See other formats

Full text of "Fabulae Romanenses graece conscriptae, ex recensione et cum adnotationibus"

ι ς^ίν* 



ΐΑΒυΐΑΕ Ρν()ΜΑΝΕΝ8ΕΚ 

αΚΑΕΟΕ ΟΟΝΒΟΚΙΡΤΑΕ 

ΚΧ ΚΕΟΕΝδΙΟΝΕ ΕΤ αΐΙΜ ΑϋΝΟΤΑΤΙΟΜΙΠΙδ 

ΑΙ,ΡΙΙΕϋΙ ΕΒΕΙΙΗΑΙΙΌ 



ΥΟΙ^ϋΜΕΝ ΡΚΙϋδ 

^IΤΟ ΟΟΧΤΙΝΕΝΤνΚ 

>Κ ,^ΥΝΤΙΡΑ ΕΤ ΌΕ ΑΕ80Ρ0 ΝΑΚΚΑΤΙΟΝΚΗ 
ΕΑΒϋΕΟΒΑΕ ΡΑΚΤΙΜ ΙΝΕϋΙΤΑΕ 



1 . 
1Ν ΑΕΒΙΒϋδ Β. α. ΤΕϋΒΝΕΕΙ ' 



,.'' 



Ι.ΙΡ8ΙΑΕ ^^ίΐιΐ^^ 



1"Ι 



ΜΟΟΟΟΙ.ΧΧΙΙ 



ΜΡδΙΑΕ: ΤΥΓΙ8 Β. Ο. ΤΕΙ'ΒΝΕΜ 



ΚυϋΟΙ,ΕΟ ΗΕΚΟΗΕΕ 



ΕΤ 



αυΐΕΕΙ,ΜΟ ΗΙΕ80ΗΡΕΕΒΕΚ 



Ώ. Ό, Ό. 



ΑΙ.ΓΚΕΒ ΕΒΕΚΗΑΕΌ 



^ιιο8 1ίΙ)Γ08 ίαηι €ΐιιοΙ)ΐΐδ ιιοΙιιηιίηίΒιχδ οοηιρΓθΙιβη- 
508 οάοΓΟ ίηδίίίαί, 8γη1ΐραηι άίοο, Αβδορί ιιίίίΐδ, 
8ίορ1ΐίΐηίΐβη β1 ΙοΗποΙαίοη — (^ιιίΒιΐδ^ δί ρθΓ οοΐιιιη- 
ηηδ Ιίοοί^ίί, αοΜοηίπΓ ΟαΙΙίδΐΙιβηβδ ρθΓδοηαίαδ βΐ; άβ 
ΒίΐιΊίΐίΐιηο ηαπ'ίΐίΐο — θοδ ίΐΐο ΐβηιροΓθ, φΐο οηηι 

ΗίΐΟΓΛΟ Οΐ'ίΙΟΟίΙΟ ίρδίΙΟ ρΓΟΓδΙΙδ ΟδδβΠΐ (^ΙΙΣΙδί βίϊβίαβ 

οί, άοοΓβρίΙαβ, Ιιιηι ΑδίΛπί ο1 Οταβοί οοηιηιβΓοίο £γθ- 
(|ΐιβη1ίθΓβ ΐΏΐδΟΟΓί οοβρΘΓΐιηΙ;, ί(1 βδΐ: δίΐβοπίο ίθΓβ 
άβοίΐΏΟ; βχ οήβηίβ ΐη οοοίάθπίβΐΏ ρβΓπβηίδδβ οοη- 
δίίΐί. ηβφίο δοΙιπΏ ίηΙο^Γί ίΐΐί 1ίΐ3η, ρβΓ Βγζαηΐίιιιη 
ροΐίδδίιηπιη ίηιιεοίί, αριιοί ΕπΓοραθ γ^ποο^πθ β'βηίθδ 
ρορηΙαΓβδ ίίΐοΐί δΐιηί, δθά βίίίίΓα ηΛί'ΓίΐΙίπηοπΙίΐΘ βχ 
ΐΠίδ ρβΐίΐίΐο οηπι ίη οοπίοί^ιχϋδ ίΐπάίΐίΐβ θδδβηί; δίη- 
^ιιΐίΐβ ίΐ δίη^αΐίδ ΙιοιηίηίΒπδ ίη ΕιίΓορηηι Ιΐ'ίΐηδίαίίΐβ 
δΐιηΐ: ιιπίΐο ^αοίπηι βδΐ ηί ροΓ οηιηβδ βχθίηρίοηιηι 
δίιιο ηαιτίΐΐίοηπηι ηοιιοΙίΛπιηι ιιΐ; ίΐίιιηΐ; 1ίΙ)Γ0δ ΕαΙίηοδ 
Ιίαΐοδ Ρΐ'ίΐηοο^ίΐΐΐίοοδ ίΐίδραηοδ ΟβΓηιαηίοοδ άίδρβί'- 
δίΐο δίηί. οχ ΟΓαοοίδ αιιίθΐη 1ίΙ)ήδ ροριι1ατί1)ΐΐδ, (ΐιιί 
ί|ΐιίά6ΐη δοπηοηο ρβοίοδίή οοηδοηρίί δΐιηΐ:, αη1:ίθ[ΐιίδ- 
δίηιαηι οδδβ (Ιο δγηίίρίΐ ηίΐιτίΐίΐοηθηι, (|ΐΐ£ΐΘ ηοδΐΓΛ- 
ίίΐίΐΐδ θδΐ (Ια8 Έιιοΐι νοη (Ιαι δίώαι ινβίβοη ΙΣβΐβίαιι, 
Γοοίο άίχίΐ Οιπίβΐιηιΐδ ΛΥα^-ηοΓ (ΜοάίοναΙ ΟταΊν ίβΰοίβ, 
ραΗ Ι. ΣοηώΜ 1870 ρ. XVI). ίιπ'β ιηοήίοίΐιιβ ί§ί- 
ίιΐΓ ηιίΐΌΓίδ οίπδ ηιιΠίΐιη ϋβή ιηοηΐίοηθπι αΐ) Ε. Α. 
8ορ1ιοα1ο, (|αίΐηΐφΐΛηι Γηα^ηίϋοο ΗΙ)Γί ηοη ηΐίΐ^ίδ 
αιηρίί (ΐιΐίΐηι ίηαηίδ ((|ΐιί ηιαίο δπ,ηο ιιβηίϋίπΐ' ρνβίίο) 
Ηΐιιΐο ρΐ'οΗίοίιΐΓ δο οιηπία νοοαΙ)ΐι1ίΐ (][ΐΐίΐ6 ίηοΐο ίΐΐ) . 



νι 

Ά. 146 α. Ο. η. αά α. 1100 ρ. Ο. η. ίη ιΐδΐι ίιιβπηί 
οχρϋοαίαηιηι β886. {ΟνβοΤί Ιβχίωη ο( ίΊΐϋ Βοηιαη 
αηά Βρζαηίίηβ ρβτίοάδ β^οηι Ι. €. 146 ίο α. Ό. 1100. 
Βΐ) Ε. Α. ΒορίιοόΙΰδ. Βοδίοη 1870). ρΓαβοΙ^νβ ίΐπίθηι 
ροδί ναΐβηΐίηιιηι 8ο1ιηιίάΐ Ιοαηηβηι ϋηηίορ Αάαΐ- 
1)θΐΊιιηι ΚβΙΙβΓ Τΐίθοάοηηιι Ββηίβ^ ΜίίΓοιιηι Ι^ίΐηάίΐπ 
Αάοΐίπηι Μιΐ88ίΐίια άβ θο 1ίΙ)Γ0 α^ϊϊ Οοηιίηίοιίδ Οοηι- 
ραΓοΙίΐ (^Βίΰο'ΰΐιβ ίηίοτηο αΐ ΙίΙτο άί ΒήιάίΙαά; Μβ- 
ηιοηβ άέΐ Β. ίδίϋηίο Ι^ρΜΐ)ανάο άί δάβηζβ β Μίοτ, 
νοί XI— II άβΙΙα δβΗβ II, βδο. II. ΜίΙαηο 1869): 
(^ιιοοιιιη ιιίΐΌ βΐ ιιαΓίαβ β1 οΐθ^'αηίίδ θοοίΐ'ίηαθ οορϋδ 
ίηδΙίΊίοΙο ιιί ρΐ6Γαηΐ(][ΠΘ οοηδβηΐίο, αΐϋδ (^αίάθΐιι ίη- 
ΐθΓάιιιη ίαηεΙίΐπίΘηΙίδ ηίχιΐδ, Ίία ίη ΓβΙ)ΐΐ8 ηοηηιιΠίδ 
1θΐιίθΓΪΐ)ΐΐδ (ϋδδβηΐίο. δβά οπιη άθ Ιιίδ Ιιιιτι άβ 1ιο- 
Γΐιηι οριΐδοπΙοΓαηι ^βηβΓβ άΐοβηοΐί ίη ρναβίαίίοηβ 
ίΐΐΐβη ιιοΙπίΏίηί ρΐ'ίίβηιΐίίθηάίΐ ίΐοοιίΓαΙίιΐδ άίδρηίαηάί 
Ιοοαδ θΓίΐ. £ΐά ίβΐΉριΐδ αιιίθηι (^ιιαηι Βΐ'βιιίδδίηιβ άο 
βιηθηάίΐηάί ρΓαοδίάίίδ άίχίδδβ δ&ΐίδ 1ΐ£ΐΙ)6ΐ)0. 

Βγηίίραβ (^ιιί οΙίοίίαΓ οθ(ϋοίΙ)ΐΐδ ιτδΐΐδ δΐιηι (][ΐιίη(^ιιο : 
θ (^ιιίΙ)ΐΐδ Μοηαοβηδίδ (525); ίη (^πο Γβοθηδίοηεηι 
αη1ί(][αίθΓβηι ρηηιιΐδ ίηηβηί, δαβο. XIV δοηρίπδ βδΐ. 
ηΙΐΘΓΐπδ Γβοθηδίοηίδ ρΐ'Ο ίηηοΐίΐηιβηΐο ροδπί ΥίηάοΙ). 
Ιιίδί. Ογ. 120 δαβο. XV βχαΐ'αίιπη: Ραήδίηοδ αηίβηι, 
(^ιιί δΐιηΐ; 2912 (Β) βί β δΐιρρΙβηιβηΐίΐΓίίδ 105 (Α), ίρδβ 
οίβηιιο ηοη οχοπδδί : δβά οαηι ίΐ1ί(:^ηίΐηι ιηυΐίίδ Ιοοίδ ίη- 
δροοίί βοίβηι ί'ίΐοοί'βηΐ; ηίΐιίΐ ίΐηχίΐίί βχ βίδ δρβί'ίΐηάιιηι 
Θδδο, ίη ΒοίδδοηίίοΙίί οοηίαίίοηβ Ιιίο ίΠίο αποία αοφίίβ- 
δοβηάιιηι άαχί. ϋηοαη^ίπηι ίΐιιίθηι, (][ΐιαηΐ(][ΐΐίΐηι ηιίηιηι 
^ηαηίηηι ψΐΆβ αάίβνϊ άίδΟΓβραηΙ: αίο βίδ ψιαβ ίη οοίΐί- 
οίΙ)ηδ ΡίΐΓίδίηίδ βχδΐέΐηί, ίαιτιβη ί^ηοά ηβ αηο (^πίάβηι 
Ιοοο ίΙΗδ πθηοΓα ρΐ'αοΒοί; ηαοά δαβρο ηεο'Ιβ^βηίΘΓ ίη 
δΟΓίρΙπΓΑ 1ΐΙ)ΓοηιηΊ βχοβί'ροηάα ηοΓδίΐΐιΐδ βδΐ, άβηίφΐβ 



VII 

ί][ΐτο(1 ρΐΘήβο^ηβ οο(ϋ€ίΙ)ΐΐδ Ραηδίπίδ η8ΐΐ8 βδί, ιηϋιί 
ρΘΐ•8ΐΐίΐδΐιηι οδί ίΐΐίοδ 1ίΙ>Γ0δ ηοη ίΐάΙιίΒπίδδβ. 1;βΓί;ίίΐθ 
ΓΘΟβηδίοηίδ, φΐίΐθ δβηηοηΘ Οΐ'ίίΘΟΟΓηιη ΓβοβηΙίοΓβ €οη- 
δοηρία βδΐ, ρΐ'ίΐβδίο βΐ'ίΐί 1ίΙ)6Γ ϋΓβδάβηδίδ^ ίηδί^ηί 
ρι-αβίβοίοπιτη 1)ίΙ)1ίοΐ1ΐθΰΣΐ6 1ίΙ)βΓ£ΐ1ίίίΐίθ, Γΐ'ίΐηοίδοο 
8ο1ιηοιτ οΙθ ΟίίΓοΙδίθΜ ίηΙθΓΟβάβηίο, ΒβΓοΙίηιιιη 
ίΓίΐηδπιίδδΐΐδ. θχ Ηοο 1ΐΙ)Γ0 ρΙαήΐΉα^ ρΘΐ'ραηοίΐ βχ 
ΓΟΟΘηδίοηθ οιτιηίηο (ϋηβΓδίΐ, 0[πη6 νβηβίϋδ α. 1805 
Ινρίδ ςΙθδΟΓίρία θδί, Ιποΐ'ίΐΐπδ δπηι. 1ίΐ3βΓ ϋΓβδάβηδίδ 
8θηρ1ιΐ8 βδί ιηβηδβ δερίβιτιΒή ά. 1626 {ξ^λδ, ιηηηοΐί 
7134, ί. 272) ίη ίοηπα οοί. ιηίη. ΐη οΙΐίΐΓΐίΐ οπθηίίΐΐί. 
ΟΓίΐί; οΐίηι ΆηάΓβαβ Εηιβδίί α δβίάβΐ, ΑΛ. Βΐ'ίΐη- 
(ΙβηΙ)., βπιρίπδ ΑΓ^'ίδ; ' ^βχ ρβηιι ηΐίΐηιΐδοήρΙοΓπηι 
δβίάοΐίαηοηιιη ΒβΓοΙίηί βηιίΐ; [(^ΐΐίπί^ιΐθ ίΐιαίβήδ] V. 
Ε. ΕοβδοΗβηΐδ, ϋ.' Ιιηο ίΐάοΐβ (][πα6 ρ. 197 άίχί. 

Νοη πβΓΟ ίιηρβίΓίΐιιί, €[ΐΐίΐηιιιίδ ιηπίίαιη ορβΓ&πι ίη 
Οίΐ Γο οί β§ο βί αΐΏΐοί οοηδίιιηρδΘηιηιΐδ, ιιΐ; οοάίοίδ 
Μθδ(|ΐΐΘηδί8 (][ΐΐθη[ΐ Ο. Γ. ^Ιαίίΐιίίΐθ ΓβρρβΓϋ: ιηίΐιί ία- 
οπίίαδ ίΐΘΓβΙ;. ηοη ρθπίδδβ (^ιιίοίβηι ϋΙ)Γπηι πΙ £βΓβ- 
1)α1ιιι• Κΐ'οηιΐίηί ίηοβηίΐίο ιιβή δίπιίΐΐίιηιιηι Γβάοΐιιηΐ: 
Γμΐίΐο Μπδ. ΚΗθη. V ρ. 331 (α. 1837) Ιβ^πηΙπΓ. 
ίηίβηπι ίη βο ίΐοί^αίβδΟίΐηιιΐδ (][ηθ(1 οοάίοβηι Μοηίΐο. 
525 ΙΐίΐΙϊβηιηδ ίΐΐίιΐδ δίηιίΠίηιιιηι. ηΐ6ηΐ0ΓαΙ)ί1ίδ ίΐπίβιη 
Ιιίο βδί 1ίΙ)6Γ, (][ΐιθ€ΐ, δί άίδ ρΐαοβί, βίιΐδ {][αί 1ίΙ)ηιπι 
Οΐ'ίίΘΟβ οοηπΘΓίίΙ; ηοπιβη δβηιαπίί ηηιΐδ. ρΐ'ίΐβπιίδδΐιηι 
οηίηι οδί ηαιταίίοηί ίΐο δβρίοηι δαρί6η1ίΙ)ηδ Ιιοο οηγ- 
πιβϊΐ; (][ΐΐθ(1 ρΐ'ίηιαδ θοΐίάίΐ Ο. Γ. ΜαΐΛίίΐΘ (δγηΐίρίΐβ 
1α1). Είρδ. 1781, ρ. VIII), άβίηάβ Α. Οοιαββ {μν&ων 
Αίαωπείων ανναγωγή, εν Παρι,αίοίς ^αωι,', α. μ.), 
Ο. Η. Οι-ίΐιιβΓί (άβ Αβδορο ρ. 96), Βοίδδοη&οΐΘ, 
Α. ΚθΠθΓ (11 Κοπι&ηδ άβδ δβρί δη^θδ ρ. XXIV), 
ίίθηίφΐβ ΟοηιρίΐΓβηί: 



\ΊΙΙ 

Ή αρχή της βίβλου ενε όντως- 
Τοϋ μν^ογράφον Σνντίτία κατά Σνρονς, 
μάλλον δε Περΰών τον αοφον λογογράφον, 
αντη πεφνκεν ην βλέπεις δέλτος, φίλε. 
5 ην καΐ Σνρικοΐς τοις λόγοίς γεγραμμένην 
εις την τιαροϋοαν αντος ^Ελλάδα φράβιν 
μετήγαγόν τε κάί γέγραφα την βίβλον, 
των γραμματικών εύχατός γε τνγχάνων, 
Άνδρεότίωλος Μιχαήλ, Χριβτοϋ λάτρις, 
10 έργον τε^εικώς προστεταγμένον τόδε 
παρά Γαβριήλ, τον μεγιστάνων κλέονξ, 
δονκός οεβαΰτον πόλεως μελωννμον, 
ος έβτι Χριΰτον ϋ-ερμος όντως οίκέτης' 
ος και διωρίΰατο γραφήναι τάδε, 
οτι γε μη πρόΰεβτι "Ρωμαίων βίβ?,οις. 
\0> η Ονγγραφή γαρ ηδε τονς κακεργάτας 
διαΟνρει μάλιβτα, και προς τω τέλει 
πράξεις επαινεί τάς καλώς είργαομένας. 
οο(ϋοίδ ιιίΐία ρΐθΐ'αφίβ δπβίηΐίΐ Μαίίΐιίίΐθ: (|ιιλθ δπΙ>- 
ίοίΟ; 6ΐτοηΐ3ΐΐ8 ΐίΐηιοη (]ΐιί ίη αοοοηίίΐίΐΐδ ίηηΐιιηι οοηι- 
1111881 δηπί; ρΓίΐθΐΘΓπιίδδίδ : 1 Όι \ οντος \ 2 τονς Οο- 
φονς λογογράφονς: οοιτβχίί ΟΓΣίαοΓΐ | 4 πέφνκενής 
5 ην Ι Ουρικής \ β έλάδα \ 8 τογραμματικόν \ 9 άν~ 
δρεοπωλος μιχάηλ \ λάτρης \ 10 προς τετ. \ 11 παρα- 
γαβριήλ \ μεγιβτάνων ΟοΐΆοδ: μεγιύτάνον \ 13 ώ^ 
εοτίν Ι θερμώς οντος οικέτης 14 ω^ ] διώρ. \ λογεμή 
πρόα έοτι ρ. | 10 ήδε \ 17 διάούρι \ 

Όβ Οίΐ1>Γί6ΐο ; Μβΐίΐοηοδ άιιοο (11. 12), Οοιιιρα- 
Γοίΐί Ιιαβο οχροδίιίΐ (ρ. 30) ^Μοίίίβηο οΓα ί1 οαρο- 
Ιηο^ο ίΐβΐΐα ίοι-ζα Ληιιοηία, οΐιβ ί1 (Ιηοα, Οα1)Γίο1ο 
νΟΓδο Ιίΐ ίιιΐΘ άθΐ δοοοίο XI Γβ^^-οΥίΐ α ηοηιο άοΙΓ 
ίηιροΓΟ 1)ίζ£ΐιι1ίηθ; άίΐΐ φΐαίο θβ•1ί ηοιιιίηαΐηιοηΐθ άί- 



IX 

ρβηάβνα, πια ίη ίαίΐο . . βββΓοίΙίΐνίΐ αη' αηΙοΓίίίΐ άί 
ρπηοίρβ φΐίΐΒΐ ίηάίρθηάβηΐβ. II άηοίΐ (ταΙ)η6ΐβ ία 
ρΓβοβάιιΙο ηβΐ ^ονβηιο άί ΜβΗίβηβ άα ΕϋαΓίβδ (Γί- 
ΐΛΓβΙβ), ί1 ψίΆΐβ ανβα. πίοΐία αί ΤπΓοΙιί ^ηβΐΐα οίΙΙα 
ο ί1 ΙβΓΓίΙοηο (ϋρβηάβηΐβ, άί οΗβ Ι'ίιηρΘΓίΐΙοΓο Ιίίζαη- 
Ιίηο Ιο ρΓθΐηίο οοη άοηί β οοΐ Ιίΐοΐο άί 86ΐ)£ΐδΙο, οΐιο 
ΐΓονίαιηο ροιΊαΙο ίΐηοΙίΘ άα ΟίΐΙ)Γίβ1θ (12).' Άίψιο 
Ιιαο ρΓαβίίΐίίοηβ οηιη Ι. Γγ. Βοί8δοη£ΐ(ΐ6 οοιηιηοΐιΐδ 
08861 υΐ ίη ΗΙ)Γο βιιο — ρΓοοΙϋΙ Ραηδϋβ 1828 — * άο 
8γη1ίρίΐ β1 Ογή βΐίο Απάτθορπϋ ηαΓΓαΙίοηβιη ' 
ίηθ88Θ ρΓοΗΐβΓΘίαΓ, ΟΘΐθΐί ίίά ηηαηι οιηηοδ δβοιιΐί 
8ΐιηΙ. αϊ ηίΐιίΐ &ιηρ1ίπ8 βο οαηηίηβ βίϋοίίιΐΓ ςπαιη 
ΑηίίΓΟοριιΙιπΉ ίΠαιη Γθοβηδΐοηβηι βάίάίδδθ, ηιίηίπιο 
ποΓΟ ΙίΙ^ΐ'υηι ίρδίιΐΏ οχ Ιίη^υα 8γπαοα ίη Οΐ'&βοαηι 
ΐΓαηδΙιιΙίδδβ; ΐ'βδρίοί&δ ηβΐίηι ρΐ'αοοίριιβ ηβΓΐ)α πα- 
ρονϋαν μετηγαγον γέγραφα εύχατος ^Ρωμαίων (6. 
7. 8. 15). ηΐ08 βηίηι βΐ'αΐ; ίΙΙοΓππι Ιιοπιίηιιηι υΐ, δί 
ΗΙ^ηιηι ηά δπί αβνί δΟΓηιοηοπι Ιβαίΐβΐ' ίπιηιιιίαΐαηι 
(.Ιοηιιο οηιίδβηιηΐ;, δΐιαηι ηοηιβη, δοίΐίοβί; ηΐ αβΙοΓηαο 
ηιοιηοΓίΛβ Ιΐ'αάβΓβηΙ;, ίη άβάίοί��ΐίοηβηι ιιβι•8ίΙ)ΐΐδ βχ- 
ρΐ'βδδαηι ίηΓοΓΓοηΙ. πβΐηΐ ίη α1ί(][ΐιοί 1ίΙ)η8 πιαηη 
δοηρίίδ άβ ΒίβρΙιαηίίΘ βϊ Ιοίιηβίαίβ ηαιταίίοηοηι, 
(^ηαηι ίη ΟΓαβοιιηι δΟΓΠίοηβπι α 8ίηιβοηβ 8β11ιί ηβι•- 
δΐιπι βδδβ οοηδίαΐ;, δίπιίΐί οαΓπιίηβ Ειι^βηίιΐδ ΡαηοΓ- 
ηιίΐαηιΐδ 8ίΙ)ί πίηοΐίοαΐ;. ηβφΐβ αΙίΙοΓ Γβδ δβ 1ΐίΐΙ)β1; ίη 
Αβδορί ιιίΐα, (][ΐια6 ίη οο(1ίοίΙ)ΐΐδ ίΐβίβποηΐϊηδ Μαχίιηο 
Ρΐαηιΐίΐί 1πΙ)ΐιί1;ιΐΓ : δβά οηηι θίοβηοΐί ^βηπδ α Ρΐαηποΐο 
(ΙίδΟΓοραΙ, ίιιπι ίη πιβ1ίθΓίΙ)ΐΐδ 1ί1)Γί8 οηιηίΒπδ (^αίδ 
οαπΊ οοηδοηρδβήΐ ηοη άίοίίιΐΓ. ΙαηΙΐίπι ί^ίΙπΓ αΐ^βδί ηί 
ίΐΐθ ηαπ'αΐίοηοηι οοηιροδτιΟΓίΙ — αΙΙοΓίΐ βηίηι Γβοβηδίο 
ίΐΐο αηΙίςυίοΓβδΙ; — , ηΐ ηο Ηαοο (^ηίάβπι Γοοβπδίο ίιίΓΟ 
οί ΐΓίΙ)ΐιί ροδδίΐ. οάίάοΓίΙ ααΐοηι ηί ιιηΐΗοΙο^ίαπι φΐαο 

Ραβ. Κομ. ι. ** 



(ΙίοίίπΓ ΒϋΙιοΙαηΐΓΠ ίη ιΐδΐιιη ίαΐ^αΐίΐηιηι οοηίοοίίοηβιη, 
οιίΐ υίΐαηι ρναοϋχοΓαΙ;. οιτιηίδ ιιθγο Ηβ οδδοί άΐΓΘΐηρΙα, 
δί οοάοχ ίΐΐο ΙίθίοΙοηδίδ, (^ιιοηι Ο. Ε. ΕοίΙι δίΜ υίδΐΐδ 
οδΐ ίηιιοηίδδΘ, βαοοπίο άθοίιηο, ηοη δαβουΐο άβοίιηο 
(ΐπίηΐο δοΐ'ίρίιΐδ βδδβί. Άϊφιβ βαιη ηίΐίΐιη βχ βαί 
ΐΏπΙίίδ ΙίΒηδ βΐΏβηάααί: (^ποΓυιη Ιιαβο θδΐ ϋοηάίοίο. 
άιιο δΐιηΐ ^βηβΓίΐ, (][ποΐ'αΐΏ η,ΙΙθΓί ηίΐιίΐ άθΘδΙ (Μ, 
ΑΡ, ^^); ίΐΚθηιιη Ιαοιιηα \ιϊάϊ (296, 1). δβοί ίΐοοί- 
άίί ιιΐ βχ ρήοΓθ §βηβΓ6 ηηιΐδ οοθβχ Μ ?έΐβο. XIV 
δοηρίΐΐδ, βχ ίΐΗθΓΟ πηπδ V, βχ^Γαΐπδ η1 οβίβγ'ι οηιηβδ 
δίΐοο. XV, 3, οοΓΠ^θηΙίπιη ϋΜάιηθ ΗΒβΓ δίί: αϊψιβ 
Ηίο ίΐΐο ίη δίη^ιιΗδ ΓβΙ)ΐΐδ Ηίΐιΐίΐ γςιγο θδί ρΓαβδίίΐη- 
ΙίοΓ. ίη Ηίδ ί^ίΙιΐΓ ΗΒπδ Μ βΐ V οηιηίδ βηιβηάίΐίίο 
ροδίΐα οδί. βχ βοάβηι ίοηΐβ ααίβηι ηιαηαποηιηΐ Α 
βΐ Ρ, οχ βοάβηι ^ βΐ Ό, οχ βοάοπι Ε βΐ Η: ίΐίΐφίο 
(|υαο ί'οοάίΐ πΐίία δίη^ηΙοΓαΐΉ οοάίοαηι, Ρ ηιαχίηιο β1 
^, ΟΓαηΙ; ρΓορπίΐ, 03, ίηΙοΓάηηι ηιβ ροδδβ ρΐ'ίΐοΐοΐ'- 
ηιίΙίοΓΟ οοπδαί. οχ αΙίΟΓο ^βηοΓβ Β.ά Ιιΐογηπι V ρΐ'ο- 
ρίιΐδ αοοοάίΐ Κ; άοίοιτίπιί πογο οιιηι δίηΐ; ΙΓ, ΖΚ, 
ίΐΐοηυη (ΙΡ) δοπρίπι-αδ ηοη οηιηίΙ)ηδ Ιοοίδ δβά Ιαη- 
Ιυηιηιθ(Ιο ιιΙ)ί ηΐίΐβ πί(1βΙ)αΙιΐΓ βχοοΓροΓΟ δαίίβ 1ιαΙ>ιπ: 
^\\1Ά ίη ΓΟ ηοη ηβΓβοΓ ηο ηίηιίδ ρίίΓοηδ ίιιίδδο πίάβαΓ. 
1ίΐ3ΐΌηιηι (^ιιοςιιβ ίη (]ΐιίΙ)Πδ αΙίοΓο- (\ν Μο ϋ) οΐ 
ΙΟΓίία αΐίβηπδ δίηιϋίδ (Ε) ΟδΙ ΐ'οοοηδίο, ψΐ3,β ρΓοθί- 
1)ίί αΙΐοΓο ιιοΐαηιίηο, ίιιηι άοηιιιπι αδοηρβί ^ηοίοή- 
ΙαΙοδ ιιΐ^ί ηβοβδδίίπιιηι θαχί. Ηίδ απίβηι ιιίίίδ ίΐοΐίπη- 
§αδ ςΐΐαβ α δηίάίΐ ίη π. α. Αϊβωτίος βΐ Αίύώηειον 
αίμα ίΐάίβηιηΙπΓ. οί'. Οοΐ'αίδ ρΓαοί". Αοδορί ξ/. ^^ ? 
λνβδΙβΓπιαηηί Βίο^ΐ'αρίιοδ ρ. 88, ΟΓαηβΓΐί άβ Αοδορο 
1ίΙ)Γΐιπι ηοΐίδδίηιαπι. 

Κοίίίΐααπι βδΐ ιιΐ άίοαηι ηιβ 1)ΐΌνίίβΓ αΐί^ιιβ δίηο 
οιηηί άοοίπηαο αάίοοίαίίοηο οα ίηΙΟΓρί'βΙαΙπηι βδδβ, 



XI 
φΧΆα ΟΙΙΠΙ (][αί 1ίΙ)Γ08 ί11θ8 ρΠΙΏΠΙΉ ρΟΓίβ^ίΐ — 1)18 

οηίιη ηοη βρβίΌ ίη οο πιαίίοδ ΙθΐΏριΐδ οοηδίιηηρΙιίΓΟδ 
0886 — ΓηοΓανί ροδδο ιιίάοΙ)Λη1ιΐΓ. 

ΟΓΗΐίίΐδ αηΙοϊΏ £ΐ§ο ίίπιρίίδδίπι&δ ΗΙίΙίοίΙίθΟίίΓαιη 
νίηάοΒοηβιΐδίδ ΌΓΟδάβηδίδ Εβίοίβηδίδ Αΐ][ΐΐ3Γθ8ίαη?ιο 
ΜίίΓοίαηίΐβ ΙιαπΓβηΐί&ηίΐβ ρΓίΐθίβοΙίδ ΙιιιΐΉίΐηίδδίιηίδ, 
ΟαΓοΙο Ηαΐηι, ΙΓγ. Ρίβίί'βΓ, ΟπΙΙθΙιιίο ϋη Κίβπ, Ουί- 
Ιοίιηο δίηάβηηιηά; Οοάοίΐ'βάο Κίηΐίθΐ, Ηβηη&ηηο 
Ηα^βη, (][ηί πιαίΐίίαπαιη ΐη Ηίδ Ιί^Γΐδ βάβηάίδ πιο 
ίΐίΙίπηβΓπηΙ. 

Ηίίθο &ιι1θΐιι ροδίί^ιιαπι 1ί1)βΓ βδΐ; Ι^ρίδ βχρΓβδδΐΐδ 
πίοΙοηΙιΐΓ ραΓίίηι βηΊβηάαηάα ραΓίίιη αάάβηάα: 

2, 1 ηααν 2, 13 χρόνους ο£. 91, 15 3, 5 [μη] είδ6τα? 

11, 5 γάρ 12, 11 /// αάηοΐ. ρνη ιι. ηίάβίητ 8(τ.: ί. 6. 

μάλιατκ . ηοη ίΐιιίβηι . . ο£. 129, 10 15, 3 άεΐβ ^ 15, 5 τε] 
<οη•/(/6 τι 15, 7 ο/". Β ρ. 201 ?η. 16, 1 αίΐη. Ι. 6 8ον. ρητ- 
ϋΰΐιΐηβ αρα 23, 4 ο/'. 8, 19 24, 7 φ 203 5. /". 24, 15 
γ/: 92, 4 26, 19. 27, 1 ο/*, ϋ ρ. 204 ρ. τη, 36, 20 ,^ην 
37, 17 περιπαΐη V 38, 6 η. άβΐβ (Η8ΐίη€ΐίοη6ΐη φιαβ €8ΐ αηίβ 
εμέ 39, 20 η 42, 9 γ/". 207, 4 47, 22 β/. 48, 12 φ ρ. 

208, 6. 12 49, 1 ζαίον 8ηΙ)8€ΗρΙα Ι. ι ηί 55, 21. 57, 10. 50, 

10 ί•/. Ό 51, 24 <?/".' 209, 2 56 ίη αώιοί. οοτν. 22 ρτο 21 

57, 33 τοντο 58, 17 μη ο£. 141, 16. 137,2: η. 38, 23. 

60, 20. 66, 5 61, 18 ίη αάη. υ. 62, 11. ο1. 61, 17. 62, 17 

61, 19 ^^. Ό 210 62, 15 ον δη? 62 ίη αάη. Ι. 3 αδ ί?ηο 
ηιαν0. οοΙαΓΘ^ 63, 10 ί/. Ό ρ. 210 64, 10 γ/Ι 211, 2 

68, 22 αυτούς 64, 27 ίη αάη. αά Ι. 2 ρο8ΐ η. Μοηη,οοηβίδ 
ηηυηαίο άΐΗΐίηβηβηάηηι 65, 12 ίη αάη. αάάβ: ηοη ηβδοίιΐδ 
■ΙΠ1Π1 (ΐιΐίΐβ (Ιίχί ρ. 208 αοΐ 48, 12 67, 17 δννάμε^κ'ί ο/'. Ό 

09, 4 ί7ΐ αάη. διαβηναι ί. ο. άϊδοβάβΓΘ (73, 16), ΙοΙΗ 

69, 7 επΙ, ηοη ετι, βΐΐωη Μ ρ. 144, 8. οΐ. 152, 23. 82, 16 

69, 12 ί•/". -211 βχίι-.: ίίή Γβ8ίίίιΐ6 69, 12 71, 2 ίη αάη.: τάς 
ΐηοδί; θίίηιη ίη Μ 145, 10 71, 12 ο/". Ό ρ. 212 73, 1 ο 
73, 5 όμως Ώ. ρ. γάρ ν(;οβηΙίοιίδη8 (τνα6θί8 ηοη ηιηΙΙιιηι άίΙ^βτί 
η ρ. δε 75, 23 ίη αάη. αά Ι. 4 8ον. ροδί πείνας, ηοη ροδΙ 

77, 16 ρΓα68ΐαί αοη αάάίΐα ρΓαβρο8ίΙίοηβ περί άείβνβ %ΐ€τΙ)α 
των γνναιτιών, ηηαβ ηβ(μΐ6 ίη Μ (148, 121 ηβςηβ ίη Ό (213 οχΙγ.) 
βχίίαηί 79, 4 τον φ. τον των έτερων διαφορώτατον Μ 

νβο{ΰ 80, 5 διέπεμ'ψε ί. β. άπέπεμ-φε 80, 6 η. Ό ρ. 214 
80, 19 οον 84, 13 τόν. .φόνον Τ6α1ίιΐ8 ηίάβίην άβίαί ςιιαιη 
ονδε. .αί'τίος, ααη Ηοο νιβιηδηοη ίη8ίί ίη Μ (154, 15^ ίΐΐιιά 



XII 

ρναβΙβΓηήΙΙαΙην. ηβιιΙΐΌ αηΐεηι ερβτηηΒ: αίαηβ υίηαίίριιβ οτη. Τ> 
φ 85, 9. 86, 8. 88, 3 87, 9 καταπτα? Μ ΓβοίΪΗθ: 8βά Ό 

ίκατέβη 87, 24 ίη αάη. 1 παρεκ,? 87, 29 ίη αάη. αά 0: 
οιηηί ΙίΙ)βναΓ6ί 89, 3. 6 ζώον ξωων 91, 4 αγνωατον •οηϊ 
νβ8ρο7ΐά6ί γνωστι-ϋόν^ -ηοη αγνωμόν (58, 17) »// 72, 15 91, 15 
χρόνων γ/". 2, 13 92, 4 κατά πολύ] εϊβ 8αβρβ νβνεηϋοΓεΒ 
92, 13 (•/*. ϋ ρ. 217 6ί ΗβΓοΙιβΓ ϊη Ήεηηαβ ηοΐ. 2 ρ. 75 βα;/Γ. 

92, 21 αάάβ αάη. Ιιαβο: ίάβηι υϋίυιη Ιοίΐθπάαιη ο Ρΐιίΐο^οΐο 
225, 2 ρ. 49 {ίνα άρτων χορτάντ}) 94, 20 η. 74, 4 95, 11 
ο/•. 64, 13 96, 10 ο/". Λ6?β?. 69,' 4 96, 15 ΙοΙΙβ άί^Ιίηοϋοηβηι 
ςηαβ εαί ρο8ί η. γρανς 97, 7 ίτι αάή. άεΐβ ηη. ωι τότε'ί 
100, 4 η. ^πισώζεα^αι ώ'βΐηδηεηάϊ ιιοΐίοηβ αάΜΜίί εχετηρϊα άηο 
αβενΐρεϋ 8ορ1ιοο1β8 ΟΓββΙί ί.θχ. (1870) ρ. 514 100, 18 οηΐε, 
ηοη ρο8ΐ τίαΐ άΪ8ίίη^Ηβηώιηι 101, 16 και (Ιοεεί ηοη ε88ε 8€γ. 
6 ίί, ίά (/ηοά ε8ί ίη Μ 167, 12: 8εά ηε8θίο αη εχείάενϊΐ Ικΐΐνος 

105, 6 γνωαϋ-'ϋς 105, 21 γ/". 138, 23 108, 11 ονν ηοη 
οροΓίεύίΐί αάάϊΐιιηι. καΐ εΐ μεν ί'ΰος Μ 108, 15 ρνο η. ζητών 
8εΓ. ενίΐ ηοη οφλήαεις^ 86ά λη'φτι 110, 29 Ε] 8ΐτ. Ό 111, 16' 
ϋατη 8ΐηιί1ία Οΐ'αεεί ν6οεηίΊονε8 ΐηάβ α 6α88Ϊο ΒΊοηε (ϋχενίηί, 
ηιΜί ΙΊιβνΐΙ ηιηίαηάητη 113, 1 άαϋηηηι ηοΗ οοιΉρενε 113 
εχΐΓ. ϊη αάη.: 8ενηαία»ι 114, 18 ταΰτην, ηοη εαντήν: ο[. 91, 
12 εΐ ϋ ρ. 221 115, 14 ί•/". 46, 17 121, 21 άείε άί8ΗηοΙΐο- 
ηειη η^ίΐε ε8ί ρο8ί ότι 124, 4 ΰννηλΟ-ενΊ ηατη νε8ρο7ΐιΙεί 

αννήί&ε 7; ο/-. 188,4. 7 124, 13 εδίδαξεν; 124,20: οοη- 
ηετίαΐητ 128,4 ο/", ρ. 223: ίη Μ ε8ΐ τιμής ηαρά πάντων 

άξιουμενος 129, 19 οηηι η. εΐναι 132, 9 έχει 80. 6 ^εός: 
ηαηι 8Ϊ αΐίεηιτη (/ηοί/ηβ ηιεηΐηιαη αά Ιογιβμόν νε[εΓ8, ηη. ώζ εΐ 
ίχει αΐηιηάαιιί, ηη. μέγα τι δεινόν αηΐεηι άε1)ε})αηί ρο8ΐ άλαζο- 
νείαν εηηίοεατΐ 132, 15 ζώον 133, 24 ρτο 2 8(:τ. 3 

141,23 ^γ)] διηγεΊ οΛ 159,7 146, 12 ε^ειτιών *η^α^1κ1θ1η 

ΟΓ ίΐαβ^οιοίβΐ ΙιαΙΙβ' ηοη ε8ί υιηίαηάιαη 147, 15 καΙ] 'καΟ'ί- 

βας πρό? ο/". 76, 15 147 ίη αάηοί. αά 24 ιιιοιβΓθΓ 148, 

8. 11. 149, 11. 15 η., ο.. η., ο 150, 32 ο/". 159, 24 φαγειν.' 

160, 26 «ίσ^ίβ ρεΓ8ρί€ηηιη /Ϊιί88ε1 και γαρ πρ. μετύίδιών,εις 

161, 1 ύφίβταμαι; 162, 16 ε/'. 173, 5. 168, 19 165, 1 
παραινεϋ'εντα? 165, 15 ε/'. 179, 15 ει αάά. αά 114, 18 
173, 30 αά 6: οοηβηη»Ιίο 172, 32 αά 18: άε η. ίγ,ανουν η. 8ο- 
ρΐωείεη Ι^εχ. 596 175,31 ίιηρπΙ)68 176,21 'καΐ 178,8 
μοι\ οϊμαι? 179, 17 δ? καί? 181, 24 «^ 8: βτε 182, 23 
πεπλούτηκεν ηοη νιαΙΙηηι άΐβ^ενΐ αΐ) εο φιοά ε8ί ίη Ρ έχει; η. 
183, 7 191, 29 αά 16 α] εχ 193, 15 επιμεμφόμενος, 
193, 2υ. όντως φ.? 232, 10 ηεΓ8Η8 χιε8ΐΛ0ία ρεί/ηεεηΐ 272, 6 
βΓΐα88ε 8ερ. οντός εατιν' ει δε μίαν 307, 2 ηίάεηΐηϊ- ςπαε- 
άαιη εχβΐάί8«ε 307, 8 ιδίων ι. ε. Ιδιωτών 308, 3 ε. ί. ε. 
ρΓορΓίιιηι 308, 5 γαρ ί. ρ. δε 310, 5 



ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ 

ΣΤΝΤΙΠΑ ΤΟΤ ΦΙΛΟΣΟΦΟΤ 

ίίΡΑΙΟΤΑΤΟΝ ΠΑΝΤ. 

Π ρ ό λόγο ς 

τον λεγομ,ένον Σνντίτια τον φίλοβόφον , μετα'- 5 
ρλ7ΐ%'8\ζ έκ τηζ Σνριακης βιβλον ώς είχεν] ανταΐς 
λεξεΰιν εί^ την Ελλάδα γλώτταν. 

ζίίήγηόίζ εμψίλόϋοφοζ , ϋνγγραφεΐΰα παρ' τιμών 
περί τον των Περΰών βαύίλεως Κνρον καΐ τον γν7]- 
αίον τούτον παίδός καΐ τον διδαϋκάλον αντον Σνν~ ίο 
τίπα^ καΐ περί των τον βαΰιλεως ετιτα φίλοΰόφων 
καΐ της μιας αντον πονηρας καΐ άναυδους γνναικός, 
καΐ πώς την κατά τον νίον τον βαΰιλεως δίαβολην 
κατεΰκεναϋεν η μητρνιά αντον, ταντην ούν την 
δίηγηΰυν προϊΰτόρηΰε Μονόος 6 Περΰης προς την ΐ5 
τών άναγυνωΰκόντων ώφύλειαν. 

1 ΑάροΒΗΪ 8θτίρΐΗΓωη αοάίοωη ΑΒ {ΡαΓΪβίηοηιηι , 8ηρρΐ6ΐη. 
ΙΟδ 61 2912) V {νίηάοΙ)οη6η8ί8 Μ8ΐ. Ον. 120) ρΙβ7ΐωη, ΙβηίοτίΐΗ8 
φιίΐιΐδάατη τβδιΐ8 ιΐ6(^ΐ6€ίί8, ηβίιιΐ 81 ρηί8 επον ί7ΐ 80ΓΪϋβηάο αοηι- 
ιηί88η8 α ΙΛναΗο ίρ80 8ΐώΙαΙη8 68ΐ; τ6αβιΐ8ίοηβιη Μθ7ΐα€βη86ΐη (Μ), 
χη^τα άβ8€τίρίωη, Μο ρα88ϋη αάΗώιιί: (ΐηαβ ηβτο Ώηοαη()ίη8 ίη 
ΟΙθ88ανϊο 6 ΙϊΙνο 7ηαηη8€ΗρΙο αΐΐηΐϋ^ ρΓαβί6Γηή8Ϊ ρίετ-α^ιιβ. ηε^αβ 
ιηιιΐίο €νεϋΓίη8 ηεΓ8Ϊοηεηι Ηηραα θταεοα ΓεοεηΙίοτε οοη8€ΓΪρΙαηι 
(νβη) αά ραΓύε8 ιιοοαηί: ςηαε ςηο ίιινε ηήΜ (Ίιεετε ιά8η8 8ίηι, ΐη 
ρταε/Όϋοηε εχρο8ηί. Ώ οοάεχ ΒΓε8ά. 68ΐ Γ> 33. 1 ΤίίΐίΙαιη. 

ίΰτορι-Λον . . πάνν εχΜδηί ςηαΙί8 ίη V ηοιι εαάειη (^ιηάετ/ι 8€ά 
αηίί(ΐΗα ηιαηΐί ρΓα68οηρίΗ8 ε8ί 6. 15 ο/'. ρναε^. εΐ 7, 17 
8 φιλοσόφου ΒΥ 14 /. τ ίηίΐίαίειη οτη. Υ 

Γαβ. Εοϋ Ι. 1 



ρ. 4 Β. Βαΰιλενς τις ην Κνρος ονόματι , φ καΐ ηβαν 

γυναίκες έπτά' ην δε ατίαις' οϋ'εν καΐ παίδων όρε- 
γόμενος ϋ'ερμοτάτως τΐαρεκάλει το ΰ'εΐον τον της 
άπαιδείας λνϋ-ηναι δεΰμον. έτίΐ τίολν γουν ττερί του- 

ι^τον δεόμενος έτυχε της εφέύεως , καΐ γέννα ούτος 
υίον ^ ον καΐ άνατρέφων βαΰυλικώς έ^ετίαίδενε' καΐ 
ώς δένδρον αριύτον ηϋξηνε τ/] ηλικία, τούτον τοί- 
νυν τον υ ιόν 6 βαβιλεύς ηδη της πρώτης ηλικίας 
καν τω τέλει άιράμενον , τω διδαβκαλείω παρέδωκε, 

10 ίνα τοΓ^ αοφιΰτικοις μαϋ'ήμαΰιν αριΰτος γένηται έν- 
διατρίψας. τρία δε έτη διανύΰας εν τοΓ^ μα^ημαΰιν 
ούδεν έκαρπώΰατο. καΐ 6 βαΰιλεύς' ,,ει' και πολλοί)^ 
χρόνους παρά τω διδαΰκάλω 6 υιός μου έοχόλαύε 
και το παράπαν ούδεν επαιδεύ^η ^ «λλ' ούν έπά- 

15 ναγκες δούναι αυτόν Σνντίπα τω φιλοΰόφω , ον 
άκήκοα μάλα ΰοφόν άνδρα ύπάρχειν." και ταύτα 
ειπών ο βαΰιλεύς 6ν&ύς Συντίπαν μετεκαλέΰατο.καί 
φηβι προς αυτόν ' ,,πώς δοκεΐ 6οι τον εμόν υίόν 
εκπαιδεύααι , φιλόΰοφε , φιλοΰόφως;" ο δε Συντί- 

20 πας έφη ώς ,^τοίμως έχω , βαΟιλεϋ ' έπι μηβΐν ε%. 

' τούτον έκπαιδεύΰας , πάύης έμπληύω φιλοβοφίας^ 

ώς μη του παιδός εύρε&ηναί τίνα φιλοΰοφώτερον. 

ει δε εντός τού τοιούτου χρόνου τον ΰόν υ ιόν ου 

φιλόβοφον αριύτον παραδώΰω 6ο��, αύ, βαΰιλεύ, χώ- 

25 ρει κατά της έμης ζωής, καΐ πάς 6 βίος μου τω 

1 -Λνρος ΥΌ 7 τ^νξννε Α 9 καν] ηβΓπαοηΙβ ,,6ί\ν&". 
τω τέλα άαΙίηη8 α η. άπτεοΟ-κι ρεηάεί^ ςιια είηιοίηνα Οταεοι 
τεοεηϋονβε ηβί εηηέ, Βοίδδοηίΐοΐβ καν διδααν,αλίω V 

!() διατρέιρας ΑΒΥ: Βνδιατρί^ας 8θΗρ8ί 13 ΒΟχόλκοε ά 

νΐός μον Α Βοί88θ7ΐαάε αροάθ8ίη ΐηο.ΐρϊΐ α η. καΐ 14 εΐ ηο- 
ηηηι εηηηϋαίηηι α η. άλλ' ονν 14 14 επανάγκες Α 15• 

τον ψιλοαόφον ^Α 16 μάλλον αοψών Α 20 έχων Α. 
22 ιιοΗ αάάετβ αν. 20 επϊ 8ίρΜβ€αΙ ί. ^. ίντός 23 22 φι- 
λοσοφότερον V 23 ο/". 4, 13 



ταμίείω ΰον τίροςκληρονβϋ-ω. άτοπον γάρ αν είη τοίοι;- 
τον εντνρ] βαΰιλέα καΐ τοιαντην επ' αντώ επαρχίαν^ 
πάΰης ϋννεΰεως γεμονύαν καΐ νοημάτων, μη φυλό- 
ΰοφον (νέον) βαΰΐλεα κεκτηύ^αι, αλλ' ου(Ϊ£ την ίατρι- 
κην ετίίβτήμην μη είδότα. εν γάρ μη τοίοντον βαΰί- 5 
?.εως επιβτατονντος τοΐζ πράγμαΰιν εν έκείνω τω 
τόπω , ου δει τίνα των απάντων διατρίβειν εν έκείνω 
τω τόπω. έ'μα&ον γάρ , εμα&ον ως ονδεν ου βαΰι- 
λενοντες τω &νμω τον κανβτικον πυρός διαφέρονΟι ' 
καΐ δει γε τούτους καΐ φιλούόφονς είναι όύον δυνα- ίο 
τον, καΐ φιλοβόφους άνδρας προΰομιλειν και τούτων 
άκουειν, ωΰπερ Αλέξανδρος, ίνα μί/ τίνων ύποβολαΐς 
περί τό νπήκοον ωμότεροι των ιδιωτών άναδειχϋ-ώ- 
ΰιν. εί τοίννν, ώ βαΰιλεϋ, κα&ώς 6οι επαγγέλλομαι, ρ. 6 β. 
τέλειον τον υιόν αου άποκαταΰτηΰω φιλόΰοφον , και ΐ5 
την ΰήν βαύιλείαν έπάναγκες φιλοτιμήΰαβϋ'αι έπ' έμε 
φιλοτίμως και βαΰιλικώς." ο ^£ βαΰιλεύς εφη προς 
ταντα' ,,ότι αν ΐ] 6οι τό πο^ούμενον ,καΐ είπερ υπάρ- 
χει μοι ράδιον, τοϋτό ΰοι δίοΰω ' εί δε αδύνατον έύτι 
τό ξητουμενον , ουκ έχω ΰοι δούναι^" 6 ^έ Συντί- 2ο 



1 ταμιείω V: ταμιείω Β ρΗοτβ Ι. ι άβίεία; παλαταμιείω 
\ : νύΐβδαί πα^.ατιοταμιείφ τοιούτον εντνχη^ ηϊάβ ίτκϋοβηι 

4 νέον αάίβοί; φ 7, 11. (5, 3) 49, 6 Β. δβά ηβδοΐο αη 
^^ίΗ^α ηβ7'δα βΐίαηι ρο8έ βαοίλέα 2 εχαίΐβνϊηί, ιιβίιιί μη {ε'χειν) 
νίόν αοφόν. 1 — 14 οτη. Ό ό εί γάρ μη τοιούτον έτη 

[ί. 6. έτι] βασιλεύς Α ίη ιη(). ΒΥ οημείωααι μη] εν? 
6 εν ε-Λείνω τω τόηω α βίτΐρίοΐ'β ρτοβΰία β88β ρο88ΐηΗ^ €ΐάιΐ8 
Ιΐδ€ΐΙι/8 ρΐεη'ιΐδ €8ΐ ηβτδοτηιη ϋα νερβίίίοηιηι. 11 ΐίβΓδο προαο- 
μιλειν, υί αΙη8 τηηΚίί, ρταβοίριιβ η€Γίί8 άίϋβηίϋ, βί άαϋιιυιη Η 
α€£η8αΙηίητη 8ΐώίΗηύοϊΙ, €[. ΟοΓΠ,ίδ ΗθΗθ(1. 56 ?«. βί ΑίαοΙ» 
12 τινών ταις υπτ. ? 13 ωμότεροι V 16 εηανάγν,αις Α 

18 τί νύ>χ\: ότι Βοί88οη&άθ. φιοά νεοβρί, φιία 8€νϊρΙον 
αΙία8 Ιιοο ηΐϋητ ρτοηοιηίηβ ^ ηοη ^ηοά βιηη ΐΙΙο ΐΐ8ΐΐ7η 6886 η6ρ€)η. 

η 001 V, ηοοί Β, σοι Α κ«ι ίηοοιψηοάε , νί δαερβ, ηά- 
(Ιϋιηη; /'ηι'886ί αρίιηη 8ί ρΓα6€688ί886ΐ αί'τει ότι άν η σοι τό πο- 
&ονμενον 19 ράδιον ϊ, .^, δυνατόν 

1* 



τπας άκονΰας άτΐεκρίνατο τώ βαύίλεΐ ώς ,,εν παρα- 
δείγματι ακονΰον , ώ βαΰιλεν ' όπερ ΰν παρά τίνος 
ον ραδίως έχεις λαβείν, μηδ^ αν πάλιν ύυ ετέρω 
δον ναι ^ελήΰείς." τότε 6 βαΰιλεν ς τω λόγω τοντω 

5 ύνγκαταβας ην καΐ μεγάλαις έλπίύι καΐ χρηΰταις 
τον φιλόβοφον επληροφόρει. „ο τι αν" φηΰίν ,,αί- 
τή6ΐ]ς παρ' εμον , ε%εις δο^ηΰόμενον." καΐ τοντων 
όντως παρ^ αμφοτέρων λεχθέντων , ΰνμβόλαιον βε- 
βαιώσεως 6 φιλόϋοφος τω Κνρω εξεθ-ετο, εν ω δη 

10 καΐ εγεγραπτο, ως μετά μήνας ^'| καΐ ώρας εξ εις 
τέλος δεδιδαγμένος 6 παΐς τω βαβιλεΐ παρ' αντον 
άποδοΟ•7ί6εται ' ει δε παρελ%•6ντος τον ΰνμπεφωνη- 

Β. μένον καιρόν ον τον ν ιόν τον βαΰιλέως άποδώΰει 
φι?,06οφον , κεφαλική τιμωρία ο Σνντίπας εΰται 

15 νπεν^ννος. 

ΈπΙ τούτοις 6 βαΰιλεν ς τον εαντον ν ιόν εις 
χείρας τον φιλοΰόφον παρέ^ετο. και εις την εαν- 
τον οίκίαν είςηγαγεν ' άνοικοδόμηΰε δε τω παιδί τον 
βαΰιλέως νέον οίκον ενρνχωρον , και τα εντός τον 

20 οΓκον καταλαμπρννας , ιΰτόρηΰεν εν τοις τοίχοις 



1 ςηαβ 8?/7ΐίίρα8 Ϊ8ίβ εαρίειιϋΒείνιιΐΒ βίοςηϋην ρίβηιτηςηβ 7ηϊν6 
α1}8ίηΐ8α βΐ οίαοηνα εηηί. ββά {αηιβη ηΐάβηάητη ιιβ οΐίςιάά είΐ 
νοΓΠίρΙιιιη. παράδειγμα ηί ίη Ν. Τ. 6ΐ V. Τ. Ον. παραβολή 
ΒΪριή/Ίοαί ρΓοπβΛίιιηι; δονναι Ο^εληοεις οίΓύηηιβοΗύβηάο ί. [η- 
ίηνο ίη86ηΐίΙ ιιΐ ^'χειν ο. ίη/". οοηΐηηοίηηι Ι. ρΐΗ8ςηανϊρ6Γ/'6θΙο. 
'6 μη δ' Υ 8αβρ6. μη &εληοεις ηοΐί ιηηίατβ. 6 φηοίν\ φη- 
αας? 9 εξε&ετο] ηο8ΐΓαί68 βίηβη δοΐΐθίιι αυδδίβΠβη. 10 

'^έγηαπτο Α ως ,,ιιβτα . . .''? 11 δεδίδαον.ώμενος Κ 
12 πλέον Ιϊύΐ'ϊ: 8οηρ8ί παρελθόντος ανμφωνημένον ΥΒ 7Η0Γβ 
ΒυζαηΙίιιοηυη τον ο. .. νΐον οηι. Α, αΐ) αΙΙβνο του αά αί- 

Ιβηιιη Ιναη8ίΗ6η8 13 ου άβ €07ΐ<{η6ΐαάίη6 νεοβηϋοηιηι βας 

Α 16 Έ 0711. Υ ο/". 11, 14 17 τω φιλθ(7οφω? 18 /τβ- 

(]Ίΐ67ΐ8 αριιά Β7/ζα7ΐίί7ΐ08 8ΐιΜ6€ίί ηΐΗίαίίο 18 ααρηβτιίαηι ίη Ηοβ 
ΙΐΰβΙίο 71071 ΓΩΓΟ (ί668ί , ΟΗ771 ραιιΐο ρθ8ί ηΐΓ8Η8 αάίαίαΐΗΐ". ηί ίτι- 
οβΓίΐί/η 8ίί 071 ιώίρηβ βϋ νβ8ΐϊίη67ΐάαηι 20 τοις V: 077ΐ. ΑΒ. 

ίατόριαε τους τείχους του, Ώ 



τον οίκον οΰα διδάξοα τον τίαΐόα έμελλε, καΐ εντός 
τον οΓκου τον νέον κα^ίΰας , φηΰΐν 6 δυδάβκαλος 
τω νεω βαύιλεΐ' ,,πάύά ύον ή άναΰτροφη καΐ ή 
δίαιτα εν τοντω εΰτω ΰοι τω οικήματι^ εως αν κα- 
λώς εκμάϋ'ί]ς ούα ιύτόρηταΰ εν τοις τοίχοίς'" έκτοτε 5 
γονν 6 φίλόβοφος τω παίδι τΐαρεκά^ητο καΐ δί' οΑου 
μετ' αντον ύνναναότρεφόμενος , έδίδαύκεν αντω τα 
ίΰτορηϋ'έντα , έχων πάΰαν χρείαν καΐ έταμέλειαν εκ 
τον βαΰίλέως. ετημεληϋ^είς ονν τον νέον μετά μεγά- 
λης ΰτΐονδης 6 φιλόΰΟφος , ^ντόι^ της διωρίας τα της ίο 
δίδαβκαλίας άτΐήρτιόε. και δη μεμά'ϋ^ηκεν 6 παις 
απερ ονδείς των παίδων έτερος ηδννήϋ-η μα^εΐν. 
προ γονν μιας ημέρας της προϋ^εΰμίας 6 φιλόΰοφος ρ. 8 β. 
έμηννϋ'η παρά βαΰιλέως ως „τ« της νπούχέύεως 
έτέλεΰας ;'' δ 0£ άντέφηύε τω βαΰιλει ως ,,εΖ' τί 6οι ΐ5 
πο^ητόν, ώ βαϋιλεν κράτιβτε, γέγονεν' ανριον γάρ 
6 βος νιος έρχεται ΰοι εν ωρα τρίττι της ημέρας, και 
οιΐ^ει αντον και χαρήΰη." 6 δε βαβιλενς έπΙ τη αγ- 
γελία γενόμενος περίχαρης καΐ ίδών τον ν ιόν, λέγει 
αντω' ,,ηκεις , ώ παΐ, γεγονώς κα^ώς 6 διδάΰκαλος 2ο 
είπεν\' οτε και 6 νέος άπεκρίνατο' ,,αμα τω διδα- 
ΰκάλω προαελϋ^όντες τω κράτει ύον άναγγελονμεν.'' 
ότε και 6 φιλόΰοφος ιδία λέγει τω νέω ' ,,έδο^έ μοι 
ταντη τη ννκτΐ ποιηύαι ζητηΰιν περί της άποκειμέ- 

1 διδάξαν . . έμελλε ΐη Λί.? 8€τίρΙοτίΙ)ΐΐ8 ('ετβηάιιηι βαί 6 διό- 
Αοΐ) V ^ηα Βοτΐρίατα Ηυρίιβιι ρίβηιηκιηβ ιιϋίιΐΓ 7 άίχϊΐ ει αυ- 
τόν βί αντω εδίδαοτιε 10 διωρίας ΒΥ δωρίας Α διορίας 
Βοίδδοηαάβ, (Β). άΐιΐ6Γ8α6 οτί()ΐηΪ8 ηοοαΰιιία α 8€τίρΙονώη8 Ϊρ8ί8 ηΐ- 
άβίΐίιΐΓ €οη(Ίΐ8α β88β; ιιίΓοηηβ Ηοάϊετηί θναβοϊ ιιίηηίηΓ 14 εμί]- 
νΰ%Υΐ\ πιοηίΙα« βδί, βαΟίλενς ιηοάο οατεί τηοάο ίη8ΐηηίιιν ατϋ- 
οηΐο Ιο ο ο^ε] αίϋβηΐιαη 7ώί(/ΐ/β αάϊβαί εί' τί σοι ποΟ'ητόν] 
ιη^δηηΐΐαίΐχ /ΌηηηΙα 17 γ/. 6, 21 18 χαρίοτ] ΑΒΥ: χαρι]ΰΎΐ 
Βοΐδδοη. 19 -ΛοΙ Ηοο τηοάο δοΗρΙον 8α€ρβ (κΐάίάϊί ιηϊηηβ οονηηοάβ 

22 άνα^^ελονμ.εν\ (ιπηθ (Ιΐάίοίπιυδ ρΓοίβΓ&ιηιΐδ 23 έδειξε 
Β 24 ποίήοαο^αι? ο/". 6, 4. ριιατη^ιιατη οΙί6ηιΐ8 ρηοςιιβ ναΙίοηί8 



β 

νης τ]] γΒννήβΒί ΰον τνγ^ης καΐ περί ταντης ακριβώς 
άΰτρολογηΰαί, ώζ αν, ει εΰτι ΰοι ΰνμφερον , οντω 
τζεμψω ΰε τω ηατρί ΰον." την γονν τοιαντην άΰτρο- 
?.ογίκήν ΟυζητηΟιν ποίηύάμενος 6 φιλόόοφος ενρεν 

5 οτί ουκ εβτι ϋνμφύρον προΰαγβήναί τω βαΰίλει τον 

νίον αντον , εί μη αλλαυ ετίτά ημέραυ μετά τον ορι- 

α^εντα καιρόν παρά του φιλοβόφον διελ^ωΰίν' εί 

ν. !» Β. γαρ μη οντω γένηται, κίνδυνος τΐ] ζωΐ] τον παιδίου 

γενιρεται. ταντα τοίννν ο φιλόΰοφος καταμα^ών 

\ο από της άύτρολογικης με&όδαν , διεταράγβη. καΐ 
ίδών αντον 6 τον βαΰιλεως νιος δείνώς λνπονμε- 
νον, επηρώτα λέγων ' ,,δίδάΰκαλε, τί οντω 6κν%•ρω- 
πός εγένον καΐ κατηφής;" 6 δε φιλόοοφος την αί- 
τίαν δεδήλωκε τω παιδί' καΐ ο παΐ^ς προς αντόν' 

15 .,£«: άρα τούτο άρέΰκει ΰοί, ώ δίδάΰκαλε , ονδ^ είς 
όλόκληρον μήνα τω εμώ πατρί τε καΐ βαΰιλεΐ άπο- 
λογήΰομαυ όλως , άλλ' εις οοον θέλεις καιρόν εΰομαΐ' 
αιωπών." ο ^£ φιλόΰοφος είπεν' ,,αλλ' ύπεβχε^ην 
τω πατρί αον , καΐ ον δνναμαι παραβηναι τάς νπο- 

ίοΰχεΰεις' καΐ γάρ τγι ανριον επηγγειλάμην εις οφιν 
αντώ παραΰτήΰαί ΰε περί ώραν δεντέραν της ημέ- 
ρας , καΐ ον δνναμαι ι^ενΰαΰ^αι τούτω, διό και από 
την ανριον εγώ κατακρν^ω εμαντόν εν τινι τόπω, 
καΐ Ον κατά την δεντέραν ώραν της ανριον άπι^ι 

25 προς τον πατέρα ΰον τον βαβιλέα και εμπροα^εν 
αυτοί) ΰτή^ι, και εΰο ΰιωπών καΐ παντελώς άφω- 



άίοβηάί βχεηιρία αριιά ί8ΐιυη δοΗρΙονεηι βχίαηί βαΐ ιηηΐΐα. 1 γε- 
νύοΒί'ί γέννας Β 5 Ισται 6ΐ έ'στι Β 6, 7. 7, 1 Λ ν /Ί7ΐαΗ 
οανβηί ΙώΗ ΰ εΐ . . γένηται ίη Ιιοο, ΒοτίρΙοτβ βτβηάιινι 

Ιάο Ιοοί 71071 ίιώεΐΗΓ ρηεν Ιαοβί'β 20 έπηγκειλάμην ΑΒ 21 
αντώ V: αντον ΑΒ δεντέραν γ/". 5, 17 22 τοντω ί. β. 

τω βαοίλεί-, ιιί ηοη ορονίβαί εογϊΜ τοντο {οιη. Ό) από την 
€ανΐρΙοΗ 716 βηρίαβ 



νος , δ'ωζ ον αλλαι επτά ημέραι 7ΐαρΒ?.ΰ•ωΰίν." οΟ'ίΐ' ρ. ίο β. 
καΐ Ίίρωΐαξ ο τίαΐ'^ κατά δεντεραν ώραν παραγίνεται 
και επΙ γης αντώ προβκννεΐ. 6 άε βαοίλενς πλη- 
αιεβτερον καλεύαζ αυτόν ^ άομένως ηΰπάζετα καΐ μετά 
χαράς ηρ^ατο τίροςλαλεΐν. 6 όά υιός ουκ έλάλευ τω 5 
βαΟίλεΐ. άλ?.' ΐοτατο ϋιωτίών ^ ατενίζων μόνον εις 
τον Ίίατερα. λαΐ ο μ\ν πατήρ πάλιν ηρώτα τόν παΐδα ' 
ο 0£ παις πάλιν άφωνος ϊατατο. τότε ο βαΰιλεύς^ 
υπό περιχαρίας εφ' υψηλού κα^ίαας του βήματος 
και πάΰαν την ΰνγκλητον προς άκρόαοιν των μα^η- ίο 
μάτων του παιδός βυγκαλεβας ^ εκπληττόμενος ην 
και ΰ^αυμάζων επΙ τ/] τον παιδός αφωνία και ϋιωπί]^ 
καί φηοι προς τους μεγιοτάνονς αντον ' ,,κάν νμεΐς 
τόν υιόν μου λαλήοατε' αυτός γάρ ^ ως έοικε. φο- 
βούμενος εμε ΰιωπά." των δε αρχόντων ?,όγονς λα- ΐ5 
ληοάντων τω νεω γλυκείς καΐ τούτον προς άπό- 
κρί(762/ ελκόντων , εκείνος ως το πρότερον Οιωπών 
ην. όϋ-εν 6 βαΰιλεύς περιαλγης γενόμενος , ατρα- 
τιωτας κελεύει εις ττ^ν τον διδα6κά?,ου άναζήτηϋιν. 
οϊ δε επιμελώς αντον άναζητήβαντες ονχ ενρον. πά- 2ο 
λιν ονν ο βαΰιλενς λέγει τοις μεγιΰτάΰιν αντον ' ,^τί 
άρα νμιν φαίνεται το αίτιον ττις ΰιωπής ταύτης;" 
εις δε τούτων άπεκρί^η τω βαΰιλει λέγων ,,δοκεΐ 
αοι, ώ βαΰιλεν , ως τω νίω ΰον βότανόν τι δέδωκεν 
ο δίδάΰκαλος , ωΰτε διά τον βοτάνον ύτερεώτερον 25 

1 £ως ον . . ηαρέλ&ωοιν β8ί β €07ΐ8η6ΐηάίη6 Θοτίρίοηοη νβ- 
€67ΐΙί88ΪηιοΓ}ΐηι 2 ό ποίΐς κ. ^. ω. ό παΐς Α 3 αντώ βί 

αντον προ��Ηννεΐ 8θτΐρΙθΓ ά'ιχΐί 9 π£^ι%α^Βίας ορονίβύαί 

ϋΰΓίρίΐίτη, ΐά φιοά Βυί88οηαάηιηί ηοη ΡΐίβΐΙ 13 γ.αν νμεις ϊά 

68ΐ υμεις γ ε 14 φ 3, 11 17 ελκόντων 807'ΐρ8ΐ•. ελν.οντες 
ϋΰνί. 8€ά ροΐβι^αΐ βίϊωη ηοιηΐηαΙνχιΐ8 αΙ?8θΙιιΙιΐ8 οι δε άρχοντες . . 
λαληοαντες -καϊ .. ελχοντες α 8ονίρΙον6 ρνο[€€ίιΐ8 €886; ο/'. 1, 6 

πρότερον] πρώτως Α 18 βχοίάϊΐηβ ηβνΐιαη 6ηηάί? ςικνη- 
ψιατη είηιίΐί ιηοάο αάΗΛβΙιΐΓ η. μηνΰειν ηΐ εΐΐ ΐ, ς. ^ατεύ.εν Ώ 



, όίαβηναι την δίδαΰκαλίαν εν αντώ. καΐ ύτοχαξόμεΟ^α 
οτι από τον /βοτάνου εκείνον εόεΰμενϋ^η' η και άπο 
πολλής καΐ ΰκληράς τίαιδενβεως τον διδαβκάλον 
τοντο εγένετο^' επί τούτους ονν τον βασιλέως ά^ν- 

Γ) ^ουντο^ καΐ λντΐονμενον , μία των αντον γνναικών 
οντω λντΐονμενον τον βαύίλεα ίδονσα, φηαΐ προς 
αντον' ,,ώ βαύίλεν^ επίτρεφον εμε καΐ τον νιόν ΰον 
κατά μόνας γενεβ&αι, και εμοί την αίτίαν της βιω- 
πης άναγγελεΐ^ οτι καΐ προ ταντης της αιτίας ύννή- 

10 ϋειαν ειχεν άνακαλνπτειν εμοΙ πάντα οΰα εϊχεν αυ- 
τός , άπερ ονδε τη αντον μητρί εδήλον." η μέντοι 
μήτηρ τον παιδός καΐ αντη βφοδρότερον ετιτρώβκετο 
ρ.ν2Έ.την καρδίαν. λέγει ονν 6 βαβιλενς τη παμπονηρω 
τον νίον μητρνια ' ,,λάβε ονν ύν τον ν ιόν μον προς 

ΐδ εαντην καΐ ώς δνναύαι ^ίολακεντικώς αντώ προαομί- 
ληβον , ίνα καν δια βον , ώς εϊπας , κινηϋ-είη προς 
το λαληΰαι. καΐ τότε νοηύεις αντη 6ν τί το τγις 
ΰιωπης ταντης αίτιον." η δε γννη τον παΐδα της 
χειρός λαβονοα , προς την εαντης οίκίαν απήγαγε 

20 καΐ Οννομιλείν αντώ λόγονς πραεΐς και ήμερονς 
άπήρξατο. 6 δε παις ώς και πρότερον ομοίως 
εκράτει την οιωπήν , μηδ' όλως τοι^ γλνκεΰι λο^Οίί,^ 
της γνναικος νποχαννον μένος και άκονων. είτα λέ- 
γει πάλιν προς αντον ή γννή' „ώ φίλτατε, ννν 

2δ άλη%^ώς εγνων ώς νπο αίτίαν τινά υπάρχεις, ίνα τί 

1 Ιν αντώ ί. ε. εις αυτόν, ίν οηι. ΒΥ 7 επίοτρειρον 
Α 9 αναγγελοί V 9. 25 αιτία] ΓηοΓΐ)υ8 (Βοίδδοηαάβ) της 
ωιι. Α 11 'ϊ^^ αντον μητοϊ] ίαΐία νβΙή/Ηί φιάΐϊα ΐη οοάίαϊδηα 

ίχίαηί; ο/", δ. 12, δ. λα^ε ΑΒΥ 1δ εαντ-ην] /"αοϊίβ ηβ(}η6 ία- 
υιβη η€€€$8αΗυ αονηί/αί αΗφιί8 οεαντήν. €[. 9, 2 βί ίηάίοβτη 
προαωμίληαον V 17 αντη ΗαΙβί ςηο ο/Ι'βηάαί 19 οίγ,ίαν ΐ. ε. 
οΓκτ^αα, οοηοίαιιο ο/. 9, 24. 20 ϋννομιλών Α • 22 μηδ' όλως 
ΛΤΓί>6•ί ηΐηφιε. €[". 6, Ιδ. 17. μη$όλως (ΑΒ) Βοί88., μη ό' ολως' 
V 24 παλίν οιη. Α 25 τώρα ^γνωριοα την αίτίαν, διατί^ 
οιωπάζ' Ώ 



» 



λοιπόν επί τοβοϋτον καιρόν ΰιωπάς; όμως, ει φό- 
ον έχεις εις εαυτόν μή τι των αδόκητων επελΰ-οϋ 
οι, ύνμβονλενω ϋοί τι πράγμα ώφελιμον , καΐ ον 
χωριβ&ήΰομαί ΰον πρότερον , εως ον το ^ έργον ο 
λε^ω 6οι επ' ωφελεία τγι 6υι εκπληρωθείς, ο δε ΰοι 5 
λέγω, τοντό έΰτι' γινώβκεις καλώς οτι 6 ΰος πατήρ 
η δη γέρων εύτΐ καΐ αδύνατος, ύύ δε ίΰχνεις τη δν- 
νάμει καΐ αυξάνεις τη νεότητι. εάν φαίνηταί 6οι ονν ρ.ι3Β. 
καλόν , έπιβονλήν τίνα κατά τον πατρός 6ον μελε- 
τηθώ , καΐ έ'κίΓι/ον μεν εις φόνον έκδώθω , 6ν δε ίο 
λαβών την βα6ΐλείαν , λη^νι κάμε εις γνναΐκα." 
ταντα της πονηράς γνναικος τω παιδί λαληθάθης, 
αφόδρα 6 παις έπΙ τοντοις ώργίξετο, καΐ το6οντον 
καΟ-' έαντόν τω Ο^νμω έταράχ^η . ώς και της τον 
διδαθκάλον αντης εντολής έπιλαϋ^έΰΰ^αι και προ 6νμ- ΐ5 
π},ηρώ6εως τών επτά ημερών λαληΰαι. και φηΰι 
προς αντην' ,,γίνω6κε , ώ γνναι, ώς το ννν λαλη- 
^εν παρά 6ον ονχ ε%ει άπόκρι6ιν παρ' εμον εως 
6νμπληρώ6εως επτά ημερών." οντω τον παιδός εί- 
πόντος , η γννη περίφοβος γενομένη και έντρομος, 2ο 
βον?.ήν κακίΰτην καΐ ολε^ρίαν κατά τον νέον έ6κέ- 
ψατο' καΐ αμα διέρρη^ε τά ιμάτια αντης και το 
πρ06ωπον τνπτονΰα , μεγάλως έβόη6εν. 6 δε βα6ι- 
λενς άκον6ας της φωνής καΐ ταραχτείς, την γνναίκα 
προ6καλεΙται καΐ λέγει' ,,τίς η αιτία της το6αντης 25 
<}θυ άτάκτον βοής-," καΐ η γννη άπεκρί%•η' ,,έγώ,νΛ^^Β. 
βα6ΐλεν, μετά αγάπης πολλής κοπιώθα και προ6ομι- 
λον6α τον 60ν νίον , παρεκίνονν αντον τον λαλη- 

1 ξπιτοαοντον V εαβρίη^ όμως ί. β. δε 2 αντον Α 

8 αυξάνεις ίηΙναη8αίΗ6 ηΐ αίαηΐ αάΐάδίΐιιηι 15 ανττίς οιη. 
Α. αντονΊ [τον Ό) προοναπλ. V ι/ί 11, 19: ρπαΐία αδΜπο 
ηοη αηιρίίιιβ ηοΙαΙ)θ 17 γνναι οάά. το ννν] τον νίον Α 

{τώρα Ώ) 28 οον οηι. ΑΒ Βοΐδβ. 



]0 

<5αί ΰοί' οντοζ δε αιφνιδίως έπιπεύών μοί^ ένν- 
βρίύαι μου τω ύώματί επειράτο , ώΰτε ττι πολλΐ] βία 
ττιν ΰτολήν μου εΰπάραξεν, ως όρας, καΐ το πρόβω- 
τΐον τοΙς ίδίοίς κατ ετραν μάτια εν ονυ^ι. καΐ εγώ μεν 

Γ) ενόμιζον ώς άλλοις τιΰΐν ελαττώμαύι νεωτερικοΐς 6 
ύός τΐαΐς εκρατεΐτο' τοΰαύτην δε άναίδειαν μνβαράν 
εχειν αντον ούδ^ όλως εΰτοχαξόμην." 6 δε βαΰιλενς 
τοντων των λόγων άνελπιΰτως καΐ τίαρά πάόαν 
προΰδοκίαν άκονβας, καΐ καταπλαγεις εττΐ τω παρα- 

10 ^ο|ω της διηγήΰεως , κακώς κατά τον υιού διετε%•7] 
καΐ καθόλου αντον της νίότητος άτίε^ενωΰεν. έπΙ 
πολν δε τΐ] καρδία ννττόμενος και πικρώς ττι λνπϊ] 
βαλλόμενος ^ τίολντρότίονς καΐ ^,ύνονς λογιβμονς καϋ^' 
εαντόν άνεαόλει κατά τον νιου ' τέλος (δε) τγι πολ?.η 

15 ?.νπϊ] κατατρωΰ•εις ΰ^άνατον κατά τον παιδός άπε- 
φήνατο. 
15 Β. 'Ττΐηρχον ονν τότε τω βαβιλεΐ ανμβον?.οι φιλό- 
βοφοι επτά, ονς καΐ βννή^ειαν είχεν επι πάΰι τοις 
ντί αντον γινομενοις ονμβονλονς καΐ ονμηράκτο- 
ρας εχειν. τοιγαρονν και ούτοι άκονϋαντες την εξε- 
νεχ^εΐοαν άτίόφαΰιν βαϋιλικήν κατά τού υιού αυ- 
τού χωρίς της αντών ΰνμβονλης , ΰννελογίβαντο 
κα^^ εαντονς, καταλαβόντες ώς το τίολν της οργής 
και υπερβάλλον της πράξεως ηττη&είς 6 βαΟιλενς, 

1 αίφνηδίως V εν νβριοαί V 4 οννξίν (ΑΒ) Βοί83. 

6 τοσαύτην] ο/. 3, 1. 11 επίπολν Ιίΐηη 12 τΐ; λνπτ}] 
νοίί αάάβΓβ εν ν,αϊ η. ττ} λ. βαλλόμενος οιη. Α 13 ηο• 
λντρώπονς Α 14 άνεπήλει Β ^ί αάίεοί πολλ-η ίη V 

ιοη\ 6χ πολν τη. ρι\ 15 ν.αταπω^'εϊς V γ-αταποΟ-εΙς (ΑΒ) 
Βοί88οη9.Γΐβ : «ονίρΒί ν.κτατρω&είς. €(. Ι. 13. 8, 12. ρ. 50. 74 Β. 

17 τότε] τον ν,αιρόν εν,εινον Ό ^ 19 γενομένοις Η1)νί: 
αοΗρ8ί γινομένοις 23 δια ΐηΐβν ως 6ΐ το ί7ΐ8βΓ€ηάΐϋη ηίάβ- 

Ιηγ; Ιιοο βηίτη εβηίβηΐϊα η Βι/ζαηϋΐΐΐδ οχηη αοοηεαίι'ιιο 7ΐοη νάνο 
€07ΐίη7]βίία7' ^ 23 θ7ΥίΙίο ςηαβ άϊοίΐιιν άΰ^βαΐα β7'1α886 Ϊ7ΐάβ α 
η€γΙ)Ϊ8 δια το ο.οη8ΐΐΙιιβ7ΐάα β8ΐ\ 8ίο. Ώ 



20 



ϋίθδ ΐ)Γίιηιΐ5. δ&ρίβηΐίδ ηαΓΓΕίίο ρήοΓ. 11 

την της γυναικός κατηγορίαν τΐΐΰτενΟας εΐναι άλη^η, 
τον νιόν άνεζετάΰτως άποϋ'ανείν εκε?.ενΰε' διό ον 
όει γε ημάς ΰιωπηΰαι το τοιούτον δράμα ούδε τον 
βαοιλέα έάΰαι ΰφάζαι τον νιόν αυτού άνεξετάΰτως 
καΐ ά7ΐ?,ώς. δια τούτο (^γαρ) , εάν μη Οτίουδάβωμεν 5 
εμτΐοδίοαι αυτόν, ϋΰτερον μεταμελη%•ε\ς ημάς αίτιά- 
ϋεται, καΐ είκότως , και ώς εχθρούς άτίοΰτραφήαε- 
ται, οτι ουκ έκωλΰααμεν αυτόν από του τοιούτου 
φόνου, αγε δη τίνα πρά^ιν άρμόξουΟαν προς τόν 
βαΟίλέα επινοήΰωμεν , ίνα τόν υιόν αυτού της τού ίο 
ΐ(δίκου θανάτου καταδίκης ελευΰ-ερώΰωμεν.'^ εΐτα ^.ι6β. 
εβου?.εύΰαντο εις εκαβτος αυτών εφ' εκάβτης ημέ- 
ρας μέχρι και των επτά περί τού υιού προβομιλεΐν 
τω βαοιλεΐ. και δητα εΙς των επτά, 6 καΐ πρώτος 
των άλλων, φηΰίν ' ,,εγώ ΰημερον τω βαΟιλεΐ πάρα- ΐδ 
6τάς , τού θανάτου ελευθερωθώ τόν υίόν αύτού^' 
εύΟ-ύς ούν ο άνήρ απέρχεται προς τόν βαϋιλε'α καΐ 
μέχρις εδάφους προΰκυνήΰας είπεν' ,,ώ βαΰιλεύ, ου 
δίκαιον εβτι τους βαΰιλέας πρό έ^ετάΰεως της αλη- 
θείας ποιεΐν τι." ηρ^ατο δε και τοιούτον τι διήγημα 23 
προς τόν βαΰιλέα λέγων ' ,,ην τις βαβιλεύς , ος έπΙ 
τοΰούτον ηγάπα τάς γυναίκας, ώς ουδείς έτερος 
"^ών πάντων άνϋ'ρώπων' δαιμονιώδης γαρ ην εις 
ύτάς , ώοτε μη νομίζειν άλλο τι τών εν κόΰμω ηγα- 
τίημενώτερον η γλυκντερον. ούτος τοίνυν 6 βαβι- 25 



3 το] πρόί τό? περί, τό? δ διατοΰτο Υ Ιιι/ρ/ιβη νΐ εαβρβ. 
'<) λοιπόν. Ι) -'/ά.ρ αάίβοϊ 7 Βχ^^ον |Βν Βχ%^ο^} Α 

γβ^ρούξ Βοίδβοηαάβ 14 Κ Ι. ΐηίΙϊαΙί8 ιιΐ εαβρϊβείηιβ ι>ί V οηι. 

18 ΙβιηνιαΙα: πρώτον [Α αον ί. β. 6Ρ^\ φιλοσόφου δη- 
μηνορία προς τόν βασιλέα ΥΑ πρώτη δημηγορία τον πρώ- 
τον φιλοσόφου Β 20 •η στη. V 22 ώς Η 12. 1 τταρα- 
ν.υ-φαι νφηίΙίιηΐΒ Τ6€ΐ6 8β ΙιαΙβηί 24 ήγαπηαΐνότερον V 
άλλο τι V εαβρβ 



12 Ι. δ. 1. 

λευς έτυχε μια των ημερών παρακνψαί εκ των τον 
τΐαλατίον καγκέλλων , αφ' ών όρα γυναίκα μίαν 
ΰφόδρα ώραίαν καΐ περίκαλλη' και ταύτης ηλω τω 

ρ. 17 Β. κάλλει,^ καΐ πολύς έρως κατεδαπάνα και έϋ•λιβε την 

5 καρδίαν αυτού. ο%•εν και την ετίΐΘ'υμίαν αυτού έκ- 

πληρώΰαι βονλόμενος , τον αντης άνδρα καλύβας 

ετίί τίνα βαΰιλικην νπηρεοίαν εκπέμπει, αύτος δε 

νυκτός προς την γυναίκα παραγ ενό μένος ^ προς 

αυνουβίαν ταύτην ηρέ&ιζεν. ή δε γυνή φρονήβεως 

10 καΐ νού οξυτάτου πλήρης τυγχάνουΰα και τη 6ω- 

φροΰύνΐ] μάλλον όεμνυνομένη, ,^δούλη μεν εγώ τον 

κράτους ύου" έφη ,,ώ βαβιλεν , και προς το βόν 

,,πρόςταγμα εκπληρώΰαι ετοιμότατη" αλλ' εν πρώ- 

,,τοί^ δέομαι μίαν κάμού της δούλης 6ου γενέΰ^αι 

15 ,,7Τ«ρ« του κράτους 6ου αιτη6ΐν." και τούτο εί- 

πούβα, δείκνυ6ΐ τω βα6ιλεΐ βίβλον τινά τού ανδρός 

αυτής, εν ή περί 6ωφρο6ύνης έγέγραπτο και της των 

αίβχρών και άλογων ορέ^,εων αποφυγής ' καΐ ταύτην 

άνοίξα6α, ,,άνάγνω&ι , δέομαι, βα6ιλεν," έφη ,,καΐ 

20 ,,ί'Ι αυτής κατανόη6ον πώς δει τους κατά 6ε βα6ιλέας 

,,κρατεΐν τών ηδονών ' ούτω γάρ δικαίως αν βα6ι- 

ρ.ΐδΒ. ,,λεις είναι και 6νομάζε6%'αι έχοιεν." 6 δε βα6ιλενς 

άφείς τά εν τη βίβλω, παίζειν άβχημόνως έπεχείρει 

τή γυναικί καΐ ταύτης άπτε6ΰ•αι ατάκτως, ούδεν 

25 (άέ) της τοιαύτης άναι6χυντίας άπέλαυεν' άλλα 

1 μια τών ήμερων /ΌνηιηΙα άίοβηάί ν€θ6ηΙίονΐϋη8 ηήίαϋϋ- 
ϋίηια 2 ν,αγ'Λέλλων «οΗρβί: -καγ^ίέλων ΥΑΒ Βοίδβ. ο/*. ΟοΓίΐίδ 
Αβί. ρ. 300. άβ αΐίενα αοτίρΐΗΓα η. Βοί88οηίΐάβ Αηβοά. 4, 384, 5 

3 περικαλΐ7 V τίλφ V βί 14 νιαμοϋ : φίαΐία εβιηβΐ ηιοηηΪ886 
8ΐιΙ'βθΛ6ΐ ^ Ύΐ δε Υ '. καΙ (ΑΒ) Βοΐβδοηαάθ. 86ά οβΗβ ατααηΙη8 
8χιρρΐ6Γί άβίβίαΐ 11 μάλλον €0άΐ€β8: ηίάβίιΐΓ τβροηβηώαη μάλα 
ϊη Ηί8 Ιΐϋη8 8αβρ6 οιαη ίΙΙο ρβΊΊηηΙαΙιαη; η. 2, 16; οτη. Ό 12 προς 
το ϊ. 6. προς το το, ηί ρτα6ρο8Ϊίΐυ άβίβηάα 25 ^ε αάίβϋΐ: όμως 
όΙνΌ άπέλαβεν V βα ΐαίεταβ β [οτηια (ΐηαβ ρτοχίπιβ αΐ68ί α 



Ι. 8. 1. 13 

-Λολλα καμών εκειύε καϊ κεκοτίίακώς άνεχώρηβε, μη- 
δέν τϊ] γυναικί δίατΐρα^άμενος ατοτίον. το δε τού- 
τον βαΰίλοκόν δάκτυλων τηζ χειρός όλίΰ&ηβαν οτε 
τη γνναικί ερωτικώς περιΐπτατο ^ μη είδνίας όλως 
αντης ντΐό την κλίνην εκείνης λα^ον άτίοτίέπτωκεν. 5 
ντε δε 6 αντης άνηρ ηλ^ε, [καϊ] καΰ'εΰΟ'εΙς ως έ^ος 
ετίΐ της κλίνης, όρα τον [βαΰίλικόν] δακτύλων έτίΐ 
τΐ] κλίνη κείμενον , καϊ περιεργότερον τοντω τονς 
οφθαλμούς βαλών , εγνω γε αμα τοντον οντά βαύι- 
λικόν. τοις λογιΰμοΐς ονν ταραττόμενος 6 άνηρ καϋ•^ ίο 
εαυτόν ελεγεν ώς „6 βαΰιλενς της γυναικός μον 
κατεξανεΰτη και αύτη ΰυνεφ^άρη." καϊ άτΐό τότε 
φόβος εις αυτόν του βαΰιλεως είύηλ^'ε , καϊ ουκ ετι 
ύυγκοιμη^ηναι τΐ] γυναικι εττεχείρηβεν' άλλ' ούδε 
τίνα λόγον περί τούτου τη γυναικί λελάληκεν. εττΐ ΐδ 
τΐολύ δε ο άνηρ της γυναικός μη άψάμενος , εγνω^' 
δειν ΰιγη φερειν το πράγμα ' της δε γυναικός προς 
τον Ιδιον πατέρα και τους αδελφούς ε^ειπούύης την 
του ανδρός άποΰτροφην, 6 πατήρ καϊ οι αύτάδελφοι 
παρευ^ύς προς τον βαΰιλέα παραγενόμενοι, του 2ο 
γαμβρού αυτών κατεβόων ούτωΰι λέγοντες" ,,ώ βα- 
,,ΰιλεν , άγρόν ημέτερον τώ άνδρΐ τούτω έκδεδώ- 
,^καμεν ' όν καΐ έπΙ πολύν έργαΰάμενος καιρόν, νυνι 
,,τοϋτον κατέλιπεν , ωύτε υπό της αυτού αμελείας 

ι. η Ζιαίνιοηιηι 2 ττ}] ίπΐ τ^? γ/", ρ. 118 Β ρ. ί. 4 τΐ] 

γυναικί . . περαπτατο α εονίρίονβ ίρ80 ηϊάβΙιΐΓ ρτοβοΐιαη. ηίάβ 

ο, , , . , 

ί'οηιτηβΐϊΐαίϊοηβιη 5 λαΟ^ων τη. ρν. V 5 νκο ί•/". 7 6 και 
€ΐ 7 βαοιλιν,ον 8β€ΐιΐ8ί 7 τον] εηρτα ηβηΐηαη εχίαί 8 ςηαβ 
ΐη V ρο8ΐ περιεργότερον βχίαΐ ΙϊηβοΙα, ηβ7'8Η8 ΙαηΙιαη βχρίβηάί 
ί•αΐΐ88α αάρίοΐα 68ΐ; ιιΐάβίιΐΓ ίαηιβη επί 6χοίάί886 12 αυττ} ΒΥ 

οννεφΟ'ΆρΎΐ] χ. β. οννεμίγη; αΐίβηιτη χιοοαίηΐιιηι άβ ρηιπίιι 
άίαίΐΗΓ άπο τότε ί. β. ^Ήτοτε. ο/. Ι.ο1). ΡΙιγ. ρ. 47, 2 
15 λ. ΰκληρόν Ώ 17 προς] περί Α 19 άναστροφήν ΒΥ 

24 -κατέλείπεν Ηδη: οοιύ, Βοίδβοη. 



14 ΐ• δ. 1. 



,,άποχερΰω^ηναί πάλιν τον άγρον τΐεποίηκεν ώς το 
,,πρότερον. διο καΐ τον ΰον κράτους δεόμεϋ-α , ΐνκ 
5,>5 τον άγρον εργάζψία ώς το τίρότερον ^ η άποκα- 
^^ταΰτηΰαι τοίτοχ^ εις ημάς." 6 δε βαΟίλενς την έ'γ- 
;, κληϋίν ταντην άκηκοώς , ,,τ^' ουτοί λεγονΰΐ'" προς 
τον άνδρα έφηβε της γυναικός. 6 δε άνηρ τώ βαΰι- 
λεΐ άπεκρίνατο' ,βΰα τω κράτει ΰου παρ' αυτών 
,^άνηνεχ^η, άληΰ^η είΰι' τον γαρ άγρόν, ον μοί δε- 
^,δώκαΰιν , όΰη μου δύναμις καλλιεργούν καΐ ονδ^ 

10 ,^όλως παρημέλουν' άλϊ! εν μια των ημερών εν αύτω 

' ,,εργαζόμενος ίχνη Αεοντοι," έντυχεΐν με βυμβεβηκεν^ 

5,« καΐ ^εαβάμενος ουκ ετι το άπ' εκείνου πληύιά- 

,,ΰαι τετόλμηκα τω άγρώ." 6 δε βαύιλευς εκείνος 

των τοιούτων ρημάτων άκουύας , τω άνδρΐ της γυ- 

ι-> ναικος εφη' ,^άληΰ^ώς λέγεις^ ω άν&ρωπε' 6 γαρ 
,,λεων εν τω άγρώ πάντως είΰελήλυϋ^εν , άλλ' ου 
,,κατά τι τον άγρον ελυμήνατο' άλλ^ ούδε πάλιν 
,,εκεΐύε είοελ^εΐν επιχειρηβει ' λοιπόν ως το πρότε- 
,,ρον τον εκδοϋ^εντα 6οι άγρον κράτει και άφόβως 

20 ,^εργάξου." 

Ταντην την διηγηΰιν 6 πρώτος φιλόοοφος άνε- 
νεγκών τω βαύιλει λεγει' ,,ταϋτα διηγηαάμην , ω 
βαβιλεν , ίνα γνώς έ^ αύτης της διηγήΰεως , πώς ου 
πάντα δει τα κατηγορούμενα κατά τίνος η νποπτευ- 

25 όμενα πιατευειν ως άληΰ^η , «Λλ' ούδε τάς διαβολάς 
ευκόλως άκουειν και άνεξετάϋτως δικάξειν καΐ άπο- 



3 άπο•Λατκατγ]ΰΎί'ί ίηβηϋίηί ειώίβοΐιηη εεί νβχ 8 ηοΗ οον- 
τΐ(]6ν6 ίατι 9 ί•Λαλλιέρ'γθνν'ί 'Λ^^λλη^^'ΫΟυν'^ ουδόλως ηΐΐ- 
φιοΙϊεπΒ εΐίατη V 11 ΐχντ] ΑΒΥ: εοηρεβΗνι ί'χνει, ..ο, 7ΐ07ΐ 
ίτητηβτηοΓ εοτητη φιαβ άΐχϊ ρ. 3, 11 ίντυγχεΐν Α 18 ελ&ειν 
V 22 ΰΟί ενρρίετβ ηοη ηϊάβίιΐΓ η6€β88ατϊιηη 23 πώς ζ. β. 
ως. Οοι•ίΐί8 Στοχ. αντοαχ. αηΐβ Αβίίαηηηι ς-θ-' η. 2 



Ι. ^. -2. 15 

φτί^ναο^αι. και αλλην προζ τοντοί£ , ώ βασιλεν, όιή- 
γΐ]Οίν ά'/.ονο^ειΰάν μοι δίηγήΰομαι τω βω κράτει. 
,,άνήρ Τις φνλης ην των Άγαργινών' οντος τίερυέρ- ρ.2ΐΐ; 
γωξ τα εν τι} οικία τούτου καΐ ποικΟ.ως ^ακριβολό- 
γων , ορνεόν τε ώνήβατο ενάρ&ρως φ^εγγόαενον^ 5 
όπερ ή κοινή βυνη^εια -φιττακον οίδε καλεΐν. και το 
ορι/£θΐ/ εν κλωβώ βαλών , εν τω οίκήματι φέρων 
έφύ?Λΐττε^ και παρήγγειλε τω όρνεω προΰεκτικώς 
αντον την γυναίκα όραν' ^,καΐ εΐ' τι ά' αν απόντος 
μου της οικίας ή γννη όιαπράξηται ^ παρατηρεί του ίο 
άπαγγεΐλαί μοι." ούτως ούν 6 άνηρ τω -ψιττακω 
παραγγείλας, επί τίνα οδοιπορίαν άπη?,^ε. τότε τοί- 
νυν τις άνθρωπος είΰερχόμενος εις την οίκίαν, μοι- 
χεύων ην την γυναίκα, ΰυνειδυίας τούτο και της 
δούλης, ότε δε 6 άνηρ ηκεν εκ του τα^ειδίου^ ήρώτα ΐ5 
τον -φιττακόν , τί αρα την γυναίκα ποιονΰαν έ^εά- 
βατο. 6 δε φιττακος πάντα τα τγι γυναικί άκολάβτως 
πραχϋ-εντα τω κυρίω ε^εφώνηΰε. και ο άνηρ δεινώς 
την καρδίαν δηχ^είς , ουκ ετι αύτην βυνεμίγνυτο. 
και η γυνή την εαυτής δούλην ύπελαβε τω άνδρΐ 2ο 
αναγγεΐλαι τα κατ αύτην, καΐ προβκαλεΰαμένη αύ- 



1 Ιβτηιηα: -Λαϊ (οηι. V) έτερον {β ^ ί. β. δεύτερον V, ετέρω 
Α) 3 τΐν 6€Γίρ8Ϊ: ων ΑΒΥ. γ/*, ρ. 78 βί 48 Β. τις της 

φν?,ης? (άπό το γένος Ώ) 4 τοντον ί. β. εαντον, ιιί ααερβ 

δ φ^εγν.όμενον V 6 ο18ε] εοΐβΐ 7 τιλοβω ΑΥ ^ν 
τω ΐ. β. εις το 9 όράν] οΙ)3βΓυίΐι•β εί' τι δ ' αν ηε Ιβ 

οΙΙ'βηάαΙ ίη λοο εοτΐρίονβ 1δ τα^είδιον'\ ^πϊ πάαης απλώς 

πορείας τε καΙ εκδημίας, κ��Ι Ιδιαίτερον επϊ της θαλασσο- 
πορίας τέθείκεν η νυν επι-κρατοναα αννη&εία. €ογ863 αά 
Ηβΐίο^. ρ. 296. ΗΛ&8β αά 1.6οη. Ό. ρ. 441. ταξιδιού Α βχ 
Η8α Οταεοοτχηη Ήοάίβτηοτητη. 18 άνδρΧ ει ίη ηιατρ. %νρίω Α 

19 δειχθείς ΒΥ αντην] φ η. αά 3, 11 20 νπέλαβε 
ίονΐραί, έλεγε ΗδΗ: ςηοΗ είή φιοάατηιηοάο εχρίΐοανί ροίηΐΐ ηΐ 8ΐί 
ί. ς. εφαβ-αεν χΠηά Ηοτηβτίϋΐαη ^ ϊ. β. ^νόμιζε, νπωπτενε , Ιατηβη 
ρνορίβΓ αΐίεηιτη ελεγεν 16, 1 πιηίαηάητη 6α8β άιιχί 



16 Ι. 3. 2. 

Ρ.22Β. τ?ίι^5 ο^γίλωξ καΐ τΐίκρώς δλεγεν ,.εί άλη^ώζ 6ν τω 
,^άνδρί μου τα πραχ^^εντα μοί τίάντα άνηγγειλας ;" 
ΎΙ δ\ δούλη μεγάλωζ ώμννεν, ώς ονδ^ ότΐωϋονν περϊ 
αντης τω κνρίω λελάληκεν' „«λλ' 6 'ψιττακός, ί'ΰ^ί, 

5 ,,κνρία, τα περί 6ον άπαντα τω κνρίω ελάληΰεν." 
'ή δε γυνή ταντης άκονΰαΰα την παρά τον όρνεον 
κατηγοριαν , ετεχνάΰατο πώζ -φενδη τον -φιττακον 
άποδείξ,αί τω άνδρΐ αύτης. καΐ τγι επιονΰτ] ννκτΐ 
λαβονύα τον ψιττακον μετά τον κλωβού έ'νϋ'α κοι- 

10 μωμένη ετνγχανε , χείρ6μν?.ον πληΰίον τον ιΐ'ίττα- 
κον ^εΐΰα ΰννεΰτρεφεν , ί| ον κτνποξ τ^κοι/^το ώί? 
βροντή ' εμπρού^εν δε τοντον κα^ρεπτην περιεκν- 
κλον τοις οφΘ-αλμοΐς τον όρνεον, ώς δοκεΐν άΰτρα- 
πάς άποπέμπειν ' 6νν τοντοις καΐ οπόγγον βεβρεγμε- 

15 ι/οι» άνωθεν τον φιττακον κρεμάΰαΰα , Οταλαγμονς 
νδατος επάνω τοιίτον ρεειν πεποίηκεν. 6 δε φίττα- 
κος τούτων ούτω γινομένων , τη γωνία τον κλωβού 
νπεκρύπτετο , (καΐ) αντω τω ορνέω έδόκευ δι όλης 
της νυκτός εκείνης βρέχειν, καΐ άβτραπάς καΐ βρον- 

1 α η. ίΐ Βοίδδοηβάβ ΒβΓίηοηβτη ίηοίρβΓβ τβοίβ ίηάίαααίΐ. 
ηωη βΐή ηοη ββύ ρηοά άιώίΐβτηηε ςπίπ ρήτηο ηί ο. ο. οτι αριιά 
01117168 6ΐ ώς αριιά νβαβηΙίονβΒ δονϊρίΟΓβε αΐ) ίηίϋο βηιιηϋαΐοηιτη 
ςηαε ηβνία ΙοςηβηΙίηιη ίρεα νβ/'βηίηΐ ροιιηηΐιιν, ϊΐα α. βΙ χηάίοαη- 
{ίί3 ίηΐ6ΓΓορααοιήΙ)ΐΐ8 ςπαβ άϊοηηΐιιν άίΓεοϋί ραοςιιβ ίπΒβηήβΗί : 
Ιαιιιβη ιη εβηηοηβ ηοίρωή ίΐα αά/ιίδβίαν ηί οτηηίηο ρανίίοηίαβ ει 
ΙοοΗΐη ίβιιεαί, ιιβίιιΐ αηιη ϊη Ν. Τ. Ιιαηά νατο ρθ8( ηοοαίίιαιη κν- 
ρΐ£ οοηίοοείαν ^ ίίαφιε ρνο ο. εΐ ηοη 68ί 8Ηϋ8ίαιιεηάι/ιη η {οηι. Β) 
2 άντιγγειλας 8οήρ8ί'. άπηγγειλας Ιϊϋτί 6 τκνττις 80ΐΗρ8Ϊ: 
τοϋτο ΗΙΗ. αη την παρά τον όρνεον κατηγορίαν άείεηάα 
8ηηΙ? 8 απόδειξαν ΥΑΒ Βοΐββ. : ίηνι 8ονΐρΐΗΐη ορονίε^αί 

πως 11 αννέοτρεφε ΑΒΥ 12 ■καϋ^ρέπτην] βρβουίαιη. 

ηοοαίηΐηηι Ηί ηΐάείαν εονηιρίηιη ε η. γ,άτοπτρον περιεν,ν- 

κλον... 14 άποπέμπειν οηι. Α 14 απόγν,ον V 17 Ιθ€η8 

νιαχίηιε ΙηΓΐ)αΙιΐ8. ιιενύα εηίιη τγί γωνία τον ν.λ. νπεκρνπτετο 
(άπε-ϋρνπτετο Α) ίηίεν ηη. βρέχειν καΐ εέ άστραπάς ίη Ιίδη8 
ΙευηιΗην: ηηάε Ηηα ΙναηδΙιιΗ ε( ν,αϊ αηΐε αντω αάΐεοί; (οτΙα88ε 
αχιίειη εΐίαιη άστραπάς ρο8ΐ άπανγάξεΰϋ'αι νεροηεηάαηι ε8ί. 



Ι. 8. 2. 17 

χάς άπηχεΐΰϋ-αί καΐ άπανγάξεΰΟ'αί. πρωίας ονν 6 
άνηρ της γυναικός τω φίττακώ προΰελ&ών , φηοΐ ν.23Β. 
προς αυτόν ' ^,τί δή ποτέ τγι νυκτΐ ταυττ] εώρακας;" 
6 δε φίττακός άντεφηΰε' ,,της νυκτός η βροχή και 
,,αΓ βρονταΐ καΐ άΰτραπαΐ ονκ άφείκαϋί με το κα%•' 5 
,,ολοι» ίδεϊν τι αρα ταυττ] τη νυκτΐ έγεγόνει."^ 6 δε 
άνηρ τούτους τους λόγους του όρνεου άκούβας, 
καϋ•' εαυτόν ελεγεν' ,,οντως ουδέν έΰτιν άλη&ες όύα 
,^άνήγγειλέ μοί το όρνεον, άλλα πάντα όύα μοι ελά- 
,,ληΰε φευδη πεφύκαβυ καΐ απατηλά, κα^ώς εΰταο 
,,φανερόν εξ ων τα νυν μοί άποφ^έγγεται' ούδεν 
,,γάρ τχι νυκτΐ ταύττ] ΰυμβέβηκεν, οϋτε ύετός κατη- 
,,νεχ^η οϋτε βρονταΐ άπηχη&ηΰαν οϋ%ε άΰτραπαΐ 
,,άπηύγαΰαν' ό^εν" φηΰί ,,καΐ οΰα μοι περί της ύυ- 
,,ζύγου ο φίττακός εΐ'ρηκε φεϋδος ηβαν άλη^-ώς καΐ ΐδ 
,,άπάτη." ταϋτα ή πονηρά εκείνη γυνή πονηρώς 
τεχνευΰαμένη, ηδη, βαΰίλεϋ, άκούεις πώς τον άνδρα 
ηπάτηΰε καΐ την εκείνου φρόνηΰίν ένίκηΰε τελείως 
καΐ το όρνεον φευδες απέδειξε, καΐ οϋτως αύτη ο 
άνηρ διηλλάγη καΐ ως το πρότερον έφίλει. γίνωβκε 2ο 
γάρ, ω βαΰίλεύ , ως ούδεΙς δεδύνηται κατά τι τών ρ.24β. 
πονηρών γυναικών περιγενέϋ&αι τό ΰύνολον και 
ταύτας νικηΰαι." 



καΐ άπό ταις πολλαίς άβτραπαίς καΐ βρονταίς επρυβετον 
είς την γωνίαν τον κλωβιου Υβη: ςηί οτάο τβηιιη 8ΐ ηβνίοΓ 
€8ΐ — €θΓΓ60ίίοτ αιιίβιη ϊΙΙβ 68ί ςηβτη βχΗίδηί — ραηΙΙο Ιεηΐοτβ 
ιηιιίαΐϊοηβ ηη. καί τγι γ. τ. κλ. ΰη. ρθ8ΐ άπανγάξεσ&αι οοηίο- 
οατϊ ροίβταηΐ 5 καΐ αί άοτραπαΐΊ («Ό Ό) αφηκασι ΑΒΥ: 
άφείν,ααι 8€ΓΪρ8ί 8 εατιν βΐ 10 εοτϊ ΗΒΗ: ςηαίία αΐΐαχ ηοη 

ηοίαηί 12 τανττι τούτων? 14 άπηνγάα0^η6αν? 15 ηααν] 
ηοη 68ί ςηοά ΓβροηαΙαΓ 'ήν 17 τεχναααμένη? 19 αύτη 

V 20 διηλλάγει V ^21 γάρ] αρα? λοιπόν Ό. χβά γί- 

νωα%ε 8ΐρηίβ€αί δοίΐο ώ βαοιΧεν ΎΏ: οπι. ΑΒ Βοίδβ. 

δννηται Βν [οτιηα ΙανΙατα. δύναται Ό 

Γαβ. Βομ. ι. 2 



18 Π. υχοη8 η. 

Τοντων ο βαύίλενς Κνρος παρά τον ενός φίλο- 
ΰόφον άκονΰας , εν^νς άνεβάλλετο την άπόφαύιν^, 
μάλλον δε αντην ανατρέπει καΐ κελεύει μη άναιρεΐν^ 
τον νίον αυτόν, η μέντοί τον βαύίλέως πονηροτάτηι 
5 παλλακή τη έπανριον πάλιν προς αντόν παραγενο- 
μένη καΐ παραοτάΰα τούτω ύνν δάκρνοιν η κατά- 
ρατος ελεγεν' „οι5 δίκαιον εΰτιν , ώ βαΰιλεν , τον 
άπαξ, γεγονότα κατάδικον και τον θάν��τον ενοχον 
μη εν&ύζ άπολέΰαι' ει γάρ μη τον τοιούτον άναι- 

10 ρεΐύ&αι προΰτάττεις , ονδεις εΰται πεποι^ώς και 
θαρρών εις την τον κράτονς ΰον δικαιοβννην. ην 
γάρ τις άνηρ , ώ βαβιλεν , πλννων δέρματα ' ος εν 
τινι ποταμώ πλννων^ είχε ΰνν αντώ τον νίον αυ- 
τόν. 6 δε τοντον νίος εν τοις υδαύι παίζων τον 

15 ποταμοί) και κολυμβών^ εν^νς τον παΐδα 6 ποταμός 

Ρ.25Β. κατέκλνζε καΐ άπέπνιγεν. είύελ^ών δε 6 πατήρ ωβτε 

τον παΐδα τον κινδννον ελεν^ερώΰαι^ ύπονδην είχε 

την προς αντόν' ύφοδρώς δε τω ρενματι φερόμενος 

6 ποταμός άμφοτερονς κατακλνύας άπέπνιγεν. οντω 

20 και ΰν 5 βαΰιλεν , άπολη , εί μη προαπολέαεις τον 
ν ιόν ΰον ^ανάτω. εί γάρ νπερτί^'εΰαι την εκείνον^ 
άναίρεΰιν, μικρόν όΰον κατεπαρΟ'εις <5ον πάντως β|- 
αναΰτηΰεται^ και μετά γ ε της βαΰιλείας και της ξωης 
άπούτερήβει." 

25 Τοντων άκονβας των λόγων ο Κνρος πάλιν τόν 

1 τοντων] €/". η. αάρ. 58 Β. ίνος] πρώτον Βοίδδοηθ,άθ ; 
86ά €[. ρ. 105 Β. 6 εΙς . . 6 δεντερος . . ό τρίτος . . 6 τέταρ- 
τος, οΐ. 110. 142 Β. 2 (χνεβάλετο? 3 αντην] την Α 
5 παλάμη V 11 Ιβτητηα οοάά: όΊ,ηγηοι,ς της πονηράς 'γν- 

ναι-ϋός. 15 τόν] αντόν Α 16 είσεΐϋ'ών ΐ. β. εμβαίνων 

ώστε] ί. ς, ίψ' φτε ηί ρ. 118 Β. εί ίη ΝΤ. 18 την^ 

μόνηνΊ (σ . . . α. οτη. ΐ>) 20 άηωλγι εί ηροαπωλέαεις V 
22 αον (ΑΒ) 23 ζωής σε? 24 Ιετητηα εοάά: δεντέρον φι- 
λοσόφον δηαηγορία 



π. 8. 1. 19 

ν ιόν άποκτανϋ-ηνοίί όιακελενεταί. 6 δε δεύτερος φι- 
λόαοφος παραβτάς τω βαβίλεΐ καΐ έτίι της γης 6ννή~ 
^ως προύκννηϋας , έ'φη' ,,βαΰίλεϋ , εις τον αιώνα 
ζη^ί. άκηκοα τίάλιν 6ε κατά τον 6ον ν ίου θάνατον 
άποφηναύ^αι' δυο καΐ δονλικώς αναφέρω τω κρά- 5 
τεί 6ον (6ς , ει καΐ εκατόν ^ ει δυνατόν^ προϋτΐηρχόν 
601 παίδες^ ουκ έδει 6ε ενα τούτων ϋ'ανάτω νποβα- 
λ£ί>, καΐ το μείζον άναιτίως' τίολλω μάλλον ενα 
έχοντα 6ε παΐδα , πώς 6ε χρή φιλο6τ6ργως της ζωής 
αντον περίέχε6&αι; 6ν δε τουναντίον ατίαν ^ ω βα- ίο 
6ιλεν , κελεύεις άναιρεϋ'ηναι αυτόν ' οπού γε μάλλον ρ. 26 β. 
πρέπει έρευνη6αι πρότερον ει άληϋ'ής άρα καΐ ου 
ψευδής και πανούργος υπάρχει η κατ' αυτού προ- 
τε^εΐΰα διαβολή. 6κέ'φαι τοιγαρονν , ώ δέ6ποτα , μή 
πως αδίκως τον υίόν 6ου φονεύ6εις , και πικρώς ες ΐ5 
ϋΰτερον μεταμελη^είς ^ 6εαυτόν άνωφελώς αίτιά6ΐ] 
και μέμψΐ] , καΐ πολλά ζητη6ας τον υιον μετά δα- 
κρύων καΐ πόνου ονχ εύρη6εις, και 6υμβή6εταί 6οι 
ώ6περ τινι έμπόρω 6υμβεβηκέναι λέγεται τούτο. 

ΦαΰΙ γάρ περί εκείνου, ως εάν τι ρυπώδες εωρα 2ο 
εϊ'ς τι τών έ6^ιομένων η εις τι τών πινομένων ειδών, 
ουδ όλως αυτού μετελάμβανεν. εν μια γούν τών ημε- 
ρών έπΙ πραγματείαν εξεπορεύετο καΐ εις τίνα πόλιν 
καταλαβών, έν αυτί] κατέλυ6εν. είτα τον αύτώ υπηρε- 
τούντα νεανί6κον έπϊ την άγοράν εκπέμπει τά προς 25 
τροφήν αυτού έ^ωνή6α6θ'αι. ο δε εντυγχάνειτινίνεά- 



1 διαίΛ,ζλΒνΒτοίΐ ί. β. γ,^λενει 6 8' έτερος εί β οογτ. 6 

δεύτερος Α 9 πώς ί. β. ως ί•/*. 14, 23 σε V 12 πότερον 

V 14 δίάβοη Ό 15 τον . . 7Γΐκρώ? οτη. Α ίαύστερον 

V 7ΐΐ εαβρβ 19 ωστΓίρ V 20 Ιβιητηα οοάά: ηαράδείγμα τον 
δευτέρου φιλοσόφου γάρ οτη. V 21 εις ΐ. β. Ιν εΐ- 
δών] τβτιιτη 22 μετελάμ,βανε ΗδΗ 24 ηαταλαβων] ρβΓ- 



20 π. δ. 1. 

νίδί έν χερΰΐ φερονΰτ] όνο καθαρούς άρτους καΐ τού- 
τους εις άγοράν π ρόχαλου μ. έντ] τω βουλομένω τΐαντί. 
τη γοΰν των άρτων καΰ'αρότητι, και τω της Θ'εωρίας 
Ρ.27Β. καλΑίί ενφρανΰ'είς 6 υπηρέτης τους άρτους ηγό- 
5 ραΰε και τω κυρίω τΐροΰηνεγκεν. 6 δε εμτίορος τους 
άρτους φαγών ^ ηύφράν^η πολλά τη αυτών τροφή 
και λέγει τω νεανίϋκω' ,^καΟ-' ημέραν από τούτων 
,,άγόραζέ μοι των άρτων εις ήμετέραν τροφήν." ο 
δε υπηρέτης ούτως έποίει κα^ώς παρηγγέλ0•η, άγο- 

10 ράξων από της γυναικός εκείνης και κομίζων τω 
κυρίω αυτοϋ. μια δ'ε των ημερών άπελ&ών 6 υπη- 
ρέτης εις την άγοράν, εύρίβκει την νεανίδα μη εχου- 
ΰαν τους ΰυνή^εις άρτους, (καϊ) επαναΰτρέφας προς 
τόν κύριον αυτοϋ , λέγει αύτω ' ,,γνωβτόν εΰτω 6οι, 

ΐδ ,,κυριέ μου, ώς ί| εκείνου του άρτου ουκ ηδυνη&ην 
,,εύρεΐν' μία γάρ νεάνις έπώλει, και νυν ουκ έχει 
,,πωληβαι." 6 (ϊί έμπορος φηβι τω υπηρέτη ' ,,λάλη- 
,,ύόν |«,θί. το λοιπόν έκείνην την νεανίδα, όπως ημΐν 
,,εί'πη πώς τόν τοιούτον καλόν άρτον οϋτως ηδυτα- 

20 ,,τον κατεβκεύαζεν." ο^εν καΐ 6 υπηρέτης φέρει την 

κόρην προς τόν εμπορον' οτε καϊ λέγει προς την 

^όρην ο άρχων ' ,,λέγε, ω νεάνις, μετά αληθείας πώς 

Γ.28Β. ,,τόν άρτον, ον επώλεις τω εμώ υπηρέτη, οϋτως 



1 >ία&αρός] βχ ροΠίηβ ορίίηιο βί ιηίηυΐίδδίηηο οοηίβοίιΐδ 
2 εΙς άγοράν ηοη €8ΐ ίη ίοΓΟ, 86ά αά θΓαβηάιιηι προΐίαλον- 
μένη ηοη ροίβεί Βίρηίβοανβ /ι. Ι. ίηιιϋαηδ, δβά ηϊί ?ήή ζ. ς. οβΡθΓβηβ, 
βχροηβηδ; αί άαίηιη8 αάίηηοΐιιε ο^γεηάϊΐ, αη τιροβαλομένη^ 
δ ηροοηνεγν,ε ΙΛΗ 13 άναοτρέ'ψας ΒΥ καΐ αάίβοί; βί- 

βηίτη ηΙί βηηηϋαίιιηι οηηι αΐΐβτο ιιοιι οοηβοΠίπν ρανίίαιία αΐΐςηα, 
81 άίοβηάϊ ηβΓύηυι αάβ8ΐ, Ιιοο αΐ) ίηίΐΊο οοηίοοατί 8θΙεΙ. 16 ευ- 
ρείν] ΐίβΓηαοηΙβ Ιοοίνοιηηίθη γάρ] δε ΒΥ {οτι Ώ) ονν,έτι 
ϊχειΊ ο/*, Ό 17 λάλτιαον] κάληοον {χωΐβίαί 8ίηβ άαδίο κάλε- 
ΰον) Βοΐδδοηαάβ 18 τολοιπόν Υ ��αβρβ 20 φέρει ί. β. άγει 

22 άρχων ί. €. -Λυριοζ 



II. 8. 1. 21 

^^Ύΐδνν κατεΟκεναξες' ετΐΐϋ^νμονμεν γάρ καΐ ήμευς 
^βμοίον αρτον ποιηΰαι κα^ώς ύν έποίείς." ή δε γννή 
ηρός αυτόν ελεγεν ώς ,,δ'ν τοις ωμοίς τηζ κυρίας 
,,μου τραϋμά τι άνεφάνη , καΐ τίερί του τρςίύματος 
,,εκείνης ο ίατροζ είτΐέ μοι' ,^κα^αρώτατον αλευρον,ό 
,,ώ γυναί, φέρουβα καΐ τοϋτο βουτυρω καΐ μέλιτι 
,,φνρουΰα καΐ μίγνυουύα, έπυτί%'εί τω τραύματι, 
,,μεχρίς αν αΰτω [τω τραυματι] η παντελής υγεία 
,^προΰγένηταί.'^ ή δε γε κυρία μου λοιτίον κατά 
^^τήν του ιατρού έηοίει διάτα^ιν. ούάκις δε το ζυ~ ίο 
,,μάρίον της πληγής άφτιρεΐτο^ αυτίκα ερριπτεν αυτό, 
,,κάγώ ϋβτερον τοϋτο εκ της γης λαμβάνουΰα είς 
.^άρτους μετεΰκευαζον' και ο ΰός υπηρέτης τούτους 
,,ενρίΰκων ήγόραζε. νυν δε του τραύματος της κν- 
,,ρίας μου παντελώς ύγιάναντος, ουκ ετι χρεία έβτίν ΐ5 
,,έκεΐνον τον αρτον καταΰκευάξειν." τούτων άκού- 
ΰας των λόγων, 6 έμπορος πικρότατα βδελυξάμενος, 
άπο^ανεΐν παρεκάλει και κα^^ εαυτόν διαπορού μέ- 
νος τίνα %'εραπείαν επιϋ-ηβει τω πράγματι , έλεγε ρ. 29 β. 
προς εαυτόν" ,,τό μεν ϋτόμα και τάς χείρας ευκόλως 2ο 
,,άπονίφαβΘ'αι εχω, την δε κοιλίαν ενδο^εν έκκα^α- 
,,ραι ουκ έ'χω." ούτως ούν, ω βαύιλεϋ , πεφόβημαι 
μη πως ομοιόν τι τω εμπόρω το αόν πά^Ί] κράτος, 
καΐ ξητηΰεις τον υίόν 6ου ως εκείνος τους άρτους 
και ούχ εύρή6εις.''' 2δ 

Ταϋτα ο δεύτερος ύύμβουλος τω βαΰιλει γε εί- 

4 τ^^^νμ^ίτι V 6 φερονΰα ί. β. λαβοναα τούτω V 7 
ΰροναά] φ «ρούσα Α \τω τρανυ,ατι\ εβΰΐη^ί 8 νγεία /Όντηα 
οΙραΗε 9 7^ οτη. ΒΥ 11 αψηρείτω V 12 άναλαβοϋσαΊ 

16 κατά η-καξειν Α 18 παρετιαλει] ρΓθθΑΐα3 θβί; , ορ1.ιαί1;, 

ηνχετο ο[. ρ. 3δ Β. εχίν. κα-θ-' εαυτόν] "ηλ^ε αντον Α 
19 επι^είβει V 21 ^κκαθάραι V (ΑΒ) ΒοΪ88. 23 πα^η V 
24: ξητησ-ης (Ό) ηβ 8οΗΙ)αΙαΓ ρνοΜΰβΙ ενρησεις 24 ίηβρίβ! 



22 II• δ. 2. 

τΐών, 7{ρο6ί0•ηκε τοΓ^ αντον λόγοίζ καΐ τούτο, ώς 
,,τών γυναικών τονζ δόλους^ ώ βαΰιλεν , ττολλονς 
καΐ τίοικίλονς είναι άκήκοα^ ε| ών ενα τρόπον κα- 
κίας γυναικός παρατί^'ημι, εις διήγηΰίν. γυνή τις 

5 ην, εχουΰα φίλον κατ^ έρωτα, ος καΐ ύπηρχεν εϊς 
των του βαβιλεως ατρατυωτών. έτυχε γοϋν το κ«τ' 
εκείνο καιρού τόν ΰτρατιώτην τΐέμψαι τον δοϋλον 
αύτοϋ προς την έρωμένην καΐ πυΰ'έΰθ'αι αυτί] [ήτοι 
ερωτηΰαί] ει καιρός αρμόδιος εΰτιν, απόντος του 

10 ανδρός αύτης, ί;όν κύριον τούτου παραγενεϋ^αι. ότε 
' και η άύελγής γυνή εραΰ^ειΰα του δούλου εις μιξιν 
τούτον ελΘ-εΐν κατηνάγκαΰε. τούτου ούν γενομένου 
καΐ του δούλου χρονίζοντος άπελ^εΐν προς τόν κύ- 
ριον αυτού και άπαγγεΐλαι τί γεγονεν, 6 κύριος 

15 παρεγενετο προς ζητηΰιν του δούλου, η δε γυνή αί- 
ύ^ομένη τούτο, λέγει τω δούλω' ,,είΰελ^ε ΰύ εις το 
έύωτερον οίκημα."" καΐ τούτου γενομένου, 6 κύριος 
του δούλου έλ^ών προς αυτήν βυνεμίγνυτο. ούτως 
ούν εκείνων ΰυμφ^-ειρομένων και τού δούλου εύω 

20 προΰκαρτεροϋντος , εξαίφνης ο της γυναικός άνήρ 
παρεγενετο. ή δε μοιχαλίς φοβούμενη τόν μοιχόν 
είΰάξαι εις τό ενδότερον και αυτόν, μη πως ^εάβαιτο 
τόν εαυτού δού?.ον, άλλοτρόπως ένόηύε τα καθ-' 
έαυτήν έξοικονομήβαι , καΐ λέγει προς τόν μοιχόν ' || 

2δ ,,γύμνωΰόν ΰου την βπά^ην και μετά ^υμού, φέρων 

6 τό κατ' εκείνο καιρού] /ΌηηηΙα νβοβηϋοηΐΜΒ ιιβϋαία 
7 πέμ'ψαι] ο/". 15, 9 8 αύτγ} ηοη βτίΐ ηιηίαηάητη: ηίάβ οοιη- 
τηβηίαϋοηβτη \^τθί ερωτησαι,] άβΙίΊαΙ Βοίεεοηαάβ 9 Βΰτϊ 
ΗδΗ 11 ^^εΰ&ε^οα V μί^ιν Ιίδνί Μο βΐ ίη[τα 12 τού- 
τον Ιώνΐ: εονίρή τοντον φιοά τηαΐβίαΐ Βοΐδδοη&άβ 14 τί 
'^'ΐγονεν] ΙΌΗ(ΐ88β ΙΌηηηΙα 86ττηοη\8 ηο\ρατί8 68ί; τβφάΓα8 αηίβτη 
ροίίη8 τί 8εΐ γίνεσϋ^αι ηβΐ τί ίπέακηιρεν, ελεγεν {ή γννή) ηβΐ 
προαετάχ^η 16 λέγει ονι. Α 22 0•εάΰαιτο 8οηρ8ί: ϋ•εά- 
ΰοιτο ΙϊϋΗ, ρηοά άαϋίίβί αΐίριιίχ αη 8θήρΙοΗ ίήδηβηάηπι 8Ϊί 



II. 8. 2. 23 

„€ί/ χεροί την μάχαίραν γνμνήν, τΐροΰποιητώς νβριζε 
^^κάμε καΐ τον οικήματος εξερχον, τον δε άνδρα μου 
,^ηδεν τι όλως λαληΟΥΐς."" καΐ 6 μοιχός αντίκα τοντο ρ.3ΐ β. 
εποίηοε, καΐ ^ιφηφόρος της οικίας εξερχόμενος την 
γνναΐκα κα^νβρίζεν. ο ^£ κνριος τον οίκον είΰελ- 5 
%'ών έ'νΰ-α και η γυνή διέτριβεν^ έτίηρώτα αντην λέ- 
γων" ^,τίς η τον ξένον τούτον ελενϋις προς την 
,,οίκίαν ημών ^ ω γνναι, και αί νβρεις τΐρός 6ε αί 
^φετα ξίφονς-,^'^ οτε και η γννη ^,τοντον τον ξένον 
,,ο δονλος" έ'φη ^^φενγων κατέφνγεν εις την οίκίαν ίο 
^^ημών ΰνντρομος^ φονεν^ηναι δειλιών' και τίαρ^ 
^,έμον τον δούλου κρνφΟ'έντος ^ ο κνριος τοντον 
.^χειρι βιαία έτιειράτο τοντον λαβείν και φονενύαι. 
,,ί'μου (Ϊ£ τοντον εμτιοδιξονϋης ενδότερον είύελ^εΐν^ 
,,ΐΰτατο, ως οίδας, μετά ϋ'ράΰονς κα^νβρίζων με^ ΐδ 
^^άνηρημένος την ΰτίά^Ί^ν." 6 ί£ άνηρ λέγει' ,,^του 
^,έΰτιν ο δονλος ;" ή δε γννη ,,έ'ΰω" έ'φη ,^τον εν- 
^,δοτέρον οικήματος." τον δε οίκοδεύπότον έξελ- 
%•όντος %•εά6α<5^αι ει ο δεβπότης τον δονλον ύπανε- 
χώρηΰε, και ανω καΐ κάτω ΰνΰτρέφας ονκ εϊδεν 20 
αντόν' τότε ΰτραφεις βλέπει τον δονλον και λέγείν.^^Β. 
αντω ' ,^απελ^ε το λοιπόν εν ειρήνη ' ο γαρ κνριός 
,^ύον μακράν από των ώδε έγένετο." καΐ ΰτραφείς 

3 λαΖτ^'σα^ ΑΒΥ: λαληατ]ς «οηρίί 4 οίν,ίας ί. β. οίτιη- 
ματος'ί 6 δίέτριβε ΗΙΗ 11 φονεν&ηναι εονίρβί, ηΐ Ιβρί- 
/ΗΓ ρ. 67 Β. Ιαλησαι εδειίία: φονεν&εϊς ΑΒΥ, ϊη ρηο ΙαΙβτβ 
ίοηηανι φονεν&ην [ιιβΐ φονευϋ-ή α ΓβοεηΙϊοΗΐιΐδ ιιαηΓραΙωη\ 
'άάϋ Βοί88οηαά6. ψ. δ. οηι. Τ>. εφοβήϋ'η μη φονενϋ"^ Λ^'βη. 

12 τον δονλον τον δονλον Α 15 ιοτατο ιιοη ηηΐίαιη 

ύψετί α η. όιετέλει ο['. ρ. 122 Β. καθ' νβρ. V ηΐ εαβρβ ^ 
20 ανατζέιρας] οηραΐ οοηαβΓίβηδ, περίβλε-ψας. ανω καΐ κα'τω 
ςαοςιιοιίθΓβαβ β Ββτνιοηβ ηο1(]αΗ άβειππίπηι ηΐάβίατ. εΙνηοΙιίΓα ίη- 
ιηηίαία {^ξελϋ^όντος . . ονστρέιρας) χη Ηοο Πΰτο ηβ ίβ οβ'βηάαί 

21 ζ. €. εαβλέπει 22 ^ν είρην-τ]] βηηηία νβί. βί Νοηί 

Τ. 23 ώ^ί] ίΙ»ί, Μο 



24 II. 8. III. η. 

προς την γυναίκα λέγει ' ,^εγάλην ενεργεβίαν ντίο- 
.^λαμβάνω τω δονλω τοντω τίοίηΰαί 6ε." καΐ ίδον^ 
ώ βαΰίλεν , άτίεδείχϋΎ} τω κράτεο 6ον ως ον πρέπει 
κα&όλου τοις των γυναικών άπατηλοΐς λόγοις άκο- 

5 λου^εΐν." 

Τούτων πάλιν 6 βαΰιλεύς παρά του δευτέρου 
άκούΰας (φιλοΰόφου των) λόγων, κελεύει τον νίόν 
αύτον μη άναιρε^ηναι. η δ'ε πονηρά γυνή πάλιν 
την άναβολην μα^οΰοα της άναιρέΰεως , παρέϋτη 

10 αύ&ις τω βαΟιλεΐ κατά την τριτην ήμέραν και λέγει 
αντω' ,,ώ βαβιλεΰ , οι βοφώτατοΐ βου ΰυμβουλοι 
μάλλον είύι μωροί και κακότροποι, και πολλην 6οι 
την βλάβην ποιηύαι δοκιμάζουύιν." και 6 βαβιλευς 
εφη προς αυτήν ' ,,πώς , ώ γυναι;" η δε εφη' ,,ην 

15 γαρ τις , ως λέγεται, βαΰιλευς, [ος] έχων υ ιόν κατά 

πολύ τα κυνηγέΰια ορεγόμενον ' και μια των ήμερων 

ρ. 33 Β. ^φη 6 υιός τον του πατρός αύτοϋ ΰοφώτατον ύύμ- 

βουλον' ,,ζήτηΰον τον βαΰιλέα τον πατέρα μου, ίνα 

,,μοι ορίΰϊ] έξελ0•ε1ν εις κυνήγιον." 6 δε βυμβουλος 

20 ζητεί τοϋτο παρά του βαΰιλέως ' καΐ 6 βαύιλεύς άπε- 
κρίνατο' ,,εάν και ΰύ μετά του νιου μου εξ,ελ^ης, 
,,γενεύ&ω το αίτημα αου.^' εξέρχεται ούν μετά του 
υιού τού βαύιλέως 6 τού πατρός ΰύμβουλος , καΐ 
αμφότεροι επορεύοντο. καΐ όρώΰί τίνα όναγρον εν 

2.=. τω όρει, και λέγει 6 ΰνμβουλος τω παιδί ' ,,κατα- 
,,δίω^ον όπίΰω τού οι/α^^ροι;, και Ου μόνος αυτόν 



2 ηοιησαι ηοΐί ΓβεΙίΙιιβνβ ρβηη^ τηβάίητη 3 ως] καΐ V 

7 φιλοσόφου των αάίβοί: ηατη 3ίΗβ Ηοο βίηβ ανμΒούΐων 
ηΐίςιιβ εχοίάίί; γ/". Ό 13 δο^ψάζονσι] ΙθιηρΙίΐηΙ [την?] 
14 Ιετητηα: διηγηας γνναιον 15 ο? εβοίηχί, ο/". />. 43. 24. 29. 
71. 92. 115 Β. ροΐβταΐ βΐϊαηι χστίδί ος ΐίχεν, άβ ςηα (οτνη,ηία 
ΛχοΙηηι ηά ρ. 63 Β. 16 -Λννηγέσια ορεγόμενον] ο/*, ρ. 159 Β. 
€ΧίΓ. 17 τον] φ 3, 11 18 ^χιτηοον] ογ» μον υηι. Α 



III. η. 25 

,,κννηγηβον." ο ^ί παις εδίωκε τον οναγρον. καΐ 
όντως, δρομαίως δίώκων , μόνος εγένετο των 6υν- 
τρόφων, και μη είδώς την όδόν εν γι πορεύεται, μίαν 
όδόν ενρων, ταυτην εβάδιζεν. είτα ενρίύκει κατά 
την όδόν γυναίκα ^ρηνΰϋΰαν νεανίδα και φηΰι προς 5 
αντην ' ,,ώ γυναι , τί κλαίεις ; π6%'εν ει ΰν ;" ύ] δε 
νεάνις λέγει αντω' ,^βαΰιλεως είμΐ ^νγάτηρ. καΐ 
,,επί ελεφαντος εκα^ημην και τούτον έξολιβ&ήΰαΰα 
,,επεβον, μηδαμώς εννοήβαύα πώς επεΰον. κ«1 μό- ρ. 34 β. 
,Μς τον πτώματος άνενενύα και άναβλεψαΰα ίδεΐν ίο 
,,τινα των εμών οικετών , ονδενα έώρακα. έκτοτε 
^,πλανη^εΐαα , ουκ οϊδα που και πό^εν πορεύομαι, 
,,καΐ ετρεχόν γε βφοδρώς , εως ον τα ννν ηγανά- 
,,κτηΰα." ταντα της κόρης είπονΰης , 6 τον βαβι- 
λεως νιος ελεήΰας αντην, οπιΰ&εν τον έαντον άνε- ΐ5 
βίβαΰεν ΐππον. η δε κόρη τοντοις τοις λόγοις αντόν 
((πατηόαβα , παρεΰκεναβε διαφ&εΐραι αντόν επί τινι 
.οίκω καταλνματι. καΐ λέγει τω νεανίβκω' ,,χρεία 
μοι εβτίν εν τάδε είΰελ^εΐν." και καταγαγόντος 
αντην τον ΐππον και είΰελ^Όνΰης εκείνης, άκονει ο 2ο 
τταις ^όρνβον εντός και άλαλαγμόν. και άπελ%'ών 
παρέκνφε τον ίδεΐν τίς 6 ^όρνβος ' και όρα την κό- 
ρην εκείνην ως λάμιαν προΰομιλονΰαν ταΐς ετεραις 
λαμίαις και λεγονΰαν' ,,ίδον ηγαγον νμΐν νεανίΰκον 
,.'εφιππον." αί δε λάμιαι αύτη ελεγον' ,,άπάγαγε 25 
., τούτον εις το άλλο κατάλνμα." και τούτων οντω 

2 όντως ίίοτΐρεί: οντος Ιώη; οτη. Ό δρομέως V 9 ίννόηαα 
V ίννοηακ Β 10 άνάβλειρα Α 17 αντην ΑΒν : αντόν 

«ίΟΓίρβί 19 ενϋ•άδ8? ωδε? καταγαγόντος . . άκονει φ 23, 
20 21 άπελ^ών] βο ρΓθ£βο1ιΐ8 24 νμιν] ιιοΗδ β3ί βίΐωη χη 
Τί 6ί ίη χιετείοηβ ΗβΙταβα 25 άηαγάγετε Β; άτιάγαγε δη? 
26 άλλον V φία {Ότιηα ίηβτηα αεία^ ηοη αδ.^Ιΐηιιϋ. οΓ. ρ. 59. 
^0 Β. τοντων οντω λεγομένων οτη. Λ^. καΐ 6 νέος τοντων 



26 "Γ. ^ι• 

λεγομένων, 6 νέος ΰτραφείς αμα επί τον τόπον εν&α 
ρ.3δΒ. τήι^ κόρην εκ τον ϊτίτίον κατήγαγεν, ωρμηΰεν άτίελ- 
&εΐν. και εκείνη ταχέως τΐρος αντον ηλ^ε καΐ έπέβη 
τον ΐτΐτΐον ως το πρότερον. 6 δε νέος ΰφόδρα έδε- 
^διεί καΐ έτρεμε ταντην. καΐ λέγει αντω εκείνη" ,,τ^' 
,,ουτω^, ώ νεανία, τρέμεις και δέδοικας;" 6 δε τον 
βαΰίλέως νιος προς αντην άντέφηΰεν' ,,ενΰ-νμη^είς 
,,τινος των όμηλίκων καΐ εκείνον φοβούμενος νπο- 
,,τρέμω." η δε προς αντον ' ,,δια τί ΰν μη δωρεαΐς 

10 „καΙ χαρίΰμαΰι τον εκείνον ^νμον καταπραΰνεις ; 
,,λέγεις γαρ είναί 6ε βαΰΐλέως νίον , και πολλού 
,,χρνΰίον ενπορεΐς." καΐ 6 νέος πάλιν φηύίν ' .,άλλ' 
,,οι> δια χαριΰμάτω�� εκείνος εμοί φιλίαν ποιεί." 
και η λάμια προς αντόν' ^,παρακαλεβον τον πα- 

15 ,,τδ'ρα ύον , καΐ αντός αε της κακίας ελεν^ερώΰει." 
και 6 νέος ' ,,ονδε 6 πατήρ μον , νομίζω , δνναται ' 
,,ομως καλώς είπας και πρεπόντως έ'φηΰας." καΐ 
εν&νς εις ονρανον 6 νέος τονς οφΰ'αλμονς άνατεί- 
νας και τάς χείρας, ,,δέΰποτα Χριΰτέ," παρεκάλει 

20 λέγων, ,,δός μοι τω δονλω 6ον κατιΰχνύαι τον δαι- 
,.μον^ον τοντον , και των αντον με μηχανημάτων 
,,εξάρπαβον." και ταντα τοντον εν^αμένον, εκείνη 
έαντήν κάτω ρίπτει επί τον εδάφονς και τω %οί' 
ενεκνλίετο, και δοκιμάζονΰα άναβτηναι ονδ' όλως 

2δ ί'ΰχνεν. 6 δε νέος άπαντα χαλινόν χαλάύας , άκρα- 

οντω λεγομένων νέος στραφείς Α: ίίαςιιβ ίη οοηιηηιηί ΙίΙνο ατ- 
ϋΗβΙυρο ΐΗα ίΙΙα ηοοαίηία οτηίαβα ηβΐ ίη ιηανρίηβ ηβΐ ίηΐνα Ιί?ΐ€α8 
8ηρρΙβΐα βταηΐ 1 τνπον Α 2 κοριν Α ηοιιηητκιηαηι 

8 ομιΧηγ,ων ΑΒΥ: οονν. Βοίββοηαάβ 11 ηολλου δήπον χρ.? 
12 απορείς Α. ενπορείν'ί'ί 18 ποιεί, καΐ] /αα/β β.νί 

<'οτη(ΐβν6 ποιείται, καϊ: 86ά φ ρ. 70 Β. 15 αντός] ουτόςΊ 
(ί'αως Ό) 16 ουδέν Α 20 . . ν . . Ηδη 24 δοκψάξονσα 
γ/". 24, 13. 25 ί'αχνεν ζ. ε. ηδννατο (Ο) χαληνον V 
ανά κρατθ5? 



III. υ. 8. 27 

χώς εκείθεν τον ΐτΐτΐον ηλαννε, καΐ το κάχίΰτον δαι- 
μόνων δίαδράς μέχρι της πατρώας οικίας δίαΰώζε- 
ταί, έτι ΰνντρομος τνγχάνων άπο της λάμιας. — 
^Εκ ταύτης της προτεβ'είΰης ΰοι παρ' εμ()ν διηγη- 
ύεως γνώ^ι ακριβώς οίον εύτι το των ΰνμβονλων δ 
άπατηλον καΐ ίΙ^ενδες έργον, και αντον ύε φενακί- 
ζοντες και άτίατώντες λεγονΰι ταντα τω κράτει 6ον. 
οΰ•εν κάγώ δια την εις εμε γενομένην άτοτίίαν πάρα 
τον νιου ύον γνωρίζω τη ΰκηπτονχία 6ον ' οι ΰνμ- 
βονλοι -ψεύδονται^ {καΐ το εαντών μόνον κέρδος ίο 
ακοπονΰι) καν μεγάλως φνλάττειν τον {ϋον) ν ιόν 
Ίίροΰποιώνται." 

Τούτων τίάλιν των λόγων της μαινάδος άκονΰας 
ο βαΰιλενς κελεύει πάλιν τον νίόν ύφαγηναι. κατ ρ. 37 β. 
αντην ονν την ημεραν και ο τρίτος ΰνμβονλος τω ΐδ 
βαΰιλεΐ παραΰτάς , προΰεκννηΰε κατά το ε^ος , αϊ- 
τών τούτον τω παραδείγματι προΰέχειν και άκονειν 
προαηνώς. ότε καί φηβιν' ,,ώ βαύιλεν^ ζη^ι εις τον 
αιώνα, εν 6ε αιτώ , προΰέχειν τοις εμοΐς λόγοις καΐ 
τούτων μη καταφρονεΐν ως ελαχίΰτων ' οντω γαρ 20 



4 προςτε^είοης V 6 άπατηλον καΐ 'ψευδες ηοη αρίβ 
ίηίβτίβοία 8ηηΙ. οβίβηιτη φιαβ 8αρίεη8 ίΙΙβ Ιατη ^ταηχα οοηιτηίΒβΗί 
ψια^ηβ τβ άβοβρβνϋ νερεηι ηοη βηανναίηΓ (ο/*. 24, 25). ίη /ίβόναβα 
ςηίάβηι η6Γ8χοηβ τεβΗχνη αά τβρετη Γβη€ν8ΐΐ8 βί /'αΐ8ηηι νβΙιιΙΪ88€ 
ιιηηΐίηηι^ βΐίηιη α Ιβοηβ άίΐαηίαΐηηι 6886: εβά ίάεηι οοτηηιεηίιιτη 
ϊη^τα 16^68 ίη αΙΙετα ηανταϋοΫΐε ρ. 44 Β., ςηαε αρηά ΗβΙιταεητη 
α ρΗοτβ ηοη 86ΪηηοΙα 68ΐ ά-ψευοες ΒΥ ί'ργον βϋατη Ό : γένος? 

9 σκηπτουχεία V οτ^ οΓ? 10 καΐ το ε. μ. κ. σκ. 6ΐ οον 
αάίεοί ηΐ εεηΐεηΐίωη εχρίενενι 15 ττιν γ' Ύΐμέραν? ηΐ ρ. 80 Β 

εί 8αερνΐ8. 8εά φ ρ. 62 Β εί Β. Ιεηιτηα τρίτος σύμβουλος 
16 προαεκννηαα V 17 τούτον 86Ηρ8Ϊ: τουτϊ Η6νί 18 προβη- 
νώς 8θτΐρ8Ϊ: ΙίΰΗ ηροαεχώς; ηΐεϊ η. η. καΐ ακ. πρ. οιηηίηο ειιηύ 
άείεηάα καΐ οηι. Α 19 ί'ν . . τω Β ,,οιιηι Ιηοαηηΐίΐ" έ'ν . . 
τω V ίΓΐηιη (βτε ΙχΙΙεταηιτη εραΐίο ηαοηο, ί»/ώταιτώ Α: ίν αιτώ 
Βοΐδδοηαάθ. σε αάάίάί 



28 "ΐ• 8• ΐ• 

εμά^ομεν πολλάκις παρ' άνϋ'ρωτΐΟίζ γίνεΰϋ'αι' οί 
γαρ άνθρωποι ^ όπερ ούδαμινον τυγχάνει, πολλάκις 
έπΙ μέγα αί'ρονβί καΐ νφονΰι καΐ ώς εξαίΰων δια- 
τρανονΰιν. άκονΰον ονν δίηγηϋεως ύνμμαρτνρονΰης 
Γ) τω λόγω μον. 

,,ζ/νο χωρία νπηρχον περιφανή, άτινα δια μό- 
νον μελιββείον κηρίον νπ' αλλήλων διοάλοντο." τον 
δε βαύιλεως ,,πώς και τίνι" φήΰαντος ,,τρόπω ;" 6 
φιλόΰοφος προς αντόν' ,,ην τις άνήρ κννηγός , καΐ 

10 έγένετο αντον μελίΰύειον έφενρεΐν μετά κοφίνον. 

ρ. 38 Β. όπερ λαβών 6 άνήρ έφερε τον πωλήύαι αντό. ετνχε 

δε ενα των αντον κννηγετικών κννών ϋνμπορεν- 

εΰϋ'αι αντω. μετά δε το διακομιΰϋ'ήναι παρά τον 

κννηγον το μελίΰΰειον εκείνο βαράδιον , ένέτνχεν 

15 τινι των εν τοις τροφίμοις κατά τήν άγοράν ΰννή- 
&ειαν εχόντων καϋ'ήΰϋ'αι' καΐ ίδών οντος ορεκτικός 
έγένετο τον άγοράΰαι το μελίΰΰειον ΰνν κηρίω , καΐ 
εντός τον μέλιτος τήν χείρα βαλών ένεκα θεωρίας 
και γενΰεως, τΐ έκπεΰόν εκ τής χειρός τον κατέχον- 



1 V 6 ΑΒ ϊη πιαρρ. αρχή της διηγηαεως παρ' άν- 

%ρώποι.ς\ ηενηαοηΐβ ίη άβτ ννβΐΐ; ηΐ ηοη 811 ηβοβΒδαιήηηι 8€η- 
ύβΓβ ανθρώπων 3 αΐρουαι V 4 ?ιαηβ ίΐαηαΐίοηβηι Υβη. ονι. 
(Βοί83.) 6 μόνον V 7 μελιοίον V, ϋυ Οαη^β; ΑΒ ,,?/«- 
7'ΐαηΙ Ηο βΐ ϊη[τα 6χλώβηΙβ8 μελλίοιον , μελίαιον , μεΚηοιον, 
μελλησιον'•'• Βοίδδοπίκΐβ, ^ηί μελιοσίον ^οΗρ^ϋ: ββο νβρο8ΗΪ 
μελιααείον νη αάίβοί 10 ενρειν μελησίον εφενρειν ΥΒ•^ 
ίη V ενρειν ρηηε/ί8 ΐη/τα ρο8ίΙί8 άείβίητη. ευρείν μείλησιον 
εφορειν Α: ϊηάβ ΒοΐβδοπΛ^β ^φενρείν άβίβηϋ, β(]ο ροΙίΗ8 ευ- 
ρείν ρναείβνηιίΐίβηάητη 688β α6η8ηΐ. 10. 14. 17 μεληΰΐον V 
μελίσσιον Βοί33.: 80Γίρ8ΐ υ,ελίβσειον, ηί 29, 1 μελιοσείον, ηδϊ V 
βχΜδβί μεΧιαέον 14 εν,εΐνος ΥΒ βαράδίον ί. β. βίμβίος- 
ηοΐί άβΙβΓβ ενίτνχεν 8οΗρ8ί'. ^ντυχών Α^\^Υ \ ηί8Ϊ ηβτδα αΐΐςηοί 
κβΐηΐ ίΧάΧει αντω εχοΐάεπιπί ; ϊά αηίειη φιοά ρΗτηο αά8ρεοίιι 
ί'αοΐΙΙΐτηηιη ηΐάεΐντ ιιί τινί νιηΙείυ,Γ ϊη τις, οηηι άαΙίηη8 αντω αΐ)- 
€88ε ηοη ρο88ίΙ, βεΗ ηβηιιϋ 16 ούτος 80ΓΪρ8ί: τοντο ΑΒΥ 

19 ί-λπεοον 8€η'ρ8ί: ίμπεΰον ΑΒΥ τΐ . . . κατ. στη. ϋ 



III. δ. 1. 29 

τος , εν^νς μέλιΰβά τΐζ έλ^ονβα καΐ τον μελιΰΰείον 
ύταλάγματοζ έπικα^'ίβαύα ηόϋ'ίεν. ην δε ης γυνή εκ 
του {αύτοϋ) εκείνου χωρίου , ου 6 αγοράζων τότε 
κάκεινος ετνγχανεν^ εν τ/} άγορα' ητί£ κ^λώς %'εα- 
ύαμενη εδραμεν ετί αυτό καΐ ελεγεν εγνωκέναυ το 5 
μελί καΐ το βαράδίον {ως) έκ του χωρίου αυτών έΰτυ. 
καΐ δραμών 6 κυνηγός εκείνος βία κατεόχε βουλο- 
με'νην άρτίάύαι το μελί. καΐ πολλής φιλονεικίας γε- 
νομένης^ 6 κυνηγετικός εκείνος κνων^ ίδών την του 
κυρίου αυτού μάχην^ τίρός τε την γυναίκα καΐ τον ίο 
άγοραΰτην ηρξατο νλακτεΐν. ο^εν 6 κυνηγός ΰτία- 
ϋά μένος καΐ την μάχαυραν^ έβούλετο τον άγοραΰτην 
άνελεΐν ώς έκ του χωρίου αυτών λέγοντα κλέ'φαι 
αυτό. καΐ γέγονε μεταξύ τών δύο τούτων μάχη με~ 
γίύτη^ τού μεν λέγοντος κεκλοφέναί, του δε εύρεΐν. ΐ5 
[ηΟαν γαρ και οί δύο κάτοικοι τών δύο χωρίων 
εκείνων τών περιφανών.^ και μεγάλως έκάτεροι 
παρακινη^έντες ^ Ο'υμού έπλήΰ&ηΰαν ^ ώς έκ τούτου 
και τους ομοχώρους παρακινηΟ^ηναι , δτ^ 6 μεν θ'η- 
ρεντης έκ τού ενός υπήρχε χωρίου , ο (^£ αγοράζων 2ο 
το μέλι έκ τού ετέρου, έπαναΰτάντες δε άλληλοις^ 

2 επιν,α^ηααΰα V ηαϋΊε Ιίϋη 3 αντον αάίβοί 6 
μίλι καΐ το] μ,ελίοΟΒίον'ί ρά^ιον Α ροβί βαράδίον Βοίδ- 
δοηπάβ 8η8ρί€αΙαΙηΓ 6χοχάΪ886 οτι : τηαΐαί 8ηρρΐ6Γ€ ώς ςηοά Ιβρί- 
ΙΗΓ ρ. 60 ;//. Β ά-κριβώς γινώαν,ω αε . . ώς . . γεγένησαι 
7 γ,ατέαχαι, V ^^ 10 αηΐβ προς βρο άΪ8ίϊηχί^ αηΐβ ^ρ|. Βοίββ. 
€^. Ώ 11 ό&εν] ότε? οοηβχίο 86η€8ςηβ ΓβΓΗτη ηβςηβ Λίο 

ηβ^ηβ 16—18 ρβΓΒρϊοιια 68ί 12 ηαλήν Ηδτΐ: καΐ την 8θήρ8Ϊ. 
ηατη 6ΐ8ί θταβοί ν6θ6ηΙΐοτ68 8αΒρε Ηα άίχβηιηί καλο? ηί 8ίΙ ί. ς. 
Οβττηαηοηιτη ίαοΐιίί^ (ο/, βΐΐαιη 91 Β. ΟοΓ&ίβ ατοχ. αντ. αηΐβ 
ΑβΙίαη. ρ. ηδ'. αά Α68ορ. ρ. 434 αά 187. ΗβΙχοά. 291), Κοο 
Ιοοο η6(]Ηβ <ιυ.ατ6 αάάΐΐηηι $ίΙ ΗςηβΙ εί αΗίοηΙιΐ8 ΓβςιιίτϋαΓ. 13 
κλέ'ψειν ΑΒΥ: κλέιραι Βοίβδοη&άο (ϋ) 16 ηοαν .. περιφανών 
5<?Γ/ι/5ί ηίροΐβ άΐαορναρΜωπ βηηηΐίαΐί Ϊη86ςη6η1ΐ8 19 οτι 6 μεν .. 
ετέρου [Ηοο οτη. Ώ) 20 ρατί. ρν. αγοράζων 8ΐιΐ8ΐαηαιιί Ιοοο 

β8ί (3) 



30 ΠΙ. 8. 2. 

μαχαίρας έργον έγένοντο. ^εαΰαί γονν^ ώ βαΰίλεν^ 
εκ τΐοταττης αφορμής ηλίκα δεινά ετελέΰ^ΰαν. καΐ 
ννν έπάκονβόν μου ^ παρακαλώ^ και μη άτίο ψιλής 
καΐ απατηλής βνΰκενης τον ΰον υίον και διάδοχον 
δ άνεξετάΰτως άποκτεΐναι ^εληβτ^ς' άλλ' επίΰχες εως 
ον το άλη^ες περί αντον 6οι βεβαιω^είη. όμως καΐ 
αλλην άίϊί^^ίίίν άκοντιΰϋ'εΐΰάν μοι τΐαρατί&ημι. 
ρ. 40 Β. ^^Ανηρ γαρ τις την εαυτού βνζνγον έτίΐ την 

άγοράν επεμψεν άγοράΰαι ενός αργυρίου όρυξιον. 

10 η δε άπηλΰ-εν εν τινι των κατά την άγοράν εργα- 
στηρίων και δοϋύα το άργυριον^ εξ,ωνεΐτο το ορύ- 
ζων χωρίς του καλουμένου βαχάρεως^ μ^Ό-' ου 
έϋ&ίειν τοϋτο ΰυνή&ειαν εχομεν οι άνϋ^ρωποι. ο (ϊ^ 
πωλών το ορΰζιον εφη προς την γυναΐκα' ^^ούδα- 

ΐόμώς, ώ γύναι, το ορΰζιον άνευ ύαχάρεως εΰ^ίεται' 
τί 001 γοϋν όφελος άγοράΰαι τοϋτο μόνον;" ή δε 
προς αύτον' ^,ημεΐς τοϋτο άρτυμα ουκ εχομεν.''' ^ 
δε προς αϋτην' ^^έάν εις το ένδότερον έργαβτήριον 
^^βυνειΰελ^υς μοι^ και εκ της ύαχάρεως δώΰω ΰοι.''' 

20 η δε άντέφηΰε' „^ο? μοι πρώτον^ καΐ τότε ΰυνειύε- 
^^λεύΰομαί (ϊ06* γινώβκω γάρ καΐ εγώ τάς τών άν- 
^^δρών πανουργίας." ο δε ΰτα^'μήΰας δέδωκεν αυτί] 



3 -ψιλίϊί] ςα&θ £αηά»ιηβη1ο οθγΙο οαΓθαί, ίθηυίβ. ο/'. Ο. 
αη ιρΕνδονςΊ 6 όμως είο εαβρβ αάΙιΛβΙην 7 Ιβιητηα τον αντοΰ 
τρίτον φιλοαόφον διηγηοις 10 ^^γαστη^^ον] ΙαΙίβηΐίΐ 

11 όρνξιον Υ 8€τηρ€Γ βΐ ΑΒ ρίβηιηκιηβ ; χη Μ8 βηίτη ηοηηΐίηςηατη 
ορνξιον^ 171 Α /ιοο Ιοοο το ρύξιον ίηβεΐ. όρίξιον Ώη Οβη^β, Βοίδ- 
8οηίΐ<3β 13 6 δε 80ΓΪρ8ί άηΜίαηίβΓ ρτο βο ςηοά αεΙ ίη Ιί1)τΐ8 

6 γάρ. ηατη αοη τηιιίαϋοηε ηϊχ τηαϊοΓβ Γ68ΐίΙηί ροίεταΐ εϋατη 6 
γονν ιιβΐ οτε 6, ίιιτη 8€ΓίρΙονβ8 Γ6€€ηΐ68 τηίνβ ΐπίενάητη αΙ)ηΙηηΙηΓ 
ραΓίίοηΙα γάρ: φιο άε ερΐί ΟοΓ&βδ ίη Αίαοίίδ. γ/*, ηοί. αάρ. 61 Β. 

■πολλών V 16 άγοράαααα V 17 τοντο V τοντον Β 

τούτον Α. /Όνία88ε 8ογ. τοντο το. (οηηα τοντον ΐηβηια αεία8 
ηοη αΙ)8ΐχηηχΙ. άρτνμ,αν V 19 εκ αΐχςχιοίχεηε χη Ηοο ΙχδεΙΙο 
3X0 χιεηνραίχΐΓ (20, 15) 20 ηρώτον ί. ς. πρότερον 



III. 8. 2. 31 

εκ της ΰαχάρεως. εκείνη δε το τε ΰάχαρ καΐ το όρν- 
ζίον εν τω μανδνλίω κατέδηΰε καΐ το μανδνλων 
παρε%•ετο προς τω παιδίω τω νπηρετονντι το εργα- 
βτήριον^ και αντίκα βυνευοηλ^ε τω άνδρΐ επί τόρ.4ΐΒ. 
ενδότερον οίκημα^ τον πληρώβαι το τΰο^ονμενον τον 5 
έργαβτηριακον. 6 δε παις λνΰας από τον μανδν- 
λίον το ορνίίον και το ύάχαρ^ χονν άντ' αντών είύ ■ 
βαλών εις το μανδνλιον ενεδηύεν. η δε γννη ^άτ~ 
τον έκεΐ%•εν ε^ελ^ονύα ύνντρομος καΐ φοβονμένη 
νπό της εντροπης^ άραβα το μανδνλιον , εις την ίο 
εαντης οίκίαν άπηρχετο. (και) είΰελ^ονΰα παρά τον 
άνδρα ^ έγγιοτα τούτοι» το μανδνλιον ε^ηκε ^ καΐ 
είθηλ%•εν είς το ενδότερον τον οικήματος τον άγα- 
γειν χντραν. 6 δε άνήρ αντης λνύας το μανδνλιον^ 
όρα χονν εντός καί φηύΐ προς αντην' „ώ γνναι, τί ιό 
^,εύτι τοντο; χονν μοι εκόμιΰας μάλλον η όρνζιον'^ 
γνονΰα δε κα^^ εαντην ή γννη ως ο παις τον μν- 
ρεψον τοντο είργάύατο, ΰινίατρον [ήτοι κόΰκινον] 
άντι τζονκαλίον εκόμιΰε και λέγει τω άνδρί' „εν τγι 
.,Λγορα^ ω ανερ, πορενομένης μον , ίππος μοι έλά- 2ο 
,,κτισε , και πέπτωκα και το άργνριον άπώλεΰα' ν•^2 \\. 
,,διόπερ τον χονν τοντον εκλε^αμένη ηγαγον , όπως 
^,αντον κοΰκινίβω ^ εί ϊύως το άργνριον ενροιμι." 

2 μανδνλιον] ΗβΓοάίαη. Ερίπι. ρ. ΙδΟ Βοί38. μανδΊβιον 
ίηίβτρΓβίαίΐίΡ χειρόαα-Λτρον. Ιιβχ. δοΐΐθά. ν. 864 ίη Βοί88. Αηβοά. 
4, 410 χειρόμαπτρον, μανδνλιον \ ιώί ηίάβ αάη. 3 το παι- 

δίον τω ΑΒΥ: €ογτ. Βοί88οη»(Ιθ νπηρετονν τι V τω 
εργαθτηρια•Λω? /ιαδβί ςηίάβτη το ίργαατηριον ςηο άββηάαΙιΐΓ 

6 λναας τηίτβ άίοίητη; ο/'. Ι. 14 ίί 1); ηητη κλέιρας^ ονλήσαςΫ 
8 ενέδνοεν V 11 καΐ αάίβοί 12 ^'γταατα V 13 άγαγειν 
ί. 6. φέρειν 16; V 18 ήτοι τίόοιινον ββοίηβΐ. τιόοκννον ΑΒΥ : 
ν,όαγ,ινον Βοϊ88οη&(3β, Ο αινίατρον 0ΓΪΐ)ΓυΐΏ. Ι.οΙ». ΡΙιγ. 131 

19 τζον-λάλιον ϊ. β. χντραν 20 μοί\ με? 23 βχ 

τιοακινίαω ϊη V ;λ. ρν. /"βοϋ τίοα-κννίΰω εΐ 8€τΐρ8ί: καΐ Ηδη; 
εβά ίητη αάάβηάητη εναί αν. α/". Ό 



32 ΠΙ. υ. 2. 

ταϋτα αντής τω άνδρΐ λαληΰάϋης , εκείνος πετΐί- 
ϋτενκε καΐ αντοχείρωζ τον χουν έκοΰκίνιζεν, ώς καΐ 
το γενεών κονίορτονΰΰ•αί. Ταντα τον μιαρον γυ- 
ναίου τα κατορϋΌοματα' καΐ άτίο τούτου γνώΟ-υ^ βα- 

5 ΰίλεϋ 5 ώ^ Ί^ωϊ^ γυναικείων μηχανημάτων καΐ των 
οικείων αυτών βουλευμάτων ουδείς 7ίερυγενεθ%•αι 
δύναται^ αν μη γνώβεί καΐ άρεττ} έμπεφραγμένος 
ύπάρχΐ]." 

Τούτοις τοις λόγοις μαλακιΰϋ'είς 6 βαΰιλεύς την 

10 άναίρεύιν του υ ίου αύτοϋ διεκώλυΰεν. ή δε γ ε 
πονηρά γυνή κατά την τρίτην ήμεραν τίαρέβτη τω 
βαΰιλεΐ μάχαιραν κατεχ,ουΰα ττ] χειρί και φηΰι τΐρός 
αυτόν ' ,,ει μη άπο του τίαιδός (5ου ^άττόν με εκ- 
δικηθείς , ω βαοιλεϋ , ταυττ] ττ} μαχαίρα φονευΰω 

15 έμαντην ' ηεποι&α δε έπϊ τον ϋ'εόν , ότι κατά τώνδε 
των έχθρων ΰου μάλλον η ύυμβουλων ΰου , των 



2 ΒΤίΟΰ'Λννίξεν V ΗΟβν,ννιαεν Β (αον. Ό) 3 το οτη. Α 
ταΰτα ην τοΰΊ 5 και των οηι. Α 7 ΒμπΒφ^α-Ϋμ,ένον V 10 
$ιεν.ωλνοε ίώΗ 11 ΙεηιηιαΙβ οατεί V. της μιαράς γννοαν.ός 
γ' Β. της μιαρας γυναίου Α τρίτην] €( ιιχοτ άΐβ ίβτΐίο ίαττι 
άϊχΐΐ, εΐ ρο8ΐηΙαηί αηη ονάο ηατταϋοηχαη Ηηεχίβφι,β εβηιαΙυ,Θ Ιηιη 
168 ίρ8α ηί τηηΙίβΓ ηΐί ίΙΙιιχϊί αά νβρειη 86 σοηβταί άε εο εάοοία 
ςηοά 8ϊΐΰ υε8ρεη/τη 8αρΐεηίε8 άε 8αΙηΙε ΐιιηε?ιί8 α νερε ίιηρείΓα- 
ηενηηΐ, ηεςηε ηενο ονάίηβ ίηηεν80 , ςηο /ϋ ηΐ ίηοοτηηιοάε ΐιύεν 
εάίεΐηηι Τ60ί8 εΐ ρτοΜΜίητη 8ηρρΙίοΐιΐ7η ιιοχ ίηίενεεάαί. ίιι ^ηειη 
εττοτενι ϊηοϊάίΐ ηοη ΗδΓαΗη8 8εά 8οτΐρΙθΓ (ςηενι 860ΐιΙί 8αηΙ ηηϊ 
ηΐναιη^ηε τεεεηδίοηεηι Β βί Μ οοη[εεετηηΐ) ^ ϊΐα ιιί άίε ίετίϊο 
ηχοτ 1)18, η8ηηε αά 8εχΙηηι ρο8ΐ 8αρΪ6ηΙε8 εοάειη ^ηοςηε άίε 
(ρ. 47. 58; 60. 71; 74. 80. Β), 8ερίΊτηο οηιηίηο ηοη άίααΐ (81. 83). 
αεβεάίΐ ςποά ρκαε ηιηΐίεν 8εχΙο ρνοίηΗ88ε [ετίχιτ εί μη την ΰη- 
μερον ό του |3α(;ί.λ«ω? υίος φονευ&η την αϋρων τω πατρϊ 
Ζαλτϊ'σει 8ερΙίτηο άειηχιιη άϊοΐ ροίεΐαηί, ηαιη ΐιηιεηΪ8 ναιηρϋ 8ίΐ6η- 
Ιίηιη οεΐαΐίο. ϊίαςιιε ειαη 8€ΓΪρίθΓ 8ενο 8ε α ιιενο ονάϊηε «δ- 
6ΓΓα88ε €ορηθ8εεΓεΙ, ςηαε ιιχογ 8εραηιο άίε (εοϋ εΐ8άετη (ετε ηεν- 
ΙΪ8 ςιιίύΐί8 άε 8εχΙο η8Η8 ε8ί {ρ. 80) ε( Ιαιη €οη[υ.8ε ηατταιάΐ ηΐ 
χηΙεΙΙερί ιΛχ ρο88ίηί (ρ. 81 Β.), άεηί^ΐίε ρ. 80 Β. 8εηιαηα Μ 
κατά την ετιτην ημέραν εχ ανοΐιείτ^ρο, Καεο αΙΙενα τε6εη8ίο αά- 
άϋα/η ΗαΙεΙ αυτήν. 



III. υ. 2. 33 

<ρίλο60φων , νίκην τοίάνδε δωη μοί, οποίαν Οη και 
ηνί βαΰίλεως υιω κατά τον φίλοΰόφον καΐ ΰνμβου- 
λον λέγεται τον πατρός αντον γεγενηβΟ-αί." ο ο^ρ.43β. 
βαΰιλενξ λέγει τη γνναικί' ^,καΐ τίς ην εκείνον τον 
όοφον ΰνμβονλον (ή) νπό^εΰίς;" η δε φηϋίν' ,,ην 5 
τις βαΰιλενς έχων νιόν, καΐ έμνηβτενετο αντώ ^ν- 
γατερα βαΰιλέως ετέρου^ ης 6 πατήρ εμηννβε τω 
τον γαμβρού πατρί ειπών ' ^^πέμτΐίον προς με τον 
^,εμόν γαμβρόν^ ως αν ένταν^α εκτελέΰω τονς γά- 
^φονς' καΐ μετά ταντα^ οτε %'εληύει 6 νίός (?οι>, ίο 
^^μετά της ομοζνγον αντον αντό^ι επανηζει," 6 δε 
πατήρ τον γαμβρον αμα τον ν ιόν κελενει προς τον 
3ίεν%•ερ6ν άπιέναυ. είχε δε τίνα βοφώτατον ΰνμβον- 
λον 6 βασιλεύς εκείνος^ (ον) καΐ μετά τον νίον αν- 
τον άπελ^εΐν εκέλενΰε. καΐ δη αμφοτέρων της οδού ΐ5 
έχομένων, 6 άκολον^ών αντοΐς όχλος ην εμπροβ^εν 
πορενόμενος. καΐ όδοίπορούντες δίιΡη μεγοΰττ] έκρα- 
τή^ηΰαν 6 ψίλόΰοφος αμα τω γαμβρω' καΐ δη ώδε 
κάκεΐΰε διερχόμενοί έντνγχάνονύί τινι πηγή , ήτις 
είχε τοίαντ7]ν φνβιν, οτι όποιος άνηρ εξ αντης επιεν, 2ο 
£ί'ί γνναικείαν εν%'ύς ο^ιν μετεμορφούτο. 6 μέντοι 
ϋοφώτατος εκείνος τον βασιλέως ανμβονλος έγίνωβκε ρ.44β. 
ηρο τούτον της πηγής εκείνης την ΰννή^ειαν , και 
ονδεν περί τούτον τω νέω βαΰιλεΐ διεβάφηΰε' του- 
ναντίον δε λέγει αντώ ' ^,καρτέρηΰον παρά τηδε τη 25 

1 δοάη V: νεςηίναβ ("ηΐ. ηβΐ οοηΐηηοΐΐιιητη Ιοοο ^ηίηή ροείΐηιη; 
<Ί\ 36, 1 5 ^ αηΐβ υπό&•εαις αάάίάί 7 εμήνιαε ΑΒΥ : οογτ. 
Βοί88οηα(1β 8 προς με} 8ίβ αΙίςηοΙίβτΐΒ 11 αντο•9•��] ίβίαο, 
οηι. Ό εηανοίξει V 12 αμα ί. β. αντίκα 13 ανμβονίον 
ύΐη. V 14 ον αάίβοί 16 ίρχομένων Α βχ οογγ. εμ- 

προσϋ'εν] ΐ. β. περαιτέρω, εις το εμπροαϋ'εν. 6πιο9εν? ρ. 34, 
17. 40, 10. 41, 8. ^ 18 ω$ε κάκίΓσί, /ΌηηηΙα Ι'Γβηηβηα88ΰηα 
Ιιηο ίΐΐυο 19 διερχόμενοι] & υΐα θΐδοβάβηίβδ 20 οτι βϋωη Ό 
επιε Ιίΰή 23 καϊ] αμή Ό 
Γαβ. Κοκ. Ι. 



34 III. π. 2. 

^^πηγη , οίχ^ίξ εγώ μόνος μακρότερον προελΰ^ών γνώ- 
^,ΰομαι εί'περ αρα την ορϋ'ην όδον πορενόμε^α,^' καΐ 
καταλίπών εκεΐΰε τον του βαύιλέωζ νυόν, ττρος τον 
αντον πάτερα υΛεΰτρεφε, και τίνα άγγελίαν τίλαύά- 

5 μένος λντεηράν άπήγγείλε τω τίατρϊ λεγων' ,,βαβί- 
,,λίν, οί'μοι' ο νιος ΰον νπό λέοντος κατεβρώ&η,^' 
6 μεντοί παις παρά τγι πηγτ} καρτερών υπήρχε τον 
ΰυμβουλον ' ττ] δε δίψτ] καταφλεχϋ'είς αυτίκα έ% 
εκείνης της πηγής ^πιε^ καΐ αμα τω πιεΐν εις γυναι- 

10 κείαν όψιν μετεποιή^^ και διηπορεΐτο τί αρα ποιψ 
βειε. κηπωρος δε τις άνηρ εκεΐΰε παραγενόμενος^ 
έπηρώτηύε τον παΐδα λεγων' ^^πό^εν ει ύυ και τί- 
,,νοί νιος τυγχάνεις ; και τις ένταν^ά ΰε ηγαγεν,'^ 
ο ^6 παις άπεκρίνατο' ,-^εγώ βαύιλεως του δεινός 

Ιό ,^τνγχάνω νιος και άπερχόμην κ«^' οριΟμον τον 
^,πατρός μου προς βαοιλεα έτερον τον δείνα χάριν 
,,του τελεΰαι μου τους γάμους^ και εμπροα^εν 
^^πορενόμενος ^ τον άκολουϋΌυντός μοι όχλου μα- 
,,κράν γεγονώς, άπεπλανη^ην και δί^χι μεγάλτ) 

20 ^^ύννεχόμενος , ττ] πηγΐ] ττ^δε προύπελάύας , επιον 
^^άπ αύτης , και άμα εις γυναικείαν όψιν μετεβλη- 
,,ΟΊ^ν." 6 άδ άνηρ εκείνος των ρημάτων του νέον 
άκοναας, κατοίκτειρε τοντον της ύυμφοράς και λέ- 
γει αύτω' ,^εγώ άντΙ ύοΰ εις γυναιον μεταμορφω- 

25 ,,^ήβομαι και επί μήνας τεβΰαρας τη γυναικεία 
,φορφη εγκαρτερήΰω^ άχρις άν βύ τους 6θύς γάμους 



7 καρτίρών τον σνμβονΧον ΐ. β. αναμένων 9 τω Βοίβ- 
8οηα(1β: το ΑΒν 12 Βπη^ώτιαε ΑΒΥ: οοτγ. Βοίεδοη&άβ 
1δ άηε^χόμ^ιν βΐ ραηΐο ρο8ί τιατοίκτειρε 23 ΐηοβτίιυη ηΐηαη 
Ηϋρατίο αη βοτίρΙοΗ ΐΗΙ)η€ηάα 8ίηί 17 μου ηβΐ μοι 80ΓΪ^)67ΐ- 
άηηι βναί: με ΑΒΥ 23 κατοίκτειρε V 24 μεταμορψοΟ•ησο- 
μαι V 26 έγκαρτερηοω βατίρεί: καρτερηοω ΑΒΥ. ρτυναηβ 

αηίετη άΊ{^€τΙ Έ,ηνχρΜαηη καρτρρριν μάχ-η 



III. 11. 2. 35 

,^εκτελεύτις. πλην ομοοόν μοί ώς μετά την τελείω- 
,^ΰιν των τεύΰάρων μηνών πάλιν ελενύΐ] προς με." 
6 δε τον βαΰίλεως νιος ώμούε τω κηπωρω εκείνω 
ώζ εκ παντρόπον προς αυτόν ελενβεται. ά δε κη- 
πωρος παραχρήμα εις γυναίκα μετεβλήθη , και νπε- 5 
δει^εν αντω καΐ την προς τον πεν&ερον αύτοϋ όδον 
την ευθείαν, μετά δε ταύτα των τεβαάρων μηνών 
περαιωΰ-εντων , εμνηαΰ'η ο του βαβιλεως νιος των ρ. ίο β. 
μεϋ-' όρκου αυτόν νποαχεοεων ων νπεΰχετο τω κη- 
πωρω , καΐ προς αντδν ευ%^ύς παραγίνεται την γυ- ίο 
ναικείαν ετι μορφην περικείμενον ' ευρίσκει δε αυτόν 
και κατά την φύΰιν τών γυναικών εν γαΰτρι έχοντα, 
καΐ της γαΰτρός αύτοϋ έξογκουμενης οΰύης , φηΰΐ 
προς αυτόν 6 του βαΰιλεως υιός εξ ευλόγου προ- 
φάβεως' ^^πώς αρα γε νυν αντί ΰοϋ είς γυναίκα ΐ5 
,φεταβληϋ'ώ ; καΐ γάρ οτε με πληύίον της πηγής εν 
,^γνναικεία μορφτί ενρηκας, παρθένος εγώ τό ύώμα 
,,^ετνγχανον , και βύ γοΰν άρτι εν γαύτρί έχεις ' 
^,^πώς εγώ εγγαύτρωμενος γενήύομαι;" ούτως ούν 
διαλεχτείς 6 του βαΰιλεως υιός νενίκηκεν άμα τόν 2ο 
κηπωρόν τι} του λόγου πι%•ανότητι^ και προς τόν 
ίδιον πάτερα καΐ βαοιλεα μετά χαράς ύπεΰτρεφε. 
καΐ τω πατρι διηγηύατο όβα παρά του κακού βνμ~ 
βονλον τον ύοφωτάτου εκείνου εν τγι όδώ πέπον- 
%^εν. 6 δε βαύιλεύς εκείνος μεγάλως όργιοϋ-είς έπι 25 
τ II ύυμβουλη και πονηρία του κακοϋ βυμβούλου 
εκείνου^ άναιρε^ηναι προΰ έταξε τόν φιλόσοφον. Ού- 
τως ούν κάγώ, βαβιλεν ^ ίπΐ τη %'εία ^αρρώ κρίβει, ρ. 47 β. 

1 ωμοαον V 4 «κ παντός τρόπου α. Βοίβδοηαάβ ο/. 

;;. 63 Β. 8 περαιω^έντων ίη ΐαΐί «στίρίοτβ [βτβηάητη ηβφιβ 

ίη περαν&έντων ηβΐ περατω&έντων ιηηίαηάηηι Π τό σ., 

119 πώς .. γεν. οη. Ό 19 πώς δ'ί ίγκαατρωμένος ΒΥ 

Γ 24 πίπον^ε ΑΒΥ 26 επιβονλη'? 



36 ΠΓ. η. 2. IV. 8. 1. 

οη δωη μοι εκδικη^ηναί άπο τούτων των άναιΰχνν- 
των καΐ ΰοφών 6ον τι] κακία ΰνμβονλων. ει δ^ ονν, 
ώξ προεΐτΐόν ϋοί, εμαντην διαχείρίϋομαί , και εαται 
η τον άμαρτηματόζ μον αιτία εΛί ΰε^ οτι με άπο τον 
5 νίον 6ον ονκ εκδίκηοας ώζ έδει κατά το δίκαιον και 
άλη&ές^ οΰτις κατ έμον έχώρηβεν εΐζ τοΰοντον μω- 
ρίας και άναιΰχνντίας και παρανομίας." 

Τότε 6 βααιλενς τοις της γνναικός λόγοις υπα- 
χθείς , κελεύει τον νίον αντον άναιρεθηναι. μετά 

10 (^£ την άπόφαΰιν πάλιν, κατά την τετάρτην ημέραν 
6 των φιλοϋόφων αντον καΐ ϋνμβούλων τέταρτος 
έρχεται, και ΰννηθως αντον προΰκννήΰας , ,-,ξηθί, 
βαύιλεν," είπεν ,,είς τον αιώνα, γνωρίζω τω κρα- 
τεί ΰον, ως ον χρή τίνα των κατά ΰε βαύιλεων κατά 

15 ΰνναρπαγήν τι το Οννολον διαπρά^αΰθαι , εως ον 

καϋ'αρώς ερεννήβης και την άλή^-ειαν ατηΰ7]ς , και 

όπερ άκούβης ακριβώς έ^ετάϋης, όπως μη βνμβη^ε- 

Ρ.48Β. ται ώς εν τινι τών βαύιλεων λέγεται προγενέαθαι." 

ο (Ϊ£ βαΰιλενς εφη ' ,,καί πώς γε, ϋαφηνιΰόν με." (ο 

20 όί εφη ') ην γαρ τις νιό^ βαβιλεως ' καΐ έγένετο εν 
μια ημέρα τούτον άπελθεΐν εις το λοντρον τον 
άπολονΰαι το έαντον ΰώμα. ην δε αντος παχύς άμα 

1 6(07] ο/'. 33, 1. δώσεί? $ώσϊ]7 ^έλει δώσει Ώ^ 2 εΐ δ' 
ονρ, ώςπρ. αοι ^. δ., καί ί'.? β/, ρ. 58 Β. ' 5 εκδί-κηοας] 
€[. 34, 15 6 οςτι V 8 τοΓ? οτη. Α 12 άρχεται ο?η. ΥΑ 

ξη^ι .. αιώνα οηι. Α Ιβτητηα: 6 (οηι. V) τέταρτος ΰνμ- 

βονλος ΑΒν 16 ίβτΐίαηι τβαηΐΓαε ρβνεοηωη; η. ΐ> άβ η. 
οζηατις ώώϋαηβΓνη 17 άαονοης V: ακούσεις ΑΒ. €θ7ΐίυ.ηοΙί~ 
111X8 αρηά εοΗρΙοτββ Γβ€βηΙίθΓ68 86ςΗίίην ρΓοηοηύηα βΐ αάηβτΗα 
τβΙαίΊηη βΐίατη ρ. αν ηοίΐ αάάίΐα σοι αάΐοίβηάηηι ηίάεΐιιν αηίβ 
σνμβησεται μη οτη. V 18 και τινί? ενΙ? βαλανεωνΊ 
η. 38, 19 ηαραγενέσ%•αι Β. απ προςγενέσϋ^αι^ 19 νη. ό 
δε εφη ίη Ηΰή8 ρι^αβΙβηηί88α εηρρίειιί; η. Ό ΙβηιτηαΙα τον τέ- 
ταρτον φιλοσόφου V. διηγησις τετάρτου του τετάρτου φιΐο- 
σόφον Α 20 ην] ων Β 22 αυτός] ουτος? οτη. Ό 



ι 



IV. 8. 1. 37 

και ενμεγεϋ-ης^ ως εκ τον πάχους μη κα^οραΰΟ-αι 
τά τούτον αιδοία, τούτον ^εαΰάμενος 6 λοντράρης 
ώς κακού οι^το^ του πάγους εκλαιεν. 6 6ε του βα- 
βιλέως νιος προς αντον ειπεν' ,,Γι/α τί όντως δα- 
κρυεις ελεεινώς;'' ο δε άντεφηαεν οτι ,,κλαί'ω, ά^ο'τ^ 5 
,,ορα5 (?£, βασιλέως οντά 6ε υίόν, ύύ δε υίόν ου 
,^δυνήόΐ] κτήΰαΰ^αι. ορώ γάρ 6ε μη έχοντα τά των 
^.,άνδρών αίδοΐα' και πώς δυνή6τ] γυναικί 6υγγε- 
,,ι/έ'σΟτα ;" 6 (Ϊ£ νέος τά ρήματα τον λουτραρίου 
εΰφρο6υνως δε^άμενος, δέδωκεν αυτω χρυ6ίον^ λε~ ίο 
ξας προς αυτόν ' ^^%'έλω γινώ6κειν 6ε ώς ο βαΰιλεύς 
,,ο πατήρ μου γυναικά |[ΐοι άγαγέο^αι βουλεται' καΐ 
,,τουτο όπερ μοι είπας και εγώ γινώ6κων ^ απορώ 
,,τβ μεγιΰτα^ πώς έ6ται μοι έκείνγι τι} γυναικι κατά ρ. 49 β. 
„τ)}ι/ τά^ιν τών ανδρών 6υναφ^ηναι. αλλά νυν λάβε ΐ5 
,,τουτονί τον χρυ66ν καΐ άπελ^ών φε'ρε μοί τίνα 
,^γνναικα περικαλλη^ ώς αν επ' αυτί] δοκιμά6ω 
,,έμαυτόν." 6 δε λουτράριος τον χρυΰον λαβών, 
ελεγεν εν έαυτω' ,,ενέγκω έν^άδε τω νέω βα6ιλεΐ 
,,την εμην γυναίκα^ επεί, ώς ορώ, ουκ έχει μόρων 2ο 
.,προς 6υνου6ίαν." και ταύτα 6υλλογι6άμενος, 
άπελ^ών 6 μάταιος ηνεγκεν αύτώ την εαυτού 6ύ- 
ζυγον. ο ^θ του βα6ιλέως υιός εί6ήγαγε την γυ- 
ναίκα έν^α η 6τρωμνη εν τω λοετρώ ητοίμαΰται, 
καΙ ολην την νύκτα ώς 6υνήϋ'εια τοΓ^ άνδράΰι τι] 25 
γνναικί 6υνεμίγνυτο. είτα περί την αύγην πάρα- 
κύφας 6 λουτράριος από τίνος όπης , όρα τούτον 

6 ϋί , η€8θίο απ άβίβηώιηι χϋ; ροί€8ί ίατηεη αΰ οηοίονε ρτο- 
[εοίη-ιη ί-ί.ν^, ηΐ Ηπιοίητα ιηίβΓπφία ρβτμαί Ι. 7. γ/'. ρ. 19, 9. 31, 
20. 38, 21. 23. 15 λα/ίί^ΑΒΥ; η. 8, 14 16. 18 χουαον] 

χρνΰονν'? 16 φίρε 22 ηνεγ-κεν: ο/". 20, 20 19 ενέγ-κω 

"ιιί. Ιοοο €8ΐ; ασ φέρω Ι) εν&άδε 50Γί/?ίί: τάδε ΑΒΥ, οηι. Ώ 

24 ητοίμαατο? 26 . . μμ . . V 



38 "ΐ• «. 1. 

γανριώντα μεγάλος καΐ ωύπερ Χητίον μετά χρεμε- 
τιΰμον τγι γνναικί μιγννμενον' καΐ τακρώξ 6 βαλα- 
νενξ άνοιμώ^ας ώδνρετο λέγων ' ,,^οί'μοί^ τίς γενω- 
^^μκί; ιί τίετίον^α 6 τάλας; τί εΐπω τχι γνναικί μον^ 
5 ,,?5 αύτη τ ι εΐ'τΐη προς με ; άρα ^ελ^ΰει έμοί ύννοι- 
,,κίΓν η τον νέον άγαπηΰααα^ εμε καταλείψει ;'' ον- 
).50Β. τω^ ονν τον άνδρας τγι ά&νμία τρνχομένον , ώς 6 
νέος ετΐανΰατο ^ ορά την γνναΐκα εκείθεν έ^ερχομέ- 
νην καί φηΰι προς αντην 6 ματαιόφρων άνήρ' 

10 ,,απτί-θ-^ το λοιπόν^ γνναι^ προς την οίκίαν ημών." 
η δε προς αντόν άντέφηΰε' ,,ττώ^ άρα προϋ^νμως 
,,εΛί την οΙκίαν πορενϋομαι, όντως παρά 6ον νβρι- 
,,(?^ίΓ(?« όλόκληρον ννκτα^ ος με την ΰην γνναΐκα 
^^ονκ ενετράπης τω τον βαβίλέως νιω ΰνγκοιτάΰαι;" 

15 τοντοις τοις λόγοις 6 άνηρ τρώγεις , τη λνπη καΐ 
τί] πολλή ά^νμία λιποφνχήαας την ξωην κατέϋτρεφε. 
ζ/κ) και 6ν , βαβιλεν^ μακρο&νμηΰον καΐ μη ύπεν- 
ΰΐ]ς όντως άνερεννητως άπολέύαι ΰον τον νιόν ^ μη 
πως και 6ν κατ' εκείνον τον μη έξετάΰαντα βαλκ- 

20 νέα πικρότατα μεταμελη^είς το ζην εκμετρήΰης. πώς 
γάρ ενα ΰε παΐδα και μόνον κεκτημένον οντω ανν- 
αρπάζεα0•αι πρέπον εΙς την εκείνον άναίρεβιν ; και 
ταντα μη γινώακοντά 6ε καϋ-αρώς εί'τε άλη^ες εί'τε 
Ί^ενδες το κατ εκείνον λαλονμενον. καΐ δη προς 

25 τούτοις έτερον τί 6ε βονλομαι διηγη6α6^αι. 



3 ανοιγκώοας Α τί ηί ρ? η. ΟοΙ)βΙ ^Υ. Ε. 106 γέ- 
νομαι V 6 η αντη V ή αντη Α 6 ί] ΥΒΟ: η Α 
?} .. άγαπηβασοί', Βοί88. τιαταΐί'ψεί ΥΒ ■κατάλί'φει, Α: οογ- 
τβχίΐ Βοίδδοηαθβ 7 τ^υχωμένον V 10 τολοιηον V εαβ- 
ρίη8 12 πο^Βνομαι Α 14 σν^κοιτάσαι ΥΑΒ Βοίδβ. 
15 τοίς οηι. Α 18 άνερμηνεντως ΥΒ άπωλέΰαι Υ 
20 μελη^είς Α οιηί88α ρτ'αβρυβίϋοηβ ε-αμετρηαεις Ηδη: η. 48, 
20 2δ α ε] ε/'. 3, 11 



IV. 8. 2. 39 

Γννη τΐζ άνόρϊ νομίμφ βυζώΰα, άνδρα τον εαντηζ ρ.5ΐ β. 
ϊίς τίνα όδοιτίορίαν βονλόμενον άτίελ^εΐν και τγΐζ αυ- 
τόν έ^ιέναι οίκίαζ^ ΰννΟ^ήκας και ύποοχεΰεις τούτον 
εζητηΰεν^ ομοίως δε και αύτοζ αντην. και αμφω 
ϋννετάΐ^αντο ττρος άλλήλονζ ως την κοίτην αυτών 5 
'άμίαντον διαφυλά^ουβι καΐ οωφρονοϋντες εβονται 
άχρι της τοϋ ανδρός έτίαναΰτροφης. είτα και αριθμόν 
ήμερων δέδωκεν 6 άνήρ τη γνναικί^ οτι ^^μετά τάς 
^^ήμέρας ταύτας εις την οίκίαν εΛανελεύΰομαι.'' διό 
και της διωρίας των ήμερων τελεΰ&είΰης^ ή γυνή ίο 
τ λ] οδω ετΐληΰίαζε. {καϊ) όρώβα εϊτίερ 6 άνήρ αυτής 
κα^οραται ερχόμενος, ούχ εώρα' οτε και νέος τις 
αυτήν ^εαβάμενος, ήλω τω ταύτης ερωτι καϊ ηρ^ατο 
περί τούτου αυτή διαλεγεβ^αι. ή δε ουδαμή ουδα- 
μώς τους τίερί έρωτος λόγους εδεχετο. 6 δε νεα- ΐ5 
νιας τω τής γυναικός ερωτι μάλα δηχ^είς, τίρός 
τίνα γραύν άτίηει πληΟίον τής ερωμένης οίκοϋύαν 
καϊ λέγει τή γραΐδι ως ,,εξαίφνης ίδών τήν οήν γει- 
,,τόνιΰοαν, ήράβ^ην αυτήν και τΐρος ομιλίαν εβια- ι\ό2 β. 
,^ϋάμην ' ή δε ουδαμώς εις το παντελές υπακούει 2υ 
„αθ7>, άλλα και βαρέως τους εμούς δέχεται λόγους. 
,,ει ούν <?ν, ώ μήτερ, ταύτην καταπείΰεις τοις εμοΐς 
„ίΓξ«6 λόγοις^ ο αν αίτήύΥΐς με δώύω ΰοι." ή δε 

1 Ιβιηιηα οοάά.'. διηγηαις του τετάρτου φιλοΰόφου ηηηι 
(Ιβίεηίΐηη ανίρα τον εαυτης'? 6 δίκφυλάξωοι ΙώΗ 8 λί- 
γων δτ4? 9 ίπανελεΰομαι Α 10 διωρίας ΑΒΥ: διορίας 
Βοί88οηίΐθθ 11 επλησίκξεν ΥηΙ. δοΐιιηίάΐ. ερο χαΐ αάΐβοΐ: 

ψιοά [αοβτβ τηαΐηί αιιαιη ά7.λ' αάάβνβ αηίβ ουχ, ηηϊα ίητη άίοβηάιαη 
εταΐ επλησίαζεν οτροαένη 12 οτε καϊ γ/*. 40, 10 16 ^ίί- 
χ^είς ΥΒ 18 γειτονιααν ΑΒΥ: οογτ. Βοίδ3οη»θβ. ο/'. ΟθΓ»ίδ 
Ι800Γ. 110 (31) 19 ηρωΛΤην Α αυτήν 6ΐ 20 εΙς ηοη 8Ηηί 
ιηηίαηάα; φ ρ. 159 Β. βχίν. ίηάβ αδ Ηοβ Ιοοο ηδίςηβ ηβν- 

8X111711 ροΗΐϊαοηιηι άοάβοα^τ/ΙΙαδοηιηι η68ΐίρία ρβΙΙηοβηΙ 21 μου 
ΑΒΥ: μοιΊ 3βά ο/". Οοΐΐθί;. Ν. 1.. 520. 23 με 8θτίρ3ί: μοι 

ΑΒΥ; ςηατηςηανι η. 22, 8 



40 IV. 8. 2. 

γρανς των λόγων άκονΰαΰα^ λέγει, τω νέω ως ,,^ν^ 
.^την κόρην είζ θέλημα όυν καταΰτηΟω^' καΐ τούτο 
είπονύα^ εν%'ύζ εγείρεται^ καΐ τεχνικώς τα τον 
πράγματος κατορ^οΓ αλενρον γαρ άγαγονΰα καΐ 
5 τοΐίτο με^' νδατος ως ζνμην ΰμίξαΰα^ πετιερεως 
νύτερον τίολλον γεμίζει το ξνμάριον και ούτως αντο 
εις 'φωμον καταΰκενάξει. είτα έψήύαύα και τον αρ- 
τον λαβονΰα, ^τι δε και ην είχε οκνλαν μεθ•' εαυ- 
τής^ προς την κόρην πορεύεται, ην δε η κνων 
10 όπιΰ^εν της γραος άκολονϋΌνΰα. ότε δε τω οίκή- 
ματι της ερωμένης επληΰίαΰε, ρίπτει τω κνναρίω εκ 
τον άρτον εκείνον ' ή δε κνων φαγονΰα τονς οφθαλ- 
μούς αντης δακρνων εγεμίβϋ-η εκ τον πεπερεως^ και 
ρ.ό3Β. ΰφοδρώς δακρνονΰα ηκολονϋ•ει τη γραίδι. ταντης 
15 είΰελθονύης προς την ερωμενην , όρα αντη η γννη 
την κννα κλαίονΰαν και δάκρνα εκ των οφϋ-αλμών 
άψιεΐααν' λέγει τη γραΐδι' ^,τίς η αιτία των δακρνων 
της κννός;" η δε γρανς τη ερωτομωραιοπλοκοονν- 
θέτω καΐ ποθαγαπημενοπλονμιΰμενη κόρη άπεκρί- 

2. 9 τιόριν Α μεταοτήσω? 4 γ/". 21, 6 5 ώ^] ΐΐς ηί ήπίΫ 

αμίξ,ααα βχ είοαίξαακ οοη^ερίηηι νβοεηΐίοηαη €8(, ο/'. δοΗϋίβΓ 
Ογθ^. Οογ. 679 η. πεππερεως ΥΒ 8 βχοίάίίηβ άγαγονσα? 

η σκύλα, η ΰ^ΰλλα άΐοί(ιΐΓ οάώιβ ίβηηίηα, ό ατινλος ηΐΕ8. 
ο/. ΟοΓ&ίδ ΗβΗοίΙ. ΙΟδ ?η. 10 ό'ε νΑ : και Β. 8β(ί οτε καί. 
ί(ίβτη 681 αΐηιιβ τότε 13 πεππέρεως ΥΒ 15 όρώσα? αη Π τιαΐ 
λέγει"} γ/". 20, 13 17 — 19. 41, 6 ηβτ8η8 ίηίβρη. βίϊανι ϊη 7ηοη8ίΗ8 
ί11ί8 η€7'ύθΓν7}ΐ, ίη ρΗίδιΐ8 ρΓ0ϋηά6ηάΪ8 βΐ'αβοηίοηυιι αβΙα8 ίηβτηα 
νήηηη ςααηΐηηι 8ίύί ρΐαοείαΐ, άοά€οα8ΐ^ΙΙαΙ)οηιτη η68ΐί()ία Γβ8ΐαηΙ. 

18 . , μοραιω . . ΑΒΥ, . . μωραιο . . Βοί88οηα(1β φιί βχρΗοαί 
,,άοΐίδ (11108 υββαηυδ ηπιογ ίηΐβχχτίΐ; οΪΓουιηυβηΙίΐβ". βρο ϊηΙβΓ- 
ρΓ€ί€Γ οοιηίδ ρΓίΐβ ηΐπιίο (ίη ιη3,Γί1.ιπτι) αιηοΓβ &Γί;ϊβΰΐοδ6 οίη- 
οίηηβΐίδ, αίτη Υ»!. 8ο1ιηιί(11ϊο πΐο'κοσννϋ-ετος άβ οιιΐίη αίφιβ 
(]ταάχι οαρΐΙΙοτητη ΐηΐ6ΐΐ€ρβη8 . . μνραιω . . αάΐηΐϊΐ Έ>\\ Οηπί^β; 
ηηάβ Υίΐΐ. ϊϊοΐιιηίάΐ €οηί<;€ίΙ 80γ. €886 . . μνριο . . 19 . . α^α- 

πτιμενω . . ΑΒΥ: €οτγ. ΒοΪ8δοη&άβ πλουμισμένη ί. 6. οι•- 

ηηί» {ο/'. ΟοΓΕί8 Ηβΐίοά. 299) 18. 19. 41, 1 ίνία ίΙΙα αάχ. 

οτη. Β 



IV. δ. 2. 41 

νατο μετά δακρύων ' ,,αντη η κνων^ ην οράς, γλαυκο- 
,,φ&αλμοφρνδοβαπτόχείλε, ϋ-νγάτηρ μον, φευ, ετνγ- 
,,χανε ποτέ, καί τις νεανίας άγαπηβας αντήν ττροζ 
,,βννονΰίαν ηνάγκαβεν' αντη δε ονδ^ ολα^ς έκείνψ 
^/ήκονΰε. καΐ 6 νέος νπο της πολλής ά^υμίας κατή- 5 
,,ράΰατο ταντην εκ πολνπόνον καρδίας, και εν%•νς 
,,είς κννα, οί'μοί, μετεβλήθη, και όοάκις βονλη^ώ 
,,εξελ&εΐν της οικίας, οντω πικρώς κλαίονύα όπίΰω 
,,μου ακολουθεί." ταντα της μαΰτροπον μετά δα- 
κρύων είπουβης , ή κόρη καταπλαγειύα εφ' οίς ιο 
ηκονβε και εώρακε, φόβω ΰνλληφ^εΐόα την καρδίαν 
είχε πηδώβαν και προς την γρανν έλεγε ' ,,φόβος 
„|ϋθ£ πολνς προΰεγενετο άπο της ΰης διηγηΰεως' 
,^νεανιας γαρ τις ιδων με παρακυ^αΰαν εκ τον πα- ρ. 54 β. 
,,ραΰ'νρίον , εκρατη&η τω εμώ ερωτι , και προς ΐ5 
,,ΰννονΰίαν άναγκαΰ^ειύα ονκ ηκονΟα' διο φο/3οΰ- 
,,μαι μη ποτέ πά^ω , κα^ώς πέπον^εν η %υγάτηρ 
,,(?οι;, απο κατάρας εκείνον, και το λοιπόν άνα- 
,,ΰτάβα πορενον καΐ ενρονΰα τούτον ώς εμε όδή- 
^,γηοον , και εγώ ΰε φιλοτίμως άμείφομαι.'' ή (Ϊ£ 2ο 
γρανς άπεκρίνατο' ,,εγώ κατά το 60ν θέλημα τον- 
,,τον ενροΰαα προς σε φέρω. βν δ^ άναοτάύα κατα- 
,,κόύμηΰον την οίκίαν ΰον και το πρόύωπόν 6ον άμα 



2 . . φρυδο . . οιη. ΥΒ. φρνδιον ηαΐατη βαί 6χ όφρνδιον 
. . χειλί] Βοί88οηΗάβ ηοοαίηΐιιτη 6X11336 8ΐΐ3ρίοαΐΗΓ ίη . . χεί- 
λης, ίηί6ΓρΓ6ΐαΙιΐ8 ίιΐί» ^^Ιαυοίβ οοβΙΗβ, βυρβΓοίΙϋ» 1ίΐΙ)ϋ80[ηβ 
ρίοΐίδ: οηί ο/'βαίΐ βαπτο ίηίβτ' οφ&αΧμο βΐ χαλέ οοΐΐοοαίηιη. ιηΐΚί 
αηΐβ φρνδο ηοιηειι αάΊβοΙϊηηιη ηίάβΐην €Χ€ίάΊ336 €ΐ βαπτόχειλος, 
φιοά βοάβνι έν��ονε α Γ€οεηΗοτίΙηΐ3 βηηαΐηηι 633β ροΙε3ί ηηο λε- 
πτόχειλος εΐ ηαχΰχειλος, ίηίεΐΐεηετκΐηιη άε Ιαύη3 ηηαε αά ΰαχχα 
χηοϋαηΐ 3 τις ΥαΙ. ϋοϊιηύάί: τίνος ΑΒ\ 4 ηνάγ-αααε ΑΗΥ 
ε-Λείντ] V. — αη εχείνον? 11 ανληφϋ-είσα V ληφ&ηαα 
Α 19 ώ^] 3ΐηΐ€ΐιΐΓα αρηά Ηθ3 3εΓΪρΙθΓε3 Γαη33Ϊηια; 8θΙεηΙ άί- 
εετε εΙς 22 φ€ρω η. 20, 20 



42 IV• δ• 2. 

,,τω ΰωματί μνροΐζ νίιρον." καϊ η κόρη άναΰτάϋα 
εν τγ! εαυτής ύτρωμν^ κούμίωζ διετεϋ-η, καϊ όεΐ- 
πνον Λολυτελη ττροητοίμαΰεν. ή δε γε μαΰτροΛος 
τον νέον εκείνον ζητήβαβα ονχ ενρεν' έτερον δε νέον 
δαντ' εκείνου εύροϋβα^ ^^άκολού^ει μοι" εφη' τού- 
του δε έρωτηβαντος ,,Λον απάγεις με;'' η γραϋς 
εφη' ,,φερω θε, ώ νεανία^ εις οίκον κούμιώτατον 
^,πάνυ , εν ω καϊ ωραιότατη καϊ περικαλλης (τις) 
,,κά^ηται , δρόΰον άποβτάζουΰα τη ούμη , καϊ κατά 

10 ,^άλή^ειαν βοι αρμοδία τΐρος 6υνου6ίαν'' 6 δε άνηρ 

' τοις λόγοις της γραός κατα^ελχ^είς ' ^^πορεύου εμ- 

,^ροΰϋ'έν μοΌ.'^ κάκείνης εμηροΰ^εν (τίορευομένης) 

καϊ τούτου οττιβ^εν , είβήλϋΌν εις την οίκίαν. 6 δε 

άνηρ τον εαυτού οίκον εωρακώς , ΰυνεταράχ^η τη 

15 λύπη καϊ καθ•* εαυτόν ^λεγεν ως ,,εοικε κατά άλή- 
,,ϋ'ειαν οτι τοιαύτα διέπραττεν η ΰύζυγός μου ^ αφ' 
,,ου εγώ των ωδε εξήλ0Όν.'' είύαγαγούΰα δε αύτον 
η προαγωγός επΙ της αυνήΟ-ους κλίνης κα^εϋ^ηναι 
πεποίηκεν. ^εαΰαμενη δε η γυνή οτι 6 άνηρ αύτης 

20 εβτιν, εύτέχνω τινί πανουργία ένήργηύε, καϊ εύ^ύς 
άναβτάβα^ χείρας επέβαλε τω άνδρΐ και της αυτού 
γενειάδος άναιδώς άψαμένη, πλήττει αυτού την όψιν, 
κίκΐ ΰύν δάκρυύιν έβόηΰε λέγουΰα ' ,,ώ άκόλαΰτε καϊ 
^,διεφ^αρμένε , αύται ημών αι προς αλλήλους ΰυν- 



3 ηολυτελη] ηατη βΐίατη 6 δείπνος α νβοεηίίοηΰαβ ηίηνρα- 
ίιΐΓ ηροητοίμαβε ΑΒν. παρητοίμασεν? μαϋτρωπός ΑΥ 

8 περικαΙΙς V γννή τις άεββεβ 8ΐί8ρίοαύαΐηΓ Βοίβδο- 

η&άβ. βρο τις αάάΐάί; ο/". Ό βί ρ. ί2, 2 9 όσμη η. Ό 11 
κα^ελχ^είς ΑΒΥ: κατ αϋ^ ε Ιχθείς V»!. δοΐιιηίάΐ; ,,πορεν'ον" 
?φη? 12 πορενομενης αάίβοί', η. Τ> \^ βλεγε ώς ^οιν,ε Α 
^λεγε' ώς ίΌικε V εΧεγεν ώς ^Όι-κε Β 16 ότι τοιαύτα 8ηΊρ8Ϊ 
€ΐ. 43, 23: οτι αντά ΒΥ οτι αντά Α, γ/". Ό δι' ^'πραττεν Α 
λ 

21 έηέβαίε V λ βαάβτη τηαηη εηρνα βοΗρίατη 23 ΰννδ. V 



IV. 8. 2. 43 

,,0^7}κ«ί τνγχάνονΰίν, οντοι ου με^^ ορκον όεΰμοί; 
,,οι; ΰωφρονείν επηγγείλω μοί μέχρι τον έτίαναΰτρέ- 
^^-φαι ΰε εις τον οίκον; ίνα τι λοιπόν εις ονόεν ταύτα ρ.όο β. 
,,^εμενος , εις θέλημα καϊ λόγους ήλ&ες της γραός 
^^ταντης;" 6 δε άνηρ εκπλαγείς ΰφόδρα επΙ τχι τον 5 
γνναίον τούανττ] διάνοια και αίφνιδίφ άναιΰχνντία^ 
,,και τι ην το ζήτημα ο ΰήμερον αννεβη αοι'' εφη 
^^γνναι;" αυτή άπεκρινατο' ^,εγώ ΰήμερον ήκηκόειν 
^,καταλαβεΐν βε τάς ϋ'νρας τον κάΰτρον , και δοκι- 
,φήν βονλη&εΐΰα ποιήϋαβ^αι της προς εμ ε ύον αγά- ίο 
^,πης και νποΰχεΰεως , την οίκίαν ϋκοπίβαβα καϊ 
^,εμαντήν κοομήβαΰα^ προΰποιητώς ταύτην την 
^^γραΰν προς ύε έπεμψα, ίνα δι' αυτής δοκιμάΰω 
,,[(?οΐ'] την της γνώμης αου βονληβιν και έάνπερ 
,,ΰωφροΰύνην ετήρηΰας' και ιδού εν γνώΰει κακά ΐ5 
^,εχοντα είδόν βε και των ενόρκων ΰυν^ηκών κατα- 
^^φρονητήν. λοιπόν ούκ ετι εΰομαι μετά βού εις γυ- 
^^ναΐκα' αλλ' ουδέποτε φιλίαν ή άγάπην ε^ω προς 
„<>£ κα^αράν." ο άδ άνηρ ο μάταιος εφη προς αύ- 
τήν' ,,ώ γύναι, εγώ μάλλον κατά ΰού ύποψίαν ει- 2ο 
,,χον και τά εναντία ύπενόουν , καϊ ώς είδόν ύε 
,,ούτως κεκαλλωπιύμένην και προς μΐ^ιν ετοιμον, 
,,τοιαύτα ενόμιΰα και μετά ετέρων ανδρών ένεργείν ν-^τ β. 
,,(>«. έπει δέ, ώς λέγεις, χάριν δοκιμής έπ' έμε ταύτα 
,,εποίηΰας, φανεράν ύοι ποίή<Ιω και την εμήν γνώ- 25 

1 τνγχάνονβί ΑΒΥ 3 ίίς ονόέν] ί. β. ίν ουδενϊ λό'^ω, 
τταρ' ονδίν 7 ο] το Α, ο το οοηί. Βοί33οηΕ(1β 8 καΐ 
αντη Γ) 8 ενενοηγ,Βΐν^ 9 κάστρου ί. 6. της πόλεως 
14 άβίβηάιιτη αου αΐίβηιίηιτη εάνπερ ιηοβΓίυηι ιιίτυηι ΙώναΗο 
αη 8ϋΤΐρίθΓΪ ίτήύηβηάητη 15 γνώσει] γνώμτβΐ 16 ένόρηω 

Α: ίηάβ οι. ΒοΪ38οηίΐθβ εν ορκω. 8β(ί ίαηι 8αήρΙθΓ ηίάεΙπΓ ρο- 
ΙΪΗ8 άίοίηηΐ8 /Ία38β ανν ορκω , με^' ορ-κον. οντά καταφρο- 
νητήν7 17 είς] Ιαιης[ΐΐΕΐη 22 μίξιν Ιϊϋη 23 ίνομί- 

οασα V 



44 IV. 8. 2. υ. 

^^μην. έγώ τούτου χάριν ήκολονΰ'ηόα τΡ} γραΐδι^ του 
^^ίδεΐν ει τιρος την εμήν προβκαλεΐταυ οίκίαν' ει γαρ 
^^είζ άλλην τινά οικίαν η γυναίκα έλεγε μοι άπιέναι^ 
,,ουκ αν ύπεμενον καν άκο^ τον λόγον άκοϋβαι^^ 

ό Ύΐ 6ε γυνή βχηματοποιηΰαΰα ώς μη τοΓ^ λεγομένοις 
δηϋ•εν πιΰτευουΰα^ καΐ ίβχυροτερως τη λυτΐη κατα- 
φερομενη , ηρξατο τυπτειν το πρόΰωτΐον και τά ιμά- 
τια ΰχίζειν και βοάν ώς ,,ουκ έ'τι τοις ορκοις πι- 
,,(?τδν(?ω, εηεΐ μηδεμία έΰτιν εν αύτοις άληΘ'εια." 

V) ταύτα τιρος τον άνδρα ποιήόαύα^ άρκετον καιρόν 
προβποιητώς τούτον έμνηβικάκει μη λαλήΰαΰα αυ- 
τόν^ καΐ ου πρότερον άγάπην τούτω πετΐοίηκεν άχρις 
ου εκείνος πολλην ε%οδον καλλωπιΰμοϋ εκ χρυΰοϋ 
)« Β. ταύτη εχαρίΰατο , άμα δε και ιμάτια. Και νυν , ώ 

ΐΓ• βαΰιλεϋ ^ από ταύτης γνώϋΊ της διηγήΰεως ^ ώς ου- 
δέν των άνΟ'ρώπων προς τάς των γυναικών μηχα- 
νουργίας δύναται μαχεΰαΰϋ^αι.'^ 

ούτω παρά του τετάρτου ΰυμβούλου 6 βαΰιλεύς^ 
άκροαβάμενος ^ κελεύει τόν υ ιόν αυτού μη άποκταν- 

20 %'ϊΐναι. η δε μαινάς εκείνη του βαοιλέως παλλακη 
νοήΰαΰα την του βαβιλεως άναβολήν ^ ην περί τόν^ 
άδικον φόνον του υιού αυτού αναβάλλεται, κατά 



2 ίίδείν V 6 δηΰ^εν α ΒανΙρΙονβ 'ρτοί'βοίηϊη καταφβρο- 
μ^νΎ^ V ηΐ Ηαβρίιια 8 μ. ϋ ^ μ,τι 8\ μία V 11 τούτον εμνη- 
σικακί* 80ΓΪρί0Γ€.<{ Βί^ζαηΙίηί άίχβηιηί^ ριαβοβάεηίβ /ΌνΙαί^β Χβη. 
ΕρΗ. II, 9, 1 ρ. 353, 25 Ηγ. ιώΐ η. ηοΐ. ρ. 229 Ρββνΐΐί. 
λαληαασοί .9Γη>?ί: λαλησαι ΑΒΥ 12 ηεποίηκεν γ/", ρ. 70 Β. 

13 η έξοδος β χβνηιοηβ ηοΙ^αΗ ίαιη α ΡοΙι/ϋίο, το ε^οδον 
η 0Γα€€Ϊ8 Ιΐοάί€νηί8 άίαίην βχρθηκΗ. ηβ^ηβ ίυηιβη ηιαΗΐιΐ8 ρβ- 
ηηύωη βί άοηαιιϋ ιιηάβ ονηαίητη *?7/ί ρηνατβΐ, φιοΛ ηβ 8ΐηηαηιη& 
ρ/'οΜδεηί βΐ εκ χ^ναον εΐ ιμάτια, Ββά ιηιιηάητη τηαΙι'βδΓειη ίρ^ιιτη. 

15 ονδείς'? ηί^ί 3ί(]ηϊ/ΊοαΙ ηίοΐιΐδ »ηί' (Ιθγ λνεΐί 18 οντω] 
8ύ!€ί άϊοετβ τοντων των λόγων ηβΐ τούτων, (ρ. 24. 60, 70 Β.) 
ετξη Ό 20 ϊ^ '^ V Η1)νατίιΐ8 ηώνο οοίοτε αάάετβ υϋΐϊΐη» €81: 
\ά ςηοά ρΐεηιηκιηε ηοη αάηοίωά τταλακι) V 



IV. υ. 4δ 

την τεχάρτην ήμεραν τΐαρεΰτη τω βαΰιλεΐ κρατονΰα 
εν ταΐν χεροΐν δεϋμόν τίνα βοτάνων καΐ λέγει αντω ' 
,,ι^ου, βκΰίλεν ^ φάρμακον δηλιμήρων έταφέρομαι^ 
'χαί ΰοι τον ζώντα ^εον ετίόμννμι ώς {ει) μη άπο τον 
ϋον τΐαίδος εκδιχίίΰεις με καΐ ζίφει αντον άναλώ- ■> 
6είξ οτυ έννβριύεν άναιΰχνντωξ ΰώψρονι ονΰτι κάκ 
ύωφρόνων γονέων^ ε^ αντον τον βλατίτικον κάί ^α- 
νατηφόρον φαρμάκον τίίομαυ κάί βίαίωζ τηζ φνχης 
άτίοχωρίϋ^ήΰομκί' καΐ εβταί ΰοι ^εό^εν τηζ άπω- 
λείοίζ μον ένεκα άύνγχώρητοξ η κατάκριύΐξ. τΐό^εν ίο 
^ί οντοί Οί αοφοί ΰον Ονμβονλοι ώφεληοαί ύε δν-ν-ό^Β. 
νηοονται; άλλα μάλλον νομίζω^ ϋνμβηβεταί βοι νη 
αντών ωβηερ καν τινι των χοίρων έγένετο. Σννη- 
&ως γαρ είχεν εκείνος 6 χοίρος επί τίνα ΰνκην 
[δίνδρον] πορενεΰ^αι καΐ τα άποπίπτοντα εκ τον ΐ5 
δένδρον ΰνκα έο^ίειν. κσΧ μια των ημερών κατά το 
εί&ίβμενον τΐορεν^είς τΐρός την ΰνκην ^ ορά τίνα 
7θί%•ηκα [κατά] της ΰνκης έτιαναβάντα και τα ΰνκα 
εβ^ίοντα. ο δε γε τίί^η^ τον χοΐρον %'εαΰάμενος^ 
ρίπτει αντον κάτω εν βνκον ^ όπερ φαγών 6 χοίρος^ 2ο 
γλνκντερον των άλλων των κάτω πιπτόντων ϋνκων 
κατεφάνη. καΐ πάλιν άλλο ύνκον εκ τον πίθηκος 



1 κρατονσα Ιβηβηβ 4 και σοι. Λ'" ^ εττ' ώμννμι V 
ε£ αάίβοϋ Βοίβδοηαάβ 6 με νβριοεν Α νβριοεν ΒΥ: 8€τίρ8ΐ 
εννβριαεν. ςηο ιύβϊ άηοβΓβί ςιιοά ίη Α β*ί, άαΐίηιιη ηβνδο νβρί- 
ξειν ςαοά Μα εοΗρίον εηΜηηχβνϋ ηοη 7ηαβί8 ηιίν€Γ ςιιοηι ςηοά 
ειώίυηοοϋ αηηωηη8 ιχβΓίο λνπείν 11 ούτοι] τοτε? 13 

λ 
Ιβϊϊΐτηα: πέμπτον (ΑΒ; πά ί. β. πάλιν Υ) παράδειγμα της γν- 
ναιτιός αυνη&ειαν V, Ό. ο/'. ρ. 11. 38. 40. 125. 143 Β. 
14. 17 οναην κΙ 16. 18 σύκα V: ΙαΙία ρίβηυηςίίβ ρΓαείΰντηϊβΐ 

15 δένόρον ββοίη^ί; 07η. Ώ 18 κατά ββοΐιιαί 20αι;Γώ? 
%άτω&εν ΑΒΥ: άνωθεν ΓεςηίηΙυ,Γ. εαηρή ν-άτω^ίν 22 κατε- 
φάνη 8θΗρ3Ϊ: κατέφαγε ΐώνί; ςηοά ηί ροϋχιε ηηωη φαγών οογ- 
ηιοίητη ίΗάίοοηβΓΐηι ε^βσίί γλνκντερον; η. Ό άλλον ΑΒΥ: άλλο 



10 



15 



40 ν. 8. 1. 

καταλαβείν ηλπιζεν. ώζ δ^ ο ηίϋ-ηξ άλλο ΰνκον ονκ 
ερρίίΡεν^ ΐΰτατο κάτωθεν 6 χοίρος έκτεταμενον έχων 
αν ω τον τράχηλον και βλέπων αδιαλείπτως τον πί- 
^ηκα. έπΙ πολν δε τον χοίρου ανω τους όφϋ'αλμούς 
5 έχοντος^ αι τον τραχήλου αύτοϋ φλέβες άπείΙ^υγη- 
ΰαν ' και παρευϋ-ύς 6 χοίρος της ζωής άπερράγη." 
ρ. 00 Β. Τούτων 6 Κϋρος παρά της γυναικός άκουοαξ 

και φοβηϋ'εις μή πως έαυτήν τω βλαβερω έκείνω 
κτείνχι ψαρμάκω^ και αυτός αιτία φανήΰεται τον 
θάνατον αυτής ^ κελεύει πάλιν τον υ ιόν άναιρε^ή- 
ναι. Τότε 6 πέμπτος βύμβουλος καΐ φιλόαοφος κατά 
την πέμπτην ήμέραν ειβειβι προς τον βαΰιλέα^ καϊ 
ύυνή^ως αυτόν προοκννήύας ^ φηβί' ^^ζωοις εις τόν 
αιώνα ^ βαΰιλεν. ακριβώς γινώύκω 6ε ^ βαύιλεν ^ ώς 
άκρος τή γνώοει και τγ} βοφία και τή παιδενβει γε~ 
γένηΰαι ' ίνα τί τοίννν 6 οντω ύννέβεως έχων άΰνλ- 
λόγιΰτον άποφαίντ] την καταδίκην ^ ει μη πρότερον 
ύνξητεις και έρευνας την άλήϋ^ειαν ; ο^εν και άκον- 
ύόν μον της διηγήοεως. 
20 Ήν γάρ τις βτρατιώτης άνήρ^ ούτις τω βαβιλει 
καϊ τοις νπ αυτόν άρχοναιν ωκείωτο καϊ ήγαπάτο 



Βοίδδοιιαάβ. ο/*, ρ. 25, 26 1 λαβείν Α. αν ?ιοη 68ί αάάβηάηνι^ 
«λλοΑΒ: άλλον Υ 2 Γστατο Βοΐβδοη&άβ: Γσα τό Α ΐαατοΥ 
ίΰατο Β 3 βλέπων η. 23, 21 5 άπειρίγηοαν V 7 τοντων 
ο/", ρ, 44, 18 9 αίτιος^ φανήσεται βοήρίοηε €8ΐ, ί/. 21, 24. 
48, 20. ρ. 72 Β. 11 Ιβτητηαίβ οανβί V. πέμπτος φιλόσοφος 

ΑΒ 13 ζφοίς ο/'. η. αά Βαύν. 12, 7. ηΐάβΙιΐΓ 8οηδβηάιΐ]η 

ζφης 14 άπριβώς γ. σε ω β. οτη. V, αδ αΙΙβΓΟ βαβίλεν ακρ. 
αά αΐίβηυη ΐΓαηβΐΗβπΒ 15 α.^Λ^(ος ΑΒΥ: οοΓΓβχϋ Βοί88οη&άβ 

17 ει μη] 802ΐΐ6ηΙία €χ Με άηαδη3 οοη/Ήεα ΐνα τι . . άσυλ- 
λυγιστον άποφαίνη τ. κ. μή π. σνξητών (βο (^ηοά — ) βί άσνλλ. 
άποφ. τ. κ. ει μη π. συζητείς ^ οητη εοήρΙοτΐΒ ηιβηΐί οδιιενεα- 
Γβίην (\\\ο(1 ίϋοίδ ηίδϊ οηπι — . α?ι όγο η. ει Ιβρβηάητη 6τι? 
18 σν ζητείς V 20 Ιβτητηα όιηγησις πέμπτον φιλοσόφον 

21 03-λείοτο V 



ν. 8. 1. 47 

(της) γενναιότψοζ καΐ άνδρείαζ. ο (5 6 τοιοντοζ 
ατρατίώτης ύκνλον άνεϋ-ρεφε μικρό^εν^ καΐ οβα ένε- 
τείλατο τω ακνλακίφ^ εποίεο^ ως λόγον εχον' ο^εν 
καΐ μετά πολλής αγάπης ετρεφεν 6 ΰτρατιχότης τον ν.βΐΈ. 
κννα. εν μια γοϋν των ήμερων ή τον ανδρός ύνζν- 5 
γος προς τους εαυτής άπήλ%•ε γονείς και το αυτής 
νηπιάζον παιδίον άφήκε τω πατρί αύτοϋ^ παραγγεί- 
λαβα αύτω πολλά περί τον παιδιού^ ωβτε βλεπειν 
και προαέχειν αυτό. είπε γάρ τω άνδρΐ οτι ,,ουκ 
^^άργήοω^ άλλα βνντόμως ελενύομαι^'^ καΐ όντως ίο 
είπονβα^ το παιδίον εκοίμηύε και απήλθε, τον δε 
ανδρός {εν) τή οίκία καθήμενου και του παιδιού 
κοιμωμε'νου ^ εξαίφνης τις των τον βαύιλεως είβήλ^ε 
οτρατιωτών' καΐ τήν Θ'νραν κρουΰαντος^ ε^ελ^ών 6 
άνήρ^ ίδών τον παρά τον βαΰΐλεως πεμψ^έντα^ λέ- ΐ5 
γει αντω' ,,τ6 ύν θέλεις ','' ο δε λεγει' ,,ο βαύιλενς 
καλεί (?£." και 6 ΰτρατιώτης άμα τω λόγω τά ύτρα- 
τιωτικά ενεδνύατο άρματα και τήν απά^ην άράμ ε- 
νός^ προϋκαλειται τον ύκνλον και παραγγέλλει αντω 
φυλάούειν τον οίκον καΐ το παιδίον^ μηδένα εάαας 2ο 
είΰελ^ειν εις τον οικον. 6 μεν ονν ύτρατιώτης τον 
κννα παραγγείλας , άπήλϋ'ε προς το παλάτιον ' τον 
δε ύκνλον τω παιδί παρακα^ημένον καΐ τον παιδος ν.^^^Β. 

1 της αάΐεοί 2 οαύλον γ/*. 40, 8 ενετίίλετο τω 

ο-ανλα-Λΐφ ΥΒ ένετνλε το σκνλακί'ω Α: βτηβηάαηϋ ν»1. δοΐιιηίάί;. 
Ένΐτειλε, το σκνλάκίον Βοϊ88οηαάβ 3 έχων ΑΒΥ: οοΐΊ'βχϊί 
Βοίδδοηπθθ 7 παραγγείλας ΥΒ ηαραγ-κείλας Α : ϋΟΓΓβχϋ 

Βοί88οη3(1β 8 πολλά V: ο»ί. (ΑΒ) Βοίββοη&άβ 9 αντω? 

γάρ] δε? φ η. αά ρ, 30, 13. 17, 21 ^ 10 ίλεναομαι 'βχ 
.^βνκοηβ χιοΐρατΐ άίοίητη ρτο η, οοτηρο^ϋο ίπάνειμι 12 ^ν αά- 

άίάί 13 ΐλ-9•ε? 14 καΐ] ου'? 18 αρ/ϋατα ΑΒ, άρμα^Υ 
ηηο αάάϋο ρηηοίο, ηηοά εί^ηίβιαΐ ι, οητη άιιο /. α νεάάαηΐ: άρ- 
ματα ΒοΪΒδοηαάβ, Ώ, /ΌνίΐοΓβ ααρίναίίοηβ Ηοάίενηί Θναβοί ηΐί 
άΐοιιηΙιΐΓ 21 ο ν τω τονΊ η. Ό 



48 ν. 8. 1. 

κοιμωμενον ^ όρα 6 κνων οφιν τινά τΐαμμεγεϋ-η ερ- 
χόμενον κατά τον Λαιδοξ καΐ αντον εκροφηΰοα το 
αίμα βπονδάζοντα. καΐ τΐαρενΰ'νς 6 κνων εγερ^-είς 
πόλεμον ττρο^ τον οφιν ετίοίτιβε καΐ καταδακών αν- 

5 τον, νεκρον αντον άτίειργάύατο. κατ αντην δε την 
ωραν ηλ^ε και ο ΰτρατιοάτης^ καΐ ο κνων μετά χαράς 
τοντω άτΐηντηΰεν. ίδών δε 6 ύτρατιώτης το ΰτόμα 
τον ΰκνλον γιμαγμένον ^ εδο^εν αντω ώζ 6 κνων το 
παιδίον εφαγε^ και κρονΰας αντον τω ^ιφει άτίέκτει- 

10 νεν. είτα. εντός τον οί'κον γενόμενος^ ορά τον παΐδα 
κοιμώμενον άβλαβη , θεωρεί δε και τον οφιν ύκοτω- 
μενον καΐ τίρος τη κεφαλή τον τίαιδίον κείμενον ' 
καΐ άμα εγνω ως ο κνων τον οφιν έφόνενΰε^ καΐ 
τΐίκρώς ώλοφνρετο οτι χωρίς αφορμής το τοιοντον 

ΐδ άτίεκτεινε κννάριον. ονδεν δε 6 κνων εκ της τον 

αν%•εντδς αντον μεταμέλειας ώφελη%•ηναι ηδννή&η^ 

ονδε 6 ΰτρατιώτης ηδννη^η άηο της λντίης και της 

μεταμέλειας εγεΐραι τον κννα. ^ι6 καΐ 6ν ^ βαβι- 

Ρ.63Β. λίί», μ^ όντως άΰκετϋτως τον νιόν 6ον φονενόης, 

20 μη πως και τω 6ω κράτει μετάμελος γενηβεται νβτε- 
ρον ώς τω ΰτρατιώτη. καΐ ί'ΰως εκείνος περί τίνος 



1 £ρποντα7 3 σπονδ άγοντος ΑΒΥ βί 7 άπηντισεν 

ΑΒΥ: ϋοννβχϋ Βοί38οη•άάβ 5 την ωραν φ 27, 15 7 αηΐβ 
το ατόμα ΐη V βχίαΐ αΐίβνητη Ιδών 11 άβλαβώς Α βν,οτω- 
μ,ΐνον ί. β. ίηΙθΓΓβοΙιιηι βοΗρεί, ηί Ό : σκοτομ,ένον ΑΒΥ. εσκοτω- 
μ,ένον άίοβΓβ άβΰβδαΐ. σκοτονμενον ϋιι Οαη^θ 14 ολοφΰ- 
ρετο ΑΒΥ: ηίϋητη Ιαηι [νβηηβηε οητη Βοίεβοηαάίο ΙοΙΙβνβ τηαίηί 

τοιούτον^ εχ η8η 8βνΐρίοΗ8 ηββοΐο αη αάάβηάιιηι εϋ αάίβ- 
οΐΐηητη πιατόν 16 ανΟ'εντος] ηίάβ ίηά. βΐ ρ. 94 Β. 17 

ηΰδί 6 στρ. ηδ. 07η. Α τηονβ βοΐίΐο 20 ηως Ύ : πω (ΑΒ) 

Βοίβδοηβ,θβ γενήαται 8€ΗρίθΓΪ3 β8ΐ 21 Ι'βως] αλλ «κεΓ- 
νοξ εμετκνόησΒ δίά ΰπνίον Υβη; ο/". Ό. ίΙαηηεββΗ ροίηίί ηί Μο 
οχοίάβΗΐ ρο8ΐ ΐαως (δΐιο ίυΓβ) : μετεμελη&η όντως. 8βά ?ιβ8θίο 
αη ςηαβ νΐ8ηηΙ ίιι Ι'ώϊή8 ΐΐα ρο88Ϊηί βχρΗοαΗ υί 8αρίβη8 άίοΙηη/8 
[ηβνίΐ Ι'οως (£θΓί&83ο) ίν,εΐνος περί ξωον ((ΐυίρρο (ΐαί ΐη 1)β8ΐ;ί8.ιη 



ν. 8 2. 49 

ξώον καΐ ταντα κννος »ντος φιλοδεΰτίότου ' 6ν δε 
^ερί νιου τίνα ε^εις άπολογίαν, αδίκως και «ξ άκοης 
μόνης τοιαύτα επιχειρήύας ; δ'^ω^ μεντοι γε , ώ βα~ 
ΰιλεν, καΐ άλλης διηγήόεως έτίΐύχών ακονΰόν, παρα- 
καλώ. 5 

Άνήρ τις ην τ/} γνώαΐ] ΰα&ρός , άκόλαύτος τ// 
φνΰει καΐ Λορνοκόπος ' ος οπόταν περί τίνος ωραίας 
γυναικός τι ηκονε, παν πράγμα δεύτερον λόγου 
έποιειτο , καΐ εν πρώτοις όύον ηδυνετο εΰπουδαζεν 
εως ου αυτήν εκ παντός τρόπου 6νμμιγ(]. τούτω ίο 
γοϋν τοιούτω την φύΰιν οντι περί τίνος ηκουβται 
γυναικός λίαν ωραιότατης^ ήτις και εν τ^νί- Χ^9ψ 
την οί'κηΰιν έποιειτο ' εν ω χωρίω άπέΰτειλεν 6 έρα- 
<5της εκείνος , καΐ παρακαλών κ<ά βιαζόμενος προς 
6υνάφειαν. η δε γυνή ύωφρονεβτάτη ονβα , ου ΐ5 
προΰεδέ^ατο την του ανδρός παράκληΟιν η άπειλην. 
6 δε γε ^ηλυμανης εκείνος σ.νηρ μη οϋτως άποδιω- 
χϋ-είς παρά γυναικός παρητηύατο , άλλ^ έπ' εκείνω ^^.β^Β. 
τω χωρίω παραγενόμενος , άναιΰχύντως ώς εις ξενο- 
δοχεΐον καταλύει εν τω οίκήματι της ερωμένης, είτα 20 
ώς το πρότερον έπεχείρει ταύτην βιάζεΰ&αι. η δε 
ουδαμώς εί^ε τοΓ^ λόγοις αυτού, ούτος ούν 6 άνηρ 
τω έρωτι της γυναικός τρω%^είς^ απέρχεται προς τίνα 
γραΐαν καΐ διηγείται τα περί του πράγματ��ς, και 



ίπηίαπι ρβοοαιίθΓίΙ) και ταντα ((}υίΐιηπί8) τιννός οντος φίλο- 
δξοπότον εξει τινά άπολογι'αν, αν δε περί νιου ονχ έξεις 
α ςιια ^ίηίοίΐίνα ρταβ ιηα0ηο αηνηί ηιοΐιι άΐ8€688€ΓΗ 3 ^'ί V 
07/2. (ΑΒ) Βοϊδδοηαάβ 4 παρακαλώ ονι. Α 6 Ιβΐητηα ΐη Β 
ετέρα τον αντον 7 05 8ονίρ8ί•. ώς ΑΒΥ. γ/Ι ρ. 16. 32. 88. 
12.5; 60. 118. 148 Β. 9 Ύΐδννετο ει αντην 8€Ηρίοη8 8ΐιηΙ 
11 η-Λονστο^ 12 εν τινι Βοίδδοη&άο: έν τι ΑΒΥ 13 ^ν 
ω ί. 6. εΙς ο 14 ε}ΐεινος, ν.αϊ] ^-αεινος πολλάιιις,? 16 η] 
καί? 18, παρά της? παρ-ητήσατο] ίηοθρίο άβδίίΐίΐ; 

22 οντος] ονταος'ί ^^ ν/νϊ1 οι ν/ν) ν 
Γατ:. Εομ. ι. 



50 V• δ• 2. 

η γρανς τοντω άπε-λογήΰατο είπονΰα ' ,,ώ ανΟ-ρωπε^ 
,^άκαίρως ζητεΐζ κοίΐ κοπιάς εις μάτην περί αντης' 
^,αντη γάρ των πάνυ ΰωφρόνων εΰτό, καΐ ον των 
,,πορνών ως αν ενόμιύας." καΐ ο άνηρ" ,,ώ μητερ, 
5 ,,εάν καταπείΰΥΐς αντην τω εμώ ^ελήματί , ενΰ'νς ει 
,,τ^ ζητηΰείς παρ εμού ^ ευκόλως ΰοι άποδώΰω.^' η 
δε γρανς την δόΰιν τον χρνΰίον άκονύαΰα ^ ,,ενώ" 
φηαΐ τω άνδρΐ ^^την έπι^υμίαν ΰον εκτελεϋω. το 
,,λοιπον άπελθε προς τον άνδρα εκείνης^ καΐ ενρη- 

10 ^^αευς αυτόν ϋκεπαΰμενον μετά ρούχου [η ΰινδόνην 

,,^ εφάπλωμα]. ζητηύον ούν τον πωληβαί ύοί αυτό' 

,^καΐ λαβών το ροϋχον φέρε μοι εδώ." ο άε νέος άμα 

ρ.6δΒ. τω λόγω πορεύεται εις την άγοράν καΐ το όχημα 

του ανδρός μα^ών παρ' αύτης καΐ το εργαΰτήριον^ 

15 ηλϋ-ε προς αυτόν και λέγει* ^,πώληΰόν μοι τόδε ΰου 
,,τό ιμάτιον." ο (ϊε διεπώληΰεν αύτώ. και λαβών 6 
νέος το επιπλον διεκόμιΰε τγι γραΐδι. η δε γρανς 
μετά χαράς τούτο δεξαμενή, ευΘ^ύς τρία μέρη τον 
ΰκεπάύματος εκείνον κατέκανΰε καΐ τω έραβτη έφηβε ' 

20 ,,κβθΌΐ> ώ^ε εν τω εμώ όΰπητίω^ και μηδείς έξω άν- 
,^&ρωπος ί'δη ΰε." το δε επιπλον λαβονβα έπορεύ%'η 
έπΙ την οίκίαν της γυναικός^ και εξαίφνης εις την 
οίκίαν ειύελ%•ούΰα και τό βλέμμα νποκλέφαΰα της 
κόρης, έΟ'ηκεν ύποκάτ'ω τού προβκεφαλαίου της κλί~ 

25 νης τού ανδρός ' καΐ όλίγην ώραν τη γνναικι όμι- 



1 τοντω V οΙ.Ό: όντως (ΑΒ) Βοίδδ. 9 Β-αείνης] αντης V 
10 αντον] εκείνον V σκεπασμενον ζ. β. εαηεπαοαένον 
μετά ρονχον ι. β. ΐματίω η ΰινδόνην {οινδόνιν V) η εφά- 
πλωμα. άβίβηϋ Βοίδδοηη,Γΐβ 11 ξητηαον ονν] ηητη αάίοΐβηάηηι 
αντόν? 12 εδ(6 ηεΐ ^δώ εαΐ Ιιυο 16 αντω ^^^^^ρ8^: αντό 

ΑΒν 20 υσπητίω ΥΒ οσπητίω Α: οϋπιτ'ίω Βοΐββοηαάβ. 

Ηοάίβνηί Οναβοί άίοιιηί βί οοπίτιον βί όοπητων; 8ηηΙ βΐίατη φιτ 
όοτΐητιον ρνοδβηί. 8ΐη6 άηΜο αηίβηι 68ΐ Σ,αϋηοηωι ΙιΟδρίΙίηΐΏ 



ν. 5. 2. δ1 

λήΰασα^ άπηλ&ε^ της γυναικός μηδ' όλως γινωΰκον- 
0ης το πραχϋ-εν παρά της γραός. περί δε την ωραν 
της τροφής 6 άνηρ έλ^ών 6 της γυναικός άνέπεΰεν 
έπι της κλίνης αντοϋ. τον δε προακεφαλαΧον ύφη- 
λον οντος^ άναβηκώΰας τον τι%•έναι καλώς ^ βλέπει 5 
ύπ^ αύτω κείμενον τό ροί;;|^ον, όπερ επώληύε τον 
νεανίύκον' καΐ προς μεν την όμόξνγον ονδεν περί 
τον ρούχου εφ^έγξατο, αλλ' εύϋ'ύς εγερϋ-είς , τ«5ρ.β<5Β. 
χείρας επέβαλε τη γνναικί καΐ πολλάς πληγάς αύτη 
περιέ^ηκεν. η δε γννη δεινοπαϋ-ήΰαΰα την καρδίαν, ίο 
τ^^ οικίας ε^ηλ0•ε καΐ προς τους εαυτής γονείς πα- 
ραγίνεται, καΐ διηπόρει κα^' εαυτην καΐ εύτέναζε, 
δι' ην αίτίαν έδειρεν αυτήν 6 άνήρ αυτής, ταύτα δε 
μαϋ^ούΰα ή γραύς παρά ΤΜ/ων, πορεύεται και αύτη 
Ζπου ήν ή κόρη [προς τους γονείς αύτής\. καΐ είύ- ΐ5 
ελ%^ον0α προς τήν κόρην ^ περιπα&ώς λυπουμένη 
έλεγε προς αύτην' ^,ηκουΰα πώς άνήρ 6ου ϋφοδρώς 
.,(>£ θίίίρί, και γίνωΰκε ότι τήν ΰήν χολήν και [τήν] 
.^λύπην έμήν έλογι6άμην.'' ή δε γυνή τη γραΐδι 
άντέφηΰεν' .,6 μεν άνήρ μου χαλεπώς με ετυφεν' 2ο 
.,ί'/ώ (ίέ ου γινίόΰκω δια ποίαν αίτίαν τούτο πεποί- 
ηκε.^' και ή γραύς άπεκρίνατο' ^^γίνωΟκε καλώς ως 
,,ίκ μάγων τινών και χαιρέκακων ανδρών ταύτα 
.^ανμβέβηκε' πλην εάν 6οι καλόν φαίνηται, έλϋ-ε 
,,έπι τήν έμήν οίκίαν' υπάρχει γαρ έν ήμιν ιατρός 25 
,.τις άνήρ^ και καλλίων ιατρός τούτου ούκ ένι, καΐ 



1 απήλϋ'εν V δ άναοιτιώοας ΑΒ άνααίν.όοας V: οο;-- 

τβα:α Βοϊ83οη»(1β. άναοην,ώνειν €$( Ιοίΐβτβ. ο/'. ΟοΓΑΪβ Ιδοοτ. 
ρ. 37 τη. 6 ίπ ΑΒΥ: 8θΗρ8ί νη ηηοά ίαηι Βοίδδοηαάβ τηα- 
ΙηβταΙ. Η. Τ> 15 πρό^ τους γονείς αντης $β€/Η8ί 16 τιόριν Α 

λυπουμένη ΐΓΪ8ί;ϊ1;ί»ιη αοΐΐα ρνηβ 8β ίβΓβπδ, ηΐ ηοη 3ίέ ηε- 
0688ατίιοη Γβροηενβ αοοΗΒαίίηηιη 17 άνήρ Ιϊΰη: άνήρ τβροεηϊ; 
II. Τ> 18 τ-ην 8€θΙη$ΐ 26 ένι α 8αη'ρίθΓ6 ρΓΟ^βοίιιτη 

4* 



52 ν. δ. 2. 

^, εκείνος παντοίαν ^εραπείαν τΐοιήΰεί ΰε' μάλλον δε 

Γ.ΰΤΒ. ,,καΐ άπο της δοκιμής καΐ 6ν νοηθείς τον 'άν^ρω- 

,^πον ότίοΐος νττάρχει εις την τέχνην^ ην ί;ητηϋείς 

^^αντόν." ή δδ γννη τοις της γραός οτέρ^αΰα λόγοις^ 

Γ) ^^έγώ μεν"" εφη ^,ετοίμως άκολονϋ-ήΰω 6θί' ύν δε 
,,ε«ν μοί ποίηΰης τρόπον ειρήνης μετά τον ανδρός 
,,μον δίά τοντου δη τον ίατρον ^ φιλοτίμως άμεί- 
^^■ψομαί (?θί." εΰπερας δε γενομένης , τΐρολαβονΰα 7] 
γρανς ετϋΐ την οίκίαν αύτη ς (^άπηει), καΐ τω έραβτη 

\ο λέγευ' ^^ίδον το κννηγιον εν τοις δικτνοις.''' καΐ 
της γνναικος είβελΟ-ονΟης ^ 6 δη^εν ιατρός εκρά- 
τηΰε την γνναΐκα και ϋννεμίγη. εκείνη δε νβριζο- 
μένη ηνιάτο και ηΰχαλλεν^ όμως δε λαληΰαι εδειλία ' 
νΰτερον δε μετά την ΰννονΰίαν εξελΟ^ονΰα., βνντό- 

ΐδ μως [άπηει] προς τονς γεννήτορας έπανηκε. πρωίας 
δε γενομένης 6 άνηρ πορεν&είς προς την γραυν 
ειπε' ,,διά μεν τον έργον, ον μοι εποίηοας, πολλά 
,,(?θί χρεωΰτώ' έπΙ δ'ε τη γενομένη ταραγ^η μέΰον 
,,τήί γνναικός και τον ανδρός μεγάλως λελνπημαι, 

1 αοο. ΟΒ ροηάβί α ιηι. ^εραπείαν ποίήοεί φάρρβ φιαβ βηη- 
ρΗνίε ιιβνΐϊ ^ερατζενειν ηΐαβ (ιιη()αηΙην : αη ρνο η. ποιήσει εαιΗ- 
Ι)β7ΐάηηι ^εραπενβεί? δ συ 7ΐοη 68ί νηιίαηάηηι ίη οοι 8 

ιηιιίαηί λαβονσα νι τΐρολαβονΰα (ζ. ε. φϋ'άνοναα', ])0ΐ6ϊ•αί εΐίαηι 
>ίονΐί)ί 7,α^ονοά) βΐ αά'ιβοϊ άπ-τμι^ φιοά ΐη νιωρνίΰ βνίαεαβ αά• 
αονΐρίαηι, ίηί'να Ι. 1δ Ιοου ηωι υρρονίηιιο ΐη ιιβνία 80ΐ•ίρί0ΓΪ8 ϊη- 
νβρβϊί. 81 φά8 αηίβ/η ?^αβονσα 8βνηαηάιη7ΐ 0€?ΐ8βΙ^ βί 8ΐινΐ67ΐώαη 
€8ΐ θ7ΐΙβ η γρανς βχοίάΪ886 αντην -ηγαγεν. ηά Ι'αη67ΐΙ Ο βΐ Υοη 
{αφόντες γονν εβραδίαβεν , επήγαν άνταμ,α με την γραΐαν 
εις το οπίτί της, εκεί οπον ε-κά^ητον ο άγαπτιτιν.ος), 7ΐοη 
/αηεΐ Ι. 10. 11 12 αννεμμίγη V 13 ήνίάτο] ηνιάτο Υ 
μεν αάάίΙιΐ77ΐ βχρβοίβε. 8βά €α77ΐ ρα7'ΙΪ€αΙα7)ΐ 8β7^77ΐη 7ΐυ1()ατΪ8 ΪΊΐάβ 
α Ρ(Λ]ΐΙ)η ί677ΐνονίΙιΐ8 8αερί88Ϊιιιβ ρ7'α6ί67ΊΐιΗίΐΙ. ηΰχαλεν Υ 
15 άπΐ/ει προς ΑΒΥ: και αάάΐάϋ Βοίδδοηαάο α7ΐΙβ προς; ο/". Ό. 
€(]0 άπ-ιίει φάρρβ 8ΐια 8εάε 7ΐιοίΗ7/ι ει αΐΐειιο Ιοεο ίηίΐΊΐ8ΐυ7ΐ 8ηο 
7'ε8ΐίίιά /. 9 16 ό άνήρ ί. ε. ίααοιάβ, 7ΐ07ΐ πιαΓίΙπδ 17 δια α 
Β7/ζα72ίί7ΐί8 /ιοο 8ε7ΐ8ΐι εΙία77ΐ αα/ι 0ε7ΐεαηο €07ΐΊα77[)ϊίιΐΓ πολλάς 

σοι Α 



ν. 8. 2. • 53 

,,οτζ αι'τιοζ εγώ ντΐάρχω της όχλήόεωζ." ή δε γρανς 
λεγει' ,,,α^ λνηον^ νεανία' εγώ γαρ δίά τίνος τεχνι- 
,^κης μηχανονργίας τίοιήΰω εκείνους φίλιωϋ^ηναί. 6ν ρ.ονβ. 
,,^^ λοιπόν ατΰελΰ-ε εις την άγοράν προς τον άνδρα 
^^της γυναικός καΐ μικρόν εκεί άκαρτερηΰον. και 5 
,,εκεΐνος αμα έ^ετάϋει ΰε περί του ρούχου όπερ ύοι 
^^επώληΰε' ύυ δε είπε αύτω οτι ,,τό ροϋχόν 6ου φο- 
^,ρεΰας εκά^ιΰα επάνω κλιβάνου, και εμού μη εί- 
,,^0Γ0<?, είς τρία μέρη εκαύϋ'η' εγώ δε πολλά λυπη- 
,,&είς επί τω γεγονότι, δεδωκα το ρούχον προς τίνα ίο 
,^γραΰν ην εγνώριζον , όπως δώΰει αυτό τίνα νφαν- 
,,τήν , και τα καυ^έντα μέρη ποιηύει ύγιη ' ί| ότου 
,,γούν η γρανς εκείνη το ρούχον ελαβεν , ουκ 'έτι 
,^αύτην ειδον, άλλ^ ούδε (οΐδα) το ρούχον εκείνο τί 
,,γέγονεν.'^ ταύτα τω άνδρι της γυναικός είπέ' και ΐ5 
,^ετά ταύτα^" είπεν η γραύς, ^^^7^ έμαντην φάνε- 
^,ρώύω ενώπιον των οφθαλμών υμών, και προς- 
,,ποιήΰομαι δια δουλείαν μου πορεύεβ^αι. καΐ ευΰ-ύς 
,^ώς αν ί'δης με, φανέρωΰον τω άνδρϊ ειπών ότι 
^^δού η γραύς ην είπόν ύοι' αύτη εβτίν ήτις καΐ τό ίο 
^^ρούχον ελαβε.'^ κ«1 άμα λάληβόν με και ερώτηΰον ' 
,,ώ γύναι, τί τό ρούχον εκείνο γέγονεν; εγώ δε 
.^τότε άμ εύϋ'νς καλώς μάλα άπολογήΰομαι και ώ^ρ.Γ.οϋ. 
.^δει.^' άναύτάς ονν 6 άν%•ρωπος εποίηΰε καΰ-ώς 
έδιδάχΰ^η παρ^ αύτης' καΐ εντνχών τω άνδρΙ είπε ν 2-^ 
άπαντα ' καΐ της γραός ενώπιον αυτών διερχόμενης, 



5 κνιαρτερειν εχ χιαη νβοβηίίοηιιη 68ΐ 11 δωση ΑΒΥ: 

οωγοχΐΐ Βοίδδοπίκίβ 12 ποιηθεί] αο. οντος νγιά ίη/^να 
εξότου ΑΒΥ ^ 14 οΐδα ροαί ουδέ αάίβοϊ 17 ποιηοομκι 

ΑΒΥ: προςποιησοααι οοΊΐίβοΐί ΒοίδδοηαοΙβ 18 δουλείαν] ηο- 
^οίίπιη ^ 19 ροαί άνδρί Υ αίίίΐίί αου 21 λκληοον] ίη^Γα 

54, 1 εζάλεοε 22 γέγονε ΑΒΥ 23 7ίαρενϋ•νς'? οηι. Ώ 
26 διερχομέντις] ρΓΛβίβΓβυηίιίδ. δεχόμενης ΒΥ 



54 ν. δ. 2. 

6 τηζ μοιχείας εργάτης αντην εκάλεΰε και περί τον 
ρονχον άνηρωτα. η δε γρανς άπιδονΰα προς τον 
άνδρα της γυναικός, ετΐοιεΐτο τους λόγους λεγουύα 
αΰτώ' ,^έ?.ευ&ερω60ν με άπδ τάς αδίκους όγ^λήΰεις 
5 του ανδρός τοϋδε. και γαρ οκέπαΰμά τι ρούχου μοι 
έδωκεν, ίνα φέρω τοϋτο ττρός τίνα των τεχνιτών^ 
ίνα τα διακαυ^εντα του ρούχου μέρη σ^ς δυνατόν 
ύγιά καταΰκευάΰη' εγώ δε, ουκ οίδα δια τί, παρά 
την ΰην είΰηλ^ον όμόζυγον, και παντελώς έπελα^ό- 

ιυ ,,μην η ταλαίπωρος που το ρούχον εκείνο άφήκα, 
,,η εν τω αώ οίκω, η εν ετέρω τόπω' ουδαμώς γαρ 
,,δύναμαι εν&υμη^ηναι τί γ ε αρα γεγονεν." ούτως 
της γραός είπούύης τω άνδρΐ της γυναικός, εκείνος 
άντέφηβε προς αυτήν ' ,,άλλά ύοι γνωβτόν εΰτω, ότι 

15 ,,δι^ εκείνο το επιπλον μεγάλη ταραχή εν τω οί'κω 

,,μου γεγονε"' και άμα δεδωκε καΐ τους δύο το 

ρ. 70 15. επιπλον εκείνο ' καΐ άπελ&ών εν τω οίκω αυτού, 

μετά της γυναικός φιλίαν έποίηαε' και 6 τάλας 

χαρίΰμαΰι και δωρεαΐς μεγάλαις αυτήν έτίμηβε, δεό- 

20 μένος ίνα μετ αυτού διαλλαγήν και άγάπην ποιήβη. 
ή δε μόλις έποίηύεν άγάπην μετ αυτού. 

Και νυν γίνωΰκε λοιπόν , ώ βαΰιλεύ , ότι ουκ 
^χει τεΊ,ος ή των αίΰχρών καΐ φαύλων γυναικών 

4 βΐίαηι από οηη αοο. α ν6€6ηΗ88νηΪ8 οοηϊηηρίΙηΓ 5 σκε- 

ττασματιΑΒΥ: οοΐΎβχϋ Βοίδβοηαάβ, ςιιί Ιωηεη άβίβτί ιηαΐβϋαί 
ββνηαία ςηαβ ίη Α βεί αοΓϊρίπΓα ρονχον 6 έδωκε ΑΒΛ' 

τοϋτο V: οηι. (ΑΒ) Βοίδβ. το Ό 8 διά τί 8ονίρ8ί: κοτΐ ΑΒΥ. 
ν.οίί εγώ ή ταλαίπωρος ονδεν ηξενρω τ6 εκα^αα τοντο' επειδή 
εδιάβηοα εις απΐτί σον. Υβη. {ο/". Ό): ηηάβ αΐΐριαά ρ€νη886 
8Η8ρίααΙαΙην Βοΐδδοηαάβ. 86ά ζιί οβίβνα Ιηοβωη. ηιΜΙο 7ΐΛηιΐ8 ϊίίηά 
'λαϊ οβ'βηάβΓβΙ: ςηανβ ίητηηίαηί 1\. τι — ή] ει . . ή'ί 15 

αεγάΐη και. τ. Α: ηηάβ ηοοαϋκίητη ιιβίηί ανγχνβις €χοΐάί886 
8ΐΐ8ρί€αί)αίιΐΓ ΒοϊδδΟΠίΐθβ ; ?/. Ό 16 καΙ 07?ι. Ό, Βοίδδοηαάβ 

άβίβδαί; 8βά ατοΐβ οητη η. δέδων,ε οοηΐηη()6ηάυ.ιιι ηίάεΐην: βί; 
άίχίΐ β! άβάίί; 19 μεγάλως Α 20 ποιηΟΊ] οηι. Α 






10 



ν. π. 55 

:πονηρία' αλλ' ονόε χείρον κακόν γυναικός πονηρας 
^ΰτιν, ώαπερ ονδε καλής καΐ ανδρείας γυναικός ού- 
^εν τι κρείττόν έύτι' κατά διάμετρον γαρ καλής γυ- 
αοκός καΐ χείρονος μέγα χάύμα έΰτί , καν-καΐ ί'ΰην 
'^χουΰο την έπωνυμίαν' άμφότεραι γαρ γυναίκες κα- 
λούνται και είΰίν ' «λλ' η μεν Ο-ηρίω έ'οικε πολυ- 
μόρφω και πολυκεφάλφ^ οίον ειπείν τω της ϋδρας^ 
η δε λί%•ω πολυτελεΐ καΐ άβυγκρίτω. ο&εν και από 
της πονηρίας αυτών πολλοί αδίκως έφ^άρηύαν. 
ωΰπερ δη ΰυνεβη γενεΰ^αι και εις την του ανδρός 
εκείνου γυναίκα δια την της γραός πονηρίαν. πρόσ- 
εχε ούν αεαυτω^ ω βαΰιλεϋ^' 

Τούτων άκουβας ο Κύρος διεκώλυΰε τον τού 
παιδός φόνον. ή δε τού βαύιλεως εκείνη παλλακη ν.ηΒ. 
ταύτα μαΰΌύΰα^ πάλιν ειΰ έρχεται προς αυτόν κατά ΐ5 
την πεμπτην ημεραν καΐ μετά δακρύων πολλών αύτω 
ελεγεν ότι ,,Ο-αρρίο, ω βαΰιλεύ , ω^ τοιαύτην μοι δί- 
κην κατά τώνδε αου τών φιλοοόφων καΐ τάχα συμ- 
βούλων [ως] 6 &εός ποιήσει^ ωβπερ κατά τίνος 
λί;Όντο5 καΐ πίθηκος πεποιηκεναι λεγεται.^' και 6 -2» 
βασιλεύς ' ,,καί πώς εγενετο κατ^ εκείνα τά ζώα;" 
ί] δε άπεκρίνατο' 

,^Ην τις λαός καΐ πλήθος πραγματευτών άπερχό- 
μενον επί τίνα πραγματείαν. ήσαν δε εν εκείνοις 
καΐ μουλάρια πολλά, νυκτός δε καταλαβούΰης εφϋ-α- 25 ' 

1 ν ίη ηιηνρίιιβ σημείωααι, 2 ηαπερ Α. 'ηπερ οοηΐβοίΐ 

Ι)θί38οηίΐ<1β 4 μέγα χάΰμα] Ευ. Ευο. 16, 26 5 άιιΜίβί 

ηη ε'χωαι «ίί νβροηβηάηηι επωννμίαν «07-φίί: ομωννμίαν 

ΑΒΥΌ, ςιιο χβτΉαίο Τ6ρ08ΐιΐ88β7η ί'βως, ηΐ8ΐ ρ. καΐ ρΓθΜΙ)ΐιϊ886ί 

7 πολνμόρφον V υ&ράς Α 8 7ΐοΙί οονηηβνβ υτζό 
14 Ιβηυηα διηγηοις γνναιτιός παλαν,η V 19 ώς άείεηϊ βΐ 
^οιήβειεν ίη ποιηοει τηηίαηϊ. αοΗ8ΐί ορίαϋηο οβτΐβ αν οάΐητιρί 
^εδβδαί 23 και πλήϋ^ος] ηίάβηΐην (Ιβίβηάα, ββά ο/*, ρ. 103 Β. ίη. 

25 μονίάρια] Γπιιΐί εφΟ-αααν] ρβΓυβηβηιηΙ (64, 12) 



δβ ν. η. 

6αν £ίζ ξενοδοχείον κάκεΐ άνεπεΰον κοίμηϋ'ηναί' καΐ 
την θ'νραν τον οίκον επελάϋΌντο ύφαλίοαι. καΐ κατά 
την ννκτα είοηλ^ε λέων εις το πανδοχεΐον καΐ μέβον 
των μονλαρίων άνέπεβε, μηδεμίαν ταραχην τίοιηαά- 
ή μένος ' καΙ ονδείζ των πραγματεντών κατενόηβε. 
μετά δε τίνα, ωραν ειβηλ^έ τις κλέπτης είς το τίαν- 
Ρ.12Έ. δοχεΐον κλέψαί εκ των μονλαρίων' και δη ΰκοτίαξ 
ονΰης μη βλέπων, εφηλάφα το πατερόν των νπο- 
ζνγίων καΐ λεληϋ'ότως τον λέοντος ηφατο. καΐ παχνν 

10 τοντον κατανοήαας ως μονλάριον , έκά%Ί6εν επάνω 
αντον. έ^ερχομένον δε τον κλέπτον επάνω τον 
λέοντος, 6 λέων κ«0•' έαντόν ελεγεν' ,,άληΘ^ώς ον- 
,,τός έΰτιν 6 δαίμων, ον λέγονΰι της ννκτος είναι 
,,φνλακα' διο καΐ επάνω μον κα&έβϋ'η." και ταύτα 

15 λέγων 6 λέων καΟ-' έαντον εφοβειτο τον κλέπτην. 
και δι όλης της ννκτος τον κλέπτην βαΰτάζων έπο- 
ρενετο. 6 δε κλέπτης έπιγνονς έπικα&έζεΰβ-αι λέοντι, 
έφοβγι^η, μη πως αντον διαβχίβει και τροφήν ιδίαν 
ποιήΰεται. πρωίας δε γενομένης έτνχεν 6 λέων νπο- 

20 κάτω δένδρον διέρχεΰ^αι , καΐ δια ΰνντόμων 6 κλέ- 
πτης έκτείνας την δεξ,ιάν, τοΓ^ τον δένδρον κλάδοις 
έαντον έκρέμαΰε καΐ άναβάς είς το δένδρον τον τον 
λέοντος κίνδννον διέφνγε. καΐ 6 λέων πάλιν , ως 
τον φνλακα της ννκτος φοβον μένος , Ονναπηλ&ε 

•2δ βπονδτι' οπον και 6 πί&η^ αντω ΰνναντα, και ήρώ~ 
τηΰε τον λέοντα' ,,τί όντως υπάρχεις φοβονμενος 

2 οφαληαοα V 4 μηδεμίαν V ηί εαερβ 7 α-ΛΟτίας 

8€Ηρ8Ϊ: ο-Λοτείας ΑΒΥ. ί/. Ρΐιΐΐο^βίοη 8. 117. ρ. 63, 2 8^^ 

πάτερον Υ 11 κντον] ηιιηι εχοίάίΐ %αϊ ε'ξ,ηλα,βενΊ 16 καΐ 
δι ο. τ. ν. ίη V Μβ βοήρία 18 διασχίοει Βοίδβοηίΐθβ: δια- 
ΰχιοη ΑΒν. ςπανκ^ηατη ο/*. 46, 9. ιδίαν ί. β. αντον 

20 βνντόμως ΑΒΥ: οοΓτβχΗ Βοίβδοηαοΐθ 21 τον] γ/*, ρ. 57,. 
9. 10. 23 035 τον 3ύηΐ}8ΐ: ώς ο Α ώς ΒΥ 24 σνν- δίηιυΐ 

25 ηρώτισε V 



ν. 11. 57 

,^καΐ τρέμων," 6 δε λέων άπεκρίνατο' ,,ό της νν- ρ.ί3Β, 
,,κτος φνλαξ λεγόμενος εμε ταάΰας , ολην την ννκτα 
,^εηάνω μον φερόμενος έ'βνρε με." καΐ 6 πίΘ'η^ ,,Λου 
,,δ(7τίν εκείνος;" εφη. καΐ ο λέων' ,,ετίάνω τον 
,,δενδρον εκάϋ•ίΰεν τον ημών εμ7ίρο6%•εν όντος" 6 5 
0£ ττίϋ-η^ εν&νς δ'π' εκείνο το δενδρον άπηλϋ-ε' και 
ο λέων μακράν ΐύτατο βλέπων τι αρα γενηται, τον 
μέντοί πίθηκος τον δενδρον επαναβάντος , 6 κλέ- 
τΐτης όμον εφοβή^η τονς δνο ^ καΐ νπο τον φόβον 
των δνο ζώων αγωνιζόμενος , εις την ϋχοΰμάδα τον ίο 
δενδρον είβηλΟ-εν. 6 δε πίϋ-ηξ τη χειρί τον λέοντα 
εν εν ε τον έλ%•εΐν καΐ άποκτ είναι τον άνδρα. έλ%•ών 
τοίννν 6 λέων έκειΰε , ΐΰτατο κάτω τον δενδρον. 6 
δε πί%•η^ νπηρχεν έχων όρχεις λίαν μεγάλονς. καΐ 
6 άνηρ ως είδεν αντονς , ολίγον ϋ^άρΰος άνέλαβε' ιό 
καΐ εξαίφνης φρικτώς πιάΰας τονς όρχεις τον τΐίβ'η- 
κος έδηαε. και άμα 6 πί&η^ απέθανε τιεβών κάτω. 
και ο λέων ιδών αντόν πεΰόντα νεκρόν, έλεγε καΟ•' 
έαντόν ' ^^άληΟ•ώς ως ο τη ννκτΐ εμε ΰνρων φνλαξ 
,^αντος καΐ τοντον άπέκτεινε." και βνντόμως έφν- ^ο 
γεν. όντως 6 άνηρ τα δνο ζώα νικήΰας ήλεν&ερώ&η. 
Κατά τοντον τον τρόπον ϋ-αρρώ κάγώ , βαΰιλεν, 
εις την δνναμιν τον ϋ^εον , ότι δώύει κάμοι νικήΰαι 
τονς φιλοΰόφονς, ότι περ μέύον 6ον καΐ έμον τοϋαν- 
την έτηκαν ύνγχνΰιν. τοντο δε εγώ από ^εον δέο- 25 



"2 πιαακς ΐ. β. ανλλαβων {φ ϋοΓαΐδ ΙδοοΓ. ρ. 3 ΐη.) 6 
άπ^^λ&ε] ίΐοΐί οογγϊ06γ6 ανήλεε 7 γένηται] οοηϊι/ηοΐίηη» (Ή- 
ίιΐΓΪ Ιοοο ηδΐινραίηε 10 αγωνιζόμενος] πιβίιι βχαηίπΐ3,1υ8 ί. ς. 
αγωνιών, €[. χηά. 11 είοηΙ%ε ΑΒΥ 16 φ^ι•Λτώς ΒΥ: 

αφι-Λτώς Α. ΙΒοίβδ. γ/*. Ό 19 άληΟ^ώς ως ΐ.β. ώς άλτιΟ-ώς ηΐ &αν- 
μαΰτώς ώς, νπερφνώς ώς, άμηχάνως ώς βί ήνηΐία αρηά ΡΙη- 
ί07ΐβη, πλειβτοι οτι αρηά ίίιοβρΚ ΒΓ^θηη. Βοΐβδοπαοΐθ αηίβ ώς 
βί ροαί φύλα^ άίβΐΐηχϋ 2δ τοντο] ιιΐ ϊηίηύοί τηοΓίαηίηνΊ 



58 VI. δ. 1. 



μαί δοϋ-ηναί μοί, εάν μη ύνγε, ώ βαβίλεν , εκδική- 
ΰγις έφ' οϊζ εργοις ηναγκάΰ^ην υβριΰ^ηναι παρά 



του ν ίου ΰου," 



Τουτοίς πάλιν τοΐζ λόγοίζ 6 βαΰίλεύς τρω^εΐζ 
5 την καρδίαν , ώρίβε τον υων αυτού άποκτανΟ'ηναι 
πάλιν, καΐ 6 του βαβίλεως έκτος ΰυμβουλος και 
φιλόβοφος την τοιαύτην μα^ών άπόφαΰιν, προς τον 
βαΰιλέα είΰ έρχεται ήμερα εκττ} καΐ προΰκυνήύας, 
,,ζη^ι, βαβιλεϋ '' εφη ,,εις τον αιώνα, και επΙ μα- 
10 κρούς χρόνους ή έξουΰία 6ου διαμενοιε. γινώΰκειν 
δε ϋου το κράτος δουλοπρεπώς άξιώ , ότι εάν μηδ' 
όλως ετυχεν υιόν έ'χειν 6ε, έδει μετά πολλής αγά- 
πης και Ο^ερμης καρδίας και επιμόνου παρακλη6εως 
Β. παρακαλειν τον %'εόν του δούναι 6οι παιδίον , ως 
15 εχειν τούτο κληρονόμον καΐ διάδοχον τού κράτους 
6ου ' νυν δε παΐδα έχων, πειρά6αι τούτον φονεύ6αι 
6υμβουλη κακογνώμου γυναικός, καΐ ταύτα μη γι- 
νώ6κων είτε αίτιος ε6τιν 6 παις 0•ανάτου , είτε και 
μη. και εάν τούτο δ λέγεις άνε^ετά6τως γενηται, ες 
20 ϋ6τερον 6ύ %-ανατηφόρον επιλη^ιι την λύπην , ω6τε 
6γ^εδ6ν υπό της λύπης εαυτόν διαχειρί6εις ' άλλα καΐ 



1 μη] μοι V 2 τ/να^κασΌ-τ^ν νβ9ΐ6%•Ύΐν€α'\ οοαοίηβ 8ΐιιη 
ιιΐ υίιη ρβ,ΙθΓβΓ: 8ΪτηρΙίοίη8 άίχίίίΐβί νβρίβύ'ην οηύ88θ οορβηάί 
ηενύο. Μ ίη βα ρανίβ ηαΓΓαίΐοηί•ί φιαβ νβ^ροηάβί /ιιιΐη8 νβοβη- 
8107118 ρ. 111 Β. νφ' ης καΐ άπαγχονιο&ήναι -κατηναγ-Λαξετο 

4 τοις οηι. Α 6 Ιβιηιηα έκτον φιλοσόφου λόγοι ονμ- 

βονλης 8 ημέρκ 8€ηρ8Ϊ: ώρα ΥΑΒ; ιι. Ό 10 διαμενοιε 807η- 
ρίοΗ ϊρ8Ϊ Ιηΰιιβνβ ηίχ 68ΐ ηηοά άΗΜΐ68 11 εάν ρνο η. ει αά- 
ΜΙΊΐηνι €[. ρ. 95 Β. μηδ^ όλος V 16 πειραοαι ί. ς. πείροι 
νβοβηΐϊοηυη 68ί 17 'λα•Λθ'γνώμονος'ί φια /Όηηα αβίβνοςηνι η8Η8 
β8ί. Νίοβρίι. ΒΓγβηη. άΐχϊΐ το αγ,ληρόγνωμον, το άμφίγνωμον, 
άνδρα βαϋ"νγνωμον, αΐη δίγνωμος διχόγνωμος αγνωμος 
18 και μη V: μη (ΑΒ) Βοίδβ. 19 εονστερον Υ ηΐ 8α6ρ6 
21 εαυτόν] φ αά 8, 1δ διαχείρισης ΑΒΥ: διαχειρίσεις 

Βοί38οηαάβ 



VI. 6. 1. 59 

γενηΰεταί ΰοί ωαπερ όή τινυ ΰννεβη περίβτερα. Αέ~ 
γεταυ γαρ περί εκείνης οτιπερ κατωκει πληϋίον 
τινών χωραφιών ' καΐ κατά τον καιρόν τον ϋ'έρονζ 
εκείνων των χωραφιών νττηρχεν η περιύτ&ρά άκο- 
λον&ονύα οπιβΘ^εν των ^εριβτών ^ αννάγονΰα τον 5 
ΰΐτον και εΰ^ίονΰα. ως δε εχόρτανε, το τΐεριΰΰόν 
αιτάριον εΰνναξεν εί'ς τίνα τρνπαν τον τοίχοι;, μια 
γονν των ημερών φερονΰα ή περιύτερά κατά την 
αννή%•ειαν αιτάριον, ίνα ^ήΰΐ] καΐ αντο εις την οηην 
εκείνην του τοίχον , εγένετο γεμίύαι την τρνπαν ' ίο 
και λέγει το άραενικόν περιβτέριν προς το ^ηλνκόν ' 
,,πρόβε^ον' μηδεις άφ^ ημών προβεγγίΰΥ] τώδε τω ρ. το β. 
,,σί-τω, εως 6 τον χ^ίμώνο^ ελ&ϊ] καιρός, όταν ονκ 
.^ΰτι ποαώς βιτάριν ενρειν. τότε και αί δνο άμφό- 
,,τεραι διατραφώμεν εκ τούδε τον ΰιταρίον." ή δε ΐδ 
^ήλεια προς το άρϋενικόν είπε' ,,καλώς τοντο καΐ 
,^ύνμφερόντως μεβον ημών φνλά^αι έ'τα'ξας , ώ ον- 
,,τος, και οντω ποιήΰομεν ως είπας." καΐ έκτοτε αί 
περιβτεραΐ εϊ,ω εβόβκοντο. τον δε ηλίον λάμποντος 
τη οπη εκείνη , έξηράν&η ΰφοδρώς 6 ΰΐτος , διότι 20 



I Ιβιιηηα διήγηαις λέγεται γάρ] αΐ Καο (οτηιηία ρΐβναβ- 
ηηβ ηαΓΓαΙϊοηεβ ΐη Ιίδνο ςιιί νιαοΓίΜίην δίβρΙίΕηίίβδ β1 Ιοίιηβία- 
Ιβδ νιοίρηιηΐ 3 τινών 8€Γ%ρ8Ϊ: των ΑΒΫ χωραφιών ΐ. β. 
αγρών. ί/. ΟοΐΈΐδ Ιβοογ. ρ. 100, 3 7 σιτάρι Α έανναξεν 
V; εαννα^εν ί. β. σννηγαγεν 7. 10 τρνπαν άΐοηηΐ Οταβοί 
φιοίΐηβ Κοάίβτηΐ (αΐ8ο: ηωιι ν ρνοάπαίην, α οοττίρϋηΓ, ηί «οη6ί 

ορονίβαί τρνπαν 9 οι ηοΐο οοτηρβιιάίο ΥΒ 10 γεμίααι 

'. ρ. γεγεμίοϋ-αι. αοΐ. Ίιοάΐβτηί8 Οτα6οί8 βΐίαιη 68ΐ ρίβηιιιη β3δβ 

II περιατεριν βί 14 οιτάριν /Όνηιαβ ϋανδαναβ ηοη ιηα- 
βΧ8 8χιηΙ νηιίαηάαβ (ΐηαιη 0-ηατ] 9 ηβΐ άφ' 12 ηβί όταν ί'στι 13 

12 προοεγν.ίΰει V 12 τω οιη. Α 13 έως] ηυη ορη8 

€8ΐ αν αάίϋ^ α η. όταν άβηιί ' 14 [αι <ϊνο]? 15 σίτον Α 

17 φι;λα|αί ϊτα'ίς^αζ 8θτΐρ8Ϊ: ^φνλαξας ΙώΗ. η. Ό ω ού- 
τος &0Γφ«ί: τούτος Α τοντο ΥΒ 19 ^πιλάμποντοςΐ 



60 VI. 8. 1. 

χλωρός ην οτε ΰννήγετο. καΐ δη εν μία των ημερών 
έλ&ονβα η τίεριύτερά ^ ητίζ εΰ•ηκε τον ΰΐτον , βλέπει 
τους κόκκους ολίγους υπό της ξηρότητος καΐ λέγει 
προς την ^ήλειαν' ,,Τί-' έ'νι τοντο ο 0•εωρώ ; ουκ εί- 

5 πόν 601 ίνα μηδείς ημών άφηται τούτου του βίτου ;" 
καΐ η ομόζυγος εφη ' ,,ούχ ηψάμην αυτών ούδ' δλω^." 
ο ^£ αρρην μηδαμώς πιύτενβας την %'ήλείαν, περιύβο- 
τέρως άγριος ην, καΐ ίβχυρώς κρούει ταντην καΐ της 
ζωής διακόπτει, και απέμεινε μοναχός 6 άρΰενικός. 

10 του δε χειμώνος ελϋ'όντος καΐ πολλών βροχών γενο- 
μένων και χιόνος κατενεχ^είϋης, πάλιν 6 κεκρυμμέ- 
νος ΰΐτος τγι του αέρος ύγρότητι διανοτιόθ-είς όλην 
έκείνην την %'υρίδα εγέμωύεν ως το πρότερον. και 
τούτο ίδούΰα η περιβτερά ένόηΰε την αίτίαν της 

15 ελλείψεως και της ύΰτερον τού ύίτου άναπληρώ- 
βεως, και πικρώς έκλαιε μεταμελόμενος επΙ τω 0•α- 
νάτω της όμοζύγου' ούδεν δε από της μεταμελείας 
ώφελή^ηκεν. Τόν ϊ<5ον τρόπον ούν οίδα, ω βαΰι- 
λεύ 5 ότι και βύ εάν τόν υ ιόν αου φονεύΰης εκ μό~ 

20 νης διαβολής τού καταράτου γυναίου, και ταύτα μη 
γινώΰκοντός 6ου ει εκείνος ταΐς άλη^είαις κατάκρι- 
τος υπάρχει και ένοχος Ο'ανάτον έ6τί, 6υμβή6εται 
και τω 6ώ κράτει ως εκείνη τη περι6τερα ΰυμβέβηκε, 

3 ολίγους] Κι•. Ογ. 8ρι*. 56, 7, 4 Μβ ίηαίρίί Μ 

και .. . τοντο (4) οτη. Α 4 έ'νι] ο/'. 51, 26 6 αυτών] αν- 
του? αντω αοά. Μ ο/*. 2, 9 7 τ^ν &ηλειαν ο/". 3, 11 Β 

άγριος ην] άγρίανε? ο/", ρ. 4, 18 11 τιετιρυμένος V 12 

άγρότητί V 13 εγέμωσεν 8€ήρή: εγύμοαεν ΙίϋΗ. α[. ΟοΓαίβ 
ΙδοοΓ. ρ. 259 (21). ΗθΗοίΙ. ρ, 121 νι. 16 μετααελόμενος 

(ηιηιΐ}ηιιανι αηΙεοβ88α ίδοΰσα η ηεριατερά φιία εβςηϋην της 
ομόζυγου 18 ώφεληϋ-η'κεν] αονί8ΐί [Όηηα Ι)αΓΐ)αΓα ηηαβ «// 

νβθ6η(ίθΓΪΐ)ΐΐ8 θΓα6θί8 αάΙιΛβΗ 8θΐ€ί; ηίάβ ρταβ/'ααοηβιη 19 ου] 
αοί ΒοίδδΟΠΛάβ: ββά αρηά /ιθ8 8€ΗρΙθΓ68 ίαίί8 8ίηΐ€ίηνα6 ίητηιι- 
ίαΐϊο [αοϊΐβ ΙοΙβταΙητ; άΪ8ΐΐηϋΙΐοιΐ6ΐη ιηοάο (^ιιαβ βταΐ ρθ8ί ΰυ 8η- 

8ίΗΐί 



VI. 8. -. 01 

καΐ τοίζ κέντροις της μεταμέλειας γ^αλεπώς εΰγι κεν- 
τονμενος, καν ουδεμία 60ί άπο τούτον ωφέλεια 
τιροΰγενήΰεται , άλλα μάλλον βλάβη προς %-άνατον. 
καΐ άλλης δε μον διηγήΰεως ακονϋον , ώ-βασιλεν, 
δηλοτΐΟίονΰης ϋαφεύτατα τΐερί των γυναικείων πρα- 5 
γμάτων^ ήγουν των πανουργιών. 

^Ανηρ τις ην γεωργός, ούτος ούν μια των ημε- ρ. 78 β. 
ρών εξήλθε του οπεΐραι το χωράφιον αυτού, η δ\ 
γυνή αυτού ετοιμάόαΰα έφητά μαγειρεύματα καΐ όρ- 
νιθα και μελίπηκτον έ'δεΰμα, εν οπνρίδι ενϋ^εΐΰα ίο 
προς τον άνδρα έκόμιξε. ϋννεβη δε αύτην πορευο- 
μενην διαβηναι από τίνος ξενοδοχείου , εν ω ηΰαν 
άνθρωποι οδοιπόροι άναπαυόμενοι' καΐ ως είδον την 
γυναίκα , εκράτηΰαν αύτην και εύω τού ξενοδοχείου 
είβάξαντες , άπαντες ύυνεμίγηΰαν και τα βρώματα ΐ5 
άπαντα έ'φαγον. ολίγον δε άπο το μελίπηκτον [ήγουν 
την μουΟτόπιτα ,] αφέντες , κατεοκεναΰαν αυτό εις 
είδος και μορφην ελέφαντος, καΐ εΰ-ηκαν αυτό εν 
τϊ] ϋπυρίδι , μη είδυίας όλως της γυναικός περί 
τουτοΐ; , καΐ την ΰπυρίδα Οκεπάύαντες, άφηκαν αύ- 20 
τ)]ν απελ^εΐν. η δε λαβούΰα την ΰπυρίδα ως το 
πρότερον ΰκεπαύμένην , μη είδνΐα ότι κατέφαγον 
άπαντα, άπηλ^ε προς τον άνδρα φέρουύα ταύτα, ό 
δε άποΰκεπάΰας την ΰπυρίδα, ούδεν άλλο εν αύτΓ} 



Ιβηηηα 4 V 6 ΑΒ ίτί'ρα διηγηοίς τον αντον έκτου φιλο- 
ΰοφον 5 ηραγ^ιάτων ηγονν των υιη. ΜΟ : (ΌνΙα88β τιγονν 
των πανουργιών βιηβικίαιιάΐ οαηεα 8ΐφνα η. πραγμάτων εοτΗ- 
ρΐιαη α-αί 8 Μηΐίΐι. 13, 3. Ευο. 8, 4. Μαΐ'ο. 4, 3 10 μελί- 
πν-Λτον ΑΒΥ 10 €ί ΒΥ 16: 16 μελίπικτον Α. μίλίπην,τον Μ. 
Ώη Οα秕β 12 διαβηναι] ρι•αθ1βι•ίι•6, ν. 53, 26 άπο] ρΓορβ 
ηΐ), ρηιβΙθΓ 16 πάντα Α τιγονν την μ.] (ΙβΙΐ'κΐ. ϊιοάίβιιή 
ΟΓαβοί μουοτόπητα εί μονατόπίττα ηηηοηραηΐ 18 αη άβ- 

Ιβηάα ηη. ν.αϊ μορφην^ 19 μηδεν'ί όλως τΓ? 22 πρότερον] 
πρώτως Δ. φ 7, 17 α->ιεπασμένην] ο('. 50, 10 



62 VI. δ. 2. 

ρ. 79 Β. βλέπει Ύΐ την μονβτόπυτα καΐ προς την γυναικά φη- 
6ΐν' ,,ώ γνναί, το τοντθ',''' η δε ^εαΰαμένη τοντο,^ 
ενϋ-νς το επ' αυττ} γεγονός πανονργως διαμηχανα- 
ταυ και ιρενδοηοιει^ και φηΰι τιρος τον ανδρα' ^εδοξε 
δ ,,μοι εν νπνοΐζ κα^η6%•αί με επάνω ελέφαντος ^ καΐ 
,,πεοονΰα εκ τον έλέφαντος ΰνμπατη&ήναι τοις 
^^ποΰΐν αντον. ε^νπνίΰαΰα δε πολλώ τω φόβω ΰνν- 
^,εκρατονμην, καΐ αντίκα άπηλ^ον προς ονειροκρί- 
,,την και τα όρα^έντα διηγηΰάμην. καΐ εκείνος εν- 
10 ,^ϋ^νς το οναρ διέλνΰε και παρήγγειλε μοι ειπών ' 
,^πρέπει ΰε ποιηΰαι ώς έλέφαντος μορφήν έκ μελ^το^ 
,^εζνμωμένην, και τω άνδρί 6ον άπόδος φαγεΐν, ϊνα 
„τό οναρ άκινδννως διαλν^είη." και ιδον κατά τονς 
.^^λόγονς τον ονειροκρίτον ^ ώς βλέπεις, τοντο πε~ 
15 ,,ποίηκα. 6ν δέ, ώ ανερ, λοιπόν προΟ^νμότανα λάβε 
,,καΐ φάγε, ώς αν μηδείς ε/ΐΑοΙ γενήΰεται κίνδννος." 
ο ^ε άνήρ αντίκα την μονΰτόπιταν έφαγε, και όν- 
τως ή γννή τοιαντην πρόφαβιν ποιηβαμένη, το άνν- 

Ρ.80Β. ποπτον έανττ] , ούα έπα^ε τω άνδρϊ καταΰκεπάϋαΰα,. 



3 διαμηχανάταί] οαΙΠίΙβ οβΙαΙΡ κρύπτειν ετιμηχανάται 
Μ. (Όνία886 κρνπτειν αηίβ δίαμηχανάται, αηΐ ρο8ί ενϋ-υς βχ- 
οίάϋ εις; η. Ό 4 'ψενδοποιεί βετίρβΐ: ^ενδοτοποιεΐ ΑΒΥ. ηϊΜΙ 

το 
βηίτη ηΐάβΙιΐΓ 6886 ηΪ8ί άίΙΙοςταρΜα 'ψενδοηοιει. ηαηι Άοάίενηί 
0τα66ί (ΙίοηηΙ εΐίατη ιρεντοποιειν. απ Ιαί6ΐ 'ψευδολογοποιεΠ δ 
καΐ πεοονΰο. {.. αν?) εν, του ελέφαντος ονι. Α 7ηθΓ6 8ηο 7 Ι|υ- 
πνησαοα V (Β). γ/Ι η. αά ΡΜΙοηεΙοη ρ. 64 βχίν. ΣιοΙ. Ρΐιν. 224 

10 παρήγγελέν μοι Α 11 πρέπει ί. 6. δει 16 αηΐ αν 
ονύΙΐ6Τ6 αηί ϋοηίηηοίηιο ιιίΐ άείεΰαΐ. ώς άν . . προογένοιτο Μ 

19 ναταα-Λευάαασα Ιίϋιή. ηχιοά, οηηι ρταεοεΒ-Ηενϋ οσα ί'πα&ε,. 
αά 6α φιαε τηιιΐΐβν άβ είερ/ιαηίο ^οτητηβηία 68ί νε/'βτΗ ηοη ροί68ί. 
οοηΐνα οαα ^πα%•ε αρίβ <^υϊ(ΐ6?η άΐοίΙιΐΓ υίδ βί ίπΙαίΕ, εεά ηοη 
Τ6€ΐ6 ίρ8α οβα επα^ε Άαταα-Λενάξε ιν ϊ. ε. βη^βπίΐο εΐ ίη- 
ΐΏΠίαικΙο ίΐΛ οοπιροηθΓβ ηί ΐρδί π^^161;α^, 86ά οεΐανβ , γ,ατααι- 
γηαααα οσα ί'παϋε ιΐ6ΐ ϋενίβ περί οαα ^'πα&ε ν.ατααν.ενάϋαΰα: 
8€ΓΪρ8ί ημίην τικτασκεπάσαοα. <?/". ρ. 63, 6. 1δ; δΓ6ηίη8 Ό 



VI. 8. 2. 63 

περίεΛΟίήβατο ' ολα γαρ ο(5α 'έλεγεν ή γννη χωρίς 
Τίνος άνχίλογίας έτίίΰτενεν 6 άνγιρ. Λοιπόν ονν ^ ώ 
βαΰίλεν , καΐ αντος γίνωΰκε το ποικίλον των παν- 
ουργιών των φαύλων και πονηρών γυναικών , καΐ 
οτι γε , εί' τι αν βουλη&ώϋιν , ετοίμως έχοιχΤί- πονη- 5 
ρενεΰ^αι και καταβκευάζειν απερ ^ελήΰουαι^' 

Τούτων πάλιν των λόγων άκηκοώς 6 Κϋρος 
προβ έταξε μη φονευ&ηναι τον υίον αυτοϋ. κατ 
αύτην δε την εκτην ημέραν ΰφόδρα καΐ μεγάλως η 
γυνη^ ως πολύ κακόν πα&οϋΰα , λελυπηται επΙ τω ίο 
του βαβιλέως προύτάγματι και κα-θ-' εαυτην ^λεγεν 
ως „£ΐ μη την ΰήμερον 6 του βαΰιλεως υιός φονευ&ΐ], 
τη αϋριον πάντως τω αυτοϋ πατρί λαληΰει, και 
εν&ύς δια της προς τον πάτερα αυτοϋ ύυντυχίας τα 
της εμης καταΰκευης πονηρά έργα φανερω&ήΰονται, ΐ5 
και τω %'ανάτω παραδο^ηΰομαι. πρέπει λοιπόν έμαυ- 
την αϋτοχείρως φονεϋΰαι' οϋδ^ όλως γάρ τι άλλο 
τολμηύω ειπείν τω βαϋιλεΐ." ταϋτα εν εαυττ} η πο~ ρ.81β. 
νηρά γυνή βουλευΰαμένη καΐ τω φόβω δεινώς ταρατ- 
τομένη , πρώτα μεν Συνέλεξε πάντα τα πράγματα 2ο 
αΰτης και τοις ΰυγγενέΰι καΐ γείτοΰι διεμοίραβεν' 
είτα παρακαλεί αϋτοϋς ΰυνάξαι ξϋλα ζηρά καΐ φρύ- 
γανα, οι δε γε ΰυγγενεΐς καΐ γείτονες δια ΰυντό- 
μων εΰώρευύαν την ϋλην και μεγάλην άνηφαν πυρ- 
καϊάν. ταύτης δε καιομένης , ώρμηΰεν η γυνή εαυ- 2δ 

1 οαα οιη. V 2 «π. ό άνηο] ^πίατεναεν η γυνή Α 
δ εί' τι άν βουληθ'ώαι α 8€ΗρΙθΓ6 ρτο/'βοίηηι 6 . . αν V 
9 αντην οιη. Μ, ατ€}ΐ€ΐ]]ρί 8θτίρίΐίταιη τβάάεηχ 12 βΙ . . φο- 
νενΟ'Ύ) ΟΓβονο άίχίί 13 ανριον] ο^. αά 32, 11 1δ πονηρά 

έργα οτη. Μ οοηιτηοάβ 17 τι άλλο ιηίΗί ηυη Ιίρηβί. Μ ηΐχ 

ίϋ/ΥβΠ: ουδαμώς γάρ τι έτερον τω βαοίλεί άναγγείλαι τοΖ- 
μηοω. ιι. Ό άλλον ΑΒΥ": άλλο Βοίββοηίκίο V ίη τηανρ. 

αημειωοαί 23 διά το συντόμως Υ διά συντόμως ΑΒ 

24 ν.ά•κείνη άνηιρε Μ 



64 VI. 

την ίμβαλείν ττι καμίνω, οτυ ντΐώτΐτενε τγι επαυρων 
ο μέλλει πεί<5εΰ%'αι. καΐ έτΐειδήπερ η εβδόμη ηλ^εν 
ημέρα ^ εν γι 6 παις λαληΰαι τω βαΰίλεΐ έμελλε, δίά 
τούτο η γννη ηγωνίζετο καΐ πολλαις μερίμναΐζ την 

5 καρδίαν εβάλλετο ' έγίνωΰκε γαρ ακριβώς η παμπό- 
νηρος οτί οπότε 6 παις λαληΰει τω πατρί , ον μόνον 
έντροπην λάβιι , αλλά καΐ ^ανάτω κακω παραδο^ή- 
οεται δίά τονς λόγους ους είπε προς τον παΐδα 
αίΰχννης γέμοντας καΐ επίβουλης, του γοϋν τοίου- 

10 του παραδόξου της γυναικός [κακοΰ] βουλεύματος 

ρ. 82 Β. εις πολλά μέρη του κάΰτρου λεγομένου καΐ υπό 

πολλών άνϋ•ρώπων βοωμένου , φθάνει ποτέ καΐ εις 

τάς του βαϋίλέως άκοάς' καΐ ύυντόμως δίαμηνυΰας 

την γυναίκα, φηΰΐ προς αυτήν ' ,,δίά ποίαν άφορ- 

1^ μην, ω γυναι, παραδίδεις ύεαυτήν τω πυρί'^' η δε 
είπεν ότι ,,ούκ ηκουβάς μου, μη εκδικήύας με από 
του παιδός ΰου, και ουκ εφόνευΰας αυτόν ώς έπρεπε." 

I υττόπτί-υε ΑΒΛ^ϋ: νπωπτενε Βοϊβδοη&άβ 2 ο μέλλβι] 
ϊηΐβν Ιιαβα ηο€α1ηιΙα φκιβάωη ιάάεηΐην 6χβίάί88β. νφωρατο τ-η 
εωϋ^ν ον μετρίαν αντη επισπάοεσϋ'αι την αίΰχννην ηοΐ τον 
ν,ατάγελων. Μ. η.Ώ και επειδηπερ] αηί60688ίί ιι. 63, 25 ωρμη- 
αεν εκντήν εμβαλειν: (}ηίάηί ββϋ'^ νηνβ ΊύαΙ ηανταίχο ϊη ιιίνα- 
ςηβ ν6θ67ϊ8ίοηβ: ηωη ορυνίβΐίαί νββνΗ βαηι ρΓοΗώ'ιΙωιι 6886 6ΐ α 
(μια ίαηάειη ριοΜΜία 8ί(. αοοβάϋ ςηοά ςηαβ ίηάβ α 63, 12 ηαν- 
ταία 8ηηΙ Ίάο νβρ6ΐιιηίιιι\ οηΐραιη αηΐβιη ίη βιιηι Τ6βν6ηάαιη ηϊ- 
ά6τί ςηί ρνΐοΓβηι ν6€6η8ίοη6ΐη 6χ ςηα ηίΓαηηβ, 6ΐ ΡανΪ8ίηα {νίη- 
άοϋοηβη8ί8) 6ί Μοηα€βη8ί8 άβήηαΐα 68ΐ ϋοηοΐηηαηίί άϊχΐ αά ρ. 32, 11. 
ί•/". ϋ 3 ΎΐμέραΎΜΏ: οιη. (ΑΒ) ΒοΪΗδ. ηοοαΒιιΙηηί ηοη η6668- 
8ανίηηι ιεΐϊηηί (-[ηία 6χ Βοίβδοηαθϋ 8ίΐ6ηΙίο ΙαηΙηνι οοηοίηάί ροίβ8ί 
ίη Α ίί Β ά66886 4 ηγωνίζετο] €[, 57 , 10 5 εβάλετο V 

7 λάβτ} ΐ. 6. λή'ψετοα κοτκω V: οί?ι. (ΑΒ) Βοίδδοηαάβ 
10 κακοΰ 86θ1ιΐ8ί; τ. γ. τοιοντον αντης χαλεπού β. Μ; η. Ό 

II και. νπο πολλών άν&ρωπων βοωμένον ο/η. ΥΒ, Ό 

13 όιαμηνναας] ϊ. 6. αΓοβ88οη8, μεταπεμ'ψάμενος, ςιια 8ίρηΐβ- 
ναΐίοηβ ΰΐΐαηι γ,ελενειν 8€νίρίθΓ αάΜϋηΐΙ; κ. 7, 18 14 ποίαν 

π 
ί. 6. τίνα 15 παραδίδεις άΐοηηΐ ν6€€ηίίοτ68 17 επρε V 

επρεπεν (ΑΒ) Βοί88. 



VII. .8. 65 

3ίαι 6 βαΰίλενς τοις λόγοίζ ντίαχ^είς , όρκους οτε- 
ρεονς αντχι δέδωκεν, οτι χωρίς τίνος αμφιβολίας τον 
νίον φονενϋει. τ} δε μιαρά παλλαχη καΐ πόρνη άπο- 
δε^αμένη τον λόγον, έκράτηΰεν εαντην τον "τοιούτον 
εγχειρήματος [τον πνρός]. και 6 βαΰιλενς αντίτία^δ 
δίδωκε την άπόφαϋιν μετ οργής φονεν^ηναι αν- 
υπερθέτως τον νίον αντον. της ονν άναιόχνντον 
και άπανϋ-ρώπον και ωμότατης καΐ ϋ•ηρΐ(ύδονς άπο- 
φάΰεως εξελθονύης , 6 τον βαΰιλέως έβδομος και 
φιλοΰοφώτατος ΰνμβονλος άκονΰας καΐ οι λοιποί ίο 
[δΤίροι] εξ ΰφόδρα ηγανάκτηΰαν άνια%•έντες επί τω 
τον βαΰιλέως νιω, όρώντες άναίτιον \καϊ\ ως κακονρ- 
γον κινδννενοντα. καΐ όμον εφίΰτανται τω τον 
βαβιλέως ΰπεκονλάτωρι ηδη την ΰπά%•ην προς την ^.92Β. 
ύφαγην τον παιδος ετοίμην φεροντι, παρακαλονντες ΐ5 
ολίγον άκαρτερηΰαι τον τον παιδδς φόνον , εως αν 
ο των ύνμβονλων και φιλούόφων έβδομος προς τον 
βαΰιλεα είβέλ^•]] καΐ έξέλΰ•η. ον μόνον δε τον ΰπε- 
κονλάτωρα παρεκάλονν, άλλα καΐ δώρα δεδώκαΰιν' 
οΰτις και τον ς τοιοντονς έντραπείς άνδρας , ηκονΰε 20 
την αυτών παράκληΰιν καΐ άνεμεινεν. ο (Ϊ£ των 
ΰνμβονλων καΐ φιλούόφων έβδομος προς τον βαϋι- 
λε'α έλ%•ών καΐ κατά το εθος προΰκννήΰας , ,,ζηθι^^' 
εφη ,,ώ βαΰιλεν ^ είς τον αίώνα'' καί φηύι' ,,γι- 
νώΰκειν ΰον το κράτος παρακαλώ , οτι εξαίαιον 2δ 

3 φονεύσει «οΗρεί: φονεναειεν ΑΒΥ διαχειριαεται Μ 
τταλακη V δ νον ηνρός , ςηίδιΐ8 αατεί Μ, εβοΐυεί 6 μετ* 
οργής Ιη ΜΌ ςηοηιιβ ϊηβ^ί 11 έτεροι Α: οτη.^ ΥΒΟ. τηαΜ ηιτη 
ίά8 ΙίΙ>νί8 οτηίΙίβΓβ φιαηι ιηηίατβ ίη εταίροι : ανν αντω οι έτεροι 
'?4 βυ^ψιλόΰοφοι Μ 12 %α.ϊ, ςηοά οτη. Μ, 8β€ΐιΐ8Ϊ 14 σπδ- 
κουλατορ* ΑΒΫ 8€ηιρ6τ: αηε-κονλάτωρι Μ βί Όη Οαη^β; ρηαηι 
/Όνηιωη ιώίφιβ Γ€8ίίΙιιί 1δ ετοιμον 8ΐίρνα 16 ά-καρτερήσαι 
φόνον (ΙίίϊβΓΓθ, χιβτηαοηΐε \ναΓίβη ιηίΐ; — 21 ανέμεινε ΑΒΥ 

Ιβτητηα'. εβάομοξ φιλόσοφος 
Γαβ. Κομ. ι. 5 



66 VII. 8. 1. 

πράγμα καΐ εξω ψναεως καΐ άδικώτατον δοκιμάζεις^ 
ποιηΰαι, Ζτι ΰον τον νίον μαχαίρας έργον γενέύ^αι, 
προύέτα^ας δια μικράν γυναικός νπόΰχεύιν και ορ- 
κον όντως άνε^ετάβτως κρατηΟ^εΙς καΐ άκονΰας των 
5 λόγων αντΎΐς , καΙ ταντα μη γινώύκοντός ΰον καν 
άληϋ^η καν -ψενδη τά λεγόμενα κατ' αντον. ηκονύα 
τΛ4Β.δε και τοντο, ως διά Λολλών ενχών και νηστειών 
ετι γε μην και έλεημοΰννών άτίο ^εον η τούτον μή- 
τηρ τον παιδα εξαιτήΰατο' ον γονν 6 ^εος διπλώς 

10 (3οι δ έδωκε ^ κατά την φνΰιν και τάς της δεΰτίοίνης 
ίκεΰίας , διά ρήμα γυναικός άνεξεταΰτον ϋ'ανάτω 
αντον παραδίδως ; άλλ' όμως ννν ικετενω άκονΰαί 
μου των ρημάτων τούτων ί' 

Άνήρ τις δαιμόνων εϊχε , μαντενόμενος και 

15 λέγων όΰα ερωτονβαν αντον οι άνθρωποι" όΰτις 
δαίμων έκαλεΐτο πνενμα πνΘ'ωνος' τάχα δε λέγων 
ούτος 6 άν^ρωτΐος εκ τον δαίμονος όννηγε κέρδη 
πολλά, ού μόνον δε προελεγεν , αλλ" ύπό της μαν- 
τείας και ίατρικην εγνώριξε. λοιπόν ει τις άνχ^ρω- 

20 πος ηρώτα αυτόν περί αφανών πραγμάτων , τάς 

1 αδικώτητα Α ποίο οοτηρβηάίο, ςηοά βχίαΐ ίη V φιοςηβ^ 
ά€€βρ(ιΐ8 2 μαχαίρας ^ργον γενέα&αι άίχΗ βϋαιη Οίηηαιηυ» 
αίηςιιβ εΐτηίΐίίβτ ρ/Ι ρ. 30, 1. λΝ^^ΙίθηΙ). 81. Τ1ι., Βοίδβ. αά Νίο. Ευ^. 
ρ. 59 3 μι-Λράν ΑΒν(ϋ): μίαράς? 86ά Μ 'ψιλην 5 λόγων αυ- 
τής] ίη 8ίΤΗ€ΐιΐΓα ηβ ο^'εηάαΒ ταύτη Α 7 ευχών ΥΒΜΌ: οτη. 
Α 9 άβ})β}}αί εξ7]τηοατο ηΐ βχΜδβύ Μ {αν τε καΐ η μητηρ 
ε^'ητήαααϋ'ε) βί ειφνα Ιβ(^ίηια8 10 καϊ κατά τάς'ί 12 νυν 
8θτϊρ8ί: μου ΑΒΥ. ηΐνηττιφιβ ρνοηοτηβη Ι'βντί ρο886 ηίάβύαίην 
ν€8ίίΐΗΐα εα φια 8θτίρΙοτ οτβΙ)το ηΐΐίχιν 8ΐηί€ίΐίτα ί-αετενω, άκου- 
σον: 86ά ίη βα, ςηα ηβο ίρ8α αΐ8ΐίηηίΙ, ί-κετενω άτιοΰσαι, ρΓίιΐ8 
μου άβίβηάητη βταί. η. ϋ 14 Ιβηιηιαία: διηγηοις του εβδόμου 
φιλοσόφου ΑΒΥ, αάά. η τελευταία Α καί, τελευταίου Β ηϊΜΙ 
V: ηαΓταΙίοηβ οατεί Υβη. 15 Ιρωτονβαν ί. 6. ηρώτων (Ότηια 
1>ατ})ατα; ηίάβ ρναβί'αίχοηβτη 16 πνενμα τέντωνα ΑοΙ. Αρ. 

16, 16 ορίίιηί ΙίΒτί: ηΜ ηίάβ φιαβ Μβι^βν €0ηρ688ίΙ 18 ηβ ρη• 
ίβί ρνο δε 8€ηδβηάηηι β886 γαρ ηβΐ ρνο η. λέγων 16 ηρολέγων: 



VII. δ. 1. 67 

άτίολογίας ετοίμως άπεδιδεν. οντοζ ονν ο άνηρ άπο 

ης τοίαντης μεταχειρίσεως εΛεΰώρενε χρήματα τίολλά. 

ια γονν των ημερών το κατοικούν εν τω άνΰ-ρώτίω 

τΐνενμα είπεν ώς ^,εγώ άτίο τον ννν απέρχομαι άπο 

,.ύον, καΐ τίλέον ονκ έχεις με. πλην προ τον έ%ελ~ 5 

_.^ 5λ•~ι' ~ 'Ίΐ χ ρ. 85 Β. 

^^πειν με απο 6ον^ λοτΌΐ;^ τρεις παραγγέλλω αοι' και 
,^οΐον αν {δια) των τριών λόγων ζητήΰης παρά &εον^ 
,,εν^νς δο&ήΰεται." ταντα ειπών 6 δαίμων τω άν- 
δρι εφανερωβε και τονς τρεις λόγονς. είτα μακράν 
διέβη τον ανδρός, και 6 άνθρωπος ^ τον μαντικού ίο 
δαίμονος απ* αντον εξελΟ•όντος , μετά λνπης ηλ&εν 
καΐ εις την οίκίαν αντον είύέδν. ίδονύα δε αντον 
η γννή, ,^τί όντως" εφηΰε ,^ΰκνϋ'ρωπός και ώχρό- 
.^τατος γέγονας;" και 6 άνηρ άπεκρίνατο' ,,ώ γν- 
.^ναι, το τον πνϋ•ωνος εκείνο πνενμα^ δι ον εμαν- ι> 
..,τενόμην και τάς ιατρείας εποίονν ^ έ^,ηλΟ'εν απ* 
,.εμον τελείως ' και διά τοντο πώς δνναμαι ζην; 
.,παρ' εκείνον γάρ τονς λόγονς εδιδαΰκόμην και 
.^προέλεγον και ειχον τά κέρδη." ή δε γννη τών 
λόγων άκονΰαΰα , κάκείνη έλνπήϋ'η. ορών δε αντήν 2α 
ο άνήρ πικρώς κλαίονΰαν, έπεχείρει παραμν&εΐΰ^αι 
αντην καΐ λέγει προς αντην' „μη λνπον , ω γνναι' 
,,τό γάρ πνενμα εκείνο τρεις λόγονς με παρήγγειλεν, 
,,ώβτε δι εκείνων τών τριών λόγων όπερ αν από ρ. 86 έ. 



ηα)η προελεγεν νβ^ρίοΗ ?/. μαντενόμενος 1 άπέίίίδε Ιώνί. 

€(". 64, 1δ ουτος\ όντως Μ 5 ονκε'τι ί|ί/? Μ 6 λόγονς] 
ρΓβοΗΐκϋ ίΌηηη1.α8 ,,δρΓϋοΙιβ" σοι] σου V 7 διά αάίβοΐ 
ηΐ. 24, φιαι��κιηατη [οΗα886 ηοη ΙΐΙ)Γανίηιη εεά η/ιιΐ λαηο Γεΰβηείοηετη 
οοη/'βσίί οοΓΓΪςβηε, ηί ββηίεηΐία οοηΒίεΙ. ^ν εκάστω τούτων ο 
άν θ'εόϋ'εν αίττίσ'ης Μ. ?/. ϋ ζητήσεις ΑΒΥ: ξητησΐ]ς ΒοΪ88. 
αΐτι^στ^ς Μ 8 εν%•ύς σοι? αάάίΐ σοι Μ, σον Ό 11 άπτίλΟ'εν'ί 
14 ηαραγεγονας Μ 23 με δηρτα 8€τ{ρ{ί8 Ι. οι αΐΐα ιιί ιιΐάε- 

ίητ τηαηη \. μοι Μ μον Ό ηαρηγγειλε ΑΒ παρη V 

5• 



68 .VII. 8. 1. 

,,τοΰ Ό•θον ζητηύω, ε%ω άτίο τον ^εον. καΐ έφανέ- 
,^ρωύε μοί οτι αμα τον ξητηΰαί εμε γενηύεται." τον- 
τοίζ τοΐζ λόγοίζ η γννη καλοκαρδίΰαΰα , ,,ώ ανερ^ 
αρκετά ύοι" εφη ,,τά τρία λόγια εις το εμτίροϋ^εν." 

δ 6 δ ε άνηρ πάλιν λέγει' ,,τ^' ονν βνμβονλενεΐζ μοι 
αιτή0α6Θ•αι εκ ^εον;" η δε γννη πονηρότατη ντί- 
άρχονΰα καΐ προς απρεπείς ορέξεις καΐ παραλό- 
γονς δεδονλωμενη και την ύννονΰίαν άγαπώΰα, 
φηΰίν' ,,οΐδα, ώ άνερ, ως και <3ν τοντο γνωρίζεις ' 

10 ,^ονδεν άλλο άγαπητικώτερον εις τονς άν&ρώπονς 
,,είίτίν ή μόνον το κοιμάΰ^'αι άνδρα μετά γνναικός' 
,,ξητηύον ονν τον ^εον πολλούς όρχεις }/£νδ(?'9'α6 εν 
,,τω ύωματί ύον." 6 δε άφρων εκείνος άνηρ την 
τοιαντην άμα δέηΰιν εποιεΐτο , και άμα τη ενχη αν~ 

15 τον όλον το ΰώμα γέγονε μεύτον καΐ νεφρών και 

όρχεων ' άπερ ίδών 6 αΟΆί-ο^ εαντόν εβδελνττετο, 

και την γνναΐκα ίΰχνρώς τνπτει και κα&νβρίξει. και 

ν.8τ Β. τοΰοντον ηγριώ^η κατ εκείνης^ ώς βονλη^ηναι καΐ 

αντην άποκτεΐναι, λέγων προς αντην' ,,αντη οον 

20 ,,εΰτίν ή καλή ΰνμβονλή ^ ώ κατάρατον γνναιον , ή 
^,φερονύα ημΐν κέρδος; ονκ ένετράπης αντην την 
,,πονηράν βονλην καΐ αίοχννης γέμονύαν βονλεν- 
,,ΰαΰΟ'αί με;" η δε προς αντον άντίφηΰε' ,,τί 
,,τοΰοντον οργίζεΰαι , άνθρωπε; μηδέν ταραχ^ης η 



1 εξω V 2 άμα τον ΜαΙαΙα8 αΐϋςηβ Βι/ζαηϋηί άΐχβηυιΐ 
4 το εμ-ττροσΌ'ίν] Ιβιηρηδ ίιιίαηιιη 8 την ονσίαν Υ 
9 φηαίν Μ φηΰί ΑΒΥ 10 άλλ' Α άγαηιτητιότερον ΑΒΥ: 
Γ0Γ7\ Βοίδβοηαάβ, Ό ε£ς] ,,ίΐΐΓ" 11 εατί ΑΒΥ 16 όρ- 
χεων ΑΒΥ: οοττβχϋ Βοίβδοηαάβ [καΐ ορχεων]? οπερ? ηίάβ 
69, 5 ο^χεων 6 άπερ ηιια8ΐ αηΙΐοβ886ηΙ νεφρών 18 καΐ ίηη- 

(^βηάηηι οιιτη η. άποκτεΓναι. ο[. 65, 18. 19 21 αντην'] οητη 

ηοη 8€(ΐηαΙηΓ 8ηρ6νΙαΗηη8 πονηροτάτην η68οΐο αη 8€νί^6ηάηνι 8Η 
ταύτην ηβΐ αντη 24 οργίζεσαι] €(. η. αά 58, 16 



ΥΠ. 8. 2. 69 

,,λνπηϋ•ιίς περί τούτον ' έτεροι γαρ δυο λόγοι απέ- 
^,μεινάν 6οι. καΐ παρακάλεΰον τον ϋ-εον δια τον 
,^ενος ρήματος τονς ί^νφάλλονζ τονςδε άπο ύον 
,^διαβηναι." καΐ αμα ^ τη ΰνζνγω τΐειΰ^είξ ^ αιτείται 
παρά ϋ'εον και ήλενΟ'ερώ&η των όρχεων ' εχαύε δε 5 
μετά τοντων καΐ άΰπερ είχεν άπο γενέΰεως. ενϋ'νς 
ονν ο άνηρ πάλιν άπο της λνπης επί πλέον κατά 
της γνναικος άγριονται καΐ δοκιμην ποιείται τον 
^ανατώβαι αντήν. η δέ φηύι ' ^,διά τι όρμας ^ανα- 
,^τώΰαί με; μηδέν γάρ έπΙ τω γενομένω ννν λνπον ' ίο 
.^είς γάρ ετι λόγος 6οι απέμεινε, και ζήτηΰον τον 
,,θίόν τονς άπο γεννήΰεώς ύον όρχεις άπολαβεΐν.'^ 
ο ^£ τούτο ζητηΰας μόλις ετνχε τον ζητήματος. 

Βλέπε ονν, ω βαΰιλεν , όποια έργα τω άνδρίν^ 
έκείνω ΰνμβέβηκε , διότι άύνλλογίύτως τγι πονηρά ΐ5 
βονλτ} της γνναικός ο μάταιος έπίβτενε. καΐ ννν 
λοίπόι/ μακροβ-νμηύον, παρακαλώ , και μη βπονδαζε 
προς τον άδικον τον νίον ύον φόνον , μηδέ βνναρ- 
παγτις τη της γνναικός πονηρά καϊ άναιΰχνντω 6νμ~ 
βονλη ' μάλλον γάρ όταν νπάρχη ή διαβάλλονβα 20 
γννη κατά πολν κακότροπος καϊ προς φόνον έρε- 
^ίζονύα, φαίνεται ότι ον διά δίκαιον τι ύνμβονλενει 

1 άπέμείνάν αοι 8θΗρή: άπεμείναοι Ιί()Η (οτηια 1)ατ})ανα 
χη ϊιοο €βΐ6Γοφάη βοΗρίοτβ ^βτβηάα'. ββά ηηοά ^βηίβηίια ΓβραίΓϋ 
ρτοηοτηβη βεί ίη Μ ί'τίροί γάρ αοι δύο νπελείφϋ'ηααν λόγοι 
€{ ίηΙ'Γα 11: ϋ οτη. ΰοι 2. 11 3 Ι&νφάλονς V 5 ^λεν- 

^ερώϋ•η ΑΒΟ όρχεων ΑΒΥ εχάαε V. Αΐηίδίΐ 6 άαπερ 
3€νίρ8ί: άπερ ΑΒΥ. ο/'. αά 68, 16. α δη γεννητά αΙδοια Μ. 
η. Ό 8 δοϋΐαη] οοπλΙιιβ 10 μηδέ Α μηδέ V 11 και 
δή? 12 γενεΰεως'ί άπολαβειν 8θΗρ3ί ηΐ βεΐ ίη Μ: λα- 
βείν ΑΒν 13 μόγις Μ 15 άΰυλογίΰτως V νβΐίοΐο Ιατηβη 
ΙϊΙΙβΓαβ λ αΐίβτήηε 3ραΙίο 17 απονδάζης V: αηουδάο'ης'ί 
-Λατεηείγου Μ 18 βΐ ρ. 70, 6 μϊ]ί^ V ηΐ 8αβρί88ίτη6 20 

ντζαρ V υπάρχει Α 21 καταηολυ ΑΒΥ ηΐ διατοΰτο V ρ. 
70, 1 €ί αΙϊΜ 8α€ρί88ίηιβ 



70 VII. 8. 2. 

καΐ έπαινεχόν , άλλα δυ ορεζίν καΐ μανίαν. καΐ δίά 
τοντο ουδαμώς ονδαμη τϋρεπεί πυΰτενειν αυτήν, 
όμως καΐ άλλης δίηγήύεώς μου άκοϋβαι παρακαλώ. 
Άνήρ Τις ύτΐηρχεν, ος ώμοΰεν εις εαυτόν του μη 
5 καϋ'ίύαί εις εν α τόπον η εις παραδιαβαβμους ώς νέος 
περιπατηΰαί μηδέ γυναίκα λαβείν, εως ότου να μά^-η 
τάς πονηρίας ολας καΐ τα τεχνάύματα των κακών 
γυναικών, καΐ τον λογιΰμον τούτον έχων εν εαυτω, 
ρ,89Β. εξήλθε της ιδίας πατρίδος, και περιεπάτει κατά πο- 
ιο λιν και χώραν , μα%^ειν ΰπουδάζων άπερ ηβουλετο. 
άλλος δε τις άν§•ρωπος εν τί] όδοιπορία ΰυναντηύας, 
ήρώτηΰεν αυτόν ' και ώς ηκουύεν αύτοϋ , οτι δια 
τών πονηριών τών γυναικών περιπατεί, μα^εΐν βου- 
λόμενος [τάς πονΊ]ρίας], ,,ώ άν%^ρωπε, μάτην κο- 
15 Λ^α^ '" φηβίν ,,ού γάρ δυνήογι τάς τών γυναικών 
,,γνώμας και πονηρίας εύρεΐν η μα^εΐν. ει δε &έ- 
,,λεις μα^εΐν ολίγα τινά ώς αμέτρητων ούΰών, εύρε 
,,τόπον τινά μοναξόν, καΐ ΰύναξε ΰτάκτην η κονι- 
,,ορτόν της γης πολύν και κά&ιΰον επάνω αυτού 
20 ,,τεΰϋαράκοντα ημέρας καΐ νύκτας όμοίας, εο&ίων 

3 ^ιηγηαεώς μον] Ιιαηο ίηοΐίηαηάί ναϋοπετη 6ί8ί ^αΐδαηι βεεβ 
ρυ,Ιο Ιαιηβη νβΐϊςιυ,ί άκονσαί σ£? άκοναον'ί 4 Ιβτητηα διη- 
γηαις τον αντον εβδόμου φιλοΰόφον 5 καΌ'ί.'σα*] δβάβιη 

αΐί^υβ άοιηίοίΐίυιιι οοηδίίίηβΓβ παραδιαβασμονς] 1ίΙ)ί(ϋηίΙ)ΐΐ8 
ίηάα1ο•βη1βιη οίΓθΐιηιυα§^3,Γί 6 λαβείν άοοβί χη[.^^ αον. β88β α 

8€ΗρΙοτ6 ρνοίβοίηηι νά ϋατίαηηιι 68ΐ ί?ι ΑΒΥ, ϋ. {6τονναμάΟ•η 
V). εως αν επιαταίη Μ 12 ηρώτιαεν V καΐ ώί η-κου- 

αεν αντόν (ΑΒ) ΒοΪ88. : οτη. V. 8(τΐρ8ί αντον : μαΰ^ών ηρός 
αυτόν Μ. η. Ό δια τών πονηριών ί. β. δια τάς πονηρίας ιιβΐ 
ροΙία8 τών ποηριών ενεν.α 14 τάς πονηρίας άβίεηί; μαϋ'είν 
βουλόμενος ρηορηβ /ΌΓία886 βίοβνβ άβίβίατη 15 τάς'\ πάσας 
τάς? 17 ονβών ΒΥ αυτών Α. αυτών ουαών ΒοΪ88οη&άβ 

εύρε ΑΒΥΟ, [οτηχα ηοΙραΗ 18 αύνα^ε'\ αύναξαιΫ 86ά 

Ιιοάΐενηί θταβοΐ ϊΐα 8€νίΙ)ΐιηί η ν,ονιορτον οιη. Ό: ρνορίβΓ η. 

πολύν 6ΐ επάνω αυτόν άβίβνί ιιοη ρο(68ΐ; 86ά [ονΙα886 ηιι. στά- 
■ατην η βίαίβηίΐα 8ν.ηί 20 όμοιας V: ομοίως (ΑΒ) Βοί88. 

οτη. Ώ 



VII. 8. 2. 71 

,,καΐ τίίνων ολίγον * καί τότε θέλεις δννη^ην ενρεΐν 
,,τά^ πανουργίας των γυναίκών^' 6 δε νέος των 
λόγων τούτων άκονΰας, εποίηύε καϋ'ώς εκείνος εδί- 
δαξε ^ καΐ ην καθήμενος έπΙ ύποδον τρώγω^ν όλίγα' 
κα\ εψ* όλαις τεΰΰαράκοντα ήμεραίς καΐ τεοααρά- 5 
κοντά ννκταις άπεγράφετο τάς των γυναικών πα- 
νουργίας, καΐ ως ετελεβ^ηΰαν αο ήμεραί καΐ νυκται^ ρ.9οβ. 
ως ϋΰτερον εφάνη αύτω οτι ούδεμίαν πονηρίαν των 
γυναικών άφηκεν αγραφον^ έλαβε τάς πονηρίας ας 
έγραψε καΐ εΰτράφη εις το ούπητιον αυτού . καΐ ίο 
επανερχόμενος εύρων χωρίον^ εμεινεν έκεΐ άναπαυ- 
^ηναι μικρόν, εν τω χωρίω γούν εποίηΰε τις τρα- 
πεζιν μεγα^ καΐ έκάλεβε πολλούς' μετά πάντων δε 
έκάλεΰε και τον ^ενον' ος και έλΰ'ών εκα^ε6ϋ•η μετά 
τών λοιπών^ μη έΰ^ίων ομοίως έκείνοις τά εν τ/} ΐό 
τραπέζι^, ότε καΐ λέγει προς αυτόν 6 έχων την τρά- 
πεζαν' ^^πό^εν εΐύαι και τίς είΰαι^ ω φίλε;" ο δε 
είπε' ,^ΰτρατοκόπος υπάρχω^ κα&ώς όρας^ και άπο 
^^μακρού τόπου ηλ^ον ενταύθα, και γάρ έ^ηλΟΌν 
,,αττό την πατρίδα μου , όπως νά μά^ω φρόνηΰιν 2ο 
,,καΐ νά εγνωρίϋω τά τών πονηρών γυναικών πονη- 
^^ρεύματα.'' τότε λέγει ο οίκοδεοπότης προς την 
εαυτού γυναίκα ' „6 άνθρωπος οΰτο^ ζενος εότΐ του 
^.,χωρίου ημών και ούδ^ όλως ηκουΰε φαγεΐν εις την 

1 δννηϋ'ειν ΑΒΥ", δννηϋ'η Ό. θέλεις όννηϋ"ην οΪΓΟΗηιβϋτί- 
^βιιάο Ιβτηροτή /ηίιίΓΟ ίπΒβηιϊΙ^ ςηοά βχΜύβί Μ 2 τάς] τινάξω 
γ/", ρ. 70, 17. μέρος τΐ Ό ό ίφ' ολαις ι. β. παρ' ολας Μ 
^ ννν.ταίς (Όττηα })ατΙ}ανα τβοβηΙχοτβΒ υ.1ιιη1χιν 8 νοτερονλ άβ- 
ηίίΐιιβ. Ιονοχερον Μ ^φανη ι. ^• Ιδό^ει Μ 10 οΰπτιχιον 
Βν 11 έμεινε (ΑΒ) Βοίδβ. 12 τραπέζιν] οοβηαιη. ο/", η. αά 
59, 11 14 -ηλ^ε Α 17 ηοαι Α. εΐΰαι €8ΐ {Όττηα χιοΐραία 
18 στρατοκόπος] ρβΓθ^ήηίΐΙοΓ 20 όπως ναμά^ω V, εβά εΐα- 
ίίτη νά έγνωρίοω. υενδαπι έγνωρίξειν βιτΐρίονί ηοη β8ΐ βηρΐβη- 
άητη. €[. ρ. 141, 6 Β. 24 η-κονοε] ί. β. υπανιονεί ωατε φα- 

γεΐν, ηϊεί Γβροηεηάητη η^ίωοε εις] ηβΓτιαοιιΙβ ,,αη" 



72 VII. δ. 2. 

^^τράτίεζαν ημών' έ^έβη γαρ άπο τηξ πατρίδος αν- 
Ρ.91Β. ,,του καΐ ολας τάς χωράς τΐερίεπάτηΰε καΐ πάΰας τας 
^,Λονηρίας των γυναικών ψαΟ'ε και εγραψεν. αλλ' 
^^άναύτάΰα , γύναι^ οίκονόμηΰον αύτω ιδίως τα πρός^ 
δ ^^τροφην αντον , ώ^ αν Λαρ' ήμΐν οντος 6 ^ενοζ 
^φετά καλής φιλίας τραφτ]." η δε γννη πάντα 
ετΐοίηΰε κα&ώς ο άνηρ ενετείλατο^ καΐ τον %ένον 
είΰήγαγεν εις το ένδότερον οίκημα και τίαρέ&ηκε 
τράπεζαν μεύτην τροφών, είτα έτΐηρώτηΰεν αντον 

10 λέγονΰα' ,,Τί-' ετΐοίηΰας^ ω άνθρωπε-, γεγραφας τίά- 
,^ΰας τάς τών γυναικών πονηρίας;" ο δε ,^ναί'^' 
φηόίν ^^ονδεμίαν πονηρίαν τών γυναικών η επιβου- 
^)λήν η κατασκευήν κακήν αγραφον άφηκα." η δε 
γυνή τών λόγων τούτων άκούΰαΰα^ κατέλαβεν αν- 

15 τον είναι αγνωύτον και ματαιόφρονα , και προς αυ- 
τόν είρωνευομένη ελεγεν' ,^έπειδή, ως λέγεις,^ ώ 
„|ίΐ/£, πάντα τα πονηρενματα έγραψες^ αδύνατον 
„ί(?τί γυναίκα ^ εάν και εγώ είμι^ τεχνάύαύΰ'αί τ^ 
Ρ.92Β. ,^πρός ΰε πονηρον η δίά λόγου η έργου; πλην ^ ως 

20 ,,αν λέγω 6οι μιας γυναικός έργον , άκονΰον εάν 
^'^εχγις γραμμένον τούτο." ο δε είπεν ' ^^είπέ." ή δε 
γννη εφη' 

^^ην τις άνηρ έχων γυναίκα τιμίαν και φρόνι- 
μον^ όύτις άει περιΰύρων τάς γυναίκας όλας ετύγ- 

25 χανεν. η δε γυνή άντελεγε τω άνδρί' ^^μη ύβριζε 



4 ωαονόμ,ηΰον ΎΒ ωτιονόμΐΰον Α: αοτΓβχϊ 5 παρ' ημών 
Μ 6 τιαλης] πάσης? ο[. αά 29, 12 9 επηρώτισεν V 
1δ αγνωβτον] ο/", ρ. 114 Β. τη. 17 εγραιρες ρνο €0 ^ηοά 

€8ί ('γρα'ψας άίοηηΐ θιαβοί ν€0βηίί}ΐ8ΐίηί; είάβη ίάν εΙμι 18 
19 λόγον 6ί λό'γθν Α τι] ^ργου\ ρραβρθ3Ϊίΐοη€ίη νβρβίαηί ΜΏ 

ίηΙβτΓοραηάί βίρηητη ροεηί ως ίαν ΑΒΥ: $οΗρ8ί ώς αν 
„\\ί Ιιοο υΙ&Γ βχβιηρίο" 20 Ιάν] ηαηη 21 γραμμένον ο/". 
δΟ, 10 είπε V 23 ?ιαη€ ηατταΐίοηεϊπ ρταεΙβντηίΒϋ Μ 



VII. δ. 2. Ι). 73 

,,Λ«(?«5, άλλα τάς κακάς." ο δε άντεφηύεν' ,,ολα^-^' 
η 6 ε ,,μτ} όντως λεγε^" φηύίν^ ,^επείτοι γ ε ονκ έ'τν- 
^^χες εμπλακηναι εν μια τοντων." ο δε λεγει' ,,ε^ 
^^έτνγχανον εν μια τούτων κακγι ^ Εμελλον αυτήν 
.^ρίνοτομήϋαί." τίληύίον γαρ τω οίκήματί αντοΰ 5 
ψιλονεικονααι ετνγχανον αί γειτόνιΰβαι^ και οντος 
καϋ'^ εαυτόν ϋβρίζεν αύτάς. ή δε γυνή λέγει τω άν- 
δρί' ,,αήμερον τ ί ποιείς;" ο δε λεγει' ,,άπερχομαι 
^,είς το χωράφιον' καΐ ΰύ αργά μαγείρευβόν τι και 
^,φερε μοί^ εξω νά φάγω." η δε άπελ^οϋΰα εύρεν ίο 
όφάρια κατά την όδον και ήγόραβε. και το μεν μα- 
γέρευμα μετά τον τζουκαλίου εκόμιύε τω άνδρΐ αυ- 
τής φαγεΐν. αϋτη ύτρεφομενη προς το όβπήτιον 
ρίπτει κατά τήν του άροτρου ΰκαφήν ^ν γνλλάριον^ ρ.93β. 
άλλαχού δε δυο, εως ότου ερριψεν ολα. καΐ 6 άνήρ, ΐ5 
της γυναικός διαβάΰης , ερχόμενος μετά των βοών 
άροτριάν , εύρίΰκει τά οφάρια ερριμμενα , που μεν 
όϋο, που δε τρία, καΐ εΰνναζεν αυτά. καΐ αργά 
ύχολάβας άπειύιν εις τήν οίκίαν , καΐ λέγει τη γυ~ 
ναικί' ,,ούκ εποίηΰάς τι, ωΰτε φαγεΐν ημάς όφε;" 20 
η δε ,,μή εχουΰά τι" είπεν ,,η κρέας ή οφάριον ή 
,,αΑλο τι, ουκ έμαγείρευΰα." και ος φηύιν' ,,ΐίίοΐ) 



2 ϊ'τνχεν ΑΒΥ: ί'τνχες 80Γίρ8ί. τνγχάνειν οιιηι ίηβηίϋηο 
οοηίηηοΐιιτη ηβ {β ο^βηάαί 6 γειτόνισαι ΥΒ γειτόνησαι Α: 

οοννβχΗ Βοίββοπίκίθ 9 ά^γά ί. β. άςγώς ,,ίη ίΐΙΙβΓ Κυΐΐθ" 

10 ευρί ΑΒΥ 11 μαγέρενμα (Ότηια ηοΐί^ατίε 12 τζο- 
■/Μλίον V ο/. 31, 19 13 αντη] εΙτα? όσπητιον ΥΒ 
14 την οτη. ΥΒ τοΰ] των Α ,,ίτζ Α 68ΐ οοηιρβηάΐητη φιοά 
αά γνλλά^ι ['γνXά^ι Όα Οαη^β] /«Γβ (ίηοίί^^ ΒοίδβοιίΗάβ. 
16 διαβαίνειν β8ΐ άίβοβάβΓβ 17 §ρριμέν<χ Υ ηοΰ μ^ν . . 
πον δε δοηΐηΐην, ηοη πον μεν . . πον 9 ε 18 ίβνναξεν α/". 
59, 7 [άργά]? τιίίί σχολάΰας ίηΐ€Γρν6ΐ6Η8 ΙαΙϊΟΓθΐη βηίβηβ. 

οτη. Ώ. 20 ηοιεΐν ηΐ ηο8ΐναΐ€8 οιώί'] ιιβΓηασαΙβ ζα Α1)θη(1 
21 εΙπεΙν Α 6-φάρια Α (ϋ) 22 αλλά τι Υ «ί 8α€ρίιΐ8 
ην-Λ ^ιιανείρεναα] ,,ίοΐι 1ιεΙ)θ ηίοΐιί; ^βΐίοοίιΐ" 



74 VII. 8. 2. ΐ). 

^,οφάρια,α ενρον εν τω χωραφίω,καΐ εψηΰον αντά.'^ 
η δε άκονύαΰα, τα μεν οψάρία λαβονβα εκρν^ε' 
τράπεζαν δε Ο^εΐύα^ λέγει 6 άνήρ' ,,τά όφάρια Λοϋ ;" 
η δε, ,,ποΐα όψάρία;" φηΰίν. ο δε λέγει' ,,μωρή, 

5 ,,ονκ εφερά 0οι άρτίωξ όίράρια, α ενρον εις το χω- 
,,ράφιν ;" η δε αμα ταΐς οννζι ϋπαράξαΰα τάζ τία- 
ρειάς εβόηΰε' ,^άκονΰατε , γείτονες." καΐ των γει- 
τόνων ΰνναχ&έντων λέγει η γννή' ,,άκονΰατε , αρ- 
,,χοντες' όψάρια [γνλλάρια] λέγει μοι έψηΰαια εφερεν 

10 ,,α;ΓΟ το χωράφιον." καΐ οι ανϋ^ρωτΐοι βνναχ&έντες 

Ρ.94Β. λέγονΰι τω άνΰ'ροοτΐω ' ,,τί λέγεις ; εν τω άγρω όφάρια 

,,ενρίύκονται;" ο δε λέγει' ,,ανΰ'έντες και αδελφοί, 

,,έγώ ενρον αντά έκεΐβε' πώς δε ενρέ&ηβαν ονκ 

,,οίδα." τότε της γνναικος βοώΰης οτ^ ,,δαιμόνιον 

15 ,,εχει ούτο^," οί ^£ γείτονες εν τίοβΐ και χερΰι τίέ- 
δαις ΰιδηραΐς ε/^αλοΐ' * καΐ ολην την ννκτα 6 δείλαιος 
έ'λεγε' ,,καΐ ονχ ενρον τα γνλλάρια καΐ κομίόας δέ- 
,,δωκα τη κννΐ ταντη, είΛων"Εψηΰον αντά; κατά τί 
δε έΰιδέρωΰάν με;" της δε τίάλιν βοώΰης, και ημέρας 

20 επιγενόμενης , παραγίνονται οΓ γείτονες ερωτώντες" 
,,τί γέγονας ;" οτε και αν%•ις την άλη^ειαν 6 άτνχος 

3 ϋ^ειοα ηοτηίηαϋηιΐί ίη Ηοο βοτίρίονβ ηϋςηβ ('βτβιιάηΒ 
4 (ρ-ηοί ΙώΗ^ μωρή ηί αΐίαβ (οηηαβ ίοηίοαβ^ έφερα αοΗ8ίη8, 
εις το χωράφιν ίη ηβνΜβ ΙοςηβηΙίΒ ίρ8ία ηιίηη8 βϋωη οί^βη- 
άηηΐ 6 ταΐς] 8ίβ ΙϊΐΗ 8 άρχοντες] ιηονβ η08ύΓ0 οιηη68 ηί- 
€17108 αάΙο^ΗίΙην άοιηίηοδ 9 γυλλάρυα 86€ΐη8ί; οτη. Ό 12 αν- 
^εντες] ηίάβ ίηάίοβτη 13 πώς] ψύ ίαοΐυηι βίΐ ηί- ίηυβηίή 

ροΙυβΓΪηΙ; 15 ^ί οτη. Β. 86ά ΙαΙΪ8 δίπιοίηνα αρηά τβαεηΙίοΓβδ 
ηοη ϊη{'τ 6 (1X16718 68ΐ εν ηοαϊ πέδαις εβαλον ΐπίνβ άίοίηηι: ηε- 
8αίς εβαλον ηίάβΐιιν ίτι ητιηνι ςυ,α8ί ΐί6νΙ)ηηι οοαΙΐίΪ886 υίηοίΓΘ. 
εν^ τη ποοΐ Α, ιιτιάβ ΒοΪΒδοηαάβ 7ηαΙβΙ)αΙ εν τοις ηοβί 16 

νν-Λτα νϋ : ννν,ταν (ΑΒ) Βοί88. 19 οίδερος θναβοί Γ6€67ΐαο- 
7 68 άίονηΐ, ίη τηηΙΙΪ8 ηθ€αύηΙί8 ρνα€8€Γίίΐη ηύί ί7ΐ8βςιιΐΙηΓ Ι. ρ ρτο 
ι. η 8ΐώ8ΐϊΙη6ηΐ68 ε, ηβΐηί Ϊ7ΐ Ο'ερίον ν,αϊ Ίιοα τηοάο ηιί7ΐη8 

€θ7η77ΐοά6 8αβρ6 αάάίΐην 21 '^έγωνας'ί 8βά η. 38, 3 οτε 

ΒοίδΒοηαάβ : 6 5ί ΗΜ; η. Ό ατνχος ηϋρηβ 8ατίρΙοή8 β8ί 



VII. 8. 2. Ι). 75 

έλεγε, της δε γνναικοζ βοώΰηζ οτι ^^δαιμόνιον έ'χεί," 
οι άνθρωποι ραδίως έτΐίύτενον την γυναίκα^ καΙ 
ελεγον' ,^άλη^ώς 6 ανΰ•ρωπος έ'πα^ε τι." μετά δε 
τρίτην ημεραν λέγευ η γννη τω άνδρί' ^.,τίείνας ; ίνα 
^^6θί δώϋω τυ φαγεΐν.*"^ ο δε λέγει' ,,ι/αί,'* καΐ τί 5 
^^έ'χεις δονναι μου φαγείν;" η δε' „6φάρια τηγάνον." 
ο δε' ,,καλοο^ εΐπας, ώ γνναο' α ΰοί έκόμιύα όφάρια 
,,αττό το χωράφον , ταντά ειΰο;" καΐ αμα η γννή' 
^^αρχοντεζ χριΰτυανοί^ ακόμη το δαιμόνων κατέχει ν-^όΒ. 
^^τοντον^ και πάλιν ο^άρια λέγει." τον δε είπόντοζ ίο 
,,0ί5κ ετι τον λόγον είτίω τοντον" η γννη εδωκεν 
αντφ και εφαγεν από των όψαρίων εκείνων, μη ει- 
πών ετι λόγον περί τούτον, νΰτερον δε λέγει τ/} 
γνναικί ,^λνΰον με." η δε λέγει' ^^η οιΡαρίων μέ- 
^,μνηΟαι•" ο δε λέγει' ,,ονκ οίδα τ ι λέγεις." τότε ΐ5 
έλνΰεν «ντον, και λέγει' ,,ώ ανερ, οΰα εΐπας, καλώς 
,^είπας' άλλα διότι νβριξες ονχι τάς κακάς γνναΐκας 
^,μόνον άλλα καΐ τάς καλάς, κάγώ 6οι δίττον ^.^Σιώπα" 
,,(7υ ^£ είπας ,,^^ν είχον εγώ τοιαντην πονηράν γν- 
.,ναΓκα, έμελλον αντην άνελεΐν " διά τοντό ϋοι 20 
^^έποίηΰα οΰα είδες ' και μηκέτι κανχάΰαι περιγενέ- 
^,6%^αι των γνναικών." τοντοις ονν τοις λόγοις 

1 πάλίν βθ(όοης? 4 ρο8ΐ πεινάς ηβφιβ ρο8ί φαγειν 

ίηΙβη'Ο^αηάϊ βίρηι/ι/ι ρο8ΐη. ηαιη ί'να 8ΐ()ηίβ€η1 Ιιοο εο οοηβϋίο 
€Χ Ιβ ςιίΕβίΌ ιιί; — . €[". ρ. 104 Β. ό'ώσω αιιΐβτη 68ΐ εοηϊιιηοϋιαιε 
αοΗ8α ϋαΓΐ)αηΐ8 6 τηγάνον ι, β. τηγανιστά 9 άοχοντες 

ο/". 74, 8 άτίόμι Α ακόμα 13: άγ,όμη ΒΥ ί. β. έ'τι. η. 

ΟοΓίΐίδ στοχααμ. αντοσχ. αηΐβ Α6Ηα?ιηίη ρ. μη' η. 3; αά ΐ8οα\ 
ρ. 3 ηιβά. 306 (29). 312 η. 342 ιη. βΐ 8α€ρηΐ8 11 εΓπω ϋοη- 
ίηη('Ηηη8 ρνο (υ.ίυτο βπΐ 12 §•κ8ίνων οηι. (ΑΒ) Βοίδβ. ει- 

ηών ετι 8θτχρ8Ϊ: είπόντι ΥΒ εϊηέν τι Α ; η. Ό. αρίίιΐ8 αηίετη ΐΐΐβΗτη 
€8ΐ ετι Γβροηενβ ςηατη φιοά αΐίηηαηάο ρνοροεηβτωη ιι. λόγον 
άβίβίο 8αΓχΐ6Γβ ειπών τι. 13 ίε οτη. V 18 καλοίί ο/, η. 

αά 29, 12. ηβρηβ ορϊΐ8 β8ΐ αάάί γ,άγα^άς 19 αν εΐχον ί. ς. 
ει εΐχον ηΐ 8α6ρβ; ο^. 59, 13 21 καυχάσαι €8ΐ οοηίΗηοϋιΐΗε 

ί€τηροΐ'ί8 ρταΡ86ηΙί8 



76 VII. 8. 2. 

προβέΰ-ηκε τω ξένω καΐ λέγει αντω' ,,τοί/ εμον αν~ 
„^ρ« βλέπεις^ ώ ξένε^ κατά πολν γηραίόν οντά κάμε 
^^πάλιν νέαν καΐ ενμορφον καΐ την των ανδρών 
^^ομυλίαν άγατίώύαν τίολλά^ 6% δ^ε νέον οντά καΐ δν- 
δ ^^νάμενον την έτίί^νμίαν μον χορτάβαι. 6 άνήρ μον 
Ρ.96Β. ,^εατίν ε^ω μετά των φίλων' καΐ 0ν άναβτάς πλή- 
,,ρωΰον την επιϋ-νμίαν μον." ο (Ϊ£ ζενος εκείνος 
άπατη&είς ελνε την ξώνην τον βρακίον τον άναβη- 
ναι τη κλίνη, ως γονν είδεν ή γννη το ηρός ΰννον- 

10 ΰίαν ύνντομον τον ζένον , άμα βαλονΰα τάς χείρας 
έπΙ την έαντης κεφαλήν^ την κόμην έΰτίάραττε βο- 
ώΰα' ^φαβαίΐ όττοτίΐ" καΐ τότε οι εν τω χωρίω 
οίκονντες τίροΰεδραμον καΐ οι καλεΰμένοι. ο ^£ ^ε- 
νός αντην βοώβαν ίδών καΐ το τΐλη&ος ειΰρέον εις 

Ιό τον οίκον ^ τίάλυν εκάϋΊΰεν εμπρούΟ'εν της κείμενης 
αντω τραπέζης, φόβω ύννεχόμενος ττολλω και μη 
έχων τι διαπρά^αύ^αι. οί δε γεωργοί εί6ελϋ•όντ€ς 
λέγονΰί τη γνναικί' ,,πώς επα^'ες; καΐ τίς η αιτία 
,,της τοΰαντης 6ον βοής;" η δε Λρός αντονς είπεν' 

20 ,,οΰτο^ ο ί,ένος, 6 παρ' ημών φολοφρονον μένος, άτίο 
,,της τραπέζης εΰ&ίων, νπό τίνος ^ρνμματος [ψίχας] 



1 προαέΟ'η'Λβ] υΐ'^βΓβ. αβνηαοΗΐβ ρηο^ιιβ ζπδβίζβη 2 κατά 
πολν] ηίάβ ίηά. — καταττολυ V ηΐ βαβρβ 4 αγαπώοαν ίοη- 
ρ8Ϊ: άγαπώΰα V ά'^απώ (ΑΒ) Βοίδβ.: ηΐναηιφιβ 8ίΓΗθΐΗΓαιη ίη 
λοβ 8^^^ρ^^^6 ρταβίενϋτη οητη την ομιλίαν αηίβοβάβνβί βνβηάατη 
άιιχί88€τη 81 €8861 ιιτιάβ ρβπάβτβΐ σέ. ϋαφιβ Βοίββοηίΐάβ φά αηΐβ 
καΐ 3 άί8ΐνηχα αάάβτβ ί?βάβδα<, φιοά €8ΐ ίη Μ, ορώ ρυ8ΐ, <τε ^ί ; μ. Ο 

5 ο ^'? 6 καΙ δη αν? 8 βρακιον] \)τάο•λ ίπαναβή- 
ναι Μ τβ€ΐίιΐ8 13 -Λαλεαμένοι ί. β. τιε'Λλημένοι. Βοίββ. Αηβο^. 
Ογ. 4, 387. 14 ίάών 8€ΓΪρ8ί: είδώς ΑΒΥ. η. Ό εις ρέον 
V 15 κείμενης ί. β. παραν-εψεν-ης 17 τι V 18 πως 
ηοη 68ΐ τηιιίαηάηηι 20 6 οτη. Μ 21 τήςδε της Μ ϋ-ρνμ- 
ματος Μ: ^ρνματος ΑΒΥ ο/". ΟοΓ&ίβ Ηβΐίοά. ρ. 63 (19) 
'φίχας 8€α1ιΐ8ΐ: Βοίββοηαάβ τηαΐβδοί ιριχός. 'ψίχας V, 'ψνχας βΐ 
'ψίχας Β, 'ψνχας Α; οτη. Μ. η. Ό 



VII. 3. 2. 77 

,,τόι/ λοαμον εκρατη^η κακώς, και πάρα μικρόν 
,,εκινδννενε πνιγηναι. εγώ δε εξαίφνης ίδονβα το 
,,ΰνμβάν καΐ δειλιάοαΰα τον θάνατον τον ξένον, ρ. 97 β. 
,,οντως ώς ηκονΰατέ μον εβόηύα. ννν δε ή τον ^εον 
,φοϊί^εια 7ίροφΟ•άύαΰα ηλεν^ερωύεν αντόν της άνάγ- 5 
,,κης τον τΐνιγμον , αντώ την νγείαν χαριΰαμένη." 
ταντα της γνναικός είτΐονΰης , άπαντες διεβηΰαν. ή 
δε γννη εκείνη ηληΰιάΰαΰα τώ ξενω , λέγει προς 
αντόν ,,άρα οΰον (3οι διηγηαάμην καΐ όσον άρτι 
,,έηοίηύα έχεις γεγραμμε'νον ;" 6 δε ξένος ,,ονδα- ιο 
,,μώς ," έ'φη. η δε προς αντόν' ,,μάτην λοιπόν, ώ 
,,αν^ρωπε, τονς τοΰοντονς κόπονς καΐ τάς εξόδονς 
,,εποίηΰας' πολλά γαρ βπονδάΰας ονδεν έποίηύας, 
,,καΐ τάς τών γνναικών μηχανονργίας ονπω κατε- 
,,νόηύας." ο δε αμα τω λόγω εκείνης άναΰτάς καΐ ΐ5 
τά γεγραμμενα παρ* αντον (περϊ) τών γνναικών 
λαβών, τω πνρι ενεβαλε και ^ανμάξων ελεγεν ' ,,ώς 
,,ονδεις ανθρώπων γνωρίβαι δνναται τά τών γν- 
,,ναικών πανονργενματα." μετά δε ταντα διαπο- 
ρήϋας και μη έχων τι διαπράξαΰ^αι , ον προΰέ^ηκε 2ο 
ξιμηΟαι πλέον τά γνναικεΐα κακά. και όντως εις την 
εαντον πατρίδα νπεότρεφεκαΐ απλώς γνναΐκα εγημεν. 

^Από τοντων γονν , ώ βαΰιλεν , τών εξηγηϋ'εν- ρ.98Β. 
των τω κρατεί οον παρά της εμης ον^ενότητος καΐ 
εντελείας γνώΰ-ι ακριβώς ώς ατελείωτος έΰτιν η τών 2δ 

6 αντην ΒΥ 9 αρα V ηί εαερύιε όσον ί. β. οηερ Μ 
601 οη. Υ 16 περϊ αάΐεοί: -κατά αάάίΐ Υβη. , ςηοά ρναβ^βΗ 
Ποί88οη&άβ 17 %•οι.νμάζων\ 0•είαξόμενος Μ ^Ιεγεν' ώς 

V (ΑΒ) Βοί88οηΗ(1β; ε. οτι ϋ. Μ οιη. ώς, ηΐ ηίίίβαίην Ιεηίεεβ 
ελεγεν ώς ^,ονδείς 20 και μη ε. τι (τί V) διαπρ. ^οΓίαεεβ 
οητη Μ ρναβίεΓηιίίΙβηάα; γ/*. 76, 17. 8βά βϋατη διαπορήοας νια11β7η 
αύ€886ί, βηηαίιιτη ίΙΙαά φιΐάβηι οοάίοΐε Μ ςχιοί^ηβ Ιβεϋιηοηΐο 
21 τά τών γνναιγ,εΐα Α, βχ ΙΊηβα εοϊΐίοβΐ 18 24 ον^ενό- 

τητος] Ο- Ηιάο αενίβ βα-ίρίοτί ΐΗύυεηάιιηι 



78 VII. VIII. 

γυναικών πονηρία, καΐ μη όντως απλώς καΐ άνε^ε- 
τάΰτως νπακονΰης προς τον τον νίον ΰον φόνον 
δίά μόνην ακαιρον καΐ μανιώδη γνναυκος κατηγοριαν, 
ει γαρ τον ΰον παΐδα φονενϋεος , τις αρα εΰτίν 6 

5 της ύης βαύιλείας διάδοχος και κληρονόμος τον γε- 
νονς ΰον καΐ της άρχης; μη ή κακοΰνμβονλος γννη 
την ΰην άρχην και βαβιλείαν διαδέχεται; καΐ τίζ 
εΰτιν 6 ^αρρήΰας επι το ΰον κράτος ώΰτε δον λεν - 
ΰαί ΰοι ; καΐ ει ον φϋ'άΰει άμοιβάς παρά ΰον λαβείν 

10 ένεκα ών ΰοι δεδονλενκε, παρά τίνος ε%ει τάς άμοι- 
βάς , τον νιον ΰον αδίκως παρά ΰον φονενΟ'εντος ; 
όπερ και εις όλην την οίκονμενην όνειδος εΰται ΰοι 
αίώνιον." 

Τοντων 6 Κνρος τών λόγων και παραδειγμάτων 

ΐδ κπίΐ διηγήΰεων παρά τον εβδόμον ΰνμβονλον καΐ φι~ 

λοΰόφον άκροαΰάμενος , τά ΰπλάγχνα μειλιχ^είς, ενα 

ρ. 99 Β. τών αντον δορνφόρων οίκειότατον [δορνφόρον^ προΰ- 

καλεΰάμενος , προς τον ΰπεκονλάτωρα επεμ^Ι^ε, κε- 

λενων μηδαμώς άποκτεΐναι τον εαυτόν υίόν. 

20 Είτα της ογδόης επιΰτάΰης ημέρας λύεται μεν 
τον της ΰιωπης δεΰμον η τον παιδός γλώΰΰα. και 



4. 8 Γβςηίναβ εοται 6 •λα•Λοανμβονλθξ βΟΓΪρΒΪ: κακ^ 

ανμ,βονλος ΑΒΥ. 8βά ίηηι βαΐίβηι γννη άβΙβΗ ορονΐ6ί)α{. η, Ι> 
7 ά^χην] ταραχην Α 9. 11 παρασοϋ V ^^ ,^ ίη τηαν^. 

οημείωααυ 1δ και φιλοβόφου] τον φιλοΰοφωτάτον Μ 
16 μ,αλαχ&είς άιώΐΐαηίβν ρνορο^ιάί Βοίδδοηαάθ 17 δορνφό- 
ρονΥΒ: δορνφόρων ίη Α α ΰοτΓβοίονβ ΐη δορνφόρον τηηίαΐηηι: 
άβίβηί ί^ϋην ηοοαίηίητη ΙΌΗα886 «οηρίοτετη βηιβηάαηβ 18 αττε- 

'Λονλατορα (ΑΒ) Βοίδδ. σπεπονλα V 21 της τον δεαμον 

αωπης ΑΒΥ (δεομοναιωπης, V): οοηβχβταΐ Βοίδδοηαάθ βΐ. 

τον δεομον 
80, 4, ηί 68ΐ ίη Μ. ηίάβίην είο 8θΗρΙιι.ιη ΙΉΪ886. της αιωπης. ηβφι& 
ίατηεη ίάβο αΐίβτητη ρτο ρΙθ88α αΗ€Γήί8 ΗαΙβηάητη €886 06η8αϊ, ρναβ- 
86τΙίτη €11771 ίη Μ (ΐηοςηβ εχΐβΐ ηΐηιηιςηβ. τον δ. οηι. ΐ) 



VIII. 79 

άρ^άμενοζ λαλεΐν^ λέγει προς τίνα γυναίκα ιΰταμέ- 
νην εμττροΰΟ'εν αντον' ,^ΰνντόμως άπελ^ονύα, ώ 
,^γνναί , κάλεΰόν μοι τον πρώτον τον πατρός μου 
„ΰνμβουλον καΐ φιλόοοφον." η δε προς τον φιλό- 
ΰοφον [άνδρα] των άλλων διαφορώτατον άπελϋΌνΰα^ ά . 
λε'γεί τω άνδρΐ ως „ό τον βαβιλέως νιος μηννεί ΰε 
,,πρός αντον παραγενέΰ^αι." 6 δε ψίλόΰοφος δρο- 
μαίως προς αντον παραγίνεται καΐ τούτον άΰμένως 
έναγκαλιΰάμενος ηΰπάοατο. και 6 παις αμα τω φι- 
λοΰόφω έφανέρωβε την αίτίαν , δι ην τάς επτά ίο 
ημέρας ην ΰιωπών ^ άλλα και όΰα ή παλλακη τον 
βαΰιλεως είπε προς αντον, και προύε%•ηκε λέγων και 
τοντο οτι ^,μεγάλας καΐ πολλάς (εχω) χάριτας τω 
^εω και νμΐν^ ο^^ με άδίκον θάνατον τον άναίτιον 
ελντρώΰαΰ&ε και των καταΰκενών της μιαράς γν- ι» 
ναικός, ας έποιεΐτο προς τον πατέρα μον , έξηρπά-νΛΟοα, 
ύατε. άλλα ννν, φίλων πιβτών άληΘ'έΰτατε, πορεν- 
ΰ•ητι προς τον πατέρα μον τον βαΰιλέα, και όαα ΰοι 
είπον φανέρωΰον προ τον το μιαρον γνναιον ειΰελ- 
%'εΐν και τάς άκοάς τούτον διαφΰ'εΐραι." και 6 φι- 20 
λόαοφος' ^,γίνωόκε, ώ δέΰποτα καΐ νεανία, ως και 
6 ΰός διδάύκαλος εν^νς {μετά) το άκούΰαί 6ε φϋ'έγ- 
^αΟ^αι, προς τον βαΰιλέα πορεύαεται." άμα τοίννν 
τω λόγω μετά ΰπονδης 6 φιλόΰοφος ηκε προς βαΰι- 

δ άνδρα ο//'€ηάίί, οητη 6 βχ ηαιι Ιιοηιτη 8€τίρίοηηη αρίβ 
αάίεοίιαη ήΐ: ίΙα(/αβ βίβοί διαφορότατον V 6 μηνύει] αά 
04, 13 9 Ιν άγ-Λ. V 11 ηαλα-αή V 12 προαέϋ-ετο Μ 

13 ^'χω αάίεοί: υπέχω Μ. γ/*. Ο βΐ ρ. 104 Β. 16 γ.αϊ τον 
■πατέρα μον καΐ βαβιΐέα των της μοχϋ'ηράς σκαιωριών έξηρ- 
πάσατε Μ. η. Ώ 17 ννν] μοι Μ συ ώ Β 21 δέσποτα καΐ στη. 
Μ; 86ά -ΛαΙ ίραητη ηοη ο/Ι'βηάϋ 22 μετά αάίβοί: ενϋ'νς το ΑΒΥ 
άμα τω Μ. εύ&νς τω Βοίδδοηαάβ ,,δΐώαΗάϋο αμα/' β(/ο οοηΐνη 
ηΐ ηοη άιώϋο (/ιιίη Βτ/ζαηϋηί εν&ύς οι/τη άαΐϊιιο ίρ80 οοηίηηςβΓβ 
ροίηβνίηΐ ίΐα βχβτηρίηηι ά68ΪάβΓ0 φ&έξααϋ'αι V 24 προς 

βαοίλέα] η. βασιλεύς αρηά Β)/ζαηΙΐηο8 ίαβρίβίίηιβ , αρηά ηοη- 



80 Υΐπ. 

λία χαΐ ΰννη^ωζ Λροΰκννήΰκζ , ?9^^^^5 βαΰίλεν," 
^φη, ,-^είζ τον αιώνα μετά τον διαδόχου 6ον. χαράς 
„ηκω ευαγγέλια κομίζων ϋοι ϋήμερον' 6 γαρ νιόζ 
,,ίΐον, των {της) ΰιωτίης δεΰμών λυθείς,, άρτι ώς 

5 ^,άηδών λαλεΐν ^ρξατο κάμε προς το ύον κράτος διέ- 
^^τΐεμψε ταϋτα διαΰαφηΰαι." ο δε βαΰιλεύς τούτων 
άκονΰας των λόγων ^ χαράς άπειρου πληβ^εις και 
ωΰπερ άλλος ε^ άλλου νφ' ηδονής γενόμενος^ πρώτα 
μεν δώροις εδε^ιώΰατο τον φιλόύοφον ^ είτα και δο- 

10 ρυφόρους ύτείλας μετεκαλεΐτο τον παΐδα. 6 δε ^ταΓ^ 

ρ.ΙΟΙΒ. , ^ \ _^ ^ ' ^ ^ ^^ ο ^ 

παραγενομενος τω πατρι προΰεκυνηΰεν. ο οε ραβι- 
λεύς και πατήρ του θρόνου άναΰτάς υπό περιχαρίας^ 
τω υιω χαριέντως προΰυπηντηΰε και τούτον άγκαλι- 
ύάμενος πο^εινότατα ηβπάζετο. 6 δε παις άνοίξας 

ΐδ το ΰτόμα χαιρειν τω πατρίτε καΐ βαΰιλεΐ προΰεφ^εγ- 
%ατο. ο (^£ πατήρ της χειρός κρατηβας , ΰυνεδριάζειν 
αύτω επι της βαβιλικης καθέδρας έκελευβεν. εηά 
φηΰι προς τον φίλτατον νιόν' ,,τίς ετύγχανεν , ω 
παιδίον εραΰμιώτατον, ή αιτία της τοΰαντης 6οϋ ΰιω- 

20 πής καΐ αφωνίας έπι ταΐς παρελ^ουΰαις επτά ήμε- 
ραις; και διά τί ούδ' όλως εν ανταΐς μοι λελάληκας, 
ώς καΐ εμε νπο των της γυναικός ρημάτων διά την 
ΰιωπήν ύπαχ&ήναί 6ε άνελεΐν^' ο (ϊ^ νέος τω βα- 
ΰιλεΐ καΐ πατρΙ άπεκρίνατο' ,,ο &εός ^ ώ βαΰιλεϋ, 

25 0ΰτις εΰτΐ βοηθός άεΐ τω άνϋ-ρωπίνω γένει, ούτος 
με της αδίκου ΰφαγης διεφυλαζεν. ότι δε ουκ έφϋ'εγ- 

ηηΙΙοΒ ηβΐηί Ιοαηηβτη Οίηηατηηϊη βχ Γΰ^ηΙα [6Γ6 οατβΐ ατίίοηΐο 
3 ηΐ ΐη Ν. Τ. αημερον γάρ ό Μ 4 τήςαάίεοί, ηΐ 68ΐ ϊη Μ. 
η. Ώ 6 ταύτα] πάντα ? τα περί αντοϋ άπαντα Μ 10 με- 
τακαλείται Α 12 ηΐριχαρείαςΊ 13 προαυπτιντιαε V 
αγν,αλιαάμενος] εναγκαλιβάμενος 79, 9 16 τούτον αηίβ κρα- 
τήαας αάάίΐ Μ, τον Ό 19 ^ αάίβοΐ, βί 68ί ϊη ΜΌ 21 διατί 
V 25 βοηθός . . γένει] ιιβΓίΐιβ άοάβ€α8ΐβΙαΙ)ΐΐ8 ροΐαίοη8 

ανϋ-ρωπείω Μ 26 άδίν,ον οτη. Μ, τ. ά. ο. στη. Ώ 



VIII. 81 

γόμην τω κράτει ΰον έπΙ ταΐς ρη^ειύαίζ ημεραις, 
ίνωβκε, δεΰποτα, ώζ νπο τον δίδαΰκάλον μον Συν- 
ίτία παρηγγελμ^νος ημην τον μηδ' όλως έντος επτάι>Λΰ2κ. 
ημερών λόγον λαληβαί τίνα. οτι δε καΐ η γ'ννη αντη 
προς την ΰφαγήν μον το κράτος ΰον παρεκίνει, γνω- π 
ρίζω (7θί 5 βαΰίλεν , καΐ τΐερί τοντον ώς όταν ο και- 
ρός τον μαθήματος μον επλήρωΰε καν 6 διδάϋκαλος 
έ'ττεμφε με προς 6ε καΐ έλ^ών ονκ έλάλονν (?ο^. 
παρύδωκάς με δ\ αντί] ' η και απήγαγε με εις την 
οίκίαν αντης και άρξαμενη λαλεΐν με, έφάνη άκό- ιο 
λαΰτος και πόρνη , προς ΰννονΰίαν και μΐ^ιν εαν- 
της παρακινονύα' προηρεΐτο γαρ 6νγγενέβ%•αι με 
αντί] ' εγώ γονν το αναιδές ίδών της γνναικός καΐ 
το απρεπον τον λόγον άκονύας, καΐ κ«τ' αντης με~ 
γάλως %-νμω^είς , έπελα^όμην και της τον διδαύκά- ΐ5 
λον μον παραγγελίας ^^ά την ατακτον όρμην αντης, 
και λνΰας την αιωτΐην^ειπον προς αντην ημερως και 
ττροΰηνώς ότι ,,ουκ άπολογήΰομαι 06α μοι λέγεις, ώ 
,.γνναι, προς 6ε, εως ον επτά ημεραι παρέλ%•ω6ΐν 
.Λπό της 6ημερον , και τών ημερών παρελ^ονΰών 2ύ 
.,άπολογήΰομαί 6οι τότε κα^ώς πρέπει 6οι περί ων 



1 Βψ&εγ-κ. V 3 του βχ ηβιι ί11ίη3 αβηί αάάΐΐηηι 6 ταυ 
τηζ Μ οτί Μ νββϋηβ 7 ^πΖηρώ'θ'τ; οοηίβοΐΐ Βοίδβ. /Ότία88ί 
Ιαιηβη επληρωσε ίηίΓαηβίίΪΗβ^ ηί αίιιηί , άίαίηιη ςιιβτηαώηοώιτη ν. 
γεμ,ίζείν Γβ€βηΙίον68 ιιίϊ οΙ)86ηιαιώηη8 59, 10 9 αροάθ8Ϊ8 βΐ 86η- 
(βηΐία ρο8ΐηΙαηΙβ βΐ ηΐΐβτα Γβ€6η8ίοηβ Μ αά8αρΗΐαηΐ6 ίηοίρβνν 
ίΐβΰβϋαΐα ιΐ6Γϋί8 άρ^αμ,έντ} λ. με, ίφάνη..: 8βά 8στίρΙυν ίηάι' 
α ΗΗ. η και.. 9 α 8ίηιοΙητα ϊηοβρία ΗδβΓίιΐ8 ώ'8€688ίΙ. ϋαοιΐ) 
ηοη απιρΙίΗ8 ρνοΰο ακοά αΐί^ηαπάο 8ΐΐ8ρΙοαΙη8 8ΐιιη ρνο η, δε 9 
>•68ίίίηβηώΐ7η β88β τότε 11 μίξιν ΑΒΥ 12 με παρακ*- 

νονααΊ με ήρέ^ιξε Μ. η. Ό τ}ρειτο Μ με ανττ}, χιΐ €8ΐ 

ίη Μ, 8θΗρ8Ϊ: μοι αντή ΥΛΒ αύτη Βοί88οη3.(3θ. ο/*. Ό 1ί:{ 

άνεδες V 14 απρεπον Οιαεαί ΗοάίβΓπί άίοβΓβ 8θΐ6ηΙ και 

ηηΐ€ κατ' ηοη αοπιηοάβ α 8αΓΪρΙθΓ6 αάίβοίηηι 18 άπολογκιοομαι 
ϊ. β. άπογ.ρινονμαι οσα] περί ων Μ. εις οσα? ιι. Ό 

Καβ. ΙΙΟΜ. Ι. 6 



82 VIII. 

ν.ΐ03Β. ^,ελάληΰας προς έμέ." ταντα ονν , ώ βαΰίλεν , τγι 
γνναίκΐ άτΐεκρί^ηκα^ μηδέν έτερον τίρος αντην ει- 
πών η λαληβας' «λλ' ονδε αλλω τινί λελάληκα εως 
της παρόν ΰης ημέρας, διότι γονν εγωγε ουκ έποίηύα 

5 απερ η γννη ηγάπα , εκείνη φοβη^ειΰα καΐ νπολα- 
βονΰα οτι όϊ' α μοι ειπεν, εάν αρζωμαί λαλεΐν, κιν~ 
δννενααι μέλλει , ηγωνίζετο εντός των επτά ημερών 
άπολέΰαι με, καΐ το 60ν κράτος προς την ΰφαγήν 
μον ή κακή καΐ δολία γννη παρεκίνευ. αντη η αιτία 

ΙΟ της Οιωπης , δέΰποτα , ην έδηλωΰα τη ΰκηπτονχία 
6ον. το λοιπόν, ώ βαΰιλεν , ει ^έλει το κράτος 6ον, 
όρίΰάτω ελ^εΐν άρκετόν όχλον και λαόν και πάντας 
τονς φιλοΰόφονς , όπως άκονόντων αντών εγώ φα- 
νερωθώ έπι τον βαΟιλικον βήματος 06α διδαβκαλι- 

15 κώς 6 φιλόΰοφος Σνντίπας έδίδα^έ με." τούτων 
των εκ τον νίον λόγων άκονΰας 6 βαΰιλεν ς έπι 
πολν έχαιρε καΐ ήγαλλιάτο. καΙ προβτάττει πάητας 
τονς φιλοΰόφονς καΐ απλώς τονς λόγον μετέχοντας 
καΐ τονς αντον μεγιβτάνονς και άρχοντας παραγε- 

10 νέΰϋ'αι. και δη πάντων 6ννελ%'όντων κα%•ώς ο βα- 
ΰιλενς διωρίΰατο , ηλϋ-ε καΐ 6 τον παιδός διδάΰκαλος 
και μέχρις εδάφους προΰκννηΰας , έκά&ιβεν. οτε και 
ο βαβιλενς έφη αντώ' ,,πον ηΰονν μέχρι τον ννν, 
ώ ΰοφώτατε Σνντίπα; ότι και δια το ύε μη φαίνε- 

2.> ΰϋ'αι παρά μικρόν άπέκτεινον αν τον ν ιόν μον." ο 
(Ϊ£ Σνντίπας τω βαΰιλεΐ άπεκρίνατο ' ,,έγώ , βαΰι- 
λεν , τω νιώ ΰον παρήγγειλα εν ήμέραις επτά 6ιω- 

2 άπε■λ^ί%•ην.^ί] αά^ 60, 18 4 πα^ελ%•ονΰΎις V τηςδε της 
αημερον Μ 6 δι' α] δίοί V 7 ο/'. 5, 1 ηγωνίξΐτο] 

ορβι-αιη (Ιαίιαΐ; 11 ί^έλοί Μ 23 ηαουν] ζ. β. ησ^α Μ 

24 ω /ιαεο νβο. ηηΙΙο αβνίο οοηβίΐΐο 6ί ρο8ηϊί εΐ ρταβΙβηηΪΒίΙ: 
ρναείβιτηίήί ηηίβηι, ηΐ Ιιοο Ιοοο, ε7'€ίηη8 Μ οτι καΐ] οτι γε 

Μ 2δ αοΓ., ο??ι. ρ. αν Μ 



VIII. 83 

πάν ^ όίότί τα τηζ αντον τνχηξ δι άβτρολογικης 
δρεννήϋας μεθόδου, εγνώριοα ενρών ώς ευ έντος 
επτά ημερών λαλήΰεί, ^ανάτω νποβληϋ-είη. διά τοντο 
κάγώ μακράν άπο τϊ/ς βαβίλείας βον εκρνβην , εωξ 
ον παρελ^-γι η διωρία αντη. ο&εν καΐ καλώς πε~ 5 
ποίηκε μηδ' Ζλως λαλήΰαζ οοι εν ανταΐς ταΐς ήμέ- 
ραις^' 6 δε βαΰιλενς εφη' ,^χάρις μεγιΰτη /Ιθ6π;όΐ' 
τω Ό-εω , ότι μον τον νίδν εκ της αδίκου αφαγης 
δίεφνλα^εν ' ει γάρ 6 υιός μου εφονευετο παρ' εμοϋ^ 
έκυνδύνεχχεν εξαλείφΟ'ηναι εκ γης το έμόν όνομα." ίο 
ταύτα ειπών 6 βαΰιλεύς προΰκαλείται τους φίλοΰό- ρ.ιο5Β. 
φονς αυτού καΐ πληβιέοτερον αυτού μετά τοϋ Συν- 
τίπα παραύτηβάμενος ^ το�� παυδος εκ δε^,ιών ΰυγ- 
καϋ-έδρου υπάρχοντος , ήρώτα τους φιλοΰόφους λέ- 
γων ,^ειπατε μοι νυν., ω ανόρες εαν τον υιον μου ΐ5 
εφόνευον εντός τών επτά ημερών, τίνι το αίτιον τού 
φόνου έπεγεγραπτο., εμοί., τω υιώ μου, η τι] γυ- 
ναικί'^'^ 

Τότε δη τών φιλοσόφων τεΰΰαρες εγγίξουβι πλη- 
αίον τώ βαϋιλει. καΐ 6 εις άπ^ αυτών είπεν' ,,ώ 2ο 
βασιλεύ , εγώ νομίζω οτι η αιτία τοϋ φόνου τοϋ 



. ϋ 3 λαλήσει] φ&έγξοιτο Μ 4 ν.άγώ \' (Ό): εγώ ΑΒ, 

!οΐδ3. Ο'Ο'εΐ' κοίΐ- Μ. καΙ ρβνϋηβί αά η. εχρνβην. η. (58, 18 
."> παρέλϋ^ΐ}] αν περαιω^ει'η Μ διωρία ΑΒΥΛΙ. <?/". 5, 10 

6 ταυταιςΊ Μ Ικώβί εν ανταις οτηίίχίβ ηη. ταίς ημέραις: 
νβοίβ, ηαηι αηΐ6€688Η 5 ηοιι η διωρία αντη εβά τι τών επτά 
ημερών διωρία. ίίαφιβ ιάάβίην ίη ανοΗαΙι/ρυ /Ήΐεεβ ϊάβιη ηηοά 
ίη Μ, «βά (^ηί Ηαηο αυη^'βοΗ τβοβηεΐοηβιη ιιΐηαηίΐιιβ ίηηιηίαιιΊί. η. Ό 
10 εγ.ινδΰνενεν'\ αν αάά. Μ 1-1 τονς φιλοσόφους νβρβ- 

(ιαη ηιονβ ΓβοεηΙίοηιιη 1δ εάν ί. β. ει Μ. γ/". 75, 18 18 

^ ^•ηίίρΗ8 άβ οοηαϊΐίο ιάάβΙηΓ ρναβΙβηηΐίΐΊ 19 δη δνήραϊ: οί 

νΒΥ, στη. ΜΌ τέτταρες Μ εγ-Λίζουσι V 20 ίΓ?] α 

. β. πρώτος2 ο/". 18, 1 βί 87, 20 άπ' βοΗρΙΟΓίε β8ί εΐπεν 
ίος' ω β., ν. οοηίβοβΓηί Ι>οί3δοη&ι]β 21 εγώ εοηρεί: ώ? ΑΒΥ. 

Λ 1) 



84 VIII. 

ΣνντίΛα ην' ετΐείδη γαρ εκείνος έγίνωβκεν ως εάν 
λαλήΰτ] ο τΐαυς εντός των ετΐτά ημερών, ^ανάτω 
ντίοτίεΰεΐται , δια τί ουκ εκράτει μετ^ αντον τον νίόν 
6ον, άλλ' έπεμψε ύοι αυτόν ;" καΐ ο δεύτερος έπε- 

5 κρίνατο ' ,,ονκ εβτι τοντο ενάρμοβτον. διότι ουκ 

ηδννατο ολιγώΰαι η πλεονάΰαι τον καιρόν ον 6ννε~ 

φώνηβε τω βαΰιλεΐ και διό ουκ ην δυνατόν 'ψεύΰα- 

ρ.ιοβΒ. 0%^αι αυτόν, έπεμψε τόν παΐδα προς τόν πατέρα κατά 

την ΰυμφωνίαν , εαυτόν δε μακράν που απέκρυψε. 

10 λοιπόν η αιτία ουκ εΰτι του Συντίπα, αλλά μάλλον, 
οόον /Μ^οί δοκεΐ, του βαβιλέως έΰτίν η αιτία του τόν 
φόνον όρίΰαντος φονευ^ηναι." και άποκρι&είς 6 
τρίτος εφη' ,,ούχ ούτω μοι δοκεΐ, τόν βαόιλέα αίτιον 
είναι του φόνου ' ούδε γάρ ο βασιλεύς του πράγμα- 

ΐΓ) το5 αίτιος' «λλ' ωύπερ ουκ εΰτι λί^Όυ ψυχρότερου 
άλλο ουδ^ έλαφρότερον ί'ΰχας της έκ ξύλου γενομέ- 
νης , πυρεκβολουμένου δε του λί^ου μετά βιδηρου 
και ί'οχας φλόγα γεννώύιν, οϋτω καΐ άνθρωπος μετά 
γυναικός πεΰών , καν πολλά έβτι νοών καν πολλά 

20 φρόνιμος , άμα του ΰυμμιγηναι ο τοιούτος η τη γυ~ 

4 αλλά V σοι 8(ΐήρ.ή: 08 ΑΒΥ ^ιιθ(1 ιηηίαιά ιιΐ ββηίβη- 

ί'κι ])βΓ8]η€ΐια ί'.<{.ΐ€ί. ο/". 5, 17. 6, 3. οεαντόν V. προς το οον κρά- 
τος Μ. άλλ' ί'πεμ'ψε προς 08 μόνον ν,ρνιρας 8αντ6ν? <?/". ϋ 
11 τον βασιλέως οηι. Μ βαίβ η αίτια α ΒίτίρΙονε ίρβο κΜείιΐΓ 
νβρβίίΐηηι 12 φόνονλ νΐόν? τω την τον ηαιδος αναίρεοιν 

ΐπιτάξ,αντι Μ ο/*. Β ορίοαντος και όρίααντος Α 18 τον . . 
φόνον άβϊβηάαηβ 'ί οιη. Ό 16 άλλο 8ηήρή\ άλλ' ΑΒ V. ίχαη ηβτο τι 
ροαΐ Εστί αάάβηάητη βναί; η. Τ> ^ ίσχας] (/βηείΐΐΐιΐ8 ί^8ΐ ηί 'φίχας 
76,21. ί'σχα, ί'σ-αα (Β), ηα-αα, νο-κα ηβί ν αάάίΐο ίσγ,να ησκνα 
νσκνα α τ•β€βηΗοΗΙ)η8 βταβοία (ΗοίΙιυ^ ίΌπιβ8; ί•/". 81. Τ1ι. 8, 506 ίη 
υ'σκο:; η[ηοά ηοααΐηιΐηηι Ι^οΐδ&οηΐΐάϊο (ώ ββοη," τηϊΜ α η. ίσχναίνω 
ίσχαίνω άετίναικίητη ηίάεΙιΐΓ 17 ηνρεν,βολονμίνα ΥΑΒ : 

ηνρΕΥ.βολουμένον δοΗρεί 18 φλώγα V 19 παίζων άιιΜ- 

ΙηηΙϋΓ ρΓοροί;ηίί ΒοΪ88οη»άβ, 8βΛ ηβ8€Ϊο αη βχ ρτυηβτΜο βχρΗ- 
€ανΊ ροΐ{8α χΐ&τ ΒααβΓ Υιβ^ί &ο Ιαη^β ηήΐ άβΓ ΓΓαη άιλϊ βίηΘΓπ 
Κί8«θη, 1^18 516 1ΐθί(1ο Ιίήβ^βη βίη Οθλνίδδθπ 20 άμα τον 

ιηοΓβ ϋι/ζηηϋηονηιη ο[. 68, 2: άμα τω Μ Μ ιιοη ϊιηϋβί η — 



VIII. 8δ 

ναικί ? τ^ ερωαεντ] έλκεται τΐρος τον ΰκοπόν τηζ 
γυναικός καΐ το ^ελημα' δια τοντο και νυν ή γυνή 
έβτιν [η\ αιτία του φόνου ' φευδώς γαρ κατηγοροϋΰα 
του τΐαιδός , ώς μη αΰτης άκουΰαντος ^ παρείίίνει τον ρ.ιοτ α. 
βαΰιλεα προς φόνον δια το αγαπάν αυτήν καΐ δια δ 
το μη φΘ-άΰαι τον υίον ΰυντυχειν τω πατρί και βί- 
τιειν την της γυναικός άνάιβχυντίαν και ταλλα." 
τότε 6 τέταρτος έλ^ών εις το μέΰον , εφη ' ,,ονό' 
ούτως μοι δοκεΐ έχειν ώς λέγετε * ονδε γαρ ή γυνή 
αιτία εγένετο, έτΐεΐ ΰννή^ειά εύτιν ώς έτύ το πλει- ίο 
ύτον κινεΐ(5%•αι τάς γυναίκας και κομπόνεΰ^αι οπό- 
ταν ίδωΰι νεανίβκον ευπρεπή ' η γαρ ώραιότης του 
νέου άγρενει την φυΰιν των γυναικών ώς άΰϋ-ενε- 
ατέραν' κάί μάλιβτα γίνεται τοντο, όταν τύχωβιν οί 
δύο μόνοι λαλεΐν ' τότε γαρ πλέον εν μονα^ία γαρ- ΐ5 
γαλίζεται η γυνή προς ύυνονύίαν καΐ παρακινεί τον 
νέον εις έκπλήρωύιν της επιθυμίας αντης. λοιπόν 
και η πονηρά αύτη γυνή τοιαύτη αγάπη έκρατηΰ'η 
τω κάλλει του νέου. επει δε ουκ ηκουΰεν αύτην 6 
του βαΰιλέως υιός, άλλα μάλλον έφάνη αύτην άπει- 20 
?.ών και φοβερίζων περιύΰοτέρως , εφοβεΐτο καΐ 
έτρεμεν αυτόν η γυνή , και εΰπούδαζεν έλευ^ερώΰαι 
αύτην καΐ φυλάξαι άπό φόβον και κίνδυνον ον προα- ρ.ιο8Β. 

γ] χ€(ί ρβτμίΐ και μάλλον ττ] ποΟ^ονμέντ] Η η ίβοΐΐίχι; ο/". 10. 
86, 8 4 ηη. ώς μη α. α%ονσαντος (αοίΐβ οατβτενηΐΒ, οηιϊί- 

'ϋηηβ Μ. αΙ<]ΐιβ ηια(/Ϊ3 βΐϊωη οΐ^^ηάχιηΐ ηηαε ίηάβ α 8ιά το ά. (δ) 
"8(^116 αά τάλλα (7) ίη Ιιαο νβΰβηαίοηε ΙββηηΙηΓ, αϋ ηΐΐβτα Μ βί ηΏ 
'ΐ1)8ηηί 9 λ«7ίται Α είρτ^ται Μ. υ.ίά6ΐηΐ' Ηυο 8ΐια(1βΐ'6 βΐΐωη 

ινδέ. 86Λ γ/Ι 88, 5 ί•< Ο 11 -ΛομπόνίϋΟ^αι ιιβΐ τιομβό- 

ν^αΰ'ίχι ρηΐΓί^ίηβ 1ηΙ)ογ{ιγ6 ίηΙβΓρΓείαΙιη- Βοίδδοιίίκΐβ, η. βόμ- 
βος ΐ. 6. περόνη, ίίβ τη -Λλιτορίδίΐ ίηΐβΐίερεηβ; 8εά οιοη -κόμβος 
' Ιΐητη 8ί0ηϊβοεΙ ΐΛςιιοηιη, ν,ομβόνω ίαΙΙβΓβ, ϊΐα οαρΐεηάηιη ροΙηΐ3 

■ϊΛρΙηγ χιΐ αίΐ Ικίμιείδ ςιΐίΐδΐ ίιτεΐίι-θ 14 τνχωαν λαλειν ο/". 

73. *2 23 αυτήν ^οτήρχί: αυτήν ΑΒΥ εαυτήν Μ φόβων 

■/.αϊ -κίνδυνων ων τβροηεΓβ ιιΐ [αϋϋε ϋα ηοη ηεε688αΗνΜ ε8ί 



36 VIII. ίιιιιβηίδ η. 1. 

εδόκα τία^εΐν δια τονς λόγους αντης τους κακονς^ 
καΐ άπο ταύτης της αιτίας ηναγκάζετο μετά τέγνης 
^ανατώΰαι τον παΐδα. το λοιπόν η αίτια τον νέον 
έΰτίν^ υτ^ μη την έντολην τον διδαΰκάλον ετηρηοεν 

5 ίνα ΰιωτΐηαγι , άλλ' έλάληύε προς την γνναΐκα λόγον 
ΰκληρον καΐ φόβον γεμοντα." τότε άποκριΘ'εΙς καΐ 
6 Σνντίτίας λέγει' ,,ουκ εβτι ^ κα%•ώς νομίζω, όντως 
ώς νμεΐς λέγετε ' ονδε γαρ 6 παις αιτία εγενετο. 
άλλ^ ονδε της άλη0•είας εύτί τι μείζον [η άληϋ'εοτε- 

10 ρον] * καΐ γαρ πάς άνΰ^ρωπος , όΰτις λέγει εαντόν 
ύοφιότην η ρήτορα η διδάύκαλον είναι η φιλόΰοφον, 
είτα ψενδεται πλεΐύτα, κατά άλή&ειαν 6 τοιοντος 
ί|ω γίνεται της εαντον γνώύεως άπά67}ς , και οντε 
ϋοφός εΰτιν οντε ρήτωρ η αοφιύτής , άλλ' ονδε τον 

ΐδ με'ρονς των λογίων αριθμείται , αλλά μάλλον της 
των φενδολόγων και υποκριτών ύννοδίας και ξνν- 
ανλίας." 

'Τπολαβών δε τον λόγον καΐ 6 τον βαΰιλεως νιος 
τ).ίύ'3Β. λέγει τω πατρί' ,,δεΰποτα, οριΰον κάμε άπολογίαν 

20 τινά προς ταντα δονναι καΐ νμΐν εμφανίΰαι." ότε 
καΐ 6 βαΰιλενς προέτρεψε τοντο. κάκεΐνος εν%-νς 
τοις φιλοβόφοις φηβίν' ,,ή εμή γνώύις προς την 
νμετεραν ΰοφίαν ώς μυΐα προς ελέφαντα παραβάλ- 
λεται" άλλ' όμως των ρημάτων μου άκούβατε. 

25 "Ανθρωπος τις τράπεζαν πολυτελή οίκονομήβας^ 

1 πα&ειν τ6θ67ΐΙίθΓ68 , αν παθΐΐν ηβΐ πειΰεΰθαι ρΗονβα 
4 ετήρησε V 8 αίτιος Μ 9 ϊ^ άληθέατερον εβοίηάβνβ 
ιηαΐηί φιωη άσφαλεοτερον τεροηβΓβ; οιη. ΜΙ) 12 άΐβ^βηιηί Μϋ 
14 ονδε τον? 19 ωρισον V άπολογίαν] άπόλογον Μ 
ί. 6. ηηη-ΗΐίαηοπΙο,ιη: ρηοά βίβί ίΙΙο ρταβεΐαΐ^ Ιωηεη άπολογίαν 
ί. β. ΓΘδροηβτίΓη α εοΓΪρίΟΓβ ρΓο/'βοΙηηι β^αβ ε/'βοίΐ δονναι. νοη 
ϊηΙβΙΙβχβΓαΙ ίρίΙηΓ οηοά ίη ανο/ιβίι/ρο ϊηηβηβΓοΙ ιι. απολογον 
23 ^λέφαντα] δρα-κοντα Μ 25 Ιθηιηια τον νέον βαοιλέωζ 

νόημα 



VIII. ί. 1. 87 

πολλονζ δια φιλίαν φαγειν 7ίροκα?.8ΰατο. είτα των 
κεκλημίνων κα%•ε6^έντων καΙ εβ^ιόντων ^ φκονόμΐ]- 
ϋεν αντοίζ πιείν γάλα. καΐ πεμφαζ (^την δον?.ην) 
εις τον φόρον τον άγοράύαί γάλα τοΙς κεκλημενοΐζ, 
άνέμενεν αντην. αντί] δε άγοράοαβα το γάλα και 5 
έ7ίΐ%Ίί]6α6α [το γάλα] επΙ την έαντής κεφαλήν, ώς 
ε%Ός τίΰΐ γνναι^Ι ποιεΐν , εις την οίκίαν τον δεύπό- 
τον αντηζ εττανήρχετο. ταντης δε ερχόμενης, άνω- 
θεν λοντΐος καταβάς οφυν τινά ηρπαΟε κρατών αυ- 
τόν εν τοις αντον οννζί. τΐετόμενος δε ί'ΰα κατέπτη ίο 
τον τζονκαλυον και ο όφις ύφιγγομενος βφοόρα 
νπο των ονύχων τον λονπον , ντνό της ανάγκης 
ε^ήμεΰε το φάρμακον ' κάκεΐνο χν%'εν κατεβη ϋϋα εις 
το ατόμα τον τξονκαλίον, και οντω γενομενον, ονδ' 
όλως ενόηΰε τούτο ή δούλη , φέρονβα επί κεφαλής ΐ5 
το τζονκάλιον. εί6ελ%Όνβα δε εις τον οίκον και το 
γάλα κομίΰαβα τοΐς έύ^ίονΰιν , άπαντες επιον εξ 
αντον και ενϋ'έως άτΐε^ανον. είπατε ονν μοι, φι- 
/.όύοφοι, τις τούτον τον θανάτου γεγονεν αί'τιος." 

Εις δε τις των φιλοΰόφων αποκριθείς εφη ' ,,ο 2ο 
την τράπεζαν ποιήαας' έπρεπε γαρ αντόν , προ τον 
Ύΐεΐν τονς εν τη τραπεζη καθημένονς εκ τον γά?Μ- 
κτος εκείνον, πρότερον ειπείν τη δούλη γεύΰαΟϋ'αι 



1 προοκ,? ποτρακ'Ρ 3 την δονλην ονι. ΑΒΥ, αηρρΙβηΗ 

ΒοΊ8ί<οηΗ(1β : €8ΐ ΐη Μ ΐ'βτξΐλΈν .. την εαντον δον).ην €ί ίηΤ>. 
ί^'βτειλί μίαν γνναικα Υθη. 4 φόρον] ί. β. άγοοάν Μ, ίο- 

ιηηι 6 ίπί^ηααοα ί. β. επι^^ίοα Μ τό γάλα ββνΐιι&ί 
ο}ς . . τζοίΒίν 07η. Μ: αάάΐάίί εοΗρΙον ηί χβηιατη αιίρη οηνή 
1}1)βτ€ΐ: ίι1βο (ΌτΙοχαβ ρνο η. τιοι κηη1)€νάχιηι ταΐς. γ/", ϋ 7 ηιείν 
V 8 επανήοχετο . . ί^χομέντι ηΐ χη Μ ηοη νιιιΗηηι αδ ϊιύΐίο 
υοαιηηΐ διελ^είν. ^λ&οναης δέ. η φιο ιιβίβηηη «ΟΓίμΙηννηι οοη- 
ϋηβΙιιάί7ΐβ ηβ Γ60€ηΙία8ίηύ ηιή(1*Ίη ιΐιαοβααβηιηί 9 λονππο<: Π; 

αά ΡΙύΙοηεΙ. 257 10 πετώμενος \ ΐαα του ί. β. εν^νς 

τον 1δ εννόησε V 19 τοντοη'^ 22 ποιείν Α 



88 VIII. ΐ. 1. 

^1 αντον, είτα μεταδονναί τοις φίλοίς.^' άτίοϋρί&εϊς 

δε 6 άλλος φιλόϋοφος εφη ' ,,ονχ όντως έχει τα του 

πράγματος" ον γαρ 6 ΛΟίήΰας την τράπεζαν εγένετο 

ν.ιητ^. αίτιος ^ άλλα τον οφεως ην ή αιτία." ^Ττίολαβών δε 

5 έτερος εφη' ,,ονδε όντως έχει ως νμεΐς λέγετε ' 
ονδε γαρ 6 δφί.^ της με'μφεως αίσιος, ετΐειδηπερ τΡ^ 
άνάγκτ] τιμωρούμενος καΐ βιαξόμενος ΰφόδρα^ μέλ- 
λων φονρκιΰ^ηναι , το φάρμακον αντον εξεμεΰεν.'^ 
είτα και ο άλλος των φιλοβόφων άπεκρίνατο ' ,,^ί 

10 αφορμή αντη τον %'ανάτον των άν^-ρώτιων μάλλον 
των άλλων τω λονπω αρμόζει, διότίερ εκείνον τον 
'όφιν ίΰχνρώς κρατούντος και τΐνίγοντος, ετύ τοβον- 
τον ηναγκάόϋ'η 6 όφις ωύτε το φάρμακον έκβαλεΐν." 
είΰελ^ών δε 6 Σνντίπας είτιε' ,,γνωΰτόν πάντως 

15 έΰτω τω κρ��τει ΰον , βαΰιλεν , ως ονδεν της (ϊοφί.- 
ύτικης τέχνης και λογιότητος το κα^'όλον άφηκα, όπερ 
μη όλον τω νίω ΰον έδίδα^α, και τοιούτον {απέ- 
δειξα ώς) άπό της έμης επιμελείας και προαιρέσεως 
&εον χάριτι των νπο την βαΰιλείαν ΰον φιλοΰόφων 

20 ει μη πρώτον άλλ' ονδε δεύτερον αυτόν κα^εΰτά- 
ναι." ο ^έ βαβιλενς νπολαβών τόν λόγον τον Συν- 



1 φίλοις] δονλοις Β 2 ό] ο/". 5. 9, 5 λέγετε] φατέ 
Μ. ο/ι 85, 9 6 της ο?η. Μ 8 φουρπιο^ηναί ί. β. άπαγχονι- 
6ϋ•ήναί Μ ^ξέμεαε ΑΒΥ: εξημεοεν ηΐ οβίβτοηιάη'ί 10 τον 
Ό", τοον α. οτα. Μ Γ6ϋΙήΐ8, αητη αάίβοίητη εϋ αντη [Ιιοο οηι. Ό) 
μ,&λλον] μάΐα Α 14 — 89, 2 οτη. Μ νβ€α88ίτηβ: ηατη φιαβ ίηάβ 
α 89, 2 τεβροπάβΐ 8}^ηΙϊρα8, οηηι £Ϊ8 ψιαε τηοάο ΐ6(μηΜ8 ατβίβ οο- 
ΤιαβνβηΙ; οοηΐτα (ΐηαβ ίηίοΗοΐηηΙητ ηί 90, 5 αρίβ άίοηηΐην \1α 
ϊιοο Ιοοο ΐηβρίβ ρΓαβ€ίρίηηίΐίΓ ; 8βά ίωηεη «δ εο (^ιά Ηαηο τβοεη- 
8ίοηεηι εοηΐ'βοίΐ ΐρ80 Ηηα νβίαΐα 6886 βιώιοϋ βιινι 89, 1. 2 ίητη 90, 6 
ώςν,αϊ προ ολίγον 6οι εδηλωσα εΐοελ'&ών] παρελϋΌ^ν Μ 
πάντη ΒΥ οτη. Ι) 17 νίώ] νΐον 90, 9: ηενίο διδάοτιειν τεαβηΐίο- 
νε8 Οταεοί άαϋηηιη χΐώϋυΐβίαιέ απέδειξα ώς οΛΐεοί^ ο^. 90, 9 

19 ίη τηαΓρίηε ΒΥ: ίκ τοΰ ειπείν δεύτερον {β ^ V. ονδε 
ηήάεΐαΐ Βοίββοηαάθ), τα πρώτα δέδων,ε 



VIII. ί. 1. 89 

τίτία ^ Ίί^οζ τονζ μεγίβτάνονς εφη οτι ,.τΐάλιν άκον- τ>.ιι2β. 
ύωμεν τον Σνντί7ία.''' και ος άπεκρίνατο οη ,,γνωβτον 
κοά νμίν έ'ΰτω, οτι πάν ζώον εκ ^εον όημιονργη&εν 
κσ.Ι εν εαντω έχον δνναμιν ζωτικην ον^εν άλλο 
τρώγεις ει μη ότίερ τΐροΰετα^εν αντω ο ^εός. λοί- δ 
πον καΐ 6 λονποξ εκ των της γης ζώων τρέφεβ^αι 
ταχ%'είς^ άναίτι'όξ έβτιν επΙ τω ΰνμβάντι." και 6 
βαβιλενς, ταϋτα είτίόντων των φιλοΰόφων και νβτε- 
ρον του Σνντίτία^ ένατενίΰας τω νίω αντον εφη' 
^,ντίολαμβάνω , νιε , ως οι παρόντες ούτοι φίλθ(7ο- ίο 
φοι ον ^61/ωσκουσ^ τίνι πάντων αρμόζει ή τον 6νμ- 
βάντος αιτία, πλην είπε μοι 6ν , τις 6 αίτιος τον 
τοιούτον θάνατον των αναίτιων." 6 δε παις τω 
βαΰιλεΐ άπεκρίνατο' ^^είς ονδεν^ ω δεαποτα βαΰιλεν, 
οι φιλόβοφοι ϋφάλλονβιν, ονδε ως τγι άλη^^εία προβ- ΐδ 
κρονοντες ^ άλλος άλλο τι ΰφάλλονται. πλην 6 τοις 
το γάλα πεπωκόΰι (ύνμβεβηκώς) κίνδννος έπέκειτο 
αντοίς γενεϋϋ-αι νπο της τνχης αντών, και εμελλον 
εκείνοι τοιωδε τρόπω της ζωής εξελϋ-εΐν." 6 δε βαΰι-ν•η^τ. 
λενς τον λόγον τον παιδός ως πολλά ενάρμοΰτον άπο- 2» 
δε^άμενος^ λίαν ηνφράν^η επΙ τη τον νιου ΰνννοία 
καΐ φροι/τ^'οΓθ^ ' και τάχα επί τη βνλλογιΰτικη και 



3 καΐ νμίν] νμίν οτηϊ$8α ρ κ«1 Μ. γνωατον ^'στω ν.αΐ νμίν 
ϊ'ΰτω Α. /Ό7ί. γνωστόν βοι κ«ί. νμίν Ι'στω. (ο;?ί. Ό) 7 ταχ%•ύς 
Α (ϋ) 6^ιο^ΒΪς Μ : τεχ^ύς ΒΥ 9 ενατενηοας V 14 €ΐ5 οιη. 
Β Υ ίιι 7)ΐηΓρίίΐ6 ορα 15 σφάΙΙονοιν ΑΒ οφάλοναιν V {Ό): 
αφάλλοντκί Μ προβν.ροΰονται ΑΒΥ: προοιρονοντες βονΐ- 

ρεϊ, ηΐ £81 ίη Μ 16 οψάλΧονται ΑΒ οφάλοντκι V: φα'- 

ο-κοναι Μ τβοΙϊΐΐΒ; ηΐηιτη ηβτο αφάλλονται αά αιιβηάαπίΐιηη ΰφάλ- 
Χονβιν ίη ιηατρίηβ αάχονίρίιηιι Ιοοιιτη ηετίη φάαν,οναι βηονβ Ιώτανη 
οβρετίΐ , αη ^αί /ια7ΐο τεοβηήοιιειη €θΐιιρο8ΗΧΐ ϊρ8€ ια'Γ/ίί8 αφάλλον- 
ϋΐν . . αφάλλονται Ιη8βΊηΙ, άηΜίοΗ ροΐ€8ΐ 17 πεπο-ΛΟΰι Λ'" πί- 
ποιη-Λοαι Β συμβ^βηκώς υτη. ϊη ΑΒΥ (Ο), (κϋι^οϊ: σνμβεβηαόαι. 
Μ ςηο(ί οοτνβχί άπΐν.8ίτο Μ Γ60ίηΐ8 21 αυνοία. Υ 22 
τάχα ίηϊ βΐ 90, 1 φροντΊσει και 07η. Μ α7ΐί€ φηΰί αάά6η8 και: 



90 νιΐΓ. 

ΰοφίότίκΐ] αντον φρονήΰει καΐ άτεοκρίύει φηΰΐ ττρός 
τον Σνντίπαν' ^,ζητηοον όπερ αν έ%'έλΐ]ζ παρά της 
εμης βαΟίλείας καΐ δοϋ'ηαεταί ύοί. αλλά καΐ εί' τις 
έτερα διδαβκαλία τινών πρόύεβτυ μαΰ-ημάτων, (τον 
ΐ>νι6ν μον) εκδίδαξον.'' ,^γνωΰτόν ΰοι έ'ΰτω ^ ώ βα- 
ΰίλεν," 6 Συντίπαζ εφη , ,,ω^ καΐ προ ολίγον ϋοί 
έδήλωόα^ ώς ονδεν της αοφίΰτικης τέχνης καΐ λο- 
γιότητος άφηκα καθόλου όπερ ονκ έδίδα^α τον νίέα 
ΰον ^ ώς καΐ πάντων^ ϋ-αρρώ λέγειν^ των νπό την 

10 βαΰίλείαν 6ου φιλοβόφων ει μη πρώτον άλλ' ονδε 
δεύτερον καταύτηΰαι." 6 δε βαΰιλενς τον λόγον 
νπολαβών, τοις μεγιϋτάΰιν εφη και φιλούόφοις' 
„«ρα γε ταϋτα ημΐν φιλαλη^ως 6 Συντίπας λαλεί-," 
οϊ δε άπεκρί^ηΰαν οτι ^^καΐ μάλα πολλά αληθεύει, 

15 ώ δέϋποτα." καΐ 6 βαύιλενς άναβλέφας προς τον 

Ρ.114Β. ι>Γόν αντον λέγει' ,,^ι) ^ε, ώ νιε, τί λέγεις; εν άλη- 

ϋ'εία περί 6ον 6 6ος διδάσκαλος [καλώς^ φ%'εγγεται;'' 

και οί φιλόΰοφοι αμα είπον άποκρι^εντες άντΙ τον 

παιδός' ,,ονδείς, ώ βαοιλεν , ώς 6 ν ιός ΰον έύτίν, 

20 6 υπερέχων τη τών μαθημάτων και τών λόγων επι- 
ϋτήμη , ρητορική τε φαμεν καΐ τη άλλη ΰοφία." τότε 
καΐ 6 παις λέγει τω πατρί τε καΐ βαΰιλεΐ' ,,γνωρίζω 
ΰον τω κράτει, ώ δέύποτα, ώς εάν τις τών άν^-ρώ- 

ςηο βί ηί άπο-αρίσθΐ ρβηάβαί α η. ηνφράν^η επί (89 , 21), 
ϊηάβςιιβ α η. ν,αί φηοι, ηοηηηι ίηοίρίαί Θ7ΐιιη1ία1ηηΐ'. φιαπι 8ΐηι- 
α/ηνανι ίηβρίβ φρονηΟΒΐ τβρβίβη8 ηηΙΙα (1β ααηεα ηιηΐωηΐ ςιιιϊ Ηαηο 
ν60βη8Ϊ07ΐ6τη αοη/'βαα 1 και. αοφιοτι-ΛΤ] οηι. V 2 Εν. Μάχο,. 
6, 22 4 τον νίόν μον οάϊβοί. και τηνδε τον νίόν μον ^κ- 

δίδοί'ε,ον Μ; γ/Ι Ό 5 γν. αοι ?'στω αοί Α 6 ώ? .. εδηλωοα ονι. 
Μ; γΛ η. αά 88, 14 8 τον νίέα ΑΒ τον νίόν σον νίέα Α 

ΐιϋΐο /τβρηβηΐί. η. Ό. τόν ΰον νίέα Βοίδδ. 10 ��νδε] ον Α 

11 -Λαταστηναι Μ ΓβοΙίηΗ; κχιρτη 88, 20 κα^?σταΊ/αι 
17 καλώς ^ονΐηαί ηηίρρβ β ροαίΓΡίηϊε 87/ΙΙ(ώί8 η. αηίβοβάβίΐϋ!^ ον- 
Ιιιηι; ηοη βαί ζ;? ΜΙ) φϋ'έγκεται V 20 6 νπερέχων πάντων 
Τ7}? €/". ρ. 131, 3 Β. 21 ριτορικη V φιλοσοφία Α (Ο) 



VIII. ί. 2. 91 

κων ον τελείαν λάβΐ] την φρόνηΰίν καΐ την μά^η- 
ύίν , ονκ άποδίδωΰιν άγα%•ά τοΐ<$ εύεργέταις αντον 
καΐ δίδαΰκάλοίς' τον δε άαα^η και άπαίδεντον αν- 
%-ρωπον αγνωΰτον καΐ άφρονα παντελώς 'όνομάξειν 
πρρ.τίει ^ αλλ* ουδαμώς καλόνονν καΐ γνωβτικόν. 6ό 
δε διδάβκαλός μον Συντίπας ΰτίονδαύως καΐ ακρι- 
βώς επιμεληόάμενός μον , δοκιμώτατόν με τη φιλο- 
ύοφία, δυνάμει ^εον, και τη γνώύει κατεΰτηΰε' καΐ 
πρέπει τούτον παρά του ΰοϋ κράτους ά^ίαν της 
ύπουδης καΐ επιμελείας λαβείν καΐ την άμοιβήν. ΐν 
επειδή δε, ώ βαβιλευ ^ και ούτοι 6ου οι φιλόΰοφοι 
ϋυμμαρτυροϋβί μοί, οτι υπερβάλλω τούτους τοΓ^ ρ.ιι.-ι β. 
λόγοις , δέομαι 6ου ακριβώς άκροά6α6^αι της διη~ 
γή6εως ταύτης ' 

δύο παιδία η6αν εν τινι τόπω, το μεν εν χρό- ι.^ 
νων πέντε, το δε έτερον τριών, ην δε καί τις άνηρ 
γηραιός και καμπούρης, αμα δε καΐ παράλυτος, ο6τις 
ητον γεμάτος τη φρονή6ει καΐ νοήμα6ι, 6ύν τοις 
παι6ιν εχείνοις." 

6 δε βα6ιλεύς άνακόφας τον λόγον της διηγή- 2ο 
6εως λέγει τω υίώ' ,,καΐ τίς ην, τέκνον , η εκείνων 
νπ6^ε6ις\'' άναλαβών δε πάλιν 6 παις ^ρχη^εν 
τον λόγον λέγει' 



1 μτι Μ 3 τον δ ξ τοιούτον άμαΟ-ηΊ τον μέντοι τοι- 

ούτον διάατροφον μάλλον εΐναι γινώΰ-αομεν Μ 11 επει δε 
ΛνΜ;?ί.ϋ 12 επιμαρτνρονοιΜ υπερβάλω V 13 ακριβώς 
(πη. ΒΎΌ 1δ Ιβτηιιια ^Ίδιον {διον ΥΒ 07ηΪ88α ΙίϋβΓα ϊηιίίαΗ) 

νόημα τον νίον τον (τον οηι. Α) βαοιλέως. ίη Β οοντεοίοτ 
νοίβίιαί Γ68(^ϊΙ)βτβ διανόημα. Ηοί88οηΛ(1β διον ιηηίαΗαΙ ίη δεύ- 
τερον δυο γαρ Μ χρόνων] αηηοΓυιη 17 καμπούρης 
.'ίοτΐρ.'<ϊ (ΐ. β. -κυρτός, ηίάβ ΟοΓαίβ ΙδοοΓ. ρ. 161 βχΐΓ.): άμα^'ης 
ΑΒνΐ) ανάπηρος Μ νεοίβ. ηηιίαΐίοηβ Ιβηίονβ άοϋ•ενης τιβΐ ενμα- 
^ής ηοίΐ τηηΐΐηπι ΙιιεναΓβΜΐΐΓ 17 ο. . . ε. 19 ονι. Ό 18 17^0^ 
ΐ. 6. ην γεμάτος] ρίβηηδ [τί}]? 



92 VIII. ί. 2. 

,,αι/^'ρ τις ην πανούργος λίαν καΐ πόρνος ' όταν 
δε ηκονε περί γυναικός ενμ,όρφον, προς έκείνην εν- 
ΰ-νς επορενετο ένεκεν ομιλίας, εδηλωϋ-η ονν αντω 
μια των ημερών περί τίνος γυναικός κατά πολύ 

ή ώραίας' καΐ αμα προς εκείνην άπηλϋ-ε τον ύυμμι- 

γηναι αύτγι. είχε δε η γυνή παΐδα τριετή οντά. έτυχε 

δε τΐ] ώρα εκείντ) λέγειν τον παΐδα ττ] μητρί' ,,ττοί,'- 

ηΰόν μο6 μαγέρευμά τι φαγειν." ή δε γυνή όρώΰα 

ιΐΐί^Β, τόΐ' άνδρα ύπουδάξοντα προς μΐξιν ^ λέγει αύτώ' 

10 ^^όλίγον μοι άκαρτέρηΰον, αν%•ρωπε^ εως ου το παι- 
^,δάριον άναπαύΰω." ο δε λέγει τη γυναικί' ,^κατά 
„τό παρόν την του παιδός 6ου φροντίδα έαύον και 
„τα της επιθυμίας μου πλήρωϋον, μη πως άργήΰω." 
η δε άντέφηΰεν ' „δ«ι/ εγίνωΰκες , ώ άνθρωπε , την 

15 ,^γνώΰιν τούτον μου του παιδός., ουκ αν μοι τοιαύτα 
,,έλεγες ρήματα." και ταϋτα είποϋβα, δια ΰυντόμων 
εγείρεται και όρύζιον έψήβαΰα τω παιδί παρέΟ'ηκέν. 
ο άε παις ^ εί καΐ πολλά μικρός ουκ ήτον , αλλ' ούν 
υπήρχε κλαίων και τήν μητέρα ήνάγκαξε παρα^εΐ- 

20 ναι αύτω πλεΐον όρνξιον' έλεγε γαρ ότι ^^άκμήν ουκ 
^,έχόρτανα, αλλ' ορέγομαι περιβΰότερον." καΐ ή μή- 

1 ^,/ιαηβ ηανταΐΊοηβτη οτηΪ8ίί Υβη." ΒοίδδΟΠΑάο τ^νίκα 

/;κ/^κθίΐ Μ 4 καταπολν V ηί βαβρβ 6 Ιβηνηα τρίρΐ τον 

τριετούς παιδός τρίίτϊ^] βαήΐίβηάηηι ροϋηβ τρίέτη <?/". ΡοΙΙ. 
1, 54. ΟοΙΙΙ. Αοο, 323 7 λέγειν^ ίηβηϋίηηΒ βίίΐ ίη Μ ςηο- 

ψιο. €[. 73, 2 8 μκγερενματι V. φ 73, 11. 20 9 μίξιν ΑΒΥ 
10 μ,οι ΑΒΥ: με Μ, ο?η. Ό. ίΙΙβ άαϋιρίίί ςηί άίοϋιιν βΐΐάοη^ ροίβεί 
6886. ο/". 53, 5 τω παιδαρίω ΑΒΥ: το παιδάριον 86Ηρ8Ϊ. 

ο/", ΐ). 86ά [ααίιαιι β88β ροΐβναί βΐίωη ηΐ βχϋίάβΓϋ την ορε^ιν, 
ττ^ν πείναν^ τον λψόν. τω εμώ παιδί βρωοιμόν τι ηαρα- 
α-Λενάαω Μ 13 αρ^ϊ/σω] ^^ηβΗηιτη υΙ)8ύ06ηηΐΗ'•'• Βοίδβοηαάβ ; 

(:()0 ίηί6ΐψν6ί6Γ ΐΏΟΓΗΓί ΐίί 68ί VI Μ μήπως γένοιτο με χρονί- 
ααι ώδε 14 εάν] ο/. 75, 18 16 συντόμως ΑΒΥ: ϋον- 

τϋχΗ ΒοίδΡοπίκΙβ 17, 20 ορνζιον ΒΥΜ οοΰζιον Α. γ/Ι 30, 11 

18 πολλά] ηπΐίΐθ. ο/". 84, 19 21 εχόρτανα 8ανίρ8ί: εχόρ- 
τααα ΑΒΥ πλείονος ορέγομαι Μ. γ/", η. αά ρ. 165 Β. 



VI Ι Γ. ί. 2. 93 

τηρ έττοιηΰε το θέλημα τον παίδων. 6 δί- παις πά- 
λιν %•ελων καΐ έτερον παράθεμα , προς την μητέρα 
έ^ρηνει. 6 μέντοι άκόλαοτος εκείνος λνπονμενος 
επί τι] τον παιδος ανάγκη καΐ τω κλαν&μω , ?.εγεΰ 
προς αντόν' ^^πολλά είΰαί, ώ παΐ, άναίΰχνντος και 5 
^^άχόρταβτος και ^ ώς ορώ, γνώόιν όλως ονκ έχεις. ^' 
,^εί γαρ το τούοντον εφημα παρετί^ετο πέντε άν- 
,,δράΰι, και άρκετόν ην αντοΐς ωβτε κορέΰαι." 6 δε 
παις αντω είπεν ' ,^εκεΐνος μάλλον έβτέρηται φρο- 
^^νηύεως , οΰτις έαντω επιζητείς καΰ^άπερ 6ν ννν τη ίο 
,,φΐί μητρί' λέγεις γαρ άπρεπώς [καΐ επιζητείς] καΐ 
^,πράξιν μεταδιώκεις ην 6 ^εος μεμιβημένην έχει και 
^.βδελνττεται. εν εμοί δε τί οράς φρονήύεως έατε- 
^^ρημένον; άλλα καΐ άπο τονδέ μον τον κλαν^μον, 
,,οπβρ άναιΰχνντίαν καλείς^ τίνα όλως νομίζεις ζη- ι^ 
^,μίαν παν^άνειν με:, μάλλον μεν {ονν) και οΓ 
^,όφϋ'αλμοί μον δια των δακρνων κα^αρ%•έντες επί 



1 ν,ατά το θέλημα Μ 4 άνάγ-ατ]] ,,άαδ Όγηπ^θι!." άοαλ- 
γίία Μ 5 ειοαι, ηΐ ϋ, 8€Ηρ8ί'. η σαι ΑΒΥ 7 τοαοντον βονϊ- 
ρ8Ϊ•. τοιούτον ΑΒΥ τόαον Ό τζαρί^τέ^η Μ. παρίτί'Ό'ειτο'Ρ 
8 αν διηρ-κεαεν Μ 11 μητρί] ΰ/'. 22, 8. ρ. 1δ1, 4 Β. ΕβΓα 4, 2 
ίν,ξητονμεν τω ^εώ ημών. 8βά ιιϋριιβ ο/Ζ'βηάιιηί η. επιξητει οαΓ67ΐ8 
ύΙηβί'Ιη (ΙαΙίηίηηβ εαντώ αΐ ττ} μητρί άίιΐ6Γ8α 86ηΙβηΙία αά χάβηι 
7ΐ6Γδη?η τβίαΐΐ. ηεηιιε ρηΐο επί ηί 94, 11 ηβΐ εν αάάεηάηηι 6886 
νΐ Κβ^. II 1, 2 επι^Ύΐτηοατε εν τω Βάαλ: Ηυο βηίηι ίηΐ6ΓρΓ6- 
ΙβΓ ίη ίβιηρίο Βλ&Ηβ οΓίΐοαΙιιιτι οοηβαΐΐΐβ; 86(1 ηίΛεΙην φή Ηαηο 
?β€6η8ΐοη6ΐη νοηβΉΐ «ίοίήιιωι τη μητρί φιί ρ6ηά6ί)αΙ α ιι. λέγειν 
ίώ €θ ιηαΐβ 86νιαιχΪ886 νιοτεψιβ τεοεηΐΊοτχιηι οητη η. εηιξητείν 
€071X1171X1886. 171 Μ ΐ6()ίΙιΐΓ τ6€α88Ϊτη6 τό παρά αον ννν ξητονμε- 
νον κ«1 ^μη μητρΙ άπρεπώς λεγόμενον σεαντόν επιζητεί 
(δυοίιΐ (Γιοΐί Ιιβίηι , ΙίόΐΏΓηΙ ϋΙ>βΓ (Ιοίη ΙίΛΐιρί;, αέ ν' έμελλε 
■Λΐ^ήαεα&αι κακά έργα) κ«1 πράξιν μεταδιωκει ^εω μεμιση- 
μενην. (•[. Ό. αΐίφιαηΐο ιιΐ6ΐίη8 ρΓ0€6(ΐ67•6ί υταίίυ άβΐ6ΐί8 ιηι. γαρ 6ΐ 
Ύ.α\ επιζητείς (11) 8ΐώΙαΙαηιΐ6 ρο8ί μητρί (Η8α7ΐοίίθ7)6 12 με- 
μισημένην έχει ϊ. ε. μεμίϋην,ε ν,αϊ ννν μιαεί 1δ όπερ Μ 

(μιοίμιε 16 οχ^ν α/Ιίεοχ εχ Μ γ/". 135 Β.; ρνηε8ΐαΐ'εί ηιιίάεχιι 

ρνο χι. μεν τεροτιετε γάρ 



94 VIII. ί. 2. 3. 

^,πλειον δίεφωτίΰϋ^ηύαν, καΐ οι μνκτηρες μον της έν 
^^αντοίς άκαΟ-αρΰίας εκα^αρίΰΟ'ηβαν , και το παρα- 
^^τε%'έν μοί εψητον προ ζ τροφην δίά τον κλαν&μον 
,,/ιου, εΐ' τι και η&ελον, ευκόλως μοι ήλ^ε." τούτων 
δ των λόγων τον παιδός άκονΰας 6 άνηρ ενόηΰεν ως 
το τίαιδίον μείζον έβτι τΡ} γνώΰει η αυτός ^ καΐ άνα- 
ρ.118 Β. ΰτάς αντίκα προαεκννηΰεν αντό^ ειπών προς αντό ' 
„«|ίώ, ^1^ κατηγορήΰΐ^ς με περί ων ελάληΰα προς 
.^βέ' ον γαρ έγίνωΰκον ότι τοΰαντην έχεις την φρό- 

ΐΌ ,^νηβιν." και ταντα ειπών άπηλ&ε, μηδέν άπρεπες 
επΙ τη μητρί αντον έργαβάμενος. 

"Ακονύον {δέ\ ώ βαύιλεν, και περί τον πενταετούς 
παιδός της διηγηβεως. άνδρες πραγματενται νπηρ- 
χον τρεις, οϊτινες και προς άλληλονς είχον ΰνντρο- 

15 φίαν, καΐ άπηλ^ον εις χώραν τινά διά πραγματείαν. 
της όδοιπορίας ονν άρξάμενοι κατηλ%•ον εις χωρίον, 
ώύτε έν αντω μεΐναι, ενρόντες οίκίαν γραΐδος τινός, 
μετά δε το άναπανΰαΰΟ'αι αντονς, εδοξεν άπελ^εΐν 
εις βαλανειον και λον^ηναι' καΐ λέγονύι τη γραΐδι' 

20 ,,έτοίμαΰον ημΐν , ώ γνναι, τα προς το λοετρόν 
χρειώδη, ΰκενη τε και ιμάτια." μόνον δε τον κτενός 



2 αυτής V παραη^εν ΑΒΥ: ριιοά αοντβχί 3 προς 
τροφών] προσετέθη μοι %αϊ Μ δ εννόηοεν V 8 με] φάα 
'λατηγορειν ίωη ηιΜί αίΐιιά 68ΐ πΜ μέμφεα^αι, ςηοά βχΜΰβΙ Μ 

9 τοΰαντην βρο, Ό: τοιαντην ΑΒΥΜ 12 Ιειητηα περϊ 

του πενταετούς παιδός ροίίηβ πενταετούς ί/. 92, 6 
α-κουοον] οοηΐηιιοϋοηεηι αΐί^ηαιιι €χαίάί886 ηΐ οβτΐιιιη ββί, ϋα ββί 
ΐίΐοβί'ίιαη ηΐηωι άλλ' αη δέ αη ουν απ νυν απ τοίνυν, ςηοά 'ρταβί)^ 
Μ [Χοιηον Ό), [ΊιβΗΐ: ίηίβΗτη αάίβοϊ 8ε οΐ. 124 Β. βχίη. 16 άρ- 
ξάμενοί] εχόμενοι Λί 17 ωοτε] <?/'. 18, 16 εν αντω οτη. Α 

20 λοετρόν'\ [οηηαβ χυιήοαβ ίη εβηηοηβΐίΐ ηοΐρανβτη ηοη ταν» 
ϊη7ηί806ηΙιΐΓ 21 μόνον Β ύ] δε πάντα αντοις ητοιμαοατο, 
μόνου του τιτενός δ' επελάθ•ετο Μ. επελά&ετο ΑΜ: επελά&οντο 
ΒΥ γ7. Ό : ςηοά 86ηιαηΓΐη7η βταΐ οηιη ηηιά ιιρίιιΐη [βοβνΐΐ ηοη ΓβΙηΙιυη 
8ίΙ: 8β(ί €χ οοηηηηηϊ νυάά. Α €ί Μ Ιί'8ΐΛΐηοη•ο ηβιί 8υΜΐΙίιηιαη βί 



VIII. ί. 3. 9δ 

ετΐελάθ-οντο. είτα οί ΛραγματευταΙ βαλόντες απερ 
είχον, χρνΰίον καΐ άργνριον, εις βαλάντια τρία^ 8ε- 
όώκαύί τγι γραΐδί ειτΐόντες αυτγι' ,,ώ γνναι^ λάβερ.ηΰΒ. 
,^ταντα τα τρία βαλάντια τον χρνΰον καΐ φνλαττε 
..,καλώς εν έαντΡ} , καΐ μηδέν άπο τοντων δώΰγις τινί 5 
5,«φ' ημών, ει μη να ί'δ7}ς καΐ τονς τρεις ημάς." 
ταύτα ειπόντες , άπηλΰΌν εις το βαλανεΐον , και εν 
τγι οδώ ίδόντες οτι κτέΐ/^οϊ/ ου κρατονΰι, ΰτελλονΰιν 
ενα άτι αντονς τερός την γραΐαν τον λαβείν το κτε- 
νών. 6 δε τΐεμφ^είς εις την γρανν λέγει αύτην ' ίο 
,,οι βνντροφοί μον μηνονΰί 6ε δι' έμον' Πεμφον 
,,ημΐν το χρνΰίον τό 6ε εδώκαμεν." η δε γννή λέ- 
γει τω άνδρί' ,,ονδαμώς δώ6ω 6οι, εως ον έλθετε 
,^καΐ οι τρεις ομον." και 6 άνηρ ,,ιάον,"• λέγει ,,οι 
,,6νντροφοί μον μακρόϋ'εν κ«τ' οφιν 6ον Ϊ6τανται, ΐδ 
,,καΐ εκείνοι λεγονΰί 6οι δονναί μοι τό %ρν6ίον.''' 
και ταντα ειπών ττ] γραΐδι, 6τρέφεται προς τονς 
6νντρόφονς αντον καΐ λέγει αντοΐς άνωννμως ,,ον 
δίδει μοι η γρανς," μήτε κτένιον ειπών μήτε χρν- 
6ίον. δ'κεΓνοί. ^6 νομί6αντες το κτένιον ζητεΐν αυτόν, 2υ 



ϊη Ηαβ ςηοφιβ Γβ€βιΐ8ίυη6 αηΐβ μόνου βηαηΐίαίητη φιαίβ βεί ΐη Μ 
ρΓα6ΐ6ηιιία8η7η 688β 1 οπερ? 2 χρναά {χρνοά V) καΐ αρ- 
γνρον ΑΒΥ: χρναίον καί αρ^'νριον 80Γίρ8Ϊ; ηηοΛ ιηηΐιά ηιιηηι 
Ιβιάοτβ (ΌτΙα886 τηηίαΐϊοηβ όπερ ... χρνΰον ν,αϊ άργνρου, ριιία 
χρνβίον, ηΐ 68ΐ τβί α])ίί88ίιηνηι Ηοοαΰκίαη, ίη ΙυΙα Ηαο ιιατναΐίοιιβ 
τβρβίϊΐην, χρνοον ηοινύίΐ Ι. 4 Ιβί/ΐΙκν ηβ(ΐηβ (ίιιδϋηΐίοηβ Ιΐδβηιτη 
€8ΐ. ατινα επεφέροντο [βοά. απ.) χρνοιον τρία βαλάντια Μ 
4 του] τα 'ξνλα των αρωμάτων ρ. 132, 10. 12. 136, 7 Β. βί Μ 
ηοηιιηηηΗατη δ εν ί. 6. παρ' Μ; δ1, 2δ δωθ7]ς 8ί'ηρίθϊΊ8 €8ΐ 
6 ει μη να] ΐνα Α -ημά�� ιιοΐϊ νιηίωβ οΐ. 14 8 πτένιν Α 
Ι'οηηη 1)ατ})ατα ν.ρατονθι χ. β. εχονοι 11 ,,ΐίανίαιιί οοάΐνββ 
€ί Υβη. 271 α€€βηίη8 8β(1β ονντροφοί [V 96, 8. δ βί 123, 3 Β.] βί 
ανντρόφοί [V /. 11. 1δ, ϋ] 6χΜϋβηί68.'^ Βοίδκοηίΐοΐο μηνουοι]^ 
μηννονοί αυηϊβοϊΐ Βοίββοηαάο. δηλοναι Μ εΐπαν Ό 12 τό 

ΐ. β. ο 6 8€Γτηοηβ ηοΐρανί 13 ελϋ-ητεί 19 μη . . μήτε V 

8ΐηΐΓΐΗτα αρικί Γεο€ηίε8 ηοη ίη/ι^βί^ι/βηΐϊ 



96 VIII. 1. 3. 

120 Β. λεγονΰί τη γραΐδί μετά νεύματος ,,^ο^, γνναι^ αυτό." 
Ύ] δε εκβαλονβα το χρνΰίον δεδωκεν αντώ. ο ^ε 
τοντο λαβών ενΘ'εως άη έκεΐΰε εφνγεν. οι δε σύν- 
τροφοι αντοϋ περψενοντες αντόν ^ ουκ ήλ^ε' και 
δ μεγάλϊ] φωντ} λεγονΰι τγι γραΐδι' ,,τϋον εΰτιν 6 ύνν- 
,^τροφος ημών, ον άτίεΰτείλαμεν εις ΰε, και ούδ' 
^,ολως εις ημάς άνεφάνη;"" ή δε γρανς είπε τοις 
άνΰ'ρώτΐοις έκείνοις ώς ,,τον ^ηΰανρον παρ' έμον 
,,λαβών κατά την ίδικην ΰας φωνην και τον λόγον, 

10 ,,διέβη άτίδ το οστίίτι μον ' εμον γάρ το χρνΰίον 
,,αντώ μη διδονΰης, νμεΐς ΐίρούεφωνηΰατε μοι' ^ ζίος 
,,αντώ το ξητονμενον τίαρ' αντοϋ! και εγώ κατά 
,,τόι/ λόγον υμών δ έδωκα το βαλάντιον."" οΐδεάντει- 
τΐον τη γνναικί' ,,ημεΐς τον λαβείν άπο οον κτενιον 

15 ,^έτΐεμφαμεν." ή δε γρανς, ,,ον κτενιον έζητει,^'" 
φηΰίν ,,άλλά το χρνΰίον νμών άτί εμον εζήτηΰεν 
,,ώς άπο ΐί^^κου ΰας %-εληματος ' εμον δε μη πιότεΌ- 
,,ΰάΰης εκείνον άληΘ'η λέγειν, νμεΐς δια νενματος 
,,τΐροετρέ-ψαΰ^έ με νβτερον δον ναι αντώ , κάγώ εκ- 

£0 ,φαλονΰα δέδωκα." ταντα οι τΐραγματενται τΐαρά 
της γνναικος άνελτΐίΰτως άκονβαντες καΐ πικρώς τη 
λντΐη κρατη^έντες, ?Μβ6ντες ενθ'νς άνάρπαΰτον την 
γραΐδα, τΐορενονται προς τον της χώρας εκείνης άρ- 



1 αντό] τηαΐϊιη αντώ, φιοά β8ΐ ώι Μ. γ/". 12. αβά (ΌνΙαεδε 
(ΙίχΊχ86 ΐΙΙί βπίμιηΙιΐΓ αντό, ίιιΙβΙΐ6χΐα86 ϋΐα αντώ ί. β. ίΠί β1;ίη.ΐΏ 
8θ1ί 2 αντώ ΑΜ: αντο ΒΥ Υβη. τον τοΏ 7 άνεφάνη ΑΜ: 
ίφάνη Β\Ό 9. 17 σας ί. β. νμών αντών, β/". Οοι-αΐδ ατοχ. αντ. 
αηΐβ ΑθΗηπ. οβ' 10 διίβην ΑΒΥ: διέβη Βοί88οη8(1θ, αάηοΐαηε 
,,.νίο 125 Β. άπξθώ%•ην οΙ 141 άττε-κρί'Ο'ην [ίη^βςιιβηίβ ηοβαΐι] : 
ί/ιιαβ ιΊ.η 8οΙ()6οα νιπίανα [Όν8αη ηοη άβΙηα886ΐιι: ηανι 8Ίο Ιοφίΐιη- 
ίιιτ' βί ηηηο }ιοηή)ΐβ8 ίη6ηΐ(Ηΐίοτ68.^'' αυτή βττοτ Ιανι γτοιηΙιΐ8 8Ϊί, 
ρβΓ8ρκΐί}ί(ίΙι'8 οαη88α [οηηωη αηϋηηαηι ρτΎ/βίαΙϊ. (1β ρΓα6ρυ8ίΙίοη6 
ο/'. 73, 16 οΰπίτι (ΑΒ) Βοί85. : οσπητι V, /. η, ιιΐ ηϊάβΙιΐΓ, 

ηιηίαία ΐη ι 17 ίδιν,ούαας V 19 γ/'. 71, 8 



VIII. ί. 3. 97 

χοντα καΐ αντω τά τον αράγματος διηγούνται μετά 
λνττης. 6 δε άρχων εφη τ/] γνναιχί' ,,(^ό^ τοις άν- 
^^ϋ-ρώποίζ το χρνΰίον , οτΐερ οοι ενατΐβ&εντο." ή δε 
γννή' ^^αν^εντη , εγώ το χρνβίον αντοίς δέδωκα." 
οι δε αν&ρωτΐΟί άντελεγον πάντη ττρος τον ?.6γον 5 
της γυναικός ά?.η^ή είναι δοκονντα ' \οϊ δε λέγουα 
τω αρχοντι] ,^ημείς, ώ κνριε^ [οί] τρεις υπάρχοντες, 
,,οτετδν&ηααυρον ενεΘ^έμε^α,τοιαντην αυτϊίπαραγ- 
^,γελίαν δεδώκαμεν , ώς μηδένα «φ' 7]μών διδόναι 
.,τΐοτε , ει μη καΐ τους τρεις ημάς αύτοφεί ^εάΰηται ίο 
.,τήν τταρακατα^ήκην ζητοϋντας." 6 δε άρχων πάλιν 
τη γυναικί φηύιν' ,,άπόδος τοΓ^ άν^ρώποις το χρν- 
.,ΰίον , ώ γνναι^ καΐ μηδαμώς ^χ7]ς άλλον τινά λο- 
,,γιβμόν περί τουτον.'^ τότε η γρανς μετά δακρύων 
άπηλ%•εν εκ προοώπου του άρχοντος μετά κλαν^μον ΐό 
πικρώς άλαλάζουύα. ταύτης ούν απερχόμενης κοά 
όδνρομένης , ύυναντα ταύτη παιδίον χρόνων πέντε 
υπάρχον, και το παιδίον αύτην ορών κλαίουΰαν 
μετ' οδύνης πολλής, ήλεηύε της πικροτάτης οιμω- 
γής, και λέγει προς την γυναίκα το παιδίον ' ,,^^2ο 
,,οϋτως, ώ γνναι, κλαίεις ελεεινώς ;" η δε είπεν' 
,^άφες με , τεκνον, την άβ•λίαν, του κλαίειν με ά%•λίως 
^,την εμην πενίαν και 6υμφοράν.'' το δε παιδίον 

2 Ι'φη ΜΥ: φησί (ΑΒ> Βοίδδ. {Ό) άπόάος Μ βί ίη/'τα 12 
ΒΥ 4 αύΰ'έντη] ηνκ τι Α. αν^έντη ί'να τί; βοηΐοοϋ Βοίδ- 
-οη;ΐ(1θ. εγώ, κύριε μον, άηέδω-Λα αύτοις Μ 6 οι ^ε λε'- 

) ονΰι τω άρχοντι 86€ΐη8ί; α^)8ΐιηύ αδ Μ. ηιι. τω άρχοντι αιιίβηι 
ΌιΊΓί88β^ 86ΐηιανί ρο88ηηί. η. Τ) Ί οι 86θΙιΐ8ί: οιη, Μ. αη τθΓε? 

8 8ν(χπε^έμε^α? ο/". 3. παρε&έμεϋ'α Μ αντη V 

'.) μηόένα Υ 10 ημάς] γ/'. ί)δ, 6 13 έχεις ΑΒΥΟ: ί'χί/? 
ΒοΪ38οηΗ(3β, ρκβίη ρΓα68βηΙΪ8 ΐ6ηιροΓί8 οηηίυηοΐίηηιη Γβ€6ηΙίθΓ68 
ρ. μη 8)ώΐη7}χβηιηΙ 16 απερχόμενης ί•/*. 87, 8 19 ώδύ- 

νης V οΐμογής Υ 20 ίη ιηανρϊηβ ορα την τον παιδός αγχί- 
νοιαν {αγχίνίκν Υ) ΑΒΥ 22 με ρνη(8 Ι3οί88οηαίΙβ ΜΟ: μοι 
ΑΒΥ άϋ-Ιίως] ά&Ιίας Α; η. Ό 23 το ί^ παιδαρίω' λ 
Γαιι. Εοβγ. ι. 7 



98 VIII. ί. 3. 

επί πλέον ϊβτατο άναγκάξον αντην καΐ την αίτίαν 
τηζ λύπης αντης ήρώτα έπυμόνως ' καΐ ον πρότερον 
άφηκεν αντην 6 παις ^ (^ίχρι^ς ον τα τον πράγματος 
ώς ε;^£νο2/το κατά μέρος ή γννη τω παιδαρίω διεύά- 
5 φηΰεν. 6 δε παις άκονύας κατά μέρος , τ^ γραία 
διηρμήνενύεν ειπών ' ,,εγώ της κρατονύης 6ε 6νμ- 
φοράς έλεν^ερώΰω. καΐ εάν Ο'έλΎΐς ίνα 6οι ποίη6ω 
όπερ λέγω, δός μοι άργνριον όπως άγορά6ω κάρνα.'" 
η δε γννη έφη ' ,,έάν ταντης έλεν^ερώ6Ύΐς με της 

10 6νμφοράς καΐ άνελπίβτον ζημίας, δώΰω 6οι το άρ- 

Ρ.123Β. ^ι/ρίοζ/." τότε λέγει 6 παις τη γραίδι' ,,νπ06τρε- 

,,ψον εις τον άρχοντα [τον ηγεμόνα] και είπε αντω 

,,οντως' ,,γνωρίζω 6οι, κνριέ μον , ως τρεις 6νν- 

,,τροφοι η6αν οι δεδωκότες μοι το άργνριον και το 

15 ,,χρν6ίον , παραγγείλαντές μοι μηδενΐ άπο τοντων 
,,τών τριών 6νντρόψων δονναι το χρν6ίον, ει μη 
,,καΐ οί τρεις παρώ6ι' και ννν το χρν6ίον ε6τΙ παρ' 
,,έμοί, και την ένδο^ότητά 6ον ικετενω, ίνα 6ρί6ης 
,.καΐ παραγίνωνται καΐ οί τρεις όμον' καΐ όντως 

•20 ,,έγώ αντοΐς τον 6νντροφικον %'η6ανρ6ν, ον έτηκαν 
,,είς έμέ , άποδώΰω." λοιπόν η γννη έπι τανταις 
ταΐς τον παιδός παραγγελίαις πολλά ενφρανϋ•εΐ6α, 
εύϋ'ύς εις τον ηγεμόνα νπέ6τρεφε και τά τον παιδός 
ρήματα, ολίγα και φρόνιμα όντα, είπε τω ηγεμόνι. 

25 ο (Ϊ£ ίδών αντην ευλόγως λέγον6αν και δικαίως, 
διαμηνν6ας τονς έμπόρονς λέγει' „ δικαίως ννν 
,,έγνωκα ότι η γρανς νμιν άν%•ί6ταται καΐ τον ^η- 

} , , , ο 

1 ί'οτατο] ο/", ρ. 23, Ιό. Βπεν,Είτο Μ ανα'γν,αξων V 

άναγτιάξων Α δ τά -κατά μέρος'? γραΐδι ηρμηνενοεν Α 
6 βε οτη. Α 8 μοι ΥΜ μον Ι): με (ΑΒ) Βοίδβ. 9 με 

€()ο^ Ό: μοι ΑΒΥ 12 τον ηγεμόνα ββοΐιιή; η. Ό 17 ν.αΐ 

γ/". 19. 99, 1 βέ 97, 10 εάν . . παραγενοίμε&α Μ 18 έν- 

δοξώτητα V 26 διαμηνναας] ο/". 64, 13 



VIII. ί. 3. 99 

^^ΰανρόν ονκ αποδίδει, λοιπόν ελϋ'ετε καΐ οι τρεις, 
,,κ«θώί είπατε το κατ αρχάς , καΐ όντως όμ^ον και 
,,Οί" τρεις το χρνΰίον ληψεθϋ'ε.'' της γονν τοιαύτης γ>ΐ2\Β. 
άποφάβεως παρά τον δικαΰτον εξελ^ονΰης δικαίας 
όμον και άναμφιβόλον, και της γνναικός μηκετι παρά δ 
των δνο ανρομένης , ενόηΰεν 6 δικάζων οτι η γννη 
παρά τ^νο^ φρονίμον την τοιαντην ηκονΰεν «ττολο- 
γίαν^ και προς εαυτόν καλεύας την γυναίκα ηρωτα ' 
.,ώ γυναι, τίς ειπέ αοι τον τοιούτον άριοτον και πι~ 
,^%'ανώτατον λόγον ;" η δε άπεκρίνατο ' ,,ώ κύριε ίο 
,φου , παιδίον πενταετές ύυνηντηΰέ με και κλαίου- 
,,(>«ν με ίδον και άκονΰαν παρ' εμον την αίτίαν, 
^,ταντην ειπέ μοι την άπολογίαν άποκρι^-ηναι εις το 
^,βήμά 6ου." 6 δε ηγεμών αντίκα προς εαυτόν τον 
παιδα εκάλεύε και αυτόν επηρώτα λέγων ' ^,(3ν , ω ιό 
παίδαρων, τ^ γραΐδι τον λόγον τούτον παρήγγειλας ;" 
,.ναί," φηαΐν 6 παις, ,,κνριέ μον." και 6 δικαΰτης 
εκπλαγείς έπι τ^ τον παιδός φρονήΰει και ό^ΰτητι 
τον νοος εν^νς αυτόν διδάΰκαλον προεβάλετο ρητό- 
ρων και φιλοϋόφων. 2ο 

"Ακονύον δε, ω 0•ειότατε βαβιλεΰ , καΐ της περί 
τον γηραιού ανδρός διηγήΰεως. άνΘ'ρωπός τις ήι/5Ρ.ΐ25Β. 
ο^ ^ίχ^ ΰυνήϋ'ειαν πραγματεύε6%•αι ξύλα μυριβτικά' 
ός και ήκονΟε παρά ανθρώπων ότι τά μνριοτικά 

2 γ,αταρχάς ΑΒΥ δ μην,έτι V 6 εννόηοεν V 8 

^αντήν V ν.αλύοας εοΓηιαί: λαληβας ΑΒΥ {ν.αλήβας Βοίβ- 
>:οη«αίΐΘ) ο/'. Ιδ. προσ-ααλεσάμενος Μ 9 πι^ανότατον V 
10 ώ κνρΐί' μου V: ο?η. (ΑΒ) Βοί88. 11 εονίδβηάηηι πεν- 

ταετές €(". 92, 6 σννηντιαε ΥΑΒ 12 ίδων V 

α-Λοναας λΊ^ν : οοΓΓβα;// Βοίδδοπίκΐθ 16 παρήγγειλες Υ τπογρ 
ΐ'βοβηϋοηυη. η. ^'γρα'ψες 72, 17 19 νοος] ηιάβ ίικϋοβηι 

όίδάσπαλον] 'καϋ^ηγητην Μ. 8η8ρί€αΙαν διδασ-ϋαλία 21 της 
περί αονΐρίίΐ, κι β8ί ίη Μ: περϊ της ΑΒΥ 24 άν^ρώποιν 

τινών οτι? φ Ό. (Ηοΐί. 9, 16 βχίν.) 

7* 



100 VIII. ί. 3. 

ζνλα εΙς τόδε το κάΰτρον ακριβώς ενρίβκονταί. καΐ 
εν^'νζ 6 εμτΐοροζ ατιερ είχεν αρωματικά ξ,υλα άγο- 
ραϋμένα λαβών, άπηλϋ'εν εις την τίόλιν εκείνην. ώς 
δε έπεΰώ^-η εκεί, κατεϋκήνωΰεν ε^ω της πόλεως 

5 εκείνης, ίνα μά^ί] τίώς η τιμή των ^νλων εκείνων 
εν ττι πόλει έύτί. δια μέϋον δε της ημέρας εκείνης 
ιδονΰα αντον μία δννλη τινός των αρχόντων των 
εγχωρίων ήρώτηΰεν αυτόν ' ,,ΰν τίς ει ; και τί τά 
,^ετΐίφερόμενα πράγματα ;'' ο δε εφη' ,,έ'μπορός ειμί, 

10 ,,καΐ ταντα τά ξνλα μνριΰτικά." ή δΐ δούλη εκείνη 
τω ίδίω δεΰπότη 06α λελάληκεν αντη ο έμπορος 
εφανέρωΰεν. 6 δε κνριος της δούλης πολν^ενρος ων 
ενΰ^έως ΰννη^εν όΰα αρωματικά είχε ξ,νλα και εις το 
πυρ εβαλε' και άνάφαντος τον πυρός, πολλή εύΟ-ύς 

ΐδ εζ,ηλΰ'εν εύωδία εκει&εν. έκεΐ γοϋν πληΰίον ο έμπο- 
ρος υπάρχων και της οΰμης εκείνης πληύ^είς, είπε 
Ρ.126Β. τοΓί? έκει οΰίίί^ι/ άν^^ρίόποίς' ,,πολλης εύωδία^ς ^ύλων 
,,μνριϋτικών έμπίπλαμαι καί , παρακαλώ, %•εάΰα6%•ε 
,,μηπως τις εις τά έμά ^ύλα πυρκαϊάν άνηψε και 

20 ,, καίονται τά ημέτερα." οι δε προς αυτόν είπον' 

1 ίίς ί. 6. 8ν ακριβώς ϊ. β. ιιΐ3.§•ηο ρΐ'θίϊο άίβηιιί τβοβη- 
α.<!8Ώηί ενρίο-ΛοντίΧΐ] υβηάιιηίιΐΓ, δίαηΐ; 2 άγορααμένα ο^. 
102, 9 4 Επεσώ&ην ΑΒΥ; επεοω^η Βοίδδοηαάθ. ο/. 96, 10. 
6χ Χβηορίιοηίβη ϊΙΙο απεοω&η εις ^εκέλειαν (ΗοΠ. Ι, 3, 22) 
τβ€67ΐΗον68 ϋα η. {άπο)οώνείν αάΜόηβηιηί ηί ηιοάο 8ί()ηΐβ€6ί £β1ί- 
οίίβι• ρβΓΠβηίΓβ. ετεεοώ&η (υι αΐΐϋί Ιιοο εβηεη ηβΐ οιιιηίηο ηβην- 
ραίιαη βίί ηβδοίο'. ίά ηβνο ραΐβΐ ρβΐ'αβηίβηθί ηοΗοίΐβΐη τηαρίε βΐίαηι 
€χρη'τ}ΐί ρναρροβίϋοηβ επί 5 πώς τι] πόβη ?}? ςπαπιςκαιη ν. Ό 
(Ί 102, Ιδ. ηώς . . έχει . . -η ώνηοις Μ 6 διά μέσον] ηβηια- 
αιιΐβ \χΆ ΥβΓίαυίθ, λνϋΙΐΓβηά 8 ηροάτιοεν Υ τί] ί*/. 101, 4. 
τινοί εΐοϊν Μ. ιιΐάβ ΟοΓαίβ ΗβΙίοά. ρ. 208 12 ποίν^ενρος 

ΑΒΥΙ^ ζ. 6. πολυμήχανος, ποικίλος και πανούργος τον τρόπον 
Μ 15 έκει&εν ηβηνία 8η8ρίοβΙΐίΓ η. ^κεί άβίείο οιηη βί8 ρααβ 
ΐηϋβηηηηίην οοηίηηίίβηάΐϋη β88β ρτοΜΙβηΙ Μϋ 16 και ηΐ 8α6ρβ 

ϊηουηιηιοάβ αάάϊΐΗπι 17 τοις] της V. τοις περί αυτόν Μ. 

τοις άκολον^ονΰΐν'^ 18 εμπίπλαμα Υ 19 μήπως τίς V 
μηπώς τις (ΑΒ) Βοί88. 20 ό ίί V 



VIII. ί. 4. 101 

,^ονδαμ^ώζ εν τω 6ω φόρτω άνηφε τΐξ πνρκαί'άν η 
^,ΰτίίνϋ^ηρα." καΐ πρωίας γενομένης ^ είβηλ^εν εις 
την πόλιν έκείνην 6 έμπορος, καΐ ύνναντά αντω 6 
ης δούλης εκείνης δεύπότης και έρωτα αντόν' ,,Τί,' 
αρα είοΐ τα έν τω φόρτω φερόμενα -,'^' ο ^£ έμπο- 5 
ρο§ έφη' ,,άρωματικά ξνλα έφερον.'"^ 6 δε εγχώ- 
ριος προς τον έμπορον είπε ' ,,τίς 6ε , ώ ανϋ-ρωπε, 
,.κατηνάγκαΰε τ€< τοιαύτα ζνλα προς ταντην την 
^^πόλιν κομίοαι, παραιτηΰάμενος άλλα είδη άφ' ών 
^,εμελλες κερδάναι; γίνωύκε γά^ οτι ταντα τα ^νλα ίο 
.^νϋ■άδε χρείαν ουκ εχονβιν' οι γαρ κατοικονντες 
,,αν^ρωπου ώδε ως κ€ΐνθιμα έχονΟι και τούτοις χρών- 
,,ται εις κλίβανον και φονρνον." και 6 έμπορος ' 
,,κ«6 πώς έύτι τούτο, ότι έγώ ηκονύα ότι πλέον η 
,,πόλις αντη χρι^ζει τών τοιούτων ξ,νλων η αλλαι ΐ5 
,,πόλεις;" ότε καΐ προς τον έμπορον άπεκρινατο' νΊ2ΊΒ. 
,^οί ταύτα είπόντες ύε, μεγάλως ΰε ήπάτηααν." τού- 
τοις τοις λόγοις 6 έμπορος την καρδίαν πληγείς, 
έμεινε λνπονμενος. 6 δε άνηρ εκείνος ίδών τον έμ- 
πορον ΰφόδρα λελνπημένον, λέγει προς αντόν' ,φλέ- 20 
,,πω ύε, φίλε, βφόδρα γεγονότα περίλνπον , και 
,,έλεώ ύε πολλά δια την λυπην βον ταντην. δια 
,, τούτο τοίννν , αν χρτίξης , έλ^ε και πώληαόν με 
,.τήν πραγματείαν αον όλην, και εί' τι θέλεις, δώΰω 
.,ύοι εις πινάκιν γεμάτον." 6 δε έμπορος άνελογί- 2ο 

1 η οπιν^. ίηβεΐ ϊη Μ ςιιοςαβ 9 παραιτηοάμενος] άβ- 

ρΓ60&Ιυ8 ί. €. ρΓθ1ιίΙ)βη8. αη παραιτηαάμενον ρΓΕβΙβΓΓηίΙίβη- 
Ι6ΐη? /ιοο βηίτη 8ΐ(]ηίβ€αί θναβοϊβ τβοβηίώιΐΒ ; ο(. ϋ. παραλιπειν Μ 
10 τίερδάναι ΑΒΥ, ίη ςηο ηοη Ιαΐ6ΐ κερδανειν 12 ^χονοίΐ 

60€ΐβΐΏ Ιοϋο Ιΐ{ΐΙ)βηί. <?/". ρ. 162 Β, προσανέχοναι Μ 13 ιιη. καί 
φονρνον ηίάβηΙηΓ άβίβηάα. προς εν.-λαναιν ν.αμίνον^Ι 17 είρη- 
ν.ότεζ 601 Μ 19 ^^ενε ΥΒ. οννεαχέ&η τ-η λνπτ] Μ. η.Ό 24 
πραγματείαν ?. β. φόρτον Μ 2δ είς] υβφΐβ ίΐάθο ιιΐ ίπιρ1βΛΐΠΓ'? 
'εν7 Η. Ό. 102, 9. πινά-κιν φ 59,11 άνελογίξετο κ, ε. λέγων] 



102 VIII. 1. 4. 

ξετο καΟ-' εαυτόν λέγων ' ,^ΰτοχάζομαι, οτι κάλλιόν 
,,εΰτί τον δονναι την τΐραγματείαν μου ολην τώ άν- 
,,δρΐ τούτω η άτίομεΐναυ τα πράγματα άτίονλψα ' 
,,ζαΐ οΰα βονλεται δονναί μοί λήψομαί' τοντο γαρ 
5 ,,κρειττόν εΰτιν ή απόμειναν τα πράγματα άπωλητα^' 
καΐ τούτο εν τω νοΐ βονλενΰάμενος^ έπώληΰε την 
πραγματείαν πάβαν αντον 6 έμπορος προς τον εγ- 
χώριον^ βνμβίβαΰ^είς λαβείν , εί' τι αρα κα\ ζητηΰεί^ 
ενα πίνακα γεμιομένον. λαβών ονν 6 άγοράΰας την 

10 πραγματείαν τον έμπόρον ηγαγεν εις την οίκίαν 
' αντον ^ μηδενός τό καϋ'^ όλον γινώβκοντος περί τού- 
τον. 6 μεν ονν έμπορος εκείνος περίπατων εν τη 
πόλεί, είΰηλ^εν είς οίκίαν γραΐδος τινός μετά των 
βνντρόφων αντον τον κατακλί%'ηναι εκεί ^ καΐ έπη- 

ΐδ ρώτα την γρανν 6 έμπορος λέγων ' ,,πώς άρα , ώ 
γύναι, τά αρωματικά ξύλα ώδε πωλώνται," η δε 
εφη ' ^^ίΰόβτα^μα τω χρνΰω ταντα πωλώνται. πλ^ρ' 
^,λέγω 601, έμπορε, πρόύεχε καλώς άπό των πολιτών 
,,τηςδε της πόλεως ' πανούργοι γάρ καΐ δόλιοί είΰιν 

20 ^,άπαντες και ποικίλοι ταΐς πράξεΰι , και ονκ εοτι 
,,δννατόν τον ενταύθα ε λιόντα ξένον μη παρά τού- 
,,των φ%Όράν, ει δννατόν, (καϊ) της έαντού ζωής νπο- 

διελογίξοντο Ευ. Ιιπο. 5, 21 β. ηοΙί8 ίηΙβΓρνβΙηηι. βνλλογισάμενος 
Μ (Ό) 2 αΓίίοηΙιΐ8 τον ^αβρβ αϊ) ΓβοεηϋοΓΪδηε ρναβίβτϋτηςηβ ΐώ 
Ίιοα 8θΗηίοτ6 ίηβηϊίίηο αύάϋην; Ηοο αηίβτη Ιοοο ηβ8είο αη βϊοίβηώια 
ηεΐ ίη το τηηίαηάηε 8ΪΙ ηί 8βηΙβ?ιέϊα βαί ρβΓδρίβηα 3 άπονλητα:] 
ίηοενίηηι ηΐηιτη ΙίϋΓαηο αη 8αΗρΙοΗ ίΗϊηιβηάιιηΐ'; ραηΐο ρο8ί νβαίε 
άπώλητα. η. Ό 8 συμβιβασθείς] οοπηβηΗ οαηι βο. ρ. 136 Β : 
εί' τι σννεβιβάσΟ-Ύΐμεν περί τον φόρτου 9 γεμισμένον] α[ 50, 10 

12 μεν ονν\ μεντοι Μ 15 πώ? χ. β. πόσου. ο(. 100, 5 
16. 17 τιωΧοΰνται ϋ ρνΐοΓβ, πωλώνται ΑΒΥ ηΐνοηιηβ Ιοοο'. ^βά 
(ΐηαιηςηαιη 0τα€008 ν6θβηΙΪ88νηο8 ίη 8βνηιοηβ χιοΙ(]ατί βΐϊανι ω ιώί 
(ίρί)6!)αηί ου α(1]ιίΙ)ηί88β οοη8ίαΙ, ίαιηβη οητη ίη Μ 8Η απεμπολούν- 
ται^ Ιύο ί)ί8 80ΓίΙβηάηΜ οβηκβο ^μπολώνται, ϋΐΐο άπεμπολώνται. 
οΛ ϊ^οΐ). ΡΗγ. 584, ΡίβΓ8. ΜοθΓ. 156 17 ίσοστάϋ'μω αντοις 
χρνσίω Μ τηβΗη8; ο/'.Ώ 21 δννατόν οηι. Μ 22 και αήϊβοΐ; γ/". Ι) 



ί 



VIII. ί. 4. 103 

.,,μεΐναί." ταντα είπονΰης της γραΐδοζ εκείνης^ 
εξηλΰ-ε τηζ οικίας αντης 6 έμπορος Ο-εάΰαΰ^αο τά εν 
τΐ] πόλεί, καΐ ορά τρεις άνδρας όμον έτΐΐ το έργον 
καΰ'εξομενονς καΐ ίύτάμενος ύνχνώς ένατενίζων 
έβλεπε τούτους. £κ£Γι/ο^ ^£ πάλιν εωρακότες τον 5 
εμπορον, εις άπο τούτων των τριών λέγ^ι προς αυ- 
τόν ' ,,δλ'9'£, ω πάτερ ^ καΐ διαλεχΘ'ώμεν εγώ και (?ι)ρ.ΐ29Β. 
.^προς άλληλους' και δ(7τί^ άφ^ ημών νικηΰει επΙ τΐ] 
,,τώι/ λόγων βτροφη και πι^ανότητι ^ έπιτα^άτω τώ 
^,νενικημένω ποιηύαι ο τι και βούλεται 6 νενικηκώς." ίο 
ο ^έ έμπορος άπεριεργω τη γνώμη και απλοϊκή τη 
'φυχιι' ^^ναί^"" φηΰί, ,,ΰτεργω , και γενέύ^ω ως εκέ- 
^^λευΰας." είτα έκά^ιΰαν προς αλλήλους διαλεγόμε- 
νοι. και νενίκηκε τον εμπορον ό μίμος εκείνος κα\ 
πανούργος άνηρ και φηοι προς αύτόν' ,,ι^ου, ω^ ΐ5 
^,όρας^ ενίκηΰά 6ε τοις λόγοις μου ^ και κατά την 
,^Ουμφωνίαν ημών επιτρέπω 6ε πιεΐν πάντα τά της 
.^.,^αλάττης ύδατα." έπΙ τούτοις ούν ο έμπορος εν 
απορία γέγονε^ μη δυνάμενος τίνα μηχανην εύρη- 
κεναι ευλογοφανή καΐ προβαλέ6^αι τω μίμω εις άν- 20 
τίΰ•ε6ΐν^ καΐ τους αυτού βρόχους διαφυγεΐν. ην δε 6 
έμπορος την ορα6ιν γλανκόφΘ•αλμος^ ^τνχε δε είναι 
και τον ενα άπο τών τριών μίμων εκείνων μονόφ^αλ- 
μον^ γλαυκον δε τον ενα αυτού κεκτημενον οφ^αλ- 
μόν. κάκεΐνος δϊ άνα6τάς έπελάβετο ί6χυρώς τού 25 



6 ίη αντόν ά€8ί'ηίΙ ίη V £. δΟ""; ρβΓρΐΙην ί. 80^ Ιδοΰ (15), 
^7ΐβΛηα (6 — 15) ρνορίεν ηιι. προς αντόν νβρί^ϋΐα οηιίκαί^ 15 

ι δον, ώς οράς ηοη νάνο βοηίιιτϊρίίιΐΓ 17 πιειν] ηοη αάάίΐηη* 

νί7 πάντα ^ ηοη οροτίβί 8θνΐ()ί ΒΥ.πΐΐΙν. ν,αταπίΒΐν Μ. ο/". 107, 7 

18 Ο-αλάοΰΎΐς ΥΜ 19 εύρισκε ναι] ίτι/". ρβτ^. αδ Μ8 8€Η- 
ρίονϊΐηα ονε^νο αά^ιίδβηίην Ιοοο ϊη/'. αον. 20 ενλοφανΐΐ Α 
προβαλ^β^ω V 21 δίΒκφνγείν Μ 23 ρ. -και ββηίβηϋα τββ- 
Γβηάα αά γλανκόν (24) 



104 VIII. ί. 4. 

εμπόρου λέγων ' ,,ΰν τον ενα μου εκλεφας όφϋ'αλμόν ' 
,,^ίό άπελΰ-ωμεν ττρό^ τον κρίτην τηξ πόλεως^ όπως 
^^αντοζ όρίύτ] καΐ άτΐοδωΰτ^ς μοί τον 6φ%'αλμ6ν ον 
^,εκλε'ψας." ηκονβεν ή γρανς ή ντΐοδεζαμενη τον 

5 έμτίορον^ οτι τίρος τον της χώρας άρχοντα εύνρεν ο 
μίμος τον ^μτίορον. καΐ ΰνναντήϋαβα τουτο^ι,», εϊπε 
τΐρός τον μΐμον η γρανς' ,,αφε^, «Ι^ώ, αήμερον έγ- 
,^γνητικώς τον εμτΐορον, καΐ εγώ αυτόν ανριον πρωΐ, 
^,εάν ζητήΰγις^ παραϋτήΰω ΰου."" ο ά^ μίμος ύπα- 

ια κούύας ττ} αίτηύευ^ κατελιπε τον εμπορον. κάκείνη. 
μετ' αυτού προς τον ί'δίον οίκον ήλΟ-ε καΐ λέγει προς 
αυτόν ' ,^εγώ πάντως πρότερον παρήγγειλα ΰοο προβ- 
^^έχειν από των ανθρώπων της πόλεως^ ότι έπΙ πάΰι 
,,τοΓς ^ενοίς κακοί λίαν φαίνονται και άγαν πονηροί^ 

15 „κ«1 μηδαμώς φανερώς εξέλ^);]ς ποτέ' ΰύ δε έπεί 

,,ουκ ηκουβάς μου της βυμβουλης , εύρες και της 

,^παρακοης τάς άντιμιο^ίας. καΐ νυν ακουβόν μου 

,,άρτίως περί ων ϋυμβουλεϋύαί ΰοι &έλω , επεΙ τα 

Ρ.131Β. ,^πρώτα εύφάλης. γνωρίζω γαρ ΰοι ώς οί τοιούτοι 

20 ^φίμοι εχουβί τίνα κα^ηγητην και διδάβκαλον^ όΰτι^ 
„τ|7 πονηρία των άλλων πάντων υπερέχει και νικά 
,^άπαντας. προς αυτόν γούν ώς διδάβκαλον πάντες 
,,ο^ μΓ/ιιΟί- κβΟ^' εκάβτην εύπέραν πορεύονται^ καΐ 
^^άπαγγελλουΰιν άπερ εκαΰτος δι όλης της ημέρας 

1 6φϋ•αλμών Α, Βοίδδ. 3 ορίαεί, κοτί άποδώαεις'? 

4 η%οναε δ'? η-κην,όει δε Μ. ο/". 106, 11 7 μίμον V €ί Μ 
ηοηηηη^ηαηΐ'. φιαβ 7ΐοη ιηαρίβ ηοΐαηί ςηωιι ^^ΰι/αι άνδράΰΐ αίτοξ 
ανηίΐΐα 7 εγ'Λνητΐ}ΐώς V 10 τίάκείνη 807ήρ8ί: καΐ ΑΒΥ, 

η γρανς αάά. Μ, ανττι Ό 12 πρότερον^ πρώτως Α 1δ 

φανερώς^ ίίϋ ιιΐ Ιο ρβΓβ^Γΐηυιη Θ8δβ οο^ηοβο&ί. καΐ μηδαμώς .. 
ποτέ ιάάβίιΐΓ ΗιιίιΐΒ Γ6θ€η8ίοηί8 αηοΐοτ αρΙααί88β α η. παρήγγειλα, 
ΟΗτη ίη Μ Τ60ΐί88ίτη6 τβίαία 8ίηΙ αά βα φιαβ ηβΐηία ίατη ίη ρο8ΐ6νηηί 
ιηβΓοαίονί 8Ηαά6ΐ. η. Ό 19 ρο8ί οί ίη V τον οδ ^αάβνι ιηηηα. 
άβίβΐηηι 20 γηραιον αάά. Μ. ίη νιαΓ{]ί7ΐ6 V έντανΟ'α όρα 



VIII. ί. 4. 105 

,,£?Λ5 και Βη^Λα^ε. ννν ονν εάΰας πάντα^ επάκονΰόν 
^^μον της ωφελίμου ταύτης βνμβονλης' εγερ&είς 
^^^λλ^(ξ6ν 6ον το ΰχημα^ καΐ τον εαυτόν 6ου τΐοίη- 
^^6ον ώς ενα των μίμων^ φορέΰας καΐ ιμάτια όμοια ' 
^,εΐτα κρυφίως άπελ^-ών^ ΰμί^ον ΰαυτον ττ] εκείνων δ 
^^ΰυντροφία' πλην πρόΰεχε ίνα μη γνωΰ&ης υπ αύ- 
^,τών. 6υμπορευϋ•ητί γοϋν προς τον διδάβκαλον 
^.αύτών καΐ οτη&ι εκεί πληΰίον που^ ώς εις των τυ- 
^^χόντων καΐ κοινών της πόλεως^ καΐ άκουΰον ο6α 
^^άπαγγελοΰύιν αύτω οι μετά ΰοΰ ομιλήΰαντες και ίο 
,,ο<?κ εκείνος πάλιν αύτοΐς άποκρι^ηύεται ^ καΐ πάν 
,,ο τι αύτοις παρά του διδαΰκάλου λαλη^ηύεται εν 
^^τγι διάνοια ύου βημείωβον^ ίνα εχγις όαα εκείνος ν•^ο2-Β. 
,Μποκριϋ•η προς αυτούς εις άντί^εοιν τών εχθρών 
.^τών πολεμούντων 6ε , καΐ μετά δυνάμεως πολλής ΐδ 
^^νικήΰϊΐς την πονηρίαν αυτών ' καΐ δη άπο τούτου 
,,τοϊ) τρο'ττου μέγα (7θ6 προύγενήΰεται κέρδος."" 6 δε 
έμπορος εποίηΰεν ώς παρά της γραός εδιδάχ&ηκεν. 
ό^εν και μετηλλαξε το εαυτού Οχημα και άπελ^ών 
εΰτη εγγιΰτα του γηραιού εκείνου, και πρώτα μεν 20 
εωράκει έλ^όντα προς αύτον εκείνον τον άγοράΰαντα 



1 ί'πρα^Βν Α α-ΛΟυαόν Α, Ό 2 ώφ^λημον ΥΒ φΐΧηαου 
Α: ΰοννεχϋ ΒοίεβοπΛίΙβ 3 τον εαυτόν σον] ο/". 106, 12. Οο- 
ι•3,Ϊ8 Στοχ. αντ. ηηΐβ ΑθΙίΗηπηι ρ. κβ' ηοΐ. ιη. τον βί αον αδ 
Μ αδβ8ΐ 5 οαίξον] ο.[. 40, 5 14 αποκρί•9•^] οοηί. αον. Ιοοο 
ί'7ΐΐΗΗ 7ΐ8ηΓραΙη8 16 νιν.'ήβΒίς'ί 9ή ^αη'ρει: αν ΑΒΥ, οιη. Τ). 
001 Βοί88οη»άβ βί Μ: 86ά Ιητη ρναοΐβνβα αηί αεγα βοι ίη αέ- 
γιατον ηηιίαιιάιιηί β8ΐ, ίά φιοά χη Μ ΙερίΙητ ., αηΐ €α:(ί(1ί88β Ιεγω 
8ΐιιηβη(1ιιιη: καΐ οοϊ λέγω, από 18 εδιδάχΟ'η-κεν γ/*. 60, 18 

20 ί'η νιαΓ()ίηβ 6 έμπορος μετεσ^ηματίαϋ-η (μετεοχιμ. V) 
ίθ(? ξένος' κοίϊ ά•/.οΰει τάς πράξεις ας ποιονοιν οΓ ^α-αοί δια- 
βολείς -καΙ άόι-κοι και (καΐ 07η. Α) πλάνοι καΐ ηολντροποι 

, ,, κ . ^ , 

ΑΒν εγγιοτα Μ έγγιστα V ίγκιατα ΑΒ 21 εωρα-κει Μ 



106 VIII. ί. 4. 

τα ξνλα των άρωμ,άτων, οΰτΐξ άπήγγείλε τω κα^η- 
γψγΐ λέγων ' ^,εγώ ΰυνηντηΰά τινί έμτίόρω^ ^νλα 
^^τζωλονντί των αρωμάτων ^ και τον φόρτον αντον 
^^ατίαντα ηγόραΰα^ βνμφωνηύαζ όονναν αντω δια 

5 ^^την τιμήν των ξνλων πίνακα γεμάτον εκ ��ων εί~ 
^^δών των τίαρ' ήμίν, ων αν ετΐίζητήϋΐΐ.'^ ο ^£ διδά- 
ΰκαλοζ ήρώττιΰε' ,,τά/α γε είβι τα παρά αον 6νμ- 
,^φωνη^εντα; αρά γε χρνΟοξ η άργνροζ;" ό δε 
μίμος ,,ου^ί-'," φηβί ^^κνριε μον, αλλά είδη ανώνυμα,^ 

10 ,,α:7Τερ εκείνος έ^ελήΰει ζητηύαι^ πίνακα πεπληρω- 

\^μενον." εφη προς αντον 6 διδάύκαλος' ,^μεγάλως 

^^εβφαλες τον εαυτόν ΰον' εΰτω γάρ τυχόν ' εάν δόξί] 

,,τω εμπόρω ζητήΰαι άπο ΰον τρύλλας όύας αν 6 πί- 

,,ι/βξ %(^9ν') ^^"^^ '^^ ί*^^ ημιΰυ πληΰΌς των -ψύλλων 

ΐδ „ί(?τω ^ήλυ ^ το δε έτερον ημιύν άρΰεν, και μη μό- 
,,νον ξανθούς είναι τους φνλλονς και νπομαυρους^ 
,,«λλα και γλαυκοειδεΐς^ άρα δύναύαι τοιαύτην δ&~ 
,^ΰιν δούναι αντω ; πώς γενήΰεταί ΰοι ελενθ'ερω0•η- 
^^ναι της όχλήύεως αντον ;" και 6 μίμος * ,^ον το- 

20 ^^ΰοντον , ώ κνριε μον , ο έμπορος ΰεΰόφιΰται ονδέ 
^^τοιαντα πονηρενεύ^^αι 6 αντον νονς ικανός έΰτιν' 
„αλλ' ως νπολαμβάνω, χρνΰον ή άργνρον 6 τοιον- 
,^τος ζητήΰει παρ' εμον, καΐ ονκ άλλο {τι)." προΰελ- 
0'ών ονν καΐ 6 εν τη διαλέγει νενικηκώς μίμος τον 



1 τά αντον ξ,νλα τον αρώματος Μ. ί/". 2 β( ρ. 109, 8 
ανήγγειλε Μ 2 σννήντηοα V εβά η ιηηίαίιιηι ίη ι, ονν- 
ηντισα ΑΒ τω εμπόρω τινό Α: ιάάβίιιν ηοΙηΪ88β τω 4 δον- 
ναί] αηΙΐηηίονβ8 άίχΊ886ηί δώαειν 7 ήρώτιοε V 7^ ^^^'' 

V ; αιιαίϊα ρίβηιηιςηβ ηοη αά8(Ήρ8ί 8 αρα \ [βνβ ηΜςηε 
11 Εφη δε Μ; η. 20, 13 12 εοψαλες τον ε. σον α 8€νϊρίθΓβ 
ιάάβΙιΐΓ ρτοβίΙυ,Ίη €8>,β; η. Ό. μεγάλως εαφάλης Μ 14 νω- 

ρ?Γ V 'ψνλίων] ο/'. 16 βί Μ 16 νπόμανρονς ΒΥ νπο 

μανρονς Α 17 λανν,οείδεις V 20 ώ ο/λ, ΑΒΜϋ Βοίδδ. 

23 τι αάίβοΐ: άλλον τι ποτά Ο 



νιΐΓ. ί. 4. 107 

έ'ατΐορον^ άπήγγείλε τω καΟ-ηγηττ] ώς ,^εγώ τω εμ- 
,,Λορω τοντω ΰνναγωνίόάμενος είζ τίόλεμον λόγων, 
,,οτί οίοζ τον έτερον νικήόει, {έτΐίταξάτω τω νειηκη- 
,.μενω οτι αν βονληται, καΐ τούτον δεί) εκττληρώ- 
,,νειν ατίαντα τα εταταχ^εντα τταρά τον νενικηκότος 5 
,.αντω' λο^Λοι/ εγώ νίκήΰαζ εν τίάΰΎΐ τχι διαλέ^ευ^^.ΐϋΒ. 
,,εν%'ύς έτίετρε-φα αντω έκταείν τα της ΰ'αλάττης 
^^νδατα." οτε καΐ 6 καΘ^ηγητης τίρος εκείνον άκεκρί ■ 
νατο' „ο?5άί <5ν καλώς ετΐοίηΰας' εβτω γαρ Ι'βως 
^,έκεΐνον είτίεΐν προς ύε' άτίελ^ών πρότερον κράτη- ίο 
,,ΰον τονς εν τΐ] %•αλά66τι ρέοντας ποταμούς και τάς 
^^πηγάς, είτα εγώ τα της %'αλάττης εκροφήΰω νδατα, 
,,ατίερ και μόνα νπεΰχέ^ν ύοι πετίωκέναι. ει ούν 
,.ταντα ο έμπορος αντιλέγει ΰοι^ δνναμις έ'ΰτι ύοι 
,,του ευκόλως εμποδίύαι τους εν τη ^αλάόΰΐ] ει6- ΐ5 
,,ρεοντας ποταμούς και πηγάς;" ο ^£ μίμος εφη' 
,.γίνωβκε, κνριέ μον^ ως ουκ εότι δυνατή η του εμ~ 
,,πόρου φρόνηΰις την τοιαυτην άπολογίαν δούναι." 
είτα προ6ελ%•ών καΐ ο μονόφ^αλμος μΐμός φηΰι τω 
καΟ-ηγητγι ' ,,ΰημερον, κυριέ μου^ εώρακα εν τγι άγορα 2ο 
,Λνδρα τινά εμπορον ^ένον γλαυκοειδεΐς έχοντα 
,,όφ&αλμους , και τούτον εκράτηΰα ίΰχυρώς λέγων ' 

3 επιταξάτω .. . δεί αάϊβοί, οΐ. 103, 9, βΐ ιηηΙαιάΙν.πλϊ]- 
^ειν 171 ^κπληρώνειν; αΐίηε (Όΐδϋαη ιηαΐηβνίί ίν,πληρουν. οτι ΐηία- 
<•1)η)ΐ τβΐίριιί οητη βχίεΐ βύαιη ΐη Υ^η. ; υτη. Ό. ούτω . . ανμπεφωνητο 
ο^ς επΙ λόγοις τον νίπη&ησόαενον, εί' τι αρα καΐ ίπιτραπείη 
τίοός τον νικήσαντος , ^ί'|ο:σ'θ"«ι καΙ ποιτίοααϋ'αι Μ. εβάλα- 
μεν στίχημκ, οτι εί' τις νιν,ηΰτ} εις την διάλεξιν τον λόγον, 
-νά κάμτ] 6 νι-αωμενος τά οΰα τον όρίοτ] εκείνος οπον νι- 
ν.ηαϊ]. Υοη. νικηστ] Α 7 ε-κπιειν 8η•ϊρ.<ιΐ: πιειν ΑΒΥ. ο/'. 
12. 109, 23. 103, 17. πιειν τά 'θ^αλατηα νό^ατα άπαντα Μ: 
^"/", Ό 9 ^'στω 8ΰΗρ.ή ηΐ βαί νι Μ: ^Όται ΑΒΥ 11 τ»} 

λ Μ (Ό): 0771. (ΑΒ) Βοΐβ». 12 εκροφησω βΐ 15 εισρέοντας V 

13 ποπον,έναι V. ο/'. 103, 19 14 ^'σται? ευχερώς έξεις 

Μ 22 τονς οφΟ^αλμονς'ί 



108 VIII. ί. 4. 

,,(7ιί τε κάγώ γλαυκοί ύπά^χομεν ^ και Ου μον τον 

Ρ.130Β. ,,£!/« εκλεφαζ όφϋ^αλμόν' λοιπόν ονν ονδαμώζ άφήΰω 

,,σί, ει μη τον ενα 6ον έκβάλω οφ^αλμον η 6ν τον 

..εμον όφΰ'αλμόν ίατρενύτ]ξ^ καν τίάντα ΰον τον 

5 ,,πλοντον ε^οδίάβγ^ς.^' τότε είτΰεν αντω ο κα^ηγητής' 
.^^ονδε' 6ν τι κατίόρΟ^ωΰας ' εάν γαρ φανγι τω έμτίόρω 
^^είπεΐν βοι οτι ^^τοντο πρώτον ΰημεΐόν εΰτι της 
,^προτάΰεώς ΰον^ ίνα καΐ τον όφΟ'αλμον ον έχεις εκ- 
^φάλτ]ς κάγώ τον ενα μον όφ&αλμόν^ καΐ εν ζνγίφ 

10 ^^Οτα^μίβομεν ^ και όντως η αλήθεια ενρε^ήβεται' 
^,,εΐ μεν {ονν) ιΰος ενρεΟ'η ό εμος οφθαλμός τω (?ω, 
•,^εχε αυτόν, ει δε κατά τι άνιαος^ η βαρύτερος τ) 
^^ελαφρότερος, τότε ώς ^Ι^ενδη μον κατηγορηΰας και 
,^τον έμόν οφϋ'αλμόν εκβαλών εν^ννας και τιμωρίας 

15 ,,καΐ ζημίαν (μεγίΰτην) οφλήΰεις." τι ττοιηΰεις τότε, 
„ε«ν όντως 6 έμπορος άπολογηΟ'ήόεται; και το δη 
,,χεΐρον, ότι ει τοντο επι ύοΐ γενηται, 6ν μεν τ«ε- 
,,λείως εΰη τνφλός καΐ πάντη αόμματος, εκείνος δε 
,,τόν ενα οφ^αλμον έχων, πάλιν το φώς βλέπων 



4 ίατρενοεις ΥΒ. αΙϋβΓ Μ. (οτη, Ό) σον τον πλοντον σον V : 
αν τ. πλ. οου? Ο Ίΐατόρϋ'ωοας ΑΒΥ: ■κκτώρ^ωαας Βοί88ο 
ηαάβ. φ 4, 18. 7 εστω? εαταιΊ 8 ϊη η. ΐνα άβείηίί ΐη V 
ί. 83, ρβΓίίΐίητ' ί. 84 βαλών (14) : ηιβάΐα άεβηηΐ ίτιβάλλτις Β 

11 ονν αάίεοί; ςιιαηιςηωη ο/". 93, 16 ΒυρεΟ^γι] υρίοΙίηη8 

68ί ΐη Μ 12 007ηραΓαΙηΐ08 Γβίϋίηΐ: βαρνς τ} ελαφρός ΑΒ. ιι. Ώ 
14 βαλών V Ϊη (ΌΙϋ ίηίϋο 15 μιγίοτην αάϊβαϊ οφληβεις 

εο��ρεί: ζητών ΑΒΥ ζητώ ΒοίδδοπΗάβ; 8βά οιιτη ίετηριΐΒ ρναβ- 
86718 {νεςιάνΐε ζητήσω) ίητη 8ίΓηοΙητα (136, 11. 12) ο(^βηάα\ φιανβ 
αυ,άαοίη8 νιηίαηΐ; 8Ϊη(]ηΙανΪ8 αηίβηι ζημίαν ανριάί αάί. μεγίοτην 
ηβΐ α-αληραν ηβΐ α^ίαν βχοίάίεεβ; 8ί ΐΓΪΐ)η8 ηο7ΐιίηΐΙ>η8 ηηηιη [ηΪ8- 
86ί αάί6βίΐηα7η, ηοη άί8ρΙΐοηΪ88€ί ζημιωϋ'ηΟΎ/. ύπερ της αντον 
εκβολής ά^ι'ως εν&ννύ'ήαη Μ. — ζητών, τι ποιήσεις ' τοντο' 
εάν Α ζητών, τι ποιήσεις" τότο' εάν ΒΥ. τ€οΐϊη8 άΐ8ΐί7ΐχίί 
ΒοΪ8δοη{ΐ(1β 8οτίρ8ίΙςιΐ€ τότε (Ό): αη τουτω? 16 άπηλογη- 

ϋ^ιίσεται Υ. άπολογηϋ•Ύΐ σί? 18 πάντως? παντελώς Ό 19 
πάλιν ΑΒΥΜΒ: ά•Λμην? επί πλέονΊ 



ι 



νιΐί. ί. 4. 109 

^^ξ'ΰται." τΐρόζ ταντα 6 μονόφϋ'αλμος μίμος άπε-ν.ι^αΒ. 
^^κρίΘ-7] τω κα0•ηγητΓ]' ,,αλλ' ουκ έτίΐ τοΰοντόν έύτιν 
,,ο έμπορος τΐονηρός, ωΰτε τοιαύτα λόγια άντιπαρα- 
.^θ-ειναι." ταντα οντω παρά τον καθηγητού και των 
μίμων λαλη^εντων^ ο έ'μττορος ήκροάτο παρ* ολην ^ 
την ννκτα^ φνλάττων αντά εν ττ] καρδία αντον. 
πρωίας δε γενομένης παραγίνεται 6 έμπορος προς 
τον άγοράβαντα τα ξνλα των αρωμάτων καί φηύι 
προς αντόν' ^^άπόδος μοι , φίλε, εΐ' τι ύννεβιβάΰ^η- 
,,μεν περί τον φόρτον, ον 6ε επώληΰα." 6 δε μίμος ίο 
εφη' ,,ζήτηβον, εί' τι βονλει, κάγώ ετοίμως άποδώύω 
.,6οι." 6 δε έ'απ:ορο^ α;τοκρ6'9'ει? λεγει' ,,^έλω ϊνα 
,,μοι δώ6ί]ς εν τωδε τω πίνακι -ψνλλας ο6ας χωρεί, 
,,άπ' αντών δε των ψνλλων το ημι6ν αρ6εν , το δε 
,,λοιπόν ημι6ν &ηλν, και μη μόνον και νπομανρονς ΐ5 
,,εΐναι τάς φνλλας, άλλα καΐ γλανκοειδεΐς." όντως 
ειπών 6 έμπορος τω μίμω ι6χνρώς νπηρχεν άναγ- 
κάξων αντον και βιαζόμενος κατά πολν , εως ον 6 
μίμος έδωκε τω εμπόρω πλείονα τιμήν της δικαίας 
τιμής των αρωματικών ξνλων ' και τότε μόλις άφηκεν •2ο 
αντον της 6χλή6εως. ενρών δε καΐ τονς αλλονς δνο^.ητΒ. 
μίμονς, τω τον οφ^αλμόν αντον ζητονντι και τω 
την ^άλα66αν εκπ:6θΓι/ επιτρεφαντι αντω, έπνιγε 
γονν αντονς άναγκάζων ποιη6αι 06α κρνφίως τον 
διδα6κάλον αυτών λέγοντος αντοίς (ήκηκόει) , καΐ 2δ 

4 καΐ] κατατ Ό 6 αντά] ταντα Λ'" (Μ) 7 ττρωί V 
13 ίω? Μ 1δ νπόμανρονς ΠΥ 19 τιμή V 20 τιμής 

ηηη εαί ΛβΙαηάχηη 21 εντνχών δε κα^ τοις ετέροις δνοϊ μί- 
μοις Μ. ϋαηιηβ αηΐ περι,τνχών . . τοις οίλίοις δ. μίμοις αηί τον 
τον ο. α. ξητονντα και τον τ. ϋ". ε. επιτρέιραντα 8€ήρΙηιη 
οροΗβ1)αΙ. 8€ά ηβαοιο αη Ϊ8 φά Ιϋ)ηιηι Τ6€βη86ΐ)α1, ηΐ νβρβίΗιηη 
τον ιηίανβΐ, αίΙρο8ΪΗοηβτη /'αΐκατη αώηΐίίεϊΉ: ίαΐΐα βηνη αΗϊβοϊα 
αριιά ΜαΙαΙαιη ρΙ Πηοατη Ιιαυά ραηεα Ρ8ί υίάβτβ 25 ηγ,ονβΒ 

αάίεοανηΐ Βοίί?δοη«(1θ (Β), ?;κ7?κ05ί ε()0 €χ Μ 



] 10 VIII. ί. 4. 

τοΰοντον αυτούς εΰνρε βιαίως, εως ον ελαβεν άπο 
τούτων ώς νίκήΰας ο6α ή^εληύεν 6 φπορο^' καΐ 
τότε άφηκεν αντονς. ΚαΙ ννν, ώ δέΰτιοτα βαύιλεν, 
έ'Ι ών ΰοί δίηγηΰάμην γίνωΟκε ως εκείνοι οι δυο 
ό παίδες , ο τριετής, φ^ί*^% ^^^^ ^ ττενταετής , περί ών 
πρώην είπον τω κρατεί ΰον, και οΰτο^ ο γηραιός 
καθηγητής πολλή τη'γνώΰει καΐ τγ] ΰννέύει κεκό- 
ΰμηντο. και έμέ, ως νομίζω, κοίτ' εκείνους 6 εμος 
διδάβκαλος άπετέλε6εν.'' 

10 Ό δε βαΰιλεύς εφη προς τον υιόν' ,,γνώριΰόν 

μοι λοιπόν, ώ υιέ, πώς εν τοΓ^ προλαβοϋΰι τριΰΐν 

έτεΰιν ου μεμά^ηκας την νυν προβγενομένην 6οι 

λογιότητα, νυν δε εν μόνοις τοις ί| μηΰΐν έπΙ τοΰοϋ- 

νΛ3ΗΈ.τον ΰοφίας ηρϋ'ης;" και 6 παις άπεκρίνατο' ,,τότε^ 

15 ώ βαύιλεϋ , νηπίου οντος μου, ού ΰυνήργουν άλλή- 
λαις αί ύπάρχουΰαί μου της ψυχής κάϊ του ΰώματος 
αίΰΰ'ήΰεις. εν ηλικία γαρ παιδος όντος μου τότε ούτε 
οι όφϋ'αλμοι η ή γλώττα, ούτε 6 νους η ύ] καρδία 
άλλήλοις ήδύναντο βοηΘ'ήΰαι προς την των μα&ημά- 

•2ΰ των διδαβκαλίαν ' ουδέ δυνατόν έΰτιν έ'τι νηπιό- 
φρονα όντα ευκόλως γνώύιν εκδιδάΰκεΰ^αι, καθότι 
άπαν παιδίον , τοις παιγνίοις και τη αργία ευφραι- 
νόμενον, ού προΰέχει τον νουν εν τοις μα^ήμαύι. 
κάγώ, ώ βαΰιλεϋ, τον όμοιον τρόπον τότε τη ηλικία 

25 και τγι γνώΰει τνγχάνων , οΰδεν όλως των διδαύκο- 



οιη 



2 ό ί'μπορος ηοΐί άβίβνβ δ ο^. 9*2, 6 7 ηα&ηγητης 

. V: βχΗίΙβί Μ ηηοη^ηβ 10 |3. νπολκβών 8φη Μ 12 

προσγενομένην βοηρβί ηΐ βΐίΐ ίη Μ: προσγινομενην ΑΒΥ; ο/". 
Ε 16 μον] μοι Μ 17 Ιν . . κ. 18 οηι. Τ> 22 άργεία 

V 23 [Βν]? 8βά (}ηαηΐ(ΐηαηι ηιαίβ αάάίΐηηι, α ^οηρίονβ ίαιηβη 
ρνο/'βοίηΜ β88β ροίαίί. προοίχειν νιαιι ρνοβρ. είς {Ό) τ606ηΙΙυΓβ8 
ααβρβ οοηίιαιχβηοιί. περί τάς διδαβ-Λαλίας Μ 25 τνγχάνων 
ί. 6. δια-λείμενος Μ 



VIII. 111 

μίνων ηδννάμην καρπώΰαΰΟ-αι^ ατε μοι τούτοις τοΙς 
τιαιγνίοίζ τον νουν μου ΰτερεούϋι,ν' άλλ\ ώς νη- 
πιωδης , τον νουν είχον δίακεχωριΰμενον. νυν δε ο 
διδάβκαλός μον Σνντίπας ϋ•εωρών το νέον της ηλι- 
κίας μου , ον βαρέως καΐ άναγκαΰτώς με έδίδαακεν 5 
ούδε τοις βαρύτερους ί| άρχγις ηρ^ατο προς με μα^η- ι\ΐ?>^Β. 
μαύιν^ ίνα μη νέος ών εγώ άγανακτήΰω καΐ βαρυν&ώ 
δια το μη κατανοεΐν με τα λεγόμενα καΐ άπαντα τα 
διδασκόμενα πόρρω της έμης άπορρί^^ω διανοίας^ 
και ότι εγίνωΰκεν 6 διδάοκαλός μου ώς εάν ί| άρ- ίο 
γ^ης εις μεγάλα καΐ μακρά μαϋ-ήματα βάλη με, ευκό- 
λως ειχον άλαζονενΰαΰ^αι και έκφυγειν άπ' αύτοϋ, 
ατε βαΰιλέως υπάρχων νίός' αλλά κ��τά μικρόν προ- 
οδοποιών εν τοις λόγοις, οντω με προς το τέλειον 
της επιότήμης των ?.όγων ανέφερε, καΐ εγώ πάλιν ΐ5 
τελεωτέρας (μέτοχος) γεγονώς της φρονηΰεως , έφυ- 
λαττον εν τ γι καρδία πάντα τά παρ' αυτού διδαΰκό- 
αενα, και ΰυνά^ας τον πρώην διεβπαρμένον μου 
νουν και (τώ ώτε) άνοί^ας προς το άκονειν, και την 
γ'κώτταν ευύτροφον καταβτήβας προς την των λόγων 20 
πλοκην των μεμελετημένων^ και τάς χείρας προς τον 

2 τόνονν V οτ^ρεονΰίν] η. ατερεόω ατερρόω {ΙίοάΊβΓηΪΒ 
0ηιβ€ί8 οτΒρΒωνω) αϊί^ηίβααΐ (Ιαπιπι ΓβιΙάβΓβ, στ. ι^οΰν ηιβηίβηη 
ίίίΐ {ΙιίΓυιη ΓβίΙοΙβΓβ ιιΐ ηϊΗίΙ δίιιβ (ΐυοΛ άίδοαΐ βίαβ οαί ο1)8β- 
(]αΗΐαι• ίηΐΓίίΓΟ ροδ^ίί: ^κΛβ ίιηαρο, αΐ) άρτο άβ8ΐηηρ1ο, οηηι εχ 
αΐα& 8ίτΊρίοτί}}ΐΐ8 ίηηι βχ V. Τ. ει Ν. Τ. ε8ί ηοα88ίτηα. εείεηιτη 
(ΙαΙίηΗ8 68ΐ (ώ8θΙυίΗ8 φιΐ άίοΗητ. Βοίββοηηίΐβ εοηίεεχί στερον- 
οιν ηβΐ στερενονοίν. αΐϊΐεν Ό, βί Μ: ατε μη τούτοις τον εμαντον 
νουν προσερείδων 10 οτι νε^ροηίϊβΐ ραΓίίιίρίο θεωρών, καΐ 
'/άρ Μ ιηεΙΐη8 ε'γίν(θΰν.εν] εδίδαον,εν Β 11 μιν,ρά ΑΒΥ: 

('οννε.τίΐ Βοίδδ.; οηι. Ώ 12 αν εϊχον Μ 14 \εν]? οτηϋίΗ Μ 
1δ ανέφερε ϊ. ε. ανήγαγε Μ 16 γεγονώς] εφαπτόμενος Μ. η. Ό. 
ο/Ζ'ετκίΐί τι]ς. τετενχίάς? επήβολος γεγονώςΊ ϊηίεννη αάϊβαί μέτο- 
χος 18 ΰνναγαγών Μ δίεφ^αρμενον V 19 νουν] ννν V 

τώ ωτε (κΠεοΐ ιιΐ ε8ΐ ίη Μ; οηι. Ό 20 την των] των οηι. Α 
21 μελετημένων ΒΥ. γ/". 72, 21 ει 102, 9 τάς χείρας ηρος 



112 VIII. 

λογιΰμον των λέξεων μεμ,αΰ-ηκώζ ε^υπηρετειν. όν- 
τως ονν, ώ βαΰίλεν ^ειότατε πάτερ^ έτίΐ των ί| μΐ]- 
νών τον καιρόν πάντα τα δίδαχΘ'εντα κατελαβον 
άκριβεΰτατα^ ΰνμμαχονοης καΐ της %'είας δυνάμεως 

5 ημίν^ (καΙ) μετελαβον την ειδηϋιν άπάΰης φίλοβοφίας, 
οΰον δυνατόν εύτιν άν^-ρώποις ημΐν ούβυ και ε^ 
άνϋ-ρώπων." 

Τούτοις τοις λόγοις του τΐαιδος 6 βαΰιλεύς ττολ^.ά 
την καρδίαν εύφρανϋ'είς , εύχαριΰτηρίους λόγους 

10 άνετζεμπε τω ^εω και την του τίαιδός ύυνεβιν και 
φιλούοφίαν δοξάζων και επαίνων υπήρχε τα μέγιύτα 
καΐ τω φιλοΰόφω και διδαόκάλω μεγάλως ευχαρι- 
ΰτών ην. μετά δε ταύτα πάντα κελεύει την πονηράν 
έκείνην παραύτηναι γυναίκα^ ήτις τον νίόν αυτούς 

15 τοιούτον όντα , ετεχνευετο φονεν^ηναι. ης και πα- 
ραύτάΰης ^ 6 βαβιλενς λέγει αυτγι' ^^φανερωύόν μοι^ 
ώ γνναι , καΐ μηδέν δια φόβον ύποκρύψης,^ δια 
ποίαν αίτίαν τον νίόν μου έΰπονδαξες φονεν&ηναι 
καΐ τις ην η αφορμή της τοιαύτης ΰου καταβκενης 

20 καΐ μανίας ;'^ η δε άποκρι^εΐΰα εφη' ^^γινωύκεις^ ώ 
κράτιύτε βαοιλεν , ως ονδέν έοτί {τινι) των εν κόόμφ 
βιονντων άγαπητικώτερον ώς ή ζωη [τον άνϋ'ρώπον]. 

διάβτι'ξιν σνΧλαβείν Μ. ο/*. Ό. αί/ϋαν άβ αοΐίοηβ 867ΐΐ€ΐιΐα8 οο7ΐ- 

0ηιβ7ΐΐ6 των λογίΰμων Υ 5 καΐ αάΐβοί. η. Ό. άκρίβεοτατα 
ν,ατέλαβον κατΙ εν μεϋ'έ^εί πάσης φιλοβοφίας καΐ ΰννέσεως 
γέγονα, ονναραμ,ενης πάντως ν,κΐ της &είας δυνάμεως.. Μ. 
αάαίΓαΙΪΗδ ΙΌνία88β Μ βχρΓ688Ϊ886Μ αάάΐΐα ρ. καί. α7ΐΐ6 ηβΐ δε 
ρο8ΐ ονμμαχούαης 8 ζ;?^ 77ΐαΓ^ί7ΐβ 6 βασιλεύς άποδε^άμενος 
μάλα τον Σνντίπαν φιλόοοφον τον τον νίον δίδάοηαλον, 

επενφραίνεταί [επενφραί V επενφραίνετο (ΑΒ) Βοίδβοηαίίθ] 
λίαν ταίς τον παιδος ενν,αίροις άπολογίαίς ΑΒΥ 11 Επ. 

Ιίΐιο. 2, 20 21 τι Μ ηίίίβοί βΐ 22 τον άνΟ-ρώπον 8βσΙη8ί; ρταβ- 
ΐ6Γ6α ώς 8η8ρίοίθ7ΐβ77ΐ 7)ΐοιΐ6ΐ εΐΐαη άλλο βχοϊάί886. Μ β.νΚώβΙ: 



VIII. 113 

καν γκρ τις έϋτί τΐΒνης έτΐΐ χρόνοίς πολλοίς, η ό^'ρ.ΐ4ΐΒ. 
ανάγκην τινά εχαΰε τά πράγματα αντον, η καΐ αδί- 
κως αναγκάζεται παρά τίνος, άλλ' όμως της ίδιας 
ζωής φροντίζει, καΐ εγώ λοιπόν τον παΐδά 6ον δια 
τοντο έ'λαβον αυτή κατά μάνας μετ εμού , δια την 5 
τον κράτους ϋου %-εραπείαν , όπως κατά μόνας δυ~ 
νηϋ'ώ εγνωρίβαι δια ποίαν αίτίαν ου λαλεί, και μετά 
ερωτηύεων καΐ κολακειών ημην ουντυγχάνουβα αύτώ 
και λόγους πραεις τούτω προέτεινα και ηγαπημέ- 
ΐ'ους. εμαλάκιΰα δε το ΰτερρον αυτού της ΰιωπης ίο 
μετά τοιούτων λόγων, εως ου οίκονόμηΰα αυτόν 
άποκρι%•ηναί μοι καν ενα λόγον. κα\ άπεκρί^η ειπών 
μοι' ,,νύν ουκ αποκρίνομαι, εως ου από της ΰήμε- 
,,ροι/ επτά ήμεραι παρελ^ωΰι , και νατερον ως ενι 
,^δίκαιον άπολογήαομαι.'^ εγώ τοίνυν , τω λόγω ι^ 
τούτω διαταραχ&ειΰα καΐ περίφοβος λίαν ότι μάλι- 
ΰτα γενομένη, ότι ει ο παις λαληθεί, άπαγγελει ΰου 
τω κράτει όΰα υπό βατανικης ενεργείας παρακινη- 
^εΐ6α κατειπον καΐ παρεκίνηύα τούτον, και- πανούρ-ι\ΐαΒ. 

ώζ ουδέν τινι των άν&ρώπων της (δίας ζωής γ.αϋ'έοτη'αε προα- 
φιλέστερον. ρβν 8β φιίάβτη άνθρωπου ςπατηφισηι άβ ηοΐρβαιία ίιι- 
•^βηιάίΗΓ ηανταϋο ίη Ηοο εοΗρίοΓβ ιηΜΙ ΗαΙβνβί ου'βη8ΪοηΪ8 , 8βά βί 
^ίΐρβΓβηατη €8ί βΐ άαΙίηη8 ΓβςιιΪΓβΓβίΐϊΓ : ΐΐαηηβ ίωηςιιωη εχρΗΰαηάί 
οαη88α αά80ΓΪρίητη άβίβηΐ. ιιαηι φιοά άηρίϊοί αΐϊςιιαηάο τηηίαΐίοηβ 
€ΐ[6€6νατη ουδέν έοτι των έν κόαμω βιωτιτιών άγαπητί-αώτε- 
ρον ώς η ξωη τω άνΌ'ρώπω ιηίηη8 οοιιοίηίί βιι/η Μ άγαπη- 
τίγ.ότερον V άγάηητί-αότως Α 2 έχασε] ο/". 69, δ. εχάσε V 
αιΟΓβ ΓβοβηΙίοηΐΜ 5 κύτη 8€τίρ8ί: αυτόν ΑΒΥ, στη. Ό 7 έγνω- 
οίσαί] ο/". 71, 21 10 έμαλάν,ηΰα V 11 ωκονόμηα(χ? ο/". 

4, 18 12 άπεκρίϋ-ην ΑΒΥ: άπε-κρί&η Βοίδβοηαάβ. γ/. 96, 10 
13 άπο>ιρίνοϋμοίΐ? άποτιρι^ησομοα Μ. γ/". 9, 18. 81, 21 
άπολογηαομαί 14 καΐ] άλλ'? ενι ί. β. εστί 19 παρε- 
ΥΛντιαα] ιηαΐίιη παρεν,ίνουν ηβΐ ΙΌηηα 1)αΓ})ατα τζαρετιινοϋΰα 
οοηαΐ;» βυιη ββάαοβΓβ. αοηίηηςβηάα 8ΐιηΙ οσα ν,ατείπον καΐ 
παρε-αίνησα 6ΐ αροάο8ί8 α η. η. και πανονργως €8ί ίηήρχβηάα. 
νΐ6Ηιΐ8 ριη(ί67η ρ. καΐ αΙ)β88€ΐ, 8βά βχ ατοΗεΙι^ρο είπιοίητα νηηιη- 
ΙηΙα νχχηη8 αρίβ 8€τηαΙιιτη β88β άοοβί Μ. ο/", ύ 
Γαβ. Κομ. ι. 8 



114 VIII. υ. 

γως έηΐ τον κράτους 6ον κατηγόρηΰα. καΐ το ύφάλμα 
μον γινώΰκω καΐ φανερός το τίταΐομά μον καϋ-ομο- 
λογώ καΐ εις ουδένα λόγον αρνούμαι τοντο. λοιπόν, 
ώ μέγιΰτε βαΰιλεν ^ δ ΰοι φαίνεται ποίΎΐΰον εις εμε^ 

δ ω^ αν ορίβγι το ενύτΐλαγχνον και ^εοπρόβλητον 
κράτος ΰον." έπι τούτοις 6 βαΰιλενς άναβλε-ψας καΐ 
ίδών τοις μεγιΰτάΰιν αντον και χιλιάρχοις , είπεν 
αντοΐς' ^^τίνα βουλην δίδετε νμεις εμοί περί της 
γυναικός ταύτης^ όπερ εποίηύε πονηρόν έργον ^ καΐ 

10 ποίαν τιμωρίαν εΰτιν «ξ^ον αντί} διδόναι ;" εις δε 
τις των μεγιύτάνων λέγει αντω' ^^δίκαιόν εΰτιν ^ ώ 
βαΰιλεν^ χείρας καΐ πόδας της γυναικός άποτμηΟ-η- 
ναι." έτερος δε άπεκρίνατο' ^^ού% ούτως έχει το δί- 
καιον^ άλλα ζωΰης αύτης έ^ορυχϋ'ηναι την καρδίαν.'^ 

15 άλλος δε των μεγιστάνων έ'φη ' ^^την γλώτταν αντης 
εκκοπηναι πρέπον εΰτί." και η γννη των τοιούτων 
άκούύαύα άποφάοεων καΐ οίας τιμωρίας άξίαν απο- 
φαίνονται τ αυτήν ^ τοιούτον τίνα μΰΟΌν προς εκεί- 
νους άπεφ&εγ^ατο' 

1£1 μεγιβτάνες , φαίνονται τα παρ' υμών λεγό- 
μενα κ«τ' εμοϋ προς παράδειγμα τίνος αλώπεκος^ 
ήτις δια πάύης νυκτός εις τίνα πόλιν είΰήρχετο. και 
ην ή ταύτης είΰελευΰις δια ^υρίδος τινός άνΰ-ρΓύπον 
δέρματα εργαζομένου ' και όύας φοράς είβήρχετο είς 

25 τόν οίκον του ανδρός εκείνου , έτρωγε τα εκείνου 
δέρματα, είτα 6 εργαΰτης εκείνος ίδών όΰα ΰχίΰματα 

1 006/η08€68 Νοηί Τββίαηβηϋ 86Γηιοηβ?η 7 ίδών ΑΒΥ, £μ- 
βλέιΙ}ας Μ : ηβ ίαηιβη ίνιδών τβ-ροηβτβΐητ ο^βοενβ ιιιάβδαίιΐΓ ρ. 123, δ 
ιώί ιιίάβ ςηαβ αάηοίαιιί 9 τ/πίρ Βοί38οη3,(1θ. ββά ίητη ηϋ^ηβ αά~ 
άβηάηε ανίίοηΐιιβ το πονηρόν ί'ργον. υπέρ βεί ί. ([. κα-Ο-' όπερ. απ 
εΙς οπερ'ί 18 αντην? η. Ό 20 Ιβηιτηα μνΟ^Οζ της πονηράς 
γνναικός 24 όσας φοράς^ (^υοΐίβηβ. φορά 68ΐ ηβΓηααηΙβ 

Μ»1. η. ΟοΓ&ίδ Αβ8ορ. ρ. 441 αά 277 26 εραστής Β εΐτα 
6 σϋντεύς εκείνος εοαρα-Λως τα γεγονότα εν τοις αύτον δέρ- 



VIII. π. 115 

έποΐΗ^ [6 εργαβτης ίκεΐνοξ] έ^ετάαας {γίνεΟ^αι) δια 
της αλώπεκος^ ενθ-νξ κατ* αντης παγίδα ϋτερεάν 
εΰτηύε. καΐ ή άλωτΐη^ κατά την ύννή^ειαν βονλη- 
ϋ-εΐοα είόελ&ειν δίά της θ^νρι^δος ^ εκρατή^η εις την 
παγίδα, πονηρά δε ονβα ή άλώπηξ καΐ πολύτροπος^ 5 
δίά τίνος έντεχνου μηχανής την κρατηοαβαν αύτην 
παγίδα διέφυγε καΐ περιεπάτει κύκλω έκείνην την 
πόλιν του εύρείν άλλην τινά θυρίδα ^ όπως δυνηϋ'η 
εξελ^ειν της πόλεως, ως δε δί' όλης της νυκτός 
περιπατοϋβα, ούχ εύρε τόπον του εκβηναι^ επεί ίο 
κύκλω τετεοχιομενη ή πόλις ην^ καΐ της ημέρας έγγι- 
ζούΰης^ έλεγεν εν έαυτη' „£«ι/ ημέρα γένηταυ^ πάν-νΜίΒ. 
,,τω^ νπό των ΰκύλων κρατη^ήαομαι ^ καΐ ουκ 
^,εάΰουΰί με πρότερον ^ ει μη τάς βάρκας μου διαρ- 
.,ρηξ,ουΟυν. άλλ* εγώ γινώβκω τι με δει ποιη6αι.'' ΐ5 
και δη πορεύεται επι την πύλην της πόλεως και 
έαυτην πληύίον που της φλιάς [του κατωφλίου] 
κατέκλινεν, προσποιούμενη νεκράν καΐ άπνονν έαυ- 
την είναι, ούτω δε αύτης κειμένης ως νεκράς καΐ 
της πύλης το πρωΐ άνοιχ^είβης ως έ^ος παρά του 2ο 
:Γορτ«ρ^ου, εΙδέ τις αύτην κειμένην καΐ λέγει προς 

μασι απαράγματα^ εν&νς αΰτ-η παγίδα ίοχνροτάτην ΐατησιν. 

Μ. ίΐηφιβ ρΐηνα ηοη ηίάβηΙιΐΓ οτηΪ88α 6886. γίνεαΟ-αι αάϊβ€Ϊ 6ΐ ηη. 

ο εργαατης ετιεινος 86€ΐη8ί, ηοη ςηίη 6α(ΐ67η ιΐ€Γΐ)α^ ρΓα686τΙίηι 
:ώΪ6α(α 6ηηηΙίαίοηιτη ^ αΰ Ηοο 8€ΓίρΙθΓ6 6Γ6ύΓ0 τερβίαηίιο', 86(1 
:ηΐα ίηΐ6ηια11ητη ηΐιηί8 ραηιηηι ηίά6ΐιΐΓ 'ά το αυττ} αννηϋ^ες 

Μ ο/". 45, 13 4 πάλιν αάάαιιί ΜΌ 11 και οοΆΐηπ^ϋ άηο 

ηιαιίίαΐα ως . . ονχ εύρε 6ί της ημέρας εγγιζονσης, ηΐ ηοη 
•'ύΐ6 αηΐβ 6ΐ ρο8ΐ καΐ άΪ8ΐίηχ6Ηί βοίδβοηπάβ ; ίη Μ 68ΐ καΐ . . 
οπίάαααα οΰδ' όλως . . ί'οχνοε, της δε γε ημέρας διανγα- 

:ονοης . . 86(1 7η(ΐΙϊτη ρτο ρ. καΐ Γ6ροηϊ ηδη έγτιιξοναης V 

12 πάντων V 17 φλοίάς του τιατοφλίον ΑΒΥ: οογ- 

βχΐΐ ΒοΪ88οηΗ(1θ. 6ξΐο τον -λατωφλίον 866ΐιΐ8ί^ 7ΐωη βί^ηίβοαΐ; 

'/.ατοόφλίον Ηιηοη ίηίβΓΪυβ πι άνοίφλίον βηρβΓίιΐδ, ηοη ροΓίίίπι 

ίρ8α}}ΐ. εχρίίοαηάο ίρίΐην ηετδο φλιάς α(ΐ80ΓίρΙιιτιΐ ριιΐο. η. Ώ 

21 ηορταρίου] 8ΐαΙί7η πορτάρης, (ρια (Ότ7ηα }ιθίΙί6τηί 0ν(ΐ66ί (κϊΗηο 

8* 



116 VIII. η. 

τον τΐορτάρην' ,,κατά άλή^ειαν ή ουρά της άλετΐοϋς 
,,ταντης τίολλά εΰτι καλή εις το ΰτίογγίζείν τον μν- 
^,λώνα.^' καΐ ενϋ"νς ο τούτο είτίών λαβόμενος μά- 
χαιραν^ εκοφε την ονράν αντης. ή δε άλώτΐη^ άν- 

δ δρείως ντίέμεινε τον τΐόνον της ουράς, είτα τις έτε- 
ρος αντην ίδών^ εψη ' ,,ί«ν εχγι τις τιαιδίον μικρόν 
,^κλαιον τίολλά ^ ονδ\ν άλλο έύτίν εις ^ερατίειαν 
,, καλόν, ει μη τα ώτα της αλεπούς, τον κρατεΐν αντά 
Ρ.145Β. ,,τίάντοτε επάνω το�� παιδός." και εύϋ'ύς εκοφε καΐ 

10 αυτός τα ώτα αντης. καΐ η άλώπηξ, και τούτον τον 
τίόνον γενναίως νπεμεινεν. άλλος τις πάλιν παρερ- 
χό μένος την όδον έκείνην και τ αυτήν ίδών ώς ν ε- 
κράν, είπεν' ,,άκήκοά τίνος /Ιε;^οι/το^ ώς εάν τις τους 
„6δόντας πονη , καΐ ^ήΰΐ] επάνω οδόντα αλεπούς, 

ΐδ ,,εύΰ'ύς του πόνου έλευ&εροϋται.'^ και άμα τω λόγω 
λίΰ•ον λαβών, απαντάς τους οδόντας εκείνης ϋυνέ- 
τριφε. και ή άλώπη^ πάντα τα δεινά ταύτα ύπεμει- 
νεν άνδρικώς , εως ου άλλος άνΟ^ρωπος περίπατων 
είπεν' ,,εγώ άκήκοα εις πάΰαν όδύνην ώφελεΐν της 

20 ,,άλώπεκος την καρδίαν , και {ώς) εις άπαν νόΰημά 
.,εΰτι Ο^εραπευτικη^' οϋτως είπόντος του ανθρώπου 
εκείνον και μάχαιραν λαβόντος προς το την καρδίαν 

ηίηηίΐΐΓ. πορτάριν Ώη Οη,π^θ. €/. Οογειβ Ιβοβν. ρ. 308 
1 άλΕ-ποΰς] άλωπον άλονποΰ άλεποϋ άίβϋιιν ΟναβοΪΒ νβοβηϋε- 
8νηΐ8 ιιοΐρβουΐα. νι άλωπώ νοβδίππι ί/68ΐ/ΰ/ιη άλωπά νιηίαηάιηη 
€€η3ηί88β αάηοίαηϋ Βοίβδοηαάβ. 8βά ΙρηαΗη8 άϊχΗ 'η άλωπός β( 
άλεπονς (1. 8) άβΗηαηάιαη β8ί α ηοηύηαίίηο αλεπον 2 πολλά 
ο[.^ 92, 18. λίαν Μ απονγγίξειν Α μ,νλωνα ΑΒΥ 3 

μάχκιραν ϊη Μ8 8οηρίθΓίύΐί8 αο€ΐΐ8αΙηιη8 βν67ΐάη8 68ί. τβοΐβ Ι. 22; 
απασάμ,ενος Μ 4 εκοιρε ο/'. 9 5 της ουράς οιιι. Ο 8 
γ-ρατεΐν φ 45, 1 βί ϋ 11 άλλος V έτερος δέ τις Μ 

07ηί880 η. πάλιν 14 οδοντα'ΆΥ ο8ον Μ ί. ε. οδόντα: οδόν- 
τας Α (ϋ) 15 τον πόνον Α. ηοΐβδαίηβ των πόνων? ^ 17 
νπέμενεν Α 20 ώ^ αάίβοί; Μ βχΜΙβί ηίΓΟςηβ Ιοαο οτι. η. 
Ό 61 26, 11 



VIII. 117 

αντηζ εκβαλειν , η άλωττηξ ενϋ-εως εκττηδήΰαΰα, 
ΰπονδαίως δίά της ϋ-νρκς τον κάβτρον εξεφνγεν 

— ετνχε γαρ την πνλην τότε ήνεωγμενην ενρε^ήναι 

— καΐ τον φόνον ον έμελλε πα%'εΐν ήλενϋ'ερωϋ'η. ΚαΙ ρ.ΐ46Β. 
εγώ ννν Υ] άϋ-λι'α, ώ βαΰίλεν^ πάντα ο6α ο[ άρχοντες δ 
6ον βνμβονλενονταί 60ί έτοιμη είμΙ ντίομεΐναι^ την 

δε καρδίαν μον εκβαλεΐν βιαίως ον δνναμαι νπο- 
μειναι' θάνατος γάρ έβτυ τοντο πικρός καΐ όδννη- 

ΈπΙ τούτοις άποκριϋ'είς 6 τον βαβιλεως νιος ίο 
λέγει τω πατρί και τοΓ^ παρεΰτώύιν αρχονβιν' ^,άλη- 
^ώς η γννη λέγει και πρεπόντως' ονδε γάρ πρέπει 
τονς φρονίμονς καΐ βννετονς των άνϋ-ρώπων τα 
των γνναικών ύφάλματα εις άφορμην καΐ μεμφιν 
και κατηγορίαν μεγάλην εχειν ' καΐ ονδε αντην την ΐδ 
γνναΐκα πρέπει μεγάλης τιμωρίας και παιδενΰεως 
άπόφαβις. αλλά τοντο μόνον εύτΐ δίκαιον αντη γε- 
νεΰ&αι, Ινα η κεφαλή αντης ^νριβΰ-τ} και το πρόβ- 
ωπον αντης μοντζω^ι}^ καΐ επάνω όνον εξόπιΰ^εν 

1 ε%πηδηαασα 8θΗρ8ί ηΐ 68ΐ ίη Μ: πηδησααα ΑΒΥ (ϋ) 
Ο έτοιμη V 8 λίαν πικροί ? 13 άν&ροάπων] ηΐάβίκτ βτηβη- 
ιΐαηάϊΐηι ανδρών (μιοά 68ΐ ϊη Μ 1δ και οΰ^ε αντην] 8βηί€η- 
ϋα ρο8ίΗΐαΙ λοιπόν ηβΐ ον-αοϋν ονδε ταντην ,,βΓ^ο ηβ \ιάώο 
ίμιίάβΓη ,'* 6ί 8Ϊο /'ενε 68ΐ ίη Μ. δβά ηβ8€ίο αη Ϊ8 ςηί Ιϊϋηιιτη τβ- 
€βη86δαί βΓτοτβιη ϊρ8ΐυη €0τητηί86τΗ 16 παίδεναΐζ] ΟΕδΙί^&Ιίο 

18 ί'να ιηοΓβ τεοβηίχοηιτη 19. 118, 1 αουτ^ω•9"^ — τίαϋ-ίσ-η 

— ε•Λπομπενϋ"η 8€ΓΪρ8ί: μοντζωϋ'ηναι — 'ΛαΟ•ίααι — εν,πομ- 
ηεφ%Ύΐναι Ηδτϊ. φιατη 8ίη/€ίιη'αβ ίητηηίαΐίοηβιη 8€τΐρΙοΗ ίΓΪΰηβΓβ 
βΐ8Ϊ τηίηη8 (ΙηΜίατεηι^ Ιατηεη ιιί ^ο^^^^β^ε^η ε^'βοϋ βΐ πορεύονται 
118, 2 βί 8ΐώΐ€€ίηηι αά ϊηβηϋίηιιιη "Λα^ίσαι 7ΐοη αΗίΙίΙιαη βί ςηοά 
ηΐΐίηιη ΐία β8ί ίη ρΓορΐηφιο €ΐ φιοά ίη ΜΌ Υβη. δίπιαίηνα ηοη 
€81 ίηίετηιρία 19 μοντξω&ΐ] ί, β. άοβόλτ} περιχρισ&'η Μ. 
μον{ν)τξώνειν μον{ν)τξονρ(όνειν 8ίρηίβ€αί ίη€ΐυίη»Γβ οοβηο ιΐ€ΐ 
ίαΐί^ΐηθ ίηάβςηβ ίΠιιάβΓθ ; τηίηιΐ8 νεοίβ Βοΐβδοηπάβ βχρίίοαΐ κο- 
Χα(ριατι•Λώς τνφ^ηναι: φιαβ 8^^ηίβ^α^^ο χιί ίη ηβΓύο ίη€88€ ρο8- 
8ίί {(Ιβ φιο άηΐήίυ: άβτίιιαηίΐ αηίβιη Βοϊδδοηαάβ ηί (αΙΙοτ βχ η. 
μοντξοννιά) λοο Ιοοο ηοη 68ΐ αρΙα 



118 VIII. 

καϋ'ίΰτ] καΐ εις τΐάύαν εκτΐομτΐενΟ^ΐί την πόλυν ^ δυο 
δε κήρυκες [ήτοί 7ΐλατξάρίθί]'^πορενωντ(Χί μετ' αυτής 
εμτΐροΰ^ε'ν τε καΐ οπιβ^εν , και (δεί) λέγειν αυτούς 
φωνή μεγάλΎ] ώοτε πάντας άκούειν^ εί'τι αρα κακόν 
5 αΰττ] εί'ργαϋταί." οϋτως είπόντος του υ ίου του βα- 

Ρ.147Γ.. , , ' (V ί /> 1 χ ν ' ο ν 

ΰίλεως^ ηυφραν&η ο βαΟίλευς και τΐαντες οι άρχον- 
τες εΰτερέωΰαν τα λαληΟ'εντα^ άτΐοδε^άμενοι τήν 
τοιαυτην βουλήν. 6 δε βαΟιλεύς φηύι προς τον υιον 
αύτοϋ ' ,,ώ τέκνον, καλώς λελάληκας καΐ φρονίμως 

10 7]μίν ΰυνεβούλευβας. λοιπόν γενέβ^ω έπ αυτή κα^ώς 
ο υιός μου ήμϊν αυνεβουλεύΰατο.'^ καΐ αμα πάντα 
έγένετο έπ' εκείντ] τή πονηρά γυναικί οοα 6 νέος 
του βαΰιλέως υιός ΰυνεβουλευΰατο. 

Είτα φηΰίν 6 βαΰίλεύς τω φιλοΰόφω Συντίπα' 

15 ^^φανέρωύόν μοι^ ώ φιλόΰοφε, καΐ αληθώς άπόδειξ,ον 
πό&εν ή τοΰαύτη γνώύις καΐ φιλοΰοφία προΰεγένετο 
τω υίω μου ; μη εξ, αυτής τής γεννήΰεως φυβικήν 
έλαβε τήν λογιότητα; ή μάλλον δίά τής ύής επιμε- 
λείας ΰεΰόφιβται;" άποκριΘ-εΙς δε 6 Συντίπας λέγει 

20 τω βαΰιλεΐ' ^^ή του υίοϋ ύον^ δέοποτα, βύνεΰις άμα 

καΐ γνώΰις εκ θ•εον εν πρώτοις κεχάριΰται ' άλλα 

καΐ αύτη ή τύχη τής γεννήβεως αύτοϋ το τής γνώ- 

ΰεως προτέρημα εχει' επειδή καΐ ή έμή επιμέλεια και 

ν•^'ί8Β.ΰπουδή έομίχ^η τούτοις τοις δύο, και δια τούτο 

25 ελαβεν 6 υιός 6ου το ύπερβάλλειν πάντας εν γνώσει. 

1 εκπομπεφϋ-ηναί ΑΒΥ: ετιπομπεν^ηναι ΒοίβδοηΕάθ, «κ- 
πομηενΟ'Ύΐ 8ονΐρ8ί 2 ήτοι πλατζάριοι υ.ηοΪ8 8αβρ8ί ηο- 

ρεΰωνται 8€Ηρ8Ϊ: πορεύονται ΑΒΥ 3 οπιαΟ^ε V δει 

αάίβοί. και όφείλονσιν βοάν Μ. η. Ώ 4 φωνή μεγάλη V 
αντη κακόν V 11. 13 αννεβουλεναατο] τ6θβηαοΓβ8 ηβνδηηι 
ιηβάΐηηι Ιοοο αοΐίηί, <ΐΗθά β8ί ίη Μ, οάΗίΙβηΙ 12 ν. οηι. Μ, 

13 τ. β. ν. οτη. ϋ 17. 22 γενέσεως'ί 21 τιεχάρισται 8€γϊ- 
ρ8ί: κεχωρί,στοίΐ ΑΒΥ. κεχωρηγηται («?ο) Μ. ί/". 123, 14 24 
ίαμίχΟ-η] ο/. 40, 5 



VIII, δ^ηΐίρηβ ηαΓΓίΐΙίο. 119 

^λην περί τούτον καί τινός μον δίηγήΰεως ακονΰον." 
Ό βαΰίλενς εφη ' ,,ίΐπέ ο βονλεί , Σνντίπα , τι] άλη- 
ϋ-εία ψίλοΰοφώτατε." ο (ίί τοίαντης ττρός αντον εξ- 
ίΐγήΰεως άπήρ^ατο' 

^^Βαβίλενς τυς ην εν τοίζ ανωΟ-εν χρόνοις, οατίξ 5 
£ίγ^ε μετ αντον ττολλονζ φιλοΰόφονς^ έ% ων εΙς 
νπηρχε των άλλων μειζότερος λίαν. ην δε Λαρ' 
εκείνω τω βαβιλεΐ άνθρωπος τις την άΰτρολογικην 
τεχνην μεγάλως γινώύκων καΐ μετερχόμενος. τω γονν 
ττρώτω φιλοϋόφω εκείνω τον βαΰίλεως γεννάται τότε ίο 
νιόζ. και είτΐον τοντο τω βαΰιλει ως „6 δείνα φιλό- 
σοφος έγεννηΰεν υίόν Οημερον." 6 δε βαΰιλενς εν- 
ΰ-νς τον άατρολόγον προΰεκαλεΰατο. και 6 άατρο- 
?,όγος πρότερον^ την γέννηβιν τον παιδός άκοναας, 
ε^εταύεν εν τοις αστροις τΐερι της τνχης τον παιδός' ΐδ 
κα\ ως 6 βαΰιλενς αντον ελάληΰε τον ερωτηύαι αν- 
τον τίερί τον τιαιδός ^ αντος αμα λέγει τω βαΰιλει ' ν-η^Έ, 
,,ο παις οντος ^ ώ δέΰποτα, ο ννν γεννηθείς ^ έ^ ων 
,^με διδάΰκονΰιν οι των άβτέρων δρόμοι, την των 
,^λϊΐατών καΐ κακούργων κακήν τύχην έχει, και τίολ- 2ο 
,,λου^ έπιξήβει χρόνονς, καΐ τω τριΰκαιδεκάτω ετει 



1 Ιβτηηια: διηγηας τον φιλοσόφον Σνντίπα 7 μειξό- 

τερος Βΐ/ζαηίΪ7ή ηοη νατυ άϊχβηιηί. ιι. Κβίδΐίβ ίη Όίηάοτύί 
ΡτΆβί. Μαΐαΐ. ρ. VI 8ς. ΟοτάΊβ Αβίίαη. πβ' 11 ίη η. νίός. 

'/.αϊ άεβίηΐΐ αοά. V /". 91; /". 92 ϊηοίρϋ α η. άν,ονβας (14); ιηβάία 
2)Γαβΐ€ΐΓτηΪ38α βηηΐ 13 καΐ ό] καί. Α 14 γενεσιν? ο/Ι /. 12. 18 

την . . ά-Λονοας άββεί ίη Μ. άκουσας ί. β. ιιοη ρβΓ τβ- 
αβηι 86ά ϊωη αηίβα άβ βα τβ οενΙΐοΓ /'ααίηε 15 ^^-ητααενΊ 

εζηταβεν Λί οί. 113, 11 16 ελαλ/^σβ] Βοϊδδοη&θβ ιηαΐβίαί ^κα- 
λτίβε {ροϋιιβ ε-Λάλεοε). εβά ΐαηι αηΐβοβεεϋ προαετιαλέσατο, ηΐ 8ίΙ 
ελάλησε αάΐοουΐυβ ββΐ; βο οοηβίΐίο ηί; βαηι ρβτοοηΙαΓβΙαΓ 
16. 17 καΐ . . παιδός οτη. V αΐ αΐίβνο ιι. παιδός αά αΐίβνατη 
ΐΓαη8ϊΙί6ϊΐ8 20 τνχην ^χει] πονηρίαν κέκτηται Μ, ηητη 

τέχνην? 86(1 ρο(68ί τνχη κακή ϋα ίηίβΙΐ6(]ί ηΐ ηοη είί ίηίοΓίιι- 
ηίαηι, 0&1&ΐΏίΙα8 86ά 80Γ8 ηήδβι-αΐίίΐίδ, άθρΓθοαηάα 



120 VIII. 8. 

,,τ^ί ξωης αντον^μέγα κακόν καΐ κλεφίαν ποίηόεί."^ 
τοντων όντως λαληϋ'εντων παρά τον άΰτρολόγον^ 
λέγει προς αντον ο πατήρ τον τεχ^εντος παιδός' 
,^ννν λοιπόν ολα κατά άληϋ'ειαν έφανέρωύας τω βα- 

5 ^,ΰιλει τά περί τον γεννηϋ'εντος μοι παιδ6ς;'' ο δε 
^,ναί," ψηΰίν^ ,,ώ ψιλόαοφε' και γαρ ακριβώς ε^έ- 
,^ταΰα τά περί της τνχης τον παιδός^ καΐ ενρον οτι~ 
^,περ λγιατης γενήΰεται καΐ λτ}ΰτών 6 χαλεπώτατος'^ 
άποκρι%•εΙς δε 6 φιλόβοφος λέγει έκείνω τω βαΰιλεΐ' 

10 ^,εγώ λο^ΛΟί^τόν έμον παΐδα παιδενβω όντως εντάξει 
,,τοιανττι^ τον μη ποιηβαι αυτόν τοιαντην ποτέ πρά- 
„|μ/• αλλά μάλλον Λο^ϊ^σω αντδν φενγειν εκ των 
,^άπηγορεν μένων [καΐ κακών] πράξεων." 6 μεν ονν 
γεννηϋ•εΙς τγλΓ^ οκτώ μηνών γεγονώς^ διέκοφεν αν~ 

ΐδ τον τον βνζάνειν το γάλα της μητρός ' νΰτερον δε 6 

ρ.ΙδΟΒ. , , « , , , ' > > ?^ / χ 

πατήρ αντον εγκατακλειει αντον εν οΰπητιω τί.ι/6 
και τρέφει αντον με τρνφερά και μαλακά βρώΰιμκ 
και πάΰαν παίδενΰιν αντον έκδιδάβκει και εντιμό- 
τητα, καΐ όντως τον ν ων μετά πάΰης ακριβείας παι- 
20 δεν ων ^ ονκ άφηκεν όλως τινά ποτέ τον ελ%•εΐν προς 
αντόν^ ονδε το παιδίον έξω τον όΰπητίον περιπατεΐν. 
«λλ' ονδέ τι κακόν τών τον κόΰμον άφηκε τον παΐδα 
μαϋ'εΐν η άκονΰαι. καΐ όντως άνατρεφόμενος ηρξατσ 



1 -Λλετρίαν ί. β. %λοπην Μ 6 εξέτααα ο/'. 119, 15. ίξ- 
ετάσααα V. εξετάοας καΐ αννξητησας ενρον Μ 8 ό χαλέ- 
πώτατοξ Μ ηποφιβ ΙιαΙβί 11 ηράί,ιν ποτέ Α 13 καΐ στη. 
Βν. καΐ κακών οτη. Μ: ΒβοΙηεΐ. η. Γ) 14 οκτώ μηνών γεγονώς 
(ί•/. 122, 22) εαβρβ εοΗρΙοτεβ άίχβνηηί ίηάβ α ΡοΙφίο: άβ ςησ 
νιίιΐΓΪα άιώίίαιάί Οο1)βΙ. ίίί'κοι/>£ν ΒΥ («ο. ρβ,ΙβΓ; ΜΒ): δίύ- 

"κοψκν Α 1δ βνξάνειν] βυ^βΓβ ο/". ΟοΓ&ίβ ΗβΗοά. ρ. 5 τηβά. 

16 οοτιητίφ V 17 μί ζ. </• δίά ο. ρεη. βοηίηηοΐιυη, Οβτ- 
ιηαηοτχοη ηιίΐ, β ^βηηοηβ ηοΙ()ατΐ Θναββοπιτη νβοβηϋεΘίϊηοΓΗηι άβ- 
8χαηΙηιη. μετρνφερά V 20 τον] ρι•ο1ιίΙ)υίί, ηβ ςυΐβ αβηΐΓβΙ 

21 οαπητίον V 



VIII. 8. 121 

τον τίεντεκαίδ εκατόν χρόνον. καΐ λέγει 6 πατήρ προζ 
τον παΐδα' ^^ανριον, ώ 7Τ«Γ, βονλόμενος άπελ^εΐν 
,,πρό^ τον βαΰίλέα^ βονλομ,αι καί βέ γε λαβείν ' και 
,.γίνωΰκε πώς μετά την 6ννήϋ•η προ6κννη(Ην χαιρε- 
^,τήΰεις τον βαβιλέα καΐ ως πρέπει χαιρετηθείς αν- δ 
,,τον." οντω μεν ονν ο φιλόΰοφος έλεγε τω νίω' 6 
δε νέος άκονύας την προς τον βαοιλέα παρονΰίαν 
αντίον , ηγωνίξετο μάλλον έπΙ τω λόγω τον πατρός 
καΐ κα^' εαυτόν έλεγεν οτι ,^έγώ ουδέποτε βαβιλέα 
„ΤΜ/« είδον^ και επειδή 6 πατήρ μου άρτίως λέγει μοι ίο 
^^προςκυνηΰαι τούτω ^ πρέπει με αρωματικά ειδην-ΐ^ΐΒ, 
^^προΰαγαγεΐν τω βαβιλεΐ^ όπως δια της οΰμής του- 
,^των καΐ ευωδιάς έγκωμιάΰαι τον βαΰιλέα. αλλά 
,,έντρέπομαι ξητήΰαι ταύτα τω πατρί μου' άλλ^ όμως 
^, πρέπει ποιηΰαί με τοίίτο." οτε καΐ τι} έπελΘ-ουότ] ΐ5 
νυκτΐ εξέρχεται κρυφίως από τον πατρός αύτοϋ και 
απέρχεται εις το παλάτιον καΐ τρυπήΰας τον τοΐχον 
τον παλατιού^ είΰηλ%•εν εντός εις τό βαΰιλικόν κραβ- 
βάτιον. καΐ 6 βαβιλενς , άμα γενόμενος έξυπνος^ εΐ- 
δεν αυτόν κάί έταράχϋ-η^ καΐ δειλιάβας και πολλά 'μ 
φοβηθείς έλεγε προς εαυτόν οτι, ,,έάν μη ούτος 6 
,,κλέπτης είχε πολλήν δύναμιν , ουκ αν ούτως περί 



1 χρόνον] ύ/". 91, 15. (Ιβ 8ίΐΊΐαΙιινα ηοη €8ί ςηοά άηϋί(β8 

2 τον οτη. V 3 λαβείν] ί. β. λαβόντα άπαναγείν ί•/*. 
122, 11. αη ρο3ί βονλοααί ηάάβηάηιη μετ ^μον? τιαϊ α ε με6'' 
ίαντοΰ άπαγαγείν προς αντόν βονλομοα Μ 4. 5 %αιρετ-η- 
αεις ηάνα ΓβρβΙϋητη; η. χαιρετάν ίρΒίιηι Ονα€θί8 ΗοάίβΓπή β8ί χη 
11811 11 εϊδΎ]] Γ6δ; ηο8ΐηιηι 8ρβοβΓβίβη 12 όπως οητη ίη- 
βηϋϊηο Βι/ζαηΙΐηί οοηίηηχβηιηΐ. ηοη ηβ€688ατία ίρίίην φιατηηί8 
ί»οίΗ νχηίαϋοηβ Βοΐβδοη&Λβ βοΗύεΙαί Ιγ-ϋωμιάοω. εγχωμιά Α 

14 τω πατρί ο/'. 93, 11. από τοϋ ^μον πατρός επιζητήβαί 
Μ 17 περχεται Α 18 -Λραββάτιον V: -Λραβάτίον (ΑΒ) 

ΒοΪ88. (ϋ). 8ί(/}ϊΐβ€αίαΐ' αηΜοιιΙιιηι. εωςτοΰ ΜΟίτώνος Μ 21 ίάν] 
φ Το, 19 



122 ^'Πΐ. 8. 

,,τό μεΰον της νυκτός ετόλμηΰεν είΰελ^εΐν ' καΐ εάν 
,^άντιπαραΰτώ αντω^ ετΐίχείρηΰει άνελεΐν με." ταντα 
καΟ-' εαυτόν βουλευϋάμενος καΐ βίωπηύας , άφηκεν 
αδειαν τω κλεπττ] ' τότε 6 νέος αδείας εταλαβόμενος^ 

5 άπλώΰας εις τα ρονχα τον βαβίλέως^ έλαβε μίαν 

ΰίνδόνα πολλής τιμής ά^ίαν. εκείνην γονν μόν7]ν 

ι,Λό2Β.τ'ην ανδόνα λαβών ^ ε^ηλΟ-ε τον τίαλατίον. καΐ εν- 

^νς ταντην δίαπωληβας , από της τιμής της βινδό- 

νος μνρύίνας καΐ άλλα μνριΰτικα ηγόραΰε πολλά, ο 

10 μεν ονν βαύιλενς ουκ εγνώριύε τόν κλεπτην τ^ νυκτΐ 
έκείνγι ' τη ά' επαύριον λαβών 6 πατήρ τόν παΐδα 
προς τόν βαΰιλεα έπορενετο. καΐ είθελ%•όντες προΰ- 
εκννηΰαν αντόν μέχρις εδάφους ' και 6 παις αμα τα 
είδη απερ ήγόραβε μυριύτικά και λίαν εϋμορφα τω 

15 βαύιλεΐ προύηνεγκε , καΐ χωρίς των μνριΰτικών εκεί- 
νων ηρξατο εγκωμιάζειν και έπαινεΐν τόν βαΟιλύα. 
είπε δε 6 φιλόϋοφος προς αντόν ' ,,ώ βαϋιλεν , ζη^ι 
„£ί'^ τόν αιώνα, ίδού^ κα^ώς ορας^ τη βαΰιλεία ΰον 
,,προβεφερον τόν παΐδά μον^ νπερ ον 6 άβτρολόγος 

20 ,,ίίοι; ειπεν ' ' εν τω τριοκαιδεκάτω έ'τει της ηλικίας 
,^αντον μέλλει άρξαβ^αι τον γενεα&αι ληύτής' ' καΐ 
,^ννν ίδον πεντεκαίδεκα ετών γεγονώς ονδε καν 



1 εάν τι παραστώ V 4 της αδείας^ 5 άπλωαας 

ϊ. β. ε-Λτείνας τάς χείρας Μ, βχ Η8η νβοβηΐΐοηιτη ^ 6 μόνην 
ΑΜ: ΟΜ. Βν 7. 8 ιιιι. την αινδόνα βί της ανδόνος Ιίδβηίβν 
€αΓβα3 8 άπεμποληαας Μ νβαΐϊηε: ηαηι είΓαριιΙα ηββίϊ^ ηηα β8ί 
ηβ^Ηβ ροίβ8ΐ άϊηβηάί; αβά ρταβροεϊΙίοηίΒ ηίε ίΐα βηαηηϋ ηΐ η. διαπω- 
λεΐν πίΜΙ άί(^'6ΓαΙ α ενηρίΐοϊ ηβτΒο πωλειν. φ 50, 16 15 

χωρίς εονίρεί: χάριν ΑΒΥ. δι αυτών της προοαγωγης Μ 
υηίδδίε ηιι. ν,αϊ επαινειν (16). 7ΐ68€Ϊο ίωηβη αη /ιαΐη/ι Γβοβ?ΐ8Ϊθ7η8 
αΐίβίον ηοοαΰηΐο χάριν ηιαίβ Ϊ7ΐΐ€νρν6{αίΐί8 8Η φιοά ίη ανοΚβΙιίρο 
ίηηβηβταΐ ρν. διά 22 ετών ο/. 120, 14 καν βχρΗεαΗ ςηί- 
άβτη ροΙβ8ΐ ηί 8ίΙ ηβΐ {Ιαηΐηηι α1)68( ηΐ ΙαΙτο 8ΪΙ (αοΙιΐ8^ ηΐ ηβ 
^ιΐΓίιαιι ριάάβιη ['βοβτϊΐ): 8βά ώώϊίο αη ρ7'αβ8ΐ6ί, ρΓα€86Γίίηι οηη 
ίτι Μ ί7ί$ί{ ουδαμώς, Γβροτϊβνβ ούδϊ μίαν. ο[. Β 



VIII. 8. 123 



ι 

ν^^^^κλεφίαν εττοίηΰε. καΐ λοιπόν 6 άΰτρολόγος 6ου 
}^^ ^, φ εν δ η ς φαίνεταυ' καΐ άπο τοντον όύα φαίνεται 
Ι ^^προλε'γων φλναρίαι άτΐεδείχ&ηΟαν νυν." 6 δε βα- 

Οιλενς επί τούτοις τοις λόγοις ακριβώς^ καΐ ^£τ« ρ.ΐ53Β. 
περιέργειας άτενίΰας τω προβώπω τον παιδος κα\ 5 
τω αχηματι^ έγνώριΰεν ώς αντός εύτιν 6 τον τοΐχον 
τρνπήύας και ώς τολμηρός κλέπτης καΐ άναίΰχνντος 
την εν τη ΰτρωμνη τον βαΟιλέως ΰινδόνα οντος 
εκλεφε. καΐ αποκριθείς 6 βαΰιλενς είπε τω φιλο- 
αόφω' ,,οντός εότιν 6 κατά της βαΰιλείας ειύελθών ίο 
κλε'πτης." και από τοντον μάλλον επιύτενΰ^η ή τον 
άατρολόγον πρόγνωΰις άλη&ης είναι. ^Απο ταντης 
ονν της διηγηΰεως λοιπόν γίνωΰκε^ ώ κράτιΰτε βα- 
ϋιλεν^ οτι εκάύτον άνθρώπον τη γεννηθεί χωριΰμένη 
τις άπο ϋ'εον κείται τελείωβις εγνωΰμένη, ονχ 6ρι6- ΐδ 
μένη ήμΐν, η εντνχίας η άτνχίας , αλλ' ονδε προ- 



2 ιρ^νδης ΥΒΜ: ιΙίενστης Α (ϋ) φαίνεται] ηοη ίηίβν- 
ρΐ'βΙβΓ υίάβΙιΐΓ, 6ί8ί 216Γ Ιϊηςηαβ Ιβ(]68 ηβΐ ροΙίιΐΒ ΙϊοβηΙίοπι λοο 
Ηοβαί, 86ά δοΠβπιηίΙθΓ ίη ριιΙ)1ίοο (ί&ηιςιυ&ιη οβΓϋδδίηΐίΐ) ββΈΐυΓ 
Ηίςηβ ρΓΛβοίηίΙ 5 πε^ι^^'Ϋεια βα /Όντηα 68ί ςηα λοάϊβΓπΐ 

Οναβοί ηΐηηίην: ηηατβ ηοιι Τ68ΐΐ1ηί περιεργίας 6 τω οχήματι 
8οτήρ8ί: το σχήμα ΑΒΥ. περιέργως ττ} οφει τον παιδος ενα- 
τενίοας επεγνώγ,ει αυτόν Μ. άτενίαας οηηι άαϋιιο ίη ΗΜ8 
ροα88ίτηη7η Ν. Τ. ϋοηίηηρϊίιιν. ο/*. 114, 7 ίδών τοις μεγιβτά- 
ΰΐν οντος Μ 10 της βασιλείας μον Μ. η. Ώ 11 επι- 
στενϋ'η] ςηαιηαηατη ϊη Μ (Ό) βχίαί καΐ έπιστω&η μάλλον §π' 
αντφ Ύΐ τον αστρολόγον ηροαγόρενσις, βΐ ρβτ 86 αρΙίοΓ 8ίΙ Ηοο 
Ιοοο οοηβπη��ηάί <]ηητη ΟΓβάβηάί 8ίρηΐβ€αΙίο ^ ίαιηβη αάάίία υη. 
άλη%-ης είναι }ιηίιΐ8 Γβοβη8ίοηί8 ωα•ίθΓβηι 8€Ηρ8ί886 επιστενϋ-η, 
ςιιωηςηανι ίη ατοΗβΙ^ρο ίηχίβηβταΐ Ιπιστωϋ"η, ηβΗ 8νηί11νηιηη 
νεάάαηΐ. 14 €ΐ 124, 1.5 γεννήσει] €[. 119, 14 14 χω- 

ρισμένη ί. β. ιδία Μ. (Ιβ /Όίν;»"* χωρισμένη 6ΐ ορισμένη η. 50, 
10 15 Ο^εοΰ ΥΜΟ : τον %•εον (ΑΒ) Βοίβδ. άηο 8θτίρΙθΓί 
τ'βΐίηςηβηώΐΐη. απότιειται παρά &εον έΉβασις εντνχίας 0€ΐβνί8 
ηβΓΐί8 εγνωσμένη . . %•εον οαΓβη8 Μ. Γβοίβ η άτνχίας ίη Ηαα ιβο., 
η δνστ, ίη Ό αάάίΐιιν, οβίβτα αηίβιη ηοη ίη ανοΠεΙι^ρο ίηηβηία 688β 
ατΙίΙτοΓ. εγνωσμένη β8ί ρΓ&βάβδϋηαΙα, ορισμένη ημίν & ηο- 
1)18 1ίΐ56Γ0 ίΐΓΐ3Ϊ1;Γίο βίβοί» βί. οοηδίΐΐαί;»; 8β(ί ίΙΙηά ποοτρεπο- 



124 VIII. 8. 

τρετΐομενη τίαρα ϋ•£θν ' κα^ώς και έτά τγι γεννηβΕΐ 
τον ΰον νιου γέγονεν^ οτι ουκ εν α^χγι τηζ ηλικίας 
τίαιδίον ών εμαθ'εν^ αλλ' νΰτερον εις ανδρός ηλικίαν 
ελϋ'ων' ΰννηλ^ον ονν αντω τα καλά και επαινετά 
5 και ευτυχίας γέμοντα έργα. εν δε ττ} γεννήσει του 
^.ΐό4Β.7ΐαιδ6ς του φιλοσόφου εκείνου .^ ου ειχεν εκείνος 6 
βασιλεύς , συνηλ%'ε τ^ '^νχτ} αύτοϋ τα μυσαρά και 
ατυχίας μεστά." 

Ταϋτα τω βασιλεΐ Κύρω του Συντίτΐα διηγησα- 

10 μενού , φησίν ο βασιλεύς προς τον εαυτού παΐδα ' 
,^,είπε μοι, περιπόΟ-ητόν μου παιδίον^ πώς άρα και 
ποίω τρόπω 6 διδάσκαλος σου Συντίπας την τοσαύ- 
την (σε) φιλοσοφίαν έδίδα^εν." 6 όδ παις τω πατρί 
άπεκρίνατο' ^^επειδηπερ νύν από την άρχην ζητείς 

15 μαϋ'εΐν , ώ βασιλεϋ , γνωρίζω πάλιν τω κράτει σου^ 
ως παραλαβών με από σου ο διδάσκαλος και άγαγών 
με εις την οίκίαν αυτού .^ εύ%'ύς έκτισε νέον οίκον^ 
και χρίσας αυτόν μετά λευκού [άσβεστου δηλονότι] 



(ΐένη ηοη βχρβάΐο βοηδβηάηηι^ηβ οβηεβο παρατρεπομ,ένη ηβΐ 
άτίοτρεπομένη , ςααβ οοηυβΓίθΙιΐΓ, ϊητηιιίβίιΐΓ. ςιιο ςηϊάβτη 867ΐ8ΐι 
βίεί ίρεηιη ηβτΐίΐαη προτρέπειν αάΜδηίβίΐβ ΗϊρροοναΙβηι ΟαΙβηηχ 
αηβΙΟΓ €8ΐ (8ί. Τ1ι. 6, 2074 Ό), ίατηβη ηητα ίά ίηνβ [βαβτϋ αά- 
τηοάητη 68ΐ άηΜητη. Ιοηρε τηίηη8 βϋατη α Ηηρηα^ τηίηη8 α 8βηίβηαα 
οοτηηιβηάαίην άίΐβτα άβ φια φά8 €θ()Ηατβ ρο88α βχρΗοαϋο ηί προ- 
τρεηομ,ένη 811 εις ην τις προτρέπεται ςιιο άβυδ Ιβηί φΐα8ΐ 
ιη»ηη (ΙιιοεΙ; 2 του σον νίον ΥΜ: του νιου σου (ΑΒ) Βοίδδ., Ό 
2 οτι . . 4 κοίλά] /ιονητη Ιοοο /ιαδβί Μ ΙαηΙηηι εονστερον 
απέβη αντω τα ενχρηστα. ρνο ηη. ότι . . ^'μα^εν ΒοίΒβοηαάβ 
ηιαίβίαί ο,τί .. επαϋ-εν: 8βά ο['. 110, 12 3 παιδίον ων 8θή- 
ρ8ΐ: παιδί ον V παιδίον (ΑΒ) Βοίδβ. 7 μισαρά V 

12 σονΥΌ: οτη. (ΑΒ) ΒοίββοηΕίΙθ. ό σος μνσταγωγός Μ 13 
σε αάϊβοί, ηί β8ΐ ϊη ΜΌ πατρϊ] παιδί V 1δ πάλιν ϊ. β. 
αν^Ίς Μ. οηι. Ώ 18 κοσμ/'ως περιχρίσας καΐ λευπότητι κα- 
τοί7λαί.'σας Μ. ρτ. μετά β €0η8ΐΐ6ΐηάϊη6 Ιίηρηαηιηι νβοβηίίοηιτη 
€χρΙίααηάα; 120, 17 άσβεστου δηλονότι 86θΙιΐ8Ϊ. άσβεστος ηβν- 
ηαοιιΐβ άίαϊΐην υπίτοΙοδοΙιΙβΓ Κϋΐΐί 



VIII. 125 

κατελάμπρννε τοΰτοι/. είτα οΰα έμελλε τον δίδάξαι 
με^ ίΰτόρηΰεν αυτά εν τοΙς τοίχοις τον οί'κον και 
Λαβαν την ιϋτορίαν εχώριοε δια γραμμάτων και μετά 
ακριβείας άηαντα ΰννετάζατο και τον η^ιον δε καΐ 
την βεληνην και τούζ αΟτερας έκει εζωγράφηΰεν. δ 
έγραφε δε καΐ τά δέκα κεφάλαια της βοφίας και της 
γνώσεως καΐ της διδασκαλίας . ών (το) πρώτον κε- ρ.ι55β. 
φάλαιον τίερί άπαιδεντον καΐ νβριΰτον ανδρός" 6 
γαρ τοιούτος άν&ρωπος μέσον αδελφών και φίλων 
φιλονεικίας και μάχας εγείρει, το δεντερον κεφά- ίο 
λαιον περί φιλοσόφον εδίδαξεν ανδρός ' 6 γαρ τοι- 
ούτος άνϋ^ρωτΐος μεγάλην ώφέλειαν ποιεί τω φίλω 
αύτον. το τρίτον κεφάλαιον περί δολιόφρονος αν- 
δρός καΐ πονηρού , και ότι ο τοιούτος άν&ρωπος 
ουδέποτε αγανακτεί {ει) δόλους κατασκευάζει καΐ ΐ5 
κακοΐς κακά σνρράπτει κατά τού πλησίον^ εκείνον 
μη γινωσκοντος. το τέταρτον κεφάλαιον ην περί αν- 
θρώπου όνειδίζοντος άπρεπώς ετέρω άνθρώπω πώς 
η άπό άρρωστίας η άπό ασθενείας επισυμβάσης λε- 
πρός γέγονεν η αφ' ετέρου συμβάματος ανθρωπίνου 20 
εν τω ίδίω σώματι περιφέρει άσχημοσύνην. το πέμ- 
πτον, ώς ου πρέπει τινά κριτήν η άρχοντα ή βασιλέα 
απόφασιν ποιεΐν περί παντός πράγματος ^ πρΙν κα- 
λώς άκούση καΐ ε^ετάση την τού πράγματος άλη- 



2 τον ΓβΓ.€ηΙΐθΓ68 βία αάάβνβ εοίβηΐ 3 Εχωρισε] διεατί- 

^ατο Μ 4 άνετάξατο Μ 5 εξωγράφηοε ΑΒΥ 6 δέτια] 
ιβ' Β 6. 7 της Ιβτ οηι. Α, 7 της αηΐβ διδαακαλίας ΗαΙβηΙ 

ΒΜϋ: οτη. ΑΥ το αάίβΰϊ^ ηί ββί ίη ΜΌ. [οΗα88β ων ην το. 
παρειοάγει Μ 12 εμποιει Μ 15 αηί εΐ αίϋοίβηάιαη βταΐ, 
ηηοά (βοϊ, αηί ραΓϋοίρία τιαταατιευάζων βΐ ανρράπτων ΓβεΙί- 
ίΐίβηάα 18 πώς ΑΒΥΌ: 7ΐοΗ βΜβηάανβ ος: α θταβοηΐίε 

ρνο η. ώς βα εβηΐβιιΐία ιιεηνραίηΓ ςηα δοηΐ 8€ΓίρΙθΓ€8 οτι αά- 
/άδβηί; 14, 23 20 ανμβάντος V 21 [τ]6ε ώς V το εον εως 
Α 24 ακονστ; και εξετάοτ] 8ϋΓίρ8ί: άκονσει καΐ εξετάαει 



120 VIII. 

^ειαν. το έκτον κεφάλαυον^ οτυ ον πρεπεί τίνα ελτίί- 
ζείν εις ανΟ-ρωπον άφρονα καΐ παντελώς ίδιώτην. 
ρΐ56Β. το εβδομον ερμήνευε περί ανδρός φΘ•ονερον ^ ζη^ο- 
τνπονντος άλλους ανθρώπους καλώς πράττοντας καΐ 
δ εύτυχοϋντας , η δωτι έχουβι προτέρημα άΐ,ιέπαινον 
και δί�� τοϋτο πλουτοϋΰιν η διότι αγωνίζονται περιτ- 
τον βίον η διότι από πατέρων εκληρονόμηΰαν' καΐ 
6 άνθρωπος ορών αυτούς φθονεί καΐ λυπεΐται καΐ 
μαραίνεται.^ διότι μάλλον ου δύναται βλάφαι αυτούς. 

10 το όγδοον κεφάλαιον διδάΰκον έλεγε ' ^^δίκαιόν έΰτι 
^^καΐ πρέπον πάντας άνϋ'ρώπους αγαπάν, και μη τω 
,,κακώς ποιηΰαντι άνταποδοϋναι κακόν ,^' το εννατον^ 
ότι πρέπει ως ϋ'έλει τις ίνα ποιη άνθρωπος εις αυ- 
τόν, (ϊνα) καΐ αυτός ποιη άλλους ομοίως, το δέκα- 

15 τον κεφάλαιον ύυνεβούλευε και μετά των εργαζομέ- 
νων τά άύεβη έργα και πράξεις κακάς , και δυνα- 
ϋτευόντων τους πτωχούς μη φιλίαν όλως π;ο6£Γι^, μηδβ 



ΑΒν. 60 τηΐηΐί8 αηίβιη αν βαΐ αάάβηάηηι ςηία 86ΗρίονΪ8 ηιβηϋ 
ΐΙΙΐίά μηδέ δίκην δΐ'Λοίο'ης, πρΙν άμφοΓν μνϋΌν ά-κοναγις [ΒβνρΙίί 
ΡοβΙ. Ιιχ^ν. ρ. 4:6'ί)οδη€Γ8αϋαίη7': φιί η6ν8η8 βϋατη Βΐ/τηβοηί 8βΐΜ 
ηοίιΐ8 6Γαί 3 ερμήνευε] φ 4, 18 6 καΐ . . 7 §7ΐληρονό- 

μηααν ηοη 8ΗηΙ ϊη Μ 6 αγωνίζονται ρηΐο 6886 ίηίβηΐο Ιλ- 
ΗοΓβ 8ίΙ}ί ρΗΓαπί; αάί^αίΓβηάί 6ηΐηι ηοη 8θΙητη ΐ3,1)0Γ3.ηάί 8ίρηί- 
βοαίίο ?ιοο Ιοοο αρία 681: φιατ6 περιττον 86τίρ8ν. περϊ τον ΑΒΥΒ 
8 ό] ηοΐί αάάβνβ οδε <?/". 79, 6. 127, 6. 9 βλαί'φαί 8ΐιρνα86ΗρΙο 
βλέ'φαί Α 11 Ι Τ1ΐθ88. 5, Ιδ. Εοιη. 12, 17. Ι ΡβίΓ. 3, 9 8β- 
οηηάηηι Ργοπ. 20, 22 13 Ευ. Μαίΐΐι. 7, 12. Ι.ιιο. 6, 31. ΤοΙ). 
4, 15 οΐ. Ργοπ. 24, 29. ΐη ηιαΓρίη6 ΑΒΥ; τοντο εοίτιε τω εν- 
αγγελίτιω ρητω 14 ινα αάί66ί; ΐνα ποί-η ζ. 6. οτυ ποιεί. γ/". 
ΐ>. ΐη Μ 68ί ΐηβηαίηιΐ8 είλλονς] άαΐίηο Μ 6ί Εηα?ιρ6Η8ία6 η8Ϊ 
8ηηί Τ6€αη8 16 δνναστενόντων 8€ΓΪρ8Ϊ: δυναστεύοντας ΑΒΥ. 
ςηοά ηοη ίάεο ιπηίαιά <}ηοά ρΐίίαηβΗ?η Ιιηηο 8ϋΓίρί€τβιη ρναερ. 
μετά αιτη α€6η8αΙίηο ηοη οοηίιιηχΪ886 (120, 17) αιιί 8ΐηΐ€ΐηΓωη 
ηοη ίία ίητηηίανβ ροΙηΪ886 ηΐ α ρεηβΐίηο αά α€6η8αΙΐηηϊη ίΓαη8- 
ίτ6ί (7, 17), 86ά (^ιάα δυναστεύοντας εχ αοοχΐ8αύηηο αάρο^ίΐο 
τους πτωχούς 6ττοτ6 ΙίΙναΗί ηαίιαη ηίάεΐαίην 17 φιλίαν] 

λίαν V 



VIII. 127 

τα Ϊ0α πράττείν τοΙς άδίκοίς καΐ πλεονε^ίαις και 
άρπκγαΐς χρωμενοίς καΐ χαίρονύι.^' 

Ταντα 6 βαύιλενς άκονοαζ παρά τον ν ίου εν- 
χαριΰτηρωνς λόγους αν έπεμπε τω ^εώ καΧ τον αυ- 
τόν δίδάΰκαλον εκά^ητο έγκωμιάζων και δώροίζ δ 
πολντελέΰί και φιλοτίμοις εδε^ιοντο τον άνδρα, είτα ^' ^ 
λέγει 6 βαΰιλεύς τω παιδί οντωΰί' ,^γνώριύόν μοι, 
έραβμιώτατόν μον παιδίον' αρά γε τα Ονμβαίνοντά 
τινι θ| ειμαρμένης και τύχης τίνος ύνμβαίνειν εί'- 
ω&εν;" 6 δε παις έ'φη τω βαύιλεΐ' ^^πολλοι των ίο 
ανθρώπων, ω δέΰποτα^ νπολαμβάνουΟιν όντως εχειν ' 
πλην πλανωμενοί είβιν οι οντω δο^άζοντες. άλλ' 
έμοί γε δοκεΐ ώς η αφορμή των λνπηρών των επερ- 
χομένων τοις άνϋ-ρώποις γίνεται εκ της των άν&ρώ- 
πων πλεονεξίας ' ονδε γαρ δικαίως ποιονύι τάς ΐ5 
πράξεις αντών οί άν%•ρωποι άλλ' αδίκως καΐ πονη- 
ρώς. ΰννή^εια γάρ εΰτι τοις άνϋ-ρώποις ^ όταν τινά 
των φιλοαόφων και δικαίων ανδρών ενρωύι^ καν τά 
χρηΰτά και ωφέλιμα ΰνμβονλεντ] αντοΐς^ εΰτι δε 
πτωχός και (ον τιμαΐς διαπρεπών,) ον τιμώοιν αυτόν 2ο 
Οί* πλουοιοι, ούδε ο κοινός λαός δοξάζει ή «κου'ί^ η 

2 χαίρονοί] Μα ά68ΐηΐ1 Υβη. δ £7ΐάϋ•ητο τ. β, διετέλει 

Μ 10 ϊη τηατρΐηβ ΑΒΥ εύγε ω πκί βαο ίλεως 13 εμοίγε 
V 17 ίη ηιαναίηβ πάϋ-ος άναμφιβολον (άναφίβ, V) τον 

Καφά, ήτοι των εγχωρίων ΑΥ. ίίαριιβ άβ ραΐΗα ηοη. βίΐί8 ςηί 
οοίϊ. Α 8θΗρ8ίί^ φωά ρηίαϋαΐ Βοίδδοηαάο, 8βά 6ίη8 φά λοηιτη 
/ίϋηιηι ανο/ιβίι/ρηηι βχαναιηΐ, βάοοειηητ. ο/'. ϋιι Ο&η^β αά Νΐοβρ/ι. 
(τΓβρ. Ηΐ8ί. 13, 12 ρ. 683, 17 βΐ Ροηίαη. αά ΟαηΙαοηζ. Ηΐ8ί. IV 
26 ρ. 192, 6 6ά. Βοηη. ρ. 560. ίη Β ηίΜΙ €8ΐ 7ΐΐ3ί σημείωΰαι 

18 καν τά χρηστά καΐ ωφέλιμα οιη. ΥΒϋ 19 ανμβον- 
λενει Α αναβουλεντ] Β β οοτγ., ίηάβ α η. Ιση ^£ 8ΐηΐ€ίηνα ίη- 
οβρία ΏΐΙβτηιτηρϋυ,Γ 20 ον τιμαις διαπρεπών ρνορίεν ?^ τιαΐ 
αάΐβοί: ηαηι ίη Μ ΙβρηηΙην Ιιαβα ει μη καΐ πλοντο>ιομών κοτΐ 
τιμής διαπρεπών 6 τοιοντος υπάρχει, ον άε €οη8ίΙίο 8ονίρ8ί 
([Ηία ηενϋα ίΙΙα ρνορίεν 8ίιηίΙβ ίηίΐνυη ηίάβηίητ ρΓα6ΐβΓηιί88α 6886 

21 ά'Λονει ίηϋοηιηιοάε ίτιΐβν δοξάζει βί τιμά ίηίβτίεϋΐιιηι. 



128 VIII. 

τιμ^ά αυτόν, ονδε ώς φιλόύοφον λέγουβι καΐ τιμώ- 

<5ιν , «Αλ' ώζ υδιώτην παραβλετΐονΰίν [ώς πτωχόν]. 

ρ.ΐ58]?. ε'αΐ' δε Πζ αν^'ρωπος εί^ την ζωην αντον εντυχτίζ ?}, 

\τψώ6υν αντον τίάντεζ τΐλονΟίΟΐ καΐ με'ύοί,] ενυ δ' 

Γ. εΰτερημενοζ τΐάβηξ ύοφίαξ καΐ γνώΰεωζ και παιδεν- 
ϋεως Λαντελώς, έκείνω μάλοατα οι ανϋ-ρωτΐΟί τίροβ- 
έρχονται και ^αρρονΰί, καΐ άκονονΰι καΐ τιμώϋι, 
και μεγαν αν&ρωτιον καλονύί καΐ ύοφόν δίά τον 
τΐλοντον ' τίλανώμενοι γονν οντες καΐ απαίδευτοι καΐ 

10 μωροί , ου ποιου ύι τοϋτο καλώι^ , άλλα κακοτρόπως 
καΐ απατηλός , και μετά φενακιβμοϋ καΐ άναιΰ^η- 
ύίας. άφ' ου ΰυμβαίνει τάς πολλάς πόλεις άϋ^ενειν 
καΐ κινδυνευειν' ονδε γαρ Ουνιβτώύιν 06 πλούΰιοι 
απαίδευτοι και άλογοι και μωροί δια του πλούτου^ 

15 «Αλ' οι ΰοφοι και φρόνιμοι από της διαταγής αυτών." 
Ό ονν βααιλενς έπηρώτα τω νιω ' ,,ττοΓα αρα τον 
βαϋιλεα προΰηκει ποιειν ;" ρ δε νΓό^ λεγει' ,,τό εί- 
ναι ΰννετόν καΐ φρόνιμον , και εμπειρίαν εν τοις 



τηβΙίοΓ αηΐβίΐι ονάο €8ΐ 7. βαςηβ η τιμ,ά, ηίιηία νβρβίϋίοηβ ίηεη- 
ρβν ηιοΐ68ίηηι, άβίβηβννη 1 αηίβ λέγουαι €θάίοί8 V ΗΙίΓανίηίί 

8θΗρΙηηΐ8 βναί αντόν,_ 8βά άβίβιάΐ ίρ86 νιοβρίητη αν 2 ώς 

πτωχόν 8€οΙη8ί 3 τ] 8€ηρ8ί: ην ΥΒ καΐ Α 4 τιμώαιν . . 
μέοοι 8€θΐΗ8ί 8ί?ηΐΐ67η(/ηβ 8ΐηΐ€ΐηΓαηι β^^βοί βί ςιιαβ αηΙβ€688α βΐ 
φιαε (8ΐ ίη Μ; «ί ηενδα άβίβία ρβηηίηα β886ηΙ, ρταβίβνβα ΐνι χη 
ν,άν γι 7ηιιΙαηάα7η /Ήί886ΐ. αάΐβοϊ αηΐβιη {οΐ. 127, 19) /. 4 ί' : ίνι . . 
οτερημενος απάτητη ΙϋΙβταηιηι 8ραίίο νβΐίοΐο V, ενι εατερημένος 
οητη ΙαοιαιηΙα Β, ί'νιστερημένος Α. άβ η. ενι ηίάβ 113, 14 
6 παντελών V εκείνων V μάλ?.ον Μ προοανέχονβί 
Μ 8 καΙ αηίβ αοφόν αάίοίηηί Βοί88οη&άβ, ΐ> 9 ίη τηανρίηβ 
τοντο όλως {όλον Α) άρμόδιον τοις εγχωριοις ν,αφά ΑΥ 
γοΰν οντες] γονντες Α 7 — 10 μ., 11 — 15 ηοη ΗαΙβΙ Μ 
13 αννιατώοιν αυτάς? η. Ό 15 από ί. β. ό'ί.α από τν,ς] 
από τε ΒΥ, με την Ό 16 ,,Λϊο 6ΐ ίη 8βρη6ηΙΐΙ)η8 εηηΐ ίη Α 
ΙεηιιηαΙα ερώτησις, άποκρισί^" Βοίββ. τω νίω] τόν νίόν ΜΟ 
νβοΐβ: ςιιαηιςηωη άβ αΙΙβνα δίνηοίηνα ίη Ηοβ 8θνίρίονβ ηοη β8ί 
άιώίΐαηάηηι τίνι αρα το βαοίλενειν προσήκει Μ 17 είναι 
ηοη Ιβηβ οοηοΐηίΐ οιιιη η. ποιεΐν (17) 



VIII. 129 

τΐράγμαβίν έχοντα καί ελεημοβννην , προς τω καΐ 
όίκαιος είναι' αφ* ών καΐ 6 λαός 6 νπ αυτόν κυ- 
βερνώμενος ελεείται καΐ ουκ αδικείται^ ούχ ώς άρ- 
χοντα έχων τόν βαύιλεα , άλλ' εν τά^ευ ποίτρός , δ^ρ.ΐ59Β. 
καΐ ου προύά^ει αδίκως καΐ άνε^ετάβτως τυνί τιμώ- 5 
ρίαν^ άλλα τοις άγα^οΐς άγα%^α δώΰει, τοΐς δε κα- 
κοίς μετ' ε^ετάΰεως κακά, καΐ τΐρό πάντων τόν του 
^εοΰ φόβον έχει δια παντός πρό όφΟ'αλμών καΐ μη- 
δέν άλλο τι τούτου τιμιώτερον ηγείται." Είπε δε 
αύτω πάλιν 6 βαΰιλεύς' ,,ποία βαύιλεία άβφαλεΰτερα ίο 
έγένετο'" 6 παις είπεν' ,,τξ το δίκαιον και φιλάν- 
^ρωπον ζητοϋΰα. καΐ τους πένητας ελεεί καΐ τους 
δουλεύοντας και ύποταβΰομένους αύτω ' και υπό 
πειραΰμών του κόΰμου ΰτενοχωρούμενοι εύρίΰκουύι 
βοή%•ειαν καΐ κουφιΰμόν δι' εύεργεΰιών αυτού, ούδε ΐ5 
γαρ κατά τι άλλο διαφέρει παντός άνθρωπου η μό- 
νον δια τό ελεεΐν τους δεομένους." Ό βαΰιλεύς' 
,,ί'ι/ ποία βαύιλεία οΓ άνθρωποι χαίρουΰι;" και ο 



1 ρανϋαρίητη 8αβρ€ αιηι εϊναι οοηίηη^ίίηΓ^ νί ηοη 5ΐ7 ηβ- 
€688αηΐίτη 80ΓΪΐ>6Τ6 ^'χειν τε, άβ ςηο αΐίφιαηάο οορϋαι/βΓοτη 
τω Βοίδδοηβάθ : τό ΑΒΥ (Ο) 2 ροίίηβ δίκαιον ηβφιβ αντον 
€8ί ηΐΗίαηάιιηι ηβφιβ κυβερνώμενος {κνβερνόμενος V) (ΙβΙεηάιιηι 

3 αρχον έχον ΒΥ 5 προσέξει ΒΥ. η. Ό 7 μετ εξε- 
τα6ΐν? 8βΛ [οτΙα886 8€ΗρίθΓ μετ εξετάοεως ορρο8ίΙ)ί>η β88β 
ηοΐιάί ίΙΙί άνεξετκοτως 8 έχει ρΓαβ8βη8 ηΐ ηγείται (9) 

διαπαντος V ηί 8αβρβ 9 αλλότι V 10 ασφαλεστέρα 80. 
των άλλων, ί. β. ασφαλέστατη : ςηί η8Η8 €8ΐ 8θΓΪρΐοηιη τβύβη^ 
Ηονηιη 8ΪτηίΙΪ8 ΓναηοοραΙΙοηιηι βΐ Ιΐαίοτηιη αοηδηείηάϊηΐ ο/. 161 Β 
την ν.αλλιωτέραν, 162 Β πλέον, 165 Β βαρύτερων 11 

η V; η (ΑΒ) Βοίδδ. 8βά ηί αΐία ρταβίβτηύΙΙατη τό ό\ κ. φ. ξ. 
8ΐώίΗη()ί ιιη. τ. π. έλεεΐ ηοη ροίηϋ. ρηαΓβ ρο8ΐ ζητούσα ηοηητΛ 
ίηοβρί εηηηΐϊαΐηηι 8ΐηιοΐΗΓα ίηΐβντηρία ηΐ β8ί ρ. 162, 1. 2 Β. ηια- 
Ιϋη ραίάβ/η ήτις καΐ . . ελεεί, ηίάβ ΜΟ 16 μόνον Βοΐδβοηαθβ: 
μόνον ΑΒΥ 17 ό ηοη αάάΐΐα οοηίιιηοΐίοιιβ ν,αί ηβΐ δε είίαηι ΜΒ 

18 έν ί. 6. έπϊ: (]ΐ/αΓ6 ρβΓρϊΙην η, τ^, ηοη έν τ^ 
Γλβ. Εομ. ι. 9 



130 

παΐς' ,,ττ} εκ ^είας προνοίας πρώτον γενομενι^ καΐ 
τ?ι δικαίως πολιτενομεντ} καΐ τους έχ^ρονς^ 06η όν- 
ναμις , άμννομένΐ] καΐ τονς άγαμους προνόου μ έντι.''' 
Ρ.160Β. Αν%^ΐξ ο βαΰίλενς ηρώτηΰε τον υίόν' ,,αρα, ώ 
5 παΐ^ 7} ΰοφία των φιλοΰόφων καΐ η γνώΰυς ΰφόδρα 
της πανουργίας νίκα;" 6 υιός εφη' ,,καΐ εις ολα 
αϋτη η ΰοφία το νίκος εχεν, διότι γινώΰκει καλώς 
τάς τών πράξεων διαφοράς και χωρίζει τα φύΰει 
καλά άπο τών εναντίων, ή δε πανουργία και πονη- 

ιυ ρία , ην εχουβιν οι άνθρωποι , ου φρονηΰεως καΐ 
ύοφίας έβτίν ^ αλλά 'φιλης διανοίας και λογιΰμου 
κάκου και κακής προαιρέσεως, άπο του διαβόλου 
ερχόμενη." Και 6 βαΰιλευς εφη' ,^τίνος ένεκεν οι 
γραμματικοί ουκ εντρεπονταί τίνα, άλλα μέϋον πάν- 

15 των άπλώνουβι την διδαΰκαλίαν αυτών και άφόβως 
παρρηβιάζονται ;'' και 6 παΐς' ,,τουτου ενεκα.^ ώ βα- 
ϋιλεύ 5 το πεπαρρηύιαΰμένον εχουΰιν , όπερ τίνες 
ίδιώται άναίόχυντον είώ^αΰι καλεΐν, διότι άγαποϋΰι 
διδάύκειν πάντας, και μάλιύτα τους φρονιμωτέρους 

2ϋ και τους την βοφίαν άγαπώντας' ει γάρ εφ&ονού- 
ν.ιβίΒ.ΰαν, ουκ αν έδίδαβκόν τινι'" Και 6 βαΰιλευς' ,,τί- 

1 καΐ ττ] Μ ςηο^ηβ. τη ηιβίίηί ΐώβ886ί 3 τους άγα%ονς] 
η. 39, 19. 116, 3. 6^έ'/Βτοίι ρ. 24, 16. 92, 21. 134, 11 {0•ε6ν ένϋ•ν- 
μίίται 134, 11) 4 ^ι^ώτιΟΒ V 5 τ^ γνωαις α. τ. η, ν. ιιετίκα 
ροΗϋοηε. (^βηβΐίηηιη δηδίηηχίΐ εοΗρίον ηβτδο νιν,αν αΗίηο φά αρχιΛ 
αηΙίηιΐ08 αρίη8 68ί α ρα88ίηο. ρΓ0Τ8Η8 άίΗ6Γ8ί 06η6Η8 8ηνΙ άβ 
ηηί()η8 α()ίΙ ϋοΓν. ΟΙΐίΐήί. ρ. 345 βχίν. 7 αντη Β αυττι V, αα- 
οβηΐη αοηΐο νιηίαίο ίη οΓαιιβτη; οιη. Τ) 10 οΓ] οί ηολλοΐ'ί 12 
από οοηίβοϊέ Βοίδβοηαάβ: υπό ΑΕΥϋ 15 άπλωνειν τβοβηίίο- 
Γ68 θταβοί άίαιηΐ ρνο ηβΙβΓβ απλούν 16 παρρηοιάζ^ται Α 

17 το, τε παρρηΟίασμένον V 18 ίώϋ•α6ί V άγα- 

ποϋαι] ηβνδα ίη αω α ν6θβηΙίοΗδιΐ8 εαβρβ αά 8ΪηιίΗΐίΐάίη6ηι ηετ- 
1)θηωι ίη εω ββοίηηΙιΐΓ 19 φρονιμότε��ους V 20 αγαπών- 
τας ίη Α ΰΟΓΓβοίητη βχ άγαποϋντας }φ&ονοΰοαν ίβίηρνί 
ίτηρβφαατη €χΙ 21 έδίδαΰ-λόν] ο/. 88, 17. 5, 7. 128, 16; 
αοο. Ό 



131 

νεξ είαΐν οι τζαρά των ψίλοβόφων μιοοΰμενον^' καΐ 
6 νιος άπεκρίνατο' ,βαονζ όρώύί μή μετά άγαϋ-ης 
καΐ κα&αράς γνώμης τΐροαερχομενονς ττ] διδαΰκαλίκ 
αντών , επί^νμηττ} ονβτι τοις νουν έ'χονϋιν ' αλλά 
τους των γραμματικών έλεγχους βαρέως νπομένονβι^ 5 
καΐ ώς ττ} αλητεία έναντιονμενοι δικαίως μιΰοννται 
παρά των βοφών." ΚαΙ 6 βαΰιλενς πάλιν έφη' 
,^ποΐος &η6ανρ6ς των άλλων έ<5τΙ μεγαλώτερος ;" 6 
νιος άπεκρίνατο' ,,ό των άγαμων έργων καΐ πρά- 
ξεων." Ό βαΰίλενς έφη ' ^,τίνος χρειαν έχει τις κατά ίο 
των έχθρων αντον ;" καΐ 6 παις είπε ' ,,τοΰ ^αρρεΐν 
έπΙ τον ^εόν." Ό βαβιλενς εφη' ^^τίς κατά άλη- 
^-ειαν έγένετο πλοναιος;" 6 νιος έφη' ,,ο των κα- 
λών έργων έπιμελον μένος και έπΙ τον ϋ-εόν ήλπικώς.'^ 
Ό βαβίλενς έφη' ^,τίς έΰτιν 6 την καλλιωτέραν έχων ΐό 
άνάπανΰιν ;" 6 παις είπεν ' ,,ο μη φ^ονών τίνα, καΐ ρ.ι•32β. 
εαυτόν μεν κατακρίνων , έτερον δε μήτε μέμφεται, 
μηδέ κρίνει τί πράττει."" ^Ο βαΰιλενς ειπε' ,,τίς κατά 
άλή^ειαν μωρός και άφρων υπάρχει;" ο παις έφη' 



4 έχοναιν ίη V αοτνβοίηιη €χ ξ'χεοαιν: ηοΐβίαί ΙϊΙίΓαΗιικ ηί- 
ιηϊνηνι νοννεχέαιν 5 νπομένοναί] α αίπιοίηνα ίηοβρία οαονξ 
ορώσι . . προσερχόμενους ήββεχίί οταΐίο, ρνο ηοοιιαηίίηο ρανίί- 
ηρη €ί ηβΐ'ϋ^) ασίίηο υπομένοντας καΐ . . εναντιουμένονς ίίι- 
■καίως μίοοναι ίη^βτβη^ ηενδηια βηίΐηιη νπομένονΰΐ βΐ ιιβτΙίΗτη 
ρα,^ήαηηι. ίη ατοΗβΙχ^ρο αχιΐβτη (ώ ίηΐΐίο βωη οταΐΐοηϊα [οτιηωη ΐη- 
/'ηί386 φιαβ ίηίβΓΓΟ^αΙίοηί ήιηηΐ αΛοΗΓοΙβ νεαροπάβΐ (Ιοοβί Μ: οΰοι 
μη . . προοίενται, άλλα τους . . ελέγχους πίκρώς υποφέρου- 
ΰΐν ώς τη αλητεία προσκρούοντες (οο(1. προσπρονονται) 
8 (ΐεγαλωτερος] ρ. 133, 1 ί•/". ΟοΓΗ,ίδ στοχ. αύτ. αηΐβ Αβίίαη. 
πβ\ /ωάϊβνηί^ βηΰη βναβαϊβ αάϊβοΐΐιιηΐίΐ βαί μεγάλος 10 τίνος 
Μονΐρβΐ: τίνα ΛΒΥ, ποιαν Ό. τίνος χρήζει Μ 15 κοίλΑιωτεραν 
αΰ αάίβοϋηο ν,άλλίος άεΗηαΙη^ φιοά τητ8ηα βχ οονιρ. τιαλλίων ονί- 
ιμηεηι άιιχϋ; ΗοάίβΓηί θταβοί άίαιηΐ τιαλλήτερος 16 φϋΌνών 
τίνα γ/*, 3, 11 17 άβϋβίιαΐ ρενρβνβ μεμφόμενος . . πρίνων 

ο[. 129, 11. 'ΛαΧ εαυτόν μεν επιμεμφόμενος, έτερον δε μή χα- 
τανιρίνων ΛΙ 18 ει 132, 5 |[ΐ;}ίε V πρίνη V 

9* 



132 

,,ό μη γίνώσκων το εαντον τίταιΰμα, καΐ μη άκονων 
τον ΰνμβονλενοντος αντώ αγαΘ'ά." ^Ο βαβίλενζ 
ηρώτηΰε' ,,τίς των άν^ρώτιων έχει καλην καΐ ψίλι- 
κην την δίά^εΰίν της αγάπης ;^' ο παις άπεκρίνατο' 

5 „6 μη τίνα ποβώς λνπησας ^ μηδέ είς τίνα έχων ζη- 
λοτνπίαν.^^ ^Ο βαβίλενς έ'φη ' ^^ποΐος λογίόμος υπάρ- 
χει τω ΰ•εω μεμιαΟμε'νος-,^' 6 νιος εφη' ^,οΰτις έχει 
έργα μνϋαρά και πράξεις, προς τούτοις δε ώς μέγα 
τι δεινόν έχει καΐ την νπερηφανίαν καΐ άλαζονείαν." 

10 Ό βαΰιλενς εφη' ,,ποία των αίΰχρών πράξεων 

πλέον είς άμαρτίαν βάλλει τον πράττοντα;" 6 δε 

νιος εφη' „6 φ&όνος και η ψευδομαρτυρία, ή πλεο- 

^.ΐΰΆΒ.νεξία και το πορενεύ^αι είς το ίδιον %•έλημα, δια το 

μη φοβειΰΰ'αι Ο'εόν ^ είς ούα παραλόγως ώς αλογον 

ΐδ ξώον άμαρτάνει καΐ ουκ έντρέπεται. αύται ούν αί 
πράξεις του τάλανος άνθρωπου του ζώντος εν άμαρ- 
τίαις." Ό βαΰιλεύς εφη' ,,καΐ τις έύτιν ο μη γι- 
νώακων ταϋτα [καΐ φοβούμενος τον ^'εόν] ;" 6 νιός' 
,,όϋτις εύτΙν άχόρταΰτος εν πάΰι πράγμαβιν , είτε 

20 τροφαΐς είτε ίματίοις είτε χρήμαύιν είτε δόξη είτε 
κτήμαΰιν είτε Ο'εραπεία δούλων." Ό βαΰιλενς είπε' 
,,τίνα πρέπει φοβει6%•αι καΐ τρέμειν ;" 6 νέος εΐπε' 

1 πειϋ^όμενος τω . . ονμ,βονλενοντι Μ 3 ήρώτιαε Υ 

4 της αγάπης ΑΒΥΙ): ηο7ΐ /ιούεί Μ τβοΐΊηα άπεν,ρί^η V 

5 ποσώς] το παράπαν Μ 7 μεμιααμενος] βδελνγ.τός Μ. με- 
μιαημένος? ^χεί] οοηίβοίί βί ηηηο φΐ&δϊ ροδβίάβΐ (ΙιαΙ ίΐη 
δίο1ι)? έχει, είργαομεναΊ 8 μιααρά ΑΒΥΟ: οοντβχΐΐ Βοίδδο- 
ηα^β ώς ρταβάϊοαίιιηι ίηάίοαΐ; έχει ώς ί. β. 1ι&1>θ1; ρνο. ρ. 
101, 12. ΟοΓαίδ ΙδοοΓ. ρ. 181, ίη η. μέγα τι άββίηΐΐ V {/ΌΙ. 99) 

9 άλαξονίαν Ιίδνί 11 πλέον γ/*. 129, 10. π7.έ(χ. τη αμαρ- 
τία περιβάλλει Μ 6 δε ν. ε. 6 07ΐι. Α 14 ηΙεΗηβ Μ 
ίΐ5 οβα ϊ. 6. έν οΐς, Ιφ' οΐς Μ άλλοοον Α 15 τιαΐ] 

ν.αν Α 18 καΐ φ, τ. -9"., (^ηαβ ηετδα ίη Μ ηοίί βχίαηί , εβ- 

οίη.ή ^ηΐρρβ ηηαβ ίατη^ιιανι Γ68ρο7ΐ8ΐΐτη ηιηνρΐηβ αάβονίρία ['ηί886 
ριιΐϋΐη ό μη φοβούμενος τον ό'εόν 22 πρέπει] ι. ε. οφείλει 
τις Μ 



133 

,,τόν μη φοβονμενον τον Θ^εον μηδέ την μεγαλωτε'ραν 
αρχήν^ μηδέ χωρίζοντα το δίκαιον άτιο τον άδικου, 
αλλά λέγω 0ου ^ βαοιλεν ^ ον τίρέπει ποιειν φίλον 
αν&ρωπον δολωφρονα, ττοι^τ^ρόχ^ καΐ ντίοκριτην^ οΰτυς 
άλλα μεν τω ύτόματυ λέγει ^ άλλα δε ττ] καρδία τίο- δ 
νηρώς ανλλογίζεται.''' Ό βαΰίλενζ εφη ' ^,πώς άρα 
οι άν&ρωτΐΟί την ψιλίαν άγαπώντες ^ εν καιρώ πολν 
επΙ πλέον την εχ^ραν τΐοιονβιν,^' 6 νέος είπε' „άί«ρ.ΐβΐιι. 
τοντο ' το ζημιώβαί τίνα ενκολόν εΰτι , το άθ ποιη- 
6αί τίνα καλώς ^ δνύκολον." ΚαΙ τίάλιν 6 βαΰιλενς' ίο 
,,πώ^ οι «ρρωστοί. τον ς λόγους τών ιατρών δέχονται 
καΐ ντΐομένονύι^ καν βαρέοι είβίν^ οί δε άν^ρωτίοι, 
όταν άκονωοι την άλη^ειαν, βαροννται επ αντί] καΐ 
δνΰχεραίνονΰιν ;" 6 δε νιος έ'φη' ,,οτί ο άρρωΰτος 
τα βότανα και τα ζονλάτΐΐα τα φερόμενα προς αντόν ΐδ 
ντίομένει καΐ δέχεται, καν δριμέα καν τίίκρά ντίάρχωβι, 
δια την ανάγκην τον ΰώματος αντον και ότι ελπίζει 
δια τών βοτάνων νγείαν, και τάς φωνάς τών ιατρών 
υπομένει νομίζων ότι δι' νγείαν φααΐ ταντα προς 
αντόν ' 6 δε άφρων άνηρ καΐ άΰννετος, όταν άκονί] 20 
τάληϋ'η καΐ τα πρέποντα , βαρεΐται και δνΰχεραίνει 
προς τα λόγια, ότι ονκ αναγκάζεται νπό τίνος, ως 
ο άρρωβτος νπό της νόύον. δια τοντο και γέγρα- 

1 μεγαλωτεραν ο/". 131, 8 2 αβηο8€Ϊ8 ββντηοηβτη Νοιιί 

ΚοβίΙβΗ8 3 άλλα μην πτοειαΟ^αι, ό'εΓ καΐ φίλον 8ολιόφρονα 
ΛΙ 801(1113 δ 3βηίβηΙία ίηάβ αΙ) Ηοηιβτο χιοΐραΐα 6 εν τν? 10 
-καλώς 8στίρ8ί: καλόν ΑΒ. καλόν ποιεΐν αί)8θΙηΐ6 ηί αΐηηΐ ρο8ί(ιαη 
αάΜΰηϋ <^Ηί Ι68αίατη ιιβΓίΐέ 1, 17; τίαλοποείν Ιιοάΐβνιύ θηαβοΐ (Ιί- 
ηιηΐ βαάβίίΐ 8βηΙβηΙία ηηα ενεργετείν. ρηαηιςιιαη ίρϋηΓ 8(:τΐί)€νβ 
ρυίβΓίΐτιι ΐΛ,αλόν τι, ιηοΐιά καλώς, ηϊάβ Εη. £,ηο. 6, 26. 27 
12 καν . . είαϊν] καν . . δο-Λοΰαιν Μ βαρέοι] /ιοάίβνηΐ θναβοί 
βαρειοί άίοβΓβ 8υΙβηί δε οηι. Β 14 ο τι, ό ΒΌ: οβτις Α 

Βοί88. οτιπερ 6 νοαών Μ 16 (ϊρι.αία ΒοΪ88οηα(1θ: ίρι- 

μαΓα ΑΒ 22 νπό τίνος βίας είτε όδννης Μ 23 γέγρα- 
πται] ΡΓοηβΓΐ). 8ίΐ1. 9, 8 ο/. 15, 5. 12. 10, 23. 12, 1. 13, 1 βΙο. 
8€ηί€ηΙία βΐίατη α,βχ/τηβοηβ 8βΐΜ αάΜύείιΐΓ 



134 

τΐταί' ,,ελεγχε ΰοφόν καΐ άγαπηΰεί ύε^ καΐ μη έλεγχε 
ρ.ιο5β, ^^αφροναζ [ψοί κακούς] ίνα μη μίΰηβωαί 6ε. '' Πά- 
λιν 6 βαΰίλενς έ'φη τω νίω ' ,^τιώς αρα 6 μεν τΐλον- 
ΰως εν τροφαΐς ενΟ'νς τρώγων ευκόλως χορταίνεις 
ζ 6 δ\ άχόρταΰτος των χρημάτων καΐ αγαπών αυτά 
άχόρταύτον έχει, την όρεξίν αυτών;" 6 νέος είτίεν' 
ς^η μεν των τίλουβίων γαΰτηρ^ η δεχόμενη τάς τρο- 
φάς , μετά το λαβείν τάς πολλάς έκείνας τροφάς 
χορταίνεις καν ου Ο'έλευ' 6 δε οφθαλμός ^ λαίμαργος 

10 υπάρχων καΐ άχ^όρταΰτος , κα-θ-' όΰον ορά τα χρή- 
ματα ^ έτίΐ τοΰοϋτον ορέγεται αυτά ^ καΐ ^εον ουκ 
έν^υμειταίς εως ότου δίά θανάτου καλυψεν ή γη 
τους οφθαλμούς αύτοϋ." Πάλιν έρωτα 6 βαϋίλευς' 
ςςΤίοΐος άρα γίνεται ο %•άνατος του βαύκάνου ανδρός ;" 

15 υιός άπεκρίνατο' ,,ό θάνατος του τοιούτου άν- 
^•ρώτίου χαρά τοις άλλοις άν^ρώποις γίνεται' ου δε 
γαρ ένι άλλο χείρον των βαρύτερων αμαρτιών ^ ως 
ή της βαΰκανίας και του φθόνου αμαρτία, και πρέ- 
πει πάντα άν&ρωπον ϋ'ερμώς παρακαλειν τον ^-εόν^ 



2 ήτοι κακου? άβίβηί ιιΐροΐβ 6χ ΡΓΟιιβΓύίοηιηι Ιοβο, ηΜ μή 
Β^εγχε κακούς Ιβ^ϊίην, αά8βΗρΙαιη 3 ηλονΰιος εν τροφαίς 

{τρνφαίς Β βΐ. Ό) : αρίίιΐ8 Μ 6 μεν δαι\}ΐλώς ^βΟ-ίων 4. 9 χορ- 
ταίνει ίηίναηβίϋηβ ηΐ οίηηΐ άίοίηιη ί. β. ν,ορεννυται Μ 5 χρη- 
μάτων 8€Ηρ8ί: αρωμάτων ΑΒ, φαγιών Ό. ο/*. 10 βΐ Μ 6 ακο- 
ρεατον ηί 68ΐ ίη Μ? Τη μεν] ημών Β η ηοΐί άβίβνβ; ο/'. Μ 

9 ^έλει ΒΟ: Ο-έλτ] Α. ϊΙΙηά ρνορίεν η. ου ρταβίηΐί. ν.αν 
μη βονληται Μ ΐί επΙ τοαοντον] ^,ίη Λί.ν ιιοοίδηί άβήηΐύ 

Α, 0111118 8θίΙίΰβΙ [οΐίητη ηΐϋτηητη /?«7 αηοίΗηηι'•^ Βοΐδδοηαάβ 
αυτά] ο/". 130, 3 %•ε6ν . . ενΟ'ναεΐτοα'] ,,ϊί παρ' τιμΐν αυνη- 
-©■εια εηϊ μεν πράγματος προς αίτιατιν,ην {συνάπτει) ..., 
επΙ δε προαωπου, το αυναμφότερον ^ οΐον Σε εν&υμοϋμαι 
και Σου εν&υμουμαι.^^ Οοναϋδ αά /8οογ. ρ. 15 (19) εί 73 (23) 
οΙ. 13 (9) 12 ■ααλύ'ψει] 8οΗρ8ίίη6 τηονβ 8ΐίο ν.αλΰ'ψΎΐ'ί μέχρις 
αν . . παλυφ^ηει οοά. Μ 16 Ιθ8. δίΓ&ο. 5, 17 17 ενι] 

ο/*. 113, 14. 51,26 βαρύτερων ΒΟ: βαρύτατων ΒοίββοηίΐΓΐβ; 
€/". 129, 10 ώς άβ οοη8ΐίβΙηάίη6 νβΰβηϋοΓΗτη 



135 

οπωζ εκ των τοιούτων τελείως εξελϋ"!] 6 φθόνος έκ 
τΎΐς καρδίας αντον. γίνωΰκε ούν ^ ώ πάτερ και βα- 
ϋιλεν ^ οτι τΐας ανΟ-ρωπος 6 μη βαβκαίνων και φΟ"θ-ρ.ΐ66Β, 
νών γλνκέως εβ&ίει^ γλνκεως τΐίνει^ ηδέως κοιμά- 
ται ' αί πράξεις αντον φροντίδα ουκ εχονΰιν ' ενκό- 5 
λως γαρ δ βονλεται πράττει , καΐ ή ξωη αντον χωρίς 
ανάγκης γίνεται" καθήμενος έΰτιν αμέριμνος, ιύτά- 
μενος ον κοπιά, ταντας ονν,κράτιβτε βαΰιλεν, άΰπερ 
παρ' έμον άκηκοας άποκρίΰεις άρκετάς είναι νόμιζε 
Λερι πάντων." ίο 

1 Ικ των τοιούτων] ρΓορΙβΓβα. ονήϋϋ Μ 3 ό οτη. Μ 

4 γλνγ.αίωζ Με Β: οοττεχΗ Βοίδ5οη&άβ 7 δβηηο νβίε- 
'Λ ΡοβάβΓίε 10 περί ηάντων] ιιδβΗιΐί Μ 



Ναιταΐίοηίδ .άβ δγηΐίρα 

αΙΐβΓα Γβοβηδίο 
(ΐηαΐίδ βχί&ί ίη οοίΐ. Μοη. 525 £ο1. 51 — 66. 

3, 3 . .. λεγεί ονν προς την όμόζνγον' τι ε(5τι τοντο όπερ 
νυν τεϋ'εαμ,αί; ον διεύτείλάμην ΰοί μηδ^ όλως τού- 
τοις ημών προύφανειν τοίς ύιτίθίς;'' η δ' ομόζυγος 
^^καΐ ούχ η^φάμην «ι^τών" άπεκρίνατο. η δε ουδαμώς 
5 ταυττ] τιετίίΰτευκεν^ άλλα μάλλον κατ αυτής άγριά- 
ναβα^ πλήττει ^ραΰεως αυτήν και της ζωής άπορ- 
ρηγνυΰι^ καΐ μονωτάτη καταλιμτίάνεται. έτίΐΰτάντος 
δε του χειμώνος και πολλών ύετών τε καΐ νιφετών 
καταφερομενων,καιαύϋΊς 6 ΰΐτος εκείνος τγι του άέ~ 
10 ρο^ ύγρότητι νοτ6(>Ό'βΐ5 ολην εκείνην ως το πρότερον 
την θυρίδα πεπλήρωκεν. όπερ ^εαΰαμενη η περι- 
ύτερά την αίτίαν της τε ελλεί-φεως καΐ της ως πρώην 
ϋύτερον αναπληρώσεως κα^' εαυτην έπέγνω. καΐ 
το άπ^ εκείνου πικρώς επΙ τη απώλεια της ομόζυγου 
15 μετεμέλετο^ ούδεν δε της μεταμέλειας άπώνατο. ού- 
τως ουν έπίΰταμαι^ ω βαΰιλεΰ^ ώς εί'περ και ΰύ τον 

Ιη Ηοο νηο τηανοίηβ ?ιηΠο αάΛΗο εΐρηο βχΜΙβηΙην οοάίοίί 
ίΟΓίρίιίΓαβ, εηρνα α νιβ ηιηίαίαβ, ΙεαίοηδίίΒ ραίύηεάατη νβδυε ρναβ- 
ί6Γ7ηί88ί8 ; ίηΙβΤΓοραηάΐ είρηο αάροήΐο οοηίβοΙχιταΒ α τηβ άαΜίαηΙεν 
ρνορθ8ίΙα8 ΐηάΐοαΗ 8θίίο; ΙίΙΙβνα Ρ αΐΐβνατη ν6θβη8ίοη€ΐη Ιϋ)ΐί 
3Ϊ(^ηίβοαί, ρααηι (Ιί80ΓβραΓβ ηεΐ οοηοϊηβΓβ Μβ ίΙΗο ηδΐ ηβθ€88ανίΗ//ι 
ηΐάβδαΐΗΓ ηοίαιιί 2 μ^ηδ' όλως 8€ΓΪρ8ί ηδΐρηβ 4 ■καίτοι'ί 
αύτω €0(1.\ γ/*. 2, 9. 60, 6 13 νστίρας εαυτόν 



ί 



137 

ν ιόν ΰον διαχειρίύτι εκ φίλης διαβολής τον καταρά- 
τον τονδε γυναίου^ καΐ ταντά τι τοιούτο μη είδώς 
εκείνον^ και τω 6ω κράτει ώΰαντως ΰνμβηβεται ως 
τϊ] ειρημενη περιοτερα ^ καΐ τοΓ^ κέντροις 'ίης μετά- ρ. 6ΐ 
μελείας χαλεπώς εβτ] ννττόμενος , «λλ' ονδέν ύοι 5 
όφελος εΰται. και ^λλης δε μον διηγηοεως άκουσον, 
ώ βαΰιλεν , περί των γυναικείων ύοι δηλονβης τία- 
νονργιών. Άνηρ τις ην γεωργικην μετιών ετίΐβτημην. 
ουτο^ ονν εν μια εξέρχεται εις τον άγρον αντον τον 
καταύπεΐραι αυτόν, περί δε γε την ωραν του άρί~ ίο 
6του η του γεωργού Ονζνγος όφα ητοίμαύεν όρνι%•6ς 
τε και μελιπηκτον εδεΰματος. α δη βπνρίδι ενΘ^εΐΰα 
προς τον άνδρα εκόμιζε. ΰννεβη δε πορενομενην αν- 
την δια τ^νο^ καταλύματος διελ^εΐν. έλ^ονΰαν δε 
όδοΰτάται πο%•έν τίνες ε^ορμήΰαντες κατέύχον αντην ι» 
καΐ εν έκείνω ειΰαγαγόντες τω καταλνματι βιαίως 
ανττΙ ύυνεγενοντο, καΐ α διεκόμίζεν όφα κατηδοντο 
άφελόμενοι. μικρόν δε τι τον μελιπήκτου έδεΰματος 
νύτερον καταλιπόντες ^ καΐ εις μόρφωύιν ελεφαντος 
τουτί το καταλειφθΊν επιβκευάΰαντες , τη ΰπυρίδι 20 
έναπέ^εντο^ μηδέν τι περί τούδε είδυίας της γυναι- 
κός 5 καΐ την ύπυρίδα κατεκάλυψαν. ή δε γννη ταύ- 
την άνελομένη κεκαλνμμένην ονβαν ως πρότερον και 
άγνοονύα ως τα εν αυτή παρ' εκείνων όψα έβρώ&η, 

\ διαχειρηση 2 τι: τό? μηπω? 141, 16 είδότος οοά.: 
.^βά Ιηιη άβδβδαΐ άϊοί ΐΐδότος ΰον περί ίτιείνον. ΙβιιίοΓβ ηιηΐηΐΐοηβ 
ί(ηνρ8ί είδώς 6 ωφελος 9 ίν μιά ίάβιη βεΐ ηηοή μια των 
ημερών Ρ 14 ίίβ] από Ρ ^λϋ^ονσαν οο(ϊ.: §λϋΌνσης τηαΐίηι 
νβροηβΓβ ςηατη ελ^ονοα. 86ά Ρ (καΐ ως εϊδον τΊ]ν ^νναΓκα 
εαράτηααν αύτην) βο άηοίΐ ηί ίη Ιΐί)Γ0 ανο/ιείτ/ρο αάάϋητη /Ίιί^^β 
.<ιιΐ8ρί€6ηιιΐΓ Ιδοντες: ίλ^Όνσαν δε 6. Ιδόντες, ίξ. κ. «. οβίβηυη 
ρναβροβϊίίο διά αά ελ&ονοης ^ηρρίβΐιιν ηΙ 87, 8 ^ \Ί ν,ατ-η- 
δοντο ηΐίηηβ 8€ΓΪρΙθΓΪ8 βχΐ 19 νοτερον ρο8ΐ σπνρίδι ροηεη- 
(Ιιιιη ο/". 71, 8; 24 ο^α .ϊίο οοηίοοαίαηι ηβ Ιβ οΐ^βηάαΐ 22 

ίναπε-ΛάΧν'ψαν 



138 

την ΰτΐνρίδα προ των τον ανδρός αντης άπο^είΰα 
όμμ,άτων διέύτη βραχύ. 6 δ^ άνηρ αντης εκκαλντιτει 
καΐ ορά μηδέν έτερον εχονβαν την ύτίνρίδα η μόνον 
ΐ). 62 το μελίτίηκτον εδεΰμα, το την μορφην έχον τον έλύ- 
5 φαντος. όπερ ίδών , ,,τ^' τοντο^ γνναι ;" τίρδς την 
ύύζνγον εφηΰεν. η δε τάς οφεις τω όρωμενω έταβα- 
λονΰα, εν&νς το αντη ΰνμβεβηκός δράμα κρντιτειν 
εκμηχανάταί. και φηΰν προς τον άνδρα ' ,^τανττ] τη 
ννκτί, κα^ενδονύης μον , οναρ έφάνη μοι ξένον. 

10 εδοξα γαρ έλέφαντι εποχεΐύ^αυ κα%'' ντΐνονς , καΐ 
τούτον όλιΰ^ήΰαΰάν με τους τίοΰΐν αντον ΰνμπατη- 
&ηναί. εξνπνος δε γενομένη τΐολλω ύννειχόμην φο/3ω, 
καΐ αντίκα προς τον ονειροκρίτην εΰπενΰα πορεν- 
%'ηναι όνν τάχει, ω καΐ τα όραθ'εντα διηγηΰάμην' 

15 καΐ ος τον ονειρον διαλύβας ενετείλατό μοι όντως 
ειπών ' ' (ω^) ελεφαντος μορφην ύε χρη , ώ γύναι^ 
εκ μελιπηκτον καταΰκενάΰαι εδέΰματος και τω άνδρί 
ύον εις βρώϋιν άποκομίΰαι, ως αν 6 ονειρος ούτος 
ακινδύνως 6οι διαλνΘ'είη! και ννν κατά ταύτας 

20 τάς νποϋ'ήκας ως οράς 6οι πεποιηκα μεν έγώ^ 6ν δε 
λοιπόν, ώ άνερ, προ^νμότατα φάγε, ως αν μηδείς 
μοι προ6γένοιτο κίνδννος.^' και ος το μελιπηκτον 
εν^'νς έδηδόκει. η δε γννη τοιούτως προς αντον 
προφα6ι6αμένη εξ άννπόπτον , τον τον 6ννεύνον 

25 κίνδννον νπεξεφνγεν εαντην περιποιη6αμένη τα μά~ 
ρ. (;3 λιΰτα. 6 γάρ άνηρ αντης πά6ιν οίς αντω περί τού- 
τον λελάληκεν άναμφιλέκτως πεπί6τενκε. τοίννν, ώ 



4 του βΐή ΙιαΙβί ςηο ο/^βηάαΐ, ηοη άβίβηβτίπι 6 ό'ρω- 

μένω'ί 16 ώ^ ϊη οοάίοβ Ιβ^ίίην ρο8ί ^νναι 18. 21 ως αν 
διαλνΟ'είη βΐ ανηίΗα ΐη Ηοο βονΐρίΟΓβ βνβηάα οβπδϊΐί 23 εδηδό- 
κ?ι] αοΗ<}ΐί Ιοοο βχί 24 εκ τον? αά 56, 22 (21) 27 τοίννν] 
ΙιοΙ). ΡΙΐΓ. 342. ίΐα Ροΐυαηη^ Α. Ρ. XI, 127, Ι,βο Οϊαοοηηε, Ιοαηηβ9 



139 

βαβίλεν^ χαΐ αντοζ έτίίγνωΟ'ί το πουτιίλον των γυναι- 
κείων μηχανημάτων ' και οτίτΐερ αν και βονλη^εΐεν, εν- 
φνώς (εΐζ) το πονηρενεΰΰ-αι και βνύκενάζειν εχονΰι." 
Τούτων δ' 6 Κνρος και πάλιν άκηκοώς τΐύν ρημά- 
των^ μη άτίοκταν^ηναι τον ν ιόν εγκελενει. 5 

Κατά δε την εκτην ημεραν ΰφόδρα η γυνή ετΐΐ 
τ ώδε τω προβτάγματι του βαβ ίλεως χαλετιήναΰα και 
δεινοΛαϋ-ηΟαΰα , καΟ-' εαυτην όντως ελεγεν , ώς ,,εί 
μη την ΰήμερον ο του βαβιλεως υιός άποκταν&είη^ 
την αϋριόν πάντως τΐροΰφδ'εγ^εται τω ίδίω πατρίς ίο 
καΐ εν^εως δια της αυτού προς αυτόν ομιλίας τά 
της εμης ΰκαιωρίας εβται κατάδηλα^ καΐ ^ανάτω 
παραδο^ηϋομαι. χρη ούν έμαυτην διαχειρίΰαύΟ'αι' 
ουδαμ��ς γάρ τι έτερον τω βαβιλει άναγγεΐλαι τολ- 
μήΰω." ταντα κα^' εαυτην η κακότροπος εκείνη ΐ5 
γυνή ΰυλλογιΰαμενη και δεει όυύχε^εΐΰα πολλώ^ 
πρώτα μεν τά εαυτής βυνελεξατο πράγματα της ού- 
ϋίας καί γε τοις γνωβτοΐς και τοις γείτοΰιν εμερί- 
ύατο. είτα και ά^ιοΐ ϋλην αυτούς καυΰτικην ύυνα- 
γαγεΐν αύτη ' οι δε δα'φιλη βυναγείρουΰι. κάκείνη 20 
όί' αύτης ΰφοδράν άνη^ε πυράν' ης δη άναφΟ•είαης, 
ώρμηύεν η γυνή τη καμίνω εαυτην εμβαλεΐν, οτιπερ ν- 64 
νφωράτο τη εω%•εν ου μετρίαν αυτί] επιύπάβεύ&αι 
την αίύχύνην και τον κατάγελων. επει δε και η 
εβδόμη ώς εν τοΰούτω ήμερα εφεύτηκε^ καΟ•' ην και 25 

€ίίΐ7ΐαηιΐί3, Βτ/ζαηϋηί αΐη. ο/Ι Ιαοο1)3 αά Αθί. Ν. Α. II 66 ρ. 55. 
?«/■»'« ίη ηατταΐϊοηβ άβ αεΐΓοΙο^ο ίίεηυη ίηηβηΐββ 5 εις αάίβϋί, 
ηΐ εΙπιοίΗτα 8ίτηίΙί8 ηιοάηί βϊ ηηαβ βαί ίη Ρ ετοίαως ^χοναι 
πονηρίνεο&αί. 8€ά η€8θίο (πι ενφνώς ίαηΐιυη ιηηίαηάηίη 8ίΙ ίη 
/κ φνοεως 5 ίγ%. ηοη τηηίαηάιηη γ/*. 19, 1 6 κατ* αυτιιν 

ϋε Ρ 13 δι^ίχε^^Ίίΰ^ία%^^^ι 17 [της οναίας] ? οηι. Ρ 

18 εμέρισεν? διεμοιρασεν Ρ 23 <χντ7]ν "24 ν.ατάγελον 

■ο[\ ηοί. οά ρ. 64, 2 ίη Ίΐιανφηβ ιε': φιο ηοη ηίάεΙηΓ ίη(1ίοαΗ 
«ηρυί, 86ά ίοΐίυιη XV /ίόπ* β ςηο Μ (Ι680τίρ1ιΐ8 €8ΐ 



140 

ο παις τω βαβιλεΐ και τίατρί τΐροΰφ^εγζαύϋ-αο ημελ- 
λεν^ ως γε κατ αρχάς υπο του διδαύκάλον παρήγ- 
γελτο^ η γυνή αντη λίαν ως εικός ηγωνία καΐ εφρόν- 
τιζε , καΐ αερίμναις και άλγηδόΰι την καρδίαν εβάλ- 

5 λετο. γιδει γαρ ώς ηνίκα τω βαΰιλεΐ 6 παις φ&εγ- 
|«6το, ου μόνον αντη καταιβχνν&ήΰεται^ άλλα και 
όλεϋ'ρω μετά της αίΰχννης παραδοϋ-ήΰεται^ εφ' οίς 
πάντως τω παιδίω άτόπως λελάληκε. τον γονν τοι- 
ούτοι» αντης χαλεπον βονλενματος πολλαχη γε τι} 

10 φήμτ] ^ρνλλονμενον και δια%'έοντος^ εφϋ-αΰε καΐ εις 
τάς τον βαΰιλέως αντον άκοάς. και μην 6νν τάχει 
την γνναΐκα προφϋ•άνει καί φηύιν αντη" ^^τίνος χά- 
ριν^ ω γύναι^ πνρΐ ΰεαντην παραδίδως -''' η δε ^^μη 
ώς έδει με άπο τον παιδός 6ον" εφη ^,εξεδίκηβας 

ΐδ ονδε αντον άπεκτεινας κα%•άπερ προΰηκεν.^' 6 δε 

65 βαΰιλενς άμα τω λόγω πίΰτεις αντγι ενόρκους δε- 
δωκεν άύφαλεΐς , ώς άναμφιλεκτως τον παΐδα δΐ(χ- 
χειρίβεται. η δε άποδεξαμενη τον λόγον ^ επεΰχεν 
έαντην τον τοιονδ^ εγχειρήματος, και αντίκα 6 βα- 

20 ΰιλενς μετ' οργής άπεφήνατο άννπερϋ'ετως τον ν ιόν 
νποβληϋ'ηναι τω ^ίφει. της ονν τοιαντης ίταμωτά- 
της έζενεχϋ'είΰης άποφάβεως , 6 τον βαύιλεως φιλο- 
ϋοφώτατος έβδομος ΰνμβονλος περί ταντης ένωτι- 
βάμενος και ΰνν αντω οι έτεροι εξ ΰνμφιλόΰοφοι, 

2δ επί τω γόνω της πορφνρας ύφόδρα λελνπηνται και 
ηλγηΰαν τάς φνχάς , όρώντες τον άνενΰ'ννον ώς 



1 φ^ίγξαβϋ'αι -ημελλεν ςηίη εοΓίρίοτ άίχενϋ ηΐ Ρ, ηυη β8ί 
ςηοά άηΜΐ68 6 αντη 11 αυτό μεν 12 π^οφ^^άνεί] δια- 
μηνναας Ρ 13 ρΐ6ηίη8 Ρ 15 οντε οοά.: ςηαηιςηατη άη- 

ΙίίβΒ απ βττοτ 811 8οΗ'ρΙοτΪ8 17 άσφαλεΓς ηοΐί άβίβτβ 

20 τον νΐον αντον Ρ: 8€ά α[. 141, 14 21 ίταμοτάτης ^ 

23 ίνωτιοάμενος] ίη/'Γα ενωτίΰ&είς 25 γόνω της πορφνρ(χς 
οήβιιίαΐίιηη ρορηίοηιη 86Γ7ηοηβ?η 8αρα 



141 

κακονργον κινόννενοντα. καΐ ηορεν^εντες εφίύταν- 
ται τω τον βαΰίλεως βπεκονλάτωρί, ηδη το ξίφος 
τνρος την ΰφαγην τον παιδος άνατείνοντι^ επιμόνως 
ηντον άξίουντες βραχν το την τον πκίδος^ νπερ^ε- 
ύ^αι άναίρεβίν^ (^χρίξ ο^ν 6 των φιλοΰόφων έβδομος 5 
προς τον βαύιλεα είΰελϋΌί αμα τε καΐ εξελΘ-οο. ον 
μην άλλα καΐ δώροις τον άνδρα εδεξίώΰαντο. ο δε 
τονς φιλούόφονς αίδε6%•είς^ τη αντών ύνγκατανενει 
αίτηύει. είτα 6 των φιλοΰόφων έβδομος ύνμβονλος 
προς τον βαοιλεα έκεί%•εν πορενεταυ' καΐ εί(5ελ%•ών ίο 
προβεκννηύεν αντον επί της γης καί φηβυ ' ^φαβιλεν^ 
ζη^υ. γινώΰκείν ΰον το κράτος εκδνβωπώ, ώς έξαί- 
6ων αμα και άνόΰιον δράμα πειράΰαι ποίήΰαβ&αί, ρ. 66 
οτιπερ τον νίον μαχαίρας έργον γενέΰ^αί προΟεταξας, 
φίλη γυναικός νπο^ηκη όντως άνεξετάΰτως ΰνναρ- ΐ5 
παγείς^ και ταντα μήπω εγνωκως , καν άλη^ 6οι 
καν φενδη λελάληκεν. ηκον6ται δε μοι και τοντο, 
ώς δια πολλών ευχών ^ νη6τειών τε και ενποιιών 
^εό&εν τοντον τον παιδα 6ν τε και η μητηρ εξητή- 
6α6&ε' καΐ δια γνναικος ρήμα ολε^ρω αντον πάρα- 20 
δίδως\ αλλ' όμως μον των ρημάτων άκονΰον. 

^Ανηρ γάρ τις ην πνϋ-ωνος πνενμα έχων ^ και 
το?ί βουλομένοις τα μέλλοντα δη μαντενόμενος και 
δαφιλη ποριξό μένος κέρδη ' ον μην άλλα και ίατρι- 
"κης τέχνης τη μαντεία έμπειρος ην. ο^-εν και πά6ι 25 
τοις τταρ' αντον πννΰ-ανομένοις περί τίνων άδηλων 
έτοίμονς έποιεΐτο τάς άπολυ6εις. όντως ονν 6 άνηρ ρ. 67 

6 εΐβέλϋ-'η — εξέλ^'η €οηίηηοΙίιιο8 ν68ίίΙηα8 βχ Ρ 12 

ΙίΙΙετωη γ ΙίΙη'αήη8 οτηίββταί νηδνο νοίονβ ρυείβα αίίάϋηηΐδ ; ςαοά 
αΓβΙ)Γ0 [αοίηνι αΙΗΰιο ηοΐατβ 8ΐιρ6ν8βάβΰο 13 πθΐράσαι, ζ. β. 

πειρά, ϊαηι 8Ηρνα ηοΐαίιιηι 14 οη οου τον νίον Ρ. ο/". 66, 2 19 

ε1γΐτήοαο0'' 20 και] -λκΙ ννν? καΐ δη? 23 κάντεΰ^εν^ 
27 οϋτος Ρι 



142 

έπίΰτημ,όνως έχων ονκ ολίγον αντώ πλοϋτον εΰ-η- 
βανρίΰε. μια γονν των ημερών το ενοικονν αντώ 
μαντίκον τίνενμα τίρο^ τον άνδρα ευρήκει' ,,εγωγε 
τον ?.θί7ΐον ντΐαναχωρηΰαί 6ον βονλομαί, καΐ ονκέτι 

5 ε^εΐξ με. πλην προ τηξ εκδημίας μον λόγονξ τρεις 
δίαβτελώ 60ί, και δη εν εκάΰτφ τούτων ο αν ^εόΟ'εν 
αίτηβτ), παραχρήμα ύοι παραΰχεΰ-ήΰεταί." και ταντα 
λε^αν το πνενμα τάζ τρεις ρήΰεις τάνδρΐ δεδήλωκεν. 
είτα πόρρω μεν αντο γέγονεν ^ 6 δ' άνηρ εκείνος 

10 άνακεχωρηκότος τον πνενματος ο'ίκαδε 6νν ά^νμία 
πολλή άφΐκτο. και τοντον η ΰνζνγος όντως έχοντα 
Ο-εαΰαμενη , ,,τί όντως" έ'φηΰε ,^βτνγνος και ώχριών 
παραγεγονας;" ο δε αντη άπεκρίνατο' ,,οτιπερ^ ώ 
γνναι, το τον πνθ'ωνος εκείνο πνενμα, ο δη ένε- 

15 κατωκει μοι, δι' ον εμαντενόμην καΐ τάς νόΰονς 
έΟ^εράπενον , ννν άπ' εμον έ^ελ0•όν , τελεως άνεχώ- 
ρηΰε. καΐ τοντον ερημωΘ'είς , αν την, ί'ΰϋ-ι, την ζωήν 
μον άπολεγομαι. νπ* αντον γαρ άπαν απόρρητον 
εμνονμην και δα'φιλη κέρδη έποριζόμην." η δε γννη 

20 ταντα παρά τον ανδρός άκονΰαΰα, ύφόδρα κάκείνη 
επι τω ΰνμβάντι ηλγηβεν. ορών δε ταντην εκείνος 
άνιωμένην πικρότερον, παρηγορεΐν ώς ενόν την γν- 
ναΐκα έπεχείρηΰε , και εΐρηκε προς αντην' ,,^άρύει, 
ώ γνναι, και μη λνπον' το γαρ πνενμα εκείνο ρη- 

25 βεις μοι διεΰτείλατο τρεις , ώΰτε ^δι έκάΰτον αντών 
πάν ει τι ^νμηρές μοι ^εό^εν έ^αιτήϋαΰ^αι. και δε- 



Ά^είρηΉ,εί ο/". 138, 23 εδη^ό^ίί 6 εν «οΓίρ.η: μεν οοά.; 
ρναβρ. ίν Ηοο 8βη8ΐί [τ6φιβη8 68ί ίη Νοιά Ρυβάβτί^ ΙώνΐΒ; λό•^οι 
αηΐβτη αηηΐ ρτβοηηάί (οηηηίαβ. ο[, 8. 25. 144, 3 9 αντο ηοη 

ηίάβΐητ ηιηίαηάητη 68.<!6 ϊη αύτον, ςηο άηοϋ Ρ μακράν τον άν- 
<ϊρό?, ϋα ηί τβΒροιιάβαηί 8Ϊδί αυτό μεν — ό ό' άνηρ 13 7^" 
νονάς Ρ 21 το ΰνμβάν 



143 

δήλωκε μου ώζ εί' το δ' αν καΐ αΐτήΰωμαί, («μ^) ρ. 6» 
ϋ-εό&εν γενήΰεταί μοί." τοντοΐζ τοΐς λόγοίζ επί το 
ενΰ'νμότερον ή γννη γενομένη^ ,^αντάρκη <5οι το λοι- 
πόν" έφηβε τω άνδρό ^^ταντα τα τρία ρηΰεόδία." ο 
ά' άνηρ τΐρο^ την ΰνζνγον αν&ις άντέφηΰε' ,,τ^' ονν^ δ 
προς &εον ^ ύνμβουλενεις μοι ηδη αίτήβαβ^αί;" η 
δε λίαν ονΰα πονηρότατη και προζ άτακτους ορμάς 
καΐ παραλόγους ορέξεις ενδόΰιμός τε και φιλοαώμα- 
τος^ ^^οίδας" φηΰίν „ώ άνερ^ κα^ά και αυτή επίΰτα- 
μαι^ ώς ούδεν ΰυνουΰίας τοις άν^ρώποις προΰφι- ίο 
λέϋτερον' αί'τηΰαι (τοίνυν) το %•εΐον ^ πολλούς τω 
ΰώματί 6ον ί^υφάλλους επιφυηναι^'" 6 δε ματαιό- 
φρων εκείνος την τοιαυτην αυτίκα δεηύιν προε'ϋ-ετο 
καΐ αμα το εαυτού ΰώμα γέγονε κατάκομον (καΙ 
μεΰτον ί&υφάλλων). ους εωρακώς 6 δείλαιος εαυ- ΐ5 
τον πικρώς έμυύάττετο καΐ την γυναίκα ^ραΰεως 
πλήττει καΐ καθυβρίζεις καΐ τοΰούτον τω ϋ^υμω κατ' 
αυτής ηγριαίνετο , ώς και άνελεΐν αυτήν ανηλεώς 
βεβουλεϋόϋ-αι. και έλεγεν αυτγι ' ^^αυτη εΰτιν η επω- 
φελής ΰον βυμβουλία^ ώ κατάρατε-, ουκ Ύΐδέΰθης^ο 
τοιαύτης μοι άϋχημοΰϋνης βουλην πονηράν ύποΰ-έ- 
Οθαι;"" η δε προς αύτον άντέφηΰε' ,^τί τοΰοΰτον 



1 εί' τι δ' αν ηοΗ Ίηηίατβ ΐη οτι αν ηβΐ επειδάν. ο/". 
63, δ αμα αάίβοί ηβ εβηίβπϋα ςηαβ αηίβοβδεϋ ΓβρβΙαΙιιη 

ΗϊώβΙ Ρ 2 '^ενεΰ^αι οοίί.: ίφανέρωσέ μοι οτι . . γενηαεται 
Ρ 4 ρηαείδία] γ/", ΙαηίϊΟη άϊεεβνβτΐΒ Λβ ηοηι. άβνύη. ΐη Αηη. 
ΡΙιίΙ. διιρρί. V, 2, 238 11 είνηοίηνα αί'τηβαι το ϋ-είον ηοη 

οητβί βχβιηρίίβ; ββά ηίάβίιΐΓ βχ('ΐάΪ886 αηί τοίνυν^ ςιιοά αάΐβΗ 
(ί/. 141, 3. 12), αηΐ λοιπόν αχιΐ αΙία ςηαβ ίάβιη 8ΪρηϊβοαΙ οοηίιιηοΐίυ, 
ηβΐιιί ονν γονν δη. ξητηαον ονν Ρ 14 και μεοτον ΐΟ-νφάλ- 
λων οιη. ϋοά.'. 8βά 8ίτηίΙβ οβτίβ αΐίςιάά, ηί β8ΐ ϊη Ρ μεατον και 
νεφρών ν,αϊ όρχεων δαρρίβηώιιη 6886 β//Ζϋΐ7 ρν. ονς 16 Ιεηι- 
ροτηηι ηβτΜ ηιιιίαΐϊο ΐη Ρ φιοςηβ ΐη68ΐ 19 βεβουλήίσ'9"αι? 

βονλτι%•ηναι Ρ 21 ΐη ηιατρίπε ις' 



144 

έχαλέτίΎΐναξ', μηδέν 6οι εΰται 7ιε^ι τοντον φροντίζ' 
[περί τοντον μη διαταραχ^ηβί] '] έτεροι γάρ όοί όνο 
ντΐελείφ^ηΰαν λόγοι' αιτηβαι τοίννν το ^εΐον διά 
^. 6ϋ τον ενός ρήματος^ τονζ ί%•νφάλλονς τούςδε άφανι- 
5 6%'ηναι άτίο 6ον." ο δε τη ΰνζνγω τίείΟ^είζ, αιτεί- 
ται τοντο τίαρά ϋ-εον^ καΐ ενϋ-νς εκείνων μεν απηλ- 
λάγη των ί^νφάλλων , άτίώλεΰε δε 6νν αντοΐς και 
α δη γεννητά αιδοία έκεκτητο. ανϋ-ις ονν επί πλέον 
τηξ γυναικός κατα^ραΰννεται και αυτήν εκ παντός 
10 τρο;Γθΐ; άποκτεΐναι πειράται, ή δε γυνή ^^ϊνα τί^'" 
φηύίν ,^άνελεΐν με ΰφαδάζεις ; μηδ' επΙ τωδε άβχάλ- 
λον. εν γάρ (5οι ρήμα υπολέλειπται. αιτηύαι γούν 
το %'εΐον τα γεννητά ΰον άπολαβεΐν αιδοία." ο δε 
τοντο ποιήΰας μόγις τον αιτηθέντος έπέτυχεν. "Ιδε 
15 ονν^ ω βαΰιλεϋ, οία έκείνω τάνδρί ΰυμβέβηκεν^ οτι- 
περ άΰνλλογίβτως τη τής γυναικός κακίβτη βουλή 
6 μάταιος ΰυγκατέθετο. καΐ νυν λοιπόν μακροΘ^υ- 
μηβον ^ «1^65, καΐ μή κατεπείγου προς τήν άδικον 
του υ ίου 6ου άναίρεΟιν μηδέ οϋτως άνεξετάβτως 
20 ΰυναρπαγής τη τής μογβηράς γυναικός βκαιωρία^ 
ρ. 70 και μάλλον όταν ή διαβάλλουύα δεινή λίαν ή καΐ 
κακότροπος, άλλα και άλλης διηγήβεως άκουβον. 

^Ανήρ τις ήν ^ ος ενορκον εαυτω όρον εΟ'ετο μή 

όλως ήρεμήΰαι ή εαυτω δούναι άνεΰιν , μήτε μήν 

25 άγαγέΰθ-αι γυναίκα^ εως άν πάύι τοις των γυναικών 

έπιύταίη μηχανήμαΰι. και ευθ'ύς τής πατρίδος έ^ιών^ 

περιήει τάς χωράς πληρώΰων τό ύπονδαξόμενον. 



^ 1 έστω? π. τ. μή $. ςιιωηφιατη ίη Ρ ΙβρίΙιΐΓ μ,ηδεν ταρα- 
Χ^Τίί ή λυπ-η^γίς ττίρΐ τούτου, εβοίηβΐ, ςηϊα 8€νίρΙθΓβιη άΐοίη- 
νηιη ["111886 ριιΐο μηδέ η. τ. δ. 11 οφαδάξης 23 μηδ' 

οΧως? 8βά φ 126, 17 βί χηάίοενη. 24 μιιδε'ί 140, 15 26 

επίΟταίη τηΪΓ6 άίοίπιπ 



145 

ετεροζ δε ης αντώ κατά την όόοίτΐορίαν 6ννήντ7]κεν, 
οζ καΐ μαϋ•ών προς αντοϋ την κατ επείγον 6 αν χρείαν^ 
φηβΐ τω άνδρί' ^,οΰ δννηβϊΐ ^ ώ αν^ρωπε^ τονς των 
γυναικών κατανοηΰαι τρόπους ούδε το πέρας αυ- 
τών έφευρείν , εως αν οποδιάν ουναγαγών καί τίνα 5 
τόπον δι αυτής καταπάΰας τεββαράκοντα ημέρας 
και τεΰΰαράκοντα νύκτας επ' αυτής διατελε67]ς καθή- 
μενος και μετρίας τροφής καΐ πόΰεως μεταλαμβά- ρ. τι 
ν ων. ούτω γαρ δυνήϋ)] άπαριθμήΰαι και ύημήνα6ΰ•αι 
τάς τών γυναικών πανουργίας." ο ^^ τών ρημάτων ίο 
τούτων άκούοας παρά του αύτω Ουναντήΰαντος^ 
έποίηΰε καθώς ούτος αύτω ενετείλατο ^ και διετελει 
επί ΰποδιάς καθήμενος και εύτελει τή διαίττι %ρώ- 
μενος και παρ' ολας τάς τεΰΰαράκοντα ήμε'ρας και 
τεΰΰαράκοντα νύκτας άπογραφόμενος τάς τών γυ- ιγ) 
ναικών μηχανουργίας ' ας δη και περαιωθήναι έδόκει 
έΰύΰτερον καΐ μηδεμίαν τούτων καταλι^πεΐν άγρα- 
φον. λαβών ούν ας επεποιήκει άπογραφάς , προς 
ζην εαυτού οίκίαν επανήει. πορευόμενος (ό') επί τι 
χωρίον παρεγ ενετό ^ εν ω καΐ κατέλυΰεν. ην δε τις 2α 
άνήρ εν τώδε τω χωρίω^ ος και παραΰκευαΰάμενος 
εΰτίαΰίν τίνα., τους τού χωρίου οίκήτορας κεκληκε 
μεθ' ων κάκείνον τον απογραφέα εις δεξίωΰιν μετε- 
καλέΰατο. ο δε έλθών και άναπεΰών μετά τών άλλων 
δαιτυμόνων, ούχ ομοίως αύτοΐς τών παρατιθεμένων 2;> 
ήΰθιεν^ άλλ' άΰιτος έκαθέξετο. λέγει ούν ο έΰτιάτωρ 
αύτώ' ' πόθεν και τίς ει, ώ εταίρε;^ 6 δε άπεκρί- 
νατο' ' οδίτης ειμί, ώς οράς, κάκ μακράς παραγί- 



5 άγαγών 6 Ηαταπάσοας 12 οντος] αυτός ϋθ(1. 

Ιν,ΐΐνος Ρ 17 μηδέν οοά.; ουδεμίαν Ρ ο/Ι 146, 17 19 ^' 
ο.'/ί. €οά. και ετζανερχόμενος Ρ 25 δαιτομόνων οοά., ηί 

[αΙΙοτ π<χρ(χτε&ειμένων? 

Γαβ. Εομ. ι. 10 



146 

νομαί χώρας, εκ γάρ τηξ ενεγκαμενης εξηλϋ-ον τον 
ΰοφίαν μα^εΐν και τα των πονηρών κατανοηοαι 
γυναικών μηχανήματα" ταϋτα αντον είρηκότος, φη- 
αΐν 6 εΰτίάτωρ τΐροζ την εαυτόν βύζυγον' 'ο άνηρ 

δ ούτος ^ενος τοϋδε του χωρίου πεφυκεί καΐ ούδεν 

72 όλως εφαγεν. εξελ^ών δε της ίδιας πατρίδος καΐ 
τάς χώρας περιιών^ τάς τών γυναικών άπάϋας^ ως 
φηύίν, εκμεμα^ηκει μηχανουργίας, και ταύτας γραφτ} 
παραδέδωκεν. «Λλ' άναβτάύα, γυναι, παραβκεναβον 

10 αντώ τα προς βρώβιν και πόβιν αρμόζοντα αντώ^ 
ώς αν παρ* ημών δεόντως φιλοφρονη&είη! 6 μέντοι 
άνηρ εξειπών εζειβιν. ή δε γε γννη τον οδοιπόρον 
(ερωτώΰα) \ί πεποίηκας' φηαίν 'ανθ^ρωπε; γέ- 
γραφας πάΰαν τών γνναικών την πονηρίαν•^ ο δε 

ΐδ ' ναί^ φηΰί ' πάΰας αντών άπεγραφάμην τάς μηχα- 
νονργίας καΐ τονς αντών δόλονς και βκαιωρίας 
διελαβόμην , μηδέν τι τοντων το παράπαν έάϋάς 
άΰήμαντον! εκείνη δε ταντα παρ αντον ένωτιβ^εΐύα,. 
εγνωκεν ώς ματαιόφρων 6 οδοιπόρος καΐ άόυνετος 

20 κα^έύτηκε. καΐ προς αντον κ«τ' είρωνείαν εφ^έγ- 
Χατο' ' καΐ έπείπερ^ ώς φάΰκεις^ τα γνναικεΐα μηχα- 
νήματα γέγραφας^ άδννατόν έβτι γνναικί^ είτε κάμοί 
αύτη , τεχνάύαύΟ^αί τι προς 6ε η δια λόγου η δια 

76 τίνος πράξεως ; πλην ακονβον τών εμών ρημάτων. 

2δ ίδον [ώς] όρας τον εμόν άνδρα ώς εις βα^ν ελη- 

1 ενεγηαμενη'\ ρΆίύα 5 πεφυπει οΛ 138, 23 6 -και 
πάσας τάς χώρας? — όλας Ρ 8 εχμεμά&η-κε'ί 11 τιμιν 
Ρ ε/'. 147,20 φιλοφρονη&είη] 138, 18. ώς αν .. τραφγί Ρ 12 
ε^ειπών ταϋτα? τον οδοιπόρον . . φηοΐ ίη Ηαο τβοβπΒίοηβ 
(βττχ ηβφιΗ'. ίΐαφιε αηΐ αΛάεηάητη βταΐ προ^, αχίΐ φιοά /βΓζ, 
ερωτωαα (ΐηβτηοάτηοάηιη βχΜΰβί Ρ, αηί ΓβεϋίηβτκίηΘ άαΐήιηβ 
13. 22 γέγραφας Ρ (]ηοη[η6^ ηΐ ηοη 8Η αάάβηάα ρταβρθ8ΐΙίο 
απο 22 εί'τε] θίβί ιτβΐ 25 ϋοήβχ οητβΐ ηατναϋοηβ φιαβ 

χη Ρ Ιβςχίχιτ ρ. 72, 23 — 7δ, 22 ώς 8β€ΐΗ8Ϊ 



ι 



147 

λάκεί γηρκζ, νεάνΐζ ό^ εγώ καΐ (τήξ) των ανδρών 
ύννοναίας πάνυ έφίεμαι. και ΰν δ^ ως ορώ νέος ει^ 
έτυχες δε καΐ κατακόρως φαγών καΐ πιών^ ετνχε ό' 
ώςαντως και 6 ΰννεννος 6 εμος αποδήμων, εγερ- 
θείς ονν, την έ'φεΰίν |[αοι έκπλήρου' ταντα είτΐονβης 5 
της γυναικός προς άττάτην του οδοιπόρου.^ πείθεται 
τοις λόγοις αύτης. καΐ άναύτάς ώς εύήθης καΐ όν- 
τως ηλίθιος^ την ζώνην έλυε του ίδιου φιμιναλίου 
του την κλίνην επαναβηναι. ίδοϋύα δε η γυνή το 
προς επιμι^ίαν αντοϋ ταχυρρεπές τε και ράδιον, τάς ιυ 
χείρας τη εαυτής επιθεΐΰα κεφαλή μεγαλοφώνως 
εκραύγαβεν. ευθέως δε οι του χωρίου κάτοικοι έπΙ 
τγι αυτής κραυγή προς την οίκίαν έπέθεον ίδειν τί 
τοϋτ' ην. 6 δε γε οδοιπόρος^ εκείνης οϋτω βοώόης 
των τ εγχωρίων προς αυτήν ερχομένων και της ΐδ 
τραπέζης ετι προ αύτοϋ ιΰταμένης, ην δεδιώς ες τα 
μάλιΰτα, έρυθριών και αμήχανων έπι τωδε. εί<5- 
ελθόντες δε οι άγροΐκοι λέγουύι τη γυναικί' ^ τίνος 
ένεκεν έπι τούοϋτον, ώγυναι, ανεβόηβας'; η δέ φηβι 
προς αυτούς ' 'ούτος 6 ζένος παρ^ ημών φιλοφρο- 20 
ΐΌυμίΐ/ο§ και άπο τήςδε της τραπέζης έαθίων , υπό ρ. 77 
τίνος θρυμματος την φάρυγγα χαλεπώς έπεβχέθη 
κάί μικρόν ο6ον έκινδύνευεν άπαγχονιΰθηναι. εγώ 
δ' αύτίκα έπΙ τωδε τω ΰυμβάντι ά&ρόον καιρίως 
άλγήβαύα καΐ τον άνδρα τελέως έκλιπεΐν υ;τοτο;Γα- 2δ 

1 της Οϊη 5 μοι] μου Ρ 7 αυτός ενηθιος οοά., 
φιοά (ΌτΙα88β 8€ηιαηάητη βταΐ; ββΐ βηίιη ^ηί Ηοο 7ΐοιιύηβ υίϋητ 
8 φημ,ιναΧίου? εβά ηίάβ 8πίθ. ΐη Λ. η. βΐ ίη άναξνρίδας εί ϋΐη- 
(ΙοΓβΰπι ίη δί. Τ1ι. 2, 394 βχίν. ίη βρακ/ον 9 τον] τω 
11 εαντ-ης: ς τη. ρν. ροείεα αάά. 11—15 ρΙβηίΗ8 Ρ 14 ίη τηαν- 
βίηβ ίξ' 16 ίαταμάλιατα: ηηαβ 8€ηρίηνα /ιι/ρ^βη ίη Ηοο ΙίΙνυ 
Ι'τ6(]η6ηα88ίϊηα 68ΐ 20 6 παρ' Ρ ημών ϊιοο Ιοοο Ρ φιορηβ 
βχΜδβί 21 -καϊ οηι Ρ 24 παιρίως ι\άβο ηί ρΛβηβ τηοΓθ- 
ΓβίπΓ 20 αν ^%λιπεΐνΊ 

10* 



148 

<}(χ6α ονχως εκρανγαΰα. νννΐ δε τηξ του &εον αρω- 
γής κροφ&αΰάϋης , άτΐηλλάγη ταύτης της ύυνοχης 
καΐ της προτερας ευεξίας εν καταΰτάβει γεγονε! 
ταντα ειτίονύης αντης ε^ίαβυν οί ετίΐδραμόντες απαν- 

5 τες. η δε γννη τίροΰτίελάΰαΰα τω οδοιτίόρω έ'φηΰεν 
όντως ' 'άρά γε τούτο, όπερ ηδη διεπραξάμην εις <?δ, 
τοις λοίΛοΐς προΰαπεγρά^ω^', ο ^^ ^ένος ^ ον\ φη~ 
ύίν ' ουδαμώς." ή δε ^ μάτην τοίνυν , ω αν^ρωτίε, 
τους κόπους καΐ την δαπάνην άνάλωΰας. πολλά γάρ 

10 άγωνυΰάμενος άνηνύτοις έπεχειρήύω , τάς δε των 
γυναικών μηχανουργίας οϋπω κατενόηΰας! ο δε, 
άμα τω λόγω διεγερ%'εΙς και τα γραφεντα διενεγκών, 
τω πυρί άπετεφρωΰεν. είτα καΐ ^ειαζόμενος ελεγεν 
'ουδείς βροτών διαγνώναι δνναιτ αν τα των γυναι- 

15 κών πανουργεύματα! μετά δε ταύτα διαπορονμενος 
και μηκετι προΰ%•είς τά γυναικεία ζητεΐν , προς την 
ιδίαν πατρίδα επάνειοι και άπεριεργω ττ} γνώμη 
νόμιμον εαυτω γυναίκα ηγάγετο. 

Έκ τούτων τοίνυν, ώ βαβιλεύ , τών τω κράτει 

20 ϋου νύν εξηγημένων προς της έμης εύτελείας , ΐύ^ι 

άΰφαλώς ως απέραντος ή τών γυναικών μοχθηρία. 

Γ. 78 καΐ μη ούτως άΰυλλογίΰτως προς την του παιδός 

ΰου βνναρπαγης διαχείριβιν φιλαις νποΟ•ήκαις ούτω 

(κακότροπου) γυναικός, ει γάρ τον υιόν ΰ-ανάτω 

^ύποβά?,οις, τίς άρα εύται το από τούδε επΙ τγι 6η 



1 άρρωγής 4 δραμόντες 7 λοιποις άπεγρά'ψω 
10 επεχειρίΰω'ί ριιο ηενίο τηβάίο Οταβοί τβθ6ηΙίοτ68 ηίχιηΐιιτ 
12 8ιενε•^ν.ών αηίθΓβηδ 13 επβτέφρωαεν ϋ-ειαξόμενος] 

%^ανμάζων Ρ 16 προ%•εΙς ηβΐ προοΟ-εϊς οοά.^ προοέ^η-αε Ρ: 
ροΓ^βηδ 17 επ(χνηει? 23 διαχείριοίν ί. β. ϊηΙβΓίΌοΙίο- 

ηοιη: διαχείρηΰιν οοά. 24 γ,ακοτρόπον οηι. οοά.; ροίβναί 

εηρρΙβΗ εϋατη ν.αν.ογνώμου (58, 17) πονηράς πανούργου 
άναίοχύντον ηεΐ Ιιοηιιη είτηίΐβ αάίβοΗιιιιτη 25 ιώβηιι$ Ρ 



149 

πεποι^ώς προβπαϋ-εία ;' τούτων 6 Κνροξ ττρόζ τον 
εβδόμου ύνμβονλον τον ύοφωτάτον άκροαΰάμενος^ 
εν^εως ενα των δορνφόρων αντον ηροϋεκαλεβατο^ 
ύτείλαξ τω βττεκονλάτωρι καΐ κελενων μ^δαμώς άπο- 
κτεΐναι τον νίον αντον. είτα ττις ογδόης εφιΰταμε- δ 
νης ημέρας λνεταί μεν τον της ΰιωπης δεϋμον ή 
τον τιαιδος γλώττα, καΐ άρξάμενος φ%•έγγε0%'αι λέγει ρ. 79 
προς τίνα κόρην προ των οφθαλμών αύτον ιύτα- 
μένην' "ταχέως άπελ^ονΰα, νεάνις, κάλεβόν μοι τον 
των φιλοΰόφων τον έμον πατρός καΐ βαΰίλέως πρω- ίο 
τένοντα." η δε της φωνής άΰμένως τον νεανίΰκον 
άκονΰαύα^ πορενεται προς τον φιλόβοφον τον των 
ετέρων διαφορώτατον και απαγγέλλει αντω λέγονβα 
ως '6 τον βαΰιλέως νιος φ^έγγεΰϋ-αι άπήρξατο και 
προακαλεΐταί ο ε εις αντον παραγίνεύ^αι! 6 δε αν- ΐδ 
τίκα δρομαίως προς αντον παραγίνεται και τοντοι/ 
χαριέΰτατα περιπτνζάμενος ήΰπάβατο. είτα ο παις 
προαφ^εγξάμενος τω φιλοΰόφω^ άνακαλνπτει αντω 
οτον χάριν παρ' ολας τάς επτά ημέρας ύιωπών διε- 
τέλει ' άλλα μην και ο6α προς αντον η πονηρά τον 2ο 
βαΰιλέως παλλακή άφρόνως λελάληκε^ δήλα τω φι- 
λούόφω πεποίηκε. καΐ προΰέ'&ετο λέγων * μεγάλας 
τάς ενχαριύτίας νπέχω τω ^εω τε και νμΐν ^ οτι με 
βιαίον καΐ άδίκον θάνατον τον άναίτιον έλντρώ- 
ύαο^ε 5 και τον πατέρα μον καΐ βαβιλέα των της 25 
μοχ&ηράς ύκαιωριών [γνναικός] έζηρπάΰατε. αλλά 
μο^, κνριέ μον , πορεν^ητι προς τον βαύιλέα καΐ 



4 οτείλας] ηοΗ αάάβτβ άπο 12 τον ετέροις οοά.: άνδρα 
των άλλων Ρ 15 παραγενέσ&αι Ρ 22 προσέϋ-η-κε Ρ 
2δ τον π. μου και β. στη. Ρ 26 γνναιτιός (ΙβΙβηί, ςαω/ι^ηατη 
(1ιώΗαη8^ αιτη Βΐ/ζαηΙίηϊ ίη ηβνίοηιτη οτάίηβ ατίίβοίοεβ ίητηυ,Ιαηάο 
ηαΐάβ βίδί ρΐαοηβηηί 27 μοί] νυν Ρ 



10 



150 

γνώρίΰον αντω οΰα (5οι δεδηλωκα καΐ διωμίληκα^ 
πρΙν η κακότροπος γυνή πρόξ αντον είαέλ%•οι καΐ 
τάς τούτον δίαφ^ενραι, άκοάζ ώζ το τίρότερον.' ο άέ 
ψίλόΰοφος τω τΐαιδί άτίεκρίνατο' 'γίνωβκε, ώ νεα- 
Γινί«, ώ^ καΙ 6 ΰός διδάΰκαλος αμα τω τα της 6ης 
λαλιάς άκοντιβ^ηναι αντω τίρός τον βαΰιλεα παρα- 
γενηύεται^ 6 δε παις ^ άλη^ώς^ φηΰί ^ τοντο εϊτίας, 
κνριε μον ' την ϋήμερον γαρ κάκεΐνος προς τον βα- 
σιλέα ελενβεται! τοντων οντω παρ' αμφοτέρων προς 
άλλήλονς διαλεχ^έντων^ εγείρεται 6 φιλόβοφος μετά 
ΰπουδης καΐ προς τον βαΰιλεα πορενεται. καΐ ειΰελ- 

80 ^ών προς αντον και την βννη^η τοντω άποδιδονς 
προβκννηΰιν , λέγει αντω' ^ βαβιλεν^ ζη^ι εις τον 
αιώνα, χαράς 6οι κομίζω εναγγέλια' 6ημερον γαρ 6 

ΐδ ν ιός 6ον των ��ης 6ιωπης δε6μών λέλνται καΐ φ^έγ- 
γεΰ&αι ηρ^ατο καί με προς το 60ν ε6τείλατο κράτος 
δηλώΰαι τη 6κηπτονχία 6ον τά περί αντον άπαντα." 
καΐ ταντα ειπών διεΰάφηΰεν αντω όΰα παρά τον 
παιδός ηκηκόει. 6 δε βαΰιλενς χαράς ότι πλείΰτης 

20 έπΙ τη αγγελία τον φιλοΰόφον πληρω§•εΙς και ώβπερ 
άλλος ε| άλλον νφ' ηδονής καταύτάς^ πρώτα μεν 
δώροις τον άνδρα τών άγαϋ'ών εΐνεκεν αγγελιών 
έδεξιώαατο, είτα καί τινας τών αντον δορνφόρων 
απέατειλε ^ μετακαλον μένος τον παΐδα 6νν πολλή 

2δ ταχντητι. ος προς τον βαϋιλεα ταχν παραγίνεται καΐ 
εί(5ελ%'ών προύεκννηύεν αντω. άνέβτη δε τον %'ρό- 
νον 6 βαΰιλενς εκ περιχαρίας και τω νίω χαριέντως 
προύνπηντηΰε καί αντον περιπτνξάμενος πο^εινό- 



2 ορίαΐίηηηι ηοΐΐ 8ΡΗρΙοΗ βνίρβνβ 7 6 δε . . ελευσίται 

^ οτη Ρ 9 ρΓ. παρά ηβ άβίβηάαηι οϋπεβαϋ ρνοΜΙβί τον- 

των 14 Ιιπο. 2, 10. 11. οημίρον' 6 γαρ Ρ 16^'στειλεν2 
€/". 145, 12. 153, 7. 152, 1 27 περιχαρείας? 



151 

τατα ηβτίάΰατο. 6 <Ϊ€ παις άνοί^ας το ΰτόμα, χαίρε^ν 
προβφ^εγγετσί τω βαΰιλεΐ. 6 ^£ της χειρός τούτον 
κρατηΰας ΰννεδριάζείν αντω εΛΪ της βαΰίλικης κα- 
θέδρας έκέλενβεν. είτα φηύι τίρός τον φίλτςίτον ν ων * 
τις αρα ή αιτία έτνγχανεν, ώ τεκνον τΐοθεινότατον^ 5 
της επί ταΐς τίρολαβούύαις ετΐτά ήμεραις τοΰαντης 
οον ΰιωπης καΐ αφωνίας, και οτον χάριν ονδ όλως 
μοι εν ανταΐς λελάληκας, ώς κάμε δια της ΰης ύιγης 
ντίό των της γυναικός ρημάτων Λρός ολεθρόν ΰου 
ανναρτίάξεΰθαι καΐ τίειράύΟ'αί 6ε άνελεΐν ; 6 δε νέος ίο 
τω βαΰιλεΐ και τίατρι άτίεκρίνατο' 'ό %-εός, βαΰιλεν, 
ος έβτιν αρωγός τω άνϋ•ρωΛείω γένει, οντός με της 
ΰφαγης διεφνλαξεν. ότι δε μη έφθεγγόμην τω κρά- ρ. 8ΐ 
τει ΰου έφ' όλαις ταΐς Λρολαβουΰαις επτά ημέραις, 
γίνωύκε, ώ δέΰτιοτα, ώς υπό του διδαΰκάλου μου ΐ5 
Συντίπα εντεταλμένος έτυγχανον , μη τό παράπαν 
εντός των επτά ήμερων λόγον τινά φθέγ^α60•αι. οτι 
δε καΐ ή γυνή αυτή προς την ϋφαγήν μου τό κράτος 
ΰου παρώρμα, γνωρίζω 6οι, βα6ιλεϋ, καΐ περί ταύτης, 
ώς ότε προς 6ε μετά τό πέρας της διδα6καλίας του 2υ 
έμοϋ μυ6ταγωγοϋ παραγέγονα, καί με μετ ολ^τΌΐ/ 
τη γυναικί ταύτη παρέδωκας , κάκείνη με προς την 
αυτής οίκίαν άπήγαγεν , ευθύς ή γυνή άκολάΰτως 
έχειν τυγχάνου6α, προς 6υνου6ίαν εαυτής με ήρέ~ 
θιζε και ηρεΐτο με ΰυγγενέΰθαι αυτή. εγώ δε 6φο- 25 
όρώί επΙ τω άτόπω τοΰ πράγματος , ώς έδει, χαλε- 
πήνας καΐ κατ' αυτής οξύτατα θυμωθείς , υπό τής 
κατα6χού6ης με τότε τοΰ θυμού 6υγχύ6εως και τα- 
ραχής έπελαθόμην τής του διδαΰκάλου εντολής , ην 

3 αντω Ρ ςηοςηβ 12 άρρωγός άνθρωπίνω Ρ τής 
αδίκου σφαγής Ρ ηί 153, 15 16 ίντεταλμενον οόά., παρηγ- 
γελμένος ημην Ρ 19 ταύτης] τούτον Ρ ϊη ιηανοϊηβ ιη' 



152 

μοί εν ταις επτά ήμεραίς ΰιγάν διεΰτείλατο. καΐ 
άποκριΰ^είς εφην ττ} γνναυκί' ^^ονδεν το γε νυν έχον 
περί ών μοί έφης^ ώ γνναι^ ηρος <5ε άντιφϋ'έγξομαί, 
^ίχ9ΐ^ζ ί^ν επτά ημεραι το άπο τούδε τίαρελ^οιεν^ τία- 

ό ραρρνειοών δε τοντων καϋ'ωζ ύοι προύηκει περϊ ών 

. 82 μοι λελάληκας άπολογηΰομαι." ταντα ούν ^ ώ βαΰν- 

λεν^ μόνα τγι γυναικίτώ τότε άντεφϋ'εγξάμην^ μηδέν 

έτερον μηκέτι, πρού^εΐζ η άλλο τι φ^εγζάμενος άχρι, 

τηξδε της ΰήμερον ημέρας. κ«0•ό δέ γε τα τη γν- 

10 ναικί άρεΰτά ονδα^ιώς εγώ τότε διεπραξάμην^ εν&νς 
εκείνη πολλώ δέει ληφ^ευΰα κάντενϋ'εν κινδννεύύαι 
δι έμοΰ νφορωμένη έύπενδεν εντός των επτά ημερών 
απώλειας με ^έύ^αι παρανάλωμα^ καΐ αέ, ώ βαΰιλεν^ 
προς την ΰφαγήν μον παρώτρννεν ή κακότροπος. 

15 αλλά το μεν της έμης γε Οιωπης αίτιον ηδη ΰου τη 
βκηπτονχία δεδήλωται' τον λοιπού δε εΐ'περ ενδο- 
κοίη και έϋ'έλοι το κράτος 6ον ^ προαταξάτω ίκανόν 
όχλον ΰυνελ&εΐν και πάντας τους φιλοΰόφονς^ όπως 
έπ άκροάύει αυτών ανακαλύψω έπΙ τον άνακτορικον 

20 σον βήματος ην με διδαβκαλίαν ο φιλόαοφος Σνν- 
τίπας έ^εδίδα^ε! 

Τοντων άκονβας 6 βαοιλενς παρά τον νίον των 
ρημάτων^ έπΙ πλείον έχαιρε μάλλον και ΰφόδρα ήγαλ- 
λιάτο. ός καΐ κελενει πάντας τονς φιλοΰόφονς και 

2.0 ειδήμονας 6ννα^ροΐ6%^ήναι ^ αλλά μην και τονς με- 
γιΰτάνας αντον. καΐ μεν δη πάντες επί το αντό 
προς τον βαύιλέα βννήλ^ον. παραγίνεται δε καΐ ο 

4 τοατΛοτονδε βί 8νη. 16. 23. 26. ο/". 147, 16 ο^χ^ις 

άν . . πα^έλ%Όιεν φ 138, 18 7 τω το'τε άΙϊφιού6η8 η8ητ- 

ραηϋ 8 αλΧό τι, ιιΐ βαβρβ 9 αημ,ερον ηοη ετίΐ άβίβηάηηι 
10 ξ'γώ τότε] έγωγε ηί Ρ? 12 νφωρωμένη ηβΐ νφωρου- 

μένη 19 Ιπ' ηοη €8ί ςηοά τηηΐβίην ΐη εν 23 [μάΚλον]^ 

ΟΜ Ρ 



153 

τον τΐκίδός διδάοκαλος ^ και είύελ^ών προΰεκννηαε 
τον βαΰίλεα επί της γης. 6 δε βαουλενς ύπολαβών 
έ'φη προς αντόν' ^ πον ηύ^α μέχρι τον ννν^ 6οφώ- 
τατε Σνντίπα ; οτι γε δια της Οης αποδημίας μικρού 
δειν τον ν ιόν μον άπεκτεινα! 6 δε Σνντίπας αντω 5 
άπεκρινατο' ^ εγώ^ βαΰιλεν ^ τω νιω σον βφ' ολαις 
ημεραις (επτά) άγαν ένετειλάμην ^ καθότι τα περί ν- ^ 
της αντον τνχης δί' άβτρολογικης βνζητήΰεως έξε- 
ρεννήαας^ εγνων ώς^ εί εντός των επτά ημερών 
φ&εγξοιζο , παραχρήμα ^ανάτω νποβλη^είη ' ο^εν ίο 
καΐ τον ΰον κράτονς εμαυτόν ��όρρω πεποίηκα, εως 
αν ή των επτά ημερών περαιω^είη διωρία. και κα- 
λώς 6 νιος 6ον πεποίηκε^ μηδαμώς αοι φ^εγξάμενος 
εν ανταΐς! 6 δε βαΰιλενς εφη ' ' χάρις μεγίύτη τοί- 
ννν τω άϋ'ανάτω %'εω^ οτι μον τον ν ιόν της αφαγης ΐδ 
διεφνλα^,εν. εί γαρ τοντον παρ^ εμον άναιρε^ηναι 
ύννέβαινεν ^ ε^αρ^ηναι αν έκινδννενε το εμον της 
γης όνομα! ταντα ειπών 6 βαΰιλενς προΰκαλεΐται 
τονς ςρ6λθ()θφοι>ί , ονς έγγντέρω ΰνν τω Σνντίπα 
παραβτηΰάμενος , τον παιδος εκ δεξιών ΰννεδρον 2ο 
τω βαβιλεΐ, κα^εβτηκότος^ έπηρώτα τονς φιλοΰόφονς 
λέγων ' ' γνωρίΰατε μοι ννν , εί'περ άρα τον εμον 
ν ιόν εντός τών επτά ημερών άντιρηκέναι ειχον,, 
τίνι το αί'τιον της εκείνον αφαγης επεγράφετο^ εμοί^ 
τω νιω μον η τη γνναικί{ έγγίζονοι δε τω βαΰιλεϋ 25 
τετταρες τών φιλοΰόφων. ων πατέρος αποκριθείς 
εφη' ' ή αιτία αντη^ ώ βαΟιλεν. τον Σνντίπα έτνγ- ρ. 84 

4 7ί] ίί^ί^ ρ ^*α τίϊδ <ί• αποδημίας ί. ε. ηιονβ Βυζαη- 
Φιοηιιη ϋίβηι αίί^ηβ δίά την αην άποδημίαν . διά το σ\ μη 
φαίνεα^αι Ρ 7 επτά ί. β. ξ' ίη οοάίοβ βχαίάίΐ Ϊ7ΐ ραρίηα εχ- 
ίνετηα 12 ο/". 152, 4 19 του^ φιλοσόφους /ιαΐ/εί Ρ φιηφιε 

20 αννεδρίον 23 άντιρητίέναι εΐχον] ίηΙβΓίβοΐδδθΓπ 
24 ίπεγέγραπτο Ρ 



154 

χανεν. έτίειδη γαρ εκείνος ώς η εντός των ετΐτά 
ήμερων τον ύον τίαιδος λαλιά κίνδννον αντω τίδει 
οτί έτίάγει^ ίνα τι μη τίαρ εαντω τούτον ετήρεί, 
άλλα τζρόζ το ΰον κράτος άττεϋτείλεν ;' οντω τον 

5 ενός φιλοβόφον είπόντος, 6 δεντερος άτίεκρίνατο' 
' ον τοντό γ ε 6 φάβκευς ενάρμοΰτον ' ον γάρ τις 
αιτία τω Σνντίτία πρόΰεοτι^ καθότι ονχ οίος τε ην 
τον τίαρ' αντον τίρος τον βαΰιλεα νποΰχε^ε'ντα ορον 
έλλει-φαι η τΐλεονάΰαι^ οντε τω βαύιλεΐ το τίαράτιαν 

10 διαφενύαΰ^αι. καΐ δια τούτο πόρρω των οφθαλμών 
αντον άτίομακρννας εαυτόν άτίέκρν^ε , τόν δε γε 
τΐαΐδα τω βαύιλεΐ έ^ατίέοτειλεν. ο%'εν ή αιτία τω την 
τον Λαιδός άναίρεβιν ετΐΐτά^αντι τίρόύεβτιν.' απο- 
κρίσεις δε και ο τρίτος φιλόΰοφος εφηβεν' ' ονχ 

15 όντως εβτίν ώς αν φής ' ον γάρ 6 βαβιλενς τον 
πράγματος αίτιος' «λλ' ωύπερ ονδεν φνχρότερον 
της τε καφονράς καΐ τον ξνλον ο ΰάνταλον ή βννή- 
^εια οίδε καλεΐν ^ αμφότερα δε άλλήλοις παρά τίνος 
ΰνντριβόμενα ΰπιν^ήρας πνρός μάλλον άποτελον- 

20 ύιν, οντω και άπας άνήρ καν άγαν εί'η ΰννετός καΐ 
άγχίνονς^ άμα τω αυτόν γνναικι προβομιλήΰαι καΐ 
ρ• 85 μάλλον τη παρ' εαυτού ποθούμενη ^ εύ^νς νπ^ αυ- 
τής του ιδίου Οκοπον προς το ταύτης με^έλκεται 
%•ελημα. ή γννή τοίννν τούτον έΰτιν αιτία τον 

25 πράγματος ^ ότιπερ ίΐ^ενδώς τον παιδός κατειπονβα 
προς άπώλειαν αυτού τόν βαΰιλεα παρώτρννε! παρ- 
ελθών δε και ο τέταρτος φιλόΰοφος εφη' ^ονδ^ 

1 ώς ηοΗ άείβνβ 5 ο/". 18, 1 8 αοαίίαΐίηηβ τον . . όρον 
ηοη 68ΐ ρ€ΓηΐΗΐα7ΐάη8 αιτη ρβηβΐΐηο. ρνο η. ^λλεί'ψαι Ρ βχΜύβί 
όλιγώααι τω βααιλει άαίνιητη ηάίηηχΗ η, δια'ψενόομαι ηί 
8ϊηιρΙίοί η, -φενδομαι Νοηϊ Γοβάβνίε 80Γίρί0Γ€8 βί ββρίιιαρίηία ςηϊ 
ίΙΐαιηίΗΓ 16 αΙΐΙβΓ Ρ 18 ο/Ι 15, 6 19 μάλλον ί. β. 

μάλιστα 20 εί'η ^οηρίοΗβ 68ΐ 24 ^οτιν 



155 

οντωζ εχεί ως εί'ρϊμαι. ονδε γάρ ή γννη αίτια κα- 
^εΰτηκεν^ έπεί καΐ εϋω^εν ώζ τα πολλά οιρνς ενει- 
δονς νεανίΰκου ^έλγευν την φύβιν της γυναικός, 
και ως άτίαλωτέραν ^ηράβ^αο μάλλον^ ει ετύγχανε 
καΐ άλλήλοίς αντονς κατά μόνας τΐροϋομιλεΐν. τότε 5 
γάρ ή γυνή επΙ τίλεον Λρος την του νέου γαργαλίζε- 
ται ΰυνουΰίαν και διερεϋ'ίζει αυτόν είς εκτίληρωΰιν 
της ιδίας εφεΰεως. ό^εν καΐ αυτή η γυνή τω αύτω 
ϋυνεΰχε'^η ερωτι^ ετίεΐ δε ουδαμώς 6 του βασιλέως 
υιός αύτγι ουγκατε^ετο, άλλα και μάλλον διατίειλειν κ» 
εδόκει αΰτ^, εδεδίει πάντως αυτόν η γυνή και εαυ- ν. 86 
την έ'ύπευδεν ύφορωμενου κίνδυνου διατηρήΰαι, 
κάντεύϋ'εν την του νέου άναίρεΟιν ως αύττ} Ουμφε- 
ρουΰαν επετήδευεν. όϋ-εν ή αιτία τω νεανίΰκω πρόΰ- 
εύτιν , ότι μη την εντολήν του διδαύκάλου τετή- ΐ5 
ρηκεν , αλλ' εφϋ'εγξατο ττ] γυναικι δειμαλεον και 
άπότομον λόγον! ύπολαβών δε και ο Συντίπας λέγει 
ουκ εύτιν ούτως ώς ύμεΐς φατε{ ούδε 6 παις αίτιος 
κα^εύτηκε. και γάρ ούδεν της αληθείας μείζον, καΐ 
πάς ος φάύκει ΰοφιΰτικόν εαυτόν τυγχάνειν , και -20 
διαψεύδεται ες τα μάλιβτα, έ^ουδένωται πάύα ή αυ- 
τού βύνεύις, και ουκ εΰτι 6οφ6ς 6 τοιούτος οϋτε 
μοίρα αοφών ΰυνηρί%•μηται , αλλά τής των φευδο- 
λόγων και υποκριτών όμηγύρεως κα^έύτηκεν.' 

'Τπολαβών δε και ο του βαβιλέως υιός λέγει τω -•^ 
πατρί ' 'δέΰποτα βαΰιλεν, έπίτρεφον κ«/ιιοι άπόλογόν 

4 %^^ι^άα%αι, (κοτΐ ^'τ<) μάλλον ει τνγχάνει'} — ά^ρενει . . 
ώς άσ^Ο-ενεστέραν καΐ μάλιστα γίνεται τούτο, όταν τν- 
χωαι^ . . Ρ 6 επιπλέον οοά., ηπαΐία ρίβηιηκριβ ηοη ΐηάίϋαηΐ 
8 αυτόν ? 12 ίη ηιαΓβίηβ ι%•' νφωρωμένον] νφορωμένον 
τον? ^ 18 ονδε γάρ ι/< Ρ? 20 τνγχάνειν, διατρενδεται. 

καΐ εοταμάλιατα ε. οοά., είτα ιρενδεται πλείστα Ρ 22 

ονδε? ο/. 144, 24. 2)αιι11ΐίηι άψβΓΐ Ρ 



156 

ηνα π^ος ταντα είρηκεναί' 6 (Ϊ£ βαβιλενς εκελενΰδ 
καΐ ιόν νίον άποκρι^ηνία. κάκεινος εν%•νς τοΙς φι- 
λούόφοίς φηΰόν' 'η εμη γνώΰίς προς την νμ��τεραν 
ΰοφίαν ώξ μνια τίροζ δράκοντα τΐεφνκεν, «λΛ' όμως 

5 μον των ρημάτων άκούύατε. Ήν γάρ τις άνήρ ο ς 

ρ. &7 εΰτίαύίν τίνα πολυτελή παρετοιμαύάμενος πολλούς 

δαιτυμόνας εις δεξίωΰιν κεκληκεν. είτα τούτων άνα- 

πεοόντων καΐ έα^ιόντων ^ γάλα τούτους πεπωκέναι 

παρεύκευαϋεν. εΰτειλεν ου ν προς την άγοράν την 

10 εαυτού δουλην ώνήΰαΰ^αι γάλα τοΐς κλη^εΐΰίν άν- 
δράβίν. η δε λαβονϋα την χυτραν επΙ την άγοράν 
επορευ^η και γάλα ώνήύατο^ και έπι^ειΰα την χυ- 
τραν τη εαυτής κεφαλή προς την του κυρίου αύτης 
οίκίαν επανηρχετο. αύτης δε πορευομένης ^ λοϋπος 

15 άνωθ•εν καταπτάς^ οφιν δε τίνα επιφερόμενος , επΙ 
την χυτραν κατέρριψε τον ίον του οφεως. οΰτο^ 
γάρ ϋφόδρα ύπο των ονύχων του λούπου ύυνεχό- 
μενος^ άπό της πολλής βίας τον ιόν παρά το της 
χύτρας έξημεΰε βτόμιον. του δε γε ίου εν τω γάλακτν 

20 έμε^έντος^ ούκ ηΰ^ετο περί τούδε {ούδεν) το παρά- 
παν ή δούλη, άχ^εντος ούν εις τον οΐκΟν τούδε τού 
γάλακτος^ εκπεπώκειΰαν οί δαιτυμόνες αυτό, καΐ 
εύϋ^εως τε^νήκαβιν άπαντες ' είπατε ούν μοι, φιλό- 
ύοφοι, τίς τού φόνου γεγονεν αί'τιος;" εις δε των 

2ϋ φιλοσόφων ύπολαβών εφη ' ' ο έΰτιάτωρ ' έδει γάρ 
αυτόν τους δαιτυμόνας μη πριν πιεΐν παραδούναι 
τού γάλακτος, άχρις αν επιτρεψαι την δούλην τούδε 

4 ελέφαντα Ρ 8 πεπω^έναι ο(. 103, 19 18 από} 

νηο V τεοΐβ παρά] 1%\Ί εΙς Ρ 20 ονδεν αάΐβοί 22 
ε-Λπεηώ-αείΰαν ο(. 138, 23 αντό ββάβ εηα ο/Ζ'βηάα, 86ά ηβ 

αντον ΓβροηαΙην ρνοΜΙβΙ ί-Λπ.; ^ξ αντοΰ Ρ 26 αυτού 

τοις δαιτυμόαιΊ 8β(1 παραδονναι ιιίάείην ίάβτη Βίηηφοανβ αΐίΐηβ 
εάν 27 αν επιτρέτραι φ 152, 4 τηνδε 



157 

τον γάλακτος άτίογενΰαΰ&αι, εί^' οντω μετά- ρ. 38 
όοϋ.ναί τοΐζ φίλοίζ." αΛοκρι^εΙς δε ^άτεροξ των 
αυτών ^φηϋε φιλοΰόφων ' ^ονχ όντως έχει, το πράγμα ' 
ον γαρ 6 εύτιάτωρ τίαραιτιος^ άλλα τω οφπ ή αιτία 
τίρόύεβτιν! νπολαβών δε 6 ετερός φηΰιν ' ^ονδε δ 
όντως έχει ως φατε' ονδε γαρ 6 οφίς μεμφεως αξως^ 
επειδήπερ τγι βία της τΐίεξονΰης αυτόν ΰννοχης^ ύφ' 
ης και άπαγχονιβΟ'ηναι κατηναγκάξετο^ τον ιόν έξή- 
μεΰεν! είτα καΐ άλλος άτίεκρίνατο των φιλοΰόφων ' 
η αίτΙα αυτή τω λουττω μάλλον τΐρόβεΰτιν , οτιπερ ίο 
εκείνον κραταίώς τον οφιν βνν έχοντος τ ε καΐ αγχον- 
τος , εις το έμέύαι 6 όφις αννηλά^η' παρελθών δε ρ. ^.> 
καΐ 6 Συντίτίας φηΰί' ^ γνωΰτον ύμΐν^ ώ άνδρες^ 
εΰτω, ως άπαν Ο-εοδημιουργητον ξωον δύναμιν έχον 
ζωτικην ούδεν έτερον εβ&ίει άλλ' όπερ αντον τη ΐδ 
φυΰει 6 β•ε6ς άπέτα^ε. τοιγαροϋν και 6 λοϋπος από 
των της γης ερπετών διατρέφεύ^αι όριΰ^είς^ αναί- 
τιος επΙ τω βυμβάντι κα^έΰτηκεν! 6 δε βαΰιλεύς 
ταντα είπόντων των φιλοΰόφων ενατενίΰας τω υίω 
λέγει προς αυτόν ' 'οΐμαι^ ώ νίέ^ ως οι παρόντες 2ο 
<ριλ06οφοι ουκ έπίΰτανται τίνι τώνδε προΰυπηρχε 
το αίτιον, πλην αλλά ύύ φράΰον μοι^ τις 6 γεγονώς 
αίτιος! ο ^£ παις τω βαύιλει άπεκρίνατο' Όύ κατά 
^^, ώ δέΰποτα βαΰιλεϋ, οι φιλόΰοφοι ΰφάλλονται, 
ουδ^ ως τγι αλητεία προΰκρονοντες άλληνάλλως 25 
φάΰκονΰι. πλην 6 τοις του γάλακτος πεπωκόοι 



8 γ,ατηναγν,άζετο ο/". 58, 2 9 ό άλλος Ρ 12 φ 88, 
14 20 οΐμ,οίΐ , . ώς ηοΐί ιηηίατβ 21 τώνδί νιαΜ εοηδβτβ 

φιωη τότε: τόδε οοά. ρκοά 8ί ίβηβδ ίηΙβΓρνβΙαΙιιε Ιιυϊαδ γθι, 
οΐΥβηάίΙ Ιβηιρκε ρναεΙβΗίητη ττροανηηρχε. τίνι πάντων Ρ 
22 πλτιν οιλλά βαβρε οοηίιιηβΐιηίηΓ 25 άλληνάλως 26 φα- 
β-Λονσι] αφάλλονται Ρ 



158 

όνμβεβηκώς κίνδυνος τγι ειμαρμεντ] τούτων άπε- 
κείτο , καΐ ημελλον οντοι τω τοιωδε τρότίω τον 
βίου νπε%ελ%'εΐν! 6 δε βαΰιλενς τον λόγον ως 
λίαν ενάρμοβτον άποδεζάμενος ^ ηβ&η έτίΐ ττι τον 

5 νίον πάνν ΰννε'ύεί καΐ ττ^ τούτου ΰνλλογίβτίκ^ 
καΐ ΰοφιΰτικτι άτιοκρίβει. καί φηβι προς τον Σνν- 
τίτίαν ' ' αϊτγιύαΐ' ο αν ί^ έλους καί ύοι ηρος της έμης 
βαβίλείας βραβεν^Ί^ΰεταί. άλλα καί ευ τις περυΰβοτέρα 
601 ηρόβεΰτί δίδαΰκαλία, καϊ τήνδε τον ν ιόν μον 

Κ) έκδίδα^ον! 6 δε Σνντίττας εφη τω βαβιλεΐ ' ^γνωύτον 
εβτω τω κρατεί 6ον, ώ βαβιλεν ^ ως ονδεν της ΰο- 
φιΟτυκης τέχνης και λογιότητος το παράπαν ένέλιπον^ 
όπερ μη τον ν ιόν γ ε τον ύον έξεδίδαξα^ ως καϊ πάν- 
των των νπο την βαβιλείαν 6ον φιλοΰόφων νπέρ- 

15 τερον αντον καταβτηναι! ο ^£ βαβιλενς νπολαβών 
προς τονς μεγιΰτάνας καϊ τους νπ' αντον φιλούό- 
φονς έφη' ' αρά γε ταντα φιλαλή^ως ημιν 6 Σνν- 
τίπας φ^'έγγεταΐ'/ οι δε απεκρίναντο' ' και μάλα, 
ώ δέΰποτα.^ ο δε τω νίω εμβλέι^ας αντον λέγει' 

2()'(7υ ^έ τί φης<, ώ τέκνον; αλητεία ταντα περί ΰον 
γε 6 ύός φάΰκει διδάΰκαλος;^ οι δε φιλόΰοφοι άντι 
τον παιδος άποκρι^έντες ειπον' ' ονδείς ως 6 υιός 
6ον εν τη των λόγων διαπρέπει κομψότητι.' λέγει 
ονν και ο παις τω βαΰιλεΐ' ^ γνωρίζω 6ον τω κρατείς 

15 ώ δέΰποτα , ω^ εί' τις των άνϋ'ρώπων μη τελείαν 
ρ. Ί ΰχοίη βννεβιν , ονκ άποδίδωβιν άγα^ά τοις αντον 



1 ανμβίβηκόΰι επί-κειτο Ρ τηίηηε νβοΐβ. ^/Ι^δ, 24 3 

νπε^Βλ^Βΐν γ/". 140, 1 5 ΰυνέοΒΐ πάννΊ λίαν ηα&η Ρ 
■ΛαΙ τη . . ηαί φησί] ' καΐ τάχαβπι ττ) α. κ. σ. α. φρονήσει 
■καΙ άπο-κριοει φηαί Ρ 7 ίίπερ αν εΟ'έλ'ης Ρ ΓβοΙβ; ο/'. 

138, 18 15 κατ��στηααι Ρ 20 §ν άλη%•'εία Ρ. ο/". ΡΙηί. 

άβ (16[•. οτ. 37 ρ. 523, 2 Όίά; Ροτηρ. 46, 3 26 ττ^ν σννεβιν? 
την φρόνηαιν Ρ 



159 

ενεργετΎΐΰαβυ. τον μέντον τοιούτον όίάΰτροφον μάλ- 
λον είναυ γίνώΰκομεν. οντος δΐ ακριβώς εττιμελη- 
ΰάμενος δοκιμώτατόν με ττ} φιλούοφία και τ|7 γνώύει 
κατεβτηύε. και χρη τούτον παρά της ΰής βαβιλείας 
ά^ιαν της επιμελείας και την άμοιβην κομίΰαύ^αι. 5 
επει δ\ ώ βαΰιλεν^ καΐ ούτοι ύον οι φιλόαοφοι επι- 
μαρτνρονβί μοι ώς καΐ αυτών δη τοις λόγοις υπερ- 
τερώ, ακονβόν μου της παρουύης διηγήύεως. 

ζ/υο γαρ τίνα παιδία ετύγχανον, το μεν χρόνων ρ. 92 
πέντε, το δε τριών, ην δε καί τις άνηρ γηραιός και ίο 
ανάπηρος άμα και παράλυτος, ος βυνεβει καΐ άγχι- 
νοία βνν εκείνοις υπήρχε κατάκοβμος." 

Ό δε βασιλεύς τον είρμον ανακόπτων του διη- 
γήματος, λέγει τω υίώ ^ και τίς ην, τεκνον, ή τούτων 
νπό^εαις'; άναλαβών δε 6 παις τον λόγον άνωθεν ΐδ 
διηγειτο λέγων ' 

'^Ανήρ τις ην κίναιδος. ος ήνίκα περϊ γυναικός 
εύειδούς ήκηκόει, προς έκείνην άκολαοίας χάριν 
εύ^ύς επορεύετο. εδηλώ^η γούν αύτώ εν μια περί 
τίνος ωραιότατης γυναικός, και αύτίκα προς αυτήν 2ύ 
άπελήλυ^ε βυνουβίας εΐνεκεν. είχε δε παΐδα ή γυνή 
εκείνη ετών τριών τη ηλικία τυγχάνοντα. ος τηνι- 
καντα έτυχε λέγειν τη μητρί' ' παραακεύαβόν μοι, 
ω μήτερ , έδεΰμά τι του φαγείν. ή δε όρώβα τον 
άνδρα εκείνον προς τήν μετ^ αυτής κατεπειγόμενον 25 
άκολααίαν, λέγει προς αυτόν ' "μικρόν με άνάμεινον. 



6 σνμμαρτνρονσί Ρ 7 υπερτερειν οοά., οτι υπερβάλλω 

Ρ 9 ΐη τηατρίηβ κ 9 χρονον 12 έτίΒίνοις τιατα-αο- 

μος €θά.: φιοά ν€ρο8ηί κατά-κοαμος εο βηηαίχίτ φιοά χη(τα άν 
βίβάετη }ιοιηίηϋ)ΐΐ8 άχοϋιΐΓ πολλοί τ^ γνώσει καΐ τη αννίοει κε- 
■κόσμηνται 17 -κύναιδος 19 έν μιά ο/'. 137, 9 23 λέ- 
γειν φ 118, δ 



160 

άνθρωπε, αχροζ ου τω εμώ παιδί βρώΰιμόν τυ παρα- 
βκενάΰω! ο δε ντΐολαβών εφη τγι γνναικί' ^ αφες 
το γε νυν έχον την του τίαιδοζ φροντίδα κα\ τοντο 
δη το ήμετερον εκπλήρωΰον έργον, μήπως γένοιτο 

5 με χρονίΰαι ωδε! η δε άντέφηΰε τω άνδρί' ^ ει 
ΐίδείζ , ω άνθρωπε, οποίαν ούτος 6 ;ταΓ^ μου την 
άγγ^νοιαν κέκτηται, ουκ αν τοιαύτα μοι έλεγες! και 
ταύτα είπονβα εύ&έως εγείρεται και όπερ ην 
εφήΰαύα έδεομα^ όρυξιον τυγχάνον , παρέΰ'ηκε τω 

10 παιδί, ο δε ει καΐ μη πάντη νήπιος ην τω χρόνω, 
άλλ' ούν όδυρόμενος διετέλει και την μητέρα 
ήνάγκαξε περιΰΰότερον αύτω παρατεΟ'εικέναι ορύζιον ' 
^ ου γαρ κε^όρεΰμαι ετι\ φηΰίν , ^ άλλα πλείονος 

9'ό όρέγυμαι." ή δε μήτηρ έποίηοε κατά το του παιδος 

15 Ο^έλημα ' ο δε αύθ^ις και ετέρας παραΘ^ήκης εφιέμενος 
επϊ πλέον προς την μητέρα ώλοφυρετο. 6 μέντοι 
άκόλαΰτος εκείνος άνήρ δυΰχεραίνων επί τη άΰελγεία 
του παιδός και τω τούτου άδιακόπτω κλαυ&μω, λέ- 
γει προς αυτόν ' ' λίαν τω οντι αναιδής και άκόρεΰτος 

20 πέφυκας , και ουκ ένεβτί ΰοι φρόνηΰις , ώς ορώ , το 
παράπαν. ει γαρ το τοιούτον έδεβμα πέντε άνδράΰι 
παρετέ^η , δα^ιλώς αν αύτοΐς εις κόρον διήρκεβεν! 
6 δε παις ύπολαβών έφη' ' ΰύ μάλλον πάβης άπε- 
ΰτέρηβαι φρονήΰεως , ώς το παρά ΰοϋ νυν ζητοΰ- 

25 μενον καΐ εμή μητρι άπρεπώς λεγόμενον βεαυτόν 
επιζητεί καΐ πράξιν μεταδιώκει &εώ μεμιΰημένην. 
εν εμοι δε τί κα&ορας φρονήΰεως έΰτερημένον ; άλλα 
και άπό τοϋδέ μου του κλαυ^μοϋ όπερ άναίδειαν 



4 μήπως άργήαω Ρ 12 παρατί^είκένοίΐ ο/". 103,^ 19 
13 Ι'τι] άγ,μτιν Ρ 14 κατά οτη. Ρ 17 άΰελγεία.] .άνάγ-Λΐ} 
Ρ 25 σεαντον] φ η. αά ρ. 93, 11 26 μεταδιώπει ο/\ 

93, 12 28 όπερ Ρ ςπορηβ 



161 

ίίν καλείς, τίνα ζημίαν όλως υφίόταμαι, μάλλον μεν 
ονν και οι 6φ%'αλμοί μον τοις δάκρνβι κα^αρ^έντες 
ετίΐ πλεΐον διεφωτίβ&ηΰαν, και οί μνκτηρες μον της ρ. 94 
εν αντοις άκαϋ'αρβίας άτΐεΰμήχηΰαν, και το Λαρατε&εν 
μοί εδεΰμα τΐροΰετεϋ-η μοι, καΐ δι' αντον τον κλαν- 5 
^μον εΐ τι αρα και ηϋ'ελον ραδίως μοι προΰεγενετο! 
τούτων 6 άνηρ εκείνος των βννετών ρημάτων άκη- 
κοώς όννηκεν ως 6 τίαΐς ούτος αντον μάλλον ντίέρ- 
κείται τγι φρονήΰει. καΐ ος άναΰτάς καΐ ΰχηματί^ας 
άμφω τω χεΐρε τω τίαιδί προΰεκννηΰε και φηΰι ' ^μή ίο 
μεμφη μοι, α|ίώ, περί ων 6οι άπεφ&εγξάμην. ον 
γαρ γιδειν ως τοιαντην έκέκτηΰο φρόνηβιν! και 
τοντο ειπών, ενΟ'ύς έκεΐ%'εν νπανεχώρηΰε μηδέν 
άτοπον επΙ τγι αντον μητρι έργαΰάμενος. 

'ΆκονΟον τοίννν , ω δέύποτα βαΰιλεν , και της ΐδ 
περί τον πενταετούς παιδός διηγήΰεως. ^Άνδρες 
νπηρχόν τίνες τρεις, ο'ί καΐ άλληλοις ετνγχανον 
κοινωνοί, επί τίνα δε δι^ έμπορίαν χώραν μακράν 
έύτάληύαν. της δε γε όδοιπορίας εχόμενοι είς τίνα 
κώμην είύερχονται και παρά τινι γραΐδι την κατάλνοιν ίο 
£^εντο. μετά δε ταύτα εδο^εν αντοΐς επί το βα- 
λανεΐον άπελ%•εΙν και άπολονβαΰϋ'αι. και λεγονβι 
τη γραΐδι' ' ετοίμαΰον ήμΐν, ώ γνναι, τα χρειώδη 
ΰκενη και επιβληματα^ η δε πάντα αντοΐς ητοιμά- • 
6ατο , μόνον τού κτενος δ' έπελά%•ετο. εκείνοι δε 2δ 
εκβαλόντες άτινα επεφεροντο χρνΰίον τρία βαλαν- 
τια, ων ενδοϋ^εν αντών τον κοινόν ^ηύανρον εΐχον, 
τι; γραΐδι παραδεδώκαβι, και ένετείλαντο αντη 



4 άπεομ^ΎίχΟ'ΎΐαανΊ ^τκχ^αρίΰ^ησαν Ρ 5 προσετέ&η 

μοι και] προς τροφην Ρ. προοετέϋ-η υΐάβίαν ^ίρηι/ιοαΓβ β8 1)β- 
ΙίΛΓπ ιηίΓ, οοηοοχϊ 16 ο/". 92, 6 βΐ ίη('Γα 16δ, 16 πραγματενταί 
αάά. Ρ 18 εμπορείαν 22 είον εΐιατία α})8€ί88α ρβΓΪϋ 
Γαβ. Κομ. ι. 11 



162 

ψυλάττειν αύτα τίας/' εαντί] ' ^καΐ μη δωύτ^ς τιρόζ^ 
τινά τι τον τ ων αχρίξ οτον τον ς τρεις ομού ηρος 6 ε 
γεγονότας ^-εάΰαιο! ταντα ττ} γραΐδι τίαραγγείλαν- 
τες , ετΐΐ το βαλανεΐον άτίγιεΰαν, καΐ είβελ^'όντες 

5 έπεί κτένιον εχειν ονκ είδον^ ΰτελλονΰί ^άτερον αυ- 
τών τγι γραΐδι τον κομίΰαι το κτένιον. ο ^ί ΰταλεΐξ 
είπεν αντγι ' 'όί κοινωνοί μον δι έμον 6οι δηλονΰιν, 
ώ γνναι ' ΰτεΐλον ημΐν το τΐαρ' ημών 6οι παρατε^εν 
χρνΰίον.' η δε λέγει αντώ ' 'ονδαμώς ΰοι δώΰω τι^ 

10 αχρις αν οι τρεις ομού γένοιΰ&ε.' ο δε λέγει αντη ' 
*κατ οφιν ιδον 6οι έ6τηκα6ιν, ώς όρας, οι κοινωνοί 
μον και φωνούΰί 6οι πόρρωΰ'εν , δούναι μοι το τοι- 
ούτον χρν6ίον^ ταύτα είττών φωνεΐ τΐρός εκείνονς^ 
περί τού κτενος αντοΐς άνωννμως και αδήλως ον- 

15 τω6ΐ λέγων ' ^ονδέν μοι ή γρανς τίαρέχει, ει μη 

ρ. 96 νμεΐς αντη ετίίτρέφοιτε! οϊ δε έφώνηΰαν προς αν- 

την λέγοντες 'πάρα6χε, ώ γνναι, αντώ! η δε έκβα- 

λού6α το τιαρατε^εν αντη χρν6ίον έπέδωκεν αντω. 

εκείνος δε τούτο είληφώς εν^έως έκει%•εν άπέδρα. 

20 οΓ (Ϊ£ κοινωνοί τούτον έτίΐ τίολν αντδν διετέλονν 
7ίρο6μένοντες' είτα φωνού6ι τίρος την γραΐδα' ^τΐον 
έ6τιν 6 τίρος 6ε 6ταλεΙς εκείνος κοινωνός ημών, οτΐτ 
μη όλως ημΐν άνεφάνη; ή δε γρανς εφη τοις άν- 
δρά6ιν ώς ^τον %'η6ανρ6ν νμών τταρ' εμού έτίέζή- 

25 τη6ε , καΐ κατά την νμετέραν προ6φώνη6ίν τε και 
προτροτίην τίαραδέδωκα τούτον αντώ. ον και λαβών 
νπεχώρη6ε της οικίας μον! οΓ ^£ άντεΐπον τη γν~ 



1 δώοΒίν οοά,: δωατ[ΐς Ρ 5 ονκ ϊχΒΐν Βΐδον? 10 γέ- 
νοίοΟ-ε ο/. 152, 4 11 ώ? οράς] ο[. 103, 15 14 καΐ ά8Ύ\- 
λως οτη. Ρ 16 ίπιτρέιραίτε^ 17 πάρασχε^ ςηοά β8ΐ ίη 

οοάίαβ^ ΓβΙίηηί 20 εηιπολν ΐίΐ ίαβρβ. ίηιηανρ. ν,α 23 ό κ.? 
μτ\δ^ οΙως? ονδ* ολω? Ρ ο/*. 144, 23 24 ώ^ $ϊ€ Γ6€67ΐίίοτ68 



163 

ναίΧί' * ημ,εΐς κ«τ' εναντίον αντον ημών άτΐεΰτάλ- 
καμεν προς ΰε ζητηΰαι- το κτένιον! η δε γρανς 'άλλ' 
εκεΐνος' φηύό 'τό χρυβιον νμών έ^ έμον ^τΐεζήτηΰεν 
ώς άφ' υμετέρας προτροτΐης. κάγώ δ\ παρ^ υμών, 
ώξ εφώνηΰε , προτραπειύα δονναυ αντω , καϋ'ώζ 5 
εφητε έκβαλονύα τοντο έπιδέδωκα προς αντόν! 
ταντα οί εμτίορου άτνροΰδοκήτως παρά της γυναικός 
ένωτιβ^έντες καΐ πικρώς άΰ^υμία βαρεία χαταΰχε- 
%'έντες^ ταύτην άνάρπαύτον αμα λαβόντες, προς την 
^ί? χ(^^οί9 πορεύονται άρχοντα καΐ αύτω τα του ίο 
πράγματος εκτραγωδοϋΰι περιπα^ώς. 6 δε άρχων 
εφη τη γυναικέ' ^άπόδος αύτοΐς το παρατε^εν 6θί 
παρ* αυτών χρυβίον.' η δε γραϋς άπεκρίνατο αύτω ' 
' εγώ, κύριε μου, άπεδωκα αύτοΐς τον ^ηΰαυρόν αυ- 
τών." οι δ" έμποροι προς τον άντίλογον αύτης αν- ΐδ 
Ο'υπεφερον' ^ ημείς, ώ δικαύτά, τρεις τυγχάνοντες 
κοινωνοί , οτε τη γραΐδι τα ημέτερα χρήματα παρε- 
%'έμε^α, ούν άΰφαλεία εύΟ'ύς αύτη ενετειλάμε^α 
είπόντες ώς ,,μηδαμώς γε τών ΰών χειρών, ώ γνναι, 
ή τοιαύτη ημών εκβληϋ•ήτω παρα%^ηκη , ει μήτοι γε 20 
τους τρεις ημάς ομού Θ-εάΰαιο ταύτην έπιξητούντας 
λαβείν απ 6 ύού." 6 δε άρχων πάλιν εφη προς την 
γραΐδα ' ^άποδος το χρυΰίον τοις εμπόροις, ώ γύναι, 
καΐ μηδέν μηκίτι προς ταύτα άμφίβαλλε.' η δε γραύς 
άπο προΰώπου έ%εΐθΐ τού άρχοντος οδυρομένη πικρώς 25 
καΐ γοερδν άλαλάξουαα. μετά μικρόν δε παις τις 
ετών πέντε τνγχάνων Εφη τ?] γυναικί, ΰυναντηύας 



1 -Λαηναντίον 8ξ ημών? άηεστάλ'Λαμεν ηβΐ άηε- 

ατείλ-ααμεν ευά. 8 πιν,^ώς ΗαΙβί Ρ (ΐηο^ηβ 9 άμα λα- 

βόντες ^οΓίρεί: άναλα^όντες οοά,, λαβόντες Ρ 19 χωρών 

22 από ί. ε. παρά 25 όδνρωμένη 27 ηαιη ^'ψη ττ] 

'/υναι-Λί οοηίοεαηάα ρο$1 οιμωγής^ 

11* 



164 

αύτη ^ρηνωδονΰί] , ην καΐ κατωκτειρε τηζ τΐίχράς 

οιμωγής ' 'τί όντως οίκτρώς όλοφνρΐ] , ώ γνναι' ; 

η δε εφηΰε τω τίαιδί' ' έ'αΰόν με, παΐ, την τάλαιναν 

ρ. 98 άποδύρεύ^αί μου την ΰνμφοράν! ο δ\ ετίέκευτο 

5 βίάζων αντην καΐ την αιτίαν τον οδνρμον τίνν^'α- 
νόμενος , και ον τίρότερον άπεπτη αντης αχρις ου 
πάντα αντω η γννη διεΰάψηβεν. ο ^^ άντεφη αντη ' 
^ εγώ ύε της κατεχονΰης απαλλάξω νννΐ ΰνμφοράς. 
«λλ' ει βονλοίο ποιηΰαί με τοντο, δός μοί πρότερον 

10 άργυρονν ενα^ ίνα δο αντον κάρνά μου εζωνήΰωμαί' 
ή δε γννη φηύίν' ' εϊπερ με της χαλεπής ταντης 
ύννοχης απαλλάξεις, δώΰω ΰοι τον άργνρονν! 6 δε 
παις λέγει αντη' ^ νπόβτρεφον τοίννν προς τον 
άρχοντα καΐ λεξον αντω όντως ' ,,γνωρίζω 6οι, ώ 

15 κνριέ μον , ω^ τρεις ηΰαν τνγχάνοντες οι κοινωνοί, 
οϊ το χρνΰίον μο^ τοντο παρε&εντό, ωβπερ δητα καΐ 
πρΙν εδηλ(ύ&η ύον τη μεγιύτότητι. οϊ και ενετεί- 
λαντό μοι λεγοντες' ,,ορα μη άώβεις τινί έξ ημών 
τα παρατε&εντα ΰοι χρήματα, εάν μήτοι γε οι τρεις 

20 ομοθυμαδόν παραγενοίμε&α προς ΰε." νυνί δε, 
κύριε μου, ιδού, το χρυΰίον παρ' εμοί εΰτι' πρόΰ- 
ταξον τοίνυν τονς τρεις κοινωνούς έπΙ το αυτό 
παραΰτήναί μοι, καθάπερ , ως εφην , κάκεΐνοι ΰνν 
ακρίβεια /^ο^ κατηγγνήύαντο. ��αι όντως 6 κοινός 

25 αυτών Ο-ηβαυρός παρ εμού αντοΐς άποδοθήΰεται! 
επι ταύταις τοιγαρούν ταΐς τού παιδός εκείνον πι~ 
θαναις νποθήκαις ή γυνή ΰφόδρα ήΰθεΐΰα ταχέως 
υποστρέφει προς τόν ηγεμόνα και τα προς τον παι- 



10. 12 ο^^χυ^ον οοά.^ άργνριον Ρ 10 κάραν 18 δω- 
σ?^5? 170, 16 ορα μη ψωραϋ•τις. αΙίίβΓ 166, 19 = 100, 19 19 
έαν] Γβαβ εΐ 163, 20 22 ^πιτοαντο ηί 152, 26 



165 

^ό^ παρατεϋ'εντα [προς αντον] ως ενβννοπτα καΐ 
ύννετά προς αντον άπεφΰ'εγ^ατο. 6 δε ηγεμών εν- 
λογοφανώς λέγειν διαγνονς την γνναΐκα, μεταΰτέλ- 
λεται τονς έμπόρονς καί φηβί προς αντονς ' ' ευλόγως 
ημΐν η γννη ηδε νννΐ λέγει ' ο&εν ανττ} παραΰτή- 5 
0ατε νμεΐς με^' εαντών και τον ετες^ον νμών κοι- 
νωνόν , κα^ώς αρα κάϊ νμεΐς ανττ} ενετείλαΰ%'ε. 
ίί-θ-' όντως οι τρεις όμοΟ'νμαδον το χρνΰίον άπο- 
ληψεΰΰ'ε.' της ονν τοιαύτης άποφάΰεως παρά τον 
δικαΰτον ε^ενεχ^είΰης και της γνναικός μηκέτι παρά ίο 
των δνο ανδρών εκείνων καΘ'ελκομένης , ύννηκεν 6 
άρχων ως παρ^ έτερον τινός η εγκαλονμένη γρανς 
τον εΰχατον τόνδε α:7Τολθ7ον έ^εδίδακτο. και προβ- 
καλεΰάμενος αντην επννϋ•άνετο παρ' αν της ^ τις 
αρα ταύτη την πι&ανην άντίϋ•εΰιν ταντην νπέ^ετο. ΐδ 
η δε άπεκρίνατο' ^παΐς μοι πενταετής έντνχών και 
οδνρομένην εωρακώς , ωκτειρέ με και τηνδε την 
άντίϋ'εΰιν νπεύήμανεν^ 6 δε ήγεμών τον παΐδα 
προς εαντόν εν%•νς μετεβτείλατο και ηξαντα επηρώ- 
τηΰε λέγων αντω' 'ΰν , ώ παΐ^ άληϋ^ώς τόνδε τον 2ο 
λόγον τη γραΐδι νπέϋΌν'; ο δε ^ναί^ φηΰίν 'ώ κνριέ 
μον.' 6 ίί δικαΰτης εκπλαγείς έπΙ τη τον παιδός 
βννέΰει και άγχινοία , ενϋ'έως αντον κα^ηγητην 
ρητόρων και φιλοΰόφων προβάλλεται. 

"Ακονβον δε, ω δέοποτα βαΰιλεν , και της περί 2δ 
τον γηραιού ανδρός διηγηύεως. ^Ανηρ τις ην ος εί~ 
ω^ώς εμπορενεβ&αι, αρωματικά ^νλα εις έμπορίαν 
ώνήΰατο. ος κάϊ μεμα&ηκώς περί τίνος πόλεως ως ρ. ιοο 

1 προς αυτόν 8€αΙηά6Γ6 ηιαίηί (/ηατη 8€γϊΙ>6Γ6 προς αντην 
νποτεϋ'έντα^ 15 αντν? 16 πενταετής τβοΐβ; ο/*. 161, 16 
17 όδνρωμένην 18 υπεσημανεν ΓβαβηΙίοΓβε άίχβηιηί 26 
05] ώς οοά. 27 ίμπορείαν 



166 

ύτίάνΐζ αντγί των τοιούτων^ τάχος τα εωνημενα 
παραλαβών , εις ταντην ηλαννε την πόλίν. γι τίλη- 
ΰίον γενόμενος ε^ω%•εν την κατάλνβιν εηοίήΰατο, 
μαΟ'εΐν έντεϋΟ'εν τΐρότερον ^ρημενος τίώς αρα εν 

5 ταύττι τη τΐόλει περί τοντων έχει των ξνλων ή ώνη~ 
ΰίζ. εν δε τω μεταξύ γυνή τις δονλη των εν τη 
τίόλει τίνος τνγχάνου(5α\ τον εμπορον ^εαΰαμενη^ 
^τΐόΟ'εν^ ω εταίρε; προς αντον εφη^καΐ τίνα είύΐν 
α έτίίφερη ;' ο ^' έμπορος ^ εγωγε^ άπεκρίνατο ' α 

10 επιφέρομαι ξνλα είύΐν αρωματικά! η δε είΰελΟΌνόα 
προς τον εαντης κνριον πάντα τα κατ εκείνον τον 
εμπορον αντω διεβάφηοεν. ο (Ϊ£ ποικίλος ων καΐ 
πανούργος τον τρόπον, αντίκα βνναγαγών α παρ* 
εαυτόν αρωματικά ξνλα εκεκτητο, ένεβαλε τω πνρί, 

15 ολίγα ταντα υπάρχοντα, και εμφνΰηΰαντος πολλή 
τις εκείθεν ενωδία έξεπεμπετο. ης όύφραν^είς 6 
έξωθεν έμπορος λέγει τοΓ^ περί αυτόν ' 'εύωδίας 
πλείοτης αρωματικής όΰφραίνομαι. ίδετε ούν το 
τάχος ύύν πολλή άκριβεία μήπως τινί των ημετέρων 

20 γόμων πνρκαϊά τις προΰήγγιΰε, καΐ ημέτερα καίεται 

ρ. 101 αρώματα! οϊ δέ φαΰιν ' ^ ουδαμώς πνρκαϊά τις η 

ΰπινϋ'ήρ το παράπαν τινός των ημετέρων ήτΐ^ατο 

γόμων! πρωίας δε γενομένης την πόλιν είβέρχεται 

6 έμπορος ' ω και είΰελαυνοντι βυναντα 6 της δον- 

25 λης εκείνης δεΰπότης. είτα πνν&άνεται παρ^ αντον, 

5 [περϊ]? 6 των εν ττ] πόίει τίνος] τινός των αρχόν- 
των των εγχωρίων Ρ 9 ίη τηανρίηβ κβ' 14 εαντφΊ 15 
α. 

όλίγάτ οοά. ολίγα τινά? έμφνΰησαντος άνέμ,ονΊ 18 ηληρης 
ΊπηΙαιά ίη ■πλείστης, ηολλης ενωδίας ξνλων μνρίστιν,ών Ρ. 
άρωματΐ'Λών? 19 μηπώ τινί οοά., μήπως Ρ 23 εισέρ- 

χεται ΗαΙβΙ οοάβχ, 86ά ίία βοΓΪρίηηι ηί άηΜίανβ ρο38Ϊ3 αη είΐ 
ϊπέρχεται. είσηλ^εν εΙς Ρ 



167 

τίαρα εΐεν α εν τω φόρτω αντον κέκτηται. 6 ^ έμπορος 
^αρωματικά φηΰί ' κεκόμίΰμαί ξνλα εις ε^ώνηΰίν 
τοις βονλομενοις των της πόλεως τηςδε κατοίκων! 
αν%•ίς δ^ εκείνος ' τίς 6ε , ώ άνθρωπε , -κατηνάγκαύε 
ταντα προς ταντην διακομίΰαι την πόλυν ^ τα δ^ 5 
αλλ' α 60ί επικερδή ετνγχανεν είδη παραλιπεΐν^ εν 
άκρφεία γαρ ί'ΰ&ι ως τοις τοίοντοίς ο Γ ενταν^α αν- 
ϋ'ρωποί ζνλοίς οία κανΰίμω νλτι τινί προΰανέχονβι^ 
καΐ προς εκκανΰίν καμίνον αυτοίς χρώνται! ^«λλ' 
εγωγε' φηΰΐν 6 έμπορος ^ηνώτίύμαι ως νπερ πάΰας ίο 
τάς πόλεις αϋτη μάλιβτα ενδεής καΐ ϋπανίξονΰα των 
τοιούτων! ο (ί£ προς αυτόν ' ' οι τοντ είρηκότες 
601 πολύ ΰε ηπάτηύαν! τούτοις τοις λόγοις την 
καρδίαν πληγείς 6 έμπορος ΰννεΰχεθ'η τη λνπη. 6 
δε γε άνηρ εκείνος ανία τούτον βνΰχε&εντα εωρα- ΐ5 
κώς, εφη αντω' ' ορώ 6ε δεινώς, ώ εταίρε, γεγονότα 
περίλνπον, καί 6ε κατοικτείρω της 6φοδρας ά^νμίας. 
αγε δη λοιπόν διάπραΰόν μοι πάντα τον φόρτον 6ον, 
καΐ εί' τι βονλει , παράΰχω 6οι εν πληρει πίνακι! 6 
δ^ έμπορος 6νλλογι6άμενος καϋ'^ εαυτόν έλεγε ' ' βελ- 20 
τιόν μοι ούν , ως 6τοχάζομαι , πεφνκεν , εί' τι δη μοι ρ. ΐ02 
και δωη 6 άνθρωπος οντο^, είληφεναι η την έμ- 
πορίαν μου ολην εα%•ηναι άδιάπρατον! καΐ ταϋτα 
διανοη6άμενος , διεπώλη6εν αύτω τον εαυτού φόρ- 
τον άπαντα, 6υναρε6ΰ'εΙς ύπερ της τιμής ης ημελλεν 25 



& ^. αν? 8 ο/". 149, 26 νλη τινι ώς κανοιμα ^'χηυαι Ρ 
18 δίάπραΰον] ηοΐβίί /Όηηατη ΐηπεΐΐαΐατη απϋςκΐ^ 1 9 τζαράβχω 
ίιιΙηΗ Ιοοο 68ΐ ςηατηςηατη [αήΐβ βαββί Γβροηβνβ 19 ίν πλήρες 

τιινάν,ι 6ΐ 168, 1 εν πινά-αι πετιληρωμενον, ηϊΜΙ Ιαηιβη οβη^βο 
ηιχιίαηάϊΐιη'. ίν βηίιη ηίάβΙιΐΓ 688β ι. ^, 1)θ8ΐο1ιβηά ίη. γ/". 101, 25 
22 δώοι. γ/*. ΙιοΙ). ΡΙιγ. 346, ^μπορείαν 25 βυναρεα^είς] 
ϋνμβιβαα&εις λαβείν . . ενα ηίνα-κα γεμιομενον Ρ. Ιβρϋ χρΐΙιΐΓ 
βϋητη ϋΐηά ήτοι εν η. π: ηί/ιίΐοηιίηκβ ίΐβοΐιΐίί 



168 

είλϊΐφένάί [, ήτοι έν τίίνακο Λεπληρωμενω]. λαβών 
ονν 6 άνηρ τα εωνημενα εις την ιδίαν οικίαν εκο~ 
μίύατο. 6 μέντου έμπορος την τίόλιν διερχόμενος 
κατ έλνΰεν αμα τοις αντον κοινωνοΐς παρά τινιγραΐδι 
5 γνναικί. και αυτή επηρώτηϋε λέγων "^ πώς άρα , ώ 
γνναι, τα τών αρωμάτων ^νλα απεμπολούνται ττ] 
πόλει; η δε εφη προς αυτόν ' ' ίΰο6τά&μω αύτοΐς^ 
χρυΰίω. πλην, ώ έμπορε, ιδού λέγω ΰοι, προΰεκτι- 
κώς εχε άπο τών τηςδε της πόλεως κατοίκων, παν- 

10 οϋργοι γαρ άπαντες καΐ ποικίλοι πεφύκαΰι , και ουκ 

έ'ΰτι τινά τών ώδε ηκόντων μη παρά τών πολιτών 

ρ. 103 αύτης όλε^ρω μικρού παρυφίΰταΰϋ'αι.' ταϋτα εί- 

ποΰΰης της γραΐδος, ε^ηει του οίκου αύτης μετ^ 

ολίγον τά κατά την πόλιν οψόμενος, και όρα τρεις 

15 άνδρας άμα καθ" εζο μ εν ου ς. οις ^αμινά εν ατενίζων 
ειύτήκει. κάκείνων δε τον εμπορον τούτον εωρα- 
κότων , πατέρος τούτων είρηκει' ^ δεύρο, ώ πάτερ, 
ύύ τε κάγώ προς αλλήλους διαλεχ&ώμεν , καΐ ος αν 
του έτερου ύπερτερήΰη , επιταξάτω τω ήττη0•εντι 

2οποιή6αι, όπερ αν 6 νενικηκώς βούλοιτο' 6 δ' έμ- 
πορος άπλοικη τη γνώμη καΐ άπεριεργω τη γνώΰει 
ύτοιχών 'ναί,' φηΰί^καΐ γενέΰ^ω κα&ώς έκέλευβας^ 
είτα εκα&ε'ΰΰ'ηΰαν προς αλλήλους διαλεγόμενοι' και 
νενίκηκε τον εμπορον 6 μίμος εκείνος καΐ πανούργος 

5 αντ^ επηρωτησε φ 128, 16 6 άπεμπολώνταιΊ ο/*. 

102, 16 εν ττ] πολειΊ 7 ίοόστα&μα τω χρνσω Ρ τηΐηα» 

αρίβ 11 τινά] τις βοά. ονν, εατι δννατον τον ενταν-θ-α 

έλ^όντα ξένον . , μη νηομειναι Ρ 16 εωρκ-κότες οηά. : 

τηαΐηί 3€Γίδβν6 εωραηότων ςηατη ^άν,εΐνοι. ίν.εινοι . . εωραν,οτες 
Ρ εΙηιοίΗΓα ΓβΰβηϋοΓίδη^ ίηρΗτηίβ ["αιηίΙϊαΗ 17 %•κτέρφ οοά. 

εϊς άπο τούτων τών τριών Ρ είρητιει ο/'. 142, 3 19 νπερ- 
τερ-ήαοι. η. 173, δ, 171, 9 22 οτοιχών] τνχών'ί 8βά ηίάβΙπΓ 
βχρΙίοαΗ ρο886 ςτίΛ βΓαΙ βίπιρΠοίΙ&Ιβ οΙ)8βου1;υ3 80. ίΐΐί 
καΐ] ΰτίρ-^ω καΐ Ρ 24 μίμος οοάβχ ηδίςηβ 



169 

άνηρ, καΐ ^φη αντω' ' ίδον, ώς όρας ^ το^ς λόγοίς 
τΐεριεγενόμην 6ον. λοιπόν ο ετίίτρετίω βοί τΐοίει. 
κατατΐίείν όε βονλομαι τα της ΰ'αλάβΰης νδατα! επί 
τοΐςδε 6 έμπορος εν ά^νμία καΐ άμηχα^νία γενό- 
μενος , ονκ ηδννατο ευλογοφανή τίνα τω μίμω αν- 5 
τίΰ'εΰιν προβαλέΰ^αι καΐ τους αντου βρόχους δίεκ- 
φυγεΐν. ην δε 6 έμπορος γλαυκόφΰ-αλμος' έτυχε 
δε και 6 μίμος ο έτερος των τριών μονόφΰ'αλμος 
μεν υπάρχων^ γλαυκόν δε καΐ αυτόν έχων. κάκεΐνος 
δε άναΰτάς επελάβετο ίύχυρώς του εμπόρου λέγων ίο 
' ύυ μου τον έτερον εύύληΰας οφΘ'αλμόν. αγωμεν ρ. ιοί 
τοίνυν αμφότεροι προς τον της πόλεως άρχοντα, ως 
αν δι' αντου άποδώ6Ύ]ς μοι ον βεύυληκάς μοι όφ^αλ- 
μόν! ηκηκόει δε ταϋτα και ή τον εμπορον ύποδε- 
δεγμενη γρανς, και οτι προς τόν της χώρας άρχοντα ΐδ 
ο μίμος εκείνος τόν εμπορον είλκε. και τούτοις 
άπιοϋΰι ύυναντηΰαΰα εφηΰε προς τόν μΐμον ' ^ εαϋον, 
ά^ιώ, την ύήμερον εγγνητικώς παρ' εμοί τόν άνδρα 
τούτον τόν εμπορον, κάγώ αυτόν εω%'εν πρώϊ παρα- 
ύτήΰω αοι! ο δε εΐ^ας αυτής τη αίτήΰει, δεδωκεν 2ο 
αύτη τόν ανϋ'ρωπον. ον καΐ λαβοϋΰα ή γραϋς οί'καδε 
άνεχώρηύε. καΐ ηρξατο κατηγορεΐν αύτοϋ λέγουβα 
^ ουδέν <5οι προπαρήγγειλα προΰεκτικώς εχειν από 
των εν ταύτη (^τη πόλει) πολιτών , οτι γε μίμοι και 
πονηροί την γνώμην καΐ ποικίλοι πάντη πεφύκαΰι ; 2δ 

9 κΰτον} ηΐηΐϊτι εηρρίβηάητη τον ενα όφϋ'αλμ,όν βχ μο- 
νόφΟ'αλμος αη αάάβηάητη η( Ιβ^αίαΓ καΐ αντον τόν ενα ιιβΐ 
καΐ αντον τόν οφΟ'αλαονΊ ΐη Ρ 68ί γλαν>ιόν δ^ τον ενα αν- 
του -κε-κτημενον οψϋ'αλμόν 11 άπάγωμεν'ί άπελ&ωμεν Ρ. 
8ρτ6ηί αηΐβτη αγ* ί'ωμεν ααη ρνορίεν 8βηΐ6ηΙίαιη Ιη7)ι ρνορίίν 
ΙΌτπιατη 13 αποδώσεις μοι] μονΊ ο[. 168, δ ^ 19 [τόν ^μ- 
3Τθρον|? 23 ονδεν οιηηίηο ηοη 24 εν ταντ-η] από των 
αν^ρωηων της πόλεως Ρ: ςαανβ ττ] ηόλει αάϊβοί ροΐίιιε ςηατη 



170 

καΐ μτικέτ^ ονν είξ τονμφανές αντοΐς δίε^ελ^γις 
το ΰννολον' ετΐεΐ δε το πρότερον ονκ έπεία^ης τΐ] 
παραινέύει μον κάντεν^εν ενρες τά της παρακοής 
0ον έτίίχειρα , ηδγι γε νυν μοί πείβΟ'ητί περί ον ΰοί 

5 ΰνν&εΰ^αί βεβονλημαι. γνωρίζω γάρ <5οι ώς οι 
τοιούτου μί/ΐλΟί έ'χονϋί τίνα κα^ηγητην γηραιόν , ο^ 
και τοις της πονηρίας πλεονεκτημαϋι μάλα των 
άλλων διαφέρει και υπερτερεί, ο^εν και πάντες οί 
μίμοι καΰ'' εκάύτην έοπέραν παρ αυτόν ώς κα&η- 

10 γητην προΰφοιτώύι και αύτω τά εκάύτω δι όλης 

105 της ημέρας είρημένα και πεπραγμένα λεπτομερώς 

άπαγγέλλουΰι. νυν ούν άκουΰόν μου της λυοιτελοϋς 

ΰυμβουλίας, και άναΰτάς, άμειφόν αου το όχημα και 

εαυτόν ώς ενα των μίμων εκείνων άμφίαΰον και 

15 ΰχημάτίΰον. είτα λά^ρα διελ&ών , έγκατάμιξ,ον ύε- 
αυτον τη αυτών όμηγύρει. πλην ορα, μη φωρα&ης 
ύπ' αυτών, ΰυμπορεύΰ'ητί τε αύτοΐς εως του καΘ'ή- 
γητοϋ , και πληΰίον αντώ 6τάς λεληϋ'ότως οίά τις 
τών τυχόντων και κοινών της πόλεως ανδρών, άκου- 

20 αον περί ων αύτω άπαγγελοϋύιν οι ώμιληκότες ΰοι 
καΐ ων εκείνος αύτοΐς άποκριϋ-ήύεται. καΐ εί' τι άρα 
παρ' αυτού αύτοΐς λαλη^ηαεται, ΰημείωΰον εν τη 
διανοία ΰου , ώς αν τάς προς εκείνους αυτού απο- 
κρίσεις τοις πολεμούΰί ΰοι άντιπρο&έμενος , κατά 

25 κράτος αυτών της πανουργίας περιγένοιο ' καί ΰοι 
μέγιΰτον έντεύΟ-εν προύγενήϋεται το κέρδος, ο δ' 

1 διεξελϋ-οις οοά. εξελΰ-'^ς Ρ 2 τοβννολον 5 συν- 

^•εα^αι] ανμβονλενσαι Ρ 9 ίη νιανρΐιιε γ.'^' 10 διόλης 
13 καΐ οτη. Ρ 15 άπελΟ^ών Ρ 17 τί] γονν Ρ 18 αάηβτΜο 
πλησίον Γβοβηίίονβε 8στΐρΙθΓ68 βΐίαχη άαΙίΐίΗίπ αιώίηηριιηί {1&&,2) 
20 ομιληκότες 24 %ατ(χ%ράτος οοά. μετά δυνάμεως Ρ. ηιιτη 
"λοίτκ^ρατής . . γένοιο? ηατη περιγένοιο ^οΗρεί'. γένοίο οοά. 
νιν,ηοΎΐς Ρ 26 προΰγενησεται το 5οΗρή: προογενηοαιτο 

οοά. προσγενησετκι Ρ 



ι 



171 

έμπορος ετΐοίηϋεν , οΰα προς της γραος εξεδίδακτο. 
καΐ μετά το άμεΐφαο το αντον ϋχημα ΰτάς εγγυύτα 
τον γηραιού εκείνον, πρώτα μεν εωράκει προς αν- 
τον παραγενόμενον τον τα αντον ^νλα τον αρώμα- 
τος ώνηΰάμενον. ος καΐ ανήγγειλε τω καϋ'ηγητΐ] 5 
έκείνω λέγων ' εγώ ΰνναντήύας έμπόρω τινί ^νλα ^' 
αρωματικά τίνα διακομίζοντι εις διάπραΰιν , πάντα 
τον φόρτον αντον εζωνηΰάμην , δούς αντώ ο ΰνμ- 
πεφώνηκα, ήτοι πίνακα πεπληρωμένον ων αν δόξειεν 
αντώ επιξητήΰαι παρ* έμον πραγμάτωνα 6 δε κα- ίο 
^ηγητης άπεκρίνατο αντώ λέγων ^ καΐ τίνα γε άρα 
έΰτίν α βννεφώνηΰας αντώ δονναι; χρνΰός; άργν- 
ρος\ 6 δε μίμος ^ ονχί' φηΰί ' κνριέ μον' τοντων 
ονδέν ^ άλλ' είδη ανώνυμα άπερ αντος βονλη^είη, 
πίνακα πεπληρωμένον! έ'φη δε προς αντον 6 καϋ•η- ΐ5 
γητής ' ' μεγάλως έϋφάλης. ει γαρ τετνχήκει τον 
εμπορον από ΰον ζητηΰαι φνλλονς , πίνακα πεπλη- 
ρωμε'νον , ων το ημιόν ϋ^ηλείας , το δ^ έτερον ημιΰν 
άρρενας εχειν, άλλα μην και γλανκοειδεΐς νπάρχειν, 
αρά γε δννάμεις 6ν είχες τοιαντην δόΰιν αντώ πα- 20 
ραΰχεΐν ', πώς είχες αντον διαδράναι; 6 δε μίμος 
λέγει αντώ ' ' ονκ επί τοβοντον , κνριε μον, 6 έμ- 
πορος ούτος ΰεβόφιΰται , ονδε τοιαύτα πανονργενε- 



2 εαντον Ρ 4 τον αρώματος οΛ 106, 1. 168, 6 5 

άπηγγειλε Ρ ο/". 172, 4 8 δονς] αάοηταϋιιβ δώοων. αυμ>- 

φωνηοας δονναι αντώ Ρ 9 δόξοκν 12 φ 174, 3 14 
αν βονληϋ-είη^ 15 πίνακος πεπληρωμένον οοά.: αοΰη^αϋιαιε 
βδί ίη Ρ 16 τω εμπόρφ αοά., ςηοά .91 ηβηιτη 68ί^ βχσίάίεββ 

δό^αι 8ΐαΙη6ηάητη β8ί. ^ατω' γαρ τνχον' εάν δόξτ] Ρ 17 από 
νΙ". 163, 2 18 ων] ου? αη 19 ϊχειν] εΙναιΊ εβά ηβεσίο αη 

ρο88α }ιοο ΐάβηι 6886 αίηη6 ηο8ΐηΐ7η βηί,ΗίΐΙίθη, 1)θ8ΐβ1ΐ6η, β88β. 
ν,αϊ μη μόνον ξαν&ονς εΐναι τονς ιρνλλονς καΐ νπομανρονς, 
άλλα καΐ γλαντιοειδείς Ρ. ο/*, ίη/τα 174, 7 20 δννάμεις 

30Γίρ8ί: δννάμεως οοά. αη ρΓαβ(6'ηηί88ηη 6ίΙ οντωςΐ 



172 

ϋΰ'αο ίκανοξ ην 6 νονς αυτόν. άλλ\ ώς οϊμαι, είτε 
χρνΰόν εί'τε αργνρον ε| εμού μελλευ ξητηΰαΰϋ'αί! 
ρ. 107 7ίροΰελ%'ών δε καΐ 6 τ(] διαλέγει τον εμπορον νενυ- 
κηκώξ^ άπηγγειλε λέγων ' ^ κάγώ τΐερί ομιλίας και 
5 τιλοκγΐζ λόγων τω έμτίόρω ΰνναμιλληΟ-εΙς καΐνικήΰας 
αυτόν ^ τέταχα τίΐεΐν τα ϋ'αλάττια νδατα ατΐαντα. 
οντω γαρ Λαρ' ημών ύνμτίεφώνητο^ ώς έτά λόγοις 
τον νικηϋ-ηΰόμενον , εί' τι αρα και ετίίτρατίείη τίρος 
του νικήΰαντος , δεξαύΰ'αι και τΐοιηΰαβ&αι.^ ό δε 

10 καΰ'ηγητης Λρός αύτον άπεκρίνατο' ^ ούδε ΰύ γε 
καλώς πετίραχας. εύτω γαρ ί'ύως οτι εκείνος άντείτΐοι 
ύοι' ^^ατΐΐΰΊ πρότερον και άνάΰτειλον τους τη ϋ-α- 
λάύύϊ] έτίίρρέοντας ποταμούς ' εΐ^^ οϋτω πίομαι το 
της ΰ'αλάττης υδωρ^ ο δη και μόνον Λεπωκεναι 

15 ΰυνε^εμην ΰοι." ει ούν ούτος οϋτω ΰοι λε^ει, άρά 
γε ύν ευχερώς ε^εις τους ποταμούς άναχαιτίΰαι της 
άτΐό της Ο'αλάττης επιρροής; 6 δε μίμος ' άλλ' ί'ύ^\ 
φηύίν ' ως ούχ ικανοί η του εμπόρου φρόνηϋις τον 
τοιούτον [μοι] άντιφράΰαι μοι άπόλογον! είτα και 

20 ό μονόφ%•αλμος μίμος προΰελϋ'ών εφη τω γηραιω ' 
' κάγώ εν τη άγορα εώρακα , κύριε μου , εμπορόν 
τίνα ^ενον, ος ην γλαυκοειδης τους όφϋ'αλμούς. και 
ρ. 108 τούτον καταΰχών είρηκειν αύτώ ' ,,ΰϋτε κάγώ γλαυ- 
κοί έΰμεν αμφω, και ύύ μου τον ενα εαύληΰας όφ&αλ- 



1 ην] 681, ηί ίαιτι ροίβΓΕίη οο^ηοβοβΓβ 6 πιειν αΐϋβν 13, 
ο/". 107, 7 7 ηη. Επί λόγους, οητη ββηίβηΐία ηοη β^ίΈταΙητ^ 

νύηηΒ νβϋΐβ αηίε αΓίίβηΙητη οοΙΙοοαία εηηί; φια ίη νβ τηίηίτηβ 
άΐΙί(]βηί68 8ΐιηί 8ονίρίθΓ68 Βτ/ζαηϋηΐ. ίίαςηβ ηβ άβίβηενίε. εις την 
δικλεξιν τον λόγου Υβη. 14 πεπων,ένοα ο/". 103, 19 18 
ί-κανοί ρηατηριιατη /'αοίΐβ τηηίαΓί ροίηίΐ ίη ίτίανη , ΓβΙίριή, αιτη 
αρηά αηηατηητη βαάβτη ΒβηΙβηΙία αάΜΗίητη ΙβραΙην ίγ,ανοΰαοί'. 
ςηοά φάάβτη Μβΐηβ1ίίυ8 άβΗηαύαί α η. ί-Λκνεΐν. /ιοάίβνηί Οναβοί 
άίβηηΐ ίκανενειν 19 μοι 8€€ΐη8ί 



173 

μόν. λοιπόν ουδαμώς 6ον άτΐόϋχωμαι , ε'ως αν τον 
ενα 6ον εζελών οφ^αλμον περιάψω μον τω μετώπω, 
η δίά πάβης 6ον άναρρνΰτ] της περίονΰίας. 6 δε 
καθηγητής ονδε ϋν γε τι κατώρΟ-ωβας *' ^εφη ' ει 
γαρ δόξει αντω άντιφράύαι 6οι ώς ^^τίρότερον εις 5 
ΰνΰταύιν της τοιαύτης 6ον τΐροτάΰεως εξελε ΰον τον 
ενα τούτον ον ^χεις οφ^αλμόν^ κάγώ δ' ώΰαντως 
%•άτερον των έμών εκβαλώ οφθαλμών ^ και αμφω 
6ταϋ•μίΰωμεν αύτονς' καΐ ει μεν ίΰόότα^μοι άλλη- 
λοις ενρη^εΐεν ^ ενδηλον οτι γε 60ς εΰτιν 6 έμος εις ίο 
όφΰ'αλμός ' ει δε τις των ύταΟ'μιξομενων δυο οφθαλ- 
μών βαρύτερος τον έτερου εν τη τον ζνγον φανείη 
τΐλάΰτιγγι^ οίίκοί;!/ οός έΰτιν 6 θάτερός μον όφθαλ- 
μός, άλλα μάλλον καΐ νπερ της αντον εκβολής 
άξίως ενθννθηση." ει ονν ταντά 6οι άντιλεξειεν ΐ5 
6 έμπορος^ ονχΐ πάντη 6ε ά7ίοπεί6ει της άντιΰ•ε6εως ; 
καΐ το δή χείριΰτον^ οτι γε τούτον έπι 6οΙ γενομένον^ 
6ν μ\ν τελεον ά7ί06τερηθή6η της 6ρά6εως και πάντη 
γενη6Υΐ αόμματος^ οΰτο^ (Ϊ£ ενα των εαντον οφΘ-αλ- 
μών ν6τερον έχων ^• πάλιν το φώς καμορών ε6τ αι! 20 
τίρος ταντα 6 μονόφθαλμος μΐμος ντίολαβών λέγει ρ. ΐ09 
τω καϋ'ηγητη ' 'άλλ' ονκ έτίΐ το6οντον πανούργος 6 
έ'ί^πτορο^ ούτος ^ ώς τοιάνδε μοι πιϋ-ανην άντιπρο- 
Θέ6ϋ•αι άπολογιαν! τούτων οϋτω παρά τε των μίμων 
και τον αντών κα&ηγητον λαλονμένων τε και άντι- 25 
φθεγγομένων ^ ηκροάτο μάλα καλώς και λαθραίως 
παρ^ ολην εκείνην την ννκτα 6 έμπορος και τη ιδία 
ταντα 6ννετηρει καρδία. πρωίας δε γενομένης 

ϊ 1 άπόοχομαΐ'. αοηϊηηοΐίηητη φιϊ είΐ (ΉΐιΐΓί Ιοηο νεείαπί βδό^οι. 

ι ο/ι 22, 22 6 ονοτασις] οοη/ΐΓτηαίίο 11 εΐς'ί 16 άποπείΰτ]. 

ι άβίβη•βΙ)ίί 20 ηάλίν ο/Ι 108, 19 ^ 23 τοιάνδε- φ 3, 1 2δ 

^ άντιφϋ-εγγομένων άεΓίηαηάηηι α η. άντιφ&έγγω 28 αννετηρει 

ι ττ} 'Λ(χρδία\ Έιιο. 2, 19. 51. Όαη. 7, 28. ίη['Γα 176, 4 



174 

παραγίνεται προς τον έ'μτΐορον 6 τα αρωματικά ώνη- 
οάμενοζ ^νλα. καό φηΰίν 6 έμπορος ' ' άπόδος μοι^ 
ώ εταίρε, ει τί μοι ΰννεφωνηΰας παραβχεΐν νπερ 
τον διαπραχθέντος 6οι φόρτου! 6 ^£ μίμος εφη αντω ' 

δ^ζητηΰον ει τι καΐ βονλοιο, κάγώ ετοίμως παράΰχω 
6οι! 6 δ' εμπορος' ^ ^ε'λω ίνα μοι δως εν τω πινάκι 
^νλλονς καΰ^ 06ον χωρή6ειεν, ών το μεν ημι6ν 6τΐφοξ 
αρ6εν, ϋ^ηλυ δε το έτερον ημι6ν, και πάντας γλαν- 
κοειδεΐς την ίδέαν αυτών! οϋτως ειπών τω μίμω 6 

10 έμπορος ί6χυρώς αυτόν διετέλει άπαναγκάζων καΐ 
πολλτι τγι βία προς αυτόν κεχρημε'νος , '^χρι^ς οιν 6 
μίμος και άκων έδεδώκει αύτω πλείονα πο60τητα 
της δικαίας τιμής τών αρωματικών αύτοϋ ξ,υλων' 
και οϋτως απηλλάγη τών τούδε 6%λη6εων. εντνχών 

ΐδ ^ε καΐ τοΓ^ έτέροις δν6ΐ μίμοις , τω τε περί του 

οφϋ-αλμοϋ διαμαχομένω και τω την ^άλα66αν κατα- 

πιεΐν αϋτώ επιτρέφαντι, άπγιτει κάκείνους πεποιηκέ- 

ναι α λάΰ•ρα παρά του αυτών καθηγητού ηκηκόει. 

ρ. 110 καΐ διετέλει άγχων κάκείνους , εως αν δι ο6ων δο- 

20 μάτων 6 έμπορος ε| αυτών {πεΐ6^ηναι) Ύΐ%'έλη6εν 
άπολαβεΐν ' και οϋτως άπηλλάγη6αν τών 6χλη6εων. 
καΐ νυν , ώ δέ6ποτα βα6ιλεϋ, εξ ών 6οι διηγη6άμην 
γίνω6κε ότι οί,' τε δυο παίδες εκείνοι, 6 τριετής καΐ 
6 πενταετής , περί ών προειρήκειν 6οι, καΐ ούτος 6 

2δ γηραιός καθηγητής πολλτι τη γνώ6ει και τγι 6υνέ6ει 
κεκ06μηνται' καΐ κατ' εκείνους κάμε ο διδά6καλος 
6 εμος άπετέλε6ε διδά6καλον! 



7 ΰτίφος 9 ίη ηιανρίηβ κί' 10 ίπαναγν-άζωνΊ 11. 
19 αϊ/] ου? δη'ί %ως ου Ρ 20 πΒΐΰ&ηναι αάψί ^ 21 

άηολαβξΐν] ηίάβΐην βονΐδβηάητη άπέλαβεν (12). άποΐάβτ]^ ηβ 
ΓβροηαΐΗΓ ρνοΜίβΙ εβηΐβιύΐα. Βως ου ελαβεν . . οΰα τι^ελη- 
οεν Ρ 23 ί/". 161, 16 27 διδάον,αλος οοά., οτη. Ρ 



175 

Ρ^Ο δε βαΰίλενς νπολαβών εφη τω νιω ' ' γνίόρι- 
ύόν μοι^ τεκνον^ τίώ^ εν μεν τοίζ τΐρολαβονβί τρίΰΐν 
^τεΰιν ον μεμάϋ^ηκας την νυν προογενομενην όοι 
λογίότητα ^ νννΐ δε εν μόνους τοις παρελ^ονΰυν ε^ 
μηαΐν επί τοΰοντον ε0οφίΰϋ•ης ; 6 δε παις τω βαύι- 5 
λεΐ άτΐεκρίνατο ώς ' τω τότε , ω βαΰιλεϋ , έτι μον 
νητΐίάζοντος ^ ον όννήργονν άλλήλαις αί τίροΰονΰαί 
μοί τον ΰώματος καΐ τγις φνχης αίύΟ'ήΰείς. τότε γάρ 
μον το ύώμα άφήλίκος πάντη τνγχάνοντος ^ οντε ου 
6φΰ•αλμοΙ οντε η γλώττα οντε η καρδία άλίτιλοις ίο 
ΰννεκρότονν τΐρός την της διδαΰκαλίας μά&ηΰίν. 
ονδε γάρ δννατόν έτι νηπιόφρονα πεφνκότα γνώΰιν 
ευχερώς εκδιδάΰκεΰ^αι^ καθότι άπαν παιδίον ταΐς 
παιδιαΐς καΐ τί] αργία ένηδόμενον ^ ον προΰεκτικώς 
τον νονν περί την διδαΰκαλίαν δίατί%•εται. κάγώ ΐ5 
^£, ώ βαΰιλεν , τον αυτόν τρόπον τω τότε τι} τε 
ηλικία καΐ τί] διανοία διακείμενος , ονδεν όλως των ρ. ιιι 
διδασκομένων ηδννάμην καρπώοαΰ^αι^ ατε μη τού- 
τοις τό παράπαν τον έμαντον νονν προύερείδων^ 
αλλ' ώς νηπιώδης διεοπαρμένον αντόν έχων. ηδη 2ο 
^£ ο διδάύκαλός μον Σνντίπας τό νεάξον της έμης 
ηλικίας περιΰκοπών , ονκ έμβριϋ•ώς με εξεδίδαΰκεν 
ονδε τοις δυβχερέΰι κατ αρχάς λόγοις προς με 
έχρηΰατο^ ϊνα μη τω τών δνΰχερών και δνΰλήπτων 
βάρει θ'Ι άρχης καταπονηθείς πάντα της έμης δια- 25 
νοίας απορρίψω τα διδαΰκόμενα — καΐ γάρ ηδει μον 
6 διδάβκαλος ότιπερ , εί άμέτρως ί| ά��χης με έκδι- 
δά^ειεν, ευχερώς αν είχον άπ' αντον άφηνιάΰαι καΐ 

5. 10 τω οτη. Ρ. ο/". 152, 7 7 αννηργον 8 μον Ρ 
τότε 8€Γίρ8ί: οντε €θά.; άφήΧιξ ΓβοεηΙίοΓώηΒ 68ί ανηβος 
ίναρη\)6τ. Ι,οΙ). ΡΙιγ. 84. 8ί. ΤΗ. Ι, 2, 2642 15 διατέ^ει- 

ται,? 16 τω οηι. Ρ 23 καταρχάς βί 25. 27 εξαρχής 
28 άφηνιάσαί. γ/". 153, 23 



176 

άτίοΰτηναί, ατε βαΰιλεως τυγχάνων νίός — άλλα κατά 
μικρόν τοις λόγους με δίαρρνΰ-μίζων οντω με δε^ιώς 
εις το τέλειον της φιλοΰοφίας ανήγαγε, κάγώ δε 
τελεωτε'ρας εφαπτόμενος φρονήΰεως ΰννετήρονν εν 

5 τί5 καρδία πάντα δη τα παρ αν τον μοί έκδιδαΰκό- 

μενα, καΐ ΰνναγαγών τον πρώην μου δίασπαρεντα 

λογίΰμόν, τώτε ώτε ΰνντείνας προς άκοήν καΐ την 

γλώτταν προς λόγων μελετην τε καΐ πλοκήν ^ καΐ 

ρ. 112 τάς χείρας προς διάύτυ^υν (μεμαΟ-ηκώς) βνλλαβεΐν, 

10 όντως επΙ (τον) καιρόν των εξ καΐ μόνων μηνών 
πάντα δή τά διδαχ^έντα μον ακριβέστατα κατέλα- 
βον, και εν με^έξει πάΰης φιλοΰοφίας και ΰννέΰεως 
γέγονα^ Ονναραμένης πάντως και της %•είας δυνάμεως 
έμοίτε καΐ τη παρά τον έμε μνΰταγωγονντος ΰπονδη! 

15 τούτοις ο βαΰιλενς τοις τον παιδός ρήμαοι ΰφόδρα 
την καρδίαν ήΰ&είς, ενχαριΰτηρίονς τω ^εω λόγονς 
άνεπεμπε και την τον παιδός ΰννεοιν και φιλοΰοφίαν 
εκΰ'ειάζων διετέλει τά μέγιΰτα^ και τω Σνντίπα 
ώμολόγει τάς χάριτας. είτα κελενει παραύτηναι αντω 

20 την πονηράν έκείνην γνναΐκα^ ήτις τον αύτον ν ιόν 
άπολέΰαι έμηχανάτο και ταντης παραΰτάϋης ^ λέγει 
προς αντήν ο βαΰιλενς' ' άνακάλνφόν μοι, ώ γνναι^ 
μηδέν κατά φόβον νποΰτειλαμενη^ τίνος χάριν τον 
εμόν νίόν άπολίΰαι εΰπενδες, καΐ τίς ήν ο τρόπος 

25 της τοιαύτης 6ον ύκαιωρίας ;' νπολαβονβα δ\ ή γννη 
εφη' Όιδας, ώ κράτιΰτε βαΰιλεν, ως ονδέν τινιτών 
άν&ρώπων της ιδίας ζωής κα^έΰτηκε προαφιλεύτερον. 



2 δίαρί&μίζων 5. 11 μοί οτη. Ρ 9 μεμα&ηπώς εΐ 10 
τον αάίβοί, ηΐ βχίαηΐ ΐη Ρ. φ 112, 1. 2 14 5Γ?ρΙ 19 ομο- 
λόγει 21 άπωλέοαι τη. ρν., οογγ. νι. εβο. παραστησάβης 

26 οΐδας, ηοη οΐοϋ'α ηί υιίηιι& σάοιιταΐβ ίηερίοίβηΐι ιιίάβα- 
<ί/Γ, β8ί ίη ϋοώ'οβ 



177 

καν γάρ τι^ πενία είη ΰνζών η καί ηνι βιωτικτι περί- ρ. ιΐ3 
πετεία τηέξοίτο, αλλ* όμως και οντοζ της Ιδίας ξωης 
περιέχεται, εγώ τοίννν τον παΐδά ύον τούτον χάριν 
τω 6ω προβτάγμ,ατι προς εμαντην ελαβον , ω^ δια 
την τον κράτονς ΰον ^εραπείαν κατά μόνας παρ* 5 
αντον διαγνώναι νπο ποίας αίτιας επεχόμενος ον 
φ^έγγεται. καΐ διετελονν παντοιοτρόποις πενύεβί 
και %•ωπείαις τοντον νπερχομενη καΐ το της βιγης 
αντον ΰκληρον μειλιχίοις τοις λόγοις διαλεαίνονόα, 
^^χ^ίζ οτον παρεΰκεναΰα τοντον ενα λόγον μοι άπο- ίο 
κρίναΰϋ•αι. ον δη καΐ οργίλως και άποτόμως φ^εγ- 
ξάμενος είρηκει προς με ώς ^ονδεν ϋοι^ γνναι, τό γε 
ννν έχον άποκριϋ'ηΰομαι ^ άχρις οτον επτά ήμεραι 
το από τον δε παρέλ%Όΐεν, εί^' όντως κατ* άξίαν 
6οι άπολογηβομαι! εγώ δε τοντω τω λόγω ΰφόδρα ΐ5 
έκ%•ρθ7]%'εΐ6α καΐ περιδεης λίαν καταΰτάβα και κιν- 
δννω παρά τον παιδός νποβλη&ηναι νφορωμενη, 
ύννεΐδον μηχανικός τον ί| αντον διαφνγεΐν όλε- 
ϋ'ρον. κάντεν^εν νπο ΰατανικης ενεργείας παρορ- 
μη^ειΰα κατεφενβάμην τον παιδός ΰον, και δολερώς 2ο 
αντον έπΙ τον κράτονς ΰον κατηγόρημα, και τό ρ. ιΐ4 
αμαρτη%•εν μοι επίβταμαι και φανερώς τοντο κα&ο~ 
μο?,ογώ μη κατά τι άπαρνονμενη. ΰύ δ* ω μέγιΰτε 
βαΰιλεν, επ* εμοί τά δοκονντά 6οι πράξον , κα^ώς 
άν ενδοκήΰειε τό ^εοκνβέρνητον κράτος 6ον! 6 δε 25 



2 Ιδίας] ίη ΐϊΐανρίηβ γρ. οΙ-Λΐίας 6 διαγνώναι οοά.: 

διαγνοίην'ί «ιτί'α? ο/Ι 8, 9 9 ηοη οροΓίβί 3η•ίΙ)ί μει- 

λιχιωτάτοις διαλεαίνονοα] ρβηηαΙοθηΗ 14 τοαποτονδε 
16 ^•Λϋ'ροη&ε^σα ζ. β. διαταραχΟ-εΙβα Ρ 17 νφορωμίνη 

ιηιιίαΐα Ι. ο ίη ω τη. 86α. παιδός οον'ί ύποβληΟ'ήναι ρ$1 ί. ρ. 
αηΙίςιη<; νποβληΟ'ησεσΟ'αί 18 αννειδον .. διαφνγεΐν ηΐ ^'δοξέ 
μοι, εγνων δ. ΛβΟΓβηί; γ/. Ηαβθ «ί/ Ζ^βοη. Όίαα. ρ. 468 $(]. 
28 χη νιατρϊηε κε' 

Γαβ. Κομ. ι. 12 



178 

βαΰίλενς ειιβλεφας τοίζ παριβταμένοΐζ μεγίΰτάοιν 
αυτόν ^ λέγει 7ί^6ς αντονζ' ^ΟΊίοίαν νμεΐζ παρέχετε 
βονλην τγι βαύιλεύα μου περί τον τοίοντον πράγμα- 
τος , καΐ οποίας η γννη αντη της τιμωρίας (αν) ειη 

δ α%ία \ εις 8\ των μεγιΰτάνων νπολαβών λέγει τω 
βαΰιλεΐ' ' δίκαιον έΰτιν, ω βαΰιλεν, χείρας και πόδας 
άποτμη&ηναι αντης! έτερος δΐ ^ ονχ όντως εν έ'χει' 
φηΰί ' μοι το δίκαιον ' άλλα προΰήκει ζωΰης αντης 
έ^ορνχϋ'ηναι την καρδίαν! άλλος δε πάλιν αντών 

10 άντέφη την γλώτταν αντης έκκοπηναι. η δε γννη 
των τοιούτων άκροωμένη άποφάΰεων και οίας περί 
αντης τω βαύιλει τάς τιμωρίας νποτιΟ'έαΰι, το^οι/^ε 
μνΟ•όν τίνα προς έκείνονς έφ^έγξατο, 'εοικεν^ ώ 
μεγι0τάνες\ λέγονΰα ' τα τε παρ' νμών άποφαινό- 

15 μένα κατ' έμον παραδείγματι αλώπεκος τίνος , ήτις 
ννκτος εις τίνα πόλιν είύήρχετο. ην δε η αντης 
είΰελενΰις δια ^νρίδος οίκίΰκον γινομένη ανδρός, 
τίνος ΰκντέως. όΰάκις δε δι^ αντης την εκείνον οί~ 
κίαν είΰήρχετο, τα τονδε κατήΰ&ιε δέρματα, είτα 6 

20 ΰκντενς εκείνος έωρακώς τά γεγονότα εν τοις αντον 
δέρμαΰι ΰπαράγματα, εν^νς αντί] παγίδα ίβχνροτά- 

15 την ϊβτηβιν. η δε άλώπη^ μετά ταντα κατά το αντη 
βννη^ες είΰερχομένη δι εκείνης πάλιν της ΰ'νρίδος, 
παραχρήμα τη παγίδι ΰνλλαμβάνεται. πονηρά δε η 

25 κερδώ καΐ ποικιλότροπος ον<5α^ διά τίνος ενμε^όδον 
μηχανής την περιέχονταν αντην παγίδα διέφνγε. 
και περιηρχετο άνά πάΰαν την πόλιν τον έντνχειν 
τινι ετέρα ϋ-νρίδι, δι' ης δννη^είη έ^ιέναι της πό- 
λεως" η δε πανταχόϋ-εν τετείχιΰτο. καΐ παρ' όλην 



2. 4^γ/: 188, 12 4 αν αάίβοί 8 μοι οηι. Ρ. μ,Οί δοαειΫ 
10 8-Λ-Λοπηναι πρέπον εοτί Ρ. βχοίάίΐηβ πρέπει ηβΐ δεΠ 



179 

τήνννκτακοτΐίάΰαΰα, ονδ' όλως εξοδόν τίνα ενρηκεναο 
ιΰχνύε ' της δε γε ημέρας διανγαξονΰης, διελογίύατο 
καΟ•' εαντην καΐ είπεν ώς ' εί'περ η ήμερα επίΰταίη, 
νπό των κννών ϋ'εαΰ'ήΰομαι , καΐ ον ^ερότερόν μον 
άτΐόΰχωνταί, αχρις αν μον τάς ύάρκας διαμερίΰων- 5 
ταί. άλλ^ εγωγε οίδα , τό με δεΙ τϋεποίηκέναί! και 
ταντα είΛονοα έτίΐ την πνλην τΐορενεταυ της πόλεως, 
καΐ έαντήν εγγύς της φλιάς εύωΟ'εν εκταννΰαβα, 
προΰετίοιεΐτο είναι νεκρά τε και άπνονς. τούτω δε 
τω τρότίω εχρήΰατο ττροβμε'νονΰα διανοιγήναι την ίο 
της πόλεως τΐύλην, ώς εύ&νς έαντήν ά^ρόον δι 
αντής φνγάδα τΐοιηύαι και τον νφορωμενον άπαλ- 
λαγήναι κινδύνον. οντω δε αυτής ώς νεκράς έκτα- 
&εί6ης και της πύλης νπό την εω διανοιχ^είΰης, 
έωράκει τις ταύτην καΐ προς έαντόν είρήκει' ^ όντως ΐ5 
ή κέρκος της αλώπεκος τήΰδε λίαν εΰτι χρηΰιμεύονΰα 
εις ετοιμον ύπόγγον μνλικον έργαΰτηρίον! ός τοντ 
ειπών τήν έαντον ΰπαΰάμενος ενϋ-εως μάχαιραν, 
άπέτεμεν αντήν. ή δε άλώπηξ, τής ονράς αντής εκ- 
κοπείΰης βιωπώΰα γενναίως νπήνεγκεν. είτα τις 2ο 
έτερος παριών καΐ ταύτην έωρακώς ελεγεν οντως' 
' άκήκοα ώς εί' τις των νηπιαζόντων έπι πολύ διατε- 
λοίη κλανϋ-μηρίζων , ονδεν άτερον αντω είς ϋ-ερα- 
πεΐαν καΐ απόπανΰιν τον κλαν^μον αντον ώς ώτα 
αλώπεκος, άτινα ει παρά τον παιδίον τονδε φέροιτο, ι>5 

1 ευρτι-ΛΒναι ί'οχναε ι. β. ενρειν ηδυνατο 4 ϋ'ΐκϋ'ησο- 
μαί] ^ηραϋ•ήοομαι? κρατηΰ-ησοααι Μ 5 άπόβχονται 

10 ο/*. 177, 17 11 ώς 8αηρ3ί: και άβίβηάιιιηηε ενϋ'νς? 

186, 12 — 13. 12 νψορωαένον οοά.^ Ι. ο ίη ω τηηίαία τη. 8βα. 

1δ εωράν.ει φ 138, 23 17 ετοιμον] ΐΆχη ρθΓίβοίυιη, ουΐ 
ηϋήΐ Λβ68ί οπόγγον] εις το απογγίξειν τον μνλώνα Ρ 
23 ατερον] ετερον? εις ^εραπείαν -ΛΟίλον Ρ ^ 2δ παρά] 
νπερ ίη ανοΐιβίυρο ϊβρίί ριά Ρ ΓβοβιιεηίΙ: ν,ρατείν αντά πάντοτε 
^πάνω τον παιδός 

12* 



180 

ονκ εηΐ %ολν 6 κλαυ&μος αντω τΐαρκτείνεί.^ καΐ 
ταντα είτιών τα της άλωττεκοζ εκείνης ώτκ μαχαίρα 
άπετεμεν. ηνεγκε δε γενναίως καΐ τοντο η άλώτΐηζ, 
(ίνα) δια την της νεκρότητος (εμφαβιν) νποφνγη 

5 ϋ'άνατον. έτερος δε τις εκεΐΰε την διέλενΰιν τίοιον- 
μενος, εφη τίρός τονς ετερονς' ' κάγώ\ φηΰίν 'ώ 
άνδρες^ ηνώτιβμαυ ως είτίερ τις τους οδόντας αλγών 
εύται καΐ οδννώμενος , οφείλει άλωτίεκος έκβαλεΐν 
όδόντ^α) καΐ τω τίάΰχοντι ετίιτι^'έναι οδόντι^ καΐ 

10 εν0•νς της τον 7ίάϋ•ονς %-εραηείας τ εύχεται! όντως 
ονν κάκεΐνος 6 άνηρ είρηκώς , αντίκα λί%Όν άρά- 
μενος, πάντας τονς της αλώπεκος οδόντας ΰννετρι- 
-ψεν' κάκείνη δε καΐ ταντην γενναίως νπεμεινεν 
την τιμωρίαν. καΐ οντω διετελει τα αλγεινά νπομέ- 

15 νονβα , αχρις οτον ετερός τις άνηρ παρερχόμενος 
εφη ως ' κάγώ άκηκοα^ οτιτΐερ ονν άκεΰώδννον φάρ- 
μακον η της αλώπεκος χρηϋιμενει καρδία^ καΐ οτι 
Ίίάβαις ταΐς νόΰοις ^εραπεντικόν έΰτιν! όντως ονν 
κάκεΐνος ειπών, εν&νς μάχαιραν βπαΰάμενος έ^ορύ^αι 

20 την αντης επειράτο καρδίαν. κατ' εκείνην δε την 
ώραν ετνχεν και την πνλην της πόλεως διανοιγηναι ' 



4 ίνα βί ί'μ,φασιν αάίβοί 5 τον %^άνατονΊ ίηάβ α ρτ. 
δίά ίη ΗβΓΒΗ εχΐΓβτηο ροήία (οοά. /*. 62^ τη.) ηες^ιιβ αά η. ίΐίϊί'ρ- 
χεται ρ. 186, 8 {οοά. βδ^' ίη ηιανρίηβ εηρβΗοΓβ) αΙ αΐϊο Ηοηιϊηβ 
ρθ8ίβα βχαναΐα αηηΐ, ηΐ Ιαοηηα ηηαιη ρτίον Ιΐϋτ^αΗηβ ΐ'βΐΐριιβναί 
€χρΐ6Γ€ΐιη\ Μβ αηίβηι ρετί^ϋ ρ. 186, 9 (/". 68^) ηιι. ττρος το η8- 
*2Η6 αά [. 64 νβτΒΐιτη 5 αδ χιηο νχατρχηβ; ίηάβ χί$φί6 αά ΙίδΗ βηβηι 
οηηΐα βχαταΐα εηηί α ΙώναΗο αΐίενο. ρυεί εφιεμένοις 196, 21 
3Υ4 "^^ 4% νβνβηηηι 8ραΙηιηι 63ί ιιααιιιυη δΐΐλενοιν: 8ί€ εαβ- 
ρΪ88ίηΐ6 6 τιαγώ 7 ηνώτις με νπέρτης αλγών: ίη- 

ηηηΐ6Η8 ΙοοΪ8 8ίο ρβοοαιιϋ ΗΐναΠηδ 8 οδννόμενος έκβάλ- 
λεΐν θο/'. 116, 14 επί τη&ηναι 10 οντος 11 είρηκοάς] ό οογγ. 
τη. 8€€.χη ώ 13 ν,άκ'ηνη γεναιως 14 άλγηνά 16 εφη' 
ω? 17 χρηοίμέβη 18 νόοαις οντος 19 ε^ωρνξαι 
20 κατεκείνην 21 δίανοιγηναι] ι τη. 860. οογγ. χη οί 



181 

καΐ αντίκα ή άλώτίη^ εκπηδήϋαΰα πολλω τω τάχα ρ. ιι 
δίά της πνλης άπεδραΰε καΐ τον ετΐηρτημενον δίέ- 
φνγεν κίνδννον. Κάγώ δε τα νυν ύι ά^λία^ ώ βα~ 
ΰίλεν^ τίάντα μεν ταλλα απερ ου τον" κράτονς ύον 
μεγιΰτάνες ΰννεβονλενβαντο τγι βαύίλεία 6ον^ ετοί- 5 
μως εχω ντίομένειν ^ το δε την καρδίαν μον ε^,ορν- 
χ^ηναί ντίενεγκεΐν ον δεδννημαί. ΰ'ανάτον γαρ βιαίον 
παραίτων τίέφνκεν^ 

ΈπΙ τούτους ονν ά7ίοκρί%'ευξ ο τον βαύυλέωξ νυός 
λεγευ τω πατρυ καυ τους τιαρεΰτηκόΰυ μεγυΰτάνους' ίο 
' άληϋ'ώς η γννη καΐ τΐρεπόντως φηύύν ' ον χρη γαρ 
τονς των ανδρών βννετονς καυ φρενηρευς τα Λαρά 
των γνναυκών βφαλλόμενα νπο μεμφυν καυ αίτύαΰυν 
τυΟ'έναυ. λουτίον ονν ονδε τανττ] ττ} γννΐ] τυμωρύας 
καυ τΐούνης προβήκευ άπόφαϋυς , άλλα τούτο μόνον ΐδ 
δέον ετί ανττ} γενέύΟ'αυ^ υνα ύι αντης κεφαλή άττο- 
ξνρυβ^τΐ καυ η οιρυς αντης άββόλτ} τίερυχρυύ^'γι^ κώδωνα 
τε τον αντης τραχηλον έξαρτήΰωΰυν, είτα καυ ονω 
αντην άντυύτρόφως ετΐοχευΰϋ'αυ παραΰκενάΰαντες 
ανά πάβαν ^ρυαμβενύωΰυν την τίόλυν^ εμτιροΰ&εν δε 2ο 

1 τάχος 7η. ρτ., ει εαρνα 8βνίρ8ίί νι. 8€0. 2 απεδρα: 

8ΐύ ν6οεηΙΐοτβ8 3 τανΰν 4 ν.ράτοΰ 5 έτοιμος 6 νπο 
μένειν ηι. ρν., ει ιη. εβο. τηηίαηϋ ίη αι 7 νπενε'Λειν 

, , , κ , Ό-' , ^' ,τ 

8 παρ αίτιον πεφν, 9 απο-αρι, 11 αλη, πρέπον 6ΐ 8ίθ [ββν 
ιώίίΐηβ 81/Ιίαδα βχίνβηια επρρίβηάα: εηρρίβηί αηΐβτη, Ιητη άβτηντη, 
ιηοηίΐο ΙβοίΟΓβ ιιΰί αΐίηηίά βΐηε ίηί€Γ€886 ηεΐ ώιΜίωί ρο88β ηχάβ- 
1)αΙην 10 παρεατι-κώοι 12 τους των ανδρών αννετονς 

Άοο ΟΓάίηβ εαήρίον ΐρ8β ρΓΟίηΙβνϋ φραινηροις, εηρτα 8θτί- 

ρίητη 68ί φρόνιμους 13 αφαλόμενα υπομέμψιν ^τίά- 
αιν 14 ίη Λοο δοΗρΙοτβ ηοη εητη α>.ΐ8Η8 Γβροηβνβ γνναιγ,ί 8β(ί 
ίηίαοέιιη ΓβΙΐφιΐ ςαοά βεΐ ίη οοάίοβ γννη 15 προαει^ ίη 

τηανρίηε ηι. αΐ. άποφάναι 16 άποξτιρια^^ ίη ηιανρίηβ κ?' 

18 του] το ηι. ρν., της ηι. $60. ί^αρτηαοναιν 19 

εποχίαΟ'αι παρααιεβάσαν 



182 

αντηζ όνο ΰνμτΐεριτρεχόντων κήρυκες^ 6 μεν εϊς 
αντης προπορευόμενος^ 6 δε έτερος οπίΰ&εν επακο- 
λουθών ' οϊ καΐ οφείλουβιν βοάν εις ί';τ?^'κοοΐ' πάν- 
των όπερ ε^είργάΰατο ατόπημα η γυνή.' οϋτως 
5 ευπόντος του παιδος ηΰΰ•η ο βαΰιλεύς επΙ τοις λα- 
ληθειύί, ΰυνεμαρτύρουν δε καΐ οι μεγιύτάνες απο- 
δεχόμενου, καί φηύί προς τον παΐδα 6 βαύιλεύς' 
^αριΰτα^ ώ τεκνον, λελάληκας καΐ ΰυνετώς τω όντι 
ημΐν ΰυμβεβου λεύκας. γενεοΟ'ω λοιπόν επί τι] γυ- 

10 ναικί^ όπερ 6 έμός νιος ήμΐν βυνεβουλευύεν! καΐ 

δίεπράχΰ•η επΙ τγι πονηρά γυναικί καΐ (ίκολ^α όπερ ο 

του βαΰιλεως νιος τω πατρί περί αυτής ΰυνγίνεβεν. 

Είτα φηϋιν 6 βαΰιλευς τω φιλούόφω Συντίπα ' 

^ άνακάλυφόν μοί^ ώ φιλόΰοφε^ και άριδήλως πα- 

15 ράΰτηΰον , πόθεν η τοΰαύτη ΰννεΰις καΐ φιλοΰοφία 
τω υιω μου προΰεγ ενετό ' μήτοί βξ αυτής της γεν- 
νήΰεως φυΰικην εΰχε την λογιότητα η μάλλον δια 
της 6ης επιμελείας ΰεΰόφιόται* ; ύπολαβών δε 6 
Συντίπας λέγει τω βαβιλεΐ' ' η τον νιου ΰου βυνεΰις 

20 άμα και γνώβις , ώ βαΰιλεϋ , άνωθεν αυτω εν πρώ- 
τοις κεχορήγηται' άλλα καΐ αύτη η της γεννήβεως 
αύτοϋ τύχη το της γνώΰεως προτέρημα , ως ύύ μεν 
εφης^ πεπλούτηκεν' έπειτα δε και νπο της εμης 

, τ , 
1 σνμπεριτρεχόντων -Λτίρναες ερο: ουν περιτρέχον κυρη- 
τιες ϋοά. ζιοΐεδαί ίίδναννίί ουμπεριτρέχοντες ηοηιίηαΐίηο αΙ)80- 
ΙηΙο ; τηβΐίηε ρηίάβτη άίχίαββΐ σνμπεριτρεχωαί 3 οϊ] εΐ οοά. 

βοάν 4 ε^ήργάοατο οντος 5 ηοθη] ί'β&η οοά. 

, κ , 

της λαληϋ'ηαι τη. ρν., αοττ. τη. 8β€. 9 ανν βεβουλεν γινεα&ω 

, τ' 

8. 12 το 14 μοι] μ οοά. 16 προασεγεννετο μη ο/". 
(ΐΛ 119, 14. ρβΓ οοτηρβηάΐηιη αΐίςιιοϋβηε ^οΗρΙητη 68ΐ ηχιοά εΐ 
γένεαις βΐ γεννησις Ιβρϊ ροΙβ8ΐ, αΐίςηοΐίβηε άίΒενΙβ γέννησις 
21 ττρώτ -κεχωρηγητιχί αντη 22 σν] ΰοϊ οοά. μεν] 

άκμην ί. β. αρη? γε'ϊ 



183 

^άντωζ επιμελείας καΐ ΰπονόης το εν γνώύει άπα- 
ρ'άμίλλον εΰχηκε. πλην περί τούτον καί τινός μον ρ. ιΐ9 
δίηγήΰεως^ ώ βαΰιλεν , ακονύον! ο ^£ βαοιλενς 
' φράΰον\ φηΰίν 'ώ βουλην ύοφώτατε Συντίπα! ο 
^£ τοιαύτης προς αντον ε^ηγηΰεως άπηρ^ατο' 5 

'Βαΰιλενς τις ην εν τοις εκπαλαι χρόνοις' ος δη 
και πλείΰτονς εφ' εαυτόν φιλούόφονς επλοντει. ών 
6 εΙς ετνγχανεν των άλλων μάλλον διαφορώτατος. 
ην δε εκείνω τω βαΰιλεΐ καί τις έτερος άνηρ την 
άΰτρο&εάμονα τεχνην άκρως έζηΰκημενος. τω γονν ίο 
πρωτενοντι εκείνω τον βαΰιλεως φιλοΰόφω νιος 
γεννάται" περί ον και τω βαΰιλεΐ άνηγγελϋ'η. ο ^£ 
βαύιλενς ενΟ^νς τον άΰτρολόγον προβεκαλεΰατο' και 
οντος περί τον τεχ%•έντος τω φιλοΰόφω παιδος πρό- 
τερον μεμα%•ηκώς , έ^ηχαύεν περί της αντον τνχης, ΐ5 
και τω βαΰιλεΐ δεδηλωκεν ως ^ 6 παις οντος , ώ δέ- 
ΰποτα^ ί| ων με οι των άΰτέρων δρόμοι διδάοκονΰι, 
την των λτιΰτών καΐ κακούργων πονηρίαν κέκτηται ' 
και επί μακρονς βιοτενΰει τονς χρόνονς' άλλα καΐ 
κατ' αντην την τριΰκαιδεκαετίαν της αντον ζωής 20 

1 απαρκμείΧον 4 βον αοφοτατε 5 τιαντης 
6 δη] δε οοά. 7 πληοτονς εφ' εαυτόν ζ. β. ηαρ εαντώ 
επλοντει α^. ρ. 182, 23 δ μάΧον οοά. γ/". 12, 11. 186, 20 
διαφορότατος οοά. διαφοροοτερος^ μειζότερος λίαν Ρ 10 απρος 

ε^ Ιοτίϊΐμένος 14 ουτος'] τον οοά. ; ηοίηί ίαηιβη ΒοΗΙβτβ τού' 
τον .. μεμαϋ-η)ΐότα (15) οητη ρνορίβΓ «ηΐίβοίηιη 1. 15.16. ίτηροτίηηβ 
ιηηίαίητη, Ιητη ςηοάηη.περϊτ.τ.τ.φ.π. πρότερον μεμαϋ-ητιότα ηοη 
8θΙηηι αδηηάαΓβηΙ^ εβά ίηβρίβ αάάϊία 6886ηΙ. ροΐβναί ςηίάβιη ρο8ΐ 
παιδος ίηΐ6ΓθίάΪ88β ηρωτησεν. ο δε 12. 16 τω] το οοά. 15 με- 

χ' , , 
μα&η ε^ετααεν Ρ 18 τιέκτηται ϊλπι ηηηο ίη 8β 1ΐΛΐ)β1 ΙαΙβη- 

σ , 
Ιθίπ, ΐΐί ηοη ορονίβαί 80Γίδί κεητηαεται 19 βϊωτεν 20 κταντην 

τρεις καΐ δεκατιαίαν. άεδείαηί ςηιάετη οτηηία χΙΙα ηοοαίηία 
οοτηρο8ΪΙα ςηοπιτη ρο8ί€ΓΪθΓ ραΓ8 β8ί ^'τος εχίνε ίη έτεια, 8βά 
€Χ€ηηί ίη ετία. αΐία β8ί νοίίο ?/. άτνχια βΐ είηιίΐίιιτη 



184 

μεγίΰτην κακόν ργίαν καί κλοπην διαπράξεται.' τού- 
των δε όντως τΐαρά τον άβτρολόγον ρηΟ'εντων, λέγει 
προς αντον 6 τον τ εχ^ εντός τίατηρ ' ' πάντα ηδη 
φιλαλΎΐ^ως τω βαΰιλεΐ τα της τνχης τον τεχ&εντος 

δ παίδος εγνώριύας ; ο δε ^ ναί\ φηΰίν 'ώ φίλόΰοφε, 
ακριβώς τα περί τον παιδος έ^ετάβας καΐ ΰνζητήύας 
ενρον οτ^Λδρ λι^ύτης γενήύεται καΐ λτ^ΰτών 6 χαλε- 
πωτατος καΐ ολεΰ'ριώτατος.' νπολαβών δε 6 φιλό- 
αοφος λέγει τω βαΰιλεΐ' " εγωγε λοιπόν τον έμον 

10 παΐδα ρν^μίΰω καΐ έκπαιδενΰω τον μη τίνα αντον 
τοιαντην πρά^ιν νενοηκεναι, άλλα μάλλον των άπη- 
γορενμενων αντον πρακτέων άπεχεΰδ'αι, των δε 
άγαμων καΐ αξιέπαινων άντέχεΰ%'αι! 6 μέντοι γεν- 
νηθείς παις οκτώ μήνας της ηλικίας άμείψας , τον 

15 μητρωον μαζον ενϋ'νς άποτεμνεται. τοντον δε μετά 
ταύτα 6 πατήρ εντός οικίόκον τινός εγκατακλείει^ 
και ηρξατο αντον διά τίνων απαλών και λνΰιτελών 
εδεβμάτων εκτρεφειν τε καΐ άνατρεφειν^ ον μην 
άλλα και πάΰαν αντον άρετην εκδιδάΰκειν καί 

20 ΰεμνότητα. και οντω ύνν ακρίβεια τον νίον άν- 
έτρεφεν' ονκ εί'α τινά το παράπαν προς αντον 
είβερχεΰθαι, ονδε έ%ωθεν τον οΓκοι> τον παΐδα 

1 -αΧωπην διαπράξηται αοά.^ φιοά φάάβιη βτΗ υο- 

ΙβταΙ 2 ούτως] ούτος βοά. 8 ό λΒ%•ριότοίτος 9 έ'^ω 

σε 10 ρι&^μν 11 τι αντην νενοηκέναι ^οηρ^ί: νενο- 
βη-Λξναι οοά. φιατικιπατη η. νοΰεΐν 8ονΐρΙοηΙιΐ8 ν€067ΐΙί88ίτηί8 81 
ςιιοά αΐΐηά β8ί ίη ά6ΐίοη8. ηίάβ 81;. Τ1ι. 5, 1567 Ό. επί&ν(ΐίαν 
νοαειν ρταβίβν ΟΙιΟΓίοίυπι Μα1α1&3 (ΐηοςηβ άϊχΗ τον άηη- 

γορενμένον 12 πραπταίων οοά. ; πραν,τέων ί. β. ^. πρά- 

, ν τ 

§εων 13 μεντι 14 ο 'ατώμη 15 τον 16 νος βηαηιαί 

εν -Λατα-Λλίει 17 άηαλλών 18 ί'ϋτρέφην καί άνατρέφην 
20 ουτο αυναγ,ρφία 21 ου "Λεία. οοά.: ονδ' εί'α? 22 
τον] τις οοά.; απ της οίν.ίας'ί 



18δ 

προερχεό&αί^ αλλ' ονδιε των πονηρών τον άνΟ'ρω- 
Λίνον βίον τΐράζεων γνώριμόν τι τοντω κα^ίύτατο 
ΰννόλως. καΐ όντως 6 παις άνατρεφόμενος της ρ, ΐ2ΐ 
πεντεκαιδεκαετονς ηλικίας ηι^ατο. εΙτά φηΰι προς 
αντον 6 τοντον πατήρ ' ' ανριον , ώ τεκνον , προς δ 
τον βαΰιλεα πορενΰομαι και 6ε μεΰ'' εαντον άπαγα- 
γεϊν προς αντον βονλομαι, ώς αν χαίρειν αντω 
προςφ^εγξΐ] και ώς δέον τοντω προΰομιλήΰΥΐς μετά 
γε την ΰννή^η και δονλοπρεπή προΰκννηΰιν. οντω 
μεν (ονν) 6 φιλόαοφος τω εαντον νίώ έλεγε, και ίο 
ην τοντον άκρως της διδασκαλίας έκπαιδενβας ^ ατε 
βπενδων ^ενδη {ενδεί^,αβ^αι την τον άοτρολόγον 
μαντείαν. 6 δε παις άκονύας δτί αντον ο) πατήρ 
εις τον βαΰιλεα είΰαγαγειν βονλεται, ήγωνία μάλλον 
επί ττ] άκονΰει^ καΐ λογιβμω ΰννεοτρεφετο λέγων ΐό^ 



3 οντός την πεντΒν,αίδεν,α τον ετονς ηλιθίας βοά.: 

ιηαΐηΐ 8θτϊΙ)6Γ6 της πεντενίαιδεν,αέτονς ηλικίας ςηαη της τον 
ηεντεν.αιδεν.άτου έ'τονς ηλικίας 4 εΐτα ββτηρβν 7 αντο 
^ τ , « 

8 δέον. ηίάβίΗΓ αδνανΐπί ηοίηΐβεβ δέοντα τοντο προ- 
ο , 
αομηλη 9 δίίΗορβί/αβ οηίρα (ΌΙϋ βΒ"" ηβΓίηε ηΐίνηηε ραηοί^ 

αρΐ€ΐδη8 εχοβρϋβ ίοίηε, ραβηηΐϋτηί ρω^β ίη/'βΓίοΓ, /ΌΙη 63^ η€Γ- 
3118 ρνί/ηϊ ραν8 δηρενίον ίηίετοίάβηιηί. (^ηαβ 6 ηβ8ίίρη8 €ορηο8θΐ 
ρο88Ηηί ΙίϋβΓαβ, 6(18 ηά8θΗρ8ί ϊηί6ρΓα8, ςααβ ρβΓΪβΓαηΙ , ηηοί8 
ίηοΙίΐ8ί. ηοΙαηάΗτη Ιαηιβη ϊη ρτίοτβ ηβΓ8η ρταβίετεα αοοβιιίηιαη 
ρανίβτη €886 8βηιαΙαιη. Ιιαεο ίρίΐιιν ϊη οοάίοε Ιεραπίαν: {ον)τ{ο) 
(μ)εν{6) φιλόαοφος τ(ω εαντον νίώ) ^'λεγε \ παϊ ην τον{τον) 
άκρος της διδαϋκαλείας εκπαιδ εν6{ας) ατεοπενδων 'ψενδ{η) 
Ι Ι 5δ (ίί ϊη66Ηιηη 68ί) ηατηρ εις τον βααίλ{έα) εΐαα- 

γαγείν βονλέ [ζ. 6. βονλε] ηγον{ία) μαλλ{ον) ίπιτιακονσ καϊ 

λογιΰ αννεατρεφέ [ί. ε. ΰννεΰτρεΐ^ελ λέγων 10 ονν αάίβα. 

6χ ρ ί/ζ/αβ ίηά6 α ηη. καν ην ΐί8ςιΐ6 αά μαντείαν Ιε- 

ρηηΐην ηοη ηίήεηΐΗΓ α /ιόη αιιοίοτβ ρτοβοΙα\ α})8ΐίηΙ εΐίατη α Ρ 
11 άκρως, άκρον ί. β. εΙς άκρον την διδαοκαλίαν 

ηί 183, 10 ? 12 ενδείξ,αΰ^αι . . 6 (13) 8ηρρΐ6νί 14 οΓ. 

186, 20 



186 

ώς ^ ονδε άλλοτε τον βαΰιλεα τε&εαμαί, καΐ νυν 6 
εμος τΐατηρ εις αυτόν είύαγαγεΐν με βονλεται. χρη 
{δη) κάμε μνρετί^ίκά καΐ αρωματικά εΐ'δη αντω τίροϋ- 
ενεγκεΐν και τι έτερον , κα\ το κράτος αντον ώς το 
5 εικός έγκωμιάβαι. πλην άλλ^ ερν^ριώ τοιαύτα τίνα 
είδη άπό τον εμον τίατρός ετϋίζητηύαι. έηίύταμαι 
ονν όμως τί με δει πετΐοιηκεναι! τγι εΐίΐονΰγι ννκτΐ 
εξέρχεται λά^ρα της πατρώας οικίας και είύερχεται 
προς το τον βαΟιλεως παλάτιον. είτα διορνγήν τίνα 

10 κατά κλέπτας εν τω τούτου τοίχω ποιηΰάμενος, 
ειβέδν τά βαβίλεια εως αντον τον βαύιλικον κοιτώ- 
νος. και αντίκα 6 βαΰιλενς ε^νπνος γενόμενος 
άϋ'ρόον αντον εωράκει, και τη αντον ^έα ^ίί-λίΤα 
6ννε6χε&η. καΐ ^ροονμενος τά μεγιΰτα έλεγε κα-θ-' 

15 ε αντον όντως ^ ώς ^ ει μη επί πλεΐϋτον οντος έφ' 

ρ. 122 εαντω το ϋ'άρΰος εκεκτητο^ ονκ αν όντως άωρι των 

ννκτών της εν0•άδε κατετόλμηΰεν είΰελενβεως' καΐ 

ειπερ αντω άντικαταΰτηναι πειράΰομαι, Ι'αως άνελεϊν 

^Λ6;!^£6ρϊί(;£^ με! ταυτ' ονν 6 βαΰιλενς εκείνος 6νλ~ 

20 λογιΰ��μενος και μάλλον ηΰνχάΰας , παραχωρεί τω 
νεω [της εκει&εν άπολήφεως] τον είληφεναι των 
ειδών ει τι και βονλοιτο. ος και έκτείνας τάς χείρας^ 
τών ταντη κείμενων βαΰιλικών η-ψατο ύφαΰμάτων, 

1 ον$8ν άλλο τον βοά. ; ονδένοί άλλον ρνορίεν η. αυτόν 
(2) 8θΗΜ ηοη ροίηίΐ. ουδέποτε Ρ 2 ροεί χρη αάάβηάητη δη 

ηβΐ ουν ηβΐ τοίννν 3 γ-άμαΐ αυτόν προοσενεγτί 

4 ώς] 6ς οοά. 5 εγν,ομιάααι άλλερι&ριώ τοί αυτά 6 
είδη ηί εαβρβ 7 ομοζ δη καϊ τ^? επΙ ουση 

8 οΐ-κείας 9 α ιιβνΰο ηρός τηαηηα ρνΐτηα Ιοοο οοηεηβίο ραρί- 

ηατη ίηοίρϋ: ςηαβ Ιββη?ιΐΗΓ ίηάβ αιιη. {δ\) πατήρ εις τον (185, 
13) «δ τηοηη αΙΙβνα ίη εηρβΗοτβ τηατί^ίηβ ΙίϋβΓΪε ηήηηΙί8 ρο8ΐβα 
αάβοη'ρία 8ηηί διορυγην^ ί.οΙ). ΡΙιγ. 231 11 είοέδν τά 

ηοΐί ΟΟΓΓΪ06Γ6, 187, 2δ 14 ^ροοΰμενος] ο/". 177, 16 18 άντι- 
παραϋτηναι ίΡ 20 μ,άλλον ο(. 129, 10; 12, 11 ΐρ8ηιη οαηβ. 

νιυ.ΐ68 21 της εν.εΐ%•^ν άπολη'ψεως άβίβηί 



187 

καν τίνα τοντων ύυνδόνα έ^ειλκυόε Λολλον γε τιμναν. 
ην δη καΐ μόνην άναλαβών των ανακτόρων τε εξελ- 
^ών άπγιει Λορρω&εν. την μέντου βινδόνα ενΟ'νξ 
άτίεμπόληϋε κάκ της τιμής μνρρίνης άρ^ώματα καΐ 
έτερα μνρεψίκά δαψίλώς είδη ώνήαατο. 6 μέντοι 5 
βαΰίλενς ονδενΐ την τον νέον ννκτερινην το τταρά- 
παν επιοταΰίαν έγνώριΰεν. εω^εν ούν ο φιλόβοφος 
τον εαντον τΐαΐδα παραλαβών, τίρος τον βαΰιλέα 
τΐορενεται. καΐ είοελ^όντες, έτίΐ την γην αντόν 
τΐρούεκύνηύαν. και εν%'ύς 6 παις τά έωνημένα ίο 
ευώδη εκείνα και τερπνότατα εϊδη τω ανακτι προΰ- 
ηνεγκε και δι αυτών της προσαγωγής τούτον εγ- 
κωμιάζειν άπήρξατο. εφη δε και 6 φιλόύοφος προς 
αυτόν ' ' βαΰιλεϋ , ζηΰΊ εις τον αιώνα, ιδού, ως 
οράς , τω κράτει 6ου τουτονί μου τον παΐδα πάρε- ΐδ 
ύτηΰα. ον 6 βος αβτρολόγος περί αύτην την τρι6- 
καιδεκαετίαν της αυτού ζωής ληΰτρικης εργαΰίας 
μελλειν κατάρξαβΘ'αι προηγόρευΰε. και ιδού νύν 
πεντεκαιδεκαετης γεγονε και ουδαμώς κλοπήν εξειρ- 
γάΰατο. τοίνυν ψευδής ο άΰτρολόγος ηδη πεφώρα- 2ο 
ται, καΐ αι τούτου προρρήύεις ληρώδεις άπεψάνΟ-η- 
6αν! ο (Ϊ£ βαβιλεύς περιέργως τη όψει του νεανίΰκου 
ενατενίΰας, έπεγνώκει αυτόν, ως ούτος εΰτιν 6 την 
διορυγην τη νυκτι εργαόάμενος κλέπτης καΐ τολ- 
μηρώς ειβδύς τά βαβίλεια και την εν τω κο^τώι/ί 2δ 
αυτού κλοπην ποιηβάμενος. κάί ύπολαβών, ^ ουτός 
έΰτιν^ εφη ' 6 κατά της βαΰιλείας μου είΰεληλυ^ώς 
κλέπτης! και έπιβτώ&η μάλλον έπ αύτω η του 
άΰτρολόγου προαγόρευβις. Έκ ταύτης μου της διη- 

5. 6 (Ιβ οοιύοοαΗοηβ η. 149, 26 6 ουδέν 9 ίπϊ ί. €. εως 
ΐίς 18 μέλλειν ο^. 140, 1 20 τοίνυν] φ 138, 27 23 
ίχυχος Ρ 24 Ιν τ^? 27 μον ηοη αΐ ΐη Ρ ο/: 123, 11 



188 

γήΰεως γνώϋ'ί^ ώ κράτιΰτε βαΰίλεν, ώς εκάΰτου ττ] 
γεννήΰεί ιδία τις άτίόκειχαυ Λαρά ^εον εκβαΰις εν- 
ν. 124 τνχίας {η άτνχίαζ). ωΰπερ εν μεν τχι τον ΰον νίον 
γεννήΰεί έΰνύτερον άπφη αντω τά ενχρηύτα καΐ 

5 ετίαινετά καΐ εντνχίας άνάμεΰτα^ εν δε ττι γεννηΰεί 
τον τεχϋ' εντός ηαιδος τω φιλοβόφω τον βαΰίλεως 
εκείνον^ περί ον προδίελαβόμην 6οι^ άτΐεβη τά 
αχρηβτα καΐ φενκτεα καΐ απόβλητα καΐ άτνχιαζ 
πεπληρωμενα.' ταντα τω βαΰιλεΐ Κνρω τον Σνν- 

10 τίπα δίηγηΰαμενον , φηοΐν 6 βαβιλενς προς τον 
εαντοϋ παΐδα' ^ φράύον μοί^ περιπόΟ'ητον τέκνον^ 
πώς αρα καΐ όποίω τρόπω 6 ΰός μνΰταγωγος Σνν- 
τίπας την τοβαντην 0ε φυλούοφίαν ε^εδίδαξεν; 6 
δε παις τω πατρί άπεκρίνατο ' ' έπειδηπερ είΰέτί^ 

15 ώ δέΰποτα, περί τοντον μαϋ'εΐν 6ν ζητείς^ γνωρίζω 

ανΟ^ς τω κρατεί ΰον , ώς παραλαβών με από ύον ό 

εμός δίδάβκαλος καΐ εις τον αντον οίκον άπαγαγών^ 

ν- ^^Ό εν Ο" ν ς οίκίΰκον νεωβτί μου εδείματο, καΐ τοντον 

εΰωϋ^εν κοβμίως περιχρίΰας και λενκότητι κατα- 

20 γλαΐβας , πάντα 06α έκδίδά^αι με έδει εν τοις τον 
οΓκου τοίχοις άνιΰτόρηαε και γράμμαΰι διεΰτί^ατό 
τε και ακριβώς άνετά^ατο. ον μην αλλά και τον 
ηλιον και την ΰελήνην καΐ τον ς άβτέρας εν τοΐςδε 
άνεζωγράφηύεν. ενεχάρα^ε δε τοΓ^ αντοΐς τοίχοις 

25 εν καλλωπίΰμαΰι καΐ τά δέκα κεφάλαια της τ ε βοφίας 
(καϊ) της γνώύεως και της διδαΰκαλίας. ων το 
πρώτον κεφάλαιον περί ΰκαιον τε και λοιδόρον 

2, 3, 4, δ φ 182, 21 3 η ατυχίας αάίβοί, φ 128, 16 
12 ποίφ Ρ. ηοη νάνο αβηηο ηοΙ^ανίΒ ΐη Ιοοητη ρνοη. ΐηίετΓ. άί- 
Γβοϋ 8ΐιΙ)8ΐΗηίί ίηάίΓβοίηιη ιάςηε ρΓαβ^βτϋτη ΐη αΐΐβτο ιηβιηΐνο 
14 ^Ι σε τι 16 άπο βϋαηι Ρ 22 οννετάξ,ατο Ρ. η. άνα- 
τάττεοϋ•αι βίο αάΜΰηβΓπηί ΪΛΐβΆδ {ίηϊίίο βηαηρ.) αίηςιιβ 3οη- 
ρΙθΓ€ί 7'€€€7ΐαον63 24 αντον? 26 καϊ αάΐβοί 



189 

-τΐαρείύάγεί ανδρός^ ος μεταξν όνο τινών είτε όμαιμό- 
νων είτε τίροΰφιλών διενέξεις τε καΐ διαμάχας άναρ- 
ριπίζει. το δεύτερον περί φιλοΰόφον ανδρός παρίΰτη- 
6ίν , ος τΐολλην τω εαυτόν προΰφιλεΐ έμηοιεΐ την 
ώφελειαν. το τρίτον τΐερί ^ολ^οφρονο^ ανδρός είΰ- 5 
ηγείται^ ος ουκ εταννβτάζειν οίδε πώποτε τοις κα- 
κοΐς , δόλους και ΰκαιωρίας κατά τον έτερον 6υρ- 
ράπτων^ εκείνου μη είδότος. το τέταρτον περί ανδρός 
έβτιν άπρεπώς έτερω προΰονειδίζοντος την εκείνου 
τω ΰώματι ένυπάρχουβαν εκ λέπρας ί'ΰως άΰχημο- ίο 
ϋυνην τινά η ετερόν τι τοιόνδε. το πέμπτον, περί 
του μη δεΐν άποφαίνεβ^αί τίνα περί τίνος πράγμα- 
τος η κατηγορίας, πριν η την ταύτης βεβαιω^είη 
άλη^ειαν. το έκτον κεφάλαιον περί του μη δειν τίνα ρ. ΐ26 
έπΙ άφρονι άνδρΐ και ιδιωτικώς εχοντι πεποι&έναι, ΐ5 
το εβδομον κεφάλαιον περί φ&ονεροϋ ανδρός έκδι- 
δάϋκει, ζηλοτύπως προς ετέρους άνδρας έχοντα διά 
τό εκείνους χρηΰτοϋ τίνος έπαπολαύειν η άξιεπαίνου 
τινός προτερήματος έν μετουαία τυγχάνειν' ος δη 
και βαβκαίνων έκείνοις άνιάται μεν κα^-' εαυτόν και 20 
φ&όνω τήκεται, τους δέ γε φϋ-ονουμένους κατ' ού- 
δένα τρόπον εντεύθεν λυμαίνεται, τό όγδοον κεφά- 
λαιον πέφυκε περί τοϋ δεΐν τίνα πάντας αγαπάν 
καΐ μηδαμώς τω ποιήΰαντι κακόν άποδιδόναι τά 

1 παρειβάγξί ηοοαίηιΐιηη ΐ'βοεηίΐοΓΪϋΐίϋ 5α/ί.ν ηϋϊΐαίιηη, ίωη 
ηϊΜΙ 68ΐ 71181 θχροηΐΐ;, οιιτη ρνορνΐβ /Ίιεττϋ ίηάποϊΐ 8ΐιΐ6 Υιονα'ιηββ 
άοοοηΐββ 81116 βχβηιρία άοοβηίίη, 2 δίίνεξις ι. ε. διαφορά 

ΔΊδοοτά'ιΐί 6 οΓί?] η. 1δ, 6 12 ϊη η. πράγματος (ΐ€8ίηΗ τη. 
ρρ. ίη ιΐ6ν8Η βχΐΓβηιο; α ηη. η -ϋατηγορίας η6Γ8υ.ιη ϊηείρϋ πι. αΐΐ. 
^' κ ^ , 

13 βεβαιω&ίει 14 μη τινά 15 ίδιοτι 16 εΰδομον 
17 ξνλοτνπως 18 χριστού τινά §ηάπ. η άξιίπ. 19 ως 

αι τ' « τ' , π' 

21 τινίεται 22 λυμένε τη. ρν. 23 τινας παν αγα 
24 τό (α(ί(ί. τη. αΐΐ. Ι. ν) τον ποιηααντα οοά. ; Βοτΐρεί τω 



190 

ομοία. το εννατον κεφάλαιον παρίΰτηΟίν οτι χρτι 
καΟΌίς τις ΰ'ίλει ίνα τίοιγι αντώ ετεροζ ^ καΐ αντον 
εκείνω τΐοίεΐν ομοίως, το δε δέκατον κεφαλαίου δη- 
ρ. 127 λοί περί του μη δεΐν τίνα φιλυονΰΟ^αυ καΐ αδελφό- 
δ πουεΐν τοις άΰεβώς των τίράξεων καΐ τνραννίκώς 
έχον 61, καΐ άδικίαις καΐ τίλεονε^ίαις χρωμένοις! 

Ταντα όντως 6 βαΰίλενς παρά τον ν ίου ενη- 
χη&είς^ ενχαρίβτηρίονς τω 0^εω λόγονς αναπέμπεις 
καΐ τω Σνντίπα διετέλει εγκωμιάζων' ον μην αλλά 

10 καΐ δώροις τον άνδρα φνλοτίμοις εδε^ίοντο. είτα 
λέγει προς τον παΐδα οντωΰί' τεκνον πο^εινότατον, 
αρά γ ε τά ΰνμβαίνοντά τινυ έξ ειμαρμένης τνχης 
Ονμβαίνειν είώϋ'αΰιν ; 6 δε παις έφη τω βαΰιλεΐ' 
' τοντο μεν όντως εχειν , ώ δέΰποτα , πολλοί των 

15 άνϋ'ρώπων οί'ονται' πλην το αίτιον των Ονμβαινόν- 
των λνπηρών εκ της των άν&ρώπων γίνεται μο- 
χθηρίας, ον γάρ δικαίως χρώνται ταις πράξεύιν^ 
άλλα ύκολιώς και αδίκως. εΟ^ος γάρ έΰτιν αντοίς^ 
όταν τινί των φιλούόφων ανδρών έντνγχάνωβι, τω 

20 τά χρηΰτά και δέοντα και λνΰιτελη ονμβονλενοντι, 
ει μη καΐ πλοντοκομών καΐ τιμής διαπρεπών 6 τοι- 



ηοιηααντι, ιιί β8ΐ ίη Ρ τώ κακώ? ποιηοαντι 1 χρίί κα- 

, ', . ^* , κ 

ν-ως 3 ποιην δειλ' 4 τον μη τίνα 5 τνρανι 

7 14. όντως 7 Ινηχη ενχαριατιρίονς το 9 το ΰιντίτζα 

§γΗωμίάξον 10 ηβ αοηηί/αχ φιλοτίμως: 127, 6 11 

άΪΒΐίηχί ηΐ 68ί ίη Ρ. οοάβχ: παΐδα. οντωαϊ, τ. π., αρα γ ε 
12 ονν βένοντα ημαρμένης 13 ονμβένειν ει ώϋ'ασιν 
το {τηηίαΐηηι α ί7ι. αΙΙ. ίη τώ) βασιλ' : /ιοο αιιΐβιη τηοάο [βτβ οηι• 
7168 η. βαοιλενς οα8Η8 βχρτΊηιηηΟχΓ 1δ οίονται 20 τα- 

χρηοτά λνοιτελει 21 εΙμΙ πλοντοαομών οοά.', 8ίρηΐ- 

βοαίην (ϋηϊΐί&β οοΐοη» τιμής 68ΐ ()6η6ίίηη8 φα άίοίΐην νβία- 

ίΊοηί8 {?Λ Κτύρβιί Οτ. 47, 26, 9); 8βά η€8θϊο αη ιηιιΙαηάη8 8ίί 
ίη άαΐίιηυη τιμαΐς διαπρεπών οτί οντος 



191 

οντος υπάρχει, περιφρονείν μάλλον αντον καΐ ώς 
ίδιωτίκον παροράν και μη εν α τοντον ήγεΐβ^αι των ρ. ΐ28 
ψίλοΰόφων' διό ονδε το ονς τοις εκείνον λόγοις το 
παράτίαν υποκλίνονόιν. ει δε τυζ κατά τον βίον 
εντίραγών εί'η καΐ ενϋ•ηνονμενος και τιμής παρά 5 
πάντων ά^ιονμενος, ύοφίας δε καΐ ύννεΰεως παντε- 
λώς άπεΰτερηται, έκείνω μάλλον οι άνϋ'ρωποι προΰ- 
ανεχονΰι, καν ιδιωτικώς τον νοος έχει. ον καλώς 
τούτο δρώύιν οι άνϋ-ρωποι , άλλα καΐ μάλλον κακό- 
τρόπως! Αν%^ίς ονν 6 βαΰιλενς τον νίον επερωτά ' ίο 
\ίνι άρα το βαΰιλενειν προΰήκει; 6 δε παις ' τώ 
ΰννετώ' φηύί ' καΐ εχεφρονι, ώς αν εντενϋ-εν και το 
νπηκοον καλώς διακνβερνάται ^ καΐ μηδέν τι άδικον ρ. ΐ29 
υπό τίνος ΰνγχωρηται γίνεύ^αι, μηδ^ αν 6 βαΰι- 
λεν ων προ τον την άλη&ειαν εννόμως βεβαιονο^αι ΐδ 
καταδίκη τινά κα^νποβάλλ\ι, και όπως τοις μεν εν~ 
ϋ'εΰι κάί άγα%•οις άγαΟ-ά αποδίδω, τοις δε ΰκαιοΐς 
και κακοτρόποις τα αναλογούντα λνπηρά , τόν τε 
τον ^εον φόβον προ όφϋ-αλμών εχιι καΐ μηδέν του 
δικαίον λογίζηται προτιμώτερον! "Εφη δε πάλιν 6 20 
βαΰιλενς τω νίώ' ^ ποία βαΰιλεία, ω τεκνον, άΰφα- 
λεβτερα κα&εΰνηκε^; καί φηΰιν 6 παις ' ' ή τον Ο'εόν 

2 Ιδϊοτιν,ον ί'να ηγησϋ'αί 3 φιλοοόψον ?/?. ρΓ., 

ν ^ μ" 

€θΐτ. 711. ρι\ ους ίπει δ εν&ννονμενος τι (ςααβ 

7ΐοη β8ί 8ίρΙα 87/ΙΙαδαβ ών) 7 μάλιβτα Ρ 8 ^ΧΊ^'^'- ονκ- 
ουν'ί 9 δρώντες? οοηΙΈτ Ρ 10 επεοωτά' τίνη οοά.^ 

, , τ' ^' , ' , , 

επηρωτα Ρ 13 διακυβερνά μη τι 14 νπυ τινοςουν 

"Λ ν 

χωρηται 16 ^{(χμαδι τι ν.αϋ'υποβαΙΙει. οοά. οοιιΪΗηαύηη$ 
7ηοάΗ8 αρΙιΐ8 β8ΐ α ιια. ώς αν μη 17 άποδίδωοι οοά.', αη 

άποδώαειΊ 18 άναΧϊγοΰντα λοιπηρά. τόν 19 ^χειν 

21 ηοια άοφαλεσ -Λαϋ^εστη-αε €0(ί., άσφαλεατέρα εγένετο Ρ 



192 

ενλαβονμενη καΐ το δίκαιον μεταδίώκονβα, ήτις και 
τονζ πένητας οικτείρει και τονς κακώς έχοντας των 
υπηκόων καΐ βιωτικαΐς περιπετείαις πιεζόμενους 
ανακτάται και ευεργετεί.^ ^Ο βαβιλεύς εφη' ^ καΐ 
5 6;τοί,'ζ^ δη τΐ] βαΰιλεία οί ανΰ'ρωποι έπιτέρπονται'; 

ρ. 130 ί5,\'^?'~>ίν, / /5 ^/ 

ο οε παις ττ} εκ ^ειας προνοίας γεγενημενη φηΰι 
^ και τ/} δικαίως πολιτευόμενη και πάΰης άγα%Όερ~ 
γίας προς τους υπ* αυτήν άντεχομένη! Αύ^ις δε 
6 βαύιλευς παρά του υίοϋ επυν&άνετο' ' αρά γε, 

10 ώ τεκνον , η ΰοφιΰτεία των φιλοβόφων της των 
ετέρων περιγίνεται πανουργίας; 6 δε υιός εφη τω 
βαΰιλεΐ' ^ ΰφόδρα της πανουργίας η γνώΰις περι- 
γίνεται και έφ' άπαΰιν αυτής ύπερτερεΐν δύναται, 
άτε τάς των πρά^,εων διαφοράς άβφαλώς διακρί- 

15 νουΰα καΐ των φύβει καλών τά εναντία διαιροϋΰα. 
η γαρ ένυπάρχουϋά τιΰι πανουργία ου ύυνέΰεως 
καΐ ΰοφίας καΟ'έΰτηκεν , αλλά ιΐη.λης διανοίας και 
προϋ-έΰεως κάϊ φρονήΰεως! Ό ^£ βαΰιλεύς πάλιν 
επερωτά ' ' τίνος χάριν ουκ αίδοϋνταί τίνα το παρά- 

20 παν οι φιλόΰοφοι, άλλ' ίταμώς την αυτών διδαΰκα- 
λίαν τοις πάΰι προτείνονται \ 6 δ\ παις ύπολαβών 
εφη' ^τούτου χάριν, βαϋιλεϋ, το αναιδές εχουΰιν.^ 
£φ' ω διδάΰκειν πάντας επιπο&οϋΰι καΐ μάλιβτα 
τους αυνετωτέρονς και της ΰοφίας έφιεμένους! 

1 ενίαβομένη η τις 2 οΐκτηρας 3 νποκόων 

βιοτι περί πετίαις πιεζομενοις ανακτά τε και ενεργετί 5 
οποία. ί/. 188, 12 την βααιλ' 6 ϋ'εία προνεία 7 

άγαϋ-οεργίας 8 άντεχομένοις 13 εφάπααν αντοΐς 
15 των φύσει ν,αλών τά ^ναί/τια διαιροναα 8€νίρ8ί: τραφειοα 
τιαλώζ τά εναντία διεροναα νοά. φ 130, 8 17 -ϋαϋ-έστη- 

■κεν (πΗία) 681 (εχ) 19 επερωτά 20 άλλιτ. 23 εφ' ω 
(•ηηι ίηάίοαίίηο /ιίο 8αΗρΙθΓ οοηίηηχϋ ηΐ βχρήιηβΓβΙ ί. ς. ρΓΟ- 
ρΙβΓθα (}^υο(1 επιποϋ•ούσι 8θΗρ8Ϊ: επεΐ πο%ούοι οοά. διότι 
άγαπονσ ι διδάσκειν πάντας V μάλΐιατα 2^ αυνετοτερούς 



■ 



193 

^ Τίνες ονν* φηβΐν 6 βαΰιλενς ^ ντΐάρχονΰίν ου παρά ρ. νη 
των φίλοβόφων μιύονμενοι ;' ο παις άττεκρίνατο ' 
' τίάντες οβοί μη γνώμ,ϊΐ εν^ντάτΐ] την τούτων όι- 
δαϋκαλίαν τίροβίενται, άλλα τονς αυτών ελέγχους 
πικρώς νποφέρονΰίν^ ώςτι/ ά?.ηϋ•εία τΐροΰκρουοντες.' 5 
ΚαΙ 6 βαΰίλεύς πάλιν εφη' '' τΐοίος ΰ-ηβανρός των 
άλλων έΰτίν κρείοΰων ; ντΐολαβών 6 νίος αύτω 
λέγει' 'ό των άγα%•ών έργων! Ο βαΰιλεύς λέγει' 
' τίνος χρϊ\ζει κατά των αντιπάλων ; 6 δε παις ' της 
έπι τω %•εω' φηύί' πεποι^ηΰεως! Ό βαΰιλεύς λέγει' ίο 
' τίς τω οι/τ^ πλουΰιώτατος πέφυκεν ; 6 δε παις εφη ' 
' ος πέποι^εν επί το ^εΐον και άγα^οεργίαν κέκτη- 
ται! Ό βαΰιλεύς είπεν' ^ ποιος έΰτιν 6 την κρείτ- 
τονα κεκτημένος άνάπαυΰιν; 6 παις εφη' ^ 6 μη βα- 
ύκαίνων τινί, και εαυτόν μεν επιμεμφόμενος έτερον ΐδ 
άά μη κατακρίνων.' ^Ο βαΟιλεύς εΙπεν' ^ τίς άφρων 
όντως τυγχάνει ;' 6 (ϊθ παις λέγει ' ^ 6 μη ΰυνιών το ρ ΐ;ί2 
εαυτόν παράπτωμα και μη πει^όμενος τω τά χρηΰτά 
αύτω ύυμβουλεύοντι! Ό βαύιλεύς λέγει' ' τίς των 
ανθρώπων άρίατην έχει και φιλικην την διά^εΰιν ; •μ 
ό δε παΐς' '6 μη τίνα το παράπαν ανιών, μηδέ 
ζηλοτνπως προς τίνα διακείμενος! Ό βαΰιλενς είπεν ' 
' ποιος λογιβμος τω %-εώ κα^έΰτηκε βδελνκτός ; 6 δε 
υιός αυτού εφη' ' ος έΰτιν υπερήφανος και άλαξών. 



5 πικρός «η ηιανρΰιβ %η προοηρονονται 7 ΰπο- 

λαβών'] 71071 οροΐ'Ιβί αάάϊ δ" 9 χρΎΐζει] οριΐδ β8ΐ? χρχι- 

ζ8ΐ τις! 10 ηεποιΟ•Βθεϋ)ς 11 το πλονβιό- 

τατοζ 12 κίκτϊΐ 18 ποίος Βοτιν κρείτονα οοά., €['. 

129, 10 14 βασκαινον^ αΙΐΙβΓ Ρ 131, 17 15 έτερον 

7ΐοΙί τιιαίανβ 16 αφρον οντος 17 ουνιών ί. β. σννιείς 
19 αντό συμβουλέβοντι 20 εχη φιλίγ,ωτάτ-ηνΊ διά- 

'ΰ'εσίν] αάά. της αγάπης Ρ: έχει καλτ^ν και. φιλικην την 
διά%εβιν της αγάπης 21 άννων €0(1. λνπηαας Ρ 

,ατ^ό'ε 24 αντω? 

Γλβ. Κομ. ι. 13 



194 

άλλα μην μεμίβηταί αντω καΐ άφροβννη και λόγων 
απρεπών άδολεβχία! ο βαβιλενς λέγει' ^ ποία των 
αίύχρών πράξεων πλέα τχι αμαρτία περιβάλλει τον 
χρώμενον; 6 νέος εφη' ^ φθ-όνος και φευδομαρτν- 
5 ρία, άπλϊΐΰτία τε και πλεονεξία^ και το πορενεαΰ'αί 
τίνα οπίοω των αντον θελημάτων δια το μήτε τον 
^εον φοβείβ^αι μήτε άν^ρωπον αίΰχννεΰϋ'αι. έφ' 
οίς άλόγως πλημμελεΐ τε και άμαρτάνει. αύται δε αί 
πράξεις τον εφαμάρτον βίου πεφύκαΰιν! Ό βαΰιλεύς 

10 λέγει' ^ καΐ τις εΰτιν 6 μή ταύτα ύννιείς; 6 νέος 
έφη' ^ ος εΰτιν άκόρεότος εν πάβι και λίαν φιλάρ- 
γυρος! Ό βαΰιλενς είπεν' ' τίνα οφείλει τις δεδοι- 
ρ. 133 κέναι και νποτρέμειν^ 6 δε παις λέγει' ' τον μή φο- 
βονμενον (τον ^εόν) μηδέ δικαίως κρίνοντα, άλλα 

Ιό μην πτοεΐΰ&αι δει και φίλον δο?.ιόφρονα και υπο- 
κριτών δύβνουν, ο ς άλλα μεν τω βτόματι φ^'έγγεται^ 
άλλα δε τΡ} καρδία πονήρως Συλλογίζεται. ^Ο βαβι- ^ 
λεύς έφη' ' πώς άρα οι άνθρωποι έπι πλεΐον αλλή- 
λους έχϋ-ραίνονται ., ήπερ την φιλίαν άΰπάζονται; 

20 ό (^ί πα'ίς λέγει' ' έφ' ω ή μεν της ζημίας πράξις 



, τ , , , , 

1 μεμ,Ύΐΰΐ αυτό 2 αυτό 3 πλεα Ιιοάίβνηίβ θταβοίβ 68ί ίάβιη 
αίςηβ πλέον , φωά Ηοο Ιοαο ϊη αΙίβΓα νβοβηβίοηβ ΙβρϊΙην. άβ άαΐίιω 
αηΐβτη πλέα οορϋατί ηοη ροίββί; αβά άιιΜίο απ είί βοήΰβηάητη 

πλείαττ} 4 χρόμ,ενον 5 απληστεία 6 ο πίοω 8 

πλημμελείται 'ααϊ άμαρτάνη αύται δε επρά^εις 9 τον 

τάλανος άνϋ-ρωπον τον ζώντος εν άμαρτίαις Ρ. εφαμαρ οοά. 
τ' , , 

10 ταυ βυνιεΐς 14 τον %εον αάίβοί, ηΐ ββΐ ίη Ρ^ 

α<2^ε 15 δολιόφρονα, πονηρό ν και. υποκριτην, οοτις 

άλλα μεν Ρ 16 δύσνονν 6ς .<{€ηρ8ί: δνβον οοά.. όστις Ρ 
το 17 πονηρώς9 φ ΙιοΙ). ΡΙιγ. 389 ουλογίξεται. 18 

αρα επιπλείον €θά. έπϊ πλέον Ρ άλλη 19 είπερ 
20 έφ' ω] ο/. 192, 23 πράξεις 



ι 



195 

ίνχερής τω τνράττοντί κα^ίαταται^ η δΐ της εύτίοιίας 
δνύχερήζ εατιν μάλιατα! Αν^ις δε 6 βαόίλενς' 
^ πώς 6 μην νοΰών ήδεως τάς των ιατρών εντολάς 
τίρούίετοαχάν ετζαχ&είς είναι δοκονΰίν^ οι 0£ άνθρω- 
ποι ^ όταν αντοίς η αλήθεια φθεγγηται^ βαρέως 5 
ταντην φερονοιν•^ ο δε νιος εφη τω βαΰιλεΐ' ' οτι- 
περ 6 μεν νοΰών τα τούτω προσφερόμενα φάρμακα^ 
καν αηδή πως καΐ πικρότατα πεφνκαΰιν ^ αλλ* ως 
υγείας καΐ χαροποιού ενεξ,ίας πρόξενα ήδεως προϋ- 
βεχεται' 6 ά^ άφρων άνήρ και άΰύνετος, όταν αύτώ ίο 
αληθή τε και δέοντα λεγηται, βαρέως ταύτα φέρει 
και δνϋχεραίνει επ^ αντοΐς, καθ' ότι ονχ υπό τίνος 
βίας είτε οδύνης ώΰπερ 6 νοϋών Οννωθειται προς 
τα αρμόζοντα, δια γαρ τούτο καΐ γεγραπται' έλεγχε ρ. ΐ34 
βοφόν και αγαπηθεί ΰε' δίδον ΰοφώ άφορμήν και ΐ5 
αοφώτερος εοται. καΐ μη έλεγχε άφρονα^ Ίνα μή 6ε 
μιΰήύ);] ' και εις άφρονος ώτα μη λέγε τους λόγους 
ύου , ίνα μή μυκτηρίΰη αυτούς! Και ο βαβιλεύς 
εφη πάλιν τω υίω' ^ πώς άρα 6 μεν δαφιλώς εβθίων 
ευθύς και κορέννυται^ ο δε χρημάτων έρών άκόρε- 2ο 
ατον έχειτήν περί ταύτα εφεβιν^ 6 παις άπεκρίνατο' 
' η μεν τα όφα δεχόμενη τού ανδρός γαΰτήρ μετά 

1 αυααδηΐΐ ίνποιίας αΐίβτα Ι. ι 7η. ρν. €ογτ. €χ η 2 εστίν 
αάλλίΰτα 3. 9 ίδέως -ίδοτιονοι Μ. καν . . εΐαί Ρ ΙπαχΟ^ης 

δ φθεγγειταί 6 ταν. 7ΐιΐίη ταντα'ί €/'. 11 7. 9 προς εβϊαη- 
ι-ίιαη ιιί 8α€ρΐ88ίηΐ6 8 άείδή πώς πεφνηασί οοά. νπάρχωοι 
Ρ. ο/'. 4 άλλως νγιας 9 εβεξίας ^ ίόέως προς δέχονται, 

^ θ' , τ , , τ' 

11 αλγ] τε καΐ δέον λ^^ οοά. τα άληθή'? 11 ταν 12 δνσ- 
χαιρένει 13 είτε αοά.; εϋτε εβηιβί ίμιοφιβ Ιιαο εβηίβηΐΐα ρο- 

τ,, 

ηϋιΐΓ ΰννοθεί 1δ αγαπηση δίδον . . έσται εΐ καΐ 

εις . . . αντά οιηϊΐίαηίατ ί?ζ ΡΓουβΓΐ)ϋ3 16 σοφότερος 17 

μηαίση, Ι. βηαΐί η ("αοΐα τη, ρι\ βχ ει ωτα 18 μη-κτι- 

, , , , , τ, 

ριοη αντα 19 αρα 20 αορεννται, 21. 196, 4 ταν 

13* 



196 

την τοντων δαφίλη μετάληφίν πάντως καΐ κόρον 
αυτών, καν μη βονληται^ λαμβάνει' οφΟ'αλμοϋ δ\ 
λνγ^νοζ κα^^ ούον ορα τα χρήματα^ κατά τοΰοντον καΐ 
αυτών εφίεταί καΐ άκορεΰτως τίρός ταϋτα εχεί, μέ- 

5 Χ9^'3 ^ν δια %^ανάτου ν%6 τον χουν η αύτοϋ οφίς 
ώς εχ^ος καλυφ&είη.' ΦηΰΙν ούν αύΟ-ις 6 βαΰίλευς' 
' όποιος {αν) άποβαίη άρα 6 του φϋΌνεροϋ ανδρός καΐ 
βαβκάνου θάνατος ;' και ο παις ' ' ανδρός τοιούτου 
(β-άνατος) κέρδος τοις ετέροις γίνεται, ουδεμία γαρ 

10 των ά^εΰμων πράξεων χείρων της βαβκανίας καηϊέ- 

ρ. 135 οτηκε ^ και χρή πάντα άν&ρωπον Θ'ερμώς αίτείβ^αι 

το ^εΐον όπως 6 φΟ'όνος της εαυτού καρδίας ε^αρ- 

%•είη τέλεον. γνώ^ι δέ^ ώ βαΰιλεϋ , ώς άπας μη 

βαΰκαίνων άνθρωπος ηδέως πάνυ εβΰ'ίει^ ηδεως δε 

ΐΓ) πίνει ^ και ήδέως ύπνώττει. ή γαρ «ντου διαγωγή 
φροντίδος άπηλλακται, 6 βίος αύτοϋ ανώδυνος τε- 
τακται, (τΐ) κα%•εδρα αμέριμνος και ή ϋτάύις άπονος: 
Ταϋτα ούν, ώ κράτιΰτε βαϋιλεϋ, άπερ παρ' εμού 
άκήκοας , αυτάρκη πεφύκαβιν εις διαγωγήν άρίΰτην 

20 και βίον άκατάγνωβτον τοις έχέφροΰι κατά ύΐ και 
ΰυνετοΐς άνδράΰι καΐ φιλούοφίας έφιεμένοις! 

1 παν 2 αντον οφ&αλ 3 το οον 6 παλυφϋ^ηει 
€0(1.: ■ααλνφ&είη , ηοη οοΐΐϊηηοΐϊιααη ^ νβροβηί άβ 8€νίρΙοΗ8 οοίι- 
8η6ΐαάίηβ 7 ο ποιος ο/*. 188, 12 αν αάίβοί ά^α πο- 

νηρού Μ, στη Ρ ο/", Ο 8 τιοντου 9 θάνατος ηάΐββΐ 
9 οΰδΐν οοά.; ονδε γάρ 8νι άλλο χείρον των βαρύτερων 
αμαρτιών Ρ. α7ΐ 8€ΗΙ)6ηάηηι ονδε γάρ των ά. π. χείρων τις 
τής? 12 ί'ξαρ^ΐίΐ οοά.; φ β.εξέλ^γ} Ρ 13 ο μη Ρ 
14. 15 ιδέως βί δί8 ίδέως 16 άπηλακται άνόδννος 17 
(η) αάίβοί 19 πεφν-Λααι 20 άν,ατά γνωστόν 21 συνε- 
τούς άβ8ί7ΐη Μ ['. 66•" VI. ο/". 180, 5 




ΕχοθΓρία 

θ οοάίοβ ϋΓθδάβηεί Ό 33. 

Ι,ϊόβτ 86ηηοηβ θναβοοπιτη ΓβοβηΙΐυηηη α. 1626 οοη.'>€Γίρίΐί8 
ί.9Λ• ηαηιΐ8 8. XVII ΐη ίβ^ητηβηΐο ΐη8θτίρ8ίΙ ΕΓΗδΙιΐδ άβ VII 8ίΐ- 
ρίθηΙίΙ)η3. ίηάίοαίίί αηΐβτη πΜοηηςιιβ ΐη Γβδί48 ραηΙΙο ρναηίοΗδη8 
άί80Τ6ραΙ αδ βα τβοβπδϊοηβ φιατη 8ηρΓα €χρΓβ88ί (Ρ), ίηίετάητη 
βίίατη ηΜ €οη8βη8Η8 8€Γίρίηταβ Ιώνονητη ηβΐ οοηίβοίηναβ αΐίίμιϊά 
(Ίάβί (αοβτβ ιήάβίαΐην. (ώ ίηίϋο ^κήΐβίπ Ιοίητη ά68θτίρ8ί αίςηβ ηΐ 
ίΐα (ϋοατη οοννεχΐ: άβίηάβ χΐ6τΙ)α φιαβ ΐη οοάίοβ βχίαηί τεΗφιϊ 
ηοη τηηίαΐα, /ιίο ίΙΙίο ίηηίηιη αάάϋα 8ίηβ βιηβιιάαΐίοηβ 8ίιΐ6 βχρίί- 
οαΐϊοηβ : φια ΐη νβ βΐβ ρνο8ρβ€ίιιηι ηοίηΐ ςηϊ Οναβοοπ/ηι τβοεη- 
ίίοηιηι 86ν})ΐοηί8 8ηηΙ ΐ(]ηατΐ. 

Αντη ή ίοτορία εγράφη παρά τίνος Πέρϋον, όνομα Μον- 
ϋος , 8ίς ώφέλειαν των αναγίνωα-κόντων. 

Εις τονς παλαιούς -ϋαιρονς ητον ίνας βαοιλενς, Κνρος 
το ονομά τον 6 οποίος εβασίλενεν ίίς την Περοίαν ' εϊχεν 
δε 6 βααλενς γυναίκας επτά' ΆαϊπαιδΙδεν εΐχε, καΐ ελυ- 5 
πάτο πολλά, όμως εδέετο παΐ επαραγ,άλει τον ϋ'εον νν-κτα 
καΐ ημέρα, να τον δώστ] κληρονομίαν εις διαδοχην της βα- 
αλείας τον* -καϊ εις ταίς πολλαις δέησες ηκονοεν 6 ^εος, 
ν,αϊ εγέννηαεν υίον μία άπο ταις επτά. λοιπόν άνάϋ-ρεφεν 
αυτόν με προοοχην %αϊ επιστημην μεγάλην, καΐ ανξενεν 10 
ημέρα την ήμέραν ώαάν ένας βλαστός δένδρον. -καϊ ωσάν 

1 αντη 2 ώφ. 3 εναςΤ) ηΐΐςηε ; ΗυάΐβΓηί θναβοΐενας ί. β. 
εις -Λνρος: 6ττογ68 ΐη α€ε€ηΙίΐΗ8 ροη67ΐάΪ8 €07η7ηΐ8808 ΐωη. [α α 
ρταβΐ6ντηΐ8ΐ 4 ό οποίος ΐ. β. ος{τις) δ παιδί βχ παιδίον 
βαίιΐίη, δεν βχ ουδέν, να (7) βχ ΐνα έλυπάτο: αβνί)α ΐη ϊω 
α Οναβοΐβ Γ6θ6ηίΐοηδιΐ8^ ββοίηηΐιιν αά βχαηρίιιη ηβνδοηιηι ΐη αω 
6 όμως ΐ. β. δε 7 ημέρα ι. β. ήμέραν τον ΐ. β. αντω 
8 δέησαις βοά.-, αοα. β8ΐ 10 με ΐ.^β. μετά οιιιη ανξενεν: 
/. υξ ρνορβ εηαηηΐπιηΐ 11 ί. β. καθ' ήμέραν ρΐεπι^η^ηβ ωσάν 



198 ΕχοθΓρ1:ίΐ 

ε'οωΰβν βίς την πρώτην ηλιν.ίαν, ίΰζΒίλίν τον 6 πατήρ τον 
εις τον διδάον.αλον, να μά^τ] φιλοσοφικά και γραμματί'λά 
μαϋ-ήματα. γ,αϊ ΒμΒίνεν εις τον δίδάθ'αα?.ον χρόνους τρεις, 
ν,αί ονδετΐοοώς ε-ααρπώϋ-η άπο τα μαΌ^ίματα. β?,έπωντας δε 
5 ο βαοίλενς ετξη πώς τόσον καιρόν δεν εμα%•εν ουδέ επαι- 
δεΰϋ•η εις τα μα&ηματα, ανάγκη είναι είπεν οτι να τον 
δωοΎ) τον Συντύπα τον φιλοσόφου ' τον όποιον εγνωρίξω 
οτι είναι πρακτικός, επρόστα^εν δε, και ηλ^εν ό Σνντν- 
πας, και λέγει τον 'πώς εγνωρίζεις τον νίόν μου, φιλό- 

10 ΰοφε; δΰνεϋαι να τον παιδεύστις και να τον καμιάς φι?.ό- 
ϋοφον; και αυτός εΐπεν ^ ναί, βασιλεν' έτοιμος είμαι οτι 
ί^ιά εξη μήνες να σου τον καταστήσω φιλόσοφον, οτι να 
μην ευρίσκεται δεύτερος τον και να σον τον πατρα(^ωσω εις 
τον καιρόν οπον σον λέγω' ει δε και ενρε&ώ ι^ενστης και 

15 δεν τον φιλοσοφίσω από όλους τους φιλοσόφονς σον, να 
κόι()ΐ]ς την κεφαλήν μον καινά βΓναί καί ο βίος μον αυΟ'εν- 
τικός." καϊ ό βασιλεύς λέγει τον Σνντνπα' "εάν εσύ, φιλό- 
σοφε, κάμ7]ς ωσάν λέγεις, εί' τι ξητήσης, νά εχ'Τ]ς, έ'ξω από 
ίκεινο οπού νά μην εχω* και ό φιλόσοφος λέγει τοϋ βοτίΤί- 

20 ιέ ως ' ^ ενα μύϋΌν νά σου ειπώ, ώ βασιλεύ, και άκουσον 
εσύ ομοιάζεις τά παιδία, οπού λέγουν δός μον και νά σον 
δώσω. ήγουν αν μάϋ"η ό υιός σου ωσάν τάξω, καλόν ' ει δε 
μη, άλλον δεν ζητώ της βασιλείας σου , μάλιστα κακόν %^ά- 
νατον νά πάρω ως ιρεύστης.' και υ'βασιλεύς πληροφορα τον 



1 εσωσεν ρβηιβηίΐ 2 ρίβηιηιφιβ να ο.ηιη ΐΐοοαδιιΐο ηηοά 

χηϋβηιάΙιΐΓ οοηίηηχίί Ιώναήηβ ναμά^η 4 βλέπωντας ρανί. 

(ώασίαίητη, ηΐ 9, 19 λέγοντας το παιίί. αύτά^ 13, 1 μάλλιστα 
πολεμώντας και διώκωντάς την , έπεσε το δακτυλίδι τον. 
13, 21 λέγοντας 5 ετζϊ^ ι. β. όντως χρόνων ο/'. 91, 15 
7 σνντνπα 8βηιρεΓ 8 είναι ί. 6. έστϊ 10 παίδευσης] ης 

ρνορβ βηαηηϋ ν-ά^ιης ί.β. ποιή^στις 12 ε^γι ρνορβ υΜφιβ 
ρτη εξη ί. β. «ξ οτι νά ί. 6. ώστε ^ 13 μην ί. β. μη ^ 
<)θν τον ί. 6. σοϊ τούτον 14 'ψενστής 15 φιλοσοφήσω, 

ϊ .ιαρνα η 17 εσύ βί 19 μην ιάχ 8βΛ οβνίο ΙβριιηΙητ; εσύ 

ί. β. συ 18 ξητίσης. δίπιοΐι/να ηβ Ιβ οβ^βηάαΐ 19 έκεΐνω 

19 ί. β. οτι αν μη 21 δώς νασου 22 τάζω ί. β. τάσσω 
ροΙΗοΘΟΓ καλλόν 23 άλλον ί. β. άλλο της ι. β. παρά 
της σου, άλλά? μάλλιστα 24 πάρω ιηαηαί α η. παίρνω 
ί. 6. επαίρω Ηοοίρίο. 18, 20 θέλεις πάρεις (. .??5) ϋ-άνατον. 
8, 14 λάβε οβΙβΗ, έ'παρε Ό. 9, 11; 14, 26; εαερΐηθ πληρωφορά 



Θ οοάίοθ ΌΓβΒοΙβηδί Ό 33. 199 

Σνντνπα, ότι αΐγάλαις τιμαις και ^ωρεαΓ? ν κ τον δοίΟΊ]. 
όντως εσνντνχαν μκξτ] 6 βαοίλενς καΐ ό φιλόσοφος καΐ όλοι 
οι πρώτοι καΐ μεγάλοι άρχοντες, καΐ ί'τίαμκν καΐ ομολογίαν, 
Ζτι 8ιά. ?| μΎΐνεςν.(χϊ εξη ωροίΐς νά γένη 6 νίός τον βασιλέως 
διδαγμένος τελείαν την φιλοσοφίαν εις το αν.ρον. ει δε και 5 
δεν γέντ], νά ν,όπτονν την 'αεφαί.ην τον Σνντνπα ώβάν 
ενός κακοΰ λγιστον, ως Οτι δεν τον ί'μα^εν' ε'τξη εν.αμεν. 
4, 20 ίστόρισε τονς τειχονς τον, ωσάν βιβλία καί. 5ί- 
δαχαις \ 5, 3 — 13 εγνώριξε παιδί μου, Οτι ωσα είναι εις τους 
τεΐχονς ίστοριομένα, όλη σον η σπονδή τιαΐ ή μά&ησις είναΐ' 
όμως μάϋ'ε καλλά 'και τεχνιτιά. καϊ εκά&ησεν ο φ. ■και έδίδασν,έ 
τον ταίς ίστορίαις' καΐ ό νέος με μεγάλην σπονδήνααι έπι- 
μέλειαν έ•Λαρδιώ%•η γ,αλλά τά'μα^ηματα. άλλα καΐ ο διδά- 
σκαλος με μέγαλην διορίαν εμα&ητενσεν αντόν' τά οποία 
ονδενας άλλος διδάσγ,αλος δεν ηϋ'ελε δννηϋ-ή να τον 
μάΟ-η. Ι 5, 15 λέγει' αυριον κρ. (3., ε. το παιδί ^ ν,αϊ νά χάρης 
μεγάλος" οτι εκεινω όπον επε^νμας νά ίδης άπό πολής, 
ίδον ενγη-καν (ί. β. ε^έβησαν) αϊ ελττίίαι σον είς έργον, 
όμως έπϊ την αυριον, ωραν τρίττην της ή., παραγίνεται ό 
νιος σον. | 5. 19 καΐ — 22 στη \ β, 3 εις τον ττατε'ρα σον καΐ βα- 

σιλέα Ι 6, 5 — 8 οτι . . γέν.] οτι αν τον στν (στείλη) , και να- 
μήνεϊναικαϊ 6 φιλόσοφος μαξήτον, | 6,|15 — 22 αν σον αρέ- 
σκει, ναμην νπάγω εις τον πατί'ρα μον , όσον καιρόν ώρί- 
σης, μήτε να τού συντύχω {φ Ι. 2) παντελώς. -Λαϊ εκείνος 
λέγει' δεν δννομαι νά Βυγω (ί. β. έκβώ) εξω άπό τον και- 
ρόν όπον εχωμεν την διορίαν νά νπάγης' διότι ανριον τε- 
λειώνονν οι εξ μήνες καΐ οι εξη ωραις' και δεν ^έλω νά 
ενρε&ώ ^ενστης. \ 6, 24 δεντέραν ωραν | 6, 2δ τον βασι- 
λέα οτη. 8α6ρΐιΐ8 \ 7, 1 αλλαι οί/ι \ 7, 13 καΐ εσείς \ 7, 17 
αΐία ΘΐηίΰΙαΓα \ ως και πρώτα \ 7, 25—8, 1 νά ϋ'ερμάνη τον 
νονν τον είς διδασκαλίαν και μάϋ-ησιν της* φιλοσοφίας | 8, 2 
οηι ^' Ι 8, 8 καΐ ίσως \ 8, 12 ώ^ ηκονσεν όντως, έλνπάτο κατά 
τ. κ. (ρτη. καϊ α.) \ 8, 17 και . . σν] και νά νπη {είπτι ί. β. 
ξί'πη) Ι 8, 25 τώρα (ηυηο) Ι^^'^ί*^^*^ ^^'^ αίτίαν διατι σιωπάς' 
και στέκαισαι [στέκεσαι ι. β. εστηκας, εΐ) τόσον καιρόν άλ- 

2 εσύντνχαν] οοηίοοηΐί βιιηΐ; μ(χζ^ί μ<χζί ηαίιαη βχ όιιά- 
διον β8ί ί. η. όμον 4. 6 γένει 6 ί. β. κόπτωσι 7 έμα- 
^εν ϊ. β.εδίδαξεν έ'καμαν? 



200 ΕχοβΓρία 

λάλος, ομωζ ^αϋ'ώς βλέπω, φόβον μεγάλον ΐχεις εις τον 
εαυτόν σον' βλέπε λοιπόν ναμ,ην σον έ'λ^ονν ετιείνα, οπον 
δεν εγνωρίξεις. πλην συμβουλεύω αε δίκ το συμφέρον σου' 
καΐ εγώ δεν^έλω παραιτι-^η (παραιτηΌ'ή, ηοη άββίδί&η'ή, να 
είμαι μετεσένα (Ιβουιη; 8€γ. ημαι) \ 9, 9 να μελετηοωμεν^ 
10 κ , . ε. οιη | 9, 11 εις οτη \ 9, 16 κ. άπε•ΛρΎ\%Ύ\ με ^υμον καΐ 
λέγει της \ 9, 22. 23 γ-αΐ με τα ννχιά (ζ. β. τοις ονυξι) της 
αίμάτωνεν το πρόσωπον της \ 10, 1. 2. έ . . ε.] εποΐέμα καΐ 
έσυν,ώ^η (έση-αώϋ'η δυιτθχίί) να μαι 'πιάαι {με πιάσ-η ί. β. 
ελγι) Ι 10, 4 εγώ ενυμιξα, αν μου η&ελεν ελ^ή ή τοιαύτη 
δυναστεία άπο άλλον άν^ρωπον ^ να εμπόδιση αυτός' άλλα 
αυτός είχεν τέτοιαν [ί. β. τοιαύτην) γνώμην καΙ μιαράν 
άναισχυντίαν εις εμε. \ 10, 10 εμελέτηαε κακά κ. τ. υ. του' 
νά τον αποξένωση από τόν εαυτόν του | 10, 14 μαΑλ^στα 
από την λύπην την πολην %αϊ πιν,ρίαν όπου ειχεν, επρός- 
ταξε να τόν θανατώσουν ως 'κατάδιτιον. \ 10, 22 εσυλλογίσϋ'η 
πάσα ένας εις τόν εαυτόν του λέγων επειδή 'ό , βασιλεύς όργίσ- 
θη. οηιηίηο ςιιαβ ρ. 10 — 11, 5 θχίαηΐ, ίηΌ Ηϋ6ηη$ βχρνβίβα 8ηηί \ 

ο' 

11, 7 ν,αϊ ε. οηι | 11, 11 δια νά ελευ&ερω (ί.β.,.ώστ]) \ 11, 13 

άς παγένει πάσα ένας μας πασαν ήμέραν εις τόν βασιλέα," 
να συνομιλεί με αυτόν, εως τόν (των) επτά, λόγους ειρηνο- 
ποιούς και γλυ-Λούς' οι οπόιοι ί'σως να τιαταπείσουν καΐ τρό- 
πον τοιούτον, και. ελευ&ερώσωμεν τόν υίόν του άπο τόν θά- 
νατον, τότε -λαΐ ό πρώτος τών επτά φιλοσόφων . . {ας παγένη 
ί. €. άγε η%•Ύΐ (έ'λ&ωμεν) φ χΜυΙΙίίοΙι Οι•, γ. 223 ;2.) | 11, 19—21 
νά αποφασίζουν -κρίσιν καΐ θάνατον ανθρώπων, χωρίς νά 
εξετάζουν καΐ νά ερευνήζουν γ,αταλεπτώς την ύπόθεσιν. καΐ 
ά-Λουσον βασιλεύ, τούτην την διηγησιν. | 12, 9 αλλά έ-κείνη 

12, 11 έγώ είμαι δούλη σου, νά ν,άμω τό θέλημα σου' \ 12, 16 
ηφερεν του βασιλέως τό βιβλίον του ανδρός της, τό ότύοΐον 
έγραφε διά την σωφρωσύνην τών ανθρώπων , καΙ νά φεύ- 
γουν από την αίσχύνην καΐ αίσχράν πράξιν | 12, 20 — 22 πώς 
δεν πρέπει τους βασιλείς να διώχνουν τοιούτην άναισχυν- 
τίαν τών ηδονών {ούτω . . ^χ. οηι) \ 13, 4 — 12 μάλλιστα πολε- 
μώντας γ,αϊ διώγ,ωντάς την, έπεσε τό δαχτυλίδι του είς τόκρε^- 
βάτι . . . και όταν ηλθεν ό άνδρας της, ά-Λούμπισεν (ΕθοιιΙ)ηίί;) 
εις τό τιρεββάτι κατά την συνηθειαν και εβλέπει το βασιλει- 
■λόν δαιιτυλίδι' καΐ ως τό ειδεν, εβαλεν εις τόν νουν του, 



θ οοίΐΐοθ ϋΐ'βδάβηδΐ ϋ 38. 201 

,, , , , , , , .,σ ί , 

οτί ο βααλευς (:αοίχενσε την γννην τον. και έσειο το κεφαλή 

(. . Αι) τον ■ααΐ λεγει' ^άλοιμονον (ναβ) εις εμένα τον αΰ•λίον. 

καΐ από τον φόβον τον βασιλέως \ 13, 1δ τίνα Χ. π. τ.] λό'^ον 

ο•Λληρ6ν Ι 13, 17 καΐ δεν εΰμίγετο με την γννάιν,α τον. καΐ 

ε-Λείνη πλέον δεν νμπόρεααι, [βον.ημπόρεαε ροίιιϋ) να νηομεινη 

την πνραν όπον εϊχεν , καΐ έπηγεν εις τονς γονείς της 

13, 18 δί]. 14, 5 /ί/.?ίίΛ9 Ό Ι 14, 10 αμή νοτερα με ■καιρόν^ 

επήγα να το ιδώ, καΐ βλέπω ομπλαις λεονταρίον \ 11, 13 φο- 

βονμενος το λεωντόρι αάά ϋ | 14, 22 κατάλαβε ώ β. ταΐς 

'Λατηγορίαις -και τονς διαβαλμον ςόπον εϊπαν -Λατά τον νίον οον' 

και βλέπε μην πιατενοης τινά' καΐ μ-ην εΐοαι (ηοαι) εντιολος να 

ά-Λονεις {26.27 ηβΓΰοίΙιιβ) \ 1δ, 1 α-Λοναον λοιπόν^ και αλλην 

μίαν διήγηοιν \ 1δ, 3 ένας ανϋ^ρωπος από το γένος των 

άγαρινών, ητον πονηρός" καΐ άττό τ-ην πονηρίαν τον, άγώ- 

ρααεν έ'να πολί {πονλη 1δ, 16 ί. β. πονλίον η,ιιίοιιία), το 

οποίον, το λέγονν παπαγά. κ«ί άλλοι το λέγονν 'ψιτατιόν. 

όμως λέγονΰΐν τίνες, πώς αντός 6 παπαγάς μιμείται τονς 

άν§•ρωπονς και σνντνχένη τονς. -ααϊ όταν τόν άγωρααεν, έβα~ 

λέν τον εις έ'να -λλονβή (γ,λονβί{όν), ίά φωά ίη('τα αΐΐφιυΐίβηα 

ΙειμΙητ) ν,αΧ έν,ρέμαΰέ τον εις την μέαιν τον απητίον' (Ιβ^ςίΙηβ 

ρνο φέρων μέοω?) \ Ιό, 9 — 1δ εγώ πάγω (ί. β. επάγω) εις τό 

τα^ίδη μον (δΟΓ. . . δι μον), καΙ εαν έ'χαι (έ'χε) έγνοια τό απητη 

μας {{6)απ/ιτι{ον) άοηιιΐδ), μήπως έρχεται τινάς και, μοι- 

χενει την -Λνράν οον' και. είτι είδης, να μον τό νπής (εί- 

πτις ί/. Β 8, 17). καΐ -η γνναιν,α τον έδιΟτρυπονσε (εδνβτρ.) 

■και είχε φίλον όπον έμηχενετον {έμοιχενετο)' και όταν έμή- 

αεναεν {έμιο., ρΓοΓβοΙιΐδ βδΐ) εκείνος, ηλ&εν ό μοιχός κατά 

την αννή^ειάν τον' ηξενρέ το δε και ή δονλη όπον εμη- 
χενετο με άλλον άνδρα, όμως ό παπαγάς, ολα τά έ'βλεπεν 
όσα έγένοννταν. \ 1δ, 20 και α^τΐ7 έδιαλογίξετον'είς τόν νονν 
της καϊ έ%•αρονοεν (6χίδίίΓηηΙ)Ηΐ), ο'τι η δονλη είπε τίποταις 
{..ες) τον άφεντός της {ί.&. τω αν^έντγ^) \ 1(ι,β -καϊ η γννή ώς 
ηκονϋεν, ότι \ 16, 8 — 17, 1 καΐ τι κ,άμνη («ίτ. . ει) η παμπό- 
νηρος-, εκεί όπον ητον τό -κλονβί, εις την οπίσω /αεραΓαν έ'ατηοε 
χειρώμειλον {8ογ. ο βί ν ρτο ω βΐ ει) κα\ εΙς την όμπροοτι- 
νην , έκρέμααε καϋ-ρέπτην , καΐ απάνω σφογκάρι με νερόν 
(ίίομκι)• και εβταζε τό νερόν εΙς την μέαιν τον κλονβίον. διατί 



202 Εχοθΐ-ρία 

ο άνδρας της δεν -ητον εκείνην την ννν,τα εις το οπήτη. 
υμως [φ 197, 6) ετξη εν,αμε' καΐ την ννν,τα έφερε τον μοι- 
χόν , κο£ί. ε^οίμάτον' καΐ ό παπαγάς ακονε τον ν,τνπον τον 
χειρομνλου , καΐ ενωμιξεν οτι βροντά (. . ά)' εβλεηε και τον 
-ΛαΟ-ρέπτην αγνάντια ωσάν άΰτραπην., οπού άοτραφϋ•εν όμ- 
ηρος (ζ. β. έμπροσθεν) εις τά ματιά τον {ί. β. ομμάτια)" 
έπειτα εβταζε καΐ το νερον άπο το αφογν,άρι εδώ&εν και 
εν.εΐΟ'εν ^ ν,αϊ εδειχνεν (δίπιΐΐβ (ΐαίά βίίβοϋ) ώβάν βροχην. καΙ 
6 παπαγας από τον φόβον τον, εοτάΟ'η εις μίαν μεραιαν 
τον κλονβίον ήονχαβτι-Λα , καΐ δεν είδεν τον μοιχόν ^οιμώ- 
μενον μαι (με) την τινράν τον. \ 17, 5 άφησεν \ 17, 11 τον- 
την την ννν,τα οντε εβρε^εν , οντε άατρα'ψεν, άλλ' ουδέ 
εβρόντιοεν. κατά άλληϋ'ειαν , λέγει, ^ενδεοαί' οχη {οχι) μό- 
νον οσα λέγεις τόρα (τώρα, ηηηο) άλλα καΐ τά πρώτα ωοα 
είπες, ολα ι/;ενμ.ατα: ήτον. και. άπο τότε άγάπηοε την γν- 
ναΐν,α τον ν,άλοιον {ηάλλιον) παρά πρώτα, καΐ ετξη είρη- 
νενσαν. λοιπόν τοιαύτα ετεχνεν^η η παμπόνηρος εκείνη 
γννή κατά τον ανδρός της• (19. 20 ν,αΐ . . εφ. ωιΐβ ταντα 16) | 
18, 1 ενός 07η \ 18, 2. 3 εν%•νς . . άν.'] εμετάλαξαι την γνώ- 
μην τον \ 18, 6. η κατ. οιη | 18, 9 μ. ε. α,] ^τζη εύκολα νί^. 
τον έλενϋ'ερώσης | 18, 11 ην γάρ] όμως άκονβον ω βααιλεν' 
ένας άνΟ'ρωπος επλενεν τομάρια {α/". Ό 24, 14) | 18, 14 καΐ 
το παιδί ως μικρόν όπου ητον , επεοεν εις τον ποταμόν' καΐ 
εοερνέ το το νερόν, να πννγη \ 18, 22 &έλει νιρω%•η άπό 
ολίγον ολίγον, καί να δοξαστή' και να αε ^ανατώαι' 
(. . . 67]) Ι 19, 1 ωριοε θάνατον \ 19, 1 ηκοαε {ηκονβε) λοιπόν 
καϊ 6 δ. ό φ. πώς ό βασιλεύς εγνρισεν είς τονς λόγονς της 
γυναικός, εδραμε και επήγεν εις τον βασιλέα και \ 19, 14 
ότι άν άδικα φωνεύσης . . ϋ'έλεις μετάνοηση καϊ \ 19, 20 
ητον ένας πραγματεύτής πολλά" έπιτηδιος και παστρ{ι)κός 
(ιηιιη(1ιΐ8) εΙς τά φαγία του' τόσον, ότι δεν ετρωγεν καμίας 
λογής (ηιι11ίιΐ8 ^θηβΓί8) φαγΐν , άν δεν η&ελε το είδή' μήπως 
καϊ έχει τίποταις (. . ί?) άπαστρίαν' ομοίως ί'καμεν και εις τό 
ποτόν του, \ 20, 1 — 4 καΐ εκεί εύλέπεν (βλέπει) μίαν γυ- 
ναίκα, όπου έβάστα δύο ιρωμία, ευμορφα και καθαρά" και 
λέγει της, τί τά κάμνης αυτά τά ιρωμία; και αυτή λέγει' 
πουλώ τα, καϊ όποιος τά χριάξεται (. , ειά . .), άς τά άγωράσι 
(. .ση), ετζη άγόρααε' | 20, 13 . . εποίγεν (. . ή . .) εις το παξάρη 



β οοίΐϊοβ ϋΓββάβηδί ϋ 33. 203 

(. . ή, καΐ δεν αυρε ι^ωμί νά άγωράσι' ν.αΐ εγνρισεν (ΐ'βαβΓίίΙ) 
ίίς τον πραγματευτην, καϊ λέγει τον' \ 20, 15 από το κα- 
λόν Είΐείνω Ίΐ}ωαή (. . Ι) | 20, 16 — 21, 2 και τώρα πλέον δεν έχει 
(εΐβ 21, 1δ δεν έ'χει πλέων ρνο ουκ έ'τι). και ό πραγματεν- 
τής λέγει' λάληβέ την να την ερωτίΰω, τί είναι ή αφορμή, 
και δεν πονλή. επήγε λοιπόν και την ηφερεν. και λέγει της 
6 πραγματεντής' ώ ^νΐ'αι, τι είναι η αιτία και δεν κα'- 
μνης από εκείνοι (..ο) το -ψωαι οπον επονληες του δού- 
λου μου; και αύτη λέγει' \ 21, 4 π. τ. τρ. ε. οτη \ 21, 8 
μ . . .πρ.], πάααν ημέραν^ και ^τξη ϋ^έλει υγειάνη (ζ. β. υγια- 
νεΐ) Ι 21, 22 φοβούμαι πώς μη πά&ης και εού τα όμοια του 
πραγματευτοΰ' καΐ ξητηοης τόν υίόν σου ώαάν εκείνος το 
χρωμη, και δεν τόν ^έλης εύροι (ϋ50, 10). | 22, 8 προς . . ερ.] νά 
ερώτηση | 22, 12 καΐ ώ^ τόν είδεν η πονηρά εκείνη γυνή, 
ήΰ-έλησαι {. .οε) να μοιχευ&^ή και με τόν δονλον. και μοι- 
χεϋωντας {ρατί. αΙ$οΙ.) άργησε νά νπάγη εΙς τον αύ&έντην 
του, διά να του δώσι (..»;) άπόκρισιν. και εκείνος επήγε 
22, 21 — 23, 3 και μοιχεύοντας, ηλΟ-ε και 6 άνδρας της' και 
ΐκείνη εφοβήϋ-η να μη τόν εύροι εις το σπητι, και λέγει 
τον μοιχού ' ε^εσπάϋ'ωσε καϊ νβρ{ι)ξέ με όσον ίννβσαι* και 
εγώ ευρίσκω άπόκρισιν νά δώσω τον ανδρός μου \ 23, 11 — 16 
τρομασμένος, και εγώ έ'κρνψά τον, οτι κα&^όλικα η^ελε νά 
τόν θανάτωση. \ 23, 16 και που \ 23, 18 και εκείνος 6 πτω- 
χός υπάγει και εύρε τον κρυμμένον , και λέγει του' αδελφέ, 
καρτέρεσαι (..σε) ολίγον, καί να ιδώ αν εφυγεν 6 αύ&έν- 
της σου, και ετζη θέλεις ευγει (εβγή: ηί εϋ [Ήΐιιηιιη η. έβγαίνω 
ί. 6. έκβαίνω). λοιπόν επήγε και έκίταξεν {«αρ. έκΰτ. η.Ό25,8) 
ανω και κάτω. έπειτα εστράφη και λέγει του' σύρε εις το 
καλλόν, 6 αφέντης σον έπηγεν άπ' έδώ' \ 24, 1 ό -θ'ίόδ να 
σε φυλά^η, οτι μεγάλην καλοσύνην έκαμες^ καΐ τόν έλεν- 
^-έρωσαις ( . . σες) από τόν τοιούτον κίνδυνον. \ 24, 7 άκου- 
σας ταΰτα πάλιν ό |3ασιλεί}$ άπό τόν δευτεροφιλόσοφον, 
ευ^ύς ορίζει ναμήν φονευ9•ή ό υιός του: χιί 24, 7 /ΌτΙαιιαβ 
Ιαηίητη λόγων ίιι φιλοσόφων τηιιίαίιοη οροΓίηβνίΙ \ 24, 11 — 13 ο 
σοφοί σου και σύμβουλοι είναι μ. καϊ κ., και δοκιμάζουν να 
φονεύουν σε. | 24, 17 τινός φιλοσόφου και συμβούλου του 
πατρός του \ 24, 14 άκουσον αύ^έντη' έ'νας β. εϊχεν νίόν, 
και αγάπα πολλά τα κυνήγια \ 24, 18 ε να ϋ^έλημα ξ. τόν π^ 
μον νά με άφύσει [άφήση) νά νπάγω εις κυνήγη {. . γι{ον)) 



204 ΕχοθΓρίίΐ 

24, 2-4 καΐ όταν ΐφ%'αααν εις το βοννώ, ΒΥ,ννψ/ιααν Βνα 
αγριογάδονρον (25, 1 . . δα��ον) \ 25, 3 καί. εχαοε καΐ τον 
δρόμον (υθγΙογ οΐβη λνβ^) ' καΐ ανναηαντά μίαν γνναιν,α ευ- 
μορφην | 25, 8 ε^ύλισα καΙ ί'πεσα και. ^ίν εγρί-κησα 
(δβηβί ο/". Οοτω8 Αίαοί. 2, 95) καΙ άπον.οιμ'ηΟ'ην.α ' ■ααΐ εξν- 
πνηαα και, Ικυτα|α (οίΓοηιηβρθχί) και 5ίν ίί^α τινάν άηό 
τονς δονΧονς μου. 25, 12 η. κ. ττ. π.] ττον νητιγένω μονάχη | 

25, 13 καΐ είώ άπόσταοα {άποοταίνειν ΛββοβΓθ) [25, 16 ίπ- 
που] αλόγου ιιί ηοείνα^εβ αηί ββίη ΤΙιϊθγ | 25, 17 εις ενα σπη- 
λαιον' καΙ λέγει τον' εδώ εχω χρειαν, καΐ τιατευαοέ με να 
υ7ίάγω (αον. τίατάβααε ί. β. -λατάβαλε) \ 25, 23 ως λ. οτη \ 25, 
24 αας έφερα \ 25, 25. 26 α . . κ.] γέλασε τον νάσέβη μέσα 
{να σεβγι ρθΠίοβ βιτιη ιιί ιίθηιΉΐ ίη1υ8: 8ίο 31, 4 έσέβτι μέσα) \ 

26, 5 ταΰτην οτη \ 26, 7 τους συντρόφους μου {80γ. του ..φου) 
εϋ^υμη^υ-Λα (. . η-αα) οτι με άφησε μοναχον καϊ χάνωμαι δια 
έν,εΐνον. και εις τοΰτο φοβούμαι τιαι τρέμω, {χάνομαι Λ. /. 
8ί()ηίβ€α{ 71071 οίΓΟπίΏβΓΓΟ 86ά ρθΓοΙίΙΐίπι βο , ίά φιοά €οηίη7ΐ€ΐίηΗ8 
Ιϋοο /Ίιίαη ρο8ίΐΗ8 08ί6ΐιάίί) και, η λάμια λέγει του' επειδή ησαι 
(37, 5) βασιλέως υιός, διατί δέν του εδ είδες (. . ι . .; ηοΐ68 ίρΡ) 
δώρα και χ., να -Λατάπραΰνης τον ^υμόν του, ■α αϊ να σε φυλά^ 
γει' { . . 'η ί. β. φυλάττΐ]) και αυτός λέγει' οχη {..ι) μόνον 
χαρίσματα καΐ δώρα είχα να τον δώσω{ αλλά εκείνος ε%αμ- 
νεν εΙς έμε μεγάλην φιλίαν. (26, \\λέγεις . . ευπορεΐς οτη Τ>) \ 

26, 15 καΐ ΐσως να σε ελευθέρωση τ. κ. | 26, 17 κ. π. έ'.] 
πλέον είναι να κάμω έ'τξη \ 26, 19 τα χαίρια του άπλωσε: 
ηί /ΌνΙα88€ 26, 19 βχοίάεήΐ άπλωσας \ 27, 1 ν,αϊ έ'φυγεν' το 
δε κ. δ., τον έκατ'εδείωξεν εως το σπητι του π. του, καΙ 
ούτως ελυτρώϋ'η από την λαμιαν την ξωην του. {από 

27, 3 ηοΐί τηηίαΓβ) \ 27, 6 ηξευρε πώς ποταπόν είναι τό έργον 
τών συμβούλων σου, άπατιλόν και, τρεΰτι-αον. (οΓον 27, 5 Μά- 
κβΓΰίί Ιθ€ο €8ΐ ηΐ 8αβρ6 τοιούτον) \ 27, 9 από τον υίόν σου' 
οί φιλόσοφοι -Λαϊ σύμβουλοι σου 'ψεΰδουνται' οι οποίοι προς- 
ποιοΰνται, πώς μεγάλως φυλάγουν τον υίόν σου. \ 27, 15 
κατ' αυτήν την ημέραν \ 27, 16 — 18 αϊτών., φ^ ν,αϊ είπεν \ 
27, 19 έ'μαϋ•α καΐ εγώ πώς έμελέτησαις { . . σες) θάνατον 
κατά του νιου σου καΐ μάλιστα ανεξετάστως καί χωρίς να 
γινώσκεις την άληθειαν , μόνον δια 'ίρενματα γυναικός" 
δέομαι σου άκουσον αύτην την διηγησιν \ 28, 6. ^. χ. εις 
έναν τόπον, ητον μεγάλα και καλλα τα οποία εχάλασαν ενα 



ι 



θ οοάΐοθ ϋι•ϋ8(1θηδϊ Ό 33. 205 

το άλλω. Ηα7ΐο ?ιαηααο7ΐ6ΐη Ό ρν6!ΐ8β .^βί/πϋην \ 28, 10 καΐ 
ΐλαχεν καΙ ηνρε ενα μελίσσι με το -αοφηνί. \ 28, 13 όμως 6 
■λνντί'^ος εφ^αοεν εις το χωρίον με το μελίσσι καΐ ^■κει εις 
το παξάρη έτιά&ετον άλλως (..ας) άνθρωπος, γ.α&ώς είναι 
η συνη&εια. και επράτει Ινα βαρα'ί(ι), και, βΓεττοντας τον 
τιννηγον, η&έλησε νά άγοράση το μελίσσι (*ιο Ό ββιηρβΓ). καΐ 
ί'ΐ^αλαί. ( . . ί) το χέρι του να το ίδή καΙ να το γενΟ'η, και 
ευϋ"υς ηλ^ε μία μέλισσα, από το σταλα^ιια ε-αεΐνω, (ςηο(ί 
η. VI Ηαο ηβΐ'είοηβ Ιιηβατη 28, 19 €Χ€ίάί88β ατφάί) ν,αι έτρο^γε το 
μέλι. ητον δε μία γνναι•αα άπο το χωρίον εν,εινω, οπον 
■ητον 6 αγοραστής \ 29, 5 εδραμε και αν τ η εις το μελίσσι^ 
ν.αϊ ελεγεν οτι έγνωρίζει το, ομοίως καΐ το |3αρα(ϊ(£.) εκί-ίνω, 
πώς ητον από το χωρίον τονς. και ε^ραμεν ό κ. μί βίαν, 
βουλωμένος να την τιρατήση , καΐ εύϋ'νς αρπάζει το μελλίσσι 
> 29, 10 ώς είδε την μάχην τον αν^εντός του, αρχησε να 
βαβίζη τον αγωραστην καΐ την γ.' και. ό ν., ενγαλαι {έβγαλε 
ί. β. επέβαλε) το σπα&ή ( . . ι) | 29, 16 οτι ητον καΐ οι δύο, 
άπο τά χωρία εκείνα τα μεγάλα και περιφανή" καΐ επαρα- 
κινη&ησαν καΐ οι δνο μεγάλως ... 18 καΐ άπο την νηό%•^- 
σιν αντην, εσνγχηστησαν (. .νσ& . .) και τά δυο χωρία, καΐ 
εγεινε μεγάλη έπανάστασις και έπατασφάγησαν . . | 30, 3 απο 
•ψηλην και 'ψεύτικην κατασκευήν . . | 30, 9 νά άγοράσι 

ασ (ί. 6. άσπρου ηυιηιηο) ορίξι (31, 1 με τοριξι. 31, 5. 16 
ορι'^ι) Ι 30, 11 και ^ι^ει το άσπρο, να πάρι (. . τ]) ορίξη χο- 
ρίς το καλονμενον σαχάρεως {βίο) (15 %ωρι το σα'^^αρι 19 άπο 
το σάχαριν. 31, 5) | 30, 17 εμείς δεν το έ'χομεν εις άρτυμα 
ί 30, 22 έδωσε \ 31, 2 μαντίλι: μανδύλι 31, 6. 10. 14 ! 31, 3 
παρ . . . νπ.] ί'^εσέν το, εμπροσ%εν εις \ 4 αντίκα] αντ^ 1 31, 
5 την επι&νμίαν της' και το παίδι τον πονλητϊ ελνσεν το 
μαν^ίίλι, και εποίρε (έπηρε) τορίζη και την σοίχαριν και 
έβαλε μέσα χώμα' και το έδεσε καΟ^ώς ητον πρώτα [31, 10 
ν τ. έ. οηι | 31, 11 είτα ηλ%ε κοντά (οοΐβήίβι•) | 31, 18 καϊ 
έφερε κόσκινον αντίδια τξονκάλ{ι) (όϊο 14) | 31 , 20 μ-ί 
εκρουσεν ενα άλογον μίαν κλοτζέαν (ίοΐιιβ) ] 31, 23 αν τνχη 
νά ηνρώ το άσπρο | 32, 2 εκοσκύνησε το χώμα μονάχος | 32, 
3 ταύτα] αυτά είναι (ι. β. έστι) \ 32, 4. 5 καϊ . . ώ^] οτι | 32, 
7 περιφραγμένος \ 32, 11 είς εκείνην την ημέραν \ 33, 1 δωη\ 
σώση | 33, δ τι είναι η νπό^εσις εκείνη" \ 33, 14 και έπρόσ- 



206 ΕχοθΓΐ3ΐ;ίΐ 

τάξε νά υπαγη καϊ εκείνος μαξή εις σνντροφίαν τον νιου 
τον' παγένωντας λοιπόν ., όλος 6 λαός όπου ά-αολον&ονοαν, 

δν 
ητον ομπρός \ 34, 14 τον όδεονος β. 16 τον ο \ 34, 17 και. ό 
λαός οπον με ά•ΛθλονΟ•ονααν, επήγαν όμπρος' και εγώ επει- 
δή εμάκρννα απ" εκεΐνονς, πλανονμαι εδώΰ•εν και εκεί- 
θεν Ι 34, 26 και να α ε αναμείνω εως τέοααρα {ϊΐα 8θΗρΙηηι 
α ηί ρο88ίί 6886 ει) μήνες ^ έ'τξη γνναικα \ 35, 1 πλ. ομοσαι 
(..σε), οτι νά ^λ^'ης και ναμην με γελάαης \ 35, 12 εγκα- 
ΰτρομένην 35, 18 . . ένη \ 35, 15 7^] ^γώ \ 36, 2 εί δε ώς το 
επροείπα, ϋ'έλω φονενααι τον λόγον μον ατίμον' και &έλει 
η6τε{εΪ6^αιμ.6. εοται) -η αφορμή και η αιτία της αμαρτίας μον 
εις τον λεμόν αον {ίαιμόν)' διότι δεν με εκδίκηοαις \ 36, 8 
τότε πάλιν 10 ταντην την ά. \ 10 πάλιν ρο8ί έρχεται 12 | 36, 
14 δεν πρέπει τινά των β. {στη, κατά σε), απλώς καΐ ώς 
ετνχε' να κάμνη κρίσιν καΙ νά αποφασίζει άνεξετάοτως' 
χωρίς νά ερεννηση καταλεπτώς την νπόϋ'εοιν καϊ ώαάν μά~ 
^ης την αλληΰ'ειαν , τότε κάμνε κρίσιν δικαίαν. ναμην σνν- 
έβη και πά&η όμοια καθ•ώς εσννέβ(η) τινός βασιλέας προ- 
γεννεστέρον \ 36, 19 και εκείνος λέγει | 37, 5 βλέποντας πώς^ 
είσαι νιος βασιλέως, καί δεν ϋ-έλης δννη^η διάνάα άπο- 
κτίσης νίόν' διατϊ δεν ^'χεις μόρια από το πολην πάχος \ 
37, 10 χρ.] άσπρον ιιΐ 30, 9, 6ΐ 8Ϊο /"βνβ ιώίρηβ \ 37, 21 σμίξη 

μετ αντην' και &ελω κερδεσιτας {κερδεσει το ασπρον) \ 38, 
3 αλοίμονον και τί να γένω' | 38, 6 ι) αγάπησε τον νέον καϊ 
άφηνη με' \ 38, 13 δια να με δώσης τοιοντον Ο'ηρίον καϊ 
δέν με άφηκεν ονδε ποσώς νά κοιμηθώ, έτοντην την ννκτα' 
καϊ πώς δεν έντράπης να με δώσης' \ 38, 18 ανε|ετα'στω5 | 39, 1 
μία γννκίκα είχεν άνδρα, καϊ η&έλησεν ο άνδρας να νπά- 
γει Ι 39, 10 και αντή εκίταξε (εκν'τ.) τον δρόμον, άν εΐναι 
καϊ έρχεται 6 άνδρας της' τότε έ'νας νέος \ 39, 15 έδέχϋ'η 
τους λόγονς της («ίΓ. του), φνλάγοντας την τιμήν τον αν- 
δρός της | 40, 2 καταστήσω | 40, 4 αάά. καϊ άκονσον τί έ'κα- 
μεν, Ι 40, 5 καΐ εξνμωσέ το με το νερόν' \ 40, 8 όμως είχε 
και μίαν σκνλα η γραία, καϊ την έποίρεν {. ,η . .) με τον λό- 
γου της. και ωσάν έ'φ&ασεν | 41, 6 και παρ' εν^νς ωοι μαι, 
έγννηκε (. . ι . .) σκνλα ώς βλέπεις \ 41, 8 κλαίει \ 42, 2 λοιπόν 
έσνκώΟ^η (?λΒ. 10, 1) καϊ έστόλισαι (. . σε) το κρεββάτΐ' καϊ έστό- 



ο οοάΐοθ ΟΓβδΛθηδΐ Β 33. 207 

λισαι το απητη' %αΙ εμαγέρε^αί {. . έρεναί) καΐ -Λαλλά φα- 
γιά Ι 42, 6 καΐ που με νπάγης' \ 42, 8 οπον είναι μία γν- 
ναιν,α ωραία καΐ καλή, οπού άπο τα χείλη της δρόσος 
ατάξει. νβοΐβ τα χείλη: ββά ηϊή η. τη οαμη «ί^ηί/ίοαί ί. ς. τη 
αναπνοή, ρηίά ίη €0 ΙαΙβαί ηοη βχρηίο \ 42, 11 ετιατάπίο^η.. 
και λίγει της' περιπατεί ομπρός ' καΐ ετξη επηγενεν {επη- 
γαινεν α ιώ. πηγαίνειν (ΙβΗυαηάητη) η γραία ομπρός, -και 
ε^ιεινος καΓοττι* και εσέβηααν ε£ς το βπητι \ 42, 16. 17 νο- 
μίζω να τό ν,άμνη αυτό•, 'Λαϊ όταν εγώ λνπω' (. . εί . .) | 42, 20 
ηϋ'έληοε με καλλην τέχνην και ενεργειαν, να ενεργήοη τίποτα" 
(τίποτες'^) καΐ τί κάμνεις | 43, 3 τό λοιπόν όιατί δεν εφνλα- 
ξαις (..ες) την αυμφωνίαν μας, άμη (αμη ί. β. αλλά. ηαίιοη 
βχ αν μη. ο/". Οοναίβ ΑβΙΐαη. ρ. πγ') γελάς μόνον ^τζη' ν.αί 
με τον λόγον της γραίας ηλ&ες, άμιδεν (άμη δεν) ηρχω- 
6ονν' (ιΐ8ηί6ΐ)ίΐδ. βχοίάϋηβ εδώ 1ιιιο?) | 43, 7 τί ητον αυτό 
όπου αον εαννεΰει (. . έβη) ϋημερον' καΐ αντη λέγεί' 
η-κονοα {η. οοά.) πώς εφϋ'αααις είς ταις πόρτες (. . αις) τον 
Λ. Ι 43, 13 — 15 να ιδώ την γνώμην αον, και αν εφνλαξαις 
την παρϋ^ενειαν αον και ίδον λοιπόν αε εγνώρισα, 
πώς τά επαρέβης όλα , και έκατάφρόνηααις τους όρ- 
κους Ι 44, 8 τους όρκους αου. {άοοβηΐ ηη. εΙς εαενα ηοη ορον- 
ίβνβ 8€τίΜ 44, 8 τοις ορκοις αου) διατί καμία άλληϋ'εια είς 
^6 ένα δεν είναι, τοιαύτα πράγματα έκαμε του ανδρός της' 
και όταν η&ελε να τον ονντνχη, με όργ?ιν καί με κακίαν 
τον έλάλει' καϊ δεν ηϋ-ελε ποαώς , να κάμη άγάπην με εκεί- 
νον, ώατε όπου εξοδίαοε πολλά φλορία (ψλωρία ί. β. πυΓβοδ) 
καΙ άοπρα είς φορέματα και ρονχα | 44, 15 ότι δεν δύνε- 
ται ονδένας άνθρωπος, να πολεμηαη \ 45, 6 με νβριαεν, 
ηη. οωφρ. . . γον. οιηΪ88ί8 \ 45, 9 καϊ 6 Ο'εός νά κάμη την έκ- 
δίκηαιν είς εμένα' και η κρίαις τον νά είναι άονγχώρητος 
εις εαενα' διάνα ιδώ πό^εν οι φιλοαόφοι σον σύμβουλοι θέ- 
λουν δυνη&ή να σε οφελησονν' \ 45, 13 αώΐϊί καϊ εκείνος 
λέγει πώς έ'παϋ-εν ή δε λέγει' | 45,18 καϊ ^κεί βλέπει μίαν 
μαιμον, οπού άνέβη εις την συκέαν . ..καϊ η μαϊμού βλέ- 
ποντας τόν χοίρον κάτω, ερριτρε του ενα σύκω καϊ τό έφαγε, 
καϊ εφάνη τον γλνκότερον: ϊηάβ βηηαίητ ςηοά αηΐε^ηωη ΐ> χάάΐ 
οοηϊβΰβναιη | 46, 2 εστεκεν κάτω | 46, 9 καϊ γίνη αυτός αΙτία 
καϊ αφορμή τ. Ό", της \ 46, 11 τότε καϊ ό | 46, 17 διατί λοι- 



208 ΕχοβΓρία 

ηον δεν ερευνάς καϊ να εξετάξης πρώτον την άλλη&είαν' 
47, 1 της γ. κ. ά. οτη \ 47, 8 καΐ λε'^ει τον πρόσεχε το -καίλα, 
ν.αϊ εγώ δεν άργίζω, έρχομαι γλήγορα (βίαίίιη) ' ετξη επήγε, 
ν.αϊ 6 στρατιώτης εηά&ετο εις το σπητι, ν,αΐ το βρέφος εκοί- 
μάτο. Ι 47, 13 εξαίφνης ηλ%•εν \ 47, 22 ετζη τον επαράγ- 
γειλε, ηΐ (ΌνΙαβ^β νβάάϊάβτίΐ οντω τον Άννα παραγγείλας 
48, 1 οπον ερχοτον | 48, 'ά ν,αϊ ^σπούδαξε ναρονφνση (να 
ρονφήση ηβΐ . . ίστ}) το αίμα τον \ 48, 5 εις εγ,είνην την 
ώραν 1 48, 9 κίΐίί μετά πολλού %'νμον φρονεί καΙ ΰγ,οτώ- 
νει τον \ 48, 11. 12 καΐ . . κείμενον] -ααϊ το φίδι (ζ. β. 
οφίδιον) σν,οτωμένον σιμώ τον («ογ. συμά του?). τότε εγνώ- 
ρισε (καί. 48, 12 ηοη β8ΐ άβίβηάιιηΐ'. η. 5, 19) | 48, 14 και. εκλανσε 
πι-αρώς, και ελυπν&η καΐ εδέρνίτον, πώς χωρίς άφορμ��ν 
τον εσν,οτωσεν οπον ητον πολλής τιμής άξιος. | 48, 21 όμως 
ε-Λείνος έμετάνόησε καΐ ελνπή%η δια τον Ο'κνλων, άμι [άμη) 
εσν, πόσον &έλεις μετάνοήση διά νίόν μονογεννη' ν,αϊ νά 
αναστενάξης πικρός (. . ώ^) και. άπο την λνπην σον να άπο^άνης 
καΐ δεν ^έλης οφελεΰΊίί τίποτα (42, 20) ' και. τί άπολογίαν να 
δώσης δια την νπό&εσιν αντην. όμως ^έλη εϊσαι {..ει ησαι) 
όνειδισμένος από όλονς τονς άν&ρώπονς. λοιπόν άκονσον και 
ά. δ. π. 1 49, 7 καΐ τόσον ητον, ότι όταν ηκονεν Ι 49, 12 
ήτις . . χωρίφ οηι; καΐ στέΧει μαυλιοττρια | 49, 16 οι;ίε τονς 
φοβερισμονς τον | 49, 18 καΐ ό πόρνος ^κβινος δεν έμετά- 
νόησε νά επίοτρέιρη τον λογισμόν τον | 49, 24 ν.αϊ λέγει 
της όλα \ 50, 1 καΙ αυτή άπεκρίϋ'η και λέγει τον \ 50, 7 
το δώσιμον [οηι. του χρ.) \ 50, 10 καΐ %•έλεις τον ενρή οπον 
π ουλή ρούχα καΐ παπλώματα* ναι ζήτησε του να σου πού- 
ληση καν 8 να (ίΐ1ί(|ΐιοά) : ηϋ^πβ 7/ιο(^Ϊ8 ρβΓβρίοιιβ, 8βά ηβ8θίο αη 
άβ οοηίβοΐανη τηβΙαρΗταΒίαβ \ 50, 14 από την νανογραίαν ναϊ 
το όνομα του ανδρός καΐ το α. καΐ το ε. | 50, 15 τούτο το 
ροϋχον {στη. σον) \ 50, 16 καΐ εκείνος το εδωκαι' \ 50, 19 το 
κ 

ε'κα'ψε εις τρεις τόπους βί 53, 9 το εκαιρα εις τρεις τόπους βΐ 
54, 7 τονς τόπονς \ 50, 24 άπόκάτω εΙς το πρ. {(•('. 53, 8 
άπανω εις) | 51, 5 εσνκωοεν, ηΐ βτβ ηΜ^ιιβ \ 51, 6 και βλέ- 
πει κα) είναι από κάτω, το ρ. \ 51, 16 καΐ υπάγει και τήν 
ευρίσκει" καί εκαμώ^η πώς μεγάλως ελύπάτω | 51, 17 πώς 
ό άνδρας σου \ 51, 18 και. ηξευρε πώς η εδική σου λύπη ν,αϊ 



ο οοίΐίοο ϋΓββάθηβί Ο 33. 209 

χολή ^ εφανηαϋ'η μον ώαάν να ητον έδι-αη μ,ον | 51, 24 αοΰ 
εσννενεί και εγεινεν, ηΐ Ιββϊβββ ηίάβαΐην αοι ανμβέβητιε \ 52, 1 
μάλιατα \ 52, 8 καΐ ωσάν ^νύγ,τοαεν^ την εποί'ρεν η γραία 
και την επηγεν εΙς το απητην της' κοτΐ ο ιατρός άπο μεαα 
^κράτησαν την \ 52, 13 καΐ εφοβάτω να ονντνχη' καί. ύστε- 
ρον αφ ου εμιάνΟ'η^ ε^έβη καΐ υπάγει εις τους γονείς της. \ 
52, 16 ό μοιχός | 52, 19 εις το άνδρόγυνον \ 53, 1 εΐμαι η 
αφορμή του σκανδάλου \ 53, 14 αλλά ούδε το ρουχον ηξ,εΰρω 
τι ^γεινεν \ 53, 15 αυτά τον εΐηε να νπη (είπη) τον ανδρός 
της γυναιγ,ός' έπειτα μ. τ. εΐπεν η ^ραία, {ϊτηρβΓαίίιιο είπε 
ηοη ίηΐβΐΐβοΐο) \ 53, 18 και ίγώ εμπροστάσας ^ να κάμω πώς 
παγένω εΙς δ. [στη μου) \ 54, 1 ε λάλησε \ 54, 5 εδωσένασκέ- 
πασμα ρούχου \ 54, 8—12 και δεν ηξευρω που το αλησμώ- 
νησα η τ. ' ύπηγα και εις την γυναίκα σου, υπήγα και άλον, 
και δεν η^εΰρω παντελώς πού το άφησα, ^'τξη εΙπεν η 
γραία \ 54, 15 μεγάλη σΰγχυσις ^γινεν εις το σπητι μον \ 54, 
22 πώς η π. τών κακών γ. , έ'ναι ωσάν 6 τόπος οπού πα- 
λεύουν οι άνϋ-ρωποι' δίν είναι καλλίτερον πράγμα, ωσάν 
την καλλτ^ν και ανδρειαν γυναίκα και σωσφρονα \ 55, 4 αν 
κα>1>1α και εχονσιν ί'σια την ομωνυμίαν \ 55, 17 Ό", ώ β. πώς 
6 ^εος ^έλει κάμη την τοιαύτην εκδίκησιν εις τους σ. σου 
καΐ φ., ωσάν \ 55, 23 ήσαν πολλοί πραγματευτάδες | 56, 1 
έπεσαν νά κοιμηθούν \ 56, 8 και £Ί/>. νά πάρι το παχΰτερον 
και μη γνωρίζοντας έπιασε το λεοντάρι και νομίσας πώς 
εναι παχΰτερον άπο τά άλλα, εκαβαλίκενσέν το \ 56, 18 μί- 
πο)5 τον καταφάγη \ 56, 21 έπιασε τά κλαδιά του δ., και 
έφυγε τον κίνδννον. καΐ το λεοντάρι φοβονμενον και νομί- 
ζοντας πώς Ι'ναι ό φύλακας της νυκτός 6 δαίμονας, έφευγε 
με σπονδην. | 57, 11 καϊ ή μαϊμού κράξει το λεοντάρι νά 
^'λϋ'η νά σκοτώσι τον άν%•ρωπον \ 57, 16 και ε. ^'δραξε και 
τά εσφιξεν όσον ίδυνη&η• και εύ^ύς ετρόφισε ('ΙίΓβρίΓΐθ βΓ*) 
και έπεσε κάτω | 57, 19 άλη&ώς 6 δαίμονας 6 φύλακας της 
νυκτός, αύτος όπου με ^'συρνεν ολην την ννκτα, αυτός εφό- 
νευσε καϊ την μαϊμού | 57, 24 τ. φ. σου \ 58, 8 Ι'ρχεται 

προς αυτόν την ς ημεραν \ 58, 9 άμποτες να ξής αιώνα, καϊ 
να μακροημερεύει 6 ^εός τους χρόνους της ζωής σου, καϊ 
η βασιλίΐα σου να μένει είς τόν αιώνα' \ 58, 17 ΗαΙ)βΙ κα- 
κογνώμου \ 59, 3 πλ. εις τά χωράφια \ 59, 5 εσνναξε \ 59, 7 
Γαβ. Κομ. ι, 14 



210 ΕχοβΓρία 

Οίτάρι Ι 59, 7 τρνπαν \ 59, 10 εγ. γ. τ. τρ. οτη \ 59, 14 — 20 "έωζ 
νά ίλϋ^η 6 χειμώνας, όπου δεν ενρίοκομεν νά βόαχομεν 
και αντο λέγει' τιαλώς είπας ας το φνλάξωμεν' ν,αϊ άπο τότε 
έβοσκαν εξω εις τα χωράφια, λοιπόν οπόταν εμάζωναν αντο 
το αιτάρι τα περιστέρια, ητον χλορ'όν' όμως έγινε πολύ παν- 
μα καΐ ε^ηράν^η ' καΐ μίαν ημέραν \ 60, 3 βλ. πώς ολιγό- 
οτεναε το σιτάρι | 60, 4 ειπαμεν \ 60, 6 εγώ ποσώς δεν το 
Ιπίασα' -λαι αυτό δεν ίπίστενσεν παντελώς, άμι εν,ρονσε 
{οηι α. ην) \ 60, 11 το σιτάρι το ηρνμενον, και, εγηαησεν 
(. . ισεν: φ 68, 15 εγέμησεν όλος Ό βΐ η. 59, 10) ο τόπος '■ 
60, 18 ώφελη&η \ 60, 19 μην πάϋ-ης καΐ ^σν τα όμοια . . 
καΐ &έλει σνμβή (22) | 61, 3 ά. μ. β. π. ϋ•, οηί \ 61, 5 νά σον 
φανερώσω τιαταλεπτώς ταις πονηρίαις τών γνναιτίών \ 61, 16 
ν,αϊ επήρε καί. μονστόπηταν | 61, 16 μόνον από την μονστό- 
πιταν άφη-ααν ολίγων \ 61, 18 και, μορφην οτη \ 61, 19 ηη. 
μη,.τοντον οτη Ό νβαίβ: τηβΐίηε άβίβηίβεβτη; η. 22 | 61, 22 ώ^ 
πρώτον \ 62, 1 την μονστόπιτα εν-είνην εις είδος ελεφαντος 
\ 62, 2 και αντή τεχνενεται καΐ σηεπάζη την νπό^εσιν με 
την πανονργίαν , δια νά μην το γριτιηση (γροικ.) καΐ λέγει 

τον 1 62, 6 και εγν,ρέμισέ με καΐ εν,ατιπατησέ με \ 62, 7 έξν- 
πνησα \ 62, 8 εις τον όν. \ 11 ενα εΐδος ως ε-κείνω τον έλέφαν- 
τος, Ι 62, 15 λάβε καΐ οτη | 62, 17 — 63, 1 την μονστόπιταν. 
τοιοντοτρόπως ε^ατόρϋ^ωσε το πράγμα ώ βασιλεν' ώς ην,ον- 
σες' οτι οσα ε. ηγ. | 63, 5 εί'τι καΙ αν βονληϋ-ονν , δύνονται 
να το γ.άμονν. άκουσας π. \ 63, 8 και. εις αντην την ημέραν 
η γννή η παλακις μεγάλως ελνπη^η, ωσάν να η&ελεν πάϋ'η 
{ηΐ βχρΓ6886Ηΐ. πεισομένη) | 63, 13 ,ανριον βέβαια ^έληλαληση 
τον πατρός τον νά φανέρωση τά πονηρά τιαΐ κακα' μον 
έ'ργα' καΐ όχι μόνον νά εντροπιασ&ώ, άμϊ νά με παραδώ- 
σονν και εις Ο-άνατον. λοιπόν -Λαλητερα νά φονεν&ώ άπό 
τά έδιτίά μον χέρια, παρ' ον να νπώ άλω τίποτε τον βασι- 
λέως. Ι 63, 21 έμάξωξε τά ρονχα της• έπειτα ει τι και αν 
είχε , τα έμοίρασε | 63, 24 — 64, 13 και άναΊ^αν μεγάλην στίαν 
{ΐ.ς. εστίαν, πνράν). εϊτα ορμησεν η γννή νά πέση νά -λαή' διότι 
νπόπτενε πώς ανριον ϋ'έλη πά&η τίποτες κακόν. καί. έ'σον- 
τας νά σώση (αιΐνεηίαΐ;) και ή ενδόμη ημέρα οπού έμελλε να 
λαλήαη 6 νίός τον βασιλέως" εμελλέτησε νά τιάμη ιιαι αντή 
τοντο το κακοί; και παράξενον βονλενμα. λοιπόν έλέγετο 



θ οοιίίοβ ϋΓβδάβηβί Ό 33. 211 

αύτη η δουλεία {ϊ. β. έργον) είςποΐλούς τόπους του κάστρου* 
όμως η-κοναε -και ό βασίλενς' ίχρΓβ8$ίΙ 64, 10 και. κάκου §.'. 
εεά οβ^βηάϋ ηΐίςιιβ οτάο; ρΓοΙατετη κακόν %αϊ παραδόξου β. \ 64, 
14 τί εϊναι η αίτια καΐ ϋ'έλης να χαης | 64, 17 '^πρεηε. \ 
6δ, 4 εδέχϋ'η τ. λ. καΐ επίατευσε• και εβάβταξε τον &υμόν 
της^ ιιαΐ δεν εβάλϋ•η εις την ατίαν' ν,αϊ 6 βααιλεύς μετά 
&•υμον ν,αϊ οργής πολλής, εδωοεν αχτόφασιν | 6δ, 10 οί λοι- 
ποί φιλόσοφοι οί εξ \ 6δ, 12 βλέπωντές των ώς τια-Λουργον 
■καϊ ληστήν, καΐ χωρίς αΐτίαν να ■αινδννεύη' και όλοι 
ομοϋ Ι 65, 16 τ. τ. η. φ. οτη \ 66, 3 διαμιτιρόν τάξιμον γυναι- 
κός" χωρίς να εξετάαης την υπό^εοιν, η αλήθεια είναι η 
ψευδής" άλλα ενική&ης και ηκουαες και επίοτευοες γυναι- 
κός λόγια' καϊ βούλεβε να κάμης αυτόν τον άδικον και 
παράνωμον Ο'άνατον' τον άξιον γέλωτος και όνειδιαμοΰ. 
ηκουσε δε, οτι μετά πολλών ευχών και δεήαεων και νη- 
στειών πολλών ανδρών, ετι δε καί διά πολλών ελεημοσυνών 
σου τον εχάρισεν 6 ^εός' και τώρα διά έναν λόγων γυναι- 
κός, ανεξέταστα &έλης νά τον θανάτωσης" όμως παρακαλώ 
καί ικετεύω, νά μου ακούσης τούτους τους λόγους \ 66, 16 
μαντεύοντας καί λέγοντας . . 18 καί όχι μόνον επρόλεγε εΐτι 
τον ερωτούσαν \ 67, 1 διά πράγμα άδηλον (,) καί ακριβή [,] 
έτοίμως έδιδε την άπόκρισιν' καί από την μαντικήν αυτήν, εσό- 
ρευαε πολλά φλουριά καί άσπρα \ 67, 5 καί π. δεν με έχεις 
με τοΰ λόγου σου. πλην πρίν παρά να εύγω (?. β. έκβώ) πα- 
ραγγέλω σοι τρείς λόγους" καί εΐ τι πράγμα &έλης ζητίση 
τον ^εόν με (ί. β: μετά. 67, 24 μετ εκείνους Β) τους λό- 
γους εκείνους, ^έλει σου δο&ή' \ 67, 11 ,ηλΟ-ε με μεγάλην 
λύπην εΙς το σπητι του, καί εσέβη μέσα. \ 67, 14 έγινες | 
67, 17 νά δυνηϋ-ούμεν νά ζήσωμεν' \ 68, 1 'όμως εφανέρωσέ 
μου τους' καί αύτη \ 68, 11 μόνον ηοη νεάάΐΐ Ό \ 68, 12 νά 
γίνουν εις το κορμί σου πολλά αΐδία, ήγουν όρχοίδια \ 68, 
15 — 17 έγέμησεν όλος' καί ώς τα είδεν έσυγχάΟ^η πολλά, 
καί έστεκε καΐ ηυρι^ε τήν γυναίκα του' καί δυνατά την 
εδειρεν ' \ 68, 18 καί οτη \ 68, 21 Ηαδβί αυτήν | 69, 2 οτι 
άκοαι δύο λο'^ια άνάμειναν 11 ένέμεινεν ακόμι (οτη. σοι) \ 
69, 5, έχασε καΐ τα από της γεννήσεως του' | 69, 11 νά πά- 
ρης,7ίΙ ΐίίάβαΐΗΓ ϊηηβηίεεβ λαβείν \ 69, 17 — 70, ^ μακρο^^ύμησον 
και μή σπουδάξη νά φονευ&ή αδίκως 6 υιός σου' καί δεν ϋ-έλη 
αργήαη ό ϋ•εός νά κάμη τήν άνταμοιβήν εις εσένα. Ομως 

14* 



212 ΕχοθΓρΙα 

α-Λοναον γ,αϊ αλλην διηγηαν παρακαλώ. | 70, 5 να μην κα- 
&ηοη εΙς έναν τόπον η να περίπατί'αη εΙς ξεφάντωσες 
(οοηηΐιιί») καΐ «^5 χαρα?? και εις οίλλα ώαάν τους νέονς' 
ωΰτε να νπάγη να μάϋ'η καΐ να γράιρη ολαις ταΐς πονη- 
ρλ'αΐί των γυναίτιών' \ 70, 12 — 14 καί. ίρωτά τον ηόΟ'εν έρ- 
χεται καΐ που νπάγη' καΐ ητιουσε πώς ϋ•έλει να μά&η ταις 
•πονηρίαις καΐ τα τεχνέαματα των ^νναικών, καΐ λέγει του' \ 
70, 16 οτι οί πονηρίαις των γυναιν,ών καΐ τα %ατορ%'ώματά 
τους, είναι αμέτρητα" εΐ δε και %έλης να μά%•ης ολίγον τί 
ποτά, ενρε \ 70, 18 εβαλαι στάκτη καΐ 'αά&ηαε απάνω της 
ημέρας καΐ ννκταί, μ' | 71, 1 κ. τ. &έλης δυνηΟ'η να ενρης 
ν.αϊ να μά%ης μέρος τϊ' καΐ άκ. ό ν. τους λόγους έν,είνον , | 71, 
5 Ιφ'] μέϋα εΙς \ 71, 7 καΐ ωσάν έτελείωοαν ημέραις, κα- 
ϋ-ώς ένωμησεν [ένόμιοεν) εκείνος, πώς | 71, 11 ίμ.] έν,όνενοε 
(βιΛβίίίΐΙ) Ι 71, 12 εγ,αμνε: ςΐΐα8Ϊ Ιβρενϋ εποίει \ 71, 12. 16 τρ.] 
φιλίαν Ι 71, 17 π. ερχεααι καΐ τις εΐααι, καΐ πώ^ ονομάξε- 
ααι' Ι 71, 20 ,νά έγν. καΐ να ^ι-. ταΐς πονηρίαις καΐ ταΓ? τε'- 
χναΐί των 7•' (ο'^^ 20 φρ.) | 71, 24 ίίν ην,οναε παντελώς να 
φάγη' | 72,4 οίηονόμησε τράπεζαν να φάγη καΐ να πή' καΐ 
αι5τ^ (ο;λ. 4 αυτώ ιδίως βί 6 μ. κ. φ.) | 72, 17—22 ,λοιπον^ 
καΐ Ι^*" ν'^ναΓκα είμ-αι καΐ ^έλω να τεχνενΟ^ώ εΙς εσένα 
τίποτα πονηρόν η με λόγον η με έργον, να ιδώ αν το έχεις 
γραμένον' όμως Ο^έλω πρώτα να οον ειπώ μιας γ'^'^'ί^^'^ύς 
έργον καΐ ά-αουβον \ 73, 1 καΐ αυτός λέγεί' ολαΐί ταΐί υβρίζω 
οτι είναι κακαΓ? | 73, 2 οτι δεν έτυχε ποτέ να αμίξης με 
■κα��ία άπ' ετιείναις. καΙ αυτός λέγει, αν ηϋ-ελε τύχη εγώ 
να εχω τέτοιαν γυναίκα, έκοπτα την μητην της (ηαβιιιη). 
όμως ΰιμά (αυμά) εις το απητι του εμάλωναν (ΓΪχίΐ1)9,ηΙαΓ) 
πάντωτε αϊ γυναίκες ώς εΐναι η αυνη&ειά τους' \ 73, 9 οηι 
αργά, 10 ε|ω, 10. 11 ενρεν . . καΐ | 73, 13 .καΐ αύτη \ 73, 14 
κ. . . σκ.] εΙς το χωράφι \ 73, 15 καΐ όταν άπόφαγε καΙ. ε-κεί- 
νος, νπηγε και επίααε το αλε'τρι, και. έρχώμενος \ 73, 18 και 
όταν εσχόλασεν, | 73, 21 ό^έν εΐχα τίποτες ' ούτε κ. ούτε ιρά- 
ρια {^οτη. η α. τι)' καΐ εις τούτο δεν έκαμα τίποτα' | 74, 2 
εκρυ'ψέ τα' και το άρ^ά τον δείπνον, εβαλαι μόνον 'ψωμι 
εΙς την τράπεζαν \ 74, 4. 5 μωρή . . ό'ψ. οιη \ 74, 5 με τα 
όνύχιά της \ 74, 7 έβόα φωνή μεγάλη λέγοντας" (και τών . , 
αρχ. στη) ιράρια λέγει να τον 'ψησω \ 74, 10 και τ^λ'θ'αν οί 
γείτωνες και λέγουν τον' τί λέγεις άν&ρωπε, \ 74, 12 αν-θ*. 



β οο(1ίοβ ΒΓββάθηβί ϋ 33. 213 

κ«} οττι Ι 74, 14 ίβόα κ«ϊ ελεγεν' ω γείνωνες παραπαλωοας (. . ώ 
οας) δέαετέ τον ότί δαιμόνιον ^'χεί' καΐ εδεααν τον χείρας τιαί 
πόδας καΐ εβαλάν τον εις την αΐνσσον. \ 74, 19 "καΙ ί-κεινη πά- 
λιν άϋονοααα ^'τιραξεν' εδαιμονία&η ό άνδρας μον' όμως ανί- 
λογιξόμενος καΐ άπορων ετζη, εξημέρωσε. -καΙηΧ^ανοίγείτώ- 
νοί τιαΐ ερωτοΰοαν τον, αρα γέ τι εγινες' \ 74, 21καΙ αυτό 5 
πάλιν 6 α^Ιιος \ 75,3 — 5 μετά . . φαγειν στη; ^παϋ'ε τίποτα. 
καΐ εκείνος λέγει της γνναιτίός τον ^'χεις τίποτα νά μου 
δώσης νά φάγω; και αυτή λέγει' εχω 'ψάρια τιγανιαμένα' \ 
7δ, 9 χριατιανοί οπι \ 75, 11 • πλέον δεν λέγω τίποτα. \ 75, 12 
«πό τά 'ψάρια εν,είνα' γ,αί δεν εΐπε τίποτε πλέον {οτη 
περί τ.) \ 75, 18 μόνον ^ άμι υβριζαις ολαις κα^ ταις ΐίαλαίς' 
είς τοντο αε ίδο-αίμασε ετξη τοιουτοτρόπως" -καϊ πολλαΐς 
φοραις είπα αου να σιωπάς, | 75, 20 ϋ'ανατώση' ε'-ααμνά 
της πολλά κακά' καΐ λοιπόν μη καυχάσε \ 76, 2 βλ. τον ά. 
μου πώς είναι πολλά γέρωντας, καΐ ^7*^ εϊμαι νέα και ευ- 
μορφη, («ίο, ηοη , . ης ηί ρΗτηο ηίάβΐην) καΐ αγαπώ την πορ- 
νείαν' όμως ίου εΐοαι νέος και δΰνεααι να χόρτασης την 
επι&υμίαν μου. ίτιείνος είναι έ'ξω με τους φίλους •λαι εσύ 
■κάμε νά πληρώσω την έπι&υμίαν μου' καΐ ό ταλαίπωρος 
ίκ. |. εϋ^άρεσε και έγελάσ&η εις τους λόγους της γυναικός" 
-και εσυιιώϋ'η (εσηκ.) και έλυσε το βρακοξώνυ (. . νι) του νά 
άνεβη εΙς το κρεβάτι να την πορνεύση. \ 76, 12 (καΐ ο;/<) 
τότε έ'^ραμαν άπόξω (θχίΓίηβθοιίδ) ως ηηουσαν την φωνην 
νά Ιδονν τι είναι, και εκείνος ως την είδε πώς ελάλη και 
εβόα' Ι 76, 15 πάλιν ηγέρ&η συντόμως και έκά&ησεν εις 
την τρ.' (οτη κειμ.) | 76, 17 τι νά κάμη. ίίμως ηρ&αν και 
εροτοϋσαν καϊ λέγουν της, τι έ'πα&ες' καΐ αύτη λέγει, αυ- 
τός ό ξένος όπου φιλεύωμεν έτρωγε, και τρώγοντας, έ'τυχε 
μία ι\)ύχα 'ψωμίου καϊ εκάϋ'ηαεν εις τον λεμόν του, καΐ εις 
ολίγων να πνίγη. \ 77, Ο και έλαβε την ύγείαν του \ 77, 9 
άραγε έχει τα ^ραμενα όσα σου εδιηγη&ηκα και οσα έκα- 
μα; ί 77, 12 έξοδίασαις άν&ρωπε τώσαις εξοδαις καΙ τόσους 
κόπους \ 77, 15 καΐ αυτός με τον λόγον της ^νναικό^, εύϋ-ύς 
πιάνη το βιβλίον όπου εγραΊ^ε' και έϋ'αύμαζε και έλεγε ότι 
ούδένας \ 77, 19 καΐ μίτά τατίτα εΐχε μεγάλην άπορίαν όμως 
δεν εΐχε τι να κάμη και έγύρισεν εις την πατρίδα του καΐ 
έπηρε γυναίκα καϊ ησύγχασεν. | 78, 6 μη έλπίξης Οτι η κα- 
κοσύμβουλος αύτη γυνή &έλει δουλεύση την βασιλείαν σου' 



214 ΕχοθΓρία 

ίηειδη τοίοντοτρόηως άνελεημόνος (. . ω^) ^ανατώνης τον 
νίυν οον , πώοω μάλον τονς γένους καΐ δονλονς οον λοι~ 
ηον όλοι θέλουν φνγη άπο την βααίλείαν'σον, καΐ νά μεί- 
νης μοναχός, διατί &έλουν υητ] (άΐοβηί;), εάν τον νίόν τον 
εΟ^ανάτωαεν, εμάς τι &έλη μας αάμη. καΐ ϋ-έλεις ηβτοα 6- 
νειδίϋμένος απο ολην την οιν,ονμένην' νά ονειδίξεοε {..οαι) 
άπο όλους τονς άν&ρώπονς. \ 78, 15 ανμβ• καΙ οτη \ 78, 16 
ημερώϋ'ηααν τά σπλάγχνα τον. καϊ μετεατράφη η οργή οπον 
εϊχε καΐ' επανοεν 6 Ο^νμος' τότε επρόσταξεν έναν ατρατιω- 
την εδίκόν τον πιστόν \ 78, 20 έπειτα ηλϋ'ε καΙ η ογδόη 
ημέρα καΙ ελνϋ'η η γλωαα τούτον παιδίον άπο την σιω- 
πην καΙ εανντυχε' {φ 199, 2) Ι 79, 1 όπον εν-άΟ-ετον ε%εΐ 
πληΰίον 1 79, 3 λάληβε | 79, 5 καΐ εκείνη νπή (εβΓ. νπηγε) 
σνντόμως καΐ λέγει του φιλοοόφου' \ 79, 7 καΐ αντος εχάρη 
πολλά καΐ δρομαιως ηλ&ε \ 79, 12 'είπε δε και τοντο, Οτι 
πρώτον μεν ευχαριστώ τον %•εόν' δεύτερονβε εσάς μεγάλην 
χάριν εχω' ότι με ελυτρώσατε (79, 14 τον άναίτιον στη) από 
τον άδι-Λον θάνατον ' καΙ έδραξατέ μ ε άπο ταις κακαΓ? κα- 
τάσαευαίς της πονηράς γυναιγ,ός, όπου εν,αμε προς τον πα- 
τέρα μου' άλλα σν ω φίλε πιστέ καΐ άληϋ'εινε \ 79, 21 ηξενρε 
ώ φιλόσοφε καί, τ/εανια, πώς ν.αϊ ο διδάσ-ααλός σον σνντΰ- 
πας όταν μάί)•η καΐ ελάλησαις., παρ ευ&ύς &έλει ελ&η Ι 79, 
23. 24 είς τον βασιλέα | 80, 2 με τον υίόν σον και διάδο- 
χου της βα<τιλίΐα? σου' έγώ ηλ%^α σήμερον και. ηφερα σον 
μαντάτα καΐ χαράς ευαγγέλια έγνοάριξε οτι έλΰΟ'η η γλώσ- 
σα του υιού σου άπο την σιωπην καΐ έστειλε με νά σού 
τό φανερώσω {βχρΗτηίΙ ΐβΐΐην ταύτα) \ 80, 8 ω. . . γεν. οτη \ 

80, 10 μ.] και ηφεραν | 80, 11 ευ%•ύς έπρ. \ 80, 13 τφ,.πρ. 
ο?η Ι 80, 16 και έ-κείνος τον έπίασεν άπο τό χέρι, και συνε- 
'ϋάϋ'ηαέ τον εις ^ρόνον βασιλιν,όν (οτη. αΗ.) \ 80, 20 — 22 και 
ά. ..ώς\ και δεν έσυντΰχεναις ταΐς άπερασμέναις ημέραις' 
και διά τούτο έκινδύνενσε \ 80, 26 αντος με Ι^ιαφνλαξε. | 

81, 4—13 τολοιπόν ώ βασιλεύ, φανερώνω σου και διά την 
γυναίκα, η οποία έσπονδαξε την σφαγην μου' και ανάγκαζε 
να με %ανατώση' άκουσον" οταν έ'σωσεν ο καιρός τού μα- 
θήματος μου, με εστειλεν ο διδάσκαλος μου νά έ'λ&ω και 
δεν έσύντνχα' και έπαράδωσες με αντης, καϊ έπηρε με εις 
το σπητι της, και άρχησε νά με λαλή' και εκεί εφάνη ακό- 
λαστος κ«1 πόρνη εις έμε' και έπαρακίνα με νά πέσω (παίσω?) 



β οο(ϋοθ ϋΓβ8(1βη3ί Ό 33. 215 

ρετ' αΰτην. εΐπε δε καΐ τοντο' οτι μόνον κοιμήσου μετ* 
ίμένκ, καΐ νά τιαταοτηβω νά φονενΟ•η ο πατήρ αον να. λα- 
βής την βαοιίείαν και δμ^ ^^5 γνναιγ,α. καΙ εγώ ώαάν εΐ- 
^α Ι (81, 17 εΧναα τ. α.) \ 81, 17 ημ. καΐ πρ. οτη \ 81, 18 
^έν αε άπο-κρένομαι είς οβα ανντνχένης, \ 82, 2— 4 μηδέν — 
ημέρας] καΐ οχιαλλο' \ 82, 7 εσπούδαξε ( 82, 10. 11 ην ^. τ. σ.] 
οηοΰ δεν εΙάΧονν \ 82, 12 οτη ο. και | 82, 12 όλοι σου οι φ. 
82, 18 νά έλθουν όλοι οι φιλόσοφοι καΐ διδάσκαλοι καί 
οσο(ι) ηξεύρουν γράμματα \ 82, 22 ' εΐτα εκάϋ'ησι τότε και 
λέγει τον ω σ. σ., που ήσουν εως τώρα, και δια νά μην 
<ρανης, έκινδύνενσε νά φονεύσω \ 83, 2 πώς αν λαλήσει 
μέθα εις («ζο εΐίαιη 83, 16) τάς επτά, &έλει άποΟ'άνη κα- 
ν.ώς. δ. τ. καΐ ίγώ εκρΰφ&ηκα μακρά ώστε νά περάσουν 
εις τοΰτο και 6 υιός σου καλιά εκααί και δεν έλάλησεν αυ- 
ταις ταί? η. \ 83, 12 και εκά^ησέ τους σιμά του \ 83, 15 αν 
εφονεΰετον | 83, 16 τίνος ήταν ή αιτία του φ., ^με η του 
υιού μου η της γυναικός" | 83, 20 και λέγει ο ένας άπ 
έκείνους' ω β., ώς νομίζω εγώ ή α. τ. φ. είναι του σ.' | 84, 4 
άμι εστειλέν τον εις έσε ' και ο ί. 1 84, 10 — 85, 1 ,α. μάλιστα 
τ. β. είναι, όπου όρισε νά φωνεύση τον υιό ν του' καΐ άπε- 
κρί%•η ο τ. και λέγει • εγώ ύπολαμβάνω πώς ο |3ασιλίν5 ^ίν 
εϊναι ή αΐτία' αλλά κα^ώς δεν εΐναι άλλον πράγμα τρυ- 
χρώτερον του λιϋΌυ' ούδε έλαφρότερον της ί'σκας όπου 
γί'νίται από ξυλον, καΐ πυροβολουμενα αυτά του λί&ου λέ- 
γω και του σίδηρου γενώσι φλόγα πυρός, ετζη καΐ ό α. 
όπου πέση με γνναικα' κάν πολλά φρόνημος είναι, καν 
πολλά η^ευρη' το νά σμιχ&ή ο τ. ή την γυναίκα του η την 
άγαπητικήν τον, ύπάγη π. τ. σ. κ. το ϋ". της' εις τοΰτο ή αΙτία 
ϊναι ή γυνή όπου ίκατί^^ορ*^ ^^^7*0^^^^ "^ό παιδί, και διάνα 
μην κάμητό θέλημα της, επαρακίνησε τον β.νά τον ϋ-ανατώση' 
τότε καΐ ο τ. λέγει' εγώ νομίζω πώς δεν έχει το πράγμα ώς 
Αί'γίται έσεϊς' μήτε ή γυναίκα είναι ή α^τι'α | 84, 14 ουδέ . . αΓ- 
χίος οτπΌ τβύΐβ ζιϊάβηΐηνηηβ άβίβηάα βα8€ \ 85, Ιΐνά κομπόνουνται 
85, 12 ή γάρ] διότι ώς λέγουν οι φιλόσοφοι, ή \ 85, 13 
«05 ά. οιη Ι 85, 15 λαλείν 07η | 85, 20 ,σ. |Μ-αλιστα έφάνη και, 
την φοβερίξη, περισσότερον εφοβάτω \ 85, 23 από τον φόβον 
τον κινδύνου , όπου ( 86, 2 ανάγκαζε \ 86, 6 κ. φ. γ. οτη \ 86, 
8 λί^ίται έσεις' | 86, 9 άλλα ονδε είναι άλλον πράγμα τί, 
μεγαλήτερον της άληΟ-είας' διο^τί πάς άνθρωπος όπου κρατεΓ 



216 ΕχοβΓρία 

■ααϊ λέγει τον λόγον τον πώς ύναι σοφιστής η ρητωρ η δι- 
δάσ'ααλος' -κατά άληϋ'ειαν ο τοιούτος άνθρωπος 'ψενδεται 
"καϊ ^'^ί'^^ί*^^ ^^^ τ^ν9 γνώσεως τον. ■ααΐ ονδε σοφός εΐναι 
ονδε ρητωρ , αλλ' ονδε άριΟ^μείται πώς ηξενρη τα οκτώ 
μέρη τον λόγον' το λοιπόν όντως (οντος) άριΟ-μεΐται μόνον 
με τονς ιρενστας και νποτιριτάς' | 86, 19 νά δώσω τινά άπό- 
κρισιν £^5 αυτά. | 87, 1 εηάλεσαι . . νά φιλεύση \ 87, 3 καΐ 
στέλει την δονλην τον νά το άγωράση' λοιπόν έπηρε το και 
ε&εσέ το εις το -κεφάλι της' ωσάν έ'χονν οί γνναιν,ες σννη- 
'θ'ίίαν, όταν σιαώνονν (σην,,) τίποτα, νά το βάνονν εις το 
κεφάλι τονς. έπειτα εγνρισε και. ηρχετο. και εκεί έ'να πονλι 
οπον λέγεται λονππος (ππ 87, 12. 89, 6 π 88, 11), εκατέβη \ 
87, 10 καΐ πετώμενον απάνω ί'σια εΙς το τζονκάλι οπού εϊχε 
το γάλα, και το φίδι σ. {οτη κατέπτη 10) | 87, 13 'κ. χ. κ. 
οτη Ι 87, 15 ,μόνον έ'φερνεν . . και εσέβη εΙς το σπητι' και 6 
οίκοκνρις επήρε το, και έ'δωκέ το τών ανθρώπων νά πίονν' 
όμως έ'πιον όλοι \ 87, 19 εκείνον τον &. | 88, 5 ωσάν λέγεις 
έσν Ι 88, 7 μ. φ. οτη | 88, 9 εΐπε' η αιτία τ. %•. τ. άν&ρ. εί- 
ναι τον λονπον \ 88, 14 λοιπόν ήλ&ε και 6 σ. \ 88, 16 λογι- 
κής Ι 88, 17—89, 3 και . . ξώον] ώστε δεν 0-έλης ενρη άλλον 
σοφωτερόν τον η λογιώτερον εις ολην σον την βασιλείαν. 
και ό β. νπέλαβε τ. Λ. τ. σ. , και εκείνος πάλιν άπεκρίΟ'η 
καϊ λέγεί' οτι πάσα ξώον \ 89, 7 ετάχ&η . .νά τρώγη νά θρέ- 
φεται 1 89, 7 — 90, 2 και ό β. . . τ. Σ.] ρβτρίΐ δγηϋραδ πλην 
εΙπέ μον εσύ ώ παιδίων τίνος εναι ή αιτία τον Ο'ανάτον' 
καΐ αντο άπεκρί%•η τον βασιλέως λέγων ω δέσποτα' οί φι- 
λόσοφοι σον ονδεποσώς δ\ν σφάλονν' άμι εκείνοι οπον έ'πιαν 
το γάλα μελλονμενον ητον άπο την τνχην νά το πάΟ-ονν 
καϊ με τέτοιον θάνατον νά άποθάνονν και 6 βασιλεύς 
εδέχθη τον λόγον ώς ενλογον και εχάρη πολλά είς την πο- 
λνμαθείαν τον νίού τον' και ί'σος επί την σνλλογιστικήν καϊ 
σοφιστικήν τον φρόνησιν καϊ άπόκρισιν, καϊ λέγει τον σνν- 
τνπα' \ 90,4. 5 άκόμι μάθε (άοοβ) τον νίόν μον \ 90, 6κα- 
θώς το έπροεΐπα της βασιλείας σον' \ 90, 8— 11 νά μην το 
διδάξω τον νίον σον' καϊ θαρρώ νά σον είπονν καϊ όλοι οί 
φιλόσοφοι οπον ενρίσκοννται είς την β. σον. καΐ ό β. νπ. \ 
90, 12 είπε τών μεγιστάνων καϊ τών φ. ] 90, 14 Οτι] ώς έξ' 
ένος στόματος" \ 90, 16. 17 άλτϊ'θίΐα λέγει 6 δ. σον δια σε; 
) 90, 18 άντϊ τ. π.] ενθνς ώς άποστόματος τον παιδίου 



β οο(1ΐθ6 ΌΓβΒάβηδί Ό 33. 217 

ίαμα οτη) \ 90, 19 ίο β., ονδενας δεν ενρίΟπεται, νά περνά 
τον νίόν αον είς την τέχνην των μαΟ-ημάτων' καΙ τών λό- 
γων εις την ρητοριιιην, είς φλοσοφίαν τιαϊ είς άλλα μαθή- 
ματα. Ι 91, 9 ττρ. να τιμηΟ'ή μεγάλως καΐ νά λάβη από την 
βαοιλείαν οον άξίαν άνταμειβην. -Λαϊ επειδή ω β. αντοϊ οί 
φ. Ι 91, 1δ ίάβτη Ιβτητηα: Ηαδβί ΐδιον | 91, 16 καί ητον καΐ ^'νας 
γέρων άνθρωπος άμαθης ν,αϊ παράλυτος, καί. ενρίατιετον 
με τά παίπαιδία. και ό β. ε-ΛΟ'ψε \ 91, 21 ην] είναι (ζ. ε. 
εατίν) \ 92, 3 ε. 6.] νά την ίδει, καΙ τότε νά την σνντνχη. 
ηοη ϊηΐβΐΐβχϋ ίρίΐην (]ηίά Λζο 8ΐί ομιλία \ 92, 5 τ. σ. α. οτη \ 92, 
13 μίϊ'πωί και. άργηαω: ςηοά άβ/'βηάΐί ΒοΐΒδοηΆάΊ βχρίΐοαϋοηειη 
ιιβΓατη 6886 Ι 92, 17 — 93, 1 καΐ εβαλεν ορίξη νά βράση, νά 
δωαη τον παιδίου νά φάγη. κ«1 αντο διανά εΐναι μιτιρόν, 
εγ-λεε και εζητει περίοοότερον' όμως εκείνη επαμε το θ. τον' 
'καΐ αντο ήθελε πάλιν τιαϊ άλο' καΐ έλεγε της μητρός τον 
ν-λαίωντας θέλω άν,όμι καΐ άλω. | 93, 3 α. πόρνος ε. \ 93, 5 
πώς εϊοαι τόοον άδιάντροπον \ 93, 7 ότι τόαον μαγέρενμα 
ν.αΐ όρίζη, νά έτρωγαν π. ά. έχόρτεναν και έπερίοαενε' τιαΐ 
εαν δεν έχεις άν.όμι χορταϋμον άμι ζητάς και, άλλο; ■καΙ 
αυτό λέγει' εαν μάλιατα δεν έ'χεις οντε γνώοιν οντε εντρο- 
πην' ότι ζητάς της μάνας μον πράγματα άπρεπα και παρά- 
ξενα" τά οποία εΐναι γεμάτα Ιντροπην' ν.άϊ διώχνης πρά- 
ξιν 1 93, 1δ οπον -καλής άδιάντροπον \ 93, 16 μάλιατα δε καΐ 
τα μάτια μον έιίαθαρίαθηααν από τά δάγ,ρνα και εφωτία- 
θηααν Ι 94, 2 εκ. από την α'κ. αντην, καΐ αίαχράν πρά- 
ξιν οπον ήθελες νά κάμης. και το μαγέρενμα οπον 
έπαράθεααν διά νά κλαι'ω, ει τι και αν ήθελα ήλθαν εύ- 
κολα. ( 1)6ΐίΗΐη παΐΓ ^αί*) | 94, 9 πώς ^'χεις τοααύτην γνώαιν 
Ι 94, 11 είς την μητέρα \ 94, 16—18 τ. 6δ. . . αντονς]• Ομως 
εφθαααν είς ενα χωρίον^ καί έκόνενααν (άθΐΐθΓ8Εΐ;ί βηηΐ;) είς έ'να 
απητη μιας γραίας, και ώαάν άναπανθηααν ολίγον, | 94,20 
ητοίμααέ μας νποκάμιαα και ρονχα διά το λοντρόν καΐ 
πηγένοντας άληαμόνηααν το κτένη. είτα έ'βαλαν τά φλωρία 
είς τρία πονγγία, και εδωκάν τα της γραίας να τά φνλάγη' 
και ναμην δώσης τινός από ημάς κανένα, αν δεν ημεαθεν 
και οί τρεις μαζή. \ 95, 10 καί εκείνος δίν έγνρεναε (ροδί,η- 
Ι&ιιίΙ) το κτένι, αλλά λέγει της γραίας ' μον εϊπαν οί σύν- 
τροφοι νά μον δώσης τά φλονρία' με τά πονγγία νά τά 
νπάγω εκεί. \ 95, 13 αν δεν έλθετε \ 95, 18 αντ. άν, οτη. \ 



218 Εχοθη^ίίΐ 

95, 18 δεν με το δ. \ 95, 20 καΐ ε-Λείνοι έκαμαν νόημα {.90γ. 
νενμα) της 7ρα^'«? νομίζοντας οτι το ν.τένη ζητά' ν,αϊ είπαν 
δός το ω γ. \ 96, 2 εδων,έ τον το' καί. επειδή το επήρεν, 
εφνγε -καϊ δεν νπήγε εΙς τους συντρόφους του. όμως εκεί- 
νου εν,αρτερονΰαν νά νπαγή , και. εκείνος δεν εδιεύη (εδιεβη) 
παντελώς. αύτοΙ δε ερχουνται εΙς την ^ραιαν και λέ'^ουν με- 
τά μεγάλην φωνήν \ 96, 7 καΙ δεν εφάνη νά έ'λϋ^η \ 96, 9 
τον Ιόγον] νενβιν \ 96, 10 <ί. . . μου] ευγήκε καΐ υπάγει. 10 — 
13 εμον . . βαλ. ομ \ 96, 14 κτένι και όχι χρυσάφι \ 96, 16 
,μόνον τα πουγκιά με τα φλουριά, | 96, 18 και εσείς υστέρα 
εκάμετε νόημα {ίον. νεύμα) \ 97, 2 ^'φη] λέγει | 97, 4 αύ^έν- 
τη εγώ \ 97, 5 και εκείνοι έλεγαν δέσποτα δέν μας έδωσε 
τίποτα' και πάλιν λέγουν τον' αύ&έντη ημείς όταν της 
(ί. β. αντγι) εδώσαμεν | 97, 15 και μ. κλ. εβόα και έλεγε• 
άλοίμονον τί νά γένω η ταλαίπωρος" που νά εγκρεμνησ&ώ 

ος 
7] κακορίξηκα (βα\ . ικος) | 97, 22 αφες με παιδί μου την 

ά&λίαν νά κλαίω ελεεινός (. . ώς) τήν πτωχείαν μου και την 
σ. μου. \ 98, 1 περισσότερον τήν άνέγκαξε νά του νπή {εί'πτ]) 
την άλή&ειαν και τήν αίτίαν \ 98, δ ωσάν ήκουσε την αί- 
τίαν, ερμήνευσε της \ 98, 8 ενα άσπρο \ 98, 12 εις τον κρι- 
τήν και είπε του' \ 98, 17 και τώρα παρακαλώ σαι το άνω- 
ρίσης νά ελ%ουν και οι τρεις {οη το χρ. ε. π. ε. κ.) \ 99, 1 
ίΐίϊει τον ϋ^., αν δεν εϊσ&ε και οι τρείς' λοιπόν ελάτε και 
οι τρεις \ 99, 5 αμφίβολος \ 99, 8 και κράζει την και λέγει 
της' τις σε ενουΟ-έτησεν αυτόν τον %•αυμαστόν λόγον' και 
αυτή λέγει του όσα τήν ερμήνευσε τό παιίι | 99, 19 και ευ- 
Ο^υς όρισε και έκαμαν το διδάσκαλον ρ. και φ, | 99, 21 και 
ά?Λην διήγησιν άνΟ^ρώπου τινός γέροντος \ 99, 24 άπομερι- 
κούς άνΟ-ρώπους {μερικοί ειιηί ηοηηαΐΐΐ) \ 100, 1 εις τό 6δει- 
να κάστρον πουλοΰνται ακριβά \ 100, 4 έ'φ&ασεν εκεί, ε^η- 
φόρτωσε τήν έ'^ωμερειαν \ 100, 5 μά&η τήν τιμήν τ. ξ.' πώς 
και εις τί τιμήν πωλούνται" και τήν εκτην ώραν της ημέ- 
ρας Ι 100, 15 έβαλε τα εις τήν φωτίαν. και έγινε πολλή φλό- 
γα εύγήκεν ενωδία πολλή άπ' εκεί' και ο πραγματεύτής 
ήτον εκεί σιμά (εαν. συμά ρΓορβ) | 100, 19. 20 καΐ κ. . . ει- 
πον οιη\ εις τα εδικά μου ξύλα' Οχι δεν άνα^ε τινάς φω- 
τίαν εδώ εις τό φορτίον σου, και τό πονρνόν εσέβη εις τό 
κάστρον ό πραγματεντής και άπαντα τόν άφέντην τ. δ. ε. | 



β οοάίοβ ϋΓβδάβηδΐ Ό 33. 219 

101, 9 και άφησες αΙ?.α εί'δη άπο τά οποία η&ελες ν,ερδηοη 
τζεριααότερον' \ 101, 12 εις τιαναμον τά έχουν ε£ς φονρνον 
καΐ £^5 ν,άμινον (και. 6 εμ,η. οτη) \ 101, 17 εκείνος οπού οον εΐπε 
πολλά αε εγέλασεν καΐ μ. άπ. \ 101, 19 ΙλνπτίΟ-Ύΐ καΐ επιτιράνΟ'η 
πολλά Ι 101, 23 πονληαέ μου \ 101, 25 νά αον δώσω έ'να πι- 
νάν.1 γεμάτω \ 101, 25 ίσνλλογίξετο | 102, 5 παρά νά άνα- 
μείνη άπώλντος. καΐ ει τι με δώσει, άσ πάρω. και βουλ. \ 

102, 9 ε ως ενα πινάν,ι -γεμάτω \ 102, 10 νπηγεν | 102, 17 
Γσια με το χρυσάφι ξυγιαστον' {οτη πωλ.) \ 102, 18 καλώ^] 
καΐ Ι 102, 21 δεν εΐναι δ. όσοι ^ένοι και άν έλθουν νά μη- 
δέν γελασΟ•οϋν, και νά αινδυνεΰση -και η ξωη τους \ 103, 7 
ω άνθρωπε \ 103, 23 γλ.] διάστραβος ήγουν άλη&ορος (8θτ. 
άλλη&ωρος) \ 103, 24 μον. . . όφΟ-.] στραβός άπο το ενα 6- 
μάτι \ 104, 9 παραδώσω, και ούτως η γυνή εγγί&ητον νά 
τον δώση επί την αϋριον' καϊ 6 μίμος \ 104, 12 δεν σε επα- 
^άγγειλα νά φυλάγεσαι πολλά από τους άνϋ-ρώπους του τό- 
που τούτου οτι είναι πολλά κακοί, και πονηροί φαίνονται 
εις τους 'ξενους, εσύ παντελώς μην φανης εΙς αυτούς, και 
επειδή δεν ην,ουσες την συμβουλην μου, ηύρες και τ. π. τά 
ενάντια* καΐ τώρα ακ. μ. -καΰ-ώς σε συμβουλεύω, επειδή 
εφαλες το πρώτον εγνώριξε τούτο, | 104, 20 κα•θ•. καΐ ο;« | 
104, 22 ύπηγένουν εις εκείνον \ 105, 1 άφες εί' τι και άν 
εχης και άκουσον αύτην την ώφέλιμον σ. {οιη. μου), συκώ- 
ϋου («ΟΓ. σηκώσου βυΓ^β) και αλαξε το σ. σου, ομοίως και 
τά ρούχα σου' και κάμ.ε και συ πώς είσαι ένας άπο τους 
μ.• έπειτα φόρεσε ρούχα όμοια• και σμί^ε κρυφά | 105, 11 
καί. μά&ε πάσα πρα^Ι^α • • • και σημείωσε τα, \ 106,11 καΐ 
εκείνος του εΐπε \ 106, 12 εσφαλε? είς τον εαυτόν σου \ 106, 
17 ξαν^ομαυροκοκκινοείδείς, άρα γε \ 107, 3 και είπα του 
όποιος νικίση άπο τους δύο μας, νά κάμι όσα τον ορίση 
εκείνος οπού νικιστ^• λοιπόν | 107, 7 ορισα' τον να πή όλα 
τά νερά της 0•αλάσσου \ 107, 11. 15 οπού τρέχουν είς την 
ϋ-άλασσαν \ 107, 14 ^χεις τόσην δύναμιν \ 107, 19 και ό στρα- 
βός Ι 107, 21 ι^α'τια αλτ^'-θ-ωκα | 108, 1 ημεσ^ον στραβοί \ 108, 
3 η . . Ιατρ. οιη \ 108, 6 ε'κατόρ-θ-ωσεί | 108, 8 το ενα. μάτι \ 
108, 9 βάλωμεν εις το ζύγι να ιδούμεν' και άν ευ- 
ρεθούν Ισια τά δύο, εχε τα* καΐ Ο'έλει ευρέθη και η 
άλη&εια' καΐ άν δεν εύρε&ή ΐσιον το εδικόν μου με το 
ίίικόί' σου, η βαρύτερον η ελαφρότερον , τί θέλεις πάθη 



220 ΕχοβΓρία 

τότΒ οτίοΰ τον ε-Λατηγόρίσεςιρευματα, καΐ ενγαλες το μάτιόν 
τον τότε αντός &έλει, ξητηοη νά αε τψωριοη -ααΐ νά αε ξημι- 
ωΰη ' καϊ νά αε ονρη είς γ,ρίοες και εις πείραομονς κατΙ βάσανα 
καΐ εάν άποκριϋ-η ετξη , τί θέλεις ηάμη τότε• \ 109, 1 ο στραβός- 
Ι 109, 2 αάά ηνρίέ μον | 109, 4 τοιούτους λόγους η-αουαεν 6 
πραγματευτης άηό τον δίδασκα λον, ΐίατά τον πονηρών μίμον 
ε-αεΐνον' καΙ όλην τ. ν. τά εφυλα^εν εις την καρδίαν του. \ 
109, 13 ιρύλλους όσους | 109, 16 άοπρομαϋρο'ϋΟ'Λ'αινοειδεις \ 
109, 19 διηλην ν,αϊ τριπλην την τιμήν άπο τί §ξυγίαξαν τα 
ξύλα' και πάλιν με βίας τον άφησεν' ενρε λοιπόν και τους 
ά. δ. μ., τον ενα όπου εζητα το μάτι, καΙ τον άλλον \ 109^ 
24 οσα 'εμαΟ'εν καΐ τικουσεν από \ 110, 3 αάά καΐ εγΰρισεν 
εις το σπητι του κερδεμένος \ 110, 7 διδάσκαλος | 110, 12 
πώς . . . έκαμες εις τους διδασκάλους και εις την σπουδην, 
δεν εμαΟ'ες τίποτα" και τώρα \ 111, 2 διά νά εχω τον νουν 
μου είς παιγνηδια και εις χαραΓς. και ό δ. \ 111, 4 Συντ. 
Οϊϊΐ 1 111, 8. 9 διανά μην κατανοώ και ναγρικώ {νά γροικώ 
τιΐ; ίηΙθ11β^&ηι) ως έπρεπε, και διανά ηξεύρη ο ό". [ 111, 13 
επίασε με άπο μικρά μα&ηματα, και ηφερέ με εις μεγάλα' 
και έδειξε με τελείως την επιστημην' και εγώ πάλιν ήλϋ-α 
είς τελείαν γνώσιν \ 111, 19 και άνοιξα τον προς άκρόασιν 
Ι 111, 21 εμαϋ-α και τα χαίρια μου νά δουλεύουν προς τόν 
λογισμόν τών λέξεων \ 112, 5 καΐ ενόηαα καΐ ίγρίκησα 
(ο/*, η. βώ 111, 8) καλώς, όλην την ε. της φ. \ 112, 9 αάά. και 
ύμνους | 112, 7 όσων είναι δυνατόν της άνϋ'ρωπίνης φύ- 
σεως Ι 112, 13 πάντα οτη \ 112, 14 νά φέρουν: ηβ βηβρίοβΓί^ 
€ΐαη 6χρν688Ϊ88β παραστησαι, ηιάβ 15. 16 έφεραν την \ 112, 1δ 
τοιούτος ων εις την σοφίαν και γνώσιν και όχι μόνον τού- 
το, άμι καϊ υιός μονογενής | 112, 20 ηξευρε (ί. β. γίνωσκε), 
ώ κράτιστε βασί-λεν πώς δεν εΐναι κανένα πράγμα άγαπητι- 
κώτερον εις τόν κόσμον, ωσάν η ζωη του αν&ρώπου' ο(. 11, 
24 Ι 113, 3 άναγκάσϋ'η άπο τινάν άν%•ρωπον η και εκατό 
κακά έκαμε η να έ'χει' όμως (αβίεηιηι 112, 1 — 113, 22 ηιβία- 
ρ/ΐΓα8ία αάθΗΓαίί88ίηΐ6 86ρηίίηΓ τ€θ6η8ίοη6τη απϋ^ηίοτεπι) \ 113, 
11 εως ου τον εκατάσκεύασα και απεκρί^η' λοιπόν είπε 
μον πώς δεν μοϋ συντυχένη τώρα | 113, 14κο;1 υστέρα -θ-ελω 
σον άποκρι&η \ 113, 19 * καΐ επαρακίνησάν τον με πανουρ- 
γίαν καΙ δόλον, εκατηγόρησά τον εις τό κράτος σου αδί- 
κως" {οτη. {(/ϋην καϊ 19, ηβνΰα /ΌΙίο άί8ΐίηρηβη8) \ 114, 6 εΙς 



β οοάΐοθ ϋΐθδάβηΒΐ Ο 33, 221 

τονς λόγους τούτους ε-κίταξε τους μεγίΰτάνους καΙ εϊπε 
τους (^ηοά ρο8ί εκίτα^ε ίη η6Γ$η βχίνβηιο βχίαί "", ίηάϊοαί ηενύα 
ΐρεα αά/'βΓΓί) \ 114,9 ,είς το έργον το π. όπου ^ν,αμε' \ 114, 13 
δεν είναι δί-καιον *νά πά^η ετξη, άΐλ' άνά {αλλ�� να) την 
αχΰαονν {. . ί . .) ξοντανην' (ξωντανήν, υία&ιη) | 114, 17 «Γναι 
άξιον να ηά&η, ηί ΙΌτΙαεεβ ρτο ταΰτην Ιβρβνϋ πα&ειν | 114, 
22 'τ] οποία.. ^ Μ806 07ηί88ί8: καΙ τιν τι τ. ε. \ 114, 26 ν,αϊ 6 
ταμπά-Λΐς εξέταζε -Λαλλά και. εγνώριζε πώς άπο την αλεπού 
το πα%•ενει' ν,αϊ ευ%•υς έ'οτηαε δόκανον να την πιάβη' \ 
115, 3 κ. τ. σ. οποϋ εϊχε εβουληϋ'η πάλιν να σέβη \ 115, 7 
επεριπάτει το γύρου (στη ε. τ. π.) . . . 11 οτί. ητον η π. κτι- 
αμένη το γύρον' \ 115, 9 λοιπόν επεριπάτηαεν . . 10 %αϊ δεν 
τ^ΰρε . . 11 'καΐ όταν άρχηοε...^ ϊλεγεν \ 115, 17 καΐ έ'πεβεν 
εν,ει βιμά είς το ν,ατώφλιον ν,αϊ ε-καμε πώς είναι νεκρά και 
τρόφια ερριμένη' {ηοΐραίητη ίρΐΐΗΓ η. ν,ατώφλιον 8Ηΐ)8ΐίίηΗ νωήυΗ 
φλίάς) 1 115, 21 ανοιξεν η πόρτα {π. τ, π. οηϊ) \ 116, 1 τον 
πορτάρι \ 116, 1 η. αλεπού, ρ. αλεπούς Τ> ιιδϊςιιβ \ 116, 3. 22 
επήρε \ 116, 5 της ούρας οιη | 116, 8 ν,αλητερον εις -θ"., ωσάν 
το φτί («ογ. ώτί) \ 116, 8 του . . τταιί. 07η \ 116, 11 άλλος δε 
πάλιν Ι 116, 14 δόντια αλεπούς \ 116, 19 τ^ν,ουαα ν,αϊ εγώ 
πώς η κ. της αλεπούς , ωφελεί εις πάοαν νόβον ναι άαΟ'έ- 
νειαν^ είναι ^εραπευτινή. \ 117, 1 επίδηαε με απουδην καΐ 
εφνγεν \ 117, 4 από τον πόνον \ 117, 6 — 9 την.,οδ. στη \ 
117, 13 τους φρ. και α. ανθρώπους | 117, 15 'ούδε α. τ. γ. 
πρ. να πάϋ^η μεγάλην τιμωριαν (15 ναι βί 16 κ. π. στη) \ 117, 
18 να ξηριοϋ'ή . . ναϊ νά μουξωϋ'ή . . * και να την ναϋ'ίοουν 
εΙς τον γάδαρον ναϊ να την γυρίαουν όλην την χώραν νά 
την εηομπεύοουν ' ναϊ νά ύπαγένουν μαξή δύο τρονμπέ- 
ταις' η μία εμπρός ναϊ η άλλη οπίσω' καΐ να λέγουν μεγα- 
λοφώνως νά άνούουν οι άν&ρωποι' εί' τι κακόν εναμε ναϊ 
η^ελε νά νατάανευάση είς εμε' \ 118,21 'ω δ., η φρόνησις 
ναϊ η γ. τ. ν. αου, όμον από 0•εοΰ την έ'χει' \ 118, 22 γεν- 
νηβεως ηΜφιβ ϊη Ηαβ ηανταΐίοηβ \ 119, 2 — 4 ό ..απ. στη \ 119, 
δ μεγαλητερος \ 119, 8 υ.Μφΐ6 αστρονόμος .. τ. άστρονομινην 
τ. \ 119, 14 καΐ ένείνος είχεν άνούαη προτίτερα την γέννη- 
αιν του παιδιού ^νείνου, ναϊ εξέταζε τα άοτρα \ 119, 16 
έλάληοεν \ 119, 20 ,τών λ. ναϊ νανούργον ανθρώπων τύχην 
έχει Ι 120, 6 έξέταξα \ 120, 8 νλέπτης, ναϊ πρώτος των κλε- 
πτών καΐ ληστών. \ 120, 12 νά φεύγη άπο τοιαύτα κακά 



222 ΕχοβΓρία 

πράγματα" | 120, 14 άτεόπο'ψέ το από το γάλα' \ 120, 22 ?'|ω ' 
η να μ,άΟ'Ύΐ, η να άκουβη από τα κακά τοντου τον κ. | 121, 

3 ^έλω να αε πάρω μαξήμον \ 121, 4 πώς κατά την οννη- 
ϋ'ίίαν νά προσκύνησης τον β. ν,αΐ νά τον χαιρετίσης καθ-ώς 
π. Ι 121, 8 εσπονδαζε μάλλιστα εΙς τον λόγον \ 121, 12 νά 
εγκομιάσω \ 121, 14 νά ζητήσω τον πατρός μον \ 121, 18 νπη- 
γεν είς το κρεβάτι όπον ίκοιματον 6 β. \ 122, 1 άν τον αν- 
τισταθώ Ι 122, 3 και σ.] επεσεν είς το στρόμα και εδωκέ τον 
άδειαν. και 6 νέος άπλωσεν είς τά ρ. τ. β., και επηρεν ενα 
άκριβόν φόρεμα και. εξ,έβη' και εν%"υς το επονλησε' \ 122, 
13 καΐ ο νέος εδωκέ τον τά μνριστικά εί'δη εκείνα με την 
ενωδίαν τονς' και άρχηζει νά τον εγκομιάξει και νά τον 
επαινή' \ 122, 22 ,καΐ ονδεμίαν κΙει\}ίαν εκαμε' \ 123, 2 ι/>εν- 
της \ 123, 2 οσα προλέγει, φλυαριαι έφάνησαν \ 123, 5 εκί- 
ταξε το πρόσωπον . . και το σχίμα | 123, 6. 10 αντός \ 123, 8 
επηρεν εκείνω το άκριβόν ρονχον, \ 123, 10 αντός είναι ο κ. 
οπού ήλθεν είς το παλάτι μον και εκλειρε \ 123, 11 και από 
τοντο μάλιστα επιστώ&η η πρόγνωσις τον άστρονόμον ότι 
είναι άληθινη' και όσα λέγει, είναι πιστά και βέβαια \ 123, 
1δ ,εΐναι κάποια τελείωσις χωρισμένη απο %•εον' τ) της εν- 
τνχίας η της δνστιχίας' και όχι προτρεπομένη παρά ϋ'εον' 
{έγν., ονχ όρ. οτη) \ 124, 3 εμα&εν όπον ητον παιδί | 124, 8 
μ,.] γέμοντα έργα \ 124, 11 πώς άρα και άπό ποίον τρόπον^ 
σε εδ. ό δ. σον σ. τοσαντην φ.' \ 124, 9 άπό οτη \ 124, 18 
καΙ εχρησέ το με άσβέστην | 125, 2 ΐστ.] ιστόρησε και εγρα- 
τρεν Ι 12δ, 3 και ίστόρισε και έ'γραιρε διά πραγμάτων | 125, 

4 εσννταξεν | 125, 7 ων οτη; το πρ. κ. έ'^ρα-ψί περί \ 125, 

12 καμντ^ | 125, 13 το γ Ι'^^ατ/ίε π, τον κακόν α. κ. π. | 125, 
15 ά., νά κατά σκενάζει δ. ' και με τονς κακονς ανϋ'ρωπονς 
νά σνρράπτη κ. κ. τόν π. τον | 125, 17 εΐναι ι. 6. εστί \ 21 

το ε, ότι \ 125, 23, 24, πριν νά εξετάζεται {ρο8ί να ίη ηβτεη 
βχίνετηο ε) την νπόθεσιν. [126, 3 α. φ., νά μη ζηλενη \ 126, 
6 η άγωνίζοννται περί τόν β. \ 126, 7 έκλ. τϊ' και ό ά. \ 
126, 9, 5ια τί δεν δννεται, νά τόν βλέπει. \ 126, 13 ο. π. 
καΟ'ώς θέλει τινάς άνθρωπος, νά κάμνονν άλλοι εις εκεί- 
νον, ομοίως νά κάμνη και εκείνος είς άλλονς \ 126, 15 με 
έκείνονς, όπον. . 16 και εκείνονς όπον., \ 127, 1 πλ. και 
άρπ. και ζονρας (ιΐδτίΓαβ) ] 127, 15 — 17 ονδε . . άνθρ. οτη \ 



β οοάίοΘ ϋΓθεάθηδί ϋ 33. 223 

127, 15 (17) πλεωνεξίαν τους. οτι όταν ενρονν τινά αν%•ρω- 
πον πτωχον, άπο αοφών κκΐ διν,αίων οπον νά τους ανμβον- 
λενει, οί πλούσιοι δεν τον τιμονν(,) 6 δε τιοινος λαός δο- 
ξάζει, ηα-κονει, η τιμά τον' άλλα ονδε ώς φιλόοοφον -κρα- 
τούν αυτόν η τιμούν άλλα ώς άμαϋ^η και άγράμματον ηα- 
ραβλέηονν, τιδιατι είναι ητωχος' εάν δε τινάς άνθρωπος 
είναι εντνχής καΙ πλονϋιος εις την ξωην τον, όλοι ττλον- 
αιοι καΐ πένητες τον τιμούν μάλιοτα και νά «Γναι εβτερη- 
μένος πάαης φιλοσοφίας καί γ. κ. π. (στη. παντ.)' εις εαεινον 
προερχοννται και θαρρούν, ϋαςηβ ίη Ώ ςηοςηβ ηη. τιμώσιν.. 
μέσοι αροάο8ίη β/'βοΐηηί, ηί «βηίβηϋα ροδίαΙαΓβί, «ζ ηοη 638€η( 
βιώάίίίοϊα : ςηοά ίάβο τηοηβο ηβ ςΗί8 τηβ Ιβηίοτβηι οονήρβηάί ιάαηι 
ηοη 11110886 ατςηαί τιμώαι δ' . . μέβοι, καν ^ εστ. . . παντελώς, 
ετιείνω \ 128, 8. 9 μ», α. καΐ φρόνημον δ. τ. π.' καΐ άν νπή 
{είπτΐ) τον λολότερον (ιηαχϊιηβ ρυθΓίΙβιη) λόγον , οι άν&ρωποι 
τον έ'χονν διά φρονημώτερον ν,ατά άλληϋ'ειαν οί άνϋ•ρωποι 
είναι πλανεμένοι κ. ά. (οη τιαι μωροί) Ι 128, 10 'άλλοι πάλιν 
κ. κ. α. | 128, 13 οί πλ. παι άπ., {οηι Μαϊ ά. κ. μ., ό*. τ. π') 
δεν σώνουν ταΐς χώραις (ί. β. σώζονσι τάς χώρας) με τον πλον- 
τον τους, αλλά οί σ. κ. φ. με την διαταγήν ν,αϊ νουΟ'εσίαν 
όπου νον%'ΒΧθύν καΐ διδάσκουν και συμβουλεύουν αύταις. 
(κ)αι ό β. πάλιν ερωτά τόν υίόν του' άρα ποια \ 128, 17 — 
129, 2 •να είναι συνετός, φρ.' να έχει εμπ. ..προς ταύτα 
ολα, να είναι δίκαιος διν.αιοκ,ρίτης' | 129, 2 να τίυβερνάτε 
υ λ. όπου είναι νποτεταγμένος εις αυτόν. \ 129, 4 — δ 05 . . 
τίο^.] ό όποιος βασιλεύς νά προσέχεται από άδικίαν νά μην 
άδι-κει και να μη αδίκως χωρίση [οονν. βχ ίζει) εξέτασιν 
-καμέαν τιμωρίαν νά καμι, ούδε -κρίσιν" \ 129, 6 με εξέτα- 
σιν Ι 129, 10 βεβαιώτερη \ 129, 11 και ό νέος λέγει \ 129, 11 
εκείνη οπού ξητά . . . -καϊ ^λεη \ 129, 15 διά την ^λεημοσννην 
καΐ ενεργεσίαν αντης \ 129, 15—17 ούδε . . δεομ. οτη \ 129, 18 
έν\ εις Ι 130, 1 'είς έκείνην οπού στέκεται με δικαιοσύνην, 
καί πολεμεί τους εχ&ρούς της με οσην δύναμιν έ'χει' καϊ 
νά έλεά τους πτωχούς' -καϊ τους καλούς νά προνοεί καϊ νά 
αγαπά' και τους άτυχους νά άποδιώ-κη' \ 130, 7 διότι] όταν 
Ό: ϊΐαφιβ ηίάβίηΓ Ιβρΐ886 οτε | 130, 9 τ) ^ε πον. κ,αϊ ή παν. 
οπού (χουν οί α., δεν είναι της φύσεως -καϊ της φρονήσεως 
τη σοφίας, άλλα της ύιρηλης δ. κ. του κ. λ. κ. της πρ. της 
κ. Ι 130, 16 διατί το Ι'χουν παρρησιασμένον \ 130, 18. 20 



224 ΕχΟΘΓρίΐΗ, 

άγαπονν \ 130, 21 ονδε έναν αν&ρωπον δεν εδίδαοκαν \ 131, 
2 — 6 οσονς βλέπει οπον δεν ερχουνται ευς την δ. τονς με 
'κα(ϋ•οίρην καρδίαν καΐ γνώμην' επι&υμηταΐ είναι τ. ν. ε.' 
άλλα β. υπομένουν . . • και. ώς ε. την ά. δ. μισούνται π. τ. 
ο. Ι 131, 10 ποίαν χ. ε. \ 131, 11 να ^αρρη τινάς ε. τ. ^. \ 

131, 16. 17 οποίος δεν φ&ονεί τινά καΐ δεν κατακρε'νει άλλον, 
μόνον του λόγου του' ν,αϊ ναμην φαίνεται νά μέμφεται άν- 
^ρωπον άλλον, μ. \ 132, 6 λογιομός οτη \ 132, 7 μολυαμένος \ 

132, 7 Λα&βί έχει έργα \ 132, 8 ώς μέγα] ακόμα | 132, 9 και 
οηι; την ύπερηφάνειαν, την -κενοδοξ,ίαν ν,αϊ την άλαζονίαν. 
\ 132, 11 περιοσότερον εις την ά. \ 132, 17 οπού η^εύρη 
αυτά {στη μη) %α\ φοβηται τ. &•.' \ 132, 22 ποιος πρέπει νά 
φοβάτε και. νατρέμη' \ 133,3 ά. λ. σου β. καί. τούτο' πώς, 
δεν πρέπει τινάς νά ν,άμη φ. δ. καΙ υπ. {οτη. ανϋ-ρ. βΐ πον.) Ι 

133, 5 εΙς την καρίϊιαι/ 1 133, 6 — 10 ό β. . γ,αϊ π. οτη; 10 ό 
β. είπε \ 133, 12 γ,αϊ υπομ. οιη; \ 133, 12 τα λο'^ια.. καν 
βαρέα είναι | 133, 15 τα β. ν,αϊ ξουλάπια (οτη τα) | 133, 16 
καν δρυμεία είσι γ,αϊ πικρά | 133, 22 υπό τίνος άν&ρώπου 
ώΰάν 1 133, 23 εγράφηκε παρά τού σολομών \ 134, 2 α. και 
κακου? άνΟ•ρώπους \ 134, 3 ό πλ. εις ταΐς χαραις τρώγει και 
χορτένει {βΐίαηι 1. 9) εύκολα | 134,6 άχόρταγον έχει ν,αϊ την 
' 134, 7 η νοιλία των πλ. οπού ίε';υεται τα φα^ι'α, όταν τα 
δεχΟ"!] τα πολλά εκείνα φα^ια, | 134, 12. 13 %ως . . αντον] 
εως ου νά άποϋ'άνη \ 134, 14 τ. β. και φϋΌνερού άνϋ'ρώπου. 
φ 18 βί Μ Ι 134, 17 ώς] ωσάν | 134, 19 τ. &. με καϋ-αρην 
και ^ερμήν καρ^ιαν, ί'να από τους τοιούτους άνϋ-ρώπους τ. 
εξεβη 6 φ. από την καρίιαν του \ 135, 3 οπού δεν βασν,έ- 
νει Ι 135, 4 τρώγει γλυνά, νοιμάτε γλυν,ά {οηι. γλ. πίνει) \ 135, 
8 λοιπόν ω νρατίστε βασιλεύ αύται αΐ άπονρίσεις ταΐς όποί- 
αΐ5 ηνουσες από εμένα νόμιζε λοιπόν ναϊ ύπολάμβανε οτι 
αρκεταΐ είναι περί πάντων. 




νίίαθ Αβδορί 

Ι 

νϋα Αοβορί (^ιιαβ ίβι-ΙαΓ ά Μ?ιχίιιιο Ρΐαηιιάβ οοπδοΐ'ίρΐί 



Οθί]ίοίΙ)η8 118118 8ΐιιη Ιιίδοβ: 

Α ΕαυΓ. ΑΙ)1){ΐΙ. 69 

Β Σ,&ΜΤ. 58, 23 

Ε Αηι1)Γ03. Ια 43 

Γ Ι,ίΐαΓ. 70, 31 

Η ΑιηΙ)Γθ8. Α 59 

^ ΚίοοΕΓάίαηο 27 

Κ Ββηίθαδί 629 

1• ΙιαιίΓ. 57, 30 

Μ ΜϋΓοίαηο 11, 2 

Μο Μοηηο. 525 

Ρ ΡαΗδ. Ι3ίΐ3ΐ. (ίηιρ.) 2899 

^ ΡΛΐ-ίδ. 1)ί1)1. (ίιηρ.) 2900 

Κ Κβάί^βΓέΐηο 8. Ι ο, 2 

υ Ι,η^ά. Υυΐο&ηϋ 93 

V Λ^ίηίΙοΙ». Ρΐιίίοδ. 192 

Λν Ι,αιίΓ. Α])})Άί. 2728 

Ζ Τιιήοβηβί, )3ίΙ)1. οία. Ο 136 

;ι β(]. ΑΙΛίηα ά. 1505 

Ι) θ(1. Βη8Π. ΓΓθ1)βη. 

Φ = ΑΡ 



Ραβ. Κομ. ι. 



15 



ρ. 4 Ιι. 



1530 



ΒΙΟΣ ΑΙΣίϋΊΟΤ ΤΟΤ ΜΤΘΟΠΟΙΟη 



Πραγμάτων φυΰίν των εν άν^ρώτΐΟίζ ήκρόβωΰαι^ 



μεν καΐ άλλοι, καΐ τοις μετ αύτουξ τΐαρεδωκαν φέ- 
ροντες ' Αΐΰωποζ δε δοκεΐ μη τΐόρρω ϋ'είοτε'ρας έτα- 

δ πνοίας της ηθικής διδαβκαλίας άφάμενος Λολλω τω 
μετρώ τους Λολλονς αυτών Λαρελάΰαί. και γαρ ουτ 
αποφαινόμενος, οντε ΰνλλογιζόμενος, ούτε μην θξ 
ιστορίας, ην 6 %ρ6 της κ«τ' αντον ηλικίας ηνεγκε 
χρόνος, την νου^εβίαν διατιθέμενος, άλλα μνθοις τα 

10 πάντα παιδοτριβών, οντω τάς των άκροωμένων 
άγρεύει 'φνχάς, ως αίόχυνεΰϋ'αι ταύτα τους λογικούς 
τίοιειν η φρονεΐν, α μήτε όρνιθες μήτε αλωπεκές, και 
αν πάλιν μη προΰεχειν έκείνοις, οίς πολλά των αλό- 
γων εν καιρώ καΐ νουνεχώς προΰεΰχηκότα μυθεύεται. 

ίη Μ βίος αίαώπον τον μυθοηοιον ίη /ΌΙίο ΙαοβταΙο βηρβν- 
68ΐ: οβίβτα φάάβηι ρατΒ Ιίηβαβ ρτορβ Ιοία 68ΐ αδενΪΒΒα, 8βά πίΜΙ 
ηΐάβίιΐΓ βοηρίί ρετ-ίΐ^αε. του μυ^οποιου οτη. V αίο. β. τον μ., 
μαξίμω τω πλανονδη συγγραφείς ΚΖν ^ίος αίο. τον μ. ανγγρκ- 
φείς παρά τονσοφωτάτου Ά,αΙ λογιωτατου αυρον μαχίμου του 
πλανονδη ^ οντος ο βίος λέγεταί σνγγραφεϊς παρά τον τιμιω- 
τάτον εν μοναχοίς μαξίμον τον π?.ανονδη οοάΐοΪΒ Ρ νι. άΐίβτα 
8(160. XV 3 μετά Α 4 μ-η] μοι ίη Γα8ηΓα Ζ επιπνοίαςί 
ιπν τη να8 Α 2 _ 6 αντον Ε παρελάαας ^ 7 ΰνΚλογι- 
οόμενος Ζ 8 ^ν Ε Ρ ό στη. Α ηλί-Λίας] ιστορίας Φ 
ηνεγ-κεν Ρ, ρο8ί ηνεγζε αΐίςηίά 6Γα8ητη νι (^ 11 άγρενει Μ 
8βά ίΐα αδοΐϋατη ηί €υ(]7ΐ08€6Γ6 Ιϊΰί ηίά6αΗ8 άγρίώ ταντα ονι. 
Γ ^ Κ Ζ ν 12 ?} βηαηηίΐ ίη Μ μήτε — μ-ήτε V ϋ ^ μητ 
— μήτε Μ Ε Ε Η μ-ητ' — μητ' Φ ^ Γ Ζ ν 13 μ.^ οτη. (^, ίη Ό 
αάά. 8ΐιρΓα υ.6Γ8η7η 14 ρο8ί τιαιρώ ο;/;, ν.αϊ Ζ Κ ^ Γ ν, ίη Β- 
άβίείητη ρηηοΐΐβ μνθ.^ θανμάξεται ^ 



Αβδοριΐδ Ι 227 

εξ ων α μεν κίνδυνους εκηρτημενους αύτοΐς διεδρα, 
α δε μεγίΰτης εν τοΐζ καίρίοΐζ της ωφελείας ετυχεν. 
ούτος τοίνυν ο τον κα%'^ αύτον βίον ψίλούόφου τίολι- 
τείας εικόνα προ^εμενος καΐ εργοις μάλλον η λόγοίς 
φιλούοφήΰας, το μεν γένος εξ ^Αμορίου της Φρυγίας 5 
κατηγε της μεγάλης ετΐίκληβιν, την δε τύχην γεγονε 
δούλος, έφ' φ και ύφόδρα μου δοκεΐ το του Πλάτω- 
νος εν Γοργία καλώς αμα καΐ άληΰ'ώς είρηβ%•αι' ^^ώς 
τα πολλά γαρ ταϋτα''' φηαίν ,^εναντία άλλήλοίς εΰτίν^ 
η τε φυΰις και 6 νόμος". Αίΰώτίου γαρ την φυχην η ίο 
μεν φυύις έλευ&εραν άτίέδωκεν., 6 δε τίαρ άν^ρώτιων 
νόμος το ύώμα προς δουλείαν άπεδοτο. ίύχυύεμεντοι 
ούδ' ούτω τ^ της φυχης ελευ&ερία λυμήναΰ%•αί^ 
ά?Λά καίτοι προς πολλά και πολλαχόΰε μεταφέρων \\ 6 ι». 
το ΰώμα^ της οικείας εκείνην έδρας ούχ οίος τ' εγε~ ΐ5 
νετο μεταΰτηΰαι. ετύγχανε δ' ων ου μόνον δούλος, 
άλλα καΐ δυΰειδεΰτατα των επ αυτού πάντων αν- 
θρώπων είχε. και γάρ φοξος ην, ύιμός την ρίνα, βιμος 

1^ κ μ8ν] α οιιι. (Ζ) ΐ) επηρμένους Ζ ν επηραενον; Γ επη- 
τημένονς^ Α ρ αΜ. Α 2 αντοίς οτη. Φ. ίη Μ αντοις οοττ. 
6χ ανχονς 2 μεγίατοις Κ Ε Η, ί?2 Ό ηι. ρΐ', ης ('αοίηηι βχ 
οις ^ κα/ροίί Κ της οηι.^ ^ ετυχεν] ν βηαιιηϋ ίη Μ 
3 κατ' αΰτον V κα-θ-' εαυτόν Μ κ«•9•* αυτόν Ε 5 φίλοοο- 

φίσας Κ Ρ αμορίου Ό, ω αάά. 2 7 ΡΐΕί. Οογ^. 482 βχίν. 
2, 80, 6 Β1<. 8 ηρείαΟ•αι V 9 '^άρ] δε ΡΙίΐΙο: (ΐηατβ γάρ αιηι 
φηοΐν €07ήηη^6ηάηΜ ιάάείην. τά τι. γάρ τ εηαιηιβηιηϋη'^Ι εναντί' 
Μ Φ 10 φυαις οιη. Α, αάιΐ. Α 2; Ρ ίη ηιατί], ηιαηιι τβο. πλα- 
τών 6ΐ φύσις ν.αϊ νόμος: ηηαΐΐα αϋΐύηο ρταβίβηηίίΐο. και ο\ 
6 οτη. Κ 11 τταρ'] περϊ Μ 12 άπέδετο Α άπέδωτο Ρ 

ούδώτω Ρ 13 την τ. 'ψ. ελευ&ερίαν Γ ^ Ζ ν το τ. ψ. έλεν- 
%-ερίαν ϋ, βαρΓαβα'. ην Ό 2, της της -ψ. ελευϋ-ερίας Ε, Η 
(/. 5 ρνΐοή ωΊίαιΙο ρο8ΐβα αάΐβοΐα)^ τη — ελευϋ^ερια (^ 1 ηηάβ 
^ 2 /"βοΐί την — ελενϋ^ερίαν 14 μεταφέρον (^ 1^ εν.είνην 
αηίβ της οίνί. Α ουχ ϋ ^ Α ηΐ εαερβ οΐος τ Μ Ό ^ Ε 

Η Α ^ Γ Ι'βΓβ ιώίηηβ 16 ετύχ. ^ μόνως ^ 17 δυαειδέστα- 
Γον ^ επ'] άπ Ε 18 ειχεν Μ Κ αΗβηυη αιμος €χ 

αιμόν (βοϋ Α 2 . , ^ 



228 Α680ρΐ18 Ι 

τον τράχηλον, πρόχείλοζ, μέλας — ο^εν και του ονό- 
ματος ετνχε' ταντόν γαρ Αί'ΰωποζ τω Αί%•ύθ7ίΐ — προ- 
γάύτωρ^ βλαιβος καΐ κνφός, τάχα καΐ τον ^Ομηρικον 
Θερΰίτην τγι αίαχρότητι τον εί'δονς νπερβαλλόμενος. 

5 το ^ε δη τίάντων εν αντω χείριβτον ην το βραδν- 
γλωΰΟον καΐ το της φωνής αΰημόν τε καΐ άδιάρ^ρεο- 
τον. α πάντα και δοκεΐ την δουλείαν Αίΰώπω παρα- 
Οκευάΰαι' και γαρ δη καΐ %•ανμα αν ην^ ει όντως 
άτόπως εχοντι τον ΰώματος εξεγενετο τάς των δον- 

10 λονντων αρκνς διαφνγεΐν. άλλα το μίν οώμα τοι- 
οντον ην τω άνδρί' την δε -φνχην άγχινονΰτατος 
έτίεφνκει και τΐρός έτίίνοιαν ττάοαν έττηβολώτατος. 

Ι Ό κεκτημένος τοίννν αντόν, άτε προς ονδεν των 
εντός οικίας έργων οίκείως έχοντα^ ΰκάπτειν εις άγρόν 

Ιό ε^απεΰτειλεν. ο δ^ άπελ^ών, τον έργον προ^^νμως 
εΐ'χετο. άφικομενω δε τίοτε καΐ τω δεΰπότη τνρος τον 
άγρόν εφ ω των έργων έτζιύκοπην %•έ6^αι γεωργός νις 
ύνκα των άγα%'ών δρεψάμενος δώρον ηνεγκεν. ο ό' 
£;τΙ τω της ότΐώρας ήϋΟ^εΙς ώραίω^ Άγα^'όποδι τω οι- 

1 τόΐ'] το (Ζ) }) μ,έτρας Α 2 ταντόν Μ Ό ^ Α Ε Η 

^ Γ Λ' ηΐ ααΐ'ρβ αΙΌωπον Ε Η ^'σωπος ^ τω] το ^ 
αΐ^ίωηι Έ 7α 3 ν,αΐ 'Λυφος] κεκνφό? Ε κεκνφώί Ρ, τον 

οη. ^ 4 Ο^Ερόιτην Ε νπερβαλόμενος ^, αΐίβηιηι λ αάά. 
^ 2 ^ 1ν\ Ιπ ^ το αηΐβ βραδ. οιη. Ζ βραδνγ7.ωα- 

σον] ΰο βχ οοτν. Μ 6 φονής Α 7 τώ αίο. ^ παρα- 
•Λενάΰαι V 8 αν οιη. Φ ει ονστως Ρ 12 Ιηφολώτα- 
τος V, Α 2 (η ίη ι 7ηιιΙ(ηήΙ Α 2) ίπιβονλώτατος Ε Η επηβον- 

γι 

λωτατος ^ ετηβολώτατος ^, η αάά. ^ 2 13 ονδεν^ ονδεν 
ην Α των εντός ονι. Ε Η ^ Γ Ζ Κ ν των εντός της οικίας 
Ο, οικίας /"βοΐί €χ οίν.είας Α 2 14 ^'ργον οογγ. βχ έργων Ε 

15 άπίεστειλεν Α ο ό'' νβεΐιΐιη ιώίηηβ οηιη ρηΗβ ΗΙνο- 

τηηι προϋ-νμο^ς του έργον ΕΗ^ΓΚΖν 10 άφικο- 

μενω ίη 7ηαΓ(/. Κ τον οηι. V; τονς Ρ 1, τον Ρ 2 17 εφφ 
Μ ^ Α ΐυ Γ δόοΟ-αι Κ γεωρός Α γ αάά. Α 2 18 ηνεγκε 
Α, Ρ €χ οοτΓ. τΆ. ρΓ. 19 άγα^ο ίη Μ αΰ8θί88η7η. άγα&όπαιδι Φ 



Αβδοριιβ Ι 229 

κετη — τοντο γαρ ην όνομα τω τίαιδί — φνλάττειν εκε- 
λενΰεν, ώς αντω μετά το λουτρόι^ παραϋ-εΐναι. ΰνμβάν 
δ^ οντω^ καΐ τον Κιβώτιου κατά δη τίνα χρείαν είΰελ- 
^όντοζ είζ την οίκίαν^ αφορμής 6 ^Αγα^-όπονς λαβό- 
μενος, βονληντοιάνδε των ΰννδονλων τινί τΐροτείνεί' 5 
,,εμφορη&ώμεν^ ει δοκεΐ, των ύνκων^ ω οΰτο^, καν 6 
δεΰπότης ημών ταντα ζήτηση, άλλ' ημείς γε τον Αϊ- 
όώπον καταμαρτνρήΰομεν αμφω ώς εις την ο^κιαν ρ• 8 η. 
είΰδραμόντος καΐ αδείας τνχόντος και τά ΰνκα λάϋ•ρα 
καταφαγόντος, και έτι άλη^ει %'εμελίω τη τιρος τον ίο 
οίκον είβόδω πολλά τών 'φενδών έτίοικοδομηΰομεν . 
καΐ το μηδέν εΰται ογε εϊς τΐρός τονς δνο, και ταντα 
μηδ' άνευ έλεγχων διάραί τΐοτε την γλώτταν δνναμιν 
έχων", δό^αντος δη τούτου προς τονργον εχώρηΰαν, 
καΐ τών ΰνκων εύ^ίοντες ελεγον εφ εκάΰτω ΰνν γε- ΐ5 
λωτι' ,,ςρδν ΰοι, δνύτηνε Αίΰωπε". 6 τοίννν δεσπό- 
της επανελϋ-ών από τον λοντρον, και τά ύνκαζητήύας 
καΐ άκονύας ώς Αϊΰωπος αυτά κατεδήδοκε , τόν τε 
Αϊύωπον ΰνν όργι} κελενει κληΰ'ηναι και κληΟ-έντι 

1 Ύΐν ονι. Α τω παιδϊ] αντώ τώ παιδϊ ^ 2 αύτώ 

Κα αυτό Ζ Κ αυτά Γ, ίο Γ 2 μετά δε ούτω Κ παρα- 
ι^ηναι Κ Ε ΡΙ παοαο%•εΐναι Ρ ανμβάν Ε, Η βχ οογγ. 

3 ίσώπου Ε βί βίο εαβρβ καταίΐ] Ε Η Γ -ίο οηι. Ρ 
5 βονλτιν οηι. Φ τινϊ αηΐβ τών αυνδ. οοηίοοαί Φ 6 σύ- 
κων ϋ ι οοΓΓ. Ό 2 7 ξητηατ;] αίτήαη Φ ζητήσει Ε Η 
γε οιη. ^ Γ Ζ Κ ν 8 ν,αταμαρτνρηαωμεν Ρ Ρ; ίη Α υ βί η 
6χ οοτν. Α 2 9 -λαϊ άδ. τνχ. οιη. Ζ ν τυχόντες Ρ 10 Ιπα- 
Χη^εΐ Κ Ε Η, Ζ {86ά €οη\),^ εηκί' ευ&εί αεί εγ&ει Ρ &ε- 
μελίω] τε•αμηρίω Α 11 επί'Λοδοαηοομεν Ε Η ^ποιχοδομη- 
αωμεν ^ 12 τον \> 1530. τότε? ' 13 μη δ' Μ Α Ε ΐυ Ρ ν 
μηδαν ενελεγχων, διάρ αί'ποτε Ρ: νιοιίίΐηιτη εοήρΐηναβ ηί 
8ίί ϋβίβτοηυη ρναβίβηηίβεοηωι εχβηιρΗ Ιοοο εβιηεΐ αβονΐρβί. 
14 ^5»}] ^£ Κ τούτου] τούτον Ρ τουργον Μ ^ ϋ Α ν 
εχόρηααν Κ 15 ανκών Κ 16 ^'βωπε Ε 18 ώς οιη. Φ 
α'ίΰωπον— κατεδηδο-αεναι Φ -αατεδηδονιεν Μ Κ τε] δε Ζ 
τόν τε αί'αωπον ο?η. Φ 19 σ. ο. κλϊϊ'9•57*'αί αυτόν τιελεύει Φ 



230 Αβδοραβ Ι 

φηΰί' ,,λεγε μοί, ω κατάρατε, ούτω μου κατεφρονήύας, 
ώς είς το ταμιεΐον είΰελ^εΐν καΐ τα ετοιμαύ^εντα μοί 
ΰνκα ^Οίνήΰαΰ^-αί"; ο ά^ άκονων μεν καΙ ΟννιεΙζ ην, 
λαλεΐν δ' είχεν ονδ' όπωΰονν δίά το βραδνγλωοΰον' 

5 μέλλων δε ηδη τντΐτεβ^αί, των κατηγόρων βφοδρότε- 
ρον επικείμενων, τίεΰών τίροξ τους τον δεΰτΐότου τίό- 
δας, άναΰχέύ^αυ μικρόν έδεΐτο. δραμών δε και χλιαρον 
νδωρ Ίίροΰενεγκών, τοντον τε πεπωκε, καΐ τονς δά- 
κτυλους εις το ΰτόμα καθείς, αύΟ^ις το νγρον μόνον 

ίο άνεβαλεν' οντίω γαρ τροφής άφάμενος έ'τνχεν. ήντι- 
βόλεν γοϋν αυτό τοϋτο καΐ τους διώκοντας δράβαι, 
ώς αν δηλον γενηται, τις 6 τα ΰνκα διαφορήΰας. ο 
^£ δεβτίότης το νοημον αυτοϋ ^αυμάΰας, οντω τίοιεΐν 
καΐ τοις άλλοις ετίετα^εν. οΓ δ' έβουλευΰαντο τΐίειν 

15 μεν του ύδατος, μη μέντοι και καΰ-ειναι κατά τον 
λαιμοϋ τους δάκτυλους, άλλ' επΙ τα πλάγια των γνά~ 
0•ων αυτούς τϋαραφερειν. ουκ έ'φ&αΰαν δε πιόντες, και 
το χλιαρον νδωρ εκείνο ναυτίαν τοις Λεπωκόΰι παρα- 
χρήμα έτίενεγκόν ,αύτομάτην Λαρεβχετην οτίώραν άνα- 

20 δοϋ-ηναι. τότε τοίνυν προ οφθαλμών πεΰόντος του 

1 φηαίν ΜΕ ω οτη. Φ μον] μοι Ε τιατεφρ. ("βοϋ 
6χ καταφρ. Α 2 2 ταμειον Ε ίλΟ^εΐν Φ ίτοιμααΟ^ίντα ^ 

4 ^£ Η Ε Γ Ζ Κ ν ^£ ονκ ΒΪχεν ο. Φ ονδοπωσονν 
Μ υ ονδοποσονν Η Ζ Κ ^ Γ ^ βραδίγλ. Ε ^ 5 μέλλον ¥ 
ϋφο&ρότερον εονίρδί: αφοθροτερων ΙίΙΗ 7 άναχέσ^οα Ε (^8βά 
ΟΎΐεα ι. α.), Η Ρ άνέχεσ&αι Ό (ίη ιηατς. Τ) 2 άνααχίΰΟ-οίΐ)^ Ε 

9 αύό-ις\ ενϋ"νς? αντίκα^ εβά ο[. ΗβΗΐβίη αά Χβη. Απ. 
III 2, 11 €ΐ δΐάχτλί. ί. ΡΙιΠ. 95, 475. ίΐθπιηι Ι^ίη. 21, 18, 14 
10 ανέβαλε \ 13 ^£ οηι. Ε, ϋ αάά. Ό 2 το] τον Α 
ηοίεΐν οονν. (εχ ηιεΐν'ί) Α 2 14 τους αλλονς Η Ε ^ Γ Κ Ζ ν 

7{ροαέτα\εν V ποιειν Κ, πιείν ίη ποιείν 7ηηΙαιιΗ Α 2 

15 γ,αϊ οιη. ΦΗΕ^ΕΚΖν κα^ήναι ^ Ε 16 γνα- 

ο , 
%^ν Α 17 περιφέρείν ^ Β Ε 18 ηεηοιην.οΰΐ Ό ο Ό 2 
πεπο-Λοαι Ι) ηεπων.όΰίν ^π. παρ. Φ 19 ίπενεγν,ών Η Ε ^ 

Γ Κ Ζ νπενεγ-Λών Ε αύτομώτον Ρ παρεσχεν την Ε 

παρέοχεται Α (οτη. την) 20 6φϋ•αμών V 



Αβδοριΐδ Ι 231 

-τθ καχονργ}}ματος των οίκετών καΐ τηζ ανκοφαν-ρ•ΐοι>, 
τίας, 6 μεν δεοτίότης εκελενβεν αντονξ γνμνωΰ'εντας 
μαΰτίζεβ&αί' οϊ δ' έπέγνωβαν ααφώζ κατά τον εί- 
τίόντα ώς 

οξτΐξ καθ•* έτερον δόλια μηχανεύεται 5 

αντόζ καθ' αύτον τούτο ποιών λανθάνει. 
Τυ] ά' έπιονβϊ] τον μεν δεβπότον εις αΰτν έπανα- II 
ξενξαντος, τον δ^ Αίύωπον ύκάπτοντοξ τ} προΰετάγη^ 
ιερείς της "Αρτέμιδος εϊτ άλλοι τίνες άνθρωποι της 
οδού τΐλανη&εντες και τω Αίύώπω τίεριτνχόντες^ ίο 
Λροντρέποντο προς ^ιος ζενίον τον άνδρα την εις 
αύτν φερονΰαν αντοΐς νποδεΐζαι. ο ^' νπό σκιάν 
δενδρον τονς άνδρας άπαγαγών πρότερον και λιτδν 
παραϋ-εμενος δεΐπνον, είτα και ήγηΰάμενος αντοΐς, εις 
ην εζητονν όδον είύηνεγκεν. ο'ί μεν ονν τοντο μεν ΐ5 
-έτά τγι ^ενία, τοντο δε και επι τγι οδηγία διαφερόν- 
τως τον ανδρός έΈ,αρτη^έντες, τάς τε χείρας εις ονρα- 
νον ήραν και εύχη τον ενεργέτην ημεί^αντο. Αϊΰω- 
Μος δ" νποΰτρέφας και είς νπνον καταπεΰών νπό 

I της οιη, Μ V Ό Κ Η Φ ^ Γ Ζ Κ καί της οηι. Κ, ϊη ιιιανβ. 
^ηρρί. -λαϊ 4 ώ^ οηι. Φ, ΐη Μ αύβαίαίωη ρβήίΐ 5 δόλους Φ 

μηχανέβεται Ρ 6 αυτός κα-Ο^' αντου τούτο λανΰ^άνει 
ποιών V, Μ ϊη νιανρίηβ {αάάϊίο γρ.) (Σιιρά; ο[. Τί'^): εαπρβ�� 
^Οίών λανθάνει ηοη ίηυηβτηοΓ βοηιηι ςααβ ρο8ΐ ΡθΓ8οηβ/η Οίη- 
4θΓβιΐ8 ίη ρΓ&βί". ροβΐ;. δοβη. €χρο8ΐαί: αντώ (αντώ ΌΕΗΓ 
Ζ Κ Ι)) λέληΟ-ε το κακόν (κακών Ρ) αρχιτεκτόνων ^ ]) Κ Φ 
Ε Η Γ Ι Κ Ζ, Μ ίη ίβχίιι, ν 7 μεν οηι. Φ εΐ Ρ φ 11^ 
εηανε'ζεΰ%αντος Κ ανα^ευξαντος βοΐ. Νβιιβίβΐ;. 8 τοϋ δε Ζ, 
καΐ τον {στη. δε) Φ -Λαανοντος ^ προβετάγη V: προαε- 
τάχ%η οείβΗ (Ζ εχ προετ. οοττ.) 9 είτ' άλλοι τίνες οηι. Ώ 

II προντρεποντο ^^ΦΗ^ΓΚΖ ν: ριιαίία τη ρο8ί67^απι 
ηοη ηοίαίο ίο Α 12 νηοα-Λΐάν Ε Η 13 άηαγών Υ Ζ 

τ/ιάί αηΐβ λιτον οηι. ά λυτον ^ 15 αηΐβ οδον ίη Α 
•Λάά. εΙς Α 2 οντω, ίη ιηανρΊηβ γρ. τοντο (ίη. ρΓ.?) Ρ, αηΐβ 

τοντο ίη Α βΓΟΒηη τοντο 16 5ί -Λαϊ] δε οιη. Ε διαφε- 
^όντως οηι. Φ ^ 18 ηρον Γ τοϋ ενεργέτην {ην ^αοΐιιηι βχ 
£ΐν) Ρ ενεργέτην Κ άμεί-ψαντο Ζ 



232 Αβ8θρΐ18 Ι 

τε τον ΰννεχονς πόνου και καύματος^ εδο^εν ιδεΐν 
την Τνχην έπιβτάΰαν αντώ^ και λνΰιν της γλώττηζ 
και λόγου δρόμον καΐ βοφιαν την των μυ^ων χαρι- 
ζομενην. εΰϋ-ύς ούν διυπνιΰ^είς φηΰι' ^.βαβαί, τΐώς 

ό ήδεως κεκοίμημαι' άλλα και καλόν όνειρον ίδεΐν 
εδοζα. και ιδού, άκωλύτως λαλώ ' βοϋς, όνος, δί- 
κελλα, νη τους %^εούς, ύυνηκα πό%•εν μοι τάγαΘ•6ν 
ηροβεγενετο τοϋτο' εύΰεβηΰας γαρ εις τους γένους, 
αντιλαμβανόμενου του κρείττονος ετυχον. άρ ούν 

10 το ευ ποιειν άγαμων εΰτι πλήρες ελπίδων." 

III Οντω μεν ούν Αιΰωπος ύπερηύ^είς τω πράγματι, 
πάλιν ηρ^ατο ΰκάπτειν. του δ^ έφεΰτηκότος τω άγρώ 
— Ζηνάς ην αύτω τούνομα — προςτούς εργαζομένους 
έλ^όντος καΐ τούτων ενα, επειδή μικρόν εΰφάλη του 

15 έργου, τχι ράβδω πατά^αντος, Αίοωπος παραχρήμα 

^' άνέκραγεν' ,,άν&ρωπε, του χάριν τον μηδέν ηδικηκότα 

ούτως αίκίζτ] και πάΰιν είκη πληγάς εμφορεις δι' ημε^ 

ρας ; πάντως άναγγελώ ταύτα τω κεκτημενω." Ζηνάς 

δε ταύτα του Αίβώπου άκονΰας, έ^επλάγη τε ου με- 

20 ΰως, καΐ προς εαυτόν είπεν ' ,,Αΐβωπος λαλεΐν άρξά- 



1 αννεχονσών Ρ 2 τνχειν Ρ επιοτώοκν ^, α αάά^ 
^ 2 λύΰΐν] (■ϋλυΰίν άβίβίο φή ίη ν βταΐ αοοβηΐη Ζ %λνοιν 

1. κ (ΙεΙβΙα ρηηαίο 3 3 χαριζομίνων Ρ 4 ευθείς Ρ 

5 είδέως ν.8Λθίμηοαι Ρ είδείν Ρ Ζ 6 α-Λωλντως Κ 7η. ρν. 

δίτιελα Φ (Α βχ οογγ.) 7 το άγα%6ν Ρ 9 αντιλα- 

βομένον βά. ΒαβΐΙ. 1547 τον] μου του ^ του αρείττο- 

νος] ζ. β. (Ιθί. κρείτονος Γ, τ Γ 2 αρ' Μ V Β Κ Γ ^ Ζ Κ ν 
10 άγαϋ•όν Φ άγγαϋ-ών ίη τα8ΐΐΓα τη. ρν. ^ επιηλ-ηρες Η 
12 ηρ'ξατο _αΗάπτείν οτη. Α, 8ηρρΙβί Α 2 13 ζηνάς Ρ 
ρίβηαηηηβ ην οιη. Φ 14 τούτον V ^ 15 τ^ ράβδω 

οτη. Φ 16 τον οτη. Α 1, αάά. Α 2 17 οΰτω Κ εμφοριεις Ρ 
καΐ πάοι (ηβΐ εΐγ,η δε) πληγάς εμφοηεις δί ημέρας ηενεαε 
[ηενϋ 18 πάντως'] πάντα Α 19 εαώπον Ρ ίΐί 8αβρβ ακον- 
αας του αίαώπου Ε τίΜ^^ΑΚΕΗ^ΓΚΖ?/ί 8αβρβ 



Αοβοριΐδ Ι 233 

μένος ονδεν εμοί όφελος εβται. φ&άΰας τοίννν αυτόν 
κοζτηγορήΰω αντος επΙ τον δεΰπότον, τΐρίν αντος 
τοντ αντο δράΰτ], χαί με 6 δεΰτιότης της επιτροτιης 
παραλναγι." ταντ' ειπών εν^-ν της Λολεως^τΐρός τον 
δεΰηότην ηλαννε. καΐ δη ΰνν Θ•ορνβω προΰελ^ών, ^ 
^,χαίρε" φηβΰ ^δεΰτίοτα" . ο δε ,,τ^' τεΟΌρνβημένος πά- 
ρει ;" φηύί' και 6 Ζηνάς ' ,,χρημά τι τερατώδες εν τω 
άγρφ ΰννεβη^', καΐ 6 δεΰπότης' ,,-ή πον τι δένδρον παρά 
καιρόν [καρπον] ηνεγκεν ; η τών κτηνών τι παρά φνΰιν 
εγεννηΰεν" ; και ος ' „ον% οντως^ αλλ' Αΐβωπος άναν- ίο 
δος το πρότερον ών νννΐ λαλεΐν ηρζατο.'^ καΐ ο δεΰπό- 
της ' ,,οντω 6οι μηδέν τών αγαθών γένοιτο, τοντο νομί- 
ζοντι τέρας είναι^' δ δε ,,κ«ι μάλα' " φηβίν „α μεν γάρ 
είς έμε περινβριύεν, εκών παρίημι, δέΰποτα' εις δε 
βε και ^εονς ον φορητά βλαΰφημει." επΙ τούτοις οργΐ] ΐ•> 
ληφθείς 6 δεΰπότης τω Ζηνα φηβιν ' ,^ίδον 6οι παρα- 
δέδοται Αΐβωπος' άπόδον. δώρηΰαι, ο βονλει επ' 
αντώ ποίηΰον." τον δε Ζηνα επ αντώ γενόμενον παρα- 



1 ^μοι 3ατ{ρ8ί: ίμον ΙΐΙνί, ηί.ύ ςηοά Ρ ιη. ρΓ. ?ια1)βΙ εαην^ 
^ηηίαΐηιη ΐη Βμον τηηηη αΙί€να φ-θ^ασω ^^ΦΚ αυτονλαύτος 
Ρ^ΚΖν 2 -αατη-^ορτιβας ΜV^^ΦΚΕΗ π^\ν αν? 
αντός] ρΗι/.<} αντοϋ Γ ^ Κ Ζ ν 3 τοντο Φ δράαει Φ Ε Η 

καί με\ -κίμε Ρ 4 παραλναει Ό Φ Ε Η Γ ^ Κ, Ζ {36(2 

ω 
τηηίαηίΐ ιη ι; Ζ 2) α ταντα Κ Ρ τανϋ-' Α είπόν ^ 

ενΌ^νς Κ Α 2 (εν^ν Α 1) της ονι. Τ> δ ηΐαννεν Φ 

6 δεβηότα ϋ, Α ρτΐτηο τίτε ϋορνβομένος βά. Νθπβΐ. 

7 ξημας Α (^γ9φ] αγρώ φηαί Φ 8 ηπον τα δένδρα ^ 
Κ Φ {ηπον ταδ. Ρ), Ό {ββά ιηηί. ίη τι δένδρον Ό 2) ηπον τί 

» β ^ * ^ - 

Ε Η 9 -Λαρπον στη. V ^ η τι τών πτηνών Ό χτινων ^, 

η αάά. ^ 2 ^ 10 ίγέννηβε ^ Κ Ρ ^ Κ Ζ ν ονχ" Μ ^ ρ 
-Λάιος 6 χοντος Ρ το πρ. άν. ων V τοπρ. α 11 άναν- 

δρος Ρ, ρθ8ΐ6α €0Γν. ανανδος ννν Ό λαβείν α λαλην Ρ 
14 εμε] ημάς Κ είς δε &εονς καΐ αε Κ 16 φηαί, Φ 
Ιδον Ε Η παραδίδοται Κ 17 βονλει νπ* Ό 18 ^π' 
αντον γενόμ. ^ αντώ οιη. Υ -γενόμενον Ε 



234 Αβ3ορα8 Ι 

λαβόντος τον Αί'ύωτίον καΐ την κατ αντον δεβπο- 
τείαν αντφ άναγγείλαντος, εκείνος ,,δ τι δήττοτε βον- 
λομενω 6οί εΰτι" φηΰίν ,,εργαΰαι". 

IV Κατά δε δή τίνα τνχην άνδρόζ τίνος κτήνη ξη- 

5 τονντος πρίαΟ&αί καΐ δίά ταντα τον άγρον δαόν- 

τος εκείνον και τον Ζηνάν ερομενον, εκείνος ,,^ρέμμα 

μεν ουκ ^βτι μοι" φηΰίν ,^άτίοδόΰ^αί, βωμάτιον δε 

άρρεν ' όπερ ει β^ελεις ώνήβαΰ^αί, τίάρεβτι". τον δ^ 

ίΐ. ΐ4ϋ. εμπόρου φήβαντος ντίοδει��^'ήναι αντφ το ΰωμάτων, 

10 καΐ τον Ζηνά τον Αί'ΰωπον μεταπεμψαμενον , 6 
έμπορος ιδών αντον καΐ άνακαγχάΰας , ,,πό^'εν 
6οι" φηαΐ προς τον Ζηνάν ,,ηδε ή χντρα; πότερον 
ΰτε'λεχός έΰτι δενδρον η άνΟ'ρωπος-, ούτος ει μη 
φωνην ειχεν, ονδεν αν έδει μη οι;;)^1 δοκείν άβκο- 

15 κήλη. ϊνα τι μοι την πορείαν διεκοψας τοντονι τον 
κα^-άρματος ένεκα '," ταντ' ειπών άπηει την εαντον. 
6 δ^ Αΐβωπος μεταδιώζας αυτόν, ,,μεΐνον" φηβίν. 
ο δε μεταΰτραφείς, ,,άπι^ι" φηοίν ,,άπ' εμον, ρν- 
παρώτατε κνον". και 6 Αϊΰωπος' ,,είπέ μοί', τίνος 

20 ένεκεν δενρο ελήλυΟ^ας" ; και 6 έμπορος' ,,κάΟ'αρμα, 



19 καΐ αδ3θί88ίΐτη ρβνίίΐ ίη Μ 2 άναγπείλαντος Ρ 

ε-ϋεινος ρήονβ Ιοαο ρΓαβίβΓ7ηΪ88ατη ρνο η. ^ση 8ΐι1)8ΐΐΐΗίΙ ^ 

4 δί (^? Κ) τίνα. {οηιΪ88α ρ. δη) Κ Κ τίνος ονι. Κ 

5 ^Γκταυτα Μ Κ ϋ Ε ηΐ χαβρε α η. εκείνος ίηοΐρϊΐ οοά. 
Ι^υ^ά. ναΐοαη. 93 (ϋ) /. 116 7 φηφηαϊν V φησιη Γ 

8 εΙ&.]εϋ•έλεις Ό, οοττ. Ό 2 ^ πάρεοτιν Μ ^ άε Γ ϋ Ζ Κ ν 
9 άποδειχΟ'ήναι, β αυτό ϋ, €Ογγ. αύτφ ϋ 2 11 άνα- 

γπαχάοας Μ άναγν,αγχάακς Ε 12 πότε Κ 13 οτέλεγχος Ρ 
εατϊ βναεα /. ν ^ 14 φωνείν Ρ ονχΐ] ου Γ) 

15 ίνατί Ε ^ ^ ΐ'νάτι Η ηί 8α6ρ6 τζορίαν V τοντονί 

οοΓΓ. 6χ τούτον ^ ηι,ρΐ'. 16 ενεν,κ V: ενεν,εν οβίβή τάντα V 
άπείη Ε εαντον] εαντον οδον Κ ϋ Ζ Ε ^ ν 17 ίί ΙΤ 
18 ο δ ε, Ζ ο ί'.'. Μ ^βηβχίτά ιιηα ηβΐ άηαβ ΙίίΙβΓαβ χιίάβιΗαΓ 

ρ€Γη88β φηαι Α ρνπαρώτατον ν.νον (κνον ιβ. ρι•. ίη να8.) 

Α ν,νων ΗδΓΐ ρναβίβΓ Α 19 είπε μοι ρο8ΐ τίνος ενετιεν V 

20 ενεχα Ε, ..εν βχ ..α /'βοϋ ^ ίη. ρΓ. 



Αβ3ορυ8 Ι 235 

ίνα τι χρηΰτον τίρίωμαι' ΰον δε οντος άχρήΰτον και 
ϋαπρον ου χρϊίξω". και 6 Αί'ΰωΛΟζ' ^^ώνηβαί με^ καΐ 
εί' τίξ έβτι Λίύτίζ^ πολλά 6ε ώφεληβαι οίος τ είμί^' . 
καΐ Οζ' ,,τί δ^ αν ΰον όναίμην^ βτνγήματος οντος 
αντόχρημα^'; και 6 Αί'βωποζ' ,,ου πάρεΰτί 6οι παιδία 5 
οί'κοι άτακτονντα καΐ κλαίοντα-, τοντοΐζ επίΰτησόν 
με παιδαγωγόν, και πάντως αντοΐς άντΙ μορμονς 
εΰομαι." γελάβας ονν επΙ τούτοις 6 έμπορος φηϋι 
τω Ζηνα' ^^πόύου το κακόν τόδε πωλείς άγγεΐον"; 
ο δε ^^τριών" φηΰίν ,^οβολών", 6 δ^ έμπορος αντίκα ίο 
τονς τρεις 6/3ολοι)5 κατεβάλετο, λέγων ,,ονδεν κατε- 
^εμην^ και ονδεν έπριάμην". οδενϋάντων τοιγαρονν 
κάί άφικομένων αντών οικαδε, παιδάρια δνο νπδ 
μητρι ετι τελονντα, τον Αΐβωπον ίδόντα και ΰνγχν- 
^έντα αν έκραζε, και 6 Αΐύωπος ενΟ•νς τω εμπόρω ΐ5 
φηΰίν' ,^εχεις μον της επαγγελίας άπόδει^ιν". ο δε 
γελάβας^ „είύελ^ών'' φηόίν ^^ενδοτερω,άΰπαύαιτονς 
ΰννδονλονς ΰον". τον δε είΰελϋ-όντα και άΰπαΰά- 
μενον ίδόντες εκείνοι, ,,τί ποτέ άρα κακόν τω ημών 
δεΰπότ7]'' φαύί ,,ΰνμβεβηκεν^ οτι βωμάτιον αίαχρον 2ο 

I οντος άχρ. V: οντος ρο8ΐ σαπρον οοηίοοαηί οβΙβΗ 

2 ώνησέ με Υ Ό ώνηααί μαι Ρ 3 ποΧΧάοαί Ρ οΙός τΙ 11 
4 αου ονι. Ζ λ-; αον Μ V ^ Φ Κ Ε Η ΙΤ ^ α, βά. ΝθιιθΙ. 

ώναίμην V οτηγήματος Ρ ϋ συστήματος Ε 5 αντο'- 

ρ 

χημα Α ρ αάά. Α 2: ςιιαίία ρΐβναηιςηβ ρΓαβΙβττηίΙΙο 6 κλε- 

οντα υ 7 πάντας 11 αντύς Ρ άντιμορμους Υ Η 

8 τοντοις'] τοντω Γ ^ Κ 1> τοντω ϋ (Ζ?) 9 τόδε] το 

δε Κ τοϋτο Ε ΐυ ΓΠ Ζ ν πόλεις Ζ 10 ίί Ε Η ϋ Ζ Ι) 

II τιατεβάλλετο Ε Η ^ Ρ Ζ 11 ν 14 ^'τι οοηΐυοαηί αηΐβ 
νπο μ. Ρ ^ Κ υ Ζ ν ^'σωπον Ε 15 άνέ-κραξε Κ ί'σω- 
πος Ε 16 φησί Φ Ε Η μοι Ρ της ϊη Α αάά. Α 2 
ίπαγγελλίας Α ^μπαγγ. Ρ την άπόδειξιν? .] ; ^ 

17 γελάσας ίη Ιαοηηα ^βτβ ΙοΙιιτη ρβτχίΐ ίη Μ §νδοτέρω οιη, 

Ε Η^Γ ^ Κ Ζ υ ν 18^ σου ο/η. Ό ^ιεί&όντα^ Α <τε Α 2 
19 αρα Η αρα Ε 86ά α ηιηί. ίη α -ημών] εμώ Κ 20 ^£- 
οπότην Ρ φασϊν ^ φησϊ Ε II συνέβη Φ 



236 Αοδορηδ Ι 

161). ούτως ετΐρίατο; αλλ' ως εοικεν, άντΙ βαΰκανίον τοντσ 
της οικίας ώνηΰατο". 

V Μετά δ^ ον τίολν καΐ 6 έ'μτΐορος είϋελ^ων, τα 
τΐρός όδον εντρεπια^ηναί τοις ^ον'Αοί^ εττεΰκηψε' 

5 μελλειν γαρ την έταονΰαν εις ^Αύίαν ΛορενεβΟ^αυ. οϊ 
μεν ονν αντίκα τα ΰκενη διεμερίζοντο. 6 δ' Αίύω- 
Ίίος έδειτο του κουφότατου των φορτίων αυτω παρα- 
χωρείν^ ατε δη νεωνητω καΐ μηπω προς τάς τοιαύ- 
τας υπουργίας γεγυμναΰμενω. των δε, καΐ ει μηδέν 

10 άραι βούλεται , ύυγγνώμην παρεχομένων , εκείνος 
ου δείν έλεγε πάντων κοπιώντων αντον μόνον ά<3υν~ 
τέλη τυγχάνειν. των δε όπερ αν άραι βονληται επι- 
τρεπόντων, δεϋρο κάκεΐΰε περιβλεψάμενος, καΐ ΰκεύη 
άϋ'ρηΰας διάφορα, βάκκους και Στρώματα και γυρ- 

15 γά&ους, ενα γυργα^Όν άρτων πεπληρωμενον, ον και 
δύο βαΰτάζειν εμελλον, αυτω επιτεϋ'ηναι κελεύει. 



1 άντιβαΰκκνίον Η 2 νι ώνήαατο άβείπϋ ΧΙ 3 είβελ- 
ϋΌον] αΙ)8θί88ΐιηι ρβνϋί 171 Μ, εί Α 2 ίη ταΒητα; βΐίαιη α τη. ρν^ 

9 
βοηρίΐίτη ηίάεΐην Ι'ηί88β εΐ 4 οδών Ρ ίυτεπ.^ Α ρ Α 2^ 

5 μέλλει Α; μέλλων 6τα80 ςιιοά ίη ΒβφιεΙαΙιΐΓ η. '^ά^ ^ επί- 

ουοαν Α 6 δισμερίξοντο Ζ διάμερίξοντο Ρ ίχίδείτο Η 
7 τον] το 6Γα8α /. ΰ ^ ν.οφοτάτον Κ -λουφοτέρ § Α κοφοτί'- 

τάτον , , 

ρου Ρ τίοφοτερον Ε τιουφοντατον Η "Λονφοτατον ^ ^ ηαρα- 
οχεΐν ^ 9 υπηρεσίας ^ και. Βηρνα ιιβΓειαη Ζ μτ^δεν Η, 
6Γα80 ααοβηία η Έ, 10 αραι V αρα Ρ αρα ^ΓΖΚ βουλαιτε Ρ 
βονληται Ε Η ^ Γ Κ Ζ Ι) ετιεινος] αυτός V. ρο8ί εν,εινος 

βταΒαρ. δε, Α 11 ου δείν'\ ουδέν ^ Φ ελεγεν ^ 

■Λοπιόντων V ^ Κ Ε Η; ο οοτττ. ίη ω Κ Ζ κωπιώντωνδ 
12 07Γ£ρ 0(9/ αρα βονλοιται ^ οττερ αν άραι βούλοιτο Α οπε^ 

��� , αί , , -/ ν , , 

αν αρα (πι. ρΓ.) βουλοι, το Ρ οττίρ αρα βούλεται Υ επί- 
τροπο ντων Α 13 -κα-κειαε Η ι/ί 8αβρβ καΐ ακευη ίη Ό αάά. 
ηιαηη8 τβο. 14 ά-θ^ρ/^σας ?/ί οοηίβοβτωη Μ^: ά&ροί'βας ΙίδΗ 
€6ΐ6τί. περιβλειράμενος \ν οτρίόμματα Κ 15 άρτον Ρ 
ον και 8€Γίρ8ί: εν η V ον οβίετί 16 αντώ Μ V <^ Ι) Κ Φ 1) 
ΙπιτεΌ-εΓναι Η Ε ^ Ρ Κ Ζ ν επι^είναι Κ 



Αβ80ρΐ13 Ι 237 

οϊ δε γελάβαντες καΐ μηδέν είναι μωρότερον τον 
χυδαίου τούτον κα&άρματος φάμενοι^ ος μικρώ μεν 
εμΛροΰ^εν το κονφότατον άραι των φορτίων εδεΐτο, 
νυν δε το πάντων βαρυτατον εΐλετο ' χρηναι μέντοι 
την έπιΟ'ϋμίαν αυτοϋ πληρώΰαι' ύτΐολαβόντες τον 5 
γνργαϋ•ον έτίΐτι^'έαβί τω Αίβώτίω. ο δ\ κατά των 
ώμων το φορτίον έπηχ&ίΰμενος, δενρο κάκειΰε διε- 
κλονεΐτο. τον δε ίδών 6 έμπορος άτΐεϋ-ανμαΰε καί 
φηΰίν' ^^Αίΰωπος εις το τΐονεΐν πρό^νμος ων ηδη 
την εαυτοϋ τιμήν έξετιΰε' κτήνους γάρ φόρτον ίο 
ήρατο^'. ετίεΐ δε ώρας οϋύης άρίΰτου κατε'λυΰαν, 
ΑΙΰωπος κελευ6%•ε\ς άρτοδοτήβαι^ ήμιδεά τον γύρ- 
γαΟ-ον ττολλών φαγόντων εποίηόεν. ο&εν και μετά 
το άριΰτον κουφότερου του φορτίου γεγονότος, προ- 
^νμότερον ώδενε. καΐ δη καΐ έύπερας ον κατήχ^η- ΐδ 
ΰαν τίάλιν άρτοδοτήΰας, ττ] εφεξ,ής ήμερα κενόν 
παντάπαβιν επί των ώμων άνεχων τον γύργαΟ-ον, 
πρώτος απάντων γιει, ως και τοις ΰυνδουλοις, προ- ρ. ΐ8ΐ). 
τρέχοντα τούτον όρώΰιν, αμφίβολα γίνεΰ&αι, πότερον 
6 ΰαπρός εΰτιν Αΐύωπος ή τις έτερος ' και κατά- 2ο 

1 μηδβν Η, ΐη Ε η βναβο αοοβηΐιι 2 μιν,^6ν V 

3 κονφότίρον ^ αραι V Ε Η εδείτο (πιίβ αραι 

<οηΙθ€αηί ^ Ρ* Ζ Κ ν αίδειτο V 4 νύνδε Η το π.] των 

η. Α ^αρντίρον ^ 5 πλτ^ρονσ-θΌίΐ ? επιλαχόντες Φ 

6 γνγανϋ^ον Τ): «ηρτα ηηηηηβ αΗςΗ0ΐίβ7ΐ& 6Γα8α Ι. ν επΙ 

τη ϋ'έασι Ρ οδαΐ Ρ 7 επίχ&ηομ,ενος Ρ άπηχ&ΐΰμ,ένος 

/βί'ίί βχ ίπ. Ό ιη. ρι•. άπηχ^ιομένος Ε ^ Κ Ζ ν 7 άπεϋ-αν- 

μααεν Ε ^ Ζ Κ ν 9 φηαΐ Ε 10 ε^ετηοε Τα Ι η (αοΐα βχ ι 

φορτίον ^ 11 ί ε οοντ. βχ δη Β πι, ρΓ. άρίοτον οιη. Κ 

■αατέλνσαν οη. Φ 12 ήμΐ δε α τογ. Ρ 14 ν.ονψ. '^εγ. 

τον φορτίον ^ τον οτη. Α, 1)18 βχ/ιώεί II ηροϋ-υμωτερον 

, ν 
Κ, Ι) 1547 ηρο&νμοτερος Ό, ν αάά. Ό 2; Α. ο βχ βονν. 

15 ωδενε Κ Η Ε ?/ί χαορβ καί δη καΐ] και δη {δϊ Ρ) Φ 

εσπ. Ρ ον] ους Ρ 18 ^ει] εί'η Μ V; εί'η νιηΙαιιΗ ίη 

ηει Τ) ιη. ρη 19 τοντον οιη. Α άμφίΒολον Φ πρότερον Ρ 

20 ό ϋαπρος^ ηρος Κ, ΐη ιηατα• ο αα Ιΰτιν] οντος 



238 Αθ80ρΠ8 Ι 

μα^οναιν εκείνον είναι, &ανμάζείν οτΐως το μεμελα- 
νωμενον άνΰ'ρώτΐίον νοννεχεΰτερα πάντων επρα^ε^ 
τους ραδίως δαπανωμένονζ άρτους άράμενον, εκεί- 
νων τά ΰτρώματα και τα λοιπά των βκενών έπιφορ- 

5 τιβαμενων, ά μη φνΰιν ελαχεν οντωσΐ δαπανάΰ&αι, 
ο μεν ονν έμπορος επί ττ} ^Εφεΰω γενόμενος, τά μεν 
άλλα των άνδραπόδων <5νν κερδει άπέδοτο, νπελεί- 
φ^η δ' αντω τρία, γραμματικός, ψάλτης καΐ 6 Αΐΰω- 
πος. των δε τις αντω βννηϋ'ων ϋνμβονλενύας εις 

10 Σάμον άπάραι, ως εκεί δη ύνν μείζονι κερδει άπεμ- 

ΥΙποληΰοντι τά ΰωμάτια, πεί&ει. και 6 έμπορος επιβάς 
της Σάμον, τον μεν γραμματικον ύνν τω ^ράλτΐ^ 
καινάς ΰτολάς άμφιεΰας, ΐβτηύιν άμφω επΙ τον πρα- 
τηρίον. τον δ' Αΐΰωπον επεί μηδαμό&εν είχε κοΰμη- 

15 ΰαι, όλος γάρ ην αμάρτημα, εΰ^ητα ύάκκον τοντω 
περικα^'ά^ας, μέύον άμφοΐν 'εβτηΰεν, ώς και τονς 
ορώϊ/τίί^ έ^ίΰταΰΰ'αι λέγοντας ,,πό^εν τοντο το βδε- 
λνγμα, το καΐ τονς άλλονς άφανίξον;" Αίΰωπος δε 
καίπερ νπό πολλών βκωπτόμενος, ΐΰτατο μεντοι 

20 τολμηρά προς αντονς ατενίζων. ^Ε^άν^ος δε ο φιλό- 

εστίν Ε η τις] η τις ^ εί'τις Φ ήτις Η. τις οηι. \) 1547 
1 ε'ΛΒΐνον ΟΏΐ. Κ το ονι. Α μεμελανοαένον Ρ Ζ, ίη ^ ω 
€χ €0ΓΓ. ρνο ο ', μελανωμέρον, νιηιαΓ(). με Κ 2' άν-θ-ρωττίον] 
, ον ίη Ρ αάά. ίπ. αΐϊα ίη ναβιο^α: ρνίηιο ηίάβίηΓ 8€ήρΙα /'αΪ88β 
ΙΌττηα δατΙ)ανα άνΟ'ρώπιν νοννεχέοτερον Κ 3 δαπανο- 

μένονς Ρ Ζ άρτους οιη. Κ 4 τα στρ.] τά ίη Α αάά. Α 2 

ΰτρώματα. ^ ββά ω 6Χ 6Όγγ., Οτρώμματα αΙΙβτα Ι. μ άβίβία Ε 

πεφορτιααμενων α 6 μεν οιιιίεεο αοοβηίη Ζ βαβρβ 

7 νπεληφϋ'η Ρ, ^ (ίβά 8ηρνα εαν. ε^ ^ 2) 8 ό βηρι^α ηαν- 

8ΐιιη ΑΙ 9 αντφ] αντών V Ρ 10 άπάραι Α Ε Η δί] 

οοΓΓ. €χ δε Τ) τη. ρν. άπεμπωλ'ήοοντι V Κ Ζ Ι) άπεμπολτϊ- 

ααντι Φ 11 σώματα V ίΐώμαηα Ε 12 ι/> ίη Α εχαναπϋ 

Α 2 13 άμφιάσας Ε ΐστησαν Ζ 14 ρο8ί είχε βναεα Ι. ν 

1δ όλως Φ, όλος €οη\ εχ όλως V ^ ίη. ρΐ'. 16 περιν,α- 
λνιρας Ώ. εατησεν Η 19 υπό βχ εηΐ ίη Τ> ίη. αΐία βοΗ 

ί'σταντο Ρ ί'οτατο Ε μεντοι Με Ε 20 τολμτιρώς Α 
^ ΒΕ τολμηρός Ρ 



Αβ80ρΠ8 Ι 239 

αοφος^ εΙς των ενοικονντων ών τηνίκαντα τι} Σάμω, 
προελϋ'ών επί την άγοράν και ^εαοάμενος τους μεν 
δυο παΐδας ΰνν ενπρεπεία τίαρίβταμενονς, μέύον δε 
τούτων τον Αΐύωπον ^ ήγάϋατο την τον- εμπόρου 
επίνοίαν, οπωζ τον αίβχρον εν τω μεταξύ τεταχεν^ 5 
ω^ τΐι παρα&εΰεί τον δνΰείδονς καλλίονς εαυτών 
τους νεανίΰκονς φανηναι. εγγντερω δ' έπι,ΰτάς, 
επνϋ'ετο τον 'φάλτην, πόϋ-εν αν εί'η. καΐ ος ' ,,Καπ- 
Λαδόκης". καΐ 6 ΐΞΐάν&ος ' ^,τί ούν οΐδας τΐοιεΐν" ; ο δε' 
,,πάντα". καΐ έτΐΐ τούτοις Αΐΰωτιος εξεγελαβε. των ίο 
άί ΰχολαύτικών, οϊ τω ^άν^ω ϋννηύαν, ως είδον 
αυτόν γελάύαντα καΐ παραφήναντα τους οδόντας 
εξαίφνης^ καί τι τέρας οράν δοζάντων, καΐ τον μεν 
,^η που κήλη εΰτίν οδόντας εχουβα" λέγοντος, του δέ 
,,Τί,' ποτέ άρα ίδών έγέλαΰε;" τού δε ως ,,ουκ έγέ- ΐδ 
λαύεν, αλλ' έρρίγωΰεν" , τίάντων δε βουλομένων 
γνώναι τις ποτέ ην 6 γέλως, εις τις αυτών προϋελ- 
^ών τω Αίύώπω φηβίν' ,,οτοι; χάριν εγέλαΰας^'; και 
ός' ,,άποχώρει, ^αλάττιον πρόβατον". τον δε άμη- 
χανήΰαντος τοις όλοις επί τω λόγω, κάκ τον εν^έος 2ο 

I Ινοι-Λοντων V τηνι-Λαϋτονς Ρ 2 προοελ^ών Α Κ 
ποοε^ελ&ών Ρ 3 εντρεπεία V 4 ηγηαατο V ηγάσατο Ρ 
ηγάοατο Α ηΐΗοά ίη ηγηαατο ιηηίαιάΐ Α 2 5 τέταχεν €οη\ 
6Χ τέταγεν (^ ιη. ρΓ. 7 νεανία-Λονς V: νεανίας οβΙεΗ 

,,,,,, ρΰ , ου 

7 εγγντερω ν εγγιτερω Ζ εγγιτερω Κ ο ε η 8 τον 'ΐραλτην 
[ον βί ον πι. Γβο.) Ό τον ψάλτου ΓΚΖν -καπαδόκης ^; 
ο ΐη Α αά(ί. ιη. Γβο. 9 είδας ποιήν Ρ 10 εξεγέλασεν Φ 

II Ξάν%•ει V 12 αυτόν ίη Α αίίά. Α 2 οδόντας Κ 
Ρ Η ηί βαβρβ; ίη ^ 6. ιηηίαΐηιη ίη 6. 13 ν,αϊ του μεν ίη Α 
6ί/ι Βϋτίρίηηι 8€7ηβΙ βταβαιη β8ί 1δ ττοτ' ^ αρα Η, Ε (βχ 
οονν.) εγέλααεν Μ ίε ©5 ΥΕ: ά' ως αβίεη 16 ^ρι'- 

γωαεν V ερίγωσεν Ό ρ αάά. ΐ> 2 ίρρίγωαε ^ {εβά άβίβία Ι. ν)^ 
Κ ς Ζ ν ερίγωαε Α Ρ {άβίβία Ι. ν), Ε Η 17 προεί^ών V 

18 γ/". 3ι/ηίίρατη ρ. 188, 12 19 ϋ^ά).. πρόβ. ίη πιανρίηβ 

εηρρίεηίί 7α ιηρΓ. 20 κάκτου α κάκτου Ι) κάκ τούτου Ε 
20 εύΟ'έος Μ: εν^'έως Β βηρτα 8οί\ ο, εν^εως €6ΐ€τϊ 



240 Αβδορυδ Ι 

€ίναχωρήΰαντος, ο ΐΕΐάνΰ-Οζ τω εμπόρω φηΰί' ,,τΐόΰον 
τίμημ^ατος 6 'ψάλτης" ; τον δε ,,χιλίων όβολών^' 
άποκρίναμενου, τίρός τον έτερον ηλ^εν, υπερβάλλον 
άκονΰας το τίμημα, καΐ μεντοί καί τούτον ερομενον 

δ τον ψίλοΰόφον, τίόΟ-εν αν εί'η, καΐ άκονΰαντος οτι 
Ανδός^ καΐ ετίανερομένον ,,τ^ ονν οίδαξ τΐοιεΐν;" 
κάκείνον φαμενον ,^7(άντα'\ τίάλίν εγέλαΰεν Αί^ύω- 
τίΟξ. των ΰχολαύτικών δε τίνος δυαττορονμενον ,,τί,' 
δη τΐοτε οντος ττρος πάντα γελά''' ; έτερος τίρός αν τον 

10 είτΐεν' ,,θ^' βονλει καΐ ΰν Θ•αλά6ΰιος τράγος άκονύαι^ 
ερώτηαον". 6 δε ^άν^ος καΐ αν&ις ηρετο τον εμ- 
τΐορον' ,,πόΰον τιμήματος 6 γραμματικός;" κάκείνον 
,,τριύχιλίων όβολών" άποκριναμενον, δνΰφόρως 6 
φιλόΰοφος ηνεγκε την ντίερβολήν τον τιμήματος καΐ 

15 ΰτραφείς άτίτ^ει. των δε όχολαότικών ερομενων^ ει 
μή ήρεΰεν αντω τα βωμάτια, ,,ναί", φηβίν ^,άλλά 
δόγμα κεΓτα6, μή άνδράποδον ώνεΐ6&αι των τίολντϊ- 
μων". ενός δε τούτων φαμενον ,,αλλ' ει τούϋ-' 
ούτως έχει, τον γονν αίΰχρόν τούτον ονδείς νόμος 

20 έμποδών ΐΰταται μή ώνήύαύΘ'αι' τήν αντήν γαρ και 

1 πόΰον €ονΓ. €χ πόσον Ρ 3 άποηρινομένον Α 

4 άγ,ονσας^ άν,ηδιάοας'ί ί/'. λΥ τούτων Ρ ίρωμένον Ε Η 

5 ατίονσαντος] άν,ονσας Φ . 6 λί^ό^ Ζ ίπανερωμέ- 

νον Η είδας Ε \) 7 εγέλασε Α, ν αάά. Α 2; αί'βωπος 

εγέλααε Κ 8 διαπορονμενον {Ι. ν βηαίβηι 8Ηΐ8Ηΐηϊί ηι. ρι\ ίη 
ΙοοΗΜ 6να8ί ων) ^, άπορουμένον Ε Η Κ Ζ ν, επανερομένου Φ 
9 προς πάντα 8ονΐρ8ί 6ί 8ίβ ^.• προς πάντας V Μ Β Φ Ε 
Η Κ Ζ ν πάντας (ο?η. ρΓα6ρο8ίΙίοη6) Κ 10 ^ί'αλάττιος ^ Ό 

Ε Η Κ Ζ ν 11 εμπορον^ αιΰωπον V 12 ό αηίβ γρ. οιη. Ρ 

^ρα,ϋατικόϊ Α καΙ εκείνον Ζ 13 όβ. οονν. βχ όν.. Ρ 

άποΗριναμένον Ρ δνοφόρος Ρ δΐΰφόρως Ζ εδνσφόρει 
6 φ.' ν.αΐ την ν. ον-κ ηνεγκε τον τιμ. ^ 15 άπείη Ε 
ερωμένων Η έρωμένον Ρ 16 ηρεαε Α ν αάά. Α 2 17 άν- 
δράποδον οο7ύ. βχ άνδραπόδων Κ ιη.ρΓ. των ίη Ό αάά. Ώ2 

πολιτών ίη Κ αηΐβ πολιτίμων 8ΐααηι άβίεΐανι 18 ί^-θ"* 

όντως Φ, Ώ [ταν αάά. Ό 2), ε£ ταν&' όντως Β 2, Κ Ζ λ^ 
19 ^'χει, 6Γα8α Ι. ν (^ 20 καΐ οντος] καΐ οη. V 



Αβ80ρΐ18 Ι 241 

οντοζ λειτον^γίαν είβοίύει' καΐ ημείς το τίμημα 
τοντον καταϋ-ηΰομεΟ-α" , ^άν^οζ έ'φη' ^^άλλά γελοΐον ρ.22ΐ>. 
αν εί'η νμάς μεν έκτίύαι το τίμημα^ έμε δε τον δον- 
λον ώνη6αα%•αι' άλλως τε καΐ το γνναιόν μου κα^ά- 
ρεων ον, ονκ αν άνάΰχοιτο ντί αίαχρον ΰωματίον 5 
ν7ίΐ]ρετεΐ(3%'αι^' . των δ\ βχολαΰτικών ανΟ-ίς είπόντων 
,,αλλ' έγγνς η γνώμη, καθηγητά, τον μη πεί^ε(5%•αι 
γνναικί" , 6 φιλόσοφος εΐτΐε' ,,λάβωμεν πρότερον 
'πεΐραν ει οΐδε τι, μη ποτέ και το τίμημα μάτην άπό- 
ληταυ". προβελ^ών γονν τω Αίΰώπω „χαίρε''' φηΰί. ίο 
και ος' ,,αή γαρ ε?.νπονμην"; και 6 ^άνΟ-ος' ,.άαπά- 
ζομαί 6ε". κάκεΐνος' ,,κάγώ 6ε'\ και 6 ΐΕ^άνΰ-ος 
ΐίμα τοΓ^ άλλοις επι τω παραλόγω και ετοίμω της 
άτΐοκρίΰεως εκπλαγείς, ηρετο' ,,χοταπος ει"; 6 δε 
.,μελας" φηΰί. καΐ 6 ^Ε^άν&ος' ,,ον τοντό φημι, αλλά ΐδ 
7ΐ6θ•εν γεγεννηΰαι" ; και ος' ,,εκ της γαΰτρος της 
μητρός μου", καΐ 6 ΐΞ^άνϋΌς' ,,ον τοντο λέγω, άλλ' 
εν ποίωτόπωγεγέννηΰαΐ'" κάκεΐνος' ,,ονκ ανήγγειλε 
μοι η μιμηρ μον, τίότερον εν άνώγεω 7] κατώγεω" , 

2 τοντο Α τοντο Ρ Ό %άν%θξ ν 3 αν ίΐτ^] μ\ν άν 
ϊί'η ^ μεν στη. Ε Η Γ Κ Ζ ν εγ,τίαοα Μ V (^ ϋ Φ Κ Κ Η ν 

4 μου] μεν ^ -κα&άριον Ό Γ Κ Ζ ν, ΐη ^ ει ηι. ρι, 

8βά ηΐ ηίάβΐητ οοντ. εχ ι δ αν οιη. Ζ σώματος Φ 

7 -λα^ηγητά, τον βοΗρεί: -καϋ-ηγητά το ^ ϋ Κ, ο/'. ΛΛ^. κα... 
τά το ειαη ίίρηίίο Ιτίιιηι ΙϋίβΓαηιηι Μ κατά το V Ε Η 1Γ Κ Ζ ν 
τον βοίηηι Φ πί&εα^αι Ζ 8 γνναι-Λος Κ εΐπε V 

.^εά ε ηΜβΙιΐΓ οονν. εχ εν, εΐηεν Μ λάβομεν Ρ Ε Η 

πρώτον Μ 9 πειραν_ στη. ^ άηόλληται Φ άπόΐνται V Ό 
άπόλειται Ε 10 ονν Κ φησίν Ε 11 άσπάοομαί Ζ 

12 κακ. τιαγώ αε Ό, κ. τιάγώ αε ^ 13 της άποτιρι'αεως 
0711. Η 15 φηαΐν Ε ό ξ., φηαΐν, ον τ. φ. Κ 16 γεγέ- 

V 

νησαι ϋΦΕΗΓΚΖν ..ν.. Κ καΙ ο |. — μον (17) οτη. Ζ 
17 καΐ ο?] καΙ ο 6 Ρ, γ,ά-Λεινος V τούτω Ζ ^ 18 7*- 

γένησαι ^ ϋ Κ Γ ν, ΐη Κ ρΗιΐ8 ν αάά. τά. ρη άνήγγειλέν Ρ 
19 μον οιη. Μ ^ Β Κ Η, Ε (βεά ίη λοο Ιώνο ει^α-^οη ββί) 
πρότερον Ρ έν οιη. Ε Ε άνωγεω τ} κατω'/ί'ω Μ V 

^ Κ Ρ Ε Η άνωγαίω, -η ν,ατωγαίω Τ> 

Γαβ. Εομ. ι. 16 



242 Αβ80ρΐ18 Ι 

χαΐ 6 φίλόύοφος ' ,^τί δε πράττειν επί6τα6αί''', κάκεΐ— 
νος' ^^ονδεν'^ καΐ 6 ΐΞ^άν^ος' ,,τίνα τρόττον'^-, ο άε" 
,^ετΐειδήπερ ούτοι, πάντα έπίβταΰϋ'οα εττηγγείλαντο^ 
έμοί δε κατελιπον ονδε εν", καΐ ετΐΐ τοντοίς οι ΰχο- 

5 λαατικοί ντΐερφνώς άγάμενοι, ,,νη την ϋ'είαν πρό- 
νοίαν" ^ έψαυαν^ ,.τΐάνν καλώς άτίεκρίνατο' ονδε γαρ 
εις έύτιν άνθρωπος, ος ατΐαντα είδεύη. δια γαρ 
ταύτα δηλαδή καΐ εγελα". αύ^ις ούν 6 ^άν%Ός φηΰί' 
^.βονλει πρίωμαί ΰε"; καν 6 Αίύωπος' ,,εμού προς 

10 τούτο ΰνμβονλου δίη; όπότερόν (?06 δοκει βε'λτιον, 
ήτοι πρίαύΟ-αι η μη, ποί-'δί.* ουδείς γαρ ούδεν προς 
βιαν ποιεί ' τούτο παρά τγι βγι κείται γνώμτ^. καν 
μεν βονλΐ}, βαλαντίου ^ύραν άνοίξας αργυρών 
άρί&μει' ει δε μη, μη ΰκώπτε". πάλιν ούν οι ύχο~ 

Ιο λαβτικοί προς αλλήλους εφαΰαν' ,,νη τους ϋ-εούς, 

ρ. 241}. νενίκηκε τον κα&ηγητήν". τον δε ΐΞ^άν&ου φηβαντος 

,,έάν πρίωμαί βε, δραπετεύΰαι βονλήύΐ]"; γελάόας 

6 ΑΙβωπος έφη' ,,τούτο ει βουληβομαι πράξαι, ου 

πάντως χρήΰομαί ΰοι ΰνμβούλω, ως δη καΐ ΰύ μικρω 



2 τιαΐ 6 ^άνϋΌς ίη Ό αάά. ϋ 2 ϊη τηαΓρίηβ 3 επίΰταν^ 
ται Κ 4 ?αοι ^6 Ε Η αηΐβ -αατέλιτιον ίη Ό ίήηιη βτβ 

ΙϊΙίβναηωι τα8ηΓα ονδε^ν {\ν (αοίηηι βχ εν) Κ ονδείν Μ Η 
Ε ουδεεν Ρ 7 ανωο Ζ ος άπαντα ειδείτ] Υ Ό: 6ς αν 

ηάντα είδείη εβίβνί. ο/". Κι-α^βΓΐ Ογ. Ογ. 54, 14, 4 Μπάνί^ί 
8}'ηί;. (τΓ. ρ. 143 η. δίά γάρ ταντα ρο8ίβα αάάίΐα ίη Ζ 
8 ρο8ΐ εν έλα ίη ^ βναβητη σε ^^ 10 τούτον Ε 11 ήτοι] 

ητα Ε ητη Ρ /} Γ Κ Ζ ν 12^ -καν μεν Ζ ηί 8αβρβ 13 ^ονλη, 
7] βχ εν [αοίηιη ιη. ρΓ. Μ βονλει ^ Ό Φ Ε II ρο8ί βονλεί 

ίη ^ ίη 6Χίνβ77ΐα ρ. 19 βτα8υ.Ίη βα: (]ηαΙία /'βνβ 8βηιρ67^ ρναείβτϋ 

14 αρι%^μει Ζ αΐΐεηιηι μη οηι. Ε Η Γ Κ Ζ α, Ι) 1530 
σκώπτί, ίιι ηιανρίηβ κόπτε Κ 14 ονν οιη. Α 17 δραπέ- 
τευση Ό αι α(ϊ(1. Ό 2 βονλησί] οοτί\ €χ βονλενβη ϋ, βον~ 
λησει Ρ 17 ίηίβν γελάσας 6 αάά. τοίννν Ε, τοί άεΙΗιινί Ε 

18 τοντο] ταντα Φ πράξαι, ^ Ε Ρ Ι) 19 πάντα Ρ 

ώ?] 6ς }) 1530, 05 1534 μικ ίη Α οογκ. βχ μοί 



Αβ80ρΐ18 Ι 243 

πρόύϋ^εν εμοί". καΐ ο ^άν&ος' ,,ΧΓχλώς μέν λεγει.^, άλλ' 
αιοχρόζ εΐ". κάκεινος' ,,είς τον νονν άφοράν δει, φιλό- 
ύοφε, καΐ μη εις την οψίν". τότε τω εμπόρω προ- 
ΰελ&ών ο ΐΞΐάνϋΌς φηΰί' ^^πόΰον τοντον τίωλεΐς -,^' 
καΐ οζ' ,^κερτομηΰαί μου πάρει την εμπορίαν, οτί ϋ 
τονς άζίονς ΰον παΐδας άφείς, τον αιβχρον τούτον 
εί?.ον ; ^άτερον των λοιπών ωνηύαι^ τούτοι^, ίί πρόο- 
δομα λάβε", καΐ 6 ^άνϋ•ος' ,,ον δήτα, άλλα τον-• 
τον", καΐ 6 έμπορος ' „έξήκοντ€ζ οβολών ωνηΰαυ" . 
καΐ Οί μεν ΰχολαοτικοί παραχρήμα το τίμημα ϋννει- ίο 
αενεγκόντες κατε&εντο, 6 δε ^άνϋΌς εκτήαατο. οΓ 
τοί'ννν τελώναι την πράύιν μεμα^ηκότες παρηβαν 
άνακρίνοντες, τις μεν 6 άπεμπολήΰας, τις δ' 6 πρι- 
άμενοζ. αίβχννομενων δ' αμφοτέρων εαντονζ άνει- 
πειν δια το πενιχρόν τον τιμήματος, Αιΰωπος ΰτάς ΐ5 
εις το μεΰον {Ινεκραξεν' ,,ό μεν πρανείς .^ εγω' ο 
πριάμενος δ^ οντούί, και 6 πωληαας εκεινοόί. ει δ' 
αντοί αιωπώοιν, εγώ άρα ελεν^ερός ειμί". οΓ ^δ 
τελώναι διαχν^έντες, έχαρίΰαντό τε τω ΐΕ^άν^'ψ το 
τέλος και άπηλλάγηόαν. 2ο 

Ο μίν ονν Αϋύωπος ήκολονϋ-ει προς την οίκίαν νΐΐ 

1 -Λαλώς (καλο? Ρ) μεν λέγεις Μ ^ Β Φ Ε Η Γ Κ Ζ ν: 
μεν 0711. V Κ αλ' ^ 2 ίη ] χρη Φ 4 ό οτη. Ρ 

ττόβον τιμήματος τούτον Ε, Η 8€ά ϊη /ιοα τιμήματος άβίβΐιυιι 

τΐοΧεΐς 7ι^ ϊη ^ πωλείς €οη\ βχ πολλεις δ "αερτομή- 

ααι Μ πάρει ίη ^ /"βοίί €χ περί τη. ρΓ. 6 σον οιη. Κ 
10 το τίμημα ο?η. Γ Κ Ζ ν 11 ενεγ ϊη Α €χ οοντ. εν.τή- 
σαντο Κ 12 πράαιν Φ Γ (Ζ) ν 13 μέν ^ Α άπεμπωλήαας 

V β Ε Η Ζ, ραΓ8 βώΐ. 14 5θ «αφ. Ζ ό' ά. ΐη Η Όοττ. 
ρχ δ\ αν ειπείν Ρ 1δ ό αί'σωπος Γ Κ Ζ ν 16 πρια- 
^είς Ε 17 ^' οτη. Κ, δε Ζ-, 6 δε πρ. ο. ^ ό μεν πω- 
λήβας Ζ ετιεινοσίν Μ Ε έ-κεινος ει Ρ ει όε Ζ 18 σιω- 
πώσι, Α αρ« Ε Η Ρ οι (ϊε] οΐδα Ρ 19 έχάρισαν τότε 

V ^ Κ το] τω Ζ 20 απηλλάγησαν] δια^νϋ-ησαν Α ίΐ€- 
χνϋ•ησαν Ρ; ΙϊόΓηΗη^ Φ ηνΙβΙιΐΓ ηοΐκίχ^β διελν^ηααν 21 αί'σ. 
€0ΓΓ. βχ έ'σ. ^ ηι. ρΓ. άλολονϋ^ει Κ 

16* 



244 Αβ80ρΐ18 Ι 

άπωντί τω ^άν^ω. μεΰημβρυνον δ\ καύματος οντος, 

ό ΐΕΐάν&ος εν τω πε^ιτίατεΐν τον χιτώνα άναΰνρά- 

μενος ονρει. όπερ Ιδών Αΐΰωποζ καΐ των [ματιών 

εκείνον δραξάμενος οπιΰ^εν, Λρός εαυτόν εϊλκνΰε 

5 και φηΰι' ,,την ταχίΰτην με πώληΰον, επεί δραπε- 

τενβω". και 6 ^άνΟ-ος' ^^άν^ οτον^^\ ,,οτ^" φηοίν 

,,ουκ αν δυναίμην τοιοντω ντΐηρετειβΰ'αι δεΰτίότΐ], 

3.261), ει γαρ 6ν δεΰπότης ων και μηδενα φοβούμενος, όμως 

ανεβιν ον τίαρέβχες τΐ] φνΰει, άλλα βαδίζων ονρεΐς, 

10 ει τνχοι τον δονλον έμ'ε τίρός τίνα ύταληναι διάκο- 

νίαν καν τω μεταξν της πορείας τοιόνδε τι άπαι- 

τηύαι την φνΰιν. ανάγκη πάοα πετόμενόν με άπο- 

πατειν". και ο ΐΒ^άνΰ-ος' ,,τοϋτό 6ε ϋΌρνβεΐ; τρία 

κακά βονλόμενος διαδράναι βαδίζων ουρώ." και ος' 

15 ,,ττοΓα"; κάκεΐνος ' ,,εϋτώτίμοι την μεν κεφαλήν κατε- 

κανΰεν αν 6 ήλιος, τονς δε πόδας το της γης έδαφος 

όν έκπεπνρωμενον, ή δε τον ονρον δριμντης την 

οΟφρηβιν αν έλνμήνατο" . και ο Αίΰωπος ' ,.βάδίζε, 

πεπεικάς με'\ 

20 "ΈπεΙ δ^ε καΐ τη οικία επεΰτηΰαν. 6 Ξάν^ος πα- 
VIII Ί ^ 

1 άπιόντί] ντι ίη Ζ αίΜ. τα. γθο. μεσεμβρ. Ε μεανμβρ. Ζ 
μεαηβρ. α 2 χείτώνα Ζ ν ανασυρόμενος Α άναονρώ- 

μενος Ρ 3 ειδών Ρ 6 αί'οωποζ Ε και. 8α6ρ6 ιηβίίηβ αϊ)6886ί 

4 προς αντον Μ 5 φτΐΰϊν Ε τηνταχ. Α,^ {αοοβιιΐη 

ρταιά εναχό) ^ Κ α 6 οτε ί) 1530 φτ^σΐ ^ ^ νπηρετη- 
σΟ-αί Ρ Κ υπηρετείσαι ^ 8 μηδενα Η 9 παρέχεις Κ 
10 τύχει Ε 11 ν,αν Λ^ Κ Α, ϋ 2 καν Ρ Ζ ποριάς Φ 
τοιόνδε τι Μ^^ΑΕΕΗ^ΓΖν τοιονδέ τι Ρ άπαντήσαι ^ 
12 ανάγκη] αν τη. Γβο. Ζ άπο πατεΐν Η 13 %^ο- 

ρυβη Μ 14 διαδράναι αηΐβ τρία κακά βουΐ. Ζ; ^ιαίρά- 

οαι Κ διαδράναι Φ ν,αι στη. Τ> 15 ποία V Ρ ίστ. 

[αοΙηϊΛ 6χ εστ. Ε μεν οηι. ^ Κ αν ν,ατεν,αυΰεν ^ 

17 ον] αν Φ ίν,πυρωμενον ϋ, ίη ^ πε βηρΓα η6ν8ηιη ιχχ. ρΐ'. 

ορου Μ αονν. Μ 2 δρυμύτης V, Ε Η, χβά Μ εχ οοη\ ίη 
^ ι ιη. ρι•. 6Χ ν ταάβηάο ("βοϋ 19 πεπηηάς Ρ 20 επεϊ] 

πει Ώ και] εν Φ, οηι. ^ οικί'α ίη Κ οογγ. 6α; οίκίαν 

Γη. ρΓ. τταρα/κ. Ρ ιιΐ .παβρβ 



ΑβΒορα» Ι 245 

ραγγεόλας τω Αίύώτιφ μενειν τΐρο τον τΐνλώνοζ, 
ετιείδη κα^άραον ον αντώ το γνναιον (Ιδεί καΐ ουκ 
εχρην εξαπίνης τοιούτον αΐΰχος αντ]ΐ φανηναί, πρύν 
τίνα καΐ προς αύτην άύτείϋηταί. αντός ά' είΰελ^ών 
λεγει' ,^κυρία, ονκετι με τονντεν&εν ονειδίβεις ττις 6 
ϋ^ερατζείας, ης τΐρος των ^ερατΐαινίδων των ΰών άτίο- 
λανω. ηδη γαρ κάγώ τίαΐδά ΰοί ετΐρίάμην, έν ω καΐ 
οφεί κάλλος, οίον οντΐω τε^έαΰαι' ος καΐ ηδη ηρο 
τον τΐνλώνος εΰτηκε". κάκεΐνος μεν ταντα' αί δε γε 
^'ερατιαίνίδες άλη^η νομίύαΰαι τα λεχθέντα, ιιρος ίο 
άλληλας ονκ άγεννώς ημφίΰβήτονν τΐερί τον τίνυ 
τούτων ννμφίος 6 νεώνητος εΰται. της δε τον 
ΐΞΐάν&ον γνναικος εΐβω κλη%'ηναι τον νεώνητον κε- 
λενΰάύης, μία των άλλων μάλλον όργωμα, καΐ ως 
αρραβώνα την κληύίν άρπάύαβα, τον νεώνητον έκ~ ΐδ 
δραμονΰα έκάλεί. κάκείνον φαμένον ,,ίδον εγώ 
τίάρειμι'^ έκιζλαγεΐύα ,^ΰν" φηαίν ,,εΐ;" και ος' 



1 ποιλώνοζ Ρ 2 ν,α^ά^ιον Γ Κ Ζ ν ^ αντώ ρο8ί "/ΰ- 
ναιον ^; αυτφ ν ηδτι Ε ε'ί'δι Ρ 3 αιοχ^ος Ζ 1 οοη\ 

ΙΌ. Γ60, αντί}] αντώ Κ 4 εαυτόν Ό ίιι αυτόν τηηίαηίί Ό 2 

αοτηοηταί Ρ , αυτός ^ ^'] ίί Ιν, 07η. ^ δ ουκ 

ετι Η ιιέ χηερβ τοίντ. V τοεντ. Μ Α, ^ (.9βί/ το ίη ?■««. βί 

ίη ε ϋρίΓϋη^ εναβαβ) το εντ. Ό το εντ. Κ Ρ μετονντ. ν με 

τουντ. Η ονειδίατις Ό ονειδιείς Γ Κ Ζ ν 6 ρο8ί %^ε^α- 

πείας ηιι. αίσχος. . .■και προς (3. 4) ίίεηιη βηήρία ει (ΙεΙεΙα 

ε 
»αηύ Ϊ7ΐ Α των αηΐβ ^εραπ. οτη. Α %εραηενί8(Λν ^ Η. .αι. . Ε 

αποΧα\3θω Ε 7 ηαίδας Γ 7. 8 ηδεί Ρ 8 οντω 

Ζ, οοη\ τη. Γβο., ίη ^ οϋπω βοίιιηι βχ ουπω ιη. ρΓ., ονπω Ό 
όνπω Α 9 εατηκεν Μ εοτην,ε Φ Ι), ίη Κ ε. οοη\ βχ ε. ηι. 

ρΓ. 10 ^εραπενιδες ^ Κ Α Ε, 7;ϊ Β Ε ί ηώΓΟ 8ηρΓα αι 

8ονίρΙΐί?η άλη&ει^ Ε ηί ηίΗβΙην ιηηίαΐκηι ίιι ή προς άλλη^ 
λας οιη. Κ 11 άγενώς V Κ Ε ^ Γ Κ Ζ ν ; ονγ-Λα^ενώς ως Ρ 

αμψίαβητονν Ε Η 12 6 ννμφιος Κ, νυμφιος Α του 
ξ. ίρ της γνν. τον νεών. εί'σω κλ. -αελ. Φ 14 μάλλον οιη. Α 

1δ άραβώνα V Φ Ε Κ Ζ .α, ρίΐΓδ θ(1(1. 16 γ,άν,είνη. . . 

προαωπον 246, 4 07η. Α, ίίΐ νιανί). ίη/'βΓίονβ αάίεοίΐ ίη. ρν. ; καΐ 
^ίΰρο εϊ'αελ&ε ίη/'να βναβητη εεΐ. φαμένον Ρ ίδον Ρ 



246 Αβ30ρΐ18 Ι 

,,ΐΌίί,'". κάκείνη' ,^άβάύκαντα, μη είΰΞλ&τ^ς εί'ΰω, καΐ 
ρ.28ΐ>. πάντες φνγωΰι"". καΐ μεντοι και άλλης ε^ελ^ονϋηζ^ 
καΐ ώς είδεν αντόν^ ^^παταγβείη ύον" φαμενης ,,τό 
Λρόΰωτίον" , και ^,δενρο εί'ΰελΘ-ε, άλλα μη προύεγγί- 
δ ατ^ζ μοι", είΰελ^ών εΰτη αντίκρυ της δεΰποίνης. 
η δε τούτον ^εα6αμεν7], τάς όψεις άτίεΰτρεψε τίρος 
τον άνδρα, φαμύνη' ,,πό&εν μοι τούτο το τέρας ηνε- 
γκας; εκβαλε αυτόν τού προΰώπου μου", κάκεινος' 
,,αλις 6οι, κυρία, μη ούτω ΰκώπτε μου τον νεώνη- 

10 τον", η δε' ,,δηλος ει, ΐΞΐάν&ε, μιΰήβας με' έτεραν 
γαρ άγαγεό^αι βουλόμενος και ίΰως αίδούμενος 
φράύαι μοι, ώς της αης οικίας άναχωρήΰω, τον κυνο- 
κεφαλόν μοι τούτον κεκόμικας, ώς αν την αυτού 
δυϋαναΰχετούΰα λατρείαν φύγω, δός μοι την τΐροΐκά 

ΐ'ί μου καΐ πορεύΰομαι". τϋρος ταύτα τού ^άν^ον 
μεμφαμένου τον Αί'ΰωτίον, ώς κατά μεν την όδόν 
άύτεΐά τίνα φ^εγ^αμενου περί της εν τω βαδίζειν 
ούρήΰεως, νυνί δε προς την γυναίκα μηδέν λέγον- 
τος, ΑΙύωπος εφη' ,,βάλε αύτην εις το βάρα^ρον" 

20 καΐ 6 ^άν^ος ' ,,παύε, κάθαρμα ' η ουκ οΐοΟ^ οτι ταύ- 

1 άβάατιαντε Κ Ι) 1530. 1534. άβάσκανλονς Ρ 3 καΙ 

ώς] καΙ οηι. Φ αον Ρ φαμένη Ε 4 ρο8ί είαελϋΈ 

6Γα8α ι. ν Ο, 5 μοι, τιαί εΐοελ&ών ^ εστη Ε Η εοτη 

ίη εστη ηιηίαηϋ ^ 2 6 άπέστρείρεν Φ; ίη Ό ιρ βχ οονν. 

ιη. ρι•. 7 ηνίγγοίξ Η 8 εΎ.βαλλε Ε Η εν,βαΐαι Ρ 

Γ/ ? » * 

9 αλιαοι ^, ? βΐ αοαβηίαιη ίη να8. αάά. ^ 2; α.\ΐζ ίη Ό [αοίηιη 
εχ αλις νπυο-αωπτέ Γ Ζ Κ λ' μου οηι. Κ 10 μηαίοας 
Ζ, μισ. οοτν. βχ μνα. ^ ηι. ρΓ. 11 γάρ οηι. ^ ϋ Ε Γ Ζ Κ λ* 

άγέο&αι Ζ άγάγεσϋ^αι ΚΑ 12 φράααι (αι ίη ναεηνα 

^ 2) (^ αης οηι. ΦΙ) 13 ν.ε'λόμη'αας Ρ )) ώοάν ^ 
14 ροχί δνοανκσχετονΰα ίη Ώ ρχίνίΐα Ι. ν δός μοι V ηΐ 

ίη/'να: δος αν μοι Μ Ε Η Γ Ζ ^ό? ονν μοι ^ Ό Φ Κ Κ ν, \ν. 
(5ο? ϋ, Ζ 1) 16 μεν οηι. ^ 18 νννίδε Ε Η μηδέν Η 

μηδέ Ρ ονδεν Κ 19 βάλλε Α τον β. \) πάνε Ό 

η Μ Κ Ε Η: ?; V ^ Β Α Γ Κ Ζ ν οΓ Ρ ονκ οϊβ^α Κ Α 
ον-αείοϋ-α, Ρ 



Αβδορυβ Ι 247 

την ώξ έμαντόν ΰτ^'ργω"-, κκΐ 6 Αϊΰωποξ' ,,θρ«^ 
τον γυναίου"•, κάκεινοζ' ^,πάνυ μεν ονν, δραπέτα", 
καΐ προξ τοντο 6 Αί'ΰωπος κροτηΰας εις το μέαον 
τον πόδα, μεγάλωξ εκρα^ε' ,,^ανΟΌ^ 6 φιλόσοφος 
γυναικοκρατεΐταί" . καΐ^ ύτραφεΐζ προς την αυτού δ 
δεΰτΐοιναν εφη ' „(?ΐ', ώ δέβ,ηουνα, έβουλον τον φιλό- 
ϋοφον ώνηΰαΰ&αί ΰοι δονλον νέον, εναωματοΰντα, 
ύφριγώντα, ον έδει γυμνήν ΰε καν τω βαλανείω 
^εάΰ^αι, καί Οοι προβπαίζειν τα είς αυΰχυνην του 
φίλοΰόφου ; Ευριπίδη, χρνΰοϋν εγώ ΰον φημι το ίο 
Οτόμα, τοιαύτα λέγον' 

πολλαΐ μεν οργαι κυμάτων ^αλαττίων, 
πολλοί δε ποταμών και πυρός θερμού πνοαί, 
δεινόν δε πενία, δεινά δ^ άλλα μυρία, 
πλην ουδέν ούτω δεινόν, ως γυνή κακή. 15 

ίΐν δ' ω δεΰποινα,φιλοΰόφου γυνή ούύα,ύπό καλών νεα- ρ• ^^^ ^• 
νίΰκων ύπηρετεΐΰ^αι μηϋ'ε'λε, μη πωςϋβριντώ άνδρί 
ϋου προ6τρίφϊ]ς" . ηδεταϋτα άκουβαύα καιπρός μηδέν 
άντειπεΐν δυνη^εΐύα, ,,πό^εν, άνερ" , φηύί ,,τό κάλ- 

1 Βμ,αντώ Ρ 2 -Λαν-εΐνος Βΐιρνα Ηηβωη Α ιη. ρη 

3 ρο8ΐ τοντο ΓαΒηνα ίιι Ό ο V: ονι. οβίβτΐ ρο8ί 6 αίσ. ϊη Α 
άβΐθία χιιι. ^'φη |3αλ? ίχντήν το] τον άβίβία Ι. ν Τα μέαον ^ 
ον ίη Γ«5. 4 άν^ν.^^^ξ,ε Ε Η Γ Κ Ζ λ•; Βκραξε (ζ νιπί. ίη ξ) Κ 

5 γνν^αγ,ο^ατΕΐτ^ίι Κ, Ζ ιώ. ρΓ. (Ζ 2 αάά. κ); ίιι ^ . .ται, 
τβΗϋιιίΗηι ρνο ..τί, ηί βαβρίε^ίνιβ 5 ΰίυτον Α Ο: αντον 

ϋβΙβΗ 6 ω] τίδ Ρ ^ονλον Φ εβονλον ... αφριγώντα ίη 

ναχ. Ζ ηι. ρη ^ 8 καν Μ καν εν Φ, καν ίη καν νιηί. Κ. 
κακ Ζ 9 ^εάααο%•αι Φ προς παίξε ιν Μ Η Ε 5ΐ?] 

προς ^ Ε 11 7.εγων Ρ 12 ο/". Νίΐηοΐίϋ Γγ. Ιγλ». 1045 ρ. 
540; Ηβ}'8Η3 ίηάΪ€αηΙιΐΓ ϋι Ό {ίηάβ α η. χρνοονν) βί Ζ 13 κ. 
<9". π. πνεία Ε αηΐβ θερμού ίη (^ βνακηιη καί 14 δεινόν 
δε πενία «ηρρίβηϋ ίη τηανρίηβ Α ίη. ρΓ. δεινή μεν πενεία Ι^ 
δεινά] δεινόν Φ 15 γνναική κ. Κ π. ονδεν χείρον 

γνναικος γλωοοωδονς και όρ-γίλης Ε 16 νπον.αλ(ον Η ηί 

-βαβρβ 17 νπερετεΐα%αι Ζι 18 προα ποί'φηα Η μηδέν Η 

19 αντι'πείν Ρ άντιπειν Η ανερ] αν Ό ερ αάά. Τ> 2 

αάλλος] κάλος Ρ Κ 



248 Αβδορηδ Ι 

λος τοντο τε&ήρακας-, άλλα καΐ λάλος 6 ύαπρυ^ 
οντος φαίνεται καΐ ευτράπελος, δίαλλαγήΰομαί τοί~ 
νυν αντώ^'. και 6 ΐΞΐάν&ος' ,,^^ί'ΰωπε, διηλλακταά 
601 η 6η δεΰτΐοινα". καΐ 6 ΑΙΰωπος είρωνενΰάμενος^ 
5 ,,μΒγα τι χρήμα" φη6ί ,,τό πρανναι γυναίκα", καΐ 
6 ^άνΰΌς' ,,6ιώπα τούντενΟ'εν' ώνη6άμην γάρ 6ε 
εις δουλείαν, ουκ εις άντιλογίαν". 

IX Τϊΐ δ' υ6τεραία ο ^άν^ος ε7ίε6^αι τω Αί6ωπω• 
κελευ6ας, προς τίνα των κήπων ηκεν ώνη60μενος. 

10 λάχανα, του δε κηπωροϋ δε6μην λάχανων %'ερί6αν- 
τος, άνείληφεν ΑΪ6ωπος. του δε ^άν^Όυ μέλλοντος. 
ηδη τω κηπωρω καταβάλλειν το κέρμα, 6 κηπωρός 
,/έα κύριε"" .^ φη6ίν ^,ενος προβλήματος παρά 6ού 
δέομαι", καΐ 6 ^άν^ος' ,,τίνος"; και ος' ,.^τί δη 

ΐδ ποτέ τα μεν παρ έμον φντευόμενα των λάχανων, 
καίπερ επιμελώς 6καλιζ6μενά τε καΐ αρδευόμενα, 
βραδεΐαν όμως ποιείται την αϋξ,η6ΐν' οίς ό' αυτό- 
ματη έκ γης ή άνάδο6ΐς, καίτοι μηδεμιάς επιμελείας 
άξιουμένοις, τούτοις όξ,υτέρα η βλά6τη6ις"•, 6 μεν 

20 ούν ^άν^ος, καίτοι φιλο60φου της ζητήΰεως ού6ης, 



λ 

3 δίηλαν.ται Έ* Κ . Λ. . Ό 4 είρωνενβααενος οιη. V 
δ μέγα τι Μ ^ ϋ Φ Κ Ε μεγάτι Η Χ9ήμα ονι. Β αάά. Ό 2 

ψΎΙΰϊ οιη. V 6 το Ιντ. Ρ, τοεντ. Α αοοεηΐη ροαίβα αά~ 
ίεοΐο 7 (ίονλίαν Κ 8 6 V: οηι. οείβνί ^πκιοΟ^αιΥ 
9 των οονν. βχ τον Κ -Ληπων^ ηηπωρών Γ Ζ Κ ώνησά- 
μενος Κ 10 }ΐηπονρου Φ Ε Η λαγχάνων Ρ 11 άνεί- 
ληχεν Φ δε ο?η. Α 12 -κηπονρώ Φ Ε Η τιαταβάλειν 
^ Ι) -Λκταβαλειν {ει οονν. 6χ λ) Α -Λαταβαλην V καταβάλλειν 
Η ιιί 8αβρ6 "κηπορός Ζ "ληπονρος Φ 18 φηαϊ Α φηοην^ 
ίίί ΐιίάβίιΐΓ, Ρ περϊ ϋ, οοπ'. παρά ϋ 2 παρά αον V 

16 τε ίη Α αάά. Α 2 άρδ.^ Ζ 2, άδρ. Ζ ηι. ιη•. αρ(^. Η 

17 ποιεί Α ποιείτε Ρ <ϊ' αντομάτην Κ ό^' αυτομάτως Α 
δαντομάτος Ρ 18 η α7ΐί6 άνάδ. οιη. Α καίπερ Φ κ«ί.' τι 
μη δεμιάς Η 19 άξιονμένοις Α ηηάβ ..μένης βοΗ Α 2 
6'ξ,ητερα Α 20 της] τοις Ρ 



Αββορυδ Ι 249 

μηδέν έτερον βυννοηΰας ειτΐεΐν, τνι ^εία Λρονοία 
κοά τούτο προς τοις άλλοις διοικεΐο^αί φηΰιν. ο 
0£ ΑίΟωπος^ παρην γάρ, εγέλααε. καΙ προς αντον 6 
ψίλόΰοφος' ^^τίότερον γελάς η χαταγελας"\ καΐ 6 
Αίΰωπος ,^καταγελώ'^^ φηβίν ,,αΑλ' ον (Τον, του ^£ 5 
διδάξαντος ΰε. α γαρ νπο ^είας προνοίας γίνεται^ 
ταν^ νπο ΰοφών ανδρών τυγχάνει της λνβεως. 
προβαλον τοίνυν έμέ^ κάγώ λνβω το πρόβλημα" . 
εν τοντω τοίνυν 6 ^άν&ος έπιβτραφείς λέγει τω ρ.32ί). 
κηπωρω ' ,,ηκιΰτα πάντων ευπρεπές εΰτιν, ώ ταν, ίο 
εμε τον εν τοΰουτοις άκροατηρίοις διαλεχΟ'έντα τα 
νυν εν κήπω λυειν ΰοφίϋματα. παις δέ μοι ούτούΐ 
πολλών πειραν έχων άκολου&ει' τούτω προΰανα^έ- 
μενος^ της λυύεως τεύξη του ζητουμένου", καΐ 6 
κηπωρός' ,,ούτος ο αίαχρός γράμματα οίδεν; οί'μοι ΐ5 
της δυΰτυχίας. αλλά φράΰον, ώ λωότε, ει του ζη- 
τουμένου την διαΰάφηύιν έγνωκας". και 6 Αϊΰωπος 
„ή γυνή" φηΰίν ,,έπειδάν προς δεύτερον γάμον 
έλ^ΙΙ, τέκνα εκ τον πρώτου ανδρός εχουΰα, εί'περ 
εϋροι καΐ τόν άνδρα εκ της προτέρας γυναικός τέκνο- 2α 

1 μήδΐν Η, ί?2 Ε η ταάβηάο ^αοΐιαη ρχ ?) σννοηοας V 
^ Ρ; ϊη Α 8ΐαΙνη €οη\ 2 φηαί ^ φησί' Α 3 (ϊ' Φ Γ Κ 

Ζ ν παρήν] πλην Ρ ^γέλαα^ν Μ 4 πότερον βχ ττρότ. 
€0ΓΓ. ^ 6 γίγνεται Α 7 ταύτα ^ 8 πρόβαλλαν ^ 

προβαλλν Ρ προβάλου Α 9 λέγει] λέγω Ρ 10 κηηονρίο Φ 

ώ τάν Ρ ω τ' αν Ε Η 11 τον] των Ρ άτιροατη- 

ρίας Ρ διαλέγοντα Α ταννν Υ Μ Ο» Φ Κ 12 σωφί- 
αματα Ζ μοι] μον \> οντοαϊ βχ οντωαι αοιντ. Μ 1 ου- 

τωαΐ Ε Η, οντο-οΐ ^ Ηΐίβνα αΐί^ηα εναβα 13 άν.ολον%^είαν 

Ε Η ά•ΛθΧου%^ίας Ε Κ Ζ ν 14 της λύσης τενξει Ρ 

1δ -Ληπονρός Φ ^ αίαχρώς Ρ οΐδεν βχ είδεν οοττ. Μ εΐ- 
δεν Ρ Ι) 16 ώ λώΰτε] ίη /ίΐαΓβίηβ V ω φίλε V 2 17 την 

οηι. Κ εγνωοας Κ τη. ρΐ'. 18 η] ει Φ φησί Φ 

ίπειδάν οιη. Φ '/ό.μον δεύτερον Φ 19 πρώτον V: προ- 
τέρου €€ίβΗ 20 ενρη V Φ Κ Ζ Ε ί'κ] τέτίνα εκ Ε Κ Ζ ν 
προτ.] ο ίη Γα3. ^ ηι, ρΓ. γνναι-κυς στη. Α^ τεκνο- 

ποησάμενον ^ άνδροτετινοποιησάμενον Φ 



"250 Αβ80ρΐ13 Ι 

ποίηΰάμενον, α μ,εν αντη έπηγάγετο^ τούτων μψηρ 
εΰτίν, α δ' ενρεν εν τω άνδρϊ^ τούτων εβτΐ μητρνιά. 
πολλήν ονν εν εχατέροΐξ ενδείκνυται την δίαφοράν. 
τά μεν γάρ εξ αντης ψίλοΰτόργως και επιμελώζ 
5 τρεφονΰα διαγίνεταυ^ τά δ^ ε| αλλότριων ώδίνων 
μιΰεΐ, και ζηλοτυπία χρωμενη^ την εκείνων τροφην 
περικόπτουύα, τοις εαυτής προΰτί^εται τεκι/ο^^. τά 
μεν γάρ φύΰει ως οικεία φιλεΐ^ άτΐοΰτεργει δε τά 
του ανδρός ως αλλότρια, τον ιϋον δη και η γη τρό- 

10 τίον των μεν αυτομάτως εξ αύτης φυομενων μητηρ 
εΰτίν' α δ^ αυτός εμφυτεύεις, τούτων γίνεται μη- 
τρυιά. ου χάριν καΐ μάλλον ως γνήΰια τά οικεία 
τρέφει και θάλπει, τοις δε παρά όοΰ φυτευομένοις ου 
τοΰαυτην ως νό&οις την τροφην νέμει". επΙ του- 

15 τοις ήΰΟ•εΙς ο κηπωρός ,^πιΰτευύαις αν μοι", φηΰίν 
,,οτ^ με αμήχανου λύπης καΐ άδολεβχίας εκούφιΰας. 



1 μεν] μη Γ Κ Ζ α: εβά ία βΦ'ϋοηίβ ΑΙάΐηαβ βχβηφΙΐΒ (/ιιϊ- 
1)ΐΐ8άαΊη ηίΐΐηιη 8ΐώΙαίηηι βαΐ αντη] αντη Κ Ρ αντη Η, ϊιι <3 
αντη ναάβηάο ^'αοΐιηη ρ.χ αντη αντη Ύ : αντη τέκνα αβίβη 
επηγάγετο €οη\ εχ απ. Ζ 2 ίί V Ζ εν ί. β. παρά ο/'. ίη- 
άΐθ67η. 7ΐοΗ ίρίΐΗΓ ν6ΐ)0ΐΐ€ΐ6 ανδρός μητνιά Α, ρ αάά. Α 2, μι- 
τρία Ρ 3 δείτιννται V; ίη Ο ενδεί-Λννται βοη\ ται βχ τε 

4 εξαντης Ζ εξαντοις Ρ εξάντης Η Μβ βί 10 φιλο- 

■σοφωδ Φ 5 διάγννεταί Ρ 5 τά δε εξ Ζ τά δε εξ Κ, 

τονς δ^ ^ξ Α τονς δεξ Ρ τά δ' εξαλλ. Η 6 ζηλωτνπία Ε 
ξνλοτ. Η 7 τοις] της Υ εαντης βχ, εαντοις οοη\ Μ 1 

ίαντοΐς V Ε Ρ Ε Η προτίθεται Μ V Κ, Ρ (προτηθ.), Ε Η, 
<^ {6να8α αΐίςαα ΙΗΐβνα βηρεν ο) προατί&εαΟ•αι Α τά μη 

'γάρ Η 8 οΙ%είως φ. Κ εί>ιεί'α φιλεΐ Ρ, Ι. φ /'εοίί εχ ώς 

τη. 13Γ. 9 ανδρός ώς] ώς οιη. Ό Ιαον ν ^ δη] δε Έ^Έ 

10 αυτομάτως οίη. Φ 11 ^ί Ζ εμψιτενεις Ζ μη- 
τρνά Τ> 12 ονχάριν Ρ τά οίγ,εΐα οηι. Φ 13 τρεφη Ρ 

14 την τροφην ώς νό&οις Φ νέμοι Ρ νέμειν άείβία Ι. 
ν εχίνεηια Τ> 15 ηοΟ'εϊς οηι. Φ ηηπονρός Φ πιστεν- 
αης Ρ πιστενΰας ^; ϊίΐ Α ηίάβΙιΐΓ /Ήίβχε . ,οας ηεΐ ..σης, εεά 
ίαιη βΟΓίρΙηνα [βτε ονιιηηο ειιαηηίΐ; . .ααις €οη\ εχ . ,οανς Η 
16 λνπης οιη. Φ άδολεσχιας] αμφιβολίας, αμηχανίας, με- 
ρίμνης, φ ΒοΗΙβιιβη. Ζ. V. Τ. 1, 61 ιη. Β/ΰ. Αη. 1, 21, 30. 8ιάά. 



Αοδοριΐδ Ι 251 

αΛΐ%•ι προίκα φέρων τά λάχοίνα^ καΐ όΰάκι^ ύοι, τού- 
των δει, ώζ είζ οίκειον κηπον βαδίζων λάμβανε''. 

Με^' ημέρας πάλιν εις το βαλανεΐον έλ^όντος Χ 
τον Ι^άν^Όυ καί τιΰιν εντνχόντοζ εκεί των φίλων, ρ.34ΐ). 
καΐ προς τον ΑΙΰωπον είρηκότος εΙς τ ε την οίκίαν 5 
προδραμεΐν καΐ φακην είς την χντραν εμβαλόντα 
εψηΟαι, εκείνος άπελ&ών κόκκον ενα φακής εις την 
χντραν εψεί βαλών. 6 δε δη ^άν^ος αμα τοις φίλοις 
λονύάμενος, έκάλευ τοντονς ανναριΰτήΰοντας. προ- 
εΐπε μέντοι καΐ ως λιτώς, επΙ φακτ] γαρ εΰται το ίο 
δεΐπνον, καΐ ώς μη δεΐ τη ποικιλία των έδεβμάτων 
τονς φίλονς κρίνειν, άλλα δοκιμάζειν την προΰ-νμίαν. 
των δε εί^άντων καΐ προς την οίκίαν άφικομενων, 
6 !^άν^ος φηΰί' ,^δός ήμΐν άπο λοντρον πιεΐν, ΑΙ'- 
ϋωπε^'. τον δ^ εκ της άπορροίας τον λοντρον λαβόν- ΐ5 
τος καΐ επιδεδωκότος, 6 ΐΕΐάν^ος της δνβωδίας άνα- 
πληΰ%•είς, ,,φεν, τί τοντο'^, φηΰίν ,,Αί'ΰωπε"; και 
ος' ,,άπο λοντρον, ώς εκελενΰας". τον δε ΐΞΐάν&ον 
τη παρονύία των φίλων την οργην επιΰχόντος και 
λεκάνην αντω παρατεϋ-ήναι κελενΟαντος, Αΐύωπος 20 
την λεκάνην %εΙς ΐοτατο. και 6 ^άν^ος' ,,ον 
νίπτεις"; κάκεΐνος' ,,εντέταλταί μοι ταντα μόνα ποι- 

1 φέρων προίκα Ό 2 ώς εις] εις 07η. V Ό Φ Κ Ε Η 

Γ Κ Ζ βαδίζξΐν Ρ 3 με&ημέρας ^ δε ηάλιν Ε Η 

Γ Κ Ζ ν 4 του ο/«. Φ τών\ τον Ρ 6 ηροαδραμείν Υ 

^ΕΑΗΡΚΖν φακ^ι; Μ V^ ΌΚΦΕΗΓ^ ίαβά- 

λοντα Φ 7 ει\}. ^ Α ,άπ-•, εις την χ. ενα κόκκον ειρει 

^κχλών (βάλλων Ρ λαβών Α) Φ οιηί88θ η. φα-κης 8 εψει 

'>>}ή, 71181 ςιιοά ε'-φει, Α, ^ φιοά ηι. ρΓ. /'εοίύ βχ ε. 9 τούτοις Ρ 

ανναριατήαονται Ρ 11 ώς] 6ς Ρ νί «αβρβ δει 8α'ίρ8ί: 

^είν Πδη τΐ] ίη Α ειφρίβηϋ πι. ρτ. 13 «Γς. Α 14 αί'οω- 

τιος Ρ 15 ^8 Ζ 16 ό ^άν%Ός ονι. Φ άναπλη&εϊς ]) 

17 τί. Ζ τί. Κ ηί 8α6ρΪ88ΰηβ τι τούτο] τοιούτο Ρ ^'αωπε Ε 

18 05 Ζ 19 επίαχοντος Α, σ βχ €ονι\ 20 αντω] ί. β. 

αύτω 22 μόνα οιιι. Γ Κ Ζ ν, μόνον Κ, μόνα ταντα ^ Φ 



252 Αβδορπδ Ι 

εΐν, οβα αν ετΐΐτά^γις. ύν δε ννν ονκ είπας' Βάλε 
νδωρ εις την λεκάνην καΐ νί^φον τονς πόδας μου, 
καΐ &ες τάς εμβάδας, καΐ ο6α εφεξής", προς δη 
ταντα τοΐς φίλους 6 ΐΞ^άν%•ος εφη' ,,μή γαρ δονλον 

5 επριάμην ; ονκ εϋτιν όπως ' άλλα δίδάύκαλον^'. άνα- 
κλι^έντων τοίνυν αυτών καΐ τον ΐΒ^άν^ον τον Αϊύω- 
πον ερωτηΰαντος, ει εφηταί η φακή, δοίδνκι λαβών 
εκείνος τον της φακής κόκκον άνεδωκεν. 6 δε ^άν~ 
&ος λαβών καΐ οίηΟ^εΙς ένεκεν τον πεΐραν λαβείν της 

10 εψήβεως την φακήν δεξαβΰ^αι, τοΐς δακτνλοις δίατρί- 

ψας εφη' ,,καλώς εφηταί' κ6μι6ον''' . τον δε μόνον 

το νδωρ κενώΰαντος εν τοις τρνβλίοις και παραϋ•εν- 

1.361). τος, ο ^άνΰΌς ,,πον έβτιν η φακή"; φηΰί. καΐ ός^ 

,,ελαβες αντην". καΐ ο ^άνθ-ος' ,,ενα κόκκον εψηΰας"; 

ΐδκαΐ 6 Αίβωπος' ,,μάλίύτα. φακην γαρ ενικώς είπας^ 
αλλ' ου φακάς, ο δη πληΰ•νντίκώς λέγεται". 6 μεν 
ονν ^άνϋ-ος άπορήΰας τοΐς όλοις, ,,άνδρες εταίροι"^ 
φηβίν ,,ούτος εις μανίαν με περιτρέ^φει". είτα ύτρα- 

1 αν 7^^οςτά^,Ύις V αν επιτάξεις Κ Ρ 2 νίιρων Ρ 
μου τονς πόδας ^ 3 τάς] τά Ε έξης Φ (ε. Ρ) 4 φί- 
λης Ρ εφ>^/] φηΰί' ^ γαρ ονι. Ζ δ άνααληϋέντων Κ Ρ 

6 αΐΰοπον Α Ί εΐ Ζ 7 10 11 £>. Α Η 7 13 φα-Λη 
{-η Ρ) βί ραηΐο ρθ8ί φαν,ην φαν,άς Μ V ^ ϋ Φ Κ ΕΗ, &ά. ΝθιιθΙ. 
[8β(1 Ηαββ φοτκάς, βί V βοηεΐ φαν,ην) δοίδικι Φ δοιδναα Κ 

δίδυ-Λΐ ^ 8 εηεΐνος λαϊκών οτη. ^; δοίδι-κι λαβών (καΐ) 

οιήσεις ε., 86ά γ,αΐ εταπητη: ϊη αάι/8 Ιοοιαη ίη Ίηατρίηβ α8€νίρ8ίΙ 
^ 2: παρεΟ'ην,εν επί τράπεζαν αί'σωπος• ξάνϋ^ος δε, . ρναβ- 
Ιβνεα 8ηρτα 8οηρίΗ7η β8ί ε'φω άπέδω-κεν Φ 9 τον οτη. 

^ Β Κ λαβην Ρ 10 ειρ. Α Η, (^, φιί 11 ε^ψ. οοη: βχ ^^ψ. 

δείξααΟ^αιΊ δαπτνλης Ρ 11 αηίβ τιόμιαον ίη Α άβ- 
ΙβΙκτη -ΛΟ-Λ-κον Άομηοον Ρ Η, Ε {8βά €οη\) μόνον Ρ 

12 τιενώσαντοςΐ ν,ομίοαντος Φ τριβλίοις Φ Ε Η Γ Κ Ζ 

13 ό οτη. ι» 1530. 1534 π. εοτι (ί. ν €τα8α) φησίν η φ. (ψησι) 
[Λοο ηοοαίηΐηηι €Γα8χιηι β8ί\ κοτΐ ο? ^ φηαιν Ε 14 ειρ. (^ 

15 αί'α.~\ ό 07η. Α α^ά. Α 2 μάλιοτα] ιβ Ιοοο βτα8αβ Ι. α ^ 
είπας ρο8ΐ αλλ' οοηίοοαΐ 1) 1530, ρο3ί φα-αάς Ι) 1534 
16 ου Κ ο. . .λέγεται 07η. Ο, πλην&νντι-ϋώς Ρ 18 φτ^σίί^} 
εφη Γ Ζ Κ ν ε^?] ει Α ς αάα. Α 2 περιτρέ'ψη Ρ 



Αβδορηδ Ι 253 

ψείζ προς τον Αΐΰωτίον, είπεν' ,,αλλ' ίνα μη ^οξω, 
κακέ δούλε, τοΐζ φίλοις εννβρίζείν, άπελ^ών ωνηααι 
τΐόδας χοιρείους τετταρας, καΐ δια ταχέων εφήύας 
παρά&ες". τον δε ΰτΐονδ^ τοντο ττοίήΰαντας καΐ τώι/ΧΙ 
τΐοδών εφομενων, 6 ^άν%•ος ευλόγως %•ελων τνφαί 5 
τον Αί(5ωπον, αύτοϋ Λερί τι των εις χρείαν άβχο- 
λουμενου, ενα των ποδών εκ της χύτρας λα&ραίως 
άνελόμενος έκρυψε, μετά μικρόν δε και 6 Αΐβωπος 
έλ^ών καΐ την χύτραν επιύκεφάμενος^ ώς τους τρεις 
μόνον πόδας εώρακε, βυνηκεν επιβουλην αντώ τίνα ίο 
γεγοννιαν. καΐ δη καταδραμών επί την αυλην καΐ 
του ΰιτευομενου χοίρου τον ενα των ποδών τγι μα- 
χαίρα περιελών καΐ τών τριχών φιλώΰας^ εις την 
χύτραν ερριφε καΐ ΰυνεφει τοις άλλοις, ^άνΰ-ος δε 
δείΰας, μη πως ΑΙ'βωπος τον ύφαιρε&εντα τών ποδών ΐ5 
ούχ εύρώι/ άποδράβΐ], αύ^ις εις την χύτραν αυτόν 
ενφαλε. του δ' Αίβώπου τους πόδας εις τό τρυ- 
βλίον κενώοαντος και πέντε τούτων άναφανε'ντων, 
6 ^άν%Ός „τ/,' τοντο", φηβίν ,^Αί'ΰωπε; πώς πέντε"; 
κάκεΐνος' „τώ δύο χοίρω πόΰους εχετον πόδας" \2ο 



1 άλλείνα Ρ 3 χοιρίονς ^ Β Ζ Ε, Η (εβά β οοττ.) χοι- 
ροίονς Ρ δυαταχΐων Μ ^ ϋ Κ δια ταχέων Α δίάταχέων Ρ 
διαταχίως V 3. 5 (ΐ\). ^ 4 απονδγι Η 5 ειρημένων Φ 
6 εοωπον Ε εις ϊη Α αάά. Α 2 άοχολουμένων Φ άαχολου- 

μίνον (ι. ν [αοία €χ ν) Ζ 8 άνελ-κόμενος Ρ άνετρόμενος Ό, 
7. αάά. Β 2 εΉρνφεν Μ μικρών Ρ μεταμι-κρον δί Ε 

μετά μιγ,ρόνδε Η καΐ 6 αΓ(Τ.] καΐ οτη. Ε 10 μόνον V: 

μόνους οβίβνϊ εώρατιεν Μ Ι) (ρΓσβ/β/βά.ΝβαβΙ.) αννηκε (Ζ) Ι) 
τίνα αντώ ^ 12 τον] τών Μ 13 ^ηλώσας V ιΐίΐλός 
€ας Ρ 15 δύαας Ρ αί'αωπος] αω βηρρί. ^ 2; εσωηος Ε 
ο αί'σωπος Φ 16 ονχ* Μ, ^ 2, Η Ε ονχ ενρών οτη. ^ Β, 

αάά. ^ 2 ϋ 2 άτίοδράαεί Φ 17 τριβλί'ον Ρ Ζ τρίβΐιον 

Κ 1) τρνβΐιον Α », Ι) 1547 19 τοντο] τοντων Κ 20 δύω 
Μ ^ ν {ρναείβΓ \) 1534) χοίρω ^ Ζ 86ά ίη ηίι^οςιιβ οογγ. ο 

€χ ί, 171 ^ ρταβίβτβα ω χη τα8. τών δύο χοίρων Ε Η Ι'χει V 



254 Αβδορηδ Ι 

καΐ ο ^άν%•ος' ,,οκτω'". καΙ 6 Αιύωποξ' ,,είΰΐν ονν 
ένταν^Ι ττεντε, καΐ ο ύιτενόμενος χοίρος νέμεται 
κάτω τρότίονζ'^. καΐ 6 ^άν^ος τίάνν βαρέως ΰχών 
προς τους φίλους φηΰίν' „ονχΙ μυκρώ πρόό^εν εί- 
5 τΐον, ως τάχυΰτά με τίρος μανίαν οντος δη τίεριτρέ- 
-φεί"; καΐ 6 Αί'ύωπος' ^,δέΰποτα, ουκ οίΰ&' οτιτο εκ 
ρ. 38 κ προΰϋ'έΰεως τε καΐ άφαιρέβεως εις το κατά λόγον 
τίοΰον βνγκεφαλαιονμενον, ουκ εύτιν άμάρτημα^'; 

6 μεν ονν ^άν^Ός μηδεμίαν ενπρόΰωπον αίτίαν 
10 ενργικώς μαΰτι,γώααί τον Αΐύωτΐον^ ήΰνχαΰε. 

XII Τι] δ' νύτεραία των ΰχολαϋτικών τις πολυτελές 

εΰτρεπίΰας δεΐπνον, ΰύν άλλοις ΰχολαΰτυκοίς καΐ τον 
^άν&ον κέκληκεν. εύωχουμένων τοίνυν, 6 ^άν^ος 
μερίδας εκ των παρακείμενων άνελόμενος επίλεκτους 
15 και τω Αίΰώπω οπιΰ&εν εφεΰτώτι δους, ,,τι^ εννο- 
ουΰγι μοι" φηΰι προς αυτόν ^^ταϋτα έπίδος άπελ- 
^ών". ο ^' άπιών κα^ εαυτόν ενενόει' ^^ν ν ν καιρός 
τίΰαΰϋ'αί μου την δέαποιναν, άν^ ων με ηνίκα νεώ- 
νητος ηλ&ον εΰκωπτεν. οψεται τοίνυν τις τω δε- 

2 εντανΟ^ϊ V: ενταν&Οί ββΙβΗ ό σ^τ.] 6 οηι. Ζ 

3 κάτω οτη. Ζ; κάτω νέμεται ^ βραχέως V 4 φησί Ι» 

^μί-κρον Κ δ μοι Ό, ε αάά. Ώ 2 με δ/ι λ. μεδη Ρ 
5 οντοζ δη^ δη ονι. Φ; περιτρέξει δη οντος ^ περι- 

τρέ'ψη Ε 6 ουκ υαι. α {νι €Χ€?>ιρΗ8 ρηίύη<>(ία//ι αάάίΐαηι 68ί) 

7 ηροΟ^εοεώς Κ Ε Η , Ο ρο8ΐβα οοΓτβαίιιε ιη. ρΓ. τε οιη. Φ 

■ααταλόγον Κ κατά λόγων Ρ 8 ποσών Ρ 9 μή ^^ 

μίαν Β, ^ βχΐΗίο ψά ίη η βναί αοοβηΐιι μηδέ) μηδεμίαν Η 

, , . αι 

αίτιαν ευπροοωπον ΦΓΖΚν 11 νστερεα Κ πολν- 

τελαις Ρ 12 ενπρεπίαας Ε εντρεπήσας Ε ΰχοΧαβτιν.οί ά 

13 ν.έ'Λλη-Λε ΛΓ -Λέ-κληαεν Ζ ενοχονμένων Ρ 1δ «/,'- 

αώπο, Ρ οπιο^εν εφεστώτι ίη ναβηνα Ζ ιη. ριν εννοναη 

7ι^ €0Γ7'. Ζ 2, ηοίηί αιιίβιη Ιη ΙαΙί ΒοΗρΙονε 86Ϊΐίη(/βΓβ εν οητη 

οηιη€8 ηΜηιιβ ΐώτΐ ιη [οηηατη εννοεΐν νοηαρίτβηΐ 16 φηοϊν Ε, 

φηαΐν ρο8ί η. ταντα οο^ιΐοοαίητ ίη Φ αντήν Κ ταντ ^ ϋ Κ 

επίδως Ε, ίη Η ος ^αοΐιιηι β,χ ως 17 εννόει Ώ 

18 με οηι. Φ νεώνητον Ε 20 τίς 8€7ήρ8ί: ει Ιΐ^τί 



Λ650ρΠ3 Ι 255 

ϋτΐόττ] μον εννοεί." άφικυμενος ονν είξ την οίκίαν 
καΐ κα^ίύαζ εν τω τίροδόμω καΐ την δεΰτΐοιναν εκκα- 
λεϋαζ, την απνρίδα των μερίδων επίπροΰχ^εν αντηζ 
τε^εικε και φηύι' .^έότζοινα^ταϋτα πάνταύ δεΰττότηζ 
ττετζομφεν ου ΰοί, άλλα ττ] εννοονΰ)]". καΐ την δ 
κννα καλύβας και ειπών ,,δ'Α-θ'ε, λνκαινα^ φάγε, βοΐ 
γαρ 6 δεύτΐότης δο%•ηναι ταντα έπετα^εν", ανά μέρος 
τγι κννΐ πάντα παρεβαλε. μετά δε τοντο προς τον 
δεοπότην πάλιν έλ^ών και ερωτηθείς ει τγι εννο- 
ονύΎΐ δ έδωκε πάντα, ,,πάντα^'", φηΰί, ,,καί ενώπιον ίο 
εμον πάντα κατέφαγε'^. τον δε έπανερομένον ,,καΐ 
τι ποτέ άρα ε(5%ίον<5α έ'λεγεν" ; εκεΐνος' ,,εμοί μέν'' 
φηύίν ,,ονδ* ότιονν εί'ρηκε, καθ' εαντην δε ΰοι χάρι- 
τας γίδει". ή μέντοι γννη τον ^άν&ον βνμφοράν 
το πράγμα ποιηύαμε'νη άτε δη δεντέρα της κννος ΐδ 
έλεγχ^εΐύα τη προς τον άνδρα εννοία, και επειπονΰα 
η μην μηκετι τον λοιπού βννοικήύειν αντω, εί'ΰω 
παρελ^ονύα τον κοιτώνος ε%'ρηνει. τον δε πότον 
προκύπτοντος και ζητημάτων προς αλλήλους προ- ρ.40ΐ). 

ι εννοεί Κ εννοή Ρ 2 ^α&ησας ^ προδρομω Ρ 

Ι) 1547. εν τω τζρ. κ. τ. <ϊ. ε-α-ϋαλέοας οτιι. Ζ: α ριιϊδηβ ιΐ€ΓύΪ8 
ΐη Ά ηθΗΗ8 ίηαίρίΐ ιΐ6Γ8η8 4 τέΟ-ειν,εν Μ Ε τέ^τιν,ε V τέΟ". 
-Λαϊ] %^έαενος Φ 5 ηέμποφεν ^ την] τον Φ 6 ΙΐΙΙβναβ 
λν•Λαι ΐη Γα8ΐΐΓα ^ πι. ρΓ. σοΐ] συ Ε Η 7 ταύτα ίηέ- 

ταξ,εν δοϋ'ηναι Κ Ζ ν, (ϊ. ταντα παρέβαΧε ίπ. άβίβίο η. παρε- 
βαλε Κ, ά. ταντα πάντα επ. Ό 3 ηάντα] ταντα Κ 
προς] εις V 10 πάντως φησί Φ ενώπιον μον Κ 
11 επαινερομένον Ία επανερωμένον Ε Η και τιποτ' ^ 
13 ονδοτιονν Μ V Κ Ε Η Ι) ονδότι ονν Ρ ονδ' ότιονν βΓα80 
ςηί ιη ν βναί 8ρχταιι ^ εϊρι\•Λεν Μ Φ (εί'ρικεν Ρ) οοι ^, 
χη ίοοιηη βΐΎΐ8ί αον7 14 μεν τοι ν χαβρβ 1δ οίησαμένη 
(Ζ) Ι), λογίΰαμένη {Ι. ι ταάβηάο βοία βχ η) ^ δη] καΐ Φ 
τον γ,ννός Φ {τοναεινός Ρ) 16 ελεχ&ειαα Κ Ε Η ^ ρτίηιο^ 
8€ά 8αρΓα 8α\ γ τον οηι. Ρ 17 ^ μην Κ ημην Ε Η Ι) 

, , ειν 

μηκετι Η αννοαιηΰη Ό, ειν αάά. Τ> 1 18 γ,ιτωνος α 

19 προτινομενων Α προτεινονμενων λ 



256 Αββοριΐδ Ι 

τανομ^νων^ καΐ ενός αντών άτίορήύαντοξ τΐηνίκα 
€ίν γένοιτο μεγάλη εν άν^ρώποίς ανάγκη, Αυύωποζ 
οτίίβ&εν εύτώς είπεν' ,,ηνίκα αν οι νεκροί άνιύτά- 
μενον τα εαυτών άπαιτηΰωύί κτήματα", καΐ οι ύχο- 

ζ λαΰτικοί γελάΰαντεζ εφαΰαν' ,,νοήμων εύτίν 6 νεώ- 
νητος". έτερον δε πάλιν τοιόνδε τι τερο&εντος, οτον 
χάριν το μεν τΐρόβατον επΙ ΰφαγήν έλκόμενον ον 
βοα, 6 δε χοίρος οτι μάλιβτα κράζει^ Αΐβωπος αν^ις 
εφη οτι ,,τό μεν προ βατ ον κατά το εΙωΟ•6ς «/ϋβλ^ο- 

10 μενον η το τον πόκον βάρος άποτιΟ'εμενον^ όιγί] 
επεται' διό και νποΰκελιξόμενον και τον βίδηρον 
ορών, ονδεν δεινού νποπτενει, άλλ^' εκείνα τα ΰννήϋ'7] 
και μόνα δοκεΐ πείΰεΰ&αι. 6 δε χοίρος άτε δη μήτ' 
άμελγόμενος μήτε κειρόμενος μηδέ ΰννειδώς εαντω 

15 προς τι τών τοιοντων ελκό μένος, άλλ^ οτι των βαρ- 
κών αντον μόνον έύτι χρεία, εικότως βοα". τοντων 
οντω ρηθ'εντων, οι ύχολαΰτικοί πάλιν επτίνεΰαν 
αντόν, τραπεντες εις γέλωτα, πανααμενον μεντοι 
τον πότον καΐ τον ΐΞΐάνΟΌν προς την οίκίαν άπονο- 
ι άπορρηοαντος V 2 ανάγκη] ταραχή ν μεγ. ανάγκη 
ίν ά. (^ 4 εαυτόν Ρ άπαιτησωσί %τ. Κ χρήμ,ατα V 

σώματα Μ Ό, 0}?ΐ7ηα πι. ρν. 5 εφηΰαν ^: ρο8ί Τιοο η. βνα- 

8η7η νο 6 τοιόνδε τι {ΗδΗ τοιόνδε τι) ονι. Ε Η Ζ Κ ν 

προατιϋ-έντοξ Φ προτι%•έντος ^ 7 εις φαγην Ρ εις φαγών 
Α, οφαγην νβείίΐηϋ Α 2 8 οτι] ϊτι Φ Άρώζει Κ 9 μεν 
οτη. Φ αναμελγόμενον Ε 10 η καΐ το &, καΐ το {θ}ίΐ. 

»}) Φ 11 ί'ττ. οοΓΓ. 6χ επ. ^; ^ηεται διο Ζ οΊ' α Α δια Ρ 

ϊηίβΓ νποαν,εΧι βί ζόμενον ίη ^ ΙϋΙετα βναεα 12 ονδει- 
νόν ^ 13 πείϋ•εοϋ•αι Κ ατε δη ίη Ώ αάά. ΐ> 2 μη 

μετ' άμελγ. Ζ μεταμελγ. Κ 14 μηδέ ^ Ρ; μη δε οβίβΗ 
αννιδώς Φ εαννώ] ώ οογγ. βχ 6ν ^ 16 αυτά Ρ 

μόνον Α μόνων Μ ^' Ι) Ε Η Ρ Κ Ζ ν ίοτι ^ χρεία α 
εικότος Ρ 17 όντως ^ Ε Φ {οντος Ρ) 18 τραηένταις Ρ 

γέλωτας ^ μεντοι] τοίννν Ύ Ώ 19 πότον €θη\ βχ 
ηο%ον Ρ προς] εις Ώ άπον ίη να8ΐινα ^ πι. ρΓ. 



ρ 



Αβ80ρΐ18 Ι 257 

ϋτήβαντος, και τγι γνναικί ΰννή&ως όρμηΰαντος 
^ροολοίλεΐν, εκείνη τούτον άποΰτραφεΐΰά φηΰί' ,^μή 
μον πληΰίον γένη. δός μου την προίκα και άπελευ- 
ύομαι. ονδε γαρ αν μείναιμι ΰνν 6οι τονντεν^εν. 
0ν δ' άπελϋ'ών την κννα κολάκευε^ η πέτίομφας τάζ 5 
μερίδας", και 6 ΐΞΐάνϋΌς εκπλαγείς λεγει' ,,ονκ εΰτιν 
όπως ονκ ηρτνΰε μοί τι κακόν πάλιν Αΐβωπος'^. 
καΐ προς την γυναικά φηΰι' ,,κνρία, εμοϋ πεπωκό- 
τος 6ν μεΟ•νεις; τίνι τάς μερίδας πέπομφα^ ονχΐ 
ϋοί"; „μά ^ί\ εμοί μεν ου", φηβΐν εκείνη ,,ττ^ ^£ ίο 
κννί". καΐ 6 ΐΞΐάνϋΌς τω Αίύ(άπω κλη^έντι φηαί' 
„τίνι δεδωκας τάς μερίδας "; κάκεινος ' ,,τ^ εννοονβη 
αοι". κάί προς την γυναίκα 6 ^άν^ος' ,,ούδεν ελα~ ρ.42ΐ). 
βες"; κάκείνη' ^,οΰδεν". και 6 Αΐΰωπος' ,,τίΐ/ί γαρ 
εκελευύας τάς μερίδας δοϋ'ήναι, ώ δεύποτα"; κάκεΐ- ιό 
νος' „τη εύνοουΰη μοι" . και 6 ΑΙΰωπος την κύνα 
φωνήΰας, ^,αϋτη 6οι" φη6ίν ^^εύνοει. η γάργυνη καν 
εύνοεΐν λεγη, άλλ' έπ^ ελαχί6τω άλγηΰαΰα αντιλέγει^ 
λοιδορεΐται, αναχωρεί ' την μεντοι κυνα τυφον, άπε- 

1 οραίσαντος \) 1530. 1547 2 προσλαλείν Ι. λ αΐίετα 

τηηίαία ίη β Ζ προς το λαλεΓν Φ φησι] εφη Κ 3 προίκα 
μον -ϋαΐ ^ Κ Κ ν πρ. μοι καΐ Ζ 4 ονδεν \* {ρταβίβν θ(1. 

Νβηβΐ.) μείναι {Ι. ι βηαΐί) μ,ι Μ μειναι μοι, Ό μειναι με Ε 
μείναι με Η; ί« (^ μείναιμι 8€ά ι Γαάβηάο ^'αοίητη βχ οι 
τοεντ. V Μ Α ϋ το^ντ. Ρ το ίντ. ^ Κ 5 ^ κο:1? 6 ου- 

ν.έστην Ρ 7 ηρτηαε Κ πάλιν 07/ι. Ώ 6 αί'σ. Φ β^ 
8 γ,νρία Ώ08ί αν (9) εοηίοοαί Φ πεποιιότος Υ 9 ονχι- 

αοί; Η ουχί αοϊ Ζ 10 μα δΓ V μα δια ^ μα δι Ρ μα δΐ 
Κ Ζ 11 πυνί αοττ. βχ κννη ^ αίΰώπο Ρ ηί Βαβρβ 

-ΛληΟ-έντι οτη. Ρ 13 αοι ^αοίχιιη βχ σον ^ αοί \) σνϊ βά. 

Νβαβί. 14 καΐ ό αίβωπος ίη υιαναίτιβ αάά. Υ^ ηί. ρΓ. 15 ω 
δέαποτα Ηοο Ιοβο V: οβίβνΐ Ηδη δεαποτα, ^ ώ ίεσποτα, ρο8ί 
ίκέλενοας (15) 17 αοι στη. V φηαίν οτη. Ό 18 λέγει Ε, 

Α {αοΓΤ. Α 2) λέ Η λέγηται Κ Ζ ν έπΙ λαχίατω 11 επιλαχί- 
ατω Ώ ηί. ρΓ. {επ' ίλ. ΓβίΙΐΙηϋ ϋ 2), νπ' ελ. η επελ. Η 
19 λοιδωρειται Η 

Γαβ. Εομ. ι. 17 



258 Αβ80ρΐ18 Ι 

λαύον^ και ουκ άναχωρήΰείεν αν, άλλ' επιλα^ομένη 
πάντων, αντίκα φιλοφρόνωζ βαίνει καΐ ΰνν χάριτι 
τον δεΰτΐότην. εδεο ΰε ούν ειπείν, δεΰποτα, τχί γν- 
ναΐ'Δ τάς μερίδας κομίύαι, και μη τγι εννοονύΐ]^^^ 

5 καΐ 6 ^άν^Όξ ' ,,οραζ, ώ κυρία, ώς ονκ εμον το 
αμάρτημα, άλλα τον κομίοαντος; άνάΰχον τοιγαρονν, 
καΐ ονκ άπορήβω τΐροφάΰεως, δί^ ην αντον μαΰτι- 
γώβω'^. της δε μη πει^ομενης, άλλα λά&ρα προς 
τους εαντης γονείς άποχωρηΰάύης, ΑΙΰωπος είτίεν' 

10 ,,ονκ ορ^-ώς είπον, ώ δέαποτα, ώς η κνων αοι μάλ- 
λον εννοεί, καΐ ονχ η έμη δεΰποίνα;" ημερών δε τί- 
νων παρωχηκνίών, καΐ της γνναικος άδιαλλάκτον 
μενονΰης, καΐ τον ΐΞΐάν%•ον των προΰηκόντων τινάς 
ώς αντην ώς άν νπούτρεφειεν οίκαδε πεμφαντος, 

15 της δε μη νπείκευν ^ελονβης, και τον ^άν^Όν δι' 
αντην εις άϋ-νμίαν πεβόντος, Αιβωπος αντω προ- 
ΰελθ'ών φηΰί' ,,μη άνιώ, δεΰποτα. εγώ γαρ αντην^ 
ανριον ηκειν αν^αίρετον καΐ άπαράκλητον δράΰω 
προς 6ε." καΐ λαβών κέρμα, προς την άγοράν ηλ%•ε^ 



1 αναχω^^ιοοι ίν αν Ρ 2 φιλοφρόνος Ρ βΓτονβ /τβ- 

ςηβηϋ ρο8ΐ αυτίν,α άηΙί7ΐ()ΐάΙ ^ αυν χάριτι τρέχει πρόζ 
τον δ. Έ 4 Ίίόμιαον Ζ Κ ν, ^όμιοοα ^ μή] ονχΐ Ρ 
5 ω V: οίη. οβΙβΗ 6 τοίγαρονν Ζ Η τοιγάρ ουν Ρ, (^ ρη'νισ, 
8€ά ϊατη αοοβηΐΗ βΐ 8ρΐΗίη 6Γα8ί8 7 αντώ μαστιγώ α ω Ρ 
8 λάϋ'ροί & 9 τους ίπίτα Ηη6α8 8ηρρΐ6ΐιίΙ ^ 2 ^ ίαντονς Η 
10 ω] οοί Φ 11 καΐ αοττ. βχ ναϊ Ρ ιη. ρι•. ουχί τι ^μοϊ (^ 
ονχή ίμη Ρ. (ονχ' Ε Η) 12 ηαρωχη'κότων V παρωχη- 

■κνων Ε Η άδιαλάκτον V ^ ϋ 13 το^κνϋΌν Ρ προα- 
οι-Λοντων Ι) 1530 14 ώς\ Κ ίη ηιανίμηβ ηρος ώς αν ο/η. 
ϋ; 8ΐηιοΙηναηι ίη Ηοο 8θτίρίθΓβ ηοΐί 6ηιβ)ΐάατ6 νποστρέ'ψοιεν 
Ε Η νποατρέι\}£ΐ ενοί%αδε Ρ 15 ύπειίίήν Ρ νη-ην-ειν Ε Η 

ονάο ηιι, μη ν. Ο'ελ. ηοη €8ί 8θΙίί€ίΙαηάη8 16 αντην 

€0ΤΓ. 6χ αντής ^ ίη. ρΓ. προσελϋ'ών αντώ Η Ε Κ Ζ ν 

αι 
18 άνι& Ε Η αντ-ην] την Ό ε£ς την Φ 18 αν^έρετον ^ 

άπαράλίατιτον Ε Η Ζ Κ ν 19 ηλ&εν ^ Κ Ζ Κ ν 



Αβ8ορυ8 Ι 259 

και ώνηαάμενος χήνας και ορνίΟ•ας καΐ αλλ' αττα 
των προς ενωχίαν επιτηδείων, βαδίζων τάς οίκίας 
\ηεριεν6ΰτει. παρ /ι ει τοίννν και την των της αυτού 
δεαποίνης γεννητόρων οίκίαν, μήτε ταντην εΐδέναι 
προσποιούμενος εκείνων τνγχάνονϋαν, μήτε μην εν δ 
αύτη την δεύποιναν μένουΰαν. και δη τινι των της 
οίκίας εκείνης εντνχών ήρώτα ει τί που των εις γά- ρ. 44 5. 
μονς χρηΰίμων οι κατά την οίκίαν εχοιεν αύτω πω- 
ληβαι. τον δε ,,καΐ τίς τούτων έχει την χρείαν;" 
πνν&ανομενον, ,,ΐΞΐάν&ος" φηύίν „6 φιλόΰοφος ' αν- ίο 
ριον γαρ γνναικί μέλλει Οννάπτεβ&αι." τον δε άνα- 
βα ντος και τγι γνναικί ταντα τον ^άν&ον ως ηκον- 
οεν αναγγείλαντος, εκείνη 6νν δρόμω και ΰπονδη 
προς τον ^άνϋΌν ηλ&εν αντίκα, και αντον κατεβόα 
λεγονΰα προς τοις άλλοις καΐ ταύτα, ως ,,ονκ αν ΐδ 
εμού ζώόης, ω ^άνϋ'ε, ετέρα γνναικί δννηϋ'είης 
ΰνναρμοΰ^ηναι." και όντως εμεινεν έπι της οίκίας 
δι Αίαώπον^ ως και δί' εκείνον άπηρε. 

Μετά δ^ ημέρας πάλιν τινάς καλέΰας 6 ^άν&ος χυι 
ΰχολαΰτικονς εις άριοτον, τω Αίΰώπω φηαίν' ,,ο-ψώ- 2ο 

I χήνας β αλλάττα Μ. ς άλλάταΥ Ε Η άλλα τα Α, 
τ αάά. Α 2, αλλαττα Ρ άλλάττα Κ 2 ίπι ττ] 8είων Ρ 

ηί'ΛΒίαζ 7ηχιΙαιΐίΙ ίη ίας Ε, οΙκίας Κ 3 την οοττ. βχ τον βί 
ΰ της εχ τον ^ τη. ρτ, αντον η 4 γεννητηρων Ι) 

ταντην] μην αυτήν Φ 5 προς ηιονμενος Ρ επείνω 6ί 

Γ) δέαποινα ^ πι. ρΓ. : //. ν ροείβα αάάίΐαβ 7 εντν^/χών Ρ 

εΐ τι που Μ ^ Ε Η 8 οι] εϊ Ρ, ει Β οογγ. οι Ό 3 
εχοι εν Ρ 9 άβίβηάωηηβ τήν? 10 πυν^ανομένου V: πυ- 
^ϊομένου Μ Ι^ ϋ Κ Α Κ Ζ ν πνρομένον Ρ πυ^ονμένον Ε Η 

II ..α&αι ϋοντ. βχ α&ε ^ 2 12 τον ξάν&ον οτη. Ε 
13 άνα^ν,είλαντος Ρ ί-Λυντ] Ρ ηί 8αβρβ 14 εαυτόν ^ 
■Λατευόα Ρ 16 ξώαης έμον Ό ω οτη. ^, ϊη Ζ οογγ. βχ ώς 

ξάνϋ'ε ε. βοΓΓ. βχ ξάν&ος Ρ δυνη^ήοη Κ Ζ ν δυντ]- 

^έρης Η 17 ααναρμ. Ρ 18 ρβη. ηοΐΐ τηηίανβ. δι «κεί- 

νων ^ άπηρεν Μ Κ άπείρεν Ρ άηηρη Α 19 μεταδ Η 
20 Ίη V αηΐβ εις υπηοΐίε άβίβίηηι 68ΐ τινάς φηαΐ Η Ε Ζ Κ 
οχΐίώνισον V ^, ωτρώνηοον ηιηίαίητη ίη ό-ψ. Ζ 

17* 



260 Αβ3ορα8 Ι 

νηΰον άτΐελ^ών παν ο τι χρηατότατόν τε καΐ βύλτι- 
ϋτον." ο δε άτΐΐών κα^ εαυτόν ελεγεν' ^^έγώ διδάξω 
τον δεΰτΐότην μ,η μωρά δίατάττεβ^αί". γλώττκς ονν 
μόνας νείονς πριάμενοζ και ετοιμάΰαζ, άνακλί^εΐβί 

5 γλώτταν ότττην εκάΰτω ανν όξνγάρω παρε0•ηκε. των 
δε ΰχολαΰτικών έπαίνεύάντων ώς φιλόΰοφον το πρώ- 
τον εδεΰμα δίά την της γλώττης προς τον λόγον 
νπηρεοίαν^ πάλιν Αϊΰωπος εφΰ•άς γλώττας παρε- 
^ηκε. καΐ αν^Ίς αν βρώματος αιτηθέντος άλλον και 

10 άλλον, ο δ' ονδεν έτερον οτι μη γλώττας προντί%•ει. 
των δε ΰχολαΰτικών έπΙ τω ταντώ της τροφής άγα- 
νακτηΰάντων και ,,μεχρι τίνος γλώττας;" είπόν- 
των, καΐ ώς ,,ήμεΐς δι^ ημέρας γλώττας εΰθ-ίοντες 
τάς ημετέρας ηλγήΰαμεν", 6 ^άνϋΌς φηΰΐ προς 

ΐ5 6ρ^?^2/' ,,ονδέν ύοι πάρεβτιν έτερον, ^ί'βωπε;" και 

ος' ,,ον δητα". κάκεινος' ,,ονκονν ενετειλάμην ΰοι, 

κατάρατον ανθρώπων, πάν ο τι χρηΰτότατόν τε και 

άριΰτον όψωνηΰαι"; και 6 Αϊϋωπος' ,,πολλάς ομολογώ 

ρ. 461% ΰοι τάς χάριτας μεμφομένω με φιλοΰόφων ανδρών 

2 ^λεγε Μ ^ μη οονν. βχ μο Ε ιη. ρΓ. διατάττειν λν 
χλώααας Κ 4 νείας ^ νειον 1) 1534 ΐτοιμάσας] 

άγοροίοας ρηποΐίε 8ηδ8οη'ρίί8 άβίβίητη ΐη ϋ, ετοιμάοας ίη ιηαν[]ίηβ 
αάΐβοΗ ΐ> Ζ άναν,λΎΐ%είαι Ρ άναγ.λινό'εΐοι ΖΚν 5 £κά- 
ατω ίη Α αάά. Α 2 οννοξ,ειγάροα Ρ ποιρΐ%"ην.εν Κ 

6 οίς] καΐ ^, ϋ εβά (Ιβίβηίΐ βΐ ώς 8ηρΓα βοΗρίϋ Ώ 3 φιλο- 
αόφον ]^ 1530. 1534 το] τον V) 1530 8 νπηρεαιαν λεξάν- 
των, πάλιν ^ αΐ'οωπος στη. Κ έφΟ-άς Κ Ζ \) {ρΓαβΙβΓ 

, , ^ττ 

Νβιιβί.) εν^ας Ρ γλώαβας Ε γλώττας Η παρε-^νκί Ρ 

9 ετη^έντος αλον Ρ 10 προντί^ει Μ^^ΦΕΗΚΖν 

11 ^£ ΐη Α εηρρί. Α 2 τώ ίη ΐ> αάϊβοίί πι. ρι. ταντώ 
Ηδη 12 καΐ ^ Ό Φ Ε: οί/ί. Λ^ Μ Ε Η Ζ Κ ν τινός^ Ε 
νπόντων Ρ 13 διημέρας Η ηί εαβρβ 14 τάς ημέρας Ρ 

ηλγίααμεν Ρ 15 παρ' εοτιν Ζ αί'βωπε έτερον Ε 
16 ον Ζ έν ετοιλ. Ρ 17 τε] δε Ζ 18 αρηοτον Ρ 
οιρωνίβαι ^ 19 με] οηι. Ζ, μοι ^ ανδρών οτη. Ώ Φ ο. 

(Ϊη Ρ φιλοαόφων ηΐίίηιητη €8ί ΐ IV ιιοοάϋηΐιιηϊ) 



ι 



Αβδορπδ Ι 261 

αρόντων' τι ονν αν γενοίτο γλώττης χρηστότερόν 
κοίΐ βέλτιον εν τω βί<ρ; τεάΰα γαρ παιδεία καΐ 
φιλοΰοφία δί^ αντης τίαιδενεται καΐ διδάΰκεται' δυ 
αντης δόΰεις, λήψεις, άγοραί, άύτιαβμοί, ευφημίαι, 
μονΰα παΰα' δι αυτής όνγκροτουνται γάμοι, πόλεις 5 
άνορ^οννται, άν%•ρω7ίθΐ διασώζονται, καΐ βννελόντι 
φάναι, δι αυτής άπας 6 βίος ημών ΰυνεύτηκεν. 
ούδεν αρα της γλώττης αμεινον". έπι τούτοις οι 
βχολαβτικοί τον μεν Αϊβωπον ορ^ώς λέγειν φάμενοι, 
ήμαρτηκέναι δε τον διδάβκαλον, διελϋΘ-ηΰαν εκαΰτος ίο 
επ' Οίκου, τη δ^ ύΰτεραία πάλιν αιτιωμένων αυτών 
τον ^άν^ον, εκείνος άπελογεΐτο μη κατά γνώμην 
αύτοϋ ταϋτα γεγονέναι, αλλά του αχρείου δούλου 
τ II κακουργία. ΰήμερον δε άλλ' αμείψει το δεΐπνον' 
,^κάγώ δη παρόντων υμών αύτώ διαλέγομαι", και ΐδ 
καλέύας αυτόν, πάν ο τι φαυλότατόν τ ε και χείρι- 
ΰτον όψωνήοαι κελεύει, ως των ΰχολαΰτικών αύν 
αύτώ δειπνηΰόντων. ο ^£ μηδέν διατραπείς πάλιν 

1 τί ονν αν Υ Κ: τί αν ονν οβίβνί 2 βέλτιοτον Ε 
παιδία Ρ 3 δια Ζ αντης Ρ ρο8ί διδάσκεται ίη ^ 

οοίο βτβ Ιϋίβταβ 6Γα8α6; ηβΓ8Η8 φιί ΐη86ςηϊΙηΓ ΐηοίρίΐ α Ι. Ι. ται 
άβΙβΙί8 ηοη αηίβ 86ά ρο8ΐ δι αν της άί8ΐίηχϊί Κ 4 ενφη- 
μίαι ίη Ό 8ΐιρρΙ. Ό 3 5 αντης Ρ γαρ ρο8ί η. αντής αάά. 
Ε Η {γαρ), Κ Ζ, ϋ 2, ν γάμοι] πόλεμοι Ο» πόλις Ρ 8α6ρβ 

7 φάναι Μ Κ Ό Η Κ Ζ ν πάς Φ 8 ονδεν ά. τ. γ. 

αμεινον οτη. Ρ 9 όρΟ'όί Ρ 10 διεληΧν^ειααν Κ διελη- 
λνϋ-ααιν ΕΗΖΚν 11 ^£ Ζ ^ νστίρ" Κ 12 άπολο- 

γειτο (Ζ Κ), ν ρναείεΓ Νβιιβί. γνόμην Α 13 αντώ Κ 
ταϋτα ίη Ό 8ΐιρτα Ιίηεαηι αάίβοίΐ τα. ρΓ. γευέβϋ'αι Φ 

^ δια 
14 ■Λαγ.ονργεία Ρ άλλα μείψει Ρ αλλ' άμείφει Ό, αλλ' 

ριιη€ΐί8 (ΙβΙειηί εΐ δια 8ηρτα 8€ηρ8α Ό 3, διαμείχρει [οιη. ρ. 
αλλά) Ζ Κ ν; άβ ρ. αλλά η. ΚΓα^βΓ Ογ. Ογ. 69, 4, δ. Βϋαιηΐβίη. 
Ρανί. Ογ. ρ. 12. οείενηπι ηε8€ίο αη 8€ΗΙ)6ηάηηι 8ίΙ άνταμείιρειν. 

1δ δη 8εΓίρ8ί: δε ΗΒΗ, οτη. ^ ημίάν Ρ ^ 16 άχείρι- 

ΰτον Ρ 17 ό^ονησαι Ο, οτρων. ίηάε /"εοϋ Ό 2; οχρωνίααι ^ 
τον βχολαατιν.ον Ρ ΰυν οτη. ^ 18 μηδέν Η 



262 Αθδορηβ Ι 

γλώΰΰας ετίρίατο^ καΐ ετοψάΰας, άνα.κλί%•ειΰυ τίαρε- 
^ηκεν. οι δε προς αλλήλους νπεφώνουν' ^^χοίρειαυ 
πάλιν γλώτταί''; και μετά μικρόν αν0•ις γλώττας 
παρε^ηκε καΐ μάλα αν^ις και ανΰ-ις. τον ^άν§•ον 
5 δε δνΰαναΰχετήααντος και ,^τί τοντο, Αίοωπε"; είρη- 
κότος, ^^μη πάλιν ενετειλάμην ύοι πάν ο τι χρηΰτό- 
τατόν τε καΐ βελτιύτον όψωνηοαι; ονχΐ πάν ο τι 
φανλότατόν τε και χείριότον"; υ (^ε* ^,καΐ τί ποτέ 
χείρον της γλώττης, ώ δεβποτα ; οι; πόλεις δι αντης 
10 καταπίπτονβιν ; ουκ άνθ'ρωποι δι' αντης αναιρούν- 
ται ; ον ψενδη πάντα και βλαβφημίαι καΐ επιορκίαι 
δια ταντης περαίνονται ; ου γάμοι καΐ άρχαι και βα- 
Ρ.48Κ ΰιλεΐαι δι' αντης ανατρέπονται; ονχ ώς κεφάλαιον 
ειπείν^ 6 βίος δι^ αντης άπας μνρίων πλημμελημά- 
15 των γεμει;" ταντα τον Αίβώπον φαμενον, των τις 
ΰννανακειμενων τω ^άν%•ω φηύίν' ,,οντος^ ει μη 
πάνυ ΰεαυτον άαφαλίΰη^ ουκ αν άπορος εί'η μανίας 
αφορμή ϋοι γίνεβ^αι. οϊα γαρ η μορφής τοιάδε καΐ 
η ^νχ^ή^'. και 6 Αί'οωπος προς αντόν' ,,σι; ^^οί 

1 'γλώαοίς Ε άνα•Λλιν%^8ΐοι, Ζ Κ ν άναιχ.λγι0^ξΐοι Ε Ρ 

τταρ' ί'ό'. Ζ 2 ΙπΒφώνονν Υ χοίριαί Ε Ε Η 3 γλώα- 

αοα Ε Η Ζ Κ ν μεταμι-αρον Μ καΐ κατά α. αντοις, αν- 

* ϋ-ις Φ 4 τζαρέϋ-ητιεν Ε καΙ ανΟ-ίς οτη. Φ 5 δνσχα- 

ναοχ. Μ αΓσ.; ίίρ.] είπόντος αίοωπε ^ 6 ενετυλάμην Ρ 

7 βελτ. και χ9ηοτ. (οη. ρ. τε) Φ ο-φωνίβαι ^ 

8 φανλότατόν δε [ηβΐ τε) και Ζ ρθ8ΐ χείριστον Ε αάά. 

Ο'ψωνήααί και τίποτε ειψρίβιιϋ νι ιηατ{)ίη6^ Α ηι. ρΓ., Α 2 

^£ εΐ χείριστον 9 χείρον] χνριατον Ρ ηόΐΐζ Ρ ον — 

αν&ρ. Ε 12 ηερένονταί Ρ ον γάμοι ανατρέπονται 

οτη. ^ γάμοι Ε, Ό εβά ϊη ΐ> αοοβιιΙηΒ βχΐΓίίιια 13 άνα- 

τρέπωνται Ρ ονχ ώς Μ^ ίαβρβ 14 ό βίος ονι. Φ 

άπας ό ν,όαμος μ. Φ η€ν8ΐΐ8 [ΊιβΗΐ 6 βίος δι ανττις πληα- 
μελημάτων γέμει 15 τών τις των α. Ε 16 άνακειμέ- 

νων Ε φησι' Ε 17 σε αντον 'Ρ Ό (ϋ 2 εχίηίο 8ρΪΓΪίη 

ιιοααδιιία οοηίηηχϋ) σε αντον ^ σαντον Α σεαντον Ζ 8€ά οεα 
βχ οοΓΓ. 18 άφοραη Ε, Η βχ οογγ. ηι. ρΓ. γίνεσϋ^αι V: 
νενί'σθαι Μ^^ΕΦΕΗΚΖν οΓαΥΡΕΗ 



ι 



Αβ80ρΠ3 Ι 263 

όοκεις, αν&ρωπε, κακεντρεχής τοζ καΐ περίεργος είναι^ 
όεΰτίότην κατά οίκέτον παρο^ννων." καΐ 6 ΐΞ^άν&ος 
ηρος ταντα^ τΐροφάΰεως έφιέμενος μαβτιγώύαι τον 
Αΐϋωπον, ^^δραπετα" φηΰίν ^^επεί περίεργον είπας 
τον φίλον^ δεΐ^όν μου άγαγών άπερίεργον ανϋ-ρωττον^'. 5 
εξελ&ών τοίνυν της εταονβης έπΙ της λεωφόρου 6 χιν 
Αίϋωτίος καΐ τους παριόντας τίεριύκοπών^ ορα τίνα 
εφ ενός τότίον ίκανδν χρόνον κα^ίΰαντα, ον και 
δοκιμάύας κα^ αντον άπράγμονά τίνα και άτΐλονν 
είναι^ τΐροΰελ&οάν φηΰιν * ,,ο δεΰτίότης αε καλεί ονν ίο 
αντώ άριΰτηΰαι." καΐ 6 αγροικος εκείνος μηδέν τίερι- 
εργαΰάμενος^ μηδέ τίς ών υπό τίνος καλείται^ εί- 
ύήλΰ'εν εις την οίκίαν, καΐ <5νν αντοΐς ντΐοδήμαΰι 
φανλοις ον6ιν άνεπεΰεν. ερομενον δε τον ΐΞ^άνΰΌν 
^^τίς οντος'''; Αί'ΰωπος είτίεν' ,^άπερίεργος αν^ρωπος'" . ΐδ 
καΐ 6 ΐΞΐάνϋ-ος εις ονς είτΰών τη γνναικί ΰνννττοκρι- 
ϋ"ηναι αντώ καΐ οΛερ αν αντος επιτάττη , ποιεΐν, 
ώς αν εντΐροΰωπω λόγω τίληγάς τω Αίβώπω έντεί- 
νειεν, είτα εν έπηκόω πάντων φηΰί' ^,κνρία, νδωρ 
επΙ της λεκάνης βαλονΰα^ τον ς πόδας τον ξένον 20 

1 Άατατρεχειν ^ τι-ς] τε V 2 παροξννων (παρο- 

■ ξύνη Ρ) κατά οικετου ΜΕί^ϋΦΕΗΚΖν 4 αΐ'βωπον 

V Μ Κ ^ Β Ε: άνϋ^ρωπον Φ Κ Ζ ν, 07«. Η εΐπες Φ 

5 φίλων Ρ άτζερ. άνϋ'ρ. άγαγών Ε Η Κ Ζ ν β τη ίηι- 
ονΟΎ} Ε λεοφόρον Κ 7 περιόντας ^ επίσκοπων Κ 

όράτινα Η 9 κα-θ-' εαντον ^ Κ Α κάθε αυτόν Ρ ιιί 

(βτβ α€ηιρ€Γ άπλονς Ρ 10 όεοπότας Α καλεί καΐ 

ανν Α 11 αρίοτηναι Ρ άγροίΥ,ος Ε άνθρωπος Φ 

μη&εν Κ ^ Ι) μη^εν Η περίεργάμενος Κ 12 μηβε τις 8θΗρ8Ϊ: 
μη τε τίς ^ αιηι νααιινα ϊη ι, μη τε τίς Ό μήτε τις οβίβΗ 
ων αάά. ^ 2 ϊη τα8. 13 οί.ντοις\ τοις Κ ^ Γ) Φ νποάεί- 
μααη. (ΙΐΙΙβΓα ν ηηαβ βναί ρο8ΐ η ΐη φ ιηιιίαίά) φανλης ουσην Ρ 

ερωμένου Η, ίη Ε /. ο /^αοΐα βχ ω 15 οντος] εί'η Ο, 
αί'οοπος Α 16 τή γυναίκί οτη. Φ 17 Ιπίτάττεί ΚΡΕΗ 

18 ωσάν (^ ηΐ βαβρβ. ί•/". 258, 14 19 ί'ττίκοω V; ϊη ^ η 
οοττ. βαί ι ^ 1 φησίν Κ ^ Ο Φ κυρία οηι. ^ Ο 1 {αάά. 

Ό 2) Κ Φ 20 ρο8ί βαλονσα αάά. γΰναι Φ 



264 Αβδορυβ Ι 

νόφον." όίενοειτο γάρ καΟ-' αυτόν ^ ώς πάντως 6 μεν 
ξε'νος ενλαβη^'ήΰεταί, 6 ά' Αΐβωπος^ ώς εκείνον περί- 
εργου φαν εντός ^ πληγάς λήιρεταί. η μεν ούν βα- 
λοϋβα το ύδωρ εις την λεκάνην, γιει τους πόδας τον 

άξενου νίφουβα' ο <ϊ' έπιγνους ταυτην ούΰαν την 
του οΓκου δεύπότιν^ καθ•* δαντόΐ' είπε' ,,τιμηΰαί με 
πάντως βούλεται^ καΐ τούτου δη χάριν αυτοχειρία 
τους πόδας μου βούλεται νίψαι, επεί Ο'εραπαινίΰίν 
είχεν αν τοϋτ επιτάξαι." προτείνας ούν τους πόδας ^ 

ιο^^νίφον^ κυρία" φηΰί. καΐ νι^ράμενος άνεκλί&η. 
του δε Ι^άν^ου κελεύΰαντος οίνον τω ξενω δοϋ'ηναι 
πιεΐν, πάλιν εκείνος διελογίΰατο κα^ αυτόν ώς 
,,αύτούς μεν πρότερον έδει πιειν, έπεΙ δ' οϋτως 
αύτοις εδοξεν,ούδεν έργον εμοί τα τοιαύτα ερευνάν'\ 

15 καΐ λαβών επιεν. άριβτώντων δε καί τίνος έδέϋ- 
ΰματος τω ξενω παρατεϋ'εντος κάκείνου ηδέως εβ^ί- 
οι/τ:ο^, ό ΐΞΐάνϋΌς τω μαγείρω ώς κακώς τοϋτο άρτυ- 
ύαντι ένεκάλει καΐ μεντοι και άποδυ^εντι πληγάς 
ένεφόρει. 6 δ' αγρότης κα^ εαυτόν έλεγε ' ,,τό μεν 



1 νίΐρον τοϋ ξ. Φ γάρ ο?η. Ώ 1 α(ϊ(1. Ό 2 κα-Ο"* εαυ- 
τόν Ε Ζ κα-Ο-' άντον Η τια&αντόν Ρ ααερβ^ οτη. Ώ μεν 
οτη. Ί) 1 αάά. Ο 2 3 λήγετοα Κ βάλλουσα Κ 4 εί'η Κ 
δ νί'ψαοα Κ, ίη Ώ νί'ψονΰα οογγ. εχ νίιρωαα δ επι- 
γνονς VΜΚ^^Φ: ο^' ίγνονς Η ΐη ραρίηα βχίτετηα^ 8\ 
γνούς Ε (ό'ε οογγ. εχ ίε), Κ Ζ ν 6 δεαπότην Υ δέσποτιν Ώ 
(ί εχ ϋΟΓΓ.) δεσπότην Ρ είπεν Μ μ,ε οτη. Φ 7 δη] 
δ ε Φ Ε Ή. Κ Ζ ν 8 ηοδάβμον ά ποδάς μου 1) ϋ'εραπε- 
νίαιν V Ε Η &εραπενίθων Ρ 9 αν εϊχε ^ ενα8α Ι. ν 
τοΰτο Φ 10 καΐ. οτη. Α 1 αάά. Α 2 ανε-αλίνϋ'η Κ Ζ 1> 
12 εαντον Κ 13 (ΐΐν το πρ. Ε Η Κ Ζ ν επεϊ δ' ώς Α 
^πειδώς Ρ 14 τα τοιαΰτ ί. Μ Φ ερ.τά τοιαύτα (^ 
1δ άριοτοάντων 8€Γίρ8ί: άριβτονντων ΗδΗ 16 τταραπΌ". Ρ 
17 τούτω Ρ άρτνσαντος Υ άρτίοαντι ^ Ρ 18 μέντιΡ 
άποδο^έντι Κ 19 ενεψωρει ]) 1534. 1547. ί^ Κ Ζ 
άγροίίότης \) 1530. 1534. Νβα. άγριώτης 1) 1547 κα^θ^' αυ- 
τόν Α Η Κ Ζ ν κα^' άυτον Ρ ^'λεγεν Μ Ε Ρ 



ρ 



Αβδορυβ Ι 265 

βδεΰμα αρίΰτα εψηται και ονόενος αντω δει προς 

το καλώς εχειν' ει δε καΐ δίχα τΐροφάΰεως βονλεταο 

τον αντον ^ονλον ααβτιγονν 6 οίκοδεύπότης^ χν 

προς εμε"; τον δε ΐΞΐάνϋΌν άύχάλλοντος καΐ ονχ 

ηδεως διακείμενου, ετΐεΐ μηδέν 6 ^ενος περίειργάζετο, 5 

τέλος πλακούντες ηνεχ&ηβαν. 6 δε ^ενος, ατε δη 

μήτΐω ηλακονντος γενΰάμενος, ΰωρενων καΐ ΰννει- 

λών αντονς ώς χΐ^ωμονς ηΰ^ιε. τον δε ^άνϋΌν τον 

άρτοποίον αίτιαβαμένον καΐ ,,Τί,' δη ποτέ, ώ κατά- 

ρατε'% φαμενον ,,καΐ μέλιτος δίχα καΐ πεπερεως ίο 

τους πλακούντας εΰκεναΰας"; εκείνος εφη' ,,ει μεν 

ωμός εΰτιν, ώ δέύποτα, 6 πλακονς, έμε τνπτε, ει δ^ 

ονχ ώς έδει εΰκενααται, μη εμε αλλά την δεΰποιναν 

αίτιώ." και 6 ^άν^ος' ,,εί προς της εμης τοντο 

γεγονε γυναικός, ξώβαν αντην άρτίως κατακανοω." ΐ5 

καΐ πάλιν τ/] γυναικι νεύει αύτώ ϋυνυποκρι^ηναι 

δι Αί'ΰωπον. κελενΰας ονν κληματίδας εις το με- ρ. 52 6. 

ύον άχ&ηναι, πνράν άνηφε. και λαβόμενος της 

γυναικός, εγγνς της πνράς ηγαγε, προΰδοκηΰιμος 

ών αντην εις το πνρ έπαφεΐναι. διετριβε δε πως 20 

1 οίριστον Ρ έ'ιρηται ^ Η 2 ε^] 6 ^ 3 εαντοΰ Α 
ίάντον Ρ αντοΰ Μ^^ΚΕΗΚΖν ο ο^κ. μαατ. Φ 

4 τον |. ίβ Φ άαχάλοντος V Ό Ε Η άαχάλοντος ^ ηι. ρΓ. 
^ ^ ον , , 

άαγ^άΧοτος Ε ηι. ρι•. ονχ Ε Η ουχως είδέως Ρ ειδ. τα. ρΓ. 
ίη να8. δ μηδέν Η περιεργάξετο Α 6 7 πλακονντες] 
κ Α 2 ϋί3 ["βοΗ βχ ν οτε Ι) 1530 7 μηδέηω Ρ συνε- 
χών Ε 8 ώί ιρωμονς ίη νιατ^. αάά. V ηι. όγ. 9 αρτο- 
ποιών Ρ κίτηααμένον V αΐτιαοιμένου Α αΐτιαααμένονς Ρ 
αίν,ιοαμένον Β τι οιη. Ζ 11 'εφτι] -ηβ Ιώιή; άΐ/Ζ'βΓί ραΓ8 
εχβ/ηρίοπίτη βά. ΑΙά. 12 ίε ονχ Ε ί' ονχως Ρ {βαρνα ω 
ταειιτα) δ' ούχ' ώς ^ 14 προ Ε 15 γννε-κος Α ^ κατα- 
σκευάσω α {86ά ίη ηοηηηΙΙίβ βχβηιρΗε εχ8ΐαΙ κατακαν'σω) 
10 αντω ΙΐδΗ αννειπον,ρ. Ρ 17 δ^ι] ί' Ζ είς το μ. 
"Λλημ. άχ%. ^ 18 ηνρ Ε ^ Β άνή'φαι V 19 ρο8ί 
τίγαγε ενοΛα /. ν ^ προόΌκ. Α 1. σ αάά. Α 2 προαδοΜίαιμος 
Ι) 1530 20 επαφήναι V, Ό 1, οογγ. Ώ 2 



266 Λβ80ρΐ18 Ι 

καΐ περιεβλετίετο τον αγροίκον, εί' τίωξ άναΰτάζ τον 
τοίονδε τολμήματος είρξαί αντον εγχείρήΰειεν. ο δε 
καϋ'" εαντον αν^υς διεβκοπεΐτο ώς ^,αίτίας μή παρον- 
ΰηζ^ τί δη ποτέ όντως οργίζεται"; εΙτά φηΰον' ,,οι'κο- 

5 δεΰπότα, ει τοντο κέκρικας δεΐν γενέβχΙ'αι^ νπόμεινόν 
με μικρόν μέχρις αν άπελ^ών ένέγκω μον καΐ αντος 
ί'Ι άγρον την γνναΐκα, ώς αν αμφω κατά το αντο 
κατακανΰης". ταντα τον ανδρός 6 Ι^άν^ος άκονΰας 
καΐ το τούτον άκεραιον και γενναΐον %'ανμάΰας^ τω 

10 Αίΰώτίω φηύίν' ,,Γ^£ αληθώς ανϋ-ρωτΐος άτιερίεργος. 

έχεις τα νικητήρια λαβών, Αΐύωπε. αλις έχει ΰοι τον 

λοιπόν, το δ' εντεύθεν ελεν^ερίας της ϋής έ7ΐΐτενξη'''. 

XV Της δ' επιονΰης 6 ΐΒΐάν&ος επέταξε τω Αί^ώπω 

εις το βαλανεΐον άπελ^εΐν και ΰκέφαΰ&αι, ει μη 

15 πολνς πάρεΰτιν όχλος, βονλεύ^αι γαρ αντον λον- 
^ήναι. άτΐΐόντι δε 6 βτρατηγός ΰνναντήϋας καΐ τον 
^άν%Όν γνονς αντον οντά, ήρετο ποΐ πορενοιτο. τον 
δε ,,ονκ οίδα" φαμενον, νομίΰας 6 ΰτρατηγος την 
ερώτηύιν αντον παρ ονδεν λογιΰΰ-ήναι, εις είρκτήν 



1 περιεβλέπετο ίη Κ οονν. βχ τζεριέβλεπετο αγρικον Ρ 
άγροίτιον Ε του τοιον δε Ζ τοντοιον-τον δε Ρ; ?η ^ 

8ϊ/ΙΙαΙ)α δε ίη τα8ηΓα, ίη Κ Ι. ν η. του βί Ι. ι η. τοι οογ- 
τβοΐαβ 8ηηί 2 εϊρ^ας ^ {αοοβηΐη^ ίη ναδηνα), εϊξαι Α 

εί'ξκι Ρ εγχειρησιεν Ζ 3 αυτόν Κ Ζ ν 4 δηποται (^ 

ούτος V ίη ββΗβ ιιβΓϋοηυη (ί;ί τηανβ. όντως ηι. ρΐ'.) Α ού- 
τος Ρ οίκοδέοποτα Κ Κ Ζ ν, οιη. Φ 6 με ίη ^ α^Ιά. ίη 
Ιίηβα βχίτβϊηα ηι. ριν, μ,οι V Κ, δΎ\\ιε Φ αν ίη Α αάά. Α 2 

7 ώΰάν Η κατατοαντό V, Ρ {8€ά 6Γα80 αοοβηίη (]ΐιί βναί 
ίη κατά), κατά τοαντο Μ, Ό {βχ €ονν.) 8 άκ. ό ξ. Κ 
9 ^ανμα, Ρ 10 αίϋώπο Ρ απ. άν^ρ. Φ Ό {βΐίωτί ^ 

άν^ρ. απ.) 11 αλ?Λς Ρ ^'χει] ^χοις V {Ι. ο άβίνϋα), εχω 
^ (ω ίη Γα8.) σοι] οου Μ τον] του Μ, αοο. άβΐ. 

12 το ^£ Α τοδε Ρ ευτεΰ%•εν Η επιτέξη Α 15 αυ- 

τον 1} 16 καΐ] της \) 1534 17 ^άντου Ζ η. που Α Β ^ 
ηρετο' που V η. πη Μ Ε Η πορεΰετο Ζ 19 ουτοΰ α . 
παρουδεν Η Ε είρκτήν V ^ ερρκτην Ρ 



Αβ3ορυ8 Ι 267 

αντον άπαχ^ηναα κελεύει, άπαγόμενος τοίννν ο 
^ί'βωτΐος εκραξεν' ,,6ρ«5, ώ ΰτρατηγε, όπως όρ&ώς 
άτΐεκρό^ην; α γαρ μη τΐροΰεδόκηΰα^ καΐ ύννηντηύά 
ΰοί, καΐ εις ειρκτην ηδη απάγομαι." καΓ 6 βτρατη- 
γοζ εκπλαγείς επΙ τω της απολογίας ετοίμω, άφη~ δ 
κεν άπιέναι' Αϋύωπος δε παραγενόμενος είς το 
βαλανεΐον καΐ πληϋΌς εν αντω Ο-εαΰάμενος όχλου, 
καΐ λ{%Όν ορα κατά το της είΰόδον μεύαίτατον κεί- ρ. 54 1^. 
μενον^ εφ ον εκαατος των είΰιόντων τε καΐ εξιόν- 
των τον πόδα προΰεπταιε. τούτον δε είς τις είύίών ίο 
εφ ω λονΰαύΟ'αι^ άρας μετε&ηκεν. ύποϋτρε^^ας ούν 
προς τον δεοπότην^ ,,ί^ κελεύεις" φηύί ,^δεύποτα^ 
λονΰαΰ&αι^ ενα αν^ρωπον εν τω βαλανείω τε&εα- 
μαί". και του ^άν&ον έλ^όντος καΐ το πλήθος των 
λονομενων ίδόντος και „τ6 τοντο^" είπόντος ,,^/'- ΐ5 
οωπε-^ ονχ ενα άν^ρωπον εφης έωρακεναι;" 6 Αϊ- 
ύωπος ,^ναί'" φηύί ,,τοί/ γαρ λί%•ον εκεινον'^, ττ} 
χειρί δείξας, ,,ττρό της είΰόδον κείμενον ευρον, έφ' 
ον οΓ είβιόντες πάντες καΐ ε^ιόντες προΰέπταιον. 
είς δε τις πρΙν η προβπταΐύαι άρας μετέ^ηκεν. εκεί- 
νον ονν ενα άν%•ρωπον είπον εωρακέναι^ προτιμήβας 



1 Ϊ7ΐίβ7' τοίννν βί 6 ϊη ^ Ιίίίβνα εναία 4 είρ-ατην V ^ 

Ζ Η είρρ-κτην Ρ 5 ^γ.ηλαγεϊς ϊη Κ ίη 7ηαΓ0. 8ηρρΙ. τω] 
το ^ 8 μεσέτατον Ε μεαάοτατον Η 9 χώνει-αιόν τον 
Ρ. ηιιαίία ρίβηιτηςιιβ ρΓα6ΐβηηί8Ϊ 10 προΰίπτεοα η εις οηι. Κ 
δ' εις Ζ 11 εφ^ ώ υ Κ, εψώ Μ ^ Κ Η, Ρ {ενααα Ι. ν).^Ά, 

εφω Ι» (Ζ) μετέϋ'ητιεν €υη\ Α ιη. ρι*. βχ μεΟ-η-αεν ονν] 

\ , , ος 

δε Κ 13 βαλανίω Α τε^έαμε Ζ 15 £$οντες ^ ηι. ρΓ. 
ί , , ^ 

αί'σωπ ^, ρο8ΐ π τα8ΐίνα 16 ο υ^; Ε Η 17 και. ο 

αί'οωπος V, οτη. Φ ^ φησιν Ε Κ Ζ λ' 18 δείξας τη χειρΙ 
<^; ίη Ι) ρο8ί ε-Λίΐνον Ιααιηα €8ί 86ρΐ6ΐη βνβ ΙϊΙΙβΓαηηη 
19 οι 0771. ^ είοίοντες Ζ καΐ οι εξ,. Ύ) προς πταίοαι 
{ιιβί ..βας) Ρ 20 μετέ^ην.ε Κ 21 ενα οντά αν^ρ. ^ 

ίνα• α το ν Ρ 



■20 



268 Αθβορηβ Ι 

των άλλων", καΐ ο ^άνΰ^ος' ,^ονδεν παρά τω Αίβώπω 
άργον προς άτΐολογίαν.'^ 

XVI "Άλλοτε Ίίοτε τον ^άν&ον εξ άφεδρον επανωντος^ 
καΐ 7ίν%Όμένου τον Αΐΰωτίον^ τι δη ποτέ οί αν^ρω- 

5 ποί μετ^ άπόπατον τα της γαΰτρος εκκρίματα βλε- 
πονΰιν^ εκείνος εφη' ,,κ«τα τους πάλαι χρόνους άνήρ 
τις των τρνφερώτερον ζώντων πολνν χρόνον νπο 
ύπατάλης εν τη άφόδω εκά&ητο, ως καΐ τάς οικείας 
εκεί διατριβών άποπατηΰαι φρενας. εξ εκείνον τοί- 
10 νυν δεδοικότες οί λοιποί των άνΰ•ρώπων προς τα 
της γαΰτρος εαντών αφορώίί^ λνματα, μήπως καϊ 
αντοί τοντο πεπόνϋ-αΰιν. άλλα 0ν^ δεΰποτα, μη 
φοβον ' ον γαρ έχεις φρενας." 

XVII Έν ήμερα δε τινι ύνμπούίον βνγκροτη^έντος καϊ 
15 τον ^άν^ον 6νν τοΓ^ άλλοις των φιλοΰόφων άνακλι- 

&εντος, και τον πότον ήδη επικρατήΰαντος, ΰνχνά προ- 
βλήματα μεταξύ τούτων εκαλινδεΐτο. καϊ τον ΐΞΐάνΟ^ον 
άρξαμενον ταράττεΰ&αι^ Αιβωπος παρεΰτώς εφη' ,,^ε- 
βποτα, ο/ίιόννύος τρεις κεκτηταικράΰεις' τήν μεν πρίό- 
20 την ηδονής^ τήν δε δεντέραν με&ης^ τήν δε τρίτην 
νβρεως. καϊ νμεΐς ονν πεπωκότες ήδη και ήΰ^εντες^ 

1 ρο8ΐ αίοώπω αάά. φηοΐν Φ 2 προς] εις Φ (ϋ) Ε Η 

κ ζ ν 3 άλλο τε ποτέ Κ ε'ξαφόδρου Κ ιη. ρΓ. εξ αφέ- 
δρας ^ εξαφέδρον Η 5 μετά πόπατον Ρ ί-Λ-Λρίμμοίτα V 

μ 
Ι-Λ-Λρίματα Ε πι. ρΓ. §Ηρίματκ Ε Η ετιρίμματα \) 1530 
6 παλαιούς Ρ Κ Ζ ν, παλεονς Α 7 τρνφερότερον Κ Α τρν- 
φεροότερων Κ ϊηίβΓ ζώντων βΐ πολύν ίη ^ εταεπηι πο 

8 τΎΐ 8θτίρ8ί: τω V, οτη. οβίβτί -λαΐ οηι. Φ οίν,ίας Ρ 

9 εί,εν.είνον Η 10 τα] τάς Κ 11 εαντών οτη. Ε Η Κ Ζ ν 

σι λν 6ΐ 13 εν ίη να8. Μ 2 12 άλλα σν ^ 8βά ν Ιοοο 

/. ι. οϊ βΓα8αηΐ7η τα. ρΓ. άλλαΰύ Ρ αλλά αν Ι) 1534 άλλα αοϊ Ζ 
άλλα αοι 3,, Ι) 1530 (Ε?) 15 τών φιλοαόφων] φίλοις Φ 
άνα-Λλιν^έντος ϋ ΚΖ ν 18 δεαπότα Ρ 19 μεν Λί« Ζ 
20 μέ&νς Ρ 21 καΐ νμεις] νμεις ^ ονν] μεν ονν Φ 
ήϋ-έντες Ρ 



Αβ80ρΐ18 Ι 269 

τα έφεσης καταλίπετε." καΐ 6 ^άν^ος ηδη με^νων 
φΐ](5ί' ,,ΰίώπα^ τοις εν "Αίδον 6νμβονλενε''^. καΐ 6 
Αίΰωτίος' ,^ονκονν καΐ είξ^Αιδον καταΰπαΰ&ήΰΐ]"" . 
των δε ύχολαύτικών τις νποβεβρεγμενον ηδη τ/] 
μεΰ-ΐ] τον ^άνΰ-ον ίδών καΐ το όλον ειπείν οίνο- 5 
πληγα^ ^, καθηγητά" ^ φηβί ,,δνναταί τις εκπίεΐν την 
^άλατταν αν^^ρωπος'^ ; και 'ός' ,,πάνν μεν ονν. εγώ 
γαρ αυτός ταντην εκπιομαι". καΐ 6 ΰχολαΰτικός' 
,,?ι (ϊ' ον δννηύΐ], τι ποτ ε ϋοι τίμημα επίγράψω^'; 
καΐ 6 ^άν^ος ' ,,ττ^ν οίκίαν μον τί^ημι ττάύαν. και ίο 
επΙ τοντοις κατα&έμενοι τους δακτυλίους^ τάς ΰυν- 
^ηκας εκυρωΰαν. τ^τε μεν ούν διελύ^ηΰαν' τη ό' 
νΰτεραία πρωίας εξεγερθέντος τον ^άν%Όυ^ κάί την 
τε Οψιν νιψαμένον και τον δακτνλιον εν τω νίπτε- 
ϋθαι μη ίδόντος, καΐ τον Αί'οωπον περί αυτού πν- ΐ5 
θομε'νου, εκείνος ^^ούκ οίδα" , φηβί ,,τί ποτέ γεγονεν. 
εν δ^ οίδα μόνον, οτι της οίκίας βαυτού αλλότριος 
γεγονας". καΐ 6 ^άνθος' ,,οτι τί δη"; και ό Αϊύωπος ' 
,,δτ^ την %%'ες μεθύων ΰυνέθου την θάλατταν εκπιεΐν * 

1 τα] τονς Υ ιιατελίπετε V Κ καταλί'ττετε, α Ιοοο βτα- 
ίοβ ι. ί ^, -Λαταλιπεται Ό "ααταλίπατε Φ Ε Η 2 α<ϊ?/ Ε Η Κ 
Ζ ν 3 ονγ. ονν Ζ είςάδον Ρ ηύ 2 ενάδου ν,ατααπα- 

α^ειση Φ Ε, ν,ατααπα&ηση Ό 4 νπο βεβραγμ,ένον Ρ, ΰπο- 

V , , 

βεβρεγμενος Ό, ν αάά. ϋ 2 της με^ης Υ δ το ο;/ϊ. Ε 
Η Κ Ζ ν 6 φησιν Ε δννατάί] αϊ ^' 2 -ρτο ε 7 %άΧ• 
λατταν ρτίοτβ Ι. λ άβίβία Κ, %άλαΰααν Υ 8 §γ,πίωμ(χι Κ 

9 ήδον Ρ δννη^η Κ αοί το τίμ. (τημ. Ρ) Φ 

10 την] τϊν Ρ τί&η μοι Ρ 11 τονς δαγ,τ. κατα-θ". ^ 

12 δίελνααν ^ (ηι. ρΓ.?), διελεν^ηααν \) 1530 13 ί|ί7*9- 
^ενϋ^ος Ζ εξεργε&έντος Ό 13 την τε Κ την δε Ζ 14 νι- 
'ψάμενος Ε τον] το Φ τω οτη. Α 15 ίδόντος] είδό- 
τος Φ 16 εν,είνος στη. Α 17 εν <ϊ' Μ ^ Ι) ίν Α [οιη. δ') 
εν ά' οοΓΓ. €χ εν δ' Ε. ενδοίδα Ρ σαντον] αντον Ό 

18 ^αϊ ό Ξ. οτη. Φ ϊηίβν 'ξ. βί οτι ΐη Ώ άβίβΐηπι ν,αϊ 

19 ίχ^ες Α Ο^άλααααν Α πιεΐν ^ 



270 Αθδοριΐδ Ι 

κάπΐ ταΐς όμολογίαις κατί^ου καΐ τον δακτυλίου, 
κάκεϊνος' ^,κοά πώς αρ εγώ μείζον πίατεως έργον 
δννήΰομαί; άλλα 6ον νυν δέομαι, εί' τις ξννεΰίς, 
ε'ί' τις δεινότης καΐ εμπειρία, ξνμπαρίΰταΰο καΐ 
5 βοή^ειαν ορεγε, ώζ περίγενεύϋ'αι, η τάς γ ε βυν^ηκας 
λνααι." καΐ 6 ^ί'βωπος' ,,περιγερεΰϋ'αι μεν ουκ ενι, 
λν&ηναί δε τάζ ομολογίας ποίήΰω. έπειδάν γαρ αν- 
0-ις τήμερον εις τα ντο ΰννελϋ'ητε, μηδ' ότιονν φα- 
νης δειλίάΰας , «Αλ' απερ ώμολόγηΰας παροινών, 

10 ταντα καΐ νηφων λέγε. κελενβον μέντοι ΰτρώματα 

ρ. 58ΐ>. καΐ τράπεζαν παρά την ψόνα τε^ήναι και παΐδας 

έτοιμους ύύν έκπώμαΰιν ορεχειν ΰοι το ^αλάττιον 

ϋδωρ. έπειδάν δ'ε ΰυμπαντα ϋ-εάϋτ] τον οχλον ΰυν- 

δεδραμηκότα έπΙ την %•έαν, αυτδς άναπεΰών κέλευ- 

ΐδ Οον εκ της %•αλάττης πληΰ&ηναι το έκπωμα. και 
τούτο λαβών εν έπηκόω πάντων είπε τω ΰυν&ηκο- 
φύλακι' ,,τίνας παρ ύμΐν πεποιηκαμεν τάς ΰυν&ή- 
κας" ; και ος άποκρινεΐταί 6οι, ώς ώμολόγηΰας την 
χ^άλατταν έκπιεΐν. ΰτραφεις ούν ΰύ προς απαντάς, 



1 -κατέϋΌν] μετέΰ^ον V 2 αρ' Α αρ Ρ πίοτΒος \} 

1530. 1534 3 άλλα σου Μ ^ Ό Α Κ Ε Η Ζ ν άλλάσσον Ρ 

ννν 07η. Κ Φ σννεοις Μ Κ ^ Ό Φ αννεαυς οοτγ. β βνν 

ϋ'εαις Ζ οΰν&εαίς Η Ε Κ ν 4 ξνμπαρνβτασο Ρ 5 ωσπερ 

γενέΰϋ'αί Κ γε ο/η. Φ 7 ^ε] μεν Ώ 6μ. ^ οογγ. βχ 

ί σ, , , , 

ωμ. ποιη Ό 8 ταυτο Ε Η ταντο οβΙβΗ Ηδη ρναβίεν V 

μν δ* οτιοΰν Ε ^ μηδοτιονν Μ ϋ Ζ Η Ε Κ μηδέ τιονν 

Α μη δε τι ονν Ρ φανείς V, 1) 1534 9 άλλάπερ Ρ, Β 1 

(€οη\ Ό 3) πκροινών (Κ Ζ) ν : παρ οίνον V Μ Κ Φ ^ ϋ 

^ον ^ , , 

Ε Η (^ οίν, ν ιτ). ρΓ. ίη ναβ.) 10 μεν τα ^. μ. καΙ τρα- 

παιζαν καΐ στρ. Ρ, μ. τρ. ^αΐ στρ. Α 11 ηαΐδα Κ παί~ 

δας ^ 13 ^εάοει Ρ οννδεδρ. τον οχλον ^ 14 επει Ρ 

&εάν Α 16 επι-κόω Η 17 νμίν οογγ. εχ ήμιν ^ 

ιη. ρΓ. πεποιημεΟ'α Φ 18 άπο'Λρίνεταί Κ Ό, άπον-ρίνεΐ- 

ταί Ρ; (ίη ^ . .ται οονν. πι. ρΓ. €χ . .τε) δμολ. ΑΒΚ 

ονμολ. Ρ 19 θάλασσαν Κ Ζ ν, Ε (εβά ττ βηρτα Ιίη.) 



Αβ30ρΐ18 Ι 271 

οντω φράΰον' ,,ανδρες Σάμιοί^ ί'ΰτε καΐ νμεΐς πάν- 
τως πλείύτονζ οΰονς ποταμούς εκβάλλοντας εις την 
%-άλατταν. εγώ δε βυνε^έμην μόνην την ^άλατταν 
εκπίείν, ον μην καΐ τονς εζίόντας εις αητην ποτα- 
μούς, ούτος ούν 6 ύχολαΰτικος άπελ&ών πρότερον 5 
έπιΰχετω τους ποταμούς απαντάς^ είτα δ' ενϋ-νς 
εγώ την %•άλατταν μόνην εκπίομαι." 6 δε ^άν&ος 
την μέλλονΰαν εκ τούτον της 6ννΘ•ήκης διάλνΟίν 
εβεβΟ'αι γνονς, νπερηύ^η. του δημον τοίννν παρά 
τον αιγιαλον ϋνρρενΰαντος επΙ %'έαν τον πραχ&η- ία 
οεβ^αυ μέλλοντος^ καΐ τον ΐΞ^άνϋ-ον κατά τά διδαχ- 
ϋ-εντα προς τον Αίύώπον δράβαντος καΐ είπόντος, 
ου Σάμιοί άνεβόηβαν ενφημονντες αντόν καΙ ^αν- 
μάξοντες. 6 δε αχολαΰτικος προΰπεΰών τηνικαντα 
τω ^άν^ω^ νενικηβ&αί τε ώμολόγεί και τάς ΰνν&ή- ΐδ 
κας έδεΐτο λνΰαι' ο και πεποίηκε ^άν&ος δνύωπονν- 
τος τον δημον. Άφικομένων ά' αντών εις την οί~ χνΐΙΙ 
κίαν^ Α'ί'ύωπος προΰελ^ών τω ^άν^ω φηβίν' ,,ο 

1 Οντως φρ. ^ φρ. όντως Φ {ούτως Ρ, ω /<?οι7 ηι. ρι•. 

6χ ο) πάντων ϋ, & αάά. Ό 2 2 εμβάλλοντας Φ, ^ {$6ά 
μ Ώϊ. ρΓ. ρνο ΒΓα^α ι. κ) 3 %•άλαΰ6αν V Φ Κ Ζ ν μόνον 

ν^ 
ϋ {μό) 4 £|. Α 2 ί'€θίΙ 6χ άξ,. Α; είσιόντας Κ, ^ 2 ίη ηιανρ., Ε 

5 όντως Ρ δ — 6 ηη. οντος. . .απαντάς ΐηΐνα Ιΐηεαε βΐ 
ίη ηιαν(). αάά. ^ ηι. ρΓ. 7 ίκπίωμαι ^ 8 μέλλον Ρ 

'£ ^ 
τοντης της Ε 9 πάρα] περί Υ 10 αίγναλον Κ αυ- 

ρενσαντος Ρ βνρενα. ^ ιη. ρΓ. ίπΐ ^έα Κ πραχϋ•.] ίηίβν 

α 6ί % ενα^α /. V ^ ^ διδαχΟ-έντα] ίίι ?« γλ*. Ζ; άιατα- 

τα 
χϋ'έντα Ε δίαχ&εντα Ρ ιη. ρη 12 προς τον Αία. οιη. Φ 

δράσαντος] πράξαντος Ρ 13 άνενόηοαν Ρ ενφη- 

ω 

μοννταις Ρ 14 οχολαστιαώς Ρ προοπεαον ^ τι νι 

-Λαυτα Ρ 15 ομολώ'^ει Ρ; ώμ. εχ 6μ. οογγ. Ό 16 λν~ 

σαι ^ πεποίην,ε ό ξ. Α 17 αντών Ρ 18 προεξελ^ών Φ 



272 Αβ80ρΐ18 Ι 

Ίίάντα 0θί τον βίον χαρίΰάμενος έγώ ονκονν α^ίόζ 
£ίμί[, δεαποτα,] τνχειν ελευθερίας"; καΐ ο ΐΞΐάνϋΌς λοί- 
δορήαας αυτόν άπηλαΰε λέγων ' ^,μη γαρ ου βουλο- 
ρ.601}. μένω μου ην τοϋτο τΐρά^αι; «λλ' έξελθε τιρο του 
5 πυλώνος καΐ ϋκεψαι. καν ίότ^ς δυο κορώνας^ ανάγ- 
γειλαν μοί' αγαθός γαρ οιωνός ούτος' έπεί ει μίαν 
ίδοίζ^ τοϋτο ττονηρόν." προελθών ούν 6 Αιύωπος 
καΐ ΰυμβάν ούτω δύο κορώνας επί τίνος ίδών δέν- 
δρου καθεζομενας^ είΰελθών τω ΐΞΐάνθω άνήγγευλεν. 
10 εξίόντο δε τω ^άνθω η έτερα τούτων άπεπτη, και 
6 ΐΞΐάνθος %-ατέραν μόνην ίδών εφη ' ,,ονκ είπάς 
μοι^ κατάρατε^ δύο έωρακεναι"; και ος' ^^οϋτως' 
αλλ' η έτερα άπεπτη", καΐ 6 Ι^άνθος' ,^επελιπε (7θέ, 
δραπετα, το χλευάζειν με"; και κελεύει αυτόν γυ- 
15 μνωθεντα τύπτεΰθαι. τον δ' Αίύώπου μαβτίζομε- 
νου, προΰελθών τις έκάλει έπΙ δεΐπνον τόν ΐΞ^άνθον. 
και 6 Αιύωπος \ετϊ\ τυπτόμενος άνεβόηΰεν' ,,οί'μοι 
τω δυΰτηνω' εγώ μεν γαρ 6 το δικόρωνον ίδών 

1 χ., εγώ' α ονκ ίη 86τίβ ηενδοπιτη, γρ. ονκονν ίη νιατ- 

ρίηβ Ε οναανάξιος Ρ 2 δέσποτα οιη. V: ΗαΙβηί οβίβΗ 

λοιδορησάμενος ^ 3 απέλασε V βολομένω Μ 

λο , ^ 

βονμενω ^, λο ^ 2 Α ην Κ ίη ιηαΓ0., Τ) νιΐνα Ιΐηβαα ιη. ρι•. 

πρα'Ιαι. Κ Ρ ε^έλΟ-ε Ζ 5 σν.έ'φαί] αι ^ ηι. ρΓ. βχ ε 

Μης ^ κωρώνας Ρ, κορ. /Όοίητη βχ κωρ. ^, κορ. ϋ 

άναγκ.Α 6 ίτεεϊ] πλην'ί 7 ίδης^ Ε Ιδης ΥΚΖν 

πονηρών Ρ προελθών Μ Ε Φ: προσελ&ών οβΙβΗ 

6 οτη. Μ Κ ^ Ό Η Ε 8 ούτω οηι. Φ ίδών ί. τ. δ. ^, 

Ιδών ίη ΐ> οτη. αάίεοϋ ϊηίΓα ηβν8ΐΐ8 Β 2 9 προσελθών Ε Η 

Κ Ζ ν 11 οίπας Η Ε 12 δνο καταρ. ε. ^ οντος Ρ 

13 ετέρη Ό σοι] 8ίηΙβηί8 αά ΡΙηΙ. ΟαΙ. 13, 23. Τνι^Ι- 

ίβηΐ. ι. VIII, 1 ρ. 655. ΙηΙβΓρν. αά ΤΗοτη. Μαρ. ρ. 349 Ββηι. 

14 χλεβάξειν Ε 15 αΐσόπον Α μαστιξομένον V 

μαστιγομένον Α μαστιγωμένον Ε Ρ Ε Η μαστιγονμένον Μ ^ 

ϋ Κ Ζ ν 16 επΙ το ί. Ε Η Κ Ζ ν, επει δ. Ρ 17 τνπτό- 

μενος V: Ι'τ^ {έ'τν Ρ) τνπτόμενος ΜΕ^^ΦΕΗΚΖν άνε- 

νόησεν Ρ 18 τώ ονι. Α ό το] ο ίη Α αάά. να.. ρΓ. ; οτι 

^ Β δίπωρον Ε ίδών] είδώς Φ 



ρ-. 



Αβδοραδ Ι 273 

ντίτομαυ^ ΰν ά' ο μίαν Ιδών μόνην εις ενωχιαν ατζει. 
έωλος αρ ην η Οίωνοΰκοτΐία." καΐ 6 ^άν^ος το άγχί- 
νονν αντον ϋ-ανμάΰας, 7ΐαν6α6ϋ•(Χί κελεύει τνπτόμενον. 

Μετά δ^ ον πολλά ς ημέρας φιλοΰόφονς και XIX 
ρήτορας καλεύας ο ^άν%Ός^ εκελενΰε τω ^ίΰώτίφ ^ 
προ τον Ίίυλώνος βτηναι και μηδενα των ιδιω- 
τών είβελ^ειν ϋνγχωρηΰαι, άλλ^ η τον ς ύοφονς 
μόνονς. τη δε ώρα τον άρίΰτον κλείύας Αΐΰωπος 
τον πνλώνα, εντός εκα^εΰ^η. των κεκλημενων δε 
τίνος ελϋ-όντος και την ^νραν κόπτοντος, Αΐΰωπος ίο 
^νδοΘ•εν εφη ' ,,ΤίΤ ΰείει ο κνων ;" ο ^£ νομίβας κνων 
κλη&ηναι, όργιΰΰ'είς άνεχώρηΰεν. όντως ονν εκαΰτος 
άφικνον μένος, αν%•ις άπηει ύνν οργή, νομίξων νβρί- 
ζεΰϋ-αι, τον Αίύώπον ταντά πάντας ενδο^εν έρω- 
τώντος. ενός δ^ αντών κόφαντος και ,,τί ύείει δ ΐδ 
κνων"; άκονύαντος, καΐ ,,τήν τε κερκον καΐ τά 
ώτα^' αποκριά έντος, Αΐ(5ωπος αντον 6ρ%•ώς δοκιμά- ρ. 62 )}. 
αας ατίοκεκρίύ&αι, άνοίξας προς τον δεΰπότην ηγαγε 
καΐ φηΰίν' ,^ονδείς των φιλοβόφων ΰννεΰτια&ηναί 
0οι ηλ&εν, ω δεΰποτα, πλην οντος μόνος", και 6 20 
^άνχΙ•ος ΰφόδρα η0•νμη6ε, παραλελογίΰ^αι οίηΟ-εΙς 
νπδ των κλη9•εντων. τη δ^ νΰτεραία ύννελ&όντες 

1 <τν ί Μ 2 ΐ'ωλος ^ Ρ Ζ 1> οίνοσποπία Ό οίνοΰν.ο- 

τζία Ε ^ 3^ α.'^'χοίνονν ϋ κελίυει παυίσθ-αι ^ {αι οοττ. εχ ?) 

4 ^' ον] ίε ^ 6 στ^σαι Ε μήδένα Η 7 είοελ^Βΐν 

Μ ρΓ. βχ οοΓΓ. η οτη. Φ 10 ιηίβΓ %όπτον βΐ τος ίη ^ ςηαΐ- 

ίηοτ ΙίίΙβΓαβ αδ ίηϋίο ηβνβϊΐίΐ βτα&αβ 11 ίν8ον ^ τίαι ίΐ ό Ρ 

ό] ό ^ί Ι) 1530 12 ^^'^ι(^^ύζ ίη Α αάίΐ. Α 2 ούτος Α 
οντος Ρ 13 άπείη Ε υβρίσϋ-αι Α 14 ταντά Μ V Ε, 
^ {6Γα8ο «ρίτΗη) ΕΖν ταντα Α ταΰτα Ρ ^ρωτόντος Ε 

15 αντών Ρ Ζ τί αν ει 6 V ^ 16 τε ίη Μ 8ΐιρτα ιιβν- 
ίίηηι αάά. Μ 2 ιιΐ χήάβΐητ 17 δον,, ορ-θ". απ. ^ 18 ^ν*^" 

γΒν Μ 19 σννεα&ιαΟ-ηναι Υ αννεστιαβϋ-ηναιΌ 20 ον- 
τος και μ. Ε 21 η&νμησε ενα^α /. ν ^ η9^νμηαεν Μ 

22 νπο] πάρα Ε πι. ρΓ. της δ νοτεραίας ΜΕ^^ΦΕΗΚΖν 
Γαβ. Εομ. ι. 18 



274 Αβδορπ8 Ι 

0^ κληϋ•8ντεζ ετΐΐ την δί,ατρφήν, ενεκάλονν τω 
ΐΞΐάνΟ'ω^ φάΰκοντες' ,,ω^ εοικας^ ώ καϋ•ηγητά^ ετΐε- 
^νμ,εΐζ μεν αύτος έζονδενώΰαί ήμας, αίδον μένος 
δε^ τον ΰατΐρον ετά του τίνλώνος εΰτηβας ΑιΟωπον^ 

5 ώξ τίροπηλακίΰαί καΐ κΰνας ημάς άποκαλεΰοα." καΧ 
6 ^άν^ος' ,,δί/βίρ τοντ εότιν, η ϋτταρ"; κάκεινοί' ^^εί 
μη ρεγχομεν, νηαρ". καΐ δη τάχος μετακληΰ^είς Αί~ 
ΰωπος καΐ ερωτηϋ^είς 6νν οργ^^ τον χάριν άτίμως 
τους φίλους άτνεότρεψεν^ εφη ' ^,οΰχΐ ΰυ μοι^ δέΰποτα^ 

10 ενετείλω^ μη τίνα των ιδιωτών καΐ άμαθων ανδρών 
εάΰαί τίρος την ύην ΰυνειύελ^εϊν εύωχίαν^ «λλ' η 
τους οοφούς μόνους"; καΐ 6 ΐΞΐάν^ος' ,^καΐ τίνες 
ούτοι; ου τών ΰοφών"; καΐ 6 Αιΰωπος' ,,ούδεμια 
μηχανγι' αυτών γαρ κοτιτόντων την %•ύραν^ κάμοϋ 

15 ενδοΰ'εν ερωτώντος ,,τίτΐοτε ΰείει 6 κνων", ούδ^ όϋτι- 
ΰοϋν αυτών ΰυνηκε τον λόγον. εγώ γοϋν ώς αμα- 
θών πάντων φανεντων, ούδενα τούτων είβηγαγον^ 
πλην τον βοφώς τούτον άποκρι%'έντα μόνον." ούτως 
ούν τον Αίοώπου άπολελογημενου^ 6ρϋ•ώς άπαντες 

20 λέγειν αυτόν εψηφίβαντο. 



2 φάσ-λοτες α, λέγοντες Τ) Φ εοιν,εν Κ δ προτζίλα- 

-Λΐοοα V προηη-αίααί ^, λα ^2 -καννας Φ επιν.αλέΰαι Ρ 
6 '^βτιν Η: εοτι Α, οβΙβΗ Ηϋτί ίατίν νπαρξ' Ρ ^ κακεί- 
νος V Μ Ε Η 7 ρέγχωμ,εν Ώ τάχα Κ 8 άτ. τ. φ. 

V Μ Κ Ό: τ. φ. ατ. ^ Ε Η Κ Ζ ν, τ. φιλοσόφους {ίη Α οογγ. 
πΊ. ρΓ. βχ φίλους) άτιμους Φ 9 άπέστρε'φας (^ αν ίη Κ 
€0ΓΓ. 6 αοι μοι] με ^ 10 άμαΟ'ών ίη Α βοϋ βχ άγα- 

μων ίη. ρι. 11 ϊηίβΓ σήν βί α. ίη Κ άβίβίηηι εισελουνεισήλ- 
^εν αυνελϋ-είν ^ Ό Ε Η Κ Ζ ν ^ ^^'] ^ Ρ 12 σ. καΐ 

μόνους Φ, σ. καΙ λογίους Ό 13 ούδε μια ^ 14 μ. α.' 
καΐ 7*^^ Κ μ. : α. καΐ γαρ Μ ^ Β Ε Η Κ Ζ ν μ.' α. γαρ καΐ Φ 

15 ποτέ οηι. Κ αύει Ε ονί' ό. ^ βνα^ο ριιί ίη 6 

εναί αΰοβηίη, ουδόατ. Ζ 16 λόγων Ρ μαϋ'ών {ίη η6ν8η8 

χηίΙίο')ν 18 βοφόν Α σοφών Ρ μόνον 8ονίρ8ί: μοι Ιίύνί 

ούτος Ρ 19 άπαντες] οι πάντες ^ 



Αβδορυδ Ι 275 

Κ(ά μεΟ-' ημέρας τίάλυν τίνάς, 6 ΑΟ^ν&Οζ επομένου XX 
'τοΰ Αίβώπον προς τά μνήματα παρεγ ενετό , και 
α εν ταΐς λάρναζιν επιγράμματα ην άναγινώοκων^ 
εαυτόν έτερπε, του ^' Αίβώπου 'έν τινι τούτων 
εγκεχαραγμένα ΰτοιχεΐα ταύτα ίδόντος, α. β, δ. ο. ε. δ 
θ^. χ., έπιδεί^αντός τε τω ΐΞΐάνθ•ω καΐ ερομένου ει ρ. 64 5. 
άρα ταΰτα είδειη, επιμελώς εκείνος ύκεφάμενος, ούχ 
οΙός τ' εγένετο την τούτων εύρειν διαύάφηβιν^ και 
ώμολόγηβεν άπορηύαι τοΓ^ ολοις. καΐ 6 Αΐΰωπος' 
„£^ δια ταύτης της ΰτήλης^ ω δέαποτα., ^ηβαυρον ίο 
υποδείξω <70ί, τίνι με άμείχΐ^τ] ;" καΐ ος' ,^ϋ^άρύει' 
λήψη γαρ την ελευ%•ερίαν ύου και το ημιΰυ του 
χρυΰίου." τότε 6 Αϊβωπος άποβχών της ΰτήλης 
βήματα τέτταρα και ορύ^ας, ανέλαβε τε τον Ο'ηβαυ- 
ρον και ηνεγκε τω δεΰπόττ}, λέγων ' ^^δός ^Οί την ιό 
έπαγγελίαν, δι' ης εύρες τον ^ηβαυρόν^'. καΐ 6 
ΐΕΐάν^ος' ,^ούχ οΰα κάμε είδέναι^ ει μή και τον νουν 
των ύτοιχείων μοι φράΰεις. το γαρ μαϋ'εΐν τούτο 
πολύ τον ευρήματος φοί τιμιώτερον". και 6 Αΐΰω- 
πος ' 5,6 τον ^ηβαυρον κατορύζας ένταύϋ'α ως βοφός 
άνηρ τά ΰτοιχεΐα διεχάρα^ε ταύτα^ α και φηβίν' α, 

1 μεϋ^ημερας Κ 2 παρεγενοντο Φ 3 ά Ε τοις 
V Ε φ ^Ε^οι)8 ΑοΗ. Τ»*. 600 λάρναξι γράμματα Φ 

4 ετερπεν Μ Ό ί'] ίέ Φ δ εγγεχαραγμένα Ρ, αεχα- 

ραγμένα ^ ταντα] ταυ Ρ ΐη ηενειι βχίνειηο α. β. γ. δ. Ζ 
ε ίη ^ ροϋίβα αάίβοϋ γπ. ρι•., ο ίη ΐ> Ό Ζ 6 δρωμένου Κ Ρ 

Ε Η 7 αρα Ρ Ε Η εωείη] εί (β^Ιί βχ οι Ό 1; ξίδιίει Ε Η 

επεινος οηι. ^ ονχ* Η 8 οΐός τε ^ οΐος τ' Μ Β Η 
Ε Κ οΓ ός τεγένετο Ρ δι ας άφησιν Ρ 9 υμολ. Ρ 
11 αποδείξω (^ άμείιρει Τ> 12 λή-ψει V σον ί?ι Α 

α(ίά. Α 2 το οηι. Ρ ημειαυ Ρ ιμισυ 13 1530 13 ρο5ί 

χρνοίον ΐη Ρ άβίβΐηηι σον, Κ ίη τηατρ. χρνσίον 14 τέτταρα 
Μ Η : τέσσαρα VΚ^^ΦΕΚΖν ανέλαβε οοττ. βχ ανέ- 
βαλε Α τε τον] τον τε Φ 17 ονχ Ε Η 18 ψράσγις 
Ρ Κ Ζ ν 20 ώί] 05 Ρ 21 τά οηι. Ε και] δη'ί 
φησϊ V Ε Ε Η 

18* 



20 



276 Αβδορυβ Ι 

άποβάς' /5, βηματκ' δ,τετταρα' ο, ορυξας' ί, ενρή- 
ύείξ' Ό", ^ηΰανρόν' χ, χρν(5ίον."' καΐ 6 Ι^άνΟΌζ' ^,επεί- 
δήτίερ ούτως επήβολος εΐ καΙ πανούργος, ου ληφτ] 
ύον την έλεν^ερίαν". καΐ 6 Αΐύωπος' ,,άναγγελώ 

5 δο&ηναι, ώ δέΰτίοτα, το χρνΰίον τω βαβιλεΐ Βνξαν- 
τίων. εκείνω γαρ τεταμίενται^' . καΐ 6 ΐΞ^άν^Ός' 
,^τΐό^εν τοντ οΐβ^α^' ; κάκεΐνος' ,,βκ των ότοιχείων. 
τοντο γαρ φηΰιν' α, άπόδος' /3, βαβιλεΐ' δ, ^ιονν- 
αίω' ο, ον' ε, ενρες' «θ•, ^ηαανρόν' χ, χρυΰίον." 

10 καΐ 6 ^άνϋΌζ τον βαΰιλέως άκονΰας είναι, το χρν-• 
ϋίον, τω Αίΰώΐίω εφη ' ,,λαβών το ημίύν τον έρ- 
μαίον, ηβνχαΰον" . κάνεΐνος' ,,ου <3ν μου ννν τοντο 
παρέχεις, «ΑΛ' ό το χρνβίον ενταν^Ι κατορν^ας. καΐ 
όπως, ακονΰον. τοντο γαρ λέγει τα γράμματα" α, 

15 άνελόμενοί' β, βαδίΰαντες' δ, διέλε0%•ε' ο^ ον' ε, 



1 τέσσαρα Λ^ Ε Φ Κ Ζ λ' όρνξας] οξέως Φ (ό|. Ρ) 
ενρησας Ι» {ρταβίεν Νθηβίβΐ.) 2 καΙ ό ξ,άν%•ος Με Κ 

επείπερ Α έπηπερ Ρ εηίδηηερ Η 3 οντος Ό επιβολής 
1) 1530. 1534, ί^πηβονλος Ε Η επίβουλος V, Ι) 1547, βά. Νβιιβί. 

λη^εί Ε 4 και ό αί'σ. οτη.Φ βδοΰ-τίναί φησίν ω Φ 
το χρυσιον οτη. Φ ^ 7 τοΰτ οΐσ%•α Μ Β ^ Κ Α Ε, Ζ 

{ρο8ΐ α. ΗϋβΓα βταεα), Κ ν: τοντο οϊσϋ-α Ρ τοντο οΐδας V 
καν,εινος οτη. Φ 8 τοντο /αοΐιιτη βχ τοντω ΐη Ί), τοντω Ρ 

σΐ 

φην ^, σΐ ^ 2; φασϊν Α Ε φασην Ρ 9 β ΐπίνα Ηηβα8 

%η Μ εηρρίβηϋ Μ 1, ί/ζ Α Α 2, 07«. Ε Η Ζ Κ α Ο- ΐη Κ. ροΒίβα 

αάά. τα.. ρΓ. 10 ά-Λονσας ρο8ΐ τον β. οοηίοοαηΐ V Μ Κ ^ ϋ, 

αηίβ τ. β, Η Ε Κ Ζ ν, ρο8ΐ το χρνσίον Φ (τ. β. ε. το χ. ακ.); 

είναι οιη. ^ 11 εφη τω αίσ. ^, τω αίσ. οτη. Φ 

12 ν.άν.εΐνος οτη. ^ 1 αάά. ^ 2 ννν μοι V τον Ρ 

13 περεχείς Α ο Κ το οηι. Ζ ν χρησίον & εν- 
τατ-θ-Ι VI τηηίαηϋ ϊη ένταν&οΓ, ^νταϋθα Φ; οβίβτΗ ένταν%•οΐ^ 

ίη Ε Η (αοίιηη βχ ενταν^α 14 "γαρ] καΐ 1) 15 αν?λο- 

μενοι Κ (5ο:ίί.'σαντί?] σ βχ ζ χη Α /βαΥ Α 2 όΊ ^λίσ-θ^α/. Ρ 
β Μ ^ ϋ Φ, Ζ (6α? ί•0ΓΓ.?) ι»: ο;η. Λ^ Κ Ε Η Κ 3, 



Αβδορπδ Ι 277 

ενρετε' -θ•, ϋ^ηΰανρόν' χ^ χρνύων." καΐ 6 Ι^άν%•θξ 
,,δενρο" φηύίν „εις την οίκίαν, ως αν καΐ τον «9•ί^- ρ.66>. 
ϋανρον δίελώμεϋ'α, καΐ 6υ την ελεν&ερίαν άτίολά- 
Ιβΐϊζ". ελ%'όντων ονν, 6 ^άν^Ός φοβούμενος το τον 
Αίΰώπον λάλον, εις είρκτην αυτόν εκελενΰεν έμβλη- 5 
^ηναί. καΐ 6 Αΐΰωτίος άπαγόμενος ,^τοίανταΰ" φηύίν 
,^είύΐν αϊ υΛοΰχεΰεις των φιλοΰόφων ; ονχ οτυ γαρ 
ουκ ε^τϋολαμβάνω μου την ελευϋ'ερίαν^ άλλα καΐ εις 
δεαμ ωτηρίον κελεύεις βλη^ηναί με." ο μεν ονν ^άν- 
^ος ε'κελευύεν αυτόν άτΐολυϋ-ηναί, και τιρός αυτόν ίο 
εφη' ,, πάνυ καλώς φης, ΐν έλευΰ'ερίας τυχών, ΰφο~ 
δρότερός μου γένη κατήγορος" . 6 δε ΑΙ'ΰωττος είπεν' 
,,οτί ποτέ με κακόν έχεις ποιείν, ποίει. πάντως και 
άκων ελευϋ'ερώΰεις με" 

Κατά δε τους καιρούς τούτους ΰυνέπεαέ τι τοι- ΐ5 
οντον εν Σάμω. πανδήμου εορτής αγομένης αίφνης 
αετός καταπτάς καΐ τόν δημόΰιον άρπάΰας δακτύ- 
λων^ εις δούλου κόλπον άφήκεν. οι μεν ούν Σά~ 
μίοι ϋ'ροηΟ'έντες και εις πλείύτην περί τούδε του 
ΰημείου πεβόντες την άγωνίαν, κατά ταύτόν ά&ροι- 2ο 
αφέντες, ηρξαντο δεΐ(5%•αι του ^άν^ου^ άτε πρώτου 

1 Ό• οτη. Κ 2 ώΰάν Η Ε καΐ τόν] τον Α 4 ίλ- 
^ (όντων Ζ ί^αί. ο |. Α, 8βά καΐ ρηηοΐϊε άβίβίιαη φοβ. του 
αίο. το λ. ^ 5 είρ-κτήν V Ρ, ^ {εχ οοτν.'), Ζ 6 τοιανται 
^ ιη. ρι•. ("βϋίί βχ τοίαντα, ταΰτα φησίν αυταί ε. Φ 

7 είοΐν οτη. ^ ονχ' ^ Ε Η ουκ ίη ιηατβ. βιφρί. Ό 3 

8 μον ίη Α αάά. να. ρι•., οτη. Ζ 9 με 6χ μη ('βοΐί Α ιη. ρΓ. 
με \ V ^ 10 ν.αΐ προς αυτόν εφη οτη. Φ 11 φής\ φης V 
φί}? Ό Ι'ν Ρ 12 ^' Ζ 13 ο τί {οτί ^ Η) ηοτε με 
Μ ^ ϋ Η Κ ν ο τί ποτέ με Κ κακώί έχεις Κ γ,αγ,ον εχοΐζ 
Ρ βχεις -Λαγ,ον Κ ν, Ζ {εβά ρο8ί αε Ηοο βεΐ 8ί(}ηηιη χ) αηΐβ 
πάντως ΙχΗβτα 6τα8α ίη ^ 14 ελευϋ'εροάσης Υ 17 $ημ6- 
αον Α δημόοων Ρ 18 ■κόλπων ^ Ρ ονν ίηίνα η6Γ8ΐΐ8 Μ 
^ 111. ρΓ. 19 ΟΌρτιβηΟ^έντες α 'ΰ-ορνβη&έντες Ζ Ι) πλεί- 
ατην οοττ. βχ πλείστον Κ ηι. ρΓ, πλήατην Η τούδε] τού- 
τον Κ 20 γ.ατά ταντον ΙίΙ)Η ρναβίεν ^ΗΕ <ιηί -Λαταταυτον 



278 Αβδορπδ Ι 

των τίολιτών οντος καΐ φίλοβόφον, ύφίΰί την κρίόιν 
τον ΰημείον δίαΰαφηΰαι. ο δε τοις ολοίζ επατΐορών, 
χρόνον τίτηΰε. καΐ άφίκόμενος οί'καδε^ τΐολνς ην 
άϋ^νμών και τη λντίη βαπτίζόμενος^ οία δη μηδέν 

5 κρΐναι δυνάμενος. 6 δ^ Αΐϋωπος την ά&νμίαν 6νν- 
νοηύας τον Ι^άν^ον^ 7ίρο6ελ%•ών λεγει' ,,τοί» %άριν^ 
ώ δέύτίοτα^ οντω διατελείς άΟ'νμών ; εμοί προύανά- 
Όόι;, χαίρειν είτίών τω λντίεΐϋΟ-αι' ανριον δ^ εις άγο- 
ράν προελϋ-ών, είπε τοις Σαμίοις ώς ^^Εγώ μεν οντε 

10 ΰημειολντειν έπαιδενΟ'ην οντ οίωνοΰκοπεΐν, παις 

δε μοι πρόϋεύτι πολλών πεΐραν είδώς' αντος νμιν 

το ζητονμενον λνΰει." καν μεν αντος έπιτνχω της 

ρ. 681). λνβεως, δέαποτα^ ΰν την δό^αν άποίΰη τοιοντωχρώ- 

μενος δονλω' αν δ' άποτνχω, εμοΙ μόνω ή εντεν- 

ΐδ ^εν προΟτριβήΰεται νβρις.'^ πει6ΰ•εΙς ονν 6 ΐΞΐάν&ος 
καΐ τη νΰτεραία εις το %•έατρον άπαντηύας καΐ κα- 
ταότάς εις το μεαον, κατά τάς νποΘ'ήκας Αίΰώπον 
διελεχ^η τοΐς ΰννελϋΌνΰιν. οϊ ά' εν&εως ή^ίονν 
κλ7]^ηναι τον Αιβωπον. τον δ^ άφικομενον κσΐ 

20 ΰτάντος έπΙ το μέύον , οι Σάμιοι την οφιν αντον 

2 ολ?.θίς Ε 3 χρόνων Ρ οΐ-αα-δε βναεο αο€67ΐΙη ρναιή Ε 
4 τ^ ^ ϊ?ι Γβ.9. 111. ρΓ., τι Ρ μη$εν ^ 6Γα80 ςηί ίη η 

αν 
€Γαί αοοβιιΐη^ μηδίν Η 5 κρίναι V 6§' ν ενοηβας V 
1Ϊ1. ρΓ. οννοηοκς Ρ, Α βί Τ> ηι. ρΐ'. {ν αάά. Α 2 ϋ 2), Ι» 1530 
νπονοηααι Ρ νπνοηααι Α 8 τω] το V 9 προίλ-θ-ών, ε 

€0ΓΓ. 6 ς V προσελ&ών Ε^^ΕΗΚΖν εϊπε__ Α νπε Ρ 
ϋαμίας 8 10 αημειωλντειν ^ οντ' οίόνον.. Ε οντοι ώνοον.. Ρ 

11 είδώς ιπίτε άίοίηηι ρνο έχων, είληφώζ κντος] ούτος ? 

νμΙν ^ ^ ^ αει 

νμών Ε ιη. ρι. ημιν Μ 12 το λυτονμενον Ε λν Ό, 
αει Ό 2 καν] και- ε^ ^ 13 άποίαει ΐ> 14 ί' οηι. 1ί 

Ύΐ] 71 Ρ 16 ττι νατερκία V: τήΐς υατεραίας οβίβΗ; ίη Α 
νατερ. οονν. βχ νατηρ. ■καταατάς~\ οτάς Φ 17 Αία.] τον 
αία. Φ διειλέχΟ^Ύ] Μ, Ε {αοη\ βχ δειειλ.), ^ Α διηλέχΟ^η V 

19 τον οίΐα. κληϋ•. Η Ε Κ Ζ ν {εσωπον Ε) άφΐ'Λνονμέ- 
νον V 20 ίπϊ το μέαον V, ^ (το ίη, ρΓ. οογγ. βχ τον) : επί 
τον μέαον οβίβΓΪ 



Αθ8ορα3 Ι 279 

κατανοήΰαντεζ, έρεβχελονντες εφώνονν' ,^αντη η 

ο-ψίς ΰημεΐον λνΟει ; εκ τον αίΰχρον τούτον τι ποτέ 

καλόν άκονύόμεΰ-α;"" καΐ γελάν ηρ^αντο. καΐ 6 

Αίύωποξ κατοίΰείΰαξ τγι χειρί και ηΰνχναν αίτηααζ 

γενέ0%•αι^ φηύίν ' ,^ανδρεξ ΣάμίΟί^ τι μον την ο'φιν 5 

ϋκώτίτετε ; ονκ εις την ο-φιν^ άλ^ εις τον νονν ατίο- 

βλεπειν χρη. πολλάκις γαρ και τη φαύλη μορφή 

χρηΰτόν νονν ή φνΰις ένε^ηκεν. η την ε^ω^εν των 

κεραμίων μορφην ΰκοπεΐτε νμεΐς^ άλλ' ον την εντός 

γενβιν τον οΐ'νον ;" ταντα τον Αίύώπον πάντες ίο 

άκονβαντες, ελεγον' ^,Αί'αωπε, εί' τι δνναΰαι, λέγε 

τη πόλει". και ος μετά παρρηΰίας εφη' ^^άνδρες 

Σάμιοι^ έπειδήπερ η τνχη φιλόνεικος ονύα δόξης 

αγώνα τε&εικε δεβπότη καΐ δονλω, καν μεν ο δον- 

?.ος ήττων τον δεΰπότον φανη^ δια μαΟτίγων ελεν- ΐ5 

ΰεται^ ει δ^ άμεινων ^ ονδεν ελαττον και οντω 

πληγαΐς ξαν^ηΰεται , ει νμεΐς δια της εμης ελεν- 

%ερίας παρρηΰίαν χαρίαοιΰ&ε μοι, εγώ ννν νμΐν 

άδεώς το ξητονμενον φράαω." τότε 6 δήμος άπο 

μιας γλώττης προς τόν ^άν^ον εβόων' ^,ελεν^ερω- 2ο 

6ονΑιΰωπον, νπάκονΰον Σαμίοις. χάριβαι την ελεν- 

1 κατανοησαντες] ^εααάμενοι Ε 2 λνΰει^ ει οοτν. βχ 
7} Ώ 3 ό οηι. Α 1 αάά. Α 2 ' 4 γ.ατααΐ)'ηααζ Ε. ο/". 280, 8 
5 γενέσϋ-αι ο?η. Φ 8 ίπεϋ-ητιεν V ενεΟ•ην.ε Φ άνέ&ην,εν Ε Η 
9 ^, μορφην των '/.εραμείων ^ ν,εραμείων Κ ^ ον την 
^ντος γενβιν] ονκ εις την γεΰαιν Φ 11 άκ.ίτ,? εί' τι] οτι 
Υ; ιη 0^ ει ίη Γα8. ιη. ρι•. δύναται 6(1. Νβιιβί., δνναοαι οοττ. βχ 
δην. Ρ 13 φιλόνεικος] άβΰβύαΐ «ογ. αηί φιλόνιτιος (ηΐ 68ί ίη 
Η) αηΐ φιλονεΐ'κης: ςηοηιτη Ηοο ρναβδίαΐ 13 δό^^άγωνα Κ 

14 τε^ηΐΛ,ε V Ρ Η βά. Νβιιβί. δεαη.] καΙ δεαπ. Φ, χη 

Α και ρηηΰΐίε άβίβίητη -Λαν] αν Ζ 15 η. φκνη τον δ. 

Η Ε Κ Ζ ν ^ τον δεαπότον στη. Τ> 16 άμεινων Ζ 

ουδέν] ονδ' αν Α ονδάν Ρ όντως V 17 εμης οηι. Ι»; 

της εν ίμης, εβά έμης οοττ. βχ ίμοϊ, Α; της εμης ίμης Ρ 
18 παρρηΰίαν οηι. Φ χαρίαηο^ε V χαρίοεσ^ε Ε χαρίσαι- 
οϋ•ε? ννν ίη Α αάά. ΑΙ 20 ενοων ^ Ρ 21 ν^πα- 

'Λοναον Ρ ααμίοις] ον μίης Ρ 



280 Αβδορπδ Ι 

ϋ-ερίαν αντον ττ} πόλει." ο ά£ ^άν%Όζ ουκ έπενενε. 
καΐ 6 τίρντανίς εφη ' „^αι/0•β, ει μη (5ου δοκεΐ νπα- 
ρ.7οΐ). κονΰαυ τω δήμω^ εγώ τήύδε της ώρας Αϊβωπον άτιε- 
λεν%•ερον αν τίουηύαιμι^ και τότε ύον όμότι,μοξ εΰταί." 
δ τηνικαϋτα τοίννν 6 ΐΞΐάν^ος ανάγκη την ελεν&ερίαν 
επεδωκε. καΐ 6 κήρυξ έβόα' ,^^άν^ος 6 φιλό- 
ΰοφος ελευ&εροΐ Σαμίοίζ Αΐΰωτίον." καν τούτω 
τίέρας 6 του Αίΰώτζου λόγοζ είλήφει^ φαμενου 
Λρός τον ^άν&ον ως ^,καΐ άκων έλευΟ'ερώβεΐζ 

10 με." ίΐΰωτίοζ ούν έλενΟ'ερίαξ τυχών^ 6τάξ εΙς το 
μέΰον εφη' ,^ανδρες Σάμυοι^ 6 μεν αετός, ως Ι'ΰτε^ 
βαύίλεύς των ορνίθων έύτίν, ότυ δε τον ΰτρατηγι- 
κον δακτύλων ούτος άρπάϋας άφηκεν εΙς δούλου 
κόλτίον, τούτο ϋημαίνειν δηλον, ότι των νυνί βαΰι- 

ΐδ λέων τις βούλεται υμών την έλευ^ερίαν δουλώ- 
ΰαί, και τους κυρίους νόμους άκυρους δεΐξαι. 
ταύτα οί μεν Σάμιοι άκούύαντες^ κατηφείας 

1^ επένενεν Μ 3 της δε Ζ; ίη Ε τηςδε οογγ. βχ ττις δε 

ώρας] «"Λ αΐί^^αηι Γβοεη,ηοηβτη αί'σωπον οιη. Φ ελεν- 

ϋ^ερον Η Ε Ζ Κ ν 4 ποιηααι μοι Ρ ποιησκί μι Ε 5 ελεν- 

τερίαν Ζ 6 άπέδωτιε Κ Φ Ε Κ Ζ ν ενόα Ρ 7 οαμίης Ρ 

Αίοωπον] τον αιαωπον Ε Κ Ζ ν ν.αν Ειη. ρΓ., κάκ 

άείβΐηιη. καν ί καν Ρ 8 τοντω ^ααΐηηι 6χ τοΰτο Τι 

λόγος είληφει οιη. Φ τβάοΐβί εβνηιοηβίη Νοηί Γοβάβη^ 

9 ώς γ.αΐ] ώς Φ ίηΐβν με βί Αΐοωπος ϊη Α ιιηηβ κ6Γ8ιι8 ίη ΒβΗβ 
οταΙίοηί8 βί ίΓ68 ίη τηανρίηβ εναεί, ιΐ7ΐη8 {ρηί βναί κατιόν ειπείν 
τίοίει. πάντωα καΐ άκων εί^νΟ^ερώοεις με) ίΙβΙηΙα8 10 ούν] 
τοίννν ^ το] τον ρατ8 εάά. 11 μέοων Ρ ώς ίη ί/ιαν- 
(]ΐη6 8ΐιρρΐ6ηΗ Κ ί'α&ε Κ Κ 12 ατρατητίον Α οτρατη οιαη 
οοιηρβηάίο ςηο 8ίβηίβοαΐΗΓ ν,ον Ρ 13 οντος άφαρπάοας Ο, 

άρπάσας ούτος Φ άρη. ηιηί. ίη άρπ. Μ δονλον Ζ δον- 
λον Ρ δούλου α ^ 14 αημαίνειν (σημένειν Ρ) ό*.] αημείον 
δήλον ^. αημειώοειν βονλεται Κ Ζ ν των οηι. Α 1, αάά. 
Α 2 ^αβιλεύων Α 15 τ^'ς Κ ^ ϋ Ρ Ζ ν, τ\ς Κ νμών] 
νμΐν ^ τιμών Ρ 16 μνρίονς ϋ, κ 8ΐιρΓα Ι. μ Τ> 2 δεΐξ,αι 
ηοη οροΓίεΙ ηΐΗίαΗ ίη άποδείξοα 17 ταντα οηι. Φ μεν] 

μεν ονν Φ γ,ατηφίας Ρ 



Αββορηβ Ι 281 

επλήΰϋ^ηΰαν. μετά δ' ον τΐολνν χρόνου χαΐ γράμ- XXII 
ματα παρά Κροίΰου του Ανδών βαΰιλέωξ ηκεί Σα- 
μίοίξ κελενοντα το άπο τονδε φόρονζ αντω τνα- 
ρεχειν^ ει δε μη πεί&οιντο^ προς μάχην έτοιμους είναι, 
εβουλεύΰαντο μεν ουν άπαντες — έδευύαν γάρ 5 
ύπτικοου γενέο^αι τω Κροίβω — (?ι;ι/οΓ()θΐ' είναι, 
μέντοί καΐ ΑΙΰωπον ερωτηΰαί. κάκεΐνος ερωτηϋ'είς 
είπε' ,,τώι/ αρχόντων υμών γνώμην δεδωκότων εις 
φόρου άπαγωγην ύπακούειν τω βαϋολευ, ΰυμβου- 
λήν μεν ούδ' ως, λόγον δε ερώ ύμίν, καΐ εί'ΰεΰ%•ε ίο 
το αυμφερον. η τϋχ^η δύο οδούς εδει^εν εν τω 
βίω, ^ατεραν μεν έλευ%•ερίας , ης η μεν αρχή 
δύΰβατος , το δε τέλος ομαλόν' ϋ-ατεραν δε δου- 
λείας, ής ή μεν αρχή εύπετής τε και βάΰιμος, το 
δε τέλος έπώδυνον." ταύτα άκούΰαντες οι Σά- 15 
μιοί, άνεβόηΰαν' ,,ήμεΐς ελεύθεροι όντες εκόντες 
ου γινόμενα δούλοι", και τον πρεΰβευτήν ου ΰύν 
ειρήνη απέπεμψαν. 6 μεν ουν Κροιΰος ταύτα μα- 
ΰ-ών, εβούλετο πόλεμον κατά Σαμίων κινείν, 6 δε ρ.72ΐ). 

1 πολλνν Ί) χρόνων Ρ καΐ οηι. Φ 2 κρο'ισων Ρ 
τον] των ^ ητα Ρ 3 τοαποτονδε V Μ, τοαπο- 

τονδε ϋ βί τοαποτονδε ^ εναΒίβ αοοβηύΐηβ 6ί 8ρίΓίΙΐδη8 
4 πνΟ^οιντο ^ ηεί%'ειντο Ε Η πεί^Όντο Ρ έτοιμος Α, €ογγ. 
Α 2 δ ονν] γάρ Φ, οιη. Ε Η ρο8ί άπαντες αάά. ίη τηαν- 
ρΐηβ φόρονς δούναι τώ βαοιλει ^ 2 εδησαν Ρ 7^91 

ί' Φ 6 μέντοι είναι Κ Ζ ν; ύναι οιη. ^ 7 καΙ] ν,αϊ 

τόν ^ είπεν Μ ^ 8 ΐη ^ νμ,ών ιη. ρΓ. βαϋ βχ -ημών. 

ημών (Β Κ) Ζ ν φόρων ^ φόρον Κ 9 μ'^ν ίη Α αάά. Α 2 
10 ονδ* ως,] /Όνία^ββ ονδαμώς. — ονδώς Ρ (^ €ογγ. εχ ν) 
ον δίδωμι ^ ίε οπι. Φ είΌεοϋ•ε Ζ, /. ε βχίΓβηια β οογγ. 
το] τον Α 12 &ατίρας Φ 14 τε οτη. ^ 15 ακού- 
ς 
ααντε ^ 5 ^ 2 17 ονγννόμε&α Ρ 18 αηίε άπέπ. νι Κ 

μ 
άβίείιυη άπέ'ψ 19 ίβούλετο V: ^βονλενετο ΜΚ ^ Φ (εβον- 

σα 
λεβετο Ρ); Ιβονλενετο ϋ, βα ϋ 2; Ιβονλεναατο ΗΕΚΖν 
■Λίνηοαι Φ 



282 Αβδορπδ Ι 

τΐρεΰβεντης άνήνεγκεν ^ ώς ουκ αν δννη^είη Σα~ 
μίουξ ύτίο χείρα λαβείν^ Αιΰώτίον τίαρ αντοΐς 
οντοζ^ καΐ γνώμα^ νποτι^εντος. ^,δννη δε μάλλον^" 
εΐΊΐεν „ω βαΰιλεν ^ τίρύοβεΐζ άποΰτείλας εξαιτηΰαί 

5 Λαρ αυτών ΑΙύωπον^ ύποΰχόμενος αύτοΐς άντ 
αύτοϋ χάριτας αλλάς τε δίόΰείν , καΐ λύΰιν των 
έταταττομένων φόρων, και τότε τάχα οϊός τε 
εβγι τούτων τΐερίγενεΰϋ-αι." καΐ 6 μεν Κροιΰος 
κατά ταϋτα πρεΰβευτην άτΐοβτείλας^ εκδοτον γιτει 

10 τον Αίΰωτίον. Σάμίοι δε τούτον εκδόα^αί γνώμης 
έγένοντο. ΑΙοωτίος δε τούτο μαβ'ών, εν μύβω τε 
της αγοράς εΰτη καΐ φηύίν' ,^άνδρες ΣάμίΟί, κάγώ 
μεν τΐερί πολλού τΐοωύμαι, παρά τους πόδας άφικέ- 
6θ•αί τού βαΰίλεως' έ%'έλω δε νμΐν ενα μύϋ-ον ειπείν. 

15 καϋ'' ον χρόνον ομόφωνα ην τά ζώα^ πόλεμον οί 
λύκοι τοις προβάτοις βυνηφαν. των δε κυνών 6υμ ■ 
μαχούντων τοις ^ρεμμαΰι και τους λύκους άποαο- 
βούντων, οί" λύκοι πρεββευτην άποΰτείλαντες, εφα- 
ϋαν τοις πρόβαβιν, ει βούλοιντο βιούν εν ειρήνη 

1 άνήγγελεν ^ οαμιονς ομ. Φ 3 γνώμοις Ρ 

νποτι^έντες Φ δννη] ει δννη ^ 4 ώ βαΟίλεϋ εΐπε Φ, 
^ {βναεα Ι. ν); άηοατείλας ΐη Ζ (μΙημ βχ άποοτειλα,ς 
ε^αίτηααί ^ εναβο ρηί ίη η βναί αοοβηία οίτοηΐϊφβχο 5 αν- 
τοΐς ρο8ί δωσειν οο7ΐΙθ6αί Φ 6 αλλάς τε Κ Ρ λναειν Μ 

, V , , τα , 

7 επίτεταμενων ^ επιττομενων Κ ιη. ρΓ, οίος τε Μ 

Ε Ζ Η Ε οίος τε Κ οϊος τ' ^ ϋ 8 περιγεναίσϋ-αί Ρ 

9 ταυτά Ρ τά αυτά Α ταρέΰβεις Φ ηττει Ρ 10 εκ- 

ον , 

δοσϋ'ε Ρ 11 εγέντο (τ ρνο βναεα Ι. ε) ηι. ρι•. ^, εγίνοντο Ε 
τοντο] τούτον Ρ τε] <ϊε Κ Ζ α Ι) 1530 (ο??ι. Ι» 1534, 

1543, Νθηβΐ.) τε Μ Ε Η ^ 12 φησί Φ Ε φηβιν {οονν. βχ 

φηοη) ταΰτα Ζ οάμοιοι, Ρ τίάγώ] μάλλον Φ 13 περι- 
πολλον Ε Ρ, ϋ [βχΐηΐο ααο. ρταηΐ) 14 Ό^ε'λω V 15 6μό~ 
ψρονα ηγονν ομόφωνα ^ 16 λυκοί Ό 18 λναοι οονν. 

βχ λά-κοι Ρ 18 εφηοαν Φ, ^'φαααν Η εβά α ιη να3. 

19 προβάτοις Φ βονλοντο Ρ 



Αβ80ρΐ18 Ι 283 

Ι^ρ χαΐ μηδενα τίόλεμον νποπτενειν^ τονς κννας αντοΐς 
έκδονναι. των δε τίροβάτων νπ άνοίας 7ίειβ%•έν- 

Ι^^Β των καΐ τονς κνναζ εκδεδωκότων, οι λνκοι τονς τε 
Ηρ χννας δίεΰτίάραξαν καΐ τα πρόβατα ραύτα δυέφ^ει- 
,ραν."" οί Σάμιου τοίννν το τον μνθΌν βονλημα 5 
<)νννοη6αντες^ ώρμηϋαν μεν παρ εαντοΐζ καταβχεΐν 
τον ΑΙΟωπον. ο δε ονκ ηνεΰχετο, ά?.λά τω πρεΰβεντ^ 
ύνναποπλενΰας, προς Κροΐΰον άπγιεί. άφικομενων 
δ^ αντών εις Ανδίαν^ 6 βαΰιλενς έπίπρού^εν αντον 
ύτάντα τον Α'ίβωπον ^εαϋάμενος, ήγανάκτηΰε λεγων' ίο 
,,/'^£ ποταπον άν^ρώπιον έμποδών μοι γέγονε νηϋον 
νποτάξαί τοβαντην '^'^" καΐ 6 Αί'ΰωπος' ,^μεγίΰτε βα- ρ. 74ΐι. 
ϋίλεν^ ον βία ονδ' άνάγκτ} προς ΰε παρεγενόμην, 
άλΧ αυθαίρετος πάρειμι. άνάΰχον δε' μον μικρόν 
άκονΰαι. άνηρ τις ακρίδας ϋνλλεγων καΐ άποκτιν- ΐδ 
ννς, ειλε καΐ τέττιγα. έπεί δε κάκεΐνον τιβονλετο 
κτειναι, φηαΐν 6 τεττι^' ^,ανθρωπε^ μη με μάτην 
άνέλης. εγώ γαρ οντε βτάχνν βλάπτω, οντ άλλο τι 

1 μηδένα Η 2 νπ' άνοίας οη, Ε 3 τονς τε €ογγ. 

Ώ βχ τους 4 τα πρόβ. ... τοίννν ίη ηιατρ. βηρρί. Ζ 

δίέφ^ηραν Ρ 6 οννοησαντες V Κ Ρ, ραΓ8 βάά. ΐί^ν] 

μη Έ Ή. 8 ανναποβλίιΐίοίς Φ 10 τιγανά-Λτει, V 11 πο- 
ταπον] πον ίη να3. ^ ; ποταπών Ρ ποταμόν α, ποταπόν μοι 
(^ {αΙΙβΓΟ ρν. μοί 11 ηοη θ7ηϊ38θ) αν^ρωπιον Ώ ίηΐβν 

μοι 6ΐ γέγονε ίη Ζ λέγεται 68ΐ άβίβίηηι νησον οτη. Α 1, 

8ΗρρΙ. Α 2 ίιιΐβν νήΰ βί ον ίη ^ ΗΐΙβνα εταεσ 12 νπο- 

τάξ,αι Κ μέγισται Ρ 13 ονδ' V: οιίίί ΰβίβιή προοε Ρ 
-προς σε Ζ προς αε ηβΐ προς σε βάά. παραγενόμην Ε Η πάρα- 
γενόμενων άλανΟ-αίρετος Ρ 14 αν&έρετος Κ πάρημι Υ 
άνέσχον Α, άνάσχον Μ ββά ά ιιΐ ηίάβΐην β αοντ. μον οηι. Υ 

, , , ν , , 

1δ αποπτινννς ΜΒΗΦΓΖα: αποκτεινεις Υ ιη.ρΓ. αποκτιννς 

Ι. ι [ηοΐα βχ ει Ε άπο'κτινννς Κ άπο-κτεινννς ^ Ι), άπο'Λτα- 
ννς Κ 16 τέττιγα] Ρ ίη ηιαν^. γρ. τινά ηβονλετο Υ 

να.. ρΓ. ίη τηαΓβ., ίη 86νίβ ηενϋοπιτη εΐλετο. έβονλετο ^ 18 στά- 
χνς Υ βλάπτω βνααα ί. ν Ό αλλό τι Μ Ό Ε Η, ^ Λ^ Ε ^ 
{οοηίηηαί8 ιιΐί.), άλλότι Ρ άλλοτι ¥ Ζ ν 



284 Α680ρΐ13 1 

των απάντων βε αδικώ, τι] κινηθεί δε των εν εμοί 
υμένων ηδύ φΟ'έγγομαι, τερτιων τονζ όδοίτΐόρονξ. 
φωνής ονν παρ έμοΙ πλέον ονδεν ενρήΰείζ.'' κάκεΐ- 
νος ταύτα άκονύας, άφηκεν άπιέναι. κάγώ γούν, 

5 ώ βαϋίλεν, των ΰών ποδών άπτομαι, μη με εική φο~ 
νενύης. ονδε γαρ οίος τ είμΙ άδικήοαί τίνα, εν 
εντέλεια δε ΰώματος γενναΐον φ^έγγομαυ λόγον." 
6 δε βαΰίλενς ^ανμάΰας αμα καΐ οικτείρας αυτόν, 
^φη' ,,Αΐύωπε, ούκουν εγώ 6οι δίδωμι το ζην, άλ)ί 

10 ή μοίρα, δ γούν θέλεις, αιτεί και λήφη." και ος ' 
,,δέομαί 6ου, βαΰιλεύ, διαλλάγη&ι Σαμίοις". τον δε 
βαβιλέως είπόντος ,,διήλλαγμαι", πεβών εκείνος επΙ 
την γήν, χάριτάς τε αύτω ώμολόγει, και μετά τούτο 
τους οικείους ύνγγραιράμενος μύ&ονς, τους και 

15 μέχρι νυν φερομένους, παρά τω βαΰιλεΐ κατέλιπε. 
δεξάμενος δε παρ αυτού γράμματα προς Σαμίους, 
ως ένεκεν Αιβώπου τούτοις διήλλακται, και δώρα 
πολλά, πλεύβας επανήλ^εν εις Σάμον. οι μεν ούν 
Σάμιοι τούτον ίδόντες, βτέμματά τε αύτω προύή- 

20 νεγκαν και χορούς έπ αύτω Ουνεύτήβαντο. ο ^* 



1 08 οιη. ^, σε Κ ίνεμοϊ Ρ Η α; ίη ΐ> Ιν αάά. Τ> 2 

3 πα^εμοϊ ^ ηΐ δαβρβ ονδεν πλέον ^ ενρηοης Ρ 

^ β _^ α 

4 γονν^ ονν Κ 5 των ποδών σων ^ απτ. ποδών Κ 
φωνενΟΎΐζ Υ 6 γαρ οηι. Α οίοοτ' ^ Κ Ζ οί ος τι ιχϊ Ρ 

τίνα Α ίη νιατί]. γρ. τί, τι Ρ 7 εντελίοί Ρ 8 οίν,τη- 
ρας Υ αντον'] αντον Ε Η 9 οντίονν Ζ 10 μίρα V 

6 Ρ Ό-ελοΐϊ Ρ Χτίζει Ι) Κ 12 βααιλελέως Υ 
διηλλαγμαι] αί. ^ 2 ίη ναδηνα 13 της γης ^ ώμολόγει 

/"ασίκη ίη Ό βχ όμ., ίη Κ εχ ομ.; ομολογεί Ε μετατον- 

το Μ 14 οιτιίονς Ζ ανγκρ. Ρ και μ^χρι ννν Μ V, 

Κ {νυν)^ Φ Ί) -Λαι μέχρι και νυν Ε Η {αηίβ μέχρι ίη Η άβίβ- 
Ιιαη ννν) μέχρι τιαΐ νυν Γ ^ΚΖ ν μέχρι νυν [οηι. η. καΐ) ^ 

16 δεεξάμενος Ζ ^ί οτη. Κ 17 διηλατιται Ό διηλ- 
λίκται Κ 18 ονν οιη. Ζ 19 Ιδόντες] ες Ζ ίη τα8. τηα- 

ίοΓβ; ίδοντες ΚΙ) τ ε οτη. Α Ζ, 



Αβδοριΐδ Ι 285 

αντοΐς τά τ ε τον βαβιλέως άνεγνω γράμματα^ και 
άτΐεδείξεν ως την εις αυτόν γενομενην παρά τον 
δήμον έλεν^ερίαν ελενΟ•ερία πάλιν ημείφατο. 

Μετά δ\ τούτο της νήΰον άπάρας, περΐϊ}ει τηνΧΧΐΐί 
οίκονμενην^ τοις άτΐανταχον των φιλοΰόφων διαλεγό- 5 
μένος, άφικόμενος δε καΐ προς Βαβυλώνα καΐ την ^' ' 
εαντον ΰοφίαν ετηδειξά μένος, μέγας παρά τω βαΰι- 
λεΐ Αυκηρω έγ ενετό, κατ εκείνους γάρ τους χρό- 
νους ο Γ βαΰιλεις προς αλλήλους είρήνην έχοντες, 
και τερ-φεως χάριν προβλήματα των βοφιΰτικών προς ίο 
αλλήλους γράφοντες επεμπον. άπερ οι μεν επιλ.υό- 
μενοι φόρους επΙ ρητοΐς προς των πεμπόντων έλάμ- 
βανον' ει δε μη, τους ιβους παρεΐχον. 6 τοίνυν 
Αϊύωπος τά πεμπόμενα των προβλημάτων Αυκηρω 
βυνών επίλυε , και εύδοκιμεΐν έποίει τον βαΰιλεα. ΐ5 
και αυτός δε διά Αυκηρου έτερα τοις βαΰιλεΰόιν 
άντεπεμπεν, ων άλυτων μενόντων, φόρους 6 βαΰι- 
λεύς ότι πλείΰτους είΰεπραττεν. 

Αΐόωποςδε μηπαιδοποιηΰάμενος, ενατινάτών εύ-χχηη 
γενών, "Εννον τηνκληΰιν, είΰεποιήΰατό τεκαιώςγνή- 20 
όιον παΐδα τω βαΰιλεΐ προΰενεγκας ΰυνεΰτηαε. μετά δ' 

1 τάτί] τά Φ άνίγνω οτη. Φ 2 ώς εΙς την αντών Φ 

ως εις την αντον {αοαβηίιΐδ ρναιαχ αοττ. β οχΓοητηββχο) ^ 

γενομενειν Ρ γεναμένην Ε Η 3 ελενϋ'ερία] ελεν^ερίονς Φ 

4 άπάρρας Ρ περηει ^ ϋ δ φιλολόγων Μ ^ Β 

φιλοσώφων Ρ 6 ίί γ,αΐ] δε Ζ 7 επιδειγ,ννμενος Φ {ίπι- 

λν , 
ον»ν. Ρ) 8 γ,ηρω Κ ιη. ρΓ. κατετιννονς Ρ ηί εαερβ 

γάρ ίη Α ^βοίΐ βχ ονν Α 2. ίηίβν γάρ βί τονς ιη ^ άποάβαίτη 
Υετβ ΙίΙΙβΓαβ €να8αβ. χρόνονςΐ ν,αιρους Τ> 10 τέριραως Ρ 

αοφιστι-κον Ρ σοφιστών Α 12 επηρητοίς Ρ των] 

τον Ρ 13 ?^ V Φ Κ, βά. Νευβίθί.: οί Μ ^ Β Κ Η Ε Ζ ν 

1δ ^ηέλνεν Μ 17 άντέπεμψεν Ζ, τρ βχ οοτύ. ϊη να8. 

19 ενά τίνα Μ ϋ Κ Η Ε Ζ Κ ^ννατηνά Ρ 20 "Εννον] 

ίά 68ί Αϊνον ^ τε οτη. Ρ ώ?] ός Ρ 21 αννέστηαεν Ό 

μεταδ'ον Ε Η «ί εαβρβ 



286 Αθ80ρΠ8 Ι 

ου τΐολνν χρόνον τον "Εννον τχι τον Θ^εμενον τίαλ- 
λακνι όνμφϋ'αρ εντός, ΑΙύωποζ τούτο γνονς, άπελαν- 
νειν έμελλε της οίκίαζ. ο (ί^ ττ] κατ εκείνου οργΐ} 
ληφθε��ς, έΉ;ι6τολήν τε πλαβάμενοζ τΐαρ Αίύώπου 
5 δη^εν τΐρος τους άντιΰοφίζομένους Αυκήρω, ώς αύ~ 
τοις ετοίμός έΰτι προύτίΟ'εβ^αυ μάλλον η τω Λυ- 
κΎίρω, τω βαΰιλεΐ ενεχείριβε, τω του Αίαώτίου ταυ- 
την ύφραγιαάμενος δακτυλίω. 6 δε βαύιλεύς ττ} [τ ε] 
ΰφραγίδί πειΰ^'είς καΐ άπαραιτητω όργ'^ χρηβάμε- 

10 νος, παραχρήμα τω Έρμίππω κελεύει, μηδέν εζετά- 

ΰαντα οΙα δη προδότην δίαχείρίόαβΟ'αί Αί'όωτΐον. 

ο ^£ '^Έρμυτίτιος φίλος τε ην τω Αίΰώπω καΐ τότε 

δη τον φίλον επέδείξεν. εν τυνι γαρ των τάφων 

ρ. 781). μηδενός είδότος κρυφας τον άνϋ'ρωπον, εν άτίορρη- 

ΐδ τοις έτρεφεν. "Εννος δε, του βαΰίλεως κελεύύαντος, 

^^^ πάβαν την δίοίκηΰίν Αίΰώπου παρέλαβε. Μετά δε 

τίνα χρόνον Νεκτεναβώ βαβίλεύς Αιγυπτίων πυ&ό- 

1 πολλύν Ρ αί'ννον Υ εννον Κ έννον ϊη Α α(1ά. τη. ρΓ. 
ΤΎ} τοΰ] τον τέ Κ ϋ'εμίον [βα ΙίηβοΙα ηηα ηοηιίηα ρβν- 
Βοηανηιη 8ί07ΐϊβ€αΗ βοίβηί βηρνα βστΐρία Ο^εμίον) V Μ 

παλατιή ^ ιη. ρΓ., παλαν,ή Φ 2 ονφ^αρεντος Κ σνμφα- 

ρέντος Η 3 'ημελλε ^ έμελε Ρ 4 επιοτολήν οηύβεο τε Κ 
ηλαοάμενος ^ ηι. ρΓ., 36ά αΐίβηυη β εηρνα δΟΓίμβϋ ^ 2. 
πλαοσάμενος ν 5 άντιφιξομένονς Α {ββά ροβίβα αάά. οο), Ρ; 
οοφίξομένονς ίη ββΗβ υβνδοΓΗηι, αντί ϊη ιηανς. Κ 005... 

λν-Λτιρω ίη Ί) δί8 βονίρία βναηί 6 εατιν α Λυ-Λτιρω] λν- 

'Ληρω τώ βααιλει Κ, Η 86ά ίη Κοο ηη. τώ β. άείεΐα 7 ενε- 

χείριαεν Κ Ζ 8 αφαγιαάμενος α, βά. 1547 ττ} V: ττ] τε 
οβίβΗ 9 οφραγίδι Μ ^: ΰφραγίδι οβίβι^ϊ 10 παροίχρτιμα.] 
παρά χρήμα Η παραυτίκα βναβϊβ ςηί ίη α βναηΐ αοοβηΐη βί 
8ρίΗΐη (^ ερμίππφ ηανναϋοηίβ εοτίρίον ρνο νιαρίΒΐηιίη ηίάβ- 
ίην ϊιαΙ)ηί88β μηδέν Η ε^ετάξαντα Φ 12 5' Ζ 

ί'ρμηππος Ρ 13 τον αί'οωπον φίλον ^ τον φίλων Ρ των 

φίλων Ό εν] εν ΐ> 14 μηδενός Η γ,ρνφας βχ ν,ρν- 
τραντος βοϋ Ρ ηι. όγ. κρυψαντο? Κ Ε Η άνΟ^ρωπον] αί'σω- 
πον ^ 15 "Εννος] "Ε ίη να8ΐΐΓα να. ρΓ. V 16 παρέλαβεν Μ, 
ίη ΙΡ 6χ ν 8(αΙίτη Ι'αοία 68ΐ Ι. μ ζιοοαδηΐί μετά 17 χρόνων Ρ 
Νε-ατεναβώ] κτί οογγ. 6χ τίτα Κ ηι. ρι*., νεν,τεναβω Ρ ^ 867ηρ6Γ 



Αβδοριΐδ Ι 287 

μένος Αΐύωπον τεϋ-νηκεναι^ ττεμπεί Ανκηρω παρα- 
χρημα ετΐίϋτολην^ οικοδόμους αντω άτΐοΰτείλοα κελειί- 
ονΰαν ^ οι Λνργον οικοδομήΰονύί μήτ ουρανού 
μήτε γης άπτόμενον, άλλα καΐ τον άποκρινούμενον 
άεΐ Λρος πάνΟ^' οΰα αν ερωτωη. καΐ του το ποίή- δ 
βαντα, φόρους είΰπράττειν, εΐ δε μη^ κατατί%'ε6^αι. 
ταϋτα τω Αυκήρω άναγνωβ^εντα εις ά^υμίαν εν έ- 
βαλε^ μηδενός των φίλων δυνάμενου το πρόβλημα 
το περί του πύργου βυνεΐναι. 6 μέντοί βαΰιλεύς 
καΐ κίονα της εαυτού βαύυλείας ελεγεν άπολωλεκέναυ ίο 
τον Αΐβωπον. "Ερμιππος δε την τον βαΰιλέως δι 
Αΐΰωπον λύπην μα^ών^ προΰηλϋ'ε τω βαΰιλεΐ καΐ 
ζην εκείνον εύηγγελίΰατο, προΰϋ'είς ως τούδε χάριν 
αυτόν ουκ άνειλεν^ είδώς ως μεταμελήΰει ποτέ τω 
βαβιλεΐ της άποφάύεως. τού δε βαβιλεως διαφερόν- ΐδ 
τως επί τούτοις ηα^εντος, ΑΪΟωπος ρυπών καΐ 
αύχμών όλος προΰηνεχ&η^ καΐ του βαύιλεως, ως είδεν 
αύτόν^ δακρύΰαντος καΐ λούβαΰ^αί τε καΐ της αλ- 
ί παραχρήμα λνν.. ^ 2 οίΗοόήμονς Ρ ίπιαζΒΐλαι Φ 
'ΛεΙενουαα Ρ 3 πνργον V Κ Β Ε Η μητ' ονρανόν Κ 
αητον ονρανόν («ιο; οννόν) Ρ 4 άλλα καΙ (καΐ Ϊ7ΐΐΓα ηβν- 
8η8 τη. ρΓ.) V, (καΐ ίηΐνα η6Γ8ΐΐ8 ^ 2) ^ : άλλα Μ ΐη (ΌΙίο βχ- 
(Γβιηο^ ϋ ^ 1, Ε Φ Ε Η; καΐ Κ Ζ ν άπον,ρινόμενον Τ> 

δ ίρωτψΎ) άβΐ6α8 ΙίΙΙβΓίΗ ι ^ηαβ χηΙ'να εοΗρίαβ 8ΐιηί Ό. (ερωτώ 

Μ, 71071 αία^ίρ). ίρωτώβί Κ Ζ ν 6 Είς πρ. Ώ {<^ ηί ιάάβΙιΐΓ) 

Κ ν 7 είς οτη. Κ Ε Η Κ Ζ ν άϋ-νμέ V ^νέ^αλεν Μ 

ενέ^αλλε ^ 8 μηδενός Ζ μηδενός Η δυναμένων^ ^ 

9 αννηναι V 10 ν,ίωνα V της αυτού Α τοις αντον Ρ 

άπολωλέναί ^ άπωλολετιέναι Ρ άπολωλετιέναί €Οιύ. βχ 

άπολολ. Ζ 11 δι' αί'σωπον οηι. Φ 12 τω V: τε τώ οβΙβΗ 

13 ε-λείνος Ρ ενηγελλίαατο {αΐίβναιη Ι. λ αάά. να.. ρΓ.) Ρ 

ώ? τοΰδε] αυτόν δε Ζ Κ αυτόν δη ν 14 άνελεΐν \} 

μεταμελήαη V, Κ (ηοΐβδαί ρΗτηο αης), Ε {οη ['αοίηηι εχ αει)^ 

α 
Η Κ Ζ μελήβη ν τω βαοιλεΐ οηι. V ^ 1δ άποφάεως Α 
διαφέροντος Φ διαφέροντος Κ 17 όλως V 18 και λον- 
σασ&αί] καΐ οτη. ν 



288 Αβδορυβ Ι 

λης επιμελείας ά^ιω^ηνοα κελενΰαντος ^ Αΐΰωτίος 
μετά τοντο καΐ ντίΐρ ων κατηγορήΟ'η τάζ αίτιας άττε- 
όκευάΰατο' έφ οίς καΐ τον βαΰίλεως τον'Έννον άναι- 
ρεΐν μέλλοντος^ Αιΰωτίος αντω ΰνγγνώμην τβτήΰατο. 

5 εκομένως δε τούτοις 6 βαβιλενς την τον Αίγντιτίον 
ετΐίβτολην τω Αίΰώτΐω ετΐέδωκεν άναγνώναι. ο ό' 
αντίκα την λνΰιν ΰννείς τον προβλήματος, εγελαΰε 
τε καΐ άντιγράφειν έκελενύεν, ώς έτίειδάν χειμών 
Λαρελ^η, τΐεμφϋ-ήναί τονς τε τον ττνργον οίκοδομή- 

10 βοντας καΐ τον άτίοκρυνονμενον τίρος τα ερωτώμενα. 
6 βαΰιλενς ονν τονς μεν Αίγνπτίονς τιρέββεις άπέ- 
ΰτειλεν, Αίΰοάτίω δε την εξ, αρχής διοίκηΰυν ένεχείρι- 
ΰεν ατΐαΰαν, εκδοτον αντω τΐαραδονς καΐ τον'Έννον. 
6 δε Αίβωτίος παραλαβών τον "Εννον, ονδεν άηδες 

15 αντον ^δραΰεν, άλΧ ώς νίω πάλιν προςύχών, άλλον ς 

τε κ'αΐ τοντον^ νπετίΘ'εί τονς λόγονς. 

ΧΧΛ'Ι ,,Τεκνον, προ πάντων ύέβον το ^εΐον, τον βαύι- 

λεα δε τίμα' καΐ τοις μεν εχ&ροΐς 6ον δεινόν ΰεαν- 

τον παραΰκεναζε, ίνα μη καταφρονώΰί ΰον ' τοις δε 

1 άξιοϋ"ηναι V αί'σωπος . . . μέλίοντος 4 ίη τηανρίηβ 

ΐη/'βνίονβ χηρρίβηϋ Α πι. ρΓ. 2 μ,ετατοντο Μ Ι), οτη. Φ 

άπεαπεβάοατο Ρ 3 τον εννον ίηίνα Πηβαβ εηρρίβηΐΐ Β πι. ρΓ. 
4 ΰνγνίόμην Υ 5 εηοαενέις Ρ επομένω Ε ό 6χ 

οονν. Ζ τήν] ν,οίϊ την ^ 8 χειμών] 6 χειμών ^ ϋ, Ύ^^, 
ηβ8θΐο απ Γβοϋηβ 9 ηεμφ&ηναι] [τίεμφηνκι Η) άεδβδαί πεμ- 
τρει ηβΐ οβΗβ ττέμιρειεν αν. η. 251, 11 τονς τε] τούτοις τονς 
τε ^ αντονς τε Κ Ε Η πνργον V ϋ Κ Η Ε οίν.οδομηϋαντας 
Β Ρ Κ 10 και. Μ8 Ζ άηοιιρινόμενον Τ) άηον,ρίνονμενον 
8βά τΓοκρ β οοτν. Ζ τιρως τά Ρ ερωτώμενα Υ ^ Έ; επε- 
ρωτώμενα Μ Φ Ό, Κ (. .μένα), Η Κ Ζ ν 11 ονν] νν Ρ 8ρα- 
ίίο ηηίαε ΙϋΙβΓαβ ηααηο τονς μεν] τονς μεν τονς Α (ΐΐοΐβ- 
Ιαίηβ μέντοιΊ) 12 ^^,άρχτις Μ ^ Ε: ^ξ,αρχης οβίβΗ 

14^ ί' Φ Ζ άηδες Ζ 15 αντόν] αντω Υ Ε νίω] 

νΐον Φ πάλλιν Ρ ηροοχών Ιώή 16 νπετέ&η Ρ 
17 παραίνεσις αίαώπον Ρ ηώνο. ιάίϊβ οοτηηιβηίαΐίοηβηι 18 ^ε 
τίμα οτη. Α, ό^ε οτη. Ρ τοις €χ τονς €ογγ. Ώ μεν οτη. Κ 
οον οηι. Φ αίαντον Ρ ααντον Α 19 παρεαν-εναζε Υ 

παρααγ,εναααι Φ τιαταρρονώαί Ό 



Αββοριΐδ Ι 289 

φίλοι,ς πράον καΐ ενμετάόοτον, ώζ εννονύτΕρονς Οοι 
μάλλον γίνεο^'αί. ετυ τε τούζ μεν εχ&ρονς νοϋείν 
ενχον καΐ Λενεΰ^αι, ώς μη οΐονς τε είναι λντιεΐν ύε' 
τούζ δε φίλους κατά πάντα ευ πράττειν^ βονλον. 
αίεΐ τΐ] γυναικί 6ου χρι^ΰτώς ομιλείς όπως έτερου '> 
ανδρός πεΐραν μη ζητήοΐ] λαβείν, κούφου γαρ το 
των γυναικών εβτι φύ?.ον καΐ κολακενόμενον έλάττω 
φρονεί κακά. οξεΐαν μεν προς λόγον κτηΰαι την 
άκοην, της δε γλώττης εγκρατής εβο. τοις εν πράτ- 
τονβι μη φ^όνει^ άλλα ανγχαιρε. φΟ-ονών γαρ αεαν- ίο 
τον μάλλον βλάΊΐ.<εις. των οίκετών αον επιμελούς 
ίνα μη μόνον ως δεΰπότην ΰε φοβώνται, άλλα και 
ως ενεργετην αίδώνται. μη αίβχννον μαν^άνειν άεΐ 
τα κρείττω. τη γνναικί μηδεποτε πιύτενΰης απόρ- 
ρητα^ άεΐ γαρ οπλίζεται^ πώς 6ου κνριεν6ει. κ«0•' ι.^ 
ημεραν καΐ εις την ανριον άποταμιεϋου. βελτιον 
γαρ τελεντώντα εχ^ροΐς καταλεΐφαι^ η ζώντα τών 
φίλων έπιδεΐ6^αι. ενπρο6ήγορος ε6ο τοις 6υ- 
ναντώ6ιν^ είδώς ως καΐ τω κνναρίω άρτον η ουρά 
προ6πορίζει. άγαΰ•ός γενόμενος μη μετανοεί. 20 

1 πράον Ζ 2 τε «ιφνα Ιΰϊβαηι αήά. Μ, οτη. Φ Ε Κ Ζ ν 

3 ενχον Ρ πένεαΰ-αι] έ βχ αι ('αοίιηη ^ οΐονς τε Ρ 

Κνπείν^ ν.αΐ λνπείν Φ ^ Β 4 βονλει Ρ 5 αΐεϊ Η, 

"ί (ΌτΙη886 Ε ι. ι ρο8ΐβα αάϊβσία, άεϊ Φ ^ ϋ; ίΐίικί νβίίΐΐηί ςιιία 
ιιβΓ8ΐΐ8 ΐπ Λζ.9 η€Γΐί8 ΙηΙβί χρηοτος Μ χρηστά Φ ^ ϋ 

6 αϊ7 ρο8ί οτιως οοηίοοαί ^ άνδρώς V 7 εοτι οιη. Υ:, 

το της γννοα-κός εοτι φνίον Φ φνλον βχ φνλλον [βοΐΐ ^ 
111. ρΓ. 8 μεν'] μη Η Ε Κ Ζ ν (ο;//, βιΐ. 1534) λόγονς (βϋίΐ 
οχ λό^'ων ρ 111. ρΓ. 9 εγγρατης Ρ εοω Τ) 11 σον] 

οιη. V; αον μάλλον ^ . 12 φοβονντκι Ρ 13 αΐδοννται Α 
αιδούνται Ρ 14 μη δε ποτέ Β Η Ε 15 βον Κ ν,νρι- 
εναη Ρ κα&ηα. ^ Ό Κ Ρ 17 εχϋ^ροίς'^ τοις εχϋ^ροις Φ 

ν.αταληιραι Ρ 20 προςν,ομίζει ρ α,γα^ος γενόμενος 
Κ Ζ ν: άγαϋ'ός γινόμενος V άγαμος δννάμενος Μ 1ί Ρ] Η 
άγα^)Όποιειν δννάμενος λΥ Φ, (^ (άγαϋ-ο-π.); Ό ηι ρΐ'. 8β(1 
Ό 2 ς €ί αοοβηΐιιτη αάίβοίΐ ΗΐΙβναΘφιβ ποι δννοίμ ρΗη€ίΪ8 ίη/τα 

•ίοηρέί8 (Ϊ€ΐ6ΐη8 ηοΜΐ {αγα%•οποιειν δνναμενος) δνναμενος 
Γα Β. ΗοΜ. Ι. 19 



290 Αβ8ορα8 Ι 

-ψί^νρον άνδρα εκβαλε ΰης οικίας^ τα γαρ νπο ΰον 
ρ. 821). λεγόμενα καΐ τίραττόμενα ετεροΐζ φέρων άναϋ-ήΰεύ, 
τίραττε μεν τα μη λντΐήύοντά 6ε^ ετίΐ δε τοις 6νμ- 
βαίνονΰί μη λνηον. μήτε πονηρά βονλενύγι τίοτε 
5 μήτε τρότΐονς κακών μιμήΰΐ}." Τούτοις τον Αίαω- 
τΐον τον'Έννον νονΰ'ετήοαντος, εκείνος τοίςτε λόγοίς 
καΐ τ?5 οικεία αννειδήβει οίά τινι βέλει πληγείς την 
'φνχήν^ μετ^ ον πολλάς ημέρας τον βίον μετηλλαξεν. 
XXVII ΑΙΰωπος δε τους ί^εντας πάντας προΰκαλεΰά- 
10 μένος, αετών νδοττον^ τέτταρας ύνλληφΟ^ηναι κε- 
λεύει, ΰνλληφΰ'έντας ουν όντως εΰ'ρεψεν, ώς λέγε- 
ται, και επαίδενΰεν, όπερ ον πάνν τι με πειΰ'όμενον 
έχει, ώς -παΐδας δια ^νλάκων αντοΐς προύηρτημένων 
βαστάζοντας εις ϋφος αί'ρεϋ^αι, καΐ όντως νπηκόονς 
Ιό τοις παιύΐν είναι, ώς οπ:οί.7Γίρ αν εκείνοι βονλοιντο 
ϊπτα<5%'αι αν τε εις νψος, αν τε εις γήν χαμάξε. της 
δε χειμερινής ώρας παραδραμονύης καΐ ηρος διαγε- 
λάύαντος, άπαντα τα προς την οδόν ΰνύκεναΰάμενος 
Αΐΰωπος, και τονς τε παΐδας λαβών και τονς άετονς, 

άγαΟ-οποίΕίν μη άπαναίνον 1ι Μο 1 'ψίϋ'νρόνΊ ιρν^Βίρον Ρ 
2 ν,αΐ ηραττόμενοί οηι. Φ φέρον Ρ 3 πράττε Μ: πράττε 
οβίβΗ μεν τά μη] μη τά Ε Ε Η Κ Ζ ν λυπηοαντά ^ (τα- 
μηλνπείσωντάβοα Ρ) βιμβένουσιν μιληπον Ρ 5 μιμήοη] 
6η €ονν. βχ βει ϋ, μημείβει Ρ τοντα Ρ 6 ε-αύνος τις 

τε λ. 71. τι εΙ%ία οηνειδήοη Ρ 7 οίν,ία Κ τινοί βέλη V 
πληγής Ρ 8 πολάς ^ 1, οογγ. ^2 μετηλαξεν Έ* 

κατηλλαξεν Κ διηλλαξεν V 9 πάντας οτη.'Ώ 10 τέτ- 

ταρες Ρ καΐ λενει Ρ 11 ροιί ούτως άίβΐίηχίΐ α, αηΐβ 

Οντως ^ Β Φ Ε Η 12 επέδενσεν Ρ τι] τοι Α 13 ^'χη Ρ 
προβηρτνμένων Α προς ηρτιμένον Ρ προαηρτηαμένων Ε 
προΰηρτιαμένων Ε Η 14 οντος Ρ 15 τις π. ηναι Ρ^ 
οπη περ (^ ϋ όπερ Ε οτιπερ Ε Η οπουπερ Κ Ζ ν ίν,ννην 
βούληντο ηπτ. Ρ 16 ιπτασ&αι] αι οονν. βχ ε Ζ χαμά- 
ξαι Ρ χαμάξε Μ Η ν χάμαξε Ζ; οβίβηαη ηοη ώώΐΐο ριιίη ιιΐνητη- 
ηιιβ €ΐ εις γήν βί χαμάζε α βοΗρίονβ 8ΐί ρνοβοίηιη "^ήζΐ 

τις Ρ 17 οράς Ρ 18 άπαντα] ν.αϊ άπαντα Ρ οδών^ Ρ 
ο-Λεναοάμενος ^ 19 τονς τε Ι), τε οιη. Μ ^ αετους'\ 

νεοττονς των αετών Φ 



Αβδορυβ Ι * 291 

άτίηρεν εις ΑΙ'γνπτον , πολλΐ] φανταΰία καΐ δό^τ} 
προς κατάτΐληξιν των έκει κεχρημενος. Νεκτεναβώ 
ό' άκούβας παραγεγονεναι τον Αΐβωπον^ ,,ενήδρεν- 
μαί^', φηΰΐ τοί^ φίλοΐζ^ ,,μεμα&ηκώς Α'ιβωπον τε~ 
ϋ^νηκεναι^'. ττ] <ί' έπίονΰη κελενΰας ο βαύίλενς ττάν- δ 
τας τους εν τελεί λενκάς περιβαλέβ^αι ατολάς, αντός^ ' 
κιρράν ενεδνΰατο καΐ διάδημα καΐ δίάλί&ον κί- 
ταριν. καΐ κα^εΰΟ-εΙζ έ'φ' νίΡηλον δίφρου^ καΐ τον 
Αίύωπον είύαχ^ηναι κελενύας, ,^τίνι με εικάζεις ^'' 
είύελ^όντι φηΰιν ^,Αί'ΰωπε, και τονς ύνν εμοί";ιο 
καΐ ος' ,,(?£ μεν ή?.ίω έαρινω^ τονς δε περί αε τού- 
τους ώραίοις οτάχνβι^' καΐ 6 βαΰιλενς ^αυμάοας 
αντον και δώροις έδεξιώύατο. τγ} δε μετ^ έκείνην 
ήμερα πάλιν 6 μεν βαύιλενς ΰτολην λενκοτάτην εν- ρ. 84 5. 
ακευαύάμενος^ τοις δε φίλοις φοίνικας κελεύοας λα- ΐδ 
βειν^ είΰελ&όντα τον Α'ιύωπον την προτέραν αν^ις 
τΐενύιν έτίνΟ'ετο. και ο Αίύωπος ,, (7£ μεν''' ειπεν 
,,εικάζω ήλίω^ τους δε περί ύε τούτους άκτΐϋι'^. και 

1 άπ^ι^Β Α άπείρεν Ρ ίο|«] βρΙβικΙοΓ 2 νεπτεναβώ * 
Ρ 8βηιρ6Γ, ■ατεναβώ Ε 4 φηαΐ τοις φίλοις ΰοιύηηρεηάα €886 
αηηι δβηίβηϋα ίηηι λΥ άοοβηί: μετα-ααλεοάμ,ενος τονς φίλους 

μα 
ΒΪπεν. τοις φιλοις φησί Φ με&ηκώς V 6 Α. ηεριβαλ- 
λίαΰ•αί ο. V Ε λ. ατολάς περιβαλέβ^αι V; τιεριβ. στο?.άς 
"Ι. ρ 7 -Λίρράν 8ΓΓΪρ8Ϊ: ερίαν ^; έρεαν οβΙβΓΪ /ι6γ?; ηαοά 
ιίρΐηηι οροηΐίΐί έρεαν \ ιεράν λΥ ^ ένδνσατο Α καΐ διά- 
υημα οιη. Φ δίά λί&ον Φ {δίά Ρ) -κίδαριν ^Φ 

ίί τίνι {τίνει Ρ) με είοελ^όντα εί-Λ. φησίν Φ 10 οννεμοί 

■/.αιός Ρ 11 περί οε Ώ Ζ περιβε Γ 12 οτάχιαι Α στα- 

χει Ρ αοτάχνσι ^ 13 εδεεξιώοατο Ζ ηί ιιίίΙβΙιΐΓ 14 6 

βασ. πάλιν λενκ. ατολήν ενο•Λ. {οιη. ρ. μεν) Φ οτολην οηι. 
Κ Κ Η Ζ Κ ν 15 φοννι-Λας V Κ 1); ίη ^ ααο. αοηΐη^ Γπήβηάο 
('α€ίη8 β ο\Γ€Η:ηβ€χο λαβείν] βαλειν V Ό ενδνΌ'ήναι Φ 
10 είβελ&ώντα Ζ τον αί'α.... ανϋ^ις ΐη Γα8ηΓα Ρ πι. ρι•. 
17 πεΰοιν [βοΐί ,εχ πεναις Κ ηι. ρι*. ηεναην Ρ εΐπεν οηι. Κ 
18 05 ΐη τα8ΗΓα ίτίηιη ΗΐΙβναηιιη ΐ> ά'Λτίοιν Υ Ι. ν 

ρηηαίο ΐη('να εατίρίο (ΙβΙβΙα, ακτιαι βχΙπΊα Ι. ν Ό άχτισιν Μ 
ά-κτίαι Κ ^, Ρ (ά.) 

19* 



292 Α680ρΤ18 Ι 

6 Νεκτεναβώ' ,^οΐμαί μηδέν είναι Ανκηρον προς γε 
την εμην βαΟίλε^αν". καΐ 6 Αίοωτιοζ μειδιάβας 
εφη' ,,μη ευχερώς οντω περί εκείνον, ώ βαοίλεν, 
λογίζου ' τίρος μεν γαρ το νμετερον ε^-νος η υμών 
5 έπιδεικνυμένη βαΰίλεία δίκην ηλίου οελαγεΐ' ει δε 
Ανκήρω παραβληΰ-είη, οΰδεν αν δεοι μη το φως 
τοϋτο ξόφον άποδειχ^-ηναί". καΐ 6 Νεκτεναβώ την 
των λόγων εύβτοχίαν εκπλαγείς, ,^ηνεγκας ήμΐν*"^ 
εφη ,,τονς μέλλοντας τον πΰργον οίκοδομεΐν'^ καΐ 

10 ος' ,,ετοιμοί είύιν, ει μόνον νποδεί^,ευς τον τόπον^' . 

χχνιιιι/ΐ£τά τοϋτο έ^ελ^ών β|ω της πόλεως 6 βαύιλεύς επί 

το πεδίον, υπέδειξε διαμετρήΰας τον χώρον. άγαγών 

τοίνυν Αϊύωπος επΙ τάς ύποδειγβείοας του τόπου 

γωνίας τέτταρας τους τέτταρας τών αετών αμα τοις 

ΐδ παιοί δίά τών θυλάκων άπηρτημένοις, καΐ οικοδό- 
μων τοις παιΰΐ μετά χείρας δούς εργαλεία, εκελευοεν 
άναπτηναι. ο'ίδε προς υψος γενόμενοι ,,δότε ημιν^' 
εφώνουν ,,λίϋΌυς, δότε κονίαν, δότε ^υλα, καΐ ταλλα 



1 Νεκτεναβώ] βασύ.ενς ^ λνν,ηρω V, ?.ναηρον ^. λν- 
ν.ήρω 7/ΐΗίαηα ??ζ λνκηρον Ό 2 γ/*. "ΝΛ^ γε οηι. Κ Ε Κ Ζ ν, ??ι Η 

βναΘα 681 2 μηδειάσας Ε ^3 εφη V: οηι. οβίβνί ^ οντω ^, 
σ αάά. ^ 2 εηεινον ^ ώ β. Ιογίξον V: λέγε ώ β. ΰβίβνί 
{χη ΐ> λέγε ^βαϋ βχ λέγειν ιη. ρη) . 4 μεν οτη. V το] 

τον Α Ύ] οτη. Κ Α Η ημών Α, βά. Νβυβί. 5 εποιδει- 
ν,ννμενοι Ρ δειν,ννμένη Μ εΐ] οι Ρ 7 τούτον ηΐ ηίάβ- 

ΙιΐΓ Μ άποδιχΟ^. Ρ 8 ημην Ρ νμιν Ι) 1530, 1534 

9 πνργον V Κ Β Ε ροβί οίκοδομην ίη Ρ άβίβΐιιηι εφη 

10 νποδεί'ξης V Ρ 11 μετατοντο Μ ϋ Ε 12 υπέδειξε 
ΐη ηιαι^ρίηε 8ηρρΙ. Κ διαμερηαας Α (ερ ίη ναβηΓΟ) 13 τοί- 
νυν] ονν ό Φ νποδειχ^ήοας ^ 14 τέττερας Α τους 
τέοακρας Κ 15 τών ίη Α αά(ί. Α 2 άπηρτισμένοις Ε 

οίν,οδομειν Α οίν.οδομην Ρ 16 τοΐς Ιήε Ζ, αΐίβηιιη βχ- 
ίήΐηηι χείρα. ^ χείρας Ζ μεταχεΐρας Η 17 ντρος ο?η. Ε, 
ίη Ζ τρ /'αοίητη βχ η νμϊν Ρ νμίν Ι) 1530, 1547 18 εφώ- 
νουν] ω οοη\ βχ ο ΖΚ ν,ονείαν Ρ %ονίαν ^νλα (ωη. η. 
δότε) Κ τ' άλλα Λ^ ^ Ε Η Κ τ' άλλα Ζ τάλλα Ρ ταλλα Μ ν 



Αβδοριΐδ Ι 293 

των τΐοος οικοδομην επιτηδείων. 6 δε Νεκτεναβώ 
τονς τΐαΐδας ^εαύάμενος εις νφος νπό των αετών 
αναφερομένους^ εφη ' ,^πό^εν εμοί πτηνοί άνθρω- 
ποι;" και 6 Αΐύωπος' ,,«λΑβ Ανκηρος έχει. ύν δε 
θέλεις άνθρωπος ων ίοοθέω ερίζειν βαΰιλεΐ"; καΐ 6 5 
Νεκτεναβώ ' ,^Αι'ΰωπε^ ηττημαι. ερήβομαι δε (?£, βν 
δε μοι άπόκριναι^' καΐ φηοίν' ^,ειβί μοι θήλειαιχχκ 
ώδε "πποι, αιπερ επειδάν «κουίίωσί. τών εν Βαβν- 
λώνι ίππων χρεμετιξόντων^ ενθνς ΰνλλαμβάνονβιν. ρ. 86 κ 
ε'ί' 601 προς τοντο πάρεΰτι βοφία.^ επίδειξαι." καΐ 6 ίο 
Α'ίΰωπος' ^,ανριον άποκρινονμαί όοι^ βαΰιλεν." ελθών 
ό' ον κατήγετο, αί'λονρον τοι^ παιΰΐν εκέλενύε ύνλ- 
λαβειν, και ΰνλληφθέντα δημοΰία περιάγεοθαι μα- 
ύτιξόμενον. οι δε Αιγύπτιοι το ζωον ΰεβόμενοι, 
οντω κακώς πάΰχον αντο θεαΰάμενοι^ βνν��δραμον^ ΐ5 
καΐ τον αί'λονρον της χειρός τών μαύτιγονντων 
εκΰπάύαντες, άναγγέλλοναιν ως τάχος τω βαβιλεί 
το πάθος, ο δε καλέαας τον Αίβωπον, ,,ουκ τίδεις" 

1 ίπιτηδίων Ρ Ζ Κ 2 παιδας οτη. Ζ παίδας ^ 

ίίς^ ν. ύπο τ. ά. άν. Α 1)18 ; ϋπο τ. ά. εΙς ν. αν. Κ Ζ ν 
3 ανοίφι^ρονμένονς Ρ δαοΐ] μοι Φ; ίΓ€8 Ηηεαβ ςηαβ αηΐβ- 

οβ(Ιιιηΐ 1/18 8€ηρίαβ ρηη€ΐί8 άείβίαβ χηηΐ 4 λνκονργος η γ/Ι \ν. 

6 νε-κτεν. /'βηί βχ νεκταν. Κ ιώ. ρΓ. ; ναΐΗτεναβώ Ρ 
ηττ. Ε ^ί αε] αε Φ 7 δέ μοι] δε με Φ άπό•Λς>ίνε Ε 

φΐβαϊ Ε 8 ω ίί Κ; ί/? ζ^ ωδε ["ααίιηη βχ ωδε; ωδ^ Μ 

οίπποι αί'περ επιδάν ά-Αοΰοω σοι τον ε. β. Γππον Ρ 

^ χρεμ,ετιζόντων οιη. Φ αυλλαμβο.νονΰιν Β , 10 ε'ί αοι] 

οίΰί Ρ παρΐστιαο Α αοφι'ας ^: η€8€ΐο αη ΙίύΓηΓΪιΐ8 

παρεοτί τι δοτίρίητη 688β ρηίααείΊί 11 ανοιον ρο8ί αοι οοηίο- 

οαηΐ Κ Ζ ν,^ οη. Β ' 12 ί' ον] δ' ονν λ, δ' αάά. Α 2; 

δον Ρ 5"' ου Η αί'λονλον V 13 δημόαια V μοχοτιξ. 

περιαγ. ^ 14 οι δ* ^ το] τω Ρ οενόαενοι V λ; 

β . 
βενο^ενοι Κ σεβ., 8βά εβ ιη ταδηνα Ζ; τιμώμενοι Φ 

15 όντως ^ πάσχων Ρ 16 τών αί'λονρων Ρ μαοτι- 

γέντων Ρ 17 άναγγέλοναιν Υ Ό ΕΚ ώζάχος Ρ 

18 ον'^Ό ε'ιδεις ^ 



294 Αβδορπδ Ι 

φηοίν ^^Αί'ΰωπε^ ώζ ^εοξ ΰεβόμενοζ τΐαρ ήμΐν εΰτιν 
αίλουρος; ϊνα τί γονν τοντο πεποίηκοίς ;" καΐ Οζ' 
,,Ανκηρον τον βαΰιλέα 7]0ίκηΰεν, ώ βαβυλεν^ της 
παρελ^ονΰης νυκτός ούτος ο αίλουρος" άλεκτρυόνα 
5 γαρ αύτοϋ πεφόνευκε μάχψον καΐ γενναιον, ττρο- 
ΰετιμην καΐ τάς ώρας αύτω της νυκτός ΰημαίνοντα.'^ 
χαΐ ό βαΟίλευς' ,,οι)κ αίόχύνη ιρευδόμενος, Αί'ΰωπε; 
τΐώς γαρ εν μία νυκτΐ αίλουρος απ Αίγύπτου ηλ^εν 
εις Βαβυλώνα"; κάκεΐνος μειδιάΰας φηϋί' ,^καΐ πώς, 

10 ώ βαΰίλεϋ, ένΒαβυλώνι τών ίππων χρεμετιζόντων, 
αυ ένΟ^άδε^ηλείαι ίπποι ϋυλλαμβάνουΰίν ;" 6 δεβαΰί- 
λεύς ταύτα άκούβας, την αυτού φρόνηΰιν έμακάριβε. 
XXXI μετά δε ταύτα μεταπεμψάμενος τών αφ ^Ηλίου πό- 
λεως άνδρας ζητημάτων ύοψίΰτικών έπιύτημονας, 

15 καΐ περί τού Αιϋώπου διαλεχτείς αύτοΐς, έκάλεΰεν 
αμα τω Αίύώπω έπ' εύωχίαν. άνακλι^έντων ούν 
αυτών, τών ^Ηλίου πολιτών τίς φηΰι προς τον Αί'ΰω- 



1 -θ", π. η. Ιβτϊ αεβόμενος αΐ'λ. Φ εβτιν] βΰτίν 6 ^ 

2 ίνατί (^ ίνα τϊ Τ) ΐνα. τϊ Κ ο§ [αόίητη εχ ώ? Κ 

3 βαοιΧενς Ζ 4 αλεκτρι/ονα Κ 5 προαετίϋ'εί μην Φ. προσέτι 
γε μην Κ Ζ ν νβοϋιΐΒ. 6 της ννκτος ροχί αημαίνοντα {ση- 
μένον τα Ρ) νοηίοοηί Φ αημαίνοντος V 8 αίλουρος ο)η. Φ, 
αί'λονρον Κ 9 φησίν Κ Η Ε Κ Ζ ν 10 ίππων βχ ΐππον 
ΟΟΓΓ. Ζ χρεμμετιζόντων (αοΐιυη βχ χρηαμητ. Ρ χρϋ'μμετ. 

Α, 8ηρνα 8€ΓΪρ8α ε Α 2, χρεμεντιξόντων Κ χρεματιξόντων ^ 
, λμ λ II , 

ίη τηανρ. {η) 'ΐ> 11 ανλαβ. Μ ονλάβανονσιν ^ 

12 την φρ. αυτού Γ Κ Ζ ν εμαν.άριαεν Μ ^ Φ Ε 13 μετα- 
μεμιράμενος ^, πεμιράμενος Φ τών αφ η. V: άφ' ύ\. οβίβτχ 

■ηΧιον πόλεως άβίείο ηηί ίη ι οταΐ αοαβηΐη Τ> ηλίονπόλεως 
Μ ^ Ε ^ 14 σοφιστών Ε επιστήμονας Ώ 16 άνα- 

V 

"αλιν&έντων Ε ^ ν, ίη Κ Ι. ι εαρνα Ηηβαηι αάίροΐα (. .κλιΌ". .)? 
άνα•Λλι^έντων (ΌοΙηνΙ βχ άνα-αλι&έν&ων ίη Ζ.; άναπληϋ'έν- 
των Ρ 17 -ηλίου πολικών Κ, Ρ {αβά Γυηίιιηο.Ιί>{ ηοοο})ΐιΙΪ8), 

Α Ε Κ Ζ ν: ηλιονπολιτών V Μ ^ Η Ε ^ ηλιουπολιτων Ό <?/*. 
Ι^οΙ)βο1ν Ραίΐιοΐ. βίβηι. Ι, 565 



Αβ30ρΐ13 Ι 295 

τΐον' ,,άτΐεβτάλην παρά τον ΰ-εον μον πενβίν τίνα 
πνϋ'εΰϋ-αί ϋον, ώς αν αντην ε7ΐίλναΐ]ς." καΐ 6 Αι- 
όωπος' ^,φενδϊ/ ϋ-εος γαρ παρά ανθρώπου ονδεν δεΐ- 
ταν μαΟ-εΙν. ύυ δ' ου μόνον ϋαντον καχηγορεΐς, ρ. 88ΐ>. 
άλλα καΐ τον ϋ•εον ΰον.^' έτερος πάλιν είπεν' ,^έ'ΰτν & 
ναός μέγας καΐ εν αντω ύτνλος, δώδεκα πόλεις έχων, 
ών εκάΰτη τριάκοντα δοκοις έβτέγαβται. τοντονς δε 
περιίαβι δνο γνναΐκες.^' και 6 Αιβωπος εφη' ,,τοντο 
το πρόβλημα καΐ οι παρ ήμιν επιλνΰονται παίδες ' 
ΐ'αός μεν γάρ έΰτιν οντος 6 κόΰμος, ΰτνλος δε 6 ίο 
ενιαντός, αί δ\ πόλεις οι μήνες, και δοκοί αί τού- 
των ημέραι, ημέρα δε καΐ ννζ αί δνο γνναΐκες, αϊ 
παραλλάξ άλ^.ήλας διαδέχονται.^^ τι^δε εφεξής ημέρα χχχπ 
ύνγκαλέαας.τονς φίλονς απαντάς 6 Νεκτεναβώ φηαι' 
,,δίά τον Αϊΰωπον το{>τοι/ 6φ?.ηύομεν φόρους τω βα- ΐ5 
ϋΐλεϊ: Ανκηρω." εις δέ τις αντών είπε ' ,,κελενβωμεν 
αντω προβλήματα φράοαι ημΐν, περί ών οντ εί'δο- 



2 ωσάν ^ ω οαν Ρ {ως αν \) 1534) Ετηλνβηο {ης 

πι. ρΓ. 2/1 Ιοοηηι βνααί ει ν) ^, Βπιλνβγις Ι) {^διαλναΎ]ς λΥ).• ίπι- 
λύο'η οβίβϊϊ Ηδη 3 ^ ίη ιηανηϊηε: ΗοπιβΓίοιίΓη άίοΐιιπι ^βοΪ δ β 
τί πάντα ί'ααοι 4 αν δ* Μ 5 αλλά καί] άλλα Φ 

45θν Ίι ττάλιν] δϊ πάλιν Ώ 6 νάος Ζ οτνλος ^ ^χ 

€θττ.: στύλος οβίβΓΐ 7 ων Ρ (Βαβρβ) η ί-κάστΎ} ;ι 

δο-ΛΒίς Ρ ίοτΐργασ^αι Ό ίατέγαα&αι. Ζ ταντας (ας 

[βοϊΐ €χ ους πι. 1)γ.) ^ 8 Ι'φη υιη. Φ 9 περι'βλημα Κ Ε Η 
10 ?ατην Ρ στνλοζ (): βτνλος <ρΐρνί δ ό Μ ^ Β 

Φ Ε ΚΓ ν 11 αί όί πόλης] πόλεις δεΊ πόλις Ρ 12 αί 
δνο\ δνο ^ αΊ] α ι Ζ, ρην8 β(1(Ι, αϊ Ρ 13 παρα^άξ V 

τταρας ^ δέχονται Ζ Ε ν, διέρχονται Κ τήδε (^ τη δ Ζ 
εφεξής Υ Κ Ε Η Κ Ζ ν: έξης Μ Β Φ εξής ^ 14 τονς] 

χ εν , 

ονς Ρ νεν,τοίβω Κ φηαιν Ι. ν άβίβία Ε 16 λν-Λητρω Α 
λνν,ήωρ' Κ είπεν Μ, είπε 6να8α /. ν ^ -Λελενοομεν Ε 

Κ Ζ ν 17 φράσαι V Η εί'δομεν Ό εί'δωμεν Ρ, οί'δομεν Ε 
( .9βίί οοΓΓ. Ε 2 ) Ζ Κ &, ραΓ$ εάά. οΐδαμεν βά. 1534. 1547. 
Νβυθί. 



296 Αβδορηδ Ι 

μεν, οντ' ηκονΰαμεν". άρεΰτον ούν τούτο τω Νεκτε- 
ναβώ δόξαν, καλεΰας τον Αίοωπον εφη' ,,φράΰον 
ήμΐν, Α'ίΰωτίΒ, ηρό βλήμα περί ον ουτ' ειδομεν ουτ* 
ήκονΰαμεν." καΐ οξ' ,,ανρων τΐερί τοντον νμΐν άπο~ 

5 κρίνον μαι'"^. άτίελ^^ών ούν καΐ ΰνντα^άμενος γραμ- 
ματειον, εν φ περιείχετο Νεκτεναβώ ομολόγων χίλια 
τάλαντα τω Ανκηρω όφείλειν, πρωίας επανελ^ών τω 
βαΰίλεΐ το γραμματεΐον επεδωκεν. οι δε τον βα6ί- 
λέως φίλοι πριν άνοιχ^ηναι το γραμματεΐον, πάντες 

10 ελεγον' ,,καΐ ειδομεν τούτο και ήκονβαμεν, και άλη- 
ϋ^ώς έ%ΐ(5τάμε^α.''' και 6 Αΐΰωπος' ,,χάρίν νμΐν 
οΐδα της άποδόΰεως ένεκεν". 6 δε Νεκτεναβώ την 
όμολογίαν της όφβιλίίί άναγνονς, είπεν' ,,έμον Αν~ 
κήρω μηδέν όφείλοντος πάντες νμεΐς μαρτνρεΐτε-'^ 

15 κάκεΐνοι μεταβαλόντες είπον ' ,,οντ ειδομεν οντ 
ηκονΰαμεν". κ«ι 6 Αϊοωπος' ,,καΐ ει ταύ^ όντως 
έχει, λελνται το ξητονμενον". και 6 Νεκτεναβώ προς 
ταντα' ,,μακάριός έβτι Ανκήρος τοιαντην ύοφίαν εν 
ττΙ βαΰιλεία εαντού κεκτημένος" . τονς ούν βνμφω- 

1 οϋτ είσαν.ονβαμεν Ε οντ ηκ. Ζ {εβά η/'αοίΐϋη βχ ει), 
όυτεΐ'ΛΟν-μεν Ρ οντ άν.ονοοιμεν Α, οντ είκονααμεν Η 
ιιη. άρεστον ονν . . . Ύΐν.ονοαμεν ρνορΙβΓ εηηάβιη βχίΐηηι (ττίρί. 
ον . . . η-Λονσαμεν) βχοίίίβηίηΐ ίη Μνονητη VΚΕΗΓ^ΚΖν 
ΰοάίοβ ανβ/ιβίί/ρο, 86ηιαΙί 8ηηΙ; ίη 8θΙί8 Μ, Α Ρ, ^ Ό βΐ ίη αΐΐατα 
τ6θβη8ίοηβ αρεοτον Μ ^ ϋ: αρκετόν Α άργ,ετών Ρ (αρί- 

ο%ε\ξ λν) νεν.τενα.^ώ Μ 4 Ύ\•Αθΰααμεν\ η ίη ια8ηνα ΐ> 

περί] επϊ \ί τούτων ^ ??/*>?»' Ρ 6 περιεΐχετο Κ Ζ 

ν ί ^ 

νεν,τεν. βοϋ βχ νεν,ταν. Ε ίη. ρΓ. με^ιτεν. Κ ομολογώ V 
ομολόγων ίη Α αάά. Α 2 7 οφείλην Ρ 8 το γραμματεΐ V 
ίη Ιίηβα βχίνειηα, γραμματεΐον (αοίηΐα βχ ίον Ρ επέδων,εν 
07η. Ε 9 γραμματόίον ί* 10 οίδομεν Ρ 12 άποάω- 

οεως Ε Η ενεν,εν] εν (αοίηηι βχ α (^ δε 07η. Γ 14: μη- 
δέν Η Γ μαρτνρείται Ρ 1δ μεταβάλλοντες Ρ Ε μετα- 
βάλλοντες Α 19 είπονσαμεν Ε Η και. ό αί'αωπος ο?η.^ ^; 
8βά ίηΐβν γ,αϊ βί εί ίη ηιανρίηβ 8ΐιρρΙβνίί ^ 2 ό αί'οωπος είπεν 

17 καΐ δ Νετιτ. . . .τιε-ατημένος (19) οηι. Φ προς ταντα 
οτη. Κ 19 εαντονλ αντον Ε Ε 



Αβ80ρΐ18 Ι 297 

νηΟ'έντας φορονζ Λαραδονξ τω Αίβώπω^ εν είρήντ] ρ.90ΐ). 
άτίεΰτειλεν. Αί'όωτΐος δ' εις Βαβυλώνα παραγενό- 
μενος, διεξηλ^ε τε Ανκήρω τα εν Αίγύτίτω πρα- 
χ^εντα πάντα καΐ τους φόρους άπεδωκε.^ Ανκηρος 
δ^ εκελενΰεν ανδριάντα χρνΰονν τω Αίύωπω άνα- 5 
τε%•Ύΐναι. μετά δ^ ου πολνν χρόνον Αί'ΰωπος εις '^λ-χχχιιι 
λάδα εβονλενΰατο πλενΰαί. καΐ δη τω βαΰολεΐ ύυν- 
ταξάμενος άτΐεδήμηΰεν, ορκον δονς αντω τίρότερον, 
η μην επανή^ειν εις Βαβυλώνα κάκεΐ του λοιπού 
διαβιώΰειν. περαών δ^ τάς ^Ελληνίδας πόλεις καΐ ίο 
την εαυτού ΰοφίαν επιδ εικνύ μένος , ηλΟ-ε καΐ εις 
ζίελφούς. οι δε ΑελφοΙ διαλεγομενου μεν ηκροώντο 
ήδεως, τιμής δε και θεραπείας εις αύτον ούδ^ ότ^- 
ονν εδραύαν. 6 δε προς αυτούς ύπολαβών εφη' 
,,άνδρες Αελφοί, επειβί μοι ^ύλω ύμάς_ είκάζειν τω ΐ5 
έν %•αλά66γι φερομενω ' κάκεΐνο γαρ ορώντες εκ πολ- 
λού διαστήματος ύπο κυμάτων φερόμενον, ττολλον 
τίνος ά^ιον είναι οίόμε&α, έπειδάν δ^ έγγυτάτω 
προ6ελϋ•η, εύτελέύτατον φαίνεται, κόγώ γούν πόρ- 

1 φόρους ρο8ί αίσωπω οοηίοοαί Φ 2 δε Ύ Ό 3 ^ιε- 
ξηλϋ•ίν ^ τε] τω Φ ^ ϋ τε δί8 Η 4 άπέάωτιεν Μ 
δ ίε κέλεναεν Ρ άνατι&έναι Κ 6 μετά δε ου Ζ μετ 

ου Κ ελάδα ^ λ αάά. ^ 2 εΐλάδα Α 7 εβονλενοαντο Ρ 

8 ορ>ιον V Κ ^ Ό Ε Η ορκω Α ορκω Ρ αντώ /"βοϋ €χ 

αύτον Κ ιή. ρΓ. ττρο'τ. ίη ^ οοντβοίητη €χ πρωτ. 9 η μην 

ύειν 
ο/η. Φ 10 διαβιώη ^ δίαβιωην Ό (αειν βέ ρηηοΐα ρΐίΐύΗ8 

(ίβίβΐην ην Ώ 2); διαβίώσαα Α διάβιωσην Ρ; διαβιοίαειν (α- 
νΐηνι 6χ διαβίώοαί Ζ περιων ^ Ό Φ δε ίη Α αάά. Α 2 

πόΚις Ρ Ιιίο ίΙΙίο 11 ηλ%^εν Κ Ρ ηλ^ε ρταχα /. ν ^ 
12 μεν ίη Α αώΐ. Α 2 13 ούδ' οτιονν Α ουδ^ οτιονν Ρ 

ονδο-τιονν €να8ο φιί ίη ό €ναΙ αονβηία Κ ουδοτιονν οβΙβΗ 
14 ^'δρασαν ούδοτιοΰν Γ ^ Κ Ζ ν ^όρασεν Ρ νπαλα- 

βών Κ 1δ ^είφοί] δελφοί Α αδελφοί Κ επειαή Ρ Ε Η 
επεισί Ζ είτιάξειν νμάς ^ 16 ϋ-αλάττ-η Κ Ζ ν κά- 

κεΐνο] ρο8ί ο ΙίΙίβΓα 6να3α ^ 18 επειδαν Α 19 πόρω- 

ϋ-εν Ρ 



298 Αβδοριΐδ Ι 

ρωΟ•εν της νμών τκόλεως ων ^ ως τινας των αξίων 
λόγου νμάς έΰ-ανμαζον' νννΐ δ^ ελϋ•ών ώζ υμάς, 
πάντων ως είηεΐν ανθρώπων ενρον αχρειότερους ' 
ούτω Λεπλάνημαο." ταΰτα άκούΰαντες οι ζίελφοί 
5 καΐ δείΰαντες μήπως ΑΙΌωτίος καΐ προς τάς αλλάς 
πόλεις βαδίζων κακώς αυτούς λίγγ]^ βουλην έβουλεύ- 
ΰαντο δόλω τον άν^ρωπον άνελείν. καΐ δητα χρυΰην 
φιάλην εκ του παρ αύτοΐς ιεροϋ τοϋ Απόλλωνος άνε~ 
λόμενοί^ λάΟ^ρα τοις Αίϋοόπου κατεκρυφαν ΰτρώμαΰι. 

10 του δ^ Αιβώπου τα ύπ' αυτών άγνοούντος ύκαιω- 
ρηΟ'ίντα, έξελΰ^ών επορευετο εις Φωκίδα. οΓ ζίελ- 
φοί δ^ έπιδραμόντες καΐ καταΰχόντες αυτόν, άνε- 
ν.ϋ2ϊ). κρίνον ώς ίεροβυληκότα. του δ' αρνουμένου μηδέν 
πεπραχεναι τοιούτον, εκείνοι προς βίαν τα βτρώματα 

Ιό άναπτύ^αντες την χρυΰην εύρον φιάλην. ην και 
άναλαβόντες, τοις εν τη πόλει πάΰιν έπεδείκνυβαν 
ου ΰύν όλίγω ϋ•ορύβω. ο μεν ούν Αΐβωπος την 
εκείνων ΰυννοήύας επιβουλήν, εδεΐτο αυτών άπολυ- 

1 αξίων λόγον, Ββά λόγου ^αοίηιη βχ λόγων ϋ; άξ,ιολό- 
γων ^ 2 νυν Α 0£ ελ&όν Ρ νμάς Α ίμάς Ρ 

3 αχρειότερους] ο οονν. βχ ω Τ) 4 αδελφοί Ρ 5 δνααν- 

α 
τες Ρ μη πως ν 6 αηίο βαδίζων ϋι Ε άβίβίητη βαδιξηο 

λέγη, 86ά η βχ οογγ. Ό Ε; λέγει Φ λέγει Κ 7 δολω 

οτη. ^, δόλον Ε Η άνελην Ρ χρνατιν Ε Η 9 λά%'ρα α 

εγ-αατεγ.ρν'ψαν? ενέ%ρντραν ρανχ ΙίΗνοηαιι αΐίβνΐηβ νβββη- 
8ίοιύα οτρώματι Α 10 νπο Ζ 11 εις V λΥ: ηρος ^βίβή, 
αβά ζη.Η αηΐβ ηρος άβίβΐηηι εις φωκίδδα Ρ οι <5? δελ- 
φοί ε. βνα8α ίηίεν οι βΐ 5 /. «5" ^ οι δ\ δελφοι δ' ε. Ζ 

13 ίεροσυλυκύτα Ε Η τονδ' ά τον δε Ζ άρννμένον Ε 

μηδέ αο('βηΙη8 Ι. ε ίη τα8ηΓα ^, μιδεν Ρ μήδεν Η 

14 ίηίβν πεπραχ βί έναι βΐΎΐ8α Ι. ϋ" (). τοιούτο Ε Κ Ζ ν, 
τοιούτων Ρ προςβίαν ^ οτρώμματα Ε 15 χρνσήν 

Α Ε Η, ίη Ο ην οογγ. βχ ην. -Λεψαλην Κ, κ? ρηηοΙί8 άε- 
ΙβΙαηι 16 ετιεδνκννσαν Ρ επεδείν,ννον Κ 18 ουνοήαας Υ 
ανν ο ηοας Ρ αυτών οτη. Φ, αυτόν Ζ 



Αθ80ρΐ18 Ι 299 

^ηναί. οι ά' ον μόνον ουκ άπελνύαν, αλλ' ώς ίερο- 
ανλήΰαντα καΐ £ί^ το δεσμωτήρων ενεβαλον, θάνα- 
τον αυτού καταφηφιΰάαενοί. Αϊ'ΰωηος δε μηδεμια 
μηχαντ] της τΐονηράς τηύδε τνχης ύω^ηνβίί δυνάμε- 
νος, εαυτόν έτΐΐ της ειρκτης έ%•ρήνει, καθήμενος, των 5 
θννήϋ•ων δε τις αντω^ /ίημάς τούνομα, προς αυτόν 
είβελ^ών καΐ ίδών οϋτως όλοφυρόμενον, την αίτύαν 
του πάγους ηρετο. καΐ ος έ'φη ' ^,γυνή τις προΰφά- 
τως τον εαυτής άνδρα ^άφαΰα, καΰ•' ήμεραν άπιοϋΰα 
προς το μνημεΐον έΰ•ρηνεί. άροτριών δε τις ου πόρρω ίο 
του μνήματος, εις επιϋ'νμίαν ηκε της γυναικός, και 
καταλιπών τους βόας, ήλ^ε καΐ αυτός προς τό μνήμα 
και κα^ίβας ΰυνεϋ-ρήνει τη γυναικί. της δε πυ^ομέ- 
νης τί δήποτε και αυτός οϋτως οδύρεται, ,,ότι κάγώ^' 
φηόίν ,,εύπρεπή γυναίκα κατώρυ^α. και έπειδάν ΐδ 
κλαϋύω, της λύπης κουφίζομαι.^' η δέ' ,,κάμοί τούτ 
αυτό προβγίνεται^'. κάκεΐνος' ,,είτοίνυντοΐς αύτοΐς 
περιπεπτώκαμεν πά&εΰι, τί δήποτε άλλήλοις μή 
ΰννιμεν ; εγώ τε γαρ φιλήΰω ΰε ως εκείνην^ κάμε αύ 

1 οι 6έ Ζ μ-όνων Ρ άλλ'] αλλά καΐ Φ ως Ζ 
ΐΒροσνλληααντα Ε Η ΐεροσόλητα Γ 2 καΐ εΙς] εις Φ 
ν ε 

Ιβαλον Α 3 α^ ^ί μια ^ Ό Ρ Η μηδέ μια Α 4 μιχανη 
Ε Η της δε Κ Ζ Ρ (της) της δε ραν,ν €(ίά. 5 ε1^ν.της V 
είρκτής Μ Ρ, ιη Ρ ειργ.της οογγ. ρχ ειρ-κτής, εΐρ%τ6ς Α 
6 δημας Ε δημάς Ρ δαμάς ν υνομα ίη ίουν. ηιιιίαιήΐ Τ> 

7 εΙαεΧ^ών] ελ^ών Α ελΟ^ών Ρ {οδ ίηΗίο /ΌΙϋ) 8 ηιι. 

γννη τις ίη Ζ />ί.ν «οΗρία, ί;€νιβΙ ήβίβία 9 φά'ψαοα Ε? 
κα-θ'/^α. Μ ^ ϋ 10 αροτριών] ών €χ οοτγ. Α 11 ηκε] 

ήπε Ε Η ηλ%^ε Φ 12 προς ϊη Α α(ί(/. Α 2 13 πν&ομέ- 

νοις Ρ 14 τί-δηποτε Ζ τί δη ποτέ Ε Η Κ ν ηδίςαβ τΐ δη 
ποτέ Κ τίδηποτε Ά γ,αγώ Γ) Η -καγώ Ρ, νί εαερβ ^ 

15 φηαι Ρ ενπρεπγ & κατώρνξαι Ρ 16 -Λλαναας Β 

ω ηά(ί. Β 2 της] τις V 17 την αντην Ι) 1530 18 πά- 

,ει 
%εοιν ^ 19 ΰννιμεν Ό ίΐ ϋ 2 σννειμεν ΚΕΗΕ^ΚΖν 

^γώ τε Κ Κ Ζ <τ? Μ ^ Ε Η Ό Ζ Ε ^ ν έτιείνων Ρ 
^άμεγε ον ^ κάμε αν Ό 



300 Αβδοραβ Ι 

τίάλιν ως τον ΰαντης άνδρα." ταντα επειβε την 
γυναίκα, καΐ δη βννηλΰΌν. εν τοντω δε κλέπτης 
έλ^ών καΐ τους βόας λνβας άπήλαύεν. ο δ' έπανελ- 
^ών καΐ τους βόας μη ενρηκώς, κότίτεβΟ'αί τ ε καΐ 

5 οίμωζειν ίΰχνρώς ενεύτήβατο. έλ^Όνύα δε καΐ η 

ρ.94ΐ). γννη και όλοφνρόμενον ενρονβα, φηΰί' ^, πάλιν 

κλαίεις" ; κάκεινος ^,ννν" είπεν ,,ί'π' άλη%•είας κλαίω". 

κάγώ γονν ^το/Ιλου^ διαδ-ρας κίνδυνους, νυν τω όντι 

^ρηνώ , λύ(5ιν του κακού μηδαμό&εν εύρίΰκων." 

10 μετά ταϋτα παρηΰαν καΐ οι ζίελφοί καΐ εκβαλόντες 
αυτόν της είρκτης είλκον βιαίως επί του κρημνού, 
ο δε προς αυτούς ελεγεν' ,,οτθ ην ομόφωνα τά ζώα, 
μυς βατράχω φιλιωθείς, εις δεΐπνον αυτόν εκάλεαε. 
καΐ άγαγών εις ταμιεΐον πλουβίου, εν^α πλεΐβτα των 

ΐδ εδωδίμων ην, ,,εύωχού" φηύί ,,φίλε βάτραχε", μετά 
δε την εύτίαύιν και 6 βάτραχος τόν μύν επί την 
οίκείαν εκάλεΰε δίαιταν. ,,άλλ' ίνα μη άποκάμης" 



1 ααντοις ν Ρ, ίη Α οαντής οονν. βχ οαυτον 2 Ιν 

τοντω .. ίνεβττίοατο (5) ίη Α ίη ηιαΓ()ίηβ Β'ίρρΙβιοί χα. ρΓ.^ 
3 λνοας . . . τους βόας ίη τηαν^ίηβ 8ΐφρΙ. Ζ οδεπ. Ρ ο δε 

ε.^ Α, ΟοΓίΐβδ Αβ8θρ. £. 343, 13 οδε ε. Ζ 4 βόας] βο Ρ 
ενρη'ϋώς αοαβηίηε αΓαηί8 (αοίη,β β €ίναυ)ΐβ€χο Κ εΰρι^κώ^ Ρ 
"Λόπτεβό-αι] μη Άοπτετε Κ, μη ρηηαΐία άβίβίιυη, ίη ηκινρ. ΰ&αι 

5 οΐμόξειν Ζ άνεστηοατο V ^ε Κ ό^ε Ζ, οηι. Ό 
δε και] και. οιη. Φ 6 ολοφ. Κ Ρ 7 πλαίΟίζ Ρ 8 ννν 

τωοντί Α^,Ζ ^ν, ννντωοντι Ε Γ ννντωοντι Η 9 λναειν 
Κ ίη. ρΓ. λύοειν Η λΰσην Ρ μηδαμό^εν] ίη η βνα8η8 αο- 

€€ηίΗ8 (^ 10 μεταταντα Μ ετιβάλοντες V Π ει'ρ- 

'ϋτής Φ εΐλ-Λον ωογγ. βχ η. ^ βεβαίως ^ -κριμνού Ρ 
13 μνς Ζ εκάλεσεν Μ (^ Φ 14 άγαγών V: άτιαγα- 
, ϊ 

γων οβίβτί βί ΛΥ ταμεΐον V ηι. ρι•. τα μιείον Ρ ταμειον 

Γ Ζ 1) των 8ηρνα η6Τ8Ηΐη Ζ 15 εδωδνμων V εδωδημω Ρ 
16 εο&ίααιν V Κ, ίη ^ εοτ. αοττ. βχ ^σ^., εοτίαοην Ρ 
εοτίααιν ρατ8 βάίΐ. μνν Α αη/β την ίη ^ 6Γα8ΐυη την 
17 οΐΆίαν Κ Φ Η, ιη ^ /. ι ηιηίαία ίη ει ε-κάλεσεν (^ 
διαί'χαν Ρ ί'να οηι. ΟοΓαοβ ΓαΙ). Αβδ. 245 ρ. 162 - 



Αβ8θρυ8 Ι 301 

φηΰί ,,ν7]χ6μ£νος, μηρίν&ω λετΐττ} τον ϋόν τΐόδα τω 
έμαντον προ6αρτήαω'''. καΐ τούτο πράξ,α^, ηλατο εις 
την λίμνην. αντον δε καταδνντος εΐξ βά&ος, 6 μυς 
άπεπνίγετο, και ϋ-νήακων ειπεν' ,,εγώ μεν ύπο ϋον 
ΰ-ι^ήΰκω' εκδικη^^ήΰομαι δε νπο μείζονος." εηιπλεοντος 5 
τοίννν τον μυός εν ττ} λίμνγι νεκρον^ καταπτάς «θ- 
τοί, τούτον άφηρτΐαύε^ ΰνν αντω δε τίροαηρτημενον 
ομον καΐ τον βάτραχον. καΐ όντως αμφω κατε%•οι- 
νήϋκτο. κάγώ τοίννν βία προς νμών άτνοϋ'νήΰκων, 
εξω τον άμννονντα. Βαβνλών γαρ καΐ ^Ελλάς τίάΰα ίο 
τον εμον παρ' νμών άπαίνήοονΰι θάνατον." οι μεν 
ούν Δελφοί ονδ' ως εφείδοντο τον Αίβώτίον. ο δ' 
έτά το τον Απόλλωνος κατεφνγεν ιερόν, οϊ δε κάκεΐ- 
%-εν άπούτίάΰαντες μετ^ όργης^ έπΙ τον κρημνον αν- 
^ις είλκον. ο δ^ άπαγόμενος ελεγεν' ^,άκονβατε μον^ ΐ5 
ζίελφοί' λαγωος ύπ' άετόν διωκόμενος, προς κοίτην 
κανϋ^άρον κατεφνγε, δεόμενος νπ' αντον ΰω^ηναι. 
6 δε κάν^αρος η^ίον τον άετόν μη άνελειν τον ίκέ- ρ. 96ΐ). 

1 ΐρτιαην ηχ. Ρ Ιίπζτ] ρανα εάά. 2 π^οαα^τνα^ο Φ 

προϋαναρτησω ^ Ύ}λατο Α 3 λΰμ,νην Κ Η Ε κατα- 

δνναντος ύΕΈΙΈδΚΖν 4 αηίβ νπο αάά. αΙΙεηιηι εΐπεν Α 

νπ8ν Ρ 5 εκδί-κη^ήσωμαι ^ ^' νπο Ζ επιπλέ- 
ωντος Ρ 6 τοίννν] ονν ϊ' Κ Ζ ν εν οηι. ΟοΓαβδ 

λνμνη ΚΕ Η 7 προσ/^ρτ.] προ ίίΐ γο^ηγο Ώ 8 ομον] 

αντώ Φ τον] των Ρ ■κ.ατιϋ'Οίνηοατο Ρ 9 νμάς Φ 

αποΟ^νηα-αω Ώ ν αάά. Ό 2 10 ί'ςω ββά ?. οογγ. βχ ϊ. ^ 

ίέω Κ Ρ Ε Η τον άμννόντα Κ, ίη ΐίΐονρϊηβ τον αμυνονντα 
8λάς Μ Ε Η βΐλάς βοΐιιιη βχ ελλάς Κ ^ 12 οΰδ' ώ? ^ Ζ 
ονί' ως Ρ ον δ' ως Ι) υ δε 7^ 13 άππόλλωνος Α 
14 τον] τίνα Φ ανΰ^ις στη. Φ; αη 80ΐήΙ)€ηάιαη εύϋ'νς? 

1δ είλν,ον ^αοΐιηη βχ ύ. ίη ^, €χ η. ίη Ε 5' βχ βοη•. Ζ 
επαγόμενος Α 16 αδελφοί Ρ 17 -κατέψνγε.. .-ΛαΙ νμεις 
(303, 11) Ζ βίχ ςιιαβ ίη νιβάίο 8ηηΙ ρναβίβΓτηΐ^εί^; τα λοιπά τού- 
τον τον μν&ον εν δευτέρω φνλλω των μν&ων ενρηαειο. ίηάβ 
8€τίρΙιη^ανι άϊχοΓβραηΙβτη αάηοΐο γ.ατ\φεγε Α γ,ατεφνγεν Μ Ε 

αντον ηΐ ηϊάβίΐίΓ ^ 18 άετων Ρ τον άετόν ηξίον Ε 

τον οι-κέτην V αντον τον ίπετην Ε 



302 Α680ρΐ18 Ι 

την^ όρκίζων αντον καΐ κατά τον μεγίΰτον ζ/^ο^, η 
μην μη καταφρονηΰαι, της μικρότητοζ αντον. ο ό'ί 
μετ^ οργής τη τίτέρνγι ραπίϋας τον κάνϋ•αρον^ τον 
λαγωόν άρτίάύας κατεφαγεν. 6 δε κάν^αρος τω τε 

5 άετω ΰνναπίπτη, ώς την καλιάν τούτον καταμα%•ειν. 
και όη προβελ&ών, τα ώα τοντον κατακνλίΰας διέ- 
φΟ'ειρε. τον δε δεινον ποιηΰαμενον, εί' τις τοντο 
τολμήόείε, κάπΐ μετεωροτ^ρον τόπον τό δεύτερον 
νεοττοτίοιηύαμένον^ κάκεί' πάλιν 6 κάν^αρος τα ί'ΰα 

; ) τοντοι/ δνέ^ηκεν. 6 δ^ άετος άμηχανηβας τοις ολοις, 
άναβάς επΙ τον ζ/ί-'α, τούτον γαρ ιερός είναι λέγεται, 
τοΓ^ αντον γόναΰι την τρίτην γονην των ώων έπέ- 
%'ηκε , τω %'εφ ταύτα παραθ'εμενος , καΐ ικετενΰας 
φνΐάττειν. 6 κάν^αρος δε κόπρον ΰφαΐραν ποιηΰας. 

Ιό καΐ άναβάς, έπι τον κόλπον τον ζίιος ταύτην κα&η- 
κεν 6 δε Ζενς άναΰτάς εφ ω την ον^ον άποτινά- 



1 6^^Λίζων ν κ Φ Ε Η; ίη ^ ό. ιηηίαΐηηι ΰι 6. κντών Ρ 
■Λοί κατά:] κατά ΚΦΕ^Γ^ΚΖν δνος Ρ 2 κατα- 

φρονησει.ν? της ομ,η-αρότητος Ρ της μι^ρότητος, οονν. βχ 
αακρ. ιιι. ρΓ., μικρ. ίη να8ηΓα Α ηη. τ^ πτέρνγι Μβ εανΐρία, 
86Μ61 άείβία ΐη Ζ 4 άρτι. ϊη ^ ηιηίαΐηηι ϊη αρη. τω τί] 

τε οτη. Φ 6 ώά] α ΐη Η α(Ι(1. ϊη. Γβο. τοντον €χ τοντο 

ύΟΓΓ. ^ 7ΐατ<χ>ιυλίθας] ν,ατακρημ,νίαας Α κατά τιριμνηοας Ρ 
διέφϋ^ειρεν Μ 8 τολμηβειεν V Μ Ε Η, εν ιηηίαίιαη ϊη 

ε Ρ "κατΓΐ κοίπι Κ κάττί. οηιη ηυο. μετ. οοηναιοίιιιη Κ 

μετεώροτέρον τ. V μετεωρότερον τόπον Κ Ε ^ Ε, Η (. .ότέρον) 
μετεωρότερον τόπον Κ μετεωρον τόπον ^, μετεωρότερον τ. 
χβά οοτΓ. βχ μετεωρον Ώ τοδεντερον Ε Κ Ζ ν, οτη. Ρ 

9 νεοττοποιηϋάμενον Α; ίηΐβν νεοττο εί ποιηΰαμενον ετααα 
ι. ί Ο, ϊαα Κ Ε Η Κ Ζ ν 10 τούτω Φ τοντων Κ 6 δ ε 7^ 
11 είναι ιερός ^ 12 επέ^-ην,ε ^οτίρ^ίϊ: ε&ην.εν Φ ε^ητιε 
οβίβΓΐ ΗΙ)Η; ηηοά άεΰβίαί ,^α/ίε/η β$8β ενέό'ην.ε ηεΐ ενην.ε. εϋ'η- 
•Λεν αντά επϊ τοις τον διός γόναοιν λΥ 12. 13 ροχί ώων (-ί 
ταντα άΪ8ίΪ7ΐ(]ΐαιηί Ε Η 14 φιλάττειν Α γ,όπρον Ι) ποιη- 
αάμενος Φ 15 άναβάς επϊ τον -κόλπον τ. ^., ^ -κατέ^η- 
-Λεν Φ 16 ^φω Μ ^ ϋ Φ Κ Η ^ Ε Κ Ζ λ εφώ λ) 1530 

ον%•ον €0ΓΓ. €χ όρ&. Κ άποτεινά'ξαοϋ'αι Μ Ε Η Ε Ζ ν; 

άποτιν. εναεο ηιιί ΐη ο ιιί 8αβρβ ρθ8Ϊίΐί<} εναί αοεεηΐιι ρναιά ^ 



Αθ80ρΐ18 Ι 303 

ξαΰϋ'αί, καΐ τα ώα δίερρίχρεν εκλαϋ-όμενος' α καΐ 
ΰννετρίβη Λεΰόντα. μα^ών δε ττρος τον κανθ'άρον^ 
οτί ταντ εδραΰε τον άετον αμυνόμενος^ ον γαρ δϊΐ 
τον κάνΟ•αρον εκείνος μόνον ηδίκηοεν, αλλά καΐ τον 
Αία αντον ήΰεβηβε, προς τον άετον είτίεν ελ^όντα, 5 
κάνΰ•αρον είναι τον λνποϋντα^ καΐ δη καΐ δικαίως 
λνπεΐν. μη βονλόμενος ονν το γένος το των αετών 
ΰπανι6%•ηναι^ ΰννεβονλενε τω κανΟ-άρω διαλλαγάς 
προς τον άετον Θ'έϋ&αι' τον δε μη πειΟΌμένον, εκεί- 
νος εις καιρόν έτερον τον των αετών μετέ^ηκε τόκε- ίο 
τον, ηνίκα αν μη φαίνωνται κάνΰ'αροι. καΐ νμεΐς 
ονν, ώ άνδρες ζίελφοί, μη άτιμάΰητε τοντον δη τον 
0•εόν, εις ον κατέφνγον, ει και μικρόν τετνχηκεν 
ίερον. ονδε γαρ άοεβη^είς περιόφεται." οι δε ζίελ- 
φοί τούτων ολίγα φροντίξοντες, την έπΙ τον θάνατον ΐ5 
ομοίως ηγον, Αΐύωπος δε μηδενι των ντι αντον ρ.98ΐ). 
λεγομένων ορών καμτττομένονς, πάλιν φηύίν' ,,αν- 
^ρίί ανήμεροι και φονώντες, άκονύατε' γεωργός τις 
έπ^ άγρον γεγηρακώς, επει μηδέποτε είοήλ^εν εις 
άΰτν, παρεκάλει τονς οίκείονς τούτο ^εάΰαύ^αι. ο'ι 2ο 



1 α καΐ] γ.αϊ οηι. Β- 2 ^α^ον Ρ 3 ταντ ΐδρααεν 

(τάντέδρ. Ρ) ό το�� ά Φ 8. 5 τον αετών Ρ 4 ε-κΒίνος 

0171. Φ, 271 νιητη. 8ηρρΙ. Ε ηό'ί'κ/^σεν] /. ί βχ ή [ααΐη νι Ζ 
τον] εις τον ΐΜί Ζ ν 5 δίαν ^ αντον ο/η. Φ Ι) ηαέ- 
βησεν Μ Ο λνπονντα] άδιν.ονντα Φ καΐ δη (οογγ. βχ 

δε Ζ) και] και ^τ) 1) 7 ονν οιη. Φ το των] των ^ Ο 

άετον ίη ΐΆιίτρ. χηρρίβιιΐΐ Ε; προς τον άετον οιη. Φ 
9 μη πει-θ•.] μη οηι. Ρα 10 το -κέτον Ρ 11 φαίνονται 

Ρ Ε Η ημείς ρανα βάά. 12 ονν οιη. Ε Η ω ονι. ^ 
άτιμάοειτε Ρ τοντον δη οηι. Φ 13 είν,αι μην,ρον Ρ 
14 ον δε γάρ 1) ου '^άρ ^ άσεβης ΚΕ Η ασεβείς ¥3ΚΖν 
15 φροντισαντες, ίτι ιηατβ'ιιιβ φροντίξοντες V 16 ομοίως] 
6μως? μηδενι] ίη η βνα8ΐί8 ηαοβιιΐηί (/ναιά^ ^. μηδενΙ 11 

18 φονώ'λ.τες Ρ φωνώντες Η 19 νπ' άγροϋ Φ Κ 

μη δέ ποτέ Κ Η μεδέποτε α είσελ^εν ^ εις οηι. ^ 
20 οί-Λίονς Φ τοντο οηι. Φ 



304 Αβ80ρΐ13 Ι 

^£ ζευ^αντεζ όνάρια καΐ βτΰΐ της άτΐήνης αυτόν άνα- 
βίβαβάμενοί^ μόνον εκελενύαν έλαννειν. οδενοντυ δε 
χεψώνος καΐ ^νελλης τον άερα καταλαβόντων καΐ 
ζόφου γενομένου, τά όνάρια της όδοϋ τΐλανηΟ'εντα, 

5 εί'ς τίνα κρημνόν ε^ετόπιβαν τον τΐρεΰβυτην, δ ^£ 
μέλλων ηδη κατακρημνίξεΰϋ'αί, ^ώ Ζεΰ' είτίε, \ί %οτέ 
όε ηδίκηΰα, ότυ οντω τιαρά λόγον άτΐόλλυμαι, καΐ 
ταυ τα οϋΰ'^ ύφ ϊτίτίων γενναίων ου%'^ ήμίόνων άγα- 
μων , άλΑ' όναρίων ευτελέστατων•^ κάγώ τοίνυν 

10 έτίΐ τοις ΐΰοις νυν δυύχεραίνω, ότι μη υτί εντίμων 
ανδρών η ελλογίμων, άλλ' υπ αχρείων καΐ κακί- 
ΰτων άτίόλλυμαι." μέλλων δε ηδη κατά του κρημνού 
άφίεαϋ-αι, τοιούτον εΐρηκε πάλιν μϋ%Όν' ,,άνηρ τις 
της οικείας έραΰ^είς %-υγατρός, εις άγρόν άτίέΰτειλε 

15 την γυναίκα, μόνην δ\ την θυγατέρα απολαβών 
εβιάζετο. η δε ^ πάτερ\ είπεν , ' άνόΰια πράττεις ' 
ηύχόμην μέντοι υπό πολλών ανδρών αίαχυν&ηναι, 
η υπό 6ού του γεννηΰαμένου.' τοϋτο τοίνυν και 

1 ξ.τά ονάρια Φ 2 οδέβοντί Ρ, εν βχ αοττ. ίη Ζ; 

οδενοντι Η Ε 6 ν,ατάκριμνηξεσ&αί Ρ ξεν βναβα Ι. ο Α 

είπεν ΜΒ Ρ 7 παραλόγον Β, ^ βναβο ηηί ίη α βναί 
αοοβηΐίΐ (]Γαηί. €Ϊ8άβτη ηβνΰΐΒ ςηϊΰηβ ίηοΐρϊΐ οοάίοίβ Ρ ί. 25 ί77€Ϊρΐί 
ίηΙβΥ Ι'α1)ηΙ(ΐ8 ΑββορβαΒ άβηηο £.31 {φιαίβνηΐοιύί ε) = Ρ II 
άπολλυ \ μαί μέλλων δ' ηδη [μέλλον δηδη Ρ Ι) κατά κρη- 
μνίξεσ&αι (-αρίμν. Ρ II) εϊπεν {εί'πεν Ρ Ι) άδί-κως φϋ-ειρομοα" 
και τανϋ^' οϋ&νφ' ί«ιο ηίβΓςηβ) ί'ππων γενομένων ον& ημιό- 
νων άγαϋ'ών {άγαϋΌν Ρ Ι) κ. χ. λ. Ρ καΙ ταντα. .εντελε- 
ατάτων 9 οηι. Α 9 όναρίων ¥ 11 ^] '^'^'- Ρ Ι• ϋ 

έλογίμων Ρ Ι 12 μέλλον Ρ II δ' Φ τον οτη. ^ 

13 εΐρι-Λε ^, εΐ ίη ταβητα ^ 2 μνΟΌν V 1^ της ίη ιηαν(). 

^ηρρίεέ Γ οίπιας Ρ Ι Ζ ^νγατρος ερααϋ^είς Φ (ερσ&εϊς 
Α, α Α 2 15 μόνων Ρ Ι τίν Ρ II &νγατέραν ^ 

10 πατρός Α πρς Ρ II τρεις Ρ Ι [ίΐαψιβ πρς ί. β. πατρός Φ) 
άνοοία Ρ Ι. II, άνώαια ηιηίαίιαη ίη ανόσια Κ 17 ηνχο- 
μένην { ΙίϋβΓαβ έν ρη7ΐοίί8 άβίβίαβ) Α ενχόμην ΓΚΖν 
μέντοι Ζ, {έ ηιιιίαιιίί ίη ε βί οι ίη να8Ηνα αάίεοίΐ Ζ 2); μ\ν {θ7η. 
ρ. τοι) ^ 18 γεννηοαμένον με. V, γενεοαμένον Ρ Ι τον- 



Α680ρΐ13 Ι 30δ 

έφ νμών^ ώ παράνομοι ζίελφοί , λίγω' ω^ τ^ρον- 
μην Σκνλλί] καΐ Χαρνβδεί περιττεύειν και ταΐς εν 
Άφρικϊΐ Σνρτεΰίν, ή παρ* νμών αδίκως καΐ άνα^ίως 
άτΐο^ανείν. καταρώμαι γονν νμών τΐ} τίοχρίδι^ και 
^εονξ μαρτνρομαι, ώς εξω πάΰης δίκης άπόλλνμαι, 5 
οι μοι τιμωρήαονΰιν είΰακονύαντες." έρριψαν μεν 
ονν αντον οι ζίελφοί κατά τον κρημνού, και ά%ε~ 
ΰ-ανεν. ον πολλω δ' νΰτερον λοιμφ βνΰχεϋ'εντες,ν.κΌ}}. 
χρηβμον ελαβον έ^ιλάΰκεΰΟ'αι τον Αίΰώπον θάνατον, 
ω και ώς ύννειδότες [εαντοΐς] αδίκως φονενθ'ε'ντι, ίο 
και ΰτήλην άν^ΰτηΰαν. οι δ' εν τ\ί Ελλάδι πρωτεύ- 
οντες καΐ όΰοι των ΰοφωτερων, και αντοι τα εις 
ΑΙ'αωτίον πεπραγμένα μα^όντες, εί'ς τε Ζίελφονς 
παρεγένοντο καΐ 6νν εκείνοις ΰκεψάμενοι, τιμωροί 
και αντοι τω Αίβωπον ϋ-ανάτω γεγόναβιν. ΐ5 

τον ^ τούτο Ρ Ι. II 1 υ^ιας ^ Ό -ημών Ρ II ηρονμην 

Ι) Κ Ε Η 2 χαρίβδει Φ χάρνβδι Ι Κ, Ζ (Ί οοη^ €χ ει), ν 

χαρνβδι Γ, οοιν. εχ χάρ.^ περιπεσήν Ρ Ι ταίς]τοίς Φ 

εναφριγ-ή Α 3 ούτεροιν α ονρτεβην Ρ Ι η παρ] 

υ παρ Ρ Ι 4 ιιαταρώμαι ^ ρ α(ϊά. ^ 2 ίη να^ητα πα- 

τρίδη Η Ρ Π, Ζ {8€ά Ι. η νχυΐαΐα χη ι) 5 0^εονζ\ %εοΐξ ΚΖ ν 
6 οΐ μοι\ οΐμοι ΒΓ ^ οΓαοι Ε, ^ [ββά οηττβχϋ ^ 2); 
οΐμοι Ε Η οΓ ι^ε Α οϊμέ Ρ Ι. II {ιΐαφίβ^ οί'με Φ) τιμωρη- 

οονΰΐ Α, τιμ. οοτύ. βχ τνμ. Η μενονν Ζ 7 απε&ανε Ό 

8 δνβτερον Ρ Ι ανσχε&εν&ες α 9 εξιλααεαϋ^αι Α, 

κ αάά. Α 2 αϊσωπον Α αίοόπον Ρ Ι 10 ώς οηι. Φ 

εαντοίς οιη. V: Ιιαΐ)€ηί οβίεΗ 11 άνεατήααν Ζ ελλάδι Ώ 
προτενοντες ΚΕΗ ηροτενωντες Ζ {ίη Γ^ . .οντες^ ίίβά ο ^ 2 
ίη τα8.) πρωτεύοντες Ρ II 12 σοφότερων Φ Κ Ε II 

τα] τάς Κ 14 παραγένοντο Φ (/. ο βηαΙΪ8 €χ ϋοιτ. Α) 
Ιό %ανάτου Ό τέλος του βίον τον αΙσώπον ^ τελοζ^ 

βίον αϊσωπον τον μνϋ^οποιον. τέλος. Κ. τέλος τώ Ό'ίώ^ τώ 
άγίω χο^ρίς Τέλος τον βίον αίοωπον τον μν&οποιον. Κ. τέλος 
τον αίαωπου βίον υπό Μαξίμον τον Πλανονδον ονγγρα- 
φέντος Ι). εΗϋδοη'ρίιοηε οανβηΐ ΜΑΡΙ. II^ΕΗΓ^Ζίι 



ΓαΚ. ΓνΟΜ. Ι. 20 



Υίίαθ Αθδορί 

II 

Υ'ύΒ. Αβί3ορί €[ΐι?ιβ ίη βάίΙίοηίΙ)ΐΐ8 ίβιίαΓ αϊ) Αρίιίΐίοηίο 
οοηδΟΓίρΙα. 

5 Αίύωτίος 6 λογοποιόζ Ανδος μεν ην το γένος, 
τνχϊ] δε εδονλενεν εν ^Α^ήναις Ζηαάρχω τω έπικα- 
λονμενω Κεραΰία. ΰφόδρα δε ευγενής γενόμενος 
τοις τρότΐΟίς καΐ φιλοδεΰτίότης Κερατίων, της μον- 
ΰίκης ετατννεονΰης αντον ττ] γλώτττ], τΐοικίλοις τους 

10 Έλληνας ειύτίάτο μυ&Οίς. μάλυΰτα ουκ άνετίΐτηδεί- 
ους προς βιωτίκην παιδείαν και νέων άγωγήν^ νου- 
Ο'ετικους δε και ώφελιμωτάτους λόγους αυντα^ά- 
μενος, ττροβενήνοχεν εις τον βίον, προτΐλέξας αλό- 
γων ζωών κοινωνίαν, εν οίς ανθρώπων ΰκολιά έργα 

15 καΐ η^η αθέμιτα καΐ τρόπους παμποικίλους προβεί- 

Α: ΑηιΙ)Γ. Ι.. 43 8πμ. Ι.: ΕαιίΓ. Αΐ3ΐ)8.ί. 2728. Λ^: ΥϊηάοΙ». ρΐιΐ- 
1θ8. 178 ί. 311. 
5 •{- Αίαωπον μν&οι κατά οτοιχεΐον άπο του ά μ'έχρί του 
ώ αάά. Ιι, οίΐοώπου του λογοποιοΰ μϋϋΌΐ κατά οτοίχείΌν V 
αί'σ . . . εί. Ιι ί)ί8 \ μυΟ-οποιός βί τ. δβ δούλος Ι» ρηονβ 
000 Ι το γένος, (Α: τω γένει V ν) εδουλευε δε εν ά&η- 
ναις ξημάρχω τω επι-καλουμένω κεραοίοί (Α: ν.αρασία V χ) 
Α V ν: τύχτ] δε εδονλευοεν Α%•ην(χίω τιμάρχω τω -καλουμένω 
ν-ουροία Ι», φιαβ τηιιίαηί. Ββηιαναίιο ΗαίΙαιηηΓΪιΐδ 8 τοις τρό- 
ποις οιη. Σι 10 ειοτιάτο] γιτιάτο Ι», είατία τοις ? μν- 

^οις V α., μ. ηοΐρο. δΌυν,? άνεπιτηδείοις Α.Υ άν επιτηδεί- 
ους ν 12 ώφελιμωτάτους ?.όγονς Α V ν: ωφελίμους Σι 
13 προπλέξας 8€ηρ8ΐ: ηροαπλέ'ξας Ι. Α V ν 10 εν οιη. V 
1δ ά^-έμιτοί] αυθαίρετα Α V ν 



Αβ^υριι^ II 307 

τίάΰας εν τοις ετημν^ιοις εδήλωύε. κατά δε τον της 
Ίΐαιδείαζ νόμον τυχών φυβεως άρίότης ^ ήξίίόΟ'η 
βιβλίοϋ'ήκης' 'ό^εν τοίς τΐολίτενομενοις καΐ τους λέ- 
γειν προίαρονμενοις εις τάς περί τους αγώνας φιλο- 
τιμίας ενπορία λόγων αν^εται. είβΐν οϊ μεν ονν εκ 5 
τών τραγωδιών τα κεφάλαια βνναγαγόντες εις το 
μεύον αυτούς τεϋ'είκαΰίν^ ηγούμενοι δειν ταΐς τών 
ίδιων έπιότήμαις τάς τών Ίίοιητών γνωμολογίας 
μάρτυρας παρε^ειν και τους τρόπους αυτών ^εβ^αι 
πιΰτοτερους δια τούτο. «λΑοί. τίνες τών εις τον βίον ίο 
καλώς είρημενων ΰυνενηνόχαΰι πολύ πληΟ^ος άπο- 
φϋ'εγμάτων, νομίξοντες ημάς τους τούτων έπιμιμνη- 
βκομένονς μεγάλα πλεονεκτηύειν εν τοΓ^ λόγοις, 
επικεχειρήκαύι δε τίνες τάς εκ τών λόγων εναντιώ- 
ΰεις καΐ γνώμας ομοίως παραβολαις ύυνάπτοντες ΐ5 
κ«θ' εκαΰτον είδος παραδούναι τοΓ^ πολιτευομένοις, 
όπως ίξ εκείνου πολλάς εχωΰιν επΙ τών αγώνων 
χρείας και κατιύγ^ύειν δια τούτων δύνωνται τους 
αντιλέγοντας, τούτον ουν τον τρόπον Αΐύωπος 
εύρεν, ορών χρήΰιμον ούύαν δούλοις καΐ ελευΰ'εροις 20 
εν ταΐς δημηγορίαις την τών μύΟ^ων δήλωΰιν τοΓ^ 



1 μυθ" V 2 ίίΐ να^. εδηίωσεν Α ^ε 07«. Ιι της οιη. 
Α V ν 2. 3 Ηαεο οΐ/^οιινα αηηΐ. ηηιη ί. β. α. άντά^ιόζ Ιοτι'ί 
5 Βίβϊν οι α(τίρ8ϊ: Ζοοι Ιΐι Α V ν 7 δ8ΐν'\ δεινόν Σ» 8 επιστη 
μαις τας λνββίβηιΐίΐηη: επιοτημαις είς το Ι», άπΐΰτεΐν εις τάς 
Α V, άβπιατειν εις τάς ν 9 μαρτυρίας Α V ν παρέχειν? 
10 διά τοντο αυη βΪ8 φιαβ ίηχβ^ιΐΗηίιΐΓ ίιιη<]ΐηύ Α V: αβά Ιιοη 8€Γί- 
ρΐιυη οροΓίΐίίί το αντο ρο8ί τίνες ρΐ'ορίβΓ 8ί(]1α7η [αοχίβ ροΐβταί 
βχνΊάενβ δε 11 γ.αλών Σι ουνενηνόχααιν V 12 ημάς] 
πάντως? επιμνηαν,ομένονς V 13 μεγάλας πλεονεγ.τη- 

αεις Σ, εν ηοΐί άβίβνβ 1δ ηαραβολαίς] προβολάς Α V ν 

17 ε•Λείνων Α εχωσιν^ οτη. Α, ...οιν V ^ 18 χρείας 

8η'ΐρ8ΐ: άγειν Ιι Α V ν δύνανται Ο 20 ενρεν αί'αωπος 
λ V ν άρον Ο χρησίμην Α V ν 

20* 



308 Αδδορυδ II 

πρ00θ•εν είρημΒΡΟί^' των γαρ λεόντων καΐ των 
λύκων καΐ των έλάφο^ν καΐ των άλλων 0-ηρίων το 
ετΐίβάλλον και Ο'ανμαβωτητος μετεχον ε^ αυτών προ 
όφΟ'αλμών τι&Βμενοζ φνχαγωγεΐν εΙ'ωΟ'ε τους άκον- 

5 ονταζ. ενρίΰκομεν γαρ τίαραπληΰόας αντον τά^ 
δίηγήΰείς εν ταΐς άτΐο των ποιημάτων γνωμολογίαΐζ, 
περιπεφραύμύνας μεν και προΰομοιονΰας τ αύται ^ 
καΐ προκεχειριαμίνας νπ αυτών, εη καΐ των κεφα- 
λαίων παράλληλα Μέντες επ αύτης της αληθείας 

10 τα εν εκάΰτω μυΟ'ω λεγόμενα. 

1 τους ^ί'άν\. των γάρ^ την γαρ των Α V ν, καΐ γαρ 
των ΉαάΆη\αι•Ί\ΐ5 καΙ των λνν.ων οηι. Ιί ν,αϊ λν-Λων γ.κΐ 

ελάφων V ν 3 μέτοχον Α 4 είωΟ-εί Α V λ^ 5 παρα- 
πΧηαίω; νβοβπίίο 3, 310, δ Τ6σαα8 αντον τάς 0!η. Α V ν 
6 άπο 8οηρ.η: νπο 1< Α λ^ ν 7 πεφρασμ,ένας Α V ν 

και προοομ,οιονοας τανταις οηι. Α V ν ττροβομοίονς ονσας ηβΐ 
προΰομοία'ζηΰϋας οοηίβοίί λνθδίβηηαηη 8 προσ-Λεχειρισμέναξ 
ίι προσζεχοημένας Α V ν. αη τκχΐ προς (Λ;ιζα) τιεχωριομέναζ 
άπ' αντών? ί'η] επεϊ Α V λ' 9 ςαί Ιιαβο 8θτίρ8Η, ιάάβίιΐΓ τέν- 
τες αρΙα88β η6ΓΪ)ο ευρίσαομεν βί των κ. ΐΐ. λεγόμενα , ηί 8ίηί 
τα λ. των κ. ί. ρ. τα λ. ν,εφάλαια. αη 8θ\ επί κεφαλαίων 
ηβΐ εν -κεφαλαίω ί. β. δπιηηιαΙίιιιν 



III 

Βιβλίον μνθ-ίκόν τον Αίΰωτΐον, είκονίζον άπο των 

αλόγων ζώων τΐροζ τάς της άνΰ-ρωπίνης φυΰεως 

πράξεις. 

Αίύωπος 6 μν%•οποίος Φρυξ μεν ήν το γένος, 5 
ττ] τνχί] δε δούλος, μέλας υπάρχων καΐ κακοει,δής 
εις νπερβολήν ϋφόδρα. τα δε περί αυτού βαφώς 
εις το τέλος εύρήοεις τού βιβλίου, ούτος υπό άγα- 
%Όποιίας εύπορήΰας, έχαρίύατο αύτω ή τνχη λόγον 
βοφίας, καΐ γέγονε τω νοΐ έπιτήδεως. ποικίλους γαρ ίο 
μύϋ^ους προς ύννοπτικην παιδείαν καΐ νον^'εύίαν 
ωφελίμους και νου^ετικούς Ουντα^άμενος, είΰενή- 
νοχεν εις τόν βίον, προπλέξας αλόγων ζώων κοινω- 
νίαν άν^ρώποις, ηΟ-η άϋ'έμιτα καΐ έργα και τρόπους 
ποικίλους προΰεικάΰας, εν τοις μυϋ-οις εδήλωΰεν, ΐ5 

Μ: Μοη:ΐϋ. 551. Β: Ι,ίΐιΐΓ. 57, 30. ϋ: Ι^η^α. Λ^τίοαη. 93. 

2. 3. 4 οτη. Β υ 2 εΙ-Λονίξων Μ 5 Ι'σωπος Μ ΦρΰΙ 
Β, υ 2: Φρϊξ Μ, υ 1 6 και οηι.^ Β ϋ 7 τα (ϊΚ .βιβλίου 
Ο'π. Β υ 8 νπό οιη. Β 17 άγ, Βνπ.] άγκΟΌποιησας Β άγα- 
^οτιοίίας V 9 οοφίανΒ εχαρησατο Μ &πιστάαα (. .ά. . 
Β) αύτώ η τνχη ίχαρ. αντώ λ. α. 11 Β τώνοϊ Μ τω νωί Μ 
τόν οϊ Β επιτηδίος Μ ϋ Β ποιν.ίλθίς γαρ μ,νΟ-οΐξ 11 

11 ηκιδίαν Β 12 ώφΕλημονζ Μ ανντ. 11 13 προσ- 
πλε^ας V Β 14 άνϋ-ρώποις, ηϋ-η άθ•εμιτα τιαϊ ^'ργα 5ονϊρ8ί: 
Ιν άν&ρώποις ί'ργα γ,αΐ ηϋ-η άϋ•έατα• 11 Β ηϋ-εαί τε και 
εργα' Μ οβΙβΓίε ρΓαβίβηηί.95ί3 15 ττοοοηπάοκς Β ΙΤ ^ττιαν- 
^ίοις 307, 1 ίδηλωαε Μ, ϋ 1 ' 



310 ΑΘ8ορη8 III 

ο^εν τοις πολιτενομένοις εις τάς περί τους αγώνας 
φιλοτιμίας ενπορία λόγων αν^εται ' των γαρ λεόν- 
των καΐ των ελάφων καΐ των άλλων θηρίων της 
ΰ^ανμαΰίότητος τΐρό οφϋ'αλμών τιΟ'εμενης, ψνχαγω- 
γεΐν οϊδε τονς άκονοντας. ενρίβκομεν δε παρατίλψ 
Οίως αντον τάς δίηγήύεις εν ταΐς των ποιημάτων 
γνωμολογ ίαις τίεριπεφραΰμενας καΐ προβομοιονν ταύ- 
τας ' ετι καΐ ϋ'εας τα εν εκάοτω μνΟ^ω λεγόμενα^ 
άπερ είΰΐ ταντα. 

2 ενπορεί'α ΙΤΒ λεώντων ϋ Β 4 ϋ^ανμασιώτητος Μ 
τίϋ'εμένης ^οήρβί: τιϋ'έμενος Μ ϋ Β δ οϊδε ί. β. βοΐβΐ; 
8€7ήρ8ΐ: οία Μ 17 Β ό'ε ο/η. 11 Β 7 γνωμολογίαι,ς 8€ΓΪρ8ί: 
γλωττομολογίκς Μ ϋ ετοιμολογίας Β περιπεφρασμένας 

8οήρ8Ϊ 6χ αΙΙβτα τεο.: περιπεφραγμένας Μ 11 Β προοομοι- 
οναας {..οίους ονβας) ταυταις'ί (?/*. 308, 7. ταντας Μ 

δ %•έας Μ Ο-είας ΙΙΒ: '&έασαι νιαίνη ηηαηι %^έας άξια. ο/". 
308, 9 μνΟ-ολεγόμενα ϋ Β 9 άπερ Μ 



ΒΙΒΙ.ΙΟΤΗΕ0Α ΟΚΑΕΟΑ 

ΟυΚΑΝΤΙΒϋδ 

ΡΒ. ϋΑΟΟΒδ ΕΤ νΑ1_. ΟΗ. ΡΒ. ΡΟδΤ. 

ΑβδοΜηίδ ονηΐΐο ίη Οΐθδίρΐιοηΐβιη, ηοΐίδ ίηδίι•. Ι. Η. Βκεμι. "^ ^Ρ 
8. ιηαί. 1826 ^ — 7^ 

Α68θ1ΐγ1ί Α§•ηιηβηιηο , ϊΐΐυϊίίΐ'. Κ. Π. Κι,ΑυδΕΝ. Ε(1. II. βά. 

Κ. Ενοεκ. 8. ηι»ί. 1863 Γ ... 1 7^ 

ΟΙιοβρΙιοΓ&θ, ί11ιΐ8ΐΓ. Κ. Η. Κι,ΑϋβΕΝ. 8. ηΐίΐΐ. 1835 — 22^ 

ΑηαΟΓΘΟηίΐδ Οίΐηηίηίΐ, δαρρίηΐδ θΙΕήηηαθ ίΊ-Η^ΐΏβηΙα, ίΐηηο- 

Ιίΐίί. ίΠιΐδΙί'. Ε. Α. ΜοΕΒίϋδ. 8. ηι&ί. 1826 .... — 6 
ΑΓίδίορΙι&ηΐδ Νυ1)β8. Εά. ϋΙιΐδίΓ. ρναοί. ββΙΛΥ. 8. ΤΕϋΡΓΕί,. 

Εά. II. 8. ιτιαί. 1863 — 12 

Ββίθοίπδ θρΐ§Γαιηιη9,1;ΐΐιιι(τΓ8-θθθΓπιιι, ηονο οι-άΐηθ οοηο. θΙ 

οοηιπίθηί. ϊπδίΓ. Εκ. ^Α^0Β8. 8. ηιαί. 1826 . . . . — 18 

ϋθΐηΟδίΙίθΙΐίδ ΟΟηοίοηβδ, ΓβΟ. βΐ. βΧρΗο. Η. δΑϋΡΡΕ. 8βοΙ. Ι. 

(οοηΐ. Ρΐήΐίρρ. Ι. βί Οίριΐΐιίίΐϋίΐβ Ι — III.) Εά. II. 8. 

ιπίΐΐ. 1845 — 10 

Επηρίάίδ ΐΓίΐ^οθΛΐ&Θ , οά. Ρρι^υακ βί Κεοτζ. Λ^οΙ. Ι, II 

βΐ III. 8βο1. Ι— III. : 4 27 

Εϊηζοίη: 

Μοάθίΐ. Εά. II. 15 ηρ^ — ΗβουΙ^α. Εά. II. 12 ηψ^ 
ΑηάΓοιηαοΙίΕ. Εά. II. 12 η^ ΗβΓίίοΙίάαθ. Εά. II. 12 'ίΐρ^ 
Ηβίβηίΐ. Εά. II. VI η^ — ΑΙοβδΙίδ. Εά. Π. 12 η^ 
Ηβνοηΐβδ ίιΐΓβιΐδ. 18 η^^ — ΡΙιοβηίδδΕβ. 18 η^ — 
Οι•βδΙθ8. 12 'ίΐς^ — Ιρίιί^βηίίΐ Ταπήοα 12 η^ — Ιρίιί- 
^θηΐα ςυαβ θδί Αυΐίάβ. 12 ^<^ 
Ηβδίοάί ΟΕΓπιίηίΐ, ΓθΟθΠδ. βΐ ίΙΙηδίΓ. Ο. ΟοΕΤΤΕΐχσ. Εά. II. 

8. ΐΏίΐί. 1843 1 — 

Εϊηζοίη : 

Τ1ΐθο^οηΪ3,. '1\ τψ^ — δοηίιιιη ΗθίχιιΙίδ. 5 ηρ^ — ΟρθΓπ 
Θίάίβδ. 10 η^ — Ηοπιβή οειΊαΐΏβη, ίΐ'ασηίΘηΐΕ βΐ; νίία 
Ηβδϊοάί. 15 »^ 
ΗοηΐβΓί ΙΗ&δ, νίΐιίβίαΐ. Ιθοί. »άί. 8ριτζνεκ. δβοί. Ι — IV. 

8. ιπίΐί. 1832 — 36 1 15 

Εϊηζοίη : 

8βο1. Ι. ΗΙ). 1—6. 9 ηρ^ — δθοί;. II. ϋΐ3. 7—12. 9 ^ι^ 
δθοί.ΠΙ. ΠΙ). 13-18. Ι^ηρ^— δβοί. IV. ΙΐΙ). 19-24. 13^^ 

Ι)ϊο θϊηζϊ^ο Αιΐδί^^&Ιίΰ ίΙβΓ ΙΠα», ννοΐοΐιβ (3βη Ιϋϊΐϊδοΐιοη ΑρραιαΙ νοΙΙ- 
_ 5ΐίίη(1ί§• οηΐΐιαίΐ. 

1ι7δΐαθ θ1 ΑθδοΜηίδ ΟΓ&Ιίοηββ ββΙβοίΗβ, βά. Ι. Η. Βκεμι. 

8. ηι:νΐ. 1826 — 15 

Ιιγδίαθ οΓίΐϋοηβδ δοΐβοΐαβ, βά. Ι. Η. Βκεμι. 8. ιώμι. 1826 — 9 
Ρίηά&Γί Οίΐΐ'πιίηα οητη άβρβί'άίίίίΓυιη Γγλ^ιπ., ναΓίβί. Ιβϋί. 

8άί. βΐ οοΗίΓηβηΙ. ίΠιΐδΙί'. Ε. ΌΐδδΕΝ. Εά. II. οαΓ. 

Ο. 8θΗΝΕΐΒΕ\νΐΝ. Υοΐ. Ι. 1843 19 

Υοΐ. Π. δβο.ί. Ι. Π. (ΟοηιιηβηΙ. ίη ΟΙ^ιηρ. β1 ΡγίΙι.) 

1846. 47. ({\ 15 Ν^γ.) 1 - 

Ρΐαίοηίδ ορβηι οιηηίίΐ, ιβοβιίδυίΐ;, ρνοΐβ^οιιιβηίδ βΐ οοιηιηβη- 
Ιαηΐδ ίηδίηιχίΐ Ο. 8τΑΐ.ι.ΒΑυΜ. Χ νοΠ. (21 δβοΐίοηβδ). 
8. ιΠΗί. 1836 — 65., οοιηρΐ 21 15 



Ρΐίΐίοηίδ ορβι^α οηιηίίΐ. Είηζβΐη : .^ ^ιρ. 

ΑροΙο^ΪΛ 8οοι•ίΐ1ί8 βί Οήίο. Εά. IV. 1858. 24 η^ — 
Ρ1ΐίΐθ(1ο. Εοΐ. IV. 1866. 11 ηρ^ — δ^ιηροβίιιηι ο. ίηά. 
Εά. III. 1852. '2Ά\η^ — Οοι-^Ιβδ. Εά. III. 1861. 24 ?ί^ 
Ρι-οίίΐσοΓίΐδ. Εά. III. ο. ίικί. 1865. 18 ?2^ — ΡοΗΐΐίΐ 
8ίνβ ίΐθ ι-βριΛΗοΗ 1ίΙ)Γί άβοβιη. 2νο11. Εά. II. 2^*/?15^?^<^ 
Εΐηζβΐη: νοί. Ι. ΕίΙ». Ι— V. 1858. 1 αφ 12 η^^ νοί. 
II. ΕΛ. VI— Χ. 1859. 1 ο.φ '6 η^ — Ρΐΐίΐβοίηιβ. ΕοΙ. 
Π. 1857. 24^2^ — Μθηβχβηπδ, Ε.γ8ί8, Ηίρρΐ^ΐδ υΙθΓφΐθ, 
Ιο. Εά. Π. 1857. 27 ^ — Εαοΐιβδ, 01ΐοαηηί(1β8 , ΑΙοί- 
1)ί{ΐοΙβ8 Ι. Π. Ε(1. Π. 1857. 27 οψ^ — Οΐ'ίΐίγΐιΐδ οιιιη ίη(1. 
1835. 27 η^ — Ειι11ι^άβιηπ8. 1836. 21 7ΐ^ — Μβηο 
βίΕιιΐΗ^ρΙίΓο ϋ;βπιθ[πβ ϊηοβΓίί 8ϋΓίρ1θΓί8Τ1ΐθΕ^β8,ΕΓ3,5ΐ;ϋβ 
β* ΗίρραΓοΙιιΐδ. 1836. 1 ^.)^ 12 ^ — ΤϊιηείΘΠβ βΐ Οή- 
ίίίΐδ. 1838. 1 ^ν^ 24 ^ — ΤΙιβαβΙβίυδ. 1839. 1 αφ 

— δορΜΒία. 1840. 27 ^^ — Ρο1ί1ίϋΐΐ8 βΙ; ϊηοβΓίί 
ίΐπϋίοήδ Μίηοδ. 1841. 27 ^ — ΡΙιίΙβΙ^ηβ. 1842. 27 ηρ^ 

— Εβ^β8. νοί. Ι. ΕίΙ), Ι— IV. 1858. ί α.^ & η^, νοί. II. 
ΕίΙ). V— VIII. 1859. 1 -ί.^ί^ 6^, νοί. III. ΕΪΙ). IX— XII. 

— Ερίηοιηί8. 1860. 1 ^ 6 η^ 

8θρ1ΐΟθ1Ϊ8 ΐΓίΐ^οβοΙίΕΘ, Γβο. βΐ; βχρίΗΠ.Ε.ΛνυΝΟΕΚϋβ. 2νο11. 

8. πιπί. 1847 — 57 . 3 — 

ΕίηζοΊη: 

Ρ1ιί1οοΐ6ίβ8. Εά. III. 12 η^ — Οβάίρυβ Ι^Γαηηιιβ. Εά. 
IV. 12 η^ — Οθάίρπ8 Οο1οηθΐΐ8. Εά. III. 18 η^ — 
Αηίί^οηΗ. Εά. IV. 12 ^ — ΕΙβοίΓίΐ. Εά. III. 12 η^ — 
Αίαχ. Εά. III. 12 ^ — ΤΓαο-Μπΐαβ. Εά. II. 12 ?ί^ 
��ΐίπογάΐάίδ άβ ΐ3β1Ιο Ρβίοροηβδίαοο 1ί1)Γί VIII, βχρίαη. Ε. Γ. 

Ρορρο. 4 νοίΐ. 8. ιηπί. 1856 — 1866 4 — 

Είΐ). Ι. Εά'.ν 1 ^^ — ΕΛ. II. Εά. ΙΓ, 22-| η^—Ί.χ\>. III. 
18 ^ — Είΐ). IV. 15 η^ - ΕίΙ). V. 15 ηρ^ — ΕίΙ). VI. 
18 ^ — ΕΐΙ). VII. 15 η^ — ΕΐΙ). VIII. 15 η^ — 
Ιηάίϋβ8 θΐ; άβ ΙιίδΙοΓΪίΐ Τΐιιτογάίάβα οοιτιιηβηΐίΐΐίο. 20 η^ 
Χβηορίιοηΐίβ Ο^ιοραβάίπ, οοηιηιβηΐ;. ίη^ίι•. Ε. Α, Βοκνεμανν. 

8. ηι&ΐ. 1838 — 15 

Μβιηοι•ίΐΙ)ί1ία (ΟοπιιηεηΙίΐΓϋ) ,ίΙΙιΐδίΓ. Κ. ΚϋπΝΕκ. 8. ηΐίΐΐ. 

1858. Εά. II — 27 

Αη3,ΐ3ίΐ8ί8(βχρ6άί1;ίοθ7Γί ηιίη.),ί11ιΐ8ΐι•.Κ.ΚϋΗΝΕΚ.18ο2. 1 6 

Εΐητοΐη ά 18 ^/^• : 

8βοί. Ι. Είΐ). Ι— IV. 86θί. II. Ε1ΐ5. V— VIII. . 

Οβοοηοιηίοιΐ8,Γβο. βί θχρΙαη.Ε.ΒκΕίτΕΝΒΑΟΗ. 8 ιπηι. 

1841 — 15 

Α^Θ8ίΐ3,ιΐ8 βχ βίΐά. Γβοβηδ. 8. πΐίΐϊ. 1843 . . . . — 12 

ΙΙίβΓο βχ βίΐά. Γβο. 8. ηιαί. 1844 — 7-| 

ΗβΠβηίοίΐ, δβοί.Ι. (1ΐΙ).Ι.ΙΙ.), θχ θίΐά. τβο. 8.ιηίΐί. 1853. — 12 

8θοί.ΙΙ. (ΙίΙ>.ΙΙΙ— VII.) βχ βαά. ιβο. 8. πΐίΐΐ. 1863. 1 18 





ϋηίνβηίΙγοΙΤοΓοηΙο 

ΙίΙΐΓβΓΥ 



ΟΟΝΟΤ 

ΚΕΜΟνΕ 

ΤΗΕ 

ΟΑΚΟ 

ΡΚΟΜ 

ΤΗΙδ 

ΡΟΟΚΕΤ 




ΑοΓηβ Ι-ίΒΓβΓγ ΟβΓ<ί ΡοοΙίβΙ 
1.0\νΕ-ΜΑΚΤΙΝ ΟΟ. ΐ-ΐΜΐΤΕθ 



3-