie nt adTfr- 
liia άμπίτίξ et ηβριαμπίτίξ in Cret• 2554 , qaae ipse Boeck- 
liias ab άμφΐ deseendere existimat, τιχ recte. 

jc pro ^ eet in Sexea^&ai pro βέχίσ^α% in Tabb. 
Heracl. I, 57 et saepe apnd Pindamiii vid«Boeckh. Nott. 
Critt. p• 426, qnae stirps apud lones quoqne et Lesbios 
tenaem habet, in miiltie derivatie etiam Tulgo aerYatami 
Aspirata tamen legifiir in Herm. 1193 δίχίσ^α^ et Rhod. 
2525, b ύπο^οχά, qnare non anel βσιηαβ apiid Epiclla^ 
miim fr. 4 δίχόμΒναί nkniBre^ qaanqaam credtderimiie re- 
centioree demiim Dorienees aepiTatam e vnlgpari lingua 
aeemnpeieee• — Deinde bnc perttQet Hesycb. βρνχ€τάς 
ttanop τω βρνγμφ nal βρνχη^μός ομοίως Αωρ^ΐς» Hoc 
pro βρνχηΰ-μός a Doribne dictum pnto propter eeqaentem 
aspiratam, illud male a βρνχω deriTahim , qanm desceo- 
dat a βρύχω. — Praeterea χιτών et χύτρα Sicufis ad- 
scribimtnr ^) et leg^tur illod Sopbr. 62 , eed Inter exempk 
mttliebriuin eoloeciemomm , quoe Sophron coneolto imi- 
tatas est '). Itaqne etiam χύτρα ad γίϋοβέαη plebis pro- 
nuntiationem referendnm videtor idqne eo magie, qnod 
Epiebarmeae fabnlae titnlns constanter Χντραι ecrSbitnr 
nec minaa Epieb. 17 χύτρα traditiim est et. apiid Athe- 
naeitm et apnd Herodiaiinm. 



7) J. Gr. 243, a et Greg. C. 341. Ιδίως Sk οϊ ΣικτΧοΙ τηψ χντραι 
ηντ^οψ χα* τοψ χηΰνα %vtwnu — Ληη. Οχχ. Ι» 366 , 14. χνχ^ Α^ 
^Sc nuB^^f^ χνΐύψ ΛέΘ-ώψ, ubi pro Doribus lones reponendi vidcn- 
tur, qaos ita locatoe esse constat. 

3) Et• M. 774 9 45, {^««τα» to παρά Σώφρονα νγΜ&τ^ρον noXotv^' 
TCK» ^δς ου ΧίγΗ νγ^οηροτ^; ^ητέοψ ονψ or» Ijcorr» ημα^ι ro α*α*ίΛ 
ΐΓ^ς yifViUMtietQ ίρβΛηνιίοίς μιμηαάμινος* or τ^ό;πΗ^ hoXohwtt uaxfi' τ» 
τωμίψα τον ηιτωνος avrl τον (supplemus χιτϋνος kuI) Μχνρα θ^» 
(MS. Leid. Μχνρα χα» ^tiq) — ο τόκος ψ»9 άΧφϋ•ίζ»Μ^ (fliS. aXtft' 
f»M*)f vid. fr. 62 — 64. 



$. 10. De aliar• conson. simpL et singul. permutat. S3 

τ pro ^ iD τΐ^ας^ ^λ^ό^" £ρητ€ς Htsydk. JMIira 
est ^a matatio, neqiie^ eliamsi conmptela non eabeify 
vm plebejae, pnto, prcuittntifttioiii propiria. Noli enim 
ad Timodiei decretum provocare , ubi praeter alia minus 
certa μηω acriptum eet pio fuf&ov, qnanqiiam eatis con- 
sUt, aBtiqaiorea Lacones μύσω , jrecciitlores μούνω scri«> 
ptaroe foisse. De τ pro ^ in titnlo Meg^lopolilano 1534 
ni. L. 1 §. 53. 

5) Aspirata pro tenui in.hie paucis: 

Φ pro π iD Ιφιορηέοψι^^ quod legitor in Ampli• 1688 
pro ίπιορηιοψί^ neqae vero Doribue pecnllare est, quum 
edam in foedere Magnetmn et Smymaeorum reperiatur 
(φιορκοΰίτΐί , cf. Hesych. ίφωραησανης , ^ρενσάμβροΛ et 
Piurynich. 308 ίψΑορχους' τοντο δ$ά τυν^π λέγε ίπιόρκους, 
ήΐ Boeckh. ad C. Ι. Ι ρ. 808^ b. Contra in Cret. 2555 
est ίπίορϋησάψ^^ 2554 1. 203 έφορχεοντι^ hoc, nisi fallor, 
ex ίψίορχίοντΛ corraptnm. Unde mira haee penautatio 
explicari poeeit, non mag^is exploratum babemus qnam 
qaomodo praepositio ini, ei quidem ea est in boc codh- 
posito, eam vini babere poeeit, ut ενορπειν et ίφιορκεΐν in* 
ter se opposita eint. 

X pro X in ατρεχίς, nt Dores pro άτριχες dixisee re- 
femntar ^). Apnd Pindamin άτρεχης legltar. 

6) Media pro tenni /? pro π teste Plutarcbo ^) a 
Delpbis pronuntiabatur in βατειν, βι,χρος pro ηοηείν , ntf 
xgig^ quare meneis ΒνσΙου nomen a πεύϋ^ομαι deriyat. 
NaUnm tamen praeterea ejus mat£tion!s veetigpiam apnd 
Delphos reperitnr et ndiniiiis Βύσιος etymon obscarissi- 
nmm est. — Item *^1μηρα%1α, quae est atitiquior nomi- 
nis forma, postea *^μβραχΙα etiam in nummis dicta est, 



4) Et. Or. 6, 1. Eu Gud. 91, 56, Exc. Or. 611, 20. ατ^ιχβς, 

δ) Platarch. Q. Gr. II. ρ. 292. Ε. τω 'β xqmtw ο» JfX^oi avti 
^9v 9Τ' xoi γαρ το natiiv faxMf χα» %ο ntuQOV βιηροψ nakovaw, totw 
o^y Πναπίς 6 Βύσίος, iv ω nvottwvtob uai nw&avuvtai ταυ ^iov. 

6* 



Β4 ^ ' ' /. ' :D0 (^OBispnavitibHs» 

ιπΑν Ρορρο Pmlegi^* ad TbMyd. Vol. II p. 140. Qood 
^pro τ in T7}dig pio τί/τβ^ Λ EaetaA. 1648) 40 rfecan• 
dam teehnicoe Doriciiiii YOoactiir, gramniaticorDiii inven• 
tom est inde ίηιτι^δαοξ deriyMiluiin. 

' De tenai τ pro medliA S, in '^^τεμ^ος, ^ΐμηος infrt 
yidri>im09; Eadem imitalio est In πύρταζοίβ' (leff. ^«(^* 
ro|ov)^ νγ^ίψον* Aautavig^'^ 'Hesycb. a πάρδαηας, deinde 
π pro /? in άβλοπίς, αβλαβές' Κρήτης• 

7) Aepiratae prQ media nsiie, & pro ^, Doribne 
inbaitiir in μαστός pro μααδός , μαζός ^t χρύί^ος pro φ; t'-' 
fcy Heraclidie feetHnonio yalde dnbio ^) , quiiiii aliunde 
nihil de hie «onefet* Cdntra saepe in titolie Doricie le• 
gontar ov^eig et μη^ιΐς^ nt in Lac. 1335^ Megal. 1534, 
Aetol. 2350. 2351. 3046, Phoc. 73, 74, a. 81 Roes., 
Corc. 1845, Ther. 2448, Cret 3047, Rbod. 2905, Cy- 
ren. 4. At πι tUulie. tertio eaeculo antlqaioribiie aepirata 
iKMn eet, eed in Tabb. Heracl. abiqne diejnnctim 9cri|»tiiiii 
est ovai ^gj ovdi ?p, μηδέ eV«f, in Ampb• 1688 μηδέρα et 
μηδίνί, itan in Cret. 2555 quanquain pauUo recentiore 
ovoip^. Quare noB recte feciese patamus Boeekbium, et 
ov&£vij qnod apud Philolaum p. 62 est in Stoliaei libris, 
probantem et in reliqoie Pbilolai locie sunilea fomias eine 
Ubrl» restitueiitem• Nam illa non snnt in Doride ex an- 
tiqaiore lingfua aervata, sed inde ab Alexandri fere tem- 
pore apnd omnes Graecos nescio quo casu inYalnenmt, 
yid. Lobeck. ad Phryn. p. 181. — Siinilia siiiit fii;^a- 
μως, μηΰ'αμόάεν , quae leg^Qtnr in Aetol.'2350 et Corc* 
1845 , cf. §. 4, 3 , contra μηδαμο&ίν AetoL 3046. Dcindc 
ΐΛοΚυμφξίρ DoricHm dicitur pro χολυμβ^ρ EU M. 526, 2, 
EU G. 334, 14. 

Media pro aspirata est in ^Αμβρνσος\ qaomodc 
^'^ίμφρνσος^ oppidum Phocicum, a nonnnllia appetlabatai 



6) Eustath. 452 , 20. ΉρακΧιΙδης (Ιπών iu τον ϊδν το ίσθ-ω γνπ 
a0m ^«ι^Μώς τςοπ^ tov δ ιΐς ^9 ώς τό ί&»9 ΟΙνηός άΐ^ηψ^ U^th 01 
ΜοΙ XC9 μααδον οντω μααϋ-ί» Uyovat^ ο• ^ω^ϊς μμ το 'ψινάφς όέ^ ψη 
0W, αςαντίς το ϋ (ί) ίψύ&ος φασί cf. ρ. 773, 33. 



§. 10. De aliar. consoh; simpL -et fiicgul. permutat. 85 
teste. Stephano Bys. et Dlonysio ia eo|iolL Apfll. Rh, 

1,54• • >► • 4 ■ .0 .•/, .•;♦!»• ο v\>K 

8) Laqnidae pio Aiutla .-Mperinntnr jii b^s. ' '>i;i>f» 
il. ρ r ο i ia λάφιη} \," > ύάφν/ψ Ί ' t il^p/a?6f 'Heej^kj r Eju8« 
dem mutatloiiki aIni emenitifai ^rilioertuBi an .pbnoa j. .«ffe<< 
rant Eustadi..^%9, 38», mkVi^lvffMv^ ^ IniL• ad\HmyAi 
L Ly et est iq llngiii( Latiiia•^ -«i >la'Cvi4Bft pin όύχρυ, 
le y ir pio ^cuy^*. - —7 . Coatrtriai .:iliiitalioBft: .SpkiiUnoiMiiii 
(pidltui m. φιλθ0 . jiom«ii fiMdMire;piotw8ee'PliiAMf«hHs.opiMif 
tar "^), qUfie> etjmalo^ ijROaneel -«Hri^r-qnaia-alferajia^ 
eodem prqposita a ^a/J9pao^ n^tt qaod apifd Siiidmiiiadhett 
φ(Α/τία Yocantar, merus error babendus est. YottSiietyf* 

μ pro.TiF.^t in* (floesie HeeychM 'Mμ'ttUtςJ;tϋήάj^l} Κρηπ 

reliqaoraifL ad^erbiarum «iiHaeintiuii tismiiiatioaeia:^ t^- 
igttH^y ifaic^^. etc. , Ίμ>» dtabiiAliie^ gimi c^«x«6>. «vel^ pothis 
άμάκις sii aiitiqtti»eMjaa foNrinata iradic£i^afi.!^Lat4 'seai) deM 
riYaiida^' Pnaetenea Laeoueai i» paacis.; foprai 7f,:yvdiHai<^ 
tiMse YideBtdr, ai fidem ]i4bei«:tliGet H^^ychUi.igloesae 

trtQonov^ et reGentioii titulo Laconico nr• 1464, ubi M^q- 
πίφόνα scriptiim est pro ΙΖ^ρσ^φόιαχ, qaod ^,Ip8Uin ^oecji- 
kiaa restituit, ^ . . ,, , . . '»^ . .. - - ■•«. 

μ pro ^, quam mutationein.haipliaraiiidittit Stephaua' 
Byz. a.v. '^βΰΐντις^ aKi AeoUrim• (vidf £.(>*'§•€,* 6), iif 
gloeaie nonntiUid Laconicia Hcf9ychu ecrtptdtti eat: «^jua- 
xiov^ αβαξ* Αάκίώνίς et αμυσσος^ χητος' ^άχώνες L e. 
άβυσσος, obi fortaese non opus est citm yalc]|u^nano'xvi 
τος ci^rrigere, qqifi g^a^matici x^to; efiam .pinQ^,9fi2ifo«^iesse 
patantiKt., %id. Buttm. LeuL II p* 95. 



I ;. 



7) Plutarch. Lyc. c. \2 ,.τά ^a evaokm K^ifgtq μΐ¥ α#^•ύ», Au^ 
ικ^οΜ#«βτΜ* ^ φ^ΐΛΚΛ- 7ί^οςαγο^ύ4ν(ί4ψ y litt ώς. φιλίας *αί ψ•Χύψ^ννης 



8β !< ' ' ' * De coiisDnaiitibu&. 

β'i.'ψψ'0 μ apparet m fiafipa^ χρύμα uai ^igotj u 
^^Qog (}eg. γένος) ncai το ίμβαμμα* ^υραπούσιοι Heeych., 
qaae deincepe fiBi*e MpetDQtnr^' 'At Talfle vensor, nie hoc 
noa recte pro βάμμα positiiiB putetar , sed ad pecidlarem 
qttandam stirpem feferendiim *di|'f' mide ^Oism βαμβ^»»^^) 
vtrbiiBi Syraciuiiiia non» prc^riiMi deeGeaadat• 

Μ prq y eeee 'videt»r m «oio Epii$b:'l9'^)• Sed φίνιη 
ipee E|£ohfivm«e t^o$?<liaIieat^^-yo«ry, illtad potins ad dl- 
vanam sdvpcini eiiiiiii»«igiiifidetionta pcnrtinere arbitror, 
^naetaj^ud' Dores potieeiiniiiai^Mrtata >«frat, qiwle est Bo• 
ύήΜΆιΜαομαι,' fvf^ Ηνύ^μ«$^** iUS>'pro ϋ^Αύ^γ- έι^Ιομα^ pro 

λ pro ρ in λάχη^ ράχη' Κρητις Hesych. , neifi^ •^β' 
jcfo^, qai PhaselideHi «eondidlt, a Riiacid Grete dii^ersne vi- 
detar, vid. MaU. Prli)ag|;i p. 139. «« Selitt^id.; ad Nieand. 
Alex. pi %%y «ed laf* ΧοΛΛοψ^ΛβκΙζω^ ^pM» Allieiie dlaleeti eant 

9>' iJPeYBMitaiitur: ui^ %e* 9 et •t'.' ' miid pro hoe^) 
est m prinia per8oaia.pli»a}is> bUjeetiiriyMt λ^/ο/κ^^ς^ι f^^^' 
μ9§, Λίγωμέρ^Ηιά^^ΐ'^Λ'^ et ill>'i^^•]^ ijt^^ vid* §.39. 
Utpobcqpe «Pi^xui autiqvfeenbft lingni enperetes esee infra 
doeebiniuiBJ. -fiontra male Doree in anfinitiVe '^μες ί"^ 
ημ^ρ, fiycM^HiKuese credifintar, Tid. §. 39 y neqa• veetias 

- r • • • 

Ό) ci. liesycn. xow, a»wftvoA«a« — »βί», cuo&apfrai — «or, 
tiSoq — MiuPf ilSiaq, quoram otramque e ttoSv corruptunk^yiaiiur -^ 

^aoittpiPf α^^έφΜ'-^ inoaS:^^^ imnt^aii, ^Φ^ά&η ~Iim»«^«•'» 

lad. Clirest. p. 8. μαηχοαν ηάρά τό μ^ kohv, iint^ .το votw έδη^^^' 
Καλλίμςίχος i\ kf *jExa Αη , inotiOiv φησίν «rr• τον Ιτσνο^ν. ' — Phot• 
JLeX. μαΜοψ-ν* ηαρν^φροΐΉν ' χοςκν ya() kou ttofiV το votiVf Vo φρονί''' 
-^' Id. 7irb^elifc<^^' ^α^ιχνοιϊίΙ' xoi ^(>av()di^£iir • ΤΛόοίΨ γ&^ ual ίάπ^ί^β 
Φρον<Μτ. — £t. Μ. 523, 47. Ko^iir;' ο Μ» μμμκ itat φιΜμμ. - 
Suid. s. ν. Λοάλίμος: •^ κοίΐν faq το cda&avtG&tu ei KOfl¥f ο i^' 
νοίΐψ. ~> Praeterea ea stirps in antiqais quibusdam nomiDibus pro- 
priis baeaity ut Ev^vupmaay Aao9tw»r etc• • • ' .v. » •• 

9) <C|iaerob. Bekk., 1198. τροπψι ύ^ύητ^ι^τ^ ^ d^ o^ «^a Αφ(^ 
SkaXtwtov^ , manf^ ψ ^ς, ηςπ^μιρ η^^πομΗ* («dditar Tlieocr.«VII» 1) 
cf. Ann. Oxx. IV, 421 ,9. 



■' • » 4'. 



$. 10. De aliar. coneon. &iinpi. et singul. permutat. 87 

apud grammaticoe de dialeetie ^^) ift μίς pro μίρ, quom 
koc nbique integram reperiatnr« 'Comgendnm ceneemns 
μης et μψτ cf. §. 31. De Dorick uug^ aeg pro a/fV, uety 
de ίνδος pro ivdov et πίρντ$ς pro πίφΐϋΛν) vid. §• 45• 
lo his onuiibus σ antiqniae eeee quam v^ Infra apparebit* 
Contra ν pro σ conspicifnr in Pindarico tfmmf pro 
epa^ Boeckh. Nott. Critt. p. 476, in ou^m^, quo Rhe- 
gbi pro ttv&ig utcbaatnr, teste Theognoeto Ann. Oxx. 
II, 161, 33, et In iliav quod pro ίξης legitur in RImnL 
2525, b 1. 108 et TJten 2448 Y, 13, qni lod quum ee iii• 
uwok tneantiur, Boeclchiiie non recte ίξας correxiesc Tt« 
detor. De praepositione h pro ig Tid. §. 43, de «W/ pio 
ίστ/ §. 39. 

10) γ omittebatiir apud Tarentinos in Toce ολίγος, 
ot grammatici RhiBthonk Tersibas allatie doccBt '^) ^ con- 
ferator Boeqticum ίων pro έγοίν et Arcadiae urbis Phiga- 
liae nomett, qaod Φΐαλία seribitnr apad Pausan. VIII, 3^ 
1. 2,.m tituIo^Meseen. Leak. nr. 46 et eaepins. 

11) V a Domiieibae pleonastice insertiim a gpramna- 
ticls commemorattir in praesenti verbomtt Tid. §. 42. 
Praeterea nibil eo referri potest praetiHr Creticiim ^ilvog 
pro •^«ib^ qnod legitur in titnlia 2554. 2557 et foreitan ia 
glossa Heeychiana , vid. §• 7, 3. Rectc Tcro Boeekbins 
vldit &iivog forinatum eeee ut aif&gdntvog , neqae cnm 
Koenio ad Greg. p. 301 ^eiva ecribendum eese. IpenBi 
^^^legfitiir nr. 2556« Qnid de ποινά, ηοιά* Αάκων^ς 
Hesfch. etatuendam eit, obseurius eat. 

12) ¥ ίψ^%• 9 in datiyo plaralis et \n tertia Terbomm 
pcKODa, qiiom in < exlt, addi poterat at valgo, qiiaii- 
.qaam in titulis nuUa constantia vel additur Tel omittitnr. 



10) J. Gr. 243 , b. Meerm. 659. Gr. C. 364 th μ^ /»««. 

11) Herod. 7t, μ ^.. 19) 23. 6iiyoq' — μ^τ ουν Ta^ovrwui χωρ*ς 
τοΰ γ ηροφιρομίνοι την Xi^w avuXofwrtQov άτζοφαΐνοντα^^ iicntQ^ *Ph&mp 
^ iovX^ ίίίΧίάγ^ * oXioiaiv χψνιν έμπίφνη ιν-ψυχία, kcu έψ *Ιοβάχα 
(cod. ινψΜβα^α*)' χρ^^» /ct^ ilUnf μιβ06ν οντος λαμβάνιιν, HlDC cor- 
rigas Et. Μ. 621 , 51. 



88 ; .i> Qe doasonaBtibue. 

Ila^ ιμ Taol)«< iiieracl. -baec daflTi -meiDpla lepDnlinr: I^ % 
miovtaooiv 4eS^« ^ . • 56 Ιντασϋΐρ ηάρ , 110 πρ^σσό^ταφ^ι * «i 
dt, 127 v7ta^jQifva9if* d^fd^mg, — In tertla plaralie yer- 
boram 1η'«ϊΓ eiDemite niinqoain ρ aseumitar ^)^ de tertia 
sliig^aiTis ivtil ,quae r addilo saepias in Pydiagoreoriim) 
qiiae ferqiitiir, ecriptis legifnr, Tid. §. 38• Item de aliis 
sno lo€0 agfetair• . * . . 

13) £x antijfiia Cteratora antiquiores Deree IHeram 
Kopipay qajie'.a •reCquia Graecie mature atnon neeessarit 
iiearpjan.*:d^Ita Brat j sbE diutlae retmuerant , «forteeea el- 
ηίαΐ nidione ; soBi , qaae ei literae fiaieee vldetar^ leMcio• 
res,^ Reperltur maixime ant^ seqaena o^ nf in ηαιηηύβ 
Corinthi et Crotonls, ^οριι^ό'&δρ C. I. nr. 29,• o(ifo^ in 
titnjLle PhUaswiir. 37 et Rose. It. Peldp^ I p. 31 9 -^^ο- 
δαρχας ιη'ϋΐιιΐο, ut vldetur^* Cleonaeo nr. 166y^2v|pa?o- 
almp-m imniuo apnd Mionn» . Descr. I p. 7^}^ ^otog in 
gSnlea Olya^Iae rieperta ibeertae originie nr. 81,' ?ό^' 
in yase Ms^rae Graeciae> .AnnaL del inst. AmU. YIU 
fasc. 2i ; RamriB ante alias 'votsilee ir^entnv iiec noVi alia 
eStempIa. praefeerqoam ^ειρϋ^ω et i&i<}€ i. e« i^x« in Taee 
aeneo> Magi^e Gmeciae C; I. nr. 32 > !pea noii cerdseana• 
Ante eoneokiantem cst In vase fictiii Magnae Graeciae^ 
vid. AttBal. L I. , abi 'Ε^το^ 

■ ΑΜψ^ antiqnae literae , ei non eignam , nomen tMnen 
Doree retiBtterttnt, Sieiii appellanftee, quod vnlgo'S(^« 
eet^^)•; Oorid San βοηηίη panllo podiorem fni^^se/Boeck' 
hlue easpicatur ejueqne yeetigiam. ^[iioddam eelfvare literae 
dnplifiiErtieneiii ^ qaae in Dqrieia maxime titiilie anle ee- 
qaeniem eonsoBaiitem repevitur^ at ^AQt^fsvoda^og yid. 
infr.§. 13, 2. .; 

12) Ann. Oxx. I, 147» 31. τα ^ωρια το ν ον ηρολαμβάνουΰ^ (leg• 
ηροςλ.)' φατίρ ού klyovGtif ovdh rl&ijttv* — τα ίββίς τ (Ug. ti) J»- 
ρ§α oyoVotra προΧαμβαρύ (\eg,' τίροςλαμβάνπ) το ν* ιϊκοσ^^ e&oc^i ii- 
χατΜ» αλλ' ίη»ζξημα±α ούχ§ (leg. άλλα τά ξηματα.ον)(1), 

13) Herod. Ι, 139, Athen. Χ, 467. Α, Scholl. Arist. Eqfi. 000, 
£ttstath. 785, 31 ei 1127, 21 , cf. Pind. fr. 47 et Boeckb. 06c. Ciy. 
II p. 386. . ' 



$> 1Ι• De ff in ι aut consonam palatinam mutato. 99 

r ' ' ' ' ■ ■§. 11.'' ■ ''■.'■' 

1) Doneiieee σ in £' oratiM Irefepimtiu* in fafaro et 

aorieto I y^bomiii in C^ ύχβάηββηι ^). Cojoe mutafiome 

^ianqtiaiD etiain in reliquls dialeeCie exemplai reperiantur 

(yid. Buttm. Gr. €rr. §; «My not. 5. 7), sdla tamen Dch 

ris, integra qmdem - et infth^AtH , ad omiiia verba in C^ 

exenntia eam adhibnit. *" '-' .•.<:. 

Eieinpla mnlta primu^ titilUenppeditaDl•* Ih tabnK)! He**- 

ttdeensibae Iiaec legnntar : ϋΐΜϋξάμι^α II, 26] i/tiHii§afUPui 

B,49, 1, 1, έγάέχαξητύη iktlySly ίρ^άξντα^ tnt. I, 120. 121 

^ίργάξοντύηΙ,ΐΜ^ &οχίμάξ&»τ^ l^TOy ίτίρμαξανΒ^ΙΟ. 11,9, 

igilamg II, 26, ωριξορ.Λ δ^Ιξω et ψΒ^ίξαν Β, 10. II, 

8, αρχωρ{ξ€ητ9£ς Ι', 8. 11, 9iaTif(rqi|«fi«^ II, 30 (qaanqnam 

*οτ(σω^αμίς eat Β, 47. ί, 3). Omnino yerba in ^ω nttn•* 

qoam non ξ aesiiniiiiit; nam ίδασύάμί^ά 11 y ^'viUiBmti 

est, qnnm pl^aeeeiie δαζομαι nullo jure fingatnr. — . De-' 

inde in Gretieie titiilis baec eiint : nr. 2556 δ$ΜάξασΰΊέΦ^ 

3048 χαρίξέόμ^&α, 3θ5θ ι/Μνφ/ξασ^ιι»; iii Tejo-Gk^eia 

mnltoe Tul^ftree formae legi jnoli mii^iim eet. — '' ht titalia 

initioreni Ddridem rdTeFentibiie baec^ Ampb. 1688 δρ*$ξ€ία, 

Pboc. 73. 81 ft. χ«{7α^ο«;λι$<χσ^ώ , Aetol. 304δ ^ίοΐί^χώρίξαέ^ 

Corc. 1845 ;(«e(i«Sovi^cit^, άποΑο//|ασ'^αί (sed aaephis nr^ai 



/ 1 



1) Scholl. Theocr. I, 12. το Ji καθ-4{β(ς• /ίω^^ών τροπη^τον tf 
*Κ δ • ο» ya^ JufQitiq τοψ μίλλονχα της τιτά^ης βνζνγίας τη^' Χηγονσης 

*k U ^MK του '1 ίηφίρονο*. — . £t. Μ. 100, 32. . το W βαστάζω xai 
Λ•ίτά$« ^ωριαα Ιστι» *οηά τροηηψ, του α <*ς ξ. — •' Λρη. Οχχ. |V, 
419, 13. Kta ϊβώςτοϊ^ω (leg. ^α«{•») Jfaq^nto^ ίατι κατά tpo;n}v τοίϊί σ 
Υ»όμί9ον ίΐς το^Γ, Serffi^ νομ το βαΟτάζω (leg. βαύτιχαω, ^βοκηάΐω) καϊ 

Et Μ. 443, S^iyB^^a» Theoen. Οχχ. II, 85, 18 ^ ufna^ot EiiiSkiui 
70, 42 elfluetath. 1419» Uy Ίατίφάν»^ £ast, 126, 9r(s£|cFff|>l)Fynic*fc 
p. 240, κλ^^ω Scholl. Theocr. VI, 32 et Greg. €,.327.. fJt mtt|ti| 
ex his Jboribus non eunt propria, ita iDterdum gxammatici ea ibm- 
tatione ad pessimas etymologias tutandas abutuntiir, 'ut'£tym. όη 
115, 2 et Et. G. 144, 15. ' , 



90 : De qoDeonantibue• ... 

vuaak et nr. 1839 ηολψίσαίτιας , pro quo malini ηοΐ€μη- 
σαρτας) , Rliod. 2905 ορίξάσϋ'αι , Astyp. 2483 όίαΛ^αφίξοτ- 
σϋ^αι (<n)ntra Ζ4Μ''9ΐϋείραφΙσα&&αι) , 'Thtt. 2448 χατασχίν- 
ίξοΑ,^ίΛΦάξΜ <9isdr|cof<^a4<^Qi lYy 23) m. U&f^ 2470. 
WiX,.M7^ ptAnapli.Jia Β. ^9iWii^t«fi G«l.,et Agriff. 
fMnii^^f Λ1β€Α.:'/(>^αέ4«^^• Iil H^ripl^iie^ibus ur• 1193 

«.;, (ΟΓ<^ο,Μΐΰημβ boc formikrwei g^u^ . c; Yfiliqals fontibne 
novimus. Laconlca simt talia in.L•ysi^tr« 93. ξνναλίαξι^ 
99ii ^<K<W» 1^44 ^Απο^^§ω.|^64.;1θ6.7Γ9](^π«^44τάμ#νο? me- 
1ΐΓ0 iiQWSMte) , in . Ariat, £qq. 122& . « , £i|f|QU4U llelQtiluie 
ipt$(^)άψBξa., ^ 49 Plutarch.. ^J^y^. :C| 6 φυλάς, φνΐάξωττα et 
φ^άς ω^^ξρίρτίΒί, apud |i<|Byi:biiMa άμβροτιξμς,^ ά7ΐαρΙμμ€νος 

andao^ii^p^ ancif^uiaiyCriRUCi^ apnd euiideif άγχιξΜ — 4/^/- 
a«f#;.et. λιχ^ξ(4Ρ/^ (ί'ψΜ, Megarf^^iB in Aelifriieneibas nul- 
U^ AitfliliUHie .ilfitor^ eed Tulgi^iabiis . tfi^vms ,<mivaaag 705 
etxfx/o()aapfTff 716,. ' Apud Epieharmuiii «t Sophronem 
Qa9i| nulla exempla Jieg^iitur,• eed σφαα$ 3<^b|r. 27: b 
4vciMinedJ4 Sbri^ saepitfa Tulgaree fermae tei^diuitar qQam 
Pprfoa^j ut d^ Quadir; Par. pt 17 ίπροχΗρίξ^ψ^ι^α^ Aren. 
p..326 7Γθ4Λ^^Ααΐ7^«έ<ΧΜ:ωι/ , de IJE^llc• p^. 2t8v^44 ιμφμρ^ίΛΐ^ 
qu^od e codiclbae ir^stitii.endnm est, etc^. .fil^^^e Dprleae 
formae vulgaribiie mlxtae leg;mitur apud Piqdarnm ^ T|ieo- 
critam, Pytbagoreoe (vid. Valck. ad Roev. p. 61 seqq•)) 
qaas nolumus enumerare, qala nihil noyi inde apparet. 
Omittiiniie etiam similes Heeycbii glossas^' quas Talclse- 
narius ibid. p• 67 Dorlcae dialecto yindicavit• 

2) . Jam enim satis patet, in omnibus gehuinae Do• 
ri4U gei^eribus omnia verba in TH e.xe^ntia hanc formt- 
tlonem commanem 'habuisee« yoIgare9 enbn jFormae non 
r^^erianlar niei m iis tltnlia et acriptoribii^y qaonim vel 
dialeetos ιαΐοαβ para e6t vei lectio min^e certa•' Excipi- 
Mrr YerUom δανείζω ^ nnde in Co^c.'184& eonetanter ^a- 
j^uaait derlyatur, et σω^αΐ^ unde in tabb. Heracl. σωξαβ 
et σφσα£ , apad Hesychlum Laconice χατ/σο^ξ^ , apud So- 
phronem σ(}σΜ (cf. nr. 3 ct de snbscripto huic Terbo ioU 



$.11. De σ in $ aut consonam palatinam mutato. 91 

§• 22, 7)» Poet £plilliongOB igitar Dores matttvias «d 
vnlgare σ accipiendnm inclinaese τιιίβηίατ• 

Apud Theocritmii praelerea aoniiiiUa yedM aeeiimiiiit 
£, -^iae Yiilgo in praesftnti ζ Bmn hdkuit, nt ηλ^ξω YI^ 
3!^^ invo«Ao|or et άκοκλάξαςϋΥ^ 43. 77 (aam ηατ^κλίξαία 
XYIII , 5 €#nruptis8miiuQ eat) ^ a «Α«/ω ^) ^ deinde γ^ϋΰ^ΜΛ 
YU, 42« l^, XX, 1. ^, jailiiSiu XXI, 51, ίφίΗ^α U^ 
115 (φΑώία• y, 148« 150 conjectnrae debetor, wxa|^ XXI, 
3/t euTnKfAmimaim est , ύηορτάξΜ apod Hcsych. et αικ«ν- 
ra^m Ait^liiyt•' p* 41 Hart. m '^ανηάξα$ corrigenda esae 
▼ideniop). Sed illa^otiiie a ηΐάζω descendnnt', qiiod ser^ 
▼atnm eet in Heayehiana g^osea χατ^κλάζηο (cetenim cf« 
§« 42) ^ neo «ιιηαβ γ€λάξα$ et χαΧάξΜ (χαλάξικίς etiam apnd 
Pittdamm P. I, 6 legitqr) a Steulia praeecntibiie γ^Ιάζω 
et χ€ίλάζω deriTari possqnt, Tid. §• 37. Scd φ^ά{«<, 
qmna praeeena ψ^ε^» pom noa pomt, procal dnbio ip« 
ΒΪαβ Dotpidia leges laedit. ■ ' 

3) Eed^m ΊΛ»ά^ Domnin { pro <r conepiditar in 
sobstantiiie abetvaifelie iwt Ίϋί^ exeoiitibae , qiiae a yerbie in 
U demaiitiir t )^(1ριξΐζ Corc. 1845 , iydinahff Aetol. 3ΘΜ, 
icoTora^al»^ Arcbnii• Aivn. p. 325^ παϋΊττη^ξίς (eod* si«- 
^mr«$<()^> ηομηης βι^ομο πα(>ά ΑοηΜβαιμορΙοίς Hesycb•, 
ηι^άρίξις OeeVi in .Tim. ^ detnde in compositte , qttorani 
prior pars a Terbis in• £» deeeendena vulgo ia 0« exitt 
'^ρμοξίδαμσς Petil• nr• 4, £οίξΛ9άης in recentibaa Laeo• 
nieie 1271. 1282. 1373 leC ^oil^mro^ 1457, qeam inAMph* 
2477 , Sicttlo apud Tonem. XV, 42 etc. :εω(Ρ*ηλης «t «1- 
mitta le^nair. 

Praeterea Doree ξ pro α asaumere ▼identarxin κλάξ 
f το. xXsig^ nXfnlg et ορν^ξ prp <!|iv^, de qiiil|iie ipfina yide• 
bimvs §•. 31• ]M[ale ^/{ας et τρίξος , qiiae «uint lonka pro 
^/σσος et τρίασος, Dorica exietimantar propter όίξαζ el 
τρίξας^ jHtimknoruiii Si^nlokrumt nomina pravie conjectiiTiB 



3) I*ccrtior est Hesychii glosea κ^Ιςβ&χ», xJUSto». Nam Id codiee 
nuc cet «λά.ο»9 fvisea videiar Scbowio «este κΧαΜ», quodMasartts 
corraut; ilaque eae|»cari Ikel, r^odM uXaSheu corrigi. 



ι 

P^UaolitV, 174 •<^ IXV<80-dmialld^: i|fU. ΒβϋΙΙ. ad.PJbaar. 

;';!!!s4)'''riQndim/ igilnr:<¥erbaiili iCiQ MMUii:«ftptii Όίοι^έ^ pa- 
leifnasi ιpro{«hal^M9lέffd UbcEe itMeantifr^ieaif/ievi «SiiwcUr 
bistiA' reliqiiie ^fcbnjug^ilogatsi .fQnnik .Llr. derivalie.^ vM 
um^.ppteitiisum:i& ^in ί <cq]|J«ngpbii.;i£|}lif'rlMftea gleUerie 
pUueiMrih Tepeiuuuii^.l Pl9bKii^.pIadq«ai6speiAMiiii*|K<x|pa^ 

ΗγΛΛί^ρίη6ΐμ^9^''%ν. pfevfoctarpaeeirb a(7f4«ff«iiiiiE0piaralrfPftlK. 
ia StoJkMF|«B^i<48^ 64^ei ^ivoμiχ^hu Stiief idj jRyllr. iUdi 
48 9 63) pro Μ^^μιτΦθ^^ liietiiiie.MiiiBliiifitemyi Jivfiffing 

In jLyBidis eptrtola p• 52 Qoelh 3)«. ^ ^ Οηίϋίηιιιβ: |^ΐ6β8«)ι 
Iii»y^Mnlie:iMi«erttte^.diaIei:tit, φΐ^ ^Qtiui Idnioae. Jodi* 
^anme quh»: ciun.Y4filcliiBarid.!p;i!:'.6i| Donfafusj Ροβίτβιιιο 
iftffnia4;'¥eiilmlia:, .qli«e':li«€iipfirtipeiit, jbaee , «ep«»rime : 
διοΛ-ηλ^ίΛτάς in dicto Laconicn^^PlkU' l^eflf. rch» 'Sft rct 
Af>afkili.!l4«ek p. 211, .qiMnqH«fti ab:«liί8ιL•ιίlNMae8 iiMn- 
hunaiiy&wiUoxml , . deiNlinoCPcic/idBauafe ^MnrlMitiii^f)^ .«n^ev^ 
i*i^l<lco.i< iaiMid Spiurtoiu>8; iL•tlιe«w:W^Iy.271. d>3>.HBde Βοη 

<«^0^7fr, Heeycli• pro...aaaoTo«^ >qiiod Ljicqiiicaiii ei^e τί• 
detwT), yid»'§. 5,.4'.([nriieeeiii^taiQen !αα^•ί wmi repecltur)) 

pr<k;vicQi!valDp;) ]^<xv:fiaxt^at' Soplir.iAO^^iiei: qoidtii^ recte 
ϋ|Ελ^Μ; ΛΆyi^i$ί:^^x¥μάζw:Jkκit9Λxίr'^ ΤΙνβΙάγορίητας 

Hesycb•; άλιαητηρ, τοηο^ Iv φ άθ'()οι^οιινιι•<ιο« JSancIo» 
^ ' lf^d6 iftttieii ,λη έχ of^duii Boaicjffir Frkn^uerkiii lectlohe πι- 

toU ^(ί*^ο*>δΜηλ*ΰτάί, ώς αν tti oxivonotovq itnr^ xoi μ*μ^άς^ et 
inde £ust. 884, 23 et 1818, 1 atqoe Suid. 8. v. iiit^XtotSv, cf. He- 
eycih• .s• f„.afmiX*ottU el .^«niyAdry. £t.,JVIi ^60, 42. — . .Eaddm τοχ 
PllH. I Ap..<JU|c•. ρ* 230 ije8lit«eodil)Videtui<, ubi ^«λτι^ς ^idam «ρ- 
pellatar sM^Zi^iirclt,. qaod pro αβι^μάς cese' ncqiul, leg^' ιΐΜίη^^Μτνβς. 



$.11; De <r in Ι aHt oolMotidm pdalinam mutato. 93 

Hesych•^ ηρομν,^ίητρ^ά^ 8leei|ndaiii' PolL III y 32 SSca* 
lomoi appeHafio prb ηρομν^&ερ^κ bl μύ&Ιζω ^ τρψ^μ'ΛτΙη'ΤΛί 
seconduin Poll. IX, 96 (corrapte Hefly«&•' tρη'μu<nheτa$^ 
Eoetath. 1084, 5 et 1387, 2Ά τρη^ναΙτΜ) Dorica vox « 
rerbo τρηματίζω , .qaa SophroH benvest fr. 99. 

5) . Contn iiiOiiuiibn• tituli» ▼arioriim Doridis gene^ 
nun et aHUqHionbne el vecinltiofiline aihil ejtieiiio£'legi^ 
tar, sed constanter 4r servator^ .qotUa emit in *tabb• He* 
rad. καόδ^δΛπάα^ω I^ l/IH^ .xmediuau&ep I, 74. 95* ψαψί^ 
σ^ίν. I^ 63^ όρ«σται.βΑβρ«^ :!ΑιιίφΗ. 1688 lunaS^zao^evTa, 
Corc. 1838 imaaraf^ Ther. Zi^ ίηνομισμ€Λ, Ιββ. 1834 
layiazuiy lUiod. 2525, h άρχ€ραν*στά^^ Άΐ•αοταΙ^ Αϊονν-^ 
σιασταί, λογ^αναί ^ .φάφίόμ»^ Gel. άλΐ9ί€μα ete» Nccmi• 
ηαβ EpiGkanin fdbula inseripfa ierat ΚωμασταΙ ei leg^ntnr 
apnd enadan fir. 37 άχάρ^ατος et 97 ϋ-α^μαστος. Mi^• 
slitttoe Spartattomm ^ociis praefecti eonslanter άρμ^στηΐ 
YOGimtnr et apud Taventiiioe Bccundiiiii HeaydiHim eriDt 
βαλΰίρμοσταί. . Adeo λαπ&στης cnm σ DoriciUD ctoe, aoD 
kantniii^ dleerto/tesfimomo aflbniatiir ^). 

Satle saperque hinc apparet, antiqaam et genttuam 
Doridem , etiamei yerbomin in ^ deriTata ea , quoram 
termlnatlonee a σ ordiuntar, literam ξ asciacere Tellet, 
oDiilomipue ΐη reliquie vulgarem rationem serraeee, aolos 
Laconee et Sicnlos Doridieque imitatoree iUoram analogia 
In errorem Indactos etiam hisy miUa tameii conetiaitia^ 
palatinam in plebeja potUeimam, βϊ qaid video, elooa- 
tione obtruaieee^ Sieulae certe ejae generis voces So- 
phronie et Comicorum eant. Pindarue talia omiiino igiio* 
rat et άτάρβαχτος Ρ. ΙΥ, 84 etiam hoc nomine saepeclam 
multie alils mdiciie accedentibqs in άτάρμνχτος mntaudam 
est. Ceterttm nolamns Philolai άρμόχ^ν inter Peeudo- 
Pytbagoreorum commenta referre. Nam in hoc qaidem 



5) Pfaot. Lex. Xcm^mvif (leg. Xtmlrritv) to ^tvdteU-eu nai άΧαζο» ^ 
9ivHt0u» uai Χαηψτης (leg. Xantwifjq) 6 ψ9νατηζ im τον » ώς caXntY- 
^V^9 αυ^ίγιηης (Ug. caXnwtijqf βνρΝ^ης)* ύΐ 6i J^qUSq Μ τον tf* 
Xft/Mgtorijv nai Xa/»nKtty (?). > 



94 Do eonsonaiitibus* 

veriio , cuju• pnieeene apud Atticoa άρμόιτω sonaliat et 
imde Tnlgo άρμογη deriTabanl, antiqiiitae aiiAigaBe' elui• 
racler fiiieee videtnr. 

6) Reetat ut expBcemne ^ quoidodo fieri potnerit nt 
Dores a όίηάζω deriTaTNint «d/sutlee, όΐηαξ^ς, eed dMtu-- 
o^tu^ ίόίκάσ&ην^ oiKmaraL MemiBeiis ^ ^uieeo^ ζ esee 
pro dj (L• 1 §• 7^ 1. 4). Itaqiie irulgo in derivatie, ubi 
tertia consona «CGeddiAt, {Mriiniiiii media eecimdiiiii notam 
Graecae linguae legem ejecta, deinde d ante eeqnene σ» 
μ^ τ, ΰ- m σ miitatiim eet^ ita temen ut tempore paullam 
reeentiofe pro dnplici sigma eimplex poneretur. Jam^ro 
Dorienses ζ radius pronantiaaae ^entur (unde factun estj 
Qt apad Lacones et Megarensee in δό mntaretar) ita, opi• 
nor, ut iota conaonam distiiictitte andiretar• Hoc igitar 
dim β6φΐ€ηΙι σ facile in | coaleecere potnit (quoaiodo 
etiam in Dorico %λάξ pro ηλύς, %1ηίς, uU^ i^et ig in J8 
molatia niatani lidetiir), antecedena & deiiide ante ξ ab- 
jiei opovCdiaft• Contra cimi aliis consonie seqneBtibiie iota 
conjungi non poterat^ qua de cainea ndgarie ratio hic 
•ervala eft. 



§. 12. 

1) Doiieam dialectum ζ in σδ dirimere graminatici 
tradimt^), nt σδνγός, &ίρΙσδω pro ζυγός , ϋ^^ρίζω. Et re- 
periiiiitor ζ ita matati exempla hand panca apad Alcma- 
nem et alioe lyricos, excepto tameii Pindaro, plorima 
apiid poStas bucolicos et in Pyfhagoreorum , quae fenintur 
reliqiiiie, nonjijalla etiam in iis^ quae pro Laconicis yen- 



l^ SchoU. Dion. Thr. 780, 16. ίγ^αφον το c %al 7 arti του 7, 

ωσπιρ κα» νΰψ ίψρΐΰηομιν ηα(>α J^qhv^hv, — £t. Μ• 412• ία. το Κ 

itetlvoOai^ oiJti^ittq ίΐς σ tuu δ* ωοιτ ζνγος σάνγος• ζ^νητη^ίζ erdcvjifij- 
Qtq\&t^it:m ^t^ia^' ϋν^ϋ:^ ^v^Mm' θΜκ^βτος, cf. Et. Gud. 233» 6 
et Schoil. Theocr. I, 3. 



$• 12. De cohsonantibus duplicibus. Οβ 

ditantor, iit άχιμάαδΗ iii decvelD contrt Tittoidi€nMi,' μ4ύ6ω 
pio μίίζω Plotarch. Lyc. c. 19, «νγάαδέο in eantUena 
Laconica (γίά. Gr. €• 251 et intt.)• At nunqaam eet in 
titalie, qvomm etian aDl^iiioree, ut Atnph. 1688 , tabb. 
HeracL et Bmtt. ζ seryant, nunquam apnd EpiekarBHun, 
Soplironeiii tcI AnAimedeiik ,' dentqae auBqaam in purio- 
ribiie Doridie foDtib«8, qai emnee,' Laconnm ct Mega• 
reDMinii dialcetl• exceptle , ξ nihil mutatimi teiieiit; Ita» 
qvc ίίδ pro C Α lyricis et bucolicie po^tie dialectoa conet• 
lio miecentibue potins e Leebiaca dialecto, cai hanc mn- 
Utioneni propriam eese Tidimas, aeemnpfiim eet, quoa 
imitati simt postea, qni pnnBa Doridem pamtt goari «!• 
mulabant. 

2) Melipre jare Dorieiieee {* in d mafare referan* 
tnr '), exemplifi dvyov pro ζνγόν et &ωμ6ς pro ζωμός allatie« 
Sed ea ipaa etBoeoticae dialecti comparatio (L. I §. 37) pri- 
mtim docent, initiale 'tantnm C ita miitatiiDi eese; deinde non 
omiiiiuii Dorienekiiiii (qnoram pleriqne ζ ubique retuiae» 
ront) 18 mos est, eed aolonun Laconuin, qnibue hand 
pauca cnm Boeotia commnnia ιαιιΐ* Nam et alio testimo• 
nlo ^svg pro Zevg Laconicain esse diacimue ^) et ipsam 
δωμός certa emendatlone in Laconico £pilyeei Coralieei 
fragmento (Tid. Append.) pro Jci^fjuo^ restitutiim eet. Jam 
Laconlcas potias extstimo quain Boeoticas eas Hesycbii 
g^oeeas, quae illam mutationein prae ee femnt, quoniam 
paoca Boeodca serravit, plarima Laconica: ό&Χον, ζζΧοψ 
— dnniv^ ζητΜ — δάγηλον (cod. iaymoXov) , δράκαρορ pro 
iaptlop, Qaanqiiam in hac qnidem voce ea mqtatio non 



2) £t. M.^316> 56. Ι^ος ffct^ το ίζω κοιτά τ^οπψ Jv^w^ τον ΐ 

<κ 9' οίοτ ivfhtf 9νγΙί9 χα« («μος δωμος, Praeterea ea nntatione Do• 
lica abotuntur grammatici ad peesimae etymologias tQlandas, at 
£t« M. 370 y 16. — 411 extr., ubi δνγόν conunemoratur• . — ' £t• G. 
271, 28. - 471, 39, Scholl. II. β, 266, £usUtb. 228, 25. Pessime 
edam S Dorice in ^ matari dicitur Et. M. 22, 47. 

3) Ann. Oxx. IV, 325, 24. Ztvq ηαρά τοις Αάηωαι /Itvq Xifnaty 
cf. Hcsych. Jtvq, Ztvi;, 



θθ De cdneonantibus.* 

goU» Lifeoaibiie proprla fiwe^ videtur , φΐηιιι Zaiiele, 
iMrbe:Sieiil»9 in nununis Aiviil^ ecribatnr, vid. MioBii« 
Soppl. I p• 400•' — Λ Attamea ζ rlEtteiiiCiim est iii g^oeeis 
Q0ternm lAcoiiftea pfoprietiite ^wepteiiifr ζ^υγώνξρ et (ν- 
ymm^Q^^ff^f ,§• 9j 2. . 

3) . Iq me^ie yocibmiOofea ζ vik.di nuitane rrfi^niB' 
twr^), 9ouMie aociarate^.qiBoiiiftBii pleri^ae ζ eerVfthant At 
XiiHsonpm eam wiitetioiiieiii ftiisee^. primimi dooettt exeinpla 
ijDi.Jiiyeietaalft; γυ.μνάδ9όμΜ 82', μυσίόζω pro μν^Κ^» 94. 
1076, TYOT^^j^^^pro ηροςόζ£ί. 206, φ^ά^^ω 1302, '^aadii» 
et iia /^^ω, 1313 , ηξΛραμτΐυκϋδρ} 1317. — Qaae apnd He• 
^yclgbiiia e|«s.generis leg^tnr, cimma fere corropU ennt. 
Ea partim ab ipso partim ab Hemsteriitteio et aliie eweii- 
data coilegit Yidelseiiariae ad RoeT. p. 77 6t ad Adon. 
p•' 277 seqq, Paiiilo certioira eunt haec ι . . 

^Ab^a (cod. i»Sa)y ίνδπα* Αάηωνις• ουτοφς '^^ίσχο- 
φάνης ίργ^ώσσαι^ς pro &ζη,. nt etiam ο^χμος est ^estts 
yld*. Valcjk. Adon. p« 292» — Idem pro «^«r^eg:, «σβόλος 
6<9ibi jobet Hd^a, «σβοΚος i. e• α^ι?, άόδΜλέον pro 

*Αλφάόδ€^Χούά• οΑφα^^Γ), ^ρΙσπΗ, Tid• Heiust. in 
ApclUr'• sid I ρ• 253. 

,'Έχπ4τρΙδδέ$ν (cod. ίκπενρΜδδΐν) , ηάχύν^ίν ίμίί^^ 
cf• η^ρ^πετρίζίσΰ-αί, πίριχρούβπ^α^. 

Θρνλϋδ^νν (cod. ^ρhL•^άv), ^ρνλλΗν. Neqpe enim 

cumRahnkeiiipetyalckenario ^'(^^Uii^f^y eorihere oportet. 

Κωμάδδίίν (cod. Μωμα^ΐΓι^)^ 6ρχi7σβ^€u, 

, Αάδδοίψύ•^ λαμβάνοιτο (cod. ΙαδοΙατο , Χαμβάψοιιο^ 

Mus. λασδοΐατο , λαμβάνοινιο, unde Yalck. λαδδοίατο) pro 

Μονοϋδίύ (cod. μουσιαδδπ)^ Xalii ^ δμνΚπ pro /uv 
<&/^ft^ aperte ^αχαιν^κώτατοι^ , yid• §.7 βΙ.§^ 18. 

Μω^δδί vel μωΐδδπ (cod. μωδ^ΐ)^ lakeiy $ί«, «* 
Ipsum haud dnbie Laconicum pto μουσίζΗ yld. '§• 9• 



4) Eusuth. 226 9 8 $^^Jc»r pro {ifcty Doricniii dick et 1670 , 12 
γυί^άδδω Doricum et Aeolicum• 



§• 12. De cxineonantibus duplicibus. 97 



Ita corriguime codicis leefionem nlaxslu,' δάοντές ol /• 
xoig έφηβθΦ9^ qunm ηΙαγιίζΗ(¥ seciuidnm PoUucem lU^ 
155 sit πάλΜαμα et gpymnlsia Spartae potiesimnni ιφηβΗΛ 
Toeata ekit teste PansAnia Lae. c. 14 et 20* HemsterliQ^ 
βίΒβ in Aiictair• ad II p• 974 iroliiit TtkmciaMorsig aat nlu^ 
twidofiiTig• 

Προμάάδας (cod. ηρομάλάς), μάζας προμιμξχηωμίΦας 
(cOTXiglint προμψαγμάας). 

Σνμβουάόδέ^ (cod. συμβ^υαίπ)^ υπέρμαχΗ^ Aantu^ 
vig. Α Laconlco βονα , άγίλη descendere yidetar βονάζώ. 

JSoaodit (cod. σωοίόπ), ηαραληρ^Ί» Ita Gorveximae 
collata ^ossa ^ooCc£> τρεχπ, μαΐνηαι^ nisi forte vcfias eat 
aovuidih pro ϋνάξΗ. Dialectns Laconica apparet. 

Φα^ρΙδδ€{,ν y σφαιρίζειν^ iibi σ abjectum Laeonicaipi 
ant Boeotieam dUlectnm prodit. 

Φον add^i (eod. φουοόδύ)^ σωμοτσίΜ»?^ haud^dabif 
Laconi^Nim , yid• §• 18 ; .Tiilgo sonaret ψυάζω. 

Ψιάδδαν, naiCiiit iit in Lyeiatrata. 

Pleraeqne ex hie gloseie Laconicas «eee certam anl 
TerisimiiHnniin est, unde de reliquie conjecturam faoere 
licet. Nam quod mfinitiyns saeplus in 71» exit pro Lacot 
nico ψ , facile vel gloeeograpkornm Tel librarioraHi errori 
triboeria» Nee Boeotici qiudqoam interinixtttm videtar 
nec Megarici. , ' . 

4) Nam Megarenses qaoque ζ in δδ matasse docent 
in Aristophanie Acharnensibus v. 732 μαδδαν pro μάζαν 
(qiiod ipsam τ. 735 in omnibue librls est) et 734 χρ/ιόδέΤΒ 
cnm ecbolio ad priorem yocem ^). Contr^ φαρτάζομαΐί est 
T. 823 , et ία titulis neqae senrati neque luataii ζ exem- 
plnm reperitnr• At Meg^arenses praeterea mitiore Doride 
Qtebantur, qiiare neecio an Arietophanes imitatus sit ru- 



5) Scholl.. Ach. 732. o• Afe/a^cS; oi τρίηονο» το ζ ik δύο όδ. 

lode Suid. /«ata* ο• oh Mfra^fif μάάδα et £t. M. &73} 21. μάάδα 
άντΙ τον μάζα ^^Φριηως, 

U. 7 



9β De ootieonaaitilHis. 

dioreni plebia elocationein ^ • dialecto panllom onltiore, 
φίλΐίβ iii titnlle esie solet, idienaitt• 

&) Taventiiii ki Terbie cpiibiiedaBi ζ in σσ inaUMe 
vcfernntor, ut σαλπίσσω, Ιαίήίσσω^ φράσσω ^). Quad 
qnam recte praecipiatiir , nnne latet^ qiuaiqiiMn Latua 
Vi^riia in Isio inde manaese existiiiiaTerie , ut eomiesor, 
χωμάζω — Atticisso, '^Ιττιχιζω. Tabulae Heradeea- 
aea 4^ muMinam ea ratioiie mutatnm exliUieiit^ contra eer- 
Tant in ααρπίζομαί^ ορίζω ^ ηρμάζω, lidem Xarentim, 
nbi Talgo σα in verbia eet, j: profcire ^Mfemntiir, Tid. 
§. 13, 3. 

\ix recte se liabeiit ea, qoae C in rr mutare viden- 
ίύτ, ut βλψάττομις Lye• 1164, qiio apectare Tidetur Sai- 
dae βλιμάτεομέν , χρηλαψώμ^ν^ δηί^νμονμι»^ deinde άρμοττω^ 
ipiod DOricam Tocatnr in Et• M. 144, 46^ αττΈσ&α^^ qno 
Sophronem pFO διάζέσ'&αι niuin esae Yalclsenariiia ad Adon. 
p. 205• C putaTil ; Hesych. άγκυρίττ^ί^ μηαμέΐηα^ ^ Κρητίς, 
At αττδσΰ•αΑ potiae Hennippi est, Attici poStae comici ^)^ 
nec mlnns άρμ&ττω umce Attknm eat, vld. Lob. ad 
Phryn. p. 241 j Cretica vero gloaea obecarieeuna est. 
Itaqne pro βλψάντομδς Brunckias recte βλιμάδίομ^ς iceti- 
tuisse ▼idetnr. 

QiMid Pacudo-Herodiaiins ζ apud Siculoa» in σχ dli- 
solvi refert 3) , non credimne• De μασ'&ος, quod Dori- 
cnm dicitnr pro μαζός, vid. §. 10, 7. 



6) Herad. ap. Eustath. 1654, 23.- Το^οιύμ'ο* τα Sw Ζω ληγοτία 
βοι^ύτονα ^ημα /ta, &ν 6 ηαραχΗμίνος χαι νπίζάνψτίλ^κος ίιά τον %άηηα 
in^iifwruhy 9^aC(Witfy (sic) h όνσΐ αίγμα' oU>¥ σαλπίζω oaXniaitoiy ϋα- 
irrlCt» itouir*9er»* ovr» dk nttu φ^α^β* φ^ά^σ», Τ0 Afyw^ cf. ρ. 824 > 28 
et Ann. Oxx. 1, 6%, 17, ubi eadem exempla. 

7) Ann* Bekk. 452 , 30. (Suid. s. v. ^μα) άσμα* to όίασμα^ na* 

Σώφρων uai attfod-cuj ο ημίΐς oui^ta&ai, μιταβοΧΛ\ τ£ψ όνο σσ {Ις το ζ 
iyhfto 1η loco corrupto Hermippo atrfa&cu datum erat, quod ap- 
paret e p. 461> 26. arttuBcu : ο ^μιϊς dia^fo&ah "Ερμ^ηπος , cujus fitig- 
mentuiii additur. Sophron η^μω prQ όίαβμα habuisse vjdetiir• 

8) Herodian. in H. Ad. 205» b j;Appead. £t. Gud. 661, 41) φύ 
ψάζω xai S^tukmfl otaXvCH τον ζ- ιΐς α *βά κ Mcti nata ό^ηλααιααμϋΨ 



$.13. De coneonantibu» geminatis. 90 

6) Pro initiali | Dorieneee σχ habebant in σηίφος 
pro ξίφος teste gramiiiatico *), quod alli Aeolibue vindi 
c«iit, Tid. L. I §• 7, 5. Inde derivata leguntnr apud 
Epichartninii 23• 29 σ*$φύδ^ια et σχιφίας^ Heeychlae prae^ 
ter iUae Tocce etiam axiqlCn dialecto boh nominata af- 
fert 10). Sed iiqo^ legitur Lysistr. 156. 

De ξνρ, quod rarhis pro συν Bcriptnm reperihir, vid. 
§. 43• In nominaliyo declinatioiiie tertiae σ pro | eit in 
Italiotico βάννας pro Soffn^ (yid. §. 5, 4) et in χοΤς pvo 
%6ΐξ, qvod PoUox X, 174 Doricam yocat, adeo acciua- 
tiynm %6Yv ex Eplchanno fir. 77 apponene. 

De -ψ pro σφ apnd Syracasanoe in x^nv pro αφίν ctc• 
nd. §. 32^ 9 — 11• Rhintho ασι%τος pro αψίκτος dixisse 
videtnr (yld. Heeych• aaexrog , άγαΰ'ος παρά 'Piif&wpi Τα- 
ραηίρω) , de qna matatione cf. L. I §. 7, 5. 



§. 13. 

De conaonamilbn• areHilmati•• 

1) Dnplex σ, nbl vulgo siniplex ponitnr, ut in Lcs- 
biaca dialecto, ita apud nonnnllos Dorieosium erat, Ifa- 
ilotas praesertim ct Siceliotae. Nam et in tabulie Hera- 
cleeneibue leguntiir οσσος, μ((τσος (sed ϊσος rel ϊσος), 
ίόασσάμδ^α, ίσσονταν ct apnd Epicharmiim 78. 96 οσσος, 
82 τοσσανται. Deinde [prammatici ίσσεται, τίλ^σσω et si- 
miiia Siculis tribnunt, οσσος Doribus ^). Eodem refe- 



*I»viK09 yifovt η^ράο^ω. Foriasse corrigendum est φω φάίω'Σ^ηΟΛχώκ 
K<u dwXOGfb cf. §. 41. 

9) SchoU. Α II. vh 224. παρά to α*ίπ^ω αηίφος ncu (leg. το) ξ*φος 

^ν^ηώς, — Et. Μ. ΤΙΘ,.ΙΙ. σχμρος το ξ/φος dtak^iott του ξ tiq κσ 
WW vrttq&ian. - Hesych Οχ*φος, ^φος' οΐ ftuv το iyxty^idtw , άλλοι^ 
^c ini τον eUaoiuv, 

10) Hesych. σχιφίας, tiSot: Ι/^ι/ος. — ^jm^jCc•, ίί^φίζη• for» Si 

Ι) Eustath. 655, 13 ex antiquo technico: λίγη ik κα* StKtltnw 
<wou το L•aiτcu, ου μην ^IoXmov 2*»ίλο* ynq, φηοί, j)i/rilawoi'<j44' iv 

τ 



100 De donsonantibus. 

renda Tidetnr antiqnior SyracHsarora appeUatlo ΣυράαοσΜ 
sive Σνράποσσαι, vid. Boeddi. Nott. Critt. ad Pmd. p. 375. 
Apnd f«li«pio8 Dorienses nihil simile nnne reperitnr pne* 
terquam ΜδσσαμβρΜχνοί m titnlo ejus nrbia nr. 20S3, c. 
De antiquioribuB tamen tltulb jfidiciiiia minaa ceitnin est, 
qnia in his simplex consona pro duplicata scribi solet, 
neque fere dabito , qnin anttqua Doris in hae re niliil a 
Lesbiaca dialecto dtvcrea fiierit, nisi quod ui fntiirie et 
aoristis primia Terbomm -in ζω pro daplicl σσ iUa ξ pro- 
ferre solebaty vid. §. 11, 1. Qaomodo illa dnplieatie 
explicanda sit, dixtmus L. I §. 9. 

2) Aliam ratioDem habet σ «aiite seqaentem conso- 
nam daplicatum , qui mos qunm ne ab Atticie quldem^ 
titulls absit (Tid. Boeckh. ad C. I. nr. 25), maxime ta- 
men in Doricis reperitar, ot 'Ιιίρισατόδαμος in antiquo 
Laeonico nr. 13, '^ρ^σστογβίτων in antiqao Delphico nr. 
25, Τίλί'σστας in antiquo Argolico nr. 166, εινόμνασστος 
Anaph. 2478, '^ρισστο^ιΧης Herm. 1211 , *-<^σστυτί'λι?^ nr. 
267Q, προϊσσ^σϋ-ω Rees. Phoe. 74, a, προσστάντος^ ^α- 
ταδουλιξάσσ^ω , Ισστω et ίσοτωσαν ibid. 81 , Ιη recentl La- 
conico 1306 σίβασστός^ ίίρισστος^ χόσσμος y '^άίβάσσχοΐρτος> 
Nnlla tameu constantia in hac re usi sunt, ita ut in iis- 
dem titulis similllmae yoces ano σ scriptae suit. Pleriqve 
titali Dorlci Tulgarem rationcm scrvant Boeclsbine 1. 1* 
saspicatnr, bac scribendi ratlone pingaiorem qaendam 
sonum exprimi, at apud noe schwarz ortnm est e swarz 
ct a multls Schtein pronnntiatar pro Stein , et enm ipsnm 
sonum literae San proprium fulsse. 

3). Daplex σσ, quod vulgo est, Dores retiDent, ot 
S^aXaaaa , πράσσω. Nam corruptum eese ίτιΐ'&αλάττίον 



ToSc roiovcoiC to σ. £t. M. 381, 24. όΙ γάψ SuuXol τα άπο μ§1λόην¥ 
ρημιχ/τα ηροηγονμίρωρ βραχέωψ φΟΗ^Ιττων ^«^r^offcatovff* το σ τίΧέοαι* 
λέγοπις^ cf. Pbavor. £cl. 286 » 24, qui λotcaάμt90k Doricum et Aeo• 
licum vocat. — . Greg. O. 299« jc^wnm ik xcm ϋιπΙααΜβμψ των αν- 
τΑτ σνμφύτωψ ώς ο» AioXuQ^ ofT*, inni&w^ Ο9θον, cf. Meerm. 666, 
J. Gr. 242, b. 



§. 13. De consonantibus geminatis. 101 

Epick. 68, rel Epichanneae fabnlae Γα nal θάλασσα in- 
ecriptio eTincit. Male apvjd.Sophr• 65 yalckenarins pro 
corrupto μά^ον e Gonjectura ecripsit ίματτον. Nec recte 
Siceliotae (Eplcharmus' epectatnr) χαρόΐΜίχω dlxisse* per* 
Ubentur ^) y qni potius €am Hippocrate χάρδιώσσω pro• 
nontiamiit^ yld. Franz. ad Erotian. p. 195. Nec meUBs 
86 habet Hesychii glosea χίττδορ (comgani χνετόρ) , ο χ(τ• 
xiq' Aaxwvfg pro vulgfari χισσός, abi potiae ό κ/στορ cor- 
rigendam dacimus, Tid. infr. nr. 4« De τίτορ^ς (aon 
τίττορίς) pro τίσσαρ^ς Tid. §. 34. 

Tareniini yerba yulgo iii σσω exeniitia In ζω termS- 
nare dicniitnr ^) , ut πλάζω , άνάξ ω fro πλάσσω {ηλησσωΊ)^ 
ανάσσω, Qua mutatione qnum in ηοηηαΐΐίβ ealteni yerbis 
Lesbios neos esse constet (vid. L. I §• 7, 2), aliqaantum 
dobito an eadem non recte Tarentinis trihuatur et fortasse 
e contraria miBtatione του ζ έις σσ ^vid. §. 11, 5), ut so- 
lent grammatici, ficta sit. 

Miram est διαφυλάόων , quod Boeclchtas in Cretico 
titalo yaxioram nr. 3050, 18 meliorem auctoritatem se- 
qautus recepit, et διαφυλάδ^ν^ quod ibldein I. 11 probabili 
coDJectura restituit, pro δ^αψυλάσσων , όιαφυλάσσ€ΐν• 

4) Lesbiacam mutariiin η et τ gemmatipnem (L. I 



2) Phot. Lex. et Suid. ηαρίκύτηνν: τψ viaq$ia/» άλγιί» Σ^κλίΟτα^^ 
ο ημιΐς βονλ^μι&ν. Ι/ίτίολλόδωςος tv ς' τηρΐ ^Εη^χά^μον τους Σ^Hfλ^ωraς 
φηαΐ το Toy ο^όμαχον iniSaxvfa&ait νηο λψοΰ xaQSnortnv λέγ(ίν^ oTtfQ 
βουΧίμ^ξ» λίγί^ Ιζίψοφων, — ΡοΠ. II, 217. χα(ίΰ*ύττίνρ ' οντω Si ^ω^" 
Quk το πνιρά SivopavTk βονλ^μίψν ΜίλονΟί/ρ» 

3) Eustalh* 16549 27 ex Heraclide: Ταραντϊνο^ τά naq ημΐν διά 

ϋ'Ο αίγμα ΐμηαλ^ν δ^ά τον ^ προφέρονΰΛ ' το γαρ πλάσσω /τΑά^α» λέγονσ* 
xoi το άνάσσω arciU, cf. 824, 28 et Ληη. Οχχ. Ι, 62, J7, ubi 
praeterea ^itw Tarentina hac mutatione ex Aeolico νίσσω pro νίητ» 
OFtum dicitur. Eadem explicantur νιζω Et. M. 605, 43, μέζων pro 
μ^ΰίαν Ann. Oxx. I, 274, 20, unde corrigas Et. G. 384, 3. Dorica 
vocatar Et. M. 104, 13 et 573, 25, Et G. 55, 36. Confusa sunt, 
quae traduntur Et. M. 124, 22. νίητω κατά τροπψ /ίωριχην γιννται 

νίζω* οΐ γαρ ^ωρ^ΐς τά ίΐς πτω βήματα ηοτϊ μ^ πς ζ τρίΛονσΐ', ποτέ 



102 : De Go&flonantibus• 

§..9) in oTt«^ vnno&eir fnmmu&a vix reete Doricae JU• 
lei^o tribmtiit 2} , qaum ιιιιηφΜΐιι in punoiibiiB fontiboe 
reperiatnr. — Nec magis ea liquidamm duplicatio, qna 
Lesbiaca dialectne iDsignis eet, Doneae Gommiuii• ent, 
ijnanqiiam Choeroboeens Abjd• Qxx. II ^ 210, 19 aperto 
errore ίρατέννός, n<y&evp6g Doribne tribait. Contra apiid 
Dorienses , praecipue apad Laeonee , Tareminos , Cireteii• 
ees geminae et liqaidae et miitae aliqnotiee altera e dua• 
bue consonie alteri aseimUata ortac 8iiiit« Prtepoeitionibae 
exeeptis (vid. §.43) haec exempla repennntnrs 

' λλ pro η λ in άλλανης^ ασφαλής' ΑάηωνΒς Hesych. 
i. e. anXaini^. AliaDi raticMiem habet Doricaiii adyerbiiim 
ΐΛαλλά pro %οιΧως (Apoll. de adv. 56$ , 13 vid^ L. I §»8 
not. 51}^ qaod cnm %aXki(oVy TtilUaxog ita eobaeret, ut 
ijxa cum ^σσωρ, ηίαστος et χάρτα cnin χάρτιστος* • Sletri 
caasa Eplcharmuiii fr. 25. 49 συηαλλίς pro oxmaXlg ecri- 
pslsse dicit Athenaeus III, 65 C^ neque aliter elocotio 
ancep§ erat inter %ορνδαΙΙς et χορνόαλλίς (Arcadiiia p. 31 ^ 
18 et GvxuXUg et πορνόαλλίς g^emiDam l babere teetatnr)) 
Άλοχρ et Άοψ (Epicb. 48 tXona) etc• 

μ μ pro γ μ in ηούμμα (editam eet ποΰμμα) , η της 
χδίρος τη/γμη Hesych. , quod Lacbnicum esse proditur ν 
in οι; mutato• 

ρ ρ pro ρσ Ιη χίρρον (cod. χέρρονα) ^ την χερσον γην' 
Αάχωνες He^ych, sieuti Attlcl , *Ορριππος iii epig^rammate 
Megarlco i>r. 1050, qui vulgo *'Ορσιππος Yocatdr vid. 
Boeckh. , ΰ^αρφεΐ £pich• 153 pro ^αρ^ι^ Ύνραν i• e« 
Τνρ^ίν βχ antiqna orthograpbia pro ^Γύρα^νί in galca 
Hieronie C• L nr. 16, ηνρφός Theocr. pro ηυρσός^ 
Ηορρα ppo κόρση (nt Attice χόρρη) Theocp. XIV, 34, 
quae vox apud Alcinaiicm fr. 70 Schn. χάρρα eonare vi- 
detur ^), cf. §. 16. Neque yalde dlversam originem ba- 



4) Quum apud Herod. n. μ. l. 44, 10 legatur: τώ ok σχομύνθ^ια 
κατ άν naqqav μάβως ζηίαζί, jam olim κατάν χάρξαν pro χατά την 
Μ(ΐαψ esse judicavimus , in reliquis falsi. Nunc suspicamur ; 
τα» dt (jiiuXkw θ-ίά ηατάν xά^^av μνιλαπ^ έηίαζί. 



§. 13. De oonaonaistibus geminatis. 103 

let Doricmn ηάρρωρ u e. ηρ^σβοίρ^)^ qmppe c χαρ- 
timify *άρσσω9 natam• Legitnr apad Alemanem fr. 54 
(83), Epich. 115, Sophr. 15, in Dorlco fragtalo ineei^ 
atetoris Et. M. 492, 38 (τίιΐ. §.20), in dietis LabonUil 
Plnfiffcli• Lyc. g. 25 et Lyeand. c. 26 atque cantikiit 
Laconaca Lyc. c• 21, pdslreino fai fragineiitie PacM*^ 
PythagonGis ArehyUie Stob. Ρίοη XLIII , 134 «t Append; 
p. 47. 4jB Gaisf. , Areaae Ed. I, 52, 23 6tc. 

ii ψτσ Cf d^ cujoe nmtatloiiie apad Lacones uiii ti| 
§• 11 Tidimus , item e σδ DatoHi inderi in L. I §• 37, 4 
moBiiiiitiis• 

Tv pro στ^ ut Boeotorum ita Laconam et TaretiliA 
norimi erat in ηοήηαΐΐίβ, quo pertinent •LacoDiciim fiir^ 
τον me fisinw pro iarov yid. §. 5, 4, deinde, ei recte 
emeadainne, Μίττορ , 6 κιστος' ^άχωΡίς (cod• x/rtfO(>^ i 
ηατός) HMydi. , quod imitator Deer. in Hmoth. in etrip • 
pro ίς τάν. Laconica praeterea procul dubio Heeyehii 
gfiosea aTTaa<'(eod. όττασ/α) , άράστηϋ•^^ qnod in vulgari. 
Dmde eonaret wota^iy Bnde primiiin αοτοτσ», deinde St'^ 
zaat factum est. TaTentinis hanc mutationem yindicat 
Hesychii glosea ''^φ()αττο ^^ η ^Εχάτη ηαρά Ταραντίνοις 
i. e. αφραστος. Poetremo Laconiea potins habuenm quam 
Boeotlca, quae dialecto non nominafa apud eundem le- 
gnntDr : Irtiu, itrttu et itxaaav (ut ίττακαν correxi- 
nme), ί^ττηύί*ν, ηέ€ ttaau^ ητ'&αι ^ ηηϋ^ίσαι^ qnotnodo nunc 
cum yalekettario pro Miu corrigere malamus• -^ Quma 
m titolo Issetiei 1834 Boeckhiite η^ντακαττΐδί seribi jubet 
a ηαττάχαττος pro π6ρτψ',χυστος , proban nequit , yid. §. 34. 
τ τ pro χ τ est In nomine Greticac urbls ^ίύττος pro 
AixTQQ, Tid. Strab. X p. 729, Eustath. p. 313, Spitzn. 
ad 11. ^, 647: 



1'icet etiani wu tav carri^ere. Fortaese po^ta de Thetide loqailar 
^ de Acbilte, quiSpercheo floyio capiUum alebat, vid. dc! tfxoAJlv^ 
PoU. U, 30 €t £t. M. 120, 26. 

5) Memnon in Pbot. Bibl. p. 716 , abi Cbamaeleo Qtitur Dorico 
proTerbio *fiipoNCili;C ua^tMf^ addit: Ma^^tav ik h Ιβχν^ότ^ρος ηα^ά Jm• 



104 De GODeonaDAibus/ 

jcie paro ση in ίηηάρ^ Λσχύς* Attnnweg BkwfA• et 
όίδά'ΗΗΒα ψτοδιδάσηΗ :bi' Decr. in Timoihk Foctaeee 
etiam xbmxig^ ό μα^ύς. δάκτυλος Hesydh•. pro ηασ%6ς 
h^etmicma '^et. ^^ . Doricam oxsco e oxa «α< ^ntetinD est, 
Tid• §• 45. Yox juixico.^, φΐΑ sltepiile.Tkeocfiitae utitary 
prMlerea Moedhus, . CiJUimaeltve et epignnitiiaic%n^ii 
Vid. Yaldk. 'ad Phoeii« p. 350, ab Aelior' Dioiiy^ia «p. 
Enetatb. 317> 29 lonica .dicitnr pro μάκρος ^ Λ $nsfaihio 
p« 610,' 24 Aeolica. No» etaa Gum /κ^χρός xognatam pa- 
lamiib , non .fialeclo dvvevHurii• * £άηΗος DoricQBi ' diέil1Ir, 
σάχος Atticum a Phrynicho p. 257, scriptorum AtlBcoviim 
iieaaddicente,i Tid^rMeinek. ad Comicc. Giraecc^ lY p• 102. 
lUiid legitdr AGham. 711* > . 

•^jtn pro μη est in• yici LaconiGi iioiiiiDe \ί%υππΙα 
Paus. III c« 20 pro ΓλνμηζΛ^ et Cretici ογγνϋ^ά^ίμπα 
eive^OTiTTfit, .lid• Hocck. CMt. I p. 387 > JB^edsh. ad C. 
I. nr, 2584. , , 

Ceteruin .:|n hoc aseimilationia £^ere miUatm'. eon- 
etantiani £uisee eatls docen) aioflices formae β§9τόν Α'βει- 
tQv , ΤλνμταΙα et rkwimtt , Ανητάς^ • et Αύττος, . • • ■ • • 



§.14. 



I. 



. , De νσ apud Arffivoe et^Creiea eervtttie• .... 

' 1)• Qmn|i ^pleraeqne Graecae linguae dialeeti rarie- 
βΐΗ6/> ante eeqnens ύ tblerent, Doriensima iaiiiai Ar- 
^ii ct^Cretee eaepe νπ habaieee referantiir ^), cujbflf pro• 



Ί f 



1) ' ApolL de synt. 313, 20. το σ τον y od Tt^oijYiVrtUf avanaXtP 
μέρτοι, ως ye naq, Ι/ίργίίοις ηαμηολνς hrw η τοιαύτη βνψτϋΐ^ίς^ h. e. 

nunquam apud Graecos reperitur tjv^ saepe apud Argivos ws. — 
SiaBtaih. 72^, 68 ad II. ϋ-, 448 d« ν. 1. ov pdirrov pra όυ μ^το» ex 
Heraclid^: ονμέρτον ^A^tU^ %άί Κ^ών γλώΰϋ'^ξ,^ ot ^Χλώης ^ai- 
Qovrtiqj φησι^ το 7 lrr<xTroi;0« το |Γ, την-ΐΐς n^B-te*p 4¥ς''λέγσντ{ς ntta 
το τι&ιΐς τι^ένζ, ck ^μοίον ttai το βχιΐάω αηένδω «α» τό^ον μίψτσι ^^ μέντοψ 
uai το ομ» cdh. Σιη^Ιοί μΐη/τΐίΐ,, φΐ/βίνν, ϊμηΰ^ΐή^ τ6 7 avti τ&ν ρ τατ• 
τονϋ^, το ϊνδόν Μο^ λέγοτης η lydo* ηι^^πωμί^ως y nou "Ομη^ iMinf 



§. 14. De ρσ apud Argivos et Cretes. Ιθβ 

prietatie exemlpUf >«mK>iiimtw• ivg^et Ti&Svg pro ng tt 
t^ilg. Alia «ooediiiit e titiilis Cretieie Ynloram• di^. 3050 
etLatiefiim SOSe^iibi BoecMiMe meliontaBi apograp&ovom 
aiictMtalttm ρβνρβήρι negirnt• • PnmDmni nr. 3050 .1: 7 
pro' ηάσας, qpnod* Boeekhine CbiehiiUiim ^ - nalliiis' fidkl 
homiaeiii, eecirtiis i«cejiit^ SiieriHdus pytebel ^fcMvaagi, 
ibid. 1. 14 pro. iovg apnd Chieh• et BoeoUi. aijSherard• 
livg Accipiendnm eet^ L16 pro vnagx0A<(Fag'iCh\ Bi, φιριή 
, Sher. vTto^ovTtt^• i traclal: ,• '^7f4{^j|r((i^<ro$' ecribl ' oportet ; 
nee mtnvg L 5 pro ngttfevtig <Gli..B. e SherarcU Trfrev- 
/«vria . •'-. legfeindnm ^et η^ίέ-γΒνχύνς ^ttro ii%wio ttrJ 
30S8 doeepte. Nam in hocL 4 pro Tc^^t/ci^a^ 'Cb. B. n« 
H€8sel& accariitiore apo^apho est πρ€$γΒννάψς^ deimlc 
1*7 ex Heeeelii ώ»ι»()^οι^(Τ .'. .^ Skerardi ύπαρχοντ \ • •• 
nou vnagfji<fitirag cum B^ckhio e^ribeDdam eet ^ «pd ύηαρ^ 
livvag^ nec nuiins I. 16, nbi Boecl^tie ex Ilcseelio 
^ός^ SherkvdnB wvg babet, T&if>Q saepieaii licet. in neu•^ 
tro tamee ϋ<ιι1ο ^r? legitai^y eed bt. 3050 1. 23 lig Ch.y 
fV Sli., h 11 slg ekre ▼. 1. et dy. 305» 1.10 ^? Sb. Hees. 
Qnod noB lapicidae Teji ciilpa faclviii yidetiir, • eed £ar 
lecti ineoiieaiiida , ^aiitrqpaiorem ejiie^ ybculae- fomam ca 
aetflte respaentie. Idem uonemkaiitiaiii' eoMarMiB• praelierea 
Kperitar in nomiiie Grelici oppidi Πριάνσι^ζ^ qiioinodo 
SGriptiua est in €• I. nr. 2556 et iiamiiiie ,• qmiiii prae*« 
terea^ ntei diveiealoea :eigiiificait Gredis, ΙΙρίΜσος^ 



χΐξ αντί του έννάννχις' ταντα 6 Ήραχλίίόης^ ίζ Sv αχομονψτα* πη μίρ 
0« λΙ^^Ό^ις, τζίπίσ&α» το 7 fk ψ 1^ργοΙ^»»ς κα^ ^^iffMVC h c^ edti 
oUp, nji Sb ol το avanakw ηατά τους ΣΜ^λονς. -^ Peeudo - Herodian. 
itt H. Ad. 204 y b. i* του απιϋω yiyovi non ^A^tiovq *oU Ιί^τας 
οφαι^βσΜ τοϋ Γ τη^ Τι δίφ&όγγον *ou ηροςόδφ ϋοΰ ν αηΜω ' οντοι γά(^ 
ηολίάχν; ίξαιρονντ(ς το ϊ τάττονα^ το ν χα* την μεν (Ιζ 7ί^&ίΰ»ψ iit 
(ieg. ivQ e MS. Leid. ap. Koen. ad Gre^.p. 85.5) Uyovo^ Hcd το τ•- 
^*k τΛ^ίνς' οΰτως Όυν xcu το ontiSi^, οπέψά», -^ Acque ih Αηη. 
Οχχ. Ι, 137, 28 et Et. Μ. 302, 2 (corrupte et niatilate £t. G. 168, 
51) s. T. φ/αιτος Argivi 7 io ν miKare dicuBtur ut ,αηΜω et fjuh, 
contra Sicali ν in ϊ nt f«wcw;rf«i Mo•; de Siculw item Eustath• 
223, 26 ad rl^otoc. 



ΙΙβ . : > De oonftofaaiftibus. :; . ' ?\ 

Πρ^ίΐίος, Πρ&τος repertaiUar^ τιιΐ^ II«cck« Cf«i« Ι ρ. 413, 
Boeckh•' «d.C• Ι. II ρ. 405r -^ . De At^wommk hac con- 
anetiiAuie ex ia9criptionib«e nikil idiecjlnitii ηβφΐ€ ejas 
▼ealigiaiii serraUun cst in foedfere AK^^oram Tkaefi. V, 

g^atnr <H?ecMidiliope Ax^vk^ dialeoti ptikprietale ipsiae, 
mL•ί fallor, eeriptom viti^ deletii^ eed boh atienlimeet 
Argfolicae uvbie nomeii. ΧΊρν^^^ tf. HepliaMjL p. 3^ 10. 

. 3) Hiiieila^tttia ^l^ ut HeraelUe diiee {^raiBniatici ^), 
exempU.o^C ^ ti&iwg' pro sig .et ti'&aig «naxuftie reapicteii• 
te», Ar{^08 Ϊ in i^ iauitaeee docevant alqne^ «b iis .emeVA» 
pro (τη^Ιδω , (qaod propter fQtamln ^TuivH antiqqiii• pi|^ 
battt)^ aiVy pro aUi, av /uWoi^ pro ού jM^o*:^enTarent» 
contra a Sicnlis per anircrsam mntatififtam {«Άη pro iviav, 
Ηνάννχίς pro ^νάψυχις, q«a« ciiiiiiia vel 3nilgim aiitit Tel 
Homerica, exc«plo Syra^osaita Moi (Vid. §* 44) , nnde 
Sicaloniia iUii mtttafio fida eet. Jknn Tero Etjmilog;ica 
B.r. ά^ειΦ^σί Rhegiiiia tHkiUQt e in i^ mnliMill «t σιη^^οι^ 
ίνδορ, ifffiipvog fta utuld^, ipdui, ί^β^ρνός^ SidaUaiyero 
wtiidm et ov /lci^o» pro' σ^6ρδαί et ov -^cWai^ ^)* Qiiae) 
qoasqnam aUqliaiitiiliij» conliiiM et turbata^ ita Umen re* 
HflpitB prammatieoram tcetunonUs aimilia Bimt) ut aiBe 
olla dubitatione ^Ptiyivm^ nonft^n ex 'αίργ*ί<ον. c^rrttpt^in 
eese aflirmemue• • i 

3) liedem R]iegiiii& m EpiHief iemQniiii Hoinericomm 
loco reconditioris doctrinae pleno ^). tribnitac μοϋσα et 



2) £t. M. 185, 47 (Et. G. 73, 44), Ann. Oxx. 1» 31, 33: $&ος 
Tj) Twv *Ρηγΐ9^¥ όιαλέητφ t• 7 τρέα9»Ψ dq ψ» το yn^ afnidm ϋπΜ» tuU 
το IMo* Mo¥ Mcu το ίρ9βα/ρ6ς άπο τον ϊρ(βος έρψβίΐψός^ ovtvq το α^ 
γηικος afffnhfo^* ο* Si SiMtkoi το haimio9' το μ^ρ γαρ OTtMm βτηϋ^ 
ΙέγονΟΛ ned τ• οι'ι μέντοψ ού μ^•». 

3) Ληη. Οχχ Ι, 279, 13. U τον μονσα κα* μο^Α (leg. ^ioi;^••) 
(^ημα ηαρά Zv^anovaio^' 'Ρηγίρο$ (\eg*^A^YfUu) oi λίγονο^ μοροα (leg• 
μ09βα) AioXfSq μoioay ir i&rt mcm Πίνδαρος' It^tTMO» ^k HeWI^Hftg tuu 
Sv^outovotoi μον^ίβ' Aeutiam^ μ&ΟΜ* κα* oi μ^τα^η«έβτί^ Aantmnq ορτ•ι» 
τον 9 /«woe. ncil ff Yi¥iM^ τ&ψ πΧη&νντΜίων μιούάΐύν (leg. μ^ο&ψ) ηαρα 
Αάηωο» παρά oi ΧαπφοΙ μοιαάιοψ (fort. μ(Μσαν) * τα *iarr«ir^ μύν^έοιν* 



$• 15. De aliis cdnaonantiiim conjnnctionibus. W7 

piiitmiir plnndig ιηισδ», φηΒηιηί'*ί•Πφ«ηΐΑ noB ahfln 
sohffl eed Qtraqn« comipta pntaBda eet. Nam μσΰσα ibi- 
dan re«te AtdeiS) loniba») Syraciisanis datHr^ μο^σ&¥ 
vero Lesbiacum eeset,^ yid. L. 1 §. 10. ItaqiiC) qiiii|n 
foatnor TOcie fomiae μουντά > μοίσα, μώίτα^ ^«««'pnieter 
Rliegmaiii illam ennmereiitiir^ qainta excogiterl p^test 
naUi pmeterqiiam μ^ι^σαβΙ gen. .pl. μον^^, ^nm, ea• 
dem corraprtela agnita, Arglyam diotain faieee pereaasum 
itbeniQe• 

4) Vides igitnr ktam ArgivorMm et CMteseiuBa pro-t 
prietfttem primiun ib nominatiTiB tertiae declinatieiiie , iit 
xi^ivg^ Τ^ρννς , deinde in femininis partlcipiortini et bu 
.muiiiin nomliittm , nt ύπάρχορ^Λ^ πάρσα^ Mimou:^ tm» in 
tcciisatiyo plnrali prinme et eeeimdae deolmationia , Μ 
ngftynrtarg^ tovg^ poetremo in praepositione ipg et Ν•Ρ• 
Tigtinnswg. Jam olim doetiimae (L. I §• lO), anliqiiiaai- 
mae lingiiae in hie fonnis Testigia appareve^ adde, qiiod 
ci antiqno hg etiam kirJQe praepoeitionie ferttm iv pro ug 
ίη septentrioiiali Graecia prodire potnit, vid. L• I §• 54, 
3 et infr• §• 43. Ceterom pleriqne Dore», etiain Cre• 
tenelnm major pars, cum reliqaie Graecie ν ante ο ejecto 
l>reTem Toealem antecedentem prodoxernnt, et eererior 
qoldem Doris cnm Boeotis «et ο in 17 et a>, mitiorciim 
loaibas et Atticie in η et ov, vid. §. 20i In syllabie 
finalibns para Doriensium breveni To^em rdHqait vid. 

§.21. 

§. 15. 

De aliia conaoitanilain eonjnitctlotflliae• 

1) Bfnta eom mota pro sunplici coneoiia %at in 
γδούπος pro Sovnog^ quod Epirotis tribaifur ab Hera- 
cllde ap. Euetath. 1722, 44 et in nτόλsμog, qaod le- 
gitur in Cret. 2554, 197, qunm yulg^o Cypriomm eese 



ro Botwrwoir μουαάίον (pothis ^wtamf) * co 'PijftV99 μ9•8αν (ieg. Uf^* 



ι 

Μθ - ' ! De oonaobanti&Hig^ « ' 

nfiihitnr^ ι Bnwleiea') oliiqve^ etUm m \ CrietidU. ι titelfii V - u t 

29 ^^a >.€(. 7()ix^:;plro/^/;^it/et:r«^/;^(x.' Doiidi aaaignet, 
ignofamiMi; ;: : : .! \ . 

• I μΡι{ο Μτι^σιχσ^α^ Dorleneiimi ' parg^ •ηιΐΰΐΒβ* Ilaliotae 
ϋοΛψϊί Μάσ>α,σιθ' «Λ '.lfiRr(t'Mmw^$):y^ ^Mfdi yerlHte le• 
gitar. «ραή: Pindarum JR. .YUIv 76 et fr< 73, TlieMrw X, 
iSuXyi^Oa ei.sMiie apiid PeetidQpyAagorisa») . <deeeen- 
dnnt inde παμα^ ItaUcmn παμώχος ^), παμωχ^Ί'Ρ tabb. 
Heradi• B^.M, I , . l^w^t , |I^§y<Jf . , vid.>,Ufr. §• 20, 
ίστ^ο,ν«μ\(θ9ΐ^ οϊκού ϋξσ^ίΐιι^^ ^ψ»Α Doi*^a 4t.Aeole9 ee- 
ciuidfiiii:J?oU^••!, 75.*Xi:20v rSed '«^deiu etirpe . etiain 
8ori]Kl«ree noa.DQrici usi βηηΐ,ιιΐ Χοη^ρ^ίοιι (yld. Yalck. 
ul Anm<Mi• : p. . 187 etnd.Adgii. .pf *383)v.PPieG Utlerwam 
dklitttlaiieiik agboscUnii^, #^d diT^erfiiliin, rflidlc^m cjusdem 
Mgii^ciJiioiU9% i qiiae i^axiiii^ tui^&il ^plid JEkoires. et Aeoles 

,2) M,Al)a.ci|i»'l;iqa|df matatur η bie : 

9{A/^pi|/Qls;|>piig1lilf ^9ge 4icitpir. pro )ΐρ//?<ΐι^9β .a Choe- 

«iJU/?c»r/Ttt9) itffei^; 4 .So^hiHIQe ΙΕτί δ, 6,. ex. Epiicbarm^-ai^i* 
βαη%ιΐ9^ ;aeqp», .ii^//?WOtf. D^^iifciis propriuii^ «p^ . vid. JLo- 
beek. «d Phryn. p. 179.; • 

ykd^agqif p.ro βλεφαρον. l^^ietatli•' iSSi, '63 Doricnm 
vlMB^t jPUi^l^ro • aiictQre u^a» ^. γλμχων pro Attico βΚηχων 
(yid. Greg, C. p. 40) eet apud Theocritum Y, 56. 

άγλίυίΛ'ης pro Homerico adevarig Siculoram esse di- 
citur et a Rhiiidione ^) atqne Epicharmo fr. 168 asarpa- 



i) Scholi. A. D. II. S^ 437. ηάματα (SchoU. L. ηάμμΰηα) ya^ 

v^f»i&v9v Tikv <f• h^ok Et. G* 474, 30 et fere Eustatb. 493 extr., qui 
ref t9. dic^t ^ dupli^atum non ^sse Doricutn cf. L. 1 §. 8, 9. — 
Hesych. ηαμο)χίωίΐ(^ (ita scribendum pro ηαμμωχιών\ κιαηημένος — 
ηαμωχος (vulg. πάμωχος), 6 ηνρ•ος' ^TraXoU κμ η Sinaq, Aperie 
Pythagorei ^cxoi^a inter alias appellauones (cf. Boedffa. PhiK ρ^141. 
14Q etiam ηαμύχι^β ϊ, €. nv^tov appellaveraDt• 
2) Suid. άγλίνίΛς το άηδίς. ΐ^ινοφάή» (U^iuv ^ cj» Οίκονο/**»^»• 



$. 15. De aliis caneoiiaiilium GOiljunctionibus. 109 

tam eMe traditar. Idem Lacotuim erat, qnmn «pBd He- 
sycL•iαm ayliVtctQj άηδίς. (ψτύ 'αυλός)* Άάκωρ§ς Yerwim9 
a Valckenario emendatnm eil* Eadem tamitfn voce etiaai 
Xenophon, Hqtpocrates, afii bsI eniit.. C^mtxn S^vntog 
apad Aetolos ?o γλυκύ faisse in SclioU. Nic Tlier..62& 
traditnr. Utmmqne^ et γλέυπος et divkog exmtuifBt^ 
Άίϋχος natum esse , Latiaimi d-H 1 c i β doccl. 

% λίγος (nt reete ρτο κλάγγος ecribl ja8toenuit)^:7aAa* 
Κρητ(ς .Hesyck• eet pro' aniti^o γλάγος yel potiaa pro an• 
tiqoiealmo μλάγος Gf..Pott..I p; 236« . 

δνάφος piro γνοφος Doricum f^ese fertnr, /vid.*§• lO^ 2. 
Sinule est advov, άγ^όν' ϋ^^ρητ^ς y aiel et hoii et.Cxie^ 
cnm nomen *jigiidtni potkis-ab• a&Tr deriTinda'8imt« 

Ίδμεν et xfjca^fi«'yo^Euetathio perperam %nmk Dof 
rica p. 214, 2£y ncmpe propter Pindaricum oaiim• 

3). Slgma cnin muta an.Cronlie Toeabulornm.lne ma<- 
f itionea patiiiiitinr : . 

an pro στ eat In aiiadtov pvo tnadtov (cf. spatiam)) 
qnod qi]«m Dorieum Yocetiir a J. 6r• 243,' b^ Gr. C• 
364 , Meenn. 659 9 (cf. . Hesych* . anaSiov , inaoiw) ib .an- 
tiquo epigrainiiiate Argiyo C: L iir. 17 et Roee. nr. 55^ 
pro »na09ov feliciter ab Od. Moellero reatitatum est ia 
Ephem. Gotting. 1836 p. 1152. Item in Lysistr. 173 pro 
absurdo σηοδας pridem reecripseram απολάς i. e. στολάς^ 
In qood etiam Bei^kioiii noatmm indidUse gaudeo, vid• 
Mus. Rhei|. 1841 p• 94• Igitur σηολά pro στολή ηοη 
mmQ8 LacQBicam est quam Lesbiacum cf. L. I §. 6, 1. 

σκ ei σφ apnd Lacones haad raro σ abjiciunt. 'Ta- 
lia sunt κυρσάνιον pro σ%νρ^άνιον Tid. §• 7, 1, κου- 
τάλα pro σκυτάλη^ qaod qniim Doricum esee referatiir m 
Etym, Par. ad Greg. C. p. 388, kaud dnbie est LaconU 
com, ut docent ν m ου mutatam et nota σκυτάλα yiarxc»- 
^ita Lyaistr. 991. Non miniie Laconum eet φΐ'0 fto σφίρ 
§• 32, 10, ande Laconicae judicafae snnt Hesychii glossae 



^M? ik ^wmtov οίΝίμα iF»K<2*xoy. Πόλν γθνψ ίστί χάλι» ηαρά wf 



1 19 De consoiiantibiie^ 



- f 



ψαιρίάίίΐρ^ σφαίρίζϋρ et φαιρω%ηρ, σκύτος pfO σφαι- 
ρωτηρ^ quibiie addere lieet πάφα, λουτηρ cf. σχαφαί, ϋψο- 
«eiifwa. -^ Contra Syracii8ttM)s dixisee σηυρος pro πι/•- 
^ς teetater Et: Μ. 734 , 33 cf. Aim. Oxx. !, 362, 18 
et Hesyeh. σηνρρούς, πυρρούς, lidem pro σφίψ et σφί 
|m>ferebaiit ψΐν et i^^' yid. §• 32. 10. 11« 

Ante μ jdqeetnm est σ in μύρα$να pro σμυρωνα 
Epicli• 58^ et «pitd Sophronem Tid. AdieD. Υϋ, 312. C. 

4) Smejft ipraiiiioatiGi leetantor de λ ante τ et ^, a 
Doriensibne in ν mutato ^) et excmpla afferunt ^irmv^ 
βΜίστος*^ φίντΌΡίος, ηρ&ίν, Siyra, %έντο, Pmdaricuiii Ν.Ρ• 
0im$g, AlcmanlGiim %έντο pro %iXno fr« 117 W• Nnnc 
in purioribae Doricae dialectl fontibue nuUuiii exempliun 
legitttr practer φίντοται, Efick. 31 ; nam N.P. Φαττίας, 
quod et apnd Sicaloe frequeiitatiir ti €8t in tabb. Harael., 
ηοΑ eertiaa quam Pmdaricnm Φίντις a φίλος deriratar, 
qaiim nomina Φιλτίας et ΦΊλτνς apud reliqnoa Graeeoa non 
repeiiaBtar. Saepe apnd Theocritum iv^ttv leg^fur, §iv' 
τ$στος Υ, 7& Cantra in tabb. Hcrad• I, 121 est fiiXtiOta^ 
in cantilena Laconiea Schneidew. Del. p. 463 βΑτιον, ia 
Lyeietrata ίλσοιμί, iiatf etc. pvo ίλ^ο^μι (id Heaycliii gloeet 
ίνσων, ίΐ^ωρ Reiskii correetio ίνσών^ ik&ciif incerlior est) 



3) ScfaolL Theocr. 1 , 77. t6 ί dq το ρ T^inovcw οέ JttQuU o^ 

ftcfvcoTf 9 «ΛΛ* ^rotv «vc^ το Β η to τ inMpi(ffjrai ' Λον fiiktiatw; β*^' 
thu€o%y φ^'ταιτος q>vitt€ix9^* ο?ΤΜς our mm ro i;!'^'' 'Ε^μας, Ea4en prae- 
cipiant Scholl* Pind. Ol. YI, 37 ad Φμ^κ- Heraclides ap. £ost. 
756 V 30 aiTert qiirtatoq, ην&^ψ^ Φίρτ^ς, fivxoy nirro ex Alcmane cf. 
1648 9 4. De yhro, quod male huc trahitur (vid. L. I §.119 ^)i 
praeterea Eustath. 918 , ^8, Herod. in H. Ad. 205, b, £t. Or. i% 
13, Et. M. 2te, 10. — 3. Gr. 243, b, Greg. C. 354 et 197, 
Meerai* 668 Dorica dicnnt fiiptu^ ei ην&*ν. -^ Et M. 503, 4S. 
KimtM * kftl ^KUh^nv * ώς γάρ το noQ ημή φ^τατΡ^ firrerr^c «α» ^iifo 
^li^ra (num βέΧτ^θ¥ βέντμ^νί) * οι^τοι^ς »Ura» *htat. De hig paullulain 
dubito. Nam aut ad Alcmanicum χέντο pertinere possunt aut ad 
ni»aiu, qnod qaam Hesychius per HiXtvaai interpretetur , apparet 
iuisde^ qui Homericum nivcab pro niXem positam a Mta, ηίΧομ<^ 
derivarent. 



$.15. Dealiis c(Hi8on«ntiuiii conjunctionihus. 111 

et CretieuiB «st iv^M pro iX^w vid ar. 5• Qu«rc ira- 
que apiid JEpidbarmuiii fr. 126 ^A^«y et antiX^Bv^ aeque 
in ClieKdonismo Rhodio 17 A^* ^A^^f , Doqoe «pud Ttfln^ 
creontem ik'&eiv etcma^xte apdemae. Hoc enim certum 
est, eam mvtKtionem neii omiiibae Dorieneiba• eomma- 
nem fiitMe; dnbiain eet^ niim aptnd Sicnloe conetADt! usa 
freqnenfata eit. 

5) Cretee λ ante ββφίβιιΙΐΒβ eonsoiiaB in ν niiitamiit, 
nt doeent g[loaaae Creticae Hesyckii: uvnap^ alnip -*• 
uvnvopay aXuvova >— aufia (vii%• ανμα) άλμη — ανσος, 
aiUro^ -** ^*ύγ^σ^αί, &tlyia^ai et eimiUiiiiae , qiiae dia* 
leeti indiee carent, avytivy aiyiJv et «t;<!^«?y, ikaiir• 
In titiilie Cretieia nalhnn hvJHS mutalioiiie Teatigiam re- 
peritor, neqne tamea qnidqnara, qaod cootra ait praeter 
*M€tpaiap Σ^ΑμωνΙαρ nr. 2555; ptomoiitoriani Creticimi 
a ecriptoribue nodo ΣάΚμώριον modo Σαμωνισρ appellator) 
nd. HoeGls. Cret. I p. 427. 

β) Simili modo coDeonana in Tocalem abih in Cre- 
fico TiQ^iyvg pro ηρίσβυς. Nam alii Dorieosiiim dixenmt 
ηρίαγνς 9 (^f- La^• prlaciieX «Dde et per metatiiesiii σπιρ^ 
γυζ faetam eat et apnd Creteneea ηρύγυς, cajiia deriTata 
in titnlie kaec leg^ntnrc τιρ^Ιγιαχύς nr. 2554 9 59 (ηρηγί•^ 
οτος in titnlo yalde receDti nr. 2562), ηρ^^γηΥα et ngiiyau 
nr. 2556, ηραγευταί 3050* 3051. 3058. ln reliqnie Tejo- 
Creticis est πρ^σβ^νταί, inceitina an lapicidaram culpa• 
Idem eet in Herm. 1193 , πρέσβύς in Agpng. , πρ4<ίβ . . • 
itt nr. 2670. 

Sicvloe i' in * matare grammatici tradimt (vid. §. 14) 
id qnod ex imica voce Moi pro ίψ^ον coUegerant , de qaa 
dicemiie §• 44. Alienmn eat a Doride νσ Leabiaco more 
m tg miitatnm (vid. L. I §. 10); nam male Greg. C. 246 
(ΐοίσα Doricam dicit, Eustath. 1913, 32 μοισα tt τνπτοισα 



4) Choerob. Bekk. 1413. ηρίοβνς — ιτα^ά το7ς Jia^HVCh vtara 
^(ίϋπψβ τον β tk ro γ ιϊρητϋ^ πρέαγνς ηρίαγνος. — Et. Μ. 723, 17. 
οπί(»χνς ηαρά το η^ίσβνς, r^o;r^ τον J fk γ ηρέβγνς xou vm^Hoik 
βίτί^^νς, nf^l rta&th, — Hesjch. 9Λίζγνς, ψτ^ίββνς. 



112 De conMMntibue. 

Doiioi Tel A^oUiQii , cnjae generici uon le0Biitw..iuei φα4 
foetfts Doricam dialeetam Afeoliea tempnsMAtee ^ « Alcmar 
B€m, PiAdaKim, BncoUcos etc. '*^ D« Gi«lib<i jo|»pldo 

1252 .pco .^^σχ£λο^^ qiiod .ipfiiua^iuip^ Diiidorfiiie reetil• 
tuit^ recte, opinor. 

E.^contriopiO' qoneona. pe» .YO0Att est in i^^, .qnod 
pro αίρίω pon mioufli l^ud Domiieea .quain.Apiid.Aeolee 
(L. I. §-11 9 2 el.§• .3|6t$.5) fuisee videtiur.' N*m Laco- 
nvon .euiit innuYQhU/» Svst• 727^ 24 .et ά^ρατιματα Hesyeh•, 
.Ceorami άγρ^ταΐ .Hesycli^ . Praeterea. iseceas titidiie: nr• 
1395:^ ittiqno i^^kuvam^g , Bo^}shio Lacobusas Yidetuir• 
.']. 7) CoiwmfiNie.cottsoaijDitittiii • pleriacpie IHorieiid^iiin, 
nt ab lonibe^, :.Attieis, Botutia altero ejecta. e^4t«toe 
eet el .bije^s yocali0 antecedeae produeU^ abi antiqiuar 
llng^a νσ habuerat, ut μονσα. Yel /ucliaa. . pr• μόν^α; yid• 
§..20« Sumle.qliid facfnm est in Cvetica Beei^Hiii glossa 
nvQ^ii ne^iUli *et, Lacoiiioa Hrj ρδψόνί^α, \ ΙΙέρσ^φόνΗΜ. 
— ΠνΟίμ.α^ jet yjtvwauj»^ .pret Afticis.^/p^o^ix^ et γι/ψώ^ 
dm eemper in tilulie legiuitaR,\ut γίνομΜ Ampli» 1688, 
Ther. 2448, Rhod. 2525, b, Cret. 2555 et Ymdfmki CreC. 
2554. 2556 jetc. , illQd praeterea apud EpίQha]Mιun. fr. 95, 
Iioc apad Sophronem fr• 84. Qnare γ^^νύ^χοντι, Epi^h^ 4 
el γίγνΒ^^^,ΑιΛίΛψΛ. 761 aon Tideiitiir. vere Dorica. 

. . Praeterjei^ €OU8ona excidit iq αδρί^ ηνδρί\:.Π»μφνλ$9$ 
Heaycb. , qaocam compares , quae coUegit Bnttiii• liexU• 
I, 131.seqq•,, Nam eieutl. in αμβρατος^ ημβρ^ζΜ .enfho^ 
wae Ifratia β mterpositiun eat, in βροτός/ΐ'άβρύ%άζω μ in 
β nmiUtuin y ita in άι^δρί ά ineertao» eat , iu Pampityllco 
ϋρΐ.ν. ip ^. ;iiiiitatum.. . 

J^ee wale Greg. C. 213 ίσλός pro.eV^Aoc. Doricom 
Tocare videtur, Pindarnm spectane (de cujas nsu vide 
Boeckb. Nott. Critt. ad. 01. 1 , 99) , certias de Aeolico 
uaa con^at, yld. L. 1 §• 11, 2* 

Poetremo σχαπτον, - quo Pindarns ntitiir , Doricnia 
diGitnr a Greg. Cor. 462 cf. ScboU. Puid• 01•^ I, 19 , et 



$.15. Dealiis consonantiunn conjunctionibus. 113 

φον'ι'ξ, φναιγξ Heeydi• Laconieuiii. eet, Tid. §• 9^ 4 et 
cf. L. I §. 21 , 9 9 Bhi simUia Aeolibns adseripU i^ebia« 
Coneonane inserta eet.in ^μήρίατο Core. 1840, eni 
Boeckhias Bon dehebat .Yttig^arem formain ίπρίατο enbeti'- 
tuere. Nam μ eadem ratione addihmi eet , qna in πίμ- 
ηλημι et πιμηρημι cf. §. 42. 

8) Consonantee conjuiictae (f^ traiieponendo eyitantiir 
in δριφος pro δίφρος. j quoA Doricmn eese dicunt ^) ex- 
empk e Sopbrone, nt Tidehi», allato fr. 38, unde άίφρφς 
Sopbr• 82 corrig^uDdoiD eeit^ videhir, et τράφος pro r«- 
φρος in tabb. HeracL cf» Heeych. τράφος^ τάφρος (cod* 
τίφος) et intt• Aliiid tnuaapoaitioilie geime est ia πίρηος^ 
qnod seeandum Joann. Gr..248)b. et Grl G• 360 Doriconi 
est pro χ^ίηος^ ^oan^iain ne « ynlgarl qnideni conenetn- 
dioe alleniiin, ^V βάρι^ί'στος, qnoA Gr. C. 337 propter 
Theocr. XV9 10& Dovicum.eaistimaVit pio (ίράί^τος. 

Pe Tocalibue. 

§.16. 

Dorea α pro ^ poKnisse grammatici' ^) sai^iseidie nio- 
oeDt; paacie tamen Tocabnlie eam neuih ^^ntin«fi, e te'^ 
liqoie fbnlibua apparet- Exempla magis tofnoeTCf e^rta 
itec eniit : •• ■ - 

"^ρταμις^), Λ^ qaa ^wHi pfaetihre* l^etaftar Heto• 

t« > 

S) £t. M. 287, 5. δξ^Ιφος Xt>^oMoi'0«o* * φ^^' ci τον i(ji9w Heeych. 
^({Ιφον (cod. βίφ^) τον όίφρον /ΙωρΗΪς hcu Ενατόχ^ος. J. Gr. 237^ a. 

1) Yul^o hujus muiationis exf mpki βΑβΓυηιΐΜΊ 1'ί^αμ•« eir^ax^ 
Et. M. 356, 9 - Et. €, Ιβί, 13 -: JdT,vf9 t— >31ls 9 -* 
Ann. Oxx. I, 127, 9. r^ Choerot».: Oxx. II, 212, 15 < >^ iKustath. 
969, 7 ^tc.] i;^^»;»^ et 4(Vf(»os,J. ,Gf. ^2,. 8 et Gr««[ C. 8θ29^^8•ia 
vox ''A^jif^^ Kt M. 39.,-δ.5> rt. BV G. J7., 23 .-,. Aqa: OoUc. iQ 
3 et 28B — Choerob. Oxx. II, 232, 18 — SchaUi ilHeiH^ t^ 

U. 8 



114 De voealibue, 

iKaiiae π. μ. \. 8,* S3> legitar Amfh. 1688 , Corc. 1849, 
£'pidai»r. 1172^ meneis '^ίρταμίνιος Cret« 3052, in Taee 
i4ereiiei Mus. Rhen. TV p. 85^ et in mnltie ajyiie fitiilt§ 
Sicalie breTiorilNis «piid Tmi^r^. KY, 10 ee^. ^ Enboeae 
oeleb«n*imain proDaonfa^iai» '^ΰ^^ταμίτι,ορ Tocatar Ly- 
sietr. 1251 , unde ibid. ▼. 1262 jote ''^ρταμις rescrtpserunt 
pro ^^grsfii^, qmd libri pi«dient« Yutgarie tam^n forma 
'^T«ju^ in titHlis paidlo ih!C«^ti9nbn8 vei iDcertiorihiis 
reper!tiir,'nt Cret.25>54, AnBphij'2481^ tneiieie '^^ρτ^μίτΛ^ς 
£orc. 1845 9 promontarlniii. Pfailistoe teate Stepbano de 
lirbb. *^4ρτ€μίηον appellitTerat ' /W^ ^mpixd^g ; poetremo 
locae IKanad saeor* in'Aoreiieijttl;iik>«Br. 3"GoetfL *^ρη^ 
μέτιόν γ«1''^()τφ/σΜ»ΐ' scfibitiir. 

^Αητ»ρά Cretici' oppidi<noiiMi efft in aiiti<{ilt«i^bne 
miiiiiii^ Tid•. Mionni S^)pl• VI p»: 304y qaod in i^cen• 
tloribus et Tiilge- afriid Mriptoree i''J/^^J(>«• Eadem fbmia 
usus est Dicaearchus , cui pro * uiyyagalap non *Anx£Quiow 
cnm Hoeckio Cret. I p. ^80 restituenduin est sed *Ατηα^ 
ραίαν, et Hesycbiiis %, \: ^jiifiu^svQ*^ nec minus in Core• 
1840 pro ΆνναραΙω , qnod Boeckhiue in * jivxavdglta mu- 
tavit^ eo libentius '^7Γτα()α/<;Γ rescribee, qaod in eodem 
tifDlo duo Phaestii et αηαβ Cnofiislns nominantur. 

<. H%^Qpg .^v^tV^t\%^imiakW aivpra appo^iU ^). a |^ram- 
Pl^tipie ;ei^pQ,a4 «3φ1ίύιι«Α«& fi^vin^ Attieae SofigoQ et ^o* 
Tf()^ cucft^i ^9;rla9'adbibelur ^)• Legitiu:' nuiic iji titttli^ ω* 
certloris lectionie Gorc. 1845 I. 18 {tjegog 1. 54^% Cret• 
^^\ IXX^^m^ Aobani. 814^;qttilAi.Ti 813 Ubri Γτ^^ο^τ 
teneant, Arcbimed. Aren. p. 324 al μίν αχίραι^ — ui di 
ατΐραί^ et saepe in Pseudo - Pytfiag^oricie ut Arcbyt• Stob. 



I. 



Bekk. ad Apoll. de synt. p. 352; τ^άχω ibid. p. 353 et Ef. M. 443, 
ατ^.ν^ττ» et τάμν^ί'Αηη, Oxx. I, 83, '22 et Et. M. 114, 19; "l^^- 
««/M^; r^flbrft»,T^is;jro»,.ttrxa, πιάζω Eui^t&fh. 1573, 63. 
.'<2|-./lpoUon. de eonj. 429, 24*, qui' ^&άτ$ρο^ explkliDs: a/cfM»o«f 
^''na^iiao&m JωιζM^v μίΦή^9^ ^oi^ :V tk 5, Ettitath.'1573, β3, 
Bl. Χ>λ'74, 15, Et. M. 443, 27•, Et. CT. 255v 1$, nbi «^o ipsom 
^fSrc^ Il4riciiiii focatur. ' /<> Ν 



>^ 



§. 16. De ά pro β. IIS 

Flor. 1,75. 76. 77^70, The^g, ΟπΑ, J,«i6»9 ^GqjitiMt 
iUd. XLVIII , 64 elc. ^). Accedit, 4{a^. βϋιιηι. Lffthu 
ffTf^of diiieae yidentur, Tid. L. I §.12, 1, ,et :qnod anti• 
qnsBi α et cra$is ratione in άτδρος^ βάτ€ρο$ «pad ip«Q^ 
Attu»os prodltur et iii £ηρ^0 (cf. i^iuj^^^, φ ff^a^^^Qii)^ 
iug, ατάρ (cf. «Al« ab άλλος)^ m^e ad ^am etirpem. poF^ 
tmere patet, serratnm eat Itaqve AQn dtibjil|i]vi. Epl^haffr 
mo fr. 94 fonnaio geaninae Doridi propww «^^fuiiv Wh 
dicare. ; ^, . » , 

a^icti^ έ^ρ'ξαί' Aimmvag Hesych. ρτο ίψιίβτ*. 

;"« particula ft^ ^, de qua yijd• £t. M. 732 ^.4tQ 
seqq. , baod raro in. libne aenrata e$t , ut JSpiek. (8^ S^ 
Sop^r, 51« &4 > Lyei8i;r. 105; 170. 988 efc. ,. eaepe «pa4 

Theooritmq^ wide in reliqais, quae vere Dorica Jliabere 
Ucet, aut recte restituta aut re^titueada est• Noa HMmu) 
γα pro. ya pr^nominibue additur i}t ίγώνγα yid. §• 32, 1. 3. 
ίβρός pro ί^ρός e^t. in antiqaiore titnlo Lticoiiico 
^T. 13, Her^cl., Cof^* 19jQj9, Aiqpii< 1688^ το ί9ΐρ^¥» Ιάρ(»σαν, 

ίαρομνάμαη^ Amph. 1688 ^ ια^εύς La^• 34 JB.• Cyrea^ 
1* 4. 7 9 |cr^^'(« prQ <£()«fa Cyren. 2, t<x()mt;ai vel ίαρΗ- 
χά(ύ Cyr^ii. 1•. %% pcaeter breviorc^ iiooiiiiUq».^ άρΐΛρΙζφ$ 
finttt.^ N.P. ν«ρ<»ι^ 19 ai9t!quo TheiraeQ nr, 12. Aet. 
Ac. Berolf, id gnlea Qiejroiiiis C. I. ηρ#, 16. et in iU«> 
dracltmo Crotonis yid• Afvs. Rb«a• IV p^ 93«. JPostt^yna 
«d?oc«fnda^. amit gloBgae H^y^^l^iiaiMt^ ίς^ρ€iOify πρόβα- 

^HQV^ (Mns, ιαρόχρονς) j κα^^ρός^ {^ύβΐμρς (Gf,ju#Aa^- 
Χ9ής e%^ «;5β»ίί? pi?^, I^hyx^^^nff et «;i4)o*fj? Jnobecl^. Papp. 
P• 256)1 -7- i^^m/^ay μ^σμάρρ^ 7Γα*φ'<4»'• VulffWWeb 
formae <;()ός ete. .Μ(^^^ντ: anfiquiorUipa admlxtae iti Ampb« 
1688 , ql^i aon idubiti» quiti Upicidae A^ico debeantnr, 
solae in titulie paullo i*ecentIoribus Corc. , Rhod. , Ag^ig. 
etc. Cyreaaei reliquis diatius antiqnnm α eeryarunt, quod 



• Ί f 



3) CorrnpqoxeB sunt Hesychii glossae .buc apecia^ie^ o^(»o*, 

8* 



116 



De Yocalibus. 



iieRQin^niHrttiiiqaidem imperatorai» aetate plane ae^eniafti 
^nt^ ^uaiiqaaiiii in titalie eo tempore scfriptis nr. 7. 10. 
11 ali. βίΪΛϊΆ le^evQ , άρχφ€(}ίύ$ , Ιερητ^ύχα wperiontar. 
Yalde tnilramur , quod ^Ι^ρων , non Ίάρωρ legHur in mim- 
mld .IIi€rom I adecriptte apnd Mto0ii. D^ser. I p. 318 et 
Suppl. Γρ. 4&3> quanqQam et aetas adversatur et Dorica 
liV^miiiie fottiia' iii galea ab eodem dedicata. NnlUne isto- 
rum iiQmmoTUin Hieroni majori recte tribuuiitur? Ju^i- 
cabunt qui rei nummariae peritiores sunt. In Hieronis 
minorU et Hieronymi nnmmis vdlg^aris fonua ^aetati con- 
Venit. — Nott ndirum est apnd scriptor^d librariorum 
entpa Doricani proprietaitem oblitarii esee, tit Uq^Iw tra- 
ditUI^ L^Bietr.' 84, Uqu^ Sophr. 98, quod correximue. 

* ί&ραξ, Ιχ^ίς notog ^ωριηω^ρορ Hesjch^^ unde cor- 
reliiiEltae ι(ραχΒς Epicli. 45. 

' ϊραρ^ς, $7ρδΡ€ς (oL ίΐρωρίς)^ οί &ρχοντ6ς ηΧιηιωταί* 
tiiaxovteg (fo^t. Αάκωνίς) Hesych. Ephebos a Laconibus 
Ηρεμας yecatos esse coostat; jam g^^nnina (ejus nominte 
foi^a Ιίρανδς esse Tidetar. 

μίγά•&ος ppo μεγ£&ο^^. quod Herodottis ' freqoentat, 
in PhUoxeni diChyiMimbiel fi^ginento leg^r ajlnd Aihen. 
ly p. 147. C, qni qunm reconditiora qaaedfmi Dorica 
non - aspiSrnetar quiiinqae ipsa forma atatiquitat^m sapiaf, 
lieenio an vere Diorieum habendnin sit. ' ''- 

Ώάναμος mensi^ nometi pro vulgari Ι7(ίι/6/άος legitor 
in tabtalls HeracIeeDsibud , Delph. 1702 et in Tadis Acren- 
sibus 'Mu^. Rhen. lY p. 85. 

nl•άξω γτο ηιίζω et Doricuoi voGatnr ^) et apiid Al- 
cHtteiiem leg^Itur fr. 70 Schn. ex Herodiani π. μ. λ,- 44, 10 
t^tiuioiiio , malcceTheocT. ΙΥ, 35 et Ep. 6. 
• ' (ί)ί*«(>ίς Pind. 01. III, 14. 19 recte DorlGuih haberi 






4) Ann. Oxx. 1,367,9 - JEt. M. 671, 29 — Eust. 1573, 
63. Non minus ^vnoTtuitia Doricum judicatur Ann. Οχκ. I, 232, % 
-^ tl, 339/£t. (G. 48, 41 - 3Μ, -9, sed id male' a 'Itratematicis 
lectam est pro vntama^w, qucyd d^'^e«hdit ab νπνπϊ^Γ'^'''' - 



<'. 



$. 16. De α ptD i. 117 

videtnr pro σκάρος. Idem Theociito Yll.y. 138^ trUHie 
codicibns bonis reddendum est. 

τάμνω Doridi tribultur ^) ^ quanquam nc bL• ^ica 
qaidem et lonica dlalecto alicnum est^ ΙβξΐίηνΜποτάμριμΜ 
Cret. 2554, 16, διατάμνω in tabulis HeracleenstboB , τά- 
powai apad Pindarum Ol. XII , 6 , ubi . aliae τέμνω, 
Aomtns ίταμον , quo etiam antiqulor Attbis uteL•atιlr pro 
ίτψον, non minus Doricnsium erat neque ialiter est in 
taballe Heracleeneibus , apud Pindarum et Theocritom. 

τ ρ άπω pro τρέηω et a gTammaUcIs Doridi Tindica- 
tor ^) et legitor Cret. 2555 ίπιτραψω, In ecriptoribiis 
nanquani reperitur, qnin liceat aoristnm agnoecere. .€e* 
terum non minus Herodoto familiare est. 

τράφω pro τρίψω l(>g^ltur Acharn. 754 τράφ^ν^ Pind. 
P. II, 44 τράφοίΰα , IV, 115 τράφ^ν item pro τρέφαν, 
Isthm. YII, 40 τράψίΐν , Theocr. III, 16 et IX, 23 ίτραφ^, 
Archyt. p. 30 Hartenst. τράφ^ται. Recte enim in aniDibue 
Ue locis praesens ag^noscitiir et accentu e plarlmoram (ί• 
brorom auctoritate slgnlficatur vid. Buttm. Gr. Gr. II 
p• 308. Doricum Tidetur etiam Hesychii τράψηαι, πη- 

στ ράψω pro στρίψω Doricam et antiquam fomiaia 
fuisse et analogia docet (compares Tf τ(>αμμα» > τί^ραμμαί^ 
ί(ηραμμαι) et aoristus ίστράψ)^ην Sopbr. 78 pro ίστρίψ&ηρ 
cl οτραφ'&ίντδς Tbeocr. VII, 132, quo pertinet etiam άμ-^ 
<ίίΐ(ηραψης apnd Diotog^enem Pseudo^PythagoriGnm Stdb. Fl. 
XLVIII, 62. Yulgare σrρe^ιaι est Corc. 1838, b et Rhod. 2905. 

τράχω pro τρίχω Dorlcum est c ^ammattcortim te- 
stimoiiio^) et legUur participmm τ(/ά;τον Pind. Pyth Λ^ΙΙΙ,' 
34, ϊτραχον Theocp. II, 147, cf. Hesych. τραγί , ηόρίΰου 
^ ^ραξδίται , ηορίύσέται — ^ρακτιχό»/ ^ πορίυτόν, Qiiare, 
accedente practerea similium yerborum analogla^ Epichar- 
mo fr. 20 τράγων pro τρίχων reddendiim duYimus. Vul- 
g[ur!e forma άποτρίχουσα est in recenliorlbue titolie Del- 



5) Ann. Oxx. I, 83, 22 - Et. M. 114, 19 - 745, 28 ~ Et. 
C 521, 36. 



118 * D^ Tocalibus. 

phicb 1699. 17D3. 1705. 170& ~ SimUe eet, quodPind. 
01. VI, 55 in duobue librlg /?£/?() ap^jua^o^ legUor a /^ρή^ω^ 
roete tnmen BoecUiia» egit, qiiod formam incertlorem 
noo recepit. 

φρασί ρ#α φρ•σΙ^ quo Pindaras ntltor yid. Boeckb. 
Nott. Cr. p. 385 (quanquam idem φρην, φρ*ν09, φρίΡ(ς 
ete.)^ ab Euetathlo 32, 14 Doricum appellatur, nec male. 
Nam antlqaissimam Ung^uam α in ea yoce habaisee Terl» 
$υφρφί1ψω et άφραίνω docent^ antiquam formam apud Do• 
rienees reeedisse e Tocie ιίραρίς analogla colligere licet, 
nec teniere Hesychii φρανίζω^ σωφρονίζω u e. φρ^νόαί 
Doricum haberi Tidetur. Ceterum conferas^ quae §. 19 
de ποψην adnotabimus. 

χάραδος tabb. Heracl. I, 12.25, ubi yla commeino- 
ratnr διά τώ χαράδεος αγωσα, Mazocchio temere yocein a 
χαραδίύς derlyante, qood Doricum yocabuluia esse fing^t 
ejasdem quam χαράδρα significationie , potius Dorlcnm est 
pro χεραδος Hom. U. φ, 319 cf. Spitzn. £xc. XXXUj 
itaqae littits maritimuin sig^ificat, calculis, arena, et 
qnaecanque mare superfusoni rellnqoere eolet tectum. 

Praeter haec Dorlenses α pro yolg^arl e proferunt in 
adyerbiis loci , quae in ^a pro &€ exeunt, nt αρω&α pro 
upw&s, et adyerbits temporis cum terminatione oxa pro 
OTS^ nt αλλοΗα pro άλλοτε yid. §. 44. Heracleenses adeo 
tertiae declinationls datlvum plaralem in ασσι^ exeuntem 
babent^ qaem Doris miaus seyera in iaa^y ul ivtaooi 
pro ίορτεσσ^ vid. §. 30, 3. — De Cretico τάως pro τέως vid. 
§. 24j 8, de Cretico άερσα pro ερση , εερση §. 5, 7. Alie- 
niuii ab boc loco est χα , cujtts yocalis producltor, pro iv* 
ne yid. §. 45. 

NonnuUa a g^ammaticie male pro Doricls yendltantor, 
ut άμφιάζω (Ann. Oxx. II, 339 et Et. G. 48 , 41) pro 
άμφιεζω i. e. άμφύνννμν dictum yolunt, qanm>potta8 Ale 
xandrina yoK sit (yid. Sturz. de dial. Maced. p* 146 e 
Jacobs• ad Goell. p. 259) ab άμφί deriyata ut άντιάζω aat 
id qood nobis mag^ls placet, e futuro άμφιώ facta, qao 
ab άμφιάζω deacendere putaruut, at πελώ a π^λάζω e 



$.17. De aliis brevium .y.oca}ium mutationibus. 119 

qnae simiUa eiuit^ deinde "ψά^^^ quod Doriettm esee^pv• 
9φω Syracusanae irocU ,ά/πίφάρα i. e. ζάλη explicaiidae 
gntia fing^unt Ann. Oxx. I, 83, 22, £t. M. 114, 19, 
qaam certiseimi Doridjd , fontes Yulgarem fonnam φ^'ρη 
molt» exemplis tueantor• 

Jam reepectanlibns nobia, qualis eit Doricae iii bbe 
genere proprlctatis ratlo , inde quod lingiia SaDScrita bre- 
Tee Tocalee e et ο igDorat €t qiiod alia quoque ratiociiia*- 
tione efficitur, eae aliquanto recentioree eaee quam a, i, t/, 
ηοΐαηιπβ pro certo affirmare , Dorideiti ubique illud α e 
eDmma antiquitate traditam accepieae ^ quam facile enim 
fierl poterat , ut Dorlenses , . id quod multoe nostratiiuii 
facere yidemus, rndiore pronuntiatione ε in α corpumpe» 
rentl Malta tamen illoruin ex antiqaa llngua luanafieie, 
certum habemiis, ut ατέρος secandum ea , qiiae dixiniiiB, 
Ιαρός €f. L. I §. 4, 6, τάμνω y quocom compares similli*^ 
mam yerbum %άμνω , φρασί pro ils , qoae monnimne• 
Contra dubitamus aliqnantam , an τράηω^ τράφω, στράψω\ 
τ^άχω e τρέπω etc. Yocali propter antecedene ρ miitata 
apad Dorienses contra genainam linguae indolem faeta * 
elnt. Nam derivata τρόπος, τροφός etc. , qiiae Doridi cam 
Tnlgari Ungua communia eunt, praesentia τρ^πω^ τρίφω 
etc. postnlare yidentur. 

Contraria Tocaliain inutatio est in γαλανής ^ qao Pin- 
danis utitur 01. V, 2. P. IV, 181 pro γαληνός et Heayeb^ 
^^λαρης^ γαλήνη (leg• γαληνός)' Αάχων^ς cf. γαλίρός^ γα- 
^ηρός. 

§. 17. 

11 e aliia breYiiun ▼ocaliiun jnntatloiilbue• 

l) ^ fvo antiquiorls et genuinae Doridis est in 
Fi%a%ij I^jilnaTiy βδίκατι^ 7xar«, (lixazi pni einoat^ 
vld. §.34^ delnde In δ^αχάτιο i^ τ ρ ιαχάτιοι etc. pro 
^taxoawi y τρίαίίόσίυι y quae quam recte ab ίκατυν descen- 
daiQt, facile apparet, vld. §. 34. Rarissima 8unt alia ejus- 
dem mutationis exempla: ανα^ρον, ονπρον* Κρητις He- 



120 De Tooalibus. 

eyeh. , qQoenm conflsras» ejiisdem g^essam ίίταρ, opag] 
deinde σάλια teete Heeychlo Laconice pro θοΑ/α^ %άρρ« 
Alcm. 70 fortasee pro αόρση, yid. §• 13 not. 4. Doridi 
non proprium est ασταχος Epich. 13• 17, quae eet ynl- 
g^aiis finnna Attici οσταχυς. , Male ύπά ίη Aim. Bekk. 
p/ 928, 15 Δωρινιώτ^ροι^ Tocatiir, quum sit Leebiaciim. 

2) Inyersa miitatione ο pro α apud DorienBes eet in 
τίτορ^ς pro τέσσαρες ^ quAe ex anilqua forma TerFagtg 
nata sant^ %ό&αρος Heracl. I, 55 pro αά&αρος et άν- 
χο&αρίοντέ Ι, 81 pro άνακαϋαρουσι, ίη qnibQspropter 
radicem Sanscritam cudh (pnrificarl), quQm u facilios 
in quam in α transeat^ Tocalem ο anliqaiorem putaTe- 
lim et α ideo assQmptmii , qaod praepoeitio χατά ineese 
yideretar ^ άνβπιγρόφως Heracl. I, 36 , qaanquam γράφω 
et in reliqais fontibus et in tabnlis Heracleensibus α ser- 
vat 1) (γρόφωι^ in Goliunna Melia C. I. nr. 3 incertieeimiim 
eet, tolerabiilus γροφίύσαντα in recenti titnlo Arg^iYO nr. 
1125 non Dorice ecripto), qoare propter Doricorum ver- 
boram τράηω, τράφω etc• analog^am ^πίγροφος formatmii 
▼idetur ut επίτροπος, τρόφος^ postremo άβλοπές , άβλαβΐξ' 
Κρητες Hesych. , ubi Ιβ. Υοββίυβ Uteraram ordine soa- 
dente correxit άβίοβίζ. Doridi non propriam eet juoAoxa 
Epicb. 104 pro Attlco μαλάχη, yid. Athen. II, 58. d. 

3) « pro £ eet in ϋεηνών, qiio nomine Sicyonios 
ipsoe urbem euam appellasse tradit Apollon. de adv. p. 555, 
et eet in niuniiiis inodo ΣΕ, modo ΣΙ. , Tid. Mioon• Sappl• 
rV p. 161. Conspirat Hesychiana g^Iossa σεκουάνα (eor- 
lig^endQm yidetvr σ^χούα), σιχνα, quam Laconicam eeee 
υ in ου mutataia prodit, et σεχονάρη (?), ίλαίας eldog' 
ylttKwpeg y quod oleae genua a peponle eimilituduie qoa- 
dam appellatam Yidetnr. 

Contra ^ pro « Dores et nominatim SicuU primnm 
cam lonlbos commune habuisee traduntur in latia et 



1) Laoones YQHi>€Ur&tu pro γ^άφην dixisse tradantur ab Hesycbio 
€t antiquo technico apud Eustath. 1926, 57. 



$.17. De aliis breyium vocalium mutationibus. 121 

iattm pro Ιστία et iinm ^), €t legitar '/στ/α in tltolo Sy- 

neoeano apud Tonrem. ΧΥΙΙΙ , 3 , ίστιώρτ Epieh. 19 in 

Athenaei codice P, 'Jtniap^ i. e. Ίστίαρχος Id uununie 

Tareiitinie Mionn. Doscr. I p. 145 , Ίστί€$ος in Heracl., 

qnae accedit /^στ/α apud Heaychiam , Tid. §. 5, 8. Con- 

tra ynl{;ari8 forma Εστία eat in Cret. 2555 , Ιστία in Her- 

mion. 1193 et in Delpbico Uirichsu p. 67; Ιστιοπάμιαρ 

DoricnBi a PoUuce affertnr 1 , 75. X , 20. — Deinde 

( pro t haad rarp est ante eeqaentes Tocalea , maxime in 

adjectiYie in eog ΎτΛζΟ exeuntibtte• Ejna geueria codicl• 

1)08 spondentibns apud Epicharmum sunt άργύριοψ fi*. 5, 

(fOivmm 12 9 βοϊον 77, quoram ad nonnam alia qnaedam 

correximae, apud Timocreontem fr. 1 άργνρίοισι et αργυρίων^ 

apod Theocritnm XIII, 5 χαΧίΛίοίίάρδιος in antiqiiie editioni- 

l>De, II^ 30 χάλ^ΛίτΟς να codice, II, 2 φοιρ^χίω in qninque 

librig; Spartanomm Athene χαλχίοιηος nomen e χαλκός (non 

jlilx{og).ei οίκος compositum hi^bere intelligea, si repates 

dlgammi vim atqne conferaa χαλπίναος et Battm. Gr. Gr. 

II p. 459. Ceterum in Amph. 1688 , Brutt., Rliod. 2525, b 

ii ύη»'χρύσ(ος scriptum reperitnr, χάλχίος Delph. 1690. 

Praeterea σνηία pro συΐίΐη est in Heracl. 1, 124^ οστ^ον 

et oQTva Theocrito U, 21. 62. 90, IV, 16 et Epi^. 

VI, 6 ex optimis iibrle restitaenda siint^ Μρασίας in 

titulo Cephallenio nr. 1928 et Phocico Roesii ur. 81, 

Στασίας Locr. 1758 8QDt .pro Μνασίας^ Στασίας, qiian• 

^Qain in ejueniodi nominibiis etiam vnlgo elocatio inter 

t et » anceps faisse videturb Pauca quaedam diaiectle 

Creticae et Laconicae propria sunt. Nam Cretes pro &(ύς 

dixerunt ϋ$6ς (Hesych. &7ος^ &£0ς' Άρητ€ς) sicut Boeoti, 

qoare in Cret. 2554, 185 γνο^τώς άΐλοσιως legendum yi- 

detar τώ^ άλλως &ίώς , vid. §. 7, 3; Laconica etint σ$6ς 



2) £t. Μ 382, 42. ^ων^ς ncu /ίωρίίΖς Sta tov i ΙατΗα na* tatia. — 
Heraclid. apud Eastath. 1562, 4i. ^^«κ^Αο* το άρχτΜον i φ tnircu το 
^^Υ/*Λ, ίίς. 7 μίταη&έααι^ψ , cajus rei exempla affert ϊσχω, ϊσπω, itw, 
<ffWi;, male praeter uhimum. — £usUCh. 1579, 47. uwta τονς πα. 



> 

et'.a$mpr9^i6g et^&ii, vid- §• 7$ in v«liqme tiUiIie Cre- 
iki•, ii^e minqs in Cyrenaeiis et H^radeeneibns .volgare» 
ibnofte tenentur. Deiod^ i Cretenelum eat ^^ι^Γοι» pro 
S't€iaPj ^fiov eecuQdnm Hesycliu Sfloesani ϋ^/πίον, ^mv ti 
οραυχτόν* Κριτές , qpai» emendatenuit Hemeterhosia^ et 
Yalckenariae ad Adon. p. tSA• C. In titalo Cretico nr. 
2554, 143 eet π«ριστ«()ΐΐΜν pro πΐρ«στ«(}£ώι^ ^ JLaeonicma di• 
citiir ab HesifGhio γαλλιωχά^^ άσχαλαβΰτΛ^ i, ^* γαλδΰ- 
tmi .. Corvuptum putamiis Κρητ^γ^νΙα Cret. 2559 ^ 177 pro 
KgtiToyeuiu iiec Talde CQnfidimua gIo8$ae Photlatiae ψούΟΜ, 
ψέη^η * Κρτίτες. — De aliie ^ qaae f in ^ matatum ha- 
bent, infra dlsputalMmiie §• 26, quo liccbat etiam ex ile, 
qiiae nunc comniemoraTimu» , pauca qua^dam referre, ut 
περϋβτ^ριών et γαλλι,ώται, — Addtmiie Heeychii gloseae, 
iii qidbiie β ratione parum credibili in ^ mutatam cooepi- 
eitar: ίιφονρα^ γέφυρα' Aixo^v^q ei τίριος^ ^ίρους* Κ^ίμ(ς* 

4) c pro ο, qaae mutatio Dorica dlcitur £t. Gud. 
459, 4, in paucie qoibusdam reperitur: έββεμηνίοντα 
Heracl. et Delpb. 1690 pro έβδομη^οντα^ quod legitur 
Coiۥ 1845 y 48 et in Tauroineiiitaiio Torremazzae ; idi- 
Xig pro οβολος Delph. 1690, vid* §. 10, 2^ yf^yvg^ 
pro γοργνρα apad Alcmanem eecundoiD Et. M. 228, 38 9 
Άπίλλων et άνδρδψόνος Dorica Herodiano aactore ^), 
qnorum illud legitur in recenti titulo Megarico nr. 1065 
et in Epilycei Coralisci fragmento (yid. Append.) a nobis 
rcetittttQm eet er ayyfklm, antlqMiore Latmoruni forma 
Apello^ qaam eervavit Festue, addlcente, nec miuus 
mensis nomine *ΑηίΧλαιος apud Delpboe, Heracleenees, 
Μ acedo^es , quem Boeckbiue ad G. I. I p• 814 ΆποΙλύ- 
v$ov mterpretatttr (yalgo * Απόλλων scribUnr, etlam in 
Ampb. 1688); Πργαναν pro όργανον^ vid. §. 5, 8. Cor- 
ruptiim eet dvt pro dvo in Laeon. 1511, 7. 

ε contrarlo Gorcyraeos insulam eaam, qaae yulgo 



3) Herod. ap. Euslath 183, 5. ο Sta rov J άΧ%τρίβαψο^ μηηον^ 
/Ιωςιόν έστιν; οΐ γά^ τον *Απ6λλν>να *AniXXtiva tlnoptt^ mw τοτ άνβρο- 
ψότοψ άν6ρ(φότον οντο* xou ro¥ aXo€Qificmhf άλίτ^ίβαψοψ ttjtotfv αν. 



$. 17. De aliis breyium vocalium mutationibus. 12S 

Κίρηνρα, appellasse Κόρχνρα et fituli multi docent et 
nammi, yiA. Mlonn. Suppt; III p. 428. 

5) Temere ab Eustathio ι pro υ Doriciim dicitur, 
Tid. L. I §. 12 not. 10. Neqoe enim Incorrupta yidentur 
οίσιμνώντΒς pro αίσυμνωί^ις in titalo Chalcedoaio et φ^λα^ 
pro φνλας (ut longae yocalee hie Gommemorare liceat) in 
A^ig^entino. Incertissiiiittiii eet υ pro i, gaod Boeckhiu• 
existimat, positam in 'Ί)ιηάγρα^ 'Ιππασία Cret. 35!^4, 
106. 127, nec minos in ^^ρτάμυτι Epid. 1172• 

V pro est in ονυμα^ qdod quam Leebiie potieeliiiirai 
nsitatum sit , leg^tur etiam in Aetol. 1756 et Epicb. fr. 27^ 
{^νομα eacpe in titttlis reGentloribus) eoqae magte e g^ 
nmna Doride petitiun videtur, quod etiam Corinna 4r• 4 
ονονμ-ηνω dixit i. e. όννμαίνω, nec'mmue Pindarae opvfstt 
et οννμάζύ) y qttanqaam et hic et Boeoti in reliqute Leebia* 
cam V pro ο ignorant. Idem Pythagoreoram ikstis ittdicai• 

Mero errore factnm est, ut σνρχίς^ quod est Leebiacum 
pro σάρΜίς vid. L. I §. 12, 3, Doricam dicatur Et. M.JQH^ 31. 

6) Yocalis e ineerta est, al epecfas vulgarem ratio* 
nem, in ίενδρίον Heracl. et Cret. 2555, άάίλφίός^ 
qnod metro cogente restitatum est Epich. 3, ωϊον Epicb. 
103, quae snnt omnia Doridi non propria, eed etiam in 
aliis dialectis ex antiquitate retenta. Inter consonas iii<- 
sertam aut potius retentum e babent ηίλίΰ^ρον Ainph• 
1688, ηίλδ&ρα et τδτρϋεηδλ^&ρία Corcyr. 1840 (eed iii hec 
eodem fitulo ηλύ^ρα, τηραηλδΰ'ρία et δ$πλδ•&ρΙα), Item 
Yocalis addita videtur in τορόνος y τόρνος* Ταρ^αντϊνον 
Hesyeb. Cretensinm magistratus, qui ynX^o Κόαμοι το- 
cantiir neque aliter in titulis Creticia nr. 2554. 2556. 3048. 
3049. 3053. A. B. 3054. 3055. 3056. 3058, Κόσμιοι 
appellantar in nr. 3047. 3050. 3051. 3052. 3057 et in an- 
tiqnioribus Strabonis editionibus X p. 738. 741. 

Quo jare Dorienses ancipites producere tradatitur^ nt 
/Voff pro 'ίϋος ^), non apparet. 

4) Έλ. M. 477, 17, Et. G. 283, 20, Ann. Oxx. 1, 210, 23 ad 
*«ος: 'Χαωζ ο ηοημη^ (Homerus) ^ω^ιηώς έπηίνη το ϋχ^ονον, 3. Gr. 
242, b, Gr. C. 302• <λΙ έπτάϋί^ς twv dix^ovwf αχοι,χηων idtou. 



124 ' De vocalibus. 

. §. 1.8.. ... . ■ . y. --ν 

lie vapad Ι«ΑΦοηβ• iii ov niittato• 

Soll Doriensipm Lacpii<9 pro vocali ν Tel• longfi 
Yel brevi Boeotorum more) Tid.L. I §• 38, 3, dipl^thon- 
gain ov ecripftemnt. Neqne tnmen . ea ratio . apnd an- 
tiqoiorea Taluit, quum neque in Alcmanis cai^inibiie 
Beqne in Arietophanis Lysistrata neqae \μ titulis Ye- 
teetiorUiae neque apud cplonos LaconQm Tarentinoa, ulla 
exempla reperlantur. Antiqpieeimiim cjiis scripturae 
▼eetiginm est in τιούστα%ος' , qupd Arietophanem gram- 
^naticnm .attullese Heeycbiue tradit. Itaque apad Laco- 
aes illa scribeDdl coneuetudo, qua voGalis priacQe sonns 
a Tolgari proniiiitiatione discerneretur , certe non priiu 
mvaluit quam «piid Boeotos , cf. quae dieputairiiiius L. I 
§• 41• Ceterum de Laconica hac mutatione ne gramma- 
ticoniqi qmdem praecepta extant, sed omnis cog^nitio e 
gloesis ab Hesychlo potisslmum eervatis faaurienda est. 
Jam vero qnum quaecunque t; in ov mutatam habent, aat 
Boeetica aiit LaGonica esse oporteat, Hesychialiaram au- 
tem gloesarum paocisslmae Boeoilcae slnt, innumerae La- 
CQnicae et inter illas ipeae, quas nunc epectamus, maltae 
Laconicam originem Tel indicibue additie vel certis indi- 
ciis prodant, reliquae qnoque eodem revocandas esse per- 
aiiaeiim habemue. Repertuntur aiitem baec exempla: 

ά μου χα ( leg. άμουσχρά ) , xa&agevovaa ' Αάηων^^ 
Hesych• cf . άμυσχρόν , ηα^αρόν. 

άπαφουλίστωρ (fort. άσταφονλιστορ) σταφυΐ7νος' 

γαχούδφα, ήδύσματα et γαχονττάνης (?) , ηόυηοηστης» 
Laconica νοχ γαχνς pro γλυκύς, ηδύς praeterea in bie 
glossis consplcittir : yaxa, ηδίως (cod. γβηα, Tolg. γάηα) 

— γαχδίαι (cod. γαγ^ϋαι) , γλυχδίαί — γαχύ , ηδύ , yXvxvg* 

— γάλα (leg• Yaxa)j ηδεως (Μαβ. ηίύ). 

διψ οΰρα^ γέφυρα" Ααχωνίς. 

ίχβίούζ^ι, ^ρηνίΐ μέτά χραυγης cf. άβίυητος et §.59 



§. 18. De ν apud Lacones in ου mutato. 125 

4 8. Ύ.βίύζίω^ iifif>app«Kt propter β dsgptemi loca prae- 
fixnm gloeeam Laconici^iii « habmdain esee. 

ζου/ώνδρ' fioeg ίργάχαΐ' Λάχωνίς fro ζύγωνες Tid• 

§.8,2. > • . 

χαμηού Ιηρ, iXaiag.sIdos' Αάηωνες cf» 9ζαμηύΧος, 

χο ντάλα pro βχντύλη Et• JdS. Par. vid* §» Ιδ^^^. 

μούΐα^γ σχώληηίς .οί γ^^ομ^ο^ Ιν τοις χρίαιην f το 
μνίαι. ..••••.:' .. • / ■ , 

μονηη ροβαγός Laconic6 pro χαρυοΜοτάκτίΐς \a< μνχη- 
^ος eecundiim Pamphibmi vid. §. 5,4.. 

μονΗίζ^Λ -^ μίμφηαί, τι>Γ^ . χίίλίισιν y efi μύζω* . . 

μουχτη ρί^ , σκαράαμύττΗ y ct. μυκτί^ρίζ^ω.: ^ .^ . . 

ju ο ν (Γ α $ 9 ό ύήο • TW βοξν τραρΌμέΡ»^ pro μν&αξ La- 
comce vid. §•. 7, 2« •• , » , 

μονσ/όδ^ί, λαλίΊ pro μν&Ιζδΐ yid. ibid. .^ ,§i l^i 9 ^ 3/ 

μοι/()χαρ> μΰσος' οί αυτοί jfvo μύσχος, ^ηά• %•. iji 3. 

ο υδραία., ύίρδία, ψετρορ tt, Άττ&ϋθϋ'.μέ^ρη%οΰ^'ημ^σν• 

»ύΰ ραίνει ^ η£ρ$ηά^αΙρ^* Αάχων^ς i. e» ^iiρmiΊfSe', 

υύμαί, ύμίτίραι, χ 

ούφϋρίομα, τοιί σάγμύρτος η προς τ^ 'ηλ«ίρ^ άί^φ&ίρα 
pre Όψiiρwμu€ίMe videinv^i. e* quod sudfmm cgusipitn.i . . 

ηαρσΌυλαίξΙρ a ^ύλνιχύ^ Tid. §. 7, 2* . 

n^ύuvόi^^nύttμoι\4φ'θιoi fTO Ttva^Ok,. 

ηξ^νμμα j 1? T^f JE^^(>^t? ηνγμ-η Tid. §i 13• j .4.. ' .• i • • 

9t^ tii^ ιάξί iu,\ τνοίίβιύύΐς ' χρηοΰ^αι '' ιπούψιύν. γαρ i . d($i 
tiiUog cf. ηυνι^ιάζΗν j 'π^ραΐνην ωςάρραΙν^ΐτ.ίΛ'.πύ^νο^'Μ 
τρώχτης ΐΒ^^ηρωίατοςί . * , nl 

7ΐανρΟ<ΐί ίϊ^'Ρ ,•^ ' 'μα^€ΐ>ρ97σρ * Αύχωρ^ς pro % Ttti^ipiafQtt 
vid. §*'.9y»'4•- * ./Ι . i.! . •. 

7Τ ο ύ (^«:|ί ο 9 "eteiteuaduin .firagtoplianeni gf «mmnliouirt 
ηούσταχος Laconica pro πνστακος, nuaaaKO^^yiAi^^AwihiSh 

σίΗονάρα, σιπνα et σ^κουάνη, έλαΐας eldog' Αά- 
xoivfff vid• §• 17, 3. 

σονη^ρος , ό εύρονχος pro συχιρος, 

σουρίπτάσ&αι ('corrijpubt aVptniQ^ai) , awajcoAov- 



128 De TocaUbus. 

huud i^oravent, quo inMtieiae oifttio eonatet» .A4eo ύι^ 
dilbtle eet^ hyperdorieaft ejuemo^ formaft.eo tempore, quo 
Tiilgarie luigiia patriain dialectam «pprim^re coepiseet) 
ip90ruiii. Dorieneiuni oribtts ipeo Attjiidem «vkandi etndio 
naurpata». eaee ^)» Unde fiiietiim est^ nt etiaiKi tUnU, qaan- 
4|iiam piiiiiore> dialecto uti.ealeoi^ nanimlla. fgaa genevla 
pp»aebeiint; . gfcanmuiliejii:» φΐβ- 'MmUia pvQ: IllQ^icia i.rendi- 
tatit, anl.e plebis ore- aat e «cripl^rihii^• re^enlipciba§ 
ln&toaeiniiit• IJtixt est , BucoUcoirnm et Peen^ - Pjthagci- 
reornviky. qui hypeTdQricls focnU e/caH^iijl^ ''im bac.capite 
noalltte nsfia eal;, niai qnod Tliao^iti^IdflUa .4^Α>^«^ωι:«|»« 
(I~XI. XIU— XV. XVHI) tiibi©uiMni^. vvlga«B 12 cam 
constanfia quadan relinent^ -.^Ιμιιιιϊιιι fid^vijin^reotar^ in 
hm^ «Qim * p^rteiKiL ab if»9o p^iU >iiiii|ps^Ti40f9r>pQecaliiBi 
esse. — In Arehimedis librls , ut nunc legnntttr,: imillae 
^gares, fpnaM^ , sunt ^ ; pau«aa ]|f perAofficaiQf < ^ : , . 

i Magor^i» Sdein PUidari eanoH9Jbna^ih|ib<M^e tieet? qm 
qiiiu». idUa^ecloft Dorioim^i Iif)^iat;aip<!i^!9MDi< iiMaen^rity 
omiiia^ qvuiepufiqae «••«ρνοοΐ» habenl ,! iliO<iri46 b4fiai|»e 
exietuiladl . i|>ote8t ^ qua^kua AeoUe i«> boq ( .lof^i . njubiL differt. 
Hypefdorkva ineqne pQetee aetati eoivreiu^iit;!^!;^, ji .qoa io 
libvis rfepisriiiiitQr, apt prid^^ librarilA imptiUta ^unti.iiiit 
iiedem inAra iTindicabniitaur•: Magi9 dnbiitaife lii^et an «nb- 
ixid^ |«lM€»vm η ^ epica dblect^ adciTtorit , qnae avepieio 
nec per/.a^:^abβu]ίda ert €sl exieinplisiiLOiAiinllia eQnfirtaiatai;, 
nbir.iiii»» )cp:iieta9<ia.poatae:ip$iaa iniiiiiiiil i»Qiiatrat.. Rara 
fainen ^tint ^taUa, iit: noii iii«iltum ^rrafnri βίηκιβ , ,,βΐ η» 
abioiaqiii^ a Pindato seffyatvr tteque jiliu9d<a alift cOMtaiM? 
Ddridi Mcribanfua•. .ReUqiiO^wm• i}:riQor<iii. ritUqiiiae et 
trago«diar«im• canUca hypQrdoricie ο^Ηηνϋ^Αΐί^.πίΓΐβώοβ li- 
brarioram, saepias editonim praya eedolitate omata siint. 
Et honini qoidem erroribus silentio transmiesis haud raro 

s 



.2) Non aliter eo9, qui Sassiqo idiomate ujtantiir^ nQnc saepe 
prot)untifLntee audiveris det Av4n8 ϊ. e. dh.Abendf(9^^it9rske s mii- 
tatiope;^e8ica piftj^^.,et'hypersaa5ice a<l'genhivi ^riqinailonep »a<l- 



hibita. 



l.t 



5. 19. De α pro η. 129 



ex Iiis fontibiie doeebiiniie , nbi Dorb . α pro yulgari η 
poeuerif; contra ubi ri tenaerit, ex kis carminlbiie , qna 
sHnt yel dtaleelwmDi mixtionie . vel iUbronia nyia ide, 
disci oojD potest. •< 

'2) In nmYersvia hanc ii^cn caBetitnere Uceti Do- 
rienees cum Aeolibas lo^iiguu «'haibtiis)Be pro 
lonieo η, qaodL ex « natiim eieeet• •ε•ιιι yoeatts 17 
ongmem aperlam babent ideoqae in Doride « pqstiilaiit: 

a) termiiiationed declUiationis primae ^), eujaa aingii-. 
kris in bunc modmH proeediis. nvltty ηύλάς, ττύλ^, ηύλοψ^ 

b) pnactep» eyliaba in jNRaeteriiiB Y0riH»niiii, ubi η 
aagmento eic « nalma eet , ut . ά^χίμαν ^) , ^/or Et. M. 12, 
42, oiray^^i^ay Delph. 1693, αημφ Cret 2363, aSiW 
Afit. 3046 ^)^ «ji^a*, «;f ^^ , . 4y|MW e*epe apad Ajrcbime- 
dem. llem in dipbthon^^b.liK. ecirviitiir, at «}ΐΑτι;έ^σ^ Rbod. 
2525, b, ina^ptO^ii ibid. , «ii>«^i? Aatyp. 24^ <vid• §. 25, 
4. c), ^^α/νασαν Calynm. 2671, Boeokhio. tameii 4abi* 
lante , an r«ctii»8 iutj^pt&v scribwd^Bi : sit- Pjjadariie et 
Λσα habet N. X, 8Q. I. V, 3» {fit. SU^khQti ηψ^αύ^η 
iaAne. Ok%, l^ iM , 32) pt ebiqne itetiaiffjfVf^^, f αταϊν»?- 
σ«ι^ etc. yW. »^«^1*. Nott, Cntt. ad 01. Xl:^ 3, .ia qui- 
lios BoecMiiill ^d P. IV, .4^ propriam φphjybάαg^m ppae- 
feren» aupvieiitpiil jpoilieis omisemn exiatUDlirei .tidetqr ^ 
vix jreete^ JPlura vid. §. .36, 8 ^t §. 35, 2i. . . • 

c) oivuia v^rborui^ y , qaoriiaai etitps. im α e»t$ -decli• 
nameiita., ut *'(¥?«:> '/*ii*va^Woff, τψααα^. E;o4am. fiertinent 
noBAiilUe . stif^ ,. quae transpo&itpun tt ia %mi ai^eepe- 
mnt, nt a ^av^ ^wa (cf. τι^ναμ^ν^ Tfjh^oriV) .,4ffl^antar 
^«σχω, xi^a%OLy a ra^, z/ua frequentia apud Apchimedem 



3) Theod^ B^}ik 993« Choetob^: fiekk. 1366, Ann. Oxx. I, 118^^ 
7, de ya Hero<J. ^. /i, λ. 6, 14. ,. ^. . . ;, 

selii a«ow genuiDam ecriptnram monsirarec. .^ r 

U. 9 



,.'\•. ;i,x> c.l *" 



130 De yocalibus. 

thfta^m^y ^ίτμά^ην, Μ,.ίαμ, δμα ϋμά^ην «podL Pmdanm et 

'd) tocalHiki oribiiiay qme a ▼oeil»» ρνηΜοα decUfli- 
tionein eeqniitie ant a stirpibua yerbalibue in « eaemiti• 
baa yel daiiTmdo yel tcm^9nenao orla suiit^ ut Μαχάτας 
Aeam. 17M et Amht. 1796^ aheaHg, 6ov¥mpog, σι/«Αό$ 
Pind• , f aib(^ a γψ} Bpiehv• 23 «tt emenAsti^iie nostra (cf. 
§. 9il^ 4)^[ raygwii^ £t. M. ;^, 31 e& HeiOdiana, Sjn- 
ciieaiiorttni γάμοιρσ* HeiM>d• VII, 155 i• e. ytifw^w^ )τ<ω• 
μσρχη (vid. §. !M, 17), νι,^αψό^^ WxAi , βϋ^Λ&Μ Gvet 
2554. 2556 a /foif etc. Deinde /9£μα Et; Μ. 196,36, 
άμφισβαπΊν Rhod. 2905 , στάλα Heracl. , μνάμα fipich•, 
Ηρίψίβάμωψ Aukfh* 1688, rtt^^vog et iiieerta tocalinvKavog 
Pmd, etTrag;^;, χϊμαμα Hemth ρ 'd'vtc$(ig, "^djparros^ Find.^ 
χμ&μα Arcliimed• . > 

e) eompopiita , qucuniiii altera par» «, uude iscipit, 
Tiilgo ift ^ prodMit,' (|Maidiialico qnodaiti -i>eiie do^ente ^)^ 
qui exeiriipla «ff^rt chr^iktw/^^ ab iymy aplSwdftog pp<y ei^'»^ 
/ccoc Itb ϋΐ^μος^ avaHtotoS' $ib «xcojUtte, WjroM^o^ ab moivfit, 
qvilMie malta addi pMemit^ nt €ν^(νωρ Pind•, Νί9^ό»ωξ 
yia^ ApdH* d» adv. p.^546) 17 el^. 

f> 'pofiitremo qiiae«i|[iiq«ie• formae Ti^bale»' «t-yoi«ee de* 
ri^tatt' ad^'elii*|lee ^ m 'ijinlMie » eel^ MtrMari-iioesoiit, ot 
λά&ϋμΰίί,^ M^ di ^'ϊαθ'φν^. λ«φ|7 Eplek^ 18- ef* Αο|Ι«τ> 
«ta^ Iferaei. '«f. Inayffp/ <Me S^e^pkr•. ab^ uiAA<tf , it«;^itM(n» 
Sophr. cf. «xot^t'^ S^ofEifi^f, ;£^ovii^ •«<^o^^'a#^ (Widw' HvByeh• 
etedpra §.5, 8),'tf« άιΜί»^ <S}^e7v#£ei ab ίγω^-Προμνι^ενς 
Epi«li. iC. iJMri^t)!/^ /ueek^ Herael. Eiietath. 599, 2i cf. 
jttoifprf^^i ^i^)fi^ff* cP. Tttpatfimi &ρά&ϋ^^ άΧΚάϋάν e gettiaat» 

• » • f 

5) Ann. Oxx. I» 60^ 20• οσα» ^έ xotaZt€u γίψοψτιη τροηϋΐΐ πα(^ 
(suppl. το ά χατά) Ύηψ Jta^o^ d%aXimWf τ^τίη yhvtak του η ίΐς ά 
μακρόν οίον ατροηηγός \ατζαταγ6ς) ' avavt/Mv κνμα' άψηιαϋτος άψά*ί- 
ϋχο<}' νη^ίόιψος ιίάποινος, itiy St idi ί* του tj,'o^fH%ti''UOtTOQ ΙππηΙα- 
ΤΛς• *Αλημάν* λιπτά β* άταρηός^ αψηλής ^ άψάγχίί* ix γαρ τον 
iXti¥lj^ η^χόμην οίν Ιρονα Jfo^tttq (coa, 8ωξα% intVaiid τοΰ'ίρχομαι' 
άχο di τον άρχομαι άρχομαν. «ιι . .ι . ... 



#. 



§. 19« De α pro η. 131 



3) P«uc« smit, ήμ$Λ oplunonuii foiitiiim anctoritiie 

ab hae tegabi exci|M videttfan Prisiwni oniiiee famiiie 

Toeeeqne a uraa^eu deicendentes ^ Bervant^ ttt ntn^idg^m 

Pmd. , wfiaii Anvfk. 2477 , tfwm^^ Clidl. 1567 , Acftin». 

1793, TkanRi. 1771. 1772. 1773, Cret 2554. 2558, Delph. 

67^ a R• et p^ 67 Ulr« , ίγικτηο^ς Lftcoii* 1334 , iiJbi aoii 

ψΧΛΰΐς emtt Boccfchio, scd iym^o^ comg^nduin eat, 

sicQti.idem pio ^ίκτττ^σΐβ Phoc. .1724, b, ^iod BoeDkhUie 

10 tjcjtaatg mutAYit , in ipao lapide 'kguar ftesle RasAio «d 

nr.75^ deinde αννόκτ^ος et ^^mutiita Thes*. 2448, φ«4ο- 

n^ra^ Pind. Solummfido praeter iictitijwa Bysantiqrmii 

decretnm i^iid Demostbeneiii de covoda iymtu^ig legltiir 

m tltalis Corcyraeie optiiiie serratie nr. 1841* 1842» 1844, 

Μηιικχξηοζ io Phoiiico RoniMne aetatie nr. 76 R. .Uwile 

oolQmus ambig^Itatem qaandaBn genninae D^ridU .o^UI^ 

Sfere, scd co liiiteitiee hypeedorismiiia.agiioeoiiiuie, qnod 

etiam BoeoticuDi c» m hae stiipeDoriisam η eonfirmait (yftd• 

Ι'Ί §•39, 2) et/^nofl wvia^^ ητίαν^ν ei lonidiin %%i€a^.m 

ndiceni aiiliqnilaB .f (haJMiiaae tettantur* «t^ .Eadem rauo 

C8t corinii, qiiae a;)F(ic(i|io(*iA>8ceiidant• Legpintnr enim 

Χ9ηοτηρ^ν Corc, 184i}, Rliod. 2&ZS. k, Tber. 2448, Aalyfi 
24835 Χ^ηο^ος Chal. 1567, Delph. 67 R. , Epwli. lifc 
))fC^> cJ^f^lT^Mi, χ^σ^ CMK aina multie aiMid .PindMrum. 
Nee, si coinparismiu ;^9&0€!, if(>«<<»9 o|iliati;rifm:.;^()^^^ ^ .'Io«ih 
cnm χρώά&^α «t; (ί9Ε#;ρ()6ΐ» aftad ipeiwi fip^lifilwinio. fr. 114^ 
diUlaliiDiii0 , qnim: c& .BUrptt antiqwftliis yeieaUi «ii.propaia 
fomt. I |-M• I Nec - ikinu <«liiai( quaedaii». vevim hiayUi^aii» 
«« exmwlia. >i7 βcavant,.^;ut a Adoi, /cS .ikeao«l«at .4«^ 
Piad. cA Laoattf9QH| ii^fii .J. «uAf/tr^ff Hd. §• ;9]^i 4 ^ ^a i^ain 
ί^ιίσβφΐ^ Epich«.14&»>* . Tmnf.Teidia 7U^^«ra»^()t Ιηίΐψράριη^ 
qvituaA' radide$ Tcir ct -h(tf €8se mukia-. kidicii»tpMdilNr 
Tid. Buttm. Gr. IL p. S74, apnd BbrieDseii a;.eiitvaii£, oA 
^^ui^i?. Sopfcr. 4ft^ έν&ΐηααν Sopllr. Μ^.ηληρης Hjutlu 6, 
^Ai7^09:BAioa.?2Sa5j>kX^905. Cove» lese^ ^ooHBi .Μϋτ 
^mt.BMotiedai*7As7M^'. L. I §• 39^ 2/»«t aiiiiffitfcvi^M 

9* 



132 De Yocalibus. 

Μ4β (ηλά^υυς^ πλΐ}#οΐ;5ίΜίΒβγΑ;), Λλά^ονσ$ in Aeechyll 
'ConvptieBimo loo«»<21i>>eph;• 5^, φιήηηιι • illad inter hy- 
perdericae feraiae• refeKO, Jioc mi^^^prd ττλι^^οι/σ^ accipi 
«ritit^r^ quod• nisi eomiptaia «et^ p^lius dativae plilrallg 
eB% ^' ττλά'&ω i. e• TiffAto^a» ' diiJeiulue'. •>-->. Poetremo quae 
deriVftDtur a βάλ^ω et' Μίλίω ^ nanqaatn «α pro η asciscant, 
^anquam tran£^oiiendo. ptirp«e βλα'.•^ί χλά orbi videntiir. 
Sed cum simiiiia .oonettolia.iejpatitiip βίβλημα* Pind. y χά- 
βλημά Lacomeam apttd']Ie8^clii«n> π^ηΚημ^^ et unxUiaHm 
Pkid.,- HaTi^hytog HenicL, ίπΐίλησία saepe in titalis. . Et 
itf prioi^e .eallfaft^ Vocc '^^^x-e natom esse , . Homericum 
βΚΛο et EfiehArmeOm fikihj ς' fr. 164 safie docenL Qaare 
#ttr|iie8 /iili; ei «Λ17 nott tranBpoaitidpe ^e /?κλ et n«Xj' sed 
liijpftdopee βά\η tX ntahfaf^mt esse /videiitur , ' qua teiidit 

' Magie -mirari lieet, quod 47 doBBtaater tenetiir in .(»}- 
^M^< *€}iieqae demati»^ quyii^IuaBK aorietaa. ^ρά^ηρ^ co- 
f^tuiD rtvhiim aypvfu et LaHnvni Craii^o jiiadicem I^ay, 
φ«γ eisUk^ vldeBtiu^^. ' <Sed' nott .'Mkiia^apad Pindamm euot 
^γΐΗ)μι^ ^ifni etc, eed.etknt^Mi )ta(>idi8 Ueracleeneibtie, 
4Sefti8eiipi8 Doridis IbntUme, ^jp^iJT^ .et αρρηητος, qui- 
ll)urdettm eonopiraiit Lcsluacii ^(>^|iff ct ανρηηζος irid^ L. I 

§i.^ 5'j'"4. 5. • "' ■ •'• 

•' '>4) ' ki ^titalie, 'qiii Aoli'8«BA'pG8siinae aetati8 nec la* 
pMidarnni, ;calpa -aM' deecribenlMiBi «rriMre negl!gettltaTe 
ooH-u^i^ nihil pvaetereacostra tegiilaa pvopeeitae^peMa- 
411»; ' ' Ileliqooram y qoi minorie fidei eufll,,^moiida 'itomsie- 
vare'p%et^• necimia^ia monibHJMir hb librarienini peceaiU, 
foSbue ptoiseiaftaai EpicharHii^ SQphrome, .aUolNun Do^- 
dem 'coiiiiuaQuUinNirt; '-'Neqac .tamqn pvacAtaeimdMii.vade» 
tar^ qipod apud ipsuKB Piiidaruiii!;qnaecaiiqne.;itU^ re^lis 
aNkffereafittirv^aibn ^oetae , 8ed,i!bvariU debm : Tidewlar• 
iii JBoeeUbti editione haec «dicta laimt : 
.') •*:»ί^^τ97ρ 01• "^ly ^i'• Nemv JXy 49t' I•• V^ i, qoan- 
qwain ifcm eolum iii α9ράσαι•α appa^et ' 6t ipsi Alliei αρΛ— 
τηρ* diaonti^ aed.itiainu Dorie]ieb8'<iAlcognati88inib .Vocibne 



\> 



§. 19. De α pro ν• . 133 

αχρατίζ6σϋα$ Sopbr. 34 , ^χ/χ|ΐ'α Sophr• 2* Neqne enim 
qpdquam Joanni Grammafico f. 243 ejasque eectatoribiie 
Gr. G. 359, Meerm. 659 tribnendum eet, qai απρητος 
Doricnm eesc pro αχρατος' tradan,t, ubl quid cormptelae 
lateat^ nescio. At in terti<» Pindari loco omnes libri Do- 
rlcam κρατι^ρ praebent, in prlmo optimi, Ια medio boni, 
quod cnr propellamns y nibU adess^ inteUigo. 

άναστηγ Ρ. ΙΥ, '155 Boeckliine pro avaaxriari, quod 
et sensas et dialecti nomlne snepectum est, Hermanno 
probante scripsit. Vel slc tamen contra Dorlcam diale- 
ctam peccatar et lectio m scholus commemorafa άι/αστα/ι/ 
verissima est, modo coiijunctiVbm agnoscas et, si placet, 
iota sabscriptnm addas ^ nam conjiinctivas άνασταΐτί ήοη 
minas rectc se babct, quam Homerlcum παραφϋ-αίί^σί IL 
ii, 346, de qao dispiitayimus in libello dc HomeiiGa con- 
jugatione In ^ p. 17. 

καύχημα I. IV, 57 a χαυχάσ•&αί excueationem habet 
propter Doricam verbi formam κανχίομαν TTlieocr^ V, 77 
cf. αύχέω. 

ομήγυρης Ρ. XI, 8 Bocckbio monentc jam a DIs- 
scnlo m δμαγυρης mQtatum eef. 

Restant μ^λιηδέα. Ρ. IX, 38 (quanquaHi in fr. 147 
Boeckhius sine librls μ^λιαδίος dedit), προςηνδα Ρ. IV, 
119, νηηοινον Ρ. IX, 60 vid. not. 4, τίτμηνταί Ι. V, 21, 
^ρη-Αχος Ι. νΐί•, 7 (qnanquam ublque ηράσσω , πραγος 
etc), qiiam formam Boeckbiue *recondit!orem esse ratus, 
qnam qnae possit a llbrario profecta videri , 8igni6cat!oii!8 
dlscrimen quoddam quaerit. Poterat tamcn gramniaticuliie 
ct vnlgarein forjnam αηρακτος aspernari et Homericac re- 
cordari. Vides, quam ea omnla sint suspecta. Multo 
plura iUis regolis adversantur in Thcocriti idylllis ctiain 
iis, quae sunt ^ωρ^ώτίρα. 

5) Saepissime latet , qiiomodo η ortuiu slt, ncc potest 
ex origlue quidqnam de Dorica mutatione Intelligi. Multa 
tamen , quae praeter Ula Doricnm ct poetulant , rcgnlis 
qmbasdam comprehendere Ucet. . Iii Doride ig^itiii* α as- 
snmunt hacc: 



134 ; De vocalibus. 

a) terria p^lrsoiia daalie mdicatlYi praeteritoram et 
optatiTi 9 nt Ιηοησάταν Ddph• 25 , έχτησάσ&ΰ» Pind* y όλοι- 
σ^κ¥ Tragg. 

h) priina persona indicatiyi praeteritorum et optativi 
in sabjectiYO, nt αυνεΟ'ίμαν Cret. 2555 , ηχ^ομανΈγί^Ιι. 19, 
όΧοΙμαν Tragg. 

c) feminiiia euper bisyllabam yulgo in ψ^ exeuntla: 
iiQctvd Lyeistr. etc. , σελάνα Pind. Tragg. , γαλάνα Aeech. 
Ag• 720 et mde γαλάνεια Earip. Hel. 1458. Iph. A. 546 
et γαλανής Pind., *ji'&avu, *A&&pm etc., Κυράνα^ Μεσσάνα, 
Κυλλάνα, ΠεΧλάνα, *Av^it.va oppidum Laconicam Steph. 
Byz. 9 Πίίράνα Pind• , adeo lonicac urbis Prlenae incolae 
ΠρΦονΗς Rhod. 2905. Nec minus Dorienses άηάνα dl- 
xisse exlstlmamus ^ quanqnam apud Pindarum 01. V^ 3 
et P. IV, 94 άπηνα traditam eet. Thessali enim χαπάνα 
dlxerunt yid. Athen. X p. 418. D et Heeych. 8. v. xa- 
Ίίαριπωτερονς (de x addito cf. αανχασϋ'Μ et αΰχΜ)^ nnde 
nostro jure Doricam formam chiaua assequimur. Simili 
modo e Cypriaco ayava pro σαγήνη apnd Hesycbium Do- 
rlenses σαγάνα dixisse Intelllgimas.• Apud PindarDm prae- 
tcr άπηνα regulae haec adversantar ; τιϋ•ηνα Ρ• 1 , 20 , ubi 
codex non malas Aog• D. Tt&ava pra^bet, quod Doiidi 
certe^ si non Pindaro, ylndicayerim ^ *Αλκμηνα^ pro quo 
eemel inter noyem locos y. 1. * Αλαμάνα^ Ald. et Rom. 
reperifar P. lY, 172 , ab ipso Pindaro ecriptnm est^ yalde 
tamen ycreor ne Dorienses α etiam hic pronuntiayerlnt, 
quum fqrma feminlna masculini nominis ^Αλκμάν agno- 
sccnda csse yldeatur. Postremo Μυχηναι Ρ. ΙΥ, 49 et 
fr. 216 eo minus Doricuin faerit^ quod termmatio ανά rc- 
llqaornm analogla maxiine In urbium nominibus postula- 
tur. Ccternm contendere nolumae , omnlbus nomlnibus 
in ηνττι cxeuntibus in Dorica dialecto α neccssarlum essc^ 
nani nomen Ismenc, qnod Boeotice *Ιαμ^νη eonaret yld. 
§. 39, 2, Dorice baud duble cssct *Ισμηνα. 

d) femiuina abstracta tertiae decUnatioiiie in της ex- 
ciintia, ut ηρίσβύτας Thcr. 2448, οίαπότας Aetol. 3046, 



§. 19. De ci ρρο ΐ7• 135 

ϊαχυτάς Pind. ^ qao pertlnet etiam iff^ag Pind. *) , qmn- 
quam aspirata ia locimi teiiuia aeeiuilpta• Comparee La- 
tina Yetiistas, fftcnltas etc. 

e) omnes Toeee , quae in tji gen• ηπί^ς exeimt ^) , ut 
ψαρ^αξ, χάχλ«ξ^ σχώλαξ, μύρμαξ, (τφάξ , θ(Μΐαξ Eurip. 
Hippol• 121 9 βάρ€Μ€ς Laconice in Coralieco pro βνρηίί^ς 
cf. Heeydi. el iiitt. , Ζάρ^ξ, oppidum LaeoBieQm pro Za^ 
^ίίξ vid. Stepli• Byz• et intt. ΙψΒΐ Attiei « pnrum CBm 
Doribns seryare solent, nt ^ώραξ^ ίίραξ. Contra άλώπαξ 
an non recte DoriGiim dicatwr ^) , dnbitarf^ licet , qnttm et 
in reliquis easibns < appareat et apnd Pindaram 01. X, 
20. I. III, 65 άλωπηξ eerijbatur. 

I 

f) Nombia populomm in ην fl^xeuntia, quae etiajn apad 
Atticoa aaepe » tenettt, nt '*JBλλavy^ *Αζάν pro ^^ίζην yid. 
Steph. Byz•, cf. Amav, qaod apad Homerum eet *Ενιην^ 
Άκαρνάν, Τιτάνας ^ qui apud epicos Τ$τηρ^ς» Addimae 
nrbis nomen Τρο^άν ^). 

ζ) adverbia vulgo iii tj exeuntia , quae modo locum 
!n qaem slgnificaiit , modo rationem, qua aliquid iit, ut 
na, παντζ^ ^^^X? y τ^ρνφζ. Accuratins dc bie ct de iis, 
quae excipi yidentar , infra quaeremus §. 44. 

h) adyerbla ia δην exeantia, ut αδαν Alem. 25, αρύ" 
βόαν Pind. cf. L. I §. 13 , 4. 

i) composlta, quoriim prior pars, quanquam non ad 
primam declinailonem pertinens, in η pro yulgari ο ter- 



6) Herodian. ap. £ustath. 287 , 41. η Jiaqiq xcxi η ΑΙολίς dwXtMtoi 
ονόίποτι *ατά ytVM^v πίρητοονΧΧαβον το ^ ^txaxjid-iotaiv ιΐς Uy u μη 
^(x^vvotto ' ''Έλλην "Ελλαν , Τροΐζψβ Τζοί^αν * τχοίμην ok hcU λιμην ovh eer 
<^ou(7i Ska του ά, imi οζντονοΰντα*' inl μκντο» μονοΰνλλάβων μ^τατι^ 
^iaai το ΰφηζ xcu μην (num χην'ί) ϋφάΐί ϋγοντις hcu μάν. σ(αημ(Μηαί, 
<ρηα*^ το ία&άς οζννόμίψον πα* d*ei τον α 1(γ6μίΨον ίΤα^ά UwdaQip. 
Grammaticas oblitus est abstractoruoi τι*χντη(;^ βqa^vτης etc. neque 
in reliquis de accentu recte judicat. * 

7) Theogn. Oxx. II, 40, 17. τά (ίς η^ ηω&ότα ^ίύρί^ώςτρίηι- 
οθ -ai («ς α δίΛ τον η γζάφίτα^ ηηλφ ^ντα* οίον νήρ&η^^ νάρθ-Λ^ αντοί' 
*άχληΙ, ^κάχΧα^ iitttvo*' ομοίως ΰχωΧη^ &tu οχοίΑαξ' &ωρη^ ^αι^αξ * ^»1^^- 
Mi^w μν^μϋύί' άΧώηηΙί^ άΧώηα\ xai iXtb ομοΜν, 



136 De Yocalibus. 

minatar. Talia ωνΛηύλψαδόχος Pind. OL X, 13 et η 
cantlleiia antiqua Sclmeidew. Del. p. 462 pro ηολίμοίό»ος^ 
πολψηδόχος^ σηφαναφορία Pind. OL YIII^ 10 a στδφαρη- 
φόρος, ϋπ^φαροφόρος^ Ι^ραπόλος Gel. Acam. 1793, a^ δρ- 
mcnofMi Timocr. 3 ab δρ%ΐΥβ6μος , δρηιοτόμος ^ ποίιάοχος 
Pind. 01. y, 10 pro ηολιηοχος, πολ^δοχος, qnod in πολ«- 
ονχος contrahitar^ Seayftnjg Megaromm tyrannae. Et ta- 
l!a, quae apumm habent, etiam Attlca et volgaris lingiia 
noYit, at βφλί<»γράφΌς , veayev^g, Ιίραφόρος^ rarius ea, 
quomm α non est parnm, ut νο^αγΒΐ^ης, vid. Lobeck•^ ad 
Pbryn. p. 655 seqq. Eodem pertinet Jxcttafiokog Pind», 
quanquam ίχατοβδλος non reperitur, et ea, quae imro 
qaodam pleonasrao lonice 17, Doiice yel Aeolice α In com- 
missura partiam inserunt (cf. Lobeck. ad Pbryn. p. 699), 
ut νπεράφανος Pind. , EvuftmiQ in titnlo LesbiD Deli re- 
perto, quare nonc ίτιάβολος^ de quo oUm dabi^viiniis 
L. I §.13, 5 9 yere Aeolicum esse jadicamue. 

I 

Jam vero ut in bis compositis Dorice α est pro loniGo 
f], qaod cum permutarl potest, ita in tertia pcrsona 
daalis, quam haud r^ro ih ov pro ην exire constat, et in 
adverbiie, quae eaepe tenninatlones δην ct δον promlscne 
habent, ut βάδον et ψβάδην. Inde aliorum yocabulorum 
quorandam Dorica miUatlo iUastratar, qiiae alloqiiln mira 
yideri possit. Compares δύστηνος, Dorlce δνστανος et δύ- 
άτονος a οτένω ^ δήμος, Dorice δαμος cam δόμος a δεμω 
{δόμος et δήμος eignificatione non fere magls discrepant 
qnam οϊπος et yicus), poetremo μεμηλα, Dorice μεμαλα 
Pind. 01. I, 89 a μείω, unde perfectum μψολα legitiniiim 
esset. Quae quomodo expliGanda eint, nunc quaerere non 
yacat. 

6) Poetremo haec singula, qaae ad legcs quasdam 
reyocare non licet: 

άεΧιος Pind;, άβελιος apiid Cretensee et Pampbylios 
§•5,5, yalgo ίΧιος Pind. Tragg. Plat. Cratyl. p. 409 
etc^ ^ΑΧιάδαί, ct ΆλιασταΙ Rliod. 2525, b, ΆΧιΊον i.e. 
'iniov /ιερόν apud Rkodioe Eustatli. 1562, 57. ^ 



§. 19. De α pro ι/. 137 

αϊώ^ pro ψών Ει. 6. 238, 57, Ana. Οη. II, 446, 
PiinL Ι. Ι, 33. 

άλακάτα pro τιΧαηάτη , tit apparet e ;|^()ΐ/0«Αάχατο$ 
Pind. Trag^. » . 

"^ίλ^χτραι ηνλαι pro "jHAiJiTpa* Pind. Ι. III, 79. 

άΑ/« Heradl. Core. 1841— 1844, yel άλιαία apudTa- 
Katinos β) i. e. ίχχλ^σία , non diyersiim yidetiir ab Athe• 
nleiieiam * Ηλιαία, qoae et μεγάλη ίχχλησία Yocata eese di* 
cltor in Ann. Bekk• p. 310, 32, quanqoam etiam loni- 
CQoi άλ^η antiqaum α eervat. Inde derivaiitiir ξΌναλΐ€»ξΒ 
Lysistr. 93, άλίασμα Gel. i. e. ιρήφισμα et άλιαχτηρ Sica- 
lorum 8). 

αλί β ατός pro ηλίβατος Pind. 01• VI, 64, Επρ. 
Soppl. 80• 

άΧίΰ•ίος pro ηλί&ιος Pind. III^ 11. 

αλιξ, άλΙκος^ άλιπία, ταλίχος etc, tit άλικία T)ier• 
2448, Tolixoigde Sopbr. 6, ταλιχοντος et άλίχος Archim. 

""uiXig pw) ''WLig Piqd• vid. L• I §. 52. 

oAo^ prd ^Aoff Pind. P. lY, 71 cf. FaUogy Lesbia- 
cam I §. 5, 2. 

άμίρα et αμαρ Ther. 2448. Plnd. Herod. n. μ. Α• 
43, 6. Therogn. Oxx. U, 87, 30 etc, ande etiani urbe 
ΜίσσαμβρΙα i. e. Mesembria nr. 2053, c et In aummis• 

άμίς pro νμ^^ς^ Lesb. αμμ^ς, irid. §» 32. 

αμος pro ι^μος Herod. π. μ. Ι. 43, 6 et ταμος Ibyc. 
fr. 6, J. Gp. 243, b. Greg. C• 367. 

avlxa Plnd, Traggp• nec minus τανίχα. 

avlov Pind. , at^fOjjfiW Lacon. 71 L., ;ι;(>νσά^ω^ Tragg. 

anct-fi^ et ποτανης Dorica erant pro απηνής et 
ηροςηνης^ qaam Plndaroe semidorice προςορής proferat 
P. ffl, 52. X, 64»). 



8) Scholl. Arat. 254. άλίαψ ο» /Ιω^ΐίϊς τηψ ίκηλησίο» ηαλονσ*, ~ 
Hesych. aXtalaVf 1%%λψίοοι^* Ταραντίνοί et άλΜΜτηρ, τόπος h φ a&ooi- 

9) Dores etiam άηάνΗκ ei ποτάνα^ς eodem sensu dixisse videntur. 
Nam άτιάνΜς fortasee Hesychio resthuenduin est, nbi in codice 

^πάνος (Mus. άηάν&ρω/ΐος) ^ ακληρός^ ανόητος, άφρων ^ άνύιήμων^ So^ 



138 De vooalibue. 

αηαρος pro ijnugag Piad. TtBgg. , *jiat^9na» in 
nnmmie cf. §. 20 , 6. 

άηύω Pliid. Trag^y. £uetath* 685 ^ 23 pro ιηηύω. 
. άργάίΐς Pind. pro άργηπς ab ob^oleta Yoce άργη de• 
ecendere ▼idetar. 

'^4σκλαη^ός UU» cf. Aeecalapiiie; apud Pinda- 
rakOi'*u^aKk^tt6g N. III, 52 et idem "vix recte ex uno libro 
repoeilam P• lU, 6« 

ήσυχος Pind; ita famen, ut nonnnUie in locie omnes 
libri valgarem fbrmaiii teneant Yid. Boeckh. Notl. Cr. ad 
01. IV, 17§ άσνχαΐα Soph. Oed. C. 198. 

"Αφαιστο g Epich. tiU. Pind. ι 

άχέω^ αχώ, άχά pro ί?χ*ω, ι?χώ, ηχη Pind. Tragg., 
quae cognata snnt cam Ιάχω. 

άώς Epich. Tragg;. Pind. cf. Ann. BeUs. 694 , 20. 
Said. s* ▼• "ηώς pro lonico ηώς^ Leeblaco aiitag, Attico «αις. 

βάραχ^ς Laconlee in Epilycl Coral. pro βηρηχ^ς cf. 
Ath. lU, 114. f., Ann. BeUt. 226 , 1, Hesych. s. τ. 
βάραχις et β'ηραξ et βηρηα^ς, Eandem γοοβιη in Ther. 
24i8. yi, 12 pro πάρα%α bene restituit Meinekius Comm. 
II p. 888. 

βασσα Pind. Soph. Aj. 196. Oed. C. 73 pro βησσα. 

βλαχά pro βληχη Aeech. Sept. 330, Eiirip. Cycl. 
48. 59. 

yu^ifu Enstathv 670, 62. Tragg-, γιγά^π Epick. 75, 
γαϋ^οσυνοζ Et. 6. 124, 58. 

γα-^υΧλίς Epich. 89 pre γη'^λΐΐς, cf. Hesych. yct^ia, 

γ αρύ ω pro γηρνω Pind. , μελίγαρυς Pind. Alcm. 12. 
9αλ6ομαί pro δηΧίομα$ apparet in φρίροόαλη ς A^Bch, 



φοχλης άπανι . . • Musuri correctio per se valde probabilis incer- 
tior fiiy si comparee άπηναΐος, απάνθρωπος ^ άμός, deinde άπψης, 
οκληρός^ ώμος etc. Certius constat de ποτάνιος pro προςψης^ quam 
vocem Hesychius per προςφιλης, ηόνς interpretatar. Nam noteatt•»" 
τάταψ libri praebent in Cleobult epistola Diog. LaerC. ly 93, ubi 
ποΤ9ΐ¥ίατάταν correxerunt, et ποταηα» levi routatione (pro notutval) 
Epicbarmo fr. 33 reslituimus. 



$. 19. De α pro η. 139 

Eam. 317 9 deinde in ηα^τροίάλητος Snppl. 538 , et proba- 
bili GODJectDra in. Amph• 1β88 ^ 48 a nobb δαλέωψται re- 
stitetum eet; eodem pertment gloeeae HeeyehlanAe ίάλαι», 
Ιύμην — ^οΑι^σασ^α* , Ιυμηνασ'&αι etc. Qaare neqae La- 
tiiiiim delere cogiiatiiia Tidetur neqne recte jndicavimae 
L. I §. 13, 5. 

AaXog^ Aaktog pro Αηλος^ Αηλφος Pind• Tragg. 

Ααμάτηρ Pind. titt• 

δαμος et qiiae inde deecendimt saepieeime• 

dav pro δήν Apoll. de adv. 570, 21, pro quo doaif 
Alcm. apad SchoU. Dion. Thr. 949, 20^ davaiog ex egre- 
pa Dindorfii emendatione Aesch. Eum• 808 ; DoricQm 
h^ip Pind• Tragg^. ne ab 4-ttiea qaldem diaiecto alienam est. 

δύατανος pro δύϋτηνος Pind. Tragg. 

t%aXog pro ixi/Aoff Pind.j nam tutnt etiam Atticomm 
poetaram est• 

η &ν γτο iSvg Rhod. 2525, b, 108 et Ther. 2448. Y, 13. 

ίξαπ ivag et ΙξαΙφνάς Pind. 

iniraiiiog Corcyr. 1840, Byz. 2060, Arcliuned. 

ίρατύω Soph. Oed. C. 161. 

CiHog pro ζήλος Pind. 01. VU, 6 cf. Hesych. δ&λον^ 

ζηλον. • 

ζ α μι α Heracl• etc. pro ζημία cf. Lat. damnam. 

Ζανός pro Zf]vog in Cret. 2555 et miiltia recentio- 
rlbue LacomGis i313• 1314 Ross• 36 — 40, item Enrip• 
HippoL 62. 69 etc. , cf. Boeotice Αάν I §• 37, 1 et Aeo- 
lice Zav I, 13, 5, Lat. Janue et Diana yid. Pott. I 
p. 99. Qoare Ζην - ogj, ' quod eemper apad Pindamm et 
in titalis qiiibaedain minoris fidei , ut Cret. 2554 et 2563, 
Doricnm haberi nequit« . 

Ζάτας i. e. Ζήτης Boreae filiae Marm• Fara., qQan- 
qaam Ζητάς Pind. P. IV, 182. 

ζατ^νω pro ζητ^ύω , ζητώ 'Atcm. 13 (23), cf« He- 
sych. ζατίς, ζητδΐ (leg. ζητ€7ς) et δατίν ζητ^Τν* 

ζατρ^Ιον et ζύηράω £t« Μ. 408, 12 pro ζητρπον^ 
ζητρέύω Dorlca esse yidentar. 

ϋαίομαν Pind^ pro Homcrico ^ηέομην^ Atiico ^«ά- 

I 



140 De vocalibus. 

ομαι (ynlgo Dorke in ΰ^£μα^ contrahltnr "vid. §. 42•)• Item 
^aa Dorice est pro ^fa barytono Theogpn. Oxsu II, IQ^^ 
21'. Conferantttr ΐταφον a radliee ^αψ ^ ΰ'«ΰμα, θάμβος. 

^άγω Lysistr. 1121 et ^αγάνδός Epich. 68 ex 
ettendatione nostra pro ^ηγω^ &ηγάρ€θ^φ Non Dorlcmn 
est ^&^img Pind. 01. XI , 20. 

η&ίος Alcm. 76 W. , άηο%α&Η Soplir. in Αηη. Bekk. 
428, 23 et Snid•, inadog et αάδδσ^.Λΐ Pind. 

χακίς pro xi^k/^ Theoga. Oxx. II, 79, 4, χαχίωσαι 
Lacouice pro κηχίονσαι Hesych. . 

%αλΙς Αηη. Parr. III, 33, 28. 

xSnog Anaph. 2477elPind., Theogn. Oxx. 11,68,2$. 

πάρ pro χηρ Alcm. 81 W. (obi κάρα pro καραν bene 
a Bastio emendatnm est cf. Hesych. χαριώσαι, άηοκτΗνΜ 
eX' έπαρίωσα^ , anixTUvotg atque χηριοω apad Heeych• Suid. 
Et. M.) Κτίρίς legitnr Pind. ft. 245. 

χά(>ι/$, χαρύσαω Piod. Tragpg. , χαρύχα^ρ HeracL, 
cf. cadaceus. 

χαρχάαίον pre χαρχησιον Pind. N. V, 51. 

xl β δ αλός pro χΙβδηΧος Pind. 

χ Χ αϊ ς Pind. prolonico χληΐς , Atdco %Xdg cf. Lat. 
clavis. Apud recentlores Dor^s contrahebatnr in xkaiq 
vel potius xXig (qaae accentus ratio yerior cst qaaoi 
xX^g) , qvLO pertinent χΧαΊδα Et. Socb. ap. Koen. ad Greg. 
p. 584, xX$Sag Greg. C. 316 (J. 6r. 243, a xXadag) , quae 
Dorica Toeantur,* apud Heeycliiam eine indice .dialecti 
xXaJgj μοχΧός et corrnpte πΧαΊσι, χλ^σί^ et legifur κΧαιόα 
apnd Callim. h. in Cer. 45^ χλαδοΰχος Orpheae decadem' 
.appellnsse traditor Et^ M. 253, 50, quod ad Pytliagoreos 
referendum Tidetor. ConsentaneuiH eet, Dores c«tiam In 
yerbo ai yel ijt pro yalgari u habere. Ita Epicharmae se- 
candnm Ann. Oxx. I, 224^ 26 xaraxtxXifvxai (ita com- 
gendum pro. i^ata xixXavrav) dlxit pro antiquiore Altlco 
xixXijirtaL• j yulgari xixXutfvai. Apud Hesychiam, ubi nnnc 
xXa σαι ,• χΧδΙααι litera eraea in codice legitar ^ proptcr 
literarum seriem potias xXaloai, quam cnia Maaaro χλ^ξα^ 
corrlgendum yidetnr^ deinde apud Theocritam YI, 32^ 



§. 19. De α pro η. 141 

obi DBBc iex. opfiiiiie librig κλαξω legitor, olkii πλάσω erat, 
et seliollasta Doticnm χλασφ tiictar, /qiiaBqiiaiii etiaib ΐΛλί^ξΑ, 
unde κλάξ deriyetar, Doricum esee.^Niepicaliis.^^)^ postremo 
eodem referre licet xarsHlatT&fjg^ ThGOcc. YII, 84 et He- 
sycli. Λίψαϋ-ρον {eod: xkaa&eoir)^ xXil&^ov^ :qaoeiim comr 
pares* Pfaidarieiun ulattnQov P. 1,8 . Contra .uninXai^v^ 
et ατΕοκλάξο^ Tbeeer. XY, 43. 77 et χ^α|ω, . qaod nnnc 
legitur YI, 32 (nam χατ^χλάξα^ XYIII, 5 corrQpttMbilHm 
est), pertiiieiit»ad pcaesensacAatM, qnod apelrtiiis praetat in 
giassa H«9ycbilBBa χατίίαληζίτυ ^ .xanrexex^e^aro^ iitmuVifx^i^ 
ομάηας etje*,' QtMae-fonna (cetenna reetina ioto ««bs^iplo. 
mstnieDda) ηίοϋ.ϋηίΐΗΐβ veceBAiorid Jttoridie esse Tuietiur^ 
qnam χλ^ζω pro χΑτ^ω, χλδΐω recentlae est Tid.. .Loli^ck^ 
ad Bottm. 6r. II p. 221^ Doria tamensaepia». ia vcrbis 
poris ζ addity ut άχροάζομ^ cf.§«.S5, 1. Yal4« mirn forma 
est χλάξ Tli^oorl. XY,.33 JnginSg. fvo 'xkeig^ te^Ui^ ecbo- 
liasta. N^m. h^t Jufja ήύή 'fttBi y nt echoUaeta Tbeporiteo 
anctore a futaro χΑαξώ deriTetur^ potiue, βί int^graui- M^! 
bere opoirtet, € 3^^/^ piila.Tid^ii0Je<in έ.ιη<ιΜο yid.eupr. 
§. 11 9 6. : Ilaqaa in hacYOce iota aidjfliicriplom , .qutpdtita 
reliqnie accuratior ratio poetulat, jure abest. * ,. 

χλ'£ρ €igJPin&i y^ ^Heroa^ 7r« ^•< Α. 35? 22, Euetath. 
1481 elc;, unaeinlxlagoQj ηλα^^ιομος. Ther• 2448- 

Kvaxig prD xi^^xo^ , : unde χναν^ίίμι^,ίς J^alQik> Atbl^itr 
XIV, 643, b. 

Ηνάμα pro κνήμη ^ unde τηρίχναμος Pind• .) : 

χράδδμνον pro .Xjpv^ffii^oi^ifianp. Baeeb• tl490i, .qnod 

desoendeM-YijdatDC^a «ά(>«. 

«(^άι^α pro χρΊ^νη Ampb. 1688, Cyren, 10, Afe^sei^• 

43 L. etc. 



10) SchoU. Tikeocf.,yjff^%, κΑα^ώ* αληω^ ο μ&1^^)ν *λιΐ9ω^ πψρά 
τοις κο9¥θΙς cy X4f^on>, , 9^ τζονίμμΐ .J| ΗΑ^^υια) XiyovQh.j$iftXva(t τ^ς ύι-ςρ^^^ 

του Ιώτα αλφαφ ^χαί ^^(ltμώ 2/ω()»χι?ς, όοχη ok Hcuuhittnv nvai πα^' 91'- 
τοϊς l;r« Tot/Toi' το Γ σ'^μαινομένον , άφ' ου /^έλΑων ^ω^^χως χΑ^ί'ξω. yftf 
T^o;r«j τ^Σί ^. iit; α. μμ$ Tf^oqyi^c^o^iivQn του ΙωτΛ χλφ^ϋ^ άφ ον ^tiliy^X^^ 



144 De vocalibus. 

. 9ίμη ;pro σ^μη Et. 6. 499^' 3^^ Hesydb•, πίρίσαμος 
Eorlp. Η. f. 1018, σαμαΐνηα^^ βφραγίζίταίΛ ηαρά'£ην%άρμίγ 
Hesych. , σάμ^α (?), τά h vmg \θΗίΐς τύν. /μ^ιτ/αικ; παράση- 
μα' ufaxaiv€g^HB8jiit• 

σάμδρ.ονηρτο σι^μερον et σ&τδς,ρχο iffijrsg sid. §• 69 
10 (adde σάτννος Eimp. HeL I3£)< Iui|d- ^unk αμξ^)^. έμίρβ 
conpoiieiidiim: eftl'^ hoe, ab Λ^^ dematiim., propter iUius 
analogiam α accepisse iddetur. \ . ^ 

Σάμος Ν•Ρ. pro Σημος VinA. 0\. XI^ 73. . 

Σαρπαδών^ Aeni irex iQ 'JBiiriieaiaiio warntore.^. eed 
Su^ndii^X^iAm^lixnA. P..iII, 112. 

σάσαμος pro σησαμος Alcin. 5.6(17)9 Pbilox. AAen. 

%Wy ' 6i3 ^ .k ,. ..ψ€^αμος Laeoti. 1464>• 

σίδαρος Alcm. 55 (18), PUid. Trf^ff•, Rt.G,500,27. 
σχάνα ppo σχηνη Ake8.>:JSl.:6|ld^ 503.^ 34$ ajf«yoi 

Eustath. 549, 21, .9x(xf^a<7f7.Sopligr^ 93* .; 

ν.,ύη&πνΜ^'κψ^ξΟοσηίίητ'ρ^ΡΊι^Λ^.^ au^^t^My ή^β^^^^^ 

. . .^'tQ\9i^}»li4 pro «^OTiJiWff: ΑΛϋρρ. 779, 
*: -T^M^aetMOff pfo 7Vpff^fv«5..Siind. ρ TVi^fiM ' m Hiei^nls 
galea C 1. nr• 16. .)' 

,. -igw^4iy{it pto vWizS Lyeistp, lOOOfi^! ι.ίκι -. 
.ί > (Λ«λ4ί^ ^fiiii} Sufip. Iq^. ,1243 ,.¥1. .474^j'Hcip• 90^ 
fw4yc{tei? Iph.; Λ.ι225, , ^^aA^pj^ftft ^afik/ EL ήδΟ.!,;, . . 

χάν pro. jfii«« .Epicb* 103 ^if., aneer^.qood.f^J^ Ji^»• 

Hae€ .f(pre. spiit, qnae fii^opf|iia fo^ij^iim .a^f^tqgiitfle 

paaca acceesura esse, si aavrerap^i|i Doridey^ 4i;9|giitf^Iia- 
beremn^-^ ^^atip .«fjhim .estj ,#m^l« qiif^dav^.jppirl^^se ad- 
ΦίΛ' Up^i^tcHWodfiifwti^iaifflilMH lii^prd(^]|rf|ni .T^^wil>us 



§. 19. De α pro η. 145 

iB qaibus ipsa Atthis loniciim ά aYersatQr^ et Terbo mo- 
Beoias, omnia yocabiila certo eognationis vincolo con- 
joncta eidem mntationie legi obnoxia esee^ teetimonioraiii 
fidem magis qnaesiTimas quam mnltitadineni. 

Sobinde 'Dorlcum α pro Attieo i ease videtur, tit 
αως pro ίως , ^aa pro ^ia, λαΊον vel potius X^ov pro 
liiov\ 8ed ubiqae « ex lonico η oatam esse apparuit. 
Eodem pertineot derivata a ναϋς^ nt ναώ^ον Corcyr. 
1838, b, qaod lonice sonaret ν-ηώρ^ον, 

7) Contra Tulgare η >Q Dorica dialecto servator, 
ubicanqQe ex i natom est, Lesbiaca dialecto coneentiente, 
Boeotica rj a Doride servatain in et mQtante yid. L. I 
§' 39. Eam vocalie ti originem certam habent baec : 

a) nomioativi tertiae declinationie , qoi in y^^, ηρ, ην 
exeuDtes geuitivos in €og ^^), egog yel ejecto e in ρος, 
(tOg termiDant, ut evyev^g Boeot. ^ύγιν^Ις, ηατηρ Boeot• 
τιιη^Ιρ, ποψην Alcm. 8 et ex Herodiani teetimonio not• 6, 
φρην Piud. 13)• In us Dominibuey qoae in ηρ exenntee 
per pleroeqoe casus η seryant , tamen hoc ex « prodisse 
e Tocatiyie et femininis aiiqiiotiee apparet, at σωζηρ, σώ^ 
"ifg, σωτήρα. Quare etiam Dores in illie η proferant^ ot 
^οτηρ Lacon• 1511 et derlyatam σωτηρία Heracl. etc• — 
Eo pertinent etiam δ$»αστηριον et ίπιχριτηρ^ον Cret. 2556, 
qQanqnain διπαστηρ et xp<r?;p pro διχαστής et κριτής non 
snDt in ueu ^ cogitatione tamen ^ngenda sunt , unde illa 
denyentur. 

b) praeterita, quae η in fronte babeut aagmeiiti yi 
cx e factam, ut ηρχόμαν ab άρχομαι yld. not. 4, ηψ^το, 
^ξην{γκ€^ conjanctiyi termmationee , ubl η ex έ natam in• 
dlcatiyi comparatio prodit, ut βλάπττι^ γίνηταΐ'^ optatlyi in 

12) Ann. Oxx, 1, 118, 7. τά'ιΐς ης^ ott ini γινικης tlq ονς ληγη, 

13) Ex iis, quae §. 16 ad ψρασί disputavimus, apparet etiam 
ψζάψ et ίϊραψ aliquid excusationis habitura essej item ηο^μαψ^ quod 
freqaentatar apud Theocrituin y verbi ηοψαννω memores minas 
confrdenter damnareinus , nisi disertum Herodiani (estiinoniuiii ad- 

essel, 

II. 10 



146 De vocalibus. 

ηψ exeantes, ut ihjp, ά9ψβξ»&ίΙη cf. 3 pl. dw^ aoristi 
paseiyi, at idmatrd^fip, Ιψάψην cf. idlxaa&tp, φύίρείς, 

c) qnaecanqiie a etirpibue Tcrbalibne in t excuntibBa 
deecendiint , ut in HeracL ^σω, σι/ΐ'θ^'χα^ άρνηση, «μ<- 
τρησαμ^ς , ηωλησονη etc. , κινήσω Sopbr• 98 9 ά^^νητο^ 
Rhod. 2525, b, *^γησίδαμος Ιββ. 1835 ab ηγεομΜ etc. 
Εο pertinent etiam ea, qnae c per tranepositionem in ex- 
itum radici» acceperant, at γνήσιος et κασίγνητος Pind. λ 
yiv, ίσχληχώς Epicb. 106 et σκληρός Pind• a σκίλ, τρηματίζω 
Sopbr. 99 a ηρ, €Ϊρηκα Rbod. 2905, ίίρι^σηαΦ Pind., 
φητρα HeracL et apnd Tarentlnos Tid. Et. M. 703, U, 
φψ]σίαρχος Epicb. ^id. Suid. Pbot. Hesyeb. a radice 'ή(, 
olim Ρρ€, qaod eet e Ρερ tranepoeHione factam cf. ίρίω. 

4) postremo multa alia Tel derivata vel compoflita) 
at γήρας cf. γίρο^ν, η^Ός cf. ί&ος, άχηρίχτος Pind• a nt- 
ράσα^, κρημρημι et κρημνός Pind. a κρ^μάσαι, νηλης Λ 
Άϋος, Ιηπηλάτας, όιφρηλότας Plnd. ab ίλαύνω γιά• iiot. 4, 
έτητυμος ex ίτυμος reduplieatione ^ortnm , τριετηρίς Bbod. 
2525, b et ηενταετηρίς HeracL ab ίτος gen• treog. 

8) Nonnnlla repeiiiiiitar , qaae bie praeceptis' mdver- 
aentur ant videantar advereari : 

a) Ίηηοκλίας Pind. P. X, 5. 57, quae eet foma 
maume barbara pro Ίηποκλ^ς, At e eeboliie apparet, 
carmen olim ΊπηοκλίΙ, non Ίπποκλί^ί ioecriptom faieM; 
deinde v• 57 libroram lectio eet 

τον ^Ιπποκλδψ m καΐ μάλλον συν άοιδαΊς 
vbi Ίταιοκλίην e Ritterebiieii et Scbmidii conjectiira re- 
ceptnm eet. Jam patet, qaam facile ^Ιπηρκλεα ecribi pos- 
eit^ nam biatus cpiidem nibil offensionis babet et quan• 
qaani Pindaras Tulgo in iis qnae cam κλέος eompoeitt 
sunt^ correptas formas ενκλία etc. praefert, eemel tamen 
έύκλϋα legitor Pyth. XII, 24. Quid Tero altero loco fa- 
ciendam eet y. 5, qno confisl incredibilem formam Don 
moleste tnlerant? Ubi qaam legatnr *^λεύα τ« παίδες, 
Ίτπιοκλέί^ εθελοντές, facilllnie corrig^ potest: 
Άλεύα τέ,παΐδ' ες ^Ιπποκλεϋ εθελοντές 
άγαγεϊν επικωμίοιν ανδρών κλντάν οηα» 



$. 19. De α pro η- 147 

iVim qtiiiia Thoracem ^ qiii ttoininatar v. β4 , dooe fralr•» 
liabiiiiet conetet, Earypylum ^t Thraeydaistiiii , nihil oIh 
stat, qniii «nm altero comuiii iustiliiieee pntetfir. De 
pkrali pafticipii cam diiali jnncto Tidesis , qnae Thte^- 
^hias Gramm. §. 307^ 7 post Bekleram disputayit. 

(ίπ^<τσονα In Hippocratie epiatola Laeonica {yA. 

Append.) quam ab aUi:! tnm a Yakkenario ad Adon. p. 

264, A, quem omnee sccuti sant^ pro σττ^σσυι?^ Aor. II 

pass. dtctain habetor , idque Batavus ille celebemmus 

ita firmatttni a 6e putabat, ul in postefum matationi nofi 

^set obnoxitiiii. Nobis tamcn illa τοχ ttibud de eausia 

enspectiesinia eet, primnin qaod genmDaDoris ίη aorietia 

passWi ifi non motat, - delnde ^qnod ου pro ν positum ab 

liQJoe ("pistotae aetate alienam yidetur, postremd quod 

toristiis ίσ(ϊύην ne Graecas quidem baberi potest. Neqd^ 

ilia vocis forxna ita librorom auctoritate mnnifa est, tit 

dubitatlo onmls praecisa sit. Apad Xenophontem Helieti. 

i, ly 23 libri unioavtni praebent^ idem olim apad Plu>- 

tarcbum legebator Alcib. c. 28^ ubi in libris reperinntiir 

Tariae lecliones aneaaova et άπεσσου άηα/νωντι (Sititenieil 

editionein inspicere ηόη licntt). Enstatbius p. 63, 1 et 

1792, 5 ex eadem epistola amaaova affert, ad ϋοΰσ^^αι 

(qnod Laconice est σώσ&αΐ) id pertinerc non recte arbt- 

tratue ct per άφνίρμησιρ, anijX&ty τίϋ^ντιχε ititerptetatusv 

Postremo huc traxerunl Hesycbii g^Ioseam άπ^σία (cod. 

teste Scboirio άηίσσία)^ ίν^σις ttal άηίδρα , απηλλάγη, 

^ίφανίσ&η , nbi quum diversa perIni1L•ta esee appareret^ ex- 

pHcationes άηέόρα aeqq. ad aitgauova spectare pntarant. 

iVos ita assdntimtte, itt ex Hesycbio genuinam yocein pr6 

barbara illa aneaaova eliciendam es&e ducamtis. Hippd- 

crates enim άηίσστα scripeissu videtur L e. άπίαπη, qaa 

in forma σ more Doriensibus potissiinum paullo inctiltio- 

ribns familiari geminatoin eet vid. §. 13. tJt illod apud 

Hesychtum per άπίδρα etc. explicatur, ita άποστάς, φυ- 

γύν^ ^'ΐΰχνλος iv ^Ισ^μιαϋταΐς κα* '^λκμηνΐ;ΐ, Obscurio^ 

forma et hi άπεΰσυται et in άπεσσονα comipta cst 

b) Si qna verba in εω exenntia Doricum α pro η In 

10* 



148 De vocalibus. 

ip^ift melioribas fontibos aeepmunt^ pleramque saspleari 
licet, Doridem oianino ea per αω, non foi formaese^ 
sicuti ^πτοά&ην £urip• Iph. A. 584 haud dabie a τιτοάω 
ducendma est, de qiio aliuode constat, et Aeolee loncs- 
qoe ίλ^άω pro Attico ίΐίίω dlxisse tradantar, yid. L. I 
§• 13 , 3. Eo maxime pertineDt Ycrba a nominibus pri- 
ma^ declinatlonis derivata, quae α tenere etiam magts 
conaeataDeom yidetar: 

divioiy uode ίδινά&ην Pind. P. XI, 38, ώχυί/νατοί 
I. 4, 7^ olpaiev Εοηρ. Herc. f. 1459, nec minus Pind• 
fr. 70 pro xal μύχονς δίνάσσατο legendum censemas xa^ 
μυχούς δινάσατο u e• και άμ μυχούς, Itaque Dorea a dlvv 
derivasse yidentur όινάω, 

φωνίω, unde φώνασί 01. XIII, 65. Ν. Χ, 76, quan- 
quaia φωνησαις Ι. Υ, 49, άφών^μος Ρ. ΐν> 237. Illa ηοη 
audemde in suepicionem vocare, quia a φωνή facile φοι- 
νάω duci poterat. 

ωνασ£ΐται> Sophr. 89, ubl ct libroriim auctoritate cei' 
tissimam item de Dorico yerbo ωνάομΜ abctii^ij cogitari jnbet 

Praeterea vix dubitamas, quin Dores et Aeoles πο- 
$fM(a dlxerlnt^ nani nt ia Sapphus fragmento iisnovaacof 
traditam est Tid. L. I §• 13, 3, tta leguntur iienovaatv 
£urip• Iph. A. 209, nopad'y Pind« 01. Υ 1 , 11, nmovoi' 
μένον Ρ. IX, 96, qaanqaain ίπόνησα Ν. ΥΙΙ, 36. Ι, 40, 
ίξέηύρησίν Ρ. ΙΥ,, 236 in libris sunt. Ιη ultinao quidem 
loco Boeckhins e coujectnra ίξ^πόνασ^ν scripeit, qaod πο- 
piJv de efficiendo diGtom α assameret, .de moleetia η re- 
tineret, qaam dlstinctionem Hermannus proposuerat Opusc 
I p^ 259. No8 in tanta exemplorum paacitate eam sob- 
tiliorem et arbitrii plenam patamae. 

Alla eJQs generis a librariis corrupta yidentur. Nam 
δοναϋ•ε7σα Ρ. ΥΙ, 36 optimorum librorum auctoritate 
damnatar^ item pro ίφϋασι Ρ. II, 16 iu optimts, P. 
IX, 18 in bonU librie Ιφίλησε legitar; N. Y, 44 ίφίλαβί 
et N. YII, 88 φιλάσαντα a Boeckhlo einc llbris acripU 
eant, ne teotata quidem η^φίληηδ Ρ. I, 13 ct π^φιλ^μενον 
Ν. lY^ 45; quare, quain praeterea Lesbil φίλνί^ι et φι- 



§. 19. Ώβ α pro η. 149 

• 

Ιηαω dixeriiit, ίφιλασα oec Doriciini nee Pindmcum exi- 
stimar» po»ee videtur. Nec miniie dobiuin iiobie est (ίπα- 
νοστάσαντος Ν. Vl, 52 (tfOGTtjae Ν. XI, 26), qaanqaam' 
faria lectio iion affertur. Expulit Boeclliiiie Tel omDinm 
Tel meliorum librorum iide fretiis άφΰ•6νατος 01. X, 7 et 
XIII, 24, Heynins I. III, 7 vfAvaaai nescio an eine li- 
broTnm ope. Non minus hyperdoricum eet αίρασις in em- 
baterio Laconico, qaod Tyrtaeo adscribant, apod Hephaeet. 
p. 46^ postremo In titulo Ambraclco 1798 '^γασίδαμος pro 
^^γηϋΐδαμος^ qnod recttssime apnd Pindarnm et Iss. 1835 
leg^Itur, ab -ηγιομαι, nisi forte iltad ab άγομαι deriyari 
posse existiiuas ut *^γασΐΗλης vid. Keil. Anall. p. 216. 

c) Α yerbo δψω Tocali tnmsposlta descendmit άΐομη- 
μαι, {ϋδμητος etc. , qnae etiam in Dorlde η poetulare vi- 
dentar, qitippe qiiod ex « natum sit. At et apud Ptnda-« 
rnm aemper et in tragpicornia cantlcis saepe ista α assii- 
munt, at &δ6δματος Pind. (vid. Boeckli. Nott. Crltt. a4 
01. III, 7) et Eiirip. Bacch. 6, ίΰδματος Ρ. XII, 3, veo-- 
^μζαος Ι. III , 89. Nec crediblle eet ϋ-δϋματός Dorice 
faisse divinitus domitas, ΰ-δόόμητοί divinitus ae- 
dificatus (vid. nr. 2, c), quam non ad diversas radices 
rerocanda slnt. 

De Pindarico μψαλότας siipra dictum est. 

9) Deinde η servant haec , quae voGalle origiiiem 
minus apertam babent^ 

a) Domina. niaeculina tertiac declinatlonis in ης cx- 
enntia, qnae io genitiTO τ assamont, ut Kgijg et inde Κρητα 
in omntbtts titulie (corrnptissiinum est Κρατών in Fame- 
siano), Κωρηης Crct. 2554. 2555, λίβιμ^ς Epicb. 58, iJfa- 
γνης Pind. ctc. , cf. Boeot. λΐβπς. Adversator χ€ρραζι$ 
in frag^ento Dorico , quod Alcmani tribnlraae (yid. §• 45, 
not. 15), a χ^ρνης^ at α non cst niel in codice ApoUonu de 
adv. 583, 5 et apud Enstathium p. 117, 40. Contra χ^ρνητνς 
et relSquoram anctoritate con6rniatiir ct Apollon!! de pro- 
nom. p. 61, Batque de ady. 617, 30, ubi codex χ^ρνίτης. 

b) adjecttya in τιρος et.i;Ao^, quae non descendnnt a 
noDiioibus primae decHnationie , nt ηορηρός Epich. Pind. 



1 



ι 



152 De Yocalibus. . 

hiuB meliorttm libromm ope expnlit) , Cbelid. Cret• 2554* 
2556. 

ήμερος Heracl. 1« 124, sed ομπρός ubiqoe elne va• 
ria lectione apud Pindarom, adeo Aeechyl. Agam. 703. 
Yel sic tamen tabulle Heracleeneiboe majorem fidem tri- 
bnimuB et librarios Botieeimae vocie Doricae άμέρα com• 
paratione in errorem indoctoe esee arbitramar. 

ί^μνσνς ei '^μι \n compositione Pind«, item t^fuojf- 
λος Delpb. 1690, ημΜτριορ Eplch. 5, -ημιουγ^ιον Eplch. 
Ann. Bekk. p. 98 , ημιάρτιον Sophr. 56. 57^ 'ημίνα Sopbr. 
70. Quare άμιόλίον, quod legitar apod Arcbimedem de 
Plan. II p. 45 (eemel cum ▼• 1. ^μίολίον) et p. 46 liyper- 
doricain habendam eet eoque magis, φIod praeterea ^μ*- 
συς et ιξμιόλΛον apod eundein legi solent. 

"Ιίρα eα^l derivatis Heracl. Pind. etc. 

η ρ ως Theogn. Oxx. II, 71, 15, Η. Ad. t. 207 y a, 
Amph. 1688. Pind. etc. , ηρωον Ther. 2448, Ήρφδας 
Heracl. (Boeot. ^Χρως). 

Ησίοδος Plnd., Ήσιόνα Farn•, ι;σσων Sopbr• 
76, η το ρ Pind., θνβ» Pind. (Boeot. β«//^ο), &ηλυς 
Epicb• 96. Pind», '&ηΙάμων Sopbr. A^ ϋ-ην particnU £picb• 
Sopbr•, ϋ-ήρ et derlvata Plnd., σηροχτόνος Lysistr. , • ^t/i^ 
νο^ήρας Sopbr. cf. fera; θήρα ineola Plnd•^ θι^ρων 
N.P. Ptnd. (valde dabitamua de θάρων in antiqao titnlo 
ArgiYO C I. nr.2); ΰ'ησαυρός Plnd. , θησίύς Pind. 
et Farn•^ θρήνος Pind., κάη-ηίος Sopbr. 28 el Dino- 
locbus Po!L X, 177, %ijlov Pind. (nam χαλοι^ diTersa 
eet vox) l^), Κηληδών Pind. , χηρός et χηρίον PiDd. 
fr. 88. 266 et apud ipeum Theocrltam saepios qaam χα• 
ρός ef« eera^ x^TO^Parn», ΚΙνταιμν^στραι et 'Τπ^ρ- 
μνν,στρα Pind. , Κρηϋ'ίύς Pind. Arg. 1120, ηρηηίς 

1§) Ne haec quidem recte legitur Lysistr. 1252. o*a το« μ^9 in 
*ΑρταμιτΙφ προ*^οον θ -cuiAo»- π&ζτά χαλά τώς Μήδως τ' ίνίχων, Nam 
qaomodo u&Xa pro navibus esse possint, non intelligimus. Revo- 
cetur antiqua lecdo ηρόηροον — ηοττά Λαλά i. e. ηρονΜοτηον ές a^t' 
την. ConferatQr ίρρη «ο »αλά in LacOnica epistola Hippocialis» 
vid. Appcnd. 



$. 20. De η pro η et ω pro ου. 153 

Pind., Λΐ7;'οιΗλο^. 2905. Piad., μι? nbiqiie, ΜηδοιΡιηά, 
Timocr. , Μη δ^ι^α Pind. , μηδομα» ti derivata Plnd. 

μήλα, pecora (Boeot. μ^Τλα) apad Pindaram a Boeck- 
Iiio ex omoibae iibris restitatiim est P. IV, 148. IX, 66, 
e plerieqiie ealtem et optimis OL YII, 63, 80, item ei: 
omnibns μηλοβότας I. I, 48, μηλοβατος Ρ. XII, 2, μη- 
Μ%ω Ρ. III, 27, έΰμηλος 01. VI, 100, πολύμηλος Ρ. IX, 
6, qamn Heyniue plerumque primas Doricam , . qiiae yi• 
debator, fonnam invexiseel. Restat unicom πολνμύΐου 
Itxdlag Ol. I, 12, qood in amnibae librie esse Videtor 
atque Hermanno de dial. Pind. p. 22 et Boeckbio ad 01. 
VI ^ 100 Aeolicis rhytbmie meliue convenire existiinatar* 
No8 jam affirmare aademus, α in bac voce oec Doricum ne- 
qne Aeoilcain esee oeque alli earminiim Pindaricoram generi 
aptnm, sed byperdoricam et librariis debitam, qnoram cor* 
rectiones in primie odis Olympiie frequentiores sunt, qnaiii 
io reliquls carminiboe• Quod Eastathiue p. 877, 55 ex 
Aristophane grammatico refert, Simonldem bovein μαλον 
ήγουν μήλον nuncupasse , errorem allquem eo libentiae 
agnosco, qnod in ejusdem teetimonu repetitione μήλον Si" 
monidi triboitar• 

μηρ-ός^ meneis a nomiiiatlvo μης rel μίΐς (vid. 
§. 31) Rbod. 2525, b. Cret. 2556 etc. cf. Lesb. μηννος, 
Boeot. μπν-ος, Lat. mensis. Male igitar ab Herodiano 
(yid. not. 6) Dorice μην in μάν mutari dicitor, ubi for- 
tasse χην TehixXnetkanok est. μητ^ς Pind., νηπ^ος PiDd., 
NnQSvg Pind., ξηρός HeracL^ 'Όμηρος Pmd. , ni- 
τίηνος Epich. 103, πηδάλιον, ηηχτίς, Πηλίύς^ 
^ημα, Πην^^ός Pind.*, πρηστις Epicb. 30, σηπία 
Bpicb. 32, στη ϋ^ ο ς Piod., σωλην Epich. 23, Sopbr. 54, 
τηλ€ cnm deriTatis Pind. , τηρίω Pind., φάσηλος 
Epich. 102, χήρος Sophr. 54. 

§• 20. 
lie 71 pro ti et ω pro ov. . 

1) Monitam est eupra, grayiseimam Doridis genemin 
varieUtem in boc loco conepici ^ partem enim Doriensiuin 



154 . De Yocatibus. 

pro diphthoagie e$ et ov, qiiae sQnt ia Atthide et lade, 
saepe η et ω proferre , partem eaedcin ulnqQe fere tenere. 
lUiid geniM 9 qno ntentar Laconee , Italiotai; , €reteneee, 
Cyreoaei^ seTerioris Doridis. nunine significaTimBS, 
hoc^ qmo reUqm Dorienece, mitiorein Doriden» appel• 
lavimiie• Antiqui ®^ rece»fiore8 graramatici neqoe dt- 
Tersa Poridls genera distmxerunt, neqae, etiamsi intel• 
ligereot diphthongoe tton nbiqlae mntari, satia pcrepexe• 
ront ) quibes finibas ea Doridie severioris proprietaa cir- 
cnmecripta eeaet. Aecnratine qnaerentibaa lioe appAKt, 
1} €t « pro Tolgaribos «« et ου in 8eyeri«re Doride repe• 
riri priniiini nbicnoqiin istae dipbthongi contrabendo ex 
ie, oe, 00 natac snnt (raro ubi cx «α), deinde ebicfmqae 
« et ο propter alteram e duabne consonis eeqAeatibvs 
ejeetam prodacta SQiit , postretno in BennidUe , qnae ori• 
gtnftm rainas apcrtam babent. *— De iis;, q«ae eottlrtcU 
■unt , infra dicenrae ,§. 25 et 3β 3 nimc reliqna vidcainiie• • 

%) Prodactio iUa suppletorla^ qua Tocalea £ et 
vnlgo in dipbthongoe u et ου, a »evertore Doride in η 
et ω mutantiir, primum conepicttur^ ubi ν ante seqaene 
Φ ejectum eat^ qnod ab Arglvls et Cretensiain parte re- 
tentnm cese ^idimaa §• 14^ a Lesbiie in i iaot«ri L. 1 
§. 10. 

a) In nominatiTo decIiBationie fertiae -ης ρτο εις e% 
tvQ eet in tabb. HeracL 1 , 88 et apud Rhinthonem Ta- 
rentinum >) , minne accurafe Dortbae in nniveretiiii tri- 



1) Quam eaepe has mutatianes univer^ae Doridi per errorem 
adscripserint, sequeotes notae docebunt; accuracius loquilur gram- 
maticus in Ann. Oxx. I, 147. tlia&aawp ya^ ol Λάπων^ την oF όί- 
φθ-ογγον τρέτΤΗΨ fiq ω' έπέπλων ονν επίπλους χα« τροητί StaXittrov im- 
ηλως. — Pessime £t. G. 497» 45. τρέηοντις mtvo» πάντοτε τ^ινΤι 
ίίφθ-ογγον ίϊς η,- 

2) Α η η. Οχχ. 1, 171. 19. φνΧάττονβι όί του ιϊς την ϋφθ-ογγσ» χοιϊ 
,^U)Xft^ ηαί JwqUtfiP ο» naXawtfqok' παρά γάρ 'ΡΜωνι ίτρήηη'^ ovi* 
ης HV0¥' apti «•ΰ 9vSi #2ς. 



§. 20. De ν pro u et ω pro ov. 155 

Initiur ^) ; Uem aeyeriorie Doridi» § not ptrtidpiiin» χαταλιπ 
μ$ίχ(»&ης Herad. I, 8 pro n€tmλυμa1βύ§^€iς et tdjecliTa , d« 
qnibne gnmiuiiatiGi minoe quidem accQrate teetantar ^)y χα^ 
ρίης, ami^Qvs* αίματόης. £odera pertinet Laconica AeeGola• 
pu appeUatao Αίγλάη^ Tid. §. 8, % i. e. ίύγΐάης, αΙγληΗς. 
Nee fere aliena aiuit αραης Laeon. 1464 pro αρσην, qaut τοχ 
aesompto ς Ynlgo κρσΗς eonaret et μης Herael. B. 1 pro 
μην, Giijiie antiqnior fonaa et apod loiiee et apod Atticoe 
eet μ^Ις^ -^^ NomiBativoe in oi^ pro ους gen. οντος easo 
οοΙΙβ» traditne estj neqne tamen dnbitare iieet qain se* 
yerior Dorie d$diig, ddg pro Μούς et όούς dixerit^ qvcitt• 
admodain Homericom ΙπίπΙάς pro inmkovg e Laeonica 
dialeeto repetitur ^). — > Ceterom nan omDcs, φΐί ββτν• 
riora Doride Qtdiantor) temiinationes eae ns et ως habe• 
banl, ecd pars Greteneiam c aainma antiqiiitate tvg et ονς 
retiiitteraat yid• §• 14^ plerique Crettaacs enm Cyrenaaia 
aUiinaia syUabam m 9ς τβΐ o^ corripiebant vid. §. 21^ 2. 

b) In daliYO plurali tertiae dedinationie niilla ex- 
empla lermiiiatiaiiia ι^σ* pro Β*σ§, qaod ex eiKrt prodiit^ 
sapcremit. Sed ωσι eet ib Creticisi 2556^ 20 δ^δώσι pio 
iiiovQk e diiip^4, 2557^ 16. 19 μηίχωο^ , nee miniie nr. 
2558 legendum est υπάρχον di αύτοΐς — azA^^ctp (και) ίς^ 
άγ{ω)σέ ic«2 ίξάγαισΑ (ef• nt. 2556, 23 astX$m ίατω Mui ig- 
α/ομίνφ nctl ίξαγομίνω) , vhi Boeckbine miDae recte resti• 
toit mikit^w (mv iv €)ίςάγ(ω)σ$ nai ίξάγωσι* ConjancliTi 
ceiie sonare debebant digayc§pTi xm« ίξάγωντ^. 

c} SeTeriorem Doridem in femininorHiii teiminatione 
i0ffo babiiieac pro «ισα, qiiod cx ivaa aatam eat, e Boeo• 
ticie ti^itaa, ^rct^eiifu ooBeloderc Iic€t vid. L. I §. 39, 2. 
Saepiasime apparet teraiiBatio ββσα ^) et apod LacoiiM 



^T^^^ «■ «■ ■ ρ ■ I 



3) Si G« 17] » 46« ck Μ ταν ^ irofci 4^i0(jmv9»» ώς «« ;r«fN^ Iti^ 
^ί^ς. Cpmmemoratur ι^ς ut dialecti matatione orium a Xbcoea. 
Oxx. II, 134. 30 et Arcad. 126,9. — ApoH. de adv, 573, 26. 
Ζ^^Ιης hf 6kaXiwtoy(;. — £t. G. 86, 68. ai ^KsAfxro• τ^Ιηονο* χη9 Ji 
όΐψΰ-ογγον ίΐς η, άαηρόης, βημαΛοης, 

4) Inde Doricae vecantur Homerlcae formae IS^Sseu et vetnta»oa 
pro Uiiovacu et vcMccwoi^a £t. M. 596, 26. 



15β De vocalibus. 

pauUo rccAitioree ωα pro ovaay ονσα, Plarima exempla 
legantur inftabBlis Heracleensibue , nt αγωσα, ρίωσα et 
eimilia, nec minas !n Rhintliopis (ragmento, obi Hesy- 
chiue 8• ▼• φαίΡολα eecuoduin antiquioree editionee recte 
έχωσα sevrs^yii (PoH. ΥΠ^ 61 ίχονσψι), Deinde ία tituHe 
Creticis eaiit προϋπάρχω σα et ίωσα nr. 2556 ^ προϋπάρχω- 
σα 2554 y 220. Lacontcum cst apud Hesychium «ακ^ώ(τα£ 
(leg. καχ/ωσα*), ίδ,ρονν αρχόμενα^* Αάπωρις^ i. e. νιη^Ιον- 
aaPi nec mlnns μιργώσαο^ πηίώσαί (leg. μίργωσαι, πηλοϋ- 
σαι) i. e. μίσγουσαι yid. §.893. Ejecto σ apad Aristo- 
pbanem legnntur ίκλιπώα 1297, κλεώα (leg. Ηλε'ωα) 1299, 
ϋνρσαδδωάν και παιόδωάν 1313 i. e. ^νρσαζονσών παΐ π&ι- 
ζονσών. Poetremo ticceaii Μώσα pro Μου σα, qaod φΐηιη 
saepe minlie accnrate Doriciini appelletur ^) , a graiama- 
tico in Ann. Oxx. I, 278, 14 (vid. §. 14 noL 4) optime 
Laconibue vindlcatnr, et Μωα, qaad tdem recentioribus 
Laconlbus tribuit. lUnd • ubique apiid Alcmanem est fr. 
7. 42. 47• 52. 66 (1. 5. 6. 7. 120)5 "«^n» «-ecte fr. 18 (27) 
Scbneidewinus Μωσαν refiftltuit pro Moviaif/ Receiitior 
forma Μύα legitur Lysietr. 1249. 1298 cf. §. 9 not. 1.3. 
— Ceteram pars Creteueium antiquam terminatloneiii opcu 
tenuit vid. §. 14. . 

Huc etiam ώσία pcrtinere videtur, qua voce teete 
Platone Cratyl. p. 401. C nonjiaUi pro ονσία asi snnt, 
quos Pythagoreos ItaUcos fiiisse Pseudo-Pythagoreoruin 
Qsas prodere yidetur, nt Archyt. apnd Stob. Edi. I, 43,2 
et OeeU^ibid. I, 21, 4. 5. Yalde haeremae. IVain antiqiiior 
norifl participii formam brcyloreiii ων igtiQcrabat, unde ουσ/α 
et ώσία derivanda 8ttDt,'yid• §. 39, et ab ea ipsaDorice ovtla 
daeendoin erat, yid. §. 6, 6. Itaque eam vocem ab bomi- 
nibus genuinae Dorldis parum gnaris ^ctam judicaremus, 
niel Platoiiis teetimomam easet, qnod ad aliani dialectum 
referri neqait. Nain forte antiqni Pythagorlci vocem ου- 
σία ab lonicie pbilosophis accoptam pamiii dextre io Do- 



5) J. Gr. 242, h, Gr. C. 246- 584, Leid. 634, Vatic. 692, £«• 
stath. 71, 11, Ann. Oxx. I, 439, 30^ £t. G. 672, 42. 



§. 20. De η pro έΐ. et ω pro ov. 157 

ricain fonnam redegerunt? Genaina Italicae Doridie for- 
ma est iaaiaj Tid. §• 40. 

d) Accaeatlvas plaralie declinaCionie secondae in se- 
veriore Doride ^) in o^ exlt , ut νόμως pro νόμους', niai 
quod paaci Cretenses aDtiquuin ονς tenoerant yid• §• li, 
plerlqae cnin Cyrenaeie tenainatibnem in og corripiebant 
vid. §. 21, 1« lUiue termiDationis ως innamera exempla 
sant apnd Alcmanem et in Lysistrata, io tabuUe Hera• 
cleensibus (ut τώς χορως τώς ϊαρώς etc.) et titolo Bruttlo, 
nec miniis ίή iino Cretlco nr. 2554• Adeo in fontibue 
minue certis, in epiBtolie Chilonis Laconis, Epiinenidle 
Cretenale, Ardbytais et Lyeidb Tarentinorum , nec minos 
ίη reiiqaie Pseiido*Pythag;orici8 ea aeverioria Doridie pro- 
prietae seryari solet. In titolo Tegeae reperto C 1. nr. 
1511 9 cajas dialectam Laconicain esee diximos , propter 
antiqaam ecripturam , qua Ο pro o, ω ei ov ponitnr^ ni- 
bU certi apparet^ sed 1. 22 χιλίονς male a Foarmontio 
tradl persnasuin babemas, quum praeterea nuUnm recen- 
tioris scripturae vestigium iaeit et qnum ploe eemei recte 
χύίος legatur cf• infr. nr. 7. In Lacedaemoniorum de- 
creto Tbacyd. Y, 77 llbri modo ω^ modo ovg tuentar^ 
hoc tamen rarioe omnes, quae inconstantia quomodo ex- 
plicari possit, eupra indicayimus §• 2^ 13. 

3) Delnde productio illa suppletoria agnoscltur, ubi 
σ ante eequeDS μ \el ν excidit cf. L. I §• 8^ 3. 4. Itaque 
eeverior Dorie η pro vulgarl η babet in bis: 

a) in verbi ^μΐ formis nonnullis. Frequentia eunt 
exempla infinitlyi ημ^ν (abi mitior Dorls ^μ^ν habet ex 
ία-μίν pro ihai), in tabb. Heracl. et certtoribus tltaUs 
Creticis 2555. 2556. 2558, etlam 2554, 68. 212 et apud 
CMlonem, Eplmenidein , Apopbtb. Lac. p. 242 etc. Nee 
mioas severior Dorls "ημί et 7]μες pro ^ψί, πμίν dixiese 
pntanda est, quam ista ex ΙομΙ, ίσμες, ίσμέν (quod Atthia 
servayit) nata sint. Male In cantilcna LacoDica Scbneidenr. 



6) Dorica vocatUyT ea terminalio a J. Gr, 243, a, Meerin. 658, 
Qude corrigas Gr. C. 318 



158 * De vocalibus* 

DeL p. 464 <<ft«V legitur• — SiniiUiiiiimi «et Ρήμα pro 
ίΤμα e Ρεσ-μα, quod snpra §. 5, 8 LacoBicae dialeeto 
ex HesychiD TindicaTimne• 

b) ' AdjectiTa Tnlgo in ^ipo^, Lesbiace in ipvog ex- 
euntla , quam temiinationeiii^ ex 99veg ortam esM demon- 
etraTimva L. I §• 8, 4> in ββτβηοηι Doride per tjpog pro- 
lata esse, probabile eet; cerliora tameii exempla yel te- 
stimonia deeidemntnr ')• 

4) Coneentaneiiiti est in aoristle primis, vbi σ post 
liquidam excidit vid• L• I §• 8^ 2^ anteeedene i Α ββτβ- 
riore Doride in η prodnci. Casii tatneti qaodam naatt 
tantamniodo exemplttm siip^reBt παραγγηλώνχι Cret. 2S56, 
43) qaad qaam ploriiiioniiii apo^pbomni ancfaritat^ «on- 
finnetiiT) Boeckbme eoli Prioaeo confieae ηαρ^γγΑ^ι^^^ 
reeepit• Idem ibidem i. 27 eopplendo t^^/fif; restitoit, 
cpiod d«bebat esee νημί^, 

5) IiifinittTorttm vulgo in €iv «xefiiiitiitm ternimatio 
ην, qnae est etiain Lesbiaca vid. L. I §• 14, i, eaep« t 
grammatieiB Doriea Tocatnr ^). Ut tiinen OMittamue, qnae 
in fontibne tniiiae parie reparitititair et qaae eoiitractionem 
experta sant , exemplam paallo certias nnnc nnllum k- 
gitur praeter σιγην Lyeistr. 1004 pro d-$yM , cejiis ai 
normam corriga» ibidem v. 169 ayHVy 118 Hm^ 1076 
μναΐδίπν. Eadem forma raro apad TheoeritiiBi vel omDiam 
yel optimomm librorttm anetoritate mnnltiir, tit χαΐ^ψ 



7) Nolumus huc trahere praeceptuin Choerobosci Ann. Oxx. Π) 
210 y 19. iqcvttwoq δια της Τι όιφ^όγγον * οΐ yaq /ίωρίίΐς έρατιννος ^e- 
yovavit ωαπιρ ηο&^ι^ος, ηο&ίννός (item £t. G. 204 , 5, ubi igaxivo^j 
ηο&ινός). Quanquam enini facile iii eam saspicioneni incidimas, nt 
iρcnψσς et ηο^ψός corrigenda esse ducamus, attamen si compare- 
muBy quomodo id«m Ciioeroboscas p. 232, 29 et 279^ 30 Aeoiicis 
»iXi»ot»voqy tfouwQ^, φωτίννόκ usus 5it> non dabitamus uiloltiq repo- 
nere et haec addere iis^ qaae L I §. 8 not. 7 collecta sunt. 

8) J. Gr. 242, b, Leid. 634, Meerm. 656, Vat. 692, qui exein- 
pla habent λαβην. l^ijvy 6ραμψ, ίλ&ην; Ann. Oxx. I, 69, 9, ubi 
adafjv ; Tzetz. m Hesiod. Opp. 412. Jw^tnq nav άηα^^μφατ^ν ητο 
γ^αφονΰίν. 



S• 20. De 71 pro u et ω pro ov. 159 

XIV, 1 (abi muic χαΐ^^ν β coBJectim), Γ(ρ»ΐ|ΐί XV, 26 
(nbi Diinc iQnaw e tribae libris), #u()^yXI^4^ frequentior 
est apud Pythagoreos• Si certioribae fontibns credie^ 
Laconibns exceptis omnes, φΐΐ eeTeriore Doride ateban- 
tor, nltiinam infinitiToram syllAbam compnieee Tidentur. 
CeteniBi etiaiii hie eoneonam abjectam esse dociiiraae 1• L 
6) Praeterea 17 prodactloae soppletoria ex i in seTe• 
rioreQoride natam bae gloesae Hesychianae enppeditant: 

π'ηρ$ξ, ηίρόιξ' Κρήτης* 
ςπΜΐφίβηι eae minns hac pertinere Yidentar, qQoniam 
TiiIgareB formae, ih qnibas a^atj non reperiantar. In 
aliis cpiibQedam vocibns eeverior Doris ti pro Tulgari η 
et ω pro ov ita jnaebet, ut e eeqaentis liqnldae, qoae 
fit apud Leebioe^ geminatione de altera dvarain coneo* 
oaatium ejecta snspicio Qboriatar cf. L• 1 §• 89 8. Ta- 
lia siint 

απηρο^, quod Doricam appellatttr pi*o ηηίίρος ^)^ 
qnum Leebiaenm eit αη^ρρος. 

οπΐ7ρο9 pro άπδ^ρος , αηίραντος Doridi tribnltar in 
Et. 6. 247, 45 , quocam compaMs Leebiaciim ηίρφΰηΛ pro 

^^ηράς Cret. 2554, 134• 169 pro δπράς esee Yidetar, 
qmuD Lesblace όδ'ρρα eit pro δ^ιρη^ 

χ^ίρ, qnod Doricnm Toeatar. El. G. 566 > 40 et J. 
6r. 243, b^ apnd Alcmanem teste Herodiano ap. Eaetath. 
110, 37 genitiTuiii χηρός babebat fr. 114 W. , neqae 
recte in Lysietr. 1321 χ^^ρΐ vel χίρΐ ecriptum eet* Lee- 
bus nominativus non mlnus χηρ sonabat, Tid. I §.14,2; 
ia rellquie casibus iiquldam geminabant nt χ^ρφ^9' 

ίγΓη^ν^'^^ν^^ Heracl. I, 104 {al di vno ηοΧψιων 
ίγΡηλη-Θ-ίωντι , ' ώςτ€ μη έξημίν τώς μιμισ^ωμένως Η^ρπίύ^' 



9) Etym. Par. ap. Bast. ad Greg. Cor. 279. am^oq (leg, ατηζζος) 
^γονανιτ ol AioXtkQ — ^ηηρος naXw φ<»ϋΙν 9» Jiaqmq t^inomq την έΐ 
Ης το ^ nal ro η ίΐς ro ά ώς nXflfov πληων ^ unde corrigas ΈΧ, G. 
^6, 55 y ubi excidit o* ^ωραϊς. — Chocrob. Oxx. II , 217 y 10. 



160 De vocalibus. 

σ&αί), quam Tocem Mazacchios peesime interpvetatas est, 
procal dubio est pro ίξ^ιληϋ'ώσι ab ίξηλώ, cf. Hesych* 
ίξιλλδΐν, άπδΙργΗΡ^ κωλύειρ et ibi intt• , ίξπλΜ, έκβαλΒίν 
et alia, deinde de locutione C• I. nr. 92 iav di πολψίοί 
έξδίργωσι. Eandem etirpem cnm η Ρ<Ό vulgari. η et cum 
β pro dlgamma snpra §• 5, 4 yidlinas in L^coiiica Hesy- 
cfaii glossa βηλημα, κώλυμα, φράγμα iv ποταμφ' Αά%ων(ζ 
i. e. ίΛημα, deinde ibid. 8 in aliie, ubi γ pro dlganima ecri- 
ptum est , incertioris dialecti: JFVjXiaa&M, τΛατίχισ^Μ — 
ΡηΧουμένονς , σννίίλημμενους — r ϋ^λιωμβνοί , κατ^χομ^ροι -^ 
^ηλ^σ^Μ (cod. pjifsa^tti) ^ κατίχ^σ^Μ• Lesbiacttm est 
aniXXod pro *«πί/λω. 

βώλύμαν pro βονλομαι eet Ιη Crel. 2554^ 26 — 2556, 
49.53.— 3050.3058, β^λά (qnod Doricum yoeatur a 
J. Gr. 243, b, Meerm. 659) pro βουΐη Cret 3049, /?ω^ 
λ^ύω Cret. 2554, 214 — 2555, β — 2556, 75. Leebiaca 

sunt βάλλομαι y βολλα, βολλ(νω, 

χηλιοι seYeriovis Doridie esee pro χίλιοι, npn eolmn 
Lesbiacum χίλλιοι L. I §• 8, 8> sed etiam Boeottcam χ^Ι- 
λιοΐτ Ι §. 39, 2 prodit. Et in Laconico titulo nr. 1511) 
qai antiqaa scriptura ntitor, bie legitur xehog 1. 12. 19, 
quod quum vel χηλίως yel χΗλίως pronuntiari poseit, U- 
ind Terjus videtur (de Fourmopti cominento χίλιους 1. 22 
enpra diximus nr. 2 , .d). AUamen in tabb. Heradi• B. 
36. 37 leguntnr χίλιαι et όιςχίλιαι, quae vaUe τβΓβιηιΐΓ ne 
Maittairii Brltannici fragmeati editoris negligentiae de- 
beaiitor pvo χτιλιαι et διςχ-ηλιαι. In tltalia mitioris Do- 
rlsmi non ita antiquis est χίλιοι yiA. §• 22 , 3. 

Neque tamen nbicanqae Lesbii post correptam voca- 
lem liquldas geminarant , eeverior Doris -η pro u protalit 
Neque enim Dorici η nllum exemplam adest, ubi a Les- 
blis liquida propter ejectnm iota geminatur L. ] §. 8, 5. 6, 
ct σπύρω y non σπηρω, legitur Cret. 2556 pro Leebiaco 
σπίρφω. Eodem pertioet, quod grammatici testantar, Do- 
rice^non esse ξηρος pro ξ^ΐνος^ ξά^ος dictam '^), qaanqaam 



10) Docti cajusdain graminatici (vix dubito qain Herodiani) lo- 



§. 20. De η pro ei et ω pro ου. 161 

Lesbiaciuii est £ή^ος^ sed lioc e ξένιος orlam esne, mo- 
oaimne X. I §• 89 6. Regulam ab iUis propositam; u 
Dorice non motari in 17, ei iota pleonastice additum sit, 
mioQs Tera videtar, si quldein δηρά Doricom est pro 
^(t^f ϋρη• Nee dissimile est ω pro 01;^ quod ν pleo- 
oaetice aeeampeieee videtur ^ poeUam , vid. seqq. 

7) Addimae alia^ in quibas non minns de consona 
ejecta cogitari poteet, qaanquam Leebiaca dialectue !pea 
loogam yocalein pro diphtbongo babel. Talia snnt 

xfjvog Dorice et Leebiace pro fteivog Tid. §..33, 3, 
obi τηνος dlversae etirpie esee docebltur, et L. I §. 14,2• 

χώρος, quod Dortcum et AeoHcum appellatur ab 
Enstatbio 1535, 49 > £ΐώρα dea Cret. 2567, κ ω ρ αλί- 
ffxoff^ το μ€$ράχιοι^' Κρ^ητ^ς Pbot• , neqne allter Lacones, 
Qt apparet e tltulo fabnlae Epilyceae. Κω ρητές Cret• 
3554, 130. 185 (unde Boeckht^s idem pro Κορητις rescri-' 
pslt nr. 2555). Frequentissima euut apod Theocritam et 
Callimacbum χώρα, πώρος. Sed ίη ipsa seyeriore Doride 
etiam valgarea formae, qiiae breyem Yocalem babent, 
Qsarpatae eese videntur^ certe χόρα est Lysietr. 1308. 
Eaedem regnant in mitiore Doride , ut Κόρα est itt tltulis 



CQS huc spectans corruptior leghur iiv Ann. Oxx. I, 370 , 4 et £t. 
G. 456y 3, valde mutilus in £t. M. 668» 20, excerptus apud, Kusta* 
thioiD p. lOt , 6 9 qui oiqnibus fontibus comparatis in hunc modam 
restitui potest: Ilth^i&ooiv d*a της 17 ί^φ&όγγον^ οτ» 6 Ztvq ομοιω&ίΐς 
^ηψ τπξ^έτ^ίχί την μητίρα τούτον iilav ηαϊ οι'τως owfyivtto αυτν^ χα* 
i»H&(v οντος ίτ^χ^η' παρά ονν το nt^i^^htv γύγονι Πίρΐ&ονς ncu h 
ηΐίογασμφ τον 7 ΙΐΗρί&ονς. &λλως τε έπα^δη οΐ ^ω^ΜΪς ΠηρΙθΌν^ λέ- 
yovtil• ίιά τοϋ η. ϊϋ-ος 6e ίίχονα* την ϊϊ δίφ&ογγον ιΐς η τρέηαν, ώς 
ηοίΧάχις ΐϊρητα*• οίον πληων πλη^αν xcw μιί<αν μηονν. Ιατέον de ort ηατά 
SvQ τ^Άονς• τοντο ημάρτητα*' ηρωτον μέν οτι^ άηο πλ(ον{»σμον fyt* το 
Ιόηα* ονδέποτι dh η nt^i η^ό&ισις πλίονάζιι το Γ. διντίρον oe οτ* δίά 
χοζ η γράφtτ€u παρά τοις ^«>ρ*ίνσ*Ψ' ονδέποτ§, de οΐ ^ωριης τρίηονα* 
^ψ 17 διφ&ογγον ίΐς η την ϊχονααν άηο πΑ^ονασ^οι' το 7* otov το ξένος 
ζ'ϊνος λίγόμίνον ον Xtyovot δίΛ τοό η Ιηνος. il ονν το Ώαρι&ί^νς από 
Λΐ^ονς^βμον ίχΗ το 7, • δηΐο^ οτι παραλόγως παρά τοΓς /Ιωρκνσΐ' δΜ τοΰ 
η ΥξάφιτΜ. 

II. 11 



162 De vocalibus. 

HennionenaUiiis 1197. 1199. 1200. Lesbioe qaoqae *ορα 
dixiese yidimiie L. I §. 16, 3• 

ώρανός pro ουρανός Doricain dicitur a Gr. C. 246, 
Meemi• 659 (J. Gr. 243, b corrupte ώνός pro oMg) et 
traditar αίρανίαφι apnd Alcmanem fr. 42 (5). Theoerito 
II, 147 e codice Κ et Y^ 144 ek editione Florentina άρα- 
νάς re8tl|atiun eet. Lesbii et ώρανός dixernnt et όρα^^ός. 

Ut in bis ω est pro ου, quod aut Yuljgfo aat a Lee- 
biis in ο €orripltur, ita frequentatar apud TbeocrUam 
cum magno librorain consensu ωρος in casiboe trisyllabis 
ώρεος, ωρέα etc. pro Tulgari ορός, epico οΰρος. Yalde 
tamen yereinur , ne eae formae non sint ex ipsa Boride 
petitae, sed secundum analogiam a poSta fictae ^ rix enim 
recte olim L. I §. 14^ 5 produetam formam apttd poetas 
Lesbloe toleravimas , cf. infr. Addenda ad L. I. Meqae 
aliter se babet ftdva , quod legitar II , 64 e codlce Κ et 
XX, 45 (Callini. Lav. Pall. 132), Siiqae δώναξ XX, 29. 
Pro ώνομα Theocr. YII, 13 nifiic recte ex optimo codiceX 
et aliis ουνομα restitutQin• 

8) Postremo alia eunt^ quanim quani n^qae origo 
nec Leebiaca forma cognita sit, tamen de consona ejecta 
suspicionem concipere licet: 

χηρυλος avls cujasdam nomen apud Alcmanein fr* 
9 (12), qnod Eupbronius in echoll. Arist. Av. 300 (Suld. 
β. τ. ηι^ρυλος) Doricum esse tradit pro Attlco X£/()VAo;, 
cf. Hesyeb. s. v. %ίίρυΧος et intt. 

Ν-ηλος pro ΝπΧος **), Aegypti flamen. 

ΠηριϋΌος pro ϋπρί^οος ^^), herois nomeiiy qnod 
yix recte e ΠερΙϋΌος factam putatnr• 



11) Choerob. Oxx. II, 240, 27. ΝΜος Sta tti^ It ^ιφ&σγγύν* » 
/ά^ /Ιωρίΐΐζ dia τον ij γράφοναι^* η ηαρα'το νίω fiyovt viiXoq ncu ηβΐία 
awtdfitow ΝίΖλος» IgUfiT ψίΧλος grammatici etymologi commentoD 
esse vid(»tar, quare neecio an Herodianus n. μ. λ. 14, 11. iV<iM 
(sc. tjl "sJ παραΧηγίται)' ψόϊΧός tc γαρ λέγιτί» κατά <^μχΛ(χτοτ in bQRC 
modum corrigendus sit: ψϋλός rt γαρ [ην ncU νηίος] λίγ^^α* xofa 
ό*άλίκτορ. 



§. 20. De η pro Η et ω pro ου 163 

ση ρ α pro <ι«/^α Doricam eeenndiiiii Ciioerob. Οχχ. 
U,m, U et Et. G. 497, 45. 

^ωλο^ esl Theocr.y, 5^ ^ώΑα II, 94 et Gallim. Cer. 
96 pro δονΧος, δούλη. Compaienttir apud Heeyciiiaiii δω- 
UvvcTog (nuip δώλος^ ivnpgl)^ νπόβλητος — δωλοδο• 
Ι^Ηξ (num δώλοι^ δμω^ςΊ) οι%ογινας» Quod in Epimeoidis 
epistola δούλω^ et δονλώται scriptnin ^st, nibil contca ralet. 

9) Minas. certa ratio est eornm , quae vocalem poet 
j^ babentia diphthongam Dorice in η mutare tradviitar: 

ορηος et ^ύχηος Laconica esee diGuntar ^^) et 
boc legitHr Alcm. 36 W. ex ApolL de adv. 563 > 28• 

όξτία Doricum esse dlcitur pro όξίία, qnocnm con- 
km^ quod ταχηαν ct βαρηαι e dialectis afferuntur ^^). 

ηεληα DorlcDm esse traditur pro nikua i^), 

πααι^χάρηα legitar Alcm. 10 (13), qnac τοχ a πα- 
^ιοίρης derlvata yulgo eonaret ηασιχάρπα, 

πληων et μη ω ρ saepissiine Dorica esse djcantur pro 
ηΐίΐωρ et μέίων ^^). At in porioribus fontibas ne scverio- 
ris qnidem Doridis eae forniae reperiontur , sed μείζον 
saepe leg^itar io tabb. Heracl. , nXdtov (pro qao saepias 
■iiUuiv) certe in titiilie niitioris dialecti ut Ther. 2448. 



12) Theogii. Oxx. II, 51, 10 et £r. M. 32, 6. 0(^70«, Αύκηος 
ΛνηωψΦΜα, *«- Arcftd. 3^, IK ro ii S^oq καί αύτο nm^o^vptttu (]eg• 
^^onaqo^vvtrcu) χατά r^o^ijv της αϊ (leg. ΤΓ) δι>φ&όγγον γεγονός, 

13) £t. G. 430, 44. οξ«Γα 6m τοΰ ϊϊ ^ οτ» o^cms (leg. οίηα) λέ- 
γοναιν oi JwQulq δ^ά χοΰητα' Μ&ος Λ ixoifut το ^ ck ΐϊ (l^g• ** **« 
η) τρ^ΐΜτ. -— Ibid. 21 , 12. ^α«1«κτί)* raxijcu γαρ λέγουϋ* neU fia^^tu 
dwi τβ? η. 

14) Choerob. Οχχ. II, 253, 39. ηέλπα — όιά τον 17 — οΐ //ω- 
ζ^ΐς dia τον 7 (leg- η) γράφονΰιν αντό, ίΐΛ corrjgendum esse appa- 
ret ei, qui orthographicorum ejus generis praeceptorum non ru- 
dis est. 

15) Grammatici his exemplis uti solent, ubi loquuntur de di- 
phthongo ίϊ Dorice in η mutata, ut Ann. Oxx. I, 288, 29 et 370, 
8, €ho«rob. Oxx. II, 206, 9 ei 217, 10, £t. M. 321, 35 el 508, 
54, Kt G. 176, 27—310, 30— 384 , 45 - 566 , 37, Et. Par. ad Greg. 
Cor. 279, Excerpt. £t. Par. post £l. Or. 192,' 12, fiustaih. tOl, 
5 etc. 

11* 



164 De vocalibus. 

Herm. Praeterea Bc^eoticom ηλΙων C. I. or• ISSQ, a te- 
etatar, etiain seYeriorem Doridem πλΈίων noo matasee. 
Quid qaod eadem ηληων et μηων a Prisdiano ^^) Attica 
vei lonica esse referirafar? 

Neque minor dobitatio ie rellqaie est quam de πληων 
et μηων. Omnia ejug generis eunt, quae Tocalem Γ ab 
Origine postaleDt, ot iQHoq ex όρίΤος natum eet, femliiina 
ierminationeni la, comparativi ιων propriam habent, ne• 
qne uUa certiore ratione vocalis ή in illis excueatar> nisl 
Alcinamcum Πασιχάρηα ita defendere velis, ut rectiue 
iota eubseribi conteiidas sicati tn Lpsbiaco Κυπρογεντί» 
vid. L. I §. 14, 3. Deinde nihil ejue g^eneris in melio- 
ribue fontibas reperitar^ nam nlbil aactoritatis est in li 
brle ecriptie, qauni €ΐ> et η saepissime permatentar {πα- 
χηα Epich. 82 etiam aliis de causis corruptnin baberi 
oportet). Reperiantar eimilia in tltnlis infimae aetatisy 
in nuUo magis qnam in Byzantlo nr. 2060, qui cet Ti- 
berii vel Caligulae aetate scriptos. Ibi babes ηληονας, 
χρηας, ίπιτάδηος , άσαμηωτος, qaae snnt omnia a genuina 
Doride aliena non ιηίοαβ qaam ίπαινησ&αι a mitiore By- 
zantiorain Dorlde. Dicam .igitar qnod sentio. Nisi yebe- 
menter fallor^ recentiores gramiiiatlci et ipee, ut yidetar, 
Herodianue recentissimae Doridie morem epectarunt, qai 
ab Alcmane et omnino ab antiqna et genaina Doride alie- 
nieeimue est. 

Rectioe ad hanc referenda esse Tidentar ηη et alia 
ejua generia adverbia loci in seYeriore Dorlde, pro nsl, 
qiiod est in mitiore, vid. §• 44, 2; deinde Tarentinom 
αιη pro aM, vid• §. 45, 1; postremo ιυς, ώατος, qaae 
item eeveriorie Dorldts eese . Yidentar pro ους, ουατος^ 
vid. §. 31. Certam eet in bie de prodactioue vei con- 



16) PrisGian. Yol. I p. 87 Kr.: „baiic verb motationaa ei di- 
phthongi in e longum faciunt more lonico et Attico. Illi eDim 
^9ψ pro hShv dicant {νιβψ pro ffiiyif) et μ^<^ pro ^«ον et nX^gof• 
pro nXittyp.^* 



§. 20. De ni pro a et ω pro ου. 16β 

tnetioDe cogitari oon poese^ obeeiiruiii) quae «lia muU- 
tbnU Gausa poni possit. 

10) AUa qnaedam Mint , io qiiibvs aeque graminattet 
emsse Tideatar. PrUnam Clioeroboeeus in Aon. Bekk; 
p. 1282 docet in eecQoda conjogationte pereona Aeoles et 
Dores ii in η mBtare at λίγης, qaod quain oon ait recte 
de atsaqae dialecto praeceptain , docaimus L, I §.14, 4« 
Adde qaod ipevm λίγης est iater Laconica Lyeietr.' 180. 
1013, et qnod, si qaa ejne generie in Tbeoicrili libria 
coDepieiuntar , ea librariie debeti facile apparet, cf. qnaa 
Moehfanannas de diaL bueol. p. 17 GoUegit. 

Saepiesime grammatlci ^^) teetantar de Dorico βώς 
pro βοϋς et iegitur in frustiilo Dorico wul πάρφων βως Ef. 
Μ. 492, 38 , Et. G* 301 et apod Theeeritaa IX, 7, βώ^ 
XXVH, 63., acc. pl. βώς VIII, 48, praeterea eaepieeinie 
Pfutilog.y βώτ»ς etc. Contra ▼nlgarie forma βον^ eet Epieb^ 
97, fiow in titnlo Herei. 1193. — SimtlUma eal svoii 
χονς^ qoara apnd Argivos χως eonuiese Atbenaeua ut.eo 
dice Kiietatbiiis testatnr ^^). At in tabb. Heracl.' 1, 55 
iegfitar aecasativos plnrali» %οϋς, qua re eo faciliiie iiida* 
cimar, at Atbenaeo e codice B. χουν reddendum efiec jii- 
dicemaa (nani Eiietatbiiis saepe malae lectionee apod Athe*•. 
naeum l«^ur), quod Argivi adeo mitiore Doridia geiii^rQ 
otebantur. Jam yides eadem tabularora Heracleenftiani 
anctoritate, quae plarimum apud noe valct, etiam de βtiq 
eoepieioneiD moveri , ne tton ractc Doricmn habeatvr* 
Nec qni graininaticoniiD in bis rebus ralioiicm oovnrif, 



17) Priscian. I p. 264 Kr.: y,Aeotee et Ooree /9ώς dicunt pio βονς, 
ov dipbthongain in ο longum vertentes.'' cf. Scholl. Α II. 7,47, £u- 
suth. 1085, 54, £t. Or. 166, 25, Ann. Oxx. I, 302 (ubi //w^m^ 
xiion^ ad fiwf referas) et 402, 25, II, 399, £t. M. 8l5, 35^598, 55, 
£t G. 538, 37-580, 79—584, 3, Joann. Al. p. 8. etc. 

18) Atben. VIII, 365. D ex Hegesandro: τψ οχψβολψ τ^ψ «»ς 
τα σνμηόσία νπο taw ηινσντων ιίςφ^^ομέψην Vi^cSo» χΰν (cod. Β χονψ) 
χαΛονσ», την οβ μι^Ιόη altsav , qoae exscribens Eustathius ρ. 1085, ^ 
addit : inl Si το χ&ν in τον χουν ^ άψαλογία ai αντον κατά το βών . 
ως yag βονς βύς JvQnttiq^ οντω ncU χον^ χώς. 



l^ De . vocalibus. 

ejtts tODoerllaten accnaaliit» qai omnem istiin teetioioiiio- 
rum multitadinein ' e scholio ad Homeiicom /^cSiylL η^93& 
pertinente fluxieee o[ttiietar, qood D<Mrica diphthongl ov 
ia m mutauonc explieatiiiii eel. Qaod βώς in fnietiilo illo 
Dorico ecriplnm eet^ in tanta ejae obecuritate param Ta* 
let^ ' postremo Theocrito qaam in his rebue non poesit 
confidi, ia tortio libro accuFatios denioiietrabiiiMU• Ne* 
que tamen sUebiiiuie , quae Dorica βως et χώ^ ab istiue• 
madL dttbilationibas defendere rideaittor• Doridi tribii- 
ttBlur Tvdifg fTo TV^i;^ * (Tid. §• 30$ 7) et vag ψτο νανς 
(vid. §• 31;, qaanqnain ne baee qnidemi eorCieaiiDOTiim 
foBtinin anctoritate confrmata , qnibns elmilliBia eeseot 
fiwg et χώς altera Tocali poet ejeetam ν prodacta^ Eam 
tamen ratioiiein iieque omnibue Doribus coninMinem faisee 
neque eeYeriori Doridi Tindieandam, eed, si qiitdeni grani- 
raafipdrnm teetimonio aliqiiid fidei tribuendameet, pancis 
qmbuadam Dorieneium.popalisproprlani , perenaaam ba- 
bcmaS). n«qiie audemus negare, fieri polaieee^ Qt Hera- 
electfeea, qui eeveriore Dorlde utebantur,-eam ρΙβτίβφΐΒ 
Gifaecia ψοΰς ek χους pronantiarent ,• Argiyi^ qoi niitiore, 
βως ei χ(ί^• Quid yero , quod praeter HomericniiilocaiD 
βΰ^ tetlam apod Herodotam II , 40 et YI , 67 in libroram 
pavte , traditnr et hic qoideni propriam vim tenens, et 
qii(>d:PL^reeydea, qai lonica dialecto asva est, eeciiiidam 
Herod. π. jA. il. 6, 16 Zi^g dixit pro Ζ(ύς, qunm Tv^ns 
pr• .^ W^ff. J)orioatn esee perhibeatiir) Yidea, qnantnm 
in hoc .loc» ab dubitationia , quae rix tolK poesit, niel 
puriores Doridis fontee novi aperiantur. 

πώς^ πός (corrigunt πανς) ύπο Αωριίων Hesych. ηοη 
magie dukitatione caret, quam In. tabulis Heracleeneibas 
ηοΰς legfatar II, 34 et τρίηονς Β. 3^ Ι. 48, 11,2. Quare^ 
nial forte aliud quid latet, neseio an contra literamm or- 
dinem πός^ πους corrigendntn sit, de qna forma Yid. 
§• 21 , 4, 

11) In aliis quibuedam ο m η c s Dorieoses cam Aeo• 
Ubas. et lonibue ω faabeut, pro Atlico et vulg^ri ου. 
Primnm partlcula ώρ pro ovp et inde γών pro yovv nofi 



§. 20. De η pro u et ω pro ov. |67 

eolam severiorie Doridiseet, nt cSv legitar• Cret. 3053^ 
γωρ Lyeietr. 155 (male γουν 1181) , «ed etiam mitiorie^ 
qanm ωρ xepemtor Sophr. 6, apod Epicfaannvm fr. 18» 
82 et ter fr. 95, oW^ wv fr• 68 ex enendatioBe nostra 
pro οστίων* At conatat «uy etiain Ibtmm esse et Apol- 
loniae de ady. p. 495, 8 lonicae, Doricae et Aeolieae 
dialectie eam forniani vindieat• Unde apparet, Atthi• 
dem βοίαιη et recentiorem Graecitalein ούν aeeampeiese, 
qood adeo ia receatiorem Doridem ycI eereriorem v«l 
mitiorein immigraYit. NaBi ούν eet in Cret 2556, 
22, Rhod. 2585, b, Tber. 2448. I, 27, Teg. H. L., 
Gel. 

πώλνπος pro ηονλύηους cet apud Epichamium fr. 33. 
82 et Simonidem fr. 132 Schn. Dorice e diserto AtbeDaei 
testimonio '^). Quae forma qnum in poetis mitiore Do- 
ride nsts mira Yideri podsit, omnino ea vox singulaiis 
est et dnbitationis plena. Quomodo enint explicemus, 
quod ipsias Atthidis genirfna forma est ηοΜπονς, non 
ηολύπονς yid. Atfaen. ΥΙί ρ. 316 — 318, deinde quod mnlto 
saepias qaani reliqiia vocis novg composita eecundam de- 
cliDationem seqnifor? Poslteino Simonides, cujus frn- 
sttdnm πώλυποί' διζημ^ρος Athenaeus alTert, iambographus 
Amorginos esee videtur, qui lonica dialecto usne est, 
non lyricns Ceus, quem intollexit Schneidewinne. lam- 
bographnm qnidem mctro proditum vides , nbi Atbcnaens 
ex Epicbarmo et Simontde affert χωρίς pro αονρίς sive 
καρ/ς ^). Itaque πώλνηος etiam lonicum est nec fortnsse 
recte ex Amphide Attico ' propelUf or a Meinelsio Comni. 



19) Atben. V1I> 318., f. /ίωριιΐς d* αντοψ όίάτον, ώ χαλούσα ηώ» 
λντζον ως Έτζίχοζμος, xcu Σψωνΐύ^ς d* ^φη ^^τζωλνπον όι^ημίνος' Ατ- 
τικοί dt ηονλνηονν, . . 

20) Atben. 111 , 106 e. χονρίόας dh τάς χα^ίόας ηζήπι 2fjupQiav 
(additur fr. 5*2) — Επίχαρμος δε iv V^ nai Θαλάσσφ * κονρίδις rc φοι- 
wUtcu (fr. 12). y ok Αόγω *ai Αογίντ^ Sm rov ω tt^^mv (fr. 67). 

Sv990i4U Tiv&ii, Hwflma^ χω^ί^ίς. 



168 De vocalibus. 

Gr. III p. S14 ^ accedit πώλνφ , qna forma DiphilBe Sl• 
phnins apud Athen. YIII 9 356. e ndtar, pedestrie on- 
tionie el Tulgaris dialecti acriptor et fortaese Epichannns 
fr. 32. Quibus «MDnibiie comparatia eic nobia etataendnm 
yidetur^ antiqttnin ietiaa animalie nomen eeee nShnf Td 
πώλυηος neecio unde dediictom, qaod, poetqnam ad pe- 
dam multitadineiii referri coeptom esset, in novXvnoq et 
ττουλυπους mutatiim , poBtremo aecandam πους fleimiii eese^ 
ita tamen nt in popalari ling^a yel Dorienainm Tel Aeo• 
lensium (Athen. YII, 316, 6) yel lonmn yel alioniBi aa- 
tiqaae formae ienerentur, tiiinqnaiii in geimina GraeciUte 
prima syllaba corriperetur• — Non aliter χονρίς pro »io^ 
ρις ^) ecriptum esse yidetnr, qiila yox a χρνρος descenr 
dere potabatur• 

12) Jam ad ea redeundain est, qnue ccrCias Dorice 
pet fj et ω pro lonicis et yulgaribos si et ov proferuntur• 
Nam ttt supra docuimua 9 quae aint ea , qnibas eeyerior 
Doris isto in geoere a yulgari ratione differat^ ita jam 
demonetrandam est, mitipr^m Doridem in iiedem cam 
lade et Atthide conspirare nec posee, qnae ejasmodi in 
Doridis fontibus rieperiuntur , ad Ubrornm yitiam yel 
ipaiua dialecti corrapfionem ingraente Attbide factaia cuin 
olla yeri specie referri.. 

Grayiseima in banc rem doo testimonia aunt eiLqttl- 
sitae doctrinae, Ann. Oxx. I, 171, 19 et 278, 17 (yid. 
aot. 2 et §• 14 not. 4). Alteroni docet, ΑωριεΊς τους ποι-, 
Χαιοτίρους dixiese dg^ Rhmthonem ^g, nbi noli dabitare, 
quia Epicbarmue potissiniuiii et Sopbron antiquioris Do- 
ridis aactores intelligendi sint^ alteram patefacit Syracu• 
eanoe cum lonibue et Attici6 μούσα dmeee, non μώσα, 
Neque miliari licet, quod plura de boe Doridis geoere 
testimonia non extant. Scilicct grammatici ea parom ca- 
rabant, qnae cmn yulgari lingna non diecreparent. Sed 
titulos et ecriptores ingentl consensu nostrum jadicliun 
confirmare , eiDgalomiii perlastratio satle eaperqiie doceblt. 

Ad nr. 2: tTg legitar Epich. 79. 134 et in tUuio 
TadFQmenitano , ov&iig Rhod. 2905, μη&^Ις Thwt. 2448 ei 



§. 20. De -η pro η elt ω pro ov. 169 

in Phoeicie Romu etc. Ntn miniie χηρίας ct xattt/p&a^iig 

est Ejpidi. 19, algieelc tt . inaiPi&iig in Riiod. Ther• 

Astypsl. Meseembr. ete. , QBom Herodiaiiiw ^)• SichIm 

morem tribnit, Yocee, qatraiii genitiTiie m hprog exk, 

in Domiiitttiyo per ^ efferendi , eodem^ie RoiiBan«r«B 

vtiminnmlikiifnjg geu. ΧΙη μύρτος 9ic. ilectiB«iioncm'r^TMiat9 

lUtiae iafeFiorie incolse kiteUig«iMli ceae Tidentac^ ea 

emm' biiiid ίραγο Sidliae nomiiie .significaiBr., .lUt i Ste- 

pbano de iirlib^ Σινσύατσα et ^KvXk^THQp (hoe '•ecundaBi 

EDdoxQm), ab Arcadio, qoi oniDia siia ex H^iidianoodi»' 

maTit, p. 16, 24 ^oi;A/uoi>y Sie!lia€ «rii^ eaee-dlcvifturi 

— DatiTOs ploralls αΙρε&€Ϊ9ΐ Core. iSi^ ^ ' νηάρ)[αγ&ί ,:tt 

ηΛρονσι Tber• 2448, aMufialpovat Rhod• 290i , 'Οηυγχάροιηη 

Meedembr. *^ Parlicipta femiiiina intfv^a €requentiAeiBMi 

eant apad Sopbronem , • nt xJanovafxi eV ΜϋΛ 17t> 'iOf 

EpicbaHniini / Ascbimeden , in €b«lidoiiismo ei iit.titalte 

Hemi. Delph. AetoL Rhod. Agrig. Tber; laa• .AJUctf. 

Segest* etc. — Movau, χΛ Syracueann lucnlento 'teiitiaiklt 

nio tribvitar^ ita eet in titolo fabtilae Ept€bafBiea!e> Τίψ 

mocr. 2 et Tber• 2448. • Poetvem• aocoi^aiiviiiB ih.^ est 

in titolis Messen. Teg. Herid. Galanr^ Megar• CbaL Delpb• 

(praetev iir*1688, ubi ος) Pboc. Acarn. Corisyr^ Rbod. 

CalyiDD• Byzant* Αζτίζ. Alaes• TauroiKi•, nee tninna io 

recentioribns titulie Laconicis, qiioe mitiorem Doridcm 

referre supra ittdicavimaa §• 2, 2. Eandemtteriiikiatio- 

nem apad Epicbannani, Sopbftinem, ArcbiaMdem:, Ti- 

mocreoiitem ,' in Gbelidonismo , io AcbaraeBeuliii Mega- 

ricie nbiqiie iibri taeatar, Disi qnod Epidi• 94, IS.iii 

Dibgenis Lipertii libris vulge male legfitur τως άν9•ρώπως. 



20) Tbcogn. Oxx. II ρ 47, 1S. Ta tiq m ονόματα rt luu futo^ 

Z<u Sia τον ίντος η Sw ΐ€α&αρον τον νος notovvxa την γινΜην iuu μη 

^ΐϋίΧικφ t&fk ^λά τον (ντοζ πλ^νόμίνα Sm της f» ό^φΰ-όγγον γράφονται' 
οίον ηνρόίΐς, τίνρόιντος γάρ etC. — το Κλήμης, Κλημίντοζ »ai Κριγ- 

οηης ΚρηΟΜί^τος ' Ονάλης ΟνάΙιντος *' Μάνης Μάν^ντος 9ta τον ίψτος 
**Μήμ^9α xai τάς tv^tia^ ίχοντα 9ta. τον η, 0|* τηζ «οΜ^ς άΐλά της 
^ΜΐΑ»ιι^ς άρχηιβτητ9ΐί TUkoVf ώς φψην ο *Ηρί»άΗ»ρ6ς iv τ^ι ^Ον^ματ^φ^ 



17• De vocalibus* 

nbi e (eodk.L^be• άρϋ•ρ(4ηον$ et cnmrHerBiailiioUiietro ja- 
koiitc τ6ς vestitiieDdaiii est. .- Deinde in i)Qfedem;ArgWo«- 
rdm (IThiicyd• W^ 79 Iftrii prMbent ^AaMedm^widmg ntu *Aq- 
fiUi^ y idii genuna 8eript«nt , ai reete judiearnnlie §• 14, 
eeteliu^aiflJae^op/oifCKitt^ ^lM^f^v^ Yidi^e quMiluiii fidei 
hAbeatil^sfliitiiwaii^/deoretum.apud Demoatlieiieiii.fHro eo* 
vona^iiiii^io ateoiieathn» pltt^alis eoiietantev m>>a demH. 

Adiinir«<'2& In^ititiyas άμtι^ est ili IjacoDieie titiJie 
Mciintioribv» ^ . Mcgar. Cfaal»» D^lph. (eliiifaii »n 1688) 
Phooi«'Aletdi4 Acarn• Gioreyr.-fijrzaiit•/ apnds/EpidiarBiiim 
fTu)94:>96.'»^^ et α^ίφαέ' apad. ArchimedeiD9.«/J(«f£y, Rhod. 
Agr%i^ ^ ««W £pieU. m M. ^ΐμα Epieii. 9&c Ii^ Tberaeo 
nr^ 244$ νφίοΒί saepe l7^«v legator^ noii jifainr, qood se• 
MβL•.1i^;•il7[»sffέstr>tradhnm;eat>- pra«eertim'qni^ tft qili de- 
snrftiipeif lUun titaliimy^luMtd ifAro jE^ €t t£f/'|ieMii^laTerii 
Nbd s>etti*s letimm fMkukim ημ» in Roanl. Inecripiionibus 
A»i^aei8mc;.ft)(C.:;[; ^77) L 21. 28. et ilr. 2 1.27 (m 
ιΗρ»:|:'>θ«ΐκοη 'alifer^apιldt:Boeckili1im male eat άπν, uM 
R#s8ios'vecti;l'ioffri).' *. Ilaiii da«ibaiiHia 'ημ^ίη Aehmm^ 707. 
7'3β'9Μ diphtlia*gfiiitt' m ^»ίμΗταΐ' γ.. 741', .ubi oliin ημαΐΜ, 
okiiiittiniiiliroMiBpi aaiotoriiae .tiictar.. 

:' Ad ii'P..4: Λιαφ'Θ'.ίίράς Coreyr^ 1838, -b, άτ^^τύλΜ 
Byauiiit• Corcyr» 1845^ Struwov Acbarn. ISZ, Ιηιτ^άμ^νος 
Tfacr.' ίΰ448 «te. , / 

: Aid iir.*5i: llifinitiyue in hu cal in iStalta Lacoaicie 
recentimrlbMi, Herm. Cbai. Ddpb. (pvaefer nr. 1β88, Bbl 
ep) - AetoL IUiod« Calymn*'' Agiri^* Syrac« , • iiem abiqoe 
apud EpIchi^iDttBi ' aecunidam .Iibhas (nkm oieJi^v et κατά- 
φαγην ,tr. 2Ά* e eonjecttuift o^ipta ennt)^ ^id ISopbro- 
nem, Arcbimedem, Timocreonteni. 

Ad.itr• 6: Leguntur *^η€ΐρωταν in ipsie nameris 
Epliroticia vid. MionD. Sappl. III p. 359, χ^ίρ Sophr. 50, 
Epich. 27. 118, χπρονιβα Eplcb. 58^ ^Η^χηρία or. 1688, 
48' 50 m iiBScriptiQDe lectn dlfficilliina male lectum est 
pro. ixixsiQ^a^ Deinde ulta^iav eat Ampb. 1688, 48, βουΐί 
ieiiin derlvatia in tituUa Delph. (etiam nr. 1688) , Megar. 
Loer•' Aearn^• Coreyr. Meaaembr. Anaph. Aetyp. Agrig* 



$. 20. De η pro η et ω pro ov. 171 

Gel. Syime. , ηροβονλο^ Aeharn. 721^ συμβουλεύω 8ιφ1ιτ• 8f 
όοϋλος cam deriTatie in Deiph. Phoc. AeUKl» 

Ad nr. 7.: De χεΊνος in mitiore Doride Tid• §. 33, 3 ; 
*(όρια male a Dindorfio ex Elmeleji conjectura receptum 
est Acharn. 697, ubi potlus legas αόρια κάΰ^λίον πατρός^ 
. AiugtnXfog Ιββ. 1835 a Boeckhio in Αορι,ιαλέος mutatnm est, 
nec mag^s ^ωρ//Ε4α;|το^ tolerari debebat in Ther. 2458; 
Ουρανία est in titnlo Segestado R. R. — ^ Addiinus 
quod pro άρωραΊοι Acharn. 728 e Ravennate άρονραΊοί 
restitnendam est 

13) Jam eatie demonstrasse nobie yld^mur.ea, ouae 

proposuimiie^, severius spliim Dpridis genue η et ω pro 

mlgarlbos (i et ov habere * (paucis qaibiqedain exceptie^ 

qoae adeo in lade ω tuehtur), Jieque . lUaiii ubique^ sed 

(praeteir ea , . ijuae contrabeiido nata sunt et praetcr pauca 

^iaedam, quorom origQ. et .antiquissima forma obecara 

est) in ii^ solniniDodo , quai^ diphthongpd it et ov propter 

eoaeonaip ejectain ex e etfi preductione euppletoria facta^ 

Iiabent•. • Sicobi dipbthoDjgi alius originie aunt, a nulli» 

Dociensium mutantui: , nt,7jei^{0j, λείπω e radicibua ττ^^ et 

λ*π, * Ηρύί^λείδας ex ^ϋραχΚεΐδας, .^ί/το^^ αύ etc. . Dignum 

antem est, quo animam advertae, quod in severiore illa 

Doride per productionem eupplctoriam brev^s ivocales in 

bnne modam iminutaiitiir r 



\j \j \* 

α ε ι υ 



m ά η t^ ω ϋ, 

Yides , quam haec thiio magie sibi conefet , qnam 
Attica et lomea etiam mitiori Doridi propria, qua « et ο 
plernmque in ει et ου prodnenntnr ; tiaiu eae qnoqne dia- 
lecti interdum - 9/ et ω praetMernDt, ut πέντγ^ρ et δαίμων 
pro ηατερς et δαιμονς posita ennt. Qnaiiqoam neutra ra- 
tio aotiquiesima est, quoniatn olim coneona ipsa retine- 
batur, ut ex αγονσα et αγωσα ct άγουσα nata suut, tameii 
iUam longarum vocalium i^nantem aliquo jare antiquiorem 
praedieare lieet, non eo .taaien senea , ut lonea et qui Do- 
ridie fiDitiore genere atftnlar.piiu» α/ωσο, postea άγουσα 



pronfantUsse exivtimentBF. Sed de bis irebiiB •!■« loeo 
diepntandQBi eet. 

§. 21. 



. -1) GnmiiMtici ea^pe te^ntar de cxtrcm* BjUal» 
■ccaeitivi plnralis declioittionie prlmae λ Dorieasibus cor- 
repU ^). Qme proprieUe qauin « nobis non poesit nisi 
apad poeUs perepici, exempU uodc repenuatur h»tt: 
Alcm.' 13 (33) ηράα&η χΐΐίρον Tndi τας τροηύς , quam 
Aleman longani syllabam ίιί ' exitn tetrametn dBCtjlici 
tcatBlecti admisisse dod videatar ;' Epich. 5 μt»ρeίς ΰμ vm- 
loyittov , 68 τοις πλευράς όΐόν πίρ βιηίς, 82. ΰφνάς ήποπυ• 
p!ζoμfς, omnia ίο exitn tetrametr! iambici; Steeich. 5 
Scbn. -ηάρα πνγας άπιίρορας^ Cbelid. 2 ϋάλας ^p^S ΰγοναα 
^oo-f u J^u); saepiBsimie Bpdd Tbeocritani, ncqne 
tamen aempei•^ at MeineliiaB ad I, S3 opinatas est, ind. 
U, 6. VII, 104 et τας V, 89), qnod ips€ in Addendis 
exclpi diclt. HesiodDm quoque ea correptione iieiim esse 
cousbt et Tyrlaenm tr. %, ί 6ημ6τ&ς, fr. β diOitoxaz 
Scbn. ■■ ' ' ' ' ■ ,''■"' 

Deiude BccDndae declitiatioDiB 'aJHMiBatiriu pfairaliB ϊβ 
0£, qni 
84, rei 

ita eem 
T. l^ τ 



0,H« 

C 339, 
Scboll i 
S. 1 nol. 

S58v 23r 



§,2L De correptione syllabarum finalium. 173 

γ9¥αμίρος — παρ^γ^ρομίρος , 35 στέφανος. Υ, 1 t6g= ράμος, 
YIU, 34 τος σύλλογος aUy nr. 2450 ηροξένος^ io Coo U- 
tolo ex iaiperatoriiiii Romanemm «etale ar. 2508 tg tog 
dfog Σεβαστός ^ in decrelo AmphietyOimm nr. 1688 > de 
qao Tide qnae id Appeodiee diepatabiaiiis , 1. 13. 25. 39. 
45 τός, I. 14 τος ονός (?) , 17. 39 τός — Αΐγ$ναΙος , 20 
αυτός (contni τους 1. 42 bis). •<— Eadem correptio metio 
jobente bie Epicharmo reetitato eet fir• 94^ 18 τος άρ&ρω^ 
ηους, 98 τος άλλους^ freqaentat eam Theocrhne, raris- 
eime asorpat Pindarae Yid. Boeckli. de metrie Pind. p. 294* 
2) NomiDativos tertiae deeUoatiODisy qai ia ας yel 
ίίς exeantes in genitiyo temiiiiationeB αηος et αττος tLS• 
snmuiil , apud DorienBee extremain eyUabam corripete 
grammatici testantiir ^) et exempla afferont ηράξας, Αΐ&ς 
exAlcmane 50(52)^ quanquain haec correptio barbara yo* 



2) Cboerob. Bekk. 1282 (Gaisf. 94 , 26) cf. p. 1234. xq ^Sck v^ 
πα^* ^ΑλΛμανι ίχομιν αοημι^ωμίρον wi cvotiXXt§ το α. ixftyoc γάρ συν- 
hiidnf αντο ηπών • 

δον^* dh Ιυοτ^ μέμηψίψ Αί(»ς Μμα τά η μίμρωψ 
Uu dk τροχαϋΗον το μίτρον etc. ^— ticl Si ncu dXXa τιψά ^ωρ**ά 
ονατίΧΧοτία το ά, ηοιρ* ΉοΛοβψ, 

<^'αας aXvmonidjfi^ προμηθέα (Th. 621, ubi aanc όηα» ii) 
*(u παρά τφ ά(ΐΜνφ (ηυηι'Ρκχν^α?) ΧΙ&ος μέγας (Bekk, BUspicaiUT μίΧας), 
Consendt Draco, qui fertur, ρ. ]2, ei fluxeruot ea omnia ex He^ 
rodiano, in cujus libro ntQi δ^χ^όνων v«l potius ejus libri epitome 
Ann. Oxx. III , 2Θ3 exempla et Alcmanis et Hesiodi commemoran- 
tur. — £t G* 179 y 4. τ»νβί$ας* %ai ίστι^ arrl βρ^χ^ίο^ ηατά τους 

^ωρκΐζ' έ*(ΐνο* γαρ τάς ικ ας μίτοχάς άντΙ βραχίωψ παραΧαμβάψθν9&9, 

- 3. Gr. 213 y a. ovariXAOvet ila xa« τάς ilq ας ηΧη&νιηΐΜΐς okio• 
τ»χας %ai τάς ηροςηγορί«ίς ak nai μ^το^(άς ομοίνς• ψνμφας^ ηρψης^ vo^. 
σας, πράξου; dimiliter Greg. Cor. 335. — Choerob. Bekk. 1187 

(Gaigf. 132, 13)• ηοΧΧάηίς oi ^«^uk τνρ ιΐς ««ς των άιά της c* ιΙ»- 
Ψ^όγγου άηοβάΧΧονα» το 7, oSnir• χ<ΜρΙας χαρί,ίς, τ^μή^ς τ ι μη t ς, 
AfeUdfK Μαλόίς' τοιοϋ^Ό* γαρ tUn ηαΧ τιάρα Καλλίμαχε 

ο ά^ atiSwf Μαλ6(ς ηΧ&ί χάρος, 
άηΐ τον |ΑίαΑόικ. ΜαΧόι^ς Ιοτίίΐβ 6 ΑίύβΛος, — Choerob. Οζχ. 11^ 
174, 15 de adjectivis in ης ι J»ρ*tϊς «ν ν του 7 ηροφίρσυβΛΨ aMk, 
ο<4Μτ άατίρόίς, αίματόις. 



174 ' De vt>cdlibus• 

catvr in Et..ll.. 721^ 54,- δη σας βχ Heeiodo, Mukuig t 
CaUiinaelio^. άστδρό^ς^ xugh^ ete•. Non minns liac cor- 
reptione nSictontav yoee^im ug ^ q«ie iti genitiTO wq^ 
liabeiit^ νΛ.μέλ^ a 'Gboeroboso* c Rhuino aiFerrt Tidetor, 
τάΐας le^^f apnd Thcocritom 11, 4. In iie* titiilbsy quae 
hac eompi€iidi proprietatelnaxitiie insignes aont^.iiallani 
lalifl noaatiuitiTi in •«$ eiLeantiB' (nam in tenninatioDe aq 
qnantita» nati apparet) eKeifeipllm• leqientor^ sed ia Ther. 
2448r μψι&Λΐ^ tk algi&il^s Ccieram conaentaneam est ean- 
dem . '^ofrcptieiMtm etiaai iioiiiIiiattiYee in ig fen* imtm; et 
σνς geiu ovTOff tetigieee 9 ita ni dnnifvg ct Mig promiiitiari 
potiierit^ «xempla tameii deaiderafliiir• 

3) Recoilditiorie etiamitaae cat Φυπάς^ prooMMitorii 
Cyrenaiei nottten apad Heayabiam pro Φυ»ύΰς ge«4 Φν- 
ttQvvtog f dt i cst apod Stobaeoin €t Stephanimi ^) ^ nam 
Φυηους e Φυχόης contractiiiii esee conetat. Noli tamen 
dubitare^ quippe in eorundem GyreDaeorum titulis nr. 7 
et nr. 1 iuQig .l«gitdr pro' tfQitg, illie pro nomiDatlyOy 
bic fto accusativo , abi sme coDtractione esset Upitg et 
iepeag, et Gallimachus Gyrenaeus fitonXavig dixit pro βιοηλα- 
vilg, fiionXapesg yld. Gboerob. Bekk. 1253 (Gaisf. 447, 13)« 
Hinc apparct, recte ee babere in Gretico titalo nr. 2556, 30 
nominatiyam piaralem liQiuv^^ig pro Πριαρσίίΐς a Πριαν- 
aifvg, qaem Boeekbius in IlgtocpGUfg matandain daxit, qnae 
forina legitur 1. 46 per se bona. Postremo Aarog pro ^a- 
Tovg, quod eet e Awtoog coQtractQin, legitur in Ampb. 1688, 
8. Pronomina &μίς et ύμig pro 'ημί'ϊg et vμaΐg otnnibus 
Doribus communia diveream rationem babeDt, qunm et 
Lesbii in aμμeg nltiroain corripiant et antiqttieeima lingaa 
tenninatione €g uaa eeae videatur sicuti iu declinatione tertia• 



3) Hesych• φνχος το π^ςβ^αβϋόμίνον άηο της &αλάσβης r^ fjt 

φλνιηά, VidfiSy haud facile Φνχός Ν. Ρ. e Φνχύνς corruptum haberi. 
— Straboni XVII ρ. 1194 et VIII ρ. 658 Φνηονς (gen. Φνχοίίψτος) 
eit Cyreoaicae ^ηρα ei ηολίχψ•ον ομ^ίψνμον, Stephano β. ν. ^ό^κ^•^^ 
βύης* .Mioaa credibile eet Φνκος oeutr. pro deriirato Φυ»οίίς ufQr* 
patum esse, de qno usa Lobeckius dixit Parall. p. 316. 



§.21. De correptione eyllabarum finalium. 175 

4) Aliam mtioiieoi hsbet nti^ pre που^*)> ^uod Do*• 
rieiim yidetor^ qoum η6ρ, ηοϋς'.Αάκωης'άρηάΆβΛγ" 
diiiim ut Nam ηός est antiqaaseioia fonmi, qiiam: ab 
antiqaiore lingna in compositis τρίπος^ aikkono^ aervatam 
receiUioree (etiam Heracleense• vid. §. -20, iO) iii ηονς 
produxeroQt eam le|^m seqairti, qaae voces JnonoeyUabae 
correptani vocalem babere Yetat» Itaque Laconea et qdii• 
caii^ie πάς pronttntiabant j noa eorripuenuit ayllabaiii^ 
sed eorreptam sertanint• 

5) Seciinda persona veriMmim in ng deaineiis leati- 
bag grammaticie ^) •Itiniain ' apud Dorienses eubinde ioU 
ejecto Gorripit , at συρίσδ^ς Tbeocr• I ^ 3 ^ afMkyeg lY, 3. 
Accaratias £aelatblue ^) λέγ^ς pro kiyug Themcoraiii 
prapriam diiut• Adeo ubi termhiatio c^ cbntractiooenata 



4) Choerob. Bekk. 1361. ηος^ ontq άπο του πονς yfyovt κατά 
<^ηοβοΙηψ τοϋ ν, οίον ώς ττος ϊχί^ μα^νομέψο^αιν. Item £t. Μ. 
635, 22, fiidi quod exempluin scribitiir ώς πος χημαινό/Μψος , unde 
correxeris ώς ηος ϊχη μανιήμιψοζ, ut metrum choriafflbicum aut pen- 
taffletii fragneDtuin agnoscatnr. cf. Mosch. V, 78 μα4»ομίρο•ύι ηό• 
ifooh (aodacius nec venugte Lobeckius Parall. p. 86 f (?) ττος αγ* 
M^irofa*). At mira est istiu$ frustuli similitudo cum Theocr, XIIl, 
70. ο'δ^ ψ πόδις ϋίγον Ιχώρη μοΛνόμίΨος, unde suspicio aliqua Orhury 
verba ^ noStq, αγοψ e XIV, 42 male intrusa esse et ipsum poetam 
iti fere SCtipeisse: ό ^ ίδραμίψ, ώς ττος έχωρί^ μαννομίνος ι. e. quaD- 
tum pes insaniens val«bat. Ceterani apud Choerob. in.Theod. a 
Gaiflfordio p. 182 , 32 editum est ώς ιτός χημαΛ¥σμί¥ομίΛ, et 248, 27 
^ πος ϊχη μαν¥θμίΐ9θαΐ¥», -^ Hesych• πι»ς« ττος νιτο Amqti»¥y .ubi 
»ός, ποΓ^. corrigendam videri supra §. 20, 10 indicavimus. 

5) Choerob. Bekk. 1282 de secunda persona: /Ιω^^Χς ίίσ&* οτέ 
το 7 άποβάλΧονοιν in της Τι δΗ/>•θ'όγγον , οΓοί' Cv(ilttu; ανρίσδΐς, cf. 
ScboU. Theocr. Ι, 3, Αηη. Οχχ. IV, 171, 18 et 412,4, ubi idem 
locus epectatur, (Choerob. in Theod. 496, 1 ei 497, 8). . 

6) Eustath. 1872, 46. θη^αΧο*, &v της γλΜτσης το Ϊ9•οψ το λίγψΜ;^ 
^c/f* xoi τα JlotTra τοιαύτα ζηματα δίχα τον Ιώτα η^οφέρην' λίγις 
γαρ φασ* utU λέγ§, ά*ολον&ως 6k xou τνητίς τνη'τί ηάί τά ί&ΧΙα 
ό|ΐοί«ς. MUU δοηοναίψ οΐ tomiVo» δωρίί^οψ, (Deinde comparat Doricos 
infinhivos Ac/fr, τνΆτ»') Pessime grammaiicuni Theraea λέγι ei 
TiWf finxiese, tituli Theraei, ne alia ponnnemoremus, luculentis» 
siine doQent. 



17β De Tecalibus. 

eet^ ApoUomo teste^) Dorice eompi piitanty.atvoMV Y^ 
TUHHg^ Tituloe milla hxi^ ,correptionte exeoipla eappe* 
ditare in seciinda persoiia^ quae ■ rariesime legitary non 
minua eet. 

6) Postremo iDfiniliyi , qni Tnigo in ur, Le§biace 
et Laeonice in ην exeant, ca correptioiie apud Dorienees 
affieiimtar, id qaod non aoliin e granuvaliooraBi praece- 
ptis ^) dtecimue y qoi et praeeentie et aorieti secuBdi in- 
finitivos afferont, sed etlam e reliqaie fonlibae. Nam le• 
gaiitar cjaainodi formae primuoi in titulis Cretieis nr. 2555 
φίριν ^ viutip , ίξίλί'ν , ίμβαλέν ', i&56 σπ^ίρδν €t apaytvii(T%fVt 
255S ύπάρχ^Ρ et ia ii.H^ qaae minorie annt fidei, Tulgari- 
bas formU Intermixtis) iir«,2554 1. 35. 36 avayivtiauiv et 
iio^nii^v^ 2557. jra/pev et άίηφνλάτν^ρ , 3050 ό&αφνΧάδδρ, 
ut yidetar^deinde in Theraeo nr. 2448. lY, 15. Yl, U. 
-^ύίν, YI, 33 ίγγράφέν, I, 24 αυναγαγίν (descrlbentis er- 
rori tribuimus ΧαμβάνΗν lY, 9) \ in Amphictyonico -nr. 
1688 ayev 1. 21 j api^iv L 23, ^v€v 1. 34^ poetremo in ta- 
bttlis Heradeeneibas , qoae reliquas bujue generie cor- 
reptionea ignorant, ίχ^, άγγράψίν et ita ubiqoe. 

Praeterea άξίδ^ν est apad Alemanein fr. 1 (7) in Γι- 
brie Prisciani, metro non cogente^ qaam aliis in locis 
codiees terminationeiii uv tueantur^ io Acharn. 754 τρί- 
fpiv est eine varia lcctione, qnanquam φέρπν', &jje&v, nat- 
Hv legantur ν. 705. 758. 802^ in epitapblo Baccbidae ca- 
jaedam apnd Athen. YIII, 336. D mip et φαγ^ρ^ freqoen- 
tant correplioDem Tbeocritus et Peeado«Pythagorei, rarios 
admittit Piudariis^ yid. Boeckh. de metr. Pind. p. 293. 



7) Apoll.de pr• 119. iTttt^ci 2^ω^ΗΪς ini το τέλος φ*λονσΛ τηρ olaeef 
η^ςάγαΐβ, ηο^* οίς ηάΧν^ η άφμί(^ισ^ς του 7 oUiaq /»ycTa* ίμΛο»ιτ*ίΐη, 
ijtti ηοΛίΙς' — ποιες, 

8) J^ Gr. 242, b et 243, a, Meerin. 656. 658, Leid. 634, Va(. 
692, Gr. C. 308> Eusuth. 69, 42, qui exemplis utuntur φοχέν, liiv, 
lotfihf iX0i¥^ δ^αμίι». — J. Gr. 237, a cam exemplis ψέρ^, Ifytwi 
Ann. Oxx. I, 69, 9 cum atldtv, £ustath. 54, 35 - 1872 » 20 — 
1878, 48 cum Xiyiv, γράφιψ^ trv/rrcy, SchoU. II. o, 78, ScbolL Pind. 
Ol. I, 5 et Pyth. IV, 206. 



$. 21. De correptione syllabarum finalium. 177 

RhiDtho ^pad Herod. π. μ» λ, 19) 26 ίη vereos exitu 
Ιαμβάμην habet, qnod maliimue in Ιαμβάν9¥ qnam in ua/u- 
fmi¥ motare. 

7) Adeo terminatio ^v pro uv in verbis contractie 
fDMse traditnr a grammatlcis ^) , nt voiv y noiiv, όασμοφο^ 
gtv, φρονεί^, et leg^ntur talia in titalo Theraeo nr. 2448. 
I, 7 uitip, I, %'diotniv, lY, 28. 31 kinovpyev , in Am- 
phietyonico nr. 1688^ 23 ipotntiv, in fragmento Alcinanico 
(Wd. §• 4 not. 5) VTiavlevy nec raro id scnptie Pseudo- 
PythagoreorQm , ut Metop. ap. Stob. Fl. I, 64 χρατί¥, 
^fcogtv etc. — Eodem pertinenl futuri infinitivi άιογρα- 
φά ίη Amphict. 1688 et %αρπ^υσίν in Alaeeinorum ter- 
ininis (si quidem hoc recte traditam est), qanm in Do- 
ride fotura omnia eentractione atantnr. 

8) Hie omnibue eomparatis primiiin apparet, illud 
correptionia genue non oinnes eyllabas fi^ales tangerc in 
ζ Yel ψ exeuntes ; neqne enini unquam eam patiuntur de- 
clinatlonie priniae genitiTQs et aecuealivus ^^) aingiilarie, 
vel onmiain declinationnui genitivi et dativi plaralei^, vel 
tertiae declinationis nominativi in ης (gen. tog auf ητυς), 
^9) ^pj V*^ f ^^ exeuntes , yel adverbia in ω^*^ vel alia 
malta. Sed eae potiseimmi} syllabae finales Gorripiantiir, 
qaarain longa Tocalis vel dipbtbongue productione sup- 
pletoria propter consoDam ejectam facta eet.' Nam, iit 



9) Apoll. de pr• 119. ποι^ά τοις Jviftuv^* το ψο^ν uai το βα-•' 
ΰμηψύρί'¥ 6ivvtτcu naXtif τ^ αντ^ αφα*^έσ«* τον t. - Arcad. 148> 

Η. 0^1'VfTot* — παρά Αωρηνα^ τα αυνν^^νιμίνα απαρέμφατα <κ ttv αφ» 
tUQioH τον 7 1 πο*έν αντί τον nouTt, δίομοφορίν άντΙ τον δίΟμοφΟ' 
QfW (cod. HavD. άασβΜφορέν et ίασμοφορήν), (Item Choerob. in 
Tbcod. 651 9 22 de ποην ei δασμηφορέν.) - Choerob. Bekk. 1282, 
(Gaisf. 495, 35), £t. M. 249, 29, Ann. Oxx. IV, 411, 30. το γαρ 
δασμηψορ*ΐι^ άηοβάλλι* το 7 naqa τοις ^ωρ^νσι χομ yima^ h o^ci^ τβί- 
fiu δααμηφορέν. £adeffi voiv et ίααμηφορίν Dorica vocantur a Ma- 
crobio II p. 326 ed. Bip. Ceterum verius est δααμοφορέν apud Ar- 
cadiuiA et in £t. M. , quutn δασμηφορΰν ι; in α mutare debeat. >- 
J• Gr. 243, a φ^ονέψ, 

10) Nihil morarour commentam grammatici in SchoU. II. /9, 152 
To Jtk d$av ^ωρίχώς awitrrfdHf, 

II. 12 



178 De voealibus. 

eatis demonstrayiiniis L. I §. 10, L. II §• 14, ώρας pro 
ωράς natum esi ex antiquiesSmo ώρανς , ^iogfvo ^(ονς 
vel '^fcig e 'deovgy πράξας e ηράξανς , χαρίις e χοιρίίνς, 
quibttecum compara etlam ig pro ivg , tig^ deinde Xtyev et 
βαλί'ν e λεγδμναι, βαλεμναι vid. L. I §• 14. Neque adver• 
eatnr, quod in ωρα et siniilibne α natnra longum est; 
nam in antiqQissima forma ω(»αι/^ doae consouae eeqaen- 
tes effecisee yid^ntur^ at Tocalis corriperetar, sicati ex 
^ ίγνωίττ, ίδάμηντ facta sant ίγνορτ , ίδάμδντ^ postremo tpov 
et έδαμεν, vid. diseert. nostra de conjng. in μ^ ρ• 10* 
Magis offendi ροββΐβ, quod δαίμων ^' ποιμηρ , άλη&ης et 
similia ultlmam non corripiant, qaaDqaam acenrata inve- 
Btigallo docet, eos nominatiTOs e stirpibua δαψον ^ ηοφ(ν, 
aXfi&eg adjecto g, qai est nouiinatm • character , prodisse 
et altimam prodactione snppletoria longam habere. At 
in hie tam mature eigma abjectani et vocalie prodocfa 
esse yidetur (lade quoque et Atthide^testantibos , qoae 'm 
ietie longas vocales, non diphtboDgos proferont cf. §•20, 
13) j ttt eo tempore , qao extremae eyllabae a Poriensibus 
corripi coeptae sant^ nulla antiquissiroae rattonis inemortt 
superesset. , 

Paullo diyeream , similem tamun rationem in eecundae 
conjagationis persona agnoscimae , qaam ^γ^ις e Xi/iot 
iota transposito ortam sit, vid. L. I §. 14, 4^ nam etlam 
h!c Yocalem vldes potius non prodirctam esae qnam co^ 
reptam• Magis etiam id apparet in nog pro novg et nav 
pro παν, quod a Dorieusibne corripi docent Herodian. 
Oxx. III, 290, 5 et Draco 29,. 20 — 85, 11 sicnt in 
Aeolidc vid. L. I §.21, 9, et corripuU Pindaros 01. II) 
93 το navy ubi BoeckhiQe aliam excusationem qa|iere>>^ 
xonav scripsit. * 

Difficilior eoram eet ratio, qni^e altiniaiii corripiant, 
qnanquam coptraCtioDe affectain, ut Ovntig pro Φυκονς, 
laρεg pro ί^ρϊεΤς^ Αατό g fro ^axovgy noiig pro noisTg, nont^ 
pro nobiiv. Sed etiain hic vides ante correptionem non 
adesse eyllabani longam^ nam noug et noup e no$hg et 
ηοιύν orta cxUtiuiare oportet, 0v%6g e ΦυHQ€g» Itaqiie nt 



$.21. De correptione syllabarum finalium. 179 

io accagaliyie ώρας, ^eog coneoiia ρ ejecta est, ita hic 
altera Tocalis omiseft Tideri potest. 

9) Deinde apparet^ non omnibQe Dorieneibng lias 

correptionee aeque nsltatae faieee; sed niaxiine Talebat ia 

mos apnd Creteaainin plerosqne , certe apud Hierapytnios, 

AUariotae , Arcades , Cnossios 9 qooram titnii habentar 

nr. 2555. 2556. 2557. 2558. 3052 3053. A. B. (dt Oiontiie, 

Vaxus, Latiis mox yidebimue; de reliquis nibil affiniaari 

potest)^ deinde apud Cyrenaeos, nnde etlam Caliimaeliiis 

Cyrenaeus rariores correptionea in MaXoeg et βιοηλανίς bau- 

siese Yideri potest^ tam apud Theraeoe et Cooe, poetrenio 

tpiid antiqiiiores Delpboe, qaorttm dialectoa in deereto 

Amphictyonico nr. 1688 conapicitar , qnum in Delphici6 

titiilis recentioribQs ne. uUnm qaidem ejua moria veeti- 

giam detegatur. Et apud boe quidem, quoram Cretenaee 

ct Cyrenaei severiore Doride ntuDtiir, Tberaei, Coi et 

Deiphi miliore, correptio semper yaluiese vldetur in ac- 

caeatiyo secnndae decUnalioDie ei, quod ex iiline analo- 

gia coliigitur^ primae, in infinitivie, qiii vulgo in «ii^ ex- 

eont, etiam verborum coDtractorani , et in secuDdis per- 

eonie 10 ει^ς exeuntibttSy ne h!c quidcm verbis ίη ιω ex- 

ceptis. Nam quae accasaUvorom et iDfiniliyoruni formae 

Qon correptae leguntnr in titulia iis, quiboa nsi snmas 

(Ther. 2448. IV, 9 ΧημβάνΜ , Amph. 1688, 42 bie τους, 

Cret. 2557 ύπάρχην y 3052 tui)c "koiiiQvq) « lapicidaruni aut 

deecribentium culpa, qnae est illorum tituloruin ratio, 

eormpta babere et licet et oportet^ de eecunda pereona, 

quae non legitar in titvlis, £Q8talhii testiuionio ad The- 

raeos p^rtinenti et infinitiyi analogiae eonfidimns. Plns 

dnbitationis in reliqme est. Noininatiyoruin in ας cor- 

i*eptio in tituUa noo apparet, Bcque in iisdein nomi- 

natiyi termiDatio k<: pro nq reperitur, contra in Tber. 2448 

ter «ίρ^^έίς Vll, 6. VIII ^ 1. 16, neqne alienam eat ibi- 

dem μη&(Ις II, 11. YIII, 5. Deinde, quum Ιαρίς in Cy- 

renaicie ait pro ίίρ^Ίς, Πριανσης in Cret. 2556 pro Πρι- 

ανσίδΤς , in eodem forma non contracta Πριανσα'ες legitnr, 

in Tfaeraeo 2448. III, 11 ασφαλείς. Vocaiu in ω geniti- 

12* 



180 Ue vocalibus. 

VU8 praeter ylatog nr. 1688 noo legilur. Itaqne in his 
118US slbi minus conetitisee videtnr. Getemoi in iisdem 
tituUs praepositionein ig pro εις eese (nisl qaod fig nescio 
qoo casu iir. 2556, 11), docebimus §• 43. 

lo fabolis Heracleensibue, qnae reliqnas eorreptiones 
ignorant (nam pracbent τώ^ ;|τοι>ρω^, ηαταλνμξχΗωϋη^) y ia- 
finitivus non contractus praeeentis saepissiuie et semper 
aUimam corripit, nec fere dubitamos, qiiin infinitivi ao• 
riati eecnndi et Yerborum ίη «ω itein in fv exitari essent) 
si exempla adessent^ Pseudo - Pytbagrorei enim emn Do- 
rismuiii panllo reconditiorein e genoinis Pythagoreoram 
scriptis Italiotaruin Doride neis adoptasse videntnr. Ea• 
dem ratio est tituU Cretici nr. 2554, qui Olontiomm dU- 
lectam exprlmit^ nam et accosatiyae in ω^ exit et infiDi- 
tivus in £1^, ita tamen at yulgares formae, quae est ejus 
€ondilio , interinisGeaiitur• In Yaxiorum decreto nr. 3050 
accaeativne plaraUe dceinit io ovg vid. §. 14, in6nitWa8 
διαφυλάδίν pro διαφυλάσσΗρ ultiinain eorripit (yolgaris 
forma συνιπαύξαν lapicldae debetar), neqm^ Latioram de- 
cretam , quod cum illo priecam istnd vg eomaiane babet, 
infioltivi aUam forinam habuterlt, quare pro ϋχαρισκ^» 
CblshuUi yel εύχαρίσται Sberardi potlna ενχαρίστέρ scn- 
bendum videtur qoam cum hoeehhio εύχαριστΗν. Si τρά- 
qtip Acbarn. 754 certlas habenduui est, quam formae ibl- 
dem in hv e]^untes, edam Megarenses soloe infinitivoe 
corripaiese yldentar, nec minns Aiaesini, el in eonua 
terminis χαρπίυσε'ρ recte traditam est. Vrdes, infinitiTOin 
prae rcUqois ad correptionem Inclinare. 

Apud reliquoe Dorienees , et Lacones , et mitiore 
Dorlde nsos , vulgo nltima syllaba prodocta teneba- 
tar ila , ut ad correptioneni procUvie poetaram arbitrio 
ia atramqae partem serviret. Ita factam est, at Ai- 
cmaii Spartanus corripere posset , qaae ynlgo id La- 
conica dialecto producontur (τρuπag, Jt7ug, aetdsv , νπ- 
αυλέν) ^ nec Tyrtaeue ex alio foute Sημότag et δέσποτας 
, hauserit. Eadem ratio eat correptienis in άφύας ete. at- 
nne τός apad Eplchanuttni , »aXag 4Sρag in CheiidonisaiO) 



i 



$.22. De aliis long. vocal. et diphthong. mutat. 181 

quanqoam Syraeasanoriim et Rhediorum dialectos vulgo 
acGaeatiTorani extremas eyllabas prodaxisse certiesiuiam 
est. Hesiodi et Pindari nsom cam allqaa probabilitate 
ad Delphorum dialeclum revocari posee, infra §. 48 de- 
mooetrabiiDus ^ de Tbeocrito el Stesksboro (qul Sicalorotti 
Dondem satia accurate expreeaiaae videtor) aiio tempore 
dieputabieioe• 

§.22. 

Dc alila lonyariiiii ▼ocaliaiii ei diphtlionfomin 

inii<aiioiiibiie« 

1) Saepiesime Doriensea α loBgum pro ω (qoae inu- 
h&o Doriea vocator ip Ana. Oxx. III, 241, 12) prpfe- 
ront , obicunque oo Tel αω contractioneui paaaa eant, 
vid« §. 24. Praeterea. irt paueis qaibaadani ca mutatio 
deprehenditar : 

ηράτος pro τιρώίος Doncmn eese tradUar in Ano. 
Oxx. I, 340, 17. III, 241, 12 et le^tor in titiilia Herael. 
Ther. Corcyr. Rhod. Meseembr. , ιτραταττίύω Byz. 2060., 
Πρατόλ^^ς et alia Nn.Pp. in reeeotibas tituiia vid. Keii. 
Anall. p. 77. Male se babel τα πρώτα in tUulo Deipfaico an* 
tiquiore nr. 1690, utBoeckbios scripsit pro ταηροτα^ ίη nr. 
i706 ηρώταν recentiori aetati condohari poleat, quaDqoam 
ibidein eet N.P. Πράτος. Deiiide plus eemel ηρατος legitur 
ίο Epicbarini fr.' 94, nec valgaris forma toleran potevat 
fr. 9 et 19. Mirari poeeia, unde α iti ea TOce> qaae e 
πρότατος facta videatur. At antiqaissimo tempore πρά, 
ηράτέρος, πράτατος proDQDtiata ennt, unde ηρατος reete 
factaiD, nec tamen male ab lonibne motatum eat in πρώτος^ 
quod cam relsenlioribue προ et πρότ€ρος melina concinit. 

^^αρος pro δίωρος in Herm. 1193, AetoL 1756; 
1757. 1758 {^^ωρος Aetoh 2351 lapicidae eet) et in titiilo 
fabnlae Epicharmeae , θίαρίδας N.P. apod Plntareb. Ap. 
Lac. p. 221. lo decreto iguotae nrbis Doricae nr. 2670 
ϋ^€αροδό»ος leg^tor, eed ibidem άρχφίωρος, qood tnale 
lecUim videtor, nt fortaaae etUm in Dclpb. 1693 ^ιωρίς 



182 De vocalibus. 

et ^ίωροό6%θ9> De voeis origine ambigitnr. Antifioraia 
et receDtioram plerommqne opiniq, qna e ^Ug et ωρα 
compositam putatnr, propler ipeam Doricam foriniuii pro- 
bari neqnit; q[aoniodo enim α Illnd expliearetor? Nec 
magie recte alii a ϋ'Βαομαι demare Tideiktar; tBm enim 
apad Dorieneee ϋ'αωρός eonaret yid. §• 19, 6 8. ^αίόμη^* 

ara/ ωτα' ΤηραιηίΐνοΑ Hesych. valde dnbivm videtar, 
Tid. §.31. ^ 

οηά^α vel potias δπάρά pro οπώραι eet apud Alcma- 
nem fr. 59. (24) in Ubris Athenaei (A. χω παρ αν, Β. j[o) 
παραν i. e. χα< οπώραν), fortasse recte, φlanqαam fr. 60 
(28) eet κηρίναν οπώραη, De vocie etymo param coostat. 

χο^νάσανης ρτο κοϊνώσάνης Pind. Ρ. ΙΥ, 115; 
cf. ηαρδκοίνατο ibid• 133 panUo diirereatti rationem eeqni- 
tar, qaippe qnod derivetar a ποίράω pro χΌίνσω , nt in 
Lampaaceno tilulo Aeolicae dialecti est άξιάσδΐ, yid. L.I 
§. 15, 1. 

πολύφαΡ'Ος Alcm• 14 (25) prb πολύφωνος yix incor- 
roptom eet• Placct Berg^kii emendatio ηολνφοιρος^ Tid. 
§. 10, 3. 

^aMog^ qaod Dorienaibue cnmAtticis commane esse 
putaveris pvo epico ^ώκος (cf. '&άβανίος §. 5 , 5) , apod 
Alemanem legitur fr. 68 (53), sed dO^n&ivi Sophr. 41 et 
σύι^ιβχο» Sopbr• ap. PoU. X, 5^ qiio jure, latet. 

^αχμηναι, •^ωρηχ&^να^' Αωρνπς Hesych•- Corri- 
gmit ^αχ'&ηνΜ^ ψ^^^ Terias Doriee '&α'ι&ημδν esse debet. 
Jam ά comparee gloseae '&αξ<χ$, μΐίϋνσαι — τίϋ'αγμί" 
ρ ο ι, μδμ9&ΐΗϊμίνο$ — . τέ^αξαι,- μψδ&υύαί ' et ei 'altera 

pilvte ^ώξαι,- μ*^ύσα^ ^ωχ-^ίίς, ^ωρηχθ'δίς , με^υ^ 

a^iig^ JSwpoxk^g Αιονϋοπί^ω' «fj* Pfaot. ϋ^ωχ•&ίΐ4, ΰ^ωρα* 
χΜς^-^'Τδ&ω^ μενοι, μδμέ&νσμδροί ^ apparcft, DoneneeB 
rariva veAtaa -^ωξαι i. e. &ά)ρ^ξαε , μδ^σαί (eiil Gnm 
Doiieo i^(U9#ttf^ >de qao vid. §<*42, nihil commube ^et) 
pqf α ^^KtMEssi* 

uQiavi qaod frequenlat Thciocritua, non inuiue α 
pro fu babet, si coinpara» ΐΐρόύν\ quo CaltitnaeHas usns 
eat fr. 84 Biintl. .teste Suida:,* qfoi φιαιιι πρώρ η'έ^ίστ^α^&α^ 



$.22. De aliis long. vocal. et diphthong. mutat. 183 

doeeat, foiiaase rcetiae scriberetur πρϋν, nisi acutus .Do• 
rlensiam φιλοξντορίψ debetar. Utruinque e πρώην, πρώορ 
mira confractioois ratione factum videlur; male enim Eu- 
stath. PFOoem. Pind. p. 12 Sdiii• tradit πράν Doricmn 
esse pro πρίρ, quocam oe eigfnificationem qaidem coin• 
niiineiii habet. 

α pro α ι est in aviyfia (cod• aveyxa), αίνιγμα' Τα* 
^unhoi *al ΙζβοΧζ του έτίρου t nai τροηζ του ίδϋτ/ρου iig 
i ^Mir Hesyeh. 

2) Male η Dorice in e^ mntatum dicltar in μα'ς pro 
μψ Et. M. 583, 4, yid. §.31. Nec genuina habcri pos- 
8Qnt ejus mutationis exempla , quae in titalo Theraeo 
2448 tradnntnr: προα^ρδίται II, 19. ΙΙΓ, 36, otfeilHxai» 
pro οφείληταο ΤΙ, 36, όιοιχδίται pro ^ιοικηται \Xl, 2G, 
ηρονοΗϋ^ητω VIII, 21, δε f ίση pro δδησπ VIII ^ 5, £Ϊ pro 
^ YII^ 5. 31. VIII, 6, ποτείριον IV, 24, quoram ulti- 
mum BoecMiine reliquis recte emendatis duIIo jare retl- 
nnlt. Videntur enim Η ct EI in lapide ita exarata esse, 
ut a describentibus facile perinataTi potnerint. AUter res 
se babet In termlnadoiie tertiae personae coDJiiDctivi, 
quae et Id hoc titulo et in aliis fide digoiesiinis per t?, 
η et Η promlsciie scrlpta est vid. §• 36, 3. — Apud 
Alcmanem Scbneidewlnas recte expulit, (|uae Welclcerus 
toleraverat, Πολυόίύχδίς fr. 1 (3) ct τριείρης 23 (13). 

■ , 

η pro « est in οΐπηα, quod id Delph. 1690 seKiea 
legitur pro οίχΙα, quum faoc aeniel tjradiiiuii ait v« 20. 
Nihilo .seclua Inaaditam iliain fpnuain in tlUilo pessime 
habito corruptam esse judlcainus. 

Τ pro YiilgaTi η eet in ϊηω pro fjick^, qaa formft non 
soiiiiii Pindarus usus cst cnm Homcro vid. B<iecl:l».,Nott• 
Critt. ad 01. IV, 11, ^ed omnes, ut videtur, Dorrenscs. 
Certe έχ«* legitnr Achara. 786, Lysistr. 87, t|«fr>,AcbarQ. 
708, IxofAig Acham. 716 niine e Rav. , mnde ifMof*^^ I^ye• 
1077 corrigcBduin «βββ yidetnr. Apod Epiditirdium -Ιι-^ 
broru» lectiooes eixoi Fr. 1Θ ci eixai^ i. »e. ^jne tul ht^ tr, 
24 in otrMnqne partenl trabi possuot, iiiai forte '*kil his 



184 De vocalibus. 

Iat6t veriseima ecriptiira ίΥχω , de qua acearatias infra 
digputabimns §• 42 s. τ. Γχω. 

3) t γτο €1 est in FlxaTi, quod in aDtiqnioribue 
titulls legitar, et ίαατι pro «Γχοσ*; Fdnaxi, jam eet in ti• 
baiaram Heracleeneiam altera, umatt in Corcyr. 1840; 
in titulis Alexandro recentioribas Atticam ti%oui aseoiD• 
ptam est, vid. §. 34. Deinde Ποτίδάν et ϋοτί^ά^ 
antiqnioree Doricae JPormae ease Tidentnr pro ΠοσιΜν, 
recentiores Ποτηδάν et Ποσηδάν, Yid• §. 31. In tltalo 
Laconico nr. 1511 1. 2. 15 Ψαρικό ς esee videtar pro 
ΑηρΗκος, (Alienum est ^νσδβίας pro ίύσδβεΐας Cyren. 1. 
9 cf. Battm. II p. 416). Certius conetat, antiquiorem 
Doridem longum I eeryaese, quod contrahendo ex m, t^t, 
Ή natum est. Legnntur enini datiyi πόλ& Heracl. I, 108, 
Ανγδάμι et Σχι^νούρν Corcyr. 1840, quiini ia omnibus ti- 
tuUs Alexandro recentioribus vtiigaris terininatio η cod- 
spiclatur, yid. §• 30, 5 (iiam Στ^Ιρ/, in Pbocico RossU 
nr. 73 Don minus lapicidae negligentia exaratmo Tidetur 
qaam L 14 γίνηϋΊσα)*^ deinde τρΊς j^to nomlnativo et ac- 
cosatlvo τρ^ϊς e τρ'ας et τρίας legitur in HeracL et Bratt., 
τρπς Ιέλά in Delpb. 1690 ^ qur bonae aetatie est, qoater 
reperitur nec minae In receDtioribus omDibas^ yid. §• 34. 

Contra η pro vulgari 1 scriptaiu reperitor in fbtoro 
et aoristo I verbi τίνω, at Heracl. I, 61 άποτεΐσε^, Ampb• 
1688, 40. 46. 47 άποπίστι et άποτπσάντωιτ Iss. 1834 et 
Rbod. 2525, b. 101 άποτησάτω , TJber. IV, 2. 36 iuttlan^ 
άποτΗσάτω etc. , item deriyatam Τηοάνωρ III , 25 , ΤίΙ- 
σανδρος Messani Torremaz. I, 16. Contra praesens ser- 
vat ι iu άποτΙρ7] Amph. 1688, 29, undc colligi potest, 
iota correptiim esse ut id τΐι^^σ&α^ apud Piiidanini P• Π, 
24, qoi ι producil in %Ιαομε» Ol. XI, 12, ίτισαν Ol. 11« 
64• GaTC exietimes, illod η malae scripturae deberi) 
quum optimorum tUalomin - coneeoea , a qoibii» si pro ι 
scribendi mos alieniseiiaiia est, coBfinnetur. Potiua τΐίϋω 
eradice τν eadein lotttatioBe factum est, qna ksitpm, tt- 
αομαι,^ ιδίίσω e radiclbus Uny'!,. iv, — Eodem pertioet 
tm pi(o?iM Sopiur. 2 δι» δύφ&ό/γου testante Etyei• M. 423, 



$. 22. De aliis long. vocal. et diphthong. tnutat. 185 



Qnanqnam enim * in boe coDJiineliYO Tolgo corripi" 
tnr, a&alog^ia tamen potio» i$ poetalat, Yid• qaae diepu- 
faTimae de eoii}ag. in μι §. 9. Antiqpiomn Dorideni 
mitiorem %dUoi protoliea^ , en docere YideDtor , qaiie die- 
putayimus L. I §. 8 not. 30 et II §. 20, 6. At in The• 
neo 2448 et afiia non aBtiqaiortbas χίλιοι legitur^ vid. 
§.34. — Α genaina Doride alieoa snnt, quae in titnlia 
KGentieainiie post noBtram aeram scriptie cain ei pro ι 
Kperlnntor, ot in Byzant. 2060 Όλβιοηολ^Ιτας ^ ηολέιταρ, 
τ(ψά^ ttifiaeai, in Delph. 1709, b τ^ψά et Ι^Ηκοστράτα, 
'<(^ό^ pro hgivg AmhrtLe, 1798, γιΐρόμέ¥ος Anaph. 2, £π«• 
χίψιορπς PJioc• 81 R. etc, qaam in onanibiis aBtlquio• 
HbDs constamter eeripla eiDt n^Xitu^y τψά, νίκα ete. Εα- 
dem pertinnerit ίρφ^ιψαν in mannore Farnesiano 

4) ω pro «V Doricam eaae dicitur in ώλαξ pro av^ 
Η Et M. 625, 38* et in Zivg (?) Καππώτας; lapidia 
eQJasdam appellatioiie,'^aae seeiuidam Paaeaniam III c. 20 
^uta γλώσσαν την ^ίωρίδα a navaua&ai deecendit* 

QiHim Doriense» ω tn ο ι «mtare tradantor ^) in χ^- 
ΙοΙνη pro xeXcitnjy recenti erroire iUnd pro χίλννη acriptnin 
videtnr, quod AeoUbns tnbannt vid. I §• 15, 5, ei ^ίω^ 
^itig pro ΑΙοΧάς. 

5) De diphtbongo «^Dorice in ui nntata gralniiiatidi 
eaepiasime testaiitar• At, nt omittamae, qaae etymolo• 
giaram jsaarum causa male finxerant ^) et qoae a« vel po- 
tios ^ pro lonicis ηι ye\ γ poaita babent, pauciaeima 
qoaedam remaaeiit, qeae aliqoo jhre eo referri poMiat. 

al et aifii pro ii et sid'^ '), Tid. §• 45• 



1) £t. G. 263 1 49• Jw^nZq το ω <»ς τψτ οΐ βίφ'Θ-ογγορ τρέχφυαΐ' 
το γαρ xtXwn} xtlou^ λέγονα** ovci» κα» το ^ητη &ο»ιτη. 

2) Dorica hac mutatioae jiiyaiov ηέλαγο% ab eifyttap ducitar Ann. 
Oxx. l, 127, 9 9 Et. M. 28, 35, £t. G. 197, 21^ hem oImIc a δ€*ψ6ς 
secundum Heraclidem ap. £usiath. 1648, 5. 

3) Priscian. 11' p. 91, Ann. Bekk. 946, 5,. £t. M. 33,. 55 — 
336, 8 — 386, 30, £t G. 16, 53 •* Π, 24 -^ 162, 13 — 163, 
48 etc. 



188 De Yocalibus. 



«deat *) de desiderftltya f0mia mif£0¥ a Sophffone fir. 39 pro 
miff€iOP nsnppatft ^ el άσάΧ^ι», pro άσάλ€^α ex eodem id Et. M. 
151^ 47 a^ertnr et /iveStsg legitar fr. 55 ^ deinde ^ddai metro 
O0nfirmatam legitur Epich* M, adea Theocr.' III, SO^ fvQ^ 
Yil, 7S, idai» inelri CAU§a aiSclmeideifviao apud AlemAnem 
fr. 18 (27) correctnfli eai, ημίσεα saepioe repetltQr apod Ar- 
cbimcad• di# CoQoid. p. ^IIO eeqq.. Poalremo in tUvlia, quae 
hiic pfjftiDMHt) baec reperiiiBlor ; aitkia Cret. 2556, 23 
pnQt ariXua (neqae eiiim recte Bo^ekhipm άτίλία eeripsUee, 
doGi^ ατίλ^ια in eiinUliina formula nr. 2558., vid. §. 20; 
2» b), vyu^ Cret. 25$7, .24, ίάρ^μι Gyren. 2 pro ϋρπαι, 
Heracl. II , 2 *Ιίράκλ€α , nrbie nomeB , qood saepias io 
eadem tab^la ^ΗραΗλπα ecribUar, Herm. 1207 iV<xox()a- 
Ti^ii, Εύαράτέα, Νικοκλία, 1211 ^αμόΐκΑ<α, '/«^όχΑ^α, Tber. 
2473^ h £ωσφχράτ€ίχ^ Si€yon. 1112 'ΙίράκΧια^ mulierQm 
nQSiiDa^ deinde not) et ηοηση Ther. 2448• YI, 37« Vllj 
17, obi praeterea ηααω^ Μησξ Acam. 1794, ίποησάτοψ 
Ddph• C. I. .25, π^τιόηνται Herm. 1193, ηόη Lyaistr. 
1318 9 quod e librift reetitueDdam eet (cf. §. 26, 1 de 
ngti» ia Heracl.), πλίωρ Ampb. 1688, Calfmn. 2671) 
qmuD Yiilgo ηλ^Ιων scribatar, mog et ύος prooiiecne in 
Tber, 2448 ^t vo^kolu Rhod. 2524. De ad ^A. §. 45. 
NuUa lanpen ia hU coQstantia geryatur• 

IteiD υ omittitor in ίπ^σπίάζαν et σχίοϋ^ήχα Corc jr• 1834, 
b (cf. χατ«σχ£ασ«» in titulo TeDio Romanae a^latie), qoan- 
quani ia,ea ipsa etirpe viilgo dipbtbongoe legitar, nt in Tfaer. 
2448 9 eimile eet π^ΰι^ροον Lysietr. 1255 pro προνηρονορ. — 
SiniiU cprreptiooe ζοός pro ζωός esi apod Epicb. fr. 158• 
Ante seqaentem coDsonam diphthangi^, qaae vqlgo 
eal , ejecto iota corripifur ut apud lones in comparatiyU 
μξζωρ et %ρΐσσωρ pro μ^ίζωρ et κρ^ίσσωρ•^' lUad leg^itar 
Epich. 32 et saepe apad Pytbagoreoe , ot Stob. Flor. I, 
69• 71• 79• XL) 133 (μέαήων ηιίηαβ Dorice in apophtheg- 

6) Choerob. in Theod. p. 526 et Oxx. IV/213, 10 ϋψ^Μσρ — 
fyUFVto (Άψίθ¥ πάρα Σώφρονα ηατά άηοβοΧην τον 7' οϊοτ έγω Si toi 
i^minaX^i.•^ (Gaief. ηάΐιψ) ωψίοψ,. cf. Choevob. Οχχ. 11 , 246. 
«Μμ — «P^Hffoir uu x^gW τον 7. 



$.22. De aliis long. vocal. et diphthong. mutat. 189 

Dite Lyeorgi Plot. Lyc. c. 19), hoc*apad Pindaruni et 
Tleocritam' et eosdem Pythagoreos, ut Stob. Flor. I, 75. 
XLIII, 134, obi promiecae κάργων , qaod Tereor ne me• 
iiorejure Doricam habeatur, vid. §. 13, 4, quam κρίσ^ 
om oon jreperiatnr niei in fontibns minos pnris; neque 
cnim recte In Herm. 1193 stataarii Cydoniatae nonien 
KFEZIjdA2 a Boeckhio Κρ^σσΙδας lectum et a ηρέ'σσωρ 
deriyatnm eet, qaam nnper Meinekiiie in Antfaologtae de- 
lectn ΚΡΕΣΙΑ^ίΣ i. e. Κρησίλας corrigendam esse optime 
iDtellexerit. Ceteram apparet iota in μ^Ιζωρ et ηρίίσσωρ 
[t ικ^Ιων et ηρηίωρ) recentias additom esae• 

7) ε eontrario iota vocalibua anfe seqnentein voca• 
len additum , ttt diphtfaongam efficiat^ in προίά (qoo ee- 
oel Pmdame otitor Ol. III ^ 33, qul praeterca npoa), 
l^oii et 8iniUibii6 DorieDsiiim esee dicitnr a Grejforio ^), 
eoi non maltom crederemus, nisi in Astypal. 2483 στοιά 
legeretar•, qaaDqoam in Tfaer. 2448 est στοά. Hinc in 
Acham. 757, abi iibroram lectionem μάραχνοορ^ Elms• 
kyag in χάραχναΛαν^^Ι matayit, potiae αάραχνοΦΟΡ^ζ ecri* 
beodtnu eese videtar. Pro Attico ίλάα vDlg^ria fomia 
i^aia abiqae eet in Herad. 

Longae vocal! iota additnm eet in ζωορ Ther. 2448. 
I) 12, quae scriptara etiam in bonis codicibaa reperitDr^ 
Tid. Baet. Epist. p. 82, Jacobs. ad Antb* Pal. III p. 8. 
Mirani est ι^ρφωρ ibid. II, 5. 14. 27 (ηρώωρ II, 12, 
^ωσι rV, 7), qnod qaQm ter repetitam ait, non audeo 
CQm Boeckbio eorruptelam agnoscere , cf. qaae disputabi* 
nias §.31. — Ante coneonam iola additom est ίη σφ- 
ϋμερα ibld. Ι, 8, κuτiσώξaμiς Heracl. II, 30, κατ^σώσα^ 
hfs Β. 47. Ι, 3 (unde correximoa σώσα* Sophr. 27) , de- 
inde jipud Laconee άπέβοιξιρ, άπί'σωσί secondDin Heey- 
chium, 2οίξιτίλης in recentibus titulie Laconicis nr. 1271. 

7) Gr. C. 220. τό int9t^&iva§ το 1 τω ο τώψ JwqUw¥ htl cnm 
exempHs nvota e Pindaro, XQOw^ V^«d, ζοκί, ηοκί, cf. SchoU. II. 
Yy 236 et £t M. 289, 16, qui άοιώ Doricam praedicantes addunt: 
0« γά^ JfuQitti την h τοις ξημαα»ν άναΛογΙα» φνλαττοττ^ς ncu h ro«( 
w^ύμae^ πΐιοψαζιονο* το 7. ' 



^ 



19Q De vocalibus. 

128». m^ et\SoiiAnn0g m. 1457 cf. Keil. AoiiU. p. 117, 
qaiini ia Anaphaeo. nr. 2477 et in aliie recenfioribae ^ω- 
σ^χλης et eimilia legantar. lota ία σφζω aeeundani Et. M. 
741, 27 η παράδοσης etiam ia Yolgari Uilgiia kabebat, nec 
raro codices et tituli offerapt, fid• Keil• Anall. p• 115• 
Jam Dorica dialectus doc^ris Tidetui^y σφζω, quod e«t e 
σω'Ι^ίο ηβίοπΐ) Teriiie eeae, quiim JLacoiiee adeo ii| σοΙξΜ 
etcf .propfiam diphtbongum assamere potuerint^ niai σο- 
ίξΛΐ ^ribere praeetat, quoeuoi compares άφηροΐξαι, Tker. 
2467. 2471., quod Boeckhiae fortasee non recte io άφη- 
ρωΐξαι mataYit• Coatra χρηζα^ siiie iota (cf. E|. M. 815, 
4) legitur in Ther. 2448. VIII, 15 et Rfaod. 2525, b. 
d4, quanquam χρ^ζω (BoeQkhius maltth jjf^i^itA») in Aetyp. 
2483. Mero errore τέτρο^ρος ecriptani Tidetur Heracl. I, 
42, qaum ibidem I, 111 τ^τρωρο^ legatur. 

Non omnino temere χηνός pro χενός Doricum Yoeari 
videlar in ScboU. Pind. 01. Ill, 81. Nam et ^.V.Jb^ 
vtadag l^itar in Rhod. 2538, quam ad normam corrigimne 
Stiv^iSag in Agrig., et ίάνος apud Timocreontem Rhodium 
fr. 1 , ut Rhodii antiquam formam tenuisee videantiir, 
qaanqiiam plerique Dores Ιίνος et x^voq proferebant. Con- 
tra φανίΐρός, eiv, ίπιψαρ^ίστατος in corraptiaeinio titoio 
Aeginetico nr. 2140 noa magis cam MiiUero et Boeckbio 
ad eiogularem. qaandam dialecti proprietatem referenda 
ddciaiae quam eivdoyev^ Delph. 1699 vel ntid$ov in Corcyr. 
1840, quae correxit Boecbhins. 

8) lota Yocalibaa fiiialibue aabscriptam non omittitnr 
iii titalie paullo antiquioribus et iategrioribas, praeler* 
quam in coojanctlTo, ut άγη pro aytj , tid. §• 35, 3. 
Qood in Herm. 1193« Corcyr. 1843 et !n titulo AUeslno 
saepios ία datlvis negiectum e&t, describeatium incuriae 
tribaas ^ tiluli Romaaoram iinperatorHm aetate acripti bac 
ia re aoo diUgeotiores esse soieat^ si qαίd Dorici teoent, 
quam qai vulgari lingua utQntur. Quaoqaam adeo By- 
zantlornm decretum or. 2060 non aote Tiberil aefateni 
8criptum aunquara Icb| noa adecriptum babet praeterquaDi 
iii. conjuoctivo. 



§. 23. De diaeresi. 191 

9) Addimas , qamiqiiMa res ab hoc capite «Kena «ιΙ, 
apocopen a grammaticie Doridi triboie), non fnraepo» 
eitionom, qaae ab antiqoie potins syncope appcUatiir (vid• 
§. 43), sed aadacioreni illain id δώ, ηρΐ pro δώμα, «(»?- 
μνον, de qaibne dixit Lobeckias Parall. p. 115• leta la• 
men exempla Homerica sant, qaocunqoe modo de gram- 
maticoram opmioiie jadicabie , Attioa noaudiS et ntvnm, 
qnae Gregoriue et Trypho addant, κίνδυν pro κιρδυρί^ς, 
qaod Trypho, Aeolienm, Tid. L. I §. 22 not. 4. Itaqne 
nolio jore boc apocopae genos Doriensibos adseribi Tide• 
tor, niei id propter Epicbaminin factom est, qui et από- 
χ^ια^τον priinQe inTeniese traditur ^) et Strabone Ylil p• 
S60 teste U dixit pro llau, Συραιαώ pro ΣυράκουοΜ, qaare 
Mcte Schneidewinos CoDJectt. p. 73 frostnlam in Etym. 
M. sine nomine eeryatum ^^) ad Epicharmam retuUt el in 
eodem Συρωξοϋς genitiTum eaee intellexit. Hoc noo recte 
ad apocopen referri, eed poetam stagiii Σνραηώ nomen, 
ODde Syracosas appellatas ee»e conetat, ad ipeaiii nrbem 
adhiboiese i^idit Lobeckias. Quid de Xi jadicandnnn sit, 
latet. 

Syncope Cretica ainokog tn αίγοηόλος factam eese 
dicitnr in Etym. God. 14, 25. 

§. 23. 
0e dlaereal• 

1) Diaeresepe duo genera dietinximne L. I §. 18. 
Alteram , quuin dipbthoDgns , qaae antiqaitus fait , in 
eingulos SOD08 dlrimitar, at otda pro οίδα, Lesbiornm 



H) J. Gr. 242, b, Vatic. 693 cum exemplo ^ω, Meerm. 656 cum 
^«5 et n^f Gr. C. 309 cum^.ddi, Iloet^Sw. ^ Tryph. 7τί»θ•. Xit cum 
exeiDpUs ^w, »ν»(ώ, ηίψόνψ. — Draco ρ. 161, 13 apocopen et Όο^^ 
ricaqi ct Atticam esse tradit. 

9) Suid. S. V. dλφ^y αλφι/νον τοϋτο Se χαΑ^Γτα* άπότρωχτον^ ο ^cttf* 
ηρώτον tv^wf ^ΕπΙχαρμον, 

10) Et. Μ. 736, 2υ. χα« τα ς χλιι,νάς Σνραχονς- άποβολΤι 
i» τοΠ Σν^αχοναας. Correxit Schtieidewinus xai τας 7ΐ).Ηνας Σνρα- 
ηονς, qnod idem Schlensnerus proposnerat. 



192 De rocalibus. 

ferc propriiim eet^ alteniBi, quo Toeiilee antiqoitoe eepa- 
ntae non eonjoogiuitar !n diphthongaio , ne ab antiqoiore 
qnickm Dorlde alienum er«t et apad Creteneee paullo di* 
nti«8 vigebat^ praeterea e Laconica dialecto^et antiqoiore 
Delpbica singala exempla supereaiit. 

In tilnlis diaereeie diphthongorum non poteet co- 
gnoeci, niei siinal prior YocalU^ qoae in diphthoDgo cor- 
ripitur, !ta prodacta apparet, ut 17/' slt pro t$. Talialf- 
Ijrantiir in Cret. 2554 L 51. 52 ηρυτα»ψορ^ άνδοηΥο^ , qni- 
bns eimile eat N.P. Α^ρψιΐα 1. 86, nr. 2556« 1..5 mensis 
Αρομψος, 1. 29 πρδίγηϊα di ώ χα χρίΐαρ ίχν^ πορηίω, 
παρ^χορχο^ρ etc. , obi ηορηΡον est pro ηορΗθν\ ηρ^γψα 
(Tid• §• 15 9 6) a Boeckhio pro πρ^σβ^Τα acclpitnr, τιχ 
recte, quum et constroctio impeditior eit et in proumls 
legatar: ai di μη παρίσχα^ρ — άποτΗσάντωρ — τψ ηρπ- 
yiltf. στατηρας όίχα, onde apparet, πρ€$γηΓα esse pro πρέΐ-• 
yeia, ηρίσβ^ια^ poetremo 1• 39 αρόρηϊορ, Accedit Cre- 
tieam ^φτ/Ϊορ apnd Hesycbiuni pro ^iiop, ^€uop, rid. 
§• VJy 2« Lnconibaa tribaitar τοπηΥα i. e. %onua, onXa 
pmg a ScboU. Callimach. in Del. 315. In AmpbictyoonDi 
deereto nr. 1688, 14 est ί€ρηϊα. Cootra in Delph. 1705 
non credimas Boeckfaiain com Chandlero recte dedtsse 
*^4π{Ιληΐου., sed e FauyeliaDa lectione '^η^λλριον malumoe 
'^mklalov restituere , quae eet ejue mensis appellatio 
apod Macedones et in tabolie Heracleensibae. Poafreino 
Cfaoeroboscns Ann. Oxx. II , 244^ 28 οίηηΐος Dovicam 
esse dicit pro oixtiog. 

In reliquis parioribos Doridis fontibos oallam taVis 
distractionU vestigium reperitar; adeo !n ipaie ilHs titn* 
lie, qui anUquiorem usain scrvarunt, contra eonstantiam 
peccatnr. Nam in Cret. 2556 noDc^soiuiD πραγηΥα et πρ^ί" 
γηη, ut yidimne^ reperlnntar, sed etiam plns semel αρ- 
χύορ• CeUruan oode oriatiir 17 in illie fonnie distraetie, 
meliaa quaeretor, qaam de dialecto looica 'diepatabimue. 
Hoc apparet, iu omnibas, qaae coogessimae , exBmplb 
iota ad terininatioiiem pertinere neqae ab ori^ine- di- 
phtbongos faisse. Idem jadicare oportet de^ '^τ^ΑΙας, 



$. 23. De diaeresi. 193 

« 

t ■ 

qaed Piodaroni e Doride daxisee tec|tatiir Eastathiae p. 
20. Diaeresin ίϋμαρία Epicbarmo concessimue fr. 23. 

2) Plemmqae diaeresie notio etiam latius extendi- 
tnr, nt omiiia comprehendat, φlaecαnque, quttm Yulgo 
contrahantar , in dlalectis yocales non conjunctas exhi- 
bent. Pleraque ejps generis, qoae in antiqaiore Doride 
reperinntar , infra commemoranda ducimue , qanm de 
contractione , de declioatlone et de conjagatione agemns. 
Nddc varias yocaliam conjunctiones, quae vuig^o contra- 
ctionem postulant , perlustrantes pancis indicabimus , si 
qaae apad Dorienses non contrahantur : 

al•, ait, αη , atj in coDJagatione nonqDam non con- 
trahiintar, vid• §. 24. Non coalescnnt vocales in dat- 
^ός, qno Sophron secondum Et. M. 246, 35 pro όαλός 
Qsue est, et ά«/^ω^ nt Lysistr. 1243, qiiae voces anti- 
qoitiis digamma intersertani habebant. 

ao, ao«, aov, α ω in declinatione et conjagatione 
semper coalescunt, plerumqae in reliqoia, Tid. §. 24. 

ia ΐΛ declioatione tertia modo 4ioiitractionein patiun- 

tnr, modo non coaleecant, Tld.§. 30. Non contrahuntur 

nomiDa in ca desinentia, at φαΗί'α Epich. 17, συχία He- 

rael. I, 24 pro φακή et συχη. In nonnuUis Tocibns Do- 

ris contra vulgaris.lingoae neuiii contrabit, at χ.ρης pro 

nQiag Doricam esse tradltur a Gregorio p. 235, e diale- 

cto affertur ab Arcadio p. 126, 9 et Tbeognosto Oxx. 

II > 135, 2, et legitar Acbarn. 761, quo spectat Grego- 

riae, Sopbr. 51, Theocr. I^ 6 ei xgtjy quod Dorlcom 

esse pro xgea tradunt J. Gr. 243, b, Gr. C. 359, Meerm. 

659, qnanqaam xgea scriptum extat Epich. 82; β^ν^^ 

quo Alcman usus est pro oiXectg^ vid. L. I §« 6 not. 5, 

«ieinde δίλητα, quod Theocrito XXI, 10 probabili GOn• 

jeetura restilatnm est, diXriTt apud Hesychium, qnod jain 

Doricum yidetar, δδλ-ητιον Sopbr. 20, qnae yox comme- 

moratur etiam ab Enetatbio 1721 ,1 et Hesycbio (cf. 

φρητια in titulo Acrensi nr. 3); άλητων pro άλπάτων 

ab αΧέ&αρ RhiBtbo apad Atben. XI p. 500. f. , -η ρ Alcm. 

11. 13 



194 De vocalibus. 

59 (24) el ^()» Epieh. 29, Καρνηόας i. c. ^ΰψΜης 
Cyren. 2. • 

f £ in declinatione tertia ab aiitiqoioribus Doriensibus 
non Tidentar esse contracta, Tid. §• 30^ in conjngatione 
te , €H , eri, fti ubiqoe coalescunt etiam in stirpibns mo- 
nosyllabis,, vid. §« 38, praeterquain in pita&ai Cret. 2555. 

eo, €01, £ov, £ω nbi contrabantar vel non €ontra- 
hantur,^ Tidebiome §• 26. Nnnc iDonitum τοίαηαβ, ad- 
jectiya in €ος exenntia ut χρνσιος nanquam contractionem 
patl , cf. §. 17, 2. 

ictj it in decliDatione tertia nnnqQam «oalescnnt^ 
τρ7ς vel tgtig pro τρύς et τρίας e contrario nanqaam di• 
aeresin admittit. 

oa, o£, 0, οω iq dedinatione fertia (excepta Toce 
βονς) et in conjiigatione yerboram in οω semper contra- 
huntar. Nomina in oog eiLeuntia in antiqniore Doride 
saepe fion contrahnntiir , ut nloog Sophr. 6, νσος Epich. 
133, χόον Corcyr. 1838, ΐύνόως et evvoot Cret. 3048. 
3052, άπλοως Cret. 2554. 2555, δυωδ^^άηλοα Bnitt. (sed 
dmlovv Ther. 2448. YII, 28, adTerbium διηλη Corc. 
1845, διπλΗ Heracl. I, 61, «Ιαπλα (?) Cret. 2554, <>5); 
InmXota JEpieti. 8. Non minas nomina in oBig apnd Do- 
rieDsee aDtiquiores vel antiqoae i^ationis tenaces contra- 
ctionem aTersabantar , ot Cret. 2554 , 135 *ί^ρnl•\}^όl•vτny 
1. 139 Σπινό^ντα, L 141 I^ριvoiσσag , in antiqais Seli- 
nuDtie nammie Mionn• Deecr. I p. 285 Σξλιvocg i. e• 
^tXtvoHg (in allis 2iUifog et HeX^vovx^v i. e. SeX^vovg et 
ΣίλινουντΙων) , alia contiractionis exempla yide §. 25, 4. cl• 

Hoc loGo etiam antiqaa forma 'A^avatu pro. *Α^ανα^ 
"Ά&ηνη jcommemoraiida eat, quae legitor in antiqao ti- 
iiilo Laconico nr. 71 Leak., Cret. 2554. 2555. 2556. 
*Aauvaia in fragmento, qaod Alcmaiii Feetitiiiinue , yid. 
§. 4 not. 5; contra eontracta forma * Αβάνα est Lyeistr. 
1300, 'Af^ava Heracl. etc. 



$.24. De β ciim seq. vocal. contracto. 195 

§. 24. • 

De α cam seqaentlba• vocalibns coiitracto• 

1) Dorienses vocales us intj , non in α eontraxisse, 
grammatici saepiseime tesfantnr^), exemplls e coDJnga- 
tione contracta petitis• Nunc In melioribas fontibus haec 
eiempla leguntar: id antlquo titulo Laeonico Leakii nr. 
71 (νίκη pro ipUa ex ivina^ y in epigrammate Argiyo nr. 
55 Ross, vUti y Epich. 117 ορζ ex δράπ, 94, \1l ορη im- 
peratiYas, lli σιγην (unde correximiis σιγ^ν130), ρογκιην 
Epich. apud Heeychiiiin; apud Sophronem fr. 45 δρτί^, 
46 παΛ7 pro ntidu , 66 έλωβητο ^ Archim. Aren. p. 322 
ο^ητα&^ Alcm. 9 (12) ποτηταί'^ Acharn. 766 ίρώτη^ 700 
ηίΐνην , 744 σιγγς *) , 800 ηπρησ^ί 5 Lysistr. 1080 όρην^ 
171 πλαδδιην^ 990 ηλαδδίη , 1321 πά^τ; ioiperativus pro 
ηηδα, Exempla a stirpibas monosyllabie ducta nune 
omittimas, vid. §. 42 de λώ, ζώ, βώ, 

Advereatur Ιπερωτξί in titalo Anaphaeo Rossil nr. 1 
1. 24, qaod non recte lectam est aat recentiori aetati 
debetar. Contra ίπδλάσΰ^ω in tabb. Heracl. I, 79 > quae 
est tertia plnralis imperatiyi, quum ex Ιη^λα^σϋ^ω contra 
Doricain consuetiidinem natiim yideatar, accoratiae qoae- 



1) £t. M. 410, 49 — 413, 13, Gud. 231, 24 — 233, 22, Ann. 
Oxx. I, 181, 26, Herod. in H. Αύ. 190, b et 207, a, Choerob. 
Bekk. 1282, Ann. Oxx. IV, 172, 3, qai fere Attka ^ς, ffCMfc» 
di^q e Dorica contractione explicant, ut Homericum τη e tai Do- 
rice ortum dicitur £t. M. 756, 23, Gud. 528, 5. Doridi propria 
alferantur in £t. M. 201, 52 /9ofJ? et ^^^^ς, 751, 7 /?ο^ς, όρ^ις, r<- 
^^ς; Ann. Oxx. I, 191, 32 ίφοίτη^ ίανλη dt e Stesichoro ποταν^η 
pro πςοςηνδα, Adde de ορη ei Sophronep ηΙμηΧη (fr. 49) Herod. 
in £t. M. 478, 13, Gud. 288, 21; de ορητι, quod Zenodotus Ho- 
mero vindicavit, Scholl. II. α, 56. 198; de oi^v Macrob. II p. 325 
ed, Bip. Hinc ά Dorice in 17 mutari dicitur £t. G. 156, 28 — 
193, 15 etc. 

2) Recte Bergkius in Mus. Rhen. Nov. I p. 89 scribi jussit ov 
XQrja&ni αιγας^ nisi qaod e scholioram lectione αγάς vulgarem for- 
main reetitoit, quum omnium librorum lectio σιγής potins Doricum 
σ*/^ς monstret. 

13* 



196 De vocalibus. 

renti analogiam taetur. Nam actiya forma τνπτοντοιν et 
reliqnis tertiis pereonis pluralibas doeentlbus, etiam in 
passivo olim ο erat (τιτητανσϋ^ων) , quoa ν ejecto in i mu- 
tatam est, vid. dissert. nostr. de coojug. in /μ» ρ. 8. 
[taqaie ineXaa^m potias ex ίπ^λαόσϋ^ω contractDm eet et 
reliqaaram persoaarpm tertiarum analogiam servat. -^ 
Ceterum nonnulla verba in αω apud Dorienees £ assu- 
mnnt, nt τψ£7ν pro τιμ&ν yid. §• 38, 4. 

Eadem contractionis ratio spectatnr in craei, vld. §• 
27, Don item in reliquis. . Nam αλιος Poricufa est es 
άελίος, άργάς^) ex 'άργάπς pro άργηεις^ nnde apad Pin- 
damm 01. XIII, 66 άργαντα^ nec minue 01. II, 93 ^p^- 
vSvTct, IX, 77 άλκάντα* 

2> Aeque αη in 7] coalescant in coDJnnctivo, ut o%i 
όργ pro οταρ όρ^ Epicb. 10 j inifitj Heracl. I, 80 ex tni- 
fi4i] ab ίπιβάω. Aliter in conjiinctivo conjugationis m 
μι Yid. §. 39 , 2. 

3) Doridem ao et αω m longum α conjungere^) 
omnis generis exempla docent. Primum ea contractionie 
ralio valet in declinationis primae genitiyo plarali et 
maeenUnornin genitlyo singttlari. Nam Doricas formas 
^ΑτριΙδα et τιμαν ex Άτρ^ίόαο et τ&μάων , quas antiqaisei- 
mas formas Boeotiea potiseimiim dialectas seryavit, natas 
esse, certiesimam est, yld. §. 28. 

Deinde in conjagatione contracta grammatici ^) te- 
etantur de papticipiis γέλαν, ^^Sv, σϊγ&ν pro γ^λών e /^ 



3) Ann. Bekk. 442, 32. ^ωρίίΖς χαί μάλέοτα *Αργίΐοι τον οφιν αζ- 
fav ίκάλονψ» ΤΙμΜρχος ^k ο *Ρ60Η)ς ου uata γίωτταν οντω «<»λ{ΐσ&» 
ψηανν^ άλλα γίψος f^a» οφίως τονς a^^ctq (Hesych. άργάς^ οφκ). Τ'' 
marchus recte> quum apud Hippocratem όφις άργης commemoretnr. 
Ceterum vix dubium est, quin rectius ά^άς scribatur (cf. Meinek. 
ad Conua. Gr, III p. 388) et ex α^^^α^ς coDtractum putctur^ ad de• 
clinationem primam, si quid grammaUcis in ea re dandum est, 
facile vox deiabi pot^at, vid. §. 28. lata subscriptam recfe in 
άςγας et similibus omiuitur, quia antiqaissima forma est a^atf^. 

4) Choerob. ia Theod. 16, 2 - 30, 33 - 92, 13 (Bekk« 118i;. 

5) J. Gr. 243, a, Gr. C. 305, Meerm. 657. 



§. 24. De α cum seq. vocal. contracto. 197 

Xmv etCej et de γ^Χαντ^, βοαντ^ (Heraclid. ap. Eostatb. 
1557, 14) e yeXaoni, βοάοντι pro ynlgaribus yeXtSoi, βο- 
ωσ«. Exempla nanc in titalis caso niilla legantar, apad 
ecriptores paoca : Epich. 82 οητάια^ς , Sophr. 41 intyyv" 
ίμ(νοι pro ίη^γγυώμίνοι , Acharn. 717 ίίίοοϊΗραμ^ς pro dtot- 
πηνωμδν^ in proTerbio Dorico apnd Polh IX, 74 τάν άρί- 
ταρ nal τάν σοφίαν vixarti χδΧώραι ^ in dtcto Leonidae 
Plntarch. Apophth. Lac. p. 225 ηόη γαρ ^Ιπαμ^ς τους βαρ- 
βάρους 17 αυτοί η&ράναι μΐΧΧομ^ς corrigendam eet ηδη γαρ 
η νιχαμ^ς (ίη nova editloDe ParieiAa ita Latine redduntur : 
aat vincendi barbari). Apud Theocritum ejusinodi 
formae nunc daae eolae receptae sant: άμαντίσσι (YI, 
41) X, 16 et nuvavTt participinm XY, 148^ eed e bonis 
iifcris praeterea restitnenda sunt γιΧασα I^ 86^ γ^Χαντ^ 3 
plur. I, 90, ηαρ^Χαρτα V, 89. VIII, 73, ίράν€$ VII, 97^ 
Tid. Zeitschr. f. A. W. 1840 nr. 110. 

Neqae tamen raro Tnlgaris contractionis ratio in fon- 

tibas Doricis reperitur: in titalis Rhod. 2527 νιικωντα, 

Chalced. αίσψνώντίς, Aetol. 2350. 3046 ορμώμενους^ Rhod. 

2535^ b ζώντας^ ζωντι, Corcyr. 1845, 119 Χώντι. Quac 

qnam recentiori aelati tribui possint , siinilia leguntiir 

apud antiquiores aactores: Epicb. 19 ιατρών ^ Χωντί parti 

cipiuin et tertia plnraiis , 65 ιστίων , 96 ζώντα , 137 Χωη 

optativiis^ Sophr. 62 τατωμίνα pro τητωμίνη , ef. Hesycb. 

τατωμή/α, στίρομ(νη^ Lysistr. 1005 ίώντΑ, 1253 ίνίχων, 

1162 Χώμδς-^ Tbucyd. Υ, 77 ίχβώντας. Hinc valde 6t 

dubinm, an Dorienses non ubiqne peculiarein suam con- 

tractionis rationem tenueriDt, eed etiain vulgarem subinde 

probaTerint. Et primum quidem sdrpes monosyllabae 

taota constaDtia ω praebent , nt ipsl . Dorienees in h!s 

Doricam ά aversati esse yideantar. Deinde ηαΙΙααι adest 

yestigiam , etlam in prima persona praesentis αω in ά 

coalaisse^' ut τίμα pro τιμώ e τιμάω. Nam qaod Hero- 

dianus π^ρΐ σολοικισμού in Boissonadil Anecdotis III p. 

250 Simonldem lyricam in yerbis ως δη €γώ γ^Χ^ (fr. 

129 Schn.) tertiam personam pro prima poauiese tradit, 

inde non audemus Doricam γίλά eflScere, qnnm Simoni- 



198 De vocalibus. 

« 

des tam recoDdito Dorismo praeterea noa usoe sit. Po- 
§tremo etiam Sophroiieuni τατωμίρα accedente Hesychu 
gloaea satia certam vldetor, et ταταμίνα fortaese ob ca- 
cophoniam spretmn, est. Nec reliqua corrig^ere aademaB, 
qaanqaam in bis corrnptelae suspicio gravior eat. 

4) Abried medii secanda persona apud Syracasanoe 
tQstibns g^amiBaticie ^) in α exibat, ut iygatpa pro iyQOnf^ 
et antiquiore ίγράψαο , ut eadem contrabendi ratio appa- 
reat. Indf recte in loco Theocriti, ad qnem id adnota• 
tar , lY, 38 bonis libm addicenlibiis έπάξα ecriptam esX, 
ciii V^ 6 ξπτάσα^ quanquam e pejoribus librie, pro γα1• 
gata lecllone 1%%άοω addendam ' Tid^tur. Poatremo pfo 
ίραίίααι, Tbeocr. 1 , 78 ίράσσα corrigendum videri , io 
EmeAdatioDibns noetrls Tbeocriteis docaimtte. 

Persinkile est ίπρία pro ίπρίω (ex ίηρίασο, ΙπρΙαο), 
quod Doricam ease testatiir grammaticas. ia Anii• Oxx* 
III, 241 1 11 (Herodianiie , ot yidetar), cf. not. 6. lade 
Epicharmq fr. 93 πρία pro imperativo πρίω, qui aeqoe e 
πρίασο , πρίαο ortae eat, reddeodum daxioiae• 

Nec Qiilnqe eadem coiitractionie ratio epectatar in 
TerbQruin in μ$ conjanctivo t HeracL I^ 68 o/ 06 %a μη 
φ&ντι, Cret. 2556^ 68 ίφ* ig χα άμί'ρας ότνι^τ&ντί^^ 
Cret. 3053 όπ$ (i. e, όπως) ων ισάντ^, Theocr. ΧΥ^ ^ 
β&μός, Sopbr, 42 0άμΒ^α ι. e. spectemiie a «Ο^οσθα» 
yid• §• 42, quaa siint pro wlgaribQS φώσ^^ ίπιστώα^ 
βώμ€ν e φάωντι, βάωμ^ς^ ^αώμ£&α contraetione nata. 

5) Deinde hane contractionem patiiintaT nomina an- 
tiquitus in αωρ exenntia: TIoTt,iavy Πσταδάν , ϋοοΗ^ίν, 
vid. §. 31, pro Ποσδίδάων^ ΠοσΗδώψ et inde Hoxidafk 
Ac^toliae oppidum Tbnc• III , 96 et Steph. Bys, atqu^ 



6). ScholL Xheocr. IV, 28. ri Mtt^9p ηρόςωτίον τον nQvtov 
μέαον άσρίστον ol SvqanovtJioy δι,ά του α TtQuipiqtivrat' ένο^^ω^ ho^c^ 
«- iyqa-^tiiy ίγρά^ρα' οντο) ncU το Ιττάζα avti τον έτζάξφ. — £t. Μ• 
579 y 19. Mf νίλας — άπο τον Μινέλαος^ άμφίβολον itri σνγηοπ^Ι Mt- 
ψίΧαζ ηαΐ /IoqvIcu; , ttrt ηράσπ τον V xai α «ς α μακρόν , ώς iJti^cro 
έΧίξα* Ιηρίαο ίηρία * inatdfvecto inaUffvaay quae omnia Dorica eese 
patet. 



§. 24. De α cum seq. vocal. contraGto. 199 

Uoattdavlu , nt PoeLdonia M«g^«e GraeeUe in ntiBiiiii• 
Mribitnr, yid. Mioan• Descr. I p• 163 et Soppl. I p. 

306 eeqq. ^ * Αλκμάν'^) ex Άλχμαίων , *Αλημίω9^ heroit 
nomeii Pind. P. YIII, 48. 59 el Inde 'ΑλημανΙόα$ RYII, 
2; et Yolgo Spartani poetae BomeD, qni.se ipse *Αλημάω9 
tppelUt fr* 20, ab aliis etiain *ΑλημαΙο^ yoeatur, Yid. 
Welck. p. 2 5 Άμυ&άρ Pind. P. IV, 29 pro Άμν&άωρ ; 
Ilttiav Piiid. P. lY, 270 et παιάρ pro namv, lon. ηβίΐηων 
(e παιάων), quae fornia a DoribDs etiam ad alios mana- 
vit^ ξυναν Pind. N. Y, 27 pro ^υνάων lon. Ivvrifnvy nee 
minus thoivuvL• P. III, 28 > alla ejusdem vocU forma pro 
Μίνων (e κοι,νάων) et inde Terbum χοινανίω Thncyd. Y, 
79 f Dorricam est etiam *Iaveg pro 'laopeg, qua fonna uli- 
tiir Aeachylus in canticls Pers• 911. 972. 

6) De compositis cum λαός eaBdem contractionem 
apad Dorienses passis testanlur grammalici ^) Μ^νίλας^ 
ΠτίρίΚας pro MirtXaog , Πτ^ρ^λαος afferentes, et leguntur 
talia: Πόρίλας in antiqDissImo titalo Theraeo ar. 1, ^&i-^ 
vAag in antiquo Arglvo C« I. ur. 2, * Αριστολας Ambr• 
1799. Lac. 1457, *Αρχεσίλ(χς Astyp. 2483 et apud Ρίο- 
darnm , Νικόλας , Spartani nomeit Herod. YII, 137^ quum 
apud ThDcydidcm II , 67 sit Ν^όλαος^ ΠλΗστόλας Spar* 
tani oomen Thucyd. Y, 19. 24 et aKa hand pauca, cf. 
§. 28. Solata forma 'Αγίλάου legitar Gorcyr. 1847, Άρ- 
χύάον 1846. 

7) Hnc traxeris etiam γαμίτρας Heracl. I, 139, /oc- 
μηρία apnd Pythagoreos nt Stob. Flor. I, 63, Archyt. 
p. 23 Hart., γάμορον^ qui ei^atit apad Syracusaiios , Herod. 
VII ^ 105 (eadem Toce Aeschylns atitar Snppl. 608), La* 
conicum γαβεργός apad Hesychium, vid. §. 5, 4, et st- 

>■-''■■' 

7) Eoelaith. 138^ 8. Xlcuiftfv -^ Ikuam, m» ώοττ^^ Άλαμάωψ ^Ak-, 

8) Ghoerob. Bekk. 1181. ηατά ngdaiv ^ωρ^ην toB do «Ις ά μαΗρον 
YiVfxcu ο λας όίςπΐρ Μενέλαος Μινέλας, Πτ(ρίλαος, ΠτίρέΙας (Gaisf• 
16, 2 — 30, 33 - 92, 13). '— ΑροΙΙ. de adv. 585, 22 ex Heraclide: 
(iifta?.0Mp7J(; γίνομίνης tov S nal ο uq S μακρόν, ως tif Μίνίλαος Μί" 
«^Αας , ^ορνλασς ^οζνλας , Tltt^iXw^ ΙΡτιρέλας^ cf. ΙηΜ. β. 



200 De vocalibus. 

milia pro γέωμίτρης^ γιώμοροι^ γεωργός, qnnm et lonieo- 
Atticum γέω et Doricnm γα ex antiqao fuo, fmo nata 
esse Yideantar. Licet tanben in illie Doricam γα pso yn 
ftccipere, qDam Attica φίοςιιβ et lonica lingna io aliie 
utraque compoeitiooie ratioac atatar, ut γ^ώλοφος et γη- 
λόφος. Tnm γαμίτρ^ις esset pro γημιτρας, forma insoUta^ 
eed analogUm seryante• 

Similia sani Αασ'&ίνης et Ααφάνης Acaru• 1704 ^ -Λα- 
βώτας, Ααδίχα, Αακράχης et alia DoriensiDm nomina (Tid. 
Papii Lex. Nn.Pp.) e Ααοσϋ'ένης pro lonico et Attico 
Αίωσ^ίνης etc^ nec credlmns ΑευτυχΙδας, quae eet lonica 
nominis Laconici, quod yalgo Α^ωτνχίάης, forma^ recte 
apud Timocreontem fr. 1 scribi; ceterum ne Attici qni- 
dem Dorica* ratlone abetinebant, ut Αάμαχος y Ααχάρης> 
Deinde hac pertinet λαοργός, ανόσιος'^ ΣμιΧοΙ Hesych. 
pro λίωργος e λαοοργος (cf. ΑνΜΟοργος) ^ Ύΐχ enim recte 
λδονργός Doricum dicitar a Photio (cf. §• 25, ^-^)? φ^^^ 
male scriptnm putaveriin fvo λαουργός, ^qatie fonna boa 
miniis apnd Dprienees oriri poterat. 

8) Eodem contractionis genere πάραρος Theocr. 
XY, 8 natum eet e παράορος^ qnod. lonice est τιαρηορρς, 
cf. Yalck. ad Adon. p. 242^ delnde Doricum haberi 
oportet πόταρος, γνώρψος Hesych. , qaod lonice sona- 
ret προςηορος^ nec minus apnd eundem ανΑαρό^^ αι/Αω- 
ρός ex αύλαορός vel αύλαωρός (cf. πυλαωρός) Dorlce or- 
tuin esse patet. Adversari yidetDr τετρωρος HeracL I, 
42. JII9 si compares τηράορος. Yox tameu obscoriorU 
elgnificationie a MazoGcbio nihil cnm τδτράορος comniane 
habere et potios ad ορός referenda esse patatur. 

Postremo commemoranda est Dorica particula ας, 
quae legitnr Heracl. I, 52 9 LyeUtr. 173^ Epich. 19 
Pind. 01. XI, 53, Theocr. XIV, 70, cf. Hesych. £ς, 
ίως^ μέχρις ov. Est enim ex αως contracta , nt docet 
Hesychli glossa τάως, τέως' Κριτές, Cretenses eolata- 
rum formarum amantcs non tninos αως dixisse yidentur• 
lonico - Auicum εως lu recenttorem Dorideni irrepsit et 



§. 2$. De ££9 oBy 00 contractis. 201 

legite Ther. 2448. UI, 29. IV, 34, Megalop. 1534, 
ftoc. 73 R. 

9) Yiilgarie contractionis ntio conspieitar in τ^^α- 
fiiiq, ηομφδός Corcyr. 1845 , Aetypal. 2463 , qaae ab 
antlqaioribus Dorieneibas luiid dnbie τραγαοίδός et ηομα-^ 
οΜς pronuiitiabaiitiir, et iu crasi y/ia, §• 27. Yidce igi- 
tor, Donenses , rectentioree potisalmum , in vocalibue hi• 
contrabendie non ubiqae proprietatie stadioaoe foieee. 
Scilieet α contractione ex uo yel αω natam sonam 'vocali 
(tt eimUem haboisse videtar, imde fieri poteFat, nt non- 
AoUa ipsuia 01 praeferrent. 

§. 25. 

He fCy of, 00 contractl•• 

1) Heraclides tradit ^) Dorieneee u in η coDJangiere• 
AccQratiue tamen quaerentibne apparet, eeyeriorena eolam 
Ooridem ita a yalgari ratione diacedere, ciqas in fiMiti- 
bs fide dignioribus ejas generis reperiantar baec : 

a) Primum in conjiigatlone contracta, ande φύητω^ 
^οητω, cuQijad-cti pro Doricie affemntar ^), ad seyeriairem 
Doridem pertinent: Ιπαμώχη Heracl. B. 14 a naimx^my 
Lysistr. 1314 άγητΜ'ψτο ηγ^ΐτα*, 1318 ηάη imperatlyas 
(male υμνεί 1321). Eodem pertinere yidetar Heeyeb. 
*ύχχη, %ad'ivdi* Aanfoyig a ηατακ^ω, neque alienus eet 
infinitiyns ηοπραγωγην Lysistr. 1174, qQanquam {iaconee 
ctiam infinitiYOs non contractos in tiv terminant, yid. §. 
20, 5. Saeplus infinitiyi in riv apad Theocrltum legan- 
tor (abique tamen yaria lectio cum terminatione ίίν. ad- 
cst) et apud Pseudo - Pythagoreos. — Non recte Boeck- 
Mas in. Cret. 2556, 68 pro τέληα^ scripeit χμΙμμ, qaod 



1) Heraclid. ap. Eustath. 1892, 40. naqa oi /ίως^νοΛ/ρ το rotavta 
^vo TB dq ην (leg. η) <iv¥ouQtiTou. το γαρ fSnltiv, Μρξείψ ϊηλψ *al 

2) Heraclid. ap. Euslath. 14119*23.' ούτω JiuQulq μετατίοΜνϋ* τάς 
τοιαύτας πι^ραλ^ιγοναοίς , το vUerrtt», ψοιντω φ^λητω, νοητω Ιίγυντίς. — 
Αηη. Οχχ. Ι, 14^, 22. άπαςέμφατον /ίωρκηί nX^a&cu, βνίστρτος ώς 
ηζηα&Μ. Apparet corrigendum esae αίρηο&α*^ 



202 De vocalibus. 

cerCe τ^hηia^ eese debef , niei forte Cretee vevbo noecon- 
tracto τξ^ίσ^Μ (ut niXia-^ai) «si eunt• Pra αηΐ(>^όφΐΐ9 
apttd RhittllMmeiD Atheo• XI p. 500. f. GOirigas άπερρό- 
φης* Celenini iii seeanda et tertia pertoBa eingokm 
pneselrtis i» servatar^ iit ηαμωχέϊ HevacL I^ 120. Ae* 
eedeat^ enim iota yocalie 17« qoam ctetraliciido fieri opor- 
tebaly in «^ traneiit, id qvod ctiaiii in GODJenctita tvh- 
inde factem eaU 

)l) In fntaro Dorice ooiitraeto t Tabk• HeraeL I9 90• 
ItB ele. ΙάσητΜ$ pro iamttm ex ίσσύτα», 1, 03 αΐκοδομψ 
σηται, 1, 83 ίγδικαξηται. Ι, 111. 113* 120 Μ9ψΐ(ν(ημϋίί, 
Ι•, 120. 121 ίργαξηται. Hic (jaoque φυτένσπ, ίμβαλϋ et 
eimilia yolgarem ratlonem non reliiiqaant. 

c) Eodem pertinent ηχον et ηλκορ, qnae Dorica esse 
tf Adimfvr Jiro ίϊχον et eRHov 3) , qnippe qnae ex ϊιχον et 
IfAxdt «oiitrahendo faefa sinf . Similia iti fontibns eeTe- 

« 

ribris Doridia nnne caen nulla reperiatttnr, iteqiie tamea 
magis i (piae eontni aint. 

d)' Poetremo bae risfetieiida soiit ^ΗράΗλψιχος Heracl. 
B. e^. 9 etc. y in nummt» Heracleeiieibns apod MioDm 
Svppt» i p. 298 et Taretitiiife D^scr. I p. 142 9 Κληχν, 
eratiai^ ttonieii apnd Laeones^ qnod pro JSXitTn esae τι- 
detiir, PansaA. III, 18, 4 «t Alem. 43 W., ^^αμοχλητα, 
Έϋρϋηλήτα CjTtn. 2, Κλη&&ίρτις fro Κλπσ^ενης Cret. 2558. 
Nani nt lio« e KXeeaB-^trg (vid• §. 26, 4) factum eef, ita 
illa ex antiqntssima forma tcXeito^y itXsPnog prodierant a 
yerbo xil«W, ηλίΡω, 

3) 'Mftiorem Doridem hac in re a ▼ulgari Hngna 
iton dtfferre, meKores fonrfeB aatis eopefrqite doctent. £x- 
enptopani qnantiiai satis est eundem ordinem eequoti af- 
feremns : 



3) Et. ni 419, 40 ex Apolloiiio: 0* γαρ Jωρuiς fgeJiXa»tq την Tt 
αφθ-9γγ•¥ Ης η t^htoviMtj olo¥ 'ηχσ¥^ ηληθ¥, αλλ* ο* Αω^ϊς τότ< 
ψρίηονσΐ¥, 17WJ101 το 1 ^ τ^ μttOJfj^, anofiaXXfrcui. ίχην γάζ nai SiU«i9 
if μίτοχη, οτ» «Κ μη θνταις ^;^•*, ον x^httrtu' το )Τ(χρ fMcor»tov «μ 
ft^jOy ου γράφίτα* άιά του η * uuovil^wf γαρ mu ύργνψ η μίτοχΐ(. 



§. 25. De ££^ osy 00 contractis. 203 

a) ε Terbis contractiB: Amph• 1688 ίφαη^Ιο'&ων^ 
ίψα»9Ϊα&€ΐί> , Corcyr. 1845 αΙ^Ία&Μ (recte Boeckhiae ooa 
tolerayit ηοίΥμω 1. 94) j Rhod. 2525, b ηοαία&ων^ 'πο««£- 
G^taouv, ίύχαριστ£ΐν^ mviw, 2905 άμφ^σβάτΗ, Aetypal, 
2483• 2484 imarw^, disrdXei, Ther. 2448 ηωλ^ίτω, αίρδί- 
toiy ηρονοΗσϋα$^ ποίΒίσ&αΛ, έΛίχ^Τσ^αί, Agrig• %$μΜ , IV- 
{ργε^εΊν etc. Deiode Epich. 135 δωρ^ΐτΜ, 19 Η«λ€Ϊν , 97 
ioxfh etc. , Sophr. 35 δΐλ$σχοη(7ται , 41 ^wneiTf, apndAr- 
chlniedciii nblque, Acharn. 743 φώι^««• 

b) Futnra : Alaes• ίργαξΜΜ , Epich• 98 i0ama$, 
106 πν^ξεισϋ'^, Biuolocb. ap, Phot• p• 639 ^ 15 δραμδΐτ^. 
Sophr. 23 ίσσΗσ•&αι, 88 ωνασ^7τα*^ Archldi• de Helic. p. 
219 iaomui, de Conoid. p. 276 &vvu0H%m eteJ^ Adhara• 
707 βοξίΙτΒ^ 708 i^HTiy Qt nunc Dindorfias e RaTennat• 
pro i?«Tf rescripsit, 709 ηδίρασΜ^^, 712 γρνλλφ7τ€, 717 
^σπτί^ Praeterea yalgo ejaamodi formae DoficAe yoeuk• 
twfy yid• §. 35 not. 3. ' 

c, d) Saepiaa δίχιν eet in titoUa Delphicis, αφ</Α«νο 
Coreyr^ 1838, b^ άν^ιλόμαν Acbarn. 776 , ΊίράκΧΗτο9 
Acarn. 1793^ a etc• 

S) Eadeia vatione severior Dori^ oo e% Qi in ^9^ eon* 
jiingit 9 qaae m mitiQre Doride aicut vnlgo in ov coale* 
SGQiit. lUa contKactiQiiU ratio in hia sp^etalar : 

a) Genitivi secnndae declinationis temiiiiatio ω a 
grammaticie Dorica vaeatqr ^) el reperitor in bie severio- 
ris Doridia fontibas : Tabb. Heracl., Bratt., Ctel. 2554 
— 2558. 3047. 3050 — 3054 et in recentibne. Creticta 
2563. 2566. 2567. 2598, Cyren. 1-3. 4—9. 11—13 (in 
titalts nr. 6. 7 yulgaris genitiyi fortiia sabinde iatenaixta 
est, fortasse solo deeeribenliuin eirrore). Deinde cjasdem 
formae exempla plurtma sant apud AlcmaQein et iii Ly• 
sistrata^ Ώοτίδά ποντίω ,in Eapolidis Helotibua apud He* 
rod. π•. μ« Α. 10, 34, ima μαΌ'αΧίδας 6πίχ€* ^μ7ν (leg. 
^μίν) τώ /Ανκυτατω ία Blaeai Itali Satumo apud Athen. 



4) Apollpn, de pron. S^. C Doricos vocat genitivos τψΐτ^ ταντια^ 
«w^w, cf. Gr^g. C. m, SchoU. Tbcocr. VII, 149. 



204 De Yocalibus. 

XI^ 487. G. Postremo recte faanc severiorie Doridis pro- 
prieUtera exprimunt epistolae , qnae feruntnr^ Archytae et 
Lysidls Tarentinorum , Epimemdis Cretensls , Chilools 
Spartani, frag^menta Philolai et Psendo-Pythagoreornni. 

b) FemiQinorum in ω genitivos in ως exemites 
Ohoerobosciis in H. Ad. 268, b (vid. L. I §.21 not. 10) 
bene praeter Aeoles Laconlbas^Tindicat, at Σαπφώς a 
^ε«ηφω pro Σαπψονς•^ atrnmqiie e Σαπφόος coAtractnm 
esae constat. ReperinntDr talia in recentissimls titolls 
Laconicis SfP(Sg nr. 1365, ^^φροδώς^ 1386^ qoae tamen 
adaliam cansani reyocare licet, ut yidebimQS infra §. 
30, 8. — Ad deciinationem tertiam pertinet praeterea 
ίλάσσως Lysistr. 1260, qnod eef ex ίΐάσσον^ς, ίλάσσο^ς 
BatQn pro Tuig^ari Άάσσονς. 

c) Ε conjngatione Terbornin in οω exempla genuina 
haee adeiiiiti: μισ&ώρτ& HeracL I, 50 pro μια&οϋσι t 
μισϋ•6θίΤΐ^, δουλώτα^ Eplmenid. , ύπνων Lyeistr. 143 e 
vnvoHv, σώμα ι \n Epilycl Corali6CO pro σοΰμα^ e σοομαι 
cf. Hesyefa. σώμαι, ^ρπω* Αωρίίίς et σώτα», όρματάι, ερ- 
χηαι, πορδύηαί, Infinitivne ριγών, qai Doriens dieitnr 
in SchoU. Ariet. Αν. 935^ ne ab Attbide qnidem alienns 
eet, Tid. Botlm. Gr.- Gr. §. 105 not. 16; praeterea Ho- 
mericam σάω pro σάου ad Doricam dialectam refetiiir 
Et. M. 70&, 38, Gnd. 530, 13. 

d) Nec minas m compodtione ea ratio apparet. Eo 
pertinent^ ' παμώχος , δ κύριος * * Ιταλοί Hesycli. , ηαμωχπ 
et Ιτΐάμωρί Herael. Ι, 120 ef Β., 14, παμωχίων, κ^χτη- 
μένος Hesych. (vid. §. 15 not. 1); δαδωχωρ, λυχνία He- 
ey<^. ,' nbi : restitato literarnm ordine δαιδώχορ scriben- 
duiB eet , apcrle yox Laconica pro δαδονχος eodem seosn, 
qno etiavi ταΙ^ο λνχνονχος ntltar, Tld. Lobeck. adPbryn. 
p. 60 5 γερωχία Lysistr. 980, vid. §. 6, 6 et cf. χεροΰ- 
χος.' Nam haec\e παμόοχος, δαιδυοχος^ γερόοχος contracfa 
esse apparut. Deinde άμπελωργιχά Heracl. II, 43 ab 
άμπελοεργός, qaod ynlgo in αμπελουργός contrabltar, πρω/- 
γυος Heracl. I, 52 etc. et πρωγγυ^ύω I, 107 pro ηρον/- 
γυος e προεγγυος (ande pro πρόκροον Lyaiatr. 1252 ηρω- 



§, 25. De Uj toj 00 contractis. 205 

^Qov reecribendmn τιάβΙαΓ, nec LaGonicmn e%t ^φρούδος 
V. 106• Addlmae hic etiam λωτQ6vy δπλινον άλειμμα* 
Ααχωρ^ς Hesych. et λωτηρ*ον Heraclr I, 136 ^ qaae 
8DDt pro λουτρόν, λοντηριορ e λοε^ρόν , λοειηριον• Postre* 
mo in crasi eandem legem yalere Yidebimus §• 27. 

4) Contra mitior Doris ia illis omnibQs eum Atthide 
et lade oo ei oe in ov conjnngtt. 

a) Primiim genitiYum dec.llnationis secaiidae in ov 
eiieuntem bi tituli exhibent: Laconici recentiores, Mes- 
sen. Arg. Herinton. Calaur. Aegin. Megalop. Tegeat. 2 
Ross. Megar. Delpb. (etiam antiquiores 1688. 1690) Pboc. 
Locr. Aetol. Acarn. Thaumac. Corcyr. — Rhod. Aetyp. 
Aoaph. Calymn. Tber. Mel. Byzant. Chalced. Messembr. 
— postremo omnes Siculi^ nt Agrig. 6el. Syrac. Acr. 
Taarom. Alaes. , cmn Issenslbus et marmore FarnesianOy 
CQJng patria latet. In his oiunibns genitiyae in ω non 
legitar nisi per corroptelam idqae rarissime. Ita in Cor• 
cyr. 1840 1. 12 traditnm est ένμ^νωιαποτωιπορωι iσχctτω . . •, 
ande Boeckbius effinxit {πλί&ρα πχατν δύο) iv Mlvo^ άηο 
τω πόρω ίσχάτω, Sed haud canctanter legendam est iv 
Μινωΐψ πυττ(γ ηόρι^ i^X^^ > cf. .1. 17 ηλίϋ'ρα f£ ηοττζ, Κω• 
μικοΰ et siinilia io tilalo Acreiisi nr. 3 , at 1. 12 ip Βάλ- 
σς( ηοτΐ τφ *^ίρτ€μισΙο^ (ecrlbltur ποπτωι , * quod qaid sity 
GoetdlngiDS nescit), 1. 13 ηοτΐ φρητίοις,' 1. 21 ποτΐ τφ 
oivMy Ι. 23 ποτΐ τω '^ίρτψηΐω, Quod in thnlo Opnntio 
nr. 1752 9 qul pessima fide a Meletio tradltas est, δάμω 
et *£ροδάμω legnntur^ flocci facIendDm est. 

Nou minua ynlgarts genitiyi forma ublque legltor 
apud Siculos Epicharmmii , Sophronem, DinolocbuiD (xa- 
πηλιχοϋ ζυγοϋ PoU. X, 177) , Arcbimedem. Tantum apad 
EpicharmDm fr. 95 yulgo 8criblta)r ηερϊ τύγαϋ'ώ, ubi ταΐ- 
garem genitivi formam non sine libroram ope restitai- 
miis ^ deinde Sophr. 10 apud ApoU. de pron. p. 45 a 
Bekkero editum est χαΰ-αιρημίνος ϋ'ην xal τηνος νπο τω 
χρόνω^ ubi praetullmue , qugd in Exeerptis Yoesianis p. 
549 traditar ύπο τφ χρόν(^, de qao dativi usu vide Matth. 
§. 395 Not. Utiqne corraptam est ^ωτίρω £pich• 48. 



206 De vocalibus. 

Deinde eadem genitm forma est apud Timocreontem 
Rhodium et in Chelidonigmo , nec minus Megarensie ea 
BtitQr in Achameneibus , nisi qnod ▼. 764. 800 in omni- 
bne libris τώ πατρός esse yidetur et τ• 709 ex qdo pejore 
codice jd λιμώ receptum est (in noperrima editione Oxo- 
nienai Diodorfins etiam plnra ejns generis male e con- 
jectara edidit). In foedere ArgiYoruni et Spartanorum 
Tiiacyd. V^ 79, qnod miliorein Doridem referre indica- 
Timas , recte Poppo Ubroram lectiones Πδλοποννάσον (bis) 
et «λλον eervaTit. Recte etiam in ficticiie epistolis Cleo- 
baU Lindit et.Periandri Corlnthii vulgaris genitiTi forma 
scripta eet. 

b) Genitivi tertiae declinationis in ovg legnntur: 
Kkiovq, ^JtQKnovg Delpb. 1705, a. b , Συρακοΰς a Συρα%ω 
Epicb. 166, άοϋς Epicb. 82. In^titulia qaibasdam ad 
mitiorem Doridein perttnentibns , sed yalde recentibns 
genitiyi in ω^ exeuntes reperiantar, ut ΚαΧΧιστώς, quae 
qnam rationem babere yideantnr, infra §• 30, 8 explica- 
bimue. 

c) In coDJag^atioiie contcacta vnlgarem rationem se- 
qntiiiitur baec: Herm. 1193 άναν^οΰται, Aetol. 3046 ave-. 
viovpTO et άξίονν, Ampb. 1688 ζαμιούντων, Rhod. 2525, b 
στδφαρονντω, Calymn. 2671 άξίοΰντες , Tber. 2448. VI, 
36 άποκνροΰταί, Corcyr. 1845 μισΰ-ουμενα et μ^αϋΌνσΰ^ίύ, 
AdiarD. 752 δδλφαχονμενα. Adversari yidetur μαστιγών rt 
(nt correximne pro μαστιγώηι) Epicb. 19 et ίδοξδ στίφα' 
νών' αίρεση Astyp. 2483, quod non debebat Boeckbias 
in (ηεφανωσαΐ' '*}ρ^^ molare ^ cf. §. 19, 2. b. At si 
comparee στεφανω in Astypal. 2483. 2484^ quod Boeck- 
biae in mlgare στέφανοι mntavit^ et in Geleneium de•• 
creto, enndem Tocalis ω amorem in bis agnosces, qni 
conspicitur etiam in Atticis ρί^γ^, φιγών, Tid. BQttm. 
Gr. Gr. §. 105 not. 16. Non aademas certe qnidqaam 
motare. 

d) Composita ov praebent baec: Ααμουχϋας Corcyr• 
1850, δαμιουργός Hemi. 1193, λι&ονργός Phoc. 71 Ross., 
λεηονργερ Tber. 2448. lY, 28. 31 , qaibnsenm conferas 



§. 26. De eo et «ω contractis. 207 

Itovffig (potine λάουργος, vid. §. 24, 7), qaod dieerto 
Pliotu testimonio β. τ: λεωργός Doncam esse dicitar pro 
hac Attica Yoee^ ψρούριον Rhod. 2905. ^ « 

Addimne φίλβάπιπ^ qaibus in eeTeriore Doride con- 
tractae fornias respondentes oon inTenlmas y qaia haec 
solQtionem potiue eervabat : ^ovg Megalop. 1534 , vovg 
Epich. 117, uvovg Acharn. 702, bvvovq Megar. , Chal• 
1567, Delph. 67R., CalymB. 2671, '^Ax/irot;y Corcyr. 
1838, ^SgnXow Meaeembr., διπλούν Ther; YII, 28, 2iU•^ 
nvq et "Onovg y JSektvovvrtoc et Όπούρτιοι cmn eimilibas 
fflttltis, vi8. §• 6, 4, Αρυονσξ» Rhod. 2905 e Αρυοϋΐαα etc* 
Adyereatur τνρωντα Sophr. 32, CDJas in locum eo liben- 
tins τνρόεντα rescripserim , qiiod TbeocritDS I, 58 soliir 
Um farmam adeo praetalit , ut eynizeai opus eit. De 
ensi yidebimua §• 27• 

§. 26. 

He €0 et (ω oontractla• 

1) Insignis in hoc loco varietas conspicitnr , qaDm 
Tocales eo apud Dorienses aut non contractae reperiantur, 
ant io ov , «υ , lOy ιω , ο , ω mDtatae , delnde «ω aat ίη-> 
teg^rae aut in «ω yel ω matatae. 

Primniu £0 .in ίο yel «ω^ et «ω in ιω apud eos solum 
mntantar, qiii severiore Dorldie genere utnntur, LacoDes, 
Itallotas el Cretenses. Laconica sant in aDtiquo titolo 
Lealsil nr. 71 άνϊοχίων pro ηνιοχίων , in Lysistratji v. 198 
ίηαινίω (ut Dindorfias in editione Oxoniensi recte scri- 
pelt pro Inmvm) pro Ιπαίριω, 1305 ύμvlωμ€g (iteni oltm 
vμvιώμeg) pro νμνεωμδν , 1002 μoγloμ€g, 1003 λνχνοφορίον- 
7£^, 1148 άδικloμ6g, quod Dlodorfius pro άδικοϋμες e Ra- 
Tennatis lecllone άδικtoϋμeg recte restitnjit. Non mlnus 
in Hippocratis Spartani epistola, quam in Appendice ex- 
hibebimus, e bonis libris restitatam est άnoρioμ^g. Grain- 
maticas qnidam ^) testari videtor,- Laconee ύμνίω dixisee, 



1) £t. G.. 322, 41, qui locus misere mutilus in hunc moduni 



208 De vocalibus. 

sed δονίω el nwifo , φιοά ante tenninationeni vm ^eaUe 
esset, CQi de his non crediraas^ certe nec ratio suffiei• 
clens ejns dlecri|iiinie apparet et adyersantiir mnUa de 
exempUs supra propoeitis. .Postremo etiain Alcman for- 
taeee eadem LacoDica proprietate usus est, si qaidem 
recte fragmenlDm Doricam ab ApoUonio de proD. ,p«61. B. 
serTatum ώτ< χ€ρρητις γννά ovSiv ηρομα&ιονμενα (cf. §• 45), 
illi ylndicayimas et ηρομαΰΊομενα correxiiuus in Mu8. 
Rhen. YI p. 234, quanqualn Alcmanica fragmenta nihil 
praeterea ejas geiierls teneot, sed aiviorti^ fr* 16 , do%im 
fr. 68. — Yerboiiim contractoram ralionem fatnra con- 
tracta eeqai consentaneam est, et legitnr όμφωμ€ϋ•α Ly- 
aistr. 183 pro όμυύμδΰ'α ex όμ£Ομ&&α. 

In tabnlU Heracleeneibus haec.eniit: I^ 90 adi%im, 
I, 18• 45 ίμενρίωμίς pro Ιμηρονμεν ex Ιμιτρέομ^ς β, 18. 
22. 28• 33, neqae aliter se habent ilenoYop JI, 19 , noi- 
όντασσ^ 1^2^ ποΐων Ι, 127 , νοΐωντί> Ι', 85 pro έξίποΐονν, 
notovak (jiouovT^fJub) , ηο^ων , ποιώοι (male Mazoccliiue 
ίξίποων etc• scripsit yocales non dirlinens) ^ nam iota, 
quod seryatur in πορησπ et ίπο^ησαμες I, 89. II ^ 29• 42, 
iu ilUs propfer accedens alterum iota oniissam est^ yid. 
§. 22, 6. In Archytae TareDtini .epistola apud Diog. 
Laert• III, 22 legitur άφορμιώντι^ quod a desideratiyo 



restituendus esse yjdetur: ηινω ^mx tov Ιώτα' ή^ώτο^ μ^ τΜ^ά to 
ntkViXv (}e§» vtiiw) iati' Sfvn^of Si, οτι χινέω Xiyovatv oi Αάκωνίς. tl 
di ίγράφ^το Sta της Τι βιφ^ογγον χινιΐω (leg. xmo)) Μμ(λλξ>ν Χίγίΐν. 
κοΜ [γαρ τά Ηζ ψω] ηιρκτηώμίΨΛ , ηνίκα μ^ [βυμφυ/ψφ παρϋ^Ιλη^γηοΛ^ 
δια τον] Ιωτα fQάφtτcU notga τους Adntvtaiv, οίον [νμνώ υ]μψ{ίω (leg. 
νμνίΰί)' ηνίχα ok φωνηίντ* τίαραΐηγίτα* , ^μχ του J' οίον όονω άονέω. » 
(leg. fv cum Sturzio) ovv το nwoi mviia λέγονΰιν ol Αάχωψίς, Priora 
illustrat.Choeroboscas in Ann. Oxx. II , 227 » 15. «tv& Μ τον Τ' 
fta^ γαρ το κιψηϋ (leg. nuZv)' οΐ oh Αάχοηκς ηινέω Xfyovoiv wu St^ 
του Ιωτα. Apparet enim, Herodianuin, unde Choeroboscus saa de- 
rivavity inde demonstrasse , ηινω scribendum esse, non ntivbi, qaod 
Lacones χινίω dicerent, non χψέω diphthongo u Laconice motata. 
Etymologus Gadianus addidit de Laconico *»νίω, quae prorsas • 
aliena sunt. 



§. 26. De eo et ίω contractis. 209 

qnodam αφορμίάρ derlyarunt aliande noir cognito. Nos 
potios άφορμίωρτί scribimiis, nt ab δρμίω dncatnr cf. §. 
37j 4 9 etiam sententia suadcnte, qanm slbi opponantar 
μίνοηΐ τδ 9tai άφορμΙ(αντν, manenti et abeunti. De- 
!nde TaFentinornm eeeandam HesycbiDin est χλαυμηρί^ 
όμ€νθΡ, κλούοντα j qnod pro κλαυμαρούμ^νον esse, docet 
seqaeas glossa χλανμαρ^ιται , κλαία , Italiotarum band du- 
bie ejaedem glosga παμωχίων, χ^Ηττ^μ^νος^ Tid. §. 15 
Dot. 1 et §• 259 3. d. — Delnde buc pcrtineDt futora 
contracla Heracl. I, 70 άνανγίλίοντι pro άνα/γελονσι^ I, 84 
ίηοϋαϋαρίοντ$ pro άποκα&αρονσι. Ι, 86 ετηκαταβαλίοι^τί ^) 
pro (πικατοίβαλοΰσί. In futarls yerbornm, qoorum stirps 
noQ exit in liquidam, tabulae Heracleenses sccandani 
coiihractionie rationem seqnuntur, yid. nr. 2. — Tum 
eadem miitatio agDoscitur in ιγΡηλη^Ιωντι Heracl. I, 104, 
qaod est pro ίξΗλη^^ωντι , ίξειλη&ώσι ab πλέω, vid• §. 20, 
6. — SingpalarU cst genitiyae Τψοκράζίος I, 118, qonm 
praeterea iii bac terminattone i servetur^ vid. iofr. nr. 4« 
— Poetremo commemorandt ennt pronominain persona- 
linm genitiyi ab Apollonio c Rhlnthone Tarentino allali 
ifiio^ ίμιω, ίμίωζ et τίω , τίως , quibas simile est τίος, 
qood Idem DorlcUDi dicit^ nam apparet eas formae ex 
<Vo> ίμεος et τεο, τίος natas eeee. Acciiraliora yid. §. 
32,2. 

Inter Cretlcos tiloloe similia praebent foedo9 Latio- 
mm et Olontloram nr. 2554, borain,'i]t yidetar, dlalecto 
nsum^ et decreta Istronioriim nr. 3048, Sybritiorum nr• 
3049, Latiomm nr• 3058 et forUese Eleathernaeorum iir« 
3047. Legantur enim χοσμίοντες 3049. 3058, 4ρμι6μερο$ 

■ • 

2) Ια aere exaratum traditur htMarafiavorry $ barbara forma, 
quam pro verbi έτίΜαταβαΙνω foturo venditare non erubtieruDt Nos 
ea mulatione {AI pro N), quae etiam in hoc titulo accuratissiine 
vel exarato vel expresso liceat, aeque Hnguae Graecae et dialecti 
Italioticae legibus satisfacimus atque sententiae consulimus. Jam 
enim 11) ' toi ττοίΜνομο^ ίπιαοταβαλίοντ^ xai ζύι,μιωαόντι vox inMwtot- 
βάλΚω de mulctis dicta est at vulgo επιβάλλω, qaum Βη^νηιχαβηίνω 
temere pro ίπίξέ^χομαι diciam asse credatur. • 

II. 14 



210 De rocalibus. 

3048. 3049. 3058 ab δρμ('έ$ pto δ^μάω , lid. §. 38, 4, minns 
4!erte ηύλψίύρ{τας) 2554, 24; delndii futdra ίμμενίω, βοα- 
0ήσ1^ύ ^ ηροίίΐ\ρΙω 3554 , 197 8<(qq• y ηραξιομβρ , χα^ίΐιο- 
μ^α, φνλάξίομερ 3048 , hoc etiam 3058. Deiiide ηοη 
alienniti esse yidetur ϊωμ^ 3058 plro ίωμδν^ neque άμίοίν 
3047 e Sherardi lectione, qilltfti Bueckhins Ghishiillianiim 
όμίων l*eceperit. Neo miram est pro conditione istornm 
tltidoram, quod in iis hand panca cdHfrada r^peiiODtnr, 
fion eolDin qnae Attica contractioiie titantnr^ eiid etiam 
qnae € rcttineant, Ut nr. 2554, 71. 72 πωλ^οντα et dvei' 
μδρον, 1.202. 203 (ύορΗδοντί et ί(ρορ%4οντί^ nt. 3048 m^tnfi 
nr« 3047 έπα^νίομέν, Eodetti tt-axei^Is genitiyum τίριος, 
'βέρους* Κρητδ^ Hesyeh. 

Accedunt glossae qttaedani Hesy(;hil , qnae ad qnem 
populum Doncam pertineant, ndll certo constatr μύγ^Ι- 
ovTi (leg. μογίοντί), μογονσι* Αωρίίϊς — πο^ιώμίΡ (leg. 
ηονίωμδρ) , τιονωμΒΡ — » γηλιώμβροι (leg. Ι^λιώμίνοι), 
κατίχόμ^^οι. Hoc ust ptO Talgari Βίλούμ^ροι, yid. §.5,8 
et §. 20, β, 4St Italicoiti esse yidetar, sl compares si- 
milliiDlitn μ€%ρίώμεί/οζ in tabiilis Heracleeneibns. 

His <!OlDiparatie ptimtnn apparet, qaam non recte 
Koenlae ad Gregor. p. 225 « qai et alios multoe eedu»t 
et Yalcketiarititii ad Adota. p. 264 atqne Lobeckiam *^ 
Bnttm. Gr. 6r. Π ρ. 391 , apnd Doriensee verba In i^ 
Ttiigo djicitttitia dicat in ead> terminari lit ίμετριωμίς pro 
έμέτροΰμ^ρ ei^, ^ cdjns liig^ie in g^ratiam Laconica nonimUi 
iti Lydiatrata coDJecturis tedtata eunt, ηίμο/ΐώμες^ Χνχνο- 
<ρορΐίβη€ζ ^t alid scrlbei<elittir. Ad fetaiiilaflouem tao'^ 
qiiue eane in recc&iiliore potissiiiiniii Graecitai^ eubiode 
pro cai esse videtnr (yid• Lobeck. 1. 1.), recte referes 
λ£ίοστρ»9ΐ^ώΐ}αι Sophr. 52, nt eeripeimafi pro λ§ιοτρίχι^ονί, 
a λενόστραηος ut 4ρυΰ•ριώ ab ίρν&ρος: sed in exemplie β 
seyeriolre Doride ettpra propdsitia rem longe alifeir eese prl• 
Inum inde perspicies, qpod nanqaam μετριηρ yel slinii!< 
reperiontnr, deinde qaod eaepissime in titulis et libris (• 
legitar, ubi illa ratio ιω postularet, tam quia eaedem mo^ 
tationes in fatDtia et pronominibaa epeetantor, postremi 



§. 26. De έο et sm contractis. 211 

qala ipsa iUa μηρ^ωμέρος, έμ^ρίωμές, qaibli• Keeiiias 
inaitiiiie InbliLiie est, ti reete β μηριάω doeerenhir, potiae 
Doiriee μηριύμ^ρος let ίμιτρύ&μΒς sonarent. C«tek>iini eo- 
dem errore indoctus esee videlvir ille grftmmaticue , ciii 
fiesyehiliiia gloee* yrjki&a&ae, ί^ατίχέσ^αί άΛΒιίητ^ qQam 
e participio γηλιώμΒΡΘς mate fictam pDtamiie• -^ Al!φlantθ 
rectiiie Boeukfaitte C. I. p. 403 f ante aeqiieBtem ▼oealem 
in i nitttari tradit , qaaiti explicatiomilti Admlttnnt Gretiea, 
qnlbusde agit Y. C. , exempla omnia. Neqne tamen ille 
aniiiitttti eo eatis «dyertit^ qood lA yerbie s noti miitator 
in ί ίάύ ante ο et ω < adeo in tir. 2554 ips^ jaon reeie 
finxU infitiitiinitB ββα^ησίδίν. PorH) qoid jadicabimtis de 
μηρίώμβνοζ et l^diqnis , nbi i(a eet pro «o? Yeram ra- 
tioneiti tndnefrai lonico - Atticnm «oi pro ao ut k^dg pro 
Ιαός y ^ΑχριΙϋ^ω pro *^τρεί^αο• Qaod utl eaepiseiiiMs ita 
naam gyliabaifi ettcit, etiam ad aecentae fation^m , iit 
diphtbotigi infttar hafafi^dtittt sit, ita itiy qntkm est pr» ^o^ 
diphtboogos est ant diphthongi eimile et contractiotie qna- 
clam natam. Jam yiHrd ^pparet, ιω pro f&i el lo pro io 
in verbie contractie, futuris et pronominibae noii poese 
aUam origineiii babere^ sed etiam baee eonlrabendo orta 
eese et qDasi dipbtboiigoe (comparee, qtiaeeoy dipbtbon> 
go9 io et in iii antiquiore litigoa Tbeolisca). Qaibus in- 
tellectift aliorum^ quae mira videri podeint, ratidetcanaa 
patefit. Primtitn ear pro to protniBette io et ιω geripla 
siiit; e«ilte«t iil dipbtho&go non AiQlttiiA iuien^t^ ttttrttin 
alteri Voealifi» ptOdiicattit an corripiatar ^* titi eaepieaiine 
in Titlgari litigaa seriptio. flactttat int^T γ ef h, μ et uk, 
^ et m. Deinde cor Herac^leens^e certiorem eam legem 
seqntttt eint, tit eo in ιω matatetit , qQaiki eyllaba tocali 
claaditul* ut iμttρlΛiμeg^ μηριώμ^νος, quiblidcifm conspitiit 
Beeyebianiim Ι^λίώμ^ος , praetei^ea i& io ilt ίξ^ό'ώρ, 
άνανΫ^λίθντ*^ baud dobie illic prdduetio ttiiigis lipparebat, 
quam ante coneoiHllil in liadem eylUba siiquenteRi secutida 
dipbtbodgi pare eorjripereftnr. Eam ihmt^n i«geiii iieG nTa- 
rentina exempla servailt^ ut αλΰΐυμαριάμύρός , ίμ(ο^ Ιμίω, 
^μίως, neu LaeoHica telCt^tica, quae nbiqne lo praebenl 

14* 



214 De Yooalibus. 

Aetypalacenees ea nei eese cerdas cognoeenatar, io ge• 
nitiyis nominiim terti^e dedimtionie in ^ης et og exenn- 
tiam praeter iUoe Rfaodii , Goi, Gyrenaei let raro Theraei, 
Anaphaei^ Siculi, iii pronomiBHni genifivie maiime Si- 
cnli; in compoeitis eam ά^άς, viog , nXiog ea contractto 
reoeotiore demqm tempore apud varioe populoe Doricos 
in aeiim venieee Tidetur. Itaqoe haec ratio maiime eet 
eorum Dorienetuliiy qiii in insnltt ad Aeiae oram sitls 
habiiabant lonibne, φ|ΐ eadem usi sant, Ticini; nec mi• 
nue Thevaei, Anapbaei, SyracusaDi ladie coDtagia pate- 
baiit, aut Cyvenaei^ qao malti lonee eomoiigraTevant; 
in ipsa Graecia τιχ recentiseima Dorie aliqaa ejae Teeti• 
gia habet. Ceterain qoi maxime to in «; canJQiig^iit , ω 
fociunt ax «oi^ nt πραΜρωντηι Galymn• 2671 ^ ίτων Rhod. 
2Θ05. Jam videamue eing^las 

a) In eonjiigatioDe contracta ab Heraclide apud Eo- 
etaih. 1557) 42 Dorica affepantar φρονίνντ$ et voevvri, oe- 
que taineii niiiic in melioribas fontibas αΐίαιρ ejue ge- 
neris exemploni reperitnr praeter ηροωνάμ^νος Astyp. 
2483. 2484 (in reqentiore 2485 , III eet ηροΛίρονμίνος). 
FBtara contracta eandem legem eeqauntur in Galynui. 
2671 ηρ^Μυνν^^ iiakvitivmi ^ ύηαρίενντ^. Freqnentantar 
^jue generie fonnae apud Theocritanii (at φ^λ^υντι V, 80, 
ίδθΗενμ€^ Xlll, 1, oixivvrsf YII, 116^ αη§νμίνος XTV, 63, 
βομβ^ΰσα HI, 13, βασινμα$ 11, 8, κασιΰμΜ III, 53 etc.) 
et in aliis fpntibiis minne limpidie. Geterum in Calymn. 
2671 ^ύίργδτοΰίΤΑ dat. plor• lagitiir , quma aaalogia ivtQ- 
ymvG* poatnlare videatiir. 

b) Nomioa tertiae decliniitloiiis in og et fjg exeontia 
genitivniii in evg <) , qood eet ex sog coDtractam , in his 
exemplis exhibent: Agtypal. 2483 Moιρayivιυg et 'J()^ 
(noxXivg, 2485. III EvxXsvg, 2488 Kaιρoγipeυg , 2489 S^ 
voHράτiυg^ Rhod. 2905. D* 13 oρeυg, 2525, a ^^ύτοηράτενς. 



4) J. Gr. 242, b. Gr. C. 2Θ8, Yatic. 692. τάς tk ονς Ιηγούοας 

yivt^naq, τάς οΛο των «κ 17« iv&t^ γίψομίνείς^ tk ^νς t^hioiHff (A^ 
JkOfhiiq^ Jtoyhovqf Jtoyivivq, 



§. 26. De 60 et ioi (ontractis. 215 

^30^Μκλεΰς, 2537 ΦΛο^^ράτ^υς, oeqve miniis JSvnga- 
τενς, Rhodli noiueii Cret. 3047 ^ fiieQ per heteroclisin 
Ιαμιάίίνς 2534 et Bc(aai(asvg 2546^ in Cois titnlis 2517 
Νιχομηδίνς et 25J3 Baatleioivg ^ Cjren. 2. θραου^λίΰς, 
6 XoLQViikivg y Ί Έύφάν^νζ et * Αντισϋ'ίν^ς (^Ισομράτονς cor- 
rDptum Yi4etar)y 8 ϋνφάνίνς. DpinAe alus formis inter- 
mixta legimtiir: Ther• 2448. III, 15. 37 'ΙσοΗληΙς, quom 
genitiYi Qpminaia dqh cam xleog compoeitoniia in ovg 
exeapt, y\a, seqq. ^ Apapb• 2481 (Rose, 6) Tsiia^Hga^ 
τ(υς^ Ro88• 1, 5 J^wsitcliiig ^ 16 JNi1|loφάveυg et SQUQimiU 
^ivg (ρ^ημβ in Anapliapie est tenuinatio ov^, Corcyr. 
1905 Σoψo7|[λ€ΰg in moDnmepto sepalcrali fortaeee pere- 
^nni^ in tltulia fryciqis Torremuzz• XV, 42 I^aia$itlivg^ 
47 KkfPiiiQaj^vg. — De geailiyo ^Oduffasvg, qui a gram- 
maticie poridi tribuUw» vid* §• 30, 7. 

g) Epicharmi, Sopbronis et Theocritl aQnt proQO- 
mina sμiϋgy ίμ^ν , tevg^ auspectiiie est μ^υ %η Ther. 2448• 
III, 9, nbi praeterea semper /uoi/, et ret^ in apophlhegr 
mate Oorlco, qnaiiqaaiii noii dubitaiQue, qaiii DQficum 
et hoq ireete ab Apollonio appeUetur et illqd baberi poe- 
sit. Accaratiora Yidebimne iQfra§. 32, 2. — Addiqpme hic, 
ηλίΰνα vulgo legl £piob• 135, sed e Stobaei codice Λ 
ηλίονα praeferendpm yideri. 

d) Doridi a grammaUpie et ^ivg ad9crlb!tur^ quod 
CaUImacbas aasos eel H. In Cer, 58. 130, (st composita 
cum d^€Og eandem contractionem passa ^). Et baec et 
composita cum veog at^ue nWog itldem afTecta in tttulis 
et oammis pauUo recentioribne r^perinntur: Rhod. 2538 
&evXvTog, in nummo Coo Θέυφαν, Mionn. Sappl. Υ p^ 
567, ii) receotiorlbus titulU Tberaeia, qai edati suot io 
Aetis Acadeiniae Berolinensls , nr. 85 SevdQTog , 102 
θίυόοσ^ος, 64 Θ€νκρίσ*ος, 102 BevxXsldag'^ ν^νμηνία Cret. 
3052, quiini Cretes ν^ομηνίίΛ dicere tradantur a Proclo \n 
CratyL c 83 (Bebfc. Anq. p, 1164), io titulle receatlo- 
ribus 2573. 2574. 2575 ΚΙ^νμ^νίδας y Cyrep. 6 θ^ύτψος 
et in breviore Roinaiiae aetatie Κλιύ&ψος (7)3 Corcyr. 
1844 θεύδωρος nomen Locri et idem 1845 , 38 (aed θ^ο- 



216 De Tocalibus 

μηδης in titulo bonae aetatis nr. 1896); Spidanrk 1183 
fjfvdw^og^ in Eryciao Torrem. XV, 47 Κλ£υχράτης, in 
Messanio I, 16 Sivyvig^ in nummis Tarentinis ΝίνμηνΜς 
Mionn. Descr. I p. 139. 14!^, Sappl. I p. 180 (sed θιο- 
δωρος Herad. I, 134). Yalde dubiam videtur θέύξένος 
Delpb. 1702, 17, quiim θιόξίνος sit 1703, menais Θβο- 
ξενΜς 1700 etc. — Yides haec contrahendi laarem apad 
ρΙβΓΟδφΐβ DorleQsinm ant nnnquam aut recenti demam 
tempore vigaisse videri ; paullo antiquior fnerit apad eos, 
qai in reliqnis ev contrahendo efficere consaeyeraat• 

4) Quarta Yocales «o contrahendi ratio, qaae apad Do• 
rieiises valebat, vnlgaris e6t illa, qua in ου conjuDgaiitiir. 
Qaa qui utnntur, «ω in ω contrafaere eoleot. ObserTa- 
tur vero maxime io titiilis Theraels et Anapbaeis, ubi 
pauca tertian;! rationem seqaentia Yidimns^ in Rhodlis prae* 
ter genitivos in evg exeuntes, in Megaricae dialecti fon- 
tibne , in tltulls Corcyraeis ; rarias in titulis Siculis et 
apud scriptores Sicnlos. 

a) In coojagatlone contracta HeraGlides apod Eu• 
etatb. 1557, 40 pro Dorico aiBert notovvti, et reperiantnr 
in Tfaer. 2448 άφαιρονντων, άφαιρούμδρος j ποίονντα^ ipol•- 
iiOVPT€g , νοούσα, φρονούσα, deinde ποιώντι, άφαιρώνται 
pro ηοιεωντι^ άφαιρεωνταί^ Anaph. 2477. 2480 Μαλούμ^νος'^ 
Hermion. 1193 ίπ^δαμώνχί conjuoctiTus ; Messen.* 1339 
ΐΛαρηρονντες•^ Megar. 1052 ίστρατάγουν et Acbam. 696 
ino^ovv^ Corcyr. 1845 ηοι,ούντω, noiovvrfg, Et apud bos 
quidem alia in verbis contractio Bon reperltar. Eadem 
est Iq titulis Rhodus 2525, b τψoϋvτig a τψίίν pro Te/icer, 
2905 iyxaXovtfTfg, μαρτνρονντ^ς, oixovvrfg (sed ίπαννίω apnd 
ΊΊιηοοΓ6οαΐ6ΐη , qaod syiiizeeiii postulat) \ apud Epicbar* 
mum leguntiir χαΖοί/σα fr. 82, ψϋΌνούμινος 137, apod 
Sopbronem 97 άρδούμδρος , sed ccrtiores apad eoadem ennt 
formae non contractae. Ε vulgari Ungaa banc coDtra- 
ctionem in recentlorea titulos Deiphicos illatam jadica- 
nma, ut 1693 άφ$xvovμivog, 1699• 1703 ηοιονσα, 1704 
ηοιώρ pro formis non contractis, deinde in Aatypal. 2485. 
III πρoacρovμivog pro πρoaΦρ€ύμ€vogm 



§. 26. De €0 et «ω contractis. 217 

b) Fotanim hbc contractionis modo Qon solani nti• 
tor apnd eosdem , qni in Terbis contraGtis ei assneTenint, 
sed etiam apnd eos, qul in illis solutam formam praefe• 
root, Bolis^ qaantmn ecimns, antiqaioribos Delpbis ex- 
ceptis. Legantnr enim in Tber. 2448 ψβαλονμ(ς, ίξονντι, 
ί(ΐξοΰρτα&, εγγραψοΰντα^ y συναχ^ησουνταί^ in Corcyr. 1843 
indcntHQovvTt y χΗριξοΰνται^ in Acham. 744 άηοΧονμένα, 
716 άγορασονντ^ς y iquod Dindorfins e Ravennafe recepit, 
714. 745 χαρνξώ et όπο/σώ; deinde in Alaesloo titulo 
ηοιησοΰντι^ Sopbr. 19 νησουντ^, Epich. 167 ^ωσονμ^α, 
Archim. de Hel. p. 219 ίσσοννται, έξοΰντ^, de Plan. Aeq. 
p• 7 ίσορροπΐ^σοΰνη ^ Aren. p. 320 ττι^ρασυνμαι etc. Ab 
Heraelide apnd Eastath. p. 1557, 40 nt Dorica afferantur 
Μίησονρτι^ ορ^ωσοϋντ^, ytXuaovuxt ^ βοασουντι. 

t) Secanda persona snbjectivi eandem contractionem 
patitar Epicb. 143 πορινον^ 149 dtavoov. Yalde tamen 
dubium est, an ea fragmenta non eint genuiDa. Ια cer- 
tiore ejusdem fragmento fr. 20 est φχ^ο. — Conjaiictl- 
V08 aoristi passiyi ίγδανΗ^&ώντ^ est in Corcyr. 1845 , in 
qao Siculos contractione abstmeotes Tidebimns. 

d) Genitiyas decllnatioiiis tcrtiae nominnin in ι^ς et 
ος yalgo banc ratlonem seqaitur in Theraeo nr. 2448^ 
ttbi yiitovg, 'Τηίρ€ίδονς^ Πραξι^τιλονς , jilaoQ^ivovg ^ Βω• 
δοχράτονς^. Σωτίλους (excepto uqo ^Ισοχλδνς). Apnd reli- 
qno8 omnes, qnl ceterum contractionis in ov patientes 
Bunt^ genitiyi in ovg saspectiores sant, ne vel infima ae- 
tate e Tulgari lingua irrepserint yel describeDtiani cnlpa 
comipti sint. Talia legantar in recentibns titulis Ana- 
pbaeis nr. 2480 TeXebiyivovg , nr. 12 Ross. Χρίνοτίλονς 
(praeterea ivg) in corraptieeiinis Locrico nr. 1751 '^ρι- 
(noyivovg et Delpb. 1703, quam io titalis ejas regionis 
slt fog, nee minns apud omDee reliqaos ροραΐοβ, qui in 
Terbis ου probayerant. — In Tber. 2448 conyenienter 
ctiam genitivus pluralis συγγενών contractue eet. 

e) Genltiyi proDominum ita contracti non solum 
μον in Tbcraeo 2448, sed etiam Ιμονς, novgy xeov apud 
poetas Siculos sunt , vid. §. 32^ 2. — Composita cum '&iogy 



218 De vooalibus. 

vdqg^ χλξος ηΐ|η(]μ4||| apii4 Oiiri?li8C> ου admtttpnt^ nam 
Νονμ^νιας in Cfilypin, 2671. eet lasenei^ nomen, et νου- 
μηνία Pind, Ν. ](Υ, 85 Ofqrt^ non e Doride pc^titiiiil• 

5) El^dem cpfopoeita ^ipgalari qaadaip coqtractione, 
qua €0 io ei traneit, siibiiide a£}ci Tideatar. Eo primnm 
^xeria |iomii|fi propFia in recenfiseipiis titulis L^comcl» 
(yid• §79!) ^Hdiuvag, ^ίτψος , ^ψηδης , J^lnotimQiy 
qme enttt prQ Yiilgaribua θ$οδίητης etc» At in hie £» 
non esae, i4 qi^od voliiit Boeckhias i|d nr. 1239 9 Laco- 
nica qnadam i^utAtipiie (de qaa e geniiuiis fontibos nihil 
copatilt vid. §. 22 ^ 5) pro €v positaia neqnc; GQiit?aliendo 
ex io factmo y facile inde ^pparet , quod tiacones panllo 
^otiquiopes Qoa di^emiit Qiog, ^οήίητας, s^d aUg et^o^^- 
χτας. Itaqae potias 10 reqentibua Laconibns in 1 abiit, pro 
qao β% aet^tia conaoetpdiiie η s^riptom eet. Qaae seatentia 
9<mfirmiitiiv eeriptur^i £ιδ(ητας et nomine ^ψηλϋης ία alio 
titulo Iiacoi|}eo C. I. nr• 1391 UUa» niai faUimnr) p^vU^^ 
Tetqatiore• Nani noni^n ifiaoleiitias , quocupi Boecl^biQe 
^Ημι^δης et reliqaa pon copferenda esse ducit 9 a Lobec- 
kio Parall, p• Q xecte qmn LacoQico nowine θ^ομηλίδ^ζ 
tpad Pdiieani^in III 9 14 coiQpoilitiir. — Deinde adfo- 
caT^ris nomeii ^λβίδίκη, quo appellatar PiDdari mater ία 
▼ita metrlca, quod Eaatatbiiis Prooem. Cemm. Piod. p• 
15 eofitractioiie e Κλ^οδί^η natam dicit et Boeckbiiie com- 
parato nomine KUii^toQ apqd Pausaniani I, 3, 2 et alioe 
taetory 091 addioms ΚίΗσ^ένγ^ς^ Χλείδημος^ alia. At> ei 
eoaforae nonieii Χλ^^σ^δΙκη Hom. b. Cer• 109 j yeram il- 
loruip ratipnem facile intelligea* JHam ΚλΗσιδίχη e% KXi(r 
όίχη nata siint e Κλπονδίχη et Κλίδδίχη (ef. ίλ^^σίπ^ηλος 
et ίλχεχίτφρ) a yerbo κλίω, κλξΙ\α, neqqe aliter reliqQ•; 
imde faictniii eaty nt Κλησ^ώ^ίΐς Gretioe aif pro Jril^«ai^a'i;?i 
Yid. §• 25, 1• Mlnus recte de boc nomine jodicat Batl• 
mannqa Gr, 6r. §• 105 Not. 21 ^ qnem vide piraeterea 
contra contractlonein illam in πλΛν, δπν, δοπ^ΐίρ agnitam 
diapulanteai• 

Jam non dqbitabis, qqiii geoitivffs ΧλέΜβράτ*ίς et ei* 
milia, qoae baud pauca in Torreoiazzae inecriptionibus 



§. 26. De £0 et fw contractis. 219 

Sicalis Cl, XY leg^ntnr^ e Κλευηράτ^νς etc• corrupta 
sint. Magie haerere licet in πο^ίμα^ος^ ημοά legitar in 
corraptiseiiiio titiilo Delphico nr. 1693, quiiin in Roesia- 
00 nr. 67, qal simiUimns est neqpe tamen idem, ποι- 
Ημ.σρος tradatur. Nam qaod Boeckhine, Rossio dabi- 
tanter adstipiilante , cofrexit ποΜνμινος, a Delphica din- 
lecto aliennm est. Neqae tam^n Roeeii eii9picioQem, . ποι-^ 
ίΐμϋνος fortasse Delphicae di<4<soto proprinni eeee, Teram 
evstliD^mae. Potiae lacann in RogsU apQgrapho notata 
aliqqam cormptelam indicare Ttdetur. 

6) Postremo ▼ocales io et coi ooa coptractae eenran- 
tor, maxime uk septentrionali (rraeoin et (exceptis tamen 
fotaris) apiid Siculoe. GenitiTi et composita cmn d^io^ 
ete. apod plerosque Dori^nsium golHtioiiem pr^isfQrmit• 

a) Ad yerba conhracta pertineiits Anipb^ 1688 wqq^ 

tiovn, ίψφορχδοιμ^ et in reliqaie Delphicis σννξυίαηίοντος, 

^ivvtvdoxeovaag ^ αυλέων, συλεοντος^ στραταγίοντος etc. (for- 

mae ynlgari. ratione contractae minns genninae yidentnr) ; 

Pboc. 81 R. ίηντΗμέοντες y voeovreg, φρονεονης et in alio 

Pbocico apnd Roseiain p. 36 βονλαρχεοντος ^ Chal. 1567 

ίΛμίοργεοντος ^ AetQl. 1756. 1757• 3046 στραι^αγεοντος^ συν- 

(vionfovoag y xaToweovTtg, ηαρ€χάλίον• Deinde e Sieiiia 

in titnlo Alaesino άκολου^εοντ^ , Sophr. 74 ποιίω, 37 νλα^ 

χτίων, Epich. 19 avvdtmvtiu^ inctiviw, 51 χαλίομες^ 56 

ηοίίω^ 114 άηοχρίω et com synizeei 19 ποΜο», 98 δοηίω, 

23 ααΐίοντΰ, quare formae contraetae (yid. nr. 4) βαβρο- 

ctiores eunt. Neque minus apad Archimedem ίσορφοπί'^ 

oni et eimilia freqaentantiir. — Minns certa emit, quae 

ejasdem generis in titalis Creticis saspectissimae fidei 

legantur : 2554 ηολΐμίων, nmktovru, ώνεομενφ^ άορκεονη^ 

ίφορχιορτ^^ iρ€υviQvτεg et 3047 ίηοΛνέομεν^ qaam ία iia- 

dem primns confrahendi modus reperiatur, deinde quae 

spad PhilQlaiiDi et Pseudo - Pylhagoreos , talium aman- 

tissimos. 

b) Fnturi non contracli nulla exempla reperiantar 
praeterqnam όρχιξίω et ίχπραξεω in Ampb* 1688 3 Sicnli 
7ioqae Gontvabiuit , Tid. nr. 4. 



220 De Yocalibus. 

c) In conjanctivo aoristorum passiri solutae formae 
freqaentissimae sunt apnd Arclilmedein, nt de Hel. p. 219 
άποτμα'Θ'ίωηι et πέρΐίνεχ&ίωντφ , ρ. 220 άποχατασταϋ-ίωνη, 
ρ. 230 άραγραφίωντι etc. 

d) Genitiyi in eog a nominibns in og ei ijq apnd 
plerosque Dorienses noii contrabantur• Ifa in Delpb. 
Locr. 1763. Phoc; 85 R. Thaumac. Argly. Hermion. 
Tegeat. Megalop. — Megar. Byzant. — Copcyr. Acarn. 
Ambrac. — Agrlg. Gel. Acp. les• et Αει,νομέρίος ia galea 
Hieronis. 'Item apud- SopfcroBeni fr. 79 esf σχοτ^ος, apud 
Tiinocreontem fr. 2 μίλτος cum synizes!. Severior quo- 
que Dorls ΐη tabnUs Heracleeneibue heog profert, una 
voce *Αρίστομίΐ/6ος antiquam forinaiii noo retinente. De 
genltivo plarali infra yldebimns. Pronoininnm solatae 
formae afferantar ίμίος Sieula, τεορ Gretica, τΐο apud 
Alcmanem, yid. §. 32, 2. 

§. 27. i, 

]t e e r a β t• ι 

Crasis apnd Dorienees eandem legem eequitur, quain | 
apud lones, at yocalee secunduin. coiitract!oni& regulaB 
coDJungantor. Qoum prior yox io diphthoogum exitj ' 
$ et V ejiGiuntar^ nt yulgo fit. Jam ycro quum in pu- i 
rioribue Doridis fontibus niiUae yoces crasin patiantur 
praeter articuluni et conjunctionem Ma/\ hae 'yocales coa• | 
lescunt : ! 

a-a in ά ut ynlgo: τοίλλα Petil. C. I. nr. 4 et | 
Epich. 117, τάγα&ά Amph. 1688, ταύτα Cret. 2557, ^i- 
τ^ραι Epicb. 23 e ταί et Dorico ατ^ραι , yld. §. 16^ χατ^ο 
Epich• 19. Sophr. 40, κάίίσω Lysistr. 1243, 9icing Acharn. 
800 etc. Cum sequenti al (Dorlee pro ii) xai in xo<* 
conjungilur , quum accaratlor ratio ποί postulef, ut Brott., 
Cret. 2554, 15 et Astypal. 2483, 13 (ub! και di κα, qaod 
Boeclshius in αϊ di χα mutat) , %ai%a Heracl• I, 53, Epicli- 
19, Thcocr. III, 27. 

a-e In ?y secaudum Dorlcani coutractionis legem et 



§. 27^ De crasi. 221 

grammatieie . testantibas ' ) 9 qai τ'ημά afferunt e τα ψά, 
NoDc leg^ntor: Amph. 1688, 43 π^πΐ, Cret. 2554 8ite- 
pias χηπι et χης e xal ig ^ 3047 Ηηπαιν^ομ^Μ ^ £pidb• 19 
TttjnHTa, 42 τ^ν^κτρατίδλογάϋτορας , 48 κηχίλησατο (cofrigen- 
da eraot χάγώ 94, 17 et ηίνβ^φ^α 46); Sophr. 6 χηγώ^ 
29 χηππτα^ 71 .^^η^τίίρατηρίχημίζ:^ Acharn. 701 i^iJTJfn^Vy 
753 χηρν&ραί, 756 xijic; Alcm. 52.(19) ηηπΐ, 56(17) χι>. 
Malta . similia apud Theocritnm leguntur^ qal recte etiam 
x/Jn« I, 97, ΧΊ^ηί II ^ 101, xtJt^ JI> 150 pro xai cum «Jir^, 
«/τΓβ, f/T£. Cuin sequentt diphthongo ^i; leg^e contraQtio• 
nis accurate servata nai apud Dorienees in tjv coDJangi- 
tur^ certe Epicb. 23 in libris eet κηύγονοι, unde ^jfimvo^ 
procodimas, et Theocr. IV, 31 ίζηυ^ quam ynlgo xmt/- 
Xohfjt et similla scribantiur. 

a-i; JQsta contractione coalesetiiit, iit p;a«?TeAch.713• 

a-^ qaam crasln in Dortde patiantur^ non satis ap- 
paret. Nam χίπτιΐδια Epich. 50 e corruptissima librorum 
lectioDe λιηπίδια effictum est. 

ct- ο et α- ω secundnm Doricae contractionis proprie• 
tateni in longum ά coalescerent. £jns tamen ratlonis ne 
ullam qoidcm yestigium reperitiir, eed ω^ uf yulgo, eon• 
spicitnr in hls : Epicb. 45. 60 χω pro vtai o> 27 χοίς 
(Hbrl χος) pro και og, 31 κώλίγου^ 40 κωξνρνγχοί^ Tbeocr. 
IV, 16 τώ'στία, II, 30 χως pro και ώς, IV, 30 κφχηο 
IV, 10 etc. Deiade κωκτίρμονος' Tbeocp. XV, 75 Metne- 
kiQs sine Itbrls scrlpslt , nec spernendum est χω i. e. xal 
oiy quod in paucie librie legitur VIII ^ 28. 29. IX, A, 
Tid. Biittin. 6r. Gr. §. 29 not. 19. Ut apud Sappbonem 
χωύχ fr. 1, 24, Ita Epicb. 19 κωνδ^'ν in libris scriptum 
est, cujns ad normam etiam κονποχα fr.,94, 15. 18 cor- 
rigendum duximas, quanqnaiii in Tbeocrid libris κου I, 
62^ xovda II^ 25^ χονπω VII, 10 etc. scripta leguntur. 



1} Choerob. Bekk. 1282 (Gaisf. 530 , 15). παρά τοκ Αω^ηναιν 
ivi η χι,ρνάΛα^ το cc χομ ϊ, οίον τα έμά τημά, Iteffl £t. Μ. 201 y 54, 
cf. Αηη. Οχχ. IV, 361 ,27. 



222 De deGlinatione. 

ο-α et ω-« jneta eoAtractione ia ω coeiittt^)^ tit 
χ&βυ^αον Lysietr. 174 , twdQBg pro τοί Seifd^Bg 1260 et id 
Hippoci^atis epislola (male τάργύριορ Lys. 174) ^ τώγα^ον 
Epich^ 95, ψπόλος Theocr. I, 87, τώσύλω Cret. 2557 pro 
τώ άσνΚω, %SvtQ(a TbeciCr. XI > 44. τωύ^οΰ AchaMI. 756^ 
τωϋ^αν Theocr^ XI, 12-, ^vtog XI, 34, Hnde apnd.Epi- 
charikium fr. 94 ^ύτός, τωυιτω, wvtol scribenda erant pro 
ό αχηόφ^ tavtia , avioL Si Boeclihius iii C. L lir. 29 
tetie tt^uiuii tagYiiot L• e* iol *Αργ^Ίον, ea crasis eerte 

0-"^ et 0-0 d^6ttiidtim eoatrautionis kg^e iii mitiore 
DoTide tnlgiiri ration^ iii ου eODJiingenda liunt, ttt tot!- 
vctvttBv Rhod. 3905, quare non tulimiis τώφνμα Epieh. 27, 
contra seyerior Dorle postulat o>^ cujiie geDeris malta le- 
pmtnr apud TheocFitmB , nt cJg I, 65> ,άλαφος I, 135^ 
ΰριφος V, 24. 30 , ωγώ pro ο ίγώ II , 54 etc. Alienum 
est ωτ^ρος , qaod sclioliasta Tbeoerifeus crasi Dorica fa- 
ctum dicit, qaoniam Dorice ex ό ατερος natam est. Con- 
tra Laconicam dialectam peccat του/χνχλον Lyeietr. 1162. 

ό-ν conjtiiicta reperluntar in ϋνπέρ^ρύν in Cheli- 
donismo, nt r^^tituerdiiit pr6 το ύπίρϋνρον^ ηοβ malumus 
^ούπίρ&νρόν, qiiae est etiain Atticornm ratlo, Tid. Lob. 
ad Aj.,9. 



» » 



De di^ellliatlone. 



PraeMoinendnia esf , Doricae dialecto , quanqiiain 
grjtmmaticie facentibus, dualis niimeri iisom iion magSs 
faiDiliarein Tideri quam Aeolicae. Uiiica ejfid teempla> 
quae in fontibue panllo certioribus legere meminifnas, 
sunt jorancli fbriiiiila Lacoiiica val τώ σιω , qoae freqaen* 
tatiir iii Lysislrilta , et ibidem v. 1310. I3l8 nodoiv. Prae- 



2) Greg. C. 190^ *o Mgvav rp ο ciqB-^w μΐ&* Μρον φφτηίττος, 
ηγονν rov α ^ τον ί, tlq ω μίγα χα* τωψ '/αίι^αν *cU t^ JhtqUw hti9' 
ώς θ<όχρ«τος (add. Ι, 65). 



^ §. 28. De declinatione Ι. 223 

« 

terea nallnm daalis yestigitaiiii , ne apud Archlmedem qoi- 
dem , qui qnaih saepe eo numero nti potaerit , faclle exi- 
stimabis; nam pro inmidow Αύ Conoid. p. 290 e Baeile- 
ensi et qmDqiie codlcibas inmidoig reponendum eet, qndd 
idem in eimilliiiio loco p. 292 legitar et saepins. Et 
sicoti apnd hunc haud raro ipsnm namerale δύο, cpiod 
dnalem quam maxime posttilal*^ Tidetur, cnm plnrali jnn• 
gitar, ita non minus in reliquis fontibus τβΐ optimie. 
Ita in Heracl. legunfur δύο απέχοντας Ι, 29. 31. 34 y ττό- 
^ς δύο II, 55. 56, δνων τριχύων II, 21, δυίάον χοινίίζών 
II, 36 ete. , in Rhod. 2525, b στεφάνους δν^ί ^t άτδλύί'άίς 
Μ, £pich. 89 σχόροδα δύο παΐ γα&υλλίδες δύο et alia 
complnra^ simul iotelligis, eodem pertinere numeralis 
Tocis δύο in Dprlde declloatiooem pluralis tennlQatiooi- 
bns asam , δνών et δνσΐ yid. §. 34. Daalis tenninatio 
servata est in αμφω et άμφοΤν , eed etiam hoq enm plarali 
jnngltur T^hacyd. Y, 79 άμψοΊν τοις nollnjai,,. ;cf. Cret. 
2556 άμφοτίραις ταΤς nokiGu Satis quidem coojstat^ Attl- 
cae qnoqae dialecto simillimum pluralis pro duali U8nm 
licere, quare Doridis potissiinum in hac re constantia et 
Tocis δύο declinatione nitimur. Praeterea notatn dignui|i 
est Aristophanem , qai constanter daali τω σχιλη ηύΐψρ^ 
plaralem καττώ¥ σχδλών admisisse in Dorico carmine Ly• 
sistr. 1259 et adeo io Attici homlnis ore ibid. 1170 τα 
Μίγαριχά σχέλη commemorantis i. e. longos Megarensiiim 
maros yid. Meinek. ad Comm. Gr. III p.451. Non saepins 
daalem Terborum in Doricis fontibns reperiri docebimne 
infra §. 36, 5. Itaque boc affirmare licet, Dorienees 
dnali numero non omnino abstinuisse) eed rarislsime ta- 
meD, malto eerte rarias quam Attiees uaos eeae. 

§. 28. 

JDe declinatioiie I• 

1) In tertniuatiooibus declinationis primae Dorlcam 
dialectam ubiqae longum α pro η exhibere sapra docai- 
mas §. 19, 2. In reliqais qualis sit ejiis apad Dorien- 
ees ratio, baec paradigmafa aperinnt: 



224 De declinatione. 

Slngularie: 
Nom• nvka γλώσσα *Ατρ$Ιδαζ 

Gen. ηύλαζ γλώσσας *^τρ€ίόα 

Dat. πυλβί ^λώσσ^ ^^TQsidq: 

Acc. πύλαν γλωσσαν *AjQBldav 

Voc. — - — ^ΑτριΙδα. 

Plaralts: 
Nom. πύλαν 
Gen. πυλ&ν 
Dat. ηνλα^ 
Acc• πύλας, (ηύλας, τιύλανς). 

Ιη tanta exemploram copia exetnpla congerere non opos 
est. Jam adnotafaimns , si qna aliquid expHcationis de• 
eiderare videntar• Quae ad accentum pertinent, snpra 
exposuiinus §• 3. 

' 2) NominatiTi sing^alaris mascalmorum breTior 
(btma^ de qua ylde L. I §.20, 2, noo aiiena esset a 
Doride, Α recte a schoUaste Theocrlteo ad YHI, 30 
ιΰκτα Doricum dicerctur, κηϊΜύριλλα^ archifecti Syraca- 
sani , cnjos Sophron meminerat ^ ag^nomen jnre ab Ea- 
daemone ^) huc relatum esset. At hoc ab Herodiano ^) 
rectius pro maliebri nomine baberi Tidetur τΙγο per Indi- 
brium dato; iUttd Doricnm male dicitur, qnia apndTbeo- 
critnm legitnr. 

Genitivam eingtilarem masculinonim apiid Do- 
riensee in α exire graminatici saepissime testantnr ^); 



1) £ustath; 1457, 24 ex Eudaemone Pelusiota de masculinis 
in ^ exeuntibus: χα» Svqanovohui το Μν^^λλα, ου μ^μψησ&α^ λέγη fof 
Σώφζονα, Uno^oiv ott του Σν^αχουσίου τοντον χνρι/ον ^ημόαοτιος ψ 
άξχιΗχη»ίν inU δί τίλίοιονργησοις το ϋ-ίατξον μνρον τοις ίαντοΰ ηο^- 
τ<Μς διένημε, Μν^^λΧα Ιπί%λή&η^ cf. de homiiie Miilleri Archaeol. 

Ρ 81. . 

2) Ann. Oxx. IV, 333, 7 ex Herodiano : ntqi των' τίλιη&ψ τί* 
άρσίψικων : ου μην ovδh το α παραδί^6μί&Λ δια τά -θ-ηλυπά ΙπύτυμΛ} 
το TC Kontwa χομ MvqiXXa * η τά ηοιψι%ως μεταπλασ$•ίντα * ψ{φ^ιι•' 
yt^ita Ζινς' Ιπηο/τα Νίοτωρ. 

3) Et Μ. 11, 11 — 36, 37 — 154, 5 - 552, 64,^ Εί. G. 369, 



S. ^. De declinatione I. 225 

neqne alm fomia in cerCioribae Doridis fontibus reperitur, 

iiisi forte per erporein describentiam• Ita praeter ea, 

qnae Boeckhius in titnlis cofrexit, male Εύη'&ίδου legi- 

tur ]'d Tkaum. 1772 , ubi qamn Leakii apographam ου 

omittat, band dabie Εύη&ίδα Feetiluendum 68t. Exensa- 

tiODem babet Αραηοντϋυν , peregrini laeensis nomen in 

Calymn. 2671. Errore Πηληϊάδαο Doricam dicitar in 

Add. Oxh. I, 346, 26 et Et. Gud. 456, 38^ neqae magie 

credittius Bo«clsbIo in anliqno titulo Tberaeo nr. 13 '/σο- 

tliloixo ϋ^ηορ SG• νίόν ex Ισοηαη \\ ιαοϋ-ηαν restituenti. — 

M!ra genitiyi forina est Ψύλλας in Corcyr. 1845, 36. 37. 

40. 43. 50 etc. > cujns nominatiYus Ψύλλας legitur 1. 5, 

iatiyus WvJika 1. 111. 123. Boeckhias singulari quadam 

. Corcyraeae dialecti ratione Ψύλλαος pro Ψύλλα dictum 

idque iu Ψύλίας contractum exlstiinat. At potias I. 5 

Qotninatlvuin Ψύλλα reetiluendain et feminam intelligen- 

dam es»e , eertissime inde apparet, qaod ibidem tribas sl- 

gnificatio 'Τλλίς fieniiniDO genere additur, ciijus in locam 

Boeckhins 'Τλλ^νς reecribere coaGtns est. 

Dativus singularis nanquam iota subscrlpto ca- 
ret, nisi in titulis vel recentUsimis vel minore fide de- 
scpiptis , vld. §. 22 , 8. 

3) Geiiitiyas pluralis et gr^mmaticis ^) et in- 
nnmeris exeiuplis doceiitibas ia av circumflexum exit, 
qaod est ex antlqua terminatione αων contractum , ut τ»- 
μαν^ τεχνι,τάν. Ν«β adjectlvorum feminina excipiuntur, 
quae ia vnlgari. litigaa accentn eundem cum mascalinis 
sonum affeietaat, ut ά^ρΖν^ άμφοτ^()αι/ pra feinluinis φ(ρων 
et άμφοτίρω» , vld. §. 3^ 6. Ipsa teEminatio αων errore 



31, Cho^rob. Gaisf. I. 30, 25. Αηη. Oxx. I, 2^8, 21, III, 22D, 
27 ex Herodiano, IV, 2(U, 30, Eustatli. p. 12 extr. — 1396, 25, 
SchoII. Pind. Ol. III, 56. 

4) Choerob. Bekk. 11S4, J. Gr. 242, b, Gr. C 226, Leid. 636, 
Meerm. 656, Vatic. 692; ProPcl. ad Hesiod. p. 45, b, Drac. p. 110. 
10, Ann. Oxx. III ^ '-241, 11 an^w (leg. βχ^ων) pro άχρων, Ann. 
Oxx. I, 278, 19 'Ρηγ&νσν μο^αάν (leg. ^ji^ytlw μοψσάν) vid. j. 14, 3, etc. 

II. 15 



1• 

2Sie De declmatione. 

Porioa dicitw ^) , oqe ιριιιηβ I<Miie« «ft»f ^)• Viilgtrie ter- 
mioatio describentium yitia in titnlU cerrnptioribtts aiib' 
inde legifur, «t CoiM^yr• 1845, b. 35 τsχvίτώify qnnm 1.16. 
41 recte sU τ^χνηίίν^ Herni• 1193, 20 ii^atiQiav TioAtwy, 
quod Boeckblus non debebat relinqaere, Laeop. 13^ 
rcQovd-QuvtSv ab eodem retentum etc• 

Dativus plnralis iu titnlia omnlbus vulgari ter- 
intnatloiie a$g iititur. Longior forma ταϊσίν legebatnr Ly- 
sistr. 1268, ubi «onc τα7ς scripliup eet. Non dubilamae, 
quin etiam Epioharmo illa uti lieuerit^ ut aimili teriniiit- 
tione in declinalione secnnda• 

'AccusatiYue pluralia pleramqae vnlgareui for- 
mam tenet^ pare Dorieiisiiim altimaiD carijpiehat, qood 
ideoi oinnibue poetis Doricls lieuiaae videtur, Tid. §.21? 
1; para Cretensinm et anUqaiorea , «t videtar, ArgiTi, 
antiqulaeimaiu terminatioBem pmg retinu^rant, vid. §. 14^ 1* 

4) Conaposila cmn 1»6ς^ quod Doricfi Ια λ<χς con- 
trabitar (vid. §. 24, 6) , primani declinationem sequuotur; 
ut Qen• *^ρ}ζ£σΙλ(χ Αι^ΐτ. C. Ι. βγ. 2, ^Αριστόλα Lacea. 
1457, Dat. 7όλςτ Piod. III, 36, M^vAa Ν. VII, 28, 
AocQS• *ΑρΗξϋΙλ(4ν Aalypal. 2483 , Vo€• ΠρωησίΧα Piad• 
Istbm. I, 58. 

§. 29- 
JDe ileclliiatlone II• 

1) Vulgaris Doris in hac dedinatione ab Attica 
dialefito nihil diilert* Severlor Doris genilivani siDgah- 
rem in ω terminat , Tid. §• 25 , 3^ et plerumqae accnea- 
tiYum pluralem maecnlinorum et femininorum io ως, Yid* 
§. 20, 2. d.' Idem iu nonnuUis vel severioris Tel mitio- 
ris Doridia generibne in ος corripitar^ Tid. §• 21 , 1 ei 



6) EU M. 40, 62 /ίω^Ηΰς αίχμητάωρ, cf. £c. G, 317» €0. - 
AoR. Oxx. I, 278, 17 Laconicum dlcUur μωσάωψ^ corr. μνσαίτ. 

6) £t. M. 40, 69 - 607, Η — 577, 44, £t« G. 23, 3« <- 386,6» 
Ann. Oxx. I, 23, 26 — 239, 1 - 382, U. 



$. 29. De declinatione II. 



227 



de «cceiitii §. 3 9 5. Postremo pare Creteoeiam et anti- 
quiores^ ul Tidetur^ Λι^ίτί ejasdem Yetaetiaetmain terinfi• 
nitioneiii ονς retlnueFant, Tid• §• 14 9 1• lUque hoc 
paradipia, unde nentroriiiii qaoque mtionem facUe in* 
telliges, Dorieam declinationein refert: 



. Singalaris. 

Nom. ϊπηος 

Gen. 

Dat. 

Acc. 

Voc. Γτπΐί 



ϊηηου , ϊππω 
Υτιίίον 



Plaralis. 



Ynnocg 

Ίππους f ιππως , ϊππος, ιππονς 



2) Paaca praeterea adnotanda sunt. In datiro sin- 

(Qlari nuDquam iota snbscriptuin neg^ligitur nisi per er- 

rorem, iit Tber. 2448. V, 30, aut in titulia recentieei- 

mis. In Creiico titultf nr. 2556, 3. 39 pro datlvo legitur 

aatiquBs locativua L• Πριανσιοΐ a Πρ^ανσιός nt ohoi, '/σ- 

^μοι ab οΊχος et Ίσ&μός , 8ed hic memorabilem in modiim 

etiam cain praepositloDe junctue. Confer iv Ίσϋμοΐ Si- 

mQnid. fr. 209 Schn• , quod Meinekiua in Delect. Antbol. 

p• 189 non debebat in iv *Ισ^μω mutare. — DatiYi pla- 

ralls loogior forma saepe apiid Epicbarmnm lcgitur^ ut 

fr. 24 γανλοΤσ'ιν , 35 τούτοισί, 71 ^^xahiaiVy 97 avrol^iVy 

98 λόγο^σι^ Item Lysistr. 1180 τοΊσι — ίμοϊσι» Itaqo^ 

aatiquiorcm Dorldem non minue quam Attbidem plenioreiii 

forinain admiaisse patamus^ neque eiilm Epiebarmue ex 

cpica lingua qaidqnain aeemiipstese yidetar. 

Attiea, quae vocalar, dedinatio in sttbstantivie ap- 
pelUtivis et io adjectivis a Doride aliena est* Quae vo- 
Ges eam sequl soleut, apnd Dorienses reliquorum, quae 
secuudae declinatiooi obtemperant^ tcrmiaafionee exbi- 
beot^ aut aliia simul rebna diveraae, ut λαός, ναός, 
iydyuiov pro Isoig, νδώ^, άνώγ€ων (vid. §.22, 5) 9 aut sola 
terminatione , ut λαγός in Helotibns (inter Laconica opi- 
nor) secundam Atben. IX, 400. C, λαγοί Epicb. 36 ab 
Attico λαγύίς, γλνχύαρ^ον Sophr. 54 , άξιοχρίοις Thcr. 

15* 



228 De declinatione/ 

2448. V, ίλ^ος acicasatiyns ploralis Cret. 2555extr., quan- 
qttam bi€ miramar^ quod non Ιλύος scriptum esf, innXiw 
Heracl. II ^ 32 ^ unde Timocreonti fr. 1 vnonkeog resti- 
tuiinue pro νπόπλδως. Pro Attico εως Doricum est άως, 
qaod tertiam declinationem sequitar. Qnomodo Κως, 
Dorieae insulae nomen apnd ipeos Dorienses flexiim sit, 
non apparet. Neque tamen dabitamue, qnln et inboc et 
in allis nomiiiibus proprii» ^ ut Cretico Τάλως, Doris cnm 
Atthide non discrepuerlt , cf. §. 30, 8. 

§. 30. 
De decllnatione IH• 

• 

1) Ια anivereum casuniu terminationes excepto da- 
tlvo plnrali non differant a vulgaribus. Nominativus sin- 
gnlaris in paucis qaibuedam singiilari usu g assumit, ut 
μάχαρς pro μάκαρ Alem. 64 (66), qnocuih conPeras ΊΊ^- 
ρΐ-ηρς^ quod quum pro Περιηρης apud Alcmanem legi re- 
ferat Herodianu» in Et. M. 663, 55 (nomen propriam 
esse iotellexit Schneidewinas Conjj. Critt. p. 9), noli 
eyncope inaudita natam putare, sed eandem compositionis 
rationem agnosee, qnae est in plarali ίρΐηρες. Deinde 
nominatiyo χερς nsus eat Timoereon fr. 6^ Yiilgo tamen 
etiam Dorienees χ^ίρ dixiasc videntur, qaod est apud Epi- 
cbarmam fr. 118• Accedente eigma ν excidit in άρσης 
pro αρσηγ, 81 id recte legitur in recenti titulo Laconico 
nr. 1454 et in μιίς yel μ^ίς pro μ^ην, yid. §• 31. — De 
Cretico et Argivo τΦινς pro τ^^ίς diximns §. 14, de 
χάρίης et similibas in^ seyeriorte Dorlde §.20, de corre- 
pta nltlma in uiiag, χαρίδς pro χαρίας, Φνκός pro Φυχονς 

§.21. 

2) GenitiTUs pluralis nbiqae, nt vulgo, ia ω» 
exit. Nec recte Epicbarmo bexameter tribuitnr^ in qno 
est Σ^ιρηνάων pro £^^ηνων ^) , ' neqae incorFVpta esse τι- 



l) Scholl. B. V. II. T, 1. ^οάο>ν' Βοιωτίας η φωνηι notova* oi 
Kow άπο των tlq Jf α^σ£Τ«χών* "Λ^ημι Κρητάων ηότνια το^οψο* 



§. 30. De d^clinatione ΙΠ. 229 

dentnr τραπ€ζητάμ κννοίμ Ibyc. 40, τ«» αιγαν Theocr. V, 
145 , τά» λίυχάν αιγαν V11I , 49 pro χυνώρ , αιγών , quae 
faclle a librariis ad Ticioarnm terminalionuin eimllitudi- 
nem conformari poterant. Si tameii eunt ab ipsis poetis 
profecta, cerfe nibil est cnr Dorica exietimemus. 

3) DatiYUs pluralis Tiilgo in lituUs vulgarem 
lerininatioiiem ai(y) noii relinqnit , quae legitur in Tegeat• 
Rhod. Ther. Messeiubr., Copcyp• 1845, 60. 93 οίρίθ^ίΓσ*, 
Cret. 2556 διδώσι^ et ηρογ^γανόσι, 2555 (ύορχώσι^ 2558 
ηςάγωσι et Ιξάγωαι (in qulbus ω pro ov eet secunduio §. 
20, 2. b), nec minue χ^ρσίν apud Sopbrohem fr. 65. — 
Longior termiDatio ίσσι(ν) sola regnat in decreto Am- 
phictyonuia nr. 1688, ubi 1. 39 ίίρομναμόνδσσι , 1. 21. 44 
ηάντδσσί , quocuin confera» ηάρτίσσι in oraculo Delphico 
apnd Deinoatheijem Mid. p. 531 5 deinde in Corcyr. 1845, 
39. 63 '^4ρ(Λάτίσσ$, locl cujusdani appellatio candem eer- 



qiuv. — Aaoi τοζοχί'τωνίς axotUti Sft^fivataVy Έηίχαρμος. 

fo* άπο των *2ς ός * χαλο• νησάωψ άατέρ§ς, — SchneidewiiWie 

versum Sirenum fabulae addendum censuit post Eustath. Prooem. 

p. 53, quanquam heroicorum versuum ab Epicharmo intermixtorunA 

nuJJum aliud vestigium extat. Et ipse genitiviis Σπ^ψάων a Do- 

rica Epicharmi dialecto, quae ne in prima fiuidem declinatione 

eam terminationein admiltit, alienissima esl. Convenit Callimkcho, 

qui νησάων ausus est Hymn. Del. 66. 275 et reliquorum fragmen- 

torum supra propositorum auctor habetur a Naekio et Schneide- 

wino, neqne de alia medii fragmenti origine quisquam suspicare- 

tur, nisi Epicharmi nomen additum esset. Jam vero simillima ra- 

tione in Excerptis ex Herodiano Ann. Oxx. III, 354, 21 Simonidi 

iribuuntur verba Ιπίκ^κβ* δ^ομΒΟί, quae a Callimacho Simonidis 

epiniciis in cursores inscripta fuisse Schneidewinus (βττΜκοί' simul 

restitiiens) egregie demoneiravit Exercitt. Critt. p. 20. Deinde 

Callimachus libris a se editis haud raro epigrammata praeposuisse 

videtur , quo pertinent Epigr. 6 in Creophyli Οιχαλίας aXmw el 

h, 92 Bentl. ,οχοι/σαθ•' Ίηπωναατος- ov γά^ αλλ' ηχοκ Itaque hexa- 

metruvn illup ex epigrammate a Callimacho Epicharmi Sirenibus 

praeposito si^ptum censemus. Cetenim τοίοχίτωνις, qaod Schnei- 

dewinus satis audacter novalnm arcubus arinatos srgnificare 

censet, n^ quidem a librario antecedeiitis vocis τφφόςω§τ recor- 

datione decepto male i>ro χβάκοχίούνίΐί scnj)ium arbitramur. 



230 De declinatione. 

ravit• Epieharmi fragmenta Uhm eolam offeMint , fr. 9 
φίν^ασ^, 156 γυναΜΟρδρ^σσι ^ apod Sophrontfm fr. 99 
est τρηματιξοντ^σσ^ ; aptid Archimedem longior forma 
breviore freqaentior eat, at de Hel. p. 217 xo/tiea^fV- 
τ«σσ« y p. 220 δίαστημάησσίν (nnde corrigas βιαστημασ- 
ifiv p. 253. 254), Aren. p. 331 )ί<«οιι^ωι/ί;χότ£σ<τ* et lu- 
ταλΒλαβηχ6τ^σ<ϊ^ etc. Apud Thncydideni V, 79 noXUaai 
est in bonis libris^ nnde corrigae nokUa^Y,77. Psendo* 
Pythagorei eaDdem formam freqaentant, ot Arcfaytas in 
Stob. Floril. I, 74. 79 τιάντ^σσι, III, 76 μα^ημάησσι, 
άχροαμάησσι ^ ηραγμόηύϋιν etc. Haud raro alteriim σ 
jbmissiim est, nt ηαρέόνησι CXV, 27, ΰ-ρΐμμάησι XLVI, 
61 etc. , qaae non minns faisa ennt qnatn μα&ημάχίσί 111, 
76, cui nnnc e cod. Α alteratn σ aecesait. Recte etiam 
noXUui, Pind. Pyth. VII, 9 a Boeclsblo damnatam cst. 

In tabttlis Heracleeneibne tenninatio ασ(τι{ν) sola 
reperitar: ίντασσιν I, 56 pro ουια, ύνταρχοντασσιν Ι, 127, 
πρασσοντααοι Ι, 110, ηοιονταβσ^ \ ^ 2 (de ν ίφ^Χ%. vide 
§• 10, 12)• — Jam ig^itur, quum in tilulis Alexandri 
aetatem eaperantibue eola longior fermlnatio aac^ vel icai 
reperiatur , neqtie aliter apud Epicharmai» , dubitare licet 
an brevior terminatio σι recenttore demum tempore in 
Doridem iuYecta et χίρβιν apad Sophronem pro corrapto 
habendum sit. Sed qaum utraqne terminatio jam anti- 
|[aiseiiiiis temporibus apnd Graecoe in nen fnerit et quum 
Aeolee qnoque utraque eodein tempore nsi aint, vid. L. I 
§* 23> 3 , qnidquam affirmare non audeintie. 

Postremo in tltulo Delpbico nr. 1693, 1. 3. 7 et in 
eimillimo Roseli nr. 67, 1. 13. 25 leguntnr dativi άγώνοίς 
et Ιντνγχανόντοις , in al!o Delpblco, qaem edidit Cartioe 
Mas. Rben. Nov. II p. 114 Ααμΰοις pro ^ίαμι^νσι, uia- 
μΐίδσσί,, et io Aetolomni ad Milesios cpistola, cnjae inl- 
tium seiryavit Arisfopbanee grammatictie aptad Euetath. 
p. 279, 40, γ^ροντοις, poetremo πα&ημάτο$ς in yereo ab 
eodem^Arielophane allato, quem comici cajaedam poetae 
esae hoiniiiein Aetolnni induceniii^ Meinelnae ^iiispicatoe 
est Comin. lY p. 626. Jam egimna de singalari illa 



$. 30. De declinatione III. 231 

foroia L. I §. 54, 3 eamqiie eeptentriotiali Gnieeiae pro* 
priam et eokitractioiie qaadam e iongiore άγώρισσί etc. 
natitti indicaTimiie. Nnnc in Tauromenitano titiilo Fran- 
zii ea^pe repetitos legtinus dativos ί^ρομναμόνοις et σ^το- 
ψνλώίΌΦζ» Ceterain qaum in antiqaiore Ajnpbictyonam 
decreto nr• 1688 terminatio ίσσι sit, formam In o&g pauUo 
recentiore tempore in iiaaiii Teniese coiijiciinae• 

4) Male g^amtnatici tradiint^), accneativi plu• 
raiie terininationeiii ας in Doride vocalem producere, id 
qood ex accentiis ratione Dorica, de qua vide §.3,4» 
Gollegisee Tidentur. Prodoctiottts neqne iilliiiii exemplum 
Teperitar et eortipiunt ultloiani, nc plara afferamue, apud 
Epicbar^aoi tt. 23 Xtnadag^ μύας, σωλήνας. Ulteriaa 
progreesus seholiasta TlieoGriteiie adeo tionaioatiyuni plu- 
ralem decliDalionis tertiae in ai exemiteni eomniaTit. 

Qiiam accentus rationem Dorienses in bac dedina- 
tione propriam habeant^ yide supra §. 3. 

5) Vocttm earam^ quarum etirps In $ desinit, faaec 
est dedioatio: 

Singnlarie genitivus vulgo in ίος exit, ut πό> 
^ίος Herad. , οιχησιος Ampb. 1688, χρίσίος Rbod. 2905, 
φύσιος Epich. 135, etiam in tUulis paullo recentiQribus, 
eed mloiis corruptia. AUicom όιαίύσίως in Tker• 2448. 
VIII, 4 iiobia evspecttiin eet. In Pbocico Rossii nr. 81 
est άγα&4(ψ*ος , in recenCi Gretko nr. 2567 ηύλ^φς. '— 
OatiTtte in anCiqnioribiie titulla faab«,t temiinationem iy 
qaae «st ex u eontracta : ηόλι HeracL 1 , 108 , Αυψδάμι 
et Σχ%νούρι Ct>rcyr. 1840. Eadcm reGtiua Bcriberetnr 
Acharti. 721 el Thucyd* V, 77. 79, ubi libri nokH prae- 
bent. Yiilgaris forma est in lltulis Alexandri aetate re*• 



2) ScholL S\, t y 3T1. o( JwQUVi antvavtiiu^ τ j n^w^ SMXittrp τΰν 
μΐν ιΐς "iq fv -Θ-ιΐΜν πλη&νντΜών ληγ9ναών τά δνϊχά (leg. τάς €tlr^q(r^Hάς) 
6ba τον α. ^aitcqov Ι^φΙ^οναιν y των 6k tlq αϊ τάς οΜΤκχτι•χάς ^ice τον α 
β{)αχίος tH^r^ovutv. £adeiii docent Jgustatb. 558, 23 et Drac. 10, 
17, ^ndem fiomen lociim specfantes. -* Scholl. Theocr. I, 109 
\id. §. 3 fiot. 10. 



232 De declinatione. 

centioribue 9 ut avayognftr^i Rbod. 2525, h^ παρίνρισίί et 
πόΑ«» Corcyr. 1845, παρ^νρέση Ther. 2448 ete. 

Pluralis Nominatiyiis apud antiqoMiree Dorienees 
in ^tg exit: Eplch. 5 μάντΜς^ 30 πρηστί€ς, LyeUtr. 981 
ηρντάν^ς, Thucyd. V, 77. 79 πόλ$€ς. — GeDitivas 
▼ulgo ID ίων, u% πολιών Herm^ 1193 9 πρντανίων Astyp* 
2484. 2485 , νποΰ'δσίων Archinn• Aren. p. 319. Qaod in 
Gret. 2556, 52 πόλεων scriptum eet, miramQr• — Dati- 
▼ ue apud antlqniores in «£σσ»^ ut nokUaoi Thilcyd. V^ 
77• 79; in titulis infra Alexandri aetatcm est ya^arie 
forma, ut ηολδσί Herm• 1193, Cret• 2556> πρυτάνίσιΚϊίοΑ. 
2905, ίπιχύσίσν Rhod. 2525, b, — Accnsatiyiis Tnlgo 
In iag^ ut ηρίσί,ας Corcyr• 1845, πολιάς Cret« 3053, iu- 
μανίας Cret. 2555^ άποδείξι^ας Archim. Aren. p. 320. 
Itaqne hoc est hojiis dedinationis echema : 

Singularis. Plnralis. 

Nonn• πόλνς πολιάς 

Gen. ηόλιος πολιών 

Dat. noλ\y rec. ηολπ πολίδσσ*, rec. πάλ^σ^ 

Acc. πόλιν πολιάς. 

Yidesj ubiqae ι teoeri praeterqnam in datiyi plnralis 
breyior£ forma, ubi πόί$σι cacopboniae caasa eyitatam 
est. Quare qaanquam ea non reperitnr in fontibae Ale• 
xandro antiquioribus , non yidetur tamea ex Attica diale* 
cto aseumpta esse , sed , ei quidevi antiquior Dorie bre- 
yiore terminatione usa eal, eam non ισ^ sonulese persna• 
8om babeto. De u pro 1 iii datiyo singulari a receotiore 
Doride aesumpto yid. §. 22, 3. 

Sequuntur. banc decIiDationem band pauca nomioa 
propria , quae yulgo d asclscereiit : Gen• Πάριος Pind. 
P. VI, 33, θίτως 01. IX, 32 ete., Σαηηριος^ί^η^. Delph. 
1705, *Ισοπόλιος Anapb. 1 R. ^^ρισκοπολιος Taarom. 
apud Torremuz. VIII, 6, Λιναάσπιος (ut corrlgimus pro 
^ίέυκασπιφς) Cyren*. 6, Dat. Αυγόάμι, et Σχινούρι^ loci 
nomen Corcyc' 1840, -Σαράπη, **Igh, *Avov^i Ambr. 



S. 30. De declinatione III. 233 

1800 et ΣηραηΗ Phoc. 81 R. Idem fit in omnibue Αο• 

mialbiis proprlis Yiroram , qaae more Doribue consoeto 

longfiorem tenninationem ^ς in ις corripiaDt. £o perti• 

nent ^Αγι,ξ^ Laeonicum nomen notiseimuin pro *Αγιοί^^ 

Φίρτίς Pind. 01. YI, 22 pro Φιντίας, ylvaig, Pythagoreus, 

pro ΑυβίΜς, et geoiliyue Αύσιος Cyren. 2, jjetpig pro 

JHvlotg, uade Gen. Adviog in Cyrenaico titulo minore et 

Pmd. Neto. VUI, 16, 'Ανάξιος et 'Άναξιν Cyren. 5, 

"Aqiaxig et Ailhg Gyren. β (Ulud etiam Tbeocr. Yil^ 99), 

Δάμιος Gen. in Cyrenaico minore^ Λ^άλλις Herm. 1211| 

Nmog Delph. 1705, Hem. 1205 et Μχιν Hem. 1197, 

Φάηος Cret. 2557, ϋοίσ^ος in titulo Acrensi et Gyren. 4 

etc. Yulgo ejue generis nomina apud scriptoree non Do- 

ricog ό asci86ant, νΛ^Αγιδος, Avaidog, cujas generie iV/- 

xiSog legitur Herm• 1210. Cetenim, id quod obiter ad- 

notaiiiU9> male *'Ayig cum acuto scriptnin eet apud Thur 

cydidem Y, 24, ubi recte Goellerus circamflexam resti- 

tmt (temere Poppone judice), Avaig apud Diog. Laert. 

VIII, 42 et sic saepe. — In substantivis appellatlyis d 

retinetar, nt 7i«t/Ta£zi;()/^aHeracI., τρΗτηρίδαΆ]χοά,25259ΐί, 

άσπίόος Amph. 1688^ EpiGliarmca xovQideg , ontad^ide^, 

^vwidig^ σμαριάίς etc. , nec recte grammaUci de diale- 

ctis 3) ita praecipiunt , nt ^ ublque ejectum esse vldeatar. 

In adjectlyia cum noXig compewtis ύιχ unquam asaiim* 

ptam est, nt μ^γαλοπόλας est apud Pindaram; nominuui 

proppiornm genitivos Ίσοηόλιος et Άριστοπόλιος eupra at- 

talimue. Ceterum, quantopere nomina propria ad hane 

declinationis rationem inclinaverint , maxime docet genl•- 

tlvas Aiviiafmtog Cyren. 6, quum aunlg d retineat. 

6) Nomina in og et 17 ς (Geo. fog) in antiqua Doride 
contractionem non patinntar, praeterqaam in dativo eia- 
gulari ; ^ίρΗ quidem iambum efficit apud Epicharmum 
fr. 34• Reliquoriiiii casuum exempU soDt : Απνομέν^ος 
in galfa Hieronie G. I nr. 16, onoteog Sopbc 79^ μΑίος 



3) J. Qr, 2i2yhf Gr. C. 311, Meerm. 656 , Vatic. 693^ qui Ho- 
mericum Πάρ»ος apponunt 



234 De d^clinatione. 

Tllnoer. 2, τρι^^ας Lysistrk 11^2, Uu^ioeiitt^ et «^ιθνχω- 
SifQ Epich. 26. 33.50, 6ϋμάρ€α EpUA. 23 5 «ttip^fa So^r. 
45. Rettnuerilitt eiiin usutti maxittii^ Creteaees, in qno* 
ram titttlie etlam aa servtttnr : Mh¥tHkia 3052 , τώ^ 
2566; adde XpfjtOy^pla 2554 $ 176 et %ρσύίια pto ψ€υ6η 
iipvd Pliotidm , qnae » pro « eprdr^ ACriptoiii habere 
videntar, Tid« §• 17, 3« De βιόηλίχρίίς pm βιοηΧ«ψ&Ις 
Vid• §. 21 , 3. Pierique titali , etiam tabalae Heraeteeil•• 
ees, nsliqtioe caeiie eokitrahiitit praiiter guaitiyda, nt Ft- 
t€og et %ΰίράδ$ος (a χάραΰος pro χ^ρύ&ος yid. §. I6) Herael. 
(ftingulate eet Τέμο^^άηϋς I, 118), *u4ρiστf»μίp^ς Corc. 
1845, '^4ρ&ιστομ€νη ibid. , Άη Uttueh Goireyr. jFWcW He- 
facL , άφάρίωρ Aetol. 3046« -^ Gettitivtie sin^lam in 
ivg coiltrahitiAr maxime in titolis Rbodiie, Aatypalaeensi• 
bos, Gyrenaeis, nt ορ^ι;^ Rhod* 2905 , Μι^ιρα/^ν^νς A%tff. 
2483, ^{^φάι^^ς Cyren. 7• 8, quae genilivi tertnitiatio 
graminatlciB pvae ccterls Dorl6a eet;^)» Viilg^ari mdone 
genithriis potiseiinum in Ther« 2448 Qdntracttte iegiter, 
nt γΈνύυς, Πραξίτΐλονς. lidem tituli, qui gellitivtiiB sin- 
galarem , ireliqtios qnoqae «aeae eosqae Tulgari ratione 
eontrattos elbibeftt, nt *τώρ Rhod. 2905, <$υγγ^νων Ther., 
nittpixkHg a6c. Tbi6t. 2448. III, ll. Aecuralios de geai- 
tivi eitig^Qlaris icotitractiotie snpra dinptttavimiie §. 26. 
Itaqu« boc paradigma slatttiBndtiiii est: 

Singularie• 

NotKI. yivog συγγενής η. ύυγγενίς 

Gfeii• γίνίός , Rbod. ύΐύ. y*- συγγ^ρίος, Rhod. etc. σν/'/ί- 

v€vg, Ther. yivovg veug , Ther. ovyyevoug 

Dat. Ϋ^νΗ avyysvti 

.Acc. yevog (SvyyBvia, tec. avyyfittj 

tk. avyffvig 

Voc. — avyyivig. 



V 



4) Cboerob. B^Jck. 1236» J. Gr.. 242^5, Gr. C. 296, qui Hoine• 
ricum Jtoyhtvq apponunt^ de έ^έβινς Et. G. 273 » 27 ^tc. 



§. 30. De declinalione III. 235 

Plnralie. « 

Nom. yivtay rec. γένη συγγ^νί^ζ, rcc. isvyyt^Ctq (σνγ- 

yeveg) n. ύυγγ^νία^ rec• 

Gen. yeifitavy Rhod• Ther. συγγ^νέίοψ , Rhod. Ther. etc. 

etc. γενών συγγενών 

Dat. γίνύασν, γέν^σ^ σι /yyivf «σσ* , avyyiveei 

Acc. yivta, rec. γίνη συγγ^νίας y irec. avyyivBtg 

n. avyyivea, rec. σνγγβνη. 

Datiri pluralie exemplnm in parioribus fontibns legere 
non meminiinas ^. itaqne eecundam analogiatn finximus. 
LoDgiore forma yevhoai antiqoiores Dores usod putamus. 
— Non Dorica siint beteroclita , quae in redentlbtie ti- 
toHs leguntnr ! θη^αμένου !n Pbolegandrio Rossii nr. 29, 
Φί^ί^ράτον Anapb. nr. 7 R. {^Εχ^νίράτου in Tber. 2448• 
Ill^ 21 , quod contra ipsias tituli consnetuditiem peccat, 
conrnptelae suspectum est)^ deinde '^ριστομ^ν^ν Atiapb• 
2478^ 2!τρατο9(λην Astyp. 2488, Αιομτιδην ία marmore 
Farnesiano etc. , yocativus ^ω^ράτη «t similia Afgiv. 1148 
seqq. Contraria ratione poceant BaadiiSivg In titulo Coo 
nr. 2513 et Rhodio 2546 ^ Σαμιάδίυς Rbod. 2534, et ipsa 
recentla atqoe ab lonibus , sl qaid videmtie , auCepta. 
Nam Doricuin Βασιλίίδας baud facile ad tertiam declina- 
tionem delabi poterat. 

Voces Gum xXaog compositau ubiqtt6 6 ^jiuittnt: Nonk. 
ΉραίΛλης Sophr. 27. 100 etc. — Geil. '/ηποΦΌς^ jdio- 
aUog etc. in Tegeat. Megalop. H^rmioii. Megar. Acarn. 
Corcyr. Cret. Agrig. Gel. Acr. , 6t cotitractu £ω(ίΐΗλένς^ 
Χαριπλόΰς in titnlia Rbodiie , Cyreilaeis etc. vid. §. 26, 3 ^ 
nnnqnam ΣωσΜλοΰς vel similia leguntor. Pindarus adeo 
it),iog dixit pro xXuog secuDduin SchoU. Nem. II, 77, Et. 
M. 517, 25, Et. G. 326, 3. — Dal. Φαιροπλβΐ, θαμικλη 
Corcyr. 1840 etc. , Acc. M^vai^UoL Cret. 3052. yocafiyi 
exemplam in purioisibas fonflbus non reperitar^ scd yi-. 
detur *'IigaHkig Dorlcnm eese• --^ Plenior fonna In titn*- 
Hs recentibva Yulgaris liiignai^ eet, ut Tber. 2557 ^Iuo^ 
xkfovgy 2473 ΣωαιηΧίονς. Ε Thttoer^Onte Θεμιστοκλέους 



236 De declinatione. 

expellendum crat et θψισχοχλη* , quae forma non minns 
Λ Doride aliena est. 

Neutra io ας apud Dorienees r abjicere ut χ^ραο^, 
quae ratio omiiino antiquior est, docent J. 6r. 242, b, 
Gr. G. 311, Meerm. 656, Yatic. 693. Yix recte δίρος 
et χώος Dorica esse traduntur pro de^ag et χώας in Et. 
M. 257, 9. 

6) Yoces in vg (gen. eog) Gontractionem ne in no- 
miiiativo quldem et accusativo pluralis admittaiit , ut 
ηρ^'σ^ίΒς in decreto Agrigentinoruin , τραχύς Epich. 110. 
Minus Doricum est ττρέσβΗς ILiysistr. 1102. Yulgari quo- 
que llnguae commane est τα ι^μίαι^ Ther. 2448. YI , 17. 
Ejusdem vocis ttova forina το ημι^ον Xe^iiuv in Rossu ti- 
tolis Phocicis nr. 73 et 74, b. Neutrum ploralis τα-^η- 
Uta Ther. 2448. II, 29 Arati usu y. 1068 enstinetar, 
Tid. Bnttm. Gr. Gr. §. 62 not. 3. 

7) Nomina in ^υς teste Prieciano ^) Dorlenees ιυ in 
II mutantes Τύδης^ Yoc. Τ^δη, Acc. *Όρφην profercbant 
Sed Antimacbas et Ibycus, quos apponit, non eant ge- 
0iiinae Doridis auctores , neque in purloribus fontibns 
aUnm exemplum reperitur, quod aliquo jurc eo trahl 
possit, nisl forte Hesychianuin άντιβολ-ηρ^ στρωτί^ρ μίτ- 
^Qogy qnod Laeonice pro άντιβολ^νς esse videtnr. Certins 
ί€ρης pro Ι^ρ^νς est in dialecto Arcadica, vid. L.I §.53. 
Yulgo apnd Dorienses nominaflvns in evg exit et per re- 
llquos casns in bunc modum flectitnr : 

Singularis genitivaa in eog: Argiv. 1120 ΛΓ^ 17- 
^δος, Megar. et Calaur. 1188 βασύεος, Delpb. 1693 ^ao- 
dixeog, Acam. 1793 γραμματέας , Gor^^yr. 1845 Μαχορ^ος 



5) Prisciati. I p. 283 de Acbilles, Uli^es: ^,ίη quo Dores se> 
quimur, qui pro ΦνΧίνς Φνλης^ pro Όρφη>ς "Ορψης α'Όρφην dicnDt. 
pro Tvdivq Τνδης. Sic AntiiHachue in I Xhebaiflos' Τνόης re Oi^ii^ 
δης. £t vocativum in e producturo : τον και ψξονήοας ττ^ο^ίφης Olvridtf 
Τνδη teste HerodiaBo; qui hoc ponit in primo CathoHc^am. Si- 
milker Ifoycus o»oμά*i.vτJov Ό^φι/?/^ (vid. Schneide^ ad Ibyc. fr. 
22 9 qui muha bene correxit). 



§. 30. De declinatione III. 237 

etc. Gontractio , qaae a gframmattcie ^) Doridis ^sse di- 

cltar in Ίδομ€ν€ΰς, 'Odvaevg (quae sunt Homerica) , Due- 

qoam reperitur. Attlca teriuinatio δως praeter titulos du- 

biae fidei et valde recentes etiam in Rhodiis nr. 2525, b et 

2905^ ceterum satls puris^ sola regnat^ iit ί$ρίως, βασιλίως^ 

Μαπαρίως• — DatiTas nihil differt a ynlg^ari ratione, 

nt άμφορπ Epich. 91. — Accusativus apud Dorieiises 

in η exire refertur ^) , eaque terminatio Tulgo in tltalie 

apparet, ut /?ασ^^ Rhod. 2905, '^A6$ai/(^(>^ Rhod. 2525,b, 

JocodtxfJ Chal. 1607, Πατρη Acarn. 1793, nec dobtfamus, 

qaln pro βασιληα Delpli. 1693, quae fonna a Doride al•• 

borret, 3aatXfj restitnendam sit ^ ibidem eet Aaodt^ia, * 

Pluralis noiuinativus aliquoliee non contraetus 

reperitur, nt ΠριανσίΒίς Cret. 2556, 46, ύπογραψΗς Acr. 

3, τομείς Archim. de Hel. p. 244. Saepius in titalie 

Tulgarls forma legltnr, nt in Rbod. Πριαρδΐς, HermioiO; 

Chai. Delpb. Pest contiraetioiieni exfrema syllaba oor^- 

repta est in Πριαναύζ Cret. 2556^ 30 et ίαρίζ Cyreii• 7> 

vid. §. 21,3. — Genitiyus ubique fere in itav^ iii 

Clial. 1567. et Χαλ^ΐιων el ΧαΧπων legitar. — Dativnd 

ΙΙριανσιδνσι Cret. 2556 9 {ηρυτα)νιΰσι a rariore ηρντανδύς 

Boecbkio supplente Rhod. 2530, Ααμίίοις Delph. vid• 

snpr. nr. 3. CaiHmaebeum δρομεσι, de quo ride S^hnei- 

dew• Exercitt. Critt. p. 20, Buttmannus 6r. Gr. §. 52 

not. 6 noa recte Dorlcum jadlcaylt, τομίσ^ comparatie^ 

qnod in Archimedis editlone Basileensi p. 99 corrnpte 

legitnr, quum in Oxoniensi p. 247 τομίΰσί sine lectioois 

discrepantia editiim sit. — Aceusativi eoluta forma 

casQ non reperitor^ Πρίαν^Ίς est Rhod. 2905 (corrupte 



6) Herod. Oxx. III, 233, 29 et 236, 28. — Choerob. Bekk. 
1204. 1240, cf. 1236. — Id. in H. Ad. 2^, a, Et. M. 189, 29, 
Et. G. 273, 27, Eustath. 1965, 25, Gr. C. 178. 

7) Sclioll. II. o, 339 et £1. M. 670, 9 ad Homerica ^^ίηχ^στη, 
Τνόη. — Herodian. Oxx. III, 238, 6. IJo&fv το Tvdij nai βααιλη 

fictciXiji^ βααι>ληα (^US^ICOT βααιΧζο<;, βαΰι^λΰ^ βαΰΜα) αΐτιατιχη* χα» 
χατά σνναλοιφην βααιίη^ iiamQ Κηφέα Κηφ^Ι, 



240 'De declinatione. 

* 
2) Sing^Ue voceiB atioiaaiae yrigarem vtftiooem rt- 

linquant hae : 

''^ρης^ unde acensatiTue ''A^^su est in Cret. 2554, 

181 et 2555 \ vix recte ^Αρηϊ Doriemn dichar > rid. L. I 

§. 22 not. 6. 

• ' "Άρτιμϋ^ς eX Θέμΐζ a -DorietiBibas per τ flecti tra- 
duiitar ^) et leguntar *Αρτάμιτος AiDph« 1688 , *Αρτάμ^ 
toireyr• 1849 , Άρτάμνη Argiv. 1172, abi υ corraptum 
p)itamu8^ "Άρτίμ^η Zaeyath. 1934 et Anaph• 2481 5 ^Aq* 
τψηας tx Altiuiaii^ affisrt fler0dianud apud Easfath. 1β1^, 
29 ^ Acc. ^Αρτψι,ρ eet Cret• 2564. 2556. Dorieiim r ap• 
paret etiam in deriyatie ^Αρταμιτιοί', *Αρτ^μίτιον, ^Αρτα' 
μίτίος^ *ΑρτψΙτιος, vid. §• 6, 4. — Θψί^ς et nomen 
propriam et appellativum Dorica ^.exione utitur apud Ρίη- 
dat;um, θίμιτος 01. XIII, 8 et ϋ^βμίτβς 01. XI, 25^ de- 
riT£)tiL inde nommis genittYUs *Αριστο&ίμα:ος est 10 titulo 
Megalopblitauo nr• 1535. 

. '.ufiihvg ia certlorlliae Oaridis.foittibns, qat annc qni- 
deiDiiiiana»!, vuIgareiA rationieia boo Tctioqait. N«m le- 
guntnr .Ναώ. βοϋς Eplch. 97, Gen. /^&o? Amph. 1688, 
Dat. βοΐ- Epich. 97, Acc. βοΰν Hermioii: 1193 , Νρηι. Pl. 
fioiig SQpbr/.€9. De Dorico, quod. ferCur, βώς snpra 
dieputayinMie §. 20, 10. SiniilUma dcclinatiO' est Tocie 

%ov^, unde in tabnlis Hepacleensibus legantar Geo. 
χάος. Ι, 36. 57, Dat. χόΐί»^ 55, Acg. Plurl χους I, 55. 
Hetne^inaiivo %ουί vel χύς vide §. 20, 10. 
, . i priAcog.Ac^i /£A6i:^a. Epich. .19, ut yiilgo, ande in- 
telligitur ώηηΐ^ ίρως, Λΰ^^ν ίρωτο^, etc. 

' γυι^η . ν«1 Dfirlc^ γυνύ yocatiyinn /t;va habet Epich. 
72• yulgajnem eoneuetudlnem sequnntur Yvvaiiug et yv' 



1) ^hoerQ^b. Bekjk. 1188. Θ^^^ς Θίμνδος Θέμι/νρς Xiyovqvp ol J^- 
^tcK — xat To ^Ά^μι^ς ^Α^τίμ^^ος ^Αρτέμντοζ xai xaqi^ χά^Λδος /oc(>'- 
τ*ς. — De ^8^*ς Herodian. Oxx. ϊίΐ,.232, b, Et. M. 445, 18, 
*£ustath. 735, 52. Mate χάρντος e Dbride iluxisse putabatar, de 
qao adde Eiistath. 1618, 30 €tc. — Perperam ^ίμιοτο<: Doricam 
habetur ab Eustathio p. 92, 46. 



S* 31. De declinatione anonriala. 241 

vatmv Sopbr• 33. 54 ^ γυναΤηας Epich. 5. Qiiid lateat 
apod Joannem Grammaticnin f. 243, a et Gregonum Co- 
rbthiam p. 345 , qni tradunt Sicalos την γυναΊπα γανην 
(ail. γάναν) dicere, obacuram est. 

ί6ρν genitivom ίόρατ(ος) habet Amph. 1688 , unde 
edam de vocle γόνν declioatione eonjectura fieri potest. 

Zevg^ Geb. jdiog Cret. 2554 etc. , Dat. JiFl C. I. 
nr. 29 et fortaase Corcyr. 1869, ^i in galea Hieronis 
or. 16 5 praeterea Ζανός etc. , yid. §. 19, 6. NomiiiatiTO 
^Ις Rhintho uene fertor a Choerobosco Bebk. 1194, qnae 
forma commemoratur etiam ab Herodiano π, /ti. λ. 6, 15, 
Theognosto Oxx. II , 135 , 8 et Arcadio p. 125 , 2. Al- 
emanem ooininativojai Ζάν nsurpasse Lobeckins Parall. 
P• 71 tradit ex Anecdotis Barocclanis in Mus. Philol. 
Cantabr. II, 413 3 in Anecdd. Oxx. III p. 228 eeqq., 
tiM eadem excerpta repetlta sant, nihil ejus generls le- 
gimns. Idem Lobeekius p. 92 Zsig in nninmo Syracu- 
sano confert cum μα'ς, μηνός* At Doricnm Ζανός non 
poterat nominativum Zel^ habere , qaare de hac forina 
^alde dubitamus. 

ηρως, Priscianas ^) tradit Syracnsanos ηρών pro 
ηρως dixisse exeinplo e Sophrone allato, 11 bi παρ' ηρώ- 
ησσι legendam esse Yidetur. Conferenda aant άλως, 
^mg^ τνφώς, qaae in viilgari lingna per reliquos caeus 
V asciecnnt ,• Tid. Buttm. Gr. Gr. ^. 56 not. 9. Itaque 
plebejam Syracnsanoram elocuttonem , quae ηρωνυς , ηρώ- 
ησσί profierebat , nominatiyam ηρως matasse non credi- 
mns. Deinde notatu dignum est, quod in Tber. 2448. 
II 7 5. 14.^27 ηρί^ων cum iota scriptuin traditur , semel 



2) Priscian. I p. 265 Kr. ubi de Minonis pro Minois apud 
Sallustium in V bistoriarum: ,,Syracusani enim heron pro heros 
iJicunt. Sic Sophron Parenon pro Parenos dixit." Ultima cor- 
ruptissima in melioribus libris sic leguntar : £rj• 2 πα^ηρωνα^νων 
fl^at, Dresd. 2 naPePoUeCiNoHePoCi' et%, unde Krehlius in Ad- 
dcndis p. 518 conjicit: 9»7Τα^' η^ωνορ (aut η^ώνισι) non ηρωσι.*' At 
ί^ωνσ» nimis barbartim esset; longior dativi forma geminatnm sig- 
ma postulac. 

II. 16 



242 De deelinatione. 

sine iota II ^ 12 et ηρωσί IV, 7. Boeckhius iota deleyitj 
Ros pftnllaluDi dubitamus , an e euittnia antiqaitate reten• 
tDm sit. Quum enim dntiqaieeima lingoa hiatae in me- 
diis Yocabolis impatiens esset , saepe inter Tocales iota 
conebnane interjecit, qoo in yocalem mutato aata sunt 
Τπποω pro antiqub Ιππόϋ, ίμέΐο pro έμίσ, arffW pro στηω, 
τ^&νίΐώς pro τε&ρηώς etc. , Tide quae dispDtayiinae in li- 
bello de conjugalione in μ$ ρ. 19• Nonne probabUe eet, 
Ulad iota in ηρφωρ ad eandem origiDein refereDdam esse? 
Nec Syracueani alia de causa ν ioterseruisee yidentur. 
Ceterum vulgaris forma ίίρωος est in Ampb. 1688. 

nXiig. NominatiyQs κλάξ legUur apud Tbeocritam 
XV, 32 (codd. A. K. χλάγξ) et Doricu» dicitur a schoUasta 
ad hunc locum et ad YI, 32, mlra forma et dubitatioDl 
valde obnoxia. SI integra est^ quomodo orta extstimari 
poeeit, enpra dlximns §. 19, 6. Certius Dorica habenda 
sunt ίίΧαΐς et χλαίς vel χΑ^ς et inde κλαϊάας Pind. Pyth. 
VIII^ 4, xla7dot, κλάδας, vid. §. 19, 6. 

μ η ν, Grammatlci te»tantur^ Dorienges μης dicere ^), 
idque legitur Heracl. B. 1. Sed crediderim eam formam 
seTeriori Doridi propriaoi esee pro lonico et Atllco μ^Ις, 
quo mitiorem quoque Doride^ osam arbitramiir. Reliqoi 
caeus μηρός etc. non discrepant cnm yulgari ratioae. 

ναΰς apad Pindarum et Tbeocritum bac flexione 
utifur: vavg, ναός, ναΐ, ναΰν (vaa apud Gallicratidaiii Py- 
tbagoreom Stob. Flor. LXXXV, 16 e codd. A• B• pro 
yai;i' reetituendam yidetur), vaegj ναών^ ναυσΐ (hoc etiam 
in Rbod. 2525) yel νάΐσσι, v&ag^ neque dubitamas, quin 
ea declinationie ratio et yere Dorica et antlquieeima eit 



3) £t. G. 884^ 45 (cf. Excerpta ex Etym. Reg Par. poet Orio- 
nem p. 192 , 12). /«^ίς* — ο* Jw^iitq iw τ^ς η γοάφύνσιψ αντό. 
Hinc corrigas ρ. 383 > 41 μιΐς (leg. μης) ^ω^ως, μης (ieg, #μκ) 
*Αΐτιχώς 9μΙ μηψ χοινώς Male Et. Μ 583, 3, ubi μιίς e μην Datum 
dicitur: xcm έτράπη το η 2ί«^«κώς ίΐς τηψ ΐϊ όίφϋ-αγγφν. CommeiDO- 
ratur μης ut mutadone ortum a Theognosto Oxx. II» 134, 30 et 
Arcadio p. 126, 9. 



$.31. De declinatione anomala. 243 

GrimniAtici Umea testantar ^) y Dorieoses naTem vap di• 
lisse sine v. Qaibue si fides babeada est, reconditiorU 
cnjasdaai dialectl aut plebejae elocutianie eam formam 
eese pQtamus, cf. §. 20, 10. 

ορν$^, Dorienses ορνιξ, ορνιχος dixisee tradaatur ^)) 
et iegUDtar in eam rationem apud Alcmaoein, Pindarum 
et Theoerituiii , ορνιχος, ορρίχα 01. II, 97, ορν^χίς , ορνί^^ 
%(αν , ορνφν ei 6ρνΙχ€σσ^ et compoeitain όρν$χολόχος. At 
nominatiYiis ορνίς reperitur Alcm. 9 (12) et Pind. P• IV, 
19, accosatiYue ορνιν Plnd. P. IV, 216, nominatlyus plo- 
raiig ορνδίς Alcm• 12 (21) , nnsqaain ορνίξ, Quare Bott• 
maonus Gr• 6r. I p. 231 recte judicare Yidetur, hanc 
nomloativi formain a g^ammaticis propter reliqaos caeae 
fictam €aee• 

Πο σ€ΐδώρρ Doricae formae a grammaticis coinine- 
uiorantur ^) et nunc in Doricis footibiie leguntur Ποτιδάν, 



4) Steph. Byz. S. v. Κατάνηι νανς , fjv ^ωρκΐς χω^ις του ν νάν 
foohv, ^ Et. Μ. 605 9 24. νάς ηαρά Jw^uvck, unde corrigas Αηη. 
Ολχ. ι, 298, 7. — J. Gr. 243, a et Gr. C. 315 την vavv νάν Xi- 
γουοιν, — Gooiinenioratur νάς a Joann. Al. 7, 34. 

δ) Atheru IX , 374. d. oi /ίωρκΐς Χέγοντις oQvtl την yfvm^v Λα 
τοΠ χ λίγουΟί. \ίλνιμάν J* Λά τοϋ ο την hv&ilav έκφέρα' άλίπορφυρος 
(ΐα^ος όρνις. — Phot. S. ν. όρνις: /ίωριιΐς ορνιΐ' παρ* *Αλ%μάν^ Sk 
ατταξ oqviq, addito fr. 12. — Eustach. 1419, 16 — 1439, 38 et 
Prooem. Pind. p. 11 de Doricis ορνι!^, ορνιχος, -- J. Gr. 243, b, 
itleerin. 659, Gr. C. 218 (qui addit Pindaricum exemplum) τον ορ- 
fi^a , ορνι>χα, 

6) Choerob. Bekk. 1413. /ίωριιΧς ϊίοτιδάν λέγουαιν οίντόνως, 
Eustath. 708, 28. Ποτ ιό ά ν παρά /ίωρανσιν λέγ(ται κατά το Αλκμάν. 

— Et. G. 476, 57. UoatiSwv παρ* ημΐν χα* *Α&ηναίοις Λα της βΐ 
ό^φ&όγγον γράφιται, παρά τοις *Ίωαι όέ ομ του Τ μααροΰ χα« πα^α 
τοις uitoktvai κα» Αωρκϋοι ϊατι όιά του Τ γραφόμίνον. — Choerob. 
Οχχ. Ily 253, 23 de Ποσίΐόών: οΐ Sh Αΐολ(ΐς vtai οΐ Jωρ^*ις άιά του 7. 

— Herodiati. π. μ. λ. 10, 13. oi&h η(ριαπώμννον νπ^ρ δνο αυΧλα- 
βάς τρίπ(ρ το eiS (leg. ω) ιΐς α παρ' AloXtvaiv η /ίωρίίϋαιν * το όέ γί 
Ποσίΐδων έτράπη ' Ποοιιόάν γαρ Χέγίται. Deinde 1. 27 ττα^α dt 
^ωρΐ(ναι τριπομίνου τον ο πς τ Ποτειόάν (cod. ποαίΐδάν) χατ* olfiav 
τάσ^ν (additur Epich. 16, ubi codex item Ποσηδάνος)' ηρηται δί χα* 
Ποτιδάς {C00, ποτίίδας) ως Κίρκ^δάς {cod. χίρχί^ας), adduntur Epich. 

16* 



244 De declinatione. 

ΠυτΗδάν, Ποσηδάν, qaae sunt ex antiqno Πξηιδάωρ natae, 
et Πυτιδας. Prlma forma legitar in his: ^Nom. Jlouiiv 
Epich. 24^ Gen. Ποτώανος Pind. Ol. XIII, 5. 39 b 
optimis librU, a Boeckhio non recte pejorum libromm le- 
ctioni Ποτε$δανος postbabitam , qaod metrum brevem pen- 
ultiiiiain noa 'admittat , vid. scqq. ; nomen doxit ab hac 
forma oppidum Actolicam Ποτιδαρία, quod commemorant 
Tbucydidee III, 96 et Stephanus Byzantioe• — Ad se- 
candam formam pertinent: 6en. Ποτειδανος Eplcb. 16 et 
in pejoribus Pindarl libris 01. XIII, 5. 39 , deinde mira 
accQsatiYi forma ϋοτειδα Acbarn. 764 eecandum plerosqne 
libros (Ald. Ποτείδαι/, Ray. ΠοσΗδώ) et TOcatiTus ω 270- 
τδίδαν (sic) in dicto Rhodii apud Aristidem Oratt• I p. 
542, 11. — Tertia forma apparet apud Pindarttm: J7o- 
σίΐδάν 01. I, 26. VIII, 3L IX, 33. Isthm. VII, 27, 
ΠοσΗδανος Pytb. IV, 138, Ποσηδανα 01. VI, 58, Voc 
Ποσαδαν Pyth. VI, 51. In eandem formam laceram 
{Ποσ)Ηδάνος Lacon. 1335 a Boeekbio re8tltntam est. In- 
dideni descendit adjectivum ΠοσΗδάννος Pind. 01. V, 21. 
XI, 27. ]^. VI, 42 et urbis Italicae nomen Ποσειδανία, 
Yid• §.24, 5. — Postremo quartae formae genitivue 
Ποτιδά est in Helotum fragmento apud Herodianum, ac- 
cusativus UoT^^ai' Epicb. 62, vocatiyas Ήοτιδά Sophr. 21, 
et inde nominata est Goriutbiorum colonia ΠοτΙδα/^α. — 
Videe prunam et quartam formain ΠοτΜν et Πστ^δας 
certiesimis et teetimoniis et exemplis confirmari. Hanc 
ι producere Melnekias ad Enpol. Helot. 6 intellexit ex 
Epicbarineo versu fr. 62 et nominis Ποτίδαια analogiA. 
Inde ne Ποτιδάν quidem mediam syllabam corripere col- 
ligi potcet, et accedit lonici Ποσιδεων analogia, qaod ia 
Etymologici Gudiaai loco allato δια τον ι μαχροΰ ecribi 



62 et Sophr. 21 > deinde: 6 ai tovq Εϊλωτας χηψ yivtHijv φησ*' τέμί^ος 
Ilottia ηοντίω (cod. τιμίνο — rtovrio)). — Herodian. Oxx, III, 241, 
10. JtiQtnq UootiSnv ιϊηο» οίντόνως, deinde 1. 17. Jm^u^i UOCfi^ 
δάψ βαρντόνως η nou ΠοτΙόας' ^ioXfU Πίηίόαψ οξντόναις, qute coiTO- 
ptiora esse apparet. 



§. 31. De declinatione anomal£t 245 

dicitnr• Itaqoe antiqaani et genoinam Doridem ΠοτΙδάν 

pronaBtiasse , ut FUocii, pro lonico^ Attico et Leebiaco 

ώοσ«^ cf. §. 22y 3, certain habemus nec dubitamus Pin- 

daro optimoiOiii libroram lectionem ΠοτΊδάνος restitoere. 

Neque omnino secnnda forma IJoTudap satls lueulenta 

ftnctoritate confimiatttr• Facile cnioi existlmaTeris , He- 

rodianain π. μ, Α. ^ qui σ in τ mutari doceDs nihil de di- 

phthoDgo mntata tradit , minue accurate locutum et co- 

dicis lectiooes Ποσπόάν atque in fragmento Epicharmeo 

Ποσδ^δανος e ΙΙοτ$όάν et Ποτίδανος , non e Ποτδΐδάν et 

ΠοτΗδάρος Gorrapta eese. Jaot restat mira accusativi for- 

ma Ποτδΐδά AGbarn. 764, quaiii e ΙΙοοδίδάρα natam pu• 

Unt ut ΙΊοσδίδώ e Ποσδίδώι/α, At ut baec apocope vel 

potius eontractio, qua accusaliyas in ω exiens gignitur, 

multis aoalogiis ntitar, ita illa singularls eet atque eoH- 

taria• Itaque eo inclinamos, ut Aldinae lectionem ηοτδΐ* 

^uv proxiikie ad verum accedere et ν propter Attici J7o- 

σπόώ aoalogiam in plerisque libris abjectuin esee^ deni- 

qae at quartam formam , ' cujns accusativue in ν exit, 

ΙΙοηδαν restituendam esse pntemos. ηότδ$δαρ in Rhodio 

dicto param auctoritatis habet• Ne Ποσδίόάρ qoidem sine 

dobitatione genuinae Doridi aseignari potest. Nam Pin- 

daras eam formam e Leeblaea dialecto asciscere poterat^ 

6t Posidonia, qoani SoUous c. 2 a Doriensibiis conditam 

dicU, secnnduai Scymnam Chloni v. 245 et Strabonem 

V p. 384 potius Sybaritarum Acbaeornin colonia erat, de 

quorum dialecto parom constal• Neque Herodiani testi- 

monia dubitationem noD admlttaiit ^ nam in libro η^ρι 

μορ, λδξ, , ubi Ποσδίδάν Doridi et Aeolidi tribni vldetar, 

DorieHni Ποτιδάρ excidisse videtiir aut ab ipso omlssum ^ 

in Ano. Oxx. nltima Ita traneponendo eananda sant , ut 

Ποτιδάν όξντορως Doricum dicatur , Ποσδίόάρ βαρντόρως 

Aeolicnm, qnare etiam antecedens Ποσδίδάρ in euepicio• 

nem cadit. Restat ut de accentu dicamae. Ποτιδάρ (ncc 

ininos Ποτδΐδάν et ΠοσδΜν, ei ea vere Dorica sant) sc- 

cuudum grammaticoruin praecepta et reliquorum nomiiiuin 

ία ap , quod ex αωρ coDtractum est, analogiam {yia. §• 



246 De declinatione. 

3, 1) acutHm in fine.habet nec IloueidSv , qaod apud Pin 
daram ecribitar, probari poese videtar; num yocatiTne 
HoxBiduv !n Rhodii dicto recte accentiim retrahat, sicut 
flt in Attico Πόσπάον , nescitur. Ποτιδας ab Herodiano 
cum KiQvtM^ comparatur, unde conatat de ultiina ayllaba 
circumflna ^). — Geteram patet , male a Gregorio p. 209 
Doricam vocari Tocativum Ποσ^ίδαον, qui legitnr Plnd. 
OI. I9 75 ab Homerica forma Ποσηδάων Pindaro fami• 
liari) nec nieline ab eodem p. 309 accnsatiTam Ποσ^ιδω. 
ους. Doriensee ως dmssc referantar ^) ^ qaod le- 
g'itar Tbeocr. XI , 32« Ea tamen mutatia ad eeTeriorem 
Doridem pertinere Tidetnr^ nam ovcaa eat apud Epicbar• 
muiii fr. 9^ contra ωα&* εταίρων Alcmani fr. 24 (61) pro- 
babili Bergkii emendatione pro ωχα ϋ•* εταίρων reatitutam 
est et eadem forma apparet in ίξωβάδια, Ινώτι,α* Αάηωνίς 
Heeycb. 9 in ώατω&ησω j quod Doricam dicitur pro anov^ 
σομαι ') , in άμψωΒςτ Tbeocr. 1 , 28. Dialecto noii nomi• 
oata ab Herodiano ^^) cSag (qnod e casibue obliqais fictam 



7) Arcad. p. 21 ^ 16. Τα tlq oot^ flot^v9ttaiy ti μ^ dta τον βοζ 
%JJn^wto η ΟνναληλΗμμέψα ίϊη η VTtono^tOTiHa , *Ίίας , Β(^(χαίόας, το 
μίντο* Θίνδ&ς niQtandtat, Μήτρας ^ Ζψάς, Πνθης' το Se K(Q*iSai 
άηο σνναλοιφης, — Choerob. Οχχ. II, 270, 29. τά (Ις ας titi 
οίντονα έϊτε ταρπίτιώμινα άρσίψιχά, ον &έλονο^ rij Τι 9ιψθ•(^γφ τίαρα- 
ληγεΟ&α*' oFoy Ζψάς, Μήτρας, Γλ^άς , Κίρη^δάς, *Ιατάς ηαΧ Φ^Ινιάς. 

— Ληη. Bekk. 1159. ta ιΐς as xi/()ia Ισοουλλάβως ηΧινομίνα itai iitl 
τέλους Μχοντα τορ τόνον τιιριαηάτα^^ ο Γρας τον Γρά, ο Αά^ τον Λά 

— Μψας Μψα, Ζψας Ζψά, Κεριαδάς ΚίρΗ^όά. Meinekii disser- 
tatioDem d.e Gercida in Actis Acad. Boruss. 1831 p. 93 inspicere 
nobis noD licuit. 

8) Et. Or. 94, 10, Et. M. 554, 21 — 639, 2, Et. G. 94, 10. 
Dialec^o non nominata coromemoratur ab Arcadio p. 127, 3. 

9) Phot ώατω&ήσω, άπονοομα^' Αωρκΐς (Pors. ώαΛω&ησομΛ&)» 
Suid. ώατοθ^οομ<η^ άηονοομ(Μ' /Ιωριης, Suid• ώα^οΒηοω (οΗβ μογφ- 
&ησομαι>), άκovqoμa^^ ^ωρι^ΐς. — Hesycb• ωάτω&ιίαω, ά^ηνοομο». 
GenuinuiD esse ωοηο&ησω infra apparebit §1 35, 3. 

10) Herodian. tc, μ, λ. 14, 30 e correctione Meinekii ad Tbeocr. 
1, 28: ονας xcu η γινΜη ονα'τος* κα» οοκ ^O-tv οατος' καΙ ωας^ h0^9 
ωατος'' xou (<υς, ϊν&ιν) ώτός* κα» Ι^ς (leg. οος) ουη ίίρημέψοψ μ^ 0vv* 



$. 32. De pronominibus person. et possess. 247 

Tidetoir) et ωατος, ώ Hesycbio ωασιν el ώατο afferanliir. 
Itaqae in mitlore Doride Qvq, ονατος fuis^e videtur, In 
severiore wg, oimog, Suspecta esl Hesychii glossa ατα, 
<^β' Ταραντιι^οί^ nee facile probari potest, quod buc 
tpahitup ejusdem glossa αυς, αυτός' Κρήτης ^al Αά%ω¥ΐς. 
Nam et deaideraretur expUcatio ους , ωτός, et contra He- 
sycLii morem genitiyus additus eeset nominatlYO. Co^ 
gnatae qoidem lingaae lo hac yoce diphthongo an utiin* 
ter; Lat. auris, Goth. auso, Lltth. ausid. 



De pronomlnibiis• 

§. 32. 

Oe pronomliilbua pejrsonallbue et ρο«ββ«β1τΙβ• 

1) Eandem ordinem sequendum ducimus ^ quein 
ApoUoaius in libro de pronomine optimae frugis pleno 
iQstitnit. φ 

INominativas eingularis primae personae se- 
CHndom grianimaticos ') Dorice iyoiv sonat, quod legitur 
Sophr. 39. 65. 74, Epieb. 64. 114. 124, Lysisfr. 983^ 
Acharo. 714. 726 (Ray. iyo)) , et saepe quidem ante ee- 
({Qentes consonas. Vulgaris taroeii forma iyci legitnr in 
titolo Corcyraeo antiqnae ecripturae nr. 20, Cret. 2555, 
Sophr. 6, Epich. 94, 17 et 98, Acharn. 776, Lysistr. 
117. 1174. 1243, neque faclle a genuina Doride abjudl- 
cari potest. Adeo ante vocales εγώ est in titulis : nr. 20 
ίγω t<na«cty nr. 2555 iyoi ιύι/οησώ, Ceterum Sauacritum 
aham docet iydv antiqnias csse quam iyd. — Atictae 



ίοχημητιαμένον Sk ηαρά ΘιοαίίΙτψ άμφοης. IVIinus recte Meinekius pro 
οος, unde «t hlc et in £tym. Μ. 639 ^ 5 Theocritenm άμφωις dedu- 
citur, ωος ecripsit; poterat enim.ntrumque iingi. 

1) ApoHon. dc pron. 63. B, qui addit Sophr. 39, £t. M. 314, 
37 ^ 315, 17, Et G. 159, 50, Ann. Oxx. I, 150, 11 - 162, 5, 
Gr. C. 248. 



248 De pronominibiis. 

formae «pad Doriensee . eant iytipya^) y quae legitar 
Alcm. 34 (65), Lysiste. 986. 990, Acbarn. 702. 731, et 
ίγοίνη^), qnae ex accuratioribas grammaticorom testi• 
moniis Laconum potieslomm erat et Tarentlnoram , nune 
nusquam legltur. 

Secundae personae nominativas apad Dorienses est 
ϊύ«), qai legitur Lysistr. 1192, Epich. 18* 20. 94. 95. 
154 etc. Augetur in τν/α^), quo utltuF Laeo apud 
Plutarcb. Pyrrh. c. 26, τυγ' Epicb. 125, 130, τύγα 
Theocr. V, 89. 71 et Timocr. 1, ubi libri «Jp/f^ deiode 
in τννη ^)^ qno Cbilo utitnr ΑακωνΙσα^ apad Platarcli. 
ConT. Sept. Sap• p. 150^ A, qnodqne reeentioram Laco- 
nam more apud Hesycbium legltur τούνη, σύ' Λάχωνίς* 

2) Genitivue singularie forinaram varietate 
insignis est, quae inde originem babet, quod modo g ίο 
fine additur , mpdo omittltur^ deinde qnod yocales io aat 
non Gontrabuntur aut yariis rationibns coaleecunt. 

a) Ad primam pereonam bae formae apnd Dorienees 
pevtinent :< ^ 

έμέος Doricam apud Epicbarmam teete ApoUonio 
p• 95. A. 



2) Apollon. 64. B, Eustath. 695 ^ 26 et Et. M. 31S, 17, ubi 
accurate de accentu et de ν non mutato exponitur. 

3) Hesry^ch. ίγώνη^ έγώ' Αάκωνίς Apollon. de conj. 524 > 4. 
ano rov ίγών το ίγώνη τταρά ΤαραΛ>τίνο»ς, Doricum dicunt ΛροΗοη. 
de pron. 64. Β, £t. Μ. 314, 44, Ann. Oxx. I, 150, 11 — 162, 5, 
Eustath. 641, 55, Ts^etz. ad Hesiod. Opp. 10 etc. 

4) ^pollon. 68. B, qui yersum affert, quem AlcmaDi ▼iniicaTi' 
mas in Mus. Rhen. YI p. 234,' Et. Μ 314, 49, Ann. Qxx. I| 
412, 9, PrisciaD. I p. 30, J. Gr. 243, b, Gr. C. 231 etc. 

5) Apollon. 68. B, Greg. € 268. Male in Et. M. 732, 30 
scribitur 01^0» , vid. L. I §. 23 not. 2. 

6) Dorieum dicitur in Scholl. A. U. ζ, 262 (a»Q0qJa^tw) et 
r, 10, Eustath. 573, 20, Tzptz. ad Hesiod. Opp. 10, £t. M. 314, 
20, Drac. 106, 21, ab Hesychio et Suida, cf. Apollon. de pron. 
69. B, abi dialectas tacetur. -.- Meerm. 659 avy towv leg, fvf? 

cum Koenio. 

« 



$. 32. De pronominibus pereon. et poseess. 849 

ίμύυς'^) Syracttsanorinii secaadam ApoUon. 94• C. 

μου encliticam Ther. 2448. II > 32 et gaepios. 

ίμίϋς Doricuin apud Epicliarinam eecundaiii Apol- 
lon. 95. A. 

ίμ^ΰ^') e Sophrone fr. 64 nt Doricum affertur ab 
ApoUonio p. 82. C. Idem lejjltur Theocr. XIY, 27 etc. 

μ€υ eneliticom Ther. 2448. III, 9^ in quo titulo 
praeterea μου tradltnr, et eaepe apud Theocritum. 

/fi/o e Rhinthone ab ApoUonio afferri videtar ^). 
ίμίω 9) iadidem ibidem. 
ίμιως ^) item. 
ίμώς item. 

μί^έν enclitlcuin apud Syracusanos, qaod e So* 
pbrone fr. 46 ApoUonius affert p. 83. C et p. 98. A. 

b) Secnndae personae haec sunt: 

xiog encUlicttin e Sophroiie fr• 75 ab ApoUonio p. 
95. C affertor. Convenit apnd Hesyclimm τίορ, σου' 
Χ^^τες, vid. §. 9. 

τδο Doricum ex Alemane fr• 67 W^ apnd ApoUo• 
mom p. 96. B. 

τ δον ς e Sophrone fr. 27 ab ApoUonio p» 95« C 
conuiiemoratiir et Tbeocrita XI, 25 e codicibas K. e• et 



^ » 



7) Priscian. I p. 561 Kn: ,,apud illos eDim (Graecos) έμον ei 
^μονς Dorice, σου et σους (potius τεους), ου ei ους dici solet." 

8) Praeterea Boricum dicitur Apoll. de adv 597, 32^ Et. M. 
189, 36, Λτιη, Oxx. I, 156 ^ 32 etc. 

9) ApoUon. de pron. 95. B. η lUnno* έμιΐο ncU Ikt έμίΐω wu 
hi σνψ τφ ο ίμίίως ttai ίμως όισνλΐάβως tta^a 'Ριτθ-ων». Κχ. hia 
Βμ(Το, nolissima ex Homero forma, non poterat ab ApoUonio inter 
Doricas enumerari, neque diphthongus in ίμίΐο, ίμείω, ίμείως uUa 
Doricae dialecti analogia euetinetor. Deinde apud eundem ApoHo- 
nium p. 96. Ο baec leguntiir: χα» IPr* η τίος (quae verba fortasse 
post έμέως transponenda sunt). η μίντοι τΐω x<m τίως ^υξνγοϋσΜ 
tjl έμέω Kct* ίμίύ^ς ηάλίψ ηαρά χ φ αντψ 'ΡΜων* (Χρητίορ^ unde pa- 
tet utroque loco ίμΐω ei ίμιως restituenda esse. Neqae jam dubha- 
hiSy quin ίμιΐο ex έμΐο corruptum sit, cf. infra. 



250 De pronominibus. 

XVIII^ 41 e Jantina et San^amaiidi yatic. 4 p^titutuiii 
est. Male apud PrrscianuiD ^) αοΰς ecriptum e»t. 

%eov ApoUon• 96* B• e Sophr. 74 et Epich. 157. 
Idem Epicharmo fr• 68 e te ov restituimus. Usorpayit 
etiai|i Callimachus in Cer. 99. 

Tfvg Apollon. 96. Α ex Epickarm• 64 et Theocr. Y, 
39^ nbl idem in JnDtina legitur. Praeterea τινς receptnm 
est Theocr. II , 126 e K. et Junt. , X ^ 36 e Jant. , XI, 
52. 55 e K. Junt. 

xeU Dorictim dicitur ab Apollonio p. 96. Β et legi• 
tar Theocr. VII, 25, ubi nutic pro enclitica habetor, !n 
dicto Laconico Stob. Flor. CYUI , 83 et Plutarch. Instit. 
Lac. p. 241. Α καχά φάμα τ^ϋ Μαίζχίχυται , in alio apud 
Pliltarcb. Pyrrh. c. 26 ΐσσηα^ xal rev κάργων άλλος, 

τΙο$ inter Dorica eet apnd ApoUonium p. 96 et Ta* 
rentinornm esse videtnr , rid. infr• 

riwg Apollooiae p. 96. C e Rfainthone. 

τΐοφ item• 

c) Tertiae personae bae genitivi formae Doricae trl* 
bni videiitBr: • 

iovg ab ApoUonio ^^) , qui eam Dorico reovg reapon* 
dere dirit , tfeqoe tamen ipeam Doricam esse diserte af- 
firmat^ scd exemplam e Corinna apponit. 

iov, ab eadem c«m τ£ου (Dorico) compositain , ot 
itidefn dubitare liceat , an ApoUonius non ίη Doricis fon- 
tibiis legerit. 

ους Λ Prisciano "^). 

Fio apud HesychiuBi (vid. §. 5,8) Tarentiuam n* 
detar. 

Itaqne praeter Syracnsaniini μδΰ^έν et formae solatae 
ίμεος , τβος ^ τίο quinque Tocaliam ao conjnDgendaraiii 
genera spectantur: a) in ov: εμονς, μου, τ^ονς^ uovj 
ίοϋς, eoVf ονς^ b) ΐη.^υ; Ιμίΰς', έμ^ϋ ^ τ^νς , τίυ; c) ίη 



10) ΑροΙΙοη. ρ• 98. Β. έοι'ς ' αντη οΜολονθ-ος Jit»^t»ji tfl τ<οΠς« ^ 
α^ψίχϋίς χα» Κ6ρ•νψα έχ^ηαατο (additur Corinn. fr. 4> in quo ίονς), — 
ίον' T^ ttou άΜον&ος, 



$. 32. De pronominibus person. et possess. 251 

10: ίμΙο et τίος (qoibas siiDiUimam eet Heeychianam /Vo) ^ 
d) in ίω: ίμίως^ ίμίω^ τίως ^ τ/ω; e) in ω: ίμώς, Tria 
nltima genera ex udq Rhindioiie, cui etiam τ/ο$ yindicare 
non dobito, cognita eant; sed quae supra dispatavimue 
§• 26, produnt ea non aliis eolum Italiotis, eed etiam 
LacoQibus et Creteneibue eommiinia fuieee. Reliquae 
formae e Sicalomm potieeiinnin dialecto traditae sunt, 
qaanqnam contractio in fv praeterea ilUs non placebat. 
J^e s, qnod in ttov^, tsov, ίοΰς, ίου ineertum eese τί* 
detar, infra dicetnae. 

3) Datiyi eingnlaris hae formae Doricae eiintt 
a) in prima persona : ' 

ίμίν 11), quod nunc legitur Eplch. 94, 9^ Acham. 
699 et saepe apnd Tbeoeritum. 

ίμίνγα ^^) , amic Sophr. 53 et, βί recte susptcamur, 
in decreto Amphictyonico nr. 1688, 7. 

ίμίν-η Tarentinam e Rhiothone ab ApoUonio p. 
104. B. affertnr, Dorlcum dicitnr Et. M. 314, 42. Cbi- 
loni Laconi Dlog. L. I, 73 inifnskkHg ίμίνη στρατ^ίαν 
reetitnendnm eeee videtar, qmim in libris eit ιμίν άστρα-- 
uiav et Tiilgo e conjectara- ίμίν έΗστρατδΙαν scribatar. 

μοι encliticuni eet in Ther• 2448^ Acbam• 704. 738, 
Epich. 3. 19 etc. 

b) in secnnda pereona: 
τίν 13) Alcm. 15 (29), saepe apud Pindarnm et 
Tbeocritotti. Male in . loco AIcmaniGO καΙ τιν edltur, 
quaei enclitica easet; recte enim Theocr. XXI, 28 notHtvvy 
quod olim ex emendatlone legebatnr, niinc exploeum est» 
τίνη Tarentinomin esse dicitur ab ApoUonio p. 104« 
C et reetltaendum yidetnr in Arcbytae Tarentini epistola 



11) Apoll. 104. B^ Eugtath. 839, 34, Scholl. Arist. Av, 931» 
Ann. Oxx. I, 285, 5. ' 

12) ApoUon. 104. B. Tarentinis assignatur in Ann. Oxx. I, 
285, 6, ubi cum Ιμ'Μη confusum videtur. . 

13) Apoll. 105. B, Id. de sjnt 159, 20, Ann. Oxx. 1, 409, 32, 
SchoIL Pind. 01. XII , 4. 



252 . De pronominibus. 

apad Diog. Laert. VII , 70 e Iibroram lectione χα/ uva 
άπ€στάλχαμ€ς , ubi critlel correxerunt t(V• Eadeot medela 
etiam^ certius adhibenda est dicto Laconico y in quo apnd 
Plutarch. Lycnrg. c. 20 editum est ο τίν άνομοιότατος, in 
Apophth. Reg. p. 190 ο τννη άνομοώτατος , leg. rivn. 
Ceterum Doricum dlcitur Et. M. 314 , 37• 

τδΐν saepiue Doricum dicitur ^^) y sed nanquain le- 
gitar in purioribus Doridis fontibus^ ne apud Pindaram 
quidem vel Theocritum, quare gprammatici Homericum 
TflV Dorlcae termmationis causae Doricum exlstimasse 
videntur. 

το i ορΰΌτονούμίνον ut Doricam ex Alcinane 67 (68) 
ab Apollonio afferlar ^^). Neque tamen dubitare licet, 
quin etiam in Doride saepe enclisin paesum sit, ut sem- 
pcr apad Honiernni, Pindarnm, Lesbios. In eam ratio- 
nem nunc edituin est apud £picharmam fr. 65. 94, 9. 95, 
eaepieeime apud Theocritum• 
έ) iii persona tertia: 

iV nnm ab Apollonio Doricnin habitain eit, non ea- 
tie apparet i^). Nunc e conjectnra restitutam est Piod. 
Pyth. lY, 36 , nbi Boeckhias minns riecte lenem appinxit, 
Adde Fw §.5,8. 

Γ in Doride sicut in vnlgarl lingua esee dicitar ab 
ApoUonio p. 106. Α esemplain Sophroneam fr. 77 af- 
ferente. 

Dubitatio aliqua est de nltiinarum eyllabaram in ίμ^ν 
et τίρ qnantitate. Illud apud Theocritum (naoi PiDdaros 
eo non utitur, neque in reliqoie quantitas apparet) valgo 
producitur, at II, 144. 156. III, 49. XI, 65 etc, qaare 
Meinekias et YI , 36 χαΑα dd μοι ά μία κάρα pro ό* ίμΐ» 



14) ΑροΠοη. 105. Β, Scholl. II. λ^ 201, SchoH. Pal. Od. ^,619, 
Scholl. Arist Αν. 931, Hesych. s. v. 

15) Apollon. 105. A. o^&otovHtcu όί xoe» ira^cc *Αλ»μανι> cinf^^^ 
JmQuva^, addito Alcm. 67 (68). 

16) Apollon. 107. A. τ§ tiv ονζτ^γος η ϊν (cod. ψ) τοΰ t άρ^ίτ^^• 
^ΗαΜος* ίν 6^ αύτφ ^αψατοΰ ταμίης. 



$. 32. De pronominibus person. et possess. 253 

et y^ 18 aiTf μοι tXaot pro α7τ' ίμίν ex optimie tibris re•^ 
stitnit. Item riv apod Theocritnin prodacitnr II^ 20. III, 
33. y, 52 etc. 9 nnnqoam corripitur, ot fit apud Alcma- 
nem fr. 15 (29), et a Pindaro Pyth. I, 29. VIII, 71. 
Nem. X^ 30 (item Yv P. ΙΥ,^36)^ ne nequain apud Ιοη6 
longam syUabam efficeret, Isthm• V, 3 τίν γ' άωτον acri- 
ptimi eet particnla contra librorom auctoritatem inserta, 
qnod Toreor ne non &it recte factDm. Apparet enim, 
terminationem iv apnd Doriensee non mlnus in eingulari 
dativo ancipitis mensnrae esse qiiam in plnrali , neque e 
tribns locis, ubi τΙν corripitur, certam regulam de pcGQ- 
liari- Pindari asu Gonstituere llcet. 
4) AccusatiyuB 8iiigulari.s 

a) primae personae 

ίμ^' ApoUon. 106. Β e Sophr. 78 et /t«c eneliticam 
Ther. 2448, Crct. 2555 etc. 

Ιμ^Ι ApoUonias ^^) ex Epicbarmo, Tid. infr. ad rti. 

b) secnndae pereonae 

τ 6 Apolloniue ^8) ex Alcm. 35 (69) et Theocr. I, 5. 
Idem nnnc reete e Ravennate legitnr Acham. 745 πάλιν 
t* άποισώ pro valgari lectione πάλιν tvy* άποισώ , quf&m 
inyenlt etlam Gregorins p. 211; nam τν encIhicniQ par- 
ticnlam /« respuit. Minus recte ApoHonius, niixta Al- 
cmanis dialecto deGeptus, etiam Tulgare σι Doridi tri- 
buit 19). Notabilem formam Creticam τρί, quae e t/V 



17) Apollon. 106. B. η iμ^ ηρος τίασων βΜλέατωψ Xiytrw. ηαρά 
ntvci μΐχά τον 7, έμίΐ, ^ αννιχώς Επίχαρμος χρητα^. — η anih• 

^ύνμένη ονκ ίπικηιψ(ταί. 

18) Αροΐΐοη. 106. Ο. /ίωρ^(ϊς 6μ τοΰ τ ' fig τ^ ηαταρξίϊ• 
θίόχ^*τος• 7tρ6ςJδe tk των φίλων ^Αλχμάν, 

19) ΑροΗοη. ibid. χαί iri μίτά τον 7* τ{% γαρ ^Αλίξάνόρω 
δάμασα ι (Bekk. suspicatur ^Αλέξανάρος Μάμαατα^'^ rectius forsitan 
scripseris βάμίχαε sc Aphrodite). xoU Ιτ» χο^νως* (sL• γάρ efCo^a». 
— Id. ρ. 107. C. ovn Sqtt» ηαρά ^ωρηνβνν iv τρίτω η Swt του 1 
Ιπέκτααις ομοίως τ^ τ<» χα» iμtt. — Id. ρ. 120. C. η έμύ xai τΑ 
ηαρά τοΐς /Ιωρανσι ηροςλαβονοα^ το t, ovxir* χατά το 'τρίτον 'προς-^ 
ίλαβον. 



254 De pronominibus. 

nata eet, eqpra «ttulimas §• 5, 7. De riifv, qvod apud 
Arcbiinedem legitur^ vide infra. 

tii ApoUonias^^) Doricum dicit versu addlto, qaem 
Alcmaiii TindicaTimuft in Mue• Rben. VI p. 234. Apad 
Apollonium a Bekkero ίμ€Ϊ et τ£Ϊ editnm est^ in Excerptis 
Yossianis εμδΐ et τύ\ Diaeresie tamen nnlla re poetalatar; 
nam de iota Attiee demon&trativie adjeeto cogitari nequit. 
Potiae yersus ille, qui dactylicue esse videtur, diphtboB• 
gom agnoscl jubet. Praeterea Bocoticus aeeueativue τίν, 
de qno vlde L• I §. 45^ 2 e Dorico ul per Boeotieam 
dipbtbongl mutationem et ν addito , eicut ab iiedem Boe- 
otls io nominativo τούν addebatur, natus esee Tidetar ^^). 
Nec 8C10, an plenior fonna τδίν (conferantur tTam et 
tvS in llngaa Sanscrita) in rustica lingua baeserit• Nam 
quum in TbeoGriti idyllto undecimo ter v. 39. 55. 68 
accQsativus τίν legatur, poeta, qaanquam in eo earmine 
rariora et quasi imiuania yocabula, qaae Polypbemo di- 
gtia edsetit , sectatiis , vix tamen qiiidqaain e Boeotica 
dialecto arripere potnlsse Tidetur^ sed iiaarpaTit fortasse 
obsoletam formam τδίν, a librariis faclle iii notiorie datiri 
similitiidinem corrBptam. Ipeam Doricum rei, de qao 
paiillo GertiuB constat, Tbeocrlto reetitttendiuii esse vide- 
tur XIY, 1 9 ubi duiii! αλλά τυ αντάν legitnr e eonjectura 
Reiskii ipso sensu paruni coinmeiidata• Qnls enim sa- 
latanti respondeat at te ipsum ec. aalvere jnbeo? De- 



.20) ApoUon. 105. de accuaativo tw apud CoripDam: rtvk 
μέηοΐ' ηζίωσαν tiiviyip ro Ί ^ wa i» της τβ (leg. τύ) παρά /iwffktve^ δια 
• toy ? (leg. eT) γ(}αφομένης «} ίοχήματισμέρη , μνϊαΒίαΟβ ιοΰ ϊ (jeg. c7) 
(Κ το 7 , οπίο σννηΘ•ί99 ηρος(ΐ>ληφνΪΛ tc το ν ομοίως τφ 'έκιιροαίψ, ον- 
τοσίν, Ita haec corrigenda esse primuin inde app^iret, quod gram- 
matici illi riv producendum pntarunt (cur enim producercnt, si 
e τβ natum existimareiu ? ) ; deinde quod voculae scriptura accura- 
tius indicatur, quod vix opus erat in τβ; tum quod mutaiio vocalis 
usita(|i dicitur, quum c ante consonas Boeotice non mutetur in *. 
Itaqiie erant ante Apolloniuniy qui idem^sentJrent, quod nos illo• 
rum 'consenfiu nonduni cognito olim proposuimus. eeterum in his 
novum testimonium d« moDOsyUabo rU accessit. 



§. 32. De pronominibu5 person. et possess. 255 

lideratnr %ai ai, vel qaod eimileia eententiaiB babeat, 

cf. Arist. Lysistr. 6 XolIq* ^ ΚαλορΙΐίη* Κ. παΐ σύγ* ω 

Λυσιστράτη et familiarem Latlnis responeionem et tu 

salveto. Jam qnnm yulgo άλλα τοι αντω legatur, optl- 

ml libri praebent τοΙ αυτά, alii τοιαύτα ^ τύ αυτά, τύ αύ- 

τος, τύ αυτό, το αυτό, codices teste Wartono αύτα, Ita- 

qae legendam esse videtar : 

Jl, χαίρ-ην πολλά τον άνδρα Θυωνίχον, θ. άλλα τ(1 αυτά, 

^ίσχίρα. 

ut αυτξ sit pro αντως (^ld. §. 44, 7): ego vero te 

item ec. salyere jubeo. Ceteram tioii valde repugno, 

si qais malit άλλα τοι αύτξ. et ab accueativo in datiyuin, 

ψ\ ία salutatioae etlam usltatior est, transiri aon aegre 

ferat. Deinde in Cleoboli epistola Dlog. Laert. I, 6, 93 

libri praebent τιάρ τοι βασοΰνται^ nbi correxerunt παρ τυ, 

quanqaam encllticain cum praepoeitlone jungere v!x Ilcet. 

Nec magis ferri poteet πάρ τύ , qaod Hoebnerus in Ad- 

dendle proposnit, quuin de τύ non eucHtleo iiihil con- 

stet, sed etiaiD hie τίΐ latere videtor. Idein jadlcamue 

de fyd τοι άμυνοΰμαι in epistola Perlandri Diog. Laert• 

I9 6, 100, nbi item τυ vel τύ scripserunt. Postremo in 

apophtbcgmate CharilH Plutarch. p. 189, ubi editiir χατ- 

άται/οΐ' τ£ν^ aut τ^ί aut τυ restltoendum est. 

τν semper enGliticum est teete Apollanio p. 68. Β 
et 106. C ^ legitur in verea χα/ τυ φίλιππον ί&ηκ§ apiid 
Apolloniuiii , qoem Alcmani yindicavlmue in Mue. Rhen. 
VI p.234, Sophr. 24. 74, Epich. 20 (Hbri τοή, Acharn. 
696 et saepe apiid Theocritam. 

c) tertiae personae 

e, quod teste Ajiollonlo p. 107. Α dlalectis Gommune 
est. Hoc noi| producebatur in £t ^^). 

viv encliticum Dorice est pro epico μιν gecondom 
ApoUon. t08. A. Illod cnin Sanscrito ^nam cooferen- 
dam est 9 hoc guui iiaam a nominatiyo ajam (1. e. ϊν, 
i), L•egitαr ΐ'^ΐ' Sophr. 63, £piGh. 9, pro feiiilnino Acharn• 
741, ut oinittaniue fontee minus puros• Pluralie ueirs 



25β De pronominibus. 

certa exempla Doriea non extant; ApoUonuia Pindaniiii 
et Bacchylidem in eam rem advocat. 

5) Nominibus et dativus siiigularis primae et secun- 
dae personae apad omnes Dorienses addlta particala /α 
yim augent , Ιγώνγα , τύγα ^ ίμίνγα, Nec minus reliqals 
casibas et numeris γα addi poterat nt ynljj^o γε ^ cf. Ly- 
sistr. 1162 άμες γα^ sed com illis solis in unam vocem 
coaluissc Videtur. Eosdem enim nomlnativos et dativos 
Lacones et Tarentini ' propria qnadam i*at!one augebant, 
Ιγώνη , τννη , i^iv^ > 7^'^^• Apiid Archlmedem in praefa- 
tioDe ad libram de Qaadr. Parab. etiam accusativus τίνη 
legitar. Sed quum boc additameiituin praeterea aeqae a 
Syracnsaiiorum dialecto atque ab accosatlvo abborreat et 
ubiqne productam pennltimam postnlare vi^eatur^ qanm- 
que in illa praefatione alia sint-, quae offendant, eam 
non ab ipso Archimede sed a recentiore bomine Dor!s> 
mum affectante profectam esse susplcamnr. Si tamen 
etiamSyracusanis idque in accusativo eo angmento uti 
licuit^ τίίνη dictnm esse a rd rel xdv Gredlderim. 

Jam inter antiquos grammaticos dubltatum est ^^)) 
utrum ti in bis formis ad vim augendam addltum sit an 
vri. Rectius egisse videntur, qui illam , opinlonem am- 
plexi suDt. Qaauquam enim nomlnatiyuiii τύν non es&e 
Doricnm, recte opponitnr, tamen Boeoticom τούν el Sans- 
critum tyam docent, antiquissimam eam nominatiyi for- 
mam faisse ^ neqne ν geminati , quod ex altera ratipne in 



21) £t. M. 314» 37. Ιγών^ Jot^Uvtv όίάλίΗΤος έοτ«. προςλαμβά^ί* 
το ν , Hctl την ch άντωιτνμίαν λέγονσι μίτά τοϋ ν τνν, ojtf^ ηροςθ'ίΰίί 
τον η γννίτίΜ τύν η (item Αήη. Οχχ. Ι, 150*, 11 et, ubi συν et σι5*ί» 
fet. G. 159, 50). Sequkur de τννη et ^yoW apud Homernm et He- 
eiodumi deinde: ηαρά γαρ την ίγών έγωνη χομ ηαρά την ίμΧν έμί^' 
τίν τννη' οϊ*τω nai αννη *{leg. τννη) χατ' έπέηταοιν'της^νη σνίΐαβη^• 
ον γαρ μόνον -το ν (leg. η) έπλ^όνασίν, αλλ* ,η ϋη συλλαβή' ον fa^ 
λέγονσιν οΐ /ioi^kfZq τνν , imt πλ^ονάσνι μόνον T^f ν (leg. η) ^ άλλα fv 
λίγοναι χα* τννα (leg. :ΐύνη) * ολη άρα η νη 7tpoςηλ'θ■f ανλλαβη. ίπι*' 
τύνίτα^ δ* το ν, wa μη η Ιπέητασ^ μύζ»>ν της φλης λίξ(0ς γί^τϋ». 



$. 32. De pronominibus person. et possess. 257 

reliquie neceedariain eseet, aUum veetigiam reperitur. 

Jam iDtelligU^ a rdv fortasse tdvti dedoci potoiesej non 

tivfi a T£. 

6) Secandae pereonae yariae fonnae cum Attlca et 
loniGa dialecto comparatae non eoluin (ut de terniiDatlo- 
nuBi discritnine nunc taeeamue) σ' in τ mntatam exhibent, 
sed etiam In τίοΰς, tbov , (t^IV) et poeeesslvo τεος t pleo• 
nastice intersertum ^^). Scilicet stirpe, ande omnes eae 
formae procreyeroiit^ est t/V (Sanscr. tya), ut /μ; ίη per- 
soiia prima. £a terminatione nnlla addita extat in Gre- 

• 

tico acciisatlyo τρ*, qui digamma in ρ mutayit, deinde 

in Dominativo et accusativo τύ et τυ, ubi Fe in υ abiit; 

Deinde digamma ejecto stirpe τ; nata est, qnae apparet 

m Tiog , Tfo et quae inde contraheado nata sunt , dativo 

ΐ(ν, nbi g eliamn est, accusativo tc et τ«/^ cf. ίμ^ος^ Ιμέο, 

ψΐμ^ ψ4^ ίμ^Ι. Postremo e τ /^f euphoniae gratia xeJ^a 

factam erat, qood digamma ejecto in %u ablU. Hinc de*• 

sceodant τ€οΰς, τδον^ τ€Ϊν cf. ίμονς^ ίμοϋ y Ιμίν et posses- 

siTQm τίος cf. ίμος. Simile quid in pronomine tertiae 

persoDae factum. Nam antiqoa Btirpe σ/> modo in Ft 

6t i transiit modo in U (pro. σ^Ρέ) y unde Ιοϋς^ έΐν , ιός 

et alia descendunt^ quanquam baec ant incertiore aut 

QuUa auctoritate Doridi vindicantur. 

7) De Dualis formie Doricis parum constat. No- 
minatiyi et accusatiyi ι^ώί' et σφώϊ ab ApoIIonio xocvoi 
<licuntur i. e. dialectls yarlis commnnes atque eadem ejas 
opiDio de genitiyis et datiyis νώΤν et ϋφώ'ι'ν fuisse yide- 
^r^3). De raro dualis apudDoriensee dsu supra dictnm eet. 

S) Nominatlyas pluralis : 



22) ApoUon. 105. B. Ιόίως γαρ η μtτά^■tc^ς η tiq το τ τον « it» 
*ΤΜη effr* • σον — του — ηον , οός — τίός'. 

23) ΛροΠοη. 109t,C,. fvS-tUiq μίν χα« «Μτ«ατΜ^ς itow&<; νώϊ^ αφωϊ 
— γιν^χης όέ χα« ^οη*ης νωϊν ηα$ αφωϊν, — Iii€ptissinie Scholl. 
ΙΙ. θ; 332. f^oii : ημ*¥ xaivfl όίαλέατω * /Iw^tftq γάρ φαΟιν αμμ(ς , ^Ιο- 
^<Γς β* αμμί 9 ^ΛτχνΜΛ di νψ^ *'Ιωνίς ημέας* lor» ok άντίΛννμΐΛ βνϊηη 
^ς&ης MCU αΙ^^αΤΛηης τηώααας, ημών nai ήμΧν, 

η. 17 



258 De pronominibus. 

pers. 1. άμις^), quod leg^lur H«rtcl. I^ 3, €ret. 
2557, Epich. 23 , Alcm. 72 W. , Lyeietr- 168. 1162. 

pers. 2. ν μις ApoUon. 119. Β (ubi cod. νμμ^ς), 
qui affert Sophr. 41^ praetevea legitar Acharn. 726. 7Zi. 

pers. 3. σφείς Doricam dicitur apiid ApolloDi- 
um s^), leviore quodamf teatimoDio ^^) σφίς^ qaod analo* 
gia postulare Tideter. 

9) GeBitivue pluralie: 

pers. 1. άμιων 37) Alcm. 16 (73>, Igi|. nr. 2670, 
Cret. 3047^ niei praedtat hic e Sherardi schjedie άμίων 
recipere, formain contractionis genere eeveriori Dorldl 
proprio natam, vid. §. 26, 1. Ynlgari ratioiie contra- 
ctam est άμών 37) Ther. 2448, Cret. 3052, Tegeat« H. 
L. , Epich. 147, Lysistr. 168. 

pers. 2. ύμίων et υμών ^θ)^ qaomiii illHd legitar 
Sophr. 1. 79, hoc Syracue. apad TQrrem. ΧΥΙΙΙ, 3 et 
apad Rhinthonem Herodian. n. μ. λ. 19, 26. 



24) Λροΐΐοη. 118. C. oE^c( (potius άμ«ς) MqtM» ,*Αλ%μΛ9' «? 
άμ•ς το %aXfi¥ μιλΊαχ^ψ. * Ov* ίηίληητος Sk η «reitfKi na&o το nr»' 
τ*κα άηίΰτρατιχαρ τψβ th; το Ίς o^flav — π^ΰτοιτ ai ττρντότι/πο• άψ- 
τωνν/««α* CVH σχοΑονθΌ* ίίύχ&ηααν τοΧς άλλοις 7Ττα>η>χοκ. tnttfta ο* 
^ω^ΜΚ htl το τ^Λος φλΑουσ* την οϊήα» προςάγαν , παρ* . οίς ^«iiUr ΐ} 
άφαίρίσίς τον 7 olticiq fWfxa^ Ιμηο^ητ^αη^ iml noftZq — πο^ές etc. 
Male αμις Doricum dicitur Choeroh. 217^ 14 et Et. G;243y 18. 

25} ApoUon. 120. C. η οφίΖς ovrt ^o^' Aiohfvavp oucf irc^a 
^ωρ*ενϋΛ¥ anoXov&iofi^ ϊσχΈ προς τά τοιΙταμ' ηρΰτα ncu oivtt^^ ον* 
«^(ΟΜΟτως * H€u γάρ η ^μί% ncu τη (leg. ίμίί ttai τπ) παρά τοις J»' 
ριινα^ προςλαβονσα* το 1 , οι«χέτ» κατά το τρίτον προςέλαβοψ 

26) Pbavor. £cl. 412, 2. αφί»ς, αψίΐς κομ αφ^ς /ίωρ^χώς — ημί^^ί 
ημ9Ϊς ΗΟίΨΦς, /ίωρΛηως Sh xow ΑίοΙίΗως α μ μι ς, ου yutvt apaXoyia» kti^ 
θ¥ομ€κη^Ηη όνΤηη αμμίί — άμμίων jiioltnSq — /ίωρΜ»ς αμμ*9 χα» 
ΑίοΐΜώς αμίψ -^ ΑΙολικως αμι. Vides insoleum recendesimae aeit- 
tis graramaticulttm. 

27) Apollon. 121• B. η άμων na^ Jωρuΰ0* mm ανρα^ρον ρ- 
ναιην ρημαΙνίΛ ά«6λον0ϋν TJ| άμός* Tij μέντο* ^ΛΛ^ρέση η n(fwrimit9^ 
dwXXaaou της ητητ*κης, additur AlciD. 16 (73)» ttbi άμέων, 

28) Apollon. 122. Α. ύμΰν αντη ηοΜβη nmi /ίωριέυιψ^ ΰημαίβΤθν9Λ 
τι πάλ^ nai ιιτητίΗηψ τηψ άηο της νμος ίν0ίίας^ πάλιψ dh tr dimfi^ 
όιαφέρη η πρωτότυπος ciim Sophr. 79• 



5. 32• De pronominibus person. et possess. 259 

pers. 3. σφ^ίων teete *ΑροΙ1οηιο ^^), quod In 
οφίων mataverim. Idem eigfnificat SyracuMQoe xpitov 
et ίων dixisee, poslremo e Sophrone fr. 80 ων affert 30)^ 
quod qnnm pro αύτων eeee dicat , baiid dubie ex ttav Gon- 
trabeodo natom est. 

10) Dativus plaralie: 

pere. 1. άμίν, nbi est ortbotonuuienoo , et α μι ρ 
in endiei, ntramqQe eam aUiina correpta teete Apollo- 
οίο ^') , qni IlUiie exeraplam apponit Alcm. 61 (75) , bti** 
jos Alcm. 74 W. De άμίν cum acato in oltima correpta 
<V όρ&τί τάση praeterea alia teetimonia adeunt s^) , quae 
umal docneraiit, Theocrito YII, 2. 135 contra libros, 
qii in αμμίν eonsentiaiit , άμίν reddendum esee^ neqae 
aliter scriptum est Lyeistr. 1081 , Acharn. 798 , ubl ul- 
timae correptio apparet. Eadem tamen producitnr Acharn« 
787 et eaepe apiid Theoerituni Y, 106. YII, 145. VIII, 
13 ete. Tnm vero cirGamflexns exarari solet nec minas^ 



29) Apollon. 122. B. αφΰν *cU αφέων άκολον&ως rjl ήμέων — 
tcti σψίΐην ο$ς νμιίων. Tfj αφίΐυίν (foit. ΰψΙ«»ν) ncU AtoXttq x^utmtu 
ΧΜ J^Ui% , J^qUwf dk Sv^xovfttot Sta τ•0 ψ πάαας τάς 6*ά τ•!* σφ 
μοτοσνίλαβονσας μ^ άναμφ^λίχτο^ς, ini dk τ&ν vnhq μίαν αυλλαβην άμ^ 
φίβολα τα των γραφΰν * SV^a γαρ ϋχα τον ^• 

30) ΑροΙΙοη. 122. C. in* ϊσφ το) αντων ηαρά ΣνρακονσίοΜ; τίθ-ιτα* 
το ων cum Sophr• 80. 

31) ΑροΙΙοη. 123. Β. η άμϊν (?) /ίωρ^χη ίγνίΧννομίνη ανστέλλα το 
Τ, iv οίς 7ίρο2€ίρ*οηάτϋίΛ>' αΐ γαρ αμ^ψ τοντων μϋο** οξνψομίν τι 
(Valck. οξί'^ομίνη Tf ) ' άμιν ^' vjravXijatt μ^ος' \4λΗμΛν. oimux; 
ό χρόνος πλη^υντιη^ ^»ά τον 7 ίχφίρομέν^, 

32) Sustath. 1112, 36. Αωρ^ίΧς δί άμίν ανστέλλοντις το 7 χα» 
ο^ιίνοντίς, Θιόχριτος* ^τοΛίΙα» δ* άμιν νπίρ&( χατα χ^ατος δονέοντο. — 
ΑροΙΙοΒ. de pron. 52. Ο δώ kcU τοις άξιονσιν ορ&οτον(ΐν το' οιιν xai 
τρίτος άμίν ^^μνντας' ηαρ^ θίοηρίτφ (VII, 2) σν/χοταθ^*τβον. — Id• 
de syDt. 127 > 9. ueU wi*u τοι>τον το παρά Θ(ο*ρΙτφ * 9 iV χα« τ^ίτο« 
αμίν Ι^μνντας* δ(όντο)ς ηζίωΰάν τ^νίς ορ&ότονιΐν. — Α η η. Οχχ. Ι, 5, 
9 ~ 168, 22, £t. Μ. 84, 21, Et. G. 59, 26. οΐ δί /ίωρ^^ΐς σνατέλ^ 
λονσ• το € «ΟΜ ο^ννοναρ (male in Οχχ. Ι, 5 et £t. Μ. additur τιμίν 
pro άμΙψ). — £t. Μ. 432, 29 ^μίιν» αντωνυμία• ϊβτ^ δ^ διαλέχτου 
^δ^ov ^«t^icf C , σνστέλΧ^ γαρ αι»την χα* otvvft. — Male Choerob. 
Οχχ. II, 216, 14. άμίν (leg. άμΙν) Χίγονσίν οΐ J^ωρi(ΐς, 

17* 



260 De pronoimnibus. 

gi qnando de eyllabae qdantitate param constat, nt Cret. 
2555, Sophr.- 50. 51, et apud Theocrifam. Dindorfias 
Lysistr. 1163• 1298 άμίν edidit, oltlmae mensara ancipite. 
Qaid in bac re jadicandam sit, in proximis patefaciemag. 
pers. 2. νμίν iv og&ti τάσπ et ν μ ι ν in encUsi, 
.ntrumqne cuin ultlma brevi secundum Apolloniuin ^^), 
qui illias exemplum Sophr. 82 apponit, blijns Sophr. 81. 
Nam eam g^ammatici mentem eese formain όρ&οτονονμίνην 
e Sophrone afferentis , nec recte νμ7ν editam esse, praeter 
pronominis άμίν analoglam id ipsum patefacit, quod Do- 
rlci scriptoris exemplnm apponere dignatas est, id quod 
yix facturus erat in Tulgari forma ύμΊρ. In Cretico titnlo 
nr• 2557> 25 νμδν traditur , qood Boeckhitts yix recte in 
ύμδΤν mutavit , qaum haec recentiseima scrlptQrae corra- 
ptela ab ejus tituli aetate alieDa sit^ potius νμίν comgen' 
dom yidetor. — Jam restat at de ultiinae syllabae in 
orthotonnmenis άμίν et ύμίν quantitate et accenta certiora 
constituamas. Hoc apparet, fieri potuisse, af: et corri- 
peretor et acneretur^ minue coDstat de ultlmae prodacti- 
one, quom et Arlstopbanes et Theocritus eam rationem 
fiicile e yulgari lingua asci^cere potuerint• Sed genoinae 
qnoqne Doridi eam licnisee, e genitivorum singularmm 
£μίν et τίν analogia coUigimus^ qaorum prqdnctioDem 
Theocrltus e valgari lingoa transferre non poterat. lltnt 
est , vulgo eyllabam correptam esse et ApoUonii reKquo- 
rumqne altam de prodactioue eilentiam eyincit et qood 
correptionis in άμΙν et ύμίν ab ApoUonid ea exempla pro- 
ponuntur, iu quibus quantitaa non yersa appareat, Al- 
cmanicum fr. 61.(75) άμΙν δ* νπαυλησεί et Sppbroneooi 
fr. 82 ecriptorie pedestrl oratione αβί. Itaqae άμίν et 
ύμίν in Doricis edendum est, abiciinqne de ultinui pro- 
dacta non constaL At ne produetam quidem cirGiimfleGH 



33) Apollon. 124. B. naltp naq* Ίωσ* Tr^ons^tonarcu ίγηλΛνομίνίΐ^ 
na&o avoriXXn το 7* nmi fr« παρά /ίωρκναίν• ooatq νμιΨ aivia^' 
Σ»φρων. Kod h 6^»^ raau* ov μάν το* άιφ^οψ έηημμέψοψ νμϊν 
ileg. νμίψ). 



§. 32. De pronominibus person. et possess. 261 

▼el necesee est vel probabile. Nam gramnuitiei circani- 
flexnm omnino ignorant; acutns nt praeferatur, eoadet 
eadem dativomni singolarium ίμίν ei τίν analogia, qao- 
nim ultimain prodilctam circumflectere nemodam iastitait. 
Pereaasam enim habeto, non casu quodam datiyis et ac- 
cosatiyis singularis et plufalis numerl in Doride easdem 
terininationee esee: ίμίν, τίν, ip et άμίν, ύμίν, σφίν^ ίμι, 
tij a et άμδ, νμί , οφί, 

ρ ers. 3. σφίν yulgans Doridls fuisse videtor ^) 
et legifar Ampbict. I68S9 25; Syracnsanorum ψίν erat, 
quod traditur Sophr. 83, Laconum φίν^)^ cf. §. 15, 3. 
Hac fonna etiam Callimacbus usus eat H. Dian. 125. 213 
et fr. 183. B. 

11) AGcnsativus plaralls: 

pers. 1. ά/ΐί Apollou. 127. A, 128. A, 131. A, 
qood legltur Cret. 2557. 2563. 3050, Ign. 2670, Syracus., 
Sophr. 66, Epich. 97 ex emendatione nostra, Lysistr. 
95. 1250. 1254, Acharn. 725 etc. lo Lysistr. 1244 Ari- 
etophaneiii AtUcom ημάς tolerasse non credo^ sed auspi- 
cor banc genaini αντώς interpretationein esse : ίς τώς 
'^σαναιως τ( χης αύτώς αμα. 

pers. 2. ύμ€ Apolion. ibid. et legitur Ign. 2670, 
Sopbr. 25, Lysietr. 87, Acbam. 703. 705. 

pere. 3. σφί haud dnble a Doride non all^nam 
erat ; V^ e est Syrauueanorum ^) et legltur Sopbr. 84, 
Theocr. IV, 3. 



34) Apollon. 126. C. xoi το ϋφίψ άπο htHov του h /ίωρι*ως. 

35) Apollon. 126. Β. Συραίΐονα*θί ^iv άμαψ» ^i^v γινόμενα* 
^^ώφρων» η ίιά τον •ψ χ^αφι} ini πλήθους τΰίσσομίνη o*xf»or^^oi τ^ς Sta 

τον σφ• — £t. Μ. 702, 42• Σνραηούαο* 6k ^ρίν Xfyova*, Αάκωνίς 
άέ φίν (ut e MS. Leid. apud Koen. ad Gr. €. 254 pro σφίν legen- 
dam), cf. Heisych. tifiv, οιντοκ» αυτόν (leg. ανταΧς) et ftfiv, α^τοϊς 

36) Apollon. 128. Α . οφέ ίϊρψ:α^ ως μ69ως Ιγ»λ»τΜη έστ*ν* συζνγΰ 
/«έττο» Αωριη^ tfj αμέ xcu νμί, Id. 131. Α. ηαρα γαρ Jiaqtov την 
άμΒ xoi υμϊ xow ct» 0φ• το άμίτ9^ς uai νμναρος καΐ σφέτι^. *— Id. 
128. Α. ν< Sv(faMvaioi cum Sophr. β4; idem DoriCum dicUur a 



262 De pronominibus. 

12) PoeeessiTa Doriea haec γ Α comiBeiiiorantor 

a) Singolaris nameri: 
i^ogy ut Tiilgo. 

reog ^7)^ quod leg^tar Lysistr. 1249 , aacpe apad 
Theocrltiiin et in reiiqnie fontibos niiniis paris. 

ς ,ab ApoUonio I>oricum dici videtiir ^) et com di- 
gamina apud Alcmanem erat in τά JPa χάδ^α (yid. L. 1 
§. 5 not. 4) , quod neqae ApoUonias jure ex Aeoiica dia- 
lecto repetit, neque alii recte Ι^ά seripserant. Supra 
enim Tidimiis> ex antiqno aFog modo sigpma abjeeta Fig 
factam eese, inodo e eopbonfae caaea iaterjecto (nt e 
τΓός eit TeFog , reog) primani aeFog, deinde iFog ^ iog, 
qnare hoc neque digamma in fronte inetructaiD erat, ne- 
que apud Honierdin certa ejng indicla tenet. — Alcman 
etiam σφ6g et σφ€όg ^ de singulari Biimero asorpabat 
fr. 80. 81 W. 

b) Pluralis numeri 

άμiτeρog ct άμ6g ^). Hoc lee^tor Cret. 2557. 
- 

Scholl. Theocr. IV, 3 et Greg. C. 263. Hesycb. ψέ, αυτούς, αϋτάς, 
αυτόν y αυτά, αυτήν, αυτό. 

37) Αροΐΐοη. 134. C, cf. 95. C et 136. Β, Id. de synt. 159, 15, 
Et. Μ. 752, 11, Ann. Oxx. I, 412, 9. Male τός Doricutn dicitor 
in £t. M. 625, 28. 

38) ApoUon. 143. B. naXtv άη 6 Αλκμάν το σφίας (leg. σφίάς, 
quum fragmentum ρ. 142. Β commemoratam σφιας [Γ<»|< χωράς spe- 
ctari videatar) αντί, ίν^χοΰ ΪΓαξ€ χα•, το αφοΐς άόίΧφ^ίέο^ς κάραν 
(correxerunt ηαρα) ηαΐ φόνον, 

39) ΑροΙΙοη. 142. Α. ίιχως Xfyova^ /ίωρ^Ις' άμέτιρος γάς mu 
άμός, νμέτίρος κα* υμός^ ΰφίτιρος nai οφος. O&RUe άμός ei 
νμός apad Homerum Dorka dicit et contra eos dispntat, qai άμος 
scrlbentes id ab έμός deducant. - Et. M. 84, 49; άμός- ωςπίζ 
άηο τον σφέτΐρος γί^ίται Jia^infi Swli»t^ οφός, ttai άπο του υμέτερος 
νμός, οντω uai άπο τον άμέτ€ρος άμος /ίιορΜω^ η Ημα hri της ^«μ• 
«ϊος SuxXiwrov, — Scholl. Α. H. ί, 414. /ίημήτρ^ός ψη0^ άντΙ του 
ίμόν• dw MU άντΜίρνς iifiXot ηι&αικότ9ρον di ier* ^ωρνίΛηβρον tlvm 
αντί του ημέτ^ρον άμόν (leg. άμόν). όντως "Απολλώνιος. Scboll. Β. V. 
L ibid. το ά• άμον iv μ^ τ^ ^Utmi^ ηροςγάί^ φηϋίν 6 *Ηρωό»αης Jm- 



§. 32. De pronominibus person. et possess. 263 



3050. 3053, Agrig., L«cod. 1336, Hbi Boeekhiue minu• 
recte άμορ edidit, Alcm. 67 (68) > Lyeistr. 1181 etc. 

υμέτερος et νμός teete ApoUoDio ^^). Neutnun 
Dniic in pnrioribns fontibus legltnr. AlGman eodem seaea 
(sipetiQog et σφ*6ς usarpavit fr• 36. 37 (78. 79), sl ea 
fragmenta recte aotiquo poetae LaGonieo tribnuntur ^®). 

σφεηρος et σφός^^)^ qnae dbhc in parioribas tom* 
tibua non extaot plorali poteBtale tertiae personae instructa• 

13) Paaea de pronominniu personalium et poeseeai- 
▼orom prlmae et secanda^ personae plaralie scriptara 
qnaerenda reetant. Prlmum de spiritu dubitatum est. 
At atrasque formas aeperam postulare rel ex Apollonil 
sUentio coUigi potest, qai ne yerbo quidem aignifical, 
Doree cam Leebiia lenein probaeee, et e Scholl. II. ζ^ 
414 ^) apparet, Apollonium Homerlco άμος, qaod Do* 
rice pro ήμερος esse putabat, asperum dedisse, qnum 
alii ex ίμύς ortum arbitrati Iteieni praefenrent , nec minue 
de Dorico άμώρ aspirato tealatur Leuc. de epir. p. 214^0- 
Deinde asper addito» eel in άμέ'ς Heracl. I, 3 et tenni 
in aepiratam motata proditur in ποϋ^* άμι Cret. 2557 bie, 
τιοϋ•* ύμέ Ign. 2670, ηοχ* άμίν Sopbr. 50, Lysistr. 95 
ποΰ-* αμέ, 1076 ποΟ* νμμ6^ nt e llbrie editam est• Itaqae 



^<»βνΤ<ροι^ iwai ano ψον άμ&Τ(ρον' iv ai Βίίιμί^μω φηίάψ oti άηο tov 
ίμο¥ ixtiraTa* το 6 tiq ά μαηρόν. — Scholl. D. II. ^, 178. μένος 
άμόν' την ίμην ίνψαμν» /ίωρ^ώς^ male. — Hesych. άμάςy ημηέ^(»ς* 
Αωρ*η»ς. — De σφός cf. ΑροΠ. 125. C. 

40) Αροΐΐοη. 139. €. πλιΧατα γονψ ίατ^ παρ* Ιτ^^οΐς tvqtXvy αφί- 
TiQ9v ηατίρα αντί τον νμέτιρον, άντΙ τον τιά το» »ηδία λέΐον 
ίά^€Λρά Καλλι^μάχω^ »cu ntilw ηοίρ αντψ ami τοϋ σφωϊτίρον. *^4λημά¥' 

ΙμΒ τί *αί σφίτίρως ϊηηως' 

αψέα 09 προτΐ γοννατα πίπτω. 
Pro Alcmanicis expectas Callimachea. Itaque aiu saspicari licet 
qaaedam excidisse aut e CalHmacheo carmine ad Dioscuros de- 
sumpta esse verba: ^Αλ^μάν νμί rr χα^ αψ^τίρως ϊππως (suppl. έκλέ- 
'/σοίψ vel siraile quid). Tum gequentia nc»n minus OaHimachi essent. 

41) Corniptela latet ibid. p. 211. άμοκγίΛη, τοντο ie παρά 
Μ'τίρο^ ^tiotnai^f οί άτη roi* άμ^ς, ο σημαίνη τοΦ ημη^ρον y έτνμοΐο' 
yovuvp ilfcu. 



264 De pronomimbue 

haad diibtiim est^ qnin et in reliqnie, qiiae Dorict sont 
et in Lyeistratae partibtte Laconicis asper his pronoaiim- 
bae etiam contra libroe restltaendus sit, nec recte relicU 
eese άμί 1099. 1250. 1254. 1265^ άιάς 1162 (male eaim 
Reisigine jndicat Synt. Crit. p. 14) 9 Tel άμός a BoeclKbio 
in Lacon. 1336 scribi. Ne teniiein qaidem non matatam 
certam lenis spiritam iodiGiam praebere sapra yidimae 
§. 4^ 4, quae ratio obeenratar in ποτ* αμέ Ign. 2670, 
in* αμέ Cret. 2563 ^ πορτ' αμέ Cret• 3050^ quae Boeckhias 
muias recte leni ornayit^ et fortasse in ίατ* άμώρ Epicli. 
147. 

Poetremo haad raro in libris Lesbiaco more μ gemi- 
natam est^ ut Sopbr. 7 αμμε, Sopbr. 6 ϋμμί, Lysbtr. 
1076 ΰμμί, Plut. Lyc. c. 20. 21 αμμες ete. (nam de foo- 
tibas miiLtae dlalecti nanc.tacemne), eaqae sGriptura len 
qaodam testimonio confirmari yidetnr ^^). Sed titoli et 
ApoUonll accarata testimonia nallani dabitatioBem relin- 
quunt, quin Uqpidae geminatio, qaae cam psiloei Lesbiis 
propria est, a Doride alienissiina eit. 

§. 33. 
De reUqaia pronoiniiiibiui• 

1) Simplicissimum pronomen demonstratiyiim sive 
articulus praepositivue hac flexione utitur: 

Singularls. 

Nom. d ' ά t6 

Gen. του mit.^ τω sev. τάς τοΰιηΐΐ.^ τώ ββτ. 

Dat. τω τς( Tcji . 

Aee. τόν τάρ 



τό. 



42) £t. Μ. 84 y 17. αΑ«ΑΚ i* '^οΰ ΐ7/»ας Jnqm&^ ^ ΑίύλΜύς, — 
Et. G. 243 y 36• αμμιν Xiyovatv οΐ JttQnJq κατά τ^οτίηίί τον « <κ 9 
(leg. η ιΐς α) ώς αλίος ηλ^ος tuu ηαηος *ηπος, Hic vero app«reC 
grammaticum voluisse άμίι^. 



$. 33. De reliquis pronominibus. 266 

Plaralis• 

Nom. ro/ (oi) ταΐ (ai) τα 

Gen. t(ov τάν τώρ 

Dat. Toig τα7ς το7ς 

' Acc. τους mit. , τώς eev. τά^ τά 

Crist. Cyr. Ther. etc• τό^ to^ 

Cret. Αχζ• τόνς τάνς• 

Reliqaa, qalbns a Tulgari ratione dieceditur, ad deelina- 

tionem primani et secnndam illuBtrata eunt. Reslat ut 

de oominativo plurall dicatur , qoeiu antiqni grammatici 

in Dorica dialecto i assumere tradont 0• E^ ratio eola 

regoat in liie titnlis : Amph. 1688 , nbi eaepe τοί 'αρομνά^ 

fioveg* et 1• 26 τοι Ιερομνάμορβς τοΙ '^μφικτιόνων^ Astyp• 

^3. 2484 τοι πρυτάρίδς τοί πρντανδύοντδς , Byzant• 2060 

lot ατραταγοί. Eadem pleramque est in tabulie Heracle* 

eneibas: B. 2. I^ 48 τοΙ όρΦσταΙ^ Β. 8. II , 6 τοι όρισταΐ 

tol αίρέϋ^εντ^ς, 1^9 τοι ?μπροσ^α οροι> ^ Ι^ 47 τοι πολ^α-- 

'^ομοι. Ι, 69. 130 τοι ηολιανόμο^ τοΙ aei έπΙ των Fetitav 

fi^ig, 1 9 101 τοί %αρπιζύμεροι etc. Yalgaris forma ter 

reperitur eaque cain participlo juncta: I^ 59 ol παρλα- 

fiorreg et ol πριάμ^νοι^ I^ 102 oi μιαϋ'ωσάμ^ΡΟί. Eadem 

oeus ambiguitae Obeervatnr in Rbod« 2525, b : L 86 τοΙ 

^χοντίς^ 20 τοΙ άρχοντας οι τδ ένεστακότις και οι μετά ταΰτα 

ttfc αιρονμ€Ρθΐ , 29 τοι άρχοντας oil τοι iv άρχψ ίόντες y 71 

TOt άρχοντας oi μδτά ταΰτα ati αιρονμ^νο*• Contra Tnlgaree 

formae οί et ai in plerieqne titalie post Alexandram scri- 

ptis solae extant: Lacoir• 1331, Meeeen. 46 L•, Delph. 



1) Apollon. de adv. 692, Θ. ro oi το*. 900» JmQui^ xai το cd 
faiy ravtrai τα« ^v^ak μάτιρ, Ιίγω d^ ore uaita ηροτα»η»η9 •θ'ί• 
fiw ΙατΙ to είρ&ροψ' inu oTf γι χαθ*' v^roTotl^i^ ier», το t ου ndiftwq 
ff^oqxi&vjaiP f imi φυαιπή htw ή άησοτασις τον τ> οι'κ iv Tta&n ytvo- 
μίνψ ο0ίψ ouJ' Ιηιμίμτηον χαΐ γνναΐπις αί τάν ^ιόν" φαντ* έ|<- 
^Ϋ^ν * ivttaicro γαρ ου *ατά ηρότα^νν^ άλλα χαθ-' vaot(titv, — Id, de 
synt. 60 9 21 et de pron. 11. €, Ghoerob. Bekk. 12S3y Scholl. 
Dion. Thr. 901» 11, £t. M. 749, 21, Gud. 631, 62, Ann. Oxx. I, 
404, 8. 



266 De pronominibus. 

17Q2, PLoc. 81. R, Cordyr. 1845. 1847. 1848. 1849, 
Ther. 2448, Rhod. 2905, Cret. 2554—2557 etc. , Cjrei. 
i, Agrig•, Alaes. 

Apud Sophronem τοί est fir. 12. 29. 44 , tai 6. 33. 
54. 88 , quare corrigenda daxlmiis fr. 51 αϊ γα μάρ «ό/χα« 
et75 αΐ όνςβίαλίαι. Neqne minus Epicharmus illis utitur, 
τοΙ fr. 23. 44. 94, τα/ 23, 31. 34, et qaae adyersaban• 
tiir αί 23, 9, ol 120 etiani aliis rebna comiptelae argu- 
untur. In Lyeistratae Laconieie partibas abiqHe ro/ et 
rai legnntur^ Deqoe aliter apud Thucydidem Y, 77. 79. 
Arehimedee eemper Tulgaribae formie ntitar• Apparct 
i{|;itar antiqaiorein Doridem ablqiie tol et ταί pronontiasse, 
postea oi et ai primnm cam participii» jungi coepta esse, 
ut in Heracl. et Rhod. 2525, b, deinde apnd plerosqne 
DorleBBiuin invalulsee. Ceteram Dorcs et Boeotoe (ηά» 
L. I §. 45, 7) nominativoa τοί et ταΐ e snmma antlqni- 
tale traditoa aecepisse, docet et lingua Sanaerita, quae 
in pronomine eas^ ea, tad per reliqaoe caeus omnes t 
praefigit, etiam in nom. pl. te, tsa^ tani^ et Gothica^ 
quae a ea> βό, thata plnralem th4i, thoa, tho fiogit. 
Nam apiritne asper apnd Graecos « • natae eet. Itaqae 
oi et al reeentiore tempore ad nominatiTi singalaris aDt- 
logiam facta ftunt. 

Coneentaneam est, pronotnen odi articali decllnatich 
BCin aeqni, et reperitnr laldd Sophr. 54. 

2) Pronomeo ούτος, quod eat ex articiilo derivatum, 
neeeseario in nomlnatiYo pluralis eandein τ praeponeDdi 
coneuetadinein aeqnebatur , nec eolum grammatici ^) i^ 
Doricis Toihoi et τανταί teslantnr^ eed legitnr τοντο^ 
Sophr. 55 , ταϋται, Sophr. 88. In titulie reGentiorlbns 
Talgarea formas esae, ut omoi Phoc. 81 R. , Boa miruin 
est. — Deinde eatis app)ftret , genltlTom plaralem feini' 
nini , qui a ταν derivatar et ex antiqno ταυτάων contractus 
eat , ταυταν esse oportere pro vnlgari τούτων , idqne ipeuni 



2) ApoHon. de adv. 592» 7, de pron. 72. B, de synu III , 22; 
male etiam τούτος Doridi adscribilur Ann. Oxx. I, 414» 10. 



ι 

$. 33. De reliquis pronominibus. 267 

legitur in Ther. 2448. III. Reliqut casBs a vnlgari ra- 
tione niilla re differniit, Bisi-quaiu facile e Doriea decli- 
natione prima et eecanda intelligere possie. Nam cpiod 
Joannee Grammaticus et qni eum exscripeerunl ^) tradunt, 
Dorieneee τούτας pro ταύτας dixieee, id cormptela aliqua 
laborare peraaasissimum babeiDDe. Fortaese Doricuni 
τΘίτπΊ i. e. τοτντ?; restitaendum eet, yid. §• 44, 7. 

3) Pro inMog Dorieoses et x^do^ yel xiJpog et τηρος 
dhdsee referantur ^). Grayieeimo tamen teetimonio ') in- 
telligtlar fBieee , qni ηηνος usarpari dicerent ini της πόρφω 
ίάξ^ως, contra τ'ηνος inl της πλησίον δίίξδως, ApoUo• 
Biain aatem affirmaese τηνος etiam inl της πόρφω 09ΐξ€ως 
reperlri• Jam nt videamue, qiiid de proBoniinis τηνος 
significatione jadicandnm eit, optimomni fontiuiu usum 
perluetremus , quibus blc etiam Theocritain adniiinerare 
lieet. 

a) Nec propinqua nec looginqaa demonetratio , eed 
ambigtta quaedani potestas , qnae in utramque partem 



3) J. Gr. 243, b, Meerm. 659, Gr. C. 364. το ταύτας τοντας. 

4) Apollon. de pron. 73. B. ''JiDviq y.tZvo<;, AtoXm κ^ψος, Jta- 
ρι*1ς τηψος, IbiH. 75. Α. AwqnXq τηνος' χα-Θ-^ι^ημίνος ^tjv 
*at τηνος ν η ο τω χρόνοι* 2ο}φρ(ον, απανίως δι>ά τον χ* χαι χ<Γ- 
νος iv oaXtaiv πολλοίς η/κνος' ^Αλκμάν. — Choerob. Οχχ. II, 
206, 9. «κίΜΌς• «7 δνρ&ογγος* χο« yaq οϊ JotQhftq *ηνος χα• τηνος 
dia τον η itotovc^ την γραφην, unde manaverunt, quae in £t. Qi. 
321, 35, £t G. 176, 27 et Ann. Oxx. II, 366, 29 de Dorico 
έηηνος ^Mx τον η et recdus in £l. M, 508, 54 et Et. G. 310, 30 
de Dorico κηνος traduntur. J. Gr. 243, b, Meerm. 659 το χή- 
ρος χηνος» -^ Ann. Οχχ. Ι, 223, 30. χΰνος - γ^άφ^ται, ί*ά της Τι 
όιφ-θ^όγγον' οΐ γαρ ΑίολίΖς αηνος λέγονσιν, οΐ /ίωρ^ιΐς Sk τηνος. 
ibid. Ι, 249, 6. ιαΐνος γ^άψιται Ska της ϊΐ άίφθ-όγγον τηνος γαρ 
xcU χ^νος Σν^^ηΗούϋιοι, De Dorico τηνος pro έκίίνος praeterea 
SchoU. Tbeocr. Ι, 1 et III, 10. 

5} £t. Μ. 321, 31. JxcZrog — την ττόρρω Sti^w σημαίν^^' mu ol 
Α^οριπς χηνος αυτήν φαα^ χαί τηνος^ άvτkίu^aτiλλovτtς αι*την ίπΐ της 
ftXfjnioiv όπξίίος, tvgiGxta&ai μίντο^ φηαίν ^Απολλώνιος την τηνος xai c/r^ 
'της αόρςω όίίζίως. £adexn coTruptiora ieguntur in Kt. G. 175 , 10, 
ubi xcf /ος scribitur. 



268 De pronomiuibus. 

trahi poesit^ in . gemuuito τηνος conspicttur £ptdi• 124 
τόκα- μέν iv τηνο^ς ίγών ηρ , •γΟχ« δέ παρ τηνοίς ίγών* £θ• 
dem sensu τ^νος et stmplex deinoaetrativnei conjunguD- 
tur Theocr• I^ 36 Qua μίν zijvov — οίλλοχα δ* αν ηοτι τον. 
AtUci eodem eeasa ftrti4ulum gerainant, ut Xenoph. de 
irep• Adi* 2^8 τούτο μέν ίκ ττίς^ τοΰτο δί ίκ της et ibid. 
2, 12 το μίν τί7ί ^0 δΐ τγ 8C. πολ€ΐ. Νοβ ίη eandem sea- 
tentlam dicimus der — der , vel dieser — jener, at La- 
tiiil hic — iile. 

b) Deinde τηνος ea signii^cat, qnae ia conspecta 
sunt. et ipiasi digito demonstrantur , sicut vulgo oo^: 
Theocr. I, 1. 8. 23, V, 15. 117, VIU, 86. Secundae 
peraonae proaomen est;^ ut Latinum iate, Theocr• Y, 65 
τας igiUag τηνας ^ιάς παρά τίρ^ XXVII, 39 οΰνομα οον 
λίγ^ τίκο , Theocr. V, 45 ονχ ίρ^ώ τηνπ (ι. e. ad te) ' 
τουτπ δρύ^ς , ώδβ χνηδ^ρος (hic prppe me). Ibid. ν. 33 
tfjvM, qnad ad primam personatn spectat, ^onis libris 
ducibue in τοντπ muUndum eet. Eodem pertinet XIV, 
38 την* φ τ€ά δάκρυα καλλαδρέοντι , quomodo loeam emen- 
dandum esse alio tempore demonstrabimue. AUicI de ee- 
cnnda persona υντος usnrpant. CeteraiD ad priinani pe^ 
eonam τηνος pertinet YII , 98. 

c) Non mivus τηνος cum Latino is-te conteiBpfas 
notionem communein habet Theocr. Y, 1 τηνον τον ποι- 
μένα, ietom pastoreni, qui simul diglto demonstrator, 
XV, 8 πάραρος τηνος et τ. 15 άπφνς τηvo^de absente, 
qno seneu Attlci ούτος, nt Aeschyl. Prom. 437 ^ioi(n 
τοις νίοις τούτοις• 

d) Econtrario etiam ea significat, ^quae snnt clara 
el omnibae cognita, ut Latinum ille. Ita in epigram- 
mate Itbacenei bonae aetatis'C. I. nr. 1927 ^), Tbeocr. 



6) Apponimus epigramma bellum, quia duobus in locia cdib 
Boeckhii judlcio dissentiendum est. 

Tfyi/Q) το* τ6$ί αάμα το λάϊνον ^ w ^iv^f Εν&νδάμω 

xcM βονλόί χ<Μ xtqai» ές *Άρί» , Τι>μΙφ Sk τξα^δΐ 
ϊλλίΤίΐ Hoti χτηΟΛψ χα» κλέος ά&άνατον. 



§. 33. De reliquis pronominibus. 469 

XIV, 26 tov %λΰμΒνον τ^νον. Ι, 120. 126, VII, 151. Ea 
senteotla apnd Attieoe saepius omog qoam ixelvog ponitar. 
e) Saepissime τηνος ad ea spectat, quae paoUo Ante 
cofflmemorata snnt^ ut Latinam is: Heracl. I, 87 χόχΐ^ει 
di των δει/όρεων ονδβ πριώσπ ovdi ^ς ονδέ ϊν ονόέ αλλϋζ 
τηνω, ubi τι^νω referhir ad ονδέ ης i. e. ovdsig'^ Epich. 19 
χαίχα Ttg άντίον τι λη τηνω λέγειν, τηνω χνδάζομαι Tf vtun* 
αν ηχβ'ομαν y ubi ntrumqne τηρφ ad τονΊστιώ'ντα, qiii an* 
tea commeinoratnr 9 pertlnere Tidetnr; Epich. 95, 7, 
Theocr. I, 4. 5. 11. 71. 72. V, 43. 63. VII, 63. 104. 
XI, 29. XIV, 7. XVI, 42. XVII, 16. 46. XXI, 16. 
Epigr. 6. EJQsdeiii generie est, qnod Id. II in τβΓβα 
ratercalari y. 17 etc. et praeterea τ. 31. 60 absens ama- 
sms, de quo antea dictum erat, per τηνος significatar. 
Graecifas ynlgaris hanc in sententiam αυτός adhlbet, ubi 
oulla proDoiBinis vis est, οντος etrarins ΙπεΊνος, nbi pro- 
nomini aliqaid ponderis tribuitur. Eadem ratio est ad~ 
"^trhn ^rive7 in bis locis; Epicb. 19^ Tbeocr. II, 98. IV, 
35. V, 97. XI, 45. Epigr. 4, 13, ubl interprateri» ibi. 
^ostremo τηνώ&εν Acham. 720 eet inde. Vnlgo eraeei 
adverbiis ίν^α et ii^tv in eam rationem ntoDtnr. 

f) Ad seqaens relativam epectat, ut Latinum is: 
Theocr. Ep. 18 άντΙ τηνων , ων , Id. III , 10 τηνώϋ'β — ** 
^, Ibid. 25 τηνώ — ώπερ, nt e bonis librie reetituendnm 
<^st. Vnlgo Graeci ούτος et εψϋ-^ν ea yi instmnDt, raro 
«χ«Γνος et adrerbia eJQS stirpis. 

Omittimae nonniiUa, vhi pronominie via minae ap- 
paret, nt Sophr. 10, Epich. 105 Bt Theocritea qaaedam* 
£t satis, opinor, intellexeria, τηνος significatioDe mul- 
tQm ab ΙνίΗνος abborrere. Nam ne ηΐΐαβ qmdem locns 
i^perltnr, nbi illud pro boc positnm exiBtlmari oporteat, 
malti, nbi ynlgari Graecitati ούτος familiarius eeeet qQani 



Boeckhius flHEN in Svtq mutavit ^ nos facilias in ω ξέτ' , deinde 
e fiattmanni conjectura scripsit ίγίντ^ ^J&cutqt , quum mutattone non 
opus esse videatur. Coitjiiiigas enim htPto ίς "Aqtc^ el compares 
Homericam νπίσόμίνος πολιμΜι II. ν, 186. ο» 577. 



27Θ De pronominibus. 

ixeJvoff > hand paaci , nbi ineivog nulla aite exensari pos- 
aet. Neqaa tam^ii τηρος nihii «Ueerire ab οΰτύς et ea ikl• 
cent qoae prlmo loeo proposuimus ^Bt qoad Theocr. V, 
45 την£Ϊ et τουτύ stbl opponnntar^ boe ad primaio per- 
eonam pertinene, illnd ad secandam• Bene igitar Apol- 
loniiie pronomim Dorico propinqnam eig^nificationeni ita 
tribait, ut longinqnam non ercludat^ ita βηκη inter οντο$ 
et iuewog mediuin eet, at propius ad iUins potestatem 
accedat, eient Latinum iete inter bic «t ille^ qnan* 
qaam cum iste non potest nbiqae compararl, sed pro- 
prittm UBnm babet, abi propinqaa et loDg^oqiia demon• 
•tratio non dlacerDantur neqiie opponuntar. 

Jam yero qaomodo fieri potuit, «t Doriensee^ edeo 
Syracasani (yid. not. 4 extr.) ρτο ikiipog dopllceni fo^ 
mam κηνος vel κΜος et τηνος haberent^ et bane qaidem 
significatione longpe diTersara? ScUicet τηνσς neqaaqafim, 
id qood aatiqaid gvamiQaticie ereditam est, Dorica fomia 
pronomime t%Bivojs faabenda eat (neqne χ apnd Dorienses 
la τ mntati akerQiH' exemplain «xtat) , aed non minns di- 
yeraae arigtms eat quam signifioationis. Doricmn enlm 
pronomen v^pog a aimpliciseiaio demoDstrativo eadem ra- 
tione derivatnm est, qnaDoricttin τοσσ^νος, qnodnnnc 
non legitar nisi apnd Tbeocritam 1 , 54 et III , 51 9 > 
τόσβΌ^ foriiiatiQne quadam Syraeueanis potieeimaoi , ut 
videtar ^), ueitata. Neqae boc jure oppooeretur^ τοσσηρος 
nibil differre a τοσούτος, baud leri diecrimiae τηνος ^t 
οντος dietare. Nam neque eatis conslat de τοσβηρος et, 
si forte ϋλίηα6 dkcrepant, einilt ratione To$6g9i et τοιοΰ- 
τος mnljto mioiis distant qaaiB od^ et οντος, 

RedettBdain eat ad nelvog vel χ'ηνος. Hanc for- 



7) Arcad. 66» 1. rm Ης-ηςος (leg. ψος e cod. Hava. apnd Oi»^ 
Gramm. Gr. I p. 56) vntqiusvXXafia άπλα η παρασΰψ&(τα ^^iVkoI} 
tl μη τίαριΑρνμα ίϊη χοΒτά τραπηψ γένους d^kvxov ης τηψ <*ς ός* Mf^ 
Χηξνρ γινόμίψα, if nat^a ytvmijq άναηίφ&ίντα (leg. άψϋοημφ&ίιι^Λ ^ 
Havn.) η ^ο^ά Σνραηονα9Λ»ς nt»^mfovro xa&^ ομο^μαιη»ηψ ΐΐ^μοβίβ»' 
Inteliigo «iwefyoc»' ToWfMc ei einiUiay in quibus comparativa ■oU• 
apparet. 



S• 33. De rellquis pronominibus. 271 

mftiii, qaam gramniatiei Doribve in nniYereom tribuunt, 
seyeriorie certe DoridiB foieee certam est• JStim AlcnMiii 
fr. 64 (66), quanqiianii et ApoUonii codex et Hepkaeetio• 
nb p. 3 libri χάνος exbibeof , jnre κηρος redditum eese 
TidetQr, qnia ApoUonius (vid. not. 4) poat τ^νυς eomine- 
moritiUD pergit: σπανίως dtit τον i, et idem in Cvetica 
dialecto fuiaee apparet e gloeeia Heaychianie xfjgovi$ 
(leg. χηρού^ί) ixii ' Κρήτης — ηηνονεί^ ixu — χηνώ, iuH, 
Accedit Leebiacae dialecti analo^a. Yalde contra dnbiam 
city reetene Idem χτίνος mitiori Doridi (ribuatur, qnaQ- 
qaaiii m Ann. Oxx. I, 249, 6 (yid• not. 6) Syraeuaani 
^η^ος ei τηρος dizisse refeniDtur (ubi non UceC χπρος 
icribere, qnia e Doricis foroile demonetratar , Tolgo ixti- 
νος gcribendum esee, Don ίαινος). Nam et reliquonua 
analogia, de quibua exposuimas aopra §• 20» mitiori Do- 
ridi χΐΓνος concedi jubet, idque ipeuin traditam est Epicli• 
94 et ubique apud Pindaraui (Tid. Boeckb. Nott• Crilt. 
p• 366) , Gujiia auctoritae hac in re non Bpernenda eat• 
QQQtn ealm neque epicam dialectam sequutus ait, qnae 
^χ^ιρος et χΜος promiscue profert, neque Lesbiacam, 
qaae η^ρος , mitiorie Dorldis conanetudifliem . expreseisee 
Wdetar. Itaque io grammatici teatimonio iUo eoErroptelam 
ftliqaam latere arbitramnr et' reBtitoenduni ease aut τηρος 
Υ^ρ το χάνος Σοραχούα^οι aut, id qood altero ejaadem 
libri loGo p. 223, 30 (yid. not. 4) coinnieDdatar: τ^ρος 
yciQ Συραχούσιοι xal χηνος Αιολ%ίς, Apad Epicbanaum 
fr* 48 , ubi boni librl nitipvov , in loco corrapCieelmo for- 
tasse nec xijvop nec xetvop yemm eet. Ceteium χάνο 
£pich. 94» 12 in τηρο matari ne senana qaiden pemiittit, 
qaam vei^e longinquam demonstrationem habeat: illud, 
qood antea fnit. Ε Tbeocriti carmlnibae magis Do- 
ricig χάνος nunc propalsom eet, de qaa re alio tempore 
dicemne• Hoc libeoter coDcedimue , frequeuti pronominta 
τηνος apud Slcolos potissimuin nsu factum esse, ut χά- 
νος, cDJus in locum haud raro illud subatitui poterat, 
quodaminodo obeolesceret. Ex Attica dialecto sumptom 
videtur τοντ* i%avo Acham. 786. 



272 De pronominibus. 

4) DorieDsee niuiqoaiii more Attieift- famiiUrieeiiiio 
demonetrativie iota addidieee Tidentar• Neque eiiiin qvid• 
quam ejue generis legitar praeter xudl Acharn. 710, quod 
sl ab Aristophane scripliini «eset, ex Atlica consaetadine 
iminixtnin yideri poeset, et ad eum ipeum locam seho• 
liaata haec adnotavit: αμπνον ds αντί του γράφην τΰ9ί, τα 
βη. ΑωρΊζ9ΐ γάρ et Aldina praebet ταδη τά φνγχια. lU- 
que Dorleneee et iota demonstratiTUiii ignorabant et οδη 
^cere poterant pro ode, id qaod eo credibiliae eet^ qai& 
de iUud demonetratiTis additum haud dabie e particola 
άη ortam esU EaiMl.em pleniorcia formain agnoscimne 
Epicb. 94, 16, ubi qnum et pronomen αυτός pamin con- 
yeniat et in duobue libria pro χαύτο άη extet ntao 9η, ίο 
αηο 9ial τοόί^ reetituendum videbatur αηρον sYrj κα τυδη. 

5) Propominis αύτός^ apad otnDes Dorieneea eadem 
THlgaria fonna faisse Tidetar• Dubitatioiii enim νβΜβ 
obnoxia eet Heayehii gloasa άντ^τοΰς, του αύτον ΐτονς' 
ΑάΗ€9Ρ^ς^ ,qiiaGaiii coaferae aKae: άντ«9(άς, σημίρορ -- 
a^Taiteg , σημ^Ίον ( eorrigunt σήμερον) — avraXl^j 
ταύτης της ημέρας — άνΌ'η μ^ρον , σήμερον ημιρα* Σο- 
φοηίης jdctpaff '-*■ αν δα, αυτή* Κύηριοι» Crederemns ra- 
dioree qaaadam' dialectos άντός yel ά^δός pronaiitia8ee, 
niei parnm probabile esset^ Sopboelem tain receaiditaiB 
fbrmam arripnisBe el inde ad reliquaa quoqne gloseas cot• 
rnptionia saspicio permanaret. Non plus fidei est alii 
ejuadem Heeyehii gloeaae αυς^ αύτ6ς' Κρητ$ς itat Αί*^- 
viQ^ in qaa nonnalli αυς ei αυτός pro ους et ωτός esee 
temere eustimarabt, yfd. §• 31. Ceteroin oinro^ et in 
rdiquie Doridis fontibae peperilar et in antiqno titiilo 
Laconko Leakii nr. 71. 

Doiidi pecaliaris eat ejas pronominie geminatio , ta* 
jua exemplaiu ταΐς αυτανταις χίρσίν ApoUontne ^) e So- 
phrone apponit. Idem pronomeB opttme Epicharme 94, ^ 

8) Apollon. de pron. 79. B. μόνη BtnXaawtircu naqa J^QhtvCvi 
η αντος h τψ αϋχαντος, al δ'η μη έγώψ μα&αν χαϊς «υταυίτβ»? 



S 33. De reliquis pronominibus. 273 

a PoFMMio restltutam eet ntnaioiVTa& γαρ ίχύταύτας ΰπο 
pro αν tavtctg, SaepMeime aateiD in Pse1ldo->Pytbagoreo- 
rαln fragnientie , qnae Stobaei Florileglaai servaTit , a 
Gaisfordio e libromiii corraptelis eUGitnm est s 1 , 74 μ^ 
μόνον αΰταντον (libri οι!' ταντόν et άντ' ai^cJi') ούτως όίοτΐ" 
^tig άλΧά nai τους ίμηιητίύααντας ηύτί}^ Ι, 75 α μίν αυτά 
mt dt* wjvuvta αίρηά, ου μάν δι* e$iQOv* α dt δι' αίρον, 
ου μάν i&* ίχΰταυτα (Tolg. άιά ταΰτα), deinde ο xai δι* αί/> 
xwrcQv άίρ^ιον (11. δια ταυτον et δι* αυτά ταυτόν), δι' αν- 
tixvTo, αντάν δι* ανταύταν ti eaepe δι* αυχαυτα libris eas- 
dem corroptelas offereBtibue ; XLyill , 62 ηριππ tdv 
ίτίρωρ αρχ^ν χργζορτα itSv αύτίχύτω πα&ίων πρατον δύνα» 
(f&ai αρ%» (libri αύτοΰ yAavx* ούτω yel iv ίαυτφ)^ LXY, 
16 nal μίμφιος norl Ηολάσει δίκο^ως i<ni άξιοι τύγχαναν διά 
τϋίς αύταντων ακολασίας (volgo αυτών y Trinc. άντ* αυτών):, 
LXXXY, 18 πρωτονύμφδυτοι — δύφυώς ίχοντι ηοτΐ το άγα• 
ηάξαι τον αύταύτας άνδρα (11. αν ταύτας)^ XCYIII, 71 
φύσιος — κύχλον αύταύτας άναηοδιζοίσας (Talg• αύ ταύτας) ; 
CXV, 27 Υνα — αυτός αύταυτον διορ&οΰν δύνηται (11. ai 
ταντόν et α,υτ* αυτόν) ^ CIII, 27 ό -^ίός — ίξ αι;τ(χι;τοι τί• 
^(ος im (Tulg. ίξ ίαυτοϋ ^ Trinc. ίξ, αΖ ταυτω) et αρχάν 
iv αι^αύτφ τοιαύτην (viilg• ίαιηώ, Trinc• αυ ταυτώ), £ο• 
dem modo alia in Stobaei Eclogis sananda Bunt, quae 
bic appanere piget. Postremo m titulo Cretico nr. 2566 
ίνξαμίνα υπέρ αύσαύτας ίύχάν, ubi Boeckbius correxit iau^ 
"^^ς y potins αύταύτας scribendum yldetur (et Dorvillius ad 
Charit. p. 302 LIps. ίαυτάν corrigens αύτ' αύτας edi tra- 
dit) j nisi forte qnie ipsam αύσαύτας ita defendere audeat, 
nt gloseam Hesycbii eopra allatam in bunc niodum Gor• 
rigeudam esee dicat: αύσαυτος^ αυτός (pro αυς, αυτός)' 
^ρητ€ς χαΐ Αάκων^ς. 

Significationcm hujns pronominie Valckenarins ad 
4don. p. 206. C , qui anicum exempluin Sopbroneum 
^ognitom babcbat, nonrecte ita descripsit, nt αυτό τοντο 
't αυτά ταΰτα c yulgarl Graecitate conferret. In reliqni»' 
ocie omnibns reflexiya potestas facile apparet^ et plc• 

Π. 18 



274 De pronominibus. 

mmqoe quidein pro αΰτξχντον^ catnavTHnf , avtamo ete. rC" 
Αβι^ιτηηι tcrliae personae tuvtov^ imwniv , ίαυτό substltiil 
posset^ eemel tainen Stob. LXV, 16 αυταύτνηβ est pro 
υμών αυτών. Yeriselitie ig^itar Porsonus in Sophrome loeo 
' correxit ταϊς ανταύτας χ^ρσίν i. e. ίμαντ'ης. Neque jam 
latet , uiide Doricuin hoc pronomen origlnem traxerit 
Qaie enim non meimnlt enm AtilcomiUL nsam, de qao 
dixit Mattbiae Gramm• Gr. p. 868 haec exempla afferens: 
Aesck* Ag. 845 τοις αύτος αντοΰ πημασ&ν βαρύνηαι, Prom. 
929 τοΤορ παλακηην νυν παρασκευάζεΐα^ in* avtov αύτίΫ, 
Soph. Trach. 451 el d* αύτος αύτον ώδί natd^vipg , Oed. 
C. 930 αίσχύνΗς πάλιν την αύτος αύτοΰ 6tc.? Quae βί 
Dorice scripta eesent, αύταύτου, αύταντω optime locam 
ttterentnr^ contra in Sopfaroneo loco eubstitnere licet τοις 
αυτά αύτη ς χερσίν^ in Epichamieo ηεπαΐδδυται υπ* αύτη 
αύτη ς ueqoe minus in reliqaie. Itaqoe αύταύτου compo- 
situm est ex αυτός Tel alio quopiam casa et αύτοΰ. At, 
dixerit aliquis , Altica iUa exempla aitero loco reflexiTOin 
cam spiritii aspero habent^ quare αύΰ-αύτου necessarinm 
foret. Yerissime tamen Bernbardy Synt. p. 287 judica• 
yit, yideri rectius ecribendam esse αύτοΙ χατ' αυτών, αυ- 
τός προς αύτον ^ qnae scriptura baud raro a librig euppe* 
ditatar, yid. Elmsl. ad HeracL 144. Ipsi Eptcharmo fr. 
111 e libris reddidlmus αύτος ό' ίπ* «ντον χαιρετώ , qaooi 
e Gonjectora ίφ* αντοΰ scriptam esset, nec minua lenem 
tenaimus fr. 97 in αύτοισιν avrov^ et 132 in αυτός αυτόν 
cf. Chilo Diog. Laert. I, 73 ίξ αύτος αύτώ et αύτος αυ- 
τόν (potios αυτόν) Delpb. 67 Ross. , qui loci simal do- 
cent geminatwDi αυτός non eeinper apud Dorienees coa• 
Inisse^ quanquam poterat iii bis ipsis subetitui in* αν- 
ταύτον, αύταύτοισιν, ανταντον. Valde memorabiUe usDS 
spectatur in Heracl. 1 , 76 : τώς di πολιανόμως τώς inl 
τώ Ρίτεος πο&ελομενως μετ* αύτος αυτών άπο τώ όάμω μΊ 
μεΊον η δε'χα άνδρας άμφίστασ&α^ etc. UM qnam Maaoc* 
cbias noTam et miram TOGein .μίτΦίυτος pro μετά iseae fin* 
xerit, potias μετ* αύτος αυτών ita pro μετ* αύτώς αύτων 
yel αύτώς μετ' αυτών i. e. μεϋ'' εαυτών eese apparet^ νΙ 



§. 33. De reliquis pronominibus. 275 

«irog Bodeclinabile liabkain sit, qui aaus inedins eet in• 
ter μη* witmg {αυτούς} αυτών et μετ* αύταυτΰρ. 

Jam vero geminatum «t!ro^^ eiTe Tocea aecernuntur 
(oee timi eoUoGationie ratio diecrimen efficit) siTe Dorice 
k uaam coaleecunt, reflexiya potestate utitar eo aucta^ 
qnod et subjecti et objecti notio pronomiiie αυτός dietin- 
goltur. Itaque τα7ς αύταύτας χβρσιν eat ipsa ineie 
ίρβίαβ manibae, π^παϋ^υται υπ' αύταύτας a ae ipsa 
sola inetitata est. Recentiore tamen tempore ou- 
ταύτου eInpL•a8i abjecta Ita pro simplic! reflexivo haberi 
coeptuin est, at ettam tertimn αυτός addi poseet, cujae 
0809 exempla snpra apposaimue Stob. I, 75 αυτά δ$* αΰ- 
ταντα et ai^Tot^ dt* αυταύταν , CXV, 27 αυτός αντ€ΐυτον, — 
SI Tero pronominis poteetas reflexiva est, non rectioa 
ApoUonius nominatiTnDi αΰταυτος finxit, quam ei qaie 
Ιμαντός^ εαυτός , akktiXok fingere Telit. Neqae mtelJigitar, 
qoo jure accentas retrabatnr• Non dnbitaiiiQS , qiiin ex 
tmoq αύτοΰ factmii sit αύταυτοΰ , non αύταύτου, 

Itaqne jam praecipi oportet, DorieDaibus pcculiare 
faisse pronomen reflexivumy qaod ad omnes tree perso- 
nas aeque referri posset, olim emphaticum, poetea νίχ a 
Tnlgaribae reflexivis potestate diTerenm, idque hac fie- 
xione aaam: 

Gen. sing. αύταυτοΰ{όί) , αύταυτας , αύταυτον(ώ) 

Acc. — αύτ αυτόν y αύταυτάν^ ανταυίό vel αι;ται;τόι/ 

Gen. plur. αύταυτών, αύταυιαν y ανταυτών, 

ReliqaomiB casaain ratio facile apparet• Accaeativuni 
neutriue geaerie αύταντό Bupra attiiliiuue ex Stob. I, 75 
et iadldem αύταυτόν. lila forma yerior est ct antiqaior. 
6) Relativum simplex apud Dorienses teste Apol- 
lonlo (vid. oot. 1) in nominatiiro plurali niodo τ praefigit 
laodo apiritum aepernm acrvat, quam formae ambiguUa- 
tem excepto nominatiyo eingulari mascaliDi et feminlni 
i^eliqiiis casibiis coiomuncin fiiisse, yel, ut rectius dica- 
xaus, genuinae Doridi Itcuiese articnlo• pro relativo uti, 
e titulis et ecriptoribns satis apparet. Nam in labalis 

18* 



276 De pronominibus. 

Heracleenaibue qunm relatiya pleramqii6 spiritnm aspe- 
rum seryent , tamen relatiya potestate ntniitur τον Β. 12, 
Tcc Ι, 120, των Ι, 40^ item in thulo Brattio τύς pro 
τους. In Amph• 1688 Tulgarie forma re^at praater τίν 
1• 6. 16 et χοττά 1. 10 ί. e. κατά τά (ηοη βτατ* όί, ot 
Boeckhias yoluit), item in Cretlcis praefer των et τά; 
pro ους in jarejnrando nr. 2555 , 23 seqq. Postremo 
τους legitur in Pboc. 81 R• ^ reliqais titulie nnnqnam τ 
praefigentibue. Apitd Epicharmuiii Yulgares formae eunt 
ov 66, iv 51, 98, 0Ϊ 26. 32, ων 24, aka 5, aniQ 23; 
alteritts generis sunt τον 18, τοί 110, τάς 23, 10, τ« 
23, 4. 6 et 114. Apnd Sophronem αί est fr. 33^ in 1^- 
sietrato ασπ^ρ 1164, contra τοΜ302, τξ, 1306 ^ in foederi• 
bns apud Tbucydidem Y, 77. 79 Tcji7i£() et To?$7ie(»• b 
Acbarnensibns όί n« pl. est 766, rciii' 727, adeo τώ^ pro 
ώ^ 728; nam adverbia ab articnlo derivata itein pro re- 
latlvle esse possunt, nt in aliis dlalectis τ^, xo^h^ τόΜ• 
Rhintbonis aetati oi concedlmna., qaod legitur ia ver80 
apud Cicer• ad Att. 1 , 20. 

Dorlensee maturius qoam reliqaos Graecos*oV f<£v " 
og di pro ο μέν — δ ii usurpaaee, e Paeudo-Pytfaajfo• 
reoram usa parum recte coUectum est (yid. Matth. p. 289) 
quorum Archytas Stob. Flor. I, 75. 76 α μέν — « ^^ 
η. ρ1• , Tim. de an, mnnd. p• 95. D %ad^* 5 μέν — χαθ' 
Άν di etc. Nec multo gravior est auctoritas Tersas, qu^ 
JEpicharmeus dicitur fr. 136 ο τροηος άνϋ•ρώποισι δαίμοίν 
αγαθός y oTg di και κακός, Nam nt apnd Stobaeum alii 
complnra fragmeDta male Epicharmo aeslgnantar, ita boc 
quoque Menandreiim potins quain Epiebarmeniii χα^*^' 
κτηρα babcre videtur. Rhinthonem in Tersa apad Cicer. 
ad Att. I, 20 servato ol μεν παρ' ovSiv εισιν , οϊς S^ ον- 
div μέλ€ΐ, recentiorein conauetiidinein sequataiu esee h- 
cilius credidcris. Dialectus tamen Dorica ivri poetaUt, 
quod appositlcii ν iinpatiens est. Itaqae qunin OreUim 
eecandnm Lambinani eiai τοΊς ediderit, yerias vldetai 
ivti, τοις. Cerllor eet is relativorum usus in adyerblie 
ζ μίν — α 0£, nt in Heracl. I, 33 απέχοντας άη* ολλάλνν 



$. 33. De reliquis pronominibus. 277 

? jUfV τρίάαορτα πόδας ζ Si Fintat i. e* qua — qua yel 
in altcram partem — in alteram^ deiiide in epi* 
grammate Corcyraeo mixtae dialecti nr. 1907 pro χα/ — 
χα/. Conferas δτέ μέν — οτι όε\ ubi ora haiid dnbie ab 
orig^ine relatiTum est, cf. Reiz. de accent. incl. p• 30 
eeqq. 

7) Interrogativi et indefiniti τις declinatio a vulgari 

ratione non differre solet. Breviores g^enitiyt et datlvi 

formae non reperiontur ^ nam quod τ^νο (leg, τ^ν) in Et. 

6. 526, 3 Doricum dicitnr pro τίνος ^ τίο , του , propter 

coDfractionie modum factain est. In Acharn. 789 ιιιίηαβ 

recte nnnc MegareDsi continuari yidctar φαντάξομαί ύηό 

τον, Melins placet antiqnarajn edttionuin distinetio: φαν- 

ιάζομαί, ΑΙ Κ• ύηο τον; τΙς ο φ αίνων σ' εστίν ^ — Me- 

morabile est σά μάν in Megarensis ore Aebaro. 723• 

751, qnod SchoHa et Greg. C. p. 236 pro r/ μην eese 

dieunt, rectc qmdem, ei seiisuin specta^, minas recte, 

81 formani. Quom enim σά non poeeit pro τί csee , ye- 

rins Herodianus ^) doeere ytdetur^ σά Megarice eaee pro 

T^vaj nisi qnod hlc potine pro tiva positom est. Nani 

ex aiitiqoa forma τ«α (yid. L. I §. 23, 11) facile σα ficri 

polerat, ut ασσβι pro ατινα ex άτια factum est. Pluralle 

in ea interrogatione yulgo non asitatae eat neqae tamen 

per se babet , cur reprehendatnr. Parum rectc Dorienstea 

ta pro τί yel τινά dixisse traduntur ^®). 

Qao jtire indefinitom pronomen άμός ad Dorldein 
rercratnr in Scboll. E. Od. a, 10 el Et. M. 95, 22, ob- 
sciiram est• — Syracusanum ab ApoUonio de pron. p. 
75. C Sophroneo exeviplo allata fr• 24 dicifur 6 diiv yel 



9) Scboll. LV. II. α, 551 de άοοα: Marh Si κατά r^v 'H^Siaitotf 
h'O μί^'η λόγου y ro α α,(^ϋ•ρον Moti to ρά Mfya^iuoif όηλονν το tW, cf. 
Sustalh. 148, 38. οά, δ δηλοΙ το rwa Μ^γαριχώς xcti ^ο)^»χώς, Et. 
W. 157, 48. ffd, δ βστί- MfyaQtAov όηλουν το τινά. 

10) Greg. C. 212 e Pind. Ol. I, 82, ubi unus codex τα, reliqiii 
ecte ri. Et. M. 167, 37. οίττ«, γίγονί St άπο τβν τη ^ίω^ίχον , roi^ 
ημαίνοντος το τινά. 



278 De numeralibus. 

potiiis ode7v pro oditva ^ comiiienioratnr idem in Et. 6* 

418, 48. 

Pronomcn οςτ*ς antiqno et Aeolico more (^id. L. I 
§.23, 11) indcclinabile δ pro relatiyo pronomine prae• 
fisLum habet in Ampbict. 1688, nbi οτινος et οτ&ν^, In 
reliqnis fontibus vulgaris ratio conspicitar, nt οςτις He- 
racl. I, 60, Herin. 1193, Aetyp. 2483, Epicb. 95, mg 
Lyehtr. 1249 , ayi^a Thne. Y, 79 etc. 

§. 34. 
IBe 0umerallliU8• 

1) CardiDalia : 

^Tg, hlct^ l'v ubiqne Doriensiimi ennt, nlsi qnod 
eeverior Dorie ης proferebat pro dg^ Tid. §. 20, 2, Cre- 
tensinm pare et Argivi band dubie Iv^, vid. §• 14. De 
compositie ovdilg et μηδύς enpra diximae §. 10, 7• 

dioy G»'&wSv, D. όνσί(ν), A« όύο• Ea flexiaae an- 
tiqua et gennina Doris nsa eeee videtar; nam et in ta- 
bnlis Heracleensibue genitivas uBiqne δυών eonat, ut I, 
91. II , 21 etc. et aliquoties apnd Arebimedein nt Aren. 
p. 324, cf. Hesycb. όνων, ivo' Ααριπς, et dativtta δυβί{ψ) 
legitur in Rbod• 29^5, b et apud Arcbimedem de Helie. 
p. 228. Vulgo tamen et in titulis et apnd Arcbimedem 
δύο indedinabile est, ut δύο δραχμαν Corcyr. 1845. Vii 
nllo jnre Doricum dieitur δοιώ vel δύω ^). 

τρις et τρ^Τς^ η. τρία^ 6. τριών, D• τρισί^ Α. nt 
nominativae. Antiqdior forma τρΊς, quod est cotitrabeBdo 
e τρίές et τρίας natnm , legltur in titulo Bmttio et Ubalis 
Heracleensibns , Disi quod altera reGentiorein quoqne τριϊ; 
ter admisit 1. 15. 53. 70. Eadem Yulgarie forma pne- 
terea In titnlo Delpbico nr. 1690 reperitur, ceterom an• 
tiquioriim in numeralibns formaruni tenaci , et in receii- 
tioribue omiiibus. 



1) Ann. Oxx. I, 108, 15, £t. M. 269, 16, £t. G. 149, 33 de 
do»M, Tzelz. ad Hesiod. Opp. 11 de όνω. 



§. 34« De numerijilibus. 279 

ιίτορες^ vcto^cx eet genuina foriiia Dorica ^), quae 
niiiic legitur id tabulis Heraeleensibas et Delpfa. 1690, 
deinde Epieh. 100 bis, librle Athenael et Euetathio pri- 
ore loco τήταρας exhibentibue , quanquani hunc τήορας 
yelaisse apparet ^) ^ altero loco meliores libri τήτορας 
tenent, editio Lug^nnensie τήορας. Apad Theocritam 
XI V^ 16 τέτόρων eat, non Dorice τέσααρας XI ^ 41 (ubi 
codices pauci pejores τέττορας et τίτταρας) , τίττοιρίς XIV, 
29. Male aliqaotioe apnd Timaeuiii Ίίττορ^ς ecriptum est 
p• 96. Bk C, 09. Β 9 101. C•, reetiHs nunc Diotogenl 
Stob. Fl. XLIII , 130 τέτορ^ς e Trinc. restitutuiu• Vul• 
garis forina τίσσαρ^ς semel legitnr ia altera tabalarniii 
Heracleeneittm II, 50, semper iii titolie recentiorlbus , ut 
Delpb. tTOt. 1704. 1705, Taurom. et apud Arehiraedein. 
Ceteram de origpine Dorici τάορ^ς vide L. I §. 12, 3. 

ntvTe cf. §. 10, 1, η (in tabb. Heracl. Γίξ, vid. 
§.5, 2), ίπτά, οκτώ (tabb. Heracl. όχτοι §»4, 2)^ 
ivpiot ijvvia tabb. Hf^rsicl.), dtna praeterqiiani in tabu- 
lis Heracleensibus a vtilgari ratione nihU differunt. 

Pro Ivoeaa lcg^itiir δέκα eig Delpli. 1690. 

δυώ δίπα aiitiquac Dorldis esse docet δυωδίχάηλοος 
in titalo BrutYio 3 δώδίχα tainen e δωδέκατος Rhod^ 
2525, b coUighur^ δέκα δύο est io Heracl. II, 53. 

Pro UHoat multae Doricae formae erant. Omniiini 

f 

antiqaieeiiiia eet FiKatt, qiiae «xtat in tabb. Heracl., 
Lacon. 1511 ^t in antiqfto tittilo Argivo, iibi Ftxu rese- 
dit^ panllo recentior est ΡεΙκατι, quae ία altera'taba- 
larnm HeracleeDsium promisciic ciini Ula usurpatur^ La- 
conicum /?e/j^are apiid Hesycbium ad aetatem multo in- 
feriorem perttnet, vid. §. 5, 4. Ε fortnis digamma ca- 
rentibos antiquissima cst )'κατι y de qua testaiitur grani* 



2) Eustath. 1398, 23 past priores Epicharmi fr. 100 versus al- 
latos, ubi τέττα^ιας scriptum est : το ιπέττυ^ας /ίως*κώς λίχ&ίν^ ot> 
iv&iia nettob na(f 'Howdut, quibus spectat {)pp. 696 η ok γν¥η tt- 
toq' -ηβωοι 



280 De numeralibus» 

maticis)• δίχατι, quod ν Ιφελχ. pati traditar^), legitor 
in Corcyr. 1840, CaUim. in Cer. 70 et apad Theocritam 
IV, 10. V, 86. XV, 139. XVI, 51. Qaod pqoresTheo. 
criti codicee exhibent, £Ϊ»οτι^ bari^arnm est, quanqaam 
in Ann. Oxx. IV> 215, 6 Dorieum dicitar. Ια titnlls 
Alexandro infcrioribae Tnlgaris forma f/xoa^ reperitnT, 
ut ia Tauromenitano Torremazzae etc. , item apud Ar- 
chimedem. 

τρ^άχοντα nihil pecnliare habet. 

τετρώκοντα^ genuina Dorica foirma eervata est ia 
Heracl. et Delpb. 1690, et in epigrammte Corcyraeo 
mixtae dialecti nr. 1907. Apud Archiinedeiii , nnde af- 
fertur, non invenimne ^ sed Tersus e Dinolocbi Sicnli 
Medea a PoUuce IV, 174 allatus legendus yidetur: 

— ^ τετρώχονταλίτρονς τΜ/ϊ veapiaxt^ πϋας 
(pro τετταράχοντξΐ vel τ£τράχοντα\ NuUa dialectus τετρά- 
κοντά pronuntlasse yidetur , cf. infra ad τετρωποστός, 
Vulgaris forma τεσσαράχοντα rcperitur semel in altera ta• 
balarum Heracleensium II , 49 , deinde in titulis recea- 
tiorlbus, ut in Taaroiuenitanis. Ceternm τετρώχοντα e 
τετορηχοντα ^ τετροηχονεα factum est, ut ογδώχοντη ex 
ογδο-ηχοντα• 

ηδντηχοντα, εξηχοντα (Heracl. Ι*δξηχοντα). 

ίβδεμηχοντα in tabb. Heracl. et Delpb. 1690^ vol- 
gare έβδομηχοντα est in Corcyr. 1845 et TauromeBitaiiie. 

ογδοηχοντα est ia Corcyr. 1845 et Tanromeaitanie, 
sed genulnam Doridem ut ladem. ογδώχοντα protuiisee sa- 
spicamur• 

ivev τυχόντα, Hcracl. ένενηχοντα, 

ixaxiv ut vulgo, cujus vocis composita apad Do• 
rleneee antiqua forma servata Ια ΧΛτι,ον exeuot: διαχα- 



3) Choerob. Oxx. II , 205 ^ 4. ^ο)ςι^(ΰ: ota τοΰ 7 γράφοττις αντό 
τρέηονοι το ο iv τ^ παραλ'ηγοι'στι ίΐς το α λέγοντας ιλιμολ (leg, Sxetr*). 
— Hesych• ϊχατ^ η (ϊχατι, ihtoo^, 

4) Αηη. Οχχ. 1 , 147, 32. τά όε ιΐς τ (leg. τ7) Jte^ia οψομα^α 
προλάμβανα^ (ieg, πα^αΛ.) το ν' flxoff», <«χατ», ίϊχατίν. 



§. 34. De numeralibus. 281 

iloi^ τριακατίοι^ ητραχατίοι, τΐδνταχατιοι^ i^-f- 
iuHUTioi, inTaKutioi, δχταϋατίοι (Doricam accen- 
tom applnximns), omnia in tabulte Heraeleensibns. Prae- 
terea d^uxctuai est in Amph. 1688 > OMTaxatiot in Laeon. 
1511 , cf. infra de π^νταχατιάς ία Iss. 1834• Yalgares for- 
mae sunt in titalis poat Alexandffl aetatem eeriptis, ά^ακο• 
ffioi jam in Heracl. II, 35, τ^τραχόσί^ο^ Β. 40, hoc tamen 
aescio an Maittairii errore (vid• §. 2> 7) , d^aKOat^ot, τρία- 
xoawi, τό^σαραχόσιοί^ ia Calymn. 2671 , Ther. 2448, Tan* 
romeaitauie etc. et apud Arehimedem. 

χιλίοι, δ^ςχίλιοΰ etc. nanc iegantur in Heracl. B. 

36.37, Ther.2448, Calymii. 2671 etc, contra ia Lacon. 

1511 antiqiia scriptara 1. 12. 19 χβλ^οι (nam χίλιους 1. 22 

dupllci ratione corruptQm esse i^idetttr , yid. §. 20, 2. b)• 

Jam yero quum Lesbiacam %i\Xtob etBoeoticam χδίλωι, aigni* 

ficent, aeveriorie Doridis χν^^Ρ&, miiioris χ eekio α tuisse, 

illad iB Laconici tituli antiqua scrlptura agnosci oportere 

et iu tabalaruin Heracleensium fragmento Britannico for• 

tasse Maittairii culpa in Tulgarem formam mutatam ease 

eopra suapicati samus §. 20, 6. In receotioribua titulU 

vuIgarU forma locnin taetur. 

2) Ordinalia: 

πρατος (vid. §. 21, 1), άίύτ^ρος, τρίτος, τ«- 

ταρτος^ ηδμπτος, ί'χτος (Heracl. Ι^χτος) et Ιη tabulia 

Heracleensibus et Ιη alus fontibns reperiuntur. De proxi- 

mie e certioribae fontibne noa constat. Saspicamiir ta- 

men ί'βό^μσς dictum esse ut ίβδψηχοντα , nec credimns 

recte Sicalie ανατος tribui pro ίννατος yel ίνατος, yid. 

§. 14. — Saepiua δίπατος legitur, δωδέκατος Rhod. 

2525, b. 

Non constat, quid Doricnses pro {ίχοστός dixerint, 
snspicari licet de antiqaiesima fonaa Ι^Μαστός^ deinde 
ίχαστός, £ΐ7ίαστός• Seqneotium termtnatio vulgarem ana* 
logiam sequitar^ nam τρίαποστός eatln Corcyr. 1845 
et iode τριαχοσταιος in Heracl. , deinde Doricum t^t^co- 
χοστό^ apparet apnd Archlmedeiii Areu. p. 325, nbi in 
Oxoniensi editum est τξτραηοστομόριον ^ qunm in Baai- 



282 Ue conjugatione. 

j 

leensi sit τ^ζρωχσν το μοριον^ in codice PnrieieDei C le- 
τρωκον τομόριον et D. ητροΗοστομορίον. Ibldem paallo 
inferius et p. 327 χηραχοϋτομοριον eine variebite lectionie 
editmn est; at τενραΐΛοστος noQ mag^e ferri poeee τιάβΙΟΓ 
qaain titράlΛovτa, 

3) Adverbia numeralia: 

άμά%ι,ς ^ artal^ ' Κρήτης et άμαχίς, ίίηαξ ' Tupaarttvoi 
Heeycb. ) quomm hoc, nisi Tehemeiiter fallor^ pro eo- 
dem άμάη&ς male ecriptiini eet aut potius ntraniqae pro 
αμάκις, antiquieeima hujus adverbii forma ^ quae a ple- 
rieqne Graeeis in άπαξ corrupta eet , Yid. §. 10, B. 

τριάτΐίς, τρίς* Αάχωρ^ς Hesych., quae forma io 
Ann• Belsls• p. 942 etiam ex ArietopliaDe affertor. 

Reliqua ejne generie adverbia όΐς, νετράκΦΐί etc. ter- 
iDiiiatioiie• nlhil proprii habent. 

De ii%Si^ τρ^χα pro ^Ιχα^ ^(^/^a^ qoo pertttiet etiam 
άμα pro αμα^ qdA cf. αμάκις^ dixiviiie §• 3, 11 et dtce- 
moe §. 44 9 8• 

4) Sabatantivum nuinerale sing^laris formae Boeck- 
hlnB fiexit in titalo Iseengi nr. 1834 ip η^ρταΗαϊ{τ)ίό* aiip- 
plendo restitaene j quod a Dorioo qaodam ntvtauarto^ 
pro πεντηΜοστάς deriTat. At subetantiva numeralia neqne 
in ig cxeuBt, sed in ag, neque ab ordinalibns docuDtar, 
eed a cardtnalibns ; postremo πίντηκοστός Doricuni est, 
ηατιαηαττός nnllins dialectt. Itaqne potina nidfiantxt^ot 
legendnm esse videtur, quod recte a mvtaicaTloi desceo- 
deretr — De adjectivie in nkoog vid. '§• 23, 2. 



De isoniSugatione. 

Largior materiae eopia ^ qaam Doricae diateeti fontes 
praebenl, in conjagafione UliietraQda accarati;ii8 ^ qnaai 
in primo libro fieri potHit, eam viam eequt perinisit, 
qaam et Graecae linguae proprietatt conTenire et brevitati 
atque perepicttilatt coneulere arbitremiir• Qnare qniun 
diasertatlo noetra de conjagattone in μ^;, «Iitprimum sen• 



$. 35. De systematum formatione. 283 

tentiam nostram expoenimiiSy paacorom in cognttionem 
peryenisee videatar, sammam rei AncGincte jam repetemne» 
Omnis Graecae conjiigatioiiis ratio maxtme in sy- 
stematie Tersatnr, quae ne nllam quidem Terbnm 
omiita ampleetitiir• Systemata autem haec a nobie vo- 
eantnr: 1) Praesene cum Imperfecto, 2) Perfectnin eiiin 
Plneqnamperfecto ^ 3) Fataram , 4) Aorietue I Act. et 
Med. , 5j Aoristas II Act. et Med. , 6) Aoristue I Paee•, 
7) Aorietas II Pass. , 8) Iterativam. Jam omnie conjii- 
gatio daabue rebne continetur, systematam formatione 
et flexione• Syetematam formationeiii eam appeUanme, 
qna e stirpe Terbalt slnguloram eystematum stirpes ejfi- 
cinntury at a τυπ deriyantnr stirpe Praeeentie τντη^ Per• 
fecti τ^τνφ, Futurl et Aorieti I τνψ , Aorteti I p. τνφ^η, 
Aoristi II p. τύπη. Syetematnm flexio fit per tennina- 
tiones y per augmentum indicatm praeteritomm et aliqaa- 
teiias per Tocalinm matationem. Qnatnor in ea epectan- 
tnr conjugationie varietatess 1) conjngatio in ω^ qaae 
complectitar pleraque Praesentia et pleroeque Aortstoe II 
a. m. 9 omnia Futura et Iteratiya ^ 2) conjngatio in μ*, 
quam sequantar pauca Praesentia et pauoi Aortsti II a. 
m. , omnes Aoristi I. II Paeeivi ^ 3) conjagatio Aorieti 
l a. m• ; 4) conjugatio Perfecti. TerminaUonum dnplex 
genits epecfatur, alterum in iie, qnae Tolgo ad activum 
refemntnr et in aorietis ρβββίτί, alterain in reliquis irie- 
dii et paeeivi formis. Objectivi nomine illa couiplexi 
βαιμηβ, haec SubjectiTi. 

§. 35. 

De eyetematuiii fomiatloiie• 

1) Pauca eunt^ qnibug praeseDtie formatio Do- 
rica a ynlgari ratione distlngaltur. De ζ apud Lacones 
Megarenses In dd mutato, ut ηαΐδδω pro παίζω, diximus 
§. 12, 3. 4; dc Tarentinorum λαχτίσσω pro λαχτιζω etc. 
§. 12, 5^ de eorundem, si recte traditar, άνάζω pro 
ανάσσω etc. §. 13, 3^ in itsdcm paragrapbis de aliis ra- 



284 De conjugatione. 

rloribus vel iacertloribas motationibiie ^ quas praesentis 
temiiuationee ζω et σσω patiantur. — Saepe Dorienses 
a graiumaficis ^) tradontar ν pleonadtiee in praesentibos 
iiieerere y ut ^νω et δύνω pro &ύω et δύω• VeruHi ne- 
que liaee Doridi propria eunt (adeo e contrano καταδύτι 
2 sing^. praes. obj. legitur Sophr. 91) neque reliqua, qnae 
a grammatieie ad Dorlcum illum morem revocantur, ne- 
qae postremo in Dorlcis fontibus reperiantar , unde pa- 
teat^ iUo8 non omnino temere iii boc loco versatos esse, 
una Hesychii glossa excepta άγν^ιν^ ixyew Χρητίς, cf. 
άγρ^ΐ, λαμβάνων et άγνησόδΰ^ ^ϊγηοχι' ^ίάκων€$, leg. α /wj- 
Hic hut, quuin apad Pbavorlnum άγνησοΒ sit, αγνηκε• Nee 
fortasse aliena est corrnptissima glossa άγν^ΐΛαμε^^ ηχρο• 
^χαμ«ν' Αιολείς, 

Stirpee ία νυ exeuntes plerninque conjegationem ίη 
ω eonjugationi in μι praefemnt• Ita ομνύω eet in Cret. 
2555. 2556, ωμνν€ Epich. 71, Mxwc imperat. Epicb. 132 
( si quidem fragmentam genainam est ) , §ιι$ζζνγννΌυϋα 
Archimed. de Plan. Aeg. p^ 5 et saepe, ίπιζέυγνυέτω ibid. 
p. 14, άποδΗανύδΐν Aren• p. 320; coatra παραΰε&χννντας 
Rbod. 2905 9 άναδίίχνυντι 3 sing. Cret. 3050 > άποδείκνυ- 
μ£ρ Cret. 3047, Ιπιζευγνυ μένος Arcbiiu. de PL Aeq. p. 15 
et saepe, δείχννται ρ. 46, δείκννντα^ de HeUc. ρ. 233^ 
δείχνυσ&α^ Aren. ρ. 324. lUa eonjngationis ratione etiain 
duo' verba Dorlensibus propria utuntur: στανύω pro 
ΐστημί^ unde σταννε*σ'^ων Cret. 2556, et σωννύω, qoo 
Dinolocbus Siculus pro σώ^ω uens est eecundnin Abo. 
Bekk. 114, 5. 



1) Append. £t. Gud. 661 ^ 84. ^ωζκΐς τά ιι,ς w κα&αρον λήγοηα 
βήματα Sta τον ν 7Τζοφέρον9^' οίον όνω Svvo), &νω &νρο}; similiter 
Herodian. in Η. Ad. f. 205 et £ustath. 154, 19. Praeterea hic 
Doridis mos commeinoratur ab Herodiano apud Enstath. 562, 42, 
Heraclide ibid. 670 extr., Ann. Oxx. I, 313 j 18, Et. Or. 49, 18, 
Et. Μ. 466, 27 — 632, 22,, Et. G, 434, 18, Eustath. 172, 20 elc , 
ubi ex illo more explicantur eAatW, iqiwtu, φο^ίίνω, ot^vvwf Sa- 
μνω, άάκνω, ΰέχννμαι etc. , quorum nonnulla ω non pnruni habere 
vides. 



§. 35. De systematum formatione. 285 

Siculi terminationem α^ω amaese refierantar ^) pro 
Tulgari αω, at σ$γάζω, άνιάζω, Ejus generis nnnc eu- 
jiereet άχροαζομίρα Eptcfa. 75 ab άχροασϋα$. Neqae ta- 
men eolum praeeens ea mutatione tactum est, sed reliqua 
qaoqne eystemata cam nominibus Yerbalibus affecta eant. 
Nam χαλάξα&, γίλάξα^ apud Pindarutn, qul Sicnlornm 
morem imitari vldetar, et Tbeocritam ad Dorica χαλάζω 
et γίλάζω referenda esee Tidentar, Epicbarmeniii σχνφα- 
αωναχτος Λά χωνάζω, άάβαχτος ad άάζω ete, , vid. §• 11, 
2. 4. Ceterum yides, non omiiia baec Slcalis propria 
esse. Simile praeterea est κλάζω ant xXtfC^ pro xA^c», 
xAe /ω, Tid. §. 11 , 2 et §. 19, 6, unde futurum ηλαξώ, 
et Laconlcuin πάζω pro παύω , qaod cog^oscitur e gloseis 
Hesychianis άμπάξαι, ανάπαυσαν" Αάχωνίς et άμπάξοντΜ^ 
ntvanwovrac. 

Commemorainns etiam Doricum σχίυόω pro σκευάζω, 
unde in Tber. 2448 legantur χαησχβύωχί lY^ 13 et xaror* 
αχευω^τί YIII, 25, qaibus inducti sumas^ ut naper apnd 
Aeecbylam Eumen• 604 παρεσχ^ύωσεν pro ηαρ^σχηνωίην 
(Med. ηαρίαχωσΒν) proposuerlmne. 

2) In perfecti foroiatlone primam de redaplica• 
tione vel augmcnto illius vicario yidendum est. Stirpes, 
qaae consonaoi m fronte babent, nibil fere a Tolgari ra• 
tione discrepant. Augmentiun , at Tulgo, eet in ίρφηγα 
' Heracl. a ^τιγνυμν^ contra redupllcatlo in βίβλαστάχοντι in 
Lystdis epistola p. 53, qaum Tulgo sit ίβλάστηχα^ <# 
pro reduplicatione yulgari modo est In είρηχα Rfaod. 2905 
et Ηΐάφει, PboG. 73 R. , quam In subjectiyo apnd Arcbi• 
medein ntraqae fonna reperiatur, ίϊλαμμαι et λέλαμμα^ yid. 
§. 42. Ibidem de Dorico ψβραμαι pro €ϊμαρμαι dicetnr 
et de Rhodiaco ιϊσχημα^ pro ίσχημα^ ab ίχω. — Eae 



2) Heracl. ap. £ustath/ 1654, 18. βία βάζω SiiuXkHOiq χατά το 
αιγω at/ya^ut, άν^ώ άνΜΐ^ω , άτιμάΐ^ο)^ πιλάΐ^ω. — Herodian. Η. Adon. 
f. 205, b et Append. £t. Gud. 661 , 48. Ix του φω χατά πα^αγωγην 
Αω^Μην φάζω, unde φaύζωy φανϋηω, πιφανΟχω factuin dicitur^ cf. 
$.12 not. 8. 



286 De conjugatione. 

etirpee, qnarum inttialis litera Tocalie eet^ pleramqne se- 
Gundnm yulgarem usum pto redupUcatione augmeBtnm 
temporale asciscunt, quo α non in η, eed in α loBpiin 
Dortce transire supra indieavimne §. 19 , 2. Talia eant 
μίταλλαχα Ther. 2448. I ^ 12 ^ άλέφϋ^ίρωίΜ Sophr. 63^ 
αγμα^. eaepissime apad Archimedeni ; apud eundem άφαΐ- 
ρημα^ legltar de Con. p• 259• 301. 302. 305 seqq. et 
όίαιρησ^ωσαν de HeUc. p. 241 ex editione Basileensi et 
codice Parlsino Β realitai oportet pro άιηρησ^ωσαρ (saepe 
tamen γρημαι est sine varia lectioae), qaare χα'^αιρημίνος 
ecripsiHias Sophr. 20 pro %α^Υΐρημίνος, RectioeQe αΊρη- 
μα^ ecribatar an ί^ρημα^^ Infra qaacremus §. 36, 8. Aug- 
mentam neglectum eet in οίχοδόμημαι^ HeraeL I, 64. 89. 
91 et ttem in οϊχημαο ArGhtoi. Area. p. 319. — Redo- 
plicatio Attica est in άπόλωλα Heracl. B. 39, in άγάγοχα 
ab αγω Tid. §• 42, nee dabitamue, qaia io plerieque re- 
Hqaie fuerit, qnae vnlgo eam poetulant• Nam axovxa^ 
de qao vide §. 42, ροΙία» eet perfectum I Doribua pro- 
prinm pro Tulgari perfecto secando άηηκοα neqae iiide 
de Fedaplicatione saepias neglecta conjectaram facere U- 
cet; τίνίγμΜ^ quod aUqaotiee legitur apod Arcbimedem 
de Helic. p. 220 aeqq. , mero epbalmate pro ίνην^γμαι 
ecriptum eeee videtur, quod ibldem multo eaepiue tradi- 
tur^ Doridi non proprium est ύπαΗατώρνίίτα& Sopbr. 33 
eine redupiicatione vid. Buttm. I §. 85 not. 1. — Cete- 
rain rednplicatlo et augmentum praepoehionlbne , nt fit 
Tulgo, etiam in iis verbis, qaae potius e coiupoeitie de- 
riyata qaam ipsa compoeitionein passa ennt, plenunqac 
postponantnr, at ένάδάίωτία Heracl. I, 72 a ηοτο yerbo 
ivdtom , ένάέόάμηί^α Cret. 3053 ; e contrario πδπρωγγύένκα 
HeracL I> 117 est a ηρώγγυος I. e. προνγγνος^ προ^γχνος• 
Qnam anttquiesima Graecoram lingua, id quod ex 
Homericie carinliiibus satie patet, non duo diTcrsa per» 
fecta linxerit, sed nnum ea lege, ut post Tocales terini- 
nationi κ, ία parte saltem formaruiii ^ praefigeretur, con- 
eonae autein etirpem claudentee ne unquam mutareDfar, 
recentioris linguae consuctadinem Dorlca dialectus seqauUi 



§. 35. De systematum formatione. 287 

perfecta prima ea fingit, qnae ab antiqnae lingnae inge- 
oio alienissima eint, ut %6Ηρατήριχα Sopbr. 71, μηάλλαχα 
Ther. 244S, άηίσταληα Gret. 3047. 3048. 3052. 3058. 
Ign. 2670• Delnde φιηιη Homeriea lingua perfecta, activi 
potissimujn^ yix uUa habeat praeterqaam yerborum primi- 
tiyomni, Doris cum yulgari lingua yerborum deuomiaati- 
ToriiBi perfecta prima frequentat, ut πιφντ^υχα, ίνδ^δίωκα, 
mngaiyyvevua in Heracl. , inneTUexct Tber. 2448, άϋηηχα 
Aetol. 3046 9 άλίψϋ'ίρωΗα Sophr. 63 etc. 

Panca sunt praeterea» qaae Doris in perfectoram for• 
matione pecniiaria babet, de quibus infra dlcemue §• 42, 
nt τί&€κα a τ/^ι^μ*» ίωκα ab ϊημι, άγάγοχα ab αγω^ ί^ωηα 
ab ίϋ^ω j γεγακΛ a γίγνομαί, ηίηοσχα a ηάσχω , έΙχα pro 
toixa, ίρφηγα a ρ-ηγνυμι etc. 

3) FQtnrum et Aoristum I eoiam yerboram, 
φιοπιαι praesene in ζω desinit, pro ynlgari σ in genuiDa 
Dorlde semper | assumere supra docnimus §• 11. Alia 
Terba σ post breyem yocalem geminant, ut ίσσονμΜ yid. 
§. 41 , τ^λέασω , qaod Siculuin dicitur yid. §• 13, 1 , δάβ" 
aaa&cii Heracl. , neque tamen omnia yel nbiqae , quum 
ομόσαν ait in Heracl. I, 70 et Ampb. 1688, Ηαλίσα$ Eptcb. 
19. 20• 65. Sed In ίσσονμα& alterum σ ad radicem sg 
pertinet , alteram ad teriiiinattonein ; item yerbi τδλιω, 
gnod descendit a τίλος (cf. τελεσφόρος) yera stlrpe est 
τελες^ in δάσσασϋΌ^ a radice δατ prias σ e r factam eet» 
Itaqae duplex eigma in ilHe ex antiquitate retentom eet• 

Fntara omnia, ctiam quae eigma eeryent, in Doride 
circamflecti , eaepiesime grammatici docent ^). Acciiratiae 



3) £t. M. 548 y 30 (Ann. Oxx. IV, 198, 31). ol /ίωρ^ΐς ηάντας 
τονς ορίστιηονς μέλλξίντας ηίρισηωΰ*, Αροΐΐοη. de synt• 274, 18. τονς 
/Ιωρ^ΐς καθ'' όλης της έγηλί^ιως την ηι^ισπωμένην φυλϋνττην τφ μέλ-• 
Aorr». Macrob. II ρ. 299 Bip. „(Dores) in omni fuCuro in ω de- 
siiiente uhimam circumflectunt.'^ — J. Gr. 243, a, Aleerm. 658 de 
ontooi , • -θ-ίραταναΰ j ψοηαώ — ■ ΰφοη^ ϋ'ίραηινσΗ^ ΨοησίΖ — - δωαονη», jlc^ 
ξονρτι, πο^ησουψτ^» ~ Scholl. Theocr. 111, 18 et V, 53, Greg. C. 
235. 276. ^ Ann. Oxx. I, 136, 7, Et M. 381, 30, Eustath. 23, 
10 — 129, 23 — 655, 13 de tertia singulari ut havkuUy ηλινΰιΙπΛ*^ 



288 De conjugatione. 

tamen φΐαβΓβηϋΒηβ ita praecipiendnm est: .Done fatnri 
primi (ut ea appellatione nti liceat) etirpem in oe termmans 
▼ocalcm € ante terminationes secandnm reg^las in §. 25. 26. 
21 explicatas modo immntatum relinquit modo vario modo 
mntat aut cnm terininatione conjang^it. Yulgaris fatnri 
primi ratioj quae soluin σ pro charaetere hab^t, non re* 
peritur Dnqnani in fontibua paullo majoris fidet ^ nam 
olaovtiy ίργαξόνταί et similia in labulis Heracleensibos 
alio trabenda esse, supra satis demonstratuin.est §.26^2. 
Laplcidae Tejo debentur in Creticis 3047 πβίρασόμ^&ν, 
3049 πο^ησομ^ν, 3052 άναγράψομίρ ^ eoruin ^ qui descripse* 
rant, negligentlae προάξονταί^ Herm. 1193 et άποδωσοντ^ 
Ther. 2448, YI. 16, nec veram Tideri potesf έξορχίξοντί^ 
quod Boeckhms in corraptissimo titnlo Cret. 2554, 36. 
41 reetituit (idem baad raro Dorice circumfleGtere negle- 
xit). Yalgaris forma, quam propelli metrum yetat^ xot- 
iire Acharn. 712 (e Rayennate nunc Ιξέ7τ* 708 et άχορα- 
σοΰντίς 716 pro ϊξ^τ et άyoράσovτsg Te&titnta sunt)^ Attico 
poetae condonanda .est; pro πωτάομαν i. e. ποηάσομαΐ 
Lyslatr. 1013 πωτοΛομΜ euepiGari licet. Quod in Che- 
lidonismo genuinus iDorismDs bis negligltur^ in ^'ά- 
ϋομδς et ο7σομ€ς, recentiorem ejas originem iodicaverit. 
Apud Arcbimedem frequeotes sunt formae ralgares y ma- 
xime in futaris paesivl. 

Doridem in illa futuri formatione antlquissimae Iiu- 
gnae Testigia premere Sanecrita lingna docet, cajns fa- 
taram eecnndum in s j S m t terminatur , at bbotejaml 
a budb , cf. π^υσουμαι a radice πνΰ". Apparet enim an- 
ttquuni j apad Dorienses ia e transisse, quam Lesbiaca 
lingua js in σσ mutaret (Tid. L. I §. 9, 1), reliqaae dla- 
lecti, nec minas Dorica in aoristo prlmo, j plaoe abjl• 
cereot. Futurum seciiDdaiii , quod vocant , ita ortuin esse 



«AisvtfaTfu, no^vatv€€u^ quae formae pro parte Doribos non suBt 
propriae; de lacircu SchoU. A. II. fi^ 3S3, Eu G. 212^ 16. — 
Heraclid. ap. £usuth. 1557, 40 de teitiis pluralibas (vid. §. 36 



§. 35. De systematum formatione. 289 

constat , ut poet liquidag « ioeereretnr , deinde σ ejicere- 
tur 9 ut e tev - σω tiviam , τ9νέω , TSvdSm Jam ia Doride 
qnnm dao e concarrerent , altemiii ejectam est^ yeetigfium 
tamen ejue in Heracieensium dialecto deprehenditnr ^ qui 
primi fatari tertiam plaralem οίσόντι habent, secandi ά/- 
γύίοντι^ neque fortasffe aliter explicandam eet, quod Ly- 
sietr. 183 ομ^ώμι^α est pro όμονμδ&α, non 6μιόμ&&α. 

Futara passivi b. e. illa futnra , quae ab aoristis pas- 

sivi derivantur, in Dorida cam ipsle aoristis terminatio- 

nes objectivas babuisse videntur. Priinnm in Tfaer. 2448. 

I^ 25 traditam est (ηίναχϋ•ησονρτι , qaod Boecbblne iti 

(ηιναχ&ησοννται matavit^ deinde in Astypal. 2483 > 25 

ΙηψίΧη^η.^Η «ιηηΐΐο facIUug in ίπιμ^λη^ησπ mutayeris 

qaum cam Boeckbio in ίπψδληΰ^ησηαύ aut potius in fnf- 

μ^λη&ηαδΐται^ tamOoTicank ωατω&ησω ψτο άχονσομαί, quod 

Pbotias, Saidas^ Hesycbiue afferunt^ baud dubie est fu- 

tnram primiim passivi a verbo qaodaoi ούατόω male illnd 

a Tariis doctie in ωατω&ησομαί^ miitatam yld. §. 31, uot. 9. 

PoBtremo apud Arcfaimedem Aren. p. 331 est φανησΗΡ, quod 

Lobeckias ad Buttm. Gramm. II p. 311 e φηνησίσ^αι cor- 

rnptam esse enepicatnr, et de Conoid. p. 277 ^Ηχ&ησοΰνη 

(cod. Par• Β άδίχ&ησοΰνται, C• D. Ven• δδίχΰ^ήσονται), 

idem p. 278 (B. ίΗχ^ησοννται)^ atqne Aren. p. 320 Basi- 

lecnsle lectio δδΐχ&€ΐσι et άδίχ^πσών in Par. Α pro di$-^ 

χ&ησ€σ^αύ fortasse genuinam lectionem δίΐχ&ησίΐν prodnnt. 

His exemplia exceptls apud Arcbimedem ea fntura nunquam 

contracta reperluntnr neque ία edhiontbne ncque in co- 

diGnm varia lectione, sed ubiqne yuigares formae, iit 

(>Ηχϋ•ησεται de Plan. Aeq. p. 6, de Quadr. Parab. p. 22. 

24 et eaepiseime, όηχάησονταί de Con. p• 276, ίίαιρίϋ•η^ 

oecat de Plan. Aeq. p• 8, λαφ-^ησειαν et κρψασ&ησιται 

de Quadr. Parab. p. 24, τμαΰ•ησοντα^ de Piaa. Aeq. p. 36 

etc. etc• Jam yero quum In reiiquis fatnris raro viilga- 

res forinae pro Doricis legantar, faturorain passiyorum 

peculiarem qnandam rationeni esse apparet. Aut librarii 

insolentioree formiis Doricas cuin terminationibus objecti- 

vis in Tulgares mutarunt , aut ipse Arcbimedee futurorom 

II. 19 



290 De conjugatione. 

gemie geniiiiiae Doridt raro usiUtam e Ynlgari Ungia 
asciyit , paacA quaedam yere Dorica reiinqaeiis• (Ex </- 
κασϋ'ησηαι Aclurn. 749 > qnod Dorice certe cantraedo- 
nem poatularet, nibil contra noetram opinionem efficlcs 
neque niagie ex άναγραφησηα$ ία Aeginetico titolo nr. 
2138 et recenti et corroptiesimo)• -— Objectiva forma fn- 
turls, quae deacendant ab aorietis passivi, ipsis ad ob- 
jectiTum pertinentibas y non minus couveuit quam foturisj 
qiiae derivantar a perfecto objectiro, τί^νηξω et ίστηξοι^ 
qnae in recentlore Ungua eubjectiYam formam τε^νηξομοΛ 
et ίοτηξομαι praetulerunt vid. Bnttm. Gramm. II p. 199. 
207. Doridem etiam in his objectiyaiD foraiam tenaleee 
coneentaneuiD est et διδοικησω Syracnaanoraoa propriiuD 
dicitur a Macrobio p• 304 Btp. Nihii aactoritatis tribni• 
mue Brasidae epistolae Plnt. Morall• p. 219• D y nbi τ«- 
^ραξοΰμα& legitar. 

4) Aoristos Ι• a. m• aeque ac fatnmm in ycibiS) 
qiioram piaeeene in ζω desinlt, ξ asaumit et in aliis ο 
geminat. In yerbie λ, μ, ν, ρ prodacitiir α in ά pro 
▼algari η nt ίφάνα, i a severiore Doride in 17 ut αγγηία 
pro ηγγί^λα vid. §. 20, 4. De anomalis ijveyuay ehu, 
ίχ^α vid. §• 42. — De Aorieto I pass. verborum in fw 
desinentium supra eglmne §. 11, 4. Aorisd II practer 
paaca qnaedam, qaae iufra commeniorabiinus §.429 ai• 
hil a mlgari ratione differant. — 

Iterativa e Dorica dialecto a grammaticie afferoD- 
tar 4) , neqae tamen uIIhui eomni exemplani in purioribos 
fonttbne reperitor^ ijaxe, quod ex Alcmane affertor io 
Adh. Oxx. \y 154, 32, etiamsi Doricom babeatar, non 
poteet docnmento eese, ab aliie Terbie iteratiTa deriYata 
eese. 



4) Heraclid. ap. £ustath. 1642, 9. /ίια^ιέωψ τά tk Ύϊ βΙφ&^^ 
πί^α^ουμίνα {τίΐρατονμίνα) i» naQovttvtunta χζόνφ ini tQhov n^^fi^o^ 
χατα αφοΛ^ίΟΐν του 7 iwtxqovroy» μιτά τί^ος&Ιαΐως τριών mwxtUnf, oteff 
Ιφίΐ** ίφΙλίΟΜψ^ ivoii Μίσικν. Similiter Et. Μ. 381, 41. InepUesia» 
praecipiuiitur £t. Μ. 793, 40, £t. G. 55t, 37. 



§. 36. De conjugationis ratione communi. 291 

§. 36. 

De eonjngrationle vatione commani• 

1) Prima pereona plnralis objectivi in μ€ς 
exlre traditur ^) et regnat ea temiinatio sola in tabulra 
Heracleeneihus , ni {νρίσπομίς , κοιητάμομ^ς^ ίστάσαμ^ς eic. 
ίη Tber. 2448. ΥΙΙΙ, 26, ubi (μβαλουμ^ς^ Ign. 2670, nbi 
οη^στάλΗαμδς , in Crct. 2557 ινχαρκηώμίς. Coiitra ynl- 
garis termiDAtlo non solam eet in Rhodio nr. 2905 et 
Tejo - Creticie 3047. 3048. 3049. 3052. 3058, ubi laplci- 
dae calpae tribui posslt, sed etiam in Creticis majoris 
fidei Dr. 2555, obi ίηιγράψαιμ^ν ^ et nr. 2556, abi ilo^ 
μίν* Deinde in Epicbarmi fragmentls ubique Dorica ter- 
minatio servata est: fr. 51 ααλεομ^ς , 82 άποηυρίζομδς, 
^αρσχίζομβς y χναύομίς ^ ΙηΙομίς, Apud Sopbronein leg^nn- 
tar ΙίίΛμ^ς fr. 40, et plusquainperfectum Ιη^χροΐηρίχημ^ς 
fr. 71, quare γινώσκωμ£ρ fr. 83 corrigendam erat. Apud 
Archimedem rarius Dorica termiDatio intcr Ynigares for- 
fflas conepicitur, ut χομίζομ^ς de Hel• p. 218, όαξουμ^ς 
de Conoid. p. 259. 281. In Lysistratae Laconicie |Hirti- 
bns nbique est Doricum μες, ut Τηομ^ς 1077, π^πόν^αμίς 
1098, νμνίωμ^ς 1305 etc. , Itein !n Acbarnensibas 716 
ικομ€ζ, 717 διατΐΗναμες» Postremo tn CheHdonisino Rho- 
dio libri praebent άηίωμίς et φίρωμ^ς , sed ιάσομίν , οίσο• 
μίρ et ίσμέν• Oniittimas fontee parum iimpidoe. Jam 
enim satis intelligitur, oHm eam tenuinatiouein omnibiis 
Dorieneibus solam propriam fuUsc ct tertlo demuia eae- 
calo valgarein terminationein accipi coeptam csse. Cete- 
raia Doridem antiquissimae rationie tenaceoi fuisae ^t 
Sanscrita et Latiiia linguae docent^ in quibus tudamae 
et amamne priiaae eunt praeseatis pereonae. 

2) Tertia persona pluralis temporum pri- 
marioram 2) et conjanctivi iii objectivo ia omni- 



1) Choerob. Bekk. 1198 et Ann. Oxx. IV, 421 , 8, Etistath. 
1892, 46, Greg. C. 179. 

2) Heraclid. ap. £ustath. 1557, 36. πάς μίΐλίαν το«οΣίτος Inl r^i- 

19* 



292 De conjugatione. 

bus tttalie, etiam recentioribae , qni aliqaatenus Doricftm 
dialectnm referant^ nec laplcidarum yel deecribentliim 
calpa corrupti eant, summa constantia in νΐ$ exit^ ut 
Praee. lnd• ίχορτ$, αγοντ» , μισΰ^ώντ^ pro μίσϋ•οΰσι Heracl. 
Ι, 50 9 άπολου^ίονΐ^ Alaes. — Ind. Perf. apcaid^ixarti 
DauL 81 R• — Futur. Ind. άπαξόνη et avavyekUvr^ He- 
racl.^ ngivivvTi et όιαλνσβΰντν Calymn. 2671 , £ξονρτι Ther. 
2448 — Conj. Praes. άπογηράσκωντ^, δνδώντι,, φαντ^ pro 
φώσ$ Heracl•^ ποιώρτι Ther. 2448 — Cooj. Aor. I άπο- 
γηράσωντι Heracl. — Conj. Aor. II ίϋηίτοαντ^ pro ivtni- 
αωσι, δι,ηγνωρτι Heracl. — Cojaj. Aor. Paes. ίγΡηΧη&ίωιηι, 
pro ίξΗληβΊασι HeracL ^ ίχδανΗσϋ-ώρτι Corcyr. 1845. Qai- 
bue etmilia innumera legnntor in Hermion. Deipb. Pboc. 
Aeto!• Corcyr. Rbod. Ther. Calymn* Ign. 2670. Alaes. 
Herael. Cret. 2554. 2556. 3047. 3048. 3058. Peccant 
contra Doricam propmtatem paucieeima qaaedam in ti- 
tulis peseimae fidei: δικαώσι nr• 2554, 66, quam Tocem 
non una de causa corraptieeimam judicare oportet et non- 
nalla in Cret• 3049• 3052, quae lapicidae Tejo debentur• 
In titalo Cretieo minne ^nspecto nr. 2558 ίςάγωσι, et ^l- 
ό/ωσ^ perperam pro conjanctiyis babita esae aupra de- 
monetraTimas §. 20, 2. b. 



τον ηΐη&υντ^ηοϋ Ji^^mq ^Ις το φ* (potius vrt) ληfi^ τζς οϋ διφΘ-ό^γον 
ηΰΐραληγονσης* οντω δ^ κα• ΙπΙ τον ηοιονψτ^ avti του ?roiouA μμ 
ορ-θΌνψτ^ άντΙ τον ορθονα^ mcU των όμοίαπ^ -θ-ίμάτων της πρώτης nai 
τρίτης των η^ρ^αηωμίνων * ϊτι δί χα» των μtλk6vτωv' πο^ησονντι γαρ 
%αΙ ορθ" ωοονντ* ηα* τα ομοΜ». ini μίντο^ δ^ντίρας 9^α τον α μηκο^ 
%0μΛινου «αί τον ν* γ^λαοονντι γάρ κα» γιλδίντ^^ κομ βοααοννΐ* 
Ρ ο αν τ f inl Sk βϋίρντόννν η w ονΧλαβη iv τοντοίς Λορατ^λιντφ' oSdt 
λέγοντα αντί τον Xfyovei» kcu τά ομο^α. των S* αύτων ^«αρ^έων ttai fo 
φρονονσΐ' kcU voovay φρονινντ^ ΧΙγονσ* ncU νοινντι, — > τά tk β^ 
Λίρατούμίν» τρίζα ηλη&νντι*ά &ίματα τ^ Ιΐ ίιφϋ-ογγψ ηαραληγ6μί!9Λ 
μιτατίϋ^ίαα* το ^ Ιωτα «κ ν Jωριnωςy το ϋ σίγμα 9ΐς τ, τ«^<&ΐ» f«- 
θ -irT», Ιησ•ν ΙΙντι. — Add. Οχχ. Ι, 147, 26 , abi φαντί et i^fDrr* 
apponuntur, et IV, 353 , ubi δ^όόντι ei ψαντί, Et M. 661» 49» 
Greg. ۥ 318. 324> Scholl. Tbeocr. I, 43 etc, J. Gr. 243, b de 
φέροντι et Afyom. 



§. 36. De conjugationis ratione communi. 293 

Non minus in scriptoribus pnra Doride usis pleraque 
recte a llbrariis tradlta ennt: EpiGb. 5 ytvoianovrt^ 25 
λαμβάνοντι, 19 λαντι, 26 ισαντι^ quuin corrigenda essent 
ίύρησουσν 92, πωλοΰσιρ 120^ Sophr. 44 βαΧλιζοντν, 52. 54 
ΙντΙ, 33. 44 φαντί, 51 χ^χάναντι^ 75 6χη6φάναρτ$ , sed cor- 
rapta ιανητάζουαι, 43, Ησί 100^ apud Archimedem raro 
vulgaree fonnae Doricis intermixtae sunt^ ut άποόίόίίχασιρ 
de Qaadr. p. 18, ainnimov^tKatv de Conoid. p. 260. De- 
niqae nuUa !n re oinnes Doridis fontes , qul aliquam 
fidem merentnr, melios conclnont. Qoamdlu Dorica dia- 
lectas , qnae quidem eo uomSne aliqno jure appellahir, 
vigebat, baec terininatio in vnlgarem non abiit. Ceterum 
non miBns qaam vulg^arls elisionis patiens erat, ut x(x> 
λίονϋ-* et iW Epich. 23, neque Tbeocritus ellsloois evi- 
tandae legem (vld. Meinels. p. YI) ab ipsis Doricis poe- 
tig acc<;pit. Ν ^φελχ, nunqaam aseumitur, cf. §• 10, 12, 
praeterquam in ivrl apod Peeudo - Pythajjforcos yid. §. 40. 

Mira qnaedam ejus terminationie mutatio id Elea- 
tbernaeorum Creteneium decreto conspicitor^ nam απ«- 
στάλχαντδς 1. 4 pro άπ^στάλχασ^ et όδίξάγοντδς 1. 24 
pro δΐ€ξάγουσι , qaum se invlcem tuerl videantur , non 
audeo cum Boeckhio in άτι^'σταλχαν et δΐέξάγοιαι mutare. 
Neqae in Cretica ejus aetatis dialecto formas singuiares 
et aemibarbarae niinis in enspicioneiii vocare debemus. — 
He^ycbiana gloesa ίχονι^ ιχουσι' Κρήτης τίχ sana est, ne- 
qae tamen eredibue yidctur, notieeimam forinam δχονη e 
Cretica dlaleeto enotatam esse, qnare nescio an corrigi 
possit ίχονσι^ ίχονυν^ ut %\i datiyus pluralis , cf. §. 14. 
— De tertia persona plurall perfecti οπ^σταλχαι^ in titu* 
IIs Creticis nr. 3048. 3052. 3058 infra dicemae. 

3) Conjunctivi objecttvi tertia persona 
eingalaris mira forinae ambignltate insignis est. In 
titnlis enim terminationes 17, 17, u repcriuntur eaeque non 
eon»tantia qHadam electae , sed saepe temere et nalla lege 
mixtae. In plerlsque qnidem titulie iota, qiianqaam !n 
declinatiODe et relSqttis accurate servatur , non adeeriptum 
est: HerioioD. 1193, Tegeat. H. L. et Agrig. tj^ Delph 



294 De conjugatione. 

1699. 1701. 1703 — 1706 ^Αη, 1693 et 67 R. η^^ραχαλη-, 
Aegin. 2040, b σννδίκη, Corcyr. 1838, b βλάητη , 1841. 
1843. 1844 δοχη, 1850 ηάσχη , Ιββ. 1834 Xv<nj', Rbod. 

2525, b 1. 39 μετάλλαξη, Ι. 94 άόι%η. — Id aliU tltulis 
iUae teriniDationes promiscue usnrpatae sont et omnes 
quldeni tres Id tabuHs Heradeensibus , ubi yulgaris ratio 
observatur in Ό'ραύΐ} , Μοηττι , ηρίω 1 , 81 , ^τι^βγ et άηο* 
δι9ω Ι y 61 , deinde lota semel omittitur in άμμισ&ωϋτΐ Ι, 
63, postremo plerumque terminatio ti spectatur: I, 59 
άρτυσπ, 60 ποτάγπ, 63 τελί&Η, 69. 80 νίμει η φ^ρη, 82 
λάβΗ, 103 άηο^άνπ, 112 «7, 112. 115. 128 πράξ^ί. (Ma- 
zoccbius ea omnia pro indicativis praeeenlts et fnturi, 
adeo λαβίΐ et άήο'&ανέΐ pro futuris seeiHidis vendidit, 
qaanquam constructio ciim ίΐς xa^ at χα etc. nallain de 
conjnnctiyo modo dubitationein relinquit). Eadem ratio 
cst titali Tberaei nr. 2448, in qno lcg^antur no0i II, 20, 
ίη$μηνΐ(νστ] IV, 35, Φίποόω III, 2 — deinde πάϋη 11, 29, 
ίητιίση \y 2. 22, ι; VI, 20, αναγραφή, «ίπι;, άηοϋ^ιχΌη, 
κατασπ^υω&η^ αίρεση VIII, 2. 10. 16. 25.28, άποόώ \ly 
16 — postremo IV, 36 εξοδιάξΗ, γράψει, ποησει, ίηψη^ 
ντύσει, V, 25 et eaepe δόξει^ VI, 37 ποε7, VII, 32 επι- 
βάλλει, VIII, 16 εγγράφει, VIII, 25 ξυλογραφη&εΐ. Prae- 
terea in Amphict. 1688, 10 est εϊ pre ?J, qaanqnaia bie 
in reliquis yulgaris terminatio conspicitur ut aatnm), 
δοκΐί etc^ in Astyp. 2483. 2484 eet δόξει conjuDctiyas, 
quanqnam χρηΐζΐ} in priore^ in Cret. 2557 αυνδοχεί, qiiaD- 
qaam reliqui tituli Cretlcl . ynlgari forma ntuiitur, ui δόξν 
2555, % 2556^ in Aetol. 2350 Άγει-, In Corcyr. 1845 
quam modo tj modo η traditum slt, utra ratio yerior ait, 
pro eju8 tituli conditione dijndlcarl nequit. 

Boeclshine In pr!mo Corporis Inecriptionum yolumine 
in αγη et simUiboe iota eubscriptam per negligentiani 
omisBiim ratns ubique addidit ^ in altero yolanitDe dialecti 
proprietatem quaDdam subesse iiitelleiLit , yid. ad nr. 1841• 
Contra in utroque teroiinationein ει ex'antiqaiore ortbo- 
graphia ε pro η usurpante resedissc ratos ia yolgarem 
rationem transtulit. At nc hoc qiiidcm recte factum yi- 



$• 32. De conjugationis ratione communi. 29^ 

detnr, qanm in oniQibne illie titulie duUuid praeterea ao- 

tiquae iUios orthographiae yeetigium resederit excepto 

Ampblctyonum decreto ar. 1688, de quo in Appendice 

dlepatabimne. Facllius in titiille Altica dialecto scriptls, 

ubl eubinde eadem conjonctivorum ratio spectatur nt αρό^ 

ση nr. 103, δόξ^ nr. 2353. 2360, Boeckhianam opuiioneni 

probaveria, qoia tituli Attici miiltis aunis poat EuGlidein 

arcbontem exarat! baud raro £t> pro rj ctiam in aliis exbibedt, 

ηίτ6ΐ βουλδΊρτο τ^ ^ovkijy vid. Franz. Elemm. Epigr. p. 150. 

Sed etiam baec potins dialecto et pronuntiationi tribuenda 

esse quain antiqaae orthograpbiae cuidam recordationi per- 

soasuiii habemue• Primuin eniin cur t$ pro >; scrlbere per- 

gereot^ quum e pro η \el η pridem obsolevisset^ nisi ipsa 

proBuntiatio iUam ecripturani adjuyarct? Deiode Atticos Ib 

maltis €i pro antiqnlorc t/ non eolum scripeisee, eed etlam 

pronnotiassc ccrtum est, at xksig et χλ^Ιω pro χληΐς et 

χληΐω, κλγω — λέΤον ρνΟ'λιμορ — τύπτΗ, βούλα, ρτο τύητγ, 

βούλγ, yid. Battin. Gramm. Ι §• 87 not. 9 — 'EQix^etdogy 

^tyaidog pro *ΕρΒχϋ"ηΐδος^ Αιγηΐδος vel ^/ϋρδχ&^δος, uiiyy^ 

δος yid• ibld. II §. 119 not. 30. Itaquc ncscimoe, cur 

Atticoe TH βονλέϊ pro Ttj βουλ^ ct Xfyei vel ϋ'άνδΐ pro kiy^ 

et ^avfi proDuntlas.se credere noluerint, praesertim quma 

de Attico δη pro ddrj yel δ^ notabile testimoniQm extet^ 

vid. BQttm. II p. 151. Recentior usue, qnem libri ma- 

nuecripli exhibent, ad eam rationem reflexit, quae illa- 

ram formarom originl maxime couveDire Yidebatar. 

Qnidquid de Atticoram usu accaratior iayeatigatio 
doGuerlt, hoc pro certo tenebimus^ Doriensium prouun^ 
Uationem matare tani ambiguam fiiisse in tcrtia conjan^ 
ctivft pereoua, nt triplici illo modo e^primi posset• Et 
plerisqae qvidem Dorienalam terminatlo η sine tota eub* 
ecripto aeque ac Lesbiis (yid. §• 24, 6) maxime probata 
esee yidetur ; neque minorc jure ex antiquo λ^γησΰ nasci 
poterat λίγη^ qaam e ^i^a/Anacrconteain φη fr. 38Bergk., 
qaod tota camlese ApoHonii testiDiODia dc &ynt. p. 238 
et de ady. p. 543, 7 patcfaclunt. — Scriptoribae Dori- 
cis yulgarem terminationeni relinqaere hod dubltayimus, 



296 De conjugatione. 

qttae a Doride certe non aliena, fortasse antiqirfori Doridi 
etiam aptior est; in antiquissimo quidem tilulo, qnem 
hoc in loco consalere licet, Ampfa. 1688, fere sola regnat. 
Dignum tamen memoratn est, apud Arcbimedem conjuii 
ctivos saepissime iota carere, quod in datms raro negle- 
etnm est. Ceterum yerislinillimum eet, secuDdam perso- 
nam, onjoe exempla in titulle non leguatnr^ eadem am• 
biguitate fuieee. 

4) Imperatiyorain objectivi tertia persona 
pluralis triplici farma ntitur in Dorlcae dialecti fonti• 
bus : ντω , ντων et τωσαν• 

a) Prima forma iii bis titulis reperitur: Laeon. 1331 
^oi^rai, Delph. 1699. 1701—1706 et 71 R. Ιόνιω et ηαρι^ 
χόιηω, Phoc. 73 R. '^αψάντω et 74, a iomw ^ Coreyr. 1843 
ίόίτω , ποιονντω y άποτ^σάντω etc. , Rhod. 2525, b λαμβα- 
ψόντω et στδφανούντω^ Astyp. 2483. 2484 δόντω et ατ^φα- 
φωσάρτω , Heracl. Ι, 74 άνγρα^)άντω, 

b) Secunda terminatio eet ία Ampfa• 16^ iivtm, 
όΜντωρ , συναγόντων etc. ; in Tber. 2448 εχόντων , άφα^• 
ρονρτων-^ ία Cret. 2554-^2557. 3048. 3049 imovTi»v^ &εν- 
των y ερπόντων, στασάντωρ^ in foedere apad Thucyd. Υ, 
79 κοιροριοντων. Eadem est apud AFehimedein, ut Aren. 
p. 322 έη^ψανόρτωρ et ιεμροντων^ nec ininns pro ποτ»»*- 
πτίζηρ de Helic. p. 232 et ηοτιηίπτέτωσαν ρ. 233 e Basl- 
leensis et codicam lectloiiibne ττοτίπιητοντων reetitai oportet 
et ίκπιητόντωρ pro έχπίττκτωρ ρ. 232, άρξσταχύρτων pro 
άν^σταίίετων de Conoid. ρ. 285 etiam sine libris• De 
€<ηων 3 ρ1•, quod apad eundem modo editam modo pro 
ίιηωσορρ ant ίστω restituendom es|, vid. §. 40• 

c) Tertia tfcrmlnatio non reperitur nisi Ια titolis sa- 
tis receatibus: Phoc. 73 R. τιαρξψΗνάτωσαρ ^ ποιησάτρσοψ, 
quanquam ibidem est ϋαψάντω , 74, b παραμΗνάτωσαρ, 
81 ισστωσαρ^ Lacon• 1464 αιρέτωσαν. 

Ιο subjectiyo ejasdem persoaae item triplcx eat 
termioatio minus tamea distiacte ioter ▼ariorum popolo- 
rum titiiloa divlsa: 

a; Prima in Corcyr. 1845: 1. 13 Moa^u^, 1. 104 



§. 36. De conjugationis ratione communi* 297 

ΙχΙογιζέσ^ω, 1. 125 χρινεσ^ω, 133. 135 ίκδαρπζίσ&ω (qaan- 
qaum ibidem I. 97 άηολογιξάσ^ω<^αν) et in HeracL I, 79 
Ιπδλάσ&ω. Vides haoc formam non dlfferre cam tertia 
persona sinj^lari. 

b) Secnnda, qoae formas efficit a tertia persona 

doali non diTeraaa, in Amph. 1688 πλέα^ων et ίφαπύ^ 

σ^ωιτ, Ther. 2448. III, 31 πορενίσ^ων (sed ill, 26 no^ 

ρίϋί'σ^ωσαν), Cret. 2554 ησ&οαν, 2556 χρήσεων, σταρυισ^ωρ^ 

ηοιησάσ^ων. Eadem ^et In Rhod. 2525, b^ nbi πρίά^'^ων, 

modoaS^otv, χαταχρ^Ισ^ων^ 1. 29. 70 iroiiiWfiiv (contra 1. 22 

ηοαίϋ-^ωσαν). Rarina apud Arcbiiaedeiii reperitur, ut d^ 

Helic. p. 285 αχ&ων, ρ. 286 άναγεγράφϋ-ων ^ illod de Plao. 

Aeq. II p. 46 pro αχΰ-ωσοιν e codicibue fere omnibns re- 

fititDenduin esse videtiir, de Conoid. p. 303 pro αχ&ω e 

Par. C (B. D. Yen, αχϋΌίίίϋβρ), ρ. 308 pro eodem e con* 

jectura (A. Yen. αχ&ωσαν). Nam Arcbiinedem αχΰ^ω pro 

plurali Qsurpasse non credlmus. 

c} Tertiam termlnationem iUU admixtam vidiinus: 
Corcyr. 1845 , 97 βπολογίξάσ&ωσαν , Ther. 2448. III , 26 
ηορίυίσ^ωσαν ^ Rhod. 2525, b. 22 ποίδίσ^ωσνν» Freqouen- 
tidsima eet ia Archimedis libris : de Plan. Aeq. p. 8 
αχ^ωσαρ^ ρ. 10 ίπεζίύχ&ωσαν , de Hel. ρ. 220 λδλάφ&ωσαρ, 
ρ. 221 σνχκέίΦ&ωσαν , ρ. 241 δ^αιρησΰ^σαν y ίηβεβλήσΰ^ω- 

Harnm tenninatlonuin antiqniesiniam esse eam, quae 

in ω exit , et LatiDae lingnae comparatlo eYincii et ipeiua 

Graecae lingaae analogia. IJbique enim tertiae personae 

pjuralie antiqoissima termiDatio litera ν inserta a tertia 

singalari distinguitur , id quod maxime apparet ia Doii• 

cis τί&'ητι et tb&ivtiy deinde in λεγόταν et λέγονται y ioxwfo 

et ϊστοητΐο eXi^, Eadem igitur ratione e ί6%ω, γραψάτω, 

ίχεεω recte facta sunt ΰόντω , γρα^ράρτω, έχόντω, et bic 

fpildem s propter sequens i^ in ο mutatum eet, vide dis- 

sertationem nostram de coojng. In μι ρ. 8. De aiiomali^ 

rorinis Ιόντω , 6στων , ιόντων yid. §. 40 et 42. Ια sabje- 

stivo e δΜα^ω et χρινέ'σ'&ω plurales formae όΜνσϋ'ω et 

ipiPot^aUOi fieri debebant, sed ν ante aeqnena σ ejeclo, 



298 De conjugationa 

detodu vocelt o> qose non ad etirpem pertniet, in « ma- 
tata, qnod 8eq[aente eigma poetnlatar, .niillvm disenmra 
inter singularein et plnralem manet. — Jaiii a parte Do• 
riensium ν in fine additam est, ut in HomeriGa et Attict 
dialeeto , qaia v. in exitu tertiaram peraonamiii pluraliimi 
andirie oonsneverant; ita in objectliro fonna genHivo pln- 
rali participu , in eubjectiyo tertiae duali imperatlyi aeqna 
nata cst. Multo recentior est tertia foEiiia, qnae tertiae 
pereonae singalarl terminationem σα» addit ea ratioae, 
quam jnstae analoglae advereari accnratiae quaerenti ap• 
paret. Vldetar ca prlmnm in eabjectiyo placmsse, qaoo- 
iam hle prima forma cum tertla singalari, aecnnda cnm 
tertia dnali pennotari poterat. Simili ratione Rhodil , Id 
nbjeciiYO antiquissimae formae tenaces 9 permoti esse τί- 
dentnr, iit in subjectivo secundam praeferreiit^ minns 
emm molesta eiat plnralia cum doali quam cain aiogiilari 
alniUitudo• 

5) In tertta duali praeteritoram et optati• 
Tovum objectiyi et subjectivi atque in prima 
singTilari praeteritorum subjectiyi α eet pro 17, 
vX inoiioiaiAv Delpfa. nr• 25 , χτησάσϋΌν Pind•, συρ^ΰ'ψο!» 
Cret. 2555 , ίμηορευομαν et ανπλόμαν Acharn• 720. 776, 
όλύΐμαρ Tragg. etc• Dualis tamen yerborom iii certiori- 
bus Doridis fontibns non ininns raras cet quam nomuinm. 
Praeter ίηοησάταρ in antiqno iUo titalo Delphico nr. 35 
BQeqaam daalem legere memiDt praeterquaiii Acham. 699 
axovttop, qood Hermannne metro suadente recte in άχον- 
«T« mutasse yidetor^ sempcr eiiim Megarenaia ambae filUs 
aAloqaens plurali utitar. Nec geiiilmos exietimabis dnales 
ηοτιπιτιτ^των et ίππιτιτετων apnd Archimedeiii dc Helie. p• 
232, qiianqnaitt de doabiie lineis agitDr^ nam ne iam qai- 
aem duali, cujas freqacntiesinia occaaio erat, nnqnam 
ueas esee yidetar. 

6> In prima plurali subjeetiyi termiiiatio 
μ€σ^α Dorica dicitnr a Greg. Cor. p. 180 TheocrttiuB 
respiciente. Cni baud nmltuni fidei trSbuendiioi est. Po- 
tius vulgaris tcmiinatio με^α sola reperitur in titolis , n( 



§. 36. De conjugationis ratione communi. 299 

Heracl. II, 26*28 ίδ^καξάμΒϋ^^^^ Ηοτδδασσάμ^^α^ eaepe ττοτθ- 
δασσάμδϋ^α, et Cret. 3058 χα^ιξίόμ^'&α etG. , deinde apiid 
Ep!GL•armαnl fr. 167 ^ωσονμ&&ϋί et secundnm Ann. Bekk. 
90, 3 δεούμε&α , apud Sophronem fr• 34 άχρατιζόμεϋ^α^ 
42 ^άμί&α , Acharn. 722 άηολοίμίϋ'α , ubiqae apud Archi- 
medem. Item in Lysistrata ennt άμβαλωμ^^α 1096, ηαυ- 
σαίμε&α 1272^ plemiores formae ποιησώμ^σ^α 1006 et δδό- 
μίσ^α 1164 poetae, non Doridl tribaendae Tidentar. 

7) Tertia pluralls optatiTi in eabjectivo 
Dorice^ lonicc et AeoUce in ατο exire traditnr in Ann. 
Oxx. I, 148, 32, ut ηλωατο (?) » qaocam componuntur 
ηυϋ^οίατο j χΒχαροίατο, μαχοίατο• Nanc in eertioribus fon- 
tibu» baec forina non legitur, vulgarls παραγ^νοι>ντο Core. 
1845 4 7. Neqne tamen gramniatico , qni in proxlmis in- 
signem doetrinaai prodit, omiieni fidem denegare aude* 
mus, qnla Yulgaris terminatio, quam Homerica dialeettte 
abhorret, receotior csse videtair, vid• dissert• noetr. de 
conj. in μι ρ. 12. 13« 

8) Augmento temporali α in α producitnr, qI 

ayovy αγγπλα , Arcbiin. de HeUc. p. 217 μηαλλαξίν, προ^ 

άγαγ€ΐ^, ρ. 230 α()|«το , de Conoid• ρ. 257 απόρησα, quod 

ex omnibue fere libris pro 7}ύορηαα reetitueQdam est etc*, 

Yid. §. 19^ 2; diphthongus ui ntram in ^t miitetnr ut 

ο:νί^η j an retineator iit ouvi&ri , dubltari polest. lUud 

primo obtutu conTenientius yidctnr• At ei repatayerie^ 

dipkthoagos et, et o« apud Doriimses augmento non affici, 

propriam diphtbongum a« scrvandam judlcabis^ id quod 

factum eet io libris Pindari vid. §• 19 , 2 et Archimedie 

vid. §• 35, 2. De diphthongo Η servata vide Et. M• 

419^ 44, CQJus testimotiiam attulimus §• 25 not, 3, de 

ot snpra §. 35 , 2 exempla οιπημαι et οίχοδόμημαι, Di• 

pfathongus av itldein non mutatur^ ut αυξήσω vid. §• 19, 2 

neque ev et qv aogmenti amantiorea fueriut quam in yul-> 

gari lingoa. — Initiale « etiam eorum yerborum, quae 

vulgo ti assnuiniit, ία severiore Dorlde in η abit, ut 

f^Xoi/ y mitiore Doride vnlgarein rationeni servante , vid. 



300 De conjugatione. 

Abjicitur aogiuentam non magie quam in AtAIde^ 
«dei» Lysistr. -1252 , qoanqaam in lyriGO carmiDe poetica 
licentia excneationem habet, nescio an ηρόηροον in πρω- 
ηροον nnitari oporteat, qaod Laconice pro προυχροον esset. 

Psettdo-GOinpoeiU aagmentuin ^nlgari ra6one post 
praepositionem accipiunt haec : ineatatei Astyp. 2483. 
24^, ίμψ^σβάτΗ Rhod. 2905, oisi hic potia» α proda- 
ctnm eet, ut aogmentain daplex sit quomodo m Attico 
^μφiσβάtoυv. Contra ia άη^λίυ&έρωσαν PL•oG. 74^ b R., 
abi item α prodaci yidetnr, praeter coDsuetndinem, sed 
rei conyenicntitts aogmentnm initio accessit^ qnippe άπ<- 
λιυ^ίρώ ab άη^λεύ'&Βρος deriyatum, non ex από et ilev- 
^€ρώ eompoaitom est^ ίμποριυρμαν Acharn. 720 (ab ίμ- 
πόρος) cum Atticis ίγγύησα, ίΐζχλησίαζον (Buttm• §• 86 
not. 5) componendnm est; ίπροχ€ΐριξάμ£&α Arcbim. de 
Quadr. Parab. p. 17 (a ηρόχ^ίρος^ geouiiiaiii legem se• 
qaitiir, cf. de perfecti angmento §. 35, 2. 

9) Accentns yerboram dupliei potissimnm ratione 
a ynlgari Gonsaetadine recedit. Primiim certissimis te- 
sttmoniie conetat, tertias pluralee praeterltornm objectivi 
in omnibHS conjagatioDibas peniiltiiiiain acuisse , yid. §. 
3,3. Eandem regulam ad optatiyam traOaferre oportet, 
qui ciiin praeterito arctieaima terminationnm cogQatiooe 
eoDJaactae cst, nt Xiyoiev, Aega/fy Dorica babeantnr• Prae- 
terea cousentaneuni eet^ Dorleum έφιλίον post contractio- 
nem ultimam ctrciiinfleGtere ίφιλοϋν , ίφιλ^ΰν• Deinde Do- 
riensibas «σσ^ιτα» et φορδίτα^ paroxytona fuisse tradontnr, 
id quod eo credibillus eet , quia etlain in nominatiyo 
plarali declinationis secundae terminationem oi acutnm ia 
antepennltima , circnmflexum in penaUima probibere god- 
stat, yid. §«3,2. Illis comparatls coUegimas diphdion• 
gos α» et 01 yoGem claudentGs Doriensibiie ubiqne longa- 
ram eyllabamm yim exercuieee et in eonjngatioii« qnidefli 
proBUfitiata ease λδγόμαι^ XeyeM (unde per contracUoiieiii 
Xtyf} fieri oportet) , Ifyerai^ λ^γόντα^^ A^/fWe^, ποίησα* 
Aor. I obj. inf. el subj. impGrat. , et qnae eunt eiinilia. 
Adyersari aliqiiatenus yieam est testimonium cjosdeiii 



$. 37. De conjugatione in ω. 301 

sGholii Theocritei^ q[aod de φοριίται praeeipit, vid. §. 3 
not. 8. Aeeuratias tamen examiDatnm nihil habet^ qaod 
nos morari posslt• Loqaitor enim de formie verbalibus 
in enai exeuntibne j qaamin penultima et apnd Atttcoe 
et apud Dorienses gravem tenisat• Quae qaam corrupta 
esse appareat (igQorantar enim ejusinodi formae), nihil 
est, cur de λίγίτα& et similibue .etiam ia Doride proparo- 
xytonie praeceptum fuisse potemQs. — De accenta tor* 
mamm Doricam nltimae correptionem passaram diximas 
§. 3, 5. 

§. 37. 

De conJuerAtione In ω. 

1) Secttndam personam praesentis iadica- 
tivi objectiyi apnd Dorienees in ης exire, nt λίγης^ 
tradit Choeroboscus Ann. Belsls. 1282 , cai cur non cre- 
damns, snpra apernimae. §• 20, 10. — Α paiie Dorlen- 
siam terminatioaem in eg correptam esse, ut Χέγ^ς, sed 
male Tberaeis etiam liyB pro λίγπ aesigQari anpra expo- 
smmoe §. 21 9.5. 

2) Tertiam personam Rbegiai in τ^σι pro u ex- 
eantem habuisse referimtiir ^), xki λΒχησι^ φίρησι^ nec minne 



]) JSuetath. 1576 y 56• »0τίοΤ| ώς ttnfQ μη ίγράφιτο ΚαταηλΜίς 
Tc fia^ctcuj αλλά χατταΗλώϋ^σι βαρίΐα ^ ην αν το ^ημα 'ΡηγΙ/νων ^ΗΛλΙ" 
nxovy <iS «αθ-' 'Ηρακλίίδην τά τρίτα των 6ρ*ατ*Ηων πιρ^αττωμίνων τη^ 
πρώτοις αυ1^νγί(»ς nuu των βαρντόνων ok ρημάτων «ατά το ivtnov tlq την 
οΤ σνλλαβην η^ραιονα» (leg. πίρατονΰ^) του η τταραληγοντος' το γαρ 
φ^λιΖ ncu voiZ xcu λίγα %ai φέρη φίληθι>^ φηοί, χομ νόηαι, νομ λί" 
γηαΐβ ncA φίρηα^. τοιούτον δ^ *ai το λαμπρον Λαμφαίνηο» ηαρ* *Ομη- 
ρω (II. e, 6)9 anct^y φηοΐ^ χρηΰαμένον rj ^Μλέικτφ ini τούτον, xaAcf- 
CCM ΰ* μμΙ το σχήμα ^Jfivitttov νηο των γραμματΜών ομ τον μίλοπο^ον 
άηλαά-η ' *Ίβνηον ψ^ληδηϋΟΛηα τοι>αντν^ γλωοσ^ι» ti δη , φηαΐ, χα* το ω^ 
xovTtifT0V, υπάρχω f πρώτης ίστί σνζχγίας, χατά το φιλω^ χα» βοτ» τρίτ- 
τον αντοϋ η^ /Ιωρ&ζόμ(νον κατά'Ρηγίνους γίνοντ αν ομοίφ λόγφ i» τού- 
τον vi<st/v ο ένΒοτως, ^Ιατί/ον δέ^ οτ& ου π(ρ$ τρίτων αύθ'υποτάκτξον ίστίν 
b Xoyo^f οποίον το λάβι^^ ^^χν^^ i| ων λάβι^ο*^ λάχν^*, αυτά γάρ χα« 



30& De conJQgatione. 

in Tcrbie contraetis, ut φίλησα et votiisu Α nonnoUis 
grammatlcie ea proprietae , qaia mnxiitte apad Ibycnm 
ilhegiiiuiii conepiciebatur^ Ibycei eehematie nomine signi• 
ficata est, qnippe qui coDJaactivnni pro indicativo posi- 
tfim eeee male opinarentDr; schematie ftniiii appeUatio ad 
eyDtactlcam permutotioBem pertin^t. Nniic apnd Ibycam 
ejtts generis leguntttr εχησιν fr. 8 et Ιγ^Ιρησιν fr. 15. 
Qnaerltur, utram Ibycns eani nmim e 1Mieg^i|oriiai d!a• 
lecto hanserit, an Rhegi&is propter Ibycum popnlarem 
adecrijrtus sit. lUam opinionem ScbDeldewinns ad Biye. 
p. 66 minus recte amplexus est. Primam enim in Do- 
rica RhegiDorum ' dialecto iUae formae certe in τι pro σ( 
exlre debebant, sicot τίϋ^ητ$ pro τΐ^ησι» Deinde alii quo- 
qne poetae eo formarum g^enere usi suiit , quos neqae 
a Rheginis neque ab aliis Doriensiem nuitaatoe esse p«- 
teti Nam apud Honieram pleraqae quidem^ qaae oI!o 
hnc tracta sttnt, ad conjimctiiraiii perCiocre Battmanaos 
Gramm• §. 106 not. 7. beae demoDstraYit^ miro tanen 
eaau neglexit Od. τ, 111 ^ nbi, etiamsi άνίχησι ad coa- 
jiiQcliYiim reTOcee, tamen <ριρησι et /9^/^σ« pro iadicatifo 
eese aegre negayeris• Ceterum eum locnm non ab ipso 
Homero profectam esae pereaaeain babenoft. In HymDis 
Homericis XXXI, 16 et XXXII, 5 smit πίμπησ^ et στϋ- 
βησι, vid. Franck. , apud Baccliylidem fr. 16 (21) Ό^αΧ- 
πησί, ut Alexandrinos bic omittamue. Ad quam igitur 
dialectnm 6ae formae referendae sunt, »i non ad Dori- 
cam? Dicam quod sentio. In Terbis contractis νόησι ei 



οσα τοιαύτα, ου ^Ρηγίνων Μ αλλά 'Jt&fiov. Recte Scbneidevinas io- 
tellexit ea, quae dicuntur de schemate Ibjaeoy maie ab £ustatbio 
Heraclideis, qnibus repugnant, intermixta esae. <- £t. M. 650, 6^ 
postquam de ηαμφαίντ^* et ϊχιτ^^, qui conjunciivi essent, cam < 
SttbscT. scribendis praeceptum est : η ίοτ^ φαίψ», φαίψί$ς, ψαΐψι*' 
^tctXixt^ δϊ'ΡηγΙνν>9 γ^άφηα* το τρίτοι ηρόςοίηοΐ' dw τον ij μιτάτον Τ* 
το γάρ voiZ ned φι^λίΐ vofloi χομ φ»1^σ» λίγονονν intWot πλιοναόμύ τη^ 9t 
ϋνλλαβης, ούτω καί το TtafMpaivvfliv ^Ιλ^άόος έ, quae confaea esse ap* 
paret. — De Ibyceo schemate vid. Herod. ntQ, αχημ, ρ. 80 Dind ? 
Lesbon. p. 179 Valck., Scholl. Yen. Hom. II. f^ 6. 



§. 37. De Qonjugatione in ω. 303 

φίλησι aliqna cum yeri speeie Lesbiaeae dialecti tribui 
poesant, qnanquaiii ne boie quidem^ qaae rulgo von et 
(pikH protuleril, cerlo yid. L. I §• 26., 5^ eoiitra λίγησι 
et fffi^fiift a niillo unqaain Graecoruni popnlo uearpata, 
sed a poefie Homeri locos nonnuUos male interpreUtls per 
imitationem procusa eaae arbitror. Antiquissina enim for- 
ma, €a|ii8 IwneB in ipea Graeca liogna nnllam ▼eetigiaoi 
remansit, λίγην erat, uon XiytiTiy ande Λ^^τ/ιτ» fieri poeset. 

3) Infinitiyue Objectlyi tripUcem terminatio* 
nem habet ia vams Doridia generibus: ην nt ά^ίδην^ λα* 
βην eertissime apud Lacones Tid• §• 20, 5; cy iit φέριν, 
αγαγέν apud Italiotae, Cretenaes^ antiqmorea Delphos, 
Theraeos vid. §. 21, 6; yalg^o hv apud pleroeque, qoi 
mitiore Doride ntuntQr, vid. §. 20, 12• 

Male graminatici infinitivpe in ψ^ dxeuntes e Dorica 
dialecto dncunt ^), cujus errorie caoea in iis locis apparet^ 
nbi λ^γψδν e Dorico liyip ineerta eyllaba μ^ derivatar, et 
qaae snnt similia ^). Terminationem ψΒνΜ poeticam^ 
non Dorieam esse consentiunt ^) ^ άλέξέμ^ναν in decreto 
Spartanorain Tbncyd. Y, 77 corriiptain pntamus. 



2) Et M. 190 9 46, Gud. 105 , 36 (corrupte Ann. Oxx. 1, 90, 9) 
de βασκέμιν: ot ^ωρπΐς τα ιΐς tv^ άηα^μφατα ota tov {μιν προφίλ 
ρουα*, — £t. G. 463, 27 — 568, 31, Ληη. Oxx. Ι, 342, 24 — 
353, 23 — II, 368, 15 de ίλ^έμιν, τιίασίμίν ,eic, __ 

3) £ustath. 54, 35. iv Si τψ χολωαέμίν Ιατέοψ ως τα ιΐς αν άτία- 
ζΐμφατα liq Ίν noiovaw οΐ /ίωρηΐς άποβολ^Ι τον 7 * — αντί γαρ τον 

λίγα,ν χα» γράφ^ιν XiyfV φασ* »α• γράφίν, ταντα Oi ngo^lij^tb της μ* 

σνλλαβ-ης λιγίμιν yivtrcu nou γραφέμιν. οντω ονν χα» το χολωοέμιν πα- 

ρίΛγίνιται χοΧωαίΐ» χοΧώαιν χοΐωαίμίν, Male ea explicatio in breve 

contrahitur in Scholl. L. II. α, 78. χολωσέμίν /ί(ι»ρ&έων. ΙαΖνο^ γάρ 

τα εϊς ηψ (»ς tv μ«ταπο»ονσ» , τΰ'ψΗψ τνψέμ^ν, Item Eustath. 69, 41 
έλ&ίμίψ e Dorico iX&i» factuiii dicit. 

4) £t. M. 21, 16, £t. G. 10, 50 (unde coirigas Ann. Oxx. 
ly 25, 26): attSifMvcw ηαραγωγη ηονητ^ηη^ ου //ωρ^η StaXtmoq• 
Pbavorinus £cl. 115, 2 addit: το γαρ Αα*ων^»6ψ έατιψ atiofi^y ου 
afiStv μη d' ϊμ^ afiSitv ίηέρυκε' χατά Sh τον ένίοτωτα τά mU y 
λέγοντα ον πο*οϋσ& παραγωγην /Ιωρκϊς^ quae corruptissima unde ma- 
naveriiii,. nescimus. — Ann. Oxx. I, 69, 9, Drac. 11, 19. 



304 De conjiigaticme. 

4) Levi PlHiTorini auctoritate (Lexie. 8. v.) ίφύγοσαν 
pro Domo yenditahir, qaae tertiae plnrftlie praeteritonnn 
terininatio potlus Boeotoruin, Cfaalcidensiaiii et HeUeni- 
elicae lingnae proprla est &)• Nam ChalcedoBti apod 
Ghojeroboscuiii male pro Chaleideiieibtte Domlnantiir ^). 
Similie tamen est optatiyus παρίχο^σαν pro παρέχοι^) 
qni legitiir Delpfa. 1702. Eam tamen flenenem ne apud 
Delphos quidem yalde vetnstam exlstimo; Qntyerea enim 
Dorie ^annina termiaationem aotv adeo ibi spernere eole- 
bat) ubi Tulgari lingoae probabatnr^ in imperatiyie vid. 
§« 36, 4 et in conjiig;atione in μι Tid. §• 39 ^ 7. 

5) Grammatici testantiir ') , Syraeusanis i m ρ e r a- 



5) De Boeotis vid. L. I §. 46, 2^ de Chalcidensibus §.54 not. 5 
et adde testimoniis ibi coUectis : Tzecz. ad Lycophr. 251 ubi Xak- 
ί»δι»ης (Phavor. s. v. πέφρ^χαν, ubi schollon exscribit» Χίζλ^Μχης) 
^o» IdrtMijq ΟΗ3^1έ*τον (leg. ^Αοιατίκης^ quae eadem. correctio ail 
Xzetz. Lycophr. v. 21 adhibenda est). — Maxim. Plaaud. in Ann. 
Bachro. II p. 40, 11 , qui talia Xaliu^cuit^q διαλέχτου esse dicit. -> 
Ann. Bachm. 11, 200 Lycophroneum ίσχάζοσαν ad Eaboicam dia- 

lectDm refertur. 

6) Choerob. Bekk. 1294 (Gaisf. 537, 16) de έπληρονσαψ £arip. 

Hecub. 574 (ubi nunc o» όΐ ηληροΰαίν ηυράν) et icxatoaonn ταντα 
KotXxfiSovitav Ιόιοίματά iioi^, In Ann. Oxx. IV, 182, 17, ubi eadeni 
leguntur, Χαρηηδονέων scriptum est. De Ghalcidensiuro , Chaicedo- 
nioram, Carchedoniorum nominibus permutads vid. latt ad Steph. 
Byz. s. V. ΧαΧ*ίς> 

7) Et. M. 302, 33 e Joanne Charace: tijthv άψτΐ του dni ^tvriqd^ 
ά6ρ*<Ττός icri nona την ΣνραΗοαΙων γΧώαοαν* nai γαρ ol ΣνραχούοΜ 
τα τρ'ηα πρόςωηα (leg. τά ηροςταίΐτ»»ά e Phavor. Ecl. 172, 30) τοΰ 
06ντίρον άορίοτου /Μταπο$ονντ€η (Phlpir. μίταττοίΛυντις) <»ς or τον rofof 
ψνλάττοντίς (Pbav. φυλάττονΰ&) των-' προςτεαιτ^κωψ * οίον το λάβι Χάβο» 
WU το avtXi aviXop, Vide nunc Choerob. Gaisf. 755, 12. — Minus 
accurate J. Gr. 243, a, Gr. C. 340, Meerm. 658 talia Dorica oi- 
cont: τά ηροςτΰοη^ά βήματα τά ίηφίρόμίψα ό»ά τον β Sta τον όν 
ίιιψίρουσι^ cum exemplis &ίγον, λάβορ, βράμον. Adeo impuratiTam 
aoristi Ι in δν €xea,ntem a Syracosanis derivabant, ut Theodos. 
Bekk. 1028, qui eadem quae Charax de Syracusanorum usu tradit, 
Ann. Oxx. I, 205, 30 et IV, 201, 33, aliis recte adversantibos ei 
τύ^/ορ tMvhff dicentibus » de qna re maltos est Choeroboscua Ann. 
Oxx. IV p. 422 (Gaisf 747 seqq.). 



$. 37. De conjttgatione in ω. 305 

tlvam aoristi aecnndi actlyi in ov exiese^ ut ϋ^Ιγον, 
λάβυν, ορίλορ. Nnnc niilla exempla eapersunt, aulbas 
eorunai praeceptum Tel confirnMstQr vel refutetur. Nam 
ehov pro ^ine Theocr. XIY, 11 ne ab Attica quidem coii- 
saetodine alienum eet. Alexandrinos et recentiBSimam 
Graecitatem aoristie secundls eaepe primi aorieti tennina- 
tionee dedlsse constat, praecipne in indicativo, yid. Sturz• 
de dial. Alex. p. 60> Bottm. Gramm. I §• 96 not. 9. Eo 
Battoiannue Gramii]• II p. 136 retnlit γα^άμέΐ^ος^ qnod 
sabiade pro γ^νομ^νο^ apnd Arcbimedcm leg^itor ut de 
Plan. Aeq. p. 17, de Conoid. p. 259. 260, obloquente 
taDien Lobeckio , qui librarioEiim errorem agnoecit• Certe 
eam formain ab antiqaa Syracueanorum dlalecto alienaiu 
putamDe. Certius est άφέλαι in Cret. 2557, nisi recte 
Boeckbins άφ^λεν restituit, ut in nr• 2555 est Ιξελ^ν, 

6) Secunda eingularia praeeentls subje- 
ctiyi nnnquam non contracta reperitar, nt Sopbr. 23 
on}y 91 Hfxradvrj. Conepirant etiam futara dDplicem con- 
tractionein passa : Epicb. 18 ^txxpti (e Xonpeeat) ^ Sopbr. 93 
axavaafi^ 102 δεησγ , Aeg^net. 2140, b αιτίαση, Et hic 
qnidem iota eubscriptain deest^ qaod adjicienti Boecbhlo 
calcnlum addere non attdemus. Vide enim, quantum ana- 
logiae »it inter triplicem conjnnGtivi formaiu '&aptj , O-uptjy 
&atf€i §. 36, 3 et secundae objectiyi τύητι;, τύπτη cum 
Attico τύητ^ί. Praeteriti secunda persona non contracta 
φχδο legltar Epich. 20• Saspecta sunt ejasdem frag;iaenta 
143 et 149, ubi imperativi ηορίύου et όιανοοϋ legaiitur. 

7) Jam Hcet hoc Dorlcae Gonjugationis in ω para- 
digma proponere : 

Objectivam. Snbjisctiyuin• 

Praesens. 
In dicatiyus. 

Siiig. i. λί/χτω λπηομαι, 

2. λίίπβίς, λοιπές (λππεαή^ λειπγ 

3. λεΙτίΗ λειπεται 

II. 20 



306 



De c(mjiigatione. 



Objectivum. 




SttbjectiTum. 


Plnr. 1. λίΐηομίς 




Aemo/u£^a 


2. Xilnita 




λεΙηεο&Β 


3. XelnovTi 




λΗπόνταί, 


Praetlerituia. 






Sing. 1• Άπηον 


• 


έλΗπόμαν 


2. eXimBg 




iXtineo 


3. ekHns(p) 




ililnno 


Plur. 1. ΙλΒίπομ^ς 




ίΐΗπομε^α 


2. tUinnB 




iXelma&t 


3. iXdnov 




Ά^Ιηοντο, 


ConjiinetiTus• 






Sing. 1. Ulnm 




λΒκιώμοα 


2• Xilurig (lyff, « 


Ης) 


(^luTiriai) , leiw^ 


3. Xsinrjy λ€ΐηη. 


lilnu 


λίίττηται, 


Plur. 1. λίίπωμ^ς 




λππωμδ^α 


2. λίΐηητί 




λδίπησ'&δ 


3. λίΐτΐωντί 




λΗπώντΜ. 


Optatiyus. 






Sing. 1. λίΐηο^μι 




ΐ€ίηοΙμαρ 


2. hhtoig 




λίίποίο 


3. Ac /πο^ 




Xeinoiito 


Plor. 1• λύηοιμίς 




λπηοΐμ^α 


2• Isinons 




Xelnota&a 


3. iHnolev 


• 


XdnowTo (Α««7Τθ/ατο?) 


Imperatiyas. 






SlDg. 2. λ£Ι7Γ£ 




Α«/71£0 


3. ίΐ^^πώω 




λΗπίσ^ω 


Plnr. 2. Xilnira 




UlmG&i 


3. Α^πόντα»^ Α£ΐ3Τ(!»τω^ 


λ€$η4σ^ω , λππ^σ&ωρ (ree. ^* 


• 




ηέσ^ωσαν). 



InfinitivQe. UlnHvioji.j 

λίίπην ΒβΎ•, lehtiv lnma^ai. 



$. 38. De praes. contract. et futur. conjugatione. 307 

Objectivam. Sabjectivain. 

Participinin. 

Masc. λβιπων λΗπόμδΡος ' 

Fein• λξίπουσα mit. , λδίπωσα sev. y Xd- λπηομίνα» 
πωά Lac, Xdnovaa Cret. Arg. 

Aoristue II. 

Indlcat• elinov έλίπόμαν \ 

Conjnnct. λίηω λιηώμα$ Γ "^^H^^ 

Optat. λίποψί λ^ηο/μαΐ' ί " *" . 

Imperat« λ/τΐί, λίπον Syrac? linio J"•®»®»**• 

iiifinit. XmHviaiLylmrivieyf^fXmiv Itnia^&m 

Particip. Masc. λιπών λιπόμ^νος 

Fem• Αβπονσα mit•, kmdS^ λνηομένα. 
σα seT. y λιπώά Lac, 

Α«7τό^σα Cret• Arg. 
§. 38. 

De praeaentliun contractoriuii et fltetaronmi 

coiiJii^atloiie« 

1) Verba in «ω et fatnra, q[aoram stirpem in ge• 
ADina Doride in e eure docaimas, hie contractionis le• 
gibns aopra §• 25. 26 expositie^ parent; 

Primnm le nbiqiie contrahuDtar et a mitiore quidem 

Doride eccuadain yalgarem usuin in h, a seTcriore in η. 

Contra £» in secunda et tertia ^iDgularie nnmeri apud 

omiies Dorienses ia η coalcscant at Talgo. In conjipn* 

etiTO €fj semper in fj coaleseunt, nt dox^ Ampb. 1688, 

φιλτ! Epicb. 102, δοηη Corcyr. 1841. 1843. 1844, ηαρα- 

^aXrj Delph. 1693 et 67 R., πωλητού, Astyp. 2483, /|α^. 

ρηται Rhod. 2525, b , nisi qaod in tertia siDgulari obje- 

ctiTi etiam η pro η scriptum reperitur , ποπ Ther. 2448. 

VI, 37, σννόοχΗ Cret. 2557, Tid. §. 35, 3. Errore de- 

seribentU in Ther. 2448 προα$ρΜαι et διοικΗται pro cod- 

fnnctiTis tradi Tidentiir, Tid. §. 22, 2. — Maxiina va- 

20* 



308 lie conjugatione. 

rletas coDspicitar ifi TocaUmn s-^o et ί-ω concursu. Mi- 
b!l mutatiir apnd plerosqne , qni mitlore Dorlde utnntor 
« (futuris tamen exceptls), nec fortasse in antiqua Doride 
eeyeriore, Tid. §. 26 ^ 6. Qanjn eontractio admittitur, 
ex €0 In seTerlore Doride aut lo fit aut ι ω aut ω aut ο 
(yid. §. 26, 1• 2), in mitiore Dorlde aut ov aut ev, hoc 
fortaese etiain apad Oyrenaeos , vid. §. 26, 3. 5. Yocaleg 
£ω In ω coalesGunt^ praeterquam apad eos, qui «o in lo 
aut ιω mntant'^ hi enim ex «ω faciant ιω. ^ Ceterum fu- 
turi Gontractionein non paesi tantnm in Amph. 1688 ex- 
empla qnaedam reperinntur* 

Monosyllabae stirpes secandum Atfieae dialecti nor- 
mam contractioneia aut patiuntur aut repndiant. Ita ρί- 
οντά, ρεωσα^ βέωνιαι Ιη HeracU , νίούσας Epicb. 63. ΕΙ 
e contrarlo dn Heracl. , νίϊν Eplch. 26, ίπιχ^ισΰ^αι Ther. 
2448, Laconicne Imperatiyns χάχκη a χαταχεω vld• §.25, 
1. a, item ση, τρίχ^ (si quidem recte ita scrlpsimas pro 
τρίχίΐ) vld. §. 7, 2, ίπλην et ερ^ην , qaae Heraiclidee Do- 
rica esse tradit pro hXei et ίρφει (vid. §. 25 not. 1). 
Adeo eonjanctiyi eonfractlo in δ^ , quod agnoscimns in 
χα^ώς χα δη Corcyr. 1845, 138 nec cnm Boeckhio ^ij/ 
corrigcre volnmus , et δησ&δ Sophr. 1 Atticae consuetn- 
dini non adyersatur, vid. Dind. ad Arist. Ran. 264^ oiri 
tamen scriptuiii est Thacyd. V, 79• Nec magie άνδίά(ύ- 
νοζ Sophr. 97 ab Attico usu anennni vid. Buttm. I p. 481- 
Antiqna solatio ab Atticis aliena eonspicitar !n veea&eu 
Cret. 2555 et ίηίχ^" apnd Blaesuin Atben. XI, 487 C. 

Mirum est, quod Heraclidea (vid. §. 25, 1) de Do- 
ricis εηλη^β et ερρηρ post contractionem ν ίφελχ. eeryanti• 
bns tradit, neque tamen incredibile, qaum hoc ν e τ nar 
tnm sit, qnod tertiae singaUri praeteriti ab origine ad- 
hacret. — De altimae correptione , qua pars Dorieneiim 
eecundam singolarein atqne iofinitiyuiii afficinnt , nt ηοας, 
ποφ, άπογραφέν^ vide §. 21, 5. 7• — Optatiyae valga- 
rem rationein seqnitnr Id Ιφιορχέοψ^ Ampb. 1688, Atti- 
cam , quam dicuat , in άδιχοίη Cret. 2556 et όοχοίη Tbe- 
cyd. V, 79. Cctenim fatnri optatiyus non reperitiDr• 



$. 38. De praes. contract. et futur. conjugatione. 309 

Conjagationis pftradig^ma apponere m ttnta formaram, 
qoae partiiu ipsac leguntur, partlm certa analogla de- 
monstrantur, difficilllmain nec satis ntile videtur. Sin- 
gnlas formas e regulis propoaitis facUe formaveris et e 
§. 25. 26. 21 exeniplie adstruxeris. Solam praeseDtis^ 
quiicDin fntQrniii concintt, iiidicativain objectivi appone- 
iDus^, unde iiigens formarnin varietas appareat. 

Siug. 1. qjiXioj — φ^λω — ψιλίω sev. χ 

2. φιλδΊς — φιλί'ς 

3• φι^λπ 

Plur. 1. ψίλίομ^ς — φίλυΰμ^ς laii, — φύίΰμδς — φΜιο /i^y, 

φύίωμες, ψιλώμες sev. 

2. φιλδΊτε init. — φιλί^τί sev. 

3. φιλίορτΰ — φιλονρτί mlt. — φιλδΰντι — qitXioint 

et φιλύί'τι sev. 

2) Yerba in αω quam contraGtlonis rationem sequan- 
tur, in §. 24 exposituni edt. Vocaks nanquam non coa- 
lesciint, iit etiam hac de causa άπηλαον Lysistr. 1001 io 
άηιίΧααν matandum sit i. e άπηλασαν vid. §. 9, 3. Coa.- 
lescunt autein αί et «i; uhiqpie in -η, deinde «o et «oi 
eaepe in «, oon eemper. Ppimum eniin stlrpes monosyl- 
hbae, nt λώ, ζω, βώ , de quibus vidc §. 42, ne uUum 
quidem ejus eontractlonis Doricae veeligium tenent^ de- 
inde non magis plarisyllabarum eae foriuae, quaram ul- 
timae syllabae contractione tanguntnp, ut νικώ, iV/xo)i/, 
7^ΐ)ζώρ (nain partlcipia γ^λαι^, ikup a grammaticis comme- 
morata e reriquis casibite, nt γελαντες , ΙΙαντες ficta viden- 
tor) 5 postpemo ctiaiD m medils syllabis genoina Doris ω 
non oronino respuisse vldetur. 

Optativue modo vuigaree terminatioDes assiiinpelsse 
videtur^ iit vtic(? Alcm. 54 (83), si in tanta exemploruiii 
penaria Akmane nti Ticet, λφΐί, quod Epich. 58 agnosci 
posse Yi4etur, modo Alticas, uf /ς'ίί? Epieb. 137. 

De nonmiUoruiii verborum ad coujugationem in εω 
traosito inox diceinus. Nunc etiam hlc indicativum prae- 
eeutra^ objeiitivi cxeinpH caosa proponeinus: 



310 De coiqugatioiie. 

Sing. 1. νιηώ 

3• v^xy 
Plnr• 1• νι%&μΛς {ρίηώμ^ςΊ^ 
2• νΐΗητβ 

3) Yerba in οω ynlgari contraetionie ratione ntimtiir 
in mitiore Doride, in seyeriove et oe et oo in ω coDJun- 
gimt, ut expositam est §. 25 « 3. c et 4. c. ffeatruBi 
Doridis genus tertiam eing^Iarem piaeeeiitis indicatiTi et 
conjanctiTl in objeclivo YQlgari ratione in oi terininasee 
▼idetur; nam indicativus σηφανφ est in Astyp. 2483. 2484 
et Gel. , conjunctlvus πριφ in HeracL I, 81. Inde con- 
jectura fit de pereona secanda• InfinitiTus qnoqae in mi- 
tiore Doride contra qaam expectes in ων dceinit^ στιφο' 
νών Astyp. 2483, μαστιγών Epich• 19. Poetremo στ^φα- 
νοηω eet in titolo M^alopolitano nr. 1536, 42 > qnod in 
^τ^φανούτω niatari jueserant et Boeckhiae et KeiUus ηο• 
per de Philopoemenis illo epitaphie praeclare meritvs 
Tid. AnalL Epigr. p. 10 aeqq. Pandigmatie pwtem ap- 
ponimua, ut siipra: 

Sing. 1. μ$σΜί 

2• μ^σ^φς.? 

3• μ$σ0φ 

Plnr. 1. μισ'&ονμ^ς mit• — μισ&ώμίς ββτ. 

2. μισ^οι^Β mit. — μΐ9&ώτ£ ββτ. 

3. μισ^ονντ$ mit• — μ$σ^ωντι ββτ• 

4) NannuUa verba in αω apud Dariensee ad eonjo- 
gationem in «ω trt|nseaiit, qiiae est noU ladia consaetado* 
Ejus generla eant haec: 

ορίων Alcm. 68 (53)^ qnocain eonferae LiegbiaeBM 
ορημ& , Vheocritewaa, ηοΰ^όρημι Yl. 22. 25, ejmdem o^Bfom 
III, 18. y, 85. VI, 31. XI, 69, qaod l^t ex lade aat 
e Doride petltaiii eat {όρ€υηι IX, 35 lectioni ο(»ΐ9τ« posC• 



$. 39. De conjugatione in μί. 311 

ponendam Tldefiir). Eae formae, qnae contractionein in 
η postolant, ne apud Theocritum qiridem a conjngatione 
in αω deflectpnt, ut δργ , άρητ€, ορη XV , 2. 12 etc•, 
malto minQs in pnris Doridis fontibne yid. §. 24, 1. 2. 

όρμ^6μ€νοΦ Cret. 3048. 3049. 3058 ad eeTerioris 
Doridie normain ex δρμ€Ομ&βοι, factnm est^ nec minus 
αφορμίωντι in Arcbytae epistola ex άφορμβοντι vid• §• 26, 1. 
Ibqoe Doricum est δρμβω pro ορμάω ^ Bam Archyteum 
illud, cui eimplex abeundi notio inest, rix recte ad 
vnlgarem vocem άφορμίω i. e. vela dare referri posse 
Tidetor. Ceterum !n Aetollcis titnlis 2350.30469 quornin 
tamen minor fides, όρμύμδνο^ legitar. 

σνλί'ων Delph. 1699. 1702. 1704, cf. συλάμίνος 
Theecp. XIX, 2. 

χνμβΊν in Agrlg^. , τιμοϋντ^ς in Rhod. 2525, b. 10, 
ΙηιτΗμεοντδς Phoc. 81 R• cf. Lesbiacuni άτίμημι infra Add. 
ad L. I p. 85. In formis tamen et vocibus derlyatU ubi- 
qae α est, non η, ut in Ipso titnlo Rbodio ίτίμασδ et t^ 
μα^δίς^ Epicb. 48 el Acharn. 725 πολντίματος. 

Ιρίννδοντδς in titulo malae fidei Cret. 2554, 8. 59. 

χρί^ο apparet in ά7Γο;^(>£ω £pich. 114 et ι^αταχρύσ^ων 
Rbod. 2525 , b. 86 > atque eodeiu referri possant e seye- 
rlore Doride χρηαΰ^αι Heracl. II, 66 et χρτιο'&ων Cret. 
2556, 65, vld. §. 42. Voces ab bac stirpe derlvatae ti 
postalant y yid. §. 19 , 3. 

£ contrario quaedtfm verba in βω ad conjugationem 
in αω deflectere e derivatis intelligitur , ut ώνασπταν ab 
^νίομαι, Tid. §. 19, 3. Postremo verbum χοίνόω ad con- 
JQgationeni in αω traneit in Pindaricis παρ€κο*νατο et xoi- 
νάσαντ^ς Pyth. IV, 115. 133 vid. §.22, 1. 

§. 39. 

1) Tertia singularis praesentis in τι exit 
pro σ*ϊ), iit δίδωτί. Petil. 4, Corcyr. 1845. 1850, Rhod. 



1) Anri. Oxx. I, 147, 26 de φατί, τΐ&ητ^, Heraclid. ap. Eustaih 



312 De conjugatiotie. 

2525, b, rld^iu Delph. 67 R. et Ulr. p. 67, αφιν« 
Pboc. 73R.9 iauTi et άποδίδωτι Brutt.^ φατ/ Achim. 737, 
ητί Alcm. Ια Ann. Ou. I, 190, 20 (cf. ^σν Sapph^ 48). 
Mira forma eet avudehwur^ Cret. 3050, qaacam optiDie 
conciiiit βίβαντύ tertia eingnlarie in epigrammate quodam 
Laconico, Tid. Append. , et ivrl, quod qai Doridem imi- 
tantar, pro iatl freqnentant Tid. §• 39. Plebejae ij^tor 
elocntionis vitio tertia eingnlarls et tertia plnralis con• 
fnsae esse Tidcntur. Cam illis, quae ν ineerant^ eom- 
parare poeeis. teivds pro Tiitk vid. §. 44, 1. 

BreTior fornia r^^ei et di9o7 (rectins τ /i^fi. et didoi vid. 
disa. nostr. de conj. in μι ρ. 16), qnae in alils dialectis 
frequentatar , nusqaam legttur^ de secnnda persona pa- 
runi constaft. Pro ϊσης Tbeocr. XIV, 34 optimi libri 
taaig praebent, qnod ant in ia(xg matandum est nt ίστ^ς 
(rectins lattfg) y aut ipsum retinendnm est. Haec enlm 
scribendi ratlo, quae in Lesbiaca dialecto disertis tceti• 
moniift poetnlatur vid. L. I §. 26, 5, in lonica qαoφIe 
et Dorica dialectis reiiqnornm , τί^^πς et SiSoigy analogia 
commendatar Yid. diss. de conj. in μ^ ρ. 16. In daobns 
pejoribae libris est hag, qaod Tulgari Τστη$ responde- 
ret. Yulgarie lectio ϊσης propter η non Doricilm intole- 
rabilis est. 

2) Conjunctivus stirpiam in α exepndiiiii nbiqtte 
contractionem patitar. Primnm αω (prima eingulari, ni 
fallor, excepta) in α Doricc coaleecunt vid. §«24, i, 
ubi exempla attalimus : βάμig Tbeocr. XV. 22, ,φαηί 
Herael. I, 68, ιπισται^ι Cret. 2556, 68, ισα^τι Cret. ^, 
■&άμί^α Sopbr. 42. Contra dubitatio aliqua est, '^qoo 
modo αη a Doribas conjancta glnt. Olim ffpopi^^intfi^ 
Heracl. I, 80 et apacnfi Theocr. l^ 52 secundnm yerbo- 
rum coQtractoruin analoglam η ex αη fieri existimaTionae• 



1603, 26 de didwri^ χί^ψ^^ Herodian. in H. Ad 207, b et Append. 
Ei. G. 662, 24 de «xvri, dUimk^ Ann. Oxx. IV, 353 de «cic«, Gref. 
C. 247. 253 etc. 



§. 39. De conjugatione in μι. 313 

NmiG evrorein confitemiix'• Nam Theoerito parain fidei 
babendlDiii eet, et ίπίβ^ in HeracL potius a'Dorico verbo 
contracto intfim deriTaitdum eese yltletar, quod docent 
Ticina praeeentia (α/ dd tig χα in^ff η νψΗ η φίρπ %b τω» 
i» Tce Ιαρζ, y^ -η τω» δίνδρίω» tt %OTVCif η τιριφ η ctAXo t^ 
σίνηται). ■ Contra in Aeechyli cantico Sappl. 423 melio- 
ram libroraiii leetio μγβΐ ταοΛς (slc etiam Guelph•) eaadet 
nt pro Tiimebi coniiiiento xX^q reetituatar τ\^ς^ quain 
fiHrmam poeta haud dnbie Doricam esse Toluit• Deinde 
conJHnctlyas %α^ιστ5χαι» eet in Calymn. 2671 e verissimo 
Boeckhii eappleinento (οττως μγι — iq πλίω ταραχάν ό dS^ 
μος Ιχα&ισ}τ«ται) et ^ραταί Pind• Pyth. ΙΥ, 92• Itaqee 
D^ris yalgari lingpaae contrariam rationem sequuta eat et 
in conjugalione contracta el in conjiig^atione in μι , iUic 
η pro a, hic ά pro ij proferene^ nam nt όρτίς, δρτ! Do* 
rica sant pro conjanGtivis δρξς, 6ρ^ , ila τλ^ς et τΧ^ pro 
τλζς et τλ^, 

Stirpes Ια e exenntee, qao pertinent etiani aorieti 
passiTi^ easdem contractionis legee sequuntur, qiias yerba 
in δω, at παρίη^&γ Epich. 112, &αλφ&7ί Sophr* 14, re^^ 
Cret. 2556, άμμι^σ&ω&η Heracl. I, 63, αιρέ^η, άποδαχ&η, 
ξνλοχραφη^^ΐ Ther. 2448, yid. §• 35 , 3^ deinde άποτμα- 
^εωντι^ άναγραφέωντι, ArGbim.^ ίχδαρΗσΰ•ώντι Corcyr. 1845, 
άραχραφώρτι Igii.2670, Ι^Ρηλη&Ίοίντν Heracl. Ι, 104, yid. 
§. 26; postrcmo io subjectiyo ύπιχ&ηται» i. e• ύπιΐΛ'&ηταύ 
Cret. 2556, 22. 

Sdrpee in ο exenntes secundum ynlgarem rationem 
per <>iiiiics personas ω tencnt: δίδφς et δίδω Acharn. 765, 
801 9 αποδίδω Heracl. I, 61 , διδω^τι Heracl. I, 55 , άυΐοδυ) 
Ther. 2448. III, 2^ δώντι Heracl. I, 58. Corcyr. 1845, 
γμωι/τι Heracl. I , ΙΟλ Cret. 2556 , 44 ; in sabjecdvo 
άποά^ταί Ther. 2448. VII, 22. Cret. 2556, 25, άηοδώιηα^ 
HeraGl. I, 58. 

3) Opta.tiyi quae formae reperluntar, cnin Tulgari 
ratione nibil differant , ut ά^^Ιη et άν^Ιη Brutt. , άδτιλω- 
-e-eirg Heracl. I, 9, βλ^Ιης ^^ieL•. 154, de quo \ide inrra 
§. 42, δίδοιη Coreyr. 1845. Tertia ploraUs breyiore ter- 



Β 14 ' De conjugatione. 

minatioiie ntitiir in uQiSiiEc&f Atafh. 1688, 18 ^ ntiit rox 
ddbia legenda* eet , yid• Append. In reUfoie qnoqiie per- 
eonis dDalibus et plarallbae Dorieneee breyiores fiDnnae 
%&&HT6 etc• usiirpaeee, haad scio an e testimonio Talde 
perturbato colllgere liceat ^). 

4) ImperatiTi praesentis objectivi Bon re• 
peritiv nisi breyior forma, quae temiiiiatione ^i abjecbi 
Tooalem producit, ίγΜίχρα Sopbr. 2, r/d^e^ Timocr. S, a^ 
τΙΘύ] Cyren. 4, ηίμπλη Sopbr. 49. Pro koc expeetaTerie 
nl^nXay quam contractum yerbnm πίμηλάω, qao HCTodia- 
Boe 3) refert, naequam reperiatur. Satis tamen ex iie^ 
qtme enpra diepntaTimiia §* 19 , 3, apparet radicalem hn• 
jiis stirpis yocalem c esse, aen a^ qaare ηίμπλη dietain 
eet ut τί&η, quod jam non ad e^yeriorem Doridem «« in 
fj mQtantem referes* Uniyersa igitar Doris in bis et si- 
milibaa ή pro yalgari et pronuntiasse yidetor, *id qnod 
non miraberis in ea yocallum inconstantia , qua ύ^Λά 
in .|EM insigiiia.eutit yid. diee. nostr. de codj. in μ& ρ. 16. 
ΜΙησβ fidei habent τΐ'&Η apud Tiinoereoiiteni et oidw 
Tbeocr. I., 143, eajus in locam ex eadem analogia ϋδω 
expectayeris. Nolamae tamen in re labriea qaidquam pro 
eerto affirjnare, cf. infr. nr. 6. Pindaricas imperatiyas didot 
certe non eet DoriGue, ut Gregorias somiiiatae est^). — 



2) HeracUd. ap. £u«itath. 17569 14. απο τον ^tiq mi βΐ99ς r^ 
Vittu 0$ΐο (vxrtxov McU fiXfto , ov χξηο^ς iv' ^Ιλκιδι* nav il^ rojbvf of 

cvxTMcoy ήγουν ίς ο ληγον naqa Σ^ταΧοίς nnb των not^*^ ^l^ <*C <*? 
Χηγουαων μνιαβάΧΧον το ο ιΐς € ηΧηΟ-υντ^κορ nouZ τζξος&ίαη τον %' 
&ιΙο ^ivti, σφαγπο σφαγ(Ρτ€, βΧηϋ -fto βληΒ^ιντ^^ Λτα ηηων οτ» ovci* 
%αΛ'Όμη^ύς άπο του oiaxQiv&iiq nai του ίκιΐ&(ν SmiXmov haxq^Bvo 
ξφη το Λαχ^ίτθ-ίϊιτί τάχιστα xai άπο της ηατά SttttXov^ tU A**'forf? •**• 
τον tio tlittMov τό the etc. , quae, nt aanc leguntuf', ineptiseiiDa 
gunt. 

3) Et. M. 478, 13, Et. G. 288, 13. ^ωβ*ίίς Ιίγονσ* nipnX^n 
Kotnoct' xou yag το ορα ορη^ XeyovfJiv οντω ηίμηΧα πΙμηΧη* S^^' 
όίοψος ηιρί ηα&ών.' 

4) Gr. C. 212. τό δίύον όίδοι Χίγουνί noU άλλα ό^οίβις τοίς Τ(»τβί« 
9Τ()οςωπο»ς των ινχτίΉων τα δ^ντ^ρα τζρόςωηα των ιΐς οΰ Λτ^οςτβΛ»»*»!' 
έ»φίρονΤ€ς. Πίνδαρος' τν ύ» ηράξιν φίΧαν δίδο^ (ΟΙ. Ι, 85). 



$. 39. De oonjugatione in μι. 315 

ImperatiTi aoriatoram yolgares tenniQationes exhi- 
bent : γνΰϋΊ Epich. 129 , uxS^t Tbeocr. £p• 19 , Laconlca 
ηάββασύ et ϋττασι i. e. χοητάβα^ι et άρά(ηα&$, yid. §• 7, 2, 
δός Epieh. 118 y istodog Sophr. 49 } pro . ποτΙϋΉ Theocr. 
XIV9 45 e quataor librle pejoribus noti^eg repojsitain estf 
nos aaepicari malnmns ηοτ^δη δύο, at δύο pro genitivo 
eit, dno deisant• — De tertia persona plurali sapra 
diximne §. 35 ^ 4 exempk δοντω^ ϋΆττωρ^ δαδόντωρ ajDTe* 
rentee. 

5) InfiaitiTas Tnlgo in μ€Ρ exit^)^ ut διδ6μ&/ 
ActoL 2351. Cret. 3048. 3049. 3058, βΐμ^ρ et ημ^ Tid• 
§•409 δομ^ρ et ^έμ^ρ cum compoeitis άηοδόμ^^ ίγδομ^ν, 
άναϋ-ίμ^ρ m Lacon• 1334, Hermion• 1193, Corcyr• 1841. 
1843. 1844.1845, Mesaembr. 2053^ b, Ther.2448, Astyp. 
2483, Calymn. 2671, άφέμ^ν Byz. 2060, ηροστ&μΒΡ Phoc. 
73 R. , άποηρί^ημίρ Herm. 1193, Ματαχρησϋημδρ Corcyr• 
1845, 107. 127, ίγδαρ^ισ^μ^ρ ibid. 80, δο^μίρ Cnst. 3052, 
άπογραφημΜΡ et τ£&ημ€ν Byz. 2060. Item Epicb. 23 «V^cx- 
γημ^^ Ly8istr.ll63 άιοδόμιρ, Tbacyd. Y, 77• 79 δόμ^ρ, 
άποχρι>&ημ£Ρ ete. 

Apiid Rbodios eominqiie colonoe Gdenses et Agri* 

gentlnes pecaliaria terminatio μ€ύρ reperitar : Rhod. 2525, b 

ηοτιΟέμα» et ϋμένρ, 2905 ίίμΗν , GeL άνα^έμαρ^ Agrigp. 

ίίμα,ν, ίρο^έμΗΡ^ άποδ6μ€ίΡ. Ejusdem tenninatioiite τβ* 

stigui eant apad Epicbarmum. Nam fr. 71 Adienaei librl 

praebent ηροδιδομτιρ , qaod Scbweigbaeaserve metro pa<* 

tlente in ηροδιδομ^ρ mutavit j deinde fr. 94 v. 8 in qaln- 

qae Bptcharini libris pro ποτ&ψδρ est novi ^έμwy τ. 10 y 

\n nonnulUs ποτ' έ^'ψιρ^ qnae qaum facile e προδιόόμδί$β. 

et τΐοτ&ψαν corrapta esse suepicerie, rem conficere Tide- 

tar fir. 48, nbi libromm leeiioiiem %(η&ίμΒΡ αύνφ metro 

respuente particalaBi ^' ρβηψι aptam intrafierant. Appa- 

ret enim-, qaanta cnm yeri speeie χατΰ'ψειρ rescribi pos- 

slt. liicet antein eam Epicharmi ueam ad.Gelensitiin con- 



5) Et M. 224, 53 de τ^ίμ^ν, £t. G. 383, 17 de μ^&ί/ΐΛν, Ann, 
Oxx. I, 117, 8 de do/iiy. 



316 De conjugntione. . 

saetodinem referre, rid. §• 48> 2* Neqne miriiiii egt^ ψαΛ 
ιΊμ^ fr. 94, e 9 inetro certom eet} Syracneanos^ enim nt 
Corcyraeos vnlgari Dorica forina usos.eese, Epicharmuiii 
altemmQtram rafionem pro arbitrio amplexum esse exi- 
etimato. 

Male grammattci ^) aliie recte repng^ntibae pleBiesi• 
mam termiDationem μβναι^ qnain Lesbiaca dialei^as te- 
Biierat, Doridi assignant. Legltur niinc εϊμδναι Ackaro. 
742, quanqnam breyior fornia est 707. 738• Quod in 
tanta optimQrum fontiam constantia eorruptttm jadicamos; 
fortasse snspicari Iicct: τύ δέ vtv άμεν αυ τίνος Sq%h^\ 
Hesycliii γισάμ^νο^ι^ €tdeva& €.Λσάμξν cormptaiii extstuna- 
maa rid• §. 42« ... 

Vulgaris termiQafio ναι non legitur nisi in titolis 
eBspectissimae fidei, ut itidaveia^vm Corcyr. 1845, 15, 
itQoqd-Hvtu et ahub Cret. 2557, . doui^ix^ et ihm Crei. 3052. 
Nec minus cormptum est σχιρω'&ηναΑ Sophr. 36^ de He- 
sycbli gloflsa Cretica σδΐναι, ϋ-πναι Tid• §• 7, 3. 

6) In Impcrfecti singQlari Terboram τί^ημ» t\ 
όίδωμι de TOGaUam ratione nibil certi conetat• £x im- 
perativi analogia, yid. nr• 4, Dorienses flexisse coojecerie 
Ιτί&ην , Ιτί'&ης , ίτΐΌ^η et ίδϋων , ΙδΙάως , ίδιδω , et ίτί&η a 
MeinedsLo Tbeocr. II , 156 ex uno libro editum est pro 
hid^ei^ alia et certiora exempla deficiant. 

EorandeiD Terboram Aoristi II hae fprmae reperion- 
tar: £δωίί€ el ί^ηκ^, (ίϋ^^χαμερ et ίάώκαμ€Ρ Rbod. 2905), 
idop et e&sv Tid. eeqq. , eftuxai^ Corcyr. 1845. Ddpl• 
1691. Messembp. 2053 et i^rjxav Phoc. 81 R. Qnae car 
omma ad aoristum eecandum refcramas nec Gomihaiieiii 
errorem seclati eas formaB, in quibus χ est, aoristo primo 
adscribamus , paucis indicaviinns in dbsertatione noetrt 



6) Et Μ 282, #β. Ει. Q. 168, 44 - 259, 1, Ann. Oxx. I. 
ni,S - 130, 17 - 200, 11, Scholl. Pind. Oi. VI, 45, Diacon. 
ad Hes Sc. 196,.Greg. C. 309 etc. Contra in Ann. Oxx. I, 69,» 
ΤΛθ-ημίνίΜ, ϋτημίναι, ηαν&ημίναι , όνμίναι iion DoHca, sed poetic* 
esse traduntur 



$. 39. De conjugatione m μι. 317 

de conj. in μι §. 7. Ibidem demonstratum est prlniam 
plaraleui Ιϋ^ηχαμ^ι^ et ϋώχαμεν genuinis lingnae leg^ibns 
repQg^nare et reGentiorem habendam esse^ antiq[nior quo- 
que Doris ίϋ'ψίς et ίδομις «lixerit. Ceterum neque in 
reliqnis objectivi modis oeque in enbjeciivo reperiuntur 
formae^ qaae et χ et prlmi aoristi terininatianes habeant. 

7) In tertia plurali pra eteriti Doribus slcnt 
Aeolibus et Boeotis pro Tolgari terminatione σαν brevlor 
illa V adscrlbitnr , quae vocalem autecedentem corripit ^), 
neque fere alia in genainis Doridis fontibue reperitar. 
Eo pertinent in Lacon. 1511 idov^ in galea Argiya nr. 29 
aH&ii/, in tabulis Heracle^isibas II, 16 άηέσταν^ \, 51 
δύγι;ον^ I, 94. 95 aaTkdUaa&iv, Cret. 3050. 3052 diUiyev:^ 
itcm apvd Archimedem regnant, ut de Qaadr. Par• p. 17 
'λατίγνωσ'&εν y de Con. p. 257 αννιξϋο&ιν y Aren. p. 325 
tjt&iv, Iinperfectl exempla, at Pindarica xi&av P. III, 
65, 'iivlsihm, 1,25, in purls fontibns casu non legantor. 
Sed eodem pcrtinet Doricum tiv pro tjaai^, de quo yide- 
blmas §. 40. 

Yocalem ultimae corrlpi dlximus, de qna re constat 
etlam ex Homerica dialecto vid. diss, nostr. de eonj. ia 
μν ρ. 10. Cni regniae quae adyereantnr, suspectlseiaia 
snnt. Pindarica ίγνων Ρ. IX, 79 et aviyviav Istbm. II, 
23 lion minus mctro patieute in tyvov el aifiyvoM motanda 
sunt, quam metro jubente P. IV, 120 iyvov e pancis U- 
bris receptum est, neqne aliter ίγι^ων Hom. H. Cer. 111 ia 
eypov. Pro μιά^^^ηρ II. δ, 146 μιαν&ίν restitui ρο886^ Ηο• 
meiico yersn ante caesurain bucolicam trocbaeam tole•* 
rante , indicavimos 1. 1. p. 36. At etiam in titulo Cretico 



7) Ann. Oxx. I, 429,-7, Et. M. 532, 34, £t G. 547, 13 de 
^acwS-tvi ϊϋ-ος ya^ ϊχον<ην ol AloXttq ucU ^mqhtXt; τά ϊχονχα ^ηματίΑ 
την μιτοχψβ fiq ς μιτ^ 6ζ(1ας τάα{ως αχηματίζην τα τ^Ιτα των ΐίΐη&νν- 
τιχών , (ώς τα μη ίχοντα add. Οχχ.)• ωςπ(ρ itou το χό^^θ'^ν. — Εί. 
G. 156, 46 ϊστοψ, £t. Μ. 418, 25 ηγιρ&ιν, Id. 532, 34 et Et G. 
534, 22 τράφιν et χόσμη&ιν^ SchoU. II. γ, 1 ηόσμηϋ-ιν, Αηη• Οχχ. ί, 
9, 21 άηί'ψνχΒ-ίν, — Perverse Αηη.• Οχχ. II, 359, 11 Uw χα« Ww- 



318 De conjogatione. 

nr. 3048 δίίλίγην traditar^ qood Boeckhins in dtiXifi» 
mutavlt• Qni , quaniTis Cretiea dialectus eingalariiim 
formariim diyee sit, recte tamen egUee Tidetor, qnimi 
tteque apograpborum fidee magna sit et ia eimillimis ti- 
tulb Creticis 3050• 3052 iuXiye¥ legatQr. Nec muiiie 
recte idem in optatiTO niQiultv^ Amph• 1688 9 18 temiina- 
tionem ην, qaae est in Claraci apograplio^ spreyit, rel 
in Corcyraeo titolo malae fidei nr• 1845 9 74 ηοραίοια» 
reposnit pro παραδοίην» 

Yulgfarie forma όΐ£λρ/ησαν Cret• 3047 Tejo lapicidae 
deberi videtur^ certius est παρησα» Epich. 94, quod certe 
in omnibns libris esse Tidetar. 

7) SubjectiTi pancae fonnae reperiuntiir , qnae 
cnm Tnlgari ratione discrepent. De conjunctiTO Bupra 
diximns nr. 2. Imperativam μώσο Epicbanno reBtitaioias 
fr. 121 vid. §• 42^ idem poet σ ejectQm contractionem 
paeens est in π^ρίδου Acbam. 738 et πρία (i. e. πρίασο), 
ut pro πρίω reecripeimus Epicb. 93, yid. §• 24, 4. De 
imperativi persona tertia plnrali egimue §• 35, 3• Se- 
cunda singalaris praeteriti DoriGam contractimiein passft 
est in ίηρία, quod in Ann. Oxx. III, 241, 12 Doriciim 
dicUor pro ίπρίω , ίπρίασο. Corraptnm esee jadicamns 
συνεΰ-οντο, quod in Crct. 2554^ 2 legitar pro iwvt&irio 
nec pvobare poesumae σννδ&όμέ&Λ, qiiod ibidem L 201 
Bocckbias e σνν&60μ£^α effecit. 

§. 40. 
lie verbo ^Ιμί. 

1) Praes• Indicat. 

Sing• 1. ίΐμΐ Epicb. 19^ in eeTerlore Doride pro- 
cal dubio ημί erat Tid. §• 20, 3• a. 

Sing. 2. ΙσσΙ Syracnsanis tribuitur ab Herodiano 
π. μ. Α. 44, 19, qni apponit Sopbr. 90, et legitar prae- 
terea Epicb. 130, ίσσ* Epicb. 125, nec miDue in dictis 
Laconicis PlntarGb• Pyrrb. c. 26 et Apopbtb. Lae• p. 211* 
233. Poetremo ne Theocritas qaidem et Piadame aUa 



§. 40. De Yerbo πμί. 319 



forma nhiQtat• Epichamu fraginentiim 151 ^ abi iJ tra- 
ditur, aat corroptuin aut epariam jadicandom eet^ ae elg 
qaidem Doridi nsitatoin faisee Tidetar. 

Sing. 3• iari nbiqae in titulis legUur ut Herad• 

II,. 80, Rhod. 2905. Ther. 2448 etc, apud Epicharmam 

23. 51. 90. 94. 95. 96. 100. 111. 147. 150. 168 (male 

eoim fr. 105 ivrl e Kocdu conjeclara pro m receptam 

erat), in Lysistrata v. 143. 980 , in Acbamensibae y. 704. 

735. 738 etc., in Chelldonismo Rhodio v. 16. Facile 

etiam in Tarentino £στόχ«^ moTC apud Hesychiam i. e. 

tQx οκα agnoecilnr. At Gregoriue CorlntliiQe p. 280 

Doree ivrl dixisee tradlt pro /στ/. Scilicet Theocritum 

procal dabio reepexit, φΐι eam formam non minue fre* 

qneatat qaam Peeado-Pythagorei. Avcbimedi raro obtraea 

eet : de Plan. Aeq. I p. 8 bis, altero loco codicibus Yeii• 

et Flor. iarl praebenlibas ^ de Qaadr. Parab. p• 28 et 30, 

de PUa. Aeq. p. 46 bis et p. 50, de Conoid. p. 265. 

274. 287. Sexcentiee conlra iari eine yarla lectione tra- 

ditam est, quare pauca iUa uiero librarioram errori tri- 

boere non dubitamae. — Quam igitar nostro jure in 

libro pjrioio p. 282 singularem ivrl ab antiqaa el geniuna 

Doride abborrere affirinafleemae , Fraazias noeter in utl• 

lissimo libro de Epigrapbice Graeca Pbilolaam nobis op- 

posait• Cdjus fragmentls qaanqnam in rebqs ad diale- 

ctnm pertinentibue nnlla fere auctoritae concedl poteet, 

id qaod Tirum yeri amanliseimam poat bos nostroe labd- 

res et inteUectarnm et libenter confessuram speramns, 

atiamen telum m nos conjectum retorquere Ucet. Qoid 

eDim, 81 ivtl pro ίστί nnsquam apud PbUolaam aliqno 

jare editum eit? Legilar ivri apud Boeckbium primam 

p. 66 in fragmento, quod eeryarant Stobaeas Ecl. I p. 460 

Heer. et P^icomacbus Harm. I p. 17; bic eam ipsam vo- 

cem omittit. Panllo post iark eine Taria lectione editam 

est. Deinde p. 139 B. in fragmento, qaod quum a Can- 

terlaaa Stobaei abeeset^ primaiu editum est in Obserrv• 

Miec. Crit. YU, 1 p. 184^ deinde ab Heerenio I p. 8, 

ivrl eet apud bnnc ^ iarh in Obss. Miec. } p. 141 B. in 



320 Οθ coiqugatione. 

eodem frag^ento Boeckfaitts recte iirtl ^ qnod eet«apiid 
Heercnium , respnit et ex ilg in Obse. Miec. cam Koenio 
7}g elicuit; p. 145 B. pro priore ΙντΙ Heerenu in Obss. 
est iaxl^ alterum cnm viclnis Terbie in his d^est. Po• 
strcmo p. 151 B. in frag;iiiento Philonl debito hnl pro 
ίστί a Boeebhio scriptnm est. Nuequam igitar ivtl repe- 
ritur nisi ex Heercnu auctoritate (rariesIiDam Canteri edl- 
tionein nobis inspicere oon licDit)^ quae qoaiii in bis re- 
bus sit nuUa, sapra indicaTlmns §. 2, 16; qnicoDqne 
alli lectlouis fontes manant, ^ατί constanter praehent. 
Apparet, eg^egie Dostrum de formae ^Vr/ recentiore ort- 
gine judicium inde confirmari, qnod ile in tanta qaideni 
dialecti corruptione Pbilolat fragmentis facUI errore ob- 
trasa est, et vicissliii reUqnlarum genainae origini aliqQid 
praesldii binc qaaer! posse. — Jam yero, ande mira 
Ista forma a Doridis simulatoribue pettta esi? .Yix tib! 
persnaserls, temere fictani eese. Itaqae sBspicattiiir ple* 
bejam recentioris Doridis elocuttonem , sicat In avadel- 
^kfvvTi, et βίβαντι (yid. §• 38, 1) tertlam eingolarem et 
plnralem confadisse , inde Tbeocritani arripaiese y a qoo 
Pseudo - Pytbagorei eaam Doridis cogoUioneni niax.ioia ex 
parte bausieee yidentnr• Cetemm istad iwi aaDqaam 
apud Theocntam^ saepias apud Pythagoreos ν ίφίλχ. asci- 
8cU, nt Stob. Fl. I, 64 p. 10 1. 54, Ecl. 1, 5, 20 in 
libris Hecrenio eVr/ edente. 

Plur. 1• ίσμέν Doricnm dicitnr ab Eostatbio p. 
780^ 36 ex Heraellde et in Cbelidonlsmo apod Atbenaeam 
traditam eat• Hoc certam est, Dorienells non icfkdp di? 
xisee, sed, nUi omnis fides illis abroganda eat,* /σ/ι/ς. 
HoG ip^am est !n dnobus Theocriti libris II, 50, qnnia 
et bic et XV, 73. 89. 91 Tulgo ^Ιμίς legatnr, in pejori- 
bus nonnullis librie ημ^ς• Idein πμίς traditur in canti- 
lena Laco^kiica Plat. Lyc. g. 26, Apopbtb. p. 234; et h!c 
qnidem procul dabio male ; severlorem enim Doridem avt 
ίσμίς aut -ημίς pronantiasse certissimae analogiae doceot 
vld. §. 20, 3. a. 

Plur* 3. ivxi ^%t apud Epicharmiim fr. 23. 27. 32. 



$. 40. De verbo ίίμΐ. 321 

93. 94. IIO^ Sophronem fr. 52. 54, Timocr. 3, Tbocyd. 
y, 77, saepe apud Archimedein et in rellquie fontibus 
minas puris. Non magis qnain reliqnae tertlae plarales 
in ντι exeuntes ν ίφ^λχ. tolerat praeterqaain apud Pseudo- 
Pythagoreos, ut Stob. Flor. I, 69 p. 12, 12, CIII, 27 
p. 553 , 48 etc. Apud Archimedem de Conoid. p. 281 
semel iovrb legitur, bi8 iwvzCy qaum indicatiyus neceeea- 
rias 8it• Formam ίοντι, qaae etiam in isto ίωντι latere 
videtar, confidenler damnare non andemus. Conlra ηαρ- 
ίοντι Epich. 117 certissime conjanctiYus est. 
Conjunctivus. 
Sing. 3. y Lyslstr. 174, Tbucyd. V, 79, Anaph. 
1 R. ^ ^ Hennion. 1193, Tegeat. H. L. , Agrig•; e7 
Amph. 1688, 40 et Heracl. I, 112, de qua scrlpturae 
yarietate Tid. §• 36, 3. 

Plur. 1. ίαψίν Cret. 3048. 3052, 7ωμ€Ρ Cret. 3058 
Tid. §• 26, 1, ίομες Theocr. XY, 9. Antiquior Dorle 
procnl dubio έωμ^ς habebat. 

Plnr. 3. imvtt Rhod. 2525 b. 55, Cret. 2554, 15, 
saepe apnd Archimedem , nbl male εώρτι scribl solet, nt 
de Plan. Aeq. p. 4. 5. 7 etc. j ωρτι Corcyp. 1840, Ther. 
2448. y, 12. Apud Epicharmniii fr. 117 libri παρίορτ$ 
pro παρεωντι pracbent. 

Optativi tertla singalans €7η legitur Tber. 1,7, 
EjMiih. 94. 95^ Lysistr. 1274. 
Imperativue. 
Slng. 2• i(yo fer in dictis Laconicls legltarPlutarcb. 
Instit. Lacon. p. 241, et in Pytbagorae dicto ceterum non 
L•aconi€o Slob. FI. 1 , 19. Conspirat Homericiiiii «σσ* et 
SappL•icιlιn «σσο. Nlbilominas paullum de medialie fonnae 
antiqmtate dubitamus , vid. infra Addend. ad L. I p. 257. 
Sing• 3. ^στω saepe. 

Plur. 3. ίόντω Copcyp. 1845, Delph. 1699. 1701— 
1706 et 71 R., Phoc. 74 R. 5 ιόντων Amph. 1688 5 Ισστω- 
σαν Phoe. 81 R. , qood non est vere Doricum , yid. §. 
35, 4. Item ίστωσαν apad Archimedem frequens est^ 
aliqaotiea tamen apud eandem ιστών reperitnr, nt de 

II. 21 



322 D^ CQnjugatione. 

Conotd• p. 363 (Par. B. έστωσαν) et Aren• p. 326^ eae- 
pias έστω est pro plnrali^ ut de Conoid. p.263^ (B..C.D 
ίστωσαρ), ρ. 264 (Β. C. D* Ven* είηωσαν) , ρ. 294 (Β. 
C.D ίστωσαν), ρ• 301 (Α. Β. D• Yeii• ίστωσαν , C. «στων), 
ρ. 305 ίστω in Basil• (Οχ• Α. Β. D. ίστωσαν, C• ίστων), 
Yides plaralem ίστω furca expellenduin esee et ίστωοαν 
ant ιστών reponendniii• Sed ne L•ae qaidem formae ftd 
g;eiininaiii Dorldem rcferri poesunt* Minue aegre ferreiDy 
eicubi ίντω vel ίντων legeretlir• 

liifinitiTna ΐιμ^ν est in reccntioribus titalie Laco- 
nicls 1334.1335, Megar. 1052, Ampli. 1688, Delph. 1692. 
1699• 1702. 1703. 1704. 1706. 1707. 1709, Phoc. 81 R., 
Locr. 1567, Aetol. 3046, Acarn. 1793 ^ Corcyr. 1838. 
1841—1844, Byzant.2060, Epich. 94. 95.96, eaepiesiine 
apud Archimedeiii• Rhodiaca forma ιϊμιιν eet In. Rhod. 
2525, b. .2905 et Ag^ig. SeTerior Doris η fi€ ν /pronnntu- 
^it, qaod legltiir in Heracl. et Cretlcis.litolis majoris 
fidei or. 2555. 2556. 2558 (etiam 2554, 68. 202), ία Chi• 
lonis et Eplmenidle epistolis^ in dicio Laconicb Instit. 
Lac. p. 242 etc. Postremo ιμ^ν eet in Cret. 3058 et 
Delph. 1705, a^ Lic a Boeclshio in ιϊμ^ν matata neqne 
fortasse ilUc genuina. 

Minns recte ημιν tradltar, ei qnid reliqaie aDalogtie 
trihnendam eet, \a Ther. 2448. Y, 17, Aoapb. R. 1 (C. 
I. 2477) et 2, qaibns in titulia aaepiua η et ά pii^er 
ductnum eiinilUadinem permntata eiint> dejode Acharn. 
707. 738. Contra ^^^ΐι^^ΐ' male se habet in titiiUe Cretieie 
miooris fidei 2554, 85 et 2557, 15 ei Lacon. 1511^ nki 
a Boeckbio ex h...v reetitatam est, nec mion» ua dicto 
Laconico Platarcb. Lyc. e. 6• Apad Tbacydidem Y, 77. 
79, ubi libri atramqae fojrmam praebent, in Laeooico 
decreto c. 77 ημιν praeferendam eet, in Argirornni foe- 
dere c. 79 ίΐμερ, 

Loo giorem forinam ι^ίμεναί, ^iae leg^tnr . Acham• 
741 et inde a Greg» C. 227 Dorica Tocatar, siipra §.389^ 
in easpicioneni Yacaviinuft. Pejiw etiam Leabiacani W*^ 
ναι Doricam dicitur in Abd. Oxx. I^ 130, 17, Et. M* 



§. 40. De verbo «>ί 323 

335, 12 etc. Pessimc -ημ^ς Doribiie tribnitnr in SdioU• 
Tbeocr. YII, 86^ nam ς pro v^ qaod Doris in prima 
persona plorali et In ης e Bamina antiqottate traditam ac» 
cepit, ab infinitivl terininatione alieniesimiiin est• Ncqae 
ea forma legitnr nisi in parte libromm Theocriteorain) 
unde in editione Meinekiana eepties recepta ests II, 41. 
111, 8. VII 5 129. VIII, 73. XI, 79. XIII, 6. XIV, 6, 
et in malo Arlstophanis codice ^ Acbarn. 707. Muebl• 
mannae de dial. Bucol. p. 132 Bola libroruni auctoritate 
fretas recte ne Tbeocrito qaidem concedit iliam formain, 
quam noe byperdoricam eaac affirmamaa• 
Participium. 
ίώρ gen. "^iovTog Megar. 1052. Delpb. 1699. 1702. 
1704. 1705. 1706, Phoc. 81 R., Corcyr. 1845, Rbod• 
2525, b. 30, £pich. 94, Timocr. 1 Ιόντα, quod eynizeain 
patitur^ eaepe apud Archimedein ; fem• £οί;σα Deipb« 1705 
et apad ArGbimedem , ίώαα Crct. 2556• 

Sv gen. ortog Delpb. 1704 et 1709, b, Aetol. 2350, 

Tbaam. 1772. 1773, Ise. 1834 (oJai), Rhod. 2525, b. 5, 

Calymn. 2671, Ther. 2448, Cret. 2554. 3048.3049. 3058$ 

fem. oiau Delpb. 1699.1703.1706, Aegiii.2140, Anapb. 

1. R. Vides in tttnlts paoUo reGenttoribus ntriusqae for-^ 

mae nsnm regula cerla constitiit noti posee , adeo in titnlo 

Ahodlo Qtramque apparere. Antiquiorem Doridem ple• 

niorem formam y qaa . aola et HomerHe et Pindarns et 

Liesbiaca dialectos atebantur, praetulisse persiiasum faa•^ 

bemas• Epicbariuo pro ων fr. 98 ων dediinuB^ ejusd^m 

Ir• 140, ubi συνοντα^ snapectum est. Facile tamen ilHc 

iiov , bie avviovTu ita reetitui posset, ut synizesis admit- 

teretar , qualia est in ηαρίωνη fr. 117 et Ιόντα Timocr. 1. 

Contractam formain ίνντα Tbeocr. II, 3 rectissime 

Keinekias expuHt βαρυν^ΰντα rcstituens; femininuni δνσα 

Ipud eondem legitur II, 76, παρεύσας V, 26, CaUIui. 

Lav. Pall. 69^ quae forma latet num jiire Dorlca exletl- 

^arl posait. 

Rarior forma !n taballs Heracleensibas legitur ίντ€ς 
\ dat. έντασσι I, 56. 69. 130 et item apud Alcmanem 

21* 



324 De conjugatione. 

fr. 121 W. ηαρίντων seeandum Heracltdeni apad Eastatli. 
1787) 43• Poetremo Cboeroboscue ^) ίντα affert fortasse 
€x eodem Alemaiie aal e Rhiuthone. Ceterom nominati- 
Yue i^g , qttem grammafici pouunt^ a severiore Doride, 
qaae i^Q prouunliasset (yid• §. 20^ 2) , allena est et nesclo 
an nominatiTaa ιών sonHerit apud eoedem, qui ίντος pro- 
tulerant. Tuin idv, ίντος comparari posset cam χυω^ 
nvvigm 

Femiiiiiii reconditiores formae dao apud Pbilolaum 
et Pseode - Ρ jthagoreos serTatae sunt. Primam taaa ύ 
ίσσα& sunt apud Philolaum Stob. Ed. I p. 458. 460, qaae 
ab Heerenio temere miitata jnre Boeckbine reyocayit p. 62. 
Item apnd ArGbytam Stob• Eel. p. 714 fn editione Can- 
teriana est ίσσα pro ίασσα, qaod Heerenius nescio qao 
jnre dedit, et taaav yaria lectlo est pro iaaaav Tini. 
Locr. p. 97. C. Ab eadem forma BoeGkbitis ad Pbilol. 
p. 63 substantiTam /σσ/α pro ουσία, qaod a Platone ex 
incerta quadam dialeeto cominemorator ^) , deducens, id 
ipenm ad Doridem ItaliotiGam retolit et ipsi Pbilolao taak 
pro ovisia doaavit p« 139. 141. At abstracta in la ei- 
eontes non deriTantnr a feminiiiie, eed casu formae si- 
miliiadinem quandam aeclpiunt, qunm stirpinm in ψτ ex- 
euntium uUima litera in σ mutatnr^ nt γερονσία pro γε- 
ρόντια e atirpe γ^ροντ fact«m eet, non a femmino qaodam 
γέρουαα (is esset yetalarain eenatus). Itaqne si sn• 
pra §. 6, 6 recte contendimne, Doridem in illie abstia'• 
ctia antiqmiiii r retiiiiilaee , neque ώσ/α, de quo diumos 



1) Choerob in Tbeod. 859, 20. ό tX^^ του tvtttq, tf Ifr», fo* 
Ικτα ΛιηΙ fv υπάρχοντα, ώς χα« η χρηαις όηίοί ύντως Μχονΰ^ί* nali* 
Mwt»* avtl τον nalSSa υπάρχοντα, uai λο^ποψ τα ηλη&νψηΜα, οΐ Pnt^ 
των ίντωψ^ τοϊς tioi βαρντόνως, Eadem leguntur Αηη. Οχχ, IV, 
22, ubi verba όντως ϊχονοα male ad sequens frustulum tracta sao 
Idem tXqj ϊντος dialecto non nominata commemoratiir aCfaoeroboi 
in Tbeod. p. 636, 12 et saepe in Etymologicis. 

2) Flat. Cratyl. p. 401. C δ fιμl•Xq ονσίαν χαλοΰμιν, Mf oS 
(malti libri heluv vel iwlav) naXovatv, ol ^' ov ώαίαψ. 



Sk 40. De rerbo eifu. 325 

§' iOy 2j. neque ^iaala yere Dorica esse possnnt, eed a 
participio ivr-og Itali eabstantivam iiala derWare debe- 
bant. Utraque tanien vox philosophica aeg^e ad aliain 
dlalectum reyocatur praeterqnam ad Italico - Doricam^ quae 
mia eo minus fingere poterat, quod participU forma ων, 
f. ovaa yel ωσα ab antiqiiiore Doride aliena est. Itaqae 
pQtayerim, Pythagorcos rocem ουσία, quam lonieie pbi• 
lo8opL•ΐs acceptam debebant, miDus recte Doriea specie 
donare etudaisse aut leyiore mutatione ώσ/α proferentes, 
aut, partieipioiOm ούσα et εσσα analog^a deceptoa, ίσσία. 

Altera femiDinl forma Pseudo-Pythagoreis pecalians 

est ίάσα, qaae legitur Tim. Locr. p. 96. A. D. (v. 1. 

ίάσσα^ Ιονσα) ^ 97. C (v. L εσσαν) , 98. Α (ν. 1• ίάσσα, 

ίοΰσα) restituenda est Stob. Fl. Ι, 64, nbi Gaisrordius 

e conjectura ΙοΊσα dedit, qnuin yulgo ίονσα, in A. έασα, 

in Trinc. iciaat legatur; XLVIII, 63 p. 331, 3, ubi 

Gaisf. pro yiilgata ίασα e Β ίοΰσα^ XLyill^ 64 ρ. 333, 

17 et 65 init. , nbi Gaisf. ίοίσας e cooj. pro vulg. ίάσας 

et Ιώσας in cod. Β 3 CIII, 27 p. 557, 23, nbl Galsf. pjro 

yulg• ϊάσαι et ίβνσας in cod. B. e conj. ίοΐσας (leg. ««- 

σας)^ Append. p. 46 ubi Gaisf. «ασοη^ in ίοΐσαρ matayit 

-^ postremo ίάσας e»t apud Ocellum , ΐασα apud Aristae- 

onem Stob. Ecl. p. 428, ίασσα (Cant. «ασσα) apad Are- 

sam ibid. p. 856. Yides fcminlnl έϋσα usum apud Pseudo- 

Pytbagoreos satis certum eese. Neque est cur enm e ge- 

nalna Italiotarain Doride depromptain negemus. Videntiir 

enlm illt femiiiint formain ^ησα, quam a stirpe spt reli- 

quorDm participioram analogia postalabat, yid. §. 20, 2• c, 

ut mtnu^ euayem daplici ratione eyitasse, ant eam ratio- 

nein sequendo, quae est In adjectiyls χαρίεσσα etc. ^ aat 

yocalem inferendo, ut fit in tertia plurall ίασι apad epi• 

coe. Nnllo modo ίασσα excusart posset^ boc dabiuin re• 

liDqaimua, utrnm ϋβα an ίασα pronQntiatum elt. 

Praeteritum. 

Sing. 1. n^ Epich. 124. 

2. ησ&α Theocr. V, 79. X, 23. 



228 . De' conjugatiofie. r 

Sing^i 3. ^^ ex abtiquis testimoDiis ^) , et legitur 
Epiob. 73• iv^s 38^ mtjg 56^ qnare correximne ^v Sopbc. 
27• Eodem Alcman ii&ns est teste Heraclide ap. Eustatb. 
1892, 44 et recte a Schneidewino fr• 11 (&) -ης e papyro 
reetitulam est, qnanquam Berglsio obloqaente, qm se• 
enndam praeaentis iJg yel ^ agnoscit, y!x Dorieam. 
Freqeentatar ^g a Tlieocrfto• Cetcrnm Dorls etiam hic 
antiqai tenax erat; antiqiliseima enim forma a radice tg 
erat ί/^τ• 

Daal. 3. ησ.τηρ Meinekins Theoerito YIU, 3 e 
cod« Κ et aliis libris bene restituit pro -ητην^ gennlna ta- 
men Doris tjtnciv dixlsse putanda est, sl quidem daali 
nsa est. 

Plur. 1% νμ€ς in cantilena Laconica Plat. Lyc. 
c. 21 et Tbeocr. XIV, 29. 

Plur. 2» ijarf^ quod e parte antiqnariim cditionum 
et nonnuUis llbris (de multis e silentio Gaisfordii con- 
stat) pro ^t6 Tbcocr. I, 66 restltui oportet. 

Plnr. 3• ην, quod Doricum dicit Heraclides ^) ^ le- 
gHnr Lysistr. 1260, £picb. 30. 31. 38. 49^ ίρηρ 28. 52, 
παρηρ 82, et reliquorum yerborum in μι analog^Iae con- 
yenit, yid. §. 39, 7, nisi quod angmentum et sigma eje- 
ctum (nam ex l~ ισ-ν factum est) Tocalem corript veta- 
bant. Male grainmatici antlqiitores ^) et receDfiores ple- 
riqne (yld. Mattb. §. 303 et Battm. §. 108 not. 17) He- 
eiodeQm usQm Tbeog. 321 tji/ τρ^ΐς αβφαλαί et 825 ^y 



3) J. Gr. 243, b, Gr. C. 25?; Meerm. 650. — Chderob. Bekk. 
H98 et Ann. Oxx. IV, 421, 10 e Theocr. VII, 1. — Aan. Oxx. 
I, 160, 1. . • 

4) Heraclid. ap. 'Eustath. 1759, 32. /ίω^νπως ΉαΙοδος ϊφη- της 
ό* fjv τρης η^φαλαί» 

5) Herodian. τκρί οχημ. ρ. 60, 15. Πι/νίαριχον — παρ* Ήσιό^' 
της <!' ηψ Τξίίς ηίφαλα^ — £astath. 1110. IJir^aQknov σχημ» — nai 
παρ' Ήσί6δ(^ τό • της d* ην τρ(1ς χ«φαΛαί • xoc παρ* ^Επ^χάρμφ (addit 
fr. 30. 49). — ' Id. 1892, 47. τό ot παρ' Ήσ^όδω' της S' ^ψ τρ#κ 
Ν^φα^α» άντΙ τον ηααν, Βο^ατωψ λέγίτα» γλωοβης Hvat.,' t^ hM ^ματα 
πλη&νντηοΐς ονόμαα^ cvvitatxov• 



§. 40. De verba ημέ. 327 

ίχατον χ£φαλαΙ, adeo EpiGfaaraieiiin ad SGbeina Plndaricum 
rerernot, tJv ubiqne eubstantiyo plnraU praeponi arbitratl. 
At poetponitur Epich. 82 φάσσαι τ€ τοσσανταί ηαρην , ubi 
peeeiine Schnveighaiteenis et Dlndorfitis sine libris ηα^ς 
eeripserant (ot non melina fr. 38 -ης pro plnrali ^v cnin 
Koenio dederuiit)^ ncc niei caeo factum esse, quod in 
reliquis locie η¥ antecedit, perloetranti cuiqae faclle pa- 
tebit. Atqoe ne qnidquam dubUationte reeideat de Do- 
rieo osu, vide quam acGurate iu Epicbarineie fragmentie, 
modo ne corrigendo depravatie, tj^ et 'ην dietinguantor, 
ilind. cnm singularibus , boc cam pInraHbus janGtam• 
Heslodenm ην plarale esse praeter Heraclidem intellextt 
Cboerobosces ^) et naper Goettliii{pQ8 ad Theog. 183, 
iiic tertiani ploralcm et primam eingQlarem lege quadam 
GODSonare arbitratus, id qood in ηι^, ^λ^γον caen factam 
est. Nec dQbitamiie, qnin in epigraminate , qnod Mat• 
tfaiae affert, ην αρ« χάχέϊνοΰ ταλαχάρδιοί idepi ueus agno• 
ecendas slt. Plng dnbitationis est !n TragiGoruni locia, 
de qaibae nunc disputare non yacat• 

Longior forma semGl in purioribiie fontibne legitar, 
EpiGb. 94 παρησαν χύπελιτιον , ubi, qnod faGili opcra re- 
stitni potest, παρην xt χνηίλιηον ^ ncceesarluni jadiGare 
non andeinns• 

Futurnm. 

Sing. 3. ίσσ^Ττα^, qnod saepe Doricam esse dU 
cltur vld• §. .35 not. 3, initioris Doridie eet, ut Epich• 
98 et saepe apud ArckimedGin ^ Gontra Ισσητα^ ee\er!o- 
rie in HeraGl. Tid. §. 25, 1. Ylx DoriGnm est tarm 
Acliarn• 758 et eubinde apad ArGhimedem. 

Plur. 3. iatsovvTcti mStions Dor!d!e apud ArGhi- 
luedem ^ i α οόνται HcraGl• vid. §. 26, 2. 

Infinit. ίσσ€ΐσϋ•α& Sopbr. 23. ArGhim• deHeliG. 
p. 22Θ mitioris Doridiew 



6> Ghoerob. tn Theod. 536, 7. tης ^* ην τ^ιΓς Μψαλαί afri ro^ 
7<τ«τ• (ίύτι yaq ημίΥ, t/ri, ηΰΛ9 Jta* yirttat παρά τοίς ηο^ητάΐς ψ το 



328 De coiqugatione. 

§. 41. 

De conJaiTA^lone perfeotl et aorleti prlmi• 

1) Perfecti indieatlTue in objcetiyo plerumqae 
apnd Dorienses valgaree termiiiationee tenet^ nisi quod 
prima et tertia plnralls secandam leges eapra cxpositas 
§. 369 1. 2 in αμίς et {xpt6 desinant; axovxa in Agesilai 
dicto Plntarcb* Ages. c. 21 , ihag pro toixag Alcm. 21, 
πεποσχδ Epleii• 7, τίτριγε 9, ΐαταχ* ώδδ 18, oidep 96, 
iOMC 113, άη^στάλχαμίς Ign. 2670 > άτωκ&ινφαμδς £ysistr. 
1003 , άνατί&ίΗαντί Phoc• 81 R* , χ^χάναντι Sophr* 51, 
ίχπδφάναντ^ Sophr• 75 (eod. ίχπδφαντι) etc. Tertia plu- 
ralis fortasse apad poetas ν ejlcere poterat^ neque enim 
incredibilis forma est i&oixazi, c /ώ^ιχσ» apad Hesyehiam, 
qaam qonin recte e Doride petitam existimarent, Ι^ώχαντ^ 
corrigi jneserant. Cum ea correptionem illam compa- 
rare licet in π^ψύχασι, π^φηνησ^^ de qaa yide Biittia. 
Gramm. I p• 345, qni nondom uli poterat teetimonus 
Herodtani in Ann. Oxx. IXI p• 296 et Choeroboeci in 
Theodos. p. 566. Ejusdem personae alia breTior formt 
est άπεσταλχαν in Cret. 3048. 3052• 3058, ab aliis dia- 
lectis non allcna yid. Battm. ibid. 

SiGnli vel Syracueani eaeplssime traduntar ^) perfecta 



τρίτον tSv πλη&νψτ$Ηωψ, Deinde Herodianum aflfert, qui έψ τω m^ 
αυτού μονοβίβΧμ( non minus Hesiodeam ψ plaralem habuit. 

1) £ustath. 1596, 1• ηίπληγον ^lmwf xot* ΣυρΰΜονσίων ϋξ^ς — 
SiKfXoi γαρ xa&^ ΉραχΧίίόην το S των π^ρκτπωμίνωψ (\€ζ, Λύίρ€Μί*μΙ' 
ψων e Phavor. Ecl. 357, 28, qui locum exscripsit) tk ω μ«τ«ΓΑ^^έα- 
σ^ν, οίον ηιποιψα πιποιηχω cf. ρ. 570, 13 et Scholl. U. «, 504. — 
Αηη. Οχχ. Ι, 374, 24 ad Λέπληγον: γίνονται Sk άηο ηιχρακημίνΜτ 
αιμάτων, ώς άπο του dt^otxa όίδοίχω οίΐω^α 6λώλω• ταϋτα cwtjm^ 
ηαρα Σνραηόναιο^ς. — Ael. Dionys. η^ρΐ άηλίτων ξημάτ»9 ιη Μ. 
Adon. (cf. Αηη. Οχχ. IV, 339, ubi reccius Aelius Herodianas no- 
ininatur) (Ιω&ασι^ γάρ oi ηαραχημίνο^ τρίηιιν το ά *1ς ω η ηο»*&¥ ίη- 
στώτα' πολν ^k το τοιούτον πά&ος ττα^ά ΣνραΜονοιΟίς' ολωλα οΧφΧφ^ 
6i$oi>*a όίΜκω' άλλα μην χα» το xixAvxe παρ' Έπιχάρμ^ άπο ^Ν^α- 
τος τον ϋ(*1ν*ω. — Cf. Ann. Οχχ. Ι, 212, 27 ubi η*ω a perfccto 



§. 41• De conjugatione perfecti et aor. 1. 329 

ita In praeflentiam formam redegisse j nl didolnSi , oAoSAo» 
pro δίδοιχα^ ολωλα dicerent et inde reliqoae formae de• 
rivareiit• Nnnc ejas generts formae apad scrlptores Sy• 
raeasanos in indlcatiTO objectivt hae lcg^ntiir: 

Sini;. 1. δ^δοίκω Theocr. XY, 50 > qaem conjim- 
ctiyam esse pro indicatiTo bonas Gregorius eomniatuf 
p. 324. 

Slng. 2. nmov^fii Theocr. YII, 83 *e trlbns librle 
et idem X, 1 ex octo librls pro παπον^πς editam• Item 
y, 28 πιπον^Ης yalgo leg^tar et πιποι^ης m paucis libria 
γτοπεηοΐ&τι^ qaod nanc e conjeetara, nisi&llor, edltani 
est^ aeeunda tamen peraona defendi posse videtar cf• 
Bernhardy Synt• p. 455. Postremo λέλόγχης pro λΛογχας 
e codictbue S. h. restitai jussit Bergkius Μαβ. Rheo. 
VI p. 39. 

Sing. 3. ytya^H Epich. 70 (libri yiyu^H et γ^ά^η), 
άλιφ^ΛρωΗίΒ Sophr. 63, τίτμηκΗ Archimed. de Conoid. 
p. 289 et 297, οηώπη Theocr. lY, 7, qaod e quatuor II- 
bris et Gregorlo p. 256 male plasqHamperfectum esse opi- 
nato 8Griptum eat pro οπώπΗ^ IV, 40 ος μί λ€λΌ/χη e 
qniiique libris, qni μ€ λίλόγχη ant μ* ιλ^λάγχη pro yulgata 
μ* iXiXoyxH (plaequamperCectaiii ferri neqalt); Y, 33 et 
93 τηφνχ'η e binis libris pvo η€φνχ£ί , item XI , 1 e qua• 
tnor libris. 

Jam primani intdligcs, noUo jore (id quod etiam 
Maeblmannas yldit de dial. Bucol. p. 142) Theocrito ter- 
minationee ης et η donatas essc. Damnantur et gram- 
matlcoram testlmoniis , qai praeeentis teroiinationee a 
Sicnlis assumptas dicunt i. e. ug ct «e yid. §• 20, 10, 
et libroram aactorttate, plerorumqae apnd Theocritani^ 
omninm apud Epicharmum , Sophronem , Archimcdeni• 
Deinde antmadverte, solam singularein ea mutatione tangi ; 



^«o» c Syracueano illo more repethor et, ubi Siculi nomimintury 
Ann. Oxx. I, 282, 25, £t. M. 322, 56» £u G. 275, 6, Herodian. 
in H. Adon. f. 206. — • ScholU Theocr. V, 28 ad ntnoi&iui : άηο 
του irinoi&n ntmai&m ίηοτώς ώς άπο τύΰ aidoi>na β^άοίκω. 



8Se •: De conjugatiotie. 

plwnills. tenninafienee perfeeto proprias et in exempHe 
enpra e SoplnOne allatis tenet et apiid Theocritam in δε- 
ioixafug 1,16, ηϋ-νάχαμ^ς II, 5, taxaxuvtt XY, 82 ete. 
Unieum exemplam terinlnationnin praesentis ad pluraleni 
adliibitar«m est ia Lysidls Tareotiai » iion Slcult, epistola 
p. 53 Orell. 1%βΐβλαστάΗοντί idqae Vftlde dabiani, qanm 
ibidem iyxataoedvxaw legatur, p. 54 ίμπδφνχαντ^. Te- 
incre Schaeferas in Lyeandrt epistola Plot. Lyeand. €. 14 
άΐώχοντ^ ecripsit pro άλωχαντ» (in< A|>opbtli. p• 229 iakd^ 
ncarci^ editar)• Posfremo ne ia siagalarl quidem Siculi 
«emper tenniiiationee praeeentis ftscivenint. . iDter con• 
traria exempla Epiebarmea , quae enpra congesslmiis, 
Satuxt fr• 18 et oldiv 96 ne emendando qaideni in prae• 
eenti» siiniUtudmem redigt ροββηηΐ; e Tbeocrito vide I^ 
46 βίβρ^&ίν. Ι, 86 ^inag, VII,' 99 oldev etc. 

2).ConjiinctiTus secQndam Yalgarem Qsam prae- 
aentis tenninatioiiibii» utitor, ut iid^ Epicb. 95, πδψιηά* 
ntwvti^ Heiacl. 1 , 74• 

Optativi uniciiBi exemplnm habemas π^ηαγοίηψ, 
qaod ex Eepolide in SeboU• II* ξ, 241 comineiDoratur. 
Nam qirani param probabile stt, quod Meinekios propo- 
enit Hist. Crit. p. 113 , Enpolidem aoristum ηίηαγον fio- 
gere ausam esee, potiHS Lac^njcam yocem ex Helotibas 
desumptam agnoscimns pro Attlco πίπηγοιην* 

Imperativas conjngatioDi» in ω termiBationee ex- 
hibet, ot xexkvxi Epieh. ^), γ€γονέτω Arcbim• de Plan. 
Aeq» p. 11 > αν^σταχήω^ de Conoid. p. 276, na^tcHintm' 
ηέτω p. 292. 3 plar. ά^^σταχίτων ρ. 285, qaam formaiD 
ex άρ^σταχόντων corruptam e6se indicayiiniis §• 36, 4. 
Eaedem terminatioiiee vnlg^aris liiigaa non ignorat• Ex- 
eeptaui est to&t Acbarn. 749» 

3) Infinitiyus vnlgo in siv exitt Rhod. 2905. B. 
γΒγονπν ct [μμφισ]βατηχίίν , Agrig. γΒγονίνν , Plnd• 01. Yl) 
49 γίγάχΗΡ , Plat• Lysand. c. 14 άλώχπρ, qnanqoam in 
LacoDico eermone potias άλώχην postulayerU aat άΐωχζ^ 
μεν. Hlnc apud Epiebar0uiin fr. 97 pro ηεφνχ4να$^ cui 
metram adyeraatar, recte η^ψύ^Ην rcpoMlu» cat «I apad 



$•41. De coDJugatione perfecti et aor. I. SSl 

TLeocritmD I, 1Q2 didvxnp e codice Ρ et Eastathi&^ qoi 
dsSvx^Tv (vulgo δδδύχ£ΐ, panci llbri δΜ^ην). AUa infinio 
tlyi tenniDatio conspicitQr in tabulis Heracleenelbite , ubl 
I9 74 7ΐέφυτάυχημ£ν , I, 107 π^πρω/γν^υχημίν seciindaiii 
aDalogiam verbornm in μι. Similis forma apud Arcbi• 
medem legitur de Plan. Aeq. p. 8 ωστί τά τμάματα αύ^ 
τας άντίπιπορ^έμεν κατά τον αύτον λόγον τοις μ^έ&^αιν^ ιη• 
epte enim in editioiie Oxonienei άντιπίπονϋ'Λ μεν cditom 
eet. Yulgo in ejaedem libris ynlgarea formae τ£τ«Α<ι;•- 
WgKepu^, ΊΐΒπιστιυκίνα^ etc. editae sunt. SimiUiiDnm €8t 
ηροηδίμεν apad Archytam in Append. Stob. Gaisf. p. 46• 
Qaod γεγάμεν in Et• M. 224 9 53 Doriciim Tocatar^ pro* 
pter termlnationem μεν iaGtum est• 

4) Participii masciiliiiiiin et nentrom cam tqI•* 
garl ratione nihil discrepant, ut έ^ιστΛΗότος Rhod. 2525^ b^ 
ΐιρηχότα Rhod. 2905 , μηαλλαχότος Ther. 2448^ ivdioit»^ 
χότα et π£φυτ£υχότα HeraGl., σνμμψιηιότα, παρ^ξεσταχότος, 
Ιαχληχότ(ς Epich. 23• 94. 106, neqae uDquam aliter apnd 
Arcbimedem^ ut de Helic. p. 220 μεμεναχος , de Conoid• 
p. 272 avifnaxigy p. 289 avtQWxoTUj Aren. p. 331 xixoivoh' 
νηχότεσσι^ μηαλίλαβηχότεσσί ^ ηεφρονιιχοτίσαι• Pindarica 
χίχλάδοντας et πεφρίχοντας Pyth. IV^ 179. 183 potius e 
Lesbiaca dialeeto repctl oportet qaam e Dorica yid• L. I 
§. 27, 2. Pessime a qqiboedam ιχλδλάί^οντα Tbeocr. l^ 63 
ad perfectnm relatum est. 

FeminiBQm apnd pleroeque Doricnsiam terminatio- 
nem ita habebat pro v7a, cojqs generls nunc leg^ntur 
iQQrj^eta Heracl. B. 17 scqq. ^ ίπιτετεΐίχεία ^ εσταχεϊα, avv^ 
αγαγοχίια Ther. 2448* I, 27. 28, et in Myiae epietola 
nr• 13 Orell. ex antlqaa lectlone noxe oixdug baud duble 
non ποτέοιχνίας cum Koenio ad Greg. C p. 191 et Orel• 
lio efficiendam esk, sed itoTeotxeiag. — Apud Archime- 
dem femininam ad conjugationem in ω defleGtit, μ^μενα- 
χονσα de Conoid. p. 257. 258. 259 « άρδσταχοΰσα ρ. 268. 
270• ^272, de quarum formarum accenta infra diceinus• 

5) Plaaquamperfectuiii, de cajus genninis for- 
mis Atticis pamm constat , in Doride multo ctiam plns 



332 ' De conjugatione. 

dnbitatioiite bnbet. ReperUur tertia eifigalaris άπολωΐη 
H«r»cl. B. 39, πλάφει Phoc 73 R. > ίλδλη^η Tbeocr. X, 
38 et πίφύπη XIII, 40, quae e niinore librorum parte 
pro έλέλη^η ct πίφνχδΐ recepta sunt , • poetremo XiXotnH I, 
139 et ίωχ6ΐ VII, 14, qaae Bergkins e singnlis librU in 
λελοίπη et ίωχη matanda censnit. Praeterea prima plara- 
lia έκΒκρατηρΙχημίς est Sopbr. 71 ^ nain ίπ^πον&^μες Lyeistr. 
1098 ex £lmsleji conjectura param probabili scriptum 
€et ^). Jam si Sopbronea vox reete tradita est, non so- 
liim aeTerior Doris, de qua constat ex άηολώίτι in Heracl., 
ynlgare ii> mti mutaTit, sed etiam mitior per onmee per^ 
soBas^ δίΧάψδΐ in titnlo Pbocico satie recenti e Ynlgari 
lingaa assainptum existlmari potest^ Tbeoeritns, apod 
qiiem librorom auctoritas terminationem et tuetur, utrum 
Doricam an epicam dialectuin in hac re secutaa sit, do- 
bima est• 

6) Subjectivi terminationes a yulgari ratione ηί- 
hil differunt praeterqaam in tertia plnraK indicatiTi. Ea 
post Tocales stirpem claudentes yulgares termmatioDes 
na& et ντο tenet, nt in Ann. Oxx. I, 224, 26 affertur 



2) Libri haec praebent: 

a2jc' ϊδον άμΐς αν^^^ς άναπ(φ(»σμίνως (vel άναηιφλασμίνις), 

"Nnnc cditur .όηψά roeV έτζίτζόνΘ-ιμις , αΐ % tliov άμβ τωψ^^ις άψαα^ψλα- 
ύμένως violenta matatjooe, quae ne eententiam quidem idoneaai ef- 
ficiat. Haud dubie Lacoties Atheniensium querelae άΙαχ^ά /' ina- 
^ομιν respondenty id qiiod priore versu tam apte iit, ut nuUa cor- 
ruptelae suspicio in hoc csse possit. Ad aherum conferas Hesydui 
glossam αΪΛονδα, αίαχΰνη' Αάκων^ς, Cui ut fidem habere liceaf, 
correxerim: Suva y^ αυ πίπόν&αμ(ς ααχ&ιονδαν'άμίς, reliqua ad se- 
quentia Athettieneis \erba traxerim: αψό^ις, άνατίίφααμίτης αχ§ ίη^ 
Αά»»νξς^ αυ&' Μοστα χρη λίγιη. Nam neglecta apocope in orajif- 
φασμίνως Atticum serinoDein significat et avo^i9 Αάχωης ifero est ▼. 
1074. 1122. At vox άΦ*ονβα per se mira est et eeriem alpbabeiicaro 
turbat, qaum sit post αΐκτος ei άϊκτη. Hoc cadit etiam in ouWe^Ja, 
qaod Hemsterliuaius proposait; aiiqno tamen jare aXntia^ Lac. αί- 
luoda ab οΜ•κ«ι derivari possity ut βχϋα a αχιζω. 



§. 41. De conjugatione perfecti et aor. L 333 

xaxaxinXavtai leg. xctxaufitXii^rrai a Doirico xXqiia pro ι^λ^ω, 
ίζλδίω, in Ληη. Bekk. II29 13 ninavrtM e Dinolocho^ et 
in Heracl. II, 22. 25 est ίπιποίηντο» Coftsona etirpem 
dandetite circumscriptio volgo nsurpata in Doricis fonti^ 
Lus nusquam reperttnr, sed difllicalcae fonnae alits modts 
euperata est. Priniani in HeracL I, 73 est γ^γράψατΜ^ 
neqae enim recte BasHus ad Greg. Cor. p• 484 γίγράψϋ^* 
ται legendam esse dlcit, qood -|* in niiinmie et titulis 
eaepe pro φ sit. At in aere Heraeleenst non f est, eed 
Ϋ ^ quam literam in inscriptione optime eeryata cnm h ' 
φ rix permutatam existimare licet. £t idoneam exCHsa• 
tloDem illias formae ϊσασι et όΥξασν praebent 9 in qaibne 
aeque ante tcrminatiooem σ insertom est^ terukinatio «τά» 
ladi et antiqniori Atthidi familiarls est• Apad Archime* 
dem de Helic. p. 245. 246. 248• 249. 250 legitur apoyt^ 
γράφονται τομίίς transitn ad conjugationem iq ω facto; 
notior forma άραγβγράφατα» ρ. 245 est in codice Parisino 
B. Contra p. 244 sinc varia lectlone editum est άναγί^ 
γρατΐται τομύς, qaod damnare non aademas^ nam non 
soloni Χ6χριχ¥τα* Eorip. Hippol. 1255 ciim Battmanno §^ 
101 not. 13, eed etiam δίάοχτα^ Bacch. 1348 pro plarali 
habaerim y qnae formae ν cjecto natae eant. 

ConjimctiTi rara forma^ eed qoae analogiam eer- 
yet, legitnr Heracl. I, 89 οσσα χα iv αυτζ. τ$ γ^Ι, ζ fic* 
μίσ&ωταί, οιηοδόμητα$^ itcm ηιπρΒηαι Ther. 2448. ΥΙΙ, 
12 coiijunctiTas esse Tidetnr ^)^ alia mira forma eatHeracl. 



3) Leguntur haec YII, 10 seqq.: ο ά^νχηρ *- ίξοδίοΐη τοϊς 
ίπι^μψίονί- τα γίγραμμένα iv τοις νόμοίς χα» το cvXXoyivunoif ηαΐ τά ίς 
τάς S-vaictq οπαχαμηων ηέπρατα^, Ultima Boeckhius audacissime sic 
correxit: ra ές τάς ^vdiaq οοου na* οτφ ninqwtoti, Nos una litera 
mutata efficimus τά Ις τάς ^vaia^ oaa χα μη ων ninQOftai, Antea 
enini VI » 20 haec praeacribuntur : c* ^e »0» η ίη^μψ^Ια δω^ίάρ^ πω^ 
Xdrm ο ίηίσΰοφος , οατ*ς &vctZ τάς ■ΘΊίΰίας , αντάς χατά τά γ9γζαμμέψα * 
όσον di χα άηο$ωτα&, 6 ά^τυτηρ ίξοδιαζίτω, Itaque 6 άρτντηρ pretium 
sacrificiorum venditoram i. e. locatornm non το2ς έπιμψίοις nomerat, 
sed iis qoi conduxerant, qoo intellecto apparet in altero loco 
Boeckhianam lectionem ne sensu qaidein commendari^ nostram com- 
modissimain esee. De particulae ir collocatione vid. §. 45 , 6. 



334 * De conjugatione. 

I^ 58 tap ftiv, jSv ntu avtOi μ^μιαϋ'ώσωΐβτα^ ^ αρτυσωιτι 
fj: άίϊόάώνταϊ , /qaem potius aoristum primnm appellare 
oportiet a perfecto eodem modo derivatam , nt Tolgo fo- 
tiMrufti icrttam, aisi praefcras σ ita iBsertam putare ut 
is fefgmpctTaty aat adeo aeraru errorem enspicari• 

:v OptatiTOS a Pindaro asurpatue (fr. 277) μεμναΊτο 
prd μψΡ7]το vel μεμρωτο Doricus dicitur ^) , satie probt- 
biltler. 

' : Reliqni siibjectivi modi nihU proprii L•abent praeter 
tertiam pluralem iinperativi, de qna enpra diximas §. 36, 4. 
- ■ 7) la universnni de perfecti conjugatione Dorica in 
hanc Tattonerii jadtcandam est. Perfectain in antiqutsstinii 
GpMcbraiii lingua ilsdem ferc terinittationibus nsnm esse, 
qutbns conjiigatio in μ^^ Homerica dialectas patefacit. 
PoBtea qiiam perfectl ueue ita propagatus- esset cjusque 
foi^matio, in objectryo Baitem, ita mntafa, nt antiqaae 
omijagationis ratio aat obsolesceret ant ne posset qiiidein 
se^vari) factum est, ut Ungua alias analogiaa eeqQuta 
tenninationuiii ratianem mntaret. Ut alia nuac omittamas, 
conjanctiTne y impepativus et optatiyus etiam in Attica 
lingaa ad coDJagationem in ω traneierant, ille ubique, 
hi subinde. Ulteri«e progreeei sunt qaum omoes Dori- 
enses tum Syracneani, qui etiam aingolarem indicatiTi', 
iiifiQitivaiii > femiiiiniini particlpii et tertlam plaralem ob- 
jectm eecundaDi illam normam conformarent• Cur reli- 
qai8 , pliitali potiseimuni indicativi et participu masMlino 
!n objectivo ctlam Syracusani antiqulorem formam rcli- 
qacnnt, ^iaerere τΐχ Heiet• Infinitivns tamen ex antiqna 
conjagatiouis in μι cognatione in Beracleensi πεφντδυχη' 
μίν et Archimedeo πδπονΰ^ψερ ternilnatioDCin μεν eeryaTit, 
yocali tamen ineerta. Plnra, "quae Atticam qnoque lin• 
gaal» tangant, nnnc disputare nolumas, eed hoc anun 



4) £t. M. 579, 1. μιμψέφτο -^ StvoipCiV dh μίμνοηο άψιν tov t' 
K^riiQ OB μιμψοϊτο' το dk άψάλί^γον μίμιημο Sta τον η Λ^ς*Ημί9θν 
ψοΰ 7* ΠίΨ^ίΐρος dk Jtaqbnattqov δ^ά της αϊ μΛμψοΙα/ϊο (Sylb. recie 
emendavit μίμναΖτο). 



§. 41. De conjugatione perfecti et aor. I. 935 

addlmns, eas formas, qnae qaDm ayncopeii paseae existi- 
inentar, potias antiquissimam rationem eerTarant, a Do- 
ride, quae qaidem ad noatrani notitiam perveBit, altenae 
esse et omoino Doridem in hoc loco recentiorem qnen- 
dam χαρακτήρα prae ee ferre. 

8) Aoristiprimi termlnationee in objediTO nihil 
proprii exhibent praeter ea , qaae in §. 36 illustrata sant. 
Optatlvns ubique diphtkongum ai> servat, ut ίπιορκησαψ^ 
Cret. 2555, ποιηϋαί Cotc. 1846, ano(n^eika& et προστατηϋα^ 
1845, ίπιγράψαψ£ρ Cret. 2555 , ηοιησαΐ£ν, ίγδανδίσαιεν 
Corcyr. 1845 ctc. Aeolica forma neiGHdv Lysbtr. 171 
Attlco poetae deberl yidetor. 

In sabjectiYo seGunda persona plaraUs antiqniorem 
terminationeia ao in α contrabit^ ut έπάξα, ίγράψα yid• 
§. 24, 4. 

Paradignta apponere placet, qnia de eiD^Iis fonnis 
modo ex ipsis fontibus Doricie modo e certisstmis ana- 
log^iis optime constat. 



33β 



De conjugatione. 



β 



θ 



«Λ b© »^ CO ^8 H- 
•••••• 

^. ^ ^- ^* ^- ^* 

Ό *& 'O /^ Ό Ό 

•« -f -f -^ -β -β 



β 

&d h9 Η* 

* • ■ 

*5• ^• ^" 

Ό ^ Ό 

&- fi. &- 

•^ -β" -β 

R β ft 

«ο 



ρ• 

08 ^9 Η* 
• • • 

*5< ^« Λ« 

"^ '^ ^ ί? 



η« 



» 

Ό 



*5 !ϊί •*« '^ ^ 55 

*© ^ Ό ^ ^ Ό 

4 4'4 -1 4 1 



g Αι 



•^ ^ "se !!!'*< ^ 

^ ^ *& ^ ^ •«© 

ϊ! '* <H 2; <— • 

■β f* 

c? - 



^» %* ^ >^ ^ ^ 

#g ^ ^ ^ -^ 'S 

S^4'4'4 4-4-4 

S ο e fi fi S) ft 



V2 



ft ft 



Ο 






^ ^ !S 

'ΰ ^ Ό 

δ, S 8 






^ ^ ^ 

*© ^ *& 

δ* δ- R- 

*€- -S -β 

s ε δ Ο 



^ -β 4 

β- <5ρ ^ 
Q 8 «• 

8 " 



ft. δ 

8 



S 



>i "*« 


'«^ **« 


•Ό Ό 


Ό Ό 


'^ β «- 


ft &- 


"S "^ -^ 


-β -^ 


Γ? ν» 


β- 2 
8 


8 





Ο 

cr 

Α 

< 

Β 



5 

►β 

δ 



-β 



^ 

^ 



4^ 5" 
1 e• 






Ο 

«ο 



4- 
4-• 



§. 42. De conjugatione anomala. 337 

§. 42. 

De conjiifl^tloiie anomala• 

CoDgeremus in banc locam , ut coneaetudo fert, 
qnaecunqae reg-ulis sapra propositis non comprehenea 
sant, alia io memoriam revocabinius , nonnulla yerba 
Doriensibiis propria accoratins pertractabimiie. FoBtibne 
iDians puris caatlssime ntemiir , quia apud lyricos et ba- 
colicos , apnd Pseudo - Pythag^oreos et adeo Arcbtmedem 
plurima, quae bue pertinent, non possunt certo ad ge• 
ouioam Dondem referri. 

άγγελλω^ Aor. I άγγηλωντι Cret. 2556 ^ 43, qaae 
lectio certior TideturqQamAor.il άγγέλωντι^ qaemBoeck• 
biae nnam Pricaeum seqnatae edidit, qnanqoam et bic 
in miousculis η praebet, vid. §. 20, 4. Futnr. άγγδλίοντι 
Herael. §. 26, 1. 

α /01, Imperf. αγον, Aor. II αγαγον , Ful. άξώ , Perf. 
σννοιγάγοχ<χ Tber. 2448. I, 28. II, 10. III, 13 cf. Buttm. 
Lexil. I p. 297, qul e Sigeeiisium decreto ayrjyoxa affert 
Therae! titnli non memor^ Perf. Pass. αγμαι Archimed., 
Aor. I p. συνάχ^ην et Futur. I p. σνραχϋ^ησώ Tber. 2448 
vid. §• 35, 3. — Ancta forma quaedain est apad Hesy• 
Ghiuui : ayviiv, αγειρ' Κρήτης et άγνη σάι& (Phayor. 
άγνησοί, fort. αγν-ηκί) , άγηοχε' ^ίάχωνίς, 

αίρεω, Aor. Ι χασαίρηον Laconice pro χαΰ'αίρησον 
§. 7, 2, Perf. α'/ρηχα §. 35, 2, Aor. 1 ρ. αίριϋ-ην §• 36, 8^ 
Aor• II είλορ (in eeveriore Doride ^ηλον fuerit §.25, l.c), 
infinitivue CDm terminatione aoristi primi άφελαιΊ Gret• 
2557 vid. §. 37, 5 5 Fut. διελώ Thcr. 2448. VI, 19. 

αχού ω, Pcrf. αχουχα eecunduni grammatlci testimo• 
niaiu in Ann. Oxx. IV, 188, 14 et in dicto Agesilai 
Plutarcb. Agesil. c. 21, Morall. p. 191. 211. 

{άλίσχομαι), Perf. εαλωχαντι iii epistola Lysandri 
Plutarch. Morall. p. 229 et SchoU. ϋίοη. Chrysost. p. 
597. B. , contra iu eadein Plut. Lysand. c. 14 άλώχαντ^ 
et ibidem Id Spartanorum responso infin• άλώχειν cL §• 

11. 22 



338 De con)ugatipne, 

41 9 1. 3. Verins yidetar έάλωχα, qnnm Lyeandri aetate 
digamma plane in οΜίτιοηβηι abisse non credibile sit. 

βαίνω, Fat• βασοΰμαί mit. ^ Perf. βίβαχα, Aor. II 
€βαν (conj. βαμ£ς §. Ζί, i, imperat. χάβασί i. e. %axa§ffii 
Laeonice §• 7, 2). — Α yerbo βίβαμι tertia siDgnlaris 
βίβαντ$ est in epigrammate LaconiGo §. 39^ 1 de Laconico 
«altationis genere, qnod βίβασις appellabatur. — Po- 
stremo Terbum contractum βώ agnoscito in hie: ίηιβζ 
conj. HeracL I, 80 yid. §. 39, 2 (inde corrigas Ιμβ^ιη 
Cret. 2554^ 15 %αΊ tig κ* ^(*β^Ί] ^^S ^^^ ^^^ Λατίων χώραν 
η άποτάμνηταί χώρας τας Νοτίων -η λαμβάρ7μάι etc.), im* 
perat. ίμβη Lyeistr. 1305 , part. ίχβώντας Tbncyd. Υ,Τ?, 
hoc qaidem potestate traneitiya. 

βάλλω 9 Fat. βαλώ, unde ίηΜοταβαλΙοντι VLeriicl. Yid. 
§. 26, 1; Aor. II έβαλον^^ Perf. β^βλημαι. Rara aoristi 
forma est in optatiyo βλίίης Epicb. 154, qni qaimi i 
nonnullis syncope e βλη&ίίης fieri dictus eit ^) , paseiTam 
poteetatem habere Tidetur^ si libet, aorietnm secunduDi 
paeelTi appelles et ίβίτ^ν syucope ex Ιβάλην factmn dicas, 
cai oplnioni Homerica ξυμβλητην Od. φ, 15 et ξνμβλ'ημίραί 
U. φ, 378, qnae intransiliYa potestate ntuntar, non ob- 
stant. 



1) SchoU. A. II. ¥, 288. βλιΐο^ βλη&ιίης. r<jT* Sk άηόλονϋ^ μι- 
τοχ^ rjj βλέμ(ψος, χίχρητο^ ^Εηιχαρμοζ χα» τφ νρ^ζγψπίφ• αϊ%α τ ν 
βλίίης σφίψόοψς^• ως ονν ΜμΛψος ^cSb, οντω βλίμιψος βλίΐο' χο S• 
βλίνης rfi βλιις ηαράκΗταί, — Et. Μ. 199 , 51. βλύς' 'Επίχαρμος 
τνροβΧίΙς• ψασίν ο* μ^ άηο tov βλη&(ΐς wu xarcc ανγ%οηηψ του ^ 

ηοΧ & βΧιΙς» η wtQ τον βλημ*' 6 άιντ(ρος ά6ρ*στος ϊβλψ ο§θ¥'^ no^tf 
δ» ω Χ* ο ς (fort. Ώ,Μος) ενηιτές ΜβΧης, κίνημα γαρ χομ ου σνροΜ^. 
όντως Ήρωό^οΦος πιρί παθ^ών, — Hesych. βΧιΙας (leg. βΧίίης^, βΧη- 
^ίίης, ΧΟΜ βΧίΖο Ιτ*. » Αηη. Οχχ• Ι, 93^ 3. 6 όίντιρος αόριστος 
ϊβΧψ* «νχτΜος βΧίίψ^ αφ* ον τ6 διΰτιρον βΧύης χα« μίχά της ^ο βλΰ- 
ησ&α' η μιτοχη βΧιίς ΧΟΜ (leg. ώς) ϋ-^ις. — His comparatis satis 
apparet, errare Schneidewinnm post £aslath. Prooem. p. 69 βΧιΙί^ 
apud Epicharmum 9 quanquam metro repugnante, in βΧης mutari 
jubenlem atque adeo in Etym. M. βΧίίς ei βΧη&ίίς e βΧι$ης et βίγ- 
&ίΙης corrupta videri , monstrosam vocem τυροβΧπς e τύ βΧιίης^ Ci* 
jiis po^Ue sit frustulam ibidem additQDi, nescitur. 



$. 42. De conjugatione anomala. 339 

(γα^ίω) yeya&n Epich. 70 Tid. §. 41, 1. 

γίνομαι (vid. §. 15, 7), Aor. 11. ίγ€ν6μα¥ (de ye- 
yce^ii/Off vid. §. 37, 5), Perf. γ^γβνημΜ^ Aot. I ίγενη^ηρ^ 
qni ex Epicharmo ut Doricne afferri videtiir 3) . perf• II 
γί'γονα, nt Rhod. 2905, Ag^rig^., Cret. 2556. Perfeeti 
primi infinitiTus γ^γάχΗν apud Pindaram 01. YI, 49 et 
conjunctiTne γδγάκω apud Heeychium a radiee /!// non 
male Dorici baberi yidentar. 

γινώσκω (vid. §• 15 , 7), Aor. II ?γνων (3 pl. iyvo¥ 
§. 39> 3, coDJ. γνώντι §• 39> 2, imperat. γνώ^ι Epich. 
129); fntnrnm άναγνύοντι Cret. 2554, 39. 45 barbarom 
est et in corrnptiseimo titalo corraptam, e coiyanctiTo 
aoristi άναγνώντι^ βί quid yideo• 

γράφω, Aor. II p. ίγράφην. De tertla plurali per* 
fecti siibjectivi γ^γράψαιται, γ^γράψονται, γέγραπται yid. 
§. 41 , 6. 

(άαίω), dlvidere, Aor . 1 χατ^ίασσάμ^^α tt noU' 
δασσάμ^ϋ-α in Heracl. 

(δαίω), arere, Aor. II p. ίδάβην Laconice §. 5, 5. 

dii, Conj. S^ Corcyr. 1845, 138 vid. §. 38, 1. — 
Snbj. Conj, ίησΰ^ί Sophr. 1, Siiavtm Anapb. 1688, ^a/o- 
μίνα Sopbr. 92, Fnt. διτισίβ Sophr. 102, διούμ§^α avtl 
του ύ€ηΰησ6μ£&α '£πιχαρμος Α^νκαλίωνι^ Αηη. Bekk. 90, 3• 

όιίχννμι vel ΟΗχρνω §• 35, 1, Aor. Ι «β^^ξα, Aor. 
Ι ρ. ίδίΐχ&ην. 

δη λ ο μα Λ Terbnm Doridi propriam pro βούλομαι vid. 

§. 19, 9. e. 

δίνω: άηοδίνωντι Heracl. 1 , 54 , quod brevioris for- 
mae (pro δινίω) exemplum fug^it Lobeclsiuin ad Buttm. 
II p. 154. Neque enini tabularum Heracleensium diale- 
ctae periiii|tit, ut άποόινώντι scribatur et a διι;εω deduca• 
tar. Adde Lesbiacum όίνρω L. I §. 8, 5 et infra Addend. 
id L.I p.256. 



2) Phrynich. p. 109. (γ(νη&ήναί) ηαρά ^Επίχά^μφ χα» iati Jtogtov' 
\λλ^ 6 ΆττΜίζων γινέσ&α^ λ^γέτω. Lemma, quod in libris excidit, 
irobabili ratione euppletum est vid. Lobeck. 

22* 



340 De conjugatione. 

do%f(a, Aor. I ίδοξα, Perf• Sobj. δϋογμαί, 

?&ω, Perf. Derlce ε^ωχα vel ^^ωχα fol8ee videtQr 
et hoc qnidem y nisi fallor , in seyeriore Doride ηχον pro 
H%op proferente i^id. §. 25, 1. Prioium enim HesychU- 
iiam gloseam ίϋ'ώαατί, πώθ-ασι (§. 40 ^ 1) Doricam ha- 
bere oportet^ deinde apnd Joann. Gr• 243, b ef Greg. 
Cor. 356 το (ΐω&α ι^&ώ (sc. Doricnm) a Koenio Tocala 
xttl y nnde seqnens paragraphus in antiqnis editionibos 
orditar» adecita bene in το είωΰ^α ίϋωκα mDtatom est, 
melias etiam a BaUmanno Lexil. I p. 296 in ^<^ωχσ^ 
po&tremo comparanda est Hesycbil gloesa ivt&wHiVj a- 
wuev^ qnae propter digamma in ν mntatuiii Lesbiaca vi- 
detar ut ίύάλωχα L. I §. 5 , 5 et fortaese in cvm^a i^Id. 
L. I §» 16 Dot. 2 et infra Addend. ad L. I p. 36. Itaqoe 
a Fid^fo perfectUDi F^Fi&ai%a faetain est, Dnde prodiit 
Leeblacum εύί^οίκα, in eeyeriore Doride diganiina omiseo 
et contractione facta ^^oixa^ postrenio altero < abjecfo 
?'&ωχα, Geterum ad formam perfecti conferas Dorlcnm 
Γωκα ab Υημι (^E)y vulgare πίπτωκα a ττ/πτω {TIETj IlTj. 

EIKy Perf. ϊοινία Epicb. , iiv.aq pro ίοιπας ^) Alcm. 
21 9 ubi Scbneidewinas minns recte oixag praetaiit, qnod 
est lonicum• Breviore lUa perfecti forma etiam Attici 
utuntur. 

(ίίμι), ίξέίτι, ίξελδύσεΐοίΐ Hesych. Doricum baberi 
oportet; Conj. «Γω Sopbr. 2 e digerto graiDmaticorum te* 
stimonio % indicatiTum tamen δ'ίω minus recte fingentiaiD, 



3) Choerob. in Theod. 871, 28 (Ann. Bekk. I294> Ann Oxs. 
IV, 187)4). fiAa (Bekk. fjtta), ο σημαινη το ομοΜ ως παρά Ιίίλχμάτ*' 
ίΐηας μϊν ωρα,ίφ λίνψ. Item in AnD. Οχχ. Ι, 287» 9, ubi ouco; 
scriptum est. ~ Choerob. in Theod. 687, 30 (^nn..Bekk. 1401. 
Ann. Oxx. IV, 415, 30) eadem brevius (Bekk οΖκας). Vides Μχβς 
majore auctorifate niti quam ο!χας, in quod eo facilius corrorapl 
poterat, quia componuntur a graminaticis bisyllaba perfecta oS^ 



et u»a. 



4) Choerob. in Theod. 584, 31 (Et. 121, 30). tU {σ-ημαίψ^ι Μ 
το ηορ^νομΟΛ) ώς ηαρά Σο\φρονι' έγκιρνα ως 9Ϊω' rovriart xi^ador «rc 
πορίυ&ώ, Ιη Choerobosci codicibas est έγιίρα eC {τ**ηρΛ i. e. tf- 



§.42. l)e conjugatione auomala. 341 

quum potius coiijunctiyiis eaudem vocalie mutationem 
passus sit quaoi iodicativiis, Tid. diss. de conj. in μι ρ. 17. 
Est tanien Yfj Thucyd. Y, 77 (;t "ωμ^ς Sophr. 40^ quo 
jore ίομδρ breTi penultinia ad echema Corlnthium rcfera* 
tor^), nesciiiins. — Optativam η6ριΊ(Ϊ6ν Ampb. 1688, 
18 BoeGkhias e variis lectionibus compoeuit ut ύΐη 11. 
tj 239; Imperat. ϊ'&ι Lysistr. 1271 et 3 pl. imovtfa» Cret. 
2554, 56; Partic. Ιών Epicfa. 93. 

eJnov aorieti priini terminatioDibu» utitor iu iufio. 
ma$ el partic. ίϊηας Ther. 2448. ΛΉΙ, 5. 11. 

ί'ργω, nude futnra ovdi ιφερξόιτι το νδωρ ovdi άψδρ- 
'iiirti et panllo poet ovdi σνρ^ρξόντ$ gc. τάς όδώς Heracl. 

1, 83. 85. 

έλάω pro /Αούι/οι apparet ία δηΒΚάσ&ω Heracl. Ι, 
79 et in παρδλάρτα (ut rescribi oportet) Theocr. V, 89. 
VIII ^ 73; άηήλαον Lyetstr. 1001 corruptoin est ex άπή- 
^dtuv \. e. άηηλασαν vid. 8. 38^ 2. 

ίρχομαι, Aor. II ηλ&ορ et η^ΰΌΡ vid. §. 15, 4. 

ίσ'&ίω Timocr. l, {σί^ω Epich. 9• 23, Aor. ίφαγον. 

ίύρίσχω, Fut. όύρησω Epich. 92. 

(χω, Imperf. ηχο» in severlore Doride vid. §. 20, 1, 

Fotar. έξω ^ Perf. Subj. παρεισχηται ^hoA, ZSi&y h (idem 

in titolo Delio 2271) et παρπαχησ^αι Agrig. , quae nova 

forma nimi forte casu quodam in solie Rbodiorum et 

Agrigentinorum , qui ad illos originem referant, reperi- 

antar, non apparet; Aor. I ισχησΐ Marm. Farnee. , de 

qoa aorieti forma raro apud scriptores obvia dubitaverat 

lObeckias ad Bnttni. II p. 188. Mira forma est παρΙ- 

(τχαι^ν Cret. 2556, 32, quam errore pro ηαρίσχο^ν exa- 



Mx^ot. .. Ot. Μ 424, 23. tSta ro ηορινομαι d*a δtφϋ^όyγov, ως φησι 
Σωφρίον iv Θνννο&ήρ^' ίγκίχρα ώς ιϊω. Similiter Ληη. Οχχ. 1, 211, 
22. - Αηη. Οχχ. 1, 128, 17, Et. Μ. 301, 28, Et. G. 174, 10. 
ftia (£t. G. (ϊο/Λ(ν) γράφιται xai Sm διφ&όγγου xom ^m» tou Ιώτα' τοι>- 
tov 6 αο^^βττος ων 6ta τον Ιώτα Ιτ» ii καί άηο βα^ντονων το νηοτα- 
(ηκόν lctv tia* Tft πληΟ-νντιχον iav ϊωμίν xai ποίητι^κώς ϊομιν» το ο 
ηπρον d^wri; ηνΧ λέγομιψ οτι> ^Χ^μ^ β(ττ» Kof^hB-iOiv, 



iU IW iNittivg^Akitte. 



^..,..v^ ^-«^\^«lli^v iMMi ^ ifefe ifc τβΑ• Γο2«ρ cogitet, 

NNs^ ^^^^..v^ik ^«^• >> ^^ ^ ReperiulHr kne formae: 
%. v^ Λ V^*^*^ ^^ C\m^ ζοίρτί Phoc. 73.ϋΒ., Partic. 
X |V v^. ^ iSM^^ ^S^ b 9 άναξώσα CrL 2566. Fn- 
Ν ^ ^. v{Ks*i% I4d (si lioc frag^mentaB {caiinaDi 

,i^«4^ .Uott• in Ann. Oxx. I^ 190 , 20. 
%• . v<i*lHiJtt Doridi fere proprlum y tf^ «x ^* 
^ .. .. .M \^^*ώμα$ Pind. P. VIII, 47), Att. ^iiofMi 

ν N.KUi eAt> «t conjugatioDem in μι seqauMt, aat 

\ ^uUqua wdice &αΓ (unde &ανμα, ¥f^a, w- 
.i|j^^iujuft« «kjecto natuin est. Reperlantiir kae fomue: 
i.tuijuMCt. ^άμδϋ^α Sophr. 42 vid. §. 39, 2. 
liM^icWkt. ^aeo in epigrammatis Nossidis Antli. Pal. 
\i, y^Ay Anytae ibid. IX, 749, Leonidae Antli. PUn. 
l\» Mm ^t Heeych. ^ώο, ϋ^^ώρ^ι^ ^&^0e Acbam. 73& 
HmU^Laconice σα/Μ^να^ &£ωμενη, ^«ω() ο0σα Hesych. 
ο uvuUi^ «orrectione pro σαωμ^μη, '&£ωροΰσα. 

Hva^tor. ίσοίμβν, €^{ωροΰμ£ρ' ΑάκωνΒς Hesjii. 
Cuwgiwne έσάμ€^α, qnod in terminatiooem interpreU- 
luuuUj ttt aaepe fit apad Hesychium, corrnptam eet. Na• 
uiytMjUvi mtUuia vestigiain praeterqaam in saapectiesbt 

O^oipil ^uovrca ομοίως. 

Aorist I. Imperat. ^ασα* Epieh. 78. Sopiir. tt 

Theocr. I, 149. III, 12. IV, 50. X, 4L 
XV, 65. Ep. 16. 
Infinit. ϋ^άσασ^αι Theocr. II , 72. 
Partic. ΰ^ασάμ^νοι Heracl. I, 70. 
FutMP. &Mi7 2 siDff. et ^«<ΤίΓσ^« Calliiii. in Cep. 3. 
55, Paptic. ^ασόμδΡΜ Theocr. XV, 23 (magis Doricnm 
eeeet &ασούμ£ναι)φ 

ImiiAratiYas^^afo, qui contra reliqaoram analogiaffl 
^ ^ in ω sequitap, fortasse non e geniiiiiaDo- 

sed a recentioribas poetis fictas eaU Si 



κ 



§. 42. De conjugatione anomala. 343 

reliqaa quoque «d contractam coQJagationem referre velis^ 
certe άάσ^β Doricani contractionts legem laedit. — Ce- 
teram ad Doricam ^aa&at pertinent ΰ'άα, quod Theo- 
gnostne in Ann. Oxx. II, 102, 21 Doricnm esjse tradil 
pro ^iciy et giossae Heeychianae ϋ'ατηρας, ϋ'έατάς et ig 
^ατύν. Ης ϋ^δωρίαν. 

&άξαι^ τε&αγμαι, έΰ^άχ&ην Dorice pro &ώξΜ i. e. 
μ^^ύσαί etc. yld. §. 22 , 1• Haec stirps male cam se- 
qaeoti confuiidi solet*, qaae est prorsoe aliena. Rectius 
^ηια^ηγω (Dor. ϋ^άγω) compom poese yidetnr, cf. τϊτι^σσο» 
et πτώσσω^ nam facillime fieri poterat, at eadem stirpe 
ad iram, qua potestatc eaepius η&ηγμάος ntitur, et ad 
ebrietatcin traheretur. Adeo in Heeychii gloesis τε^ω^ 
γμενοι, τίϋυμιαμίνοι et τ^&ωηται, τί&υμίαται interpretamenta 
ΐ^μωμίροι et τεΰ'ύμωται reponenda esee Tidentur• Et 
egpregie res confirmatur Heeycbii glossa, qaam illie jam 
perscriptie detegimiie: χατ&άξαι (leg. κατϋ^άξαι), ημρα- 
^ονησαι, μ£ϋ^ύσα$ i. e. pro ηατα&ηξού et χαταθ^οι|ΐΜ• Pee• 
eime Musume xct&iiat acripaerat. 

θωσ^α*, epalarl, yox Dorica esse tradhur ^). 
^JQs haec inclinameiita reperiuntnr: 

Piaes. -^ώται,, εύ&ηπιται (cod• tv&vvncu), dOwSvai, 
τρίχΗ (qaod potiue ad σωταΐβ spectat Tid. 
infr.) Hesych. 
Ό'ώνταί^ ϋ•οΐρώρτα§, ^ωχοΰνζα$, ά^ηνοϋντα% 
Heaych. 
. θ'ώσ^α^^), dalifVu^ab (cod. δύνασ&μ^) , ϋΌΐ- 
ν&ϋ'&αι, (ύωχδίσΰ'αι* Αισχύλος Αέχτυούλκοις• 
Σωμένους, &θΦνωμενους^ δύωχουμίνους, 
Fatnr• ^ωαονμι^α Epicb. 167. 



5) £t. Μ. 461 9 1. θ-όϊσθ-α» Xiyovaw οΙ Jωq^ιl•i το fvo)xitG&ou άπο 
ro0 ^«S το ξνωχοΰμαί. — Ibid• 460 ^ 31 ad ^ώ^αξ: ^ώ το ιυωχονμα^ 
i}toi> ey ^νί»χίφ πμί — άφ' Ο ν ^ωρ•£Γς O-otQslkJ&at Xeyovab το ^νωχίΐσ&αι; 
Larcherus exEt. Or. 73^ 4, ubi eadem fere docentur, recte ^ώσϋ -cu 
reponi jubet. ^ J. Gr. 243, b, Greg. 0. 356 το ίνωχιΖα^οΛ tvw^ 
ubi recte corrigunt &ωα&α^. 



342 De conjugatione. 

ratam paUTerini^ naiii si quis de Terbo ϊσχΦίμφ cogitet, 
ίσχημι potine postulamtte et inde Ιϋχπεν, 

ζάω ia contractione monoeyllabariiiii stirpiam ratio- 
nem ββφΐΗαΓ yid• §. 38, 2. Reperinntar hae formae: 
Indic. C^ EpiGli.95, Conj. ζωντι Phoc. 73. 81 R•, Partic. 
ζών Epich. 96, Rkod. 2525, b, άναζώσα Cret. 2566. Fn- 
taram ζησών Epich. 149 (si lioc fragmentam genainiim 
eet) η eeryat yid. §. 19, 3. 

ητί, dicit, Alcm. in Anii. Oxx. I, 190, 20. 

d-aad^ctt yerbam Doridi fere propriuni, quod ex an- 
tiquo ΰ'ηίομαί {Καίομαι, Pind. Ρ. ΥΙΙΙ, 47), Att. '&ίάομαί 
ita nmtatum est, nt conjugationem in μι seqoatar, avt 
potius ex antlqaa radice ^al^ (unde ΰ'αΰμα, τΕ^πα, τα- 
φών) digamma abjecto natum est. Reperiantar bae fonnae: 

Gonjunct• &άμ£^α Sopbr. 42 yid. §• 39, 2. 

Imperat• '&ά€ο in eplgrammatis Nossidis Antb. Pal. 
YI, 354, Anytae ibid. IX, 749, Leonidae Anth. Plan. 
lY, 306 cf. He^ycb. ϋ'άω, ϋ'^ώρπ^ ^M0e Acbaro. 736. 

Partic• Laconice σα/Μ^να^ ^Βωμίνη, ^«ω()ονσα Heeycb• 
e nostra correctione pro σαί^μένη, '&ewQo€aa* 

Praeter. ίσΰΐμδν, ί^^ωροΰμ^ν* Αίκων^ς HesycL 
Corrigimus ίσάμί^α, quod in termlnationeiii interpreU- 
menti , nt saepe fit apad Hesychinm, corrnptam eat. NaA 
objeetlvl nitUuia vestigiam praeterquam in saepectiesiiiM 
Hesycbii gleeaa -^άοντα^ Μάσκορτα, ^Βωροννια, qeam 
excipit ^uovvra ομοΙ(»ς^ 

Aoriet. I. Imperat. &ασΜ Epieb. 78• Sopiir. 44. 

TbeoGT. I, 149. lU, 12• IV, 50. X, 41, 
XV, 65. Ep. 16. 
Infinit. &άσασ'&αΦ Theocr. II , 72. 
Partic. &ασάμ€νοί Heracl. I, 70. 

Fntvr• &ασΗ 2 sing^. et ϋ'ασ^ίσϋ^ί CaUlni. in Ccr. 3. 
55, Partic. '&ασ6μ£να$ Tbeocr. XV, 23 (magis Doriciim 
esset &ασονμ£ναί). 

Imperatiyus ^ά«ο, qui contra reliqaorum analogpam 
conjngationem in ω sequitur, fortasse non e genuinaDo- 
rlde petitas, sed a recentioribne poetie fictaa eet. Si 



§. 42. De conjugatione anomala. 342 

reliqua qaoqae ad contractam coQJogationem referre velis^ 
certe ϋ'ασϋ'Β Doricam coatractionte legem laedit. — Ce- 
ternm ad Doricam ^aa&ai pertinent Ό'άα, quod Theo- 
gnostue in Ann. Oxx. II, 102, 21 Doricnin esee tradll 
pro ^^ia, et glossae Hesychianae βατήρας, ϋ^€ατάς et ig 
^ατύν, iig ϋ'δωρίαν. 

ϋ'άξαι, τ€&αγμαι^ έϋ-άχϋ^ην DoriGe pro ^ώξαι i. e. 
μδ&ύσαι etc. vid. §. 22 , 1. Haec stbrpe male €um se- 
qiienti confandi solet*, qnae est prorsns aliena. ReGtius 
cnm 'θ^ηγω (Dor. &άγω) compoiii poese yidetnr , cf• τιτησσω 
et πτώσσω ^ nam facillime fieri poterat , ut eadem stirpe 
ad iram , qua potestatc saepius τδ&ηγμ£νος atitur , et ad 
«brietatem traberetur. Adeo in Heeychii gloeels τ€^ω^ 
γμ€νθ€, τδϋνμιαμίνοΰ et τβ'&ωιιίται, τί&νμίαται interpretamenta 
τε&νμωμένοι et τδ&ύμωται reponenda esee videntar. Et 
egregie res confirmatur Hesychil glossa, qaam illie jam 
perscriptis detegimne : χατ^άξαι (leg. κατ^αξαι), ημρα- 
χονησαι^ με&ύσα^ i. e. pro Ηοταΰ'ηξαι et παταΰ'ώξΜ. Pes- 
eime Musurue κα&ιξαι scripaerat. 

^ώσ^a^y epalari, yox Dorica esse traditur ^). 
Ejus haec inclinamenta reperiuntnr: 

Praes. ϋ^ώται^ εύϋ^ηνΗται (cod• tv&vvncu), dOwSxai, 
τρβχΗ (qaod potiae ad σωται apectat Tid. 
infr.) Hesych. 
^ώνταί^ ϋ•οΐ¥ωντα§, ίύωχοΰνζα^, ά^ηνοΰντα% 
Heaych. 
. θ•65σ^α*5), δαίψυσ^αι» (cod. δύνασ&μι), d^Ol•- 
ν&ϋ'&ξΛί, ίνωχ^Ίσΰ-αι' Αισχύλος ΑΜτυονλχοις. 
Σωμένους, ϋ-οινωμ^νους y ίύωχουμινους, 
Fatnr. ^ωσονμι^α Epicb. 167« 



5) £t. Μ. 461 9 1. θ-οΐΰθ-α» λίγουον» οΐ Jiaq^iZ^ το (νο)χιΐσ&αι άπο 
τον 0^ το ξνωχονμαί. — Ibid• 460 ^ 31 ad 0ωραζ: 0ώ το ιύωχονμαρ 
ζτο* iv ινωχίψ ίΐμί — άφ' ον ^ωρηΐς &ωρί1>σ&αι λέγονβι» το ίνωχ^ΐσΟ-αι; 
Larcherus exEU. Or. 73, 4, ubi eadem fere docenlur, recte ^ωαϋ-αι 
reponi jubct. — 3' Gr. 243, b, Greg. C. 356 το ίνωχιίαϋ^αί iv&y 
abi recte corrigunt θ^ωσ^α*. 



344 De conjugatione. 

Aor. I ϋ'ώσασ^αι, ^νωχη&ηναι^ μεΰνσϋ'ηναι Hesych. 
(hoc interpretamentum errori debetor yid. atttec.) 
Perf. τ Β^ωται y τ^^οίνητα* Pbot. 
Aop. I p. ΰ^ωϋ^ηναι, φαγ^ίν , γ^νσασϋ'αι Heeych. 
Deriyatuin est &ωστη giccy ίνωχητ4^«'(* Heeych. 
(ϋ•ιγγάνω), Aop. II ίϋιγον et Lacooice txsiyov vid- 

§. 7, 1. 2. 

^νάσ%ω, Aor. II ίθ-ανον ^ Perf. ted'V€tKa, 
ιημί^ Perf. άφίωκα Doricum ' dicitur a Svlda 8. τ. 
άφδίκα et άνίώσ&αι leg^tnr in Heracl. I^ 105• Snidas 
eadem perfecti forma lones uti tradit et Herodotam, coi 
II, 165 ex optimo codice F. άνεωνται pro άνεονταί resti- 
tnendum est; item άφεωντα^ m Ev. Matth. 9, 5. Com- 
memorantnr άφεωχα, άφεωνται in £t. M. 176, 45 ex He- 
rodiano, adeo Attica esse tradnntur ibid. 1. 51 et Et. G. 
96, 11. Analoga ennt ?&ωκα Tid. supr..et πεητωχα. — 
In titulo Phocico nr. 73 Rossioe άφεμενα reetitai jossit, 
qunm m lapide leg^isset ά dovkayipyia αχνρος xai άρεμενα 
εστω^ Phocicnm τε&εμενος comparans, de quo Tid. infra. 
Nos yalde dobltamus nec eredimaa attgmentuin omissiiiii 
satis excnsari posse, 

ϊχω pro ηχω Doricam est yid. §, 22, 2, vel potiiis 
εικω y id quod nune rectiue perspiclmas. Neqne eDnn 
solum apad Epicbarmum fr. 19 Athenaei libri εΧχω prae- 
bent et fr. 24 iixm i. e. εΤχε (nec minus Sappb. 2, 8 libri 
είχει), sed etiam in titnla sepulcrali Aeginetico bonae ae- 
tatis nr. 2140, b ^) σννείχη legitur i. e. prosit, qaocDm 
commodiseime comparabis Heeycbii gloeeam συνίίχη^ 
συμφέρει, Ea enlm eet codicU lectio, qnain Musurus male 
in συνηχεί mutayit literarum inauper ordine laeso ^ aat συρ- 



6) Nos titulum in hunc modum legimus: μη ανοιγι* ου γάζ μη 
σννιίχη ΎΟί άλλον rwa Kout&im «ς ravrav τάψ σορόν, α{1) Sk μ^* 
(t)v avrov οητκ»ση. Boeckhius aw{tv)eiHfi dedit, qaod ne Doricaoi 
quidem esse videtur pro awtviynfi vid. infr. β. ν. φέρω; deinde shie 
causa τφ άλλον; tam ia)v contra dialecium; posiremo miaaji, No» 
et DoricuiD accentum resihuimus iieque iota subecriptnm addere 
ausi sumas, de qua re vid. §. 37^ 6. 



§. 42. De conjugatione anomala. 345 

dxH ant σνμφίρ€$ ecribendam eese apparet. Jam vero hoc 
yerbuiD avvdi^H ηοτο dsq pro σνμφ^'ρδ^ positoin ad ηηω 
vel t%w pertinere Latini conTenit comparatio evincit, 
neque χαΌ'ηχη et ηραςηκη valde diseimUem potestatem ha- 
bet. Itaque in g^noina Doride e radice ΊΚ praeeena €Ϊχω 
factom est, ot Xeinm et πδΐΰ^ω e ΑΙΠ et ΠΙΘ. -^ Fota^ 
rnm ΙξεΊτδ est Acham. 708; Perf. ϊχαντ^, Γxovσ^ apiid 
Hesychium oon epernendnm est; nescio enim an gram- 
maticus in Ann. Oxx. I, 212, 27 praesens ^χω recte e per- 
fecto natam jndicaTerit. — Sabjectiyi Aor. II est ίχόμαν^ 
ΐα»μ§. HDJas verbi Dondi peculiaris "^) ^ quod e 
perfecti οϊδα tertia plnrali /σασ», Dor. ϊσαντι et plasqoain- 
perfecti ϊσαν pallolasee yidetar, haec inclinamenta repe" 
riuotnr : 

lodic. eiog• 1. ίσαμ$ ^) Epicb. 98 ex emendatione no- 

stra, Pind. P. IV, 148, Tbeoof . V, 119. 
2. ισα^ς vel Υσοις Theocr. XIV, 34 , . vid» 
§. 39, 1. 
' 3. ϊσατι. Brutt• , Theocr. XV, 146. 

plur. 1. 7σαμ£ν Pind. N. VII, 14 (mag^b Dori- 
cum esset ϊσαμ^ς), 

2. ισατδ in Perlandn epietola Diog. Laert• 

1,99. 

3. ϊσαρτ$ Eplcb. 26, Tbeocr. XV, 64, quod 

aequo jure aJ οΊδα trabi poteet. 

Conjunct plur. 3. ισάντι Cret. 3053. 

Infinit. ισάμδρ, qaam formam coUigimue ex Heaychu 
glossa γ^σάμ^ναι, fidivuh^ qnam interpretameiiti terimi- 
natione aecita e ΙΆσάμ^ν corruptam putamne , cf. §. 39, 5. 

Pa^rtic. toag'') et Gum terminatione Leebiaca ϊσα$'ς 



7) Heeych. Ισα/Μ, ίηίαταμ<^' Συραηόαίο^. Doricum dicilur a 
Choerob. in Theod. 894, 27 (Ann Oxx. IV, 390, Et. M. 476, 29) 
ubi additur Theocr. V, 119, deinde Drac. 49, 17, £t. M. 43, 11. 
— Apoll. de adv. 587, 8. tSn ovv ntu Ttaga το ϊααμ$ ro Ισάς 

twcu* ώλΧ* inii ατίαζ ai ti^ σας λήγοναοΛ μίτοχοΛ fictQvromcUf τ^ 7 
ηαραλ'Ρ^όμίναί^ γ^μίσας, λιπΙοίΛς, XantiaotQ^ cwtW^c^e xai η ϊαας 
τοΖς To*ot*^o*g. 



346 De ooiqugatione. 

in Nossidie epigrammate Anth. Pal. YII , 718 cf. Mebelu 
Del. p. 97 , ίσαντ$ Pind. P. UI , 29. 

Ϊ στ α μι, Futar. στασι», Aor. II anroer, Perfb iczomtvi. 
Ια Tlier• 2448. I, 27 iinu%^7a^ qaod tiianeittYa potestate 
atitnr^ ad recentias perfeetam imaata refertfiduin est, de 
qao yide Bottiii• II p. 208« De στανυέσϋίων Cvet. 2556 
vid. §. 35, 1. 

nakem, Aor• I iuaXeou, 

ΐΛ€Ϊμα$ raro apnd Archimedem.ad crajngatioaeoi in 
ω lonico more deflectit, ut KeiadtM de Plan• Atq» p• 1. 
,10, saepe apud Peeudo <- Pythagoreoa , vix recte. He- 
eychianiim κάχχη, Ha^iv^s' Αόχων^ς a.^ccxx«£ contit- 
ctiHii est. 

χ6λομα^ Doricam dicitnr it€%nai pro mXgueA a J. 
Gr. 243^ b, Meerm. 659, Gr. C. 361^ κά^ο pro χώ^το, 
jc£%ro Λ Alcmane usurpatam est yid. §• 15, 4^ 'Aor. I 
&ΐΛΐησατο Epicb. 48* 

ηίγχραμι Doridi proprlam fniese Tidetor pro χίρ- 
νημν, χίράνννμι. . Apud Sophrooem fr. 2 imperatiyos ίγ- 
%Ι»ρα legitar , qai ad %ιγ%ρω refertur ^) et aimplex ver- 
bnm est ia Hesychiana g^loesa κ$γχρζ^ χιρνψ. Malomns 
tamen banc in %1γ%ρα, αίρνα mntare et yerbum m fM 
agnoscere , quia ab ίγχικρώ UDperativus ίγκίχρη descen- 
deret. Propter γ in elmplici yerbo adjectam, in compo- 
aito expuleum eonferaa πίμπλημι et ίμηίτΛ'ημι, πΐμηρημ 
et ίμπίττρημι. 

κΐάζω, clando* Dorienaee pro lonica mAij&u, Attico 
Μίγω primum κλαΐω^ xAceco dixiase Tidentur, qao reforen• 
d«m est Κ€ίταιιΐ6κλγνται, qnod ex Epicbarnio affertar 
in Ana. Oxx. I, 224 , 2β (nbi Htura xexXayraL acriptom 
cet)^ deinde χλ^σώ, quod in ScboU. Tbeocr. VI, 32 



8) Ann. Oxx. I, 167> 16. ηιρω — nal συγχοη^ ηρω, StnXaot^ig^i 
ιαηρβ^ ηλιοψϋαμφ τον γ χ»γ*ξώ, αφ* ου ηαρα τω Σύψρον^' iytuM^ 
ώς 9Ϊω. Minus aceurate £tietath. 234» 4Θ. ^ Μ τον ηρω ηατά am^ 
δΜίλασΜϋμοψ το ΗΛ»ρώ^ ου 7ίρηα*ς τα έγΛίχ^α ώς «ί»^ ηγΛνψ ιιί^να m, 
όδίύω, — Hesych. ίγκίηρα, i^^xi^va (cod. iynixqa, ini^va). 



§. 42. De conjugatione anomala. 347 

DOTicnm esee traditar ^) , et fortaese nXmacti i. e• Ηλξσα$ 
apnd Heeychiam, nbi niinc χλξίξαύ e Masuri correctione 
vid. §. 11, 2. Reeentioree ζ addidernnt, sicat etiam in 
Talgari lingna recentiore 9ίλ^ζ€ΐν reperitnr vid. Lobeek. 
id Bnttm. II p. 221. Eo pertiiient Hesychii glossa χα- 
τ€%λάζ€το, Theocrltea χλαξω ΥΙ, 32 (qnod ex optimie 
Hbrie pro ηλασώ yel xXtjtudS rescriptnm est) άπό^ίλαξον ct 
άκοχλάξας XV, 43. 77. Scholiasta Theocritens (vid. §. 19 
not. 10)9 qui et χΑασο? et χΑ^ξώ Dotica esee tradit, in 
boc aeque iota snbscribi jubet. Librorum tamen aactori- 
tas ubiqne repugnat nec minns^ id quod nunc intelligi- 
mns, credibile eet, in χλάζω ab ipeis Dorleneibas iota 
omiseum eese quam in χρνζ(ο yid. §.22, 7, vei ν in 
ηάζω pro παύω yid. §. 35, 1. Ceternm conferantar^ quae 
disputaTimns §. 11, 2 et §• 19^ 6. 

κλίω, LyBistr. 1299 χίΙ«ώα, rectins xAcoia i. c• χλέονσα. 

(χλύω), Perf. imperat. xAtkvns apud £piGharmam 
Tid. §. 41 not. 1. 

χοώ Epicb. 19 ^d. §. 10, 8. 

χρέμαμαι. Apnd Arcbiinedeiii de Qnadr. Parab• 
p. 20 aeqq. saepe repetita legantur χρψάμ^νος et χρψύ^^ 
σ•θ•ω ; pro hoc haud raro perfectum χΒχρψάσ^ω modo sine 
lilirorani dissensu reGeptam eet modo in varia lectlone 
enotatum. At quom χρψάμενος in perfectum matari ne- 
qneat, χρΒμάσ•&ω Teriue yidetnr qaam χεχρ^μάα^ω» 

χρίνω, Aor. I ρ. ίχρίΰ^ην Epicb. 

λαγχάνω j Aor. II• ίλαχον. 

λαμβάνω, Futar. λαψοΰμαι Epicb. 19, Aor. Άαβον, 
Perf• 6ίλαφα Pboc. 73 et Arcbim. , μηαλδλάβηχα Arcbim. 
Aren. p. 331 , Perf. Snbj. είλαμμαΰ et λίλαμμαύ Arcbim., 

Aor• I p. ίλάφ^ην. 

λέγω, Aor. II• ρ. δ^λέγ-ην Crett. Tid. §. 39, 6• 

Αω, Tolo, aDtiqonm Terbnm a Doriensibus potiesi- 
muin servatum, cujue bae formae reperluntur: 

Praes. Indlcat. 
eing. 1. λω Lysistr. 981, cf. Heeych« λώ , ^έλω. 



348 De conjugatione. 

siii^. 2. λζς^) Epich 44. 94. 95. 96, Lyeistr. 05. 

1188 9 Acharn. 715. 738 etc, Theocr. all. 

Adeo Enripides uens dicitnr ^). 
3. λ^η £pich. 94, Lyeifltr. 1163, Tbeogn. 

299 10). 
plnr. 1. λώμ(ς Lysistr. 1162 (libri λώμ€σ&*), 

2. λ^τ€ Lysistr. 1105 ^Ο• 

3. λώντι Epich. 19, Theocr. IV, 14. 
Coujunet. λίίς Theocr. V, 21. XXIII, 45 et X^ Epich. 19. 
Optat. Xdti Epich. 137 (llbri λοίη) et fortasse Imt 

Epicb. 58 In fragmento corraptissimo• 
Infiii. k^p Thncyd. Y, 77 yid. Append. 
. Parlic. λώντι Corcyr. 1845, Epich, 19 ▼. 1. Ibidem 
in Terau secundo, abi libri τώ γαμηλιώντι Dindorfiaa He- 
sycbianam glossam λίΐ^μι , Οίλοιμι coinparans , quam λ^αίμι 
ecribi jubet , τω γα μη λ^ωντι corrigit•. Nos non credimos 
de verbo λ{άω. Nam optatiyum Aecfi/ti» lonicum ease ap- 
paret, unde boc iatellig^itur aat ladem antlquatn Tocem 
Χην non plane ignorasse ant recentiorein qiiendain poetam 
DoricniD verbam lonica terminatione iastruxlssc»* Apud 
Epicbarmum qaum lonici quidqoam tolerari neqacat, 
ismendationeni τω γα μηδέ λώντι praetQlimas. — Descendit 
ab bac stirpe LaconiGum ληίς^ βούληαις apud Hesycbiam 
i. e. ληας vid. §.9,4. 

μανϋ'άνω^ Aor. II «T^a^oa^ Epich. 



9) Aoacreont. X, 7. ο ^' ηπι /idxqtatf^' λάβ* aittov onrtoooif λ^. 
— SchoU. Theocr. I, 12 Jwi^inov tb λγις. — E<. M. 55=1,21 
(brevius in £t. Or. 93 > 28). Λητώ. 6 ^e Ι^ρΙσηιρχος naqa το λώ το 
^έλω , o&tv κοΜ το λ^ς ounl του &ikftq μίτά τον 7 Ενρί^ίϋης ' κ<μ το 
Αη το ^iXtt /ίίωρι^ώς. — Hesych. Λή, &eXti 

10) £ palmaria Η. Sauppii conjectura in Epist. Crit. ad G. Her- 
mannam p. 99 οι'<^««ς Afj pro vulgari ov6* ί^έλπ ei ovStlq δη ^ qaod 
est in optlrao codice Mutinensi. 

11) Nunc quideiD legitur καν Ζητ(, ut conjunctivQs sit^ 8ed pro 
καψ, quod conlra Doricam dialectum peccat, eo confidentius nat 
i. e. *ai ai reponiinus, qaod ol ktfi (non cuUa λ^ς) concedentiav 
vel precantinm formula est Epicb. 94, Acharn. 713. 738. 780, Theocr. 
V, 64 



$. 42. De conjugatione anomala. 3^i9 

(μδίρομαύ), Perf. ίμμόρανι t, τ»£ΐ;;^«σ». Hesych. 
Doridi Yindicaaduin esee Tidetur. Pro ύμαρμέντι secmi• 
dnm Et. M. 334, 10 apnd Sopbronem et Lacones erat 
ιμβραμίνα, qaocam coofer g^lossas Hesychianas Ιμβρα- 
μ fpfj , Ημαρμ^νη — έμβρ αται, ε'ίμαρταΦ — έβραμμέ" 
νον , ύμαρμένον» 

{μιμνάσιαω)^ PerF. Subj . optat. μψναΤτο vid. §. 41, 6, 
imperat. μψνααο Epicfa. 119. 

Μ Ο Α, Aor. II ΐμολον Epich. 94, Lysistr. 984. 
μώσ&αι, qnod Terbum Doricum essc traditnr pro 
^flTHv^^^y in his formis extat: 

Indicat. sing. 3. μώται Epich. ^^) et HesyGh. μώταί, 

ζητίι, χΒχνάζιται» 
plur. 1. μώμβ^α, ζητοΰμεν Hesych. . 
3. μ&νταν apud Eupborlonem ^^)• 
Optat. μψιο (editur μωτο) apud Diotogenem Pytbago« 

rcnm in Stob. Floril. Y, 69. 
Imperat. μώαο Epicb. 121 , quod e libroram Tcetigiis 
rescripeimus pro μώεο , quae forma contra 
reUqaorum analog^lain conjug^ationem in ω 
sequeretnr. Confirmat eam leGtionein He- 
sycbii glossa μωσοΐ , ζητ^ΐ^ quam aegre 
faciliore emeiidatione sanayerie, quam μώ- 
σο, ζήτδΰ ecribeiido. 
Infinit• μώσ^αι Tbeogii. 769. 
V^riic. μώμδρος Sopb. 0. C 836, μϋ)μένα Aescb. 

Cboepb. 44. 435, μώμίΡΜ Sopbocl. ^^). 



12) Hellad. Chrestom. in Phot. Bibl. p. 1582 de /«οΓσα: το yaq 
ζ'ητΰψ Jiaqitvi λίγονσι μώ (corrigQDt μώο&α*) xou μώχαι το x^igfov 
ηοόςΦΤίον παρ^ ^Επ^χάρμο^ ^ χα* μϋνται πα^' Evqoqiwvi, xcu /«tf^cyoi» 
η μιτοχη ηα^ά Σοφοκλή, — £t. Μ 589 , 42 ad μονσα: μώ γαρ ncU 
μόίμαι το tffi^ ^Επίχαρμος 6 κωμιαόζ ' Πυρροί yf μώ ttai /IfVKalitara» 
— S»id. μώσ&α^ — το tifr*•!' παρά Λάχωσιν» — Id et Phoi. s. ν. 
μο>ν: μώα&αί το ι^ητίΐν. Plat. Gratyl. ρ. 406. Λ μονοα a μώαΘ -at de- 
docit. Μώ , t^M in vocis μονσα et alioruin etymologia commemo- 
ratur Ann. Oxx. T, 278, 10, Suid. s. v. Moma. ei saepissim• in 
Etytnologicis. 



350 De oonjugatione. 

Aor. I ϊμώσίχχο (Ita codex)^ ivQtp^ ίτίχνάσατο, Ιζψησίν, 
Hesych. 

Objectiynm ^cS, qnod eaepeft g^ammaticieiffertiiri^), 
fictam esse yidetur, unde μονσα et alia derivarentor. In 
corrnpto Eplcharml frastnlo fr. 80 Πυρροιρ γ€ μ& malJfth 
χαλίωνα tertia persona μώταί latere videtar^ qua Helladins 
E|ncbannain nsnm eeee teetalnr• 

οϊομαι Epich. 56, οίμα^ Epich. 100 , (urj Sophr. 23. 
Laconicum οίώ, qnod legitur Lyeietr. 81* 156. 998. 1256 
€t in Coralisci Epllycei fragmento , a Snida et ScboU• 
Arist. Lysietr. 998 pro οΊμα$ esee dicitnr^ a Lobeckio ad 
Battin. II p. 53 ex οίησομα^ contractnm patatnr, qnod 
qaomodo fieri potnerit, non intelligimiis. Haiid dnbie 
Laconibue pro interjectione affirmatiya erat, iit Yieonen- 
sium illnd halter, id quod maxime apparet in CoraUsci 
loGO ηοττάν xonid^ οίω αώμαι. Qaae ei e Terbo οϊω nata 
est, accentam miramur circamflexnm a codicibiis plernm- 
qae exbibitnm. 

olda h Doride, quanqnam noTnin Terbam Γσαμ« fia- 
xerat yid. enpr., non alienum erat. Leguntar o?^«a^EpIcb. 
96, Lyeietr. 1250, Conj. nd^ Epich. 95, Imperat. 7σ^* 
Acharn. 749, Infin. ηροΗδέμβν apnd Archytam vid. §. 41)3. 

οΧΙυμι, Perf. oXmXu HeracL, Fut. όλοΰμαι^ iuit•? 
Aor. ώΧόμαν. 

ομνύω vid. §. 35, 1, Fut. όμιώμ^ΰ^α Laeonice Lyslstr. 
183 Tid. §• 26,. 1, Aor. I ωμοσα Ampb. 1688, HeraeU 
Cret. 2555. 

ορά ω vid. §. 38, 1• 4, Aor. II iidov, Perf• οπωπα 
Lyelstr. 1157, Desiderat. wipiov Sophr. 39 vid. §. 22, 6. 

όρύσσω, Perf• ύποηατώρυχται Sophr. 33 slne reda* 
plieatione Attica cf. Buttm. §• 85 not. 1. 

(πάγννμι) y Aor. I εηαξα, Perff. Opt. παταχοίην Yid. 
§. 41 , 2 , Aor. II p. ίηάγην. 

πάσασΰ•αι, quod Terbum Dorldi trlbuitnr yid. §• 
15 , 1. Reperinntur Aor• I Ιπασάμαν et Perf. π^πομο» 
(exemplis aupra allatis adde ίηάσατο ϊη yase Mag^nae Gne* 
ciae C. I. nr. 5), 'praeterea Fnt. πάσ^ται Aesch• Eqia• 



$. 42. De conjugatione anomala. 351 

169, Fat. III nmaoirai apad Pempelttm Pythagoream 
Stob. Flor. LXXIX, 52. 

πάσχω, Aor. II ίηα&ον, Perf. srcVsof^^cr Lysietr. 109S 
et Archimed• Alia mira perfecti forma ηεηοσχα Slculi 
Eplcharmas fr• 7 et Steeichoras '^) osi ennt• 

ηανω. De Dorico πάζω yid §• 35 9 1. 

ηέταμαν, Tolare, Doricam esse traditar ab Aelio 
DioDyeio (Herodiano?) inH. Ad. et in Ann. Oxx. lY, 
339, 8^ leg^tar ηίταταί apnd PiDdamin, sed πηομένους 
Eplch• 63) Aor. II άμπτάμ^νος Lysietr. 106. 

{πίύ^ομαι), Aor. II πν^ωντι in Delph. ap. Ulrichs. 
p. 67 9 qaod in πύϋ^ωηα& confidenter matamae. 

πΐμπλημι, Imperat• πΐμπλη Sophr. §• 39, 4, Aor. { 
ίηλησαφ 

nivmj Aor. II ίπιον. 

{nknQaGntw) y PerL Sabj. πΐηραμαι Ther. 2448^ 
AcLarn• 

ηίπτω, Aor• II ?netov in gennina antiquiore Dorlde 
vid• §• 6j 8• 

HAA, Perf. 7Τ€πΑαμα« Dericnm dicitar inAnn• Oxx. 
I, 148, 29 pro Atuco π^ηλημαι^ quod cohaeret CQm πδλάζω. 

{ηλάοσω), Aor• II ρ. nkayeig Epich. 159• 

πνίγω, Fut. πν^ξΗσ^β Epich. 106. 

ηρίαμαι, (de imperativo πρία et 2 eing. imperf. ίπρία 
Tid• §.24, 4). Memorabllis forma eet ίμπρίατο Gorcyr. 
1840 pro ίπρίατο, quod cum Boeckhlo reetltuere non aosi 
snmus, yid. §• 15, 7. 

φτιγννμί,, Perf. ίρρν/(* saepe in HeracL B, forma 
etiam aliunde cognita. 

(φώννυμ$) Perf. Sobj. imperat. ίρρωσ^ι Cret. 2557• 

(σχ«ίΙΑω), Perf. ίξ^σκληπόπΐζ Epich. 106• 
στρέφω, Aop. I p. ίστράφ&ην vid. §. 16. 
(^σωζω)^ Aor. I ίσωξα et δσοισα, Laconice ίσοίξα 



13) Phot. ηέποαχα* Aiu^uvitf τι,ψ^ς τοντφ ηίχζψτ^^ ωψ neU etfr» 
Στησίχορος. 



352 De conjugatione. 

Tid. §. 11 9 1; 2. Dinolochus Sicnlos nova praesentis 
forina σωνννω osue est, ad qaam aoriBtam σώσΜ Sophr. 
27 referre licet, qaare nnnc neqne iota eubscriptam ne• 
qae ξ desideramus. 

σώμαί^ σώται ecTerlorie Dorldie ennt pro σονμαι, 
σονται yid. §. 25, 3, ct ipsum iiova&ai, qaod apad poe- 
tas eolum dramaticos et CalliiDachnm legitar, in initlore 
potiseimum Doride sertatQm fuerit ^^). — De Laconico, 
81 diiB placet, άη^σσούα dlximus §. 19^ 8. 

Tu4, Imper. τητε Sopbr• 100 , at Homericum r^ cf. 
Battin. II p. 297. 

τάμνω, Aor. ίταμον Tid• §. 16 , Perf. τ^τμοχα, li- 
τμοιμα^, Aor. I p. ίτμάϋ-ην Archim. (idem eeinper xt^m, 
ί'τψον j τίμώ), 

τί'&ημφ, Fut. '&ησω^ Aor. i&^na , Pert. TeOexa ct 
Subj* τί^όμαί, quae formae in uno titulo PLocico Roesu 
nr. 81 servatae sunt, ubi I. 10 άνατί^ίχαντι , L 14.15.18 
ανατ^^ίμένος et mnlto melius analogiam eervant^ quani 
yalgares τίΰ'ίίχα et τεΰ^βψαι (quae In Doricls fontibus bob 
reperiuotar) , cf. δ/^σω, dedsKa, όίδίμαι, ίδέ&ην et /έσω, 
Ktlvma, λίλνμαι j hv&fiv. — Aor. I p. ίτέθ'ην, 

τίνω, ΑοΓ. Ι ιτ€ίσα v!d• §. 22, 3. 

τ ρ άπω, τράφω et τράχο) vid. §• 16. Hujns fotn- 
rilm δραμείταν est apud Dinolocbnm Phot. Lex. II p. 634. 

τυγχάνω y Aor. II ίτνχον. 

φαίνω, Perf. πίφανα Sopbr. 75 9 Fut. II p. φανηΰόί 

\id. §. 35 , 3. 

φέρω, Fut. οίσώ (Heracl. οίσϋντι)^ Aor. I ^ν^γχα^ 
ut ΗςηνίγίΛδ Corcyp. 1846, ίξίμεγκαι Tber. 2448. II, 23, 
ίν^νχάμδνος Aetyp. 2485. Quare quuui in Aegin. 2140, b 



14) Mirum est Platonis teslimoniiiin Cratyl. p. 412. B. in vocis 
σοφία etymologia: αλλά δ(ΐ Ιχ των ηοιητων άναμιμνησχίσθΌ* ^ οτ* ΛοΙ- 
λαχον λέγουσα ntql σιον αν τύχωΟΛ των ά^χομένω¥ ταχύ nQoUv€Uf i(fi>^, 
φααΐ. AawfWhmui 6h άνδρί των ινδοαίμων χα* όνομα ην Σους' την ye^ 
ταχ(Μν ορμην οΐ ^axcoa»/uofM>ft τοί/το χαλονα^. Ultima inde a Αολ»- 
ψΜψ Heindorfius e glossemate orta censait (tepugDante tameii Stall- 
baumio) et sant dubitationis plena. 



§. 43. De praepositionibus. 353 

Boeckhins awilxjj non recte in avvtifdiiri mutasse Tideator^ 
nibii mutandum esee sopra docnimas 8• τ. ΐχω• — * Perf.- 
Sobj. Ιιηινεγμαι Archimed. , nam mero ephalmate apnd 
eundem aliqaoties reduplicatlo&em omitti eupra moiiiiinine 
§. 35, 2. 

ψ'&αίρω Doricum esse refertnr pro φ^^ίρω yid• §• 
22, 5 ; Aor. II p. χαταφθαρβίς Epich. 19• 

(χάσχω)^ Perf. αέχανα Sophr. 51• 

χ£(ο^ Aor. I ^γχίας Eplch• 61. 

XPE. Hujus stirpis liaec inclinamenta yariae si• 
gnificationis reperiuntor : 

a) χρν> oportet, quam Tocem ab initio non yer- 
bam esse, sed snbetantiTttm , olim docalmas in diss. de 
cooj. in μ^ p. 28, legitur £plch. 122• 131. 133, ncqne 
nllain aliud ejas Inclinamentani• 

b) χρησ&α Acharn. 744 pro χργζπς dictam eeee, de 
quo TOGnm χρ^ς et χρ^ usn Dindorfius dixit ad Soph. 
Antig^. 887, rectissime Bergkine intellexit yid. §• 24, 1. 
Eodem eensn χρ'^ζω yel χρήζω usarpatur yid. §• 22, 7. 

c) χρησ&αι, uti^ in bis formis reperitnr : Imperaf. 
χρησϋ•ων Crct. 2556, 65 et χαταχρίίσ'&ων Rhod. 2525, b. 
86; laf. χρησ&αι Heracl. II ^ 66; Partic. χρημ^νος Cret. 
2554, 61. Vides altima forma excepta^ quac in titnlo 
corruptisslmo parum fidei habet, reliqnas a χρίομαι ita 
descendere, ut eeverlor Doris te In η conjunxerit, mitior 
in eiy cf. §. 38, 4. — Aor. I p. χοιτ^χρησ&ην i. e. uea 
confici plus eemel repetitnr ia Corcyr. 1845• 

d) άποχρέω, snfficio, £picli. 114. 

Derivata hnjus radlcis in genuina Doride 17 tneri βα- 
pra docaimas §• 19, 3. 

§. 43. 

lie praepoeltionibae• 

1) Ut in Aeolicie dialectie, ita in antiqaiore Doride 
ipocopen patiantur praepoeitiones παρά, ανά, χατά, quo 
iccedit Doricam notl pro προς, Primam tltnlos perlu- 

II. 23 



354 $. 43. De praepositionibua. 

etremue, qui quo antiquiores ennt^ eo ad apocopeii pro- 
peasloree eese solent. — In taboli» Heracleensibus ubi- 
que apocope afficimitnr παρά et άνά: Β, 15. 25. 42. 44 
et saepe ηάρ τάν vel πάρ τά y 1^6 7τ«ρ ΙΙξχρδοσίαν etc, 
Ι, 58 ηαρδώντι. Ι, 59 παρλαβόνης y Ι, '54 ηαρμηρησόνίΐ''^ 
αν τίν 1 9 100, i^f τώς II, 32. 38, άνχοϋ^ρίοντν ι. e. ανα- 
κα&αρονσ$ Ι, 84^ άνγράψίν , άνγράψοίί^ άνγραψάρτω Ι, 78. 
79^ άρχωρίξαντδς 1,8. 11 ^) , άμμ$σ&ωΰ•η Ι, 63, αμπώλημα 
1 , 62 , 107. Praeposittoiies κατά et ποτ/ apocopen pati 
solent aate artlculum, ut Μοττάρ^ χαττάς, ^αχτά^ %αττάδ(^ 
ποττω, ποττόν, ποττό , ποττάν , ποττάς y cni regulae adver- 
eantnr solummodo ποτΐ τον et ηοτΐ τάν Β. 16, II, 13. 18. 
38. 100, quae in altera tabnla inter reliqna reeentioris 
aetatis indicia retuleris, quum in fragmento Britannko 
τιοτΐ τάν mlnns accurate a Mahtairio descriptnm yideri 
possit. Raro apocope fit ante alias yoces , qaac a Ungna- 
libus ordiuntur, ut π^^οχα^^^^^κάσθ-ω I, 123 (contra χατα- 
δικαν Ι, 108), ηοτ'&ίντίς II, 30^ nonqaam ante alias con- 
sonas, ut χαταλίηόντδς I, 14, αατά βίω Β, 50. Ι, 51, 
ηοτιφντίύω etc. — Ea«dein regnlae Taln€rint in Brattio 
tUalo , in qno nibil legi potest, quod biic ^ pertineal, 
praeter άν&ίίη'^ deinde in Lacon. 1511, nbi saepe repet!- 
tiir ηοττόν (1.3 ποτόν traditar), in Amph• 1688 , nhi χαττό 
17, χαττάν 41, χατάν 11, χατά i. e. καττά pro xa^' α 10 
(at ηαταδικασ'&ίντα 5) — ηοττός 26 , ποττόν 47, in Corcyr. 
1838, a, ubi ποττ(ν , et 1840, ubi ποτω (vid. §. 25, 4) 
et ποττζ, postrcmo in Aegin. 2140, b, iibl xar^evtt. 

Praetcrea apocope repcritar in Megar. 1052 άνΟίτω 
et άγγρα%\)άτ(ο (sed vLcnu γαν χα2 %αχά ϋ'άλασσαν) «— Corcyr• 
1845 άνπράξαίδν Ι. 73, άνπράξωντι 91, άπάρβολος 115, 
quae pro mala tituli fide dabia yidentar, quam freqneo- 
tentur in eodem παραλαβεΐν , παραδοντες , παραχίν€σ&α^ et 
similia , άναπράξανας 58, κατά τόν 15, ποτΐ τοΐς 62 — 
Herm. 1193, ubi ποττάν yalde saspectam est, qala ibiden 



1) Vi in his ν non est in γ mutatiim, ita adeo άναψγιλίοψτ* l «> 
άναγγιλονσΑ legitur ly 70, contra η^ώγγυύς et Ιγγ^^νος, 



§. 4λ De praepositionibus. 355 

άναγράψαι^ άνα&έμ^ ^ apaviovtaiy παρα/ινόμδνος — Cret. 
2555 άγγραψάντων y 2554 άμ ποταμόν et &¥ ράχιν ^ eed ibi- 
dem άναγ^νώσχω et eimilia — Cret. 3050 ηαρδίχηΜ , παρ- 
χαΙίΊ, ηάρ zqi et άναδίίκνυρτδ , 3047 ηάρ των et πάρα τώ, 
3043 παρ Τηΐων , 3058 άγγράψαι,. 

Reliqni titali apocopen ignorant: Delph. Phoc. Aetol• 
Acarn. Corcyr. 1838, b. 1841 — 1844. Rhod. Astyp. Ca- 
lymn. Tker.^ Cret. 2556. Cyren. etc. , qai omnee Ale- 
xandri aetate, recentiores snnt. Paullalum miraniiir, qnod 
In Issensl nr. 1834, ceterom antiquiorem indolem refe- 
rente, ανάγραψαν traditur. 

Scriptores antiquiores genuina Dorica dialecto usos 

apocopen certe non magis ayersatos esse quam fit in ta* 

knlis Heradeensibas et reliqiiis tltnlis paiillo yetustiori- 

bns, consentaneam est. Apud Epicbarmum leguntur χατ- 

τόν 19. 94, χατ&ψ(ν 48 (ct κατΰ-εΊναι inter eyncopae ex- 

cmpla ex Epicharmo affertar a Trypbone πά&. λ€ξ. §. 23), 

κατϋ-μρών 146, τιοττούτοίον 35, ποτ&^μδν 94 (coDtra κατά 

πόδας 18, χατα φνσιν 94, καταφαγεΊν 19. 23, η<χταμαΰ'67ν 

95, κατα^^χά 99)^ item άμ π^ντόγΗίον £plcb. 5 et άνδον- 

μ^νοι Sopbr. 97, nec dabiom est, quin άνανψπν^ qno 

Saidas Epicbarmum pro avayivdaitetv aeum dlcit^ ex He- 

sychiana glossa άννΐμπν^ άναγινώσ^πν corrigi oporteat. 

Itaque noti vldentnr gennina παρατι&τ] ct πάρα τηνοις 

Epicfa. 111 et 124, qiiae contra titulorum illoram legem 

peccant. Item in Megarensis Arletopbanei yerbie apocope 

regnat: αμβατ^ 698, αντπνον 732, αν τον οδ^Χον άμηδτϊαρ» 

μίνον 762 , ποττάν et ποττό 698. 717. 749 ^ ununi άναχναν- 

αν&γ 757 Attico poetae condonamns , ct Doricis adeo poc- 

tis licaisse patamns, ut metri gratia apocope abstinerenf^ 

quale est ποτΐ τάν Timocr. 6. — Neque alia syncopae 

lex apparet in Lysistrata : av γάρ 1001 , άμτττάμδνος 106, 

άμβαλώμί^α 1096, άμηάλλοντν 1310 (neglecta in άναπ^ψα- 

σμένως 1099 eyncope Indicio est, Tocem ad Attici oratio- 

nem trahendam esse yld. §• 41 not. 2)^ παρ τον 1309, 

7ΐάρφ€ΰΐν€ 183, qnare in πάρα τψ σιω 174 Koeniue recte 

apocopen postnlare yideturf χαττών 1259, ποττό 117, ποτ- 

23* 



356 §. 43. De praepositiombu& 

τά» 1006 , ποττά 1252 , ποττάς 1264 (sed ποτΐ πνγάν 82). 
Adde ποττάν ιη Coralisci frag^mento. Postreino apud 
Thncydidem V, 77. 79 leguntup xarra(^f, τ^αττά, ποττως* 
Quum igitur genuina Dorie In nniYersDin eain le^em 
secata csse yideatur^ qaam in tabulis Heracleensibns va• 
lere dmmus^ Lacones tamen Aeollco more (i^id. L. I 
§. 28) praepositioneni κατά durlore apocope affecerunt. 
Praeter χάτΌ^αν€ in dicto Laconico Plutarch. Pelop. c. 34 
et χατ&άι^τι in Cbilonis epietola, quae vulgari consaetn- 
dlni non repugnant, co pertinent καττπώτας Pausan. III, 
22, 1 pro χαταπαύτης ^ 9ίαββαλόντας in' dicto Lacomco 
Platarcli. Lysand. c. 14 ^) , χαχχθ/ντα^ Plntarch. Instit. 
Lacon. p. 241, Hesychii glossae Laconicae κάκχη, χά- 
O-evde — χάβλημα^ πδρίστρωμα — χαμμίνΗν^ χαταμίνΗν — 
χάβασι^ χατάβη^ι et χατρ άγοντες , οί βόαγροι, quod pro 
χαχατράγοντ^ς dlctam putaut, postremo Alcinaneum χα- 
βαίνων fr. 20 (34). In boc consona plane abjccta est ut 
in Plndarico χάππον pro xarensaov 01. YIIl^ 38. SimUe 
est 7(άβασ& apnd Hesycbmm (cf. ibid. nodixe, ηροςρι,χρον 
i. e. τιοτίδιχε dialecto non nominata) et.quae e titulis La- 
con. 1511, Ampb. 1688, Corcyr. 1840 sopra - atfulimns 
ηοτόν y χατάρ^ χατά^ ποτω et χατάν apud Alcmanem vid. 
§. 13 not. 4 (cf. L. I §. 47, 3). Itaque pronunfiatio eo 
inclinasse videtur, nt altera consona ejecta syllabam cor- 
riperet ^ accnratlor tamen tabolarum Heracleensium ortho- 
grapbia nbiqae consonam geminat nec reliqna exempk 
praeter Alcmanicam el Pindaricam yalde certa sunt. 
£jcctae consonae allam ratlonem csse yidee in χάβλημα, 
— Alla dura praepositionis mutatio est in Hesychiaiie 
αχτασί^ άνάστη'&ν, quod Laconieum esee vldetor^ nam Ια 
αι/στα^«, quod \tilgaris Dorldis eese putamne, primom 
Acollco more (yld. L. I §. 28> 1) αστα&& fiaictaiii est, 
deinde per Laconicas miitationee αττασι, yid• §. 13, 4. 
2) Raro pvaepositio αμφΐ eam apooopen passa est, qnae 



2) J. €r. 243yb, Meerm. 659, Gr, C. 362 ηαββαΐ^ inter Do- 
rica enuneranL 



§. 43. De praepositionibus. 357 

apparet in valgari άμφορ^νς pro άμφιφορ^νς ct in Latino 
anqniro, anceps et similibae, qnae cinn amb com- 
posita sunt. Eo pertinent glossac Hcsycbianae: αμπαι- 
dfgj ol των ηαΐδων ίπψ^λονμδνοί ποιρά Λάχωσιν ^ quod pro 
άμφίπαίδ^ς dicfum existimant, άμηίσα^, άμφησαι* Αά- 
χωνίς^ quod pro άμΡίσαι, άμφιΐ^εσαι esse snpra suspicati 
sumus §. 5) 7, άγχριάνασϋ'αί , ηδρ^αλίίψασ&αι, Itaqoe 
άμφί apocope illa , coosona φ ejecta , In praepositioiiis 
αρά item apocopen passae eimiihudinein reiU^tur. Quare 
suspiclo orltur, nuin forte in av τον οδΜν άμη^παρμένον 
Acharn. 762 αν nou sit pro ανά, cujus ille usns noms 
esset, sed pro άμφί, qiiod iii cam eententiain cx Hoine- 
r!ca lociitione άμφ* όβ^λοισιν ίπΗραν notUsiinam est. Ne 
άμπίπαρμένος itein praepositionem άμφί contlnere suspice- 
mnr, prohibet Acbarn. 975 \V άναπ(!ρω τάς χιχίας, 

In Alaesinorum . terminis sacpins av τον ροισπον re- 
petltur pro άπο του ρ., 8Ϊ eeneani epectas. Νβτβηι eain 
apocopen co inagis euspectam babeinos^ quod inecriptio 
eolito apocopae generc abstinet^ itaqne accuratlora apo- 
g^rapha expectanda sniit• 

3) Π^ρί pleriimque iii Doride nt viilg^o neque «po• 

copae nequc elisionis patiens est. In uiio decreto Aiii- 

phictyouico nr. 1688 I. 16 eHsionis cxcinploin reperitur 

ηεροδος. £adein yocis forma apud Pindarum leg^Itur N. 

XI 9 ^O 3) 9 qal praeterea π^ράτττων Ρ• III, 42, η^ριδαίος 

fr. 126, ηερ' άτλάτου ηά'θ'ας 01. VI, 38, πβρ' αύτας Ρ. 

IV, 265 vid. Boeckb. Nott• Cpitt. ρ. 376 et ad fr. 126, 

Item in Hesiodl Theogonia 678. 733 ifnnt πίρίαχ^ et ne^ 

ροίχηαι, et pertiDcnt eodem Hesychii gloseae π^ρόσχ^α, 

τ ά ράχη cf. intt., ηβρώσιον , μ^γα ^ η^ρομνύναι (ita co- 

dex)j Ιλίγχπν. Is elisioois usns ex Aeoiica dialecto repe- 

titnr vid. L. I §• 28, 3. Exenipla tamcu LesbSaca, qnae 

c|uidem supcrsant, co diffcrunt^ qood post ensionem ρ 

g-eminatur ut in Sappiiico πίρροχος, Itaqtic Hesiodus et 

Plndarae at alia nonunlla ita hanc dlalecti proprictatcm 



3) Dorica dicitur ab £iis(alhio Proo€m. Pind. p. 12 Schneidew. 



358 5• 43. De praepositionibus. 

ex siniiquh Delphoram llngna asenmpeerint• Attamen in 
eodem AiDphictyonum decrcto 1. 18 negUHiv recte legi 
videtur. 

4) Dorlca praepositioms προς forma est ποτΐ ant 
per apocopen πότ ^) \id. supra. ΠροτΙ, qnod aliqnoties 
Doricum eese dlcltnr, ut ab ApoUonio de synt. p. 50^ 23, 
in parioribus Doridis fontibus non legitar3 AlciDanem 
enim fr. 36 (78) epicam dialectum itnhatani credlderis. 
Alia tamen forma e προτ/ per transpositionem iiata πορτί 
est in Creticls titulle 3048. 3050. 3051. 3053, et per 
elieionem πορτ* 3050 (ποτ/ est nr. 2557» 3047. 3051, hic 
fortasse male pro πορτί). Mirum yidetnr, !qnod in titiilo 
nr. 2556 satis pnrae dialecti in πρόςτψα 1. 81 Tnlgaris 
praepositionis forma conspicltur. Nam in nr• 2554.2557 
^Qog y quod et per se et in compoeitis saepins legitnr, 
yel lapieidis tcI iis qui titulum tradiderant trlbui potest. 
Ceteram qaae sit antiquiesima hnjus praepositionis fonna 
Sanscritam prati docet. 

5) *jE% in titalie paullo aDtiquIoribus ante medias 
in iy transire solet, nt ίγδικάξασΟαί^ Heracl•^ // Βαηχίδίν 
1850, id quod In Atticis quoque titalie lieri constat*, 
item ante digamma in ίγΡηλη'&Ιωντν Hcrad. I^ 104. Ba- 
rior est consonae ia aspiratam mntatio, qanm Boeclsliias 
in νπέχ&ηταν et ύη€χ&£σψος Cret. 2556 rectc agnovit He- 
sychlanae qnasdam glossas comparans : ίχΰ•£ίάσας, ix&vaat 
et ixdvaarj. — Creticum praeterea secundnm Heeychium 
est ίλλυσ^ pro ίχλνσιν per noYam qaandam aesimilatio- 
nem• Compara apud candem ίττων, ίκ των. 

6) Praepositionis iig antlquissima fomia ipg ab Ar- 
givia et Creteneibus seryata fnisse traditur, quanqaam 



4) Eustath. 1106, 20• η dh ηοτΐ ηρόϋ-ίϋ^ς — wxi άηοϋ-λΐβ» το τ{< 
inexTaotuiq ιώτα ^άωριχώς, ώς iv τω ποταίνιον το η^όςφατον — χομ i^ 
τω ηόταγί^ οπιρ εστί ττζόςαγε καΙ iv τφ ηοτώηαν (leg, ηότωπΌΐψ) ητϋΛ 
τΐρόςωπον Η<χτά ^άωραΐς• fkl• ok nai μονοονλλάβως Ι»φ4^£τα* σνμψίΛΨΟί• 
Ιπαγομίνον ^ ώς ίν τω ηοτ τφ Ji6q -* θ x(u αίηο γλώσσης /ίωρίόος iori 
— Doricum ηοτΐ commemoratur Αηη• Οχχ. Ι, 351 y 22, £t• Μ• 
685, 24, £t. G. 477, 32 etc. 



$. 43. De praepositionibu^. 359 

nanc in titolU dretlcis ur. 3050. 30(58 , qui pracCerca 
antiqnuin literariim vg concursum serTanC, ig legitiir et 
stg yid. §. 14, 1. Jam analog;ia poetolat, ut ex antiquo 
tvg iii sevcriore Doride fjg factuai putetur (ut ης cx Ipg 
pro £ig) , iii mitiare ^4' t apud coe Dorlcnslum , qui ulti- 
inas syllabas corriperc solcnt, ig vid. §. 21. Neque tamen 
unquam t}g In iisa fiiisse videtiir, eed ig non solam est 
apiicl illos^ qni cornpiunt ultimas, Cretcnses (maie eig 
est nr. 2556 , 11 ct aliquotics in titalSs minoris fidei), 
Cyrenaeos^ Theraeos, quibus adde Heraclcenses ct Alae- 
slnos , qui infinitivi ealtein ultimam corripiunt : sed etlani 
Lacones, ut apparet c Lyeietrata, et in ]iis tltulis^ qu! 
initiorcui Doridcm referunt: Corcyr. 1838. a, Iss• 1834, 
Aegin. 2138. 2140. b, Astyp. 2483. 2484, Anapb. 1 R. 

Contra etg apud plerosqac corum erat, qni mitiore 
Dorlde utebantur^ legitur enlin in tltulls Mcg^ar. 1052, 
Calanr. 1188, Hermion. 1193^ Lacon. 1334, plerlsque 
Gorcyraels, Syracnsano , Rbodlis, Messembriano nec mi- 
nns apud Epicbarmnin fr. 61. 126 (quare non tolcravi• 
inus ig fr. 107) et Sophronem fr. 9. 36. 58. 67, Timocr. l^ 
hoDiinl Megarlco in Acham. 711 e Raveiinate eig resti* 
tnendum est. 

Grammalici tradont DorieDses iv pro elg dixiese (vid. 

L. I §.54 not. 3). Is tamen usus Bon rcperituriiiei apud 

septentrlonalis Graeciae incoias in his titulU: Ampb. 

1688, 15 iif δύνασιν et I. 40 ίντ^ pro igtt y Delph. apud 

UlrlchsiuiD p. 67 iv το πρντανέΤον^ Pboc. 85R. iv etvxovg^ 

AetoL 2350, 6 ip ΑΙτωλίαν et l. 9 ngiGpfiaovzag iv JKfw, 

Aetol. 3046, 18 iv toig νόμους, TUauinac. 1771. 1772 fV 

τορ άπαντα χρόνον (vid• L. I §.54, 3). Apud coe^ qui 

vulg^o inter Doricnscs numerantur, nullum certum cjus 

usus Yestigiam reperitnr. Nam decreto in Tlmotheiini, 

ubi iv ταν άμετίραν ηολιν in librorupi parte pro Ιττάν ά. η, 

lcgitnr, nibil tribuimus nec in CoraUsci frag^mciito tv 

'^μυχλαΐον ferri posse putamus vid. Append. Itaqne Del- 

pbi^ Pboceoses, Aetoli^ Tbaumaccnses , deiiique, et quld 

videmus, quicanque Graecorum ultra Boeotlam habltan- 



\ 



360 §• 43* De praepositionibus. 

tinm Doiica dlalecto non a Corinthiorum jcolonls accepU 
ntebantnr, cnm Boeotis et Thessalis (vld. infra Addend. 
ad L. I §• 50) iv pro ilg dixernnt , et ab iis potius qaam 
a Boeotls Pindari consnetodo repetenda eet Tid. L. I 
§. 54, 3. 

Mirum eet, quod Dores tv6 et ilo pro tvsax^ et iil•- 
στ$ dixisse refernntor, quoroin illud etlam Aeolldi vin- 
dicator ^). Recte Dlndorfius ad Stephanl Thesanrum Yol. 
III p. 1055 accentam in penultima postulare \Idetur. 

7) Svv in tUulis non legitnr praeterqnam Ther. 
2448. III 9 37 ξυνοΜοΰντ^ς, lY, 7 ivyyivfSvj qaanqnam in 
eodem συν frequentatnr. In Lyslstratae Laconicie ξυνα- 
λίαξβ est τ• 93, sed σνν^ηκα 1268. In decreto Laconico 
Thnc. V, 77 conetantep ξνμμαχος, ξνμμαχία, ξνμβαλίσ^αι 
traduntQr, et item In foedere Arglvorum Y, 79. Itaque 
non audemas ab antiqalore Dorlde formae ξύν asum ab• 
judlcare. 

8} Aeolicnm mda pro μ^τά (rld• L. I §• 28, 3 et 
§• 47, 5) ne a Doride qaldem antiqiiiore aUenHm fuisse 
yidetnr. Jn yetnetis tltulis Argiyle nr. 14. 19 , eiqnidem 
Boeckhins recte yidit, nidaFoiinoi, eet pro μετο$χοί, Deinde 
in Epimenidis epistola est neda αισχννας, qaod e genaim 
Cretensium dialecto haaeisse yldetor, qui iBtam finxit. 
Nam in Vaxioraiii decreto nr. 3050 antiqui eitns pleno 
pro Sifkiyev μετά πάσας σπονδας, qnod Boeclshiae cum 
Chishallo edldiC , Sherardi apographum praebet di . • πζη . 
δαπανσας &it. , nnde ntda ηάνσας restitaendam esse yide• 
tar. Postremo ex HesyGhio confer: τΐέδενρα, υστέρα' 
Λάβωνες et ηεδευρον, ύστερον, πάλιν y οπίσω, qaae 
a πεδα dese^ndere apparet. 



5) Ληη. Oxx. Ι, ΙβΟ» 26. Ιξό ^ημα παρά ^ω^κΰσί άντΙ τον ϊίζιοτκ 
— Ibid. 176y 12. η h n^od-toi^ ηαρά την AloXida χ«ύ ^mqida ^iei- 
λικτον ivb fl»txtu^ onotow καΐ aifti ^ij μανός y cf• p. 170, 28• 



$. 44. De adverbiis loci et temporis. 361 

§.44. 

De adverbiU loci et temporle• 

1) Adverbia locom obi indicantia apud Dorlensee 
in Η ςίΓοοΒίΑβχαιιι exire grammatici mag^no coDgeneu af- 
firmant ^) , exempla apponeDtes sT, πει, αύτ^ΐ, τοντ(7, τηνπ. 



1) Apollon. de adv. 625 ^ 9. Λΐΐ xcw cl /ror^a Αωριτΰσι χ^ ψοηψ 
οτ* ου παράχ^ιτα» τφ nv( xai tti, τω τ^ άνταπο^οτι%ψ • ηα&6 την ip 
ToW αχέσ^ν δηλούντα τψ που μάΑλον hcu τω oTtov ηαράχίΐτα^' το γάο 
n τά των χοιραγχάν iv 2<τφ icfri τφ οπού y xcm το ntZ yao ά 
αΰφαλτ ος iv ϊσω τψ ηοΰ, αΧλως τι τά δια του η έπφίρόμινα τροπην 
μαΙΧον την ί*ά του α ηαροίδίχίτα^ η την δίά του ΤΓ, πάνττ^ πάντοι^ 
ά% αλίφ, — Id. ρ. 622 , 18 eadem exempla (Sophronis) afferens 
addit avTf» pro αυτοΰ, — Id. p. 542, 30 de δΰι ονδε γάρ ϊβτνν 
ΙηινοηΰοίΛ ιπΐ^ξημα ιΐς ΈΤ ληγον h π(ριαηασμφ χατα το ttoivov ^&ος , ^*<ί» 
το παρά /ίωριιΰοί TtiZ γάρ ά άαφαλτος χαΐ fi τά των χοιραγχάν, 
— Id. de synt. 238, 9 de διΧι ουχί ουν nai επιρρήματα πιριαπάται, 
ως το τΤεΓ, αυτίϊ, τοντεϊ; το πρώτον /ίωρ^α — το δίύτιρον άντΙ 
παραχΗμένον του που και ϊτι^ του ου nal αυτοί;• αύνίστι τω πιΐ το «Γ, 
το αύτη. — Ibid. 335, 1 ex Heraclide: i* τοπ^ηοΰ γάρ ίπιζζήμοηος 
τον ου άπίτίλητο δωρική μ(τάλη^ις η <Γ, ό^οίαις τω που χαΐ πιΖ^ 
αντον — αύτιΐ. — Theogn. in Αηη• Οχχ. Π, 159, b (Ann.Bekk. 
ΗΟΙ). τά ^άωριχως παρηγμίνα χ<μ π^ριαπάτα^ nai διά της Τι διφ&όγγον 
γ^άφtτaι' τοντίΐ, τινίΐ (Bekk. recte τηνίΐ), αύτιΐ, έ»ιΖ, quod 
minus recie addilur. — Ann, Οχχ. Ι, 71, 33. τό τηνη, τουτ(ί^ 
(χντη (leg. αντιΐ) ώς ^ωριηά π^ρισπάται, — Joann. ΑΙ. 36, 32. πι» 
ρΐΰποίμίνα δ^ τοπικά /ίώρΐΛ τηνη, τοντπ, πιϊ^ αυτή (leg. αύτιι) et 
32, 14 πο* (leg. πη) fl* ητα τον χύραγχοΛ^^ Σώφρων, πΰ γάρ άσφαλ- 
τος, — J. Gr. 243, b, Meerni. 658, Gr. C. 351 τό αυτού αύτίΖ, — 
>- J. Gr. 243, h, Meerm. 659, Gr. C. 364 τό ταύτας τοι^ας, quae 
e ταΰτν^ τουτιΐ corrupta videntur vid. §. 33, 2. — Ammon. de diiT. 
p. 121. πΰς (leg. ποΖς) ηαί ποΐ (leg. π^) xai πιΐ χα» πω δ^φέρη 
παρά ^ωρανσι' το μ^ν γάρ πνς χα» ποΖ την ιΐς τόπον οημασίαν δηλοΖ* 
τό Ji πιΖ την iv τδπψ' τό δ^ πω την ix τόπον ωα^•* οΐ ^ωρίί^οντις 
x(u λέγοντις πιΐ ποριντ^' άμαρτάνουαι* δέον γάρ πΰς ποριντί' το γάρ 
fifZ την Ιν τόπφ σχέαιι^ δηλοΖ, Σώφρων' πεΖ γάρ aaφaλτoςy ποΖος 
ίΙλισκοπιΖται άντΙ του που, όταν δ^ ιΐς τόπον ^iA^j ιΙπιΖν^ φηαί' 
ηνς ιΐς μνχον χατα^ι/ΐ] αντί του ιΐς τίνα μυχόν, Ibidem ρ. 118 
corruptissime: ποΖ nai που παρά τοΙς Αωριιΰαι την ιΐς τόπον αημασιαν 
^ηλοΐ' ηη μ^ την ίπι τόπφ, ηοΰ Λ την ίκ τόπου, — Hesych. τιΖδε 
cod. τιΐδαι), ίν&άδι. 



362 $. 44. De adverbiis loci et temporis. 

NuDC panca ejds generis iii titnlU reperiuntur : Corcyr. 
1841. 1843. 1844 άνα&ψίν, όπ£Ϊ χα δοαη προβούλοις, προ- 
dinoig Μαλώς ί'χπν ^ ubl Boeckhius ηοη debebat minosculis 
Όητι edere^ inde corrigae Corcyr. 1845, 143, ubi eadem 
formula in bunc modnm corrnpta eet : άνα^Βμ^νον noi χα- 
δοκηύ προβούλοις ntctl προδίχοίς ααλώς ίχπρ (Boeclsb• άνα- 
^έμδν οηοι χα doxii). Ιη Anaphaeo Rossli nr. 1 (C. Ι. 
nr. 2477) Ι. 11 est omi (C. I. minns recte όπη) et 1. 13. 
19 (o)ne7, 1. 19 αντ^ΐ. Deinde apud Sopbronem leguntur 
nH fr. 35 , sT fr. 86 , apud Epicliarmnm fr. 19 τηνίι, 
Apud Theocrituiii adrerbla ejiis gcneris baec vel recepta 
sunt yel e libris. recipienda : 

την^ΐ l, 106. II, 98 bis, IV, 35. V, 45. 97• XI, 
45^ sed IV, 95. Y, 45 et II, 98 priore loco haud am- 
bigue locnm in quem gignificat. Eandem adTerbioram 
permatationem mox In rside notabimus , neque aliarnm 
linguarum usus abborret, Anglicae potisftimum , quae 
come bere yel go there nunc accnratloribus locatio 
nibns come hither et go thitber praeferre solet. 

τοντδΐ y, 33 (id enim bonis llbrls ducibas pro τη- 
νϊΐ reponi oportet)^ ibid. 45. 103. 

te7d€ e paacis bonig libris Memekins recepit V, 32 
xeid* νπο τάρ κότινορ — χαθ•ι|αί, VIII, 40 xeld* ayayi^, 
utrobique pro buc, recipt jusslt I, 12 telds τζα^ίξας. 
lulira cjasdem vocis forma τεΊνδδ, qaac ία scholils ad 
V, 32 Dorlca esee dlettur pro ivrav&a , a Meinekio e qai• 
busdam llbr!» recepta est V, 118^ eadem pro varia lectione 
est V, 32. VIII, 40 et praeterea V, 67, nbiMei^ekius 
rettnuit rade ^ qiiod Itbroram auctoritate carere TidetBr 
(antlqaa yulgata pro xeide et xeivd^ ubique est τζδδ yel 
τζδί). Forma ista , nisi a librariis casn quodam ficta est, 
ad rnstlcaiu pronantiationem revocanda esse yidetar. 

2) ScTeriorle Doridis fontes idem adverbioruin ge- 
nns in η yel ?j terniinant. Talia sant in Cret. 2554, 56 
onrl ct 1. 75 χατα τώς ταύτα νόμως τώς i κατάρτι χ»μ/- 
νως^ Crct. 2556, 20. 26. 28 χατά τος νόμος τος ixaugH 
κβιμίνος, Ι. 77 οΐ ερεστακότες ίχατερν} Κόσμοι (Β. Dorici 



§. 44 De adTerbiis loci et temporis. 363 

accentos proprietatem non expreesit) ^ illlnc reetitaas ad- 

verbium εχατδρ'ζ in Cret. 2554, 54 oi πρβίγίστοί ol inl 

{ύνομίας έχάτδροι ίρ^ννίοντες xat ρν&μιζονης» — Id £pi• 

menidis, quae fertar, epistola ad Platonem Diog• Laert• 

I, 113 haec leguntur: αλλ* Ιρπδ ig Κρ-ητην, τοντά γαρ 

ούχ ίαπταί τοί dnvbg δ μοναρχος' αΐ de πη πλατιίη ίγκύρ-^ 

σωντί το^ τηνω τοί φίλοι, , δεψαίνω μη τι, ίζαχόρ πάϋ'ψ}ς. 

Pro libroram et antiqnarain edltiontiin lectione πλΰηίΐη 

yel πλατίίί^ Hnebnerus Yalckenarii conjeetoram in* άλα- 

Ttict recepit; nos baud cnnctanter restituimus al dt η η 

πλατίη, sicubi in yicinia, ut sit adverbiaoi loci a 

Dorico ηλαχίος pro ηλη σΐο g. Ibidem pro τουτά corrigi 

oportere videtur τοιη:^ ^ ncque enlm adverbil loci in quem 

agnosci posse infra Tidebimus. — Deinde epigramma 

Laconicnm legltur apnd PoUnccm lY, 102 χίλια ποχα βΐ^ 

βαντι ηλιΊστα δη των πηηοχα Ι• e. plura quam ns- 

qnam et unqaam. Melnekins ad Tbeocr. ΥΙΙΙ, 64 

corrigl jabet πάποχα, quae vox esset pro vnlgari ηώποτβ 

Yid. infra nr. 6. Libroram tamen lectionem et Ilesycbii 

glossa 7xi;£, noact tnetnr^ quam πηποχα scribendam eeee 

ct interpretamentum intcrcidisse Tonpius inteliexit^ de- 

inde libroram consensas apud Theocritum YIII, 34 πη 

ποχα praebentlam 9 qaod Wintertono demum auctore in 

πά ποκα yel πάποχα mntatnin est^ poetremo XI ^ 64 pro 

Tulgata ηά ποχα (recc. πα nona , nq, ποχα> πάποχα) e 

paucis bonis libris πη ποχα enotatur. Apnd eundeia 

Theocritam τηδβ vel τγδδ in locls snpra notatis olim \nl- 

gabatnr pro τ^Ίδε et τεΐνδδ , praeterea in nonnallis melio- 

ribus librle pro τξδε conspicltur Y, 50 et XY, 118, qui- 

bns in locis hic postalatar, non buc^ item πη in bonis 

qaibusdam libris cst pro πα I, 66, ubi utrumque tolerari 

potest; postremo οπη , ubi, est XXYII, 43 in carmine 

ineertioris vel dialecti yel lectionis. Haud parra igitar 

llbroram auctoritate Tbeocrlto etiam seyerloris Doridis 

formac in η exeuntes vindtcantor, quanquam τηνδΐ et 

τοντει nosquam mitiorem Syracusanorum reliaquant. Quid 

de reliquis judicandum sit^ nnnc accaratlus disquircre 



364 §. 44. De adrerbiis loci et tempons• 

non vacat• — ^ In antlquo epig^ammate M^arlco C. I. 
nr. 1050 , qood recentl tempore rcstitutum est , τηόί le- 
gltnr, quod pro antiquo Tndi in reetitutioDe male scri- 
ptam esse, Boeckhius recte suspicari videtur. — Ccte- 
ram haec seyerlorie Doridis adverbia rectius iota sub- 
scripto carere yidentur^ quam enim reliqnis fontibns pa- 
min fide^ habere liceat, in titulo digniore cui confidatur 
Cret. 2556 ter ί^ατ^ρη ecriptam est, seinel έχατ^ρζ, 

3) Sing^lares eorandem adyerbiorum formae quae- 
dam e Cretica dialecto apud Hesycbiam alTeruiitnr : τύϊ, 
^di* Κρτίτες^ quam glossam, nisi Cretensium nomen ad• 
ditam esset, ad Lesbios referremus yid. L. I §• 29, 3; 
Biinilein Cretlcam Yocem xmSe fortasse in corrapto ProcU 
loco ^) detegere licet. Deinde χηρούδ^, ίκ^Ί ' Χρητες, 
cai compares %ηνού€ΐ>, ixH et χηνώ ^ ix6i (nlsi forte hic 
ixil^ev corrigere oportet), qaae docent χηνού€& a Dorico 
χηνος Cretlcum babendum esse ant potius χηνονϊ^ si qaid 
Tidemus. 

Argivie π 01 pro πό^ι tribui videtur 3) ^ . qnae termi- 
natlo bornm adYerbioram Lesbiacae qnoque dlalecto hod 
ignota fnisse yidctur• Eadem legitur In oraculo Tiryo- 
thiis dato, qaod valde corruptam apud Stephanum de 
nrbb• 8. y. *^Xulg extat: ποί τυ λαβών (fort. λάβω) xal 
ποΐ τυ χα&ίξω χαΐ ποίΐ τν θίχησι>ν έχων '^λι^'α τ£ χίχλησ'&α^, 
At ποι Ιη foedere Argiyornin Tbac. Υ, 79 locam in 
qaem indicare yidetnr vid. nr. 6. 

4) Yides quanta sit in hle adverbiis terininatioiii» 
Tarietas. Sed et baec et quae eant in reliqnU dialeclis 



2) Procl. ad Hesiod. Opp. 635 (ος ττοη χα* τ j<^' ηλ&() : ^17^01: γάρ 
αυτό το ντο το τ^^< ού* άλλο τι ij το t^^c ηαΐ ένταν&α. *cU ο• λίζό- 
γζοφο» Κρητων Hvat την φωνην άπέγζαψαν, Apparet Proclam nec 
T^^c nec τηάι^ quae forma parum cam illa differty aote oculos 
habuisse. 

3) £t« M. 678, 44. noZ ftafa *Αργ(ίοι>ς αντί τον ποτΐ, άφcuρiσf* 
ΤΟ0 τ y fTree σννόόφ, πιρί ηα&ών, Recte Sylburgius ffo&^ pro ποτί 
postulare videtur; item Apollonias ϊνάο^ ex ifao&i> factam dicit, irid. 
aot. 4. 



S• 44. De adyerbiis loci et tempom. 365 

ad connnnnein fontem rcyocanda esse ceneemns. Anti- 
quissima eniin terminatio Fi faisse Tidetar Tel, yocftli 
praemissa, oFi. Hinc primum faclle nata eet Latina 
termmaCio bi (ibi, nbi, utrobi) et Gracca q>$, qaae 
in avTOqii aliquotiee apod Homerum servata eet^ blnc per 
aisplratarum permutationein , cni faTcbat adverbiomni in 
Osp analogla^ usltatior termmatio -^^ prodiit^ no&iy av-- 
τό^ι. Deinde Fi facillime transilt in Lesbiacum vi, nbi 
teste Prisciano ν pronantiatum eet sicut η in eaaTis, 
quac terminatio item in Cretico τύϊ conspicitar ; neqne 
aliter ex oJTi factum est ovi in Cretico Χ9;ι^ούΓ. Diphthon- 
gus vi quam vergat in ν ei oiy qaae snnt terminalioneg 
Lcsbiacae, Iiaec etiam Dorica ^ coDspicuum eat^ e Cretica 
terminatione 01;« facilllme Tnlgarem ov deriTa\eris. Panllo 
magis ab antiqua forma recesslt Dorica terminatio u ^ 
compares tainen yXvxsTuy qaod pro yXvxFict esse apparct, 
et Doricum ioM^luy qnod est pro yulgarl iotKvTa^ lonico 
loiytottt, DifficilHma autem ad expHcandum est seTerioris 
Doridis termmatio 17, ueque, quum iota buic adverbioram 
generi ab origine inliacreat, reliquis, in qnibuB severior 
Dorls 17 pro Tuigari η habere certius cognoscitor^ nisi 
dubitanter .eompararl potest. 

5) Quae adverbia modo entuneraYimfis , omnia a pro• 
nominibus descendunt, nna Epimenidca Y/Dce πλατίη ex- 
cepta. Simiila tamen snnt adverbia quacdam, item mnl- 
tiformia , quae a praepositlonibus iv et ίξ derivantor. £0 
pertineiit primum Hcsychil glossae ivve&, ivdov* Αάχωρδς 
et e^ei, ίξω* ^ίάχωνίς, lllnd ex /i^m corraptnm yldetar^ 
utriusqae terminationein miramur, si π«Γ, iHOe etc. jure a 
L•aconica dtalecto aliena patantur. — Deinde constat de 
ίνδοι et ίξοι^ apud Syracusanos ^) pro tvdov et ίξω, qao- 



4) £t• M. 663, 28. o» ΣνραηονσΗ)^ Hot Xfyovtr* — τό Mov MoZ 
λίγουσιψ ως ηα^ά Θιοκρίτω* Μοΐ Πραζινόα, — £ustath. 140 , 13 et 
Αηη. Οχχ. III , 397 , 8. άρμοΖ ΣυραχουσΙων ον κατά τ6ν τίχψ^χόν — 
nctra το ϊζω έζοϊ καί Μον MoS παρά θιοηρίτω, De Stculorum ly^Oi 
vid. §. 14 not 1. •— Gr. C. 367 Mo* Doricuin dicit Theocritum 



366 $. 44. Se adverkiis loci et temporis. 

rnni illud legitar apnd Theocrltnm XY, 1. 77 et €alUmaeb. 
in Cer. 77. De accenta inter aDtiqnos grammaticos dis- 
ceptatam est. ApoUonins et Herodianus penultimara acni 
jubent^ ut in ίνδον et «ξω ^ alil altimam circnmflexerniit 
propter rellquornin adverblornm locativomin in o« analo- 
giam, quornm sententiam magls probamas. — Poetremo 
Dorlca et Syracasana affernntnr ίνδος et «ξο^^), qnae 
fortasse ex ίνδο^$ et i%od'h facta sunt , ui dog ^ δο^ι• 
Ipsam έρδοϋ•* traditum est Epich. 9. In fragmento, qnod 
Sopbroni e conjectura dedimas, fr. 27. b sunt ivdov et 

Adverbia, quae buc pcrtineant, a substantms derl- 
yata pauca qnaedam extant: 'Ισθμοί Timocr. 1 secundam 
Tnlgarem usum , ip Πριανσιοΐ Crct. 2556 et fV *Ιο&μοΙ 
Simonid. fr. 209 , praepositione casum locatlvum argaente 
yid. §• 29, 2 9 postremo πίδοΐ vel ττέδοί (de accenta item 
disceptatur, nt in Ινδοΐ) ^) Acscbyl. Prom. 272, qnam το- 
cem Aeschylum e SicUia acceplsse saspicamur; ceteram 
pro πέδανδε est. 

6) Nonnulla adverbia locum ubl deslgnantla , qaae 
a praepositlonibns desccndunt , qaum vulgo in ^iv vel ^i 
termincntur , apud Dorienses iit apnd Aeoles in ϋ-α ex• 
eunt ^). Afferuntur ejus generis a grammaticis ηρόα^α, 



respiciens. — Apollon. 610, 20. ϊνδοι — onfq iv χρηοί^ Σνραχον- 
β/οβς Kql AioXivaip eerr*, γίνόμίνον,ίχ ΰνγχοτζης του ϊνδοΘ^. — έβαρί^ψ^το 
(ί'λόγως xai tojtutov ην (^y?). οι'» αγνοώ μύντοι ft, ort rtvkq το iv6ol 
ite&^fiiovaa TtfQtianoict»» τω λόγφ των ίΐς οι ληγόντων ίηίξοημάτ»ν, — 
Joann• ΑΙ. 36, 7. τά ak άτιο βαρντσνων βαζύνιτ<Μ, ίξω Mlot, niSow 
niSoi' ηέόοί δί βάσαι^' Αίσχνλος Προμη&η ^ιaμωτJly Μον &Jo** 
ϊνδο* Π^αζινόα* 6 Θίόκριτος^ οΙ*ος οΪηολ. 

5) Theogn. Οχχ. II, 162, 9 de Μνδον: ληγι^ Sk xcci ιΐς δος' Μος 
γαρ λέγιται αολλάχις nai ϊνδοι, Ibid. 164» 10 de adveTbiis in ος: 
το γονν ϊνδος, ϊξος βαρντονα Jiiqia, — Αηη, Οχχ. Ι, 345, 1 de ad- 
verbiis in ος; παρά δί Σvρ^aκovσio^q το ϊζος χομ το Μος• 

6) ΑροΠοη. de adv. 563, 19 -^ 604, 16 — 606, 16 (vid. L. Ι 
§. 29 not. 1. 3). ^ Macrob. II ρ. 310 Bip. „^ΐι>^»<!ς το προσόν 



§. 44. De adverbiis loci et temporis. 367 

ίμπροσ&α^ έν^ρϋ^α, νπ€ρ{^α, οηισΟα, qaoram pard inter 

Doricam et Leebiacain dialectiim ambigaa est. DeiDcie 

legantur in tabb. Ileracl. B, 17. I, 39 ανω^α et I^ 9. 

52 ψπροσ'&α. Eodein pertlnent Hesycbii glossae Laconi- 

cae: έξεσας^ έξωθεν' Aaxmvfg^ ubi cam HeiDsterhasio 

^ξεσα i. e. i^i^a corrigendnm esse satis eyincit alteni 

glossa aeque Laconibns yindicanda ίντ$σα, ίσω{>Βν i. e. 

ivT&&a, ivTO^sp, ivtoa^ev. Slmal Yocalis mutationem ins» 

esse Tides. SimlHe glossa εξον'&Λ, ixrog i. e. ίξω^ε^ 

propter ω in ov mutataiii Thessalica baberl possit• — 

Contra απω{^εν certa emendatione nostra Epicharmo restU 

tatam eet fr. 153, ncqne cjis formas^ quae post ψ aeci- 

tam α in « matant , a Doride alieniora faisde exi&tinia- 

mns qnain a Lesblaca dialecto cf. L. I §. 29, 2. — Ce- 

terum ab lioc adverbloram genere ea diversa esse, quae 

cam signlficatlone loci α η d e per terminationem ^ev etiam 

apud Lesbios et Dores a nominibas et pronominibas da- 

cuntur , ibidem ct iDfra nr. 10 docetur. Ea , quae modo 

comniemorayiinas, a praepogitionibus descendttnt, ut quae 

in ling;aa Sanscrlta praepositlonibas eaffixmii stst addnnt: 

ayastst, onta^iv ab ava — uparischtat, ΰπίρ'&ίν ab 

upar!. Jam intelligls inter Graccas euffixi formas an- 

liqaiorein esse σθ'α vel o^iv^ recentiorem ^a yel ^cp, 

eaque suffixa Tariis vocalibus cum praepositlonibos jnng^i 

solere• 

7) Locum in quem teste Ammonio (yld. not. 1 
cxtr.) significaiit πΰς, cujiie excmplum e Sopbrone addit 
fr. 91, et ποΓ. Hujus in locum n^ restltuendnm esse 
mox docebimns^ de altera adyerbiorum forma Dorica ne- 
mo praeterea antlquus quidquam tradit^ sed πο7ς corri- 
g^endum esse et omnino Dorldem terminatione oig pro 
Yolgari oi usam esse liqaidissime docent tituli Delphici 
nr. 1699. 1703. 1705. 1706, ubi forma άποτρεχονσα oTg 



τιρόαθ-α dicunt xai το ϊν&ιψ ίρ&α** ^ qaorum hoG minos recte Inler 
Oorica refertur. 



368 §. 44. De adverbiis loci et tetxiporis. 

χα &δλη repetitur i. e. quo Toluerit. Item apud He- 
sychium pro άμύς, δμοΰρ σνρ αντφ fortasse corrigere 11• 
cet άμοΊς, δμοΰ, quum o^ et υ apud Heeychinm promi- 
8caa slnt. In ejuedem glossa νς^ιμ^^ ixei βαδίζω y ini- 
tiam mntilaiii esse Tidetur; fortasse χηνοις ^Ίμι aut τηνοις 
ίίμι, scriptnm erat. Dubiam ex omni parte est άλλνζ^ 
quod apud TbeogDostum Ann• Oxx. II, 164, 10 (Bekk. 
1316) inter adverbia in vg exeuntia elne dlalecti yel po- 
testatis aigulficatione coaimemoratur• Attica adverbia in 
ob sigma abjecto ex antlquioribas illie formis, quasDoria 
servaxerat, nata esse apparet, nec ποι, quod in foedere 
Argivoram legltur Tbuc. Y, 74 ai di πον στραχιίας diri^ 
damnaverlmns , qauin enclitlca vox breiriorein (brmam fa- 
cilius assamere potuerlt cf. infr• nr. 13. Ceteram ηοίς 
e ηόσδ factum existimaYerim• 

8) Frequentiue vel commemorantnr vel leg^ntnr ad- 
Terbia in ς( , quae quum ab Apollonio ^) jaxta atque το1• 
garia in ti locam 19 quem describere referantur, baad 
raro loGnm ubi indlcare videntar• Itidem adverbia in 17 
inter utramqne notionem ambigna esse constat et Her- 
mannns ad Eurip. Herc. far. 1236 et ad Yig^ p. 789 nol 
ct 7117 ila differre dlxit, ut ποϊ motum notet, qul fit Tcr• 
sus aliqaem locum, n^ simul et motum talem et qnietem 
ieto in loco , qoo quis tendit. Nos discrimen , qaod in- 
tercedit inter Attica ποι et ny, Dorica no7g et π$, paallo 
aliter definiendom censemus ita : ποΐ et πο7ς motam no- 
tanty qao allquid ad alium locum defertur^ π^ et π^, 
quorsus, quam parte<m versue, nach welcher Seite 
hifiy reglonem describunt, quo aliqnid conyersum eet ycI 
qanm moyetnr yel qaum euum locnm Immutafam taetar. 



7) Apollon. de adv. 625, 10. τά Sia τον η {leg, ^) ίΛψίζύμίψα 
tQ97irJ9 μ&λΐ,ορ την dka του α na(^ctdixtTa* η την i*a του Τι ψ «αττΐ| 
9raWc», aXXri ocAAft (leg. narc^ «t aXXji)^ quibuscam confer p. 616, 
13 > ubi nji et p. 624, 31, abi ^ locum in quein significare dictto- 
tur. — Et. G. 464, 44. πη — . ο* Jw^itlq δι» του α arri c«v now 
η πότι (leg. ποΐ η noat). 



$. 44. De adverbiis loci et temporis. 369 

Qaae definitto quam sit in Doricis certe particulis vera, 
mox vldebimns. Praeterea Dorica adverbla in ^ cum 
▼nlgaribns in tj eam slgnificationem communem Labent, 
ut nibil fere ab adyerbiis iu ως diversa ratlonem et mo- 
dQm notent; multo tamen apad Dorieneee enm ueam la- 
tias patere demoDstrabimus. 

Aliae dabitationes borain adyerbiorum foriuam tan- 
gont. Primain ApoUonias et alu adverbiis in α lota ad- 
scribi docent ^) ; quod qaani in eodicibus et cditlonibns 
saepieeime negligatur^ in titalis Doricis ublque accura- 
tissime servatar. Neqae iota, in parfte salteiu iUoram 
adyerbiomm , grammatiGorom praeceptis deberi , sed e 
soinma antiqaltate acceptnm esee , τοχ χαμαι docet, qnam 
ciiin illis cog^natissimam esse apparet. Ultimam in πμντα^ 
άλλζ, όπα a Doriensibas circamflexam esse sapra docui- 
mns §• 3, 10. Lysistratae, Pindari et Tbeocriti codices 
Dorieam tonosln servare eolcnt in παντψ, negligunt in 
reliqnle. 

Jam ietoniin adyerbiorum in titiilis haec exempla re- 

periantur: HeracL I, 93 π^ντεκαΐδίκα τιοδώ^ ηαντζ. i. e. 

qooqaovereas, I^ 93 {όρως) τίτορας απέχοντας άπ' 

άλλάλων ζ μίν τριάκοντα πόδας, ζ> di Ftxatt i.e. in alte- 

ram partem — in alteram^ Corcyr. 1907 in epigi^ain- 

mate inetrico mixtae dialecti ςτ μίρ — ζ δε tranelato sensa 

qua — qua, einerseiis — anderseiis; Copcyr. 1845, 128 

ii di τις προστατησαι όίς άλλο tc χαταχρησ^-ημίρ η χατα- 

χρ-ησαιτο άλλξ, nq^, ubi άλλξ πα poteetate nlbil fere differt 

ab ug άλλο τι ant ab άλλως πως^ Astyp. 2483 ανάθημα 

άρα-Θ'ίμίΡ οπξ χα χρ^ζ^ι τάς αγοράς (in Corcyraeis tltulis 

sapra nr. Jl omi ad siniillimam fonualam adbibitnm vidi- 

miie) 3 Cret. 2554 , 75 τώς ταυτξ νομως leges bnc spe- 

ctantee, ibidem In finiam deecriptione L 110 ίς τάρ 



8) ΑροΠ. de adv. 625» l. rtj mu πίνστΜως το njl ncu er» το άορι- 
ύτ»όωζ ont[y προςτ»&ίμένον του 7 1 χα&ώς ηαΐ η παρά^οοίς ομόλογη. «— 
Choeroboscus in £t. Μ. 78, 28 ioia instrui jubct αλλΛ^, nartr^, nqv^ 

II. 24 



370 §. 44. De adverbiis loci et temporis. 

αλλαν nh^av , ^ ά tatplu et I. 144 ιτβρίαμπίτίξ^ ξ al ση- 
φάναι^ — %ης τάρ Αϊγ^ρον , q. αΐ στΒφάναι , ubi ^ est qnam 
parteni versns ab sT, ου non ita dirersuiii^ Cret. 3053 
όπξ ων iaSanv, nbi 6π& eet pro οηως^ ϊνα y qaa potestate 
nescio an onri nanquam utatur. Postremo ζπ^ρ i. e. aqstiQ 
Amph. 1688 1. 15 recte a Boeckhio pro imcQ rcetitoi 
yidetar• 

Apud Epieharmuin et Sophronem niiUa ejns generb 
adverbia leguntnr praeter oμay rectias δμξ. Sophr. 92, 
qood pro o/u^» de quo Tide Jacobs. Anth. Pal• p. 31. 575, 
όμως esse videtiir. 

Multa eunt in Lyeistrata (iota saepe neglecto) : 

n^: y. 980 Λα τοίν ^jiuovu» ioiiv ά γ^ρωχία i. e. qnani 
partem verBUs, nack welcher Seite hin, qao eam^ 
ut senattim inTeniam, y. 171 pro ηώς. 

nq, indefinitnm τ. 155, ubi Dindorfias barbaram iioii• 
nnlloram libroram formain no probavit^ ovnu τ. 1160 pro 
ονπη yel ουπω , quod ex ονπως natum est. Cetenim floi• 
tans harum Tocularum potestas efficit, ut nfroqae in loco 
nct pro noTB dictum Tideri possit. 

δηξ: 1080 onct oilH i. e. ^έλπ et 1188 ona τύ λγς 
pro οηως^ 118 ona μελλοψί γ* πράνοιν ιβΗΡ pro όπως, iVe. 

τζδδ 180 i. e. ώ^^, οΰτως» 

ζ 1319 pro ω^ et eodem eenfln ^tb 1308 , ei nnnc 
recte iegitirrd), et ^ττ^ρ 84. 1000. 1003. 1255. 1312. 

ηαντψ (edltar nuvrci) 169. 180. 1013. 1081. 1096 
pro ηάνεως. 

In foederibas apud Thucydidem Y, 77 est βουλ^νσα- 
μένους oncc κα δικαιότατα δόξτ^ το7ς Πέλοποννασίοις et Υ, 
79 βουλεύισ'&αι — onfjt κα δικαιότατα κρίναντας τοΐς ξυμ- 
μάχοις ι. e. pro όπως eo aenea, qao οπι^ nearpatQin esse 
nescio. — In Acbamensibus y. 696 est ^πιρ pro ωςπερ, 



9) Legitur nanc ftrc ττώλοι o^ at no^ab πάρ τοψ Ενρώτο»^ quea 
pro 6^ ai olim ro» valgaretur, quare nescio an scribenduBi aii: ^ 
6k ίΐωΧοι tcU ιιό^€Μ• 



§. 44. De adyerbib loci et temporis. 371 

698 »i χ* ίϋρητί πα pro ntjj ηως, 714 iynp di χα^ηι^ώ 
^iXMOnokiv οπα pro exhortaliTO όπως. 

Apad Pindaram legnntnr: lethm. Y, 56 πα encliti* 
cani, οπα OL XI, 10. 11 (atramque, nUi ftilUinar pro 
exhortatiyo οπως)^ ibid. 58 pro οπως^ qnod eodem eeiistt 
eententiam continiiat, N. III , 24 pro om;, quorsum; 
ψ τάχος OL YI, 23 pro ώ^ τάχος; ττοΑΑ^ pro ποΧλαχόσ^ 
01« ΥΙΙΙ 9 23 ^ narta pro πάντη saepe. 

Apud Theocritaai haec sant: 

71?, qao II, 19. ΥΙΙ^, 21. XI, 72. Ita accipe etiaiD 
II 9 1 π^ μοι ται δάφναν et ΧΥ, 33 α κΑαξ τάς μέγάλας πψ 
λάρναχφς, eodem sensa^ qaem sapra in Lysistr. v• 980 
ineese diximiie. 

π α enciltienni I, 59. 63. lY, 3. YII, 149. 151 ; idem 
XI , 28 pro πω e iibrie restituendam est. De ττάποκα 
yide sapra nr. 2. 

T^Se II, 101 ^ hnc. Praeterea a Meinolsio retentani 
est I9 12, ubi ipse io anDotationc τ«Γ^β praefert, et Y, 
67, ubi llbri omDes TtjOB aat πΊνδδ habere yidentar vid• 
nr. 1 , deinde Y, 50. XI, 118 , nbi fortaese e bonis llbrie 
τ^δδ aut e conjectura τεΐδΒ reponendaiii cst, qnain niotae 
eignificatio vlx ferri possit yid. or. 2. 

javxqi ίχη XY, 18 i. e. οΰτως ?χα recte a Reiekla 
e meliorQm librorum Teetigiis, qui ταντ' ίχη pro ταυτά 
γ* ix^^, proponi yidetnr; nam Toealium ratio in τούτα, 
qnod ex Epimenide eapra nr. 2 attnlimtte , incredibills eet• 

$, qno XIII, 70. XIY, 42^ ^ ra ^ίύχωνος II, 76 
i• e• quain partem vereue, item I, 22 ζπ^ρ 6 &ώ9ζος, 
Ι, 13, Υ, 101 ^ τ« μνρΐχαι (ea eDim genulna e&t leetio). 
Sed lY, 33 (το ^anlviov, ζπιρ 6 πύχτας Αίγων ογδώηοντα 
μόνος αατίδαισατο μάσδας) necessarium videtnr ίΤπ^ρ. Pro 
cSg eet in qi τάχος XIY, 68. 

ηαντ^ pro πάιηψ] I, 55. ΥΙΙΙ, 41. ΧΥ, 6. 

aXXtf II, 6. 127, alio. 

αντ^ i. e. αντως , eodem modo, restitulmus XIY, 
1 e mellorum librorum yestig^iis vid. §. 32. 4. 

9) Postreiao oinnibus , quae m fontibus miKiue eliaui 

24* 



372 §. 44. De adverbiis loci et temporis. 

paris legiintur> praetemussis , Yocnlani ξχ^ addimns, de 
qaa dubltatio est pauUo grayior. Dionyslns eniin gram- 
maticiis, qui e Dorico αχ^ coUigit ηχ^ sine lota scriben• 
dam esse 1^)9 illiid qnoque iota carens invenit^ coiitra 
ApoUonins de adv. 624, 24, qui γχι scribit i<>) , non ml- 
niis ίχΐ' praetulerit. Idem (ιχι docet Ttjv eig τόπον σχίοιν 
significare^ quo jnre, non intelligimas • quum apud Ho- 
meruin el voculae apcrtissime loci in qao significatlo 
inslt. Nec facile ad illam trahi posennt Dorlci αχν ev 
einpla, qnae e poeta anoiiymo, fortasse Callimacho, affe• 
ranlur ^^). Itaqne eo inclluamus nt ApoUonlam non recte 
' νΧ'^ per paragogen ab γ ducere jndicemus, rectins Ari- 
etarchum et Dlonysium iota aspernari, qni haud dubie 
potestatem locativam in terminatione χί inesse putarunt. 
Ea Tero ^ocala -ηχι τβΐ ίχ^ non πιίηαβ solitaria et ori- 
ginis obsciirae est qaam iva. 

10) Rectine ad adverbia in 9 modo commemorata alla 
quaedam retuleris, quae pro vulgaribus in α correptnm 
exenntibus esse yidentnr yid. §. 3, 11. Prlmnm Dori• 
cam άμοί, quod pro αμα yel όμοϋ esse putatur, accuratius 
ab Herodiano pro άμη esse dicitar, quae forma nnnc non 
legitar nlsi cnm potestate iudefiiiita in άμη ye πη (ean- 
dem enim stirpem duplicem significationem assimipsisse, 
recte Bnttmannus intellexit Gramm. II p. 361) et ab ort- 
glne in unuin slgnificat sicat αμνδίς, deinde non mi• 
nore jare qnam boc ana. Jam apparet rectlus iota ad- 
scribi, de qao veteres grainmatici dubitabant yid. §. 3 
not. 20. Apud Callimachuin Lay. Pall. 75 αμαι edltnr 
parum recte. — Deinde κρυφά, qaod rectias χρυφ^ 
ecrlpserie , potius Doricum est pro κρυφ^ quam pro κρνφα'^ 



10) SchoU. A. II. α , 607. Ιτ4^*^τα^/ος το ηχ^ χ^ρίς τβΰ 7 yffafii• 
TtaQtvtkd-itai oe 6 Jtovvawq τους /ίωρνής Α^^^οντοκς αχι> , cf. Scboll. Β. L. 
— £t. Μ. 417, Ι. ιστίον οτι> το ^χι ιό γ(νόμινον intxTatstt της ρ 
ονλλαβης ώς το fcw, ναίχί, οΐ /ίωρ^ΐς αχι λέγουσα όιά του α* αχ» 
ΑΙχα μέγα σάμα' — τουτέστιν οηον τον Αίχα το μέγα μνημιΰιτ' 
»cU* αχι ο uXttvoq Άμφ*τςνωψίόης (leg. *Αμφιτ^υ§ί9κί6ας). 



$. 44. De adverbiis loci et temporis. 373 

cooferas χρνφάδίς , qnod commeinorant Theognost. Oxx. 
II, 163, 22 et Joann. Al. 38, 27 i. e. insgeheim. Nec 
minas διχά et τρι,χα^ rectius di^q^ et τριχ^, siiiit pro 
όιχ^ et τριχ^ in dnas et tres partes ant, si malaeris^ 
eodem sensu ac διχώς et τριχώς. 

11) Adverbia a enbstantiTie per euffixnm de deriyata 

noD reperimQS in fontibus Doricis pvaeter oYxaii Thncyd. 

y, 77. Contra pro oiMude Doricam dlcitur οϊκαδις a J. 

Gr. 243^ b, οΪΗαΟ€ς a Gr. C. p. 364 et (ubi Acharnensee 

spectantor) p. 230, item οίκαδίς Et. M. 617^ 24 in re- 

centlore additamento. Dlalecto non nomliiata οΊχαδις pro• 

paroxytonon inler adverbia in δ^ς commemoratur a Theogn. 

Oxx. II, 163, 22. Legitur οΥχαδις Acharn. 708 (abi 

leninia schollastae οίχαδες) et 745; Epicbarmo fr. 19 ex 

οϊχαδ' elg, cjuod est in Athenael codice Ρ et editionibas 

YL, Heringa otxadfg restitui jiissit, Dlndorfius οΐίχαδις 

dedlt. Recte hlc , sl quid videmus ; nam οϊχαδις in scho- 

liis ArUtophanis calami lapeii scriptum et inde ad Gre- 

gorluoi et iii Etymologicum magnum propagatam eeee 

Tidetur. Doricam terminatioiiein δις , quam extra Dori* 

dem in χαμάό^ς^ αμνδις^ αλ^,υδις et alus apparet, tuentur 

eliaiii , qnae Dorica yocantar, χaμάvδιςy άγράνδις^ 

^Ολνμπίάνδις ^^), Qnaeritiir , quomodo eae formae, 

quae ν pleonasticum haberc yldentar, expllcari possint• 

In * Ολνμπίάί^δις apparet sufExuni δις accasatiyo additum 

esse, eiciit 0€ ίη οιχόνδε, ίίλαδδ^ 7'ροίηνδί^ item χαμάνδις 

ad obsoleluin snbstantivnm χαμά (cf. Buttm. II ρ. 351) 

revocare licet. Refragatar άγράνδις , quod pro άγρόνδδ 

esse putant yel pro αγραδί, qnod Callimacbas (yid. Buttm. 

II p. 351, nbi Lobeckius πιΓηηβ probabilia adnotavit) 

contra jaslam analogiam finxisse vldctur; neque enim de 

nonunativo άγρα pro αγρός cogitari poteet. llaque suepi- 

camur bauc vocem ex άγοράνδις ι. e. άγορηρδ^ corruptam 



II) Theogn. Oxx._II, 163, 31 cBekk. 1303). τά «ς i^ in^^qij- 
^ccTc» Μχαντα nQQ τοΓ/ d την αν βνλλΛβην δ^ά του Τ γράφίχα^ tiou /Ιώρίά 
έστιψ y οίον χαμάνόις, άγράνδις^ ΌΑΐ)/</τ«άν^κ• 



374 $.44. Όύ adverbiis loci et temporis. 

6886. Ceteram οΐηαδις nt oSkaai item ad accaeatlymii oha 
ab obsoleto nominatiTo οΊξ refem oporlet. 

12) Adyerbia locum nnde indieantia grammaticie ^)) 
testibiie in ω circiimflexum exennt pro Tulgari termlna• 
tioue o&cv yel w&ip. Exempla affemntur πω, τουτώ, αν- 
τ£, χηνω. De aecenlii consentUur^ nam, quod Apollo- 
nivs contra ipsiae dieertnin praeceptum τοντώ scripsisse 
fertur in £t• Μ • 773 , 18 *^) ^ ad comiptelain reYOcan- 
dftm est. 

Nune ejns adverbioriim generis haec exempla legwi• 
tnr: Cret. 2554 in finium deecriptione 1. 112. 121. 123. 
163 τοιηω (BoBckfains pamin recte τούτω ecripeit et i% t 



12) ApolloD. de adv. 604, 3. τά τφ ο παρ^όρ^νόμίνα Ttoi^ Α»- 

ρ^ιϋαι των επιρρημάτων άπηράκίς iv αποκοπή γίνιται τον &ev xew cr 
μίταθ-έοί^ τον ο ιΐς ω , χα&ώς ηρο(Ιπομίν^ αντό•Θ•(ν — α{>τω , αντύ 
ορ^ίς Φνχ/ηα, τοντό&εν — τοντω, τοντώ ^άμι-θ-α. τ^δε ηχε ttu 
το fto&iv λΐγόμενον ο^τιος ηω , πω τ«ς ονον ώνασεΐτα*, cf. ρ. 623) 
81, «bi eadcm exempia, et ρ. 598, 9. — Id.^e proa. 99, Λ. «ο 
τοντω ηίρΛβ7ίωμίνβ¥ επιρρήματος iott παραοταη»θ¥ ψ τοντώ 'θ'άμε'Θ-α, 
Σώφρων, — £t. Μ. 698» 40 (£t. Or. 137, 12). τά τφ ό παραλι^•- 

μένα ίπι^ρημα^τα αττοχοττ^ της &tv χα» Ιχτασ<» τον ο ίΐς ώ γινιτνη πβιρα 
Αωρκνσί' οίον αντό&ίν αντώ^ το\>τ6&ίν τούτω (hoc om. Elt. Or.). οντν 
ncd πόθΊν πώ' χομ παρά Σώφρονα {iv τοις Μίμους add. £t. Or.)* itv 
τνς ονον ώνάσητα^; (Et. Or. ονασΰται) άντΙ τον πό^εν, — Αηη. Οχκ. 
Ι , ^245 , 30. n6&€v ηώ * avTO-B-ev αντώ * τβυτό^εν τοντώ * ηοιρά Σνρ- 
^euMvaiou; όντως λιγόμινα, — £t. Μ. 773, 18« τω </ημωίνει> το βξ 

ηντον τον τόπον» ποίλά (Ισ^ν ίπ^ρρημαοτη tU ^tv λήγοντα, αιτ^να aaio- 
βάλλονοί την ^tv ΰνλλαβην χαί ίκτιίνονσ* το ο" oSoi^ πο^εν πώ, αντά'Θιν 
αντώ* xcM γέγονε τ•ι'τφ (fort. όντως »α* γίγονι το τω) ' τοντο 6h ο μΛτ 
^Απολλώνιος όΐννη, 6 ^e Ήρωί^Μχνος περισπά, λ^γων οτι όντως ϊχε^ η 
παράίοΰνς. Apollonius ηοη adverbia ista loci unde acait, vid. 
sapra, sed Homericuro τώ (nunc τω), quod alia ratione explicuisse 
oensendcrs est. — Ann. Oxx. I, 163, 15, «I #i nov ηερΛβπαο^ν^οηω^ 
fm εΙς <ω (ec. ίπί^^μοΛα) Αώρ*ά itfr». -> Ana. Bekk. 942, 29. το 
εις ω παράγωγα ttowa βαρύνεται, άνω, χατω. πρόςχεντα^ χοινά Sta τά 
/ίωρι>κά^ οίον τοντώ y αντώ, τηνώ, — Phot. 8. ν. πώ μαλαι πώ Αώρ^βν 
άντΙ τον πό&εν^ cf. de πώ Ammonium supra not. Ι extr. — iResycb. 
ΛΓ», πον, ο&εν, οίή&εν (fort. πώ, πόϋ'εν, οπόΘ'εν) et τοντβ (leg. τβν- 
τ W ) , ίντιν&εν. 



$. 44. De adverkiis loci et teiriporis• 375 

praeeedentibQs eappleri jnasit) et 1. 158 τωδδ^ in niar- 

more Faroeeiano §aepe τούτω repetitnr^ μηδδ'πω i. e. μη*- 

dino&ev restituimae Amph• 1688 1. 11. Apnd Sophronem 

fr• 42 τουτώ^ 45, αυτώ, 89 πώ^ apnd Tbeocrilnm III, 26 

ig χύμξαα τηνώ άλινμαΛ^ ώπερ τώς ΰνρνως σ*οπίάζηοί$ 

"Ολπ^ς δ γριηινς, nbi τηνω pro Tulgata τηνα e eodice Ρ 

{τηψω 9) restitui oportel, accedente yerissima echoliastae 

interpretatiohe ixi7&iv άλονμαι, Ο'&ίν 6 *OXntg et€. 9 φΐί 

optime praeterea ώπ^ρ pro ο^ένπΒρ eeae infeUexit^ III, 10 

τηνΰϋ-Β (Ρ. W• 9 τηνώ di) na&HXoVj ώ μ' ixAsv κα&δλΜ 

τύ 9 ubi et ω pro o^ev est et bonoriiiii librorum lectio 

τηνΰ ae verior fuerit^ qnanqiiam Tbeogfnoetae ^^) e Theo- 

crito τςνώθ-ίν aiEereDs eum ipeum locnm apeetare videtnr. 

Dnbiiim est in loco diffieillimo XIII, 45 ϋοίτώ (vulgo 

άντω) , quod acholiaeta interpretator άντΙ του οντόΰΊ (?), 

4οςηδρ αύτό&ίν i» ηότητος. Idem αντώ XI, 14 ο d^ τάν 

Ι'αλάτΒίαν atidom αυτώ in* άΥόνος πατ^τάχίτο φνκιοίσσας 

Βοη potest pro umov esee, nt opinali snnt, eed videtar 

αντώ in* άϊόνος corrlgendam esse et cnin iilStav jaiigen* 

dom^ eonferae amo&tv Ιξ έδρης {μ^τέπηΒ) Hom. 11. τ, 77, 

ίσηιιααν αντόϋ-ιν ί'ξ έόρίων Od. φ, 420, Heliodor. ρ• 2 

Cor. αύτο'&ίν άπο της ^αχίας. 

Adyerbia, quae qnidem a proBominibns descendunt, 
in ^sv deeinentia non reperiuntur praeterquaii μηόαμό'&ίν 
yel μη^αμό^ίν Aetol. 2350. 3046, ο^εν Epicb. 126 et 
Aebara. 787, τηνώϋ^δν Aeham. 720^ τηνώ&€ Tbeocr. III, 
10 (vld. eopr.) et in eplgrammate Nosyiidia Aatb. Pal. 
YI, 354. Mious recte Boeckhius in Latioram decreto ad 
Tejos Cret. 3058, iibi traditur nal ei τι,νίς χα των δρμιο- 
μένουν ατοϋ^^ν άδίχησωντί τ^να των Τηΐων, corrigere Tide- 



13) Theognost. Οχχ. II, 157 , 9 (in Αηη. Bekk. 1413 per er- 
rorem Choeroboscus nominatur) de adverbiis in Φ&ινι το τηλωβ-^ψ 
Sta rov ώ γραφών πο*ητ^κό*ς inTiharf (leg. έατέταται)* το oe Κριω&ίν 
cinh του Κρ*ώα&ίν fiyovtv, σνγηοηέντος τον «• — towiVw (leg. τοιού- 
το) oi ηαΐ το τηνω^θ-^ν πο(^ο Θίο*ρντφ, HoCy Iiisi fallor) a Tbeogno- 
sto reliquis Herodianeis addituin eet. 



376 $. 44. De adrerbiis loci et f eropori3« 

tur avToOiv. Nam si eomparayeris deeretam IsfroBioram 
nr. 3048 el di τίνες χα των δρμιομένων ίξ *Ιατρώρος et de• 
cretum Sybritioram nr. 3049 εί di τ^νίς ma των δρμίο- 
μένων εξνβρίτας (i. e• iit Συβριτας) etc. , nobis Aax^^if 
corrig^entibus calcQlain addes. Adyerbia in ^εν a nomi- 
nibus propriis derivata Doridi. non ignota fuiese, Ka^v- 
{^οΌ^εν docet in galea ( Arglvorum ?) C. I. nr• 29. 

Restat, ut de Doricoram adyerbioruin iq ω orl|[ioe 
qnaeramas. Antiquis grammaticis , qui ηώ apocope e 
π6ΰ•εν natnm existlmant etc. , vlx assentietar nunc qnie• 
qiiam. Nec rectius recentiores qnidam Doricam in ilHe 
genitlyi formam agnoyernnt^ nam Sicall, qnl genitivos 
eecundae declinationis in ov terminaut , iit τούτον , αυτόν, 
adyerbia τουτώ, αντώ cnm reliquis Doriensibus commuDit 
habent ^ praeterca genitiyi τούτω , τηνω et adyerbla xom^y 
τηνώ in seyeriore quoqae Dorlde accenta differant. Po' 
tias ea adyerbia e pronominnm ablatiyif nata pnUniiis. 
Ablatiyus enim eingularis y qn! antiqoissimo tempore, 
lingnis Sanscrita et prlsca Latina docentibiis in d exlbat, 
apud Graecos non mlnns quam apad Latinos paiillo re- 
ceuliores consonam finalem abjecit et ηώ^ τουτώ e nfaiy 
τουτωδ facta snnt, ut eo ex cod. 

13) Adyerbia temporis^ quae yalgo in οτε exenDt, 
apud Doriensee testibos grammaticls ^^) in ona termints- 
tar nt πόχα, οχα, ίίλλοκα pro πότε^ οτε, αλλοτι, Nanc 
Ιη tUnlls ejas generis nihil legitur praeterqaam in Gret 
2556, 40* 3048. 3049. 3058 oi τύ% άεΐ (τέχα άεΐ 3048. 



14) Apollon. de adv. 606, 29 postquam adverbia in ori apod 
Aeoles et Dores α assumere docuit: &ίαφέζη di nalw τά Atolvta 
των /ίωζΐΗϋίν, η το μ^» /Ιωριχον το ν ης κ μίταβάλλη^ ort χο tnt* 
πόχα ΙΰτΙ, το άλλοτε — αλΧοηα, οτε — oma %tu μιτά nrQtcaov τον « 
οηκα' οηΗα 6η γννψ — Et. Μ. 620, 36. οκχα 9k τνψη fU* 
naqa *ΛΧ»μοίνι' το οτι οχα λίγη η SbaXtTtro^' πτα dknXautaccuia ο«ιλ* 
ntqi ηαθ^ών. ~ Αηη. Οχχ. Ι, 328, 20. το οτε οΙ ΑΙολείς ατα li- 
yovaty Aanwnq ae οχα* n€u ol μ^ν μόνον ϊτρείραν το 8 εϊς α, οί it κ» 
το σΰμφωνον. — J. Gr. 243, b, Meerm. 659, Gr. C. 366 de τοκβ 
pro τότ(φ — Gr. C. 186 de πο^α, 267 de αλΑοχα» 



§. 44. De adrerbiis loci et temporis. 377 

3049) χοσμόντΒς (χοσμίονης, χοσμοΰντδζ). In Rhod. 2525, b• 
85 minas Dorice est or« δε χα. Delnde apud Eplchar- 
ID1III1 ποΗ* indefinltam eet fr. 94, οϋποη' et ούπώποχα 94, 
apad Sophronem fr. 50. 54 iDdefinitam ποχά^ fr. 1 οπα, 
apad Alcmanem ποχά 13. 25. (23. 82), οχα 14. 59. (25. 
24), Lysistr. 105 ποχά, 1251 oxa , Acharn. 720 oxa^ 
apod Theocritnm πόχα interrogatiyam IV, 7. V, 39. XV, 
44 , ποχά ittdefinitum saepissiuie , όπόχα XIII , 12 et con- 
sona minas Dorice geminata όππόχα Υ, 98, τόχα Vll, 
154 etc. , οχα relatiyam saepe, όχα μεν — αλλοκα δε, 
modo — modo Ι, 36. ΙΥ, 17, αλλοπα μεν — αλλοκα δε' 
IV, 43. Postremo notata dig^nam est apad Hesychiam 
£'στοχ«, ενίοτε παρά Ταραντίνοις i. e. ίσθ•* οχα, εσϋ•' οτε, 
— Νοη recte Doricnses in οχα eubinde χ g^eminasse a 
« gframmaticis tradunlur, Tid• §. 45, 3. 

14) Adrerbla modi in ως exeuntia com yulgari ra- 

tione saepe accentu differnnt yid• §.3,9. Nnnc id po• 

tissiiuum in memoriain reYOcatam volumue, ea, quae ab 

adyerblie ducuntur, clrcamflexum in penttltlmam aeci- 

scere , ούτως, άλλως, πάντως, nec minus, ei recte judl- 

caYlmiis όπως, qiiibns αντώς addendam esse, qnanquam 

nunc Yulgare αϋτως apud ΊΙιβΟΰΓΪΙυιιι extat II, 133. III, 

30. V, 40, eo magis confidimns, qnod ipsom pronomen 

oxytonon est. Demonstrativiim ώδε Epich. 18. 99 etc. 

ex €ύςδε factum est, nf Tulgo. Quae yox quo4 apud 

Theocritam saepe locativa potestate utltur hlc et huc, 

vix e Doride haueta est. Relativam ως, pro quo semel 

Tcig legitur Acbarn. 728 (quo respiciens Gregorius p. 243 

Dorlcum esse affiriuat), eodem modo, qai in ώδε conspl- 

citur, sigma abjlcit in ώτ«, qnod a grammaticis Dorlcuin 

dicitur, exemplo Alcmanlco, ut videtnr (vid. Mns. Rhen. 

VII p. 234) , addito i^). Idem apud Pindarnm libris ple- 



15) Apollon. de pron. 61, B. o» ^e βα^ντοτονσΐ' ro φ (Pind. fr. 1) 
^a»^tnwQ δ(χ6μ9νο^ άντΙ του ώς, ό/ΐ»ο»ως τψ ω τ« χιρψατι^ (cod. χίρνι~ 
τψ^ς^ ywe ovSkv προμαβ-ίονμένα, — Id. de synt. 156, 20 ad idem 
pindari trtL^mentnm: Mvioi μέντοΛ το ώ L•rii^ημafr^nov έχί(ξάμινο* — 



380 $. 45. De variis particulis. 

En novem particalae fornnae Dorieae (ant^ sl aiFtl 
ab aUl discernis^ decem), quarnm pars Atlicae et lonicae 
dlalectls communU est. Si addideris quatnor formas Les- 
biacas αίΓ, άιΥν , ai\ uYv Tid. L. I §• 29, 4 et Boeoticain 
"ηΐ L. I §. 40 not. 1 j quataordecim coneplciuiitar formae, 
non daodecim , quot Herodlanus ennmerayil• Mam ui 
Etymologicis Parisinls, ubi plenii8 numerus reperhar, 
desnnt atv et uii, quanqaam hoc quidein ab HerodiaDO 
commemoratain esse Theogaoetas docet. Cetemiii) qate 
elnt tantae Tarletaiis caasae, none quidem expllcare non 
conabimar. Prae rellquU Doricis formis mirainar Ti- 
rentinum αΐη^ quia diphthongi η in 47 miitatae niilla ido- 
nea causa apparct , et serTaraat Tarenf inoram coloni He* 
racleenses in ad. 

2) Doricum esse ul pro tl nec minus al&h pro v.^^ 
saepissime grammatici teetantnr yid, §. 22, 5• Inter ti« 
tulos illa forma ntuntar Amph. 1688 , Corcyr. 1850, 
Astypal. 2483. 2484; Cret. 2555, tabulae Heracleeoses, 
nisi qnod thi^vig legitur 1 , 79. Promiscne al et d nsu^ 
pantur in Rbod. 2525, b^ Cret. 2556 et Creticis jninorb 
fidei 2554. 3048. 3049. 3058. Solom d reperitor in i«- 
centioribus Delphicis et Phocicie, In Corcyr. 1845. 1846, 
Ther. 2448 et aliis inferioris actatis. Gennina Dorica 
forma at (nam η in recentioribiis titulls e yulgari Ungni 
acceptnm esse apparel) ubiqoe reperltur apud Epichar- 
jnum fr. 44. 94. 96, Sophronem fr. 65, in (oedenbas 
apnd Thncydidem, id Megarensis yerbis AcharB. 732• 
738. 739. 754 (niei quod ίάΐξρ traditum est 720), pl^ 
ramqne apnd Theocrltnm , qui etlam compositis ntitor 
oiniQ VIII, 37, ahi — ahi V, 74. 75, ai^^ III, 12 elc, 
saepe apnd Archimedein. Eadem forma apparet in oioy^ 
Eplch. 106, ώςτΐίραί Epicb. 5, ώςπέραίχ* i. e. ώςη^ρ^*^^ 
Sophr. 51 et maxlme in aixa pro iav yid. seqq. 

Memorablli ueu 17 pro η in interrogatione indirecU 
positnin est Heracl. 1 , 77 άμφίστασ^αι, tj xa ττίφυτ^ίίχωπ* 
ΐ. e. anqnirere num plantaverint, etAstypal. 2483• 
2484 διαψαφίξασΰ^αι , η -(Boeckbiae corre&it αί) όοκά a^ 



§. 45. De variis particulis. 381 

vov στίφαρώσαι ϋ-αλλον σηφάρω i. e. deliberare, nnm 
piaceat etc. Eo eundem particalae η usum in interro• 
gatione iudlrecta siinplici, qui aliqnoties apnd Homernin 
relictus est, ut li. VIII, 111 "Ε^ίτωρ tionai η xal ίμσ» 
Si()v μαίνεται, iv παλάμγσιν. Ceterum cum Heynio et 
Thierschto η scrlbi malaerim , ut particula interrogatiya 
ad interrogatlodem obliqnam translata sit. 

3) Pro particula ap Doricom cst χ α ^; et ubiqoe In 

pnrioribns Doridis fontibns reperitnr. Atticam av non 

est nisi !n tltuHs recentibus, at Ι'ως uv Pboc. 73 R. 

Vix enim recte av pro iav a Boeckhlo agnitum est io ti- 

tnlis non infimae aetatls, primam Laconico nr. 1331, qui 

corrnptior et matilatior eet, qaam nt qaidquam inde in- 

telligere passis^ deiiide in Aetol. 2350 τους σννίόρονς χα- 

ταδιχάζοντας τοις Ktioig τάρ — ζαμίαν , αγ χα δοχιμάζωντι 

κυρίους ύμ(ν , quod Boeclehins yerfit: synedris pote- 

stas esto Ceis multam adjadicandi, poetqnam 

examinaverint damnum. At eo eeasa ind xa doxi•- 

μάξωντί scribi debebat, et multo melius leges αγ χα Α)- 

ημάζωντι eam multam, qaam jastam judicabniit. 

Postremo Delph. 1706 ίχτιμοι ίόντω μναν τριάχοντα J^jAeu- 

χαι ^iX^vxoVj ας Σίλευχος ^έλη, ubi Boeckhiiis α^ per as- 

similationem pro αν i. e. iav esse Tnlt, rectios scripseris 

iq ΣΆ^υχος ^ίλη i. e. Selencus ab iis triginta minas exi- 

gendi ju8 habeto, quamdiu yolet {ας cam conjnnctivo 

Lysistr. 173). Eplcharmo fr. 79 ούό* αν tfg pro ot;<^^ itq 

hiatus Titandi causa donatam esee Tidetur. Apud So- 

phronem fr. 94 av i. e. iav non recte a Suida tradi, ya- 

rietas Photiana prodit. In Lysistrata et Acharnenaibue 

faciliue tolerayeris Atticam av Dorico sermoul obtrueum^ 

sed ne hic qaidem nsqnam jnre legi Tidetar. Nam Ly• 

slstr• 171 na xai τις αν nelaHiv αν μη πλαδόίην apte ma- 

fabis in n^ xa τις άμπα'σΗίν, ν• 1080 τΐ χαν Xfyoi τις in 



2) Αηη. Οχχ. Ι» 160» 1• χ< αι>νί(ϋμος* οΐ Jei^utq ij μίτά τον ν 
λέγονσ* η tQonfi τον € iiq α. — ΑροΠοη. de adv. 604. ό xi cvtat- 
Ίμος xiv ia&* οτξ ΧέγιτοΛ nc^a ^ω^Ρίνσ^ψ, 



382 §. 45. De variis particulis. 

tl na λίγοι rig, v• 1105 hSp λητ€ ϊη χαί Χητε yid. §• 42 
Bot. 11, τ. 105 %&¥ ae Ttt^ ταγ&ζ ίλαγ paoUo violentiiis 
in %ixi%* ix τ&ς• Item Acliani. 757 pro ikl* cof ηαχυν^ 
facile restitnitar αλλ* al παχυνΰγ, Apii4 Arehimedem 
baud raro av e Tulgari lingua acceptnm esee non miraberis. 
Itaqae genaina Doris igiiorat &v et qnoniRienDqac 
partem ea particala effieit, iav sive £v, Srav^ ίητ^ν eWe 
inav^ contra ilblque particula κ α utitnr cjasqiie compos!- 
tie αίχΛ, οχκα pro ouu κα, inelxu^ reetins eoim mna 
qaam. ai tta et fortasse ίπείηα quam Ιππ eca scribi , moi 
demonstrabimas. Nunc de eimpUcis parliealae forma ?!- 
dendam cet. Grammatici etiam Ttcv Dorieam esse tn- 
dant >), quae forma Tbeocrito familiarie a pnrioribae fon• 
tibns aliena est , et miramur , cur ApoUonlas »εν pro m 
frequentiesimum apud Homeram e Dorica dlalecto repe• 
tere Yolacrlt.' Idem ApoUonins 3) χα Yocalem prodacere 
docet. Nmic . et Mntplex χα €t compositoraiii ultima apod 
poetas Bempcr fere producuntnr, nt Epich. 94. 137 *a, 
&ς x« 19, αιχά 19. 111. 154 (οχχα 115 ambigoam men- 
suram habet), Acham. 703. 765 χά, Lyeistr. 171. 180 
«a.ex emendatione nostra, Theocr. iml χα II, 100 , «? 
χώΙΙ, 142, α?χ« Ι, 4.5,9. 61, III, 27, V, 20, XI, 61, 
oxxct ΥΙΙΙ, 68• Solam ontna Qltiiiiain corripit Theocr. IV, 
21 et in Noseidis epigrammate Antb* Pal. YI, 353, qnae 
maivara nesdo aa non mag^is e genaina Doride petlU 
ait, quam x£v «!x£> qaae.idem TheocrituB freqaenUt 
Contra longae yocalis in hac particala sing^laris eliaio 
cevtUeime Dorica est^ reperltnr enlm Tabb. HeracL I9 
53 atx' ίμηρϋαΰ•α άηοδί^ωντ^^ Ι, 104 al ϋ χ* ύπο ηολίμι» 
i/i^Aff^ianTi , Sopbr. 51 ωςπεραίχ' εξ ενός κιλευματος, 
Epicli. 19. 94. 95. 102 χ\ 9 α/χ', 10. 90 οχχ\ Aebarii. 
698 €ux*, 728 οχχ' et saepe apud Theocritmii• 



3) ApolloD. de pron. 142, C. άμον (DoricuAa) ϊαον ίατί rf ημί- 
τιρον^ αλλ* ονχ ως rtvtq νπέλαβον ix του ίμος μίτ9ΐληφ&αί' ον γά^ 
ηοτε το Έ «ις α μαχρον μ^ταλαμβάνίΤα^ , οτ» μη im tov xir σιη^Καμον, 
Kot* ταντα, cl δο&ίίη. 



§. 45. De yariis particulis. 383 

loter compoeita onxa male a g^ammaticis ^) ex οκά 
geminata coneona ortnm putabatnr, nec mellos recentiorea 
qnidam illod certe oxxa, quod nltimaia corriplt, pro οκα 
eese exietunarttnt ^ nam χ in ea Toee non magis gemiDari 
potest qoam in ηόκα, TOxuy αλλοχα et οχκα pro oxa xa, 
όταν esee ipea conetrnGtlo atque senteotla ubique docet 
Tid. Bnttm. II p. 370. Recte oxa et οκχα dietiiigiiQntnr 
in gloesie Hesycliiaiiia : ox' γ, οτε tj et oxxce σάζη (?), 
ihav τύχτι» Jam yero, ut in oxx« particnlae in iinaBi vo- 
cem coalaerunty ita rectias atxa qaani οΓ«α scribi vlde« 
tur, euadente praeterea coUocatlone particalarum Theocr. 
I, 5 cuxa d* αίγα λάβψ] (ef. οχχα δ* ίηηίχω £pich• 19). 
Itaqoe anciphem editiojnani iienm ad eam Domiaiii con- 
stitaimas. Plerumque tamen coojanctio de ante χα poni-* 
tor, ut €ci Sf xa Heracl. I, 68. 74. 130, Theocr. 1, 10. 
23 (ov£ di %a Rhod. 2525, b) , oec minae iodefinitam τις 
ante χα accipi solet, αϊ τιν& {τ$να, τινις) κα HeracL Ι, 57. 
69. 123, Cret• 3058, αΐ de τις (τιη etc.) χα Heracl. Ι, 
71. 80. 103, Cret. 3048. 3049. 

4) ΝαΙ poteetatem affirmatiyam non eolam AttiGO 

more com μα et accaeativo janctain habet, ut Epich. 14 

vat μα τάν χράμβαν, 60 ναι μα Aia etc. , sed etiam eine 

μ» pro Attico νη^ ut AchBrn. 708 val τον Έρμάν, 740 

vui τον A&oxXea, 764 val τον Ποτηδα, Lysistr. 81. 86. 90 

etc. ifai τώ αιώ , 206. 988 ναι τον Κάστορα , nec raro apnd 

Xheocritam, qui aliquoties articnlain omisit II, 106 i^a! 

jkfol^ag^ XXIY, 74 val ίμον γλυχύ φίγγος. Miniie recte 

ral οιώ sine ardcalo scriptam erat Lyeistr. 81 , ubi nmid 

I>mndorfia8 recte probaTit Reisigii emendationem μάλα γ*. 

oidi pal τώ σ«αί• 

5) De tSvt qaae forma uniyersae antiqniori' Doridi 
com dialectie lonica et Lesbiaca commanis est prO' ovv, 
enpra dmmus §• 20, 11. Hic addimne gingalarein pai« 
ticulae coUocationem inter praepoeitiooem et Terbaiii, qnae 



4:) Greg. C. 242. το οχχα άντι του οπηνίχα nai οτζότι κα» οπον 
ypoi^tm, cf. §. 14 not. 14. 



384 §. 43. De yariis particulis. 

• 

Herodoto potissimoia familiarie est, etiaon apud Eplchar- 
mam reperlri fr. 19 απ* ων ηχ&όμαρ et fr. 82 in* m 
έπίομες. Similem collocationem sapra §. 40 not. 3 id 
Thcr. 2448. YII, 10 reetltnimas : οσα χα μη ων ninQmau 

6) EDcliticam '&ην genulnae Attfaidi ignotam Doris 
cum epica dialecto commanem habet , Syracnsanorum 
certe lingua• Legitur enim apud Sopbronem fr. 10. 54. 
929 Epich. 18 nec raro apiid Tkeocritum. Eandem Ae- 
echylus Prom. 930 SicuUs debere videtur. Potestate dod 
multum a δη differt yid. Hartang. Partlc. Gr. I p. 313. 

7) ^Ανις pro avtv legitar Acharn. 800, quaiiqaam 
ibid. 764 oLvf:v in likris est. Idem cominemoratar a Theo- 
gnosto Ann. Oxx. II , 163, 8 ανις αντί τον χωρί$ el leg'i- 
tor praeterea Lycophr. 350, Nicand. AI. 419 et in epi- 
grammate Cyrenaico Joiirn. des Say. 1828 p^ 184. 

χώρ^, quam formam grammatici προηδριστιασ&Μ do• 
cent ^), pro χωρίς legitur Ther. 2448. Y, 7 et apud Cal* 
limacham fr. 48, vulgare ;^ω(>ιν Corcyr. 1845. 

αχρι^ non αχρις, semper legitar in tabnlis Hen- 
cleensibas etiam ante yocales ut άχρι ig ποταμόν» Eadem 
forma' nescio an restituenda sit Coreyr. 1845^ 135 pro 
άχροί^ quod Boeckltias in αχρ^ς mutavit. 

De περυτις yel ηίρυτι, pro ηίρυσιν dixlmvs supra 
§• 6^ 7. Adverbia numeralia in xig non abjicinnt ς finalc 
nisi Hcentia poetlca , ut τηράχι in epigrammate metrico 
Ai^iYO nr. 35 Ross., τουτάχι Pind. P. lY, 28 et fr. 283 ete. 

8) ^Επατ^ν y qaod loiiicuin pro ίηπτα esse tradi• 
tiir ab Aelio Dlonysio apod Eustatb. 1215, 32 et dialecto 
non nominata commemoratar a Theognoslo Ann. Oxx• 
II ^ 161, 29, legitar Acharn. 711 et Pindaro aiiqootiee a 
Boecbhio restitntnm eet yid. Nott. Critt. ad Pyth. IV, 211. 

tvB%u et avcKiv eadem ratloDe dlfferaot. Illod esl 
Megar. 1052, Rhod. 2525, b, Astyp. 2483. 2484. 2487 
ete., boc CaUnr. 1189, Calymn. 2671, Astyp. 2488, 
Gel. etG. 



5) £u M. 607, 23, £ustath. 122, 10 -- 630 , 25 — 1879, 56. 



§. 45. De variis particulis. 385 

I 

9) Άρμοΐ yel άρμοΐ (nam de epiiitn dissentitiir) 
Syracneanorum esee traditor pro άρτίως ^) ^ altera expli- 
catio^ per αρμοδίως^ qaantum qnldein nunc apparet^ mi- 
nus yera esse yldetar• Legitar apud Tbeocritam lY, 51 ^ 
CalllBiacham fr• 44. 230 > Aesch. Prom. 618. Contra 
άρμω ecrlptum est io Pindarl fragmento apad Eustath. 
Prooem. Pind. p. 12 ^ dubia scriptura est apud Lycophro* 
nem Alex. 106 ef. Schneidew. ad Eostath. 1. 1. Tertia 
forma άρμώ e Pherecrate Attico affertor ^) et a Doride 
abjadicatur. 

10) evag et igivotg , Laconice ίναρ^ solitls ιηαΐβϋο•» 
nibiis simt pro tvr^g^ quod legUur Arist. EccL 796 vel 
tgivηg Dio Cass. 47, 48 i. e. perendie. Praeter glos- 
sas Hesychianas '') tvag reperitur apud TheoGritum XYIII, 



6) Et. M. 144 y 49. άρμφ* σημαΐνί» το άρτίως, δ ah ηχνιηος λέγε^, 

οτ» TtaQa τοΓς Σνραηοναίοι^ βιά rov Τ γ^άφιΧίΜ, ixivifot γαρ αρμοί Αέ- 

γονσί χατά ανστολην τον ω (Ις το ο' ώς ττα^α Καλλίμάχφ* άρμοϊ γαρ 

Aofvaiav γη ώς άπο βονγίέωςι — (ίημαΙ/¥(& το άρτίως η αρμοδίως, ΆρμοΧ 

ττον ΜαΗΗψφ ΙηΙτρξχι λέτηος ϊονλος ι ούτω θέωρ ο ^Αρτ^μι,βώρου, προς•^ 

τί&ησ^ dhy OT^ το αρμοί '^ιλούμίνον μ^ν αημαίψεΛ το άρτίως ^ άαοννόμίνον 

δε το αρμοδίως, Μιϋ^όδιος, ϊοτν %αΛ τζαρά Ανχόφρονι, — £us(ath. 140, 

13 et Ληη. Οχχ. III, 397, 8. αρμοί ίηίρξημα, ο βηλοΐ το νιωατί, dt^ 

φορίνται μίιν χατά τους παλαβούς* ή dk ηλύων χρηα^ aaavvtb αυτό Σν^^ 

ραχοναίων aw χατά τον τιχνιχόν* άρμος γάρ ψηον»^ άρμον , άρμψ ntai 

σνστολ^ άρμοϊ xwea το ϊξω β£οΓ xcu Μνδον ΜοΖ τίηρά Θιοχρίτψ. — £ir« 

Stath. Prooem. Pind. ρ. 12• ο,ρμψ, ηγονν αρτι»^ ο ηαρ* ντίροις άρμ^Χ 

λέγεται J ώς ηάί τίαρά Αναοφρονι γινόμενον, οϋ•(ψ χα» το άρτίως, οίον' 

iXTclGhV άϋ'ανάταις άρμψ φέρονται, qaod est fragmentttm Ρίη- , 

daricam. — Αηη. Οχχ. Ι, 163, 13 de accentu adTerbiorttm in ω ι 

el di τίου η(ρισπασ&η<ηται τα ίΐς ω, ΑώριΛ έστ•' μόνον oSv ΛαραφϋλΛ^ 

χτέορ το άρμώ, οπ(ρ έοτΐ ηαϊ άρμοΙ, ου Αωριβν. -^ £rotian. Lex. 

Hippocr. ρ. 50 άρμώ' ηονχ^, μικρώς &ς ηαΐ Φίριπράτης ίν ΜρναΧ-^ 

λεϋαίΛβ. — Hesycb• άρμοΧ, άρτίως ^ ηονχ^, iϊalφvηςy ττροςφάτως et 

7) Hesych. ίνας, εΙς τρΙ/τψ, — ίςένας, (Ις τρί^τψ 'ήμέραν, -^ 
ίΤ^^α^, ίΐς τρί/ΐην* Αάηωνίς. — Ιχίναρ, ύς τντάρτψ* Αάτιιωνις. — 
ν^ς^ το ϊνης, ^τϋρ ΙϋτΙ ης τρίτψ* Αωρ^ίΧς ik νης λύγονσι, cf. Inter- 
>K-ett. ad voc. Μναρ, Male eodem retulerunt glossas €Ϊόας, ik αν- 
>c^or (quam ex ίνας corruptam puiant) ei ivcag, ανρ^ον, qnuin ϊνας 

II. 25 



3ββ §. 46. Varia quaedam. 

14. Laconicim inepuQ ab Heeycliio explieatur ilg τηάρ- 
ττμβ^ nt praepositio inl eandem τίαι liabeat, qnam μηά 
in μδτανριον, perendie cf. apod eundem vnsveg, hq u- 
τάρτην, Compte vijg Dorieam dicltnr ^) pro Άη^ς, cnjns 
in locum νας reetitaendniii esse Tidelnr. Cetemin τίχ 
dabinm eftt, qnin ίρης et ίν«ς olim primae decUnationis 
genitivi fuerlot, ita postea in adTerbioram naturam mii- 
tatl , ut etiam eam praepositione lig jungi potneiint. 

11) Mira fonna ntitar adTerbinm διπλεΊ Herad. I^ 
61 vel διπΚη Corcyr• 1845, qaum διπλξ postalemne. 

§. 46. 

ITaria qnaedam• 

1) Pauca qu^edam eabstantlva alio genere apnd 
Dorienses utuntar atque in yulgari lingua. Primam fe- 
inlnmum pro masculino est λ^μόg, ut Acbarn• 709 in 
Megarensis orationc Tcig λψον, qucm locum spfctant ϋ 
grammatici ^), qni feminitii nsum Doricum dicant De• 
inde maeculinam pro feminiiu) est ο φάρυγξ Epicb. 9^ 
quem locum et Pbrymchns signlficare yidetar, qunm ma• 
ecalinam genas Eplcharmo trlbait, et alii grammatici, 
qaum Doriensibus ^) ^ ceteram masculini neain Atthis non 
omnmo abborret yid. Lobeck• ad Pbryaich• p. 65. Ter- 
jninatio eimul miitata est in ό φυλλο^^ qao EpiGbarmiie 



non sit cras, sed ρ e ren d i e. Noe cum his comparare malQHHis αας, 
c»c avQtov Boittroi ei ϊναας i. e. ίνς ας (pro ές αας) Oreticom velAr• 
^YUOi habemug vid. §. 14^ tUaq ex ttaaq corrttptum existimaBas. 

1) SchoU. Arist. Acharn. 742 (709). ^ωραΐς ok ^ηλν Uymfe^ <ψ 
Χίμ&ν. £t. Μ. 566» 10. ττα^ά μνν τοίς ^Α&ψαΙο^ aqfS(9i>itii^ Xfytrcu ο 
λ$μ6ς^ Ttctga δί roZq //ω^»<νσ» &ηλνΗΰς η Χ^μός, cf. £t. Gud. 371» 1- 
Ιη £tymologici cod. Par. 346 teste Bekkero post £t. Gad. p. 990 
locns Aristopbaneas additus «st. 

2) Phrynich• p. 65. ο φάρ^ίγζ, ά^σ(¥ΐΗώς μίν ^Επίχαρμος Ify*», • 
Sk ^ArtMoq η ψάρνγΐ et similiter Tbom. . Mag. p. 570. £t. H. 788» 
37« ^ijAvxtSc μάλλον ίϊω&Β Xfytc&e^, ως .ο» \4ttMoi xqSvtcu• άρσίψΛΜ^ς 
dk ol JmQuiq ηριμ^ναι». Similiter Choerob. ad Theod. 83, 9. 



§. 46. Vaiia quaedam. 387 

et Porienaes uai dicantnr^) pfo 97 \ρύλλ«^ iltod^ qnoa 

aped Phryoicham p* 332 adeo barbaram aadlt , in reccD- 

tiorem conuiianem Graeeitateni immigrftvit, yid. Lobeck. 

ad Phryn. p. 332« Tom nonimUae Toces in ος^ quac 

yalgo niaeciiUiio genere ntuntur, decliQatione ^ utpar eet^ 

eittial mutata^ apiid Doriienses aont neatrius geiierisi τσ 

σκότος Epicli• 19 e libromin lectioiie a nobia Tcetitnta, 

Gen. σχότ€ος Sopbr. 80 9 qaod τοοίβ genus ne Attici qiii* 

dem ignorailt; το σηύφος £picb• β1, qiiod non magi» 

ab Attlca consnetndine alienum est vid• Athen. XI^ 498. D, 

eed mascaliiuuii τον σπύφορ Sapbr. 48; addnnns ro /ti£- 

γκρος pro το μίγηρον, qnae forma apparet e genitiTo 

plurali μ^γαρίων Sophr• 37 yld. ABe^dd, Oxx. 1> 277, 18.^ 

Postremo mascnUiui pro nentrie sniit ά τ άριχος, quo 

Epichannus qsm est teste Atbenaeo III, 119. B. D^ qunm 

Altici atriuiiqiie gemia pvobaTerint, et θάμβος, cajus 

siDgQlarem ueam Simonides (ScboU. A• Hon. U. d, 79) 

fortasse Doriensibns debet. 

2) In comparatiyi et eaperlativi formatione 

nonnuUa peculiaria aut certe notabilia obeeryantur. Pri- 

iniim adjectiva in og apud poetas Doricos irregulares 

coinpaTatiyos et snperlatiyoa in ^στ^ρος et άστατος amant, 

nequc Attlcie neqne lonibus ignotoa. Ab Euetatbio in 

larga de ea re dispatatione p^ 1441, 11 aeqq. ex Epicbar* 

mo affemntur άλλΟΗστ^ρος ,, ιηοηρ^ίηέρα, άν«γηα$€στατος, 

£οραΦ^στΰξτοζ y ex eodem ^νων^βτίρος ab Albenaeo Χ, 424. D 

et Kustatb. 746, 46 et διακονίσηρος legitar in yersii, qai 

eidem cum magna yeri specie tribuitur fr. 159. Dinolo• 

clms Siculas ex EHatathii teattmonio yiwaufnajog dixit, 

StC^cboms νη^ρϋνμέοτ^ς ^ Aleman ^βυμέοτίχτοϋ eeeim* 

doia Et. M• 420 > 50; ajpnd Piodaraei aant άπονεστερος 

e€ άφ-^οιΙ'ίΜρο^ 01. li, 60. 104 ^ aldoiitnwtog 01. III, 44 

(^ceiSo^OTcctog P. Y, 18), άρχαιιστ^ρος fr. 20; έχοίροΐίστατος 



3^ . Haeych. Pliot. Sakl. β. ν. ψύίίλα EpichariiMim inasculino usum 
trad««t. Scholl. Ariel• Plut. 537 ol S^ /ίωρΐίϊς ά^πεψίκως λέγονσι> 
%ρνλλον, 

25* 



388 §. 46. Varia quaedam;' 

efrt apud Archytam p. 30 Hartenst. Contrario modo pee- 
eatam est in ύγιώτίρος, Sophr. 61 intep mnliebriam so- 
loeciemorani exempla. Apud eimdem καταπνγότ^ρος fir. 22 
a Dindorfio ad Steph. Thes. recte a καχαπύγων dnci τί- 
detur, nt ab Ιπιλησμων fit ίπιλησμόηχτος apud Aristoplia- 
Bcm, nott a »αχάηνγος, qnam ▼4»ci8 formam lexicograpbi 
cominemorant• Α πρόβατον Sopbr. 96 comparatiYum προ- 
βάτ^ρος pre ηροβατοτίρο^ finxisse videtnr et ab oYg^ oig 
ibidem οΐότίρος ^). Poelcemo idepi a eabstantiyo φώρ fc- 
cit φώρτατος fr. 28 ')• 

Qao jnre Enstatbius ^) Dorea ασσ$ον et μάλλίξίν pio 
ίσσον et μαλΧον dicere tradat, non apparet, neque magis 
niim recte a Gregorio p. 463 χάλιορ pro ϋάλλιον Doricnin 
babeatar^ qunm certiue Aeolienm sit Tid. L. I §. 8^ 11.— 
Ex uno Epicliarmo fr. 164;.comiiiemoratDr βάσσων pro 
βαϋ^Ιων matatlone analogiain servaBte. De χάρρων pro 
%ρδΙσσων eupra dictum est §. 13, 4, de %ρέβΰων et μέζν»¥ 

§• 22, 6. 



4) £t. M. 2S6 , 30. ο Sk *Βρω^νος Xtftt μ^ χα* tovto oti cvnl- 
Ιδραμε το αρκηος OQiptf^oq ntcu το δέζίος itltti^oi' τοντο γαρ crvfn- 
δζομή χα* ου 7tλtovaaμ6ς , ωςτίίρ . ncii notqa το n^oficuriv γίνίτα* Λροβά- 
ttw οίος οϋότίροψ^ ώς Xiytt Χώφ^ων, τΰυτο γαρ ου Xiyvtou πλίοψααμόςί 
άλΧά αυνίηϋρομη τον 'ttQoficuttov, οντω ^cltrf^? ώς 'aquntQoti, ' Ια loco 
obscuro Sylburgius.proposait: η^βώηροψ *ai οίος, οΐάαροψ et de- 
inde ηρόβατοψ pro η^οβάτιονι Biomfieldiiie fr.,55 vqlt ηροβάτ*^$ 
olov οΐότίρον. Neuter, si qqid video^ recte. Nos Sophronem ^i^ 
βάτον τίροβάτίρον, οίος οΐότιρορ dixisse suspicamur, sed HerodiaBi 
nec verba nec sententiam extricare valemus. 

5) £t. M• 573 extr« μΈμητίον Σώφρονα λίγοντα*' Φωροτάτους χβ- 
ηηΧους Ttct^ixtreu* ουδ^ γαρ τα Μς ^ Χηγοντα ξηματα 7Τα^αβ;^^βτ«&ι 
ανγαρντΜον tta* ναίρ&ιτΜίν, &» άμαρτάίηνΜ οΐ Ιέγοτεις μαΜά^ιροζ• 
Bene Blomfieldias correxit φω^τάτους et τά ιΐς ΐίρ, njn bic etiaa 
rectius τά ίΐς ρ scribendam est. 

6) Eastath. 1643, 12 de iota pleonastico in ίΐτοΧιη6ρ&*ος^ Ζβ*- 
α&Λος, ομοίίος etc. : Λρος τοίΛντψ άκοΧουΰ-Ιαψ χα« ο• ^ωρι^ζς το oMor 
aaaiov φασαψ, ώς ηαρα/9ίίοταΛ ^ nttU το α2φα tA^toitt wa το μαλλοψ μάΐ- 
Χίον' οντω Si χα* το ϊγγνς fyytov, Peseiaie de o^iOf^ et 9γγ•θ9 jadi• 
catum esty qui sunt jusU compaTativi. 



§. 46; Varia quaedam. ; 389 

3) loter demiDotiTorujn genera niilloiii qoidem eet, 
qood Doridi proprinni diici poesit^ paallo Umen freqaen- 
tior apvd DorieBsee qnani in reliqaie dialcGtie termiiiatto 
νδρίον fuisse ▼idetur• Ea eniin ntitiir σχιφύδριον Epicb. 
23 a σχίφος i. e, ξίφος j μ^λύ^ριον Theocr• YII, 51, y«- 
ρύδρέον Moseh.ly 13 , poetremb alia dilatatione accedente 
ΠρίαμίλλύΛψίον a ΙΙρίαμος apnd Epicbarmum secundam 
Ann. Oxx; IV, 254, &, cf• Theogn. Oxx. II, 126, 23 
(Bekk• 1413) , niil aactorie nomeli non proditiir. 

4) Dorienses feminina in ω amaese videntur. Pro- 
pria certe.illis sont, quae Heeycldas affert: αν^ρωπώ, 
ή γυνή ηαρά Αάτίωσ» et %ινώ,. ηΐνησ^ς' Αωρ$ύίς. Prae- 
terea kac referinMie Συραηώ^ qna forma Ejpicbarmae fr. 
166 Syracneas appellaTit vid• §. 22, 9, μύ,Ιώ Aeechyl. 
Ag. 1329, qiiam YQeem poeta €iim alns nmltie e Sicilia 
apportaTerit , ,μορφώ Archyt• ap. Stob. Ecl. I p. 710^ 
nam έστω Arcliyt• Stob. EcL I p. 81 et f^foroi , qna Yoce 
Aescbylne ter utitar, potius ad lonicain origineni reyo- 
canda esse yidentar. 

5) Ε substantms neutrias g;enerie in αρ, de quibus 
disputaYit Lobecklus .Parall• p. 204 , dao ad Sicalos re- 
feruntar: σνφαρ^), quod Sopbron fr. 8 io decrcpiti 
eeoie conTicium yertit et μωμαρ ^), qaa yoce Sicoli (co- 
micas . qoidam , nisi fallor) etultam appelUese feranlur, 
Quae yoces quanquam non yidentar Siculie pecnliaree 
fnlese^ attamen snspieari licet eos rarioribiis et fere ob- 
soletis nomioibus in αρ saepiue qaam reliquos Graecos 
nsos esse. Nec dissimile est Sopbroneain νΐι^ωρ Herod. 
π. μ• Λ. 32, 24. 

6) Gentilia in Ivog io ipsa Graecia ignota, in orien• 
talibns eoloaiis rara, ut * Αμοργίνος ab 'Αμοργός, rectis- 

7) SchoU. Nic. Al. 91. ^o έπ»πολάξβν τφ γάλοαιτΛ^ οηιρ ο» Σ^χίλίύ 
σνφι»ρ jcoXoi/ff». Yulgo ofpkwi γ^ρας significat vid. Hesych. et ibi in- 
terprr., £t. M. 737 io. 

8) Fest. ^momary Siculi etaltum vocant/^ Eadem voce teste 
Isidoro in Glossis Plantus usus est in boc versu: «^quid tu, ο 
momary Sicule homOy praesumis^S vid. Intt. ad Hesych. s.y* ΐΛ&μαρ* 



390 $. 46. Varia quaej^m. 

ame a Stephano ^) Siciliae potiasiniiim et Ita}iae i^adi- 
eantar , υίή nihU ffeqaentiHa ^ nt '^χραγ^χντινος, Αφοντινος, 
Ταρϋοττΐνος y Ifmmovtivog etc. En Italieaniia lii^pwinim 
lieioltmy unde Siceliotae et Italiotae eaiii tonBinationem 
assumpeerant. •*— Obseura eimty quae de Rheginorani 
adjeetiTie in uinog a genitiyo plnrali derivatie tradantiir 
Tid• L. I §«30 not• 6. Exempla af^OBantar άναηωσιος 
et χαριτώσως, vo9es aUiinde non cogaitae^ nam άίτώσίος 
a grammaticie fietoai est, node ίτώσίος imceretnv* 

7) Addimas Yocea qiuiedam^ quas l^eeliotanmi et 
Italiotarnm lin^a cani Latina oommiiiiiA halNst. Fiiniiim 
nnmmoritiB et poiideram mnlta Bomiiia: 

νόμο9 tare ροΰμμος apod ItalMtae et Siceliotae 
moiietae nomen foisse traditvrut Lathisam nammiie ^^)• 
llUm formani gemiinam esee acoHvata gtmmm^Ueomm te- 
atiiiioiiia docent et kgitur in Tabb• Heracl. 1 , 75 5 vovfir- 
μος apnd PoUaiseiii scrlplxiin tst etiaiii iii Bpidianiii lods 



9) Steph. Byz. s« v. "Αμηελοςχ 6 noXk^% ^Αμπιλΐροζ ώ« ^A<s9v>^^ 
^Αβακοανΐνος' ο γάρ τύτίος των Ίταλω». — Id. S. ν. ''AfianoiXvav — το 
i&vixvov Άβαηαννΐνος^ ο ονχ άη^hς SbxtXdv,' Μίταποντνμος , Atornvoq, 
BQtvreaVvo^, TaQOifrnro^y 'Αζξητινος, *A<f0f$QW0Q, ^Ερνιύίνοζ• 

10) Ptiot. et Suid. νόμος' — //ω^^ιΓς de ini νομίαμ<χτος χρί^ντΰα tj 
Xi^i Tuu *ΡωμΰάΛ& naQ<»ar^i^wft(Q νονμμον Xifovei, *— Am. Belik• 
lHdf 24. νόμους ι το νομ^αμα^ ^υς ο» '/ταΑ*»Μ f^i/#|to«Q ^^i^hiv^^ ^ 
1η Scboiio ad Gregor. ^azianK. apud Jangecm• ad Poll. IX, 87 
νόμος scriptum est et μ^^ων aperte e νομών corraptuni. Idem /«vwr, 
quod multo facilius e νομών quam e νονμμων ,£θτν\ϊϊΆψ\ poterat, esl 
apud Suidam s. v. τάΧοΛηον et Scholl. II. ty 576 in ejniidem argu- 
menti locis qui ex Apollodori libro de Sopbrone manaveitini vid. 
Boeckh. p. 311. — Varro de L. L. V, 96 ,,ίη arg«nto miiiimi; 
id a Siculo.^' Itevi Festus p. 172. 173 JVfiiU. in loco uunc nisere 
mutilo vocem nummus a Graecis derivaverat, quem Paulus Diaco- 
nus ia tuinc tnodnm excerpsU: ,,ηηιηηιικ ex Graeco nonUmatc lUh 
scitur.'^ — Pollax IX , 79. ο ^k ν^νμμος ■ Sontk μεν tmu 'Pt^mim 
τοννομα τον νομίσμα/τος' ?9τ» δε'ΕΧΧηνίηον μμ τών i» '/raiifi *ai ^mc• 
Xi^t /ίφξίίων (adduntur £pich. 92• 93 et Arietotetis tesUaioniaai)• 
Id. 1X9 87 νοΰμμος ex Artstotele affert de SicuIorQiB talenla dif- 
serent^. 



§. 46. Varia quaedam. 391 

fr• 92. 93 et in Arietotelis Y«rbte de Tnrentuioram poUtia 
loquenlie• At apnd Epicharniiim metjrum prioiam eylla- 
bam brevem poetnlat^ praeterea rectieeioie antiqni graBi- 
matiei inteUexemnt , Yocem origiue Graecam eeae ut νό- 
μ$σμα et e Graocis colonUB ad Romanos periatam. Qnare 
non dabitamns, qnia Aristoteles quoqae νόμος ecripeerit 
et ahera sGriptara raceotieeinio demimi tempore e Romana 
Uagqa fieta eit, qaanquam BoeeUiias hanc oon damiiaTilj 
e(pregie in reliqnis de νόμψ disputaiie in Dieqaias. MctroU. 
p. 310. 

λίτρα Sioeliolamiii est pro RQmanoram libra, et 
pondos et nammue ^O• Legitar in titnlte Taaroncnita- 
nis, Epich. 5. 6 et Sopbr. 26, praetensa apud Simonidem 
fr. 196 in tripodie a Gelone dedtcati ioscriptione et co- 
micos Attieoe Philemoneiii aut Dipbilnni in Sicelico et 
Poeidippnm in Galatea (Poll. lY, 175 et IX , 81) , qaae 
fabnlae ad rea Sicnlas pertioebant. Composita siuit ήμΙ• 
λαρορ ^) sive 'ημι,λιτρνον , quae forma ex Epichacmi Chi- 
rone affertar ^) at metri gratia reatituta est £pich• 5, df- 
κάΐίχρον''), quo atontar Epicharniue fr. 6 et Sophron 
fir. 6Θ9 πενιηχοντάλιτρον y quo nomioe teste Diodoro XI, 
26 Siceliotae naminum Damaretiam appellabant cf. Boecbh• 
p. 305, praeterea de pondere adjectlYnm τηρωαορτάλιτρος, 
qao Din/olochae uens est, vid. §.34^ 1. Sophodee voce 



II) FoHux IV9 173 seqq. voce λίτ^α Slculos comicos de pon- 
dere ei nummo usos esse tradit, exempla affert λίτρα et StnaXvrf^ov 
e Sophr. 26• 60 > ητρωηοντάλίτρος e Dinolocho, deinde Aristotelem 
in Agrigentinoruin et Himeraeornin politiis de λίτρα, ημ,Ιλιτροψ, δε- 
χαλί^ρον cf. IX, 80. 81. — Phot. λίτρα: ψ μ^ν *ai νόμίΟμά τ» ώς 
Αίφ^λος* knl Sk του οταϋ'μοΰ ^Επίχαρμος τι χα* Σώφρων έχρησοΛ^το* Σο» 
φοπλης dk ΧνίροΟΛοΛον φηαί τον άργνραμοφον άπο του νομίσματος• Αηη. 
Sekk. 105, 32. ην μ^ι^ κα* νόμΛΰμα Σ^ελΜόν οτ» di «α• Ιπ« στα&μοΰ, 
^Επίχαρμος "Ελπί^ί η Πλοχιτί^ cf. Eastath. 1282, 42. — Hesych. λνιρα, 
οβολος' ο» δ9 νόμισμα ηαρα Σί^χίλοΐς, οΐ ak ini οταϋ-μων, ο* Si ^P»- 
μΟΛΟΡ 6•ά του β λίβρα. — Id. ληροσχόττονς y άργνραμοφούς άπο του 
StHfUMv νομίσματος, ο »αλιϊτα^ λίτρα, Ceternm vide Boeckb. ρ. 
292 seqq• 



302 $. 4β. Varia quaelam. 

ληροσπόπος αβαβ fertar^)^ seilicet, si qnid τιάβηιιιβ, in 
fabula ad ree SicHlas pertinente* Reeentioree Graeei Ro- 
manain libram apte per λίτρα expreeserant. Sed yeris- 
sime Boeekhiiis p. 293 judicavit^ Tocem λίτρα ^ qaae ia 
Graeca liog^a non habet qno referatar, a Siculis ex Itt- 
lia acceptam esse• ^ 

όγχία vel ούγκία aptid Siciiloe Romaaoram uDeiam 
eitpriitiebat i*)« lUa fonna, qiia Epicharmus €t Sopbron 
Qei tradantar (ογγία per errorem apnd Eustathiuni scriptam 
eet)^ egregie eo conflrmatur, qnod nummo Syracasano 
(yid. Boeckh• p» 365) ΟΓΚΙ inacriptiiiik est. Param recte 
Pollax Aristoteli ούγηία obtriielt recentiorem αβοΗΐ secs• 
tus^ qai Romanain pronuntiationem accurate imitabatar. 
Nec recte ιξμιονγχ^ον ex Epicharmo afferri yidetar. Sicn- 
lum poetam ιζμιόγχίον scripsiese patamue eteidem fr. 5.6 
ex insignibns Ubrornm corruptelis πέρτ6γκ$ον restitnimas. 
Ceteram dnbitare noli, Siceliotas Tocem ογχία ab Italie 
matuatoB esse• 

ί'ζ^^^ qni commeinoratar ab Epicbanno fr. 6^ te^ 
τ ρ ας et τ ρ ία ς Sicula nummoraiii nomina sant ^^), aperte 
ad Romanornm sextana, qnadraoe, triens simiU- 
tadinem ficta» Grammaticoram de τήραντος et τρίαντος 
yalore errores reetissime Bentlejus et Boeclshiue p. 293 
profligarant et illum ter nncias tenere ut qaadrantem, 

12) Phot. oyidow : τον αταθ-μον Σώφρων xcm ^Επίχαρμος, — £ustaul. 
1282, 42. τζαρ^ ^ΕΛιχάρμφ, δς nou oyyiav λίγη χομ λίτρα», — ΡοΙΙ. 
IVy 175 ei IX, 80 Aristotelem in politia Himeraeorum οί^γκίάν, Si- 
culoram numinum, commemorantem affert. 

13) Pollux ly, 175 ex Aristotelis politia Himeraeorum : Σ^Λί- 
λ^ωτοί τους ^t;o χαληονς Hiama xoeJlot/ff», tov dk cVa οιγγία» (MS. Jang. 
ovY»iay)y rovs dk τριΐς τριάντα (C. Α. τριάντα), — Id» IX, 80 in- 
didem ut Siculorum nummornm nomina: ονγ*ίαν (ita Jung. e codice 
pro ονγγιαν), ontQ ^ι^νατα» χαλχοΰν eva, ttat t^ τοτΑαντα (male corre- 
xerunt διίάντα, rectius Bentlejus iiavTa)^ οτηρ iati άυο χαλ»οζ ^ wu 
τρία τάλαντα (Bentl. recte τριάντα, alii male τρίίζάντά)^ οη^ρ τ^κ. 
— Hesych. τρίΛντος πόρνη, λαμβάνουσα τριάντα (cod. τρκίΜονηι^) y ο 
έοτι λίπτά (2!χοσ». — Id. τηράνϋ-α, Τίτράγωνόν τ» ϋχημα' ίηλο* di scu 
τονς τέαοαρας χαλχοΰζ• 



$ 



$• φ. Vaiia quaedam^ 303 

hiinc qnatnor ut trientem demonstramnt• • Accealss earam 
yocQm Mtis daJbkis est. lo lihtis niodo 'idtima <a«nito.aet 
eircninflcxo instrncta est, modo penaltima" Bcato. . Noe 
τ^ίας etc. praetaKmnB propter Latini triens analogianiy 
qnanquaiB liceret etiam τριάντος Gtmi trieBtls conferre• 

ηύβί^τον^ Lat. cubitas, Siceliotaruin τοχ eeee yi- 
detar, unde EpicharmeQm χι^/ί<τ/^6Μτ denvatoD'!^)• .Eadem 
tamenvoce lones et Hippocratee nsi enni, nt neo- ftb 
Italls acceptam eeae apparfcat. 

%aQ%uQov apod Sophronem careerem significabat^ 
apud Rbinthonem stabulam ^^). Yox Italie deberi yide- 
tar^ nam quae apad Graecos simiUasant, diveream po- 
testafem babent. 

μοίτος^ Sienla yox^ nnde Varffo matnue dicit^ 
yid• Sophor; fr» ult• 

TtawoQ^ qaod Meseapioram eese dicitiir pr• panie, 
▼ix reete ab Italiotte et Sicelioiie reGeptam ptttatar^ - M- 
bil enim cam ea yoce cohaorere videntar ncevttt pro τΐλη- 
σμόνη et τα navta pro τα ηλησμια , quae e Sicnlis et 
Tarentinis po^tie affenintnr ^e). 

ηατάνα eet apnd Sophronem fr• 31 (ncatrnm πάτα* 
vov connineinoi^at PolIaxYl, 90 cf. Hesych. ηάτανα, τρη- 
βλία) y iinde descendit compoeituin πατάνεψι^ aQgailla• 
epithetoo apnd Epicbarmum PoU. YI, 90 et deminntivuia 
ττατάνιον, cujas rustica forma βατάνιον diserto testlmonio 



14) Poll. IV, 141. xat χνβντον ίΐτιοις αν. ως ^ΐΛΤΤΟκρώτης, Soxn 
^έ ilvol• /ίωρ^Λον τοΰνομα των ίν Σ$χ(λΙ^ /ίωριΐων. o&iv *Εηιχαρμος luni 
τό ftaif^ χψ άγηωνι nvfiyti^ttv λίγη. -^ Phot nvfiiftTov: Ύννις τύ 
cix(^ov του (2/χά»ΐΌς * ούτως ^ΕπΙχαρμ^ς , qiiae manca eese videntur. — 
Hesych. χυβητίζω^ τοϊς άγηώσ^ πλήττω et χυβι/ϊόν^ 6 άγηών, De Hip- 
pocrads uflu cf. Erotian. et Galen. Gloss. 

15) Phot. xcf^xa^oy * το όίΟμωτηριον, όντως Σώφρων, — Hesych. 
9ίάρχαρΛ — ISvtOl• τάς μάνδρας' 'Ρίνΰ'ων, 

16) Athen. III , 111. C. αανός, άρτος y MtuuaTtwt, nai την ηλη- 
tff*^fiv nwfUw nuu Ttavta τα ηληϋμ^α ΒλαΧοος ίν ΜίοοτρΙβφ hcU jdtwo- 
Λ^χος iv Τηλίφψ 'ΡΜων τι iv *Αμφίτρύωνι χα* 'Ρωμαίο* oi nwva τον 



394 §• 4& Varia quae|am. 

fiiciila νακ diritur ^'^). Et denuBntiTiim quHlem freqaen- 
iAtar apud Atticos> poetfts mediae et novae comoediac, 
«ed tribi» certe ia locie ita^ nt Sicola origo appaieat^ 
prfaauni ia EubtiU ΚατίχηολλωμίνίΫ Meinek• 111 p• 228 ex 
Athen. 1X9 396. Α et PoU. X, 107 ^l ηρικτ» JSiuua 
nutrtxiflmp σω^βύματα (Athenaei llbri ntartnvlmv)^ deinde 
apud enndem . Eubnlam p• 265 Mein. ΣΜίλαχά fiatipiu^ 
poetremo in.Alexidis Aedepiodide Meineli. UI p• 394: 

Οντως ϋ* oxfmnouiv εύψυώς 
η€ρΙ νηρ. £$»Alfw ούτος ΙμηΰΌν , ώβη τους 
ίινανοΰντας $1ς τα. βοτάνι* ίμβαλπν nom 
iwUne τόνς όίόντας ύπο της ηδβνης, 
Itaque reliqiii ηοη minus aat de Sicalis relHia loqnentes 
fia voce mu ant a Sicnlie eam mntiiati. esee videntor. 
Scriptura valde ambigna est inter natapiov el' βοαάρΜΨ. 
Nam qaMm PoUiix X, 107 πατάριον afferat' ex Eabnli 
CatacoUomeno , Antipbaiiis Enthydieo Mein. III p. 51 et 
Alexldie Aedepioclide^ fitnwtw e eolo Hippareboy aoYae 
coraoediaa poeta Meinek. lY p* 432, Atbeoaene lY^ 169• D 
in lisdem Antipbaais et Alextdis loele βατάνιοψ acriptom 
inTanity coatra nazavta in Antiphanis Γάμφ Mein• III 
p. 39 9 nbi Antiatticieta 1'^) βοτάνια legit, Ώατανίωρ, coci 
Bomen, in Pbiletaeri Oenopione Mein. III p• 292 , po- 
stremo in Enbnli lone Mein. III p• 223 natavm et βα- 
τάψια mirain in modam conjancta; βοτάνων ab Heaycbio 
Slcalum dicitur, ab Antiatticista Alexaodrinis tribultiir, 
a PoUuce ad rusticam pronuntiationem refertur ^"^), hoc 
recte^ niei fallimttr• Ceterniii βοτάνη legitur apnd Ma- 
tronem parifduni Atb. lY p• 136. D. Deminatiiri terti• 
fonna accedit παντάνιον, qaam Athenaei libri in EidiDlei 

17) Hesych. βατάψ§α^ τά lonadta• η di λίξΐζ ^MciMnj. Id. 

Λατάνια — rvpiq ik ί*ά tov β fioncivka Xiyovo», — PoU. X, 107. w 
Sk taXq 'Ιππάρχου ΠανννχΙοιψ ίνρησ&αί φαΰίν χατά Y^ τ£ψ iitmrmv crvp- 
ηϋ•ηαψ (ϊρημένον βοΛοψΛον. — Antiatt Bekk. ρ. 84 , 15. βαχά^α, 
τάς λοπάβ<Λς ως *ΑΙιΙα»άρής, *Αντ»φαΐβης Γάμ9*ς. Phot• itmramen t» 
έχπίιταΧα ncU ra άραπιτίταμίψα Ιοηάύ*α * οΙ ds αΜί/οΙ ^iogf^iyo ^ Ci» «( 
'ΡωμοΛίάν το όνομα. 



§. 47. IDe universa Doride; 395 

GatacolLoiMem loeo 8itp?a allato toenUir MUiccnte Hesy- 
cbii glosea παντάνα, τρνβλίορ. Ita^iie oomibaa compa- 
ratie salls eertuni babemue, SicelMlas Toccni τιατάνα e 
Lalino patina feciese (nam apvd Latioos eadcm sttrpe 
latins regnat wA, in patera), eamqae et per rasticam pro- 
nantiationeoi in βοηάνα (fortaaee etiau narcawa) conrupieee 
et ad reliqaoB Oraecos reeeatiores tcanamlsieee. 

ιιολτοζ^ ^ia voee EpickarBiiia otitnr fr. .11, item 
a LatinoroiB pnlte dee^ndere τΐβοια est BomtiUie ^e^• 
Sed qQum jam Alcmao Qandcm noviaiit, ab origuie Graeea 
esee Tidetur• 

φογάς, SicukuK nomen ^') honrei granarii fortasee 
eokn Latino rogUB vecte coieponitor^ qoanqiiani hiyos 
sig^tfieatio ad aliam irttin dctoria est 

lae imlvcarea Hovide• 

1) Postquam singulatim exposltam est^qulbu» rebua 

vel uniyersa Doris vel Yaria cjiis genera cam reliqals 

Graccae lingnae dialectis, praeclpue cum Attica et cum 

lliig^aa yulgarl discrepacrlnt^ restat ut dlspersa oolllgamue 

atque in unnm conspectum redigaiaus. Itaque iufra va- 

rias Dorldis discrepantias accuratius distmguemus atque 

descrlbemus , qiiain ab antiquis grammaticls (vid. §• 2, 2) 

factiim est^ nanc levloribns omnibue et Incertiorjrbus 

oxniseis in succmctam enarrationem congerenda suat, qui- 

bus omniam Doriensium lingaa inslgnis fuit. Snumera- 

bivavLs non solum^ qaae ])orIdi pecaliarla-euot, sed etlam 

quae cum Aeollcis dialcctis coininttDla• 



18> Varro de L. L. V, 105 ^pulg: baec app^lJata vei quod 
ita Graeci, vel ab eo unde scribit ApoHodorus, quod ita sonety 
[^uuin aquae ferventi insipitur.^' Apollodorus, Heynio suspicante 
id ikpollod. I p. 441, id dixerat ih libro π^ρΐ ^Επιχάρμου. 

%Qy Potl. IX, 45. taika δέ (τ« σιτοβόλια, τα πυρών ταμίΐα) {ΐο- 
^^^ ^uttXmtal• άνίμαξον^ κομ Mtm το^«ο/μχ h ^Επιχάρμου ΒονοΙρ^$*, — 
ic&y^^' ^oyoiy ορο•(ί) 9tMmtoi9 Cirofiidwveq. 



\ 



396 $. 47• De uniyersa I)oride« 

In accentoe ratione Dorie ignoravit Leftbiorani bary- 
toaesin^ adeo acati paallo amantior fait quam Atthis, 
mauine yero eum hac eo differt, qnod tntiqaam accen- 
tnm propter literarum yel pronantiatlonie rationem mata- 
tam aat aliia de eansis ab Atthide deeertam saepe reli- 
gioee eeiravit. — Ad Lesbiacam' psiloelo quam aotiqaioi 
Doris indinare yideatar, attamen in nniyersaiii a Tnlgari 
spiritus ratione non miiltnm receditar. — Digamma an• 
tiquior Doris e Tetustlssinia lin^a non mioas retinaerat 
qnam AeoKcae dialecti, quum in lade et Atthide dia ob- 
soleyisset^ sed inde a quinto fere saecalo pars Dorien• 
eiam ayersari id atqoe abjlcere, qoniii pars, tarbalo ta- 
men mag^B magisqae neu, dlutiae retiaeret• — loter 
consonas antiqnum r, qaod ab lonibue^ Atueis^ Lesbib 
in σ mutatum est, a Doriensibas tenebatur, qnem usimi 
Boeoti in plerlsqae coinmiinem babent. Literam Koppa 
ejusqne priscnm eonnni sola astiqaa Doris (si CrotoniaUs 
Achaeos Doribus adnumerare licet) eeryasse yidetar. Item 
Doridi peculiare est, quod in yerboram in ζω declina- 
meotis ubiqae ξ pro yalgari σ consplcitor yid. §. 11. 
Quod non e eamina antiquitate traditam esse docQlmas 
eed e rudiore quodam consonaram concursa natum^ nnde 
non minore jure Lesbiacum σσ produt (L. I §. 9), quod 
a Boeotie in ττ matatuin est (L. I §. 37, 3), ab looibas 
et Atticls io simplex σ. — Inter yocales α pro e ei ο 
positam cam Doribas plcramque Boeoti commune babent 
(L• I §. 38), certe ubi α yetastam esse yidetar, rarlus 
Aeoles (ut Dor. αλλοχα, Lesb. αλλοτα — Dor• L•esl>. 
&ρωϋ•α), qui potlue contrarias matationes adamarant• Pro- 
ductum ά pro η nt Dores ita AeoUcae dialecti (pancis 
qaibnsdam exceptis, quae Lesbii peculiari ratione profe- 
rebant) et omnis Graeca Hngaa praeter ladem et Attiii• 
dem extremae antiquitati debcnt. In contractionis n- 
tione ae Dorlco more in η contractum utraqac Aeolis noD 
ignorat, eamque modum yocalinm sono aptieelmam esse 
apparet• Non minue α ex ao ei αω Dorice natmii L•e- 
sbiis commane est et, qaantam per contpactioms fagaa 



5• 47• ' De uniyersa Doride. 397 

Ucet, Boeotis. — In decllnatione notamus dativum pln* 

ralem tertiae ia «σσ» exeuntem , qnem Doris et ntraqne 

Aeolie ex antiquitate acceperunt, deiode Atticae decUna- 

tiouis Toeum in ^g et ^νς horrorem iisdem connnaneoii. — 

In pronominlbQs personalibns apnd Doree et Boeotos re* 

perinntor gemtiyi singnlares in ^^ nt Ιμονς, . et datiTi 

siogalaree in iv. Nominatlyne apud eosdem et Lesbioa 

in 6ς exlt (Dor. Boeot• άμ^ς^ Lesb. αμμδς)^ accnsatiyas 

in « (Dor. et yix aliter Boeotice άμ(\ Lesb. αμμ^). Ar- 

tlcnlas Gam demonstratiyls ode et ovxog in nominatiyo' 

plurali apud Dores et Boeotos antiquum τ ecryat, relati- 

yum In ilsdem et in Lesbiaca dialecto τ asciscere potest. 

Dorldi propria sunt demonstratiya τηνος^ τοσσηνος et si 

qua fuerant simUIa , ^ reflexiyum ανταυτοΰ , quod est ex 

αύτος αντον factum. — In conjugatione Dorica nibil in- 

signlus est quam futuri ratio ea, qaae post σ ineerit e, 

m yarils dlalecti generibns diyersissimls illud modls ma• 

tatum (§. 35, 3 et §. 26), qua formatione Doridem pro- 

pius qaain reliquas dialectos ad priscam llDguain acce- 

dere docuimus 3 futnra paesiyi Iii Dorlde genaioa objectiya 

forma nti yidentar• Έ remotissima aelate manayit primae 

personae pluralis terminatio μ^ς Doridi propria, nec mi- 

nus tertiae pluralis terminatio ντ^, quam notiores certe 

dialecti matarunt (Att. lon. λίγουσι,, Lesb. λίγοισι^^ Boeot. 

Ityov&i, Dor. λίγοντι). Breyior tertlae plaralis praeteri- 

toram coojugationis in μ^ forma aeqae antiqaa {ίγνον, 

ίδΙπασϋ^Βν) Aeolibus commnnie est. Ejnsdem infinitiyus 

Jn μεν exit apud omnes Dorienses exceptie Rbodils, qui 

terinioationem in μπν producant^ illa ratio noo minus 

Boeotica est. Partlcipii perfecti feminini temiinatio, qua 

antiquior Dorie uniyersa nea esee yidctnr, una. CHm ynl- 

gari vla et lonica ota e radi qnadam prleca prodiit. Κ 

verbis irregularibas et defectiyls maxime notamus non- 

noUa Doridi ant propria aut prae rellquis dialectis faiui- 

liaria: δηλίσΰΌΐι^ ϋ'ασϋ'αι, ^ώσ^α^, ϊσαμι, Ιην, μωσ^,αι^ 

-ιτάσαο^αι. Quoram qttom pleraque e emoma antiquitate 

tradita eaque ipsa de causa a reliqais dialectta dob omnuio 



398 $• 47. De universa Doride. 

sint alitMy' ίσαμ^ pro ofd« enViMt quodara nm» DoridU 
fictaia est• ^^ Pnepositiooiam apocopac antiqiiior Doris 
mm Bitniie adaneyit 'qnam oBiaea Aeoles• Mnlta Doridl 
peculiaria ent in adverbiorani foriii(Aione• Qaae qmnn 
maximam partera «d Ikeramm aarntationes rcferri poeeiDt 
(ut ni7 tel τνη pro nov — π^ί pro πγ — noi^ fro ησΐ — 
ττόχα ψή> noti) , qaanqaam et in bia Dorieasee aiitiqoisM- 
mam fbmam.aiit tenuiese aat miniie immatassc yldentiir, 
adTcrhia tainen -in ω locsm nnda iftdicantia, quae ex 
antiqaia aUatiTis orta annt, in sola Doride aetatcm tn- 
lerant. 

Haec potissimnm suAt, qmbus nniTerea Dorls diefin- 
guitar. Qttibtts comparatia ibtelliges^ quam dlfficile sit 
eam peciiKarem Doridis indolem, quae in orationls sono 
versatur, nunc, quum Tivuiii os Poricum silet, descri- 
bere. Mnlto enim minore ^t Yocalium et consonarum 
discrimine nniyersa Dorls distinguifur quam vel Lesbiaca 
dialectne vel Boeotlea• . Antiqui :[ΐλ<χτ€ΐασμόν potlsslmam 
Doricae pronuntiationie notarupt i) , in frequenti Yocalls 
α ηβμ positQm, quippe quo(^ patulo ore proferatar, atqoe 
eo grave qnid et grandisonum effici non temere existima- 
rnnt• At α ilind frequentatum , et breye et prodactam, 
l)oridi non est pecullare^ sed vix rarias in Bpeotica dia- 
lecto appnret ύ% nbicunque priscus usns religiosiue aer- 



-H- 



1) l^heocr. XV. 88 de mulieribas Doricis: T^vyivtq itntwcucevfTt 
TtXcmvaaSousoLh ancwia, ubi scholia: ηγονν ^ωριζονσάι navta — ο• 
γαρ /ίωριης τΐλα^νστόμονσ^ το α πλεονάί^ορπς, Eundeifi locam respicit 
Herinogones d€ Id. p. 383« 6 γάρ Θ«όχ(Ι•τ«ς άχ0όμινσν reva ntnoitpn 
Α^ρ^ίούύον^ γνψα»^ dca «• nhtKvvuv tijv φωψηψ tft « ta nX^kna χρ•»- 
μίρϋ^ς cf. SchoU. — Delnelr• oe clocut, §. 177. το #έ ογη'^ρο^ h 
fq^al' τραχύτητα, fMjiim, nkatinfftP y οίον βροντά άψύ tov βρφττ^• 
vuu γαρ τραχύτψ:α i* της ηριηίρας ανλΧαβης ϊχι* ηαί i» της dcvti^oc 
μηΜς μ^ $ιά τηψ μαηράν , τζλονίντητα d^ Sm τον ^ωρ^σμον. nXenia 
^Μλονόί γάρ ηάντα ο* ^ωρ^έΐς. — Anti. Bekk. ρ. 6β2• &ομΖ γαρ το 
Αώροή» ά^δρωδίατίρέρ τε nvm τοις fiiotq nai μεγαλ&Ηριιής τοις φ96γγο^ 



τ&9 wf9f*titmv Moi τψ της.- φ«ν^ tiftt^. 



§. 47. De uniyersa Doride. 309 

vataa est, mnlto etiam saepine apnd Eleos; ptodacto 
certe « Lesbii ajeqnum in modnm utiintiir• 

Hoe et gniTius eet et certias apparet^ Doridem prae 

reliqHls dialect» priseae indolis tenaeem faiese , antiquio* 

reia illam Doridem maxime dlcimna, qaalis ante qointain 

fere aaeealam vigiebat, prinsqnam digamiiii «sus pertar• 

batae essiet et apnd partem Dorieualom obeolesoere coe- 

plsset. Mam inter ea, qnibnB miiTersa Dorie ab lade et 

Atthide distinj^tar, eive ea Aeolibus commania eant 

siTe Doribus propria, pleraqae enminam aiitiquitatem re* 

dolent, paiiciesima ennt, quae panUo reeentiorie originis 

ar^i poaeint, ut pronomen αύταυτοΰ et verbnm ϊσαμι. 

Eam in prisea iadole eerranda constantiam laudabunt^ 

qni probant perseTerantiam in antiquis moribos^ legibue^ 

instiiatie^ quiqne repntant, qoaqae lingaae matatione ali• 

qMid anferri solere e diTiao illo omnium partinm^ qaaei 

eorperie membrovam, coneensQ^ qui eo ineigAior conepi- 

citur^ qno antiquiorein aut antiqnae conditionie temacio- 

rem lingitam contemplamiir• Yituperabaiit, qui amant 

mobilitatein qaandam ingenii, ut ipee Jacobua Grimmias, 

ceteToaoi antiquitatis minliyie contemptor, Germaniae infe- 

rioris Bnguae id vitio Tertit, qnod memorabilie illtne con- 

soBaram tnatariun mutationie, q«ae a aoperioris ΟβΓΑΜ•* 

miae dialectie^ parnai tamcn conetanter, effecta eat, non 

particepe fait• Nos primnm aatiqaitatie praedicationem 

paallalinii restrbigendain, esee arbitrammr. Neeessario 

enim fit , nt ea qnac tomiiia Doridis gfMcra comniiiiiia 

habenA, a»|[qmore specie iitantar»3 solent eaiiil et litigaaa 

eognatae et variae dUalecti et eJQedeni dialcctt geaeiuin 

lie eoftspbare^ qnae antiqiia eaHit, laco iiec niai caett 

oiiodam in iis, qnae recentlns mutata. At wngula D(K 

ndis gescra ran»'aiitiqniora praebent^ .midto eaepinft ea, 

c|iaae reooiliorc actate conformata €see appareat* Et ne 

jxngraae nonimqiie eonstaiitiaiii GonjnnctieeiiBaa• fttiese 

j^pBitremer^ Laconea, qui prieci ingenii Dorici tenacie* 

^Jjoaii fateee patantar, ante quartaaii saecvlam, qno teai- 

ng^re at aatiqwi ioetitnta yigebant et Atticvm CMitag^niii 



400 §. 47. De umyersa Doride« 

loag^e dieriit,' fib antiqna Graecoram liog^aa τιχ minQs, 
diversam tamen. iii parftem^ aberant^ ipmm Attici iiigenu 
mobiUtafe iiieigpde. Memineris etiam, qaantae mutatlo- 
nes Rauianorom^ qnem popnlnm 'vix Dovoram stadiosniii 
dixeris, lingfua sabierit• ScUicet ia linguae mutationibuB 
nibil Talet coii^iamy qaod solaia regoat in legibus et 
ittstitiitie novandie^ maltQm potestatis exeroet in mores. 
Qaibue potieeimum rebus fiat^ at antiqaa Unguae ratio 
ant imiKiutetar aut coneervetur , et difficU^e est ad expli- 
cancUiBi et ab boe loco alieDiim• 

2) Ιά iuiiY«rsum Doridem . conetantiae in antiqiu 
lingna laade, sl £a lans est, non priyatniis.., antiqnierem 
potiesimum Doridem cum relxqnarum dialectorum per 
eandem aelateni conditione comparatam. Nam Doridcm 
a prima .Bsque dialecti origine non immobalem et mtactam 
stetisse, eed varias mutationes. eubisse et ratio eTiBcit et 
aupra mooitain est §• 1, 3. Jam paidio acciiratiiie de 
iie mntationibus agendum est^ qaae uniTeream Doridem 
fangunt ^ eingulorum enim genernm historiam infra, qaan- 
tum IJeet, delineabimns. 

Tres Doridis aetates distinguere licet, antiqnam 
Doridem ante qutntuin fere saecalumy mediam per qnin- 
tum et qaartam . eaecalnm , recentem a qnarti. saeGali 
exitn Qsqiie ad <^Dpri6ae dialecti iateritain• Vix opos est 
moA^ce^ uon eubito quadam impeto et qaasi salta in no- 
Tam qiHinique . aetafem traneitnm esse neqde eodem tem- 
pora ab «mnibiM populis Doricia^ nt Cyrcnaei poet aii• 
Bom ducenteeimum a. Cbr. .• eam Ungaam aerFaycnuBf, 
q.iiaitt ad mediam IKurideiii referii oporteat.r !Nec Buigia 
QBQ eodemqae tempore Doricam dialectnm abrogatam eese) 
supira docaimne §• l^ 3•- 

De antiqaa Doride propter fontivm peoi,iiriam pa- 
ram eonstat. QuQm enim. Alcmaii noa sit pim Doride 
usQSy paoci tituii.^ qai yel corrnptiseimi sant rel IweTis- 
eimi, eoli aliqnid: cectioiis cogBitionis snppeditant• flUs 
daeiba» antiqnae Deridi primnm TindicamQS pailoein Xje* 
abiacae aimilem i• e« aeperi> quL non e consouis epiraAlibva 



§• 47. De uniirersa Doride. 401 

natae sit^ fagam^ at *Ιάρωρ, Ίηηομ^δων, ΆρμοξΙδαμος, 

άν^οχίωρ yid• §• 4^ 3 eeqq. Ut Ίάρων jam in HleronU 

galea aspero inetractom reperitur, ita omnino Dorienecs 

iade a qaiiito fere saecalo asperi epiritue amantiores factt 

esse Tidentur, modo in eaodem rationem, qaae apod At- 

ticos spectatnr, modo (in qaibaedaui certe generibaa) ul- 

tra Atticom asom. — Dig^amma, cnjus in Doride Iiisto- 

riaii\ sopra delincayimus §. 5, 9, prima illa aetate ct 

apnd omnes Doricneea freqaentatum esse vldctor et eo 

ustt e eamma antiquitate tradito, qnam postea ipsa Dori- 

die genera prae reliquis priacae iUins literae fenacia 

aspernarentnr , quo pertinent nXflbg et o/Ailin antiqois- 

slino titulo Criseaeo• Antiqni usus tai4»ati primnm cer* 

tnm exemplam est Al pro J!iFi in eadem galea Hieronis. 

Deinde in singalis Doridis generibna digamma diversia- 

eima fata .expertom est. — Ad eaDdem Doridis aetatem 

referimus literae Koppa nsum^ nnmmis enim, qal pri« 

SGam consnetodlnem imitari amaot, fortasse exceptis, re* 

ceDtissImaiu exemplum in titulo C. I. nr. 166 eese Tide- 

tor 9 qnem Boeckhios ad n. 457 a. Ckr• retallt• — Ce- 

ternm jaia in aatiqaa Dorlde yariorum genernm diacri- 

inen apparet• 

' Meliaa de media Doridia aetate conetat. Eo enim 

praeter inscriptiones panllo plares et graTiorea, Epichar- 

mas et Sophron pertinent , Aristophanie Laconica at- 

qae Megarica (ut fontea snapectiores ant minns largos 

omittainas) , postremo pleraqae, quae grammatici de Do- 

ride tradont• £a tamen dialccti forma haud leviter inde 

ab Alexandri tempore mufata et corrnpta est partim At- 

ticae liDgnae magis magiaqne dominantis contagio^ par- 

tim interna, nt ita dicam, dialeetl convereione. Ha«c 

faoile agooscitpr in iis^ qnae diversam ab Attica consne- 

tadine rationem assampseraat• Sed ne ea qiiidem , quae 

[m ^eeenu Doride eontra anfiquiorem uaam cain Atthide 

eoxaepiraat, omnia ex bac ipaa derivari oportet; fieri enim 

po^^rat nt Doris recentiore tempore ad easdem mntationes 

%n4>M»te delaberetury qaaa Attbis miilto prius probasaet 

XI. 26 



402 §. 47. De uniyersa Doride. 

Qnanqaam atramqne mutationaiii lyrigiiieni discernere, 
apparet qnain sit dtfficile. 

Mutalioiicui in fbrmam noit Atticam experta sant ov- 
^dg ^ μη^ίΐς, μη^Λμώς etc. {ψιά. §. 10 ^ 7), qnae in re• 
centi Doride regnaiit, aliena illa a gennina Atthide ante 
Aristotelem et Theophrastam Tid. Lobeek• ad PliTyn. p. 
181. Latet^ nnde prayns aspiratae iisae, qm etiam apvd 
recentiores Boeotoe reperitur, deriTari posgit. — Pro- 
ducti ά Qsue pro η In Doride ueqne' ad extremam aett- 
temh perdorayit; sed poTiseimU a. Ghr. eaecalie anbinde, 
rariaeime' tamen in titulie, fasctum est, ^t η , ubt per an- 
tiqnuoi et genniBUHi nsam non lieet^ hyperdorice ia i 
Terteretnr, nt iyxzaaig, ηλΜος %, 19 ^ 3. b, *^γασΙδαμος 
ibid• 8> b, lit foDlhim minas Umpidornm «emn omittamas 

cf. §. 19, 1• 

Plnra sunt, qnae ex Atthtde reeepta Tideri poesmit. 
Prunam antiqnnm τ, qnod antiqnior Doris contra Atd- 
eom nsum servavcfrat, in Tecenti, exceptia foriniB verbt- 
libaiB 10 τι et vn et praepositiooe ποτ/, fere in σ abiit 
Tid• §• 6. — Pro Dorico odelog recepta sunt όβ^λός et 
οβολός vid. §. 10, 2. — Sigma genoiaatuin in μεσσος, 
οσσος etc. eimplici ceasit yid. §. 13, 1. — Antiqoiun « 
pro i reepni solet ζ ρβηΙΙο dlotias CretenBee' tenuenmt et 
Cyrenaei yid. §• 16. Pavticnla iSv in Atticam ovv abire 
solet Tid• §• 20, 11. Pro 1 producto in nonoallie yoci- 
bna et formie η acribi coeptnm eat, nt J^Ihoti vel iYxati 
(bo€ , ei recte de Coreyraei titoK nr. 1840 aetate jndica- 
yimna, etiani paullo priue), πόλπ, τρ^Ίς, yid. §• 22, 2. 
— In declinatione tertia longuir datiTi plaraKe foma in 
^σσι (ασσί) , olim apad omnea Deriensea freqnene, in ti- 
tulis inde a tertio saecalo ecriptia brevieri fomae in ff« 
fere ceesil• Geaiiina aitieiili in nonMnatiYO plarali fbrma 
Toi et ται per hane aetatem obaoleTit et artwalo pote^ta» 
relatiya tribiil deeita est. Mvmovabtlem in modhim gc-^ 
naioa dialectus in numeralilnis ita deprayata eat, ut QrbUf 
fere Dorifcl reaianeerit; regnant enim τριΤς pro τ()Γ^, τίσ- 
σαρ^ς pro τέτορες^ έΆίοσι pro antiqiiiseimo Ιίηατ§, qaod| 



§. 48. De mitiore Doride. 403 

jan ftatea in inmri, FeiHOEtk., fhuat ftbienit^ τ§σσαράχοντα 
pro τηρώκοντα^ ίβδομηχορτα pro ίβδδμ^χαντα , diaxoGio^ 
pro diwtarioi^ 9€τρ€^0€$ο* Tel %ία9«ρακάσίθί pro τδτραηά^ 
τίοι et reliqaa ejae geDeris. — In eonjii^alioiie primae 
parsoiiae plnraJie fenniBalio μ^9 raro serrata est• Tertlae 
plaralie laiperaAiYorafli airtiquiaaioiae lerintiiatioiieB νεω et 
σ^«ι jam «ilaa in noonuUi» generibiis ν finale aeciverant^ 
reeens Doris Ιοη^ονββ terminatioiieft %ωσαν et σ^ωσαν il- 
lia admieeiiit , quae nuitnriua in Attica dUtectQ deprehen- 
dmitar Tid• §• 36, 4• — Pffaeposittooam apocope absti- 
neliir vid. §• 43. 

Yidcg non teniere Dorica Attlcis mixta esse, sed le- 
ges qnasdam conepici ^ quibus alia genainae Doridi pe- 
culiarla religiose servantiir, alia in Atthtdis similitadinein 
abripiuniur. Cur eing^la quaeque ant mutata aut reteuta 
sint, satis explicare non yalemus. Numeralia etlaii] ia 
hodicrDO Saesicae dialecti usu, ei rectc obeeryayimus, 
eo inclmant, nt dominaiitein superioris Gcrmaniae diale- 
ctum seqaantur. 

§. 48. 

« 

1) Mitiorem D^ridem eam diximus, qaae declinatio• 
nis eeeaadae genitnruni emii Atthide in ot; terniinat^ at 
Υπτιου y et omiiino Attieaniei diphtbongoram 6« et ov mu*- 
taiCioae ia 97 et oi abetinet• Alia , in qaibas miiiiie q^i» 
aevcffior Ι>ατΪΒ ab Attbide dSecedit^ in eequente paragra- 
pho apparcbont• DigaaiBiay quod antiqiiiore teoipore 
aeqae ac eeTorior Dom freqaeatsrerat, per secattdam 
aetatem !n Atticae dialecti Bimilijtodiiieiii abjcctuan est^ 
eeripti qaidem certuni exemplniii no» Mip^rstes est^ qnnm 
praniiotiali ant biatiini esLCHsantie apiid Epicbarmnin ye- 
stig^ cpiaadam reperiastar. SoUArgiTi, Painpbylu^ Sy- 
raeueani in medua yoeibas aliqnoties β m antiqai digam- 
mi lociua aeeepennit• Jam eingulae naitloria. Doridia 

26* 



404 $. 48. De tnitiore Doride. 

speciee, qna^ allqnaAto eaepias enm Altiea Cdneoetaditte 
diffemnt , perlnstrabimns• 

2) Ynlgaris Doris ea mitiorie generis speeles a 
nobie appellatar^ qna plerique DorieHMe PeloponnesUei 
cnin coloDis snis post Olympiadnm initlom deductie nsi 
sunt, praeter ea^ qaae universa Doris coiniiraiiia babet, 
nalla fere graylore re ab Atthide dietincta qnam tertiae 
plnralis imperatiyi terminationibne ρτω et σ^ω ot τυητόηϋ 
et τυπτίό^ω* Yocales ' io et «ω plerainqae n^n contrahan- 
tnr; ubi eontractio admittitar, in ου et ω Attteo more 
coalescnnt vid. §. 26 , 5• 6. — Jam sing^li populi ena- 
merandi suiit: 

Corinthii cui dialecto assueverlnt^ in Corinthla^ 
corum monumeiitornm clade e coloniarnm lingua, certis- 
sime tamen^ colligitar. Eadem eniin dialecti ratio spe- 
ctatar apiid Corcyraeoe , quomni lingnae eatis Incoleota 
monumenta in titulls eupereant, in iQscriptlpnibne Acar- 
nanicis et Ambracicis , quoram dialectum e CorintL•iorom 
coloniis manaese supra monitum est §. 1 , 1 , poetremo 
iD Qniyersnm apnd Syracneanos, de qnibus mox plu^ 
dicemns. 

Megarenses, qaomm dialectam ex Arisfophame 
Achanienslbtts et titulo mcdiae aetatis (cf. §. 47^ 2) nf* 
1052 cognitam babemaa, cum colonis Byzantlis^ Cbalce• 
douH^, Medembrianis^ qnoram lingoam pauei titoU e^' 
bibent• Nam ByzantiomiKi decreto apud Demosthenem 
fidem noo habendam esse doeuimue §• 2, 14. Celemm 
apnd Arietopbanem Megarensis Laconum et BoeotoniB 
more ζ in δδ matat^ id quod ad proituntiationem plebe- 
jam rctalimus §. 12 , 4 , nec dttbitamus , qain ipei Me- 
gareDees ζ ecripserint. In titalis et ipsoram et colooo- 
rnm oasa nihU apparet• 

Argolidis incDlae praeter ipsoe ArgiTO»^ Troese* 
nii, Aeginetae, Hennionenees Dryopes^: Caiaiireafie* 
Oinniiim linguam e solis iaeGriptiombiig noTiauis iicqa€ 
iid satis lucnientis §. 2;' 3^ ex unico Tfoezenio mitiBe 
modo Doridis genaa cognoecilar, non siBgulArie ejt^ 



§. 48. De mitiore Doride. 405 

species. Nihilomuius et Los et Epidaurios^ qni arctisai- 
ma eognatioue cnm Aeglttetia joncti eraot, eadein- valgan 
Doride qsos esse, qaa yicini D.orteiiee&9 persiiaetim La- 
bemus. Sicyomos quoqoe^ PUlaaioi», Cleonneoa, quo- 
min' de dialectiaF nihU aceuiiitias cQmperlaoi babemue, 
-illie addere aodemas• 

Meaaehii, qaantum e tUnlls rpaallo recenlioriboe 
ioteUigitur• Ια . Meeaaniorum Sicnloruiii tifalo Ij> 16 
Torreoib cefte nikior Dorl^apparct^ quanquam haec quL- 
dem urbs m tattU ioeolarnui mixtione Meseeniorain cp- 
IodU. yix babieri pote»t. Ajiiiqiiioree Mesacnioe , sub 
Spanrtaodmin potiasimoBi doininatione , Laconicae dialecti 
parlteipi^s faiase, ad quam opimonem baud temere iuclir 
Baverte, non potQat inde coiifimian, qqod Demostbenee 
apud Tfaueydidem IV> c. 3 MesseBios post tertlam beUana 
MeeeenieQiu Naupaeti eedentes Laeedaemonue δμοφώναυς 
diciteaqtic de cauea. ad Pylum occopandam aptUsIiuo^^ 
Idem enim Deia^«ib<»iee , Thncydide aarrante III c• ll^, 
Anibraciotas , qiii vulgari Doride ntebantar^ oppresemrug 
MesscDios praeoiieit et alloqnl jussit ,,ΑωρΙδα ts γλώσσίιγ 
ίίρτας χαι το7ς προφύλαξα niCTtv παρεχόμενους.*^ Itaqiif 
Doricae dialectt ,. non eingnlaria speciei Gominnoio . ax 
utroqne loco apparet. Ceteriua confiteiidom est, Tolg^ar 
rem Doridem in titalis Aleeeenicis eidem causae tribut 
posee , quam jam ad alios titnlos adbibebimas. 

Arcadici enim e( Lac.onici tttuli poet a. 200 a. 

Chr• scriptl viiIgareiD Darideiu exbibeot, quanquaia Ar- 

cades ρβεαίκή dialecto et Lacones aeveriorie Doridi^ 

singolari epecie ueos faiese eonetat. Quomodo igitu^ 

facfoiii ^est) at contra antiquam consaetadinem ea aetate 

valgaris Doris^ in tituUs certe et caltioram fortasse bo- 

minoin senuone (Laconicam enim proprieUtem ne tempore 

qaidem multo recentiore omn^in extincUm falsse docui- 

mas cf• §• 49 9 2) probata sit? Circa annum dacentcsi- 

inoiii Acbaei per Pelopoiiiiesain dominabantur, quornm 

foedere malti popnli vulgari Dorldl assueti contincbaiitur. 

Qoanquani igitur non coostat, qoae fnerlt antiquoram 



406 $• 48• De mitiore Doride. 



Achaeoniiii Uiigaa, non dubltainas taoien qa!n Tidgaris 
Doris comio«iiie coneilii Aehaici lingva fuerif et IdBC in 
ArcadiaHi et Laconieam propagata sit. MejfslopolHaiil 
enim matiire Aehaeis additi eunt, Tegealae post pugoam 
Sellasiensem a. 222 ^ Ekntherdlacoiiee a. 194, ipal Spar- 
tani in breye tempua• Jam intelligfis eandem cx|4icatio- 
nem ad Meeeeniorom , qui non ηιιπΗβ per aliqnod tempus 
Achalci foederis erant, iDeeriptMttea adbiberl.poeae. Et 
erant fortaeee, qai de Hennioiiensiaai dialecto non «liter 
jadicandam eeee cMaeant, qoanqnain 1ι•β antea.i^ dia- 
leeto ueos esee non coBStat• Deinde dBbkaaiae an Tid- 
garis Doridis publicaa iUe vsas ^am ad antiqniora tem• 
pora referri poeeit. Qna cominniii dialocto coneiiimi Pe- 
loponneeiacam^ ciii Spartasi praesidebaiity. ueam -eeee p«- 
temas? atram LacoBica, an ea qaae plefleque lamlliarb 
ertAy Tolgari Doride'? Hanc ab Argfiyie peculMm &• 
lecti lo€o Qsnrpatniii esse ia foedere <apad Tinieydldeiii 
y 9 79 9 qoanqaam Argrii PelopomieMaci conoiUi non 
iparticlpes erant^ band inepte sHiepioaTi licet, nt Tbvcy- 
dides a negligentiae crimine,, qood propter Argivae pro* 
prietatis abeentiann snpra §• 14^ 1 ia €iiiii conjeciinse, 
Yindicetar, cf. §• 2, 14 , ubi non eatie accurate foederie 
dialeetum ArgiTam diximaa• 

Sicilia coloaos Dorienscs a Corintb•, Hegarisy 
Rbodo accepit; Cretensee, qiii cttm Rbodiie Gelam eoB- 
didemnt, paociores fuisse yideotar, q«am qui in colooiae 
dialeieto coDetitoenda valerent ef. MilL Dor. I p. lll^ 
jaec magis Meeeenii Zattclen conmtigraiitee in censaB 
veniaDt• Geloi eomraqiie celoni Agngentini patrian 
Rbodiorom dialectom eeryarant, de qna infra dicenas• 
Α Corintbiie et Megarensibiia yalgaris Dorie in Sieiliaia 
aUata eet, qnae etiam ad popalos origine non Dorieoe 
aut adeo non Graecos transmanaTit. Haec Syraciisanoiui 
et pleroromqae Sicnloram , praeterea IseenMiim a SyraoH 
sanie oriandomin dialectas tniniie ex inacriptHmiboe eo- 
gnoscitur qttatn e scriptoribus Syracaeanie et gramnMtH 
comm teetimoniis. Nonnalla pecBUaria aot a valgans 



$• 48» De mitiore Doride. 407 

eerte Doridlie iie« aliena liabet ant Labere videlnr. Eo 
pertinent Λ ante lingnalee in ν mutatuni, qui asas ctiam 
LaeoQibne et Italiotis cogfoitus fnissc, minos recte uni- 
Tersae Doridi tribai videtur vid. §. 15, 4^ {lalatinae ia 
yerbomm In ζω declinamentis oontra anliqaani et genni- 
nam, rationem aubinde ' aseiimptae ut ηΒχρατηριχα, cvjos 
coaeaetadinis praeterea e Lacomca dialecto exempla noa- 
nulla iimotnerunt §. 11 , 4^ iota in Ιστία et ίστιώ, quod 
certe Italiotis non minus familiare eet §. 16> 3^ %p pro 
σφ in pronominibas aeeumptiim ut %piv ^ yerba in αζω pro 
αω exeuatia nt άχροάζομαί^ §• 35, 1; aoristi seeundi inif^ 
peratiYas gramniatkis teatibus in ov diesinens ut δράμόν 
§. 37, 5, perfectain indicativi eiog^lari et participii fe- 
minino praeaentlQm irationem eecuta nt γ^ά&Η et ttna^ 
%ovau §. 41, L• 4« Omnia tamen aut ejas gencrls sunt^ 
qnae a reliqna vulgart Doride coDfidenter abjadicare nop 
liceat, aut iniiiue gravia et paucas voces tangeDtia. Quare 
Sicalam mitiorie Dortdia epeciem a vulgari Doride e^- 
gpregare. noliiiinue• — Apud Epicharraani pauca eyllaba- 
rnm finalium correptarum exenipla reperinntar, τος pro 
τους vid, §. 21, deinde, si recte suepicati samas, iitfiiii- 
tiyorum conjugatioois in μ$ Rhodiaco more in μπν Xexr 
jnioatornin iit &έμΗν pro ^ψ€ν^ Ui7vat yid. §. 39, 5. Ute 
usns rectias ad poetaram Doricorum licentiain qaam ad 
Coam Epicharmi orlginem referri Tidetur f hic ad Geieii- 
see a. Gelone Syracueas traductos Herod. YU, 156. Con• 
sentaneaia enim est, in aula Gelonis et Hieronis, nbi 
Epicharmas yersatiie est, Gelensium dialectum aliquamdi« 
eenratain esae. 

3) Argivornm dialeetue, quae e paucis titulis ^ 
grammatieomni praeceptis parum accarate cogposcitur (de 
foedere Thacyd. Y, 79 modo dictum est), a reliqna D<h 
ride mitiore, ad qnaDi propter genitiyos ia ov referenda 
est, dnabus rebn» dietincta erat: priiuani aDtiqua coeeo- 
naram νσ coDJanctione servata ut ϊππορς pro ϊπηονς Tid. 
§• 14, qaem asam noonalli Cretenslum commanem ba* 
bebanf, deinde slgma Inter yocales in aepcrnm matato 



408 §• 48. De mitiore Doride. 

«t ποιηαΐ pro no^ijuai, qoa matati^ne praeierea Γεοβϋώο- 
ree Laconee , Pampbylii et extra Doridem Eretrieiiseg <t 
Oropii nsl euat vid• §. 9. Praeferea Argtvl in.ter Toeales 
siibinde β pro digamma posuiase videntor cam CrelUras 
et ArgiYient ώβδα pro cSea, ώά yid• §. 5, 9, qaam ma- 
tationem recena Dork seTerior etiam ad Tocabulopom ini- 
tlnm adhibebat. — Pampbylii igitur et aspemm pro 
cr^ et /9 pro diganima (nec plura de eorvm lingaa cogniia 
babemus) cum Arglvia cominnnia babent. Qaare dobi- 
tantcr eos hoc loco commemoravimns ^ qaanqaam mitiore 
Doride usos esse affipmari non poteet. 

4) Septentrionalie Dorls ea mltioris generia 
apeciee appellari potest , quae in Phoceneiam et recentio- 
mm Delp^ormn^ Locrornm, Aetolorum, postpeiQo Thaii• 
maGensiaui 9 qoi est Pbthiotidia popnlas, titolig coiispH 
citnr. Α Talgari Doride iion discrepat praeterqnam in 
praepositionis iv pro iig uen, qui Boeotis commania est 
Tid. §• 43, 6 9 datiyia tertiae decliaatioiiie eabtnde in οις 
exeBnttbus ut άγώνοις §. 30 , 3 et allis quibaedaai, qiiae 
compoemmua L. I §• 54, 3. Adde, qood TocaliiuH eo 
et «ω Gontractlo mnlto etiam mliiae qaam in Tulgari Do- 
ride admittifar §. 26 , 4. 5. 6• Gentes illas non recte a 
Strabone ad Aeolicam stirpem referri docuimne L* I 
§t 1 , 1 9 neqne meliore jure eorom dialectos Aeolicae 
baberi et e L« I §. 54 et ex boc seciindo libro satie eu• 
perque apparet. Quodei qnis Doricam dialecliim vecen- 
tiore demnin tempore in eaa regiones illatam exietimet 
qnemadmodnin Ια Arcadiain, el nda eolum adTergatnr, 
quod Dorlensea vel coloniis yel imperio vel ccmimercio 
param ibl Talebant, eed etiam qaod levia qaaedam sed 
constantia discrimina inter eeptentrionalem illam et reli- 
qnain Doridem ioterceduDt. Car eniin Aetoli et reliqai 
post Doridem reeeptam pertioaciter iv pro iig retlnerent? 
Itaqae rix poasumns quin gentes illaa ab antiqiiissiniis 
temporibas Dorice locntas esee exietimemus aot^ vt ac* 
euratins loqaamur, ea dialecto usaa eaae, qnae a Dorien• 
aibos in allas terraa propagata Doricac nomen accepit. 



5- 48. De mitiore Doride. 409 

UiiaiD enspicloneiii , quae mediocriter placere possit^ con- 

iFa conetpi posae icenseDiug: illam Doiidis speciem olim 

selopoiii Aefolomm fuisse et posted Aetofici foederi^ ati- 

ctoritate per Vicinas reg^ionee propagatam , sicQti ^utgareHi 

Doridem Acfaaici fbederie dominatione per Peloponnesl 

popaloeeircamlatam esse indicayimiis. Delphos curfe re- 

cenliores AetoK<iam ling^aam adoptasse mox demonstrabi- 

mns. Sed horom antiquior qiioqtie dialecttis ad mttiorete 

dialeetum pertinet. Accnratiora doecbit inscriptiooum 

earumqiie fortasse antiquioruni larga copia , qaam mox' in 

Hltd regiobibuB detectnm irl speramus. Ceterom in tifn- 

lis Locricifli caso sepfeutrioiialis Doridis prbprietas non 

apparet, neqae lafmen magis quidquani, qttO€l•eam' dialccti 

epeciem ag^oosGi vetet. Acarnanlcos titiilos , quorum 'lin- 

gaa aeqne infer yliYg^arein et septeiitrionalein Doridem 

dabia eet, olim buic Adscripsimne , ntmc propter €oritl- 

tbiaroin colooiarnin in ea reglone pofeetatem ad illatn re- 

ferre nialiiiiniie. ■ ■ •\ 

5) Delpbica dialectas antiquior meinorabilem id 

modiim a sepfentrioiiali Doride didtincta est. Qiihe, 

qanm Tetustiesiinus titulus Crissaeus C. I. nr• 1 ct Del- 

pbicus nr. 25 nibil habeant antiqaae Doridl rion commnne, 

ex nno cognosdtar decreto Ampbictionico nr. 1688 (Tid. 

Append.)) qaod 01. lOO^ 1 scriptum est. Neqne enim 

dabitaFe licet, qiiin dlalectus Delphlca sit, quoiii de Del- 

phicarum maxime rcmm administratione agatur neque 

iiUas aliue popnlos cum allqua yeri specie excogitari pos- 

slt, CQJns ItDgua Ampbictioncs ea aetate usi sint. 

Jam Yero decreti dialectas ad septentrioitalein Dori- 
dcm eo pertinet^ qnod iv pto dg usurpatar et quod vo" 
caliam ^o et coo contractione abstinetnr. Contra differt 
sxtremaruai eyUabarum corrcptione eadem^ quae apud 
riieraeos ^ Coos , plerosque Cretenses , Cyrenaeos obeer- 
ratuT vid. §: 21. Tertiae deelinalionis dativns pluralie 
EB soav desioit, non in otq, et tertia plaralis imperativo- 
wMWi Attico more, quo etiam Cretenses et Theraei et, in 
cabjeetiyo quidein, Rhodii utuotur, in vtwv et a^coy, ut 



410 §. 48. De mitiore Doride. 

δΜντωρ et ιϊλισ^ων• Poetremo aotomng praepositionie 
πδρΐ elisionem in πέροδος \. 16 9 quae ia pnrioribas fon- 
iubiie DoriciB praeterea non reperitar. — Yix qaemqoaii 
Ifttere putamus^ quam ioeigiii modo coni Ula Doridie 
specie iconepirent ea, qaae in carminibus Heaiodeie Ho- 
merico usai adTersa ad Aeolicam Hesiodi orlginem referri 
aolent. Qnoram alia «mt omDibne Dorieneibas coiiuno- 
nia, at μελιαν Opp. 144 et ϋ'Β&ν Th, 41, datiyns 'iv fr. 134 
Gottl. 9 kiov Th. 30 et slmilia , ην pro ^σαν τΐά. §. 40; 
alia paucia propria, ut coneeptiones io »ονρας Th.40etc. 
et adeo participio όησας Th. 521 8eciuidam Choerpbasci 
, teetimonium y et praepositioaie πιρί elieio ia η6ρία^[6 ti 
πιροίχιτα^ Tb• 678« 733^ poetremo pri^pofitioiiis i^ ιιβαβ 
pro Ης, qnem in ίηρ iyxar&€%o νηδύν Th. 487. 890. 899 
Goetdiiig^iue recte ag^noscere YidQtar^ nam qnod 6« Uer- 
.mannae contra monait, Atticos noa miBQ9 ίμβάΧΚίΐ» et 
eimilia composita Gum accusativo eine (Nribepoeitione ik 
jangere, nobis qaidem ejns constroctloDie ex^o^pla de- 
tegere non €ontigit. Ea igUnr omnia in niiUa dialecto 
conjnncta r^erimQs , praetcrquam in Delpbica , qaalb io 
decreto illo Amphictlonlco con^icitor; Boeolica certe ge- 
nitivoa in av contractoe ut ^eav et extremaram syUabaroiD 
eorreptlonem ignorabat, nec conftUt de praepositloQe ηψ 
apijid Boeotos elielonem paesa. Contra si qaa sant alit 
Heeiodeae dialecto propria, quae Lesbiorapn fuigee βό- 
musy nt accnsativi axpiv Opp. 4^^ θοάν fr. 79 et yerbimi 
αίνημ^ Opp. 681 (L. 1 §. 21, 1 et §. 26, 4), ea codS• 
denter ab antiqna Delphorom lingua abjadlcare aon licct 
Qaidquld autem de his jadicaverie, notabilie «at Hesio- 
,deae dialecti cnm Delpbica consensus eoque magia, qvoJ 
Pythiae oracalis et Hesiodo elocntlonis cognatioaem qoaa- 
dam eeee Goettlingias intellexit Praef. p. XIV. 

Noa minas Pindaricae dialecti pars ad Delpbieav 
linguam rcferenda esse yidetor• Ula enim ex Homeriei) 
Leeblaca et Doriea ita composita est, ut baec pro fonda- 
mento babenda elt. Jam yero fioaliain eyUabarom coat» 
ptioj qaa poeta aliqnotlee Qtitur, et praepoeitio i» 



{ 



§. 48* De mitiore Doride. 411 

aeciieativo jaaeUi seqne ex Homeffiea lingaa Mqpeti paesnnt 
neqve e Le&btaea, neqiie ntniqae pr^prietas eiBiid ex alia 
Doridie speeie praeterqnam e Delpliica• Ne «Ueio ψύτ 
dem praepoeitionie η^ρΐ (01. YI, 38 η€ρ* άχΧάτου na^^g^ 
P/IY, 265 πβρ' αύτας, Ρ. III, 52 π^ράητωρ, Ν. XI, 40 
ndgoiogy fr• 126 τϊβριδαίος) eodem jare ad Lesbiacain dU- 
lectani referri potest, qoo ad Ddphicam. Naia Ula prae- 
poaitionem aut apoeope aflieit aate eonaoiiae nt π(ρ^^τω, 
aut pro iota aole vocalee elieo ρ gemiiiat ut ηέρροχος^ 
simpliciler elisi iota exempluBi non repeiitvr vid* L. I 
§•28, 3. Qaain vero. arete Pimdame anm DelpUico tcni' 
plo jmiciiie fuerit , apparet ex iDsigaibus • hoiioribiie «t 
yivo et morino det jueeu liabiiis . yid• Boeckb. Prooem• 
£xplic• p• 17• — Cetemm baiic de Healodi ct Pindati 
dialectis (piaeetiofteiii potive ddlbare qnani ad llqaUinM 
perdocere yolnimos. 

Si tamen >dc ulraque reete diapntaTiBdQS , Deljphicae 

dialecti pro|nrieta8, quae Ια AnpbictioQaiii decreto spc- 

ctatur, aatiqnieauna est. Eadem paiill^ poit abolita eA^ 

81 in titulo Delphico nr• 1690 liiigttaHi Delpbia ee tewof- 

pore faniliareaa agnoscere opojrtet• Cujus lingna qoum 

traneitina a BiediaDoride ad reccntein prodaC (at τίταρ^ς, 

τδτρώχοντα, ίβό§μίηηοντα, όδ^λάς- el contra τρ^ΐς), atex* 

ettote eaeculo quarto sGriplns esse videatiir^ abeet qaod^ 

qae Delphlcae proprieUtia yeetigiain, et acciisattTae oii- 

λούς soBat, non όδ^λός• Nec mtnaa reeeQtiores Deiphica 

tataii omnes , inf er qoos nr• 1693 anno 275 ecriptua eat» 

dlalecto nihtl cnm reliquls «eptentrtOBalibae differant• 

jMatalae dialecti cattaaai ad Pbaueneiam per aacram bel* 

liim domiaationem aoa temere retoleris. RectUis tamea 

^etoU, qoi ab OL 140 per iDBgum teaipus Dclpboram 

ijmpmam taaebaal (Tid. Boechb. ad C• I• ar* 1694 et 

Cnrtiam io Mus. Rbeo. Νου. II ρ. 115), liogaani saam 

cMMtn Delphle commaaicaeee existlmaboatur• 

6) loenlarie Doridis, qaae ia Sporadibas Doricia 
P^peritar, iattgnia ▼arietas est. UaiTcraa id commune 
|iijil>et^ qaod ad vocalea io loaico more ia o) conjungeadae 



412 §. 48. De mitiore Doride. 

nMg^e mliioeYe inclinfttar, maxiine, qmmtaBi ecimQey aped 
Calymnios et Astypalaeeiieee 9 miiiiine $ψαά Theraeos, 
qvam eonCraetioiiie rationem a Ticioia ionibos imitQati esse 
Tidentnr• Geterain intw se diffemnt 

a) Rhodioram dialectQS , qaae eadem in Gelae, 
Rhodiomm coloniae, ct Agrlgenti a Gclensibag condid 
tkalis conepieitur. Yocalee 60 in titulle Rbodiia contn- 
ctae €v efllciaiit in genitiTis Tociim ia ης alt og^ qoae Uf 
tiam decliilaAioneiii eequuntiir^ nt Εύχράρ^υς , ορενς, cod- 
tra vidgarl ratione ov ift Tcrbis contractU et futiirie Tid. 
§• 26 9 3. 5• Timoereoiitii tamen dialectas antiquior om- 
nein ▼ocalinm «oet <ω contraetionem aTeveafnr, qmtnqaam 
aynizesis amans, et in Agrigenttnornai decreto^ qnod in 
Teri>is ov freqiMmlat) Aionliog eet Rliodiacae coBlractionls 
cxpere• Itaqae Rfaodn Ibnicntti n; poat bolooiam Geien- 
sem atque adeo poet Timocreontem pnobasee Tidenter. 
'Rhodiie eopomqae eolonis pecnliarie €8t coirpigatioiiis in 
μ$ infinitiTMe «α μπν at Φομπν fto dofiipy quod omms re• 
liqua Dorie kabet vid. §. 39, 5. Illi coBJngetionia in 01 
termiMitioiMm hp per mriam analogiam ad conjugationem 
in /ta tranataltsee yidentar. Quod EpicbarmQs alSquoties 
Gelensiam u bac re αβαιη imhatas egs^ videtar, yide 
sapr» mr• 2. Mimie pecalrarie est infioitiTus perfecti γι- 
yipwew, qai et in Rhodio titalo et in AgrigeQtino legttor 
§• 41 9 5• Contra apad alios Dorieneiam non repeiitiir 
lonicvm ξΜος^ qno Rbodii et coloni uei atot Vid• §.23, 
deinde Terbnni τψϋν pra τψαν , τψ'ζν, quod Rbodiie et 
Agrlgentiiiie commaBe est, perfectiim έϊσχημΛΐ ab ίχ» 
apad eosdem• Tertia plnralis iiDpevativomin objectiyi se- 
candam Yalgarem Dorieneiam usuiii ιη.ντω exit at λαμ- 
^οροντω, eubjectmiin , tertta qaidem luigaae aetate, fr as* 
eampeif nt πριάσ&ων, \id. §. 36, 4; de eolonorain Sica• 
lonmi ma non constat. Yocam hi ^i;^ genitiyi iii Η»ς 
matarioe a Rbodus qaam ab aliia DoiieBaibne probali 
eeae YideiitBr yid• §. 30, 7. 

b) Calymiiiorum et Aetypalaeeneium ItiBgoa 
a TJilgari Doride, solo «0 in «i> contrabendi more^ qw 



S» 48. De mitiore Doride. 413 

etiam yerba contracla et fatnra tangit, differre videtnr ut 
Μοιραγ^'ρίνς y ηροωνδύμ^νος , dutXvaevwi. Infinitiyag con- 
JQgationis in μί terminatione yulgari ntitur nt όόμ^ν, item 
terda ploralie infinitivi ut δοντω^ extremanun ByUabaram 
correptio non nearpatar• 

c) Theraeornm dialectns a Tulgari Dorlde maxime 

syllabarum finaliam correptione distlngaltar nt τος νομος^ 

leyiQ, '&vsvy αγαγέν yid. §. 21. ; deinde tertiae plnralie im- 

perativ! lermiDatlone tav ut ίχόντων y πορίυεσΰ'ων^ yocales 

io noD coalescant in iv nisi in nomlnibus cnm χλης com- 

positls ut ^Ισοχλ^νς, quum in reliquls genltiyis et in yer- 

bis ov nascatar, ' ut Πραξιτέλους , άφαιρονντων , δ^ξονντΜ» 

InfiDitlvus coDJugatlonis in μΰ yulgarem Doricam terml- 

natlonem seryat ut δομ^ν. — C ο i cnm Theraeis finalinm, 

syllabarain correptionem communem babebant, ut apparet 

e titulo nr. 2508. Eos magis quam Theraeos diphthon- 

gum ev contraliendo cfiecisse, noli e nr. 2513 colligere. 

Ea enlui inscriptio, quam Fourmoiitae aperto errore Chio 

trlbult, BoecMiias c coDJectura intcr Coas posuit^ Rbodo 

rindicanda esse yldetur cf. nr. 2545. 2546. 

Quo Anaphaeorain lingaa referenda sit, non ea• 
t!s apparet. Propter arctam cum Theraeis cognationeniy 
de cpia yide Roseium in Actis Academiae Monacensis 
Hist. Pbil. 1837 p. 401 seqq. , einulem Tberaeae diale- 
ctum apnd Anaphaeos ettspicamnr• NuUo tamcn exemplo 
indicatnr, utrum extremae eyllabae eorripoejrint, id qaod 
rheraeis praecipue pecnliare est , necne ; ^v in genitiyis 
iaepina qaam Theraei admieerant^ ut Τ^λ^σ$%ράτιυς^ num 
itiain in yerbis, non palet. Infinitiyis conjiigatlonis in 
u Tulgaris terminatio eet ut δο&ημδν. — Minus etiam 
ccurate de Meliorum dialecto conatat^ quam e titalie 
lihll appareal nisi mitiore Doride asoa eese genitiyos ee- 
andats de^sUnationis in ου termiiiaiit^^ in Pholcgandriis 
iscnptionibiie ne genna qaidem Doridia discemi potest. 



414 $. 49. De severiore Doride. 

§. 49. 

JDe eeirerlore JDorlde• 

1) Severiore Dortdts gcnere Lacoae» aei βσηΙ, ha- 
liotae Dorici (de Tarentinie potlssimam constat ecHmmqae 
colonis Heracleensibos) , Cretenses , Cyrenael. Eo ma- 
xlme distlngiiitor,' quod pro diplitfaongi» ei et ov , qaas 
mitior Doris cnm lade et Attfaide commnnes faabere eolet, 
eaepe secundum certas qnaedam leges, de quibns expo• 
sulmns §• 20 et 25 9 longas yocales 97 et ω profert , ut 
ΐπηω pro Τππον, τ^μέρ pro (ΐμ^ν i. e• «irtt^. Qaa in re 
eeyerior Doris conspirat cam dialectis Arcadnm et, nis! 
opinio no8 fefeilit, Eleomm, deinde Lesbiorum^ nisi 
qaum liquidarnm geminationem sibi propriam habent nt 
ψμ£ναι, postremo Boeotorum^ praeterqnam «pnod 17^ nbi- 
Gunqae est ia severiore Doride, in η mntantee Tulgaris 
Dorldld simUitudinem recepernnt nt in ^ΐμέν. — Alit, 
quae jam enumerablmus , Laconlbus , Italiotis , Cretensi- 
ba8 commuiiia fuisse scimns , qniiiii de Cyrenacis propter 
fontium peniiriaiii non constet. Primuin digamma posC 
primam Doridis actatem in solo eeyerlore genere, tarbtto 
tamen usa , aliqnanta dititine Tesedtt el recenti tempore 
in β miitatam est tam in priniie qvaiii in nicdiis vocaba- 
I18, qamn Argiri, PainphylH, (Syraensam, qai eant mi- 
fioris ]>oridi8, in iiiedii8 tantam Yoeibue idqae raro β 
pro antiqao dlgamma accepisse Titleantnr yiA* §• 5, 9• — 
Tnm notann[iii8 a88iiiiilattoiii8 amepem quendaBi y iit Lae. 
«χχόρ pro ασκός, Tar. "^ιίφραττος pro ^'^φραίτφς^ Cret 
Ανττος pro ^νχτος Tid• §. 13 9 4. — N^n miiras seYC* 
Ttori Dbridi peculiaris est yocalinjn €o in io avt u» aat 
aut ω et Tocalium «ω in ιω miitatio^ qaanqaam iii bec 
Ipso, loco dilFereDtiae qaaedam 8pectaiit«ir yid. §. 26» 1. 1* 
— Postremo omittere nolnma8 rarloree formae aug ct atg 
pro ael ytd. §• 45, l, et angmentnm η pronomiiiibas ^cr* 
-8onalibu8 additam nt ίγώνη eV ΙμΙρη , quod qiiiim LacuM» 
et Tarentini usurpasse tradantar, nniversae severioTi Do- 
ridi ▼iodicare audema8 yid• §. 32, 5. 



§. 49. De seyeriore Doride. 415 

2) Laconica ling^a plura pecuKaria habet et a 
reliqiiae Doridie, etiam eeyerioris, conenetudine aliena, 
qaam nlla alia ]>oricae dialecti speeies• Ejna proprietas 
liie potissimuin continetur: ^ 

Yoeales η et ω pro diphthongis €& et ov eaepius ex- 

hibet quam reliqiia Dorie severior^ Abhorret eDim cam 

Tnlgari lingna consonariim νσ Gonjanctioneiii , qaam pars 

Creteueiam Gnm Argivls servarnnt^ et extremaraiii sylla- 

barum correptlonem , cai pleriqae Cretenses et Cyrenaei, 

minas Italiotae aeeaeyerant, in qnotidianum nsom non 

admitttt. Itaqae Laconica sunt μωσα, Υηπως^ λίγην. — 

Yoeales io eemper iii lo aut «ω abeunt, «o» in «oi, niei 

quum immntatas teneri oportet, ut άπορίομεζ, ομιώμ^α, 

ίπαινίω vid. §. 26, 1. Aeqae plcrique Cretensinm• No- 

tamus etiam σως y qaod apad partem Cretensium ^ώζ 

sonabat, pro ^ioq yid• §. 17, 3. — Cum Italiotis Terbi 

sabstantm participium ίντ-ος cominiine habent Tid. §. 40• 

Seqiientia a reliqnae severioris Doridls usa discedunt• 

Slg^ma inter yocales in epirltom aeperuin conyertendi mos^ 

at ιποίηί, ΑτζίΎΐ» communie est et, g^ammatico qaodam 

teste^ Pamphyliis, Eretriensibae , Oropiis Tid• §• 9. — 

Sig^ma in ρ matatuai est a Laeonibas ut ab Eleis, Ere* 

trleneibas et fortasse Chalcidensibae. Ejasdem apad 

Cret€9 mutationls nnani Testiglam rcperitnr Tid. §• 8• — 

L•acoBibα» solis proprium est σ pro ^, cujus mutationis 

extra Laconicam dialcctum nnlhim nsfjiiaiii exemplnm aa- 

perstes est praeter unam glossam Carystiam vid. §. 7• — 

jPro dnplici consona ζ iii primis Tocabulis Laoonice d 

ponttar, in medus δδ nt δώμος^ οδόω yid. §. 12, pariter 

atqae m Boeotoriim dialeeto ^ e Doriensibas soli Megaren- 

ses aUqeateDus ejus consuetiidinie participes foisse videa•• 

tar. — Item Laconcs cum Boeotis σ aliquotice in Yoea- 

baloriiiii fronte ante κ et φ abjectum Gomniiine babent ut 

φί§β pro σφίρ vid. §. 15, 3. Postremo eommani recentio• 

rom Laconnm et Boeotoram more ov pro υ scribitar vid» 

§. 18. 

Haec fere sant, quibiis Laconiea lingua maxime di• 



416 $. 49. De eeveriore Doride. 

BtingoiCiir• Qnae non esee 'omnia e eonma antiqmUte 
religioee eerTata, yix opiie eeset admonere^ niei C. 0. 
MuUer Laconibne eandem lingaae atqae memin et insti- 
tatorom coDstantiam yindiGatiirns in diatribe de dialecto 
Doriea, qaae clanssimo de Dotieneibns operi addita eet, 
magis minusYe aperte significasset^ nt Doridem prae re- 
liqais dialectis (de qaa re eapra dixjmus),. ita Laconicam 
lioguam prae reliqaU Doridie generibos antiqnitatia lande 
insignem esse• At ea^ qnae Lacones contra reliqDae sc- 
Teriqrie Dorldis usam pecnliaria.habeot, omnia origiaem 
magis minii8Te recentem prae se femiit• Apparet 8|HrI- 
tam aeperam e si^a ortum esse^ non eigma ex asperOy 
nt in ίποίηέ, ορμαον, qanm sigma aoriato primo pro^inm 
sit; appiuret ρ e σ degenerasse, qvae mutatio etiam in 
Latina lingua et yernacula epectator, at arbor eat pro 
aotiqolore arbos, Theotisce war piro waej certieeliniim 
est, σ pro ^ deprayat^e elocationi deberi, nec muiiis 
aimpliicem soniim δ et eemibarbamm δδ in lociim degan- 
tioris et Graeco ori proprii ζ, qoi e dj coalait, saceee- 
sieae^ de σ ante consonas abjecto non est quod mpnei- 
mns• Soperest ου pro atroque ν positnm, qaam scriptii- 
ram non poese ad tempiie panilo antiqains referri eatis a 
nobis demonstratam est L. I §• 41^ eonnm, qm novata 
illa scribendi ratione exprimitor , a Boeotis et Laconibne 
ex antiqultate serYatom esse libenter concedlmae. ^- Adeo 
cem aliqoa yeri specie aetas compQtari poese yidetnr, qaa 
illae matatitfnes apnd Lacones primam inyaluerint. QoniB 
enim nnlla earnm ad colonos TarentiDoa tranaierit, oinsce 
post a. 710 in asuin yenisse yidentar, el matiiria& qQidcM 
reUqais σ pro ^, qno jam AlcmaD αβαβ eat, qoi flondt 
circa 01» XXVIL Inler Alcmanem et Aristopbaaem sigma 
in aspemm miitari coeptnm esse, grammaticomm qooqae 
teetimoniis fireti demonetrare conati siunos §• 9^ 2• Ad 
eaadem aetatem retnlerie δ et δδ pFO ζ^ qaonuii praui 
exempla apud Aristopbancm eant et EpUycam. Pavllo 
recentiori aetati tribuimns σ \n q matatam, cnjae qiiaa 
apud Arietophanem uiiiGiiiii exemplaiii naUoQ legatar, 



§. 49. De eeveriore Doride• il7 

«siun w teinpoi^ nt mnim ita noyain fiueee coUigimne. 
Poetw4rietophaneiii poetam, sed anle Arietqphanein gram- 
matirnia ov pro ν ecribi coeptum eese indioaTimw g. 18. 
P^etrevio fi pro dlgamiiM poeituin ^ φΐοά Italiotis et Cre• 
U^aibne commiine eet^ tantam abest vt ad a#ftiqi|^|BBiaaa 
ten^ppra .reCe.rri poseit , at post noatram demum aeram ex 
iJDCiilta mslicae plebis pronuntiatione arreptum esee yidea• 
tur, Tid. %m9y 5• — iDteiligis^ Laconicam lin^oam ma- 
{^ maipaqoe depraTataiii eseey nt fit io popalo literie 
painm dedilo; iiiliil enim Ungiiam magie etabilit atqae 
finnat qaam literaram atadiaiii per onuiea popnli partea 
foeoni• 

Qaomodo explicari poesil^ quod io titolie Laconieie 

poet annaiii dacenteeimiuii a. Chr. scriptis omni proprie- 

tale Laconica abjecta noatior Dorie regnat^ anpra indica• 

Timiie §• 48, 2. Ea aetate propriam Laconnm linguam 

non extinclam fniese, lacnlentiaeime inde apparet, qaod 

iu tilalis daobae ferme aaecalia post nostram aeram scri- 

ptie LaGOnicae proprietatie (ut σ pro ^, σ inter rocales 

ejectOBiy β pro d!(pinima) rdiquiae qaaedam, in propriis 

potieaiiiiaia oomiBibpa, eopereniitf praeterea grammati- 

CQnun de Lacojiica dialecto praecepta et glossae Laconi• 

cae maximam partem ad re^^iijtioreiii illam aetatem perti• 

nere Tidentar• Neque apud Cretensee et Cyrenaeos (de 

ItaliotU pamm conetal) ante saeciilaiii. post iiostram ae- 

ram. exactmn eeTerieris Doridie propnetaS) nt termiaatlo 

«I ia geoltiyo deciinationie secnndae) obsolevit• — Cele* 

ram ibidem diximiie dobitari posee , an * mifior Doris, 

qaae esl iii recentioribas titalie Mesaenicis^ non magia 

gemunam Measemomm dialectuin refetat. 

3) Inter Dorienees Italiotaa poteniieaimi erant 
rrarentini^ Spivrtanonim cqloni) φΐι iiaa cnm Thoriis 
XleTadeam m Siritide Gondidenmt^ Tarentinos tamen in 
oolonia pracTabibse et aliunde censtat el e lingaa appa- 

IL . 27 



4 i fe §.49. De severioi^ Dorfd^ 

Γϋΐη^ϋβΊίιΐ^ιΐϋ^^ fbrttiBms tide §. t^ 7. 10. ^ RM}i)«MlM 
urbWm Itiiltotibai^iiiii' libHk j^tfi^e^ off^iiH^ B<yricMr ^M, 
Rticgli tatti^n Mcssehii ut iiij^Io' ttft ' cSale^ffef ' jMe 
(Uli&Ihid^iistfiii&r valiilsse TideMm'; cfurte kf «M' ei^ iilMrl• 
ptionibtis^ lltlii;gil[li£r a' ltlort*i^aiM> i^oUeCfie p. ^dSfio^ «^ 
tat (de alas, qude' inale a^ Rlregmoriim SiiiletKliilr y«R«* 
pnritup, Vide §. i4, % 3 etf §;. Sr, 2, prarete^ea^ §; 46,6); 
eandcin liHgntirii Btt^emi regfnasse crcfdidisrte y qtfaNi ah 
lonia a l^essanHs , 'qui lUegio Zandeff 'CofitiiiKt^y«rtitf, 
circa' 01. £i]QXVn dcdil($ta csscf ferflir. Litef y quiy Vo* 
rldis gcncre utraque urbs usa eit. Loeramm EpiiMlj^Ay« 
rlornm origo obscnrissima est; Dorieneiuin et SparUni 
et Syraciisani coloniac alirfdam partieihn' habaieeu' Vldentnr 
Tid. Mull. Dor. I, 127 et Π; 228. lyiaMofi utiicttni spe- 
cimen sap^rest in carminc popttf^r Loetfca apttd Afhe- 
naeum XY p. 697 ^ Dorid ap^Ktfriilt , maxiiikie in igop^g ct 
μολεν^ et in boc, si recf^ sctipttrin eet, ItilHoti^a inlhii- 
tiYi Gorfeptio. l^leraeqfie ftaHae urfreGr er&eeft^ Λ Achaeis 
conditae erant, nt 6yl>arie et Crcftotf ^tiiii ccrlonnrHs stfis^ 
Crofonis aliqua par^ LaconiliAs i^nivatitnlf M&U^ I>or. I 
p. 126. Valde iamen doleintii^ , quoA^ d^ AebdiiOiMmi Ifa* 
llac llngda non inagU cbnstlit' qtiittij' dci''l'if1opdnii(i8ldrtlili. 
Petiiiaih a Pbiloctete condittftfi ei^t^ ttlloetiak. Μ C. L 
nr. 4 , band hctle crediintis : ikisiH' PetilfddAte Domam 
dialectiim ita eibibei, ut.gcHtis (ftl*d{>tiir ^nifqatei Mri- 
ptnram dieceriii iieqiibat. Su))e]*edt !ii&fer!ptio'iii Bhiltiie 
nescio nbi . reperta , iii qtia βένέΗηά Dbi^ldi^ ' jg^i^nMs ap- 
paret. ttoc igUar iiiira Τ8ί'έϋΗΑοι^1ίι W B^diitadim 
iGines lale per Magnaih 6raeoU^''ll|>dlrdiuii flii^U Busfiilea- 
mar. Jam Italioiica seycrioi-tV l)blr!dfd ^pe^tite Ά Mllqh» 
severiore genere his potissimum rebus disting^tur : 

Cnm Lacohibus ttairotlie tj et ω pfd vtdgairffclis » et 
ov commnnia liai>eiil eVc^ptis fnWiiitivii» , \fA Xlitoiilte ia 
fjv desinunt ^ nam ίή ftis qQidem Italiiofai^ 'cOfKeptioncBi 






§« 4d*> De severiore Doride* 4ΙΘ 

vM^mt €«•!■ GntcosiW» et mUh prelMiveMnt^ «t ΐηηως, 

ir> f»&rmy ψίρ9¥ τΜ. §• 20 et §. ^21^ 6• — Vitcalee eo 

d a» ^apiim^ie Lacoiiieo iBore m «o €C iof-watentOT ut 

«2«β^«^«^μιΐΜ>^^ f(«rpiii(fMro^ > «Αιΐ/(0ΐ^, eed in fiitaris ptl• 

mie iionnnUorom CreteDsiom more « yel ι ante eeqnene 

oyT ejieitur nt δοχψαξόη^, ίσσόντα^ vid. §• 26, 2• Simi- 

lifer ^plex coiilrMlidiiie Mtio epectator in pronaminum 

pereottAlnitti' genitiTO eing«Urt , cajoe Tareiiti«ae formae 

tradmiAiir 4φ, έμΐω, έμΐφ^ς, €μώ^ (ex ί|»ώ et ή«^ο?) elc. — - 

£ β«ϋβ talmiis HeraeteeiMibve «ogtitta cat datifi pluiwlie 

in tertia dedinatione termiBatio ασοέ at πρασσόντασσ^ 

ntque alibi- ipeperitar i«fiiiitivi perfccti teifniiiatio ημδν nt 

nB^fmieeVHiffUv, In iiftdeiift epiritna et dig^mtni Mtio nnilCa 

Mngidarift liabety qnanqvfttn iMii lieet afirmave, ^iateiiiiiB 

cam vel^iionim Doriedaiim utki diff^atar. — Tertiae 

plarali iiBpera1iv«raiii vulgarie tenntnirt!# D«riQa eal «Ι 

Λ/γρίΐψάί^ω el inaXae^m^ *r- TarentlMa tijkiitar Terbo- 

rim termi««liO'{O» ia σσω mvtata «( σαΚηΙσσω (^tfaum va- 

tionem taliatate'H€raeIeeiise8 igttorant) §^ iZ^ 5y «t ni- 

nore, ei reettt e«spi«ali evnme, jmte ζω ft^ua» itt άνάξ^ 

§. 13> 8* Iiedinii yiiidicatiir smgHlaris advcivlin feraia 

aifi^ ^imft io «rikQlt» Sefadi^engibaa wAg^ hi, 'SMMd 

<ί«'$ legatiHr•• .-.:•.* ίί• ^ • 



• ; ! 



Ia «mii^^svai «btiqfpaiai Uiigaaiiifliiilta ctini -fide ab 
eaimtBm «ese, dMeot at tiAdiaa Hcracl ecnaip 
extanle aaettileqiiarto MiripUM» et paaoa iila^^e lUkkidib- 
nie, ^i eirQtt«« 300 vmf, citiBJaeM, ψΑ midto reeenti<nr 
eeee Tidetiir, £Ai»Me «^aopetfetilta/ ' > 



ι-•. 



4) Cfeten»e« plcotqiie droa Batcnlvin terCinm et 
seeandam a. Chr. ecrerioni D^ride nei 6«il^ - st 4i|^Ke 
Tejo-Cretieie pli» fidei habere lioeiet, ϊλ dccreti» Polyr- 
riieniosiiiii^ Lappaeoram et i^tMiiiiei^tain mr. 30S4i 3Θ55. 
3057 9 qnoKttm amln initia Ivadita• eanty οηΜαβ DofiJia ge- 
iiae agnosei oparteret;- GetermB eas ipaae nslbca*, qaavwn 

27* 



420 $. 49. De wveriore Doride. 

lingiue nomMnenta evferennt^.DoiScoft ttAomom^ttMfatt 
aon cenelat, anica fortasse. BHnoa Cydoatataram excepli, 
eojiie in a|pro titiihie bK 2558..yjBpcrtii8 'eet^: jma^ Cyde- 
^iiim aliqaantieper Aeginetae iemfteffaBl ^id. HoeckwiCfet 

SeTerioria Doridis per' ovAnHin Cs^iii>i|on ima etr 
demqve apeeiee ralebati sed.baud leyes lapectanUir dUIc^ 
ren.lia«, ejua tameo ^eneris, quae eertaa. qaasdaei Cre- 
tieae . dUl4»cti speeiee accucale diac^Bni .non permittaAl• 



differentU :In aueabatiTO. plorali.seonndae 

deeUnattonie apparet. LatoAica «nim ett. Italiotiea temii- 

aatio ^y> ut ρομως, in ^lo Ι^λΰ^ηιη et Qlmtidniiii foe- 

dere nr. 2554> qood Jhoriiiii lingnaiii . r«fiunre yidetvr, 

quiim L•ati•rnm decretvun nr. 3058. dialctqto ^IReFat, et 

in Epimeiudie . eptatola cohspiciUir Yid. §• 20? 2. d•. QaDm 

•anteni.Udeiii Olontii iafiiiUiTQruni terikiuilitiQiMwi eonripere 

tideaiitQr. qt ίξορχίζ^ν vid• '§, 21^ .6), ia mifiaUiftJpi 9; el « 

.prajnd(^axihiia diphthiwgis «4»et ov nsii plane ^cam Jtalia- 

^u».ton»fmnL• -r Contra pleriqu^. CKelta»aiuL cnin Cy- 

ireiMieie. et aUia Dorieneibna exirenarmia «yUabarani c«r- 

reptionis amantes , τος νόμος fTotemniy qnae ratjio aj^aret 

in titalo Hierapytnio nr. 2555 , foedere PriansIorDm ct 

.Bierapytni^ram tor. 2556 9 ia..q«6 boiwai Uogna agnoeci 

poese iTidetor ^ in decretis Mineae CydoQiatanuii nr. 2558, 

Areadttm'.iir• 3052,. Giioeaioriiiii: 3053. A^ ivcertae uriiie 

«r* 30&3. C !' fioadeia; popolofttia iiifitiifiTta lOonseptioae 

uti Gonsentaneum eat, vid...§• 21:, 1. 6.i -r-r : > PMtrena 

alii Gretenaes antiqiiiesiiiiaiii accneatiTi formam τονς ti- 

μονς «erfamnt, aoa muias aliae/AoneoBanimmanim cdib 

Argivia patieiitee, nt tk&dvg, nivva, ύπάρχορσα, qpae 

^ipnd xeliqnoe Cretensea. τβ^^ης yel ti&dg.^^ nuQa et vni^- 

ψωσα eonacent. . Reperitar ea ratio ia dccretia Yaxi^nnn 

ar. 3050;et LafiQram nr. 3058:9 a' grammaticis male Cre- 

(ticae dialeeto in iinivereiuii Iribaitur Tid• §• 14« Ceteiwa 



§. 49. De severiore Doiide. 421 

iidem ifffialllrott eenripeve videtttar. — la i^liqiiie titnlie 
Crelioi», ^i^nuinae dialecti corrnptioiiem perlapicidfte 
passi emit^ dkeerni neqnit^ qnae e tribas illie rationibite 
ciiicpie pdpido peGnliaris faeril; Allariofae tamen , in qna* 
muk «pistola nr. 2557 datiTiid μηίχωσ6 pro μ^ΐεχονσι (quae 
sunt e μηίχοι^$ orta), et infiiiitivag xuiQtw legttOtHr, eoii- 
sonaram conjnnclioBem ψς abhomiisse apparet. 

Alia diferentia in yoGalibae «o et δω poeita eet. Nam 
pars Gretenaioiii eas non matabat, %\ fidem habere lioet 
titnlis Eleathernaeorum nr. 3047, abi ίπαινδομ^ν, et Ar^ 
eadam nr. 3652, abi πολίμ^ωσι, dieinde Epinaienidie epi- 
stolae, ubi. akyiovxu Alii Laconam more eas ia $6 et ιω 
motant, qnae ratio apparet ία decretie letrbniomBi^ Sj- 
brittoniin et Latiorom nr. 3048. 3049. 3058 nt ηραξίομ^ρ^ 
in Latioram et Olontiomm foedere nr. 2554 prima et 
eeeuada ratio mixtae eunt, unde in formae iUani eecutas 
corraptelae eospiGio cadU. Tertia ratio speclatnr in tito* 
lis Hienipytirioruiii nr. 2555.2556 etAUariotaruin nr» 2557^ 
nbi £ω et <o in ω contrahnntor , niai φιod qnum ο ante 
daa» eonsonas est, « ejicitur, ίξωψτοίξδ'ω^ ωνώμίρος pro 
ώνεόμδρος, ηωλόνης pro ηωλίορτίς. De reliquoram neu 
propter thnloruin Tejo • CretiGonim foedam cormptioiieiii 
judicar^ nou licet. 

In digamnii -usa Crelee a Laconibus non maltam 
differuiit^ yalde tamen singulare eet ρ pro antiquo di- 
ganiina in gloaais Heeycfaianie xgd et δδδροιηώς poeitnin 
vid• §• 5, 7. Ex eodem Heeycbio aolo constat de Λ in ν 
miitato ut ηυοος etc* Tid. §• 15, 5. — Πρ^Ίγυς pro πρΒ-^ 
σβνς ant potias ejiie vocie derivata in fitulorum partc le* 
gmitnr Tid. §. 15 , 6. Ια Yaxionim decreto nr. 3050 
φνλάΰω esse Tidetar pro φυλάσσω §• 13, 6« Creticam 
esee dieltnr ^ιός el ia Olontioram foedere orw 2554 ecri- 
ptam fiiiese videtar Yid• §• 17, 3, qnnm Ια reliqais ia• 
scjriptioaibns , etiam mdioris fidei, Oiog legatur. ΠορτΙ 



{vro ηρόα , U^rn^ Cretiboe propm , a•!. w dotivelii \akt^ 
Αίοπαιι 9 y axioviiia y Rliaqcioraia et Ciio««Mitai nr. ^304& 

periaUir ia .tilolis. AilarioUlPiHa nl^* 39i9i7» Bfenithenmc^ 
mm nr• 3047 . et eodem Rbanctoram iir» 3051« H»di k 
ViMttonm de^feto eeee yidetw^ nt eet apvd Εριηβηιάι» 
et in antiqaie tkuUa Argivis• — Qmulim CretenaibQe 
Gontra pleroroinqae Doriensiuin iieam terdae plaralie im• 
perativomm Ijennioatio ων cnm Theraek et antlqoidribus 
Dialphis cobiiattiue faiese vid^nr nt i^nhmm» ^t πο^ι^σά- 
Q^v Yid• §• 36, 4« 

. Yidea^ qaanla Cfeticae Doridis jfberit varietae^ qvaa* 
taqne ia BomivlUa praesertim popnlis (VaxH' et Latii in* 
primie netaiidi aant) vel antiqtit eitas tettacitaa vel noTa* 
tioaie mifa proprietaa• Singnla exeH^pla praeterea p«aaim 
attnlimua• 

5) Cyyettaeoram dialectue ia litiilia inde a ae- 
cando a• Chf • aaeevlo scffiptie miilto antiqoiiMreiii eoloresi 
habet qnaii oionie roUfea Dori8> φΜΐΙΐβ per eaftdem ae• 
taftcia eognosciUir) naxime ille aj^ret in priaco α pro <^ 
qiiod ia ▼ocibaa ab Uqoq derivatia titoii ante noetram ae- 
sani aeripli a^evrate scrvant, recentiores band raro cxbi- 
bent yid• §« 16• Itom m in eecimdae decltnatiMiie geiii- 
tiYO, eeTerlorie Doridle certiselmum iadiciam, Tnlgari 
terminationi ου non cedit nisi in titolis Tiberio recendo- 
vibos et se in bia qnidam cum aliqua conalaafia* Α re- 
li^fua eeTeriorejD^ride^ qeaiitain in fontiiMn' penvria ib• 
tdii^ poteet, Cyfenaeoriwi lingiia duabae ροϋββίΜΒοι 
rebus distitig^tnri pariflHmi extremamin eyllabaniiii cor• 
ripiendarnm ^ inngni amore vix oUia Dorienaiam aeqse 
faaniliari^ nt to^ ^«ός, Ittqi^ pro UQ&q vel is^gy Φυηός 
pro Φυχξ^ΰς, quo eliam CaUimacfai.Cyrenaei ineolenlioRS 
eorreptiones vevoaaiidae ease videntor Tid• §.21$ deinde 
▼oealimia eo coiitr^eiio in ai «t Ιύφάν^νς et eaSre/a•;^ 
qaae a raUqiia srreriorc Dorlde^ praed|p«e in geutivie, 
aliena est. . > 



§, SO. De JPori^is gctnwium et specieinmi origine. ■■ itS 

§. 50. 

1) CUvftfeatuiift cam Attica liagiMl^ q«« wtinsD^t- 

4i» genift^ a eeverlore dletioguitnr , noa . receotig ongiii^ 

««ee oieyie «i potcntia^' deberi^ quaw Atfienien.eiani in- 

genima fah^is magieque in relii|ii^ Graecoe eociercf^bat, 

eupra§• 20 6^25 satie dejWi^oetratuigL eet. Reetat ι^'ψι^Β^ 

jtmmkSf qsia teiap>ore iUa Doirldie dtYi^o «lita ee^e yjideaUir* 

VnmuwL a recentiore «t catgBUiore aeUte 'ad ¥cUistMr9W 

«t obecaiiovewi eecendeolibns «μίΓηηιφΜΓ Dwdh geau^ im 

insesiptionUHie af^ret^ ex qno liipbthongl ii, oi; et Im- 

gaa vocalea η, ^, qiio jUi loco giiayieeiiiiam geneniHL 

diaerieieii fOfifM»m ^st , ftevip^a distlBgui «oeptae euat» 

Aiiuqiii«e»ninB tUuhie, m qaa mitiua geima ceraUur, esl 

decretmvL Ampbictyanitiii nv. 1688 , q«od OL IQO, 1 ecri- 

ftmm eet; severiHs ia tUulie Creticie ^t Cyrenatcb vd 

post «o«tf aia aecam eopsplcltiir $ Ynlgaribiis fbruiie raro 

ivieviviixU^ QnoiDQdo factum eit, ut in Laoooici» tUuIie 

poat a• 200 kUuis genqs oeiQCin projpmlatqm Lacoaicam 

pvopulerit, $Mpra §. 48, 2 ei^pUeare eanati .suqsus. In 

aniyeraum tanta est geiierUiii usue cpnatantia i« frariorum 

popvloriua Doriconun ioacriptionibiia j Ut vel bkic intel- 

ligatur^ iUam divieioiieiii imiUo aQtiqalereaicsee• Ideni 

doc«nt poetaeDoriciy.qqi cx iU ciYitatihus. opiundi^ qiia- 

ηνα ioacrjptlones imtiafeiii ]>onbdem praeb«»t, ca ipsa 

qaiiilo aaiKsnlo uai euni, fificharmua et Sopbron SIcuU, 

Timoereop Rbodiae^ deijade Arialopbaiiee io Acharneii- 

&iba8 MegaricaiD dialf^ctiiia imitalMe , queia jde auspicerts 

hoc ia looo Attica ftemere immiscuiysc^ LacoQicae dialecti 

lA Lysietrata imltationeiii eomparatQ. . Ad EpicbavmvBi 

et Siopbmiiem relvUwas graviaeima .gramflaaticoritiii testi• 

juodaia de Syracusaiio Mgvaa.et antlqsiore iDorko d^ wid» 

§•20, 12. — Ultra qmDtam saeeiiliiiii Alcmaiile carmiiia 

eeveriiOK«ni Doridem exbibent^ sed cam idiiiiis param^ 



424 $. 50*. De Doridis generum et epecierum origine. 

mitioris nuUa exempla eaperBant. Mihilominne certU 
argumentls demoiietrari potest, malto antea Doriei&see 
inter ββτβηιιβ et nHtttua. gciiae dWiaoe: fiiiBfle« Naaa elcuti 
consentaneuin est, colomarnm eandem ab origine liDgaam 
fais^e niqBLt mtttrepoliiim, ita vix fieri poiarat ut longo 
intervallo diremtae, divereis vioinonim gnnenbns clrcBm• 
datae, vij£ nllo arctiore yinetQiIo janctae ntraeqiie ad eas- 
aem diakGti' niiiiationes delaberevtur. Itaφle, ei qoa 
coloiiia^ ciim metropoli commnnia eunt, ea noelro jore 
a «onditoribas iUata existimamas ; si qaibus disorepMit, 
€a a«t ab alteris aaf ab ϊιΐηβφΐβ noTata. Jatti l^ero oninee 
«blonia^^ qaae bisto#ico tempore i. 6. post Olympiadam 
iniiiam coaditae snnt, in Doridie genere «lam siia qnae• 
qoe metrdpQli concinunt• Milias Doridis genns nt apnd 
Megarense» ita apad boitim eolonos reperitiii^^ B^^^aiitios 
et Cbalcedonios 9 nec mitlaB Meaembriae, qttae ab lionii• 
nibns Byzantio et Cbidcedone pi^fngis uondita eel; de- 
inde , qaif tn de ipaorum Corintbiormii liilgaa non coiMlel^ 
in omiiibtts Corinthi coloniie^ Coreyrae, Ambraciaie) in 
Acarnaiiia, qaae Corintbus goIodHs referta erat, Syraea- 
sis et iii SjYaeneanoram eotoAiie^ kaae el Acris, qnibiie 
comparatis de ttietropolie mitiore Dovide dabita^i neqait^ 
postremo et Rhodl et in Rhodioram coloola 6ela et Agri- 
genti, quod a Gelensibue cpnditam est. Contra eevenar 
Dorts noii minits qiiam apiid Lacoiies Tareuti^ qaod 
Spartani per^ Partbeniae condideriinty et Heracl^e vqpe- 
rKtor> qaaefeet Tarentinoraoi Golonia• Soli Cyrenaei cz• 
cepti sunt^: qpnoi Tberae metropolis inBcriptiones miti^NPCB 
Doridem exhibeant^ Cyrenaicae sevemi^iii• Quod qoo- 
modo fiietum sit^ Cyrenamm historia aperiU Conatat 
enini cx Herodoto IV, 159. 161, qnam eub terlie^rege 
Batto II iqiiUi ex omni Graecia eoloniacce8sie8ent> postea 
a Demonaote omnes incolas ita in tres tribua dmso3 eaae, 
ut UQa Theraeos ciim perio€cis< lenepet, alia Cireteneee ct 
PelopoBneeiot^ tertia oniiiea insulapoa. Nec dobiaia csl^ 
qttiD Theraei^ qui tertiam rcnpnblicae partem baliebaiity 



$• 50. De Doridie gtoenim et specierum origine. 425 

incolanim tfomeri tertiaBi partem non ^xpleYeAut 9 ' ih 

eaimy qai primi urbem eondiderant, prae reliqvis aliqnid 

jaris dftri coneeiitaDenm erat. Cyrene igknt nomline po- 

tins qaain re Therae celoitia eral, nec minuii, ei The- 

rftedram dialectaa inter tot accolas alienae eloentibiiis 

eTaHHerit. Crcitenees^ id qaod ipse terraram siliie exi*- 

stimari jabist, niunero pmevaliiiese vidcaitiir^ φΐαηι ioter 

dialeeloe Cretieam ct Cyr<maieatt praeter ea,• qnae nnv- 

yarsi eeveriorie generie siint, extremamm eyllabaruitt cor- 

replid eommiiaie sit, qanm a Creteneibas pothie qoain a 

Theraeis ad Cyrenaeds tFanemanaeee patamiiti; TOddtmii 

60 contractioBem in• «v^ qoaoi Cyrenaei prae reliqoa ee»- 

yeriore Doride peculiarem babent, ad insubinos, qni Cyw 

rcDen comiiiigprayeranl, TelDorlcos yel lonicos retulerim, 

quorum ntrieqne is 11611S familiaria ^rat• — Qtmm igitur 

Dorieae coloniae post Olympiadiim iaititiiii cottditae ema 

8aa qnaeqne metropoli aat eeYerius avC mtiae Doridis 

geam eomintme babeant^ praeterquam nbi per advetiMrttiii 

alienigetiarain Goofluxnm mntatio facta^est, et qn^Liii miil•' 

tae ex illis aut octaTO eaecale aot ineante leeptiino eniidi*• 

tae ^t, ceita ratiocinatione effifsitar, jam oolaTO eaec^lo 

Doriielieee inter aeveriue genus et mltioe diyisos faisev^*' 

Sed etiam altias ad mytbica tempora eaeenderc javat% 

Videamiie enim, utro Doridis genere vrbes Dorkrae pro» 

xiina posl migrationeni tempore conditae yel captae postea 

U9ae eiat» Dorienses Acbaeis yictia in Pelopoiineeo tria 

reguM, coBdidiese femntar, Argimm, Lacoiii4euni , Mes^ 

eenicam. Argis deinde exiemnt, qai TroezeDem^ Epi- 

danrnni^ Sieyonem oecupariint, Epidanro, qai Aeginan, 

ex Aigolide, qni Rhoduni) Con, Calyraaaiii «t ylctnaa 

ciritates Boricae• Qaod Aleles, qni prlmas Corinthiiiii 

in Dorienaiiim potestatcm redegit^ ηοη Argis, id quod 

orobabiljB yidetar , neqae e LaconUsa yel Meseenia y^nisse 

^rtur^ CoMntbiorttm faetam Argiyam originem aspertia- 

um Biinae yera finxieae pntayeiim. Megaridem Corin- 



426 S• δΟ. De D<^iidi8 generttoi et epecierum oripnje. 

tbios coloiioe aecQptflse eertam ^nrt• -*^ Οβρ^ρθβ a^tow iU^ 
cWitote» DorieM>. qiunm ofig# iid ArgUw ant refertor 
ant referenda esse vU^tar , mtiojne D^nldi» geMie ueae 
eese niodo «x inecripliQoibiie C0giii4»iii haJieiiifi^ modo 
probaUli cofljecfara aeseqHimnr. M^ Cvelieae iq uidwi ur- 
bee, qaae Althaanene duce pauUo poet Meg^wdepn ca- 
ptaBft a DwienMbaa Arnfolicie timiiUA eeee ilinuitiur, cibii 
plerisque Cn^e««iboe seYeiiae gfnoe /Qoawyuiiie Ιΐφΐκήβκ 
eertiupieal/ Nei|iie. eoim dieertie t^eiinioDUe ^eonetet, φύ 
£lretei|0liiiii Argivan originein jai^averiiit, «A Poijfrrheoit 
aftqoe Lappa, qoae oppida Hoedsiue II p.. 438• 440 Λ1• 
Ibaeiiieiii coadtjtori yindicare stndQl^) fortaMa mAapt Bo- 
ride . ntebantar lid. .§• 49 ^ 4. 



s » 



Meaeettiorom. ««€ ηιοϋβ Miesaaiiioiraia in SIcIUn titoli 
Dorident mUIareni «elihib^ait^ sed de genainaJiJUQrBm diar 
lecto pauUaJiup dnibUari paase indiqavimttSp SfMtaBonua 
iMverior Doris el»t Η eadem ui.Greta domnatiiry ^«an 
panllo poBt. Jjacoaiean aDonieBsib^e eaplam ivcoUe^iode 
accepisea nftffast» Doi^ieiises , Alinyaa et Adiwos vid. 
liMck• II p. .418. Praecipue Lyetam a Spartani^ eandl• 
tajM eete afficmatar 1. 1• p• 431, et ^pidaifaitt ii»Bliat 
hand pauca Laconicae et Cretae commuiiia, institiitomm 
et moram ineignie aimilitado, aKa wulta arctU»reiii iDler 
Laeoaes et Cretenses cognatioiiem arguunt* *^ At Jileles 
el Tbera^ qiiarun in titulia niUior IWia appa^et, Spar- 
lanomm ae coloniae ease noii malto post Doricaw mlf^ 
tioneiu eondiiaa jactabant• £rQQt q«u e^Tmafem DoriAaa 
ab bls dereliotam eeee exisftiaeet, praesartim qniUB Cj* 
eenaei, Thevaeorain Goloni., iUa «si βί»!. NoaiMt ea 
αιιηαβ credmias, qvod TkeEaeoriiiB lisgiia ttntttai pio- 
prietaliebabet, at ab allo populo anllo afieepta eaee -ρββ- 
eit. Neque eat cur MelUa et Tberaeis aoliqaitae auti•» 
rem Doridem fainiUaren fuiaee negeniae• Utraqae 
colonia non ab ipsk Spartaoie condita eat, Λ aa< 
aocaratiores narrationesy sed a Miayia et Aebaeia^ 




$. 60. De Doridis gdnemm et specieram origihe• 427 

in .Laeoniea eedevMit ytii. MiiU• Orehom• p. 317. 334• 
Eae fevo gfeutee qua dialecto inae sint) omiiiao noii con- 
etat• Si igitor «b iis miliorem Doridem ad Melios et 
Thcmeos maiiaMe eaepieeiBvr^ non ρ•Ι»βΙ contra moneri^ 
qnod Melae ab ejoedem agpuunie parte> quae e Lacoiiiea 
iii Grelam penreniFet, oecnpata eeee dieihir; latel enim^ 
qno Doridia genere eae «tbes ^ qoae ad iUain origtBem 
refenmlor, ut Gmiyna, oeae eint• Itaque in koc loco 
iDiiltem dnbitationU eat, eed ullam oriieai ab ipais Spar• 
tuis DbriensilMie vel antiqiiieeiiDO tempore coDdilaiii m!• 
Tcrm I>aridia geonn abhmntiiMe coafideoter contesdi mmi 
poteet. Quid rtroy ά mythicas de Dorieamm urhiiiiii 
samtioaies, qoae modo okecavae Munt, modo iBter se 
pagnaat, modo prineipaiii potins qvam popnlomm ori^• 
nein specteiit) contemncre andeaniQs? Jam inlelliges ex 
Argidide per Melum y Pholegandram , Theram et relitfaae 
Sporadee Dorieae osqne ad Cariae oras ^ qaaei via necea• 
earia , mitiae Doridie genae profectam essc , Aeqae aliler 
seTevius e Laconita per Cretam in Libyam• 

Diaqnieitio nuetra eo perdncta eat, nt proximo teiii• 

pore poatqiiam tria DorieBainm regna in Peloponiieeo 

coDdita eeaent, ArgtTi et fortasae Messenii mitiore J)o- 

rtdis geiieve «ai eaae videaiitiir, Spartani seTeriare. Qiiid 

i^tar? Qnuiii nemini probabile videri poesit, ipaos Do- 

rienses in Peloponneenni irraeBtes noii codem dialeeti 

g^nere iiaos esee, nnm Argiyos an Laeones an atrosqiie 

a gcmiiBaDoride descmeee exietimemue? Reapicieodun 

eet ad reliqaarnm Graecamm gentiam dialect»9) num 

qtiid inde ad qnaestionem propositam colligi poseit. £t 

primiim qiiidem eo animam attcndaa, qvod Aetoli) Del•* 

plii el rdiqoi Ticini populi, qanin ad Doricam etirp^Bi 

refejrri non eoleant, Dorica dialecto eaque mitioris geae^ 

ΓΜΒ locttU siuit^ delndej; qaod Arcades^ soli inter Pelo» 

ponnesi Aborigincs^ qaonmi de llngua aliquid cevlUrie 

^ognitiMiis habema», non aolinn eam vocaliuni η ei ω 



428 §. 50. De Doridis generum et epecierum origine. 



πβΗΐη , ΟΗΟ eeTerior Doris maxine distinnHtar, cnn La• 
eoDiiNie comBiiHieiii habent nt Gen• Μοσχω, sed oimiuie, 
qaftntani in taDta fontiuni pennria cogmoeei potest, Diliil 
fere eam illa dUBerant praeterqaam yoealibae ao in ου 
contoractis * ut £ύμηλΙΟ€/ν Gen. pro £ύμη119αο , Dor. Εύ- 
μηλίόα. Ilaqae ei in illis regionibne, nnd^ Dorieiiecs 
prodierant, apad popiiloe com ipeie eoikjiinctieeimos mi• 
tias Doridis - geans valuit , apnd Areadea Pelopoiuiesi 
liogna seyeriori Doridi Yalde propiaqaa^ aonne 
est, Spartanos priacorom incolamm lingoam 
•d^ptasee? Stilpebant, qui in ea opiiii<Nie baereal^ Spar- 
tanoe Doricam in qnaque te proprietatem religioeitomie 
•eryasee. Neque tanen ea euepicio, qao imprttdentes et 
paeKe inviti delati βαιηοΒ, per se nimta abeuifda eet 
Repnta ettim ^ quam matare Germani ioter popolos La- 
tiiia« Inipiae aaeuefactoa, Nonnaniu inter Franeogpaliok 
patriae liaguae oblili sint. Qaidni Spartant, pauci an• 
mera, •Aehaeomm ea «titale baud dubie cnltioram diale- 
ctam leviter a ena diecrepantem adoptasee patenNie^ prac• 
flertiin qaam Helotes Achaei in familiis dominornm yer- 
aarentnr et quam ante leges Lyeurgeas Spartani a reli• 
quis Laconicae iocolis ytx tantopere aecreti essent• Re- 
etius dabitayerle , an Dorieneea ante cbloniam Creticam, 
qnae proximo post Spartam eaptain tempere dedncta yi- 
deatur, dialectnm ttondum mutayerint• At yide^ qvani 
Greticarniii iNeram repetita conteniplatio eaepicionem no- 
etram non infriiigat, eed confirmet• Lyctas , qiiae .Spar- 
taBamni eolonia appdlatar, qua dialecto usa mt noa eoo• 
stat• PoUis et Delpbns, qai eoloniam e Laconiea de- 
doxisee feruntar, Acbaeos maxime atqae Minyas traxe- 
rant e priacis Laoooicae incolia , qaibaa aeyerioreaa D•- 
ridem yindicayimaa^ reliqua pracler lingnam, qaae ntii- 
qne terrae commuDia sunt^ pleraqae facUiDs ad priaco* 
mm incolaram cognatioAein , quam ad SpaitaDmniBi 
loiiiam trabi poesant. Postrenio, id qiiod iDpriiiis 
genuie, eae ciyitaAee, qniboe aeyeriorein Doridem 



$. SOi De Doridie gaienim «t speoierum origine. 42§ 

linren lbie»e eonetit^Tix aHo jnre Doricae liabeii6ir, et 

teatft Mt illiae, adeo inter confiiies ρόραΐοβ αϊ 01•βΙι#• 

tt Latioe^ Taitetae^ qaae τίχ e conmam. Spartanae •οθ1ο«* 

Biae fonlf deriyari possit. Cootra pone Graecasgentea^ 

quae Cntuiiaiile migrationeBa Dorieam habitaruiit^ ^duo^ 

lectie nsas faisee Pdoponnesiacaie illi, «t ita appcUaiie 

liceat, cognatieeimis ; adde^ eandem ab Achaeis Doricae 

potoBtiae eedentibiiB iUatam «sae , ii«e qαldφιaιn in Cpe- 

ticaram dialeetoram ratione ' noD^ explicari pome Tidabitim 

Cetemm Doricam eolomam aiite Minoia aelatcm Tectapli# 

imee ex Hestlaeotide profectam tacite cam Hoeckia da^- 

mnairimae• — Ante Tare^tinam coiaaiaia SpaiCanaa a 

geaaiiia Doride desHeTisse» eatis credibile est• Qmd 

reroy qnad Achaeornm in Italia coloniae ejnsdem Doridia 

eeveriorie-partieipea faisse yidentar? qais eam a Spar- 

tanis aot Tarentinie aaMiBiptaiii neqne Acbaeomm Pclof- 

ponneeiacorain propTiam faisee aibi• perevaaerit ?• At 

Achaei ex ipaa Laieoniea profecti mitiorem Dovidem Me* 

lom et Tlicram traiietalerunt. Noo Achaei opinor, sed 

Mioyae, qiioa inter Therae qaideoi colonoa plariaftui 

TalnMse conatat. Hia eaiin^ e Phoeeneiamet Locrornni 

Ticiiiia oriimdie^ mitiorem Doridein familiarem faieee tatis 

probabile eat. 

Malto etiam magis quam Spartani ea Aetolonira paris, 

qnae Heradidae seqauta Ettdem oceapa^vit^ patriam dta<- 

leetmii miilaaee .Tidetar• Nam Eliacan dialectam mm 

ab Aetolie iDfrportatam esee^ Gcrtam esset^ si EretricBae^ 

eig^ma in riio mataiidi morem reote ab Eleie colonis (non 

poet Heraclidaram reditain) accepisse traderentur neqne 

ea narratio propter illias matatioius commnnioneai fieta 

-videri posset. Yel. sig tamen non probabile est EUaei^ 

dialeetam , qnae miilto magis qaam Areadiea cum Doridc 

diacrepaiis, yix ullo jore ii^r hnjaa spcciea referretm^ 

ab AetoUs derivandam esse, qai circa a• 300 mitioRS 

J>oridis aeptentrionali apecie nsi .Bont•' Itaqae Eliacam 

ling^aoa ad pmcoe terrae iacolaa, Epeoa^ reyocamas» 



481 $• '50* De Doiridis getterum et epeoiemm origbe. 

Agrisfentiid• eti^iiii' teftio eaeealp eemKta eviit» qntmGda 
»•«687 €bndita';€80et• ; Hine primaiu ioteUigitiir., Rbodioe 
jaBL.eeptimi fl^fcAaKtimtki isdnutie ^iibnsdiliti reb«e> qoa- 
nim gi»vMei«Mi,eetTiiifiiiUi¥iHraia texBiiQalio μ4ΐ9' nt ii^twj 
a reliqua mltiore Doride discretos .fiMCwe^. drindc' iiaUo 
docomento lacalentias apparet, qiiaota «jiiaei pertinaciA 
auae qiiieqae>'pb|niliie pro|irietati liBgme adbaeeerit^ ψαοΛ 
he.Gdjenaca qdtdbDa et Agvig^entini• per tot varios eaene, 
qsftocpiwt alwiiigiienie boiuinibiie baad paacie ia civitates 
veceptia^elSyf^acaeaAisr per aUqnantum temporis domiaiD- 
tihas^ .Ad..ri9ttqiionuB ^«alomni liognam deem^riiit. — 
De reliquis' «triiieqae Doiidis .epeciebiis mbU• habemU) 
qaod Me ai^daoiiie• 



•. ''f. 



<•» • 



» • 






* , .. • 



Λ , 



Appendix. 



II. 



28 



k 



Ι. JBplclianiil uraipneiita. 



1. (1) 

* 'Slg τύχύ ηόλαφος niQtnatei dHvog. 

2. (1) 

, jimoxiQog αυτών. 

*ΆμυΗος. 

3. (Ι) 

"ΆμνΗΒ μη κύδαζε μοί, τον 7»ρ€σβύχ^^ορ άδίλφίόν• 

4. (2) 

* Eiye μί» οη χξχομβφτμ^ ^(ξλως. 

ΆρπαγαΙ. 

5. (1) 

'Signe^at ηονηραΐ μαντί^ς^ 
αΐϋ-* ΰπονίμόνται ,γυνχΛίκα^ μο^ρ&ς &μ nsvro/xiov 



1) £φ. Μ, 525, 7 et Rt G. a33. 37 (Wc τα^ίϊΐ. 

2) ApoUaa. 4^ .p«wi. ^O- R• 

3) Scholl. Soph. Aj. 737, Said. s. v. xvioitifr»*: άδιλφόν. 

4) £t. I^. 31i9 i^ lOl Swid. lU v. ίγ^ομβωα^χ^ηι, cf. Pbot Epist. 
156 > qui de Epicharmeo iT^xcxoV/^cDTo^.ie^atur, «t Ηφβ^τ^:]»• ^u^' 

5) Poll. X, 81 ^%ntq α* t §• 33, X j^t,§. 45, 2. - Vs. 2 o^f- 

28* 



436 Appendix. 

άργνριον, «Ua» δέ λίτραρ, ται δ* αν* ημιλίτρίον 
δδχομίναι xat ηάντα γινώσκοντί [*τω τι λόγω], 

6. (1) 

*£γώ γαρ τύγα βαλάντιον λιτραν 
%αι δίϋαΧίγρων πληρ^ζ ίξάντων τ€ α αϊ πίττογχίων, 

. 7. (2) 

'u4 δί Σικελία πίηο^χ^. 

Βάκχαι. 

8. (1) 

* Και τον άρχον ίπιηάμψας ίπιπλό(ύ. 

Βονσιρις, 

9. (1) 

ΙΙρ&ίον μίν «? κ' ισϋΌντ* ίδοις νιν , άπο&άνοις^ 
βρ^μ^ι μίν ό φάρνγξ €νδοΰ•\ άραβπ δ* α γνά&ος^ 
%\)οφ€Ϊ δ^ ό γομφίος y τέτριγ^ S* δ συνόδων, 
σΙζ€ΐ δι τοις φιν^σσι, χινδΐ δ* ουατα. 

Γα και θάλασσα,, 

10. (1) 

"Οκχ* ορζ βώχας [τ«] πολλούς nal σμαρϊδίας. 



τωΜον, Bentl. αμ πίψτούγιαον f f . 46 ^ 7. — Vs. 3 a^Qtov pro ναΐ- 
gari forma e libris restituimue vid. §. 17 , 3 — α• ^' f §• 33, 1 " 
άψ ημίλίτρο9^ quae ab H. Stephano et Bentlejo emeiadata sanu - 
Ys. 4 ftYftiaitoftt f §. 15> 7 — Qltima verba in codicibus desoBt, 
BeDtl. τφ τψαψ λ^φ. 

6) Ibid. τό /c f -^ λν€ροΐΛΐ9ίηαΧη^ύζ αΤϋηηρ i^drrtiv re ntfrofof' 
Bentl. A«T^ay SitmXh^inv tc ηλη^ις i^amaw te ' nat fetPtovYMiw^ f. 

7) Et M. 662, 12. 

8) Athen. ΠΙ^ I06.F νη\ζ. a^rot e TL vlx red^* et ίηηαΧνψν;^ 
qiiae emendatio Verior tidet^. ' 

9) Ath. X, 411. Α ^ EiMtath. 87d, 10 λ^οψ f ξ.Τίϊ, 1. 

10) Ath. VII, 313. Α ϋηχΛ^. " ^ . .1 * 



Ι. Epicharmi fragmenta. 437 

11. (2) 

12. (3) 

13. (4) 

. 14. (5), • 

Ναι μα ταν κράμβ^ν• 

15. (6) 

Ούδ^ άμαμάζύας φίρβι. 
Α^ντ^ροςΐ ' 

16. 

Τον Ποτιδαρός δι χρηστον νίον ιηηοκάμπιον• 

Attovvaoif. 

17. (1) 

Χύτρα di φαχεας ηιΙ^ίτο. 

'ϋλπϊς η Πλούτος. 

18.(1) 
'^λλ* άλλος οδ* ίστ' ηχ* ωδε τονδε κατ« πόδας. 



11) Ath. XIV, 648, Β ΛίίνΓον. 

12) Atb. 1U , 106. £. 

13) ΑΛ. III, 105. Β. ' 

14) Ath. IX, 370. Β. 

15) Et. Μ. 77, 8. 

16) Herod. η. μ• λ. 10, 29 ηοΰ^Μνοζ, Dind. Ποταδό^ς, recte• 
^^elckerus Ζ. Λ A.-W. 1835 ρ. 1124, qui titQlum {ΊΤβας ycl /.ος) 
ivrfQOt; i. e. Μουαο» supplendum esse suspicatar — Ιηηόι^αμτηοψ. 

17) Ath. IV, 158. C et Herod. λ. /*. λ. 6, 22. 

18) >th. VI, 235. F. ϊατηχ^ οΛ, Dind. ϊατηχ^ ωδε, quod debebat 
jrctx* esse; sed nescimus , quis χατά Λο'^ος de stante dixerit, qaare 
cripsimus for' nX^ Sds, paullulum sic post hunc est (ince- 



4S8 Appendiri 



"w •» 



τον φι^δίως λαχρ^ τν, η<χΙτά6 νυν γά ϋ'ην 
ιίίωνον alvii αίτον' > «λΑ* ίμηΰίς ode 
αμνστίν ΰςπδρ χύλιχα nivu * τορ βίον. 

19. (1) 
ΣυνδΗπνίω τω λωντ&, xeAfWi dn μόνον 
%αΙ τω γα μηδί λωντι, ηωύδίν du χαλ^Γν. 
τηνΒΪ δέ χαρίπς τ ΗμΙ χαΐ noum ηολύν 
γέλωτα nal τον ιστιώντ* ίτται,νίω. 
5 χά/χα τις άντίον τι Xy τηνω λίγπν, 
τηνφ ηυδαξόμαι τδ χάη* ων ηχ&όμαν, 
ηηπίΐτα πολλά τιαταφαγών^ πολΧ* ίμπιών 
οπΗμι, λύχνον δ* ονχ ό παΙς μοι συμφέρει' 
¥ρπω δ* όλισΰ'ράζων re κ«2 χατα σχότο^ 
10 έρνμος• οηχα δ* Ιντύχω τοις περιπολοις, 
τονϋ•* οΤον αγα&ον ίηιλέγω το7ς &coigf οτι 
ου λωντι πλεΐον αλλά μαστιγών τΐ με. 



dit) cf. Hom. U. t^, 336 η* In agmtQa. Vg. 2 ξ(*^ινως. V. 3 w 
oUovy Dind. ailanov f. Ad alvn, quae vox eo facilius ex cui ex- 
sculpi poteraty quod ν male in aiitecedentem versum translafon 
videtur, ubi libri ξαδ^ως^ cf. Eurip. AIc. 2 ^ψααψ τράη^^ο» m- 
9iatu. De particulae xcuto» usu cf. £tiri'p. Cycl. 480. Vs. 4 fort. 
Trirf» χνμβίον, nam cymbia non parva |)oca]a fuissey id qood Siina- 
ristiis ap. Athen. XI c. 63 deminutiva forma deceptus contendit, 
sed majus et capacius poculorum genus, e reliquie in eodem Albe- 
naei capite congestis satis infelliges. 

19) Ibid. Vs. 2 γαμηλ^ωντι τφ γαπων^ίψ^ΐν (L. oit)^ Dind• τψ γα 
μη XkUivtt κωνδ^ν ^e?, quibus Gur l^cbweighaeuseriatiam saspicionein 
μηδ^ Awtu praetalerimus ^ vide §.42 s. v. Αώ. Ve.3 τψίδι, D. τψ* 
Si f. V. 4 Ιατ^ώντ* e codice P. pro Ιογμιττ' . recepimvg vid* §. 17,3. 
y. 6 Hcntcarctop λητψω, V. 6 χάηωνηχ&όμο»» , ^od Bergkius correxiL 

V. d ολισΘ-άζωρ post Casaubonum temere scriplum est^ quanqiuuD 
ea ipea foi:;ina alibi non reperitar, qunm ,ολΛα&ράξω a Galeno ex 
Hippocrate aiferatur} novam vQcem κατάσ*0τος libromni BP ope 
propalimus• Vs. 10 Ι^ος» D. ϊραμο^ f §. 19, 9. e. — άΧ xa ί 
edd. post Aldinam, oodd. Ixxa^' f. Y. 11 τούτοις edd«^ & rovroMV) 
P. τον τοίόν f^ eententia haec: 8o ruhme ich den Gotiem dies ali 
etwas gutes nach cf. Diod. XV, 1 τοϊς ίγα^οΐς a'^9qwiw ^h¥ iUaim 
imXifti^ iftaivov, et in malam partem Aoscli. Suppl. 95d ^<»jn& 
fl>6yov άλλο&ζόο*ς, V. 12 ηαίων αλλά f — μύατιγϋψ^ι DSiid• e Cft- 



L Epicharmi fragmenta. 439 



m» ♦ 



άστρωτος ά9ω και τά μη στρώτ' ου κοώ, 
15 ας χά /»' αιι^ρατος ohojs άμφίητι φρίνας. 

20. (2) 

JExaXsae γαρ τν τις ίττ* αϊκλον [ονχ] ίχώρ, 
τν δ* αυ ίχώρ φχδο τράχων, 

21. (3) 

»Τ6ρ τον γίηονος ηαλιορ, 

22. 

Ουτ' ων Πάλαιρ'ος οντί * βοιαυτον. 

"Η β ας γάμος, 

23. (1) 
^^έγΗ δί παρτόδαηα , κογχύλια 
λίπάδας^ άσπιδους, χραβύζονς, κηπιβάΧους^ τη^α, 
χτδρια, βαλάρονς, πορφύρας ^ οοτρπα ουμμιμυηοτα^ 
τά δαλ^ίΡ μέρ ίατι χαλεπά ^ χ αταφαγδίν δ* ίνμαρία 
5 μύας^ άραρίτας τ£, ΐΛαρύχας τ6 χαΐ ΟΗίφνδρ&α, 



saoboni conjeclura• V• J3 ίπιόίχίίηω, Dind. inu di χ* η*ω f §. 42 
s. V. tW — otnaa^ tiq ηαταφ&ί^ιΐς. V. 14 τά μ^ν η^ωτ^ f, V. 15 
ας χαμωψ απρατος, 

20) Ath. IV, 139. Β γάρ το» — ονχ supplevimus — τν δί f — 
τρέχωψ f §. 16. 

21) Poil. Χ, 151. 

22) Herod. η, μ, λ, 21, 13 οντονψ f §. 20, 11 — fort. Boiwrov 
τιίδον. Palaerus est Acarnaniae oppidum secundum Thucyd. II, 30 
et Strab. X, 691. 703, quod comroemoralur euam a Theognosto 
Ληη. Oxx. 11, 71, 1. Itaque in Herodiani verbis, quibus frag- 
fnentum additum est „αχα«^ος, ΐΓχα*ρος, tvnakcuqo^* iati δί χωζίοψ 
Ύης axct^laq'* restituas Πά λάβρος et ^Atta^vaviotq, 

23) Ath. III ,'65. C. Vs. 2. 3 άοηίτονς Dind. e librorum parte 
— τηϋ-ννάκία βαλάνους f . In voce κηχίβαλος penuhimam produci ex 
Hesychiana glossa χ^ηοβανλιτίδις^ κογχυλίου rt γένος colligimus, 
nec per se ferri poterat τη&υνάιιια, quam deminutivi novam formam 
exisdmare ausi sunt; postremo mutilam alterius versus initium ex- 
plendum erat, quare e τηθννάκια, ubi ν male (ranspositum est, 
τη&υα, nttvla fkiximos. «^ Ye. 4 ίνμαρία f. *-^ Vs. 5 οίναρίπτείς, — 



440 Appendix. 

τά γλυχε'οί μίν ίντ* ίηίσϋ^πν , ίμπαγημεν ί' ό|ώ, 
τους re μαίίρογογγνλονς σωλήνας * α μίλαινά τ£ 
χόγχος^ αηερ * κογχόΰ'ηραν πασ^ν ές τρισώνια' 
ϋ'ατί'ραι δί γαΐαι^ κόγχοι, τ£ κάμαϋ^ιτίδίς 
10 τοΛ ααχοδοκιμύΰ τε κηνώνο^, τάς άνδροφνατιδας 

πάντες άν&ρώπον χαλδονϋ•\ άμες δε λεύκας τοί ϋεοί, 

Μ. (2) 

^ίύτός υ Ποτιδάν άγων yavXbiaiv εν Φοινιχικοΐς 

εΐκε καλλίστους άλιταν τηγανισϋ^ημεν σπάρους 

καΐ σκάρους ^ ων ουδέ το σκώρ ϋ'εμντον εκβαλεϊν &εοΐς 

25. (3) 

Λαμβάνοντα γαρ 
όρτύγας, στρούΌ-ους τε κορυδάλλας τε φιλοκονιμίνας 
τετ ράγας τε σπερματολόγους κάγλαάς συκαλλίδας. 

26. (4) 

Καρκίνοι ΰ•* Υκοντ* ίχίνοι &* , οι καθ'* άλμυράν αλα 
νεΊν μεν ουκ 'ίσαντι, ^^ζ^ δ* εμπορεύονταν μόνον• 



Vs. 6 έντταγημίν, — Vs. 9. 10 δί τ' α», -Β. &i rai f tf. Aesch. 
Suppl. 806, ubi item γάΐος egt is qui in terra versatur — ^ογχο* r< 
al άμαθ•ιτίδ»ς τε ^ χαχοδόχιμοί Τί χηνγάνοι (D. αηγονοή f. — Vs. 11 
xaXiovtb, • 

24) Ath. VII 9 320. G ntyt^otvaiMV γανλοΧς, — Vs. 2 tiitah, D. 

lyxe Ι* §♦ 42 S. V, ixo) — χαλλίατονς άόητα τηγανος άγ(μών (Α άγιμύψ) 
σπάρους et ρ. 319. F, ubi priora omittumur άλαύομιν σπάρους, Diod. 
e Schweighaeuseri conjectura χαλλίστας σαγψας χάλ^νομιν σπά^ονς^* 
Ύοχ άλίτης, quae piurimorum analogiam sequitur cf. Steph. Byz. 
s. V. χο)ρίτης, nunc non legitur nisi apud grammadcos , ut Lex. de 
spir. p. 209 άλίτης, 6 ^αλάσσ^ος. 

25) Ath. IX , 398. D τε xal koq» — φοινιχείμοψας , D. φoιψhxεiμσ90ιi 
e Porsoni conjectura; φιλοχονιμόνας ^ ut emendaviniuSy idem esse το- 
lumus, quod χονίοτί'χοΰς, quo in genere avium Aristoteles de ΑηίΐΒ# 
ρ. 387. Β. € χορνύαλλονς diserte recenset• Schweighaeuserus eodein 
sensu φίλθχονείμων e φίλος, χόνις et είμα compositum Yjoluit« — Vs. 3 
τέτρίχγας σπερματολόγονς τε cf• fr. 49^ 

26) Atb. III, 91. C itiovth ίχίνον ^ε τφ« -^ /loroi.i-^. 



Ι. Epicharmi fragmenta. 441 

%7. (5) 

^Evrl δ* agraitol %ohi§Suivu6 ts χως τα πόδι,* ίχπ 
μικρά, τάς χδίρας δί μακράς, κάραβος 6i τονννμα. 

. 28. (6) , . 

Μύίς 6τ* άλφησταΐ τδ κοραχίνοι τ£ κοριΟΗδύς^ 
αίολίαι πλωτ£ς τε κννογΧώσσοί τ*, ivijv δί ^κιαΰΊδίς. 

29. (7) 

Καϊ σκιφίμς χρόμις ι9•', ος iv τω ^ρι καττον * Ανάνιον 
ιχθύων πάντων άριστος, άν&Ιας δέ χείματι, 

; ^' ^^^ r 

^Hv di νάρχαι [και] βατίδίς, ^ ην δί ξυγαίναι, πρηστί^ς^ 
χάμίαι τ« καϊ βάτοι ρίναι τε τραχυδερ μονές. 

31. (9) 

Ην δί σαργίνοι [τε] μελανού ροι τ^,καΐ ταΐ φιντάται 
Taiviaiy λετιταΐ μεν^ άδείαι δε κωλίγου ,πυράς. 

32. (10) 

Και χελιδόνες τε μνρμαι &* , οι τα %οΙιαν γέεζόνες 
ίντί καϊ σκόμβρων , άτάρ ταν {Η)ννΙδων γα μειόνες, 

33. (11) 

ΙΙωλύποι τε ϋηηίαι τε καϊ ηοταναϊ τευΰΊδες 
χα δυςώδης βολβίτις γραΐαι τ* εριϋ'ακωδεες, 

34. (12) 

* κίονες φάγροι ίε λαβράκες τε καΐ ταϊ πιορες 
σκατοφάγοι σαληαϊ βοελνχραϊ , άδεαι δ* εν τω ϋ^ερείι. 



27) Ath. III, ΙΟδ. Β τ' Ι/οστα — τωννμα -{- §. 27. 

28) Ath. VII, 308. Ε cf. 2S2. Α, 322 F et fr. 52. Addidimus ϊτ. 

29) Alh. VU, 2S% Α, 328. Α ;^^ό/**ος, χρομΜ<; + vid. Athen, 
ρ. 323. Α. 

30) Ath. VII y 286. Β χαμίννα^, 

31) Ath. VII, 321. C, 325. F, 313. Ό. 

32) Athen. VII, 321. Α, 313. Ε τοί η κο»2μ»τ -> &i>vyiX»v -- yt 
ι^ονις t §. 20, 9. 

33) Ath. VII, 318. Ε, 323. F, hic ηώλνπις ^ xaXvcv^tsti,: 

34) Ath. VU, 321. D, 327. C. » 



442 > Appendijd . 

35. (13) 

36. (14) 

Βαμβραδόνδς τδ ηαΐ χίχλαι^ λα/οί, δραχορτδς άλκίμοί, 

37. (15) 

^ye δη τρίγλας τ£ ηνφάς αάχαρίστονς βαιόνας, 

. 38. (ίβ) 

Ην δ* να\νιδδς τδ βουγλώσσοι τδ καϊ χί^αρος ίνης. 

39. (17) 

ΣηορπΙα τδ ηοιπίλοι σαορόι τδ , γλαναοί ηιονδς. 

'\ ; .:.; 40.(18) . 

ΚωξυρνγχύΛ ρά^ιδδς ίηπούροι, τδ χαΐ χρυσοφρύις. 



» • 



35) Ath; VII , 286. y , 306. C. 

36) Ath. VIlV2^7. Β, 305. C, Et. Hf. 195, 30. Primorum le- 
ctio valde dubia est. Legunliiir «niili-Ath. p. 287 in Α (Dind. per 
errorem € n^minat) βαμβροίβόνις oi τ» »ί/ίΙ«» *cu ila^oj^in Ρ βαβαα- 
dovfq (hoc etiam B) oi τι η. χ. Α., Alli. ρ.' 303. ΑΟ (Dindorfio U- 
cente) βαμβραδόν^ς rt »lxX<u τι nai λ<»γοί, BP βαμβαδοψις etc. (Μα- 
sari inventa praetermisiinus) y Et. M» βραδονις τι χα» xc /ίΐα*, λαγοί 
Dindoriius praeeunte Sbhveigha^eerc^ hibc composait id quod 
dedimus^ et βαμβρςίδόνις quidem rectey quum eam formam et hic 
boni et in Sophronis loco Ath. p• 287. Β fr. 18 omnes codices 
tueantur. Dabitainas tamen an daciylus non recte se habeat Ha- 
jus enim in tetrametro j^picbarmeo usne euspecYisMiBiie est. Ali• 
quoties aliis de caasis gravissimis expelkndus fuh, ut fr. 23,2 
χηΜίβάλονς^ fr. 99 χα« οφάπιλος^ fr. 21 μώιο; plerumqae synizesi 
tolli potest, ul odolicu fr. 28. 52, σχ*φΑος fr. 29 y δα^μοψίως fr. 71 
(cf. ibid. ^p?,iiHj7viohq quadnsyllabum) , ώς δ* ίγώ δοκίω^ δύ*ί» ^ 
fr. 98, οχχά παρίωντ^ fr. 115. Praeterea libri dactylum non exfai- 
bent nisi fr. 94, 4. 100. 126» nbi levibus rautaUonibua vitatnr 
Qaare etiam hic poeta scripserit βαμβραδόνις ϊτ* ην ndxXcuy Λα/ο•. " 
Deinde Dind. τ άλπίμοι ex Ath. 305. 

37) Ath. VII, 288. Α , 324. Ε. 

38) Ath. VII, 306. Α, 326« Ε, 288. Β, 330. Α, Dind. male fce 
Koenii conjectura. 

39) A<h. VII, 295. B. 

40) Ath. VII, 304. C, 319. C. 



Ι. Epicharmi fragmenta. 443 

41. (19) 

Τρυγόνας τ' 6η$σ&ο%έηροι ΗαΙ χαλάρόροδ^ κωβίοι» 

42. (20) 

Μίγαλοχίχσμϋνας η χάννας 9ίήητρίχη^λογαίη6ρας όνους, 

43. (21) 

ΚομαρΙδας η καΐ Hvvag κούτρας τδ ηίρ^αζ τ* αίόλας, 

44. (22) 

^i Si ktjg , σαργοί τ« μελανούροι τ« χαΐ τοί ηοντίοι. 

45. (23) 

XaXnideg -&' ΰβς τδ ιαράχίς τδ χώ πιων κνών• 

46.^24) • 

jifTcida ΐΛημβάφια όνο. 

. 47. (Inc. 61) 

Συναγρίδας μάζους τί υυνοδοντας r' έρυ&ροποιχίλους. 

Μ ο ν α^α^• 

48. (1) 

Τον η πολντίματον t^onra^ * ο δ\ αύτύ^ χ^^^^ος ωνιος, 
ίνα μόνον * και κηννον ο Ζευς ίλαβδ χηχδλησατο 



41) Ath« VII, 309. D, Dind. χάλοιβρο^ ex Α, ntratnqne cum 
aliis vhiosuin proclamans; at χάλανδρος idem esse videtar ac *άλαψ' 
^ρος, χαλίίψ^ρα, χαλάνβ^α, alauddrnm genus , cujns nomen ad piscem 
qnendam juxta atque alia avium nomina translatum puiamaSy ut 
τρνγόψίς in hoc ipso Yersu, fr. 86 χίχλαι^ fr. 82 φάσύα* atque κόχχν/ις. 

41) Ath. VII, 31S. F, 327. F cf. Clem. Alex. Protr. II, 1 p. 178 
Pott. 1ιtηntqanιλ<^γάtsxaq^* 

43) Ath. Vil, 319. B, 323. B. 

44) Ath. VII, 321. B. 

45) Ath. VII, 326. Έ, 328. £ ί^(»αχ;ς f §. 16. 

46) Poll. X, 86 ϋΐνβάφια. 

47) Ath. Vli, 322. Β sine fabulae nomine; sed p. 322. F ουα- 
γρίδ^ς (leg. awayqiStq) in Epicharmeis fabulis *Ή/?α^ γάμο^ et Γα «α« 
Θάλαοαα commemorari dicuntur. 

48) Ath. VII, 282. D. Vs.2 netl ηψνορ Α, χα» ι^ψν^ν Β, PVL. 



444 . Appendix. 

.49. (2) 

'Hp d* ερωδιοί ta πολλοί μαχροηαμπνλαυχίνες 
τετράγες τξ σπβρματολάγοι xaj,\atfl αυ^αλλίδες. 

, ., Κορακί^οι di ^ίοριαμάεες 

ηιόνες χίππίδια λεΐα, * χρυχεν άπαλοαονρίδες, 

ι ^ 

5L.(4)' 

'^ντι τον 
Ρόγχος y ccv τελλιν χαλεομες'^ εστί δ* αόιστόν κρέας, 

52. (5), 

ΑίολίΜ πλάτες τε ηυνογλώσσού τ\ ενην di σκιαΰΊδες, 

53ϊ'(6) ' 
Οίτε /όγγρωρ ων τ* παχε*ωνρΰτε μυραιναν άπης. 

54. (7) 

ΧαληΙδας τε και χύνας^Ηε'ίηρας τε περκας r' αίόλας, 

55. (8) 

£χορπίοι τε ποικίλοι γλαυκοί τε, σαύροι πιόνες. 



itaU^vov, Dind. ηαΐ χηνον^ sed vid. §. 33 > 3. — Vs. 3 χΰκ^α^μ» 
codd., fort. ΐΛΟΛ&ίμΈΐήί vid. §. 39, 5 (particula quidem γι ab Her- 
manno ad metrum fulciendum inserta tolerari nequit) — Diiid. e 
Casauboni conjectura rc qi %άί χφ, quae placenty eed d^wciqvt seosa 
vacuum est cf. §. 25, 4. a. 

49) Ath^ III» 65. B, IX, 398. D cf. fr. 25. 

50) Ath. YII, 304. Έ jto^^xwpv — mgaiwt^Uq cf. fr. 28 — iU^- 
nidia — fort. ψηχίς^ quam novam voc^m a ^ccay quod est rhoiB- 
borum genus, tion magis diversam putamus qaam φάασα a ψάψ — 
fort. απαλοί, χονρίόίς. 

51) Ath. III, 85. Έ. 

52) Ath. VII, 307. Β , 308. Ε. cf. fr. 28. 

53) Ath. yil, 312. G, Dind. e Koenii coDjectura rorTQ^ ^'^ 
ηαχηωρ, no8 ων addidtmus. 

54) Ath. yil, 323. Α cf, fr. 43. 

55) Ath. YH, 320. Ε cf. fr. .39. 



L Epicharmi fragmenta. 445 

Ίΐρακλ-ης ηαρά Φόλω. 

56. (Basir. 3) 
'u^AAce μάν ίγών avaynq, ταΰτα ηάντα nouta* 
οίομαι, d*, ούδδίς ίκών πονηρός ονδ* αταν έχων. 

'Ιίρακλ'ης ίηΐ τον ζωστήρα. 

ι • 

57. 

ΠυγμαρΙων λοχαγός /χ τωρ χαν&άρων 
των μέζονφν y ους φαντν τάν. ^αναν ιχίΐν» 

θ i αρ ο L 

58. (1) 

Κιϋ'άρα, τρίποδες^ άρματα^ τραπεζαι χαλχίαί, 
χπρόνιβα , λοιβάοΛα , λιβητ^ς χαλίΛίΟί^ 
χρατηρ€ς, οδελοί* το7ς γα μάν * ύπωδελοις 
* 9tai λθίτ£ βαΧλΙζοντίς σιοσσον χρημ€ί 6Ϊη, 

59.. (2) 

*Οσφύος τ£ π^ρϊ 9^ηπιπλόου. 
Κύκλωχρ, 

60.(1) 
ΧαρδαΙ τδ άδύ, ναι μα Αία^ χω χωλ^ός• 



56) Eustrat. in Arisr. £thic. ad ?fic. III, 6, 5 ίγώ *vayit(uoq f — 
oSb/io• d' ώς ovotiq, quae emendavit S<^hneidevittus £xercitt. Critt. 
c TIII p. 50 y quem vide praeterea de fabulae inscriptione. 

57) ScholL Arigt. Pac. 73 nvγμaζ^0v$y quod Dind. in editione 
Oxoniensi ita emendavity ut Πνγ μορίων pro nominis proprii nomi- 
natiYO yeilditaret. Est autem Πνγμάζ^οψ deminutiyum vocis Πυγμαίος^ 
quocam conferas σηηλάάιον a απηΧίΗον et iXaStovBib MXcuovy sententia 
autem eadekii> quam Schneidewiaus 1.1. ΠυγμαΙιαν corrigens eificere 
studait. Pi:aeterea μtytiwΦv et Φασ* τψ Αϊτνψ ad Doricam proprie- 
tatem revocs^vimus. Fortasse verius ^ΒΧ.λοχαγωγός in cod. G. 

58) Ath. IX, 408. D et VIII, 362. Β χαληπαι, Ό, χάλκ^α^ f 
§. 17,. 3. — . Ys. 2,^ρ«^λ> — χάλχμο^ et zaXmok f, In ultimo versu 

59) Ath. III, 106. Γ ncu ininXov f cf. fr. 8. 

60) Ath. VIII, 366. A. 



446 . Appendix. 

61. (^) 
Φίρ' ίγχίης πς το ϋηνφο^• 

t 

62. 

Ναι τον Ποτιδαν ΐζοιλότίρος όλμου ηολί. 
Κωμασταϊ η "Ηφαιστος• 

63. (1) 

ΣηηΙας τ' αγ^ν vioiuag lUQdixins « π£τομ(ρον^. 

64; (2) 

['^λλ'] ουδέ ποτίΟιγίΊν ίτ Ιγών τδΰς άξιώ. 

■*■ ■'..-' • ' • 

Λόγος Ηαι.Α<ίγίνας{Ί)., 

65. (1) 

Α. 'Ο Zdg μ* ίπάλεσδ ΙΙέλοπΙ γ* ίρανον Ιστίων. 
Β. "Η παμηονηρον ο'ψον , ω τ&ν , 6 γβρανος. 
C. 'Μλ* ούτι γερορνον^ «λλ* ερΰΐνον γά τθ6 λέγω. 

66. (2) 

* 01 τους Ιάμβους κ«ί τον Άριστον τροηον. 
ον πράτος Βίςαγήσα^' ώριστάξενος. 

67. (3) 
'Λφύας τε %ωρ19ας τ« ΐΛαμπύλαςί 



«1) Ath. XI, 498. Ε. 

62) Herod. η. μ. λ. 10, 81 «Awi* ZloWitei», qiwe ^mi^h Mei. 
nekius Comm. drr. il p. 482 -— ^Aahw. 

63) Ath. VIII, 364. A^}Wiovff*c, D. ί yc• «^ίοας f• 

64) Apotlon. de pron. p. 96, Α oiWwro*• »w. yem' Jfyaw^ Cii/« «I•• t• 

65) Ath. VIII , 338. Ό ίστιων f §. 17 , 3. - V«. 3 &λλ* fy^, 
Dind. αλλά y' ϊρανον f. ^ 

66) Hephaest. p. 45 Pors. ot r. I. «αττόιτ άρχάίον tqoncm, in qni- 
bus nec sensus placet neque ol prb Doricb ro* ferri potest, fbrt • 
(aut oi) T. l. ηαττον άχάριοταν τ^. — Ve. 2 «ςι/|^β6^' t• 

67) Ath. III, 106. E. 



• I 



Ι. Epicharini fragmenta. 447 

Msya ρ* ς. 

■ 08. (1) 

Τάς πλευράς οΤον πβρ ^€m*g, 
τάν ό* όηίσ•&1αν ίχ^ς ^uyaviog οΤόν π^ρ βάτος, 
τάν di ηεφαλάρ όστίςων οΤύν περ ίΧαφος * ον βατίς^ 
τάν δέ λά:ηάραρ σχορπίος * πα7ς έπιϋ•αλάττιός τί ον, 

69. (2) 

Ευυμνος χαΐ μουσιΐξάν δχοιάα πασαν φιλόλυρος• 

70. (3) 

Όρύα^ τυρίδιον y κωλδοί^ σφονδύλοι, των di βρωμάτων 

ovdi tVm 

'Οδυσσεύς αυτόμολος• 

71. (1) ^ 

Αελφαχά τί των γειτόνων 
το7ς Έλευσινίοις q;vλάσσωv δαιμονιως απώλεσα, 
ονχ εχών ' χαΐ ταΰτα δη με σνμβολατεύειν εφα 
το7ς \'ίίχαιοισιν προδιδόμεν τ* ωμνυε με τον δελφακα. 

72. (2) 

Ά δ* άσυχία χαρίεσσα, γυνά, 
χαΐ σωφροσννας πλατιον οΙ%εί. 

73. (3) 

Ποτιφόριμον το τεμαχος ης, ύπομελανδρυωδες. 



68) Alh. VII, 286. C ίχψΘ^* άτιν^ οίον \ cf. Hesych. ^iyyoivfov, 
olvy ηπονημίνον; naiD βάτος est raja batus, Domenroche, ^ Vs. 3 
χίφαλάν ούτέων f, caput habet quale quivis cervus (cervi 
cornua non possunt ossa vocari)• — Vs. 4 fort. a*o^nioq ηάς ίατί 
τταχντίρος tfov, 

69) Hephaest. ρ. 14, Μχονσα e librorum parte reetituimus pro 
Aeolico Μχο$σϋί, 

70) Atb. IX, 366. B, metrum perditum est. 

71) Ath. IX,. 374. E, Et. M. 255, 3, Zonar. p. 480: άπώΧ^ΰας 
— ^νη + — ΛροόΜμην^ fort. nqoSk^a^iW vid. §. 39, 5. 

72) Stob. Flor. LVIII, 7 ησυχία f. 

73) Atb. III, 121. Β , metram oullum et ηοτνρό^ψο^ Tixrectepro 
η^όαφο^ος esse putatur. 



1 

448 Appendix. 

74. (6) 

'^Ιλά xoi φιζ^^ τί. χρώμα. 
He ρ ia λλ ο ς- 

75.(1) 

Σψίλα di χορεύει, 
και * νπαλισφιν σοφός κι&άρί^ παριαμβίδας * ά di yeyi^n 
πνχινών κρωγμών άΐΛροαζομένα, 

Jli ρ σ α U 

76. (1) 

Χρυσον χαι χαλπον οφειλών, 

Πίΰ'ων» 

77. (1) 

"^JI ^νλαηορ 
β(Ίον tj χ(1ν φίρΗΡ η χωρναϋα, ^ 

Πύρρα η Προμαϋ-ενς, 

78. (1) 

Τάν τελλιναν, τίν άναριταν ^άσοΑ όη χαι λεπάς οσσα. 
Πολλοί στατηρες , άηοδοτηρες oidi εις. 

80. (3) 

* Ώνρραν γε μω %αΙ Δευκαλίωνα, 



74) Et. Ογ. 139, 4. 

75) Ath. IV, 183. C ytya&H, γΒγά&η. 

76) Poll. IX, 92. 

*** 77) ΡοΠ. Χ , 179 β6ί»ο9 vQlg. , quod e codicibas mutavimus - 

78) Ath. III, 86. Α ηάν (D. nai) τις 'Μλλψων ~ το» ανόρ* t ύ 
(D. navaQvtctp) f • 

7!Ι) £t. Μ. 725, 25 οϋό' αν tU f §. 45, 3. 

80) £t. Μ. 589, 42 fort Πυρρά γα μώται JivtmUwfct, qaam ^<» 
ex Epicharmo afferatar vid. §. 42 8. ν. 



Ι. Epicharmi fragmenta. 449 

81. (6) 

κύλικα, μαγίδα, λύχνον. 

ΣΒΐρην€ς'. 

82. (1 et Inc. 60) 

Α. Πρωί μίν γ* ατ^ρίς άπ άονς άφνας άποπυρίζομ^ς 
στρογγνλας και * δ^λφακίρας οιιτά χρία ηαΐ πωλύπους* 
χα! γλυκύν γ* in* ων ίηίομ^ς οΐνον, Β. οίμοιμοιτάλας. 
τρις ίίμα μ9 xaXeovau χα τις χαλά λίγοι* φον των χαχών* 
5 Λ. * ο χαΐ ηαρά τριγλας τ£ χαΐ τιάχτια χάμίαι όνο 
διατειαγμέναι μέααι^ φάσσαι τδ τοσσαύται παρην 
σχορπίοι τί χάγλαοϊ xoxxvysg, οΰς ηαρσχίζομίς 
πάντας, όητανας Si χάδυνόντδς αυτούς χναύομ^ς, 

Σ χ i ρ ω ν. 

83. (1) 

Και παλινων λδχίς. 

84. 

Α. Τΐς ί(ηι μοηηρ; Β. οαχίς. Α. tiV i\ ioriv ηατηρ; 
Β. σαχίς. Α. τΙς άδδλφδος di; Β. σαχίς. 



81) ΡοΙΙ. Χ, 82. 

82) Ath. VII, 277. F, fort. «cii ίύφάιαά γ tmtita %^Ιλ ^ II 
ηολνηονζ. — Vs. 4 mql αάμά (rqlq αμα FioriUo) μ^ uaXavca «ατΜΤχα 
λέγι* (cod. Β Xfyok) + cf.Hom.Od. ι, 65 Λρίν ttifa twv ί^λων ίτάρων 
νςίς Μπαατον avacu ei Theocr. XV, 38, ubl Meinekius recte χοίλ* ιίπας 
restitui jubet; interjectionem φϋν in φίν mutare tion aosi sumus. 
ITerba οίμο* — ηακων interiocutorl dedimtis. — Vs. 5 fort. roxc» 
τα^ης τρίγλα τε μία ηαχιΧα. — Vs. 6 totfavTow* — Dind. Λα^^ίς male 
;ine libris. Ultima a xciyAao/ inde ex Athen. VII, 309. E, ubi 
abulae inscriptione non addita aflFeruntur, adjicienda censuiinae: 
tawriq — χαίι/ΐΌττις , quod e cod. Β correximus propter praeseiid 

β3) PoU. X, 87 itfiUvm. 

SA) SchoU. OxJc. Aridt. Pac. 185 μ^*ΐ9 -" ^^ tobiqtte ^ */ς 
f^M. ττατήξ f — άά^λψός sine di f. 

11. 29 



4iS0 Appendix. 

Σ φ i y ξ. 

ι 

85. (2) 

'j^ll' ούχ όμαΐΐά γ' έρινιοΐσίν ουδαμώς. 

86. (3) 

Και το τΰς •Χιτωνίαί αυίησάτω τΙς μοι μέΧος. 

Τ 9 <5 t ς. 

87.(1) 
Παντός i» ξύλου »Xw6g τί %ύ γένοιτο χαί ϋ•ί6ς. 

88. (2) 
Ζίύς ατΛ ψαΐων Γάργαρα άγάρρ^φα• 

Φιλοητητας. 

89. (1) 

Έρ di σκόροδα δύο ηαΐ γα^^Ιδ^ς δύο. 

90. (2) 

Ούη ίστι δί^ραμβος, ο%% νδωρ nlfjg. 

91. (3) 

Οντ* ίν χάίω * δηΧοΙμηρ ovf* iv άμψορ€ΐ. 

Χβίρωρ. 

91 b. 

Kttl nu7v ΰδωρ διπλάσίορ χλ^ρορ, ημίρας δύο. 



85) Ath. III, 76. C iQ^ok t• 

86) Steph. Byz. s. v. χντώνη: της χιτωνίης ανΧήσαιίίο, 

87) Provcrbb. Coisl. 168 cf. Zenob. IV, 7 1« Λοττός Ιύλον »1•^ 
γΙγθί€* &VJ• (Ηλφός primam corripit)• AliterSchneidevinusConjectt 
ρ. 73, qui versum Epicharmo vindicavit, sed dialecti propriettte 
neglecta. 

88) Macrob. Saturn. V» 30 ϋψαξ f. 
90) Ath. XIV, 628. Β ονχ νόωρ. 
m) Poll. X, 71. 

91 b) Atlil XIV, 648. D «t XI, 479. A. Non recle Grysar p. 263 
et Krugemanus Chironem inter Peeudepicliariiiea refenmt• Nas c 



L Epicharmi fragmenta. 451 

X V τ ρ α i. 

92. (1) 

*^λλ* όμως ααλαΐ^καΐ ηΐοί £ρρ€ς (έρησουι^τί μοι, 
dfxa ψόμονς ηωλ^' τοίας γάρ irti^Sg μεητρός, 

93. (1) 

Κάρνξ Ια ν 
ev&vg ηρία μο6 dixct νίμ<αν μόσχον χαλάν, 

^Α δήλα» 

94. (1) 

Λ. *Αλλ* tttl τοί ^"(01 ηαρησίχρ χύπδλίπον ονπώποχα* 

τάδί δ* ait τιάρ^σΰ'* όμοια ^ δ§ά δέ των αυτών aeiJ 
Β. *ΑΧλα Kiyhai μαν χάος πρατον yevta'&ai των ϋ^δών» 
Λ. *ΙΙώς δ£Χ άμηχανόν γ* άηό τ^νος μηδίν οτι πρατον μολο^; 
5 ονχ* άρ* ίμολξ πρατον ονδίν ούδί μα Αία δεύτερον 
* των δ* ων άμες νυν ώδβ λίγων μίλλ€6 τξδ* €ΐρ. 
αΐ ποτ* άρι&μόν τις περισσόν , αΐ δί λ^ς, τον αρτιον 
ποτΰ'ψίν Xy χραφον η χαϊ τάν υπάρχον σαν λαβείν, 
^ δοχ€Ϊ χα τοι τόχ* αύτος είμεν; Β• οΰχ ίμιν τάχα• 
10 Α. Ovoi μαν ου δ* αϊ ποτι μίτρον παχναιον ποτ^έμΛν 



priore Athenaei loco, quo innitnntar, Schweighaeueerus meliore 
jure contrariam opinionem derivavit; accedk quod in altero loco 
et in Bekk. Anecdd. p. 98) 32 Chiron sine ullo euspicionis indicio 
ad fipicharmum revocatur• 

92) Poll. IX y 79 cv^^ov^i f — 6i μο^ ncu ψονμμονς^ quae Bent- 
lejus correxit — πο^λατ^βίς f cf. Phot. Harpocr. Suid., qui Sophro- 
nem ηωλάς pro πρασιάς dixisse testantur. 

93) Ibid* κήρυξ — ΛΓ^Μ* f §. 24 , 4 — νούμμωψ. 

94) Diog. Laert. III » 10 fort. μαρηψ tc vid. §. 40 — ¥μ^ vviXt^ 
τον• — Ve. 4 Herm. ηως ^i; άμάχα¥6ψ γ\ από rwoq Ημ%ψ ο tt ηρη^ 
ΐ09 μόλο*, fort. ηω δί ηα {ηάμαχϋκροψ γαρ) , Μμολβν ο^ t§ ηρατον, μόίΐφ»; 
U 7τώ sit pro no0i9 vel aMO τίνος , q«afe ver|>a utglossam ejeciiniie. 

- Vs. 5 ov* — ούϋ» interlocatori interroganti tributa erant• — 
78. 6 Herm. τώψό§ γ* iv αμμ(ς νύψ Soi λiιγoμtς4 αλλά τ^ίό* Ι/τ». 

- Vs. 7 Herm. τ*ν' αρτιον, — Ys* 8 ηοτι&ίμΜψ et qainqae codiccs 
α Huebneri appendice «ori 'θίμιν^ unde fortasse ηντ&έμίΐψ resti- 
lendam est vid. §. 39» 5. — Ya. 9 «ατο« uai q αυτός, Herm. na 
9& τόχ* αυτός f Ύΐά- ad ν. 18. <— Vs. 10 ovdk nvti μ^ρ•ψ ηαχν Ιόν 

29* 



462 Appendix. 

l^ τις κτιρον μακος η τοΰ π^όιι&* ίόντοζ άποταμίΊ' 
Άίχ ύπάρχΟίκιϊνοτομάροψ; Β. ον/ά^' A.mSivi•" "■ 
χαΐτοςάν&ρύηονς' ό μι»• γαρ αυξί&' , ό St γα paffO" 
iv μηαλίαγ^ Si navttg ivtl πάντα το*- χρίναν. 
15 ο 6ί μίταΧλάσαα xteta φναιρ κωνπο»' tv ιωιϊιω μί''' 
ατδρορ ΐϊη χα το^ι; τον το* παρίξΐοταχόιο;- 
χαΐ τν 9ή χήγιο χ&ίς uAJo» nai νυν ukloi τίλι'ϋυμι^ 
*Λνΰις αίΧο* κωνποκ' αυτοί [ΐΐλί&ομίί] χιατον ).". 

85. (2) 

Α. ^^ρ' fittv αΰληαΐς τ* πράγμα; Β. πάνν μι" <" 

Α. 'Λν&ρωπος ων ahlt]ulg iirrtv. Β. ονδαμώς. 

Α. Φΐρ' ΐδω, τί ό' αύίητάς; τΙς ϋμίν ιΟί δοχϋ : 
ανϋρωηοζ; ί ον γάρ; Β. ηάνν μίν tuc. Α. <' 

5 oiiriUff ϊχίΐν [toi.] ««ί τΐϊβί τωγαϋοΰ; τό γα 
άγα&όν η ηραγμ' ίΐμΐν χα0' κΰ&'' όςτίξ '' 
ttS^ μα&ών την\ aja&og ηδη γινίταΐ- 
ωςπιρ γάρ α'»' ανλησι» ανίητάς μαθ'^ιι- 
η ορχησίν ορχηατάς »; ^ ηλοκΐύς πΙο•/.' 
tO ^ πάν γ' ομο/ω; ιών τοιούτα»', ο,τι η 
ονχ αντός ί'η χ' & τίχνα, τΐχνιχός y 

— codd. in Append. αοτ' ί0{μη, forl. nr>r 

τΐί ettifor βτιρ^όψ (Heroi. om, Jj τις) +. _ _ 

nnus αιιρρότ omiltil, alius frtpm, lerliiis \, ■* ^" 

beL — Vs. 12 k' vnafijiM — Herm. τι;:-' 

tut άτ&-ρύπης, Cod. Lobc. twc άψ&ρα'ιαιιι . 



ν Ejuiaw- ~*^-" . ^ 1- 465 






) ,ωη , «u. , 



a. Μ- 



' φθο^Μτ. 



ιας χαλοίς 



Koenii coiyeclura jfri f ξ. 40. 



, quod correxit Erfurdiiug. — 
indoriiiis Atticum poeuin odo• 



Νις vel simile qaid)**na,li*"i 
qaod Dind. mne rfiscrereral, 

118 cacti succus — πα^ατιβ^ -{■ 
3, δ. 



452 Appendix. 

λ^ t^g OTfQOv μ&ηος η τον πρόσ&* ίόντος άποταμίΤν 
m χ ύηάρχοι ntiivo το μιτρον; Β. ου γάρ* Α• ωδί νυν ορη 
n«l tog ανθρώπους ' ο μίν γαρ αι/|«^\ ο id γα μαν φ&Ινίι, 
iv μ^ταλλαγξ di πάντες ivtl πάντα τον χρονον. 
15 ο δέ μειαΙΧάσοΗ πατά φύσ^ν αωΰποκ* iv τωύτφ μένπ^ 
ατδρον Βίη ΐ€α τοδή του το6 παρίξ€σταχότος• 
ίζαΐ τυ δη κηγώ χ&ίς efAAo^ ntal νυν αΧλοι τ^λέ&ομΒς, 
ίζανϋ-ις αΑΑο^ χωΰποη* αύτοι [τ^λεΰΌμδς] καττον λογον. 

95. (2) 

Α. ^^ρ* ?(ττιν ανλησίς τφ πράγμα; Β• πάνυ μίν ων. 
Α• *Άν&ρωπος ων ανλησί$ iaxiv• Β• ουδαμώς. 
Α. Φβρ* 7δω^ τΐ δ* αύλητάς; τΙς ίΐμίν το^ δοχίι; 

αν&ρωπος; η ,ού γαρ; Β. πάνυ μίν ων. Α• ούχ ων δοι^Ι 
5 ούτως δχειν [το^] χαϊ πίρΐ τωγα&οϋ ; το γα 

αγαθόν τι πραγμ* ίΐμδν χαϋ•* αυ^* * οςτΦς δε na 

πδη μα&ών την*, ά/α&ος η δη γίνεται. 

ώςπερ γαρ α7χ* αΰΧησιν αυλητάς μα&ών 

η ορχησιν ορχηστάς τις η πλοηενς πλοϋάν 
10 η πάν γ* ομοίως των τοιούτων, ο^τι τυ λζς, 

ούπ αντος ε'ίη χ* α τεχνα, τεχνιηος γα μάν. 



— codd. in Append. ηοτ* ίϋ•(μνιτ, fort. ηοτϋ-έμΐίψ. — Vs. II l^ 
t«c tTiQov αηρρόν (Herm• om. X^ τις) f. Codicum in Appendice 
unas ατίρρορ omituly alius ντιρον^ teriius hoc illi superscnptam ba- 
bet — Vs. 12 Η ύπαρχοι — Herm. τηψο vid. §. 33> 3• — Vs. 13 
τώς άνϋ-ρωΛως^ cod. Lobc. τώς άι^ϋ-^ωηονς y Herm. τος άνθ-ρωΛως Tid. 
§. 20, 12. — Vs. 15 χουΛοχ' f — τούτω f §. 27. — Vs. 16 frf^f 
§. 16 — x»vt6 όη, dao codd. χαπό όη^ unus xcU τοάί (Herm. xaifo 
aijra) f §. 33. — το» inseraimus. — Vs. 17 χάγώ f §. 27 — ψνψ, — 
Ve. 18 MvTtox* αΰτοΙ f §. 27; αντοί non poterat in ωιτοί moiari, 
qaia Dorica articali forma τοί Gum αυτοί in τωντοί coalescerei; 
qoare avrol reetituendum erat.% Pronomen αυτός apud Homerm 
pro 6 eri/TOf esse constat; de tragiconim ueu dubitator, Tjd. Matth. 
ad Eorip. VII p. 502 et Herin; ad Soph. Anlig. 920. 

95) Diog. Laert. III, 14. Vs. 3 Herm. τίς ανίητας^ _ Vs. 5 
τώγα&δ', cod. Mon. τάγα&οΰ cf. §. 25, 4'^ γάς f. — Vs. 8 ^^ηρ 
γαρ il τήψ^ valg. e Oasaiibofli emendatione νςηψρ γά^χάν f cf. de 
ώςπιραΙ*α pro άςπιραψύ Sophr. 51. — Vs. 9 η τηψ ορχι^σιν. — Ts. ΙΟ 
ηαψ t §• 21, 8. — Ve. II ονχ αυτός, «% ;^α (Steph. χ* β) f mon 



Ι. Epicharmi fragmenta. 463 

96. (3) 

Εΰμαΐ€^ το σοφόν Ιατιν ου %α^* ev μύνον^ 
akX* οσσα ηιρ Cy, πάιαα ital γνώμξχν ΐχ^» 
9tal γαρ το &ηλν ταν άλ€χτορΙδων γένος, 
αΐ λζς %σταμοί&ίΙν ατ^ές, ου τΙκτΗ τέχρα^ 
ζώντ*, αλλ* ίπώζΗ και nom "ψνχάν i^iw. 
το d,i σοφον α φύσ*ς τόδ' oldev ώς ^χπ 
μόρα' mnaitiiinai γαρ ανταντας υπό• 

97. (3) 

θαυμαστορ oidh άμί ταυϋ'* ούτω λέγπρ 
ηαΐ άρδάρΗΡ αύτυισιρ αυτούς χαΐ δοκΗΡ 
καλώς π^φύχΗΡ, και γαρ ά κυώρ χυνί 
Μαλλιστον δίμ^ρ φαιρέται^ και βοΰς βοΐ, 
ΟΡΟ ς δ* ον(ο κάλλκηορ [βατιν] , ν ς δ* ύΐ» 

98. (4) 

*Λς δ* ίγώ δοκέω — δοχί'ω γαρ; — σάφα 7σαμ§ τοΰϋ'' οτ* 
τώρ ίμώρ μνάμα ποχ* iaaihai λόγωρ τοχηώρ ίτ$* 
καϊ λαβών τις αυτά π€ρίδύσας το μίτρορ^ ο ρΰρ ϊχπ, 
* ^Τμα δούς χαι ηορφύραρ^ λόγοισι ποιχίλας καλοις 
δυςπάλαιστος ων τος άλλους ίύηαλαΐστους αηοφαν^ί. 



ipse erit ars sed artifex, ut recte in interpretatione Latina 
apud Haebnerum legitur. Ceterum ex nostra octavi versus emen- 
datione jam το άγαθ^όν ars vocatur et 6 ιΐβώς το άγαθ-όν artifex. 

96) Diog. Laert. III, 16. Ve. 2. oaa. — Vs, 3 τώιτ f. — Vs. 5 
Ι7τωά^<». — Vs. 7 αν ταύτας, quod correxil PorsoDUS Huebnerp in 
Append. probante. 

97) Ibid. ovdiv έϋτί μ% f , codices enim ia App«ndice Itni omit- 
tunt et pluralis gequenti versu poetulatur. — Ys. 2 HeriB. ovd' 
apdwpiw vid. §. 5, 3 — a0To*47«y άστονς Huebn. e Valckenarii con^ 
jectura, in Appendice r«cte libronim lectionem revocaaa. •* Va• 3 

98) Diog. Laert. III , 17 ioniu {Swim) γάζ βαφίς α/ι•, Herm. 
6ο»Ιω γαρ 9 6 α<Λφές άμνρ f. -— Υβ. 3 fort. S νυν ίχοι, -<- \s, 4 fort, 
<i/ia (quod ad praecedentia trahatur) »uu δονς πορφνραν $ργο*α* jro*• 
HiXctp xoUoK. — Vs. 5 «liy t §. 40. 



454 Appendix. 

99. (48) 

Α. 'jBx μίρ ^υύιας ^owa, 
*χ di •&οΙρας πόσις iyiwno. Β. χαρΐ€ν, ως γ* ίμοί [doxii]. 
Α. 'JSk Si πόσΦος 9ζώμος, /χ αώμου ό* i/fW^' vavia, 
ix δ* ύανίας dixa [τάχ\ ix oUag di xavadlxa], 
^i% di xccTcidixaQ nedcti τ« jca< σφαλος nal ζαμία. 

100. (Sphinx fr. 1) 
A. Ti di τάδ' iaxl; B. Αηλαδη τρίηους. Α. Ti μάρ, ος 

η δας ijf** 
rezopag; ουη ίστ^ τρίηους, αλλ* \β(ηΙν\, οϊμα^, τεΐράηους. 
Β• "Εατι, ό* ονυμ* αύτ(^ τρίηονς^ τέτορας ^χα γα μάν πόδας. 
Α• * Οιδίπους τοίννν nor tjp, αίνιγμα το$ voitg* 

101. (49) 

Καπυρά τρωγάλ$α^ χάρν* , αμυγδαλής, 

102. (50) 

[Καΐ\ φααηλους φώγ^ ^ασσοψ^ ας χ* ό Αιονυσος φ*λ^. 

103. (51) 

^Slia χάνος χάλίχτορίδων ηδτ^ηναρ• 



104. (52) 
ΙΙραϋτίρος Ιγώνγα μολόχας. 



99) Athen. II, 36. C. Vs. 1 ^οίνη f, metrum laborat. — Vs.3 
4Μι>ης f -^ ως yi /»o» +. — Ve. 3. 4 iyinro ^vana et i» de ^vcmcK, 
quae Meinekia correct» debeo — dUij f r- vnlgo suppletor yim ' 
i* ϋκης ok ικχταδίηη f• — Vs. 5 σφά*ιλος (Bochait. σφαλίός) f . 

100) Ath. II, 49. C T»^aiw fyn ηοδης, Dind. ex Eustathio 139^ 
19 W μάψ ίχπ ηοδας f j cf, ad fr. 36. -- Ve. 2 ^ίηαρας vid. §. 32 - 
Dind. Uti9. ^ Vs,3 «w/** t §-11, S ^ γ^ f ^ ^» μάρ ίχη πόδαςί 
vid. ad fr• 36• -- V$, 4 foit, ΟΜηονς τοΙφρρ άηορο^ι χ" o&r οΙ^/ια 

ΙΟΙ) Aib. Π» 52, Α nmnv^Qiiyom wi^vu f. 

102) Ath. II, 56. Α. 

103) Ath. II , 57. D ηίψίψώρ f . 

104) Atb. II 9 58, D fyai/f f. 



Ι. Epicharmi fragmenta. 455 

105. (53) 

TjfUatiQOv την* ίστί 9ίολοηύντας ηολύ. 



106. (54) 

Oiopal μύίΛΜ mg *ξαηίληΗΟτ€ς πνίξδίσΰ'έ [μί]. 

107. (55) 
Τουτώρ άηάντωρ ακρίδας ανταλλάσσομαι^ 

κόγχων Oi τον σίσιλον. Β• *Άπαγ* dg τον φ&όρον, 

108. (56) 

Τάς τ* ιλαίοφιλοφάγους κιχηλας, 

109. (57) 

θρίδαηος άπολ^λιμμένας τον %αυλ6ν, 

110. (58) 

ΜαηωνΙδ^ς, 
μάρανα τραχιάς τ^ κάκτοι^ τοί συν άλλοις μέν φαγίϊν 
ίντί λαχάνοις [άδΰς"]» 

111. (58) 

"Οπιον άίχα τις ίκτρίψας xoUoS; 
ηαρτι&^ νιν , άδνς Ιστ*^ εηίτος δ* ίπ* αυτοΰ χαιριτω. 



105) Ath. II 9 59. C Iht, Dind. e Koenii conjectura hti f §. 40. 

106) Ath. II, 60. Ε oloir aS — μνηα$ (Dind. μνηο^ς) άρ* ΙηίΟκλη- 
χότ<ς f cf. Ephipp. ap. Athen. 65. Α w* &qnt^ oS μυηψίς άποπνίξο^μι 
σέ (Naekius ί^ο^ληπάτις) — /«< supplevimus. 

107) Ath. II , 63. C άτταΛΑοί^σοι^α•, quod correxit £rfurdtias. — 
Vs. 2 ^ς f §. 43> 6. Jacobsius et Dindorfius Atticam po^tam odo- 
rantor. 

108) Ath. U, 64. F. 

109) Ach. II, 68. F. 

110) AtK. II , 70. F μήχωρ f — ^a^o^o* — τοϊς άΧλοΜς — λαχάνο*ς 
Λίς toTttov, Dind. ,yλaχάψotς (excidit aakq vel simile quia)**naXtv**; 
nos 6ntov ad aeiiQens fragmeDtttiii , qaod Dind. recte discreveraf, 
trahimas. 

111) Ibid. Ifittov i, e. οηός^ acerbas cacti succus — ττα^ατ^έΚ) f 
§. 43, 1 — Dind. h' αντοΰ vid. §. 33, 5. 



456 Appendix. 

112. (5») 

θρίδαηας, Ιλάταν, σχινν, φαφανίδας [τε χαι] ηάητους [ψίρων], 

113. (58) 

"Ode τές άγρ6ϋ•€Μ eouti μάρα'&α »«1 titaHtovg qjtQ€w, 
Υφνον, λάπαϋΌν , *ότόστνλλθΡ, σχορόίιον, οίρίδι,α^ 
SuWtvXov , πτίριν ^ — χάατον , όνόπορδορ• 

114. (59) 

Τά^πρδ του Λ/' ανδρίζ Ιλίγον , eTg ίγών άηοχριω, 

115. (36) 

*ΑλΚίί χαι σι,γην άγαΰ^όν, οχχα παρέωντι χαρ^όν^ς. 

116. (62) 

Σηώπας, ίπύπας, γλαύκας, 

117. (6) 

Noog δρζ καΐ ι^όος axovi^* τ&λλα κωφά και τυφλά. 

118. (7) 

Ά δέ χδίρ ταν χ^^ρα νίξπ' δος τί και λάβ9ΐς ti χα. 

119. (19) 

ΝαφΒ καΙ μίμνασ* άπιστΗν' αρ&ρα ταύτα ταν φρινων• 



112) Ath. II 9 71. Α oxWw f et versum explevimus. 

113) Ibid. ό di f. — V9. 2 fort οττον φΰλλον i. e. snpbii eemeB, 
quod aDioscoride οηοφυΧλον appellatur, vid. Schneid. Lexic. s. w• 
οπόζ^ φνλλον et ίπόφνΧλορ — σκόλίον f — σεςίδμ Dind. e codd. — 
Vs. 3 βράητνλορ — si «αχτον verum e8t> etiam hoc fragmentoni e 
duobus conflatum videtur. 

114) Ath. VII, 308. Cet VIII, 362. D. 

115) Ath. VIII, 363. F naqhvti f . 

116) Ath. IX, 391. D. 

117) Plutarch. Morall. p. 98. B, 336. Β , 961. Α miiluqae alii, 
ο0ς f §. 23, 2, ubi adde ι^όφ fr. 146. 

IIB) Aeschin. Diall. ΙΠ, 6, Siob. FloriK X, 13. 34 «α addidi- 
mus , alii aliter cf. Schneidew. £xercitt. Critt. c. VIII p. SO. 

119) Polyb. XVIII, 23, 4, Dio Chrysogt. LXXIV p. 696 Mo• 
relL^ Cicer. ad Att I, 19 etc. 



Ι. Epicharmi fragmenta 457 

180. (21) 

Ίϋρ πόνοηβ πωλοΰρτι πάπα τάγά^* άμίρ τοί ^toL 

121. (21) 

^Ω πονηρά, μη τά ^ctAaxa μωσο^ μη τ« α^Λληρ* ^X^IS' 

122. (32) ^ 

Ε% δίαβολδς λοφδορησμός , λοιδορησμοΰ ^ iu μάχα* 

123. (33) 

* Αρτίους η γαρ liXtxtM ntivdvg ου ηαλώζ ίχον 
φαίνίταί» 

123. b 

Bvtaa χρη τον "Θνοτον, ούη αθάνατα τον ϋνατον φρονπν• 

124. (30) 

Το%η μίν Ιν τηνοίς ίγών ην, τ6%α di παρ τηνοις iyoiv. 

125. (34) 

Ου φιλάνΰ'ρωπος τνγ* ίσσ\ i%Hg νόσον' χαΐρπς δι,δούς• 

126. (35) 

Σννίηρί'&η και δι^ηρί^η χάπηνϋ'ίν, o^iv ην&ίν, πάλιν, 
γα μίν iig γαν^ πνδΰμ* ανω. tl τώνδβ χαλίπάν; ονδί tv. 



120) Xenoph. Memorabb. II^ Ι, iO «t^iiide alii nmManf ημΧν 
nannt» τάγάθ•* ol ^(oi f §. 33 y 1. 

121) Ibid. vulgo μύt0 9 A• μάλα καχΰς 6, F. μαΧα «ο^ώβ^^ς φ, 
Stob. Flor. Ι, 101 vulgo μαΧίΜώς 6, cod. Par. Cfrodi μαλακά μΜμ 

Toc f §. 42 S. V. μωα&Μ, 

122) Aristot. de Generat. Anim. I, 18 et Rhet. I, 7 ix της dia^ 
βολής η XotSo^ia, sx di ταύτης η μ^χη» quae animi causa in versum 
coegimas; forshan aliquis conjecerit, ab Aristotele ad fr. 99 respici. 

123) Aristot Metaph. Xl, 11 wu ιύΗως φαίνιτα^ vid. Welck. 
Kpl^emm. Antiq. 1835 p. 1132. 

123 b) Arist Bhei, II » 21 sine po^tae nomine> quem locum in- 
dicavit nobis Schneideivinus noster. 

J.24) Demetr. Phal. de eloc. 24 nc^qa τηνας f §. 43, 1. 

125) Plutarch. Poplicol. c. 15 et de Garrul. p. 610. C. 

126) Plutarch. Consol. ad ApoU. p. 110. Α xcu άπήΙ&(ν ο^ιψ 
^λ^ε. — Ve. 2 ηψίνμα δ* clvm -Ι* vid. ad fr. 36. 



458 Appendix. 

127.(37) 

ATtM τι ζοτΗ σοφορ τ$ς, νυκτός ίρ^υμηχίορ. 

128. (?7) 
ΤΙάντα τα σπουδαία νυηζος μαλίορ ίξ^υρίσχιτα*, 

^ «9. (38) 

I\fiS^$ πως aU(f κ§χρητα$• 

130. (63) 

Ου liynv ipiy* ίσσί δϋΡος, άλλα σιχηρ άόύροζος• 

131. (5) 

Ου μηανοΗΡ, αλλά προΡΟΗρ χρη τον άνδρα τον σοφον» 

132. (8) 

Μη *π$ μ&ηρο7ς οευτίς αύτορ όξύϋ'υμορ δίΐηρυί. 

133. (9) 

*ΕπιποΧάζΗΡ οΰτ$ χρη τον ^υμόν^ άλλα τον ροον. 

134. (10) 

ΟύδΙ ίΤς ουδέν μεν* οργάς χατα τρόπον βουλίυΐτα$, 

135. (11) 

Ά δι μίλίτα φύσιος αγαπάς ηλίονα δωρώαι, φίλος» 

13β. (12) 
Ό τρόπος άν^ρωποίΟέ δαίμων άγα&ός, οΐς δέ ααΐ »α»6ς. 



127. 128) Coriiii4. de aat deor. c. 14 tirs — (iffrc» ^ τ^ς. 

129) Cicer. ad O. fr. III , 1 , 7. 

130) GelL N. Λ. 1 , 15 αι/^ψ. 

131) Stob. Floril. I, 14. 

132) Ibid. XX, 8 αυτόν f §. 33. Idem versns alibi Menaodio 
tribuitur vid. Meinek. Comicc. Gr. IV p. 291. 

133) Ibid. XX y 9 νομον f cf. Theogn. 631 ωτΜτ* μη &νμοΰ m^ 
cmr ψοος, aikv h &ταις, Kv^* oyt kom μίγάΧοίς tttVrat h άμη ΧαηΙ ο ίς , 

134) Ibid. XX, 10 ol$dti — 3^ς f. Α Trincavello fioripidj 
datur. 

136) Ibid. XXIX, 64 et Apostol. I, 62, nXtvva e cod. Α cor• 
reximug vid. §. 26, 3 — φ^ο«ς f cf. fr. 137. 

136) Ibid. XXXVII, 16. Propter οίς 9i pro το£ς 6i veroMr 
ut yersus recte Epicharmo tribuatur vid. §. 83, 6. 



L Epicharmi fragmenta. ^S9 

137. (13) 

Tlg ot na λφη yipia&tu μη φθΌΡθύμΒ¥θς, φΙΙος; 
ίηλον oSg άρηρ γαρ ovddg Ισ^* δ μη φ&ον^ύμίρος, 
τυφλον ηΐίησ* ίδώψ τις, ίψ^ΟΜησ^ d* mdi iJg. 

138. (14) 

* Oidh yultf κλίίρψ yvpmndg βαφύτΐρορ* 
oW σνρτνχώρ, μauάρ^og d* og άγροΗ• 

139. (15) 

Το 9i γαμίίρ ομοιόρ iaxk t^ τρϊg #{ η Tfiig μopoυg 
άπο τυχηg βάΚίΐρ* iap μίρ γάρ Xapyg τηαγμίρηρ 
toig τ()07το«^ κβί ταλλ* αΧνηον , evτυχησHg τφ γάμφ* 
£1 di *αΙ φ&λιξο9όρ τ; και λάλξ)ρ χα! ϊϊαψ$λη^ 
ου γυροιχ * S^Hg , δίά βίον δ* ατυχία» ^Λοσμουμέρορ• 

140. (16) 

Σώψρopog Yvpawog άρηά τορ αυρΒορτα μη *δι%ΗΡ• 

141. (17) 

Ουκ ίστι>ν Qvδάg οηοδιδΗγμέρος xonog, - 
og η nopηρoύg noptag η χρηστovg ποίΗ, 



137) Ibid. XXXVIII, 21 tiq ^ ίγηαΧοίψ Quanqaam Doris in 
nc$ λφη apparet, locus tamen nesdo quid non Epicharmeuin gonat, 
quo accedit contractio paullQlum euspecta in φ&ονονμ99ος vid. §. 26, 4. 
JFortasee cum antecedente et, si placet, etiam plarilms apud Sto- 
baeum ad Pseodepicharmea referendus est. 

138) Ibid. LXVIII, 9. Alterum verBum towik^ post ονντνχύψ 
inserendo explere licet. 

139) Ibid. LXIX, 17 valg. χριϊς κνβονς^ sed qnnm in AB r^tk 
Μτββονς μ^9υς legatur, potins ηυβονς glossam egse judicamus qoam 
φΛονους, CeteniBi praeter ΜσμονρΛψ^ nihil Dorici aut Epicharmei 
inest nec fere dubicamus, quin hoc fragmentain a Siculo poSta ab* 
ludlcandain eit. 

140) Ibid. liXXIV, 37 , fsw^a f §.40; addham cM^ei cum 
Valckenario deleTimas. 

141) H>id. LXXVIIy 7. Epichamii nomen et in hoc et in se- 
2«ienU fragmento Meinekiag ad Menand• p. 191 easpectuin habet. 



4β0 Appendix. 

142. (18) 

ΙΙν^ομ*, OToy εύγέροαν ονδέρώρ ηαηώς 
Idyti tsg, αύτος δυςγίνης ών τφ τρόττι^ι* 
τις γαρ ηατοτττρω χαι τνφλφ χο^ωρία;- 

143. (20) 

Προς {,δί] τους πίλας ηορ^ύον Ιαμπρορ ίμάτίο» ίχωρ 
ηαΐ φρονίΐν ηοΐλοΐα^ όοξ^ι,ς τυχόν ϊσως. 

144. (29) 

*jino&a»€tv ου λώ y τε&νάκΗΡ ούϋ tv μον δί,αφί'ρα. 

145. (22) 

*j4anoi φύσίς άνϋ'ρώ