(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "De interpolationibus Euripideae Iphigeniae in Aulide [microform] dissertationis pars prior [et altera].."

MA 



f^^^mmJ- 




NEGA TIVE 



NO. 93-81309 




MICROFILMED 1993 
COLUMBIA UNIVERSITY LIBRARIES/NEW YORK 



as part of the . r. • ^» 

"Foundations of Western Civilization Preservation Project 



Funded by the 
NATIONAL ENDOWMENT FOR THE HUMANITIES 



Reproductions may not be made without permission from 

Columbia University Library 



COPYRIGHT STATEMENT 



Thp copvright law of the United States - Title 17, United 
S?atesCode-concer ::h. .aking of photocop.es or 
other reproductions o' --^pyrighted materiai. 



Under certa= 



^ I i i W 



soecified in the law, libraries and 

archives are authorlzed to furnish a photocopy or other 
photocopvc- nerreDrod^c -•nisnottobe usedforany 



Durocse ot-' "' a Drivate stuay, scholarship, or 
Fesearch. If a user makes a request for, or "f er Jjses, ^ .^ 

-r reproduction for purposes m excess of fair 



photocop 



use, 






This inst 
copy orde 
wouid 



#^ . 



r 






may be liable for copyright infringement. 

tion reserves the right to refuse to accept a 
, in its judgement, fulfillment of the order 
' violaticrrot *ie copyright law. 



A UTHOR: 





rptrpj JTT 

i / i LlL . 










^v 







LATIONIBUS 







« 






t 

Ihh ■ ■ ■ 



J" A--a"i Vx jC/ • 





CD 





D 








# l 




,-^ 



18 





COLUMBIA UNIVERSITY LIBRARIES 
PRESERVATION DEPARTMENT 

BIBLIOGRAPHIC MICROFORM TARGET 



Master Negative # 



Original Material as Filmeci - Existing Bibliographic Record 



mi^mmmmm^mm^ftm 



Z3 

Q 



I ■ ^il |a IWI 



Hermann, Gottfried, 1772-1848# 

De interpolationibuB Euripideae Iphigeniae in 
Aulide disBortationis pars prior ^ot altera^*** 
Lipsiae, ex offioina Staritzii, £1847-483 # 

2 V. in 1, 26 x 20 cm« 

Volume of pamphlet»! 



88EE 
Z6 
v,2 


Another copy. 
Volume of pamphfctjs .■■— 

L. 



. V. 2- 



Restrictions on Use: 



TECHNICAL MICROFORM DATA 




REDUCTION RATIO: / 2.X 



FILM SIZE:__^ 

IMAGE PLACEMENT: lA (JIA IB UB /^ 

DATE FILMED: _lil'_f3_ INITIALS_JZ^!M 



'/K- 



FILMEDBY: RESEARCH PUBLICATIONS. INC WOODBRIDGE. CT 




c 



V 




Association for Infforrnation and Image Management 

1100 Wayie Avenue, Suite 1100 
Silver Spring, Maryland 20910 

301/587-8202 




Centimeter 

1 23456789 10 



llJ 



iiiiliiiiliiiiliiiiliiii 



liiiili 



Inches 



iiiiiiiiiiiii 



liiiiliiiiliiiiliiiiliiiiliiiiliiiiliiiiliiiil 



T 



T 



l.l 



1.25 



hiu 



n 12 13 14 15 mm 

iiliiiiliiiiliiiiliiiiliiiiliiiiliiiil 



I I I I I 



1.0 



45 

50 

156 



3.2 



l^ 



36 






lUbu 



1.4 



m 



2 3 4 

2A IIIII2.5 



2.2 



2.0 



1.8 



1.6 



r I I I I I I 
5 



1 




MflNUFflCTURED TO flllM STflNDflRDS 
BY flPPLIED IMflGE. INC. 




» '^l o . o 



DE ISTERPOIATIOMBOS 



ECRIPIDEAE IPQIGENI 



AULIDE 









K-'-' 

B4.-1 



»■ 



DISSERTATIONIS PARS PRIOR 
PRAEMISSA VITIS 

XVII. AA. LL MAGISTR. ET PIIILOS. DOCTORUM 

RECTORE MAGNIFICO 

D. LUDOVICO DE PFORDTEN 

POTENTISS. REG. SAX. A CONSIL. AUL. PANDECT. PROF. P. O. 

PROCANCELLARIO 

GODOFREDO HERMANNO 

TH. lUR. U. PHILOS. D. PHILOL. PROF. P. O. ORD. SAX. VIRT. 
CIV. ET GRAEC. SERVAT. CENTURIONE. S. STANISLAI CLASS. 
II. ET BORUSS. BENE MERIT. EQUITE UNIV. ET ORD. PHILOS. 

SENIORE CET. 

D E C A N 

GUSTAVO H ARTEIVSTEINIO 

PIIILOSOPHIAE THEORETICAE PROF. P. O. CET. 

A. MDCCCXLVI. ET MDCCCXLVII. 

CRE ATORUM. 



I 



LIPSIAE 

E X O F F I CI N A S T A 11 1 T Z 1 1 , T Y P O G U. U N I V E R S I T. 



\ 



\ 



Jnlcrpolalam esse Euripidis Iphigeniam iii Aulide Iiodie salis iuler doctos 
coiislat. Atque de ultima scena, quam R. Porsonus damnavit, deque 
parodi parte posteriore, qnam non esse ab Enripide scriptam ego mon- 
slravi, omnes liarum rerum periti consenliunt: de ceteris autem inler- 
polalionibus fere alii abter staluunt. Ego ipse, quum ante hos septem- 
decim annos illam tragoediam ederem, non pauca patientius tuli quam 
dehebam. Et sane procHve est errare in hoc genere, quum neque Euri- 
pides brevilatis valde studiosus fuerit, neque interpolator se ila aul linguae 
aut melri ignarum praehuerit, ut ubique additamenta eius, quorum in 
inultis ille ipsum imitatus Euripidem est, facile possint agenuinis distingui. 
Quod si ad poesin quoque aliqua indoles in eo fuisset, dilllcilius etiam 
cognosceretur. Illud recte iam olim coniecisse videor, quae genuina 
liahemus huius tragoediae, servata fuisse uno illo in codice, quem j^ossi- 
dehat inlerpolator fine truncatum: sed addere dehebam, codicem illum 
non soluni ullimo folio destitutum, verum eliam aliis in parlihus lacerum 
et situ cormiiDtum fuisse. Eo in lihro homo ille explebat quae mucore 
exesa erant, quaeque deesse vel videbat vel opinabatur, in marginihus ad- 
scribebat inserto etiam alicuhi integro quod perierat folio : quo in negotio 
mI)! placens tolam paullatim fabulam pro suo iudicio captuque perpolivit. 
Ahsolulo opere ilerum codex ille , aut descriplum ex eo exemplar ali- 
quamdiu negkcUiiu iacuisse lacunae quaedam produnt et in parodo ex- 
trema versuum laesis marginibus perdita. Aperta les eo est quod qui- 
husdam in locis, ubi expungere Euripidis versus ohlilus erat inlerpolalor, 
cadem et ipsius et Euripidis verbis dicla inveniuntur. Qnod si quis hanc 
condicionem codicis, ex quu nostri lihri manarunt, respicere non obli- 
viscelur, non parcet quidera imperito interpolatori, sed tamen ne putabit 

A 2 



I 



(|uidera raorluo raedicinam adliiberi, si eliam iii iis, quae vel verbis vel sen- 
lenlia Euripide raaxime indigna sunt, reliquiae invesligentur eorum, quae 
ineplis fuerunt absurdisve reslituendae evanidae vel laceratae scripturae 
conatibus depravala. Magnae enim levitalis est, quidquid displiceat priiis 
totum abiicere, quam accuixita exploratione compertum sit, nihil inesse, 
quod aut debeat aut possit pi o genuino baberi. Atque esto ut quis in hoc 
genere erret, numquid ahud faciet, quam quod et pictoribus et statuariis 
concedinius, facienlesque laudamus, ut anliqua arlis opera vetustate laesa 
et mulilata probabihler in integrum reslituere laborent? 

Sed converlam me ad ipsam tragoediam. Eius ut finis in vetuslo illo 
codice interierat, ita etiam initium laceratum fuit : maxime enim extrenia 
h!)rorum atteruutur: ac prima duo foha , quorum in uno prologus, iii 
aitero anapaesli scripli fuerant, quum avulsa inverso ordine adiacerent 
vel adglutinata essent, exordium visum est anapaestis factum esse. Quod 
quoniara repugnat consueludini Euripidis, ahi doctorum anapaestos, ahi 
iambos arbitrati sunl suppositos esse. Ilecle vero perspexit I. A. Hartungus 
iie(|ue ab anapaeslis incepisse fabuiam, nec prologo caruisse, sed prologum 
peiperam racdiis esse anapaeslis inseitum. Eum legerat Aristoleles: 
iie> verum est quod E. Miillerus iu diurnis Darmsladiensihus a. 1838. 
p. 181. dixit, iiuhum exstare Euripidis prologum, in quo noii stalini 
iiiiLio is qui ioqualur indicet qui sit. Coarguunt eum prologi Oreslis, 
Phoenissarum, Medeae, Heraclidarura , Helenae, Eleclrae. Quin iii 
Alccslide onuiiuo non nominat se qui prologum agil ApoIIo. Cognosce- 
bant eniin ipso adspectu spectatores. In Iphigenia igilur (piis non slaliin 
et regem esse, qui prodiret, vidisset , qui rex aulem essel intellexissel, 
quum V. 2. Clytaenmeslram uxorem suam esse dicit? Eo tamen non 
etficilur ut omnia sint pro genuiuis hahenda. Sunt enim (piaedaui valde 
suspecla, et priino (juidem v. 65. (numeris utor meae edilionis) ' h/M]v 
Ofioicog /jdoiSaoov d' hnXiov f.iiTa ^ quae verba nisi omnia, saltem onhov 
fibTct. inulile sunt additamentum. Deinde qui statim sequuntur versus, 

Itih d tniGTLodriaav , f^v ds mog ytocov 

vn}])Mtv ai'Toig TvrSdoecog nvxv?j ffoivi, 

Sldwa i/Jadai {fv/aTot urr/OTfjoujv tva^ 

OTOv nvoai qfootev '^(foodiTr^g (fiXai^ » 
iieque desiderarentur, si abessenl, neque elegaiiles sunt. Et nvArt, (fotvl 
Hc rneri potius, quam tragicorum videlur esse, elsi nv/.ivoi prudentes 
dicli siuit ab Sophocle in Philocteta v. 847. Piane ineptum autem est 



qilai^ pro quo si, uti debet , oTtoi scribitur, (pQeva vel voov poni opor- 
lebat. Omissis his versibus patet recte adiungi potuisse, 

fj d^ {iXe&\ og ocpe fii]noT* w(ftXtv la/3t7v^ 
MeviXaov» 
Sic haec beno emendavit vir doctus, qui Cantabrigiae hanc tragoediam 
a. 1840 edidit. Comraemorabo enim hac data opporlunitale omnia, quae 
hodie aliter in raea edilione scripta vellera. Mox v. 77. qui mullis est 
coniecturis tentatus, ego quidera requirara o de y.a&' ''Ell(xd' oiaTQt]aag 
n6&(o. Comparari potest Menandri in Leucadia fr. 1. olaTQ(A)VTL noO-q). 
\'ersum 83. recle, sed falsis de caussis damnasse videtur Hartungus: iiihil 
enim nisi adiectura noV.olg indicat molesta esse haec verba, innoig Te 
no?J.oig aQf,iaaiv t* 7]oxrifth'0i. Uliimos vero prologi versus idera recte 
statuit ab interpolalore compositos esse, postquara ille inter anapaestos 
locum prologo assignaverat. Non debebat autem ferre a S' ov xaldjg 
'iyvuiv x6t\ av&ig fiiTayQcx(f(x) xa?.(^g n(xliv, in quibus nimis ineptum est 
illud yia?Mg nd?.iv. Indiciura inteipolalionis praebent codices, in quibus 
iion x«r' {{(fQOvr^g axtdvj sed x«r evcfQovrjV scriptuni est. Quod si inler- 
polalorem in reriugendo fine prologi iis quae Euripides scripserat usuni 
|)ulal)inms, ea his fere verbis dicta fuisse videbanlur: 

a o ov xa/,tog 
iyvojv t6t\ avi/ig ii^Tayod(fco xaT eiicfQOVtjv 
ig Ttivdi delTov^ ijv KlvTaitiv/iaTQcc Xd&Qa 
m^iipto nQdg''jQyog' a de xixev&tv iv nTV^alg^ 
cfodatf) yeoovTi, tov TdS' ixnoveiv &iX(o, 
ntOTog ydg d?.6;((i) Tolg r' if^iotg kaT]v Sofioig» 
Tum sequebantur anapacsli, (piibus foras evocat rex senem. 

In his quae de Sirio Pleiadibus vicino dicta sunt imperitissime, noii 
Euripidi, sed scribae imputanda arbitror. Euripides, si quid video, 

scripserat, 

^eiQiog i^tjg rrjg inTanoQOV 

nXiidSog qaovov hi fieaa/]Qi]g, 
ronspici adliuc in medio coelo dicens Sirium, sequenlem occidentes iam 
\'ergihas. Rem accurate descripsit Boeckhius iu libro qui est de tragicis 

Graecis p. 277. 

His versibus quae respondere putabatur Agaraemno, non liuuis, 
sed senis verba esse vidit edilor Britannus, sed ille quum liaec verba 
iil)iecil, aiyal S' «w>a/v T^t-St y.ai' EvQinov ij^ovaiv W Si av axrjvin 



^r 



I 



'di 



u 



exTog caaaag^ ^Jya^if^ivov avct^y illucl recle monuit, tenlorii inenlionem, 
(lemere sumpserat eam interpolalor ex v. 187) non qssq ab Euripide 
factam, cui Agamemno in aliqua domo urbis liabitet, ul patet ex v. 1. 
442. 869. sine caussa autem quum ab*a tum pluralem oiyag vituperavil, 
nou cogitans quot ventos, tot ventorum silenlia esse; ad ea vero nou 
atlendit, quae aperte absurda sunt. Nam multam adhuc noctem esse aves 
quidem nondum canentes lestantur, non autem mare aut venli , quorum 
perpetuus est strepitus, maximeque in Euripo, quem et die septies et 
septies noctu agilari fluxu et refluxn credebant. Itaque, nisi forte ovte 
oyA/.cy.coi' pro ovts &ce?,aoa)]g scriptum fuit, sic procedebat senis oratio; 

ovxovv (f&oyyog yi rig oQridiov 

'iii d' i]Ovyia Tijvde y.aT AvXiVj 

xa\ a'Aivi]Toi (fvXay.al Tii^icov, 
Post V. 48. apeiium cil deesse aliquot versus, quibus et de priore 
epistola exposuerat Agamemno, et quid in altera scriplum ijidicatu- 
rus esset significaverat. Tum sequebantur qui a v. 115. sunt anapaesli, 
in quibus recte editor Biilannus scripsit, 

fif] GTekleiv Tav oav iviv 

Tioog xoXTKjod}] TiTtQvy Lv^Soiag 

u4v?uv ayXvOTCiV, 
delelo etiam cum codd. Tccg m veisu qui sequitur. Senis deinceps verba 
sic erant scribenda : 

7ia\ Tiojg 'Ayj?.evg ?.ixTo(jov an^.axcov 
ov ^kya cfvoaJv dvuov knaotl 

oo\ otj T a?.6y^(p ,* Tode deivov. 
lueptissime enim, sive inlerpolator is fuit, sive aliquis metri indoctus cor- 
rectOL , et yccQ interposuit et illa adiecit, oi^uaiv 6 ti (pig, Eodem modo 
versus 151. ex praegressis verbis confectus est, quo eiecto scribendum: 

YjV yaQ nounaig avTi^orjg^ 

7ia?AV e^oouovg aele /a?uvovg 

e7i\ Kvy),(o7iix)v lug &vui?Mg. 
Seqnitur carmen chori , cuius iu versil)us 173 sqq. olTenderam qui» 
dem ad crebros arliculos, de quibus in praefatione p. XV. dixi , sed de- 
]3el)am illa vesligia longius persequi. Poslea intellexi lias quae constitulae 
erant slrophas non solum iusLo lougiores esse, sed eliani prioris parte 
altera ordiiieni narralionis inlerrumpi. VidiL hoc eLiani G. Diudorllus, 
qiiiin diurnis anliquariis a. 1839, p. 1051. praeter v. 162 — 168. 183 — 



1 89. celera omnia interpolatori tribuit. Ego esse in illis quaedam video, 
quae purgata a sordibus neque indigna Euripide sint, et multo meliora, 
qaam ut ab interpolatore isto proficisci potuerint. Id patebit, si mirae 
perlurbationis originem aperuero. Incipiam a v. 170. seqq. qui si scripti 
fuerunt post v. 187 — 189. recte procedet narratio: 

aomdog eQVfta xal xXioiag 

OTilocfOQOvg /iavauJv &eXovd 
'iTiTi(A)V T o^lov iSeoi^ai, 

*Ax(^i<J^v Te TzXavag vavoinoQOvg^ 
et quae sequuntur. Distinxit Euripides ab Argivis Danais illos qni Argos 
Pelasgicum habitabant, Achaeos, de quibus Homerus, MvQ^idoveg Se 
xaXtvvTO xal "EXXi]veg xai yJx<^ioi. At illa non sunt ferenda, i]f.ii&ecov, 
sumptum ex liiad. XII. 23. et tov ^av&ov Meve?MOv'j4yafieiuvova t evna- 
toidav^ inertissimis languentia epithelis, aliaque ex aliis tragoediarum 
locis congesta, falsumque commentum ccfAeTeQOi nooeig, quum islae mulie- 
res et ipsae v. 185. se virgines esse prodont, et v, 1493. veavideg vocentur. 
Non minus inepla sunt in antistrophicis v. 196. ov Texe naig 6 Uooitdavog 
non addilo nomine Nauplii, tum Homericum illud 6'^og"jQi]og el &avfAa 
pQOToloi^ quae manifesto sunt versuum implendorum caussa adiecla. At, 
inquiat aliquis, nt ista corrigi possint, qui factura est, nt, si continuanlur 
V. 162 — 168. 183 — 189. hoc stropharum par distraheretur, inlerpo- 
nerelurque ex aliis binis strophis anlistropha, stropha ultinio loco reser- 
vata? V^idetur hoc sic explicari posse, ut quum cetera ordine perscripta 
essent, allera antistropha in lacinia discerpti folii servata, quoniam anti- 
stropha prima et quae eam sequfcbatur stropha unam efficere siropham 
Tidel)anlur, eo loco insererelur, quo parem longitudine slropham praebe- 
ret. Confirmat hanc coniecluram primus ulriusque harum slropharum 
versus. Nam quum recte cohaererent illa quae supra posui, translata an- 
tistrophn illa in alienum locum, non poterat post Tag xXeivag AQeO^ovaag 
inferri \4yai(x>v Tc nldiTag vavoinoQOVg, Itaque necesse erat ut interponere- 
tur bic versus, ylToetdav (nam A/aicov error scribae videtur) OTQattav (fjg 
xaTidoif.tav, Fam vero etiam stropliae opus erat inutilem versum addi, 
quod factum est his verbis , xareidov de dv' AlavTe ovvedQO). Sequebatur 
tertium par stropharum, quod, quoniam scriplura paucis in verbis turbata 
erat, interpolalor pro epodo habilum stullissima equorum descriplione 
oneravit. Ne longus sim in re aperta, ponam lotum carnien, quale ex- 
cltisfs inepliis ab Euripide profectum credi possit. 



i i 



8 



9 



^Euolov df,i(pi TtaQaxTiciv 
\p(x^c(d-ov 'AvXidoq tvccXiag 
EvQinov dia '/tVfiaTwv 

yjkaaaa, ovevonoQ&fiov 
XaXxida noXiV ifiav 7iQoXi7Tova\ 
ay/^ialifiv vdarujv TQOrpov 

Tcig y.Xtivag 'Jge&ovaaq* 
noXvO^VTOv di dt' ccXooq W^- 
TiuiSoq i'ilv&ov ooofAeva, 
cpoivioaovaa naQ^d' ijnav 

a\o)^vvci vioOciXel^ 
aanidog iQVfia xal yhoiag 
onXocfOQovq Javatuv &elova' 
innojv t oylov edio&at, 
'Axaiwv T6 n/MTag vavoinoQovq, 
ac ini TooicivAyciuiuroJV 
CTuXu Tiuwoovq Elivaq^ 
JlaQiq /3ovx6?,oq av i?Ml3iV^ 
OT ini yo}]vc(iaiot dooooiq 
' Hoa IlaXlaSi, t toiv ^ igiv 

fAOQCfaq u KvnQiq eoxsv 
tov Oi/.i(joq Ti).af.icov6q TS yovov 
TIoLOTtailaov t inl {laxoiq 
ntoowv fiooffcdg j]bouivovq 
no/^vnloxoig Ila?MU)jSia T£, 
Tov ano vfjOaiujv t ouiojv 
ylatQTa TOXOVy aua di J\t- 

^ea, xcxX?uOTov^Ayaii^v' 
%6v lOcxvEuov T£ nodoLv 
?.ai\!itjoodooiiav 'Ayj?.i]y 
Tov c( OiTiq Texe xai Xiioiov 
i'i,tn6vc(oev^ ov tlSov in alyu(' 
).oig naoci Te xooxa?.aioiv aui/./.av «- 
y^ovTa doouov ovv 6n?.oioi nodoiv ntui vixaq, 

no6g TtToooQOV aQfict, 
8icfQi]XaTaq d' i.SoaT 
EvfA)j?.og Qitoy]Tiadag.) 



GTQ. « 



avT. C( 



GTO. 3' 



» a' 

aVT. ,7 



GTQ. y 



car. y 



ov xaXXtGTOVg iSofiav nwXovg 
nvQGOTQixcxg ^ fiovoxaXa S' vno Gcpvga 
noixiXoSiQfiovaq y oig naQincxXXsTO 
lIr]).tiSaq ovv hnXoiai naQ avTvya xa\ Gv^ 
Qiyyceq aQuaTeiovg» 

Non opus erat ad haer, kni yQ7]vaiaiGi SQoaoig^ nddi quod fama prodiluin 
constabat, ad Scamandri fontes convenisse deas , quas Paris iudicaret: v. 
Colutli. V. 70. Illud in oculos incurrit, liis in slropliis scriptorem cerni, 
qui poetae esse sciat non ponere inertem enumeralionera norainura, sed 
agentes aliquid et quasi vivos describere. Imniane quantnm distat ab boc 
niiser iste interpolator, (|ui fobum in codice pecisse iiilelligens, quum 
commemoratos vidisset abquos de Graecis ducibus, baac ansara arripuit 
Utexendi putidissirai eorum indicis. Nam sane non videlur carmen bis 
sex quas posui stropbis absolutum esse, sed adieclam fuisse praesagitionem 
exitii, quod Troiae a tanto exercitu tamque fortibus viris innnineret; tum 
aulem anapaestos abquot accesisse, quibus non sine pavore diceret cborus 
quosdam aUercantes advenire. * 

jlorum clamore quum Agamemno ex aedibus evocatus quaesivisset 
quid isluc lumulti esset, bl^ri senem respondentem faciunt. Quod qui 
probarunt, sive suo loco servautes versum, sive post sequentem ponentes, 
parum cognitas babuerunt leges tragoediae, quae in duorum colloquio 
inium versum proferenti tertio interlocutori non concedunt locum. Me- 
nelao eum versum iam in editione mea dedi, sed debebam aule eum no- 
tare unius versus defectum. Senem enim loqui eo versu qui excidit iusse- 
rat Aganiemno : sed occurrit Menelaus (Hcens, 

ovfiog^ ovy 6 tovSb fiviloq xVQiojTiQoq Xeynv. 

Abter peccatum erat in bis, v. 346. uhi locos suos permutaverant Xfyi 

et TOTil 

dvSQCi S OV XQHOV 

Tov ayci&ov nQCiaoovra fieyaka Tovg TQonovg LiediOTcnai, 
al?.d TOTi (^iiSaior elvcn xai fid?.iaTa Toig (filoiq^ 
f]vix wcfeXeiv fid?uOTa Svvar^q ioTiv (Iffi/Mv. 

Versus 351 —354. bene ab Ilartungo in ordinem redactos sequun- 
tur baec: 

(hg S* dvoXtSov iiyeg oiaia ovyyvaiv t£, lir] vti^jv 
Xi?Um' dQyojv IlQidfiov T£ ntSiov ifinXt^aag SoQog^ 

B 



JO 



11 



qnae i,Ue.Tumpunt tenorem oralionis. Imitalus est interpolalor rcrsum 
lli^. JNec de proximis, 

x««6';i«p«oAas, TiSQaaw; tiva Sh nmjov ivqoi nuOiv; 

ojsii nrj avsoerra a' aQxni anoXiaai xalov xAtoi, 
corrtendam alterum versum non esse al, interpolalore factum. Merilo 
e[.a,u repudiatus est versus 365. Nec versus 367. seqn. sic, ut scrinli 
sunt, aptam orationcn prael.eat. Nam et 8i ro, parliculae excnsando 
poUus Aganiemnoni quam accusa.ido conveniunt, ^l xa ^dv vnh yvwani 
TtoUTujv aavvirov, r« S' Miy.coi recle exclusisse videtur Ha,lun^us, ut ab 
interpolatore addila, qui ilr/_cig,.aav de abdicando n,u„e,e <Iiclum pulave- 
nl. Non erat autem eliam qui seqnitur versus abiiciendus, sed polius sio 
scnbenduin : ^ 

fivoiot dt]^ TOL^ mn6vdcia' avxo TiQ^g xa TiQay^iaxa • 
iv:iovoZa' tx6vxeg, tlxa J' i^eywu)jaav xa/.iZg, 
advvaxoi yr/(Zxig avxol diacfvlaiaaOai n6)uv. 
y. 374. pennepte scriptum est xgiovg ixax,, pro quo qui ylvovg vel xlMv^ 
Uaxi comecerunt, posuerunt quo Menelaus se ipse viluperarel. Dici 
oportebat, quod in solum caderet Agamemnonem. Atqui is quod po- 
tentLssnnus haberetur, dux erat electus. Declaravit Thucvdides 1.9. 
i^uai-e scribendum videlur, 

lii]bh' av 'Aoaxovg ixaxi 7TQoaxax}]V deifii]v xOovog, 
V ersum 376. iniuria abiecit IJaitunfrus. 

In Agamemnonis oratione v. 379. scribi debuit: 
^ovlouai a' einelv y.axtig ov , i^oayea. 
V. 381 vidit qnld dici deberet Harlungus, quuin posuit ?.txxo koag yr^oog 
Mc^h', verum id arcessilum est. Usitata tragicis oratio postulab^d A,W 
,Qag yoi^.cov la,3elv. V. 389. bene edilor Brilannus restiluil uexe&ea^v 
ivpovhav. Gravi vilio affecta sunt haec, v. 392. 

w^oaav xov TvvdaQeiov oqxov ol xaxorfooveg 
(fdoya^oi^cv,]axiJQeg. rj diy' iXTilg, oi^iai jnev, &i6g, 
xd^enoa^fv avx6 udllov 1] av xa\ x6 o6v adivog. 
Illud quidem dubilari non polest, quin ^fallbiae et Sevircrlus recte iusse- 
rint vye d' arjig scribi. Sed niliili est oluai uiv , in quibus ver])is ialet 
epitlielon generis feminini. Notio communis enim, quum in numen ver- 
litur, sive femininum sive generis neutri nomen habet , .^^o^^ dicitur ge- 
nere femiuino, forma aulem mascuHna, quia t^£« sexus diversitatera in- 
uicatura esset, ubi sola divinitatis noiione opus est, nt Xj]&f], ei^xxala ^eog 



m 



iii Hecuba 214. "Kvnri., ditvt] i9'/off ibidem v. 399. onfQodixt]^ jjdeta &£6g i 
Plioenissis 402. unde apud Aeschylum Agam. 778. daifiovd xe xdv d^iU' 
yov, dnoli^ovy avifQOV^ &Qdaog. Sie etiam Latini ut Calvus apud Macro- 
bium Sal. 111. 8. poiientemque deiim Venerem. Nunc ad o/aa/ ^lv lille- 
rarum similiUidine proxime accedit i]yi d' iXmg., 6?.o/nev7] &e6g. Poterat 
vero eliam aluvXi] &e6g dici : et grammaiicus in Bekkeri Anecd.p. 363, 2. 
EvQinidi]g de xai alfivh] elne &t]lvxujg. Deinde vero quid esl avxo? Si 
verba speclamus, iurasse procos. At tum sequi debebat , 7; x6 TvvSaQico 
c&evog, non 7} av xal x6 o6v o&evog: praeserlim quum quid sit Menelai 
a&evog non appareat. Ex quo consequitur scribendum esse, 
xa^enQa^iV avxo fidXXov rj ah xa\ ro a6v a&eviiv. 
Spes , inquit, procos adduxif , iitiurarent, atque efTecit ut iusiurandum 
potius quam tu aut tua res poileret. Non dixit n?Jov^ sed jiid?J.ov., quia 
non volebat inteHigi iusiurandum plus valuisse apud procos ad suscipien- 
dam expeditionem Troianam, sed eos non tam Menelai precibus eL ad- 
versa forluna, quam fide iurando data esse permotos. 

V. 395. veram scripturam invenit editor Britannus, 

ovg Xa/3c(jv axQaxiv • txolfjiOL S^ elai fAWQia qQivcov, 
Tum V. 398. languide neclit sententias xai. Interrogare debebat Aga- 
niemno, et interrogasse testalur Ennius, cuius versus in adnotationibus 
nieis ad v. 383. alluli. Quare nojg x6 a6v fxev iv naQa dixt]g eaxac sciibendum. 

V. 416. non cogilarunt (pji totam nuntii orationem abiecerunt, nou 
solum Ipbigeniac, sed etiam Clytaemnestrae adventum Orestisque nuntiari 
de])ere, nuntiatumque esse ab ipso significari Agamemnone v. 456 seqq. 
Videtur Emipides nuntium, qui de famulilio Ciytaemnestrae est, de in- 
dustria stolidum et loquacilate impoutunum finxisse, ut, quo alacrius eius 
gandium Qssei.) eo maiore Agamemno maerore perfunderetur. Eo multum 
conferunt illa , '^Qxefiidi nQuXi?J^ovai, Tt]v Vidvtda , quae sine suspicione 
alrocissimi facinoris dicla quantopere conscium sibi im])ii consilii commo- 
vere de])uerint apertum est. Itaque fecit eliam hominem istum inverecun- 
dius irrumpenlem, inter])ellantemque colloquentes fratres. Nec debuit 
ex]3elli versus 408. nam quum ])Iure6 essent filiae Agamemnonis, nomi- 
nari illam quae advenisset oportebat. De Oreste aulem quod a me resli- 
tutum est, ujg xi xiQCf&eitjg iSoov, si qui frigide dictum iudicarunt, nec 
sententiam videntur verborum percejDisse, nec vidisse (jjgxe soloecum esse: 
iilud autem, oog av TiQtf&tujg idiov, <{uod editor Britannus posuit, ineptam 
dislinctionem infert. luslae vero dubitutioni locum faciuat versus 437 

B2 



12 



13 



seqq. Nam nimis profeclo stolidum alque impudentem se praebet servus 
ille, si, quoniam quidam ad nubendum arcessitam esse Iphigeniara conii- 
ciant, quasi in re certa sollemnia nuptialia instituere Agamemnonem et 
Menelauui iubet. Haec igilur ab inlerpolatoris ingenio profecta credam, 
servumque salis habuisse has nonnullorum voces audilas dicere : 

'AQie^ibi TiQOTEli^ovai ti]v vidvida^ 
Avlidog avciOGri. rig viv a^nai nore; 
GiHfavovad-e cfvXXoig xoixTa, y.ai xard neyag 
?.ojT6g (jodadio y.ai tioSwv eaTUJ y.Tvnog' 
(fujg ycto Tod 7jxei, uaxdoiov Tfj Tzao&nfn. 
V. 444. recte G. Bnrges ao^couai, et v. 453. Dobraeus ov a&ivo) 
pru aldovuai. Versus 502 — 505. autem nou abiiciendi erant, sed correcto 
errore scribae recle connectendi cum praegressis, el d' Ig ueTaSoXag 
i]).Oov ano diiviuv ?.6)'wv. 

V. 523. iiiepla conlinet. Scribendum: 

xoidev ye yo)}aTOV, ov 8e ^oriaiuov, ttixoov. 
OiTiiiiura hiculenlissime hanc sentenliara elocutus est Aeschylus Agam. 
1I4I. ctTto de d^eacfctiojv Tig dya&d ffdrig .ujoTolg TeU.eTai^ y.axuiv ydg 
Siccl noXveneig Teyvai &eanupc>oi cfo/jov rfkoovaiv uaxhlv. 

V. 533 sqq. absurde Agamennionem nieluere iie Achivi se et 
Menelaura interfecturi eversurique et vastaturi Argos siul, recte adnotavik 
G. Diudorfius. Videtur interpokitor, qmim versus lacunosos invenisset, 
alrocia pro suo captu esse conmienlus. Euripidera sic scripsisse credam: 

og ^vvaoTidaag y.co)]V 
C(fd'S.ai xe?.evaei^ xdv i}e/.oj xdv foi de?.oj. 
TOiavTa TafAcc nrjfiaTcc. 
V. 544. editor Britannus, qui ridicule negavit Graece dici aiy)jv 
cfv/.daoeiv^ hoc lanien non male iudicavit, Agamcmuouera , qui nusquam 
chorum nhoquio diguetur , lu*c iu summo dolore non dicturuni iuisse 
iueig t£ oiyt]v , w lerai , cfvldaaeTe. Debel^at vero hoc addere, gravi 
aliquo diclo finiri sceuara opoiluisse, praesertini se(jueute carniiue chorico. 
Sensit qui huuc versura addidit, mirum esse quod chori, (jui et rixaui 
MeiieLii cuni servo, et aUercatiouem fratrum, et quid [[^higcuiae para- 
retur audiveril, laiu imlla ratio habetur, ut ne cogitare quideui Agame- 
mno videatur prodi ab his vii-ginibus rera posse Clytaeranestrae. Verum 
Euripides, (pioniara clioro tamen opus erat tragoediae, virgiues ex 
Chakide iutroduxit, quae ut peregriuae uon ausurae esseul rebus quae 



in Aulide agerentur se immiscere, Aulidenses enim aegrius tuhssent sua 
in urbe intiocentem virginem immolari. Propterea chorum ea tantum 
quae communia sunt comitatis officia praestare fecit. 

V. 548. non debebam quidem fiiXofievcov OiOTQCov scrihere , sed qul 
fiaivofUvcov in diurnis scliolasticis a. 1833. p. 635. hrmasse quibusdara 
visus est, Mehlhornius, perdidit operam. Gravioribus enini argumentis 
opus esset, ut (luis dactyhim in hoc genere versuum tribracho respoudere 
posse evinceret, postquam cognitum est muho maiore severitate quani 
ohm credebalur exaequatas esse pedum mensuras. Videtur interpokUor 
lAaivofievwv posuisse , quum legi quod in male habito codice sci iptum fue- 
rat non posset. Euripidi non deerant quae poneret aha verba, ut naQa- 
(fQ^voJV, Tiaoacf^QMV, naQax6nm>. llesychius: naQaxonTei, ^iaiveTai. Sic 
\M Bacchis V. 33. naQdxonoi cfQevwv et 998. naQax6nco Xi^iaTi dixit. Aho 
modo pedum iusta comparatio restitucnda v. 555. ubi apertum est quam 
non nplo loco Venus xaniOTa appellelur. Quod vocabuhnn si erutum 
est exobscuris pristiuae scripturae rehquiis, proxime accedit recteformata 
vox, cuius tamen aliud exemphira non habeo: 

dnevento viv df.teTeou)r, 
KvnQi^ xaTav?.iaTdv dalaf^iwv. 

Ahquid ambiguilatis liabent haec v. 565. t6 t£ yaQ aiSeia&ai oocfia, 
Tdv T i'ial?.doaovaav lyn xdgiv vno yvwfiag IgoQdv t6 deov , ev&a 86la cfi- 
Qei xUog dy/jQaTOV piOTa, quia hoQc^cv et nominalivus et accusalivus esse 
polest. Si nomiualivus, sentenlia haec est, t6 Tt aldela&ai oo(fia kOTi, 
TO Te egoodv to Seov exn Tdv k^alldooovoav xdQiv: et sic fere haec accipie- 
bantur:'sinaccusativus, hocdicitur: xb aibela&ai ooifia Ti eOTi, eyu tc 
ydoLV xdv eSaV.ctaaovaav koQclv t6 Stov. Hoc verum esse eo apparet, 
quod cpii haec audiebaut, iis non polerat non to aUhio&ai \\dQn e^HV ti, 
elsi Te iuter t6 et aideio&ai positura eral: cuius generis exerapla si quis 
requirit , videat Schaeferura in indice poesis gnoraicae. Sic igitur ralio- 
cinatur diorus: muhum educatio ad virtulem coufert: nam verecundum 
esse ((lui esL fructus bouae cducalionis) et sapientia est, et gratiam liabet 
nu.tuam hanc, ut quis prudenler videat quid oporleat, ubi exislimalio ho^ 
miuum laudem uou seuesceulera allert vilae. Quae slalira sequuntur, m 
iis quod Vlarkhnuh.s proposuit, kv dvSQda, S' av x6ofiog ivwv o .^r^^/o.TA^- 
&ng fiei^w n6?jv ail^eL, nou est ab Euripide scripiura. GenUivura sibi 
l^osluhi' uvQionl)i&)k- Feraiuarum virtulem cerni dicit fug.end.s ckuidesli- 
uis aiuoribus, iii viris autem iustum modum innumerabihs laborum et mo- 



\ 



1 
-t. 



lesHarum varielalis augere robur et potentiam civilatis. Quare scribenduui: 
iv dvdgaai 5 ' av xoa^wg orXwv 6 ^iVQioTihj&i^g fisi^u) noUv ccv^h. 

Quae a v. 575. scripla sunt versibus Glycoueis, quales eliam quae 
praeceduiil stropliae babent,ut vix dul)ilari possit quin et ipsa fuerint anli- 
stroi hica, praeserlim quum v. 582 — 584. indicium praebeant baud ambi- 
guura. Sunt illae reliquiae carminis, cuius abquot versus lacerato cor- 
ruplovc codicis fobo perierunt. Nam et initium stropbae deest, et nimis 
nudujn e.i illud svdfjloidk TQicfOvro ^oeg, quod cur esset adiectum indi- 
cari debebat, el ulfitna cnrminis verba numero carenlia discerptas fulii 
lacinias produnl. Quare non videor errare , si insertis ex conieclura aH, 
quot verbis, ubi res ipsa sensum monslrabat, formam carmiais banc fuisse 
coniiciam: 

[m] fwi (fwg 7101 Ig dfiioag'] ^^^ ^' 

€fi0?.(g, w ndQif fAijdi ov ys 
fiovxoXog ctyQavloig kTQucfijg 

Idalatg naQa uoa^^oig, 
ficcQ^SaQa avQi^ojv, <l>QVyiwv 
avlwv OvAvfiTiov xcclcxfxoig 
\j7iolvnl6y.ov] fnifDjua Tivkwv 



— ' 9 W 

EV&riXoi Si [n/.ccviAjfuvai, 
xaTcc vcxnccg] TQECfovTO ^ofg, 
ivrs yoiaig a eftijvf &6av 

cc a' [eig] 'ElXada niftmi. 



avT. (^ 



tn(()d. 



thrfctVTobiTon» nccQoi&t &q6vcov, 
Elivag [^tv ] kv ccvTConotg ^lscfaQOig 
€QioTcc T edujy.ag, euwTi d' aiTOi hTOCi&)jg' 
o&Ev eoig^ eoig 

Ek/.adcc oiv doQi vavai t ayu 

noog nioyaua Tooiag. 
Pauca bis defcndendis addo. IiiiUo slropbae aperlum est optasse cboruni. 
ui ,u\ nalus non esset Paris, aul non pavisset boves in monte Ida. Idcu 



15 

fn]Se scribendum fuit; nam fi/jTS — ^^Vf ibi recte dicilur, ubi de duobus 
ulrumque factum est, non ubi, si alterum factum esset, fieri non potuis- 
set alterum , ut hic , si non nalus esset Paris, pascere boves non potuisset. 
Verba quae in primo versu posui, sicut eliam quae in anlistropba addidi, 
potuerunt aba esse, sensum tamen eum quem dedi praebentia. Nam 
eliam boves pastas esse inepte esset adiectum, nisi adderetur, non custo- 
ditas libere vagatas esse, dum pastor securus fistula se obleclabat deasque 
iudicabat. 'jQyevva7g, quod vocabulum casu credo non esse in supersli- 
libus tragoediis usurpatum, error scribae est, qui fortasse in codice exa- 
ratum videbat ayo , . . ig. Ovium enim illud epitbeton est, nec facile 
quis credat candidas fuisse Paridis boves. Itaque ayQavloig scripsi. Porro 
si noXvnkoy.ov , ut conieci , scriptum fuit, appixrel cuv n?yiy.wv \n'0 nvewv 
positum sit in codicibus. Antistrophae versus qui pejierunt, haec fere vi- 
denlur continuisse: ibi formae pulcritudine conspicuus barbaricoque or- 
nalu speciosus hospes in Menelai domum venisti, adstitistique (hoc erat iu 
primo versu epodi qui et ipse deest) ante splendidas ebore sedes. Nam 
quod scriplum est e?ucfavToSiTwv ncxQoi&e dofiwv^ in eo al)surde Souwv in- 
terpolalor pro evanido {hpovwv posuil, idemque etiam og in versu sequente 
ct ineptos arliculos addidiL Ceterum quum in hbris legatur ^lscfccQoiaiv^ 
lalleretur, qui nQonccQoi&s scribens hos tres versus uno ex anapaestis nu- 
nicro cum logaoedica calalexi pularet decurrere. Id enim prohibet spon- 
<leus, qui ab isto gcnere numeri ahenus esi : v. Aeschyh Prom. 165. s. 
184. s. Tum quod legebatur eQwra SiSwy.ag, eQWTt S\ apparet cur corri- 
gendum fueril. Denique quod in fine carminis habent libri eg TQoiag 
nioyaua, tanlnmmodo explendae sentenliae caussa ab interpolatore addi- 
tuni, numerum quidem praebet iusluuj, utcorrexi, sed vereor ne ali- 
quanlo gravioribus verbis carmen fuerit conclusum. 



* 



t M 



! 



f I 



17 



Honoris caussa ab Ordine pliilosophorum crealus esl arlium libera- 
lium niagister et doclor philosophiae 

\ l II C L A R I S S I Al U S 

1 A > N E S 11 E Mll C U S P 1 S T T 11 F U S 

M U E L L 1 : 11 

CONSILIAKIUS SCIIOLASTICUS GYMNASII REALIS NASSAVIENSIS 

I\ THERMIS MATTIACIS DlRECTOR. SOCIETATIS NATURAE 

SCRUTATORUM LIPSIENSIS SODALIS. 



FRAyCISCUS TIMOTIIEUS TIIEOPIIILUS 

KLEIAPAUL. 

Grossgraliovlae natus d. IV. ni. Sept. a. XXIV. a patrc religionls scientla ct 
littcris liatinis (iraecis(jue bene imltutus, anno actatis XIII. rcceptus in gyninasintii 
Afr.inum, per sex annos praeceptorihus qui tum erant usus est, quorum in priniis 
Scliiimannum lauiiat. Inde ad Academiam nostram accessit, theoloiriae operani 
daturus. llic stu<!iose auditis philosophis librorum sacroruni interpretes tluologos 
adii' , Winero potissimum ct Nicdnero magi.stris, in practicis autem discijdiuls 
(irossmanno avuncuio suo et Krehlio. Fost hnec trium annorum et dimidiati studia 
eKanien pro candidatura suhiit. Tum ei tradituni est muiius magistri in paedagogio 
&urilorum et mutorum Dresdensi. 

CAROLLS BEXIA.AIIN SELTENREICII. 

Llpsiae natus a. XX. d. XIII. m. Aug. parentes liabuit Adamum Beniamlnem, 
mercatorcm , Henricam Fhilipplnam Amaliam Franckiam. (iuinquenni quum mors 
patrem fratremque eripuisset , mater cum duohus superstitibus pueris Brunsvicuiu 
in patriam urbem rediit. Ibi mox disciplina ei uti contigit scholae publicae cum 
orphanotropheo coniunctae. Patris partes suscepit Kruegerus, nunc viis publicis 
in parte saltus Ilercynii ad Blancoburgum pertinente muniendis praefectus, qul a. 
XXX. matreni eius uxorem duxlt. Is Schoeningae , oppido Brunsvicensi , quo 
loco tum opera publlca curabat, nunc ipse nunc per alios magistros instituit pue- 
ros : quorum hic ab avi sui fratre Car Christiano Seltenreichio, theol. D. dioccesis 
Dresdensis antistite et ad aedem S. crucis pastore primario, ut solus de stlrpe 
Seltenrelchia superstes, in donjum eius receptus est a. XXXIII. ubl Boettcheri 
disciplina usus, a. XXXW in scholam ad S. crucls transiit. Anno post afflictus 



niorte avunculi, suasoribus perill. de Carlowitz, cognato amitae, quae etiamnum 
rebus cius amantissinie prospicit, et Gottschalkio laehnichenioque, gyranasium 
Afranum adiit, cuius disclplina fere per sex annos excultus in Academia nostra 
scholis interfuit Winzeri, Illgenii, Grossmannl, Wineri, Niedneri, Krehlli, Har- 
Jessii, Tuchli, Lindneri , Seyffarthi, meis, Beckeri, Westermanni, Hartcnsteinii, 
Urobischli, Helnrothi, Wachsmuthii. Tum ad iinguas recentiores animum appli- 
cult , publicac institutlonls cognoscendae caussa in Helvetiam ablturus. 



PAULUS MARTLVUS TZSCIITRXER. 

Pater huic fult vir iaudatlsslmus Henrlcus Theophllus, theol. D. et professor, 
narochlae Llpsiensis antlstes. Mater superstes est, Mariana Schlemmia. Puer ex 
schola Handeri Thomanae tradltus quum propter infirmam veletudlnem saepc domi 
nianere coactus fulsset, per allquot annos prlvatis est magistrls commlssus. Cor- 
roboratum deinde adire passa est mater gymnaslum Afranum, cuius institutione 
foruiatus in Universitate nostra me, Wachsmuthium, Drobischium, Hartenstelnlum, 
Winertim, Nlednerum, Krehlium, Tuchlum per biennium praeceptores habult. 'Jum 
Bcrollni Twestenum, Straussium, B(»]>plum, Ritterum aliosque audivit, reversusque 
ad nos studla academica absolvere constituit. Natus est d. V^ m. Sept. a. XXiV. 



CAROUUS IIERMANNUS 1)1 ERRIG. 

Natus Lindenaviae prope Lipsiam a. XXIV'. d. XI. Cal. Aug., ubi parentes lo, 
Christianus et Friderica Schllllngla pcr aestatem commorari solebant, quum dlu 
allis ad vitam utliibus rebus operam dedisset, vlcta timiditate, quae eum a theolo- 
f^ia retinebat, doml Latlne Graecequc dlscens ab Rettigio, quem ab infantla aman- 
tciH mac;istrum hai)uit, eo perductus est, ut XIV. annos natus quartae classi discl- 
pulorum scliolae Thomanac adscriberetur. Ibi quinque aiinos et sex menses 
eruditus a. XLUI. in Academla nostra aiacri anlnio theologlae se dedit, cui philo- 
sophlam quoque coniunxit, non seposita veterum scriptorum lectlone, quorum et 
dictionis suavltate et sententlarum gravltatc delectatur. Ita auditis Winero, Nied- 
nero, Tuchlo, Kreljllo, V\ achsmuthlo, Beckero, Drobischio, Hartensteinio, quibus 
se grutissimum prolitetur, a. XLVIl. tactus est candidatus theologiae. 



ROBERTUS RirEIIME. 

Parentibus Friderlco, nied, D et Amalla Ludovica Mertziae natus Plaviae 
a. XXni. e domestlca institutione a. aetatis fere XIV. biennlum Dresdae in schola 
ad 8. crucis exercltatus, ea in urbe artem medlcamentariam in pharmacopoMo didi- 
cit, cursuque alumni exacto j»er triennlum factitavit. Quum autem intelligeret, si 
quid proticerc vellct. artis chemlcae discipHna usuque opus esse, ad Academiam ac- 

c 



i 



i 



18 



19 



cessit, in qua quum Hartenstcinlum, tum praecipue Erdniannum, cui obstrictissi- 
mus est, et G. Weberum phjsicam experimentalem docentem audivit. 

— ■...Illl I - II ■ II ^^— ■ I ■ M I ■ I 

PAULUS HENRICUS AUGUSTUS IMOEBTUS. 

Parentes habet virum summa claritatc Ferdinan<lum Augustuni, altioris me- 
ch<inices et astronoinlae apud nos professorem , et Dorotheam Iluthiam, quihus 
natus est a. XXV. prid. Cai. lun. Prima institutionc in schuhi civica per scpteni 
annos accepta, linguaeque Latinae elementa a Zeidlero Heringioque e(ioctus, ab a. 
XXX\ ii. us(|ue ad XLIV^ disciplina gavisus est scljolae Nicolaitanac. indeinAca- 
demia, quod duilum constituerat memoria Lutheri, a quo originen» (iucit, incensus, 
tlieoloo-iae studere coepit et pliilosopliiae, magistris Grossmanno, Winero, Niednero, 
Anoero, Drohischio, Nol>hio, Weissio, Feclmero, Flatliio. Eo triennio niliil 
eius studiis impedimenti ohiectum est , nisi ut interdum oculis lahoraret. quos iam 
a quinto aetatis anno minus validos veretur ne a niatre luniinil»us paenc captae ac- 
cepe.it. Itaque oratoris sacri ofticiis se parans Krehlii sennnariuin diligcnter fre- 
quentavit, saepeque in coetu sacro verha fecit auspiciis Hlueheri . pastoris Prohst- 
haidensis. Exjdoratus ah Ordine theologorum canditiatus theologiae est factus, 
concessuque patris proximum semestre hibcrnum theologicis philosophicisquc 
doctrinis in Academia Berolinensi amplius persequendis dedit. 



RUDOLPHUS HUGO HOFMANN. 

Ilunc ex Kosamunda de gente Frenzelia Ernestus Augustus Kreiscliae ifi 
Dijecesi Drcsdensi . uhi pastoris nmnere fungehatur, susccpit, qui ut ipse litte- 
rarum amantissimus erat, ita Hlium quem a privato praeceptore crudiendum dili- 
o-entissiine curasset, annum agentem Xi\ . tradidit gynuiasio Afrano. Eius n»orte 
«^•raviter aftlictus {»raesi"lioque indigens tilius animum constantia adversus fortunam 
rohoravit. A. XLill. quum in Academiam transisset, prinio semestri scholis isa- 
gOT-icis usus, deinde exegesi operam dedit Winero duce , qui cum sihi a manihus 
esse voluit. Huius scholis et consuetudini quantum dcheat, numquam satis sc 
praedicare posse gratissimo animo protitetur. Adiunxit huic duces Niednerum et 
Krelilium, nec negligens alias doctrinas me , Beckerum, Wachsmuthium, Dro- 
bischium, Hartensteinium audivit, gratias his omnihus agens maximas. 



HENRICUS ARMINIUS GOELL. 

A. XXII Schlei/ae Variscorum natus, quum ah elcmentis litterarum usque ai 
altiora acadcmiae studia fruitus essem Lycei Schleizcnsis institutione et quidem 
patre ipso, Lycei Prorectore, studiorum duce, vere anni XLI, in cl\es acadcmiae 
Lipsiensis receptus sum. (^uamquam theologiae cum philoiogiae studio coniungerc 
iri afiimo haheham , tamen secundo iam anno litterarum antiquarum anjor prac- 
valuit. Itaquc omnem his operam navans, imprimis regii iSeminarii philologorum 
et re"-. et Societatis archaeoloKicae sodalis factus , virorum illustrissimorum God. 
Herinanni et Klutzii et, quem pracmatura mors lugentibus Musis eripuit, G. A. 



Beckeri institutione et eonsuetudlne utebar, quos omnes semper gratissima tenebo 
memoria. Deinde mense Septembr. anni XLIV^ Lipsiae candidatorio niunere phi- 
lologorum dignus iudicatus, paullo post inEhstonia, Russiae provincia , prae- 
ceptoris oificia suscepi. 

G U I L T K L M U S U T F R K E. 

Hic Vratislaviae a. XVIll. Id. Mart. natus parentibus pauperrimis , Guilielmo 
et Rosina Schoehitzia. Pater, qui telas gossypias pinxerat, quum victus quae- 
rendi caussa procul domo ahisset, matris curae relictus puer in schola populari 
septennis rudimenta litterarum accepit, quum sexto mense post reversus pater 
cum a schoia revocavit, opcra eius in suis lahorihus usurus. Misertus pueri do- 
inesticus praeceptor liherorum cuiusdam vicini , euni interesse scholis suis passus 
est, cui dehet, ut hiennio post schoiam adire posset Morgenhesseri. Huius insigni 
liberalitate sustentatus est curaque eius traditus gynuiasio Magdalenaeo a. XXXIII,, 
cuius quintae classi adscripto optimi magistri contigerunt Schoenhornius , KIoss- 
mannus, Tzschirnerus. Cursu septem annorum confecto in Academia Vratis- 
laviensi, quae ah a. XL. per triennium ah Hahnio, Boehmero, Mitteldorftio, Schulzio 
tradita in schedas coniecerat in fcriis rctractans, quum invenisset multa, in quibus 
acquiescere non posset, scripta patrum ecclesiae volutare coepit, quaeque ex iis 
cognovisset, in senjinario theologico, cuius sodalis factus erat , adversus commi- 
iitones deferidit. Eo in studio versans quum cognoscendas sihi dialectos Hehraeae 
iifjguae eognatas inteliigeret, schoias Syriacas et Arahicas Bcrnsteinii frequentavit, 
quo in Itaiiam profecto Hnhnius eum una cum tiliis suis linguam Syrorum docuit. 
Practcrea in philosophia duces ei fuerunt Boehmerus, Branis, Nees ah Esenbeck, 
et in iure canonico, ecclcsiastico, matrimoniali Gitzlerus. Absolutis quarto fere 
abhinc anno studiis academicis praeccptoris privati in quibusdam familiis functus 
est munere variaque bene superavit examina theologica. 



DANIEL MEDACOTITS. 

NatusZermanjac in Croatia a. XIX. patre ofticiali Hungarico. Prima insti- 
tutione Gracsacii accepta studia litteraria et philosophica in Lyceo Zarae in 
Dalinatia sectatus est. Tum caussas egit in praetura per septem annos, quo 
oflicio relicto se in Serbiam contuiit, ubi in publicum ministerium praeturae 
rcccptus scribae muncre in curandis reditibus principis est functus. A. XLV. 
Viennam profectus annum et sex menses impendit audiendis lectionibus iuridicis 
et cameralibus. Philosophiae studiis Zarae et \ indohonae non expletum ardor 
anitni inipulit ut Berolini Micheietum Gablerumque attente audiret , librisque 
lie;i;elii iucumherct. 



M A U R I T I U S K U R N I K. 

Natus sum, ludaeus, CaL Nov. a. XVIIL, Santomysli, oppido provinciae 
Posnaniensis, patre Salomone, matre Regina. Priniis litterarum elementis im- 

C2 



I 



20 



21 



butus gymnasium Posnaniae frcquentavi. XV^III. annos natus in seminario Broni- 
bergensi superato examine pro munere litteras eiementares «iocendi, per tres annos 
[)ul)li i [^raeceptoris orticio functus suni , deinde per alios tres annos, domestici, 
A. XLiil. Berolinum me contuli, ubi totum me philosopliicis et iitterariis studiis 
dedi, simul lectiones in Universitate habitas audiens. Duohus annis post 
Vratislaviam migravi ibique inter cives acadcmicos receptus, nouiine apud pliilo- 
sophos dato scholis interfui pliilosophicis , pliilologicis , litterariis. iiiterea et 
ipse ad scribendum me contuli et duos fasciculos, (.Ausge^ ahlte Dramen analytisch 
erliiutert, ]) Eiiiilia Galotti , 2) Nathan der weisej conscripseram et fahulas 
compfiires, e qiiibus nounullae iam in maioribus theatris editae sunt. Earum 
iis(iue hoc tempus a me scriptarum^ sed pro „manuscriptis'' tantum impressarum 
fahularum noniina haec sunt: Charlotte Corday ; Der verhrecher aus dcm vulke- 
Die cahinetsordre ; Ein dichter und sein diener. Novissime edidi maioris libri, 
Goethes frauencharactere , fasciculum priuiuni. 



O T T O F lE J3 1 G. 

Glaubitziensis. 

Ilic nihil de vita sua ad nos perscripsit. 



FlilDERICUS GUILELMUS BERTIIOLD. 

Natus est a. XI. m. Dec. d. XX. patre Christophoro, qui Dresdae in suhurbio 
parvam cauponam hahchat. Piier ad Salzmanni praecepta , cuius scripta lectita- 
bat, exercitationes suas conformabat, fugiens mollitiem. Scptem annos alumuus 
fuit regii seminarii fnturis ludimagistris destiuati, quae animo acuendo essent non 
multa praebeiitis, sed satis otii , quo niulti discipulorum ad aemulationem in studiis 
utehantur. Examine hene superato scholae privatae Doeringii operam suam prac- 
stitit per quattuor annos , quihus horas exercitatione et praeparatione vacuas in 
linguam Gallicam impendit. Tum a magistratu Doebelnensi factus est primus puel- 
larum praeceptor, cui rei se ita totum tradidit, ut post quadrienniuui muneris la- 
boribus \ictus atllictaque valetudine, quum diligentissima cura vires refecissct ad 
Latinas litteras accederet, duce Tittmanno, quibus ita delectatus est ut nuu 
paucos scriptores Latinos legeret cui^idissime , impetrataque triennali vacationc 
muneris nostra in Universitate litterarum scholas adiret Lindneri , Klot/ii Nied- 
neri, Haujitii . Beckeri, niaximc autem llartensteinii atque Drohischii , a quo est 
ultimo semestri in societatem pluloso])hicam rece^itus. Nec ne<>-lexit lectiones phy- 
siologicas et physicas. Kerversus ad munus Doebelnerse non deposuit Latinaru 
litterarum exercitationes. 



m 



HENRICUS LUDOVICUS AfARTFX. 

Bornae I\ . Cal. Febr. a. X\'I. natus parentibus lo. Friderico, Christiana Do- 
rotheu ^traubia, qui sex sibi liiiis unaque tilia natis, quamvis laborc sudaret 



pater, faber ferrarius, tamen quantam potcrant curam liberis educandis adhibue- 
runt. Ih schola oppidi duos nactus raagistros, Hessium, qui unice mentis vires 
exerceret, Muellerum, qui animum ad probitatem institueret, suasu Klemmii, tuni 
diaconi Bornensis, nunc Zittaviae pastoris ptimarii, a parentibus impetravit, ut 
ludimagistrum lieri paterentur. Itaque missus ad quemdam ludimagistrum rustica- 
num, cuius ex parum fructuosa disciplina mox digressus domi discere necessaria 
studuit. Kodem anno praeceptor quidam in Borussia eum ad se vocavit, ut sibi in 
docendo adiutor esset. Ihi adolesccns X\'L fere annorum valetudine per laborem 
indies mngis lahante, exploratus probatusque Weissenfelsae a Baeumlero sacrorum 
antistite, i)eumenam se contulit ihique docuit pueros. ihi iterum et accuratius tcn- 
tato quum laeta spes aiVulgeret, XX. annos natus militiae nomen dare iussus est 
inter peditcs. Sed eodem tcmpore in Saxoniam revocatus ut se delectui sisteret, 
vacationem militiae ut non idoneus accepit. Feliciter evenit, ut Neudorpium non 
louge a Doebelna, Dresdae ab Scnatu ecclesiastico examinatus, instituendae iu- 
ven^tuti praeliceretur. Eo munerequadriennium fungens, quidquid otii relinqueretur, 
in artem musicam, in mediocrem siderum notitiam, in linguam Latinam impendit. 
Ibi orationem de schola spiritus sancti quasi ofticina, hahitam Doebelnae in con- 
ventu collegarum, quum multi et qui ipsi audiverant ct qui de ea ex diurnis scho- 
lasticis acceperant, maximeque ephorus tonventus flagitarent, ut typis exscriptam 
ederet, tandem concessit. Maximis laudibus praedicat amicitiam F. G. Bertholdi, 
qiii eum amore Latinarum litterarum incendit, in iisque tractandis , sicuti postea 
liertelius, pastor Knohelsdorpiensis , eximie adiuvit. Eiusdem Bertholdi intcr- 
ventu factum cst, ut Senatus Doehelnensis eum ultro invitaret ad munus docenda- 
rum in schola oppidana puellarum: in quo constitutus magis etiam litteris Latinis 
iucubuit. Eo tempore Icge lata de inferiore et superiore munere scholastico, con- 
sultis gravihus et peritis viris, retrusis ad aliquod tempus rebus scholasticis, ad 
altiora se studia persequenda praeparavit, spatioque vix annuo maturus invcntus, a. 
XLIV. in Acadcmia nostra Winero potissimum auctore litteras sacras cst amplcxus, 
audivitque docentes Drohischium, Hartensteinium, Weissium, me, Klotzium, cuius 
societati Latinae pcr tria semestria interfuit, Winerum, qui eum in societatem 
theologicam reccpit. Fraetcrea valde laudat quum Schillingium et Grossmannum, 
tum Senatum Academiac omnem, quorum cura et liheralitate res eius sunt adiutae, 
ita ut aliquot conimilitones in antiquis linguis instituere, societatique qaae se 
septimo quoque die Latine dicendo exerceret praeesse Rectoris magnifici permissu 
contigerit. Denique ut aliis in rebus plurimis sic etiam in ambiendo doctoratu phi- 
losophiae Bertholdi amicissimam iiheralitatem vel invito illo silere se non posse 
protitetur. 



CllRTSTIAlNUS FRIDERICUS OOTTflOi.DLS 

LOESCIIER. 

Hic quum in Universitate nostra philosophiae et philologiae studebat, perentes 
eius, Caspar Ehrenfredus et lo. Ludovica Schreitcria, qui Langcnbaci prope 
Nivemontium praediulum possidcbant, incendio damnum acceperunt, quo coactus 



\ i 



\ 



\ 



23 



est praeccptoris domestici officia recipere. Contigit tamen, ut cum quodam divite 
Anglo Helvetiam, Italiam, et per octo septimanas Romam videret; deinde ut 
adolescentem ex scholae media classe secunda dimissum quinque seniestribus, trihus 
autem comitera Alfredum de Schoenburgo, qui alioqui duos annos amplius in 
gymnasio mansurus erat, ad studia academica praepararet, nunc autem prae- 
ceptor apud iegatum rcgis Bavaviae L. B. de Cetto Londinum ahiret. 



ADULriiLS GUILIEL3IUS NEUMANN. 

Custrini d. VH. Cal. Fehr. a. XXII. ex matrc de nobili gente Fischeria natum 
suscepit lo. Godofredus, qui illo in castello pro tribunali ad Viadrun» provinciae 
de iure respon.Icl'at. Eo niorte sibi erepto traditus gvmnasio Francofurtano, qnod 
Fr. Poppo regit, atque ab optimis magistris per novein arnios eruditus, a. XLI. 
Halis theoloijiao et pliilolo^iae doctores sibi fuisse praedicat 'Jhulucciijm , lul. 
Muelicruni, lJernliard\ um , Leonem , Roedigerum , Tuttium. Deinde quum ali- 
quanj.liu Dresdae pictorum statuariorunnjue opera perlustrasset, Erlangam petiit, 
ubi in theologoruni doctrinis praeter Engclhardtum , Tlioniasium, iloetlingiuni, 
niaxime Wineruni laudat, cuius consuetudine , ut in piiilosoplua I ischcri frui 
potuit. Auctumo anni XLIU. peragrata parte Au3triae pcr Alpcs scjitenitrionales 
Italiae plagas visit, etiam ut catholica sacra accurate cognosceret. Tum Bcrulini, 
ut sibi publice docendae veteris testamenti tlieologiac potestatem pararet, ^ean- 
drum, Twestenum, Marheinekium , Hengstenbergium , Schillingium et Persicae 
ac Turcicae Iin<,^uarum caussa iSchottium audivit, tresque annos exercitationibus 
interfuit seminarii theologici, annuo stipendio ah Rcgio Ministerio auctus. 
Straussius, pastoris munere in regia fungens, ei Ottonem Hlium, theologiae 
studiosum, litteris Hebraicis instituendum commisit , Ordo autem thcoIo"-orum in 
certaniinc puMiro laurea donandum est professus. 



FRIDKRICUS GUILIEL31US ANDREAS 

HUEBNER. 

Natus suni a. d. Vll. iilus Septembres a. XXlf., Suidnicii , patre Roberto, 
regi a consiliis iuris , ante decem annos morte lugubri mihi erepto, et niatre 
Carolina e gente Feigia , quani deus ut diutissime mihi servet, quotidie ex intimo 
animu precor. Litterarum elemcntis eruditus, puer octo annorum gvmnasium 
Suidniciensc, quod tum teniporis sub auspiciis Schoenbornii directoris llorebat, 
adii, atque ihi per novem annos scholis praeceptorum clarissimorum intcrfui. 
A. XL. testimonium niaturitatis adeptus, acadcniiain \ratislavicnsem petii, ubi 
per quinque scmestria usque ad annum XLH. lectionibus theologicis , philosophicis 
et luedicis virorum illustrissiniorum , celebcrriniorum et experientissiniorum Roeh- 
meri, Branisii, Elvcnichii, Hahnii , MiddcMorptii , Xeumanni, Schul/ii, Sten- 
zelii, Succowii, 1 hilonis interfui. Inde me Berolinum contuli, ubi per semestre 
Marheineckii et\ atkii scholas tiieologicas frequentavi, aliis praeterea hospitis instar 



auditis. Per hoc tempus praecipue theologica tractavi, ut ad suscipiendum munus 
sacrum, cui iam a patre destinatus fueram, me praepararem, non neglectis tamen 
aliis disciplinis, inprimis archaeologicis. Absoluto triennio Berolini per semestre 
commoratus examine theologico primo pro venia contionandi superato Suidnicium 
redii. Proximis duobus annis praeceptor fui domesticus, quidquid otii haberem 
eo conferens , ut examen pro rectoratu scholae civicae et alterum pro ministerio 
prospero cum successu sustinerera. Labante valetudine domi hrevi restituta, 
otium nactus, ad studium philosophiae et antiquitatum quasi novis viribus re- 
dii. Quamohrem initio huius anni Vratislaviam revcrsus ac denuo beneticiorum, 
quibus gaudent cives academici, particeps factus, scholas, quas Ambrosius de 
mythologia et de archaeologia artium veterum, Branis de religionis philosophia 
et de metaphysicis ex sua et ex Leibnitzii sententia, Kutzenus de historia Graeca 
habent, huiusque exercitationes historicogeographicas frequentavl. His viris 
omnibus summam semper gratiam habebo. 



i \ 



DE INTEI!rOI.\TI(»Mr>rS 



riRIPIDEAE lPnH.E\IAE 



'% 



i 1 Ifii 



DfSSEIlTAllilXfS PAR^ AJ/F 



IMIAEMISSA VITIS 



Xl\. VL LI. MAblSTiL ET PIIILOS, DOCTUllOi 

RECTORE MAGNIFICO 

(. r S TA^ O 11 A R T E \ S T E I >I O 

PIHLOSOPHIAE TIIEORETICAE PROF, i . O, CET. 






PROCANCELLARIO BECANOQUE 

G O D O I 11 E D O 11 L 11 M A \ N O 

TH. lUR. U. PIIILOS. D. PHILOL. PROF. P, <>. ORD. SAX. VIRT. 
CIV. ET GRAEC. SERVAT. CENTURIOIVE. S. STANISLAI CLASS. 
II. ET BORUSS. BENE MERIT. E^UITE UNIV. ET ORD. PHILOS. 

SENIORE CET. 



A. MDCCCXLVI! ET MDCCCXT^ 



RENUNTIATORUM. 



L 1 P S I A E 

EX OFFICINA STA1UT/.II, T V 1" u G 11. UNIVERSIT. 



m 




\ 



(jiiod in priore parte dissertalionis dicebam, non esse stalim abiicienda 
qiiae interpolator non integra in lacero codice inventa perperam consti- 
tuisset, confirmant systemata anapaestorum, quibns a v. 593. liemichoria 
inter se colloquuntur. Comparanti inter se systemata illa patebit Euripi- 
dem V. 594. scripsisse, 

Tr]V Tov ^aaiXiwQ 
7(0VQi]V WeT^ 'Irfiyeviiav^ 

TTJv TvvSaQ£(a tb KlvTai^vriaToav. 
V. 600. TOig tvdaifA06L excidisse quum in adnotatione demonstraverim, 
miror quod quibusdam non persuasi de re apertissima. Alterius hemi- 
chorii versus, quos foede corrupit interpolator, non omnes supposilos 
esse A. Seidlerus, qui quasdam mecum in hanc tragoediam adnotaliones 
connnunicavit, ex Clytaenniestrae verbis quae sequuntur cognosci intelle- 
xit. Quum prioris hemicliorii virgines retro cessurae viderentur , alterae 
Jiortanlur ut maneant, quarum verba sic ferme scripla fuisse credibile est : 

OTMfASV, Xa?,xidog exyova &QB^^aia* 

TTjV ^acihiav dt'S,MpL8&' o;^wv, 

/u?) y7} OffaXsoov nod' kQtiGTi^ 

CVvecpaxpafjLEvat ^alaySj (3wjM?;, 

fit] TaQ^}]a7i To vewail ^oXov 

xhtvov (firvfi' 'jiya^u(.iv6viov^ 

yai fii] &6qv1^ov ^r]^ Hxn?.r]^iv 

Taig 'AQyeiaig 

^tlvai ^eivatg 7iaQix(o/nEV* 
V. 616. Recte Barnesius avla/^ovfitvat, Choro enim haec dicit Cly- 
taemnestra. V. 618. videtur scriptum fuisse, 

aSQOv Tt&etoa xcoXov dacfa?,(og nedio^ 
vel nidotf vel ;^«^«/. Relictum in codice a<y.... inepte explevit interpo- 

A 2 



S.S- . 

_/*>•• 



lator, qui de siio addidit versus 619, 620. sumptos ex v. 61 4. 615. 
quod ibi evXa^ov^tvot legeral; vtavideg autem et ayxaXccig sumpsisse vide- 
tur ex V. 626. in quo aiite supplemenlum ex v. 468. petitum sic scriptum 
fuerat, 

Xa^vod-* *0qsot7]V ayAalaiQ veavidsg, 
Ceterum haec, (fo/3iQ6v ydg dnaQapiv&ov o^fAa ncohxov, male intelligi 
video. Pavidos equos aegre tranquillari dicit: (po/^iQOV formidanlem sigui- 
ficat, ut in Prometlieo v. 144. et in Oed. R. 153. 

Humi deposito a virginibus Oresti dicere Clytaemneslram quae v. 
631. ieguntur vidit Seidlerus. In versu qui sequitur supererat f.iaxaQi ... 
quod male supplevit interpolator. De])ebat sic : 

t^ijg xd&jjoo devQo fiov nodogf rexvov^ 

Tioog (.n]xiQ\ *Irpr/8Vfia, 6v de oe fiay.aQioav 

^evaioi ralgdi 7i?.}]ala ava&eiOa dug, 
Monet Ipbigeniam , ut gralulaliones accipiat virginum. Ltiam qui haec 
sequitur versus inepte integratus est. Fuerat opinor, 

xal dsvQO d}) oov TtareQa nQogaTilyovO' oqm. 
Deiude v. 637. scribendum vnoSQafiova' aQ^ et v. 642. cuni codd. ^q}]^ 
nisi vulgatum xq(u pravatum esl ex dQa. V. 649. recle I3Iumfieldius iii 
gloss. Sept. c. Theb. 224. videlur ex}]lov scribi voluisse, falsus lamen eo, 
quod evx}]lov diversa significatione esse dicit. Immo epicorum est ; unde 
in carmine mehco apud Sophoclem Electr. 241. V. 643. assenlior nunc 
Elmsleio fidhoTa naidujv TOvd\ ooovg kyio^Tixov scribenli. V. 655. du- 
bilari polest an oe&sv interpolatoris sit, quum naTiQ excidisset. V. 664. 
recte Porsonus, dXXovg ohl nQood-' ' dfii dioXeaavT* eysi, Quod dicit «, 
necessilatem inlelhgit sacrificii. V. 670. rectius fortasse scribetur, 

ig xavT^ iy(jj ooi^ ov T£, ^vydriQ ^ ijxitg naTQi^ 
V. 672. aulem, 

iYd-* r]V xaXov Oi xdfii ooi ovfinkovv aynv, 
V. 673. recte Porsonus, 

ir' eOTL xat aol n?.ovg, iva fivi]Oit> naTQog., 
ut credat Iphigenia se prius quam nuptum detur aho deductiun iri. Aho- 
qui videretur iUa nihil de iinpliis suis inaudisse. V. 677. recte pulo rece- 
ptum ab Ilartungo es.se quod conieceram, 'ia y * inii ov yoi) TOidS' eiStvca 
xoQag. V. 681. Elmsleius ifjr^j^f/g. 

V. 684. frusfra laboratur in exphcanda sententia. Excidit versus, 
fortasse per errorem ex ixTog quod in eo fuerat ortum : 



^ctjQSi de fJiiXa&Q(ji)v hvrog ^ \o)g fiiv' avdQdoiv 
fi(jDfit]T6v oixwv ixTog] ocf&}]vai xoQaig. 
V. 707. recte sane Geehus ad Phoen. p. 219. Ohtv requirebat, sed non 
opus erat ut x6q}]V potius expeUeret, quam sine caussa iteratum Ut^lsvg: 
II}]hvg' S' eoxi N}]Qi(ogxoQ}]V Qertv. 
V. 716. delendum pulo (fsv^ quod videtur interpolator addidisse, 
quum in codice quem anle oculos habebat y' esset omissum. \ . 721. recte 
Dobraeus dnd^sig. 

V. 733. quum non sit Atticum mid-so&ai iunctum genitivo, scriben- 

dum puto, 

xi XQy]fia; mi&iO&atyaQ st&tOfiiod^a oot. 
V. 743. recte Marklandus, 

xa?.6v Tixovaav Tafid fi' ixSovvai rkxva, 
V. 748. ineptum est addilamentum interpolatoris. 
Quos versus primum carminis chorici slropharum par male sibi re- 
spondentes habel, facUe corrigi possunt. V. 771. etiam sine metri indi- 
cio (pQvyig pro TQUJSg scriptum fuisse apertum est. V. 772. d?.tog scriben- 
dum pro novrtog; v. 776. Z}]v6g xovqcjv. Tanto turpius proximarum 
rehquiae slropharum ab interpolalore, qui eas pro epodo habuit, traclatae 
sun(. \ identur eae sic scriptae fuisse: 

IleQyafiov S' "I?u6v Ti , (pQvycov nohv^ *^* 

Xaivovg niQt nvQyovg 

■d-i6Sfii]Td TS Tii/}] 

xvxXcoaag SoQSt (poviio 

nsQOag ts xaTdxQag 

&t]Oii ?,itn6nohv xXav&fiov. 

fi/jT* kfioi, firy hfioXat> Texv(f)v xixvoig "^" ^^' 

iXnig dSs nor' eX&oi^ 
oiav ai no?^vxQVOOi 
jlvSal xat ^bQVytxJv dXoyoi 
OT}]Oovot naQ' lOTOlg 
fiv&ivoat xdS' hg dXX}]Xag. 
Sequitur epodus, cuius primum versum Dobraeus emendavit, in altero 

iuterpolalor ravvoag addidit: 

Tig aQa fi' svnXoxafWV xofiag 
(wfia SaxQVQSV naTQiSog 



G 



6Xof.iepag anoXvoTui 

Sia ai vav xixvov dohyav^evog yovov^ 

li q^ccTig hvfiog cog os Ai}" 

Sa Ttxev OQVi&t nTa^svM^ 

Jiog 6t' dV.dx&t] defiag^ £Tt' 

kv diXToiGt, Uiigiaiv 

(.iv&oi> Tad ig dvO^QConovg 

t]veyxav nagd xaiQOV aA?Mg, 

lam Acliilles desidiae pertaesus conveiiire cnjDit Agarnemnonem, non 
ille verens, ut Hartungus putat, ne languescat bellandi cupido apud eos, 
qui coniuges et liberos domi rcliquerint, sed pari ardore omnes bellum 
expetere videns: quare versus 810. quaeslionem conlineat necesse est, 
nisi quis scribere volet ndg e^ laov ydQ ^ivo^iv EvQinov nilag, Tum qui- 
bus argumentis alii Agameranonem ut veh dare iubeat bortaluri sint, illis 
relinquens, ipse MyrmidoiiLini impatientiam est declaraturus. 

V. 830. restituenda edilionum scriptura, aXvM o\ on ae/9ug to 

GOJCfQOVeiV. 

V. 845. seq. aut nfQi ydfiov scribendum , aut addiLo rf, 
ndaiv Tod kunicfvxev , aideia&ai q:iXovg 
xaivovq & oQiZai xal yduov f.iff.ivr]ftevovg» 
Aliter redundaret xai. 

\. 871. scribendum 

6 loyog ig fieUovT dv (og el yQovov* eyei d' oxvov Tivd. 
\. 894. recte Mattbiae delevit copulam, v. 915. autem Marklandus 
scripsit nQog ae dihdg. V. 917. credam melioi-ibus numeris Euripideni 
scripsisse, 

ovx e^io ^Mf.i6v Tiv' dlXov xccTacfvyeiv j] aov yovv^ 
vel y.aTctffVyrjv. 

V. 925. Excidit versus : vix enim dubitari potest, quin dixerit 
Acliilles, 

vxlJ}]).6cfQ(ov iioi &Vfi6g aiQeTai nQog wv 
ijxovaa .... 

\ . 928. 929. qui in bbris cboro tributi sunt, non pugnabo si quis 
ab interpolatore addilos censebit. 

V. 94U. nescio na rectius scribalur tooovto a\ oIxtov mQi/ja?.wv, 

xciTacTe?.M, 



V. 949. Hunc versum interpolator ex Helenae v. 462. J dcclnov, u/g 
dvcx^i* rjTifi(6fie&a, videlur sumpsisse. 

V. 952. 953. Probanda esset Hartungi coniectura, iyco ovxi ntpjcog.^ 
nisi bi duo versus ab interpolatore adiecti viderentur, repeti volente, quod 
V. 944. 045. diclum erat. Alieni enim sunt liic, ubi indignatur Acbilles, 
quod postbabealur Menelao. 

V. 962. sententia negationera poslulat: rig dk fcdvTig ovx dvt)Q og 
oliy* dlij&rj.^ 7io?.Xd bl xpevdrj Xeyei Tvycov; 

V. 965. Recte Hartungus illud stolide atque iraportune dictum 
uvoKa xoQtti O-tiQcoai ?Jxtqov TOVfiov, interpolatori reddens scripsit, 

ov Tcov yafivov exaTi d' eiQr^Tai Tdds, 
Quae V. 968. sequuntur lurpiter corrupta, sic reslituenda sunt: 
yQr]V ()' avTOV aiTtlv TOVfAOV ovofi hfiov naQcc 
&TjQacia naidog arjg^ KXvTaiftvr^aTQa' av <3' ti 
Xoyoig iTieiaOtig &vyaTeQ' ixdovvaL noati^ 
edcoxa Tav El?.t]aiv. 
Perorationem Acbillis v. 979. stullissimam ess^ nemo non concedet 
Marklando. Si lacunosos versus pro suo ingenio inlerpolator explevil, 
coniiciat quis scriptum fuisse, 

d?.k' Tjavya^e' (fcog kyco nicptjva aot' 
acoTtjQiog dk avv &eo2g yevt^aofiai. 
V. 995. Si Clytaemnestra, ut interpretes pulant, demiptiis, quas 
olim uxorem ducens Acbilles facturus esset, loqueretur, dicere deberet 
aolat> fiiXXovaiv ydfioig. Nunc in librorum scriptura dicit, malum por- 
tendi Acbilli , si per lias quae fuLurae fmgantur nui^tias pereat Ipbigenia. 
V. 1029. scribendum, 

xaXujg 8h XQavOivTcov nQog j]6ovr)v cpiXoig^ 
aoi Tav yivoiTO xdv ifiov ycoQlg Tdde. 
V. 1041. turpes habet numeros, nec S-eog monosyllabum esf post 
vocalem brevem, sed post longam , etiam sequente vocali, ut in Oreste 
V. 399. et Herc. fur. 346. utrobique in caesura: 
Seivr] ydQ r) TOeog^ dX?.' oficog idaifiog' 
dfia&r]g Tig ei &e6g., ?} Sixacog ovx ecpvg. 
Excipiendae videntur duae breves vocales unius longae vice fungentes, 
ut in numero cretico Ipbigeniae v. 1305. Quare scribendum: 
ai) d', ei fiiv eiaiv &eol, dixaiog cov dvtjQ. 
In cliorici carminis primae antistrophae inilio non Thessalae virgi- 



,..i/. 



8 



{| 



nes, sed praescius fuluri centaurus Cliiro Acliillem lumen Tlicssaliae fore 
valicinatur, Corrupta sic restituenda puto v. 1068. 
^^fAtya''^ d' avixXaysv^ „w I\7](jrli xoQa^ 
OiOOaliSi naTQa ^eya qrwg," 

fiiavTig 6 (foi^ada fiov6av 
eiScog ,^yevi'ao£ig''^ 

XiiQMV i^ovofiaL^wv, 
„ og rj^EL x^ova loyyj]Qi6L 6vv Mvo^tdovwv 
aoniOTalg llQia^oio xhtvav 

yaiav kxnVQO)6(ov^ 
neQi 6oof.iaTi yovoiiov 
6n?Mv 'HcfcciOTonovcov 
y.r/.oov&uevog tv8vT\ ix Td^eag 
[.laTQog dcoQiiuaT' eycov 

Qhidog, a viv etiXTevJ'^ 

f(aXC<QlOV T0T£ dciiuov£g 

Tccg evnaTQidog ydfiov 

NrjQTjdcov e&eaav nocoTag 
IIf]/Jcog &' v^evaioig. 
Scquebatur aliud par slropharuni, cuius prior stropha in lam corroso 
videtur folio scripta fuisse, ut interpolalor varios eosque parlim periiie- 
ptos explendi conatus tentaret. Quod nisi antistropha ahquanto integrior 
mansisset, ne diviuandi quidem copia esset rehcta. Sed quum tameu 
quid diclum fuerit agiiosci posse videatur, hcebit tale quid suspicari: 

6k 8\ MxoQay 6Te\povai xalhxo^ittv 

nXoxa^ov ^jQyeiot, ^ieXeav 
cog Tiva iLiooyov OQeiav, 

(^QOTeov aJu anaQ^ouevav^ 

ovx knl (fovov., oi'8i &£ag 

^COflLO T&VUCC TQC((f£7aaV, 

nccQct 8£ uartQL vvucfoxouov 
avyjju £vdoxiutov yautov 
xleivotg 'Ivayidcci6LV. 



aiii. 



nov 8 av t6 Tccg ccldovg a&eveiv Tiv eyoi 
dvvccoiv , 7] t6 Tag aQ£Tag 

oco(fQ06Vvccg T£ TToogconov^ 



UVTiriTQ' 



1130 



vnoTf t6 fih a^envov eyii 

dvvafjLLV ^ d S aQiTa xaToni^ 
G&ev &vaT0ig diuleiTaiy 

dvofiia dh vofAcov XQaTet, 

xal f.iri xoLv6g dycov ^QOTotg, 

fiY] Tig &icov (f&ovog ek&rj. 
In proxima scena, ubi Cl^taemnestra confiteri Agamemnonem 
cogit sacrificandae fihae consihum, valde perturbatum esse ordinem ver- 
suum, nec dicta se iusto ordine excipere, non est obscurum, Sensit hoc 
Hartungus, sed qua iUe ratione versus cohocavit, ea non videntur omnia 
ita procedere, ut nihil inconcinnitalis rehnquatur. Ego quidem re accurate 
perpensa, postquam Agamemno quaesivit ex fiha quid lleat, sic existijno 
confessionem fraudis ab eo extorqueri: 

KAY. cf£v^ 

riv' dv ldpoif.a tcov ificov dQx^v loycov; 

anaOL yaQ nQcoTOLOL yQi]Oao&aL naQa^ 

xdv vatdxoLOL xdv fiiooiOL navrayov. 

M\ tl 8' 7]dix7]Oai', KAY. TOVT^ iftov nev&ei ndqa-^ 

6 vovg od' avT^g vovv eytov ov Tvyydvei, 

Jr» Ti d' HoTLV; (^g fioc ndvTeg £ig 'iv hxne, 

avyyvOLV eyovTeg xal TaQayuov ofAfiartov. 

Ky/Y, ilcp' 'dv iQcoT/jOoo oe yivvaitog^ noot. 

AV. ov d' rjvy' iQcoTclg eixoT^ eixoT' dv xlvoig. 

KAY ovx d)X iQcoTco, xai av fcrj liy dlla fiou 

AT. ovdev xehvoftov d£i fi' ' iQtoTdo&ai &£?.(o. 

KAY. Tr]v nccida Tr]v 6r]v Tr]V r' ifir)v fdlhtg xTaveXv, 

AT. 'ea, 

Thjfiova 7* 'ih^ag vnovoe7g &\ KAY. ey \,ovyog, 

xdxiivo fioi t6 nQcoTOV dnoxQLVaL ndhv. 

AT. co noTVLa fioloa xal Tvyj], daifiMV t' ifiog. 

KAY. xduog ye xal Tr]gb\ iJg tqlwv dvgdccLfAOVtov, 

AT. dnco?.6uea&a' noodedoTaLTd XQvnTd ftov. 
Res ipsa lo(piitui. Quare hoc tantura addo, eiecisse me v. 1143. a tir} 
aeyQr'], quae explendae sententiae caussa videntur adscripta fuisse, unde 
eyvovyog piu singulari versu habilum. Atque aplius est, interpeUai-i 
dissimuhu-e volentem quid sit machinatus. 
V. 1 159. scrihendum. 

B 



I 135 



1140 



1145 



1( 



n 



^Qecfog T£ TOVfiov ^ojv TtQogovdtaag nalia^ 
Egregia Scaligeri coniectura esl nQogovdlaag^ qui lamen non debebat jTaXco 
iu md(p mutare; lacobsio aulem debetur fwj/. Deinde v. 1161. recte 
Marklandus, xa\ tw Jiog gs naid\ ifidt §t ovyyovco innoioi uaQuaiQovv* 
imoTQaTtvaaTJtV. V. 1 165. scribendum ulg Goi xavaV.ax&Haa. V. 1 176. 
displicent duo conlinui anapaesti, ut praeslet ' ElivriV MtviXtwg. Ibidem 
scribendum puto: 

TiaXbv x?.€og, 
xaxyjg yvvaixog ma&ov anoTiaai Ttxva^ 
Tax&iOTa y tl TOtg (filTaTOig lovov^t&a, 
h. e. si vel inimicissima carissirais emimus. V. 1 188. recte Reiskius ivd^l 
scribendiim esse, et hos tres versus interrogando dici vidit, hac sententia: 
num levi tanlum praetextu opusest, ut te ego et quae superstites erunt 
fjliae ita ut merilus eris excipiamus ? V. 1202. nunc malim, iav avTOVg 
av noo&iuivo; xTavtjg, V. 121 2. non opus videtur Harlungi couiectura 
naiS' anooTt(n-oouai, quum ferri possit naidog vOTtO}]aouai, Thucydides 
111. 3 I . ineidi] vijg MvTiX}]vr}g vaTtQrjxsi. 

V. 1220. expulsa interpolatoris sapientia , (piam liausit ex Alcest. 
358. scribendum: 

ei fitv Tov 'Oorftcog tr/ov , co naTto^ ?.6yov^ 
nti&tiv enqdova^ oig i^^ov/.Ofirjv ?,6yoig^ 
kvTaiO-' av r]?Mov. 
V. 1236. restituendum avTilauouai., si vera est observatio Elmsleii, 
Allicis Xa^va&t tantum iraperalivo dici. V. 1237. scribendum videlur, 
tI d' avT' iyix) at noio[jvv'., ccq' kg8i'^ouai. 

V. 1 255. scri])eudum cdl' aldtaai fit xui /.aTOLXTnoov ^Siov. V. 1267. 
Credam Euripidem scripsisse , o /iih vtoaoog ovTog, ?} d' rjv^rjuivij* V. 
1267. recte editor Britannus Reiskii dEtvcog d' i/ei jlioi vindicavit. 

\. 1276. 1277. Ili duo versus non minus ineptisunt, quam quae 
simibler scripLa v. 534 — 537. eiici debere diclum est. 

A^ I 2S5. Bene auimadvertit editor Britannus, non debuisse Iiic vir- 
gines Chalcidenses compeliari, sed iteraudum fuisse J Ttxvov. ikme etiaui 
Hartungus inlellexit, respondere inter se anapaestos Clylaemnestrae et 
Iphigeniae, sed laluit eura aplior explendi via, quae tahs est: 
WTtxvoVj u) TixpoVj o^i 'yoj &avaTOV 
Tov oov f.it?Mi- Cftvyti Oi naTifO 
Aidij naoadovg xaTSVsyxtiv. 



f f 



In mehcis quae sequuntur editor Britannus, qui miro errore non vidit 
S-taTg V. 1305.nonde tribus deabus, quae adParidis iudicium venissent, sed 
de nymphis dictum esse, multa non bene administravit. Versus 1310 — 
1313. languidissimum additaraentum sunt inlerpolatoris, a cuius importu- 
nitate hberandi sunt etiam anapaesti v. 1325 — 1335, quos sic scriptos 
fuisse veri simile est : 

ft/j fioi vaMv xf^lx£fA/9o?.cc§a)v 
TiQVftvag ad' Av?ag Si^aa&ai 
Tovgd' tig oQftovg 

(ocfeXtv iXaTCiv nofjnaiav, 
ftr]d avTaiav EvQinco 
nvevaai noundv Ztvg ei?Jaact)V 
avQav a?J,oig aXXav &vaT(ov 
?,ai(fiai , TOig fiiv 

XaiQtiv^ a?,Xotai de Xvnav. 
V. 1357. insolentior productio sic removenda videtur: 

AX.. avTo TOVTO. KA* Tig av eTXrj Si acoftaTog tov aov &iytiv; 
V. 1361. videtur tifviv scribendum. 

V. 1388. certo non est Euripidis, ac vereor etiam ne pro duobus 
qui praecedunt hic unus ab eo positus fuerit: 

Tag dk ftt^.Xovaag yvvaixag ftr]xiO' aQnc^^eiV iav. 
V. 1397. recte Hartuuirus: 

r/ t6 dixatov tovt'; e/oiftev aQ av dvTeinttv enog; 
Quae a V. 1440. Achilles Iphigeniae dicit, interpolator mira per- 
versilate iudicii ineptissimis versibus auxit, quibus eieclis haec remanet 
digna Achille oratio : 

'Jyaftifivovog nai, ftaxaQtov fte Tig &£iov 
'ift£?li &r]aeiv^ il TV/otfii atov ydfttov. 
J?;Aw Se oov ftiv 'El?.di)' ^ 'Ellddog Si ai' 
fid?J.ov (5fc lexTQcov owv n6&og fi' kgeQ/iTac 
ig Tr]v (fvaiv ^?JxjjavTa • ytvvaia yaQ n. 
(jQa J', dOQrjOOV 6 &dvaTog Stivov xaxov, 
XQrjGti de xal av Tolg kfiolg l6yoig Ta/a, 
OTav ni?.ag ai^g cfdayavov dtQr^g tdrjg. 
Ad haec slalim respondet Iphigenia v. 1428 — 1432. quos sequuntur ilU 
sex Achilhs, quos in editione mea posui. Tum abit Achilles. 

In mehcis, quibus quae genuina sunt fmiuntur, nihil est quod iure 

B 2 



!:> 



13 



susj^erlnm sil, praeter addilurri v. 1521. atfayeiaav, Nam et melrurn 
requirit doclimium, et senteulia opus est taii, a7t€vde Sk Tzgog t6 dsov. 
Infelices conalus, quibus quidam non solum metra, sed omnem carminis 
concinnitatem etvenuslatem perdiderunt, refulari non est operae pretium. 
Quae post v. 1536. addita sunt, multo post Euripidem ab liomine valde 
indocto assuia esse monuit Porsonus. Euripides quo modo fabulam fini- 
verit nescimus, possemusque in huius rei ignoratione acquiescere, nisi 
Aelianus in liisloria animalium VII, 29. scripsissetj 6 Se Ev(JL7iid}]g h t/J 
'Lfiyiveia • 

'i?MCfov S' 'jd/atcuv yeoalv kv&/]aco (fi).mq 

xeQovoaav, ijv acfd^ovreg avpiaovai at]v 

acfa^eiv &vyaTega. 
Quos versus quuni Musgravius in prologo Agamemnoni ab Diana dictos 
putasset, Bremius, et , ut videtur, Porsonus eos in extrema fabula posi- 
tos indirnnnil;. et Bremius quidem deam non Agamemnonem, sed Cly- 
taemnestram consolalam esse existimavit. Hunc refutare studuit A. Mat- 
tbiae eo, quod Euripides nusquam deoruni inlerventu utatur, nisi ubi 
dignus vindice nodus incidat, ubi autem quo modo quid gestum sit ex- 
plicet , semper deum post narrationeui rei actae inlroducat: id vero pii- 
gnare cum versilnis ab Aeb*ano servatis , ex quibus appareat nescire 
voluisse Diauani Graecos Ipbigeniam ab se servalum iri (aliud agentis 
calamo excidit servatam esse): unde suspicatus est versus illos ab'us polius 
poetae quam Euripidis esse. Bremius quidem ut eos versus a prologo 
renioveret boc argumento nli debebat , quod ex tnb initio nullo pacto 
emergere aliqua Iragoedia poluerit: nam sive Aganiennio sive Cly taemne- 
stra consibum deae cognitum baberel, aut alteri aut ambobus nulla caussa 
esset metuendi doleudive de sorte fiiiae, sed securi vana specie sacrificii 
Menelaum, Acbillem, denique totum exercitum Graecorum ludos face- 
rent. ]\Lil(biae vero parum circumspecte iudicavit, quum tolli difliculta- 
tem puiavil, ii vui.su5 illos ad abum poetam referret: manet enim diffi- 
cultas, quia res per se absurda videtur: quae si cefendi non potest, ini- 
quuni esl abum poelam absurditalis insimulare , ut culpa bberetur Euri- 
pides ; sin potest defendi , cur ieratur in abo, in Eurijnde autem non 
feratur? Et credo ego posse oplime, et ita ut etiam necessario inlioduclam 
esse deam appareat. Peragi sacrificium , ad quod tota ti'agoe(b'a spectat, 
omnino debuit: itijque etiam necesse erat, ut Clytaetnnestrae choroque 
nuntius afiquis narraret quo modo et Iphigenia ex ocubs spectantium sub- 



lata et eius loco cerva humi iacere visa esset. At eo res non est absohita. 
Quaerimus enira quid factum virgine sit, quis eam sustulerit, quo sit ab- 
repta. Ad quae quum nemo respondere possit praeter Dianam, mani- 
festa est deae adbibendae necessitas. Nunc poterat quidem poeta deani in 
scenam producere: sed intelbgebat graviore abqua caussa opus esse ut dea 
se in conspectum daret, quam, quae sola cogilari potest, ut abquid solatii 
praeberet Clytaemnestrae. Quare prudenter eiusmodi rationem iniit, quae 
nec praesentiam deae exigeret, nec tamen careret eius auxiUo. Verba 
quae servavit Aelianus quum aeque Agamemnoni ac Clytaemnestrae dici 
potuerint, non dubium est quin dicta sint Clytaemnestrae. Agamemnoni 
enini irala erat Diana , nec caussam habebat cur eum consolaretur : tcnto 
diguior miseratione erat Clytaemnestra , cui falso praelextu turiDiter ere- 
plam fibam impius pater morti tradiderat. Est autem praeler chorum 
Clytaemnestra maxime, cui nuntius ut peractum sit sacrificium exponere 
debeat. Quod ille ubi fecit, veri simillimum est respondisse ei Clylaemne- 
slram, acquiescere se eo quod actum sit,- ipsam enim deam interea, dum 
occupatus in immolanda fifia esset Agamemno, sibi adstitisse, exposuisse- 
que quo pacto servatura esset Iphigeniam , quam sibi Tauris in templo 
suo sacerdotem facere constituisset. Solet enim Euripides in fine tragoe- 
diarum futura patefacere, ne quid deesse ad integritatem argunienti 
videatur. Hoc igitur modo si fa])ulam ab eo composilam putabimus, 
neque absurdi quidquam in illa praedictione Dianae erit, nec discessisse 
poeta a consuetudine sua, sed tenuisse eam potius videbitur accuralissime. 



Hoc anno semisaeculares honores suos gratulatus est Ordo Philoso- 

pliorum his: 

seni venerabili 

CAROLO BENIAIVIIIVI SCHADE, 

Soraviae Lusatorum consistorii assessori, contionalori sacro in aede arcis, 
iaspectori scholarum, viro de rebus sacris et scholaslicis meritissimo me- 
rentissimo, scriptis fiorentissimarum Europae bnguarum scientiam atque 
usum nionstranlibus grandique Fr. Schilleri musa Itabcis numeris vocah 



14 



1.1 



clarissirao, anspicati die XXIV. m. Novembris ante L. annos muneris 
publici in solemnibus, renovala rile adeptorum a. MUCCXCVI. summo- 
rum id philosophia houorum memoria; 

viro maxime venerabili 

CAliOLO FRIDERICO ZEIGER31ANN0 

Querfurti regio paroeciae praefecto primoque rerum sacrarum antistiti 
mcrilissimo merentissimo, (juem anno abhinc LI honoribus nostris orna- 
tum simul muneris ecclesiastici die IV. m. Novembr. huius anni per di- 
midiatum saecuhnu summa fide ac rehgione administrati recordalione 
fehcem praedicat; 

yiro perilhistri excellentissimo doctissimo 

GOTTIIELF FTSCHEIU) de WALDIIEni 

med. ct chiruig. doctori, Autocratori Rutheniae potentissimo a consiliis 
pubhcis, societalum impcrialium medicochirurgicae Moscoviensis el na- 
turae scrutatorum alterius praesidi, alterius praesidi vicario, ordinisSaxon. 
virt. civ. centurioni, ordd. Stanislai primae et s. Wladimii- tei-tiae classis 
equiti, multarum Socielatum eruditarum socio, munerum Lipsiae, Mo- 
guntiae, Moscoviae soUertissime gestorum laudibus, meritorum de studiis 
litterarum multitudine et magnitudine, ingenii animique virtutum splen- 
dore per quidquid est cultarum gentium celebratissimo ; 

viro maxime venerabili 

lOANNI DANIELI SCHULZIO 

Geringswaldaeprimo sacrorum antistili meritissimo merentissimo, qui ohni 
apud nos doclor privatus, deinceps ad regenda gymnasia Luccaviense, 
Duisburgense, Misenense vocatus a discipulis, quos aeque viilntis ac htle- 
rarum amore incendit, maxima pietate cohtur; 

viro excellentissimo 

10 VNKI THEOIMIILO KHEYSSTGIO 

ord. Sax. virt. civ. equiti , in schola Afrana professori secundo, ex longo 
tempore meritissimo merentissimo, antiquarum htterarum explanatori 
cruditissimo clcgnnfissimo, cui doctam frontem sempervirenti lauro La- 
tinae cinxerunt Camenae; 



praecipue autem die XVI. m. Septembris, 
quera diem, ni mors Alberli Braunii, professoris materiae medicae et tlie- 
rapiae generalis, inopinalo luctu Academiam urbemque implesset, sollemni 
consalutatione quum noster Ordo tum Ordo Medicorum celebraturi eramus, 

carissimo collegae 
viro experienlissimo excellentissimo 

ClflMSTTANO ERTDERTm S rn W^A EGRICHENIO 

med, et chir. Doctori , Ordinis Medicorum Seniori , historiae 
naluralis et botanices professori p. o. 

qui omnem rerum naturam et animatam et inanimatam accurata scientia 
complexus, universam historiam naturalem quum scriplis tum schohs in 
Academia habilis dilucide enarravit comparatisque amplissimis lapidum 
nietallorum germinum animalium copiis et horto botanico Lipsiae consli- 
tuto ante oculos positam commonstravit, honoratus sodalitate doctaiinii 
societatum intra et extra Europam, cuius phnimas regiones itineribus 
perragravit, celebratus pia recordatione numerosorum discipulorum, pro- 
batus amicis constantissima in laetis et adversis rebus fide , carus et vene- 
ra])ilis omnibus qui eius consuetudine usi sunt propter eximiam moruni 
humanitatem et suavitatem singularemque aniini nldo aliorum saluli com- 
modove prospicienlis modestiam. 



Honoris caussa d. dom. XIX. p. f. Trin. 
philosophiae doctor et bonarum artium magister creatus est 

LUDOMCLS GLTLIELMUS GOTTLUB SCMLOSSER 

Roda Ositiensis, Grosszschocherae in dioecesi Lipsica ab a. MDCCCXI 
antistes sacrorum meritissimus merentissimus, scriptis accuratae doctrinae 
eximiaeque eruditionis testibus clarus, qua die ante hos quinquaginla aniu)s 
Drakendorfii prope lenam munus sacrum, quod summa fide rehgione 
sapientia humanilale gessit, auspicabatur. 

Crealis superiore anno doctoribus philosophiae addendas est 

HENRICUS BENIA3IIN VilTZSCilLL 

Ossiticnsis 
candidatus allioris muneris scholaslici, 
qui fjuod sub ipsa novi rectoratus auspicia honorem magisterii conscque- 
baLur, tuni renunliari non poterat, Sequuntur vitae hoc anno creaLorum. 



16 



17 



Htll.MANNUS AUGUSTUS LOUSE. 

Natus Limbaci Variscorum a. XX. a patre Aenotlieo , seholae ibi praefecto, 
qui praeter alias miserias nuper infelici casu dextrae marius iacturam fecit, arte 
iiiusica , a matre loanna e gente Maeckelia aliis necessariis artibus iiistitutus, a. 
XXXIIi. in Ljceum Plaviense reccptus est, ut sc seininario formandis praecepto- 
libus (iestinato praepararet, sed consilio Schocdelii studia classica anjplexus, fjiian- 
tum arte niusica ali-sque rebus docendis victum quaerenti licebat, rclicto a. XIJ. 
ffvinnasio, apud nos philosopbiae ac theologiae operam dedit , praedicans maxinie 
Hartensteinii, lucitii, Wiueri, Niedncri, Kreliiii benevolentiam. A. XLW pro 
potestate contionandi examinatus , Tucbii , cui per triennium a manu fuit, hortatu 
liniruae Hebraicae discijtiinarumque tbeologiae practicae caussa in societatibus, quas 
Kreblius, Niednerus, Lindnerus, Tucbius re<i;unt, exercitatus, quum privatim do- 
cendis pueris vitam toleraret, totuin se dedit arti paedagofjicae. A. XL\ I. prae- 
ceptor in scbola pauperum factus, scripturisque societatis a Gustavo Adoljdio nomeu 
habentis adbibitus, nuper cateciietae ad aedem St. Petri niunus impetravit. 



COXRADUS HOFMANN. 

Bantiae prope IJambergam natus XVIIf. Cal. Dec. a. XIX. dlscipHna usus est 
gvmnasii Ban\l)eru;ensis ab a. XXX ad XXXVII. quo in universitatem Monacensem 
transiit. Ubi per triennium Schcllingius eum , non iteni Goerres, diiigentissimuiu 
auditorem habuit. Tbicrscbio niagistro litteras Craecas tantum amare coepit, 
quantun» antea ab iis praecejttorum vitio aldiorruerat. Inde niedicinae stiidium ag- 
*rressus , sed biennio post pertaesus, ad lingnarum tractationem rediit, Indicae 
praecipue operam navans. A.XLVI. apud nos Fleiscberum et Brockhausiiim docto- 
res habuit, quunujue anni proximi priinis mensibus Berolini codices Indicos volu- 
tasset, rediit in putriam. 



ERNESTIS ADOLPHUS EDUARDUS CALINICH. 

Pridie Id. Mart.a. VI, Budissae natus patre custode portorii, ex schola civica in 
gymnasium urbis transgressus, a. XXI\ . nostra in universitate pbilologos, pbiloso- 
phos, theologos audire coepit, ubi a. XX\ II. H. A. Lipsio de modorum usu inN. T. 
publice disputanti socius fuit. Absoluto cursu academico paedagogi oflicio fere per 
triennium in domo comitis de Platen, et 'J'etzneri, mercatoris Chemnitiensis, functus, 
vices Becheri , rectoris gyninasii, qui se munerc alxlicaverat , gessit donatusquc a 
primae classis discijmlis est annulo aureo et libro memoriali. I)ein schola privata 
ibi septem menses administrata , in scbola civica superiore, quae condita erat. 
coniunctoquc curn ea progymnasio spptem annos linguas Germanicam , Graecani, 
Latinam aliasque litteras «locuit. quumque a, XXXVL instituta esset scbola 
tecbiiica, in hac fere per biennium magister fuit linguac Germanicae, inque scbola 
diebus solis patente opiticibus lectiones habuit historicas et geographicas , unde ab 



ilHs honore socii est ornatus. A. XXX. Dresdae examen pro candidatura subiit. 
A. XXXVfll. duo ei oblata sunt munera subrectoratus progyranasii Chemnitiensis 
et directoratus vicarii seminarii Fridericopolitani regii Dresdensis , quem adhuc 
tenet. A. XLIIL examinator creatus est altiora muncra paedagogica petentium. 
Ab a. XXXV\ inde complura edidit scripta paedagogica. 



lULlLS CAESAR HAENTZSCHE. 

Pater huic fuit Fridericus Eduardus, mercator, mater est loanna Christiana 
e gente Rissia, quibus a. XXIV'. d. XV^ m. lunii natus Dresdae , ubi ex schola 
quadani minore aetatis a. X. ad scholam s. crucis accessit, cuius ex classe tertia 
ad rem pharmaceuticam transiit. Ei per triennium operatus, apud nos , quum in 
schola Thomana maturus iudicatus esset, studiosis medicinae est adscriptus. A. 
XLVI. baccalaureus factus, deinceps superavit examina chirurgicum, pathologicum, 
anatomicum, obstetricium. Praeter medicos laudat praeceptores etiam Hartenstei- 
nium, Drobischium, VVeberum, Fechnerum, Naumannum, Poeppigium, Schuacg- 
richenium. 



FRIDEPJCUS TRKODORUS YOLKMAR DZONDI 

(vulgo SCHUNDENIUS). 

Natus sum Dresdae a. h. s. VllL, patre Carolo Friderico Christiano, rectore 
vicario seminarii, in quo Fridericopoli Dresdensi ludimagistri futuri instituuntur, 
matre Sophia Philothea e gente Philippia. A quibus liberaliter educatus, atque 
ab ipso patre littcrarum studiis imbutus, quum scholam, quae Dresdae est ad 
aedem crucis, per breve tempus adiissem, civibus academicis primum Halae, quo 
patrui professoris anatomiae benignitas et Gesenii, VVegscheideri aliorumque no- 
mina vocahant, tum Lipsiae me adscribendum curavi, ut institutionibus theolo- 
gorum et pbilosophorum interessem et rerum physicarum cognitionem, quantam 
per temporis angustias liceret, mihi compararem. Celeberrimis in utraque urbe 
luagistris auditis , haud parum quidem vexatus et doctorum ct doctrinarum inter 
se pugnantium sententiis, a. XXXII, examinc theologico superato , in numerum 
tandidatorum R. M. receptus sum. Multura ex illo inde tenipore versatus in arti- 
bus liberalioribus tractandis et docendis, mortuo Binkavio, rectore scholae privatae 
Dresdensis, eorura usui, qui ad studia et doctrinas accinguntur patentis, illius 
partes ante hos fere decem annos in me suscepi. 



HENRICUS THEODORUS FLATHE. 

Henrico lacobo, Tannebergae prope Misenam antistiti eiusque uxori obitu 
unicae liliolae dolentibus hic exoptatus lucem adspexit CaL iun. a. XXVII. postea- 

C 



18 



19 



quc de quattuor filiis simul scarlatina lahorantibus solus superstcs solatio fult, 
sollicitam matris curam infirmae eius valetudini prospicientis expertus. Diligen- 
tissime a parentibus instituto, linguaque Gallica ab Urania Chapui, virgine Hel- 
vetia, imbuto adeunda fuit Nossenae schola collecta, quum pntor insanabili morbo 
per biennium se a muneris officiis abstinere coactus a. XXXV 111. ei morte ereptus 
esset. l*aullo post mater cum duobus filiis qui de septem ei relicti erant, uno 
tribus post patrem mnisibus mortuo, Lipsiam, suam et mariti patriam urbem, 
commi<;ravit. Hic quum a. XXXIX. per scmestrc spatium (iuctrifia scliolae Tho- 
manae usus esset, reccptu?» est in Afranam, in qua petulantiae sodalium et super- 
biac discipulurum primae classis minus patientem erexit Dillerus professor, qui 
patri eius coniunctissimus fuerat, et ex discipulis Tlieodorus Sc!iuii<ltius , qui ei 
praepositus datus erat, nunc nosocomii Chemnitiensis medicus secundarius. Eve- 
ctum ad secuntlarn classem gravis morbus per septem hebdomailes a stufiiis retinuit. 
Non cessit tamcn suadentibus ut propter corporis imbecillitatem recederet ab lit- 
tcis, se<I novo iis se dedit ardore. Ita a. XLV. schola relicta Lipsiae theologiae 
nomen dedit , sed mox ad historiae, qua iam Misenae dclectatus erat, ct philo- 
sopliiae doctrinas incubuit, Waclisniutliio potissimum magistro utens. 



RUDOLPHUS STGTSMUNDUS lOANNES J.OEWENSTEIN. 

Natus sum X. Cal. Mart. anni h. s. XIX. V^ratislaviae patre losepho, merca- 
tore , niatre Klisai)cta c p^ente ISeligeria, ludaeis, quos praematura mors milii eri- 
puit. lam ab ineuiite aetate sacris Christianis initiatus fidem confiteor evangelicam. 
Primis literarum elementis in Orplianotropheo Boleslaviensi imbutus quindecimo 
anno aetatis adii gymnasium Clogaviense. Pauilo post propinquorum voluntatc 
in patriam urbem redux , ab Elisabetani egrcgiis praeceptoribus, quorum uptime 
de me meritorum memoriam nunquam depunam, in litteris sum eruditus. Matu- 
ritatis testimunio ornatus mense Aprili anni h. s. XL. alniani universitatem littera- 
rum Vratislaviae adii. Ibi per tria semestria interfui schulis pliilulogicis Sciuiei- 
deri , Haasii, Ambrosii, Freitagii, Hortmanni, botanicis Neesii ab Esenbeclc. piii- 
losopliicis Branissii, Ruhovskii. Annu XLI. ineunte Octobr. Herolinum me cuntuli, 
ibique nomine apud philusuphos dato, per quinque semestria virorum doctissimoruni 
lectionibus interfui, pliiiosuphicis et paedagogicis rrendelenburgii , Scheilingii, 
philulogicis Hoecl^iiii, Laclinianni, Crinimii, Zuniptii, Heysii, arcliaeologicis Pa- 
iiolli:ae (feriiardi(]uc , quorum omnium de me merita, grata piaquc tcnebo memoria. 



^\AJ.THERLS FRIDERICUS ADULrilLS BEHRNAUER. 

liic nihil de vita sua ad nos perscripsit. 



lOANNES CAROLUS LUDOVICUS GOERKE. 

Tobae, pago priiK^jtatus Schwarzburgici , VII. Id. Mai. a. XL natus lo. Ca- 
rolo Godofredo artem medicam, chirurgicani, obstetriciam exercenti et Fridericae 
Car. Eleonorae e gente Meyeria anno aetatis XllL Ebelebiae adscriptus est publi- 
cis scholae Latinae alumnis. Inde morte patris in magnas rei familiaris angustias 
coniectum Schirlitzius in gyranasium Nordhusanum recepit a. XXiX. Hunc et 
Meverum , gvmnasii tum rectorem, avunculum suum, patronos paterno amore 
benevolos habuit, laudatque valde etiani ceteros magistros, quorum institutionc 
l»icrinio pervenit eo, ut posset academiam Gottingensem adire. Ibi principis 
Schvvarzburgici indulgentia contigit ei, ut iis qui sumptu principali aluntur inse- 
reretur. Itaque pliilusophiae ibi ac theologiae doctores clarissimos audivit, quorum 
Lueckius eum in societatem exegeticam recepit, Ewaldus autem et Gieselerus bene- 
volentissinie Iil»eralissimeque adiuverunt. A. XXXIII. lenam adiit, benigneque a 
Baunigartcn-Crusio et Schotto, quibus commendatus erat , acceptus, per eosque 
etiam collegas eorum fautores nactus, locum in convictorio academico impetravit. 
Praecipue vero illos duo, quos diximus, non satis a se laudari posse ait, quoruni 
altcr ei liberalissinie librorum suorum copiam dedit, alter autem bibliothecae suae 
praefecit. Praeter theologos etiam Eichstadium, Handium, Goettlingium, Scheid- 
lerum, Ludenum, Rrzoskam, Stickelium, et cuius familiari consuetudine gavisus 
cst Ueinliar^ium, pracceptores habuit. Praeterea adscriptus seminariis theologico, 
homilctico, cateclietico, pacdagogico, Schottique et Handii hortatu receptis officiis 
praeceptoris vicarii in scliola gratuita, eaque quae diebus solis patet, opportunita- 
tem se exercendi nactus est amplissimam. Constituerat etiam Lipsiae studia sua 
pcrsequi, sed labefacta laboribus valctudine impeditus petiit a supremo Senatu 
ecclesiastico Sondershusano, ut ad examen pro candidatura R. M. admittcretur: 
quo probatus primus inter quattuor candidatos in album est relatus. Valetudine 
aeremontano, aquis salubribus, assis sudationibus, fluctibus marinis, itineribus 
restituta, Nordhusae munus regcndae scholae mercatoriae, ad quod a Sturmio 
vocatus erat, superato examine suscepit a. XXX VI. Eam scholani Sturmius a. 
XXXVIII. dimisit. Rogatus saepe ut ipse scholam institueret, denique cessit, 
approbataque ab senatu Nordhusano ratione, quam proposuerat, victis quac pere- 
"Tino obiiciebantur impedimentis , auctoritate supremi in regno Borussico rerum 
ccclcsiasticarum et scholasricarum consilii a. XLllI. institutum pucrorum erudien- 
dorum aperuit, eiusque factus est director. 



AUGUSTUS HERMANNUS RUHTER. 

Natum Wurzenae Id. Nov. a. XXIII. quum pater Theophilus, ICtus , primo 
ipse instituisset, mcrcaturae operam daturum in disciplinam dedit mercatori cui- 
dam Cliemnitiensi: sed cognito isto negotio litterarum studia multum praeferenti, 
quum repentina morte ei frater ereptus esset , pater caussam eius mortis labores 
mercatorios fuisse ratus , Ubenter permisit ut ludum litterarium adiret. Itaque 

C 2 



20 



21 



ni. 



annos natus XIV. novem mensibus inibutus Graecis Latinisque litteris inter alu 
nos gymnasiiGrimensis receptus est, cuius disciplinaquinque annos usus, a. XLIU. 
se in universitatem nostram contulit, ubi valiie attritis eius facultaril»us diuturno 
morbo fratris, candidati theologiac, sed sublevatus beneticiis nonnuUis tradere se 
potuit studiis philosophiae et theologiae, quod quum ililigenter fecisset, a. XLVL 
superato cxamine adscriptus est candidatis theologiae. A. XL\ II. vocatus a co- 
mite de Kejserling ad munus praeceptoris domestici in Curoniam abiit. Ibi nihil 
sibi adversi accidisse scribit, quam quod ei nuntiata est mors dilecti patris. 



AE3HL!rS GUSTAVUS REINHARDUS BORNEMANN. 

Budissae natus Cal. lun. a. XXIV^ patre Carulo, schoiae ibi publicae dire- 
ctore, mutre loanna Acmilia Kunuueria. In schola publica, quacuni ])rivata con- 
iuncta erat, quum pracceptores euni praecipuis, fratrem eius natu maiorcni nun 
exlguis ingenii «iotibus praeditum censerent, factum est ur sui ditlidentia captus 
iniucundani illius temporis recordationem rctineret, praeter bicnnii fere, quo usus 
est salubri disciplina Lroesingii, scholae directoris. A. XXXVI. in gymnasium 
Budissinum transiit , in quo qui tum magistri crant partim senio partim disciplinae 
diversitate crebrisque novationibus impediebant magis quam alebant studia jtliilo- 
logica. A. XLlii. Academiae nostrae adscriptus alacriter se dedidit j)hilosoi»liiac 
at theologiae, non neglectis philologiae atque historiae studiis. Publicis scholis 
addidit privatas societatis theologicae Lusatorum , quibus per quinquc fere annos 
fruitur. ^Superato examine pro candidatura ct potestate contionandi a. XLVL in- 
stituendos accepit liberos professorum Buelavii, Weiskii, Hannseni. 



lOANNES RUliOLPliUS AVAGNER. 

lo. Thcophilo, bibliopolae, ex Carolina Sophia de gentc IJromniia natus Li- 
psiae d. XIII.m.Febr. a XXIL prima institutione ad a. aetatis XI\'. in schola qua- 
dam Dresdensi accepta , pharmaciae oj)eram dare coepit, qiio negotio pluribus in 
urbibus Germaniae exercitus, ab a. XLIV, biennium Parisiis in variis ofticinis 
vcrsatus clarissinios jiraeceptores habuit, in quibus coluntur ab eo maxime Ortila ct 
Dumas. Reversus ad nos a. XLVI. adscriptusque studiosis cheniicae, audivit 
liartenstcinium, G. Wcberun» , jiraecipueque Lidmannum, qui cum sibi adiuto- 
rem in laboratorio chcmico adiunxit. 



CAROLUS lULIUS liERRMANN. 

Hic Augusto Ortlioblo, professori historiae in schola militari Dresdae natus 
cst pridie CaL Oct. a. XlX. Amure Graecorum Latinorumque scriptorum a privato 



nia^rictro impletus, assiduam iis lectionem impendit in schola ad aedem S. crucis, 
cuius discipulus fuit per sex annos, carus C. A.Boettigero, coniunctissimo cum cius 
parentibus. Ki studio etiam in Academia nostra, ad quam a. XXXVII. accessit, ini- 
tio deditus, subita mutatione voluntatis animum ad spem oratoris sacri convertit, 
theoIo.riaeque, adiuncta iiistoria et philosophia, operam dedit. ita actis tribus annis 
ct semTs superato examine theologico, Dresdam rediit, ibique per biennium historia 
<reo-raphiaque docenda se exercuit. Sed alias quoque terras visere cupientem, quum 
alterum examen theologicam subiisset, opportune Hofwylium invitavit Fellenber- 
<rius cui ab amico quodam erat commendatus. Ibi tres menses versatus, cogmtis 
rilius loci scholis Genevam petiit, u])i duo pueros regendos accepit, usumque sibi 
paravit linguae Francogallicae. Post XV menses, quum pucri illi iam scholae tra- 
dendi essent, casu factum, ut mercator quidam Bostoniensis aliquem quaereret, 
qui eius filios Dresdam ducerct. Ei commendatus cum illis pueris per maximam 
partem Helvetiae sitasque ad Rhenum urbcs Germaniae usque ad Coloniam Agrip- 
pinam profectus est Dresdam, ubi praeceptoris privati adiutor factus anno post m 
eodem .rymnasio, cuius olim alumnus fuerat, docendi niunus accepit, rediitque ad 
scrintores antiquos, maximeque Graecos, tcntatus Lipsiae a. XL\ II. examine pro 
canessendo munere gvmnasiastico. Sub finem eius anni aftlictus est morte patns. 
Kius successori sufiectus, ab Senatu Lipsiensi admotus est muncri in schola reali 
casdem doctrinas docendi, in quibus patris studia erant versata. 



lULIUS ARNOLDUS RUDOLrill S IIEINSIUS. 

Natus BeroliniCal.Iun. a.XIL parentibus Theodoro, professore unnc emerito, 
et Dorothea e gente Gallica Cabanis. Ex disciplina gymnasii Leucophae. egressus 
in universitate Berolinensi quadriennium exegit studiis philosophicis, lurul.cis, na- 
turalibus. Suasu patrui, iurisconsulti, caussas in foro agentem quarto abb.nc ann» 
vehementer poenituit consilii, rediitque ad studia philosophica atque aesthetica, quo 
natura ferebatur. 



BENNO BllUNO URLECKNER. 

Rosswinae, quo in o|i|ii'lo pater laniinnm elaliorat, d. X. m. Mail a. XXI\. 
natus, aparentihus, ijui lilieros ,lili,senti.vsin,e a>\ prol.itafen. et laLorem institue- 
l,ant a XX Wlll. tra.litus est gvmnasio Afrano, cuius «lisciplina quHKjue annis per 
«mnes dasses usus est, nil.il aih^ersi passus praeter vel.ementes et ..ssnluos . olores 
capitis, qui eum .liu a stu.liis al.stinere cogchant. A. M.lli ,.ps,am yen.t, ub. 
i„ phil„s„pliia Drohisehiu,,, et llartensteinium , in hist„.ia «'«^l-'"';"""'" ' " 
.loctrinis tl.eol„i;icis Winerum, Krohlium, Nie.lncrum, luch.u.,,, 11-'";""^";';- 
res hahuit. Exacto fere .jua.lri..n.iio cxploratus, can.li.latus theolog.ae tacl.is cst 
accepit.juc potcstatciu co»tionan.li. 



99 



23 



DAYIDES EPIIRA131 lOEL. 

Vratlsl,i\ iae, opphlo proviiiciae Posnaniae, natum IX. Cal. lul. a, XXIII. pa- 
rentes Ephraim et Esther biennio post secum Lubeccam transtulerunt, in cuius 
urbis vicinia pater ad synaj^oj^en ludaeoruiii vocatus erat. Ab en iam puer studiis 
Helraicis initiatus a. XLItl. Ilaniburgum missus est in <;ynmasium acadeniicum 
littcrarum classicarum caussa : ex quo post tria semestria maturus iudicatus in 
universitatem Berolinensem altiit, ulii philosopliiae, antiquarum litterarum, lingua- 
rum Chahlaicae, JSyriacae, ISamaritaiiae , Arahicae doctores est secutus, quihns 
omnihus gratias a^it, maximeque Wetzsteiiiio , qui codicem Korischii, quem Oxo- 
nii exscripserat , benigne cum eo commuiiicaverit. 



MORGANUS lEDEDIA SMEAD. 

Scipione, reipuhiicae Ehoracl novi pafjo, natus sum a. XIV., cognoniiiic 
patre, matre Carolina, quihus gaudeo adhuc viventihus. A quarto vitae aniio 
usque ad decimum quartum po[»ulari in scliola primis litterarum elementis imhutus 
sum. Ex eo tempore , pater, agricola dili<j;entissimus, mc apud se tenehat a^resti- 
bus in negotiis occupatum, mensihus hihernis taiitiim ad studia perseqiienda iiermis- 
sis; donec anno aetatis X\ III. miiii iam pridem magiio amore lihcralium iliscipli- 
narum capto, concessum fuit ab eo, ut eis me omniiio darem. Itaque in lyceuni 
\V vomingeiise me contuli, quo post quiiu|ue menses relicto, in Clarksonense 
transii, ubi Beattio , singularis humanitatis magistro, usus, lectioni assidue La- 
tinorum Graecorumque scriptorum incuhui. A. XXXVl. civihiis collegii, quod 
est Schenectadiae , Concordiae sum adscriptiis. Ihi quum cursum academicinu 
transegissem , sujjeratis nou sine laude praeceiitorum examinihus, primum Bacca- 
laureus, et aliquanto post Magister Liheralium Artium creatus sum; inter prae- 
ceptorcs usus, qui doctrina humanitateque eminent, Notlio, eloquentissimo viro 
ct adhuc eiusdem Academiae [»raesidc. et Fottero, cui {)linimum me dehere fatpor, 
nunc Pennsvlvaniae dioecesis episcopo. Aestate a. XXXIX. contuli me Iliclunuii- 
dum, ([ua in urhe per quinque fere annos docendis j)ueris me dedidi, praecej)toris 
munus iii irvmnasio ailejitus. IScientiae autem siti impulsus, deposito munere, 
Ormaniam petivi, antiquis litteris operam daturus. in universitate Monacensi 
Thierschii , de Ijassaulxii, Cioerresii scholas frequentavi : ex qua Lipsiam j»ro- 
fectus, inprimis (i. Hermannum audivi, cuius singularis erg.i me Itenignitatis 
scniper grato animo servaho memoriam , itemque llauptium, Beckerum. Jlxindc 
L niversitas Berolincnsis me recepit, qua per unum annum praeter alios Bocck- 
hium , Lachmannum, Eranziiim , lleysium doctores hahui. l*ostea, quo tran- 
quillius me indagationihus jirivatis dederem, Goettingam transii , uhi j»raeci[>uo in 
studiis adiutore C. E. llermanno usus sum, cuius et aliorum quoque doctorum 
virorum perutilis milii fuit consuetudo. Relicta tandem cum magno dolore Ger- 
maiiia, patriam repetivi , et iam , opinione citius, ad cathedram llumanitatis in 
rriiversitatc Williamshurgensi sum vocatus. 



liER31AXNUS GUSTATUS ADOLPHUS RICHTER. 

Natus sum Dresdae a. XXIV. d. VIIL m. Decbr. patre loanne Theaeneto, qui 
funffitur munere publico, quo quum aliquoties domicilium mutare cogeretur, me 
uuouue necesse erat et scholas et magistros mutare, nec diutius quam tres fere 
annos mihi licuit scholam privatam frequentare Doeringii. Deinde me eontuli m 
scminarium ludi magistrorum, quod est Dresdae in suburhio Fridericopohtarum, ubi 
tota institutione alumnorum ad quoddam desiderium eruditionis excitatus, tandem 
,ue litteris tradere coustitui. Quod consilium magis tirn.atum est, quum talini- 
chius director vicarius seminarii, sua sponte me exhortaretur. Itaque a. ALl\ . 
cxami'ne ad capessendum munus candidatorium superato, in schola quadam privata 
,)er unum annum pueros erudivi, eodemque tempore contigit mihi quaestionem quan- 
llam, cum praemio propositam ah Ammonio, solvere. Tum adscr.ptus Acadennac 
I insiensi, nec multo post in schola Nicolaitana examinatus maturusque ludicatus, 
ductoreshahuiclarissimos, Mermannum, Drohischium, Wachsmuthium , Harten- 
stenium, Weissium, Westermannum, Klotzium, ilauptium, Erickium, Naumannum, 
Wehcrum, Wincrum, Theilium, Niednerum, Blatonem, Lindnerum. b^acpius aegrc 
restiti naturali cuidam propensioni ad maestitiam , maximoque sum dolore atlectus, 
ciuum mater dilectissima in gravem animi aegritudinem inc.derct, e qua recreari 
Z videtur nisi lentissime. Spcro tamcn dei auxilio fore, ut posthac studns 
philosophiae atque iis lahorihus, quos vitae meae ratio commendabit, prompto 
atque alacri animo possim operam navare. 



lOANNES THEOrillLUS ERNESTUS WAGNER. 

Natus VI. M. Mart. a. XIX. Koit.sclm, pago agri Dresclensis, M parenl" 
Io.CI,ristophon.s, lo. Uegina Hen.pelia praediuni con.luxerant. H, <1"""' »• ^^'; " 
L„kers,lorl,i nrae.lium cmissent, ubi patruus e.us lo. Georgius Wagner .aer, prae 
erat nag,st o Hartwigio litteris l.atinis e, arte musica institutus destmatus e t 
mu >;ri udi,nagis,ri. ftaque Tharandi eon,„,issus est discipl nae Marschler,, c n- 
,ris e Vehii, phil. D. clerici, Liehmannique. A. XXXH . receptus ,n scu„na- 

'p-lagogi^um Dresdensc laudat praceep.ores Traug. 0»one.„ et Aug Becl- 
rum Ten,pus ah exereitationc musieae vaeuum, auctore am.co ^.0,^.,,.^ ,ero, 
doc 'rin-.e d rerun, natura impendit. Ihi i..ti...an, an.icitiam lunx.t cu... Hcrm. 
.,, rT nu, c apud nos orga.loedo acdis U. Hauli. Sexto fcre ,„ense antc exa- 
,, n^ ,n q,"« l-ropter rerum scholas.iearum seicntiam no.a I., proptcr ar„s „,us,cae 
rc^lta",, l.'or„atus cst, tradita ei ah Ottone direCore »-, .nst,tut.o c ass. 
inHmae in sehola cum seminario coniuncta, quum ^' ■?"'",;;'":;;";, ^;": 
e, nhvsicam ali<iuamdiu in prima classe ,loeu,ssct. A. XXX III. ^""''"7''"""" 
e' ewischii suscepit munus praecep,o.is in domo Oeorgii ,le ^^"^^^^f ^^J^^ 
non a,lsue,us opiparo cuUui vicui.iue, .,uamv,s ''-P" - ^»""^" ^ '^i , 
sexto mense post rcliCurus erat, n, mater eorum (,u,l.el,„...a '!..":"'"".„,„ 
eum ro.ari iu sissctne liheros eius desercret. Itaiue cum >lla fam.l.a .„ Curon.am 



— itiiin i- -rniT 



24 



abiit, laetus csirnitatu Geurgii -Medewischii, qui uatu jnaiores liberos ManteuticHi 
instituebat. ibi iiiaximehistoriae operam dedit, ad quam uuus ex discipulis suis 
exceilenti praeditus indole esset, linguasque Latinam et Gallicam tractavit, ailcctus 
simul ad rem herbariam abundantia floruni , nec neglecta niathesi, Commoratus 
aliquot annos in Curonia, quum complures fautores ac patronos eosque potentes 
haberet, valde anceps animi an in regno Russico maneret, tandem amore patriae 
desiderioque parentum , maxiraeque matris caritate victus , rediit, acceptusque in 
Academia nostra, primo sine testimonio maturltatis, quum duce Fritzschio, phil.D. 
adlunctoque praeceptoribus scholae Nicolaitanae, Latinis Graecisque litteris incu- 
buisset, illaque in schola esset maturus iudicatus, per triennium philosophine 
historiaeque studiis se dedidit, scholis usus Buelavii, Drobischii, Fechneri , Fla- 
thii, Hartensteinii, Hassii , Hauptii, nieis, lahnii , Klotzii, Lindneri, Wachs- 
muthii, Wineri, Wuttkii, societatibusque interfuit Klotzii, Nobbii, Wachsmutliii. 
Westermanni. Nuper factus est candidatus muneris scholastici, accepta nota 11'^^