(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Biodiversity Heritage Library | Children's Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "De hiatu in oratoribus Atticis et historicis Graecis libri duo"

Google 



This is a digital copy of a book that was prcscrvod for gcncrations on library shclvcs bcforc it was carcfully scanncd by Googlc as part of a projcct 

to make the world's books discoverablc onlinc. 

It has survived long enough for the copyright to cxpirc and thc book to cntcr thc public domain. A public domain book is one that was never subjcct 

to copyright or whose legal copyright term has expircd. Whcthcr a book is in thc public domain may vary country to country. Public domain books 

are our gateways to the past, representing a wealth of history, cultuie and knowledge that's often difficult to discovcr. 

Marks, notations and other maiginalia present in the original volume will appear in this flle - a reminder of this book's long journcy from thc 

publishcr to a library and fmally to you. 

Usage guidelines 

Googlc is proud to partncr with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to thc 
public and wc arc mcrcly thcir custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we liave taken stcps to 
prcvcnt abusc by commcrcial partics, including placing tcchnical rcstrictions on automatcd qucrying. 
Wc also ask that you: 

+ Make non-commercial use ofthefiles Wc dcsigncd Googlc Book Scarch for usc by individuals, and wc rcqucst that you usc thcsc filcs for 
personal, non-commercial purposes. 

+ Refrainfivm automated querying Do nol send aulomatcd qucrics of any sort to Googlc's systcm: If you arc conducting rcscarch on machinc 
translation, optical character recognition or other areas where access to a laigc amount of tcxt is hclpful, plcasc contact us. Wc cncouragc thc 
use of public domain materials for these purposes and may be able to help. 

+ Maintain attributionTht GoogXt "watermark" you see on each flle is essential for informingpcoplcabout this projcct andhclping thcm lind 
additional materials through Google Book Search. Please do not remove it. 

+ Keep it legal Whatcvcr your usc, rcmember that you are lesponsible for ensuring that what you arc doing is lcgal. Do not assumc that just 
bccausc wc bclicvc a book is in thc public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other 
countrics. Whcthcr a book is still in copyright varies from country to country, and wc can'l offcr guidancc on whclhcr any speciflc usc of 
any speciflc book is allowed. Please do not assume that a book's appearancc in Googlc Book Scarch mcans it can bc uscd in any manncr 
anywhere in the world. Copyright infringement liabili^ can be quite seveie. 

About Google Book Search 

Googlc's mission is to organizc thc world's information and to makc it univcrsally acccssiblc and uscful. Googlc Book Scarch hclps rcadcrs 
discovcr thc world's books whilc hclping authors and publishcrs rcach ncw audicnccs. You can scarch through thc full icxi of ihis book on thc wcb 

at |http : //books . qooqle . com/| 



:./ ; >\ i ■ "^ '/ 



c/ 



Httrvttrd CoUege 
Librttry 




KHANCIS UHOWN HAYKS 



DB 



Hiatn in Scriptoribns Oraecin 



P A R S I. 



SCBIPtSIT 

GUSTAYUS EDUABDUS BENSELEB, 

PHIL. DB. OYMN. FRIBEB6. COLLEO. IV. 






FBIBER6AE; BIDCCCXLI. 
SUMTUS FBCrr J. 6. BNGBLHAaDT. 









Hiatn in Oratoribns ittieis 



ti 



ET 



HI8T0RICIS GRAECI8 



LIBRI DUO. 

« 

IN QUIBUS ET DB MULTIS SIN6ULIS LOCIS ET DB 
INTB6RITATE TOTORUM SCRIPTORUM BT FRAGMEN- 
TORUM ISOCRATIS, DEMOSTHENIS, GORGIAE, ANTI- 
STHENIS^ ALCIDAMANTIS, ANDOCIDIS, LYSIAE, ISABI, 
THBOPOMPI, POLYBH, PLUTARCHI, DIONYSH HALI- 

CARNASSBNSIS ET ALIORUM 



DISPUTAVIT 

GUSTAVUS EDUARDUS BENSELER, 

PHIL. DB. GYHfN. FRIBERG. COLLEG. IV. 



' FRIBERGAE, MDCCCXLL 
SUMTUS FBCIT J. G. ENGELHARDT. 



Jl 



GODOFREDO HERMANNO 



S. P. D. 



GITST. ED. BENSELER. 



s 

I 



t)lu haesitavi^ iium auderem Tuo clarissima no- 
miiii, Yir Summe^ hoc qualecuuque opusculum in- 
scribere. Quod tameu cur uunc fecerim pudoremque 
meum justum dimisenm, ejus rei causam yelim co- 
gites quum in insigni Tua humanitate^ qua tirones in 
arena^ in qua tot tantasque tulisti pahnas^ soleas am- 
plecti, tum in laeta eorum temporum memoria esse 
positam^ quibus mihi Societati Graecae adscripto 
contigerit ut Tua fruerer disciplina. Neque profecto 
uUo tempore hanc memoriam saepius recolui, quam 
quo haec de hiatu in scriptoribus graecis scribebam. 
Quicunque enim mecum in numerum illorum sodalium 
erant receptiy erant mihi modo hic modo iilic inhbc 
libro commemorandi. Yersabatur mihi in Isocrate 
Sauppii^ in Demosthene Funkhaenelii et Westerman- 
ni^ in Lysia Foertschii et Klotzii^ in Isaeo Meutz- 
ueri^ in Aeschine Frankii, in Plutarcho Sintenisii, 
Winckelmanni et Emperii imago ante oculos, eo- 
rumque onmium memoria una cum Hauptii*, Zimmer- 
manni , Jacobitzii et Urbani laetitiam , qua illius 
felidtatis meae reminisci soleo, denuo redintegrayit. 
Quam cumTibi debeam, pii et grati animi significa- 
tionem hanc^ qua simul magistri honores quinqua- 



ginta per auuos summa cum gloria actos Tibi gra- 
tulor, ue speruas, sed beuiguo excipias lumiue, Te, 
Yir Praestautissime 9 etiam atque etiam rogo et ob- 
secro atque ut haec solemuia semisaecularia hoc 
ipso auuo laeto hilarique animo celebres maximo- 
pere opto. 



PBAEFATIO. 

Otii vocaliam concnrsum^ quem antiqui hiatum 
vocavenmt, yitiosum esse censet, cavet etiam^ ne 
sine idonea causa ejui^mbdi vitium in scribendo ad- 
mittat Hoc ductus syllogismo id inprimis in hac 
de hiatu disputatione quaerendum esse putavi ^ qui- 
nam scriptores graeci istam vocalium concursionem 
ab orationis elegantia alienam esse duxerint. Id 
autem quum ex veterum rhetorum et grammaticorum 
testimoniis^ tum ex scriptis oratorum, historrcorum 
aliorumque ipsis perspici posse arbitratus sum. In 
Isocrate quo erat insignius et majus hiatus evitandi 
studium^ id eo facilius poterat demonstrari, atque in 
hoc inprimis scriptore ii videbantur minime esse au- 
diendi^ qui contenderent, hunc politissimum oratorem 
int^dum hac in re peccasse. Uti enim scriptorem qui 
diligenter et accurate in scribendo versetur, uemb 
facile credet, grammaticorumpraecepta ueglexisse et 
soloece scripsisse, ita ^am in Isocrate quae hia- 
bant, potius librariorum, quam auctoris culpae tri- 
' buenda esse censebam. Minime autem ab eorum 
steti parte y qui etiam in apostrophis ponendis tam 
reUgiosos fuisse librarios opinarentur^ ut nonnisi eo- 
rum auctoritate eos ponerent. Quum em*m in in- 
terpunctionis signis ponendis ]am dudum inter viros 



— 3C- — 



doctos oonstet, libris noD esse obsequendum , mira- 
tus sum, quod viri docti uonnulli de elisionis signis 
aliter sentiant, quippe quibus num antiqui ipsi usi 
sint, nou satis liqueat. Qui igitur in poetis, etiamsi 
in aliis rebus diligentissime libronim vestigia sequa- 
tur, tamen temeritatis crimen non timet, si librorum 
auctoritate negleate aposteophp ntitor^ cur is iu 
scriptore quem et ex aliorum testimoniis et ex ipsa 
scriptorum ejus natura hac in re poetas esse secutum 
appareat^ idem facere nblit? Num probabile est^ 
scriptorem qui yerba ita elegit ^t composuit^ ut 
per integras magnasque orationes non alius exsiste- 
ret hiatus, nisi qui elislone non a^bita oriatur^ hac 
elisione noluisse uti? Annon potius id est y^risimi- 
lius^ librarios hic illic hiijus signa ponendi esse obli- 
tos? His ductus rationibus Isocratem uullum ejus- 
modi hiatiim couunisisse mihi persuasi aUisque id 
probare sum C(matus^ neque dubito^ quin multi yiri 
docti hac in re mihi sint asseusuri, Quo de assen^ 
magis dubius sum in Demosthene» quia huuc orato- 
rem, qui gravit^tem dficendi pluris apstimabat quam 
elegantiam , fadliu^ h|c iUic hiatus admisisse credi 
potest f neque ego iufitias iturum essje quemquajn 
puto , in Dpmosthene revera hic illic vocales con- 
currere. Hoc tamen fprtasse ex iis, quae de hiatu 
in Dempsthenii^^ scriptis dissenii^ disces^ ubicu^queid 
factum sit^ non esse sine idonea causa factum, etubi 
haec non appareat, etiam DQmosthenem ne hiaret 
oratiO; cavisse^ ita ut plura sane^ nptanda et elisione 
certe in ejus sicriptis multo sa^ius esse utendum 
censeam^ quam jpUnc est factum^ Polybium autem 
Theopompi exemplum esse secutum non ex aliorum 



— . xr — 



testimoiiiis , sed ex Bola siriptorum Polybianorom 
eondStioue poteFat affirmari. 8i antem iis quae ex 
hoc ^criptore attoii^ diligenter examiuatis hoc mibi 
eoncesseris, Poljbium revera snum esse duxisse 
hiatum eyitare ^ iu singulis fortasse aliud quid .sta* 
tues 9 iu uuiyersum autem quae mutanda esse dixi^ 
probabis^ neque ue nimis audax iu hujus scriptoris 
locis dijudicandis tibi fuisse videar, metuo; Soio iu 
Plotarcbo igitur fortasse crimen nimiae audaciae et 
temeritatis raihi attuli, maxime ab iis, qni iu hoc 
quoque scriptoite yel iu apostrophis pouendis solos 
aodiendos esse codioest et qni eos conscripseriut, li- 
brarios censeaut At si- ex iis^ quae de eo dispu- 
tayi , didiceris , huiic scriptorem oujfam non par- 
yam in hialu eyitando posuisse, id fortasse cou- 
cedes, ejusmodi scriptorem in iis locis , in quibus 
eUsionis ope hiatus posset eyitari, eam etiam reyera 
.yoluisse adhiberi, ueque miraberis, quod uou minus 
in ceteris locis, ubi yocales concurrant, num scriptor 
yerba reyera ita dederit, dubitayi. Hoc autem yelim 
teneas, me iiequaquam eas conjecturas, quas solius 
hiatus causa in hocscriptore proposuerim, temere in 
textum, quem yocaiit', recipi yelle, sed tantummodo 
id demonstraturum fiiisse, potuisse hac yel illa ratione 
biatdm a scriptore yitari et quaereudum esse, annou 
revera etiam ab eo fuerit yitatus. Ceterum rem 
nieam ita egi , ut iu oratoribus Atticis Bekkeri 
exemplum Berolinense, in Polybio Schweighaeuseri, 
in Plutarcfai vitis Schaeferi Teubuerianum , iii cete- 
ris scriptis Huttenii et in Dionysio Halicarnassensi 
Rei^kii fuQdamenti loco pdnerem et quos ibi inye- 
uerim hiatus, notarem. Quibus in exscribendis si 



. -: -■■^ 



— xu — 



me forte hic illic locus fugerit^ : cUlitati humaDai 
id condoDa. Quam yeoiam etiam quis judid- 

bu8 iu ceteris locis me esse impetraturum spero 
uam si quid peccayerimus , ut verbis Jacobsii^ yir 
vere summe venerabilis utar, quod difficile estyitan 
in hoc literarum genere et in ejusmodi libro^ YeiiiaD 
peccatorum nobis dabunt ii , qui uou ex uuo an 
^ altero loco^ in quo a nobis discedendum esse arbi- 
trentur, sed ex uniyerso libro quid praestiterimm 
judicabunt Additurus autem sum , si haec a yjih 
doctis probata erunt^ alteram partem^ in qua de hiatc 
in ceteris graeds et prosae et poeseos scriptoribu^ 
sum disputaturus. Scribebam Fribergae d. X. CaL 
Octobr. MDCCCXL. 






ARGUMENTUM. 



In librl primi prooemio de diligentia antiqnomm scriptoram in 

perpoliendis scriptis, p. 3— 4. de liiatas natura p. 4— 6., delsocrate, qui 

maxime et pfimns in pedestris orationis scriptoribas eo sitasus6-7., 

et de Yirorum doctoram sententiis de boc usu 7 — 9. agitur. In ca- 

pite primo de hiatu in Isocratts scriptis et quidem in Panegjr- 

Tica oratione, quae emendatar p. 9 — 14. in or. ad Piiilippam 

p. 14 — 19. in Plataica p. 19. in Arcbidamo p. !20 — 21. in orat. 

dePace p. 28— -23. in Areopagitico p. 23 — 24. in Panathe- 

naico p. 24 — 30. in Evagora p. 30 — 33. in oratione ad Ni- 

cociem p. 33—34. in Nicocle p. 34 — 35. agitnr singulaque 

ex iis emendantnr. P. 35—40. ostenditur orat. ad Pemonicum 

Bon ita uti nnnc eam habeamas , esse ab Isocrate profectam , si- 

mQl(iae p. 37 — 39. in orat. ad Nicoclem additamenta aliorum in- 

esse demonstratur. De hiatibus in orat. in Sophistas p. 40. in 

Helenae Laudatione p. 40 — 41. in Busiride p. 41. in ofat. 

de Permntatione p. 41 — 46. singulis correctis exponitur. Quate- 

DQs orationes forenses ab iis differant p. 46. ostenditur, et 

de locis in orat. de Bigis p. 47 — 48. in Aeginetica p. 48 — 

W' in Lochitem p. 50 — 51. in Callimachea p. 51 — 54. agi- 

tor. P. 54 — 56. autem afSrmatur, Isocratem Trapeziticum et 

orat. in Eathynum non scripsisse, simulqne p. 55 — 56. probatur, 

orationes forenses ab Isocrate non in nsum fori , sed scholae esse 

soriptas. P. 56— 59. de locis epistolarum quibusdam agitur, simul- 

qae de aactore epist. IV. ad Antlpatrum scrlptae dubitatur p. 57 

idemqne fit de auctore ep. X. p. 58 — 59. Deinde p. 59 — 60. de eli 

sionibns , p. 60—61. de hiatibus , quos Isocrates non ftigerit et ib. p. 

61. de craseos nsu in Isocrate agitur. P. 62. exponitur , ^ua- 

tenas Demosthenes hac in re ab Isocrate recedat et in capite se- 

cando p. 62 — 68. de loeis Olynthiacae primae, 63. Olyn- 

thiacae secnndae, p. 63 — 65. Olynthiacae tertiae, p 

65—67. Philippicae primae, p. 67. orat de Pace, p. 67—68 

Philippieae secnndae agitur. P. 68 — 69. ostenditur, orat. de 

Haloneso non esse Demosthenicam , p. 69—73. aatem de locis sin- 

golls orat. de Chersoneso, p. 73 — 76. Phi^lippicae tertiae 

agitar. P. 7^—81. de Integritate or. Philippicae qnartae dispu- 

taUir eft «ingiiUs locis cteendatis p. 76 — 77. a(firmatar., partem orat 



— XIV — 

efise ab alio iosertam p. 78 — 79. neqae tamen adhnc esse satts de- 
monstratiim^ cur reliqoa par8 Demostbene indig&a sit p. 80 — 81« 
Orationis ad i^hilippi epistolam dicendi genus non esse Dei|^o- 
sthenicura^ sed magis Isocraticum, si biatus spectes , p. 81 — 88. fn 
siogulis locis exponitur, simulque in orat. de Pace p. 83 — 83. ezem- 
plum propooitur, quos hiatus Demosthenes admiserit. Ostenditar au* 
tem p. 83—85. oeque banc oratiooem Demostheoi, oeque eplstolam 
Philippi Philippo esse tribuendam, qnacum simul ceterae Philippi 
epistolae p. 84. comparaotur. P. 85. oratio deContributione De* 
mostheni abjodicatur, p. 85 — 86. in orat. de Symmoriis Demosth. 
plures admisisse hiatus conceditor, p. 86. de singulis loc. or.' de 
Rhodiorum libertate, p.86— 8a orat. pro Megalopoiitia agitar, 
et p. 88—89. orationem de foedere cum Alezandro noii eaae 
Demosthenicam coofirmatur. P. 89 — 95. singuli loci ex. or, de co- 
rona, p, 95—102. ex orat. de male gesta legationCy p. 109 — 
108. ex or. advers. Leptinem, p. 108 — 114. adv. Midiamy p« 
114*— '119. adv. Androtionem, p. 116—129. adv. Aristocratem 
tractantur. Sed p. 122 — 127. non solumde singalis orat* conlra 
Tioibcratem locis agitur, sed etiam ostenditur, p. 1S8-:127. hAoo 
oratiooem ex tribus oratt. esse compositam, quarum noa para Demo« 
stheoi abjudicatur. P. 127 —129. de singul. loc orat. contr. Ari- 
stogitonem primae agitur simulque de auctore dubitatur.* Idem 
fit p. 129. io oc. contr. Aristogitonem secunda, sed po^mimia 
p. 129— 130. osteoditur, orat. contra fiubulidem p. 130— 181. orat. 
coutra Neaeram et p. 131. orat. contra Theocrinem non oaoe 
Demo.sthenicam. Incapite tertio p.ldl.singullbiatusexorat. contr* 
Aphobum secunda et tertia, p. 132. ex orai. coutr. Oneto- 
rem prima et altera, adv. Pantaenetum, Nauaimaclium et 
&!ipudiam, p. 133. ex orat. cootr. Cooooem, Callicleni, ^to- 
phanum I. eonmerantor et partim tolluotur. In orat pro coron.a 
trierarchica nolios reperiri hiatus affirmatur p. 134. Ex or. adv. 
Boeotum de nomine^ pro Phormione, contra Zenotbemin 
et contra Apbobum prima hiatus afferuntur et partim removentnr 
p. 134 — 135. Ex orat. contra Apaturium p. 135—136., contra 
Phoruiionem p. 136— 137., adversus Lacritum p. 187»» oontrn 
Macartatum p. 137—138., contra Leocharem p. 189«„oontra 
Boeotum de dote p. 139 — 140., contra Callippum p.l40., nd- 
versns Nicostratum p. 141., adversus Timotheum P^ 141— 
142., adv. Olympiodorum p. 142 — 143., contra Dionyaodo- 
rum p.l43— 144., or. contr. Stephanum altera p. 144., oontrn 
Euesgum et Mnesibulum p. 144 — 145., contra Phaenfppum 
p. 145., contra Polyclem p. 145—146. hiatus enumerantun P. 
147. osteoditur, Demosthenem, qui primam contra Stephanam 
oralionem scripserit, secundae non esse auctorem, conjioiturqao 
hanc ut Appollodori epilogum primae antiquitus ease annexam P« 146L 
Ibid. affirmatur Demostheni qui orationem pro Pbormione aorir 



— XV — 

pwrtt, neqae oniti^iieiii oon^ra Timotbeani, iieqae er. oentra 
Calljppom p. 148. neqae contra Pkormionen p. 149. eue tri- 
boeBdas aactori. Atyadioatur porro Demostheni oraiio oontra Boei^ 
gam et Mnesibalam p. 149 — 160^, oontra Nioostratam el 
ooBtra Polyolem p. Ida, contra Dionysodoram p. ISO 
— 151., contra Phaenippam el Laoritam p. 151. Keqae mh» 
naa p. 151^150. oratt adv. Apatariam, Maoartatom , Iaoo- 
cbarem, Boeotam de dote et Oiympiodoram non esse De- 
mostbenicas demonstratar. isled p. 159. oratt. adv. Oneterem et 
eoBtraAphobam Demostheni vindiosntar, orationem tamen trier- 
arohioam in scbola exeroendi caasa esse oonfectam ex Isocratico 
dicendi ^nere condadltar p. 159 — 1 58. ONKionee adversas BoecH' 
tum de nomine,. contra Zenoth-emin, Calliolem, Coaoaemy 
Naui^imaoham, Spadiam et Pantaenetam esse Demostheni- 
eas eonceditar. In capite IV. de hiata in Dempsthenis ceteris scri« 
ptis et de apoetropho p. 153 — 154. looi aliqaot esL orat. fanebrl 
emendantar et oratioBem 'hanc sane saspectam qaidem, non tar 
BMo adhno satis idoneis arsamentis Demostbeni abjodioatam esse af> 
llrmatari. Amatoriam non esse a DemostheBO scrlptunL conceditnr 
p. 154. DciBde p. 154—155. looi ez jirooemiis I. IIL XII. XX^ 
XLIX. corrigaBtur, ex his et aliis hiatus qaidam aiferantur, sed de 
aactore Demosthene non dabitator. P. 155. epistolam tertiam el 
qointam non esse DemostheBicam afllrmatar, de ceteris id minua 
ikcile posse probari a^icltar. Deinde p. 155—160. de apOstroj>hfl in 
Demosthene agitar et primum p. 155 — 158. exemplis probatur, Reia^ 
Uam bene ex libris multa huo pertinentia correxisse, lex qoaedam de 
apostropho ponendo p. 156. alEeriar, pluresqae Wanderlichii ervores 
Botantrir. P. 158. aootoritas codicum hao in re addubltatur eb Wub« 
derlichii, Bremii, Buttmanni et Scbaeferi sententiae oommemorantur. 
DeindeBekkerum frequentius quam ceteros editores apostropho esse usum 
ex or. de oiale gest. legat. probatur p. 159—161. De elisiQne disputatar 
p. 161— 165. de crasi 160. lncapiteqainto p. 167. ostenditur Gor- 
giam hiatum non evitass^ et inde ooncluditur eum orationem de Pa- 
lamode, oujus looi aliquot corriguntur, non scripsisse p. 167—168. 
HeloBae laudationem aatem eum habere auotorem p. 168—169. 
probabiie redditur. Antistbeai p. 169. oratt. Ajax et Ulyxes 
abjodioantBr, sed Aloidamanti orat. de Ulyxe p. 169—170. tri- 
bnitar, or. in Sopiiistas autem singnlis locis emendatis p. 170— 
178. non esse AJcidamantis probatur. Antiphontem hiatum nea 
evitasse p. 179. affirmatiur, idemque p. 179—173. de Andocide m 
or. de Mysteriis et de reditu demonstrator. Orat adv. Albi- 
biadem autem et de pace scriptam non esse Andpcidi adscribendas 
p. 178 — 174. probatur deque loco, cigus verba in Aeschlne sunt re- 
petjta p. 174—175. disputatur. Lysiam non magis hiatum fiiglsse ex 
siflgoilB ejoB orationibusy ex quibua hiatus enumerantur p. 175—188. ^ 
etteodttur, eomqae orationeiii de obtreotatorlbus non scrlpsisse 



'x 



— XVI — 



noDnallte oorrect^s loois p. 183—184. probator. Orat funebris, de 
milite, in Alcibiadem prlma, pro Mantitheo, contra 
Dardanios, de invalido, in firgoclem et Philooratem, 
atqae or. Olympiaoa addabitatnr p. 184-— 185. rn capite sexte 
Isaeam orat. de Dicaeogenis hereditate 01. 109. ineante scri- 
psisse p. 185—187. ostenditnr, deinde p. 187-3-191. hiatus ex ejas 
oratt. enamerantar et probatnr , eam asqae ad init. 01. CV. hiatnm 
non ftigisse, sed postea operam in hac re collocasse p. 191 — 193., ande 
concladitar eam, postqnam Isocratis discipalns sit flEictas, cnjas de 
orationum tempore dispntatnr et orat. in Sophistas, Helenara et 
Basiridem ad primas ejas oratt. esse referendas et tempori ante 
OL XCIX. tribuendas demonstratar, oratt. de Cleonyml, Apollo- 
dori, Cironis et Hagniae hereditate scripsisse* P. 193 — 194. 
de Demadis hiatas tag^ quaedam affernntnr et quatenns Lycurgas, 
Dinarchus, Aesehines hiatnm non fngerlnt, p. 194. obiter additur. 

In libro secundo prlmum p. 197. docetnr Herodotum^< 
Thucydidem et Xenophontem hiatum non evitasse^ deinde per- 
gitur ad Isocratis discipulum Theopompum, quem hiatnm fUgisse 
ex veterum testimoniis p. l^ demonstratur , idemque non minus in 
capite primo ex ejus fragmentis, p. 198— 803. probatur. Tractantnr 
autem p. 198; loci ex Athen. XIV, 657. b. Polyb. Kxc. XII, 87 ^ 8. 
P. 199. ex Athen. X, 443. a. b. c. XII, 586. d. 533. a. P. 800. 6X 
Athen. XII , 538. b. Longin. de sublim. 830. Athen. XII , 586. c. X, 
444. e. VI, 859, f. P. 801. ex Athen. VI, 861. a. Stephan. Byz. 
Athen. III, 85, a. X, 435. f. VI, 831. f. P. 808. ex Athen. X, 436. 
b. XII , 538. c. IV , 166. f. et 860. d. P. 803. ex Aihen. IV , 166. f. 
X, 435. b. XI, 508. Theon. Progymn. c. 8. et schol. Arist. Ran. 880. 
In capite secundo corriguntur plures loci exPo]yb'ii historils 
etquidem ex Libr.I. p. 804— 811. ex Libr.IL p. 811— 814. exLibr.IIf. 
, p. 815—885. ex Libr. IV. p. 885-831. ex Ljbr. V. p. 831—839. 1n 
capite tertio loci traotantur exPolybii fragmentis etp. 840:io- 
cns ex Dionys. Halic. Antiqu. I, 38. P. 841. ex Athen. X, 440. et deinde 
exExcerptis ad libr. VI. pertinentibns p. 841— 846. ex excerpt. AngeL 
Maji 846. Ex excerpt. j. VII. p. 846—848. Maji 848. Ex 8nida eC 
Herone p. 848—849. et ex cett. exc. I. VIII. et Maji 850. Ex excerpt. 
libr. IX p. 851—853. et ex Herone 853. et Athen. X, 6. 854. Ang. 
Maj. 854. Ex exc. libr. X. p. 854-860. libr. XI. p. 861—863. et Ang« 
Maj. 863. Ex exc. libr. r.II. p. 863— 866. 'Cx- Athen. VI, 18. p. 864. 
et Ang. Maj. 866-867. Ex exc. libr. XIH. p. 868 — 869. et ex Suida 
. i^d. Ex exc. libr. XIV. 869-870. ex Athen. VI, 13. XIII, 5. et ezo. 
Ang. Maj. p. 870. Ex exc. libr. XV. 870—873. ex 8nida 878. ex Ang. 
Maj. 878. Ex exc. libr. XVI. 873—874. et ex 8uida, Josepho et 
Athen. III, 78. ibid. Ex exc. libr. XVII. p. 875., libr. XVIIL 875—877. 
et ex Snida 877. Ex exc. Ang. Maj. libr. XIX. 878. Ex exc. libr. 
XX. p. 878 — 879. et ex Athen. X, 10. Libr. XXL p. 879-880. et; 
Suid. ib. Libr. XXU. p. 880-884. et ex Heron.t t^aid. et Plut. de 



-*■ 



— XVII — 

raal. virt. ib. Libr. XXIII. p. 284 — 280, et Ang. Maj. 886. Libr. 
XXIV. p. 886— 387., et Aog. Maj. 887. Libr. XXV. p. 888. e( Ang. 
M. 888. Libr. XXVI. p. 888 — 890. et Athen. V, 4. X, 10. Libr. 
XXVII. p. 890 - 891. el ex Suid. et Ang. M. ib. ^br. XXVIH. p. 
891—893. et ex Said. et Ang. Maj. ib. Libr. XXIX. p. 894 — 896. et 
ex Said. et Ang. Maj. ib. Libr. XXX. p. 896—897. et Ang. Maj. 897 
—896. Libr. XXXL loc. ex Atben. V, A P* 898. (nbi simal ostendi- 
tar, qnae c. III, a $• 6 — 19. ex Athen. leganiar, non esse Polybil) 
tractatnr et p. 898 — 800. loci ex Exc. Pol. et Vat. Ang. M. emendan- 
Uir. P. !S01 — 803. ex iisd. Exc. et ex Snida de locis libr. XXXIL 
dispata(ar. Idem est p. 803-804. locisHbr. XXXIII. factum. P. 804 
—305. ostenditar, quae in Libr. XXXIV. ex Strab. et Athen. sint ooi- 
leota, non esse vera Pblybiana, sed secundam Polybium narrata. Bx- 
cipiant haec p. 805. quae ad libr. XXXV., p. 306. qaae ad libr. 
XXXVI. , p. 806 — 807. quae ad libr. XXXVII. et ad exc. Maj. h. 1. 
p. 807—308. quae ad libr. XXXVIII. et ej. Exc. Vat. Maj. , p. 808 — 
309. quae ad libr. XXXIX. loc. Suid. Appian. et Exc. Maj., et p. 809 
—310. quae ad libr. XL. et loc. Strabon. pertineqt. P. 310. de Po- 
lybii diligentia universa agitur, et exempla apostrophi et craseos io 
Polybio enamerantur. Transitar deinde p. 314. ad cap. IV. de hiatu 
in Platarchi vltis ratioque Sintenisii et Kraneri improbatur. Agitur 
aotem p. 315—316. de locis Thesei, p. 817—319. Romuli, p. 880 — 
381. LjGurgi, 381-888. Numae et ib. de loc. compar. Lycurg. et 
Num., 388-384. Solonis, 384—385. Poplicolae, 885. Themistoclia, 
885—386. Camilli, »S7~888. Fabii Maximi, 888—880. Alcibiadis, 830 
-338. Coriolani, 838 — 333. Timoleontis, 833 — 334. Aerailii Pauli, 
834 — 386. Pelopidae, 386—338. Marcelli, 388. ArisUdis, 338-339. 
Catonis, 889. Philopoemenis, 839—343. Flaminii, 843. Pyrrhi, 344. Ma- 
rii, 344—345. Lysandri, 845—346. Sullae, 846. compar. Lysandr. c. Sull., 
846-347. Cimonis, 347—349. Luculli, 849—850. Niciae, 350-851. 
M.Cni8Si, 858. comp. Nic c. Crass., ib. Sartorii et Eumenis, 353—356. 
Agesilai, 357-361. Pompeji, 361—868. conTpar. Ages. c. Pomp., 363 
—367. Alexandri, 368—670. Caesaris, 370-371. Phocionis, 371— 378. 
Catonls minoris, 373. Agldis, 874-377. Cleomenis, 877—^8. Tiberii 
GracGhi. 378. Caji Gracchi, 379. comp. Ag. et Cleom. c. Gracch., 379 
— 881. Demosthenis, 381-888. Ciceronis, 868—383. Artaxerxls, 888— * 
884. Demetrii, 884—385. Antonii, 385-887. Dionis, 887—389. Bruti, 
888 — 300. Arati, 391—898. Galbae, 398-3«. Othonis. In cap. V. 
de biata lo Plutarchi moralibus agitnr et quidem894— 398. deloc. 
Quaestiooum RomaoaFum, 398 — 401 . QuaestionuiH Graecarum, 40 1 — 408. 
ostenditor Parallela uoo esse Plutarchi, 408—403. de loclibr. de for- 
tona Romaoorum, 403—404. orat. 1. de Alexandr. siv. virt. siv. fortuna, 
404. or. II. ejnsd. arg., 404—405. libr. de gloria Athenieosiom, 405 — 
414. de lairide et Osiride , p« 414. librum Aristophanis et Menandri 
oomparatlODem continentem compendiam esse ostenditur , et p. 414 — 
416. de loc libr. de Herodotf maUgnitate dispatatur. P. 416 — 488. 



> — . xvm — 

demonstratar 9 Kbmm de vitis X. oratomm non eese Platarcheom. 
Idem p. 489. de libr. de edacatione Uberorum confirmatari P. 483» 
loci e libro dc audiendis poetis tractantur, 431. libr. de auditione, 425 
— 496. de adulatoris et amici discrimine, 496 — 498. de profectfbua 
in virtute, 498 — 499. de oapienda ex inimicis utiiitaCe,i 499 — 480. 
de amicorum multitndine, 430. de fortuna, ib. libell. de virtute efe 
vitio epitomeu esse conceditur, 430 — 461. ostenditur consolatlo- 
nem ad Apolloninm non a Plutarcho. profectam esse, 439—488. de 
locis praecept. de tuenda sanitate. agitur, p. 434* de conjugaliboa 
praeceptis, 434 — 486. septem sapientum couvivium non etae Plutar^ 
cheum contenditur, 485—486. de locis libr^ de superstltione agicur. 
P. 436—440. locis singulis tractatis oistenditar librum^ qno Regnm e( 
Imperatorum Apophtbegmata continentur ,' non prorsus Plutarcho ene 
abjudicandum. Sed p. 440—449. demonstratur Apophtbegmata Laoo- 
nica , p. 449. Instituta Laconica , et Apophthegmata Lacaeoarum, non 
esse Plntarchi. P. 449— -444. de locis libri de mulierum virtntlbus, 
p. 444—446. libri de e& apud Delphos, 446 — 451 de Pjthiae oracnlis, 
451—468. de defectu oracnlorum, 468—459. libri, quo demonstrMnr 
virtutem doceri posse, 459—461. de virtute morali, 461—468. de oo- 
hibenda ira, 468. de tranquillitate animi, 463 — 464. de fratemo amo- 
re, :^4-465. de amore prolis, 465—466. libeDi: an vitiosiias ad In^ 
felicitatem sufficiat , 466. animine an corporis afiectiones sint pejorea 
disputatnr. Sed 466—467. demooatratur Plutarchum librum de garm- 
lltate non scripsisse. P. 467—468. de locis libri de capiditate diviU»- 
mm, 468. de vitioso pudore, 468—469. de invidia et udlo > de soL 
laude, 469 — 470. de sera numlnis vlndicta disputatur. 8ed p. 470 — 
479. liber de fato Pintardio abjudicatnr. P. 479—475. loci libri de ' 
Genio Socratis, 475. de exilio, ib. de consolatione ad uxorem, p. 475—. 
... 480. Symposiacon libr I., 480-483. libr. II., 483— .486. libr. III.» 
486-491. libr. IV., 491—493. libr. Y., 493—495. libr. VL, 496—488. 
libr. VII., 498—500. libr.VIlI., 500-509. libr. IX., et 608— 506. Ama- 
torji tractantur. Sed 506 -r- 507. demoostratur amatoriaa .narraUones 
non esse a Plutarcho profectas,.507— 509. de locis libri pbilosophan- 
dani esse cuir principibus, 509. libri ad principem ineruditum^ 510. aa. 
seni sit gerenda respublica, 610—511. de reipublicae gerendae 
praeceptis , 511 — 519. de nnius in republica dominatione dispata- 
tnr. P. 519. ostenditnr, librum de vltando aere alieno non cJaae 
Plutarcbi, 519 — 514. idem de libro dc pJacitis phiiosophbrito- deuoii*'".; 
stratur. Deinde p. 514—616. de locis e quaeationibua JuUuralibos,* fju 
517^590. e libr. de facie in orbe lunae , p. 590—591. de prime firi- i 
gido, p. 591—599. libr. de aquae et ignis comparatione iSiiQerptHiH 1 
esse demonstratur singulique loci emendantur. P. 699— j|9^. lod ex *■ 
libr. de solertia auimalium, p. 593—594. e Gryllo, p. 59i. ex oratt L . 
de usu carnium, et p. 695—596. ex or. U., quoa libr. uU foj^llum * 
curtatos esse affirmatar, p. 596 — 597. ex Platouicia Ou^tioiiibmH - 
p. 598 —699. e libr. de animae procreatiOBe e Timaeo, p. 599. ex ■• 



— XIX — 



epitome buj. I. , p. 529^530. ex libro de Stoicoram repngnantii?. p. 
531. de absurdis Stoicorum opinionibnsf dispntatur. P. 531 — 533. libr. 
adv. Stoicos snspectom esse docetur. P. 533 — 533. loci libr. non 
posse suaviter vivi secundum Epicnreos, p. 534 — 535. libr. adv. Co- 
lotem ^ p. 535. de occulte viv«ndo , tractantur. P. 535—536. depion- 
strator, librum de musica, p. 536—537. de nobilitate, p. 537. de fln- 
Fiis, p. 537—538. Itbr. de vita et poesi Homeri otrumque, p. 538. libr. 
de proverbiis,' ib. de metris esse spurium. P 538—545. de fragraen- 
tis Plutarcho adscribendis et abjudicandis disputatur. Qua disputa- 
tione finita Plntarchea scripta p. 545—548. in tres distribuuntnr cla?- 
ses simulque qnid de Lampriae catalogo sit statuendum additur. In 
cap. VI. de hiatu in ceteris hi<«toricis, qni praeter Plutarchnm post 
Polyblum vixerunlr, agitnr etDionysinm Halioarbassensem faia- 
tum raagis etiam ^nam bodie perspici possit, vitass^^ conjicitur p. 548. 
Deinde p. 549 — 550. hiatus ex Antiquit. Romanar. libris, p. 551. ex libr. 
de composit. verb., de vetemm scriptt. censura, de orator.- antiquis, ex 
ep. |. ad Ammaeuih de' Demosth. et Aristot , ep. ad Pompej. de Pla- 
tone, p. 552. ex ep. ir. ad Ammaenm de Thucyd.', e judicio de Tha- 
cyd. et de admir. vi dicendi in Demosthene enumerantur. P- 552 — 554. 
liiatus ex arte rhetorica afferuntnr, et p. 554—557. ii^de demonstratur, 
hoc opns Dionysio esse abjudicanduni. P. 557. denique brevibus ad- 
ditur Verbia, piodorum Siculum, Josephnra Qil^ris ad ^A^^ca" 
baeos et de mnndo universo exceptis) etAppiannm eandem ferera- 
tionem qnam Dionysium esse secutos, sed Arrlannm^ Dionem 
Cassinm, Herodianum et Aelianum vocalium concursnm non 
evitasse. 



L i b e r p r i m u s. 



De 



Hiatii in Oratoribn» Atticis. 



Proo emium. 



Qaanta cum diligentia antiqui scriptores in compo- 
nendis et perpoliendis scriptis suis versati sint^ cum 
maxime idonei testes ipsi sint eorumque opera^ tum Dio^ 
nysins Halicarnassensis in libro praeclarissimo de com-* 
positione verborum (c. V.) his verhis confirmat: 'ETtcc- 
P€efii S* inl rijv i^ ccqxvq vTio&eaiVy cc(p^ ^g elg ravTcc ^|^- 
fiijv ore noXXrj txqovoicc roTg ccQXcc^oig rjv xccl noirjraTg xccl 
ovyyQcctpevai y (peXoa6q)oig re xccl grjroQae, rrjg ISiccg ravrrjg' 
xccl 0VT6 Tcc ovofiara ToTg ovopLaaev ^ ovt€ tcc xcjla toTg 
TceoXoegj ovte rag neQeoSovg aXlJjXaeg elxrj avvccJiTeev (povTO 
Seev* rixvrj Si Teg rjv itaQ* avroTg xal '&e(x)Qrj[iaTaj olg 
XQcifievoe crwere&eaav ev, Cujus curae si quae in illo libro 
sequuntur praecepta legeris ^ jure cum admiraturus sis 
diligentiam in minutis etiam quae nobis esse videntur 
rebas positam^ fidem babebis eidem Dionysio cap. XXV. 
narranti: 6 fiiv yccQ (sermo est de Isocrate^ quem exem- 
plam politae floridaeque compositionis satis perfectum re- 
. liqaisse cap. XXIIL afBrmaverat) tov navrjyvQexbv Xoyovy ^ 
ihg ol Tov iXaxecnov xQovov yQcc(povteg dno^paevovaev , iv 
iteat Sixa avvetdiccto • 6 Si HXcctcov rovg iavTov SeaXo" 
yovg TCTev^cov xae ^oaTQVxe^^ov xal nccvTa tqotcov dvanXi" 
xcop ov SeiXinev oySorjxovTa yeyovcog ^Trj, 

Yiri docti tamen qui in edendis graecis prosae ora- 
tionis scriptoribas operam posuerunt^ usque adhuc minus 

1* 



_ 4 - 

1 

quam par est, ad hanc sermonis graeci elegantiam^ cujiis 
Dionysius multa affert testimonia, animos attendisse mihi 
videntur, ita ut cum in singulis locis eorumque scriptura 
judicanda plura vitia eos commisisse opinarentur^ quam 
quae ferri possunt^' tum scriptis fidem haberent^ quae tam 
aiistere tantaque cum iBCuria composita sunt, ut ab illis 
praestantissimorum librorum auctoribus profecta esse ne- 
queant. Ipse quidem in iis quae ad Isocratis orationem 
Areopagiticam scripsi, pro virili parte quaedam huc per- 
tinentia afferre conatus sum^ plura tamen oppoirtuno tem- 
pore mihi dato me esse additurnm promisi. Quibus pro* 
missis nunc in eo sum ut eatenus stem^ quatenus iis, 
quae ibi de hiatu ab Isocrate in or^onibus demonstrati 
generis evitato disputata sunt, plura cum de Isocrate 
tum de ceteris graecis scriptoribus adjiciam atque ita 
doctrinam de hiatu in graecis scriptoribus , quantum iii 
me est^ absolvam. Quamvis autem concedeadom sU| 
hanc in hiatu evitando a scriptoribus quibusdam positam 
curam parvam tantum partem artis illius esse, ex qua 
lumina graecae orationis orta sint, hoc tamen negari noii 
poterit^ inde etiam uti ex ungue leonem^ eximium illud grae- 
corum scriptorum studium ea, quae scripserant exornandif 
et perpoliendi cognosci. Fortasse igitar mihi tam felici 
esse continget , ul virorum doctorum animos ad hanc 
componendi artem in graecis prosae orationis scriptoribuil 
perspicuam advertam eosque moveam, ut etiam numeri 
sententiarumque conformandarum et sibi annectendarum 
rationem accuratius investigent, qua in re Dionysius ii9 
optimus erit dux et auctor. Ne tamen lectores diutins 
morer, ad rem ipsam me convertam paads verbis de bia^ 
tus natura praemissis. 

Compositio autem est (quae verba in libri ad Herei^ 
nium scripti IV, c. ^Sp.^ $• IS leguntur> yerbornm coHr- 
structio, quae facit qibnes partes orationis aequabiliter 
perpolitas. £a conservabitur, si fugiemus crebras voca- 
liuqo concursiones, quae vastam atque biantem orationem 
reddunt Nam ut in legendo (Inqiiit Cicero in (h*at. c. 
XLIV, $• loO.) oculus, sic animus in dicendo prospi-* 



ciet, quid seqiiatur, ne extremoraiu v^rbomm enm inse» 
qoentibus primis «concursus aat hinlcas voces efficiat aat 
aspms. Qaamvis enim soaves gravesqiie sententiae^ ta^ 
men si incimditis verbis effenmtur ^ offendent aures^ qaa- ' 
niffl est judicium superbissimum^ His adda^ verba Quin* ■. 
tiliani Instit. Orat. J^. c* IV. §. 33 et 34. ^Yocaiium ^ 
eoncursus, qui cum accidit, hiat et tntersistit et qaasi 
iaborat oratio. Pessime lot^ae , quae easdem inter se 
iiteras committunt, sonabant. Praecipuus tamen erit hia- 
tos eorum, quae cavo^ aut patuio maxime ore efferuntnr. 
E plenior iitera est ^ I angastior est , ideoque obscurius 
in his vitiunu Miniis peccabit, qui longis breves subjiciet 
et adluCy qui praeponet longae brevem. Minima est in 
doabus brevibus offensio. Atque cum aliae subjunguntur 
Aliis, periude asperiores erunt, prout oris habitu simili 
aot diverso pronuntiabuntur.^^ -^ Qnid igitur sit, quod 
sQiptores quidam e gente graeca eoncursionem vocalium , 
(avyieporvaiv (pannj^PTiop Graeci dicnnt) evitaverint, quippe 
qaia Stcumtta/i<p rov iAyov rb toiovrov xeci Sea^Qlxpsi ^otxep^ 
(vide libri qui Demetrio Phalereo falso adscriptos est de 
elocutione cap. LXVIIL) ex iis^ quae allata sunt, perspi- 
des, neque hoc te fugiet, non quemqne vocaiium concur- 
som esse hiatum appellandum^ quamvis Demetrius 1. all. 
eap. LXIX. sub hoc nomine etiam ejusmodi vocalium con-* 
cursiones intellexerit^^ quales sunt in Alce/fj et Eviog, sed 
illicQ addit : oifS^v rs dva^ptavoreQa rmv aXXcov iGTi rccvrcc, ^ 
€cjX tiTiffq mcl ja^vaixcirsQcc. Nos contra in scriptoribus 
prosae oratienis eos sotos appellamus hiatus, ubi vocalis in 
fine vocabuli posita aiiud verbum a vocali indpiens antece- 
dit neque elisa est; vide Heynii Excursum de hiatu in Iliad. 
Vol. Vlf. p. 130—7.^ qoi tamen male de po^iis idem cen- 
snit. Hoc autem ut ex ipsa fere rei natura poterit intelligi, 
neque omnibus temporibus neque in quoque scriptore depre- 
henditur, id quod Demetrius ille in libri nominati C.LXVIII. 
his verbis confirmat: lleQi 3i avyxQovamQ cpomjivTcov imi" 
Xa/Sov aXloi aUonq. 'la^QccrtiQ /niv yccQ i(pvXccTT$To avfinXna- 
0ttv uvTcc xfii oi ccn ccvrov. ccXXoi S^Ttvegt atg ^tvx^ y awi-^ 
n^vaccv mi nuvtccnccau Accuratius etiam Cicero, quem 



— XIX — 



epltome buj. I.9 p. 529—530. ex libro de Stoicoram repagnaiitii{9. p. 
531. de absurdis Stoicornm opinionibnst dispatatar. P. 531 — 532. libr. 
adv. Stoicos saspectom esse docetar. P. 532 — 533. loci libr. non 
posse saaviter vivi secaadam Epicareos, p. 534 — 535. Hbr. adv. Go- 
lotera i p. 535. de occulte viv«ndo , tractantur. P. 535—536. depion- 
strator, libram de masica, p. 536—537. de nobilitate, p. 537. de fla- 
yiis, p. 537—538. libr. de vita et poesi Homeri utramque, p. 538. libr. 
de proverbiis ,' ib. de metris esse spurium. P 538—545. de fragraen- 
tis Pfutarcfao adscribendis et abjadicandis disputatur. Qua disputa- 
tione finita Plntarchea scripta p. 545—548. in tres distribuuntnr cla^- 
ses siraulque quid de Lampriae catalogo sit statuendum additur. In 
cap. VI. de hiatu in ceteris hi<<toricis, qui praeter Plutarchum post 
Ppljblum vixeruDt, agitur et Dionjsinm Halioarnassensem faia- 
tam Diagis etiam quam bodie perspici possit, vitass^^ conjicitnr p. 548. 
Deinde p. 549 — 550. hiatas ex Antiquit. Romanar. libris, p. 551. ex libr. 
de coraposit. verb., de veterum scriptt. censura, de orator.- antiquis, ex 
ep. '!• ad Ammaeuih de' Demosth. et Aristot. , ep. ad Pompej. de Pla- 
tone, p* 552. ex ep. If. ad Ammaeum de Thuc^rd.', e judicio de Thu- 
cyd. et de admir. vi dicendi in Demosthene enumerantur. P. 552 — 554. 
hiatos ex arte rhetorica afferuntur, et p. 554—557. ii^de demonstnitur, 
koc opus Dionysio esse abjudicandum. P. 557. denique brevibus ad- 
ditor ^erbis, Diodorum Siculum, Josephum Gibris ad Macca-* 
baeos et de mundo universo exceptis) etAppianura eandem fere ra- 
tionem qoam Dionjsium esse secutos, sed Arrianum, Dionem 
Cassiamy Herodianum et Aelianum vocalium concursum non 
erltaase. 



; ■ 



*• 



* I 



li i b e r p r i m u s. 



De 



Klata in Orateribns jLtficis. 



1 



- 4 - 

quam par est, ad hanc sermonis graeci elegantiam, cujus 
Dionysiiis multa affert testimonia, animos attendisse mihi 
videntur, ita ut cum in singulis locis eorumque scriptura 
judicanda plura vitia eos commisisse opinarentur^ qnam 
quae ferri possunt^ tum scriptis fidem haberent^ quaetam 
aiistere tantaque cum incuria composita sunt^ ut ab illis 
praestantissimorum librorum auctoribus profecta esse ne- 
queant. Ipse quidem in iis quae ad Isocratis orationem 
Areopagiticam scripsi, pro virili parte quaedam huc per- 
tinentia afferre conatus sum, plura tamen opportuno tem- 
pore mihi dato m^ esse additurum promisi. Quibus pro-- 
missis nunc in eo sum ut eatenus stem^ quatenus iis, 
quae ibi de hiatu ab Isocrate in oralionibus demonstrati 
generis evitato disputata sunt, plura cum de Isocrate 
tum de ceteris graecis scriptoribus adjiciam atque ita 
doctrinam de hiatu in graecis scriptoribus , quantum in 
me est^ absolvam. Quamvis autem concedendiun sit| 
hanc in hiatu evitando a scriptoribus quibusdam positam 
curam parvam tantum partem artis illius esse, ex qiia 
lumina graecae orationis orta sint, hoc tamen negari non 
poterit^ inde etiam uti ex ungue leonem^ eximium illud grae* 
corum scriptorum studium ea, quae scripserant exomaodi^ 
et perpoliendi cognosci. Fortasse igitur mihi tam felici 
esse continget ^ ul virorum doctorum animos ad hanc 
componendi artem in graecis prosae oratioois scriptoribii^ 
perspicuam advertam eosque moveam, ut etiam numeri 
sententiarumque conformandarum et sibi annectendarum 
rationem accuratius investigent, qua in re Dionysius m 
optimus erit dux et auctor. Ne tamen lectores diutius 
morer, ad rem ipsam me convertam paucis verbis de bia^ 
tus natura praemissis, 

Compositio autem est (quae verba in libri ad Heren- 
nium scripti IV, c. 3L]U^ $.18 Ieguntur> yerborom eoor- 
structio, quae facit Qiboes partes orationis aequabiliter 
perpolitas. Ea conservabitur, si fugiemus crebras voca- 
liuQi concursiones, quae vastam atque biantem orationem 
reddunt Nam ut in legendo (Inqiiit Cicero in Drat. c. 
XLIV, $• 1500 oculus, sic aoimus io diceodo prospi-t 



— 5 — 

ciet, qoid seqiiator^ne extremorQm verbormn cam inse* 
qoentibns primis «concursus aat hiolcas voces effficiat aat 
asp^ras. Qaamvis enim suaves gravesqde sententiae, ta- 
men si inconditis verbis eflfenmtur, offendent aures^ qua- ' 
nim est judicium superbissimunk His addab verba Quin* ■, 
«iKani Instit. Orat. V^. c IV. $. 83 et 84. pYocaiiom I^ 
concursus^ qui cum accidit, hiat et intersistit et qoasi 
laborat oratio. Pessime loi^ae, quae easdem inter se 
literas committunt, sonabant. Praecipuus tamen erit hia- 
lus eorum, quae cava aut patuio maxime ore efferuntnr. 
E plenior iitera est ^ I aogustior est , ideoque obscurius 
in fais vitium. Minus peccabit, qui longis breves subjiciet 
et adbuc, qui praeponet longae brevem. JMinima est in 
duabus brevibus offensio. Atque cum aliae subjunguntur 
aliis, perinde asperiores erunt, prout oris habitu simili 
ant diverso pronuntiabuntor.^^ •— Qnid igitur sit, quod 
seriptores quidam e gente graeca concursionem vocalium . 
iaifyiCpovai^xpcm^^PTiop Graeci dicunt) evitaverint, quippe 
quia SicummrfAtp rov Ifyov rb toiovtov oeecl Sicc^giyjn ^oix^^ 
(vide libri qoi Demetrio Phalereo falso adscriptos est de 
ejocutione cap. LXyill.) ex iis^ quae allata sunt, perspi- 
des, neque hoc te fngiet, non quemqoe vocalium concur- 
som esse hiatom appellandum» quamvis Demetrius I. all. 
cap. LXIX. sub hoc nomine etiam ejusmodi vocalium con- 
cursiones intellexerit^^ quales sunt in Jlla^v et Eviog, sed 
iilico addit : ovd^ ts SvGfpmvoTBQa tAv aXXiov ioTi tccvtcc^ 
aXk* tccoQ xui fiovmxKrteQcc. Nos contra in scriptoribus 
prosae orationis eos solos appellamus hiatos, ubi vocalis in 
fine vocabuli posita alind verbum a vocali indpiens antece- 
dit neque elisa est; vide Heynii Excursum de hiatu in lliad. 
Vol. Vlf. p. 130—7.; qoi tamen male de po^tis idem cen- 
soit Hoc aotem ot ex ipsa fere rei natura poterit intelligi, 
neqne omnibus temporibus neque in quoque scriptore depre- 
henditur, id quod Demetrius ille in libri nominati cLXVlH. 
his verbis confirmat: IIbqI 3i avyHQovamg (fom^ivTont twif- 
lafiw aXXoi aXlooq. 'la^Qcrtrjg juiv yaQ i(pvhiTTiTo avfinXria' 
auv avTaxai oi im avrov. alloi S^Tivee» (^ Htvx^ , awi^ 
Mgovaav tedl ncmanuau Accuratius etiam Cicero^ qoem 



— 6 — 

secutus est QuintilianuSy de illo scriptorum usu disputat 
Pergit enim in loco supra allato ita: ,,0"^^ quidem latina . 
liDgua sic observat, nemo ut tam rusticus sit, qui vocales 
nolit coDJungere. In quo quidam etiam Theopompum repre- 
hendunt, quod eas literas tanto opere fugerit, etsi idem 
magister ejus Isocrates. At non Thucydides: ne iile qui* 
dem haud pauilo major scriptor Plato: nec solum inhis 
sermonibusy quidialogi dicuntur, ubi etiam de industria id 
faciendum fuit , sed in populari oratione , qua mos est 
Athenis laudari in concione eos , qui sint in praeliis inter- 
fecti: quaesic probata est, ut eam quotannis, ut scis, itlo 
die recitari necesse sit. In ea est crebra ista vocum con- 
cursio^ quam magna ex parte ut vitiosam fugit Demo- 
sthenes/^ 

Intelliges igitur jam ex iis, quae etDemetrius et Cicero 
et qni eum est secutus Quintilianus 1. alL docent, Isocratem 
inprimis auctorem hujus artificiosae compositionis exstitis- 
se. Quoniam tamen sunt, quibus pauca quamvis luculen- 
tissima testimonia non sufficiant , addam alia etiam ex aliis 
scriptoribus petita: veluti Dionysius Halicarnassensis in 
libri supra nominati cap. XXIII. haec de Areopagitica Iso- 
cratis orationescripsit: cpmnj^cov /ul^ yuQ avxiTmiav ovn * 
av Tig ovdefiiav evgoe^ iv yovv olq itaQe&^fjbrjv aQt&fioTg, olopuu 
d' ovS' iv okq) T(p Xoyqjy nXrjv elTi fiB SiaiAXij&ev y et in ju- 
dicio de Isocrate cap. II. in uaiversum: Tmv tb yag (fcovti'' 
ivTODv Tag naQaXXrjXovg i^-^ce/g, wg Xvovoag Tag aQfioviag roip 
9jx(ov xal TTjv XeioTTjTa rc5v cp&oyyoyv Xvfiaivofiivag naQatreT" 
Tai. Accedant ex libro de admiranda vi dicendi in J)e- 
mosth. c. IV. haec: Si €v?^a/i€iag fdv }.afA/3dv€i t6 (rvyxQov-' 
aai TU (po)vfj€VTa tcjv yQafificsTCJv. Idem etiam Plutarchus 
de glor. Atheniens. p. 350. e. tradidit in verbis: Ttdig 
ovv ovx ^fiellev avd^Qomog (i. e. Isocrates) yj6(pov onhap 
(po^eia&ai xai av^Qrjyfuc (pccXayyog 6 cpo^ovfievog (p(x)vij€p 
(poinffjevTi GvyxQovaai xai (Tv7„Xa^fj t6 la^x&iXov ivSeig ^^€- 
veyxeTv ; Quibus addas Hermogenis de Ideis Tom. I. p. 
111. (ap. Walz. Rhetor. III. p. 289) verba: K^hz Si 
xexaXhoTtiGfiiva (pmei fiiv ro; fieTQioig fmxQ^T^Qa^ €l rff 
aw&fjxrj fiTj SieoTfjxoi fifjS' €}[rj avyxQovaig Tig iv avvoig 



— 7 — , .- 

iffimjitfTeimy aXKit awixotto ndPTo&ev toTq (Wjiupcipoeg , old 
ioTi mU Ttt 'Iffox^OTovgy ov y^ ov fiopop tu xAla avpixB^' 
T€U ToTg aviUfmpoigj ulXu Tcal n&g 6 TijOYog* Toaovrov avTtp 
T^ twpoMfiag xal tov xdXXovg ptEfi^fjTce^ collatis iis qaae 
in Siceliotae Comment. ad Hermog. apud Walz. T. YI, 
109. leguntar. -At Isocrates ipse hoc praecepisse . did- 
tor^ nti tam Longinas memoriae tradidit de inventione p. 
T13. ap. Walz. T. IX. p. 560. his verbis: ovx axQ^oif 
Si ovdi tAp 'laoxQdrovg nagivyyeXfuiTaiP ivTQiTtea&ai 9 ' fAri 
TQaxvp^P Tov Xoyop Ttj noQa&iau xai avfinXox^ rcdi/ ^- 
Xovfiipcop (p(mnjivT(OP, a t^ axgoounv ovx dvix^ai xal top 
X&y(^ ovx ofioiKDg avpv^paipeip Soixev j ovTe Xehfg tb xcA 
dsncU^ncog eig ttiv dxo^v nccQAjaiv, dXX' iniXccfi(idv€Tai tov 
mpevfAovog xai inlax^i to mevfia T^g (parv^g. tnm Spenge- 
lios in libro: avpaycay. texv. inscripto p. 161. ex scho- 
pasta Anonymo p. '386. ut ex ipsa Isocratis arte affert: 
SeT Tp fdv Xi^et tu (pamievTa fiij awBfinimeiv. 

Primas autem editor qui animum ad hunc Isocratis 
nsum attenderet, exstitit Ifieron. Wolfius, qui certe apo- 
strophis frequentius utebatur quam in antiquioribus exem- 
plis factum erat , id quod Bergmannus in praefat. ad 
Areop. p. XI. negare non debebat. Yituperatus tamen 
est ea ipsa de causa Wolfius a Langio in praefat. ad 
Isocrat. p. 43. At quod Wplfius jure ex Clceronis^ Dio- 
nysii aliorumque locis concluserat, id Imman. Bekkerus 
in optimo codice Urbinate confirmatum vidit^ cujusancto- 
ritatem cum in ea re sequeretur Bekkerus, id qnod ipse 
ad Nicocl. p. 15. e. his professus est verbis: ,,ubicunque 
apostropbum posui. posui auctore 6. (i. e. Urbinate}^^ 
factum est, ut de centenis hiatuum exemplis octoginta 
circiter remanserint in undeviginti orationibus : ,,nam (^ita 
pergit G. Dindorfius ad Isocr. Paneg. p. 1. minus recte} 
Callimachea et Niciana caret 6. quae non dubium est, 
qoin ipsa quoque corrigi oporteat.^^ Aliter sentit Pinz- 
ger. in annot. crit. ad Paneg. p. 37. recte quidem cano* 
nem Spohnianum refutans^ quo Si in apodosi, quando re- 
spondeat voculae fjiAv in protasi positae vocalem non ab- 
jicere soleat; quahdo autem Si in protasi positum sit aut 



- 6 - , 

non praeeiasserit a^> eJidAtur vocalis^ non reete aotem 
addens: ^inihi hac qiiideni in re non certam quandam le- 
g^m^ «^d aurinm jndiotoitt seGntus esse . videtor Isocratea. 
Rarissima apad eum est vocaliiim concursatio ^ quamvia 
M non prorMis abstinuerit , quod vel ex Dionysii Hali- 
carnassensis verbis^ ab aliis in contrariam partem adh»- 
bitis 'patet de cooip. verb. c 23. (^qoae sapra toi^ 
saripsi)^ Quis haec ita scripsisse putet rbetorem^ A 
nuUi, oninino apud Isocratem reperiantur biatus ? Quae 
eum ita sint, quid sequi debeat editor» dif&eile est dicto. 
Ouidam pro arbitrio apostrophis usi sont^ quornm tamen 
temerttatem spernet. cautior quivis. £quidem ex booi 
codieis manuscrtpti auctoritate pendere malim, quam ar*» 
bitrio me dare rec^ntiorum editomm , quorum qiiam v»*> 
rium de rebus orthographicis vario tempore faerit judi* 
cium^ nemo eat, quin sciat.^^ Quibus ipse in Areopagi* 
tico meo haec jam opposui p. 392. ^t haec Pinzgeri 
ratio (quam etiam nuper Baiterus et Saoppius secuti sunt) 
multa habet quibus laborat. Primum enim videat^ ne^ 
dum respuit rationes editorum, se tradat temeritati libra^ 
riorum^ quos non credibile est tam anxie secutos esse 
manum scriptoris, ut non hiatnm saepius quam par ex 
negligentia quadam admitterent, Recte eninr Schaeferus 
ad Demosth. T. I. p. 186. affirmavit, nullam in taliboa 
librorum esse auctoritatem. Deinde hoc ut Pina^ero con^ 
cedam y Isocratem aurium judicinm esse secutum , sed 
quid? si habuit tam teretes anres, quae biatum omnino 
respuerent?. Loco Dionysii autem ne ii quidem refelli 
possunt^ qui opinantur, nuUos prorsus reperiri in Isocra*- 
tis scriptis hiatus^ quod tamen^ qood sciam, nemo adhoc 
contendit. Dindorfios enim» qui ne particulam tecd quidem 
ante vocalem sine crasi in Isocrate ferebat^ eos tamoi 
tulit hiatus, qui in tragicis quoque po^tis reperinntur. 
Baiterus autem y qui . excursum nndecimum ad Bremii 
exempl. Isocrat. scripsisse dicitur ^ plures etiam ' ab ea 
commissos esse hiatus demonstraturus fuit^ velnti ne^ty ri 
ccp et QTi cevj rd olnff ori tjvSivy r/ ^ et in universoB 
qoae io # finiantar vocabola, ita fcaly deinde m in prima 



— 9 — 

jpersona iodicativi et infinitivis ^ o< et «i , moreQOi av^ 
porro abi vocalem v et ex ea ortas di[rtitbongos ov et ev vo- 
ealis exdpiat, o) ante u, ^ vocalipraepo8itnm^.;r()6 ante a 
« et 17 et o fi^ et denfiqae faic illic «. Inter eos tamen 
Be<iaaqaam tales retolit, qaales apad Bekkeram in Areo- 
pigitica oratione 151. b. ye rpopro et 156. c. mrte ovre 
i^fimtor. Hoc enim si legisset Dionysius , nam censes 
eam scripsisse, in Areopagitica oratione nallos omnjno 
reperiri hiatos?^' 

His qaae accoratias etiam singalis allatis locis in 
Areopagitico dispataveram^ viri docti qiiidem, paacis et 
in iis Strangio quodam exceptis y assenserunt, intellexi 
tamen plnra esse de hac re disputanda^ idqae sum factu- 
nis in 

Capite primo. 

De hiiita in fsocratis scriptis obvio. 

Isocratem igitnr revera hiatam quam maxime fugisse 
tt orationibus ejns ipsis optime poterit intelligi. In 
Panegyrica oratione certe hi tantum nunc in Bek- 
keriano exemplo reperiuntur hiatus. p. 41 . ed. Steph. 
|. S. ed. Bekk. BeroL Si uvSqo^. 48, 41. Si aaq^cc'- 
imAnjv. 49) 45. Si aycivag. 58, 60. Si eig. 54, 

66, Si &fict. 59, 98. Si ijxovcrav'» 93.^^ aXXojv, 67, 130. 
« ovx. 70, 144. Sk 'Ara^ia et ib. Si bXlytprlS^ 178. 
9k igfvu £x horam numero non dubium erit , quin locus 

67, lSO.*iti y ovx corrigendus sit, ita enim omnia an- 
iiqiia exempla usque ad Langium et Coraem habent, ne- 
qne minos antiqua exempla in ea orationis de permuta- 
tiene parte, in qua ex Panegyrico plura sunt repetita, 

68, 60. babent 8" elg, it. 54, 68. S' ajm; quod tamen 
etiam Cod. Ambros. E ap. Saupp. et Baiter. hac in ora- 
tione habet , ^nde hi viri hic apostrophum posuerunt, 
idemqhe feceront 59, 9%. in S* ijxovtTav praeeunte Orel- 
lio in or. de permnt. et 93. in S* alXcavy ubi omnes in 
Antido9« id toentor (Urb. autem in Paneg. ^ omittit.^* 
8ed coHi caosa non adsit , car Isocrates etiam in ceteris 
locis apostropho non sit asos, quem in tot aliis locis adhi- 



— 10 — 

■ 

buit , cetera eodem jure conrigentor^ quo Urbinatis aucto* 
ritate a Bekkero apostrophus nunc positus est 41, 1. in ^ 
wthq. 48 , 6. in 8' &v (idem jam a Battieo erat factum). 
9. in ^ ^i/. 43 , 11. in ^ imdetxnxcig et S' dxgifidig. 13.in, 
J' «s. 44, 16. in ^ imo. 45, «8. in ^ el. 46, 31. in ** 
ixleiTtovaccig. 47, 84. in ^ EJJLf^ag, idem 48, 37. est • 
factum. 48, 40. in S" ix. 49, 48. in J* imo&ep. 4A. in ^ 
orav. 45. in d^ afjKporiQOig. 50, 46. in S" ^fAeriQa. 48. in J* 
inioTccfi^voig. 51 , 58. in S* imiQ* 53, 61. in <r {mccQXov^ 
amf. 54, 67. Je^ ^fiav^Qcc Ttoktg est emendatum omisso ^juer^- 
Qcc. 55, 73. in (T 6Xfy(p. 74. in *' ix. 56, 76. in ^ o5§ et <r 
SaTKQ. 77. in d' poxvvovro. 58, 86. in S' ovx. 87. in ^ A^ 
et ibid. Si ocp&fjvai mutatum est in Si q^&^vat. 89. in S* 
''Ad-co. 59, 90. in S" v^teQOiy idem 91 et 98. est factum. 
60, 97. in S' eig. 61, 98. in <r ioTiv. 99. in S' ovx. 68, 
104. in S' afiq)6T€Q0i, 106. in S' ayovTeg. 63, \i9. Si ano- 
hn6vTeg correctnm est in Sk Xin6vTeg. 64, 111 in ^ iTifim* 
65, 116. in S' dei. 117. in ^' dQfiooTai, S* dvdaratoi et 
S' o/. 119. in S' dg. 180. in S" ixelvog. 66, 183. in ^ «ig, 
sed 185 8i dg ToaovTov in Si touovtov. 68, 138. in S* r^et^ 
Qcjjag. 69, 139. in S* ovToyv. 70, 148. in S' avT^. 71, 
146. in S* vm. 149. in S" alaxQoig. 78, 151. in ^ iv. 
153. in J' vniQ. 154. in J* ckicSg. 73, 154. in S\ og. 74, 
158. inS^ini. 160. in ^ cf^oi). 161. in ^, ^y , ^ ^et ^ ow. 
168. in S oTav. 163. in S oikcog. 75^ 167. in S ini, idem 
76, 168. est factum. 169. in S dv. 171. in S oL 173. 
in ^ dnXovg. 77, 175. in ^ ixSeSofUvai. 176. in J* cUaxvwjfv. 
78, 179. in ^ EvQoinTjg. 180. in 5^ t;7i^. 79, 188. in r ' 
oA^S et in ^ ^. 183. in S" dv. 184. in S' ditoig et in <J* 
vniQ. 80, 187. in S' ovx et in S' evSaifjtovicev. Ut t«r- 
ceam de locis , in quibus omnes libri apostrophum tuentur, 
ut41, 1. altero inloco. 48, 6. aitero in loco. 7. 10. 43» 
18. 14. 44, 18. 19. 48, 39. 49, 43. 50, 50. 51, 54- 
58, 56. bis. 53, 61. bis. 64. 54, 67. 70. bis. 56, 78. 61, 
98. aitero in looo. 101. 68, 105. bis. 63, 110. 64, 118. 
65, 117. altero in loco. 66, 180. altero in loco. 64,^ 
133. 68, 136. 69, 138. 78, 158. 73, 155. bis. 157. 



— 11 — 

74, 158. altero in loco Urbin. <%• 160. alt in loc. item 
16». 75, 163. 165. 78, 179. altero in loco. 

Idem stataerem de ware o, quod 77, 175. legitiir^ 
niai nunc a Baiter. et Saapp. ex Cod. E c&q pro cSor^ 
esset receptam. Ita olim 43, 1 1 in Med. Hag. Ald. le- 
gebator Sare ovy abi ov tamen jam a Wolfio est deletum^ 
49, 4S. autem nunc £a&' &. 53, 60. cSor' inL 55, 70. 
cScrr' ^. 61^ 98. moT^ ccvccarccTog. 64, 111. cSor' eig* 
11 S. coo-^'^ iriQtp jam a Battieo, non tamen a Spohnio 
erai scriptnm. 65, 117. oia&* al est s(^riptnm. Apo- 
strophum in hoc verbo omnes* tuentur libri 42, 5. 8. 
(Urb. pr. (og). 45, S4. 49, 45. 50, 50. 58, 59. 53, 
64. 70, 143. 71, 147. 

Corrigas etiam 68, 135. ze olxsiojg et 80, 189. re 
iBSUxXkaytiaovvcu^ uti ante Bekkerum 46, S8. o16vt\ ah' 
Iwg jam a Battieo et qui eum secuti sunt scriptum est 
pro antiqqor. exemplor. olov re aXXoig^ A Bekkero au- 
lem 54, 66. te kneiSii xal mutatum est in r ineiSrj xal, 
ciyas loco CoraSs conjecerat: re xal ineiSij ^ scriptumque 
est nnnc 68, lOS. r iarl. 65, 120. r i(p\ 67, 130. 
r* anoTQineiv. 77, 173. autem in ti ioTt fie^iav dele-^ 
tom est ioTi. His addas 48, 7. 8. 44, 17. 51, 54. 
57, 85. 60, 95. 96. 71, 146, ubi omnes libri apo- 
strophum habent et 80, 186. ubi nunc ex Urb. r^g &* 
€evTov pro vulg. te Trjg avTov legithr. 

Non minusvitiosum est, quodd5,73.ja£ oip^i^oeri/ legitur, 
id quod eodem jure corrigendom fuit et a Dindorfio atque 
Baitero non tamen a Sauppio et Baitero, correctum est, quo 
Dnnc55, 74. fi ov pro vulgato ju ovdi legitur,ad quod etiam 
Phil. 87, 85. conferre poteris, ubi omnes libri fx ov tuentiir. 

Offendit etiam 73, 156. roiairta eig, nec dubitabis 
corrigere, uti correctum est 55, 71. vulgatum ToiccvTa 
ola in Totavd'* ola et 45, 86. TfjXixavTa iifuv in r^/Af- 
xiuiy fifup atque Tairc' nunc legitur pro Tairca 47, 38. 
60, 97. 61, 100. 69, 141. 75, 165. ^on magis 
dobitayerim 80, 189. verba quae nunc Urb. Ambr. et 
. l^ct. anctoritate ita leguntur: fieyaXa {miaxvovfiivavg pro 
vulgato: fieyaXag rcirc imoaxiaeig noiovfiivovg frobatey quia 



-- « -. 

sequHur: negl fjuxfa dmtQl^tVy sed pro fie/dla erit fith 
yaV scribeodomy uti nunc 48^ 4. n^iar' 10. &Qia&' 
45, 86. xc^U^oT* 78, 150. 9r<ii/r' 79, 1S8. (T9»fr€^' a 
Bekkero est editum. ¥ulgaita ex loco 43^ 14., fuycikBsg 
noiovfmi Tccq v7S0(rx^(T^tg orta esse videtur. 

DiflSicilius emendatn est 71, 146. ot Sia tpavXotfita, 
ip TccTg avt&if ovx ololt rjaccv Cp^. Rationi Dindorfiftr 
nae enim qna cpavXoTtit^ scribatur , id jure opponetur^ 
Isocratem ejusmodi elisione semel tantum idque in ora^ 
tione de Bigis, quae cum sit forensis generis omofino pla- 
res prae se fert elisiones; esse nsnm. Legitur enim ibi ' 
350, 16. iXniS' clvai. Equidem igitur conjecerim Iso- * 
cratem (pavXoTrrrag scripsisse. Eum ^im plurales uti ' 
agytai, av&aSeiai, ivSeiat, eimoQtat, iaitritsqy xattfotfiteg, 
fjLSTgi6T9]T6Q y neviat, nQaorfjTBq, aefAvoTtjreg et similes 
amasse disces ex Excnrs. VII. ad Brem. Isocrat. Ipse J 
autem ad Areopag. p. 107. sat multis exemplis ex l80>*..i 
cratis orationibus petitis docui, librarios saepenumero iil 
liis locis offendisse. Hoc pro certo cum Dindorfio habae* 
rim , Isocratem ejusmodi hiatum neqniEiquam admisisse» 
Inde etiam non probo quod Bekkerus et Baitems Ur* 
bin. et Ambros. secuti 59, 93. el Ttg dia fitHQotfjtm 
fjfxBlrj&fj pro VTilgato eX Ttg Stcc afuxQOTfjTa (^quod vei^ 
bum sane ex usu Isocratis in fincQOTfjTa motandom 
erat} naQrjfielrj&rj scri^serunt Nam si quo in loco, htc j 
certe aptissime hoc compositum legitnr, cujos sententia I 
est: praetereundo negligitur. Isocratem saepius eo esse I 
usum videbis ex iis, quae Dindorfius ad h. 1. attalit. }, 
Recte igitur Orellius in Antidosi et nuper Baitems cai^ | 
Sauppio vulgatum retinuerant. Non magis fecerim cam | 
Bekkero et qui eum secuti sunt editores (ad qnos tamen ' 
Orellium non referes in Antidos. vulgatum retinentem)|[ 
qui 57, 83. vulgatum ordinem tijv 'EXXaSa ovfAffaaa» 
fjlev&^Qcoaav ex Urb. et Ambros. 1. 8. in avfinaaav Ei^' \ 
XaSa rjXev&^Q09aav mutaverant. Dindorfius quidem hiatnm 
sustnlil; 'EXldS* scribens, at quod contra (pavkoTfjT erat 
dicendom^ vaiet de'EkXdS* etiam. Mihi potius ordo val- 
gatos qno avfmxaccv post 'EklaSa collocetur^ hac de causa ' i 



— 13 — 

praeferendas esse videtar, quui interrogatio est, in qua 
laocratem adjeetivum hoc interdam postponere intelliges 
ex Paneg. 79 , 185. ano Si T^g'EU.ccSog cntdarjQ et Phil. 
96, 70. rifiv^EXldSa nuoavy quamvis non negarinuin pla- 
ribvs locis esse antepositum. Sublatum est simile vitium 
in Nicocl. 88^ 56. ubi vulgo ^^ Stu rijv ifiijv fiuXXov ngao^ 
T^a V legebatur, nunc autem ex Urb. receptum est: /nfj 
fialXov Stu trjv nQaoTfjra Tfjv ijiiijv ij. 

Dubitari poterit, an 71» 149. cumDindorfio etBaitero 
litera o elidi possit in verbis: oi juiiv yccQ avtdiv xaTcoig ccTtci^ 
lovTOj ol S^ ahxQcig iaco&rjaav. Si enim inter antoXovto et 
ol f m loquendo pausa quaedam fieri debet, hiatus eadem 
rationeerit defendendus, qua 64, 113. lecte habet: ^qp/- 
novTo ; ^ et qua ad Demon. 3^ 9. quod in Urbin. legitur : 
wpioTaTo. ovSi poterit excusari, ut taceam de orationum 
forensium locis, de quibus infira plura afferam. Quia ta- 
men IsofNrates vocalium concursionem etiam ubi post prius 
verbum interpungitur, soiet vitare, statuerim eam hic 
daas illas sententiae partes in unam quodammodo con- 
jimgi et ita pronandari voloisse, et censeo eum et hic 
imiikoin et 73, 156. non intjgdaavTo d^ sed qnia haec 
arctias cohaerent, ibi etiam inrjQccGavT* el scripsisse. Li- 
teram o antem elidi ad Archidamum demonstrabo. Tole- 
rabis tamen biatam focile 55, 74. in verbis: nccQaXelsT-' 
qiShu* ofjuog x, r. A. 

Delebis 63^ 107. in verbis: xamrjfiivoi TQtrjQBig Se^ 
nkmriag pA» ij trv/mcarreg ol aXkot vocabulum ol aXkoty 
qiiod in Urbin. non iegitar neqoe adest 61, 98. in ver- 
bis : nXBiovg pAv cwepdXsto TQtrjQetg elg tov xivSwov tov 
imiQ r^g *EXJudSog i} avfmavteg ol vavpLaxvoavregj ubi etiam 
ol ffiUof est siqiplendum. Dici aatem vix potest, quam 
saepe id verbum a librariis in Isocrate sit additum inpri- 
wi ante wethvmEUriveg. Ita 63, 108. vulgo T&pvaXkQnv 
'EiXivtov habent, ubi Bekk. Urbin. auctorit dkXcov delevit. 

Pluralem restitae 58, 57. in yerbis: Ttg yccQ dv hcsvsv^ 
uv Tolfit^aetev ij' Tovg rjvcovg avtov rj Tovg vcp* iT^Qotg ovrag* 
Ita Bekker. ex Urbin. et Ambros. i. verba dedit pro vat- 
gato: TAf^^ToXfjuioatsv — avrciv. At in Ambros. 1» legitor 



— 14 — 

quidem riq et ToXfii^aeuVf non tamen ccvrovy sed csvranfj qaod 
si miitas in avrdiv veram Isocratis habebis seriptoraBi. 
Tig enim coUeetivorum rationem sequitur, unde id sae- 
pius pluralis numei^us.pronominum excipit. Yid. Matthiaei 
Gramm. gr. §• 43S. not Praeter similUmum locum, qaem 
deinde ex orat. de Pace afferam, potes conferre de Paee 
177, 93. ubi rtg praecedit et cjv ad illud refertur, atqae 
1 86, 1 39. ubi rig ccv&goinaMf antecedit et otccv ogdiai sequitur. 

Non offendes 49, 45. in r/ ivy hunc enim hiatnm 
Isocratem admisisse ex pluribus patebit exemplis , qaae 
ex singulis orationibus afferam, sed 60, 97. in xccir oifSi 
ubi Dindorfius xovSi dedit et xcci aut delendum aut cuia 
alia particula mutandum esse opinatus est. Dionysias 
xal fiijSi habet, Baiterus autem xal ovSi defendit, qai» 
hic hiatus etiam in aliis locis reperiatur. Hoc quidenci 
verum est, negari tamen nequit rarissime id fieri. Quuna 
igitur jijf,r]di eatenus defendi possit, quatenus loci senten— 
tia est: et ne hoc quidem iis satis fuisse censnerim, sed 
audacius etiam quid conaturi fuissent , si ceteri id sivis* 
sent, fi7]Si non improfoandum esse duco. Mutandus tamen 
tum etiam erit locus in Antidosi, in quo haec sunt re- 
petita. Minus dubium est quin 50, 48, pro cett. xccc on 
ex Urb. Ambros. et Victor. cum Dindorfio et Baitero, 
quibus nuper Baiterus et Saupplus accesserunt, xccl Si6t4 
recipiendum sit. Recte enim Baiterus ad h. 1. scripsit| 
Isocratem hiatus evitandi causa hic illic Sioti usurpasse 
videri. Similia autem vitia in Panegyrico legefoantur 70, 
145. ufoi vulgatum xccl ovSi ex Urfo. Ambr. Victor. in xcA 
fiT^v ovSi et 78, 181« ufoi vulgat. wv xal a^iov ex Urb. 
et Amfor. in wv aiiov est mutatum et 58, 63. ubi ante 
Augerium, Morum, Langium et cett. edd. xcci iTtieixeiag 
legebatur , afo his autem et qui deinde sunt secuti ex Antid» 
et optim. Godd. xal Tccg imeex. est editum. 

In oratione ad Philippum scripta haec adhuc re^ 
stant vitia: 92, 49. Si ovSiv et 93^ 53. Si ofioQoigy ufoi jam 
antiqui libri Hag. Basil. Wolf. Batt. S* bfioQoig y Med. con-* 
tra Si fwvbig, Langius et Cora^s autem cum Bekkero Si 
ofju habent, quod nuper Bait. et Saupp. ex Ambros. in ^** 



— 16 - 

^wQ. oonrexeruiit. Sed non minus in altero loco apostro- 

{^as erat ponendus, uti nanc positus est 83, S. in S* 

huipovg jam a Batt, 7. ^autem in Si optgw ex Urb. oth- 

tw est deletum^ et 84, 9. ^pro di Sxaara est Si naQi scri- 

ptnm. 11. nunc legis S* otiy sed 85, 16. pro Si ^!;r^edi- 

tom vides Si ^ic^Ba&ai gtQog. Apostrophas nunc est 86, 

31. in S" *RlvQicov. S7 y S3. in 5* ccvroig et ^, cog, ubi 

tuen cum Bait. et Saupp. comma est delendum. 88, 89. 

in^ IxccoTop. SO. in S* ccvTcovjam ap« Batt. 89, 36, in S* 

wf* et S" nrrov. 38. \n S^ mg 90, 40. in S^ ore. 92, 49. 

in j' imb. 93, 53. in ^ itoXfjumf et d' iTto^ow. 94, 68. 

in J* 'AyTjaOiuov. 95, 64. in d* "EKhivccg pro vulg. di^ c^AAoi;^ 

*EU. et in S" ^inoXaaeiv. 66. in ^ vno. 67. in d' !/^Ax£- 

/Sitt^S 6t J* ovjf. 68. ih S" cjg. 96, 71. in S' ovx pro 

vulg.: Si ovxl et ib. in S" ovx. 99, 87. in S^ aXXn^ovg. 

100, 90. in S' ovx et J* ^;f. 91. in S" alKotg. 101, 94. 

in ^ £^AoT(>^}if. 103, 99. in^ oiSevog. 104, 108. in J' 

vbtbv. 109. in^' oqA. 105, 115. in ^ or£. 106, 117. in 

a* ow. 119. in y ix. 108, 1»9. in S' cmb et J* fiUjjf- 

tofw 131. in ^ (o(peXi(iiv pro vulg.: d;^ coqpeAe/coi'. 109, 

136. in S* evvoiag. 110, 137. in ^ aQiazu. 140. in 

(T 5rf. 111, 146. in S' cA^aat et S' tmmg. 11«, 148. 

in ^ imo. 113, 154. in S* yv pro vulg.: Si av. Quibus 

addas 8«, 3. 85, 13. 87, «4. 88, 28. 38. 89, 36. 

aitero in loco. 90, 40. alt in ioc. 41. 91, 46. 47. 92, 

52. 93, 53. tertio in loco. 54. 55. 56. bis. 94, 59.61.62. 

ali in loco. 95, 67. tert. in loc. 68. alt. in loc. 96, 70. bis. 

97, 74. 76. 98, 80. bis. 100, 90. tert. in loc. 101, 

94. alt. in 1. 102, 101. 102. bis^ altero in loco com- 

ma quidem est interpositum^ sed verba aoi S' fjv uno te- 

oore snnt pronuntianda , apostrophus igitur non offendit. 

103, 105. 107. bis. 104, 110. 105, 112. 113.114. 

106, 117. alt in 1. 118. 119. alt. in I. 120. 107, 

123. bis. 124. 125. 108, 127. 128. 129. tert. in 1. 

130. 131. alt in 1. 109, 132. bis. 133. 134. 110, 

139. 111, 144. ubi comma intercedit, 146. tert in 1. 

112, 147. 149.; quibus in locis et antiqui libri et Bekke- 

nis cnm Urbinate apostrophum habent 



'— 16 - 

Non laixius 91^ 47. wara omioTBQij&fjaeep est com» 
genciam, ati Danc 68^ 31. vulgatum c3ct0 op. 92, 61. ehm 
oXiyov. 93^ 55. wgtb ikn&FavTBQ. 04^ 68. cS(rr« ostpcgfM^ ^, 
et 101, 96. war^ uvuyKce^ofievoi carrectum et ib« volgatot* 
ordo: (»0T6 elvai q^ov mutattts est in cjore ,Q^av alvatt 
Adde his SS, 1& 86^ SO. 87, 98. 90, 40. 41. 98, 
6&. alter. in loe. 94, 69. 61. 96^ 66. 97, 76. 99, 8& 

102, 100. bia* 180. 107, 136« bis. 136. 109, 188; 
136. ubi omnes, quantom scio, libri apostropbum tneiir» 
tor. Accessit etiam ex Urb. vitium 100, 93. ra tm>* 
xiccvy volgo enim rs non legitor. Erat iuitem t scrtbe»- 
dum. Similia vitia Donc siint correcta 84, 11. ubi ct 
9tav pro volgat: ze &v legitar. 96, 71. antem nune legb 
&* {mepfiakXovaccg. 98, 79» &' orav* 80« &' ircciQavp 

103, 104. T allcov. 107, 133. r ini pro volgs^ u 
oQjit^atiig. Litera e autem jam in antiquis exemplis elisa 
est ^ 4. 103, 101. 103, 104. alt in loe. 104, lO^ 
lOf^^^tS^. 109, 134. et IIO^ 13a 

'"^flue aecedit aliod vitiom 113, 160. ob ovx, qnod 
oli supra ^ in /«', ita in a corrigendum esse censeo^ 
quamvis negari nequeat, hoius eiisioni» exempla in 1^k% 
cratis orationibas frustra reqniri. Ex Demosthenicis in» 
fra phira afferam. Vitia similia olim legebantur 96, 7ft 
ttbi ae im^ovXeveiP nunc in im^ovh ae et 108^138. ubivid** 
gat mid-etv ae^ el in ae nei&eiv, ei est motatum. In Episi 
IV, 413, 1. vulgo ae eiXofiujVy sed mmc rectios ae ^ow ' 
lofAfjv est scriptum. 

Minus etiam dubium est quid fecieDdum sit 103, 100» 
obi antiquiores libri omnes ^ xeivag sive ^ 'xeivccg habenfe 
Bekkerus tamen Coraem secotos f/ ixeivag seripsit, lieet 
ipse ad Paneg. 44. c dicat, Urbinatem post vocalem xiiVif$ 
scribere solere, undeetiam nune 89, 36. ^ xeivag* 93, 69. 
fj xeTvoi. Vaneg. 44, 18. ^ xeivajv. de Pace 183, 116.J( 
xeTvot. Ifelen. 318, 60. ^ xeivf/v. Busir. 339, 35. ^ 'xetmp 
et Panatb.341, 41. ^ xetvoi pro ^ ixeTvoi et sim^ est seri* 
ptum. Qoibus addere poteris Panath. 348, 78. obi' in Ald 
et volgo a iieeTvogy in Cod. Corals autem et aMis a xeTvog et 
a Bekkero a 'x^Tvog est datom. Hane alteram hajos verbi 



— 17 — 






foniiam / ionicam a grammaticis appellatam , jam ante Bek-» 
kemm passim lectam essie ostendi ad Areop. 408., ubi 
etiam significavi« quod 95, 6o* ^Qo ixcivov legatur, non 
oflendere^ quia et post npb et post ncQl vocalem admitti 
constet. De hac re tamen viri docti dubitaverunt, xatvog 
an *x€Tpog com coronide scriBenddm sit. Bekkerus hac in 
re sibi non constitit et adeo Berqlinensia et Londina 
exempia differunt. Dindorfius contra inde, quod x^T-^ 
9og vix onquam post consonantem literam scriptum cbm-» 
pareat , conclusit in praefat. ad Demosth. p.^ IV. ubique 
*x€iPog esse scribendum^ qua in re eum secutus est Bai- 
tems ad Paneg. p. 17. At mihi Attici xeTvog uti d-ilBiv 
rarius quidem, sed tamen tum inprimis usi esse vldentur^ 
com vo(5aIis antecederet, ita ut neqne in &^l6iv neque in 
u^vog coronidis signum addendum esse censeam^ sed sen- 
tiam Atticos ipsa verbi fornia curtata ad hiatum evi- 
tandum esse usos. Librarios hic illic coronidem addidisse 
is non mirabitur^ qui quam impense id librarii ament^ bene 
sdt. Vid. Lobeck. ad Phrynich. p. 7. Ita Isocrates 
etiam 105, 115. in verbis: ^ i^ lav non sic^ sed uti 
volgo habent: ijneQ ii mv ionico more Videtur.scripsisse. 
Rarissime enim quidem ^neg legitur et Hartungius de 
Partic. graec. I, 344. omnino negat^ Atticos scriptores 
ee esse usos^ sed ea ipsa de causa a librariis in Urbi- 
nate mutatum esse videtur. Quia autem Isocrates ejus- 
modi hiatus alibi non admisit^ idem de hoc verbo affirma- 
verim^ quod supra de Sion est dictum^ ab Isocrate hiatus 
evitandi gratia esse ita scriptum. II€q certe ad relativa 
aliasque particnlas tum maxime adjicitur^ si vocalis se- 
qoitur^ id quod perspicere poteris ex Plat. 303, 34. 36. 
87. Archid. 136^ 100. ubi vulgo ov, nunc autem vocali 
seqoente ovneQ est editum. Idem de ineidiiiieQ Archid. 178, 
65. eXneQ Antid. 313, 17. idvneQ Antid. 315, 88. 
o&evncQ Busir. 884, 15. est dicendum. Herodotum autem 
osom esse verbo ijneQ testis est idem Hartungius I. all. 
neque minus Polybius eo solet uti v. Lib« II, cap. 51. 61. 
Item de auctoritate Urbinatis dubitaverim 98, 83. 
in verbis: IleQl /niv ow rmv ifmv xaV wv aol nQccxriov 

2 



— 18 — • 

iarl TiQog rovg "Elh^vaq^ ax^Sov axfjxoaq. Ibi etum vulgo 

post ifmv legunt: twI negi cjv iiyoijfiai aoi n^xriow tJpm 

!xgbg X. r. h, in quibus hoe tibi facile coneedam, iyovfm 

ab iuterprete esse profectum et inde vulgo etiam mhh 

pro iari scriptum, non idem tamen tibi de repetita prae-* 

positione negi concesserim. Quamvis enim nemiuem fu- 

^ giat, post aXlccy ^, cog saepe praepositionem non repeti, 

tamen non minus constat praepositionem cum relativo loeo 

praepositionis cum demonstrativo , quod a relativo exci- 

piatur, a Graecis poni. Vide. Bernhard. Syntax. graec 

p. 301. et confer praeter Archid. 134, 87. ii c^ 3* ' 

^vioi Ttveg avfjL^ovXevovaiv ^ de Pace 164, 26. Panath. 

,248, 47. 846, 68. 848, 79. Evag. 197, 48. An- 

tid. 313, 17. Id ut explicarent videntur hic interpre- 

tes ijyovfjLai addidisse. — Quodsi 85, 14. omnes libri 

xai ovSiv i^ov tuentur, ferri quidem hic hiatus per se 

potest, habet tamen quo offendat locus, quia i^ aavv^ 

Sirmg interponi solet, vid. Paneg. 68, 133. Helen. 809, 

9. Antid. 317, 34., id quod hoc in ioco etiam factum 

esse eo verisimilius est, quia yerba rationem eoutinent, 

cor qui legibiis et institutis publieis teneantur nunus apti 

ad rem quam suadeat gerendam sint et quia in iis quae 

sequuntur: iri Si nolv xaradeeariQOvg ovrag idem obie^ 

ctum est quod in iis^ quae verbis xai ovSiv x. r. X» ante- 

cessernnt, ita ut verba: ovSiv iibv — TtQoaTarrofAevoi 

parenthetiee et explicandi eausa addita sint — In vei^ 

bis denique quae 89, 38. leguntur: oQag S' 6g TeraXat* 

ncjQf^ai Sia rov nokefiov xai cog naQanXt^aioog ^x^vai ToSg 

ISifjc fiaxofAivoig conjicere aliquis poterit alterum a^g esse 

delendum. Non enim duo affert argumenta, cur Pliilip- 

pus sibi Graecos facile conciliare possit, alterum quod 

miserimi sint et alterum quod similes privatim rixantibiis, 

sedid potius orator vult: quia summis premuntur miseriis 

similes sunt privatim iitigantibus. Quae si vera sunt, alte- 

rum wg reetius aberit. Similes hiatus nunc sunt remoti 1 09, 

138. ubi pro vulgato: alla fieTavaariov xai avccaTQenriov 

nunc akX avaaTQ. xai fjueravaaTiov legitur et 1 1 1, 145. ubi 

pro vulgato: xa< <^(>/aToi/^ scriptum est: xai rovg oQiaTovg* 



— 19 — 

Neqne 89, 85. 'm xl &^ neque 85, Id. 86^ %%. 
91, 45. 93, 55. 99, 85. in oxi m offendes. 

lo PlAtaica oratione primam toUendus est }\iatus 
997, 5. in verbis: puotXuna ayuvaTetovfiev ^ quod vitium 
non mittos est corrigendum quam quod Paneg* 79, 183. 
olim legebatur: XvaneXovaaq fidUarcc tjimv a Belikero 
■latatum in fAoXiOTa hjaa:. ^fjuv. Apos^rophus invenitur 
iii hoevocabulo etiam397, !• et 301, 88. ut de ceteris 
taceam orationibus. In his epim adverbiis &Q€atay rax^aray 
MCtXkiota^ ipciOTa, i^diata et nhtara vocalis a ante vocalem 
tdiditur de Pace 170, 54. 173, 70. 174, 74. PhUipp. 
IIS, 151. dePace 185, 131. Paneg.42, 4. etsaepius. 

Neqne mintts male habet ioous 304, 48. kvSe^a&e 
wgy quod eodem jure corrigetur , quo nupc 305 , 48. in 
vulgato: oyea&e rjfiaQ hiatus remotus et scriptum e^ifjfiaQ 
-oUa&f' Qtti de elisione hojus Hterae in Isocrate dubitat^ 
cooferat Archid. 130, 69. oiea&' avrovq et Nicocl. 38^ 
99. iniartjad'* on. In iis autem quae haec excipiunt 
S> 48. .fiovXea&ai fi^a rwv xaraSovXovfiivmv riiv 'EkXdSa 
^vcu fiaXkov ne dubita, quin Urbin. auctoritate, qnam 
noper etiam Baiter et Sauppius secuti sunt y rijv 'EXkdSa 
deleas ; nam non eo, quod totam Graeciam, sed quod La- 
cedaemooii eos ipsos in servitutem redaeturi sunt, socii 
Biovebantar, ot Atheniensiom societati se adjongant. 
Ambros. eivai ante riiv 'EkkdSa collocat. 

Non offendunt 896, 1. S dvSQeg neque idem 897, 
6. ubi 09 recte ex Urbin. receptum est , neque on dv 
803, 87. neque txokv dv 308, 87. et 303, 38. Re- 
otat tamen locus, quem correxerim 899, 14. Quamquam 
enim omnes libri ibi vq)' tDv ov fxovov dv &drrov fj vnb 
Bil^cUm See(p&dQ7jfiev habent, tamen memor loci 308^ %0. 
itfO&vfWTeQov imkg riJQ ixelvayv dgxVQ V '^VQ avrm aoorfj^ 
fftas aenokefAfjxorag et 33. el fietd AaTceSaifioivoyv ffrovrayv 
yepffaetai noktq alterum ^?r6 delendnm essecenseo. Con^ 
fcras etiamArchid. 135, 98. de Paee 181^ 106. Pan- 
atli. 856, 113. Evag. 189, 3. 801, 61. Antid. 313, 
18. 381, 58. %. 149. 158. 175. Paneg, 51, 61. de 
Big. 4)47, 3. Lochit. 398, 19. Epist. JX, 9. 



- w - , 

,' In Archidamo primnm est vitiom in loco 1S7, 52. 
in quo Bekkems Berolin. solus Si ovofuxaTOTcerovg scripsity 
cum ceteri omnes et ante et post Bekkerum recte f^ 
ovofA. habeant. Sed quod de hoc loco, idem eststatuen- 
dum 1S3, 37* ubi quidem omnes Si ayvoovfxivov faabent^ 
sed hiatus non minus est toUendus , quam a Bekk. in 
XXXVL locis hoj. or. est correctus^ quos singulos afferre 
me taedet. Legitur autem apostrophus in hoc verbonnnc 
in LXV. locis huj. or. 

Aliud vulgare vitium deprehenditur 184^ 43. in 
verbis wat^ oUyaQy quae eodem modo in cSor' oh snnt 
mutanda, quo 188, 60. vulgatum (oore ovx correctnm 
et c3ot' ovx est scriptum. Legitur apostrophus 180, 88. 
183, 36. 130, 67. 69. 70. 134, 87. 135, 98. 

Corrige etiam 131, 74. oacc ccv, quod simili modo 
erit emendandnm, uti 181, 87. vulgatum Siaxoaia Hrri in 
Staxoai ^Ttj et 131, 75. TaifTa iav in Tam* iav. Omnes 
libri contra Tavr habent 131, 78. Poterit autem hiatns 
eo tutius corrigi, quo minos quid Urbin. habuerit, liqnet, 
6aa enim in eo cod. a correctore est. 

Idem debet fieri 119, 17. in : acpixovro eig JeXq^oifg, 
ubi Ambros* elg JeXtpovg acpixovTo habet, unice vere» ' 
quod jam Baiterus vidit , ita ut jure mireris a Baitero 
et Sauppio non ita esse editum. Sed 119, 16. in ver- 
bis: iniaTfjad-e oti non cum Baiter. et Saupp. in not 
ijtiaTrjad'' oTiy sed cum libris antiquis quibuscum Yatic» 
facit : iTtiaTtja&e Sioti scripserim, de quo verbo vide quae 
suprasunt dicta. Simile vitium est sublatum 135, 95. nU 
pro vulgato : Tivag av ToXfirjaei^ ^fjuov oYea&e iX&eiv nnnc 
Tig av iX&etv ToXfirjaeiev est scriptum. . . 

Mirum sane est quod a Bekkero 187» 56. iatty o?- 
Tiveg non est emendatum, quamquam Cor. et Dobr. (qoos 
nuper Bait. et Saupp. sunt »ecuti) recte iaTiv, otTtveg 
habent, uti in Paneg. 77, 176. jam Wolfius iibror. antiqo. 
iaTi. a correxit. Cf. 118, 14. 185, 48. 130, 68. 135, 98. 

Plures hiatus hac in oratione &cit particula m£ 
Unus quidem jam est remotus 134, 88. in verbis: dHA 
nQog xoig aXXoig xai elg oveiSfj, quae nunc scripta sunt; 



— «1 — 

ulXat nai %qo% xot^ aXXoig el^ op. Corrigenda tamen 
etiamsnnt 117| 9. cciim Si xcci iffidg t^ avv^ i/iAoi ypci- 
/i^r fx^ ite ut Vatican. aactor. xcci deleas et 3* pro Si 
scribas. Neque magis probo 131 , 73. verba xai 7to- 
JUcep ex Urbin. post StxnUav addita; abdnnt enim noa 
solom in vnlgat libr. Mediol. Hag. sed etiam in optimo 
Anbros. estqne ex Dionysio Halic. a Wolfio receptnm. 
In Ald.. et Basil. com JSixsUav xhi desint, patet, altemm 
idterius esse interpretamentam sive correctionem ^ nisi 
mavis verba illa xai 'Iraliav ab ipso Dionysio esse ad- 
dita^ qnippe qai in jadido de Isocrate non verba sed ar- 
gomentam orationis memoriae prodidit. Poterat aatem id 
fd Dionysias ea adderet, facillime fieri^ qaia Isocrates 
aaepias utramqae terram inter se conjungit, vid. de Pace 
179y 99* Atqae in ennmerandis terris , ad ^(aas Lace» 
daemonii eonfbgere poterant, magis Siciliae^ cajas in- 
solae incolis Lacedaemonii saepe subsidio iverant, qaam 
Italiae locas esse videtar. Tolerandas aatem fortasse 
hiatns erit ISl , 88. Kai el fdv et seqa. uti certe to- 
lerandi sunt 138, 80. rl av. 131, 74. on av et 188, 
60. iyw noXv av ijSeop quod nunc ex Urb. pro vulgato : 
Av iyA iioXv riSiov est receptum. 

Blinime tamen ferendum esse censeo, quod 133, 84. 
legitar: cScrre — tmofuivaij Sv. Verum hoc quoque in 
loco habet Urbin. : ^are — imofieivaifievy cjv. Orator 
enim hanc ponit ut rem, quam prae Lacedaemoniorum vir- 
totibas minime ratam fieri censet^ quae igitur sola nititur 
cogitatione. Yid. de hoc usu part. ^ore cum optativ. 
Kibn^. Gramm. gr. $. 887. Olim autem pluribus ejus- 
Bodi vitii& cum ceterae Isocratis orationes tum haec sca- 
tebai.. ita 135, 91. vulgo: nQavrovTaq <pav^ae. Elai 
habebant, nunc tamen ex Urb. scriptum est: (pavijvai 
XQirTovTag. Elaij deinde 137, 109. pro vulgato: noXv 
YttQ fucXXop XQeZttov fieydXov xaigov TifAfjv dvTaXXd^aa&ai ij 
moM leges: noXv fiaXXov ^ ceteris omissis. Similior 
eliam est locus 136, 96. abi vulgo: (og ovSeig av — Stj^ 
hiaai vel SijXciap. 'Tnip legebatur, nunc autem ex Urb. 
ii oiSeig &p — StfXmet^. 'Yitif est receptum. 



-. « - ' 

In oratione de Pace scripta leges 179t 97. in 
bmnibus libris: (mte ovSi^ quod quin corngas non dubi- 
ta bis^ uti vulgatum oSor^ aitov jam correctum est 161^ 
13. in fo<yt* a^iov. Omnes libri apostropbom toentar 
160, 6. 165^ 31. 33. 166, 36., nbi comma dele, 
167, 40. 168, 46. 46. 169, 48. 171, 69. 176, 8«. 
176, 89. 177, 93. 181, 107. 11«. 184, 184. 186, 
138. 186, 139. Idem est dicendum de loco 181, 110. 
ubi pro vulgato: ndTtore Xoyiffjiwg avroTg ex Urbin. scri- 
ptiim est TtoiTtoT^ avroTg hyyiafibg^ sed tum certe Ttcmor* 
erit scribendum, nisi mavis vulgatum verbomm ordinem 
retinere. Ita 176, 84. nunc nomov' €ig legitur, ut olim 
jam 183, 113. et 114. 6 hoc in verbo erat elisom. 
Corrigendum etiam est 168, 44. ccXXA mf&gomovg, quod 
ex omnibus Isocratis orationibus unum est exemplam 
ejusmodi hiatns, qui tamen sine dubio ex Ambr. Scaplu 
omqibus Antidoseos libris et Dionysio cum Baitero et 
Sauppio non minus est tollendus, quam id a Bekkero fa*' 
ctum est 171, 63. in a)X dQBaxovarjg. Exempla autem 
hujus apostrophi qnavis fere reperies pagina. Idem etiam 
est statuendum At noXXu av quod 164, 36. leges, ubi 
eodem modo noTX scribas quo de Big. 360, 16. vi* 
debis scriptnm. Correcta sunt similia vitia 163, 18. 
ubi pro vulgato : xaWg ravta oQtaoifAed-af nunc Tavm 
xahSg oq. 170, 66. ubi pro vnlgato: ravTa ov nunc 
TaiJT ov. 171, 67. ubi pro vulgato: Tairca S» omor ' 
xQtvaifirjVj nnnc ravT* anoxQ. av. 68. ubi pro valg.s . 
Tavra iit^fiaQTovofiev nunc TotavT iivfi* 63. ubiprovulg.s 
ToiavTa i^afiaQTavovTsg nunc rbtavT ^|. et 179, 99. di&^ 
niqtie ubi pro vulgato: ravra i^afiaQTiTv nm^ravT* i^pu 
legitur. 

Minus offendunt hiatus, quos particula xal fadt, vel4 
uti 159, 3. xal tlQfivf]g. 161, 14. xal ort. 176, 84. 
xal ovx et 176, 86. xal ixarovy quamvis non negariai 
hic quoque fortasse vitia quaedam latere, quae correctt 
sunt 187, 140. ubi vulgatum: elcQv^aecr&ai xal eig t^p 
nohv nunc omisso xal mutatum est in €ig rijv noX. eitrf^' 
et ib. 143. ubi vett. libr. Ald. Med. Hagan. ^l aaniS^'^ 



- «8 - 

pro recentior. edd. nai rag eetnt. habent. Facilius feres 
169, 18. ri &p atque 186, 134., ubi tamen in Anti- 
doai in antiqa. libr. prorsus aliud quid est, on ccv et 
179, 101. ndXu up. Non autem probabis 188, 146. f) 
iyofy sed scribes ^/co^ uti Panath. 868, 148. scriptum 
est pro vulgato: & iym, et uti aya> nunc legis in Nicocl. 
3ft, 63. pro vulg.: cS, idemqne Bnsir. 388, 34. pro 
volg* & fy6 et Panath. 933, 3. pro vulg. mv fyo). Idem 
censuit Baiteriis ad Brem. p. 319. 

Medieina etiam parata est loco 168, 44. ubi pro eo, 
quod nunc apud Bekkerum legitur: fAcr ix^^povicp' recte 
ex Urb. et Ambn quibuscum Dionysius facit, cum Baitero 
at Sanppio redpietur fia:' ix€iv<ov iq)' , praecedit enim 
riqy qnod eollectivum esse supra exemplis allatis ostendi. 
Similis hiatus legebatur olim 164, 34. in verbis: oT(>cf- 
ron^i; ^txov, wv ubi nunc rectius GTQaroniSiav ienxdoffy 
cSv est editum. Restituendus denique est pristinus ver- 
bomm ordo, quem in Antidosi omnes libri praeter Ambi*. 
et hic cod» Scaphus. tuetur 166, 36. nETaat rovg axov-* 
optag €cax6Tvy ubi Bekkerus, non ita Baiterus et Saup- 
pins, male ex Urb. dedit: rovg axovovva^ netaai aaxetv. 
Idem etiam dixerim 183, 115. de verbis, quae nunc mi- 
nos reete sunt scripta: novfjg^ ^/eiv vo/Ai^sTey otij cum 
volgatus eorum ordo, quem etiam in cod. Scaph. reperis, 
at: vofA. noivfjQwg Hx^iVy or/, quem jure probat Baite- 
ras. Ibidem $• 114. nunc rectius aiftA» ayvoeize repe- 
ries pro volg.: ayvoetre avrmv. 

In Areopagitico ex numero hiatuum qui restant, 
primns sit 143, 16. 8i 6, qui ex viginti sex ejusmodi 
hiatibns a Bekkero eadem ratione qua supra dixi, corre- 
ctis nnus est relictus, in quo tamen vocalis e non minus 
est elidenda, nti eam nunc elisam yidebis in XXXIX. 
Im^ or. locis. Idem affirmaverim de loco 156, 80. ubi 
(Sor« oifte legitur, postquam idem hiatus sublatus est 
146, 33. 149, 48. 50. 150, 53. 153, 66. 156, 81. 
In omnibus onantum scio, iibris vocaiis e elisa est 143, 
30. Hnc accedat 151, 57. vfA&g ye (povTo^ ubi ye ex 
Urb. est aii tum, sed y' scribendum erat, uti scriptum 



— «4 — 

est Nicocl. 30, 18. Phil. 95, 68. 99, 85. 109^ 1 03. 
Archid. 189, 63. de Pace 166, 35. 186, 137. Evag. 
195, 37. Panath. S46, 65. 878, 916. 987, »59. 
Plat. 301, 96. Antid. 317, 34. f 97. 975,. 983. 
Neque minus 155, 77. ex Ambros. c. Bait. et Saoppt 
TOiccvTcc iiccfjLccQTdvovTceg corrige, id quod jam factum est 
156, 78. ubi pro vulg. TotccvTa ^arai nunc TOiavr^ Satm 
legis, quo etiam 151, 56. referre poteris, ubi Bekk. 
pro TavTa ine^iovToq ex Urb. Tairca SicitovTog recepit. . 

Graviora quae adhuc legiintur' vitia sunt 148, 49. 
ii cjv naQaaxevdaovai firjSh avrovg aiiov ^fjfUag [fiovhlia^'' 
a&ai'^ iiafjbaQTaveiVy ubi in Urb. ^ovhriaead-ai recte abest, 
simul tamen ditovv legitur, simili errore, quo Paneg. 58| 
69. Urb. pr. aiiov pro diiovv habet. Recte igitur Din- , 
dorfius, quem et ego et Bait. et Sauppius secnti snnt, 
verbum ^ovyjaea&at , cujus loco Cod. Fug. et LB. ia^ 
a&ai habent, delevit. Urbinatem autem ne cum Bekkero 
sequere 147, 39. , ubi ex eo vulgatum verbdrum ordip> 
nein: imfiei.eTad-ai Ttjg evTaitag, rj male mutaium vides 
in TTjg bvraiiag iittfieXBia&at^ rj ti 151, 59. in verbis: S^ 
fioTtx(x>TdTovg yeyevrja&at \twv^ noXtTciv^^ oS^yre, ubi ntw 
mktTcivy quorum loco Urb. tres literas habuit, quarom 
ultima V, non uncis includi debebat. Jure igitur Dindor- 
fius, quem mecum etiam Bait. et Saupp. secuti sunt, uncoa 
removit^ saepius enim singula verba vel maxime neces-» ^ 
saria in Urbin. desunt. Vide me adAreop. 99, 170. et 
300. Non necessarium eivat tamen recte omissum est 
149, 49. in ivofit^ov etvat ij, 

Non offendes 157, 84. in oTt av. Erunt quideni» 
qui propter pausam, quae in loquendo fit, etiam non offen- * 
dent 153, 67. in verbis: Ttjv (scil. TtQaoTrjTa') tov drjfiov. o& ' 
At cum vulgo in libris pro Toi Srjfiov legatur Trjg StjfAoxQ€H 
Tiag, cum Isocrates biatum, etiamsi pausa est in loquendOy ,~ 
evitet et cum denique saepius tjj dfjfAoxgaTitjc fictiones ah 
Isocrate adtribuantur (vid. me ad Areop. 337.) tov ^ 
fjLov interpretamentum verfoi r^g SrjfAOTeQaTiag esse videtnr. • 

la Panathenaico, quae oratio omnino pluraqoaoi 
ceterae interpretum vestigia prae se fert, plures etiaA 



— «5 — 

relicti sont hiatus. Ita S48^ 76. Si, eYd^* et 850, 84. 
Si &p€eyiyvoM7coiJLivoyv adhac restant a XXXVII. hiatifous 
iiojas generis , qui a Bekkero plerumque per elisionem 
vocalis « sunt remoti , ita ut nunc hic apostrophus in 
CXIyiVI. loc. huj. or. legatur. Inde non dubitabis qnin 
in atroque supra allato Joco ^ scribas , modo comma in 
altero deleas. Huc accedant loci 834, 6. re ccXtmwq. 
S36, 14. TBy d et 857, 119. re vnsd-ifjLrjv y in quibus e 
non minus elidendum est, quam 847, 71. et 866, 158. 
in re amccq, ubi particula ex Urb^ accessit. Legebantur 
olim plura hujusmodi vitia 833, 6. in re ifxccvTov. 837, 
S8. re akltog» 846, 65. re xmkQ, 869, 174. re iyivero. 
. 875 V 803. T6 cog, in quibus nunc apostrophus est posi- 
tiis et 837, 83. in re av xulj quae minc in re xav sunt 
mutata. Elisum est autem in omnibus quantum scio li- 
bris 6 858, 95. 96. 855, 107. 856, 114. 859, 130. 
861, 137. bis. 868^ 169. 870, 179. 873, 198. 876, 
807. 877, 811. 880, 830. 888, 839. Jure etiam 
offendunt 869, 174. cSore a^ad-ca. 873, 194. ojore iyr- 
ni&eig et 886, 855. Sars ovrag, quae quidem non minus 
apostropho ponendo sunt sananda, quam quod 858, 185. 
olim w(TT€ 6 legebatur. Confer etiam836, 16. 838, 89. 
841, 45. 844, 55. 848, 79. 858, 94. 854, 103. 104. 
856, 115. 870, 179. 876, 809.879,886. 885,849. 
quibus in locis e est elisum. Hiatus etfam exstitit 869, 
171. ordine vulgato: ol tots xvQioe &7]^ai(ov ovteg Urbin. 
(et Ambr.) auctor. mutato in oi xvgioi tot^ ovTeg Qrj^Vy ubi 
nisi mavis illum sane simpliciorem verborum ordinem reti- 
nere , quod Bait. et Saupp. fecerunt , certe t6t seribes^ uti 
scriptum est 838, 85. atque Paneg. 53, 64. Archid. 188, 
81. 136, 97. Bnsir. 881, 8. Antid. §. 864. Epist.III, 
418, 5. VI, 419, 9. Adde his locum 858, 188. itd^ 
noTB aitoQfjaaiy siyktm corriges, uti nunc 834, 7. vulgatum 
ntonoTe anoQrjGcu et 844^ 55. nconoTe avTolg litera e elisa 
ost correctum. Conferas etiam 859, 131. 860, 136. 878, 
188. His accedat denique locus 868, 178. fie ayvoetvy 
de qua eiisione vide quae supra ad Paneg. sunt dicta. 
Uti autem in iis, quae allata sunt, litera e^ ita o 



— «6 — 

I 

erit ex Ambr. CQm Bait et Saapp. dideQda 988, 94. 
in Tovro /yJ^. Est jam a Bekkero eiisa 354^ 103. in 
TovT* ccnXrjoTiccQ pro volg. tovto &nJL itemque apostrophoa 
in volgatis etiam exemplis l^tur 946, 66. 67. 954, 
106. 965^ 157. 978, 918. 984, 94a 987, 95». 
Idem statuendnm est de loco 968^ 170., ubi leamTvo 
imoSBi^ovTccQ legitur^ quod corrigas, ati correctam est 
978, 918. ixBivo iaaceq in ixeip* iccffag et 976, 908. 
xocxeivo i&ccv/iia^ov el MhjS^w in xccTCBtvo ae iAXri&^v. Con-*' 
feras de elisione 979, 996. Archid. 191, 96. de Pace 
187, 149. Epist. II, 410, 17. 

Idem de litera cc dici potest, cujns loco apostrophns 
est ponendus 940, 39. in tccSjtcc itmv, abi cum Bait. et 
Saupp. Ambrosi auct. tuvt* ioTcv scribe, ati nunc 951, 
93. etiam tccvt* tJtgcc^fAev legis. Olim apostrophos in 
hoc verbo jam legebatur: 945, 61. 951, 99. 956, 114. 
959, 198. 199. 963, 148. 979, 185. 973, 199. 
976, 910. 977, 915. 980, 999. 989, 939. 985, 
953. 988, 964. Vulgatom contra cum Bait. et Sauppio 
defendendum esse censeo 960, 134. quod erat: Tcciyta 
fiiv ir^Qocgy pro quo a Bekk. ex solo Urbin. est rece- 
ptum: Taika iriQoig fiiv* Nam non solum iriQotg et ifwi 
inter se sunt opposita, sed etiam sermo de bis omnibas 
rerum publicairam institutis et sermo de solis nuyorum 
institutis, unde factum esse videtur^ ut fiiv ab Isocrate 
ad TavTcc adderetur, qnod cur a librariis mntatum sit, &- 
cUfd potest perspici. Apertius etiam erraverunt librarii' 
965, 155. in verbis: fAiire Tovg tcc ^fiiTCQcc ccfia ts &cev» . 
fidCovTCcg xcd /SaaxaivovTag xal fAifieTa&ai ylixofiivovg. 
Isocrates enim hoc in loco profitetur se ex bellis antiquissi- 
mis temporibas gestis esse demonslraturum, Spartanoii 
peqiie prius neque magis rei militaris peritia excelluisse 
quam Athenienses idque se tam luculenter esse demonstra- 
turum, ut neque ol avor^iog Xaxcovi^ovTeg habituri sint quid 
opponant^ neque qui et admiratores et obtrectatorcj^ sint. 
(Si autem tcc ^fA^rcQa legitur, quisque hoc de Atheniensi- 
bus intelliget, quia oppositum esset Lacedaemoniis. At 
hoc per se patet, qui Atheniensium res admirentiir, non 



-- «7 — 

fieile quidqaam esse oppositoros ei, qai demonstret , eos 
neqoaqaam rei militaris usu Lacedaemoniis unqaam fu- 
isse inferiores. Obtrectatores potius qui tamen simul 
etiam sint admiratores et imitatores, intelligendi sunt Iso- 
cratis , de quibus hac in oratione saepius mentio fit et 
inprimis p. S55. ubi quid opposituri sint affert. Recte 
igitur verba rcc fifi6t%Qa vnlgo absunt, quorum looo, cum 
sane objectam ad d'avfM(i^ovTccg x. r. A. desit, rafjicc re ex 
valgato aficc ra faciendum esse jam conjeci ad Areop. 
414. ibique similia ex PhiL 101. b. et Paneg. 43. con-- 
ferri jussi. Loci sententia erit: qui mea et admirantur 
(dam) et obtrectant (palam) et imitari cupiunt 

Ferri non posse na^alay ex quo alii fecerunt na^ 

^ftfaiff in verbis S34, 9. dneXv Sk TtBQi vciv avrdjv tovtwiv 

iv avXk6/(p nolXm \jta^^i(j^^ avd-Qclmcov vidit primus Hier. 

Wolfius, qui rejecit ; quem secuti sunt Batt. Lang. et nu* 

per siinnl Ambros. auctorit. nixi Bait. et Saupp. Alii, 

dieo Auger. et Cor.^ post dnetv Sh collocaverunt , alii uti 

Bekk. et Dindorf. uncis incluserunt At non ea de causa, 

qoia libere loqni non poterat, sed quia idonea vox et au- 

dacitas deerat^ in conventu multorum hominum Isocra- 

tes non loquebatur v. $. 10. Inde non tam si libere 

kqaendnm erat quam quum coram multis hominibus ora-* 

tio erat habenda^ Isocratem vox et animus deficiebat. 

Nam 86 libere loqni solere ipse est professus ad Phil. 

96) 79 scribens: ifAoi ra nQotnixetv fieta na^^aiag ciansQ 

tid^MfMi, notBicF&ai Tovg Xoyovg et revera libere est lo- 

eiitas et in Areopagitico et in orat. de Pace. Videtar 

igitar na^Qrjaia ^ita enim in Med. Hag. et Ald. legitur^ 

non nci^^i^ji quod in aliis} a librario ad verba ista §• 9. 

adseriptam foisse, qnibus Isocrates naturam suam praedi<* 

Cat ot St^juaat ncQl ixdoTov ttjv ahj&eiav fialXov Swafjii^ 

nfv tSv eiSivat (paaxovraw. Sedem verbi quidem esse 

acertam intelliges ex Bav. qui verbum post mjXkoyq^ 

eollocat. Simile vitium olim erat Phil. 110, 138. ubi 

valgo dii6xQ€cog iSo^ev ovTODg ii nQayfimeia elvai legeba* 

tar^ nanc autem ex Urb. aiiog oxrvog (i. e. XoYog) ^o^ 

Acu est reoeptom. 



— » — 

> / 

EJosdem Ambros. auctoritate a Baii et Saupp. 981 , 
Sf35. pro ola&a ccxg;ifioig vernm ora&' dxgifidig est resti- 
tutnm. Quamquam enim aliud elisionis hujus exemploa 
in Isocratis orationibus non inveni, tamen a eadem lege 
elidi poterit, qua in o!Sa ,saepe haec litera est elisa. 
Vid. »34, 10. 850, 88. 254, 105. S69, 173. Pan* 
eg. 53^ 65: 61, 97. 100. 68, 106. Phil. 87, S& 
Archid. 116, 1. 138, 111.. Areop. 140, 3. de Paee 
168, 17. Busir. 830, 46. Soph. 895, 19. Plat. 89^ 
7. 303, 34. Antid. |. 101. 144. 190. 195. Epist. TI, 
411, 8.3. VI, 418, 3. Vra, 486, 8. 

Jure deinde offendes 853, 99. in verbis: (og toiov^ 
Tov iv TOiQ avfificcxotg ti SicmQCi^afiivfi ^, ubi Urb. et 
Ambr. SiunQcc^ccfiivrjv et ceteri libri praeter Ald., in qoo 
est: SiccTtmQccyfji^vf^, habent SiccnmQc^fAivfjVy unde pri- 
mus 'Coraes SianmQccyfAivTj fjv edidit. 'Conjecerat tamen 
antea jam Wolfius cSg eYfj — SianenQccyfAivfj et Coraes 
part. (OQ deleta SianBnQayfiivrjv. Corais exemplum seco- 
tus est Bekkerus perfecto in Aoristum mutato. „Uterqae 
offensus esse videtur constructione , quum non putarent 
verbis dicendi jungi posse accusativum cum participio, 
addita particula mg. Quod etsi rarissimum esse libenter 
confitear, tamen alibi quoque ab Isocrate factum depre- 
hendimus: lAyoa S* ovx cog Svv^aofievov anccaag ae fiif/v^^ 
oaa&ui Tccg 'HQaxUovg nQcc^eig Philipp. 105, 114. et 
alia quaedam exempla leguntur apud MatthiaeumGr. gr. 
p. 1184.^' Haec verba sunt Bait^ri in Praef. ad Paneg. 
p. XVIII. Aoristum autem prpbaverim, quamvis perfe- 
ctum nenoifjxoTeg antecedat, quia in iis quae antecednnt 
sententia est: impleverunt urbes ita ut impletae sint, hio 
autem Athenienses nunquam tale quid fecisse. Recte 
igitur cum Bait* et Saupp. Urbinatem et Ambros. hoc in 
loco sequeris. Simile vitium olim 4^^op« 147, 80. le- 
gebatur: avayxfi^ iv, ubi nunc avayxfj exUrb. est deletum. 
Non magis probabis quod fiekkerus 836, 89. libro- 
rum omnium scripturam inixeiQvaac fie mutavit in imxei-- 
Qfjaai ifii. Legitur enim $.81. Svvaa&ai fU Tvxetv et 
nenXvaiaxoTcov fiot neque hoc in loco ei verbo miyor in- 



- sto. - • 

est vis. Recte igitnr Bait et Saapp. brevidrem plronomi-- 
nis formam snot tniti. Idem nOo satis pe^pieib car 866, 
161. in verbis: iy(o S* ovS^or* &v otfiai [roTg TtQoeiQfj-^ 
fi^iG] olxeior^QQvg Xoyovg Qfj&ijvcci tovtcov nncis inclnsa 
sint ToTg iiQoeiQ. Timet euim orator ne ^m Ttjg vno&i-' 
aewg locntns esse videatur^ pergitque: eqnidem opinor 
haec, qaae^nanc dixi, optime.convenire iis^ quae his an- 
tecesserant, me igitur nequaquam a scopo aberrasse. 
Removeas ea de causa cum Bait et Saupp. uncos. Dif- 
fieilios jndicatu est num Isocrates S33^ 6. scripserit ^ov" 
Xofuu ovv. Equidem arbitror oratorem Si pro ovv dedis- 
se, bas enim particnlas inter se permntari infira ad An- 
tidosin ostendam. Isocratem certe non dixerim ejusmodi 
hiatum admisisse^ quem tam facile evitare potuerit, et 
qqae olim legebantur exempla plura, jam sunt correcta. 
Ita S70, 175. vulgo: fjyeia&at clxog ixQi&rj JSnaQnccTciv 
erat scriptum, nunc legitur verbis : dxbg ixqi&Tj deletis ^;^. 
SnaQfT. 881 , 833. pro vulgat.: BGrai rj nunc iGrlv tj et ib. 
985. pro XQtjaaad^ai iiimg ^ovXofjievog mmcxQV^^- fiovL rjfiag 
et 883, 843. pro Trjv cpvaiv eivai. ooTig nunc eivai ttjv cpv^ 
ai9* oaTig est scriptum et 837^ 80. vulgata: eivat ifiovg 
post TovTovg nunc sunt deleta. 

Mnlta ejusmodi vitia etiam in particula xal jam sunt 
sublata, veluti 836^ 18. pro xaVOfirjQov nunc xai TtjgVfi. 
846, 67. pro xal avTol nunc avrol deleta particula. 856, 
114. pro xal iTHfieXfj&ivTeg nunc xae xaXcig iitifi. 864, 
140. pro Sioixrjaovai xai oTt^og acncpQovoiev nunc SeoiXovvTeg 
aoHpQ. est editum. Restant tamen alia non minus tollenda 
ad quae refbr 859, 130. Ibi enim in verbis: avficpoQco^ 
TOTf^ omaai Toeg XQOifi^oeg xal rjSicrtrjg Urb. et Ambr. 
xui Toeg XQo:>fi* pro Toeg XQo^f^' ^^i praebent. j^Fit au- 
tem saepe ut reipublicae forma quaedam ejusque in- 
stituta sint aequissima et optissima omnibusque utili- 
ssima, neque tamen iis^ qui illis institutis utuntur, ac- 
cepta et grata, et hoc ipsum Isocrates ad Lacedaemo-* 
nioram institota alludens hic de Thesei institutis prae-^ 
dicaturus est. Superfluum etiam addi Toeg xQf^f^^^oeg ad 
&aaot> cam per se pateat^ talia instituta modo civibus qui 



iis Qtantar^ maxima posse afferre commoda.^^ Haec scn*^ 
pseram ad Areop. p. 398. neque aliter verba edidemiil 
Bait. et Saupp., sed 883, S43. in verbis: Hcd ancemtg 
potius cum ceteris Isocratis editoribus fecerim qui aate 
Bekkerum ex libris suis xai ncevTog dederant. Certe cansa 
nnlla adest ciir cmccpvccg neque navrceg hoc in loco sol* 
pserit Isocrates et ita hiatum admiserit Feres taniBn 
3449 56. xai i^ovray S48, 79. akla xcci itp* idq^ vm 
ibi mavis ml delere , quia Agamemnonem iis quae iit 
allaturus magis etiam excelluisse orator sit demonstnn 
turus, ^54, 107. et S71, 184. Tud avx et deidqoe 
883, S41. xal tiaivBiv. Non offendes in ori &v 936^ 
%^i&. 947, 74. 854, 106. S81, S3d. neque in r/ 
&p S49, 84. neque in r/ ovp S68, 167. neque in noii 
&p m^ 186. ubi vulgo pro mXv &p StxccioreQOP miaBS 
convenieuter usui Isocratis legebant noXv dixaioveQov &p. 

Fortasse etiam tolerabis tales hiatus quales legnntafr 
S43, 53. i^ onoregot ap xardaxo^ip et S58, 1S6. sepi 
ov HQo noV.ov op inoif^afif^, si cogitaveris, ap ita anr 
tecedenti verbo a Graecis annecti esse solitum, ut in pro» ] 
nuntiando utrumque fere in unum coalesceret verboak 
Hoc tamen non dubitabis^ quin corrigendum sit 836, 17. 
Tovg XoyovQ fwv^iXvfiaipopto ^ quod unus tuetur Urbin. 
cum vulgo et in Ambr. rectius exhibeatur: rovg loyopQ 
ifjuHp iX. Defenderunt quidem Bait. et Saupp. fwv ita n^ 
§• 16. et 37. afferrent. At Isocratem de sese locutn 
modo i^ingulari modo plurali numero esse usum ex illa 
ipsa paragrapho decima sexta poteris discere, in qua et 
a/iieleTp ifjtcip et as^ ri q>XavQOP nsQc ifiov Xfyovaip videbis 
scriptum. Articulum denique delendum esse censeo S40, 
39. in verbis: mansQ x^Qog nQo rov ayAvog. ^Aytav eniii 
hic non singularem quandam actionem, sed in universuB 
quamque significat, ante quam cborus quaedam praefari 
soleat. Similiter olim legebatur Archid. 188, 38. roi 
'HQoxX^ovgy ubi nunc rovg *HQaxliovg videbis scriptnm. 
Quod autem olim in Panath. 848, 77. rovrov cig xai 
erat scriptum, nunc in rov neQi est mutatum. 

In Evagora mirum est quod di plures efficit hia*< 



- »1 - 

i«s qaam in aliis orationibus^ qnos lanien Isocratem ad-^ 
misiase ne arbitrare. Leguntur apud Bekl^erum 199, 
i7. Si ^Axi^^Qf 19. ^ VGT€QOv 199, 54. Si avroTg. 
900, 57, Si ovy quibus in locis postquam ego in Eva- 
gora meo e conjectura apostropbum posui, nunc Bait. et 
Saupp. eum Ambros. auctor. dederunt' Corrigenda autem 
praelerea sunt 900, 56. 3i airtov. 901, 69. Si rjpayxd- 
o&fij 909, 66. Si opofuiaTQvg et 903, 79. di ccvccxrag 
et Si avdaaagy uti a Bel(kero jam sunt correcta vulgata 
190, 7. Si aXXovg. 191, 10. Si ovSevog. 13. Si avrciv 
ib. M wru»vT€g. 199, 16. Si iv. 193, 91. Si ix. 94. et 
194, 97. Si €ig 99. Si (baneQel 30. Si ix et Si aXkov. 
196, 38. Si ovx. 197, 41. Si oaoi. 43. Si imfuleiaig. 
198, 46r Si ovShj quo in loco tamen non apostrophus 
est positus, sed Si deletum, 48. Si oXiyqi. 900, 55. Si 
ixeTvoi. 56. Si^EUvveg 901, 69. Si ino^fjae. 909, 68. 
Si dvri et <^^ "EUvvag. 903, 70. Si ov. 71. Si i(ii(o. 
904, 73. Si m. 907, 80. Si vfxVv. 81. Si ovx et Si inl. 
In omnibus quantum scio libris apostrophus est 189, 9. 
190, 6. 191, 11. 199, 17. 194, 31. 198, 45. 901, 
60. 63. 

Apostropbum etiam ponendum esse censeo 195, 33. 
in T€ agnvv, uti legitur 190, 7. 9. 193, 94. 96. 195, 
39. 198, 4a 909, 64. 904, 74. neque minus 196, 
89. in ovre ^fjU&eog, uti similia vitia nunc sublata sunt 
ib» in ovT€ a&dvaro^ 197, 49. in oifTe ixoXa^ev et ot^€ 
kKtifjuiu 198, 47. in ot!T£ ifinoQitp^ et 906, 78. in ovtb 
ifii. His accedat 901, 60. Sate eigy qni hiatus a me e 
coDject, postea a Bait. et Saupp. ex Ambr., sublatus, re- 
stat apud Bekkerum ex octo qui olim praeter hunc re- 
periebantur 193, 94. 198, 48. 901, 60. 63. 909, 67. 
68. 69. quibus adde 190, 6. 191, 10. ubi comma ante, 
non post SaT* pone, 193, 94. altero in loco. 95. 196, 
38. 199, 50. 903, 70. et 79., ubi libri manuscripti 
coQstanter apostrophum praebent 

Scribe porro 199, 53. nXttar' dyad-d pro eo quod 
pneter Ambrx)s. ex quoBait. et jSaupp. idem mecum de- 
denmt, in omnibus l^tur libris nXeiaTa dya&d, et con- 



— M - 

I 

fer Antid. §, 919. et Epist. II, 409, 15. ubi nXeTat" 
aoie vocalem etiam f^ Bekkero editum videbis. Idem fac 
194, 30. in aciim ip, ubi a<5fi* eodem jnre poterit dici 
quo nunc fii/ est editum Paneg, 74, 161. Phil. 94, 6S. 
Busir. 8S3, 10. de Big. 35S, S9. et evQVfi' Lochit. 
397, 13. 

Quid statuendum sit 190, 6. de verbis: Sad'' ^Sum 
av €vioyovfjLiv(ov cexovoisv ovg ovx laccatv d yeyovaaiv ^ 
{rovTovg] vtp' (Sv €V nsnov&oreg ccvtol rvyxccPovatv. Ov 
X. r. A. exposui pluribus ad Areopag. p. 406. et ad Eva^ 
goram meum p. 17. Bekkerus cnr verbum uncis incinse-^ 
rit non video. Codices enim ei nihil praebent subsidii. 
Urbin. habet rovrovgy Vat. et Ambr. rovtoMf^ vulgati libri 
et Scaph.' rt tovtojv, Aptissimum est tovtcov qnod post 
me etiam Bait. et Saupp. receperunt, ut sententia sit: 
ut libentius de laudibus eorum (de iis laudatis} audiant, 
quos nesciant unquam fuisse, quam de iis, a quibus be-^ 
neficiis sint ornati. Videtur ea loci sententia librarios ita 
latuisse, ut alii tovtcov mutarent, alii post Tvyx^^^ovaiv 
adderent anoSix^a&at ^ quod jure Urb. et Vat. auctor. a 
Bekkero est omissum. Uti autem hic anoSix^a&aiy ita . 
S04, 74. in verbis: Tovg Si Xoyovg i^evex^vat olovr 
ioTiv eig Tfjv 'EXi.dSa xal SiaSo&ivTag iv Tatg Tmv cv (pQo^ 
vovvTCDv StaxQt^atg dycmaa&at illud i^evex&^at non ab 
Isocrate videtur esse profectum, sed potius a librariis 
additum, qui verba elg ttjv *EXldSa StaSo&ivrag explic»* 
turi essent Inde etiam facile explicari poterit, cur xak 
post 'EkkdSa a Med. Ald. Hag. idque recte absit. Verbo 
StaStSovat autem Isocratem praecipue de orationibns et 
libris edendis esse usum docui ad Evag. p. 95. Hoc qm* 
dem quovis pignore contenderim , Isocratem ejusmodi 
hiatum non admisisse. Emendata autem sunt similia 
196, 38, ubi olim ninQajcTat dnavTa^ nunc ditavTU ni^ 
ngaxTat et 199, 50. ubi olim etvat o/AoXoyi^aaev , nune. 
etvat itQoaofioh legitur. 

Inter eos denique qui ferendi sunt hiatus referes 
%oXv av 199, 50 et SO^, 65. ubi nunc mlv av fAaiQ» 



— 38 — 

pro vulgat. nolv fui^ sive /mT^op up legitar et ori op 
803, 69. 

In oratione ad Pficoclem scripta primimi ex Ambr. 
cum Bait. et Saupp. corrige Si, 35. ^ ^;i* et apostro- 
pbum pone et hic et 15, 5. in Si Iv&vfAtid-dfTty 19 , SO. 
in dk a7ifid'iiuiq xccvratqy ubi vulgo Si dXrj&earccTatg le- 
gont* utrumque tamen quod infra demonatrabo, non ab 
laocrate profectnm est; et Sl, 38. Si a»g. Correcta sunt 
15, 5. duo hiyusmodi vitia, item duo 81, 38., unum 
88, 36. 39. tria 83, 40. nnum 48 et 46. Porro c 
elide 16^ 8. in ro/c inix^i^fm et 17, 11. in cjcTe ot;- 
Jm, quocum confer 84, 46. ubi nunc co^rr' ovSi est 
scriptum. Adde his 81, 38. ts u}X et confer 80, 85. 
nbi olim pieiTi dat. 89. ubi ta intSdiaeig.i^-j 51. ubi re 
tKuSif legebatur, nunc autem € est elisum. Scribe igitur 
hoe quoque in loco r' iXiC. 

Ab Isocrafe profectum esse qnod 88, 40. scriptum 
esse vides: iiy d-av/au^y d negaverim et correxerim eo« 
dem modo quo vulgatum fiii &m(ia^Ey d in Busir. 831, 
50. ex Urb. in jem^ d-av/utdatfg ei mntatum est. Idem pla- 
cuit etiam Baitero , qui plures nominavit locos similes. 
8ed dinicilius dictu est quid Isocrates scripserit 88, 37. 
ubi xtxi (ppoPTt^ omag legitur. Nam equidem nec putarim 
bocratem hunc hiatum admisisse neque omnibiis probare- 
tir, si quis tpoovTt^' scriberet, qnod maliem, cujus ta« 
nen elisionis exempla reqnirnntur, quamquam Demosthe- 
nem Hy* et similia dixisse infra demonstrabo. De hoc 
tamen non dubitaverim, quin 17, 11. vulgatum aytavi^ 
ilwd-B Tfiv iiiA^w^ wv rectius habeat, quam qnod ex Urb. 
ctt receptum t^ vfiiQav dytavi^ead-ij cjp. Idemque cen- 
<eo de loco 15, 8. ubi- nunc minus recte legi videtur: 
btianjp Ti/p i/ii^v fiovlevea&atj Kmiff pro vulgato: ind" 
mip dycapt^&ai Tffp ifi^gap, ^mtd-'. Offendisse videtur 
fibrarios verbum dympi^&at de privatis dictum, qni de 
qaotidiano victu laborent sive piignent. Conferrc potes 
Soph. 895, 81. ubi nunc recte TotavTijv €tvat Tixvrfv 
Vig pro vulgato: TixPV^ Totaimjp etpat , iJTtg legitur, et 
ex hac ipsa pratione 15, 4. ubi pro vulguto : fidXXop 

3 



— 34 — 

il8ei Toiv ciXkajy naiSevetF&uiy iitsiSap nnnc le^ps: ktkt natSi 
lia)Jkov r. a)l,, in. et *^3, 42. ubi Bekkerus pro valg.: 
silrjaid^tv Si ov fiovkovrae , dkka fxdkkop aioouvrai Gvvai" i 
vat Totg i^afiaQTdvovatv dedit : nlr^td^atp Si fiov)j)VTat toTq 
0VVi^afiaQTdvovaiv* 

. Alinus offendes 22, 38. in verbis: iniTiXu. 'i2y, sunt 
enim prursus diversac sententiae, qiiae hic pro|ionun(ar, 
ita ut inter utramque verum reiinqiiatur spatiuni. ^Oti av 20^ 
28. non oiTendere snepius est dictiiui, quo etiam referAii 
23^ 54. d Vfiei^ quod est vitiura typotheticnm pro dgvfikd^. 
In Nicocle corri^enda sunt 28, 7. rc dvaiiTovg^ 
recte enim in eo Antidoseos loco, in quo hic ut locus 
communis de vi eloquentiae repetitus cst, legis t uwo^ 
TovQy unde Bait. et Saupp. r receperunt. Correctum est 
ibid. jam a Uekk. rc vfjUiVy quocum conreras 30, 18. 31, 
22. 33, 23. Tum 37, 53. xaTamcoTrdTi ^ idv ubi Uait. 
et iSaupp. ex Ambr. receperunt xaTac/oiTidTt ^ dvy emen- 
dandum est ita ut scribatur: 7caTa<FiamdT* idv, uti nune 
32, 29. inioTijGQ'* oti legitur pro vulg. ini(nii(T&e 'oTt et 
38, 57. ifyi%tT* avTovq pro vulg. i&tZtTs avrovg. Dcinde 
cum Uait. ct Saupp. Ambr. auctor. 29, Id. scribe rovr' 
evSoKifjLti^ et corrige non miiuis 26, 2. xdxttpo aTonov et 
confer 33, 48. atque 37, 50. Deuique dv dele in ver^ 
bis 39 » til. iv Totg iQyoig ivSsixpvoO'^ fidkkov if iv roi^ 
lcyoig^ ubi alterum iv e\ Urb. accessit. J^ost r/ aiiten 
praepositionem saepenumero non repeti snpra ad Pla^ 
taic. deraunstravi. Kon minus tSti est deleiidiira in vel^ 
bis 28, 9. Tovg dg tu t^v &tiav SStj i^ufiaQTdvovToi, 
Hic enim cum lirbin. (qiiocum facit Ambr.j iSti uon hA* 
beat, Uekkerus »ibi noii constitit, qui Paneg. 73, 156; 
in verbis viilgatis: tig tu Tiav &t(ljv&hf i^afAaoTtTv ejusdem 
llrbin. auctor. tStj delevit. Deleverunt iStj Bait. et JSaupp.^ 

Kat hiiitum elficit 32, 22. in veibis: oWe xat A«^ 
d-eip xai 6(p&ijvat, de qiio quidem lucu ad Areop. 396 
et 97. haec scripsi: ,,lsocrales in eo esl, ut laudet im'- 
periuin uniiis. Enarrat igitur contmoda hiijus iraperii "i 
verbis: xai yuQ naQaGxtvdaaGQat usque ad old r* tiaif* 
Hic auttm ingeuiie^fateor rae latere, quoraodo iraperi 



— 36 — 

nnias possit eo praestare imperio popalari/ quod facilias 
possit vrjjf^cct, ■ Loqaitur etiim orator de eomiiiudisy quae 
liabeant hnec imperia in comparanda magna potestate. 
,,Faeiiiub^^ inquit, ^^latent/' . quod verum es^e quisqiie 
iiiteliigit, nam xegis consiliorum perpauci conscii esse so- 
lent. Sed qnid hoc? ,/aciIius aspiciuniur.^* Recte jgitur 
cofljecit jam Cora^s, cui calculum adjecit Bekkerus^ <p^^ 
war. ' Hoc enim ipsum est^ qao ceterls praestat imperium 
UDiasy quod facilius alios patest praevenire. ' Saepius aa*- 
tem fp&ijvae et 6<p&^vcci inter se confundi disces ex Pa- 
neg. oQj 79« et 58^ 87, ubi vulgo pro (p&fj<ropTai et 
fp&^vai exhibent ofp&rjaovrat et ofp&fjvai.^' Sed 39, 60, 
in verbis: (piXetv o^ea&e SeTv xal riixav^ ovgneo av xai 6 
ftafJiXbvq, iva xal nao ifiov Tvyxayrjre tcjv avrciv tovtcov^ 
videtur xat ante 6 delendum esse , cum statim alterum 
9Uiet post tva sequatur^ quod iterum ad regem qui ipse 
Iiic orator esse dicitur, est referendiim. Sine oirensione 
36, 45. et 37, 51 legitur oTt av. 

In oratione ad Demonicum scripta sunt plures hia* 
tus iique tam foedi , ut nequaqunm ab Isoerate possint 
esse profecti. Referas huc verba 6, 20. Tf^ fiiv TQonqi 
ytyvov q^iXonQOGTjyoQog y tu} Si }.6y(p BvnQOGijyoQoq. 10, 
38. naQaaxsva^e aeavrbv nkeovexrcTv fjikv Svvaa&aij avixou 
Sh ro taov fy,(ov et ibid. pauio post : Toaovrri^ yag XQeiT" 
Tojv Sixaioavptj jifpiy^araTv, oaq) ta fxh ^divrag fjLOvov (Lfpi^ 
Xtty rj Si (^Urb. 70 vei rccy quod vix ferri poterit, quam^ 
quam in iis quae sequuntur rovrav cum Urb. Scaphns. et 
Ambr. legi poterit, quia tum XQV/^arog erit supplendum) 
xai Tehvrtjaaat So^av naQaaxevd^et. 18 , 49. onov yaQ 
Tovg Tff) loyqj fiovop '^pevSofjulvovg anoSoxtfjLci^ofiev ^ i nov 
y^ TovQ Tcp §L(p itavTt ilarrovfiivovg ov cpavXovq etvat ^- 
aofuv; Quoninm autem haec oratio ad idem genus est 
referendum, ad quod orationes ad Nicoclem et Nicocles 
pertinent eaeque minime ejusmodi hiatibus sunt foedatae, 
hi hiatus non aliter possunt explicari, quam ut aut tota 
oratio aut singulae ejus partes non ab Isocrate sint pro* 
fectae. Nam eam minus diligeuter esse scriptam de 
scriptore omnium diligentisaimo nemo faclle couccdet^ ne- 

3* 



- 3« - 

f|iie id probarim, quod nonnnlli dixenmty eam a juven^ 
Isocraie esse compoHitam. Cum enim in aliis locis mt* 
nnm Isocratis idemqne scribendi genus qnod in nliis ora* 
tionibus agnoscas, non recte censebis^ eum modo juveni- 
liter modo ut virum et senem scripsisse. Huc aecedit 
quod quae ipso Isocrate teste in Antid. $. 193. ex pri- 
mis scripta est orationibus, orationem in Sophistas dico^ 
hiatns non habet Mirnm igitur non est^ quod dum idii, 
in quibus Hier. Wolfius et Leo Allatius snnt, tnm ora-' 
tionis tum praeceptorum id genus esse contendebant^. ut 
A reiiquis Atheniensis scriptis minime abhorreat^ alii in 
quibus Henr. Stephanus et Coraes sunt nominandi^ Iso- 
craii cuidam Apolloniatae, quem Harpocration s. v. ina- 
xTog u(})cog niiulit ut hujus orationis auctorem, cum ta- 
men alio in loco s. v. nagiixXTjatg eum solum Isocratem^ 
non alio adjecio verbo, nominet, hanc orationem adscri"^» 
bunt, ducti verbis quibusdam non alibi in Isocratis ora* 
tionibus obviis, Stephanus quidem recte aitulit (piloTtQtxr" 
fjyoQog et q^iXonooarjyoQiu y porro ric Tciv TQoncop fjd-rj ut 
minus Isocraiea^ in aliis tamen erravit. Poterat etiam 
ilccTTovfiivovg ex iis quae supra sunt adscripta^ afferre 
quippe ea vi dicium ut sii : inferiores ea quam de se 
praebuerant o|)inione. Reciissime * igitur Pauly in libelle 
qnaesiiones aliquot Isocrateas coniinente et Heilbronn. 
1828, 4. ediio mediam quodanimodo iniit viam contra 
Harpocrationem et Stephanum ceterosque qni eos suut 
secuti tum auctoritaie Dionysii Halic. in Judic de Isocr. 
lliiet. c. 5., Hermogenis, scholiastae Sophoclisad Tra- 
chin. V. 113. atque Grammatici Bekkeriani in Anecd. 
Gr. l^ 117. usus tum nnimadvertens : ^,ut singula quae- 
dam a mente aique consueiudine Isocraiis videntur ab-- 
horrere, iia iamen universum si inspicias libellum, praeci* 
pue exordio atque peroraiione accuratius perpensis, mirum 
jn modum ipsam oraioris nostri manum agnoscas. Isocratis 
igitur, pcrgit, hoc esse opusculnm siatuimus quidem, sed 
quum moralis quasi enchiridii instar permuliorum homi- 
num manibus tritum esse et muliifarie tractatum videa- 
tur^ mulias inde depravationes atque interpolationes tn- 



- 87 — . 

lifse miniBi non est» Inde, potOi passim turbatus sen- 
feotianun nexus atque ordo §. 13 — 14.; inde non rara 
ejosdefli praecepti repetitio (^13. 14. 16.} i iude loci ab 
laocratea perspicuitate atque siinplicitate prorsus alient 
(9lt. StS.}f otiosi adeo et prope dicam lusorii (jtS.^p 
inde porro Verborum nonnullorum usus quidam insoleu*- 
tior, certe non Isocrateus (\it §• 15. xoa/nog ^jfro evxo^ 
ctua et HQCiTeiijd-ai pro nccr^x^&d-ai), adde ejusmodi prae- 
• ceptay quae minime ctvem Atheniensem, sed bominem 
argnant regibus serviliter addictum (^36) vel qtiae a 8e-« 
rioribas poiitisi Menandro, Diphilo, aiiis huc transscripta 
esse videantur. Oenique ne exordium quidem ab inter- 
polandi ista libidine iutactum mansisse crediderim, si qui- 
dem nuQafioXtjv tam ccTtQoaSiovuaov (^ut recte Cpraes}, 
qualis' inest in verbis II. aiaxQov yao-^yovioMf Isocratt 
imputare religioni habendum esse duco/^ Me peroratio- 
nem quoque talibus additamentis neqnaquam liberam 6ss0 
censere, ex iis» quae supra attuli, patebit. Ut tamen 
apertiua etiam sit^ .quomodo talia addita sint, ex oratione 
ad Nicoclem exempla afferam. Fars enim hujus orationis 
ab laocrate ipso in orat. de permutat. §. 73. allata estt, 
id quod etiam Panegyrico, orat. de Pace et in Sophistas 
fiictam est^ eo tamen discrimine, ut partes ex ceteris 
petitao orationibus iutegrae siut^ nisi quod in orat. de 
Pace magna pars media brevitutis causa estomissa. Ce^ 
tera sant eadem, modo ut in his partibus etiam vulgares 
libri saepe meliora illa, quae nunc ex Urbin. sunt rece«- 
pta^ praebeant, quia minus a grammaticis et interpretibus 
sunt tractatae. Sed tn ea de qua loqu^ur parte singu^ 
lae sententiae in Antidosi nou sunt repetitac eaeque ta- 
les, quae ordinem sententiai*um inteiTumpunt vel ita sunt 
comparatae, ut per se offendere debeant. Postquam igi- 
ttur verba $• 14 — 16 a fjtalisra ^ av usque ad rot;^ aw- 
iUiff K€ifiivovg sunt repetita, verba desunt ab oinei usque 
ad xatcckedyjag. At liis ipsis verbis turbatur nexus. Dt- 
xit enim orator in iis quae anteceduat, regis esse, sem« 
per idem de iisdem criminibus statuere , oouiinp lustum 
«aae judicem pergitque ^ SO. a verhis ; ris nobg rov^ 



'— 88 — 

S-eovgy hpc esse optimum sacrificinm, se justissimiim prae- 
bere. In verbis tamen §. 19. interpositis de apparatu 
regio de vei'aque regis magnificentia sermo est , qui ce- 
teris noil convemt. Huc accedit, qiiod multa in ipsis 
verbis insnnt^ in qnibiis offendas. Mire et obscnre suut 
dicta: 'otxei rijv nohv TuTq fi^v xataaxBVcctq kafinprog^ratg 
Si nQciieaiv a:fnt/^ju)g. deiude verbum Seaoxfjg hoc uno in 
loco iu Isocrate legitur. Minus etiam apparet^ quid sibi 
velint verba: iv rotg nooBtQTjftivotg ^ qiiae interpretes ad 
jdstitiam retulerunt At quid hoc est^ quaere magnificea^ 
tiam in justitia? His adde aliud etiam verbum in Isocrate 
non amplius obvium avumficcTcjv. Eadein denique sen- 
tentia est repetita §. 32. Postquam autem in Antidosi 
orator dixit, spem esse fore ut qui justum se praebeat^ 
revera deoriim gratiam sibi compnret, recte pergit: re- 
gem oportere siraul veritatis adeo diligentem esse^ ot 
verba ejns aliorum jurumjurandorum instar sint At in 
orat. ad NicocL interposita snnt praecepta, quomodo amici 
sint comparandi et quae sit firmissima tyranni custodia; ^ 
quae quidem praecepta paulo infra accuratius et aptiua 
sunt repetita. Yerba ipsa etiam habent quo oflendant, 
veluti iila: rifia raig fih ccQXuTg rwv cpikcov rovg olxuovd^ 
Tovg, TuTg Si uhi&tiatg twTuTg (vulgo : TuTg Si ulfjf^eaTUTai^ 
Tovg evvovaTUTovg , porro Toiv oTxojv tojv nohTtxdiv pro Tcip 
nohTmv (al. iStooTciv') — SanavoJvTug absoiute^ unde alii otno 
Twv iSioiw adjiciunt. Additur deinde in Antidosi, qua in re 
omnino regem se superiorem praestare debeat^ id est in 
prudentia, neque in severitate. At in orat ad Nicocl. 
interposita sunt tum eadem aliis verbis prolata praecepta 
tum, qualem se contra hospites rex praebere debeat, in 
quibus mire sunt dicta: Tovg no7^Xovg q^o^ovg i^uiQei (vulg» 
i^utQov) rdnf nohrdiv xui fii/ §ovXov neQtSeeTg eivai xovq 
fif]Stv uStxovvTug vulg. neQtSeijg etvut roTg firjShv aSixovaim 
Postquam autem orator dixit cives esse fidem habituroa 
ejusmodi regem optime ipsorum salutem tueri, bene tranaift 
ad praecepta de ratione, qua et belii et pacis studiosaai 
rex se praestare debeat. Haec praecepta in Antidoa» 
breviter aunt proposita, verbis (84.}: OvTo;>g ofulei na-* 



t 



— 39 — 



que ad imx^tQciatv (^25} omissis itein v^rbis : xal po^ 
fu^e osqne ad oitvzfjq^ qiiibus in verbis jure ofTendes le« 
gens: xuIjAv [dv ifpi^fjt^vovq ^ CHJus loco vulgo ikieiius fia^ 
T&itop babent Pulchra eoitn minime sunt mngnis opposi- 
ta. Magis etiam offendes quod idem bis vei ter repetiit* 
Pergit de amicis eomparandis et probiindis (f. 37.}; 
verbis': aHoifieTg^^od^mfrw in Antid. non additis itemque 
38. verbis Ai^vi-^XiymGiv omisisis.. •Luculentissimum an^ 
teni interprelameatirm iegitur §; 39., ubi in orat. ad Ni-* 
eocL post noXtwv verba : fi^jrhfiiwv avvovaiav eixf/ %noa8d-' 
Xov fAfiS* &koy(at(oqy ^akV addita sunt et quae deinde se«^ 
quUDtur : hit hgeivatg raig StaTm^atg id^f^e aavTov xai^ 
QBiv, in Antid. ita sunt coliocata : id-t^s aavT. ^n ix. r. 
dtecto. yM^Q» His enim in verbis : firiSefiiav et sequ. noh 
solum ea de eansa jure offendes, quia tertio in loco de 
amicis sermo fit idifue his verbis: aoxe aavrov et quae 
sequnntur^ interpositis, quibus orator praecepta orditur, 
qnalem erga se ipsum. praebere se debeat, et in quibns 
exponendis §. 30. pergit, sed etiam quia SiaTotfiri in orat. 
ad Nicocl. commercium cum aliis signiiicat, quam vim hoc 
yerbuni in nullo alio Isocratis loco tenet y in Antidosi 
contra significat stndia^ quod inprimis iisui Isocratis 
convenit, v. commeht meiim ad Evag. p. 95. Non mi- 
nus in iis, quae haec excipiunt §. 30. v6fit^6--aitovSa^(ov 
verba : vo^t^e ^&avfuiCxoatv ordinem tnrbant, qni bene 
habet in Antid.^ nbi post fthsaTi verba: fiff Tovg fikv aX- 
Xovg sequuntur. Optime etiam §. 33.^ ubi orator docuit 
glortam divitiis esse praeferendam post verbum: xTija$^ 
a&m in Antid. verba sequuntiir: Satvov vyovj omissis iis^ 
qnae $. 3:2 --35 a TQvq^a-^-fiovXevGu leguntury in quibus 
mutta huc non pertinentia veluti de cautione in verbis et 
factis adhibenda, de moderatione» de urbanitate et gra- 
vitate , de philosophiae stiidio sunt interposita ut ta- 
ceam de eo , quod §. 33. verbo ivSiiatg mire est usus 
scFtptor. llecte etiain v^rba: ^Koro ToTg ^hfffiivotg i/ ^fjrei 
^Ticj TovTfov ad finem praeceptorum in Antid. post verba: 
iUOi Ttav fjLeyifTTtav )AyovTag stint posita ceteris : firjSk Tovq 
toSfg fiiv alXoig evSaifioviav usque VLAimatafAtvovg omissis. 



— 40 — 

Quibus in locis si mecum facis, eo minus in oratioue 
ad Demonicum scripta dubitabis, quiu hac quoqne iu ora* 
tione multae sententiae ab aliis sint adscriptae. Quae 
cum ita sint^ neque hiatus in locis supra ex hac orat 
ailatis offendent neqne omnino in singulis facile dictSy 
ntrum sint corrigendi an retinendL Si 3 , 7. Si cv/ewia^ 
legitur vel G, Ht. 8i oQp, 8, 34. ^ ijfAoiv et IS^ 48. 
S& ort vel 7, S4. fifiZB ceneioog vel 9, 39. vfto otvovy 
haec quidem corrigeuda esse videntur, propterea qnod 
plurimis in locis j quos ab aliis additos esse probabile 
est, tamen hiatum evitatum esse videmus. Si 4, 11. 
minc SeZ Zvv (re (oanao legitur , id cum Aug. et Cor. e 
Codd. Sei G€ ^f]v oKmtQ scribi poterit. Sed 10, 36. ra 
buiixov non teutaverim^ quia locus omnino est suspectos, 
neque 9^ 35. ra iavrovy quod e Cod. Uodl. et Aug. S. 
jam a Langia et Cor. est receptum pro antiquorum libn 
tmiQ rrov avrov neque 11 , 40. rrtil fniv omfAurt €ivue prQ 
vulgato ro fdv oMfiu civut ex Urbiii. receptum improba- 
verim. In aliis locis uti 11, 41. ubi on uv ei & . iS» 
ubi n uyu&ov legitur, omnino non offendes neque etiam 
10 ^ 37. ubi scriptum est xul uvrogy vei 8, 3. ubi tocr- 
voQ&Aj oaoi legitur. Huc etiam referas 3, 9. ifyunaf 
uD^\ 4, 11. xuruQi&fnfiauifis&u y ulXce. 9, 34. S6§cevra. 
*Hyov. 

In oratione in Sophistas neque 893, 13. etS95, 
81. in TtoXif uv neque 895, 19. in ev oiS" y qnod ex- 
Urb. et Vatic. pro vulg. olS* est receptum, offendes, 
quamquam in nullo alio Isocratis loco ejusmodi hiatus re* 
periatur. Facile enim haec duo verba in pronuntiando in 
unum coalescebant. 

Eodem modo in Helenae Laudatione 817, 47. 
in fiij ov non offendes , quae per syni%esin a veteribus 
fuisse pronuntiata constat In Soph. 898. 6. tamenvol-* 
gatum fiTf ov in fiy est mutatum. Corrigendum autem 
esse censeo 809, 8. i^anv 6 rciv mfox^vovrfov xeei ffm* 
yovriov fiiog ^XatreQog ij 6 rAv aX).iov av&Qameov. Ibi 
enim alter ille articulus fiost ^ delendus esse videtor. 
Yid« Antid. 319» 45. rQonoi nAv hiym eiatv oim. iijiif^ 



— 41 — 

• 

tavg ^ vmp fAeta fiit^ov mtfjfMmop. ^mA autem 818, 
6S. AHIT6 oiiSi legitury id eadem ratione corriges, qua in 
idiis orationibus corrigendum esse docui. Obiter addam 
S13, 13. legi oti €cv. 

In Basiride pauca quaedam reatant vitia889, 39. 
di, 6 nbi comma dele et ^ acribe. Similia correcta vi- 
debisSSd, IS. 284, 15. 16. 285, 88. 886,83. 887, 
30. 889, 48. 43. 45. Porro 887, 88. r^ ailvv et 
89, oiov re ttniatuiVj neque minus 830, 50* nXtiGtu ei" 
8otw9. Yides certe nunc similia correcta 828, 4^ in 
nQoaovT anofpaiviiv. 883, 10. in ftiy' ifpoovfjaev. 886, 
84. in Tiv* ttQBtfiv et 888, 35. in tiv uv. Mutata sunt 
etiam 885, 83. vulgata: ini tcc fiiktiatu itaie in ini td 
fifyiora Tcjv noayfidtcov ita^av^ 886, 85. vulg.: xal <r€- 
jttMtiff mQi tavta Hxovmv in n^Qi tavta xat aifxv. Hx* Sed 
886, 84. Uekkernm ne sequere scribentem: Soxelv ei- 
nti axQifietrttQag tiov GVfi^atvovtanf^ cum vulgo et Scapb.: 
iHvai Sox€iP axQ. r. a. Urbin. autem doxeiv uvai fict^ovs 
omisso Tciv avfj^. Ambr. Sox. etv. fJKt^ r. avfi^. habeat» 
qnem Bait. et Saupp. recte sunt secuti. 

In oratione de Permutatione sive in Antidosi 
facile corriges locos, quales sunt in parte esc Panegyrico 
repetita vulgo et apud Orellium, Bekkerus (iuim has par- 
tes omisit, Si ix, nam in Paneg. 55 , 74. ap. Bekk. le- 
gitor S' ixj porro Si Idd-oa, quod in Paneg. 58, 89. ap. 
Bekk. in S* Ad-to est mutatum. Cod. Laur. habet ^ dt(o. 
Deinde Si dqy quod ap. Bekk. in Paneg. 67, 97. est y 
dg. Aliud Si eig apud Orell. et in Paneg. 53, 60. le- 
gitmr, sed veteres libri in Antid. habent S* eigy id quod 
cadtt in Si afia, quod Orell. et Bekk. iu Paneg. 54, 68. 
Ittbent, in antiqnis tamen Antid. libris est S^ dfjue. In 
|Murte ex orat de Pace petita in Antid. constanter legi- 
tir Si kniXBxnQ^afiEv j sed ap. Bekk. in orat. de Pace 
168, 46. y kntxiXBtQiimfjiev. Ibid. nunc ap. Orell. edi- 
tom est Si avToxQdtoQag, sed in libr. ante Orell. Si non 
est, Coraihs igitur S* uncis inclusum dedit, et Bekk. in 
•rat» de Pace 170, 55. S' avtoxQdtoQag. Si autem 380, 
56. nunc a Bekk. ex Urb. toi^ Si diXotg nSff fUQUiVHv 



— 4* - 

« 

editum est pro vulg.: tov$ Si Xoyovg i)9. nco.f illud reete 
est factum, quod necessaria ro/g ci)Jj)ig iocum tenent mi- 
nus necessariorum rovg koyovgj non tamen Sh sed J* erat 
scribendum. IiuprQbabis etiam ^ C^07. Sk 6 et 345^ 
331. dij ot;r69 quaepauca vitia restant a XXXIV liujus- 
modi hiatibus. 

His accedunt hiatus, quos facit paii;icula xe, et qii&» 
dem in Panegyrici parte hic repetita scriptum est ap. 
Orell. a)Mog ra inaSrj xaiy ubi et hic antiqu. exempl. ^ 
in Paneg. ap. Bekk. 54 ^ 66. aXL t in. x. est editum 
sed Cor. c. Laur. male habet: ciXlcog t€ xal iniiSi]. la 
parte ex or. ad Nicocl. petita legitur olov rs u)X idem- 
que ad Nicocl. 21, 32. nunc quoque a Bekk. esse edi- 
tum supra diximus. §. 85. omnes vitiose r£ hvSaifiov^'- 
GovGi habent. Particula ooGra aiite vocalem legitur 313, 
15. in coGTB ecvTog^ deinde in parte ex Panegyr. cjGTe iv, 
cujus loco Bekk. in Paneg. 55, 70. Sgt* iv Hcripsit. 
Idem factum in verbis: oidr^ ccvccGTaTog, ubi tamen jam 
antiq. exempl. in Antid. et Bekk. in Paneg. 61 , 98. 
apostrophum posuerunt. Item in iis, quae ex orat. de 
Pace hic repetita sunt, scriptum est: ojfrcB vneiXt/cpaGif 
sed B«kk. de Pace 165,31. dedit SgO'' vn. Denique 
345^ 321. omnes vitiose wGte, el pro cogt kl exhibeDt 
Male etiam in iis, quae ex orat. ad Nicocl. repetiintur, 
vulgo et ap. Orell. legitur: ovTb a?2ovy quod Bekk. in or. 
ad Nicocl. 17^ 15. mutavit in ovt a)2ov. Confenis de 
elisione in hoc verbo: 311, 8. 317, 33. bis. 34. 31^ 
38. bis. g. 111. 115. 127. bis. 131. bis. 158. bis. 167. 
bis. 173. bis. 201. bis. 259. 262. bis. 263. De hiaU- 
bus autem fie a/voeiv ex Paneg. 55^ 73. et cp^jovn^ 
oncog ex orat. ad Nicocl. 22 , 37. hic repetitis vide quae 
ad illns orationes sunt disputata. Negligentia quadam ie- 
gitiir §. 109. TjvdyxaGe avTovgy cujus ioco Orell. recte 
habet ijvayxuGiv avTovg, Bait. et biaupp. ex Laur. rece- 
perunt avTovg ijvdyxaGC. 

Litera a facit hiatum in parte ex orat. de Pace pe-» 
tita vulg. et ap. Orell. in verbis naga avO^Qconoig, quae a 
Bekk. Jn or. de Pace 165, 33. rautata sunt in nu^ avd-ff. 



— 43 — 

«k ita ubiqae ante voealem in laocrate legitur. Item in 
m qaae ex Paneg. siint repetita viilg. et a|K Orell. arpo- 
i^ ^eix&fiaav seriptum est^ Bekk* tamen in Paneg. 58, 
87. a<f6dQ* fin. habet. Coiirer de hnc elisione 317, 33. 
343^ 70. Apud OreU. nti in antiqu. exempl. in parte 
ex Paneg. ravra anaxQVf^^^ I^g>*^9 cujus loco Bekk. in 
Paneg. 60, 97. ravv' an. dedit. Non minus ap. Orell. 
et in autiqu. exempi. in parte ex or. de Pace repetita 
Totttvra iiafiaoTdpciv est scriptum , sed in or. dc Pace 
ipsa 167', 36. nunc Toiaifr* ^^. legitur. Ibid. tcc avru 
est editum, sed de Pace 170, 58. ravra, Idem est fa<- 
ctom in repet. parte orat. ad Nicoclem, ubi iu Antid. ra 
avTay sed in or. ad NicocK 18, 18. TavTU vides. Pot* 
eris conferre 311, 4. $. 83. 195. 803. Legitur deni- 
que §• 178. nciag rivaq noiovfie&a fjfieig Tag vnoax^aeis 
Oifiaef sed Laiir. habet n. nv. ijfjt. Tccg vnoax^auq noioV" 
fu&a' otficu nnde conjicis (in quam conjecturam etiam 
Sauppios incidit affer. §. 186.) Isocratem scripsisse: n. 
rir. f/fjL.' noiovfi6&a Tag vnoax. oifi. 8imiliter certe cor* 
recta sunt quae vulgo de Pace 170, 52. legebantur: 
ovfA^ovXoig xi?^f^^f^9 ^v in XQ^f^ avfx^. cSr. Alio modo 
cjusmodi vitium est remotUm in Archid. 133, 81. noitj^ 
adfu&af o, ubi nunc noifjacjfuv f o et Plat. 30r, 46. 
ubi pro vulgat.: TQanwfia&a' ixneaovTeg ydo ix Ttjg oi- 
xiiag, d&Vfwvvreg xal dXcofiBvot ttjv 'E?2d5a neQufiev^ 
Dunc TQcenoifjied-a xal solum est scriptum.. In Archid. 
131, 74. denique pro Swrofie&a dnevfyocaa&ai iiunc o/-* 
01 r wfisv dn. est editum. Erraveris tamen, si inde con- 
clnseris, in Isocrate elisionem Hterae a in prima persona 
plnral. passiv. non reperiri. Confer Paneg« 64, IIS. 
de Pace 171, 69. 177, 93. Plat. 397, 6. 

Litera o elidatur In iis, quae ex orat. de Pace sunt 
repetita in verbis: ixeTvo ^/g), quae Bekk. de Pace 187, 
142. scripsit: ixelv* e^o), non minus in parte ex Paneg. 
in fjaxvvovTo incy ubi Bekk. in Paneg. 56, 77. rectius 
VaxvvovT ini. Sed §. 166. in verbis: iyyivoiTo im^ico^ 
fWi lection. Laur. xcnafiicivai non ea de causa cum Orell. 
praeferrem, qoia ita hiatus evitai-etur, nampoterit facile 



— 44 — 

iyyii^ott' scribi, sed qaia ad iiufiiiiptxi dativu erat 
dendus, ut significarelar» cai adviveret, cam mtraffiAim 
tov piQi9 sive X90POP recte et ex osa dicatar. Baiteroa /Im^ 
nci niavult. Si $. 187. noog o ccp est editam, Isocratles 
ex usu, dc quo supra mentionem feci, oneQ &p scripsiaae 
videtur, in nQo^; certe jam Bekkenis offendit, qui praepo» 
sitionera melius abesse jure censuit. Similiter olim Ep. 
III^ 412 y 5. vuigo o &Pi sed nunc ort av est scriptiiB. 
Sed 378 in verbis : oam av riq i^ixofupeor^Qtag intdv/n^i 
nu&uv Touq ctxovopTctQy TOGOVTm laalXop UGxqau x. r. X* dOI 
Ambr. ^^rid-t/^r scripserim omissa particula ^i/, ita ut res 
ut praeceptum quoddam , quod non experientia probaiH 
dum, sed per se sit verumi proponatur. '(juae tamen ai 
corrigi nolueris, propter sequens up habebunt excusationem. 
Foedior etiam biatus, quam quos modo attuli, reperitur 
$. SS3. in verbis: ovSi ToTg opofiaatp iv Tfj StccXixTq>ipioi 
Ttpcg tTt ;if(KoiTe^i xotcc tpvGiv. At recte hoc in loco quaeri 
potest, quid sibi^ verba illa: iv ttj SiaXixtfp veltnt* Si 
enim verbum hoc in Isocrate non amplius obvium expli- 
cas: iu sermone, hoc per se patet^ illa verba in ser» 
mone et in loquendo ita usurpari. Sequere igitur cua 
Bait. et Saupp. Urbinatis primam manum. qua haec verba 
deleutur. Legebantur olim plura ejusmodi vitia in Iso*- 
cratis orationibus, veluti Paneg. 69^ 141. Tmv iv Kimgfp 
ivy nunc t^ iv Kimorp est om. Areop. 147» 37. pro: xtu 
aaKfQOGVPtjv iv Tctj ^irp ivSeSiny/xivotg ^ nunc iv Trp fii^ xah 
ctorpQ. ivS. legitur. Poteris etiam huc referre Phil. 100, 91. 
uvTrp oikco, ubi nunc avT^ est om. et 104, 110. tibi pro 
vnlg. : Stnlaaica avj nunc StnXuGtov av, et 96^ 73. pro 
^Sico, 019 nunc prorsus aliter est scriptum. Evag. %02, 65. 
vnlg. fiei^G) av, nunc av fAetXra. Areop. 156, 84. vulg.: iiyov^ 
fisvog ftiv ovp ^yroj ^, nunc iyro fih ovv iiy. fjv legitur et 
PhiL84, 12. vulg. iyd) anctGag liabeut, nunc anccGag eat 
omissum. Quo magis dubium est, an Isocrates $. 182. 
hiatum Ttp S* ij&et to) iavrov admiserit. Laur. rrp avtov 
habet. Videntur verba r^ iamov ab aliis esse addita, 
ita ut Isocrates Svvafiiv et tid-og Atheniensium ita sibi 
opponeret, ut diceret: copiis urbis hostes subegit^ aed 



— 45 — 

■«ribas snis benevolentiam ceteronim conciliavit. Vernm 
vidtt Bekkerus §.195. in verbis: ip^fpov otaEip [S/at€?MJ 
rStrr' verbum 8iccTBl^ uncis includens, et censens hoc 
verbttm c. Urb. prim. man. esse delendnm , quo deleto 
sapra noi^ in notdtv mutiindum sit. Secuti sunt Bekke- 
rum Baiteros et Sauppiiis. Similia vitia legebantur olim 
Ptn^. 61, 97. oom oTty ubi nunc scriptum est otS" or/. 
Hden. %\%^ 83. rovr eimeif HxtOj on, ubi nunc: «>ro)— 
Tovt' €in€iP oTi. Panath. 869, 178. iiyiav tv/xdpoiy o!g, 
nonc TvyX' ^^* ^k et in Antid. §• 870. in verbis: noo' 
n/m) ovx nunc TrgoTeivfo est deletum. 

Foedi sunt etiam biatus, quos diphthongns ov facit, 
veloti in loco ex or. de Pace petito ixctpov i(p\ ubi 
Laur. ix€iP(op irp' ^ id quod etiam Urbin. de Pace 168, 
44. habet et in parte Paneg. hic repetita ccvtoS fj^ quod 
in Paneg. 58, 57. legitur et ubi avrcjp ij esse scriben- 
itom snpra ostendi. Referenda tamen huc etiam sunt 
$• ItO. verba: dta roif 'laff-ju^v , quo in loco (Ji' 'la&fiov 
ab Isocrate scriptum fuisse arbitror. v. Dinarch. in De- 
mosth. 98, 18. e/t; 'la&fiop. Andoc. Myster. 17, 138; 
Lys. or. fimebr. 195, 45., quamquam bene scio^ Isocra* 
tem in Paneg. 59^ 93. Top^Iad-fiov scripsisse. 

Mutandus est ordo verborum 316, £9. in xai fiot 
kpoYvio&i Tfjp YQatpijv. An(e Orellium enim libri omnesr 
praebebant: xai ixot rijp yoafpijp opti/pcod-t^ quod est prae- 
ferendam nti £p. III, 411, 1. xcci rcip aoi avjxtpeQdvToop 
^ ex Urbin. est praelatum ordini vulgato : oviiKp. xal aot 
4*Aliter correcta sunt vulgata: Phil.87, 81. ifiot^ aXl\ 
ex Urb. enim est editum roTq ifAoZg^ aU.'. De vitio quod 
in parte ex or. de Pace 188, 145. repetitiim est fjiytoy 
dixi quid sentiam supra. Corrigendum est idem §. 851. 
obi Laur. pro v ^Y^ habet ijytovtafiiptovy quod non dubito, 
fpinex ijymi^oA librario compendiom scribendiesse videba- 
tiir,ortum sit, idque cum Baitero onice veriim esse censeo. 
IIoXv ap^ quod in hac orat 317, 35. §. 170. 808. 
114^ 819. 885. legitur, non offendere saepius dixi, item 
uti ip Si4ry 88. $. 106. 134. 164. 174. 801. 848. 
346, 383. et in parte ex orat. de Pace (186, 134.) 



— 4« — 

nbl valgo id omittnnty et ex NicocK %0 , 88. Fortasse 
igitar 313, 17. otc ovSh ab Isocrate est profectiiin. 
Non raro etiam particuia xccl hiatiim facit. Leges 31S^ 
9. Tcal oydoiiKovTCc , in parte ex Paneg. (^60, 97.) repc- 
tita xal ovdi. Deinde 343, 70. xal ov %. 90. xul c/. 
101. xai ovXy ubi Ambr. et Vat. xai, quod ab Or^ll. ex 
Laur. et a Bekk. ex Urb. receptum est, omittunt, et nM 
Isocrates ovS* et ante id v. ine/efQrjaev scripsisse vide- 
tur. 113. xai sixoae. 185. xai ex^ev. Sed quod §• 16&. 
€i ol fiiv legitur, corrigendum esse videtur. Conjicio ti 
fdv oi fuisse scriptum. lieperiebatur olim similis hiatos 
ad Nicocl. 83^ 45. in d id-fAoefjisv , nunc mutatum in e/ 
\^^loefiev et Paneg. 72, 161. cjace-vei av&Qcanoe, nunc ojg 
&v civd^Qconoe. 

In aliis locis hiatus pausa defenditur, quae in pro* 
nuntiando lieri debet, ut in loco ex orat. ad Nicocl.' 2% 
38. imti^M. ^£iv et in parte ex Paneg. 55, 47. in xcmx-^ 
AeXeitpd^ae. uficjg. Non ita possunt excusari §. 189. 0?- 
fiae ovvy ubi Urb. corr. Laur. Vat. Ambr. et inde jam 
Orellius Oefiat S' sequente vfiaw recte habent idemqae 
etiam 313, 17. in Stofiat ovv faciendum et S^ofiai Jk 
scribendum esse censeo. 

Postquam igitur demonstravimus, Isocratem in publi- 
cis istis oratiouibus deliberativi generis , ad quas etiam 
oratio dc permutatione non nomine quidem, sed re ipsa 
et scribeiidi ratione pertinet, ubique hiatum summa diK- 
gentia evitasse, et qni reliqui sint biatus plerumque tol- 
lendos esse, de orationibus forensibus in eo sum ut non- 
nulla addam. IIoc quidem ex ipsa orationum forensiom 
natura poterit concludi, eas simplicius et sermoni vulgari 
convenientius esse scriptas , qiia de causa etiam hiatns 
minus erunt evitati. Ita hiatus qui inveiiitur sententia 
altera in vocali iiuita et altera in vocali incipiente facile 
tolerabitur , nam non legenti sed audienti scriptae suot 
Deinde hiatus post particulas istas xae, c/, ?}, oTt, eo et 
similes non minus suam habebit excusationem, quia omnioo 
ejusmodi hiatus, nisi prorsus artiliciose formetur sermo, 
nou facile possunt evitari. 



— 47 — 

I 

Xon igitnr offendes in orat de Bigis scripta, si le« 
geris 347, 5. yivono' ^ifioreg. 349, 18. iXQVfraa&e* i§. 
15« vofnZoiT€. 'u^vafivi/fT&T/Ts. 354 1^ 36. xivSimvovtcc' oi\ 
355, 40. i(neo7j0;v: ov. 356, 43. {mdQ/et; ov. 357, 50, 
ivvijG^rai* iyoh Qiiibus locis addere poteris 347, 4. 
twxa, 01, 349, 14. (opycZ^aO^e ij. 350, 17. fiare^z^finovTOj 
fgyov fiavot. 354, 38. i7ti^ov},iivovTUy ovx. 16. b/oiTe', oTt. 
355, 42. yivoiTo ij ib. StoTiy oTioTav. Neqiie 348, 10. 
in xcci ivioTe. 349, 15. xai oTt — xui eig et xai rog. 350, 
19. xai oTt» 351, 28. xai ovx. 355, 41. xal i^. 43. 
xtei ovx. 356, 41-. xai cjv. 357, 50. xai iv — xai iv. 
Huc accedat 355, 42. f/ i/O-gog et 356, 43. ?} ifwi. 

Non tamen ferendum esse censeo 348, 10. /oot< 
ovToyg. Viilgo enim omnino verba : togovtov Si ToTg i/O-QOtg 
T^ v/SQiiOig ncQiicTtVy oxTTe non liabent, sed post icTiv per*- 
gunt: ovTOjg S' fortasse verius, facile enim verbis istis 
cx L-rb. receptis caremus. Certe QjaO-' ovTtog scriben- 
diim erit tt 348, 9. bis. 349, 14. 351, 23. 26. bis. 
352, 27. 29. 354, 35. 355, 41. 356, 44. Corri- 
genda etiam esse censuerium 348, 8. ncniQa ix, ubi a 
eodem jure elidetnr , quo elisum est in fitjTiQ* Aegin. 
394, 47. Idem statuo 349, 1 3. in 'XQodoTaia iveTTQijGaTe. 
354, 38. noayfjLa vno et 356, 46. ^yxXrjfid ioTt, Addas 
hi» 346, 14. dita inohjaaVf uhi d^t* scribe et cf. Psea- 
do-lsocrat. Tra|)ez. 360, 8. d^i\ Deinde 356, 45« 
in TiTTaQa irtj et 46. in TQtdxovTu ix elide «r, quod recte 
disum est 349, 12. in TQtdxovT. Conferre poteris 
etiam Paneg. 62, 106. Evag. 202, 64. et Aegin. 
389, 28. 

De eo quoque non dubito, quin 350, 19. in iaefivv* 
MTTO ini litera o sit elidenda, quippe quae nunc elisa sit 
347, o. ubi olim ijyoivTo ovSiv, 6. iibi olim ffaivotro i^a» 
pa^dvfovy 354, 3u. ubi olim ultTo vno^ 355, 40. ubi olim 
fao<vrairo^x£ri/oi/ legebaiit iSi348, 10. in verl^is: y.aTij^ 
fOQuvtn [xai Siafid?2€tv] imxttQovctv, tjg verba c*i Bekk. in- 
clusia et in Crbin. om. deies, quia saiie otiosa sunt, pro xcf^ 
tfiYoQoimt scribendum erit xaTr^yoQovotv. cf. Plul. 89, 37. 
118, 150. iScd 356, 48. in verbis: Stofxai ovv ant« 



— 48 — 

Corafim Sioimt S* ovp scribebatur. CoraSs aatem docnit^ 
hoc magis Aeliano qnam Isocrati convenire. Eqniiiem 
igitur putaverim neque S* ovv neque ovv sed S" scriptum 
foisse. Quod 850, 81. noXv uv legitur, recte habet 

In Aeginetica item non offendes in hiatu, si 
pausa fit in loquendb. Excusabis igitur 383, 8. oixeei^ 
rrjra.ov. 387, 16. vofxiya* iva 388, 81. aniXavaw (x^ 
389, 85. movTo. an\ 391, 38. ykvoiro. ivd-vfieinO-e. 34. 
i/iovXemaTo '^ og* 398, 38. inoteiro. iSrjixoae. 40. yivotro; 
ineidij. 41. ivexa' ov. 43. Sii&ero' ov. 393, 46. yepiaS-at;' 
&gt\ 394, 48. aq>aig€TG&ai. a^tov. 49. .intfAilovTai. eva. 
His addantur 384, I. jilytviiTat^ ovTto. 385, 6. GWByi" 
veroy wv. 386, 10. iyevofiexO-a , ovSiv. 11. i&eoanevaa, 
M(TT*. 13. j^lytviJTai, luov. 387, 17. i^xovatt., iyM. 388, 

30. ijyanrjaa d (^interpone comma} ib. anoStjftovvTay av^ 
Tov. 389, 84. i&eQcenevaa (.") cog. 86. Si^xetTOy a}(Tr.'390, 

31. afi(ptafi/jTovaa y ojaneo. 391, 34. xatTotj d. 398^ 39. 
oXtyoyjvxoifVTa f dnexofitaa. 4-O.^cjvTaj ovTcog. 393, 44* 
aia&otTo ota Qnterpone commn}. ib. daenotyateTo ^ (Hav*. 
47. i^anaTrj&rjTEy ov. ib. dStxtja€T€y dXXd. 394, 47. nQoa^ 
yivotTo tJOT (interpunge commate^* 50. fioijO-ovpTay oq. 

Non magis offeudes si 384, 1. 386, 13. et 3S7, 
14. cj dvSgeg legeris aut 386, 10. xal ovtb. 18. xai oih', 
Sefiiav. 388, 81. xc^^ or/. 390, 38. xalel 398^ 58. mk 
QT bis. 40. xal ifaQTu^e. ib. xal ovSi. 394, 49. xal ol bifl» 
aut 387^ 15. ri ovv aut 18. 390, 89. 391 , 38. 398, 
44. no?.v dv. Quibus addas oaqi dv 390, 30. et noJiXoii 
dv 393, 44. 

8uut tamen quibus jure offenderis, veluti 391 , 8T. 
in yerbis: oiaTit QQaavXoxog re, tly ubi vulgo wgtb xai 
Ggaa. tb habent, Cod. Marcian. autem xai retinet sed u 
omissit, quod ferri nequit propter sequ. iyci t* </. Ta 
igitur scribe t' ti. Non minus emendandum est 384, 8b 
fie £ig ubi fi' eig scribendum et 386, 18. 13. 391, 84. 
conferenda sunt, et 393, 47. ifii dStxijatTBy ubi if^ 
scribe et confer Trapez. 363, 83. 

Corrigendi etiam sunt quos litera a facit hiatus, t{om^ 
les sunt 385, 8. atpoSQa ^ydnrjaef ubi cf. 398, 39. 



— 49 — 

Big. 349^ 14. 351^ 26. (ubi vulgo aq^oSQa imGtevd-ri^ 
Gccp legebatuiO 354, 37. Deinde 384 ^ 6. yvtfGia iv6~ 
fu^ 390^ 28. evSiyyfjrd iGTiv» 30. SeivoreQcc iia/mgTeiv. 
394^ 50. Slxaia i^xca erunt corrigenda et in iis eodem 
modo cc elides, quo est elisum in ^/xioX' Trapez. 362, 
19. in ivavri' 368, 42. ut taceam de u^i\ Accedaht 
his 385^ 3. ^vzcc i^fiaQvev. 390, 28. Serj&(vTa ovx, 
nam ixovO-' legis nunc (olim hiatus aderat) Paneg. 49, 
42. JUiTfovT^ Evag. 189, 1. lirovd-' Panath. 236, 19. 
avTiGTQOTt^ovvT* de Big. 352, 30. 7tapaS6v&* Epist. IV, 
415, 10« Quod autem 388, 21. nunc dQrjfAiva iGTiv 
scriptum est, ne proba, ^ptius videtur quod vulgo et in 
Harcian. legitur: tu fiiv toIwv elQfjfiiva TavT* iGTiv, ut 
sententia sit: quae igitur dicta sunt, haec sunt, in qui- 
bosi periculum quidem subii etc. Paulo difficilius judicium 
est 390, 31. de verbLs:^/£^A/;roi;(7£^ i^X&evy qua quidem 
in forma num a elidatur, dubitari possit, quia hujus elisio- 
nis non aliud in Isocrate legitur exemplum ac mi^ovG* 
avj quod in Antid. §. 164. in uno Yatic. codice reperi- 
tur. In Demosthenicis tamen cum ejusmodi reperiantur 
elisiones, hic quoque eam adbibendam esse duco. Sed si 
384, 6. fAfiTiga iv. 7. iiaTQlSa i7t6&€G€v, 386, 12. iKniSa 
€tXB. 388, 22. Tgoi^^va iX&ovTsg* 389, 22. fiTjTiga ovSi. 
392, 42. d-vyariQa d7toGT€Qovfiivf]v. 393, 46. 'd'vyatiQa 
i^iScoxev est scriptum, a elidas et conferas 387, 17. et 
394, 47. ubi olim firjTiQa avTCQV, nunc firjTiQ*^ avTciv^ 
deinde 384, 6. ubi vulgo naiSdQta dniSei^avy nunc nai-- 
SoQi dn. est edltum. Corrige etiam 384, 6. a ixeTvog 
et scribe d xeTvogy hac enim forma Isocratem post voca- 
lem nti supra docui. Td avTa autem 393, 43. muta in 
TcdfTa et cf. 394, 51. Lochit. 396, 4. ubi vulgo etiam 
rd avTa legebatur, Callim. 380, 46. Si denique 385, 
10. nunc rjfidg avTovg ijyovfxe&a ij pro vulg. inoiovfAC&a 
^fiag avTovg ^ est editum, scribas ijyovfAe&^ et conferas 
Callim. 377, 30. add. Paneg. 64, 112. de Pace 171, 
62. 177, 93. Plat. 297, 6. 

Litera o facit hiatum 386, 8. rjydy^o dvBxpidvy sed 
volgo et in cod. Marc. habent fjydyero ttjv dvtyjidvf quod 

4 



defenditor loco 393, 46. cSore yi]fiai xal rrjr aSeXqpf^v tfjf 
Tov Tnngog xal ttjv ccveyjidv. 390 , 87. ubi nunc legitur: 
o ifioiy vulgat. 6 fAoty quod etiam in ftfare. est^ praefe» 
rendum esse duco. 

Maxime autem offendes jn eo, quod 386, 11. qf&oji 
laxofi^ov est scriptum, non solum quia Isocrates verbam 
Xax^iv non amat, sed etiam quia aoristus exspectatur pro- 
pter sequ. aa&evTjaavTU et yevofxevov, Mihi igitur a/pfu^ 
vov legendum esse videtur. 390, 38. in verbis fA&Xlop 
ipovhfid-f] ^ c. libn vulg. et Marc fmXkov pone post if^ov* 
Ifj&ri (ita vulg. pro k^ovln^n cf. %. 39.). 8i-392, 39. 
pro Tov ificcvTov vulgo et in Marc. tov ifiov legitar, 
equidem Tovfjtov scribendum esse censeo cf. de Big. 
351, 86. Verba 398, 38. Tfp aSelfp^p fortasse deleuda 
sunt, cum 385, 9. et 11. id satis jam sit dictum. •'Cf. 
etiam 388, 20. ubi Sopolis nude est nominatus. In hac 
autem orat. omnino Urbinas non eum se praebet codicem 
optimum, quem in ceteris deprehendimus orationibus. Be- 
liquum est ut 394^ 51. verba d^ofmi ovv commemore- 
mus, quorum loco Skofiai S* ab Isocrate scriptum fuisse 
videtur. 

Multo pauciores hiatus in orat. in Lochitem, quae 
hac in re proxime accedit ad orationes deiiberativi gene-* 
ris ceterasque Isocratis orationes, reperiuntur. Post in- 
terpunctiouem habes hos: 398« 15. (hifeleiTSy otccv — xohlh 
^fjTej vfiiv ^oij&eiTe. oSi/. 18. xaTccoTfjasTe, ^aTu Ceteri 
qui leguntur sunt tollendi. Sic 395, 1. tovto ovx mutabis 
in TovT ovX} nti ib. tovto i^afiaQtdvovrag mutatum est in 
TOVT i^. Cf. 397, 8. et 398, 19. ubi pro vulgat: tovto 
dno^Xiyjag nunc tovt' dno^l. est editum. D'einde 398, 
4. ToiavTa i^afiaQTavovaiv corrige et confer Aegin. 368, 
81. 390, 89. 394, 48. Cailim. 381, 57. Paolo diffi- 
cilius emendatu est quod ibid. TavTa ixeivo/g (^vulgp male 
Ta avTa ix.^ est scriptum. Tamen non dubitaverim, qain 
in TavT^ sit corrigendum^ quod Callim. 379, 43. omnes 
libri tuentur, uti nunc Aegin. 388, 18. avT dnoloolipiu 
est editum. — 397, 11. restat acofiaTa iiafiaQTdvovTag, 
quod 15 in awfiuT alxtag bene est correctum. Quod 



— 51 - 

1 

\ 

porro 399 9 21. ov9i ccXXoTQiovg legitur, corrige collat. 
de Big. 348, 8. 349, 14. 350, 19..bis. 352, 29. 
353, 33. 34. 355, 43. 356, 44. quater et Aegin. 
388, 20. 389, 25. bis. 390, 28. 31. bis. 391, 34. 
Denique idem de verbis : xcnrayvciTs hpocrvliav 396, ^. di- 
cendum est Correcta enim nnnc sunt 397, 9. Xdfii^s iv in 
Xa^rjT hf. 398, 19. OTifAO^oiTEy el in o^ijhcc^oit, eI, 399, 
24. neKF&iJTSy ovtco iii GmcpQovfjd'' y ovTony ubi 31 apostro- 
pbnm retines, debebis comma delere, mihi tamen his in 
lo<us ceTtfjLoj^otTB et amq^QovijTe praeferendum esse videtur. 
Recte autem 399, 21. ^i^aea&e eivat in ijyrjG€G&* etvat 
est mutatum et 398, 17. pro vuigato: ixav^v vy^cFd-e et- 
pou ex Urb. vo(iit,ri&* Ixavrjv uvat est receptum. 

In Callimachea, quae ex Urb., in quo non est, 
non poterat a Bekkero emendari, ea ipsa de causa plu- 
res adhuc relicti sunt hiatus, qui tamen ita sunt compa- 
rati, ut aut facile excusari aut corrigi possint. £xGu;^ri 
possunt ii, inter quos interpungitur, veluti 371, 4. iiQa- 
X&^a' iav. ib. oQXteia&ai. Hqxov, 372, 5. yiyvm&af 
ixetvov. ib. HeiQatet* d(iq)ta^r]TovvTeg. 6. inot^tTO' 6. 7. 
rjTtoTO* dneQ. 374, 14. Sieq^eQeTo* ineiT*. 15. SeS0H4vcu' 
d^tdi* 16. dczata' ei. 375, 18. iyeveTo. 'Qg. ib. 19. vofAi^ 
5»' co§. 376, 24. idaeTe* 6. 26. diprjaeTe' dkX, ib. notrjcaTe. 
^Bkf&vfietG&e. 28- XQ^fJ^-^ot* &GTe. 31. aiTtaGatro^* maT. 34. 
nccQa/3^GeG&e' ftJorc. ib. yjrjcpiGaG&at. 'iig. 378, S6. xoXd" 
Set*. *Ey(o. 37. dmSixoiG&e* ^netTa. 379, 40. uofiiZje" 
G&at* iitel. 41. i^iGtat* iv&vfieiG&e. 379, 42* notrjoeTe* 
sim 380, 46. etvaf cSctt. 49. StpTOTO' ojgt. 61. yivotTO* 
ip. 56. Soxet; fj. 383^ 67. otpeiXoiTor ^. His accedant 
371, 2. intSet^at oTt. ib. ^eo&e, av. 3. xtvSv^evovra^ 
ifjLcevTov. 4. fid&rjTey wg. 7. Tairtay inetdjj. 9. inoteno dg» 
373. 12. oTty ei. ib. iyQdtfnxTOy tag. 374, 14. Siy ei. ib. 
inQU^UTO, ov. 15. vofii^etf oTt. ib. Si, oGovneQ^^^Q. Si^ ei» 
17. TQtdxovTay 6. 375, 21. StxaGTat^ ovtoj. ib. iavTov^ 
mare. 23. StanQaTTeG&at ^ dXkcc. 376, 25. ei, oTe. 26. 
Sij og. 27. Si or/. ib. oiaeTe^ dg. 28. nvQtQifie&a cjv. 
378, 35. neiaeTat, ei. 4Q. dnoXoyrjoetaty dlX . 42. (Ja^ «/. 
44. neneiQccG&e , (aote. 380, 46. nohTevofie&a woneQ. 



— 58 — 

61. Gwfixd'Ba9e^aXlM. 66. Xfyovrty og. 381, 57. xffevSo" 
/le&af ofiotov. Gl. AvaavSQoVy el. 3S3, 64. nceQax^ivf^f 
cAA*. 65. xccTCcyvoiffTey ovg. ib. karecpavcoaaTey ot\ 

'Defendi etiam possunt 371, 1. xal alkoi. ib. ori 
ovx. 373, 10. xal otu ib. r/ av. 13. X£^2 ojg. 374, 15. 
el avTQv. ib. oti ovx. 375, 81. co avSQeq, ib. xo;^ £^. 9S. 
96ai fj. 83. xcfi "jivvTog. 376, 24. ^w^i ot'/. ib. el ^J. 377, 
33. 6 aycov. 378, 35. xal eL 39. xal elg etxaiov. 379, 
40. T«? aTtoholoTa. 380, 54. «ai «^'cf^^ovrcg. 381, 56. 
^ o0T#g et ib, Tt ovx. 384, 68. oti ireQag. Qao etiam 
referendum erit 374, 18. Soxet av. 

Restant igitur hi hiatus in Si: 371, 1. Si avdyxij. 
2. Si aQXovTag. 372, 5. Sh ix^Qog. ib. Si ocvtov. 7. Si 
eig. 373, 14. Si h&vfieia&e. 374, 14. Sh alTKofievov. 16. 
^i ovSeva* 17. J<J dSixrj&fjvai. 375, 19. ^6 oiJ-x. 21. 5!i 
ov. 23. Si dneaTeQfjfiivot. 376, 25. Sh ovtgd. 378, 36. 
J^4 ov&\ 380, 46. 5i evSatfioveaTcnroi. 48. &^ o/. 53, <K 
o. bis. 382, 58. Si ifiavTov, qut quin corrigendi sint 
non dubitabis, si ex tota sermonis conformatione intelle* 
xeris, scriptorem hiatum evitasse atque si consideras, 
quot in vulgatis libris etiam in Panegyrico similibusque 
orationibas olim Urbinate nondum coliato sint lecti hiatos. 
Conferas exempla ex hac orat. 371, 3. 4. (ubi antiqn. 
exempla Si ^|): 372, i6. bis. (antiqu. exempl. Si cog et Si 
£fe). 8. 373, 10. 11. bis. 12. 374, 15. bis. 16. 17. 
bis. 375, 20* (ant. Si ix^v'). 376, 27. (ant Si ^xovai). 
«8. 377, 30. 32. 34. (antiqu. Si 6v, tu scribe ^ ov 
commate deleto) 35. (ant. Si iv). 37* (ant. &^ ovros> 
40. 380, 49. (ant. Si i^l&ev-). 381, 52. 382, Sa 
(ant. Si ovl 60. 383 , 64. bis. 65. 66. bis. 67. 384> 
68. (antiqui libr. Si fjfieTiQav'). 

Idem censeo de locis 372, 7. ^ot« dndvTtav. 373, 
14. &aTe'biSh. 375, 21. (Sore fjyeta&at. 376, 28. &are 
anaai. 34. Aare ovx. Quomodo corrigenda sint, intelliges 
ex 376, 25. 377, 32. 378, 37. 380, 47. 48. 49. 
381 , 54. (antiqu. maTe imaxoaitov'). Idem est statuen- 
dum 373, 13. noie intTQe^fjey «nam e in noTe esse eli- 
dendum disces de Big. 356, 45. Aegin. 384, 1. Lo- 



-^ 63 — 

I 

chit. 396, 5. Idem est faciendum 374, 16. in ff.rrte n* 
Confer Aegin. 387, 16. 391, 35. atque 374, 17, in 
OT6 iiefii^kvvTOj collat. 383, 65. de Big. 349, 15. Ae- 
gin. 392, 38. 39. bis. Lochit, 396, 4. bis. Addas hi^ 
etiam ut conrigenda 376, 27« TtcoTtors ov&' et 383, 64. 
noinoTe imiQy ad quae confer Aegin. 386, 10. 389^ 24. 
390,30.391, 37.,item379,41.7€<^irr<H/,cujuselisionis ' 
exemplum videbis 379, 44. Denique huc referas ex 377, 
33. fie imeo^lleiv. Vide quae supra ad Aegin. sunt dicta. ' 

In verbis haec habes: 376, 84. avayxcc^ete eivai. 
378, 40. aitoijTs avTov. 383, 61., hjjrjtpiGaG&e ijfi&q. 
Similia vide supra. 

Litera a ante vocalem legitur 379^ 41. in tccxcc ccvth-- 
neZvy de cujus verbi elisione vide Areop. 154, 71. de Pace 
170, 57. Panath. 263, 149. Paneg. 44, 18. 75, 163. 
Phil. 90, 39. JBpist. IX. §. 15. Item 380, 54. in iva 
^ et 383, 67. in iva oXiyaQxiaq elide a et confer 
371, 3. 380. 51. 383, 66. Idem fac 372, 5. in dixa 
ol coUat. Aegin. 390, 31. ubi nunc Six^^^fikQa^ est. 
Accedant his 372, 6. Srjfioaia uyau 374, 14. fxeyaXa 
iyxaXoip et okeya inQaidcTo, 376 , 26. Sixata oiJT et a^ta 
ifjLciv. 379, 45. Sixaia dmtv; quo etiam 373, 10. fitxQa 
avaXooaavTi et 382, 60. kotna anoxQvnTofikvcov refero, 
quamvis harum elisionum exempla in Isocrate non legan- 
tur. Minus dubitabis 375, 18. in fjbrjSiva ijiioaaay collat* 
item Phil. 90, 41. Panath. 262, 144. et Aegin. 384, 
1., minus etiam de Tai^Ta rjitdxciGiv coll. 373, 12. 375, 
19. 379, 41. Adde his: 373, 12.. xaxaGTriGavta afjL- 
q)OT€Qoig. 374, 14. GvxocpavToivva . ovSiv. 375, 22. 
ixovTa anoXoyrjGaa&ae. 379, 41. iiQaTTovTU imSatiat, 
382, 60. icaQovTa a&vfuog.' Oenique in nominibus legi- 
tur 373, 11. ficcQTVQa eog, ubi in libris omnibus fiaQTV" 
Quq est, sed Bekk. reete fiaQTVQa (melius tamen fiaQTVQ^ 
et in iis quae deinde sequuntur^xf/t/^.dedit, quia 374, 
15. scriptum est: Tcp fiaQTVQi cpaveQoq haTiv ovS" iTteiek" 
^etv ditbxrag. 377, 33. Tifirjfu» Ixavbv et 378, 40. XQV- 
(jLOTa eihjcpa facile corriges. Diflicilius tamen est judi- 
catu 374, 14. et 15. de Siaaa ov et 16. Siaita ^ej^o- 



~ 56 — 

ravrec imb rmi &vSQ&if ix^lvoav Xeyojnevcc' xal ovt *jiQtmotikBi 
Ttei&ofiai QvnccivBiv rov ccvSqcc /JovXofi^vfp, ovr ^AcpaQeZ roiJ- 
rov y, IvBxa Xoyov eimQeTtfj nXarrofiivqi awri&rjfmr ixcetfov 
3i fJYTjadfievoq eivai rrjq dXTj&eiaq /ie/Saean:^ rov ^A&fjvatw 
KrjtpiGoScoQOVy og xal avvepicoaev laoxQdret^ xai yvtjatoirccTog 
dxovarijg iyivero^ xal rijv dnoXoyiav rijv ndvv &avfiaar^ 
iv raig nQog *jiQtaroriXrj dvrtyQaq^atg inotrjaarOy mareimj 
yeyQdtp&at Xoyovg rtvdg imo rov dvSQog dg StxaarrjQta^ ov 
fjbivrot noXkovg. — JSi deinde orationam naturam ef di- 
cendi genus consideras y intelliges neque Trapeziticom 
neque or. in Euthynum usui fori satis convenire. Itf Tra- 
pezitico enim eodem Dionjsio teste^ qui tameu non do- 
bitat, quin Isocrates has orationes non «olum ipse scri- 
pserit sed etiam vero fori nsui : elg SixaaxrjQta^ quod equi- 
dem potius de genere orationum omnino intellexerim : ij 
mQioSog ixfirjxvverat xal iteQa rov Stxavtxov rQonov xal 17 
avv&eatg Ifx^t n rov notrjrtxov ^ rore axvf^ '^VQ ^^i^fog ix 
rwv iTTtSetxrtxciv eX)jjmat naQtacoaecov xat naQOfiottoaecav. — 
Quin ex ipsa scriptoris indole minime litibus et contentioni- 
bns forensibus apta (v. vitam Isocr. a me script. et Wester- 
mann. flist. Eioqu. gr. p. 78.) idem poteris condudere 
qnod ex orationibus^ has orationes uti de Bigis et Aegi- 
neticam discipulis in eloquentia institnendis esse scriptas. 
Sed Isocratem contenderim ne potuisse qnidem in eja8:> 
modi oratione uti Trapezitica et in Euthynum scribenda 
tam foedos hiatus admittere y quippe qui consuevisset 
in aliis orationibus et adeo in epistolis eos fugere. lode 
Trapeziticum et certius etiam orationem in Euthynum, 
qua qnidem in oratione etiam tota brevium sententiarom 
conformatio non Isocratea est (vorjfta ydQ i^ vovfju^rog. elg 
neQtoSovg laoxcoXovg reXevr^ ^ quae verba sunt Philostrati 
in Vit. Soph. I^ 503. hanc orationem valde laudantis,) 
non ab Isocrate scriptas esse arbitror. Huc accedit, quod 
Aristoteles quidem Rhetor. II, 19. orationem in Euthy- 
num afferty sed verba (laoxQdrrjg ^cprj Setvov^etvat ^ el 
fiev Ev&vvog i'fia&evy avrog Si firj Svvrjaerat evQeiv')^ in 
oratione, qualem hodie habemusy non reperiuntur. 

In Epistolis magna cum diligentia hiatum evitatom 



_ 67 — 

I 

videbis. Ita in Epist 1. ad 'Dionysinm ho^ solos leges: 
404, 1. Si ov, qua de eiisione cf. 404, 2. 405, 4: 
qaater.' 7. 406, 8^ 10. Deindie 406, 9. nokv av et 
404, 1. xal o, tibi tamen articulus ex Urb. Ambr. et 
Helmsi c. Bait. et Saupp. delendus est. V. Epist. VIII 
485, 4. Tovq BvSoxifiovvrccq ri itUQU roTg ccl?>,oeg xccc fAera^ 
Gxovrag. In Epist. II. ad Philippum male adhuc legitiir: 
411, 83* Sy avcfyxf]^ nunc tamen a Bait. et Sanpp. ex 
Ambr. in S' av. mutatum. Simile vitium 410, l'^. in 
verbjs Si ovSiv jam a Bekkero erat correctum. Sed quod 
408, 10. ap. Bekk. firjSi ii est editum, id ex Ambr. a 
Bait. et Saupp. apostropho posito est correctum. Videbis 
fiimil. 408, U et 10. bis. Non offendes 409, 15. in 
oTt av, quod nunc pro vulgato a av legitnr, neqne 408, 
6. improbabis, quod verba: xal rag arvxiag xag crvfini- 
momag iitavoQ&ovv Svvrj- Aute^^ISotg ex Urb. sunt addi* 
ta, cum vulgo absint. Sed 409, 12. fji?j iya ferendum 
erit , nisi forte iyo) firj scriptor dederat. In Ep. IIL 
ad Philippum restat 418, 3. ovt^ dycpehfjbor^QOtiv ^ cum ib. 
valgatum ovte iv a Bekk. mutatum sit in ovr ivy cnjus 
loco Saupp. conjecit ovS" iv, Ibid. 5. nuncvpri av pro 
volg. o av legitur. In Epist. lY. ad Antipatr. leges apud 
Bekk. 415, 18. ts fiy sed fj ex Urb. et Ambr. cum.Bait 
et Sanpp. erit delendum et 416, 13. in verbis: ivog fio- 
mv itpQovTiaa pro fhovov scribi possit fiovov et 414, 4. 
in verbis: xal elmTv xal ^ovXBVGaa&cci ovSevog ^ttov pro 
ovSsvog conjici firjSevog, uti Ep. VII, 488, 5. nunc pro 
valg. cjoTe ovSiva aircotg To},fi^,v legitur : cSor^ firjSiva roA- 
/u^r avToTg. Sed equidem omnino dubito de hujus episto- 
lae scriptore , qdfi post tempus , quo Antipater Ma- 
cedoniae praeesse coeperat, vixisse videtur. Ibidem ta- 
men quod ex Urb. pro vulgato: xal avfi^tov aitavToyv nunc 
reeeptum est: xal avvijfxeQevaai xal avfA^mvai anccvTwv 
non probabis, sed cum Bait. et Saupp. Ambr. auctor. pro 
&7tavT(x)v scribes ndvToov. Neque §. 6. c. Bekk. Urb. au- 
ctor. scribes: Svvaa&at Siafieivai^ at pro Cor. et Matth. 
ftotetv SiafjiMveiv seu pro Aug. et Lang. Svvaad-at noieTv 
Jfwccragy omissa praepositione Sca ante rovg ml-^nQoatQ, 



— ' 58 — 

Wqlfiusbabet: dvvaad-ai %oisiv SwapLaiq. At nouZv qaod 

vulgo addiderunt, eodem ex^ fonte ortum esse videtar, 
quo in iis quae sequuntur: aco^stv dvvaa&ai fro irci^a&cu. 

Exciderat enim praepositio Secc ante rovg—ngoaig. Qoa 

addita recte in sequ. aco^ea&ai et recte hoc in loco SuveC" 

a&ai Siafi^veiv legetur. Non offendit 413^ 12. ore &» 

et ferri etiam poterit 414, 4. xal tiTteTv. In Ep. V. ad 

Alexandrum non male quidem 416, 2. post avvSiccTQi^m 

amte ovic additum est re^ sequitur enim avfi^dilaw r^ 

sed r' scribendum fuisse facile concedes, uti 416, 1« 

non fiijTBj sed iaijt dandaofiai scribatur, In Epist. VI, 

ad Jasonis filios 420 , 14. pro (le ov scribas ii ovj let 

417, 1. ex iorjjTyaaiTe (vulgo: tjoojzi^aaTe) d fac iQmti^ 

aaiT ei, Sed 420, 14. pro t6 IfiavTov scribe TovfAGSv^ 

Tov et cf. Panath.x281, 232. Denique 420, 13. cam 

Bait. et Saupp. ex Cod. Helmst. in verbis i} 6 dele acti- 

culum, quo de usu supra locutus sum. In Ep. VII. ad 

Timoth. 422, 4. adhuc legitur t€ o>g, quod corriges. Sed 

423, 11. offendent et offenderunt etiam verba: mgi xa 

yaQ Tag SiaTgtfidg Tdg amdg yeyovafitv xai ttj t6^v// sroiU 

)ji3etg Tf/ avTov xi/QijTai^ ubi articuium ante Tix'^?] JMatth. 

ex Helmst. recepit, noXkdxtg ex Urb. est additum et pro* 

avToi) Coraes avTy scribi voluit. At ego altero articulD 

Tji ante avTov cum Baitero deleto verba ea vi dicta esse 

censeo: ego saepe arte ejus utor et delector. Paulo sa- 

pra ne offende 423 , 9. in yevofitvfp, "Er/. In Epist. VIIL 

ad Mytilenaeor. magistr. scripta 424, 1. corriges tmb 

*JLyi]voQog et ib. in oi^Acpaoiwg scribendum videtur oi fiip 

L4qp., sequitur enim vUSug S' ifioi. Vide quae de dili- 

gentia I&iocratis hac in re disputavi ad Areop. 184. Fe- 

res autem 426, 9. xal vnkQ. In Ep. IX. denique ad Ar- 

chidamum corriges §. 16. S^ omoDgj uti Bait. et Saupp» 

Ambr. auct. fecerunt et Bekk. §. 2. Sh inoir]adfirjv corre- 

xit. §. 10. muta cjaTe dg in mad'^ dg^ uti §. 16. cootc 

otfuii nunc correctum est in cSgt otfiai* Cf. etiam §. 14. 

Sed g. 1. non offendes in cS 'AQxiSafia. In Ep. X. ad 

Dionysium habes quidem haec vitia §. 2. dcprjQTjaai * wta^ 

ib. xivTjfmTa ixaTtjvai et dyvcofiova^ dcpviOy quae tameu 



- 59 - 

non offendent, cum sit noii Isocratis, sed Theopbylacti 
epistola. Vid. Bait. et Saupp. praefat ad Isocr. p. YI. 

£x iis igitury quae hic pluribiis verbis de hiatu in 
Isocratis orationibus et epistolis disputata sunt, id pate- 
bit^ Isocratem in orationibns demoustrativi et delibera- 
tivi generis^ uti etiam in epistolis hiatum summa cum di- 
ligentia evitasse et quae ex orat. ad Demonicum et epist. 
IV* et X' poterant opponi, potius fidem facere sententiae, 
epistolas has non esse Isocrateas , orationem autem ad 
Demonicum certe multis alienis sententiis esse auctam 
neque ita r uti nunc eam habeamus , ab Isocrate pro- 
fectam. In orationibus judicialis generis denique Iso- 
cratem ita esse versatum iotelliges , ut hiatum qnidem' 
fiigeret, sed non multum studii in eo poneret, ut ne in sen- 
tentiarom fine vocaliis esset , quam in altera senten- 
da vocalis exciiperet^ minus etiam studii in eo, ut ne 
particulae quaedam necessariae, uti etiam articulus, hia- 
tnm efficerent; minimum denique studium in eo, ut ne 
apostrophus frequehtius adhiberetur et quaedam termina- 
tiones verborum breves saepius eliderentur. Quae autem 
ex orationibus Trapezitica et in Euthynum poterant af- 
ferri exempla foediorum hiatuum, ea ita esse explicanda 
demonstrare conatus sum, ut omnino has orationes Iso- 
crateas esse negarem^ certe a tollendis his et aliis hia*- 
tibus in illis orationibus omnino abs^inendum esse ducerem. 

Quod autem singula attinet, maxime ad doctrinam de 
elisione et crasi pertinentia, ea maximam partem sunt 
jani significata. Facile certe ex exemplis partim supra 
allatis poterit demonstrari: 

Literam a elidi in praepositionibus Sta, xarccy fuiTcc, 
mcQU et Sveyca, (v. Areop. 150, 53.) deinde in particu- 
lis: alXiiy aQu (de Pac. 163, 19. et saei^.) oQa (ib. 
173, 66. et saep.) eiTa (Paneg. 64, 113.) ^htu 
(Evag. .196, 38.) hTav&a (ad Nicocl. 16, 9.) ha, Gtpo- 
8ga et Taxa. Tum in adverbiis: icQiGTa^ ^StGTa, rjxiGTa^ 
xaXkiGTay /jtaltGTay nXeiGra et rdxiGTa. In jiumeralibus 
dixUf i^dofuiicovTa f nevTfixovray TQuhcovTa^ quibus ex ad- 



— 60 — 

jectivis accedant rgia (Paoeg. 69, 140,) et Sumoaut. 
In pronominibus cctxa (Nicoci. 36^ 47.) avta^ SmmxK 
(Plat. 291 , 1.) nccvxa^ ola (NicocL 39^ 63.); oaa^ %oin 
(de Big. 365 j 39.) afp^teoa^ rauray rrjXixavray xotavta^ 
&aTeQa (Paneg. 69, 139.), noteQa (Antid. $• 818.), 
ijto71ay nleTaray fiiyKna (^Paneg. 55, 74.). In nomini- 
bus substantivis : nQayfiara (Archid. 125^ 47.)^ acofux^ 
^^> XQhl*^''^^ (Aegiu. 393, 45.). In participiis ovfA^^ 
vovra (Paneg. 51, 53.) iiQOGovTa (Busir. 223, 4.), do- 
xovvTa (Panatfa. 279, 221.), et in accusativo singolaris 
uumeri i^xovTay XetnovTa^ IfyovTa, avTiGTQaTfjyqvvTa^ 5Mf- . 
^QaSovTa. Idem in pronominibus Tiva (Busir. 226, 24) 
et iijVTiva (Plat 304, 43.), quibus addas firjd^a (Phil. 
90, 41.), atque in nominib. substant. iXniSay fjLT]T^a. In 
neutro genere fi^ya et evQtjfia. In verborum terminatip- 
nibus a est elisum in oi8a , Gvvt^exofnGa et i^exofnaa^ 
denique in inavGafjis&ay SeofiaO-ay inoiTjadfji^&a , (pcuvofu- 
^a, navGaifie&a et Seiaifie&a. 

Litera e solet elidi in Si^ firjSky ovSi^ rc, fAijrs, wref 
cjGtey noTt, n(jjnoT6y firjd4noT6 (Paneg. 53, 62.), ovSinoTB 
(Phil. 84, 10.), ovSenoinoTe (Arch. 138, lllOj W^ 
Tore, eiTe (Areop. 150, 64.), one (Antid. §. 263.), ye. 
In. pronomine fjte. In terminationibus verborum in i&i^e, 
XeiQOTOveiTe y i&iXeTey iSoiTe, evQoiTe, GXoneiTe, evQffae^Tey 
neQifieivrjTe, AcJ/Sy/rc, vofii^rjTe, aTifid^otTe^ GOjq^Qov^Te, porro 
iii iniGTrjG&e^ oteG&ey oxfjeG&e, yvcoGeG&e, iSrjfioxQatkia&e, 
rjniGTaG&ey etGSG&e, GX^ipaG&e et rjyrjGeG&e. 

Litera i eliditur in dvTt (Antid. §. 196.), et^Tr^, noto 
in neoi. Item in eTi (Paneg. 46, 30.), non antem in ter- 
minationibus nominum. Sed in verbis, in ^xoifJt-t (Paneg. 
69, 139.) GVfi^ovXevGaifit (Areop. 154, 72.) et in iarX 
(Phil. 107, 123.). Hiatum contra l facit in r/, xi etori. 

Litera o eliditur in dno^ vno^ non tamen in nQOj in 
terminationibus pronominum tovto^ ixetvoy dklof Toaoizo 
(de Big. 348, 9.), in Svo, in HXoio, Svvato, ^ov)^m0y 
SvvaiTOy yivotTOj hjfAJjvaivTO ^ inetQcivTOy iveQydacuxo^ 
fjyovvTOy cpaivotTO, e/X^ro, inoirjaavTOy rjyoiTO et yiyvoio. 

Vocalis V facit hiatum in noXv dv. Particula ^ ante 



— 61 — 

I 

vocalem legitar in orationibns forensibas, fAtj ante ov re- 

cte ferri potest. 

Item vocalis o? in e» ante vocalem ferenda. 
In diphtbongis particala xccl ante vocales non offen- 
dit, d contra solam in oratt. forens. ante vocales feren- 
dam, ati etiam ev ante oiSa fortasse ferri debet. 

Craseos aatem exempla sunt baec: xal iav in xop 
(Evag. 194, 27. et saep.), xal ix^T in xaxei (ad Dt- 
mon/ 12, 47.) , xal ixstd-ev in xctxBl&ev (Helen. 217, 
55.), xal ixeZvog in TcaxeTvog (^Paneg. 52, 58.)» oeal efioi 
mxafjiol (PBUhih, 250, 85.), xai ifii in xdfii (Evag. 
191, 12.), xal iya) in xdyco (Arcbid. 127, 62.), xai 
ayix&og in xdya&og (de Pace 186, 133.). Deinde rd 
avrd in Tavrdy rd dvayxaia in rdvayxaTa (^Paneg. 48, 
40.), rd dQXPcTc^ in ruQxaTa (Paneg. 73, 166.)^ rd 
uyttd^d in rdyd&d (Busir. 223, 12.), rd dXXoTQia in 
xkXXhfTQia (^Cailim. 383, 67.), rd dkla in rdlla (Loch. 
351, 1.), rd dlnf^n in rdlriO^v (Ep. VI, 418, 3.), rd 
havrla in rdvavria (^Paneg, 63, 110.), rd SreQa in d-d" 
T^a (Paneg. 69, 139.), rd ixeivcov in rdxeivoav (Pbil. 
107, 126.), rd ixeT in rdxeT (Panatb. 255, 111.), rd 
kimrrov in rdfiavrov (Antid. §. 165.), rd iftd in rdfid 
(Epist. IX, §. 15.), ro dXfj&ig in TdXrjd-ig (Areop. 155, 
76.), t6 ivavriov in rovvavriov (Arcbid. 129, 64.), ro 
ifm in Tovfipv (Nicocl. 37, 51.), ro SreQov in d^dreQov 
(PhiL 99, 86.), t6 ^fiTiQoa&ev in TovfinQoa&ev (de Pac. 
161, 12.), r6 ixeivrjg in rovxeivrjg (Helen. 218, 51,), 
to ifucvrov in rovfiavrov (Panatb. 281, 232.), ro ovofia 
v^Tovvofia (Phil. 103, 104.), rov ifAov in rovfiov (de 
Kg. 351, 26.> Tum a iycj in dyof (BvLsir. 228,34.), 
n ifid in d-afid (Panatb. 253, 102.), ^ iycj in 17/(6 
(Panath. 268, 148.). Adde his nQovQyov (Pbil. 85, 
18.), ;r(>ov(>//a/r«()o«' . (Paneg. 68, 134.), nQovSo&rjaav 
(Paneg. 60, 94.), TtQovari^Gav (de Pace 181, 107.), 
ngmneQi&fjfTcev (Plat. 299, 12.), nQovrifiTjGev (Helen. 
»11, 16.). 

Qaae aatem erat ratio hiatus evitandi in Isoeratis 
mtionibas forensibus, eadem est in Demosthenis ora- 



— 62 — 

tionibus poblicis. Hiatus igitar hic qiioque npn offendit, 
quam verbum in vocalem desinens post pausam quandam, 
quae fieri debet in loquendo et quam plerumque inter- 
punctione significare solemus^ excipitur a verbo ci\m vo- 
cali incipiente. Neque hiatus offendit, qui exoritur e 
particulis quibusdam necessariis xccl, eiy 7}, orty c3, ft^ 
et similibus vel articulo. In eo tamen Demosthenis ora- 
tiones recedunt ab Isocratis, quod editores earum non- 
dnm tam bonum nacti sunt librum manu scrlptum^ qoa- 
lem Bekkerus Urbinatem invenit^ ita ut ratio earum nonc 
fere ea sit, quae Isocratearum ante Bekkerum erat. Qoae 
cum ita sint, aliam etiam sequar rationem in disputationei 
quam in 

Capite secundo 

de hiata in Demosthenis publicis orationibas 

snm instituturus. Omittam enim primnm quae pausa facile 
sunt excusanda et ubi Bekkerus interpunxit, omittam 
deinde, quos particulae illae faciunt hiatus, omittam de- 
nique vitia, qnae facile apostropho possunt tolli. Arbi- 
tror enim^ si demonstravero Demosthenem a foedioribos 
istis hiatibus^ qiii fiunt^ qnum vocales longae sive diph» 
thongi in fine verborum aliis vocalibus in initio verbonun 
anlecedutit, abstinuisse^ neminem hoc esse negaturum» 
eum breves istas vocales ita pronuntiasse ^ ut cum s^ 
quentibus coalescerent neque duae vocales aadirentori 
quod elisione et apostropho fieri satis constat. 

Habes igitur iis quos modo dixi hiatibns omissis in 
Olynthiaca prima hos: IT^SS. fiiKQu ccvaXiaxovreqxa 
loiTtcc xaQncjvTccc ccSeojq^ ubi Cod. Y. Aug. 1. suppl. et HaiL 
rectius ccSt^q xuqiicovtcci praebent. Quae si legis a in fuxqa 
et 7.oma erit si uon elidendum, certe ita pronuntiandum^ nt 
cum sequ. vocali coalescat. Huc accedit 10, 4. navxu^ 
Xov avTov nuQeZvat t^5 GTQccTevfiart. Quomodo autem 
Philippus pluribus locis quam Athenienses duces exerd- 
tui interesse potuit? Scribe pottus Ttavra/cQg- Nam pla- 
ribus sane rationibus exercitui praeerat, cum non soium 
oTQaTiiybgy sed etiam dnGnoTrjg xat TafAtag esset. Simil-* 



— 63 — 

limo modo nune de mal. gest. leg. 450^ 341. navraxcoq 
ex Codd. 2. Yi2. t. a. v. pro tfolgato Ttccvraxov est re- 
ceptiim, qiiem ad locum vide Sehaeferum. In loco 15^ 
S3. idque in verbis: aitavraq Tjyei^r&ai XQV avrovofiovq 
^Stov av — €7vai, non offendo, qui*a post XQV pausa qiiaedam 
est in loquendo. 

In Olynthiaca secnnda offendes in verbis 38» 
14. "OXcog fiiv yag fj MaxBSovixrj Svvafitq xac aoxv ^*' 
jtttV nQoa&v^fjg fjL^Qsi ^axi ng ov afiiXQa. Sed quod 
agxv ^^ legitur , facile excusabis , quia per sequens 
fihf incisio quaedam senteutiae fit, unde etiam Reiskius 
post aQXV interpunxit. At emendanda sunt illa: h fih 
nQOGd-fjxrjg fjLiQH iarl idque ex optim. codd. Nam Paris. 
II. VII. Bavar. Cod. S\ Riid. et Victor. in text. Aug. IIL 
prim. man., ap^ Bekk. 2F habent iv fihv itQoad-Tjxi] (non- 
nuili jota subscriptum omittunt) fxeQlg ^gtI. Quod quam 
venim sit, perspicies ex loco simili in Mid. 574, 184. 
SariV — fxe)'dXtj roTg dSixovGiv dnaGi fieoig xal %XeoVh^ia ri 

Tciv Vfl€TiQ(x)V TQOTtWV TtQaOTf]^, COll. ejusd. Or. 537, 70. fl£- 

Qidcc (Beihiilfe) iig Gcorijoiav vnaQxeev, Unde mutatum sit 
verbum hoc in loco aptissimum, eum non fugiet^ qui scit, 
quam saepe h fi^Qei Tivbg sivai in loco alicujus esse 
legatar. Alterum vitium.tollendum est 24, 22. in ver- 
bts: 6q(o f/fjttv ivovGag fj ixeivco. Hoc in loco primnm pro 
fjfuv Codd. Par. I. III. Bav. Aug. III. Ald. Man. et Dio- 
nys. ap. Bekk. F2Yv. habent vfiiv. Deinde pro ivov- 
trag Schaeferus conjecit ovaag, id quod Phil. II, 69, 12. 
ex SS. a Bekk. in loco simill. receptum vides. 8ed equi- 
dem conjicio Demosthenem scripsisse: oooofiev ovoag rjfxiv 
f] wivtp; quibus deinde bene respondent: dXV oifiai xa- 
^fjfu&a ovSiv TtotovvTBg, At 20^ 8. ne in Si] m dvSQeg 
neve ibid. in SttiaTco cog offende; pausa enim (Tt post Sij 
et SetiaTtx). Idemque statuo*21, 13. de yerbis: ov fiO" 
vov-Tu GVfifiaxixd dG&evdg --^xovTa cpavrjGeTai. Vox enim 
post GVfifiaxtycd paululum subsistit. ' • 

In Olynthiaca tertia 31, 10. vulgatam : elal 
ydg vfiTv Ixavol tvM restituendum pro eo, quod a Bek- 
kero ex sol. Cod. 2. est receptum: e^cc ydQ ixavol vfiTv. 



— 64 - , 

\ 

Non minus corrigenda sunt quae leguntur 30, 7. rovro 
iiinQccxTai vvvl oiKDgSTjTtore. Hic enim Par. Ilf. V. VII. 
YIII. Aug. I. suppi. (in Aug. II. abest) Ald. Fel. Mrn^ 
(et Auger ), quibus accedunt ap. Riidig. /?. ^ Goth. Dresd., 
ap. Voemel. Victor. praebent pro vwi viw. Cod.- 2. aa- 
tem addit post vvvl tovto^ omisit tamen suprar^ojg, qaod 
fortasse inde est ortum, quia r^cog erat male lectam et 
cum TovTo permutatum; unde alii utrumque et r^fog et 
TovTo scribebant et tovto post vvvl delebant (erasam est 
revera in F. post vvvl quippiam), alii t4(x>^ omittebant et 
TovTo—TovTo malc retinebant (uti 2. et Bavar. in qao 
T^(Dg est supra soriptum et F. in qno Ti<Dg est om. et al- 
terum TovTOy uti videtur, erasum). Quae si vera sant, 
Tiwg cum Bekkero retinebis^ sed tovto, quod sequitar 
post vvvl (quod bene habet) collocabis et,rot;i9'' scribesu 
Collocatio insolentior ita erit explicanda, ut summa vis 
insit verbo niiiQCiXTai opposito i&Qvkow et sententia: 
factum est nunc hoc quocuuque modo. — Ib. 37 , 3S. in. 
verbis : ci fiei^oDv dnovTi ifioi yivoiTo itUQ* vfjuHv fiXd^ 
Twv mnoirjxoTcov cum Dionys. Hal. fioi pro ifiol scribe. 
Quod enim Schaeferus opponity oppositionem esse, id de 
verbis diteiv et notetv est concedendum, non ita de ipok 
et vfiwv. Poteris id optime inde inteliigere, quod prono- 
mine ifiol omisso omnia bene habent. £st enim tantum- 
inodo additum, ut significetur : loquenti^ velnti mihi 
Sed 33 9 17. in verbis: d Si tovt inoiai Hxcujtoq^ iifi* 
X03V ccv, libri mss. non variant, tamen Demosthenem 
inoiei HxccGTog scripsisse non crediderim, fortasse dedit 
inoiow SxaGTog, quod sequ. ivixoav melius etiam respondet 
— Cetera denique quae leguutur ejusmodi vitia yeluti SQ, 
4. TQiTov fj TiTaQTOv i^Tog TOVTc 'HQacov Tecxog noXiOQxm 
aut ib. 5. SctX&ovTog tov ivcavTov tovtov ixccTOfi^cUm 
aut 34, 20. iXXunovTCcg ti 8c HvSecav XQVf^^'^^ ^^ ^ov 
noXifiov evx^Qcjg tcc TocavTU (scr. tocccvt*} oveiSrj (pigMf 
et 33, 19. ^avfid^cj dj sunt pausa, quae in loquendo 
fit, excusanda, unde Reiskius ultimo excepto loco ubiqae 
et post TovTc et post tovtov et post nokifiov interpanxit; 
sed eodem jure poterat post &avfxd^G) interpungere. Quod 



r- «5 ~ 



aatem 34, Si. elfil iyo) legitiir, id elfi iyc» erit scriben- 
dum, uti 33^ 19. (prjfi' fywye est scriptum.^ Afagis du- 
biam est 33 , i9. utrum emendari possit apostropho: ra 
&e€9Qixa i^9 an statueodum sit^ ejusmodi breves syllabas 
in pronuntiando facile potuisse cum sequ. coalescere. 

In Philippica prima 50, 37. haec leguntur: t6v 
yuQ Tov .n^ccTTeiv XQ^vov cig t6 nccQccaxevd^eadrci icvccll» 
ifxofuv, oi Si Tciv noayfJLCCT(ov xaiQol ov fji4vovai Trjv tjfji^^^ 
Tigav fiQaSmrjfta x. r. A. His in verbis primum cum Cod* 
^. xaiQoi ante rryi/ coHocaverim, insolentiore quidem loco^ 
sed non inepto ^ quia xaiQol^ praecedente ZQovov minus 
necessarium est quam fjtivovai (^alii quod minus probo ava* 
ptivovGi praebent} et t^v TtQayfioTooVf in quibus summum est 
positum momentum. Quod autem verba: eig ro ^aQaaxevdSs" 
a&cu avaUaxofxev attinet, Demostbenes ea aut aliter col- 
locaase (avaL eig t6 naQ.') aut naQao^xevd^eiv scil. tt^ 
Svvafjuv dixisse videtur. Cetera possunt excusari^ veluti 
40, 8. iTtecTOi €iy quod tamen in nullo est libro ms. 
Vulgo enim (^quod Rudig. et Reuter. jure retinuerunt cf« 
Phil. III, 111, 5.} legebatur inei Toiye (scr. Toiy^) 
ei Cod. F et JS*. habent: iTtei cY Tot^ unde Bekk. iitei toi 
ei fecit, me non probante. Hiatus tamen non obsta-!- 
bit, qnia oi in TQt elidi potest, uti in fjiAvTot Olynth. I^ 
16^ 86. Ibid. 43, 11. post iTtrjv^rjTat ante oaov ceteri 
praeter Bekk. interpunxenmt. Deinde 43^ 13. dnaXXd' 
iai &v Qon offendet, av enim, uti supra jam ostendi^ fa- 
cile in pronuntiando cum praecedente verbo coalescit. Si 
porro 46^ 84. o2;ro/ oi ^ivoi legitnr et 50, 35. av t6 
Sstvoi kdxojatv dv Te (scr. r*) iSmTai oi tovtcov ixariQc&v 
ixtfieXovfievoi utroque in loco quae per oi et seqn. sunt 
addita, explicationis causa sunt adjecta. In altero enim 
sententia est : hi^ dico milites conducticios ; in altero : qui 
scilicet alterum eorum curant. Inde hoc in loco etiam a 
Beiskio post iSmTai est interpunctum. Item 50, 36. in 
verbis: iv Si ToTg neQi tov nolifiov xai Tfj tovtov naQa^ 
axevp oTaxTa — anavTa potest quidem, quia enumeratio ver- 
borum: aTaxra^y dSioQ&coTa^ doQiara, quae in pronun- 
tiaDdo sejungenda sunt sequitur (^Victorio Var. Lect. 18^ 

5 



- 66 — 

13. hic orator vocalium concarsionem adhfboisse videtar, 
ut andientium aures graviter feriret* v. Reuter. ad h. I.}, 
pausa post nceQuaxevfj statui, post quod verbum etiam 
Reisk. et Riidig. interpunxemnt. Sed sententia ipsa dis- 
plicet. In iis enim, quae antecedunt, orator de diligefl- 
tia est locutus ^ qua festa apparentur multo antequam ' 
fiant Qjt{)6oiSev Ixccaroq vfjuHv ix nolXov), in iis quae se- 
quuntur contra de negligentia cst dictunis , qua beUa 
apparentur. Non satis apte igitur dicetur: iv ToTg n^ 
Tov noXifiov xai Tfj tovtov nuQaaxev^, Hoc enim easet: 
in rebus sive curis ad bellum pertinentibus et in appa* 
ratu ejus. At dicere potius debebit: in rebus sive curia 
ad bellum ejusque apparatum pertinentibus, ut ^cqI tov 
noUfiov nniversam notionem^ sed singularem vim hic ha- 
beat verbum naQaax^vij. Non enim beiium, sed appara- 
tum belli negligi affirmat orator. Recte igitur vulge r^ 
TovTov naoaax€V7jg legebatur. Minus etiam cum Schae- 
fero probabis^ quod Harris. neQi ante tov noXifiov omifr- 
tit neque pro tovtov ex ind. Herv. recipies Toinfov. — 
Hiatus poterit etiam excusari 53, 43. in verbis: Tf)y 8k 
reXtVTfjv ovaav ijSrj vnkQ tov (lij na&uv xaxcig vno ^tXt%' 
nov. Nam vniQ sequente infinitivo ncgativo consilium 
notat et studium^ ne quid fiat (v. Rrem. ad h. I.^, ita nt 
sententiam singularem latine per ne cum conjunctivo ex- 
primendam incipiat. Itaque in simili loco de Pace ft8| 
8. ante imiQ a Reiskio interpunctum esse videbis. , Si 
deinde 58 y 44. noT ovv legitur, hoc quoque poterit in 
ejusmodi particulis defendi^ cum tamen omnes codd. prae- 
ter SS. simulque Hermogenes et Longinus, quos Reiskina 
nominavit, noT Sij habeaut^ recte ipse Hekker. postea mi 
Sij scripsit Vid. Riidig. ad h. 1. Non offendes autem 54^ 
50. in ev dSivai neque 53 , 47. in (aars fjifj dmvuv, 
quamquam ibi in aliis et sat multis libris ap. Bekk. 7i3a 
et yQ. Fy ap. Reisk. Ald. Harr. Aug. I. III. (r rec man.) 
Par. y. VII. Weim. Voss. Ba v. in m. legitur : ov yoQ 
axovciv — oQciv Scu Quae quidem sententiae conformatio 
originem ab iis ducere videtur, qui in universum senten- 
tiam quaudam ex v^rbis Demosthenis excerptari erant* Qoae 



- 67 — 

aatem 44, 16. nXoTa ixtxva evTQmtitreety 46, 94. raS^txce 

vfiPf 48, ^9. XomuavTo^ 54, 60. Xoenu iv leguntnr, aat 

apostropho sananda aat ita sunt dijudicanda, uti supra dixi. 

In oratione de Pace 60, 14. in verbis: fpaaxovrccQ 

'Jpuptxrvopccg vvv etvat Big awiyxfjv e. cod. T. scr. avai 

m. Sed G%, Sl. in verbis: li yao fiii itao^?.d'e OiXtn" 

srog, oiiiv av ccvroTg iSoxet Btvaty jure offenderunt Reis- 

Wx» et Angerus, ex qnibus hic cum Wolfio nengeeyij^ovf 

ille nHov desiderat. Schaeferus quidem locum affert ex or. 

in Olymp. 1169, 7. ovrog ff^iov iavrrp etvaty qui tamen 

ipsa verbi ^iiov natura diversus est et huc referri nequit ; 

et Doanaens sententiam esse dicit : «^si non transisset Phi- 

lippos, nihil illis fore videbatur, id est^ nihil erant habito-^ 

rL^ At non id affirmare potest orator^Thebanos tum nihil 

habitoros fuisse^ possidebant enim praeterea alias Boeo- 

tiae partes, sed tantnmmodo id, Thebanos eas urbes non 

recoperaturos et nacturos^ neqne omnino aliquid effectn- 

ros fuisse. Quae tamen sententia mihi nequaqnam his 

verbis exprimi videtur. Vellem igitur sane nXiov^ quod 

Reidc. conjecit, codicum auctoritate probari, aut pro et' 

vai legi naQeZvat i. e. praesto esse scil. ad urbes istas 

recaperandas. Recte autem Reiskius 68, 30. ante ovxl 

et post QemaXoi interpunxit, verba enim ovxi ravza (^scr. 

mvff^ ixaoTot fidXtGTa (^ita nunc melius pro vulg. puzXt'- 

tna SxctoTotf scribe tamen fucXtoT*^ ianovSaxoTeg ^ inter- 

posita snnt et participium per e t s i est explicandnm. Hoc 

certe ferri nequit, quod Riidiger. non post QeTraloij sed 

solum post ianovSaxoTcg interpunxit. Aut enim in nnllo 

aot in ntroque loco est interpnngendum. Idem statuo 69, 

S9. obi post avTfp et ante v aperte est pausa in loquen- 

do, recteque a Reisk. et Riidig. est interpnnctnm. 

In Philippica secunda nou recte nunc a Bekk. 
71 9 SO. scriptum videbis: ntffTemat oTco&e; cum vnlgo 
et in codd. QYnv. legeretur: ntcrremat; ovx oTaa&i ye. 
App. Frcf. habet otofiaty Ald. Tayl. oToiutai yey Cod. F. 
oTar&i ye. Non viderunt librarii infinitivnm nt<nevaai 
regi a Tmg yag oTea&\ quod supra legitur^ inde oTea&e 
hlc inseruerunt, quo facto ailEirmatio illa: ovx oTea&^ y^ 

5* 



— 68 — 

omittebatur. Qaod Mtem Rfidig. dicit, hanc lectioneni 
simplicissimam videri, mihi in ejosmodi locis non tam sifn^ 
plicitas quam vis rhetoricii spectanda esse videtan Lo- 
cus contra 66 , 6. &a^Qti bg&p excusandus erit. ' Hic 
enim participio singularis incipitur sententia, latine per 
qnamquam annectenda. Quae aotem 67 , 9. in rk 
Xoma iaaetv et 71, 83. in navroScma evgr/fiipcc legis, po- 
teris eadein ratione qua supra aut corrigere aut defendere. 
Oratio de Haloneso scatet foedissimis hiatibns, in 
qnibus enumerandis ita versabor, ut eos etiam omittam, 
in quibus Reiskius et Bekkerus non consentiant ant qni 
aliqua ex parte aliqnam habeant excusationem. Qaibus 
omnibus omissis tamen in a syllaba producta hi reperian- 
tor: 79, 10. natiSaiqc wiAfxrmf. 83, 85. iiaTtara vfiScg* 

85, 36. noi^s VI^Q9^ V- In V ^^^ 19* ^'^P ixxXfjtFiqt. 90«. 
aicim^ antoPTcg. 8S, 88. eigrjvrj Ifarae. 83. Xv&sitj ix 84> 
30« Tj/ elQtjvf] infjvwQ&foaaa&E. 85, 34. intaroXp vmaxp^U 
rat. 36. rij olxovfxivrj ai. 36. rp elgijvij cHXfjfpe^ ib. 17 €/- 
(W7177 iyivBTO. 86, 37. arpav^ iaTi. ib. t/ alQfjvri iy^vBzo. 
40. StcoQvxv ^fJteXXe. In (o 78, 6. Stxaiq) ovofiari. 8. rjy 
fliteiQm andvTonf. 79, 9. avrcp atg. 80, 15* OQfit^ofULivtp 
elg. 81, 18. Siifiq) eiQfjfiiva. 88, 84. iyA kJttSei^. 85^ 
33. iavTfo avTtXfyovTag. 86, 38. noXifitp iahoaop. 39. et 

86, 41. ^|fi7 dyoQag. ib. kaco dyoQag. In t 88^ 83. dnoXXvvri 
*jifjixpi7toXtv. 84, 31. ovTi elQtjvrjv. 86, 41. vvvi intaToXff, 
In dipbthongo at. 76, 1. yiyvea&at vniQ. ib. mfinofisvai 
intaToXal dviXotev. 77, 5. oterat vno. 78, 6. dnoSovvat 
ifAtv. ib. dnoSei^fjTat anaat. 7. Svvrjrat vfitv. 79, 18. 81' 
xat ovx. 80, 13. yiyverat elg. ib. dficpta^rjTfjaat vfiaq. 14w 
ofAoXoyrjaat vfidg. 15. So&i^at avTqi, ib. dficptaTdvat d(p\ 
17. av}'x^Qfjaat avTtp. ib. oicTat oYxaSe. 88, 81. TtQOfjQtjrai 
evBQyirrjg. 88. etvat tiofjvrjv. ib. yiyQantat iv. 83, 85. ina-> 
voQ&cJaaa&at i/3ov?.eTo. 86. yjfjtpiaaa&at ixeivov. ib. eivai 
*Afiq>inoXtv. 85, 35. ScoQeat Saovrat. 36. eivat tatp. 86, 
39. xaQnova&at AnoXXoyifiSrj. 87 , 48. yQceyjat iv. 44« 
StccStxd^ea&at ol. In dipbthongo et 78, 5. Xav&txvu etV' 
rov. 7. /Aci;»^^' vf^dg. 83, 88. ^AfjucptnoXet oixovvreg. 84, 
33. StareXet iniaxvovfievog. 85, 36* ^er ^^ra^^^o»^;. S?» 



^ 69 -. 

4rl. kiuariiXei iif* ib» Sei vfiag. 4o. jeQOinixei avrovq. lo' 
diphthongo oi 77 ^ 3. ixeivoi aSix^» 78, 7. ovroi vpLiv* 
80, 14. dwoTOi i<FT€. 84, 33. avrovofioi taGtv. 86 , 39. 
o(>o<^ Js/Vm 41. sioAAo^ r^udn/. 87, 46. ^A&i^vuToi ovteg. 88, 
46. /^' ^oT^y. Denique in diphthongo ov .77 ^ 2. iavrai/ 
ovaav. ib. iavrov elvai. 3. avrov aq^slia&ai. S7 y 7.'ix6/- 
TOi; «/orii;, 80, 14. OikiTtnov ovSL 15. iamoif eig. 81, 19; 
ixeivov fiixovTeg. 2i.avTov cv. 83, 26.^fl;t;ro2} cn^c^^ ib. ixBivov 
iivai \As> ib. «^oi/ ijXl&iov, 38. iavTov e/yjf^. 84, 30.^r^()O2; 
^WvoQ&tofiaTog. 31. ixeivov ayeiv.SQ^ 39.iavTov ovTa.ih. 
Xje^QOvrjaov oi. 40. Xe^QOvt/aov iaeG&ai^^tt. iavTov ovaav. 

Haec igitar oratio quum hac in re tantopere recedat 
a ceteris Demosthenis pubiicis orationibus, esset ea ipsa 
de caassf, etiamsi nulla alia adessent argumenta, Demo- 
stheni abjudicanda^ Nam qui saum esse duxit in publi- 
cis orationibus hiatam evitare, non poterat in una earum 
hoc suum studium ita negligere. 

In oratione de Chersoneso habita leges quidem 
nunc 91, 8. el S* ix TovTtav tcc Sixata Ti&evTai 9cal ri^ 
ei(fiiwjv TavTfi ogiCovTai. Sed TavTJ^ legitur solum in Par. 
Y. Aid. (Less.} Felic. Aug. III. a corr. et £2 in marg., 
ceteris iisque optimis libris TavTtjv praebentibus , neqiie 
satis gravis adesse videtur causa,' cur ab optimorum ii- 
brorum auctoritate recedatur. Sententia enim est: Si ex 
his qaid justum sit ponunt et pacem hanc definiunt (^i. e* 
eam, ut pax sit, quam diu Philippus Attica et Piraeo abs- 
tineat}, maxime errant. Non enim id concessimus Phi- 
lippo, ut quidvis perpertare ei liceat, modo Attica absti- 
neat. Non magis probo, quod 104, 61. legitur: 'Sigoviv 
vnig Tov iaxaTiov bvTog tov dydivog ngoarixei ovTto yiyvd^ 
axeiv 7C€U Tovg neiiQaxoTag avTovg ixeivcp fnaeTv xai dno^ 
TVfinaviaai. Ibi enim libri vulg; ante lleisk. una cum 
codd. Fi3uv. ap. Bekk. habent ngoa^xev ovTiOy alii con* 
tra, uti Aug. I. Par. Y. VII. VIII. Bav. in marg. Ald. 3. 
Man. et ap. Bekk. Y et y^. F. quos partim secutus 
est Augeras, ovt(o nQoayxei. Huc accedit quod in loco '^ 
binc repetito (Phil. IV, 148, 63.} in omnibus legitur 
Jibris: ovt<o nooa^xety idque ex usu factum, quo qvt(x> si 



— 70 — 

respondet <ogf qnod pJEurticipio absoluto prnepositimiy verbo 
finito in apodosi est praeponendum. Yid. Brem. ad h. L 
Quis igitur facile credet, Demosthenem hjrperbaton ad- 
misisse, ita ut foedus simul exstiterit hiatus? Omnino 
pars illa Philippicae quartae, quae ex hac est transscri- 
pta^ saepius veriora habet, quam quae in hac de Cher-* 
soneso habita oratione leguntur. Ita 100, 48. haectont 
scripta: i(ni yccQ vfjieTg ovx ccvroi nkeovexrijaai xai xcnra" 
iJX^Tv UQXVV eu TtetpvxoTsg, alX St€qov Xa/SeTv TUoTJiaai xai 
Mxovr atpelia&ai detvoiy xai ohog ivoxlv^^cci ToTg aQX^iP 
^ovXofiivoig xai ndvrag av&Qconovg eig iXev&cQiav atpeXi" 
a&ai Srotfioe. At in Phil. IV ^ 135^ 14. ubi haec repe- 
tuntur, dcivoi post atpeUa&ai est omissum, deinde pr6 
a^peX^a&ai scriptum k^eX^ad-ai et pro iTOifioi — Smvoi. In 
verbis autem ex Cherson. supra adscriptis primum ver- 
bum atpel^a&aiy quod diversa significatione bis est posi- 
tum, offendit nequ^ dubitarem, quin ex plurimis libris in 
altero loco iiu^pcUa&cu praeferrem y nisi in Phil. i^cki* 
a&ai legeretur. Deinde loco bene convenire videtur, ai 
uni illi verbo ev nerpvxoTeg unum etiam idque aptissimnm 
verbum Seivoi est oppositum, quod postea a librariia per 
STOifAOi explicatum est. Yideor igitur mihi in Philipp* IV» 
vera Demosthenis verba reperisse. In iis autem quae 
§• 43. haec excipiunt , legis : nQCJTov fih dy dia tovto 
SeT ix&Qov vit€i?yf](p^vai — ixeTvov — SeirreQov S^ elSivui aa^p^Q^ 
ubi Cod. 2. pro Sii Sta exhibet avy sed in Phil. IV^ 135, 
15. legitur: nQOJTov fdv Sij tovto SeT^ ix&Qov, ubi Reisk» 
signo coli post SeT interpunxit et ad SeT supplet notetVf 
vulgo tamen et in Codd. y.fiuv et yQ. F. uti in Bav* 
marg. et apud Aug. scribitur tovtov SeTxf^Q''^* ^icc tovto 
contra habent Harl. Par. YIII. Aug. I. et J/o; rot)roi; Ald* 
Tayl. Conjicio inde scriptum fuisse: hqoicov fiiv Sij roif^ 
Tov SeTy ea re opus est. Quem Genitivum alii per &tf 
TovTo alii per tovtov /e^o/i/ explicabant, alii uti JS. nostro 
in loco TovTo solum scribebant. — Quod si probaverioy 
post SeT interpunges, quo melius tum legatur: SevTeQop Si 
^TovTov Sety — elSivai aarpcjg. Adde his verba 1 03, 57* 
ncQi TovTov 7f SiaSixaaia avrri iaTivy ubi vulgo et in codd* 



- 71 - 

YQnv. (In text F. tovtwv est} Sjcriptant Si rovrov legitar, 
id ad idem est rererenduiii , ad (|nod rovro in tovt^ av-^ 
ToTg Svvmai r^fertur, id est^ ad verba: /^ Sixrjv S6iat9 
wv noiomt vvv. At qiiiim SmSixaaia non in universoffl 
significet litem^ causam^ quod Brem. ad h. 1. censet^ 
aeque profecto bene dici possit: de ea re i. e. ne poenas 
illident^ causa haec agitur; quia exspectaretur tum scri- 
ptum esse avrciv prO avrt^ i. e. ebnim res sive consilium 
hoc est; sed cum, uti bene Grammaticus in Bekkeri 
Anecd. p. 836. docet: ovx anXcig naaa Sixtj SiaSixaaia 
xaXBiTCUy aXV iv alg ^^Qi TtPog afxcpta^rjTijaig iaTtv, oTq^ 
nQo&i^xsi fiaU.ov^ patet, non tam inter duas res (^res enim 
erat unaj sed inter duas partes in StaStxaan^ disceptan* 
dum fuisse. Ipse autem orator attulit, qninam sint, inter 
quos sit disceptandum , sunt oi vtUq ^A&tjvaitav XfyovTeg 
ra (kXTtaTa et ol ^tXiii^cp vTtf^QerovvTeg. Recte igitur 
TouTiov referes ad eos^ . qni optima dant consilia bellumque 
suadent Significatur autem verbo illo StaStxaaia rem 
simul causam esse privatam, certe de saiute privata quo- 
randam simul agi. Scribe igitur tovtcop deleque in ver- 
bia qnae ea excipiunt, iaTtvl Solet enim in ejnsmodi 
sententiis, in qaibus pronomen demonstrativum ad finem 
est coliocatum, copula omitti. Cf. pro Coron. 317, 874. 
et in Pbil. IV, 147^ 60. ubi noster locus verbis paulo 
motatis est expressus : al fdv ikniSeg al rovTcmf avTat xal 
t6 TcaTaaxevaafAa to Toiv alTimfy <og x. r. X. Hiatum au- 
tem SioStxaaia avTtj ita explicabis aut corri^es, uti su- 
pra est dictum. — In aliis locis de verborum coliocatione 
dobitaverim, veluti 98, 35. ciars fAtj av Siyvaad-at inav^ 
eXd-etv oixccSe, ubi av non post fiij , sed post Svvaa&at a 
Demosthene collocatum fuisse conjecerim. Hoc certe cou- 
cedesy locum post fiij insolentiorem esse. Item 107^ 
78. in verbis: i^ cjv iyci fiiv nQWTog vfjtciv Saofxat ev&icog^ 
verbum «L^d-^cog male post i^aofiat est coUocatum et aptius 
{>ost i/ci fjiiv locum suum tenebit. — 

Sunt etiam loci, in quibus hiatum pausa, qnae in lo- 
quendo fit, excusabis, veluti 95, 82. ovS^ 6a* av avrog 
airr^ noQiafiTat inatvoiffup , ubi Reiskius post noQiafjTat 



— 7« — 

interpnnxit Idem de loco 95, S3. dicendam in verhis: ftijTB 
(^8Cr. fifjff^ oa &p cn/Tog ctvrq) itoQiaTjrai iaaitBj nbi Reisk. 
post ^oQiafjrai interpnnxit. Idem statuendum etiam 97, 80. 
in vfieig ol xad^tjfJLevoi ovTong fjSrj 3idxcia&€. Nam oi xa^ 
d^rjfiBvoi ita est dictom, ut sententia sit : qnippe qni quiete 
hic sedeatis et sic orationes singnlorum perpendere pos? 
sitis. Pausa igitnr quaedam post xa&^fjtevoi est. Magis 
etiam id perspicuum est 97, 34. in ^vioi iv fdv raTg ixxk^ 
alaig^ nbi per f/iv incisio fit et Reiskius post ^viot inter- 
punxit, quod fecit etiam 99^ 40. in verbis: 7f okefiee ov^ 
imfiovXeme post no?^fi€i et 108^ 53. in neQtyeyvetae 
vfAiv post nBQiyiyvsTai et 106^ 67. in (p^Qea&ae 6 fiiv post 
fpiQBa&ae et 107^ 69. in loco: ^x^ ivix^Qov rfig airoi 
atxnrjQiag ro nQog x^Q^'^ ^A*'^ Xiyeiv xae nohreifea&ae 
aacpaXcig &Qaavg iartv post noktretfea&ae et ib. in verbis: 
nQpatQeirae iv fj post nQoatQeirat. Poteris etiam bnc re- 
ferre ib. yiyvetae ^ , nam ante fj semper paasa voeis 
quaedam est, neque non 105, 64. ore iv fwvjj rdiv sco- 
aiHv noXewv rfj vfieTiQ(f dSeta vniQ Tciv ix&Qciv UyBHf Si" 
SoTae verba t^ vfieTiQ^ (ita Dresd. et Phil. IV, 149, 
66. cod. ^. Par. V. VII. Aug. I. III. pro cett ^futiQqe^ 
explicationi inserviunt ea vi, ut sit: in sola omniam 
urbium^ dico in vestra. Quibus deniqueaddes96^S3. 
oijTB Ta fAixQa ovtc Ta noXXd, 103, 54. jjfcrAc^ra oifx o^* 
dv. ubi Reisk. et post fitxQd et post x^^^^^ interpunxit 
Est tamen locus 102, 51. oTt iarlv iXev&iQtfi fiiv 
dv&QOjncp fieyiaTfj dvdyxtj fj vniQ tov yiyvofiivcov aiaxVpijf 
in quo alter quidem hiatus post dvdyxrj potest excusari, 
quia hic pausa quaedam fit, nnde Reiskius interpunxi^ 
sed alter post fieyiaTtj nullam habet excusationem nisi 
hanc: sententiam esse fortasse aliunde petitam aut fuisse 
Atheniensibus valde probatam. Certe saepius a Demosthene 
est repetita v. Phil. I, 43, 10. Sunt denique particulae 
quaedam quae hiatum faciunt, veluti 102^ 50. noe dva'- 
Svofie&ay ubi tamen ex mea sententia verius Par. II. 
Aug. II. Sopater et Pseudodemosth. Phil. IV, 138, 86. 
in codd. /3uv. uti vulgo r/ habent. Item 103, 39. in 
xaiToi fyooye, ubi Aug. III. et F. xatTotye (scr. xaiToey^ 



— 73 — 

^ymyB praebeht, fortasi^e meliusk^ quamquam de ejusmodi 
particulis judicium est difficilius. la co certe^ quod 103^ 
60. oaq-i &v legi^, non offendes. ' 

' In Philippica tertia 113, IS. pro rovzoial iTti' 
cxstffojiAivovg cum lieiskio e Cod. Aug. II. scribe zovTOi^ 
<7ir. Dresd./habet rovroig. Item 128, 66. in ^€ur&^vij 
SnnaQXov focio cum Reiskio et libris vulg. , quibuscnm 
consentit Si et Dresd. qui Aao&^vrjv habenty Videtur 
haea forma ab Atticistis in DemostheDe spreta esse. Le^ 
gitur tamen in sat multis libris etiam de mal. gest. leg. 
451, 342. et Cherson. 99, 40. Neque minus 119, 
34. facio cum Aug. I. et Harlej. qui in verbis: v^QiZjerai 
vx' avTov verba im' avTov omittunt. Opponuiitur euim 
sibi ^ 'EkXag et aifTog SxaoTog et ad utrumque inteUigen- 
dum est a Philippo. lidem codices tamen non suntau- 
diendi 119, 31. in verbis: ovS^ ^OQfiaQov iprevd-cv o&ev 
xaXov einciv, alX oki&Qov Maxedovog, ubi Harl. pro' fiaQ- 
fiaQov habet fiaQftccQovg et Aug. I. o&ev omittit. Hos 
enim.si sequeris, sententia erit: Philippi, non solum non 
Graeci, neque ad Graecos aliquo modo pertinentis^ sed 
ne barbaros quidem inde i. e. homines qui inde sunt, vo^ 
care aptum est. At ea quae sequuntur o&tv — ^ro/c^- 
G&ai tum non habent quibus sint opposita. Hiatus au- 
tem non offendet^ si tibi cogitas, uti cogitandum est, 
per ivTcif&ev coerceri quod dictum sit^ Philippum ne 
barbarum quidem esse, ut sententia sit: lie barbari 
quidem quippe talis, qui inde sit. Unde patet post 
^aQ^aoov paululum in loqueudo quiescendum esse. Simi- 
liter excusandus est hiatus 111,4. ix tovtov iv fihy 
ubi Reisk. post tovtov interpunxit. 115^ 20. in 'nav&^ 
oawv av SicavTai anoareAai , ubi Ueisk. post SiavTai in- 
terpunxit. Idem dicendum 116, 21. deverbis: ytvia&ai 
fj vvv et 117^ 25. de verbis: 6?>,oig l-Teaev olg iinnoXa^ei 
fjSixrixey ubi Keisk. post ininoXayei interpungit et 118, 
89. in 6v aX}y,og anoV.vrai txacrrog iyvcjxoig, ubi ap. Reisk. 
fost an6X).vTai est int^rpunctum aut ibid. inverbis: nvQc^ 
Tov ij TivogaXXov aut 122, 44. Sixaaao&ai alX^ ubi aperte 
post Sixdoffa&ai c. Reisk. Riid. Brem. est ihterpungendum. 



- 74 - 

Idem 184, 54. in verbis: oiSifvaGO-e (^scr» Svpaad-*^ 
vjMTg noifjaai ovSi ^ovleG&e post nonjaai « Reiskio est 
factain. Neque minus pansa est ib. in verbis : cip ov^ m 
agpTjd^etev hioi dg ovx ual Totovroi post ivioi aat ib. in 
verbis: fj tpd-ovov ij axoifipucvog. Frota»cherus quidem c 
Cod. JS. ^ oiiiisit, at videutur haec verba iis qaae aote- 
cedunt fuoQiag ^ nagavoiag respondere. Ita etiam 18Q^ 
75. non offendo in verbis: evQrjvr^ av ndXai Svexd yeroi 
— 7(ot€iv id-eksTv. Absunt qnidem haec verba ab optimis 
codd. Par. IL Aug. III. Obs. Bav. app. Frf. FJSQav.y sed 
jure defenderunt ea Schaefer. et Riidiger. modo non post 
yevijafxaiy sed post Ttoirjaowag ponas, cujus coltocationis 
vestigia reperit Riidig. in optimo Dresd. Quod autem 
hiatum attinet, excusabis eum eodem modo, quo supra in 
vnko c. infinit. excusatum vides. Incipit enim per ipmt 
sententia, qua causa eorum, quae antecedunt, additar. 
Reisk. hac de causa post ndhu interpunxit. Neqoe aliter 
censeo in ioco 189, 78. de verbis: ovd^ al niQvai nQeafisTai 
ai neQi rijv IleXoxowrjaov ixeTvai xai xavfjyoQiaif ubi irallas 
liber articulum post nQea/ieTai habet^ quem Reisk. primoa ad* 
didit^ idque recte. Explicat enim orator verba ai niQvat ss^ie- 
a^Tai ita: dico circa Peioponnesum ilia:^ et criminationea. 
Sed in loco 113. nequaquam facio cum Bekkero^ qot 
ex 2. verba ita dedit: ht* oTead-' avTovj ot inoii^av 
fihf ovSiv xaxovj fiij na&eTv S" itpvhi^avT* dv Tacagf roii- 
Tovg fdv iianaTav aiQeTa&ai fidXlov ^ nooXiyovTa §iiS^ 
a&aiy cum vulgo: eiT oTea&e, ot fiiv ovSkv dv avTov iiv»^ 
vijO-Tjaav notijaai x. r. A. legeretur. Demosthenes autem 
ibi est demonstraturus, Philippum non solere iis, qoos 
subaeturus sit, bellum indicere^ sed artibus et dolo uti 
erga eos. Quamobrem affert exempla Olynthiorum^ Phe- 
rarum et Oritarum et pergit: si eos, qui etiamsi volois- 
sent, ne potuissent quidem vim vi repellere, sed fortasse 
si minus astute egisset, cavere, ne deciperentur^ si igi- 
tur eos y quos tutius expngnare quam decipere poterat, 
tamen maluit decipere, quid vobis faciet, qui possitis re- 
sisttre? Quae cum sit dicturus, facile perspicies, cor in 
aitera sententia iSvvij&ijaav^ quod in altera abest^ adden- 



— 75 — 

diunfiierit Nam non eam, qui mihi fortasse nil mali at- 
tnlisset (oV inoiriaav \ ovSiv av rcexov^^ hoc enim casu 
potest fieri egoque scire nequeo, sed eum qui mihi^ 
etiamsi vnlt, non potest mali quid afferre.^ facilius armis 
et aperte impugnabo, qoam insidiis^ quas fortasse casu 
aliquo evitabit (j^tpvld^uw' av iGCJo). Videtnr autem ali- 
qais concinnitatis gratia^ quia in sequ. icpvXa^cevT' est, 
liic inoifjaccv pro idwrj&fjacev not^aat scripsisse, Non 
minas desideratur avtdv^ quia in eo non parvum positum 
est momentumy si ipsi i. e. tam potenti regi^ non possunt 
mali quid afferre^ sed tamen fortasse ejus quamvis po-» 
tentissimi insidias evitare. Quod autem avzbvy quod po^ 
ol%ad:* a Bekkero est additum» attinet^ hoc aptius cum 
Harl. et Aag. I. (h sec. man.} post roircovq fiiv addetur^ 
qao concinnior. etiam quam apud Bekker. fit oratio, idem 
fere jam ^censente Schaefero. Consentit etiam cum hac 
quam defendi ratione plerumque Dionysius, qui hunc lo- 
eam ter aUulit (T. V, 610. T. VI, 948 et 979.> 
Potest etiam 135. 57. legi : in€i3/i cmaXXayivTog Ilkov^ 
TOQXovy nam post ineiSij pausa est ^ qua de causa etiam 
et Reisk. et Brem. et Riidig. et Reuter. post ineiSii in<^ 
terpunxerant Codd. FY^xw^ et tulg.. ante Bekk. tamen 
ye addiderunty quod si post nXovraQXov esset scriptum, 
miuus offenderet. Minus etiam offendes 118^ 89. in 
^i oTi vel 130, 76. in inavoQ&io&fjvai av. Hoc quo« 
que facile excusabis quod 114, 15. 'leQov oQovg legitur^ 
hoc enim unum fere erat verbum factum. Quibus adde 
116, Sl. loina vq/ et 125» 57. xana eiQyccaarOy quae 
poteris fortasse apostropho corrigere. 

Sunt tamen alia, quae corrigenda esse videntur. Huc 
refero 121 , 40. iiieiC(o iarly ubi fui^ov* iarl scribeudum 
esse censeo. Ita ante iariv ilarrova leges 117, 25« 
ubi F« Aug. Hl. Harr. Bav. recte i^Mxrov' habent, unde 
alii (in codd. i2uv. pr. Y. et vulg.} hloTTov fecerunt, alii, 
uti Feiic. IVeim. Man. ilarrco. Porro 123, 46. anav- 
reg oi lomoi "'EHrjveg verbum ^EU.fivtq additum esse vi- 
detu/y uti pr. Coron. 231, 18. in verbis: xai naQcc roi;-. 
xotg xai nccQcc roig aXkotQ anaaiv in plerisque codd. Si K 



— 76 — 

p. qrs. et yq. F<t>. Par. I. Ang. I. et a Reisk. "'Ki^ 
h]atv additur. Oinnino hoc verbum modo addi modo 
omitti modo cum ukXot; permntari ostendi pluribas ad 
Isoc^ Areop. p. 310. In loco 186, 59. in verbis: 
o%(i)(i iXev&eQoi xal firjSevog SovXoi fiacyvtcei exspectaverim 
yevrjaovtai pro ^GovTat^ quia non id agebat EuphraeuSy 
ne servi essent (^Philippus enim urbe nondum erat poti«- 
tus3 sed ne servi fierent. Yidetur tamen, quia simul ad 
ikevd-BQot est referendum, a Demosthene esse scriptnm^ 
et conjecerim post firjSevb^ antiquitus iilud ^aovrat fuisse 
c5ll6catum. Accedant denique verba 137^ 64. ^netS^ 
Totg okotg fjTTaa&at ivojuit^ov, quae non possunt id signifi- 
care, quod Rudiger. vult: quum putarentse vinci 
vel succumbere in re surama vel publica. Nam 
orator causas expositurus est, cur multi morem gerant 
oratoribus pacem suadentibus, cedebant enim, inquit^ pau- 
lulum, quia putabant, se, si resisterent» inferiores fore 
oppositos universae civitati (^„dass sie in der 6e- 
sammtheit unterliegen wurden'^}. At ea ipsa de 
causa putaverim av post ^taad-at esse addendum, quia 
conditio latet, si oratoribus istis ipsi resisterent. 

In Philippica quarta hiatum eadem cura, qua in 
ceteris orationibus publicis a Pemosthene habitis, evita- 
tum totamque sermonis conformationem eandem videmns, 
Quae igitur vitia ejusmodi leguntur^ jure erunt snspecta, 
Itaque minus probandum est quod ISS^S. Bekk. in ver- 
bis: ravra fiivvot ia&^vra post fi^vrot rote (scn ror*) 
delevit, quod et vulgo et in jPY^uv. legitur et locum saom 
optime tenetj refertur enim ad nQwrov fAera rijv elQtjwpf. 
Possit tamen etiam fi^vt' scribi. Item 136,' 20. in ver-, 
bis: avtbv otfxat ovSev av aXXo fia tovg ^eovg eviaad^at, 
non dubito, quin cum Aug. I. Harl. et JS. otfiat aut olb- 
fiat^ quod Aug. I. Harl. Ald. Tayl. me non improj&ante 
praebent, ante fia sit collocandum^ quo facto alX erit 
scribendum. Fortasse etiam verborum ordo mutandus est 
138, 28. a Set—XettovQyijaat exaatovy nisi mavis ^xaarw 
a librariis csse additum, quia in oaa (scr. oa'') axomm 



- 77 — 

^i et am fiovXfvaaa&ai npotnpeci, qnae.deinde seqinin- 
tnr, sabjectom etiam deest. 140, 34. in verbis: el Si piii 
iS^Xiad^' vfieeSy alX' ccTteifjfjfptCctr&ey ov tcc ye (scr. /, -2*. 
01D.3 kxelvo aiTiU c Par. VII. ixeivtov pro ixeivov scri- 
bendam videtnr i. e. Persarum et qnidem regum 6t sa- 
trapamm. Certe facilias dices^ unde ixeivov quam nnde 
ixeiv(dp ortnm sit. Si autem deinde pergit: imiQ Se tov 
. ki TaTg &ifpatg iyyvg ovTaxil iv fi^afj tj] 'EXXdSi ccv^cevo» 
Hivov XfjoToi T&if'EXkfjv(ov in hiatu: ovTcoal ^Don offen- 
des, quia ovTcoai ad iyyvg referendum est et verba 'iv 
P^^^ Vf '£A>l£^d/ e\plicationi. inserviunt; unde post ovTfoal 
(post quod verbum Reiskius interpunxit} et i^osVEXkaSi 
paasa quaedam iSt. Qnae deinde sequuntur: ineiSri ovx 
possunt ferri, quamquam inei ot^/ saepius dicitur. 141^ 
36k in verbis: ov ovSkv &v elg Tce nQayfjuxra fieT^ov elae-' 
feyxaifu&a recte offendit ov, quod cum Reiskio, quamvis 
xaxov antecedat, explicandnm, per t6 ovekeTv Tccg piua" 
(prifjUag xai tov q>6^ov. ' At aptissime cod. ^ et .Q pr. 
ov omittunty ita ut per ovShv nova sententia initium ca- 
piat. 148, 42. in verbis: Tovg fdv Toivw eimoQovg TccvTtf 
XgcofAivovg tjj yvoifip ov fiovov x. r. X. post yvoifip pausa 
qnaedam est, unde interpunxit Reisk. Idem fecit 143^ 
46. in Tcc Si (^scrib. S* ^ ixa<nov TSia tov xexTtjfii-' 
ftivov post ixaaTov. 145^ 61. mirbr qnod Bekk. ex solo 
P. axQi ov pro cett. axQtg ov scripsit, nam vel ex Atti- 
dstarum praeceptis non omnes Attici axQi ante vocales 
scripsernnt v. Matth. Gr. gr. §. 41. Idem non probo^ 
qaod Bekk. 160^ 72. ex SS. tjj fiiv noXei aarpaUg pro 
cett Tp nolei fiiv aacpaUg scripsit. Iliud quidem usita-* 
tias est, hoc tamen dici posse patet vel ex §. 71. Ty 
%6i£i Si coll. 73. et 74. Ib. 73. in verbis: S6ia aoi 
imagxet — r^ noXei Si conjicio post aoi fiiv excidisse. Sn- 
pra enim 72. eadem oppositio est, sed scriptum vides: 
aoi fiiv et Tp TioXei S^. 161 , 74. denique in verbis : ix 
Tov Seafmmjoiov fjxovTag Bekk. rjxovTag ex 2. quocum 
Aag. I. Par. I. V. VII. Hai*l. Ald. Tayl. consentiunt^ re* 
eepit pro ceterorum nQoT^vragy quod scriptorem hic ad 
hiatam evitandum praetulisse censeo. 



- 78 - 

Hi qaidem hiatus in ea orationis parte r^perittiitni', 
qnam aliunde esse petitam nemo poterit confirmare. Eae 
autem partes, quae iisdem fere verbis in orat. de Cher- 
son. leguntur^ continentur %. 11—17. (134^136.} 88 
--«7. (137—138.). Denique 55-70. (U6— 150.). 
Disputatum est a viris doctis, utrum ipse Demosthenes 
haec mutnatus sit, quae est Ulpiani, an tota oratio De- 
mosthenem non habeat auctorem, sed ex ejns fasciniis 
sit coniposita, quae plurimorum virorum doctorum est sen- 
tentia. At qui potuerit fieri, nt praeclarissimus orator 
iisdem auditoribus eadem iisdem verbis narraret eaqne 
non pauca, sed per integras orationis partes, nemo fiicile 
dicet, neque {lotent explicari, cur eaedem iliae orationis 
partes, quae ex orat. de Cherson. sunt repetitae, minus cnra 
ceteris cohaereant. Orator enim in exordio primum qaeritor 
de diversis partibus earumque diversis studiis et qnod saias 
reipublicae negligatnr propter Atheniensium segnitiem. Ex^ 
ponit deinde^ quem usum inde Philippus in singnlis terris 
oppugnandis ceperit. Pergit tum (§. 17.) apte ad id trans- 
iens, de quo deliberetur, i. e. ne ampiius quiescant in pace^ 
cum Philippus Cardianis auxilium tulerit, sed ut potios res 
suas in Thracia strenue agant. Quae quum bene se ex- 
cipiant^ illa, quae ex orat. de Cherson. a verbis: ngtHrop 
fiiv (Chersou. 38 y hic 1 1 .) , usque ad rakXa navta 
nQayfiuvBvevai (Cherson. 45^ hic 17.)^ sunt interposita, 
interrumpunt orationem^ cum hic jam quaeratur, quid igi- 
tnr factu opus sit, et tamen iterum exponatar, quatenus 
Philippus etiam Atheniensium reipublicae sit infestns. 
Postquam igitur hortatas est Athenienses , nt res suai» 
strenue agerent semperque ad bellum necessaria parata 
haberent (19—88)^ recte ad id transibit^ nnde opes 
sint sumendae^ idque paucis praemissis ut quiete audiant 
quae sit dicturus (88—30.) exponit (31—35.) et osten- 
dit^ eas posse a Persarum rege accipi. At interposita 
sunt iterum ex orat. de Cherson. quae ibi %• 47 — 51. 
sequuntur et in quibus contrarinm fere docetur^ magnos 
esse sumtus ab Atheniensibus. ipsis faciendos. Seqad- 
tur autem inde, quod Persarum opes poterunt ex ora- 



— 79 — 

^is sententia ad beliam gerendam adliiberi, hoc qao- 
qae non esse amplias necesse, de peeunia theatrali dis-. 
pptari, quod paaperes id indigne ferant opulentisque ea 
de eaasa.snccenseant omninoque multae inde oriantnr tur- 
bae (^35—45.}. Qua de sumtibus necessariis disputa- 
tione, absoluta impeditimentisque quae obstare possent 
sublatis, bene ad id iiet transitus, quid damni Athenien- 
sibus inde ortum sit, quod a pristino more recesserint 
neqae amplius afflictis sociis et amicis auxiliari soleant. 
Inde enim sequetur ^ nunc quoque Thracibus auxilium 
esse ferendum neque gloriam antiquam diutius negligen- 
dam. Ad gloriam autem sive comparandam sive servan- 
dam etiam singulos homines multum laboris impenden- 
dum esse censere, exemplo ipsius adversarii, qui pa- 
cem esse servandam suaserat^ dico Aristodemi histrionis 
probat. Quae cum ita sint, ne iis, qui a Philippo sint 
eonducti et corrupti^ aures praebeant, Atheuienses ad- 
hortatur. At haec^ quae tam apte se excipiunt^ inter- 
rompuntur iterum iis , qnae in or. de Cherson. §. 5S 
—67. sequuntur^ in quibus ea quae brevius 8—11. et 
18. jam sunt enarrata^ repetuntur, ut inde demQnstrelur, 
quod jam est demonstratum et quidem iisdem argiimentis, 
bellum esse cum Philippo gerendum. 

Quae si vere sunt a me disputata, intelliges totam 
illam orationis partem ex orat. de Cherson. a §• 38. asr» 
qae ad 67. pag. 99—106. hic illic paullulum mutatam 
non ab auctore orationis, sed ab alio quodam esse inser- 
tam atque aut, ut comparatio inter utramque oratiohem 
ittstituatar, ad marginem fuisse adscriptam^ aut ab otioso 
rhetore ejusmodi artiftcium fuisse excogitatum ^ ut ex 
doabus nna conficeretur oratio. Inde poteris etiam opti- 
me explicare^ unde factum sit^ ut antiqui rhetores et 
Grammatici, dico Dionysium Ualic, Hermogenem, Ari- 
stidem, Stobaeum, Harpocrationem ^ Suidam et Photium 
(vid. Schaef. App. I, 610. 11. 13. 14. 15. 17. 19. 
83. 34. 41. 57. et Rudig. de canon. Phil.} de fide bn^ 
jos orationis non dubitarent;) legebant enim ista addita- 



— 80 *- 

menta non. Sblus Grammaticns Bekkerl (Schaef. I, 618 
et 651.3 ea ante nculos babuisse videtur. 

llestat tamen altera quaestio^ quisnam orationls ipsias 
fuerit auctor, et qui contenderunt^ Demosthenem non 
esse, haec attulerunt argumenta: Orator quura (^1-40^ 36.3 
legem de pecunia theatrali quam paucis annis ante anti- 
quiiri voluit, nunc ipse sustineat, secum pugnat. At 
ipse hujus rei causami affert. Ante aliquod tempus, in-* 
quit, tantum centum triginta (^scil. tributorum ex Boeckh. 
Pol. Oecon. I^ 466. explicatione^ nunc quadringenta ta- 
lenta redituum habemus. Non igitur amplius opus est le- 
gis illius abrogatione. Si Riidig. p. 204. pergit, frostra 
' investignri summum consilium^ quod auctor persecutus sit, 
varia enim eum tractare eaque non apto ordine dispositay 
eam rem aliter habcre jam supra ostendi. Neqae qaod 
ab eodem viro immodestiae accusatur, concesserim. Quae 
euim §. 2. leguntui-, nil aliud signiflcant nisi id: si vera 
et justa in orationibus proponimus, omnes quidem nobid 
assentire solent , orationibus igitur superiores snmus ft 
victores evadimus^ sed nemo id facit, quod in nostra 
oratione probavit. In quibus quid insit immodestiae noa 
video. Idem de verbis 151, 76. facilius etiam poterit 
demonstrari. Neque in eo quod g. 5 et 17. juramento 
usus est (§. 85. ex orat. de Cherson. est petita^ in qua 
etiam juramento utebatur^^ offendo. Neque id recte ar- 
gebis , quod hic §. 8. Philippus dicatur Euboeam occa- 
passe^ posteaquam Serrium et Doriscum ceperit, sed ye- 
rus Demosthenes PhiL III, 115, 17. ordinem inverterit. 
Nam quae ibi 115, 17. leguntur: vvv inl OQtj^xfjv na^ 
Qtovra ad alias Thraciae regiones eodem jure possunt re- 
ferri^ neque cum eodem Riidigero dubitabis^ atrum Me- 
garis ante an post Porthmi moenia diruta capta sit. Hic 
enim apcrte id postea factum esse traditur et inde ^^ 
pro Coron. 248^ 71. in enumeratione Megara antepo- 
sita sunt, ne.^iuaquam sequitur, Demosthenem dicere Me- 
gara antea capta esse, sed potiora prius enumerat. Mi- 
rum etiam est^ si opponitur §. 9. dici^ 'AvvQwvaq ingiO' 
toy cujus rei a Dcmosthcne nullo in loco flat mentio. 



— 81 ~ 

Res eiiim noo ejas est momenti^ ut eam aliis etiam in 
locis orator debaerit commemorare. Ea ipsa aatem de 
caosa^ qaia multae res traduntur, quae memoriae illorum 
temponim Jnserviant , Winiewsl^ius censuit^ eas partes 
genainas esse (V. comin. chron. 190. n.}. -Quae autem 
dentqoje ' de jejunitate quadam orationis et a Beekero et , 
a Schaefero proferantory. : non prorsus negaverim^ sed 
multjt graviter et el^;anter'dicta opposuerim. 

ESk iis igitnr^ quae nunc sunt dispntata, perspicies^ 
primuni magmim orationis partem a dciolo quodam ho« 
mine sive a rhetore s6hoiarum gratia. hic esse ex orat de 
Cherson. petitam, nnde qui in locis insertis reperinntur 
hiatnS; veluti 147 ^ 60. uSixovfwPoi aQvmrtm non tetigi. 
Qood Mdigen autem dicit Terfoa %. 80. ex Orat Phil. I^ 
47^ 85. esse petita/ non te movebit/ snnt enim haec 
sola verba : inel vvv ye y^kojg itnlv cjg X9(o/i€&€e roTg npd" 
Yfiicumj quae quominus saepius repetantur, nil impedit, 
ipso Dionysio VI, 1187. docente^ eandem sententiam 
interdom m Demosthene repeti, qiiippe cui saepe de eadem 
re esset dicendum. Nostri oratores sacri id apertius etiam 
et saepinft (nciant Deinde ortttionis reliqua pars cur indi- 
gna sit Demosthene, nondum esse satis demonstratum, ser- 
monis autem conformationem eandem quam in ceteris publi- 
cis Demosthenis orationibiis esse ostendisse mihi videor. 

In oratione quae ad Phiiippi epistolam a De- 
mosthene habita esse dicitur, sane aliud dicendi genus - 
atque in Demosthenicis reperitur. Hic enim non tot hia- 
tos^ qoia pausa qnaedam est, hic non tot hiatus aut si 
vis elisionesvocalis a in adjectivis, participiis et nomi^- 
nibos y . hic non tot hiatus , qnos particulae fcai , ori^ 
d, ^ et similes faciunt^ reperies, sed simile hiatas evi-* 
tandi studium quam in Isoccate. Post interpunctionem 
habes hiatom .153, 6. nQOTQixiHrwui ^ og et 158^ 89« 
a/ivveu&aif aXka. Nam 154,, 9. in. verbis: xivSwjBv^iP 
vniQ cevTov SaT€ c. Aug. I. Harl. JS. scribe ainAv pro 
aitov 9 probante Schaefero. Nam id ipsum negat orator 
Macedones vdle pugnare et qootidie pericula subire pro 
sttis i. e. ne suis, dum ipsi absint, mali qoid fiat» A 

6 



— 8» — 

aatem elideiiduin 168^ 23« in fMhova ot, 168^ 3. iDjCi*^ 
yihjc ixayysXlofievog. Hiatom invenies post xul 154, 9w 
in xccl ctvTtp {vl^ ecvTipy et on 156, 17. or< cS utfS^ 
'j4&fjv€cToi. Qui praetereft leguntur biatus, sunt in H 
153, 3. 4. bis. 154, 7. bis. 9. bis. 14. 156, 17. 
(^ubi tamen e propter majorea pausam Bon est dMf«J—ii) 
157, 18. »a. 158, 28.. i» /»7r« 15», 9^iisi^out9 tMi^ 
17. 157, 18« in verbomm tenmnatioBe in: ofeorAe lft4^ 
9. ivpoe^e ib. et 157, Sl. Quibu^ in locis eliaid est 
adhibenda. Restat tamea unus locm 156, 15. ia qoa 
Dunc haec siuit scripta: /jiccX?.ov Si ro: iikow ij zvxv i^ 
npog anccrrcc rcc rcip ocv&QcmGiv nQayfJuctra, At ibi kfil 
rectius in Olyttth. II, 94, 83. unde seiitetitia est ffetiti^ 
post navT (ita pra akavra') est scr^tiun;. idem ftabot 
Dionysius, ab Aug. 1« abest. Deinde pra mi olo» Jbbe 
quidem m loco Y., in Olynth. contra vidf . et osnnes ctMUL 
Bekk» praeter Y. habent okov. Quod si legis, senteutia.est; 
magnum enim momentum ac potius totum (^nostrum: Allm^' 
eai fortuna. De neutro praedicati olov v.Afottli.Gir.gr.4S7. ' 

Ut autem perspicias, qitid mihi vohierim dicea»^ orar« 
tionem in Demostheois oratianibns: aHter tme confMrma^ 
tam^ ex oratione de Pace, quae fere eadem est magnitiH 
dine, primum afferam hiatus, qui reperiaiitnr post intern 
punctionenw 57, 1. ijyeia&ai^ aXka^ 2. fiovlevaa&at^ Stf^. 
ib. povXev€G&aiy vfAeig^ ib. nQdyfActray ix. 3. avitnfjKU^ av 
'■-•nQoarjxet 9 Sieiv. ibu om&tjGerai. ^^TCQtficig. 58, 7; i&im 
G&ey cclKic. 8. jjv&Tjad-cu, oti. 59, 9. ^(mS. ^/jvcir. . .1 Ab 
^>avrjaofU3Uy akkcc 11. inavoiacoy ovSi. ib* Ji70> Sv. AO^ i%i 
fAoi^ oTCcv. ih. XoyiaaiTQ. iv. 13. noifjaeiy oix* ib. ^gQo§//ik^ 
{hu, (^v. 14. GTjfiaioi, ovx. 15. ^btlinnfpj orA>l\ ib..cftpffei^ 
wt. 6i^ 15. xa&eSetTat. ovxoifv. ib. no?JjiAiav, ou^. .>li6. 
orjua/, eig. 17. ^M/Sp, el. 68, 19. nQoaTtjatcfjMoi^- ut^^^^.ihl 
no7.efirjaai , coamQ. 20. xo^Xvaat^ ovSL Sl. ahxtOTtt* aii 
23. naQaSoivaty aTX ijvayxaa&rj ' iya)..ih. Xiya^y teim 
63, 84-. J^Q). orAA*. ib. Xoyiaaa&at. ijfAeTg. ib. W; jnr; 
Deinde terminationes nominum , adjectivorum et parlieii* . 
ptorum in a^ quas Demostbenes eUsisse videtnr, in* jllft 
oratione hae reperiuntur: 57, 2. imTtfAwvTU evSoxfjMOv^ 



— 8»: ~ 

3» ncffitfta IScnrai. bS, 5. fAeydka v/uag. ib. fiikrmu stgfj'^ 
aron» ipti. &9, 9. aTMpav&ipra im\ 11. & &». 60, 14.. 
fyxknpux tStav. 61^ 17. fyxXrjfiu o. 68, SO. mst^ro; Sxaarois 
63, 24w xeleuofiewa fjft&q, 85« It^e^ ovrco. Deinde in par- 
ticulis 57, 4. ^ inax&k^ 58, 7. aM^ otfxer'. 60, 18. 
xal w8hi ib. oti av. ib. dficf^: oi^. 61, 15» or# iL 17« xi 
<Av. 68 y 88, or^ ov. 63, 84. xa^ e^ De hiatibus, qoos 
dtfy iK^«> rwvra et sini. faciunt, nihil afferam». hoc tan- 
tttm addcns , cijasmodi hiatus , qnales Jiic ex orat. de 
Pace vel ot excusandos vel ut elisione delendos attuli^ 
in onuiibiis Demosthema orationibus 9on minus frequenter 
repertrL Videbis autem iode orationem hanc ad cpisto* 
lam Pfailippi habitam prorsus aliter quam ceteras Demo* 
sihenicas esse conformatam et eoncludes jure, eam non 
esse a Demosthene seriptam, id quod viri docti ^liis iis^ 
qne gravissimis argnmentis ducti recte jam confirmamat^ 
Eandem autem Ifigem^ quam aoctor orationts ad epi- 
stolam Philippi scriptae^ secutus est etiam Auctor epi- 
stolae Philippi, quae vnlgo eam excipit.^ Nam in ea 
qnoque hii|tus pausa exensandds videbis evitatos. Repe* 
ries esffii ne. uBum qnidem ejusmodi hiatus exemplum. 
VideiHS porro elisioftes illas crebra». literae a in adjecti- 
vis et simiL evitatos. Leguntur enim tantummodo 159^ 
8. Soxovtfva ijtoiri&£p et 163, 16. aiTm/ne&a alXtjXovg 
(ubi ex Anecd. Bekk. p. 180. c^AAif;Ao/$^ redpiendmn}, 
nam pLokjuna huc noo est referendum^ quod ante voca* 
len legitur 1 59 y 4. 1 60 , 5. Particulaa %ai et sim^ 
deprehendes non ante vocales^ niai huc refers 168^ 15. 
ximv. Ceteri hiatus quos ^ 159, 3. 168 ^ 18. 13. 
14. 15. 163^ 88. «Sorc 159^ 3. 160. 5. otfre 168> 
13. TOr& 168, 14. ty^^ 160^ 5^ et terminationes in 
« &cinnt 158, 1; 8* bis. 160,. 6,8. et in o tovzo 159, 
3. 4.^ aperte cerrigendi snnt. Hestant tamen duo hia- 
tosy qnbnun alter. 159, 4. legitur: tnriauL itvSQtavra^ 
sed plurimi codd. et ap. Adsk. et: ap. Bekk. (apud honc 
Fri2v;^ habent id, quod ante Reiskiom vulgo legebatur: 
^/anguav, idque praeferam quamvis \6i'Qy:9iv praecedat. Cur 
ennn strnetura verborum nutari nM poterat ? Quae autem 

6* 



— 84 - 

$. 3. leguntur: %al ravTCc r^ SrjfUfi ev Soxovvra inoA^mnff 
sane offendant neque Schaeferi eonjectara evSoxovmt 
maltani javamur. Quid tamen epistolae auetor scripserit, 
non facile dices. Hoc autem nequaquam crediderimy eom 
qui in reliqua epistolae parte tantiim prae se ferat stn- 
dium hiatus evitandi, bic tam foedum. admisisse hiatum. 
Recte autem admiraberis» quod regia epistola bac in re 
tantam prodit diligentiam, idque eo inagis iniraberis^ quia 
hK ceteris Philippi epistolis hiatiim mininie evitaliini vi«^ 
des. Ita in bpevissima illa deCorbn. 238^ 89.>leges: 
tfmflfiuq—^txneiSuwp — Tcai oaa. 339. fjtif vneatwawM. \h. 
xal k^avSQunoStaafuvou \\i..xai vfiug. ib^ y^fQaip^ vfMi9^ffi 
kni-^tujci bfjLoimq — Tuvra ovSi — war.e iuv — fiit ifk^AivfgTti^ 
HQoreQrjahT^ i^fD rov. itp&ux^vui.uSixamteQi Idem ioepist 
Phil. quae 850, 77« legiivtri.ifillQi-fpaiiw&M^Mfuyukp 
€Vfj&eiqc ^aea&uiy.d otea&—6u ^unamikp — naQaMifi^fmfva 
ix rov 'Ekk^rjanovrav eig. 78. vavdQX^pi uvcv-^ rov litfd^ 
vud(A>v — xaliriQaiv^awTirekia&ui ^^xdl imokafAfittnowFw^ 
iaea&ui ov — iupitifjLi vpuv—XomoVy iuv — fiif ijHTQikem^nO'' 
hrevea&ui, uXl\ His' addas epistolast Pbiiippi in: ea^ 
or. 280, 157. u^oxqoI oi xulovfikvoe 'O^oijue z6 iepop rm 

*An6)Jjmoq rov iv-^xui ufivvaa&ui^^^HoxiSoLf .ix^^^'^ 
rov ivtarciroq-^^Xfpov, wq—Si*jd&t]vaToi. ... .-.. ;. 

His ita comparatis id concedes, has epistolas ab nlia 
esse scriptas manu. At dices, Philippus plures hvminea 
doctos secum habuit Hanc igitur epistolam alius -qnam 
ceteras scripsit . Offendunt tamen praeterea lopgttiidb 
et sophisticR argumenta , quae in ea afferdiitui^yr^Vt 
Schaeferum in Appar. I, 672. 674. Hue accedit, quod 
satis mirum est^ qnodet auctor epiistolae et ocat «dver« 
sns epistolam habitae prorsiis eandem legem in canfsr^ 
mando sermone eamqne talem., ut minime ceteris episAo-* 
iis let orationibus conveniat^. estsecutas. Dieea.qjiidenf 
at oratio et epistola sibi non respohdent neqne. inter ae 
cohaerent At uti in epistola in universum ea, quaePhi* 
lippus moleste ferebat,- afferantur^ neque ulla filinguIiriB 
les gesta, cujus caqsa literae sint seriptae^ commempra- 
tur^ ita etiam in oratione adva*sus epistolam orator 



— 85 — 

I 

ditores in : imiversam hortatar, ut ejasuiodi epistolis non 
perterriti res saas strenue agant. JSlron igitur' clini Wi- 
niewskio p. 191. iiane epistolam pro genuiqa Iiabuerimy 
sed censuerim, et orationem et epistolam in schola exer-* 
eendi:Causa ab uno eodemque esse scriptam. 

In oratione de Contributione sunt hi hiatus, qai 
neqne libromm. ope . removeri neque pausa excusari pos- 
sint/ veluti 169, 18. oepcsSeu aya&ti. 174, 86. elQ^ 
tatoXcMimrtp f et 174, 89. ovofuert ehcoXov&ovq^ ubi quod 
Cod. Qbsop. Iiat>et: hwofuxtt ituQimhjaiovq interpreti de- 
beri videtur; 17S, 8i. a/es&cc eigyaau^ovg. 175^ 30. 
ix€em vfuti fmmB offendunt. Ceteri hiatus pansa qnae in 
Ipqnfendo fit^ dxcusari possunt, veliiti 168> 7. neQtsQ^a^ 
^&CU' onoigm i69 , a. amar^Gat <aq, ubi Reisk. ante 
«Igiaierpunxit.. ;Fecit id.etiam 166, 1. inter xotva bvSo^ 
xifAijffitt. .174, S6. inter axiiacu ovx» 175^ 30. ysyep^- 
fnivot 6L 176, 86. dtot &v. 170, 14. X^et ovSietxai- 
TOici.apSpig.^ Elistone poteront sanari 171, 18« Stiietfu 
ifup et 166, S. avThinotfu wq^ nisi vis hic ante wq vo- 
cem subaistere. Quod autem non plures bic reperiuntur 
hiatns, non est ihirom^ quia tota oratio cento Demosthe- 
nicus est^ ex Olynth^ III. et Aristocratea consutus. Con- 
feras^ae §. 4. 5.' et 80. (p. 173.) nsque ad 3S. 
(^175:) leguntur. Imitatus est scriptor finem Olynth.lII. 
f§- 4.. &.y qao Eacto locum §. 30. sumsit eit Olynth. II, 
S6, 39. $. 91. ex Olyntb. III, 33, 83. %%. 31—34. 
ex Aristooratea 686, 196-~687, 300., mox %. 35. ex 
Olyn^. III,: 37v 33., deinde $; 36-39. ex Olynth. III, 
34, 33.r^35.r, denique $. 80. ex Olynth. lU, 36, 39. 
et Aristacr. 689, 306.. Recte igitnr viri docti hanc 
Offtionem .Demosthenl abjudicaverunt ' 

; In oratione. de vSyfflmoriis Oemostbenes nondum 
tantom stiidittni in 'hiatu: evitando posuit, ^nantnm ab eo 
poatea^ quum Philtppicam .' primjBm Olymp.CVU. scribe- 
ni^ in ea ire ppsitunu esse. Vidhnus. Habemoa hic ho9 
graviores hiatus^ 183, 31« fAiQo] eHkoaiv. 184, 33. iavr^ 
eifQ^au. 188, ^b.^fiaQ^&gov Moka&at. 189y 41. i^ov.aSi^ 

mu Non offendontritf o7^, l?8,i3. e^ 181, 13. d %U 



_ 86 — 

849061 et 188, 87. in^l ei. 189/39. mihou dv. Pa«a 
excasantur et ap. Reisk. interpanctam est 18S, 15: in- 
ter 'A&rfvaioi ou. 185, 86. aitoXtaXiwu fj. 18fr, 81. 
^yovfiai inl puh. 189, 38. q>ofioiftrtcu $. 40. ixmMfdov ^. 
In oratione de Rhodiornm libertate le^itar 197. 

f w 7 

88. ijrTtjvTcu vno jicexBScufjLoviwv. Sed paalo paet Bekk. 
€ Codd. FQfiy. et Anecd. p. 147, 1. scripsit: n^wftf&^ 
-^ovre Twv 8oihx)v y id quod ante Reisfc. j qai ex Par. L 
Ang. I. Ald. Tayl. ov)c imo twv 8. recepity vo^o lc^ge^ 
batur. Schaeferus probat vm^ qnia etiam past iftTj^ixc 
tfno legatur. At cum Grammat. in Anecd. apieirte »«& 
ante doifhav non iegerit, ego potins imo^ qood facUefCh- 
terat addi^ etiam ante AaMaSfzip^oviiav deleveiim: .:lii im 
autem^ quae deinde seqauntur: avrov ixetvovj non dobi- 
to, quin ^eeivov scribendum sit. ' Hanc enim fbrmlmi et 
Isocrates^ de qao supra vide^ et Draiosthenes vocali^ aa- 
tecedente praetulerant. Vid. Schaefer. in Appar. J^ ^19. 
et me pluribas de hac re dtsserentem ad Isocrat^ Aveop. 
-858, et sequ. Porro 198» 86. in verbia: iMr' iv.Bih 
CjuvTiip ovSeiq videtor noti Bt^oanrloig scriptom fiiiase^ |n 
iis enim^ quae seqauntor, optimi codd. 2iimv*:et'Vtaigo 
ante Reisk. ([vid. etiam Bekk. Anecd. 887.} B^jQuwtions 
habent pro Bv^avriov probante Schaefero. Qnod-Mri-Tfr- 
ram est» hoc quoque in loco seqa. ixehovg B^^mklo^ 
meiius habebit. Collocatio fortasse mutanda 191^ 1. la.#oi? 
noaz&v^cei inix^i, nam qiiod oaovnnQ seqaitur) nori olHll- 
dit^ et 194 9 15. in t^ (noT^qitj^ aimSv. ExcQSarii ^pt»; 
sunt 191 9 5. 6(wS wtiQ fjAv neque minus 198^ .&M&fi 
&v jdaXlov, ubi Reisk. et antiqoa exemipla nunoid te:,ttrti 
oatp (jLokkov ccv dederunt Item. 195^ 16. q«o«t e.iSoqJ. 
Reisk. SixaiOi av pro libroF. SiKaiov. uv est scrqitam^.-per 
se non offendit^ quamquam car Sixcaov mntandam sit (m^ 
rol poteris ad tp^aam referre} non intelligo. Ib. in Vei^ 
bis ; bX kot' av 9v (pgov^aai fj&ihiatm omittitur cm' vdgD 
ante Reisk. et in FQav. Eqnidem conjecerim poaf ^jpo^ 
vijaoi foisse collocatum. Saepios eniiti vidi uv onritfif^iB 
atiis libris^ si in aliis aliam babebat locom. -• . ;v 

In oratione pro Megalopolitis 909, 4. nnc ^pri- 



•^ st ^ 

defll noi^PTUi *A^fHaSiav legitur , sed Par. I. Aug. I. 
Ald. TayL et 2. articulum addunt probante Schaefero, 
Solei fiiidetn *A(^iMtSiu »ine articulo scribi v. pr. Coron. 387, 
S04.. et.de mal. gest. leg. 344, 10. 11. 403, 19& 
484^ «61. 438, 303. 439, 306. 440, 310., hicta- 
men airticttlns .Jion sine idonea ratione est additus. Sig^ 
nifieatir entm: iliam Arcadiam ejusque urbem, de qua 
jam.^tur. Eundem addendum esse censeo S04, 11. in 
verbia: ^tofUaaa&cu *£i^<MQf» coll* ib. xopUacctF&ai Tov^Qgah' 
nop et 806» 16. et 18., quamquam alibi etiam sine ar- 
ticalo legitar 905, 13. et 806, 18. bis. In iis quae 
8^9, IS. exliibentur: oi MeyahonoiXrat Htl Ti^q .QnPaifov 
cniAimxi^ S^onfTot dum Bavar. ^r« deiebis , quo facile 
^renttk Similiter 810 , 30. in vnaQ^u fjSri aa^^vai 
Bei8kia& offeiidit in ^, addens) se lion perspicere, quae 
via Bit particulae /y^. Sententiam postulare Soxetp^ 
Sohaeferufl tamta defendit, quia oppositum sit to cvfi/St]- 
eopmfovm At. eos servari posse etiam Atheniensibus non 
.adyavantibua,; concessit in iis quae antecedant, hoc igi- 
tmr ki loce soHim id ui:get^ eos ^ervari per Athenien- 
sea, qui.quae .inde eventura sint in aliorum, non in 
jnifl ittcOmttiodiB^ perspecturi sint. Equidem igitur non 
inteliige, 4|iiid sibi orator Velit dicens : so wird ihre Ret- 
iDiig.flclnn durch etach geschehen. Nam minime oppimi- 
tur,. fii ab AtJbeniensibiis non recipiantur, Areades postea 
flervatmn iri per illos ^ sed eodem tempoi-e aut suis et 
Tliebanoram o^us «ervabuntor aut a Lacedaemoniis mk^ 
igentarw Videiilr iUud iiSfi ex iis ^me antecedunt: c^ 
i^Sfj Ti xai !JMf\ ikjtiSitts i$4fiv hue veiusse. Non facio 
eom JBiekkero 805^ 15. ex SS. scribente:. to aif^o (scr. 
Tveito} fiovkoia^. asi Hfatreiv. Yulgo aQta. Reislu et in 
A. legitart rp «r^ro ad §ovX.^ in Aug» I. fioviofjL^v^ ndai^ 
'M n^iasTeiv, iunde Refek. dedit: n&04$f 4c« fiovL np. . Ego 
mnnp 49atie deisidero, ^ia aententia eat: modo Lai^dae?- 
aiMo8,..mQdo Thfbanos , : modo Eoboeenses Bervavimus^ 
qui {tameti..aiiis temporibus. hitmiei liostri jtterttnt) aed so- 
eita leoimus , . quift .flemper idem &cere .votetiamiis erga 
Qlduefl sive afldioofl flive inimieofl, h e. ifjjuria afflictoA 



- 88 - ^' • 

flervare. Sequere igitur Aug. I. et scribe: tccvto /IdvX, 
naatp ael %q, Verborum ordinem muta etiam in vovq 
noXXovg oipLai vimv ravra (prjaai et vulgatum: vfM/&v oto- 
fjiai, qui a Bekk. ex 2 et i2.y qulbuscum faciant Aug. I. 
Ald. Tayl., mutatus est, restitue. Quod antem Riidiger. 
c. Dindorfio , probante Schaefero , ex 2 Aug. I. Ald. 
Tayl. Yind. Rhedig. ifwt post vfjuiv recipi valt, ut ravva 
habeat, quo referas, non probo, nam quisque ad rtg re- 
feret, ut sententia sit: quantum qui dehac re •cogitarit, 
conjiceret et pato plerosque vestrum eadem (^secum} di- 
xisse. Intelliges autem vim sententiae minorem esse» si 
orator dicat: puto vos idem mecum esse dicturos^qoain 
si dicat, puto plerosque vestrum idem cnm eo, qni res 
diligenter consideraverit, sensisse. Inde etiam non pro- 
boy quod Riidiger. in Programm. Frib. 1886. p. 8. eon- 
tendit, ex ii Aug. I. Par. I. Ald. Tayl. Vindob. Rhed. 
^,nexu flagitante^^ (piittetv esse recipiendum pro ciett 
(pijaat. Convenit oratoris consilio magis, si dici^ y^pato 
vos idem jam vobiscum dixisse,^^ qaam: y^idiem 
esse dicturos, postquam ego dixerim.^^ Hiatos 
autem eodem modo hic est excusandns, quo SOS , 4. in 
AvTBinot cjg. S03, 5. y^vofx^vot cjg. 204, iO. fiovXofuvoi^, 
805, 14. in oifiat (og. 206, 18. xara^FTQ^yjaad-m ovx^ 
809, 88. ^(Tovtat ovx iva. 89. (pqApov ort. 810, 81; 
iaovrat fifiTv et 38. I8i(j^ eifQfjxa^ quibus omnibus in locia 
Reiskius inter vocales interpunxit. Item non offiendes 
807^ 19. in oaip av nec 805^ 18. in xairot ov9y qaanH 
quam in Cod. ^ et T yq. xairot abest. Num orator haec 
exclamans quodammodo et indignatus ita dixit? 

Oratio denique ultima inter publicas deliberativi ge<- 
neris de foedere cum Alexandro aperte Demosthe- 
nem non habet auctorem^ id quod veteres jam intellexeip- 
runt. Videas quaeso hiatus^ qui hic leguntur^ iis omifl* 
sis^ qui aliquo modo excosari possunt aut in quibos Beia- 
kius et Bekkerus non consentiunt Syilabam a prodiH 
ctam excipit vocalis 819^ 88. MctxeSovi^ hntlikomormp] 
syllabam f/ 818^ 4. xoivjf dQfivf^. 817, 19. xotvp ofAoio^ 
Yft&4vT(ov. 819, 88^ dii krrt'^ syllabam a> 6o(f in 916^ 



16. ftAegqi voT^ %i9 , 97. Smzitp v/mg 9S0> SO.; 
syllalMun t S13^ &. ^mcv&i iftjiui/etv. iti^^ 8. a^i e/- 
mr. 816, 17. MaxeSori imtjgircu^ dipthoDgam €ce %i9y 
S* '{moftBiPcu auvL 913, 6. npofjjr^ygcamci iPi ib« crr^ic^- 
TW€a&€U ^\'914, 8. crrQ€cr6V€<r&cu inh S15, 14. ofoy- 
nrf ala9fi^Bff9'at. 916, 17. avrar£ or^. 817, 18.« navaa^ 
a&cu cli^oprcu. ftl8, 86. zokfji^ai cianlemai cig. 819^ 
87. mixBa&ai fffiag. ib. «/m/ ifirixavmrto. 88* vamfiYfiae" 
a&€U.imBV&a. ib. nhigcia^a&ai iv. ib, i^iatai inl. 880^ 
89« ;ti()^«;f 6 et 30. cMnWcrdiflf/ «/^'/(Nog; diphthongam 6< 
•S13,:'8. ^<rcvrr£« j/. 815, 15. itgoayxai anoXiolivai, 816^ 
17*. ^ iniMgimvea&ai: ib. «cilaiis/ 6. 818, 85. dwafM 
lbT<.:819, 87, if%< eit&vg*^ diphthoogum o/ 818, 8. 
SiSixovfUPoi avix^a&e.^iQ^ i7. ^xanovSoi iifuv. 817, 19. 
ftopoi i^hfy^ati. 88, avaia&fjTOi tiaav. 818, 83. £AAo/ 
\Ekknpeg. ib. 'fiagflagoi: ancetnreg^ dipthongom oi; 818, 4. 
iWTOv i&€i. it7 y i9..^nov iv, 80* ov vfutg. 

Ex oratioiiibiis judicialis geneiis publicas a privatis 
ease diseeriieDdas quisqite concedet oemoque negabit, 
orationes inprimis ad »ese ipsum publice defeDdendam 
Beriptas de corona dieo et de male gesta legatione 
eadem .fUligentia ftiisse componendas et esse reveria com- 
poaitfiS) ^oam:in ceteris publicis orationibus adhibitam 
vidimos. Quod ut clarius- etiam perspidatur, singnla ora^* 
tionis de corona jam perlustrabimus. Hiatom igjltur re- 
peries hic 830, 17. in: avafiv^cu vfAccg. At optimi codd. 
S ti Aug. IL vfiag n6n habent, Si. habet iifiag^ Hermo- 
genes contra vfAag vnofiv^acu et Syrianus: vfAdg avafAv^^ 
acu. Potest sane vfAag eodem jure abesse, quo is, eni 
aKqoid in memortam revocatur, omissoa est in Piat. Phileb. 
89. imika^eg xai av6fivriactg y .on. Similiter in Leptin. 
480^ 76, legitur: rc^iJiS'* irxofiv^acu netQdaofiat. Simil- 
limo modo vfiag erit delendum 836,. 34. Siofmi roiko ^- 
fxpf/y&ai vfAog na^ifokov rop dyamu N^am hic ^uoque. JS* 
k*8. et qui hlinc locum • afferunt Syrjanusel Alexauder 
Bhetor de fig. 88. qui tamen pdfMniad-e habet, vfidg omit^ 
tnot CSf..Pia|on. £lopiL.850. A. roSe-^fivfia&ijpai Stftaiov 
ini «ot^ofG» ' Item 850>v70; in verbis: o ^Aimdi oiSip 



- 90 — 

tdtuczm ifii imi^ Tovf6o3Ji(ioVy M^g iyxeeloiv vuIgaL-pro ifd, 
quod iB uno 2!. est, fie le^tur. Schaeferus qaidem ftffinnaly 
fyii vel 8ine codice scribeuduni futsse; sed non viAt irigmg 
^eneris esse neutriBS^ «t sententia sits Pliilipptts in illa epi- 
stola lion de teUo acciisat me^ sed de aliis rebus qneritur^ 
Idque epistola^ ipsi, quae sequitur^ optime convenit Rectius 
.igitur scribetur ^. Vittumaliod est toliendumS64> 114. 
in verbis : TtoXXdxtg iaTeqxxvGJTize vcp vfMivk Ibi enim et Bf ar- 
celiinusad Hermog. et codd.i2p. ^areqDe^t/oz^ro habent^qnod 
tum sequ. itrretpavovpto eommeBdatur, tum re ipsa et verbo 
.noXJLccxig^ quia honor quidem manet (^inde TST^fprae) sed 
non coronatio. Probavit eiiam Schaeferus. Diffidlior. est 
locus 803^ 287. tptial nQOGfjxeiv ^g fiiv oixod-w ijxtt ^ofrrcg 
So^Tjg «€gi rjfjuiv dfAeX^tTaiy &G7taQ d*^ (^dele comma^ ovcof 
oiopievoi neQietvai XQ^f^f^^ rQ9 Xoyl^fja&e, .av xa&oepai maev 
ai rff^(poi xal fir^Siv neQtfjy (Tvyx^P^^^^y ovTe:^ xalsfVVTotg ix 
Tov 7.6yov (paivofAivotg ngoa&ia&at. Aeschiaes igitur htc 
eomparavit falsam de Demosthenis meritis opinionem cum 
falsa de opibus aliciijus opinione et optavit^ nt idem accidat 
Demostheni, quod iis accidere solet , qui plus pecuniae pos* 
sidere vid^antnr. Rationes enim subducnntur et si appa- 
ret^ iis revera non tantum pecuniae esse» quam opinio 
fiierit^ ceduut qui putaveront Quod maxime in litibos. 
de permutatione aocidere solebat Quae si est sententiay 
non apparet^ qoid verba sibi velint : &v xad-aQal waiv jul 
ApfjqxHy cum de XoyifyaO-ai i. e. de rationibus snbduceQdis 
sermo sit Yidetur igitur id praeferendum, quod optimus 
habet ood. 2^ xa&cupGfaiv^ quod scribe xad-atffoiaiVy ut sen-' 
tentia sit: si calculi diminuunt^ i. e. si ex caiculis positis 
summa pecaniae, quam adesse «Uquis credefaat^ diminuitur. 
Deinde 936 , 33. verba : xai nokkp ayofviqc post 
<p6fiq> c. codd. JPar. L II. VIL Aug. L YKprsV et 
Fq)t et Bav. in tex:t.. delenda esse videntun Ciir eoiiii 
inde quod Aesehinem eormpertt^ tanta orta sit trepida- 
tio^ non patet, poterat hoc.ex Demosthenis sentmtia 
-etiam sine loagBa trepidatione facere. «^^44^ ftSi-illi 
verbis: fcc pc^^ig imohu^ cam^qtv roa/ ioyw Tijg ygcofMfi 
e. codd. pr> ^kdfip post y(faq>^g eaileca* AJio- in looe 



- M — 

S64^ 118. in Vtrbia^ in^rw^v airov tftjintt ij /iavli^iiuu^ 

&W09 otrro, potest quidem vocaliam conciursiuB pansa ex- 

cusari^ quae post /fot/jl^ eat, rectius tamen cod. 2. 17 

fiavkn oouttere videtiuTy nam ad ^niviatv poteris snpplere 

CtetsiphonteBi^ contraqnem, non contra t^ fiovli^Vy Ae- 

achinea orationem habuerat. Additum est, quia subje*- 

etam deaaderabatur, quod e nexu &cile potest cogitari. 

Uem videtor kgisse IMaximus Sophista, qui haec habet 

(I0C. vid. in Schaefer. Appar. II ^ 167.}: ov SwdjMvog 

jitQ avrtar y vt u nQog ro , Htm ovx tmev&wov owru avtmf 6 

Krfjintpciv uvfjYo^evaev^ omeg avrtXQvg autk Sttit^^Stjv 6 vi- 

faoQ mtt/OQSVu — ovo/uctog fuvad-^H rijv fiLi&ndov nagi- 

tfX^o.wA vw avtjYOQevaev iit^veaev simdv. -^ Difficiliik- 

mam est judicium de loco .1^70 /189. tog i ixntfiQ tmv 

TOtg fit&fJfieQtyotg ytifioig iv rtp xXttnqi r^ nQog rrp KaXde- 

fkttfi ifQCQi xffo^V^^ tov mtkov avSQtavta xah TQtrayimttavifv 

astQott.i^^&Q9^4 tn; Hic enim multa de Calaaute heroo a 

viris dootis siuit disputata. Alii^ uti codd. Aug. L cod. 

-Tiber» K et prs. omittunt ffQ(o£\ alii uti Apoilonius tiQtptp 

-habenty aiii pro Kalafur^ , uti eod. Ttb. nalafitj rp ex- 

hibent^ lilii^ uti Petites, KvafuTov conjeoerunt, alii nti 

Ali.y Kalafiurfj omiserMnt^ aKi denique, uti SchaeferoBy 

mpog T^ K^ofjUtf] "HQ^t scribi vsluerunt et putavemnt^ 

medicnm illum taXtxfUvrjv fuisse appellatum, qnod Toig m^ 

IdfAotg perite oteretur aat in curandis ossium fracturis 

aut ad alios usos chirurgicos^ afferentes ex Demosth. de 

mai. gest. leg. 419, 849. verba: iniQog t^ tov "SJQiaog 

Tov ItmQov et ex Photio c. 60« ''HQtog^ ItnQogy ov fju^ftvti^ 

rm JfifxotT&^tig iv rip mQl <nocpc»ov. At ex apposito 

verbo ketQog ooojecerim, Photium orationem. de mal. gest. 

leg. cum or. de corona permutasse et ex loco Demosthe- 

nieo patet, hic non posse de miedico Heroe cogitari. Illo 

eaim in loco didtar Aescfatnes pater literas docuisse 9i(>Aff 

t^ tav^HJQoMig tav. kaQoVy hic antem aperte patris domir- 

dliom a matris kipanari, de quo hic sermo est^ discer- 

aitnr. Huc accedit, quod eognomen mechci xakafdtfig mc 

antepwitum et satis mire formatom qoemqne offendort 

fiKtins igifaor Snidas dic^r l&v2ayiir^> nvQtoi^ ivofm ^ 



— w — 

Hesiychias^; KaXufiin^g , ^Q(oq (^ser. ^Hq^op^ n^ ^Xtdt^ 
{scu xhai^ nXfiaiov. Eqaidem censaerim primam pro 
fjaa^ cam Apollonio scribendom esse fiQtp^p et KaXufUttnv 
aut esse retinendum^ hiatus enim quia haec duo verba 
anum qnasi conformant nomen, minus offendit, aat quod 
malim in KalccfiiSog mutandum^ ut mentio hic fiat cele- 
berrimi istius statuarii Caiamidis, cujus juxta heroum do- 
micilium illud erat. Tum enim optime explicabitur, qood 
a nemine adhuc vidi explicatum, cur Demosthenes hic di- 
cat: matrem ibi nutrivisse Aeschinem rov xaXov avSgiosrta,, 
Quia enim Aeschines juxta heroum celeberrimi statuarii 
nutriebatur^ facile ex eo pnlchram statuam mater poterkt 
facere videri. — Ordo verboram est mutandus 875, 149.^ 
'^ verbis: {mohj^V iXdvTODv ovrogy ita enim nallos hft- 
bet cod., s^d in ^. est: {molfjrp&fi ovrog iLy cum ceteri 
omnes, uti ante Bekk. legebatur et itemm est scrilien- 
dum, praebeant: ourog iXarr^Dv vnohjcp&^, Praefero 
etiam 317, 874. in verbis: oQm naatv av&Qamotg dtmgi^ 
cfJLiva xal r^ayfiiva ncog ra TOiavra. aSix^Z Ttg ixoiv; 6(^- 
yij xcei TtfioDQia iccna tovtov* i^TjfiaQTi ttg axcov; avyyvfo^ 
fAfj avTi Tfjg TtfmQiag TovTtp c. codd. Guelph. Aug. Vili"- 
dob. Aug. I. JSrs. accusativos oQyijv — TtfitoQiav — avy" 
ywDfAfjVy simulqne signo interrogationis cum Wunderlichio 
*C deleto, ei reticeri censuerim v. Viger. 508. — Si 880^ 
18. haec leguntur: iv yaQ 8rj fyccfye (scr. fycoy'") ^oiU- 
TivofjLfjVy ego particulam Sij neqnaquam necessariam habeo 
et cum Par. I. V. Aug. I. II.. Ks. et schol. Hermogen. 
del^verim, uti 801, 880. Tovg aXlovg non cum unoAog. 
L post imtQfjQagy sed cum libris ante Reiskium et codd. 
jPy0£prtuv. (^2. omittit} post ToXfAfj ante cSora collo- 
caverim. 

Non minus collocatio verbonim est mutanda 864, 
1 1 3. in verbis Stxaia ioTt Tvyxdvitv^ quo quidem in loco 
Reiskius jam ex Aug. I. II. IV. quibuscum faciunt YK 
prs. dederat rvyxdv^tv icTi. Deinde 874, 139« in 
verbis : 6 /Sdcxavog ovroal lafi^etoq>dyog recipe ex Par. I. 
Aug. I. Rav. Ks. ovTog pro ovtoaiy pertinet enim pro» 
nomen ad 6 ante fidaxavog et postpositom est, ut nooien 



— w — 

magis iirgeatar..88G, 174. ne dubita post ^Ehnelq^ ante 
wfTU eam Keisk. e Par. I. V. Aug. I. V. Wolf. Vindob. 
Krs..i;if. addere.. 308y SSX. nnne quidem legitur: rfi 
nolBi inaigojMwog. Xoyov^ , el Aug. II. et K. habent: lA^ 
yovQ.T^ noXBi inaig,^ reetiud tamen. scribes auctor. Aug. 
I. .et s« rp Ttolu koyovg incaga/uvog. 308 , .SS8; in ver- 
bis^: : (ll^ijifiloy^xti vvpl vjuifcg.siil uii Par. I. Aug. I. Kirs. 
W9i .omittutkt,.alii uti Hi^. vvp^ alii )uti ^. vvp y habent. 
£qaideui eum 2. fecerim et |;t/f'>^'rscripserim: concea-". 
81 1 nunc; quidem. . 84<](uar ^iaAi .dnndem librum 33 1, 
9S8. io verbis: uS^}jpol imi> roif Si^fiov t6&' aiQ%&ivT€gj 
obi 2. .post uSiXtfol ol habet> id qadd:Reiskius bene an« 
tea jam cohjecerat: qui.delecti fuiiisent. Poste^il- 
qm iuqi vox . q^iiescit Non maie idem cod. 338, 390. 
in ver^fs: 'Axt^vBi^Ttai iv cevitp rovrtpM^gTo^xatog&ovv; 
ov verbum oSg.-omittit^ cuza ^dd. Pixr. L Aug. I. K s. 
iog ro omittant. Fortasse Demosthenes scripsit : L^ovei;, 

jilaxiPVy *^i -^^ uvT^. TovTtp T^ : . nf^^ UfmQTtlv iCTl 

^mv »ul,!advTU xmoQ&Qvv'^ (og ov M..T..X. Uiatus ta-« 
meo in vulgata poterit facile fefri; -^; Corrigendum au^ 
tem aperte est, ,quod 8.31 ^ 31:9. legitur: ovSevI i^ioTcc^ 
fuu* Nam Grammat. in Bekk.,An..> Jiunc locum diserte 
citat ot exemplum constructionjs Verbi .i^i&rajuai cnm ac* 
cosativOy praebentque optim. codd.JSY. non.minus ovSiva 
(scrib.o^ft^'} ^l.» legitur etiam aoois. Lept 460,* 10. 
et Aiidrot, 617^ 7G. .Recte igitur Schaererns quaertt: 
qoid dubitamus h. t praereri^^acCusativnm?' 

Paosa antem^. quae in loqueiM^o fit^ excusari pdssnnt 
hi hiatus: 336, 4. So^^ 01/^. 339, 13. avTti iz»Qot 
Ikkv (!huio fUv respondet id m^ quae sequuntur^ .fiivroi^ 
quod Schaeferom latidsse videturj. ■ 339., 14. Sie^jJH ^. 
330^ 17. tSpi:ovT€..^iii y 19.: tov noX^fAov oitor^ fiiv^ 
831, %9. .oQyjt^Qfmvoi ivoifKpgi 333, %4r. fjtov ovSiv (Cod. 
Y. /lot; om.3 336,. a^xal totc xai vvv xai mlbfAoXoy^^ 
hic enim vox post icil paululum siibsistit 337 , 34. tcb- 
XQVf*^vov jUPiiyKi^. 343,^49. iSoi or/.- 51. ka^ovn i (H. 
verb. om.). 344, 97. evQid-rjancn e^V«. 355, 89. ovtoi 
— &f]QOvaiV oi X(fn^oi ini TaTg-^iin^aiv, ■. ubi Schaefems 



- 94 — 

recte expUcuit : oi XQV<^^^ j m^^ ^^ '^P^ XQ^^ovg^ Jactairt. 
264, 114. ttQxopTi ij (al. agx. om.^ 966, 118w fMz^m^ 
get i(p' ofg. 867, 120. XoyiGaa»at ori. 271, 183. et 
134. i} /Soz/A?) i} i§ *AQeiov ndyov. 275, 143. ol (uiiv^ 
GvyHa&fifjL^oi ovx, 276, 145. ccvtoj ofjuoq. 281 , ,160. 
atffccfi^wq} sig &, ib^ nenoXivevfmi iupixQ^ai (ak u^>m om.^ 
284, 169. ry S* VGTe^ltf afia ry v/^Q9 ^ /(«v. 285, 
172.. tj fjfi^ga iiuivtf (^scr. xeivrf) ov ftcnfov. 288, 180. 
PofvUi ifiuamw ftip. 292, 191. xa&rffiivov iya^ 295, 
203. awExra ovS*. 296, 205. *A9^va7oi ovre. ib. rp na^ 
TgiSi {mig rov firj ravTfjv iniSeXv. 206. Seixvvfiiort, 299, 
213. osya&a eig,- 300, 216* ingatoniSov ovSeig. 301, 
219* ^flft/rnS afjut fiiv. 304, 230. ea^ai imctxoaia. 231. 
ngori&vfii ori. 306, 238. Aiirxlvv ^. 307, 240. axgt'. 
fiakoyovfx^ov antjX&ov. 310, 249.* fAovia ovr'^. 313, 
257. ik^a&ai oiaTe. 323, 291. icsri^roif an. 325, 298. 
!;re^(ȣ% oirjjt^. 326, 303. xaxia ^ (al. ^ om.) 328, 308. 
9t;X<)^fi£ oatjvix' (aiU qwhirretVy al. ntjvix^y Quibos ad-» 
das 319, 279. icv^Xmxivat iSiag et 312, 255. ixdarov 
ip^ tthi item vox paululam subsistit, unde a Reiskio esl 
interpunctum , eodemque modo excusarim 331, 321. fnoi 
(quippe) «egi ifuivrov X^yovn dveniff&ovdintrott et 239, 
40. Si/ogiCercu (^idque) ivrji ngog.vfidg intaroX^ ngogrovg 
iavrov avfjLfjidxovg ^ obi ex bis posit. praeposit. ngog jam 
coBcIudi potest, verba: ^ rfj ngog vfidg imaroXp discer-* 
nenda esse. Refer etiam buc 241, 48» fi^x9^ "^^ov 
EvSixogy ubi quippe in enumeratione vox post rot^ro?; 
paulttlum subsistit. Idem statuerim 271, 134. iv JrjXtjp 
dno r^g avr^g dyvoiag, unde Reisk. etiam post Ji^l^ in- 
terpunxit. Deniqne huc referri possunt: 272, 137. ^/- 
rqt oang, 285, 171. xairot ei. 294, 198. xairoi or^ 
314, 264. xairoi oang. 324, 295. ot or\ 

Hestant tamen nonnulla vitia, quae tum a Demostbe- 
ne ipso profecta, tnm antiquitus orta sunt. Veluti 231, 
20. aXkcp ovSevl^ <|uod non facile evitari poterat 241, 
48. vno Oikinnq) inoiriaavj ubi fortasse ^ehnnov scri- 
ptum erat v. Aristocr. 625, 15. 242, 49. ndlat av non 
offendit quod etiam 228, 10. de xotvd vn^gev dici pot- 



— « — 

eatv*-' niii ibi .lamns v^em eMere; 94Sy.6ii .^imf fii^- 

^'^iiLijdkJ ftA^ij O.7. nouhr ort £» Svvtaimi- u/a&omB ;Oiir 

Il0ii:?a9tc^y Sua&ffiuu^ S4f7, 68. ;)fOQ^)^^&>|^Tore7^ ovre; 

^iori/iii^^, fGiriasse ;^Q}p. y.aS^.rcir qKT.^^./u.;.Sl69^ 1Q7. 

Beii: m^Aiwjflfc .«fi^, i lainiis. etiaiD;/BEic«i(M9 ivukSam^nSmialL:. 

AJu . temen uvtgJjaaeta» . praeheiit Sed ibidem plure^ stmt. 

hiattMi^rquiii.JoGationidls .et rituB solennes in re mutieaaC^ 

fe r untM C; qiiaft hob: faeileHttitari peAeranty ita^ legis' ibi: 

imvMoiuvv^^ imaS^i^o-^s^vrov: m€lBitpd^\*^\ov[Smtiqii4mf 

maytmd^au •^:S63>^ 118« pro^ imm&m&g^ d^ai^^ofioho^ 

fertasse in. mat o^ scrcplmn fiiit;. S67^:1S0. Juxou A» 

noa offendit y ^ sed 871 ^ 1 3^8. pro mpoQ^^a^ imoiqa^ for^ 

tasdef.^sniAvcrni^ ^. a Dem. est 'Scriptuni. .iSkcnsarl foi&^ 

rifetvniuyimB concur8as.8:7>4, ISJt^iin^ Terin&r;.^ai|cjfirfl9! fe 

r^ liA*^ £A^z»> M . iii formnla solenni. Delcmla tamen. 

esse: : eonjieio vei*ba 885 j.i.t\i-.xal oi akhoi : 'A&xjvHcot 

hSkiiQ.mfaomavn^. Nam oi alL?.oi *A3tt^aSoi non alii esse» 

poositBl atlpie qui nunc non adsmU; judices.: Adidipsua» 

cnr aSerat^ .etiam ceieros Attresiensea eodem urtiis aer^ 

vBnda^ studtti.^sse impietQs, non Itquqty iaest «ma\ idem 

. in 'Vell>ift& i/^iigi Ttatfreg, quippe Atheniekasesi Item .tar4 

taase. etaam-verba ib. ^djme.^^csf^ cmS* on ffa^pa^ aun^ 

i^oHijBwdt*^ qoae oliosa sunt et vim.orationis certe^miBir^ 

■e iMigJBkit^ non sunt a Ikemosthew profecta» ^85^^ ttS^ 

ift verhis: itpapnv voivuv lotrwoq ^ ixeiVfj.r^ f^fjuS^ ignq 

SchaeferuB ofnfog (quod. in .cmI. i}.; ajiest) reote explickiil 

per::. q^en 6.i«a^()o^:'^;k£^JUM.5 ad ijiDm quid ^;^>sihi vdiitii 

mums: est. perspicuanL.: Videturia hhramis ad ^xplicatiiO'^ 

BCBi verhi: O&09' addiituia esse. Item 886 , l^S. iipma-^^ 

^a$'iu^ty failasse. drj ^i^Bff scriptom evat» ;addkuc:CBua 

ifkSBB^ contfBrium:^ v;' KfihoBr;; Gr. gt^ 881*^. JBu . :Naii 

offendit 897^ 810. v^^^c^, mf* aeqHe 883^ 89». M« 

#/tto#^* neqae.aia,a77. «3,o;#V :.: . "..»;.■:'. -,.? yj 

lir IttiOralSone de m:flte gesta legatione legitnr qal:!^ 

dem 945, ( 4 a. iSj^/soiyaQet Hcei awifyigu.ixsivii^iy at eisr 

PBr«rI. :-V^ Atag. i.! lijr^-{i\i. om^y ainnstus aivTjyo^fiOfm 

eat Tocipitodpsi. PostqBJuoi eahn orptor ^inituniversiiml di«- 



xit qaid tam fecerit, id est iStififfyo^i' addit, qaalis faerit 
coneio ejas eo tempore et qaid ejus consiliam. Poterat ip- 
tar tempora eodem jnre matare qao nos dicimus: erliielt 
eine Rede and hat darin Jenem za Gansten gesprochen.* 
Tempora autem saepe a librariis tnntata sunt^ si ceteris 
non respondere videbantor. Ita 354 , 43. in verbisr 
^pjov rahf&^ fi^ i&eX^&cci uxomm xul avrovg ohcoi xam*^ 
fisTpceiy codd. iidem Par. I. Aug. I. Krs. pro axoifdui 
praebent <b^oi;€/y et pro KaTccf/teTvaixarafUpeiPy qaamviii 
(pepaxia&TJpai^rsiecedBt et pix^aai sequatur. At attovetp 
regitiir ab i&eX^aat et praesens est scriptum , qaia et 
vera non audiendi et domi manendi voluntas per longios 
tempus manet, sed (pepaxta&ijpai et pixijaat yj^tptafAu et 
etiam i&eia/ffcu i. e. consilium ipsum ex ipso tum allato 
nuntio singnlari seqnebatur. Collocatio tamen verboruta 
in fiff axovetp i&e?.ijaat mutanda esse videtur, ^^ enimad 
axov^tp referenduin , quo facto recte xccrafiivetp poteris 
cum i&ek^aat struere : et a me verum non audire voluisse 
et domi manere. Ordo verborum etiam mntaudus est 
355, 46. in verbis: imolafimp Htprf Alaxivfiq-wtoal^ fiii 
t^2)r acpiaraao, ubi plurimi et optimi codd. Reisk. (^except 
Bav. Ald. P. Man.) et Bekk. codd. Ks. cum Reisk. 
ipso i(pv post afpiaraao collocant, quo oratio ex meo qai- 
dem sensu vividior fit. Deinde 356, 48. in verbis: 
aXXct ToaovTov ^Set inayyiXlea&at (^ar' x. r. h Reiskias 
particulam ye^ qnae ante eum vulgo post ToaovTov lege- 
batur, uncis inclusit, quia in Par. I. IV. Aug. I. non le- 
gitur, Bekkerus, in cujus codd. i^d)i3rtuv. est^ omirii, 
Particula ye tamen bene locum suum tenet, quia cumidi^ 
cturas sit, mnltum abesse, recte ironice dicit: tantas 
quidem aberaty sciL ut tale quid polliceretur, ut ipse di- 
ceret , se nescire etc Offendo tainen in verbo repetito 
iicayyiXXea&at y quod cum quisque cogitaturus sit ad HSec 
et nequaquam vim aliquam habeat, delendum esse censeo. 
Quis nostrorum oratorum facile dicetrt Aber nicbts hat der 
wenigstens versprochen y sondern er war so weit g^ 
wisslich davon entfernt, zu versprechen, dass ersagte: 
— Nam non in eo quod pollicebatur, sed quod Juata M 



- 97 — 

factamm esse poUicebator^ momentain est posituiii. Si- 

milfiiiio modo 373 , 98. ante avfifiovXsvon erat cctpeTvttt 

additiim, qood minc Bekk. delevit. Ante o^otb autem 

paoM est Non offendo 856^ 49. in verbis: on ^orjd^* 

a^ o S^fwg & '^&t^ai(op, videntor enim haec verba ex 

decreto ipso de^omta esse. Sed sl infra 356, 50. ovS' 

i§i4mu 'Ad-fivaiovq legitor^ videtur tovq ^A&rivaiovq scri*^ 

ptom fdisse cf. 367, 149. et 391, 160. Non offenderim 

859 , 57. in formula solenni : iv r(p ififp ySare einatan, 

neqae iii Mmeris, vekiti ib. ivarp ini 84xa. 58. TQitfi inl 

Sim et iiny inl Sixa. Huc etiam referam 359, 57. 47 pAv 

Toiwvv c/(M7i^ ila(pfi/3oXicivog — iyiveto. Nam in ejusmodi lo- 

cis hiatos quippe in enmnerandis rebos facilius ferendi sunty 

inde etiam 59. tavTy iyiyvov&^ non sollicitabo^ neqoe 

960^ 60. avTo avfifiaivu eig TovTfjv ^tvai nifiitTfjVy qoam- 

qoam ibi in ind. Lambio., probante Tayloro, dg deletum 

est Neqoe aliter statuo 361, 68. de verbis: alXtp ov- 

devi et 366, 81. ovSevl ov8h. Quo tamen non referreni 

36S, 68. : eig tcc nQayfiat* airt^ iSirjaBj ubi c. cod. t* 

ait^ post i8ifj(T€P poHas, cod. K. omittit avttp. Nam 

nbi alieno in loco verbum aliquod positum erat , fere 

semper fieri solet, ut allo in libro sit omissum. Offen- 

dere poterunt 379, 96. oi 8avee^6fievoi ine nojiiX<p ayov^ 

T«g. Hoc tamen recte Marklandus et Schaeferiis sense- 

nmtf interpungendom esse post noll^, qno alter ille 

Uatas excosatnr , cum alter ex solenni dicendi ratione 

itmi^ea&ai inl noXhp explicandiis esse videatnr. In 

verbis: 879, 97. d yccQ fi fiiv eiQtjvfj iyeyovee-^Tiv' av-^ 

&gm[<ap ikimi^aev av ,^ eiQrjvfj^ non putarim Demosthenem 

verbom eiQvjvfj ipsom repetiisse, non tamen c. Bav. F<t>. 

alterom ij eiQi^vtj^ sed prios ^ eiQtjvtj post ^ fjiev deleve-^ 

riii. Nam qois dicet: si pax facta esset — quem homi^ 

pax dolere affecisset? idqne paucis verbis interje-^ 

Facile autem explicari poterit, cur post v f^ (sta- 

tim praecedente ^ eiQ^vfj') eiQi^vfj adscriptum sit 877, 

117. ante oefuee prDnomen iy(o delendum est auctor. Ang. 

I.IL Ks. Ib. paulo ante verba: acpifjfu fy(oy\ ^rpfjp^ aliter 

ioterpangenda esse censeo, et qoidem post acpifjfn. Dixerat 



» 

enim etiam in iis^ quae antecedunt: 116. iym—ilipijp. et 
ii7. if^v iyci. Apostropho poterit hiatns removeri37S^ 
98^ in acpivfii ^laxivfiv et 404, 202. eiiu av&Qoynoq. 
Item non diibito, quiu 379, 125. in verbis: xuxsdvoig 
avvTjx^^<^^^ xai avTol i^eitiithfjx&^ lectio codd. JSYetyg. 
F. iavToTg pro avTol (Cod. v. avTov habet) recipi^ndnm 
sit. Nam Athenienses revera non solum cum Phocensi- 
^ns lugebant, sed etiam, quod ex iis, quae sequnntur^ 
intelligitur, sibi ipsis timebant. Quod autem iavroig de 
secunda hic dictum est persona , poterat quidem , sed 
non debebat librarios offendere. V. Schaef. App. 1, 371. 
Codices Aug. I. r. et s. sequar 401, 191. pro noT^^i 
ovv scribens noTcgov ovv^ coll. Mid. 558, 133. noTBQ* 
siaiv oveiSoq — ol Sia^avTBQ-^Tj oi) ^ ubi codd. Kt. norcQOi 
Jiabent. In iis autem quae §. 192. sequuntur^ verborum 
ordinem: fiiXQov axovaari fiov i§<D ti Tijg nQsafielag Tav" 
TTjg non probandum esse censeo^ sed ti^ quod F et 4>. 
omittunt et cujus loco u. habet ro ante ^im collocaverim, 
uti scriptum videbis 407, 213. idv yi ti ^m Ttjg gtQ€^ 
a^eiag ^XaacprjfjiAj. Idem fortasse faciendum 404 , 202. 
in verbis: ^aTi S' imiQ fdv t&v nmQayfi4v(ov ovtc Stxaiu 
ovT€ nQoarjxovaa fscr. nQoarjxovij^^ rj TOiairrp anoXor/ia* 
Cod. 2 enim yq. habet anoXoyia avTtj et 0. avTfj anoJu 
Equidem igitur scriptum fuisse conjicio: tj dnoXoyia TOiavrfj^ 
i. e. quae talis est. Magis etiam offendo in iis, quae 420, 
250. le^untur: a S* ovSi nconoT iv T(p fiitp vnexQivoK 
Opposita enim sunt verba : og a fdv noXldxtg ijyfapiam 
xal dxQi/Sojg i^rjniaTaao vneQi^rjgy sequentur igitur: quae 
autem non didicisti, ea quaeris et profers, ut inde civi- 
bus daranum aliquod pares. Qua de causa verba iv v^ 
fiiq) offensioni sunt JVam legationes suscipere^ de quo 
inprimis orator loquitur, per se patet, eum non pHus di- 
scere potuisse in vita quam eas subierit. Multo aptius 
autem procedit oratio omissis his verbis : iv Trp fiiq)^ quae 
a librariis ad vnexQivo) addita esse videntur. Sententia 
enim erit: quae autem quum histrio esses, nunquam egi- 
sti, id nunc quaeris agere. Ejusmbdi additamentum etiam 
reperisse mihi videor 423, 256. in verbis: iy(o S* dei 



_ 99 — 

fiip eipat aXfi&^ Tov Xoyov tovtov fjyovfmi. Hic enim bi" 
rae ab omDibiis fere codd. Reisk. et Bekk. QF^JY^iiiv.') 
omittitury.neque ante Reiskium legebatur, ael autem in 
codd. Augi I. IL K. et s, abest ejusque loco iidem codd. 
praebent eivcci ante fdv, idque revera a Demosthene pro- 
fectam esse censeo. Demosthenes enim hoc estdicturus: 
esse quidem veram hanc Solonis sententiam: „deos Athe- 
nas servare^^ se putare et velle, ipsam autem hanc causam 
qaodammodo {nrobare Deorum benevolentiam se non minus 
patare. Ergo non ael et vvvy sed opinio et optio sententiam 
esse veram et res, quae sententiam veram esse probavit, 
sibi respondent. Quam facile autem asi inseri potuerit, non 
est quod ostendam, quo inserto eivai est omissum. Inter«^ 
plretamentnm inesse 426, S66. in verbis: Tag noXcig aTtd" 
(Fag imohxkX^oav Tug iv TJj XccXxeSexfj ol TtQoSeSovTeg opi- 
nati sunt Marklandus et Taylorus , recte dissentiente 
JSchaefero, qui tamen in eo erravit, quod oi npoSiSovTcg 
tantummodo de corruptis hominibus istis^ de quibus supra 
orator est locutus^ intellexit. Equidem potius cum codd. 
^Ks. fecerim^ qui articulum ol omittunt et ngoSiSovTig ex- 
plicaerim per ^>tradentes.^' Nam subjectum ad anol(x)' 
X4x€(Tccv omnes sunt Olynthii^ qui dicuntur x^^^ovg inn4ag 
stBXTfifiivoi 9 nheiovg ovreg ^ jnvgeoc et quae sequuntur. 
Nam censes hos omnes proditores fuisse? tradidisse au- 
tem arbes omnes in terra Chalcidica recte dicuntur, ne- 
que Philippus sufiiciebat urbes tradentibus. Yertes igi-^- 
tuf : sie hatten alle Stadte in Chalcidice durch (^freiwil- 
lige} Uebergabe verloren. Pronomen ocroe deleverim 433^ 
S87. in verbis: navreg oaoe oi neQe nogveiag i^Qvt](Tav A6- 
yoi. Omittitur enim oaoe ab optim. codd. Aug. I. Lind. 
liak JSYKs. 9 in aliis oi deest uti in' cod. S, Tayl. BaV. 
(^oaoi superscriptum est ut varia lectlo} F^r. Item pro- 
nomen person^le (7v 435, 894. ante ^xgeveg auctor. Aug. 
LK.S. delebis probante Schaefero. Nam non in eo^.qui, 
sed in re, quam Aeschines ad judices detulit, oppositio 
est Alia medicina parata est 449, 335. verbis: dg ov 
(Tv aheog Seeiov. Ibi enim vulgo ante Reisk. et in codd. 
l^^tav. recte awaiTeog legitur pro alTeog. Demosthenes 

7* 



— too — 

/ 

enim hoc dicit: Ne id dicas, alios quoque aactore» peir^ 
niciei Phoeensium fiiisse^ sed id demoostra, te noa A* 
mol fuisse auctorem. Videtur avv ob praecedens <ni eva^ 
nuisse. Eadem ratione etiam 450, 841. rovrtm ante 
iakcox^wm c. codd. ^YQKs. in roikov mutaverim." 

Pausa excusandus est hiatus 343, 9. in imoiii9^am lig 
zlva (^cod. a. e/$ om.}. 350, 31. ijiiov ovx (^^rc. post i^xA 
inseruit ror«3« 358, 36. ^ imarol^ ij xccga tov ^iklnnmu 
354, 41. wfAoXoyei ^kixa'-notij(7ei. S&S, 53. aXti&^ a^ 363^ 
70. Tot^r^ (o^. ib. fiovX^ avzbq. 365, 77. ngatTBi €lg» 
368, 87. noQ&fAtpv- 373, 99. inroAm;^ o^d^. 10)}. «i. 
liTtnov oTi. 374, 104. tjdixtiTai ISiq^ dijnov. 375, 118» 
ovJi ^ikoxpdnjg itoXfAfjo^ noiijoai 6 fiiagog. 377, 119. 
il^€i or/, 190. alTidacea&ai. cog { neneiofjt^va ^;iffl!(>i^d/iem 
r^ ^0X4 ToiavTay ubi non solum ante gj^ pausam esse di- 
xerim, sed etiam post r^ quod ad x^Q^^ofAeva refertur. 
Sententia eoim est: Bes ipsae sunt testes nec poterij 
dijCi j eas ut vel ab aliis persuasas vel alicui studentes 
esse tales L e. estes. Idem statuendum 379, 124. de 
nQooak&tov Tp fiovkji i§oifioG€v. 185. iv Ileiocusi on. 385^ 
143. roff — /SovkofASPov naQadovvai ix&Qov ijy.7jaea&ai., 387^ 
150. ij fjihf elQfjvfj TiXog eexev avTtj (^i. e.^ V ^oir ^tXo^ 
xgoTovg. 390, 157« HXayov fiiv iyd) i^pTjcpi^rco. 8i. 899, 
1^68. a ngog EvxkaiSrjv varegop ik&ovra tovtovI anexQi^ 
vato (^codd. Kxs. vaTeqov post tovtovI collocant}. .39^6, 
175. ovToal (^codd. rs. ovroalvy ijxi fdv. 176. Svo&f &a» 
T€Qov ij fiaQTVQetv ^ iiofivva&ai dvayxdao). Est hic, at 
in membri incisione pausa quaedam post i^fwva&m. 
401, 194. (fo^Tj&ivTeg ol avyyeveTg aircov ime^i&evTo.. ib» 
408. alxfidkcaTOi yeyovaai xal elai nagd aoi ^XiTchnt 
Hxovaai ydfiav. 195. Toh dnoxreivdvTOjv tjv tov *.A3L^§ttP» 
Sqov tov dSehpov tov ^iXinnov ovrog 6 'AnoXhxpiivt^. 

403, 198. ^|(o S^ avT^g ovaa — ij yvvij dvanfjStjaaati^ 
nQoaninTeiy ubi dvanrjS. cum ngoaninTei cenjuogendum» 

404, 808. Sixdict ovte. 405, 805. TovTovai oTi. 40^ 
809. ifiov cjv., 407, 813. S avSgeg *A&rjvaioi dfjupo^ 
Teg*. 411, 884. o5 dvSgeg A&fjvaToi. ixXeXifa&ai. 418^ 
887. vr^nai ovTe. 413, 833. nQoaijxei ij. 414, 836. 



— 101 — • 

/ 

^OaiQam ovt\ 416, 340. aoi v- 418, «47. iTic- 
JHX&^ ovt». 426, 867. iega ovre. 4S7, S70. dSipai on. 
483, «66. ahp tj. 434> «88. ^ ij. 436, «96. ^er i^. 
489, 306. iSixinfaut ovt. 445, 3«6. utrci rw—naQccSo&^^ 
pot QfpLtftfi^ — nee^oxevd^erai. 446, 3«7. r^ &€(p ol fiip. 
449, 335. Xir^ €l ei 336. liys dg. 450, 340. rovrov dg. 
Hia igitnr praeterinissis restant hi hiatus: 353, 40. 
ei pSuPy coll. 363, 70. €v ttS^i. 387, 148. bv oT^. 405, 
«04. Mi BiSoTEg. «06. ev oiS*. id. 4«8, «73. 440, 309. 
441, 81«. Addas his 397, 178. Savu eiQyaofiivop. 
179. Imtpk avtov. 398, 181. Setva ^vlavTmd''. 4«6, 
«67. Seiva itfnftpioaa&e. 437, «99. xaxa eiQyaGfAkvov. 
eolL 44«, 314. in quibus an a possit elidi, dubium 
eit Befereodum etiam hac 346, 18. o; <MTog. Sed 361, 
63. io verbis: ofn ^thnnog antjyyiXkeTo npog vfiag vno 
TimTOV ini Tp Ttiv ^coxitov OGJTijpiqi naQeXfjXv&ivai , post 
Tidfttw vox pauluium subsistit, quia id ex loci sententia 
qnaai parentfaetice additum est vno rot/rov, id quod etiam 
ex coUocatione concludi potest. 374, 103. ntikai av non 
ofendit, idemque 4«9, «76. nunc est scriptom. Item 
403, «00. inei 6 et 406, «09. iov, lov non offendnnt. 
Recte tamen dubitabis de loco 380, 1«7. tog imxexiiQV' 
xnu /(»^^ucrr* tt&rtp iv Biifiaig et 401 , 194. oTi fjv avTtp 
^AmiXotpmi^g — tpiXog^ nbi 7^^ post avt^ addendum esse 
videtur, sequttur enim ifUiSif Si. Ferendnm fortasse 407, 
«1«. anarpr^tpioatF&ai cnrrovy non ita 415, «38. ro trvy' 
yvcifiuj aSeltptp fior^etv nQotjeiXrjtporegj ubi cum fereomnes 
iique optimi libri (solus F. ap. Bekk. et marg. Benen. ed. 
Fel. et marg. Lut. habent avyyvtofirj) tTvyyv6fifjv tneantur, 
et in bap proverbiaii dictione Sog aut simile quid suppleri 
possit, trvyyvoififjv praefero, quamvis hiatus in proverbio 
■10118 offendat. Item non offendunt quae 430, «79. le« 
gaator: $tai ifXix&fiaav Ttveg avrAif iv t^ fiovkp ov taXff^ 
^ iemyyiXXovTe^. Bene enim Heiskios ea somta esse 
dieit e formula illa, qoa mortis sententia dicta fuerit in 
Eficratem ejusque consortes. 434, «90. post ini pA^ 
tiK ftQtatf^ ip^ov ante otfS' vnaxovoat xaXotfftavt^ i&eX§Q 
vox paulolam subsistit, idemqne fit 485, 998. in ver- 



— 10« — 

bis: iSeleyxofA^POvg in^ avroqmgrp ini rcp tAp avfifuixm 
oXid^Qq^ ravra nBTtoirjxoraq ante inu 439) 305. in jis 
quae ab Aeschine dicta esse narrantur^ feres hiatos fyd-' 
Qsrai rj et ayccpaMT^aat ff(pfj. 441, 312« in verbis: xahot 
TovTOov aia/^ovg Xoyoi ovSiveg namoT* iv T(p ncewl XQ^^ 
yiyovoGt naQ vfxTv ante ovdivegy quod magis ad sequeiH 
tia pertinet, pausa quaedam fit Si deniqne 447, 330. 
in verbis : Sta tI; ovtb yaQ vfisTg ys axciQtGToi ioTM ovr 
adtxot av&Qdmot ovts xaKoL codd. Aug. L II. JSrs. /« 
omittunt, mihi id post axccQicrroi collocandum et y* BCri- 
bendum esse vldetur: vos ingrati quidem non estis. Verba 
av&Qfonot ovT€ xaxoiy ab aliena manu inserta esse dixe- 
rim, a qua etiam 448, 333. verba: tovt(ov yoQ ehnp ol 
aTQaTTjyol vnevj^wot addita esse suspicor. Ipse enim §• 
334. explicat, car Aeschinem non accnset rerum in bello 
male gestarum, sunt, inquit, omnino, quae amissa snot, 
non in bello rebus male gestis amissa, sed per istos ho- 
mines corruptos: ergo duces sane causam remm geata- 
rum non possunt sustinere, quia illa non sunt bello gesta. 
In oratione adversus Leptinem ordo verbornm est 
mutandus 466^ 30. ^aTt yccQ yivet fiiv Si^nov 6 Ammm 
i^vog. Cod. Aug. I. enim et K. Stjnov melius post ^6v- 
x(ov collocant. Cum A. Wolfio antiquum . verborum ordi- 
nem qualis ante Reiskium erat, restituendum esse censeo 
496 y 97. in verbis: firjSh etvat oTekv tovtoov ofe, uU 
cum plur. codd. Reisk. Texcept. Aug. I.J et cnm Bekk. 
codd. jPv. tovtcov csreXTi cov scribe, in relativo enim, qnod 
sequitur, hiatus non offendit. Dices quidem similem hia- 
tum legi 457 9 2. et 466, 29. at ibi ipsa legis a Lep- 
tine propositae verba afferuQtur; id quod neqne de hoc 
loGO neque de verbis 496, 128. dici potest: rQoyHxg onwg 
av ot nXovatcoTaTot letTOVQydaty fAtjSiv* etvat aTBXfjj %Qoa» 
iyQaxpe nXijv rmv acf 'AQfioSiov xal *JlQt(TToyeiTovoQ, abl 
codd. ^Yiir. rectius arei^ post nQoaiyQaifjev ponant 
^'Onoig av enim hic finem sive consilium indicat, nti de 
Symmor. 184, 23. (pfjfu — intxXrjQ^aat rag tQtrrvgf amg 
av — p, quem ad locum Hermannus de part. av p. 129. 
recte monuit av esse additum, quia dubium sit, an ft- 



~ 103 — , 

ctari 8iiit Athemenses. Coojunctiviis aatem non of- 
fendety com ad ygaipccq sit vofjiov snpplendam i. e. le- 
gem^ quae jubet Qnae cum ita sint, certe comma post 
m^Xfl erit delendum , rectios tamen etiam utbItj post 
itQoaiyQayjBv collocabituir. Non minus sedes verborum est 
matanda 503^ 15%. ubi nunc legitur: fifj iietvae imo rov 
Srinov x^iQOTovfi&^vTa nlaiov ^ cencc^ Gvv8iicrjacccj cum ante 
Bekkernm in omnibus iibris et in Bekk. FKsiw. scriptuni 
sit: fiij ^awcei x^^QOTovTj&ivTU (scrih. x^^90Tovtj&iv&'') vno 

TOV SfJpLOV Tt. T, X, 

Sequar codicem optimum^. qui 499, 140. in ver- 
bis : oTov Tto^QooTiQm ioTiv pro no^QooT^Qco habet no^QfOTBQoPj 
formam quidem insolentiorem ^ quam tamen Antiatticista 
ex Demosthene et nti videtut*, ex hoc ipso loco affert, v. 
Battm. Gr. gn I^ p. 871. 

Qaae restant praeterea hujasmodi vitia aat pausa aut 
alio modb possant excusari aut mutari. Ita457, 1. alTu 
xcci Tov ncuSoQ elvexcc (^scr. c. K. Svexcc^ tov Xcc^qiov cafAolo'- 
yffGccTOVToiqj post XuPqiov vox subsistit, unde Reiskius 
int^rpanxit. In iis quae sequuntur 8. iv fjUv yccQ r^ yQccipai 
fAfjSiv etvai aTeXij Tovg i/ovTag aq^e^Xero Ttjv ariXeiav , iv Si 
T^ TSQoayQccyjai fifjSi t6 Xomov i^sivac Sovvac vfiag to Sovvac 
vfuv iieZpaif non offendes in eivac ccTeXff ex causis supra 
aliatis, neque in Sovvai vfiag, nam inter Sovvat et vfi&g 
quod cam ocpeikeTo struendum est, vox qoiescit, offendes 
tamen, si vocalium concursum spectas, in Sovvat vfjuv et 
F. A. Wolfius verba Sovvat vfiTv delevit cum Obsop. et 
Wolf. At id ipsnm etiam in iis, quae $. 4. sequuntar: 
ofpatQfjaeTat to xvQiovg ^fiag elvaty urget orator^ quod ex 
lege illa Atheniensibus non amplius potestas sit donandi^ 
in qoo non poterant non Athenien4ium animi maxime of- 
fendere. Si igitur quid delendum, potius cam Reiskio 
Aldinam secuto prius Sovvat esset delendum. At in eo 
non minus vis quaedam est posita, quod ne dandi quidem 
potestas amplius Atheniensibus sit concessa, eamque 
ipsam gravitatem scriptor neQt iQfifjvelccg, Demetrias, qaem 
ttL Antonini temporibus vixisse probavit Walzius in Rhe- 
tor. Or. IX, Prolegg. I--IX.^ deprehendit S57. his ver- 



-- 104 — 

bif: Seivov-^noklaxov Htcl ro Svatpd^oyyov^ wa%B(f al ifavi* 
ficcXoi oSoL naQccSeiy/m rb^JrjfAOG&^vtxov ro: v(a&q ro SoS^ 
pui vfuv ilBivui. Excusabis igitur hic hiatum ita^ at ^ 
cas, Demosthenem gravitatem elegantiae antetalisse. 458^ 
4. excusabitur qoidem hiatus in SiSax&^nvui onwq. Dm-* 
dorfius tamen optimos codd. 2YQi^. secutus nm^ pro 
onco^ scripsit. Facilius etiam 459^ 8. avrBinoi &v ferefl^ 
sed cod. Aog. L et r. av 'non male post ovS' coUocMt» . 
46 Ij 14. inter nBmia&ai et ofioiav Reisk. interpunxitr 
quia pausa est, idemque fecit 1 5. post c3 &vSQsq Sisttxatmk 
ante afABivov et 477^ 69. post Sixaarai ante ixaivtp fiiVf 
pti 463, S3. in verbis: iva (^scr. iv*^ ovv tQiumvt m^ 
d^Qfxmoi i nkciovQ — XBirovQyrfamriv post av^gamoi si 17 U^ 
gitur, distinctio et pausa fit^ at Aug. I. et K pr. 9 
omittunt: Reiskius 4nde ^ sustulit locumque ita expliGoit: 
ut itaque in posterum semper homines triginta eonferant 
numero plures quam nunc conferunt.' Probavit id rectto 
Scbaeferus^ tum, quia oppositum eat: rot^^ &n€evragf ergo 
Dion piuresfy sed ad summum triginta debet dici^ tum qdia 
ipse orator supra 8 1 • trtginta ut sufflmum numemm - fHH 
Sttit 464 y 25. oeal fi^v ne^i rov ye fiif uvcu /^v^flsra 
xoiva rp noXei imTvo vfiag ScZ axonfiv poteris vocftHaiB 
concursum int0r noXei et ixBtvo excusare^ sed eum faeile 
.etiam toUere iutv scribens. 466 , 89. in verbia: dta m 
yiygaqid^ai iv f<^ fifKp videtur fihf post ysyQ&fp&iXi excK> 
disse^ sequitur enim fiij SifjQnad-at Si. Si post fcaeover** 
ba: orov arBlrj legitijir^ fortasse areX^ ab aliis est leddi- 
tiim, ter enim repetitur, quamquam hiatus in pronomiBe 
excusari poterit. Item biatns 467, 33. in roaot^rov <&m 
defeadi quidem posset» sed omBes libri habent romvroi' 
recteque dixit Scfaaeferus^ ipaum positum proncMmnia vfifv 
inter oi fiofvov et ixavov iaterserti arguere^ qm^ifini- 
menti superabiiiidasset > cum difficultas annonae premeret 
wuvraq &v&QionQvg, exteria sic venditum esae, ot aerft«* 
rium XV tatonta lacraretar. Equidiem verbnm nQOimQi^ 
y€v4a&cii mb explicare noa posse fateor hac Hier. Wolfii 
eai^ectura reeepta. Quid eaim hoc est: Leuco finime&- 
tum misit bobis non modo sHfficiens , sed tam modifio 



— 106 - 

pretto, ot praeterea XV. taienta laerifacta ^ot, Qn(moio 
ex saflficieiite fmmento laemm praeterea addi poterat? — 
Paosa. est 467, 35. post imojUieveT ante iccvrtp fih. Sed ^ 
470, 44. in noieZ o vofiog fortasse 6 v6iu,og ab aliena pro- 
feetom est mana, et in universum Leptines cam lege sua 
sopplendus. 472 , 51. in aiiov iffnv evXa^d-iivcci dStx^^ 
aui videtur post eulafiv^v^ca fiij additum fuisse. 474^ 67. 
iil verbis : Tbt)ro <^' oo yivu xal So^ji \iiQiVQ(Aeifov^ YSoi rtg 
^ ttlX J^(>/(^ Reiskius, quem secutus est Bekkerns, ^p^- 
wfuivov oncis inclusit, abest enim in Par,. I. Aug. I. et 
Bekk. JSYiiKvs.y Dindorfius delevit. Desidero tamen 
ejosmodi verbum, quod superiori Sid>Qt<nat respondeat, et 
ai^ius^ quam tSot cum dativis illis yivet^^Si^jj et H^(p 
stmi possit Non magis probo^ quod 490^ 111. in ver* 
bia: ovSi St mv fiiv ixetvot fAeyah>t \xrjq 6ktyaQX^'ag xcU 
geanoreiag^ elal viri docti, Lambinusi Taylorus^ F. A« 
Wolfius, Bekkems, Dindorfius et Schaeferos offenderont 
io verbis uncis inclusts, quia intert^reti debeantor verbum 
cS^ explicanti, neque de civitate Thebanorum bene Seano^ 
reia dici possit neque sana stmctura cum ceteris^ verbis 
co^ant. At spectaoda sunt inprimis verba $• 107. iTtet-- 
Sav Ttg (^LacedaeaioniorHm} elg rriv xalovfjtiptjv yeQovaiav 
iyxgt&p naQoaxdv iavrov olov XQV > SetrJtorrjg iarl rdi» 
noXhov» ixet fiiv yag kart rijg a^er^g a&Xov rrjg nohtelaq 
xvgiq) yevia&at fjiera reiv bfioicw^ na^a St rjfiiv ravrfjg fih 
6 Siffwg xvQtog x* r. L Qui igitur Lacedaemone de civi- 
bus bene meruit, inter principes civium est receptus et 
S&morrjg factus. Talia tamen^ inquit, neqoaqaam Athenien- 
sibos suaderi possunt ^ quibus {St cjv^ illi fuyaXot L e. 
potentes sive S^anorat (nostrum: die Grossen) civitatis 
soae, quippe qaae oXtyagxics et Seanoreia sit^ sunt i. e. 
exatiterunt. Miyag aatem etiam dici rfi i^ovaiqc xal (re- 
imnfiri testis est sebol. ad Aristoph. Vespp. p. 67«, nti 
etiam a Xenoph. Hell. I* 7, 44. fziyiarog rciv noXtrAv 
ita dicitor. Contra Wolfium oegantem fAdyag cum geni» 
tivo stmi ct Berobard- Syot. gr. 1 54 et 1 ft A. qui certe 
smiles attalit geoitivos. Posse autem Lacedaemooiorum 
rem poblicam Seanoreiav 4ici ex ipsis Demostheois ' verbis 



-^ 106 — 

sapra allatis potest intelligi. De Thebanis demonstravit 
idem Knlgenis ad Dionys. Histor. p. 469. Reiskius tBr 
men, qai verba defendit, in eo erravit, qaod dixit:. itng 
6X. X. SBGit. idem esse atque xata rijv oXtyaQX^^ ^^ ^- 
anoTBlav i. e. per quae magni illi sunt ratione oligarchiae, 
cum bhyagxia et deaitoreicc potius de civitatibus ipsisdi- 
catur, uti explicui. Kriigerus autem, qui I. alL genitivos 
per epexegesin verborum Si* cjv explicuit, oratorem sa^ 
tis contorte locutum esse statuit. 477, 68. iu verbis: el 
ag* aiiov xaraiiisfitpafi^vovs ^ rov avSoa ij ra nengtgy/Aim 
auT(p axvQov ri noi^aai rwv ixeivqi So&ivmnf. vocaliom 
concursus poterit quidem defendi, quia inter avv^ et osrv- 
Qov pausa quaedam est, abest tamen avzfp non solam in 
Par. I. Aug. L 2YQKrs. sed etiam in Dionysio p. 171. 
b. loc. afferente, qua de causa Dindorfius, improbantQ ta- 
men Schaefero, pronomen delevit. Cum autem orator in 
universum dicat: aut hominem aat res gestas vitaperan- 
tes^ poterit avr^ jure abesse. Pausa est 479^ 75. in- 
ter Xoyov et or/. Excusatio in relativo 480, 78. ov 
ixaarrjv et ov ^xaarovy in pausa 481 , 79. ^ox^T nal» 
vficjv — roaovrcQV xaXciv ainoq wv aYaXQov S" ovSivbg ry 
nolci a^ioq dvai amareQtj&ijvai rijv ariXeiav; ubi tamen 
malim etvai, cujus loco Ald. v habet^ abesse. 488^ 89. 
in verbis: xal fiijv xai xccr ixeTvo (^scr. ixeTv^ mc^i m 
BTrj nBnov&mq 6 naTqy el rrjq ScoQcag cKpaiQe&eitj , xa&^o 
noXkdxiq vficiv arQarrjyrjaavroq Xa^Qiov ovSevoq nomo&* 
vioq oQtpavbq Si' ixeTvov iyivero vocalium quidem concor^ 
sus, quia post genitivos absolutos vox subsistit, minas 
offendit , legebatur tamen vulgo ante Beiskium mcA 
ovSevbqy quod sane legi potest. Repetitur enim ita par- 
ticula praecedentis sententiae: xai xar* ixeTv* nt signifi- 
cetur : ^,etiam eatenus male de eo ageretur y quatenas 
etiam nullius filius per eum orbus est factus, ipse antem 
etc/^ Non raro enim factum est, ut particula xai sic re- 
peteretur. Exprimitur ea novum quod hic additur Btga^ 
mentum. -Nos quoque dicere possumus: Und auch inso- 
fern wideriiihre ihm Unwurdiges ^ inwiefern ja aach 
trotz dem dass Chabrias oft unsre Heere anfiihrte, Nie- 



— 107 — 

I 

mandis Sohn je durch ihn verwaist geworden ist^ er 
selbst aber u. s. w^ Male Wolfias^ contortius Reisigius 
ad Oedip. Col. 304. xal explicuei-unt , ceteri deleverunt 
Si 485, 98. vmT€Qo$ ol vo/utoi legitur, videtur arti- 
calos delendus esse. Non enim hoc dicturns est orator: 
eas leges ad quarum priiescriptum senatus consulta scribi 
debeant, recentiores esse his ipsis sehatas consultis Qrmv 
ynitpianaTmv ccvToiv^ hoc enim fieri nequit. Sed cum sit 
vitoperaturus , quod leges tam saepe rogentur et abro- 
gentur^ hoc dicit: esse adeo leges senatus consultis ju- 
niores et tamen ad legum normam y quia sint stabiles, 
decreta esse tacienda. Id autem cum non de omnibus 
legibus posset dici, rectius articulus, qui facile ex prae- 
eedente syllaba poterat oriri, aberit. Sententia loci erit: 
Von den Verordnungen unterscheiden sich aber die Ge-* 
setze gar nicht mehr, sondem ihr habt jiingere Gesetze, 
nach welchen doch die Verordnungen abgefasst werden, 
als selbst die Verordnungen sind. Poterit igitur quidem 
articulus legi, quia scriptores interdnm id, quod de sin- 
gutis est dicendum, de omnibus dicunt, melius tamen abe- 
rit. Non offendes 488, 108. in verbis: iieZvae Sovvcu 
Tcc iavTov (p ccv rtq ^ov^Tfcai neque 489, 106. og &q* 
ol jicexeSaifioviOi xa),6ig itohTevofievoi xal QrjPaToi ovSsvh 
T&v ndg' iccvToTg Sidoaai TOiavTrjv ovdepiiav Tifitiv. Hic 
enim post Qrj^aToi pausa quaedam est; nam quae prae- 
cedunt, ea vi sunt dicta: homines quales sunt Lacedae- 
monii, qui bonis utuntur institutis publicis et quales sunt 
Thebani. Perspicies simul inde, cur ad jiaxeSatfioviot 
articulus sit additus^ neque dubitabis, quin idem cnm 
Reiskio ex Aug. L et K. ad Ofj^aToi sit addendus. Schae- 
ferus articulum et ante AaxeS, et ante &rj^. delendum 
esse censet. Vox quiescit 489, 107. inter (pvkaxal et 
imog, 490, 109. inter novrjQit^ et ^, 495 , 1S6. inter 
tpaiv&F&ai et ota^ 187. inter xatTot et d'^ inter quae Reis- 
kins ubique interpunxit et 496, 130. inter ovTt et oikey 
abi est sententiae incisio. Idem dici poterit 503, 150. 
in verbis: noXif Totvw xaXhov Tjf SetvorVTi TavTjj XQV^ 
a&ai inl Tb-^^xoXa^eiv n — aStxeTv. Nam ini hic locum te- 



— i08 — 

net particoUe finalis. Alia de cansa non /oflfendant ver- 
ba: 504, 166. ^^&rifioq Sgtid^' (pfjai f^cci ^ omitt StfpuH 
aia &jTiv^^^ sunt enam verba alius. Simlli de causa feraa 
etiam hiatum 605 , 158. in verbis: ^O-yxep ^' olg ^lsr- 
wi a%oKT€wvpai, Sunt enim verba legis, et poasunt 
eonferri quae Aristocr. 644, 74. leguntur. Pausa con- 
tra est et inde a Heiskio interpunctum 504, 155. inter 
Amrivov ov fiovov, 156. rn} v6/ii(p og et 1507, 164. 9 H 
nokiQ Tuvavria cjv elitov ' icQTiwQ , 86^Ei amffrog tp&op^^ 
(favXfj nuQcc naatv etvai , ubi et ante cjv et ante' thtanog 
et dequ., quae Tavavriu explicant et singula enumerantnr, 
vox paululum quiescit. Excusari quidem poteront, tamerf 
non probanda esse censeo, quae 489, 135. legantnr: & 
nopjjQa aifTog ^TCQivev etvai nQOTegov, ubi ante Bekkermn 
in omnibus libris et in Bekk. FKsiv. post nopijQtt addi* 
tur r/$9 quod non cum Bekkero delendum esse censeo. 
Corrigendus denique erit locus 595, 157. ubi in: omog 
(Afj yev^aovTai ol ne^l alli^Xovg (povoi verba: oi neQi ceJU 
Xfjkovg (p6voi oifeDdunt. Schaeferus eam rariorem didt 
constructionem et librarii in Aug. I. Par. 1. rs. €p6po$ in 
(p&6voi mutaverunt. Equidem ferri posse nego. Nam oi 
neQi dkliikovg (povoi singulare esset caedum genns^ at ex 
iis, qiiae (158} sequuntur eiQyea&ai top opdQOipopoPj 
patet, de interfectoribus hominum omnino sermonem esae. 
Conjicio igitur scripCum fuisse: neQi akhijXovq ol <pipou 
Discrimen idem erit ac si dicis : damit nicht die Mordtlia^ 
ten unter einander vorfallen, et si dicis: damit nicht die 
gegenseitigen Mordtbaten (quae igitur a singulorum caedi* 
bus discernentur} vorfallen. 

in oratione contra Midiam evitatus est qnidein hla- 
tus non ea cura, qua in iis^ de quibus supra mentionem 
fecimus, neque tamen opinandum est Demosthenen 
omnino in hac oratione non ad hiatum attendisse. Magna 
enim eorum qui hodie deprehenduntur pars aut excusari 
aut non raro etiam< corrigi potest. Veluti si 515, S. 
csvTov ovx iiteiad-rj ovS* legitur, vocalium concursna non 
offendit, quia post avrov et iiteia&r} pausa est, nnde 
Reisk. et Buttm., altero in loco etiam Meien inter haec 



— 109 — 

verlMi interpuiixeroHt. Quod aatem 516, .7. Sio/me w9 
eat scripfam^ Ihc qqoqiie uti alibi, fortasse pvv in ^ 
corrigendam erit 517, 9. iv Si ravrp inetSav Beiski^st 
post ruirp interpunxit, quta ad XQVf^v^^iv refertur quod 
sequitar. Sunt enim haee legis verba interrapta iilis^ 
htaiSav^&^X^- Idem qoidem 521, 20. de verbis: riXXa 
Sif l^cc ngoGeart rovTip dici posse videtur, mihi tameiihie 
verlia^tiim arcte cohaerere videntur, ut cum Reisk. ex 
A«g. L Kr* raXhx (^scrih» r&XX'^ oaa Si) itg, r. praefe- 
ram^ quamquam Schol. Veliei ad IL o. 496. Sii oaa ba- 
bet» In talibas enim sententiarum vinculis ejusmocK au- 
ctorita^ non magni est facienda. Non offendes 523, %^ 
et 87. 'v^ ev olSecy sed 5^^ 32. in i^S^ 6, ubi tamen 
prorsus noa video, quid fjS^i sibi veKt, neqne diibito quio 
deleniium aut cum vij Je permutandum siti Ibid.* 33. 
iSiq^ imodkxoq fereadum erit, sed 527^ 41. pro ivietae 
ante uvrip Xoyoq c. Aug. I. Kv. scripserim ^vbgt* y utt 
iB Eurip. Ipbig. Taur. 998. (egitur. -^539^ 48. vpgi^ 
^md-ai <^£or matarem^ si codices addtcerent, in v/Sgi^^ev 
a^ioTj ttt verba sequent. ovSi rovrovg vfi^^etv diiovatv 
responderent. ^A^iovv eiiim hic signiiicat: aequum cen* 
»ere, v. Buttm. ad Mid. s. h. v. 530, 49. autem ver- 
ba : ekfuf ^'EXXfjvig nvsg av^^Qmcoe ovrwg fjfieQOi xal (piXav^ 
&gcfmoi rovg rgmavg ita intelligenda sunt: die Griechen 
siod eine Art Leute so mild u. s. w. unde optime voca«^ 
liom concursum pausa poteris excusare. IVoh cprrigeB-' 
dnm esse videtuv 532^ 55. arecpavovrai 6 vix<5v, et ib. 
ztfi Tov &€ov icQcp. 533, 60, oi^x^rai 6 X, x- 536, 67. 
ixaarog tjyeTrai iavr(p fisrsivai iv StjfjLoxQaTiqs. 537, 71. 
ev oiS^. ib. iv JSafMp iv — Simgi^ ovroog iSt^, 538, 74% 
fwi i^. Ib. ^e^ovXeva&ac avaaxofievov potest pausa ex- 
coaari» uti etiam 539, 76. yev4a&ai mare, 540, 80. Si^ 
S^fu ehcoai potest elidi. 541 , 83. navv aiaxQcig. Ib. iii- 
verbis: ravrijg Xiya) ^g recte Lutet. Reisk. et Buttm.^posl; 
X^yof interpunxerunt , pejus Ald. Hervv. FeL Woif. post 
ravrrjg , cod. JS yQ. habet ^g Xiy(o ravrfjg ijv. Idem fa- 
ctum 543, 87. inter MeeSi^ ov&\ 543, 90. autem vulgO' 
ante Buttm. et Bekk. et in codd. FKrtv. i^ avr(p S^'»» 



— 110 — 

nov pro eo , quod naDC minus bene est editum : cfvr^ 
iiijv St^ov, legebatur. Non offendit 544, 9S. xairot €l, 
sed 545, 95. verba rov q^&^y^aad-at ^ oSvQaa&ai et no- 
tiqne et nexu tam arcte sunt conjuncta, ut cum Reisk. 
et Buttm. auctor. Aug. I. Kr. faciam , qui xai pro ^ 
habent. Neque 546 ^ 99. in verbis: ^brc Si^ov ovi com- 
Bekk. facio, qui tov&' qnod ante Bekk. in omnibus libris et 
in Bekk. JFT^rtv. post Siptov legitur, delevit, neqoe cum 
Meiero verbum uncis incluserim, quippe quod in optimis 
codd., ad qnos Aug. I. Kr. refero> reperiatun Hiatas 
tamen neque hic offendit neque 548, 105. in verbis: 
naged-fjvai aXXay inter quae et Reisk. et Buttm. interpon- 
xerunt Sed 549, 106. in verbis: iyd) fiiv yag o5 ap^ 
Sqbq 'ui&fjvaToi vofA^co avroxeiQa cum Aog. I. Kr. vofuU^ 
ante cS avSgeq 'A&rjvaToi (^Kr. avSgeg omitt.} collocave- 
rim, ante quae verba pausam esse saepios dixi, ita ut 
551, 1 1 1 . in ^xf^ ^ avSg. non offendam. Magis dubito 
550, 110. de verbis: ojgiy^ ahiog ei/utii ubi Demosthenes 
fortasse fyooy scripsit. Excusandum eriipausa 558, 117. 
TtecpaXrj k^ehjXv&mQ^ ubi Aristides fuapa xecpaXij habet. 
Eandem pausam statuo 555, 124. inter avrov et alXoj 
ubi Reisk. et Buttm., qui tamen avroif habent, inter- 
punxerunt. Deinde 556, 127. recte quidem Bekk. com 
Reisk. et Buttm. ex Aug. I. et £r., quibuscum Lessing. 
facit, scripsit iiiov pro vulgat. rjfjmvy quod etiam in Wiw, 
et in schol. legitur et cujus loco ^IIYils. et marg. Lot 
vfmv praebent (Bslv. tres simul exhibet lectiones} in 
verbis : ovx wg vnhQ ifiov ovrog fiovov rov Xoyov , ipse enim 
supra dixit: ovx ^g& icp oro? tcqv neTtQayfjtivoov iycj fjiopog 
fjSixrjfjLai, sed debebat idem Bekker. cum Reisk. et Buttm. 
codices Aug. I. et Kr. sequi , qui fjtovop ovrog dant 
Excusabis facile hiatus 558, 133. ubi Reisk. et Buttnu 
inter n6?.ei et ol atque inter av et 6 interpunxeront. 
Quod autem 558, 134. aol inix^iQov legitur^ offendit, 
non ita 559, 137. oiofxai wv et 561, \^^. elfu atpQcav, 
Offendit etiam 562, 146. nQoyovoi ovSevog tovtosvj ubi 
fortasse tovto[>v ovSevog scriptum erat. 563,151. in ver- 
bis: ToaovTOMf Totvw xal TOiovTODv ovtotv T(p /SSeXvQtp 



- 111 - 

roifvqj xcd avaiS^T (dp /Sefiitorcci poterit ^ qnidem hiatas ex-* 
cosari, Aug: I. tamen K et r. ojv omittnnt, cajas loco 
tv. et vulg. ante Bekk. fjidXcc habent ^ quod Reisk. uncis 
inclusit. lidem autem libri, qui mp non habent, addunt 
una cum Ftv. et vulg. ante Bekk. praeter Bavar. post 
opTcop pronomen a, id quod et vulgo et a Reisk. et a* 
Buttm. est editum. Schaeferus igitur conjecit oprtop rdip 
— cnfcetSel fie^uo/iUpoL^ 9 Orellius autem ex puiXcc cjp fecit 
yMkaxixaypu Mihi Demosthenes post ovxayv scripsisse .vi- 
detur wv ea vi ut sit: nnde vitam est tuitus homo tam 
protervus et petulans. Potuit autem facillime &p post 
Qpxiop excidere, quo facto alii a^ alii (ut^, sed alieno loco 
scripserunt. Hoc enim non negabis, dativos illos x^^S^ 
kvgrp et avaidei melius ad pt^mrai referri , quia id non ' 
est mirum, quod homini impudenti tot et tales opes sint, 
sed quod homo tam petulans et impudens usque ad hoc 
tempus potuerit vivere^ nec sit punitus idque sane sola 
illarum divitiarum ope. Genitivus cSi/ potuit eodem jure 
addi quo Herod. H, 177. odep fiiovraty unde vita su- 
stentatur dixit et quo alia verba (v. Kiihner. Gr. gr. 
536, c.} ita struuntur. Mdla denique ad dpatSet addi- 
tum esse videtur. Verum vidit Reiskius 564, 153. in 
verbis: vf^^S ol XetTOVQyovpTsq y v/^Tg oi nQoetGtpiQovreq 
vfitPf fifuTq ol nXovatoi iafup, esse ifffup delendum. Xam 
quis credet, Midiam imprudenter dixisse: ,,nos sumus di- 
vites'^ et ita invidiam plebis cpncitasse, sed dixit potius 
impodenter sane: nos audire debetis, qui nos ii sumus^ 
qui necessaria conferamus, nos divites. Nemo enim facile 
dicet, se inprimis audiendum esse, quia dives sit, sed 
quia plurima in usum communem conferat. Paulo ante 
158. inter TovTq^ et ^ pausa est. 565, 157. iyd) ante 
iTfi offendity minus 158. (refipd dvahafjLaTa. Hoc autem 
Bon video, cur viri docti 566, 170. in verbis: *AXJid pif 
yjia TQtrjQT] iniScoxep ab auctor. codd. (apud Bekk. FII2 
ri2stv.) et libris vulg. ante Bekk. recesserint, qui TQirjQtf 
fiP kji. habent. Dixerat enim modo orator: mp (^revera 
vobis utilium) ovSh €vqi]<t€T€ TovTq) nQOGop. Corrigit ta- 
men se statim addens: sed hercle triremem (i. e. inve- 



— m - 

nietis^ quam dedit. Facilius aatem pronomen poterat 
omitti qaam addi, neque cam Schaefero censuerim, scri- 
ptum fuisse olim vitiose TQirjgfjv. Offendisse enim Irbra- 
rios in accnsativo patet inde , qi^od alii (uti in Bav. et 
2 marg.) fAi}v 8ia babent Neqnaquam autem offendo in 
futuris quae dicuntnr lUidiae verbis: hym vfiiv TQnigtj ini^ 
Scaxcc. Nam ejusmodi enunciationes quo similiores veris 
in communi vita sunt, eo majorem habent vim. In com- 
muni vita autem nemo facile biatibus abstinaerit. Item 
570^ 171. in: o) avSgeg ^A&fjvuToi ixseQOTovi^aaTe tovtop 
non offendes, non male tamen Reisk. sine dubio ex Aog. 
I. quocum Kr. faciunt tovtov ix^tg. scripsit. Eosdein se* 
quar codices qui 172. in verbis: tIvoq aXXov iar iciiog 
ovToq verbam aXXov omittunt, quod codd. Viv. et vulgo 
ante Buttm. post ^gt collocant more eo, quo si verbom 
est insertum^ id alii alio in loco ex margine addiderunt 
Schaeferus omissionem verbi probans vertit: Wasistder 
Mensch dann werth? Sed 571, 175. ngo^XofAivov cctm 
Tov et 176. atpttvai TjvayxdaaTe legitur^ quin e codd« 
aliud quid enotatum sit^ fortasse igitur ordo verborum 
olim alius erat. 574, 186. contra defendi qnidem pot- 
erit id quod Bekk. et Buttm. et vulgo ante Reisk. scri- 
pserunt: Tanetvog y&fio&ai ovTOjg, quia pausa quaedam 
post yevia&ae fit, mihi tamen id quod Reisk. ex Aag. L 
recepit et quod ki Akl. Herv. 1. S. Felic. Wolf. legitor 
yevia&ae Taneevbg eatenus magis placet, quatenus in rcr- 
mevog summum est positum momentum. Aiinus offendont 
574, 184. nXeove^ia rj quia post nXeovB^ia vox panlolom 
quiescit et 575^ 188. dya&a vfiTv coll. 569, 169. «a* 
ya&d vfjtdg et xaXd imkQ quae apostropho .posito corn» 
possunt. Pausa est 578, 197. 'miet ToeovToi oiovg, nnoe 
Reisk. Buttm. et JUeier. post ToeovToe interpunxeront, idem- 
que Reisk. et Buttm. etiam 580^ 205. inter avTov et oifx 
et inter qxH et dv fecerunt. Sed ib. non recte Buttm. et 
Bekk. ^ed^eTae ovx oQd-cog scripsenint. Hoc enim non 
recte factum esse ex ipsa verbi fied^eTae notione potest 
intelligi, quia nemo dicet: ,,non recte mentitur^' nisi qui hoc 
volt : eum melius mentiri potuisse. Verom videront Rei»- 



-. iia ^ 

\aaBy Sdiaefenis et Meienis post fitdCecai interpungentes 
neqiie ante xcu » at ovx oQ&ciQ solam per se sit tii- 
tdUgendaiii: ^idqae non reete«'' Addiderunt autem 
nonnalli (viilgo imte Reisk. qui uncis circamscripsit^ post- 
qoim jam Wolfias omittendum cenauit et signo omissio- 
n» in LnteL notatiim est y ei ap. Bekk. in Ftv^y zovto 
aate ora 6Q&.y quia offendebant^ qood verba ista ovx 6q^ 
9wQ tam abrapte addita sont» id quod non minos in xa- 
hif et elMOTo^g fieri jam docuit Scbaaferus. In iis quae 
seqaBntor: 680, S06. xakovfuvog opofiacfti dmfidlovvTog 
TQoro «aJ.ii^a(ioi^o$ voealiam coacursua quidem non of- 
feadil, sed Lind. Vind. Ital. iZ^YjQs Lut Meier. (pro-* 
kMite Tayl.) xai ante cmrifioTjoimroq habent, quod mihi 
ea de caasa praeferendom esse videtury qoia duae affe- 
nmtar Gattsae^ quibus Eubulus ad Midiam defendendum ad- 
dod potuerit, altera quod ipsius nomen in hac re ab aliis 
vocabatori altera quod Midias rogabat. 681, S07. non 
offendes in €iri av, neque 682, 810. in aya&d ^artvy 
hoc enim apostropho poteris corrigere. Quod autem legis 
584 j 819. ov8k Svvatr av nod'* v/iidg d/tia ndvrag (u^ 
xugi ovSeig nQonrjluMitfai y recte poteris ex optimis illis 
codd. jKjts. ita corrigere , ut avdiig post vfidg coUoces. 
Minime. denique probo Reiskii conjecturam ab omnibas 
qai eam secuti sant editoribus receptam 686, 888^ ^9' 
9 iSei^ avToi noQevea&e, quam ipse explicoit: ^in qoa 
secaritate^^ pro omnium libron script: iqi' t}v dSetccv 
(m. xoQ. Nam accosativus hic non finem significat, sed 
hu eai latinorum: secundum, qua vi dici disces ex 
Kiihn. Gr. gr. §.613. Estnostrum: auf welche Sicher- 
heit hin ihr selbst ruhig nach Hause geht: 686 , 887. 
demqae in verbis: nQoxariyvcoxev 6 S^fiog tovtqv eigisQov 
mc&^ftJBvog post tovtov vox paululum subsistit 

His singulis allatis locis id inteiliges, Demosthenem 
^em hic illic in htfc oratione hiatum admisisse, qunm 
QBoino opos non satis perfectum sit^ v. Pbotii verba ns 
Schaef. Appar. III^ 301. , tamen hic quoque Ciceroni 
emt assentiendum dicenti, maxima ex parte vocaUam 
coocnrsom a Oemosthene esse evitatum. Neqae hoe te 

8 



— 114 — 

fugiet iis in locis, qui hiatu graviori aliquo foedati sint, 
saepe ex libris optimis auxilium peti posse, et ubi id fieri 
nequeaty verisimile tamen non mintis saepe esse, olim 
aliud quid scriptnm aliumve verborum or^dinem fuisse. 

In oratione contra Androtionem orator non minos 
paucos quosdam hiatus admisisse videtur, veluti596, 10. 
ccvuiti^S&vTeq oi ^ovXevval iSiovTo. 604 ^ 36. Id^oi (al* 
Xu^rf) fi fiovkij. 605 j 37. fjifjSevog aXkov Svexcc et 38« r^ 
S' cthi&eitjf imiff* 614, 67. iycl> vfitv. 616, 73. vofio^ 
eig. Alia possunt corrigi^ veluti 601, 25. ov/ ivl iSiox9 
TQonipj ubi ^SfDxs Bekk. dedit ex Bav. FJSYr. pro cett 
SiStaxe. Perfectum ea de causa mutatum esse videtor, 
quia fjSei^vyuTo-^^eTo sequuntur, non recte. Nam per 
ijSei et quae sequuntur rationes redduntur, cnr ita vellet, 
sed hic de eo sermo est, eum leges ejusmodi dedisse, ex 
quibus adhuc liceat injustos vario modo punire. Cor ' 
autem Schaeferus Ti&eig pro imperfecto haberet eaqnd de 
causa perfectum SiS^oxe soloecum esse affirmaret, idoneam 
causam non video, neque probavit Funkhanel. ad h.or. Item 
607,47. noXiTevea&ai ^itirTjSetov cod. r. xai ante innnSeiov 
inserit, quod probo. 610, 57. in verbis: timjSetai ixetvnci 
scrihe xeTvai et 6 iSy 65. fro noTeQoi ante avT^ da Mreg 
uti supra in Mid. loc. all. Alia non offendunt, uti 593, !• 
v^QiGfiivov ii,aTTG). 595, 5. iiQOGrjxei ovSi Sv Srjnov , ubi 
tamen non dubito , quin ex Aug. I. Kr. ngoai^xev sit 
scribendum. Opponentem enim fingit Androtionem: sena- 
tus consulto non fuisse opus, quia lex praesto fuerit. At, 
inquit orator, de quibus lex scripta est, de iis tantom- 
modo senatus consultum fieri potest. Quibus autem de 
rebus leges non praesto sunt, de iis omnino senatus coih 
sultum scribi non debebat neque poterat. Senatos 
consulta enim tantummodo ex legum praeceptis ferri de- 
bebant. Pausa est 597, 15. inter noXei et ov. (iOS, 30. 
-d-edaaa&ai oariv. Idem dici potest ibid. de verbis: negl 
Tov nQayfioTog avTov ov, ubi pausa est, sed Aug, I. K 
r. airrov omittunt, fort. rectius. Excusabis 606, 41. 
ToXfiqc cjg. 608, 48. ini tjj nQocpdaei TavTt] ini, nam 
verba : ini r. nQ. t. ad praecedentem sententiam qoae r«- 



~ 116 - 

tionem explicat, qoa sequentia Omrf rijv etg^ga^iv TiuQiiv) 
fiMta sint^ pertinent Item pansa est 49. inter xQ^<^^fxt 
ovf y ita ut potius cnm Reiskio post zQV^^^cee , quam post 
oifS* iiiterpiinsendum sit. Funkhaenel. neutro in loco in- 
terpunxit. 610^ 57. inter &€£yat et otxo&tv pausam esse 
et Taylorus et Reiskius viderunt et post d-etvcu inter- 
panxeront^ cum vulgo male post otxo&ev interpungeretnr. 
Idem fecit Reiskius 57. inter vdfioi et ovSi. atqije 68. 
inter ipm^t et ov^i ib. inter dcpiivat et ovS\ 614, 67. 
inter oigex&iiveiT&at (^Mah* dTiox&dvea&e) et ^. Addas 
his 6.09, 53. xccirot eo avSQ. Aliis de causis non offen- 
dont 607 > 44. ri&rjfit Smavra, scribe tamen cum K. 
ftavra. Ita etiam 609, 54. auctor. Aug. I. Ktq. cum 
Beiskio et Dindorfio xairoi ye (^scrib. y) reeeperim. Nam 
qnod Funkhaenel. dicit^ se propter librorum paucitatem ye 
delevisse, quia Aug. I. Krs. adeo consentiant, ut 
ex onb fonte eos deductos esse recte statuas; idem pote- 
lis etiam in ceteros codd. dicere, quippe qui item saepe-^ 
Bomero consentiant et ex uno deducti sint fonte. Sunt 
enim omnino multorum istorum codicum duae tantummodo 
partes, quarum ab altera Aug. I. Krs. stant. Inde 
aatem quod ab altera paulo plures numerantur^ nunquam 
demonstrabitur, eorom causam esse meliorem. Fecerim 
etiam iisdem de causis cum Reisk. et Dind. 610, 57. 
vM pro xaiTot el, Aug. I. Kr. iteruih xaCxot ye (scr. /) 
liabent Quod 616 ^ 79.^ oi avfAfiaxoi dQtoTBtov est scri- 
ptam, in inscriptione non offendit neque 73. in verbis: 
'JpSQorADvog intfiskov/j^ov [iTtoti^&Tjaav}, hiatus offende-' 
ret Videtur tamen inotfj&rjGav, quod in orat. in Timocr. 
io qua haec sunt repetita, ex 2. est deletum, delendum 
esse uncisque est inclusnm a Bekk. Dindorf. et Funk- 
haen. Addes his denique vitia^ quae natura soa minus 
•fendunt aut apostropho fortasse sunt corrigenda 606, 
41. xa9id €lQyaafi4vovg. 607, 44. imd ovtogy ubi tamen 
Ang. I. 2Y£2Krs. rectins, ni fallor, rdXttvTa (^tu scr. rd- 
l(af&*) post inrd addnnt In eo enim quod statim idem 
verbnm praecedit, non offendo^ utpote in enumeratione. 
607, 46. ixoevd alvdt. 613, 65. xoevd vcpatQOfiivovg. 

8* 



— 116 — 

614; 67. fuitQa aSixovaiv. 615, 73« ^tikanA intyQifiiitierm 
^^eiva avTemyfyQatpcv* 616 , 73. ieoa eiaeipai. 74« xcckA 
eigyaafi^vot. 618, 78. iega daiovra» 

In oratione contra Aristocratem paucos videsad- 
missos hiatus. Legitur quidem 621, 1. neQt tovtov fioi 
iaTiv anaca ?/ anovdrj, sed Dionysias Halic, qui hunc 
locum laudavit, post tovtov habet Toipvv, quod Schaefe- 
rus in Tavvv mutari vult et pergit: ioTl (aoi anacra anov^ 
Srjf ex quibus faciie quis conjecerit, scriptum fuisse ncQl 
TovTov fiol viv (inde toivvv^ imrlv aitaaa anovSi]. Arti- 
culum omitti probavit etiam Schaeferus. 6S3^ 7. non of- 
fendes in 'kf/rjrpiafiari coarey neque 8. in avfi/S^fiffxe yag i» 
TovTov avToeg fdv, ubi Aristides tamen verba ix tovtov 
omittit, neque 625, 15. in avfinaQeaxavaaccv avQ-Qmnoi 
oncoQy ubi vulgo ante Reisk. avfinaQcaxsvaaev av&QooKoq 
legebatur, quod tamen cum xa&eoTavTeg et StSovTeg 8&- 
quatur, minus probo, quamvis non negaverim post av^ 
&Q(onog si idem significat atque r^g, pluraiem seqai pos* 
se. Eadem tamen vi hic dictum est av&Q<onoe, qaod 
plurimi et optimi tuentur codd. ^ neque est cum Schaefero 
in av&QOMoi mutandum. Eadem excusatio est 17. in 
verbis: tcjv fiiv ix^Q^ ofAoiaig rjfiev t6 xaxBtvtp ovSintrt 
dg Tovg rjfi^TiQovg rj^u avfifidxovg ovSeeg. Nam dativi illi 
ijfitv et xaxdvcp reguntur ab ix^Q^ ^^ ^unt ita intelli- 
gendi, quasi scriptum esset: ijfiTv tc xaxeivqi ovtodv. Sen- 
ties igitur post xaxeivcp vocem paululum quiescere. Sed 
6S6; 17. quicunque ad optimos referendi sunt Demosthe- 
nis codd. Bavar. Aug. I. FJSTfiJBTs. iaTt (scr. iaTiv) pro 
elirj praebent in verbis: tovtoov av eirj 6 tovto t6 ffffjtpg^ 
afia (po^rj&eig. Probo autem indicativum tum quia supm 
etiam dixit fjiee, tum quia consilio oratoris magis convfr- 
nit, pro certo id aflSrmare. Particulam av poteris ad 9>o- 
^?j&etg referre, quo etiam grammaticus in cod. SS. in mar-^ 
gine retulit, qui pro av scripsit Sij et post (po/STj&clg ad« 
didit av. Est idem ac si dixisset : tcjv ^eT^Q(ov (pilm 
iaTiy €1 Ttg cpoprj&drj x. t. A. Vide de ejusm. loc. Herm. 
de part av p. 41. et sequ. Non offendes 687^ 81. in 
noeovfiae ij ov, neque 688^ 86. in verbis: tcc roimta 



— 117 — 

miwta ftgo fiip rov triv XQiaw yev^r&nei uhmp ivofimd 
iatip (^scr. ovopuxv' itniv^y nam inter yev^a&ai et eclrtciv 
{MUisa est, nnde Reisk. etiam post yevia&ai interpunxit; ^ 
Paasa etiam est post XQV 6S9, 86« in verbis: ovx aitcg, 
av aktpy na&eev XQV ^inevy optimi tamen codd. KrsYiQv. 
cam vuig. ante Reisk. libris XQV omittunt^ et in cod. 2, est 
iivai pro na&eTv XQV* In iniinitivo post reiativum nemo 
liogaa^ graecae gnarus haerebit^ v. Scliaer. in Appar. ad 
Dem. V, 505. Est nostmm: nicht was einer, wenn er 
ergriffen worde, erleide, sagte er. Quae deinde 630, 
31. leguntur: wq iv np aiovi eiQfjraiy (pi^aiv^ verba aiias 
sant) nti quae haec exeipiunty verba legis : oi d-icfiod-iTai 
rovs kni q>ovfp (p^vyovTag xvQioe &avaTqf l^rjfii^al dm. 
Facile feres quod 3S. ^criptum est: cS avf^Qaq *AQipfa^oi 
cd^, non ita 63 a , 35: xai ovSi (scr. ovS^^ iv t^ ^fuSa" 
%j ayetv TceXsvovTfov Tciv vofuovy ov SiSoog dysiv navTaxo^ 
^of. Qaibus Reiskius haec opponit: atqui leges id fieri 
permittebant (v. 635.}, non bene tamen conjecit: ovSi iv 
Tfi alloSanpf quod valde esset languidum. Schaeferus 
qai ad aycip subaudiendum esse dicit av€v xgtoecjgj id in 
qoo sammum momentum est positum, non sensit. 8i enim 
io verbis avev xQ^ae(og oppositio esset^ ea repeti debebant et 
pro oiSi scribendum erat fii]Siy pertineret enim ad aysiv 
et regeretur a xeXEvovTonf. At opponuntur sibi potius x€- 
Xmtv et SiSova*. Permittunt, inqnit orator, I^es in pa- 
tria tantam terra captum aliquem abducere, tu contra vis 
abdncatur ex qoaque sociorum ditione. Cum igitur leges 
oe in patria quidem terra jubeant (sed tantummodo per- 
mittant} aiiquem captum ad poenam abduci^ tn id per- 
mittis ex quaque terra. Hoc tamen inde inteiligesi alte- 
nun ayuv prorsus esse otiosum.et si me sequeris, dele- 
bis ay€iv post ^fieSan^m Librarii autem ia codd. JSFYii. 
laeom non intellexerant , navraxo&svy quod Bekk. au- 
ctor. eodd. Kra. post ay€iv coilocavit, omittentes. 63S, . 
8tf. in verbis: fyQatpev idv r/g tov dvSQotpovov xTBiVff 
tmxofi^voVf qnfaivj dyoQdg ifpoQiag offendere potest dn^» 
X0fi9vaPf qoa de causa Woifius vertit: is abstineat et li- 
hriurias in K» (pvciv omisit Sed ipse Demosthenea verba 



— 118 — 

explicait 633 , 41. &v rtg cmomslvijy tpriGl^ rov avSQmpO' 
vov. €iT einafv wv eigyofievov. iDtelliges igitar verba: 

^ iccv — Tcreivp , recte cum fygcc^e conjungi et iis quae se* 
qunntur coerceri ea quae antecedant, ut sententia sit: 
legem tulit, si qu!a homicidam interfecerit ^ quippe absti-' 
nentem, inquit, foro collimitio. Quae cum ita sint, voca* 
lium concursum facile feres. Magis dubito 633^ 41. de 
(laTovaia avT(p. Pausa excusabis biatum in iis, quae 4S. 
sunt scripta : otco noTk tojv itdvTcav ccnoxeeTae adrjXov 09 
Q^. ov om.}. Sententia enim est : cum id lateat cai 
omnium sit sepositum. Verba legis sunt repetita 634, 
46. iav niga oQoVy qyrjaiv^ iXavvjj fj tp^Qfl V ^YV ®* paalo 
post niQa oqov. Dubitari tamen jure potest, numDemo-* 
sthenes 635,46. verba: ei^fiivovTa ijSixu oixot ita 8cri<» 
pserit. In legitima dicendi ratione 636, 50. av ng dxo- 
ocTeivTj ix noovoiag non haerebis , itemque locus legis 58. 
av xatiri oKoi firj ^^eoTiv simul pausa potest defendi^ ubi 
Reisk. post xaTijj interpunxit. Idem fecit 637 , 56. in 
verbis legis : § inl firjTQc rj inl aSeXcpfi fj iitl &vyaTQi ^ fyii 
naXXaxfi ^v av — Hxfj ante fj et ^. 638, 66. firjd^- inl 
TovToig i^ioTat anoxreTvai^ fortasse ^ear id est ^€(m fait 
scriptum. Haec enim saepius inter se sunt permutata reGte- 
que dici potest : ex lege proposita non licet eam interficere. 
Pausa excosatur 683, 58. ToiovTtp 6. Legis autem Verba 
sunt 639, 60 et 61. ^i^ dSixoog. Sed 639, 61. in verbis: 
firj iietvae ifiol dfivvea&ae primum vulg. ante Bekk. et in 
codd. Kvsv. rectius legitur fxoe^ deinde codd. iidem et valg. 

» ante Bekk. dfivvaa&ae praebent (m F. est supra scriptaiA^» 
Fortasse igitur Demosthenes fioe av dfxvvaa&ae scripsit, 
nam oppositio est: d7X H^eaTe et secundum legem singa* 
Jarem et secundum communem omnium hominum; a/ivpo^ 
a&ae autem praeferendum esse duco, quia de singolis 
quae afferri possunt occasionibus sermo est. Verba legis 
sunt repetita 640, 68. in fjLetanoeriaij avTov^ et paasa est 
'640, 63. post avTTj ante ^i/. Fortasse vitium in namero 
latet 641, 66. 'OQiaTTj ol SoiSexa d-eoij abi cod. r. corr. 
VQiaTccegy pr. r. oQiaTae habet. Num orator revera pla- 
rali numero '0()^GTc^g est asus, ut site talibus, qaalis erat 



- 119 - 

Orestes? Nostnim: hier haben die zw51fG6tt^r denEu- 
meniden and Leuten wie dem Orestes i. e. Oresten Recht 
gesprochen. Nemo offendet 648 , 78. in noivaes aU^ 
sed 643, 69. in : T<p idv Smxovn vnoQX^^ ravra fortasse 
Tigu&'* vn* erat scriptum. Yerba legis snnt 643^ 78. 90- 
9ip ipy uti etiam 644 , 74. icp" olq iieevai anoxrnfvvvai 
ex legibus petita et solennis dicendi ratio est. Non mi- 
Bus ex le^e petita sunt verba 646, 77. ahiav ixv ^^- 
^v <povov ixovaiov. Non haerebis 646, 79. in Ttairoi d 
Beqne 80. in xQovoi iv oig neque 648, 83. in verbis ex 
lege repetitis: d'avat(p oTto&dvp et tov cpovov imoax^^Py 
onde etiam 649, 86. in dvSgi iisivai. 650 , 89. imiQ 
airov' ^ txvrii et 651, 91. dtpiXfjrai ^ desumta sunt. 
Ilnd. in verbis: idv fjtij naQaaxv ^S xgiaiv rbv dfpatQB* 
&ivTa Demosthenes quodammodo legislatoris sensu et 
verbis pergit Pausa est 658, 96. inter dtSdiai dn4(pv^. 
/<. Verba enim ^ xad-v(pivT(ov usque ad Siddiai paren- 
thetice suDt dicta. Pansa etiam est 657^ 118. post cS 
iifSQeg'u4&fjvaiOi ante ovSiva et 658, 114. post ;f()i7 ante 
ov. Sed 659,. 116. in verbis: otb fiiv inohoQxei '^fA- 
(fbioh» jam Dindorfius codd. FSSYQ. secutus bene edidit 
'Jfupixohv inoliOQxei. Facile feres 117. inel oTi et ev 
dSivai et inter ^ovJJjGovTai et e^ pausa est, unde 
Reidu post fiovXii(FovTai interpunxit. Legislatoris verba 
iaitatns est orator 660, 180. dv r/g dnoxTeivjj 'Aki- 
imfSQov scribens. Si deinde 661, 186. haec legun- 
tor: 'Eyio vofAiC/ot)^ g) dvSQeg 'A&rjvaToi^ oaa fdv Tdv ^fia- 
TiQ(ap i&mf xal vofmv iTti&vfirjTai yevofievoi noXiTai ieFnov- 
Steaav yevia&ai, dfia t airrovg dv rvyxdveiv tovt(ov xal 
%(XQ* ^fjmv oixeTv xal fUTix^^'^ ^^ hne&vfAtjaav , offendit 
Schaeferus in particula dv et suspicatur quia cod. v. dv 
(wtovg habeat , eam ni^tam esse e priori syllaba pronominis, 
se enim dicit non intelligere quid hic valeat. At senten- 
tia est : censeo quidem illos ea de causa jus civitatis 
adeptos hic. fuisse habitaturos. Sed non hic habitant ii, 
qai petiverunt illud jus, veluti Cotys, ergo aliis de causis 
petiverun.t. Equidem aufem etiam iis, quae antece- 
dont^ dp addendum esse censeo et scribendum: noXTrai 



— m — 

Yevia&cu &if imovSaatep. Vulgo euim ante Bekku et in 
omn. Bekk* codd. praeter JSYii, yev^a&ae ianovSaatxp le^ 
gitur. SeutentiR loci tum erit: si institutorum et legum 
nostrarum cupidi fiiissent, cnpivissent cives fieri et hic 
habitare, si possent Omissa est particula fortasse pro*- 
pter praecedens oaoe yquod tamen cnm yevofuvoe conjun- 
ctum idem fere est atque: d yipoevro, FeresGOS^ 189. 
'I(piX()ccT€e f/ et 664^ 133. i^erdao) iiXixanf^ ubi tamen 
codd. QY. nrjleicatv habent. 666, 140. haec leguntar: ov 
yag allo re noeee to iprjcpeafia tovt^j ore T(p fiip ijesipav 
aTQotrjy^ ov Sie/gfjrae tI itQaxr^ov rj fiq , naae S" x. ^. A.^ 
nbi pro 6t€ cod. v. uti vulgo oTij codd. YH. ov ysj codd. 
Kr»p autem 6t€ om. et post ra> fiiv addunt yag: Patet 
inde loco particulamm 6ts sive oTe olim aliud quid scri-' 
ptum fuisse, fortasse ov ydgy omissa negatione qnaepost 
argogrTjyq) sequitur. Quia enim statim oif ydp praecedit^ 
potuit facile hic excidere; quo facto alii ov yd alii xm 
alii 6t€ alii ydg et ov sed alieno posuerunt loco. Id eo fa- 
cilius probari poterit» si quod Aug. I. Kx%. post \pi}tpeafM 
praebent, ^ tovto, (^vulgo ante Bekk. et in cod-. v. ^ 
tovtI legebatur^ praefertur, ita ut scriptum fuisse atataa- 
mus : ov ydg d^Djo Te noeee to "kpt/cpeafjia fj tovto* ov yag 
T(p fjiiv imivov aTgaTTjy^o deeegjjTae x. r. L Non offendes 
668, 146. in ev oed* neqae 148. in Te&fjfju (^scr. rd&fjfi^ Ir, 
neque ib.-in co dvSgeg A&ritfaeoi al neque 669, 150. ui dov- 
vae 6Te, quamquam ibi rectius Reisk. ex Barocc. Vind. Aog* 
1. FiiKrs. scripsisse videtur SeoTe , sequitur enim Siott. 
Probavit id etiam Schaefer. Neque offendes 671, 1A5. 
in d-ahxTTfj ovS\ sed 678, 157. Demosthenem neqna- 
qnam scripsisse censeo: 6 Mifivcov xae 6 M^vTcog, ol anT- 
Secrcae tov 'AgTa/3d^ov y dv&gcdnoe v4oe xae «(/(M^jBufm 
dngo(FSoxr]T(p drvxi^ rfj tov 'Agra/Jd^ov xrjSeiqs* Offendo 
primum quia simillimo modo de Charidemo in iis quae 
sequuntur dictum est : rvyxdvee Tccvrrjg Trjg dXoyov Tmk 
dngoaSoxfitov (Tcmjgtaqj deittde non video, cur hoc addi- 
tum sit: eos inopinata usos esse fortuna^ cum momentam 
potius in eo positnm stt, eos aflinitate Artabazi osoa esae. 
Mihi igitur Demosthenes nec verba illa oi 9t^S&nrai tov 



— Ifl — 

*Aqeta^mOoiv neqne ien^iox^cf wtvxiqi scripsiflse videtar^ 
BBd tantnniiiiodo : m&goimoi vioi xai xex^fi^^^ ^ ^ov 
jt^fx^^ov xviSeitjc. 67S, ioS. post Toaovrmf ante ii^sp 
fortasse / • ndditum fiiit. 673, 159. pro fpmex/^opvi cnrt^ 
eoai &r& scribe avv^ q^epccx^ovrt. Quod eontra 160. ^ 
^A^ifSov e/g JSfiorov legitur, ut terminationein ex epistola 
hanstam feres, neque minus 674, 168. ixetvov inoQ&krOf 
post kfiipov enim vox quiescit, unde Reisk. ettam inter** 
pnnxit* Sed ibid. in verbfs: 8^Xop yag nov fnitv yiyovw 
aon dubito, quin ex Aug. I. \ECrs, vfitv Srjnov scribendum 
sit Alii nti Reisk. e Lut marg. et F. habent Stinov 
ifUv. Minus offendes ib. in Xotna acpslAa&at neque 675, 
164. in axqaxrfym) ovx ^^ inter quae ut ante relativnrn, 
ad quod ovx pertinet, Reiskius interpunxit. 676, 167. 
ia verbis: ^ uvxoq, imo rovrov ineicr&fj civ non haerebis 
in vocaiiiua eoncurstt inter ^^^v^icr^i; et cStf, sed offendes 
in vno tovtov insta&tj^ et fortasse Demosthenes imo rov' 
xmf omnino non scripsit, uti 677, 170. in verbis: y^-' 
fpH 6 'A&rflfoSoDQOQ suspicari quis potest, quia statim no- 
men praecessit , bic 6 'JidjjvoStogog ab aliena manu esse 
iosertum. Non autem dobitabis quin cum libris ante 
Bekk. et eodd. £rs. pro ndXtv notel ovrog scribas noteZ 
nilivovTog* 678, 173. in verbis: nccQay^ofAivov^A&nvo^ 
Uqov adde post naQayevofjiAvov articulum roif et cf. §. 171. 
In lis quae baec excipiunt ^ legitnr ^Qym iavrov i^ijleyiev, 
ubi cod. v« fyvG) pro ^Qyip habet Num Demosthenes eoyov 
uvTovii. scripsit: res eum coarguit? Facile feres 679, 
175. yeyevfijui^ov or<, ferendom fortasse etiam est 679, 
177. ov imig 2fi<TTov ^x^* Certe non offendes 68 1, 183. 
in inel ort et excusabis aut apostropho corriges 689, 
184. pttxQcc tnfaUoxofv et 689, S08. neQtovoia ioTi, 690, 
S09. in verbis: Tote piiv yicQ Ttp xvQtfp rcSy dpoQOiv yevo-- 
pjhip vcc§cu *AQiineiS(] oifSepu^y v^bum ^AQtateiSji ita est 
ioterpositum nt sit nostrnm: einem Aristides (^nahmlich}. 
lade intelliges et ante et post hoc verbom vocem pauln- 
lui subsistere. Non magis offendes 691, 9lS. in ano- 
xQivaa&cu mt^ nbi vnlgo male ccvToTg et in aliis codd. 
(£r&) avTovg additur. Idem statnes 693, 916. de ver- 



— m — 

bis: Xvfmh/ea&ai ovSi. Sed 698, S17. pro neUvualt^ 

(^al. ienceiTBiv) tc^top^ fortasse npooTov cclreiw legendam. 

§• 818. aotem in verbis : .ovx i^ [6 vofwg] vofiov m 

omDibtts mss. abest 6 vofioq^ et solam io editis legitar libria» 

Addendum esse ego quoque censeo, sed ut in iis, qoae se^ 

qauntnr, legitur: ovx i^ y/i^tpiafm (^scrib. y^^cpiafi^ 6 pofiog 

ita hic quoque ovx i^ vofAov 6 vofiog erit scribendom. Qnae 

denique693,280. ieguntur ut verba alius: 86^ cen&noviHU 

non magis offendunt^ quam ev iote^ quod deinde est scriptom. 

In orationp contra Timocratem 701 , 5. legis «f^ 

vai wQj quod pausa defenditur. Sed 708, 8. pro rovik 

eie ex Aug. L Xsv. scribe Si^ sive potius ^, uti in 

Ang. I. est. Magis etiam offendunt, quae 709, 31. le- 

guntnr: mig ov axirXiov Tfjv fdv nohv avTijv ixdcrrqf ^fjuiv 

dedofxivcei ciSctccv, recteque Schaeferus sensit^ melios cw- 

Ti]v abesse. Ego conjicio Demosthenem neque edrrijv 

scripsisse, nam cnr urbem ipsam dicat, prorsos non 

adest causa, neque fjfjmvy cujus loco v. habet vfioi», nam 

sub ixaoTcp notare vult Timocratem, sed ita: n^ ov axi" 

Thov Tfjv fdv nohv aSeiav i9cd<nq) SeSwxivae» 711, 34. 

pausa est inter nohe et ovSivoq. 713 > 41. inter ff^ocrre- 

TifiTffTae fj. 714, 43. in verbis: ovx iv6fieC/& Sixaeop elim 

TovQ avTOVQ T&v vofjixov dvay€/Qaftfiivovg vtnegov ^ iti^ 

&fjaav xvQiovg eevae dveveyxeev ine Tfjv ^fJtiQcev dtp* ^ 

ixi&fjacfv et Taylorus et Reiskius et Seagerus et Schae- 

ferus de interpunctione paululum inter se dissentientes, 

id tamen recte viderunt dveveyxeev ad Tovg avTOvg xm 

vbfmv esse referendum et verba dvccys/QafAfjiivovg (^al./e- 

YQafifxivovg^y usque ad eevae ad signiAcandum singnlare 

legum genus esse addita, ita ut Reiskius interpangeret 

post eevae et Seager. verba votcqov nsque ad eevae ut le- 

gis inscriptionem notulis insignia reddi vellet improbante 

Schaefero, qui tamen id non negabit, participium <ms/«- 

yQafifjLivovg per etsi sive similem particulam posse -ex- 

primi, ita ut pausa quaedam sit post eevae. 718, 57. 

pro. ovToae evkafiovfjtevog e cod. s. recipe ovToaev evh 7^81, 

65. nunc quidem in editis libris haec leguntiur: tofAoloyipee 

yoQ d'aT4Q(p T(p nQOTeQip vofjup ivavriov TovSe rftS^eis dSixelPf 



- m — 

sed optimi libii Ven. Barocc. Aag. Vindob. Aog. L SKx$^ 
lalbenCd-aTBQov^ id quod Reiskias recepiti nonnalla deesse 
censens ad hanc sententiam: d'aT6^ov ^ r^ nQoriQ^pmfi^ 
kwxpriov Tovde ri&eigf ij r^a rov ngorepov, ccStxeTv. Tay- 
loros contra scripsit: vide, annon haec nostra praestent: 
iopu}k6yfjx€ yccQ &aTeQOVy r^ HQoriQtp voficp ivavr/ov rovSe 
Ti&eigy aSixeiv. Sed kvavviov in optimo 2. est omissam* 
Demosthenes igitur (o/AoXoxfjxe yaQ '9'aTeQov r^ nQOT^Qqt 
v6/uup TovSe Ti&eig aSiTceiv scripsisse videtur, at sententia 
sit: confessas est enim se aiteram sivq diversam hanc 
illi '^priori legi ferentem sive addentem injuste egisse. 
Dativo enim significavit: diversam sive aliam esselegem 
si spectas priorem, unde factum est ut dativus pro g^ni- 
tivo scriptus sit. V. Matth. Gr. gr. f ; 389. Verba legis 
sant repetita 7iS3, 78. in Seafiov tj et 7^6^ 79.' in Seafwv ^ 
eteivai avr^ ^ aUxp vn^Q exelvov iyyvfjrag. 7S6, 80. post 
nei^ovTog fiiv tov vofiov tovtov ante ev r^ SrjfjLtp xa&iOTavcu 
Tovg iyyvfjTog pausa est. 81. legitur ev otS*. Verba le- 
gislatoris repetuntur 728, 87. in ^ oi iyyvtp:ai iuii. Idem 
apertius etiam est factum 730, 93. in Seafiov ^ et xaTa^ 
OTfiaavTi iyyvfjTccgy sed ib. in verbis: yiyQamai yccQ Srf'- 
mv iv TO) vofiqi avTov recte offendes, praecedentibus ver- 
bis : axixfjcca&e Sfj tov xalov xaya&ov tovtov vofwv 
(og Ivfiaipercu TccvTa xai Scafp&eiQei. Verba igitur: iv 
T^ vofjup ccvTov delenda esse censeo. 731, 98* eonjicio 
Demosthenem pro fjLfj ixavai mac tjj Sioixrjifei alV scri-' 
psisse fjLfj GHjiv ixavai Tjj Scoix^aei aiX\ Nam post Scoi^ 
wqaei est pausa. In iis denique quae seqauntur : fiffxvQia 
fj fj fiovXrj fifjSi Tcc SixdaT^Qia Sfjaai cum Reiskio fticio qni 
ex Aag. I. quocum £s consentiunt, locum ita dedit: fjuj y 
xvQca SeTv tj /SovXij fifjSi tcc SixaaTrjQia, Vulgo ante Reiskium 
editam erat: fiij xvQia fj fAtjSi ij fiovXfj firjSi tcc SiTcaoTrjQia S^ 
acu probante Tayloro. Non offendes 731, 100. in: vofKprj. 
Ex iis quae allata sunt intelliges , satis diligenter 
in hac oratione hiatum a Demosthene esse vitatum, 
prorsus aliam tamen orationis conformationem eam- 
qae talem, in qua plurimos et gravissimos hiatas admis- 
808 videas, in iis quae a $. 110—145. p. 784—748. 



— m — 

sant scripta deprehendes. Reperies enim hie iis qid 
pausa sive alia de caosa excasari possunt omissis . hos : 
734^ 110. Srjfiov TjdiXfifAivov iifi^hjaev. 735^ 111. nalcu 
vq>fl^o-'nQOGtvf)v€7nm 6. IIS. nXomtoi ovreg, \iSm<pijaai 
ofMioq» 736 ,113. ccuuy(&ycU daiv — xccTccaxfiaccvti ixrtaiVm 
115. ccvrro iSoxovv — xl^itTUt tf^ea&ai — TifiTjfACCTt iv cciaxvvff 
i^Sff. 737, 117. imiSij ccnitpvy^' 738, 180. SiihQBi—lBQoav^ 
Koiclai — ccnoSoifvai ccvroi i^xovTcg. 121. 'd'€ov iisincfiq>&aiaav 

— ovToi ccifTol avTOiQ SiaSixa^6fi€voi anoXoiVTo. ISS. tOj^ 
dvovfjL^poi^ — yiyganTai av&Qcinoig-^C.fjfiioifa&ai int rff dvg 
dxovTcg. 739^ 1S3. Si^fioairp hcxXfiaiaC,fi'-v6fAot anccyoQai^ 
ovatv — i^ovaia HaTat avToZq. 1 24. ovTot ol — nkovatoi ceao 
^ VB^TfjTt iniTfjSevfmTa. 125. nolij ai&Ziov. 740, ISft. 
ccvToi lbT£. 1 26. SeSia&at avTcp oifz — siai/£t cig — avrov oin 
Siv — iaroj ifioi ixeivog. 127. iavTov fjSixet—Sc&^vcu avrovm 
128. Sij idifjLEv. 741, 129. eivat vcp^ — ncQitpavfj iariv* 
130. xtoXvaet anavTccg—Oifiat ovSiv, 131. SeSrjaovTai ixov» 
Tcg — ahax6fievoi ayavaxTovatv — TovTcp ovTeg. 132. noksi 
ccniareiv — nccQe^eTccaat ccvTovg, 742, 133. SxaaTot avtciv 
— nokkotf d^iOi — Srjfiov oQyf/g — yeyovivat 6. 135. iccvrip 
iazveiv — ^iazivov viog — aiTiooTorrov ovTog. 136. ovroi 
vnifjLevov. 743, 136. rovTcp fjaccv. 137. S6^t ^. 138. 
&eivat ovx-^vavxXfjQov viav—avTov ixe/vov dvTtTtfUDfiivov 

— TovTOv aifTov* 744 1 139. elvat 6 — ^^ 6. 140. wivv 
^eatv — Xiysrai iz&Qog iz&Q^ ?^^ HzovTt otp&aXfibv ovi av^ 
Tov ixx6xpei. 141. ain:^ eIvat—dfiq)(D dvTexx6%pat^-*avpupo^ 
Q^ dfup^TeQOi, 745, 142. nQ6yovoi if&evTo—zQ^<^^cct vfiagm 
144. ixetvov etna)* 145. xeTTat o^SiSd^avfidg — dnccQdaxnfOi 
etev. 146. iycj vfiTv — TiXi] (ovovfjtivovg. 147. ^S?j dxvQ — ow-* 
taTdfievot oi. 148. roifTOV Svexa. 747, 151. i^ovaia iavl. 
152. TaifTfj intSeixvvfAt — otofxat ofioXoyijaat. 748, 153. 
dnakkdiet 6^q>avrjvat diJko. 154. Oifmt oifSiv—n^Xet ovdiva. 

Non est quod multis doccam, talem orationis confor- 
mationem non esse Demosthenicam. Sed non miniis in 
eadem orationis hujus parte alia etiam reperiuntur argo- 
menta, ex quibus conciudi possit, eum qui quae antece- 
dunt scripserit, baec non scripsisse. Postquam enim 
orator jam §. 102. et sequ» dixit, ab adversario jadicio- 



— 1«6 — 

m. de seelestis hominibns hiibefidonim vim frangl et 
tdtqpam^. 108. satis se ostendisse affirmat, Timocra* 
i legem civitati valde esse noxiam, tamen quamqnam 
se se id satis demonstrasse est professus^ idem argn- 
entnm plnribus exponitnr §« 110 — 181. Qno factnm 
it» ut de eadem Solonis lege 10a--108 et 113— lia^ 
qne de pnblicorom vectigaiium redemtoribns §• 5U. 60. 
188. dispntetnr. Ita etiam ut singnla afferam 783^ 
9. dixit: iari yuQ ov ro fiiv ccvrov xaXoig xeifi&tov ro 8i 
»cr. ^) {}fAKQT7jfjLivov^ uXX oXog i^ ctQxfjq ccnb t^g nQ&mjQ 
fXJia^g fA^XQ^ t^9 reXevraiag, iq>* vfjuv xettat. Idem re- 
jtitnr 784, 110. 3^X6g iad'* ori ravt fyQar/^v im/Sov^ 
voDtg — fiaXiGta St ix roi 'xavra rov ^fioif fi4xQi Tfjg 
rrccTfjg (TvXXa^ijg roiovrov' etvai. Qnae 788, 67. legiiii^ 
r: xai fiTjv ovS' ixeTvo y' ^veariv avvfp, adixrjfia fjihf elr 
u t6 nQayfxa (scr. nQayfA^ ofioXoyiJGai , avyyvcifijjg Si 
^XeTv aiiovv' ov fccQ oxgiv ov^ imiQ f/TVXV^otoitv ovS* 
xiQ avyyivmv xai avayxaicov uit^ TB&eix&^g (faivtrai top 
\fAov9*aXX* ixc!>v vnio fxeydXa (j»cr. fjisydX'^ f/SixtjxoTCinf 
lag X. r. A. repetnntur 734, 110. oiSi yoQ ovS* ccxcov 
^Siv H&fjxev OQ&rbg Ifxov , oiS* cSg vfiTv '^fuXXe XvfriTsX^-* 
tv* ndg ovv ovx eixog fitaaTv xal nfmQcTa&ai tovtoVj 
mg Tov fjtiv Sfjfiov fjSiXfjfjt^vav fjfjbiXfjaev^ vniQ Si TwvrjSi^ 
}x6tcdv xat vaTBQov dSiXfjaovrcjv Tovg vofiovg i&fjxev. 
ova tamen sont quae deinde de JMelanopo et Glaucete 
fernntur, nti qnaedam de Androtione 739, 185. usque 
1 741, 130., utialia quae haec excipiunt usque ad $• 
114. Quae deinde sequuntur a §. 155—159(748—750) 
inus hiatibus scatent^ nam qnae 749, 158. legnntnri 
Utoi dvsQCDTcivtog et orot; hexa et cv BiSivat oti poseunl 
xnsari et 159 pro tovtov Svexa poterit cum Reisk. ex 
ng. I. rs. TovToov Svixa i. e. Androtionis Melanopi et 
laucetae recipi, quamquam singnlaris habet quo magis 
immendeiur. Sed quae haec excipiunt a §. 1 60 — 1 69. el 
r8— 186. p. 750—58. iisdem verbis leges in Andro- 
)na %. 47-56. p. 607—610. et 65—78. p. 613— 
18. Hujus rei alii aliam atlulerunt causam. Schaefe- 
9 in Appar. 111, p. 534. dicit: ,,In orationibns mercede 



^ m — 

scriptis qnid minim Demosthenem taKa commentaiidt com« 
pendia non aspernatum esse? Cavendam igitur ne hajo»* 
modi repetitionibus abutare ad fidem faciendam orationibas 
spuriis argumenti politici^^ At quis non aegre feret scripto-» 
rem, quamvis mercede conductum,. qui alterius orationis 
magnas partes in altera repetit et auditores tam parvi ae-r 
stimaty ut eadem eorum auribus iterum iternnjique incot 
canda curet? Aliam igitur causam Taylonis in praefat 
ap. Schaef. IV ^ 498. et Funkhaenel. in praef. ad An- 
drot. p. XIV. proposuerunt dicentes, id propterea non 
mirum esse^ quod nna fere causa in ambabus agatar ora- 
tionibus idemque malorum hominum foedus ab eodem Dio-* 
doro impugnetar. Quis tamen hodie quoque non offende- 
ret, si nostrorum oratorum quis orationes publice edere^ 
quarum ex altera magna pars in altera iisdem verbis es^ 
set repetita? Huc accedit quod ista longa de Androtione 
et ejus pecuniarum exactione disputatio nequaquam hic 
apta est Nam hoc potius debebat orator demonstrare 
idque se demonstraturum esse ipse professus erat, ab ad- 
versario legem istam non rite esse latam sed legemqnae 
ceteris sit contraria reique publicae noxia. Ejusmodi aa- 
tem Timocratis lex erat^ etiamsi Androtion optimas fue- 
rit homo neque fur. Mira etiam sunt verba quibus haec 
orationis pars reliquae annectitur. Scriptum est enim 
758, 187: Kal negl fiiv rovrmv xccrcc axokiflf* & Si T«- 
fioxQdrai avveQee , noXlcc Xiyeiv Hrt iiqoq rovroeg Mx€OP 
namofiae, Hic Wolfius jam miratus : Atqui nihii dixisti, 
inqnit, de suffragatione, sed mores et facta Androtionis 
perstrinxisti. Reiskins mavult: a Sh TefjioxQurriq ^AvSqo^ 
ricovi aw€Q€ey noli.cc Xiyeev ^/(ov ^riy nQog ravra einctfP 
navGOfmt. Scbaeferus conjecit: xal ncQe fdv rovrov (^sic 
JS*. ap. Bekk.3 xccra gxoXtjv a TefjLOXQorei oweQeT itoXX* 
av XiyBev Hre nQog rovroeg ^fiw/ namofiae. 

Omnes hae difficultates tolluntur, si statuimus quaecan- 
que a $. 1 1 (^p. 734.} usque ad §. 187. leguntnr^ ab aliena 
manu hic esse inserta. Recte enim tum orator, postquam 
id quod voluit de Timocratis lege demonstravit, perget: 
,,haec quidem satis, sed desinam loqui postqnam ea per- 



— 117 — 

fttriiULero, qiiae Timocratis cansam possiiit tneri;^ ita nt 
qoae a $• 187. (758} osqae ad finem sant scripta, a 
Demostheire ipso profecta sint 

Qood si qaaeris , ande illa , qaae non Demosthenica 
esse dixerim, originem daxerint, eqaidem conjecerim in 
verlMs a §• 110 — 160. partem ejas orationis esse ser» 
vatam, qaam Eactemon habaerit Eactemonem enim hae 
qaoqne in re Timocratis adversariam exstitisse^ tum ex 
UB, qoae 701, 7. — 703, 18., tam ex verbis argnmenti 
graece scripti apparet, abi 697, 3S. haec legantar: roi;- 
rov rov vofiov yQaq>ijv aitffpfyxavro . /fioSoDQog xeci EvxTf/" 
fim iog nccgmofjtov xcei icSixov xccl aavfMpoQov. Videtar 
igitar aliqais ex tribus orationibas ex Demostbenis Dio- 
doro.actori scripta Timocratea, ex Androtiana et Eacte- 
monis oratione anam confecisse ^ a qao etiam qaae S. 
110. legantar ati ea quae 155. (748.) usque ad 160. 
(750.) et quae 169.(753.) usqne ad 172.(753.) scripta 
8imt, originem duxerunt; eundemque etiam 737 , 117. 
Ebxtfifixav ialto pro prima persona scripsisse verisimile 
est £x mea igitur sententia hic simile quid factum est, 
quod in Philippica quarta supra ostendimus. 

In iis antem qnae a S. 187. (758.) usque ad iinem 
kguntur, hi sunt hiatus: 759, 190. Se&t/aerai avrogy 
iBter qaae verba pausa est, quae etiam est ib. inter e/- 
M» et vni^ et 191. inter k^/p et oTtoog (ubi in s. mooq 
Offiittitur quod propter sequens onoog non probo), sed in 
iis qnae sequuntur Se&^aerai 'A&rjvaiw non dubito quin 
ei jP et V. ^A&rjvaionv Se&yaerat sit recipiendum. Pausa 
€8t 761 9 194. inter SiSd^ai et o^gl excusabis solennem 
formalam 763, SOO. r^ Srjfiooi^ 6<p€ileiy neque offendes 
SOl. in xairoi oartg» Vox quiescit etiam paululum, quia 
enumeratio singuiorum lucrorum sequitur 763^ 301. post 
Xgfifucvi^ofiivov ante dnb. Facile feres 304. ev- otS'* 
Paosa etiam est 766, 313. inter fjyettai et doyvQtov fih* 
Cod. V. tamen habet dQyvQtov fiiv fjyctraty sed in eod* 
et F. male non sequitur: vofitafi etvaty sed umt vofjnafias 

In oratione contra Aristogitonem prima in- 
venies qaidem hiatus plures qoam in ceteris publicis De-> 



— 1«8 — 

I 

mosthenis oratiohibos , qua de caosa jure ab eomn ata^» 
bis parte qai contendant hanc orationem» de cnjus an- 
ctore jam veteres scriptores dubitaverint , non esse a 
Demosthene profectam. Hoc tamen negari non poterit^ 
auctorem orationis eam ita conrormasse, ut nimiumvoca^ 
lium concursum fugeret. Deprehenduntur autem nunc hi 
hiatus: 770^ 2, t6 ngayfiu naXat imo y ubi volgo ante 
Reisk. fortasse rectius nakai t6 ngAyfm (scir. nQay/i^ 
im6 ediderant. $. 8; pro vwi el c. codd. F^YKv et ih» 
bris ante Bekk. ed. scribe ^vv il 77 1 , 4. non offehdefl^ 
etiamsi cum Reisk. et Bekk. xccl post noXBi non aohin 
uncis includis^ sed deles, in ^oAe/ ovxj quia pausa poet 
noT^i est. Sed ego retinuerim xalj qiiia hac in re mat^ 
mum est positum momentum , quod etiam id scionty illi 
tum non licere oratorem agere. 774, 17. poteris cam 
Reisk. et cod. K, pro Ti&evTai ol vofiot scribere ol vo^ 
fiot Ti&evrat. Offendit tamen 776, SO. v ^olm/a otx^ 
Tat et 777, 84. rj xaXoxaya&ia rjavxtovy ubi tamen plura 
enumerantur, quo fit, nt vox post xaXoxaya&ia paulalom 
quiescat. Idem statuo 777, S5. de verbis S6§et (^al. io^ 
1?/} 6. Offendunt tamen 777, S6. verba: r^ /ci^oi^ 
&ivTt i§ taov CvToifj etvai. Facile feres 778, 87i 89. et 
784, 47. ev oiS* et alia de causa q>avfiastat i(p* olg aat 
99. einot 6g aut 31. ayvoeZ oTt^ neque minus pansa eat 
ib. post nolet ante ano^aai. Sed jure offendent 780, 
34. '^nokkanft iv et datovTt eig, uti 35. aytcjrcstoi Iti— » 
ffwxfj ixdaTov. Excnsare poteris 781, 38. detfevvnu 
^fidg fxiVf sed non ib. tpevaxiaat vfjLdg. Minus offeades 
784, 46. in aTa&fid i^xcov et yiyvea&at 6 aut 47. in low 
iov £t nol ^TQexfjev^ sed difficilius poteris defendere ot De- 
mosthenicum 785, 49. ovt^ dgyvQiov ahovvTt ovte^ fh» 
cilius ea quae 785, 51. leguntur: neQtiQxezat ^rou 
Pausa est 787, 55. inter iavTov et ovxy non ita inter 
i^ccytoyfi dniSoTo neque ib. inter avt^ 6. Vox paulalam 
quiescit 787^ 56. inter 6xt(6 icpoSiovj ubi tamen valge 
et in jFV. oTno) SoaxfAdg legitur. Non poteris excnsare 
57. fAeTOtxiov dntjyayev et avTtj (jl\, avTtf^ ahia (^^ pr. om*) 
iyeyovet. Idem statueris 788, 58. de verbis: uvvtp [e 



— 189 — 

X^fjatoQ ciSekcpog} ovtMi, ubi verba 6 XQ- ^^»9 ^fte codd. 
JFJSJv. omittimt, 2.rQ. habct, unde Bekk. ea nncis inclusit/ 
Dindorfius autem delevit; hiatus tamen manet Idem est 
790, 65. in /hijt^qcc cnnrov o(pXovaccv cmoarccaiov wfc^So" 
a&9 et 791, 69. in oqoi iartjxoreg, uti 798, 78. in Stj- 
p^/tp 6 et iarm 6, nisi hos excnsabis, qnia vox pauki- 
him subsistit» ante 6. Pausa est 793, 77. in xccraq^ev" 
Sbou wgy non ita 79. in rovrov ofwnarQiog. Feres for** 
tasse 794, 60. l&a&cci avrog et i^ociTr/aeTcci 6 (]Etym« 
Magiu habet i^tQ^jaag 6} et 797, 91. rovrov akicev, 
seJI noo 796, 95. Qi^Ucti ix. Corrigere denique poteris 
799, 99. Atttov efg^ ubi Reisk. ex Aug. I. et K. ye pro 
dg dedi^ JPv et vulg. ante Reisk. j^e et elg om., quo sane 
oarere possumos, sed 800, 99* in verbis tovtov ixeT JS. 
quidem ht^t omlttit, nos tamen eo vix carere possumus. 

VideB igitur profecto plures in hac oratione admissos 
esse hiatus, quam qnos Demosthenes praecipue in ora- 
tione poblica commisisse putandus sit, idemqne de se-* 
eiin^a contra Aristogitonem scripta oratione est 
dioeBdum. ~ Reperies in ea hos hiatus: 800, 1. Sfifioaifp 
^AQtaToyUrayif et si cum cod^ K. nomen proprium omise-^ 
ris, Sfifioalqt ovraae. 609, 5* ninccvprat aQXovteg. ib. av- 
Toi iSicitat, 6. fpcUvovTOt eixovreg, 803, 8. rovTip ififihfBt, 
6049 Id. S^oa&at i^ovaiav, Uh nqcctTovrt or^ excusabis, 
Don fta 605^ 15. iisra^ea&cu axQtPwg, neqne 606, 19. 
Tm- ytyvofumi rp noXet ^i, obi tamen cum Retsk. ex Aog. 
L y. et jBl. r^ ml€t 'ytyvofiBva iiti probante Sehaefero^ 
qaeni vide, ^oteri» scribereA 608, 85« nd&e&d^cee ^Xixov 
mkios offendit 

Eun igttur; qui has orationes in Aristogitooem* scri^ 
pserit , cninm qnandam quamvis non tauto eum studio 
qisam = Demosthenem in hiatibos evitandis posmsse negari 
Beqnlt Miinmeautemauctores cetecarum orationum pu^- 
Mlettrdm coMtra EobuKdem Neaeram et Theocrinem scri* 
ptamm ullam in^ea re coliocavisse operain faciie poterit 
deikioiistrari. Ita ex oratione eontra Eulinlidem idqne 
ex dimldia ejns parte a §: 1— B9. hi enumerari possnnt 
hiatos» iis qui' excnsari possnnt omissis: ~ 1901 y '*7. iyth 

9 



— 180 — 

(yulgo #/0);'') imoTMfA^dwo. 8. Sri (^cod. r. <f 3 ^* ^- *^ 
t;«f< ^^217. 130S, 10. ^/ oixovvTwv (^JS. om.3- ib. S^punf 
^fiiv—Teccrdkoinoe Jjaav. 12. ifAov dvafiaXia&cu eig, ib. «m- 
"koyiiaaa&ai iv, 13. roiirot; iviffaXkov. ib. '^(fiadfkBpqit ov, 
1303^ 13. xpi^cpoi iiQid^fxfi&fiaav. 14. iSo&v 17. ib. ^twii^ 
aovrai i^aQvoi* 15. diaxptjq^iaaa&ai iv. ib* c^tyilAaT^^i^o^ 
aifjaav. ib. vnoXoinoi tjaav. ib. EvfiovkiSfj dva^X^a&iu «^ 
16. fjyvoH Ev^ovXiS/jg, ib. yevfjaovrai oL 1304, 19*. oZ- 
^ci;£ t^juri/. ib. dkko&i ovSafAov. 1306, 35. fA9jScpi fr« 
1307, 88. rid^^iw^ ^r^aa/. 1308, 31. cro/ ^(/ri. ib. mm» 
^/cti^g (r. ^/U(^g dvai)* ib. tovtov ohog—^ivqihf^dyoQ^i^ 
yd^a&ai. Et sic reliqua usque ad fiDem. Demoiiitheiifiii 
autem, qnem in pubiicis orationibus hiatum curasseejt- iis 
quae supra disputavi, satis elucebit, cur hac in oratfcMie 
ab hoc more recesserit, nemo facile dicet. Eos igitiur 
vere sensisse censeo , qui hanc orationem non esae a 
Demostbene profectam suspicarentui*. V. Schaef. Appar. 
V, p. 430. et sequ. 

Idem statuo de oratione contra JNeaeram^ in qoa 
hosreperi hiatus, iis qui excusari possunt omissis: 134ft^ 
1. yvvf/ fj. 8. 'JtnoXkoSdQcp oL ib. dkfj&ei^ oix€iovg* 1346^ 
4. aTQarevea&ai vfKov navSfjfial eig. ib. ^vkp '^dnokloSeih' 
Qog» 1347, 6. avTtp iSoxet» ib. avyx(OQ^aai ovx* 7. Svpif^ 
&^ai ixTiaai — iyyQacpfjaea&ai 'jbfokkoSooQog — dnofgcupim^ 
a&ai ^fiakkev — ovaia l^oAA. — SfjfAoaia eivccu 1348^ 9» 
raifTfj ^fjTfjaev --fjfiovkfid^fj ixfiakelv^ avT^ aiTim — Stifnoai^ 
iv — KvQfjvaToi eifjaav—avTfp inL 10. y/evS^ cUTiaip^46^ 
kdaai 'AnoXk*^dTifjLmjat dQyifQiov* 1348^ llw 8it_ cfinipi 
— ovToal inefioifkevaev — vaTiQG) dycivi — noiiji ceiax^ipg owi» 
1349, 12» fAOi dvavSQOTOTOv — XQ^<^^^ avr^. 13. mtoal 
ifAi-^^xca imSeiiayv — avTov ovaag — JSTeqnkvov dn-^ye/p^a^ 
Tcu avT<p» 14. iyta imo — SiofAUi ovv-^Tovrff^uixoXLX^M^ 
15. fjSixfjTcu imo. 16. JSTeqmvov dvafi^fitjxa-^ela^x^W t^ 
l'^- MX^^V ovSefAi^. 1351, 17. /iovkofAai ii. 18. 'Mfisiow 
dneksv&iQa -^ natSevaai ifAneiQatgm 20. neQiovaia ^*— ^ 
koiaoi vfjuv. 81. iSe^&fj ovv. 1358, 88. aixToi oMem. 
83. ixokov&ei ixehffj — ^ovkofA^tp dvakiaxeiVm 94s TCtv* 
Ttjvi dffiXveiTcu — NixoQiTfj avTp^ aweSeinvei ivctpriov ^ 



— 131 — 

ToSi^fiov ^AXwux^Bv et sie per totam reliquam oratioiiem. 

Paueiores qaidem sed tamen mnlto plures qnam in 
Demosthenis publicis orationibus reperiuntur biatus in 
oratione contra Theocrinejn. Quod si eos quiexcosari 
pessunt omiseris^ hos ex ea afferre poteris: 138S, 3. 
8iofjLai ovp. 1383, 7. royTov ovSh* 8. ifAnoQiov inifiehj" 
mv — GWBdQiov y. 9. ifinoQiov imfAelf^ccg. 13S6> 14. 
woiaot Btahf^rpavrjaerai ovrog* 16. TcaTayjritpiaaa&ai vfiaq. 
18S7) 17- QsoxQivov ofioXoyeiTai tovtov eivai. 1390, 
26. ifinoQiov inifAeXfjToiv. 88, AvxioTcov ccQxovTog — XQov^ 
vaveQOP. 1331, 30. XaQiSi/fjHp 6 — 'laxvficcxov vieZ-^ina" 
pik&fi eig* 1338^ 88. nccTQi iTifiijaaTo. 33. ^a ovToai* 
1833, 84. yQatfal ovaiQed^ciatv — ei&iafi^voi eialv, 35. 
f»Oi ^AQiOTofiaxov KQiTodtifiov *AXfonex^&ev — TOvtov oixiq^ 
ilt69ri'—a8(OQo8oxriT(p vniQ et sic in reliqua orationis parte. 
Hanc igitnr orationem non magis Demosthenicam esse 
dnxerim, qoam orationem contra Neaeram scriptam. 

In orationibus forensibus de causis privatis habitis, 
4e qoibus in ^ 

Capite tertio 

de hlata in Demosthenis orationibas prWatie 

agam^ dnplex dicendi genus reperies, alterum^ in qoo vo-* 
caliom eoncursus sic satis evitatus^ et alterum, in quo 
nnlla omuino eura in ea re posita est. Ad 'primom genns 
referes orationem contra Aphobum seeundam, in 
qoa hos solos habes hiatus: 837^ 4. avTol ovtoi. 6. naQa^ 
oijfMi^aa&eu ^^toiaav. 7. iyto ovx, ubi ap* Reisk. et in JPV. 
reetios fyioyM (ser. ^^^cop'*} ovx est seriptum cf. 869j 60. 
688^ 8. kfwv sig. 10* avayvctf&i avToTg. 848, 80. inecSii 
avT(H, ubi JS. melius imtSij fjte (^scr. ^'3 ovTot praebet. 

In oratione tertia contra Aphobum defals. 
testim. hireperiuntnr hiatus: 844, 8. xaTafitefiaQTVQrjxi'^ 
iwi iieHyietv. 846, 4. Taov fjfmv. 849, 16« ifuicvTov ovta 
^xal TovTov aSehpovj ubi Aug. L et n haec tria verba 
fortasse rectius omittunt. 16. TccSeXtpov ov. 867, 46. notfj* 
aai knt&vfutvy ubi tamen vnlgo ante Reisk. et in eod. F. 
rectius hntdvfi^aat nottjaat editum est. 860 ^ 64. int&eT- 



— 13< — 

t 

vai fid-iXijaav. 863, 69. Bivtci ihv&egov. 60* ijSfov ^lmpi- 

(ffiVy ubiReisk. et F. reetius i/iiaxrev propter ceteros aoristos. 

lo oratione contra Onetorein prina hiatosest 

864^ 8. Ttaw i^Bfikrjd-ipf. 3. ineiSrj (cod. r. imiy otSf. 

868 , 1 5. HoXvCnKov &qxo^^S ^^ ib. avroi Sfxotnnf, 

quae minus offendunt 16. xivSwevot fj. 878^ 30« ymaf- 

yia i^eaxevdff&f]. 873 , 38. rot)roi; c^vro^, ubi tamen MfJS 

et al. codd. tovtcov habent, quod recte probat Bmmiiw al 

h. I. 874) 37. fmQTVQ^aai iSo^ap. ib. fiaaavav utm, 

39. aXrjd-eifj^ ioixaraj ubi in Aug. I. V^ r. est uhg^Mliilitf 

quod Reiskius^ quem vide, jure defendit et recepit . . 

In oratione adversus Onetorem altera mt 

lum notavi hiatum, nisi huc refers 879, 19. yiymAannm 

onotoQ ioTi j qui pausa defenditur. 

In oratione adversus Pantaenetum vocales G(MI- 
currunt, ita ut excusari non possint: 968, 4. rovr^ MiL % 
fivaiifitai* 6. Georpilov dgxovTog, 969^ IS. rovrqi ixl. 97.lt ' 
18. i/iccQTVQei oj/ro^*. 970, 21. Seiiat avxov* 975,: M. 
i€p* olaiUQ avToi hnQidfie&a ^ quae verba tantnmiMdo hi 
marg. Bav. F et Q>. leguntur et sane sententia Jam et- 
pressa est verbis tov ovtop TQonov et accuratius etiam 
$. 30. verbis: itp' olaneQ ifovfjfjte&a y ita ut iia earere 
possimus. 975; 33. fAol dfia. 976^ 35. oYopMt^oim. ft78) 
39. ineiSi ifiekXov et 988 , 5d. dj^voa oif'y abi lalMn 
post dyvom vox panlulum quiescit 

In oratioue contra Nausimachum 985> S. .bbbc 
quidem legitur TQidxovTa fivat eialv , sied vulgQ' «kte 
Bekk. et inF^. rectius scribebatiu*: TQidxovTa (nef, xgm' 
xovt} elaifivaZ. 987, 9. pro ttyoifiai v^c Reisk. -etrfV. 
melius praebeut vfidg fryovfmiy itemque 991, 83* pr6:i«- 
aai avTov SiOixetv iidem idaat SiOixetv avTov* 999 , -116. 
denique exhibetur xoiovTot eig. ; 

In oratione contra Spudiam hiatus est 14)98> t. 
\n inuSi^ ovx. 1089,4. fiyavdxTU 6 AeoiixQdjfiq^ nbi tamaB 
fortasse articulus delendus est Abest etiam $, 3p-^in 
^emttQdTfj et aberat ib. in AexoxgdTei. 1037,. 304i.pcQ ot^ 
Toal ante Mtpevyev melius cum ^. scribes ovTog. ^. 
In oratione contra Cononem hi sunt hiatus: tWI 






- «3 — 

9m oi Kimpoq rovro^t fyyiq Vfi^oivy obi tu c. Dionysio scribo 
TovTovi Kovayvoq, quod etiain Reisk. voluit 1857^ 4^ 
jiAv incc^vovp ovroi (DioQ, ovroi inup, v9i^y 19&7^ 5. 
TomvTov iS^tffwv (^fort. y post too. addendam}. 1 859, 8. 
ovftfioctKe ct9€eaTfj4(fovaiffy ubi Aug. I. Kv. (rwifiouve» prae* 
beiit> qaod pracfero , licet neQccvyxccvofi&f seqoatur, oan 
qaod iiide redieraiit, praecesserat Infra etiam scriptum est : 
u^ooTUjtiu mi xcereTx^v. 1860, 10. paxu tovtov uno Se^ 
icpov. Recipe ex F€p, aito SBinvov lAetu rot^rot;, viilgo ante 
Reiskimn moodBinvov no&iv fHTce. tovtov habebant. 18. 
lUQioSvvfp&ifu-^ceicoQovpidvcpiidf]. Mihi hic i^Sri ad sequent. 
mtv ifjMvoq yavo/ievog Sescp&d^v refendum et ita post 
amoQovfi^^ int^ungendum esse videtur. 1861, 14. 
tovrov Ovcu. 1864, 85. v^Qi%&j&m imccQ^i. 1865, 86. 
uvTol ovToi icevTovg. Dele ex Aug. I. Kt. probante 
Schaefero oi^oi. 87. nQOHccXovvTai 'ini. Num ngovxcc^ 
iovwT* uti infra? 1867, 38. ifnecT' avTog ^yto ovSinoT' 
^j seribe c. Ang. L Kr. ovt* avroq fyco/B (scr. fya^'^ 
oifSi 33. ngciTov 'tnhfiyfjVj ubi vnlgo ante Reisk. rectius 
nQmov 'mX. 1868, 35. nmoirjxivai f^fieTg. 1869^ 39. 
TOVTovl iTalgovg, In utroqiie loco vok inter allata verba 
paalttlom quiescit» 1870, 41. fioi aya&cc yivoiTo. Scribe 
Om Aristide et Kt. fioi y4voiro (^scr. yivoiT^ aya&a. ib. 
fAOi,iknivH§UXksi Scred&ai. 43. avfupigei iieTvae. 1871, 
44. TOVTOv , ovSeeg — Sif 6fjLoi,oyovfi4tHog^Sr/nov iafiivy abi 
ex Aug» L et K. Stjnov&ev recipe. • 

In orattone contra Calliciem unus est hiatus 
1876, 17. To Si Sicc T^g oSov vSo:)q Qiovy ubi 2^v. re- 
ctiiis probante etiam Schaefero ^iov vStag exhibent. 

In oratione contra Stephanum prima hi re- 
periuntur hiatus: 1103^ 5. i^qvaia iyivsTo. 6« ev&vSixiqt 
sici^vaij ttbi ev&vSiXiov scribe et contr. Phorm. 908, 4. 
eonfer. 1110, 89» nQoayiyganTai HvSexa. Sunt verba 
labalae.^1111, 38. avTai elaiv-r^iavTov ixccoTov. 1118, 
84» ikpioTffTai atp'. 1113, 89. ccvrfp imyeyQafAfAivov, 
.1119) 58. TOVTovi fifilr^. '59. ^ofivvvcu A&ehiaeiv ^ scr. 
j&ekiauv* 1188, 67. novijQck ovSsfAiov. GS, ficcStX/Bi ovrog, 
1186^ 81 tf avTO(poiQtp eikijqxog. 



— 184 — 

In oratione pro corona trierarchica nalli siint 
hiatus. 

Paolo negligentias scriptae sant et ea ipsa de caiua 
plaribus hiatibus insignes: oratio adversus Boeotam 
de nomine. 995, 3. d^ffj^tai ^-^nokirevofAitfou it^Qfo&t 
'^ivTcev&oi ca^avTi^aeeev — itTetT&ai avrciig. 996^ 3. ovrotri 
avtly Bav. et r. rectins ovrog. 8. ^ ^ Sldaj^ nbi 2. i omii- 
tit, fortasse rectius. 997, 9. xa&iorp eig i^irov^^cevy obl 
Bav. ind. Ald. Paul. Fd^. melius ksixavQykcv omisso ei^ 
Reisk. et r. Xsirovpyeiv. Est nostrum: wenn eine obrig"- 
iLeitliche Person eine Liturgie anordnet 10. oTror^j^ 
ioTlv. 998^ IS. itaQCcSoxfvai avT(p. 14. ioTai i/iKw. 999^ 
18. notrjaaa&ai aircbv. ib. So^ei bUivog^ ubi c Bav* V et 
<t>. onoTB do^eiev ixetvov (^in F. ixsivog est supra scriptnffl) 
scribe^ ut sit: quoties videatur censetis (^eTo&e} 
illum vere dicere. lOOl^ S3. avTw etvai. 1009, 98. 
q)vXf/ Tj^iov — ifiov viog — e! ifiov. 1 003 , S8. kfwv ifiupB' 
aPrjTetg. 1004, 33. noieia&ai ajevgoi. 1005. ^tcmiYQQjl 
ifiov—avTtp f/TTOv. 1006, 38. iSa i^v^tpaivea&ai ^— - 
TovTcp avTth)cyxccvovTa. 

Oratio pro Phormione. 945, 4. avTai eiaiv. 946^ & 
iyQcccptj elg — fiBfmQTVQrjTai vfxtv. idem 7. ib. rov inaund^ 
fi4vov ^inl Tfj TQan^^fj^iy ubi inl r^ TQan. ex ^r. eam Din-* 
dorfio delendum est, v. contr. Timoth. 1193, 88« — 
947, 9. roi;r^ aneSiSoaav. 11. TQcmi^rj iSicc. 948, Iti. 
Tov faov aQyvQiov ov (pavTjaeTat nQoafjtsfita&aMedg ISieev 
ccipoQfxfjVy ubi vulgo ante Reisk. et codd. B^. ov anta 
(pavrjaeTat omittunt et ante ISiav avx addunt^ non male» 
Nam in ISiav summnm est positum momentum, qaod in- 
primis negari debebat. Interpungendum tamen post qta* 
vfjaerat* 950^ 19. iTfj iariv. 2i. fieficcQTVQfjTaiVfuv-^Avih 
yvdaeTcu vfiTv. 959, S5. fieficcQTVQ^ai vfjuv. 958, 37. £1- 
Xav Hvexa &eTvai ccvtov - avxotpavTeTa&cu vfjLccg — ^ imnm 
953 y S7. elvai elanQcc^aa&ai -- ineiStj aSvvavov. 89. uH* 
yivrj i^SoDxe — iavTov oixiTfj. 954, 31. aavTov etvcu. 955, Vi* 
aXrj&fj rjv. 956, 36. elaninQccxTat ix. 37. ivtavvtw bumw^ 
id. bis. ib. 40. avayvaoaerai vfuv* 960, 51. ccvrok avroft» 
969> 58. TovTfp csp&Qcontp. 59. TQonav imetxei^ 60« iyw» a 



- 1S5 - 

Ontio eontm Zenothemin. 889, 9. ofiuAoyer ^^ 
«loilojicjfipoc; ip Ttp fuleeyn fjfjMq-^m&gamav otpeff&e. 88S^ 
4% ovroer) (Sr. Redpe ex Ang. I. et r. ciim Reiskio post 
ovnxri eS iSv^^ Stxcetnal, probante etiam Schaefero. — 
ik mAAy€i imikmk 6, fcarctSmat i/hvleiHTcevTo — or/^d-cif- 
9omu ot, 6. ^^«c ieevrop. 884 , 9. ^ficTi^v afig^tafiijni" 
aa^ 10. ^ v/uAr. 886, 19. 'HrMTQceTq} inl 886, 16. 
0V otw. 887, 17. i;^ iidifo* 18. or/rot; ccq>iar(ifite&a. 19. 
i^Kxd^n^ftu Sq>rj. 90. iidyea&at ^&ekev. 889, 96. nQuyfjLa'^ 
xntofitipm inetv^xap. 890, 31. ixetptp ifjti (]r. rectias juc). 
ib. <mr# ixeTpop, abi scr. xetvov. 

> Oratio contra Apbobum prima, quae simui 
MniiBn Demosthenis orationiim prima est et piures 
kibet hiatns. 813, 1. apceyxfj itrtiv, 814, 3. ifiov a^ov^ 
am. 6»'iy(o avr/p. 816, 6. Sttj ^futg. 7. oaov ^v. ^. av- 
tdk tnirot astox^ifipaa&at — fiot avayiywaaTta, 81 6 ^ 9. ivt^ 
ttvtov ixaarov. 1 0. avtoi ovrot ofwXoy^aovatv — iviovroi 
immov. 817, 19. I8itjj^ Sxaarog^iyoj otSa. 14. ineiSi] ef- 
;i;iy. 819, 19. ivtavrov anifpfjve^ 90. £^97 iv rtp ifiip ig^ 
fWri^Qiq}. 890 y 99. avceypoD&t airrotg, 93. oxrci irciv — 
17^ ifttSit§09. 891 , 94. 4ff«¥€/|a> t;^i;. 899, 97. xexofU- 
(r&cu AfMokoyfjxcp, 98.- /^ot^ varcQOP. 893, 33. avuyvco&t. 
(tkotg. 894, 33. /tio^ oTtofpaivovatv. 894, 34. ixtSeiia 
iiOv.' 36. fyvo intSeiifo. 896 , 36. TrAe/A? «/a*^. 896 , 40. 
ovrei itftoSovpat fj&iXfjacep. 827 , 46. 9ioi^<7fifc im&vfifjaep 
^•-ifagnova&at tSooxep. 830^ 64. ^juot; ixrertxivat. 839, 
ft9« avr^ csx4yQce%/}€. 61. ^Ae/orot; ^/of. 833, 63. imfhxh' 
rm oQ&wg. 834, 66. /uoi 6. 836, 68. Sioficu ovv — /9o^- 
d^foat fffjiTv. 69. rop airov viop. Vulg. ante Reislc. et in 
F« roy avrov viop. 

Ad alterum orationom genus, in quo ne minimam 
qoidem hiatiis curam animadvertas, hae referendae sunt 
orationes: Contra Apaturium. Hic legitur 899, 1. xs- 
livet o. ib. ceStxAvrat ip. 893, 9. ahj&eiqi aStxovfiivotg — 
Sixat wftp — xoiXoi fjSfj. 3. fiot imfiefiovlevxcl^g — fiot^^ita-' 
rovpiov — rovrq» iyivero — avfifiokaiov ovx. 4. xpevS^ iyxi^ 
xhpt^v—Srfj iariv. 6. ftdvv oixeicog — ivStarQtyjat avro&t — 
fiov ovTCikg. 894^ 6. ifJLoi iv — ovroai o^peihav—ftov ovroai — 



I 



- 186 -- 

in^Tog — i/utov ilccfie. 895, 9. irtt/SovXevu ouroai^TimiifiyKU 
'A^ijPfj&sif^i^fjLiaai ixp 10. roi/r^ iSaif9iffep — pmi^iMi^ 
aav — iAfqf ip, 11. ^uSij ikafiov — fioi etQ tAt^ imoku9^ 
pcci. 896, IS. ToaovTfp ^g^tjp — Tovv(p il&csP/^tA^w^QlM 
avT^ GVPeiaopTai inio^i^acepTi^ofAoaai oim^ 897^ 14*^4^»- 
Ut^j cemAv. 15. elvai avToZq-^elvcu ifiiAipew^tovtp !jd|p- ■ 
Xinnop. 16, imtQonii iyikfSTo — avxoq^avtovfita vm-mh 
Tovt ^jixccTovQiov. 17. £^17 6^X6y(p 6. 898, 16..<moJUrfi* 
7t4vat 6. 19. iniTQonii iyipeTo — oTMpaveiiF&ai itfii^idftw 
apev. 899, 80, c^tToi; ^ — dp&Qcinov ipoPTiop — avtau.apt^ 
— avTov anetfTjvoTo. 21« eivat ^fjLaQ'-noiijaai oifitis* M. 
aa^^ 6 — iyyQatfnjfvat elg, S3. ificcvTip ^cifiiai»9fi0 ^ifU> 
^fifif]Poi eiatp—akijd-eiqi iyYVfjriiq. S4. avT^ Spi ebt^Prr^ 
dnix&^<^at — ixmXvd^ri im -^TQiTfp iTSi voTeQOiP* 9&.^mrKy 
iyey6p€t — fiot iT^kfjLfiaep—mpUixei aimp — fiuM <Sif<o»rgr ■ jflil 
&6pTi iptavT^ — avT^ dneSidow. 901, Ji6.marfmKi« 
TBg — dixat ^aav. 28. if^evSea&cu ^JtnarovQiOP—iiteAw 
X&6fif)P — TovTov avTog. 89. fwt laxvQoreQoe — imitifatt^ if^ l 
psTO — fMfiaQTVQfiTat vfiip — ^Y^ioaTat vno.. 90S> Sift. /HOf 
dnoXoyiav—dQPBta&cu rjX&op. 30. fieficeQtVQi^tai iftXp^ 
inetSh fjipapia&fiaaip. cU avp&^xat vno — yQctq^ea&aiOiit^'^ 
yev^aaa&cu iriQag — inetSi) ai vnaQXavacu dnciloPtQrr^av» 
T^ elvcu — aw&^xcu fj(papia&ffaav — yepia&at iyY^ffft^^ Al. 
fjUifju)CQTVQf]Tcu vfjup — St) o. 903^ 32« TQiTip initQ€ymPm Mmfdh 
Tip dpBv — airtov iv^^yvm etvcu. 34. elvcu 6. 35. /uoi JyttM/i 
xe — oiofjtcu intSeSetx&at-^ifT^ elaiv. 9.04, 36. avtp atfmh 
Tote — TovTQV Svexa — X6yqf i§unaTdv. 37» iatatciyHioiftm mfff 
— ipeQiToi o-^Xu^ iyco—ifi^iiTi&ff — alTidaaa&ai*j^tmtuth 

Qiqj. 38. Xafi6vTt avTdQ--nccQixovTt ov^TOVToif itteetiQt^ZfHt' 
Contra Phormioneia. Hiatus est 907, .1« 4atoS- 
aat fifjum — iyxalovfievoi vip\ 9. dvaiaxwToi iafnmt—fftiif^ 
&fiacu fjfitv. 3. ovTOi ov-^XQW&^^ ^^ 908, 6. oittit^.it 
aifT^ dnoSovvat — Sifjyi^aaa&ai vfjLtp. 6. roi/r^ elitoat.^^itiiff 
imo&fiXf) — iv&ia&at eig-^IIeiQCuet intSapei^etcu.ld&Qqhi' 
fjLmp. 909, 7. avTf) iyipero. 8* ccvt^ dneveYxeXp^noQfXX^ 
fjui^oPTt ixet-^ndaf) dnoQtiji f)p — Savetatal etxopto airtWQl* 
9. ip&ia&at eig. 910, 9. iipf) ixnXevaea&at. iO. cmmi&ii 



-r- 187 — 

iP—Boanofq^ orrog-— rovroi; o-^^oc avwywa&u 11* crvr^ 

4^«ot; — rot^ov hf^ftoi upuyvc^&u^^W^ IS. «nDrip ananco^ 

■ tfc# mfAqXoyei anoSaoauvr-^i^ fjv, 14« /«oi ovSapLOV iroir 

fiSfa^-^-ovvooi ovSiv. 919, 17* ;^^(M»ifrc^c it. 18. daiiiMU 

eig-^B^oSorp laOteXetr^idfrqi aaq>ceXig/9fSrj ehfUi* 913» 18. 

TovTOvi ifjuzffrAQei-^rifiedQia imoxetrat — Siaitfit^ axivSvva)^* 

89* '^Sjpi7 imuhitpivaif—kf&ia&ai ^ig — /uo« avayviod^i* 91 4^ 

89* ;^<fl^|E*0Vidir ^ BoanoQfj^ ixaTbv^iq)9Ktoi oi^ixsi elaoai* 

S4w Tffiauoaiai i^^xovTU. ft&* airr^ afAq^oTegonlaw — JBoo^ 

mipfp anoSiSiXMts. 916, S6. ot)/ avtiyitijg. .97. .avyy^otfpal 

iv* S8l SmoaTiXkmtat in—TttZQiaravTai imfAccQTVQopu^voi^ 

fMtgitvQi iTVT^ — BoanoQq} orta. 916^ 30. nQoaTt&ivTt itS' 

^000. 31r.d(Emibvmrf aiuSiSovq^itiQtp imiQ ifwi anoStSov^ 

dS. Mn«d^(^ btiUvev et ric io reliqtia orationis parte. > 

-Adverdua Lacritam. 9S3> 1* StcmQUTTovrat oi^ 

StX AxoSovvat ovtovq, 9S49 S. i^iovfjQOTcctai av&Qoimw-- 

Simti Biatv* S* TOi<WTJdi datv^tovtov aSehprp --' rovtfp it^ 

hfX^ 4i oMxp^ OVTi TOVTfp ixeivOV — aVT^ iv — xXffQOVOfUp 

avTi^hteivav oK^vTCJV^iSoxsidvTfp* 6* TotavTfj icrtip"^ 
i^diiy^sctiftov. 996y %• /iiOfpavTov vihg^airtov iTttt^et^i 
ftdi sitfi* 7« rovroi; aSelip^—ive^^ot tiatv — eh^at iT^tatxetg» 
Sm aSsJUpov avtov — Tovtovt dvaSexofiivov. 9. fiovXofjuut ovv 
^&xotkrai Vfiogi 9879 ^^^ rot^rot; dSelgxp. 988, 15. 
OMoSexofiivov amavT^TovTov avtoi^^^etdii iyQdtp^^-dSeir 
tpci oi TtwTov* iti veoiTeQOi ^aav. 16* aifToi 'ji^ifjuava 
nhrvaeZa&tu int-^Hqyri elvat, 17. avyyQaq^ intSei^. 18. 
iSii dvaXiaxea&ai eig. 9S9^ 18. dyea&at eig, 19. fjydQa" 
a&cu avtotg '^ hf&ia&dt elg* Sl. iSei csvtovg iv&ia&at eig» 
930, 91« oifSevi cvSiv-i^intSaveiaovTcu int. SS. ovSevt oif^ 
Siv^Saveiodfievoi ixi—dvayvci<reTat vfiTv^ 24^ dfH^SAv^ 
Tm iv* 931 yS4* dfpixanrtat ^A&tivc^/ey aaoSoifvcu eYxoatv. 
%6. ovTwai dxQtfioig. %6« ^fieTiQi^.. airt&v — StanenQayfiivoi 
eicL 9^Jti97^ doidfAevot ixaxotixvow — «^roi t^* — - i|fr- 
HyxovTcu wt&fai y et sic in reliqim oratiooe. 

> Contra Macartatan» 1950, 1. dvdyxfi Xaoog. 9. 
oirtod imSeiX&voovtcu oSoi elaev — ftdXai vSfi dQ^fievoi oif" 
Siv. 1051^ 3. yivet t^aa iyyvtctTooldyvi^-^etfi cnftoiv — 
etveu ^. 5« ietVT^ iSixaaev^ 6« inetSit ivixfiaev — SataatfiQiip 



^ _ 188 _ 

antmnrecg^^puce^ ovroe. 1059> 6. €tvtfi h^fnjqtitmr&B. 7. 
MfiSeifp ^Aywwaiip^^cgit^ opofmr^avroi &ncm^ xoit^ ln»- 
/lovlBWTawteg — ^Xipxu ttftfpta^eHif. 8. ^Bt8^ ^90 — Uh 
aym^fia&cu. bis. — ieQXovTi apupogia txaonp iyxtBUm ft 
iy^ ^fiovXofAipf '-' fAOi i^ipero. 1053, 10« iaumal Ifiv- 
natfiQ^op — ipfjipoi oXfycug nopv i/iropto, 11. oiroal p— 
'jfyplov EvPovTJSifif — i^€Qfifjuo&^ 6. 19. y^^ wp^^uutf 
iyip€to~Tovtov anitvxe—vSfj ionovSaSBP — 9ianoitf&§ aitf 
vloq-^^Tpcu iavttp olxaotatop. 13. yipH mp. 1064^ ISn 
tovtopi 9ig. 14. tovtopi eiaayea&cu EvfiovXiSfi vlop, 15« 
^Aypiov eiq-^nvQifp iniyeyQotp&ai. 16. jiAOi opctypn&i» 
1055, 17. po/nov dxfjxoate -^ yiPH optag Aypitf iyYVtiQ^ 
EvfiovXiSfjp — /ip€i iyyvtatco optag^Aypiov aXXMh-^oftm 
vfiAp. 18. nipctxt anctPtag--iS6x€t ovx itpcu i^taoviid^mh 
Qia Ssnaat — xa&iifupot dnoXBin&r&cu. 19. tovttp i/ 4p o ipto 
— ovtot anapteg^BovaiXov vleig. 14)56, 19« oAmm ix t&i 
BovaiXov oXxov ipog^iavtov [o&of^]. 90. Bavaikov vUm 
— ^ci vfiiP — ifiavt^ iirjyovfuppg -- i/fo Sx^* ^^* SoxaX.d' 
pat — fAoi iatip. SS. Sff vlog — JStQotiov iyipopto—S^ vfutQk 
1057, SS. B^vat ixdattp fffmp. S3. 'Aypiov iyipetdr^icnh 
tov opofi'. S4« dpeiffi(p optt iavtov — XaQtSifuw iyip^ro^ 
S5. S^ iQwitm-^nQmip ixeiptp — XaQtS^fiov viog, 1058^854 
ot^oi oixetoreQoi dat — dSahpiSov vlog — itiQOV Ap. 96. #10- 
nofAnrp iyipero—^Aypiov ovtt — ovtoat o—instS^ 17— •«didq^ 
iaap. 97. tovttp iathf — vofji^ tiQ^fAipcitp — fiixQ^ flMv-wnSrov 
Ev^ovXiSfjg — &ia&at avttp—pofnp eiQtjfiiptop-^olbiov tfp. S8» 
Ayviov i^ itiQov otxovopta — dncotiQa) opteg^avt^ oXxq^ S9« 
ovtoai 6. 1059^ 99. Ayviov viet ofionatQia xcd ifM^ju/tfix 
dSehp^ — ahtov otxov elpat Aypi^. 30. iavt^ l}t^— ^Af 
dnapta — ctvt^ vfutg. 31. fiovXofjuxt ovv-^^Aypiov y yi pi b 
ovaa. 39. avtff ivixfjaev — nccQaaxivp dSixq^-^ipei iyyvrmm 
fjp-^oXxov ovaa, 1060, 33. avr^ vftetg — yvpfj ipAetjae — yvpi 
ix rov oXxov ovaa. 34. airc^ vfietg—rovrovi EvfiovXditip '^ 
EvfiovXiSov viop — EvfiovXiSov viet — Qeonofmov viet^rovrtp 
vfietg. 35. dSeXfpij ^. 1069, 38. nolXoi ovreg — <gettMPrjw « t 
ip. 39. dSekcpfj ofioTtctrQia. 40. dSeXq)oi ofiondrQtoi-^Bomi^ 
Xov viiog. 1063^ 41. oirtoai o^EvfiovXiSov olxop oHeov 
ffp-^ftaQrvQfiadrto avnp et sic in reliqaa orationis jparte. 



— 189 — 

Confara Leocharem. 1081, 9, yi¥ei tdMMoprog. 
^. Sixuitfi imtnevofiep. 1088, 6« rovtoiai iatai — ypiitfioi 
OPT^ — fiiXQ^ ccpta&ev» 8. vovrq) ivtaxvQi^ofu&cc. 1083,1. 9. 
jrfyvoprtu Ev&vfjuix(p r^ ^OtqvpbT vletg — AmGtQCBtip 'E!!lei/- 
aiPiip^XQOP^ WTT€QOP.' 10. yiyverai avr^ — ceSehp^ opn r^ 
iauTov ixSovpcu — ijSij 6 — ^yiypoprai i§ — ovToato. 11. yipu 
iyyvTiha} — ixeepov ovaiaq. 1084, 13. cnrroi ovTOi — yiyp^ 
Tiu ^AQXiOi^q — jAfpcQi ix — dTtcariQco itTTi — aS^XrpiStj ^ 
T^ *jiQXidSfj ixeivq). 14. dpaypdaetcu v/hTp. 1085, 15. 
yipei iyyvriQG) — xoi^aci laxvQiC/opTai ^ y^pu opTceg. 16. 
ifit^fioTevxivai e/g. 17. jiewaTQdT^*Ek^vaipi(p. 1086, 17* 
TovTOvt fyijfiep. 18. 2akafiTvi (pxa — Xpovq) vaTeQop. 19. 
xaiQ^ ixcdp — AeoaaTQdrov danoteT avTov-^ohetp eivcu. SO. 
'jiQXidSov ovaiav. 1087, 20. ixeivov vibg — avyxcoQ^aai 
^avxiav. Sl. oXxip vlov — ovS^JUofjfAeZg. SS. *jijQXidSov oTxip. 
S3. *jiQXiceSov' ovaiif. S4. *jiQXidSov iyxaralctq^&eig. 1 088^ 
S6. yipfi iyyvTdtiQ ovTeg-^airr^ ^ianoif/T^p opn vtop. S5. yi^ 
pu ffP cevT^ vibg — Sixaioi iafi^. 86. yipet iafjtip — dpexf/iaSoi 
ixeipip — y^i iyymiQoy ifrtiv. 37. ^AQXidSff viop. 1089, S7. 
<rv iloTToT. 88. TOiavTfj iaTiP-^oix^ viov — o!^fiai vfidg^ 
S9. TBlevTaiov iyxaTaXutp&ipTog tovtov dnatSog — dnoate^ 
Q^acufifmg» 30. dhfi&v eiQiiTcafitp et sic in reliqua oratione. 

Contra Boeotum de dote. 1008, 1. ^Qyqf ix&Qovg 
-^eiaiipai dg. %. fioi i^. 1009, 4. SiofAcu ovp—fAov dxov' 
acu ovtaig — ^S^ kniyafAOP. 5. liatipai eig-z-ovtoi eig^Sixd^ 
^d&ai avToTq — tovtov aiTiog. 1010, 7. yiypofAJbu av" 
ToTg. 8. nXayyovi inXf^iaaev — noXXoi taaatp — ovToai 
uvj^fi&ug^^elpcu ixeipov. 1011, 10. nQoxaX^ai avtifv^ 
fiov ofAoaai — fAOV ovxiTi Svp^aea&at ccirtovg. 11. /lehpipifp 
iUiXop — TioXXoi iaaaiP^^payxda&fj eiaayayeTp. lOlS, 18. 
ineiS^ ovTOi iXvnovp. 13../tto^ imSanf — ipapTiova&as avTip 
-^ineiSij 6. 14. ifAoif eig — ifAov dnoXafieTv. 15. q^aipffTOi 
oipeiXoftipff ff — ovtoi avtfjp. lOf^, 16. tovttp inetQi^pa-* 
fACP — ceift^ 6. 17. fAOi iStxce^ovto^^mSeT^ai ovSh^fAov b— 
ctvt^ dSixcog — roi^ot; iv&dSe. 18. ceirt^ ovofici — fbvofAceti 
dfMxpia^wp -- Mavti&iep ivSexcetq^ itei^ 1014, \S. dva- 
ypioaetai iffAiv* 19. fAOi ivexceXovv — fAefAceQTVQtjTCU vfAilv.90. 
vofAov ixo^og-^IIafAipiXov ovaiag. 81» lim dni(pvye. 1015, 



- 140 — 

%S. S^iq^koabp iHf»ihap — ToaovTov M^s-^aurov tmittazcu 
— StffAoaiq^ iyyiyQajmti^IIcciJUpikov ovaiae — ixopij A/ipeto 
tfi mkee ixTiacu. S3. Jlafjupilov vUTq. S4^ fuficeptv^vnu 
vfuv — dSeXcjpi/ avtyg. 10 16) S5. fiov 17 — nolei evSbXifiiaai 
— akkoi oixeTot. S6. f(pff avrov vieTg. S8. avToii iatioaai, 
1017^ S8« IlQOfiaxov ifi^fiXfjTcu^ncerQi ovSh — q)iloi 
fiaav -^ Tioifiaaa&cu avTov — puovoi ovTcg — rovtov iatiiam» 
99. avT^ ivS^x^^^ — fiffTpi oQyta&ug — airt^ avataxvimih 
ei sic per totam reliquam orationem. 

Contra Callippum. 1335, 1. tfSfi iati. 1936, -t. 
Siofmi ovv, 3. akkoi ifnnogoi "^ imtSif ixnXBTv~iym vpiXv 
nccw axQt^Ag — KfffptatdSp dnoSoijvcu^etfi avtqy 6-—»-; 
gavti iq>* itigt^ dnoSfjfiCJV. 4. inetSii igxot ix. 1987, 4i 
Sifi dnoSovvat — SeT dnoSovvau 6. xcetax&ijvcu Big—fyx^^i^ 
ini — oirtoai ev&ijg — icpti o^aot iQci^^fwi ^crritt. 6. flrvro» 
o. 1838, 7. iTistSii ^&ot. 8. akfi&fj oTsavta — X9^^ vat^ 
Qov-^ovToai iv-rfiSfi intSeStififixtog eTti 6 — el^ aTSoSovvau 9* 
StfiyfiaofMCi vfjbTv^otfMU iyco — tvyx^vet wv. XQ^inuS^ eig, 
1939, 10. uvat Hxetv. av ovv — iyat dfjupiq/hftci — iiL&p 6 
, — fiovletat dtpeXia&cu* 11. aifttp eTgfito — ^(pij o—SoSiOif ml» 
vat — StaXiyov amoTg. 19. Sixi] atrtfi — ^09 ii&ekoiv. IS. 
inetSii fia&eto-^fjSfi ix^vta — datv dva/Saivovta. 1940, 14^ 
Xayxdvet avTcp^dvev avToi — StatTffToi dveiketo. 15. (^ 
6 — itoXfAa ovSiv — dvaiaxwtol eiat—i&iXot ofjLoaai^mHloatm 
iffidg. 16. ccvtov 6 — iyci i^ovhig—tovtqt iyd vfirv^mwgi 
iv — Avat&eiSp iyiyvovto. 17. vwi ixeivov. 1941, 17. 
iy(o vniQ—te&eciti inixaXciv* 18« Tovtq> dnoSciaetp—^av^ 
ata&fjvat avtov — naTQi vnb-^AvTOovi avtogr^QoarccxS^ 
vcu airtip Kfiq>tatccSp dnoSovvat. 19. ^£^1^ avt^^e^ 
bi9. — iccvToi ev&vg — aicanp oTxea&cu dntavtai 90. Sli 
vfjuv — dSehpip airtoi., 1949, 99. toirtip ixetvog — pcumav 
ix-^fiSfi Haotto. 93» iyoi oJfwci—Soivai avt^ — olfuuixti^ 
1943, 96. iSiijc 6 — Sto ixeiv(p — not^aat ^Sixet^^iXfii pv. 
97. ccvT(p ovTt~xpevaafji4vqf oqxov. 98. ovSevi oIopm~S^ 
purtav 6vtog~iStoitov ovtog-^fioihitcu imax^tfHta&mem^ 
•^dvdyxfi avT<p itnat — xelevji ovtog. 1944, 99. nmav 
dSix^cu. 80. jivai&eiSfi intTQiipai-^avt^ ^.81. Amvof' 



- 141 - 

leotr— >d^mt; Kraig — oevt^ huipov^o^ov ovSip avr^ l/ueAe*— 
mov ISiOP. 1944i, 89. diofuu vfjuip. 38. fyta vfiag. 

Adversus Nicostratam. 1846, i.lfym onfyQatiHi'^ 

nrifAfjrcu cevta^cev ovvfoq, 8. etvcci aStsKta&cu — fyo) avxoQ 

^jifB&ovalov OPTO. 1S47, S. nolei cupltffii — rmfUBQ^ff&cu 

ifsui. 8. fUH fiP-^€l^€UTfiipoi datp-^fioi in — oQy&jRo&ai mh- 

wlfe— rowTot; vStoff-^anoy^ctff^i avrfi. 4. fwt c5r — fAot c//?— 

fym ip — ^9ij iQX^f^ct — nccpv ohtalfoq — tS&i&fi ovrog — ai 

ifioi ofbn-^fyG} catoSrjfioifjp. 6. Stf avnp. lS48y 6. ifAfj 

moii^fjJtf cmoStiQaaxovatP^fyfo ^Smxa — aiJaxeTai vTto-^fca- 

tiix&^ •ig-^.ixet inQodtj — ^Xfj int — rovrov airt^ intatoXag 

'^catovoi avtqp^tovtov av&vQ—aSeXxpip avtov — iavtov o^ 

pUfOP—fiofi&^aai «vrqi— /pof^ ffp. 8. fyoi axovafp ^ (Xfttj 

h. 1949, 8. XQOPq) ctfiP^dSci/pfp cnnrov iSanta'--avt^ £lg. 

9. i%€iS^ om—anoat€Qeta&ai im — fAOt o—ifAol ix.' 10« |^ 

90i imattolUp—hotpeikofAiPov atftip oQyvQiov. 11. avovp^ 

m afcoSoioGh 1850 , 11. Xvaafiiwov ix. 18. rpevSw&cu 

mtiXQtpccfifiP^'-^€9 iSwafifiP-'naQopti ov^noQiaat anccpta 

^fiol oif^ix^ ovS" -^intXoinov OQyvQiov^fAOi anoSiSfoatp. 

i%* avffOixia iti&fi. 1851, 14. fwv €l^»g~SfifAoaiG) afgQoa- 

nhltop. 15. rtfuaQeia&cu tpfifip — inetSfi inv&ofifip. 1858, 

16. pyoi ini/3ovXevovai. 17. datipcu elg — fjLOV ccxovaccptcg. 

18. tifi^aat avt^ — aiftol ittfioipro-^ano&ccpp o^&ccpcctov 

itpyccaro—aXfi&^ etlpfixa. 19. ixeivov anfyQafffa^ intSei^o^ 

ifiiPT-natSccQiov i§e&QiyH)cto. 1853^ 80. imtSii ovx — cdf^ 

tip anoSoifpai 6. 81. 'AQe&ovaiov oi^^ap&Qomot ovtot. 88. 

nccQCcaxifT&ai elxop — XQoitfi avcexQtatg^-^otjtiot elpat nccQO- 

StSopcu ifioiaiftrp. 1854, 83. ifAoi i^eSiSoaav. 94. iStokfi 

opti. 85. fiQfifjtipoi imo — fiixQt ov — ifiov i&iXoptog* 86. el- 

pcu opaiaxvptoi [ccfjuptafitirovvteg^intSei^ ix-^Stxccatai 

^/lovXopro. 1855, 88. Sfifioaiqf o—taneipov iffAiteQa^tpai- 

petcu ii 89. iatai anoQia — iXeeta&ai ifcp' -^netQccaotftat 

anoatw^acu. 

Advereas Timotheam. 1184, 1. MtiSepi vfAwp- 
1185, 1. tovtcp ip-^xaviarii ovtog. 8. noXXp anoQiq^ [oir] 
*--rovr^ fytypero, 3. TtfAO&itp ifnfiQet^at^^iSeii&fi aiftov^ 
anoQ^ opti^-^nQoiai vnoQ^etv. 4. Simitcu vfAog. 1186, 4. 
anoareQ^at ifAog — Soxetelpai — Sifiyi^aaa&at ifpup. 5. rQone-- 



— 14» — 

^rat elci&cuFip. 6« tjStj &v — kfi^ iv^}Apuhi ht£kjkwm^9mmu 
heilevaep. 7. Sovpai 'Atrrtfidzfp* 1 187, 10« avrov iS^fmh 
(ntT€ — ccvTov cmuPToav. 11. ovaite vnoxQeonQ^oQOi air^'^ 
aXlioi ixQdrovr — mSiq) aygog—ccvr^ ima^ixaar^ 17 £U9 
ovcia imixBtTO. 18. X6y(p an^eyxep — avrov oL 1188, 19« 
mieiTcu ISitjc. 13. xcnaijBXvG&cu iv. 14, ctvr^ ^^cm^ 
0QyiC,V^^^* 15. noJurai fjveixovro ^ Bottotoi ohx* 1189« 
16* Boiooriq) ccqx^^^^' l^* Taxv ctxeXa/ui^apop — loytfi ax^ 
piyxe. 17. xaTafxaQTVQoifi ovtov iv — iSe^&ij imaiXi^iou — 
XQfl^cct avTfp-^ygdx/Jcu otpaiXopTa. 18. akffdif^ iari—Stitn^ 
aco/utat vfiip — ifiov iv&dSe. 1 190^ 19.^ fjSrj oifafjg» 90. *jip^ 
rifpdpet elXfixcc — d^i^ airrbv — Ttfio&iqt ip. 91. ^urfr^rl 
cmoSovpat — dkfj&^ ^leyep — iyca vfiag. 99. *AaTeiav «p/oiM* 
Toq^V^ ovofjq — imoSi^aa&at avTovq, 94. dStxii&ai Ovtop 
—dyQVQiav iSapeiaaTO. 95. S^ iv&dSe. 1199, 96. afimt 
rat ix—avpioTfj ovTog — Toirrq) imo — iaacu dpaMOfiiacu. 97. 
* Sefjaet eine — Sefj&iPTt vnfjQirfjxe — fiifipfjTUt eth^aifvov Uitf- 
ro. 98. dq>ixfjTat dycop — ovTot ol xQOPot tjaap^^Aaveiav 
OQXOPTog, 99. vaTiQqi iret dq>tnofUpov roi ^tkmSw bu 
1193^ 30. rot^rot; ^. 31. dlkoTQtat fjaav — inifiXpSh^ wQr- 
OQyvQiov iSaveiaaTO. 89« inetSij ^xep—nei&et avTOP—0VTf 
6(peiioPTa ^ avTtp (StpetXep. 1194, 33. iavrov «MKK^fif- 
adifpat et sic in reliqua orationis parte. 

Adversus Olympiodornm. 1167, 1. elatipmdq^ 
nQoa^xet dSixeta&ai^TovTov Sxoav — dStxeta&ai ifndm 9. el' 
pcu dp&Qomop^ijpdyxaafjuiCi vno — rotJroi; dyospi^Ba&iiu^ 8. 
Siofuct ovp. 1168, 3. iy(o ahtog* 4. fiefiaoTVQtjTCU mo— * 
TovTov ovS* — dStxovfAat vno. 5. inetSij jj^j&ofjLfjP-^TommA 
^OXvfmioScoQop — inetSfj ^l&ep^ 6. nQoatpiQet^OXvfmioSaiQQ^^ 
yivu iyyvTiQCj ifiov, 1169, 6- xatQ(p oQyiCpifAfjp ^rovttp 
dnexQtpdfifjp. 7« ij^iov iavT^ e7pai — ifiavTip ipoxXoii^L 8^ 
Sx^t dxovaat — hycj iSixaaa — tovtov dxovaai» llTOj 10. 
nQOPoovfjtepot eyQdtpafiep — fjifjSeTiQ(p i^ovaiaijfju^* X^^.fioiiH 
JuofjMt ovp. 1 9. avp&ipcat fjaccp-^iriQa fjp — ^xet . tArog— 
iziQa ^p — olxia iriQa. 1171, 19. dpfjXd&fj eig* 18. ralf- 
rqi ^OXvfmtoSdQip. 14. tovtovI 'OkvfintoScjQOV ««^— Airw^ 
elpat o-^dp&Qoanqf eaTh .16, v^pcuQeTTat avTOV — aXkm. «p- 
yvQiav-^iavTov 6. 16. xqop<p voTeQOP — eJoxw V*oi— rovrp 



— 143 — 

OJoffmioSfo^ffi^^ eUcu. 1179, 16. AgyvQiw ov8\ 17. 
I^fuav iym HuPov-^fUGV oirroai ^OXufmioSfDQOQ. 18« xpop^ 
var€QOP^€iXfiq>^p(xt vtpelofievog. 19. inetSij inv&ofn^p^fAOi 
imSoiaeiv. ftO. Tovrq^ ^OXvfimoSdQqf. 1173, SO. xcuq^ 
it^fOi. 9i. Tovrq) ^OXvfjvntoSwQq) — avrij iyipeTo -^ nokkoi 
ifffnev^ifiOi av&yxfj ^v. SS. ovtooi 'OkvfiiiioS^oQog^xXiipotv 
olov afiq>io^€iV. S3. ineiSif avexQi&tjoixv — agxovTi oam- 
am ai afupiafifiTfjoaiq — iSet ayoi>vi^€(T&ai iv — onaQOsaxevOi 
ifuv -^fjSfi dyawiSso&ai iy<a ^inim&tTmxivai ifuv-^nccQ»' 
oMevemico&ai fjfAug. 1 1 74, S4. Tovtovi 'OXvfjini6Sd9Qov — xaX" 
XioTff avafioX^^TOVTOv anoSfjfiovvToq. 85. ixdXsi 6 — tov^ 
Tovi *OXvfini6SwQov Sfjfwciqc dmlvai — voT€QOi ifmv» S6w 
TovTOvi *OXvfimoS(OQOv dfAquafiriTfjaiv — xdfiol t/v-^^fitxXijQiav 
dfMpiafif[tfiaiv — vofioi ctvTov. 87^ HetQatd iX&ovTeg-v^OXvfi^ 
moSeiQov dnoSijfAovvToq. S8. iy<o dniXavaa. 1175, S8. 
ijymvdxTH *0h)fim6S(OQOQ — xotvfj iyto. 89. iS6x€i ifitv^avTqf 
fffA&q. 30. ovtoai^OXvfjLm^StoQoq-^yjfifpiatovtai ol-^iSoxu 
datpaljiaTax* — fiot dvdyvto&t. 

Contra Dionysodoruin. 1883^ 1. fiQoixu ffftAifi %. 
HiQq) ofwXoyijap-^eivai ovSiv. 1S84, 4. fiofi&tiaai ^fuv. b^ 
Saveiaaa&ai ini — nT^vaat cig — Alyvnrov eig. 6. dvayvtoasnu 
avTfiv. 7. btmXu inh 1 885, 7. AiyvnTq) &QXovTog. 8. fj 6. 9. 
yQaif/aa&cu eig — inctSij 6— airov in\ 10. tovtov dnoaraXiV' 
ra. 1S86, iO.xdxBt dnoSiSoTcu-^avToi ovTOt — avff&WTCU 
ifAn^Qiovr^etvai iv6xovg. 1S87, 13. avyxooQtjaai ovSiv — 
niifTqi €ig — aivat dnoStSovat — i&eXi]a€u dnoXafietv. 14. ^x-» 
XoStxot ehfcu — iiOQa fjfidg. IS889 ^^- dnoSovvat fifuv» 17. 
dpayvoiaeTai VfAtv. 18. nQoSvXov ovTog^xarayvoiaeTcu ai^ 
Tov dnoTtaat — SvvfjTat vfjtdg* 1289, 19. ^tovvaoSoioqf 
dnnjTtoaxa* 80. iv *P6Sqf dniSoTO. 81. ixat i^eXia&cu. 
88. avyx0Qf3xivc(i avTtp — aeaoia&at eig. 1890 , 83. 
qfoivetcu eig. 84. avToi fiaav^Ttfiai isutitavTQ. 85. 
fua&ovfuvoi. it€Qa—avTov iv^dvetxivai /^xovov. 1891, 
86. dSiX€iTcu 6 neta&eig [iy q n^ioag^ — aot ovSiv. 
87- Aiyvnrov €ig -^ acevttp oiQtaag. 1898, 30. .avrtp 
offyvQitp — roxoi; 6. 31. StSd^ai vfidg. 38. Stitp&aQTai fi 
— nQOQfix€i iffAag. 33. aiaooaTat ^ — avToi lovTot. 35* dno^ 



— 144 — 

OTi^atu otovtm^^GvyyQcupii ovx* 37. nanv <mAovr~Aiir* 
ypciwui vpuv. 1S94, 38. inet9ij fj. 39. dvat cnrrog-^xf^ 
pov e/g. 40. i^gceyTj ij. 1S96^ 41. icci&tj ^. 49. aim* 
CTCU fj. 43. imkiSfi insaxevatrav — S^nov ifinoQia, 43. nctrayi» 
hxrti avTiStxovpTeg. 1S96, 44. SinfcopTat i^anar^acu vfLog» 
45* xoivofpq} avTov — AlyvnTov ^A&tivafy, 47. diMaar^iQi^ 
iXQiifofjLsd-a — ovTOi inXsovixTovPm 1S97, 47. vfil 9ig — ihuTm 
Tco&ijvai imb. 48. av^&fja&rai vfAiv. 49. fttokvau Sanman 
60. XQftaiimnatoi iiat. 1398, 50. 8(&T vfAceg, 

Oratio contra StephanHm altera. 1199, 9. 
Xoyq) ovSafiov — nov avTog. 4. nagixavTat eig—ngaxciijotv* 
fiMfOi aXXiiXovg* 1130, 6. SoxeZ vfuv. 6. akfid^ Btvai-^ 
cAtov avSpog^-vofioi ov. 1181, 7. ayafv^sa&at &fut'^ 
imodixrrtat 6. 8. natgl ijfA^. 9. imSetiai vfjtZP-^fyytp av» 
tbg — SifeaaTat i^ifjnoTfj&fiaav-^vofioi ovx^ovTOi axavaav^ 
T€g. 10. fMi avayvm&t. 1138, \0. xsXnfEi vnoSixovg^ 11. 
ngoafjXBi oheo&w. 18. vofAot iciaev-^noXiTeifea&cu ijfJL&g — 
vofioi anayoQevovat — i^eTvai in . 13. noXtTevea&at fjfiSeg^ 
JvofiWfjTov aQXovTog — Ntxoepfjfiov agxavTog -^ dBxarep ^h 
voTegov. 1183, 1& eivai ol^chfat ai, 1134, 16. Sice» 
&ia&cu ovTOi. 17. Sox€i ifpeiv—SovTi iv T(p ceifrtp, ijfjLfv— 
ieXkip ovSevi. 19. fiot avTOt-^avayfefj inixkfjQov, 1136, 81. 
(keaavi^sa&ai avTag-^aXfj&ij iar), 88. xaXeifBt iniStxaatcev 
^i^eivat ^x^iv. 1136, 85. Sta&fjTcrj ioTlv. 86* fjm ava" 
yvoD&i, 1137, 87. naQ^xofitat iffiTv^iieX^yxto avToi^. 

Contra Eaergnm et Mnesibulum. 1139, 1. v6* 
fjLOi ^x^tv. 8. SioixovTi iXceTTG) inoifjaav — SoxfjvfAtv, 1140, 
3. fAOV axQoaaaa&cu^tpBvS^ ificeQTVQrjaav, 4. i/Sif itm»— 
iarai iieXiyxovrt — yfevSij ovacev — ^Qyq) i^Xiyx^tvi 6. IIv&o^ 
SeoQq) ix — naQaSiSovat irotfiov. 6* fjLot ofwXoyovatv — fueQfhh 
Qi^ i&iXeev. 1 141, 6. aXXo&t ovSafiov. 7. Stxaarai akfji&^. 
Bivat. 9. fffevS^ovTa. 1148, 9. av&Qoinov ov — Svvoifvraii^ 
noTfjaavTeg. 10. i^keyx&fjaovTat aStxovvTeq. 11. ptejnaQtv» 
QfjTat vfiTv — S^haaoi} vfjLiv — aXfj&ij fjv, 18. fjXtaitf ^-^nQbt^ 
aTOVTai incexoifovT€Q, 1143, 13. iyco ovx i&ikotfu afa^ 
(kekia&ai — iym vfiag — aot ovS^vog — ifiov OQXovTogw 16. 
-- Sfjnav (SSet. 1144, 17. ^t avTo/v^akfj&fj ^^Xoytp 
i^janaTfjaag— fiot avayvcj&t. 18.' iuoif aSixoog — iy^ vfJLug. 



— 145 — 

19. /9!^ ky^tfero — pofiov imrdiaPTog. i 145^ SO. iya vfitv 

--inmfi ovp — v€Gi)Q^<p ovx-^HBiQai^i ovra — yga(p€i ovv — ^o/ 

amyvmd^i* 81. ccqxv inmX^iocoGB — SrjfAOv tjvdyxa^e. 22. Sif 

lyii^avfiiiQQiijc mv — aTfjhu 6q)€iXovTccq tjj noXsi ij. 1146, 

83« ax&ii^ 1« — fAOi avayvmd^i. 25« fioi avayxrj tjv-^vofAOV 

immre—Sij vfucg — iyo) ijStHow. 26. Xoyqi €lofjfi4va ^ fiov 

eteoyro^. 1147, 27. nQoaxBuXrjd-tj im' ^^hrjX^V «^S- 28. 

dmx^V^cii dq — ovSafAoi) ^eStxrja^v — crfT^^ cmoSovvai. 

29. VMQovTi avToq^ avayxaa&fjaea&ai anoSovvai ijxovTu 

— ^d*/? ix, 1148, 30. XQovov iyyeyevfjfA^vov —vofAov ov" 

TOg. 31. iyd) ^gyfp vfuv^axevrj ocpsihov — noXei eig — elaiX^ 

^ eig — ^ 6 — XQovov iyyevofi^vov cmoaTegrjaai. 1149, 

33. aTtevfj o — aTtoxQiverai ijfjuv — avayvcoaerai vfiTv. 34. 

TOVTOV iv — xvQiov ovTog — ovaia eHrj avToTg, 35. fioi KviQ^ 

yov — olxoirj o — qixet 6 — oTtov eifj, 1150, 36. acptxveTTai 6 

-ftoi eiijaav. 38. ^vQa aveqiyfiivrj — iyo) imfiaQTVQdfievog 

•^ovTOi oi. 1151, 39. TtaQayQatpofi^vov ifiov. 40. i^eUy- 

XOPTai irJievavTia-^fiefiaQTVQfjTai vfiTv—avTot kcpaaav— fiov- 

hfuxi vfiTv — fioi dvdyvcod-i et sic per reliquam orationem. 

Contra Phaenippum. 1039, 1. fiov If&eTo. 2. fitjvi 

Sme. 4. Siofiai ovv. 1040, 4. ovaiijc ov. 5. SevTiQt^ iaTa- 

jihov ixoiow — xvxXcp iSei^a. 6. o^roi; 6 — eTrj 6 — tsH&qov 

ixariQa. 7. aXXrj ovaiijc. 1041, 7. fjieydkfj iaTiv — iviavTov 

iluycoyovai — XafJt/3dvei oirrog. 9. iyib dneTnov. 10. nQcoTfj 

fjfiiQq^ — avTqi rjfuScQTrjTai. 1042, 13. xvQia iaTiv. 1043, 

16. iyo) imb. 1046, 24. ixeivov oxvfia. 1047, 27. uii/ray 

itniv — ifiavTov ^gj ovaiav. 28. 'AQiarofiivei ^AvayvQoaicp 

'-Sei^ai oQov^nov (neaTt — fioi vaveQov. 1048, 29. aol 

iSif — ndl.ai dnoSeScoxibg. 1049, 32. dvaXd^co ifiavTov. ' 

Contra Polyclem. 1206, 1. avfAfiolaiov iym^xv-- 

Qiol eialvm 2. Soxet.eivai dnavTa^SiofAcu vfAoiv — noleiiSia- 

xovfj&rjaav — ifA^ vSaTi iieley^dTco — fAOi dvTeinoi dXXog^ 

SiofACCi iffACJV. 1207, 3. avToi ineSrjfAeTTe ^ fAOV dxovaai 

SitiyovfAivov anavTa. 4. iydf fjv-^^AXe^dvSQOv i^r^vSQanoSi^ 

ad^rj. 6. dq)eiaTrjxei dno — avfAfAaxoi bvTeg — ^orjd^ijaai av- 

ToTg. 6. SrjfAOV ccvTatv* 1208, 7. fAOi ovx — ovro^ dSvvaroi 

'-^ixdaTqi avT&yv — xoafAcp <bg. 8. noXvTek^ bvra — iy(b vfAiv. 

9. iy&^ ovSefAiav. 1209, 9. vofAot idiaiv. 10. fAOi b, 11. 

10 



- 146 — 

fioi ofioXoyfiGere oti ccXtj&ij iariv — ifAoi ccfKporegc^. IStO^ 

iS. GTQCCTfjyov oxTco — fioi imo* 13. avayxaia rfv. ISll^ 

15. ^fiov k^avrjlcofjiivcc fjSrj oQcivTeg — Xoyrp i^naTfjfi^oi'— 

nXeicFTrj ccTtohiyjtg. 16. xaTaXoyov iX&ovT^g — aqyrjaei 6 — 

Svvaad^at ilavvetv — onov fjfieXXov — nccQovrt evnogiav XQsiT- 

rco etvai avToTg, 17. GTQaTrjyoi afia—iya) ccQyvQtov, 121S, 

17. nXoiov ^A&Tjva^B anoSoiwat avro. 18. avT^ agyvQiov 

— fiot avTov — dvvTjTat ccQiGTOvg— fiot o—oGcp 6. 19. Ev- 

XTTjfiavt aG&evfjaat i^aicpvfjg-^IIovTov iyiveTo. 20. fioi i^" 

xcyvTog—SiaSoxov ovx» 1213, 21. tovtov avrjXcQGa — tov- 

Tov int, 22. 0CCGOV eig — /coQtov ccXtfiivov — ix^fjvat ovx^ 

— int&covrat at. 23. Sqcc i-Tovg — XQOvot ovTot fjGav. 1214, 

23. StaxQjj iSiSov^ovSinco ovTog. 24. ncclat ^xev — 'EAAiy- 

GnovTOV ccneGTCcXrj otxaSe — ^Srj intTQtrjQaQXOvvTa — ngoaig^ 

XeTat avTcp iv — atTfjQeaicp elg — StSofiivcp avrjhaxeTO. 25. 

jiafjitf/oixov ifita&coauTo — fxot 6. 1215,26. axevrj ^aw 

aavTcp avccnlet — ^ovlfjaeTat ix — avTcp ovSev. 27. ^etviov 

axovaag — nQoaiQXovTat vaTeoov — intrrjdetot ovTeg. 28. iy^ 

yvrjTat avTOt yiyvEaxfai vnio ifiov rj firjv ^aea&ai avT^* 

29. otfiat vfitv. 1216^ 29. inttdij vcp' — vfjbeTiQov tjva- 

yxda&fj int — StaSi^aa&at amfjv — inetSrj acpixeTo — nQoaiQ" 

XOfiai avTcp iv Qccaco iv — ifiov cog — XQ^vov anoStSovat* 30. 

avTtXiyot ev&vg — fiot axQe/Jcog — onoaov fj xccraXXayfj rjv — 

eirj axQtficog. 31. avTco int&etg — TovTcp vnrjQiTfjg — aTQa" 

Trjyov ifiol — ?,etT0VQyia fjSrj iyiyvtTo — iyo) Vfxccg — fiot eSo" 

xet avayea&ai. 1217, 32. noQevofiat int — xaxeivov hvav'^ 

Tiov. 33. xaTalafi^ccvco ovv — XQOvov anoStSovae — axevfj 

^X^'^ V^ot ent. 34. nQoxaXovfiivov avTov. 1218, 36. ai) 

aSoxtfia — efiov avTovg — TQtfjQrj avTog. 37. avTcp ovx fjftot 

int — ccyoQ&^ ccnexQivaTo et sic in reliqua oratione eetera. 

Si autem quaeritur, unde factum sit, ut tam cKver- 
sum scribendi genus in his orationibus reperiatur, id ex- 
plicari poterit aut ita^ ut dieatur, diversis temporibus 
scriptorem etiam diverso usum esse scribendi genere, aat 
in diversis causis diversam ejus fuisse diligentiam. At 
mirum est, quod in una eademque causa modo hac modo 
illa ratione orationem conformasse videtur^ dico causam 
Phormionis et Apollodori^ ad quam duae contra Stepha- 



— 147 — 

nam orationed et oratio pro Phormione cum oratione con«- 
tra Phormionem sunt referendae. In istis autem oratio- 
nibus hoc primum concedendiim erit , orationem primam 
contra Stephanum alius esse auctoris atque orationem se- 
cimdam. Mirum enim esset, si idem scriptor in eadem 
causa et eodem fere tempore eidem homini duas scribe- 
ret orationes diverso dicendi genere insignes, quum in 
altera suum esse duxerit hiatum evitare (^qui enim in 
orat. contra Stephanum prima pauci leguntur hiatus, fa- 
cile possunt excusari}, in aitera contra id minime cura- 
verit. Cur enim qui in priore oratione dixerat uvuyi- 
yvoiHTxc vel ccvccyvw&i fioi (1118^ 55. et 1119, 61.), in 
altera dixit /loi avayvcod-i (1131, 10 et 1136, 26.)? 
car qui in priore dixit iariv ij Sia&ijxr] (1110, 29)^ in 
altera hiatum admisit fj Siccd-rjxrj kariv^i cur qui in priore 
(1114^ 43) ^(Tclv alrj&7], in altera dedit (1135, 21) 
ukrj&TJ iari^ aut cur qui 1114, 41. alrjOij inaTevaaiT' 
uvai Tfjv ccfpeaev, in altera 1130, 6. dixit: TCiaTeieiv 
tavT ccXrjd^ij eivaiy nec tuvt aXrj&rj maTeveiv eivai et si- 
milia? Est nulla alia de causa factum, quam quia auctor 
alterius orationis sermonem ita conformare solebat, ut 
vocalium concursus evitafetur et auctor alterius ita , ut 
hiatus non evitaretur. Nemo autem quum facile afiirma- 
turus sit, unum eundemque utramque tam diverse scri- 
ptam orationem de eadem re edidisse, quaeritur, utrum 
verisimilius sit Demosthenem primam an secuiidam compo- 
suisse. Quod si ex iis quae supra sunt allata intellexe- 
ris, Demosthenem certe in publicis orationibus vocalium 
concnrsum maximam partem fugisse, concedes eum po- 
tius primam scripsisse. Accedit tamen etiam alia causa, 
cur ita sit judicandum. Quomodo enim iieri potuit , ut 
Apollodorus qui orationem primam habuerat a Demosthene 
scriptam et argumenta sua protulerat et etiam id caverat, 
neStephanus judices decipere posset (1128, 87 et 88.), 
qnomodo, inquam, fieri potuit ut idem orationem a De- 
mosthene scriptam haberet, qua quid Stephanus primae 
orationi opposuerit, statim redargueret? Hoc fieri non 
poterat, ita ut Bekkerus jure hanc secundam con- 

10* 



— 148 - 

fra Stephftnirm orationem non Demosthenicam esse 
censaerit Yidetnr autem ApoIIodorns in epilogO' ipse 
quaedam locatns esse, qnae epilogi loco post primam De- 
raosthenieam orationem una cum illa ipsa edebantnr. 

Demosthenem orationem pro Phormione scripsisse te- 
stis est Dinarchns contra Demosthen. 104, 111. et eura 
dicendi gcnits non omnino abhorreat, crediderim oratio-' 
nem pro Phormione quam hodie adhuc habemns, etHi 
ipsam esse orationem. Quamqnam enim plures hiatns in-* 
sunt quam alibi, oratio tamen ita est conformata, ut ap-- 
pareaty eam ab eo esse scriptam, qui soleat plerumque 
vocalium concursum evitare. Explicari etiam inde pote-^ 
rit, qiiod Plutarchus in Vit. Demosth. c. XV. narrat^ De-' 
mostheni opprobrio verti, quod et pro Phormione contra 
Apoilodorum et pro Apollodoro contra Phormionem ora-> 
tiones scripserit. Neque aliter censuit Aeschines in Cte- 
siphontem qui 563. tradidit^ Demosthenem etiam adver* 
sariis orationes dedisse. Vides autem hoc eatenus tan- 
tum verum esse , quatenus Demosthenes ipse orationem 
pro Phormione babuerit, et Apollodoro postea lite dijiH 
dicata orationem dederit contra 8tephanum) quod roiuas 
offendit. Hoc tamen jure offenderet, si orator ipse ora-' 
tionem habens hoc ApoIIodoro opprobrto verteret (pro 
Phorm. 960, 53.) quod et Timotheum et Callippum ac- 
cusarit^ et tamen ipse has orationes Apollodoro scriptas 
tradidiss^t. Hoc tam impudenter ab oratore esset di« 
ctum, ut non modo hominis probi, sed ne oratoris qui- 
dem mediocris esset. Qui igitur mecum consentiant, Demo- 
sthenem orationem pro Phormiotie scripsisse, iidem etiam 
mecum facient affirmante, eum orationes contra Timo- 
theum et Callippum non scripsisse. Et sane de ora- 
tione contra Timotheum et Harpocratione teste s. 
V. xccxorexvidjv veteres et recentiores^ uti Boeckbiiis de 
pol. oecon. I, 846., Bekkerus, Schaeferus in Appar. V, 
264 et 268. dubitaverunt. Schaeferus inprimis ad i 187. 
(^p. 268.} ostendit; periodos tam enormis longitndinisy 
quarumque tenorem tot nuQiv&^a interrumpant, texere 
non esse moris Demosthenici , refertque huc etiam repe- 



— 149 ~- 

titiottes muHas f. 873 et 877. CQruielens simul eimdem 
esse ibujus atque orationis cofitra Suei^um et ftf ne^ibulum 
auctorem. 

Sed quod de oratiane coniti-a Timoiheum, ii^e^ de 
oratione contra Caljippum potest dicii. Hal^es en\m 
in «a iion mhm emdpm ofenaifUkem ck on^itioQe pro 
Pboi!mioae petitaei ^ «ed te^iam .eaadem peiiodonudi saepe 
iiiterriipitaFi]» Jongiijidines, v^luti 1841^ i7~i9. ^^4^, 
38^—33. tet ^easdt^ repetitioAes^ Ijta 18 et 19». hyjf^Q 
isk uoa setttentia |[iia^, vCjopbisiade^ tf^^ A^Y^hebiad^s \i\s 
e»t icQmM^moratus. Huc aci!^4i^ idem diffusum ^jLTihe^di 
geims, iquod aeqnaquam biatibus (absatinet. 

Nequid miaus qui orationem prp Pbonmionp ViCraip 
httbeam^ dubito die orati^n^ cx))Qtra Pborinipnem, 
quLpfie qm iu leo inoii faciam cjm Aeckero j[Oemostb. 
orat. p. 431.3 contendente id nihiJi esse^ ;qu9d contra 
eucAem PbArmioA^m spoatea loral^ioAem i^cripjsei-it^ pro quo 
antea jpsa locuftus ^it. Ciw .autem leadem sit orationis 
conformatio^ qiiae m orationibiis iJOlis contra Timotheum 
et Callippum «t cum rmii^um sit, qupd^ quum pi*atio a 0e- 
aioatbene eo ^empone imiiitp ceieberrimo oratpre (^OL 
CXII^ 1.) acrjpta es^t^ tamen non soAum Cbrysippus^ 
«ed etiam v€^us firater et aiter et^am bis liu^b.us orationis 
babitis prodeajfc, v. cpntr. Pborm- 988, &8, et Beisk. in 
Schaef. App. IV, (53jg.^ mibi baec.oratio, qiiae tojt re- 
ferta e$t .biatibus, neqqaquam De.mostb€|pica es^ videtur. 

Supra autem jam erat additum, Scbaefer^m pratio- 
nem contra £uergum et Mnesiburuju eidem tri- 
buere scriptori.^ qili prationis contra Timotbeum ^it au- 
ctor^ et 10 Aippar. y^ 810. idem vir doctus d^cit: ^^non 
pro genuina habebit nisi hospes in Pemostbeaicis^*^ Wol- 
fiusque ait; ^,midtas habet baec pratio jnolestas repetitio- 
nes jCqiioties enim t6 fiuQTVQetvj tb nQoxccX^ia&qci j xo 
bfp^il^tv^ vic aiCBpf] et ?iccQ^9t3pvficc ^t mcQuhAfiffccvj^iv et id 
^wu^ alia sextcenta^ qaae lUec «mittere nec commode 
vertere aut mutare licet, occurrunt^) .et genus orationis 
vagum atque laxum xccl vmtqvy ut Gi;aeici tV^canit^ xal avcc- 
^^VM^pv et (ut mibi q^idfim videtur)^inipije0emosthe- 



— m — 

nicum est ac potius molestum et inamoenum/^ Quod ju- 
dicium probavit Reiskius, neque minus Boeckbio de Oe- 
cou. polit. Athen. I^ 47. et Bekkero oratio spuria est, 
de cujus auctore jam veteres dubitabant v. Harpocration. 

s. V. 'ExahavQOVV et 'HiTrjuivrjv, 

Sed non minus alia oratio, quam Demosthenes eidem 
ApoUodoro, de quo supra mentionem fecimus, scripsisse 
dicitur, orationem dico contra Nicostratam, hac 
est referenda. De hac enim oratione et veteres dubita- 
verunt^ v. Harpocration. s. v. aitoyQa^pr] et inter recen- 
tiores Boeckhius 1. 1. 1, 379. Quo rectius autem Becke^ 
rus (Demosth. p. 444.) et Boeckhius I. all. censuerunt 
orationem non ad privatas^ sed ad publicas esse refereo- 
dam^ eo magis offendes, quod orator nuliam in evitandis 
hiatibus adhibuit curam. Quo accedunt mire oonstmctae 
periodi 1246, 2-3. 

Eodem autem jure aliam etiam orationem, qnae a 
Demosthene ApoUodoro idque Ql. CIV, 4. ita ut ad pri- 
mas ejus pertineat orationes, scripta esse dicitur^ quae 
est contra Polyclem^ spuriam judicabis. Scatetenim 
tot hiatibus , ut jure de Demosthene auctore dubites^ 
quippe qui prorsus alium se praebuerit in orationibus con- 
tra Aphobum et Onetorem. Quo accedit, quod satis mi- 
rum esset^ si 01. CIV, 4. orationem pro Apollodoro scri- 
psijsset, 01. CVH, 3. orationem contra Apollodoram ha- 
buisset et 01. CIX. iterum pro Apollodoro scripsisset^ id 
quod etiam contra orationem trierarchicam , de qua infra 
vide, dici potest. 

Idem aliis etiam de causis contenderiiq de ora- 
tione contra Dionysodorum. Ibi enim in fine ora- 
tionis haec leguntur: 'Eych fih ovv^ olaneQ olog t' tjVj «i'- 
QTjTca, a^ico S^ xae tcjv cpilcov fxol tivu Gvvbinuv. SevQOy 
/IrjfioG&eveq, Audimus igitur hic post Darium Demosthe- 
nem ipsum prodiisse et pro Dario locutum esse. Atsiipse 
orationem ei scripserat, quid novi poterat proferre? etsi 
potuit^ cur id non in ipsa illa oratione attulerat? Beck^- 
rus quidenr in libr. all. p. 456. exclamat: „Welch' ein 
reicher Geist! Scheint es doch vvirklich, als ob Darius 



- 151 - 

10 seinem Yortrage bereits alles erschopft ; aud doch 
weiss er noch von Neaem dariiber zo reden/^ Hoc fer- 
rem , si adversarius post Dariam et ante Demosthenem 
esset locatus; quod cum non factum sit, vitupero eum, 
qoi qoaecunque diceoda sunt, non in ea ipsa oratione, 
qaam de aliqoa re composuit^ protulit. At si dicendi ge- 
nas spectamus, non dubitabimus, quin hanc quoque ora- 
tionem ad eas referamus, quae ut reliquiae ex multis 
ejasinodi orationibus operibus praestantissimi oratoris an- 
neetebantur. 

Referes bac etiam orationem contra Phaenip- 
pam, de cnjas auctore jam veteres (v. argnmentum ad 
h. or.) et recentiores, veluti Boeckhius (I. 1. II, 417.) 
Bekkeros et inprimis Schaefems ad 1038, 1. 1040, 
98. et 1049, 10. dubitaverunt. 

Idemveteres eodem jure fecerunt in oratione con- 
tra Lacritum» uti ex argum. disces et praeter laxum 
illod dicendi genus, in quo veteres offenderant et cujus 
exemplum Scbaefenis in Appar. IV, p. 565. affert, me 
male habet etiam locus ille 988, 15. Jldxgtrog^ <l>aarjU'- 
tfjqf ^jL^a ngaj^fiux/IaaxQceTovg fued^fjrriq. Ipse enim Demo- 
sthenes Isocratem in multis est secutus, qua de re Funk- 
haenel. disputavit, et hiatum fugere inprimis ab Isocrate 
didicisse videtur. Non igitur ejus erat tam contemtim de 
discipulis Isocratis loqui, ad quos quodammodo ipse per- 
tinebat. 

Restant autem ^ oratiooes adversus Apaturium, 
Macartatum, Leocharem, Boeotum de dote et 
Olympiodorum propter genus scribendi eodem modo 
judicandae. Cur autem has omnes non a Demosthene 
esse profectas arbitrer, hae sunt causae: Qui consuetus 
est dicendi genere uti, quo vocalium concursus evitetur, 
poterit quidem quum minorem adhibet diligentiam, hic il- 
lic hiatum committere, sed non ita scribere, ut quaeque 
fere sententiae alicujus pars hiatibus scateat, quia verba 
quaedam etiam sine labore et studio nltro ita collocabit, 
ut hiatom non faciant. Demosthenem autem statim ab 
initio bac in re curam et studium posoisse, patet ex ora- 



— 152 — 

tionibus adversus Aphobum et Onetorem. Quomodo igi- 
tur fieri potuit^ ut Demosthenes tales scriberet orationes, 
quales in iis, quas supra ennmeravi, habemus? Si aatem 
dices oratorem id in privatis causis consnlto fedsse , recte 
quaeretur, cur ut taceam de orationibus tutelaribos ^ tt- 
men in orat. adv. Pantaenetum, Nausimachum^ Spndiam, 
Cononem, Calliclem, contra Stephanum primatanta eam 
diiigentia, et adversus Zenothemin et pro Phormioiie, ut 
taceam de orat. advers. Boeotum de nominOy paalonegli- 
gentius sed tamen ita in ea re versatus sit, ut inde pateat, 
oratorem solere verba ita conjungere et co&ocare, ut ple- 
rumque vocalium concursus evitetur? Huc accedit, qood 
de multis istarum orationnm jam a veteribus et rec^ntio- 
ribus aliis de causis sit dubitatum, id quod snpnidecra- 
tione adversus Stephanum altera, adv. Timothetniy Eiier- 
gum et Mnesibulum, Nicostratum, Phaenqf^pam*^ Lacritom 
demonstravi , quibus facile addere poteris orat contra 
Callippum, Phormionem^ Dionysodorum et PolyeieB. 
Quidni igitur etiam de ceteris similiter scriptis oratmii- 
bus idem judicetur? 

Quod antem eas attinet orationes, in quilms hiatom 
esse evitatum supra vidimus; dubitatum est quidem, sed 
rationibus uon additis a Boeckhio 1. 1. de orationibtia ^d' 
versus Onetorem, omninoque fnerunt qui conteiMlerenty 
has orationes tutelares ab Isaeo fuisse confectas. At 
Isaeum eo tempore quo hae orationes habitae sunt, iiia- 
tum, quem prima orat. contra Aphobum excepta ia cete- 
ris tutelaribus orationibus diligentius evitatum vides, oon 
curasse ex iis^ quae infra aiTeram, intelligetar. • Faeiea- 
dum tamen esse arbitror cum Deckero I. 1. qui ormtio- 
nem trierarchicam non aDemosthene profectam «sse 
contendit, qua in re eum secutns est Westermaiiiws. 
Nam in hac oratione majus studium hiatus evhaiidi ^t 
conspicuum, quam qnod est Demosthenis, ^oi ai paosa 
fit in loqnendo, hiatiim non curat, quia tioo ocoUs aed 
auribus orationes scrifoebat. Est autem in liac oroiione 
idem fere dicendi^enns, quod in orat. ad Phili]i^i epist 
et in ipsa Philippi quae dioitur epifstoia perspicies. Becte 



— 153 — 

igitur Beckerus (l. i. p. 464.} quamvis aliis de causis 
statuit, esse hanc orationem in schola exercendi causa 
coBrectam. Quod autem idem vir doctus memorabile esse 
dicit^ quod hic eaedem fere querelae de morifous Athe- 
uiensium quum in terras sociorum appellerent (p. 1231.3 
reperiantur, quas in Isocrate legas, id non mirabeVis. 
Qui enim Isocratico dicendi genere usus est, facile etiam 
imitando eo progredi poterat, ut ejusdem uteretur quere- 
lis. De oratione deniqiie adversns Boeotum de nomine 
seripta jam Dionysius (^Dinarch. c 13,} ostendit, eam 
certe Dinarcbo non esse trifouendam neque satis idonea 
adesse videtur causa^ cur alii trifouatur auctori^ v. We- 
istermanD. Hist Gr. eloqu. p. 303. 

Qu^ fum ita sint, concedes, Demosthenem in his 
qiiaque forensifous et de privatis causis babitis orationi- 
bus vocalium concursum fugisse^ idqoe perspides praeter 
orationes tutelares ex oratione contra Zenothemin, quae 
a Demostbene pro patroo sno esfscripta, v. locum me- 
morabilem 890, 31 et 3S. et quae quidem plufes quam 
publicae orationes habet hiatus^ pauciores tamen, quam in 
atiorum scriptis. Qua de oratione nemo adhuc ^lubitavit. 
Idem est dicendum de oratione coatra €alliclem y quae 
(iraeter eos ^ qui faciie possunt excusari j tiullos ha- 
bet liiatus et simpliciter qnidem sed bene est scripta. 
Idem deniqiie dicendum de oratione adversus Cononem nec 
iion Nausi^achum et Spudiam et Pantaenetum, de qujbus 
non est a quoquam dufoitatum et quae omnes Demosthe- 
nicum simplex et perspicuum dicendi genus prae se ferunt. 

In orationibus denique demonstrativi generis, de qui- 
bus in 

Capite quarto 

dfe hiatu in Demosthenis cet;eri« s^ripiij e( de 

apostropho 

agam, habemus orationem funeforein, in qua leguntur 
hiatus: 1390, 4. ofioXoyovpTcee eevm. 6. Hyov aXvnoVf ufoi 
Reisk. loycov tnetur^ utrumqae enim Aot^oi; et Jlo^^gjv legUur 
in Bav. et F. ^ ita ut mihi quoque loymv praeferendum esse 



— 154 — 

videatiH*. 139ii, 12. umij dmtv. Tn tamen scribe c eod. 
Obsop. ind. Paul. Rawiin.Haii. Aug. V.Barocc. 1. 3. JSTStv 
et DindorfiOy probante 8chaefero : y 'xelvmv (^scr. xelmxni) 
ccoeTtj deixvvGiv avrii^ & xal iiQox^iQcc xccl p^Stov ineX&^^ 
ioTiv. 1396, S3. ii.ev&eQia iv. ib. iiteiS^ ovvy ubi Woif. 
BelihLer. et Schaef. malint y ovv. Paul. Less. habet fog. 
1399, ^\. ium^ ijyrjaato et ^AvrioxiSai ^Hqfmkio^. 
Vides inde orationem hac in re ita esse comparatamy^nt 
Demosthenes ejus auctor esse possit. WestenBaniwi 
tamen in libro de Epitaphio et Erotico demonstratQnis 
fdit, eam non esse Demosthenicam. Neque profecto ne- 
gari potest orationem habere quo offendat, qoamvis ar- 
gumenta allata de. imitatione Platonis (^videtnr si est qoos 
imitatus, potius Isocratem imitatus esse} et de laadibus 
Philippi; quippe ex quibus major etiam Atheniensiiiii 
laus exsistat, non ea sint^ quibus multum sit tri- 
buendum. 

In Amatorio 1408, 2. legitur Xoyofv ijSf^ imvai- 
fjievog. 1403, 6. aoi aya&a. 1406, 16. Svvarcu wuffrt^ 
vat. ib. inaiviaat ifx^. 1407^ 81. aeavrov €vSo§im* 
Hanc orationem non esse Demosthenicam quisqne fadie 
Westermanno concedet. 

In Prooemiis hi leguntur hiatns: I, 1419. mcltc$ 
iS-eXovzag, sed ^Y. d-i^ovrag^ ^i2v et vuigo ante Beisk* 
i&iXovrag habent, quamobrem tu scribe ndlat -Q-ihmTmo. 
III, 1480. n()oayx€t i&eXovrag, ubi FJS^v. n^oa^inu 
^X^iv i&ikovTag, sed Y£2. rectius nQoavxet nccQix^tv i9i» 
XovTag. Schaeferus jam adscripsit: ,,posterius si probes, 
facile intelligas, quam apte vfiag avTovg sequatur.^^ IV, 
1481. inetdij icp\ VI, 1488. ogm ovTag. XII, 148T- 
a^ioxQerp eiat. Ita primus dedit Reiskius, vulgo et in 
cod. SS^v. rectius legitur diioxQecig ioTtj Bav. tamen et 
F. (in quo tamen iaTt est supra scriptum} non male 
diioxgeag eiat habent, qua de forma infra ad Polybium non* 
nulla dicam. XXVII, i4S7. nQaxO-vvcct dnixei, v.supraad 
orat. pro Rhod. libert. XX VIII, 1438. fiiXXci} dmx&v^9^ 
a&at. XXXI, 1440. avfi^ovXevovTt tacogy fort. avjufiovXevapt* 
(\. e. avfA^ovXevovTo) iacagy v. Scbaef. ad h. I. XLI, 



- 155 — 

1449. GitovdccGui vnig, XLIX, 1456. nuQuvai ev&vg et 
nQOGeivcce i&^Xovrag, ubi ap. Beisk. rectius nQOG^ivcct xai 
d-^kovTceg legitur. L, 1457. aycjvieircci ^syev. LI, 1458. 
Tcu&iGTccvm ovx. LVIj 1461. ijyovfiai eivac. Haec igitur 
prooemia cum multis viris doctis, quos Westermannus in 
Hist. Graec. eloqu. p. 306. enumeravit, Demostheni au- 
ctori ea ipsa de causa tribuo^ quia Demosthenicam hiatus 
fugam in iis reperi. Recte autem Schaeferus in Appar. 
V, 661. dixit: tantum abest ut redoleant umbram rhetoris 
obscuri, ut pleraque os referant vivum summi oratoris. 

In Epistolis hos legimus hiatus: II, 1472. (loi 
vndQX^iv. III j 1477. fiovXeveG&ai iyvmxare. 1478. noXai 
iGX^ee. 1480. ^jike^dvSQov dcp^vTEg. ib. naQaxaTa&^G&ae 
iatrrov. 1482. noXeTavofievpe ovdiva. 1483. (paeveG&ae 
^XtoV' 1484. [loe dcpi^ev. ib. incGTaG&ae atGXvveG&ae* 
1485. evvoeq^ ovTcog. IV , 1487. nokee etvae. 1488. OQa- 
G&ae vniQ. V, 1490. dn^x^^'' ^^o. ib. dya&(p eevae ovx 
— Si] vnolafjb^dvcQ. 1491. (pik(p ineGTelke. Ex his igitur 
epistolis certe tertiam et quintam (^hanc cum Schaefero} 
Demostheni abjudicandas esse arbitror, de ceteris id mi- 
nus facile poterit probari. Hoc enim sane affirmarim De- 
mosthenem in ejusmodi epistolis publice missis hiatu abs- 
tinuisse, quod in ceteris etiam factum esse videmus. 

Postquam autem satis demonstrasse mihi videor, Ci- 
ceronem vere dixisse : Demosthenem vocum concursio- 
nem ut vitiosam magna ex parte fugisse, de iis dispu- 
tandum erit hiatibus, qui apostropho ponendo sive eli- 
sione possunt tolli, quorum magnus in Demosthenis scri- 
ptis adhuc est numerus. Si tamen consideras, quanta eo- 
rum copia fuerit in antiquioribus exemplis Aldi et Her- 
vagi, quae valde jam est minuta per Reiskium ex codi- 
cibus melioribus , id quod ipse ad Demosth. pr. Coron, 
285, 16. his verbis est professus: ^^haec tam minuta in 
posterum annotare omittam universe admonens, ubicunque 
aut in dialectis aliquid mutavero aut pro integris vocabu-^ 
lis decurtata cum apostropho dedero, aut in similibus mi-' 
nutiis a vulgata discessero, non mea id auctoritate, sed 
bonorum codicum fecisse^^; si porro cogitas, hunc quoque 



— 156 — 

numerum per Bekkeram, qui talia nan minys er jsola ^ 
dicum auctoritate corrigere solet^ multo minutam esse, 
non dubitabis eos, qui restent, hiatiis item pIenmM}ae 
remotum iri ^ si mdiores etiam libri manuscripii reperti 
fuerint. Ut autem hujus rei exemplum dem, primiuB ea 
hic communicabo, quae Wunderiichius ad oratioinem pro 
Corona attulit demon^traturus, Aeiskjum saepins Ji icon- 
suetudine editionis Parisinae, ad cujus texium suum extr 
gerit^ recedentem, elisionem intulisse. P. 828^ i#« B. 
fjLT]3* elf Par. fiffSi €i. 889 , 13. R. xaSimjfjujncc^ ^MWies 
Tcc udiTtiifjixcvu. 830, 16. fmk\ omnes fkahi. 831^ 80. 
^ix^ omaes ^Xxt. 838, 81. zovvoyy smnes zoziro 7», S3fi, 
30. rixpax aht^^ V^LX.imwaoavriMf, 83*6, 33. wt^ayfjux^ fdh 
Tovy omnes ^ccyfiura avTbv. 847, 66. ifiTv 9^ lomnes iuih 
SL 850, 75. BtT '^i(TToq)6ip, osmeB €iTa'^QiffT:ofmp. ftSt, 
79. ^EvTuvff ovSccfiuWf omoes 'Evzav&a ovSaftov. ftA7j 94. 
hGTSfpavdxaT* ^Sfj , lOmnes kars^avcixaze ijSrj, ib. ^ cuLknff 
omnes Si allov. 859, 101. Eit iyfo, omnes Elra iyA. 
860, 101. TavT h^ovvTeg, omn. Taixra ig* 103. zoaavr\ 
(a avSQ€Q ^Ad-. , Wunderlichius recte scribit ; redde De- 
mostheni omnium librornm (^intellige : ante Jfteiskiiim^ ^^" 
pturam Toaavza. Judicum enim appellaiione (a amS^ ^Ald^ 
vaToe vel gj avSgeq SixatTTalj avSgeq 'A&^ vel avSQSQ &». 
sequente elisio locum non habet. 868 ^ 107. ncm9dry wq, 
ubi Wunderl. non male dictt : redde quod omnes Jiahfiat 
ntoncftey (og. Bene enim Schaeferus in UejOL ^|ipar..l, 
819. „aut alaxvvea&e^'^ Inquit, „quod edd. habeikt^ jucci- 
bendum, aut comma post aiaxvvea&e deilendiui: oeqiie 
enim vox, post quam interpungitur, «lisioaiem paii potest. 
Contra hanc regulam dici non polest quoties peecatom 
sit.<< Bectius etiam II, 46. iiis haec addit sd xmur* 
(838, 1.} „aposti*Qphuffl non admittit ym pwt iu v« 
paullisper jsubsistens. ^^ Nam ubicunque vox aubaifltit, 
apostropho non lest Jecns, leiiamai non inkrputtg»tttr. 
863 4 111. vficcg QiQfmiy emnes DiofAai ufiuQ» 8^4 , 118. 
ovS' cHIqv, omn. ovSi ill. ifo. 11.3' TapaloikfAim,, 4lviBes 
Tcc avfjimfi^a. 866., 117. iV^ Jt y aUV, mtioes recte 
Wv 'diccy aXk\ 867., 180. waT ov, omn. mavB w. ib. 



— 157 — 

TovTovg S* ii^ipiut, omnes praeter Par. Si i^etvai, fortasse 
rectius ut in lege. 868^ i22. eeT ovx, oran, eiTuovx, 3G9, 
126. avccyxatoTaTf' omnes cevayxatoTccTa, 270, 128. ToTg S* 
txTtoX, omn. toTq Ss anoh ib. S vn\ omn. Siim\ ib. 131. cocft' 
eXev&egog, omn. SaTE hkev&cQog. 272^ ifiG. TavaVTta, omn. 
Ta ivavT/a. 274^ 139. Sotb S\ «/. . Wunderl. non raale: 
redde omnium scripturam J^orf Ji&^ eL 274, 140. oi^(f ^lf- 
yev — ovS* HyQacpEv j omn. ovSk tk, — ovSh ^yg, 141. xa- 
)m S' ivavTiov, omn. praeter Par. xakco S^ iv, 275, 141. 
evex' alTtavj Wunderl. non recte: scribe cum omnibus: 
tvexa ahiav. 143. ol S &&avfia^ov, oran. oi Si iO'. 144. 
^HTtg S' i/, omn. Si t). 276, 145. iSuT\ avTra, omn. 
iSetTo y avT(p. 146. ovt' iv — ovt' elg, omn. ovt€ kv — ovts 
eig. 147. &edaaGd'^ wg, omn. d-edaaoxi^e cjg, quod Wun- 
derl. optiinum esse dicere non debebat. 277, 151. '£ig 
^ ol, cett. Si oL 281 y 160. Svex\ omn. hexa. Locus, 
inquit Wunderl., distinguendns esse videtur: a, nolhDv 
fiiv SveTtay eixoTwg dxovaex^ fiov. At pessime sane ita di- 
stingueretur. 281, 162. Tovff ojuoyv., omnes TotJro ofioyv* 
282, 163. S' fjTe, ut in Par., ceteri Si f/Te. 284,168. airrd 
TdvayxatoTaTa, omn. avTd ra dvayx. 169. r ix, cett. Teex. 
285, 170. dviaTOT ovSeig, omn. dviaTccTo ovSetg. 286, 173. 
Seov&^y omn. SiovTa et iWeaO'* efATceiQOTeQoi ^ omn. Haea&e 
ifjin. 174. /i'* ^Totfia^ cett. li/a STotfia. 176. nQoatQrjao^ 
fie&^ omn. nQoatQrjaofie&a. 287, 177, Porj&rjaeT\ dv Ttg^ 
m omnibus rectius ^orj&rjaeTej dv r/g, Bekk. ^orj&rjaei ^ 
hcrv Ttg. 288, 179. oi'^ HyQatjja — ovJ' inQ^aftevaa y omn. 
ov&^ ^y^). — ov(W €7r^. 180. /a^J' r/()ft>, omn. firjSi rjQm. 292, 
191. fjiiXkovT' y omn. fi^XkovTa. ib. ^' o^, omn. ^^ ot*. 
293, 194. ovT ixv^.y omn. oi/rc «x. ib. ovS* iaTQorrj^ 
yovv, Par. sola ovSi iaTQ. 195. Td^f S\ omn. rorc &\ 
1 96. or' i^ovl. , omn. oTe efiovL ib. rdr' #<?€/ , omn. 
TOTe HSei. 294, 197. Tav&\ d iJycoy omn. TavTa^ & 
k^yai, Bekk. Tav&' d kiyco. ib. ovr eig , omn. ovrs 
eig. 295, 200. eh' dr^., omn. eka dn. 296, 204. 
Tav&* ,' Par. sola TavTa. 298, 211. Tairt\ omn. TavTa* 
ib. rdr' inefixpafiev y Par. sola rdrs inifixp. 301, 218. ^^* 
^i/, in omnib. (W fy. ib. t6t ycpiet , in omn. T&re rjcpiet. 



- 158 — 

303 , 884. (ifjTc^T hccvj omn. fAtjxiri hav^ 887. ^onBQ f^ 
oravj cett. oi(T7i6Q Siy orav. 304, 838. ravT\ Par. soh 
TovTo. 306, 837. y inneZq, omn. Sh InneTg. 309, 848. 
ravT' , Par. sola Tavra. ib. ijvlx' ovSi , oran. ^«- 
xa. 310, 848. ^neid-', omn. ifnetra. 849. oi/r' , Par. 
sola biir€. ib. (JAA*. ovSh ^ omn. «AAo ov&V. 31 1> 
858. Gx^^ipaad-* , «, ceteri axiyjaa&By m rectiiis quam 
Bekker. axiipaa&^ c5, v. supra. 314, 861. S* «/g, Par* 
sola Si eig. 868. TgavfiaT , omn. TQavfiara. 315, 865. 
5' i&eaQoWf omn. <58 i&eciQ. 866. €2't* ^J^, omn. ff^rc 
^(S?/. 316, 878. ravr', omn. Tairta, 317, 873. aQtoT^ 
omn. aQioTa. ib. ror', omn. rorc. 874. ovr', omn. otTe. 
318, 876. TotavTy omn. ToiavTa. ib. 'BJ^ci ^, cett. 'JS;^ 
&S Par. sol. S\ 877. ^;'»/*, omn. fyfoye. 878. oJr^ 
omn. ot/T6. ib. oiq' av^ omn. (^(x;; av, 319, 881. mffixpi» 
Qov&^ omn. cvficpiQovTa. 380, 883. &/ex' ^xd^Qag^ omn» 
&€;?« ^X^QCCQ- 381, 885. cr* afieivovy omn. ^/ ^^. 886* 
a{icp6Teo\ omn. afAtpoTeQa. 388, 890. x€cvaQca:\ ifioiy in 
omnib. rectius xardQaTe, ifiol. 387, 304. ?m /uen^ov ^ir- 
^()c^, in omnibus, etiam ap. Bekk. minus bene: It^ci? (St^a 
/uoi^ot'. 388, 308. Tav&Qconiva, omn. rc; cSri/d'^). 330,317. 
ror' inatv.y omn. ror^ in. 338, 384. ^()' ^xovaiv^ omnes 
ccQa ^xovatv. 

Multo plura autem sine dnbio codicnm anctoritate 
mutata sunt a Bekkero, ita ut Wnnderlichius, qui haec 
Reiskium vituperaturus attulit^ a Schaefero jure castiga- 
retnr. Bene enim hic vir doctns inter alia in Apparat 
I, 186. haec scripsit: y^^vixa av, Bekker. melins ^^* av» 
Quis credat, os Atticum tam foedos hiatn^s tolc^rasse? 
Neque in talibus librornm ulla est anctoritas , ut vehe- 
menter mirer judicium Wunderlichii de elii^ionibns Reis- 
kianis jtantas tragoedias excitantis in praefat. ad Or. pre 
Coron. quasi homo capital fecerit. Longe verius judicinm 
Bremii, qni hiatns in Demosthene nt molestos aversatur 
ad p. 44, 13. Conf. Buttmann. ad Midianam p. 141.'^ 
Ut autem perspicias, q.iot talinm vitionim post Reiskium 
a Bekkero correcta sint, eodem modo, qoo Wnnderli- 
chins alio sane consilio permotns ex oratione pro Corona 



— 159 — 

ea attalit^ in quibus Reiskius a veteribds exemplis reces^ 
serit, ea snin enumeraturus^ quae Bekkerus in Reiskia- 
nis mutaverit. Sunt autem in una oratione de male ge- 
sta legatione haec : 342, 5. ap. Reisk. oiSij B. ovd\ 
343, 6. R. re, B. t\ 345, 13. ille S€V()o, hic devQ'. 
346, IT. nccvTu — TtdvT*, 18. TCQccyfjLaTa — itQccyixaT , 347, 
19. R. ToaavTcc^ B. TotavT. 21. XQW^'^^'» XQW^^ - 348, 
23. R. aiia^ B. omitt. ib. R. Sh^ B. S\ 24. xtavficcaia— 
Q^ttvfxaai. ib. ovfiqj^QovTa — avfjLcpiQovT, 349, 25. totb — 
tot\ 26. elSijTB — €lSfj&\ ib. ijvixa — riVLx\ 350, 29. ^xeZ^ 
vo — ix€Tv\ 30. TiQccyfiaTa — 7iQdyfiaT\ ib. R. TtdvTa, B- 
aitavT. 352^ 35. /QrjfiaTa — XQW^"^*' *b. oaa — og\ 353; 
40. ovSi — ovS* . ib. t6t€ — t6t\ 42. nodyfiaTa — itQdyfiaT^ 
43. y€ — y\ 355, 45. ovt€ — ovt\ 46. Si — S\ 357, 51. 
TTjvixavra — Tt^vixavT^ ib. rjxioTa — rixiG\}\ 359, 58. TCQd' 
YfiaTa — %QdyfiaT\ 59. yjr}cpi€TG&€ — ipijfpicTG&^ 59. iyi- 
yvovTO — iyiyvov&\ 360, 60. HQdyfiaTa — nodyfiaT. Idem 
est 361, 64. factum. 66. Tiva — Tiv\ 362, 68. TtQdyfia- 
Ta — TtQdyfiaT. 363, 70. TOiairra — Toiavi , 71. ^vx^gQ'^ — 
u)X^G& , 364, 72. Sh — S\ 75, n6T€ — n6T\ ib. ovSi — ovS*. 
365, 76. nQdyfucTa — nQdyfiaT. 368, 86. SeovTa — Siovr. 
il). Sk — S\ 87. &avfidGia — O^avfidGi^ 369, 90. dficp6T€^ 

QCC — dfXCf'6T€Q\ 91. GVflP€^l]x6Ta GVfl^^firjXOT, 372, 97. 

Tiva — r/V. 98. TetifTa — Tav&^ 373, 99. vfi^T€Qa — vfiiT€Q . 
101. d(p€T€ — dcp€T . Ib. R. Tiva^ B. omitt. 374, 104. Sk—S. 
375, 114. ftJore—cjo-r. 376, 116. ot€—6t\ ,117. nQayfia 
—TtQayfi, 377^ it9.XQ^I^^^^—/QVI^^*' i20. mGT^TaTa — 
^rfOTorccr .378, 120. TOiavTa — TOiavT. 122. TavTa — Tav&^ 
ib. i^ovA€VovTo — €^ovX€vov&\ ib. Tiva — Tiv\ ib. nQdyfxaTa — 
nQdyficcT\ 123. vn€cpr]vaT€ — vnecprjvaT, 124. R. Trjhxaif- 
Ta, B. TOiaifT, 125. TavTa — TavT, 126. t6t€ — t6t\ 127. 
XQifiaTa — XQVf^^T^» 381, 1H2. t€ — t\ ib. €lXr}cpaT€—€iXr]- 
(pccT\ 133. Si — S^, 134. xQVf^f^'^^ — XQVf^^T^* 384, 138. 
Jl. noT^T^u j B. ^oAa. ib. Sijo — Sij\ 139. ixncofiaTa — 
ixncDfiuT ' . 385 , 1 44. dli.a — dlX * . 386 , 145. icoQd- 
xaT€—-icjQdxa&\ 147. €Qa)TijGaT€ — iQOjTi^GaT, 387, 147. 
I^* XQW^'^^ ^ B. orais. 149. Si^S\ ib. dn^SovTo — «^r^- 
Sovd'' , 388, 151. oGa — :oa. vib. nc6noT€ — nc6nod\ ib. 



- 160 — ' 

if^}q)i(Tfia — \pt/(fiapL. 389 , ' 165. oKptHofied-te — agmo" 
jLi€&\ jb. Had-fifie&a — xa&f]fAad'\ 390, 168. arQcerevfm — 
(TTQtiTevjii. S9iy 160. aQa—ag. 398, 163. R. roi/ro, B. 
del.l394, 173, R. accvray B. anavr\ ib. dyia/B — Hyt&f. 
396,176. r«^5ra~ravr'. Idem397,178 factum est 180. 
fivQia — fivgC . ib. ravxa — ratr . Idem 400, 189, est 
factum. ib. R. ravra anamPy B. ravra naatv. 401, 19S. 
ntonorB-^nwnor. 40«, 196. Sk—S\ 403, 19& B. 
acpBiXero ccvrijVf B. fift^r^i^ omitt. 404, 801« navra — M»t\ 
80S. oQa—aQ. ib. &$€ira*-ineiT\ ib. J8 — ^. S03. apKpo^ 
r€Qa^afjup6r€Q\ 406, «06. ^vlea&e — /3oiflEa&\ ib. R. 
r^A^, B. riJn'. «07. XQVP^^ — X^P^ * 406, «08. 
rovTO — rovr\ «09. Svo--Sv. «10. aAAof — a>lA'. «11. 
itQaypia—TiQaypb. 407, «11. ifiovXero-^e^ovler\ ib. niA« 
xi^fjuna ^ raSiX^fiaT\ «1«. xiofrf^^i^xorfl; — >^<;fr€;^OM0«d'*. 
418, «17. R. r^W, B. r/. «18. o<w, oo-'. ib. vn^zovz^^ 
v7ciaxov&\ 409, ««1. hexa — ivex. ib. raifra—ravr ib. aj«f}- 

xoa-- cexr]xo\ 411, ««7. /3ovlea&e-^fiovXm&\2Si.xpvP^^^^^ 
— XQiifiar\4ti&y «37.56^—^. 416, «4«. HQaypta—n^ayii. 
417, «44. XQVP^^ ^ XQVP^' ' 419, «49. Svo-^Sv. 
4«1, «64. efiovlero — e/iovler^ «66. /eljofl; — Jir^V* ib* 
Hxovra — «'JifOf/r*. 4«3, «66. navra — nccvr\ «67. rmr^ 
riv\ 4«6, «6«. SevQo-^SevQ^ 496 j «65. rcja)rfl^ — rair* 
«67. R. Xiye ovv, B. ot/t^ om« 4«7, ^7«. yQcefApumt'^ • 
yQapbpar\ ib. ro#fl?i)ra'-ro£ai)r'. 431, «80. ptfyiorce-^pi^ 
yiar\ 43«, «8«. ^re^rA^-inre^i^d'*. 433, «88. R. ta mUu 
aq>€ig, B. raH* acp. 434, «91. iivixa — ijvix\ ib. ^r-^* 
«9«. ravra^ravr. 436, «9«. ndvra^navr . «94. ow— 
or*. ib. awftiAero — ciiTrciAer. «95. R. rffhxavra^ B. roimaf» 
437, «99. J»-^. 301. nenQax6ra—neJtQax6»\ 440, 310. 
&^ — 5*. 441, 31«. nmnore -- nriynor\ ib. R. 9K«^ff, B. 
rcev&\ 313. rfjvixavra—rrjvixavr. 44«^ 313. nQccyfiatu 
— nQaypMT. Idem 314. est factum. 315. r^ore — cSirr. 
443, 317. pb^ya—pLiy. 444, 319. SienQd^axo^iienoA- 
ia&\ 3«0. pLfjre ^ pLfir\ 3«1. roiavra — roiavr\ 445» 
3^4. roiavra — roiavr\ 3«5. x(xxiara^x(kxiar\ ib. fli^O}'- 
juorrfl^ — nQccyfiat\ ib. (pQ6vfjpui — cpQ6vfjpi. 3«7. XQ^iP^mctt^ 
XQVUceT\ ib. ^roi^ore — n(6nor\ 3 «8. Trairrci; — iuip&*. ib. 



~- 161 — 

oaa — 0(7 . ib./()37/ttara— ;ifp^iaar . 447, 331. oaa — oa. 836. 
firjdi— firjdWh, nccvru—nccvr . ib. kvrav&cc — ii^rov^''. 337. 
fivQia — fjLVQi\ 338. (pQ6v7]fia'-q)Q6v7jfi\ ib. d^ — 8\ 

Ex his facile poterit^ ni fallor, concludi, multa etiam 
eorum , quae adhuc legantur ejusmodi vitia, sola tum li- 
brariorum incuria tum editorum negligentia restare. Ita 
in rjvixay ontivixay naQaxQVfiaj acp6SQa\ ccQaj etra, ^nee- 
ray afia, avrixa , naQavrixa^ mreQa , ivrav&ay eva, Ttj" 
vixavva , Sjjra , nuQa , h^xa , fidXa , fidhara , f]Si- 
araj tjxiaray dQiaxay Gatfiaraxaj Qq:ara, rdxa^ rdxi^rUj 
xdAhara, XQdreara, xdxeara, oixee6rara, iyyvrara. Porro 
in Tfi, r6r€j eernj ore^ 7rdr«, cSorc, Srjiiorej firjTiorey ovr€y 
firjrej Si y iv&dSe , iv&ivSe, firjSi, ovSi, oixaSey ye^ fortasse 
etiam in ixeeae, ovSafjb6ae^ ir^QtDae, noXXax^ae, deinde in erty 
ovxirty firjxirtj nQoairtj et intj denique in SevQOy et vnoi 
In his enim ultimam vocalem elidi tum ex iis, quae an- 
tecedunt, perspicies, tum conferre potes de fjvixa Phil. 
I, 48, 31. de Pac. 58, 5. VhW. III, 114, 16. de na- 
QaxQ^ifia Phil. II, 74, 36. Leptin. 461 j 15. a(p6SQa 
Lept. 464, 24. aQa de mal. gest. leg. 404, 202. elra 
Andr. 615, 70. Aristocr. 639, 61. i^netra Ae m. gest 
leg. 404, 202. afia Coron. 236, 32. avrixa c. Spud 
1035, 25. naQavrixa Phil. II, 72 > 27. n6reQa Chers 
94, 20. Coron. 270, 129. ivravQ-a Chers. 100, 43. 
de m. gest. leg. 351, 32. rrjvtxavra de m. gest. leg. 
^Qfil b\. Snra Coron. 332, 324. rjlixa pr. Phorm. 
950, 19. Svexa de Pace 61, 17. 63, 23. fidla de m. 
gest. leg. 403^ 199. 435, 294. rjxtara de m. g. leg. 
357, 51. aQtara Coron. 317, 273. aa^piarara Coron. 
242, 49. de mal. g. leg. 405, 206. (5^(7r« Mid. 560, 
139. rdxa pr. Phorm. 952, 25. rdxKsra Coron. 320j 
284. xdXXtara Lept. 504, 154. xQdrtara Lept. 508, 166. 
xdxtata Chers. 99, 40. olxeiorara Chers. 99, 40. Rhod. 
lib. 193, 11. iyyvrara ^ymmOY. 184, 22. Adde his de 
iv&dSe Phil. I, 53, 46. 54, 50. iv^ivSe 01. II, 19, 
4. Chers. 93, liS. ohcaSe Phil. I, 53, 47. de ovx^i 
01. III, 33, 18. Phil. I, 52, 41. fi^xirt Phil. II, 73, 
30. nQoairt Rhod. lib. 199, 31. de SevQo Coron. 236, 

11 



— 16« - 

38. 838, 39. 41. atque de fjtivTot 01. 1, 16^ 86. Cher- 
son. 96, 27. 

Non eliduntur autem vocales in ^, ely iml, Tcaivoi 
(^quod mirum, quia fjL^vxoi eliditur^, 'Jtotj ore, onopf fMfj^ 
firj8k ante Big v. 01. 11, 85, 86. ev et lov—lov. 

Vocalis a autem est elidenda in pronominibus et nam&* 
ralibus ravra, avrccy roeavra, roffavra, r7]Xexavrce, 17W- 
xa, reva, riva, ovrivaj arra^ ixeevay oaay noaa, onoaccj olcSf 
onoea, Seeva, aX)jx (^fortasse etiam in Xoena^y reXevrceia, 
fjifya et fieydXaj fiiyeGra^ (fort. in naaa^ ndvra^ anavza^ 
noXXd, ndfxnoXXay nleeova, nXeeara (^fort. etiam in fitxga et 
navroSand^y iXdrrova, fiei^ova, Sxaora, ^vea^ d&Qoa, Bpcfj 
fifid^vaj ovSiva, ovSefieaj nQoira, dfxcporeQay ovvafMpoT^Qay 
SrcQa, ■d'dreQay ovSireQa, SevreQay TQeay rirraQay inrdy ^ 
v^a , S^xa, hSexa, ScoSexa^ rQedxovra, rerraQdxoPTa , »«r- 
rijxovra, i^xovra, Seaxoaeay fiVQia, G(pireQa, ijfiir^Qa^ VfMi^ 
r€Qa. Vocalis e in ifjiij fis, g€, rovScy nivrs. Vocalis 
in rovro j ixeTvo, xdxeevo, avro, dXXo, rtjXiXovTOi roaoV'* 
roy SifOy GvvSvo. Exempla praeter ea, quae jam in 
iis, quae antecesserunt, allata sunt, reperies in Taika 
01. I, 11, 7. avrd Lept. 479 , 74. roeavra de maL g. 
leg. 378, 180. roaavra de mal. g. leg. 484, 859. 17^ 
hxavra de m. g. leg. 438, 884. reva Phil. II, 70, 17. 
Cbers. 94, 18. riva de m. gest. leg. 378, 188. 451^ 
343. ovreva 01. II, 80, 7. Coron. 898, 191. ^^ 
Aphob. III, 858, 47. oaa 01. II, 88, 16. Coron.*848^ 
70. imoea 01. III, 37, 38. Seeva Lept 488, 104. 
uXXa Chers. 90, 1. 108, 58. fiiya d. m. gest. legi 
443, 317. fieydla Arist. 688, 803. fiiyiaTa A. m. 
gest. leg. 431, 880. ndvra et dnavra 01. I, 18, IS. 
III, 36, 30. Chers. 98, 10. noXXd 01. III, 36, 87, 
Chers. 105, 68. ndfinoXXa d. m. gest leg. 398, 180b 
nXeiova Aphob. II, 838, 9. nXteara Aphob. I, 831, 55. 
fifjSiiva de m. gest. leg. 418, 887. ovSiva Cor. 876^ 
147. ovSsfiia Conon. 1864, 85. dfMporeQa Rhod. lik 
194, 15. Coron. 381, 886. grcQa Coron. 873, 18& 
313, 858. &dT€Qa Callicl. 1877, 19. ovS^eQa de Pae. 
68, 83. TQtdxovra Symmor. 184, 88. rsaaa^aKQVim 



— 163 — 

thil. III, 113, 11. nevTfjHovtcc Ae m. gest. leg. 390, 
155. ^Tcc Aphob. I, 814, 4. nivre xccl 847ca CallicL 
1273, 4. ^vgia d. mal. gest. leg. 397^ 180. ^fiitega 
01. III, 36, 27. Cherson. 95, «2. vfiireocc 01. II, 25, 
24. bis. Phil. 1, 42, 7. Porro in ^ixk Co/on. 297, 209. 
308, 245. in fie Coron. 325, 297. de mal. gest. leg. 
414, 234. in ae Coron. 248, 69. 315, 266. rovSe 
Coron. 302, 223. nivre Onet. I, 866, 7. Denique in 
hceivo de m. gest. leg. 350, 29. Lept. 490, 111. rfjXi- 
xovTo Coron. 313, 259. togovto Lept. 502, 150. ccXKo 
Aristocr. 679, 176. dvo de mal. gest. leg. 384, 138. 
419, 249. 

In adjectivis vocaiis a est elisa in ccya&cc Leptin. 491, 
112. aXGXi(TTaM\A\m. 520, 17. «j/6^|/aLeptin. 481,82. 
OQicrta Coron. 31 7, 273. avToiiara 01. 1, 1 1, 9. in ^ilxKrta 
Androt. 605,37. SetvoTega Mid. 573, 181. SeivoTara Lept. 
471 , 48. Sixaia de mal. gest. leg. 447, 330. Sixaio- 
tega Phil. II, 69, 13. Sexaiotrrta Mid. 516, 8. ^vvojiia 
Aristocf. 649, 86. itoifiotata 01. II, 21, 12. evtpfjfio-^ 
tarcc de mal. g. leg. 356, 50. -d-avfidaia ib. 348, 24« 
xvQia ib. 424, 259. olxeiotata Chers. 99, 40. itiatotatcc 
de m. gest. leg. 377, 120. avfjtfxaxa Coron. 326, 302. 
(pavXa Phil. 1,*64, 50. (pavXotata Phil. III^ 110, 1. 
In participiis dvayxaa&ivta de mal. gest. leg. 390, 157. 
dmovta Mid. 542, 95. ygd^povta Coron. 301, 221. Se» 
ScoQoSoxijxota de mai. g. leg. 378, 121. Siovta Corofl. 
286, 173. Siaxeifieva ib. 318,278. So&ivta Lept. 
469, 39. Sovtu Aristocr. 667, 144. So^avta Mid. 530, 
60. ^^'/«/(^oin/ra Aristocr. 626, 17. iietaafiivahept^fi^ 
49. Me^^^ot/rc» Mid. 555, 125. igovvta Coron. 285, 170. 
^Xovtcc d. mal. gest. leg. 422, 255. xataatrjaavta Mid. 
536, 68. xataaxovta ib. 538^ 73. xareyxmxota de maL 
g. leg. 407, 212. xatiovta Aristocr. 644, 73. xgc&ivta 
Phll. I, 54, 47. kafidvta Coron. 297, 209. Xiyovta de 
mal. gest. leg. 421, 253. fiiXXovta Coron. 292, 191. 
ovTcc Lept. 498, 135. ovaa c. Boeot de nom. 1.001, 
24. naQaaxovta Aristocr. 644, 73. nagovta 01. I, 15, 
21. TteitQayfiiva Andr. 616, 74. nenQaxota de m. g. leg. 



-■•i * 



— 164 — 

437, 301. HQax&ivra Lept. 476, 64. mguovTa Mid. 
525, 36. nQoaiovra ib. 535, 64. itQoaovTa Cwon. 315, 
864. nQoaeld-ovTcc Phil. III, 117, 86. noXefAovvTcc Chers. 
91, 7. (TXoitovvTcc 01. I, 14, 16. aviuffefiT^xoTcc de m. 
g. leg. 369, 91. avficpiQovTu Coron. 319, 281. avpn^^ 
xovacc On. I, 873 , 33. avvTeivovTcc Coron. 299, 918. 
TvxovTcc Mid. 516, 7. imdgxovTcc Symmor. 181, 11. 
cpevuxiaccvTa de m. g. leg. 396, 177. q)QovovvTcc Lept. 
479, 75, xVQ^^ovacc On. I^ 873, 33. In nominibos 
substantivis : ccy^vcc Symmoi*. 180^ 10. ccdixrjfuc ib. 188, 
37. dSixijfjLccTU Coron. 268, 123. TccvccX6ficcTalAeifi,4S4^^ 
25. dTvxmcc Mid. 556, 128. ^?ifia Coron. 297, 209. 
YQdfAfiaTa de m. gest. leg. 428, 272. yvvaZxa Apfaob. 1, 
831, 55. Jia Aphob. III, 862, 59. ixitcDfiaTa de m. g. 
leg. 384, 139. emQyiTrifxa 01. I, 12, 10. ^vqcct^ 
Aph. I, 831, 56. Xrjfifxa de Pace 60, 12. ftujr^ pr. 
Phorm. 953, 28. firjxavrifjLaTa Phil. III, 124, 50. vvxtu 
de m. gest. leg. 396, 175. ovofia Lept. 479, 76. ncur 
8ia Aphob. I, 834, 65. itaQaSdyfiaTa Phil. II, 70, 19. 
nccT^Qa Naasim. 987, 12. nleovexTtjfiaTa Phil. III, 124$ 
52. Ttvevfia Coron. 328, 303. TtohTsvficcTa Chers. 107, 
72. novfjQevfioTa de m. gest. leg. 423, 257. nQ&yfm 
Coron. 303, 224. nQdyficcTa 01.11, 19, 5i itQotxa Aphob. 
III, 854, 32. QfificcTa Cor. 301, 223. aTQdrevfm Chers* 
96, 26. aTQorevfiaTa Aristocr. 639, 61. acitfia Mid. 555, 
126. ib. 585, 223. Tdluvra Lept. 479, 77. Tlfjajfjta 
504, 155. TQuvfjLUTa Coron. 313, 259. .wtofjtv^fjunce 
Andr. 616, 74. (pQovfjfia de m. gest. leg. 445, 325* 
XeiQu ib. 422, 255. yjTjrpiafia ib. 388, 151. xlJticpiafima 
Chers. 91, 6. — In e xuTdguTe Coron. 322, 290. cmn 
apostropho legitiir, dubito tainen an recte. 

In verbis vocalis a est elisa in dq>ixofjie&u Corm. 
298, 211. xa&vi^&u de mal. gest leg. 389, 15ft< in 
mxa Coron. 287, 179. eitavaa ib. 260, 102. oMci* 
xvtjaa Aristocr. 622, 5. oiSa Coron. 260, 101. oHrd^a 
ib. 293, 195. moixa Chers. 103, 53. -^e est elisom 
in liye Aphob. II, 839, 12. c. Steph. 1108, 24. (pig§ 
0. Boeot. de nom. 1003, 31. nenoivxe Phil. II, 74, 35. 



— -166 - 

imoKiXfifidvere Coron. 296, S04. nQovTi»sT€ ib. 306, 236. 
imniaare ib. 260, 101. iQOjr/jaccrs de m. g. leg. 386, 147. 
imeq>fjvaTe 378^ 183. dXrjcpare ib. 381, 132. yjy(pieta&6 
ib. 359^ 59. — i eliditur in d^avfidaaifit de m. gest. leg. 
386, 147. oxvTjaaifii Coron. 260, *103. naQatv^aaifii de 
Rhod. lib. 198, 26. in karl Chers, 100, 41. ^Bati Phil.ll, 
96, 13. (prjfii 01. III, 33, 19. c. Stephan. 1, 1 1 09, 26. -o 
eliditHr in dviaraTo Coron. 285, 170. i^ovXeTt^ de m. gest. 
leg. 407^ 211. i^TjonaGTo Coron. 271, 133. dniSovTo 
de m. gest. leg. 387, 149. evgrjvro Phil. III, 130, 75. 
Intetliges inde Demosthenem apostropho multo fre- 
quentius Isoerate esse usum nec solum in praepositioni- 
bus et particulis istis, in quibus Isocratem vocalem eli- 
disse docuimus, sed etiam in rjvtxa^ naQdxQTjfia, fidXa, 
ccfiay avTixa, naQavTixa , ijXixa^ noTeQa^ TTjvixavTa^.S^Ta, 
et in vfi^T€Qa, rjfi^T€Qa, dfjnpoTeQa', ndfmoV.a, fieydXay 
nXeiovay heQa, ovS^TeQay ovSefiia, fivQict, neque minus in 
femininis participiorum oma et sim. Difficilius tamen est 
judicium de illis adjectivis, quibus accentus est in termi- 
natione, veluti ante vocales leguntur dvexTa, Setvdy Svva^ 
rd ^ ^rji.(x)Tdy leQa, ixavd, xaxd, xald, xotvd, Xotnd, Ai;- 
ntjQdjfiiXQd, ievixd, naXatdy navToSand, nnTTd, aefivd, 
avfifiaxixd, (po^eod, x^^^^d. Quaeritur igitur, num hic cc 
eodem jnre. elidi possit, quo elisum est in nolXd, avTd, 
dya&d, et inrd. In verbis a, nisi est syllaba produ- 
eta, ubique elidi poterit. 

Litera e eliditur hic etiam in iv&dSe et iv&ivSey 
sed elidenda etiam erit in ixetae , ovSafioae , iTeQcoae, 
noXXa/oae. Eiiditur e porro in ae et in imperativis Xfye 
et (piQe^ uti, si lectio recte habet, in xoTdQaTe. Li- 
tera i eliditur, etiam in ^/u^, est igitur fortasse etiam, 
elidenda in dcpirjfii, SiS(ofjLt, Seixvvfit, Ti&rjfn, eifii, Li- 
tera o est elisa in SevQo, rrjXixovTo et avTo. Deni- 
que dipthongus ot in fiivroi eliditur, fortasse igitur 
etiam in xaiTot. Nequaquam autem eliditur at in termi- 
nationibus verborum, qua in re erravit Bremius ad De- 
mosth. Onet. I, p. 91« loquendo certe vocabnla conflu- 
>?««e fensens^ Est ibix ywmaead'' ori cnm Dindorfio et 



^ 1«6 — 

Sehaefero scribendum. Neque Aristocr. 636, 69.. £jr' 
pro futuro est habeudum^ quamquam alii codd ^(nai habent» 

Craseos autem exempla^ iis plerumque praetermissis 
quae in Isocrate invenimus, haec habemus: in xal—'X&p 
pro xcu iv Phil. 1, 42, 8. xavmo d. mal. gest. leg. 383, 
136. xavrav&cc Lept. 467, 33. xavrev&sv Aristocr. 
636, 52. x^' (al. xair^ Andr. 615, 70. et sine dn- 
bio in multis aliis locis, in quibus nunc xcu ante vocalem 
legitur, olim crasis erat^ uti in loco quodam, quem mihi 
adscribere oblitus sum^ etiam xaxovaiov legitur, quam-' 
quam alii ibi axovaiov om. xt^^habent. In articulorA^Iegis 
TanirifjLia pro Corpn. 389, 14. Tavr^Xtofiiva 264, 113. 
ravayxaioraT, 269, 126. raSixrjficcra de m. gest. leg. 
371, 95. ranivixia 380^ 128. ravaXcofiar* Lept. 464, 
125. rccQxala Aristocr. 632, 39. raygacpa 643, 70- 
In ro rav&Qcomov pr. Coron. 307, 242. raQyvQiov d. m, 
gest^ leg. 394, 170. rurvxni*'^ Aristocr, 687, 200. ra- 
G^^ni^a Mid. 562, 147. raxQi^kf^ Onet. I, 874, 36. to. 
xolov&ov Pantaen. 973, 24. &oifiariov de mal. g. leg. 
442, 314. rovlaxiOTov Phil. I, 46, 21. rovaxarov Phil, 
III, 119, 34. rovQyov Aristocr. 635, 48. In roi; ra^ 
dQoq Olynth. II, 23, 18 rav&Qwnov Chers. 98, 35. 
ravrofjLctrov d. mal.g. leg. 352, 37. Addas his ra iu 
rav pro Coron. 299, 215. rano de mal. gest. leg. 370, 
92. rc^x ib. 40S, 215. ranl 409, 219. In relativis 
habes areQog adv. Boeot. de nom. 998, 12. uya^ ib. 
1006, 39. av Leptin. 485, 94. et ovy(h Andr. 614^ 
67. In articulo av&Qoyjtog 01. I, 10, 3. et av&Qamo^ 
Timocr. 703, 12. Inde concludi poterit, si hic illic n», 
ro, rov, 6, ovy 6 et similia legantur, ea a Demosthene per 
crasin vel scripta vel pronuntiata esse. 

Accedant his denique nQov^alofjLrjv Coron. 325, 300, 
nQovSoaav Chers. 99, 40. nQovScoxev Cor. 241, 48. 
nQovxaleta&e Mid. 586, 226. nQovxQivov Aristocr. 686, 
197. nQovxvktvSeiro de m. gest. leg. 450, 338. nQoi-r 
Xa/Ss Cor. 245, 60. nQovUyov Phil. II, 73, 29. nQov^ 
voTj&i] c. Stephan. I, 1112, 34. nQov^ivuq Cor. S6S, 
2. nQovnfjXdxiaev Aristocr. 660, 120. nQovnivev d. m« 



- 1«7 — 

gest leg. 860, 1S6. nQovti&^o Phil. I, 40, 1. n^vxu^ 
^vmnia&f Tiinocr. 703, 11. 

Qui igitar haec, quae et de Isocrate et de Demo- 
sthene a me sunt allata, recte perpenderit , exploratum 
lud^ebit, non solum Isocratem maximam , sed etiam De- 
mosthenem satis magnam curam in hiatibus evitandis po- 
soisse. Restat autem, nt ostendatur, uti Isocratem in 
orationibus demonstrativi et forensis , ita Demosthenem 
in orationibus deliberativi nec non forensis generis prin- 
cipes extitisse, qui tanto cum studio concursionem voca- 
lium fagerint Oratores enim his antiquiores hiatus non 

evitasse ia ^ ^ 

Capite quiuto 

de hiata in oratoribas aote Isocratem 

snm demonstraturus. Ita Gorgias, quem primum horum 
oratomm exstitisse accepimus, in fragmento, quod ex 
Dionysii libris deperditis nobis a scholiasta anonymo 
Hermogenis p. 421. (v. Spengel. ^vvayoay. rexv* p- 78.) 
est servatum , plures admisit hiatus. Est fragmentum 
orationis funebris, cujus argumentum Philostratus p. 493. 
exposuit. V. Foss. de Gorg. p. 64. In eo enim hi le-« 
guntur graviores hiatus (minores eos dixerim^ qui apo- 
stropho ponendo possint tolli^ neque eos etiam afferendos 
esse doxi, qui quum pausa in loquendo post prioris verbi 
vocaiem fiat, facilem habeant excusationem.) Sti avSgd<ri 
^pofiov axQi^eiag—vfiQKJTCci eig—xoafitoi eig — aq)q/hi e/g'— 
Scipot ip — ^(KpvTov ''AQeog — ivonkiov "'EgtSog — cpiXoxakov 
Ei^vfig—^^ ov. Quod cum videamus factum in oratione 
publica eaque ostentandi causa scripta, minor etiain cura 
in hiatu evitando, si minor potest esse^ perspicua erit in 
oratione , quae specie certe ad genus forense est refe-* 
renda. At in oratione dePalamede, quae Gorgiae tri- 
buitur, pauci admodum reperiuntur hlatus iique sunt hi: 
p« 167. Vjii^Q^ iy^erOf rov fAiv ^oXov^ vfieig^ ubi oXov 
delendum esse videtur^ ifiq>avij ifinoieh (^Num fj^ noteT, 
sequitur enim Sta Ji?) 188. a^ptxrai avcv — xaxeivcp iyd 
— imaQX^t anavra. 190. XQV avSgi'^ fioifkofjiai linetv — J^o- 
ftae ovv — ifioif cinetv. 191. citj ij XQiatg^ ubi articulus a 



— 166 — 

« 

Reiskio e conjectnra est additas, sed etiam in ioitio ngi' 
GiQ sine articulo legitur^ est nostrum: eine Entscheidnng. 
Nequ^ magis probandum est^ quod Bekk. e cod. A. ^ 
ano pro vulgato f] Sia recepit. Videtur potios i^ iti 
scribendum esse: „jam per ea, quae sant dicta»^ 
Haec autem ipsa ratio erat scriptorum^ inprimis orat*- 
rupa seriorum (^Dionis Chrysostomi, Aristidis et al.) qoi 
hiatum quidem evitabant , sed minus diligenter in ea re 
versabantur. Unde cum Fossio facio hanc orationem mm 
esse Gorgiae 1. 1. 78—105. judicante. 

Alitertamen res habetinHelenae laadatione, in 
qua hiatus multo minus est evitatus. Habes ibi 98. auU' 
vov (vulg. inaivoov) iTiatvfp — avrov avSgbg — dwxi X9o^ 
-^q^dvai TjXiyxd^rj. 93. yevopLivrj ^a/c. 94. xpiypiafiari fA. 
B. rfnjcpiafiaGiv^ HnQa^ev—^itjc aQnaG&eTaa—iQmi ihawm 
(^plur. codd. om.) —alrtaG&ai 6 — nQOfifj&eitf aSvvaxop-^ 
/S/^ TjQnda&f] — aTtolvaaa&ai cSSe. 95. i7t(pSai ^uxywyok 
iSovijg (yulg. fih interponunt} — T^/vai evQTjvrat, 96. /%Sp 
^QTtda&T] (^cod. E. TtaQ^l&e^ — xairoi el dvdyxtj opeiSog 
(^codd. nonnull. fiiv post dvayxri adduntj. 98. loyq» inei» 
G&rj — yeyovivai (H. W- ovdl.^ dfiaQriaq. 99. &eda:sT€U (C 
&edaaiTo^ ij. 101. /S/cu aQnaa&eTaa (vulg. om.) — fuofnov 
dSixiav. Hac quidem in re haec oratio similis est ora- 
tioni funebri^ cujus fragmentum nobis estservatant, sed 
etiam in senteutiarum conformatione figurisque qaae di^ 
cuntor o^ationis^ magna est similitudo^ ita ut hoc certe 
confirmaverim ^ si Gorgias fragmentum illud scripaerit, 
non esse cur de auctore hujus orationis dubitetur. Fosr 
sius quidem p. 105 et 106. desiderari ait in ea poeti- 
cum orationis colorem et dicendi rationem splendidam et 
gravem atque dithyrambis haud alienam. At qualis est 
poeticus color in fragmento illo, talis est in hac oraticHie. 
Yide exempla a Schoenborn. de authentia declamationom 
quae Gorgiae Lepntini nomine exstant, dissert. 1886. 
p. 89 et 30. allata. Quae Spengelius 1. I. p. 73 et 74^ 
de hac re disputavit, graviora qnidem esse videntar, sed 
non ea, quibus res possit probari. Minime enim Isocrates 
in orat. de Helenae laud. Gorgiam maximis concidit con- 



— 189 — 

viciis^ id quod SpengeliQS opinatur, sed didt tantiimmo-, 
do, Goj^am, Protagoram, Zenonem et Melissum osten^*^ 
di»se, posse de quaque re etiam falsissima facile dispn- 
tari ab eo 9 qui dicendi sit gnarus. Optime igitur in 
eadem oratione potuit pergi^ magis probandum esse^ 
qaod hic vir Helenam sibi laudandam sumserit, pecca- 
visse tamen in eo^ quod potius defensionem quam lauda- 
tionem scripserit. Quare hoc contenderim ,' quae argu- 
menta ad sententiam comprobandam ^ hanc orationem 
non esse a Gorgia profectam^ sint allata^ non ita esse 
comparata, ut id ipsum comprobetur. Oratibnis natura 
potius ea est, ut multum a consueta dicendi ratione se- 
riomm scriptorum recedat. 

In Antisthenis orationibus hiatus non quidem 
summay sed tamen aliqua cura est vitatus. Habes enim 
in ejus Ajace hos hiatus: aircov ixfpaivsi et 189. Sixij 
iaTiPy in Ulyxe 18S. alcivai aitavre^ (N. om.) — roi5- 
Tov aiTiov. iSS. ava^avcjvTcci oi—oUi eivai — xaoecj ivav-^ 
TicoTOTw avTotg (ita e G., vulgo rectius : xaxcov ivavTmTaTa 
scr. ivavTiwra&^ avT,^ — avdQcl^ ov. Unde intelligetur, 
has quidem orationes cum in argumento ipso, tum in hac 
scribendi ratione simillimas esse orationi Pseudo-Gorgiae 
pro Palamede. Videntur igitur eae ejusdem temporis^ 
et fortasse etiam ejusdem scholae esse. Hoc certe affir- 
maverim, eo tempore, quo Antisthenes vixerit; hiatus 
omnino a scriptoribus prosae orationis non esse evitatos, 
nisi ab Isocrate, in quo id ipsum maxime laudatur. Du« 
bitavit etiam de iis Fossius 1. I. p. 94. 

Ejusdem argumenti^ sed non ejusdem generis scri- 
bendi est Alcidamantis oratio, Ulysses inscripta. 
In ea enim plurimi reperiuntur hiatus: 184. ij9fj ive&v- 
(Aft&fiv '^yivovTai iv — TovToi ovSefjLia — q)iXhi ^QiSag — Xiv^ 
Svv(p iyevofjLB&a — ^Xksi iyyvq — yQacprj iSfjXov — aoik^oTat. 
1 85. &0QV^cp ^a&sv — slxij ovTcog (v.. So^oafiev aSixcdgy 
— TavT(p iyevofie&a — TotovTOV e^ovg — Xdfy ix — X9V' 
a&cu fifiaQ — ^iXfj dveXofievoQ - imSei^cD aXTiov — dq)ixofi4v(p 
eig — ixQ^o&fj imo — avTcp ^xyovog — avTov dnoXia&at — dcpi^ 
xveiTai oXxccSe—dcpiXvetTai 'JHpaxA^g— ImtiBie 6~i/«^ two — 



_ 170 — 

ylvovtai (cod. Z. iiy^v^ iv — Ilag&eviqf 6g$i, — cnnrtp imi^ 
areikep-^Ti&eTCCi vlbv—HgtafKp elq — rovvco ol-^ccipimovvTat 
ix—Mevehiov cnrrovg — ei^rj 6 — avrqi ^do^ et sic in reliquft 
orationis parte. Alcidamantem autem revera hiatam non 
fugisse, patet ex fragmento, quod Aristoteies Rhetor. II, 
S3. attulit^ in quo hi leguntur hiatns: Xioi ^OfArjQ^^-^^p^ 
XoXoyoi ovTeg — AafAipaxrjvoi ^Ava^ayoQav — (piXoaofpot kfi^ 
vovTo. Eatenus igitur potest ab Alcidamante profecta 
esse. Et simillimum etiam est fragmentum loco illi 186. 
a N4(TT(X}Q yicQ b nQe<T^vTaTog usque ad to itXiov xai to 
iXoTTov. Ea autem vitia quae Aristoteles Rbetor. III^ S. 
enumerat^ ' neque tam frequentia sunt in isto fragmento 
neque prorsus absunt ab ea, de qua loquimury oratione. 
Veluti.186. ult. haec leguntur: xvfiovg av fiiyioTov xa- 
xov xariSei^ey Toig fdv ijTTrj&eiGi Xvnag xal t,fjfiiagy Totg Si 
vevixrjxoGi xaTay^lcoTa xal bvtidog et paulo supra: fAitgu 
Si xai GTa&fia i^evQe^ xan^Xotg xal ayoQaioig uv&Qf&noi^ 
anarag xal imoQxiagj neTTovg ye fATjv Toeg ctQyotg nw av^ 
Sqcqv IfQtSag xai XotdoQiag. Minime igitur cum Fossio 1. 
all. p. 85. dixerim^ certum et a dubitatione vacuum esse, 
declamationem istam non esse Alcidamantis , neque inde 
quod Augis et Nauplii mentionem fecit sophi^ta^ conci»- 
serim ^ eum Diodoro similia referente esse usum auctore, 
cum antiquiores fabulae esse videantur^ quas et Diodo^ 
rus postea et Antisthenes antea sit secutus. 

At qui hanc orationem nondum idoneis argumentis 
Alcidamanti esse abjudicatam statuam, non possom faee- 
re^ quin alteram de Sophistis scriptam orationem non 
Alcidamantis esse ducam. Hac enim ih oratione eadeai 
fere diligentia , qua ab Isocrate ejusque discipulis faetiun 
est, hiatus est evitatus. Qua tamen in re Alcidamantem 
studium non posuisse ex fragmento ab Aristotele Rhe^ 
tor. II, 83. allato intellexeris. Habes autem in ea, A 
judicium ex ratione fers, qua Demosthenis publicae ora^ 
tiones judicandae sunt, duos tantummodo hiatus. 88. Ktf- 
Qtoi elaiv et 91. naQiQy<p intfielofievog. Qnid? quod tto 
post interpunctionem quidem et ubicunque in loqaendo 
pausa fit, nec post particulas illas^ quas supra adsGrifisiy 



— 171 — 

hac qoidein in oratione hiatus est admissus. Depreheo*- 
des enim , si judicium ex Isocratis dicendi oratione tule- 
ris et eos etiam commemorandos esse duxeris hiatus^ qui 
apostropho sint toliendi, hos: 78. YQccipai ccvy qua iB 
particula etiam in Isocrate vocalium concursum minus of^- 
feudere supra ostendi. Poterat tamen av hic eodem jure 
abesse, quo in verbis, quae praecedunt: x9^<^^<^^^^—9eccl 
axokov&^aat — ovre q^meojs aTtdarjg—iariv ahest Ib. tcc 
avTciv». 79. Si nvTov (scr. ^') — r€ iaovrai. — re rj» 81. 
Ti ioTiv, quibus in locis r' scribe^ uti 90. r' wfiev legi- 
tur. 81. Tov vduToq. 88. aare otiotb (^scr. mod'^^. 82. 
autem xvqioI eiaev nequaquam a scriptore profectum esse 
censuerim. Fortasse scriptum erat xvgievovaiv. 83. Si 
ioTiv (scr- ^) — SxovTc^ iv (^scr. ^ot^'). 85. Si ovofiaatv 
Qscr.S^^—uxQifi^, iv&v/i^ficcTcc. 87. xalccqmvov^ ubiReis- 
kius bene conjecit xal Sidtpcovov^ certe acpoavov legi nou 
potest Est enim hic idem dicendum, quod paulo supra 
per avwfmlov est expressum. Ib. pro Hxocfit r^vneQ qnod 
Bekk. auctor. cod. C. edidit, vulgo ^x^ifiav, i)vneQ lege* 
batur idque rectius. Nam orator de eo loquitur, quid 
omnibus hominibus sentiendum sit de scriptis orationibus^ 
neque solum sibi. Atque in ultimis verbis: iv %aiSia xal 
naQ^Qyqt iitifuXofuvoq scripserim itaQigycoq i. e. obiter. 
Inde autem simul apparebit, Spengelium, qui 1. 1. p. 179* 
contenderit, hac in oratione dicendi genus diversum esse 
ab ostentationis genere, errasse. Si enim discrimen es- 
set^ id inprimis in minore cura positum esset, qao 
hac oratio esset expolita, propterea quod ostentandi 
gratia scriptae orationes summa diligentia ^laboratae esse 
solebant At nonne in eo ipso magna cernitur diligen- 
tia, quod hiatus tam anxie est evitatus? Huc accedit, 
quod Isocratis orationes in Sophistas, Helenae Laudatio 
et Busiris similis sunt argumenti , neque tamen dicendi 
genere a ceteris recedunt orationibus publicis. Quod si 
hac quoque in oratione factum esse verisimile est, jure 
miramur, quod ne vestigium quidem eorum vitiorum quae 
Aristoteles I. all. in Alcidamante reprehendit^ deprehendi- 
tar. Neque omnino credibile est, eo tempore^ quo Alci» 



- 17« — 

damiis yixit et quo malto plores , orationes habebantor 
quam scribebantur^ oratorem exstitisse, qui in scribendi 
eonsuetudlnem inveheretnr. Spengelius quidem dixit Iso- 
cratem eo tempore vixisse ^ contra quem haec oratio 
ab Alcidamante scripta sit. Orator tamen non solum 
contra eos pugnat, qui orationes scribant, sed multis 
verbis etiam contra eos, qui non subita^ sed quae antea 
scripserint et commentati sint ^ dicant. Sunt enim per 
totam fere orationem ol ccvToax^SiaCovTeg oppositi TOiQ xa 
yBygafjbfiiva XiyovGiy id quod nequaquam in Isocratem dici 
poterat. Huc accedant sententiae, quales sunt 88. %l 
fniv fjfiev rvQawoi rmv noXmv^ iq)^ tjfAiv av f]v Tcal Sixa^ 
arrjQia avXXiyeiv — et inel S* Stbqoi tovtgjv (^i. e. noXtrokf) 
xvQioi ehiv , quae de magistratibus Atheniensium Iso- 
cratis temporibus non apte dici poterant, Quos denique 
orator vituperat koyovg ToTg ovofiaatv i^BiQyaofiivovg nal 
fxuXkov no^rjfjLaatv ^ Xoyoig ioiTeorag, nonne id ipsum est, 
quod Aristoteles I. all. maxime iu Alcidamante repreheu- 
dit? Quibus de causis minime cum Spengelio I. ali. et 
Westermanno in Histor. graec. eloqu. p. 47. fecerim ju- 
dicantibus, hanc orationem revera ab Alcidamante, vetu- 
sto isto sophista^ esse scriptam. 

In Antiphontis orationibus vocalium concursaBi 
non esse evitatum^ ex quaque paragrapho facile poteriB 
intelligere, neque est quod id pluribus demonstremus. 

In Andocidis orationibus hiatus sane non est evi- 
tatus in or. de Mysteriis^ in qua hos legis hiatus: I, 
1. Serjaofjiai vfmv — ifjboi a^ta. 8. iyca rjxto ovSafAiag fiUH 
avayxfjg. 3. Sixaiol iare. 4. fwi anayyelX6vT(av — iyta ovt 
— aneX&ovTi ivTcv&ev — nXevaavn elg — SooQea vnoQXovam. 
5. avToi oi — naQovTi evTvx^iv — Siayvoivai vfitv, 6. aiTov^ 
fiai ovv — naQaax^a&ai ifiol - Xaov axQoaa&e —xQOvov im^ 
fiovXevaavTcg — avTol avev — naQaax^(J&cci ifioh 7. noAXoi 
fjSfj. 8, 7. xpevSofievoi ovTco—yvmfai ix — ifiov axovoffre, 8. 
XQfj aQiaa&ai^iycD vfjuv — fjLOi Hvai-* SoxeT i^, 9. ifiol itm^ 
TiSixovg. 10. ifji>ol rja^^ai ovSiv — aXrj&ij ifirjvvaa». 11, 
fjSrj i^dQfjiai rj — SrjfA(p einev — anoSeiico vfiTv. 18. iiclsfvov 
ovTog — livat inl — avT^ ovofia. 3^ 13« avayvoo&i avvwm. 



— 173 - 

14. atJriy vno. 15. nQOGOfioXoyBirai ccnavra. 16. yw^/L^A- 
^(laiOviSov — '^yagiarf] ovofia — avrrj ^(itjvvgbv. 17. yivB" 
(T&ai iv—iycl) ^v et sic per reliquam orationem. 

Neque aliter res habei in oratione de reditn seri- 
pta, in qua hi leguntur hiatus: 19, 1. TtQccyficcri ol ^ 
notyacci aya&ov — xotvij i(m—STjnov aya&a, 2. ovrot o/. 
20, S. XQV aya&ov ifiov inavQea&ai — fjrot a/nad-e^rrdTovg 
'^ ccfia&iarccroi siat. 3. Ttoket tiev — fxov ano^Qtjra — iiaQa'- 
ysvofuvot hX^yiovreg. 4. ovrot ovx — vloi elatv — Seidfievot 
vfjLCcg — ovrot pl^cpo^ovfievot ^ey/ov — ^Stj dvataxwretv— 
Stag)iQ€t einetv, 5. navri dvetSiXietv — dnovri oQ&cjg Soxst 
eiQ^&at — ylvovrat enl—SvanQa^ia hart, 6. oixrov d^td fioi 
iari* 7. XQV d^Jtetv — fiovov oQQwSttv — hfiavrcp dnoxretvat. 8. 
iydj eig. 9. etvat dv&Qconcov—oySafAfj ixcpevyu} — hfiov ^qx^" 
To — iycj d&hdrarog ~ nolet dSvvarov—ia&fjvat dXkoog — ifi^ 
aiaxQ^' 21 , 9. rovrca vfiag et sic reliqua. 

Aliud antem dicendi genns est in oratione adver- 
sas Alcibiadem, non quidem tale, ut scriptorem hia- 
tiim fugisse dicere possis, sed tamen ita comparatum, ut 
pauciores hiatus quodamraodo sua sponte in eo exstite- 
rint Intelliges hoc, si tibi ex paragraphis viginti qua- 
taor hiatus enumeravero. 29^ 6. Stiyvcoarat dQtara. 30, 
8. ifwt dvayxatov — XQt&rjvat ov. 12. XQovov intfieketrai. 
13. Soxet evQTja&at avrfp ix. 31^ lo. StjfKp ^SoDxev. 16» 
notetrat avrog^ ubi cum Dobreeo rovg St pro avrbg scri- 
bendam esse videtur^ Reisk. conjecit xal avrovg^ Baiter. 
avTotg S' , Sauppius avrbg, rovg S\ at mihi pronomen 
avrog hoc quidem in loco nequaquam aptum essevidetur. 
17. ivexdlet aifrcp cog. 18. rerdx&at dnortaat. 21. XQirai 
vniQX€(^&cct 'Ahci^tdSrjv. 32, 21. Xd&Qt^ dStxovvrag. 22* 
vndQX^i avrcp, 23. nolet oQCJvreg—n^nXacrrat vno. 24. ye^ 
y^vfjrat ovSelg. Quod igitur alii satis superque {\n iis.recen- 
tissime Meierus) demonstrarunt, hanc^ oraiionem non esse 
Andocideam, id etiam ex hoc dicendi genere concluserim. 

Sed idem etiam judicandum de oratione de pace. 
scripta, in qua hos leges hiatus: 23, 4. eiQi^vrj iyivero. 
24, 4. eiQfjvfj — iy&i vfitv. 6. ovrht fjfuv—XQov^ ikntv 
10. rovTOV dvafivfja&rjre. 11. onoaoi ovv — noUfAcp iniTa" 



— 174 — 

iccv. 25, 14. airr^ vnaQX^t, 85, 15. Sox^t ovrm. 96, 
23. XQV^^Q^^'^» ^"^* ^<^^V ^^Qrjvrjv. 27, 33. nefitp&fjpcu d^ 
Hac quidem in oratione ciiratn etiam et studiam qaoddam 
reperies hiatus evitandi. At ejusmodi diligentia neqne 
erat omnino eorum temporum, quibus Andocides vixit^ 
neque Andocidis ipsius, id quod ex ejus orationibas de 
mysteriis et de reditu habitis perspicies, quae non mi- 
nus publice sunt habitae et in publicis cafusis , qoani 
haec de qua nunc sermo est. Certe non magis hac in re 
recedere debebant a diligenti dicendi genere» qoam 
Demosthenis oratio pro corona a publicis deliberativi ge- 
neris orationibus. Recte igitur et Dionysius et Har- 
pocration statuisse videntur orationem hanc apariam 
esse. At antiqui , inquies , uti Philochorus et Hip^ 
pias, eam ab Andocide scriptam esse censuerunt. Velleffl 
id viri docti demonstrassent. Quod ad Hippiam atti^et, 
ipse Beckerus (^in Andocide p. 241.} Ruhnkeniam refa- 
tavit et ostendit, Clementem Alexandrinum (Strom. VI, 
624.} esse qui haec aferat. Philochori locas autem 
commemoratus est in argumento ad hanc orat scripto 
ita: ^iXo/OQoq fiiv ovv X^yu xal i?,&€ev rovg nQiafiei^ k» 
Aaxh8aif.ioviaq xai anQaxTovg aTtel&eiv fitj ndaatrtoq rtA 
'AvdoxiSov. Ex his verbis autem nil aliud potertt con-^ 
cludi, nisi hoc , Andocidem eo tempore pacem saasisse, 
hoc tamen minime inde sequetur, eum id hac ipsa onH 
tione fecisse^ id quod jam Kriigerus ad Becker. Andocid. 
p. 255. animadvertit. Reliquum est ut de Aeschine, qm 
Andocidem in orationis de male gesta legatione fine se-^ 
cutus esse dicitur, proferam quid sentiam. Equidem mi^ 
nime cum Kriigero I. all. censeo Aeschinem verba Ando- 
cidis idque male exscripsisse. Valde enim mirum esset, 
si Aeschines in oratione contra adversarium acerrimam 
habita alios oratores satis notos tam aperte exscripsisseb 
Nonne id ei facillime et summo jure poterat ab adversa- 
rio opprobrio verti totaque orationis auctoritas debilitari? 
Si igitur non statuere velis Andocidis locum ex Aeschi^ 
nis verbis esse formatum idque a manu non inepta^ po- 
tius hunc de rebus Peloponnesiacis locum nti locos de 



— 175 — 

exstractione l^iraei^ de rebus ad Marathona gestis et 
omnino Persicis pro loco communi habuerimy quos in 
scholis tractare solebant, unde facile similia in orationes 
perveiiire poterant. li tamen qui hanc orationem Ando- 
cideam esse vohierunt, certe inde nil ad sententiam suam 
confirmandam meo quidem judicio poterunt haurire. 

Lysiam hiatum non curasse faciie poteris discere ex 
orat. I. de Eratosthenis caede. Legitur enim ibi 
92, 2. 6XiyctQxi(^ V* 4. ^x^Q^ ^t^ol xccl ixscvq} ovdefila rjv. 
6. ineiSrj ifSoie — ixsipp eivae — ifiamov kxeivt]. 7. fjtoi fj. 8. 
avTfj axolov&rjGaau ij ifiij yvvt] vno — av&Q(6nov ofp&etaa. 
10. yvvrj ccjtrjH — iy(h ovSinore» 18. aniivai ixikevov—iyoi 
mQyitfifAfjv. 93 5 15. itoXv anoXeXeififiivov — iyo) v(tt€qov> 
16. fAOi iyyvq. 17. fiov elg — vvxrl iyjoq^ei fj — fjioi fj yvvfj 
ixffifiv&ma&ai. 18. aol ovv — /SovXsi iXia&ai. 19. iym 
ifivfjG&fjv — i^enlayrj fjyrjaafiivrj. 20. ifjLov iv ayQtp ovrog 
et sic reliqua. 

In orat. II. funebri haec leges: 190, 1. rjyovfi^vrj 
ovTCog. S. i^atvai einetv. 191, 7. Id&rjpatoe rjyfjadfzevoi. 9, 
noX^fiqj dieovvTeg. 11. ineiSrj 'HQaxkrjg — avTov ^cpevyov — 
dcptxofievoi elg — IxiTai inl, 18. ^A&fjvatot ovx. 13. ISl^ 
imb. JI6. avTfj etSov. 18. fiovoe iv—XQovq) ix^akov^eg. 80. 
d'avfiaaTd oi—navTa/ov ol et reliqua. 

In or. III. adversus Simonem 96, 8. Tvxae ivlo- 
Te, 3. iy^ alaxwofievog, 4. ifiavTov dvorjTOTeQov—airovfxai 
vfidg — iyo) vfitv. 97, 6. oQcofievai alaxvvea&ae. 7. avTov 
iXd^iymeg—ToaovTOV iSirjaev. 10. eevae dnoSrjfirjaae ix — JSi" 
fitavi ^neXad^^a&ae. 1 1 . tovtov ineTfjSeeeov. 1 8. xaeQtp d(pe^ 
xvovfiae iym ix. 16. fiefiaQTVQrjTae vfitv. 98, 17. intkafi^ 
fidvofiae avTov — veaveaxov ^TvnTov. 18. ifiov dfivvofiivov* 
80. fiov oiTcoae et sic reliqua. 

In orat IV. de vulnere 100, 1. Svvaa&ae dQvrj^ 
&f/vae — xoev^ rjfidg, 101 , 8. ^0£ elnetv. 6. ^iq^ elg — 1^« 
elneev. 7. dSrjXov ovTog—TOVTq) evQfjaofiev — oevov iX&ovTeg 
— Oifiat ovSafmg. 8. povXofi^vrj vn — Siaxeta&ae fvexa — 
avT(p dvafKpeafirjTrjTiog-r-ifjLol dnoSoVre. 1 0. noerjacea&at ovx 
— xotfi^ ^fitv — dQyvQtov iydlh 11. ix&Qol rjfiev. 18. xaTa^ 
&ivTi dQyvQeov. 13. XQW^^^ avrp^Tdhj&lj ixyevrjaerat^ 



— 176 — 

anoXtfam ^aru lOS, 14. anoS^x^a&cci cnrrov — axpili^ ^- 
noTfiaEiv. 1 5. avrov oixirag — ixeTvoi fjSeactp. i 6. roorov 
olxiraQ^TovTov el — hijaei ovShf. 17« xairoi fycay — rovrov 
ifii. 18. Sei vfiaq—TriXixovTov oPTog — fiiov 6. SO. Inetiim 
vfiaq, 

In orat V. pro Callia quae est brevissima et ex 
qiiinque constat paragraphis ieges lOS, 1. Soxei eciaxfo» 

— (pCkov ovTog. 4. yjevSofji^vov iXeyx&^iv — iaorrm imi^ 
kayfji^voi, 5. SoxeT eivat. 

In orat. VI. de Alcibiadis impietate hi legan- 
tur: 102, 1. vvxtc vcpeiXeTo—aXyiaT<p ancoXEto — auv^ kA 
— noXXol ^fidiv. 3. SoxeT eivai — xcrraxctQiaaa&ai *Jlp9oMiS/ 

— iT^QG) eaea&ai. 4. vifvl '^vSoxiSrjg — analXccyff ^funf — 
'E/ievaTvi ieQO) — inifieXriaeTat iv. 6. ^x^i cmo. 7. *Aif8o9iiSf 
ovx i^naTTj&i] vn . 104, 8. avayxrj iari, 9. Mct&p^tu 
o^avTi^ f]Sr] eiai4vat eig. 10. nagatviaai vfuv — EvfAohU'* 
Sat i^TjyovvTat. 18. TotovTov ovTog — irigov ^§icoae—nov 
iTegovg, 13, iniTifiot ovTeg — xaiTot ovx — avTov omoJuoy^ae- 
Tat — xaraSi^aa&at aSixoiat — avTov aae^rjficcTog uftiOi d^ 
aiv—ovTot ahtot ifaovTat. 14. nckkot ovS*, 15. SoxeiAtu* 
16. avTOt oi, 17. Mrjliov aae^iaTegog — oQy^ia^&ai owr. 
105, 19. vavxXrjQit^ ini&ifievog — i^Srj ini&vfi^aai et sic 
reliqua, ita ut certe hac in re nuilam videas caosaiiy 
cur hanc orationem Lysiae abjudices^ v. Franz. Lys. 
p. 297. 

In orat. VII. Areopagitica dicta leges: 108, %• 
TQonov aStxovvTa — etvat anoSetiat, 3. netQoaofuxi ^. 4* 
ixeivov ^AnokXoSmQog.- 6. naXat ivijaav. 6. no^^ imbm 9< 
IIv&oScoQov aQXovTog. 10. ^fj iyetoQyrjaev ^ abtoal eifiyi^ 
aceTO — TeTaQTqi ^AXxiq^ ^AvTta&ivovg aneXev&iQqi ifUtF&cMi^ 
11. JSowtdSov aQXOvTog—ifiov ixxex6(p&at. 14. ix^.^^^ 
Set^at — arjxov ovTog — iyco anetQog. 110, 19. oixircti 48^ 
refivav—aot ix&Qog—TQoncp rja&a. et sic reliqua. 

In orat. VIII. de obtreciatoribus 119, 5. legi^ 
tur: oiofxevot ifie. 7. av vfiag (^al. om.^ 15. GQuav/uixV 
^eyev, 16. inetSrj ixXeXoinaatv, 19. evvot ovceg* 

In orat. IX. de milite vocales concurront 114, L 
fMjv inexeiQTjaav. 4. firjSevt vytet — atQarrjy^ iSfjhjfHm* 6« 



— 177 - 

iov aitceyoQBVoPTog — ^rjfmaat fj^i(oaav. 7. tafAica ovSiv. 115, 
fjL^ccmiaui avTOug. 11. ccnrjXXayfiivoi eiev» IS. xvQtoi 
tv. 14. ^Qyfp if^lcctpa. \9. Sixy ccTjavat. 

In orat. X. iir Theomnestam prima: 116^ 1« 
t iaea&at. 2. amTcrovivat jjrtaTo. 3. fiot etvat — TCoXkov 
lov — fiovfp '^&fjvaiwv. 4. I^tij dat—q)aivofiat ovv — ixeivq) 
txovfi4v(p ij8wdfirjv. 5. Sij ovx — fiot avrbv» 7. oaot 
Sgocpovot elai — vofio&iTfj.anavTa. 117, 9. vofjup Bl'QfjT0 
(faaxrj dnofie^Xrjxivat — iStxd^ov aimp — aot iggtcpivat — 
^opTt ovSiv. 11. Soxet imb. 18. TCTetvat \cmoqmfyEtv~\ — 
ixdaco dnovTt — Qtxpat ovSiv — voficp etQtjTat — etnrj dno/Je" 
rjxivat. 14. aiaxvvrj ovTcog. 15. dSivat fjyovfiat — fiovXo* 
u ovv — fiot dvdyvco&t. 16. avTrj iaTiv^xaXetTat iv — jro- 
xdxxrj iSiScTO. 17. ofioaat ioTi. 18. ^vy^ laTdvat. 80. 

^fUlt XZVTOV* 

In orat. XI. in Theomnestum secanda: 119,8. 

tivofjMt ovv — oXtyagxia rjv. 3. bnoaot dnexTovaat — baot 
'SQOcpbvot. 5. etnrj dnofiefiXijxivat — qp^^ aircrjv. 6. vbfAcp 
^—cp^ dnofiefikrjxivat* 7. iycl) ovv. 8. fiot bvTog. 10. 6p- 
a&fjvat vniQ—TOVTov dvtaQbTeQov—^xot vnb. 11, dnoSet' 
ijfj dXrj&rj — Siofiat ovv. .180, 11. xara^kptjcpiaaa&ai 
)tov. 

In orat XII. in Eratosthenem: 180, 1. SoTtet 
XOQQV. 3. ijvdyxaafjLat vnb — netQaaofiat vfidg. 5. avxocpdv" 
tt bvreg. 6. noXtTeio^ dx&bfievot. 7. nolkov inotovvTO. 8. 
Wiot eig. 181^ 9. d^yvQiov SToifwg — fiot dvayTtatoTtXTov. 
1. ccvToi icpbSta. 18. Ileiacjvt inrrvyxdvet — jQyatTTrjQiov 
fctbvreg* 14. av ovv. 15. cTco&ifvaty iv&vfiovfiivq) oTt. 16. 
%aaat dvecoyfiivat iTVXov—vavxli^Qov ixetvov. 17. noXXoif 
Ufjae. 18. inetSij dnecpiQeTo. .188, 80. ain:ot inoXt-- 
vovTo. Et sic in reliqua oratione. 

In orat. XIII. in Agoratum: 189, 1. evvot bvTeg-- 
ifiot ovx — fiot rjv — Tvyxdvet ovv — ifiol ^avrij l^x&Q^ — 
uer^Qfp vndQXovaa—vwi eixbTcog. 130, 3. iyco ovv — ^ov^ 
cci etvc^—vofiiCfo ijfxtv. 4. TQbn(p vpuv — TQbncp ol — *jiyoQd^ 

18 



— 178 — 

Tov csiti&avop» 5- noXu ua&§,vi(niQa — XQOPq) votsqov^IIu'- 
Qaiu ccq)ixvovvTai. 6. TOVT(p oi — ylyvea&ai inefiovXBvov -^ 
avTol fj^ovlovTo—KXeorpmm i7ti&€VT0. 8. nQcari] ixxhfiaia 
— Htoi(ioi bIev — TQOitqi oiov. 9. 7t6},€e evQ^aea&ai. 10. nQO- 
TiQq) ^TEi. 11. anoQlcc ixo/A^'^oV'-$ia&€iti vfAag. 19, (JovXc" 
fievot oXiyaQ/iav xaraaTfjaaa&cu anixTeivav» 13. atpixvei-' 
Tat ix. 131; 13. avTot imo. 14. noXet evQia&at. 13. oi/- 
Tot oL 16. ala&ofievot ix—TovTovi andXovTo — aXXot ol-^ 
ix€t vniQ. 1 8. Sfjnov ixetvot ovTcog avorjTot rjaav — iSoxet 
avTotg. 19. oifiat ix. SO. noXXot ^^—Xiyoa vfiTv — vfieTiQOV 
anavTa et sic in reliqua oratione. 

In orat. XIV. in Alcibiadem prima: 139, 1. 
iSi^ adiXovfjtevog—nQoai^xet ix. 4. dtxatov iQyov. 140, 6. 
TovniaG) avaxG)QV(^<^(^f* 8. atfT(p oQyi^ea&at—fiotavciYvto&t. 
12. ifaovTat oi. 13. noXet eYaovTai — avfifiaxot aia&i^aov'' 
Tat. 141, 14. t///Aoi iaTQccTevovTO, 16. 'jiXxi^tudov viiog, 
17. viov adtxovvTog et sic porro. 

In orat. XV. in Alcibiadem altera: 144, 1. 
aTik]] ccQxfl — noXlov a^iot. 8- Soxtfiaaiif oi — &€afio&^at 
ava^avTeg» 3. Tolfiijaet b—SeiiaovTat iv. 4. Swtaei vfidg — 
Seta&at avTovg, 5. aTQaToniScp ^jihtt^idSfj ^v, 7, Soxei eir 
vat. 145, 7. PovXovTut avTot elg — ^ovhovTat innev^tv, S, 
axvQot 6vT€g. 9. fieyaXrj ij ^tjfAta etvat. 18. (piX(p orct l^- 
XeoTQaTiSrj. 

In orat. XVI. pro Mantitheo: 145, %. rvyxdpet 
arjSihg, 3. Siofiat vfmv. 6. intyeyQafiivot elatv, 9« Siofjuu 
ovv. 10. fiot ov. 147, 13. 'OQ&ofiovX(p iialetyjat — /loi 
ccvdfiij&t. 14. fiot dvd^rjTe. 17. /lot dvdfiijTe. 

In orat. XVII. de publicis pecuniis: 148, 1. 
ftoi iaTi. 8. ifjtov eiSoTeg — StrjyijaovTat vfiTv. 3. ovrot ov- 
Siv — SvvaTol rjfiev — elQrjvrj iyiveTO — Sixat iStxd^ovro — at//M- 
fioXaiov ^EQaatoTQdTqi ^ SevaiviTov aQXovTog^naQi^ofmt 
vfiiv. 4. navTi evyvcoaTov — eianQd^aa&at oiov — SoxeTeivat. 
6. ^rprjTTot TjS/j — fjLijvt oi vavToSixat ovx. 6. ^EQaataTgd^ 
Tov d^idj — Stjfioaicp imoXino)v» 7. yvmat ix — iyca dpLcpiG^ij'» 



— 179 — 

tS. 8# ih^ iari. 149, 8. ft-^ afArpta^ovvrag — Shtat 
Hix^^^^* 9. avTcel cci. 10. ificcvTOV dffieig — /aoi imoSo'- 

In orat XVIIL de pablicatione bonoram Xi- 
ciae fratris: 149, 1. aSiXovfievoi aiiov/uiev — iXs€T(T&at 
vq>* — d-^iov avafAvria&fjTe. i. ijfASTiQOv Hnga^e — lSi(f^ dya- 
S'(5v» 3« avTov iv. 5. ^ o/. 6. XQov(p v^negov. 150^ 8» 
oXtya^X^V cmo&vfiaxoifjLev evvot ovTcg — xaxovot ovTeg-^nk^" 
&u ano(jTeQoifu&a. 9. Tcaxov ahtog — xa&oSov ahrioig. 
14. Sij afKpoT^QCnv -- avTOV avSQog. 16. ijSij oi. 151, 19. 
XQovqf v(TT€Qov. 90. nolkoi a^ia — ildrTCQ dn et sic cetera. 

In orat. XIX de Aristophanis bonis: 15S, 1. 
fAoi dnoQiav — nccQix^ o — Soiet dStxog — dvdyxtj ovv — ifmv^ 
T^ ovTODg. 2. oaoi ifjii — ahijaofiat ovv — dvcv oQyrjg. 8. taov 
dxQoaa&e — XQOvov inifiovkevovTeg — avTol dvev — nXei(o ^x^iv. 
4« nolXoi ^Sfj — ifjevSofjLevot ovtco. 6. iycb dxova) — oifiat ei" 
Sivat. 6# ^roAAo^ ini — tji avTJj alTitjC eig — noXv ol. 7. dxQi^ 
t(u dni&av(nf~T0VT0v i^rr^QfjvTat. 8. fxot oi^-Sijfioai^^ f/St-' 
XfjoeoTeg — ndnnov ixTQa^p^at. 9. nQoyovot fjfitv — XTfjadf^- 
vot ix — nXeioo eig — Xoyt^ofiiv^p avT(p -sl&iafiivot ^iaiv. 11. 
¥vtot Sxovat—Nixotprifiov ovaiag. 153^ 11. dXfj&^i^rri. IS. 
xfjSeaTai ifitv — StSdio^ vfjbdg. 13. noXetiv — XQov(p dQiaxov" 
Tag — yvmvat ix. 14. y^fiat dXXfjv — EvQtniSov viiog — iSoxet 
elvat — iyd dxovoD, 15. fjyovvTat eivat — yeyevfjfiivq) ov, — 
Q>aiSQ(p ovTi. 16. vavfiaxicc iyivero. 17. noXi) dQyvQtov — 
vi^ oXtyjjv. 18. ijSfj ^ow— avT(p aQyvQtov. 19» cpiXov ovTog — 
iyd) dxfjxoie. SO. yevia&at EvayoQq^ et sic in reliqaa oratione. 

In orat* XX. pro Polystrato: 158^ 1. XQV'^^'^ 
OQyi^ca&at vfxdg — evvot ovTeg. 3. v^Qi^ot eig. 4. avTov Svex — 
avTov Svexa — 2ixeXi(jc fjv. 6. fjyovfuct ov. 6. 'iiQoon^p oijTe 
— oaot fjQXov. 7. xaTfjyoQOi ixxXinTovatv. 8. ijyovfjLat d^iovg 
— evvot fjaav — ivavTtova&at vniQ. 9. Sixatoi eiatv — evvot 
fjaav. 10. Soxet elvat — novfjQoi ovTeg XQV<^oi iv — dei vfiiv. 
11. avTov eivat k(paaav. fMCQTVQfiaccTa} cog. 159, 11. 
d(rTet inatSeveTO. 18. ineiSij dvijQ — daTV i(TVXO(pdvTet — 
(piXot (oaiv — pXcmTea&ai i(rtiv. 14. bfxoaat ij&eXev^6xT(a 
fjfjL^ag — i^4nXet eig — iSoxet ixet-^elvai iv — bxT(b fjfieociv — 

12* 



— 180 — 

PovXBVtf]Qi(p ovTCOv noXXoi anonetpevyaai. 15. i^jTfifjiipoi 
el&iv. 16. roaovtot ovtsq — ovtoi adtxovdiv — SrjXot vfuv — 
6xt6 fjfiiQaiq. 17. hioi rjQnal^ofif^ovSaiifi evvot optbq-— 
iavT(p evvovoTCCTog — ovoficcTi vfiZv. i9. avSQt iiatTotffievq^ — 
avayQacp^vai ij^iov. 80, xccxovoi iyivovro^ ahtoi elotv — 
neid-Et vfiag et sic cetera. 

In orat. XXI. de maneribus acceptis: 161, 1. 
Oeonofincfv aQXovToq — Flavxinnov ccqxovtoq, 9» avrov uq^ 
XovTog. 3. 'AU^iov ccQXovTog. 168, 4. EvxUi8ov aQXovrefs 
^KritptGoSoTca ivixcov — ava&iaet ixxaiSexa. 6. fwt ftrA«— 
l^nlet ini. 7. otfiai elSivat — avi^rj in. 8. tovtov iv MirvXffVfj 
'EQaatviSfjg. 9. vavfiaxi^i^ cei. 10. oaot hrvyx^'^^^» ^^- ^io^ 
fiat oif — STeQot aVti. 163, 15. ifjLOt cefjuptafifiri^at. 19. 
Siofiat ovv et sic porro. 

In orat. XXII. in Dardanarios: 164, S. &avaTov 
elQyaafiivoi. 3. L^Qyq) aneXoyrjacefAfjv. 5. av ifiot. 7. htetSij 
ovTog. 165, 9. xarad-iG&ai ixiXevev. 11. oiofiat avrovg. 
13. Soxet eivat. 16. XQV ccvTovg. 18. fjSrj ixovTtfW, 19. 
it/jfjtptGfiivot (fatG&e. 9i. Sij ovS\ 

In orat. XXllI. in Pangcleonem: 166^ 1. nayxXi-' 
cjvt ovx—neiQaaofiat anoSei^at. 4. fiot intXafie. 5. fwt tstv^ 
TTjv. 167 , 5. So^at {f^Qi^etv — ytypcoaxot *InnaQfwS(6Qov 
viov. 6. ineiSij ixetvog — ixsivco ovSiva — eiSeirj 6vT€t^nv&i'- 
G&at iX&ovra — ixaoTov ixetae* 7. fjfiiQtjii inw&avoft^'^ 
alXot ovx — ovSevl eiSeirj — fiivrot ^tprj iavTOV atpearma 
eivai. 8. aj^rj&fj iGTt — tovxov etvat — fAOt iniXalie. 9. 
inetSfj inavGavTo — oTt etrj avr^ aSeXtpog. 10. iq^ iti-' 
uetv. 11. avTO&t i^Qrj&rj — atpeXofxevot ^xopto — ftQor^^ 
Qai^ inl — /9/^ (pXovTo acpeiofievot airrov ^ noQi^OfAat vpJb 
— fxoi iniXajSe. 12. vofiiC,ei iavTov — llXcnatia eivat — fiitf 
acpatQe&eig — iavToi) iniTrjSeiovg. 13. otfiat vfAug-^aifT^ 
^MX^v eivai oi. 14. fiaQTVQt ovx — xaTaStxaaaa&at av^ 
Tov — aXij&ij iGTi-^naQiiofiat vfltv — fiot iniXa/3e. 15. o/co* 
Xoyrj&rjvai avTcp. 168, 15. xaiTot oifiat eiSivat vfjtig*^ 
(pxet [ixet^ — fxoi iniXa^e. 16. iyto vfimv. 

^ In orat. XXIV. de invalido: 168, S. aXXot iXsovat 
— aifTov ovTe. 4. fiot eiQrja&CLf. 5. Tixvrj evnoQiag — Tvyx^^* 



- 181 - 

[m}. 6. fiOioihuaalaiP^fiOi ovic 7. i^gfOjiAipq) dwi. 8.740« 
^p. 169j 9« apTidovpui una^. 170» 18. Sox^i 6 et sic 
reliqaa. 

In orat XXV* de affectata tyraDnide: 171^ 6. 
mt^oQOi iSiif — XQV^cc^ vnig. 6, ^lQyccafjiipoi datp. 9, ui^ 
TOi uu&ig Qhh del.}. 10. XQfj ix. 11. SfjfioxQuri^ uvifioi 
fioixp— dQyuafiivoi elal. 18. /poi'^ ovSefiiu — UTtuUuy^pui 
triQiop. 13. oUyuQxitf unuvTfov-^nkiid-u uyu&Qv. 14. iitei- 
S^ ol — fioiUQX^iP' 173, 18. bhyuQxlif ovSh et sicinre- 
liqua oratione. 

la orat XXVI. in Evandrum: 175, 1. upufipij- 
ad^eadxci MovQ-^i) gyoDye—ikniSi elg. 9. fisruSovpui ^|/- 
(oacep. 3. pvpi uvtop — ireQOi iPTui&u. 4. Oifiui uPTeiTUiP^ 
iavTov upuhaaug-^uvT^ upu&tifAUvu. 5. Set uvtop — tovt(^ 
iniTQixeiv — Soxifui^ea&Ui u^iot^-^xoh imoTjUfjL^uveiP^ uvt^ 
eipui. 6. iyxfOQet ullop—nuXui b^ipiuvTov ioTiP, 7. uvtov 
ipexu. 176j 9. oiuyuQXi^ UQ^uvTaMf — ovTOi iv. 10. pvpI 
iSoxifitt^eto — uvTOV inl. W. XQOP(p i^ufiUQTUpeip. 158. ^Sei 
uuTop, 13. yipmpTUi ip — uxQiTOi vno. 16. Soxifiuaiu iarip. 
177, 19. noXXoi oPTeg — IleiQUtet rprc^d-riaup. SO. TotyuQ- 
TOi uvTi — etvue i%p7j(fiauvT0 — iy<D vnhQ — Srffiov unoxQivofiUi 
et reliqna. 

In orat XXVII. in Epicratem: 177, 1. vnoXeiyjei 
vfiuq. 178, 8. UiTtoi etvui — yffjipteta&ui iffiug. 3. XQV i^-' 
nidu* 4« #/ft} inixukiacu — uvtov uStxrjfiuTog^uvTov uvSqoq 
^uvTOi fjauv. 5, nuvaovTUi intx^iQovvTeg. 6. Swufiet iaoj- 
&fjaup. 7. So^ei uvTotg etvui vfMcg. 8. o^ro^ uxQtToi elai. 
9. tjyovfiui uvTovg^-uxQouaufievoi uvrokf — .noXifiqi ix. 10. 
Toi elg — eiQi^pfj ovSi. 1 S. iXeetpoi elaiv — uStxovfievoi ^A«* 
itTe — i^UiTiiaoPTUi uircovg. 179, 13. evpovinreQoi eiatv. 15. 
XQfj uvTovg. 16. xuTUtprjcptaufievoi ^EntXQccrovg—XQOvcp ei^ 
d'tafiivoi iaTi — xuTUtfffjtptaufievoi iieXiyifjTe — TtfiifiUTt u^rj- 
fiiovg — "^rjfpcp ovSiv. 

In orat XXVIII. in Ergoclem: 179, 1. dvvua&ui 
^EQyoxXijg. 3. 0'uvuTq} ixoXd^eTe. 7. hotfioi eiai—fjyovvTui 



— 18« — 

ovxiru 8« ^S€i avTOP. 13. dinalov iTtt&v/iiovrTeg^nQOirixu 
oQyi^ea&au 14t dvai iv. 181 , 16. XQV ^lSivcct. 17. aX'* 
Xoi oL 

In orat. XXIX. in Pbilocratem: 181^ 1. So9ut 
ovSevog. S. r/yovfiae ilSivai. 4. XQovq) i&eXovrijg. 5« avT^ 
anoSeiiai. 188, 6. ineiSfj i(!OQ(ov. 8. a^ioi vfiiv — nXBitotnH 
T^. 12. x^Xioi ix. 

In orat. XXX. in Nicomacham: 183^ 3. avrlStxoi 
iith 4. iTteiSij ixeivcov—^TTj aviygayjsv — iSei avaygd^peiv. 6# 
xoXdaat avrov — ineiSrj ivbg. 7. Svvrjftai dnoXoyeta&ai. 8. 
noXXov iSifjaa — Soxet etvat. 184, 8. XQV^^^ ifiov. 9. iyd 
ini^ovXevaavTa—nXfi&et dnoSei^ — fiov dxovaccte. ll./9ov-> 
Xofi^vot avToVy p ij — avTol vfidg. 13. onoaot vfimv — oA«- 
yagxifjt dno&avovToav. 14. ^ ^. 16. airc^ eiaea&e, 17# 
cpdaxfj dae^eiv — fjyfj dStxetv. 80. ^Ac/o) dviyQa^ipev et 810 
reliqua. 

In orat. XXXI. in Philonem: 186, 1. i&eX^aai 

(og. S. 6(jxq7 dno<paivetv. 187, 3. iyo) iXkeinotfit — etrj ov^ 
Tog. 4. SvvaTOJTeoot ifiov eiai — Xoyq) dnoipTjvat fietpo ovru 
^iyd) vnolincofiat — Set vfidg. o. ijyeta&at etvat. 6. noXi" 
Tai eiat — S^?^oi eiatv. 7. etvat avTov. 8. noXtt tjv — ^xet ivm 
9. iavTov iv&dSe — nQoa^dTOV ^xet^ inetSh icogcov — onov 
iavTov. 1 0. d^eoi eiat. 1 1 . yvcofifj ^ngaiav — d^toi ei&iv — 
fjyeta&at dxovTag. 18. atofiaxt dSvvaTog. 188, 18. ovaitf 
dnogog—iya) dnoSei§co, 14. ^Slgcontp inl—daTet ^&eto. 16. 
pofj&fjaat eig — avTot ov. 1 6. iyyivfjTat avT<p '^evcrafiivip 
iianaTfjaat — inetSij vaTegov — nageX&ovTt iv&dS* — xaXu 
avTov — bnXiaat dnb. 17. xegSavet dnb. 80. avT^ aAAo— 
elvat dnoSoxtfxaa&fjvat et reliqua. 

In orat. XXXII. in Diogitonem: 893, 1. yeyivij:- 
Tat einetv (al. einetv om.) 894, 3. dnoSeii(o ovrojg. 4« 
dSeXcpot Tjaav — dcpavij ovaiav — nei&et avTbv—yivovrat iw- 
Tcp. 6. iTigq) eig — avToif intTQoncp, 896, 7. oixot dvriyQa^ 
cpa—ixeivov iv, 897, 8. XQovcp iSfjXcoae — dcnv dvanifineim 
9. xcnaXinot avToig — ^yo) ovv — ai) ovv — axonet avTog. 11. 



— 183^ — 

rp ifM/p oM(f ^: IS. fy(D ^yccpdxTOVP. 901, 13. iyoi elfii 
ied-Xice. 908, 14. ^t^icp ipeyxetp. 15. itoXXov a^tcc — av 
iToXjbiijtrccg — crot i3(oxcc. 905, SO. oxroj lfT€<yip et sic reliqaa. 

In orat. XXXIII. Olympiaca: 911, 1. XQOpqt 
aXkoTQh)g. 91 S, 3. ^xq} oL 913, 3. no^Xou a^icfv. 

In orat XXXIV. de republica Atheniensiiim: 
917^ 1. Sij ovToi. 918, 3. yipBi anelavpofievog. 993, 8. 
cmapT^tyoPTai onXa — Soxei €ipai — Toaoirrq} im&vfJLcivGu 9. 
(idxv i(rt€g^fAa&a. 984, 10. XQV dpafiprjad-ipTag. 

In fragmento n. 1. ToXfii^aai ovTODg. S. (foc ippi^ — 
dStxdTOToe av&Qtanot intx^tQovat. 3. Stxd^opTat avT^. 4. 
fjfjLiQt^ dnatTii(TdpTBg--7toXv da(paXi(rT€QOP — pofii^et ehat. 6. 
xiTCTfiTat 'EQfiaiov [pa(p iXdrTovgl — ftot dpd^rjTB. 

In fragmento XLV. 3. InnoSQOfiia^Apaxeionp-^iSe^ 
fj&fj ^xetp. 5. Xiyot avTop — Siaxatfji4pov ApTifiaxov — ^pcSr» 
avTop. 6. ctpat dniSoaap. 

In Erotico (in Platonis Phaedro}: S31. c HTotfjLoi 
eiai. d. avToi ofjLoXoyovat — Svvaa&at airrwp^aot ij-^aauTqi 
ineTfjSetoTdTCDP. 838. b. StaXeyofusvot dXXfiXatg. e. Hfi7KtQ0& 
fyipovTo—(piXot etvat. 833. a. (piXot oPTcg — yevia&at ifiol. 
h. inaivov {jsX. inaip(xw) dpayxd^et. d. ^oAAot; inotovfie&a. 
e. nQoaiqxet ov. 834« b. av ovp. 

I Qiiae qni accnratias perpenderit, ei id erit perspi- 
caom^ Lysiam hiatam non evitasse, neqae poterit nega- 
re, in orationibas I. ffl. IV. V. VL VII. X. XL XlL 
XIII. XV. XVII. XVIII. XIX. XX. XXI. XXIII. XXVL 
XXVIL XXX. XXXL XXXIL ne minimam qaidem vesti- 
ginm ejasmodi studii reperiri. Ab illis autem orationibus 
inprimis octavae recedit dicendi genus. Hiatus enim 
paaci qni in ista oratione reperiuntnr, possnnt facile tol- 
li, uti 19. ubi pro evpot opTeg, quod e Reiskii conjectura 
est editum, evpovg oPTeg habent et scriptor fortasse non 
evvot ovTeg, sed evpoovpTeg dederat. §. 7. autem in verbis : 
ovd* av vfjiag fiiv post av vox subsistit et IIS, 4. pro 
xuiTot ovTOi}gy qnod Bekker. c. Marklando aliisque dedit^ 



^ 184 — 

cum Foertschio xai tc ovtooq scripserimi G. enim mi 
roiovTcog et D. pr. xai TOiovrog babet. Si autem qaaeri- 
tur, unde factum sit, ut in hac oratione nulli fere sint 
hiatus , id nequaquam casu factum esse poterit dici. 
Qnis emm credat, casu quedam per viginti paragra- 
pbos verba ita esse conjuncta^ ut nullus inde exsisteret 
hiatus idque apud scriptorem^ qni^ quantum ex plarimis ee- 
teris ejus orationibus judicari potest, omnino orationem non 
ita formabat^ ut simul vocalium concursus evitareton 
Marklandus igitnr jure jam dubitavit num Lysiae sit» Reis- 
kius cum Tayloro id in dubio rdinquens eam pro epistola 
seu formula renuntiandae amicitiae habet. Spengelios de- 
ttique in iibr. saep. all. p. 1S5. eam ante anarcbiam a 
juvene Lysia confectam esse censet. Similem protulit 
sententiam etiam Franzius in Lys. p. 250. etGevers in 
libelli de Lysiae Epitaphii auctore Goetting. 1839. 8. 
editi p. 10. At num Lysiam juvenem hiatum fugisse 
credibile est eo tempore, quo oratores omnino hiatom non- 
dum fugiebant? Num credibile est artem, cui juvenis stu^ 
duerit y virum et senem neglexisse idque in argumentis 
multo gravioribus ? Et cur in Erotico^ quam orationem eo- 
dem tempore scripsisse dicitur, hiatus non est evitatus? 
Rectius igitur cum Marklando et Hoelschero (de vita et 
scriptis Lysiae. Berol. 1837. p. 7i.') totam orationem 
non Lysiae^ sed rhetori cuidam eique non optimo serio- 
rum temporum tribues, quo etiam ducit argumentom exile. 
Difficilius judicatu est de ceterarum orationum , tn 
quibus hiatus rarius est admissus, fide. Recedit quidem 
a vulgari Lysiae consuetudine oratio secunda» sed non 
ita y ut ea de cansa afBrmare audeam , eam non esse 
Lysiae^ id quod sane multi viri docti aliis de caosis 
judicaverunt , v. Hoelscher. I. alK p. 48. Idem di- 
cendum de oratione nona et decima quarta^ de qoamm 
Huctore jam Harpocration dubitavit. Annumeranda. tamen 
his erit etiam oratio pro Mantitheo^ quam Marklandos ex 
optimis Lysianis existimat neque minus Hoelscherus p. 
87. laudat^ itemque et oratio contra Dardanios et de in- 



- 186 — 

vafidto^ qQam Boeckhios (Oecon. civ. I, 861*} exerdta- 
tittieiii esse opinatas est, et de affectata tyranDide, qni- 
bos addas or. XXVIII et XXIX. De his omnibns uti de 
oratione Olympiaca, cojus fragmentum solum habemus, 
c^ti qoid prpferre non ausim, dubitationi tamen justae 
eas obnoxias esse dixerim. In oratione sexta autem ju- 
diamda id recte vidit Hoelschems p. 59., eam circa Ly- 
siae tempora scriptam esse. Nam serioribus temporibus 
oratioiies minus solebant hiatibus esse foedatae. 

Stx iis^ quae hoc capite allata sunt, spero fore ut 
tibi persoasum sit> ab oratoribus, qui ante Isocratem flo-* 
merint, hiatum non fuisse evitatum; restat igitnr ut in 

Caplte sexto 

ie hfala in oratoribus Isocrati et Demostheni Tel ae- 

qnalibos yel aetate minoribas 

osteodamos, in iis quos modo significavi oratoribus ser* 
monem ita esse comparatum, ut hiatus ab iis non qui- 
dem eo studio sit evitatus, quo Id in Isocrate et Demo- 
sUiene factum esse viderimus , sed tamen minus saepe 
qoam in oratoribus antiquioribus plerumque sit obvins. 
Transitnm autem quodammodo facit Isaeus, cujus oratio 
de Astyphili hereditate scripta est Olymp. XCVII, 3.^ 
a. Chr. n. 390. , aut certe non ita multo post , v. 
Schoemanm Isaeum p. 406., eaque ex iis, quarum annus 
defioiri potest , sane prima est dicenda* . Quod enim 
Schoemannus in Praefat p. V. orationem de Dicaeogenis 
hereditate scriptam primam dixit, quippe 01. 97, 3., cir- 
dter anno 390. aut paulo post habitam, in eo erravit. 
Non verius itrugerus ad Clinton. Fast. HelL p. 113. 
orationem hanc nonagesima nona Olympiade esse habi- 
tam statuit, errans, quod censuit, a pugna Cnidia (gesta 
01. 96, 3. a. Chr. n. 394.}, in qua Dicaeogenes II. ob- 
iisse $. 6. dicatur, amplius duodecim annos praeteriisse, 
qoam haec adversus Dicaeogenem III. causa ageretur 
CS* '^Of nccdum finitum fuerit bellum Olynthium ($* 46.} 
a 388— 379. gestum. Quibus Schoemannus recte oppo- 



- 186 ~ 

suU Qx iis, quae %. 35. legantiir^ intelligi^ non duode- 
cim, sed duo et vigiiiti amplius annos ab illo proelio, in 
quo Dicaeogenes ceciderit, praeteriisse. Si igitar Di- 
caeogenes in nobili illa ad Cnidum commissa pugna 01; 
96^ 3. a. Chr. n. 394. mortuus sit, hanc causam non 
01. 99., sed circiter 01. 103. inennte a Chr. 378. 
actam esse oportere, septem post iinitum bellnm Olyn- 
thium annis. Ipse igitur neqne priore loco pugnam illam 
Cnidiam anni 394. , neque altero Olynthium bellnm de* 
signari opinatur^ sed putat, possessam esse a Dicaeo- 
gene III. totam patris adoptivi hereditatem illo ipso tem-^ 
poris spatio, quo bellum Corinthinm gestum sit h. e. in- 
ter ann. 395 — 387« idque concludit tum ex §• 37. ubi 
capti Lechaei mentio fiat a. 393. tum ex §. 11. nbi is 
Cephisodotum Corinthum misisse dicatur. Quae autem 
commemoretur Cnidia pugna, intelligendam esse pugnam 
navalem prope Cnidum ann. 413. auctore Thucyd. Vllf^ 
43. commissam, quae §. 7. de calamitate urbis et dis- 
cordia civium ann. 400. dicantur, oratoria magis quam 
historica fide ab adversario esse dicta, et §• 46. ex 
Olynthiis faciendos esse Corinthios. At ea ipsa de cansa 
valde de Schoemanni rktione dubito et potins censeo, 
orationem 01. 103. ineunte esse scriptam. BellumOIyn- 
thium enim quod §. 46. commemoratur quominus finitum 
fuisse statuamus^ id non impedit^ quod de Olynthiis scri- 
ptum est: ano&vriaxovGi fia/ofievoi roeg noXefiioiqy prae. 
sens enim est historicum. Quod autem Schoemannns ne- 
'gat, Olynthios dici posse propugnasse pro Atheniensibas» 
id ego non negaverim. Quia enim Athenienses eodem 
tempore cum Lacedaemoniis bellum gerebant, quo Olyn- 
thii fortiter Lacedaemoniis resistebant, llli jure Athenien* 
sium propugnatores dici posse videntur. Impugnabant enim 
et minnebant hostium opes. Quod autem §. 37. Lechaei 
capti mentio fit^ id ita fit^ ut Dicaeogenes III. sane tre- 
centas drachmas istas conferre potuerit, antequam totam 
nactus sit hereditatem. Negat eniin orator Dicaeogenem, 
qiii beneficio populi tot opibus sit ornatuS; aliqnid ad sa- 



— 187 — 

latem pnblicam GODtnlisse pergitqae eum nihil nisi tre- 
centas tantammodo dracbmas olim idque invitum et coa- 
ctam dedisse. Minas etiam potest opponi^ qnod Dicaeo- 
genes Cephisodotam Corintham misisse dicitur; hoc enim 
cor illo solo tempore^ qao Schoemannos voluit , factam 
sit, nemo facile demonstrabit. Id aatem qaod $. 11. de 
calamitate civitatis post Antalcidae pacem refertar^ recte 
de anno 388. dici poterat^ qao qaidem tempore Athe- 
nienses plerisqae sociis erant privati et omnia fere in 
peregrinis terris amiserant , v. Boeckh. Oecon. civ. I. p. 
447. Vides igitar me si seqaeris aactorem, neqae Olynthios 
in Corinthios esse matandos neque de alia Cnidia pagna 
qoam de illa notissima esse cogitandum. 

Ultima aatem oratio, cujus annns defiDiri possit, est 
ex sententia Schoemanni (y. ej. Isae. p. 354.^ oratio 
de Apollodori hereditate Olymp. CVI^ f. habita. Quod 
si verom est, simul discrimen qaod in dicendi genere in 
Isaei orationibas deprehendisse mihi videor^ explicari 
poterit. Sant enim aliae orationes ita scriptaey at hia- 
tus raro, certe minus saepe appareat, aliae ita^ ut fre- 
quentissimus sit. Quod ut clarius perspicias^ tibi exsin- 
gularam orationam primis viginti paragraphis biatus eos 
enumerabo^ qui nec facile tolli neque excusari possint. 

Ita in orat* I. paragr. XX. de Cleonymi heredi- 
tate hos solos leges hiatus: 35 ^ 1. ccxQoaaofAevoi oif3*y 
et 36, II. nccTQi fyxaXet. 

In orat. H. de Meneclis hereditate: $. 1. ^o^- 
^&ff imb^itBiQ&rai i^ — avrov anaiSa — iiiol avayxrj iarh S. 
Stdaaxa) ovv — kfAov viov ixeivov. 3. inaSij sixev. 4. rerap- 
r^ ^€i VGTBQOv — aSeXtpij T/fiTv — Mevexi.61 fi — iTteiSij ovv. 5. 
IfyH ixdaroTE — ^QeafiwiQq^ adeXtpfj iniSofuv. 6. avtol iv 
ilhxi(f inl To crrQccrevea&ai irQcmofie&a — rov eivai a^ioe — 
nQEafivT^Q^ aSeXq}^ bvra — ^q)tj avTog, 8. IxeTSVU avT(p — 
Movvai aXhp cnrrrjv. 1 0, yevofiivov iaxonet 6 — &ci\poi av-* 
rhv — i(OQa Sva — iSoxei avT(p alaxQov eivai anaiSa. 11. 
imSii oi^Tcaq avTq) ff — oTtOT^Qqy vfA(5v, 18. TjQefiia ixeivov— 



~ 188 — 

GVfi^ami anoStjfjUUy dg av oiaiyu^^^^ptj uvtov. 13. iuvtou 
i^Bivui* 14. uvui unui8u. 15. uvt^ ovtoi (og — Toaovrtp 
ovTi. 17. notijGUG&ui viov. 18. iGxoTtu o-^yovip ovtu nu^ 
t4QU ifiuvTov k&BQunevov — ywi] y. 

In orat. III. de Pyrrbi hereditate: 38^ 1. ixei^ 
vov ipico iil.Bi(a f:T7] ^ eixoGt. S. 'd'€iov i^XBi^xX^igcp iniyoc^ 
ipdfievog» 3. ov 7jv. 4. fiUQTVQit^ ovtu — fiUQTvgiJGUi iyyv^^ 
GUi. 5. Sixij y — iSojcei ovtoq — d^eiov ij. 6. Hv^gqi etvuif /M€- 
yuX^j uvuyxrj ufxu. 7. yjTjq^teiG&ui i^eXeyxd^rjvui. 8. ywii 
unihne—oTov ixofiiGUTo. 39, Q.^StxuGUGd^ui^iumuv^Tov 
uv&Qtonayv. 10. tovtov uSehpijV' — rj oGot ixeivov ^fg oGOi 
vGTeQov, \\m ovSefit^ imGxijipuGd^ui HicoGUv — ywfj iyyvfj" 
Tfj. 18. ineGxrjfifihoi elGu 13. iTuiQU fjv—iyyv^GUi ixeivtp 
— TovTov uSehpij eirj. 14. intGX^^pUG&Ui ovTOi fj^ianruv. 
16. xul OTi ovSevl uXXqj iyymj&etGU. 17. vioi uv&Qomoi 
im&vfirjGUVTeq. 1 8. jnugetvui uirrtp — tovtov ixpLUQTVQiuv 
— uvuSiSexTUi uvTotg. 40^ SO. XQV(^^^^ uvuyxutov. 

In orat. IV. de Nicostrati hereditate: 46^ 1. 
SoxeT eivui — fioi vfAtv-'i^unuTiJGUi vfjtug. S. onoTeQoi cmXov^ 
GTeQOV — QQUGVfiuxov ineyQuipuvTO — ixeiv(p uveipiovg. 3. 
OouGVfiuxov vioij ^nooGnoiovvTUi ixeivov. 4. l^Sei vptug — 
uficpoTeQoi (hfioXoyovv. 47, 5. Xoycp elnetv — QQUGvpukxov 
fjv. 6. ixeivcp uve^ptoi. 7. tovtovgI inuyovTeg^TuXavToa i§u~ 
xtg. 8. i^cprj uvTO) etvui — i^Xiyx^^fj vnb — Sowui uvr^ ^ 
noXXrp vGTeQov — Nixogtqutov HvSexu. 9. ^A&rjv^ ^(ptj-^uv-- 
Tov ixeivov. 10. JVtxoGTQUTOv ^^uvTeg ovToi elGi — nuiSiov 
ufirptG^ijTTjGtv — noXei unoTivetv — yivrj v^Qi^eTO. 13. nolXoi 
ov(U'—uvTUi unorpuivoiVTo. 14. nuQuxQovGUG&ui iyxetQ^ui. 
48, 14. Sij vfitv. 16. vofxoi ov — ovSevl i^ — Stuxeipiivov 
6. 18. JVtxoGTQccTq} intTi^Seioi ovTeg. 19. XuQidSov uvui" 
Seiug. 80. ptepLUQTVQfjTUi vfjLtv — oiopbUi uvuyxuiug. 

In orat V. de Dicaeogenis hereditate: 59, 1. 

piiQTj uvupixptG^rjTrjfTU — AetoxuQet iyyvrjTrj. 8. pi^Oi uvuyvcn&i^ 
uXfj&fj uvTCJpioGUfiev — fAOi uvuyvw&i. 3. Meve^ivov iv. 4. 
fiot civuyvcQ&t. 5. tovtov epieXXov — nuQeGxevuGp^voi elGtv — 
povXopLUi vfjLug — Soxfj vfitv ^nunnfp iyiveTo — Oeonoptnqt 
iyijfiUTo. 6. uvTov unuiSog—&eirp viog. ol, 7. XQ^V ®^" 



— 189 — 

G&v — ^fiq^iGPrjTBi fjfiTp — noifj&fivai vlb^. 8. fiuipea&t^i av^ 
Tov — ipevSrj aXltjXoig. 9. XQOvco varepov— Tf/ avTfj ijfiiQif 
i^Xaae.t^. avTov Htvxov — ovtogi lyyvTOTCO cjv. 11. tTj 
avTov olxii^ — ixeivov aSeXfftSovv — Tcp iavTov aSeXqjc^ *Aq^ 
ptoSiip — fyxaXci avTfp. 12. /uoi eiQijG&o) — yfieriQov vlbv. 
13. SvvctTai i^OTtaTOv — iytb alaxwofievog — firjmo iahmo^ 
Tag. 14. ijnaTrj&fj {m6-xadtjyovfi€voi ovxiTi — Jixaioyivu 
ix^iP — insiSij ol — ai/T^ arcavTog. 15. Sta&fjxai ifpccvfjaav — 
xkfjQov iyfyvcTo ^fjfxsTiQcp viog — Sta&iad^ai idhoaav. 17 
Sixfj &ri€i — cjfioXoyii^fj fjfjuv. 18. wfioXoyti avafjupiap^TfjTa. 
19. ineiSij etXofiev — fiigfj fjfiiv — ofjioXoyei iyyvfjaaa&ai 
avTOV. 20. ^fioXoyei avafitfiaPrjftr^Ta— ^ofjd^rjaai rjfiTv. 

In orat YI. de Philoctemonis hereditate: 

56^ 1. (ufjiai vficiv» 2. Siofiai aw, 3. afjupia^rjTfjaat 

'ji&fjvaicov — eif&vSixiqs eia67.&6vTi eig» 4, ivt aycivi o&- 

Tai aSeXcpovg. 5. iTtiSeeifx) VfiTv — ihXoxTtjfiovi ix — awrp-' 

xei ix, 6. aSeXqm avTcp — afiq>a) anatSe iTeXevTrjaccTtjv 

— iy 6. 7. avTov dSeXq^rjv — Sia&rjxrj amrj dvayvcaa&ij^ 

aetai — ^oe dvdyvco&i, 57, 8. fioi dvdyv(o&i. 9. ovToai 

6 — ytf^aiOi d^geveg — SrjXoiaco vfxiv — Tifida&cu dgxeiv. 10. 

dnoSiSeiXTai vfiTv — xfjevSrj bvTa. 11. avTcp iyivovro» 18, 

imSei^ ^Qycp vfiTv — iQODTcifi&fOi vcp* — etrj aifTciv. 13. 

2ixeXi^ ^cpacfav-^dvaiSeiijc vfceQfidXJ^ — iycb vfjiTv dnocpavci 

ix — airroi dnexQivavTO. 14. ov i^inXevaev — ^Srj icnl — -14^«- 

fivrjarov aQXovTog — ovncj imiQ — dcpeXovTi ovv — SixeXiif 

imoXeineTai. 15. yiyvcoaead^ai avTtjv — noQtZea&ai ovofjuara. 

58 5 18. ifiio) ^rj ?| — iSoxBi evSaifjum — ovaia f^f — bXdyrf 

tm^ — avfxcpoQd iyiveTo. 19. dne^^v&iQa rjv — UeiQaieT av^ 

tov^p ovofia — 'jiXxfj covrj&eTaa — nQea/JvTiQa ovaa — avTJ 

iv. 20. airrov imexciQfjaev. 

In orat. Ylf. de ApoIIodori hereditate: 63, 5. 
iStXcpoi rjaav. 64^ 8. bfirjoevaai vniQ airrov y&iXrjaev — ov 
^imoQfjaei iv. 11* cpiXot iyivovTo. 12. yeyivrjTai aXTiog. 13. 
noXv avTov. 65, 17. Sij ovToag Qibr. Stb, Sehoemann. c. 
Reisk. Skj tu scr. St J^—ixeTvcQ^pvx. 20. yivet dnojTiQa). , 

In orat. VIII. de Cironis hereditate: 68» 1. 
ivdyxrj iaTt. 69, 4. TiVt ovv—Siofiat vfjmv. 5. SiofjLai ovv 



— 190 — 

—^ov ccxomcci. 11. oifim ovdkv. 70, 1S« Sig Bv^&ijwi^ 
akij&ij ix. 15. avev tjfidtv — mi fjficeg, 17« nccQCtSovvai eiq, 
19. ineiSrj iyEvofjLsd-a. 71, 80. elaSix^a&Ui i]fiag. 

In orat. IX. de Astyphili hereditate: 74yl. /loi 
fjv — ngoatjxei ^x^iv rcc ^Aarvq^iXov ovSevl aXk(a § ifwL 8. 
ovroGi aveyjibq — elunoiei ixeivrp — ovroi Mn—iydi oifiai An- 
Sei^eiv. 3. ijyurai S^uv-^rjyyiX&rj *AcFrv(ptXoq — kfiov aa&^ 
povvrog — iavrov elvai, 4. ndXai viog, 95, 5. noiij&ettf imo 
— ^leQoxXeZ ^HcpaioriSrj. 6. ifiov dnexQivccro-^Scpff ncvxdq* 7. 
iy&) ineSrjfiovv — oard avrov — fioi ianv — reXevn^trcepn avr^. 
9. nineiorai ofioXoyeTv. 10. eiSivai *A<rrv(piXov^apuyxaiOi 
ixeivov. 11. etvai rjXi&iov — rovrov inoieTro^avyyep^ imSij' 
fxovvra — fjSei *A(rvvrpiXov^or(p iftovlero-^fiaQrvQia ^. 13. 
iyyeyQd(p&ai ip, 1 3. rjyovfiai ifycoye — roXfi^aac dXXovg. 76, 
13. avrov eig — aiaxvv&tjvai ovSevi nQoarjxei inh 14.'a9far. 
raxoT dneSijfiei — reXevraia dvr^ iy^vero. 1 6. iccvvov oi' 
xeioDV — rovrov vlov. 17. A(nv(piXov aTnog. 18. fucgitv^^r 
aac ivavria — xdXei 'leQoxXia. 1 9. avrov dvSQog — QovSin* 
nov ini. 20. ixeivov vleT. 

In orat. X. de Aristarchi hereditate: 79^ 1. 
naQaaxevdaaa&ai Ixavoi, 3« r^ dvaxQiaec ^AQiardQXOv «?- 
vai dSeXcprjv — rovrcp 'AQiaraQXog. 3. dxovaac i&iXf^B» 4. 
SevaivirovAxccQvioig^i^enoirj&rjeig. 80, 4. ififf inl—obccf 
inixXrjoog. 5. avr(p vi^og — xXrjQov imSixdaaa&ai — KvQiXh 
viSrj i^eSoixev. 6. Eevaivirov ddeX(p6v — *AQiardQX9 vli»'^ 
iycj ix. 7. Eevaivirov oixov — ixeivq) ireXevrrjaev—ov ^— 
iriQa dStX(prj, 8. yevofiivov eig — ixeivov eiafjTcrac 9« iixvtw 
iriQqi. 10. ovSeriQq) avrcjv* 11. *AQi(ndQX(p eitmoiiaai'^ 
Bevaiv^rov oTx(p, 12. «yjfoi/r^ '^noXXoSoiQq) rj ^jiQicfTopiiHi 
ovx. 81, 18. irt^Q(p avrijv ixSovn i^^cnac elg. 13. %at(^ 
avrijg—narQl ovn— eioayayovr iharai. \4:.M^ei anoS^t^-^ 
rov dSeXcpoif avr^—yeyivrjrai rj, 15. ^yovfiai dnoSsSeix^^ 
— eiaaxO^^vai eig. 16. ovroi vniQ. 18. dnoareQOVfuvoi ovfk 
19. nQOixl iyyvfjadfievog — avr(p rjneiXrjaav, avroi imSatar 
adfievoi avrijv — nQOixl ^x^iv, 80. (p iy^ — orQccreveadtu 
rjvayxa^ofie&a. 

In orat. XI. de Hagniae hereditate: 83,4. ^ 






- 191 - 

elMiPm 6r iiQOG^xHi aitOHQiifCcadm ^Q(aTf]fiiv(f. 8. avsifHOi ix 
— avTOV adiXtpiSriv — aSahp^ ovti bfiofiijTQii^. .11. fxixQ^ 
(vulg. rectius fi^XQig) avexfjiwv. \i.^iovTai avTOigi 85, 
14. 6ivai i^fjffiGaa&e. 15. ySrj dQijfjtAvoiyv — yiyvoiaxea&ai 
vfiiv. 16. ^ioi) f]Gav, 18. noXXoif inoirjoavTO» 

In fragmento I. 1. ovToai 6 — avTov viov. %. avTfp 
fffietg. 3. nQayfiaTi imxeiQrjaat. 4, fioi i^ovaiai 5. qj4QE^ 
G&ai aXkifkmg, 6. firjTQl ij&iXrjaiv-^cpavrfaovTai imTfjS^V" 
aavreq — oixeToi ovTeg. 7. imSei^ai avTov. S. ovTot ixiv-^ 
Svvevov. 9. pvTOi bfioXoyovaiv — bfioaai inl tov SicuTtj-' 
TOtf i^oifXeTO inl JeXcpivirp rj firjv tovtovI EvcpiXrjTov ei^ 
vai ii — avTOv vlbv — ^ovXeTai bfioaai — eivai avTov i^. 
10. iy(o iTvyxocvov — elfii bfibaai — tovtovI aSeXcpbv etvai 
ifiavToif bfionccTQiOv, 11. inetSrj iQ,ax^v — ovToal alXov. 13« 
&atTfjTai avTcov—avToi aSixeiv—ovToal EvcpilfjTog — vpQi" 
G&fj vnb^oYofiai vfiag. 

Cetera fragmenta breviora sunt quam ut de iis judi- 
care possis. 

Hoc igitur ex iis qnae enumei;;ata sunt, facile intelii' 
getur, duo posse discerni orationum genera^ alterum in 
quo hiatus frequentissimus sit, ad quod genus or. II. de 
Meneclis^ or. III. de Pyrrhi, or. IV. de Nicostrati, or. 
V. de Dicaeogenis, or. VI. de Philoctemonis^ or. IX. de 
Astyphili bereditate uti fragm. orat. pro Euphileto sint 
referendae, alterum, in qup hiatus multo rariores sint, 
ad quod or. I. de Cieonymi, or, VII. de ApoIIodori^ or. 
yill. de Cironis et on XJ. de Hagniae hereditate sint 
adnnmerandae. Si autem quaeris, unde haec diversitas 
orationum, quae in eodem versantur argumento, orta sit, 
duplex afTerri potest causa, aut quia diversi sint tempo«- 
ris, aut quia non ejusdem auctoris, Hoc tamen quia aliae 
ratiooes non adsunt unde probetur, illud alterum quate* 
nus de his orationibus t^erri possit, videndum est. Dixt 
autem jam supra primam oralionem, eujus annus deiiniri 
pos^it, esse de Astyphili hereditate scriptam idque 
Olymp. 97, 3., et ultimam de Apollodori hereditate 01. 
106, 3—4. Demonsti^avi etiam orationem de Dicaeo- 



— IM - 

genis hereditate ad annam 01. 109« primum sive secnn-* 
dom esse referendam, neque minus verisimile reddidemnt 
Scboemannus et Kriigerus orationem de Aristarchi here* 
ditate 01. XCVIII, 4. aut XCIX, 1. 385 aut 384. a. 
Chr. n. esse habitam^ uti Schoemannus orationem de Phi- 
loctemonis bereditate anno Olymp. CIV^ 1. sive ann. 364 
— 363. a Chr. n.^ et orat. de Meneclis hereditate anno 
primo Olymp. CV. sive anno 360. adtribuit, qaam quidem 
cur Kriigerus 01. CVII. scriptam esse dicat mihi non li- 
quet* In idem feretempus 01. CV, 1. ann. 360. (potest 
etiam annus secundus cogitari} oratio de Hagniae here- 
ditate a CKntono et Schoemanno refertur. 

Quae cum ita sint, intelliges Isaeum usque ad ini- 
tium Olymp. CV. sive ann. 360. a. Chr n. sermonem ita 
composuisse^ ut hiatum prorsus negligeret^ eodem modo 
quo Lysiam eum neglexisse supra docuimus, idque non 
mirum est. A Pseudoplutarcbo enim in Vitt. X. orat. et 
Photio Bibl. cod. 863. memoriae est proditum, Isaeum 
disciplina Lysiae esse usum. Erunt autem praeter ora- 
tiones, quarum annus supra est indicatus, etiam oratio 
de Pyrrhi et Nicostrati hereditate propter genus dicendiy 
quod in iis est, in temporis spatium aliquod ante 01. CV. 
referendae. Sed ab hoc ipso anno primo sive secando 
01. modo dictae magis magisque cura etiam ab Isaeo in 
hiatu evitando est posita^ paulo minor cura in oratione 
de Hagniae hereditate, quae prima earum est, major jam 
in oratione de Apollodori hereditate, quam anno 01. 106^ 
3—4. originem debere diximus ^ maximum autem ejas- 
modi studium perspicuum est in orat. de Cleonymi here- 
ditate^ quae nunc quidem ordine prima est^ sed si se- 
cundum tempus collocatur, ultimum fere tenebit locoBU 
Et eidem tempori post Olymp. CV, 1. etiam oratio de 
Cironis hereditate erit adtribuenda» 

Si autem ab Hermippo apud Dionysium (in Isaeo) 
Isaeus Isocratis disciplina usus esse dicitur, hoc mirom 
sane est, si vera sunt, quae Pseudoplutarchus in vita 
Isocratis tradit^ eum scholam suam 01. CII. anno 4« 



— 193 — 

aperuisse^ qiiia eo tempore Isaeas fere qQinqaagenarius 
fuit. At postquam coguovimus, majoitem iliam euram in 
biatu evitando etiam posterioribus Isaei annis esse adtri^ 
fouendam, lioc certe negari non poterit, illud dicendi ge- 
nns, quod ab Isocrate inde ab 01. XCV. cultum esse di- 
xerim, Isaeum serius etiam quam Demosthenem esse se- 
cutum^ cujus in orationibus in Aphobum et Ouetoremi 
luinns tamen in prima, quam alii etiam Isaeum fecisse 
dixerunt, hiatus est evitatus^ ergo 01. CIV. Si autem 
dixi Isocratem non ante 01. XCVI. id dicendi genus co- 
luisse^ id ea de causa contendi^ quia omnino dubito, num 
ante hoc tempus ab Isocrate orationes sint compositae. 
Nam orationes forenses, quae antea habitae esse videri 
possint; non vitae^ sed scholae esse scriptas supra jam 
significavi , qua de causa annus earum vix poterit cevto 
definiri. Prima autem^ uti ab Isocrate ipso memoriae est 
proditum (^de permutat. §. 193. verbis: or rjQXofirjv nsQl 
TavTT]v uvcci T7JV TtQayfiaTsiuv^ Xoyov SddcoKa yQccipccg^y erat 
oratio in Sophistas, quam ea ipsa de causa Westerman-, 
Dus in histor. graec. eloqu. p. 290. non ante 01. CVI, 
4., sed potius ante Panegyricum, igitur ante 01. XCIX., 
ortam esse dicere debebat. Quod si iis fidem habes, qui 
Isocratem certe decem^ si non quindecim annos in Pane- 
gyricam orationem conficiendam impendisse dicunt, recte 
eam fere Olympiadi XCVI. sive XCV. poteris tribuere. 
Ceteras certe orationes demonstrativi generis fere omnes 
post Panegyricum esse compositas^ Helenae tamen lau- 
datione et Busiride exceptis, ex ipsis patet orationibus. 
Has autem contra Sophistas scriptas orationes primas 
Isocratis esse et huic tempori adtribuendas recte affir- 
mabis. 

Cur igitur non cum Hermippo Isaeum etiam quinqua- 
genarium discipulum Isocratis factum esse dicemus, si in- 
tellexerimus, eum omnino posterioribus denique vitae anuis 
simile dicendi geuus esse secutum? 

Ex ceteris qui deinde secuti sunt oratoribus D e m a- 
dem non minus Demosthene studium in hiatu evitando 
posuisse^ apparet ex fragmento orationis imiQ r^g do>J6- 

i3 



— 194 — 

uaBjiagi in quo anas tantam reperitur hiatos 179, 9. in 
verbis: ^ifiAibif ruqjij ^Ad-rivaioyv* At in codflL Bdilu M 
NT et E. hoc ipso in loeo scriptura non recte habet. 
Codd. MNT. habent re cpij et E. re tffj. Latere igitor 
videtur hoc in loco vitium aliquod^ quod quale sit^ dicere 
non ausim. 

In Lycurgo etDinarcho biatum non quidem evi- 
tatnm, tamen rarius reperies. Frequentior est in Ae- 
schiqe. De Hyperide judicari nequit. 



Liber secundus. 



De 



Hiata In Hlstorlcis €(raeci0. 



13 



Ante Isocratem oratorum neminem exstitisse^ qui in 
hiatu evitaodo magnam posuerit cnram^ a quo etiam post 
illum dicendi praeclarum magistrum praeter Demosthenem 
oratores ex iis^ qui Attici dicuntur, Demade excepto non 
prorsus* abstinuerint, satis mihi demonstrasse videor. 8e- 
quitur ut idem de historicis Graecis ostendam doceamque 
hos quoque ante Isocratem quidem hiatus admisisse, post 
eum tailien usque ad eos qui Byzantini vocari solent et 
quos hic omittere satius esse duxi^ alios diligentius alios 
negligentius in hoc genere esse versatos. Neque multis opus 
est verbisy quibus tibi persuadeam neque Herodotum 
neque Thucydidem neque Xenophontem ad hanc rem 
attendisse^ evolvas quaeso eorum libros facileque intelli-^ 
ges, summos hos scriptores laudem in hiatu evitando nou 
quaesivisse. De Xenophonte tamen' hoc est addendum 
eum in iis quae ad defendendum Socratem scHpserit, dico 
libri memorabilinm cap. primum et secundum sermonem 
paulo accuratitts ad verae orationis exemplar conformasse 
et ea de causa in iis pauciores hiatus admisisse. 

Sed ex disciplina Isocratis, cujus domus cunctae 
Graeciae quasi ludus quidam patuit atque oflicina dicendi, 
cujusque e ludo tamquata ex equo Trojano meri princi- 
pes exierunt^ prodiit discipulorum praestantissimus Theo-* 
pompus, qui quum primum oratoriae arti pperam dedisset, 
postea suadente magistro ad historiam se contulit. Qua 
in scribenda ita est versatus, ut omnem orationis colo- 
rem ab Isocrate snmeret adeo qiiidem, ot, quae in ma- 
gistro reprehenderent censores , eadem vitia in discipuli 
scriptis invenirentur (y^ Wichers. Theopomp. p. 39.}. 
Huc autem praeter Ciceronemi cujus verba in Prooemoi 



— 198 — 

attali^ etiam Dionysios Halic. in Ep« ad Cn. Pompcs}. €• 
17^ 10. retulit, qood eadem cnra voealiam conearmooai 
fagerit. Scripsit enim ibi: EU S* tmegsiSev ip romrote, 
i(p' olq fmXiGt* &v iaitovScexej t^q t€ avfitni.ox^g tAp qm^ 
vrjivTmif ygafi/iccTanf xal Ttjg xvxhx^ evQV&fUixg twm -m^ 
QioSanf xcci T^g bfjLOuSelag Tmv axvp^^^^f^ 9 nokb Jtpui» 
v(ov av iv ccvTog iavrov xata Ttiv (pgaatv* IdenqM 
fere judicat QuintiL IX, 4, 35. ,,Non tamen id (u e; 
vocalium concorsos} ui. crimen iagens eaq>avescendam 
est; ac nescio negligentia in boc an aoUicitadoiittt» pitJML 
Inbibeat enim necesse est hie metos impetam dieeQii it 
A potioribas avertat, Qaare at n^igeiitiae eat pam Jm 
pati y ita bamilitatis , nbiqae perborreseere^ aimiom|M Mf 
immerito in bac cara patant omnes bocmtem semito^ 
praecipueqae Tbeopompam.^ ^.1 

Qaod aatem tam graves scriptores de Thioprimpt 
sant testati^ id lacalentius etiam e% cjaa acrijptia «blfN»^ 
tius fragmentis pateat neeesse est| et revem sfe ' .t * \ 

Capite primo ' - - . »: 

de hiatn In Theop^ompi reli^nifa '" 

ex iis^ quae Wicbers eoll^ et IjHgdink:Balavt.i€M9. 
edidity hanc veteram sententiam eonflrmari . deirtOTatsabo, 
modo ea omittantar, in qaibos non ipsa TheopMip*fveriMi 
lUrerantor. Ita in fragau VH. ex StephaM a^-i^ sY^hima 
noXig, et XY. ex Atben. VI, 871. f. ~ »7». iM mHm 
reperies biatum , nisi in hoc Si ^EUurm » qood t m wj gen * 
dom erit. In fragOL XXIII. xmi oi QiDuriat imfg^mi^ii 
recte legi vidit Wicbers conjeeitqiie 9uA 6 Tuz^ 
%I>B esse legendom. Quod si vemm . est , . artioriaii 
deleverim. In eodem fragmento Si *Jty^Aaog mtlmlmlmf 
et ovSi Myvca, pejus etiam ^ mimovj eii}as loM eiiii ijmf 
avTov dedisse dixerim. El^t hoe Cragm. esi Alihsii t XVJy 
657. b. petitam. la iragm. XXVIQ. a. Paljfbii^ &» 
Hist XII, 97 y a illato. pro ovftfiu^iMi lOswteMit 
avfi^aiv€iv inif praecedunt enim tovtov /tiarrroMMhJKr 
quae fi^ractura accosativi c iofinit eontuiiati imt.v^:-l 



— 199 — 

longiore fragm. XXXIIL (e\ Athen. XII, 531. e.) ne 
vestigiam qaidma hiatus reperitiir neque in fr. XXXIX. 
ex Athen. VL ekff. Sed in fragm. XLI. (Athen. X, 
443. a« b. C.3 primam pro nivovai se^w. ayovcn scriben- 
dum erit nivovaiv et pro 8i ijfiiQav 8* vf^Q.9 nisi Athe- 
Haeus ipse, qui omniho ad hiatum non adtendit, in ejas- 
modi locis peccavit Quaeri etiam poterit utrum Theo- 
pompus 9ccei elSoregy an solum dSoreQy quod recte potuit, 
scripserit , hoc enim participium non cain altero svoAc- 
fAovvT€Q est eonjangendum. Verba autem ibid. ysvoinivov 
8i TovroVf oi fdv — ccndXovtOj ol 8h xul eig r. n. x. a. h 
videntur Athenaei esse, qui contraxit^ quae Theopompus 
plaribus enarraverat Schweighaeuserus tamen post rot;- 
Tov lacunae signum posuit in Animadv. ad Athen. L di- 
cens: haud dubie narraverat Theopompus^ ^^simulata fuga 
castra sua deseruisse Gallos^^ aut aliquid in eamsenten- 
tiam et ^joccupata mox ea fuisse ab Illyriis/^ Et potue- 
rat quidem ista ipse Athenaeus consulto omittere, ut nou 
mnltum ad summam rei facientia et per se facile intelli- 
genda: sed quoniam quae hic apud Theopompum lege- 
bantur, ab his verbis : ol /liv Kslroi videntur initium ce- 
pisse, facile etiam librarius a verbis ol fj^ Kslrol ad ea 
quae paulo inferius sequebantor oi fikv ccvro^v potuit aber- 
rare. Jn fragm. LIV. ex Athen. XII, 587. nullus est 
hiatus itemque in fragm. LVIL ex Athen. IV, 157. d. e. 
Sed in fragm. LXV. ex Athen. XII, 586. d. e. f. pri- 
mum ^6^ ol est corrigendum, deinde pro ei&tafiivoi ink 
T(Dv xcm7iXi(ov Theopompus aut ini rc3i/ xctn. ei&. scripsit 
aut aliud quid. In fragm. LXXXII. ex Priscian. XVIII^ 
1 1 98. non est hiatus neque in fragm. XCIL ex schol. in 
Arjst. Or. in Cim. nisi quod ibi male nivre itwv pro nivr 
iT. legitur. Plura vitia tamen insunt in fragm. XCIV. ex 
Athen. XII, 533. a. Habes ibi hos hiatus: Kifjuov 6 
*^&fjvaiog — (pvkaxa, onwg, quae quidem excusari possunt, 
sed in discipulo Isocratis , qui s^ulo vestigia praecepto- 
ris hac in re secutus esse dicitur , offendunt j fortasse 
Theopompus solum 'A&rivatoq sine articolo et ovSivccg ^ 
(pvlcpeccg scripsit. Magis etiam deiftde au evvMlig offen- 



— 800 — 

• ■ 

dity quia Theopompas evreUg ael scripsisset*. Pro 9vo ^ 
6Cr. Sv' rjj sed pro nQoaik&ot avrov ikofispog aot aliod 
quid aiit ordine mutato Seofi. avr. nQSfiX&. Tbeoponipmii 
dedisse verisimile est. Quae deinde seqomntiir mtl e/g 
defendi et nva Idoi facile corrigi possunt. Pro x€l$m 
uvTov autem, quod operarum erroi% in ed. S et 3. Ca- 
saub. est et Wichers non correxit, qnamquam noisfif ih 
praecedit^ jam Schweigh. in Athen. TceXBvetv avrop dedit 
Ferri fortasse poterit: rciv avvaxQkov&ovvTdDv ccvt^' ix 
S^. In fragm. XCV. ex Athen. IV, 166. e. nalliia est 
hiatus , neque in fragm. C. ex Schol. Aristoph. Eqtiit 
826. In fragm. Clll. ex schol. Aristoph. Vesp. 1001. 
scholiastes in verbis: orc i^GHrrQdxicav rov 'YniQ/3oiM j| 
i^T^' 6 Si X. r. A. utrum ipsa verba an sententiam eorom 
commemoraverit dubitari potest. InTragm. CXV. ex sehol. 
Arist. Av. 881. nullus est hiatus. Sed in fragm. CXVIi. ex 
Athen.XII, 532. b. Theopompum nequaquamita Bcrtpaisse 
puto : Sio xal silovTo avToiv oi ^vSo^oi i^ro rfjQ nolmg mtta" 
fiiovv. Certe xcna^iovv aute ^|o) collocasset neque 9Fiovt0y 
sed silopT scripsisset, seddubito etiam de articolo oi mie 
IfvSoioi. De fragm. CXIX. ex Athen.XlV, 667. supra ad 
fragm. XXIII. quod idem est, disputavi. In fragm. CXXIV. 
ex Athen. IV, 145. a. verba non ipsa, sed seotentia eorom 
affertur y id quod ex iufluitivo Sanavaa&ai concludi pot- 
est. In fragm. CXXV. quod est longius ex LongiD* de 
sublim. 230. offendit unus hiatus: UoeTa tig ravta. Num 
ngog ravrd a Theopompo scriptum fuerat? In fragm. lon- 
giore CXXVI. ex Athen. XII , 531. a. b. ^. d. nal o 
^TQarwv legitur^ quod ferri poterit. In fragm. CXXIX. 
ex Athen. XIl^ 526. c. post yevofievoi ante avrfi naTfiSi 
Siscp&aQT^aav adde avv. In fr. CXXXIII. ex Athen. X» 
p. 444. e. et 445. a. dele articulum in rov 'Hyn^iXoxov 
et paulo post 6 aute 'HyijaiXoxog , sed verba: ivnmii xth 
rdjv noXiriScov rrp viTubvn elg avvovaiav dyelv non ita^ aOd 
fortasse rotg nxoiaiv scripsit Theopompus. In firagm- 
CXXXIV et CXXXV. ex Athen. VI, 265. b. el 252. 
a. b. c. nullus est hiatus. Sed CXXXVI. ex Athen. VI^ 
259. f. et 260. a. in verbis: xal on iv roTg avfMo^otg 



- toi - 

mp^ airr^i fii(>;ir^?ro Theopompam ita scriiMsisse non pn* 
tnverim^ sed conjecerim Ttul Ston to7q avfinoaioiq abt6v 
avp&rtf Aqx* In fragm. CXLVI. ex Athen. VI , S61. a. 
wd €v legitur. Casaubonus tamen ov^ xul vohiit deleri 
et snstulit Epitome vel scribi iffilei. xal tv mQuTiK, 
Scbweighaeus. autem post axoXaaiccv excidisse censct 
upiXafA/Sapev. Ego c. mss. Ep. scribendum esse duco 
ixolaaiav €V neQuTnev. 'H/3ov?.€to yag omissis istis ovf 
xal €v neQuTne. In fr. CXLIX. ex Athen. X^ ^^S. f. 
nullns est hiatus, sed in fr. CL. ex Steph. (XvvQonoh^^ 
pro X(u scribendum erit x^Q^ov, In fragm. CLV. CLVI. 
CLXIII. ex Athen. X, 436. c. et ex Steph. v. AloXiov 
et Jvarog nulli sunt hiatus, sed in fragm. CLXVIL ex 
Theon. Prog. c. 3. p. 17. sqii. haec leguntur: xal oaa 
uXXay fprjaiVy y *Ad^rjval(ov noXtQj quae verba a Theohe 
lectorum gratia^ qui cetera non legeruut, paululum mu- 
tata esse videntur. ' In fragm. CLXXVIII. CLXXX* 
CLXXXIX. et CXC. ex Athen. VI, 860. b. Steph. s. v. 
"AnQoqy ex Suida, et Athen. VI, 271. c. nulli sunt liia*- 
tas. In fragm. CC. ex Athen. 111, 85. a. Theopompus noa 
ineidii ovv scripsit, fortasse ovv ab Athenaeo est additum et 
ib.pro ro axovnov raxovtTov erit recipiendum. At in verbis: 
xXfj&vvai (f'7jat , Sta to tf^vea&at iv tontp 'AxovatQ xaXovfii* 
vtpf opTt neQt Tijv 'HqccxX. Atlienaeus sententiam, non verba 
Theopompi refcrt. In fragm. CCIV. ex Athen. X, 4Sft. 
f. Theopompus neque 6 Jtovvaiov tov tvquvvov vloQf ne- 
que 6 Jtovvaiov Toif MQOTiQov viog scripsit, sed aut 
omnia ab Athenaeo sunt nddita lectorum suorum gratia^ 
ant certe in utroque ioco viog omiserat et pro ficthaTu ante 
&JUor(>/airc^r£^ dederat Thcopompus sine dubio fuiXtaT*. In 
fragm. CCXII. ex Steph. v. Jiffitj et Athen. Xy 485« f« 
nnlli aunt hiatus. Sed in fragm. CCXIX. ex Atben. VI» 
981. f. 932. a. b. tot sunt hiatus, ut recte dubites, num 
Theopompi sint verba. Habes hos: ro leQov-^Tov iv^^xal 
obx — Tff 'EXXdSt-^&toVj intjQoiTtov-^nQiatvto* 6 di airtoTg* 
^Kai ol-^KQoiaov (ovijaavTo, 'liQtov di b^XQ^^b <^i— • 
XQvaioVy voTeQov-^^EXXciS^ j otTtveg^noTi elg-^xal i^txvev^ 
aavTeg-^noQa AQXtTiXet Tqi KoQtvd^iq^^ og-^Tov 'liQtovog^ 



Hiic accedit, quod sane non patet^ qaomodo haec ad 
Phiiipp. hist. Lib. XL. sint referenda. Propter argHmeft- 
tnm, inquit Wichers, retulissem ad librum de expilato 
Delphorum templo. Equidem aut Athenaeum erraaaeaiit 
librarios pro alio scriptore nomen satis frequens 6i8Moy»- 
nov posnisse statuo. Num Oaviag 6 'E^^atog haec disd^ 
quem de hac re locutnm esse tradidit? lu fragm. CCXXL 
ex Stephan. v. '^Qfiaiapoi scribe pro hifiorto •— ipifmi 
*IyjlxoQoi xai 'AQ^a^avoi. In A*. CCXXXVI. &l Athen. 
X, 436. b. num verba: d fAtjy mGiteg eenovj TefwXeiov 
ita a Theopompo profecta sint^ potest dubitari. In firagiD. 
CCXXXVU. ex Steph. v. Xa)Ja nullus est hiatos, sed 
in eo quod sequitur fragmento CCXXXVIII. ez Atiieo. 
XII; 53S. c. d. recte jam Schvveigh. e ms. A. et £p. pro 
vmQov ovTog dedit vajtQov re (tu scr. t') ovTog» Ib 
fragm. CCXLIII. ex Athen. IV, 149. d. et fr. CCXUV. 
ex Athen. XIV, 627. f. nnllus est hiatns. In loiigiore 
fragm. CCXLIX. partim ex Athen. IV, 166. l et 167. 
a. b. c. partim ex Polyb. Excerpt. Vat p. Sl. partim ex 
Athen. IV, S60. d. e. f. et 261. a. petito, de r**o etiam 
Theiss in libell. Nordhus. 1837. 4. edito p. 6. et aqq. 
disputavit^ Theopompus non scripsit fytai iyxQcer^ hioJIt 
iwvy sed fortasse inei noUxHv iyxQaT^g. Non dabitavo- 
rim tamen de xai ^QQexpe et xai oL Pro 8i aifzog aert- 
bendum erit S* avv» In tjSvvceTo» "EneeTU non offeado. 
Sed oi iTaiQoe avTov ix eum dedisse non facile cmedaVf 
verba ab Athenaeo aut contracta aut omnino matatft.ant 
addita esse videntur, uti etiam id, quod sequitor: 4|m* 
Xeyfjt^voe^ dlX non est Theopompeum. Recte etiam in iia 
quae haec excipiunt: Ei Si firj xai ToeovTog reg ihiho&m^ 
imb Tov ficov Tcai Ttjg SeaeTtjg MaxeSovex^g Taxieog teAloiis 
bfioeog iyivero. Ta fiiv yaQ oi nolefwe xai cei OT^en^Tm mA 
ai nolvTiXeeae d-Qacreig avTovg eevae nQoaeTQ^ovro, M9A J0r 
fjiij xoGfAuog^ akl oadKog xai Totg XpoTaeg nceQtenXiieFdut^ in 
Polybio absuut, videntur enim Athenaei esse. Quod an* 
tem ad Tce fiiv allerum deesse videtur enunciatom, Athe- 
naeus id omisit^ quia in veibis Theopompi a 



— «03 — 

indpieniibas inest, i. e. Philippus etiam ipse eos deda-» 
xit. Deinde Polybius pro ru ij&fj rectias habet toTq ij&€^ 
au Vtq roiavra ^x^tv scr. xotuvT ix* "ti infra 8^ anop* 
rm pro Si ctn. Sed pro ^v rcp {TefivoTdTq) vnekdfifiavoPf 
qaod non solum a Theopompea hiatus fiiga, sed etiam a 
CSraecitate abhorrere dixerim^ optime Casaubonus scri- 
bendom esse censuit iv roSy aefivoTdrfav imeldfifiavov. In 
fn CCLII. ex Athen. X, p. 448. f. 443. a. scr. S' ov^ 
Si» pro Si ovSh. In fr. CCLIX. autem ex Athen. XII^ 
536. c. d. non verba ipsa Theopompi ailata esse censeo, 
sed in fr. CCLX. ex Athen. IV, p. 166. f. pro Sijfioaiq^ 
iaTtdaeiq eum Srjfioalaq iar. dedisse credo. In fr. CCLXIL 
ex Athen. X, 435. b. c. d. in verbis: ditaVukTTea&aiy 
^Stj hoc fjSij non a Theopompo profectum esse putarink 
In ft. CCLXXVL ex Athen. VI, p. 330. f. non tovro, 
sed xovt ivioTe scribendum, in longiore fr. CCLXXVIL 
ex Athen. XII , 595. a. b. c. nnllns est hiatus, nisi huc 
refers ovte dUjoq. In fr. CCLXXIX. ex Athen. XI,- 508. 
uvtov post StaXoyoav et ante dxQeiovq non Theopompi esse 
dixerim, neque in Bovaoivog toi ^HQaxletcitov veraTheo^ 
pompi verba nos legere censuerim, fortasse tov 'Hqcck 
additum est ab Athenaeo. In fragm. CCLXXXIV. ex 
Stob. Serm. XVJ, p. 1 54. nnlliis est hiatus et in fragm. 
CCLXXXV. ex Theon. Prog. c. 8. p. 103. in verbis 
itt ei, att non ad verba Tbeopompi, sed Theonis retu- 
lerim. Neqae in fr. CCXCVIIL ex Atben. X, 435. b. 
neque in fr. CCCI. ex Long. de sublim. p. 162. neqne 
in fr. CCCII. ex Theon. Prog. c. I, p. 9. neque in fr. 
CCCXXXIV. ex Zonaia v. ^t^hoiKoXfjv ulins est hiatns. 
In fr. CCCXXXVI. ex Eustathio in Homer. 1604. in 
i/iveto inetta verba quaedam videntur omissa esse. In 
fr. CCCXXXVU. ex £ustath. p. 1854. nullus est hiatus. 
In fr. CCCXLII. denique ex scfaol. Arist. Ran. 990. rf/ 
^fi^q^ Theopompus non scripsit, oti omnino verba noo 
bene habent. 

Ne tamen credas me in iis, quae in Theopompets 
corrigenda esse dixi, Ciceroul, Quintiliano et Dionysio, 
quippe qni eum in hiatu evitando Isocratem esse secutum 



— «04 — 

Iraderent, majorein fidem habnisse quam par sit, cogites 
velim fragmenta ista a scriptoribus esse ad sententiam ali- 
quam confirmandam allata^ in quibus singula facile potuerint 
mutari vel additis vel omissis verbis quibusdam ad rem 
nil facientibus, ut taceam de collocatione verborum, in 
qua non tam religiose manum scriptoris sequerentur. Quan- 
tam autem curam etiam historici in hiatu evitando posue^ 
rint, optimus tibi erit testis Polybius^ quem maxima cum 
diligentia hac in re esse versatum Theopompique , ut vi- 
detur^ exemplum secutum in 

Capite secuudo 

de hiatu in Polybii historiis 

sum demonstraturus. Afferam igitur nunc ex primo libro 
exempla hiatuum ostendamque quatenus paucissimi qui 
restent optimorum librorum ope plerumque possint corrigi. 
Habes autem bos: Lib. l^ c. II. 1. fidXiaTU i/ncpccpig etC 
Si EvQcoTTjq quos facile corriges^ sed in eo, quod cap. III^ 7. 
legitur: El fdv olv ijfiiv rjv Gvvi^&tj xal ypoiQiim TanoXi' 
TiVfiaTU y Tcc itBQl Tfjg Tciv oXwv icQXV^ upLq^ut^rftfiamto^ 
Xacog ovSh &v T/fiag ^3ei ntQi Toiv itQo tov yQUipeiv* ano 
noiag nQo&taewg ^ Swdfimg oQfifjfhiPTeg, ivex^i^t/actp rotg 
TOiovToig xai TtjXixovTOig l^Qyoig, offendit OQfitj&ipregy quod 
Reiskio TtQog to GrjfiaivofiBvov dictum est^ ut verbo ftoh^ 
revfiaTa populi^ civitates constituentes Xaol vel apd^QortiOi 
intelligantur. Potest etiam^ pergit Reiskius improbante 
Schweighaeusero , praemissum neQi tcov non pro neutro 
sed pro masculino haberi. At equidem verba non ab omnt 
parte recte ita habere censeo improboque primum^ qaod 
post yQarpeiv plenius est interpunctum , quia verba ita 
struenda esse duco: nihii fortasse nobis necesse erat de 
superioribus scribere, quo proposito aut quibus freti viriboa 
tale tantumque opus perfecerint. Vides igitur me nsgi noy 
aane non de civitatibus^ sed de civibus explicare. Non nego 
autem^ me in iis quae antecedunt^exspectasse: ra rdxp — afk' 
fpid^tjT^fjadvTcov. Legunturenim in iis quae §.8.sequttntar; 
haec: *Eitu S* ovtc tov 'Pmfiaiiov ovtb tov KoQXfjSovkm 
noXirevficcTog nQoxetQog iari roTg nolXoTg raw 'EXkffPiav V 



— «05 — 

nQoyeyfvfjfA^vfj SvvccfAig. Qiiae si tibi minus probabilia vi- 
debuntui'; hiatum excusabis^ quia post ccfxcpia^riv^aavTa 
pausa quaedam est. 

Quod autem cap. IV, 1. rovro ianv legitur, corrl- 
ges, qiiod 3. xal fjfiag et 4. xal aKpeXffmTarov feres^ et 
6. in elQyciaaro i^Qyov et iiytxiviGcno aycoviofia apostrophum 
pones, neque offendes in aydaviGfia^ olov. Sed si 7. xa 
oka legituf , hoc &cola et hic et saepius infra a Po- 
lybio scriptum fuisse videtur, uti idem 8. pro t6 tidu 
sine dubio r' eXSu dedit. Verba autem %. 9.: Hvvoiav 
fiiv yaQ Xa^eiv aito fi^Qovg rdtv oX&yv Svvatov* kniaxiifiriv 
8h xal yv(afi7]v aTQSxy HxeiVj dSvvaTov , non ita a Polybio 
scripta esse puto. Aifirmavit enim scriptor eos, qui sibi 
persuaserint*ex rebus gestis particulatim relatis summae 
rei notitiam satis commode parari posse, iis esse similes, 
qui disjecta membra corporis ante animati ac pulcri in* 
tuentesy abunde satis spectatam sibi crediderint animalis 
ipsius vim ac pulchritudinem. Nam si quis illa membra 
repente in unum componere et denuo integrato animali 
suam formam et decorem^ qui vivo inerat; reddere pos- 
set, atque ita rursus iisdem ipsis istud ostenderet; omnes 
statim confessuros esse, longe se antea a rei veritate 
abfuisse, similesque fuisse iis, qui somnia videant. Nam» 
pergit , ex parte animum quid^m cogitatio totius stibiisse 
potest (^kafleTv x. r. A.). Quae cum ita essent scripta^ 
pergendum etiam erit : non tamen scientia et cognitio 
vera percepta esse potuit; ita ut haec non in universum 
dicta sint sed ad ea quae antecedunt explicanda addita. 
Quod si verum est, pro ^x^iv etiam verisimilius est Po- 
lybium scripsisse axcTv. 

In cap. V, 1. non offendes in xal elxoaT^v et cap. 
VI y 8. iTfi 'AvTaXxiSov vitio videtur operarum Schweig- 
haeuseri ortum esse. Ipse enim in Annotat. scripsit: 
Verba Polybii quod attinet, t7jv iit* 'JlvTahe. Xeyofiivtjv 
(pro yevofiivTjv) tioyvijv restitui ex veterum librorum 
quotquot supersunt, Vat. LFrb. Flor. Ven. Aug. Reg. A. 
et Bav. consensu. — Et alibi quidem apud Nostrum IV, 
87, 5. et VI, 49, 15. ttjv in 'AvTaXxiSov yevofiivfiv 



— «06 — 

e}Qfjinjv nulla varietate dant libri omnes. — Sicot anteni 
iii ^Avrahcidov facta illa pax dicitur, sic rcc^ fyt 'jiaSfoih 
fiov yevofiivag bfio7.oyiaq dicit Polyb. III, 15, 6. — ttid« 
in verbis : xal 6 nQsafivTegog articulum 6, quum abettet a 
codd. omnibus et ed. 1. et .2* adjecit Casaabomis > ex 
mea quidem sententia non recte. Polybius enim rem sibi 
ita cogitavit, tamquam apud nos quis diceret: sa der 
Zeit, wo ein iilterer Dionysius i. e. tyrannas potens, 
qualis erat senior Dionysius. Ibid. 4« Si fyxpmeSs et 
Tairra inol^fiovv neque minus cap. VII, 2, naga 'AyceO^ 
xkeT et 8. Si anoGfpdiavreg uti 1 0. di ano est corrigendHin, 
Si hic d* ano scribis, facile etiam explicabis, unde factam 
sit, ut inBav. ano legatur. Addas his IS. re fja§ep, Non 
oiTeudes autem VIII, 4. in 'BQ(ova. og. SeS cap. IX, S« 
corrigenda sunt ore avxov. X^ tf. fii]Si iaaai. XI, 8. 
Taiira dva^ev^ag Si ixy neque offendet noXti. *0« aed 16. 
S* 'liQfov scribendum. Cap. XIV, 4. autem pro S^ elmi 
scribe dvai SeT. Ibid. in verbis : orav Si ro ioTOQ&ig i&oQ 
error operarum Ernestii ad Schweigfaaeus. transiisM vi- 
detur. Nam et Casaub. in Comment ad Polyb. verba 
scripsit: oTav Si to T^g ioTOQiag ^&og et Schweig^ noo 
minus in Aunot. articulum T^g praeposuit, queai praepo* 
nendum esse disces ex I, 1, 8. III, 38, 6. et Mep. 
Corriges 5. ^6^ ^A^/;if€<i/ et 6. t6 oXov^ uti 7. in M fyTus^gui' 
^€tv, XV, 2. Si iTil, 8. Si fjTTtofiivovg. 13. Siy txuS^. 
XVI, 4. di 'kQOJv S* est scribendum. Sed XVn^ 6. in 
verbis Twv Si 'Pcofiaicov ol fdv itQog tov 'liQtopa naa^w^ 
fievoi ^Qog GW&Tixag GTQOTfjyol , dvaxexcDQ^xeiaap yat 
Flor. Aug. R. praebent noifiGdfuvoc GTQaTtiyoi Tag dm&^^ 
xag trajectione verborum, quam Schweigh. jam a styla 
Polybiano non alienam esse dicit. Cur igitur non rece- 
pit ? A postropho utere c. XVIII, 3. in Si ixrog. 5. Si ix. 
XIX, II. Si iyxlifiaTog. XX , 5. i^vyocTccTeiTo avroii et 
14. in Si 'EUaTwvy non tamen 13. in ovSi elg, neqoe 
offendes XXI, 3. in GTQaTfjyov. '0. XXII^ 6. jmto iUo 
oQyvidg scribe Sv' oQy. uti 7. &(aXov pro to olow et & 
ivMed-* 6. XXIII, 4. corrige Si Awi^ag et 7. <y*«ro 
atxfidlcoTov et Si dvelniaTwg. XXIV, 2. t€ AlywtiWi 



— «07 — 

ubi optimi codd. Vat. Flon Ang. Reg. A. quos seqnere, 
^lyeaxMwv habent. Non male autem Schweigh. hic ad- 
scripsit: ;,videtur ad hoc nomen excidisse articulus rmfj 
quum praesertim nulla ante hunc locum mentio facta sit 
Aegestanorum/' Tamen nil nisi te in t mutandum esse 
suaserim. Quod 12. legitur xccl SreQa Polybius fortasse 
X&reQcc scripsit. Certius est eum XXVI, 7. non Sk ixa^' 
rbv, neque 11. Svo ovaug scripsisse, sed apostrophum 
posuisse. Item XXVII, 12. in verbis: r(p Si ^imofiaxetv 
sccera rag GVfinXoxag xal avveSeTv roig xoga^i rovg ana§ 
iyyiaavrag , a/ua Si xal rco avvaymvi^oju^vayv afKpor^Qonf 
Tciv orQarfjycov xal roJ iv oipei rd)v ijyovfiiivwv noieta&at 
rbv xivSvvov x. r. A. Aug. Reg. C. et ed* 1. 8. male xal rciv 
ante avvay. pro xal rcp praebent. Rectius Cod.Reg. B. et 
Casaub. xai r(p ante iv oipBi omiserunt Genitivi enim avvay. 
itfiq). r. arQca. causam indicant^ cur in conspectu ducum mi- 
lites proelium fecerint Neque verba per xal — xal bene 
|M)ssunt distingui) quae idem significant Reiskius recte 
quidem offendit in loco, sed non recte r^ awccyoove^ofiivq), 
quod Cod. B. habet^ e conjectura rescribi jussit. Omala 
bene habent verbis xal r<p deletis. 

E elide cap. XXVIII, 3. o/ Siy acpifuvoiy commate 
q«oque deleto. Sed 11. non offendes in ndXai av. 14^ 
ficribe iyiv€&' ^fnfiyivero. XXX, 1. corrige ra^Avvmfog 
€t 5. pro Si elg cum optimis codd. Vat. Flor. Aug. Reg. 
A. scribe Si ^Qog. C. XXXIV, 8. corrige Si latag et ib. 
pro avrcp ixeivqy scribe tcvrcp xeivq). Nam Polybius post 
vocales curtatam amat pronominis formam, uti in &il€ev. 
Cap. XXXV , 5. in verbis : ra fiiv ofjm^ra ^Xtj&ti xai 
nQayfiarexa Soxovvra €evae xa&eela poterit eevae deleri» 
Facilior tamen medela etiam erit, si Soxovv^' scribatur. 
8. pro Si atl scribe S' ael G. XXXVI, 4. legitur xccl 
SreQog^ XXXVII, 8. Si vno et 7. fidXeara ivy quae 
6ont corrigenda. Cap. XXXVIII, 1. Schweighaeuserus 
aoctore Retskio scripsit: vofiiaavreg xccra fiiv ytjv a^eo* 
Z^V ^^vae. Codd. B. C. aieoxQea) dant, cett. libri et mss. 
autem a^eoxQecog^ ad quod e Reiskii sententia adjiciendum 
fuerit acpag vel iavrovg vel acpag aircovgj uti I, 53, 10. 



— 208 — 

et IV, 3^ 3. Equidem potius putaverim^ oti ia «nS^y Ha ' 

etiam in aiio/gecog talem nominativi formam in usn fiiifliei 

De adig v. Jlaith. Gr. gr. g. 124. Quo saepiiis entiii ia 

Polybio hujus adjectivi nominativum plnralem vocalis ex- 

cipit et ita vocalium concursio oritur, quam alioquin Vo^ 

lybius diligenter evitat, eo verisimilius est, hunc scripto- 

rem singularem istam usurpasse formam. Exempla alia 

vide paulo infra. Cap. XXXIX^ 13. corrige Svo ituiih 

Tovg c. XLII, 1. pro tcc ixeivrjg scr. Tax^ivtjq et S. pro 

tj ixtivTj da // xeivTj. 10. ccvci ante ixdaTt/v muta in ay\ 

At XLIII, 1. in verbis: avX^MXTjGavTtg avTol iavvoTq^ vi- 

detur avTol delendum esse , aut ita explicandum , nt 

avToi iavToig unam quasi faciant enunciationem, ut signi- 

ficetur: ipsi inter se, sive solum: inter se. Ib. 4^ ia 

verbis: tov vlbv tov 'Avvipov cum Flor. scr. ror vlim xim 

^Avv. XLVI, 3. ne offende in xal etxoat. L, 8. corrige Jl 

ivy Flor. male verba: Tcig di iv avTtp T(p gtohoti omitti& 

Non offendes 3. in Gvyxgovovaau ojiKag, neqne LII, S» 

in xal aloyiGToog. 6. di ^lovviog corrige et cf. LIV, iB. f 

^lovviog. Apostrophum etiam pone LIII^ 4. in M am- 

GTicjvTog et 10. in Si Hxov. LIV, 5. in dk axgct». LV^ 8* 

in 01 T€ iv, quo tamen loco omnes ol Si iv tuentnr^ qnod 

Reisk. et Schvveigh. in oi tb iv correxerunt, quia fpse 

seorsim declaret, quinam sint illi ndyTfgy quod modo di* 

xisset j esse' scil. oi tb iv tjj Ptofirj xal tcc neQl ro jLr^ 

Xvfi. GTQaT. Hoc ita dici, planius etiam intelligi coaeM- 

dit Schweigh. ex iis, quae sequuntur o/ /uiV (scil. jr ry 

'Pcjfip) ixoQTjyovv: oi Siy scil. illi in castris. At cv kfe 

discernantur Romani Romae versati et Romani circa Li^ 

lybaeum non intelligo. Nam hoc per se apparet^ Romir' 

uos omues calamitatem istam aegre tulisse. Multo aptios 

vulgo oi Si (modo J' scribatur} legitur, ut sententia sit: 

Omues et Carthaginenses et Romani in universum qoe* 

rebantur. Romani enim mari et Poena terra excedcro 

erant coacti, quamquam Poeni de terra non prorsns de» 

sperabant. Sed si totum speotabant, omnes querebantor^ 

ilii tamen (^Romani) et in urbe Romana et legiones ad 

Lilybaeum propter res male gestas non a consilio sos* 



— 809 - 

cq^tae obaiclionis recedebant , sed illl Romae versantes 
samtas sappeditabant, hi obsidioni incumbere pergebant. 
Vides inde me minime probare^ quod post avfimvcifjuxTa 
est interponetum. Ibid. 5. corrige ^ 'lovpiog et 7. Si *Eipt;|. 

Cap. liVII^ 3. pro ava ixdcrijv scr. 'av' ix.^ sed 
/(>€/ir. ix focile feres itemque LVUI, 5. xcu aiiTCfjftoi^ 
sed noa 6. 8vo ^t} et 7. ex nohravfuxta fac nohreijfjuxt • 
LIX, 9. pro ro i^yov scr. xovgyov et ib. 6. in verbis: 
TtQOGBV^i&^ rj nQOQ rifp Gwrilnav jure viri docti .6ffende* 
mnt in articak) fj, pro quo Reiskius aut ixccvij aat r/ ixof* 
y^ scribendum esse censuit. Casaobonus ^ pro 17 dedit 
pro ngoix^g^&v conjiciens ^tA^oi' sv^&t}^ ut sententia sit: 
ut amplius etiam qoam opus esset, pecuniae adinvenire- 
tur At recte in cod. B. «articalus 47, qni ex praecedente 
syllaba originem duxisse videtur^ est omissus j quo deleto 
offlnia bene habent : necessaria ad exeqaenda consilia ad- 
debantur munificentia principum. Ib. 11. de ra oXa quid 
stataendnm sit sopra dixi. 

Cap. LX^ 3. ne offende in \dvvoiwa' 6g neque 7. in 
amcprj' iap, sed ib. pro 3iy wg scribe St wg, Hiatiim etiam 
feres in foederis formula LXII^ 8. in awSox^' ^Exx^q^ 
et 9. in raixxvra Evfioixa , nisi hic rdkavr' mavis scr^ 
bere. LXIII, 6. corrige Si eig in^ eig et LXIV^ 1. pro 
iatiro aXriov scribe iarlv aXtiov ^yquid tandem est in 
caasa/' et cf. V, 33, 6. 75, 5. IX, 21,' 4., quibos in 
locis airiov non magis cum ai'ticulo scribitur. LXVII, 1. 
Don offendes \vl firi olovy sed 9. corriges Si iQfifjvimv et 
ib. pro rov avrov ex ed. 1. 2. (\n contextu} cum libris 
mss. omnibus excepto Ang. scribe ravrov. In Reg. A. 
est qnidem etiam rov avrov, sed punctis secundae et ter- 
tiac< literae indicatur scribendum ravrov. Ib. 10. in o 
''Jwanf videtar articukis delendus esse^ sed 13. xal sX" 
mi feres, uti LXVIII, 7. fiij olov^ non ita 10. Si det 
ti mtvov. Hic enim libri mss. Vat. Aug. Reg. A. ha- 
bent h rivi xatvatv, Flor. h rtvi xatvov, Hav. idem, in 
fine tamen saperscripto wv, unde Obsopaeus edidit ^v 
nvi xaivm ov et in B. C. effictnm est Sv rtvi xai^ 
9^9 bv. Adverbium del autem adjectum est a Casau- 

14 



— sia — 

bono praeeonte Perotto. Scaliger deniqoe non impro- 
bante Schweigb. conjecit: Sv rt xutvovf ni malaeris, in* 
qoit Schweigh., Sv xi rwv xaivwv. Equidem cum Flor. 3i 
^scr. j'3 ^^ ^'^^ ^aivov praetulerim et cum Obsop. ov ad-? 
diderim^ quo ducit etiam scriptura codd. B. C. oy^ nt 
sententia sit: Omnino autem in aliqua re (i. e. si in 
qua re convenerant} quod novum erat adinveniibant 
Minus etiam dubitabis LXIX, 3. quid in verbis: xiko^ Aj 
&Q(Ariae scribendujDi sit. Hic enim omnes libri et edd 
et scrlpti habent: riXoq iicigfifjae, ex quo Casaub. fectl 
TiXog Sij &QfAfiaa. Reiskius tamen et Schweigh. nudae- 
runt riXog Si vel S* cSp/u^o-e. Hoc quidem rectias. 

Cap. LXX, 6. non offendes in not^ad/iupoi. 'O, aed 
LXXIV; 5. ad verba: oi noHfuoi imofmvcu Sehweigh. 
jam haec adscripsit: ^^Casaubonus {mofuTvcci adoptavit ej 
Reg. B. C. qui illud posuerunt pro mendoso fii^, qaod 
habent ed. 1. et 3. cnm Bav. et Aug. et fiiiui, qaod es( 
in Reg. A. S^d erat et haud dubie restituendum Poly- 
bio est simplex verbum fieivat, quod habent Yat. et Flor. 
et cod. Ursini.'^ Ib. 7. corrige Svo fjfAiQaq. LXXV, 6 
feres fjLtj olov, non ita LXXVI^ 9. verba: oi 3i iiU rnt 
^QOQ rfj 'Irvxrj naQefifiokfjv , ubi non solum S* , sed etian 
TTjf 'Itvxijv scribendum esse videtur. Sententia enim est: 
fugiebant in castra Uticam versus. LXXVII, 9. corrigec 
Si imwQeiatg, et LXXVIII^ 8. Tairta dxomagy feres ib. 8 
veaviaxov (og, sed LXXIX^ 11« Polybium scripsisse ne- 
go: fiij maT€veiv tjj v%b tov aTQaTtjyov tov twv Koqx^ 
Soviiov yeyEvrjfi^vfj q^ihzv&Qami^ nQog Tovg alxfJ^ahoTovg. oi 
X, T. X. Num fifj Tjj TtioTevetv x. t. l. scripsit? LXXX 
13. in verbis: xolofioiaavTeg Si xat awTQtipavTeg ra 0x4- 
Xijf ^Tt ^civTag ^Qixfjav el'g Ttva Tdq>QOv verbum iri vide 
tur additum a librariis. C. LXXXI, 3. emenda ovre i3& 
aav et 4. pro elg KaQXvSova dnonifmetv scribe com edd 
ex Bav. elg KaQxvSoviovg dnon. 6. legitur t6 vnoxelfiMvov 
7. corrige fifjSi (ofjLOTeQov et 9. Si dvTtTtfjuoQJ. LXXXII| 4 
muta 70 avTo in TavTo* LXXXIII; 8. legitur: *JSauaTit\ 
Si 'Hqcov. Quod autem hic in Vat. in contextu est: in 
Tag 'liQojp ortum est ex male lecto intardg et eo qaod an* 



— «11 — 

tiqmtas noti 8if sed S* erat scriptnm. Ortnm etiam inde 
est in Bav. et ed. 1. iitl r^cSe 'lig.y qaod Reiskias non 
debebat probare. Veram est iniorccg 9i, quod inde 
ab Hervag. ex Aug. c. Flor. et Regg. A. B. C. et 
ora Vat est receptom, modo scribatur 3*. Non offendes 
8. In mUfiov. anoy sed LXXXV, 6. pro ra oithc Poly- 
bios fortasse d-cjiiKcc dederat. Quod LXXXVI, 9. ^cc^ 
imtp. 01 legitur, non improbaverim. 

Intelliges inde in toto primo libro graviorum hitftuum 
qm non apostropho ponendo possint toUi lieque pausa ex- 
ciilsari j neque ex articulo sint orti , decem esse , ex qui- 
bas quinque e codd. corrigendi (^XVIII, 6. XXXVIII, 1. 
LIX^ 6. LXIX, 3. LXXIV, 5.), tres aliis de causis et 
ex asa Polybii emendandi (IV, 9. XXXIV, 8. XLlI, «J 
et dao (XIV 9 4. et XLIII, 1.} hiatus solius causa mu- 
tandi, nisi etiam locum LXXX, 3. huc referre vis, qui 
tamen etiam pansa excusari possit. Ea ipsa aotem de 
caasa et quia tantam scriptoris diligentiam in hac re 
perspicis, non dubitabis, quin leviores illi hiatus ex sola 
librariorom incuria originem duxerint. 

Lib. il, 1, 9. pro r^ ixeivov scribe r<p xdvov. II, 8. 
emenda avu ixaatrivy neque magis 10. Polybium verba: aXt 
h ux6Qai(p i^v ita scripsisse censeo, sed aXX axigaiov i^v, . 
nti 61, 4. axigatov SiacpvXa^aq legitur. C. III, 5. apostro- 
pham pone in ol Si^IXkvgiol et 7. in S^ onhov. V, 1. in Si 
k^motnaA^vreg. Num Polybius VI, 7. rp 'Hneipqf dede- 
rit, dnbium est. Infra 8, 4. scripsit to5v xara Trjv^^Hnei- 
pop, fojrtasse igitur hic roiv r/yg 'HneiQov pro twv iv tjj 
'fir. antiquitus scriptum erat Ib. 9. pro fieTa Hnte*JlxaQ' 
vimv ede ju^r*. Cap. VII, 3. ferendum erit xal inixov- 
Qia et xal iniT/fitjaeg, uti 10. xaTaarrjGat. Ovg. Sed VIII, 
^ 11. in verbis: netgaaofie&a Si, d'eov fiovlofiivov, icperwg 
xd Taxioog avayxdaai ae , illa icpeTcog xal ex Bav. rece- 
' pta in ora cod. Urb. absunt, in Aug. et Reg. A. To5g et 
^ ^l ab alia sunt adscripta manu. Cod. Vat. habet ^cpe — 
^j ©g. Schweigh. inde non male conjecit ^(pijy Tax^^og esse 
^ legendum. Cum tamen in iis quae praecedunt jam verba 
H ipsa legati sint allata^ id quod patet ex cS Teinra, hic 
' 14* 



i 



- «1« - 

^^ loco Don satis convenire videtor. Hinos etiam ap- 
paret unde rcSg Tial sive (hq xcci ortiim sit. 'BApcrdig ta- 
nysn non magis probaverim^ cum hoc Verbum hoc ono if 
loco reperiatur et obscurum sit quam vim hic teneat ver- 
bum Graecis inusitatum/ Conjicio igitur Polybium scri- 
psisse G6 t4(dq. T4(og ea vi ut sit: ad hoc tempus, toil 
quidem. Hoc enim verbum librarios et viros doctos sa^ 
pius male habuit^ cf. II ^ 59, 8. ubi nunc r^Aog d* jxsM- 
aovTOQ legitur et II, 5, 10. ^e hic fuisse scriptom ind< 
concludo, quia infra post avayxdaca in Aog. et Reg. A 
deest. Fortasse igitur ifpercig ex ae riwg ortum est. 

Faciie feres IX, 8» xal 'EitiSdfivioi , sed X,' S. ei 

inoiovvTo ante dyciva fac inoioinri. XI , 3. in verbis 

vareQTjafjg 3i rov xatgov^ ofuog vet^res libri et edd. 1. e 

9. habent rov miQov^ quod Casaub. Bavar. anctor. mut» 

vit in T&v xaiQm* Reg. B. et C. contra dederont rov xcugoi 

quod Schweigh. praetulit, qaia unum modo tempos foeril 

de quo hic agatnr. Tov xaiQov voluit etiam Oronov. e 

legitur in ora cod. Voss. At potuit sane diversis obsidioni 

temporibus advenire, unde t(ov xaiQciv Polybium scripsis» 

crediderim. Quod antem Schweigh. VI, 18^ 3. et IV, 2% 

S. conferri jubet, in altero loco non minus mihi tw¥ xm 

Q(mf scribendum esse videtur. Cap. XII, 3. corrige t 

dvaxongrj^Biv et XIV, 3^ in verbis: ovroii yoQ ttmu aro 

rd 7t€Ql rdg itQa^eig diacp^QovTa xaTavoeiv ^elxiwa y imc 

yQa(pivTG)v x. r. X. recte Scaliger fiiXTiov maluit pro /SsA 

riova^ neque bene cum Schweigh. ex cap. XV ^ 4. dxQi 

piaTora xaTavorjaeie comparari potest, cum superlativof 

neque tamen comparativus adverbialiter ita dici possi 

Cap. XV , 8. xal ^Aycoveg non offendit y nisi eo, quod pc 

puli hujus Gallici nomen ignotum et obscurum est. XVI 

5. Si OiiveToi emenda. XIX , 6. verba: nQoaq>tXoveim^ 

aavTeg iiQog to yeyovog iXdrtcofia avToTg 'PiD/iaiOi ita COi 

rexit Schweigh. praeeunte Casaubono pro vulgato to 

'Pcofiacoig scribens avroeg 'Pcofiaioi. Credes autem eo & 

cilius ToTg 'Pcofiaioig ex avToTg 'P^ofucToi ortum esse , 

mecum putaveris a Polybio ikaTTCjfi avroTg ^PtofMtoi sei 

ptum fuisse, unde postqunm iXdrTcofm Totg factom e^ 



— «13 — 

etiam 'Bofucioig scribebator. Correetuni est oi 'RojnceToi 
fto ToZs BonfMaiotq etiam in or. cod. Voss. Reiskius con- 

tra arbitratns est post ovfAfiakopreg exddisse oi 'Baptatoi. 

Cap. XXI^ 1. elide € in dii ante ix. XXII, %. tamen 
nra irfTendes in xal *AvfjQo4aT(pj in Si v7toSeixpvvT€Q autem 
IMUticnlam Si qiiidem retine, quamvis absit a Flor. Aug. 
Beg. A.^ sed S' scribe et pro nQoeTQ^novro da nQovTQi^ 
Motfto, §• 4. pro p ixsTpoe non dubito quin 17 xelpoi eden- 
dom ait Ferendum est 6. xat aaivetq. XXIII, 2. Si Ov- 
Imtoi corrige, sed 10. xai ccQiarov fer. XXIV, 8. scribe 
zavr* pro ravra et 10. ^ avffvix^V^yccv pro Si avrjv, 19. 
f OveoTivoDv pro Sk Ovear.y cujus ioco alii male SA Ove^ 
mivoMf habent 13. non olTendc^s in xcd iv , sed 14 
et 16. scribe S' ante ^l et elg. XXV, 6. ede pro 0a/- 
aolu, ante avrov Oa^oXav, et cf« III, 88, 1 . Jivrov autem 
e conject Gasaub. iegitur pro avrol , quod ferri nequit, 
sed eqnidem omnino pronomen non desidero. XXX, 8. 
pro oeiimTa ante tiv scribe adfjuxr. XXXII, S. corrige 
Tov r« ASoa. Libri habent Toi ye aSoa , unus Aug. tov 
/t ceSova. Tu scribe tov t 'ASoxfu^ id quod et apud Stra- 
bonem et.in Liv. XXXIV, 81. legitur. XXXIII, 3. apo^ 
fltrophnm pone commate deleto in oMTr^, av. XXXV^ 9. in 6 
ikaxo. XXXVI, 1. in hexa aSixfifiaT(ov. Ib. 9. scribe ngceY" 
ymtv pro nQayfjMaiy sed XXXVIII, 5. non offendes in avv" 
tilead-nvai. ian. Ib. 7. ex Vat id-elovrrjv recipe pro 
^j^ilorr^, sequ. aiQBtiavaq. 

Cap. XXXIX ,11. corrige Si , fj. XL. 4. ye 'AQotq}. 
Ib. 6. To a&voqj ubi in ed. S. articulus roale est omissus. 
Fortasse tamen Tov&voq erat scriptum, uti TovQyov alibi. 
XLI, 7. facile feres xcU 'EUxffq. Ib. 8. in verbis: avrcu 
It elalj IlaTQaij Jvfirj^ ^aQal^ TQtTaiay AeowiOVy Ai^ 
y^iga, neklfjvrjy AfyiOVy BovQa^ KsQvveiaj ''QXevoq xal 
'Elixfj poterit quidem hiatns excusari. Alirum tamen est, 
quod optimi codd. Vat. Ftor. Aug. Reg. A. et cod. Pe«- 
rott. neque Aiyiov neque "Qkevoq xal 'Ektxfi habent. Haec 
recte abesse posse vidit Schvveigh., sed Atyiov^ quod in 
80I0 Bav. est, non hic, sed post Aeovnov collocatum 
faisse suspicor, unde facile propter sequ. AiyeiQa poterat 



— «4' — 

r I 

excidere. Cap. XLIII^ 8. corrige Si iXevffeQdaag. Ib. 
6. ad v^rba: rqi ngor^qy hei Gronovius adscripsit: hoe 
intelligi nequit, lege n^oTegov. Reiskius tamen ngoriQ^ 
defendit et Scbweigh. conferri jubet III^ 40^ 7. ubi sane 
similiter legitur: iv rfj itQoriQij^ fiifilqi Tavzfjg. Eodem 
jure enim quo dico: in libro qui hoc libro prior est, poflK 
sum etiam dicere: anno qui clade priorest» Solet tamen 
Polybius ad hog semper adverbium nQoreQov addere v. 
I, 6, 5. Il^ 57, 2. et saep. Est igitur nequaquam ve-^ 
risimile, eum hic ab usu recessisse et sic hiatum, qaem 
tanta cum diligentia fugit, admisisse. Cap. XLIV, 6. 
emenda t6t€ ano&^fievot. XLV, 1.4. et 6. XLVIII, 6. Ll, 

3. To mvog etXLV, 7. tcc o}jz legitur et LVIII, 19. x6 
oXov. Cap. XLVI^ 3. pro i&cXovTi, icp Vat. rectius ba? 
bet i&eXovrijv, iq)\ XLVIl, 5. ovTe ix&Qov corrige ex 
Vat. Flor. Aug. Reg. A. et Suida, qui ovr' ^x^Q^ ^" 
bent. XLIX9 5. fiti ov non habet quo offendat^ neque L^ 

4. avT^. '0. LII9 5. corrige re 'AxQoxoQiv&ov. Lllli 8. 
rovro rjv. LV, 1. Si AvTiyovov, 8. firjTB alQBTiGTiiVm 9« Sh 
{mofioXi/miov. LVI, 3. xai cjg feres neque minus 14. si^ 
nov&ivai. iav, et LVIII, 13. oi avToiy LIX^ 6. xai in 
liXly 3. iniGTjfiaivea&ai* ^, fortasse etiam LXIII^ 6» 
xal HrBQa. Sed LVII^ 1. ceteri libri praeter Vat. ha« 
bent i&elovTijv ante Ahcoloigy Vaticauum autem qui i&e^ 
lovTi tuetur, edd. sequi non debebant. Corriges porro 
LVIII, 14. y€, eL LIX, 1. Si ix. LXIII, 1. Stxa fj/iiQatQ. 
LXIV, 3. in SevTCQov Si ot^ ed. 1. et 3. cum omn. codd. 
Hti pro oTi tuentur, Si vero caret Flor. Pro 58 scr. ^, 
ht autem non prorsus rejiciendum, sed ita explicaDdum 
est, ut sententia sit: non solum incurl^io Cleomeni sine 
periculo erat, sed etiam praeterea ArgiVos Antigono ira« 
tos reddebat. LXV, 4. non offendo in nevTijxovTa' *jixaQ' 
vdvmf neque LXXI, 5. in Avaifxaxfp» ixeivoty LXVI^ 4* 
autem scripserim nQov&cvTo pro ngoi&evTo. 

Hoc quoque in libro numerabis undecim graviores 
hiatus, ex quibus quinque (XI, 3» XXXVIII, 7. XLI, 
8. XLVI, 3. LVII, 1.} optimorum librorum auctori- 
tate possunt corrigi, unus locus (VUI^ 11.} aperte cor- 



- «15 -^ 

:hiptos est^ qoataor (I, 9. XXII, 4. XXV, 6. XLIII, 

6.) ex iMa Polybii aliter sont scribendi et unos II ^ 10. 
hiataa cansa est mntandas. 

Lib. Illy 1 ^ 8. ad ^ (nfzjj ixeiv}^ Schweigh. haec 
inlscripsit: y^^pp ed. 1. 9. Bav. Regg. A. B. C. ixeivp 
Aog. et inde dr. ed. 9., e qaa adscivit Casaab. Ex Yat. 
et nor. Bi( adnotatom est: nt, nisi quid fugit h. I. dili* 
gentiam Spalletti et Gronovii^ intelligatur^ Yat. facere 
com Bav. , sed Flor. cum Aug.^^ Tu scribe xeivp. 11, 4. 
corrige Si inoUfAtjaav. 6« (wve^ccXsro avrdig. \Yy 8. ravra 
Ooffev. 5. Soxovvra eivat. 7. itoTeQa incctverijv. IS. ra ohx* 
Non offendes 8. in fiigeu oi^. V, 1. in xal Ovaxxcciovg, 
Sed 8. pro vno Vgotpipvovg Yat. Flor. Aug. Reg. A. et 
Perottas habent tmo 'Pocpi^ovg levi aberratione pro im* 
*Ogo(pipvovg y qood unum est verum. 4. articulus est de- 
lendos anctor. Flor. in xdi ol 'PoofiaToe. 6. etiam sine ar«- 
tiealo est scriptum ano rijg ^Boofia^ tpiUccg. Cap.'VI, 
1* pro v7(o8eixvvva^ (h\ii imoSeiXvvvai) ijfuv aut fjfjuv 
mS. est scribendum aut iifitv delenduiq. Non offendes 
1 in narafwv. ^Eyw^ neque 3. in Set. el , neque VII; 3. 
in JrifAfiTQtdSa. ^Eyca. VIII^ i . in noXifjbov. ixetvov, 1 0. in 
tI&v Hl, 9. in etfj. V , sed VI, i 1 • pro p ixetvog scribe 
P xetvog. VIII 9 4. pro avaxc^QV^ccvra ante ix ede ava^on' 
fil0avT* li. corrige imaxaiSexa ^fj. IL^ 9. re ijv y ubi 
edd. 1. 9. Reg. B. yccQ inserunt. Tu scribe r fjv, XI, 
8. pro vofiiCovxa ante aXrj&iv^rarov Flor. et Vat. habent 
nfuQovreg, quod inde ortum esse videtur^ quia antiquitus 
voni^qvr scriptum erat. XII, i. corrige ccfia Si aktj&tvdigf 
ubi Suidas s. v. AvrofJiad^mg habet afia xal aXfj&cig. 
Amat tamen Polybius istam formulam afia Si, v. Schweigh* 
ad h. I. Scribatur igitur hic S". XIV, 5. legitur ra oXcc. 

Cap. XV, 7. in verbis: ivexdXet ^Pmfiaiotg^ Stiri. fu-- 
^g ifiHQoa&ev XQovotg araaia^ovroiyif avroivj ka/Sovreg rijv 
^ttQonijv eig ro StaXvaaty dSixoag inaviXotvro rtvag roiv 
^(miroav mihi verba illa elg ro StalivGat sunt suspecta» 
Nam intrQonij hoc ipsum significat, v. XVIII * 82 , 5. 
Alii (edd. i. et t. codd. Bav. Aug. Reg. A.} pro rijv 
intTQoxijv praebent rijv iatatoXijv et inde additamentum 



— «16 — 

illud origineiii doxisse \ddetar. Non offendes 1 1^ in m 
UfAov. Oij sed XVII, 10. scribes jcp^^ffr' pro xp^ifi^ 
ante elg. XVIII, 3. i:ti rf] rrjq Jifiuijov oxvQotfin ex 80 
Aag. est inde ab Hervag. editaniy ceteri codices omne 
com ed. 1. in JifjtaXtjq pro Jiiialov consentiant. Itei 
VII 9 9, 13. JinakXrjq (^Bcribe rectius Jifiahqq) ex 6 
puilfjg est factam. Videtur igitur supra 1. pro Jifidh 
etiam genus femininum restituendum esse. Corrige X3 
3. d(o8€xa ircip et 4. ovts aXti&iq^ feres antem XXI , « 
nolijuup. ivy nti etiam XXII ^ 4. in foederis verbis a Po 
lybio ex latina lingua in graecam versis hiatus non sui 
improbandi. Quo diligentius enim ^xa&oaop ^p Svvotq 
axot/SioTcaxi) in vertendo versatos est scriptor, eo mina 
vocalium concursione abstinnit. Leges igitar ibid. ho 
hiatus praeter Kalov axQonrjQiov^ quod quia nnam quo 
dammodo est nomen, neqne hic neque XXIII, 4^ neqa 
XXIV, S. bis. male te habebit: axQoinfioiov ^ ^ fiij mi 
6. fjLfj i^i(TTG> avTfp — nXolov iTCiaxev^—isga. (7) ip nipi 
flfiiQaiq Si anoTQSxiTamav — xrjQvxi ff yQafifiar^t (9.) oaa^ 
nioTU 6(f€ili<r&Gj Tcp anoSofAivm' oaa &p fj iv Ai^vri^ v ^ 
— TCQa&f/, 10. 'E^v — naQayi/vTjrat, ^g KaQXV^opiOi ixoQ 
XovGiP y i(Tcc (i(TT(o. 11. — fAfj aSixeiTGHTav — oaoi av imf^ 
xooi. 12. iicv — fif] GHTiv. 13. fif] ivoiXoSofieiTCDaccp " 
AaTivri^ iav — noXifiiOi dg — firi ivpvxTeQevitcttaav. fiadei 
de cansa etiam cap. XXIV, 3. et sqq. in alius foederi 
verbis non offendes, ubi haec leguntur: 3. xcd *brvxaia. 
— 4. KaXov axQ6)Tf]oiov — XfitCea&ai inixeiva—firiSi ifjaci 

Q€V€G&ai. 5. fl^ OVGUV. 6. flf] V7COTCCTT0i)PTai — Ti avTOig- 

iTCiXcc^TjTai 6 — cc^piia&o), 7. (haavToag. 8. KaQxrjSoviOi iTcat 
XovGiv — V i(poSia XccPf] 6 — fii] aSixeiTco — cpiXia iaru t 
icoi€iT(o. 1 0. el — fii] iSiif fieranoQBvia&cD • icev — ro aSixrjfju 
11. 'Ev — XTi^iTCj f bI fii] S(og rov itpoSia — imaxeviiaa 
iav ^xaT€viyxf], iv — anoTQexira), 12. ^Eiv JSiXsXiqc, i 
KaoxvSoviOi inaQXovaty xal iv — ^rco^eVco, 6(Ta~-noXirfj ^ 
(TTiv, 13. xai 6--noi€iT0i) ip et XXV, 3. in alius foedef 
verbis: afjupor^QOi^ iva i^^ — X^Q9^' 4. onareQOi — Teai eig- 
xai €ig — Si 67/joivia, 5. XQ^^ //• — dvayxa^co ixfiaivsi 
Quo accedant verba juris jurandi. 8. rdya&d* •i-— ^ 



— «17 — 

<fOffu ovtwg* Sed ib. 6. corrige Si oqtcov et 7. ra ooxio* Fa- 
cile iiateni feres rdSe* Evoqxovvti uii XXIII^4. marei, 'Etc 
Cap. XXVI, 4. verba Philini a Polybio afferuDtor> 
in qaibus hi snnt hiatiis: Sidn imeoipcttvov et ^ml inoitj^ 
oavto. Qaod 5. yQatpf/. Ov legitur, non offendit neqoe 
qood XXVII^ 1. Tccvta' 'ExxooQeTv aut XXIX, 1. xaiimo^ 
Sed XXXI 9 1. scribe rdx* pro rdxa ante dv et 3. ad 
^erba: el 3i fjtfjSeig dvy fiijti nsQi tciv xat' idiav, jiifiti 
%iQ€ tmv xoivcivy toXfiTjaai tovt* elnetVy dv&Qomog cov' Std 
To xdv xcttd to naoov evtvxpy trjv ye neoi tov fi^Xkovtog 
(kniSa fi/qSiva tcjv vovv ixovtcov not dv evXoyoag ^/3at(6^ 
ma&ai' ov fwvov xaJJjv x. r. A. verissiine haee adscri* 
psit Schweigh. : „ Sic ex Reg. B. edidit Casaob. et sic 
€x ingenio corrigi jusserat Ursinus, deleta tamen parti- 
cala not post ixovtov. Codex Vatic. cum cett. codd. et 
edd. 1. 2. in contextu habet fitjS^va tcjv vovv not dv 
evXiyc9g /iefiatdoaa&ai firjSiva tciv vovv ixovtcDv, sed pro 
priori vovv in marg. hahet vifp. Reiskio aliud quid in- 
cludere visa est ista codicnm scriptura , unde ita *%crip- 
sisse Polybiam suspicabatur: Std to, x^v to naQov evtv^ 
0, fifv ye neQi tov fiMovtog ikniSa fiij SeTv dno twv vvv 
noQovtcifv evkoycjg fiefiaKOGao&ai firjSiva tcjv voifv ixovtwv» 
Sed fifj SeTv non satis quadrat cum evXoyo^g et superfluum 
omnino verbam SeTv videtur ^ ac possimiius etiam verbo 
noQovtcinf carere. Itaque fortasse , levissima mutatione, 
priori fifjSiva in firj Sid mutato, teneri poterat reliqua co- 
dicam scriptnra, hoc modo: Sid to — tijv ye neQi toif'ft^ 
Xovtog iXncSa fAtj Sid trov vuv not* dv eiXoyojg fiefiaidaa'- 
a&ai fjerjSiva tdtv vovv ixovtcDv» £t sane ad ^(iaidaceo&ai 
tijv neQi Tov fjiiXXovtog ihiiSa requiri videtur aliquid hujusi- 
modi Sid tmv vvv vel ix aut dno twv vvv.^' Ib. 9. in 
verbis: no}Jkdxig xal inl noXhav xai in ed. 1. Regg. B. C. 
et Bav. abest, minus recte, uti mihi videtur. Retinenda 
est particula etiam 10. in xai iSi^ sed 12. pro noTeoa 
scribe noTeQ^ ante evXoyov et ib. S^ ov pro Si ov. 

Cap. XXXIII, 9. verba: nobg Si TovTotg oQeTTcu^^IfiTj" 
geg sic sunt ex Bav. edita consentientibus Regg. A. B. C. 
s)Adoptare tamen,*^ inquit Schweigh., ,,forsan debueram co- 



— «18 — 

I 

t 

dicam Vat. et Flor. scripturam VQr/rcg, qoamqnam nemo 
hos novit; nisi sint iidem qui *iiQetccv6i Straboni, Ptole^ 
maeo, Plinio audiunt^ quorum caput fuit *SiQia. £t sont 
Oretani vicini Olcadum y quos proxime memorat Poiy- 
bius. 'OQf^Tavoe h. 1. legendum suspicatus est Heynins^ 
eosdem Oretanos intelligens. Sic vero mirum videri pot- 
est 9 cur adjiciat *I(if3Qtg y quandoquidem nusqoam alibi 
Oretani, praeter hoi^ in Hispania,- memorantur. An igi- 
tur VQTjrai vel VQerat aut 'OQeitai scripsit Polybius ^sive 
]fer 0) '£iQiJTat^'£iQSiTai, 'iiQiTai^ eosdem dicens, qaos 
alii Oretanos et *Ifif]Q€g adjecit, ut moneret, non confun- 
dendos hos esse cum 'iiQetTaigj Orei incolis^ urbis Eu- 
boeae» quorum meminit Polybius XI , 6, 8., sive com 
celebri Indico populo ^ cui *£iQiTat sive 'QQBiTat nomen.^ 
Ita Schweigh. At tum quoque offendo in verbo "I^q^ 
Postquam enim §. 8. disertis verbis dixit: hc 8" *IfifjQieeg 
eig jiifiiffjv Ste^i^aCe aTQUTiciTag et deinde $• 9. iaav ol 
'dia^vTcg dg Tf^v ^t^vtjv GeQciTat et qui sequ.^ quomodo 
4)oterat verbum "Ifif^Qcg ad singulare nomen repetere? 
Equidem igitur "IfifjQcg aut delendum aut post Jlifiufjv col- 
locandum: pro oQeTTat autem 'OQetTeg scribendum esse 
censeo. Nam hoc nil ad rem, eos montanos fuisse popa- 
los. In numeris qui sequuntur TQiaxikiot oxTaxoatot poterit 
hiatus defendi ea ipsa de causa, quia numeri simt, qai 
hiatus causa non facile poterant mutari aut aliter collo- 
cari. Si $. 1 1. ro ^9^0^ legitur, de eo idem, quod SU'- 
pra, est statuendum et 15. in nevT^xovTa 'lUoyfjT^ libri 
editi ex errore primi editoris AoQyiT^v habent^ cum ve- 
teres libri mss. Bav. Vat. Flor. dent AeQyfrtwfy in Aag. 
et Reg. A. autem a prima manu desit nomen et qaae 
sequuntur verba usque ad neinr^xovTaj quod est ante At^ 
yvaTivovg v. 16. Livius autemXXI^ S8. .^et parva Iler- 
getum manus ex Hispania, ducenti equites/^ Perottas 
etiam Ilergetes habet , cujus tamen nulla hic auctoritaa 
esse potest , quoniam totum locum ex Livio paene ad 
verbum descripsit. Nec vero dissimulandum est, miram 
utique debere videri^ qui fiat^ ut medios inter Africae 
populosy e quibus equites relicti Asdrdbali ab Uannibale 



— «19 — 

i^t, nna gens Hispanica memoretur; praeserfim cam 
eonsentaneum sit^ Hispanos equites plures sane,^ i|aam 
ducentos vel trecentos sub Asdi*ubails imperio fuisse re^ 
lictos. Quare^ verum ut fatear^ re diligentius considera- 
ta, snspicari licebit, Livium^ cum jieoyrit^Vj aut a|iad 
hujusmodi nomen, quo Libyae populus aliquis designaba- 
tar^ apud Polybium hic legisset^ similitudine nominis de«» 
eeptnm^ perper^im de satis noto alioquin Hispaniae po-^ 
pulo cogitasse. Et Ilergetes quidem minime huc qua- 
drant, qui translberum (^inter Iberum etPyrenaeum} inr-^ 
colebant et posthac demum subacti abHannibale sunt^nt 
docet ipse Polybius IH^ 35 , S. et Livius XXI, 83. In 
graeco contextu igitur, donec certius aliquid proferatur, 
restitutum ipsum nomen AeQyrjftSiv velim, in quo scripti 
libri consentiunt; quamquam populum hujus nominis in 
Africa nulli alii scriptori memoratum novi. Sic recte 
Schweighaeuserus. Ibid. 16. feres xc^^iW. Oh et 18. 
Taircf]. *Avvi^aq. 

Cap. XXXVI, 4. in verbis Yiyvirai ^ Str/yt](res of* 
fendo in 1] SifiYrjGig. Nam nomina, inquit Polybius, uude 
posita eandem vim habent cum vocibus nihil significanti- 
bus. Hoc cur ita sit explicans pergit : quia tum mens 
nibil habeat, cui innitatur, neque rei sibi notae id quod 
dicitur aptare possit, fieri hanc nominum usurpationem 
confusam i. e. talem, quam nescias quo referas et obscu- 
ram. Rectius igitur rj SirjyriGiQ delebis et rj ovofiunaiv 
iiiyrjaig .supplebis. Inde enim quod narratio (^sic Sirjyrjatv 
cxplicaat} obscura et vaga fit, non sequitur, nominum 
commemorationem esse vocibus aores tantum pulsantibus 
similem. Sed si haec commemoratio vaga et obscura fuerit^ 
nomina allata ejusmodi vocibus erunt similia. Hoc autem 
si delere nolis, certe Sirjyrjatv eadem vi*qua i^ytjatv dictum 
esse staiuas articulumque deleas, ut sententia sit: vaga 
et obscura commemoratio (i. e. nominum^ fit. Ib. 7. xcti 
aoQccToov feres. -XXX VII , 3. scribe tamen S' prp Si ante 
StEQov et XXXIX, 3. in verbis: r^g ituQaXiov vniQ ex 
usu Polybii (yide Lexic. Polyb. s. h. v.3 erit nuQaXice^ 
edendum. Ib. 10. ad dh ai haec adscripsit'Schweigb.: 



— «80 — 

^ArticiiIiim ai ex conjectura recte adposait CaMubimBg. 
Nempe cum ^ ai dare debuissent librarii^ id in 8i cor- 
ruperont^^ Edendufli igitur S* cd. XLIV, 7. pro i»im 
8cribe fiev* ante aa(pa?^iag. Ib. 10. pro r^ bteivtw t§ 
xeivov. XLVy 6. ^ ij pro Sh ^. XLVI, 3. 7. et IS. m 
ro oAoi^y To v/q6v et ro i/di»^) Polybium crasi esse uaiai 
verisimile est 8. apostrophum pone in Si ixl. Ne ta* 
men offende XLVII, 6. in avayxd^oprcu^ afm neve 9. ia 
piii oiovy sed XLVIII, 6. ad verba : iv rolg ngo rovrov 
iSTjhoaafiev bene 8chweigh. haec adjecit: ^ic editum ex 
Bav. Quod tenuisse me poenitet. Rectius et ex aiore 
Polyb. ip ToTg ngo tovtojv Flor. Aug. Reg. A. Fortaase 
etiam Vat/^ Cap. XLLX, 6. in verbis : rp /liv yoQ 6 
'FoSavoQj Tfj Si 6 'ladgag ngogayoQevoiiBvoq codd. Vat 
Flor. Aug. Reg. A. r^ Si JSxaQagj Bav. et ex eo ed. 1. 
2. et B. C. Ty Si JSxcooag habent, nnde Casanbonns Iko 
"AoaQog^ Scaliger autem Gronovius, Cluverins et Mand^jors 
Tji Si 6 'laaQag fecerunt. Sed jure Ukert in Geogr. Graee. 
et Rom. II^ Hy p- 588. nomen 6 JSxaQag non matandom 
esse censuit , quippe cum lateat quale flumen Polybids 
sibi cogitaverit. Scribe autem S^ nti 8. Su pro Svo ante 
dSekcpovg. Ib. 9. in verbis: imaTtojfi^vov tov nQwfiut^av 
oecu TtaQCsxakovvTog dg ro avfinQa^ai xai avfm^oioiiatu 
Ti]v ccQXV^ avT&v avT^y vnrixovaa Reiskius et Schweigk 
avT^ delendnm esse censuerunt Hoc enim non bene 
dici posse videtur, majorem fratrum, qni de regno con* 
tenderenty Uannibalem rogasse, ut regnum ipsorum (]erat 
sine dubio ex ejus sententia solum regnnm ipsins^ ipsi 
i. e. majori et auxilium petenti assereret. Equidem ta«> 
men objectum ad verba imanrofiivov et naQaxaXoimvoQ de^ 
Biderans conjicio Polybium neque avTcov neque avz^^ aei 
uvTov i. e. Uannibaiem scripsisse, quod facile et in mirm 
et in avT(p permutari poterat. Ib. 13. n^mo ofTeDdet ia 
vneQ^oXfj. ^Avvi^ag. 

Cap. L, 4. corrige ^6^ avTovg^ ubi alii Si avTovg piraebent, 
tu scribe d' iawovgy LI, 18. feres xai vno^vyicov. lAI, 7. 
autem in tcc ofjLtiQa scriptor aut crasi est usus aut articalum 
uon addidit. Ib. 8. ex Flor. et Reg. A. recipe Sv ^/iigatg 



— «1 - 

pi^ cett ffvo {jfiiQCCiq* LIII^ 2. corrige 8i ifpeSoevovroop. 
»7. Si ano et 9. pro Svo rjfiiQaQ Vat. Flor. Reg. A. re- 
ctius^e^' fjfi^QccQ ex-hibent. LIV^ 7. corrige similiter xQ^a < 
fjfjLt^ddia. LV^ 5. di^ ^fiepe. 8* ne diibita^ quin pro xt^ 
xdig Siare&eTq&ai imb rov h(A,ov ex Vat et Flon .recipias 
ftaxoiQ imo r. Afa. Siated'. Ib. 9. ro olatf et olxijaifm lanv 
corriges* LVI^ 5. scribes pro rip ddeXrp^ rdSBhpci. LVII> 
!• S* pro Si ante iTteiSij et LX, 4. xa&vq^etvd'' pro »^ 
t9t;q^rirro ante ^c^t/roifg. LXIV ^ 2. iex toidSB'^ Stprjj sed 
LXVII, 7. non intelligo^ car in verbis: iva imiQ Totrroi^ 
a 8bhweigh. nc^Qd^ quod praeter Bav. et ed. 1., ubi verba 
MCQa TovTOfv desunt, itt omnibus libris est, in- vniQ sit 
mntatum. HaQa significat idem, quod interdum iatinorum 
a^, i. e. iieri hoc a parte illorum, nostrum: von Seiten 
dieser i. e. vermittelst dieser. V. Matth. Oramm. gr. $• 
688. LXVIII^ 4. in verbis: vvv Si ol itXeiovqj id ex con-» 
ject. Casanb. est editum, Vat Flor. Bav. habent vvv S* 
(D^ nXsiovgy et Aug. Reg. A^ Ursin. viv S* c5g, nXe/ovgy iii 
• ed. 1. S. <f est omissum. Schweigh. his adscripsit: ^^for- 
san servando oig, quod dant codices, legendum vvv S' 
&gy oi nleiovg,^^ Aimg hoc in loco eodem jure legi pote- 
rit , quo II ^ 1 , 5. cog S-dtTov legitnr. £st ad compara- 
tivum additum ut significetur^ plurimam fuisse partem. 
Recte igitur vijv S' cig nleiovg legetur. Ib. 6. in xivSv^ 
rov. 'Awi^agi LXXII, 8. in evrjfAeQfjfAari. Ovatjg^ LXXV, 
1. dcpdX&ro, oly LXXVI, 11. noXai. '0 et LXXIX, 10* 
in dnexoifiwvTo. ovx non haerebis, sed LXIX^ 18. LXX^ 
1. 7. in Ta ola et LXXIX, 10. in to v/qov scriptor 
crasi usus esse videtur. LXXI^ 5. ne dubita quin pro Ttp 
aSelcptp codd.Flor. Aug. etReg. A. auctoritate TaSeXtpcp scrU 
bas. LXXIX, 8. in xarecpO-eiQovTo imiQ apostrophum pone. 

Cap. LXXXI, 10. cokijicio Polybinm pro &7Tiu 6 ' 
scripsisse I^gt' 6 i. e. icTTlv 6y uti 11. jn ro okov crasi . 
nsus esse videtur, sed ib. in verbis: idv tov TtQoeGrciTa 
iv noXifitp SvvdfiecDg ex Bav. editum 6st hf mkifjup, 
cum ceteri libri uti Urb. Vat. habeant nooecnma no^ 
hsfwv. Reiskius suspicatus erat ifinoUfiov Swdfiecog et 
Schweigb. dicit : ,;posses eodem jure conjicere noXefjiiov 



dwcc/uiieoDgJ^ Mihi Polybius rov ngoearciTa nolAfuop scii- 
psisse videtur i. e. praefectum adversariarum copiaruiiL 
Cap. LXXXII, 8. et LXXXIV^ 14. legitur ra onXu et 
II. in ^Xccfuvtoi fjSfi in Tauchnitz. exemplo' operae erra- 
verunt pro ^^Mfuviov ijSfj. LXXXIV^ 9. in ro vypav uU 
11. in ra oku Polybius crasi usus esse videtur^ unde 
optime explicabis^ qnod in Aug. ante' oka articulus deest 
13. corrige Sk inL Ibid. in verbis: Swcctol ^$ qnid Sti 
sibi velit non videns hoc verbum delendum esse opinor. 
LXXXVI^ 3. <t>Xafjuvi(p , inefidlero fikv fortasse excii<- 
sari poterit et debebit. Ib. 11. autem corrige Si inoiei. 
LXXXVIII, 1. ex Vat. Flor. Aug. Reg, A. recipe UivA 
fiag Si, uti c. LXXXIX, 1. legitur, pro cett. O ^ *uip^ 
vifiag. LXXXIX^ 6. pro ilniSa ^x^tv fortasse f/eiv <iU 
niSa fuit scriptum, uti XCI, 1. pro rotg ifinogioig xgv^ 
a&ai^ dg a foitasse xQi^G&ai rotg ifin., elg a% nisi hoc 
mavis pausa excusare , illud apostropho ponendo corri- 
gere. XC, 9. corrige re ^aav et XCI, 1. ye *^vvifiag, 7. 
xal Srega legitur. Ibid. in verbis fiia fiiv ano rijg 2teu» 
virtSogj Sevriga Si ij dno roi ^Egt^avov, ^ Si xccrdXoatOQ 
dno rvyv xard rovg 'Igtntvovg ronmv, illa verba: SevriQU^ 
Si ff dno rov 'Egt^avov aperte sunt falsa» quia cap* XCU, 
1. haec leguntur: St€i.&(ov ix rfjg JSawirtSog.rd areva 
xard rbv 'EgtPtavbv xaXovfiivov Xocpov. Nam ibi non so- 
lum primum 'Eot/itavov commemorare videtur, id qnod ex 
adposito xaXovfjLevov concludi potest , sed tradit etiam 
aperte viam e Samnio ad Erybiani fauces duxisse, cnm 
' hic via ab Erybiano diversa esse dicatur a via e Sam- 
nio. Huc accedit , quod plurimi et optimi codices Vat» 
Flor. Peiiott. et in Aug. et Beg. A. prim. man. ista 
verba omittunt, quae in solo Bav. et in marg. Aug. et 
Reg. A. leguntur. Videntur autem originem ex cap. XCII. 
duxisse hicque addita esse^ quia librarii offendebant» qaod 
cum tres viae esse dicerentur, deinde tantummodo dqa^ 
afferebantur. At in verbis: ^ xaraXotnog (scil. cia/loXif) 
dno rcov xard rovg 'Igtntvovg roncov duae alterae in isCis 
regionibus sibi proximae fauces intelligendae sunt. Qo» 
de causa ego verba: 3evrega--'EQt§avov deleverim neqae 



cum Schweigh^ fecerim conjicienfe : SevTegti Si 17 aifo t^q 
Amlvfxy» x^Q^^' 10* apostrophum pone in Si i^. 

Cap. XCIIy 3. pro xal ovrto Sk codd. Vat Flor. Urb. 

Ang. Reg. A. exhibent Toiomm Sh. Schvveigh. dicit : accipe- 

rem roaovrqj Sky si libri darent. At roiovrtp et roaoirca tam 

saepe inter se permutantur j ut non dubitem , quin pro xul ^ 

ovrfa legendum sit roaovrip SL Ib. 8. corrige Siy inatSif. 

Hxcnsari poterit 9. noiriaaa&cci* ipa. XCIV^ 9. xal avayxa* 

a&eig.XCVIy 7. xaroQ&tDfAa. OL 9. 2aQSova (Flor. JSaQSoS^^ 

ifui&evf sed XCVII, 5. pro rov avrofAorov scribe ravrcH 

fAOTov» CI9 5« xareXd^ro. ovg poteris ferre. 7. pro Si 

scribes S\ CIII, 7. pro ndvra ndvr\ CV, 9. ror pro 

rare. CVIIj 5. iSvaxQfjarovvr pro iSvaxQfjarovvro. Sed 

ib. 6. et 7. verba uti nunc leguntur, non bene habent: 

ni/inovreg ovv elq rijv 'PoifiT^v awex^y inw&dpovro, r*\&f 

nouiv ci^ idv iyyiamai roiq noXefiioigj ov Svmfaofievoi (pv^ 

^ofAUxeTvy rijg fAiv /fiipe^g xarafp&eiQOfA^v^g, rdiv Si avfAfid^ 

Xfxnf ndvranf fAeredQcav ovrtov ratg Siavoiatg. Oi Si ifiov^ 

Xevaavro fAUxea&ai xal avfA^dXkeiv roTg nolefAiotg. roig fAiv 

ovv nfiQl rbv rvaiioVf imaxeZv iri Siead^aav avrol Si 

Tovg' imdrovg iianiareXlov. Nam si praecedit: illi scisci- 

tabantur, quid opus esset facto, utrum pugnarent annon^ 

et si verba sequuntur: hi autem censuerunt, pugnaQdum 

esse , quis exspectabit sequi , eos pugna adhuc ab- 

stinendum esse voiuisse. Huc accedit quod verba ol 

Si ante i^ovkevaavro ab omnibus absunt libris mss. solus- 

que Reg. B. in margine habet, iaoiig: ol Si^ unde adsci- 

vit Casaubonus. At mihi omnia bene habere videntur, si ^ 

verbis ol Si deletis id quod codices habent^ retinetur* 

Per cjg enim quacum particula tum ifiovXevaavro conjun- 

gendum est^ explicatur illud ri SeT noieTv et sententia 

est: sciscitabantur Romae quid opus esset facto, quo- 

i(iodo Q6g^ pro onwg raro quidem et posteriomm scripto- 

rnm usu, v. Kiihner Gramm. graec. T. II. p. 837, n. 

3.) censerent, pugnandum ei^se. Bene deinde pergitnr: 

illis quidem pugna adhuc abstinendum esse significabatur. 

Ib. 15. pro rore Si ovriog vulgo omnes rore fAiv. ovrm^ 

habent^ tn uno Flor. superscriptam est Si. Schweigh. 



— ««4 — 

dicit: alias malleiii rore (liv ovv. Infra aane aimiiiter 

' oratione simili iinita pergitur Toze fdv ovp. Equidem 

censuerim hic a Polybio r6r« /u^, quod fere semper cum 



fj^ permutatur^ scriptum fuisse. CVIII^ 1. ra o)m legitur, 
CIX^ 9. (0 avdgeq. CX, 4. Aevxiov. '0 et ib. 9. corrige 8h eigm 
Cap. CXIl, 5. in verbis: BaQvxatoQ yceg S^ naaw 
av&Qconoig 6 rov fjL€?J^€iv yiyverat xqovoq. otop S* ana^ 
XQi&^y oTi av rj nda/My itdvTtav tcjv Soxowrabv upai Su* 
voiv vnofi€v€T^ov> jurc offendit Casaubonus. Hoe enbn 
bene quidem loco convenit^ quod liic Polybius doeet: 
nullum mortalibus tempus esse molestius, quam abi mora 
lubeatur. Sed quid haec: orc^i^ xQi&y^ postquam rea scf- 
mel in discrimen venit, sustinendum est, quidqnid eonun 
quae dura videantui*, evenerit? Num censes Polybioni 
hoc voluisse, moram quoque sustinendam esse^ postF- 
quam alea jacta sit? Quam sententiam tamen loco non 
satis convenire facile concedas. Hoc autem si non vo- 
luit, debebat imofiaveT^ov eivai r/yovvTai aut tale quid di« 
cere. Non male igitur Casaubonus y* pro 3' dedit haee 
cum prioribus counectens. At debebat etiam xQsO-p de- 
lere, quo deleto et y' pro S' posito omnia bene habent 
Nihil y inquit scriptor ^ mora hominil^us est molestioSy 
postquam quidem, quidquid terribile esse videatur^ est 
sustinendumc Nostrum: dem Menschen ist jeder Aufent-^ 
halt hochst zuwider, wann namlich einmal das Schreck- 
liche zu bestehen ist Pugna gravis enim crat sobeonda» 
quam quod non statim incipere poterant, moleste fere« 
bant. f/ autem posse omitti^ inprimis ubi ad adjectiva 
verbalia addeudum sit , disces ex Kuhner. Gramm. gr. 
417. n. Yidetur tamen inde xQi&ff ortum esse*. Quae 
si tibi paulo audaciora videntur, certe cum Casaubono y 
pro S' scribes et eipat ad vnofuvstiov supplebis. Quo 
facto hiatum ante or^ pausa excusabis. Mihi tamen et 
hoc quia verba arctius cohaerent minus probabile et uvai 
minus bene suppleri posse videtur. 6. scribe dv pro Apuy 
sed 9. non improbabis xal dv&Qoinovg neque CXUI, 4> 
dnoGTdaet. iiaav. 7. corrige Se in. CXIV^ 4. Si l^ifQom 
6. Sk exHmfVfxov. CXV, 4. Si ixQdTf/aav. CXVU^ 8. iyi^ 



vero ^|. CXVIII5 1. ra ola. 6. in verbis: tov Blg rrjp 
rccXarluv GToctTrjyov anooTccX^vrce ^ elq x- r. h Polybiam 
cenoGTaUvT commate deleto scripsisse conjicio. 

Perspicies inde locis iis omissis, in quibos hiatus 
aut pausa excusari possit (^quo tamen an c.'' XV , )^. 
XXXIII, 3. XLIX, 9. CXII^ 5. referendi s^nt, dabito), 
aut in quibus quippe^ in numerando minus sit evitatus 
(XXXIII, 9.)9 aut quia verba foederis ex latino sermone 
versi aut omnino aiius sint (XXII, 4—13. XXIV, 3 — 
18. XXV, 3—7. XXVI, 4.), in toto libro tredecim gra- 
viore9 hiatus reperiri, ex quibus sex (^I, 8. XVIII, 3. 
XXXIII, '9. XLVIII, 6. LV, 5. ^CI, 7.) codicum au- 
ctoritale, quinque ex usu Polybii ant aliis de causis (^VI^ 
11. XXXVI, 4. XXXIX, 3. XLIV, 10. LXXXIV, 13.) 
et duo (^VI, 1. LXXXI^ 10.) hiaftus causa corrigendt 
sint. - ' 

Lib. IV, I, 3. xal ano poterit legi, non ita^II, 4. 
Si ccito neque 7. tov aSshpovy neque IV, 8. avexaXovvro 
cnfTov* Ferendum tamen est III, 1. nok^fna. ov et IV, 
5. /A^ oiov et fiij olog. Ib. 7. in verbis: 'OfieXovvTog ovv 
avTOv avaTaTixcog t6t€ xal fiaXa imaQtjcpdvaig pro totb^ quod 
ed. 2. et sqq. cum Vat. Flor. Aug. Reg. A. habet, in 
ed. 1. et Bav. est re probante Schweighaeusero. At 
Tore desideraverim , quia scriptor ad narrationem ' interm- 
ptam redit orationemque ipsam jam attuiit. Conjicio igi- 
tur PoIybiuBi scripsisse: ^OfiiXovvrog ovv avrov ror ava-- 
Tarixoig (its, recte ex Vat. et Flor. pro cett. dvaeraTix^g) 
re xal fidX^ vTceQijcpdvmg. Cap. V, 7. emenda Sh dydyGh- 
Gij 9. ware ovre, VI, 1. re eig. 2. non offendes in xara^ 
JuupiGd-at. dfia, sed 7. scribe S pro dh ante ^fxellej ne- 
que minus VII, 6. ror pro rore VIII, 5. 8* pro 8h ante 
^7. ante havricog. IX, 10. et X, 1. corrige 8vo rjfiiQag^ 
uti 2. 8k if/wv XI, 7. ye, eL XII, 7. pro 8i ifiTtiTtTovreg 
ex Urb. Ursin. Vat. Flor. recipe^fc GVfiTtinTovreg , ut in- 
fra 18. omnes habent. Describitur enim concursus qui- 
dam et inde orta confusio. C. XIV, 6. non improbabis 
xai aGXOTtcogj corriges tamen ib. ov8i olxetoreQov. XVII, 

15 



— ~ VXo — 

6. upupoTigov evpoiiffsip error est operaruin in exempb 
Tauchnitziano pro cc/juporiQovs evv. XVIIl, 8. in verUs: 
SidrpoQOv V xccraaxcvaofjLa ^ a)M) ri tAp nljsioipog a^im 
verbuin Siafpooov non bene ad alXo n roiv nXtiowog i^im 
referri potest Conjicio igitur Polybium scripsisse ij iw- 
raaxevaofia Sidfpooov ^. Ib. 18. pro naQaxQ^fUi Mte 
ava^viavTiQ scribe naQaxgrjfA', XIX , 7. facile feres Ao- 
(3d(T€i. '0. 13. dixaiOTcna. *E:iciSff. XX^ 4. xcd avieyxtitmh 
XXI, 11. ^vexa' iv' , sed XIX^ 6. in npooisSufiimw 
ixaivov est xeit^v scribendum» uti XX, 4» /' pro /rante 
al^&cigei XXI, 8. nor pro ;ior^ ante '^pxaSixag, XXII, 4l 
S' pro Si ante ovx* XXIV, 2. y pro yc ante imovomtw^ 
XX VII, 5. kn: pro hnl ante AvrahciSov. XXVIII, 5. f 
pro ^6^ ante v et XXX, 6. d^ pro Ji aote ^x. Keque ml- 
nus XXII, 8. in verbis: ixjTeQTjaaq Si rov itaigm (^iB 
Taucbnitz. exemplo vitiose xoiQov legitur}, dniaTBiX^ ex 
usu Polybii^ secundum quem pluralem hujus verU amat 
et quem supra jam attigi, scribendum erit rm nafqm. 
XXV, 8. bis et XXXV ^ 3. nota ro iegovf qnod Palybio 
&oi€Q6v sonasse videtur. 

Cap. XXXI, S. nunc ita est editum: nepi Sirngdno- 
(pdaeooQ TavTtjq xariaxvaav ovSafioig evSoxovvroitv nop naHr 
loiv, ol iq)OQevovT€g9 Olvig xai Nixinnog xai npeg irefoi 
Tonf ohyaQXixdw' dyvoovvTeg xai nolv naQccnaiopt^g ^toS 
S^ovTog X. T. l. Ad haec verba Schweigh. haec adacrw 
psit: .yAlTooXdiv i(poQ€VovT€Q ed. 1. S. Bav. Aug. R^. A. 
B. C. absque articulo. AlroDXoiv ol icpoQevovT^ Vat^Flor* 
Urs. Alienum vero prorsus ab hoc loco nomen .^^lnniUir 
esse perspecte monuit demonstravitqne Palmerioa. Nec 
enim credi ulla ratione potest , Aetolorum nuiglstmtas 
concioni interfuisse civitatis Messeniorum, ant tantiA 
auctoritate, hostes cum essent, apud Messenios valaisse. 
Nec convenit, quod seqiiitur, ephoros illos a xecta con* 
silii via aberrasse: nam si Aetoli hi fuissent, optime et 
e reipublicae Aetolorum utilitate fecissent , quod Mesae- 
nios ab hostium societate abstraxissent. Denique mani- 
feste, qui icpoQevovTeg h. 1. dicuntur, iidem sunt^ qoi oi 
Tciv Meaarjvio^yv nQoeaT&treg c. 38, 1. Aetolorom porro 



— «7 — 

nagistratas non Ephoros, sed Apocletos dici Suiiio» »a- 

tis ex ipso etjam Polybio notam est: Messenioirum magi* 

stratam Ephoros faisse adpellatos docet Noster IV, 4. 

3, Itaqtte in Meaarjvicov mutandnm JtiTooXfav contendit 

Palmerins ; plane extrosum illud nomen voluerunt 6ro* 

Bovius et Reiskius. Sed probabilins videtur ex alio no- 

miDe vel ex alio quocunque verbo ^ aut plusculis etiam 

verbis, quorum vel vicinus quodammodo sbnus, vel vi«^ 

dna «criptura erat, fuisse detortum ilfud nomen. Forsan 

wripserat ol tots vel ol tote ccvtc5v i^poQevovreg y conf. 

IV, 4. 8. vel oi T^g nolmg ifpoQevovTeg,^^ At miror, 

qaod viri docti non viderunt, desiderari ejusmodi sen- 

tentiam, qua significetur eos Aetolorum metu haec sua- 

sisse. Ea ipsa in re enim eos errasse dicit Polybius, et 

pergit §. 8. 'E/ci yag (po^eQov ptiv etvae (pv/^i ^o noXejiutPy 

ov (Afjv ovTco ye (po^egbv , c3ot« nav vnojui^vav /a()ii/ tov 

fifj KQoadi^cead^tti nolefiov. Quae verba loco non satis 

eonveniunt, nisi tale quid praecedit, quod supra siguifi* 

cavi. Conjicio igitur Polybium scripsisse AiT(oX^ oi 

fpQovTi^ovTBg, Videtur autem inde, quod alii in margine 

oi i(poQevovTeg ad explicanda nomina adscripserant, cum 

hoe ipso verbo permutatum esse. 

Cap. XXXII^ 4. iegis sine oifensione xal icnceraX'- 
3iiixTa)g et XXXI V, 8. xal eig. Cum tamen hic Vat Flor. 
Urb. aig omittant et verba poetae sint, uti recte animad- 
vertit Schweigh., ne dubita quin eig deleas. Ib. 4. pro 
fidla scribe fiak\ Non offendes XXXV , 7. in ai- 
idifyfiaTa. ol' ye, neque 13. in xai ante 'InnofiiSovTog et 
xai iriQtov, apostrophum tamen pones 10. in ^ ^Ayi^amoTj.- 
Sog. uti in eo^ quod 1 3. 6g rjv viog AyrjGcXccov tov EiSafilSov^ 
legitur, )ure offendes. Plutarchus enim in Agid. c. VI. tra- 
dit, Agesilaum fratrem Agesistratae, uxoris Eudamidae^ nou 
filium Eudamidae fUisse. Facillime autem ex superioribns 
og fjv vibg EvSafAiSov nomen tov EvSafiiSov hic temere 
poterat repeti, quod tu delebis. Non improbabis XXX VI 
9. nolifup. 'AoccTtp j sed XXXIX , 7 et 9. crasin adhibe-- 
bis in t6 vygbv. XL, 8. corriges nivTS oQyviaTg et 9. xa* 
&a oi naXaioiy nbt ex nsn Polybii (v. Lex. Polyfc.) xa- 

15* 



— 228 - 

I 

i^dneg erit scribendumy iiti XLI, 9. non Xav&dvowi 
inox4}ii.ovTegj sed ^Mv&dvovatv = edeudum et XLIII, 4. S* 
pro Si ante eig scribendum est. XLIV , 2. autem in ver- 
bis : d)X ofxcog dg ttjv fdv ^ovhj&ivra xaTctTeXBvaai ov 
QciiSiov* ngog rijv Si, x^v firj PovXrj , cpioei xar^ dvdyxrjiP 
6 Qovgj in Vat. et Urs. ov abest et pro ttjv Si in omni- 
bus libris praeter Aeg. B. legitur ijv S^^ utrumque recte^ 
modo S/j pro Si scribatur. Nam nunc de solo Byzantio 
sermo est^ cum de altera urbe Chalcedone scriptor a $• 7. 
loqui incipiat. Demonstraturus autem est situm utriusqae 
urbis eadem praebere videri commoda^ adltum tamen By* 
zantii faciliorem esse. Ad eam enim urbem^ inquit, vo- 
lentem appellere faciie est^ ad quam sane etiam nolentem 
cursus aquae te referet. Unde simul apparet^ minime 
post gdSiov plenius interpungendum esse. Ibid. 3. rot)- 
Tov kx KalxvSovog ydg ne muta. Ad ea autem qnae 4k 
leguntur: xai tc^ tfinooa&ev dcpidai xaTa qovv Schweigh. 
haec adscripsit: „Editi cum Bav. Aug. Reg. A. B. C. sic 
habent: xal to3 k'finQoa&tv dcpiaai xard^Qipy quod Reiskias 
ait idem esse, ac si dixisset : dcpidaiv iai/rovg eig tov cpeQo^ 
fiBvov ig To nQOG&Bv xaTd^Qovv^ demittunt se in cursum se- 
cundum undarum. Non prorsus quidem incommode^ sed et 
impediti aliquid haberevidetur ista scriptura et contrausum 
esse vocabuli xard^Qovg et omnino correctionem sapere. 
Codices Urs. Vat. Flor. sic: tojv ^fjtnQocr&ev dcpiaai xata 
(>oi}i/, absque conjunctione: quae cum necqssarie deside- 
raretur, quumque simul ex mendosa haud dubie scriptura 
sit tg3i/, lenissima, puto, medela fuerit, si tohS pro rfop 
restituendum statuerimus. Sic tco S* (ffjLnooa&ev idem fue- 
rit ac iv Si tco tfinQoa&evy porro vero, in ea itineris 
parte, quae conficienda superest. Cogitaveram etiam ro 
S' tfjLnQoa&ev , sed acquiescere in to) possumus. ifinQO^ 
a&ev est porro^ in anteriorem vei ulteriorem 
partem. Sic eig TovfinQoa&ev nQo^aiveiv^ porro pro- 
gredi. III, 79 1 6. 89, 9. 64, 1. Ad dcpidai non tam 
iavTovg quam Tag vavg fuerit inteliigendum , quamquam 
parum interest. xard qovv secundo flumine^ secundum 
vim fluminis III, 66 , 8. et alias. Habet banc scriptii-* 



- «9 — 

ram lu 1. et Reg. B. in ora.^^ At eqaideiii annm veram 
id habeo, qaod Vat Flor. et Urs. praebent, inodo drpimi 
scribatnr. Sententia loci tum erit : bas (j&iv) i. e. Bo- ^ 
vem et Chrysopolim porro {/finooa&tv) praetermittunt 
secundum flumen, nti nos dicimus: die lassen sieim Ver-' 
laufe dem Strom entlang liegen. 'AcpUvcci enim com ge- 
nitivo est: praetermittere, omittere aliqnid. Kaik^ 
auiem nou desidero/ quia per IffiTtQoad-ev oratio ejusque 
narratio. continuatur. Ib. 11. corrige Tavra ^gtL 

Cap. XLV, 3. corrige re elal. XLVIJ, 4. ne txxvh^iTcal 
*OXvfmi68(OQov , sed XLVIII, 3. emendabis dh 'Axccioq et 
8. r€ AnuTovQiov, L, 8. ts 'Axaiov. Non offendes 9. in 
HQovaiif. Oi^ sed lil, 1. pro tov nuTiQU tov Axcciov ex 
Plor. recipe t6v nuT^Qa tov 'Axcaovy uti 8. 8h ccXrj&ivmq 
corriges et 7. xal Sthqov feres. LIl, 7. in verbis: tcc 
^Xtj tcc xccTcchjcp&ivTU iv ToTg iQVficcacv in omnibus codd. 
^ abest, et Fior. cum Reg.. B. xccTCcXsiq^&^vTcc habet, 
ntrumque recte. Inteiliguntur enim hic iela, quae Pru- 
sias ex castellis arripuerat, quaeque praesidiis et castel- 
lis relicta erant, postquam milites abierunt: die den fe- 
sten Piatzen ([zur Vertheidigung von den' Byzantiern} 
znriickgelassenen Waifen. Ib. 7. legitur ix tov 'Isqov x^ 
QioVy ubi fortasse hiatus in articulo ferendus est^ ut- 
pote in verbis foederis. Certe ib. in x^Q^ov. V aut 8. in 
xeiG&cci. inavayxccGcci non offendes neque 9. in xal^ oaa 
Beqoe LIII^ 2. in xal ixovToov, sed 9. muta 8i aniiCTei* 
vccm LIV, 5. 8i avTovq. LV^ 3. inoirjGavTO iniSoGiVy ubi 
Flor. noiyaavTeg habet^ tu scribe inoitjGavT^ LVI, 8. ne 
dubita quin pro JSivcmtvGi ante o/ scribas ^ivaynevGiv ,ei 
ib. 5. <r pro Si ante inl. LVIII, 8. facile feres avfina" 
TTjd-i^vai. V. Ib. 9. nunc quidem haec leguntur: 6 8i 
AQxiSafiog iv tw neQi Tccg nvXag (a&cGfKp xal. nvtyfi^ Sia" 
rp&ccQij, sed vulgo omnes JoQifmxog vel JoDQifAaxogy quod 
h. I. praebent Aug. et Reg. A. cum Vat. Id ferri non 
posse bene demonstravit Schweigh. Ortum esse videtur 
ex (J* *AQxiSafiog, quod tu scribe. Ib. 11. tcc onXa et 
naw alGXQ^g legitur. Hoc tamen ex sola Reiskii conje- 
ctura est editum. Vulgo navr' alaxQ^g ex Bav. cnm 



— «30 — 

Aug. et Reg. A.| ndv cUaxgm Vat. et FJor. praebeot nit/^ 
iDquit Schweigh. ^uspicari possis navcctaXQ^^^ idque le- 
gendum esse censeo. Cap. LX, 6. t6 i&vog legitor et j 
8. in verbis : tot rjStj /Sot^&eTv dvccyxdC^Tui eciTfp Kma H» 
vctfuv Polybius xccrd Svvafiiv avTq) scripsisse videtw. LXI, 
3. in verbis: iiteTe&eixai dv particula dv ex Bav., qui tk' i 
men male imTe&fjxoi dv habet, est adjecta. 'EMTs&Mim . 
tuentur Vat. Flor. Reg. A. et Aug. a prim; maa. , sed in 
hoc mutatum in htiT^&rixei. Quod autem hic Schweigh* 
dicit, posse particulam citra errorem abesse, non dixe- 
rim. Quae enim hic vir ad Lib. I9 1. attulit, alins aont 
generis uno excepto loco L. XXXI, 7^ 13. ubi tamen 
non dubito, quin pro Taxu J^acjq scribendum eit tux *€bb 
Xa(xiq. IJiatum sequ. dv posse defendi saepius significavL 
Ferendum etiam est 6. %okeu '0. Corrigendum tamen 
LXIII, 8. Svo fifji^Qaq idemque LXX, S. abi Reg. A. re- 
ctins Sv ^fi^Qatq habet, quod etiam III , 59, 8. le|;itiir. 
LXIV, 10. in verbis: avveyycCovToq S* ccvtov^ Mcmmlam 
y^VTcg oi q^vloTTovTeg i^ihnov tov Tonov * 6 Si ficunhevg 
xvQiemag tov totcov, elg ^Sacpog xa&iilje repetitum verbnm 
Toif Tonov offendit. Videtur additam esse ui m^iEvmg 
objectum habeat, quod tamen facile ex iis quae praece- 
dunt potest suppleri. LXV, 11. scribe r' pro r« aate 
dxQccv. LXVII, 9* S^ pro Sk ante olxovofjLijaag et LXIX, 
7. S^ pro ^6^ ante vno. Ib. 1. in verbis: negl Sexm aru^ 
Sia^ dfka Polybium GTaSiovg scripsisse arbitror, ati oraai 
usus esse videtur 6. et LXXI, 11. in rd onXa atqae 
LXXIII, 2. in ro ^&vog. LXX, 4. in verbis: nokireif^^ 
G&ai avTJjv dele aijTrjv et 8. in Tcal vnb noi^v wlga 
imo, quo facile caremus, abest. Adjiciendum esse saasit 
Ursinus habuitque Flor. 

LXXV, 5. non offendes in xal dnccQaaxewa^ neque 
LXXVIII, 3. in SiatpiQovTa. ov neque LXXXI, 6. in 
nenov&ivai. '0 et xal vniQ neque LXXXII, 3. in Tffomp, 
'E^eTd^cov neque denique LXXXIV, 5. in SiccTijQiiiTet. Oi, 
8ed c. LXXVI, 1. pro ^JkeXl^g Si^ og Aog. et R^. A. 
bene praebent 'Jnelk^g fiip^ 6g. Respondent enim hnic 
/niv in seqn. Ov /ufjv, dXkd^ ut sententia sit: Apeiles qai- 



- «81 — 

dem Aehaeos male haberi . voluit , sed non Philippus^ 
^qaem Aratns adiit. LXXXI, 2. corrige Si^ei. LXXXIII, 
1* Tcwra dva^Eviag et LXXXIV, 7. 3iJ^cU.^g. Cap. 
LXXXIy ti. ra ano zfjg x^Q^Q an^axeva^ovro non inter- 
pretarer: omnes ruris copias convebunt^ sed potius: 
omnes «gri opes devehunt. Hiatas antem crasi tolli pot- 
esL Jb. 14. io verbis: Ta fdv ovv ndXai xai rd 7tkei(D 
fOBQi AaxeSaipbovmv eig ixdzeQov piiQog imo tcoVjAv ^tQfivm' 
ToS* ivagy^ara iarlv, dtp ov^KXeofjiivTjg okoaxeQ^g xa^ 
TilMtae zb ndrQtov noXiTevfm* d viv dij vq>* ijfmv Qii&tjGe" 
Toi xatd Tovgl dQfid^ovzag del xaiQovg» causam non video, 
cnr viri docti a codieibus recesserint, qui iocum ita ex- 
kibent except. Urs. et Reg. C. ecQfjrai rdSe. iwxQyicTara S* 
jknriv. Ita quidem Vat Flor. Aug. fteg. A. B,, Bav. autem 
-httQyitneQa S* iuriv, habet. Deinde libri omnes vifv S* 
v^* tjfAciv tuentur idque aperte recttns legetur. 8enten- 
iia entm est: maxime insignia qiiidem illa sunt^ sed nos 
ex ordine temporom res enarrabimus* Quod ad zdSe at^ 
dnet^ poterit hoc quoque ferri, si verba ita expiieas: 
qnod ad res antiqtiitus gestas et pleraque &eta eorum at- 
tinet, in ittrumqtte partem multi edisseriterunt haec. In 
hiatu noXirevfia' d nemo offendet. LXXXIII, 4. in ver-- 
bis : ^x^i ov nhm TQimv iifiurcaSlxav videtur i^«/ aliam se- 
dem habnisse, fortasse post fifinnaSifmf. LXXXV^ 8. in 
6 ^AneUJqg Polybius fortasse oti infra 6. arliculum oraisit. 

Hoc igitur in (ibro ex XVI hiatibus sex ex codidbus 
poteris et debebis toUere (XXXI, %. XLIV, S. 4. LI, 
1. LVIII, 11. LXXXI, 14.), quinque ex usn Polybii 
«lUsque de ciusis (XIX, 8. XXXV, 13. XL, 9. XLIV, 
10. LXXXV, 2.) et quinque hiatus gratiji (IV, 7. XXII, 
». LX, 8. LXX, 4. LXXXIII, 4.> 

Lib. V, II, 1. faciie feres mliii^. ovrcoj neque mi* 
nus Vlli, 7. Toitoi. *Exeivtftf. IX^ 1. xal lacag. X, 9. fAij 
ovTio et XI, 5. xal dffaviaficp. Sed V, S. eorriges Te 
'jbcccQvdffODVy neque dubitabis quin 4. pro Si6 oi cum edd. 
ex Bav. St mv id est ^ETrjaianf scribendum sit, Aug. ei 
Reg. A. habent St 6V, Fior. Sib. Ifo. 10. verba: oi^- 
ai<f&€Cv6fuvog Si xcu ix tov iuqi tov Hakovtfra Sia^ovXiov 



— «3« — 

avT&v TTiv TccaconQCPyfAoavvTiv corrupta esse jam vidit^ qi 
in marg. cod. Voss. scripsit: negl rov IlalovPTa^ Jm 
neQi Tov^AitBlXiiv^ IIccIovvtcc enim propter ipsam formai 
offendit , quia V, 3^ 4. ^ tcjv nccJMiiayv mleg legitai 
magis tamen 'etiam j quia de alia consnltatione s^rm 
esse non potest, unde Schweigh. explicat: ex hac ips 
consultatione ad Paluntem habita, et quia mod 
praecessit: ix Tijg ticqI ttjv TtoXioQxiav i&eloxaxfjaea^g. Nai 
haec oppugnatio est ejusdem urbis^ cujus nomen^ si era 
addendum^ potius in hac, utpote in priore sententia» addeO' 
diim erat. Equidem igitur conjecerim pro IIccXovvtcc Po- 
lybium scripsisse XaXovvTa ^ ut sentientia sit: tum exaf- 
fectata ignavia in oppugnatione , ergo in male pugnando 
tum ex oratione ejus in consultando, ergo in loqnenda 
sensit prava hominis consilia. Quod si probas^ ccvTtAv me- 
cum delebis, quod saepe a librariis esse additum non esl 
quod multis doceam. Sed xal ante hc non improbabifl 
Cap. VII, 1. in verbis: Tovg Sh AlTooXovg adwccrtiaovTai 
ToTg naQovGi Vat. Aug. et Reg. A. pr. man. particula A 
carent, sine dubio quia antiquitus S* recte fiiit scriptim 
Quod autem Casaubono hic ccfximcij Reiskio imxovQeTv vel 
inafivveev vel im^orj&eTv deesse videtur, in eo hon con- 
sentio , aSvvareTv enim hic ea vi est dictum, nt sit: im- 
pares esse. 2. corrige Siy rj. 7. Si, ix. VIII ^ 6. m* 
noT6 eig. 7. t6 Uqov. IX, 9. tb ojv. X, 7. ro; ieQCC. 10 
Si, iva. Xm, 6. et XIV, 10. Si ov. XI^ 8. nunc ex Aug 
editum est 6tc 6 <t}ikmnog y cum edd. ex Bav* den 
019-' 6 <r>/X „Eodem modo/^ scribit Schweigh. , ^^est ii 
Vat. sed superscripta litera r super 6&\ Unde intelligi 
tur^ qui factum sit, ut ^&tv tb 6 ^Uhnnog habeat Url: 
In Reg. A. miri sunt ductus scripturae super 019-*, pufai 
quoniam librarius non intellexerat vim scripturae, quai 
in exemplari invenit, quae eadem fuisse videtur atque i 
Vat. In Flor. (m. fallunt indicia} est 6ti ^ihnnoq aba 
que articulo/^ Equidem od** 6 verum esse duco, qa 
de 11SU V. Matth. Gr. gr. 6S4. XIV, 11. corrQZ. 
Schweigh. monente Reiskio nQog tov 'AneXkoVy cum ve 
teres mssti omnes darent nQog tov 'AneXkrjy quod editc 



— es8 — 

res iade ab Hervag. in nQog rbv ^AmlXfj matarunt et sic 
etiam Reg/B. nQog autem recte' h. I. est cum accusa- 
tivo structum. E!st: secundum Apellem i. e. Apellis con- 
siliis ducti. ' 

In cap. XVI , 9. ad verba : *H fiiv ovv rov 'jineXlov 
mi Tch itBQi rbv Aeovriov nQcciig Schweigh. haec satis 
probabiliter disputavit : ,,Sic piane Vat. et Flor. nii§i quod 
igdorant articulum tov, qui nescio quo casn in contextum 
nbsti^um irrepsit^ eundemque inde rejectum velim. Cum 
Vat vero et Flor. consentiunt Aug. et Reg. A. praeter- 
quam quod IdTcellij dent pro '^nekXov ^ de qna aberra- 
tioDe cf. Adnot. ad cap. 14, 10. Codicis Bavarici scri- 
pturam (^quam vulgo receperant]) rj /nhf ovv mQl tov 'AsuX^' - 
^ xul Tov AeovTiov ex librarii ingenio profecta est, cum 
is pariter 'AnBXXij in suo exemplari pro 'AnelXoif invenis- 
8et« Ib. 10. bene habet oti &v, sed XVIII, 6. in ver- 
bis: axfjLfiv yccQ TaTg Siavoicctg rjaccv fisT^ooQot ix Tmv nQOG- 
%mv6vT(ov vntQ tov ^eXinnov neQt Ttjv xccTcctp&oQccv tov 
BiQfwv, Tcai xa&oXov TaTg ip AlTtoXitj^ nQa^eai recte— offen- 
ditScaliger in dativo Tatg nQccieai voluitque Tccg — nQaieeg 
corrigi. Causa enim sane non adest, cur verborum stiti- 
etara a scriptore sit mutata. At equidem non hic, sed sn- 
pra in ix twv nQoanenT. vitium inesse censeo verbaque 
praepositione ix deleta ita struo: fAetitoQoi tiaav roTgdecc^ 
foiaeg tcov nQoaneiiTovTwv— xae Taeg nQcc^eaej ut sententia 
ait: Suspensi erant tum memoria et cogitatione eonim, 
qaae a Phiiippo (Jmo enim hic omnes libri tuentur et ego 
■eqaaquam e conject. Scalig. cum Casaub. et Schweigh. 
vn^ scripserim} de dade Thermiorum sive quod attinet 
ad eam cladem acciderunt , tum omnino rerum in Aetolia 
gestarum. Videntur autem librarii non vidisse^ genitivum 
tm nQoanenrovToyp rcgi a TaTg Seavoiaeg et inde ix addi- 
di^. Cap. XIX, 8. non offendo quidem in aTaSea. vnaQ^ 
X^, tamen anctor. Vat. et Flor. oTadiovg scribendum esse 
eenseo. XX, 7. pro a^eoxQeoe vnaQxovTcg scripserim a|/o- 
XQ^fog im. Vide quae «upra de hac re dixi. XXI^ 10. in 
\ verbis: TEJor/ S* ij Tciv Tonoov q>vaeg ToeavTfj , ifniQ wv vvv 
r ^ 6 Xoyog illa vniQ Sv vvv Srj 6 Xoyog prorsns sunt 



- «34 — 

otiosa et delenda. XXII^ 10. corrige ffi ip et XXIY, ft. 

atQ<xToneSevaavca iv avnp^ ubi apostrophum non minos 
poteris ponere, uti paulo post in ^i^ ^, quaoivis ibi di 
Hdl iv maluerim. XXVI, 5. corrige tb ano. 6. potest 
ferri xal inly sed 7. S' pro Si scribe ante av et 8. ante 
elQ. Facile feres 13. yiyvtxai. V et 14. iyivsvo. 6, non 
ita XXVII, 4. Si ante arpoQfirjGdvrmv. 8ed 6. nou im- 
probabis (iri ante oti^ ubi tamen Vat. et Flor. ore habent, 
neqne 8. inaveihTo. OL XXIX, 8. scribe S- pro Si ante 
iq>dvriaav idemque 8. ante 6. XXX ^ 4. corrige ^ni AXywp, 
8. <S^ inuSri. XXXI, 4. ijyovfied^a eivai. 

Cap. XXXII, 2. ne offende in einot, ovx vi^ktv x. r. Ji. 
Sequitur enim sententia ex Hesiodo etiam ab aliis jam 
sumta et sic proverbialis fere facta, neve XXXIII^ 4. in 
xcei ^lTaXiav. Sed ib. Si fjvayxaa&fjfnv npog avtbv dno" 
pUnuv est corrigendum, non quidem cum Aug. ja ndm^ 
Si dq avTov ^vayxda&fjfiev ngoaano^l^nav, id enim ex la- 
terpretis manu^ qui pro n^og exspectaverat eisy 4N*tum 
esse videtur, neque cum Schweigh. in fjvayxdad-fjcavy iiam 
quod sequltur SeSiOTsg Tfjv avvTikeiav twv dnofirjaofiivafp 
ita est intelligendum : quicunque de rebus hoc bello gestis 
audit^ animum ad eas advertat oportet, quia suspensus 
est, quorsum res evasurae sint; sed tantummodo ^ in^. 
Ib. 5. pro ovSi icp oaov, quod edd. cum Bav. Aog. Reg. 
A. B. habent, scribe ovS' i<p' oaov, quo etiam ducit quod 
in Urb. Vat Flor. ovSi aq>iaiv legitur. XXXIV, 5. pro oi 
npoTCQoi ovx scribe usui Polybii convenienter (y. VI, 9, S.) 
oi nQOTegov ovx^ quae quam saepe inter se sint permntata 
disces ex Lexico. Polyb. XXXV , 6. sine offensione ic^tor 
xai dloycog. XXXVI, 3. corriges Si amov, XXXVII, 9. 8i 
6. 10. poterit ferri ae^ Hqnjy non ita XXXVIII, 1. Si tig. 
XXXIX, 3. TOTe inl. XLl, S. Si 'E^fieiag et Si iniy ubi 
Aug. ini omittit, quia scriptnm erat S* im. 3. Si tafAog. 
XLII9 8. Si imygacpfjg. XLIII , 1. Si avTov. XLIVi 11. 
Si fj. Recte autem habet XXXVIII, 7. Seafuxmjgiifi. Eig. 
XLy S. fifj olov. 4. nokifwv. Avrioxog XLI9 6. nfoitfftifuui^ 
vov. d&Qoia&ifVTog. XLV, 2. xai dvvnoarccTog. Sed XLVI, 
1 1. in ardSia vnoxdra) ex Vat. et Flor. recipe araiUmfby 



— «35 — 

oti XLIX^ 1. ubi edd. c. Bav. rot; ^Bmyivovg habent^ 

Vat Flor. Aag. Reg. A. autem bene ariicalani omittant. L, 

13. apostrophnm pone in 8i cmBinaiAivov (Vat. malel^9i€/- 

noiiipiw^ et LI, 3. in verbis: 9ro/(^ SbZ ngodyeiP oScp ini, 

verbum oS^ recte est omissum in Vat. Flor. Aag. Reg. 

A. LVI, 1. pro 6 lccTQog suspicor scriptum sive promintiatttm 

esse icnrQog. et. 15. pro r^i^ ywaTxcc rov 'EQfAiiov conji- 

cio Polybium ex usa r. yw, rijv 'E^Qfieiov dedisse. LXII^ 

6. non displicet nQoaeTi&erto' oiy nequeLXIII, S. SmXti^ 

^i, (xvTfj, 11. tamen idem quod supra statue de tcc onhit. 

LXIV. 5. apostrophum pone in de uxfArjv. LXV^ S. in My 

o. Ib. 3. in b*AanivSioq edd. 1. %. jure articulum omittere 

videntur, vide infra 7. Kvamiag AlcoQiTijg. Ib. corrige 

etiam ro avTOj ati LXIX, 4. Si hsQov. LXX, 6. pro M 

^Ato^iov conjicio Polybium idem scripsisse quod Ap- 

pianus in bell. Mithrid. 86., dico hn\ TafiuQiov, idemqoe 

«tatuo 18. in ro ArafivQiov. Videtur enim ex similiini 

nominis monte Rhodi (Polyb. IX, %7. 7.} hoc Cbelesy- 

riae montis nomen jam a veteribas permutatum esse. 

Com tamen et faic et paulo post ante boc nomen , si 

ATo^vQiov scribatur, hiatus exsistat, inde concluserin, 

ati Appiannm, ita Poiybium quoque verum montis nomen 

TafivQiov dedisse. 

Cap. LXXI, 8. apertom est vitium in verbis: ^^otr- 
Xaficjv Si xai Ttjv nccQcc ToifToav iXniSa xai xoQW^^f nQo^" 
/ۥ Kcd xaTaaxcov elg Tijv rakartv, xvQiog yiyverai 'A^ 
Jie9v xai twv eig airra naQa/Ss/hfj&Tjxorayv , nam vocabulnm 
TcvQiog abest a veteribus libris, ex conjectura Ursini et 
ora Reg. B. insertum a Casaub. Item Scbweigh. elg 
avTu ex Reg. B. recepit oonjiciente idem Scaligero pro 
cett. dg avTo, neque minus Gronovius pro yiyveTcu con- 
jecit nsQiyiyveTai el Scaliger pro xvQiog iyxQaTtjg idque 
pesait post naQa^efiofj&tjxoTojv. Huc accedit insolitas 
verbi xaraaxf^ ^Q ^^ TaL usus de itinere pedestri. 
His igitur de causis verba ipsa, quae mss. dant, non quidem 
mataverim, statuerim tamea yiyverat ab its esse additom, 
quibos post xcd et ad praepositionem eig verbam aliqood 
fiottttn deesse videbatur. Itaqoe Polybiom haec serip- 



— «36 — 

sisse pnto: ngo^e (^processit^ xal Qetinm) xtmarz^ (u 
potestatem redigens in eaque tenens} elg r^ rahkar 
(sive ra?MTiVy qiiod est in Aug. Reg. A. B. Est: in 
Galaaditidem regionem versus, de quo praepositionis usa 
V. Matth. Gr. gr. 578, 3. a.} '^/iiktov (cujus loco Aag. 
'ApvXAxav et Reg. A. 'ApiU.(Dv habet. Est: Abila} xol 
r^v €ig avTO (\. e. x^Q^ov^ napa^afioij&tjxoTtov» Kcerix^ 
cnm genitivo strui disces ex Bernhard. Synt. gr. p. 175. 
Cap. XXXII, 8. corrige ^6 iQ^fjiovg, LXXIV, 9. in ver- 
bis: €D.x€ rov XQovov tojv Gvv&rjx^ aeij vniQ rcip Tunu 
fjuigog avTikoyiag xai axrjtpeig €la(f,€o6fA€vogj non intelligo 
quid a€l sibi velit, praesertim si ad f/A;^ refertur. Lft- 
tinus interpres explicuit per: ex alio in aliud, at hoc in 
ipso €lXx€ Tov XQovov inest. Mihi igitur a€i delendum 
esse videtur, quod quam saepe a librariis sit additam 
non est quod mnltis exponam. Quod si nou prohas, 
certe ad ^lorp^gofuvog referre debebis. Tum iamen eo 
magis in hiatu offendes. Ibid. corrige Si avaaxQWfiffh 
LXXVI, 11. ad verba Sii o^Schweigh. bene haec adje* 
cit : ^^Rectius delebitur 8rj cum Vat. et Flor. {ei Reg. 
B.).*^ Cum eodem Vat. LXXVII, 3. pro i&eXovrl tm^ 
scribe i&cXovTJjv avTcp. 9. in Si ivT^v&^v apostropbnm id- 
hibe, uti ib. pro t6 *Aniag naSiov videtur ro t^ *Axtitg 
n^Siov a Polybio scriptum fuisse. LXXVIII, 3. legitar to 
olov et 5. onoaa av , quod consueto more corrigeSi 
LXXIX, 6. ad 6 'Ala^avS^vg haec Schweigh. adscripsit: 
,,Sic bene Casanb. et seqq. Perperam 6 Aa/iav3evg ed. 
1. 2. cum Bav. et Urb. 'Ala^avStvg Vat. f lor, Aog. 
Reg. A. absque articulo, qno carere etiam poteramos.^ 
Tu enm dele. Ib. tamen 7« non offendes in Mtiiov^ 
''Apafieg. 

Cap. LXXXI, 3. auctor. Vat. Flor. Urb. xeexeivm 
scribe pro xai ixcivmv, Non improbabis ib. 7. noeeia&oi. 
01, sed LXXXII, 9. corrige Si iv. LXXXID, 3. in ver- 
bis: Tcp Si 'Avuoxcp scribe certe rrS S* Avtioxv, niri 
mavis , quod ego nolim , auctor. Vat. FJor. Urb. ^AvrioxV!^ 
delere. LXXXVI^ 1. ra oXa legitur et 3. xal tnfToi^ & 
corrige Si €lg et Si ii^cpdvTGtv. LXXXVII^ 5. pro verbis: 



— «37 - 

xal ufut TovTOig /lip veteres libri omnes xcci rovrotg ptip 
habent. Praepositio ccfxa enim est ex eonjectura inser- 
ta. ravTug fiiv edidit Casaub. ex Reg. B. , in quo tamen 
est: xccl Tumag fdv, ^chswexgli. censet aut afia necessa- 
rio inserendum aut (Tvve^aTt^cTede scribendum pro iian^^ 
oTBile additque Scaligero etiam a/Lia placuisse. At viri 
docti locum non recte intellexerunt, cujus sententia haec 
est: et his quidem i. e. legatis xai TovToig dimisit et re- 
liquit ad foedus firmandum Sosibium, ipse autem Alexan- 
driam repetiitl Dativus igitur recte ab i^aniGTeiXe neque 
minos^recte^ si vis, etiam ab imxvQ^aovTa {\ih ex Flor» 
pre cett. imxvQcoGavTa est editum} regi potest. Cap. 
LtfXXXyill, 5. in verbis: 'Hqcov yccQ xal rihavy ov fjLovop 
SSmxav i^SofiiixovTa xat n^vTs aQyvQiov TfilavTa, nQog rijv 
eig t6 ^ctiov ToTg iv tco yvfivaaifp X^QVY^^'^ j ^of fxiv w- 
gaxQ^ficc >t Ta Si iv XQ^'^^ ^Q^X^c navTeXcig, offendit Reis- 
kius. Incredibili^ utique summa , inquit , septuaginta 
quinque talenta ad oleum palaestrarum data» praesertim 
ab eo^ qui nonhisi decem talenta ad sacrificia publica de- 
derit^ decem ad augendos cives, nihil ad reficienda moe«* 
nia ^t navalia, in quibus praesidium et decus et sa-^ 
Ins erat Rhodiorum. Intercidisse igitur suspicatus est 
Schweigh. c. Reiskio haec fere verba: Td?,avTa ^Qog 
dvoixoSofiTjv Tciv T€iX(ov xal Twv vecjQicov xal nivTB doy. 
rdL Idem tamen Schweigh. in Annot scripsit : Vide 
vero, an per se stent ista verba i^Sofi, xal nivTe aQy. 
TakavTa et deinde. legendum sit nQog Si, Tfjv elgTo^Miov 
— X^^y^^'^^ i<^ ^st, ad haec, vel praeterea suppeditavit 
oleum omne. Sed obstare fortasse videbitur id^ quod pro- 
xime sequitur, Ta fiiv naoaxQVf^cc^tc,'* Equidem vitium in 
verbis: nQog ttjv elg t6 Hlatov — x^QVy^^^ inesse puto conji- 
cioque Polybium 7iQ6g tjj TiXaiov ToTg iv Tcp yvfivaaioi x^QV" 
yif^ scripsisse i. e. praeterea quod oleum exercentibus in 
gymnasio praebebant. Hoc enim non ad talenta argenti est 
relatum, quia fructus est in terra natus^ quod donum ea ipsa 
de causa donanti minoris erat pretii. Klg et nQog autem 
cam saepius permutentur^ cum articulus t6 in edd. 1. et 
St. desit, zrfv in ttj autem atque ^fOQtjyiccv in xoQvy^^ f&- 



- «38 — 

dle possit mutari ^ vides , quomodo haec ita potneruit 
a iibrariis scribi. Pro n^pre autem scribe nihnr* et pro 
Si ante iv S*. Ib. 6/ in xai dq praepositionem «/$ adje- 
cit Casaubonus^ cum abesset a mss. Equidem tamen 
eam nequaquam desidero, sed ex praeced. dg snppleo. 

Cfi|). LXXXIX9 1. in verbis: SvIm Si vcnm^jatfMtl 
nevr^Qcov xal Sixa r^irjQcov veteres libri omne» xal mvT^Qm 
praebent , quod Perottus in j| navT. , Casaub. ex Reg. B. m 
Sixa nevTfiQGyv mutavit Xylander legi voluit nevTmeaiSufa 
TQitjQiov. Sed de navium num^ro hoc dubium nectit Grooo- 
vius: 9,Quare tantummodo alimoniam decem triremiam red- 
pit (^v. 4.3, non etiam decem quinqueremium, ne quid dee»- 
set suo beneficio V^ Vide igitur, inquit Schweigh., an m 
scripserit Polybius: ^vlaSi vavnfjytiGifjLa xal nevTi^Qdav xoi 
TQifiQGyv Sixa, ligna fabricandis navibus decem^ partim quiii- 
queremibus, partim triremibus. Legendum erit aut ita, ait 
quod in mss. est, quod sic explicetur: ligna dedit fabrif'. 
candis et {\n universum} quinqueremibus navibos et (nt 
de singulis loquar} decem triremibus. Ib. S. in enome* 
randis singulis donis non oflTendes in TQtaxiha^ od^ovlm^ 
neque 3. in TQKTx^icc^ oixoSofiovgy ubi Schwdgh. rede 
monuit: ,, Post TaXavra TQiaxiXia pro commate majom 
pone distinctionem, quo haec a sequentibus magis aqa- 
rentur: nihil enim architecti ad Colossum pertinent, sed 
ad murorum^ navalium, aedium constructionem.^ • Ib. & 
haec leguntur: ^vXa ano ixxaiSexanrjxovQ Scog oxrctn^x^ 
eig GfprixiaxGiv Xoyov^ fiifQia* quibns in verbis jiAVQia e£r 
dit CasaubonuSy cum mssti dent fivQiag. Reiskius sasfir 
catus est eig atprjxiaxtDv ij Soxcov fivQiaSa (Boecleros ftlflO 
ex Aug. citaverat fivQiaSag pro fivQiag^. Schweigh. igi- 
tur censuit literam g ex vocabulo sequenti adhaesisse. 
At me quominus cum eo faciam impedit hiatus ^Xa Ako. 
Huc accedit quod singulare ligni nomen desidero, qnii 
GTQtoTTiQag inTanrixeig^ ergo aliud lignorum genus seqni- 
tnr. Qui aTQWTrjQeg cum trabes sint minores, quae miyo* 
ribus e transverso imponuntur, sane majores trabes iUafl^ 
quas Graeci Soxovg nominabant, desidero conjicioqae poet 
Xoyov excidisse Soxovg^ quocum verbo optime fivQiagtM^ 



— «39 — 

iet. Pro ivlce aotem tum §vXiag dederim i. e. mate- 
i omnis ligni in aedificio^ v. X, 87^-10. Quod eo 
,m commendatur^ quia in sequentibus ubique genus 
i per genitivum praemittitur ^ babes mSrjQov TccXavrcc 
txiXiUy nitrr.q TccXavru //A/a, &XXi]q (quo in hiatu ne 
nde, quamvis in Aug. verba nitTrjQ rccL xiX» desint) 
7g ^TQrjTag /ikiovg' ccQyvgiov — ixccrov — TCcXcctrra. Ita 
im optime nomerum singuiarem in adjectivis illis: ccito 
ribe ^qp) ixxaiSexccitijxovg ftt>$ oxTecnr/xovg , qui alio- 
n qoomodo explicari possit nescio, explicabiturr Of- 
dit in eo librarius cod. Vat. qui in eontextu ixxatSe" 
irjxcov habet, sed in iine superscripsit terminationem 
, in qua ceteri consenttunt. Miror autem quod Reis- 
s non tam hoc quam illud miratur, descendere Poly- 
m a majore numero ad minorem et ^^alius^^ inquit ,^di- 
set ccno oxraitr/xovg Smg ixxcceSexarr/xovg. ^^ Quibns 
liweigh. addit: „Possis snspicari dito ixxaiSexanr/xovg 

oxTcoxaiSexam/xovg vel Swg dxwTioxtcmr/xovg.^* Ai in 
mioime offendo si quis dicit : vom Holewerk {nnA 
ar} von sechzehnelligem an bis achtelligen herab ver* 
ach er 10,000 Hauptbalken/ nach der Art vonSpitz-* 
ken und 5000 siebenellige Querbalken. Cap. XCII, 
anr/lXdyr/, "^QaTog recte habet, non ita XCIII, 1. Si 
loiTcifisvog , sed XCVIII, 11. dfucQTapoi. '0 non muta^' 
y quod tamen facies XCIX^ 3. in Si evxaiQcog et 7. ia 
oQydvcov, non in xal eYxoai. Cl, 9. non dobitabis, quin 

Vat. i&ekovTr^v evvoovvToov recipia$ pro cett. k&elovtl 
'. itemque 10. cum edd. 1. S. et vett. codd. if xeiv^ 
-ibes pro eo, quod Casaub. et edd. qui eum sont se- 
ti ex solo Reg. B. dederunt: t/ ixeivo), CII, 8. scribe 
vt\ pro ndvTa ante dq^elg. CIII,^ 7. w(Tt pro oi<TTe ante 
uvy id quod ed. 1. consentientibus mss. habet^ Sotb 
im dedit primus Casaubonns, qqem ceteri editores sunt 
cati. CVI, 9. ed. 1. invitis tamen mss. in verbis: xal 
koinal noleig articulom omittit. Si quid omittendum^ ego 
tius xac omiserim. Ib. 4. ovnoff pro ovnore ante r/avxoi 
ribe. CXI, 3. ferre poteris xal vno et 8. SeSr/lxxnai^ 
\ietg. 



— 840 — 

Sunt igitiir hoc in libro^ si etiam eos hiatus quos ar- ' 
ticulus facit et quos crasi minus bene possis tollere/ ad- 
numeras, Viginti et unus hiatus, ex quibus duodecim (Y, 
4, XI, 8. XIII, 11. XVI, 9. XLIX, 1. LI, 3. LXV, 3. 
LXXVI, II. LXXVII, 3. LXXIX, 6. CI, 9. et 10.) 
librorum auctoritate sunt corrigendi , septem aliis de causis 
et i^ecundum Polybii usum (^veluti V, 10. XVIII, 5. XXI, ■ 
10. XXXVI, 5. LVI, 15. LXXI, 2. LXXIV, 9.) et dao 
hiatus gratia (XX, 7. LXXVII, 9.). 

Quibus hiatibus ex integris quinque Polybii historia- 
rum libris adnotatis restat ut in 

Capite tertio 

de vocalinm concnrsioiie in Palybii fragmentis. 

quaedam addamus. Praemittendum autem est in eo, qlaod 
hic plures reperiantur hiatus, non esse haerendum, pro- 
pterea quod compilatores et epitomatores saepe pro ar- 
bitrio suo singula omittebant, quibus additis hiatus a 
scriptore erat evitatus. Luculentissimum hujus rei eKem-- 
plum Athenaeus nobis praebuit in iis^ qnae supra de re- 
liquiis Theopompi disseruimus. Huc accedit quod praeter 
Augustanum atque Urbinatem codicibus illis, quibmi 
Schweighaeuserus in quinque primis libris est usns, ca- 
remus, inter quos Vat. et Fior. optimi erant. Discer- 
nenda autem sunt fragmenta ex Athenaeo aliisque scri- 
ptoribus petita, quae multo magis sunt mutata et ea^ 
quae ex Excerptis quibusdam sunt edita^ in quibus, oti 
par est multo pauciores reperies hiatus. 

In iis igitur quae ex Polybio ipso (^III, S. 6.} ut 
primum libri sexti faciant caput, sunt repetita (^verum 
exordium Majus in Excerpt. Vat. dedit, de quibus quae 
dicenda sunt, infra vide^ corrige awe^alero avrotgf ati 
supra jam est dictum. Sed quae II, 9. ut verba Poly- 
bii ex Dion. Hal. Arch. I, 32. afferuntur, ea ita sunt intelli- 
genda, ut sententiam solam, non ipsa verba Polybii con- 
tineant. Nequaquam enim ille scripserat liyerai <mo. 
Plures etiam reperies hiatus ib. in iis, quae ex Athen. 






— «41 — 

Xy p. 440. haasta sunt. Leges ib. 4. xal ^l^ n^ Al- 

j^oa&evetq) ;jf(>d5vrcf£ ccvrtp. 5. ^«« oivov. 6. tov avSgbq. 

Quae vitia aut ab Athenaeo verba Polybii male repetente 

aut a librariis male scribentibus, certe non a Polybio sunt 

profecta. Ibid. 10. addita sunt quaedam ex Excerpt. 

Yat. In his in initjo verba: 6 JfificcQdrov tov KoQHf&iov 

vibq post uievxiog ab eclogario addita esse videntur lecto- 

rum gratia, qui quae antecesserant, in Polybio non lege- 

rant. Cap. III ^ 9. nunc TcaiToi ovS* legitur. At Urb. et 

Aug. in contextu xal ttjv ovd\ sed id. Aug. in marg. eadem 

niaiia aXX oiS* idquecum ed. 1. et Med. in marg. habet. 

Idem tuentur Regg. D E. Oxon. et Le^id. Hoc igitur quin 

recipias ne dubita. IV, 8. in verbis : fieTafiaXlovofjg Si 

TavTTjq eiq tu tjVfirpvi] xccxa, Xiyta 3* eig TvgawiSa* ccv&ig 

hc Tfjg TOVToyv xaralmewg 'AQiaTOXQOTta tpverai^, ex sequ. 

TovT(x)v conjicio, Polybium non TvQawiSa^ sed TvQawiSog 

dedisse. Nam si TvQavviSa scripsisset, ab eo etiam Tav- 

TijQ^ non TovTODVy in iis quae sequuntur scribendum erat^ 

quia tum quae haec cognata mala sint, ipso.nomine pro- 

prio significasset idque primarium esset verbum^ de quo 

ageretur. Accedit quod tnm etiam non xaxcc sed xaxov 

exspectassem. Cap. V, 1. apbstrophum pone in Si wv. Ib. 5. 

in verbis : xal naXtv Ttokixixig Saea&at 6 Xoyog aiQet offehdOi 

qaia docetur interitus omnium hominum saepius esse ventu- 

ros, conjicioque Polybium ^aea&at TtolXdxtg scripsisse, ut 

sententia sit: et eos iterum esse venturos isive posse venire^ 

saepe ratio (^philosophorum} suadet. Ib. 7. et 8. non 

improbabis xal inty sed 7. in verbis: oneQ elxog, xard 

TovTcov eig rb 6fi6(pv?.ov avva/eXd^ta&at Scaliger pro oneQ 

conjecit dneQy deinde pro xard tovtqjv omnes codd. cura 

€dd. praeter cod. E. xaTa tovto habent et ed. 1. cum cett. 

edd. omittit eig. Conjicio igitur Polybium scripsisse: 

oneo eixog xat to tovtoov 6fi6cpvXov x. r. L Qriod si statiie- 

rjs scriptum fuisse^ facile unde cetera orta sint intelliges. 

Cap. VI 5 2. in verbis: fiTjS* dfAvvat TovTOig, ot ix^ 

TQifpotev in contextu ed. 1. etMed. est: olg ixTQafpeitjj in 

Urb. Reg. D. Oxon. et in ora ed. 1. et Med. olg ixTQi^ 

fot, in coutextu Aug. et in ora ed. 1. et Med. otg ix^ 

16 






— «48 ^ 

TQUifii. Qaas vero lectiones Aug. in margine habet bc 
TQiq)oi et t/TQicpoiev , a recentiori manu ex ora ed.^ * 1 
descriptae sunt. v(p wv iTQU(ptj voluerat Reiskius et unu 
Beg. E* habet ot ikTQiq^oiev. Equidem arbitror Polybioii 
olg ixTQicpoiev scripsisse^ unde cetera faciliime oriri pote- 
rant, explicoque locum ita^ ut Tovroig neutrius generis esse 
statuam^ quod ad ccfivvcci ea vi additum sit^ ut significetar: 
neque par referre iis (i. e. fiir das, cf. Thucyd. 1,42.}, qui- 
bus eum aluerint: Avomit sie ihn nabrten sive auferzogen 
i. e. dass sie ihn auferzogen. Ib. 10. inverbis: "'Otuv ovv %al 
6 nQO€GT(ag xal tjjv fuyicnrjv Svvafiiv ifxoav ael Gweniaxvfl 
ToTg nQO€iQTjfiivoeg xutcc Tug Tmv noXkciv Siuh/^ipeigj xal Si^ 
Toig vnoTaTTOfiivotg SiavefirjTixbg eivai tov xaT a^iav ^awi- 
(jTOig omnes libri oTav iv olg 6 nQoe^nihg (^unus cod. E. omit- 
tit 6} habent e( SiaXi^eig pro SiaXrjipeig. Conjecit autem 
jam Casaubonus oTav ovv 6 no, et Schweigh. aut oTav otm 
xal aut oTav S* av&ig 6. At mihi vulgata vera esse videtur 
lectio, modo ^ post oTav addatur. Sententia enim erit: 
Sin autem in quibus rebus is qui rebus praeest et penefl 
quem summa est potestas, semper illis viris, quos diximaSj 
opem tulit, in iis secundiim vulgi sermones etiam subditin 
id tribuit^ quod cujusque meritis convenit^ tum etc. Not 
diceremus : Wenn aber der^ welcher an der Spitze steh 
und die grosste Macht besitzt, in dem^ worin er den Vor- 
hergenannten immer beistand; auch seinen Untergebenei 
das Ihre nach den Gesprachen und dem Urtheile der Jlleng< 
zu geben scheint. Res autem in quibus suum (i. e. suau 
gloriam suumque praemium^ cuique tribuere dicitur, supr 
8. sunt commemoratae verbis : oTav afjLvvrj fUv ng nQ 
navTcov iv ToTg SeivoTg, icpiGTrjTai Si xai fievfj Tccg imq>0Qa 
Toiv a^jcifKaTccTCDv C^tmv. Ex nostra autem ratione spont 
apparet non post StaXe^eigy quod ex codd. pro eo, quo 
Reiskius voluit^ SiaXytpeig iterum recipiendum est^ se 
post nQoeiQTjfiivoig esse interpungendum. 

Cap. IX, 5. apostrophum pone in rdre oix et cras 
utere 8. in tcc alloTQtay 13. tamen noli turbare xcu in 
Qav. X; 4. scribe bis ^ pro Si ante 6y sed 5. neoffend 
in fiij ov. X\y 6. pro noTeQa ante aQicFTOXQcmxo» da m 



— 843 - 

Tcp' et pro Si eig S" eig. XII ^ 9. non offendo in ^roZ/rci;- 
fAcc. eL Sed XIII^ 4. poterit ihVfAoibg xac oaa coipUrb. 
et Aug. Tcai deleri. Ib. ante olcyv ^ pro Sh scribe. 5. mi- 
ror quod viri docti non in verbis ^ imnfji^iiaeoog offende- 
funt Postquam enim scriptor %. 4. de animadvertendi 
potestate, quam senattis habeat in delictis qnibusdam in 
Italia admissis^ dispntavit, transit §. 5. ad beneficia^ qui^ 
bu8 senatus singulis privatis aut civitatibus in Italia suc- 
currere possit^ affertque SidXvaiVy ^tj&uccv et qwXax^. 
Qaid autem in bis imTefinatg i. e. objurgatio sibi vult? Tu 
Bcribe potiu^ y tifk7iae(og i. e. aut censos, quo ordo alicujus 
definiatur. Ib. 7. in ngea^eiav nva, y SiaXvaovaav qoidem 
poterit facile comm. del. nv^ scribi^ mihi tamen ^ delendum 
esse videtur. Si enim %. 5. confers^ recte etiam ante 
SiaXvamg y non est adjectum^ sed solum ante cetera. 
Quidni in simillima hac sententiae conformatione idem fa- 
ctum erit? Pro Jia autem ante inivd^ovaav ne dubita 
qoin Ji scribas. 7. feres xal wg. Vitium tamen inest 
8. in verbis: dffiaToxQOTiXTj (paiveTai ij noXiTetay in qui- 
bns suspicor y TcoliTeia ab ^liis esse additum^ qui con 
viderint, ^ avyxlrjTogy de quo ordine hic sermo est^ 
esse supplendnm. In (paiverai. 6 contra nemo offendet* 
XI V^ 1. corrige ott^ ioTiv. 5. in verbis: iv latj Ttfif] 6v- 
Tcav ed. princeps iv Yarj Tifiijg ovrayv habet, quod fortasse 
defendi poterit. Nam eodem jure quo i^ Xarjg dicitur, 
poterit etiam iv laj] dici^ i. e. in pari parte scil. honoris. 
Quae si minus probas, fortasse concedes a Polybio iv 
laaig TifiaTg ovTonf scriptum fuisse. 18. in verbis: oiaxe 
ndhv ix TovTcov elxoTcog dv Tiva elneiv poteris nv* conji- 
cere^ nisi Polybius Xiyetv pro elitelv dedit Cap. XV , 1. 
non offendes in ^rj&^aeTai, '0, sed 4. corriges ovTe ifia- 
nafiogy oirre oyjcivia. Ib. 9. nunc quidem haec leguntur: 
Tovye firjv Sijfiov eig to SiaXvea&ai xai Xiav avToTg dvay^ 
xaTov ioTiy x^v ohog dnb r^g oixeiag TVXf^at nolvv to- 
nov dcptoTCJTeg. Sed praepositionem eig^ quam Schweig- 
haeus. supplevit, vulgo omnes ignorant, neque recte eig 
neque quod Gronovius proposuit nQog poterit legi, quia 
t;im prorsus non ij\teHigitur , quoknodo geniti\iis tov Sr- 

16* 



I 

fiov sit explicandus^ neque etiam pdpuli benevolentia ao- 
jQm ad beila finienda, «ed non minus ad alia^ quae $• lOi 
enumeraty necessaria erat. Reiskius igitor et Schweig^ 
etiam plura intercidisse sunt suspicati. . Qaibus tamea 
tantum abest nt assentiam^ ut quod vnlgo legittir venni 
' habeam^ memor significationis verbi dtaXvca&aiy qiuie eat: 
in gratiam redire^ veniam dare alicni (v^ XI| 
)t6y 3. et S9; IS., uti V, 85,6.> Dicit igitor scriptar, 
consulibus etiamsi longissime absint nt populus cum ipsis 
in gratiam redeat iisque benevolus sit necessarium €>■& 
Cap. XVI, 5. eorrige Si aci et gravius vitiam qood 
inest in verbis: d^dte rovg noXlovg xai nQOirix^i tw mip 
rm Siifiqi ^ GvyxXfjToq. Num Polybius ^ avyhrtoq x^ A^ 
fjup scripsit? Nam quod 'OfjLoiaig sequitur, neminem male 
habebit. XVII , 6. corrige rtva iartv. XVIII, 1. Bon of- 
fendes in /lij olov^ sed 8. scribe (T pro di ante i^ f/L 
XIX, 1. n^vT^ pro nivxe ante ivtavaiovg, Non impjroba- 
bis 8. oeal ii, sed 6. Si rjfjUgag. Quae deinde cap. XX, 
5. xal iiijg. 7. xaiy aci leguntur, feres, fortasse etiam 
quae 8. nspraxtaxi^iot ^ imtSavj quippe in numeris. Sed 
XXIII, 11. verba: ware firj nQOTeoov tov SeofiQv ip uiug 
Xgeiatg avaxal.aa&rivat , ^ tov Gidrjoov d^Qavca&ai non 
recte ita habere censeo. Disputat scriptor deRomanoram 
hastilibus narratque iis telum ferrenm firmissime et vali- 
dissime fuisse aliigatum. Non recte igitur dicet, non 
prius hunc nexum teli et hastilis dissolvi, quam fenrmn 
frangatur. Imo ferrum teli poterit frangi et tamen nexofl 
reliqui ferri cum hastili manere. Huc accedit quod Ang* 
et Urb. fiij non habent. Videtur igitur Polybius potios 
hacc scripsisse: atGTe ngoTOQov ^ tqv SiGfjLov iv TaigxQ^W 
avaxccXccG&ijvat tov GiStjQov ^QaveG&at. Corrige 15. A 
intQ. XXIV, 3. Svo fjyBfxovag et Svo ovQayovg, XXV, &• 
pro anQaxTa r^v avToig et 6. pro ijv onQaxra avroli 
suspicor Polybium utroque in loco fjv avTotg anQaxta 
dedisse. XXVIII, 3. legitur t6 oXov. XXIX, 7, Sifo mh 
Tat et XXXIII, 5. Si ^|, quae cousueto more corrigiea» 
Sed quae ib. 6. leguntur: Tmv Si TQtmv Gtjfiatoiv ava ff^ 
Qog ixccGTfj ixaGT(p Toiv x^^QX^ XefTovQytl Ij^mQffim 



— «45 — 

■ 

ToiccvTfjp ferrt possent, si maiiipulis singalis siogali- prae- 

positi foissent tribuni. Qnod tamen cam non esset, cam 

Poiybiiis ipse supra 5. dixerit: TQeig (oTjfAUiag) HTca^noq 

Tc5r xthagxfov StaXceyxpiVBej haec ferri non possent, etiamsi 

omnes tuerentur eodices. At junxit haec Casaubonns, 

prius ixaarri enim abest ab Herv. et cod. Med. , po- 

steriori ixaarq) carent Aug. Urb. Reg. D et Oxon. Tu 

igitar scribe ixaarrj T<p x^^^^QX^' Ih. 11. Schvveigh. non 

debebat Reg. D. Oxon. et or. Uervag. et Med. sequt 

scribens: ohiv€Q TxjQomi /idv xai Takka, fjtdkiara Si Tovg 

&snovgf ipa.fitjT ifinXsxofiavoi ToTq d^fiaat ^hoTiTwvTat nQoq 

Tfiv XQ^^^Vj fiT^Te kvofievoi xat nQoaTtimovTeg aXXijXotg ol 

Jknoi TOQaxScg xal &oQv^ovg ifAnoidkTt Ttp trrQccTon^Stp.Mi'' 

rum enim satis esset, cur hic oi iitnoe, , de quibus solis 

in iis quae antecedunt sermo est, addatnr. Multo re- 

ctius Casaub. ex Urb. et Aug. pro akl7ji,otg ol Innoi de«i 

dit ailqtg innotg y nis| mavis cum Med. et Hervag. in 

textu innotg omniuo delere. 18. in verbis: fiia ^ i^ana- 

am xa&^ r}fi^Qav arjfiaia ava fiiQog T(p arQtxTTjytp naQa" 

xoauj ijTtg afia fdv x. r. h arjfiaia aut delendum^ aut uti 

supra 10. ante xaff fjfitQav est collocandam. An naQa-- 

xotteiy ^Ttg ferri possit, dubium est Si Polybius ita 

scripsit, post naQaxotTel plenius erit interpungendum , ut 

per ijTtg novum quid addatur. 

Cap. XXXIV, 11. rjxet* iav^ XXXV, 3. JyetTovQyiam 

h\y XXXVI, 4. xal vnb recte poterunt legi. Sed 

XXXVII, 5. corrige ts ovQayog. 9. fer xai 6j sed ib. 

pro xal iav scribe xav et XXXVIII, 1. pro Ta avTa 

Tceha, uti 3. ante oxrc!) et eixoai S' pro SL Minime of- 

fendit XXXIX, 3. (pdXaQa^ ii et 7. yovet. 'Ex, sed 1«. 

corrige Svo o^olovg. Ib. 14. t6 iaov legitur, sed cod. Reg. 

D. habet t6 iaov, videtur igitur antiquitus to^^coi^ scriptum 

fuisse. XL, 7. et 11. pro tcc vno^vyta ede ^' vno^. 10. 

fer xai iriQq) et XLI y 4t. pro Ta ini scribendum Tcmi. 

Jb. 9. nunc quidem legitur xai ytyvrjrai eifavvonTog, sed 

Beg. D Oxon. iVIed. habent xai yivjjT^ evavvonTog, edd. 

1. 8. yiveT' evavv. y unde bene Schweigh. conjecit, id 

ortum esse ex yivrjrat 'avvonTog, idque uuum verum esse 



- «46 — 

arbitror. XLII, 3. miror quod Schweigb. Reiskium seca- 
tus scripsit xccl axcttalli^lovg ronovg y cum omnes libri 
xccl otcerallrjXovg ronovg habeant i. e» castrorum partes 
variant alio modo ad alia (allovg enim qaod Reiskius pro 
cett. aXXi^lovg bene conjecit, legitur in cod. DJ) et conve- 
nientia loca. XLIII^ 6. r est scribendum pro re ante^Ekuxfu* 
vdvSov. XLIV, 6. ^ ante ^ pro Si. 9. mnta ra oXa. XLVI, 1 0. 
corrige Styrey eL 11. ravra iart - p^ ubi alii oig habent Scri<- 
bendum certe ravr iariv' f]. XLVII» 1. in Sifo oqx^ Apo- 
strophum pone, sed ib. in vofioi. &» ne offende. LIII, 6. 
8k cixav muta, uti LIV, 6. Si a^xovv. LVI^ S. Si, ov8i» 
aiGXiov (jbXxi Siy alaXQOV ovSiv), sed 19, xai (oq poterit 
legi. LVII, 5. tamen ravra cig est corrigendum. 

In excerptis Vaticanis ab Angelo Majo repertis corrige 
1. Si oTi et Si <h(pekifAcoTatov. II. i^vxai inipoinag. Ib. *0n ip 
non offendit^ quia oti in omnibiis his locis in initio ab eclo- 
gario est additom, qua de causa bos hiatus non amplios 
commemorabo. III. corrige TQidxofvta STeaiv et in verbis 
elSivai oti (^ap. Lncht. p. 4.} quae Schweigh. jam com- 
municaverat, lege cum eo Sioti. 

KTumerabis igitur hic primum sex hiatus, qui aliis scri- 
ptoribus sive eclogariis debentur (\\y 8. 4^ bis 5. 10. 
et in Maji Exc. Vat I. } ^ deinde quatnordecim ^ ez 
quibus octo librorum ope possunt corrigi (y. III , 0, VI| 
3. XIV, 5. XV^ 9. XXXIII^ 6. 11. XLI, 9. et inMaji 
Excerpt. Vat. III.}, tres aliis de causis sunt emendandi 
(Vy 5. XIII, 5. XXIII ^ 11.3 et tres hiatus gratia saot 
mutandi (XIII, 8. XVI, 5. XXXIII, 1«.). 

Lib. VII, cap. 1. non verba ipsa Polybii, sed tan- 
tummodo sententiam et argumentum eorum, quae Polybius 
scripserat, continet, unde hiatus illi 1. iioxetXai eig. S. 
Swdfuvoi ovv — Seivd ^na&ov. 3. noXiooxovfjLBvoi vn' UAm 
vifiUf oi(n€ — xal HvSexa suam habent excusationem. Sed 
in cap. II, 1. corrige xard 'hoovvfiov. 3. pro T<p fmgcatiip 
'ItQwvvfJup Polybius fortasse 'hotovvfup T<p fUiQaxiq> scripsit 
III, 2. ia verbis: '0 Si 'leQcivvfiog y otb iv filau ivuov 
Tmv TtQ^aPevTcyv y Htprj^ avXXvnela&ai ToTg 'PtafAaiOig. Urs. 
€i'r' iv filaei ovtcov tcov nQea/Jevrdjv , «^r* iv fiiaet ovTam 



-- «47 — 

rtSv KixQxvSovioDv habet, quod sane ferri neqnit^ ita at a 
Casaub. Etn in ote sit correctum verbaque etr — Kapxv-' 
^or/W sint omissft. Sed jure offendes in verbis ehs sive 
&T€ iv pUaii ovTGfv. Hoc enim certe ex responso illo con- 
cludi non poterat. Quod autem Reiskius fii] »nte avXXv^ 
nBTa&m conjecit, displicet propterea, quod tum Hierony- 
mns satis pueriliter et inepte locutus esset. Mihi Poly- 
biustale quid scripsisse videtnr: '0 S* 'hQ&^vvfioqy elk* 
ffifieaog wv Ttav itQea^evT^v bitb. twv KccQXtjdovitov i* e. 
quasi medius esset sive inter Romanorum legatos sive 
inter Carthaginienses , i. e. quasi neutrius esset pa^is. 
Ib. 6. pro xal Jj^ ceywvtaaccvTaq ne dubita quin ex usa 
Polybii (HI, 103, 10. lOfi, 5. IV, 10, 3. et saep.) 
xal Mcty(oviaaavTa% scribas. In verbis quae sequuntur: 
(ULfjTi v€Q}T€()iamrev ol iv TaTg SSvQaxovatcig zatarpQovriaap^ 
T9g cod. Urs. ol omittit et TeaTarpQovrjaavTagipf Hthtt. Est * 
utrumque probandnm. ita ut sententia sitt Accidit, ut ti- 
mentes ne Syracusis oovis rebus stiiderent, aetatem re- 
licti pueri par\'i aestimantes (i. e. ei non muHum tri- 
bcientes} Pachynum usque navigarent. Non igitur erat, 
quod Casaubonus codicis scripturam de conjectura corri- 
geret. 7. pro r^ ixeivov scribe Tf/ xeivov. IV, 1. recte 
poterit legi xai 'Ovrjatyivt] xai ^lnnoad-ivrj ^ Hti V, 3. xal 
^vTovovgj sed ib. 7. corrige naQa 'liQtDvog. VII ^ 1. in 
verbis: VTiiQ T^g xaTaaTQO(prjg tov 'iBQODVVfAOV scribe usui 
Polybii convenienter T7jg 'leQ. Non autem offendes in 
verbis foederis t. IX. ubi hos leges hiatns 1.^ ^tTo^Av^ 
vi^g -- KXeofiaxov 'A&fjvaTov — JrjixijTQiov j imio. 8; Tcal 
^Hgag xal ^AitoXXmvog — xal ^HgaxXiovg xai 'loXdov — xai 
ijXiov — xai vSdtG)v. 3. KaQXV^ova* ivavriov — rov oqxov. 
(_4.) 'Awi^g — yBQovataarai oi — avTov, 6 av doxfj vfjtTv xai 
ijfiTv-^xai evvoiag — xai olxehvg xai dSekrpovg. 5, oaoi eiaiv 
— xai 'Jlwi/iav — xai 'hvxaiovg , xai oaae — xai i&vrj. 
O. xai If&vtj-^xai iv — avfifiaxia iv — X^Q<^* (y^^^EoTae — qov- 
XoTTOfAevoe tmo — xai imo *lTvXa/(&v xai imo — Teai i&voivj 
oace iaTi—xai vno — oaa iauv-^xai wro--o(70i cev --avfjifjtce^ 
XOi iv* 8. XQVo6fi6&a iyi — xaievvoiag — xai iictPovXfjg^fpe" 
),iai.(9.yEa6fAe&a-^xai id-vwp-^tpeliae. (10.) Kaea&B-^xai 



— 848 — 

fjfuv—xai vfAiV, 11. xal rjjuiTp^XQ^^^ f/t ^^i ^* IS* ^ 
fjfjuv — GVv&t]G6fjL€&cc * ciaT . 1 3. /U17 iieivcci avroTg •— 9uU 
'EniSauviaw. 14. oi' ehiv. 15. 3i aTqmfxut — X9^^ C^^) 
ofioiwq — xai iav — xai i&vwv-^a tifuv — tpiXiau C^'0 '^**" 
— Soxy fjfiTvSoxJi afjupoT^QOig. 

Cap. Xlf i. ie ra Uga simile quid nti sapni de ro 
uQov est statuendum et 2. in verbis: ei fdv fmvre^ag tp^ 
vaq Hx^iQ^ tq>fiy ixxcoouvy hiatos potest excusari. Sed & 
nequaquam cum Schweigh. '0 oz^i/ ^Ounnog est scribeii- 
dum, cum o^ ne unus quidem habeat codex. Reiskim 
conjecerat '0 drj. Magis mihi placet alia Schweigh. 
conjectura: avfifidxovq' ovq ^iL et ita Polybinm scri- 
psisse arbitror. Vitiosa etiam sunt XII^ 4. verba: xuir 
Tot vifp ovTi 'jtaQaXa^ovTi. 8chweigh. eogitaverat viip (tt 
TcaQaL Equidem uvTi delendum esse censeo utpote addi' 
tum ad explicationem appositi viq). XXXI^ 1. '0 "ui^ogA 
epitomatore additus esse videtur. XIV, 4. corrige Si ainbq, 

In Excerpt. Vat. Ang. Maji 1. legis xal alfi&mi^ 
TaTa. Ib. &vGai rtp Jiiy dva^aivei-^ravTa ix. legitur, 'ad 
quae verba Luchtius bene haec adscripsit: ^lnitio Jmjiis 
narrationis Polybii verba immutata et imperite contrada 
esse docet structura: Q}i3unnov.. ^ovlofjiivov., xqi (p^wh ' 
Toq.. dvfifiaivdi' — xai &vovTog.. Se^dfiBvoq.. igsto}^ Qiite 
deinde leguntur tu isQd et «(jpj/ , ixxcoQcTv jam supra ad 
cap. XI. sunt commemorata. 

Reperiuntur igitur hoc in libro octo gravlorefi hittos, 
ad quos tamen neque eos retuii, qui ab eclogario profecti 
esse videbantur neque qui in foederis verbis deprehen- 
debantur. Ex his octo hiatibus poteris duos codicum ope 
tollere (^III, 6. et XI, 8.}, quinque etiam aliis de caa*^ 
sis erant suspecti (lll^ 2. 6. 7. Vll^ 1. XII,^ 4.).et 
unus locus solius hiatus causa erit mutandus (Uy 3.}. 

Lib. VIII^ 11, 6. corrige iva, dv deleto commate et III, 
S. TovTo^AfiDjxaq. Quae deinde cap. V. leguntur^ abedi- 
toribus tum ex Uerone tum ex Suida sunt composita. Si 
igitur 1. legis: 02 Si 'P(OfiaToiy nohoQxovvTeq rovg ^vqO' 
xovGiovq^ tQyov ti/ovTo* "Anmoq 8' ijv iiyefmvy haec verba 
aperte non ita sunt a Polybio profecta. Hero enim 10 



- «49 — 

libello de repellenda Qbsidione hanc Pdlybianam narra- 
tionem (^Polybianam esse non ab Herone, sed ab Suida 
traditor} cum praecedente sua disputatione bis verbis 
connectit : TaJv yccg 'PcofAUuov 7fo?aoQxovvTWP rijp ^Svqcc^ 
Tcovauv , ^Anmoq S' rjv rjysfjirov x, r. A. Suidas contra 
haec verba uominatim Polybio tribuit: 01 SkTcofmtoi no^ 
JUoQ3covvT€g Tovg ^vgaxovaiovg ^Qyov bXxovto, ov XoytGa" 
juevoi Tfjv ^Agx^fivSovg SvvafAiv. ' Unde recte. concludes 
verba illa a Schweigh. interplusa (l^Ttmog d' ^v-^vjtevap- 
riovg) aut Heronis esse aut cerfe ordinem eQrum muta- 
tnm. Hoc enim non verisimile est, Suidam s. v» ^gyov. 
pluribus omissis temere haec C^3* ^^ i.oyiGdfievot x.t.X.. 
addidisse^ cujus omissionis aut additionis nulla idonea 
adest causa. Yidetur autem post Hgyov /e«V additpm fuis-( 
se, uti a Polybio sine dubio etiam eixovt' scriptum fiiit. 
VI, 4. corrige ojgtb ii, sed IX, 3. ferri debebit nQoao-- 
Sov^ oi et Siefp&eiQOVTo* ovx, XI, 1* &son6pn(^' og. 10». 
nuQeixovTo. o&ev. 11. uvai* ovSi. Xlf, 2. SiaT^d^Birau eL 
3. jjf^^^aaS*»/ • ov. $. xai avavSgcav. XIII, 3. avyygacpai' 
ogy quamquam negari non poterit his quoque in locis hic. 
illicab epitomatore nonnulla omissa aut aliter essecollo* 
cata videri. C. X, S. tamen corrige ovSinoTe dyavaxT^, 
cetv. XI, 9. (in verbis Theopompi) Sh dXki^h)igl XII, .5. 
di dvataxvvTiav* XIII, 3. ye im^akofievog. XJV, 7. ro 
£&vog. XV 5 2. Svo ^fiiQag. XVlI, 4. Svo ^. 7. Si, ev. 

XVIII, 1. ravTa 'AQtavov. XIII, 6. autem in verbis: vij 
jdta oTt ixeivrjg scribe vij J£ oti xeivrjgy uti XVIII, 3, et 
5. in Toif^AQtavov. XIX, 4. r^) '^Qtavtp. 8. Toi) ^AQtavoim 9. 
rrp 'jiQtavqt et XX, 1 1 . tov 'JlQtavov et XXII^ 4. 6 'Axcciog 
articulus et.hic illic fortasse etiam totum nomen ab eclo- 
gario additum esse videtur. Articulum si deleveris 
XIX « 4. itaQavTix pro naQovTixa ante 'AQtav^ scribes. 
Apostrophum pone etiam XIX, 2. in Si 'Avrioxog. 6. Si 
'uiQtavog. HXy 8. ivuy inetSdv^ commate deleto, et ib. ia 
rore intla^ofievog, XXII , 11. Si iyeyovet. Non offendes 

XIX, 11. in xat 'drt et XX, 5. xaVAotavov. Cap. XXIV, 
3. iu loco.ex Athen. VI, 13. petito Polybius neque 
rdXhi dvriQ neque SieaTQirpeTOy og scripsit* Ita etiam c* 



— «50 — 

XXV. in 'AQfAoacnu^ ^ nomen ab cpitoinatore ex ante- 
cedd. videtor esse repetitum. XXVI, 1 0. in verbis : Tav^ 
ovv ra fih non cum Schweigh. ilhid ovvj quod nallns ha- 
bet codex^ neque cum Reiskio Sij, minus etiam cam eo- 
dem pro Hri 8k rfjv r^g Xeiaq — iml S" iSoxovv rijv i^tap 
scripserim^ sed codicum scriptnram non mutaverim. Qaod 
si minus placet, solum (a^v post Tore addiderim, nt quae 
hic leguntur cum iis, quae cap. XX VII. sequantnr, con- 
jnngantur. XXIX. 9. Casaub. cum Urs. scripsit wg Ss al 
fiivy ed. 1» tamen cum mss. habet cog S^ ael fjthfy nnde 
eqoidem m S* ai fdv fecerim. Cap. XXXIII, 4. in ver* 
bis Tore fiiv Sfj afpijxe non dubito quin pro 8if a(f^x9 le- 
gendum sit Starp^xey coll. II, 54, 14. 55, 1. IV, 14, 4. 
III, 109, 13. XXXVI, 5. in 6 ^Avvi§ag articalum deie- 
verim, et ib. 9. in verbis: awecoQaTmg rijv nkarelav evSia- 
xoafirjTov ovaav , rijv imagxovaav fdv ivrog rov Siaretxi^ 
GfJUXTog^ (piqovaav Si naoa ro SioTeixiOfm ix tov XifUvog 
eig Tfjv ^ &dlccTTavy offendo, quia platea, quae sit in- 
tra murum arcem ab arbe separantem , simal praeter 
murum e portu ad mare externnm ducere dicitan Ta^ 
rentini autem navibus suis oti non poterant, qnia Romani 
arcem tenebant et cum arce simul introitum et exitam 
portus (3. xQaTovfTfjg yag Ttjg axgag tcov xara rov ela^ 
nXoifv Tonwv). Opportunissima igitur iis ea via sane 
erat, qua tuti ab iis qui arcem tenebant {ivTog tou Sta^ 
TeixiafiaTog') simul praeter munimenta portns (na^ rb 
SiareixiOfm tov Xifievog) in mare externum pervenire pot- 
erant. Quibus de causis mihi ix delendnm esse videtor» 
C. XXXVII. in fragmento ex Suida petito Polybius S^ 
pro Se ante i^ et pro oTt ioQrrjv y quia de certo festo 
sermo est oTt Ttjv ioQTrjv scripsisse videtur. De iis ao- 
tem quae in fine leguntur: t^ Si (^scr. J*) ohq} Sayft" 
hty inoXtoQxet y hoc tenendum , in Herone inoliOQxei 
omnino non, in Suida autem noXtoQxet esse additom, sd- 
licet, inquit Schweigh:; ut uno verbo clauderetar periiH 
dus et integra fieret oratio, cum alia atque alia apad Po-» 
lybium verba sequereutur, quae brevitatis cansa in nnam 
vocem contraxit Lexicographus, sive Epitomator Polybii, 



— «51 *'— 

ex qoo illud fragmentuin transscripsit Suidas. Similiter 
LoGhtios in Miyi Exc. Vat. ad verba: COn Tt^^iog — 
Sil^ h€S^v&€lg'—x(XTi(7TQ6tfj€v} recte adscripsit: ,^Verba, 
qoae ancis inclusimas , epitomatoris sunt/' Quae cum ita 
sifltfflecum facies, qui hoc in libro pleraque yitia ecloga- 
rio tribuenda esse ceusuerim. 

Lib. IX, I, 3. corrigendum est ys oL II^ 3. ra aXko^ 
rguc. III y 1, pro rov x^&^^^ ^ot) ^Anniov scribe rov X-^q. 
thfit 'Jnitiov, 4. verba : fjnqre, ixxcskeTad-ai ex conjectnra 
Heiskii satis probabiii snnt addita^ modo scribatur fjLijr^ 
8. corrige re, aSiakeinTmg, 9. in verbis : JoxeZ dk fioi al- 
tm toxrco yeyov^vai^ videtur r airiov rovro i. e. vo aX^' 
tm TovTo scriptum fuisse. 11. in avfx^vovta eixoroDg 
apostropho utere. IV, S. recte legere poteris ^TTaro. oL 
V, 4. de ra ola judica uti supra« 6. ne offende in ^il-^ 
%iSu. ^Awi^agj neve VI, 8. in fiii ov. X, 3. jam Reis- 
kias et Schweigb. verum videront in verbis: IloreQa Sfj 
ovv jfro Sif Si (^ac potius S*^ esse scribendum. Plura autem 
a viris doctis sunt disputata et mutata 7. in verbis : '0 yaQ 
omog^^ ogfjtcofievogj ovS^nore fiaxaQi^ei rovg rakXdrQm xcxti^ 
f^ovg^ olg q>&ovsT' afia xai ng ^og avrciv imorQ^x^^ 
^ ^ ^QXVS ano^aXovTOJv. Schweigh. haec adscripsit : 
j^Asteriscum in signum defectas aut corruptelae adposuit 
Casaubonus. Tum vero Reiskius ad h. 1. sic monuit: 
Forte ^S-^a^/^f/og legendmn est, et delendusasteriscus: uam 
qui sic spectat (scil. signa deornm affabre facta, his mo- 
dis parta, et templa deorum et basilicas, atque fora, et 
pnblica atque privata aedificia ad hunc modum , spoliis 
PQta gentium devictarum exornata) ille nunquam beatos 
Pfaedicat eos, quibus cum invidet^ tum una quoque su- 
bit eum cum invidentia adversus raptores, commiseratio 
^''ga spoliatos. Apparet ex hac intei*pretatione, sic di-> 
stinguendum et legendum esse: olg (p&oveT afia^ xai rig 
^oq avTov (non avrdjv} imovQ^x^i. Omnino , (^pergit 
Schweigh.) aut 6 &€oifi€vog legendum videtur, sicut rovg 
^^aofi^vovg habemus versu 9. aut 6 oQcofievogf iit Home- 
rico more verbo medio pro activo usus sit, aut oQfhv fjth^ 
seqaentibns fortasse aliis nonnullis verbis quae intercide- 



— «5« — 

runt ' 8ed ipsa illa mira ratio, qua se torsit Reiskius, 
ut e^ verbis 6 yag oijTwg &6(6fievog sententiam aliqnam 
exnrimcret, satis ostendit, alia etiamnum ex parte labo- 
rare orationem; cui facillime medebimur^ pntamus, si Cat 
diximus) ov yao ovxcag . . • fxaxaoiCjBi legimus et deiude ^oq 
fp&ovtl afiay xal rig ^eog vel a>g (p&oveiy ujAa 8k xai ng 
lfi,€og. Praeterea avTdiv defendi quidem poterit, referendo 
ad Tcbv ano^aX6vT(ov , sed commodius utique videtur cn/- . 
rbv vel avTcp vnoTQ^xei, subit eum misericordia.^^' At lo- 
cum non recte inteliexerunt interpretes. Polybius dispa- 
tat de errore eorum^ qui patriae conducere existiment, 
undiqne monumenta rapta in eam transferri. Inprimis 
dicit eos peccare, qui ejusmodi institutis (i. e. elegantia 
operum) antea non usi sint^ idque expressit scriptor in 
verbis 4. El fiiv yaQ ix toiovtcov oQfitj&^vTcg x, r. A.). 
Erunt enim, inquit, qui hoc moleste ferent, quod cives 
sui alienos mores imitentur (Catonem et similes tibi cogi- 
ta) iique qui simpiicissimo usi sunt vitae genere (c^Aoi^- 
arccTOig XQf^fitvqi fiiosg 7C r. A.)* Causamque addit hanc: 
Nam qui sic i. e. ab bis institutis simpliciBus est prof&- 
ctus (*0 yaQ ovrcog ogfioifievogy quod est oppositum illi: iu 
TotovTcov oQfiTi&ivTeg) nequaquam beatos praedicat qni aliena 
sibi compararunt^ quibus ut invideat seu irascatur (pro qpd^o- 
i^^r scribas (p&ovEZv) simul etiam commiseratijo qnaedam eo^ 
rum, quibus haec initio ftierunt ablata^ subit. Nostrum: aaf 
welche unwillig zu sein ihn zugleich ein gewisses lHit- 
leiden gegen die, welche es urspriinglich verloren haben, 
beschieicht. — De infinitivo v. Kiihner. Gr. gr. §. 826, 
8. §. 11. ne ofTende in fiij ov ToTgy ub. ed. 1. male fiii 
ovTotg habet, neque XV, 5. in fiy ov y XVII , 9. in Ti 
ovvj nisi ibi mavis Ti S* ovv scribere. XVllI, i, ccvTrpm 
ovxtTt. 3. xal ahoydig* XIX, 5. avfifitToia. otaw» XX , 4^ 
StS7/k(OTat. Ov. XXI, 7. xal trtoov. XXII, 6. or* av* 
XXIII, 4. fiTi oiov. Apostrophum pone XIII, 8. in So^ 
Tcovvra etvat. 9. J2 ixloyijg, XIV, 3. dt [(jTOQtiv. XVI, 3. 
et XXIII, 9. ^6 o. XXI, 3. autera pro oti post Btnfi a 
Polybio StoTt scriptum fuit. V. Lex. Polyb. quo haec le- 
ges: „Frequentat Polybius J/6r/ pro simplici or^ Prodiorj 



— 253 — 

vero passim a librariis nonnallis et editoribQS or/ temere 

erat invectum, ut monui ad 1, 10, 7. 1, 86, 10. V, 33, 3.^' 

Piura vitia etiam in reliqua libri noni parte re- 

periuntur, quae ab epitomatore profecta es^e viden- 

tur , veluti XXV, 4. in ^t 5k Maaavaaaov axQi^i" 

irregov Sifjxovaa , ubi Polybius fortasse ^i S* axgt/3i^ 

<FT€Qoy Maaavaaaov Sti^xovaa sct^ipserat. XXVI , 7. 

iviaq Sk xal %aQaanovS^aac VTt^fAeiva, ubi Si ex conj. 

Schweigh. est editum, cum Vaies. habeat yag et in No- 

tis praetulerit /oi^i'. In m8s.est Sagy unde facilei facies 

8* ag. Quod si probas pro kagaanovS^aai dabis nage^ 

anivSfiaev et imifietve cum fiBTaviaTag einoimv strues. 11. 

in verbis: (hfAoif yevofiivov avrovy airtov epitomatori nec 

Polybio deberi videtur. Non minus XXVII, 8. in ver* 

bis: Tov yao 'AxQoyavTog imo 'FoSicov aTKpxiafiivov y eixo^ 

TO§ 6 d'€6g ovTog -tijv ainrijv ^x^i nQoaifyoQtav y i]v xal na^ 

Qtt ToTg 'FoSiotg, nisi plura, certe ordo ab eclogario est 

matatusi C. XXVIII, 4. pro Su in nolloi) yi (al. Si) 

ml 6uj ak}ja videtur Suv scriptum fuisse. XXXVII, 8. in 

verbis tl fdv ofioia hirj Ta nQayfmTa vvv aptius viyv locum 

suQm post ofioia tenebit. Offendit etiam utpote in Poly- 

bio XXXIX , 3. SriXovoTi aneQ. Corrigenda autem sunt 

XXV, o. Si ix, 6. akXa ael. 'XXX, 5. ye aXrj&Biqi. 

XXXIII, 6. ro itQov. XXXIV, 9. tb inl XXXVII, 6. 

, ^uyuaTa vfiTv. Ferenda erunt XXVII, 9. xat 6. XXXI, 

"^- xui ild^^Te. XXXIII, 10. i/aijaaTo, c5 X. XXXVI, 

^' noliTcvfia. avd'' et 6. T/ ovv, uti XXXVII, 2. dvai. 

<^* Sed XXXIII, 3. in verbis: Sta Otlinnov ov fAovop 

«X Aug. Reg. et Vesont. da Stu Q>ihnnoyy et XXXVIII, 

4. cam Reiskio et JScaligero, non improbante Schweigh., 

^^Q post xal dele , cujus loeo omnes libri n€Qi tuentur. 

^st etiam in iis quae antecedunt r;}g airr^ scriptum. la 

<^&p» XLII. fragmentum ex Herone supra commemorato 

^st adjectum, quod tamen minime Polybianum esse vide* 

tur. Reperies in eo hos hiatus: 1. Tuxet bxvQtoaafjuivov. 

*' ^ctQuyevofuvot avTot, 6 fUv — oroAci), o — xai inntxp'^ 

^i ttnoxQova&4vT6g. 3. ay(ovtaafAivov , dncXniaavTeg ol 

^Xmteig^^tXiTfncp. (4.) o^ — r« ^av-^-ivSci^ dvayxdCeiv, 



— 854 ~ 

Cap. XLV^ 1. legis in fragm. ex Athen. X, 6. rnfa au 
YQccqetj sed haec sunt verba Atbenaei. In Ang.Sligi Ex< 
Yat. 1. legis seai iaTtv et oti &Vy II. ol ^fytviJTai, ul 
articulum dele et 6t€ fjaavj ubi or' ede. 

Ex vitiis igitur quae hoc in libro reperiuntar, paoa 
tantum (XXXVII, 3. et fortasse XXVI, 7. bnc refen 
potest) librorum ope, plura aliis de causis et ex usa Poly- 
bii (111, 1. 9. X,3. 7. XXI, 3.), cetera hiatns causa (XXV 
4. XXVI, 11. XXIII, 4. Slaj. Exc. II.) sunt emendanda 

Lib. X, 1 , 7. non offendes in rov. cmoy sed 8. pn 
€lq Tccgcevra iTtoteiro rijv vitBQ^oXrjv antiquitus fortasse d 
TccQ. Tfjv imBQ^o).7jv in. scriptum erat. Ib. in verbis olw 
€1 ijxTcoQiqi pro olovtt legendum olov esse videtur. Pr 
ifinoQtq) autem ex Aug. et Reg. E. recipe ipmoQeiqi. Ca[ 
II, 8. leges xal anb. 4. 8i iartVj quod corriges. 9. aui 
tem npXtTevfia" ovre feres. V, 8. in verbis: nooel&om 
airvov eig rov anod^detyfiivov roiiov^ avrov a Schweigh. 
conject. est additum, cnm in libr. mss. non reperiatur. £ 
est addendum, certe non post nQO€?.&6vTog , sed post to 
nov est addendum. 6. corrige a?2a vnaQxoDv. VIII, 7. ai 
verba : wg S* inl ro noXv xal yiyveTai rtg Toaavrfj anoxot 
QfjGtg xa&' TjfiiQav inl SeiXrjv orpicev, „Post ista verb 
suspicari licet cum Reiskio/^ inquit Schweigh., ,,interci 
disse quae referantur ad praecedens vocabnlum Toaairt^ 
in hanc sententiam: cSfrre rov ^ov?.6fAevov ravTjj aatpcdA 
ngbg ro retxog nagtivat dvvaa&at. Conf. C 14." Fortasst 
tamen (quemadmodum idem monuit vir doctus) mentt 
etiam intelligi ex iis quae praecessernnt) haud incommodi 
poterunt liaecce verba coGre ^arrjv eivat ttjv XifAvrjv. SxA 
id si statuas , pro roGavrrj legendum videtur Totaur^ 
Equidem pro TOGavrrj conjecerim avrijg. Hoc enim si te- 
gitur, omnia bene habent. IX ^ 7. apostrophum pone ii 
Si ifiSofiaTog. X, 1. minus offendo in Ai^a, oVy quia re- 
lativum non ad Aifia, sed ad praeced. x6?.nov est refe' 
rendum, post Ai^a igitur plenius interpungendum. 9. coH' 
tra in verbis rovrqi S 6 ano Ttjg SvGBtog articulus 6 ^ 
ed. 1. 8. et Med. abest idque recte. Sunt enim non dtf 
certi colles intelligendi, quorum aiter 6 fih fAiytoTog i^ 



— «55 — 

riJQ avoToXijgf alter o a^Jto r^g Svamg erat, sed plares, 

quorum 6 jU^V fiiyi(nog ano r^g avaroXiig jacebat» alius 

huic oppositus ano rrjg Sm^oog^ ceteri adversus septen- 

trionem (o/ Sk Xotnol — ngbg agxrovy Yidetur autem cum 

recte 6 ante ano Svaecog in libris istis absit^ post c^i^r/- 

outrai rig excidisse. Ibid. 10. in verbis: al Si Xomai cU 

Tciv iXaTTovoiv ^ovvdiv vmQoxal t6 ngbg aQxrov atfTfjg (Ji4- 

Qog ne^i^xovai. iScbweigh. vulgatum: TaZg rdiv iL fiovv. 

imeQoxalg ex conjectura in ai—vnegoxal mutavit, Scali- 

ger* autem Grooovius et Reiskius ai loinal in oi Xoi%oi L e» 

X6(poi mutandum esse videruut. Quibus quidem Schweigh. 

oppofrit: se non intelligere^ quid sit hoc: oi Xoinoi (i^ 

ipoi') raTg tcqv 'ikaTT6v(ov fiowcjv imegoxaTg x» r. X. At 

Xotpog in universum coilem sive majorem sive minorem 

significat Potest igitur scriptor bene majores X6(povg 

discernere et deinde pergere: ceteri objectu minorum ca- 

cuminum circumdant urbem. Ibid. 13. in ra vnoCvyio. 

XII, 7. ra oXa non haerebis neque ib. in -d-a^Qri^Fei. ovj 

fortasse etiam non XIII, 5. in n avrtp. 8ed ib. 9. in ver- 

bis: 0T€ Si xal Soxovg ^ n toiovtov iyx^^QV^^f^i^^ ^ni^QinTBiv 

oi ini TCQv indXieofv omnes libri oi ommittunt, quem arti- 

culum Schweigh. e conj. Reiskii addidit, Casaub. autem 

e conj. ano pro ini edidit et pro Soxovg ^ re deuique, 

quod Casaub. bene dedit^ Hbri habent Soxovat ru Mihi 

.autem neque articulus necessarius esse videtur, est enim 

subjectum ex praeced. to^v a(iwofi4vow supplendum, ne- 

que ano. Nam inl hic loci notionem tenet. XIV^ 8. noii 

haerebis in ro vScoq, neque alia de causa XV, 11. inlPo)- 

/ueToi* Eigy sedXVI, 5. re a^Qooarovai et rci; oXu emenda* 

Cap.XVIII, 12. in verbis: ovx oQd-cog, H^ptj^ ^aTQa- 

rt]yi tton offendes , tacendum tamen non est ^ (u a* 

Schweigh. ex Suida esse additum, cum ceteri hanc 

particulam omittant XIX, 1. Msru ravra naQeSiSbv 

roTg tafiiaig ra XQVf^i^^ $ oaa Sijfwaia xcct^Xfi^p&ti roip 

KaQxnSovixov y recte quidem a Casaub. Sfjfwaia pro cett. 

Stjfioaia est correctum; mihi tamen videtur etiam ra XQV' 

funa non a Polybio profectum esse. XX, 1. corriges 

nva ivm Facile feres ib. 7. noXifiov. 'En^ et XXI ^ 1. 



— 256 — 

avrat. Al. Ib. 3. Casaub. verba tcgI avaavQOffii m 

sede sua post Tovrotg $. 2. expulit. Ibi in omnibi 

bris rectius legitur: nQog Si Tovroig ocvaGTQorpi] (re\ 

in priorem locum} xal fxera^oXrj (et conversio in pi 

oppositam}. Vide Schweigh. ad h. I. Corrigendun 

porro 3. Sk kmeQiGTiaGfxog. et 4. elg ovkafiovg re tcc 

iitnaoxiag. Hoc qnidem in loco libri omnes d-eeiXa^ 

&€eelag habent, pro quo corrupto vocabulo in ora 

et hinc in ora Herv. est xad-' hag. Unde Casaub. 

cit ovXafiovg re xai llag elg litnaQxiag» Debuerat sa 

inqnit Schweigh.^ xal tkag xai innaQxiag. lleiskius d 

cit: eig ovXafiovg, airexccr^ ikag elg innaQX^ag. ScUlv 

denique locum dedit^ uti snpra scripsimus. Equidem 

Scaligero, nihil utique repugnante Schweigh. , scribei 

esse duco: elg ovXafiovg^ eig llag, eig innaQxiag (< 

loco nonnulli codd. Reg. F. b. G. b. Tiib. 1. male inat 

pi-aebent.). OvXafiog tum turmaest, quae (v. Polyb, 

^8^ 3. et sq.) ex triginta, 1%^ ex sexaginta quatuor 

enim numero Polybium usiun esse scribit Aelian. c. 

et innaoxia ex DXII. equitibus constabit. Ib. 9. in 

neQicpioovrai oi no7J^oi roeg naQayyeX7.ofx^votg in aliis i 

est <jvfx(f>iQovTat, in aliis naQayyeXXofxivotg, Polybium ai 

verba potiiis ita colloeasse roig naoayyeXX. oi no?.Xoi ve 

mile est. XXIV, 3. legisr^i 6)m. Ab epitomatore pro 

sunt, certe in brevius ita contracta, ut argumentum 

riim, quae antea narrata erant, indicent, qnae ini 

XXVI. leguntur: ^iXtnnog 6 (iaat7.evg MaxeSovtov fur 

ixre7.^at rov rwv NefxitDv ayayva, av&tg et cetera, 

deinde Polybii sunt. Ib. 5. mutanda suntverba: Jti. 

XQCofxevog rf] xara rrjv naQentSTjfxiav l^ovaicc avaiSrjv. \ 

Sip pro avaiSrjv recte jam Schweigh. ex satis idoneis 

gumeiitis legendum esse suasit. Sed ego aptius e 

legi censeo ry — aviSrjv iiovatt^ , quia scriptor relat 

est^ quod ex §. 2. intelligitur^ eum regia licentia, < 

in peregrinatione e£Frenata erat ^ usum fuisse. Lic( 

peregrinattonis contra quaenam sit, minus luciilenter 

paret. Ib. 7. in alio fragmento ^tXinnov ante ovr 

eclogario est adscriptum, ut significetiir, de quo S€ 



— «57 -• 

sit. Cap. XXVII, ^6. noD puto Polybimn ipsam verbt ita 
dedisse: aretXiaTogovou* axpav. 7. scribe rip* pro revu 
ante affogiccp. XXIX, 4. minus offeudo in noQ^vea&ag* 
bptQi(oq iieque XXX, 5« in uva^o'kn. ^O&ev. Cap. XXXI, 
6. vitium est in verbis : vv awi^aiVB 9$6ia&ai ov fiaxQop 
v^g TapLfiQoxoqy in quibus ^if^ quod libri non babent, poteris 
omittere y ut parenthetice dicta sint verha, et xeTa&ai 
cvpi^iVB scribere. Non scripsit Polybius ib. 8. x^Qcnm^ 
fjLora^ diitJia inixBiTOy (num AnXa x^Q^^f*^''^' scripserat?) 
neque XXXIl, 1. in. ^6^ oi vnaTOi, CquA^ epitomatoris 
verba esse videntur^ neque 4. imeQS^^ia ixeivfopy, ubi 
xeiwiav legendum erit Facilius id credam o. ubi Siane-- 
(pevyoTa. 01 legitur, coiTigendaque esse duco 9. et 
XXXIII, 4. TU oXa. XXXII, 10. noTk avayxa^/[aaiv et 
XXXIII, 3. fiah)i ^ixoTonq. 

Cap*. XXXIV, 8. in verbis: aQXvrog eivajL ifiovXii&rj 
Tijg TOiavTfjq oq/ia^s., (3.) fuiXiaTa nt%eiafi4voq ovtfoq Ttjp yv^ 
paTxa xai rc^ Tixva xofiteTa&aiy xal So^fu ov xar apayxtjp^ 
aXku xaTa nQo&eaiv atQeTa&ai Ta ^PiOfAaiwv primnm . etvai 
ex sola Casaub. coiijectura est additum, Ursinus dedit 
^yevia&ai post ifiovXfj&v* Deinde r^g. TotavTtiq idem Ur- 
sio. et Casaub. dederunt pro Tijq uvt^, quod est tn li- 
bris., Schweigb. mavolt Ttjq avTcjv^ . Tum post nenet^ffU" 
voq vulgd inserebatur comma, qupd Schweigh. moneiife 
Reiskio delevit, quoniam cum (laXiara arc.tis6ime in sen- 
tentia cohaereat - ot^co^. I^enique in eo, quod seqoitor 
xal So^ haesit Schweigh. dicens, nec sententiani beHe 
cohaerere nec constructionis orationis satis constare Ffr- 
tionem^\quum aut So^eiv oporteret scribi ant S6§ai av. „Nos 
quidem,^ inquit, „non dubitamus, ei So^ai scripsisse Po- 
lybiom.^ At mihi lectio codd. hic minus.vitiosa'esse vi- 
detur, si cogitas Polybium haec scripsisse: oQXvyoq ifiov- 
kyihi T^6 avT^q (ejusdem defectionis. quam Hispani molie- 
bantur) oQ/iijq (fidliara nenetafiivoq ovT(oq Tijir ywatxa Tsal 
%a rixm xofii^a&ai') SoSai xal (ita ordinem verbenim ex 
xai So^at mutaverim) ov xar- apdyxvp, aUxc xcera nQo^ 
^eaiP oiQela&ai ra ^JPoBfiaiafPy ea vi ut sit: volebat auctor 
ejusdem defectionis videri (e!pa$ «nte Soioi- poterat addi, 

17 



— «58 ~ 

potest tamcn etiam abesse) neque neceBsitate eoactaSi 
sed fiponte ad Romanos defecisse. Ib. 10. noli haenAre 
in. nQayfAccTa. 'ESexcaPy sed XXXV , 1 . articiilum rov dete 
ante 'Efexcivog et vn scribe pro tmo. XXXVI , 6. feres 
xcci inl XXXVII, 3. xai ijSv- et XXXVIII , 3. BA^ 
AEAy ol ptkvy quamvis hic exspectassein eodeinjiiiodo 
qno XL. BA)S1AEA nQOGtfojHfotfVTOiiv legi. Ib. 10. cop- 
riges Svo i]fi4Qaq et XXXIX, 6. in verbis: rovq pth ah^ 
Tcjv nQoammovTag ix n^Myiov icfovevov est ix «2«//oti^ 
quippe quod non ad itpov^vopy sed ad nQoai$tnTovtciq pei^ 
tineat,ant6 hoc verbum coiloCandum. Alii volueront n^o^rtU' 
movTeg, XL, 5. haec nunc ex coDJect. CasMab. legaflMr: 
^aaiXevg y€ /jii^p oijTS i&iketv etvcciy ovtb ^^eo&m nec^ odStA 
Aidvai omiies ignorant libri. Mihi igiturcbm haecce prae- 
cedant: ^aathxog fiovltat^at xai XfyBa&ai^^To&l — vna^x^ 
videntur verba simplicius ita corrigenda esse: .pctaiXBvg 
ye fii]v ovx i&Hetp ovdi Xiyea&at i. e. regem qaMk9a 80 
ne appellari qoidem velle. 8. pro vn€Qq)QoveTv av i^oAjif^ 
Si IlonXtog ToaovTov x, r. A. quod e coDjeCI. Casaoh. 
est editum, cum Augi. Regg. E. F.. G. scripserim': wU^ 
q>Qov€tv av inoirjae, HonoXtg (codd. tamen lifale post 
lI6n?uog interpuDgunt) Si (hoc cum Ursino est adjioilM- 
dum) ToaovTov x. V. L £d. 1. Me^. Vesont aialeltft- 
bent: vnsQq^Qovetv aVf 6 inoiriaa HonXtog» Ib. 9. veciw: 
ciare^ ov/aeZ^ov aya&ov — ov ToXfi^€i€y — tcir* ixetvoQ^ 
cooject. Casaob. ita suat edita. Ursin. voluit «iff |>ro tfior^, 
'Cum in libris legatur: og ov fjut^ov — ToX/uitjaeiey omiosa Uc 
-iiegaDdi particula. Cetera recte snnt correcta^y-JBeriiia 
og aut fog cum Urs. quod malim aut aMri^^ facie|idum'erat 
Ib. IS. dv€X(oQf]a€ fL€Tcc.Tf/g Svvdiii€(og eig TaQUxiiiftt^-iBJitd^if 
tovrotg ab Urs. et Casaub. est correctum fi4 Taf/etSfAiHig 
quod .libri hahent. At cum sequatur iv xdiftoig roA? t»- 
noigy mibi TaQ££XjiJvQg a Polybio scriptom fuisse ^videtar 
i. e. regionem. > '..nr.t.^i 

Cap^ XLI, a. corrige Si {AxtcQV&vag et XLiil^ 6. ii 
^X^iVy sed XLI^ 7. ferendum xai inU XLill-, 9. M«i As^ 
xovQiag et ib. 8. nvQaoi. "A(jftt. XLIV, -3; in verbis : h 
Si TovTotg fiiaoig ifinexf/y^vai J^axtf/Qiug Stjff^fiil^ 4iQ} 



Ito fn^v TQtSaxtvXu ' quae aiicis inclnsa sant, adjecit Ca- 

Bauh. Reiaktas aut ^iku aut ivhitpicc TcccrceTCTfi/tipLivu vel 

^wafiQiaq xarceTCTfjaifiiwx^ conjecit AJiquid excidisse 

qiisque fiicile coocedet^ quid tamen exciderit quis dixe- 

ril? 7. crasi atere in ra uyy^Ta et 8. in ro v/q6p, uti 

feres jpod 6fwAo9. Sed XLF., in verbis : Tccvtcc Si jSoccxv 

^ Ti T^ ita tmw awf&fipLUTW» nvgoBkxg iSakXax^ca So^ 

jKi- ofiOicog ^ icTaf aoQiGza primam libri omnes pro T^g 

— «vip9ei(D^ quod e conject. Casaub. est receptom^ habent 

mA rr^ — nvQff^iif, uti ed. 1. et Aug. aut Tp nvQOiif ati 

B^gg.F. G. Vesont Tub. Deinde Soxi^l' ofAOiQng ^ a Casan- 

bino est datam pro solo ^^, quod est in codd. Gronovios 

^pHdeiiiBveaitin sno intra YmtHAt*^^Mx^9*6fjLoi(oq d iai-h 

&6f.y sed id -e eoiijectura ortum esse jure suspicatus est 

SdiweiglL Scaliger conjecit : i^riJlccxc»/^ afia ^ iariPy Reisk. : 

i^iXccxcKy iv akXoig 3* icziv, £go locum iacilius etiam ita 

emendari posse censuerimr Tavra (^ea, quae Aeneas dedit 

praeceptaj f^ ^Qccxv fiivtoi (pro fiev rO Ttjv (pro libr. Tff) 

8i& Tdip GVP&fjfMCToav itvgaeiav (pro codd. nvQOBicfi ii^aJLka^ 

Xipat (vi transitiva ut sit: mutasse) fAijS* (sive fttfdiv') 

ktiv aoQtara^ ut sententia haec sit: Haec autem Aeneae 

pmecepta profecto rationem per signa conventa sibi ali- 

quid fiigni/icaadi paululum mutasse^ nequaqnam uon sont 

definienda sive ne obscura quidem sunt. Quae si pro^ 

bas, sane conjicere poteris aoQiGTov. Ib. 9. pro fiixQt av 

seribendum erit^ quod, uti videtur^ etiam SchweiglL vo- 

lait, fiJiXQ*^ &v. Ib. 6 tT€Qog fortasse mutandqm est in 

iuQog et XLYI, i. ixdreQot ante isii tov Tonov asoi 

Graecoram eonvenienter inAxaneQogt .Ib. pro ^i^ avXi^ 

axovgy quod e conject Scaligeri Gasaubonus primas edi^ 

dit pro cett. libr. diaviJaxov^ scribe-^t;' avXiaxovg. 5. in 

YQafifAccra iOTiv pone apostrophum.. 7.- dixt cti'Q6ip Casaab. 

cx StaiQt^ /ecit> rectius tameh habet Med.:^t;',!seqaente 

muuis Tccte diQ^Tv. Ib. 9. in verbis:^^ ov t6 'q&'Y9^V^ 

6 dixofi^vog Tovg nvQaoig^ verba: 6 Sexofuvog Tovg nvQ^ 

aovg ab aliena fortasse Addita sunt manu. Hoc • enim 

per se 'patet. quis scribat^ praesertim . cum etiam praece^ 

•dant 8« o S^fjau ^yQOfpiiv dg t6 mpaxiop T6uJinoSex6fupov 

J7» 



— «60 — 

Tovg nvoaovq, Non offendit XLVITy 6. xal irBgUj n6 
7. xai aGwii&Tj. Ib. 8. ad verba: ti^cjtop taq oipeig 
ra axvfJiMTa ivog ixdarov rciv ygafifuiToov imaTijaat , 
tari utique in schoiio sub contexlii debebat,^^ ip 
ScUweigh. suiit verba^ ^^nnius Casauboni ingenio haec 
beri, qui ne satis quidem gravi de causa fortasse a 
dicum scriptura discessit. ngciTov inl rag oxpcig rieg • 
ixdoTov etc. ed. 1. Aug. Reg. F. G. Vesont. neque 
Urb. diversam scripturam in ora Basil. adnotavit Ca£ 
bonus. ngmov inl rdg oyjeig ivog ixuGTOv Med. et L 
omisso posteriore articulo rdg^ qui perinde et adesse 
erat et abesse. (^Ego praeferrem tamen articulum.^ 
^si vera est scriptura (^quod pernegare quidem non a 
mus3 erunt al byjeig rwv yoafifidTwv idem atque ol r\ 
apud Dionysiura Ualic. Et paulo quidem rarior eri 
usus vocabuli oyjig^ nec tamen ab analogia prorsus a 
nus, nec ceteroquin inauditus. Sane haud multum < 
pari ratione Tr]v oxfjiv rov Gmfiarog Ttgoogdv corporis £ 
cicm (^vel figuram} conspicere Thucydides dixit VII, 
Verbum autem imGT^Gai nvi non opus habet adjecto 
cusativo casu^ sed intellecto nomine rav vovvj sae 
etiam apud scriptorem nostrum significat: eonsiderfl 
attente adspicere aliquid.^^ Cap. XLIX, 14. h 
rovTcp. Tfp XiV(^uv(p rnv fxiv inTtov GVfifiatva ^Avnoxfp o 
&avtTv TQavfiaTiG&^vTa y ai^rov dh nXfjyivTa. Schwe 
*AvTi6xq7 e conjectura addidit ^ cum Beiskius ant Av 
Xov aut fiaGiUijjg conjecisset Deesse aliquid conci 
sed id 'uivTioxqy non fuisse idem contenderim^ magis 
GiHojg probaverim, sed etiam rQavfiariG&ivTaj ccurop . 
lybium scripsisse nego. ^ 

Possunt igitur hoc in libro viginti duo graviore^ 
tus^ iis qui apertius epitomatori debentur aut aliqaom 
apostropho possunt tolli omissis, enumerari, ex qaibas < 
minime librorum manuscriptorum auctoritate nitun 
veluti V, 2. IX, 9. 10. XIII, 9. XXXIV, ». XL, 
XLV, l.XLIX, 14., septem aliis etiam de caasis ofl 
sioni sunt, ut VIII, 7. XXVI, 5. XXXIV, 3. XXX 
6. XLIV^ 3. XLV, 9. XLVI, 9., et octo ob ipsam 



- Wl — 

ealium concarsionein sunt suspecti. Huc refer Xy 8. XXI, 9. 
XXXI, 6. 8. XXXII, 1. XXXV^ 1. XLV, 9. etXLVI, 1. 
Lib. XI ^ iy 8. vix^. ot poterit* defendi. II, 9. Siy &aQ 
Mie corrigi, item IV, 1. ifp&cc ^v, V, 1. fer cj kvSqcq 
et 5, xal 6. 8. corrige npdyfAaza imaTdtTeojg. VI, 8. $i ifi 
i^lcewdgicgKoSiafjupf nbi Casaubonus praepositionem e conject. 
adjecit Quod autem in cod. Vesont. super secunda li- 
tera vocabuli i^avSQait. superscripta est litera n ab ea- 
dem manuj videtur ex lectione St iii i^avS^. ortum esse. 
Librarius qui Sen legebat, 7t quid bic sibi velit non in- 
teUigens super | scripsit. Ib. 5. pro ra ^mnla scribe 
T^mnka. In iis quae VII, 10. leguntur: AiQovfiivtov fiiv 
tAu, AlTwimv Tvv dQfpn]v , iTOifjuog Six^a&ai * el Si fii^y 
TovQ ^eovg — inifiaQTVQafAivovg x^Q^^^^^^cc^ particulae illaei 
d Si fjL^ e conject. Ursini siint receptae. Videtur tamen 
nil nisi Si ante d-^ovq excidisse, ut sententia sit: se si 
Aetoli pacem probarent, libenter id accipere, deos autem 
atque legatos testari, omnium, quae Graecis postea sint 
eventura, Aetolos, non Phiiippum aactorem esse censen- 
dom. Nos: sie wiirden zwar bereitwillig, wenn die Ae- 
toler es wollten, Frieden machen, aber die Gotter nnd 
die aus Griechenland hier gegenwlirtigen Gesandten zu 
Zeugen aufrufen, dass von allem, was die Griechen 
treffen konne, die Aetoler, aber nicht Philipp als die 
Veranlassung angesehn werden diirfe. In his enim ver-i 
bis minae insunt, se quidem ad pacem faciendam paratos 
esse, sed etiam ad mala Graecis inferenda. Cap. VIII, 
S. in fragmento ex Suida s. v. (nQaTfjyia et ora Urb. 
petito verba : ndvTCQv fjaav avewofjToi oi tAv AxaiSnf 
fsxQatrjYoi dnkojg non ita sunt a Polybio profecta> Idem 
Suidas s. v. dvevvof^TOi locum ita affert: ndvTmv Si (^scr. 
S) rjaav tovtoov oi GTQcctfjyol dvewofjTOi. £quidem igitur 
eonjicio verborum ordinem hunc fuisse: UdvTcjv S" ty^jcff^ 
rovToiv oi GTQOTrjyol rcoi; ^Axai&v dnkoig dvewoijTOt. Ib. 6« 
scribe 9 pro Si ante ovSi. X, 3. non offendes in Tcal dvmi* 
(p&ovog, sed 4. in verbis: ToiydQTOi poax^a xat ra TvxovTa 
icnocpaivofxevogy fieydXfjv iyxoTiXeine ni<mv ToTg dnovovGt pOst 
TvxifVTa verbum aliqnod uti fwvov desidero. 8. corriges ino^ 



Qevero elgf non minns XII , 8. Si {mkQ^ sed ib. feres mA 
inopetSioTov. Ifon ferri possant, qaae nanc XIII, S. ex . 
conject Casaab. legiihtur: Stu rb ifjupot^Qovq M %o}}i 
SeaxccTixopTctg , ubi libri omnes Sm ptiv habent, qaod-^iBH 
nime erat matandam: per atrasqoe quidem copias dia lo« 
cam saam tenentes. Denique antem, pergit, praevala^- 
runt tyranni mercenarii^ ita ut per Sta afitporiQovq-^ikaxa'' 
Tixowag caasa superioram indicetur, per /iUp aatem signi- 
ficetar, dia qaidem id durasse, sed deniqae alteram par« 
tem praevaluisse. Hoc enim minus offendit, quod in al- 
tera sententia structura est mutata oratioque directa Ik- 
cta. XIV 9 4. legis Ta oXa. 

Cap. XV, 3. neque aniarfj, uXX\ neqne yawiaStat 
iQfifAov Polybium scripsisse credo^ in altero loco verborum 
ordo fortasse ^Qtjfiov yep^ad-ai erat^ in altero ab epitoma- 
tore aliqnid praetermissum esse videtur. 5. f pro Si 
pone ante inira^e et 7. c5ot pro ciaTs ante ip. Ib« 8. e 
cdnject Heiskii est editum: fAi^Te Tiva ayQiav vktjp tnutQ^ 
XeiPy cum in omnibus libris vulgatnm sit: fjuJTe r^ uyQtm 
vX. im, Tu scribe tip\ Cap. XVl, 1. in verbis: xow ix 
nokkov XQopov ioiQafiipop vn' airtov xatQOP ^ ed. princeps 
XQovop habet pro xqopov, recte, ni fallor, modo xatpop de* ^ 
leas, ut verba sint haec : t6p ix noXlov xQ^op itoQafupod 
in avTov. Ib. 3. corrige Sk vnom 5. Tore inl. XVI 1, 8» 
Ta ola. XVIII, 6. Si afjtfpoTiocov. 9. in verbis: xal «oJU 
Aq> XQov(p ov Svpafievoe ex usn Polybii mXXiSip XQOPfop scri-^ 
bendum esse videtur^ v. III , 90 , 7. et 85, 9. XIX^ 7« 
conjecerim Polybium pro xal &aQa6ip etnoiy wq scripsisse:- 
xal eXnoe &aQaciv (og, Minns offendo XX, 3. in ne^oi fM 
TQiaxeXioej inneeg Si nevTaxoaeoey sed 6. pro a^oXQ^oi 
iiaav scribe a^eoxQetog f^aav , v. quae supra sunt dicta* 
XXI 9 7. Ta oXa, XXIV, 8. naQaxQVf*^ ^^^ XXV ^ 7. /wj» 
SinoTe i^v emenda. Hic Reiskius qnidem iqn^ deletnin 
voluit, sed bene verbum defendit Schweigh., modo seri- 
batur fif^SinoT. Ib. pro xal iv scrib. xav, sed XXVI^ 9m 
offendo in verbis: ifpoSea naQeaxBvaa&ae eig nXelo} xQopop^ 
minus in illis : noQevofiivq>. 6 , quamvis hic e Reg. IL 
bene etiam noQevofUvtov recipi possit. Facile corriges 



I 

I 



XXVIII 9 4. TovTo ifwp et 5. uou txy sed 11« et XX(X^ 
6. ri ovp feres. XXX, 1. iu verbis: afAa Si zovroiq Jedc- 
pdvoi yvfipol ol T^g oTaamg aiTiOi y^yovoTsq Biaijyovro of- 
fenduot verba ScSsfi^oi yv/iAvol ita sine copula ad ysyovo^ 
i T€s additi. Mihi igitur Polybins yv/jivoi &' oi scripsisse 
*s videtur. Non minus copulam desidero ib. 3. in verbis: 
ubcQVTo Sia fA^oVy-a^rilXayfJi4voi tov ^ inter ahcia&iv'' 
r9£ et anriXXayfi4vot. Scribe igitur xal anrjXkayfiivoij quod 
aatiquitus fuit TtanrjXKayfAivoi. Ib. pro xara xotvov ifkafiov 
ben^ jam Schweigh. xcara xoivov conjecit, cf. IV, 3, 5. 
IV y 5, 8. et saepius. Quod XXXII, 3. legitur: inl tu 
^Qifificcra, i(fi]xe ex conject. Scalig. et Casaob. editum 
est, cum libri habeant aq^tixB et Reg. E. iiarp^xB. Tu 
scribe &QififiaT' arpfjxe et cf. V, 8, 4. Non offendo 
XXXIII, 3. in fuixH' oi. XXXIV, 1« 6 Evd-vStjfAOQ ab 
epitomatore additnm esse censeo. Ib. 4. mg ya iav edi- 
dit Schweigh. e conject. pro cctt.. cjotb idv, tu scribe d>g 
y iav. Ferendum fortasse est nBVTijxovTa^ iTi Si. 

In excerpt. Vatic. Angel. Maji I. legitur oTi noV^oi 
imv afiBivovj sed rectius locnm Schweigh. e libris dedit 
(v. V, 10.) noXkfp ydo ioTiv dfjtsivov. Ib. III. verba -S*!/- 
(fiuxij OTB initio fragmenti eontracta sive mutata sunt et 
ibid. verba P(ofuil'xf^ o jam Luchtius vidit esse ejus, qui 
excerpta confecerit. 

Ex quatuordecim igitur bi\iu8 libri hiatibus qnatuor 
librorum ope potes corrigere (VII, 10. XIII, 2. XVI, 
1. et in Vat. Exc. I.3, quatuor aliis etiam de causis 
emendandi esse videntur CXVIII, 9. XXX, 1. 3. bis.), 
ceteri hiatus ipsius causa offendunt (VIII > 3. XV, 3. bis. 
XIX, 7. XX, 6. XXVI, 6.). 

Lib. XII, c. II ^ 9. legitur xal dxav&diSBg., 7. xai 

OiPog et xai dnoXuvoTiXog. 8. xai o^vg. III, 2» pro xal 

uxdgnov imaojcomrjg rr/g Aifivrigy scribe Xf£i dxdqnov Trjg 

Ai^inig vnagxovarjg. Ib. 10« verba: SoxbX Bivai layfog 

Atbenaeus IX, 14. melius ita dedit: Blvai SoxbT kayd^. 

IV, 1. corrige ndvTa Bivai. 4. legi poterit noiBi. vnig> V, 

6. nunc quidem e conject. Casanb. haec legimtur: Hofjj" 

Top fiiPf oTi ndvTa Ta Sid nQoy6vf>>v HvSo^a nao* avToTg 



e 

Z 



- «64 — 

unb t(Sv /vptctxcivy ovx uno rwv avSgcop itij * oTop tv&ieo^ <i- 
yevBiq itccQa <nfiai vofAlC/^rTd-.at rovg ano rwp ixutop ohnm ii- 
yofiivovq. In libris enim est pro tYrj — clq ro^ in Urb. dgtow 
olov.Vrs, saspicatus est ^(7T/i/,Reiskins rerojUfoTo^Sehwe^h. 
dedit quidem ehj^ improbavit tamen hoc ipse et malBit 
iariv. Mihi hoc sane probabilins esse visum est qomi' 
eYrjy non negaverim tamen antiquitus aiind qoidy qao in- 
primis scriptura Urb. ducat, scriptum fuisse videri. TI, 
7. in fragm. ex Athen. VI ^ 18, SO. verba' sunt vd 
Athenaei, uti r^ ivdrp, vel Timaei, uti vno aQfvgmiirm 
et Sk ijTiwvTo. Yll; 3. To oAoff male abest in Regg* F. G, 
Vesont. VIII , 1 . verba : IloXXa Iotoq^i rfftvSij o Tl^taiog 
epitomator praefixit, nt quae ab ipso excerpta sequuntar 
intelligantur. C. X, 4. corrige Siy axovoprag. XI, 3. 
Svo3 i&vfj et scribe Sv' ex Svo. Ib. 5. offendo in Fva fot 
Sevl SiaTtoQeTv iifj, a)X j minus 8. in Jiopmiov* ^ov. 
Xllly 1. To Ibqov legitur. 9. xal inly ubi xo^nrf saribenduiB. 
Ib. nunc quidem e conj. Gron. et Reisk. editum eaft: ^*< 
olg ap xal TeXcivfjg cefivw&ecrj ij fidpavtrog. ParticQlam 9 
tamen non solum codd. Polybii^ sed etiam Suidas et cod. 
Peirescianns ignorant^ idque recte. Opifici enim hielo- 
cus non est. Nam Demetrius gloriatos esse dicitar, qaod 
mnlta et vili pretio veneant et quod copiae ad victnm 
necessariae sua ope abundent. Uac re autem non tam 
opifex quam publicanns poterat gloriari. Unde Demetrios 
a Demochare illiberalis sive malos (male enim iatt ho- 
mines erant notati) publicanus est vocatus. 1 1. Schweigh. 
nequaquam cum Toupio xal Sfj oti scribere debebat pro 
xai SiOTi y quod omnes tuentur libri. Caiisa enim' idonea 
cur Srj addatur vel SiOTi mutetur, prorsus hon adeat.* XlVy 
7. corrige tovto dvayxaiOTaTov. Facile tanien feresXV^ 
3. av'^ 'Ev. 5. dnoqjaiverai. El ^ non ita 6. oxmxaHBxa 
Hrrj yeyovcogf ubi Ifrtj^ quod in codd. Polybii decst/iece- 
ptum est ex Suida. Fortasse i^Ttj post yeyovAg "ecrilote- 
tum fuit et inde excidit. Cap. XVI ^ 1. in na^ fiii r^ 
iriQq) male accusativus^ quem libri praebent/ n Casanh^ 
in dativum est mutatus , recteque haec adseripsit 
Schweigh. ! ^^Videtur eadem notione (apud altenio) 



- «» — 

acGiisativiis casas teneri potuisse TtceQu fih rbv hegop 
(ita cod. G., sed ed. 1. Aug. Reg. P. Vesont. rov irai" 
Qop habent). Quam constructionem praepositionis naoA 
cum accusat. pro dativo frequentem apud poetas et apud' 
Homerum inprimis^ ne soluta quidem aspernatur oratio. 
Simili certe ratioue Polybius XI ^ 14, 3. fieTvat nag aif^ . 
Tov diicit.^* XVI, 12« corrige 3vo ^ et 13. hfveinj9tovtu 

Cap. XVII, 4. in verbis: eivat Si rov fihv ronov ro 
SiafFTfifm ov TtXeioi) rcjv rerraQrov xai Sina araSuov Ang. 
Regg. F. G. Vesont. ignorant ov^ quod edd. habent Pot- 
erat faciie absorberi^ si antiquitus sive S* ov ante rov 
fjAv sive SidoTTjfi* ov scriptum erat. C. XIX , S. corrige 
Sh oTcraxoaiovs;. Ib. 3. nunc haec leguntur: ofimq ne^oh 
fiiv djtoXeiq^&Tjaovrae rarQaxKFfAVotoi StGxiXtot , {initoi Si 
nBvraxioxiXiOi ,\ sed verba innbi Si nevraxtaxihoi e con- 
jectnra Reiskii , postquam idem jam voluit Gronovius, 
sunt addita. Casaubonus voluit equitum quatuor millia^ 
Faciens cnm Reiskio conjicio nevraxioxiXtot S initot scri- 
ptum fuisse^ quamvis in numeris htatus minus oflFencTat* 
8. corrige Si elxoat. XX, 2. oiare inl. XXI, 5. non offendo 
in Se^toi • ^rt Si. Si enim cum Schweigh. post rovg inse* 
ris Si (potius S"), haec ita inter se cohaerent: xal rov'- 
rov (rov firjxovg rijg (pdXayyog') fiigog fjb^v rt itQog &aldrrp 
(quod hic Casaubonus post Xylandrum lacunae signum 
posoit, minus probo), rovg d' ijfiiaeag inl rov Se^tov' post 
qnod verbum deinde quaedam videntur esse omissa. Cap. 
XXIII, 1. verba: Kard rov 'ErpoQov quippe in initio 
fragmenti posita ab eclogario originem ducere dixerim, 
idemque statuerim XXV, 1. de verbis: rov naQu ^aXd^ 
QiSog xaraaTcevaa&ivTog iv ^AxQdyavriy efg ovj quae ioitio 
fragmenti leguntur et si non addita , certe .mutata esse ' 
videntnr. 2. scribe war^ pro ware ante ixnvQOvfi^vov. 8»' 
ne olfende in xal ir^Qag neve 7. in xat eixoar^. in cap.** 

XXVI. plures quidem i*eperiuntur hiatus^ sed editoresjam' 
viderunt verba non esse Polybii. Leges autem 1. oi oq^ 
vt&tg. 2. xaxov ovStvh 3. r^ "AQei. 6, ry vyiei^> Cap. 

XXVII, 9. non est dubium, quin avfifiaivet ir/t iarQt$e^g 



— S66 -« 

mntaDdam sit in avfificupBtv in* Iutq. Praecedunt eoim 
verba: '0 Sk Q^onofinoqi rovzov fjkh ccQiarovy nnde appa- 
retf orationem esse okliqiiam* 11. legis xcu Hxu XXVIII; 
%. verba: fi ol q>ik6ao(foi ^ ol fiaaiketg sunt Piatonis et 
3 et 5. Polybius Imitatus est Platonem scfibens:,^ o/ nQcey^ 
fjLaxacoi et /y ol yQaq^eiv iTiipccXkofievoi. 

In Excerptis Vat. Maj. 1. pro cpijae , ante iv scribe 
(prjGiv. II. neque xaza rb "Ihovj neque ys ol Polybium scri- 
psisse concesserim. IV. non offendo in .tcuI irQacp^ sed ib« 
in verbis : Qiovroq norapbov '.AXrpsiov * ixuvov yccQ Polybius 
fortasse Qiovrog *Ahpeioif * itorafjLOff yoQ ixeTvov scripsit. 
V. vnoSeixvmiv pro vnodeixwai ante <og scribe. VI. xtd 
ij ferendum et ravra ov corrigendum. Item VII. Si &aa-' 
Qatr^rov et fidkiGra av. IX. re rjv, X. pro i^Qtj&ij in 
akfj&€iagj quod Luchtius dedit, in ed. Rool est in aXij' 
&€iaVf sed equidem non dubito, quin hic eodem modo xcer 
akijd-eucv scribendum sit, quo id paulo post bis scriptom 
videbis. Jure autem infra offendes in iitixeiQodij, man^ 
Num in. rovff waneQ scriptum erat? XI. corrige Si orr^ 
XIII. feres 9eai Sr€Qov — Soxel, 'Exovatjgj neqae minns 
TCid ol et tmofxvTjfjM' olg XV. in verbis corruptis: n^Qc^ 
noifjadfjLsvoi \_oi~\ ineiSav oi ab edd. est adscriptani. 
Equidem nianv suppleverim, pergens deinde per fycena^ 
In iis quae sequuntur mihi post nQoacpiQea&ai plenius in- 
terpangendum esse videtur, ut per €l nova incipiat sen- 
tentia. XVI. Lachtius edidit alg ifAccxrjaavro ol, sed ed. 
Rom. praebet alg ixQfjaavro oi, quod non improbandom 
esse censeo^ modo scribatur ixQijaavd'\ Cur enim noa 
vccvfjtuxluig XQV<^^'^* dici potest? Ibid, ininime est pro- 
bandum, quod Luchtius post ancviyxaad^ai iare addidit. 
Sententia potius est : scriptorem multa utilia ad similea 
conditiones i. e. ad similia tempora attulisse mirabitor. 
XVII. corrige ovre ifinsiQcogy non ith xaeavaKpekig. XVHL 
in verbis: ei Si xai r^g rciv rontov -d^iag^ koinoVf orrf iav 
€ig re rcip fjteQciv rovrtav ifjLniafj xara rijv iaroQiocVf noXlM 
feiv dyvoee xai xffevSircu pro dn» idv ed. Rom. babet itr 
&9. Tu scribe: el Si xai r^g rmv rowop &4ag JuuMcav^ 
orccp^fAniap--dyvoei et sententia tum demum bene ba- 



— tW7 — 

bebit. C. XX. corrige Si aXffd-ig--ii oi et 8i ^A&mftd^- 
XXL^^pro 8vpcUfu&a afiu restitiie ex ed. Bonuiii. Smccfi&m 
du sed cam apostropho SvvafiB&^ Optativo enim nmi 
opos est, qaia in hac sententia id qnod revera possumas^ 
indicatar. XXII. fer Kal eixoarp. Vitiosa sunt quae c 
X8LIIL legnntur: riira StafpoQuv ^/bi 6 Ttole/mg rijg ci^^ 
wjq^ abi certe ordo verfoorum mutandus erit ct scriben- 
dara: Tijq eiQ^g 6 TsolefAog. Corrige deinde Svo ^. Quod 
tum nnnc editum legis [l^cpv] avrovg poterit ferri, non ita 
[ov} 6, nbi cjp inseruerim pro ov. Neqne probo [^oAv] 
i^uirrcap conjicioque licmv] iXuTTwv. Paulo post quod le« 
gitor Tcal aniarovfiipcDv non displicet. 8ed eivat [a(m xat] 
nequaquam probaverim. Exempl. Roman. exhibet: eirai^ 
[aU,a xal}. Equidem solum xai suppleverim. XXIV. cor- 
rige Si oT et (pooovai^ ivay sed xal ino fer. XXVI. pro 
nQotaraGd-ai" og ye a/eSov exempl. Rom. praebet nQot* 
araa&ai* a ax^ov i. e. rovg avSQag xal TagnQa§6ig nQot" 
avcsa&ai. Equidem scripserim : itQoiaTaa&ai. 6 axeSov. 
XXVII. Luchtius quidem edidit: Tovg fiiv nolXovg xcctcpjU^ 

nksjYB ToTg loyoig xal av^OTaxe aig avrbv TivagSi xcek 

HQoaxixtfiTai iml fur* anoSei^tog SoxeT neiaeiv , sed in 
exempl. Roman. est: Tcaranin^ajxTai aXoytDgy ^vayxaTee S" 
uvTtp et deinde ngoax^XfjTai xaL Equidem igitur locam 
ita sanaverim: Tovg ftiv noXXovg xccraninhjxTcu (^mediam 
boc usui Polybii magis convenit quam activum} ToTg Xo^ 
yotgy 7/vcc/xaxe d' avTovg — Tivag Si - xai nooax^xXtjTat (sihi 
allexit^ qnod oppositum est illi: xaraninXijxTai et f]pa^ 
yxaxs, V. VIII, 25, 5.) xal fiet anoSei^emg SoxeT nei" 
Getpi XXX. pro xaraxpevSea&ai ixeivov scribe xccTayjevSe^ 
a&at xetpov et ib. ad xal aaacpmg^ cujns loco ed. Rom. 
xcu aatpcig habet, Luchtius non male suspicatus est Ma- 
jum fortasse I^isso x^aaq>oig. XXXL a)rrige oijTe ccpo^ 
xqTpcu. ^ '■ 

Perspicies inde ex viginti duobns gravioribus biati- 
btts^ qui nec interpunctione nec quod alius esse videan- 
tur scriptoris excusandi sint, duodecim nequaquam codi- 
cnm aoctoritate niti aut certe eorum ope posse corrigi, 
veluti III, 10. XIII, 1. 11. XVI, 1. XIX, 9. in Exc. 



~ 268 — 

Vat. XV. XVI, XVni. XXIII. ter. XXVII, quataor 
de causis et ex usu Polybii erant eineodaDdi (XI, 8. 
XXVII, 9. Exc. Vat. VII. XXX.). In sex hiatus erftt of- 
fensioni, cf. III, 2. XI, 5. Exc. Vat. 11. IV. X. XXni. 
Lib. XIII, ly 1. in 01 AiTmXoi Schweigh. articttlam ex 
Conjectura nequaquam ncicessaria adjecit; Ita articulus etianoi 
est delendus c II, 1. in JSxonccqy^ 6 AlT<akmf arQceTfiyog^ abi 
Suidas rectius^xoTrry^, AiTcolciv aTQcexffyoq liabet. Ib. 3. jcor- 
rige S^ iTte, sed 7. fer fii] ov. Emenda porro III, 4. fifjTE ad^^ 
Xptg. IV, 4. ,Si ix. V, 1. Si oL 2. Si siaek&wp. Ib. 3. in 
fragmento ex Suida desumto pro uvaS^^aa&ai ^ xccTatpapi 
yeviadai Casaubonus et ceteri Polybii editoreis praeter 
Ursin. et Schweigh. habent tuci xaTacpa^^fjy idque rectias. 
Sententia enim haec est : enarrat Heraclides Philippum 
voluisse omuia ipsum pati et manifestum factum esse ejos 
consilium in his rebus: qua quidem re (vulneribus, qaibus 
se affecerat Heraclides) Heraclides liberatus est 8aiq»i- 
cione. Quod autem viri docti opinati sunt excidia^ 
quaedam post itQoaiQmiv^ id non omnino concedo, vide- 
tur potius ante Hav sive quod alii habent Uavv verbum 
aliquod scriptum fuisse, ad quod 7; referretur. Cap. VI^ 
5. offendo in verbis : Slv nQooTcariv xai fiaatXia av^hv 
avaSeiiag , xai XQf^f^^og SoQvrpoQotg xai a<oficn:oq>vXa^ 
TovTotg^ ubi alii codd. Aug. Regg. Vesont. praebent av- 
Tov. Equidem suspicor Polybium dedisse: ^iiv nQoardTijp 
avTOV avaSeiiag xai ^atXia XQ^M^^^og x. r. A. , ita at 81- 
mul xai ante xQf^t^vog deleatur. Hoc enim miram est^ 
quod se horum regem ostendisse dicitur. Scriptor potius 
id voluit: eum se eatenus regem praebuisse, quatenoshia 
satellitibus uteretur. Quod deinde S^Xov oti l^iuicXJiB legi- 
tur , debetur Casaubono , cum vulgo oti desideretur. 
Schweigh. mavult SFjXog rjv oTt. Equidem tamen totnm 
locum ita conformaverim : ^Slv nooaTaTrjv avTov avaS^^a^ 
xal fiaatlia xotofJtevog SoQVcpoQotg xai aoDfiUToq^vhx^i rov- 
Totg Si]lovv (i. e. ostendere, prae se ferre} ^/udJU. 
VIII, 7. corrige iyivtTo doxrj. IX, 1. in fragmento ex 
Stephano desumto pro Std ro evxatQov libri babent Sta 
Ttjv tvxatoov y unde facies Sid tijv evxatQiav, Ib. in i^ 



piMfTai. "Em non offendesu Sed 3. in fragmento ex 
Saida petito verba: 01 Si redgaeoe (^Suidae codd. hahent 
r^Qaioi) ante cc^eovae aperte aSuida sunt scripta, nt le* 
ctores inteiligant de qoibus sermo sit. Ib. legitur xal 
Hev&cQAtP quod fer et Si igfiffvev&seaf^ qnod corrige. Quae 
deinde ft* edita sunt xal ino&e — xae inoiee et impnmls 
^Hcav 8i Tcc icQcofiara i» rf/ ^EIqv&q^ &alaTTf] Suidae 
esse videntur, uti verba 7. SivSgu ^x^ aperte Stephani 
sunt. In Except. Vat. 1. verba qiiae ab initio leguntmry 
edogarip debentur, qui ex, iis quae praecesserant et quae 
omiserat, ea quae seqnuntur erat explicaturus. Non'igi- 
tor offendes in 6 AItwXoq neque in JSxona ccvTikeycy sed 
ia iis quae haec excipiunt pro ro tpvTov tovto ovSistore 
Schweigh. (^II, 8.} nielins ex Excerptis suis dedit tovto 
To (fVTov ovd. In cap. II. in verbis: JSkimaq 6 uilTCDXAf 
vofAoypdtpog ex Suida JSxoitaq Ahw}^ orgoT^oq reci- 
piendum esse supra vidimus. Ibid. in jui/ ov ne offende» 

Qoae cum ita sint ex sex hiatibus gravioribus hoc in 
libro obviis qninqne librorum ope corriges (ly i. 11, 1. 
V, 3. VI^ 5. et IX, 1.3 et unum alia de causa CVI, 50* 

Lib. XIV, 1, 3. pro SeA t6 fii] noXv afptoTavae idg 
Swdfieeg aXktfhiov Poiybius fortasse Sea ro fiij %o)^v Tcig 
SwdfAftg dXkrjXoav dcpeordvae soripserat , uti 1 o. pro (ig 
dgre eenov fortasse ^g uitov aQTe. II, 1 3« COrrige Si dito^ 
iJToijjv. IV, 4. Si avT(p. V, T. Si iimTOfjfiiPm. 10. feres 
xai iXeeivcjg et dTtcjlXwTO* cr^/pcug. 11. xal ijtovuSefrrcag. 
Sed VI , 7. minime probo qiiod Schweigh. conjectorani 
Reiskii recepit: elg ttiv dxQOv Ttiv ngbg Soa oveav T^g^lTV'- 
xfjg , cum libri habeant Ttiv nQocFovoav r^ *It. quod Ca- 
saubonus ut suspectum asterisco notaverat. At si con- 
fers quae Liv. XXIX, 35. scripsh-; t„Castra biberiia in 
promontorio, qiiod tenui jugo continenti-adhaerensjiinali- 
qnantum marb spatium extenditur^ commuiiit^^ pro nQOff^v^ 
(7fi;sM!onjicies itQtyxinToevaav ivO. 'imminentem coii.IV,63, 
6. ubi iibri male ftQoanintu. ifro nQonenret habent VIII, 13. 
Polybius pro navTeXmg dv oXfyoe ^vyov Tdv in^avTimif 
fortasse navreJjMg dv okiyoe |raHK vnafavTecav ^(pvyop scri^ 
psit. 14. non offendit KoQZvSova. '0, neque IX, G^.xde 



^- «70 — 

tenemorrcDP y sed 9. pro ro avro/iuiTop seribe TctvTofutFer. 

X, 3. feres xai 6 Ilonhoq. Ib. in verbis: dta t6 -pfjSipts 
dpTinQOTTeiv^ sequeot. aila wavTag ellxeiv, anttquitus fM^ 
Sev scriptum fiiisse videtnr ea vi, ut sit: quum niliil ei 
resisteret i. e. obstaret 7. ieges xal anaQaax^woQ, Cap. 

XI, 1« in fragmento ex Athen. VI, 13. non tam verba 
Poiybii, quam sententia verborum ejus refertur. Non 
igitur haerebis in tov Olvdvd^rjq viov, ktai^ov. Item %• 
in fragm. ex Athen. XIII, 5. petito verba illa Klstvovq^ 
T^ ohoxoovoffg avTcp [IlToXefiaiq^ t0 ^UlceSaifpfpl dmvaq 
nou ab ipso Polybio ita erani data, sed est tantumlnoda 
relatum, Polybium taie qnid narrasse. Verba autemqiae 
6. leguntur: Tov dk ^iixmoTooog ^aaii^mg Hroisiuaiov 
mfx ldy!a&ox3jsia 17 traiQa heQomty v snnt AthenaeL In 
Exc. Vatlc» Maj. 1. verborum: (pvaei yag wxpTeq ap&Q^ 
noi ixdoTtDv ro TiXog ifUigovat jiia&BiP ordo fortasse is 
fiiit: q)V(T. y* %• av&Q. t6 TiXog hidoTiop iyu^iQovui fm&sTp» 

Lib. XV, 1) 11. pro oTi ixeevoi ed. 1. praebet or' 
AxeTpoif quod ferri poterit v. Matth. Gr. gr. 6S3« Vide- 
.tur tamen utrumque ex antiquo or^ xeTpoi ortum esse. Ib. 
18. in ov fir^, diXd, ei particula ci deest in Regg. F. G. 
Ves. Tub. Tu scribe dXX ' ei. 1 3. recte Casaubonus de- 
jdit: htixaHoea&e , ^qnj, cum ood. E. praebeat ^7(«m2^<- 
a&aif i(pVy et cett. codd. et ed. 1« imxal^aatr&atf idfnj. 
8ed in iis qoae sequuntur .omnes bene imandaaa&e tuen- 
•tur. II) 8. ojfendo in verbis: av&tg dnohnopTag dnonXi^^ 
ip T^ oQtp Tovg nQeafievTdg. Non enim satis intelligo^ 
•quid sibi velit ip T(p oQ(p, quod latinus interpres exprimtt 
per eatenus et Lexicographns Polybianus expHcat^ in 
confinibus scil. ditionis Punicae et ejus regionis ^nae 
nunea Romanis.tend^atur. .Id tamen ex imea^nidem 
sententia apertius erat dicendum. Uuc accedit alicnf; 
Jocus quem verbum tenj^ post dnonXstp, cum potins.poBt 
dnoXinovTccg fuiaset collocandum. Conjicio igiturPolybium 
ip T^ noQip dedisse i. e. in medio flumine (quum noftap^ 
pulerint ad terram} reverti sunt jussi. IV, 11. in verbisi: 
gtoTiQOiP ev xaifiepa iQya oodices praeter E. omnes et cd 
1. tuentur xa/Aipiop, quod sane non minns bene. liabereb 



— t71 — 

Esset emm nostrmn: der in Gott rnhenden sive selqi; 
entschlafenen Vater Beispiel. Cum tamen proverbiaUs 
sit dtetio, acquiescendum esse daco in vulgato. V/8. in 
6 *jivvipaq %*idetnr articulns delendus esse. 14« pro m 
i[Xka soribe rccV.a. VII, 1. corrige n^mre ov, fer tmen 
7. Ti ovv. Sed VIII 9 8. apostrophom adhibe in Taivu 
^v. 13. ovSk avaffOQUv. IX, 10. Si ixfiia^fovrat. X, 8« 
a*tem fer 9cai iX^eevorarop. A. offendunt verba: oux SSif^ 
ht €ivai* Est enim in iis quae praecedunt et his^rmpoi»- 
deat: oiSti^ ixavhq ronog seil. iati onUio directa, in qim 
scriptor hic debebat pergere^ idque feoerit si me seqae^ 
-ris et civai delebis. XI ^ IS^ recte habet ajMporegoi. 
*E^tSrj^ sed XII, 5. afm rfj itsgl rovg iX^q^avrag rneQax^ 
ifi/ialAv prb ifji^Xciv nsui Polybii convenienter seribe 
naQBfitlkekiov et cf. V, 14, iH. Ib. IS. verba 6 ov^ 
TQ^ &i)ovg Homeri sunt IL tV ^ 407. XV, 1. cram 
asns est scriptor in ra oka. Ib. «5. in verbis: rovro 3* 
^frti Toif nQOBiSo^og ra mtrofy&cifiaray akXa xai antarovv^ 
■tog rfj rvxfjy rov nQoetSorog praebnit Urb. et Reg. E«, 
cnm Hervag. et codd. Med. Aog. Regg. F. G. Vesont. 
Tnb. ov 7tQO€tS6rog exhibeant, 'Casaubonus id mutaveiit 
"in oif nQoSovtog et Reiskius nQoStSovrog 'conjecerit - Ka^ 
deinde ante anitnoififtog ex Reg. E. est reoeptonK Ajt 
ego rov nQoitSotoig probans post natoQ&ciitLata ^nae ^snult 
tea bene geftt4i&, virtntes aMiitaresTi^ addide»- 
rim et akX' anetftovvrog scnpserim> qt liic de eo nera» 
sit ^ qni virtutum bellicairum et reram beno' gesianriiii 
quidem sibi 'eonscius sit, sed fortonae diffidat 'lh.iB. 
corrige avffeffrij&xto *Avvi^g. XVI|I^ 5i f(hrendam^est 
xake}^ ri Vuqov, Sed ih. ndut'^ pm »£^c3r «ntir'4^MdbiiMM 
.acribdadnm et 6. ft^jiQtg.^' pn pHxQi '^» i7.. tamen ItBtfSs 
ralarta. 'OfiTjQ6ug^.:^i S. t^ttige»^ t&FctxiQaiec^exaitA!^ 
XlX-y '3. in verbis: •^aXiv rw^AvvtPw it/vaatdvta tpdMif 
dyva^vnoiitfpyywoiifjv^ix^tv libri^omiies hinheut ^paeriv <pi^ 
fpdvau ]' Casauboniis tamen conjecit ^fdvcu tpitaivy ;<M; 
Schweigh. qui soium 9>dri«M dedit, id ipse impyobat. Eqai^- 
4leln .dum >C^saabond lacio ■ vei^bom tpdvcu ante tpdatv ^ad* 
dente^neijne-ia eeteris valde.haereo; qoia verbo-4io!ttdi 



— 278 -- 

simul notionem rogandi (ribao, ita nt ayvoeip scil. se et^ 
cvyymiiff» fy^v scil. iilos ab nno eodemque verbo qnod 
ex ratione Casauboni cpuvai est, reg^uitur. Ib. corrige 
reTvccQUXOvTU ivdjv. XX, 5. pro Seon ixeipoig scribe diou 
xetpoig et 6. pro a ixcipoi^u xBivot. XXI, 6. ferendum est « 
SianiGTit V, sed XXII, 4. corrigendum ijxnna Scp^ XXn^ 
.8. ro iiO-pog. XXIV, 2. autem in fragm. ex Suida neque 
verba: QdaiOi tinop neque illa d SiaTi^Qtjirei avrovg tauni 
Polybii. 3. xai dnexQivaTo a Schweigh. est additum et 
quae deinde sequuntur ^aatlAay etvai certe in bfeviiui 
videntur esse contracta. 

Cap. XXV^ 1. verba: JSaxri/Siog 6 VivSeniXQo^og Hxi^ 
Xefiaiov y iSoxat yeyopipat axeifog dyxtpow y Sttot partim 
ejus, qui haec excerpsit. Suidas certe verba iSoxn yi^ 
yopipat non habet, sed post HToXefiaiov per exeHoQ se- 
quentia annectit. Quae deinde leguntur verba Avciptax^} 
og vel sunt paululum ab. epitomatore mutata vel in br^ 
vius contracta. Idem est dicendum 3. de verbis HtoI^ 
fiaiovj inei. 5. corrige TavTa inQaTTs. XXVI ^ 3. autem 
defeudi poterit Ad^ByJlrprjy et cS dpSQeg. Ib. 5. in. ro 
SidSfffuc (^codd. nonnulli male didaTf^fuz praebent^ dvaiMfSh 
^dpetp offendit verbum dpaXafx^dpetp exspectaturque potins 
fUTakufifidpetp i. e. in te transferrecoll. IX^ 10, 13« et 
Lex. Polyb. s. h. v. XXVIII, 1. leges xal ^. XXVim & 
autem falsum est qood Schweigh. ex marg. cod. Vesont. 
el dpaxdfiyjet recepit. Coiyunctio enim abest ab Aiig. 
Regiis. Vesont. (in text.) Tubing. In edd.est omrr. 
Recte tamen ipse Schweigh. ad locum haec adacjripbit: 
„Poterat etiam absque conjunctione dpaxdfi^j^etv corrigi, 
quae expeditissima ratio videtur.'^ Ib. 4. corrige Si i 
MoiQay^pvg 9 ubi Schweigh. conjecit Si fiot/og o'MoiQ€ty, 
Sufficiet si S' scribatur. Ferri poterit 9. fAdXtaretfAptff 
XXIX, 8. autem est Si 0lpdp9rj. 1 S. dlXd, :hi. XXX, 7. 
Svo fj et XXXI, 11. dyovra ijxetp apostropha^^orrigen* 
dum. Rarior quidem in Polybio elisio vocalis i4 adjectivo» 
rum et participiorum est, hic tamen eo commendatur^ qnla 
€iyop&' fjxetp unam fere habeant notionem*- XXXII > 11. 
Polybius post i^co&ovfiepot y non cjQfifjaavy aed 9rcrpaip/«9«- 



— vri — 

9WV quod amat composituin^ v. Lex. Polyb.^. dedisse vU 
detur. XXXIII 9 7. corrige eira *Aya&6xXaicc. 9. Si hciv-' 
Tovp^ 1S. Si viov^ XXXVI, 5. Si ccxomai, non ita 10. 
■xccl izdQOiq* In Exc. Vat. Maj. prima c. 1. verba epito- 
matoris sunt» unde ap« Schweigh. aliud exhibetur initium. 
Leges Ibi xai ov et deinde SiamareZ' ol 3' sine offen^ione^ 
^sed II. ubi pro S^lov ori avccyxaiovj quod Luchtius e con- 
jectura edidit, ed. Roman. Si^iXov ad avayx. praebet, tu 
SilXovj nal avayx. scribe et confer V, 36, 5. Cap. III. 
verba inaveikero ^Ayad-oxXriq eclogarii sunt , de tovto 
Sngaie ib. poterit dubitari^ utrum hujus an Polybii sint. 

Ex quatuordecim igitiir hujus libri hiatibus^ quos 
neqae apostropho possis bene tollere nbque alio raodo 
explicare j solum quatuor codicum ope videbis a me cor- 
rectos (I, 11. XIX, 3. XXV, 1. et XXVIII, 3.). 
Plerique tamen (^novem} vel ex usu Polybii vel aliis de 
' caosis erant emendandi, cf. II, 8. IX, 4. XII, 5. XV, 5. 
XVm, 6. XX, 6. 6. XXXII, 11. et in Exc. Vat. II. in 
ono solus hiatus offendebat, v. V, 8. 

Lib. XVI, I, 9. in verbis ex Suida petitis corrige Sf 
ihl&iv^, III, 3. fer xal vqwclovy sed 5. vitiosa sunt: Sio xal 
nQOGXQSfiufAivov Tov iikoiov avTfj, iSvGXQ^GTeiTo xai SvGXiVTJ" 
Tog Qm Tauchnitz. exempl. vitiose SvGxivrjraq^ tjv nav. Hic 
enim avTfi ex conject. Casauboni editum est, ed. Hervag. 
cum mss. habet avTotg et Bayf. avTTJg, Equidem conjicio 
scriptum (uisse TQtg vamaig^ ita ut post '^tloiov interpun- 
gatur et hic dativusregatur ab kSvaxQV^^ruTOy et senten- 
tia sit: remiges navem non amplius bene flectere ppte- 
rant. 10. corrige Si iittfioTi&rjaavTog.. IV ^ 3. tcc oka.:. V, 
i. Si, rjv. VIII, 2. Si^ fj. XlV, 2. Si ov. S. Si aiiovg. 

9. t6 avTOf ubi codd. t6 avT6, Reiskius tamen bene jam 
conjecit Tavro. XVI, 3. Si int. XVIII, 8. Si ino&ifievog. 

10. TovTo ovxiTi. XIX, 7. 8. et 10. Si 6. XX, 6. r* 
iGfiiv. XXI, 8. Si y ei. XXII, 5. ndvTa i^rjhoxojg. XXIII, 
3. ToifTO elxQTwg. XXIV, 5. Si anofita^o/iievog. XXV, 5. 
Si inavQiov* XXVI, 7. Si intGToXijg. XXVII, 3. TavTa 
a^vGag. XXVIII, 3. anoSi^atTo , (dele comma) ovx. 6. 
Si ai. XXIX, 8* ^'Ivay idv. XXX, 4. wgtb ovTOHy ubi ta* 

18 



— f74 — 

I 

men Gronov. et Schweigh. dod male ovrG)g wm mmae^ 
ront. XXXII, 5. Si *A^vSfivwv. XXXIV^ 6. ouxta ithi* , 
d-etccv. Ib. Sky ori in verbis est a Schweigh. ex Livio 
sappletis. 7. ravtu einovreg, XXXVI, 3. ru onXu, 4, 
ayere eig. 8. ro laov. XXXIX, 1. in fragmento a Josepho 
servato xtxreaToixparo iv et 3. imo ^Avrioxov. 4. rb iipiv, 
YU, 1. contra feres xal ellxoGi — n),TjQ03(A€crcc^ iv» Hy 1« 
T/ ovv* XII 9 11. xal ayvoeiv. XrV, 8. xai *AvrtaO'iiniq* 
XVII, 4. Tcal ^. XX 3 3. xai inl (xani) et Teai imrffSeih 
fiarwv. XXIIy 7. fjii] cjg* XXIV, 6. xai 'u4?MfiavSeig et xtA 
in€/9ov)^€v. XXVI 9 6. xai avrtp. XXIX, 6. et 7. pii 
ov/i et xai *A^vSov. XXXVI, 3. roiairra. **Orav et 6. 
naQtcaxevri- eiray quod e conj. Casaub. rectins nonc legi- 
tur quam ehcy quod ed. Herv. et codd. praebent XXXK, 
3. xai ^APika. et in Exc. Vat. L Ti ovv. Delebis aotem 
VI, 1 0. in rov ArraXov articulum et conferes VII, 1 ., oti 
XVn, 11. in verbis: noXkov ye SeZ' aXXaiA quodUbriha^ 
bent SeZv restitues, qnod cur Schweigh. in SiT nintaverit^ 
non inteliigo, cf.Matth. 6r. gr. $. 545. XXIV, 1. Poly- 
bius pro xarearad-fj iv 'Pdfjip fortasse iv 'P&fifi xar^mi&fi 
dederat, idemque statuo 9. in verbis ex Atiien. III ^ 78i 
desumtis : aifxa ^fisy ubi fortasse iXa/Se avxa scripfle- 
rat XXX, S. autem in verbis ol noXiogxovvreg mei o£ ffo- 
XtoQxovfievoi mss. et Herv. oi noXiogxqvvreg xai non hJlH 
bent, quae Casaub. e conj. addidit, quibus Schweigk. ar* 
ticulum post Tcai adjecit. Ego tamen additamentum' n^ 
cessarium esse nego, quia verbis ngog aXXriXovg eiw&aaiv, 
avrifirjxcivaa&ai significari censeo: inter se machina- 
bantur i. e. certatim machinas contra hostes 
aedificare solebant. XXXVI, 3. in verbis: nivff ^fAe- 
(MOf^ icpoSia xai nivr* agyvQiOVy d&Qoi^ea&cu Schweigk 
nivr* ccQyvQiov e conjectura dedit, cum codd. et Hervag. 
habeant nivr ccQyvQiovy quod Casaub. cum Ursino mutavit in 
nav rccQyvQiov. At mihi id quod codd. tuentur, onom ve- 
rum esse videtur. Sententia enim est: auf fiinf Tage 
Lebensmittel und auf fiinfe Geld. C. XXXVIU, 1. ex 
Suida, qui tamen Polybii nomen non adscripsit, fragmeD- 
tum est allatum^ in quo certe ififii^aat avrovg non Po- 



— «75 — 

lybianum est. XL, 5. denique in verbis: r^ oQfifjv xal 
fliav Tov ^AXe^ocvdQov scribe trjv ^Ake^avSQov* 

Lib. XVII, II, 4. ne improba Tcal AfivSov. HI, 10. 
mci ixBQCc^ VI, 7. Tcal ccxccQtariav. XII, 3. xal 6 TtQoeeQt]'' 
: fi4vog (in Tauchnitz. exempl. «vitium typothet. est 7tQ0€i~ 
^fiivovqy XIII, 1. xal iitl. 6. Sei* ineiy ubi tamen, uti 
supra, etiam Selv conjici possit. XIV, 1. xai axQirmq. 9. 
9cai *IeQ(iivvfiov xai EvxafAitiSav. iS. xai 'IsQcovvfKp. XVII, 3. 
vn£Qeti&€To. AvaxakeGafi^vrj. Sed III^ 8. corrige <W, dvai^ 
govvTcc V, 1. ToifTo i(TTiv'^ VIII, 1. in Tauchnitz. exempi. le- 
gitur Si TjfiiQaQ^ apud Schweigh. rectius St rjfxiQag, X, 7. ono" 
TCQCC av* XII, 5. TQiaxovTa tcwv. XIII, 3. ye ovx, 8. to ^&vog* 
tt* Si ccvTog. XV^ 7. ye imyiyvofievog. 18. Si dXfj&eig/ 
XVn, 3. Si dtptxofiivrj. Quod aute^ V, 8. iegitur: /u^- 
^ ffTTOv iietvai Totg Ahcohitg dvev xotvov Soyfiarog xai 
9aQBtvcu dfupoTiQOtg ToTg TtoXefiovffi xai Ttjv x^^Qav dyetv 
Tffv dfjuporiQOfVy ex conjectura Reiskii est editum, cum 
mss. libri ad unum omnes xai noQ^ (^ex qno Reisk. naQ'- 
eevat fedt^ dfi(pov4ootg Totg noXefiovae xai ^ijv x^^Q^^ ^ 
r. A. dent. Ed. 1. autem vitiose xai naQ Toig dfupoTiQoeg 
noX. praebet, unde Casaub. et sequ. edd. Tccel naQ* dfupo^ 
Tigoeg noXcfjumrty ttjv x^Q^ ^- ^* ^ ediderunt. Ferte^ in- 
qnit Schweigh., Poiybius sic scripserat: xai naQ* dfjxpo^ 
TiQotgTotg noXefwijae nokefietv xai tijv x^* ^^ niihi in 
codicum scriptnra nil nisi sedes articuli Totg^ qoem ed. 1. 
alieno loce servavit, mutanda.esse videtur scribendum- 
qne esse eenseo: Toeg xai naQ* dfjapotiQoig noXefiovae xai_ 
Tfjv x^i^'^ dyeev ttjv dfKpoTiQcov^ ut sententia sit: Aetolis 
quippe etiam cum utroque populo belium gerentibus Kcere 
etiam utriusqne agros agere et ferre. XVI, 1. in rot; 
'AmoXKciwog articalum dele. 

Lib. XVIII, 1, 7. in verbis:-^<^2 Tavrag ixovTeg Xaf»,* 
fidvovrae oix ivakldi et ante ^xovTig et fosi Xafi/Sdvovrae 
vnlgo in edd. et mss. spatium aliquod vacuum est r^Ii- 
ctnm. Reiskius tamen puncta illa delenda esse censet 
simnlque particulam ovx. Pro ^xovTcg autem ed. 1. Re^. 
F. 6. Vesont. ixovTceg praebent. Uinc sospicor legendum 
esse: Tcai TavTag Ifxovrag lcefAfidvovrae Tovg avx ivak)ixi§x 

18* 



— «76 — 

et qui vallbs hos (^i. e. quatuor ramos} habent sd- 
munt sibi eos quibus surculi non sint'alterna- 
tim Corrigeporro II, 8. noriciai. 9. Svo ovlajuiovg. 111,7. 
Si ofi^Qov. Ib. Casaubonus cum Ursino pro nccvrcc awi^ ror 
cctQa ixTcov vecpdiv invitis sane mss. recte dedit: xov aiQO. 
Tov ix T. vecp. Est enim^ uti etiam Reiskins animadvertity 
certum a^ris genus, et quidem caliginosus^ turbidus aer, qoi 
uubibus inerat et de quo hic sermo est. VI, 3 et 6L 
non offendes in w ccvSQcgy sed 4. crasin adhibe in ri 
oTtka et 7. apostrophum in Tuvra elismvy ubi in antiquis 
exempl. recte jam tccvt* ditoyv est editum. VH, S. non 
displicebit HnrjTai. ''Afia. et 7. de tcc oka consaeto more' 
judicabis. Sed VIII, 6.in verbis: ovS^tov naQayysXovvra 
txovT€Sy ovTe (TvaTfjaai Swafievoi x. t. A. pro ^orreg coiyece" 
rim GxovTegy ut magis sequenti verbo nQoaeSi^vto respon- 
deat^ cui id, quod ne habebant quidem, qui signum daret 
et hac de causa phalangem formare sive constitaere non 
poterant^ praecessit. Crasin adhibuit Polybiiia IX, 6. 7 
et 1 3. in tcc onXa et . 7. in rcc ohx. XI , 9. dedit 
Sch\veigh.'ex conjectura Bna xal airrbg, cum in ed. 1. 
Med. Aug. Reg. F. 1. Tub. 1. Vesont. 1. iegatur €h* ip tnh- 
Toig, Ursinus autem in suo msto eiTe x^vTog fuisse affirmet, 
quod ille in efye xqcvTog, Casaubonus autem et qni eum 
secuti sunt editores in eira xqcvTog mutandum esse cen- 
suerunt. Reg. E. habet eh* ovv avTog, Regg. D. G. F. 9. 
Ves. 3. Tub. 3. denique praebent xal avtog absqne cAr 
vei eha. Ego Casauboni eira xqcvTog scribentis rationem 
veram esse arbitror, in qua crasi cum librarii offenderent^ 
hoc vel illud ab iis est datum. Neque cum Schweig- 
haeusero post "AvviPag bg neque deinde xai afm vel afta 
Te T(p scripserim. Sententia enim est: deinde etiamipae 
Hannibal armis usus est Romanorum et sic eonun prae- 
stantiam probavit XIII ^ 1. corrige Tiva elxog* XV, 8. 
ravTcc i<TTi. XVII, 4. Si ovarjg^ sed XVI, 4. fer iM^ fc^ 
Qoig. XVII, 6. TiTov. "HSn. XVIII, 1. i&a^^a &pei9. 
•9'a^Qt]G(o avj ubi Schweigh. av conjecit sine idonea cao- 
sa. Sententia loci enim est : conabor id occasione oblata 
Bive si ita acciderit, confirmare. 3. tamen corrige 9im 



— «77 — 

ofo/iora et scribe dv' (ex 9vo') ovofuncc. Ib. 6. emenda 
%^B iTtL et 13. notrjGOfiB&cc imnleTaTov. XIX ^5. in 6 
Jha^Xoq fortasse articulus est delendus ^ uti kx y 6. ye 
ktl et XXI 9 1. dh vareQaiq^ sunt corrigenda. Ferri pot- 
est 3. Tl ovv et ^ikinns , ¥(p7j. Sed XXII , 3. in ver* 
bis: ore knw&ccteto particula on in Bavar., uti mihi vi- 
detnr, verius abest. Cf. II, 5S, 4. III, 51^ 13. XV^ 
%y 3. XXI^ 13, 9. quibus omnibus in locis ort non est 
adscriptnm. Ib. 4. corrige eiTa Mgov. XXIII, 1. in Af/- 
^e avoiccq articulum r^$ praeiinge. 5. autem rfi AhoDXitjc 
non Polybii sed Stephani sunt verba. XXIV, 4. ferendum 
est xai knt^ovXccqy sed 5. ra iarlv corrigendum. XXV, 1 
verba KlavSiov vnavov non sunt Polybii. XXVI, 9. in 
verbis : i&d^Qf^av elneiv , oti , iav particula oti a 
Schweigh. e conjectura est adjectum, non idonea tamen 
de causa, quoniam verba ipsa quae locutus est, etiam 
sine ista particula sequi possunt 13. in y avveaig ij iy-^ 
x^ovaa Polybius articulum alterum non videtur addidis- 
se. XXVni, 1. corrige Si AiTcoXol et XXIX, 4. roSe 
tljQvyfia avijyoQsvaevy ubi fortasse toSs post xrjQvyfia post- 
positum erat ea vi , ut sit : edictum praeconis hocce pro- 
Buntiat. XXX, 3. fer xal ii, non ita 9. Si iv. 10. in 
verbis a Schweighaeusero e Livio suppletis legitur Si iv. 
Quod autem XXXI ^ 6. editum est: fjLuvai inl ttjq i^ ccq- 
Xvs alQiaecog, in eo offendo. Bav., qui ini ttjv i^ ccQ" 
Xfjg iQ^aecag praebet, nil juvat, nam offensio est in infini- 
tivo aoristi futvaL, cum sequatur Sta<pvXatTeiv et utraque 
actio ejusdem sit temporis. Tu igitur, si me sequeris, 
fiiveev scribes. XXXII, 1. in fragmento ex Suida, quita- 
men nomen Polybii nequaquam commemorat, legitur nccvv 
^Qiyero et 3. xccTa 'layviag. 3. autem vitiosum est TtpAv" 
ti6xq}y nomen fortasse perspicuitatis gratia additum ab eo, 
qui haec eiTcerpsit, cui etiam conformatio eorum quaese- 
quuntnr: nccQovTt iv 0Q(^xp T(p *AvTt6x(p deberi videtur. 
XXXVII, 4. non haerebis in xai iriQovg neque 10. in 
mi ini neque 11. in oecci dv&Qcinoov, neque XXXVIII, 4. 
in (TWfjQyfpcivae. 'O^ sed 8. jure offendes in 6 Ayv^rdpSQov. 
Vides igitur ex decem gravioribas hiatibus tres non 



— «78 — 

omnino librorum auctoritate posse defendi 9 (t^ f* 
XXII, 3. et XXVI, 9.}, quatuor aliis etiam de caaM 
fuisse corrigeudos (III ^ 7. VIII , 6. XVIII, 3. XXXI, 
6.}, ita ut tres restent^ in quibns solus hiatoff offensiMl 
sjt (XVIII^ 5. XXIII, 1. XXXVIII, 8.). 

Lib. XIX, 1. in Excerpt. Vatic. Naji ex ed. LndilS 
quidem legitur: elg ttjv AacxedaifjLOva* i&iXaiPy aed in ei. 
Roman. est elg rifv jiax^Saifwvog* &^tvy qaem genitw 
vpm Majus explicat noltv subintelligens. Equidem ver- 
bum aliquod do^sse suspicatus post AccmdccifMovoq otnim- 
que et genitivum et formam cnrtatam &iUt9 retinoeriffl. 
Deinde corrige iva ol et in verbis: ol ^ ix^poi itmaxi^ 
vovTcg To 8iXeaQ (^ita Majus, cum cod. habeat W3mxhmh 
Tegj quod defendi poterit , si explicas: esca re* 
licta i. e. nachdem sie die Lockspeise verlassen, ergo 
genossen haben.J fj GwrjyoQ^iv avToTg im/xaSoowTtu 7 iu 
T. L conjicio v ovvrjyoQalv avayxa^fovTat Tovrotg U e. aai' 
cis ^ X. r. A. scriptum fuisse. 

Lib. XX, II, 1. in verbis: nQog Boimovg ol Botth 
Tol anexQi&Tjaav alterum oi BotwTol non a Polybio, sed 
ab epitomatore videtur additum esse, ut nexa interrapto 
intelligatnr, qui responderint. III, 3. pro ktfiiai* ei seri- 
pserim hfiiGiv. el. 5. correxerim Si 'HXeZoe^ IV , 1« in 
BoKOToi ix nomen BotiOTol iterum eclogario deberi eenseo. 
V, S. crasin adhibe in ro ^&vog. 4. apostrophnm in Sk 
al&vyficcTog. 7. pro tcc ^oxccTa scribe Taaxccra et comiM 
post Boianiag dele, quod recte jam suasit Schweigh. VI, 
5. leges xal ST€Qog. Cap. VIII. autem in verbis eic Athe- 
naeo X, 10. petitis non ipsa Polybii verba, aed Athe» 
naei solam sententiam Polybii referentis legimos. Hme 
2. non offendes in yvfj^ai, olvoTcoTfjg neqne dnbitabis cim 
Scbweigb. ad Athen. ex duob. codd. atfrnv post YifnBU 
addere, neque haerebis 4. in iv Tjj XaXxiSiy avro&h ne« 
que in tfj itaiSl ovofia Evfiotavy neque 5. in rtp nokiiup^ 
Htpvyav. IX, 10. tcc ola cum crasi scribe, et 11. in ver- 
bis: oig av Sia tovto letoTiQov aqiiatv iXiov vKtifSavTag 
primum cog av correxit Ursinus ^ cum ceteri cog ov lia« 
beant et pro iHovj quod Reiskius proposait , cod* Bav. 



- «79 - 

iXoeov et cod. Urs. ^Xsiov praebent, ex quo Ursmus iu 
textu jlevxiovf in margine Mav/ov fecit Reiskio Poly- 
bius totum locum ita dedisse videtur: cog ovv dtic tovto 
botfAoriQov {wxi TtQox^iQOTiQov') acpiaiv iliov imccQiovTQg 
•ut {og Sia fovTO kseoT^Qov acpiae tov ^vyov Trjg Sovkeiccg 
imceQ^ovTog. ^Ceterum, inquit Schweigh.^ XeeoTiQov utique 
sospectum manet et nQoxsiQOT^Qov malimus. Ursinus in 
ora ex sua conjectura rjnicoTiQov posuit. At equidem Po- 
lybium ita scripsisse suspicor: g^ ov Sice tovto leeoTiQoy 
aepiaiv ^ SovXeiag imccQiovrog; quippe cum haec conditio^ 
qua se fidei tradiderant, non lenior iis quam servitutis 
i. e. conditio futura esset. 12. corrige Te elg. X, 3. ne 
offende in cS ccvSQeg, neve XI, 8. in ccnoHccTaaTfjaae. '0, nfive 
XIII 9 2. in noX4fi(p, ^iiv, sed X, 7« corrige tovto i/Aol et 
XI 9 3. Tovg MaxeSovag Si d^peaTdTag fiiv e conjectura 
d^dit Schweigh.^ cum vulgo Toifg MccxeSovag fjL^v d(p. ha- 
beant y Reiskius autem conjecertt ; Tovg MaxeSovag Si 
ipTi fihf d(p. ESquideni xai Tovg MaxeS. fikv dfp* scripse- 
rim* Sed ib. 4. pro ra fikv XQ^fJ^^^ ^h conjecerim 
zcc xQ^l^Ta fjUv eigy nisi mavis apostropho uti. Colloca- 
tionem verborum etiam mutaverim XIII, 3. in verbis: 
in^Xvae Ttjg 6fAt]Qeiag nccQaxQVf^y ofjtoiiog et TtaQaxQfjfia 
ante Tjjg ofirjQeiag a Polybio positum fuisse conjicio. 

Lib. XXI ^ V, 1. verba: (p ix9W^^^ O^ Suida Basil. 
est 6 ixQ') explicationem Suidae, non Polybii continent. 
VIII, 11. corrige TavTa eenev et IX, 11. Si alQeia&ae. 
1X5 8. autem in verbis: fif^ noemvTae eig t^v ^Aaiav Sed-^ 
/?ao'/i' Polybianus ordo fortasse fuit: fkrf noe&vTue Sed^aaev 
elg Tffv ld(Jiav, 13. vitiosa etiam sunt: xap xa&olov tov 
noXefjLov dno Tijg 'Aaiag dnoTQi^ea&ae ^ el ^e^aioog xqcc^ 
Toiff Tfjg &aXdTTrjgy ubi verba illa: ei fiefiaioog xQccxoiff 
r^( d'akdrTvg fortasse locun» suum ante 2(ae xad-oXov ha- 
bueruqt. Sunt enim imprimis illis; oTe fiovoQg ccv ovTto 
SvvaeTo xcoXvaeev Tr]v tAv n^Tcdv aTQOTon^Sonf Sed^aaev 
opposita. XI ^ 1. 6 'AvTioxog breviatoris est. 7. corrige 
Si eig» 9. Tfj ixeivov , ubi t^ xeivov ede. Ibt in T^QoaeQi- 
aee. Aiveov ne haere, sed 19« ip verbis: iv y av x^Q^ 
xccvcclfi^p^^iaev oi Sdhoe ovroe defeqdere qukl^ni poteris 



— «80 - 

fj avt Don ita aatem oi 2aUoi ovtoi^ ci loeo liinial 
JSafuoi ovToe praebent. Ek|nidem pro ovroi coDJido Vi- .1 
fiog. Deest enim in hac sententia verbum^ a qoo iniik 
tivus fierafiaiifeev regatur. Qua de causa ReiskiAs. imtii 
sejitentiae ante roiaxov&fjfiBoov ovg xfh sapplevit et 
Schweighaeuserus plura interiisse opinatos est. Port 
TQiaxovd-T/fUQov tamcn tum Si est addendom.' Facile feres 
14. avdoa. '0 XI, 4. xal heoa. XIII, 4. xal \AniMm^ 
7. xai SreQa. WY ^ 5. raXavra. ^AnoSovvai» 6. xal Eift^ 
v€i. et 7. xai Evfiov?M9r^y sed XI, 9. et XII ^ 19. eor- 
riges zavra axomaq, XIII, \Q, Sk iv et ror« ^aeAfiVOf. 
XIV, 4. xaXavra iniSovvai et 9. anefpijvaro tnUQm XII( 
1 . denique verba male habent : Mera tiiv vtsnfp oi 'A- 
fiaTot rrjv avzMv ngbq *AvTioxov naosihftpoveq xtti Teeg .Sif" 
Setg xai Tag axoonoXsig agri y fjxB Movaalog y ad qoae 
Schweigh. haec adscripsit : „Series .orationis tQflNitaj 
Epitomatoris vel librarii culpa.^^ Aiihi tamen Polyiiiafi 
scripsisse videtur: Mera^v ttjv vixrjv oi 'PoafAaiOi t^ «w- 
roM/ nQog^AvTioxov^ naQBiXrjrpoTeg Ttai rag JSagSBig Ttdk Tiay 
axQonoXeigj ccQTi^ovaiv, ut sententia sit: Dum Romani anam 
de Antiocho partam victoriam eo, quod et Sardes et aroes 
ceperunt, perficiunt. AQTl^eiv autem cum rarius legatar (in 
Etymologico magno tamen affertur} librarios id, offendisse 
videtur, unde quae nunc leguntur, facile poteraat orirL' 
Lib. XXII, i , 9. recte legi poterit TeeTad-ai, "jhmmtQt 
non minus 11, 11. IV, 1. VI^ 1. et 11. & avS^. IV, S. 
avaSeScixaTe * fjuag. 5. Tiovv, V, 14. nQoari&ivcu* m* 15« 
xaraSebaTiQa. lE^BaTiv. IX, 6. Tcai kviQ/ei. et 7. tuA ol* ^gA 
1 j 5. pro SiOTi^ el xai scribe StoTi xcci d.- Ib. 8. pro 
Xqovov S' kyyiyvofiivov , 6 fihf ^aaiXevg i^exdQfja^p pro- 
babilius videtur : Xqovov iyytyvofievov i. e. per tempas, 
quod inter suum et senatorum responsum mediiun es^ 
discessit rex. Ib. corrige Si ivTog. Cap. II, 1. HiXk 
fielvai ini rrjg avTijg yvmfirjg verba : ini Trjg aimjq ywi- 
firjg recte a Bavar. absunt. fjLeTvat enim est cum StSovg 
conjungendum ea vi, ut sit: se manere in eo, ut remeo- 
rum arbitrio permitteret. Poterant haec verba fadle ex 
cap. I, 7. hic repeti. 8. corrige Si fjfAeTiQav. 11. i^i3m- 



— «81 - 

TovvTeQ. III, H.^ hceivcpy ubi ^ xBiv(p scribe. V, 4. ^ov- 
fAB&a eivai, 13. navra. heartv. VI., 10. xai fj ngiVj ubi 
Schweigh. articulum ^, qui in mss. non legitur^ e conje- 
etnra Reiskii edidit , Ursinus autem ro ngiv suaserat. 
Equidem malim ra itQiv, praecedunt enim verha: ra rrjq 
Affier^QccQ 36^g, 13. Tavrcc elnovreq. VII , 8. Si *Avti6x^» 

VIII, 10. Tt] AlrooUq:. ofioicng, ubi totum 'fiomen, quo hic 
facile caremus , uon a Polybio profectum esse videtur. 

IX, 8. Si ^HneiQdoTai^ et 11. Sk *J[l^iavSQog. X, 1. in 
fragmento ab Herone quodam Mechanico servato et a 
Casaubono edito in initio nomen AItcjXoI ante tmo He- 

.roni debetur. Ibid. autem in avTiTtagerdiavTo. ovTog ne 
oflFende. Sed 2. pro xara to 'AaxXrjmetov erit xara t 
*A<sxXrpiteiov aut t AaxXrjTtetov scribendum. 5. corrige 
Tcnha i<TG) et (ocrrc, inl Quae deinde §. 7. a Schweigh. ex 
Heronis Parisiensi exemplo adjecta sunt, possunt sane Po- 
lybio, primis verbis : Tov yccQ NixdvSgov ixTog dvaoTQecpo^ 
fji4vov exceptis, tribui. Nam quod 8. hd^avTo fffjt^Qav et 
Sk avTov legitur, facile corrigitur^ et 9. xal airtmv non 
ofFendit, quamvis ical ex ora libri sit receptum et avT^v 
e conject. editum pro avToTg. In verbis denique: eY Te 
xal dvayxaia vofiiaavTog Ta iv otg StiTQtfie itQdyfiaraj ^r- 
TTfd^Tiaav Ttjg im^olrjg facies quidem cum Schweighaeusero 
vofilaavTog pro vofilaavTeg scribente, non ita autem , si 
'TfQayfidTODVy quod in exemplari est/ in TtQdyfzaTa mutavit. 
Mihi omnino Hero, a quo Polybium hic exscriptum esse 
sane verisimile est , locum ita exhibuisse videtur : eYre 
xai Tavayxata vofiiaavTog iv otg StiTQt^e TtQayfidTOov , flyr- 
Tfl&Tiaav X. T. X. Quod autem Schweigh. didt : „ Ante . 
ista verba (^ Toy yaQ JVtxdvSQov^ apud Heronem leguntur 
baec, quae nescio an et ipsa (ex parte saltem} Polybiana 
sint: ^td tovto yaQ icpafjLev xaTaaTO/d^ea&at tov xatQoVy 
cjg fjb^ fiiXXovTeg iveSQevetVy iveSQev&cifiev, vaTeQrjaavreg tov 
xatQov xai T^g cjQag, iitetSrj hrtev&ev TtoXXai TtaQaTtoXlvv^ 
Tat Svvdfietg y ai fiiv vaTeQrjaaaai ^ ^ Qal Si mavult 
Schweigh.3 nQoXaPovaai tov cjQtafjiivov Trjg iffiiQag xatgov 
fj Trjg vvxTogy taaneQ xai AfjtfiQaxtcoTat ^ in eo errasse vi- 
detuFy quod ex hiatibus istis: xaiQov , wg-^iTtetSij ivTev^ 



— «8» -- 

d-tv — vare^aaaai^ fi sive al concluseriin. Cap. XI ,1, 
ipse Schweigh. dubitavit , Dam verba xai '^fi^Qcsxia el 
quae praeceduot, Polybiana sint. 3. post n aote ov ver- 
bum aliquod, veluti ^TCBae vel xarinBae (xaTineaevy exci- 
disse jam vidit Schweigh. Ib. 4. xal aneXnlaafrTsg ferea, 
non ita: nQog t6 vnoQVTTeiv mQiiirjaav^ ubi Polybium nQA-' 
Tov vTtoQ. G>Qfi» dcdissc suspicor, v. I, 5^ S. Ibid. neqne 
in xai alad'of.iiv(ov neque in ro tovtcov ivQrjfia^ ante *^aq>a* 
hadfievoe offendes, ubi tamen vulgo pro ro rot)r. evQ. t6 
novavQf]fuc exhibetur, neque 10. in xal h^Qa, sed 19» 
corrige dk iaijfisKDaavTo et ib. ne dubita quin pro ngoqT^ 
vmcQxovarj dXXrjv—TdcpQov scribendum sit: tcqqq r^ imdQ^, 
Xovaav dXXrjv TdfpQov. Sententia enim est: e transversQ 
ad fossam quae erat, aliam ducebanfc. Apostropbo utere 
15. in TrjvixdSs vni&eTo. 17. in di iyyiaauv et 1 !• in oim 
vTtofiiveiv, crasi 16. in rot; o(>;^2)^£^rog. Ferendum erit SQ. 
oQvyfue, waTe, 

Non magis cap. XII , 4. improbabis Jaf^oTil^. 6« 
XIII, 18. ardSia. ixse. XV, 1. TavTa. V et in foederis 
verbis quae ibi sequuntur 3. ^ovXy. *Ex&Qbv. 4. xcc$ iaPn 
6. Ta oQXta—Tfp aQXovTi r^ iv Kcqxvqjj. (^7.) idp Si fHf 
evQC&ojai — TovTqjf oTav — rorfi dnoSoTcaaav — tu ogxia fu^ 
SaTG) indvoSoq. 8. Si AItqdXoi aQyvQiov — TdXavca EvfioSm 
— Tcp iv Tfj 'ElldSi' dvTi—Tov dQyvQiov. 9. Ta bQXiurf/ai' 
&fj iv — t6 hog. 10. AItcdXoI ofirjQovg — ^ S^ — xai innaQ' 
Xov. \\. TU 6/jtfjQa. 12. firj ^aT(o iv. 13. xal dvSgeg ^ olg 
ovTOi ixQCQVTOf inl — fj vaTBQOV — rj elg — jilTfoXoi. f 14.) *H 
— xal rj x(^Qoc rj. Sed XII, 6. pro tovto (^Bav* praebet 
TovTov^ ovj scribe tovt' ov. 18. crasin adhibe in ro 
i&vog. XIII ^ 7. verba: ol Si neQi tov JafioTiXrj incepelf' 
&6vT€g Siead(f>ovv fortasse a Polybio ita coliocata faemnty 
ut Sieadcpovv ante inaveX&opT^g locum haberet. 11. HUDC 
quidem e conject. Casaub. legitur: ini r^ fxrjSiva aifTtp xccgd 
Tojv AiTcoXmf dnavTaa&acy sed codd. habeat fxtjSiv» quod 
jure defendetur. Nam nos quoque dicimus: dasa ihmgiur 
nichts (^neque homines neque literae} von den A/etoleni 
entgegenkomme. 13. corrige Si elg. XIV ^ 6. in verbia: 
Kai yaQ iSoxei Jdfug 6 'Ixeacov aXkcc r« xah&Q Miiuip Vf^ 



— «83 — 

sinus ex Liv. XXXVIII^ 10. 6 ^lx^aiov pro eo, qaod e^^t 
In libris 6 KixriGkov dedit, unde Schweigh 6 'Ix^gIov fecit 
At Livias omniiio aliud viri nomen Leon habet Equi- 
dem igitnr conjicio Polybiam potias: JafAiq twv Ixstfiaioy» 
iXXa X. r. k. scripsisse i. e. eorum quae ad supplices 
pertinebant alia. 8. autem in veri)is: iv tp rrjv hgiyrjv 9^- 
QBi ini Tovg AhwXovq non erat quod Ursinus codicum 
soriptaram q>4Quv mutaret. V. Matth. Gramm. graec 
§. 538. 1 5. idem Ursinus dedit : JeT dh vfiag HQog /niv 
hcsivovgy cum in msstis sola illa: xal ngbg ixeivovg sint 
Reiskius contra satis esse putavit^ si suppleretur ^ hoc 
modo : ^ nQog ixeivovg et verbum Set per ellipsin intel* 
ligeretur. Equidem verba, uti codices ea habent» recte 
liabere censeo ea vi, ut sit: et ad illos ([nostrum: in Be- 
mg auf jene^ rem ita habere, ut exorari uequeat: ita ut 
^££f absolute dictum sit. 16. corrige ravra elnojv et XVI^ 
1. imTeXea&^vccif {mig ovy ubi mgl ov coajeceriin. 

Cap, XVII, 8. fer 9cai ovx, 7. xai imargofpiig. 10. 
\ecel ^iiov. XXJ, 7. xai agyvQidv et xai axQarijg, 11. xai 
ilnovTog et vaij etnev. XXV, 6. xai 6 et denique in cap. 
XXVI, in foederis verbis 2. ^aailAa ^AvTioxov. 4« SVAv^ 
vioxov. 6. jUf) i^ayayiTa) — GTQOTiciTar ei. 7. firjSiva. (8.) 
si. 9. xai anoTQix^iv. 10. anoSoTco 'Avrioxog xai oi v^' — 
xae el' Tiva aixfiaXcjTov. 11. Si AvTioxog — xai Avvifiav — 
OoavTa AItcqXov. 18. firjx^Ti uXXovg ixira). C^^O AstoSo" 
T(o — Ta ix — firjx^Ti ix^TG) — ix^(o iXavvofievov—noiAfiov Sve-' 
xevj ov avTog. 14. KaXvxaSvov axQCDTijQiov ^ el — ^ ofjLfj^ 
Qovg. 16. Mrj iiiaTco Si AvTioxqy- 16. Si oixiae^^rfj imb 
fiaaiXia AvTioxov. 17. xai ei Tt XQVf^ wq>eileTO avToTg — 
xai eX Ti aneXrjtp&rj an — anoSod^rjToa. aTeXij Siy ofioioog'^ 
vnaQX^o)' (18.) El-^SeT AvTioxov — xai ix—nQoaSex^a^on* 
(19.) AQyvQiov Si Sotod AvTioxog — SiaxiXia iv — fi^ ikar^ 
Tov* 20. Si Evfiivei — ro hog , t^ im^aXXofiivq). 81. 
oxtoi' a — iavTip» (8S.} 'OfirjQovg Si x SiSoto) Avrioxog. 
83. T(p ixofi4v<p ^Tee anoSorooaav. 84. nQOTeQoi ixcpi" 
Qooae* 25. Si i&vmv — fxrj ixiTo>. 87. nQoareO^at ^ atpai^ 
Qe&^at an\ Sed XVII, 3. ia verbis: IlXijv aweyyi^ov^ 
Tog Fvatovy vnoTov^Po^ioyv , tp Ke^Qify xai tov^EXovtov 



— 884 - 

verbum rvatov, qiiod deest in cett mss.^ accessit ex Bav.} 
crede ab alius manu^ qui qnod epitomator praetermisent 
addere, supplevit. Non minus verba mdrov 'Boi^fudm^ 
Tfi Ktfivgqi in mss. post yv(Dfiijg, quod deinde seqaltnfi 
posita sunt, puto quia in margine ad nexum explicandam 
erant adscripta. Ante ^EXovtov autem articulam dele. 
XIX ^ 8. corrige Sh avrwv. XX , 8. in Kai 6 ^BjnoaoYva' 
Tog dele articulum, qui. etiam abest 3. 4. Idem fac ante 
vTtarogj in loco a Suida s. v. 2ayydQiog allatOi obi is 
revera in Suida abest. Ib. 5. corrige naQu ZdmJfog» 
XXI, 1. in verbis: iv rfj ^Aait^ dele articulum et confer 
5. Tovg hv Aoiq^ FaXaTag. Ib. 5. in ttjv *OQTidyovTog lyth 
vaTxay] alxfidXtoTov verbum ywatTca a Schweigbaeos. in- 
sertum esse videtur, in Plutarchi enim libro de mnlier. 
virtut.^ unde haec sumta sunt, non legitiu*. 7. corrige^ 
aQa et Si ofmg. 9. Ss im^dvTeg. 11« Si ^X&e. XXII, 4» 
Si avTov. 9. Si {meQ&iaBtgj sed ib. ne cum Schweigh. ex ' 
Bavar. roi; 'l^t/og recipias , cum vulgo rectius articalos 
absit XXIV , 4. corrige naod *AQtaQd&ov et 7. pro : 
Totg Si naQa ^QtaQa&ov etnev ede Totg Si ncQl 'AQiogU' 
d-ov einev. Praepositio ncQt etiam in Bavar. est, et cC 
infra 10., ubi de legatis ab Antiocho missis legis: toTi; 
n€Qt 'AvTioxov. XXXV, 4. in l&' recte suadet Schweigh. 
&' esse delendum. Polybium euim TQtdxovd' dedisseve-* 
risimillimum est, quoniam Livius^ qui Polybium aactorra 
in his sequi solet^ eundem habet numerum. Ib. 6. corrige 
Svo fjfiiQag et 9. Si elg^ neque minus in Excerpt. Vat 
Maji 1. ys ovx et IL xat ixetvo^ ubi xq^xetvo edendamerit 

Ex viginti tribus hiatibus igitur , qui ut graviores 
neque alio modo excusandi sive explicandi huc erant re- 
ferendi, decem librorum ope poteras suspectos reddere et 
corrigere (v. II, 1. VI^ 10. XIII, 11. XIV, 6. 8. 
XVII, 3. XX, 4. XXI, 6. XXII, 9. XXIV, 7.), qaataor 
aliis de causis (v. III, 7. X, 9. XI, 18. et XXV, 4^} et 
in novem locis solus hiatus erat offensioni, velati I, 5. 8. 
VIII, 10. XI, 4. XIII, 7. XVI, 1. XVil, 3. XX, 8. XX, 1. 

Lib. XXIII, 1. 5. crasin adhibuisse videtar Polybins 
in To i&vog^ 8. in ro; onixc et VII, 9. et X, 4. in ro 



~ «85 



• - 



idvoQ, apostropham contra II ^ S. in n^e iroip. 8. /S^JU 

riaTCC aiQovfiivoiq. 10. Si ^Axcciou 17. Si ixaivr). VI, 7. 

tk unovevuv. VIII, 3. /ut/tc ISmr^v. 18. ^<^ ^AxcaoiJq. IX, 

S. errc;, or/. XI, 7. Si rjaav. Caput quartum et quintum 

aatem continent argumenta eclogarum , unde non haeren- 

4am est 4. in SiacpoQu aXXriy neque 5. in naga EvfjLi" 

vovg, 8. in xai AXxi^idSrjq. V, 1. in naQovaia iyivero et 

%. xai oiy uti etiam non haerebis VII, 3. in xal 6 et 

xal aixoot, ueque XI, 7. in Agevq xai IdhcifiedSiig^ ubi 

Bav. *:AQ6v<7dg 'AXxi^idSrjg praebet, neque XIV, 8. in xal 

ixoQ^aag. 3. in fjLrj oiovy neque XVI, 8. in xal eig et 7. 

in xai eixoGi. 8ed VIII, 7. offensioni sunt verba tov 

ISd^ ovfjtxpiQovTog, Num Polybius rwv iSitf mficpBQovtoy» 

aeripserat? Ib. 8. nunc e conjectura Ursini editum est: 

p neQtineaov Sid t6 fjLerd tcjv ^Axc^^cJv avfAnohrevBGd^ai^ 

oTi T€ lIoTiXeog ^ovXnixtog x. r. h cum libri habeant : oji 

ro n^&og JSovXnixtog. Reiskius maluit pro oti tb ots 

q[aod probat Schweigh. At equidem ro nX^og non ma- 

taverim , sed post avfinohrevea&ai ante on JSoXnixiog - 

[ita Domen est in Bav.). colloca verim , ubi locum suum 

optime tenet. De plurali numero in neQtineaov cf.Matth. 

Gramm. gr. §. 302. IX, 7. in verbis: oTt^ ovaAv xai 

TtJietovoLtv avfifiaxtcov — xai tovtolw ixovaciv offendo in eo, 

quod ovaciv est sic verbis antepositum, com haec sibi 

sint opposita, quod et plura fuerint foedera et haec ma- 

gnas inter se habeant diversitates. Exspectaveram igi- 

tar: oTt xai nXetovmf ovamv» Ib. 8. ^^pro oTe dveveovro 

Bav. OT* av ivovTo. ^^Orav iveovTo e suo codice notavit 

Ursinus, quod iile in oTav dveveovTO mutavit^ idque te- 

naere oeteri editores : male ^ quandoquidem oTav «onjun- 

ctivam modum postulabat. Et ad vestigia scripturae co- 

dicum et ad grammaticam rationem accommodatissimum 

atiqae censendum, quod et a Oronovio et a Reiskio ad- 

notatum est 6t dvevaovTo.^^ Haec bene Schweigh. ad lo- 

cum adscripsit. XIV^ 1 . iu verbis : Iva nv&rjTat rj avyxhi-' 

Tog neQt tAv yeydvorayv vocabulum fj avyxXrjrog cnm abesset 

a sao codice^ supplevit Ursinus ex Livio. At potest recte 

abesse ea vi : ut quaereretur omnino de iis, qime acciderant. 



_ «86 - 

9. in verbis : ei xa^ rtg ayvoia fyiyopei ^tpi aurop, 
e conjectura Reiskii est editum pro otvrcip^ ^ed eoigicii 
etiam yfyove pro iyeyovei esse scribeDdomy qaia non tan 
scriptoris explicantis verba huic loco conveniunt, qim 
Philippi filium ad senatum mittentis. 19. pro vff iiteipm 
scribe r^ xetvmvy Bav. male rp kxeipq^ habet. XV, 1. ia 
verbis : Kv8a rov ^jivTtrdXxovg libri KvSarov *AnmAi^ 
xovg praebent, quod ex KvSayv/cnrov corruptiim esse sih 
spicatus est Ursinus. Gronovius , qnem secatas est 
Schweighaeuserus, conjecit KvSa tov. Livias 'XXXIDy 
3. XLIV, 13. et 34. format obliquos casas Cydantii^ 
Cydantem. Fortasse igitur Polybius Kv8avToq scripserat 
Ib. 6. in ot ccn^xretpav relativum Ursinus e coiyeetara ad- 
jecit, quod nequaquam probaverim, quoniam narratip hie 
aperte est abmpta, unde quid secatum sit nemo fiddle didt 



i 



k 



f 



XVL ab init. verba IlToXefiatog f 6 fiaatievq jHyimmo 
ante ots epitomatoris sunt, cui etiam initiom cap..X'Vl( 
debetur^ quod est: 'Agtarovtxogj IlToksimiov rov /kard/ng 
Aiyvmov evvovxog fdv fiv, Brevius relata sunt deniqiie 
secupdum Polybium, quae cap. XVIIL leguntar: *AmUtih 
piag^ fl ArtaXov tov noTQog EvfjiApovg tov /JceatX^iDi Topi^ 
Tfjj KvCtxfjvij fjp' yvpfj dta nXiiovg aiTiag aiia fiPvi^ ^ 
nccQaG7]fjLaaiag^ 8. Kal yctQ oTt StjfioTtg vnaQxovau fiagt' 
haaa iyeyowt x. t. A. 3. xal Tca&olov, ort asqae ad 4 
Huc etiam refero 8. verba ultima: TavTa S' irtUadii kf |t 
Kv^ixm X. T. X. In Excerpt. Vat Maj. 1. prina verba: 
"Oti ^uXoTcoifAtjp.., St€q)^Q€To* 6 Polybioro non ita posin»- 
se, sed eum, qui excerpta confecerit^ bene monait Lacb* 
tius. Non ita probo, quod idem vir doctas ib. peat ilif 
'^Q^XV' o fdv ydg iart xdXXtarop T(ap oPToaPj •** o A tw- 
papriop edidit, cum ed. Rom. a fjiip yoQ iari mHikiatm.m* 
a Si exhibeat Supplenda sunt MQya rm TtQceyftmmm 
sive ipTQBx^v et ^Qya xaxonQayfiopoop sive xaxaptpBXWf 
ad quae etiam rd nQoetQfifj4va sunt referenda. ffiatai 
non offendit. 

Lib. XXIV, II ^ 5. crasi asus est Polybina ia nr 
vnofi/vTjfiara et XII ^ 6. et IS. in to id^og^ apoeti o p h t 
IV f 4. in ^6^ inoiafiwe. VI^ %. in Si dpceoTQOfpifv. 5. In dl! 



-- «87 -- 

f2« EKy 8. in T6TtceQdxovta ^ti^. 5. in imaxcciSexa ^. 
L, 1. in na^cc Evfiivovq et 12. in Si ^Axamv. XII ^ 13- 
\ 8k iv. Ferre poteris II, 5. Tc&paXamSfj. '0. 9. yfyve- 
^m.^Hva. III, 5. Gv^^aXXea&ai. 'H. IV,*" 15. Tp (TfpQa" 
iSi. 'Hf ubi tamen Schweigh. Tag atpQayiSag mavult. V, 
k Kal ^, ubi copula a Schweigh. est addita, ut haec 
lententi^ cnm praecedente conjungatnr. Excerptum Va* 
esianum incipit : ^Oti JeivoxQaTfjq 6 MeaarjviOQ r/v ov fxo" 
Wf quae praeter oti retinenda erant. VIII, 6. yfyvS' 
r&at. 'E|. IX 5 6. xal iTeQoyX(OTtoiQ, X, 6. MaQXiov. og. 
»• ttal oTi. XI, i. xal ^AytjaiTioXig. XII, 5. xal ^AnoXXo' 
knQog. Sed II, 7. pro xaiTOi ovx scribe, uti infra^ ^/- 
roty^ ovx» IV, 10. in verbis: fyQamov vniQ twv ofiolo^ 
'ovfiivoyv yiyvea&ai ixiXevov verba: yiyvea&at ixiXevov 
»m abessent a mss. de conjectura adjecit Ursinus. Eqoi- 
lem simplicius iocum ita sanaverim, ut pro fyQomov scri- 
werim fyQatpov. Quod si probas, verbis istis yiyvea&cu 
\xilevov facile carebis. VIII, 8. in verbis: fiTjSiv aitoXe- 
uiv Tp fiaaikeiq^, fyQarfjey Valesius /Saaikimg, quod est 
ipod Suidam^ correxit, cum in cod. Peiresc. sit Tp /Saae" 
iioog scil. aQxpj quod facile«e nexu supplebis. Fortasse 
^tiam ab eclogario media quaedam sunt omissa. IX, 1. 
lc verbis: ^iXonoifxrjv — avtjQ rjv t&v xar aQmjv tiqo tov 
wSevog SevTeQog haec judicavit Schweigh. : „Scabrosa est 
)ratio et vel defecta vel alius sive compiiatoris culpa 
Ave librarii corrupta.^' Equidem stispicor scriptum fuis*- 
je : T&v xax ceQeTrjv nQOTeQovvTCBv ovSt ^, X, 1 3. pro : ane^ 
tQi&fiaav Siy SiOTi ovS\ av 6 AaxeSaiftovit&v ij KoQiv&icov 
) ^Ajgyeitov arpianjTai Stjfiogy ov Serjaei Tovg Axaeovg &av- 
laC/eof conjicio Polybium dedisse: anexQi&rjaav St ov^ av 
\ AaxeSaifiovicov ^ KoQiv&icov ij xal 'AQyei(x>v acpiarifcai 
K$/E(og, ov Serjaeiv Tovg *Axaiovg &avficc^eiv. In Exeerpt 
VmU jMaji III. Luchtius edidit : to Svvaa&at evra^iav iv 
iXXfjXoig SiacpvXoTTeiv y cum ed. Hom. xar a^iav praebeat 
)ro evTa^iav. Equidem scripserim usui Poiybii conve- 
lienter (y. loc. in Lexic. Polyb.3 xaTa^itoaiv aXXtjXotg^ 
Ib. corrige fjxovon^e^ ifjLoi. IV. in. verba uncis inclusa: 
^Ore ^iXonoififjv fpccQfjLaxip'^ ante avijQ epitomatoris 



^ «88 — 

csse vidit Jam Lachtius. Ib. autem pro fiUfii ixoni^ 
scribe ikecov Hxovraq. 

Lib. XX V^ l^ 9. in ro M&voq crasis foit Ib. 1«. 
legitnr xal aae/Scog. II, 5. xai oi. IV^ 9. xai ^udpiceQd&^ — 
xai ijK&ov. VI, 1. xal ^AtrdkGv. VIII; 3. xcei aw/aatQ* m^ 

I. pro Tigovofj&Tjvai imiQ rriq aifrciv xcc&oSou scribendiui 
esse videtur nQovofjd-. itegl r^g avx. xad'. Conferas VB» 
3. TiQovoiav noifjoa/i^voug negl r^g dnoxofuS^^ airtm* Vly 
3. in verbis: dfia Si avarijaai anov8d^(mf ravg aJUqpovg 
roTg r€ (^scribe r^ lSi(f (fiXoig xal ^ivQtg imdQXovaof mrw^' 
iv rfj 'Ftofifj xai rfj avyxXrjTqi xccrd xoivov, male Cwum* 
bonus avrav quod in mss. et apud UrsiDam^est, matavit 
in avT<p. In iis enim quae 4. legimus: Kcci Tovrtov m- 
QayevofA4v(ov elg Ttiv 'Fcifjifjv , xai xccr* ISkiv fiip tuems^ 
dneSixovTo Tovg veaviaxovg (pikccv&Qcinatg ^ dre awi&m^ 
iaxv^oTcg iv TaZg neQl ttjv ^Aaiav OTQar^iaiq , aperleri4o 
ipsorum amicis et hospitibus sermo est, qaibascom (eitteB 
aliquautum versari voluit Attalus. VII, S. verba: imi 
ydQ fj SandvTj ov nokv keinetv tcov SiTta rakdiwvtav infaSP- 
pretamentum continere videotur. IX, 1. pro- ^ihMoiiimia. 
xoi ^AQioTaivov Tovg ^Axaiovg, awi^ ovte rijv cpvanv o/uoAw 
axelv Suidas melius habet: ^iXonoifitjv xal ^JiQiaiamnfM 
"AxaiOi (articulus fortasse delendus} awi^jaav m ^ 
q>vaiv fiiav ^x^iv. Ib. 4. pro nQO<nd^i ixeAnwQ acribo 
nQoardiai xeivovg. In Excerpt. Vat Maj. 1. pro wn 
aQxh rectius in ed. Bom. est ravTov aQXV' Ib. aatM 
corriges etiam Toiko ixet. II ^ 1. pro Jid ri dSmmm. 
scribendum erit Jid ri t<ov dSvvdT(ov. Seqoitar etiaM 
rd Swatd. Hiatus tamen hic minus offendit, ati etiaia 
III. in iavTov' ixelvovy ubi numPoIybius X94vov acripeerit» 
dubitari possit. ... ^- 

Lib. XXVI 9 4. pro idv ng avrovg SiSdinj ^t< lOaiajji^ 
cio scriptum fuisse: idv avTovg SiSd^tj r/g, ori. IdM 
fere verborum ordo est etiam 3. oTav SiSd^ nq avtik^ 

II, 5. fer rdvavTia. 'Edv. III, 9. seal 'AvTioxw* IV,*:1^» 
xal ia(og et xai oi. V, 4. avTcp. 'Eni(paive. 7..-aiar a» Clt 
xai ol in verbis ex Atheuaeo additis. VI, 1. »«». *u^|pc0^ 
Qd&fjv. 3. et 6. xai 'jQiaQd&fj: 4. fjLfj imfiadvuv. IS. MEi 



Casaub. quidem ex Liv. XLi, 9. JSoQSavq est daspi 
8, Scbweigh. tamen jure dubitat Coitige BRtemlll, 
:of«i^te «/Ti^f'. et 3. 8i wtiMyovtcsq. Ib. 11. in v^r- 

or< 'J^Dfuxioiy ovreg ap&gomot bene vidH Schweigh. 
7ti ^Ptaimloi novum quoddam et cam antecedentibus 
stricte cohaerens fragmentum initium capere/ ita ni 
a coitij^IatorcJ additum g^it et ante on 'Poiipt^ot aste-^ 
i sint ponendi. Quod cum recle hic vir gMtn^t^ nofi 
ides iti: PmfmToif ovteQy quia in initio fragmenterum 
eD a compilatore 8olet adscribi, ut intelligatur, de 
sermo sit VI^ 9. {)ro ^ e^m/peyxe nct^ Mdgi^^ov wzi 
XQd&ov^ &jioSotfvaty fortasse xoTq mQi Mog^iop xal 
tQa&ti9f erat seriptum^ 14^ in Tauchnitz. exempL tolle 
itt typoHi. i^vtfje pro iictirtf/q. VII, 5. apostrOphHm 
\»& in tovTo fiyayav. VIII, 4* pro- oi f^ ^PodiOi axov" 
•^g rcSf^ 79Q€a/ievTcip fortasse r^ Kgm^t aiUjia. erat 
yfaiB. C. X, 1. verba iilitio posital sailt Athenaei. 
igttui' offei^unt biatuil r^ tSxtfi nal eixoatp ■— otaXet 
ip xcei ovx. Sed 4. in loco e% Atheik V^ 4. petito 
erbisr ^EoiBita xal fierS^ Sf}fiotSv av&Qoino9p avyxata" 
009 bfjbi^et (p Tvxoi, Idssk habeilt oi tvxoiy e% Diodor. 
^irt et vit. ei tvzbv, ex quo WesseJ. fecit o/ tvxoi^ 
st, ikfiicunque esset At in eodem Athenaeo X, 10. 
\a ita affifinlHitor: Ov fiovov yag /lUTa SfffMOTm ifi^&Qoi^ 
TiatificMfev i6 ofjuXkcgy omissts istis ol sive ^ tvxoi* 

igitilt: Pblybius ifvv^ixat^fiaivev iq afuXkcg of tixoi 
Msisse videtar, quo etiam DiOdori locus ddcit Ibid 
lale legi^fn^i o^^ S^ots^ ovS6fsi«v if0f>a^i¥ ^ft^aai 
fv.' Nam in alteto Athenaei loeo V, 4. verbar Mla 
* Sfjnote fi(Sn ItgmtxLf y in altero X^ lO^ verba'6^ 
wr ^fifpaaiv notijaaq eorum leco sunt omissa^ Viieb- 
Mtevn' srethh ■Sm^tf S^nate ab epitomatore addtttf 
!> praesertim cum Diiodoraflf sMQ^ ^nd Mn fcabieaff. 
e deiMMle^S, legantur ul Polybii verhw^x oi fih yct^ 
t^ tiva aitov eevai vneXofJbPecvov i fd^ Si . fUcivoptMHP, 
lorus' ita e:s:hibel ! oi f^kv yag Aipil^H/fVy ol Si akoyicfVy 
Si^tkt¥iav tciftov xctt^ivc^Aov. CMcliMles i&de veflftA 

19 



- «90 — 

Polybii et ab Atbenoeo et a Diodoro esse matata^ idemqiie 
judicabis, si porro legeris: 10. xal ii—fnii icQ^cmH\$^ 
iSiSov» 18. rBXfjbfjQuiTQ bt. 14. fianugiol iar^ viMMj^^nKk 
oSooSorag* \o. rfj i^g ilovsroy inseael&tov* 16« neti aiihfp 
Lib. XXVII 3 1 y %. corrige Si 'lafuviaq. ft. Si ^lofuh 
ificevy, ubi Bavar. re 'la^eviavy sed ia marg. i^ro^ *lay4¥u0^ 
habet. 8. fer xa\ 'AktaQTioi y sed IS!.. io ^x^\tit^fffSh^ 
Beiskius de iveQ/eiv dubitat. II , 7. I^itur ro <Swp^,-:14lr 
xai akoyiaroog, IS. eorrige Si ''^QXOiVOQ. III ^ 4fr» Sm% iiah 
6. ixofjiiZovTO eig. IV, 9. toiovto, i§, ubi T0i0vw.q¥^ii 
scribe. VI, 3. non improbabis oecd ^AoTVfjLriSf^ ^i.-^^poid^ 
sed 8. pro avTov ixeivovg ede avrov xaivovg. YlSly^%ft9^ 
vn^ax^To ante 6 vTt^axed''. 11. pro Tavra tLai^ w^mcm^ 
TavT\ 13. fer xal sig. IX, l^ verba r^iko ro> «i^Mgjj^ aiuit L 
Suidae. XI , 1 . quae verbo 'JtvT^voQog praeeeduiit ^&iRti 
Tov xaiQov, ifvixa.... anelv&ii, ab eoy qui excerpta iCMIr. 
fecit, yidentur praefixa esse^ ut intelligatur, quo tenqNK^ 
ea quae referuntur, gesta sint Cap. XII ^ 9. ScfcweQli. 
ad verba : in vijTtiov ovrog tov /Samk^Dg bene ha^ lad^ 
scripsit: ,,Temere illa serie posita sont verbft. in .no« 
stra ed. Bescribe ^ti vfiniov tov fiaaiiJoDg opvog eoB 
cod. Peiresc. et Suida superioribasque Polybii editoc^ 
bus/^ XIII 9 1. hiatus in verbis: K^(palog ixev,ii*Ebtm 
Qov y ^xf^ f^ ^* ^- ^* minus offendit, utpote ia i/A^ 
tio fragmenti y ubi oratio et certe verboram collocati* 
magis epitomatoris quam scriptoris esse solet. Ib. ii^.: 
in verbis: axQircog [<ag Toi/aSe} eig r^ 't^cifiij» teM^gd? ^ 
a&cu illa c^ TovaSe e conjectura Beiskii recepta sojit, jqpi ' 
aut sic aut avt^xoovg \Tfi /scribeadum cenfiyait. „ YlMi^flte ' 
verba duo aoiovg Siy ita enim in Ubris*ea^,...6K{^angeiidft 
videntur, uisi forte scribendum sit aciavg t^j aut fl^mfKf 
citer acjovg fiivy oxQiTcog Si. Fortasse -Polybius e MM 
suo ScDg ante eig scripserat, quod quank sa^e #>jlUMrariifl j 
sit male scriptum disces ex I, 19^ 4. et }I, 5Sy 7. Xl¥i i 
6. non displicebit xal anoyvovg, Sed XV^ 9« QffeMd€#t,jp ' 
verbis; fiaQwofuvov ini T(p rag imqHXveariiTag ffitrdfV' si* 
ficcg ^j&sTfja&ai imo.rciv *iv Ilelonow^aV Suc affMiiO^: itoti^ 
fiaTog , et coiyicies verba Sta xoivov Soy/utrog' oUm wota 



— «91 — 

mo collocata fuisse. 3. in r&S^Xcp^ aitov fortaase ceviov 
leleDdum est XVl, 4. corrige Sk imiQxoifTu. In Excerpt 
(Tat Maji feres I. xal cctiTrfjTov^ sed IL emendabis Sk eig^ 
ii TovTO ccyvoovai apostrophum ponens^ Ibid. antem pro 
iuiv^ post awayfXiViCovTai ^des 7caiv(p et lY. in verbis: 
rovTov eig ^xaara — ponai exempl. Roman. hic uti infra 
ectius TovTtop tuetur. Fit enim singulanim opportunarum 
iccasionum^ quae bello alicui offeruntur^ hic mentio. 

Lib« XXVIII, l^ 1. fer xal 'HQaxXdSrig. IV, 9. xcA 
^ti^Jiev&i^cog» Xy 4. nai akXovg et xai iPBT€iijocpTo. XVI, 5. 
wci *l7ciaiog et Tcai ^AnoXk^avtog. 6. xai 6. Sed I, 5. in 
^erbis: naffj^a&ai Tccg xara K,oiki]v Svqiccv no^jBcg aiH 
-ovy ovx oiog T€ fiv Bav. recte pro 7« praebet r* et pro 
WTOv avT&v. Refertur enim ad Ptolemaeum Philometo- 
em ejosqiie 'ipatrem^ quibus bae urJ^s ereptae erant. II, 
L.pro armattt^Btv:^ iv Tp 'PoSqfy ol fxh olim fortasse scri- 
»tam fiiit ^ ry 'PdScp oTaatii^etVy ol fAkp^ W\\ 8. in ^- 
>ivta'' afuz Polybius post QTj&^vTa plura .addiderat^ quae 
lartim Livius habet IV , il« corrige^ Si- ovstS/accg. 19: ^ 
Q verbis : ^lg to fii] fwvov &OQvfi84v tov &6ccPTa, ots /?ot;- 
itf&Bifi Tt XiyetVy aXXa xai ^aXXetv ofio&vfiaSov. vulgo pro 
Ib&il^c/i/ habent fiovXij&aig et pro alXia «ai solum x<^^. 
leiskius.ihde conjecit: ot€ ^ovXfj&Blg-Tt X^yetv imig iccv- 
ovaviarfiy aXXcc «ai ^aXXecv ofii Casaobonus autem.post 
jiy^iv signa lacunae posuit At et hic et \Z. m Qoav' 
-or, ovTog- et avfiTtQeaftevTov ccntjQBv multa- videntur ab epi- 
omatoreorel omissa vel turbata esse. V> U iir q>iXoi ov- 
«g *I\M}fiaim (fiXoi ex conject Ursini etrt adjectam. Erat 
lotem certe jKMSt 'ftojiur/^ cpllocandtimv VI i' 8. pro '0 
ivv Reiskius conjecit V fjth 6vvj ' qnod ^tiam probat 
kiiweighiy qiioniara opponitar: %) S* 'AnpXX(avi^^. VII, 
k borrige^v^^- -Vlll,' 1. in initio- fragnienti^ e^ Gausa 
laepins allata miaus offendunt fia&Ai^ anAxTBtXM*-^^ kd 
'erba; tagisig rfjv 'IXXvQiSa ekrfioldg Gronoyius' bette ad^ 
cripsitx 'tForte rag eig rtjv ^IXXvQiSa xcei 'MaxeSoviav eia-* 
toXxig, Habet enim Livius XLIII,«'20.' «r Illyriam ant 
facedoniam. IX/ 3< Sc* ov i^^oifovevvodvvtu e con- 
sctlCasaub. est editoni: Vraihnii ciJtti mist liabet: ^^ 

J9* 



ciuap i^fiipov €vtfoovvTcu lleiskius conjedt} qmnm 
iiffpxoTi dmjeiv XQ^lf^^^j oh Sedovg Si* mp iS^ fmhtf ev" 
voovvta X* T. A. Equfdem in codicum scriptura qiomi Ur- 
sinus dedit, itcquiesceDdani esse duco, nt oententia sits 
necessarium illud (^i. e. pecnniae promissionem) omittens;. 
sed semper dicens: se valde eupere (proprie excita- 
tum esse i. e. cupiditate^ benevolum sibi GenthituB red- 
dere. Quod X, 1. Tov Ilepaitog fiovXopt^vav . ii^eep^ psBta 
Swdfjiicog X. r. L legitur, recte Casaubonas scaAram esse 
dicit orationem^ quod epitomatoris culpae trrbaeiidcmft esse 
videtur. Ib^ pro rcc oXa, cujus loco Bav. habetrar Snlu, 
Reiskius maluit sine idonea causa roTg okoig. Cra8i»<hM; 
erat uti 9. in r^ ^&vst et XI ^ 13« in to i&vog. XI , .fO« 
nunc haec leguntur: Tov yicg Siafiovliov npoT^&ivTog imif 
av KivTtov yTeiTO OTQaTifxnAvy & fjoiv o JMiaegBp wg avr^ 
xaTatpgovT^itP iSiif ivereiXccTo, tcwt' acp^ovTivntv ovSt»- 
fiAg ^XQivev* To Si^ fitfSefuag imagxovatfg* (pavegoi^. dvwli' 
yetv Ty ^tj&eiify Teliwg fjv iniaqfal^g* Sed a /e^debe- 
tur Ursino ^ deinde pro ISiqt Bav. habet Tp iSlf et prt 
r£i;z;r' acpQovTioteiv quod e conjectura Gronovii esl, Kbri 
habent TavTa q>govTi^iv» Schweigh. conjidt etiam. fti 
(pQovTi^eiv. Ubi asteriscus est y Ursinus de sno Xf^^ 
inseruit^ Schweigh. mavult ivTok^g aut iniOTok^g et pco 
tpaveQcog conjicit fortasse scribendnm esse tpavaQig» 1n 
Bav. miyor est laeuua et depravatio: vmQXownj^ yifv vff 
^ofiO-ei^ , ita ut interjecta desint Idem cod. pra rcUasg 
habet TeXiacmf. Reishius igitur orationem ita confeciBan- 
dam esse censet : xaTa Svvafnv (pQovTZfini^ ISiqt y ivtteihim 
TOy TavTa ixcpavTi^eiv ovSaficjg SxQtvev^ qued itft. exjdicatfi 
^yQuae Marcius ipsi injunxerat , secreto , qo^ntm ejos 
fieri possetj procul arbitris et sociis curare atqae^emck 
liri, illa palam praedicare et prae se ferre atque prtikrd^ 
nullo modo judicabat.^^ Deinde ;ir(>e^s ^jc^^vej^ vstt, ot 
sit: nulla cauaa vel cansatione^ excu^atioiliie^ 
perspicaa, manifesta. Mihi autem Polybiua. haee 
scripsisse videtur: Tov yaQ Stafiovliov .nQore&itTog^^miif 
ojv 6 K4vT(mf fjTetTo aTQotuffT^ ccfia fjUv a MccQXi^g- ovr^ 
xaTatpQQVTiieev ^idem quod tpQovTiQstv hoc raram verbiui 



nificane Scbweigb. ad h. L dooait) tvr ISAiaf (i^-^ 
oXijv quod inest io seqo. verbo) ivetBiXcetOy raira tpDOfn 
fiip Q. e. palam proferre} oifSccfKSg SxQmv ro 3i fitj^ 
i&Q (i. e. iPToX^gi) imaQXovofjs (pccveQcog oprM/siv v^ 
^€iq n. r. A. XU^ 1. verba: T6 'HqccxUiop ijho.iS^ 
k aloHFifP sunt Suidae, uti ft. omg iitoiow ^PBafmZoi iv 
Sids (Ji4QBi* 4. corrige Si hcQcu- XIV ^ 11. megcifjie&a 
XV, &• inoeeiTOf 'u4vtA^ov. XVI, 4. siu^ ^ui&fivaim. 
71, 9. ore iXdfi^ave. X V, 1 1 ^ ex conjectara Casaubooi 
tiw est : oi 'PoStoi * ov fitjv ttawcg dnuicuTa^g , inverse 
leu ordiiie Ursinus cum mas. babet: navr^ ov firfv 
cvtoDgy quod unum verum est, modo navreg cctm oi 7%- 
: conjungatui* et 'sic post, non ante ndvTag interpunga*- 

XVII ^ 1. Schweigh. e coqject. edidit IJSwaiffavrcDv 
^irv nQM^evTmv t^ 'jhftiox^p * o fiamTAvgl uneSe^dfAevog 
? avSgag (pdav&Q<Axoi)g. Epitomator iiovam hic inci- 
19 edogam haec babet: *0r^ xara top jtat^ovy ote 'Av-* 
^og tiip ^yvnTOP nagiXcsfia, avvijffHicp tAp eem r^ 'EX- 
og nQ^fievToip oi nefi^&^PT^g ini r^ir^ Seakvaeig* dnoSe" 
evog ^ Toiig dvSgag ^piXav&ifmncog x. r. X. Ad qaae 
t>a beoe jam Reiskius adscripsit t ^^Fragmenti LXXXII. 
aa seotentia ab or^ vers« 1. usque ad StaXvoeeg^ est 
tomateris, cujus permulta sunt in bis Excerptis alia, 

ipsius PolybiL Cohaeret hoc Fragm. arete cum su- 
ori^ in quo cam significasset tegatorum 'firaecorum 
tolemaeo ad Antiochum allegationem^ et.discessum ex 
Kaadria, nunc adventum eorundem in castris Antioehi 
rrat.^^ Noo tamen probo quod Scbweigb. hac de causa 
mi verborum loco alia posuit^ Ib. 9. pro on post na^ 
;, fortasse SeoTe est scribendum. In Excerpt. Vat. A. 
i I. priora verba eclogarii sunt ea ad fiexom resti- 
idum addentis. Hinc ne ^ffendas in[< r^ eia^d-ePvj 
B in r^ 'Inni^ ineTifia' dXXdy sed pro rb intrefiioai 
be ToimeTefi^oae , neque minns Si airrov corrige. Ib. 
I in TovTo ante dvaxoiQ^oag verba epitematoris desi* 
if id quod jam Luchtius vidit. II. 6 evvoifxog ab eo- 

eclogario additum esse cepauerim qaippe in initio 



— «94 — 

fragmenti. Ibid. taaien pro bfioXoYtjifBUj ahte otvscripie^ 
rim 6i!ioloyf](r€i€v. III. I^gitur Teeel inL 

Lib. XXIX^ III, 6. in verbis : noQeSidov tqvg iavrov voft 
Tsegi ^Ohjfinimvu, cjv codd. pro roTg praebent tAv et in se- 
qaent Aifjivaim jfvo^ifivaToqy ita ut olim aliud quid hic scriF - 
ptum fuisse videatur,- 8. in fiSri anearcclfiivov fortasse ^A? ib 
aliis est additum.IV,4. pro xal ^AyealXoxov scribe xal ^jifn^ 
aikoxovy id quod etiam Schweigh. mavult. 6. legis za vna^ b 
Xovra et V, 3. xal i], V, 8. autem in ij ixxlijiria cnm Bav- ar- p 
ticulum dek. Quae 7 et 8. leguntur, sunt Athenaei veilia ex 
Polybio haec referentis. Neque igitur in Ttj elxotTTg iwArji o 
neque in ti aei neque in fj^&vovra* anoxteivcevra nequeS. io 
'd-vyar^Qa, avTov neque in xal ^fmg offendes. VI, 1 1. verlia: 
ytevxiOQ S' 6 vnatoq sunt Suidae^ qui sua sane e Polybio vi* 
detur hausisse, sed titiilum ipse adscripsisse. VerbaalS^ 
15 ex Suida petita male habent. Aperte enim IS.haecaibi 
non respondent: fxiav fx^ nQoh/ffuvy ^ vexqiv 9 &p^(rtiMf 
t6t€ qvx 'imi^fiftvs TTJ iffVxPf- ctXX ^eSetXibty x^d^cati^ 0/ 
ngoonTcu rcov inn^Gw. IVam qui hoc unum in anhnam in« 
duxit vel vincere vel mori^ qdomodo is dici potest tir "^ 
mori saccubuisse ? minus etiam patet ^ quomodd is cdid 
equituQi specalatoribus comparari possit-, qaorain mitii-! - 
me est yel vincere vel mori velle , oum potiiis hostihiu 
eonspectis refagere debeant At Suidas s. v. KaxexTomh 
Tcg haec babet: '0 Si IleQaevg nQoayofievog TOPXQ^vovxeA 
Tov n6vov iieXviTo Tjj iffvxfj ' 9ea&aniQ oi xaxexTovvreg rm 
a&hjT^. Sts yccQ to Seevov iyyet/se xal Sioe XQiveer&en »api 
rc5i; oIbjv ovx in^fieeva t^ '^XV ^^ ^- ^- aneSeeXiai '0 ^ 
IleQaevg f*iav ^x^ '^QoXvrpev fj. vexqrv v -Oif^axeev arrl-TO5 
iwoeavj Torff ovx im^fieeve rfi ^pvxfl^ akX aneSeeXiqt', xU&i- 
neQ ol nQoonTae twv inn^cov. Videtur igitur Polybius haec 
scripsisse: '0 Si IleQaevg nQoaayofjbevog (ita pro ngodyofU' 
vog") Tov XQovov xal tov n6vov i^eXveTo tjj y^vxftj xet&dtuf 
oi xaxexTovvTeg twv a&XijT&yv, oTe yoQ t6 Seevop iyyt%ot 
(sic pro iyyi^ee) xae Sioe XQivea&ae neQe tcjv oXcov oix ^WW^- 
fji^evt Tfj yjvxv fiiav ^x^ nQ6Xtjt/jev ij vex^ 1j &vfiaxetv 

(i. e. non sustinait pericula ita^ ut vellet aut vincere ant 
mori), aXX' dneSeeXia x. r. L Tum demum oratio beqe 



— «» — 

I 

iety neqae asteriscis istis ante 'O H Ile^evg et post t^ 
Xp opQS est. VII, 3. fer ^l avroiq^ sed 7. apostro* 
Din adhibe in or^ 6 et Svo hfictvtovq^ nbi cod. Bav. ff 
ncvtovg, cod. Urs. p hiccvrovg praebet IX, 6. in vQta^ 
fzce iroip. 7. feres juj; ^x^iv. Xy 6. antem ad verba xah 
^GTiov Schweigh. adscripsit: ,,Abest xac a Bav. non 
le ^t deletam velimus. Solet Polybius tria nomina 
ipria absqne particula copnlativa conjungere.^^ Ib.ilft- 
lonoliTae. 0/non improbabis. XI, 1. deniqae prima 
)itis verba ut plerumque iuitio eclogarum ab eo qui haec 
serpsit, contracta sunt. Facile igitur excusabis Tov 'Av- 
Xov et utpixofiAvov' 6. Sed 9. in rceg ix€i vTtagxovaag dv^ 
ieeg suspicor {moQxovaag non esse a Polybio^ qui kjeet eX 
lilia cum articulo adjectivorum loco ponere soleat^ profe- 
im. In Excerpt. Vat. Maji 1. in verbis fmXkov Mqov he . 
jTTOfjtevog scribendQm fortasse Mqodv. II. .argumentum 
om eamm rerum affertur, quas Polybius narraverit , ita 
non offendant XetfueQqp Qed. Rom. X'^QXV^y ^^i neque 
Teixee ixotvoloyei neque AvrtfAaxfp^ etQtjTat. Concludi an- 
i hoc praeterea poterit ex eYQtiTat et ex saepins repetito 
. Sed infra in verbis: ovtb nQoregov ovt€ T^xaraTov 
oaia itoXifi(p a^i6l.oyov avToig awtiqyfpeoTt ^ Evfiivfi Si 
Roman. habet : ovtb xara tov llBOGia nolxfiov x. t. L 
igitur scribe: ovt€ nQoreQov ovTe xara tov HeQtria mXe" 
>v di. avT. owfjQyipeoTi r/, EvfA. Ib. pro awtjQ* 
toTa fy Te Totg — noHfwtg dele fv Te et pro noUfAotgy 
us loco exempl. Boman. noXefiov praebet, scribe noli» 
V. IIL a Lnchtio e conjectura editum est: xai ncevTa 
Sexofievov x^Q^^ tov tov noXifeoV anokvea&ctty cum ed. 
man. exhibeat : xat nccXtv intSexofievov x^Q^K '^ov irov 
iefiov anoXvaaa&atj quod non^erat mutandtMl. Sm-' 
itia enimest: et eum iterum recipere sive in se susci-^ 
re gratiam seu eum libenter esse acceptumm si bellum 
solvere i. e. finire posset Nostrum : und dass er es 
eder als eine Gunst ansehen wurde, den Krieg aufge- 
t d. h. geendet zu haben. IV. corrige fiovXotTo Avt)- 
T&at. V. pro nccQavTcc vntaxveiTo ex ed. Bom. recipe 
tie Tavd-* i. e. quod attinet ad haec. Ibid. corrige Si 



] 



EvfiipnQ et pro oTi post nv&i&^m fortaim i m fcrilM- 
duni. Veri^a quae baec excipiuDt: itaaniq j pfm -^amu}^ 
i^cdslov ioTtv fi (piXuQYVQi^ proverbialiter d teMiiit,VL 
post JlQoaTid^ijfu pro Mri fertasse r/ fut acriptoiii, Ik ^ 
pro n^oa^x^ ante inl da nQoa^dmf. VIL. intear jtfi^ JSv- 
/Lt^ iiiisere articulum rhv. Post yeyop^vttfp aaie oy |de- 
mos LaterpqDge. Pro e2iv<M av autem in ed» Roiil qnidM 
ast sinoiev^ milii tameo einendatio LachtiaiMi nagis pl»- 
cety in quo hiatus certe non offeodet Ib. denique corrige 
ndvTce iS^x^To. 

Lib.XXX, 1, 7. corrige 3k avrov. U^ 9. Si hftjuUefi990^» 
3. xai fiv 6 avd-Qa^Ttog, nkiav&QfOTfQQScrihe- 6t in verbis: | 
ovSdm) yicQ avccSeSeiy/^og iruyxavs xcera q>wi» vioQ m 
avTfpy 6 /Aara Tavra SiaSe^^voq tnv itQxh^^ Schweighi 
avaSeSeiyii^voq explicuit per; in lucem .editos etosteD-* 
dit^ Attalum, quo tempora yita ejLcesserit pater, admo- 
dum puerum fuisse. At recte offendes ia verbo amdk^ 
SaiyfiAvoq ea vi dicto, quam Schweigb» ei tribuit. Bqui* 
dem conjicio post avr^ xal esse addenduai et deinde Suh 
SeiopLevog scribendum, ut sententia sit: Nondom eonsta- 
bat ei filium genuinum esse et qui ei suceessHras sit. 
Hoc enim erat publice dedaraodum. m^ 1» ad verba: ^v 
naQiaxito sig tov ifora tqp JleQaiu nolsfiov £hdiweigbi 
adscripsit : ^, Verba ^lg rov non sunt in msst i ab UrsiM 
ex ingeniQ adjeeta. Carere autem eis poteramus, «i ie* 
geretur : ^ naQia/ero xcfzcf top JJsQa^Jog aot HefaiMov 
noUfAov j aut quod no3 verissimuw putamua i $una rof 
nQog lleQaia nolefiov^^^ ^uidem scripserim verhis eig 
Tov itarum. deletis xma t6v lEeQaia nol^fuov, quo fiusto et 
evvQia et nQo&vfAia et aneloyi&ctro bene suum tenenfc. l^- 
cum : defepdit se propter benevolentiam et promptiim 
anijuum erga (Romanorum) hostem Perseum; idque diibe- 
bat, quoniam ipsi id? quod frater egerat^ siauil oppro- 
brio verti poterat. 8, corrige Si in, V^ i6. Si ai^ VI»- 6. 
et X, 1. ro; oXcc. 8. Svo alriag, XV^ 3. tq ayalf^ Ft** 
rendum erit IV, 1. xal 'AarvfAiSiiv^ 9. XQW^^^' ^* V| 
15. xal 'uiXa^apSeTg. IX, 6. ti ovv. XIV, S. xai Seag. 
XVI, 4. OQore, ^(pfi. XVII, 8. analf.aTrea&ai. *0. 11. 



i^fSwp. rv, 9. 10 6r/^ mI foftasse ior# noQ ja Pojybio Mt 
profectom^ sequUur eniu 6^ S4op ^« VI ^ 4. in l^emw 
eontracUi aut jfo^ iittyiyvi(i9Po$ quaedam omteaar saMt m 

verbis: ha ol ineyiypofievo^, (bwvnu XUI» Ikverbaswrt 

eiL 4^^^^ ^^ 9 ^ • petita , usde iliires m iis i§eperies 
Idatos: ik ^AvixiO^-^xtci teixfJ^dXatev-^Sta inoH^v (^itn^ 
p9? 6^)» 3« imtpmtQTccvoi ^trccv* 4* xogov^^ ocvkttv* 7. e^ 
mflntcei. \%m.ivo islanyovro. 19. 0r< ^ov. XIVvl* 01 J^ 
mio$ initio legitur fragiaentt. XV» 3. ia ro ir fortaasa 
articQltts non est PolybiL XVIII, 1» Oi 'Ad^aloi iterum 
eat in initio fragm. acriptan, ScliweiglL conjecit; 01 pAv 
yiiQ Id&iivcgioe. Ib Ex^. Vat. Maj. 1« in isa^mli<na oinf 
pq0t nngQOfnli^aa» fortasse Tovroeg additnm firit. Ib. in o 
^regoii zQonoG ed. Rem. solam 6 tQoxoQ praebet Fo^r 
taaae ^fmv ante 6 t^noq excidit. Ib. firo Tteu 'uHtci(^oP 
ia ed« Rom. eat : ^ >, gee [fiok] ov^ ubi de nomioe biJijos ur^ 
bia eertum quid vix dici poterit. ib. liacbtiiia ediditi 
ifU ndai KacQxv^ovog no^o^iccQ Sia&gvHetv* mU mQO^ti-^ 
d'4W€e$ rtUQ^ TQVzofv ccHcc, csiX oi TtccvTccnaaMiif wSOiceif iap 
ifnXAQ ^fi^ Teim xtkoitmv ccvtov tov celv^v Ttccl ttVQiov cmo^ 
StSoifuv Xoyov^ In ed« Boman. airtem legitur: ini nwstKuQ^ 
XtfSovoQ noltoQxdug StaTQifieev «ai nQotnt&ivcu nccQ avTwv * 
aX ov nawdnaatv evSosfeev^ iav yn^g x^ r.iU, quae defendi' 
paasuut modo 9roAio(^/(i^ pro nohoQuiag et avvAv pro <rv- 
tmv Mribatur. Verba tum ita inter se cofaaerent: 'Eiteevoi^ 
avccyxaOovffict naaag tag T^g noltoQKiag imvoicegxal ToXfMtg 
naitSifi(&'i0£eg inti&had-aej nQog Si totfTOtg TtiQCtVTog^twtiXv^ 
y^^ {if e» ixri&ea&ae^ KoQiv&ov wJuoQxicevj .SoQSeanf, JTtiH 
gve^ JSvQo^tovadw (retine ex ed. Rom. BtitetQiiHf) f xui ini 
(olim t erat xdnt) naat KctQXV^ovog nohoQUiatg StcttQifietv 
neei^ttQoattd:^ae nuQ airtiov {i. e. addere a sais^ quia 
qaae de re ipsa dicenda sunt, jam in descriptionibaa 
minorum^ axpugnationum sunt consumta), alX ov navta- 
naatv evSowev O. e, i^d aon omnino applausum 
aequirere^ si quidem de ejusmodi gravibus rebus exili- 
ter Joquuntur) 9 iav yjelcig x. r. 2. IL carrige 3i eig et Si 
iv. Ib. ro oMolov&ovvi III. fer tavta* „Eif sequontur 



enim hic verba aliiis. IV. aiitem crasia adhibe in w a 
&Qo(m^t(x. et ib« pro xal €i revt in ed. Rom. est xal titA^ 
«ed et hoc et infra olcc ix potest ex Diodorl VatiCi 
firagm. XXXI ^ 7. ita emendari , at in altero loco mAv 
seribatar, in altero ola deleatar. 

Lib. XXXI ^ III. in fragmento ab Athenaeo (^V, 5.) 
servato legis 1. 6 ^Avrioxoq^ abi tamen Athenaens '0 J^ 
mrcbq ovTog fiatnXevg habet Ib. imo AlpuXioVy ubi Poly^ 
bias sine dubio m scripsisset. Deinde j^ost r^ fuyt^ 
Koegyicc ante imeQ^Qai apnd Atfaenaeilm huI S<ags^ est ad- 
jectum ; ande Reiskius non male rjj fjMyaXosoyi^ t^ io^ 
gedg fecit. Minas probo Casaaboni conjecturam r$ fuy»^ 
XoS(x)Q€qiy magis Ursini post rp fiByaXoegyia xcei ry Sooqb^ 
pergentis. Epitomator Athenaei xal StDoe^ praetemniBit 
Ib. in verbis : roifg icrofx^vovg aycivag vn airrov ini ^a- 
qyifTjg Schweigh. offenderat pro iaofi^vovg conjiciens atm" 
reXeff&t^ofiivovg , ad Athenaeum tamen vnlgatani defen-* 
dit Possis suspicari, vn ccvtov delendnm esse, nidi totos 
locus esset suspectus. Ib. 5. post' mwamaxOumttv^ 
jam a Casaubono ad Athenaeum ex lectionibus Aegianis 
et aliis codd. Italis, quibuscum faciunt A. ms. Ep. et ood. 
Corselianus addita sunt : rovTotg i7t^/3aXkop Max^opeg JSnr- 
fxvQioiy xal )iahc<i(xniSeg nBvraxKTxiXiocj qnae deinde exr 
cipiunt illa aXloi Sk. Hiatus iu ejusmodi enumerationibns 
minus offenderet. Quae autem inde a 6. edita sant, abt 
leges : xQiaxiXiotj (Sv-^xQ^o<ni(pavot, oi S^ aXloi aQYv^wfA^ 
XaQoe. 7. Xeyofievot iraTQOt inneeg-^Si rjaav — (fVPTCQ^fmy Ibm. 
8. //A/o^* olg. 9. TccA avTou 10. nQoetQtjfi^HH «^oit. 11. 
TeGaoQCCTCovTO. ineera iXe^pdvTcov — Si einovro iXicpcanBQ-^ 
xai Si. iS» Si '^Qcianf, 14. 7tccQix€evTo.(l&.^ Einero^ — - xcA 
'HfA^Qag-^xai OvQavoVj xai 'Hovg. 16. xai OQyvQcofmtw^ 
Tov inioToXoyQcctpov — aQyvQaofjLCcra ixoweg. 19. ra ^ifM^ 
viaTccxa Tavra ^v, satis ostendunt hunc totum locom non 
esse Polybii^ sed ab Athenaeo ex nescio qao scriptore 
haustum. IV, 1. fxvQtp. rjv non displicet, neque %. rataa. 
3. ^6^ Big. 7. elae(piQeTo oXog^ haec enim iacile corri^ poa- 
sunt. Ib. legitur etiam xai elg—Md-ero (scrib. ixifheQr^yy 
(og. 8. xal imexQiveTo. Haec revera ex Polybio baasta esse 



-- »9 — 

testis est Athenaeiis X^ 63. JNon tamen huc referam 
qoae 9. legantar: (rweTeX^&fj, i§ — Alyvmov^oaxpiacnoj 
quae Athenaei ipsius esse censeo. V, S. feres fiii olov. Vl» 
1. xal MpG}v — nccl *Avu^iSccfiov. VII, 7. Hui etseoae» IS. 
m ccvdQeg. 20. xcci inoifjaavro y sed VI, 3. •corriges ^04- 
ovvTo Evfiivovq. VII, 13. rdxcc icycog (18. tc!} ante onhxnf 
vitium est operarum in Tauchn. exempl. pro rmv'^. — In 
iis, quae VIII, 9. legunturr ort iifAeTq ovx vnohcfA/Sccvofi^p 
avfiq>iQeiv [ovra roTt^ 'Pcofjuicioiq] ovre roTg vfisriQoig dfjfWigj 
verba uncis inelusa ex conjeetura Schweigh. sunt adje- 
cta. In Godd. est: on rjp^Tg ovx vTcoXafA^dvofisv avfjupi" 
QBtVj ovT€ ToTg ^fisTigoig (^in Bav. vfjuniQOig) S^fioig, unde 
Ursinus fecit: oti vfiTv—oiks ToTg vfAfr. Srjfji. Reiskiusau- 
tem voluit: oti ^fieTg ovx (scr. ov/) vTtoXccfjt/Scivofiev — ovre 
ifiiv, .ovTB ToTg vfisT. SrifA. Equidiem leviori medela locum 
tta sanarim ov&* (pro on) tjfATv (ita pro tjfAtTg) ovSiv 
(pro ovx") vnoXccfA/Stivefiev avfifpiQeiv out^ ToTg vfAer. SiffA. 
X, 3. in verbis: >i;^wft«7/i^, inl Six' iifiiQccgy httfi^^e iitl 
est delendum, uti XII-^ 5. in Tmt ix tov aweSQiov ccnccv" 
rors fortasse ^ccvrccg scribendum. Ib. apostropho utere in 
ncercc ijXiKiuv. 7. autem in mg ifAol SoxeT^ imeiSofAivfj vi- 
deixtr Soxetv scriptum fuisse, de quo infinit v. Kuhner. 
Gramm.^gr. 836^ 1. Ib. 10. in verbis: Sid t6 fArjSivu 
avT(ov ifAitoSiav aTij&OfAevdv eivut roTg imTCCTTOfAivotg ^ for- 
tasse fArjSkf scriptum fnit, ita ut uvtcjv regatur a roTg 
imvaTTOfAivoig. XIII^ 1\^ ne improba ^ccaiXet. ^EmtSijy sedl 
S. in verbis: dXX* ix x^eQog {del iSdfAtjaavy rov Kanncc^ 
Soxfjv impaXofAevot noXefAeTv^ quae uncis inclusa sunt, e 
Gonjectnra Schweigh. ita sunt edita. In codd. est : ix 
X^tQog ^HoSofAfjaavTo t^v • SdTctjv ini^X6fjt>evot r^XfAccv, unde 
Reiskius fecit: dXX* ix x^eQ6g ixoXovfr&fjtrav vel imeSdfAfj- 
aav T<p KamcdSoxi imfiaXofAevot noXefAeTv. Casanbonus 
locnm ita interpretatus est: etenim Cappadoces (in- 
genti) assumta andacia nrbem.,.. repente ma- 
nierant. Quam interpretationem si quae antecedunt et 
sequuntur spectas, minime probabis. Equidem suspicor 
Polybium ita scripsisse: dXX ix x^^Q^g clntoSofAfjaavTo riiv 
imoSoxijv (ut sit: receptaculum) dnopaXofABvot ToXfAUv. 



^ 300 ~ 

r 

Nam Tf ocmos audacuun abjeeisse; ex iici qtiae sequuiitBrf 
xcev^qnjyovreg inl 'PoDfmiovg patet caiisaque ejos rei eal 
addita in verbis: inuSr] — ovx ^vpii&i^av^.anorefiia&ai 
Tfjg KtmnccSoxiccg ovSkv. Beoe etiam baec mter ne e^ 
baeiPent: eos receptaculum sibi comparasse et aQimosab* 
jecii^. XIV 5 1. corrige incQm 'Ji^iaQos&ov. XVl, l^ 8k 
^AQiuou&fjQ' XVI ^ 3. ivcc avroig. XVIII, 3« rov iSelhfoi^ 
ubi scribe zuSeXcpov, XIX, 7. ^b ofifjQniag. XXI » 7. rii 
hcu (scr. TUTceiy XXIII, 8. SS hf. XXV, 3. 9i «/«. 
XXVI, 5. cilla axovTOQ. XXVII, 1. 6 aSek^pos, ubi fert 
aSeXyoQ a Polyb. erat scriptum. XV, 3. autem in yerlHs: 
iv OQ&^ x^Ta&ai Tffv fiaaileiav avv^j ineiSv 'Olim v^ ceih 
Toif ^uQiXeiav scriptum fuisse videtur. XX, IS. -pro iw(t'' 
ixXoyijv Xafi^aveG&ai ix Bav- melius Xajn^ccveir&tu 7if$T 
ixXoyijv ix praebet. X^I, 7. in verbis: ^o&evf^xoTa ^ 
vetv xccTaxXiv^f eiS4vai Si conjicio Polybiam dedisae ^crdjs- 
vfjxora fiiv xaraxXiveiv^ elSivai Si, 9» pro xai xehEVW Jmo* 
StSovat r^ J^fif^Qiq) , dg naQaxQVfJuic Siavayv^pai foflMse 
Poiybianum erat : Tcai anoS, r. J^fujTQ. scek^tkiPp .^.jh. 

XXIII, 7. in verbis: T^ Si %4pmTri '(al 4, Bav. fi.^ n 
avyxlijTog, articulum 17, quem e conject. Rejsk. adsmptmn 
vides, iterum dele, ut sit: concilium est conveeatam. 

XXIV, 1. non solum verba iaTOQei ivj aed etiam mk 
ixexQoyeij otc sunt Atfaenaei, qui quae Pf^lybtus aarrave- 
rit , refert , quo etiam referes evfAOQcpa imeQfiaUioiiniig. 
Quae XXV, 9. narrantur, videntur in brevius esse cqii- 
tracta, qua de causa non haerebis in MaxeSova, og. 
Idem est dicendum XXVI, 16. de verbis: Jto mi rdr«| 
aweyyiaavTog avTov p i^avT^ naQeTo^avro * nafll qaod 
Schweigb. affirmavit de verbis, quae haec excifiunt: xtA 
T4Xog fiTTrj&fiy narrationem contractam esae ab epitomato* 
re, potuit eodem jore de hi^ verbis confirmare. XXVII, 1. 
pro SiOTi dg ovSiv fortasse Sion iXQog ovSiv erat acriptom. 
In Excerpt Vat. Maji deniqae i. avTov [AvTioxog iii jnitio 
fragmenti sine offensione legetur. Item ib. HTolefiaiov^ «Son 
et efifuvui* Kxeiv, ubi tamen cur a Luchtio iz^Cf qood 10 
ed. Rom. est, sit correctum, causam idoneam non videfi; 
neque miuus xai avTovg. Sed II. pro Tag avrov elmvag 



— 30t • 

ed. IUM* melias babet rccg avTAg ehtontt^ i. e; eas ip#M 
fttjtfiias. ni. ia r^ Eirfiipsi arfticolum detev . * 7 

Lib/XXXU, 1, 1. ne offenie^ in ^JlijDcfimS^ep. ^^ iiev«l 
VII^ 7. in ajiQ&t^Qtfo&p. tiy neye 1 & in ovyxX^qK Blknkh' 
Qeo&hnuavy neve IX, 18. in kvfn^* '0, oeve XII^ & iii 
paiT^* ^/ neve XIII, 14. in ^qt>i7> icywo^y nev6 15^ in 
rgcejnSjLTOV. 01, neve XIV^ lil. in xccXoysq^a&lq^ eig^ Bev6 
XV, 18. itt ifoiAfpux. 'Ey&}y. neve XXI, 14. in 7«vi/a2lK«i 
''.fijici^, neve XXII, 5. in Xccfma, ov. Sed It^ 6. pro 
x^ Sauxitpy ante '^AJIiq; usai P^iybii convenientiuaicrit tt^ 
&xadoi&, V. lU, 10, 1. V> 67, 8* XI, 89^ 8. Deinde 
IV^ 4. pre avTtpk ante 'O ^^ coddr tue»iur mmoif^ ex qacH' 
ten;lectkme CaBaub. fecii avnpj ega tameA cam Ursino 
naiim : tsvTov. V f i. . ffo. nia^ *u4^Qa&ov..[m AdMt;.^ 
Sehymgh. reotins ^q' ^jiQtagi l^itor. VII,. 6. pro 8i 
^l99MQmm iD^* praebent ^ Safxgattjg^ ex. qm tu fiie ST 
^laoxgattfg. Ik iD verbis: rov Sk xlo»ov avr^ iuqI to» 
TQ(ixfi^o» mQtra&^og prooomen atfTtp fortaaae aBiiqntnii 
p06t zQaxv^ov colloeatum erat. 1 1. pro m^ ifjLOi SoxtS^ aste 
{moSuafiovaa videtur (hq ifwl SoxeTv acribeildum ex us» 
aaepitts commemorato. VIII, 8;. in verbis: Olog yccQ. o 
TQOTtog ^ivTdg avToif {}• e. Lucti AettiKi^ iSo^fic^m>^ rtv-t 
owo^ ^vQi&ff 6 pioQ iuerahld$avTog in eo offendo, quod vitit 
mortut Aemilii opposita est viftae vivi Aemilii ^ id' qool 
iat^iKgi nequit. Videtur igitiir tov fiiov esse nrrihrmliiM 
et vol iia quae praecednnt aircw ante ^vto^ collqcan^ 
dofli^ qao in ordide st Verbft leguntnri, ^coirrog^ et ror 
/9^ fjL^aXkd^avnoQ ^\ik liielias respondettt^ i|aippe eai)ir 
««Totr.ad utrumqile peftineab .Ib.. 8r ini;veKbisi mI S" dmi*. 
&Tq) w.ks/ifMvop So^ec ioix^cTitw vMuinexitm anta^i^ 
oaja&lico Beisk. poni voIittt'cMotr^y. 06^ Grpnoi|^iiB/ ioit 
imlinifk fftiit ^itiavov eSifaB, Aiuidem aniavqf . probo^ fsied pi^ 
Jii§ir conjecerinu: joSfiM^ iiQ...ajf>viisuitri faei^it. i$|uQdiX^ 
3< le^Itur^: MlXkw y€ iSser.iuiJic» |^o4erit>d#fendii.llod'Mi«ii» 
deinde aQzofuxi ccTi ikeivovf suiN; «dtilii' vterbi^ ii^ias Bol^w 
bir^ quae tuHl lacuttu» eat. XII,. 19. pioxanibeo^vlSiTog^ 
poteris xoToxoQovg oyto^^suapicari.. !MIUit enim8iii|la»^hi^ 
vaeab^ dMiiiiaiivum xcmifjra^g, et quamvia ibt^ldai ipae 



- 30« — 

lociUD hnnc commemoret et tam xcnrcntogou soriptui ait^ 
verisimile tamen est olim in Suida xceTcexoQoug seriptui 
fuisse, quae cum esset rarior forma, et in Polybio et in 
Suida est in vulgarem mutata. In hoc tamea ficriptore no- 
minativus in titulo loci relinquebatur. Schweigh. autem e^* 
ravit putans Suidam ccxoqov habere. XIV, 8. in verbis: '0 
dh ToaovTov ccniGX^o tov xofuaaa&ai cjv nQOTegop iSiDg^ 
accTOy negi ojv aQTi(oq e7novy fortasse verba illa: mf nQot&' 
Qov iS(OQfj<TceTo non a Polybio sunt profecta. IntelHgitiir 
certe satis quid scriptor velit ex iis quae sequuotar: lufk 
€jv aQTicog Biitov. XVI, 2. pro ToTq fiiXXovai kij^ea&ai h 
fortasse scriptum fuit Toig lAyea&ai fiiXkovaiv iv» XIXj 1« 
in verbis: ffwexcig ^OTe ovSi Xoyov IJrsin. mara i' qiiod 
codd. ignorant^ e conject. adjeeit^ debebat aatemdSac'. 
scribere. 9. in ai alTiai Sckweigh. articulam e.:mq]ci^.^ 
Reiskii adjecit, ego tamen eum minus necessarium .esse 
duco locumque germanice interpretor: Diess waren inon 
Veranlassungen, warum etc. XX, 3. pro iKQi^jiQiCiQ^ev 
anoXoy^ia&at lleisk. beiie conjecit noog ^jiQiagaQrfifi: Ib.. 
4. post avyxaTaoTtjaofAivovg pro Tfo '^QiOQd&p .iA;-wa8. 
est Tov aQi&fAovy unde non male ab editoriboa faoc ■oqien 
est formatum, articulum tamen delendum esse ceqseo; 9. 
SevriQ^^, ante elaayayetv ad verba Athenaei pertinet 
XXIII, 8. 6 aSeXcpog erit in aSnhpbg mutandom^ Saidas 
habet aSaXtpog sine articulo. XXV , 1. in- tov *JA^h^' 
%toif minus offendo ^ sed 4. pro ro tov 'JhxXpktav 
ayaXfjLU /SaaTccaag cum Suida to t ^AaxXrjfJttov fiaaTeunm^ 
ayalfia ede. IS. Kmlov ^AnolhDvog (em poterit^ qiita 
unum quodammodo est nomen. XXVI, H.. pro Sk^9aA»iv 
scribe J*. Casaabonus antem qui per e&iv;^erlitvet 
Schweigh. qui aut fjih yccQ legi vult aut qnaftdaM ! eac^ 
disse opinator^ errant. Attalns enim misit qdidefli-^Bc^ 
mam, qiii quae acciderintenarret, RomanL.auteii^. ei fid^iii 
non habebant. Apostropho etiam ntete l\ y 7^ iMiA -mx* 
Nly Sr. in Si v^ et ^ Sv. 6. Si slg. VII, 7. m inis^yivm 
eig. XI, 4. Si eig. 10. Si avTtp. XVIU^ 8. Sk^^ahv.XXf 
1. naQiyiv8T0 eig.. XXI ^ 5. ^n iv. 6.. Si ayceytfVm '-fii. idii 
otov. 13. ixQtjfiarlyETo aet. Crasin Polybius adhibhiase 



— 308 — 

videtvr VII , 13. iB ro bwvov^ et (nmiliter in xc^ poteite 
hiatain excusare IX ^ 3.« in mu b. XII, 8. ttaii i/ft&ik 
XVIII, 5. Kui oi. XIX, 4. xai i9$i. XX, 4. xal QfiH 
ffiQfvng. Ferendum etiam est XII, IQ.i iti &p. In Ex^ 
ceipt. Vat. 1.. verba ifiovXero inavekeiv. et Sk ^jii^tuQad-QV 
% liuchtio recte unf^is siint inclusH at,,epitomatori8« 8ed 
pattl0.pO6t verba "Ori TOffavvfi r/g ^xolaaiiie xal /rtfkixavtij 
im$€%TW9C€i ixToncDTosroMf ^Qy&w tglq vioiq^ npn minus-Ab 
eclogano nt initium faciant senteqtiae^ videntur esse mih 
tata. II» non offendo in So^a* ixeS^avTo /oq ySed.in^ JSk 
quae haec excipiunt: fivQidSag oitdv oxto) xai..*^oG$ 4A 
Polybii ttsu dicendum erat g^ov fivQaiSag v. V, Ij ,t%^ 
89, 7. XXII, 86, .19. ^C^. III. verba prima X>r« -^ih 
Miffxov tov AiToaXov raffaxfiSovg ovto^ xai .i^fjQiciSovQ 
vejfl^ epitomatoris esse vidit Lachtius, qoi ea ancjs im- 
cla^t. fiUdem epitomatori tamen etiam sequentia cbtfi^^ 
d'4vrog Si rovj^pv to ii^g oi Aira^hol e^fw^pQov^av debentnr. 
Lib. XXXIII, 1 , 5. corrige, Si aiTiav. 6. ^ ivtiim 
VS^ 4. nagax^fJLa i^anioTailev. VIII, 5, Si 'OivfiiOi.,X^ 8. 
iifyti—Si icp\ XI, %. Si inl, ubi ap; Ursin. Si xai iiA 
legitar, quae particula xal sl Casaub. deleta eat*. XII,.;7>( 
TovTa inu 8. Si ov. II, 8..Iegitur: .T^I^JJcfi v^ ,MBff»k 
ioxoliTt^ xal 'Av(»iiSafiov per se sine plfensi^ne,, ,s.ed. ^a 
Bav. deest xal et Schweigh. bene > coqecit xai rbv Me-- 
yaXon.^Avc^lS. Sfiprp.^nim scriptum e$t TfjX^l^a, rot» 
JUycdri^. III, 8. feres xcd €ig. V^ 4. atai ^AvSQOfuiczo^ 
VI, L. xal AvQocvxxovX^iQv. %lf !^ xai 'Hgccxlsiwoiti., 
XII, IQ. xai anoh&XfiQtjxivaiiy XiV^ ,3..^^« .^^(TTVfi^^Sfigj 
obi iamen, codd. xai arvfir/Sj^ haj^ent. VIII, 9^;in yer-t 
bis: ^Oi Si JcxiiJTai ij&Qqiafiivqi. videWr ppst id^iiffa^ 
ror'=Qxcidisse. Latinus intefpr^s dedit inte,ri9i. .JIk^ l^. 
in o-^iOQddtov. VvTog 8cbweigb. articuluj9i(,e cq^j.. adn 
scripsit i. quem neqiiaquam neee^sarhim essei ducg. ^^^1« 
*JtTTaXpii dSak(p6g initio l^agmenti ab. epitojwtofj^. pfft(ii^, 
ctom e^t ib. oYSonxovTu* ^ poteri^ (Wr&, sedt 0r. .prgk 
o2 xai noffayevofjxvoi cig Tijv 'Aai^ conjicio vfifb^irfimvprh 
dinem fuisse o£ xai.^j; Tt^ -Aaiav nagaysvofiwQ^ .Tiff^. 
oTjt e/fi.;. Piura autem vitia insnnt in c. XII., ^i^i ^%, 



w 30* — 

tHMPta omitovwto^^jtQttCQdd^ov, ore, qaae epit^niiitort qnl 
rem hrevifis narravii^ tribaefrin]* Ideni judic^erifli 9. dtf 
vertns: tmo Si xou /ScuriX^oog '^gncpce&ov hccepccTs riai flXd^ 
flciiq ie* r. A. 8ed ib. 3. in m^ ifAoT doxeT; offO^dg pomt 
doxeTv eenjici. Ib. ^ccpct&B/Li^ptp* '0 non offendit. XtVy l.o 
'BQctx^^tjg in initio fragmenti legitor, etqaodXVf> lti«ift 
verbis sehatus consnki e tatino in graecum versi av/nfi^x^ 
^p^iSgov yey&ff^fjL^ov, i^l&ovreg — inoiijfftevTo r/ legitul^/ haiJ 
ipsa de causa non offiendit. In Excerpt. Vat. Maj. 1 • ki tM 
*jiQtaQcl&ov poteris articulum delere. Ib. xai &ait(f9f et tA 
oXop leges. II. pro ol ap&Qoimot ed. Rom. cep&Qionoi ffrt^ 
bet, tif scf. cev&Qomoe. Ib. in verbi» reoi^ nguYfuerM ain 
Tt^ amtxtmortwp a Polybio ceirtcp poist cevTtnenrorcait eM^ 
loeatum fiiisse vtdetur. Paulo tefra feresr xcel elg, sedpM^ 
'J^iot ifjeneaovteg conjicieis Stsfineaairteg et tOdSdi^ 
XXXVIII^ 1) 4. Ihxal ov mm baerebis, nequeiil ^tJiMto 
dpxovta, ubi apostrophimi adhibebis; neqoe ib.iti xeeiSXiBe^ 
Sed III. noT€ ei^ cOrrige et ib. in verbis: noteQot^ i rov 
tQvyova itfiikyiov ^ 6 rov xoaxevov imix^ dfcendi ratio' iie* 
qnaqdam apta est; In ed. Roman. legitur rhv TQ^ome. Eqal^ 
dem SCripserijHi noreQov t6v TQayov afi^Xycap ^ tbv xoaxiM 
vit^X(^' Ib* deniqne pro A^o>, ante ei ed. Rofn'. ibdidfif ttfetmr 
Xfymy ely struendum enim est cam SoxA ^ • tiuoi MtetediL 
Qaae in libr. XXXIV. ex 8f rabone et AtheMeo dt 
Polybiaifa eollecta sant plerumque non ipsa Polybii ver^ 
ba y sed narrationes secundnm Polybiam cottthient. ^ t|tk 
de caasa non offendes I^ 1. m yQcecp^ {in0ceyfAcetfvdcevfp{ 
neve 8. in r^ inafyjae. II, 9. if/evdoeto, el—xal ceAtciv.'p» 
re elQij&&ae. 6. tcc t^geTa Taiv^l^Qyet naQaSil§cAftief'jttQ(lif 
Sij Tov fjXiov—T(p ovQav(p^xai leQooTeonoVfjtivtjfv^.S. flW 
Sxatreov, 9. axvf^^f^ axoiia&ceey ov8*^t^ 'HiCdi^'. l'!. Si 
ahSi-^nov 'OSvaaevg nenAavijteee^' atcttf. 18. to ini. I4kka9 
aXXayv. III , 3. xai b fiiv iXavvet , 6 — Soqov ^X^* f^ 
SoQCtti initffSeg-^TQio&ivTej icog. 6. v eig ^ fii^ee e^l Ti'8t 
eig^SoQVy ovx^xai iXdtfjg — xat evcevdhlWttiv:' ^. e^&ety^di^ 
dvtci. i^. xcA ix. ±t. eetat afjeaQtifm i^ [&t6Qki^:-;\V<i'tA 
kv. IV 5 i. tj &yvontiev. 9. tce ixdoTotg-^Si iaxttfita/adeti^ik 
Siy fiSovTjv xai ^TenXfj^iv. 6. SiX^&e^e^ (6i yteeQ oiloel' c^ 



— 305 -- 

sit&vSgofAOi*^ $ i^coxeccvi^etv. 6. to in—iwiu ^fA^QcuQ Snf^ 

9va&€Ci iaoraxcis» 7. riva aq)iy(i4vov* 8. xal oi vat€Qov. 

V, 1. xul ^EQeeTOG&ivf]. 3. iri^ ovze &ccXutTay oxrt — n 

ix^&akccTTiqi ioixog» 5. n^kevfiovi ioixog. 6. Sioti inavek-*' 

'd'ayV' 7. xal avro — iSmrp av&gcmq). 8. SiamQTjaccvra j «/• 

9. TovTcp. 6—yB eig—nXevaai' o—Ti^^EQfAfj — Xiyovti. (10.) 

'BiQcctoa&^vfj. 11. 'nQoq>^gsTau 'EQaroa&^vovg Si etQfjTai ij 

fugl ta ianiQia xai tcc ccQXTixa — ayvoia. {\^^*Ai£. avy^ 

yvoifi\ {V^^^JXku. yiiaTiv xac iv. \\^ 1. t6 ait^. i.hxfi*' 

fiiivovtaiy eXte-^ififisvQOxyvti^ ovtc. 3. fie^tjxviqc inl^NaQ^ 

fimw. (4.) "'Qare. 5. fj oxTaxiaxikicov. 6. Sidattjfia dn6. 7. 

xal ixBivo—NaQ^mvay cog — tov dfifikvycMfiov. 8. oTi^-^na^ 

QalUcc f] dno tov nog&fiov inl arfjhxg ^yyiata vneQ^x^i. 9. 

UeJionovvfjaov ini — atdSiOi^ avto^ in — SinkdaiOi cov. 11. 

neiQa ^|. IS* AevxdSa ix HeXonovvrjaov intaxoaiovg — xai 

ip Seii^ eig — nevttjxovra. (13.) ovtcjg — yjevaficctd ianv — 

xccl o-^ro dn6 noQ&fiov inl-^xal 6 — dnoSu^ai. (14.) ofiq- 

Xoyovai. Et sic per totum librum, cujus sermo quam ma- 

xime a Polybiano dicendi genere, quod in ceteris libris 

est conspicuum, recedit, ita ut sententias, minime autem 

verba Polybii hic legas. 

Lib.XXXV, 1,4. in verbis e Suida petitis : rcSi^ dvSQciv 
ovT ehceiv tp "^vxfjy ovte nccQaxa&iivcu toTg adfiaai scribe 
zceZg yjvxaZgy quod magia etiam respondebit toTg adfiaat. 
Uy 1. verba: 'Eneidrj oi KekTifiijQeg in initio fragmenti le- 
guntur. 13. in verbis: t// ye fiijv ngoaiQiaety wg Sii(pcuvoVj 
ovx elxovay ToTg Xoyoigy ovS tjTTcijfi^vfj. Schweigh. offen* 
dit in elxovapy cujus loco ioixvitf vel cum Reiskio eixvi^ 
60 exspectassevaffirmat. Vult igitur Totg Xoyoig delerii id 
qood etiam suaserat Reiskius vel toTg ohag eorum loco 
flcribi. Equidem ex Bav« dxovajj fecerim dxovoiaff et wg 
deleto verba ita interpretor: animo apparebant ver- 
bis non obediente neqoe submisso. 15. corrige 
zovto ^(paaav. 111, 1. Si iv. 4. Si 'jiQUvdxag. 1V,,1. nQd- 
Yficcta dn^^aive. 8* in verbis: Soxdv Si avfifiovXog yeyo- 
94vcci Tov noX^fioVj ini xaXox^ycc&iijc xai aoacpQoavvtj So^av 
ofJLokoyovf^vfjv nenoitjfjb^vog , scribe tijv ini xccXoxqcya&iq^ — 

80 



- 306 — 

So^aifj nti ib. legitar: r^g ^^ (scr. J') in* cevdQBt^ ^fiiw^ 
V, S. corrige Si iimoq, 

Lib. XXXVI 7 l^ 8. ne ofFende in natQlSi. ^acep^ sed 
9. corrige Sk ol quod Casaab. dedit pro tt ot^ ^qaod Ur* 
sin. habet c. mss.^ et scribe St oL II, 7. y€ ^avT^. IV, 
1. kxiTae vnaQXovTtov. 6. re onka, 6. tccvrct tSatxm, 7. 
iyivBTOy oTt, ubi d/or/ scribe, qaod etiam Saidas praebei 
V» 1. ^6^ oi/Siv, sed loco 3. oTTevofievoiy eigducioB omiuiio 
dubito^ num fragmentam sit Polybii, quod Saidas non no- 
minato anctore servavit* 3. corrige aiaa avcMtQayoprtg et 
5. Si kn\. Ib. xal eig ne improba^ sed VI, 3. Polybids 
nequaquam scripsisse videtdr ^cpff * oravi Fortasse Sai- 
das tantummodo verba Scipionis ab oTcev—ix&Qoifg in Po- 
lybio, quem tamen non nominuvit, invenit. 6. cxtal ato^ 
aovaiv verba sunt Homeri. 

Lib. XXXVII, II ^ 1. in verbis: xoincQ ix mlXoyir 
Gfiov ov ^Xt{(dv vnaQxoav particula ov e conjectura Sal- 
masii est a Schweigh. recepta, qnam neque codd. Poly- 
bii neque cod. Peirescianus neque Suidas habent Hibi 
autem ea non necessaria essevidetur. Potest enim recte 
dici: aspectu erat deformis^ quamvis mente sive ratione 
melior. 6. in verbis : xai avXKr^pSfjv tov xakov , vn nin 
ioTiv foirtasse avllTjfiSrjv post tov xaXov fuit collocatoiD* 
7. post laP^a&aiy ante afieTccx?.fjTov silSpicor itccl excidis- 
se. III, 1. o^i^ininitio fragmenti est. 9. corrige i^xovta 
vyieivoTOTogy sed ib. fer iyeyovet. iytyvero. 5. apostrophom 
adhibe in ivvevrjxovTa irtj. Ib. autem in verbis: nQog Sk 
TovTcp viovg T^aaagag fortasse riaaaQag ante vlovg ftait 
coUocatum. i2, Si ^finQoa&ev facile emendabis^ non itt 
Tfj vaTegaiq:. Est autem narratio a Plutarcho secandon 
Polybium in lucem prolata. In Exc. Vat. Maj. a libr. 
XXXIV— XXXVII, 1. pro *Ey(i) Si SioTt oim qnaSaxifid^ 
^(o TovTo To fiiQog scribendum fortasse erit Stori rovt 
ovx an. T. fi. Ib. corrige ovTe ohjv et pest Qfj&^pray pro 
oaov scribe xa&* oaov. II. pro Soxovaa elvai videtnr % 
Polybio etvat Soxovaa scriptum faisse. IV, 1. in verbis: 
(pdaxovTeg, oTt ov TavTfjv ^/ovreg rfjv nQoalQeatv xmfan^ 
aavro rfjv ijyefioviav xal — ixTQinea&at primum in ed. Rom* 



■dbis est 1^0 kxTQ4niG&at ixzQilJ&j&m deteri scil. ii 
perii ciipMlitate^ deinde habet cdd. on ov c^^.et tiim re-* 
lieto »011 tta brevis vocabuli spatio i&e^itar Tovg Ttjv TiQO" 
^uQ&up, unde Majus dedit : ott ov taifxtjv ^xovz^q Ttjv ti^o* 
txig. £go autem ex iis fecerim : el Stcc tuvttjv ftQog avTohg 
(i. e» Gai>tbaginieDses} ngocciQeatv. V. corrige tovto iStoVy 
non ita oml inh Sed ib. infra in fAtHQov eix >• • verba- 
Sttnt corrupta, non minus in aivctt t6 elg, VIL in tov 
imiTov foiptasse crasixi adhibuit Polybius , et ib. pro STot^ 
fiod Bltftv conjecerim hotfAot nctQetatv. Vlll. pro ota ante. 
b6 saspicor oiov scriptum fuisse^ et ib% pro TavTo ijfjuv in 
ed. Rom* melius est TavTov ijiAtv. Ib. tamen ye fjfAciQ 
corrige, uti IX. fiTjS^noTc iv. X. "QTt^Po^fiatoi imfiyja¥ est 
lA initio fragmenti. Infra in fjieTa tovtov AvKog Mayxt-. 
«0$ cod. pro TQVTov habet TovTonf^ ex quo fecerim fiSTi^ 
Toitov u e. post hunc, qui primus erat electus. Ib. apo* 
stropho fortasse utendum in ytjQaaavTcc iv. XI. leges xai 
ifmiv et XII. xai a(poQtav, sed ib. corriges Si oiov et 
pro fii^TS ayafjxog tcc yeivofievay ubi in ed. Rom^ est ava^^ 
yifAtaf conjecerim fiijT av ayafMog tcc yevofieva T^xva tq^^ 
(fuvy ut av referatur ad yevofiava (^cujus loco cett. tueu** 
tur yuvofuva qua fornia num Polybius usus ait valde du<.« 
bito}. Ib. infra XQ^if^' o potest ferri^ sed pro avfjfiaivet, 
ante iyjuQ [d-eTiow iiayy^i,}^] etv aut uti in ed. Rom. est : 
mQ[fiai]v€iv scribas avfifiaivetv. In fine legitur xai ix. 

Lib. XXXVIII, 1, 6. et a crasin adhibuit Polybius 
in To if&vog. Ib. 8. pro etx^' aXX scr. et/ev' dlX. 11, 2. 
pro oi iaav Polybius scripsisset oineQ rjaav. 8. corrige<%^ 
ijmv. 9. in verbis: jb Si i&vog, . xa&tmeQ iv naQoifAi^ 
larhy ov fiovov — iSi/ovro Schweigh. primum pro to di 
l&vog conjecit t^ ^&vh idqqe cum iis quae praecedunt: 
htfmv atTtot construxit. Fecit hoCj quia supra 8. ad: 
Ol Si ncQi Tov Jiatov xai KQiToXaov pra^dicatum deest. 
fteiskius inde conjecerat aut Si delendum esse aut ali- 
|uid deesse, et Casaubonus hac de causa laconae signum 
)Ost uiTtot posuit Recte tamen Schweigh. his opponit^ 
loo verisimUe esse plebis vel multitudidis nomine desi"^ 
nare Polybium voluisse Diaeum et Critolaum. Deinde 

«0* 



— 808 - 

codd. habent: xa&dne^ iv naQoijiiiq^ ^<PV9 quae UrainBi • 
mntari volait in xa&ccmQ ij naQotfxla ^tpfj:, Reiskios ia 
xa&ancQ iv naQoifilijc iq)VfAvovficv rii; SiSpfuvOy et SchweiglL 
e conject. mutavit in hf naQoifjUt^ iarlv. Ursinas an^ 
offendit etiam in ov fiovov^ quod aut in ov fnivroi aot is 
oi) fiijv mutandum esse opinatus est. Equidem yeriba ita 
a Polybio scripta fuisse arbitror : 01 Sk mQi rbv ^Jicum 
xai KQiTolaov — (_ovTOt S* TjGav—aXrioiy xa&amp iv m* 
Qotfiiijc To H&voQ scil. ^(ff} sive (ptjaiv^ ov fiovov^iSixoPTO. 
III, 6. KotToXdov. '0 bene>habet , non ita V, 5. J3 o^ 
xt^ofzevog. et 7. ovg av ini GTQaTfjyit^ aiQ^acovTai y qQod 
iSchweigh. e conj. Reiskii dedit Vulgo legitur i«l otqc^ 
ToneSei^, quod ita interpretatus est Casaubonus: ut qnae- 
cunque altquis loca expeditione ista (at tum crr^ 
Teiq^ erat scribendum} cepisset , eorum dominus essei 
Mihi potius ovg av ini GTQononeSeiav aiQfjafxnrcai scriptan 
fuisse videtur : quoscunque exercitui praefecis- 
sent, ut ei- praeessent. Quo de usu praepositioois 
ini cf. Matth. Gr. gr. 586. c. In Excerpt. Vat Maji I. \ 
pro ovTot ovSi acpoQfiijVy scribe ovTot S* ovS* atp, Oppih j 
siti enim sibi sunt ol fiiv i. e. Carthaginienses et ovroi 
Si i. e. Graeci. II. pro SoxeZ ij Tvxrj scribendum erit 9 
Tvxrj Soxet. Ib. corrige nccvTa iv. III. Si vniQ et ib. infra 
pro xaTa tov ivbg... xaTcc tov ivog... Respondent eili0 
haec praecedenti xoctcc t6 nXrj&og. IV. Si ovrs et pro m 1 
vnoixxfificcva) scribe av vnoXafi^dva). 

Lib. XXXIX ^ l^ 1« non haerebis in xcd aXaO^j 
neque 2. in Sixa. ^Enetra, neque 7. in Kai 6 neque ib. in 
piXTtGTB. vniQ neque 9. in xal ovxy neque II9 13. in mi 
iv SvoTvxfj^via^ naTQiSty ubi tamen iv e conject Reiskii,. ' 
qut aut hoc aut ov post xal addi voluit, est editum. Poterat 
etiam conjici xai SvGTVXfjTcviag (nota perfectum sine aag- 
mento} naTQiSog. I, %. antem pro nccQfjv iv navoKli^ 
fjvtxa conjicies verborum ordinem fiiisse iv nccvonL m- 
Q^y fjvtxa. 3. corriges S^xa ogov. 8. in verfois: npea/isvo' 
fievot y Htc xa&fjfiivayv iv ^ltvxfj suspicor xad^fifUvcav ISr 
scriptum fuisse. III, 1. ex Suida, incerto anctorCy est: 
yovara^ intXelfjGfjiivog et 9. Si *^gSqov fiag. Verba deoi- 



^ 809 — 

le a 3. ab Appiano secundiuii Polybium qaideiiiy neqac 
Ben ipsis Polybii verbis prolata sant Non miraberis 
ifior qaod legis Kccqxv^opu oQeap^r&re tc^drin. 4. tuU 
^991 X€u igz^ — ^ V — ^^i V pLahara Mrceyx^ ikkifin^MX^ 
-\fpfipai'\ ^e ix(op^Tov ^novq. 6. fiovXotToro — aQCtf ig 
m&gcineia cUpopcip. In Excerpt Vat Maj. 1; ap. Lacht 
gitar: oliteiat avraq 8i avro jiiipxvgetPy in ed. Rmian. 
ttira olnelaj roTq S* avto fiip xvffitp, eqaidem scriben^ 
ua esse censeo oixelay r^ 3* (i. e. fAeta^X^q) aMi 
• e. V <pvffig) fiiv xvgetp. II. emendabis - ^ otop et ro 
loXov&op. IIL in initio fragmentt^pitematoris -sunt ver*- 
i: "Oti rov *AGdQov^ov tov tAp KaQxvSoptaiv aTQcerf/yov 
hov %aQayepofAivov Totq rov SSxtnitopog yopaaep. Noa 
rendes deinde in dguTey ^(pf^y nequein.w dpSQegj sed Si 
; et ravra inoiovp corriges^ Cap. IV. verba : noQa 
fta itpavTj y anavTrjatq tcjp noXefiimv sant ab eclogario, 
11 sententiam Scipionis explicabaty profecta. V. leges 
ip». ii^vkeikTo. Quae autem deiade sequuntur *0n nAp 
xaedip usque ad i^rjpixO-ri a Polybianis uncis esse se- 
Dgenda, quoniam epitomatori debeantur^ Jam vidit Luch- 
is» Verba autem^ quae haec excipiunt: wq^ el fiv ra- 
noq antaXofie&ay ovx av iaoi&fjfiep Themistoclis sunt, in 
L Blem. est dnokwfup^ fortasse igitur. dnaA6fi£&' scri- 
itm eraty quamquam hiatus non offendit. Si deinde 
lec leguntnr : 'Slaapekj el {\ik ed. Rom. cog aPy.^i^ ft^ 
Moi dndlorTQ^ ovx dv ij 'EXXdq Ste^fiaoMSTOj ea ab epito- 
itore ad praecedentia explicanda addita esse censeo, 
mens tamen simul ,- -eum verba Themistodis male in- 
Uexisse. . Ejusdem sunt verba ^tXonoiftaw evpoiop^ jci 
Tov kp y nti jam vidit Luchtius. Cap. VI. deniiiae fa** 
e feres xai inl et corriges VII. xatd itoq. . 

Lib. XL, II 9 4. leges Tcal dpiatoq^ lil\ 1. pro or# 
at nQovoeiad-at scribes &ari:. S. non offendes in mxQii-^ 
np. *HXetoiy neque 4. in xal n^, sed 5. corrijge Si icpen^ 
r. 6. fer Kat oL Ibid. tamen emenda Si. ifjLfiwvoip ei 7. 
rrar S' fjv n)JjQfj oQXOfiiptjq. {pctQfuxxeiceq rcip QtnrovPTWip 
r. iU ad quae Schweigh, jam adseriimt: Noh aatis.ih^ 
{ra h. L videtur esse watUh Fortasse juairqM^iqv laut 



— 3t0 — 

f 

tale qiiid pro uQXofi^f^ legeiidniii. 10. in oi M Sftfieilbi 
ixhnoPTsg fortasse Imovreg legendam. V, !S. in 2mt*f 
x^Tfjy ^eveyxavTsg fortasse StoaiXQOTipf est ^cribeniloB. 
4. autem io itccQay^ofUvov vitkQ T^g^nuQctvopiiceq vnlgt 
ante xmiQ r^g inseruntur Sicc Tfjv , quod Reidkius in Si 
cevTov mutari voiuit. Rectius tamen idem statmt, in aliis 
iibris fuisse Sicc t^v — nccQavofiicevy in aliis imio rijff — w- 
Qavofiiccg y qua de causa equidem Sed ttjv — nceQcevofum 
seribendiim et vniQ r^g delendum esse censeo. Ib. e8#- 
rige Si 'AQxinnov. 18. dnmlofjie&a, ovx in verbis Themi^ 
stoclis legi posse, jam snpra significavi. Sed VI, S. 
corrigendum erit 3& ev&^cog. Quae cap. VII. iegnnturex 
Strabone scntentiam Polybii referente hausta sunt ; non 
igiiur offendes in [r^g KoQiv&ov^ iv^ neqae ia r« dvch 
-dfjfjLaTa^ neque 3. in Jiovvaovy j^qp' neqiie in ro OvSif. 
Sed VIII, 3. corrige ovtb ol et 5. Si ini. IX, 1« aatea 
verba prima fragmenti ab epitomatore narrationeln coi^ 
trahente sive sequentiii explicante profecta sunt. Lega 
igitur sine offensione S^xa^ ijv inotriaavTo iv rfj ^Axcciih 
GVToi oL Xj 8. pro xcu neQi (av oi av&Qconoi afib(pifiaih 
kov(ji StBvxQivrjiTaiy codd. habent: xaineQ ol av&g. x. »- t 
Fortasse igitur olim xal ToTg dv&Qconoig ^dfjupi^Xkovat &- 
(svXQtviJGai scriptum fiiit. ib. pro fdx^ ^^ ^ ooiid. est 
fi^XQ^ rov, ubi tu fiixQ^^ <^ ^de. 5. corrige ndvrtt tfv. JH» 
1. in initio fragmenti feres x^^Q^^^^^^^^ ^S' ^Quod aotea 
XII, 1. legis xai AiyvnTov, e conjectur^ 'est Bdditmi) 
quam improbo, quoniam nexum ignoramus. 

Fragmenta breviora praeterea a Schweigh.* satis di^ 
iigenter collecta hic omittere satius esse duxi, quoniau 
)am in his majoribus fragmentis lectores ne defatigaverim 
timeo. Id tamen etiam ex iis> quae de excerptis Vale-»' 
sianis et Vaticanis dispntavi^ apparebit^ Polybium quemque 
hiatum magna cum cura evitasse , quamvis ex ipsa-rei 
natura facile concludas^ luculentius ■ etiam id patere ex iis 
quae ex prtorlbus quinque libris sint allata. Quae si.aer 
curate et diligenter perpenderis ; in Polybio ^hac in' ire 
Theopompi discipulum agnosces nec C4im iis fadiesy* xiiii 
(eum minorem curam in perpoliendis scriptis posuLsAe^flte^' 



I 



~ 811 — 

tntfit Vix emtk aiios in . eo reperias hiatus , qoiUn quo# 
etiam Isocratem admisisse sapra vidimus, nisi hucref^% 
qaod paulo freqoentios vocales aute ^plenioi^m iDterpuBr 
dionem concurrere passus est. Qua de CAui^a etmvn ab ifir 
stituto meo non alienum esse duco pauca quaedaio de u^ 
apostrophf in Polybianis addere, praesertim cum huQc 
jscriptorem exempli instar esse voluerim^ ex quo de ce- 
teris historicis possit judicari. Qoae eoiin ex Tbeopompi 
scriptis nobis relicta sunt fragmenta, ea ipsa de causai 
quia sunt fragmenta» minus apta esse videbantur. 

Elidisse autem Polybium literam cc in praepositioni- 
bus, disces inter alia ex III, 108, 4. IV , 9, 4. 22 , 8. 
ubi St\ ex IV, 8, 8. 40, €. V, 81, 5. ubi mvy ex V, 
30, 2. vni, Sl, 4. XI, S3, 6. ubi flikt^ ex VI, &6, 
«. XXIU, 8, 10. XXIV, 10, 3. XXXI, 7, 6. ubinccg 
ante vocales leges. Idemdeparticulis judicabis, si I, 51, 
6. xamtT et XXi, 8, 10. Stuit* 9 si II, 61, 8. XI, 5, 
8. XII, 1$, 8. ccq\ si III, 117, 8. IV, «6, 3. V, «1, 
«. /V, si V, «8, 6. VI, 10, 7. VIII, 10, 8. uU\ si 
Xm, 4, 5. Xyill, 17, 1. XXIII, 1«, ^./i?r, ai XXIII, 
«, 6. afi% 61 XVII, 16, 10. fjtccV et III, S«, 6. rci/ 
legeris. la adverhiis a est elisum in fuikitn IV, 69, 4. 
V, 110, 10. VI, 9, 1«., in v^iOT V, », 2. VIII, 1, 8. 
Vat. Exc. M. XII, 2S., in oix6i6mz\ VQ, i2, 8., io 
hccQy^oTccv I, 6d, 7. et in rccxiCT I, 70, 6. IV, 84, 3. 
In numeralibus in rQid^eopv' III, 22 ^ 2. IV, 90, 7. 63, 
10. in S4x X, 7, 5. XXXI, 10, 3. fo i^ronomioibus 
et adjectivis in Tau&' II, 17, 8. 43, 6. III, ll^ 8. in 
Toiaih:'. XI, 6, 9. in i^imv' V, 11, 4. in r/V* VI, 53, 
10. in TidvT III, 55, 9. 113, 8. IV, 84, 9. In no* 
minibus in noayfjLUT II, 41 , 6. XI» 9, 3. in Ji VI, 3, 
6. XII, 80, 5. XXVIII, 7,8. In verbis in oIS^ V, 
106, 4. VII, 14, 6. X^ 9, «. in vyovfud-' I, 79, 7. 
III, i, 5. VI, 4$, 1 1. X, 9,& et ifl fiovhHfie& XXII, 4^ 7. 

£ est elisum in partiQalis: in ^ jU, 40, 8. 56, .14: 
6t, 11. et ante 'lovviog I, 54, 3. in c^iT IV, .39 , 11. 
itt TccS' Xn, »3, 8. in fivS^ III, 11«, 9. V, 11, 4: 
XXVn, 5, 6. in owT V, 8», 6. 44, 2. XI, «9, 7. iu 



— 81« - 

t III, 69, 8. IV, 33, 6. VI, S, 11. in &at' n, H 
15. III, 115, 8. IV, 15, 7. in or; XXXIII, 1«, %. et 
in Vftt Exc. XXXIII, S. 3. in rot III, 118, 11. inW 
VIII, 18, 5, XI, 5. 4. S7, 6. in juv^^or' IX, 8, 4. 
XVII, 15, 10. in ovdinoT III, 107, 9. XV, 11, 7. 
XXII, 3, 1. in iifir IV, 38. 8. XXVI, 1,6. «, «. 
in ovr' V, 30, 1. VI, 46, 11. VIII, 10, 7. in y* V, 
33, 1. XXII, 5, 8. 6, 12. In nameralibns : in nM' 
III, «3, 3. IV, 7, 10. V, 8«, 1. XVI, 86, 8. biB. 
In verbis: in exoi»' XI, «9, 7. tpQovstd-' XV, »9, 11. 
in Svvamd-' XI, 28, 10. oi'€<r&' in Vat. Exc. XXX, 3. 
I elisum vides in praepositionibus in i(p' II, 24, 17. 

III, 115, 9. V, 35, 2. in avrl XXXII, 14^ 13., in ver- 
bis: in fpTjaat/i III, 6, 3. 31, 2. avYXOtQVOteifi XVI, 14,6. 

est elisum in praepositionibus : in icn' III, 83, 1. 

IV, 57, 3.7. in xm III, 109, 9. IV, 81, 5.X,«, 4. Jn 
pronominibus : roiit' I, 39, 10. 84, 9. III, 4> 9. In verbisi 
in Svvmr II, 59, 6. V, 44, 22. XII, 3, 3. in yivan XVI, 
18, 1. in noQcuniiuivair III, 90, 14. in 94oivdr III, 86, 
3. et Vat. Exc' XXVII, 3. in iqxcive»' IV, 2, 3..M, 

10. in iyive&' V, 37, 2. et in i^ovleif' XII, 20, 5. 
Notandum autem et fortasse etiam corrigendum erit 

X, 47, 1. noU.ot Se yiyvovd-' ol nvqaol, ubi ytywnm 
nvgaoi scribendum esse videtur, qnia ejusmodi elisio in 
scriptoribus prosae orationis non locom habet. 

Craseos exempla sunt in raUM I, 38, 3. 8. 61, 6> 

11, 32, 6. in ravayxaZa II, 48, 8. raya&a III, 25, 8. 
et Vat. Exc. XXX, 3. in rdv&Qoineia XII> 28, t 
XXXIX, 3, 6. rdx6Xov&a XXVIII,' 14, 3. TtmiyMt 
XXXIU, 7, 6. in rdvavria III, 26, 3. 108, 10. IV, 8, 
10. rdnixeiQalV, 63, 1. VIII, 14, 5. 6. rdxeiveov XXI, 

10, 5. in ravro I, 46, 13.50, 7. 78, 10. II, 37, 9. 11. 
et ravrbv II, 56, 11. X, 46, 5. XVI, 36, 5. Tahi&ie 

11, 56, 12. et Vat. Exc XXX, 9. rdxokoy&ov IV, 35,6. 
VII, 12, 11. XI, 14, 3. XXII, 6, 10. XXUI, 2, 16; TUQrv- 
Qtov XXII, 9, 4. rairofjutrov XV, 16, 6. 28, ~ 5. XXII) 
9, 16. rovvdvrtov 11, 6, 9. 56, 11. III, 4, 1. rotf,^M|p^ 
a&ev II, 27, 4. III, 17, 6. 51, 5. rovQyov II-, &v9^ 



1 



— 813 — 

ni^Sl, 7. VUI, 36, 11. XIV,&, iS. Tovfi9iteXt$tUl,i4y 

5. 77, «. IV, 81, 18. rovYxl^ntt VI, 36, 9. Vat Exc; 
XXXVIII, «. rovhcttov VI, 45, 4. tpvlccxiarov XI, «», 7. 
XV, 7, 5. Tow6|tta II, 59, 6. IV, 81, 13. V, 8«, 13. 
Toimiao} III, 79, 4. 7. 115, 5. V, 78, 6. rovHm&sv I, 61, 
8. XVIII, 13,4. rovyQttvovWm, 7, 11. in raSshp^Ul,^^, 

6. 14. 71, 9. 97, 4. V, 40,7. 53, 11. 66, 8. X, 4, 
S6. 5, 3. 37, 5. in tavrofiar^ X, 8> 5. XXXII, 1 6, 1 3. in 
zaSehpov HI, 76, 1. 95, 8. V, 40, 5. 7. 41, 8. X, 4, 
4. Tw^pog III, 61, 6. 87, 6. IV, 88, 3. VIII, 83, 4. 
IX, 84, 8. X, 8, 1. 5,. 9. XI, 19, 1. XII, 13, 3. in 
TftUTo^rov IX, 9,3. X, 34, 8. XV, 33, 1. XVII, 18, 8. 
va ngovxaXeTTo I, 31, 4. III, 60, 9. 100,. 3. itQov^y U, 
i, 3. III, 79, 6. V, 30, 6. nQovvoetro III, 33, 7. 94, 

7. XVU, 14, 18, nQovrtivs lll, 103, 7. XV, 8, 4. 

XXI, 18, 7. HQovd-sro Vllly 13, 3., unde simui disces 
. corrigendnm esse nQoi&sro XII, 80, 8. XXI,. 9, 13. 

XXII, 6, 7. 8, 3. XXV, 6, 8. HQoi&svro II, 66, 3. et 
nQoeri&sTO X, 6, II. nQovcpaivero VIII, 16, 11. XI, 89, 

. 8. itQoixeiro X, 6, 8. XXX, 9, 5. nQovarijffca/ X, 85, 3., 
ande corriges nQoearmrog IV, 5, S. X, 33, 4. 9r()ot/A«^ov 
XIII, 111, 6. nQovfiaXev XXII, 81, 11. Male autem 
legitur in Vat Exc. XXXIII, 1. nQoeXdfiofisv. Accedit 
bis •XQOv^ov V, 19, 5. et nQovQytaireQov IV, 14, 6. 
31, 4. 74, 3. Deinde in x$xetT I, 51, 6. lll. 68, 6. 
IV, 44, 8. x^vrav»a I, 60, 5. IV, 87, 13. XXIX, 8, 
6. x^xetfhsv II, 48, 6. IV, 44, 6. 67, 7. xqixet IV, 88, 
1. V, 8, 10. 89, 6. xqcxeiae XXII, 13, 14. x^xsivotg 
11,48, 1. III, 15, 14. 58, 4. xakoxqcra&ixiiYn, .i%, 
9. XXIU, 18, 8. XXVII, 13^ 8- xdya» XI, 89,' 18. 
XII, 88, 3. in Vat Exc. XXXIII, 3. xdfioi XIV, 18, 

' 5. xdfiov XVII, 4, 7. xdfii VII, 3, 8. xg!v (_e%. xal h^ 
XXVI, 10, 13. x^ (ex xai dv^ lU, 31, 3. 90, 8. 
IV, 35 , 3. Denique notandum est iyvf^'' ^'I > 1^4.; 
Inteliiges inde Poiybinm ati Isocratem vulgaribus 
taotom usum esse elisionibus, crases tamen rariores 
quam alios (^referas Yiw rddeXfpov eX; sm. rovQyavov, et 
sim. xqiv et sim. et inprimis ijrip/uxt') ndhibmaae. Ineo 



— 314 — 

tamen Isacratem ejusque discipulam Theopompam imita^ 
tus esse videtur, qaod post vocales xeTifog v. XII, 18^ 
9. XXVI, 10, 15. XXX, 9, 6. et &^k€iv III, IS, 14. 
V, 51 , 11. XX, 11,7. 18, 3. et ante vocales fjt^XQfS 
dixit V, 31, 5. 56, «. X, 16, 4. 

Non prorsus eadem quidem cura , sed tamen satis 
magna in hac re etiam Plutarchus Theopompi et Po- 
lybii vestigia est secutus, qui modo elisiones paulo^fre- 
quentius adhibuisse et in numeris e< nominibus propriis, 
uti in particuHs quibusdam necessariis ^, €/ et similibos 
et in articulo, uti etiam in locis, ubi in legendo pausa 
fieri debet, minus diiigenter hiatum evitasse videtnr. Hoc 
autem certeex iis, quae in 

Capite quarto 

de hiatu ia Platarchi vitis 

sum allaturus, apparebit , Sintenisium," quem de Plutarchi 
vitis optime meritum esse satis constat , in eo non re- 
cte egisse , quod codicum quorundam auctoritate motas 
elisiones plerasque , quae aate eum in exemplis vulgari- 
fous reperiebantur , removit et sic Plutarcho auo plores 
hiatus quatn ceteri editores restituit. Eandem ^qqidem 
rationem etiam secutus est Kranerus , qui ad Phocion. 
Vit. in Praef. XXIU. not. haec de ea re disputavit : ,^e 
in levissimis quidem rebus , in quibus qoidem codiciUD 
anctoritas est, recedere a libris ausus sum. Uuc refero 
rationem quam secutus sum in apostropho sive ponendo 
sive non ponendo, in qua re non prioribus editoribus^ sed 
codicibus et editionibus veteribus obediendum putavi, 
quantum quidem hoc a me fieri potuit, si qnidem ea Vji- 
rietas e Parisinis tantum codicibus, et Aidina atque Jan* 
tina , qiias ipse contuli, enotaia est , iis qui reliquos 
codd. contulerunt ita de hac re tacentibus^ ut aut codi- 
ces. quod verisimile non videtur^ cum recentioribus coih' 
sentire, aut ii qui coutulerunt indigna haec, ad quae ani- 
mum attenderent, putasse videantur. Qaare editoneStvUr 
que fere ita caute vitarunt vhiatum, quasi versarentnr Jfl 
terso et compto Isocrate , quem non sine irrisi&pie ipee 



— 815 - 

Plutarchus [qni taroen ibi rhetapeiH agit] dieit veirectin- 
^datum esse (poov^ev rpcovrj^vri (TvyieQoikFui \xi libr. de gtoria 
Athen. p. 350. e. add. Cic. Orat. e. 44. Et apud Pl}rt- 
afchum quidem tanto majore jure codices secutos esse 
mihi Tideor^ quo majorem iidem facit consedsus in po- 
itendo apostropho [at plerique ex uno fluxerunt fonte et 
aliis etiam in rebus consentiunt de aliisque nil certi con- 
^tat]^ ubi adhibitum a Plutarcho esse verisimile est, ex 
quo concludi potest , in reliquis etiam locis non temere 
admissum esse in libris hiatum/' At qui tanta cum cnra 
jn hiatibus gravioribus evitandis vei*satus est , qufintam 
in Plutarchi vitis et ceteris scriptis deprehendemns^ ^um 
nequaquam credes passnm esse breviores istas vocales, 
quas exemplo non solum poetarum , sed etiam oratornm 
• et historicomm posset facili negotio elidere, tam saepe 
concurrere. Codices manuscriptos autem uti in interpon- 
gendo , ita etiam in apostropho ponendo non magna esse 
nuctoritate quis est -qui neget? Ne tamen longius quam 
par in hoc scriptore versandum sit, omhia ejnsmodi loca, 
in quibiis elisio sit adhibenda vel in qnibns hiatus pausa 
sit exensandus,- emittam eaque sola alferam, in qnibus 
vocalium concursio quo defendatur, non habea^. Qna de 
causa ea etiam non commemorabo loca, in quibus aperte 
Rliorum verba legamus. 

Beperies igitur ift Thesei vita haec, in quibus vo- 
cales ita concnrrere videas: Cap. XIX, p. 8. d. avrbq Sk 
vavitirjYit^ irtepdXlero. At in libris omnibus fere^ etiam in 
C (Parisino) est: avrog vccvnTjyiav iftefidXXero. Particu- 
lam Si addi recte jam voluit Stephanns^ ante qiiem etiam 
in exeraplis vetustis legebatur habentque eam Bodl. 1.8. 
et uti videtur Sintenis. codd. praeter C. Non minus 
probo, quod 8intenii!i-e cod. C. ine^d^.ero scripsit, sed 
hoc miror, quod omnes reQentiores editores Reiskium 
sunt secuti^ qui accusativbs illos: vuvnrjyiav et in seqo. 
TTiv fiiv—Tfjv Si, quos omnes tuentur libri, in dativos mu- 
tavit. Conferas quidem. lie de hoc vcrhi iTri^cclkeffS-pA 
usn dafoites Platon. Sopn. 864 b. ubi iQyov im^alXoifii'^ 
&u et Legg. X; 898, d. ubi fJiei%ova i7tt^all6f.uvot leges. 



— 816 — 

Cap. XXIX9 14. b. verba : KmafiaQrvQovai Si jm» ESvpmiSav 

^lx^ziScav oi AlaxvXov 'EXsvaivwi , iv olg ^tul ravra iU- 
g^ixip 6 Qfjaevq nenoifirai, interpreti deberi suspiqor; snDt 
certe non suo loco hic adscripta, cam potias ad ver- 
ba ista : mg EvQtjtidtjq inoitjaev iv TQccyqiSiqi pertineant 
Hermannus ea de causa xai post ineriSfov transpoai 
voluit, probante Sintenisio,,et in codd. aliquot est sen- 
tentia prorsus contraria: tcuI fiaQrvQovai Si rctig Evq. 
^lxiriaiv. Cap. XVII, p. 7^ e. MaQrvQet Si rovroig V9V^ 
Navaid-oov xai ^aiaxog eiaafx^vov dtja^cog ^ahiQQi 9iQog 
r^ rov 2xiQov itQ(p, xai riiv ioQrijv ra KvpeQPi^ia xpu^ 
aiv ixeivoig re)^ia&ai. Hic vulgo aute Reiskiam et in 
Ald. et Junt pro JSxiQov 2!xio(avog legebatur^ qaod ta- 
men post veterem interpretem Amiotum omnes editores 
improbaverunt , quorum plures putaverunt nomen ab he« 
ro6 esse ductum^ a quo Theseus navales socios accepe- 
rat 8ed recte Leopold. suspicatur, idem fuisse hojc Ifr- 
Qov cum «teraplo M inervae ^xiQixSog ad Pfaalerum sito^ 
de quo conferatur Harpocration s. v. JSxiQov haec :BGii- 
bens: 9cai A&tjvav Si 2xiQdSa n/juiiatv ^A&t^Toi'^. 0^-- 
koxoQog fiiv iv Sevr^Qi^ ^Ar&iSog anb JSxiQov npog 'Elmh 
aiviov fidvreag xexXTja&at. IlQa^iaov Si iv Sevr^Qi^ Mcye^ 
Qix&iv dno ^xiQcovog. Quidni igitnr statuamas, Plutardiam 
Praxionis auctoritatem esse secutum? Librarii certe faci- 
lius ^xiQcovog in JSxIqov (dX\\ etiam 2xvqov habent) 
quod statim praecedit, mutare poterant quam vice. versat 
Hoc autem nil ad rem, quo loco templum erat conditom, 
sed Theseum gubernatore Nausithoo usum esse ex qno- 
quo templo a Theseo in Nausithoi honorem condito pot- 
erat probari. Simile vitium reperitar c. XXXI, p. 14. f. 
iv ieQcp 'AQT^fiiSog VQ&iag , ubi articulas ri^g addendos 
esse videtur. V. Institut. Lacon. XXXIX. ini rov /i&jfMOv 
rtig VQ&iag AQr^fiiSog et Lycurg. c. XVHL inl r, ffoafiov 
r^gVQ&iag. In cod. C* VQ&iag abest Cap.XIV, 6.b.de-* 
nique in 'ExaXi^ata ante oi poteris quidem a elidere, rectios 
tamen ab omnibus-praeterSchaeferum etCoraem editam est 
^Exahli^iov. Cap. XXVI, 18. d. hiatum excasabis jB^ver- 
bis : xarahneiv Si xai rovg dSehpovg avrov olov tnmatag. 



- 317 - 

In Romali vita c. lY. p. 19. Y. haec legantar: 
Ttnrcrj Si xai &vov(ti 'Pcoficciot xal ;ifoag ini(pi()€i rov 
*.A7fQilXiov firjvoq avrfj 6 rov "AgBoq Uq^vq xcci A^qemla/» 
xaXovai rtjv ioQrrjv. Hic Reiskius in pronomi^e avrfj of^ 
fendit rf TtQ^tfj conjiciens, ego tamen deleverim, cam 
statim praecedat Tavrrj et sententiae per xal — xal sint 
conjanctae. Cap. V, 80. a. verba (aq 8fj rov &€gv ^op-' 
Tog avTfjv siispecta sunt. Nam in Quaest. Roman. c. 
XXXV. eadem res narratar^ tale quid tamen; quod fa- 
cile e nexu intelligitur, nonest additum. Cap. IX, %%. 
e. in verbis offendo: o.Qeoij AcrvXalov nQoafjyoQBvovy non 
tam propter hiatum, uam in nominibus propriis, qaae 
quodammodo uti hic unum conformant nomen, potest ex* 
cusari, sed quia, quantum scio, ceteri scriptores de hoc 
deo tacent. Dionys. Hal. Antiqu. Roman. II, 15. aperte 
dicit: orttp S* aQa •d'€div rj Saifi6v(xw (^iliud kQOV (pv^ifiov 
fuerit exstructuin) ovx ^(o t6 (ra(pig eineTv. Cod. C. ha- 
bet a(TvXov. Num 6 t6 A(TvXaiov (^i. e. Uqov) nQoai^o^ 
gevov scriptum fuit? XII, 84. c. pro ncQi rjUov avaTolag 
Plutarchum cum Plat. Pol* 869, a. n^gl avceralaq rjUov 
scripsisse verisimilius est. Conf. etiam Hom. Od. fu v^ 
4. Cap. XIX, 89. in 'EvTav&a Sij amovq ST (ex 8i) 
pro Srj erit scribendum, uti XX, 30. b. post e2vai pro 
ixeivoDv xeivcyif. Cap. XXHI, 38. d. pervenio ad locam, 
quem veram crucem se mihi praestitisse possum af&rma- 
re. Scripseram in libello Friberg. 1839. 4. edito et 
metamorphoses criticas ad Plutarchumemen- 
dandam continente p. 14. haecce: „Ex benevolentia 
modestia rectoris fiat in Romul. cap. XXHI, p. 33. d. abi 
haec leguntur: ol fdv evvoi^ rfj nQ6g airc^v^ oi Si (po/S^p 
Tijg Sw(ifi€(Dg, ol S' dg &e(p . XQ^f^^^oi eig naaav Bvvoiav 
'd-avfui^ovTeg SieTiXovv. Hoc in loco jure offendit Reis- 
kias, qui se^iion intelligere dicit, quid ultima sibi velint 
verba. Suspicatus est igitur aat legendum esse ical tuc^ 
aav ^oiav y scil. avToify omnem ejus cogitationem 
(hoc quidem non male, videtur tamen aliter a Platarcho 
dicendam fuisse} aut dg nav (i. e. iv navzi) aifv eifvoif*, 
Assentit Hutten., cai verbi et^oittirepetitio in vaigata dia* 



— 318 — 

plicet Vulgatiim coDh^a defendit Leopold. qui eOs mauv 
exfvoiav adverbialiter pro 6t^i/o«xo>rc^rc^ accipiendum et cum 
summa benevolentia vertendum esse censet At 
idem jam per ivvoio^ est expressum. Aliam igitiur iniit 
viam Scbaeferus, qui verba: dq nadav evvoiccv explicait: 
elQ t6 Tvyxa^Biv naarjq cvvotag 9,tot beneficia ab eo acci- 
pientes, ut plura a deo exspectare non possent/^ At 
haec si fuisset Plutarchi seutentia, satis contorte et mire 
locutus esset , quippe qui causas allaturus » cur Sabini 
Tatii caedem^ cujus ailctores Romulus non puniverat^ noa 
aegre tulerint, scripserit: alii beneyoleatia erga eum^ alii 
metu potentiae, alii denique atg &€fp xQ^f^^vot eig ntcmv 
evvoiav &avfid^ovTeg SseT^kow. Nonue hic non solom . ad 
d-avfid^ovTeg objectum desideras, sed etiam tertiam a ce- 
teris diversam causam addi exspectas? ISeribe igitur: oi 
S a>g 1^«^ ;ifpft?^€i/0£ ndaav evvo/jicav d^avfAa^ovreg SierikoWf 
ut sententia sit: alii eum ut deum colentes (eo ut deo 
usi quippe auctore legitimi imperii} omnino bonum reipu- 
blicae statum sive ordioem (e\ rectoris prudentia etmo- 
destia profectum} magni facere ([admirari} solebant. 
Quae satis idonea et a ceteris diversa erat caiisa y cur 
quieti manerent neque tumultum excitarent/^ Dici aatem 
vix potest quantae tragoediae hoc maxime loco, quasi 
capital fecissem haec scribens^ sint excitatae^ eaeque 
non solum a viro quodam a me alias.magni aestimatOi 
qui adeo schedulam a me ut ejus injttriis responde- 
rem ad ipsum subito scriptaur summis rerum scholasttca-* 
rum in patria praefectis clam tradidit, quo infestio- 
res mihi eos redderet y sed etiam a Jahnio Lipsienaiy 
qui nescio quas cavillationes in hoc libello notans pro 
more de re ipsa nil, nisi laudes quasdam in universom « 
attulit, sed multus fuit in aliquot jocose et bilariter 
dictis improbandis , quae morosi hominis bilem move- 
rant Quid multa? quibus nescio causis conunotiis Jah- 
nius ^^critici professns artes delatoris egit 
partes.'^ Mittamus tamen causam hanc pusiilanr^ ^oa 
pusilla gaudeant ingenia et redeamus ad locam Bo»- 
muli^ hoc addentes^ non male ab Emp^o iii Di«v 



- 319 - 

ol aDD. 1838. N. 101. postquam Pflogkii in Sche- 

criticis p. S9. cominendatain medelam: oi S" atg 
V /(MUjaei^oi/ poJfiT^ eig naaav ^lvoiav d'avfui^opTCQ Ste^ 
}w redarguerit, haec esse proposita: oi Si (^scr. ^) 
d"^ X^fievop elg nccvra (^scribendom enset naw*^ 
U^. Alii amabant, alii timebant^ alii ut deorum pro- 
nilmine custoditum admirabantur. Cap. XXV, 83. 
in verbis : xa&v^giad-^vreg ovv tmo rov 'Pto/ivlov iw 
; amoxgiaeai cod. C. praebet xa&vfiQtad-ivtccnf y quod 
i nequit. Mihi tamen h delendum esse videtur, nisi 
m statuere olim kv raTg anonQiaiaiv imo rov (in C« 

ab.) 'PoofivXov editum fuisse. Ib. 38. d. minus offen- 
in hiatu irrj ixarov, quamvis hoc focile in inarov (Stri 
4iri possit Cap. XXIX. 36. b. in verbis: U^ pAv 

aircov ian xateaxevaafiivov ^ in cod« C ian omissiim 
, fortasse olim post xareanevaafi4vov fqit collocatum. 

p. 37. a. locus : ro ngog rb Ikog rb r^g alybg iQX^" 
u ini d-vaiav ^adiCovrag a Corae partim e libris par* 
e conjectura virorum doctorum ita est editus. Vulgo 
t aiybg oJg inl {ydXaaaav fiaSi^ovrag iegitur idque re- 
lit Sintenis, et defeuderat Reiskius ex more veterum 
anorum , simulaera numinum ad mare aut ad fluvioe 
acendi^ ibi lavandi et e lavacro cum pompa in orbes 
empTa reducendi. At quid haec nostro in loco? Re* 
etiam Leopold. opposuit^ infinitivum desiderari. Amio- 
verba ita accepit^ quasi Caprae pfllus versus mare 

intelligatur. Xyland. Dac. Crus. malnemnt cog fyii 
iqij Coraes inl \)^vaiavy quo diflQcultas non tollitur. 
L 1. S!. exhibeut post alybg -iQX^od-ai^ qood interpreti 
^i videtur neque a Sinten. est receptum^ Anonym. 
m, uti videtur e conjectura^ qoam Leopold. etSohae- 
probaverunt, dedit waneQ ahzKd^m. Equidem conje- 
n post alybg haec fuisse scripta verba: inaXaXd£/Biv 
utaaovrag i. e. quod clamant istae ita ut ir-* 
nteSj quod erit, uti Romani impetum facientes con* 
Latinos tum clamaverunt. 

In his duabus vitis igitor et in comparatione Thesei 
Romolo non negabis aPlutareho conmi tn hiato evi^ 



— 3«0 - 

tando esse positam, qaum in comparatione nullas repe- 
riatur gravipr hiatus, in vita Thesei autem qaatiior .lod 
sint, qaorum duo (^c. 19. et 17-3 codicum ope, et dao 
(c. 89. et 31.} aliis de causis sint corrigendi. Plora 
ejusmodi vitia et quidem . undecim deprehendantar io 
llomulo , quorum de duobus Qn cap. ^9.} codices va- 
riant, tria aliis de causis (c. 4. 9. et 83.} cetera (e, 5. 
18. 19. 80. 85. bis.} ob yocalium concarsum offendont 
In Lycurgi vit. cap. X, 45. b. in verbis: olbeoi JA 
firi Siairaa&ai iTcl (TTQWfAvag libri ^ GTQtofivoQ habent 
Bryan. ^ ^nl GTQcofivaq mavult, Reiskio videtur ^ctvifjM' 
^€iv deesse. Rectius Leopoldus probante Schaefero ex 
Porphyrii de abstin. IV, p. 349. xaraxUvavTctQ eig or^ 
fivag fecit xaTaxh&ivTag elg otq. Hoc tamen non video cor 
xaraxUvavTag mutaverit^ quod defehdi possediscesexKoh- 
ner. Gr.gr. 398. Certe xaraxhvivTag dare debebat, cf.Plat. 
Polit. II^ 378^ b. Sintenis , qui TcataxUvavrc^ edidit, 
idem mecum statuit. Cap. XV, 48. c. in verbis: kmiim 
yccQ Twv v€mTiQ(ov Ttg ^Qag ovx imel^ev airrtp elnanf Valgo 
et ap. Sinten. avTtp bis legitur et post iniovrt yjup et 
post imeiiev. Reiskius prius omisit, rectius Bryan. po- 
sterius avT^ delendum esse censet memor lod.Apoph- 
thegm. Lac. c. XIV. ubi avT(p post in. yccQ^ non post 
ineiiev legitur. Idem probare videtur Sintenis. Ibid. 48. 
e. in verbis : gjgt6 xal nalSag yevia&ai ipioig sospicor 
olim ivioeg yeviad-ai scriptum fuisse. Cap. XX^ 58. t 
verba: ISdyv &ax6vovTag iv cmoxfOQfjaBi inl SltpQW o^&Qci" 
novg rectius in Apophthegm. Lac. c. X. et in cod. A« 
(Parisin.}, quem Sintenis est secutus, ita sunt coliocatay 
ut &axevovTag post avaxcoQ^aee locum suum habeat ' Cod. 
C. habet: ivano&axevovrag xfOQi^aee. Cap. XXVI, 66. a. 
in verbis: TavTtj rj nohg ae Tefi^ tj} vQani^p hiatos minos 
offendit , quia locutio solennis Lacedaemoniorom iis coiH 
tinetur. Libri autem ae omittunt, unde Reiskins poat 
TavTTj aut ae aut avTov putat deesse. Anonym. ae addir-' 
dit post noleg^ quem Leopold. et ceteri editores praeter 
Sintenisiam, qui ae omisit^ secuti snnt. Eqoidem m ab- 
esse posse censeo; si erat additum^ post Tci;vrj7 a 



— 3«! — 

ptum fuisse censeo, quod facile poterat excidere. Cap. 
XXVII. 66. c. in verbis: ccyea^ai xal Hotaaxvf^a^^i^eG&ai 
iovrag n^bg ro xaXov. Reiskio verbum lovrag suspectum 
est Quaerit, num redundet ut saepius, an legendum sit 
navrag an hx&ovragy quam suspicionem neque Leopoldus 
neqae Schaeferus probaverunt. At lovrag sic additum 
vim celeritatis et impetus habere docet Zeunius ad Vig. 
p. 349. Scriptor autem potius vult : cives exemplis 
praeclaris' propositis paulatim ad pulchrum duci. Num 
i^inr ^tovvrag scripsit^ i. e. eo ipso, quod ibi vi- 
vuut? C. XXIX. 57. e. in verbis 7A^;if(>/g av kitaviX&fj 6 
Avxovgyog articulum deleverim, qui et in hoc et in ante- 
ced. cap. saepius non est additus. Ib. 58. a. pro xoovtp 
kr&» nevraxoaiwv Vulcob. XQovoig vel XQovcov praebet, 
Bryanus autem mavult XQovov , quod Schaeferus probat 
et Sintenisius ex C. recepit. Conf Inst. Lacon. c. XLII. 
Cap. XXXI. 59. c. pbtenl quidem in verbis fiagrvQtov 
fUya eivat apostrophus adhiberi^ cum tamen et in A. et 
in C. £/W/ omissum sit, concludo hoc verbum olim alium 
locum habuisse^ fortasse post EvgmiSrjv» 

In Numae» vit. I, 60. b. in verbis: ^A 8k nagstX^^ 
tpafiev a^ia Xoyov rjfistg iteQi JYofia Sti^tfxcv scribe c. cod* 
C. ^fietg a^ta Xoyov. Cap. II, 61. a. locum: h fiiQu 
Sxaarov roTg ^aatXixotg nagaaijfiotg xoafiovfievov {Heiv x* 
r. A< "depravatum esse jam statuit Xylander. Equidem 
conjicio post fiiQu n4v&' rjfiiQag excidisse. Vid. Dion. 
Halic. II, 57. et Liv. I, 17. Nam etiamsi de numero 
senatorum scriptores in diversas abeunt partes ^ ita ut 
Livius I. all. centum, Dionysius ducentos, Plutarchus cen- 
tum et qninquaginta fuisse tradat, hoc tamen, unum post 
alium quinis diebus insignia regia tenuisse necessarie a 
Plutarcho addendum fnit, neque eum hoc ignorasse est 
credibile. C. IH. 61. e. in rijv tov avSgbg iStaitov ovrog 
^GVxiav pro Idtcotov ovtog fortasse IStcotevovtog scripium 
fuit. C. VIL 64. b. Coraes e conjectura Clavigeri dedit: 
fJL^XQ^g ov TtQovq^dvfjaav oQvt&eg aya&ol xai Se^iol atimTi" 
aav. Vulgo pro inintfjaav habent initQeyjav, Vulcob. et 
cod. Petav. xaf initQ^rpav. ^Reisk. suspiciatur ot initQ. 



Cruser. vulgatum explicat: quonsqae secandte et 
faustae aves conspectae a dextrar Verteban- 
tur. Leopold. supplet avr^ r^v ^cikBim regnam ei 
commiserunt. Melius Schaefems xak initpeyHitp inte^ 
pretatur: et adnuerunt. Sintenisius qui bene ««i jsitfr^ 
yjav edidit, veretur ne aut aya&ol aut tk^oi qaod Hermaii" 
nus in S^iaa&cci corrigebat, delendum sit. Qna in re d Dn 
assentio. C IX. 66. a. in verbis: uQoq^avcov rdS^iMix» 
ov fAovov hiatus minus offendit quia pausa est poatAs^^r^ 
unde Sinten. ante ov fiovov interpunxit Habet tamoi 
liber Steph. tlltjx^v et Vulc. ineiXrix^v illudque probavit 
Schaeferus non improbante Corae. In cod. Sangerm. est 
Mx^i y quod Sinten. dedit. Utrumque bene dici poteat 
Cap. XII. 65. b. in verbis hfeavuvaato tmkg nw £ilov- 
aivoyv recte Sinten. cod. Sang. et C. secutus ngo dedit 
pro inh^. XIII. 68. d. in verbis : d-av/Luiaiov rmv Xoyop 
XiyBG&ai vnb rov PaGtXioaq ov 'Hyegiag re xai rcop Mavam 
nvd^ia&ai pronomen ov in plerisque codd. mss. deest 
Sintenis ex Stephani interpolatione profectnm esse didt 
et recte delevit Offendo tamen in loco verbi kfywdm 
quod ante loyov collocatum fuisse censuerinL Cap.XIX. 
78. C. in verbis: raTq xaldvSaig iareq^avfOfAivcu ai ywdt" 
xeg fivQaivrj Xovovrai non dubito quin iaT^fpavmpiivai post 
yvpaixeg Collocandum sit. Pertinet enim ad /utVQaipff et sic 
uti vulgo collocatum potest non solum r. xaXdvSaig male 
intelligi quasi cum iarsq). sit struendum, sed etiam /u;p- 
aivp^ quasi cum Xovovrai sit conjungendum. Ib. 79. f. 
pro iv ToTg nuXaioTg ndvv ante eXre videtur aptios iv roSlg 
ndvv nakaioTg scribendum esse. Ad hoc enim verbom, 
non autem ad yevofuvog aut aliud verbum %dw refertor. 
In comparatione Lycurgi cum Numa c I. 76» 
c. in verbis : xmf S* ISiq, ixariQov xuhmf fortasae I8im 
scriptum fuit. Ib. in verbis: rbv fiiv xvqiov hegoi avvm 
Ttariarfjaav cod. teste Stephano habet vitiose inQov, et 
in antiqu. exempl. etiam avrciv legitur, quod Stephanna 
jure correxit. Scribe autem cum cod. Sang. /k» C^ et 
Sintenisio Iregoi xvqiov avrciv. Ib. 75. d. verba : ' Ov 
yoQ &(6Qaxag ixSvvcu xai ^iqyij rovg noXirag xara&ia&a 



1 



- 8« — 

fjtci&ep melitis erant ordinata si rovg nolirovg post xccret&i' 
fT&at collocaveris. Cap. III, 76. e. verba illa : ixctva Si (^scr. 
S*^ Saneg alaxvvofiivtj arvq^ia ng itaQCcndXvfifia tijv fy- 
yvijv i(pthtofiiv7j obscara esse jam jndicavit Xylander. 
Leopoldus ea ita est interpretatos : illa autem ([Namae 
institata} verecanda quaedam mentis sobrietas, quae nu- 
ptias quasi ut velamen praetendit. At si cogitas in ante- 
cedentibus de Lycurgi institutis legi: ravra fiiv i<Txvpce xai 
axQOToq and&eia ngog yafjtsvfjv y hic etiam ad ccrvcpiav addi 
exspectabis erga quam praestetur et suspicaberis Pliitar- 
cham scripsisse : ^g neQi aiGXvvofji4vr^v (i. e. yafUTrjv') atV' 
cplartg x. r. L ut sententia sit: illa sunt circa pudibundam 
modestia quaedam quae nuptias nt velameu praetendit.' 

Ex duodeviginti igitur gravioribus hiatibus in his 
vitis obviis debebis in vita Lycurgi quat^or codicum au- 
ctoritate dnctus tollere Qv. c. XV. XX. et XXIX.^, 
onam alia de causa corrigere (c. XXVII.} , ita ut in hac 
vita dno tantom restent loci hiatns gratia mutandi (XV. 
et XXIX.). In Numae vita iterum duo hiatus codicum 
anctoritate erant removendi (e. I. et VII.J tres aliis de 
caasis (^c. II. etXIX. bis.) et in duobus solus hiatus of- 
fendebat (c, III. et XIII.}. In comparatione deniqu^ 
anns ex codicibus, duo aliis de causis (I. et III.} et unus ' 
hiatus solius caasa erat emendandus. 

In Solonis vit. c. V. 80. t ex Bodl. 1. 3. pro- 
bante Bryano a Corae et Schaefero editnm est : Ovtco Sij 
d^avfidaavra rrjv dyxi^^oiav tov dvSgog rov JSoh&va J*'|a- 
(T&at (ptXofpQovoitg xai XQOVOv revd ax^^'^ '^^Q avrtp ijSrj rd 
SfifAoata nQdrrovrt xai avvrarrofiiv^ rovg vofiovg. At ne- 
que Reiskius et Hutten. neque Sintenisius hoc probave- 
runt^ sed vulgatum nQdrrovra et awrarrofxevov praetule- 
rnnt. Verba tamen tum satis mire ita sunt collocata. Equi- 
dem igitur pro o;^^ conjecerim £^^01^9 nt sententia sit: te- 
nnit sive retinuit (^teste Stephano codex quidam, et C. ap. 
Sinten. habent xaraax^tv y quod etiam Schaefero placuit} 
enm apud se, proprie ad se^ v. Matth. 6r. gr. $. 588. 
C. XIX. 89. a. orB 6 d'wfibg icpdvtj, oSe verba ex Solonis 
tabala sunt repetita. C XXIII. 90. f. Motxov fiiv yoQ 

«r 



- a«4 — 

aveXeTv rro ka/}6vTt fSooxev. Antea legebatur rf^Scoxep^ qnod 
miDus probaverim, cam sequator hccSe et etiam c. XXIV. 
iScoxev scriptum sit, sed c. C. rq) lafiovTi deleveriiD. C. 
XXVIl. 93. e. in verbis : ^Srj fUv ceXXoxorog iSoxetr emtt 
Tfp KgoiGco xcci ayQoixoQ fortasse uvat post aygoixog cot 
locatum fuit^ qno oratio paulo concinnbr fit Quae anten 
c. XXVIII, 94. c. et 94. d. ToTg fiaGiXeifoi SiT (ogfjxana 
^ cog ySiora ofiihTv et ai fieTafiolai Si fioi avTfi^ — xdiAvmai 
verba sunt altero in loco Aesopi, altero in loco Croesi. 
In Poplicolae vit. I. 97. e. in verbis: iJM^M 
fieTcc Toi Bqovtov aiQeO-fiaea&at in Junt. et ab Sinten. ~ 
editum est rectius fAeTcc tov Bqqvtov , quod Reiskias ex- 
plicuit: secundum Brutum, cui primae pnrtes debebantnr. 
Ceteri editores c. Ald. genitivum tuentur. C XI. 108. 
a* f]v Si TtfAfj fiiv ^Qo/Sariov oPoXoi Sixa^ fiovg 8k (scr.^}' 
ixcerov. cum Schaefero nQo^arov y quod Sinten. etiam 
e C. revera recepit, malo. Ciir enim, inquit Schaef., 
dicamus Plutarcbum usnm esse rr/> imoxoQtoTtx^^ Deinde 
fjihf post itQo^ccTov transponendum esse ut respondeat 
sequ. ^ovg Sh judicaveram, prius quam vidi Sintenisium e 
cod. A. et C. ita edidisse. Cap. XV. 105. a. in ver- 
bis : TovTov Sh tuv xad'' fifiag tov fi^ytarov av iv *JMfiig 
Tcov iStooTixcav nXovTov ixkoytG&^vTa ro t^q XQVtrciaetog p^ 
Teleaat avccXcofjia nl^ov ij x. r. A. Cora^ recte flSv.addidit. 
Sententia enim est: opes privati hominis vel maximasad 
inaurandum non suppeditaturas fuisse^ sed solum impera- 
toris opes suffecisse. Hoc tamen recte Schaeferns, qoi 
av improbat, dicit^ av post Tei^aat fuisse addendum, ubi 
etiam ante avccXcofm facile excidere potuit. Hiatum au- 
tem ejusmodi qui inest in TeXiaat av^ non offiendere sae- 
pius dixi. Sintenisius in adnotat. ne commemoravit qni- 
dem av. In ceteris, ubi codd. valde variant, probo vnl- 
gatam. Cap. XVI^ 105. d. pro fiSri nXriaiov avrov ovrog 
recipe e C. ^Sti nlriaiov ovTog avTov. Ib. 106. a. in ver- 
bis : IlQog Si Tovrotg eixova x^Xx^v icnriaav ahr^ ip r^ 
ieQ^ Tov 'UcpaiaTov ttiv yevofiivTjv ix tov TQavfJuerog r^ 
avSgi xaXoTriTa f/tera TifiTJg naQtiyoQovvregy Sintenisius pro 
otT^S recte sensit exspectari avrov. Sed ego oninino 



— 3«5 — 

pronomen hoc delendum esse puto, nam in cujud hono- 
rem posita sit statua in templo Vulcani e uexu ipso pa- 
tet, non ita cur in templo Vulcani. 0. XIX. 107. b. in 
verbis: "A^gmf 6 lIoQGfiva viog 6|^G>g ^QOGe^ojj&rjae mihi 
ea orationis conformatio, quae- in libr. de mulier. virt. c. 
XlV.-legitur, praeferenda esse videtilr, ex qua vloq de- 
lendum et pro o^icoq rccxv est scribendum. Pro Hoixrijva 
autem dedit Sint. lIoQGivcc et pro ''Aqoojv in Junt. est 
^AQOHf. C XXIII. 409. c. pro GVfAcpQovTjaaGat ^niv&tjGavy 
quod eBodl. 1. 8. editum est, ceteri codd. rectius tuen- 
tur GVfiq)QovTjGaGai Sieniv&rjGav idque dedit Sintenisius. 

^uos igittn' iu his duabus vitis corrigendos esse duxi 
novem locos, eo facilios poteris emendare; quo magis si- 
mul codicum auctoritate nitaris. Ita in Solonis vita al- 
lerom locum (c. XXIII.3 ^ codice, alteram (]c. V.} alii^ 
de causis emendandum esse duxL Non minus in Popli- 
. eolaevttae quinque hiatus librorum ope poterant et de- 
b«*ant removeri (c. I. XI. XVI. XIX. XXIil.) et duo 
aliis de causis (XV. et XVI.J. In comparatione ue unus 
quidem re|)eriebatur hiatus. 

In Themisto^Iis vita c XXV. 124. c. legitur 
qnidem: OouxvSiSrjg di fprjGi xai nXevGat avrov ^ suspicor 
tamen hic eodem modo quo cap. XXVI. seriptum fuisse: 
Tcal nXevGai qyrjGiv aitov. C. XXVIII. 125. pro ^EneiSr/^ 
ovp conjecerim 'Enet 3' ovv. C. XXIX. 186. e. Avvfi 
fiiv fj KiSaQiq ovx ^x^t iyxitpalov verba sunt Mithropaustae. 

In Camilli vit. II, 129. d. in Mvrjfioveverai S* 
avTov rtfirjTov ovroq^ videtur owoq delendum esse. Sin- 
ten. ex. A. dedit: xifirjrov avrov ovroq^ quod vitiosius 
etiam est. C^ V. 181. f. pro int Se^ta i^eUrretv fortasse 
iieliTzetv int Se^ia fuit scriptum. C. VIII. 133. a in 
verbis : 0oQv/3ovfiivq> S* im* avrdyv rtp KafiikXtp xai nQo- 
(paaeoog anoQovvrt /Sekriovog elg rov arontorccrov rwv Xoytov 
Gwifiatve xararpevyetv ofioXoyovvrt intXd&eG&at r^ evxv9 
fortasse olim ofioXoyovvr* , i. e. ofjtoAoyovvra scil. Xoyov 
erat scriptum. C. X. 133. f. xotvdo yccQ ixQ^vro rctt 
StSaGxdXo) 6}Gn6Q "EXXfjveg oi ^aXiQtot post SiSaGxdXfp 
rectius a Sipten. est interpnnctum. C. XIII. 135. b. 



— 826 - 

pro yevia&ui avz^ TifjuoQiav rijg aSixiccg scribe C« Sin- 
ten. ex ^C. yev^a&ai TifMDQiav avT^ r. aS. C XX. 139. 
a. in verbis : ro Se nig Ttjq ^EoTiaq ai naQ&ivoi fivta nSv 
Uq^v aQitaGafjbevai ^(pvyov illud ecpvyov in Bodl. 3^. et A» 
C. deest, videtur igitur auctoritate librorum neqoaquam 
munitum esse. Possumus autem hoe verbo carere si ex 
praecedentibus verbis: twv icQciv a fih eig ro KceMinokm 
avecxevaaavTO y illud aveaxevaaavTo hic cogitatione repe- 
timus, ut sententia sit: inprimis sacrorum alia in Capito- 
lium conservarunt, Vestae ignem autem virginea i. e. 
conservarunt eum cum sacris rapientes. Nostrum: Unter 
den ersten Heiligthiimern schafften sie einige fort aab 
Kapitoi, das Fener der Vesta aber die JungfraueOy 
welche es mit sammt den Heiligthumern geranbt hatten, 
Ib. 139. c. in verbisr xara ytjg XQvyjai imb rqt V9(p roi 
KvQivov primum pro Ttp ve^ cum Sintenisio , probante 
Schaefero et auctor. Vulcob. cod. Mur. Bodl. 3. A. C. B* 
Tov v€a)v et deinde cum eod. Sinten. ex AC. XQmpai mtti$ 
yrjg recipiendum erit. Cap. XXI. 139. e. in: ^l rm <iU- 
(pavTivcov di(pQ(ov iv ayoQ^ ixtkd^rjvTO xexoafJttjfiivfH t^ kuov- 
(jav Tvxriv vnofji^vovTeg fortasse ixad-rjvTo alium tennit locQm, 
conjicio post Si^pQcovy ut scribendum sit ixd&fjvT. C. XXIV. 
141. c. ne dubita quin in verbis: 'HfAeTgS' dnoQi^ arQixttj' 
yov dkloTQia Tei^y mQffialofievoi (^retine c. Sint» libror. 
iieQi^aXXofievoi^ Tca&jjfie&a e C. (rcQoxriyA» pro OTQaxfnyoi 
recipias. Est enim in universum dictum: inopia ducam. C« 
XLII. 151. e. miror quod in verbis: ivixffaev if fjuiXaxiOTiQa 
vneixovoa T(p SfjfKp e Bodl. 3. Tcal ante vneixovaa deletam 
est proboque Sintenisium, qui hanc particnlam revocavit. 

Undecim igitur cum in his vitis reperiantur hiatos in 
vita Themistoclis duo hiatus gratia {c. XXV. et XXVIIL}, 
in vita Carailli autem quinque codicum auctoritate (c XIIL 
XX. bis. XXIV. et XLII.} erant removendi^ in qaataor 
locis hiatus solus offensioni erat (^c. II. V. VIII. XXL). 
In comparatione nullus est hiatus. 

In vita Periclis cVI. 155. b. in verbis: OHAt^ 
aiTiag r^i» evQeaiv dvaiQeaiv elvai XiyovTeg tov ofjfMeiov ovm 
imvoovatv post arjfjLeiov pausa quaedam est; C X- 157. 



- 3«7 — 

b. in verbis : iv Si rrp Sm /iiiaov uiaxeSatfAWiODP (rtQceT^ 
fieyceXfp ifi^lovrcov eig rriv TccvccyQcctXTjv pro ififiakovTo^v 
exspectaverim fierceficcXovroifv ^ cum Athenienses Lacedae- 
monioss redeuntes et ad ea Ipca revertentes sint adorti. 
¥• Thucyd. I, 107, C. XVI, 169. e. non dubito qiiin 
ordo verborum: oifrcog iTtccv&ei riq xaivotrjq ael a&ixrov e 
codd. Dodl. 3. C. et Junt sit mutandns et oikcog inav&el 
xccivoT^jg mi Tcg a&iXTov scribendum. Ib. 16.0. c. in ver^ 
bis TovTov SijfiiovQybg iv tji (mjlfj uvai y^yQamai dele 
elvai. . 

Invit. Fabii Maximi c.VII. 178. b. in verbis: rixov 
avT^ eig xeTgag c. Sinten. e Bodi. 3. A. et C. recipe pro 
ccvTtp avTwv i. e. miiitum Fabii sive Romanorum , unde 
Fabins rem cognovit. Ib. 178. e. in verbis: 'Qfiokoytjxei 
yccQ avTQ) avSQa fiiv ccvSqi Xvm&ai Tmv ahaxofiivcDV Reis- 
kins, quem secutus est Hutten. de suo dedit: mfjtoloyrj'- 
Tcciaav yccQ avTocg. Equidem (hfAoXoyrjxei defendo, quia id 
urgetur, Fabium tale quid concessisse, sed pro airc^ 
scripserim cum Ald. Junt. avTotg sive avToTg i. e. ipsis 
et Fabio Romano et Poeno singulos captivos permutart. 
Liv* XXII, 83 habet: convenerat inter duces Romanum 
Poenumque. C. VIII, 179. c. post nQoay&fiad-ai ante 
(hg XQOTovvTi Tfjg 'IraAiag pausa est. C. XIV. 188. c. in 
verbis : xai xaranXiiya ^x Tivog xceraSixrjg^ vulgo post ^cr- 
Tani^ya addunt noXhav ^ quod Cruser. interpretatus est: 
paventem plebis, nnde Bryanus conjecit articulum 
T^ esse addendum. Tonpius in 8uidam I, 317. emen- 
davit vno tcjv nolXcov. At vno minime necessarium est^ 
quod disces ex similibns a Matth. 6r. gr. 344. Articu- 
lum non improbo; non ita probo, quod Reiskios noXldiv 
ad superius verbum avSQa ante noXifjuav transposuit^ nbi 
minime desideratur, cum hic tale quid addi exspectetur. 
Reiskio assenserunt Hntten. Coraes et Schaefer. Rectios 
8inten. librorum scripturam retinuit. Quaec. XVII. 184. 
a. leguntur: 2!v vix^v oiSag^ vixf} Si XQV<^^^^ ovx otSag 
verba suut Barcae. Item fortasse ferendum est quod c. 
XXVI. 189. d. legitur: x^^^^ov yccQ aei evTVX^Tv tov av-- 
Tov quippe quao sententia sit in communi vita usu trita. 



~ 8«8 — 

In comparatione Periclis cum Fabio Maximo IL 190. d. 

pro i7t€i avriiv yt fortasse inei y' avrfjv scribendam erit 
In septem igitur quae in duabus vitis reperiuntar 
hujusmodi vitiis in vita Periclis unum (c, XIII.3 cbdicum 
auctoritate ^ alterum e sententia loci (c. X.^ et tertium 
(^c. XIII.) hiatiis causa corriges. Non minus in Fabii 
Maximi vita tria quae restant (VII. bis. et XIV.^ Hbro- 
rum manuscriptorum ope et in comparatione unum e con- 
jectura facili tolles. Cetera vidimus esse exciisanda. 

In vita Alcibiadis c. I. 193. a. pro ovSiv in ver- ^ 
bis: ntQi fiiv ovv rov xdXkovq '^xifieccSov ovSh ttmq Sel ^ 
X4yHv videtur firjSh esse scribendum. V. Schaefer. in 
Demosth. App. II, 581. qui docet: „Quod enim sciam^ in- 
finitivus qiii sequitur impersonate Su jungi sibi poscit ftii 
quaeque cum hac negativa composita sunt, alteram oe- 
gativam cumque illa composita aversatur.^^ C. V. 194 
a. post TavT^ dxoiKTavTCQ ' oi Tckdivai ante i^i^o^&^im 
videtur /uiv esse adjiciendum^ ut respondeat seqaenti:'0 
S* ^Akxi^idSfjQ. Ib. pro iSeovTo Si tov dv&goinov d^^ 
Qiov SiSovTsg fortasse SiSovTeq dgyvQtov scriptum fuit. Afi 
autem minime cura Bryano«in Sk est mutandum, quoniim 
respondet sequ. SL Cap. VI. 194. c pro verbis: 9 imo 
QovxvSlSov Xeyofi^vij nccQavofiia eig t6 adifuc ri^q Sioitiis 
Thucydides (VI^ lo.^ habet: Tfjg ts xard t6 ictvroi a^ 
fia TtaQavofAiag ig ttjv SiaiTav , qua de causa Plutarcliim 
lieiskio a vera historici sententia aberrasse videtur. 
Kecte tamen eum Baehrius refutavit utrumque locum ita 
explicans, ut sit: ^^illegitima Alcibiadis viveudi 
ratio,. quatenus ad corpus illa spectabat. Su- 
spicor aiitem Plutarchum in eo certe Thucydidfm esse 
secutiim ut xaTd ^ non tlg ante ro iavTov Gi>fia ^criba^t 
C XIII. 196. e. OiQCTai Si xai loyog Tig xax *jih€ifiii8w 
imo ^aiaxog yeyQafifiivog e conjectura Xylandri (^de qna 
tamen ipse dubitat^ et Anon. est editum et a Tayloro 
probatum, cum libri omnes tueantur: xar *Akxifiui8ov nai 
^aiaxog. Reiskius de suo dedit : mg ^aiaiti conferens 
supra dictum : ?Myog *IaoxQdT€i yiyQccmai. Posse etiam 
proferri addit Reisk. (og vn6 <l>aiaxog. Donatus vertit: 



- 3«9 — 

• 

fuerunt autem nonnulli^ qui cum mnltH de AI- 
cibiade et Phaeaco scripta reliquissent. At 
non recte inteilexit geuitivum, qui ^sl loyog regitur, ut 
sententia sit: profertur oratio quaedam in Aici- 
biadem etiam i^haeacis (non solum aliorum}. . V. 
Sintenisium ad i^eri-clem p. S79. quem , posteaqnam 
haec scripsi, vidi idem sentire, modo ut non male etiHm 
alterum xai inter alia expiicans defendat. C. XV, 
198. d. verba: xaraTtiovvTcci v/iiag 'A&rjvaioi sunt Patren- 
8ium et C XVI. 199. b. pro yvvalxa ante ^x r&v alx- 
fiahoT(ov ^^ekpfiivov poterit yvvalx scribi, sed etiam deinde 
bc deleri. C XXII. 202. d. Sd^co avroTg ori ^c3 verba 
ipsa Aicibiadis sunt. C XXIII. 203. c. Coraes e con- 
jectura Bryani edidit: ivOgdxp fie&vGTtxog^ \^v OsTTa-' 
iUipfJ iitnaGTtxig. ' Vulgo iv OeTTakt^ deest , Baehrius 
tamen in C. invenit indeque uncos removit commemorans 
Athen. XII* 534» b. iv QeTTaUt^ Sh iitnoTQocp^ xat rjvto^ 
X^9 rectCj modo ut fortasse^verba ^ QeTTaUt^ post iTC-^ 
nccoTtxog sint transponenda. Inde etiam fortasse est ex-^ 
plicandum, quod haec verba in plurimis codd. absunt, vi- 
debantur non suo loco esse scripta, quia in ceteris ter- 
rae nomen est propositum. C XXIV. 204. a pro (ptXo^ 
TtfjtoTaTot fjSf} Tov 'AXxtfiidStjv i/SaQvvovTo Sinten. c Baeh- 
rio ijSrj c. Paris. A. B. C D. E. post ^Ahet^tdSrjv trans- 
posuit. In F. Tov Ahct^tdSrjv est omissum. Equidem fjSfj 
olim non adscriptum.fuisse et ex dSrjv in 'Jdxt^tdSfjv or- 
tum esse puto. C XXVI. 20O* ^- e conject. Corais a 
Schaefero editum est : Totg fiiv itoXsfjtiotg evd-vg ^x^tv vn^g^ 
Xev dfiax^i 'Icoviav dnuGav , *ElXij(movTov xai Tag vrjaovg. 
Vulgo enim dfiaxsi post 'Eklrj^movrov collocant, jure af- 
firmante Baehrio: ^^satis constat, quantum sibi haud raro 
Noster indulserit in justo verborum ordine invertendo.^^ 
Reiskius sine idonea causa ante^ElXfjaTCovrov addidit xai 
Tov.^ C XXVIII. 207. a. in verbis: Ov ydg fAovov rovg 
noXefiiovg flXa&ev^ dlXd xai Tovg ^A&rjvatovg dneyv(ox6r(xq 
^Sfj ifi^ffvat xtXevaccg dvijx&rj, Reiskius post ilad^sv ant 
nagaaxavaadfxevog aut ifi^g subaudiendam esse dicit^ cnm 
equidem ex antecedentibus ad ^ka&ev sententiam ejus* 



— 330 - 

modi suppleverim : latait impetum parans in hostes. 
Deinde legendum esse suspicatur : ccila xcd rovg 'A&fj^ 
vaiovg (scil. ^&ev), ovgy dneyvoiXOTCcg ijSr^y ififi^tnxi xe^ 
kevaccg ivrjx&v • »sed insciis etiam Atheniensi- 
bus^ qui cum jam coepissent desperare, ae. 
posse cum hostium classe confligere, repente 
signum movendi ab Alcibiade accipiebant in 
altum excurrente.^^ Baehrius cum Corae et Sehae-- 
fero (^in prior. edd.} post kla&ev pienius interpunxit, sed 
Reiskii rationem haud inelegantem dixit. Schaeferos 
contra vulgatam defendit ita, ut breviloquentiam adesse 
dicat, sententiamque esse: al.Xa xai 'A&tjvaioi cmeyvcax^ 
aav ijSr]^ ors ifi/Sfjvai x^X^vaag aviix&v» Offendunt lamen^ 
verba iila : ov fiovov xovg noXcfAiovg Ifla&evy akla xai roifg 
'^&fjvaiovg^ififi^vai xeXevaag avrjx&^^ quae sibi non satis 
respondent. Quod autem Schaeferus dicit : tiiv nccQa^ 
axevi]v non posse dici ka&eiv rovg ^A&ijvaiovg^ nt qui ap- 
paratum coram viderent, non ab omni parte verum est 
Nam potuit sane Athenienses , praesertim cudi jam de* 
sperarent^ latere se ipsos contra hostes esse profecturos et 
in eo ipso constabat ejus apparatus, solis fortasse aliqaot 
amicis notus. Ego igitor post tjStj addiderim xaij ui sen^ 
tentia sit: non solum hostes latuit (^scil. impetoni 
parans}, sed etiam Athenienses^ qui jam d^spe- 
rabant, et eos conscendere jubens solvit C. 
XXXIll. 219. a. in verbis: 'Erpr/(piaavTo Si rijv oifaim. 
anoSoifvai avtrp videtur avTcp delendum esse. 

In vita Coriolani c. XI. 218. d. in verbis: r^ 3i 
TQiTfp vaTBQOv ixQfjaaTo nQa^mg Tivog ^ tvxvS V iSiag ^OQmig 
ini&irq), xa&aneQ ''EXkfjveg iTi&evTo nQoicoog fiiv intowvfjtov^ 
Tov ^(OTfjQa X. T. A., primus Reiskius offendit censensy 
probante Huttenio, deesse post ixQfjaaTOy (og xai akl^ 
^Sfj TQiTfp ovoficcTi ixQV^f^v^^o. Sequeutia enim t/ rvxtfg i 
iSiag neque Marcio neque huic facinori convenire^ aed 
jgeneralius esse dicta. Non minus offendit post Coraem 
Scbaeferus, qui locum misere laxatum per socor^iam Ih* 
brariorum sic redintegrandum esse suadet : Tcp Si Tgir^ 
voTBQov ixQfjaavTo im&itqi j xa&ccncQ "^Elk^eg iri&mo' 



- 331 - 

fiiv Tov JSooTTJQa X. T, L Eqiiidem multo lenitM*! medela 
locum ita sanandum esse duco ut scribatur : T(p Si TQtT^j 
nQa^e(oq Tivog voTeQov i/gi^aavT f/ tvxv^* Qw* enim su-^ 
pra dixerat^ Coriolanum nomen a facinore duxisse, «unc 
in nniversum de hoc tertii nominis usu quaedam profert 
idque ita ut breviloquentia quadam a Coriolano statim 
ad Romanos omnes transeat et de eorum usu disputet. 
C XVII. S21. d. e conjectura quam C. confirmare vide- 
tur, Schaeferus edidit oAfVoi; ^Sirjaev pro cett. oXiyov i^. 
At Plutarchus utrumque dixisse ipse Schaef. T. V. p. 
103. fatetur, ita ut Sintenisium oXlyov retinentem lauda«. 
turus sis. C. XXI. 324. a. in verbis : 'HfA^Qug S oUyag 
^v Tiaiv ayQoZg avTog xa&' iavTov vno noXXchv Sievex&eig 
Xoyeaficjv^ oiovg 6 d^vfiog vn^aXlev ^ cog ovr elg xaXbv 
ovT€ avfixpiQOv ovSevj aXX tj t6 'PcofAaiovg fieTeX&etv^ kyi-^ 
vcoaxe noXefiov Ttva Paovv xal ofAOQov ovaaTTjaai in av- 
Tovg. ''QQfirjaev ovv x. r. A. Reiskius mar (^pro o)^ quod 
Vulcob. et cod. D. hab.} ovt' elg vitiosa censet legique 
vult: (xiadfievog ruens elg xaXovj ut ad &vfi6g redeat. 
Schaeferus contra vulgatum cSot' defendens verbum vni" 
fiakXev ex antecedd. repetit vertens: qualia subjicie- 
bat ira, proindeque neque honesta neque utilia» 
sed solam vindictam spirantia. Equidem verba 
ita struo: wctt' ovt elg xaXov ome (^scil. «/§) avficpeQ^v 
ovSivy dXX' ^ t6 'Poofiaiovg fieTeX&etv iyivoaaxey noXefiov 
Tiva fiaovv xai ofjLOQov dvaaTTjaag in avTovg, ' cogfirjaev 
ovvy ea vi ut sit: ut neque ad honestum neque ad utile 
quidquam nisi vindictam de Romanis sumere vellet (propr* 
cognosceret). Nostrum : dass er weder xur Ehre noch 
zum Vortheil etwas anderes, als sich au den Romern ZiU 
rachen, kannte ; indem er einen schweren und nahen 
Krieg gegen sie erhob, wandte er sich nun u. s. w. De 
articula ovv postposito cf. Herod. I, 144. C. XXXII, 
888.f. in verbis: oaoi yaQ rjaav leQetg d^ewv ij fivcnrjQicmf 
oQyiaaTal fj cpvXaxeg hiatus quidem ante rj minus mole- 
stus est , jure tamen Reiskius offendit in verbo cpvlaxeg 
sic nude posito, censetque igitur aut ffovTetdov interpcN 



— 34« — 

nenduni aut ^ ^i^lMa^ kQciv q^vXaxsg esse legendum, ncm 
negans, carmina vatidica posse etiam Tmv fivaTfigiwp no- 
mine compreheudi. Quidni igitur scribamus tuxI .qjvjjxx^^ 
quo tota difficultas est sublata? 

Quae cum ita sint^ in tredecim vidisti barum vitarnm 
!ocis vocales ita concurrentes , ut jure offenderent^ ex 
quibus in Alcibiadis vita tria ejusmodi vitia non satis co- 
dicum auctoritate nitebantur (c. AIU. XXIII. XXVI.) 
tria aliis de causis correctione egebant (c. I. V. et Vl.) 
et tria propter solum hiatum offeudebant (^c. V. XXIV. 
et XXXIII). In vita Coriolani autem unus locns codi- 
cum ope erat emendandus (c. XVII.) et tres aliis de 
causis corrigeiidi {c, XI. XXI. XXXII.}. In c^ompara- 
tione. non est hiatus. 

In Timoleontis vita c. XII. 241. e. in verbis; 
od-Ev 8ii avfiQid-rjGccv dele Srj c. cod. C Cap. XXVI. 849. 
0. in verbis : avccfii^ag ixaTtQtp ix tcjv ievayv ov noXlovg 
ne dubita quin e cod. Mon. et l^ar. B. C. ix deleas, quo 
facile caremus. Cap. XXX. Sol. c. Schaeferus c Ano- 
nym. Dacier. et Corae edidit: Tfjg Sixtjq avToTg ofAoXofaiv^ 
(livwg TTj TifioX^ovTog evTvxiqi iniTi&Bfitvijg^ quae ita ex- 
plicat: cum poena illis modo accommodato feli- 
citati Timoleontis (^i. e. ita^ ut etiam hinc appareret 
summa Timoleoutis felicitasj imponeretur. Prolwvit 
ofioXoyovfiivcog etiam praeter Huttenium Thierschius^ qui 
aut ita aut ofioXo/ovfi^vrjg legeudum esse censet. At opko- 
XoyovfjAvcog mera coiijectura Anonymi est^ iiideque hausta 
a Dacier. Omnes enim libri tuentur: Tfjg Sixtjg avrotg 
anoXoyovfi4vi;g ttj TifioXtovTog avTVxicc iniTi&sfiivfig t qoae 
Xylander ita interpretatus est: adeo vindicta divi- 
na, cum fortunae Timo.leontis videretur incom- 
modatura, se excusavit ita illos puniendo> at 
ne etc. Cruserius: atque ipsa causetur ultio f^- 
licitate se Timoleontis infiictam illis faisse 
ne. Heldius deaique: excusans se felicitati^ L e. 
ostendebat se uihil de felicitate Tiinoieoutis detrflliere. 
Quas explicandi rationes jure contortas dices. MeHoa 
Dredovius lociim germanice ita est interpretatus : iadem 



— 333 — 

dle 8trafgerechtigkeit ^ schatzend das Gliick ^es Timo- 
leon» aber sie verhfingt war^. qaamquam tum -p evzvxiq^ 
legi nequit, uti recte Hessius animadvertit. At quidni 
rim — evTvxiav legamus^ quae mutatio fere nulla est di- 
cenda ? Reiskius jam accusativum dedit pluribus mutatis 
conjiciens : ttiq Sixriq ccvToTg ccno Xoyov fjtetcc t^v Ti/io- 
X^opTO^ evTv/iav kjttrid-efi^vrjq. Vulcob. prq avToiQ babet 
cirtr^g. C. XXXV. 853. a. non dubito quin pro ^xnTy^ 
GctvTsg post ix K4(o c. C. nXevaavTeg scribendum sit. 
Quod Tndertinus vertit: ex Chio, libris non probator. 

In vita Aemilii Pauli c. I. 255. d. e conjectnra 

Reiskii editum est : OvSavi yctQ ccXl^ $ avvSicftTijcrci xal 

. GVfifiioiaet to ytvofievov ^otxev. Schaeferus tamen ovSevl 

yccQ aXk* V mavult, quod jam Bryano placuerat et Hai- 

tingero in Act. Philol. Monac. III, 2, 168. Sed Hel- 

'dius vnlgatum ovSiv yctQ akV fi defendit, vid. ejus com- 

meot'. ad h. I., quem quod Sintenisius secutus est probo. 

C. V. 257. c. verborum: T§5 yaQ ovTt fieydXat fiiv afiaQ- 

xlai avanaiiTafiivat yvvaixag dvSQctyv dUag ovx dn^ihx^ 

luv* Tag S" ^x Ttvog drjSiag xal dvaaQfioGTiag rj&wv fitxQd 

xul nvxvd nQOGXQovGfiara , d hxv&dvovTa Tovg aXkovq 

cmQyd^eTat tdg dvTjx^GTovg iv Tatg GVfi/SiciaeGtv dXXoTQto^ 

TfjTccg hanc esse sententiam bene Schaeferus vidit : ^,Non 

I solnm magna omniumque oculis exposita uxo- 

f rum peccata causae sunt divortlornm^ sed 

etiam offensiunculae quae oculos aliorum fu- 

; giant^^ Unde patet, non cum Corae ovx ante dni^XXcc-- 

' ^Vf sed xai ante dvanenTafiAvat esse addendum. Non 

; minus in iis quae sequuntur cum Bryano et Sintenisio^ 

\ qiiem ad h. I. vide, Td S^ ex Ttvog scripserim. Pro nQog» 

■. xQovGfjLccTa j quod est in codd. A. D. P. et Junt., vulgo 

nQOGXQovfiaTa legebatur et pro ovTt in C. est or/. Quae c* 

; XXVI. 269. a. leguntur : Td Sh natSia GvXXaficjv avTog 

I "Itovt iv€X€iQiG€Vy brcvius quam par est^ sunt narrata. Cogi- 

tandum enim est^ eum in fuga lonem quendam amicum repe- . 

risse^ illique liberos tradidisse^ idque priusquam ad mumm 

accederet. Legitur enim in iis, quae antecedunt : ov hxO-mv 

fAiVf vnoq)&dGag Si Tovg 'Pa>fiaiovg fierd rijg yvvatxog, ubi 



— 834 - 

liberos igitar jam non amplias secum haboisse videtor. 
Deinde cogitandam est lonem liberos Romanis tradidisse. 
Sed haec omnia potius narranda erant. Reetios igitdr c cod. 
B/Iqm/ scribesy quo facto omnia bene habent Ipseqnidem 
praevenit cum uxore Romanos, sed cum lon, qoamvis esset 
Persei amicus , liberos cepisset Romanisqae tradidisset, 
causam praebuit Perseo^ se ipsum tradendi. Ib« 996. d. 
pro ndvTfj ccTtfiorarov scribendum erit nccrroog. 

Ex octo in his vitis obviis hiatibus in vita Hmole- 
ontis tres libromm anctoritate (^v. XII: XXI. et XXXV.) 
et unus aliis de caasis (y. XXX.) erat removendos. In 
vitai Aemilii Pauli non minus duo loci e libris, (v. I. et 
XXVI.) unus alia de causa (c. V.) et unos hiatus cansa (c 
XXVI.) crat emendandus. In comparatione non est hiatos. 

In Pelopidae vit. I. 977. e. Coraes edidit: <^ 
Tov TtoXXov Tiva TTjv aQ^fjv a^iav to /iaij noXXov o^foy ro 
Cvv partim e conjectura prius to mutans in rovy partim e 
cod. (c. Vulc.) delens xac ante posterias. Schaefero scri- 
bendum videtur : ro noXkov—a^kcv ^ ro /a^ x. t. X. Eqai- 
dem tamen vulgatum: ro noXXov—a^ia» xai ro — defende- 
rim comparans Plat. Soph. 255. d. tfye ro op xui rb ^u- 
Tcpov fifi nafAitoXv diacpsQitfjv^ sed alterom i^iov ddendam 
esse censeo. C. IX. S8S. d. dele Sij in verbis: naQm- 
(Tx^ev iccvTov Sij awnomcog. Nam quid hic 9^ -velit non 
perspicio. Ib. 268. e. in verbis: t6v vibv iSiovro fifi 
xctraficyvvvai avTocg, aXX ix nodmv d^ia&ai tov fiiXXorrogy 
vulgo avTocQy quod etiam Schaefer. probat, habent Mihi 
tamen omnino delendum esse videtur. C. XII. S84. c* 
in verbis: ij ^ ixxXfjaca oq&tj nQog riiv oipcv fjL^a ifQorotr 
xac fiofjg k^avicFTTj oq&^ fortasse post otpcv olim erat col- 
locatum. C. XIV. 285. b. in verbis: IlQdg tovtop mo- 
nifinovffcv ol ncQl rbv HeXoniSav ISicf ^finoQov rmy rm 
(piXjtxyp xpvf^^''^^ xofii^ovra xac Xo/ovg offendo sic Colloca- 
tis. Hoc enim in loco rcva rciv q)iXa>v /Qiifiara cohae- 
rent, quoniam ^fAnoQov rwv (pikcov i. e. mercatorem^ qoi 
inter amicos erat, bene dici posse dubito. Deinde eos 
privatim mercatorem misisse per se patet. Melios igitor 
legetur ^finoQov Idicf rcva rciv q>iXo)v XQVfi^^ *K>^ P''** 



— 835 — 

tim quasdam amicorum res i.e, dona et verba 
refentem. C. XXII. 289. c. in vethisi .hmov ii Ay^- 
r itSXog anoq)vyovacc Schaeferus de suo dedit pro vul- 
to: iitnoq ii ayilrjg xal ncikog. Coraes aut nal aut ^sr- 
; delendum esse censet aut scribendnm: l^noop ^| ay^" 
: ndiXog^ Orell. ad Isocr. 468. suspicatur Inmtag ii 
ihfg nwlog. Equidem vulgatam defenderim, ut sit: 
ua e grege eaque pulla i. e. juvenis. Demde- 
lant enim puellam ad sacrificium, cui desiderio per n<3' 
fy quod verbum Graecis etiam puellam significabat, sa- 
factum esse opinabantur. C. XXIIL 889. f. pro Sij in 
ire Stj ij — rpaXuyi Schaefer. mavult ^j quod sane aptius 
; praecedenti xairoi. C XXV. 891. d. offendo legens: 
ttfza fiiv ovv i^x^i rivu xui rov ^ov anod'&iQf]aiv. 
que enim, si, uti vulgo, rov fiiov explicas per 
us vitae, neque si cum Schaefero per vitae hu- 
mae, ut scriptor in universum de moribus homi- 
n loquatur^ verba huic loco conveniunt^ in quo de 
neclidae multa agitur, quam cum solvere non posset, 
e homo rebus novis studebat Quatenus autem id, 
)d saepius^ factum minime mirum est, vitae considera- 
nem quandam habeat, non patet. Poterat certe sex- 
ities ejusmodi sententia a Plutarcho ad singula quae 
rrat facta addi. Equidem suspicor verba in margine 
M^ripta fuisse ad illa, quae praecedunt: noivnv xwarov 
*6vov nuQUfiv&iuv ix^^og, av <dv avroi firj Svvavrat 
xiovg (pavTjvai , rovrovg ufKooy^noag iriQfov anodeiiooot 
tiovg. Quibus de verbis jure dici potest, ea ix^ 
ulc Hx^iv') rivu xul rov fiiov ano&ecoQtjaiv. Vid. Libell. 
um supra commemor. p. 8. C. XXVI. 898. a. in ver- 
: 'Ex Si rovrov xul Zrjhorijg yeyovivai iSo^ev *Enafu» 
vdov rb n€Ql rovg noXifiovg xui rag GrQCtrfjyiug 6Quarij^ 
p i(TO[>g xuruvorjoug Coraes suspicatur yeyovipui naiv 
Sev — iacjg xuruvoyauaiv. Cui si Schaeferus oppooit} 
is non potuisse dici l'aG)g xctruvo^aui bellicam Philippi 
tutem, de qua constiterit inter omnes^ errat, Quibus 
m Philippus Epaminondam imitatus esse videbatuTi 
erant sane fortasse virtutem bellicam^ neque ceteraa 



— 886 — 

virtutes spectare. Praefero tamen vulgataiiiy qaia libro- 
rum auctoritate nitittir mutata sola verbi ^^looTig sede, 
quod podt yayovivai collocetur. C. XXVIII. S93. b. 
verba Pelopidae sunt: ozi aSerog ouaa imofieveig l<£U§<rr- 
Sgov. Cap. XXX. 894. c. pro ccvrov eiSs fortasse oliih 
ciSev avTov erat scriptum. 

In vit. Marcelli c. V. 300. b. pro ixgn^ post afp^- 
vai scribe XQW* Ib- *H S* oi xateq^Qovrjaej xaiTOi fwtgoi 
ovTog Tov ilke^fjtfiaTog e conjectura Anon. (cod. Dac.) 
probante Bryano dederunt Coraes et Schaeferu^, com in 
libris et vulgo 'H S* ov xaTe^fQovtjae tov xcaa puxQov o5- 
T(Dg iXleifUCTog (teste Stephano legitur etiam iyxkffJMvogi 
exhiberetur. Reiskius suspicatus est tov ^ccga fuxQov x. 
T. L errati ob rem tam minutam commissi^ qnod 
jure improbat Schaeferus. Ego probarem vulgatam, si de- 
monstrari posset xaTa fiixQov aliud quid quampaulatim 
interdum significare. Qua de re cum dubitem, conjecerim 
Plutarchum tov xaTcc fiiaQov ovToag iyxlrjfjLccTeq scripsisse» 
Polluerat enim patrios et sacros ritus. C. VI. 300. e. pro 
nohv imiQ noTafiov HaSov avmxiafAivtjv suspicor ' nohiv 
vniQ noTafibv HaSov avcpx. olim fuisse scriptum v. X^ 
noph. Anab. I^ 1. 9. C. VII. 301. c. pro av^g /ieyi&u 
Te acofioTog ^o^og FaXaTOJv xal navonliijc iv' &QyvQfp mu 
XQy<^(p ^ocl /SacpaTg xal nacrt noixikfiaaiv ^ AansQ iarqamiif 

SeatpiQGyv aTikfiovap vulgo dvijQ xal navcmXi^ iv apyvQtp 

xal XQ^<^fp ^^^ ^acpatg naai xal noixilfxaaivy caaneQ aaTgcC' 
nrj SiacpiQiov aTikfiovaa exhibent. Vulc. dat ivaQyvQqk, H. 
Stephanus naai in ndaaig mutari vult, Anon. xcei nuai 
conjecit conjungens naai cum noixiXfiaatv. Vulcob. altima 
verba mutat in oianeQ dcrcQanrjv SeatpiQODv aTeTfiovaccm vel 
oTeXfiovap. Bryano displicuit SeacpiQoyv. Reiskius scripsit: 
navonXeav doyvQrp xae XQ^^^fp ^^^ §acpaeg xal naai noixOir 
fiaatv j maneQ daTQanrjv Searpaevojv aTe}^ovaav. Eqaidra 
legendum esse censeo : xal navon)Jav (et quod ad 

arma attinet) dQyvQqt xal ndae noexilfuicaiP £a9UQ 

daTQanjj Seaq)iQOitv aTilfiovaa/ita ut homo ipse splendidis^ 
simis armis indutus cum doTQanjj crcelfiovarj comparetor. 
C. VIII. 308. b. in verbis: ro yaQ TvnTetv cpeQlga ol^R»- 



— 387 — 

fbiMioi xccXevatv AlidToya^} TimeiiyiiKp^^u^ituJQnt^iJi. ro 
ya^ rifiiuv q>iQeiv ii9b%iy. quod St,epbaAa8i'beHe '.oerrexit 
affereBS RomuL c^ Wf.-.-.ro yicQ nyi^fiu .fp^S$e'Pt»fiaIm 
xaXovffiv y unde- etiam articukun deleas ante'i'Pa>jDUK2bij 
Conf. Marcell. c. IX. C. X. 303..C. in^^rbisM^t^^iaira-^ 
fiivov TioTiTov. Bcepdiav.ccvTcnf^' fbrtasse lc^o^^. ttot? • ocri^ 
TJov BavS/ov & Plutarcbo efat . idatiam.' €. XY^ 306;^ 
non dubito quin pre u^pvo) anie imagiaioiQoifpAvav. teribeB'^ 
dum %\i <£qjvicagi Ib; 306.,e. Coraes e codd. (imoikeeQii^i' 
jeet. Anon. et simul mss. Dac.= qu¥ jtamien • nulii sbnt cov 
dices) edidit: wv^.ol /uiv 'KJUTf/ ^/meaovrsg , qoedifiryanC 
etiam probat/camvalgo am/^ habeant, cujiis loco^Ste-* 
phanus probante Ileiskio ^vzotg voiuit : quae sa:xa 
ipsos in homines-incLdecen.t/'. snbjungitqfte. Aeis- 
khis: oi fiHurabr inseqirente^i^^ destitatum proder^. defe-- 
cftiffl. . Siispi^atnr igUur Plutaif chom soripsisi^:':»!^ olt-pjh 
avToTqi •ifjme(f^vtegi .ToTg mf&QtiMJtw/^ vel <iv4(>^cri^ ^fV^iTAf^rcof 
c&VTOifQy .oi ^^ihp ^yAf/LaTtngmaevd^^&ii/teg ffj^ycchp^Tei.. oi, 
XT. TTjg Te fLrixuvijg r;)^' i<^anii«9^.tfnr»Ai-f Lacunam adesse 
o)cir.o/.-jU6v>.ieoejicit ^ettam !XyIanderj i^EqaidemMpcitai^erim 
Pltttarcbnnkrn^cripstsse :. cSii^T^of/ \p«tsy>:'uvT6ii^ 'ifiitteaiyv^ 
Te^iy ij. . e. t^4l4driil]i. qiii ..p!obtii'a'Mia-l:teri> |^o»t ^'.ail^ 
terum 'iucid^eba^nxt^^^^C XIX> aOS.^-c.- int©rT<jifjc^i7jd4 
&ffacu etfi^o^onr^. pausar est^squil^tdi^' caosa- etirim*' val]^ 
posi • avpcmd^Gm - plenius ' iiiterp/iflg^batur. « <&i • jSiKIlL 3 11'. 
d.ifMnQi avfjip.ccxfotiXon» (j^?.oc\o9k^ iPcafxce/oig svinbe aiffici xcct 
tptk»yPcaimi6iQ\6vtegj'ib.ySVi Jei^iin verbis: itQoaTitmovcMf 
«ifrtp. :di ^SvQiuHQvasiir. fim^is-. ScxoQWip ^Bd^iHioi 'Ml^i ai*treiK 
iunl;' : CLiXiK¥IIL ZA^ e. in v.9rb\» :>f*eiQtiM6>Siiiv,ti:^*t^vi(p 
ntgQan^Twxe xui^fpi^oztpe^ciifHfP^ vccS^g ^ xaroc^xa^a^iftf^ 
taffwzofv^.'dAe . r^ ^ieMi^^uot^iMvi qoai|ir^oi >hiatili^ 'Xofibtii^ 
oCeadit rf)fScbaefer« fmnn^^idM^nhioxe iioUaiikil^^iioilj^k 
ti^an&xwjf^i.a iC .XX[1X.;\3 J jft^ <a^\pii)dt loi *PbaifiCa^"M(^ 
l^frrc)d(^:aKtdbQuinitt iroff.addev ^ ^tiam 'SUffraiiecft «AcKtus 
adjihflCi.nomi^n. -^irCifXL&Xlri 8El6u'ai -^in''. v6rbis< Hartnibarilfs 
noQ ^ojflrendit^fin^/^iii ixa)f^gy'^ sedr iin^ toidpaii^at. '4. III. 
3t8«.ja. in verbis ca(7j:t^i^|0eef7^.(7(b;a^voer^^^;M^ 
/u^Lpest ii|jtolr^<7a^y*ut;'i\espoBdeai Beipi.'rKi^{f»Ji:y^'yy '* ^ 

22 



— 338 ^ 

Quibus in vilis qaod plura reperiuHtur ejosmodi vi- 
tia , non est mirum , quoniam ad eas nondum boni codi- 
ces (dico Parisienses A. C\ et alios) sunt collati el eae 
omnino diligentiam editorum minus sunt expertae, qnan, de 
quibus antea disputavimus. Qua de causa etiam in vita 
Pelopidae ex decem hiatibus unus e codicibus corrigi 
poterat, qui erat c. XXII. In aliis locis sane verba ipsa 
satis offendebant , ita ut correctione indigerfe viderentiir, 
idque dixerim de quatuor , qui c. IX. XIV. XXIIL et 
XXV. leguntur. In quinque denique locis ex hiatu ipso 
concludendum erat, orationem olim aliter fuisse oonfor* 
matam, qui sunt c. I. IX. XII. XXVI. et XXX; In vita 
Marcelli in tribus locis concursio vocalium poterat evita- 
ri , si codices magis quam antea sequebamur , v. c. V« 
et XXVIII., m tribas locis verborum emendatio omBina 
aliis etiam de causis erat probabilis, v. c. VII. VIII. XV. 
Faeile denique poterat hiatus evitari in septem loeia c; 
V. VI. X. XV. XXm. bis. et XXIX. In comparatioiie 
unus iocus (c. III.) erat offensioni. 

In vita Aristidis c. XI. Tslr/aiov pro xXifoiop ante 
vno et c. XV. 'EXlf}v(ov post (TTQaTon4S(o pra tA^ 'EJlL 
vitia sunt operarum Teubner. C. XIX. 330. c. in ver* 
bia: ^ne/ntfjs yccQ — HreQov d^ TQocpoovtov 6 MceQdovtoQ vi- 
detur 6 MuqSovio^^ quod uomen ^tatim praecessity ab aliis 
esse adscriptum. C. XXV. 334. c. vulgo edunt; rovtn» 
— ccvtxjjtov ccvTfp ovTUj sed Bodl. 3. Junt. et Ald. pnMUi^ 
men airr^ vel ccvt^ (uti Xyl. et cett) omittimt, qnod 
Reisk. et Hutten. jure spreverunt et Sintenisius ab H. 8te- 
phano adjectum esse dicit. C. XXVII. 335. d. in verbiB: 
ccvToq fitVToi 6 JrjfirjTQtoq pofAO&STciv tifjijcpiaaTO in XylaivL 

et Bryan. exempl. qnialv post fjUvrot legitur. Abest tamea a 
Junt. Ald. Bodl. 3. unde Reiskius expunxit. Videtur aaie 
utrumque verbum et (prjG&v et 6 Jrifg^TQtog ab aliia tnmiAi^ 
tum. Certe propter avToq aut utrumque deleverimaut ntnni' 
que retinuerim. In fi&vToi autem apostropbus posset adhiberl. 
In vita Catonis c. I. 336. f. in verbis: ^ Uymu 
fitjS^noTe SvaxoXuvm fjLTjdk fiifixf^aa&cu naQO&ipri igmm 
fj Suitvov Coraes sine causa naQau&dvTi d^it (Mte* 



— 33» — 

fcnt tamen haec: Cato nnnqoam irastuB fusse dicitnr 
servo apponenti prandiuin aat coenara, sed ipse parasse. 
Cur enim irascatiir^ si servns revera prandium apponat? 
Conjicio igitur post nct^a&Sm fi^ excidisse^ qiio inserto 
emnia bene liabebunt. C. IX. 341. e. verba sunt Cato» 
nis: ^ xooi; cr^ fiot fiLaxv ^(rtip, ubi Ald. et Junt. fjtov pro 
fioi et Sint. ex A. B icrr/ pro ^gtiV dedit. C. XX. 348. 
c pro xai yoQ mv&eQOiq yecfi^oi itpvt.arroPTo avlXov€'* 
c&ai conjicio legendum esse ». y* ya^^Qol mvd-tQoTq ^qp. 
fwXL Conferas de more hoc Quaest. Rom. c. XL. at$ 
9Uti %€cTdaQ YVfivova&at nargog oQoivTog , 9eai n^v&BQov 
yttpL^ovy oifx omov tjv ov8k xakov, ovSi (TweXovovTo rona^ 
Xtxiw alXffl^q, Cetenim Junt Ald. et Xyl. habent itpv- 
luTTov 70 <rvXk. Yalc. ovfiliovksmG&ai. 

Ex paiieis qoi in his vitis deprehendnntur hiatitNis 
in vita Aristidis daos c. XXV. et XXVII. librorum ope pot- 
eris corrigere, ut anas c* XIX. ex conject. sit removendus. 
In vita Catonis duo sunt, qoorum altemm altis etiam de 
eausis, aheram ob voealium concursum emendandura' esse 
duxerim (c XX.), et in comparatione ne unus qaidem est 

In Philopoemenis vit. c. XXI. 368. c. in verbis: 
ol Sk ^oTQctTtdrai dnkKfp^vot fdv avToi post' trTQaTi^rcu 
pansa est Ih, 368. d. in verbis: fKQc to fivfjfitTov av* 
Tov oi riav M&F^vkov alxfiahn^Tot nceT^Xevo&fpav dele c. 
cod. Palat. tMov, 

In vit Flaminii c. VII. 378. c. in verbis : otkoq 
kttttpfftpitnjtat if avyftXrfTOQ ZQOvov avrtp tqv HoXSfJtov fjtivov^ 
TOff, d Sk fifj, St ixeivov Tfj» elQiijvrjv yevia&at* mihi post 
imtfftjfpiafttk^ fd¥ addemhim esse videtur, at respondeat 
sequ. el Si fitf* Ad xo^<^ atrteid est TtjQ tnQaTrjyiaQ co- 
gitandura. XV. &77, d. nanc haec leguntur: tovq S* it^^ 
XOfi^ovg VQfcnTv dtm^Q ti iv xcttQffr tpaQfmxov StSovg Tfjv 
HQog avTop eiyifotav foTfjaB. His in verbis r< e eonject. 
8teph. a Ileiskio est receptum. Libri omnes , etiam 
Baehrii et flfonac. Itessii tuffntnr Ttg. Deinde in llbris 
non MovQj sed ivSsSovg legitur, qi>od Bryanus nutandum 
censnit in i&A»i;^. - iteiskhis tamen monoit, iM quidem 
8kS6mi'4ffi^fik9k)ifi'pe^^^ Tivt^ sed 



— 340 — 

MiSoafau- ' SchaefeniH coptra . ceftniD easeaffiiaifttBrjwi 
eonjeotiirani y 'qoia sane noii dicaiMirMquide vmotm^tm 
SiSirat^ sed bene dicatiir utanBQ (pccp/iiuxop tup^idmnpiiA^ 
Sovtxi, Quibiis tMien verbis nifaii domonotravit^inisi hod? 
dici potuisse; Jf^^t^, minimcduteu] dioi^idebaisse.ii Bqii- 
dem viilgataih defendens loriim stf^rlego: rovg SV^^xo/iii» 
vovg. nouiivV ojtrMCQ rtg iv xcqot^ (ReiskiL. male^Mhr iau^ 
vult) (pt/Qptaxop y ivStSoifg Tfiv naog tcimv ^otap tn^i 
He^saio in mentem venit rooneQ--luTgbt ^^^mtQ^\\yIta^ 
saue Jid rtg oogitandum est: C» XX. .880*vtk'iBeidki«8 
c. Vnlc. et Jiint^ quibuscum Baehr. codd. faeiant^x^fididils 
TOitxvTfj yaQ Ttvi xai t6 n€QV:/iwtfiap (pooqs iSogtei. ggQitjfiKi 
Viilgo' cum Ald. Tff 7t. 'uiw. q). exhibent ^ ABQn^.xjiniAat 
yMt Tcc. At non solura in hac verhorum colloeatioiie-^iif^ 
(eBdOy sed.eUilm iki dioendi: ratione r edm' tairifqodiii in- 
pctu (lociitus est . in aoteceddc.de gloriae BiUiaiicApiditile 
et juvenilt.qiiiDdam: atiidio) ea qiiae ad.ilanoibaifak^perti^ 
neanty iecisse. Equidem vopinop Plutarchum -sdripBmaal 
TQtctvTf] yctQ^Ttvi (sciii So^jfj quodi.verbdm^atolatah pMieoa^ 
dit) iXc&, Ttjp neQi '^vvi^cev tp&QQccv^.iSofx^^ .J/tiRxStiils ttta^JX'-^ 
lU sententia sit^tala^o^nim glarifte,,e:upiidilti^teii^aa- 
dam actus;.et4amperniciem ad Han/QiiHilftin |f»eto« 
tinentem luolitus videhatui:fete;''>;Ib.t[88Q«(fd.alMUBf 
leguntur: "'Ev/ot jidv qvv X^yomi y cog. ifHhitf^ .T^^^xQllKX^Jii^ 
7t€0f^cc)Mv xtltmai olx^Tf] onta&sv iQe/a/upffs^ JKttfi .ko» 
iViov t6 r^if/x^ a(f'(SS$^ .Wflf^A^W?rr»<:ai*^ri*iff stdJt JW- 
QK^TQ^xf^i ,. ,.^^XQ*€ ««^ ix&i,iyjccg.^T^^snPSVftffi \iit(iffp{l^e^iQ9(0i 
ftvTov. Ita Schaeierus quidem. locim^de^.. ^ytigO: CW^ 
Ura eiim sic exhibent:; ivi(H^n^^ijpipi,mi\9§el€Pmii^ 
zq^, on. iQ. xuTcc Tov laxiovnrneQiaTQt^i^i f fi^Q^.Amr^ffPK 
ziv. ..Qffenderunt autem.viri/fdQcti, priUtimTiM: veRbdini^ 
Tiiyvftoqxio AnQn. ificcvTiOP conjecit^iquod ScbairfeiCifaytiui^ 
.^a^/Qff satis itieptum es^ev^iAirmat* Deiade.i&Vfi^tuMry^cg^ 
AiM?) Il^iskius IviQii dedit ^ ^upd est 0G(ii(Htiitti fi plmHl 
Mfli cerebfi adsvertebrasiv^qiie .dor^le4;.M'4^m:iniM^ 
jteii.editore^ Bei^iam^uAt seoiiti. OoAi^ olFttndfrnuil^ 
.qupdjj: (Hiia qu«^icu»quo iftunt-ialerjecta ;. .^''^a^ 
^eganiur^ ,9. p^i-ticipiofnXfilrn/aiv^ ^t poqu^^ Vblf^wlkSM 



ipflimi) i9ied ad seivoniy :eiguft>o{(era ilte* «A usvsy i rcCiH 
renda sint, y^rbimi finitum ad cag» m0i/ialol^*ik^i*wii€vaui 
deesti . Baehrius igiUir dixit , es8e- imigtieiii' oratfofeiui 
max&kavd^emf ^r ^tiohsihfenis GOntra xehii^at de ^ciod^it 
f^ xcA x^kev^f^^, addeuki ^^Quis^ anacolathon' excusando 
luettkitr, qiiod eum abgMurdiseiiaumi^it^-medfeiRa* tam 4eni 
tainque certa ad justam .constructionem revocari jl^ssit'?^^ 
At quod. coDJecturam qiia ificsTiov scribatar, attinet/ eaffl 
nequaqua^n probandam esse censeo; nam si lorom adifta- 
Bus fuisset, non tanto opus erat labore servi^ cui illnd 
tantummodo circa .coilum Hannibalis contraheodum et 
deinde attrahendum erat ; sed hoc in loco servus id pri-^ 
mim attraxisse'.et deinde contorsisse traditor^ quo attra«^ 
ctiun lorum et.to ipso collum potius. relaxatunis fuisset^ 
Minus etiam fecerim cuBi iis, qui iv/ov pro iaxiov dede-* 
nmt Plotarchdm eninl si; opinaris ^if/ot/ scripsisse, non 
patet, cur, cam iarilla corporis parte servus non posset 
genuanniti nisi>pone^ o^xia&sp sit HddiivLm. > Huc accedit^ 
qood reclinato.corpore lodicem valde debebat attrahere; 
id autem si genu cluoibus |[^o;d'' laxiov^ annitebatur^ 
cum spatium inter collum et atlrahentem servam majus 
esset, multo fortius poterat .fieri. Qiiia aatem lax^ov in 
universum non tam clunem qnam coxendicem signifi-* 
eat, oma&ev a scriptore est additum. Qaod'denique ver- 
bnm deest, poterit id fortasse ex verbis: di aiftov tbXsv-^ 
r^, quae praecedunt, suppleri, al sententia sit: cognoM 
vit, se semet ipsum iuter ficeire oportere. Non»^ 
nuUi igitur dicunt^ eumi.pallio obvolventem 
colium et jubeutem etc cogita: id fecisse -sive sesa 
interemisse. Quod si supples, certa quideita illa iSchae^ 
feri medtcina carere .possumua-) . sed ego* offendo in re 
ipsa^ quae ex Uaehril ioterprettattoiie-^ita refertur: Noi[w 
nnlli quidem dicunt^ eum ^(Haniilbaiem) palHo ob- 
volvisse colluin, servoquO imperasse, 'Ht pone 
annitens genu adversus. occiput (^legit xcera 
irlin/) valideque illud. refiectfeiisn: ^i;' e. iviap) 
omnes contenderet vires^^ i»deq'<i6'. iUud con^^ 
torqueret, donec eliso spiritu ipsam Hanniba- 



— 34« — 

l^m iDteremisset. Nam cnm ne bestiaB f|Hid^.fii^ 
rocissimam homo ita cruciaturus sit, quis famae eredera 
potuit, qua aervua non suis oupiditatibua «otua^ aed.Ji 
domifii id perpetrasse ferebatur? Eiquidem igitar 
sic 6cri|>serim et expiicuerim : ^lEivoc f»iv (^ovr qaod vuigf 
post fih legitur, rectius abesse ceaseo et deUvonat-iii 
codd. Paris. et Monac) IMyovaiv^ loq ifuirtov r^ vfaxilf 
mQipalfov mel xihBvm^ oiwttfr» (^boc pro oixivg maUm lit 
cum i^etaapTcc et apaxkamepra arctios cohaereaf } amta&m 
igeiaavra xara rov ioxeov ro yow xak atpoS^dig mmxXi 
aavra (neque ciun Reiskio iaurop supploverim» ut ait: 
corpore servi valde retrorsum incJioato, resB-* 
pinatOy neque cum Baehrio /Wbv, neque video^ qnk 
iatinus interpres sibi velit vertens: valde impreaso 
i. e. genu, sed ifuiTiop, cujus lacinias servns.valde re* 
torqnebat, intelligo) avpx^tvai (cujus verbi explicationsm 
Reiskius duplicem dedit , aut ut nervos iatelligias j qoos 
contenderit, quam interpretationem Baehrios probavitaat 
ut ifjLUTiovj ut sit: valde attrahere lodicem ad re- 
stis usum contortum, quomodo ego verbam expHco) 
neQiaTQ^yfai (deleta- part. xal^ ut n^iatQi^wu praediea^ 
tum sit et ad Uannibalem referatur, qui postquam GoUum 
veste obvolvit et servo mandavit, ut eam valde retor- 
queret et attraheret , ipse eam circa gnlam itenun ite- 
rumque contorquebat et condoplicabat « tanquam fttnem. 
Quo facto et servo valide attrahente ae ipsum siraDgoia- 
bat» quod necis genus scriptor hoc in loco rdatunia est)' 
fiiXQ^Q cJr (ita pro vulgato (JiixQf^ cc^ cum Baehrio et Sehae** 
fero est scribendum , vide quae Baehr. ad Philopoem. e. 
VI. disputavit) av ix&kitfjog ro nvevfia Stfxq^d-Hgeitp av- 
Tov (sic pro cett. avrov^, Ita revera Hannibal aemet 
ipsum interfecit et servo quidem eum adjuvante, non ta- 
men tam ferociter et turpiter eum interimente. Vid. li* 
bell. meum supr. all. p. 12— 14. C. XXI. 881. d. ia 
verbis: fiia tov fjLeTa^dXkBiv tbXbvttj fj xai tov eipteif arti* 
culum V) qui ab omnibus abest libris, primus de soo de* 
dit Reiskius probantibus Baehrio et Schaefero* /kt ogo 
cur adjecerint eum non video locumque ita atnio: fUa 



I 



— 343 — 

iarh Tchwt^ rov fistitfidXlatv xcci rov ehm^ id est: anas 
ideraque est finis mutatiiinife et vitae. Si arti- 
colam addere vis, eom potius addere poteris ante t^Imv^ 
n^. Non recte aatem locum Baehrius est interpretatos 
ita: ,>unu8 est et mortis et vitae finis^^^ quod 
omnino non intelligo. Immo: unus est finis^ quo conditie 
tua resque tuae possunt commutari et quo vita , sives 
qoaffl diu vivis, potes rerum mutationem sperare. 

IntelleiListi autem e& iis qnae 4e his vitis dtspntatA 
sunty in comparatione nullum^ in vita Philopoemenis autem 
unum esse hiatum (c. XXI.J qui cod. ope toilendus sit, 
et ia vita Flaminii sck , quornm tres Ubr. mss auctoritate 
removendi sint (c. XV. XX. et XXI.3) doo aliis de caosis 
etiam corrigendi (XX. bis.}, et onus c. VII. propter vo- 
calium concnrsum offendat. 

In vita Pyrrhi c. V. 386. A. in verbist teai rtpog 

imoxpiag upLU nQOGYevofAivfjq rov JVsonroksfAov fp&mcu Scve* 

Xstv. Vulcob. et Anon. pro librorum (p&aaccg primi ^&of^ 

Gcn habenty quod Bryano placuit simul rov pro rov scri- 

pturo et Baehrio in Creuzer. Melett. III, 85. non male 

(pd-aaui &v conjicienti et Schaefero vulgatam ineptissimam 

vocanti. Coraes (p&aaavv* conjecit Mihi ntramque et 

f&aaai av et (p&aaavr'^ etiam in mentem venerat, omni- 

bos tamen his conjecturis praefero q>&aaaqj q«od in iibris 

esL Duas enim Plntarchus allaturus est cansas^ cur 

Pyrrhus Neoptolemum intelrfiecerit » alteram quod firetus, 

fipirotarom auxiiio sammamm solus potiri voluit, alteram 

quod ei timendam erat, ne NeoptoleilMis ipsum praeocco- 

paret ; quam quidem causam Plutarchus per mtl et apM 

alteri annectit. C. VIII. 387. d. pro noTBQov (paivmu 

avT^ nv&(av scribe c. Pariss. tribns notsQov cevt^ (paivB* 

T€u m&mv, C.XV. 399. a. iii vetbis ^ogi^ avipiq} hia- 

tus minus offendit, quia unua fere faciatit verhum, ut 

nostrum: Nordwind. C. XXXIL 404. e. In verbis: nv* 

XffP evQ(ov—aveq)yfi4vfjv vno tov 'jdgtatiov avTotg axQt ptiv 

Tov nageeaneaetv tovg ralcctag Tovg nccg* ovt^ Tcak r^ 

dyopav karaXa^iv Hdv&avc. pro vno rov *jiQi<yt^(w avtoig 

sospicor avtoTg imo tov 'AQt(n4ov scriptam laissew Ante 

axQi autem pausa est. 



— 344 — 

^: In vtta«Marii c IIL 407. Ci<pro^p^fMamat^AAi^^ 
nianf flcribe ijgifiaq. C. XIV< 418. d. in verbis: mJdim 
Stfik&s rrp MoQito 6 rt/g imtnbia^ XQovoq fortasse^iiir^JMlH 
Qiqi fhi/l&€v 6 r. vn. /o. olim sc^riptam fmt; . C. 'XVE 
415. c. pro avTfo in verbis: d)q ti t9*<6g kn vdm^ciitwifroQm^ 
autm ifjpd^^iaro aptior gemiirvL^iivTfap ewse^vHttnPtwm 
stgnis, sed ex ipso ad^rto vocem emisit.^. G« XX VI;-^ 4M» 
c. in verbis: T6t€ (V ovxi xaTu fnofM HQoigiBpiQai^iToiig 
'BojjiiaioffS y aXl' inxXhovTEq ^l Se^ia vm^yoit umaifg 'fost 
Seiea videtur xai excidisse. Opposita enim sibi suDt Mmr 
oTOfia et ixMlivovTtg kitl Se^ta ei ad utrumque estvierbam 
nQoaetf^QovTo referendHm. 'Ynf)yov ertTov? aatem* est cuA 
verbis: xcct€& fiiXQOv ififiaXXovTBq eig ro fUfxofP ahxAm jt. .r. 
A. stniendum. Recte etiam Schaeferas valgatinn uimkvg 
i. e. Romanos defendit pro avrovg. Ib. 490. d.^ia^^ 
^vixi] per se ut in verbis Marii hiatus non offeddit. :Ai^ 
ticulum tamen Coraes de suo addidit^ et Valc el fjof pimi 
y^yovev habet. At kStephanns jam , qni alios yfyow ad- 
dere refert^ subauditionem verbi nptiorem esse' didt. 
Fortasse Plutarchus ifjLoi vixrj scripserat. CXXIX. 4S8. 
c. pro Tfp MeriiJkfp cenaTt/v neQm&sig Sfpvxtop, cot^io 
riutarchum ttjv anaTTjv dedisse, id est, ut ei frradeffl 
quam parabat, inevitabiiem pararet. 

£x octo igitur hujusmodi vitiis. in bis vitis ooMWflsi» 
in vita Pyrrhi duo codicom auctoritate (^vid. c; V« ct VIIL} 
et unum e conjectura (c. XXXII.} videbator^^^sae-tol- 
lendum. In vita Marii autem quinque e conjectnra* enmt 
emendanda c. III. XIV; XVII. XXVI et XXilX.y'es:iqoiba8 
duo aliis etiam de caosis offendebant, dico 6.i.XViI;'Ct 
XXVI. •=''.« '\ ■• ■ 

In vita Lysandri c. VI. 436. a. pro inhkeitv 
fAaklov scribe uti c. XXIV. legitur, post inoin^^fiBiiw 
^Ti. C. XV. 441. e. hiatus in ix Trjg EvQnniSov^iEDJM^ 
TQag ita defendi poterit^ ut his duobus nominibiis prepHifl 
una insit. quodammodo notio. C. XVII. 448. e. •iii-ver^ 
bis xai nQog Ta olxeia vofii^eiv ixdfTTq) fitjSevog, Se^airnQA' 
yfjta To xotvfj ovTtog evSoxifiovv xai ayanoifievtMf PlotarelHiili 
fortasse Polybiano more xcctcc xoivov^ qoo magifl- respoD^ 



I : 



- I 
I 



— 3i5 — 

XVilL 443. d* in fiivtoi ante 6 ^i^p^o^^ oVtiHHdetiddili 
et apostrophus «ponendiis eet.M-C- XXIIK<>440./d.'^ prd 
f^ia&ccf^ piip^*ovv 4!dBl: ^wgTem ceteri omnes -riHSCtios )>. 

- In vitA.Saliae c. XI. 4r5S.^^9ipt6^e9t itfjjfqmfi4m0 
kHiivm iav 'XoIsjiaop dedit fortasse Plutarchii» r. iyjjihe.iiti^ 
ksfAov ^^v^ C, XII. 458..f. itl ^Verbisrrc^^ S './d&i^Vi^^ i9iA 
ro9 jigccwvov 'AoiGTie»ifa ^ccatX&uad^&ai fjvccysca&fiivaeg S(^e^ 

. lerus fia(TiX6V€G&ai ex}^\ic&ti r^gis pai*tes sequi^ Xy^ 
lander : mainerein part ib;u s t e g ii s. > A t ~ tum scri^ 
bendum ^erekiCeiv v. Phit. Flamin. c. XVI. -Cap. XVIL 
468. e. in verbis: naQayyiXhavj ove xai dEvr^gccv d^Tfoqioi^ 
Piog avzo&^ ficcx^tiv xahktixf}P n^afifMxivH iPti^iiolfyadxQ^^ 
vov malim ^ve nQoaf}fiaivee quoniam oracaUim «editum ei^S^ 
nQovcripiflvEv Xeg^. C XX. 465. b. in \evh\si Aotb fjuxigfcc 
ecvrop: T(p 2vXX^ neQi to Tikcpcoaatov ifxmaovtai Reisioffiii 
mnvult avfineaovta pro.^^Treoitif^rerySchaeferus-autem ton-' 

^ jecit iftnraiaavtcc* Verbum ifmeaovta id est, iiicidfen-' 
tem equidem rettnnerim de parva qnadani pugna ab eo 
Sullae commissa cogitans, sed pro puxQci potius piHQm 
scripserim. Ib. 465. c. in verbis: rojv yoQ Boemioav ne- 
Siayv ote n4Q iati xdkktatov xal . pLiyeatov j tovto — 'fiovov 
ipvanintoTcu aSevSQov axQc tdifv ^cav^ Reiskins ad verbum 
/ioiioff quaerit, numopiaXov aut^tpilov.. Coraes^i, qiiod 
volgo aAte aSevSQov legitur^asterisci^ incliisit^ Sohaefe-" 
rns delevit. Non recte. ^ Sententia enim est : campo*^ 
rum Baeotiarum optimus et maximns ~ salns 
etiam arboruih expers expanditar^^ita ot simtti 
equestri prodio esset aptissimus. ^' C. XXIIL-466. f. in 
verbisc t6 'Poi/Ao^n' q)iXov 'avtm/:xcA avptpacxov tmo jSv^h- 
Xcc avayQatptjvac' fortasse ^7r6 ^vlXa non a PIiitarehO|- qai 
etiatn ad praecedentia: /u^^fcnr^ ^ fj So&eT&ocy^ t(p Kccnn 
nccSoiirj pLVQioav nXi&Q(ov iv Ev/9oio: illa - ^o ^vVm non 
addidit, sunt adjecta. Possunt enim* faciiee^^hexu sap- 
pleri. .\hk 467. b. i^to av^tovjf^^t ditoataXijve^i inilg. cevtov, 
Vulc. et lant; cvi^ot/^ praebeilt. ' E^nidem pron. delendtfm^ 
esse censeo; qaod si noUs^ ^cttetion' c^nn &noatcci,i]vcuy, 



— 3M <-- 

sed cum Mnttm^ est straendaai et ea ipMr de 
hoc verbam et quidem avti^ i. e. SnHaH collocandami 
C. XXVI. 468. c. mQincexoifwoq Sk ngog r^ &aluvtf 
aXuTg TiifBg^ngoatjveyxcev^ Reiskius de suo dedH pro vol^ 
gato nQog rijv d-aluTTav. At ngog c accus. aigniftoat ia-* 
tinorum versus v. Herod. VII , 66. Cur igitar matao- 
dum sit^ eo minus intelligo^ quo magis motns notio kie 
simul inest C. XXVIII. 470. a. in oi ra^iapxoi ffpoo»* 
ovTeg T^ JSvkliy iSiovTo hiatus fortasse poteat exeimarfy 
quia post SSvkXqe pausa est. C. XXXV. 474. a. pro ««l 
ToaovTov n^QiTTi] iv ff noQaaxevij tjjq xq^^ fortaaae mA 
ToaovTov neQiTTfiv rt/tr nagaaxevijv Tyg X9^^ aciL imiefto 
legeodum est» 

In comparatione Lysandri cum Sulla c IL 
476* c. in verbis: tI ya^y av ii tnnov i^iovog yimgtoi^ 
Mos. Dusoul suspicatur xai non r/ scriptum faiaoe et 
Reiskius recte subintelligi vult q^etg , quid tu tom dl" 
ces? Hiatus autem minus offendit, quia proverbiolia di- 
cendi ratio esse videtur. Ib. dele articuhim oi in v^rbiflc 
avToi Y^ ^^^ ^ 2naQTtaTaiy qni in libris volgatis aaqoo ad- 
Schaeferum non est 

Si igitur in his vitis quatuordecim enumeraveria mi- 
nus excusandos hiatus» cogitabis simul ad has qnoqoe ^ 
tas nondum eos collatos esse libros mss.^ ex qoibiui ^pid 
in bonis libris sit recte dijudicari possit. Itaqoe Doami- 
rum est, quod ex quinque in vita Lysandri obviis hiafi- 
bus unus tantum c XXIII. e librisy tres autem aolam o 
conjecturis poterant removeri c. VI. XVII. et XVHL, 
neque qnod in Sullae vita ex decem ejusmodi vitiia dua 
sane librorum auctoritate^ v. c XX. et XXVI.^ cetera aof 
tem e coujecturis modo aliis etiam de causis prohabilita% 
ad quas refero quae ad c XII. XVII. et XXIIL aont 
prolataCy modo solius hiatus causa factis v. c« XI. XX. 
XXIII. et XXXV. In comparatione dentque anas locofl 
c. II. e libris erat emendandus. 

In vita Cimonis c IV. 480. d. hiataa in verhii 
istis : hf r/y SSxanTfj vXfi facile defenditur , noft nude ta« 
men Vulc Anon» et Mur. probaote Bryano iv tf 



- 847 — 

mficvXff praebent C. ¥11« 48S. e. pro u^iw iiymj in. 
verbis: aXh> phf av3iv a^tov koyov wtp^by&fj sthribe ^/d- 
Xoyop. C. IX. ,484. a. &chae£enis de sm dedit: v^u 
anovSoi» yiPOfA^vtop naQcexkrjd-iifta ^aat nal ^^(H£vva ovh 
i^Sfog ixatp^ rovg 9icf()6yra^ <og Siiicizegov €hfu<fTQMl4ovg * 
diiii vulgo pro accusativis istis geiiitivos naQomhiiiNvto^ 
et afFcePT&g exhibeant , qnos priores tolerasse Schae-* 
feros miratur. At equidem censeo hos gemtivos stinien- 
dos esse cam: d^g Sc^aoteQov Gifuaroxkiovg y qme verba 
objecU h)cum teneant, ut sit: praesentes laudasse m ca'- 
nente quod festivior sit Theinistocie, nostrum: sie hfttten 
die den Themistocles «bertreffende Geschicklicfakeit des 
Singenden gelobt • Ib. 464. b. pro rov fjthf «oafwp aeitoh 
fixefiop melius avtoi juUp rbv Teocfji. ^. legerekir, aequuntur 
enim haec: '^&ijpaiotg Si tovg aixpaijcotovg avilmop^ 

In vita Lttculli c. III. 403. d. Coraes e conjectura 
ab aHis dudum proposita edidit: rScg di JSvkla KQog 'Og^ 
XofA6P<p Kai XaiQcopeiqi vfs,povfiimg agiaviiagy cum libri 
XatQarveiav habeant, quod U. 8tepfaamis tenens edidit 
neQi XuiQoivBiav j uti infra c XI. et saepius^ qua io re 
alii editores eum sunt secuti. At potuit simplicius etiam 
locus ita corrigi, ut nQog 'Ogxofifivop xai Xeagoivesap scri- 
beretur. Tum ngog rationem sive causam significabit, cur 
eeiebratae fuerint virtutes 8ullae. Vid. similia in Blatth. 
Gr. gr. 591. Pro oQioteiag autem, quod H» Stephamis 
ex codice dedit^ in luot. Ald. Crat. exhibetur 8vva<neiag^ 
qood non spernendom esse duco, intelligens Sullae impe*- 
ria propter Orcbofflenom et Chaeroneam celebrata. C« 
VIII. 49fi. e. hiatus fortasse defendi poterit ia verbis 
*jt^X^^^^ Sk-^ia^e^aiofiivov btp&^vta AovxovXkaih^TeQtt^ 
Tfiaetp^ est enim pausa post Si€tfieflcuofA^vov. C. XI V« 
500. d. in verbis Ov neQioxffetai Sij avtop Ixitfjp vnoSe^-' 
fupogf videtur S' pro Stf scribendum esse. (C. XVII* 
(poflov afifixavop vit operar. Teobn% pro tpoflop afi, est). 
C. XXI. 505. e. in verbis 'PcofAoiovg nok^fiov aQXovtag 
afivpeZa&ai ante ccQxoptceg videtur ap addendum esse^ 
si bellum incepturi essent C. XXIV. 507« b. pro fjS^ 
oiofiepog ra rov nfOtiQov nokifAov niQceg Hx^tv apttus lege- 



— 348 — 

tur oipfAevog ^St^ m, r. A. -ib. 507* d. quiASi^ in veiinfl: 
(OQ Srj oktydxig tovtov avftfie^fixoTog nQot^ov sibi veKt^ 
i\on patet Dele igitur kanc p&rticuUnny utbarticuiunibh 
lendum esse censeo c. XXVI. 508.. f. iu verbis 8i6\mi 
avPTovfog inokiooxci 6 ^ovxov?J.og, Deest enim lirticidiiB 
etiam in multis aliis hujus et seq. eapitis ante. h.^Mm. . Ib. 
509. e« pM xccT(k(poaxTOi fiaav suspicor xm&pgdx&^fSM L e« 
confecti erant'^ olim esse lectum. C. XXVIL:60llMei 
Coraes e conjectura postea a Schaefero probataedidit:. fiU 
/jiiv yico Maxfomovy oi S* vtiLq tcjp katpifQGip. ir natii^ 
ifidXkovTo xXijQov. Vulgo autem See/SdkkovTo l6gitur, qai^ 
dicendi formula jam Mosi Dus. erat suspecta conjicieati 
Si^fictkkov Tov xXijQov. ^YiikQ dedit. Stephan.^ \v3ic.^Jnif 
Junt. Ald. Crat. imo tuentur. At quod conjecturam.€o^ 
rais attinety eam nequaquam necessariam esse conoedet 
quem non latet Sia^ullsad-ai Ttug xvfioig dici ea vi^^ ut 
sit: secum tessera ludere. Compositum etiam ^ptiiu 
esty quia non solum sortem jaciebant, sed ludebant et htte 
illuc sua disjiciebant Uoc autem qnod Moses coqjecit 
St0a)^Xov Tov xktJQov sane praeferendum erih *Yn6 xm 
Xag)VQ(ov denique , quod libri habeut et quo causa ^ eb' 
quam sortem disjecerint^ indicetur, bene did disees ex 
ftlatth. Gr.. gr. 593. Ib. 510. c. in verbis: iv ixsintg 
yaQ Tfj rjfiiQifi V f^^ Kami(ovog ancaleTO aTQOTiic avfifii»' 
Xovaa Kifi^Qoig, pro vulg. ^xmicovog recepit' Reiskhis 
Kamiiovog propositum aXylandro (\tk vers.} JMur. Bryan. 
Mos. Dus. V. Liv. LXVII^ 5. Deinde articulus ti post 
ancokaff erit collocandus, nisi eum mavis delere. & XXXL 
513, c. in iTmoTo^oTai MccqSoi xal koyxofpoQot^I/SfjQeg hiatus 
non offendit , quia koy/oq^oQot ^I^ijQ* unum quodammodo 
faciunt verbum. C. XXXIX. 518. d. Coraesrde auo dedit: 
xai xaTaaxonai neQionToi xai xaTaaxevai avcmemctni^mav ch^ 
SQcivoov xai neQtnaTcov. Vulgo pro ntQionTOt neotonrcov et in 
Bodl. 3. neQionmv exhibetur, unde Uryanus neQtoawav scri- 
ptum fuisse conjecit. Anon. autem (qui neotonTcov post xiaa^ 
axevai collocat) et Muret. xaTaaxonai xai ignorant^ quaee 
Schaeferus non male xai neQtomaiv xaTaaxevcu xc^.mcth 
nenTafUvoyv ccvSq. x, neQtn. conjecit. £quidem tamdn-: 



— 849 — 

OKasial rethlens seribendam esse tinsemt yMieimrmmat^ 
i ' moA I moidJTisfiiv HaretaASvah xal a^UTt, • eMp. - >ir! 'vttgim 
nskins coDJecit: nai ncc^cKjxsvi] negifulnitip. naTttjre^tDp khu 
os fio^^av ^avntnBntaptAvcov awSQmvfow: Ib. verba: 'adi 
Hci ifMTTOPOt T(av.y€gdva)v mHiv Jfz^iv simt LncuHi» i - n 

' Ey diiodeeira bialibas igitnr qaos in his vitift:praetap 
hriores -et eos qui exeusari poterant^ defirebendimus^ 
los quilegebantur in vita Cimonts (Yll. etlX.} e cob-» 
Dtpra^emendandos esse censuiy.- in.vita Luculli autem 
losittbrarnnkope (c. III. etXXVIL} quatuor aliis etiam 
iM^usis (4.\ XIV. XXI. XXIVi ^t XXXIX.) et quatuor 
Atus ipsius causa , veluti e. XXIV. XXVI. , bis. et 
XVII. Jn comparatione hiatus^^ilon reperitur. - 
> In vita Niciae c. IIL .$8jft./b. verha: xttJ:;^Tot^o 

anilp iviyQaxf^ev olim tbrtabse itJt erant collofiHta, nt pro 
VTO ante r/} arriXfj post hoc verbnm tovv legeretur. . G(<¥i. 
I>7i. a. in verhist^Eii^c^.^^^cevr^iotw^/S^ 

mlnime. aplus sit loous, Biryanus bene coojecitl ^Ev9k)t 

cf«T> o-< ReiskiHs pejus -^i^-a^* edidijt^ /tii Atttem-.Xy^ 
n^er Jam I ia versione ctaii^si^j C.j Xlt't.53ft; -liJ^rki ver* 
jii . iqv dmdf^i Sia xqot^v ttv6g'a\^rffiq9'm6isiadit9iSvmr^ 
d^dOTccQ pQst^v9om(7&ai .pausa 4ratiom8 est ,.^ qua .de 
usa etiam vulgo post hoc verbutai jnterpunxenmt .rC« 
(IL -5*3|:.feh^tn v^erbis 9C(»o^ :r^g^iY)r«^S(^9iTibi:;Tloc\3'\otip^ 
vSoxiSov^ oiTuag y. Francof. maiei -^ixshi^ * habefe i prai iptMi 
(fiior?. Hiatus auteiii poteril;^ defendic^ qnifk/iiMoxtSap ^h 
X nnnm qoedammodo est ter&nm. 'C 32IV* :539i'a. yUiVi&r^ 
s : Qv fitfv . dXX iT^oni : cpaalv ^Hpyq)^ vovtq tto%i 'A&fjvatOiQ 
via^ai httxsUi^ \\k\go. hiQov. et MQy^tyv liabentax Sltepba^ 
[sitamei» aliam «xtai'G lecfionem diett..aNilt»TiMlierM 
(^ca^^yqty :quam etiam iprpetaleraii|tf-Viiilc.c(tAiiloa4i Mnrt 
t Bryan. -Ooraesqne* reoepit) fteiskiiii^.cdlljecit i^«qp6^ 
\{uidem ^T^Oqi et %^i profians suspicorpost .79^^011}«^ 
x:exciilisse, ut sententia sitr^^cunt aMo iTa^Qi^Oi.biQ^ 
TaettLiim^etiamieaeli^t^^ttuimlAasOii .(i-.^JIiVII. ^534«^ldi 
.v^erbis.i nQiv iH-\^^im,Txmiii^X^^iPf^^^^^ nMm-^rer^ 
\m eGoraiis QWQm}tncaMquaiii<Schaererit8;egregia«iiieaM 
bfivi vQtfnrawptiM Q8i{ipM/viil||tito/QmW4'>iItoiilU 



- 350 — 

optwg^ saspieaturt si unqoam reapse a diis. At vol- 
gatft bene habet. Spectat enim Piutarchos Eoripidis vw^ 
808 eos<iae refellens dicit : plures quam octo ' victdrias 
Athenienses de Syracusanis reportaverant , priasqnaa 
revera conversio rerum , quam Euripides innoit jam post 
octo victorias factam esse, est consecota. C. XIX. 535. 
d. pest verba naoovrog rov iuvSvvov ante Atptxvettat "paosa 
est. C. XXV. 539. e. in verbis: instS^ oi juLAtft^ig roils 
^vgcexavaiotg omrjyyBtXuv aptiiis roZq SvQcexomiotq post 
hiBtdii collocabitur, quia id ipsum urgetur, SynMasmis id 
esse nuntiaturo. C. XXX. 543. d. Coraes e eoBjeci 
Mos. Dus. dedit: xcc&iaag iiti xovgeiqt mg iyv^ueoTcop Ijilf 
rojv ^A&rjvaioLiv Xoyovg inotetro. At recte jam SclMieferas 
se vnlgatam xov€€tov non spemere dtcit Ift enhn-'dici- 
tur xcc&i^tv elfg rt v. Xenoph. Siemor. IV, 9y 1. potierit 
etiam ini rt xce&K/etv dici. 

In vita Marci Crassi a II. 548. f. in verbhp: 
"OiTQM/ S* ceirr<p napmoXhm aoyvpeicov, nohrrifit^TOfv 9i*x^ 
gag xcu rdov iQya^ofiittav iv avrfi o/mg av rtg^ fjy^tuxtto x, 
r. A. past avrf} paiisa est, qua de caasa etian volg».>pMl^ 
hoc verbum interpungitur. C. IV. 545. b. ia verbisi 
avrofpveig 8h Qca/iitot rtjg nirgag^ f/ fiaXtara K^Qtirimu to 
cp(bg i^&evj vnoXaju^avov<Tt xat xaraldfimrcu ^fUQuq tb 
XcoQtov verbum vnoXafifidvovat sic niide posrlum offeadii 
Suspicor igitwr Piutarehiim perrexisse xai xarcAt^fmmm 
et collustrant per solfs radios, qa»di exei- 
piunt^ lociim. C. XII. 550. c. in verbis: JUam di 
raifra rov Ilofinrjtov airro&ev inl rijv vnarehcv xaXovjfi4v6v 
ihciSag Hxfov 6 Kodaaog ovvaQ^tVy fortasse smptnmfiiit: 
Merd Si r&v Ilofin^lov avT6&. in. r. im. Meim;fusmw ' uti 
secundum Pompejum qoi illico consul(;est fa> 
cttts etc. C. XVI. 55S. e. in verbisr jR&cr/roi :t^ yffch 
cp4vrt neQi rovronv vofttp 6 Uao&txdg nokefiog ov ^parjld 
vnlga pro 6 UaQd-txog Wgimt naQoixogy qiH>d Ileisluw^isto 
HaQ&exog mntavit, id qood jum Xylander et Amiolasiniia» 
terpretatione feeerant. Nititur Reiskius Pseado«<A|)friani 
aoctoritate ^ qnr in historia RomanocpK^ Piuriliiiea teke 
Plutarehea to4iden veirtitti exiscripsit c4 «ii^> libvb* mtiiii^ 



- 851 — 

I esse vidlentur qoam PlutarchL In boc mteiii libro 
xg&ixog nokefiog^ noD tamen 6 JIaQ&. n6X. legitw. Ar- 
uliim igitur dele^ quod eo facilius fieii poterit, quo sae-* 
18 Parthica bella gesta sunt, «t in universum a scri- 
ire dicatur : bellum quo^ cum PM^tbis gerendum sit^ 
n inerat in lege. Nostrum : ein Parthischer Krieg. C 
Sni. 533. \k in verbis: aaratov ov(rfjg x^if^ive t^q &ۤ- 
oGvg legendnm esse dtrTCiTomijg pro ictnatov ovaifg con- 
^ram posteaqoe in PseodcHAppiano inveni. C. XVIIL 
i4. b. verba alius snnt ^t; otfjeu 0. XXVIII. 561. d. 

Tov S* slg KfXQQceg avv^QQVfjscotcc ox^ov esvat avfifAi-' 
ov Pseudo-^Appianus melios: ra S' eig Kd^Qctg aws^ 
^og oxXov Bivm avfifiexrov habet , quod non' minQS 
;haefero placuit. C. XXXI. p. 563. e. narratur, Par- 
os Crasso equnm anreis ernatnm phaleris donasse, sed 
'B860 in enm sublato equnm ipsum verberibus cmeitadde) 

1 ut primos Octavtos, deinde Petronius^ mox reliqiii ex 
jmanis frenum arripientes eqiram inhibere et barbatroir^ 
i Crassum ex utraque parte urgerent^ retrahere eona^ 
ntor. Qaa re tumnltu exorto Octavius qnum giadio 
ricto nnins barbari equisonem occidisset/ ipse est a 
rgo eaesus, IleTQojvioq AS (^pergitPlutarchiis} onkov^a^ 
or eimo^fiaevy elg Si tov &wQaxcc nhjyeig dsvemiSfjaev anb 
i tmcov ccTQooTog. Hls in verbis offendunt iUa: ano toi 
mov. Mirum enim est, quod non tam a Crasso tuendo, 
lam ab eqiio, in qao Crassus sedebat, resiluisse et in 
llpm recurrisse dfcitiir. Accnratius enim in iis^ qiaehaec 
xipiunt, de ceteris ubf agitop RomanM» locos additw 
itv, ad quem confiigerant: ev&vg AvmifSffaecv inl rov M^ 
nf. Dices fortasse, locum ita a Plutarcho scriplom«iM 
!y qnia Petronius inermis fnerit neque Crassum satis 
eri petuerit; at hoc non negabis, verba <2«o rot^ tm^ 
iam tum prorsus otiosa esse. I9am qui fireoa eqoiteoe*» 
ity. Don potoit ab alio loco, nisi ab eqoo, resilire. Bwt% 
itnr a Pseudo - Appiano haee verba sunt omissftt qoaft 
iin hic quoqiie deleas non dubitabis. Vid. Metamcirplt 
it. in Plntarcti. p. 5« 



— 3M — 

/.ii In C0:9ipiiratioiie Niciae CDm Cras^o €» HI. 
566. d. :pro «cctToi 6 ye GefitaroxUjg scribe^ xairoi^^^i 

- . Qui in bifi vitis legantur tredecim hiatas ;partim.e 
)ibris fiiss. corrigendos esse veluti. duos in vita Ni- 
ciae c. XVII. et XXX. et tres in vita Crassic. XVL 
XVII. et XXXI., partiffl aliis de causis,. u4i ift vita Ni- 
ciae c- VI. et XIV. et in vita Crassi c. IV. partii|i- pro- 
pte^ .vocalium concursum vidimus in- vit. .Niciae. o; Illi 
Xm.XXV. et in vita Crassi c. XIL ei in eempar. c. IIL 
In vita Sartorii c. L 568. b. e<r' ix rft/Qnr . co^f- 
Gfi^iHov ccQi&firp iiu7tl^x€Tai T€6 iJfQety uccTcc e donjectora Ano* 
lAymi probanie Solano.iLeopoldus et Coraes > JBcripsemnl; 
pro . vulgato. . ^«V * ^h 'ttv. wg. - ofpt&juAv ifmh ' u *'a§p9 " : : 'At 
%Qntentia edt: Sive res<.fortitttae"«u.bje^aie& aialt 
iHi/ini-tEa multitudine, ^ive re» = ai;nt leKiqiiiilMM- 
dam tdefiinitis generibuisivel rati.onilHiarlj[i^)enBtai 
sigfMficai:e .uQi&ftoQ docebit te- Antouin. .III^Mli} ^arpilM 
ci^(<a.e^ i.dem. saepe neces^e ^st fiiCrkJiiJleitontp 
QMt^tn r<^uq) nuipero nuUa^,.mo4io seirmo est, .s^N fa^§9p!^ 
noii^i&fidl Qppositi suntiTJ^Ti/^vkvsevfkQQif^i-.CiiiVii&Ti^* 
a^opro^ ov ntA^fp: ^kttvrovg TUfv fi^vQmv ar;Kojl%;^A(m«9ff»rt(fBi 
olw o^ noXkfp TMv fivQtfav'i9jzTT.. omo^y, sGrip^OBivrveKat^ 
IteaivC. VL'57il-«,|i, in .velrbis: nctQ^fifjinr S^.v^m^z^^qSm 
ft^^^ciiuni-tnf^ cc7C(uiC,QVT€i coiyici» :!m^] xJlii^^Sv^ nhidm 
fikkvifXtziuq^^ccHph* a rKliitarcho^ datito fiiiss^ ii)i^j-> pJo;piifcop 
c^pia ju ven:tutii9> sivc: juveniim.act-jairmfc^ferendQbaikti» 
imm;insign;es.,:.Cp XXsViL.d^^. -^^ pvo jtiq>iffi9gr.inTBi 
MaWm) tcvT^omtnQ fortasse 6:(kwir. 7QdiMi^Ailu)4i(UiiifSCiift 

'i ,;rJu:vita JSum)ei'njs:c^;:IU^&64>b- ordo .vetbarufn ((m 
tassei est*. matandiv^ et pnOi: cjg^ oiSk^ 'itxiiTc^ aEpoo^isMr iS^ 
onrt nah^QctyfWifttv seribendum co^ ^uff.-^uxtpi ir^i^ifaauiRtai 
^it^/^olvgf^. yC> X. 589. di in vabiss aT^ iSif'.a^knimg^tmi 
ji^ljfivqe woKlcc A^ylander pro..d^i7 <habet &'JMli61n«;yifulA(i 
isitciiptum fuit. iu noniiuUis^ libris ? Equidem»|i^i)leletoaH|i 
scripserim. C. XI. 590. b. in Qvtwi .4^ kifbns/ifrfp^rthf 
muta Sfi in d\ Jtj enim ferri uequit 



^ asa — 

Ex lus igitur vitiis in vita Sartorii oniun e codicibps 
SDStalimus c. L et tria e conjectura IV. YI. et XXVII., 
iD vita fiumenis antem tria e conjecturis interdum etiam 
aliis de causis probabilibus c III. X. et XL In compa- 
ratione ejusmodi vitium non erat obvium. 

In vita Agesilai c. I. 596. d. pro r^ q>v(T§i fiy^ 
fwvixtp xai ^aaiXix^ verba olim fortasse ita collocata erant 
ut q)VG€i post ^€fiovix(p legeretur. C VI. 598. f. ubi 
haec leguntur: ^ fui^ov iSoxei r^g /Saailciaq SitmeTtgd^ 
X&ai ayad^ov rijv otimTrjYiav iTuivffVy Stephanus in codice 
invenit : (p fiet^. iS. r^g ^aa. aya&ov afxa TtBfCQaxd^ai r. 
(rr^. ix.j idque recte. Videbatur Lysander ei ma- 
jus etiam regno decus simul comparasse, illam 
provinciam. Vulc. etiam ofjM mnQaxd-ai habet C. 

VIII. 599. f. vvv olv d^eganev^oMTav ovtot dmiovreg rov 
ifiov xQe(o8aixriv verba sunt Agesilai. Sed de loeo cap. 

IX. p. 600 e. in libello saepius commemorato p. 5. haec 
scripsi: Mentio ibi fit rationis^ qua Agesilaus, quireeque- 
stri minus valebat y equites et multos et beUicosos sibi 
comparaverit. Praescripsit enim hominibus opulentis te^ 

*ste Plutarcho in loc. all.: €l fiii fiovlovtai {jTgcerev&Td-aiy 
xaQaax^iv Sxaarov innov av&* iavroi xai avSga, IloXkol 
y fiaav ovTOiy xai (jwi^aivs ttp 'AyriaiXafp Taxv nokXovq 
xai noXefuxovq ^x^iv inneiq avTt detXoiv xai nXomitov' ifii^ 
if&ovvTo yceg oi fiij fiovXofuvoi (TTQaT6V€(r&ai Toi/g fiovXo" 
fUvovq (nQC£T€ve(F&ai , oi Si fiij fiovXofievoi Innevuv Tovg 
fiovXofAivovg innevciv. Offendunt hic primum verba: avTl 
SciXdiv xai nXovai(ov, Hoc enim addendum potius erat, 
Agesilaum tum equites bonos habuisse pro malis pediti- 
bus. Huc accedit; quod haec ipsa verba, quae Schaefe- 
rus -Coraem secutus ita dedit^ in libris non legnntur^ sed 
quod Solanus ea ex Apophthegm. Lacon. c. XIL sumsit, 
ubi eadem quidem res, sed brevins narratur. Vulgo le- 
gunt : ipiX^v onXiTciv , quod ferri non posse Stephanus 
primus vidit. Contrarii enim sibi sunt fpiXoi ievis arma- 
tnrae et onXTTae gravis armaturae milites. Unde *etiam 
alter latinorum interpretum onXiToiv non expressit, alter 
avTi yjiXdiv onXitdiv interpretatus est: ,,pro vilibus 

«3 



- 8M - 

peditibuB/* pti. Daeer* qaoque vejrb» tixpliciiH y^mm: 
aa lieu de m^chan» soldatSj quae tamen aigiiifiQalai 
in verbis ine^se non potest Reiskius igitor tteek addidtt 
post yji}Mv , qua in correctione aequievit BaamgarteiH 
Crusius, qui etiam se pro onKirciv legendom ease olfymf 
qui opponerentur toTq noXkoTii lineae praecedenils anspi- 
eatuQi fuisse adseripsit lore aotem qoaerit Hiittai.: 
quid tandem Beiskii correctione ad rei iliustratioiiem id^ 
latuni est? Au Agesilaus absqoe his esse potaity etie 
voluit? Verissima igitur ea esse videntur> quae Stepha** 
nus in veteribus exemplaribus se invenisse dicit: JkMh 
onhxmfj ut S^Xoi opponantur noi^fuxoTg. Probavenat 
etiam ea, non tamen receperunt» qaod miraberia Hatiea 
Crusius et Schaeferus. Quae si probas, uti prohanda 
sunt, magis etiam offendent verba: ol Sk gMh fimJLo/tmi 
innaveiv rovg fiovkofi^ifovg inmmiv. Haec eium ponacnt 
tantum ferri> ai, qui axQmev^aAcu nelebanty alja fiuaaot» 
atque qui inmmiv^ Hoc autem facile eat inteUecto > qm 
omnino noluerit castra sequi^ etiam noluisse equitatalMir 
scribi. Neque equites fa^ile Agesilaos potneimt evfv»- 
ctare, aate quem ne equos quidem satia mnltoa alera M-' 
lebaat Ipse enim antea jusserat : roig pAv nXo^mmn^ 

Tovg ix nccadiv rciv ixeT noXecav innoTQO€pBTv. Vid. XeMpk 

Hellen. Hl, 4^ 15. et AgesU. I, 33, AgeailaiiHi Mtem 
equites in illis hominibus non exspeetasae y porre palat ' 
ex verbis illis SeiX&v onliTwv. Pro nuUtibua gvavis fgmt& 
turae, quales alioquin habuisset» tum coaailia soQ pradanli 
habebat equites. Denique neque in Plutarcho neqoa ia 
Xeoophontis loc alL de eo agitoff^ iia pefmisaua hkm 
non innshiv , sed ubique legitur non aTQcprevur&M iia K^ 
cuisse. Videntur igitur haec verba addita es^e ab inter» 
prete ^ qui praecedentia ; ifua&oivTo yie^ oi /49 ffovkiimm 
aTQaT€V€a&ai Tovg fiovXofjyivovg OTQca^vea&Mi flTrplifMitlinMI 
erat cogitans, quia Agesilaus arte sua revera eqaitataa 
auxerit^ tale quid hoc in loco istis verbis sigiufliiari. !& 
XU. 60S. d. cpikoi ovTeg nQOT^Qov verba aont ^gffilii 
C. XV* 603. {, in verbis: tov noU/io^ rng 'EUdSoQ «Af 
i^xiafjLivov ixv&ig dg iavTOvg irQeyjav Yulc» miima bflM 



^ 866 - 

i^txtaafjtipfjg liabet^ sed f/9ff post nohfiotf collocandiiiii 
erit Ib. 604. a. pro fA^oi ante ovdh ede /u^'. 604. 
b. icTeXBVTTittp hA ^yqt verba sunt Homer* II. IV , 175. 
V. Crnsiqm ad h. I. C. XVI. 604.7. verba: [avSQug 
rmp-nccpv ivSoioov cig ivi fmhata ai(pviSeov casolfakivcu 
xal}. Schaefenis uncis inclasit ut delenda^ qaippe qaae 
etiam absint in Apophthegm. Lacon. XLV. nbi locus iis- 
dem fere verbis repetitur. Coraes sola haec cog &fe fidXe" 
na alqyviSeoPy qnae quid sibi velint et Reiskius et Hut* 
ten. se nescire fatentur, nt spuria asterisds inclusit. 
Orellius ad Isocr. Antid. p. 469« ea pro genuinis hab^ns^ 
panlo supra inter nohogx^Tv et r^ AdQea<jap inseri VO'*- 
Idit; Offendunt autem praeter illa <&g he fmhtna altppl^ 
8top, qaae boc iii loco prorsus sunt inepta, etiam cetera, 
quia, nti ex iis, qoae sequuntur, intelligimus^ Agesilaus 
dolnit^ non quod tam praeclari ^ sed quod tot pcrierint 
€hraeci* Vid. Metamorph. crit. ad Phitarch. emend. a mt 
flcript p. 6. — C. XVII. 605. b. in verbis: ol aQxwt^g 
nmrtfixopta tohg dxfAcetotdtovg xal ptofiaXecsftdtovg ixXe^d'^. 
fiepoe dmictBtXjup post neptfjxovta et post inXeidfiepoe in- 
terpungendom est, neptfixopta enim ab dniatuliMp et ac- 
casattvi roicj? dxfiatotdtovg xai pmftaXeeatdtovg ab ixXeid- 
ftepoe r^untur. Hac ipsa antem de cansa hiatns non o& 
fendit. C. XX. 606. e. pro ip fitfiXiqi in v^rbis: Xoyop 
apayvovg-iv fiefiXicp wjtoXeXeefifA^vov ^ qood Vulc. S6. Apo- 
phthegm. Lac. c. LII. probante Bryano pro cett. fii^Xtp 
habent, equidem ip pt^Xiotg conjecerim. 81 enim condi- 
tionem veterum libronim spectamus , verisimilins est in 
ejns libris manuscrif^is etiam orationem fuisse relictam, 
qiiam eam in libro esselectam. C. XXI. 607vC in verbis: 
ekrl ^ 6i vevtxijxoteg ngorcegov, vateQov ijttTjfiivot dveygd'' 
^ffifaop. vuigo post vtneQop Si addont^ qnod Reiskins sine 
idonea caosa delevit. Scriptor enim hoc voits in tabuiis 
istis aatem, in qnthis nomina victorum referreiitur^ mirum 
id evenisse, qnod iidera bis prius ut victores^ postea aa- 
tem inscribebAntur ut victi. Sffspicm* igitnr scriptam 
foisse vateQop S* dveyQdqytjaap fjttfjfUpot* Ite» collocatio- 
nem verborum mutaverim c. XXV. iS09. f. pro xal tote 

«3* 



-- 356 — 

awfjycinfiu fih y cog sixog fpt^ xtpSvpempn mfn^ m^ vor 
noTQog scribens xal rdre (wvrjy. /jtivy (og ebebg ^, ir^ 
xivS. n. r. nccTQog. Neque minus c. XXXI. 618. b. pro: 
iv Si Tovrq) anavTi totc nQwcov dicpfhjcrav iv rp x^^^Qtfm- 
Xifuoe conjeceriin iv TovTtp J* anavTi x. r. A. C XXXIL 
613. e. autem in verbis: IIoQevofAevov Si ngArov r^ qp0- 
Xayyog Tov^EnafiivcovSav dta tov EvgmTa iSBikvvadv nviq 
T(p '^ytjcrtkdq^ ex quibusdam Stephani libris Ad rov £v- 
QiiTa primus adscivit Coraes. At recte jam Stephanns 
adscripsit: „Hoc satis inteliigitur, etiamsi non addator.^ 
Cum igitur nomen statim praecedat ceterique libri id non 
repetant, dia tov EvQma rursus delendnm esse cenaeOi 
ut ab interprete additum. C. XXXIV. 616. e. m ver* 
bis: 'ItrdSav Si tov ^oifiiSov vibv ov rotg noXireuQ fmoPt 
dXXd xai Toig noXefjUotg d^iafia fpavi^vai xaHJbm xeU ayth 
oTov, lunt. et S6. exhibent: 'loiScsv Soxm rov m^r^L D- 
lud Soxd insertum esse videtur, quia inlSnitivas tpeev^i 
offendebat, qui non apte ab intSeiiag posset re^. Becte 
tamen eum explicuit Schaefenis: spectaculam viaa 
pulchrum et admirabile^ ut cpav^cu ab a^J^^vis 
istis regatur et accusativus 'ladStxv Si (^rectius fortaase 
*IaiSav Si') pendeat ab iniSei^g. Post ^oefiiSov aatem 
viov deleas, quod etiam Xylander non expreasit vertens: 
Isadam Pboebidae et deinde cum libris vnlgatia in- 
terpungas. Quod deinde in libris (cum non aliatnm ait 
in quibus, conjicio in Vulcob.^ Toeg ivotvrioig pro toSfs 
noXefiioeg legitur, id loco quidem magis convenire^ aed e 
conjectura ortum esse videtur. Non magis probOy qaod 
Vulc. et libriStephani pro xaXov exhibent xcuvop ea ipaa 
de causa, quia tum infinitivus (pavrfvcu minns bene poflnt 
explicari. C. XXXVI. 616. c. in verbis; 1?ri A) jUoUoy 
^So^e Tdxfp T(p Alyvnrianf aTQoniytp imSovg icwtop. 
Reiskius AlyvnTifov male de suo dedit pro vulgato jilyv* 
ntiipy quod Coraes revocavit^ jure laudatus a SchaefiBTOy 
qui plura similia attulit e c. XXXVII. XXXBL et . LX, 
At tum etiam cum Corae oTQaTfjyov est scribendniby qaod 
recte probat Schaeferus initium cap. XXVII* allierenB. 



~ »57 - 

Aegre enim talerunt ^ quod se Agesilaus Tacho ducem 
praebebat. 

In vita Pompeji c.T. 621. b. in verbis: 'Eml Si 
ngoQ Khvciv d^ xb argccToneSov nogevd^ig i§ ahiccg rtvbg 
%ai Siafioi^g ^Seiae xccl raxv i.a&di)v ixTtoSojv iTtoii^ev iav^ 
TOVj ovx ovTog S' ifi(pavoig avTOV ^Qovg Siijk&ev iv rtp 
tFTQceron^Stp xal koyog^ (og avfjQfjxei rbv veaviaxov 6 Kiv^ 
vccgj ix Si TOVTov ol ndlai fiaQWOfjUivoi xai fjLiaovvTBg wq" 
fAfiaav iat avTov, '0 Si (pev/tov --nQoaineae roTg yovaai x* 
r. A. Stephanus mooet aut inel Si h. 1. pro ^nena Si ut 
alibi snmendum esse aut particulam Si post ovTog vacare 
et post iavTov punctum (^quod in vulgatis est} utpoie sen- 
tentia adhuc pendente non esse ponendum. Schaefero 
placet (^quod minus probaverim} xal post iSeiae expungi, 
deinde autem post iavTov et post Kivvag plenius inter- 
pnngi. Equidem facio cum vetere interprete j cujua 
verba Stephanus attulit liaec: Quum ad Cinnam in 
castra profectus ac ob criminationes et calu- 
mnias aliorum sibi metuens, clam sese a me- 
dio subduxisset^ rumore in castris exorto, 
adolescentem a Cinna necatum esse^ milites 
jam pridem'infestos animos gerentes, impetum 
in Cinnam fecerunt: atque is fugiens et cett.^ ad 
quae Stephanus adscribit: ^^potius clausissem, periodum 
his verbis: impetum in Cinnam fecerunt.'^ Patet 
autem inde hunc veterem interpretem verba mihi quoque 
valde suspecta^ quae ea ipsa de causa^ quia paulo lon- 
giorem periodum librarii non recte struxerant, additaesse 
videntur^ dico ix Si tovtov non leglsse^ Alius quem Ste- 
phanus commemorat, interpres S" post ^og omisit et 
periodum verbo Kivvag finivit. Ego autem quoniam hoc 
in capite inprimis de Cinna agitur, putaverim in apodosi 
et omnino in tota sententia hunc inprimis debere spectari. 
Hinc nequaquam cum Schaefero plenius interpunxerim^ 
sed narratione, impetum factum esse in eum, cujus ne- 
cem Plutarchus hic est descripturus^ finem periodi aptissime 
faciendum esse statuerim. Quae si probaverisi ante ver- 
ba: ovx ovTog etc. inel cogitatione repetes. C. XI. 684% 



~ 358 — 

ۥ in verbis : rov Si ngceyfuerog yepofiivov qiumftw 0t|i 
ToTg aXXoiq n&ai , poterit qiiidem hiatus ferri. Legitar 
tamen Stepbano teste etiam post tpopsQov ioiiu roi^ £U 
Xotg nceQdarfj nccat , qiiod mihi minime dispUeet , oti etiam 
Schaefero placuit C.^XIV. 6S9. a. pro apfuen Uiupanmf 
rectius cum cod. 86. scribes iXM(papT(ov ofpmu C. XV» 
6S6* c. in verbis : roy Sfifiop rji ngog avrbm ctwo^ 
onovSctCowu nceoaaxoipy pro avrop in cett libr. niMl 
recte legitnr airtov^ sed pro ixaivtp ede awi^ C* 
6S8. d. pro int(pccv^ai in verins: iaipog tp fi^jc^moUiiih 
Xov ini(pcep^ai libri molto rectins n^tpctmfpm tiicttiwj 
<q[ood aptissimum esse concedes, quia reveni eo exeeHnit» 
qued modo hic modo illic circa loca illa ■ ppw nit 
C XXIL 630. c. verba: im ifiavrtp avvon^aropi 
Pompeji. C. XXIV. 631. d. non hiatns mM^ 
in verbis: *SAfi> Si xai d^atfiQ *jhtcoiptav^ ^puififlmoi 
apSQogy hoc enim quodammodo unmn fonnal verbiiiB* C* 
XXXL 635. b. e conjectnra Reiskii editnm eat : Ofa dV 
fisyiaroav arQonfy&p xai fAfyitna xarcoQdmtoroap M tpm a g 
ap€(Tr€fifiivag ^/ovrcg ofiov xai rag QcefiSovg ol ivmjginii 
an^ratVy cum vnlgo Satpvag avBaraXfi^fvag pro i iq m m ^ 
avearsfifiivag legatur. In Inntina tamen est tmtrrapiipaGf 
unde jam Bryan. et Mos. Dos. de verbo avetniipm» sv» 
spicati sunt Sed ob inseqnens ofiov (qned oflbodil ci 
pro quo Schaeferus ofioicog conjecit, cnn CorMs pMl 
avsarefifiivag censeat rag alxfiag inserendum eaeej ioa a n 
vohiit Reiskins simul rotg neX4x€ai, nt sententia irit: li« 
ctores habentes lanreis sertis redimitee, a.M 
cnm securibns^ virgas quoque^ ant rcOg ntqmli^l^ 
una cnm capitibus suis. Tudertin. vertit: liotores 
laureas et erectos fasces ntrinqne ferente»} 
alteris occurrerunt At mihi potius diceiiduni> flnte 
videtur Lncnllom et Pompejum sibi cum sniB ministris 
obviam factos esse^ non an eomm ministroa eibi: ee- 
currisse. Qua de causa locum a scripserim, nt peet aiBH 
rcDQ&ctfxoroifv legatur: Smpvag av9araXfi4povg txoipn^ SpHm 
xairag ^fiSovg vnfiQirag aniivr&i» L e. habentes- Mk^ 
nistros laureas et simul virgas erigentee (i|ri 



r 

loris eaasa ite erant omati} atpdte ministros ma-* 

aoram imperatorum sibi obviam venerunt 

rbam avaariXljBad-cu aatem in medio ita cam aoeas»* 

) strai discere poteris ex, exempliid a S<(hneidera in Lo* 

• allatisy ita ut hoe anum locus habeat, qoo displicere 

isit, quod imtiQiTUQ ita est propositum^ id quod Piutar-* 

I concedas velim. C. XXXIV. 637. c< in verbis s M4^ 

ra 9 mrtAif kGTiv ^&vti ^Alfiavoi ml "'IfitjQeQ^ ''IfiVQ^G fi^ 

ra Moax*9cu oqt] Tcai tov Hovtov ka&^xovT4g non of«« 

des itt hiattt Moox^ oqtj (^VoIc» habet /mx^Ha^y qaia 

un faciunt verbum ; post ^Q^vfi pausa est. C. XL% 640. c« 

/erhisi Ov fi^ dHa xal ToTg akloig Tovtov rov ^tipi/^ 

7v ffTTov iTtitp&ovov i^oiei avTog 6 Jloim^tog ivTQvtpoi^ 

og im' avTov xal jn^ SvtrxoXaivmv posl ^oiu pausa 

^edam est, quia scriptor hoc vult: cum etiam Pom-^ 

jas ipse ab eo insolenter et superbe tracta-» 

ior. C« XLVI* 643. d. in verbili: nag a^ksv itvXtv^ 

fuvov iv ayoQ^ HX(ov xal neQtfpiQoav scribendiim fortaef- 

Kxcov iv ayoQ^ xal mQ.q>4g(mf. C. XLVIL 644. b^ in 

bis: ^qyr] 6 llofjmfjiog dele articalam. Siipra etiam 

urniiov sine articulo legis, qaem ibi solus Vulc. addit. 

LI V. 648. c. in verbis s Ho/iiniiiov /aovov il^a&m vfut^ 

colloca fAovov^ quod ad vnazov pertinety pOst iMa&cei, 

ad Ilofmfiiov referatur* C. LX. .651. d. ad verba : 

iQicp&of 6 xvfiog Schaeferds haec adscri{»sit: $>Artica» 

de meo addidi. Nollem fectam i Uftm videtaf hic exi-« 

trimetri esse.^^ C. LXL 653. e« iA verbis: xal ne^ 

7ag anavTag Sma&oi avT^ rovg ^m^ fiovkijg VhilgO avf^ 

avT^y quod Schaef. e eoi^ctilra dedit^ habdnt« Pot- 

etiam vulgatum ferri, si nMtuis Platarebum id veHe^ 

d revera factum sit, ut omnes eam sequOreDtar, e 

la Pompeji fuisse factami^ Sed avr^ sive airr^ post 

liig erit coUocandum. C. LXXV. 659» c» in verbis: 

rbv fAiv iQia&a$ \t6v Ilofm^iovi tfif imiQ r^g nQovoiagj 

S^ anoipaivea&ai f oti roTg nQitiyficsaiv ^Sfi fiovccQxiag 

Sta Tijv xaxonoXiTeiav y iQiif&cu S4 f^IImgf i IIofmii$9y 

rivi T€XfifiQiq> neta&eifAev t m /Jiktiov av ev rp tvxti 

iacfQOg iXQif(T(o xQcet^aag *^^ Schaofems tbv fiiv pro to fiiv 



— 3fl0 — % 

dedit e conject. Reiskii^ qai interpretatiir : alterun 
qaidemy Pompejain pata, decebat de providentit 
qaaerere. Verba autem: rov nojmtjtop Schaeferus mi^ 
cis inclusit nt delenda, non satis idonea de causa. Seiip 
tentiam enim hanc esse censet: Cum enim Pompejos 
talem expertus rerum conversionem dabttas- 
set de providentia deorum, Cratippo licebAt 
deciarare — adjuncta etiam interrogatione 
hac: quibus tandem argumentis, Pompei, nobis 
persuadebis. Accuratius locum tractavit Stephanos 
offendens in verbis ro fiiv kQ^ad-ui tum qnod ro matari 
necesse sit et mutando in rov (^quod maxime vicinam ait 
verbum^ dure dicatur rov fdv iQ^a&ae rbv Jlofjmiiov^ ip 
pro rov (ih ^Qia&m rtp Ilofinijtqi ii^v. Alteram qnod 
iQOfiat 7f€Qi TovTov sicut et iQon-d} mQl roi^ot^potiaaqoam 
gQOfiat imkQ TovTov dicatur. Tertium quod verisimile non 
sit Plutarchum, si hic iQ^ad-at scripsisset, statim post 
idem verbum repetiturum fuisse. ,,Praeterea vero (per- 
git} ut Plutarchum ista verba ncQi T^g fwvaQX^ctg Pom- 
pejo adscripsisse existimem, facit quod sequitur: iQiadut 
Si. Neque enim puto Plutarchum de eodem dixisse rintS 
ano(paivB(T&at et ioia&at 8i. His autem omnibns non vi- 
deo quid aliud opponi possit, quam quod paulo antescri- 
ptnm est de Pompejo eum f^ifiyjaa&at xai avpStccnop^aoi 
^Qaxia 7t€Qt TfjQ TtQovoiag. Sed haec non obstant , qao- 
minus credamus, Plutarchum subjunxisse^ Cratippnm po- 
tuisse (^nisi timuisset ne IvTtvjQog atque axcuQog esset) 
multa in defensionem r^g nQovoiag afferre et Pompcjo in- 
ter alia dicenti : rempublicam in tam malo statn faisse, nt 
monarchia opus esset: objecisse: Sed si ad te monar- 
chia illa devenisset, victoria potitum, quid nobis fidem 
facere possit, te melius quam Caesarem fortuna asanm 
fuisse?^^ Verbum iQia&at igitur depravatum esse arbitra- 
tur et pro eo scriptum a P«utarcho fuisse aliud verbooiy 
quod ciun accusativo nofAni^fov jungeretur. Simnl antem 
non To sed T<p scriptum fuisse dicendnm esse. Sed iet 
verba quaepiam alia desiderari ante vel post imiQ tJyc 
nQovolag verisimile esse. In his a Stephano inalta vere 



— 861 — 

et recte sunt dispatata, neqae minas idem jare interpre- 
tationem eam improbaty qaa Pompejus quaestionem de 
providentia proposoisse et ei Cratippus respondisse dica- 
tur. Non enim iJQ€To^ sed kQia&ai ijv est scriptum. Ad 
verum autem propius etiam accessit Mos. Dus. cui qui* 
dem minns bene locutio vnhQ zfjg nQov. igiG&ai idem va- 
lere videtnr^ aq providentiae nomine interroga- 
re, qui autem paulo post pro rov S" mavult ro ^ y ut 
sententia Plutarchi sit: potuisse Cratippum tum 
providentiae nomine a Pompejo quaerere, quo 
tandem argumento constiterit, ipsum usurum 
fuisse melius fortuna, si vicisset quam Caesa- 
rem: tum ostendere etc. At tum quoque plura offen* 
dere non est quod multis exponam. Equidem igitur to- 
tum locum ita sanandum esse arbitror ut scribatur: inel 
r^ fihf kgia&ai rov Ilofinfjiov tjv imiQ r^g TiQovotag roS* 
amq>cciv€G&ai y oxi — TcaxonoXnBiav (i. e. quia quae* 
stioni Pompeji i. e. Pompejo quaerenti scil. de provi- 
dentia hoc licebat pro provideutia declarare}^ 
iQ^&ai Si (i.e. iterum autem ex Pompejo licebat 
quaerere} x, r. l. Qua levi mutatione ea, in qnibus 
Stephanus offendit^ videbis remota. Nam etiam id, qnod 
iQi(T&ai est repetitum, tum nil offensionis habet^ quia 
sententia inest; illum interrogantem poteris etiam inter- 
rogare. 'Enei autem Schaeferus recte ad avTiXiyomf re- 
fert, ut sit: naln habuit, quod opponeret. C« 
LXXVI. 659. d. pro rfj Si xgehrovi aSrjQirmg SvvafAH nQog 
jiiTjSiv anoxQWf^a&at scribendum erit fortasse rfj S' adfj^ 
Qircog xQCirrovi Svvafiei x. r. A. Nam dSfjQhofg auget vim 
verbi XQe/rrovt. 

In comparatione Agesilai cum Pompejo c 
III. 663. b. a Corae et Schaefero ex conjecturis Anon. 
et Mureti editum est: e^ fiivroi roTg fzeyiaroig xal xvQiOh' 
Tceroig elg ra onka nQdyfJLOGi xat XoyiafAOig nQoari&srai 
nQGnr^iOV aQsrij dvSQog rjyefjLovog, ov fiiXQOv 6 Adxdnv rov 
*PoDfiaiov dnoXiXoine. Vulgo pro dQerij legitur dQ^iig. 
Reiskius autem scripsit: nQori&erai nQfXHjreioVy dQerf/ dv- 
SQog ^efwvog ov fuxqm — si facinoribus atque con- 



~ SM — 

silirs maximis et palmariis ia bellis propoiiittr 
primapalma, dicendum est, ratione virtutU 
imperatoriae magiiis spatiis Romanum a Spar* 
tano relictum esse, ita ut u^jj idem valeat Mettaif 
oQmiv et fuxQop adverbialiter accipiendom sit pro fuxfi^ 
aut mQct jiiixQov. Quae jure improbatScliaeienis. XybuK 
der contra verba vulgata ita interpretatus est: Qaod si 
tamen summis est et praecipuis bellicis faetit 
et consiliis attribuendus imperaftariae virftu* 
tis primatus, multum Lacon Romano emioeti 
At boc per se patet, summis et praecipuis factis atqne 
consiliis bellicis (^ita Schaefer. etiam €ig tu inia ex^caft 
addens: proprie quod ad arma attinet) primatom vcsl 
palmam deberL Xeque video cnr Coraes aQerif scripae* 
rit. Intellexisse quidem videtur ipsius ducis flingnlaffeia 
fortitudinem, quam ego tamen non a factis bellicis discei^ 
nerem. Qua de causa vulgatam retinens locom ita ex^ 
plico: Si summis et praecipuis factis quae ad 
arma spectant^ etiam per consilia (pmdciitia) 
summum sive palma virtutis imperatoriae ad* 
ditur, Lacon moltum superat Romanum. Nam 
postquam in iis quae antecedunt, Plutarchns affinBavi^ 
Pompejum in -rebus bellicis praestare Agesilao, noac per» 
git: in consiliis capiendis prudentia AgesUaum praestm 
Pompejo, atque eam conjunctam cum bellicis factis pri^ 
mariam esse ducis virtntem. Agesilaum enim ^hostibai 
appropinquantibus patriam urbem non desereodam 
censuisse, uti Pompejum. 

Quod autem in his vitis plura erant corrigenda, 
miraberis cogitans eas tum longiores esse , . tom nondm 
bonorum codicum ope emendatas. Ex tredecim igitar vip 
tiis in vita Agesilai obviis poterant tantummodo dno Qm 
cap. VL et XXXU.} e codicibus toUi, qnatoor aliia ecimB 
de causis videbantur esse corrigenda^ v. c. IX. XVh 
XX. et XXXVI. et septem propter hiatum eHcoiMmd, 
V. c I. XIL XV. XXL XXV. XXXI. et XXXIV. In^ 
Pompeji ex quatuordecim hiatibus poterant qoinqne eodiMi 
auctoritate sive removeri sive improbaritV.c. XI«XiV«XUL 



\jXm eC LXXV.y in quinqne locis mutatio aliis etiam de 
ansis erat probabilis , v« c. V. XXXL XL. LIV. 
\sXX\h, quam in ceteris vocalium concursus suadeiiat^ 
\ c XV* XLVL XLVIL LXL In comparatione qui de- 
^rehendebatur unus gravior hiatus ex maiis virorum do* 
torum coqjecturis originem ducefoat 

In vita Alexandri quae c V. 666. f. legis: lucPTa 
ifohitfferai 6 ncttijQ, verba sunt Alexandri^ sed ib« 667. 
L pro dativo in verbis : Amdfiuxoq r^ yivei ^Jm^m 
icribe ro yiifog. C. XL 670. c. verba [^d-^Ao^r avijQ (pavii-' 
>9u\ ante mj&vq tj/^-^riiv dvvufuv Dus* jam delenda esse 
^it) quia satis in ipsis quae sequantur verbis Alexan- 
Ui contineantur. At non tam otiosa, quam prorsus m* 
^pta sunt, unde Coraes ea asteriscis, Schaefems uncis 
nclusit Tu ea deleas velinu C. XVII. 674. a. pro oim 
ixa^ iv TMuSi^ anoStSovg tiiiiiv scribendum fortasse ovx 
txa^tv kf ncuSi^ Tifiijv cmoSiSovq. C. XVIIL 674« C 
liatlis defendi poterit in verbis : ^jiQtarofiovloq Si xai niwv 
\jfyu ^^/cev avTtp rifV Xvmv yevicr&cu iielovTi tov ^fiov 
rov &noQa xalovfievov , ip aweixeTO ro ^vyoSeafwv > €!& 
wTwg vq>ehnjaavTi tov ^vyovj qoia post yw^a&cu pausa 
»t« Ceterum pro icrroQa Vnlc habet*iV^<jro(w$9 pro y 
wvBiXfto quod Coraes de suo dedit et Schmiedero pla- 
awrat^ confirmatum si vis postea cod. Monac. , vulgo ^ 
wv€Zx9 praebenty cnjus loco Reisk; dedit og awuxe , in 
Ir. ed. est 6« Potest tamen vulgata defendi, si statuir 
ons^ hic uti in Hom. IL XX. 478. in verbis : tva ts iw' 
'xovoi Tivovteg ayxdivog y aw^x^iv verbum neutrum esse* 
leniqne pro vqmhevaavri Vulc» male habet itpeXxvaavtt. 
krrian. in Anab. n^ 4, 7. usus est verbo i^Blxiiaai. C. 
ll3L 674. e. Schaeferus in verbis: ^Hv S' h StatQi^ 
ka voaovy ^ oi fjtiv ix xoxatVf ol Si Xovaaii6v<p iv-T^ toH 
KvSvov ^fMOTi xcA nayivn nQoaneoiiV Uyovai pro volgato 
wtemHay^vti de suo dedit xo^ sro/^i. R^duns jam dubita* 
'erat, utrum hoc verbum ad Alexandrum an ad Cydnum 
eferatur. Si ad Cydnum^ denotari monet congelato, 
;elu concreto, sinadAlexandrum prae frigore rigi- 
ato, rigore brtus immobiles reddente et aenan 



- 364 — - 

pr i vante. At de flumine non dici concliidi poterit tQm ipfll 
rei natura, quis enim in congelato flumine, nisi qui prdr- 
sus Priesnitzii Graefenbergensis ailibus est addictu^ 
corpus abluet? tum ex Arrian. Anab. 11, 4, 7. qai eun- 
dem Aristobulum secutus narrat^, fluvium xffvxgop moif 
utpote ix Tov Tcc&Qov oQovg g^ovTce. Equidem igitulr ONi- 
jecerim scriptum fuisse a Plutarcho: ol Sk Xovaa/AitMp 9td 
Tfp Tov Kvdvov QevfiuTi (unda) xccTankuy4vTi (rigidato) 
TtQoaiuaeip X4yovai, C. XX. 676. a. offendo in vecbis: 
itctvTa XQv<^ov rjaxjjfiiva neQiTTOjg, quia daxeia&cu cnmdlH 
tivo materiae strui solet et xgiMT(p aaxeta&ai esset: aoro 
ornari. At non auro ornata^ sed aurea fuisse quae do» 
minavit vasa verisimile est. Aut igitur post xqwjov in- 
terpunge, ut sententia sit: omnia aurea, praeclare 
confecta^ aat quod malim xai post xQwrov insere. C. 
XXI. 676. b. in verbis : TaTg ixeivonf tvxcuq fAoklov 9 
Taig iavTov ifina&^g yevofievog. Reiskius pro i/mady/g redo 
mavult avfina&ijg. Vulgatam quidem defendit Bekker. e & 
LXIX. afferens: TavTa fiiv ovv ifina&ij atpoSgcs Tdv*AU' 
^avSQov inoifjaev. At ibi non est dativus additus ati iiic 
et verbum alia etiam vi dictum. Uic enim scriptor boc vult: 
Alexander suae sorti consentiens hilaris fuisset, moestos 
autem erat potius. Ib. 676. c. Schaeferusedidit: A-«ju£U 
Jlov t<P Ifgyq) dnrjvTa (piXdv&Qama^ cum vnlgo: iri fucXl» 
yevofiivatg alxficcXiOToig Ta dno t(ov Hqyojv dn^vra qa^ 
Idv&Qcona legeretur. Quibus in verbis jam Reiskios o^ 
fenderat, cui post fidkkov nQoacpikij aut simile quid exd* 
disse videbatur. Hutten. contra mavult verba yevof^ 
alxfA. ad priora Taig ywai^iv transponi et reliqua flie 
strui: ^ti fiaXXov iq^dvrj ro; dno Toiv Sq/cjv , diuicpmm 
avT(p (^dicto} q)ildv&Qoma. Schmiederus autem veriia: 
y^vofA. alxficcX. uncis, Coraes asteriscis inclusit at delra- 
da, Schaeferus auctor. cod. Par. a quo ea absont, dele- 
vit; recte. Debebat tamen etiam in ceteris hunc codicev 
sequi et scribere: ^i (Paris. Sti Siy Schaef. conjicit Ai 
xai) fjbdXXov tcjv HQyoav (ita Paris.) dn^rca q^iXtip&fmiUi 
Yerbis mitibus jam iis dictis magis etiani ha- 
mana facta iis contigerunt. C. XXVIL 680. 1 11 



— 886 — 

verbis Psammonis : navreq ap&Qamoi fictatlevawTeu v%b 

&BOV hiatus non offendit^ sed pro av&Qomoi e cod. Par. 

o/ eev&Qomoi est recipiendum, quod etiam Schaeferus pro- 

bavit. C. XXXIII. 684. d. in verbis: V Si fmvttQ 'AqI- 

fjTUvSQoq /Aav/fe XevxTjv ^ow xcel XQ^ovv aricpavov ine^ 

SeiXWTo nagmmvcLnf deTov imkg xerpakfjg 'AkeidvSQOv ovve^ 

nceiWQOv/uvov xcel xccrev&vvovTa t^ mfjaet oq&iov ini Tovg 

noXefiiovg Coraes ultimam syllabam verbi ^e^£/;vyi/ro aste- 

riscis inclusit ut delendam , sed medii usum satis tuiti 

sont Bekk. et Held. Vid. Schaef. ad h. 1. Equidem po- 

tins in dativo rr? TTTt/aei offendo, conjicioque t^v mriaiP 

esse legendum, cum praeter septuaginta Interpretes ne- 

sciam quis verbum xarevd-vveiv cum dativo strnxerit. Xe- 

nophon certe de Venat. 5^ 38. struxit cnm accnsativo» 

C. XXXIX. 688. b. in verbis: HccQfuviGnfi fiiv ovv top 

Bccytoov ^Scoxav oixov tov neQi 2ovacCy iv (p, Xiyerai xeJJfav ' 

TuXdvToav €VQ€&^vai Ifiariafiov Coraes rov e conject.^ 

Sovaa auctor. Vulcob. scrlbens verba tov nsQi 2ovaa 

transposuit, quae ynlgo post XfyeTai leguntur. Reiskius 

ea uncis inclusit. Cruser. vertit: ad cultum perti- 

nentinm, qnasi legisset t^ neQiaaiav. Bryan. probat 

Twv neQl 2ovaa. Guarin. habet: in qno rex Susiornm, 

interpres Anglus : Susiana talenta. At vix pot- 

erit demonstrari haec in verbis^ qualia in codicibus ex- 

hibeantur, inesse. Non male igitur Coraes verba trans» 

posuit, debebat taiiien, ni fallor, iis potius locum post 

Baymov tribuere et id quod in libris est tAv neQl 2ov^ 

aoav retinere, ut sententia sit: Bagoae domum eam 

ei dedit^ quae erat inter aedificia circa Susa 

nBQi enim cum genitivo interdum eadem ratione usurpa- 

pari, qua afKpi disces ex Matth. 6r. gr. $. 589. Veri- 

simillimum autem est ^ tam potentem eunuchum , qualis 

Bagoas fuit, plures ejusmodi domos etiam in aliis urbibus, 

in quibus rex versari soleret, possedisse. In iis antem quae 

sequuntur^ pro ificcTiafiov suspicor Plutarchnm hjfAfucn^ 

afiov scripsisse^ ut scriptor quaestum adderet^ quem Par« 

menion inde ceperit. Nam vestimentum mille taientorum 

sane offendit, etiamsi pretiosissimiikn foisse statuas. C. 



XLI, 689. A. in verbis: umeivtp &vaU€ iie^lamv fortiM 

&i€ip erat scriptum. C. XLII. 689. c* in verbis: Z9^^ 

naXSa JSelevxov dq Kihniav anoStSgaxoTa xduBvm OM^* 

^fjT^acu adde rov ante efgy nt sententia si^: qnippe ijfii 

aufugerit Ib. 689. d. Reiskins ad verba: TAre ^^ 

kawev inl JaQeiov haec adsripsitr y,Haec non satis 0(H 

haerent cum praemissis. Neque patet cor rore aceor A} 

dixerit Ecquid enim tempns designavit?^ Melins Schae^ 

fems: ,,Hinc novum caput ordieiidnm fuit, Malim Tifn 

Si (scribe 9y' Ib. 689. e. in verbis: ^Ev9a 9ii MomOo- 

veg Tivig antivTfjaaiv ainrtp vScx^ iv aaxotg iq)* ^fuAvm mh 

fii^ovTeg ano tov noTafiov nisi mavis tq Sdit0f ^L e 

eam aqnam, qua indigebant scrif^inn foiflse, po(- 

eris hiatum pausa excosare, C. XLIV. 690* d. in ver- 

bis: 'Enei Si xcei tov innov avrtp ayovre^ ^xav fMcl rig 

noXeeg iyx^^Qi^ovTeg mihi avTtp post 'Enei f collocaB- 

dom esse videtur^ quia et ad tov hmav ayovTwi et ad 

Tog noXetg iyx^tQiCovTeg est referendum. C. LilL 69& 

e* pro itp (p mxQov xal ^a^v i/yev^a&cu fiTaogroils Mam^ 

Soai fortasse oKm itp (p nexQov xtd ^agv fuaog iyjfmf4a9m 

ToTg Max. scriptnm fait C. LVII. 697. c. in vorMu 

xa&aQov avi/SXt^v ijSfj xai Stavyig iXoiov , orr* 'Oap^ t^» 

xovv ovT€ yevaci iljaiov Siafpegeiv aTiXfioniTce re xed h^ 

naQOTTfTa navTanaasv onaQalkaxTov y ex accnsativiB ardifi 

fioTtjTa et hnaQOTfjTa etiam supra oafii^ et j^eimv wai^ 

ptum foisse concludo. ~ C. LIX. 689. c. Sdwefen» • 

codd. Mon. et Paris. edidit : xai tovto roTg nakBfiumOt 

avTov ^gyoig TaXka vofiifjuog Tcai /iaaihxAg noke/atiaavro; 

(SaneQ xtjXig ngoaecrTiv, com vulgo rectius tgyoig ^ajrm le- 

geretur. Quoniam enim Plutarchus interdum verba ins^r 

lentiore ordine collocat y librarii qane simplidtev eraat 

ordinata ^ mutasse videntur j cnjus exemplnm 8n|m etkril 

ad cap. LIII. reperisse mibi \ideor. C. LX. ^9C e. fll 

offende in fiii ti aXko li/eiy ubi Mou. i^/p habet etSdNMC 

kiyoi conjidt. Potest enim indicativus retineri. Cap. LXfX» 

703. d. in verbis: '0 Si Kalitvog—iSeiioiTo roifg mpotnv 

ron/ MaxeSovcov xai naQexahei ttjv ^fi^Qar ixeivt^ ^^MooB 

a&ai xai fie&va&ijvcct fura rov ^miXi&igy avram it 



iffmm oXiyOp x^op ip Bafiuloipia^ma&m. MM*Dim* 
vatt pro aifvop avroqy qood non probo^ quoniain hoc ui^getur^ 
se illum ipsam i. e. regem esse \isarum. In hiatu autem 
hoc in loco ntpote in dicto Calani notissimo a multisque 
veterum scriptoribus commemorato, quod ea ipsa de causa 
a Plutarcho non bene poterat mutari^ minus offendo. CS. 
LXX. 703. e. Cor. e coqjectnra Bryani edidit : lu^ xb 
vmntTiQiovy ariq^ccpov rahipToVy fifJL4Q€cq TQ9ig ^Cw«> pro 
volgato: To pixfjTf]Qiov <n4q)apov TaXuvTOP, Mos. Dus. cum 
H. Stephano aut ocai interjic^endum censet aut TaXaprov 
volt scribi aut prorsus hoc verbum deleri aut denique aU^ 
qoid excidisse suspicatur, Xylander et Cruser. omittunt 
ariipapop y Guarin. vertit: unius talenti coronanu 
Beiskius dedit ro pixi^i^qiov oT^qMvop x raXaPTaw , qood 
Schaeferus nimium esse, TaXdpTov autem parnm ceoseos 
V ralaPTiov conjicit. At Aelianus in Var. Hist. 11, 41. 
eandem rem referens haec habet: Olponoaiag /ovp ayoiH 
piap nQov&fjx^ {y e. ^jiX^apSgoq^ xai fjp r^ fA^ xa nqA^ 
xa tp&QOfAipqi TcelapTOP tq y^Qag, Unde Anonym. rationeniy 
qmxop piXfiTf,Qiov oTicpavov tccIuvtov i. e« praemium vh^ 
ctoriae propositum talentum vult, probo. Ex Ae* 
liani enim verbis intelliges, etiam supra in huj eap. ver- 
Us; nQov&fjxe xal oTiipavop axQOTonookcg non de corona» 
sed de praemio victoris sermonem esse, neqoemint(s 
ex Aeliano intelliges^ taleotum nequaquam parum esser 
Cod. Mon. habet TaXavTwv. C. hXXUL 705. d. in ver^ 
bis: ^jinoSvaafAivov 8i nQog aletfjbfia xcd aq>aiQap mijtov 
mUSovTsg oi vmviaxoi ol acpaiQi^ppTsg — xa&ogciaip &pd'QfQ^ 
nop X. r, k. cum Reiskio probante Corae avatpaiQiCopT^ 
erit scribendum, non minus etiam articulua deleodas^ 
quem in ejusmodi participiis ad describendum aliqoid ad- 
ditis Plutarcbus non'amat. Ib. pro noXvp xqovqp^ yeyovipot 
ip SeafiQiQ olim fortasse nokvp ysyopipai xqopop iv Ssafu fiiit 
scriptum. C. LXXVH. 707. a. in verhis: x6 Si (paQfia-* 
xop vdooQ dpui t/jvxQo» xal aayiTciSeg am nirQag xm>g iv 
NoivaxQidi ovafjg Coraes NmdxQiSi dedit pro vulgato iVo- 
vaxQiSi. Qoia autem fons noo io orbe ipsa Arcadiae, sed 
jaxta eam erat^ eoiuecerim ip NopuMQ0og i e. agro. Ac- 



centuiii autem cnr in penultima ponendnm esse censeany 
disces ex exemplis a Goettlingio de accenta p. S79. al^ 
latis. 

In vita Caesaris c. IV. 708. e. in verbis: *JE»«- 
veX&cov d* €ig 'Pcofitjv JoXko^iXXav Sxqivb xaxoitretog htagxi^ • 
xal noX?Ml ano TJjg 'EDmSoq tmf ^oAcon/ fjLaQtvgiaq avtf 
itaQ^axov. Reiskius in ordine offendens coujecit: noXkai 
tdiv ano (^vel iiziy tf,q 'EIX. noh Schaeferus contra mfr- 
vult verba a%o t^g 'EkkdSog legi ante eig ^tMfifjv. At 
propter verba sequ. afUiPofi^vog tijv 'ElldSa t^g ngo&ih 
ju/i^^ sane desidero ad nokecov signiiicationem graecaram 
proboque Reiskii conjecturam. C, VI. 710. b. verba: ol 
3i MaQiavol naQa&a^Qvvavteg aUrjXovg nXfj&u re &'avfM' 
Gtoi oGoi Si€(pdvfjGav i^aiqmjg xai XQOtq^ xmeTxov to 
Kamt(o?aov strue ita: d'avfiaato£ y oaoi dnq^mfiam 
iiai(f>vt]g , xai XQotcp xccteTxov r. Kccn, Ib. in verbis: 
cjg dvtl ndvttov d^iog etrj 6 dvrjQ tijg MaQiov mfy^ 
veiag fortasse eYrj non est a Plutarcho profecfum. C 
VII. 710. f. pro fi^xQf^ ov cum Reiskio scribe fi^xf^ 
ov. Ib. in verbis : vateQoi> iv bIq^^vtj xai 7ca&* ^avxi^ 
ncQi iTcdatov tfj fiovXfj yv^vai imdQ^ei libri pro* imi^ 
iei habent nQdiety ex quo Anon. Vulc Dac. Bryan. et 
Reisk. imdQiei fecerunt. Melius tamen Coraes snspicatui 
est naQi^ei. C. XI. 713. a. verba: Ov So9e$l vfMZvx^r.lm 
sunt verba Caesaris. C. XII. 713. b. pro axgt m^ qood 
sane vulgo legebatur^ Reisk. et Hutten. melins &XQig <rr 
dederunt. C. XXVI. 780. c. ^'Onov yaQ d/yeXop ^ yQUfr 
fjtatocpoQov SiaSvvai naQ avtov XQovqi noXX^ iiv intatw 
legitur , sed fortasse xQovov noXvv est scribendum , at 
sententia sit: quo per longum (^hiemis^ tempns in- 
credibile erat nuntium penetrare posse. ۥ 
XXIX. 723. a. in verbis : MdQxeXkog vnatevanf Sva riv 
ixeZ fiovXevttav eig 'Pcofirjv dcpixofievov fjxitrro ^d/iSoeg An- 
XiycaVj cog tavta tov fiTj 'Pcofiatov elvai naQdafjfia %Qoati* 
&rjaiv avtcff, xai Seixvveiv dmovta KaiaaQi ix^Xsve SchlO- 
ferus pro ixileve mavutt ixikevaej ego malim xsJisimf fwlk 
respondeat anteced. imXiycov. In his dictis enim nui^ 
etiam adversus Caesarem inerat acerbitas. C XXXIL 



- 889 — 

I 

723. e. in verbls: ccv€^Qt(p&{o 6 xv^og Scbaeferum arti- 
cuhiin de suo addidisse, idque iion recte, supra vidimus ad 
Pompej. c. LX. C. XXAIII. 7!84. b. Coraes e conject. 
Reiskii dedit: avToq.yccQy onoi av inifj, Tegovaaq rb 
^Sacpoq rrp noSi GTQarevfiarwv Ifinhrjaeiv rijv 'Irak/av. ut 
sententia sit: quoquo tandem Italiae se vertat 
scil. Caesar. Ueiskius etiam oTtrj conjecit pro vulgato: orav. 
Deinde pro iTth/ , quod Vulc. Anon. et Mon. probant^ 
Mos. Dus. habent , vulgo legunt dn/p. Tu scribe orav 
%ni^, si Caesar veniat, etsi hiatus in onoi av non 
offendit C. XLV. 729. c pro ol rov Ilofinfjtov InneTg 
conjici potest ol inneTg roif Ilofinfjtov. C. LII. 732. d. 
in verbis : xai nore rwv KaiaaQog inn^am axoXr/v d/ov^ 
rcov , Hrvx^ yaQ avrocg dvijQ Ai^vg iniSeiXVVfxevog OQXijaiv 
ufie^ xac fjbovavl(av &avfjLurog d^cog^ oi di reQnofievoe ixd- 
&9^o roeg ncuae rovg ennovg inerQitpavreg, i^aecpvtjg ne^ 
QuX&ovreg if/^dlXovaev oi no)Jfieoe Reiskius de suo pro 
oi Si dedit oi fiiv mutans distinctionem^ vulgatam, qna 
parenthesis post inerQixjjavreg finitur. Schaefems contra 
in sequ. post i^aicpvrjg particulam Si^ quam Coraes aste- 
riscis inclusit, delevit. Ego eodem modo parenthetice 
dicta finiens verbo £^|/o}g, suspicor Plutarchum perrexisse: 
ai reQnofievoe fdv ixd&rjvro ut sententia sit: equitum qnlhoc 
spectaculo gaudebant quidem quieti sedebanti i^aicpvrjg Si 
^, r. A. subito tamen hostes eos sunt aggressi. C. LXII. 
737. a. in verbjs: Tovrov fiiv i^ iavrov oQfirjaae nQog 
fccerdXvaev rfjg ftovaQ/eag tjfi^lvvov ai naQa KaiaaQog r/- 
fiae xai /dQereg. Reiskius post fiiv firj inseri vult, quod 
ininus necessarium esse videtur. Hoc autem magis pro- 
bandum est , quod cod. Monac fiiv post iavrov addit, 
quod- pla'cuit etiam 8chaefero. Respondent enim his qiiae 
paalo infra leguntur: Oi Si — vvxt(dq — xarenifinlaaav 
yQafifidroov rb /Sijfia xal rov SicpQov, ^ C. LXIil.-737. e. 
in cci fjih Sij MdQrtae EiSoi ndQeeaev hiatus non offendit, 
qqia temporis certa et soiennis significatio est. V. Suet« 
€aes. c. LXXXI. Cap. LXVII. 739. e. aiftem in ver- 
bis : xaineQ eig fiiaov Bqovtov iX&ovrog wg re ntQi rtov 
mnQayfiivonf iQovvrog videtur pro ^A^oi^ro^ scribendimi 

24 



- 370 — 

esse mcQeXd-oPTog , quod propriam de oratore prodeoote 
est verbam. C. LXIX. 740. e. deniqoe in verbifl: 99 A 
r^ ^up navrl ctQXV^^^ 9cal dwaareiav dia XivSvpcap TOffoitm 
SiwxcQv fwXig xaraQydaaTo malim Sidxiov post neepvl emt 
collocatum, quia Sid xivSvvtov tocovtcov multo aptias ad 
KaTUQydoiCTo quam ad St(ox(ov referetur. 

Quibus in vitis quod triginta tres deprehendantu 
hiatus, poterit quidem offensioni esse^ sed qai perpende^ 
rit in vita Alexandri praeter tres e codicibus emendan- 
dos, quos c. XXI. LIX. et LXX. invenies, plurimoa (et 
quidem quatuordecim}. aliis de causis fiiisse corrigendoa^ 
V. c. V. XL XIX. XX. XXI. XXXIII. XXXIX. bi8.XLIl 
bis. XLIV . LVll. LXXUL, LXX VII. videbit paqcoa tavtnB 
restare c. XVII. XLI. XLII. LIII. soiius vocaliam coii-' 
cursionis causa mutandos. Idem de vita Caesaris est di- 
cendum , in qua quidem in duobus tantnm locia eodiees 
receptae iectioni non favent^ dico in cap. VIL et LXUy 
sed septem hiatus aut propter usum Plutarchi aat aliii 
de causis debent tolli , v. c. IV. VU. XIL XXIX. LIL 
LXVII. LXIX. , ita ut in tribus tantum soias offeadat 
hiatus, vid. c. VI. XXVL et XLV. 

In vita Phocionis c. V. 743. e. ipsa legia PhiH 
cionis verba: OvShy dnev, aircrj vfAog leXtmiiXBp 9 o^ffpij 
neque minus ib. 744. a. huc referas verba: sXnilintafuu 
Tov Xoyov dcpelEiv. C. XIL 747. a. in verbis : EvQm ^ 
nQoSoToiv dnavTa fjLeard xcu voaovvTa xal SiogcofvyiUp» 
ScoQoSoxiqi eig xivSwov fjt^yav TcariaTrj , rectiaa vulgo et 
ap. Kranerum post ScoQoSoxi^ interpunctum est. C. XVL 
749. a. ante inixaiQciv in verbis: xal yoQ dy^ppig iAw 
inixcciQeiv suspicor articulum ro excidisse. Videtar enui 
hoc in universum dictum esse. C. XVII. 740. c. itev 
in verbis : T6 fiiv ovv iiQmov xjniq^iafjLa jLfyercu l<£l^RnH 
Sqov, (og ^a^By Qixpac articulum tov ante 'Ak^iUipSQop ad- 
dendum esse censeo , uti supra etiam eod. cap. 6 *u£l^ 
lavSQog legitur. C. XX. 750. d. in verbis: ^o^ H r^ 
viai ^ovXofiivip dytoviaaad^ai Havad^rjvaioig dno^cp^fiP ^V- 
xev^ <b(oxcp a Corae e codd. 8tephani^ probante llofl- 
Dus. pro vulgato ^(oxi(ovy quod Kraner. retinuit, rece^ 



- 371 - 

ptum est Eqaidem vera ^iStTtov (filiam Phoeionis} dh 
Tov vlov ^ovXofJLevov aytaviaaa&ai Ilavcc&ijvaioig (^cod. Pal- 
ntxQ* a&tjvawig) anoftdrtjv ifpijxev scribendam esse duco, 
ot senteDtia sit: Phocum filium suum (iuxuriosum), 
cum certare veliet Panathenaeis, ut desulto^ 
r e m ([qai curru relicto pedibus et cursu certaret, v. Dio* 
nys. Hal. Antiqu. Rom. VII, 73. et Xyland. et Kranen 
ad h. I.} demisit ad corpus exercendum: quod^ si 
in curru solum certabat , minus exercebat. Potest enim 
quidem graece bene dici dyfDviaaa&at dno^drrjv i. e. ut 
desultorem certare, id quod jam Xylander et nuper 
Kranerus recte ailfirmarunt^ sed me ad conjecturam istam 
et lectio ^Hmeicov et ^oixq) et ea quae sequuntur move- 
nint* Hoc enim nil est singulare, quod pater filio cer- 
tandi pot,estatem in Panathenaeis dedit , hoc autem vide- 
tar minus usitatum fiiisse , nobiles currendo certare ^ ne- 
qae ei^t credibile, filium luxuriosum id ipsum rogasse. C. 
XXX. 755. c'. in verhis: &Jtavrag elaaya/dv ^^ovg rovg 
Xogevovrag ixarov ovrag dfia xal r^v ^ijfiiav dvd x^^^'^Q 
imeQ ixdoTov dGrjveyxev elg ro d'iaTQov , minus in hiatu 
offendo , quia post verba : dvd x^^^Q ^^ iTedarou pausa 
quaedam est, C. XXXII. 756. b. in verbis: naQtil&eT^ 
^mxioovi J/nntaremag to a^fia pro ifiTtiarevaag scripsisse 
videtur Plutarchus fiiv moTBvaagj ut respondeat sequ. 
^eQxvXkov Si X* r. A. HiaTevuv enim etiam cum accusa- 
Civo rei, quam quis fidei alicujus tradat^ strui disces ex 
Xenoph. Symp. 8^ 36. Cod. Pal. habet iimiaravaai. 

In vita Catonis minoris c. III. 761. b. male col. 
locata suut verba: ro ^XifAjjLa xai t6 nQoaoinov xefinldjULe^ 
pov avTov oQyrjg xal fiivovg xanSeov. Quis enim facile 
credat Plutarchum avrov sic postposuisse , ut simul gra- 
vem hiatum committeret? Suspicor avrov pro avrov scri- 
ptum fuisse ea vi^ ut esset: quod ad oculos et vul- 
tum attinebat eum ira repletum videns. C. VI. 
768. b. Coraes de suo dedit: xar^ dQxdg fiiv dna§ ntcov 
dno Tov Seinvov dvilvev, cum vulgo: xm' dQxdg fjtiv 
dnai ntwv inl ro Sunvov dvikvev legeretur. His in ver- 
bis primus offenderat Anonymus coi\)iciens xcer' dQx* fih 



- 37» — 

anu^ itifop, fytBtru n. r. h Solanas iocum melias habere 
censety si legatur: imnimf, ^neira t6. Reiskins qnaerit, 
uum inl TOif xoItov aut liii Tf/v xoitt^ Av^vep^. Equjdeni 
tamen verba vulgata ita struxerim, ut ini t6 ikZnvoi» ad 
kmniMv referam, ut sit: adbibens ad conviviam L e. 
mensa sive convivio fmito magnis poculis semel tantom 
bibens abibat. ^Avihjtv enim absolute est dictam, atiin 
Aelian. Var. Hist. IV ^ 83., ubi Perizonius plara attolit 
hujus usus exempla. C. IX. 763. d. pro ai)rnS vT^iQXh 
Plutarchus fortasse vntjQX^ avTco scripsit^ ati idera c. 
XI. 764. b. pro ivtoi ifwxocfcivTovv fortasse dederat imh 
xofpcivTow hiou C. XII. 764. c. in verbis: nQo&t^fiupd^ 
ovx evxcciq, 6 xotvov ifmv, ovS* inaivotQj aiXu 8ttXQvat 
xai nBQtfioXatg anlf^oTotg hiatus poterit ferri^ quia pansa 
quaedam post nQocni/nfp&f] est. C. XVI. 766. e. in ver- 
bis: ov fifjv i/QrjaaTo ye t^ yQafifAOTBt 6 Kotcdv jam Beis- 
kio articulus 6 deiendus esse videbatur, quem ,ea ipsa de 
causa uncis inclusit Tu eum deleas velimi C. XXVIL 
773. c. in verbis: Kai StifTTfjfrav avToTg ixeiroi olrii 
avafidaetg xaTi/ovTsg Coraes ixetvoi asteriscis incloait ot 
delendum, Schaeferus tum mavult deletum, quod continllo 
sequitur ol Tccg ava^ccaetg xaTixovTeg, addens tamen^ ea 
quoque non displicere. At displicent sane, cnm deacri- 
ptio eorum prorsus otiosa sit^ quia statim praecessit: ros 
ava^aaetg cpQovoovfiivag vn6 fiovofidxcov» Equidem igitor 
conjieio a Plutarcho articulum oi non additom finsse. 
Tum enim non tam explicatio his verbis continetur, qoi- 
n»m illi fuerint, quam narratio^ eos adhuc aditus obti-' 
nuisse. C. XXXV. 776. d. in verbis: d-cevju^oPTa itgoQ 
Tff) SrjfioTtxfp xai XiTtp avTov Ttjg xccTatTxev^ ttjv ime^ 
yjiav xai ^aQ^TTjTa tov fj&uvg dativos rip SfjfAortx^ xtd 
ItTfi Scbaeferus de suo dedit pro vnlg. ro dfjfjtortxop mttk 
XtTov , quod revocandum esse ipse vidit afferens Reiskii 
explicationem : nQ6g t6 indicare comparationem cum re 
aliqua opposita. C. XLI. 779. a. in verbis: oi mQkHofif 
nrjiov vcfieiGav iviSQav Tfp JofiiTifp xcna^aivofvrt OQS^Qtw 
Keiskius quaerit : sitne oQ&Qtov adverbium si^ificans 
multo mane, an oQ&Qtqi legendum^ ut ad xctra^ipopn 



- 873 — 

referatnr, Ego ro oQ&Qiov ex usa satis noto scriptu» 
faisse censeo. C. L11I. 785. c in verbis: ^Aaiviov fih 
ovp ^(prj Svpardg Hvai ^txe^eag ixfialeiVy aXhjg 3i fAei^o^ 
vog ineQXOfiivTjg dvvdfiewg ov ^ovXeti&ai rtjv vi,Gov ivnoi^^ 
fiq) dnoXia&ai^ X(oq€iv Si TCQog ro XQaroifr xal aoaCisa&ai 
necQaiviaag roTg SvQaxovaiotg ii^nXevae^ Reiskius aut 
praeptositionem ante no)Jfi(p delendam esse censet, quam 
etiam Coraes revera asteriscis notavit improbante Schae- 
fero, aut legendum ifKpvliq) noXifMp. Junt. et Crat: dno-^ 
-d-iad^at pro dnoXiad-ai praebent, uti Reiskius etiam e 
Junt. ineQxofiivr/g pro vulgato vneQXOfiivrjg recepit. Me 
cor Reiskius in iilis: hf nolAfnp dnoXia&ai offenderit, la- 
tet, hiatum antem defenderim, quia Plutarchus hic Cato- 
nis refert sermonem. Non minus c. LIV. 785. f in ver- 
bis: dkld xal lAyerai nQog riva fuixvv TtQo rov Jv^Qaxiov 
mrrov rs Hofinfjtov nccQOQfAwvrog rijv Svvafuv x. r. A. hia- 
tom post Av^axiov pausa excusandum esse duco. C. 
LVI. 787. a mutandus fortasse est ordo verborum: dcp 
ijs rjfjiAQag rrjv xard i^aQaaXov ^vto f/rrav et fyvio post 
^rrav collocandum. C. LXX. 793. e. in iid/ quae Butas 
nuntiavit^ leguntur: KQaaaov Si Xeinea&ai vn daxoliag 
rivog j quae ea ipsa de causa^ quia a Piutarcho ut 
Butae verba referuntur , non mutaverim ^ sed LXXIII. 
794. d. pro '0 S" vlog avrov vno [KaiaaQog fdv ovdiv 
^SiTcrjd-fi • Xiyerai Si Qtji&vfidg yev^a&ai conjecerim anti- 
qaitus fiiv post avrov fuisse collocatum. 

In Phocionis vita igitur quatuor (e. XVI. XVII. XX. 
etXXXII.3 et in Catonis minpris decem hiatus et quidem. 
doo codicum auctoritate (cf. VI. et XXX V.J, quatuor 
aliis de causis (cf. c. III. XVI. XXVII. et XLI.) et qiia- 
tuor solius hiatus causa^ veluti c. IX. XI. LVI. et LXXIIL^ 
videbantur es_se toUendi. 

In vita Agidis c. XI. 800. d. in verbis : KaXovfiivov 
8i nQog rrjv Sixrjv avrov xai fiij xcexa^aivovrog , ixeivov 
dnorprjtpiadfjLevoe rrjv (iaailjeiav r(p KXeofA^Qor^p nuQiSoixavi 
vulgo post ixeivov interpungunt Sed mihi iiMe«»oii prae-^ 
cedente avrov. superfluum et ea de causa deleodum essQ^ 
videtur. 



— 374 — 

■ 

* In vita Cleomenis c. III. 806. a. in verbis: X) H 

S^oiQfjq rd fih nQtoTov ovx atjSmq ifji^jnvtpro rcor ngceyfm^ 
rayp ixeivcovy (og i7tQ(ix&7j xaff Hxaara fjtv&oXoywp xai 8ai^ 
yovfievoq * wq S^ rjv xarafpcevTjg ccvTff) 6 KXeofAivijg ifjou^ 
&^tTT€Qov itQfia^x^ ^* ^- ^- velim pro avr^ seribatar ah^ 
Tolq i. e. rebus iilis ab Agide gestis. SeqaaDtor eoim 
haec: Tcal xtvovfievog im%Qrpvmq nQog rijv xatPotof/Uav rov 
"AyiSogj quae 8choemannus ita explicuit: ad Agidis 
novandarum rerum consilia vehementer animo 
commotus h. e. ubi de iis audiret narrantem. O. 
IV. 806. f. in verbis: Tdyp naXatoiv rtvog aixov^imfJ^ 
fAVf](7€ PaaiTJfov dnovTog^ oti ov fidTfjv AaxeSaifjAvtoi %vt^ 
'd'tivovTai neQi Tfov noXefiifav ov nofTot ^laiv^ alXu nov d^ 
aiv. vulgo ov post oTt non legitur et pro ov noaot^ qood 
primus Stephanus e Junt dedit, in Ald. et CraL est 
onoaot. Stephanus tamen offendit in his verbia oeiiaenSi 
non consentanea suae gloriationi loqui Cleomeneoiy si di- 
cat: frustra Lacedaemonios interrogare non 
qaot sint hostes, sed ubi sint. Affert deinde in- 
terpretes^ qaornm alter vertit:* qai dixerat^ nan- 
quam de hostibus quaerere Lacedaemonios 
quot essent^ sed ubi essent. Alter interpretator ; 
non debere interrogare Lacedaemonios quales 
(^quod sane onoaoi significare nequit) sed ubi.hostes 
essent. Ipse igitur ov fAccTtjv aPlutarcho scriptnmesse 
censet et auguratur legi posse dnovTog ov fumi^ m. 
Stephannm secuti sunt Kind. et Schirach. Daeer. auspi- 
catur oTt ovx av S^. Reiskius nil causae se videre fiite- 
tar, cur fnxTtjv sollicitetur^ si quid mutandum sit, inavttlt 
fjuixvv fTwaxiJOfiBvoty quod Schoemannus minus improbabile 
esse dicit judicium^ quam Toupii, qui in Emend. in Soid* 
II. 324. conjecit fiit ttjvj ut sit jurandi formula elliptiee 
posita et Coraes, qni fjulcTrjv in fia&etv mutari valt at sitt 
iQfOTwat fia&etv. Schaeferus autem ov addidit e eonj. 
Stephani^ quam etiam Coraes uon spreverat et Schoe*- 
mannus^ donec certius aliquid inveniatur^ tenendam esse 
arbitratur. Nam fjtdTtjv non solum frustra et sine ef* 
fectu significare, sed etiam temere, falso^ sine rs« 



— 375 — 

le. ^Oti tamen idem vir doctas cum 8tephano post 
p collocari valt. At nil est mntandam atqae inter- 
)s non intellexerant scriptoris sententiam^ qaae est: 
oaenes voluerat pagnare, sed Aratas ejus adversarias, 
aalto majores fuerant copiae, exercitam Achaeoram 
:i jasserat. „Frastra igitar,^^ inquit Cleomenes^ 
cedaemonii de hostibus quaerunt non quot, 
ubi sint.*^ Nam etiam si multo pauciores cum ho*- 
s pagnare volumns^ illi nolnnt et recedunt. Sen- 
a ipsa affertur etiam et Agidi tribuitur in Apo- 
egm. Lacon. aliisque locis, qnos commemoravit Schoe- 
ins ad h. i. , ex qnibus hoc certe confirmari potest 
xToty non onoaoi esse legendum. Hiatus in noaoi «/- 
)i nov ehiVy cum sint Agidis verba^ non ofl^dit. 
Tivoq ccvTovg autem in codd. B. C. est avrovg nvoqr 
K. 808. d. verba : ha fAti xcAenoi waiP ccvroTg sunt 
totelis, uti in c. X. 809. b. in anoxTiwvvcti axpiTcog 
offendo, quoniam est solennis dicendi ratio, de qna 
1 quum de hiatu in Demosthenicis dispotaremus^ ser- 
uit. C. XII. 810. a. autem pro inel alXcog ye^ for- 
) kniiy aXhog est scribendura. C. XV. 811. c. in ver- 
^rv/e Tov KXfMfiivrfv (TWTovcog oSevaavra xal XQV<^^'^ 
9 naga xaeoov yjvxgonoaity aifMerog nXri&og avavByxdv 
^f]v cpoDvrjv avaxonrjvai. ex Volcob. (^quocum marg. Pa- 
D. facit} ipvxQonoaitjc pro cett libror. vSQonoaitf re- 
im est. At hoc sponte intelligitur^ cum Cleomenes 
mentum inde cepisset, quod calefactis pnlmonibas in 
re aqnam biberat, eam aquam non calidam (^qais 
no facile hanc bibit?) sed frigidam fuisse. Vide li- 

mei supra commemor. p. 10. Probo igitur quod 
lemannus vSQonoat^ dedit, neque minos probo, quod 

post h. V. interpunxit. Est enim pausa post vSqo^ 
^y qua de causa hiatus non offendit C. XVIL 819. 

verbis: tjg ^v to nkeiOTov TUxxtf/oQia '^otov c. cod. 
ao Sang. (^ap. Schoem. A.) scribe fost nXelarov^^ii' 
KaTfjyoQia. C. XXI. 814. e. in verbis: fuyiaranf fUv 
axi(rt(p XQ^^ nQayfiaTonf iniXQCcniaag, xal fuxQov ohjg 

Ti fjuqi ncQioSq) lleXonovfnfaov xvQiog yev4a&cu Setjaagy 



— 376 - 

Schaeferus probante Solano et Scboemanno , ^ai.tameii 
non recepit, (itxQov dedit pro vnlgato fjLeru fuxQOP. Voiev 
/ucror omittens fjuxQov vulty quod Coraes adscivit, proba* ] 
tuin a Mureto. ^Mos. Solaiius suspicatur etiam mxQit fuxQw^ 
At ego fxHta fiixQov retinendum esse censeo. sententiaiB- 
que hanc esse puto : quem oportebat Ctam potem 
erat} brevi tempore tota Peloponneso ano im- 
petu potiri. Pro ri post bfioij in Sang. et PaL D. est 
ry et post n^Xonovvrjaov in^PaL D. additam est xQari' 
aag^ sed rursus ab ead. man. deletum. C. XXIL 815. 
c. Coraes de suo dedit : ^nl rijv vavv ixoiQBi ru naiSki 
^Xovaa pro vulgato ro TtatSiov, quia sane ex etd. eflp* et 
ex cap. XXXVIII. patet Cleomenem plures habuisse libe- 
ros et Ptolemaeum postulasse ofifjQa rovg naiSag Mcd r^f 
firjriQa, At 815. d. iterum in iibris legitur fiti 8tu fdm 
YQam xal natdaQtovy ubi Reiskio suadente Coraesetiam 
natSaQta dedit ^ quod Schoemannus vulgatum qoidem reti- 
nens probavit: scribens ,,Ibi (c. XXII. 3.} fieri potuisse di- 
xeris^ ut plurali numero Plutarchus uteretur, etiamsi anos 
tantum filius esset, quemadmodam etiam Latinos scripto- 
res nonnunquam minus accurate liberos ei tribaerecon- 
stat^ qni non habuit nisi unum (vid. Ruhnken. ad Vel- 
lej. II, 58.} similiterque Appianus Civil. V. c. 14 et 
19. ra natSia rov ^Avrmviov et rovg ^Aprtmfiov ncdSag dt- 
cit, quod de nno Antonii filio intelligendum esse interpre^ 
tes docuerunt Nunc vero (ex^cap. XXXVIII^ l.^qoan 
plures fuisse apparet^ parum credibile videri pbtest^ 
Plutarchum veri numeri oblitum fuisse.^^ At quidni cre- 
dibiie est, ex liberis Cleomenis anum solum eumjue pne- 
rum (fortasse eundem, cujus c. XXXVIII. 1. ut majoris 
natu mentio fU} obsidem deduetum esse una cam matre? 
neque aliud quid quam filios, et si unum tantum haberet, 
hnnc postulaverat Piolemaeos. C. XXXIEI. 880. f. 'ia 
verbis: xal noXXm^ tfv axovttv keyovrcov^ ori ovrog 6 Um 
ivrovrorg roTg nQo§arotg avaarQ^q^rat. Reiskius coqjecit: 
oTt nQog ovSiv aya&bv ovrog x. r. A. Jacobsius ad Philo- 
strat. 406. kg ri ourog. 6 A. Coraes denique suspectum nec 
Plutarcheum esse putans locum Xia>v ovrog deletis ort b legi 



- »77 — 

jnavalt Sed pecte Schaeferus has conjecturas improbans 
scribendnm esse dicit: leyovTonf oti y^Ovrogx.r. h avaaTQir 
q>eicci.^^ Schoemannus in articulo 6, non in oti virosdoctos 
offendisse opinatns, hunc explicans votgatam etiam defendit 
C, XXXIV. 821. a. denique in verbis: tcc Sk itguyfKxra tto- 
^eiv ccifTov xai naQUxaXeTv kxatj iv TUQCcxji xal Siaanaafwv 
rtjQ IIe}>onowr]aov ysvofiivrjg x. r. X. vulgo pro airrov 
habent airrov et pro ixee quod Coraes e Bryani conje- 
ctura dedit et Sol. in ineTae mutari voluit, ixeTvov. Schoe- 
mannus autem: ,,Aiterutrum ego,'^ inquit, ^.recepissem, 
nisi viderem etiam aliam esse emendationem haud minus 
probabilem: tA Si nQccyftaTa ito&sTv avTcc et ndQaicaXeTv , 
ixeevov: ipsam rerum conditionem requirere illum etc/< 
At equidem et avTov et ixeTvov ita defenderim^ ut avTov ad 
Cleomenem et ixsTvov ad Ptolemaeum referam, ut sen- 
tentia sit: res ipsum quidem Cleomenem desSderare et 
iilum (^Pttiiemaenm} excitar^, ut eas euret; tamen voluit 
solns cnm amrcis mitti. 

In vita Tiberii Graccfai c. 111. 825. c. in verbis: 
'av3Qaya&ea {lifi Vulcob. prob. Sol. et Schaefer. pro volg. 
uvSQaya&eae, quod Hess. in Vit Timol. p. 101. tuetUr^ Si 
nQog Tovg noXsfjUovg xae nQog Tovg vnrjxoovg Sixasoavvff xdl 
nQog Tjag ccQxag imfxileta xae nQog Tccg ^Sovccg iyxQccTeta ana^ 
QccXkaxTogj hiatus est ferendus, quia ccnaQccXXaxTog ad ce* 
teras etiam virtutes, non solum' ad iyxgccTeta refertur, ita 
ot post iyxooTBia pausa qnaedam sit. Collocatio v^erborum 
autem est mutanda c. VIII. 827. f , ubi nunc haecee legun- 
tur: ''AXXoe Si ^noQtov Ttva HoaTovfieov Xiyovaev ccSrtov 
yevia&ae ijXextojTi^v rov Tt/Seoeov xal nQog So^av iipdfieX» 
Xop aifrm nsQl Tag awrjyoQtag. Hic enim Cod. Sang. ha- 
bet post reva Hoarovfieov yivia&ae Xiyovaev r/X. x*.t. A. 
omi»^ £^2^/09 y quo facile caremus. Sententia-est: Alii 
dicunt, Postumium fuisse aequalem et aemalum^ 
qaem cum gloria et opibus florentem. videret 
excitatns est ipse ad res insigniores geren* 
das. IIoaTovfieov aotem jam Coraes dedit assentiente 
cod. Sang. pro vulgato: IlovaTovfjuov. Vid. libell.^ meum 
de Plutarch. script. p. 7. C. XI. 829. c. in verbis: 



■- 378 - 

ovx Iftpaacep dii6xQ€(p elvai nQog TffXixavTfpf mfillavJJaif^ 
Reiskius e cod. Sang. probante Dacer. dederat iv^fo/pao, 
qiiod Schaefenis mutavit in diioxQetp, cum vulgo recte ci^o- 
XQ^(og legeretur. Nam in hunc quoque locum id qnod sopn 
p. 808. de usu hujus nominativi disputavi, cadere vide- 
tur. Si c XV. 831. e. in iis quae e Tiberii oratione a 
Plntarcho affeiuntur, haec leguntur: i^rig &v afMx^rp aih 
Ttav, ^ciaa xcctoQVTT€Tai * t6 ydg davXov ov (fvkawova» 
d(T€/3omai eig Tovg ^eovgy minus in hiatibas: dfjuegrff av* 
Tdv et dtrefiovaai eig ea ipsa de causa offendo, quia Plat- 
archus in iis latina Tiberii verba est secutus. Pro 9 tiq 
dv autem quod Coraes non male de suo dedit, vaigo 
eY Ttg dv exhibent C. XX. 834. b. in verbis Blos- 
sii ^yAkV kTcaivov ye nQoaTaaaovTog^^ itpti, .^xaXdig tedfios 
TovTo ngdiai bIxbv hiatus posset quidem excusari j caoi 
tamen cod. Sang. verba ita collocet. ut xak^ post %g»* 
icu sequatur, id erit praeferendum. Prd fx^tp aatem 
quod codd. tuentur, bene e conj. Steph. et Anon. e!x9V 
est editum. Stephan. conjecit etiam ^/0«; nam si ix^tv 
servaretur, Reiskio monente, SoxbT esset addendom. 

In vita Caji Gracchi c. I. 835. b. in verbis: 
JSwTvyxdvei 8^ dno TavTOfidrov Xax^Tv avr^ eig JSagiii 
Tafiiav ^OgiaTr] Tcp vTedTq)' Hasius bene adscripsit: y^Lege 
ccvTovj nempe C. Gracchum.^^ Schaeferos quidem didt 
dativum ut pendentem a verbo awTvyxavei non di8|dice- 
re. At tum pro Tafiiav TafAeiav exspectaverim^ nt iMXfS^ 
objectum haberet; quod tamen si legeretur, 'Op^arjf o^ 
fenderet. Verum igitur est avTov. Vulc habet Tuyx^ 
vee. C. X. 839. c. in verbis: ijyjaTo Si xai tov rHtav 
vnovota Reiskius e conjectura dedit ^ vnov.y qno arfticalo 
nos facile carere afiirmat Schaeferus. At velim tom 
fjiparo Si tov Fatov xal vnovoia scribatur, ut sit: teti- 
git autem Cajum quoque (^non solum Folviam^ sa« 
spicio quaedam. C. XVII. 848. c. inverbis: oiftim^ 
(fiXoi ol nQox(OQeiv avTov nXevaavceg articulnm ol post qpiAoi 
ipse Schaeferos , qui solus eum habet , delendam censet» 
Pro aircov Coraes e Bodl. 5. dedit ixeTvop, non imim- 
bante Schaefero. 



— 379 — 

In comparatione Agidis et Cleomenis cum 
fracchis c. V. 845. e. in verbis: oinXovfrioi mQi^<TTf^av 
}i<poviooiq ayoiva$y rtp fjiiv (po/SovfA^vqp imiQ avrov^ rcp S" 
'SiXpvvTi Tov aSeXcpov avev Sixrjq xal SoyfiaTog ovS* tm 
^XovToq ataiQ€&ivTa*^ offendit^ quod (pofiovfiiv<p imi^ airrov 
riptum legitnr. Si enim nexnm verborum spectamns» 
nporiQOig non potest nou de utroque Graccbo intelligi. 
pposuit enim scriptor in iis qoae antecedunt Tovroig fiiv 
kgidi et Cleomeoi) ^l ^QX^Q Tvgawtxbv xai noXBfionoiov 
ttmvTai y€v4a&ai et Tfj S* iTt^ivmv (Gracchorum^ <pvau 
XoTifu'ag afASTQiav^ aXXo <J' ovSiv ol <p&ovovvT€g imxa'^ 
tv €ixov pergitque deinde Gracchos tantumdiodo certa- 
ine cum adversariis ad extrema esse actos. Quae com 
I sint, quomodo de Tiberio potest dici, ei^timenti pro 
pugnam optimates parasse? immo optimates timore 
ant affecti, non Tiberius. Scribe igitur (pofiovfUvifi Si 
fTov i. e. qui pe» se timebatur, cumfrater etiamti- 
sretur, ut futurus fratris injuste interemti ultor. Ib. 845. f. 
ihkxiCTTa Si to futQdxiov vf^QTtjx^ai ^Ayiv, cod. Sang. 
ibet iXaxiOTot Si (^scr. ^*3 Vf'(^QTrix4.vai to fiuQaxiov 
yiVf quod jam Coraes praetulit ut evcpcovoTeQov. 

In vita Agidis igitur unum graviorem hiatum reperi- 
is e conjectura tollendum c. XI. itemque in vita Cleo* 
snis, si eos qui excusari possnnt omittimus, duos c. 
[. et XII., in vita Tiberii Gracchi autem tres e codd. 
lendandos c. VIII. XI. et XX. In vita Caji Gracchi erant 
es, quorum unus c. XVII. codicum auctoritate, unus 
I. aliis de causis, et unus c. X. e conjectura toUendus 
se videbatur. Neque minus ex vitiis ejusmodi duobus 
comparatione obviis alterum ex optimo codice (c V.^ 
alterum (c. V.} aliis de causis erat corrigendum. 

In vita Demosthenis c. XIII. 858. a. verbis: c»g 
^vov Tov xaXov St avTo alQSTov ovTog sententia nota ex 
lilosophia petita et ea de causa non motanda contine- 
r. Vulgo cum habeant fAovov Steph.^ ceteri, yeluti Junt. 
3dl. 3. Ald. Crat. praebent fiovov^ quod Bryanus voluit 
Reiskius dedit. C. XXIV. 857. a. in verbis: inl 
oi^covSov aQxovTog hiatos oon offendit, sed io nomine 



. 380 — 

ita scripto haesit jam BlearsiQs, qai id viiMniQ em 
censet, quod etiam apud Dionysium male 3 gmiSeee ||0; 
tar. Bryan. legi vult XuQcivSov. C. XXVII. 858. 4 
verba sant Demosthenis : rovg *A&fivaiovg nuQceyivBa^ 
inl aiOTTjQiqi tojv vogovvtohv. De verbis denique c XXIX 
859. c. : Tbv Si Jfjfioa&tvti nv&ofuvoq ininip ip Kaia»' 
gifji iv T(p icQ^ HoaeiSwvog xa&^a&cu in libelL imetaa* 
crit. ad Plut. emend. p. 9. haec scripsi : A .VulGob. hic 
legitur: iv KuImvqu^ (ita enim, non uti in libria es^ 
Kuku^Qit^ scribendum esse viderunt Xylander^ BryaniM^ 
Reiskius, Hutten., edidit autem primos Coraes) o&ocy <p 
fo nQoaxw€iTai 6 &€6g. Hutten. hoc scholiom ad' A^ 
pertinere dicit. At in^cap. XXX. idem additum . esfe- ad 
KahjcvQiif verbis adscriptis: 2T€<p. vijaijSiop nfoQT^Kfj^ 
Tfj. Ibi igitur cum ad ieQi^y quod eo I009 Donriegitiir) 
pertinere non possit, aperte ad KaXceuQif , exjMeuiiam 
est adscriptiim. Ecquis omnino credet, scboliaataiB vei^ 
bum i€Qovy cujus vis notissima sit, explicare voloiflset 
Explicuit autem scholiastes KaXavQia ita, quia .pfOpter 
templum illud Neptuni tota insula asylum erat eeleber^ 
rimum. Vid. Strab. VIU. p. 360. ed. BasiL Oim^d 
in€XQaTf]a^ fj TifAfi tov &€ov tovtov (^IIoaeiSoipoQy mgit 
ToZg ''EHfjaiv , cSaT« xal Mccx^Soveg SwaaT^ifOPTeQ ^A? pd^ 
XQi S€VQo iq^vXarcov Ttcog Tfjv aavXiav xai ToSg Inimig^iBm^. 
anq^v jjSovvto Tovg €ig KakavQiav xccTCupvyovraq. lMbv.9» 
ovSi Jfjfioa&ivfj i&a^Qrjaev ^AQxiag Pioaea&cu (rtpcetmDUQ 
€X(ov X. T. L Quibus ex verbis^ ni fallor, patet, Graecwia 
Calauriam fiigere ibique sapplicem sedere idem ftusde.-at^ne 
in templum Neptuni illud fugere ibique supplicem esae.' Hoe 
enim uno Calauria erat insignis, tum quia asylum enU tom 
quiaAmphictyoniimconventusjuxta id habebatqrdv.Stmk 
I. all.}. Quo etiam factum est, ut scholiastes ip 'KtAuv- 
Qiijc per Oixog (^propr. iv oixqT) iv tp nQoaKW€XTcu,^io -^90^ 
i. e. Iloaeidciv explicaret : quod tamen uon feciaaM, ^ ia. 
libro suo verba: iv T(p i€Qrp IIoa€iS6ivog. legisset» liuibw 
idem accuratins etiam explicatur. Conferre etiam .poieria 
ea quae cap. XXX. leguntur : oi yccQ ovtov top ^hijno^ 
a&ivfj TovTo noifjaai liyovT€g iv KaXavQiff fAiiXbPta io 



— 381 — 

if>aQfAbncov nQoatp^Qctr&ai. Venehum aatem in ipso templo 
Bamturiis erat et sumsit. Ipse etiam auctore Vitt* X. 
Oratt. in vit. Demosth. teste dixisse fertur : ov amrjQiaq 
deofJLevoq xaricpvyov alq KaXaPQiav (scr. KaXavQiav^ dlX 
o>s iXiy^ayif MaxeSovag xal xard rcov d'etthh Piccaafiivovq. 
Consenties jgitur fortasse mecum, verba iv r^ IloGetSoi^ 
voqj qaae scholiastes non legerit, ab alio interprete ad<^ 
dita esse ad explicandum ^v KalavQic^. His in comme- 
mor. libell. scriptis hoc unum addam hiatam, si haec mi- 
nus probas, posse ita excusari, ut verba : ^v ro5 Uq^ no- 
aBiSeyvoq ab ipso Plutarcho explicationis causa addita esse 
Btatuas. Quodsi verum est, pausa post KaXavQit^ enL 

In vita Ciceronis c. XV. 868. a. in verbis: ^m" 
xrtQXdq dnoSlScoaiv 6 &VQ(OQ6q vnb Srj rtvoq dv&Qtonov xo^ 
pucF&etaaq dyvcoarov dlXaq dlloiq ^myeyQafifiivaqy avrco Sh 
KQdaaq) fiiav dSianorov,^ vulgo rectius post dyvciarov in^ 
terpungitur. C. XVII. 869. b. in verbis : nQoSrjXovvraq 
elfiaQfiivovq eivae rfj 'Pcofit] KoQvrjXiovq rQetq fiovaQXovq, 
&v Svo fiiv ^St] nenXrjQmxivai ro XQe<!^v , Khvav re xai 
SyXkccv , * rQlrcp Si koinq^ KoQvrjXlcp ixe/vqt cpiQovra rijv 
/jccnfOQxiccv fjxeiv rov Saifiova pro ixeivq) (Xyl. habet 
kxelvGi) scribe xelvcp. Reiskiiis et Hutten. autem locum male 
ita interpunxerunt: KoQVTjXlqty ixetvcp, cpiQovra. C. XXV. 
873. d.. pro ri fpaivsrat avrcp olim fortasse ri avrtp (pai- 
verai scriptum erat. C. XXVI. 874. c. in verbis Ciceronis: 
fifjSh ix roaovrwv (dv jp:rjaaTO o cpi},oq naQccaxeTv^ articu- 
lum Reiskius e conjectura dedit, Coraes scripsit : pri^aa&* 
6 cpiXoq. At vulgat. jjrrjaaro cpiXoq potest ita defendi^ ut 
sententia sit: nihil eorum, quae, qui amicus tibi est, ro- 
gavit: nos: was ein Freund gebeten hat^ cui, quia est 
amicHS, satisfacere cupimus. C^ XXVII. 874. d. verba: 
ori vSg)q niv(o sunt Ciceronis. C. XL. 881. d. in verbis: 
KataaQ rovq fih HofAitrjtov tarrjaiy rovq S' avrov mjyvV' 
atv dvSQidvraq lusus est verborum e latino in graecnm 
versus et ea de causa non tentandus. C. XLIX. 886. 
b. in verbis: vnarevGyv avroq (KataaQ') eiXeto awaQXovru 
rov KixiQ(Dvoq rbv vlbvy icp ov rdq r elxovaq fj /SovXij dvetXev 
^Avrcoviov xal rdq dXXaq ijxvQ(oae nfidq xal nQoae^cpiacxro 



- 88» -- 

/ifjSePi rw9 ^Antomim opofia Magxop biwiu. \ lo in I9)* ovy 
qood referendani est ad Ciceroois filiom , i ot smtentil 
sit: qoo console. At principatom potias Angastas te« 
nebat Dicendom igitor certe erat irp cjv. Omnim aatea 
recte habent , si fi fiovXij ot interpretameutam deletor. 
Tom enim Aogostos id fecisse dicitor idqoe Ciceronii 
filio console. 

In his vitis oti in comparatione tres tantam rep^ 
riontor graviores hiatos, qoi tollendi esse videantar iiqae 
in vita Ciceronis c. XVII. XXV. et XLIX. 

In Artaxerxis vita c. I. 1018. a. in verbia: V 
d' 'AoToi^g^g 'Aoaixag nQoreoov ixai^rOf xatirot ^eAm 
(pTjalv^ ori 'Odort]g. Volcob. 6 "jtgatiq habet omisst 
praecedente particola or/. In Sang. exstat qoidem ori, 
sed com soperscriptis ponctolis, qood indicio est, hoc 
verbom expongendom esse. Jontinae Bryanoa falso tri- 
boit 'OccQGTjqj est in ea qood Volc habet 6 ^Jigaffg. AhL 
aotem et Crat. exhibent VaQUTjqj quod ori deleto eat re- 
tinendum. Volc. etiam tpaalv pro (fiialv habet C. IIL 
1018. c. Schaeferos edidit: ''Eari 8i &eaq mlefux^ /e- 
Qovy fjv 'A&fjv^ av rtg dxaaeuv. Reiskios enim jam dixe^ 
rat , si servetor volgatom *A&fjvav , sobaodiendom esse 
eivaij alias praestare A&tjv^. At accosativus ai te of- 
fenderit^ conferas Herod* IV ^ 133. IliQaat /siv 9ii mtm 
ra S^ga eixa^ov. Particola av aotem recte caremns* 
Sumit.enim hoc fieri scriptor. V. Hermann. de part av 
p. 148. Hiatos 'A&fjv^ tamen ante av per se non of- 
fenderet C. VI. 1014. b. in verbis: r^g r« IIccgvaaTt^ 
Sog rijv izXeiarTjv alriav rov itoXifiov (p€QOfAivfjq xal tm 
q)il(ov avrrjg iv {mo\f)i(jc ovrcov xai SiafioXaig. CoUocaovfifDf 
post Sea^oXaeg y nisi mavis imoyjiaig scribere. C. XL 
1016. d. e cod. Sang. collocationem verborum mnta et 
pro vulgato : evvovxoi reveg nagovreg oXiyoi kn^x^lQfm 
scribe : evvovxoi reveg oXiyoe naQovreg inex* C. XIV. 
1018. a. in verbis rovroig ae refi^ 6 fiaaeXevg dele arti- 
culum collaiis iis quae sequuntur: aol ravra SiikHn fktat- 
}jevg. C. XV. 1018. d. in verbis: KaatSig 8* mKmlja» 
xat Me&QeSarrjg fier' oXiyov xQovov ix r^g avrov afisXn' 



— 388 — 

^ e cod* Palat. ccvr^g est recipieiidiiiii i qood etiam 
haefero perplacet afferenti ex cap. XIV. Kagu — na^ 
g i^ a/ShlreQiaq Tcariax^^ C* XIX. lOSl. b, pro *H 
¥ rfytg oikcijg ani&ave ex usu Plutarchi *H fih ovp 
r. X. erat scribenduiii. C. XXII. 1098. b. in verbis: 
ti noTB Xapihv Sva ratv av&iwiiv axBfpaviav xtu fiatpccg 

fitVQOv To noXvreXiaTaTov ano Seinvov im/atpe r^ l^s^ 
helS^' Xylander post deinvov interpungit, at tum etiam 
te x6 noXvTsX. interpunxerim, ut referatur ad fjLvgov et 
ntentia sit : in unguentum quae pretiosissima erat e re- 
s quae a coena mitti possent. Malim tamen anod^i'* 
7v legiy id est: pretiosissimum quiddam quod a coena 
iquum erat. 

Erant igitur in hac vita quinque hiatus tolleudi et 

iis tres (c. L XI. XV.} codicum auctoritate, et duo e 
Djectura, quorum alter alia de causa satis prol^bili 
. XIV.3, alter propter vocalium concursum ipsom emen- 
ndus esse videbatur. Tres minus offendebant , quia 
cusari poterant (c. III. et XIX.}, sed aliis de causis 
Jebantur corrigendi, et unus, quia interpunctione pot- 
Eit tolli (c. XXII.}. 

In vita Demetrii c. VI. 891. b. verba : JZroXc- 
'Zav fdv dyeveiovg vevtxijxora itpti vvv ctv&tg dtaycnvtei^ 
>€u ngog dvSQag, Reiskius jam e Vuic. et Anon. ita 
derat» modo ut post vi)v interpungeret, pro vulgato: 
ptxfixoray ^(prjy vvv, av&tg 3' dyoovteta&at. Elgo tamen 
ilgatum probo, nam vevtxtjxoray quocum vvv est conjun- 
indum, iuter quae i(pv pro more interpositum est^ idem 
;t quod vivtxrjxora eivaiy quod verbum propter dyatvteia&ai 
lod sequitur, omissum est, et per fiiv et Si pugnae cum 
iberbibus et pugnae cum viris sibi sunt oppositae. C. 
lU. 892. c. in verbis: nifxtpetev avTov 6 natiiQ dya&p 
XJ] *^&tivaiovg iXev&eQoiaovTa xai Ttjv (pQOVQOv ixfia^^ 
ivvra xai rovg vofiovg avTotg xai Tfjv noTQtov dnoSdi^ 
nrca noXireiav. retine vulgatum avrbvy hiatiim autem ex- 
isa, quia post tvxj] pausa eat et ea quae sequuntur 
lodammodo explicant, cur dya&fj rvxp missus sit.MCt 
L 898. d. in verbis: Tov Si^XijQiofg Std Ttfv ftiTafio^ 



— 384 — 

Xi^ rtjq noliThiag fAuXXov rovg noXiraq 47 tovq tJLa/AAwg qpo^ 
^ovfiivov ovx ijfiiX^ijGiv 6 /t^fjLfjrQioq, poterit idem hiaCiH 
exciisari^ quia pausa est post (pofiovfjLivov y melias tamei 
f ortasse etiam cum Vulcob. scribetiir Sedotxorog. C. XVIL 
896. c. verba x^TQe, ^aiXev 'AvriyovBy non ofrendanfc 
€. XIX. 897. a. in verbis : ^Hv Si rore fwtpop asxold' 
novra yeyovwg irtj oySoijxovra Schaeferus jute desiderat 
rdrif ante oySoyxovra. Ib. 897. c in verbis: ift^&itni; 
naQ ccvrcp fj^ifjcero r^g x^^Qog scribe c. Vulc. avrdwy qna» 
quam hiatus excnsari potest. C. XX. 897. d. in verbb: 
woTtep fiaaiXetg aXXoi aiXovvreg xui So^yQCMpovur^ 9tdi ro*» 
QBvovreg hiatus defendi poterit, cum illa waneQ flaatleti 
aXXoi discernenda sint ab iis quae sequontiir et in qid« 
bus id ipsum explicatur j quod alii reges alias partes 
amasse dicuntiir. Velim tamen xul fl^t^Aovrrcg scriptin 
sit, quia singulae artes, quas exerc^ant^ disGmnimtiin 
C. XXX. 903. a. vocaliiim concursus in kul isunyoiiimp 
poterit excusari ut in particula necessaria. BTon subds 
hiatum excusa c. XXXII. 904. b. in verbis : riwo/i^^ #1 
q)iXiag itQog HroXefiatov avrrp Sta JSeXsvxov (OfwXoyi&^Itro-' 
XefiatSa rijv HroXefjiaiov d-vyariQa ht^tv avrpw yvmKBuu 
Hic enim Sta JSeXevxov ad ea quae praecedont yapop^vqc 
(ptXiag nQog IlroXBfAatov est referendum, ita nt post JS«* 
Xsvxov pausa sit. Idem statiio de loco cap. L. 914%. t, 
ubi in verbis: xal nuQ avrov riveg ofic^g inifpoarcQmeg Amo 
rov JSeXavxov fjxov xofii^ovrag intetxetg koyovg itermn ttsva 
rov JSaXevxov ad id quod praecedit, inifpoiTcnrreQ^ eat r^ 
ferendum. Pro ofjux)g autem cum Solano, assentientilNtf 
Corae et Schaefero, bfioiong scribe. Reiskias coqjecit 
ofiaXojg. 

In vita Antonii c. VI. 918. d. in verbis; d fui 
ravra ndXat ^yvoDcrro nQarretVj Coraes conjeclt iypdmiy 
quam conjecturam non necessariam esse confirmavit jam 
Schaeferus. Sed pro fyvaiaro nQccrreiv scripsit Plntitf^ 
chus fortasse nQcnrretv fyvcjoro, C. X. 980. e- verba d 
Zfj b 'Avrcavtog sunt Fulviae interrogantis^ nti c. XXVIIL 
938. c* verba: navrl ccQa nvQ^rovn Soriov fffvXQOP* et 
sophismate quodam Antonii filii sunt C. XXXL 930. a. 



— 886 ~ 

eiskiiis e conj. 8tephani dedit: r^g Si ovynkiftw d^y^ 
tti TQP XQOvov iTceivjj opciiFfjg. Vulgo scribont pro. ixB^pp 
Uvfjgy qnod retineas. Scriptor enim Jioc valt: tempas 
lius i. e. quo illa viro nubere non debebat C. LIV* 
11 • c. v^a ^laig (]vulg. ^l&ig} est titulus non mutandus» 
. LX. 943. f. Coraes de suo dedit: IIsdacnjQcc (Mivy L^ 
nfiov %6hsy xhiQQVxifj^ (pxiafjiivfi naQU tbv ^ASgiavy cum 
dge TehjQovxia legeretur et post id verbum .interpunge- 
tar. Reiskius enim jam in ilUs duobus nominativis of- 
ndens quaesiverat: num iyjt ^Avxmflov wkig iafi hIi]qov^ 
'^ (^apiivri^i At Schaeferus vulgatum bene ita defendi^ 
, sit colouia ipsa, affertque ad hunc usum confirmandum 
iQd. Sic XV, 29. extr. Quodsi legitur et post xhr^ 
>vxicc interpungitur^ hiatus non offendit LXVII. 947« 

in verbis: naQel&tov Si fiovog cig nQtoQav i(p* avvov 
u&fiTo aiomfi T€ctg x^^^v afiq>oTiQCCig ixofuvog T^g XBtpah 
fg Plutarchum ixd&fj&* iq?' avrov scripsisse saspicoA 
» LXXVIII. 952. c. in verbis: iyivorco di Xoyoi iv Tip 
xiifuxTiy nQoaek&ovTog ^^&ev ccvtov xcctcc d'VQag imvir 
ivg, Reiskius jure offeodit in praepositione iv. Foribos 
lim aedificii non apertis, uti e cap. LXXIX. patet^ quo« 
odo sermones in aedificio poterant haberi cum eo> qui 
»stea denique admotis scalis per fenestram intravit? 
eleas igitur iv et oixijfjum conjungas cum nQoaeX&ovTogs 
eiskius aut iv delendum aut oi Xoyot %Qog avTrjv ovaav 

T(p oixfjfiaTi scribendum esse censet. 

In vita Demetrii igitur ne unus quidem gravior est 
atus , in quo vocalium concursus non possit excusari, 
si huc locum c. XIX referas y quem corrigendum esse 
dit Schaeferus. Sed in vita Antonii ex quinque hiati- 
is duo codicum auctoritate erant toliendiy v. c. .XXXI. 
X., et unus aliis de causis, v. c. LXXVIII., et in duo- 
is c. VI. et LXVIL solus hiatus offensioni erat. In 
^mparatione nulius reperiebatur gravior hiatos. 

In vita Dionis c. II. 958. d. in verbis: jii 8i tv^ 
u Toig avfiitTcofjbaai fiaiJkov rj Taig iCQoaiQia^aiv ovaai ai 
bTai avvayovai Tciv avSQciv Tovg fiiovg dg ofAOiOTtjra, a 
!>rariis ovaac ad ai avTcci additum esse videtur^ quod 

J» 



f 



recte iMnittetor. Ibid. fjtt^i av povp ixopn lon oftiiit If 
Sed c. IIL 959. b. in verlHs: KeUtot tAp SngaxtiMtimXt 

i/iovXtTo t6 nlv&og tt/p iyyev^ nXiop ix^iP ttjg SiptjQf iU \i 
ix€iPfj TtQOTi^ wtVQX^ Tsxomfj Top npBafi&lfOPTa zvc ^tum' 
oiov ywB&q viov avTfj fiofj&eTp nQog to yipog. *H it !4p 
oTofmxv noXvp XQovop anmq tnmpxei r^ Jiopvaiifi \ ytk 
npoTiQ^ adde fdvy ut his ea quae seqniuitiir 'H^ *4^ 
respondeant Xylander autem male post ifnvQX^ iiitflr-' 
pnnxit , nQOTigt^ euim et Tixovap nnllo inodo interpah 
etione sunt separanda. Sed c. XVI. 964^ e. ia veiMit 
Kal TOVTO fiip iffjeiHTccTo y Tag Si nQoaoSovq t&p xni/utim 
&n^€fAnep avTcp d^tdip HXoTwpa ovyypmeu n^l rov j^ . 
pov Sia Tov noXcfiov recte vnlgo post avTp interpHn^iBfc 
8ententia enim est, Dionysium Platoni pranisiane so^ 
xima aestate Dionem esse restitntarunL At, perg;it seri- 
ptor^ promisso non stetit, reditos tamen praediiiram ti 
(i. e. Dioni^ mittere solebat (^quod nt exprimeret Pli^ 
archus , uti bene vidit Schaeferus afferens cap. XVJDL^ 
imperfecto est nsus, cujus loco Coraes an^nefi^^pep deiBl)^ 
censens s^ rogansy ut Plato propter tempus in belio igfio- 
scat. Cw XVII. 965. b. in verbis: Aiystai Si nor&riv 
^icjva Tov MeyaQBcoq IItoioS(oqov StofAipov inl Hiw^Mlm 
iX&eZv in vocalium concarsu ne offende, qaia post fkofd^ 
pov pausa est. Idem statuo c. XXV. 969. b. de yerUi: 
^icov fih aniSwTce ttjv noXiv 2waXip ovSh adiXt ) a ug j'%iA 
post ^vvdXq} pausa est. C. XXVI. 969. d. in verbist 
TifioxQiirfjg 6 Tp Jiwvog yvvaixi (wvoixcip Jn^wrioiv «diiil- 
ipy a Plutarcho quidem fortasse aSBhpfj dtomi^iov p/m^ 
ptam fuit^ potest tamen hiatus excusari, qaia ^iolpwiiw 
aSeXcpfj unum quasi est verbum. C. XXX. 971« lu ia 
verbis : cpoQODv vmcrxvovfi^vov fieTQiOTfjre^ Tcal Q^ittiiipi^ 
GTQUTaiwvy (ov av avTol aavfnfjfjtpoi yipmPTta vnlgo ^(Mmi- 
vfjg habent^^ quod ferri nequit et cum Anon. Sd. ct 
lleisk. in- QtjctTtfavrjv est mutatum. Idem Anon. et^Sle- 
phan. GTQaTCiCQv dederunt pro cett. (TTQaTt^. 4}nod aa- 
tem deinde Coraes av addidit post ojp neqoaqum est 
probandrim. Est enim de re certa sermo sententiaq|Be 
est: eum minutionem bellicarum expeditionum fNromidifiae^ 



— 887 — 

las in futariitn ipsi simul sint decretori , onde pateat, 
m plnra gestum iri bella quain ipsi velint. Quae cum 
t aententia, neque Corais cpnjeeturam fifj avfiy^q)oi ne- 
le Schaeferi iofvfiyjTjicpoi probandam esse, sed vulgatum 
)ptffj^fpoi unum verum esse facile inteiliges. Ib. 971. b. 
srba : ovfinQdietv a Sel ccvto^ xccp ScXXo t$ rcip fistQim 
mjTcu fis/jtpfffiivog TTfq obcBioTijTog. Xylander interpretatus 
»t: quibus ei foret opus — eonfecturunu At tum 
it ^ Sti ccvTm aut & d^iavTov aut airrj^ scribendum erat. 
\ Sti hoc in loco idem est quod tic S^optu et ccvroq ad avpfr' 
w^tp est referendum. Post &rantem pausa quaedam est 
In vita Bruti c I. 984. d. in verbis: pcU.cc SrjfioTfiP 
WTOP olxovofiov viop OPTCC Bqovtov ccQTi xal ^Q(xnjp elg 
}XovT£c TtQoeX&eTv. viri docti^ Stepfaanus, Solanus, Co- 
]es et Schaeferus offenderant* Ego maKime in eo hae- 
D^ q«od Brutus, cujus mater Servilia satis antiquo ge- 
;re erat, v. Plut. h. in cap.^ villici L e. servi filins dici- 
r, TovTop enim non possumus non ad Marcum Brutum 
ferre; deinde, quod nomen Bqovtov additur; tum qiiod 
i€ in loco non de Bruti patre, sed de proavo et gentis 
ve familiae auctore erat agendimi. Negari enim ait 
lutarchus Brutum bunc originem a Bruto^ qui Tarqui* 
os expulerit, dueere^ sed.confirmari, eum plebejum Sff^ 
7Ti]v esse neqae, uti erat pergendum^ a tam nobili et 
itiqua gente ortum. Conjecit igitnr Schaefems : aXXu 

^6t7]V TOV oiXOVOfiOV VIOV OVTU BqOVTOV , €CQTl Si XCU 

xotflf X, r. A. ita at dg post dXla supplendum et STjfioTtjv 
l proavum referendum sit. At elq ex iis qnae praece- 
mt: elq tov ix^aXovTa TaQXvviovq awpceiv nam hic possit 
igitatione repeti, praesertim verbis: ovSiv yccQ — vlovg 
terpositis, valde dubito. Non magis probo^ quod Ste- 
lanus pro ccqxovtu mavult ccQxovTag legi^ qua ex conje- 
nra Coraes probante Sehaefero ccQxovTag rece[Mt. At 
; €CQxopTa TtQoeX&eTv est: eo pr^cedere ut magi- 
ratus sis. Non igitur hic, sed in verbis, quae his 
itecedunt, vitium latere censeo et susiiicor Plutarchum 
ripsisse: a?.Xd SrjfioTffv tovtov (M. Bratum} bixov viov 
^jTov (i. e. hominis novi prolem) oPTa Bqovt^sp 

25* 



^ Qfift ^ 

a^< ^2 9r(Mk>i7v «/$ aQX^^^ ^QO€X&€TPf at Niteiitbl rftt 
eum qai a novo faerit homine ortns m ita pri- 
dem magistratam esse consecaiam. -'C.IV.Mi. 
e. pro Toj Si Bqovtcp ov rccxicDg ^xop ol r^ an^p^ nof^ 
^ovreq suspicor scriptum foisse BQovrffi If ov r<r;p. ». Xnh 
Nam BQovTog etiam in iis, quae haec excipiiiift, Bodi 
cum modo sine articulo legitur. Non minos articalinn de- 
leverim c. X. 988. d. in verbis: '£)u6r Hpyw, (kp^ i 
Bqovtoq. C. XIII. 989. c. in verbis: m fiSp cbmmtm 
tmvwv avtii rj (pQovriQ iiirpeQB non video cor scriptor avtv 
^ (pQovrig ipsa sollicitndo dlxerit exspectaverinqae 
potius ad axovTU pronomen esse additom. Conjicia igitv 
a Plutarcho pro ccvTfi avTov fnisse scriptom^ qood qnia 
collocatione a t^v vmwv fuit separatnm, facile in (mf 
potuit mutari. C. XVII. 991. e. in verbis: ro iiqn^ Ai- 
lavv€i ovx eig fid&og itaQa tov wfiov exspectavefni haoc 
verborum collocationem , nt primum corporis pars^ qoae 
et deinde ratio, qoa ea vnlnerata sit, poneretur, eiga mQa 
Tov SfjLOv ovx elg fid&og, Ib. conjicio pro fuifya ^Bo^fioi&tk Jmh 
XQayovTog 'Ptofiaicrci fiAy dvaxQ. C. XXV. 996. d. in verins: 
rdiog 6 *AvT(ovtov ddshpbg hiatus fortasse est ferendae, qda 
6 *AvT(oviov dSeXcpog unam quodammodo continent notioiieB* 
Non minus c. XXXIV. 999. f. Ttix potestferrL IbiA. Ifgfmf 
ante tiv vitium est opesarum Teubnerianarum pro i^yav» 
C. XXXVI. 1000. f. Reiskius c Junt Valc et An. pro- 
bante Sol. edidit : inotp&iyysTai Sri ccvt^ to tpiafM pro 
vulgato imocp&tyyea&ai x. r. A. Tu etiam pro 8ff serilfiB f 
ex Si. C. XXXVII. 1 00 1 . a. in verbis : ifyQov fjtiv n XfVI^ 
xai dnaTTjXov ij aia&tjatg^ ^ti S* o^vt^ ti Stavoia Minh 
avTo articulum ante aia&riatg addidit SdiaefenuL Hoc 
quidem certum est articulum aut ad ntrumque verbam ad 
aia&fiatv et ad Stdvotav addendum aut ante atramque obuU 
tendum esse. Ego cum de quoque sensu et de qaaqae meBte 
idque in universum dici censeam, articulum non sdrian eoi 
libris (^praeter Sol. ex quo Bredowius eum recepit) ante 
aia&fiatg omiserim, sed etiam sine libris ante Sn&mout de- 
leverim. C. XLV. 1005. d. legitur: rcor !f iJiMv&ifav 
Tovg fiiv dnilve (pdaxoav imo Tdiv noXsfAltov fucKlop ^lmi^ 



— 889 — 

peci avtovq xccl ^ag* ix^evoig alxfJiMkmovq etwu ical •Sov-^' 
XovQy naq avTtp S' iXBXj&iQovq xal noXlrccqy abi in verbis^ 
ixo Tciv noXefuoov fiaXkov fjhxnt^vai avrovq offende. Qnid 
emm hoc sibi vult: eos (^captivos^ magis ab hosti-* 
bas esse captos, cum ipse cum amicis eos ceperit? 
£t si verba ita explicas^ ut ad miseram hostium condi- 
tionem servitutemque qua a ducibus premantur, referas, 
hoc^men quomodo dici possit: eos captivos a ho- 
stibas redditos esse non inteliigo. Deleas igitur 
ennrovq, ut sententia sit: ab hostibus potius capti- 
vos fieri et servos^ secum tantummodo liberos 
versari. Qua de causa eos custodia et vinculis liberavit 

'In vita Dionis igitur ex tribus gravioribus hiatibus^ 
qai non excusari posse videntur, unum tolies codicum 
aactoritate c. XXX. et duos e conjectura c. II. et III. 
In vita Bruti ex novem ejusmodi vitiis quinque etiam 
aiiis de causis videbantur emendanda, v. c. I. XIII. XVIL 
XXXVII. XLV., et quatuor solins hiatus causa^ v. c. IV. 
X« XVII. XXXVI. In comparatione non est hiatus. 

In vita Arati c. I. 1087. e. nunc haec leguntur: 
ipikuvTov yccQ avSQoqj ov cpiXoxaXoVy navToq ael ^eXTh) 
cevTov rjyBTa&ai. Vulgo contra: cpiXavTov yccQ avSQoqy ov 
(piXoxdXoVy navToq ccbI ^iXTioTov riyeiGd^ai* Xylander hanc 
esse loci sententiam arbitratur: Tu quidem, o Poly- 
crates, vir es praeclarus: sed nimis tibi ipsi 
placeres, si tantum tibi tribueres, ut non Ara- 
tam potius imitandum tuis filiis, quam te pro- 
poneres. ^^Ac videntur'^ pergit ,,ilia verba; navToq d^l 
fiiXTiGTov non vacare mendo » sed deesse iavTov aut ali- 
quid tale. cpiXoxdhov autem est optima et nobilissima 
exempla ad imitandum aliis proponere , non temere se 
ipsos, neque semper.^^ Anonymus conjecit /9£Ar/(o amov 
^eZa&aij probante Solano et Schaefero. Reiskius dedit 
fiekriOTov pro fiikTiOTov ^«laudis cujusque principa- 
tam appetere, velle primus haberi in quocun- 
que genere virtatis.^^ 'Hyeur&ai censet hicnon idem 
valere atque vofiiCsiVy sed aQx^cv^ ijyefAfhvj aQxvyoq 
€ivaiy primus exempli, instituti^ coepti auctor 



~ 890 — 

esse. Coraes deniqae conjecit ^XTttrtw autar, tm 
Schaeferus oppoDit, tum napToov scribi debere. Sednkihi^ 
his omnibas conjecturis missis^ quae vulgo leguntor, rede 
babere videntur. Sehtentia enim eorum est: hominis 
enim sibi ipsi nimis placentis, noo virtotaii 
amantis est, cujusque semper ut optimum, da« 
cemesse velle sive cuique se ut optimum prae- 
ferre. Ergo Polycrates et Pythocles aliis exemplis de- 
bent uti, nec suam tantnm rationem sequi. & 11. 1086L 
a. pro: 'ECv^ei Si xal vov viap ccvrov av^leTv *uig€crop ma* 
lim scriptum esse tov "Aqotov aveXeTv, uti paulo post pro 
HgotpavTcp Si Tcp KXeiviov aSelcpcp y^afififjiivfjqi t^ aSeinp^ 
KkecvTovy -nisi bic hiatum ut necessarium in ejosmodi lo- 
cutionibus excusare vis. C. IV. 1088. e. i^ov ante ouibr 
vitium est typotheticum in exempl. Teubneriano pro Hpyoif. 
Sed c. y. 1089. a. in verbis: to Si (scr. J") i§oo&ep4hpos 
imo xXifmxcov ov navv aviq)ixTovy non omnino probo^ qood 
altitudo non valde inaccessa i. e. nicht sehr unerreii^bar 
dicitur. Exspectaverim potius: non ubique, sive noo 
ab omni parte^ suspicorque pro Tidw scriptam fuisse 
itav. C. XX. 1035. f. hiatus in.verbis: nQo rov^xaioih 
fi^vov VQvi^oq non ofifendit. C. XXXIV. 1043. a. in 
verbis: Jioyiviiq iicefiyjev imoTolijv eig Koptv&op i^iat^ 
G&at TTjQ noXetog xeXevatv Tovg ^Axatovg , inetS^ ^jt^ata^ 
an^&avevy displicet inhiSri, Causa enim potins eat indi» 
canda , cur hoc juberet. Scribendum igitur fuerat imif^ 
quia quidem. C. XL. 1046. a. in verbis: i^ovai» 
dvvnev&wov (in Teubn. est male dvvnev&wov') o^^jiqatQQ 
Xa^cav Tovg fdv iv ^ixvoovicc icp&aQfiivovg dnixTstve, tovq 
S* iv KoQiv&cp netQoifievog dva^rjTsTv xai xoXd^etv i^rf/Qi' 
atve To nXrj&og displicet icp&aQfxivovg. Nou enim de per- 
ditis, minus etiam de pereuntibus hic est sermo. Conjick) 
igitur Plutarchum necpaafxivovg indicatos sive accaaatos 
rerum novarum studii scripsisse. 

Numerabis igitur in vita Arati* quinque graviores hia- 
tus^, ex quibus unus c. I. librorum auctoritate, trea aliii 
de causisy v. c. V. XXXIV. et XL.^ et unus c. II. pfo* 
pter vocalium concursum videbatur tollendus» 



- 891 — 
b vita Galbae c IV. 10&4. e. nunc kgiturr m 

taziw. 8ed pro fuvovftevj quod Schaef. probante Cora^ 
de 8U0 dedit , vulgo fAivotfiev habent et in iia^ quae se-^ 
qmintiir fi^ fM^vdvrcov jam a Corae editum est auctoribua 
Bryano et Solano. Reiskius voluit ovxiri fuvovreDVf, Lipr. 
sios ov fjiev6vT(av. In Junt. et Ald. est solum fisvdvxam 
fiine negatione, quod Crat. correxit in fuvovvoyv* Exempl. 
Paris. praebet iiuvivTwvj quod Bryan. sequitur et Cruser. 
expressit: furientium jam est In Bodl.5. autem est 
fuvovTOPv. Faehsius in animadv. ad Plut. Opp. tjSri Sui" 
fiomovT^ffv vel KVfimvovTiov vei fii] fievovTtov vel fiuvivToav 
conjecit. Equidem primum optativum fUvoifjiev defende- 
rim, quia non a Cvrelv pendet, sed sententia est: si 
forte fideles maneamus. Deinde pro fievavnmf cour 
jido legendum esse fieklovTioVf quod verbum quam saepe 
Gom fi^eiv permutetur , non est quod pluribua exponam, 
Bt sententia sit: consultare de hacre Neroni^ 
etiamsi fideles maneamus, tamen idem. valet|. 
ac si ad defectionem nos paremus, ita ut post 
NiQOiVi interpungendum sit. Pergitur autem tum opti-* 
Qie: ois oiv vnccQXovTo^ ex&Qov N^Qiovogp C. XJ& 1063. 
n. in verbis: t(Av oixeTdv iStoQtiaaTo Tovg ei&iafiipovQneQi 
ficurav TiyefjLovi ifAfjbehig vnovQyeiv pro tiyefAovi exspectap- 
^erim SeanoTTj. Plutarchus igitur fortasse iryefioaiv scri- 
psit, ut esset: qui consueti erant ducibus bene 
ninistrare*, quali hominum genere Galba tum ut impe- 
rator indigebat. C. XXIII. 1063. c. in verbis: roaov- 
voQ ofifiQog xac tptpog i^exv&rj eig ro cTQUToneSov xai rijfir - 
noXiVj Plutarchus fortasse eig xo oTQaroneSov i^exvd-fj xai 
tifv nokiv scripsit. C. XXIV. 1063. f. in verbis: 'iSW J.i 
tovTOig OverovQiog xal BaQpiog , o fJ^. ofrriowi , o Si rc(r- 
leQiZQiog {jovTa> yccQ xakovvTai oi Sioyyihov. xal SionTtigiop 
unfiQeaiag TekoivTeg^, vulgo pro Siayyilm et Sionvf/Qiop 
exbibent &' ayyikoyp et Si' onTiiQm, Emendationem 
Bryan. et 80I. ex Constantino commendaverunt. Secutus 
est Reiskius. Equidem in hoc loco nil nisi . interpreta-, 
mentnm verbonim latinorum optio^et tesserarius mihi 



repeiisse videor, qaod non a Plutarcho, cqjiB temp^fnlm 
lectores hoc hominnm genas minime ignorabant, sit proilD- 
ctam. C. XXVIII. 1066. a. in verbis: r^ Si Ileimm^ 
fj ywfj iXa/Sep Ovegavla Se^&eTaa Junt. Ald. Crat FraB- 
cof. vitiose ov xijaviov praebent, ande Bryan. OvE^Mtw 
dedit. Lipsias aatem ad TaCit. Histor. I, 47. reposnit 
OvBQceviay qua in re eam secatas est Rdskius. Soli- 
nus deleri vult Serj&etaa. At Tacit. 1. all. aperte didt: 
quaesltis redemtisque corporibas, ita at ^tf^efbii 
locum suum bene habeat Verborum ordinem tamen mn- 
taverim et HXa^ev Ovegavia i] ywij Ssfj&tTaa scripamiBy 
in hiatu Ovegavia fjywrj minus offendens, quia post Ov»- 
Qavia pausa quaedam est Tacitus 1. all. etiam Vera- 
nia uxor habet C. XXIX. 1066. c. in verbis: ^YfUQU' 
nofievog Si T(p yiiQtf axQi tcjv onXojv tcccI tiHv oTQonrevfi»' 
Tcov axQCCTog fjv xai aQxaiog avTO3eQdT<0Q y Reiskioa bene 
pro vulgato vfceQetSofievog ex Bodl. 5. Junt Ald. et Crit 
{m^inofievog dedit explicans hoc verbum per sabver* 
sus, labefactusy et Schaefems £/(>« item non male 
interpretatus est: si respicias arma exercitasqoe, 
nostrum : bis auf Waffen und Heere, ea vi, ut in his siiisl 
intelligatur eum integrum et antiquum imperatorem faiMe, 
et opponautur homines^ quibus ndvra tcc nQdyfjLcera m^ 
Xovaiv iavTov naQeixev. Hiatus autem ante ixQi non af- 
fendity quia post yi^Qqc pausa est. 

In vita Othonis c. I. 1067. a. nunc quidem legi* • 
tur: dn^Sooxev oaa fiij nenQafiiva Tciv TmjfjLatu^ fytdcrov 
i^evQiaxev, sed Junt. Ald. Crat. habent: oaa fiif n9nga]^ 
fiiva T&v nQayfidrcov STcaaTov i^evQiaTcevj qnod anam V0- 
rum esse arbitror. Constat enim graece dici nQdvTeaM 
Ti Ttva^ ea vi, ut sententia hic sit: quae quidem bo- 
norum a singulis (qui ea possidebant} exacta vi- 
debat C. V. 1068. e. in verbis: Aevxtov top Oifmir 
Xiov dSelq)bv minus quidem ex causa supra commemorata 
hiatus offendit, potest tamen etiam Aevxiov top iStliphv 
OviTeXUov conjici, uti eod. cap. legitur dSeXfpop Omom- 
atavoi. Ib. 1069. b. in verbis: v^Qec Si xal xo/in^ ixafif 
n^X^tv i^ovXovTo nQoanotffaaa&at Tag XeerovQyieeg c&^ jcjpsfr- 



Toif^ AmxStovpTsg 9 ovx (og u9v9ccro$ fpiQBiv. prinmm Reis- 
kfMB offendit qoaerens: oum Tcofjmtp in d/nnezopp vana 
gloriatione Otr vestitom soom» otpote qoi:,omatior 
et splendidior erat , qoam reliqoorom mititom. Deinde 
SQspicator: ifiovXovro npoam noifiaaa&aii conabantor a 
se amoliri monia militaria. CoraSa aliquid exci- 
disse opinator, Hasios ad inafinixeiv (pavkpTfiTa aot tale 
qaid deesse censet et pro nQoanoifjaaa&ai mavolt aot 
npoanoetfad/upot simolantes aot Tqt nQoanoirjaaa&ai rdg 
ksitpvgyieeg. At Coraes verba recte stroxit: dnaiiovpTeg 
ng€KFnott/aaa&ae Tog XBirovQylag \. e. XiyopT^g fiij nQoarj^ 
»eip avToTg nQoan. L sciL sobire monia, nostrom: sich 
der Kriegsdienste anzonehmen. Qood aotem objectomad 
inafini/eip attinet , ego neqoaqoam com Schaefero r^ 
Tcip XsiTovQyi&v dna^iooaiv soppleverim neqoe magis verba 
explicoerim: volebant videri tegere laborom de- 
trectationem insolentia et jactatione. Minime 
enim volebant videri tegere , sed rem revera erant te- 
ctori insolenti modo. Scribas igitor: v/iQSi Si mi xofinop 
inafmix^tp i^ovkovTo x. r. A. ea vi ot sit: soperbiae 
etiam vanam gloriationem addere volebant. 
Nam inafinix^ip proprie est: soper veste aliam in- 
doere vestem. Ib. in verbis: ixipSvpevae fjuxQov iX" 
&6pTa (^scr. H&opt'^ dpeXetp avTOP Schaeferos de soo 
fuxQov dedit pro volgato fnxQOPy afferens c. YI. extr. At 
eodem jore fnxQop legi posse sopra jam vidimos* C^ IX. 
1070. e. vocaliom concorsos erit excosandos in verbis: 
Alxiat Si nhioveg alXat vn dklcop XiyovTaty qoia verba; 
aXkat vn dXkmv non apte poterant disjoogi. Ib. 1070. 
f. in verbis: ToTg aTQaTevfiaaiv dfupoTiQotg naQlarapro 
(^scr. naQiaTapff^ oQfiai noXXai elg tccvto avpek&etp vulgo 
iig ante eig legitur, qood Coraes asteriscis inclosit et 
Schaeferos delevit memor Kriigeri praecepti ad Xenoph. 
Anab. I, 8, 10. dg consilii vim habentem infiimivom re- 
spoere. At confer ex Anab. I, 5, 10. et II, 8, 4. et 
retine <Ag^ ante qood verbom hiatos minos offendit ^ quia 
paosa est. C. XII. 107S. a« non offendes quod vocales 
ooncurront in nomine certo et definito: v f*^ OvttekiJov 



— 8M ~ 

!^(Mra|. Sed c. XVII. 1074. d. m verbis: nal /ma^fim 
oi aTQCcticivcei elaiiuaop in^i tag &vfctQ, ordo vtirbomi 
olim alius et qaidem hic faisse videtur, at fASt» fio^ aDlte 
daineaov esset collocatom. 

Ex quinque igitur hiatibus in vita Galbae obviia muui 
e codicibus, veluti c. IV., duos aliis de causis, c *XX. et 
XXIV.; et duos propier vocalium concursum corriges» ati 
in vita Othonis ex quinque ejusmodi vitiis tria codieiui 
auctoritate tolles c. I. V. et IX., anom aliis de caosia c. 
V. et unum hiatus ipsins caasa c. XVIL 

Quod autem inJis quae disputavimus de vitLs Plot^ 
archi y satis demonstrasse mihi videor , ab hoc qaoqao 
scriptore vocalium concorsum diligenter esse a^itatam,: id 
non minas in ^ ^ ^ 

Capite quiuto 

de hiatu in Plutarchi scriptis, qnae Talgo moralU 

dicaBtnr 

ostendam. Nam in his quoque scriptis non quidem sea* 
per eandem , sed tamen satis magnam cnram ib hae re 
a Plutarcho fiiisse adhibitam non negabit, qui singabl 
libros studiosius perlegerit Perspicies antem minvs qui« 
dem studium quam in multis aliis ejus scriptis, Bediamen 
studium aliquod ejusmodi in 

Qnaestionibus Romanis^ quem librum ex histo* 
ricis primum hic perlustrabo. Ita cap. 111. qaidem p< 
S64. b. haec leguntur: JiCi r/, noXk&v orroop ip^Ropif 
tfccMP ^AQxifuSoqy eig fiovov rov iv rip nakovfAivip Hatgh 
9cUp arevoDnfp avSQeq ovx elaiccaiv^ sed hiatus potest eiMf 
sari, quia fiovov ita post elq et ante rov coUocatum noa 
aliter erit explicandum, uisi ita ut sit: in solum sive 
unum templnm idque templum per zov^atevam^ acca^ 
ratius describatur. Quod si factum est, post nemowf 
pausa esL Minus autem etiam offendit vocalium . concor» 
sio c. Xm. 866. e. in verbis: ztp Xe/ofi4vqi'Ov€ig9i (eoi^ 
Pet. ov€Qe}y quod intelliges si ex nostra ratione flcripae- 
ns T(p XfyofAivq) ^lOvdget.^^ Non tentaverim etiam vefbi 
c. XIX. S68. a. ^iu xi xbv *IctvovccQiov (^Pet *I6vmtp0m^ 
fiijva viov irovq ccqx^v Xccfificcvovai'^ qiiia haec wttm^.hmft. 



• TW-. va. 



_ 805 — • 

tam iurcte ebhaerent, ot in hac propositA qnaestione vix 
Aiitari potue t. Sed c XX. 868. e. in verbis: rqpr ovp 
faij^ifniv wq ieQCCV ^AfpQodirfi acpoaioifVTai* xai yag ijp pvv 
Mov^av *A(pQo8iTf]v xaXovai^ MvQviav vonaXaiop (^ojg 
ioi^ltev^ (ovofic^ov. Palat. ieQav 'A(pQoSixifif habet, iinde fe- 
oerim: rijv ovv fivQaivtiv wg 'jitpQoSivf^v eKpoatovvrnu deleto 
verbo ieQav. In iis enim quae seqauntur, nOn tam id 
probatur myrtum Veneri fuisse saeram , quam Yenerem 
antiqois temporibns Myrtiam fuisse appellatam. Idem me« 
moriae prodidit Plinius in Hist. Natur. XV, 19. scribens: 
Quin et ara vetus fuit Veneri Myrteaey quam 
nunc Murtiam vocant. Ergo Myrtum ut Venerem 
repudiabant Loco Plinii motus etiam Xylander in ver- 
bis quae haec excipiunt MovQviav conjicit pro MovQxia»^ 
recte addens (og ^oixav ad id esse referendum^ quod 
Graecorum v in Latinorum u sit mntatum. C. XXIL 
869. a. in verbis : oxi r^ fAh yivei ^Elhpf i» Ile^Qai/Sice^ 
^ Qag iaroQovatv^y Seafiag S' eig 'IraUavy fortasse oiim 
ro fiiv yivoQ scriptum fuit. C. XXV. 870. b. in verbis: 
OQi^ovai yccQ oi neoeaaoi zag ccQxag' oi Si uera rag aQxag 
UQiTioi ovTcgy ovx ixov^yc Tct^evy scribendum fortasse ovTcq 
oQTioiy ut sit: quippe qui pares sint; post quae 
verba pausa erit. C. XXVI. 870. f. e conjectura Xy- 
laadri editum est: /iiovov ovv to kevxov eihxQivig xai afjur 
yig xai ccfiiavTov (Pal. evfxiavTov) icm xai fiatpfi ccfAififjTov* 
cum vulgo et ap. Wyttenb. pro xai fia<pp legeretur ^<pp 
xcci» Xylander autem hanc conjecturae attulit rationem: 
posse sane inquinari aibedinem^ sed tincturam 
(nisi sola aqua sordes exhalantej non facere lanam 
albam. Eadem de causa Mez. probante Wyttenbachio 
conjecit: ccfjuxTov pro afiifATjrov ^ quod tamen legi nequit^ 
quoniam idem est, quod ccfAeyig. Ego vulgatum probave-^ 
rim: icfiiavTov ioTi ^cccpfj xai ccfAifjLTjTov y ut sit: quod 
sine macula est et colore et inde non imita-* 
biie. Quod autem Xylander his opponit: posse inquinari 
albedinem^ hoc nil ad rem, nam quod est inquinatnm, 
non amplius est album ^ de qno solo hic est sermo. C. 
XXX. 871. e. in v^rbis: iv Tq> tov 2ayxrov ieQtp for* 



— 896 — 

tasse kq^ est delendoin. Cap. XL. 974. a. in brevL bfai 

qoaestione: Jia ri rcp leQ^Z vov Jtbq ovx i^effTtw ^ tSsMrf- 
&Q(p aXeicpBG&at ; hiatus minus offendit^ quia vix poient 
evitari. C. XLI. 875. a. in verbis: 8ip xal rcip wmpi^ 
rayp noXkcc roTg nalaioTg, JSv^Xkioi (Xyl. mavult JSvd- 
hoi) Tcal BovfioXxoi xai IIoqxioi fjaccPy cjg ^cupeaTiiJias 
cTqtjhcv. offendit ^(rav ^ quod non tam ad JSviXkioi etdy 
quam ad rwv ovofiaranf noXla est referendnm. Fortasae 
omnino a Plutarcho copula non erat addita. C. XLVIL 
S76. b. in verbis: /iia ri xo xov ^HjcfaiGxov hsQovd^m' 
IjtcQg o 'PDJ/Avkog iSQvaaro ; videtur legendom esse : rov 
'HcpaioTov To isQov , uti c. XCIV. legitor : //ia ri roi 
^AsxXri%iov To ieQov ^§o) noXBcog icnu C. LIII. S77« d. 
in verbis : kisi Sk JtvSoi fiiv fjaav ol Tv^qtjvoI i^ o^x^ 
multo aptius ii aQxvs post ^acof collocabitur , qoia i^ uf- 
X^g potius cum ^vSoi quam cum Tv^vol est conjangah 
dum. C. LXXII. 881. b. in Verbis : qmg yoQ ioTip f 
ivTog "ifjvxv 9 ^^i SeT t6 {iih auctor. Ald. Bas. Xyl. et . 
cod. E. Wyttenb. et Hutten. pro volgat ror} avmpnf 
xai cpQovifjLov. aei avaitmTafi4vov avTtjg elvai xai S^hQXOQf 
xai fjLTjSinoTe crvyxexketa&ai , fitjS* anonveofAevov. post iu 
videtur xai addendum esse^ ut sibi sententiae hae roftt* 
nemafi^ov eivat xai SeSoQXog et fifjS^noTe av/x&ckeXa^fU 
fAflS' anonveofievov eadem ratione respondeant^ qua aopra 
in qoaestione aei Tovg XafinTiJQag aveqpyfiivovg elpcu et ro 
nojfia fjLfi imxeTa&ai. C. LXXXIV. 884. c. in verbis: «6 
Mvacov f Pet. Miaani) nQog XiXojva tov aocpov eineTvXiysm 
iv x^^f^ci^t &Qivaxa Texraivofievog. hiatum pausa excoaabiSf 
nisi x^ff^^og erat scriplum. Diogenes Laertios certe I9 
106. in simili narratione &iQovg scripsit. Ibid. 884w e. in 
verbis: avfififjaeTai yccQ, iTi nokkov cpoDTog vniQ yi^v ovrofi» 
xai Tov fjkiov xaTaXdfinovTog ijfjLag ^ fAf]Sinco ^fjLiQcev ofu^ 
yeTvy akka (^scr. dXl*^ eTi vvxra (^scr. vvtcr^ ehfcum deett 
aliquid. Non enim recte dicetur: crvfifiiiaeTai o/wloyil^ 
^fAfjSinco ^fiiQav elvai, cum nesciamus qui negent .dieM 
adhuc esse , qui non alii atque mathematici emnt y qn 
diei et noctis discrimen in appulsu centri solis ad hori- 
zontem coustituerunt ; quam rationem PlotarcluiB in eo 



— 397 — 

at refellat. Xylander aatem verbSy qaasi ^tv esaet 
itaniy ita vertit: Fit enim ista ratione, at diem 
e negare et noctem etiamnam darare coga- 
r fateri/ cum adhuc infra terram multa luce 
nente sol nostram plagam illustrat. Et sane 
i quoqne post [xrid^no^i videtur S^tv exQidisse^ quo re- 
to c Petav. AJd. Bas. pro xmkQ yijv &cn\io imo yfjv 
ue post sed ante rjfjLccq interpungo^ ut sentehtia sit: 
nc mathematicorum rationem si sequiiiiar^ 
lidet,. ut si solis centrum nondum ad cii^cu- 
A finitorem appuler^t et hac de causa etian 
Ita lux adhuc infra terram sit/ etiam sole 
1 collucente et terram illustrante nos opor- 
t fateri nondum diem, sed adhac noctem 
le. 0. LXXXVII. 885. d. in verbis : ro yccQ doov 
otv\\y\. mavult xvqiv^ ixdXow ol naXccioi* Sib xcd 
u KvQivov ovofjLaa&fjvai 'Evvdhovy pro Kvqivov cod^ 
• exhibet xvQiovy et Ald. etBas. xvQev, quod non pro^ 
dum. Sed quod idem Pet. ante ^EwdXiov articulnm 
addit, placet. Sententia enim est: Propterea 
am dicunt Quirinum nominatum esse id» 
)d bellicosum est. Conf. de hoc loco vit. RomuL 
26. e. C. XC. 885. e. haec leguntur : xwi di nawcav 
xara tc5v tfomv iitoXHfifjaB. xccl yiiQ ovrog avt^ cc€i 
Xcc TtQccyfjLUTcc nccQ^axBi xccl 6 K^Qj3€Qog\ xcckinl nccaij 

jlixvfjLvlov natdbg oicjvov Scd xvva q>ov6V&ivTog imb 
' *Innoxo(ovTiSciv y dvayxaa&eig fidjcv^ awdyjatf Tciv r* 
^Dv (plla)v noXkovg dni^aXej xai Tbv dSeXq^bv ^IcptxlAa^ 
\ iri verbis jure offendes legens: etenim hic Ci. e. ca- 

in universum} multa ei semper fecit negotia et Cer- 
os et alius canis. Erit certe dei delendum^ quia duo 
;ularia Herculis certamiua cum canibus solum afferun- 
j ex quibus nequaquam concludi potest, canes sem- 
r Herculem vexasse. Satis autem constat, quam 
pe a librariis dei sit additum. C. XCI. 885. f. in 
bis Si fhoc recep. Hutt a. Xyl. vulg. abest} ov cbro}- 
ov (paaiv €ivai T(p otx(p^ fitjSevi MavXe(p ovofia MaQXov 
ia&ar^ scribe Tb ovofucy est edim de certo Marci illiua 



Manlii nomiiie senM. C. XCIII. S86. b. im vtMBi.d 
Xiyei aXf^&cig 'HQodcogoQ fortasse pro ceXij&oig Tui$idi6 le- 
genclum, haec eniin saepisisiine inter se permiitantiir. ' 

Qai igitur hoc in libello legontar qoindeeini gnn/io» 
res hiatus partim ex libris, veluti XX. XXVLetLfXXXVE) 
partim quia aliis de causis oSendunt , velati XLL LIIL 
LXXXIV. XC. et XCL, correxerim et partin qnia wi» 
les concarront, ot XXII. XXV. XXX« XLVII. LXXILet 
XCIII. certe netaverim. 

In Quaestionibns Graecis 4% I. S91. d. iegitBn 
oi fiip t6 noXizevjm o/Soipeovra xcu ixttror &w8g9Q -^onr. 
ubi cod. E. post noXirsvfju» spatiom habet onios vati* 
^ySane/^ lAquit Wyttenb. , sententia desiderat ixotfrtgvd 
vifioffT^q. ^^ Hntten. ixovces facile sappleri posse 4M)nteih 
dity quod ei minime coacesserim.' Ti| acribe: oi fiim$ 
TCoXiTevovtBq. C. II. 891. f. in verbis: Tor 8i Xd&ov im 
rovTov ov Tccc&ccQOv vofu^ovTsgy ce(paHTtovvTo. fortasw dis 
vofii^ovTig ov xad-ccQov scriptum erat Minus offendit Ui^ 
tos c. IV. 898. a. in brevi ista qoaestione qnippe qoM 
simui ex aKonim sententia proposita fingator : Ttvtq fr 
KviStp oi ccfWfjfiopBg*^ xal Tig 6 ccfpeoTfiQ'^ CL IX. 898. e» 
in verbis: ro 8* aXrj&kg oix ^xet ovTc$g fyrtaaae ovx €£- 
Ta)g ^x^t erat scriptnm. C. X. 893. a. in verbis: im 
yovv avaSQafiovra fifye&og Xdfip xai Stcctpvyfj t6 fikiKU^ 
G&at imo Tmv intyevofi^oov y Wy tt. conjecft itti9B§Jtopiii/m^ 
quod probat Hutten. Equidem maiim verba vnb rmi»' 
yevofiivaw omnino aiiesse. JMelius enim tom expUeator, qnid 
cpv^ifAfiXov sxt, quia cnm in iis quae antecedunt, scriptnm sit} 
wv intovra roi^^ ^Xaarovg tcc ^oaxslifmTa xoXovei xai aSatA 
xat XvfmiveTat rijv c;t/|^(7/f/ quisque ad/SXcimea&ai aap^ebit 
imo T<DV ^oaxfjfidTanf sive firjXanf. At imo zmv haywoftivB^ 
quemque qui accedit significat. Aut igitur cum Wyttenk 
et Hutten. imo rmv iTctvefiofi^vaw est scribendnm ant quid 
malim haec verba suntdelenda. C.Xli. 893. b.inverbi8: 
TQeTg ayovai JeXcpot ivvaeTfjQ^g xaza ro i§igy polMt 
conjici TcoTa ro iiijg olim ante iwamjQiSceg coUocirttti 
fuisse. Minns offendo ib. 893. c. in verbis: ^ Smofm 
(scr. ovofi^ ^v M' C. XXI. 896. b. in verUg? mk 



^QiOvq yvwatxctgj fortasse nai ante intfuifav exddift, 
r lio€ sane orgetar Tyrrhenos non solom in Laeonieani 
ireniasey sed etiam eam feminis hujus terrae rem ha- 
ae. Minas offendo c. XXV. S97. b. ia verUa aXi^ 
p fiiv xixXijrai b aXffora xai nolpp ;ir^oM>y fiprjfiopw» 
'ofiiswa S^Spaxcig * qoia post x^Xi^iu paosa qoaedam 
y nti e. XXVIII. S97. d. in qoaestione: T/ A7 non 
k Tewcdioiq €ig ro roi Tivov (Pet T^v") U^ wx 
nw ovXffTTiv da^X&tiPj ovS *Axi^i^^J^oig #r r^ /0^ /<^^ 
pm\ sed ib. 897. e. pro naoejrjrvrfaiu iwl rwpolxerApy 
g X, r. 2. fortasse rcjp olxer^ ipi scriptam foit. C« 
X. 998. e. in qaaestione: Tig^^ lu^ Sg^xf^ 'Apai^ 
axrv 9 non oCmdo in hiato y sed in nomine '.^^wrA 
y qood inde ortam esse dicitor on — aoag f&tpro lugi 
Toxop rovrop oi "AvSoiOim Pro *Agaipov aotem eodd» 
9. Yenet et in fin. Pet *Aoapovj habent, ta scriiie 
fcoif. C. XXXIV. 998. e. in verbis: roirt^ ovp xtcrk 
yr noofT^/e -noo&Hivg ^l^tex^aiog^ roirrcp a Wytteab* 
E. est receptom pro vnlgato : ravrti, Petav. habel 
rar, onde eqoidem rrjir L e. xX/oHop fecerim, ■( sea* 
la sit: hoc igitor (sc na%igiom} appolit ete^ 
I certe lectioni rctTe» mslto erit praefereodoak C 
XVn. 999. c. in verbis: ^ix^oa ya^ mrr^ ^AchiUT) 
iofp j T{ ffuua, }j^€Tai Y^yow^pai 'Mog rtfp xoXtp^ a^^MU^ 
Ti ukv rtiP ur;jioa rov HoampSom » JSrgtn^ixijfPf axo» 
rorrr/ Sk f <cr. ^ ) viov Effixxov^ ^Axffnoga* eod. E. ha* 
'Sjrrrror et W^-ttenb. inde conjieit aBCiqaiorem leeiio* 
[fmsse^E^fi^i^iov i Axurroga. ot prian dao voeiMaa 
frsis correctoribfK orta sint Ceoset eoim et hie el paato 
i nomen *E>frnm e«se ddendom dieitqae ljtmif\ 
i inteyieeBdaffl. filium Polycr&hL Hoe qoidem 
viiii qoid iDe«<e in ju nia i ioue recteqoe ad %'erba 
I seq«flnt«ir b 4» z^tr^sfrrt-fv ^ay^ %ituji£i» obi imet4.tL 
roirov abe«< tjwj^*: Uto$ laeasa dttorom verMom WjtL 
rripmt : tr/tiO^ ca|rfti« BJHraciMem mb saCis e%\ 
\, Sjed caar etiam in iis qoae 
s w wMe dKi ^mem wi. 



- _ 004 - 

lem y hic revera vlop intellexerioi EpUpp^ filiMm «-cl 
vulgatam retinuerim. Hiatns pansa excosatur. Ili, j|Wk 
d. in verbia: avyyipetg ancttnaq avt^ ormg. . Wy ttwk 
cnjt^ ex E. recepit pro vulg. avrmv. Sed ego mnN^ 
scripserim: inter se cognatos^ C. XL. 800^ e. in .ra^ . 
bis anoiCTeivat Evvoctop ne dabita ex cod« Pet« artiealip 
ror praefigere^ uti infra 301. a. in verbias #rirv»ifirt< 
vai csvToTg tov Evvootov Plntarchus cdm^ nmjinifiMfvm 
Tov Evv. dedisse videtur. C. XLL 801. b« in . verUa^ 
9cal T€Xomav vlov ayaya>v kv Ttj Botwrl^ | ' anMaun .^. 
*EXd(ovi xai To naiSiOV 9cai flrimTy. cod. Petf makl m); 
Texovca viov ayccyoma iv rfj B. habet, hiatos %ai4fl|| 
BouoTiqsy aniSome pausa excusari potest» qmie port Amo^ 
Tifj^ est, malim tamen tlg t^v Boifarim. legii qni^ . aotcil 
haec sunt dicta: avila^ t^ rkavxdeev «/9 ^pfg ptdigf^-n 
quibns eam in Boeotiam duxit C. XUV^ «80 1« 4- hi 
quaestione: Tivcg iv Alyivfj ol fAovwpayoi^ hiata|,.vi4etn 
ferendus esse, est enim proverbialis cUctio, ▼. Bniiipii' 
Adag. 215., uti c. XLVIL 302. c in yerbia:. t6 tv 
imaxonov *AQTifuSog Uqov. quia T^g imaMonov *Jl{ftilfi§S0^ 
quodammodo unum est verbum. C. XLVIIL. SOS. i|»u||i 
verbis : av€}jovTog Si rov &9oify Sva rciv {Hjpeiofi^^fViP.ttQt 
nalhxStov (pvXaxa notBTa&ai hiatus pausa excosatip^ fH^A 
etiam dicendum LI. 303. a. de verbis: nfMtxdiiftff^jlif 
Twv ayg&if ([scrib. c. Kaltw. et Wyttenb. qai flimijjii ^ 
Plat. Legg. III, 385. b. c. 586. 587. alfert et l|uib 
Od. I. 112. et II. Yy 217. ix t^ oQoiv} ^g ny ,wAii 
axQaat StceTQaq^^at liyomtVf ubi post mSid pauajl-^Ll^ 
Ib. 303. b. in verbis: o&ev antot axQoSeg fatmfPc^iaaSsjf* 
aav Wyttenb. ex cod. Pet. et E. non male oi fjjgAlti 
dedit, quamvis Hutten. dubitet, num axQ^g in geii*.BaWf 
dicatur. Mihi autem tum omnino ante csxQuikg .'s^Aiaik 
/ULeTcovofida&fjaav , cujus loco Wyttenb. non jrecte ez ^^ 
mavult incjvofjtda&rjaav , coUocatum fuisse yidetor. j|Mt^ 
habet vitiose anoiot. C. LIV. 303. c. variMi: xak fAiHkm^ 
yefiiCfiiv TTjv vavv *A(pQoSiT7} ixilevaev vSa^. ififfffJMiiuifftf^ 
xal fifjSiv aXko nkeTv ttjv TaxiaTijv ffcta&j^g Si stai fifili^ 
vScoQev iv&ifAog iiinlevaev, Wyttenbachios aic e coii^Wti 



— 401 ~ 

;dit. Vulgo enim riiv vavv ignorant et pro *A(pQo$iTfi 
'^levatv exhibent: t^v ^AcpQoSivfjv x€?^v€{Vy quod ferri 
>t«st, si post n^Kj&siq deles 5h et interpunctionem post 
txiOTTjVy ut sententia sit: credens Venerem sibi 
rnaturo scil. navem maodare^ ut aquam neque 
liud quid importans naviget celerrime etdeinde 
srgatur : Tcai %o)y.v y vSojq ivSifievog: et multam qui- 
em aquam importans ancoras solvit. Cod. Pet 
lim non male pro i^inXevaev exhibet i^iXvaev. Ib. 303. 
. autem in «verbis (pcciverai ovx ^va nXovriaat hiatns mi- 
is oiTendit^ quoniam pausa post (paiverai est. C. LVI. 
03. e. denique in verbis: tcjv Si (povevd-^vrojv icito&a' 
hf Tiveg 7Jy(yvTai nsgi t6 ^loioVf xai Ta ooTa Seixvvtai 
uTwv. omnes libri ([Ald. Bas. et cod. in ind. Var.^ con- 
;ntiunt (pdvroav exhibentes pro (povev&ivTayv ^ quod Ste- 
lianus primus edidit; in solo E. est ^»^. cum lacuna. 
t (poDev&ivT^ov ne intelligi qnidem potest, cum de Ama- 
inibus , ergo . de feminis sermo sit Deinde quid boc 
»t: occisorum moi*tui esse aut si mutas genus occisa- 
im mortuae qaaedam dicuntur circa Phloeum ? Scribe 
)tius Twv Si (p&aaacciv: earum qnae aufugerant et cf. 
K Xeneph. Cyrop. V, 4, 4., ubi oi (p&ccGcevTeg etiam le- 
itur verbo alio non addito, ea vi ut sit: qui fnga 
raevenerant. Pro tcc oava Seixvvrai autem cnm 
urn. et Bong. tcc ogtcc Seixwad-at est scribendum, omisso 
brcjv, quod genitivo Tdhf (pd-aaa^jmv praecedente abundat. 

Quae igitnr in hoc libro, quem omnino paulo negli- 
3ntius scriptum esse concedes^ tredecim deprehenduntur 
iusmodi vilia, poteris qui()em^ quatuor exceptis et e codd. 
nendandis veluti c. XXXIV. XXXVII. XL.et LIV., so- 
im e conjecturis tollere^ v. c. II. IX. X. XIL XXL XXVIIL 
L. LIV. etLVI.; tamen non negandum est in libro sa- 
9 depravato his quoqne locum suum esse; idque. eo fa- 
lins coucedes, si rationem ejus libri, cujus auctor niil- 
im in hiatu evitando posuerit stndium y consideraveris. 
lico librum^ cui nomen est 

Parallela, in cujus prooem. legitur: nQtkyfmTt aQ" 
%i^. C. L i(TTOQei AQiGTeiSr}g, 11. roiovToi 'A&tivaToi — 

^ «6 



— 4« - 

ffQOvg^ta&ai avrbv—JffropsZ^jiyct&ctgx^Stiq^^iiTd^i 9iu^— 
ioTOQei *jipi<Tr€i3t3g — TQivp iaTogifSp. IIL noiM/iijaw ixterdjpimi 
— iSiov aifiuTOQ — TQiTfi *lTctUieK>v. IV. iniiMp&^ ^iQ-^M 
inix€iTo — av^fitj iiti — iaTOQeT '^QiOTeidtjg, V. Teaaapntxoarf 
'iTaXiXciv. VL IIo3iw£iX€i €vmx(^f^^^ — Tbldfupetigm ifith 
oTCtae SoQV dg — ScttpvTj iyivsTO — xctTeno&ij o— rprriy *Hkttfth 
Tix6iv4 VIL fjTTcofA^vov elg — TsrctQTfj ^ltahxAif. VIII. aeo^ 
Tcti ctnoliaag — SavTiQtp 'iTaXexoiv. IX. tp tjp &v/elmfp iMdf 
^EvTOJQia-^&vyaTQiStti adufirjaavTeg — SeixwTUi «0T9i^X«ii- 
(A^ anixTeivsvrf-SevTiQtp 'loTOQixciv — avoi^jUi ifiwhj&if. JSL • 
nQoSovvai ijPovXfj&rjaav* XIL iaTOQ^t ip — iarogsl l^ 
aTeiSrjg. XIIL yajjLOv anoTVX^ -*- *l6Xfj ano -^ Kioifffilt 
ano — Sieaci&fj ini — Sbyfictri vnb — TQiTqi ^lrajiixciv. XIV» 
rfj *EATTi<ji ovx — *EaTia il^Tjactaa-^TQitfj *JraJUmoi% XV. 
Srp avrff, XVI. ixctQV V ^ SevTigtp *jigxa8ixmp. — ^ioff i 
aSelcpij ov awexdQfj 'ilQctTia. XVIIL &-aTigov itvgf^ 
XIX. ^tovvao} ovx — negteXofiivfj ^coxe — Hv&iov $1x99* 
Tog — 'Boififj ayofiivtov. XX. MifAVfjrcu EvgeniStjg—fiufud 
elai—TeTiXQTqt 'iTaXtxciv et sic per reliqaan libram. Iwid 
autem jiu*e concludes, eos qni hunc libram Plntardio ab- 
judicaverint^ inter quos secundum Wyttenbachiom Ikdtt* 
kenius (^ad Callim.} Dodwell (in Geo. min. II, 109.)» 
Du Amiot, Vossius (de historicis I, 17.), Valckenariop 
(^Diatr. in Eurip. 24.} et Sallierins (Memoir. Acad. Inser. 
VIIl.) sunt referendi, verum sensisse. Wyttenbachios.iptt 
de hoc libro hoc tulit judicium : ^,esse foetum falsarii et va* 
nissimi et ineptissimi et unius omnium mendaciasimi j qn^h 
pe et historiolas fingentis et auctorum nomina emenlki.'' 
In libro de fortuna Romanoram e. II. 316* l 
in verbis : tjjv tojv. exctriQov axQosv avofWiOT^Ta. awiya* 
yov , ne dubita, quin c. cod. Pet. et ed. Bas. t^ ixoTi» 
Qov Tciv axQoyp avofioiorfjTa scribas^ ita ut uterqae geoH 
ttvus ab avofioioTfjTa regatur, et ij tcov axQoav avofietovf^ 
u#m fere sit notio. Vulgo articulum Tciv, quem jam Beifl- 
kius desideravit^ omiltunt. C. IV. 318. a. pro dg^yepu^ 
loyti 'AXx/xccv fortasse (hq ^AXxfjLav yeveat^oyei scriptom foit 
C. V. 318. f. in verbis: fxeTa Tijg ywatxbg xal rijff fn^ 
TQog avTov i^tXmaQfjauv c. Pet verum verborum ordiam 



~ 403 — 

restitae : fMta r^g fiv^Qoq. ccvtov nul r^g ywcuxog i^eL 
fj- VIIL 380. c. in verbis : k^/ovat yciQ (Pet. A^/ovroc 
jyuQ) ix?MnovTos tov tjXiov ijcpccifitjd-ai y post ijliov paasa 
l|qaedam e^t. Ibid. aHtem in verbis : xov rvpccvvov ccl" 
TovvTog uvehTv unum verum est quod Reisk. eonjecit et 
Wyttenb. probavit Zvtovvto^^ pro aixoimoQ^ quod vix lo- 
cam suum tenere potest Ib. 380. f. iii verbis: roz^ro 
fioi SoxeZ ngoQ xrjv ^PafAvlov UQ^Ttiv v ''^^XV ^y^tv Plutar- 
chus fortasse : nQoq t^v ^JPcoftvXov Xiyetv ccQiTijv fj tvxv 
scripserat. Ib. in verbis : Aapn^u fAtv tcc aa ^qya ooscl 
iuydla, videtur fQycc delendnm esse v. Plat. PoL 858. 
b. Xenopb. Anab. VII, 7, 44. Uti enim his in locis aa 
de commodis, ita hic de factis poterat dici. C. IX. 388« 
, b« in verbis : Faiov *At$)Jov xai Tiiov vnaTtov hiatus 
possunt defeiidi. In vit. Num. c. XX. tamen melius le- 
gitor: imccT^vovTm Mccqxov 'AriKiov xal TiTov MaXhov, 
modo Fatov praeferatur falso nomini Mccqxovj qua de re 
V. Etttrop. III, 8. et Oros. IV^ 10. Ouod Mez. autem 
ex illo loco hic post TcTovMavUov addi vult, minus ne- 
cessarium esse vtdetur. Ib, 3i8. b. in verbis: xal Sii-- 
/Uivav ol noXejLioi a/Qi tvq iv Axriqi vixyg KaiaaQog an-* 
tiquilus pro axQt fortasse t^iXQ* scriptum fuit. XIL 38?' 
f* 10 verbis: TiQOGTceGovofiq avvoTg dyyekiagy q^&eiQea&at 
r« oTxoi vno tcjv nQoaoixcov PaQ^ocQCDVy i/xfieflXfjxoTa^v (cod. 
Petav. ifi/Jefi/jxoTOiyif} eig Tijv x^Q^v xal XQaTovvTCOVy dve^ 
XcoQfjaav mihi vno delendum esse videtur^ qno facto t^v 
nQoaoixmv fiaQ^aQiov ifjfiefiXTjxoTwv pro genitivis absolutis 
accipiendum est^ commate post fiaQ^gojv deleto. C. XIIL 
386. C. in verbis Homeri: ov yuQ dvaificoTiye SiaxQi&rjfjLevai 
otco ex Hom. Od. a. 148. petitis hiatus non offendit. 

Ex octo igitur gravioribus hiatibus in hoc libro ita 
obviis', ut minus bene excusari possint^ duos c. II. et V. 
codicis auctoritate , tres conjecturis alia etiam de causa 
probabilibus c. VIII. IX. et XIIL, et tres c. IV. et VIIL 
bi$. cOncurrentium vocalium causa tolles. 

In orat. L de Alexandri Afagni sive virtute 
sive fortuna c. IL 387. a- in verbis: ovg ev&vg ix 
yevexvg Tip Kvqov 9q6v(p iviSovaag • fortasse iviSgvaag post 

26* 



— 405 — 

ra< 6 dT//iog €ig Baxx^i ^- ^* ^* fortasse (pavBiTai ante 

%Uov erafc collocatiim. C. VII. 349* d. fer riiv Boaaidov 

imi8a. Ib. 349. f. in verbis: ovSh (^scr. ovtf^ oreKaQ^ 

itivoQ^AeooTCTi (^alii conj.ldf/O/T/y^ (^vvi^v ^^^ExTooi^AaTvSafucg^ 

ioest lusiis verbornm ^Aarvdanaq ^tragicus} et 'AfTTvdafuia 

(axor Hectoris} qna de causa avv^Vy qnod Vales. ad Har- 

pocr. p. 43. et Valcken. Diatr. 13. reprehendnnt, defen- 

lerim, et verterim sane, uti latinns interpres, per: rem 

kibait. Wyttenb. conjecit vel ivixa vel evrifjLHoeu Item 

Mn offendo c. VIII. 350. e. in ttv Aiaxivov xcera T/- 

pigxov eratoriaecog j nt in titulo. 

. Quae cum ita sint tres minus facile excusandos hiatus^ ut 
c II.duos et c. VI.9 reperies in hoc juveniliter scripto libro. 
In Ubro de Iside et Osiride c. V. p. 353. a. ad 
verba : ovSiv yuo ovtcq Tifiij AiyvnTcoig^ tog 6 NuJjog 
Wyttenb. haec adscripsit: „Meziriacum et Reiskium TtfAti 
tfendit iv Tifif] requircntes: certe potcrat aut hoc ant Tifia^ 
t€u scripsisse Plutarchus: quod nunc legitur, minns cum 
ipsiiis oratione, quam Aeliani^ Philostrati et similium cu- 
riositate congniit.'^ Eqiiidem Tifiijg legendum esse cen- 
seo^ ut genitivtis ab ovtco rcgatur, de qiio usu^ si ovTiag 
aignificat eo gradu, v. Bernhard. synt. gr. p. 158. C. 
VlII. p. 353. e. in vcrbis: ovSi (scr. ovS*) irjto SsifriSai' 
fAOPiag—iyxaT€(TToex€ioifTo ieoovoyiaig Wyttenbachius jam 
desiderat artieiiliim Targ. C IX. p. 354. d. in verbis: v 
fuiv ovv evXd^eta T7jg neol tcc {yeTa aorpiag AiyvTtTioiv, to^ 
uavTTj 7jv^ fortasse rjv non est a Plutarcho profectnm. C. 
X. 354. f. in verbis : Soxd) S* iyco/e xal t6 ttjv finvdSa 
rovg dvSoa^ bvofxd^eiv *A7t6?.Xojva ^ xai ttjv SvdSa ^AoTepnVj 
AOrivdv Ss ttjv kfiSoii&.Sa^ UoaeiSfova Si t6v TtowTov xvftovy 
Hutten. cuin Squir. in Ttjv Svdda^AoTeiuv articuhim trans- 
posuit pro cett. SvdSa tIjv "AnTtfxiv , quod Faehsius in 
Animadv. in Piutarch. Opp. Lips 1825. p. 14. bene dc- 
fendity quia hoc ab donog derivctnr. C XIX. 385. r. 
Osiris ex lioro qiiaerit : r/ XQ^<^'/^^6Teoov oieTai ^lov eig 
iidxn^ iifoim. Tov S* "Qoov iTtTtov einovTog. iTti&avfidacfi 
'fiiu SiaTtomjaai , nrog ov XiovTa fkdXXov ^ d)X innov. eiiteTv 
kvv Tov 'ilfjoVf d>g /.ttov fibv vjfpiXifAOV iTtiSeofievrn /3ojji%fa^, 



— 406 — 

fjtxoQ di g)€vyaPTa Stuanaaui mtk xcmtpokaaiu rciv %olL 
fuop» At neque comparatio illa leonis et eqai» animaiiini ; 
di versissimortim , satis apta est^ neqne equns hosti dibH 
cerando et devorando inservire ullo modo potest Qm 
de causa Wyttenbachios pro iiaanccacu legi vult ftapgnS-^ 
acciy dianccXaiaai et deinde deangaiae et lleidcias: fiof* 
•d'€iagy Siaanaacu xai xcctava)Maa4 tqv nolt/AOP, fxnoi H 
(fcvyovTa xarcdafisiv. aocovaavtu etc, neqne minns latM 
interpretes aliam quam graecoram verborum sententiaa 
expresserunt Yerterunt enim: equum fac^re ad in-« 
standum hosti eumque interficiendam; qood 
verba ipsa sigoificare non possunt Recte enim jam 
Faehsius in libn commem. p. 15. Xylandrum vituperaos 
docet Siaandaai potius esse hostem divellere, per- 
rumpere, dissipare, qua vi etiam p. 469. legator^ 
Yerum igitur sine dubio habet Synesius de provident iio. 
p. 115. qui eandem rem referens scripsitr oTctp^Dp^ t^ 
naiSi yvdfii] yivriTat avfifmxiav j^exs}ftci8iyQt\m potias<nr^ 
fiaxov^ Ma&ai hqo tov X^ovtoq Xvxov» Ainof» igitor pro 
innov etlkm in Plutarchi loco usquequaque restitne. Vidf 
Metam« crit ad Plutarch. emend. p. 4. et 5. C. SJL 
358. e. in verbis: oti S* ovx Soixe Tavrcs xofuS^ ftv&ev^ 
(xaaiv dQaioTg xai Siaxivotg n?jiafiaaiv y ola notfirat xak 
7.oyoyQdcpoi j xa&dncQ oi aQdxvat, yeppdhrreg utp iavtip 
un dQ/Tjg dvvnod^iTov vcpaivovat xai dnoTetPovaiP , aiX 
Ux^i Tivag dnoQiag xai na&cov Sirjyrjaeig^ avTf^ oia&atm fffld 
xa&dnso ol fia&rjfxaTiXoi ttjv iQiv HfJLtpaatv uvai rov ^Uou 
),byovGi noiXi?2ofiev7jv tjj nQog ro vetpog dvaxa^au rjff 
oi/ztwg, ovToog 6 fiv&og ivrav&a ?,6yov Ttpog ^pupaaiQ kntp 
dvux?jjjvTog in dX?^a tjjv Sidvoiav , <bg vnoSrjXovatp al r« 
xfvGiat X. r. A. primum dn dQXVS dvvno&irov editam est 
a Uutten. cum Squir. et Wyttenb. e 'correctione 'Baxt et 
lientl. ut senteutia sit: quae, aranearum instar. 
omni veritatis historicae fundamento destitn* 
ta^ ex se ipsis gignentes pertexunt poStae* 
Yulgo euim dnuQxdg dvvno&^Tovg exhibent^ quod Xylan- 
der recte vertit: initia nullo fundamento innixa. 
Mutatio autem nequaquam necessaria esse videtar, modo 



g^wmSpT^g noQ ad po^tas^ sed hA araneas referas^ qat^ 
ae ipais priioa fila Cqaae recte unoQX^ poteris dicere> 
gigDimt, ut priusquam cetera accesserint^ sine ullo fero 
Aindamento in aere pendeant. Eodem autem modo ^ in- 
^ait^ pertexunt poetae fabulas. Deinde ceuzij oia&u esl 
4dx Reiskii conjectora. Vulgo enim solum avr^ habent 
Sqnirius cwjecit avzi} oQoq et Wyttenbachios prius utram^ 
que et conjectoram et Heiskii et Squirii probavit^ sed 
postea vidity post antecedentem similem formulam idrdi 
dvaxo?MiP€ig hanc iterationem frigere et verisimilius ei 
visnm est, antiquitus scriptum fuisse Seiin ccvto, quorum 
prios vocabolum a praeced. dtrjyw^Q absorptom sit* Ego 
neutrum probo, sed primum recte habere censeo Kx^f 
qood e correct Squir. confirmata au^or. Petav. E. Flor. 
cum Wyttenb* abHuttenio reeeptom est pro vulgato Hxeiv, 
deinde pro avrfi scripserim avva et in iis qoae sequuntur 
ante imoSfjXowiv deleverim c^ additum a librariis stru- 
cturae ignaris propter praecedens ovixag, rerbaque ita 
atruo: ovi S* ovh ioixe rocvtcc^iW ix^t tivag — SitfyiiaBig- 
avra 9cal (scil. oriy^o fii&og ivrav&a loyov nvog K/a^ 
^aaig iarar — imoSijXovaiv ai t« &'vaiai — at r« rc5v va^ 
Sia&iaug^ovx vxtara Si (scr. ^) t/ rdiv 'OatQeiaw doScc 
In ceteris verbis autem viri docti in oTihgiag offenderont 
et Markland. imovotagy Wyttenb. et Reisk. iaroQiag con- 
jecernnt At sententia est fabulas istas non prorsus esse 
fictas 9 ut po^tarum fabulas , sed continere enarrationem 
reruni, quas aliquis revera passus sit (na&civ StfiY^aetg) 
et difiicuitates , quibus obstrictus fiierit (anoQiag nvag'), 
ita ut anoQiag locum suum non minos bene teoeat^ quam 
in iis quae seqnnntur verbum avaxcoQrjaet , cojus loeo 
Beiskios avaxldaEt et Wytteub. aut hoc aot avaxQdxfct 
reponi vult At quonam alio modo iridem conspicies 
quam cum facie tua a sole ad oppositam nubem recedens? 
idque exprimitur verbis : rfj nobg rb viq>og avaxa^aei 
r^ otp&og. Non magis denique probabis Sqoirii conje- 
cturam, qua 6 ivrav&a fii&og i. e. praesens fabula 
legatur vult Sententia enim eadem est in verbis : 6 fiv-^ 
&og itfxai&a fabuf a hic, t di de qoahic agitur. C. XXI: 



— 406 ~ 

859. c. in verbis: oi ptoiKnf di rovrov (d ieftgg 'Ifytnm; 
aXkcs xai rm aXktav d-iwfj otrot fi^ dyivwiivot, . fi^ wf* 
&(x^oij Ta fiip adfjLora ntxf' avtoTg xeia&cu tkfunuB ft 
Hutten. assentientibus Baxt. et BenftL tovtov e Pebnr. 
dederunt pro vulgato Tovranf, quia de Osiride solo seriN 
sit. At equidem TovTmv de locis, qoae in ii8,i:4iiae afl-< 
tecednnt ut sacris et sepulcro et cultu Osiridis insigBibH 
enumerata sunt intelligo explicoque; non solaiiL-lioraa 
locorum sacerdotes^ sed etiam sacerdofresce- 
terorum deorom id affirmant^ corpora oornB 
esse apud se sepulta. C. XXVIII. 363. |u -iln-iiver* 
bis: xal fitivToi 'H^xxxleiTov tov q^vatxov X^rowraif/9trihi 
fUv&\ C. XXX. 363. a. in verbis : Xiyown yit^:to'.M^. 
riqi (liTQfp ixTqi xal neprtixoaTip yeyovivai TVgmra rlifttas 
quidem ut in numeris minus offendit, velim tBmta;t^ 
ante SxT(p legi. Ib. in verbis: xai nah» xijv^ipim^-Mk 
TQtycivoVy ^'Adov xal Jtovvaov xai "jiQBog uvai* AiippiendaB 
est cum Reiskio Svvafitv neque negandum poai tfifv- 
vov pausam quandam esse^ velim tamen ante I^^i/.tti^ | 
repeti. C. XXXI. 363. pro fUvTot ante ovog Bcribe pdvi. J 
C. XXXI V. 364. d. in verbis: Kai yitQ VatQm ^Eiiawt^ \ 
xog ^'YaiQiv iotxev axrjxo^at imb rmv isQieMt .iMf^ti^ 
vov» ovTO) yccQ ovofia^tov StOTeXet rov &£6vy «ixonn^ «o 
Ttjg (pva6G}g xai T^g tvQiaewg. Markland. et WyttealKpfO 
(pva€G)g legi volunt vaetDg (quod novum est verinai) et 
pro evQiamg—vyQaaiag. Reiskius pro €VQiamg^ coqjecit 
vyQ€vae(og et pro (pvaecog vel vae(og vel Sevaetogm :Sqiuriiii 
post (pvaecog addi vult Tijg vyQ&g et Markl. etiam coBJecit 
ano T?]g vyQug (pvaeoog xui Tijg va€(og. ''Yaecag etiam IM^ 
mas. correxerat. Sed omnes hae correcttones nequaquui 
suot necessariae. Dlsputat Plutarchus der ea Bententiay 
qua Osirin sapientiores sacerdotum anXoig anctaav T^it 
vyQonoiov ccQxhv xai Svvufuv esse dicebant {y. c-XXXIIL}. 
Comparavit eum iade cum Dionysio sive Baccho per- 
gitque Hellanicum auctorem esse ejusdem seBtentiiei , 
Nam Hellaoicus^ inquit, Osirin etiam Hy:Birin 
se a sacerdotibus nominatum audivlsae peopo- 
suit {Ji&nxev enim quod omnes libri babent neqne cum 



- 409 — 

Squih in d'Qijxev^ neqae ciim Markl. in ifprjaevp neque cam 
Valckenario ad Phoeniss. 251. et Reiskio, Wyttenb. 
et Hutten. in ^oixev erat mutandum^ licet W^yttenbacbiaa 
yalde laudaverit hanc conjecturam. Vide de hujus verbi 
usa Xenoph. Oecon. XVIII , 18. et Pseudo - Demosth. 
Aristog. I, 783.}. Solet enim deum ita nominare 
m natura.ejus (^quae est v/Qonoiog^ uti supra est di- 
ctum} et inventione (^scil. aquae^^ uti ipsum nomen 
'.YfFtQii; indicat}. Jure igitur locum hic suum tenent et 
^vaewq et EvgiaewQj nec quidquam est mutandum^ nisi ordo 
verborum. Xeyo/ievov enim videtur ante V7t6 tcqv ieg^oav 
collocandnm esse. V. Metam. crit. p. 1 0. C. XXXVI. 365. 
d. in verbis : ccklog Si loyog iazcv ^yvnTiwv ^ mg "jistoni^ 
ifiJov Q)v aSekfpog inoXifiei r^ /iiij tov S* "Oatgiv 6 ^evg 
— dtovvaov itQoariyoQBvaev. videtur fih post fjKiov esse ad- 
dendum. Ex sententia Piutarchi enim hac narratione do- 
cere volebant, humore exstingui nimium siccitatis, Jovi- 
qnei. e. spiritui siccam et igneam naturam quae non qui-* 
dem ipse soi sit^ sed quandam cum eo habeat cognationem» 
esse inimicam et adversam. C. XXXVII. 365. e. in verbis: 
AoiaTtav Toivvv 6 ysyQuqxbg A&fivaicDV ctnoiHiav intaroXy 
Tivi 'idle^dQXov neotineaev, iv fj dtog laTOQeTTat xai ^'latSog 
viog €ov b Jtowaog vno jiiyvnTioov, ovx "OaiQtgy aXXct 
Qscr, alk'^ *^Qaa(pf/g^ (iv T<p aktpa ygafificctty Xiyca&aty 
StjXovvTog t6 avdQeZov tov ovofjtearog» libri omnes habent , 
neQtniaete vfjtSog^ vel uti^Xyl. vrjcSog. iaTOQeTtat Si xcd x» 
T. L Uti supra est scriptus locus h Reisk. Wyttenb. et 
Hiitten.; emendavit eum Valcken. ad Eurip. Phoen:351., 
postquam Xylander conjecit, totum id, quod ex epistola 
Alexarchi Aristo retulerit, intercidisse et Squirius corri-^ 
gendum esse dixit : iv jj ioTOQurat tbg xat ^la. et deinde 
)JyeTat pro liyeaO-at. At verba, uti nunc sunt edita» 
cum iis quae praecedunt^ minime cobaerent. Inillis enim 
traditur, hederamaGraecis Baccho consecratam ab Aegyp- 
iiis Chenosirin nominari L e. plautam Osiridis. Est autem 
scriptor inde demonstraturus Osirin et Bacchum eundem 
esse. Uis ea quae supra adscripsi per Toivw annectun- 
tur y quae particula vei conclusioni vel transitoi inservit. 



~ 410 -^ 

At contrariam potios seqnitnr Darratorqae» AriatoBea 
(igitar?) in epistolam quaodam iucidisse^ ia qaaBacclm 
ab Aegyptiis uon Osiris, sed '^ixnifptjg nominataa este 
feratur. Mirom deiiide est, qaod Aristo ita per libniB^ 
qai ad Osiridis res describendas minime nuiltam conferre 
poterat^ accoratius significatur, cum tamen nil aliad fi^ 
eerity quam ut in epistolam qnandam obscari honnnia (m 
enim est Alexarchus , qua de causa etiam saapicor a 
Plutarcho non rm, sed rarog fuisse scriptam) ineideriL 
Fertasse igitar Plutarchus scripsit: 'jiQiGTWfp roinp 6 71- 
yQCCfpmg 'ji&i^pag uvtov (L e. tuttop) oixeTop (i. e. pn- 
priam), IniaroXy Ttvbq ^Aks^gxov neQi%iGU€9 (ceeiderit 
L e. erraverit ex mea sententia^ cf. Herod. I^8.)f W 
NffiLd (suppl. avTov oixetov itvat yiyQatpB). JVifiS aotm 
Aegyptiacum nomen Minervae erat. Per iatoQti^ A 
Tcal autem tum nova .disputationis pars iBcipitar^ In qn 
pro *AQaaq>fig legas \AQaaQiig. Sqairius conjedt '.Av^!^ 
quod Siivestre de Sacy probavit Si enim 'uipatup^ qood 
libri habent, et quod Jablonskius defendit, legifauTi verba 
iv Tfp ahpa yQdfificeri cum Wyttenb. et Reiak* annt de- 
ienda. Illud '^QaaQrig autem magis etiam ro uviptSllu» 
sigBificat et propius accedit ad VatQig. C. hSBL 871. 
a. 8<|uirius quem secutus est Wyttenfoachius dedit: jme) 
^Qog Ttjv ^eXTiova dei dvafi.axoifaccp y consentitqaie Mark- 
land. nisi participium ante vel post du desit, et Reisk. 
revera vTtavToiaav i. e. ivavTiovfji4vfjv inserendam tjsse 
sospicatur et Siafiaxovaav legendum pro dvafmxovaav. 
Libri autem habeot: au ^og Ttfv ^skTiova xai SvafAUxov^ 
aavf qnod unum verum esse existimo. Dicere enim volt 
scriptor: vis deterior et in corpore et in anima 
universi valde inhaeret, etiamsi semper con- 
tra meliorem frustra impugnet. JvafiaxeTv ea vi 
etiam est dictum ap. SophocL Antig. 1106. C. LIL 
378. b. verba: TfJ} Si &€Qfi^ ytvofievov xai rigi q>an:i ivSm 
Hutten. e cod. Pet cum Squir. et Wyttenb. sic edidi^ 
cum vnlgo ivSed etiam post ytvofuvov legatur. Qnod veiw 
hum cum aperte male habeat statim repetitum» etf^ potina 
4vSm post (psfTc doleverim et post ytvofAcvov retiDoeriiii 



- 411 ~ 

C. USL 379. f. in verbls: ilxm yccQ iarlp ovatag ip vXff 

4. jtfifGig nai fufiijfjbu rov ortog ro yivofiivov Hutten. arti- 

ettlom f/ qnem libri ignoranf, e Ileisk. et Wyttenb. mente 

tddidit. Equidem tamen potius cum Markland. et Squir* 

fecerim qui r/ kv vXp yiveag conjecerunt. C. LIV. 378. a. 

i& verbts: 6v (^fi^ov^ y ^laig elxovcc tov voijtov KoafMV 

(Uad^ijTOp ovra ycvv^ fortasse xccl ante alad^T^ov est ad« 

deudum^ ut sentenlia sit : Isis Horum tamquam ima^ 

ginem mnndi sola mente videudi quae etiam 

sensiiis et corporea sit, genuit. Ibid. 373. c. 

verba : v f^ 7^Q ? ^^^ ^^i^ d^mv iv yaoTQi Ttjg 'P4ag op^ 

t«r, i^ "'lacSog xal 'OaiQtSog yevofi^vfj yivectg 'AnolXwog 

uMtTtTat^ To TtQtv ^xcpavTj yev^ad^ai tovSs tov xoafiovy ore^ 

sfVfT€l£a&n^at T(p loycp ttjv vlrjVj qtvaei iXeyxofiivfjv iqf 

nnft^g [aTtXff , Tfjv nQOJTfjv yiveaw iisveyxeiv offendunt. 

Qaid enim hoc : ortus Apollinis significat primum ortum 

edidisse ? Quaeritur aut quis ediderit primum ortum aut 

qnid ediderit primus ortus. Xylander hoc intellexit ver-« 

tftque naturam primura ortnm edidisse. At tum q>vatv 

pro (pv76t est scribendum, qiio etiam ducit iXeyxofjtivfjVy 

cujttS loco cod. Pet. iXeyxofiivfj habet, voluit fortasse ^A«* 

yzofiivij. Ceterum TfZ Xoyq) ab Huttenio editum est ex 

Markl. correctione Wyttenb. probata pro vulg. tov Xoyov^ 

ante quod Squir. ditoy Semler. tmo et Reisk. idem vel ix. 

inseri voluit At si ?,6yov per rationem sive mentem 

expiicas, bene Labet genitivus, mundum enim a natura 

eonformari imitatione substantiae sola intelligentia perce* 

ptae supra dixit^ neque aliud quid est rj vXrj tov Xoyovy 

quam niateria a mente percepta. Deinde pro iq)' av-^ 

Tijg libri habent iit avtijv. 'Eq)' avTfjg conjecit Mark- 

land. probavitque Squir. et Wyttenb., Ileisk. voluit i7s* 

avTJj (^seorsim in se) ovaav aTeXrj, Equidem pro ^' 

uvTrjv malim iavTfjVj quae se ipsam imperfectam 

convinceret. C. LVII. 37-1-. d. in verbis: o yccQ noQog 

ovx ^TeQog iaztv tov nQcozov iQaatov (iUarkl. mavult iQaTov 

quod idem significat amabiiis) xcu icpeToif xai Te?Mov xai 

avTaQxovg scribe iiq(otov pro iiqcotov i. e. quod ab initio est 

amabile. C. LVIII. 374. f in verbis: Tfjv Stdvotav tov 



— 41« — 

avO-QAiTiov, otg v?jjp IntGZfifAfiq hiatam poteris excosim 
C LXII. 376. b. in vcrbis: 6 Si Tvtpto» QiSanep iH^Tm) 
2:^0" f xai Bi^oiv xai 2fjLv (al. ^fiif) ovopM^etai^ oftB- 
dit, qnod ^liiO' sane (c. XLL 367. d.) et BipmXt. 
XLIX. 371.b.) nominati stint^ nec tamen ad qood Spi^ 
igitur iiQriTai non potest referri. Fortasse igitar hoc.Domo 
aliunde hic est insertum. Ib. 376. b. in verbis: cScm^ 
yao 6 aidftQoq noDMXtg fiip i^jcofiivrp xal inofiipq^ $^ 
xbv ^uOov ojiiOiog itntj noUjaxtq S* a^oargirpiTtu. Xiik iaUh 
XQOvezat nQog rovvaitiov , ovTiog ti atorijQtog xak .a/adf 
xai hcyov txovaa tov xoafxov xivfiatg intaTQitpsTai r4 sw) 
TtQoadyeTat xai fAa?MX(OTiQav not€t, mi&ovau r^ axki^Qtm 
ixeivfiv xai TvrpoivtoVy err' av&tg avaaxe&etaa eig iaur^ 
avifTTQctije xai xuTtSv^ev eig Ti)v dnoQiav» offendit Tvqkinmfi 
ita post Ttjv ax?.riQiav ixeivrjv collocatum. Xylander yertitt 
duram illam ac Typhoniam vim. At pronoroine iMi(* 
vtrv jam i(I ipsum i. e. Typhoniam esse significator. Mlukt 
land. fgitur scribi voluit axXfjQcev et Tvtpoivaov consintieilto 
Scpiirio, Reisk. xai Tvrpojvetov dni^vciav^ nisi malia tvq^ 
viav legere , idrpie TQonov Tvrpoivetov interpretari. Bm 
accedit quod libri pro fAaXaxoniQav ^ quod Hottenb -0 
lleisk. et Wyttenb. mente edidit, fiaXaxtoTeQOP deiode 
pro dvaG/jO-eiGa 9 quod Uutten. e Markl. et jSqoir. 
mente dedit prabavitque Reisk. qui tamen etiam ioMt^ 
XvOeiaa aut dvtihTGa aut dvaxO-tvaa voluit ^ iepax^ 
&tiGa (Wyttenb. mavult GvvaxOuaa) et pro iavrivf 
quod viri illi docti conjecerunt, iavTov tuentar. l^o- 
Qiav denique Reiskius mutari vult in dxoafiiav aat dnU" 
-Oiav aut dxo?MGiav aut dxQaGiav, Wyttenbachius aatem in 
dnuoiav probante Faehsio, deinde tamen dnoQiav defen- 
dit et per inopiam consilii explicat. Ego autem lo- 
cum sic dederim: xai fxaXaxo^Tioav notei neiO^ovaa xfpf 
ax?j/oiav ixeiviivj xai \to\ Tvrpcoviov (turbidus motuSy op- 
positus TJj dyaOfj xtviiGei) daavOtg (alio tempore) dvaX' 
d-tiGav (sublatam in altum^ intellige duritiem illam) dg 
iavTov dviGToatfje (ad se vcrtit) xai xaTiSvaev elg Tifv 
d^ooiav (et immersit in discrimen). Comparator enim 



— 413 — 

T3'phon cum ferro et uti ferrum interdum a lapide altra- 
hitur et eum sequitur^ interdum autem etiam ab eo in 
diversam partem averlitur, ita motus (Typhon) interdum 
salutaris est et duritiem leniter mollit, interdum autem 
si est turbi Jus , eam in altum sublatam ad se trahit 
et io diserimen immergit. C. LXIII. 376. e. in verbis: 
oacc xal rijg ae7J,vrjq cfwrd iariv dele c. Photio in Cod. 
CCXLL p. 1047. ioTiv. C. LXVIII. 378. b. nvxij v 
a?.ijd-€tcc et ^covrj ccXrjd-kq sunt formulae solennes^ in qni- 
bus hiatus uon magis offendit^ quam in numeris, qualis 
ibid. et saepius legitur ^vdxy tnl StHce. C. LXX. 379. a. 
haec legnntur: xci&' ijv 8ij cjqccv rovg fxhv ccno divSQcoif 
(Vi, mavult ccno tw StvSowv quod num prorsus necessa- 
riam sit dubito^ idQcov dcpavi^ofjL^vovg navTcmaaiv xal 
anoUinovTugj Tovg Si (jta Hutt. e conj. Wytt. pro vulg. 
ovg Siy quod retinebis coll. Slatth. Gr. gr. §. S89. n. 7.} 
xai auToi xccTacnciQavTig (Squir. mavult xaTtaneiQccv^ 
sine idonea causaj ^tc y?uaxQ^^S ^f^i dnoQcog^ Sia(mfi€v.oi 
raTg ;jf€po"i ttjv yfjv xal nBQioTtXXovTEg (Squir. male xai 
antofxcna') av&cg^ in' dSrjlcp Tcp (Markl. et Squir. non 
recte tov) ndXtv ixTnhta&at xai avvTikeeav S^etv ano&i-- 
fievoij noV.d d'dnTovaiv ofiota xai nev&ovaev inQccTTov. 
Hoc in loco Sij e conj. Wyttenb. pro cett. ^6^ est editum. 
Opinatur enim haec verba cum antecedentibus esse con- 
jungenda. At verba potius ita sunt strnenda: quo tem- 
pore autem fructus defecisse — videbant etc. ^ eo tem- 
pore multa in mcntem sepelientium faciebant. Retine 
igitur librorum Si , mutatum tamen in S\ C. LXXV. 

381. b. Ta &v7]Td dyu scribes c. Eurip. in Troad. 888. 
unde verba sunt desumta, Td O-vijT* dyet. C. LXXVIII. 

382. d. in verbis: ij Sk tov votjtojj xai elhxotvovg xai 
dytov vofjaigy ajaneo daTQanij Sialdfixpaaa y tjj yjv/fj dna^ 
noTi {ytytiv xal nooatSetv naQiax^, dativ^us Tfj *ipvxfj ab 
Ilutten. e Markl. et Squirii conjectura editus est pro vul- 
gato Tijg 1/wxijg, iJemque Hutten. e correctione Bent. na^ 
Qia/s pro nQoailaxe dedit. Utramque mutationem tamen 
uon probo. Sententia enim est: intelligentia sinceri^ san- 
cti et mente percipiendi ad id tantum adtendit^ animum 



— 416 - 

diiiti# C XI. 857. a. in verbis: ^^PtjyovXw Kccgxv^opt6$ 
iXBiQdffccvTO Tciv 'Foafmiwv vnccrov Wyiienh. verbuoijSLfif^ 
Xv^ovtoi ex B. et E. recepit» abi tamen aolam sine et pro 
iX€iQ(aaavTo legitun Tu igitnr KaoxvSovioi post ixeiQci* 
mtvTo collocabis et deinde c. Reisk. tov 'Pcoficeionf im* pro 
rc5tr 'P. im. edes. C. XIII. 857« d. in verbis: nepVHga^ 
nkia 3k xcd /liowcov j ovq fdv uiiyvnTiOi ctnofpceivovTat 
i9*£oi^, ^'EXkrjve^ 8i (scu S*^ icv&QdnovQ xaTayc^QaxoTag^ 
ovSafjLov TuvTtjv nQov&cTo TTjv ^vXdfieiav recte eTum. et 
Volc. c. Anon. et Salm. praepositio ncQi est recepta, 
quae vulgo abest. Illi tamen etiam idque non male ge- 
oitivos ^HQaxXiovQ dk xal Jiovwov habent, qui si le- 
gantor, praepositio potest abesse. Pro ovg pAv Alyim* 
^toe autem scribe ovg AiyvnTioi fihy oppositum enitt 
est ^EXXrjveg Si. Faehsius deinde pro xarayByfjgaxaTce^ 
non maie xaXic neneQaxoTaq aut xal^ y^yi^QccxoTag eon^ 
jecit^ cum Bas. xaTayt^oaxoTag habeat et Reiskias inde 
Mspicetur: 'HQaxX^a 3i xai Jtovvaovy ovg fAh Myim-^ 
Ttoi aifiovTatp anofpaivofuvoi &hovg , ovg Sk^EXlrjv^g^ Stv^ 
^Q^novgy xal Tavra XvyQcc (^vel XvntiQcc^ noXXa SsSqo^ 
xoTccg. C. XIV. 857. f. pro AlyvnTiov iaxov Xiyov ^HQa^ 
xXiovg fortasse Xoyov iaxov scribendum^ et c. XV. 858* 
b. pro avTi T9jg HiTTaxov ceQtGT^ictg r^ 'AXxaiov Stf^^^ 
caTO fortasse avri t/}^ ccQtaTdag HcTTaxov x. r. Ar C 
XVIL 8$8. d. in verbis : ivTav&a Si rfi alaxvvp tov 
^O&QvdSov ffTTav Tciv ^axeSatfiovitav ifiaQTVQfiaev censeo 
z^ fiTtav esse scribendum. C. XXIII. 860. e« pro ^u^ 
t(H ovx scribe fUvr ovxy sed c. XXVIIL 863« f. in ver*- 
bis: d S* avToi fjaav ol intxaXeaccfuvoi tov H^Qaijp ini 
Tfjv 'EXXccSa fortasse avToi delendum. C. XXXII. 866. 
b. in verbis: aymva fdv yccQ intTcctptov avTtp fjytoviaavTO 
nQo Tijg i^oSov Turn. Vulc Bong. Leon. Schott. Amiot. 
rectius avTciv habent, non enim Leonidae, sed Sparta*- 
nis, quorum muitos esse morituros viderunt, certamen 
funebre est iiistitutum. Ib. 866. c jam Reisk. et Wytr 
ienb. viderunt in verbis intaToXijv iSiSov iTiQ^ articolum 
esse addendum et &aTiQqf scribendum. Beiskius etiam 
^ir post ^iv/aroJlf V adjici vttlt. Item lurticuloft est addeii* 



— 416 — 

das c. XXXIII. 867. a. in verbis: ort fjuxXtaru 8ii mS^i 
fidofiapog ^&vfua&i] ^ojvre jietovlSij et rcoy av8^6iv scriben- 
duiB. C.XLIII.874. a. in verbis: xeiva Si noXvavSQta rtfiar 
fi€V€c ixaoTOig primum pro vitioso xeivcc xevcs est scribenduB 
et deinde pro ixdcnoig, quod e Wyttenb. conject. Hot- 
ten. recepit, vulgatum toig ixdarovj cujas loco Turn. et 
Vulc. roTg ixdaTcov habent et Reisk. roti ixavtaxov vulti 
retinendum. Sententia enim est: posteris cajasqae 
(^mortui} culta. 

lis hiatibns qui in Herodoti verbis sunm teoent lo- 
cum omissis undecim graviores hiatus in hoc librdrepe- 
riuntiir, ex quibus qni c. I. et XI. leguntur, aactorihlt^ 
codieum sunt destituti et qui c. XXXII., in aliis atttifais 
libris non est. Quinque aliis de caiisis, videbantnr coni- 
gendi c. IIL XIII. XVIL XXXIL et XXXIU. In trikft 
solus vocalium concursus offendebat c XIV. X¥. et 
XXVHL 

In decem oratorum vitis plurimos deprehendeB 
hiatus et quidem in Antiphontis vita I. leges: ptiflkmA tr 
— n^a^irvfj tjSi] opti — airru 6 — dvpQij(T&ai avrov^^IIvrivg 
ov — TtQoard^at dvatQ€&^at avrov—koyot i^ixovTec — •j^e^- 
nsia vitaQX^t — iXaTTm f) — iorjfiov ini OeonofJOfov dfpjforrdt 

— TOVTq) vnoyiyQccnTat rtp Soyfiart t/ xaraS^. lil' trita 
Andocidis II.: inetSf/ ovx — Uod dfiaQTovTccg^mmXv&^ i 

— Avaiov ^T^ai nov ixaTov — ffvXp dyahrt^ofjLiv^. lo-vita 
Ly siae III. nQBa^vTdrqj dShhprp — Stff i^x&wa — %Xl«yp- 
mdSt ivevrjxoaTfj — dfZ(pt&VQov ovatjg — fj irpvXdaaeto ^*Eq^ 
fidvt intxovQOvg — avTO&t oySorjxovTa — dnoXoyia iavoXth 
afitvfj — Xaycp ioaarijv — ^aiSQCi} wg SetvoTdrov BhtetVm ID Vita 
Isocratis IV. : xexcofirpStjTat vn — avXkafjt/iavo/Aivov vni^f^ 
naofjTfj&rj y elnovTog^ aircov iyivovTo elg — XatQciv^ova^ 
XovTog — fUTevijvoxivat ix — nQea/SvTjj ovTty ix—fiim td'^ 
Xorpov iv — avTOV ofzcjvvfiog -^ notr^rov 'A(p€tQimq — rgcM^ 
inrjaav — 'laoxQdret ini—^E^^vaivt cixcov X^^Vy ^puXQoa&t» 
rov nQOOToiov j ino — ?.6yot i^rjxovra — ai dxovai oimA* 

— Kvfiaiov 'ErpoQov dnodxrov] — avrtp dydiveg-^nfdxih 
Xeaafiivov avrhv -^^AcpaQ^a ivixijae — Avatf/tdxoV' avrim^ 
yoanrij eixcov. In vita Isaei V. : rexfiyQaa&ai ix. - hk lita 



Aeschinis VI,: 'AoKnodrifKp iv — fiQi&ri ^Afjupixvvoai-^ixvT^ 
Ev/}ovkov — d'4XovTi i^eX&eiv — fiovoi ehi — fj afieivov^ In 
vita Lyciirgi VII.: rvQavvoi anixreevaVf airiov avrcp—ye^ 
vofAivov AoiGTodTjfiov — fifjSevl i^etvai A&rjvalfov — nQiaa&ai 
tmi SovXaiqi ix—ii,aTrdjvrai vn6—variQ(p iv — rtvi 'OXvvxf^icp 
'^avrrf) vTtoxnifiivov-^fiad^fjTov y vniQ — avrov iniyeyQafAfii^ 
vat — XaiQcuvSov aoxovTOQ — },iy€i 6 — OeXinnov Al^tavitDQ — 
XCcXxij eixcov — ov ikafie — nQvraveicp avroq — oe i^aara^ov — 
S^avdrov ovrog intrefiioVy akcovae inoirjae — avrov ixaartp — 
iyyvrarm ano *- avrrj ij — ^ avaxetxcu iv — nenoirjrat b — iSv^ 
vitd-Tj iXiyiae. In vita Demosthenis VIII. : Sedyovre iv — 
fytyovee i^ — d^oov^oirj b — avrro ivSiovrog — avrtp Eivofiog 
— i^Srj anf — ixxhjaiff, im — naQaSovvae avrbv — iQOfiivov aV" 
Tov — xiDfiq)Srjd^Tjvae avrbv — AXe^ccvSQov iyxdfuov — ^eit&iov 
€ig — inel inei^ovro vnb — 'EXXrjvtTcd ireXeero-^AkeidvSQOv ini 
— AQndXov inraxoaea -^'AQndlov ix — q) icpvhxaaero — ot 
tnolrjaav Ttarayvwvae avrov — dnoarrjvat avrohg — vi^aai av» 
rinf — i>vyaSo&jjQov inexakovfiivov — avrov ihyeeov : — irfj 
i^ofAfjxovra — avrqi ini—ydfiov ireXevrrjaev — avrov eixcbv iv 
' Tcp nQvraveicp eiaeovrcav — Seie^y b — FoQyiov dQXovTog, airrj^ 
aafiivov avrcp — IIv&aQdrov aQXovrog — Hree vareQOv — yvifj- 
atot iirjxovra—xanrjXeicp aiaxwofievov — xanrjXeiip Har^ — iSiq^ 
mrrbv-r^^Qaxv ^rj — aretfccvco&rjvat avrbv — (rrecpdvcp Aqc-' 
arovexog, In vita Hyperidis IX.: JletQaed dno&ia&ae^ 
ixSiSoa&ae vnb — ^vyaSo&rjQov inixhj&ivrog — ivccrfj /ora- 
fiivov. — yXoDTTorofirj&ijvae eig-~Qecprjvat dracpov — xavaat 
ccvrbv—rxofiiaat eig — xeXevaae avrovg — Xbyoe ifiSofirjxovra — 
yvrjaeoi eiae—ix&voncoXeSe barjfiiQae-^TaiQqc dae^eev — Sovrt 
'Akt^dvSQcp — ^ovXij * YneQeiSrjv — dvev vnoxQiaecog — MeeSiov 
^AvayvQaaeog — Seviov aQxovrog, In vita Dinarchi X.: 
i^ei "AQnaXog-^^^aQCcyivea&ae AvrendrQqi — drjfjkrjTQiov icpQov^ 
Qij&rj in — HQO^ivcpy iraiQcp avT^-r-IlQO^ivov dvc^rjreev^ 
jUcyx^^^^ ^VTcp — yvrjaeoe i^xovra, 

£x hac hiatuum enumeratione y quorum numerum si 
eos addere voluissem ^ qui per a^ e, o fiunt et minime in 
Plutarchi vitis.iisque historicis scriptis^ de quibus supra 
locuti sumus, Parallelis istis^ de quibus etiam supra dixi« 
mus et quac ne cum vitis parallelis perauites velim, ex- 

27 



— 418 — 

ceptis y tam freqaentes quam hic sunt , vAlde augere ^ 
tnissemy hoc primum patebit, eos uequaquam ex sola li- 
brarionim incuria profectos esse posse. Ubi enim exloti 
orationis conformatione in quaque sententia apparet, a 
scriptore hiatum uon esse evitatum, ibi de lectione in 
singuiis quibusdam locis poteris quidem dubitare^ sed 
uuiversum librum etiamsi Hercules esses, omnibos ejo»- 
modi vitiis nequaquam purgabis. Concedendum igitar erit 
scriptorem hojus libri hiatum minime curasse. Hoc si est; 
quaeritur, quaenam hujus rei sint causae in iibro, cajus 
auctor Plutarchus fuisse dicitur^ qui in aliis Bcriptis co- 
ram hac in re positam prae se fert Num juveniH hune 
librum edidit, priusquam ad hiatum adtendere soieret? 
At in iibro ipso uii juvenile, neque luxurians dictio, ne- 
que sophistica et e schola recens cogitandi ratio, qaalw 
e« g. in oratiouibus de Alexaudri virtute sive fortona de- 
preheudimusy reperitur. Huc accedit, quod a viris doctis 
aliis de caosis hic liber post Demosthenis vitam in vitis 
scriptus et editns esse dicitur. V. Westermanni Com- 
ment. de auctore et auctorit. lib. qui inscrib. Vitae de^ 
cem oratorum in Plut. vitt. X. oi*at Quedlinb. 1833. ab 
eodem viro edito p. 18. et 13. qui ibi haecce scripsit: ' 
9,Vitas decem oratorum aetate provectiore PlatarGham 
congessisse jam ex ipsarum iorma colligas ; non enim 
dispicitur quid eum adduxerit, ut opus magna diiigentia 
inchoatum semiperfectum relinqueret. Contra Demosthe- 
uis vitam^ quae legitur in paralielis (scil. vitis^ c 3. se 
ipsum ait scripsisse hf T(p fii^Ucp rovrqy rciv nccQaXkrihm 
ovri Tt^fAnrq)» Licet autem quo tempore omnino vitas par- 
allelas scripserit ad liquidum confessumque perduei ae- 
queat (^Vid. A. Liou de ordine quo Piutarchus vitas scrir 
pserit, Gotting. 1829. 4. p. 19. sq.J, tamen Demosthe* 
nis et Ciceronis vitas^ quum numero XXVHL adhoe ex- 
stent^ aliae vetustatem non tulerint, non multa poatqaam 
Roma subsidiis necessariis instructissimus Chaeroneam 
revertisset (Plut vit Dem. c. 2.} scripserit necesse eat^ 
Fac autem^ quod uou concesserim, juvenis scripserit haa 
X. oratt. vitas^ tamen mirtim est, quod alios malto apertiaa a 



— 41» — 

Joveoe scriptos libros^ ad qnos sopra commeBiorfttas orap- 
tiones referes, ejusinodi vitiis non maculatos vides. Nom 
verisifliiie esse dices^ jovenem qui soom esse duxerit 
hiatus in sermoRe evitare, Kbrom edidisse^ ^i iis sca«* 
teret? At, ioquies, et haec altera est ratio, qoa hanc li- 
bri conditionem explicare possis, «unt ,,coilectanea qoae 
dicontur vei adversaria, in qoae prout occasio oflferreliBr 
qnaeciinqoe conjiceret^ qoae ad decem oratores pertine<^ 
rent^ eorum vitas olim ex ordine accurateqne descripto- 
ros/^ Quae est Westermanni sententia p. 4« his verbis 
prolata^ neque minns H. WoUli ad Plut. Denu T. V. p. 
SIO. et A. Beckeri in Andocid. p. 130. ^Ubienim/^ per- 
git Westermannus p. d. ^, res ipsas scriptor raptim et 
prout occasio datiir in chartam conjicit, in elegantia di- 
ctionis et concinnitate haud solet operam coUocare, boq 
ex omin genere orationis flosculos carpit, sed simplicissi-* 
rao quoque prout mentem subit verbo otitar> dummodo de 
qua cogitat notio ei subjecta sit; sibi scribit, non aliis» 
8i quid igitur in istis decem oratomm vitis aut negli- 
genter aut ineleganter aut parum recte scriptum inve- 
neris^ ne putes hac de causa id a Plutarcho profectum 
esse non posse, quod in reKquis ejus scriptia haud exi- 
gonm accurate^ eleganter atque recte dicendi studiom de^ 
prehendator. Interest enim aliqoid tibi scribas ao aliis.^ 
At verissime Frankius in censnra Westermanniani libri 
CV. Seebod. Jahn. et Klotz. Annal. IV, XII, S. p. il4.) 
isti sententiae haec opposait: Wenn «an in diesen vitis 
Collectaneen sehen wili, so moss man seinea (ji. Re- 
eens.} Erachtens noch einen bedeutenden Schritt weiter 
thnn, nnd annehmen^ dass wir in diesem Werkchen, so 
wie es uns erhalten ist, eine Ueberarbeitong jener Col- 
lectaneen besit%en , dass irgend Jemand (vm Lamprias 
Ehre miisste man annehmen^ dass er es nicht gewesen 
sei} den freilich theilweise arg miaslungenen Versuch 
gemacht habe, die von Plutarch gesammelten Materialien 
zu einem GanRen 7ai ordnen. Nam qui qood legit ex«- 
cerpit, ita solet instituere^ ut eodem quo legit ordine 
excerpat (verba sunt Westerm. in I. c p. 8. n. 9.}. 

27* 



— 480 ■ — 

• 

Waren diese vitae Coliectaneen^ so warden wir die Be- 
merkungen aus einem Schriftsteller^ aas dem, den ddr 
Sammler grade las^ beisammen finden (^diversis tempori* 
bns pront otium erat vel occasio singula congessit ancter, 
Westerm. ipse scrips. p. 7.} ; wir wiirden uberhaopt bei 
weitem mehr und gehaltreichere Notizen aus aodem 
Schriftstellern linden, als diese vitae bieten ; wir wnrdea 
diese Xotizen ohne irgend einige Ordnung, ohne innem 
und olme aussern Zusammenhang, wie gerade der Zufiill 
bot^ neben einander gestellt finden; so und nicht ander» 
wird excerpirt Dies ist aber nicht der Fall. Wir fiir- 
den meistentheils Chauptsachlich nur die greulick- 
verwirrte vita des Isocrates und Demosthenes aasgenoni' 
men) eine leidlich geordnete Darstellung; der Verf. be- 
giunt mit Angabe der geschlechtlichen Verhaltnisse .des 
Ileduers, mitunter auch des Geburtsjahres^ fuhrt dann ia 
ertraglich zusammenhangender Darstellung das liedentett- 
dere aus dem Leben des Mannes bis zu seinem Tode 
auf und kniipft daran mitunter Bemerkungen uber die 
Zahl, den Charakter^ den Erfolg seiner Reden, fiber 
Familienverhaltnisse u. s. f. Denn bei dem S. 8. (Verto 
sunt: Qiiaqua enim librum evolvas, incomposita omiuay 
discerptae sententiae^ praepostera tempora^ confusae per- 
sonae, perturbatus ordo, rerum causae nusquam aliae et 
aliis aptae et nexae, nihil suo loco dictum, quaedam sa- 
specta ac plane falsa) entworfenen Bilde sind^ wie Hr. 
Wstm. gewiss selbst eingesehn hat^ die Farben viel, viel 
zu grell aufgetragen; und wenn es treu ware, so wftre es 
wahrlich nicht zu begreifen, wie sich der sonst so ver- 
standige und gelehrte Plutarch bei seinen Coliectaneea 
nicht nur so ungeschickt und so confus, sondern ofl auch 
so ilber alle Maassen unwissend zeigen konnte. Materia- 
lien^ wie sie ein Schriftsteller zu kunftigem eigenenGe- 
braiich sammelt^ konnen es unserer festen UeberseogODg 
nach nicht sein; denn es fehlt ihnen grade das, worao 
man sie als solche erkennen konntC; das eigentlich Cba- 
rakteristische der Collectaneen. Soll man sie aber deO'* 
noch als Materialien, aber als von einem andern achleeht 



- 4«l — 

geordnete Materialien, ansehen, so gewinnen wir nichtsi^ 
weil diese Ansicht nicht mehr und nicht weniger Wahr- 
tsieheinlichkeit fiir sich hat, als jede andere, vieUeicht mit 
einaiger Ausnahme der TayIor'schen (^qui credidit Pho- 
tiom libri auctorem esse ^ scriptorem nihil nisi Photiana 
compilasse et erroribus auxisse, v. ej. Lectt. Lys. c. 6. 
in qaera errorem rapuit etiam Ricardum^ v. Westerm. 
p. SJ)J' His Frankii verbis assentiens hoc addo, qui 
crediderit, alium haec composuisse ex adversariis Plutar- 
ehi^ iu auctore hnjus libri Plutarchum- habebit non Plnt- 
archeum, cui igitur etiam minime ea auctoritas esset tri- 
boenda; quam Plutarcho tribuerc solemus. Imo ne nomen 
quidem Plutarchi hic liber tum jure mereri poterit; qui enim 
ex pigmentis et lineis quibusdam RaphaeKs picturam confe- 
cit; minime Raphaelis picturam se confecisse dicere pot- 
mt, nec qui ex^ sententiis quibusdam Schilleri tragoediam 
«omposuerit, Schillerianae tragoediae auctor erit. Recti^ 
sime igitur ii statuerunt, qui hunc librum non a Plutan- 
cbo esse profectum censebant, ad quos Jo. Rualdum in 
vit. Plut. c. 20. Jo. Jonsium de script histor. philos. 
I». 233. (^Taylornm et Ricardiim supra commemoravimus} 
Reiskium^ qui alium Plutarchum. recentiorem et ignobilio- 
rem auctorem esse putat, Kaltwasserum , qui suspicatur 
ipsnm a Plntarcho confectum librum, cujus iu catalogo 
Lampriae filii mentio fit, studio nescio cujus epitomato- 
ris, sua rerum cognitione solertiaque minus se commen- 
dantis, periisse, Wyttenbachium , qui in Bibl. Crit. III, 
p. 87. haec scripserat: „Librum aliquem scripsit de Vi* 
tis X. oratorura Plutarchus , ut constat ex Indice Lam- 
priae: qnem librum posteriores Grammatici et librarii mu- 
tilarunt et interpolarunt, atque ita immutatnm editionibus 
X. oratornm praeponere solebant. Talem editionem na- 
ctus Photius, horum censuram agere instituens, in prae- 
misso Vitarum Volumine substitit ; nisi forte etiam Ex- 
cerpta ex Oratoribus^ quae perieruni, subjunxit. Plutar- 
chi germano libro deperdito , librarii Volumini operum 
ejus hunc transformatam adjecerunt. Sed hoc uberius 
declarabimus in nostra editione." In Prolegomenis-ad h. ed. 



- 4M -- 

liaeG faabet : ^^bellus a posteriore qui Mmne^ pir* 

tim e Platarcheia scriptis compilatiis : oi io < erte niniM 
est Platarcfae&^' In ADnotatione aatem baec: ^hoBe {b- 
brumj non esse Platarchi^ ita manifesto af|;amit eam A- 
tio tuni oratio, ut dudum jam constet de faac re intev isk- 
ctos bomines.^^ Hunc denique secuti sunt Scholliiia li* 
ter. G^ VoL II. Kiessling. in Quaest. Att p. 6. «I FniA- 
kius in censura commemorata. Neque multfnA A eanm 
sententia aberat F. A. Wolfius, qui teste Beckero faa An^ 
doc. p. 180. hoc tulit judiciom:. diese moraiisehen SchriC* 
ten seien essays, von weicben gewiss viele dem Pltttarch 
faischlich beigelegt wurden. Aelter sei keine als Phitarch; 
aber auch keine viel jiinger. Equidem Pintarchnia IibinuB 
qaendam de vitis deeem ocatorum fortasse seripsisse nm 
nego y sed hujus , quem adhuc babeamus , Jibri de vitis X 
oratt. auctorem Plutarchum esse ex caosis supra alJatia mu 
nime credo, ex veri Plntarchi autem ppere quaedaoi ia eo 
hausta esse neque affitrmare neque negare aadeo, hoG oimii- 
no pro rei natura in dubio relinquens quis eum scripserit 
Accedere autem nunc liceat ad ea Phtarchi opera^ 
quae paulo majore jure moralia nominari solent, in qni- 
bus qui de liberis educandis scriptus est liber pri- 
mum tenet locum. la eo hos reperies faiatus noa exea- 
sandos aut apostropho minus bene tollendos c. I. ixa «/- 
nsTv. C. II. ^aaiXiu iccvrcSv, C. IV. divdga ovx — hmiStt* 
(oQfifjGB. VII. ndw ccGTsifoq. Vlli. voijfp Bvdhatov — noajaoi 
anoxQiGiv. IX. noXXa aamrovq — Xoyov imo&etTiv- ib. nmmi 
avenifiovov, nbi tamen Vulc. Bong. Turn. Voss. et 4. Aug. 
navreXcig pro ndvzfj exhibent. X. ewjviov av&gcinov. XIV. 
fjTtda&ai iniaraa&cUi — rvnov hsxev—Taiei ixn^fjLtfnxgj abi 
tamen Voss. 8. n^/nxf/ag—fiiaeio&ai a^iov. XVI. (al. XV.} 
rfj Sf] dvoiijCy ubi Vulc. r^ dff Suavoitf^ Voss. !• rjj aroif* 
Quae quidem vitta licet offendant^ tamen non tam crebrt 
sunt, ut ea (fe causa audeam Plutarcho hunc libmm ab- 
judicare , quem Wyttenbachius sat gravibiis argumentis 
tum externis a silentio veterum tum intemis ex materia 
et forma ductis non esse Plutarcheum recte demonstravit; 
Prodit^ inquit, liber juvenem rhetorissantem. 



— 4«3 — 

Iiilibro de audiendis poetis sex tantimi reperiuii- 
tur hiatos, ex quibus tres ex aliis libris possant effiendarL 
Ita qoi sunt c. II, 17. e. in verbis: tmi ra 'EfineSoxl^ov^ 
dnfi ifsr&f nQioxsiQCi ravtl ovrtoq Itbrorum aoctorltate pos- 
smit corrigi. Illud ^nTj enim Stephanus primiis recepit ex 
Jannot et Pol. ceterts editortbus sequentibus. Deest aa-- 
%m tn Ald. Bas. Xyl. A. E. 6» Uarl. Nov. Mosc 
i. %. Exempl. Turn. (si sequeris Ind* ad Xylandr. ma> 
eS. hic babet : 'E/utneSoxl^ovg itni). Deleas igitur ^n% 
qood nemo desiderabit. Si autem scriptor rccvTi ovrcDg 
pergit, tu rectius cum Sext. Empir. Adv. Mathem. VII, 
193. ovTcog ad verba poetae referes, nt versus sit: Ov- 
nog cwt' iniSeQXvcc rdS* ccvSguatVj ovr' inaxovavic. Verba . 
poetae reperisse mihi etiam videor in iis quae c. I. 1&. 
d« tegantur : xtjQfo revi ra mta atiyxrtp ^cctunljuaaovteg^ 
ubi Vulc baee babet : xtjqm nvt tk &ta xal ati/xrtp 
(Aid. et marg. Bas. arixro}) Tceetcenaaaovreq. Videntur 
aotem ita collocanda: — xfjQ^ rm rqna xarcmXccffaovrsg 
iriyxrqh C. X. (ap. Hutt. c IX.) in verbis : €v S* ^x^ 
mu fpoopifiiov avSQog xal fAtivr€(ag SiatpoQccv navf]yvQixov 
(al. vol. xarrjQyvQOft^vov') fiii. Tcccrahnalv Cr Vule. scribe ^ 
8i (scr. S*} HxBi xal cpQovifiov Stuq>OQav dpSQog xocl fidv^ 
TBcjg nctv. fi. xaraX, Quibus correctfas haee restant c. IL 
16. c. Xoyoi dai xexQVI^^^^oi (R. m. xexQifiivoty naQa noif^ 
rtxfjg^ ubi fortasse olim Blai Xoyot scriptum erat. C. VIIL 
%b. e. (ap.Uutt. VII.) in verbrs: Ovr&fg ovv rovroav ixov* 
rtovy indytafABv roTg nottffxaat rov viov fxif rotavrag ^oi^a 
rdg So^ag neQi rav xalmv ixBiw&v X€ti fAeydhav ovoftdrtav^ 
(og oQa ao(poi (Vnlc. xcci ao(pol) xai Sixatot dvSQcg^ fjaWy 
dxQoi re PaaiXeig xc^i xavoveg aQertjg dndofjg. xai oQ&or^" 
rog. ego in eo offendo^ qnod bic negari videtinr, fuisse 
inter istos a poetis summis taudibos celebratos viros noa 
bonos et justos hemines^ velimque pro dvSQeg legi ndvteg. 
Id eoim sane cavendum est nequis credat omnes fuisse 
bonos et justos. lo cod. D. Wytteubacbio non improbante 
est oi dvSQeg, C. XIII. (ap^ Hutt. c XI.) 34. b. iii verbis : 
imaxovax^ov y oti xai mgi novov xai voaav td cdnd etQfj'- 
xevy corrige td airtd el aeribe raifr\ Haec eaimf qoae 



— 4*4 — 

attulit de mortis metu^ etiam de labore et mdrbo ab Eu- 
ripide dicCa esse censet. 

In libro de aaditione sive de recta ratione 
audiendi quatuor reperiuntur biatus iique ejusmodiqaoB 
facile corrigas^ neque minus si hoc nolis, plerumque exco- 
ses. Veluti c. II. 38. c. in verbis: inel oti yenia^ 
axQodastDg aneigyofisvog 6 , vtog j vocalium concursum in ' 
particulis facilius etiam excusabis^ quia post inei pausa 
est et a Wyttenb. interpunctum. Potest tamen etiam | 
ineiy' ort scribi^ ita ut haec conjungantur, de quo par- 
tic. usu cf. Hartung. de part. gr. I, p. 407. -C. VII. 
(ap. Hutt. V.) 40. f. in verbis : r^ roivvv. xcetcupQWHlSv 
t6 d'avfia^av avTixeifuvov y evyvojfiovetrr^Qag fiiv iavi-Si* 
nov xal fjfjL€Q(QTiQag (pvaecjg , deiTai ye .fAtfv oiS' avro fu- 
XQag evla^eiag y Ta/a 3i xal fiei^ovog, ooq^ oi fjA» xaxfi^ 
q)Qov7jTtxol xal d'Qaaetg tjttov mcpeXovvTat imo tAp iU/or- 
TOiyv^ ol Sk \)'avfiaGTtxot xai axaxoi fucXXov ^XcerTovTac 
Vulcob. si Wyttenb. sequeris habet <ag oi fiiv yoQ, 91 ind.gr. 
lat. oGcp ot ftiv yaQ. Cod. D. praebet o/ fiiv yctQ^ Harl.cog oi 
fiivy CoII. Nov. ooot fjiiv, Ven. oaot. Cum Wyttenbachios 
defendat vulgatam, ego minime negans bene ita dici pos- 
se, causam tamen inquirens, unde codices ita varieat, 
suspicor olim scriptum fuisse^ uti in ind. est» modo aliter 
interpungatur : fiet^ovog oaco. oi fiiv yaQ* Quatenus ha^ 
sic ad comparativos addatur , disces ex Hatth. Gr. gr. 
445. c. Pro (hcpeXovvTat deinde poterit conjici cu^»- 
^.ovvT^ i. e. mpelovvTo ea vi, ut sit: contemptores in iis 
quae antecedunt^ minus utilitatis audiendo sibi comparare 
dicebamus, uti nos quoque dicimus: die vorlauten Tadier 
hatten (nach unsrer Darstellung) weniger Vortheil von den 
Vorlesungen, die arglosen Bewundrer aber haben sogar 
Nachtheil. Ib. 41. b. verba: cjg yaQ noXifAov xai dxQoO' 
aecog noXXa Ta xevd ioTt proverbialiter esse dicta docait 
Wyttenb. ad h. I. Poterit igitur hiatus excusari. In iis 
tamen locis quos Wyttenbach. attulit^ iaTtv non legitar, 
idque in proverbio sane aptius abesse videtur. 

Inlibro de adulatoris et amici discrimine sex 
tantum numerabis biatus; ex quibus quatuor libronun ope 



— 4«5 — 

possunt tolli. Ita c. IV. (ap. Hutt. V.) 61. a. in verbis: oifTfog 
f/ xohxxeia Tt} (piXiq^ eig nav Ttd&og xcu nav xivrjfiu xalxQ^i^ 
xat avvrj&Hav ^avrrjv avafiiyvvovcra SvaxcoQtGToq ioTiP. ve- 
xum habent Ald. et Bas. r^g (piXiag pro t^ (pikiq,. Genitivus 
eniffl a dvaxcoQiGTog regitur. Uti enim j|f(0()f^djU€i/og et sim. 
(v. Matth. Gr. gr. 354, /9.), ita etiam dvaxciQiarog, cu- 
jus loco Xyi. e marg. cod. eojusd. male Svaq^^Qarog re- 
poni vult, cum genitivo potest strui. Eaed. edd. etiam 
pro avafiiyvvovaa non male xaTafiiyvvovaa exbibent. C. 
y. 51. c. pro vyQog oiv xai iti&avog fjLSTa^dXkea&ai inl 
Tog iiofjioitraeig Vulcob. rectius vyQ, ojv xai fjieTafidXhsa&ai 
m&avog ini Tog iiofi. habet. C. XII. (ap. Hutt XVII.) 
56. a. in verbis: t6v d' inatvovvTa xai xarevXoyovvTa tu 
n&iQayfi4va dandQovTai xai vofii^ovaiv evvow xai (piXov in 
nmQayfjb4va apostropho utere. Quod enim Wyttenb. post 
h. verbum interpunxit, non recte fecit C. XVI. (^ap. 
Hutt. XXIII.) 58. e. in verbis : eiTa ti5v fjihi 2Twix^v 
ov^ (Wyttenb. pejus ovSf) dxovciv Mvioi vnofjt4vovat^ olim 
fortasse imofjUvovatv ivtot scriptum erat. C. XX. (ap. 
Hutt. c. XXIX.) 62. b. pro ov XfjasTat ^fidg 6 x6ix)ci 
8cribe c. Vulc. 6 x6ka§ vf^dg ov XrjaeTat. C. XXVI. (ap« 
Hutt. XXXIX.) 67. d. in verbis: Tavra ovTcog ivixijae 
Tov Jiovvaiov , ftJore Tag fitv X^^Q^S ^^ UkdT&ivt ev&ifg 
neQi/SaXetv xai xaTaandCead-at primum pro TavTa scribe 
rav&^ deinde pro r§) lIXdTcovi tov IDjdx(av . HeQi^dX^ 
ketv enim cum duplici strui accusativo satis constat, quam- 
quam si significat amplecti uti hic dativus personae 
frequentior est. Praelatum tamen hic a IMutarcho accu- 
sativum esse inde suspicor, quia simul a xoTaand^&at 
regitur. C. XXXVL (ap. Hutt. L.) 73. d. legis: SiStoai 
yaQ 6 xaiQog dneiv* ^Aq dita ixeTva Toirroig naQa^dHetv, 
quo in loco Wyttenbachius vestigia poetae prodi censet: 
uiQ' dii iav ixetva TovTojtg avfifla^Mv^ At in verbis istis 
simpliciter scriptis poeticum colorem non inveni^ facioque 
igitur potius c. Ald. et Bas. in quibus d^iov pro dita esl. 
C. XXXV 11. (ap. Hutt. LII.) 74. d. in verbis: 'Emi ro/- 
vw (joane{) tiQijrai^ no}J,dxtg (hoc verb. a Vulc. abest) r> 
naoQtjaia rq^ &eQanevofA^v(p IvntQd vndQxet^ Sei fjufieta&€($ 



— 4» — 

Tov^ larpovg Stephanus r^ &9Qiin9vofAip^ recepit ex CSol- 
lat Nar. Schott Jannot. Anon. nec disseutiuot plnrea 1h 
bri Wyttenb., quos tamen non nominavit. Sed Ald. Bas, 
Xyl. A. H. Mosc. 1. 8. Harl. CoU. N. habent r^ ^i^ 
nsvovTif improbante Wyttenbachio. Cuiu antem ipst 
Plutarehus eadem jam in iis quae antecedant dicta esae 
addat et in cap. XXXV. aperte haeclegantur: ror A) qp^ 
kov ^Qoaijxu t6 ix tov vov&stsTv inax&ig vniQ payakm 
avccS^X^o&eu xccl atpoSga Staq^eQovTaav. *A^ St kiu mai 
xai itQOQ ndvTcc^ SvaxoXocivfj, xai fjii/ q)tlixAg, dkka nmda^ 
ycoyixAq nQoacpiQijTai Toiq avvi]&Baiv , dfA^Xv^ i» Toii^ liar 
y/oTOiis vov&eTiov ioTca xai dnQaxTog * AanuQ laxQog %• r. h 
ego T(p &€Qan9vovTi quod plurimi et optimi tuentur libri 
unum verum esse arbitror, pro vndgx^* tamen coB|)ido 
legendum esse naQ^x^i , ita nt hmfjQd accasativoflr plarar 
lis sit. Dicetur tum fere idem quod in latimram prover- 
bio : Veritas odium paiit. 

In iibro de profectibus in virtate- gravioieshia- 
tus et tales qui non excusari sive apostropbo eorr^i pofr- 
sent^ duo vel tres sunt notandi duoque eliam librorui 
ope possunt corrigL Ita c I. 75. d. in verbist mhrof 
^Si^ TavTdya XdyovTag ola&a Srptov ndXiv noXld nagixoiv^ 
Tag avToIg nQdyfiara ap« Vulc. male quidem etiam e cod. 
TAyovTai enotatur, sed optime articuhun xohg ante ^ 
vides ibi additum. C. 11. 76. a. haec leguntur: aXviyfm 
yfyovEv {] XsyofjAvTi nQoxonrj ^ fiiXQov dnoliinovaa iaxdTii^ 
dfpQoavvijg* Tovg Si ndvT(»v dfia na&dv xal voarj/nmm 
dtpeifUvovg dn* avT^g^ ^ti Toig fiijSevog dn^Kkc^fi^voig nuir 
xaxiaT(oVy ofAoicog naQ^xovaa xaxaSaifiovovvTag, Locoi 
Wyttenbachius ita vult emendari, ut pro Toifg Si ndvim 
legatur Tovg fiij ndvTaiv (Reiskius jam probante Huttenio 
Tovg Si ov ndvTG)v conjecerat} et deinde pro dn* avzig 
aut cum Aiez. vn* avTtjg aut dnoXvTovg aut avToig, At 
dn' avTTjg est per eam, nostrum : vermi^ttelst ihrer 
conferrique potest de hoc usu Matth. 6r. gr. 579. la 
ceteris neqne cum Wyttenbachio firjy neque cum Reiakki 
ov iaseruerim, sed solum fiiv post dnohtnovaa addidcrii^ 
interpunctionemque pleniorem post d^pQoavvtig BoataleriM 



— 4» — 

€t ante neque post ied ccvriig interpunxerijoa^ ut sententia 

loci sit: in Stoicorum disciplina aenigma i* e. res 

expKcatu diflicilis facta est progressio, quae par- 

vam quidem ultimae (^cetera vitia evanuerunt^ im- 

prndentiae relinquit partem (^reliqua enim per il- 

)am bene remota est}^ tamen eos qui ab omnibus 

simal animi perturbationibos et morbis expe- 

diti sunt^ (per ipsam nltimae imprudentiae partem} non 

minus miseram vitam degentes facit^ quam qui 

Bullo summorum malorum sunt liberati. Stoicos 

enim in eo inprimis errare dicit^ quod statuant uno ex- 

cepto perfecto^ in quo ne minima quidem pars impruden- 

tiae reliqua sit^ nna omnes vitio esse snbjectos, quod 

igitur tantummodo optimum, non autem meliorem homi- 

nem a malo improboque discernant. Verba fwt^Qov an&^ 

Xsdutovaa iax^v^ cccpQOGvvfjQ autem Xylander male ita est 

interpretatus : cum ab extrema dementia exiguo 

distet intervallo, Wyttenbaehius in vertendo omisit. 

Pro xccxoSaifAovovvTccg Vulc, habet xccxccSatfiovwu Stcc. C. V» 

77. d. in verbis: Tovrqi Sij ofiov iri rccvrov iariWr Vulc. et 

Bong. rectius pro St^ praebent Si, quod tu in S' muta. C. X. 

81. a. in verbis : TtQog (pikfjficc Tcahov, i xccl^gy SiccfjLaxv^^f^" 

90V hiatus videtur ferendus esse. Videtur enim hoc ex hi- 

storia aliqua de Agesilao narrata et communi sermone satis 

trita desumtum esse. C. XI. 83. d. ad verba: xccqi^ yccQ 

TO rov jdioyivovg nQog riva veaviaxov oq^&Ma iv xanffXeitp^ 

mcracpvyovra S' eig ro xaTtrjXsiov * Wyttenbachius haec 

adscripsit: ^,Si scriptum esset xaracpvyovra S" Bcaoa roi 

xantjleiov vel ocp&ivra aQog xamjleiq^ nil erat quod quein 

offenderet Nttne si volgatam tueri velianis, prins illud 

iv Tcan. accipiendum erit pro nQog xmx,^ me tamen ego 

facile illum usum huic loco accomodem y nec prius xccnv-' 

leiov (^imo potius posterius} mutem in xarayecov cum 

Reiskio (^qui praeterea etiam aig ro fitayeiQeiov vel onra^ 

vuov aut dg rijv xardhna conjecit)." Wyttenb. igitur 

eottjecil BiG(o Tov xcmrjleiov. At ego lecum sicscripserim: 

ocp&bvra fihv iv xan.y xaracpvyovra S" eiao} xan7f?jsiov. Ar- 

ticulus eHim recte eiiam in attera leco, uti in priore, aiierit. 



- 4«8 — 

Mh autem desidero, quia haec tam aperte ibi fliMt opr 
posita. Hlatus tameii potest etiam elisione rei verL (XIBL 
8S. f. Zenonis est sententia quae affertur , q ja de cajMl 
hiatus in verbis: ei f.ujT8 ijdofievov aiaxQfp rm iauropiat 
offendit, ubi Turn. tivo^ pro Ttvi praebet. C. XV. 84i.a 
in verbis: orav ovv ovroog aox^^f^d^a r&v ayee&cit^' ifjiVj 
oi<TT6 fjLTj jnovovy xaTcc IlXuTcovu j /UbaHcegiOv fiip avtw ^j^ 
afyai Tov GtacpQovay fiaxdoiov ifi rov ivpffxoop rm bc^ rd 
ao)(pQOvovvTog oTOficcTog iovrav loycov, aXkk oeal 'OxifMttA 
pdSiafxa xal p)Jfifia xai fieiSiafia &avfjm^evt'Bq etitav »A 
dyaTtmvTeg , olov avvaQfioTreiv xai avyxoUi^w ngodvpM 
mfiev iavTovq, rore XQV vofii^etv dhj&cig nQOXOftVBiP, TurB. 
Vulc. Bong. habent oloi pro oiov^ quod optime hab6t de- 
leto koo&vfioi ; id enim interpretamentom illtiis verbi 
esse videtur. Nam olov elvai cum infin. idem fere aignl^ 
ficat quod nQoO-vfxov eivai v. Xenoph. Agesik 8. et Pli^ 
Poiit. I, 334. d. - ; ' 

In libro de capienda ex inimicis atilitate 
c. I. 86. c. dictum alicujus affertur: fAijSipa ix^ip ix&QOv^ 
repetiturque de amicorura multitudine 96« a. Ita-etiaB 

c. II. 87. a. dictum Zenonis est : eig top TQificopa tnM^ 
kavvovaa vfidgy coll. de anim. tranqu. 467. d. de exilio 60ti 

d. V. Wyttenb. ad h. I. C. VIII. 90. e. in verbirB: • 
fjiAv yaQ JScoxQdTfjg ifcpeoe tijv SavO-innTjv^ &VfAOBif^- oumv 
xai x^^^^^V^y fortasse ovaav &vfjLoeiSrj fuit scriptum. €!• 
IX. 91. c. in verbis: itQog Si TovTotg, xai napovQYia^ xd 
aTtdTfjy xai ini/iovXijy Soxovaa^ firj rpavXov eivaty §jt^ dfA^, 
xov TtQog ix^QoVy dv iyyivrjraiy naQafi^vei Svacmdkleexn^ 
eha ;if(w»i^c^/ noog Tovg cpiXovg avroi imo awtj&ciag^, tt^ M9 
cpvXd^foprai nQog Tovg ix&Qovg. Wy ttenbachius opinatOB 
est deesse aliquid ad sententiae absolutionem crediditqBe 
wg addendum esse ante itQog Tovg cpiXovg ea vi .at sit: 
utuutur fraude et insidiis erga amicos, nisi 
sibi caveant, tamquam adversus inimidoa ^jh 
fii) cpvXd^covrai autem ^^nisi sibi caveant** infariaB 
accipi posse, nisi sibi illi insidiis assneti caveant 
a faciendis insidiis, vel: nisi illi amici sibi ca- 
veant^ ne ipsis insidiae struantur ali istis in- 



-^ 4«9 — 

sidiaram.stacliosis amicis; boc se malle dicit At 
Wyttenbachios locam male intellexit^ qaem malto rectias 
jam Erasmus interpretatus est: Deindefit^ atpro- 
pter assaetadinem iisdem atamur in amicos^ 
nisi cav.erimus in inimicos qti. et Xylander^ qui 
vertit: quae (^facinora prava} nisi usurpare adver- 
sus inimicos caveamus, victi consuetudine 
postmodo etiam ad amicos transferimus. Patet 
aatem iude pro avzoi melius legi avrotq^ uti etiam Eras- 
mus vertit. Avvol certe facile et libenter caremus, cum in 
praecedentibus nomen non adsit^ ad quod referatur, et cum 
^d jcQwvTai sub jectum singulare non desideretur. C. XI. 9S. 
r. denique in verbis : aXl' ^niTvcpkovTcu ro q)iXovv negl rb 
y)tXovfuvov , aq cprjfnv b lIXuTGiv y xal na^/otm imlXov 
rifiiv oi ix&QOi aa/vi^ovovvTag ata&rjGiV. det Si fxrjTE. rb 
Zccigov i(p olg afiaQTavovGiv^ aQyov €ivaiy firjTe rb Xxmoir 
jxepop i(p' olg xccTOQ&omiv ^ primum Wyttenb. pro ixtrv^ 
fpXovraiy pro quo Reiskius jam anoTvcpXovTai aut simplex 
TwpXovTai maluit, recte correxit inel TvcpXovTat. V. Platon. 
qai auctor est hujus sententiae de Legg. V, 606. c. et 
Platarch. 48. f.^ in quibus simplex TvcpXovTai legitur. 
Deinde ego in dictione offendo : naQixovai fioiXkov aYad-tj^ 
aiv, nisi additur, cujus rei sensum magis praebeant 
Inde malim pro daxvf^ovovvTeg legi tov daxvfi^ovvTog u e. 
ejus quod turpe se praebeat Kai tum ad fiaXlov 
pertinet, ita ut tota ista sententia: inimici efficiunt 
ut magis etiam sentiamus quid turpe sit^ apo- 
dosis sit. Quae si probas^ in iis quae sequuntur post Sei 
retine di, quod Wyttenb. e codd. A. B. E. delevit. Sed 
ro x^^Qov, quod etiam Mosc. 8. Coll. Mur. Schott. Jan-*. 
not. Anon. Mez. T. V. B. cum Huttenio tuentur, cum 
Wyttenb. proba, qui tamen vulgatum Tb xcitQHv retinuit. 
Sequitur autem to IvTtovfiavov. 

Hoc igitur in libro tres graviores hiatus erant emen- 
dandi. 

In libro de amicorum multitudine nulliis est 
hiatus qui offendere pdssit. Nam de dicto alius c. VI. 



- 480 ^ 

96. a. fAffSiPtt 4><ff ixd-Qov sapni smn loMtns et VIH. 
96. e. pro (ftifyovra ante an* scribendnm erit qmyon, 

In libro de fortiina dao sunt panlo graviores M^ 
tns qni corrigendi esse videantur. Nam qnod c. I. 97« 
d. legitur: 6 fitif ^Pt?,i7t7iov *Al4^pSooq ita eoliocatum unmi 
quasi ent verbiiin. 8eti c. 111. 98. b. in verlMs : «flf/bi 
(piQB XiyBtv rtvu iifjuov^ interpretes Amyotus et Cmserinfl 
rtva tj/nhfv in vertendo omiserunt. €od. D. dat ^, Slosc. 
8. iffjuiivy Coll. Noir. ^fAtVf quorum hoc postremam Wyt- 
tenb. reliquis et vulgato praefert Ttva ^fuiv qnid siH 
velit, sane ego quoque non intelligo proboque ^/uA^, pra 
nvcc tameu suspicor scriptum fuisse nvag. C. IV. 99. ۥ 
dX),o aVj] poteris excusare , non ita c. V. 99. c. vbi ia 
verbis : aXX iv intraau xoQSdip nal av^ai f-v/iovk/a tif ktth 
cnm Plat. in Polit. I, 349. e. tnttaaH nal aa^m JifopMf 
erit scribendum. Turn. et B. intratfBtn exhibent. BeisL 
autem et Matth. post iv voluerunt fjth addi idqne probo. 

Libellum de virtute et vitio Wyttenbachiin Jare 
epitomen perditi libri esse duxit suspicatusqne est eim 
ex libro: * AfjLficovioq ij mQt rov fiif rfSicag rp xctxi^ ovw^ 
vai , quem in Lampriae catal. n. LXXXIII. con meiii O W h 
tum legimus , esse excerptum. Non igitiff offendes e. L 
in mofjM ovx. c. II. €F<iifia Ix^gu ant in (rwrzVM^f&^f^ 
7] et c. III. in tffvxf/ ovh* 

Liber cui nomen est: consolatio ad Apoilonian 
scatet foedissimis hiatibus, veluti c. 11. 'EneeS^ evp» C !?• 
raya&ccj fj (pv)Mrrov(Ta , ^ av^ovtra ff. C. V. xaViv &a* 
hxrrrj evdiat, C VI. dSivai ovra — ri avr(p — on &^^. C 
IX. rotavrjj ay(»yfi — avr^ inoirjoe — etvai^ ort 6^nfff 
ifinoiu ni(ntv avr(f), on Kai (kccrroiVj fj ^Xbtop* C X 
SoxeZ elvat—fjberane^Tovra ixetvd iart^avr^ o- i^gtiti^ ovf 
alria rj Sei^tma vfiTv — p 6 — o iSavetaavro. C. XI. /ftb» 
aSrjXov Q)ost ^iov ab aliis interpungitur}. C. XII. /fojh^ 
rar(p vnv(py fj — Srj vnvog — bfioiorrjra aircwv — anotpffvaff&iu 
ovS* 6 eimbp — &avccrov 6 vnvog. c. XIII. rtvcc eig. C. XIV. 
CinayyeiXaa&ai elg — HtvSccQcp intax^^ipavn — ixeivov larb 
— noi,v Saea&ai «m/3— rif/i aSfjl.(p — avr^fj^ in* "^-iuptTtiad^m 
inl — rovr(p fjx(o — dQea&at ovv — Srj oQi^t oly qoae sani 



- 431 — 

B^enikdiini Piodarnin relata}* €. XV. aov 6. C XVL 

&SrjXov ovv — noirjrfj '^/iKpidQecog. C XIX. ccvro wq — ^ai^i'' 

9'£iu ^x^i — avTo Bivcci — avTO arifjuuariq — rificeTai im6 aov 

iTUfieXmg» C. XXIL q^iXonev&^cnegai €lau C XXIII. inl rb 

cevTo ^QXovrai -^ iirj 6 — Srj (al. Si) 6 — nsvtexaeS^xair^ 

cPKoy^vofiBvov. C. XXIV. nQouQTjfiiva iv --^ SteXix^V viov. 

C. XXVI. — Sr/ avElevvrjTOV — yivovTat vno. C. XXVII. 

— MiStjc anotpfivaad^at — t^ EvSfjfAip intyQaq)Ofi^vq} ^. C 

XXV^III. XQV ^*' — ^«^ o^ — ^ ifx^<^^v—'0 ovv ij ambq — 

&vflTa iyivvTj(Fev — av&Qcinov ayvoeiv. C. XXX. amr^ oSv^ 

wfv^ vulg. ocp&alfiotg pro avT(p, V. Orell. in Spicel. aii 

Uster. ed. p. 121. C. XXXI. el 6—xai oTt ol — yevia&au 

ano&avuv. C. XXXIII. fiaatHa ^Arviyovov. C XXXIV* 

ae ^Set vn — fiaxaQta&ivTi ovx — fiaxctQirov vUog aov^ an. 

XXX VII. aov '^nokhavtov (hl. int. b. v. interpangunty*-* 

aov vim-^rotavrr] ificjv. 

Addi poterant his mnlta alia etiam vitia, qiiae qoi^ 
dem per se excnsari possunt, sed si eorum multitndo 
tanta est^ quantam eam in hoc libro deprebendimos^ non 
minns ostendunt, scriptorem in hiatu evitando studiora 
iieo posnisse. Id ipsum autem in Plutarcfao valde offendet^ 
quem alioquin s^tiis diiigenter in hac re versatum esse ex 
118 qnae supra de altis ejus scriptis du^patavimus appa- 
rebit. Huc accedit qnod faic iiber a nullo veteram di-> 
serte commemoratur et quod etiam distributio materiae 
aot vaga aut nulla est. Wyttenbachius qiiidem hunc li* 
bnun juvenis Plutarchi esse censet propter lectionis co-^ 
piam in orationis forma ad tragicam gravitatem confor- 
matae prodentis redundantiam juvenilem. At inde mm. 
silentium veterum de hoc libro explicatur, neqne video 
cmosam cur librum de educandis liberis Plotarcho abjodir- 
oemus, si hunc pro Plutarcfaeo faabemus. Quod enim in il- 
lam, idem cadit in faunc Neque ego orediderim jovenem 
Piatarcfaum uon ad faiatum adtendisse, quippe qui in scfao.- 
lis non solum philosopfaorum ^ sed etiam rhetomm id 
ipsum didicisse videatur in scribendo vocalium concursom 
evitare. Multo probabiUus est ab alio quodam ad exem- 
plom^ consolationis ad uxorem qoamPlotarchus scri* 



- 48« — 

pserat, hanc cqnsolationem ad ApolIoniDm esse coinpovi' 
tam y qua scriptor simul doctrinam suam ostentatams enttl 
In praeceptis de tuenda sanitate datis c. VII. 
1S5. c. in verbis: oaag t6 msfue vvTTo/nevov tmo r^ ^fnh 
Zvg ijSovccq iGX^t (R. ^X^i^ ^^^ TUoaTTOfievov y ixatceriXtA 
Tcal TaoaxTixal avTai xal aXXoTQiai tijq (pvasmg eiatv» of- 
fendo in avTai y et alieno loco posito et snperfluo^ idqiie 
pronomen delendnm esse censeo. Ib. 185. e. XonaSa 
avicov ex versu Cratis est repetitum et uti in versa ipse 
Xondd' aviaiv est scribendum. Ib. 136. a. verbaArcesi- 
lai sunt^ in quibns si 6ma&4v tivu^ ij Hfiitgoa&ev legitary 
hiatus quidem non offendit, sed ex Plutarch. Symp. YII, 
5. 705. ubi idem Arcesiiai dictum commemoratar ^ rm 
videtur delendum esse. C. IX. 1S7. a.. ad verba: cSemip 
afjL^Xei xai Tifio&sov dmlv Tp nQOTegaiqs deSemvfjMora ii 
dxaSrjiJLi^ itaqd IDmtcovi fiovaixov xal Xitov Sstnvop Wyt- 
tenb. adscripsit: ^/orte dix^Xti natum ex Ify^aiy cqjos- 
modi quid senientia omnino desideraf Hatten. qiwA 
fortasse excidisse opinatur. Tu scribe oi^ afisXeTv ,■ itt 
omittam; qua vi ap. Piat. Phaed. 96. d. afAsh^a^'^ 
liyBiv dicitur. Sequitur tum recte: XiyBTai Si xau . Ank 
iv dxaSrjfiia^ autem fortasse to addendum. Cf. AeL Var. 
hist. II ^ 18. elq to iv ^AxaSrifiit^ a^Tfvjtoattyv. C X. tS7. 
c. in verbis: kv Sh itXrj&ei xal TteQiTTcifjtcen, oiov IXvgAft^ 
TaQaTTTOfiivrj , fnaQa itoiel ndvTU xal Svax^ ^taik dvau^ 
%d}JkaxTa. offendit nXfj&og, quod interpretantur per aban- 
dantiam, multitudinem humorum. At ubi in toto' 
loco de humore sermo est , ut ejus notio facile soppleri 
possit? Praecessit quidem supra jam: otov ova/csv ^vulg. 
ovaiaig, rectius: causis quasi revera res essent^ ttai am^ 
fia TtaQ^/ei t6 nXijd^og imoxeifievov \ ni ibi quoqae non est 
additum cujus copia s. abundantia sit intelligenda et 
Bong. ea de causa post nXij&og addi vult neQerriifAceroQ 
sive neQtxTcofidTcov. At equidem potius pro vnoxeifismii^ 
scripserim vnoxeifiivcov , unde simul dvsv Sk rovzmvj qae« 
rum loco Reisk. dvev Sh tovtov maluit^ in iis qaae<fe- 
quuntur, defenditur. Hoc tamen in loco scribe dv^M 
it^Jl&ei TteQiTTcofioTog x. r. A. C. XI ^ 1S8« -b.- in •verMs: 



— 488 — 

o^qSptcu isi* dxT^g dtoevQi^iv^ fortasse iiJt &Kt^ alSovv^ 
nu SiccTQ. olim erat scriptum. C* "XVlil. 133. d. ia 
verbis : avrol Si (^Reisk. sine idon. causa. mavult av&ig 
Hf tvL intellige: nos ipsi autem et supple ex iis qnae 
pmecedunt icopievy permittimus} nu&ofjysvoi rotg ia-- 
TQotg naQatvovGcv (^Beisk. vult nccQatvovfieVf est dat. plur.^ 
iei TQV Satnvov xal tov vitvov kafifidvstv fi^&oQtoPf xai fiii 
iWfupoQTjaavTag alg to Gmpia Ta atTtay xal t6 ^vsvfAa xa^ 
ta&kitf/avTag^ fAtj (^Xyl. fiii abundare adnotatl) ^v^vg dfAJj 
xcd C/BovGy Tfj TQocpfi^ccQvvetv Tfjv niifjtv j dXX* dvanvo^v 
Keei x^^<^f^^ l^x^tv. offendit S/atv. Praecipitur enim con^ 
coctionem ne quis oneret, sed ut ei respiratioaem et la- 
Kamentum concedat, et ita vertit Cruserius. Reisk. igi- 
Lar voluit i^v ^x^tv 9 ego tamen . malim itccQix^tv* C» 
XXIV» 136. e. in*verbis: ^xovGa Tt^iQtov Ttoti^ JKoiGaQa 
dneTVf omnes fere libri praeter A...et Voss. po^t ijxovaa 
addunt Toivw^ quod Wyttenb.^ quem secutudi est Hutten., 
delevit censens, ipsadi loci sententiam. nuUum cum ante- 
cedentibus prae se ferentem nexiim^ hanc particulam. re- 
spuere , nisi si statuamus quaedam excidisse monita de 
necessitate cognoscendi sui. Equidem, ro/i^i/f^.defenderimy 
ut sententia loci tot^a spectetur^.Cens^eo igitur medi* 
cos de bis rebus esse consalendos^ quae sane 
cam praecedentibus per Toivvv annectiipoterat. iZor^aa* 
tem quod ab E. Voss. Turn. ovDL\i\xt\a ^i[f o&t KaiauQa coU 
lacaverimy ne sententia sit : Tiberium^ qui aliquaado Cae« 
sar fuerit, quod Plutarchi. certe temporibus noli conveni- 
ret^ sed eum aliqoando dixisse. Ib. 136. e.' verba: dvat 
dmiQov sunt quidem ex alius sententia repetita^ praece- 
dunt enim 'Efioi Si tovto fiiv titQ^G&at Soxii.GofiaQoiTeQOPf 
ixatvo S\dkfj&ig etvatjTo Setv SxaGTov avvou fi^Te Gcpvy^ 
fi£nf iStoTtfTog ante etvai dnetQov^ ita ut non probem^ si 
vertiturhic locus: Ita autem sentio^ debere, sed po- 
tius: illud autem scil. dictiim verum ease censeo, 
tamen pro €/W/ dnetQov malim dnetQov eivat» \ 

Sunt autem in hoc libro duo tantum hiatus>. qui ex- 
casari vel apostropho ponendo corrigi nequeant c. VII. et 
XI. , qu6s conjectura tollehdos. esse censui. 

98 



— 484 ~ 

In coDJugalibas praeceptis c XVIII. 140. & 

in verbis: AuTtuivct naeSiaxtj, nw&apoftipov rtpogy ^ jj^ 
avcJgl nQoaeX^Xv&Bv * Om fyfoyB (^inw^ ie}X ifiol ha^hn 
videtiir ex Apophtheg. Lacaen. S49. b. ^ ddeadnm ess^ 
quamquain hiatus excusari potest in quaestione alins , iilp 
excusandus est in responsione. C. XX. 140. f. pro mA» 
vSarog c. Turn. xai vSpctog scribe. C. XLIII. 144. b. il 
verbis : ev roivvv tjQfioafiivov rov ohcov Sipat SeZ r^ pa&r 
Xovre apfjLo^so&ae xal ayogav xai tplkofvg scribetldoiai est 
fortasse rov fiiU.ovrog, C. XLIV. pro d ovtco c Tunfc 
y. Pet. A. B. E. Pol. Leon. Jann. Schott Anon. XyL prok 
Wytt. scribe ovrcog eL In Aid. Bas. £l abest. C. XLVBL 
144. f. in verbis: '0 llkur&v roTg TtQeff/ivrcug fmXXomtux f f m 
aicTXvvsa&ae rovg viovg videtur noQ^t (i&Xkov al^x^fff^adm 
scribendum esse, iiti infra etiam fjMlXov ulStia&aili^ t 
tnr. Mdkkov enim ad aloxvvea&ai non ad nu^ffpei piB^ ji 
net. Ib. 145. a. ad verba: ^ig rov &ulafiov ocvvp .ddn^ 1 
axalBeov (vulgo SeSaaxaUov') evruSiugf ^ wtoXuaiag ^jik 
vfjaofiivov. Wyttenb. adscripsit: ^B. £. T. B. ^et Piiti) 
mg rbv &uXafiov avrfj SeSaaxuleeov-^yevtjaofi^oVj in fonM 
certe SeSuaxuXeeov rectius (idem prob. Reisk. pro diduam' 
liov), nec in accusativo deterius, quippe qui casos liand se- 
cus atque genitivus in consequentia cum cig cenjnngi.aolet^ 
Ego accusativos unos veros habeo. Ib.' 14fr; bm ai fua 
iaae verba sunt Homeri 11. VI^ 4S9. Ib. 146.C. isTer^ 
bis: oaue iyivovro &uvfmarue xul n€Qtfio9^0i fortasse post 
relativum hiatus est ferendus, nisi mavis iyivovto ddeie 

Quinque igitur hiatus graviores in hoc libro offendebaBt, 
ex quibus qui c. XX. XLI V. et XLVII. legebantur librom 
ope poterant tolli^ sed XLIII. et XLVII. conjectura erct ognk 

In septem sapientum convivio plures sane in- 
venimus hiatus quam in aliis iisque melioribus PlatarcU 
scriptis^ V. c. II. a aQfiortBi ine-^b 6, ubi Beisk. ob flo* 
num ingratum wv 6 mavult. IV. ijSfj 6 — ovov vibg -^ 
oQcovre, ivvoeev, VI. i&elriaee inl — kq>fi o. VIII. o W9 
— el ireXevrfjae — neea&eirjj rj — ^ji&f^ueot ivbg—ikjpfi o» TL 
Mqyrj 6. XI. avfi^uXia&ae^ aQ^Ufjbivovg. XII. ohtov^ p — 'OQfiU 
avrov. XIII. ri ov nivee by ubi Turn. artic. non hnbet — 



— 435 — 

79 .& XVI. ^i)€tat ^ty abi Reisk. pro Iki .coDJecit rt. — 
^ettti e/$. XVII. 6 HeQiavSoov aSei^pog^fyd} fiyovfuu. 
VIIL i(QQU a&QO^jofiivovq — xvxhp o. XIX. ixotpoivei 
MoSog — TQcotlov ei^. XX. d-aXurrfj iaea&cu^ nbi Hutt. 
Beisk. d-alarrfi cum praecedentibus straxerant et post 
u)jiTTf] j post quod verbum tum pausa erit, interpun- 
^rant, Wyttenbaehius autem quaedam excidisse putat. 

Quon)inus autem has maculas libro a librariis, ad- 
»ersas esse credam^ impedit me r^liqua ejus conditio» 
la hoc convivium profecto Reiskio judice longe a venn- 
ate Xenophoutei abest et cum.eo comparatum exercita- 
»nem tironis ad perfectum magistri opus refert. Non 
i|ii8 etiam stihim et orationem panlulum a ceteris Plut- 
chi «criptis differre recte sensit Wyttenbachius , ita nt 
^am cum Meinersio^ qui in histor. doctrin. ap. Graec. 

Bom. T. I. p. 135. haec scripserit: ^^Eine solche Zu- 
nunenkunft ist aber^ meinem Urtheiie nach, immer we- 
;er nnwahrscheinlich , als ein Gastmal in dem Ge* 
limacke^ in welchem ein nnbekannter Schriftsteller^ den 
in falschlich fur den Plutarch gehalten, eins geschrie- 
n hat Diesem Schrifsteller nach sollte man glauben^ 
% wenn die IVeisen nur in der Absicht zusammenge- 
eiset hatten, um sich auf einmal alle ihre Spruche, 
Ithsel und Gesinnungen mitzntheilen und vorzulegen.^^ 
-aeivit autem Meinersio Hudson , qui ad Joseph. An- 
(n. Jnd. V, 8, 6. idem hunc librum pro spurio habuit 
ihi videtur nomen Plutarchi huic libro eadem de causa 
aefixum esse, qua supra consolationem ad Apollonium 
utarcho adscriptam esse dixi^ quia verus Plutarchus 
nile ediderat opus^ dico Symposiacon libros. 

In libro de superstitione c. I. 164. e. in ver- 
}: nav yctQ nd&oq soixev axcarri (pXeyfmtyovaa etvai for- 
sse eivai delendum est, de qna yerbi ^bmt^ . structura 

Matth. Gr. gr. 552. n. 8. C. Illi 165; d. in verbis: 
vog Si (^scr. JJ o rpofiogy ov/ TjTToy c5r rokfir^ ivSeijg ij 
yiefwvr aTZQaxTov ^xpt xai aTivQop xal4f^i^X^ypv ro dko^ 
TTOP Mosq. 1. babet dnoQov ^x^i xal.&VQiaxTov. Hiatus 
tem pausa^ qiiae post Xoytafxov fit; excu^atur. C. IV. 

«8* 



— 486 — 

166. e. verboriim: &v ccydliuetTog Xapamai ^ weeov oto 
fortasse hic fuit ordo: av ccyaXfACcvog ^ vceov XAfimTaik. 
C. X. (^ap.' Hatt IX.} 169. f. in verbis: r/ av Xiyeigf i 
fxi] vofi^cov d-eovg eTvac ^ avoaiog kartv; hiatnm paasft ei; 
ciisarim. Ib. 170. b. in versibus poetae legitar snqpBjp- 
fiivcc iaij^.&eg, ubi cod. Xyl. nefpoQccttipovg habet etWyt*' 
tenb. mqrvQfiivtt y^ ineeatjX&ev conjecit Cam noD aiit 
verba Plutarchi, qnomodo legenda sint hic non est dispn- 
tandum. C. XI. (Hntt. X.} 170. d. in verbis: Ovx oft^ 
rai d'€ovg civca 6 cc&eog^ 6 Si Setaidalfmv av fiovXetmf 
ntarevH S* axwv ^ velim 6 a&eog eodem modo qao 6 iu^ 
aiSaifKov ante verbum sunm oieTat sit collocatom selri^ 
ptumque: '0 ad-eog ovx otcrat x. r. X. Ib. in veirbia: o 
Si SeiatSatfjmv rfi nQoatQiaei a&eog wv^ mthi post' fijpofti^ 
aet y* addendum esse videtur, qui-animi qaidemiii*' 
stitiito s. voluntate impius est i. e. ^ui deos ■esse' 
non vult, sed tamen credit; qno discemitar ab impio)^^ 
revera deos esse non credit C. XII. 171. c. in veirbisr 
^ rotavta &vftv, ota rrp KQovtp M&vovy forta886' ^Mbi 
e&vov y quo facile caremos^ non fnit adscrjptam. • 

Quatuor igitnr qui hoc in libello reperiuntnr gravi6>^ 
res hiatus c. IV. XI. bis. et XII. e conjecturis' videbatt^ 
tur esse tollendi, quae si improbantur^ hunc libellnm inif^ 
nus diligenter a scriptore compositum esse est sta^' 
tuendum. 

1n libro: Regum et Imperatornm Apophtheg* 
mata nominato in Artaxerxe I. 173. d. in verbis: u^ 
Ta^iQ^Tjg SiQ^ov , 6 fiaxQoxetQ nQoaayoQev&elg Sta xbf 
rriv iziQav x^^Qf^ fiaxQoriQav Hxoyv hiatns propter paasam 
post SiQiov videtur excusandus esse. Cyri minor. 17& 
f. verba : aQyvQtov Si xal /(wc/oi; ovx ^Qt&fWP , aXia 
ara&fxov Haea&ai in promissis Cyri continebantar, qoa de 
causa non poterant apte mutari. Cbtyis 174. d. pro 
xofiiaavTog ^ivov etj&QavoTa cod. Pet. exhibet : iipov iw- 
fiiaavTog eij&Q. Ib. autem quae leguntar: r^ fdv |^ 
iScjxe ScjQaj non videntur mutanda esse» nisi mavis Atfe- 
tuere^ iivtp non fuisse a Plutarcho repetitom. In Diony- 
sii maj. VII. 175. f» oTtcog navatmrcai ol SvQcenwmoi^ vi- 



— 437 — 

deor mihi consiliuin Diooysii ab ipso his verbis expressi 
reperisse. Quod si est, hiatus non oflfendit Idem fere 
est statuendum in Alexandr. VI. 1 79. f. de verbis : ap^ 
xov Si (ffiGCcvToq ixava uvai dixa et XXIL 181. b. xovq 
dmraXovg Qussit Aiexander iu compedibus adservari}^ on 
r^y OQicFTi^ xBxt^fAivoi ov yetoQyoixn. Idemque Alcib. Y. 
186. e. de verbis: elnwv ev^&fj hivat rov 3ixj]v ^xovra et 
£pamin. XVIII. 193. e. de verbis: noXifiov 6gxfj(n:QC{v 
nifOGfjyoQsvev et Paul. Aemil. I. 197. f. de verbis: Ovx 
ifpr] X^Qtv Hx^tv avTotg' ov yag avTog aQXVg Seofievogy cjg 
ixeiPOi aQXovTog f jjQiJG&ai GTQaTi^og. Pausa excusabis 
hiatam in Phocion. I. 187. f. iu verbis: oiiTe ye^Mv ^(p&fjj 
ovT€ SaxQvcov, in Caj. Fabric. II. 195. a. in verbis: Tfj S' 
vareQai^ tov fi^ytcTov ii.^(pavTa^ tov Hv^qov naQaxeleV" 
aavTOQ (scrib. e Turn. et Pet. naQceaxevaaavTog^ i^oma&ev 
aypoovvTi t^ ^a^Qtxiq) QfiiavTa qxmfijv isiicpcmjvai * xal 
TovTov yevofAivoVy intGTQacpelg 6 ^^a^/xtog tu. r. X. ubi post 
kKicpavffvai interpunctionem majorem tolle et majorem pi^u- 
sam post yevofiivov fac, in Paul. Aemil. IX. 198. c. ,ia 
verbis: SvoTv Si (^scr* S^ ovTGyv inl riyg olxiag^.pphffifA^r 
Qcug n4vTe nQo tov &QiccfjtfioVy TeaaaQeffXiu^Sexa yeyovoig ^fjy 
aa^&avev. In aliis apostropho utere, veluti in init. in 
verbis 17S, b.: cj fidytoTe avToxQctTOQ et ib. 17S. d. in 
aficc ai^ in Idathyrsi 174. e. aSQacna ixdXei^ Pbilipp. 
VI. 177« d. Ttva avT(py Caj. Marii III,' 80S. b .Ttvcc ovo- 
fAOTi^ ubi tamen etiam pausa post t^vcc potest statui, qua 
de causa Hutten. post Tiva interpunxit. In aliis tamen 
locis hiatus revera.offendit, veluti in Prooem. 178. c. in 
verbis : ec oqov Hxet tcvcc nQog xaravofjaiv fj&wv y ubi in 
Pol. Schott. Leonic. Anon. T. V. B. Pet. l oqov est, sed 
in Jun. et Cent. Flor. el TtQoacpoQov SxH ^^» Qued prae- 
fero. Sed Gelon. III. 175. a in inel t&oQv^TjGav hiatus 
est ferendus, non minus in Alexandr, XX. 180. f. legi- 
tur : HaXtv Si Hv&mva tov Evtov tov avXfjTov iQcofjLevov 
KaaavSQog i^ta^eTo cptTJjaai^ ubi conjici possit tov iQcofAe" 
pop Eviov. Ib. XXf. 181. a. pro ^Enel ovvy fortasse 
Wnel S ovv erat scriptum. Non bene mutari potest quod 
in Iphicrat. V, 187. b. legitur: 11^^ Si 'jQfioStov tqp 



— 438 - 

Tov nahxtoif *AQpU}6iov imoyopov. Id Lycm^. IV. l8A*>ik 
in verbis: HvYfifjv 8i xal nayxQOTiov a/mp^a&ta Alaii»- 
aePf potest coDJici ixdkvoep a/awiS^a&cu , me fttnen IIOB 
omnino probante. Ita etiam in Agesilai XL A9iH 
ftQog lOovQ laoi ayaypiadfievoi ivixt]aav hiatns 8nfltfefen£ 
In Epaminondae X. 193. a. in verbis: "HSiaroip dkniih 
rcov avT(p rdyp ysyovoTomf xaljAv xai dyad^Ap Bivoi H^ 
non dabito quin e cod. Petav. elvai delendnm sit, et piw 
avTcp vidttnr etiam ejusd. cod. auctor. airtov esse scri- 
bendnm. Ib. XVII. 193. e. pro iq>v 6*Enafuv(Ap8eigf.(sS' 
tasse nti infra XIX. 6 'Enajnivoivdag itpn olim erat soi- 
ptum. Corrigendum est qnod in Caj. Fabricii I. 194 t 
legitur: Fdtoq ^a^gixiOQ rijp vno IIv^^ov 'Rofucicap ^rM 
nv&ofievog, Aaptfjvcp dmvj IIv^Qogy ovx ^BneiQcitiu 'IV 
fjLcciovg v^ixtjxaaiv j ubi Xylander jam vidit de LaeviiM^ 
non de Labieno esse sermbnem^ sed sententia miiito erit 
concinnior, si Aa^irfvov legis pro Aafinjvip/ett vi iit flit: 
Laevinum^ inquit, Pyrrhus, non Epirotae RdmBDOS vilSO^ 
runt Causa certe non adest^ cur Labieno ipsi faOc At^ 
rit Pyrrhus. Ibid. IV. 195. b. ferendum esttorov lli^ 
Qov lccvQog. In Scipion. maj. IV« 196. c pro 8^)1^ cdh 
T^ ivonXovg avSQag TQiaxoaiovg yvfAvd^ofiivovS velini tj^mw- 
xoaiovg ivonXovg x. r: A. scriptum esset^ qdia in Seo, ^^M 
trecenti erant^ summum est positum momentnioi. Sedih 
Tit. Quinctii II. 197. b. in verbis: Vaoi 9i 'ButfMttm 
alxfidimrot yevofievoi iv Totg xcez* *Awipa» XQ^^otg ti 
mutaverim. In Paul. Aemil. VII. 198. b. i* verbis: 
iiovaiav dtSovg airr^ iavrov dveXetv mimm -sane eflft qiiod 
scriptor non dixit avrtp StSovgf nti in iScipion. miiior. X. 
in verbis : instdij irvyxavov nolefiovvTeg Kekr^SijQaiP W- 
spectaverim, noXefAovvTeg irvyxavov. In Ciceron* IV. 
305. a. in verbis: ^Hv yccQ 17 rov MsTilkov, axalu&toir 
6 Si MirsXlog avTog imoxovtpog velim fjihf post MstHJw 
addatur et comma deleatnr. Sed ib. XXI. verbdnmi': ofe 
intxetfiivfjg Tfjg fifiiQog "^Qona dnayyeiXavra a^^, Mtrt[9 
elg T7JV intovaav vneQta&fjvat Ttfv SixfjVj fjXev&^Qom. ordo 
est perturbatus. 'Sig enim ad dnayyeiXavra est refercB^ 
dum, velimque scriptum esset: "EQOJTaf wg kun. r. if^ 



— 489 — 

dMitifp Amcfy/s^XapT avrtp elg x. r. A.| ubi post "ElQamic et 

wrQi pansa erit In Caesar. Angust. V. 1B07. b. in ver- 

Ub : *Ep Si JStxeUijfi "Ao^iOP avri 0€oS(6qov TtaxiazriGB dioi^ 

m^^* tiiatus est, qui an ita tollendus sit, ut xccT^(mjG€P 

nteltigeiop collocetur» dubito, item XUI. 807. f. in 

verbis: Toi Si (scr. J*) 'A&f]pai(ov Srjfiov ^(jtoQTfiKi* 

nu (Tauchn. male iiafuxQTf/x^pai} n So^apTog^ n ante 

^Sigiiuc^. coUocari possit. Ib. denique XIV. 307. f. in 

verbis: Tdiv Si (scr. J ) EvgvMUovq (Ald. et Bas. Ev*- 

mmiAovg) xceTfjyog^ov ivog ccfpeiScjg xai xaraxoQfog na^Qtj- 

aio^ofA^ov^ xai nQoax&iPTog eineip ti toiovtop* Ei TavTa 

(TOiy KaTaaQj ov rpaiPiTai fjteycilaj xiXevaop avTOP ano-^ 

Smval fioi OovxvSiSov Tijp ifiSofjtrjv Sio oQyia&eig andyeiP 

hUkevae « offendit Sto in apodosi co^jicioque SiOQyia&eig 

(y* Agesil. c. VI.} fuisse scriptum. 

Non paucos igitur hoc in libro reperiri hiatus ex iis 
qiiae praecedunt, sine dubio inteliexisti , neque hoc te 
Qljgiet praeter tres e codd. corrigendos (in Epist. ad 
Tniian. in Cotye et iii Epaminond. X.} et quatuor aliis 
de cau^is suspectos (v. Fabric. I. Scip. maj. IV. Cic. VI. 
et Caes. Aug. XI V.} restare septendecim, in quibus so- 
lus hiatus offensioni sit, in Cotye, Gelon. IIL Alexand. 
XX. XXL Iphicrat. V. bis. Lycurg. IV. Agesil. XI. bis. 
E^Muninond. XVII. Fabric. IV. Quinct. II. Aemil. VU. 
Sclp. min. X. Cicer. XXI. August. V. XIU. Quae cum 
ita sint, fortasse miraberis, quod neque cum Xylandro 
facio, qni se neque praefationem neque opus ipsum magni 
Plutarchi esse credere fatetur^ neque eum Wyttenbachio^ 
qui materiam e scriptis Plutarchi collectam et a poste- 
riore quodam homine in hanc tenuitatem esse redactam 
censet. Mihi autem non improbabile esse videtur, Plut- 
archum ipsum ejusmodi opus, quo dicta et facta quaedam 
lirorum clarorum breviter enarrarentur in usum et de- 
lectationem eorum, qui quominus ampliora scripta legerent 
aegotiis erant impediti, id quod in Triganum etiam ca- 
lebaty composuisse. Simile quid certe etiam in iibro de 
nolierum virtutibus habemus^ ubi quod res paulo phiribus 
/«rbis sunt relatae non est mirum^ quippe quae minus 



— 440 — 

f 

faerint notae. Qaod aatem hic liber plaribos quaai^^alii 
Platarctii libri hiatibus est foedatas , explicart potcat aat • 
ita, ut statuas Plutarchum qnaedam iisdem verbis^ qoibai 
ab aliis relata invenisset^ hic repetiisse, aatJta, ut qoae^ 
dam omnino ab aliis addita esse concedas ^ qood in 'lir ; 
bello ejusmodi, in quo singulae et breves continentar hi- 
storiae, facile fieri potuit. Scriptorem ipsimi enim hqjin 
libri in hiatu evitando studium quoddam posaisse fM 
inde^ quod in Praef. (^nno excepto loco, qui e codd. pot^ p 
est corrigi} Cyri , Darii , Semiramis, Xerxis , Artaxerni 
(^qui enim Jbi legitur, potest excusari}, Cyri ninorii 
^praeter unum excusandum}, Artaxerxis, Parjrsatidi^ 
Orontis, Memnonis, Aegyptiornm, Poltyis^ Teru, Ida* 
thyrsi, Ateae^ Sciluri, Hieronis, Dionysii majoris (prae- 
ter unum excusandum}, Dionysii minoris, Agathocfii^, 
Dionis, Archelai, Philippi, Ptolemaei, Antigoni/Denie- 
trii, Antigoni secundi, Lysimachi, Antipatri, AlitioQiu 
tertii, Antiochi Hieracis^ Eumenis^ Pyflrhly Antiflehiy 
Themistoclis, Myronidis ^ . Aristidis , Periclis, AleiMadis 
(praeter nnum excusandum}, Lamachi^ Timothei, Cha^ 
briae^ Hegesippi, Pytheae, Phocionis (praeter iinam flh 
cile excusandum), Pisistrati, Demetrii, Charilli:, Tdediy 
Theopompi^ Archidami, Brasidae, AgidiSi Lysaniiri, Ap- 
chidami, Agidis minoris, Cleomenis, Paedareti^ DnMoi- 
dae, Nicostrati, Eudaemonidae ^ Antiochi^ Antalcidae^ 
Pelopidae, Manii Curii, Fabii Maximi^ Caji Domitii, Pih 
blii Lidnii, Catonis majoris, Caecilii Metelli, €aJi=Maiiiy 
Lutatii Catuli, Syllae, Caji Popillii, Lucnlli, Cnd Fiiii- 
peji et CajiCaesaris historiis hiatus non deprehendmtar. 
Nequaquam autem est oredibile hominem posteriorem aA 
hanc sermonis elegantiam cnm ejusmodi conscriberet opoa- 
culum adtendisse^ id quod magis etiam apparebit, ai tibi et 
Apophthegmatis Laconicis, qnae non Plataffdii 
esse recte Judicavit Wyttenbachius^ hiatus enwnenivero, 
Legitur autem ibi in Agesil. VII. avr^ lcerQov EIL htA 6. 
'S..'Aaii^''EXkfjvaq, XII. ^ntjSeioi ccvtL XV* .flrvr^ flic-^ 
eiTj aXriog. XVIII. aQxofji4v(p imb. XXII. «por^MroyiMBir 
avi^a&au XXIII. rp ccvzp aya>yp ixQV^o-^-neQi^xnaH^^ 



— 441 — 

XXIV« nolvT^Xii imfA\f)C6v — Xoma cmayetv. XXV. pdyavn 
tnrtoif ev€pyer€i(T&ai» XXXII. itpiinreTO' ^ otpBi omdprcov. 
XXXVII. xofitSfj ovra. XXXIX. noXifAov ahiccq* XLVII» 
fKVT^^ si&vq—naQoSov ifA/Jaletv — xatTOi ix-rnoitjaai i;ot€- 
gov — xaiTOi vno. LII. §i^Xi(p anoXeXeififiivov, LIX. Tovia'^ 
tfovy ineim LX. '^aiqi "EiJkj^aQ, LXVIIL xaTtjyoQoV ev 
el^tpeoTog^ LXXII. nolkol axokov&otfvreg -. — iQyce^ca&ai nf. 
LXXIIL voftov alTtatQ — oi i(poQot iQtifAov — AiQovvTat ovv. 
LXXIV* avatsTQixpai inoifjaev. LXXV. ei om-^^BmafuvcoV" 
d^ ovarjq — 'AyrjatXaco j icpdfitlXov. JjXKV LjinoQsv&ij 6. 
LXXVII. ngo&vfiriaea&at dcrvvstSyTwg — XQaTfjaai , i&d^ 
^frjaavm LXXVIIl. NaxTa^iov ^ (p aw€fidx€t f d^tovv^ 
rog. LXXIX. AlyvnTov dnonXovv. Agesipolidi» Cleom- 
broti fil. !• Kkeofi^QOTov y einovTog. AgesippUdis Paiisa- 
niae fil. I. Havaaviov , 'A&fjvaiayv. Agidis IL ' 2ndQT^ 
AaxBiTat* IX. nolkd elncjv. X. dtxatoTaroi €lae» XV. AitT 
n^aifiLOvaj ifAaxQfjyoQ^e. XVII. vofitfia ixXvofjtcva icioa, yi^ 
WBTCU iv — nccTdga avT(p natdl ovTt. Acrotati: in^ ol — avpir 
nQ&Scu avToeg. Alcamenis III. ^^ ixavtjv. Alel^andridae III. 
cgvTol IntfuXovvTat. Antaleidae VL nXrjyivTa iv fuixv ^^» 
VIL T^ixv €tvai. Aristonis L XQ^^^ ovaa» Archidami Zeu- 
xidami fil. III. (poDvtj ^dovijv. VIL avtov ifAortafMyv» Ar- 
chidanu, Agesil. fil. I. airc^ ^taToXrjv.lVL Tov^icnQov 
d^ioXoyov. VII. noXifKp int^rjTovvTOMf, IX^.ni^&€a&at mvt^ 
^^Xsv&cQot civaiy (hg. Astycratidae : ijTTfi&vvat ^jiyiv tov 
^aatXia iv. Brasidae IV. fjtrjTQi avTov ^AQytX^jmtSt. Damo- 
nidae: /o(»ot/ imo. Damindae: OtXinnov ifAfiaXovxog. Der- 
cyllidae: ^aatXia avTciv — yvoiaia&aty cog. Demarali IV. 
awcSQiq^ iQ(irToifi€vog. VL ccvtov dnceyayovtogi VIL .drjfjtcf^ 
QOTOv inav€X&€tv. VIIL intaxomTOVTCt avro»:- Bnboedae: 
fwatxa dXXoTQiav. Eudamidae L cptXoaocpovvTa ^ innt&cxo. 
VL Sox€t €tvai. Eurycratidae: Sixata hedoTi^ ZeuxidanUI* 
dnoYQaifjdfjL^voi ov. HtvonAhiei intScticu avT^. Themisteae: 
AcanfiSov €ig. Theopompi IIL nQ^aficvTov cinovTogK IV* oTt 
47, Hippodami : T(p "AytSt cig. Hippocratidae I. x^acrat 
avT(p y dvTiyQat/J€v. II. noTc avT(p fxitQaxioVt tp^xoXou&it 
iQaarrjg. Caliicratidae L intTQiyjai avToTg. II. nQdrfj ijfJi^ 
^Xevacv eiaayyciXcUf or^i fiovXttcu .KvQtp ivTVX^tv-^^v^" 



— 44t — 

hiyfj, (&S fyina ovx^^cgvTfp ixe/pp rp ifiiQ^f-^^ofiipgyiC'^ 

mfAipB^avT^ Idlcev — avr^ imuQX^v, V. xv^^pirov dMmh 
Tog. Cleomenis Anaxandridae XI. ficcxgqi, imsL XVL /Sni- 
Xeraiy ^/k et sic per reliquam libri partem. 

Idem autem qnod de Apophthegmatis Laconids* ^su 
Wyttenbachio jadicabis de Institutis Laconi^is, qB8 
in libello hos reperies hiatus. L tnxraixia iKaar^m IL.oam»- 
aai avTip — 3vax€t)i^vapTa aitonrvcrai. IV. mnSeia '^. VL 
ff^oi ofiQp, VII. fiiov f}v* VIII. cnrtov afjMqftmoPTct^ '■ hfOX<K 
fiV Tcp Haqy iniTifxiq) mmBQ xai 6 afUXQTokf xal 6 dlta^tqut' 
vcov Siy bI iniTifiwTOy iv fuyaXtp oveiSei tjv* IX. tpwgc^^ 
afjutQTavcov. XI. naTQi i^ijyyeilMv — nQoaevTBTvcu &cavamm 
-^itOTQiov aycayfjq. XIII. nQoaq^^ea&cu ^ovro vyiavitcftt 
Ta acifjLaTcc ano. XVI. d^avarov^ olg ixQcivto iv-^hofmt 
a^iag. XVIL oi ^q>oQot iCvfJ^icDaav — KdQveta, elgm XSBiL 
XQfiffd-ai id-og—SBfj&eiffj avoi^ag. XXIV. xpoa iSoMU tltwii; 
avSQtxfi Blvat. XXV. q^avcQov, aXsxTQvova. XXVIL ^ocojf»- 
Taif dg. '!^XSIl, naiStq^ axovtaai. XXXIII. ,8txn:$:. im^m 
aav — Ta onlay ^ ceno&dvBiv. XLIL ififuivcum^ ixQoifTem 
— ndw ovTBg-^noXv aa&€viaT€Qot — nccTQiov ayci^y^d'. 

Ad spurios libros non minus cum WyttenbftcbiO;;KCh 
feres Laca«narum Apophthegmata, ubi in Acgi* 
leonditis h. legitur: viovy a>g. Gorgonis: ocfp iwrOjtfC^ 
naQ(Qaafjdvfi amov* Gyrtiadis: ^vycnQtSov ttVTffgi, \MMr 
narum incert. L XunaTCOfftiiaavTa tog — n&pevyoTct- ixf^jif»' 
(pBt avT(p. Illi intSeiiaaa avToTg. IV. d'€aaafAivify imv&ito» 
VI. nv&ofiivp anfiyyBtXe. IX. "AXkfi axovaaaa^^vtmi.ym^ 

X. axovaaaa cStr ivexdXovv, inec iSoxet.avTJj ifutffmv H V » 

XI. 'ETiQa ist. XIIL avTp d(ptxofjUvov dno. XIV.-teTQCtath' 
SiaTlwSevev --avT^ iv yeXoitpy ij^ XVI. t^ vt^.isU.lliNBL 
'[AXXfj dxovaaaUj oTt 6 viog avr^g iv naQctTct^es ivi^ctytit' 
&f)actg'^'jcv9'0fi4vfi ^ ort dnoSeiXtdaag. XDL 'Err^a iBmoAact" 
aa. XX^ neQteXofiivff ovv. XIX. ixeivff e2nev. XXUL icm^ 
XQa iQCOTfj&eiaa. XXIV. Atxxatva iQcmj&eiaa, .el iSvdi^ 
XXVI. 'lAXXtj alxfiaXcoTta&eTaa. XXVII; ei Satcu itym9ii% 
av. XXVIII. Ttva avTJj ovx dQfAo^ovTa iXev&iQ^ j ^lnoMnR. 

In libro de mulieram virtutibos e. VIDL-^l^ 



^ 443 — 

fliemd6s3>'^47. c in verbis : 6l JSfUtQTtAtui elq nokvp 
ipc^ep mTccardvTeg e Polyaeno recipe pro oi SSnce^iUTcu 
oi uiccxcipsg. C. XIV. (^Valeria et Cloelia} p. 350. e^ 6 
mv HoQaivec {m Popl. c. XIX. est IIoQafjva) viog^ potest 
defendi. C. XV. (^Micca.et Megisto} 351. d. in verbis: 
wppG} Si nokkol Toiv Tov TVQUwov in€q)^QovTOy fortasse ati 
mpra T«5t' ncQi tov TVQavvov erat scriptnm. Ib. 351. e. 
in verbis: ioTtjffccv to nQroTov (Turn. et Pet. r^ TtQcorqT^ 
ctGon^ oaiGfg nQolaxofisvai Tccg ixeTfjQiag post aiosnfi est 
interpungendum. Sententia enim est: primiim adstiterunt 
tacitae , ritu sacro supplicatorias frondes praetendentes, 
ita ut hiatus pausa sit excusandus^ nisi oaiaig^ quo sane 
•fiicile caremus, deleri mavis. Ib. 251. t in verbis: ^- 
Ucaai ife r^g ayoQccg, fortasse ix delendum. *E^eiMvvuv 
enim etiam cum genitivo^ praepositione non addita, satis 
censtat. Cf. Xenoph. Hellen. IL 4, 13. Ib. 853. c. in 
verbis Megistonis^ feminae Timoleontis: ccvrog ixsivovg 
neiaac aneyvooxwg hiatus fortasse potest ferri. Ib« 853. f., 
in verbis; 6 S* ixeTvov (^Pet. ixelitoy fih nccQsxccleey cig 
Tov /fiog ccvTov i^eyeiQovrog xai ^ofi&oifVTog^ hiatus pausa 
erit excusandus. Ib. 353. d. in yerbis: r^g di vmTiQccg 
Seofj^vrjg airrp naQeTvai nQOT^qc ocno&ccveTvj scribendum 
esse videtur nQOTeQov, uti infra etiam ai — nQOTeQov iSeTv 
^&iniaxovaav legitur^ ubi cod^ Pet etiam nQWQcm habet. 
C XIX. in Aretaphila 356. a. ia verbis: am^ ovv ii 
*jiQerctq)ih)c vno&eTaa fiovtjv ToTg xoiVoTg ihciSa fortasse eat 
scribendum fiovrjv vno&eTaaJ Ib. 357; a in verbis: srt^- 
&'6fA6voi yccQ oi nXeTaroi i^iSQafiov ini Ttjv nccQoxXijaiVy 
printtm post nlsTaroi videtur fiiv addendum esse, ut 
respondeat sequ. cog S* elSov. Deinde miror quod Kalt-i 
wasser. pro naQdxXfjaw aut naQefi^oXrjv aut nccQccXfiy/iP 
conjecit^ quia inl rijv naQccxXfjaiv id qued Xylander in 
versione expressit : ad locum coiloquio destina- 
tum significare nequeat. At significat: ad vocatio- 
nem i. e* postquam eosAretaphila advocavit. C XXIV, 
in Timoclea p. 360. a« in verbis Timocleae: ifMsvr^ yoQ 
hi fibvhljaf^ oQci yeyevrjfi^vi^ scribam : ifAccvTfjv yccQ ^ ati 
/iovltlf aifv oqA yefevfifA^vfrv. Offendit^imjaui MeairiaCUfi 



— 444 -• - 

in fiovhqixfi (^Pet habet fiovXncu)^ qaia ille Thraxitipoil- 
quam Timoclea in ejqs potestatem venit » revera eat jtpi 
abati volait et quia ifjLccwfjv postulare videtur-^ ot^alteai 
persona etiam expressis verbis addator. Coi^ecit 'igitor 
fipvXfi <Tv pro /JovXrJGp fuisse scriptum. At deest md j^. 
yevTfjiA^viiv id^ quod se factam esse videat, neqae on fioi^ 
Xfj id esse censuerim, quia ipsa dixit: se ei bona esse 
daturam, el avrov xtjSefiova xai SeoTtorfjv xccl.ivigaiti 
vofjLttfitv. Fingit enim Timoclea, Thracis. uxor ciun.sit 
futura, id quod jam sciat, se etiam divitias aoas ei jmo 
esse detracturam. Multo igitur aptius certe erit, ai-:fi^ 
mina loquetur: me enim, quatenus aut qndcunqn^ 
modo vis tuam esse factam video. C.XXV.CEryx#) 
pro 8bZ ovv ^ribe Setv ovvy sequitur enim xaiAiig yuQ ^m^ 

Qui igitur hoc in libro leguntur hiatus^ aut Polyaeor 
ope, qui Plutarchum exscripsit c. :VIII. aat coqjectaris 
veluti XV. bis, XIX. bis, et XXV. videbantur esw toUco- 
^ di ceterique^^excusandi. - '. >>,,v,:v. 

In libro deei apud Delphos e. L 384^^ 4.iili 
verbis : a^ Sri oaov x. t. L jure offendit WyttenbachSus. 
A Plutarcho enim, et omnino graece ita dici Doa salet 
Commendat igitur quod exhibetur in cod. B. opa ^ vide 
igitur. At ego scripserim 6ga S* vide aatem.. Qiiae 
enim de librorum donis seqnuntur, praecedentibos de bOK 
norum donis opponuntur. Leges infra in fin. cap. 11« 8h 
mile sententiae initium. C. VvOV.} 386. c. in vevlMA.* 
Totg Si StaXcxTtxotg x<^iQ^^v ileye aoq)6g tSv p &WQ\,oiiSh 
olofUvotq ix Tov el fiogiov y xal tov jimt* avrov aSwfitaMi 
nQccyfia yiveo&at, ndaccg tccq iQmTiioeig inoreTayfi^ms wit 
Tcpy xai vociv dg iiQayfAaTa xal ngoatifAevog. primiAnfecito « 
c. Xyl. Am. Mez. et Wyttenb. Huttenl olofAivQte pre vii^ 
gato oiofjtevog dedit, quod ferri nequit, cum in ii» qnae 
sequuntur aperte doceatur^ Deum quaestiones eoni.fli ptror 
positas ut ^r^xi^/^cn-ci; accipere, deinde Wytt0nb«;.pro!.|iOr 
giov sine idonea causa cum de dialecticis sermo sit^ ./eeife- 
jecit fiovovj sed pro tov fjLet' avrov a^uofjuxrog oliai:fQV!r 
tasse Tov aitcifiaTog fjLST* avTov scriptum fuit.. C VL 
(V.) 386. f. in verbis : or< yag fifjL^Qa iarl tuA qmg, 4tn0f 



— 446 -. 

teUr&Avfnttcu 8i}mv "xal kvxoi ^l xvv^ neel o^i&egf videtur 
priaid' ian delendum esse. C. VII. (VI.) 387. d. in verbist 
Ilavtfafiiffov Si rov Oioovog EvcrrQOfpov y ^A&fflfutiov olfjLCU 
Tov elnovtu eivcci itQoq r/fiagy in cod. Pet. pro eivai est vat, 
mide yeyov^ae fecerim ^ quia praesens offendit. Pro ^fiag 
vfiSg idem male habet. C. VIII. (VII.) 388. d. in verbis : ix 
Sirov x6<Tfiov nahv av iavrrjv anotBXBivyVievs^L. Wyttenb* 
et Hatt. ex A. Tum. V. Bong. Pet. dedenint av pro 
volgato ap. I^teph. Frft. a(p\ At mihi et av et aq>^ re- 
etius in Bas. B. et Ven. abesse videtur. C. X. (IX.) 
389. c. in vtrVis vSfjXov Si (scr. ^'), ori awoixeeoikriv 
avTov ol Tfjv itevTccSa, vvv fih avTJj iavTfjv cog t6 nv0y 
cnr&ig 8i rfjv SexdSc^ notovaav i§ iairr^gy wg tov x6ofjto9^ 
J^bvtBg. primnm awoixBtoiai^ quod Reisk. bene conjece*» 
rat, Wyttenb. ex A. dedit, deinde jure Mezir. et W-yt- 
tiMb< pfo aircbv oi corrigendnm esse censuemtit avTtp i. e.' 
Deo, nbi Camer. verba bninino inendosa esse eenset et 
Reisk. avTa 6l est suspicatus, tnm pro ccvt^ cod. Pet 
exhibet avtij et Relsk. airciiv^ hoc ^idem verins^ qmMi 
qaod post iavTfi iitavaitavofiivtjv vel inavaXvofiivtjv addi 
vutt^ Est enim sententia: quae ipsa se gignity Ht 
igttis. Ib. 389. d. pro cltg ihft ei^rt^Camer. vertit mivi 
tlmtv ut semel dicam/iegendo ivl sdt. Xoytpy mA ve^ 
rius sit y 6^' i'^og einetv ; qnod mihi probabilins videtur<l 
C: XV. (XrV.) 391. d. in verbis : ai mgl rpvxijv iTctoT^ 
fuxi xal Tixvat xal S6^at aXfj&etg hiatus videtur ita excn^ 
sandus esse, nt So^at dXfj&eig nnam habeant certamque 
in pliilosophia notionem. C. XVI. (XV.> 391. e. in ver- 
bic: Ti^g ydg Smfjg tov viov fifjvog oTcev xcerdyfjy eig tijif 
Uv&iav iig Tt TSQVTavBtov, Bas. bene €ig ante rijv Hv&iav 
non habet^ nnde Reiskius conjecit : r^$ Si (nbi Hutten^ 
jnre quaerit : cnr Si pro ydg , quod meo quidera sensa 
commode legitur?) HxTfjg rov Ilavifiov fAfjvogj orav xcerd^ 
yetg (Hutten. quaerit: annon xccrdyfjg) Tijv Ilv&iav eig ro 
nQVTaveZov censetque eum alloqui Nicandrum, sacerdotera 
Delphicum. Wyttenb. snspicatur: oTav ^eoTdyfjTs Tijv IIv^ 
&iav Big To iT(>. Camer. quoque vertit: deducitis. 
Equidem cetera retinens pro fundyp eig scripserira xard-' 



— m — 

I 
* 

YV9 6t pro Bl^ u bIq To. Ibid. d91> j^ ^ro&xg^^v-4MSm 
AxQig ov. C.XVII. (XVIO 398.8. in \erbiBt o^pth^yuf 

iS^eog iwxaxi^ ifi(5v ivcccv&d nQoaiovtu olop cftmtSpfUM^ 
nQOGuyoQ^vBi t6 (MeK. corr. npji male rflS) TVoi.^iffievrdft? 
6 Tov x^^Q^ ^9 ovxHip fuiiov ioTiv. :^T0^ ttQOGiowta -mi 
mavis itQoaiovrm scribere^- ede nQo<Ti6v&\ Hiatusr aatni 
in xcc^Q^ Sf} ante ov&iv minime offendit C. XVIIL (XVIL) 
398. e. verba: el S o amoq ovx ^orir^ ov^ ianvy JtW h 
TovTov ccvTov fiCTcclSdlkeif yi/vofiepQg (TeQog ii itiQov. Hflt- 
ten. e Wyttenb. conjectura ita edidit pro yidgat^ : ovif larp, 
afAcc TovTo ccvTo fA€Tccfidi,lei yiyv. Reiskius 8uspteatur.,|id 
fjieTcc^ccXXei yiyvofievog, qaod explicat: npH est siiiial 
idem ipse, et in aliam statum tlransit Atnuitt 
id unum ver.Mm videtur , quod Euseb- in Pme^f. JE^fOff. 
XI, 11. praebet: dXX^. ix xoi) cnrcov /MTO0|J|piAi^nr qpqA 
est: ex eum mutando i. e. ex eo quod-,miitatiir| alinil 
ex alio est factus. C XXI. 394^ b. in verbi9 y MKi-n^Niri^ 
^i TQVTov 6 JSTtjaixoQoq dele articulum^ qni neqne.ytfib 
supra ad UivSaQog neque infra ad Sofpmhiiq MlMXim e^t- 

In decem quQs routandos esse arbitrati somiua, loeii^ 
tres libroriim ^auctoritate poterant emendari .c VID. TliNh 
et XVIII. > quatuor aUis -de causis et ex. «sa PlotafCiii 
corrigendi esise videbantur/ v. c. L X. bis. ot XVL et-iii 
tribus biatud solus offendebat, c. V. VI.. et XXI. . - 'i 

In libro de Pythiae oraculis c ni.~39S. d.'prO 
{jiqyi^ 6 Jioyavwpog^y ocec, videtur uti in moltis aliiojocis 
6 jdioyeviccvog y OiCi^ Hcptij acriptum fuisse. C. IV..i89fi* 
b. in verbis: ov ^ nvxvoTtig avv^xovacc xcdnaxv€vom^.ifoi9l. 
ixq)avfj Sid ro nXfi&og copjecerim Sid t6 liiif&os 'i^Kpaivi. 
Ib. pro xioXv^i TovTo elvai tu scribe xaah tu^bv ,«&m 
C. y. 396« e. in verbis: TQixovra fyQOtpev. fbrtaaao 
propt sequ. dyavaxtoiwTog Si tov av&QciTCov e^ijffmt tq^ 
XovTa fih inserendum. Ibid. 396. fr in verbis: Aro ifdi 
Tovg XQV^f^ovg ^vioi oi) (prfaovaiv naX^ ^X^tVy pw ^od jSwiJ 
elaiv* dXXd Tov 0'€ov fxrj eivaij oTi fpavijcog ^oi/crith Peii? 
wn. ad Ael. Var. Hist XVi^ i^^ ot^. delet, qiio4 Ml 
probo et pr^ a)Jkd scribi yult dU/n , qnod mligi».«rridet 
Wyttenb. contra .haec improbans etrXyJandram itqQft 



- 447 - 

Reiakiiiiii se mtas ov qnod valgo post (p^aaiKm . togitar^ 
iDteponi volnit, uti Hutcen. edidit> non recte. Affirniat 
eniai 8criptor orationem ita posse inverti, ut eam non 
miniia veram esse debeamus coocedere. Pergit igiturt 
Inde nonnulli dicent, oracula {\. e. eorum versus) non 
bene babere, quia Dei sint (^is enim optimos componet}, 
aed Dei nou esse, quia male se babeant In verbis: m 
Tov &€Qv daivj fortasse ^laiv delendum est. Ibid. e con- 
jectiira Wyttenb. nunc haec iegnntur; t6 3i ra ^ ovn 
av nmot^a&eu rce mQi rovg x^^f^ovq. . Libri antem solum 
habent : r6 Si nmopriG&at ru itBQt r. XQ* quam lacunam 
Tnrn. non male, probante Huttenio et Grammio in Spe- 
Gimin. emendatt. Plutarcbi in Seebod. Jahn. et Klota. 
Annal. Phiiol. Supplem. U. p. 8S3., supplevit per ftii 
meJjoq. Xyland. suspicatus est: ro Sk ovx fycnmov^a&cUf 
ek Reiskio <patMig deesse visom est At ego aut cnm 
Tnrtiebo fecerim aut nil deesse crediderim, putans^ no^ 
v9Xvj nt novsiad-ou idem quod interdum latinorum labo-* 
rare significare hic: male habere, ut sententia sit: 
lab<>rasse i. e. male habuisse et habere eaf 
quae ad oraculornm dicta Cscil. in versibus) perti* 
iteot, tibi perspicuum est. C«VIL397.c in verbiss 
ov yag iari &eov tj y^Qvg, ovSi (scr. oi;^) 6 (p&oyyogf 
otfii (scr. ovS*} ri liiig^ pvSi ro fiirpovf mihi ante 9 yi* 
Qvg etiam ovS* additum fiiisse videtur^ ita ut post &€ov 
panaa fuerit. C. IX. 398. e. in verbis: tpioi S^ q>aaiv 
eig MaX€<5va aq^ix&r&at. .JkeiuUceQ ovaav\&vyar4pa r^g JDcm 
aMiSoivoQf Reisk. recte pro Malmva mwvMMaUav^ qnod 
est promontorium Peloponnesi e regione Africae, ita ut 
hic. Libycae Sibyllae mentio fiat, de qua plura attulitPe- 
rizon. ad Aelian. Var. Hist. XII , 36. Ib. 398. d. of-* 
fendo in verbis: rot; Si ^ivov dxovroq^ qnae qnibosnam 
verbis sint struenda nescio. Ad ea enim, quae c X^ 
sequuntur: Kal 6 Bon&og — ciiUvy referri nequeunt Mihi 
igitur potius cum iis ^ quae praecedunt i 6 Si B6t/&og ^ 
fmXkov fpf (pavBQog xarayaXciv struenda esse videntur* 
Quod si est| pro roi; Si ^ivov dnovrog scribendum erit; 
Tov ^ivov roT slnovrog. Pro iivov antem quod Wytteob» 



— 448 — 

et: Hott e B. * et B. recqiennit^ volgOv Zmm Bgehtteri» il 
quod Reisk. adnotayit, posse Zonikov eonjiGL Sid» jMwr 
Diogenianus est intelligendas. C.XI. 899. d. feres^fiir* 
tasse iv (p anavraj nisi mavis ip ^ nivta^ sed ib. la 
verbis: h rovroig yaQ Qv&h qr^xfiagTovy ovSA rvtpllmf^ 
afA(pi re rvxv^ ^titbiv iv amipii^c 6 koyog. Beiskias, Wyt^ 
tenb. et Hutten. recte quidem intellexemnt , locom etse 
corruptum, non recte tamen Reisk. apveiTcu Si rvx^ conje* 
city neque cum Wyttenb. facio, qui atpitjai rp rvxg mavoHy 
neque cum Hutten., qui locnm sic supplet : ov rifv akim 
afiq>l Tfjv rvxfjv ^rjretv avayxd^ercu iv an, 6 JU Sed egi 
rov lo/ov dederim pro 6 XoyoQy ut sententia sit: In kiii 
nihil erat ihcertnm neqne obscuram el cirea 
fortunam quaerenda in incertitadine.-Mve-.iia** 
scitia ratio ejus;: De :«« post sententiAm.=li^^tiwv« 
Mattb. ;Cir. gr. 636. etde infinitivo $.535«;^^ Ib-^-lB veiw 
bis : ■ iml ri xiakvu eimZv Srepov y Ald; et-Bas; AitiiiM^ 
inl riquod Xyl. correxit, deinde vnlgo xaAvei Sraffov Jo^ 
gitur, sed Hutt. ex T4im. et V. adsentiente MeB.-posft 
^^{;f< inserdit eineivj qudd Reisk. pro Sre^ ■fomt vibat 
Rectius tamen Wyttenb.: ex B. :et.E; ijfyem . poM*. MoUiqi 
recepit. C. XV. 401.- c. .non offendes, in inscrqitiotaikM 
in hiatu : ^^dv&ioi dnb *A&rjvai&iv , xcsilddvijpiiaior.-^tio 
KoQfv&ifov. C. XVI. 401. f. in verbis: od^ (9!m))i^a9 
Srj ial rmf moleow et n roiovrov itniptnfiddijfm nftqtr Mil 
dyaa&ai , olov ro ^Onowtioav f pro-ii^roMrdm YnlCiiMld 
ayead-ai habet^ sed ex eo quod in Ald. et Bas. eeii^Aymf^ 
ego fecerim dyiovv. C. XVII. 409. c. feres hiatiui ia 
verbis: 6d*ev ixQ^^o ngog re rdg koi/Sdgr^ vSier^ rovtff 
£q cpfjai 2tfmvi8i^* "Ev&a x. r. A. Verba: mg-qitfit^Sifu 
enim magia ad ea qoae sequuntur Simonidis vdrba aont 
referenda. Beisk. sine idonea causa aut postijki^Aig ant 
post rovrcp deesse censet rdg x^t/^^ ibi40S« ii»¥er« 
bis: ovx op&dig ovv EvSo^g iniarevae roig JSrvyoq.i^af 
rovro xaXeTa&ai dnocppvaai, probo quidemy qnod Hatten. 
Reiskio probante, cum Wyttenb. ex Ald. Bas. Xyl;.B«& 
roig pro volg. rtjg, edidit, sed non ita^ qood idem Eaia- 
kio probante. et c. Wyttenb. e Turn. V..Anon.MeB. Jmo' 



— 449 - 

^aa^ pre vulg. nefpyvccai recepit E!go pro mtpfivaoi 
ODJecerim necpccj^xQGt. Ib. 402« d. in verbis: orer^ ^c^ 
tiSecc yero/jtiptiif unol.afiuv t6 Gefxvov y Beiskius ante ors 
tcunain esse scripsit, Wyttenbach^ aiitem adjecit; ,,0b- 
soritatem loci non expedio: complura excidisse putem.^^ 
'uro. habet taore ro5 d-e^. Ego autem conjicio: rorc 8i 
Hp &eciv (inm autem Musarum^ iniSeci yevofiivtiv (ino-^ 
em s. expertem factam scil. Pythiam^ ctmfiuXuv t6 or^/i- 
ip Q. e. magnificam illam rationem in versibus oracula 
roferendi abjecisse}. C. XIX. 403. b. verba Thncydi^ 
is (V j I6.3 uQyv^iq^ evldxi^ evXd^siv suadente Reiskio 
nm Wassio Wyttenb. et Hutten^ pro vulgatis: uQyvQ^a 
-GvXl^etv restituerunt. Ib. 403. c in solenni invoca- 
ioue c^d4citoTcc"Ano7.Xov hiatus non offendit. Ib. 403. 
« in verbis oraculi: o;rot; to x^qccq ccnofidXkei 6 i?,ecq>0Q 
ocaliam concursus poterit defendi. Sed c. XX^ 403. fl 
1 verbis: Mcaoyvvov ^HQUxXiovq ieoov i(ntv iv TJj ^(axtSk 
«k2 vojiiC,€TCCt t6v ieQcnfiivov iv r^ ivtccvT(p yvvatxi /u,^ ofu* 
«Ttf. libri fitaovv yccQ 'HQccxXiovg habent, unde Hutten. c. 
Lmiot. Xyland. et Mez. Mtiwyvvov 'HqccxL edidit Nemo 
amen veterum Herculi ejusmodi cognomen tribuit , neqtie 
odey quod saceidos toto anno mulierum usu abstinebat, 
eete concludetur, ipsum Herculem ut feminarum osorem 
isse cultum. Idem enim etiam in Italia fiebat^ sed aliis 
le causis,. vid. Plut. Quaest Rom. 57. Huc accedit, quod 
nultae quidem res ab eo gestae sunt , quibus feminarum 
limium amorem , sed nuUa, qua earum odium prae se 
erret , nisi quod eum Dejanirae succensuisse verisimile 
(st Denique particula yccQ 9 qoa ea^ quae sequuntur» iis^ 
[uae praecedunt, annectuntur, vix carere possumus. Ita* 
[ue fitaovv yccQ mihi non ex fuaoyvvovy sed ex fiiaov yccQ 
irtum esse videtur, ut sententia Plutarchi fuerit: Me- 
lium enim Herculis templum est in Phocide. 
ndetur autem locus^ quo templum erat, ignobiiis fuisse^ 
d quod de plurimis Phocidis locis dici potest; unde etiam 
lomen Phocidis urbis, in qua Hercules cultus sit^ a nuUo 
[uantum scio scriptore traditum est. Yid. Metam. critt. 
\A Plut emendr p. 16« C« XXL 404. A* pro: xal yccQ 

«9 



i: 



— 450 — 

ilXim ov&ip ovre fiSXlop I8ia9 ^om^ ovt€ mg ogjnemtp XP^ 
a&cci (j>v(TH yiyoper evnet&iaTC^ aeX^vtjg* vulga ar^ fif 
dai ov&iv X. r. A. legitur, qiiem ad locom Wyttenb. i^ |li 
scripsit: „8i ehi mutes in iXiq>9 nihil reqoires ad mh 
tentiae integritatem/' Quod Hutt. probavit. Ego tanei 
putaverim Plutarchum pro €i<Ti acripsisse etS&np» INiit 
enim in antecedentibus se omissurum esse ceram, aanii% 
argentum et alia materiae formabilis genera (jBlitj'}, pergit- 
quenunc: Etenim his generibus nihil nequequod 
ad formam attinet QlSicevj quam repraesentatora 
sunt^ similius est, neque quidquam ut instra** 
mentum facilius natura (^rei repraesentatae) ati 
potest quam Inna. Luna igitur com sit lncaIeiiti«miaBi 
ei^empluni, cetera omittit. Reiskii conjectora: fmXloptiiP 
ISionf MoiTcePj ovTB wq oQydvqj X9^^^^ non opaa esb Ce^ 
terum pro ovre ante d>q erit ovff scribendum. Qoae aoten 
deinde leguntur: ovte Xiy&ij ovtb nQimvBi^ aXXA pana es» 
cusabis. C. XXIl. 405. a. in verbis: Magrv^ M JM 
xal ^'OfirjQOQy tchiag h cmv &$ov ovdivj iog 4fnog $MtPt 
imoTi&ifuvoq mgaivofiivovy ov fiiiv x. r. JL Bon video ^pad 
hoc sibivelit: nihil causae sine deo perfeetum, et 
omnino dubito, num causam perfici bene dici peaait Cea- 
aeo igitur alriaq ad fiaQTVQsi esse referendom f at «eiH 
tentia sit: Testis causae vel rei meae, qaam Bniie ago» 
est Homenis ; de quo genitivi usu cf. Bemhard. SynC gv> 
p. 178. Tum autem fiiv post &6ov erit coUocandaai n^ 
que post ^OfjLfiQOQ interpungendum. C. XXIV. 406. d. pn 
i(p&6v€i 6 &€6g olim fortasse 6 &€6g ifp&ovti scriptoii 
fuit. Quod enim ovSi (^scr. ovS*^ ani^XoMwp aeqaitafy noa 
offendet. C. XXVI. 407. d. verba : ov mi&erai yif 6 
&€6g T<p EvQtnidp &<m€Q vofio&etovvTi xal Xiyopri* Wytr 
tenb. ita transposuit, cum vulgo legant: w mi&* yicQ 6 
&e6g oianeQ T(p Evq. vofju x. A. Rejskius \o\mt &anef pofu 
Ttp EvQ.y quae mutatio sane facilior esi. At Graeeos 
saepe &a7t€Q non suo loco posuisse docebit te BenriiaiA 
Synt. gr. p. 461. C. XXVII. 408. b. nunc ei Lysflndn 
vit c XXIX. editum est : Mneatv iv rolljg ranotg 4mimu$ 
vn6 Nbox(oqov 'uiXiOQTiov apSQog aaniSa (pOfavpto§ Jmidf 



-451 — 



pm 6€pt9 txovaavj cam vnlgo legeretart irr. iTuivotq. v(p 
cSr o x^Qog ^jiXtdgfzov avdQog ^» r. A. et in Bas. sit: imo 
"bmxbivog^AhagTov. Hiatus in his verbis minus offendit. 
C. XXVin. 408. f. in verbis: nXiov cclrj&eiccg iiuivfj fi^Xu 
9 ioitjg post nl^ov vulgo lacuna est, quam Wyttenb. e& 
Anon. Tarn. Mez. verbo ccXtid^eiixq^ quod etiam in ind, 
Fmneofl;. e cod. non nominato commendatur, recte ex- 
plevit, consentiente Reiskio^ qui tamen xi post nXiov in- 
seri voluit Deinde autem cum vulgo legatur ^ ixBivp 
(scr. x^ivfi^ fi^Xee Soirjgf ordo verborum est quidem paulo 
insolentior, tamen non ita comparatus^ ut non Plutarcheus 
diei possit, eratque retinendus. 

Quod si hoc in libro duodeviginti in locis voeales ita 
^oncurrunt, ut minus facile apostropho corrigi aut exca-^ 
sali possint, novem tamen ejusmodi vitia minime codicum 
mtantiir auctoritate, aut certe codicum ope possunt tolli, 
V. c V. bis. XI. XVI. XVIL XX. XXI. XXVI. et XXVIU. 
In qoatuor locis mutatio aliis de eausis commendatiir c IX. 
XI. XVII. et XXII., ita ut in quinque tantum locis in 
solo vocalium concursu sit haereodum^ v. c. III. IV. 
V. VII. XXIV. 

In Kbro de defectu oraculorum C. L 4tO, a. in 
verbis: fjtv&ov naXaiov^ Tca^cpTceg ^fiyyQaq^rjfiaTog d(pp dno^ 
MiQcifjtBvov Olim fortasse dnoneigcifisvov dcpfj fuit seriptum. 
C. IV. 411. a. in verbis: dXV ildrTovu yivia&aty del 
%f6g rd ^oQtia r&v voti^av irwaycoyriv htfA^avovtcyv , del 
fortasse est delendum^ quod quam saepd sit addtium ne- 
minem fagit. Hoc in loco ex ultima verbi yiyv^&ai syl- 
laba oriri potuit. C. V. 411. f. vulgo haec leguntur: 
xairoiye nsQi xd MrjSixd fih evSoxifirjacv ovx ^xxop , ro 
rov AfKpidQaa) dnmeiQd&rj fiiv cog Hoixav dfKpoxiQO)v, cog 6 
fiiv ow xov fuxvxeiov nQOKpi^vrjg (pcnvff jHoXiSt x^f^f^ogf xo 
nQog xovg xmv ^aQ^dQovv XQV^^^k^v i^rjveyxev. maxe firjSiva 
^wstvae dyicov x&v naQovxcop ov ixelvoVf mg xov i/v&ovata-' 
(TfAOV xe xotg ffaQ^Qotg ovx ^axtv. ov S6Soxcu (pcovrjv *El- 
ItjviSa Xafittv x6 nQotrxaxxofisvov vnrjQexovaav. Libri va- 
riant primum in dnenetQdd-rj fiivy Pet. enim ^xhibet dm" 
nffQa&fi fiiv, etTurn. dnm^tQd&ff Sii deinde prO (og 6 fikv 

1»* 



— 45« — 

in Pet. est (og fikv^ ap. Tarn. et Valc. &v 6 /nip oh»» Toi 
pro ro ngog rovg tAv ^aQ^aqaov XQV^f^P^ Basil. habetrof 
TiQOQ TovQ r. /9(Df(>/?. xQV<ff^ov. Deuique pro iweMvai iefbm 
T(Dv naQovTcjv 6v ixcTvov Turn. praebet: ^uveiicu haim 
ra)f/ naQovTtov ixeivwv et Tum. etiam e. Vulo. ixttpop alM- 
que ov tuetur. In» Petav. est ^wuvai &yio9v naQQvrm. 
Inde Turneb. legi vult: aneTteiQd&vjfiev y eog iotxw afupari' 
Q(ov ^ wv o /iiiv Tov fiavTEiov nQoqyijTfjq tfxovfj jiloU8t /pfli- 
fuvoq y Tov nQog Tovg tAv PaQ^aQwv^XQV^f'^ ^ deindc 
6ai(ov naQovToyv ixeTvov. Xylander autem: ^jifuptdgm. 
'AnBnBiQa&rj (sign. activ.) fj^^ cog ^otxevy afupqTiQoav o MaQ^ 
Sovtog. '0 fdv ovv tov iv Ae^a8i(f fiavTBiov nQ. (ptov. Jl* 
XQ' Tov nQog Tovg /iaQ^ccQovg XQWf^v ^. c5<n-€ fii^imiw. 
6ai(ov Tciv naQ6vT(ov ixeTvov* (og tov ivd', i.fyovTog (ant 
GfjfiaivovTog') oTt ToTg ^aQficcQOig etc. Reislcius haec cmh 
jecit: To Tov ^Afi(ptdQe(o. cqv dnenetQd&fjfuv (aat amuiQA- 
'O-fj 6 MaQSovtog') dfi(poTiQ(ov. 6 fdv ovv tov naga Hmnp 
'Anollcovt fmvTeiov nQo^pfjTtjg (pajvTj Kagi^jji XQ^fJ^oq ro» 
nQog Tovg dno tcSv fiaQ^Qcov XQV^f^ov i^. &gtb fjtirjS. iw, 
dndvToyif twv naQovTcnv ixeivov aut tAv necQOVTcaVf wp £lf- 
yev ixeivog. Deinde offendit in dictione iv&owrictajMv u 
ToTg ^aQ^dQotg ovx ^oTt et pergit: ovSi SiSorat^ Wyttett- 
bachius denique ex Herod. Vin^ 135. et Paosaa ES, 
23. locum sic constituit^ et in versione verba etiamred- 
didit : ovx vttov to JItcoov rj to tov AficpidQm. Ktd om- 
netQd&fj MaQSovtog, (og eotxev^ dfKpoT^Qcov. *0 fiiv ow rw 
IItcjov fiavTeiov nQO(p^Tfjg cpcyvfj AloXiSt XQdfJf^og ro A^orov, 
Tp^aQ^dQCov XQWf^ov i^rjveyxev • c3ot« firjSiva ^wetvcu ieavm 
Toiv naQovTcov ov ^x^t vovv • tov J* iv&ovataafiov 6 /IdQllceQog 
ijxovaevy ovS' iSeTTo (panfTjv 'EXhjviSa lafieTv to nQOGTat" 
Tofxevov iQfirjvevovaav, At IVvttenbachius priusqaam tot 
tantasque loci mutationes proponeret^ debebat Herodoti 
verba VIII, 134. magis spectare dicentis: Myn illum et 
Lebadiae et Abarum et Thebarnm oracula adiisse^ ita at 
minime necessarium sit ^ scriptorem hic de Ptoi oracolo 
loqui, idemque narrare, quod Herod. et Pausan. loe. alL 
Equidem missas faciens omnes has violentas conjectarafly 
ad quas tamen Turnebi rationem non retalerim» locom aic 



_ 453 . 

i 

scribendam esse censeo: xakotya it^i ta MtiStm fitip ev- 
Soxiiupsev ovx vttov (qiiam Lebadiae oracnlam sive Try- 
phonium, cujas in antecedentibas mentio facta est) ro roi 
IdfupwiQemm oTumiQd&^ S" (S' c Turn.9 cmenaigud-rj antem 
nt impersonajiter dictom accipio^ quo de usu cf. Matth. 
6r* gr. 897. n.^ 2.) o>^ ioixevj afKpoT^QODv. (ov 6 /aiv ovv 
(sic cnm Tarn. et Yalc.) rov fuxvrciov nQoq>i]Trjg (pwy 
Xgoifuvog AloUSi (ita hiatus causa verba collocaverim) tqp 
nqoq Tovg Tciv fiagficcQoyv x^Wf^ov (ita C. ed. Bas«) i^ey^ 
xevy eioTS /jLtjS^va iweTvai ti twv ayitov naQovTfov (ea vi, 
ttt sit: ut nullus barbarorum intelligeret quid 
de sacris praesentibus, post quae verba ov ixeTvov 
c cod. Pet. delendum esse denseo), cjg tov iv&ovaiUafAov 
Ti ToTg fiaQfiaQotg ovx ^gtiv (ut sit: quia sive uti furo* 
ris divini quid^ quo sacras illas caeremoqias 
per jse intellecturi fuissent, barbaris non est), 
ovSi (e conj. R.) diSoTai tpfovijv 'EXXtjviSa XafieTv t6 nQoa- 
TtcTTofievov vnriQSTovaav (quod est: neque iis licuit 
vocem graecam accipere i. e. sibi comparare, 
qaae mandatum adjuvaret i. e. qua id> quod sibi a 
Mardonio mandatum erat, poterant facere responsumque 
oraculi eapere et referre). Videbis inde mutatione fere 
nulla opus esse in loco , quem Wyttenbachius insigniter 
vitiis et lacunis foedatum pronuntiat et Xylander atque 
Reiskius vario modo tentaverunt. Ib. 418. b. ubi haec 
leguntiur: ijxfAa^e Si totc xal to nsQi Tccg TeyvQag XQ^1<^^^ 
QioVf onov xac yevia&ai tov -d^eov loTOQOvat^ xai vafiOTfDv 
SveTv nagaQpeovTODv y t6 fiivy (poivixay 0'aT€Qov S* Haiccv 
xaXeTa&cu axQt vvvy <og hioc Xiyovaiv. offendo primum in eo^ 
quod rivuii isti arborum nomina et quidem alter palmae, al-- 
ter oleae gerere dicuntur, deinde omnino non intelligitur, 
cnr rivulorum quorundam nomina addantur, quae nil ad rem 
faciunt, cum de ortu Apollinis sermo et potius dicendum 
sit, eum juxta hos rivulos sub palma et olea natum esse. 
Ita enim antiqui rem retulerunt, v. Jacobt Lexic. Mythol. 
p. 1 1 3. Jure igitur verbum xaleTa&cu in codd. Pet* Ald. 
Bas. omissum est» quo deleto omnia bene habent Scn- 
tentia loci enim tum erit: Dicunt Apollinem ad Te- 



_ 454 — ■' 

gyras natam esse et qaidem daoboa riTalia aU 
tero palmam^ altero oleam praeterflaeatibM 
(i. e. in loco, abi praeterfluunt) idqae hodie qaoqae 
fieriy at rivuli bas arbores ibi praeterfluant, 
nonnulli dicunt. Turnebns autem, qai rov fii^ei&ih 
T^Qov S* habet , et Reiskius qui c^ delendum cenaet lO» 
minativi explicativi usam ignoraverunty de qao vid. Ben^ 
hard. 8yat. gr. p. 68. Cf. Metam. crit. ad Plat. emeadp 
p. 9. et 10. C. IX. 414. d. in verbis: fucXXaif f vhi 
crciQTjaiq ovacc avatpevyei noXXuTug xal apaXv€i t6 ytpo/t»' 
rov vTto Tijq TegeiTTovog airiaQj offendo primnm in eo, qaod 
vXfj materia oTiQfjaiq owm dieitur i. e. privatio; nam 
quod latinus interpres dedit: privationi obnoxia» 
verba ipsa significare nequeunt. Deinde viri docti etian 
in eo haeserunty quod materia eandem ran fagere et dia- 
solvere^ quae actiones sibi eontrariae esse videantar, pnn 
nuntiatur. Inde Xylander icwfpalvBi retexit in vanrione 
pro avaq>€vy€i dedit probante Wyttenb. et commemoiante 
Gataker. Advers. p. 46. Equidem pro ariQtjtrtg oiaa eon- 
jecerim oTeQimjiQ ovaiaq^ ut sententia sit: materia^ 
quae est fundamentum sive solidnm subatan- 
tiae effugit et(sic) dissolvit (male ai^flpili}^^ vertenmt 
per mutat) id^ quod a praestantiore caasa fae- 
rat conditum. C. XII. 416. a. ad verba: iOX om 
Tov xoafjLov Ttjv q>&0Qav avixoficci XsyofAivfjVy tu t ufi^ 
Xava xal cjv tmofjtv^aeg tcov q^CLwdiv ficcXiaTCC. neQl r^ MH 
Qcovrjv xai ttjv HXcc(pov ixSvea&ac inl Tovg vlUQfiiiXXomcQ» 
Wyttenb. adscripsit: ^^corruptissima neque ex libris n^ 
que conjectura expedio.^^ Turneb. legendum conjecit: id 
iveavTovg vneQfi. , quod consent Anon. Xylander probat 
et e Vulc. enotat Reisk. suspicatur post or/if//£m)f aliqoid 
deesse et deinde legit: xccl &v imifMniaaq tAp cfomap lith 
XiaTa Tciv neQCy nec non ixXvea&at slg ivtccvTovg inuflUir 
XovTag. Faehsius pro tcc t ccfAtjx* legit oir aXXec r d;^ 
Xava^ loco xai mv mavult scribi oeov vel civ xak qao- 
rum etiam scil. est^ deinde imofivfjaegy sc. itni vel vftmf 
aeg praedicatio; post HXaq)ov inserit agj pro Mimtdm 
conjicit iXTeevea&ai et pro ini Tovq vn. adoptat {€ig\ Ja 



_ 466 -- 

ii^mwoifg vn^fi. Proxima ei per interrogatioDeni siini e^ 
ferenda vel oifx mutanduin in ovxovv. Sententiam loci 
baiic esse dicit: 8ed neque mundi interitam ego 
admittOy neque alia, quae fieri non poasunt 
(^quorum etiam}^ qualis est commemoratio vel 
pr^edicatio vocum inprimis cornicis et c.eryi, 
q4ios dicunt iu miram qnandam annorum sum- 
mam extendi. Nonne annus<— nonne inepte hq- 
minis aetas dicitur? Xylander contra locum vectit: 
sed neque mundi interitum ego admittp, neque 
alia, quae fieri non queunt: cum maxime ipsa 
vox cornicis et cervi moneat, in tantam anno- 
i^m summam excrescere non posse rem. Equi- 
dem locum ita emendo: Non admitto, inquit^ omnia 
ea^ quae fieri nequeunt (ra ifATixavoc) et ea» ex 
qaibus» dico dicta maxime de cornice et cer- 
VO9 recordatio (imofAvijffig) est, emergere sive 
exiremodum (in annorum numero definiendo) exce- 
dentas, ita ut ^;7< deiendum esse censeam. C,XX«4S0. e. 
inverbis: akhag yicg hxvQov aQsvtjv xccl xaxiav eivcci aa&B" 
Wg XiyofjuEVy ov ngoQ Stafiovi^ xal SidXvaiv adfiaroqy vulgo 
aa&evovs Xsyofiivovy nQog babent, in quibus corrigendis 
Amiot Turo. Xyi. T. V. (e duobus his in ind. Var, sic eno- 
tatur: aa&€vig vei aa&ev^ XayofAepov ov nQoq) Mex. IL recte 
consentiunt. In Wyttenb. vitiose et in textu et in nota 
Aa&eveiQ legitur. Ego ecvat delendum esse ceoseo. CXXI. 
421. c. verba: r^ d* anoxTScvavTi fAiiz ivvda irm, fJi^TjT eig 
xic Tifinrj yev4a&at rrjv (pvyrjVj alX ixneaovra iX&uv elg /r€- 
Qov xoafiov ' vareQov 3* x* r. X. vulgo ita post Tifintj legun- 
tur : yevia&at fitra xov cpvyuv avrbv ixneaovra xoafiov. 
Turn* habet: fji.f.Ta tovto (pvyijVy aiX uvtov ixMaovra p(6- 
afiov» Vulc. ficTa Tovrq) (pvyuvy akX* avTov ixneaovra x6- 
afwv* Reiskius legi vuit: zfp S* anoxriivavTi fAfjr* iv^ 
viu iT(Dv yavia&ai (pvyrjVy fjLfjx* alg tcc TifAntj nccgayavi^' 
a&ai furd ttjv (pvyijv avToVp icKljU — avTov tov xaff tjinag 
ixneaovta xoafjLov. Faehsius coiyecit: r^ f dnoxr^ fu iv^ 
v4a iToiv (pvytjVy fitjT i. t, T. y. fi^d xb (pvy^lv xd&oSov 
ixn€a€iv t€ xoafAov*. At mibi Guseb. in Praep. Evang. V, 



- 466 ' 

5. ati in aliis locis, ita hic qnoqne veram' servasse vide- 
tar^ ande Wyttenb. et Hott locam correxenmt Ceuaeo 
tamen post hcTtwovta esse fikp addendam, qao magis ro» 
sjiondeat sequ. v<negop S\ C. XXIII. 4S9. d. pro Mf^ 
X^Tcct x^fjLoi mQi Tov ^ivov elmev fortasse olim i9^jlfX* ^ ^ 
fioi negi tov iivov (v. Matth. Gr. gr. $. 589.]) editat 
erat. C. XXVII. 495. a. in verbis : ^x^i yap mk fdm 
ixaoTog Y8iovj xcci na&rj aaffAurmVy xai fjtsrce^Xagf mi ^ 
atVy xai SvvccfAtVy ^ am^ii xctTU x^Qtxiv xat ^pvXarru buh 
oTov. Wyttenb. e Mez. recepit ^ quod valgo abest, ezpresrit 
tamen jam Xyl. e Turn. neque minns Ueiskius dari vohiit 
Ego autem hanc mutationem minns probaverim. IMcit eaiB 
scriptor: Habet quisque peculiare medium eteoN 
porum affectiones et mutationes et seir-vai et 
tenet naturam et vim suo loco, ita ut potias &ttotap 
delendum esse censeam. C. XXVIII. 495. d. in verbia: rbf 
xoafiov iv fi4a(p q^rjaiv idQva&at, xui Tffv ovaiav ctvwvtiif 
fiiaov TOTtov cttSltDg xarethjtpvtav y ovx vxtara rovrqf av9* 
eiQyea&cct ngog tijv Stccfxovtjv xai oiovei cctp&aqakev^ Wyt- 
tenb. awBQyeta&at est suspicatus, quomodo etiam Xyl. et 
Kaltw. locum expresserunt, Reiskius awetQyda&au At m 
cum Hutt. e Turn. et Valc. probante Wyttenb. rovr^i pre 
TovTov scripsisti (II. roiro conjecit), recte aweiQyea&oirt 
sit: medio illo loco concludi quasi ad interitiis 
immunitatem^ poteris tueri. Ante afp&ccQaiav anteii 
articulum ttjv addendum esse censeo. C. XXXII. 497. 
d. imei CC7JQ fiiv potest excusari^ sed XXXV. 498. f pro 
Tcip ccv(x)TccT(D icQx^v scrib. r. mmTCcrAv oqX' C XXXVD. 
430. b. ut verba Platonis affemntur avaToaet 6 &e6g et 
xccTexQvaccTo ^ ixetvo StayQatpwv. Ib. 430. e. in v^lib: 
Sta To nolMnf y SaneQ eiQfjTat, Tmv aXhav (pvXiop ioMmf^ 
nXrjafjiAvay icneX&etv. vulgo et ap. Wyttenb. legitar: aUim 
q)vXX(x)v ccvanenhjafiivcovy ubi cpvXkcavj quod aperte eat vi* 
tiosum (^ Wyttenb. nil adscripsit}; cum Hntten. in qwhav est 
mutandum. Xyl. susp. cpvXcivy quod idem valet, afferenSi 
Turnebum quoque ita legisse videri. Non ita tameti ne- 
cessaria esse videtur conjectura Turn. et Vulc. iwtemaMkii^ 
afiiva vel quod praeferrem ccvanenXrjafAipag. Bxplieo epim 



- «7 — 

com ita: quia discedebant cam iitalta'(eoram) a 
steris generibas contaminata essent, ita at 
}Ujeiv (multae eoram partes) subjectum et genit. rcSt^ 
UctTr tpvhov objectum sit. C» XLL 433. b« in verbis : 
iQ(p Si mt^ojfievoe norafKp^ ovSevl Svvccvrat trwccyneyetv 
m xoU.^aae rijv r4q)Qccv* dativus ir4Q(p norafup offendit« 
^xiQ&ad-cu enim cum genit. et rarius c. accus. struitar, 
im dativo modo, si significatur: certare cum ali* 
ao. Conjicio igitur hoc in loco Sregov -^Ttorccfwv esse 
gendum , de quo usu v. Kiihner. iSr. gr. 530. n. 8» 
xcusari fortasse poterit hiatus c. XLIU. 433. e. in 
^rbis: Oi fi^oe Soicc^ovreg Sva xal rov avrov &€6v e^ 
€if eixormg IdnolXonfi xae yfj xoivtag avi&eaav ro X&V" 
Tiigeov. Ib. 434. a. in verbis: eha nakev ixee Sece /qo^ 
w kne(paev6(jLeva roTg avr oTg, Hutten. Tumebum et Xy- 
ndrum secufus esi Sea XQovov scribens pro vulgato Sea 
7OV0V (Hutten. dicit vulgatum Sea X9ov(ov esse). Mihi 
a xQovov recte habere videtur^ est enim: temporis 
pe, nostrum: im Verlaufe der Zeit, ita ut tempus id 
ferat; quo de usu cf. Matth. Gr. gr. p. 1151. Hoc 
i(em probandum est et probavit etiam Wyttenb.^ qaod 
mc eTum. Y.Pet ine^paevofisva pro volg. ine^paevofiivfi 
M^tum est. XyL susp. ine^paeveroy R. Sea XQOv(ov ijtC'' 
oUvero. Sed quod Wyttenb. pro roeg cwroeg conjicit ro^ 
Mff et Beisk. iv roTg avroTg-ronoeg^ non probo, roeg.av^ 
}ifs enim ad ea^ quae sequuntur refero^ ut sit: iisdem 
sciL accolis^ vel prope influentes» CXLV.434. 

in verbis : ix^ ^^ ^^^ avrov ^EmxovQciovg revag rifv , 
tkifv S^j (hg avrol Xiyovaey (pvaeoXoyiav ivvfiQiCovrag roTg 
novroegy eiaimfixfjev x. r. h Hutten. Wyttenbachium est 
Msutus^ qui locum sic refingendum censuit. Vulgo legi- 
ir: riiv xaXi^ Sij xal (pvaeoXoyov iw^e^ovragy (og avrol 
lyovae, roTg roeovroeg siainefAyjsv* Turnebus, XyI.auctore> 
gisse videtur: Sia rijv xaXijv et cpvaeoX(yyiav. Ex eo- 
5m et Vulc. etiam afferuntur: roTg TcaXoTg hiyoeg, r(p xa- 
p Sij rrjg (pvaeoog X6y(py ^ ri]v xakiiv StiXaS^ aX^&uav 
tXobg Si rtig (pvamg Xoyovg. Mihi tamen valgatum ferri 
Msse videtar^ si ad xaXyv^et (pvaeoX6yov supples rix^n^ 



~ 4B8 ~ 

0ive fpiJwTwptop y quod in sermone de philos^ ih&i et 
Epicurei ipsi sint nominati^ fieri poterit eiskiiis noK 
recte snpplet v^qiv locumqiie ita explicat : q u i p r ae^ 
claram illam/quae rerum causas exponit, ia* 
solentiam h. e. insoientem, protervam et arroganteai 
ferocemque philosophiam, talibus affrioant, qoalet 
. sciL sunt legati et alii magistratus literis ant non imlMli 
aut non satis instructi. Idem post ToiovTOiQ cottBia pe« 
nendum recte monuit. Est nostrum: i^die euunal im 
schone und physiologische^ wie sie sie nennen, der Art 
Leuten an den Hals werfen.^^ Ib. 434^ e. in verbia: o 
S* fjyBfjtm ix€wo iimXdytj e Petav. ixeimQ est redpiefr- 
dum , quod jam Reiskius legi voluit. C. XLVI. 486« c 
ab Hutten. e Turn. et Vulc. editum est: McciTOi &6^ pin 
rj SccifAOPt alrlav Ttiv nhiaTf^ uvciTi&iPTHtQ , abeog im 
TUVTU noiCiv xat vopU^etv^ ubi vulgo &€ov juiv 17 iaiifiow 
habent, quod retinuerim. jilTia tum est idem qaod lati* 
norom causat eritque nostrum: weii sie den grSasten 
Theil (der Sache) als eines Grottes oder Dimon» Sache 
angeben. Reiskius voluit; d-eoTg fjiiv ^ SaifUHn* Deinde 
pro vulg. avuTt&^ag cnm Wyttenb. ex A. B* ([qoi ia 
marg. avcert&ivTag habent} Venet. et Pet. avev Ti&imnts 
erit recipiendum. "idvev ivLm erit procul nostnmi vit* 
telbar. Ib. 435. e. in verbis: Setvov nTovfiai /t^ ^9^ 
xai nQovoiif ttjv evgcaiv avTov xal aQXV^y akXuTip zmt 
Tvxv^ ^^i avTOfiaTqt avceri&ea&ai. a Wyttenb. et Hntt, 
avTOfAorqi pro vulgat. avTOfioTcog ex A. B. Venet. I. et 
Pet. est receptum. At vldetur vulgatum minime wfet^ 
nendum esse^ est: et ita ut sua sponte factam ait 
Quae si probas^ qninque hujus libri graviorea hiatiiB 
librorum ope tolles (c. V, bis XLIH. et XLVL bis.}, 
quinque aliis de causis, c. V. XU. XXVH. XXVIlL et 
XLL^ et sex propter vocalium concursum^ e» I. IV» V» 

XX. xxni. XXXV. 

Libello quo scriptor virtutem doceri poaae eat 
demonstraturus, recte Wyttenbachius judicavit non inttf- 
gram neque continuam contineri disputationem , aed di»- 
pntationis excerptum compendium. Minus igitor oflteden 



- 4S9 — 

ex qaibus tameo qui c« I. 489« a. legitur ft¥^ 
t ioTiP in codicibus, qui fivgia S' iariif exiubent^ non 
:• BeishLius quid/Bm quo erat ingenii acumine y bene 
i monet : ^epe se observasse in metu concursus duo- 
n vocalium futuri ind^ue orituri hiatus et injncundi 
oky interseri hanc particulam lubricandae et suavitate 
Mndae orationis ergo.^' Vult tamen non minus quam 
eph. Wyttenb. et Hutt. J* deleri. Xylander in iis quae 
tecedunty ei delevit Ego vulgatum probo. Sententiam 
im scriptoris hanc esse duco: deinde admiramur, si 
etorum, et gubernatornm, et architectorum et rustico- 
m opera (^sexcenta autem sunt}, non ita autem viro-» 
m facta et opera facile bona dicuntur. C. II. 439. e. 
^tur: nccganolXvrat 6 /lua&dg r&ff naiSaycaycip ^ ubi a 
utarcho fortasse rwv naiS. 6 fua&. scriptum erat 

In libro de virtute morali c IL 441. a. jure o^ 
ndes in mira verborum collocatione : Soix9 Si xal Zfiwa/p 
l xovto noDQ vnotp^G&ai 6 KirzUvQy ubi Z^wnf ante 6 
'invtevg collocaverim. C. III. 443. a. Wyttenb. e Mess. 
lidit: Htbqov Sk ro na&tjnxov xai aXoyov xal noXvnh^vig 
%k araxTOv i^ iavTov imtrTaaiag S^o/mvop y cum vulgo 
t€exrov ii imGTaaiag iavTov Seofiepop legant ^EntoTaaiag 
eest in Ald. Bas« cod. Pet. Stephanus primus recepit e 
'oL Leonic. Schott.^ sed alieno posuit loco post azaxTQP 
T) nbi etiam Xyland. habet, qui rot; xgarovpTogf xv^bq^ 
^ogy avvTOTTovTog aut tale quid subaudiendum esse 
'cit. Reisk. legi voluit: aToxtov xal intaraaiag iriQov 
Ofjuivop. Sed Turn. Yulc. Bong. rectius habent: ^|icn^- 
V Ssofjtevov intaTaaiag. Faehsius autem quod dicit^ se 
kO habere quo i^ referat, nisi legaturs i^ iavTov^imaTa' 
Qcg addaturque ixdvov^ in eo erravit. '£§ iavrov est 
ropter se ipsum. Ib. in verbis quae haec e&cipiunt, 
gitur: ov naXtv Stx^ fugt^ofiivov y x6 fUv oxi acofucnxop 
^XfjTat im&vfiovvy rb Si (scr. J*) Kan fiiv p rovrtp 
^ooTt&ifievov j ioTt Si (scr. S'') p T<p Xoytafup noQixop 
^vp inl TovTo xal SvvafuVy &vfibOi^ig» \erhum int&vfAovp 
^est ab Ald. Bas. Xyl. Pet B. Stephanus primus dedit 
» int&vfAovv. Wyttenb. tamen e. Turn. et Bong. articu- 



— 460 — 

lani delevit additqae, tnt&vfMow item < i B. Tenet 

1. 2. 3. Pol. Jannot Schott, onde m satis appan^ 
atnim sine t6j an cum ro* Equidem artic«»«m dttideniy n 
quia int&vfiovp non adjectivum est usitatam , qoale ihn 
fjL0€t8iqj ante quod Reiskius minus bene etiam artiadnm 
praefingi voluit Inde etiam in iis, quae seqaantor^-k^ 
mus: anoSeixwGt 8k ripf StcccpoQccp fuxktara r^ rov Xoff^ 
fUvov xai q>QOPovvTog avTt^aau , nooq ro ixtdvfuwv mbI 
&vfAovfuvov. Si deinde pergitnr: coaTa SreQa eZpcu miXi' 
Xig OTUt&ovvTa xai 8vfffAaxovvTa ngoq to ^rttrroVj jmt 
Reiskio jam hega fiiit suspectum. Non enim patet^ qdo- 
modo inde^ quod mens et ratio contra cupiditatem et ira- 
cundiam pugnet, sequatur^ etiam alia esse, qaae optifliae 
adversentur parti. Faehsius igitur conjecit: &ar9 tm^ 
eivat noXla xai anet&ovvra x. r. X. At mihi multo veiisi- 
milius esse videtnr^ heQa eivat non esse a Plutarcho profe- 
ctum, sed eum perrexisse post &vfiovfuvopy dg noiXam 
dnet&ovvTa x. r. L contra cupiditatem et iracun-' 
diam ut