(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Hierosolymitikē bibliothēkē"

Οοϋ^Ι^ 



Ήιίκ ίκ Ά (3ί§ίΐ3ΐ οορ^ οΓ ά Ιχ>οΚ ιΐι^ι \ν3κ ρΓθκοΓνθ(3 Γογ §οηοΓ3ΐίοηκ οη ΗΙ^γ^γ^ κΐιοΐνοκ ΙίοΓοΓΟ ίι \ν3κ οω-οΓιιΠ^ κο3ηηο(3 Ιί^ Οοο§1ο 3Κ ρω-ι οΓ ά ρΓοροι 

Ιο ιη3ΐ:6 ϋιε \νοΓΐ»1'5 Ιχ>οΙ:5 ϋϊκοϊνεΓΒΐιΙο οηΐϊηο. 

Ιι 1ΐ35 κιίΓνϊνβϋ 1οη§ βηοιι^ ίοΓ Λε ςορ>τϊ§1ιΙ Ιο οχρϊτο 3ΐΐ(3 ΐΗο Ιχ)ο1; Ιο οηΙΟΓ ΐΗο ριιΒΠς »1οπΐ3Ϊη. Α ριιΙιΗς »1οπΐ3Ϊη Ιχ>οΙ: ϊκ οηε (]ΐ3ΐ \ν35 ηενβΓ 5ΐιΒ]οοι 

(ο ςοργΓΪ§1ιΙ ΟΓ \ν1ΐ056 16§31 ςορ>τϊ§1ιΙ Ιεηη Ιιβκ εχρϊταί. \νΗοΙ1ιθΓ 3 Ιχ)ο1; ϊκ ϊη ΐΗο ριιΐιΐϊς »1οπΐ3Ϊη πΐΒγ νΒτγ ςοιιηΐτγ Ιο ςοιιηΐτ^. ΡιιΒΗο (3οπΐ3Ϊιι Ιχ»οΚκ 

3Γ6 οιΐΓ §3ΐ6\ν3γ5 Ιο (1ΐ6 ρ35ΐ, Γ6ρΓ656ηΙϊη§ 3 \ν63ΐ(1ι οΓ ΙιϊκΙΟΓγ, ςιιΐΐιικ ίοιύ ΐ3ΐο\νΐ6»1§6 (ΙΐΒΐ'κ οΓίδο (Ιϊίϊϊςιιΐΐ Ιο ϋϊκοονοΓ. 

Μ3γΙ:5, ηοΐΒΐϊοηκ ίΐηύ ο(1ι6γ ιηω^ϊηΒΐΪΒ ρτεκεηΐ ϊη (Ιιε 0ΓΪ§ϊη3ΐ νοίιιιηε \νϊ11 3ρρε3Γ ϊη (Ιιϊκ ήΐε - 3 Γ6ΐηϊη»ΐ6Γ οΓ Ιΐιϊκ Ιχ)οΚ'κ Ιοη§ ιουΓηο^ Γγοιώ ιΗο 

ρΐΐΒΙΪκΗΟΓ Ιο 3 1ΪΒΓ3ΓΥ 311(3 Γιιΐ3ΐ1γ Ιο γοιι. 

υ83§6 §ΙΐΜ6ΐίη68 

(Ιΐοο§1ο 15 ρτοιιά Ιο ρ^τΙηοΓ \νϊΙΙι 1ϊΙΐΓ3ηβΒ Ιο άϊ$ϊύ2β ριιΙιΗς »1οπΐ3Ϊη πΐΒίεΓΪΒΐκ ίΐηύ π\ίΛ:& Λέπι \νϊ»ΐ6ΐγ Βςςεκκϊΐιίε. ΡιιΙιΗς »1οπΐ3Ϊη Ιχ)οΙ:κ 1>ε1οη§ ιο ιΗο 
ρυΐίΐίο 311(3 \νο 3γο πιογοΙ^ ΙΗοϊγ οιΐ5(θ(3Ϊ3ηΒ. ΝβνβΠΐιβΙεκκ, Οιϊκ λνοΓΐ: ϊκ «χρεηκϊνε, κο ϊη ογ(36γ (ο Ιιεερ ρΓονϊ(1ϊη§ Ιΐιϊκ τεκοιιτί^, \ν6 Ιΐβνε Ι2ΐ:εη κίορκ ιο 
ρΓονοηι 3Βιικο Β)- 0Ο1Ϊ11Ϊ1ΟΓ0Ϊ31 Ρ3ΓΙΪ0Κ, ϊιιο1α(3ϊιι§ ρΐ3θϊιι§ Ιθ£;Ιιιιϊθ3ΐ ΓοκίΓΪοΙϊοηκ οη 3ΐιΙοΐϊΐ3ΐα3 ςιιοΓ^ϊιΐξ. 
\νο 3ΐκο 3κ1^ Ιΐΐ3ΐ )Όυ: 

+ Μαίβ ποη-ϋοηιηΐβΓϋϊαΙ ιΐ5β ο/ίΠεβΙεί \νο (3οκί§ηθ(3 Οοο§1ο Βοοΐ^ 5θ3ΓθΙι Γογ ιικο Β^ ίιΐ(3ίνί(3ιΐ3ΐ5, 3ΐΐ(3 \νο Γθ(}ΐιθ5ΐ Ιΐΐ3ΐ ^οιι ιικο ΐΗοκο Γιΐοκ Γογ 
ρεΓΚοηΒΐ, ηοη-(Χ)ΐηιη6Γςϊ3ΐ ριιτροκεκ. 

+ Κε/ΓαϊηβΌηι ακίοιηαίεά ^κεΓγϊη§ Όο ηοΐ 56η(3 3ΐι1οιη3ΐθ(3 (^ιιογιοϊ οΓ 3η^ κοΠ Ιο Οοο§1ο'5 κ^κίοπι: ΙΓ ^οιι 3γο οοιΐ(3ιιοΙϊιι§ γοϊο^γοΙι οη ηΐ3θ1ιίηο 
ΐΓΒΠκΐΒΰοη, ορΙΚ3ΐ ς1ΐ3Γ3ς(6Γ Γ6(Χ)§πϊ(ϊοη ΟΓ ο(1ΐ6Γ 3Γ635 \ν1ΐ6Γ6 3(Χ^55 (Ο 3 ΐ3ΐ§ο 3πιοιιηΙ οΓ ΙοχΙ 15 ΗοΙρΓιιΙ, ρ1θ35θ οοηΐ3θΙ 115. \νο οηοοιΐΓ3§ο ιΗο 
1156 οΓ ριιΙιΗς (3οπΐ3ϊπ πΐΒίεΓΪΒΐκ Γογ Λεκέ ριίΓροκεκ 3η(3 πΐ3γ 1>ε Βΐιΐε Ιο Ιιείρ. 

+ Μαϊπίαϊη αίίηΙ>κίϊοηΎΙ\& Οοο§,\& "\ν3ΐ6ηη3Γΐ:"γοιι κεε οη 63ς1ι ήΐε ϊκ εκκεηΙϊ^Ι ΓθΓίηΓθΓηιίη§ροορΙθ3ΐίουΐ ιΐιίκ ρΓοίιχιΐ 3η(3 ΙιοΙρίη§ ώοηι ί]ηά 
3(3(3ϊΙϊοη3ΐ πΐ3ΐ6ΓΪ3ΐ5 (]ΐΓ0ΐι§1ι Οοο^ΐε ΒοοΙ: 863Γς1ι. ΡΙβΒκε ύο ηοΐ Γβπιονε ϊ(. 

+ Κεερ ίί Ιβ^αΙ \νΐΐ3ΐονοΓ ^οιΐΓ ιΐ50, ΓοηιεπιΙιεΓ (]ΐ3ΐ γοιι 3Γ6 Γεκροηκϊΐιΐε Γογ εηκιΐΓϊη^ Ιΐΐ3ΐ \ν1ΐ3ΐ ^οιι 3Γ6 (3οϊη§ ϊκ 16§31. ϋο ηοΐ Βκκιιπιε (]ΐ3ΐ ]ιΐ5ΐ 
Β(χ;3ΐΐ50 \νο ΙκΗονο 3 Ιχ>ο1; Ϊ5 ϊη ΐΗο ριιΐιΐϊς (3οπΐ3Ϊη Γογ ιικβΓΚ ϊη Οίε υηϊΐ6(3 8θ(65, (1ΐ3ΐ (Ιιε \νοΓΐ: ϊκ βΙβο ϊη Λβ ριιΐίΐϊς (3οπΐ3Ϊη Γογ ιΐΒβΓΒ ϊη ο(1ι6γ 
οοιιηίποϊ. \νΐιοΙΙιθΓ 3 Βοολ ϊκ κΐϊΐΐ ϊη (Χ)ργΓΪ§1ιΙ νΒΓΪεκ Γγοπι (Χ)ΐιη(Γγ Ιο (Χ)ΐιη(Γγ, ίΐηά \νο 03ηΊ οΓΓβΓ §υϊ(33ης6 οη \ν1ΐ6(]ΐ6Γ 3ηγ κρεςϊίΐς ιικο οΓ 
3ηγ κρεςΐής 13(Χ)1: ϊκ 3ΐ1ο\ν6(3. ΡΙεΒκε ύο ηοΐ Βκκιιηιε (]ΐ3ΐ 3 ΙιοοΙ:'5 3ρρε3Γ3ηοο ίη Οοο§1ο ΒοοΚ 5ο3γοΙι ηιο^ηκ ίι 03η Βο ιικο(3 ίη ^η^ ηι^ηηοΓ 
αηγ\ν1ΐ6Γ6 ϊη (Ιιε \νοΓΐ(3. €ορ>τϊ§1ιΙ ϊηΓΓϊη^εηιεηΐ ΗβΙιϊΗ^ ς3η 1>ε ς|ΐιϊΐ6 κενεΓε. 

ΑΙ)ου( 0οο^6 ΒοοΙί ^^γοΗ 

(Ιΐοο§Ιο'κ ηιίκκίοη ίκ ιο θΓ§3ηίζο ΐΗο \νθΓΐ(3'κ ίηΓοΓηι^ϋοη 3η(3 ιο ηι^Ι^ο ίι υπίνοΓΚ^ΙΙ^ ^οοοκκίΐίΐο 3η(3 υκοΓυΙ. Οοο§1ο Βοοΐ^ 3θ3ΓθΙι ΗοΙρκ [ΰ3(3θΓΚ 
(3ίκοονθΓ Ιΐιο \νθΓΐ(3'5 ΙχιοΚκ \νΙιί1ο Ιιο1ρίη§ 3ΐιΐΗθΓΚ ύηά ριιΜίκΙιΟΓΚ γοβοΗ ηο\ν 3υ(3ίοηοοκ. Υου ο^η κοβγοΗ ΐΙΐΓθυ§Ιι ΐΗο ΓυΙΙ ΐοχΐ οΓ ΐΐιίκ ίχ)θ1^ οη ΐΗο \νοΙί 

^| ||11I1Iρ://130ο]ΐΒ■^ίοο^ί16■^οτα/| 



^ ί^ΐί.*^. ν 




/ 



/ 



\^^^^^<^^,^. '?^α^^*.^,^^^(,.Γ Οΐ-Ο^,^^υΐαί^ . 



ΙΕΡΟΙΟΛΤΙΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ 

ΗΤΟΙ 

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΝ ΤΑΙΣ ΒΙΒΑΙΟΘΗΚΑΙΣ 

του άγίωτάτοο άποστολεχοϋ τε χαΐ καθολιχου όρθοδόξοο πατριαρχικοδ 
θρόνοο των Ιεροσολύμων χαι πάσης Παλαιστίνης άποχείμένων 

ΕΑΑΗΝΙΚΩΝ ΚΩΔΙΚΩΝ 

ΣΥΝΤΑΧΘΕΙΣΑ ΜΕΝ ΚΑΙ ΦΩΤΟΤΪΠΙΚΟΙΣ ΚΟΣΜΗΘΕΙΣΑ ΠΙΝΑ2ΙΝ 



οπό 



Α. Ιί ΑΙΙΛΛΟΠΟΪΛΟΓ - ΚΕΡΑΜΕΩΣ 
τόποις δ' έχδοθβΤσα άναλώμασι του 

ΑΠΌΚΡΑΤΟί^ΙΚΟΤ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΓΙΛΛ ΑΙΣΤΙΝΟΓ ΣΥΔΑΟΓΟΤ 



ΤΟΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ 



• • ■ « 



ΕΝ ΠΕΤΡΟΓΠΟΔΕΙ 

Έχ του τυπογραφείου Β. Κφσβάουμ. 

1899 



/ 



57 



ΙΕΡΟΣΟΔΪΜΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ 

ΗΤΟΙ 

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΝ ΤΑΙΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΑΙΣ ΤΟΓ ΑΓΙΩΤΑΤΟΓ 
ΑΠΟΣΤΟΔΙΚΟΪ ΤΕ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΓ 

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΙ ΘΡΟΝΟΙ 

ΤΩΝ ΙΕΡΟΙΟΔΪΜΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ 

ΑΠΟΚβΙΜΕΚΩΝ 

ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΩΔΙΚΩΝ 



/ 



ΠΡΟΛΟΓΟΣ. 



Έν τώδε περιέχεται τω τόμω 447 χωδίχων της έν τω Με- 
τοχίω του Παναγίου Τάφου βιβλιοθήκης ακριβής όπωσουν ανα- 
γραφή, ης έγώ την σύνταξιν έν Κωνσταντινουπόλει (έν η τό 
ευκλεές έκεΐνο ϊδρυται μετόχιον) έτει ήρζάμην 1886-ω' ό γαρ τότε 
του μετοχίου τούτου χαθηγουμενος Δαμιανός αρχιμανδρίτης ό 
Σάμιος, φιλοτιμία νυγεις έιςαινετη, τήν έκεΓ πρότερον κακώς 
εχουσαν βιβλιοθήκην ένι δώματι μεγεθύνας εύρεΤ, καιναΐς τε τοΰτο 
θήχαις περικοσμήσας, καλέσας 5στερον έμέ προετρέψατο πάντα 
τα τότ' έν εκείνη γρατυτά τε διατάξαι καΐ έντυπα βιβλία, ταυτά τε 
περιγράψαι, ώς αν έγώ κρίνω, και τους αύτοΐς αρμόζοντας αριθ- 
μούς έπιθεΤναι, οϋτως ειπών άζιώσαντός τε και βουλευσαμένου 
του μακαριωτάτου των Ιεροσολύμων πατριάρχου Νικόδημου. Έγώ 
μεν ουν τη ούτως εύμενεΐ δούς έμαυτόν άζιώσει παντάπασιν άμισθι 
.την αίτηθείσαν έτέλεσα τότε διάταζιν, από των έντυπων άρξάμενος 
βιβλίων ου δή γενομένου, νεανίας μεν τις ατυχώς εύμαθείας 
ενδεής τους τίτλους ύστερον έν ιδίοις αντέγραφε δελτίοις, ι'ν' έξης 
εντεύθεν 6 καθόλου μετ' έλεγχου των έντυπων συνταχθείη κατά- 
λογος ^• έγώ δ' αυτός άζιώσει Δαμιανού του καθηγουμενου περι- 
έγραφον έν λεπτω τα του μετοχίου κειμήλια, τουτέστιν εικόνας τε 
και λείψανα παντοδαπών αγίων, αμφιά τε λειτουργικά, σταυρούς τε 

* Οοτος ό χατ!χ)α>γος ούχ έγένβτο ρ^έχρι τοοδε, των δελτίων αυτών ουπω διορ- 
^«αθέντον ύπ' έμιου αύτοο, ή ύπ' άλλου τινός πολυγλώττου χαΐ της βιβλιολογίας πεϊραν 
έχοντος• δν δέ ό νεανίας έχεΐνος ύστερον, έμοΰ αύτοΟ διαριένοντος έν Ίεροσολύ|Αθΐς, 
αυνέταςεν έν Ιδίφ βιβλίω χατάλογον των έντυπων, τούτον έγώ παντελώς άσύστατον 
όνομάζω' έστι γάρ ά(χαρτητιχ6ς άμα χαι πάνυ άριέθοδος. 



/ 



,/ 



καΐ δισχοπότηρα, χρυσά τε παντοία χαΐ άργυρα σκεύη, απερ έν 
τάξει τοις οίχείοις έταττεν άριθμοΐς έν ίδίω δώματι Γερμανός 
πρωτοσύγχελλος ό Κωνσταντενίδης, 8ς ήν αύτοΰ δη τούτου του 
μετοχίου |9ιβλιοφύλαζ αμα καΐ καμαράσης. Τελεσθείσης μεν ουν 
τότε καΙ της των κειμηλίων απάντων αναγραφής ^, ήρζάμην έζης 
έγώ της έν λεπτω περιγραφής των αύτοχειρί κατά σχήμα έν ίδίω 
προδιατεταγμένων τόπω γρατττών βιβλίων, τουτέστι των κωδίκων, 
οϊπερ ευρέθησαν είναι τότε οκτακόσιοι που και πεντήκοντα* της 
μέντοι περιγραφής δχρι του 167-ου προβάσης αριθμού, προσε- 
κλήθην έγώ δι' £λλας τι^>άς εργασίας εις Ιεροσόλυμα, και ούτως 
άκοντος μου διεκόπη προσκαίρως ό των κωδίκων κατάλογος• άλλ' 
ετει 189 1-ω περιέγραψα τούτων πλείονας, άναβιβάσας τήν περι- 
γραφήν αυτών άχρι που του 400-ου αριθμού• καΐ πάλιν άχρι του 
447-ου έτει 1892-ω, δτε και συνεργοΰντος Ιακώβου διακόνου 
του Άρχατζικάκη πέρας έθέμην άπάση τη προγεγενημένη των βι- 
βλίων διατάζει, ως είναι νυν τήν έν τω μετοχίω βιβλιοθήκη ν ευ- 
τακτον και τήν δψιν καλήν ^, "Οτε δε ταΰτα έγίγνοντο, πατριάρ- 
χης μεν Ιεροσολύμων ό μακαρίας ην μνήμης Γεράσιμος, ό του 
Νικόδημου διάδοχος, αύτου δέ του μετοχίου καθηγούμενος ό τουτ' 
αυτό μέχρι τοΰδε κυβερνών Γερμανός αρχιμανδρίτης ό Άποστο- 
λατος, ωπερ έγώ χάριτας νυν ομολογώ έφ' αΤς ένεπόρισε μοι τότε 
πατρικαίς εύμαρείαις. Άπό μεν ουν του 1892-ου έτους διά τινας 
αιτίας, ών ή φανέρωσίς έστι παντάπασιν αλυσιτελής, ούδένα τών 
έπιλοίπων άχρι τούδε τετρακοσίων που περιέγραψα κωδίκων άλλ' άν 
θεός διδώ, και τούτων ή περιγραφή ποτέ αύτοχειρι γενήσεται, IV 
ούτω πέρας τώμώ δοθείη πόνω, αυτός δ' αύ ό τών Ιεροσολύμων 
πατριαρχών προφορικός αμα και γραπτός έξ αρχής μοι δηλωθείς 
έν τη συντάξει του καταλόγου μου πόθος έκπληρωθείη τελείως 

^ Ό τούτων χατάλογος έγένετο διπλούς• τό οέ ::ρωτότϋπον αύτοΟ, διτερ ιδία έγώ 
συνέταξα χεφί, υπάρχει νυν έν τω Πατριαρχείω τών 'ίεροιολάμων. — * Έν τούτω 
τω χρόνω άνεΰρον έγώ έν ίδίω της βιβλιοθήκης τόπω δελτία πάνυ πο)λά, ών ή μη 
συνένωσις έχ λήθης τοις έτέροις δελτίοις, τοις ες αρχής άποτελέσασι τον δήθεν χαθόλου 
τών εντύπων χατάλογον, έγένετο πρόξενος άδίχου τινός δλως χαι θορυβώδους μομιφής 
Υ.ΊΧΊ τών χυβερνησάντων το μιετόχιον έτει 1887-ω. 



/ 



εις Οφελος των έλληνΕχών χαδόλου γραμιμάτων. Πέρας δε νυν 
τα> βραχεί τούτω δίδοός προλόγω, είλιχρινεστάτας έ|χοΙ πάρεστιν 
εύχαρεσπας όμ,ολογησαι Δαμιανω τω ιχαχαρεωτάτω [χοι πατρί χαΐ 
δεσπότη, έφ' οΤς έξ άρχης υπέρ τε του χαταλόγοο τούτου και της 
έν τω μετοχίω βιβλιοθήκης έπαινετοΐς επραξεν Ιργοις• δν έκτοτε 
ή θεία χάρις τάς άρετάς αύτοδ ά[ΐειψασα προήγαγε πρώτον (χέν εις 
τό άρχιεπισχοπικόν άζιωμα Φιλαδέλφειας της Παλαιστίνης, είτα δε 
ε?ς τον άποστολικόν των Ιεροσολύμων πατριαρχικόν θρόνον. 

Έγραφον έν Πετροοπόλει μηνΐ φεβρουαρίω τοδ ^αωπθ' έτους. 

Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ -ΚΕΡΑΜΕΓΣ. 




ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΝ. 



ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ 

κωδιχων βύρισκομιένων έν τη βφλιοθήχτ] τοδ εν Κωνσταντινουπόλει 

Μετοχίου τοϋ Παναγίου Τάφου. 



1. Δύο τευχών λείψανα και εν έτερον τεύχος εντελές• δπαντα 
δ' όμου συ^>αποτελοΰσι κώδιχα 79 φύλλων έκ χάρτου, καΐ το (χέν 
πρώτον άριθμεΤ φύλλα 34 (0,33X0,19), ών τά πέντε τελευταία 
παντάπασιν δγραφα• το δεύτερον αριθμεί φύλλα 38 (0,365Χ 
0,235), το δε τρίτον επτά (0,377X0,257). 

Α'. Αύτόγραφον Γεωργίου Κορεσσίου. ιΒφλίον δ'. Περί τών 
άπ^ Δαβίδ §ως αποικίας Εβραίων από Βαβυλώνος. Τμϊ)[Αα α®^. 
Περί βασιλέως Δαβίδ και βασιλέως Σολομών και τών έκ διάδοχης 
έπιγεγενημένων βασιλέων Ιούδα». Άρχ. «Της μέχρι γεννήσεως 
Χρίστου του σεσωκότος ήμας» κτλ., φ. 1-26 και 29-31. Το 
κείμενον έν μια τών σελίδων εκάστη μονόστηλον δν άρι&μεΤ γραμ- 
μάς τριάκοντα• εστί δε τούτο, καθά φαίνεται, Γεωργίου του Κο- 
ρεσσίου λείψανον συγγραφής τίνος, τ) τήν ίστορίαν έπεξέρχεται 
τών Εβραίων. 

Β'. Αύτόγραφον Γεωργίου Κορεσσίου. ιΠερι του βιβλίου του 
** Ασματος τών 'Ασμάτων». Άρχ. «Τούτο το βιβλίον 'Ασιριμ έβραϊ- 
στί λέγεται», φ. 1 μέχρι φ. 38-ου, εν9α γέγραπται το «'Αλλά 
πέρας λαβέτω ή επιτομή τών Ασμάτων έμοι Γεωργίω Κορεσσίω 
θεολογώ της Μεγάλης Εκκλησίας και άκε'στορι». Τό κείμενον 
δίστηλον έκ γραμμών δύο και τριάκοντα. χ^—^/; 



1 



ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



Γ'. Αείψανον σεφας τίνος ερμηνευτών εις τα οκτώ πρώτα βι- 
βλία της Παλαιάς Δ'.α&ήχης. α') Ακέφαλος σειρά παλαιών ερμη- 
νευτών του βιβλίου τών Κριτών, δπερ, ώς νυν έχει έν τώ κώδικι, 
άπό του ογδόου άρχεται κεφαλαίου. Έρμηνευταί: Βίκτωρ, θεο- 
δώρητος, Ώριγένης, Ιωάννης ό Χρυσόστομος, Ειρηναίος, Σε- 
βήρος, Θεόδωρος ό Μοψουεστίας, φ. 1 μέχρι φ. 4-ου, εν&α τό 
«Τέλος συν θεώ της τών Κριτών Ισραήλ αγιογράφου βίβλου• 
αψμγ-φ [1743] σεπτεμβρίω ς'Ί αμήν. Μακάριος Χίος». — 
β') «Βίβλος της Τού&> μ^τά σειράς παλαιών ερμηνευτών, οίον 
θεοδωρήτου, Ιωάννου Χρυσοστόμου, Ώριγένους, Κυρίλλου Αλε- 
ξανδρείας καί τίνων ανωνύμων, φ. 5-6. Τό κείμενον δίστηλον. — 
γ') «Πόσαι εκδόσεις ε?αι της θείας Γραφής εϊτουν άπό . του 
εβραϊκού ε?ς τό έ)Αηνικόν έρμηνεΐαι, και τίνες οι ταύτην έρμη- 
νεύσαντεςι. Άρχ. «Πρώτη εστίν ή τών οβ' ερμηνευτών», φ. 7". 
'ϊπό δέ τούτο τό κείμενον γέγραπται τό σημείωμα τόδε' «Της 
παρούσης όκτατεύχου βίβλου ή μεν Πεντάτευχος εκ τίνος αντι- 
γράφου παλαιού άναγέγραττται, έλλειπους μεν την αρχήν, έν 
τω τέλει δε, ούτε τον γράψαντα, ούτε τόν χρόνον χαθ' δν γέγρα- 
πται έχοντος• ή δέ λοιπή τρίτευχος, άναγέγραπται εκ τίνος όμοιου 
τώ πρώτω αντιγράφω, γεγονότος έπΙ βασιλείας του κραταιωτάτου 
καΐ ευσεβέστατου βασιλέως* καΐ αυτοκράτορος 'Ρωμαίων Αλεξίου 
του Κομνηνού• καΐ Ιωάννου του βασιλέως του πορφυρογέννητου* 
εκτελεσθέντος μηνι νοεμβρίω ιβΤ νυκτός ώρα θΐ' κατά τό ,^χιβ*?• 
έτος άποκτίσεως κόσμου [= 1103]• ίνδικτιώνος• ψ, διά προσταγής 
του έκλαμπροτάτου Δέοντος πρωτονοβολησίμου* και οίκειοτάτου 
τω άοιδίμω βασιλεΤ* και διά χειρός γραφέντος Ιωάννου του Ξέ- 
νου* και Κούλικος [δίο]. Έκ τούτων ουν άναγραφεΤσα καΐ αυτή 
διά χειρός Μακαρίου ιεροδιακόνου Βούρου• έκ νήσου Χίου* κατά 
τό ,αψμγ [1743] άπο&Σογονίας έν μηνι σεμπτεμβρίω η^ ήμερα 
ζ^Ά' ινδικτιώνος Ι^ϊ » . 

2. Ή περιώνυμος Δοσι&έου Ιεροσολύμων πατριάρχου Νομική 
Συναγωγή, ης εκτενή περιγραφήν, υπό Γεωργίου Κωνσταντινίδου 
γεγενημένην, τυποις έζέδωκε Κωνσταντίνος 6 Σάθας [Μεσαιωνική 



ΠΑΤΡΙΑ ΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 



Βιβλιο&ήχη. Έν Βν^ζτί<x 1872, τ. III, σ. ^ια'-πγ' χαι 547- 
604]. Ή Νομιχή Συναγωγή σήμερον ως εχεε τεύχος αποτελεί 
έκ φύλλων χάρτου στιλπνού και παχέος 7 + 451, μήκους 0,412, 
πλάτους 0,285, ένδον τής πρώτης πινακίδος έχον δγραφα φύλλα 
επτά, ων το πρώτιστον μόνον έν τί] προαϋίω φέρει σελ(δι το 
σημείωμα τουτο' «Το παρόν συνέλεξεν επιμέλεια και έςόδοις, 
ό Ιεροσολύμων πατριάρχης Δοσί&εος έν Κωνσταντινουπόλει, και 
ώνόμασεν αυτό Νομικήν Συναγωγήν. ,αχπ' [=1680]: — Εϊη δε 
τω αιωνίω άναδέματι υπόδικος καΐ άφορισμω άλύτω υπεύθυνος 
ό τούτο ποτέ έκ της δεσποτείας του Παναγίου Τάφου άφαιρεθη- 
σόμΓ^ς χαΐ τό φύλλον τεμών ως μή ώρωη τάς γραφείσας αράς: 
Ό Ιεροσολύμων Πάρι)ένιος αποφαίνεται». Τα πρώτα ήριθμημένα 
64 φύλλα καλλιγραφικώς εγραψεν Ιωάννης Βυζάντιος, ιερεύς καΐ 
μέγας σακελλάριος της Μεγάλης Εκκλησίας ^• τα δε λοιπά φύλλα 
καλλιγράφος τις έτερος εγραψεν, έπιτηδεύσας γραφήν καθαράν και 
λίαν εύανάγνωστον ά^^αγράφω δ' έκ τών έν τω κώδικι τούτω κει- 
μένων κατ' έκλογήν τάδε• 

1. «Εκλογή του παρά θεού διά Μωσέως (κώδ. διαμωσέως) 
δο&έντος νόμου (κώδ. νόμων) τοΤς Ίσραηλίταις• έν κεφαλαίοις 
πεντήκοντα*. — «Πιναλία [δίο] τών εγκληματικών κεφαλαίων». 
Άρχ. «Μηδεις τών έν εκκλησία προσφύγων» κτλ. — «Ερωτήσεις 
τινών μοναχών» κτλ. (έκ του Νομοκάνονος). — Νικολάου πατριάρχου 
του Γραμματικού, «δτι ουκ εςεστιν άφαιρεΤσ&αι τάς έπισκοπάς 
από τών μητροπόλεο>ν». — Φωτίου πατριάρχου συναγωγαι καΐ άπο- 
δείςεις ακριβείς περί επισκόπων και μητροπολιτών κτλ., φ. 1-64. 
Αί σελίδες 64?-70ί^ αφέθησαν άγραφοι. 

2. Συλλογή πράξεων, σιγιλλίων καΐ γραμμάτων πολυαρίθμων 
οικουμενικών πατριαρχών από του 1538-ου μέχρι του 1684-ου 

^ Το δνοαα *Ιω3ννου του Βυζαντίου ούχ ευρίσκεται έν αύτω τω κώοικ:• τήν έν 
τούτω μέντοι γρα-^ήν ούτου βέβαιοι ό τή; μονής Κοαινίτζης χειρόγραφος νομοκάνων, 
ω τινι εγώ έν τω τιονη^έντι μ.ο•. τύπΌΐς (τνεχδότω καταλόγω τών έν ττ) [Αοντ} ταύττ^ 
χωοίκων άριί)|χόν εοωκα τον πρώτον. "Ορα *Α. Π. Κερα|Αέως, Έκ•)εσις -αλαιογραφικών 
ερευνών έν Θράκη και Μακεοονία. Έν Κωνσταντινουττόλεί 1886, σ. 35. Πρβλ. Βυζαν- 
τρ^ί Χρονικά. Έν Πετρουζόλει 1894, τ. Ι, σ. 744. 



ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



έτους, φ. 71-352, εξω του 170-οίί φύλλου, δπερ αγραφον υπάρ- 
χει* λεπτομερή δέ της συλλογής ταύτης άναγραφήν δρα έν τη 
Μεσαιωνική Βιβλιοθήκη του Σάδα, τ. III, σ. 547-604. 

3. «^σον του ευρεθέντος κατά το ,αφπ' [1580] έτος άπο 
Χρίστου εις την χώραν "Ακυλλαν. Έκομίσθη το παρόν και ενε- 
φανίσθη έν Κωνσταντινουπόλει κατά το ^ζπθ' έτος μηνι άπριλλίω 
χ"^ ίνδ. θ'. Το ίσον της κατά του σωτηρος Ίησου Χρίστου του 
υιού της άειπαρθένου Μαρίας δοθείσης αποφάσεως υπό Ποντίου 
Πιλάτου ήγεμόνος της Ιουδαίας, κατά το ιζ°^ έτος της άρχης 
Τιβερίου καίσαρος βασιλέως Τωμαίων, κατακρινάσης αυτόν εις 
θάνατον σταυρικόν έν μέσω δύο ληστών χβ^ του μαρτίου• ηπερ 
ευρέθη πρό ολίγων ήμερων τίνων παρ' ελπίδα εις τήν χώραν 
"Ακυλλαν εντός πέτρας ωραιότατης, έν σιδηρώ κιβωτίω, ου ένδον 
ην δτερον κιβώτιον μαρμάρινον θαυμαστόν, έχον κεκλεισμένην τήν 
αυτήν άπόφασιν γράμμασιν έβραϊκοΐς γεγραμμένην έν μεμβράναις 
εχουσαν οϋτως. — Έτους έττυακαιδεκάτου Τιβερίου» κτλ., φ. 332 
και έξης• τω δέ κειμένω τούτω δπεταί τίνα γράμματα του τε πα- 
τριάρχου Ιερεμίου του δευτέρου καί τίνων ετέρων πατριαρχών 
άχρι του 3 52 -ου φύλλου. 

4. «Τόμος ζητημάτων τινών αναγκαίων, ων αΐ λύσεις έγέ- 
νοντο παρά τών άγιωτάτων και μακαριωτάτων τεσσάρων πατρι- 
αρχών καί έξεδόθησαν, δοκιμασθεΓσαι κατά τους δρους και κα^^ό- 
νας της καθολικής καΐ αποστολικής Ανατολικής Εκκλησίας έν 
είδει ερωτήσεως και άποκρισεως, κατά τό σωτήριον έτος ,αχξγ"^^ 
[1663], κατά μήνα [δίο]». Άρχ. «Έκ θεού άρχεσθαι> κτλ•, 
φ. 353-358^ "Έκδοσις έκ του πρωτοτύπου: ΟοδρΛΗίθ ΓοογΑΛρ- 

ΟΤΒβΗΗΗΧΧ ΓρΑΜΜΟΤΈ Η ΛΟΓΟΒΟρΟΒΈ, Χρ&ΗΛυΐ^ΗΧΟΛ ΒΧ Γοογ^ΛΡ" 
ΟΤΒβΗΗΟβ ΚΟΛΛΘΓΪΗ ΗΗΟΟΤρ&ΗΗΗΧ•Β ^Ι,ΊλΈ. ^αΟΤΒ ίβΤΒβρΤΒΛ. 

ΜοοκΒα 1828, σ. 84-116. Μανουήλ ό Γεδεών. άγνοήσας τήν 
πρώτην έκδοσιν τούτου του τόμου, κατεχώρισεν αυτόν ώς δήθεν 
τύποις άνέκδοτον έν ταΐς συλλεγείσαις υπ' αύτου Κανονικαΐς Δια- 
τάξεσι, τ. Ι, σ. 341-368. 

5. «Έκθεσις τών πραχθέντων έπΙ τη ζητήσει τής έξηγή- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 



αεως του έν τώ άγίφ Εύαγγελίω έμφερομένου ρητού του αληθινού 
θεού καΐ σωτηρος ημών Ίησου Χρίστου, το " Ό πατήρ μου 
μείζων μου έστε ", δηλουσα χαΐ τα προτερον μεν λαληθέντα παρά 
των το τοιούτον ρητόν διαφόρως έρμηνευόντων, τάς προσχομεσ&ει- 
σας τε γρήσεις των άγιων πατέρων και τά μετά ταύτα κυρω- 
θέντα, άλλα και μετά τήν κυρωσιν της άληθοί5ς ερμηνείας συνε- 
νεγθέντα, και έπι τούτοις το του κραταιού και αγίου ήμων βα- 
σιλέως πορφυρογέννητου και αύτοκράτορος Τωμαίων του Κομνηνού 
κυρι Μανουήλ ευσεβέστατου ϊδικτον». Άρχ. «*Ηδη του έπι τω 
εικοστω της αυτοκρατορίας τρίτον χρόνον άνύοντος» κτλ., φ. 350- 
367^ Αη§. Μαϋ, 8οπρίοηιιη νβίβηιπι ηον& οοΐΐβοΐίο β ΥαϋοΛπίδ 
€0(ϋ€ϋ)α8. Κοιηα 1831, τ. IV, ραΓ8 Ι, σ. 1-96. Μί§ηβ τ. 140, 
σ. 201. Έκ δε βατοπεδινου χώδικος εκδοσις ατελής έν τη Εκκλησια- 
στική Άληθεία, τ. IV, 1884, σ. 457-460, 473-477, 605-607, 
635-636. Τόμ. V, 1884, σ. 74-76, 92-94* ταύτην δε τήν έκδοσιν 
έποίησε Μανουήλ ό Γεδεών, άγνοήσας και τήν πρό 66 ετών υπό 
του ΜαΓου γεγενημένην καΐ τήν έτέραν του Μί^ηβ μετατυπωσιν. 
6• Κανονικά! ερωτήσεις καΐ αποκρίσεις, ων ή αρχή• ι'^Ηρε- 
τό τις, δεΤ τόν μοναχόν, μήπω σφραγισθέντα είς άναγνώστην, 
ψάλλειν έπ' αμβωνος ή άναγινώσκειν > κτλ., φ. 368^. 

7. «Πίστις καΐ διδασκαλία έκτεθεΤσα πΛρά των έν Νικαία 
τιη' θεοφόρων αγίων πατέρων», φ. 372^. 

8. <Έκ της προς τόν Ιερομόναχον Παυλον επιστολής» του 
αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Άρχ. €Τουτό έστι τό μεγάλον» 
κτλ., φ. 374". — Ισιδώρου θεσσαλονίκης του Γλαβα υπόμνημα 
περί του Ουγγροβλαχίας Ανθίμου. Άρχ. «Έπι των ημετέρων 
ήμερων» κτλ. Παράρτημα της Εκκλησιαστικής Αληθείας. Κανο- 
νικαί διατάςεις. Έν Κωνσταντινουπόλει 1888, τ. Ι, σ. 21-23. — 
^Ετερον του αύτου Ισιδώρου περί της μνηστείας Γεωργίου του 
Ευγενικού. Κα^^ονικαΙ διατάζεις, τ. Ι, σ. 24-26. 

9. «Περί του αγίου βατττίσματος• το είς τόν Ταρχανειώτην 
πατριαρχικών». Άρχ. «'Ιερώτατε μητροπολΤτα Φιλαδέλφειας», φ. 
375. Σύνταγμα των θείων και ιερών κανόνων, τ. V, σ. 138. — 




ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



"Ετερον, οϋ ή άρχή' «Τώ παρόντε κανόνε χρησάμενος ό άγιώ- 
τατος έχεΐνος πατριάρχης Πολύευχτος» κτλ• 

10. «Δύσις συνοδικού έπΙ ταΐς έρωτήσεσιν, ας προέτεινεν ό 
επίσκοπος του Σαράη». Άρχ. «ΜηνΙ αυγούστω φ', ήμερα δ', 
Ινδ. δ', προχα {ψημένου του παναγιωτάτου ημών δεσπότου Κωνσταν- 
τινουπόλεως, Νέας Τώμης, κυροΰ Ιωάννου» (του Βέκκου) κτλ., 
ετει 1276-ω, φ. 375ί^. ΚανονιχαΙ Διατάςεις, τ. Ι, σελ. 16-20. 

11. «"Ορος, ήτοι τόμος της ίερας συνόδου, της συγκροτη- 
θείσης εν τξ θεοφυλάκτω βασιλευούστ^ μεγαλοπόλει Μοσχοβία» 
ετει 1666-ω. Άρχ. «Συνέχει δε έν πρώτοις», φ. 376?. ΚαΙ 
τά πρακτικά καΐ οι κανόνες ταύτης της συνόδου. 

12• Κατάλογος τών ονομάτων των έν τη πρώτη οικουμενική 
συνόδω τιη' πατέρων, φ. 388^. 

13. «Περί του άντιμινσίου, δπερ έποίησε κυρ ΚεΤλος ό πα- 
τριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ό έκ του Χαρσιανι'του, ό Κερα- 
μεύς». Άρχ. «Πολλάς ήμΤν εδωκεν οδούς» κτλ., φ. 389^. Σύν- 
ταγμα τών θειων και ιερών κανόνων, τ. Λ'", σ. 141. 

14, «Νεαρά του άγιωτάτου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως 
κυρ Αθανασίου και τών έν αυτή γεγραμμένων αρχιερέων, της 
ιεράς συνόδου αύτου». Άρχ. «Ει καί τινι τών δικαιω&έντων > 
κτλ., φ. 389^-3903. Σύνταγμα, τ. V, σ. 121-126. Μετά τό πέρας 
της νεαρας υπάρχει ΈφραΙμ πατριάρχου Ιεροσολύμων (23 άπρι- 
λίου 1767) ιδιόγραφος άρά κατά τών βουλομένων άποζενώσαι 
τόδε τό τεύχος άπό της κυριότητος του Παναγίου Τάφου* μετά 
δε την άράν ευρίσκεται τίνα φύλλα παντάπασιν άγραφα (391- 
434), έςω του έσχατου, δπερ έχει το σημείωμα τόδε* '' Ή απέ- 
ναντι συνοδική εκθεσις, καθώς καί ή όπισθεν αυτής νεαρά του 
Κωνσταντινουπόλεως πατριάρχου Αθανασίου . εύρεθείσαι έν τω του 
Γραφείου άρχείω κατά τό σωτήριον έτος 1880, προσετέθησαν 
έν τή παρούση Νομική Συναγωγή του άοιδίμου πατριάρχου Δο- 
σιθέου, έπιμελεία του βΐ|3λιοθηκαρίου Σωφρονίου ιεροδιακόνου Λε- 
σ|3ίου». Έπεται τώ σημειώματι τούτω συνοδική τις έχθεσις (φ. 435- 
441), αυτή εκείνη ή περιεχόμενη καΐ έν τοΤς φύλλοις 359-367* 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΓΜΩΝ. 



μετά δε φυλλον εν δγραφον (442) υπάρχει νεαρά του πατριάρχου 
Αθανασίου (φ. 443*-444°'), αυτή έζείνη ή καταχεχωρισμένη 
και έν τοις φυλλοες 389-390. 

15. «Του άγιωτάτου πατριάρχου Αντιοχείας (Θεοδώρου του 
ΒαΧσαμώνος) επιστολή χάριν των όφειλουσών τελεΤσθαι ε' νη- 
στειών». Άρχ. «Ήρωτήσατε μαθεΐν εξ ημών» κτλ., φ. 444- 
448* [Σύνταγμα, τ. ΙΥ, σ. 566-577]. ΕΤτα διάφορα κείμενα 
κανονικά καΐ τρεις σελίδες δγραφοι (448?-449^), μεθ' ας ετέθη 
κόλλα δίφυλλος (450-451), εμπεριέχουσα Κυρίλλου ε', πατριάρ- 
χου Κωνσταντινουπόλεως, συνοδικον έγζύζλιον γράμμα, δι' ου συ- 
νίσταται περιοδεύων Παρθένιος ό πατριάρχης Ιεροσολύμων εις 
συλλογήν ελεών υπέρ βοηθείας του Παναγίου Τάφου* έγράφη δε 
το γράμμα τούτο μηνΐ άπριλίω του 1749-ου έτους. 

3. Τεύχος της ιζ' έκατονταετηρίδος έκ φύλλων χάρτου 140; 
μήκους 0,405, πλ. 0,26, περιέχον δύο ανωνύμων ιεροκηρύκων αυτό- 
γραφα τίνα σχέδια ομιλιών καΐ του μεν τζρωτοο ίεροκήρυκος ό κώδιζ 
έχει σχέδια ομιλιών ρηθεισών έτει 1626•ω, 1629-ω, 1630-ώ, 
1633-ω και 1635-ω• του δε δευτέρου ίεροκήρυκος έχει σχέδια ωσαύ- 
τως ομιλιών, ρηθεισών έτει 1678-ω, 1679-ω, 1680-ώ, 1682-ω, 
1685-ω και 1691-ω• πλην άλλ' αϊ μεν τών ετών 1678 και 1682 
όμιλίαι έρρήθησαν έν τω Μετοχίω του Παναγίου Τάφου, τω έν 
Κωνσταντινουπόλει, δλλαι δέ τίνες (1682, 1685 και 1691) έν τω 
Πατριαρχείω Κωνσταντινουπόλεως• έτερα δέ τις ομιλία έρρήθη τη 
3ϋ-η μαίου μηνός έτους 1680-ου έν τω μοναστηρίω Τζετατζούιας. 
Ό πρώτος ίεροκήρυξ έχει και παρατηρήσεις και σημειώσεις τινάς 
λατινικάς. 

4. Συνοδικός του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως κώδιζ, 
ου πεντήκοντα και τέσσαρα μόνον έσώθη φύλλα, περιέχων τα πρω- 
τότυπα ποικίλων συνοδικών και πατριαρχικών γραμμάτων και πρά- 
ςεων έστι δέ μήκους 0,39, πλ. 0,265. 

1. Κυρίλλου του έκ Βερροίας άκέφαλον καΐ σφόδρα κεκολο- 
^ωμένον σιγίλλιον, δοθέν τη μονή τών Αγίων Πάντων, τη λεγομένη 
του Βαρλαάμ, φ. 1. Συνετάχθη δέ τούτο μηνι άπριλίψ έτους 1636-ου 




3 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



χαΐ συνυπεγροίφη υπό Ιερεμίου Ήρα•/)νείας, Λαυρεντίου Άγκυρας, 
Ανθίμου Κυζίκου, Λαυρεντίου Ναυπάκτου, Παρθε^^ίου Μιτυλήνης, 
Κορνηλίου Μηθύμνης, Ιακώβου Σμύρνης και Δανιήλ επισκόπου 
Διαυλείας καΐ Ταλαντίου• έπεκυρώθη δε μηνΐ δεκεμβρίω ΐνδι- 
κτιώνος 6-ης=ετους 1637. 

2. Τιμοθέου α' Κωνσταντινουπόλεως συνοδική πραζις ψήφων 
έπι τη έκλογη του πρώην επισκόπου Πολυανή; Ιακώβου ως μητρο- 
πολίτου Σηλυβρίας• ό γαρ της μητροπόλεως ταύτης άρχιερεύς 
Θεοφάνης έτεθνήκει φυσικω θανάτω (φύλλ. 3"). Ή πραξις αυτή 
έγένετο τη 1 8-η νοεμβρίόυ μηνός του 161 8-ου έτους καΐ συνυπε- 
γράφη υπό οκτώ αρχιερέων, οΤον Κλήμεντος Προικονήσου, Ίγ^>α- 
τίου Τραπεζουντος, Γρηγορίου Φιλαδέλφειας και λοιπών συνυπο- 
ψήφιοι δ' έν τη πράξει φέρονται ό εν τω Γάλατα ιερομόναχος 
ΙΙαΰλος και. 6 έν τω ναω της αγίας Παρασκευής (Χάσκιοϊ) ιερο- 
μόναχος Λαυρέντιος. 

3. Τιμοθέου α' Κωνσταντινουπόλεως πραςις ακυρώσεως της 
μεταθέσεως του επισκόπου Πολυανής Ιερεμίου εις την έπισκοπήν 
Κίτρους (νοεμβρ. 1617), φ. 3?. Ανάλεκτα 'Ιεροσολ. Σταχυολο- 
γίας, τ. IV, σ. 90-92. 

4. "^Εγγραφον ένσφράγιστον του ΙΙο)γωνιανής αρχιεπισκόπου 
Συμεών, δι' ου ούτος, όνομάζων εαυτόν άνίκανον είς έξοικονόμησιν 
των πραγμάτων της αρχιεπισκοπής αύτου, δίδωσι δικαίωμα τω 
πατριάρχη Τιμοθέω του χειροτονήσαι κανονικώς έτερον άρχιεπί- 
σκοπον Πωγωνιανής- τούτο δε τό εγγραφον, ώς έχει, γραφέν καΐ 
υπογραφέν τη 23-η του φεβρουαρίου μηνός έτους 1620-ου έπΙ 
της πρώτης ετέθη σελίδος του 4 -ου φύλλου του κωδικός. 

5. Συνοδική πραςις ψήφων έπ' εκλογή μητροπολίτου Λαρίσ- 
σης, του τέως άρχιερατεύσαντος έν ταύτη τη πόλει «θανάτω 
φυσικω τό ζην άποβαλόντος», φ. 5*. Πρώτος υποψήφιος ετέθη 
Γρηγόριος ό πρώην Βοδενών, δεύτερος ΉσαΓας Ιερομόναχος 
και τρίτος Ίωάσαφ ιερομόναχος. Ή πραςις αδτη γενομ^νη μηνΐ 
μαίω του 1620-ου έτους υπεγράφη υπό Νεοφύτου Νικομηδείας, 
Αθανασίου Κορίνθου, Διονυσίου Λακεδαιμόνιας, Κωνσταντίου Μι- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΧΜΩΝ. 9 



τυλήνης, Νεκταρίου Χριστιανουτυόλεως, Κλήμεντος Προιχονήσου 
χαί Μαχαρίοϋ πρώην Γάνου χαΐ Χώρας άρχεερέως. 

6. "Εγγραφον Τιμοθέου μητροπολίτου Χαλκηδόνος (μηνΐ μαΓφ 
1620), παραιτησιν δίδοντος, «ώς ύποπεσόντος ε?ς χρέη βαρύτατα 
άπό των πολλών ασθενειών καΐ των του καιρού ανωμαλιών», 

7. Συνοδική πραξις ψήφων έπ' έχλογη μητροπολίτου Χαλκη- 
δόνος, γραφεΐσα μηνΐ ίουνίω έτους 1620-ου, φ. 6*. Συνυποψή- 
φιοι• α') Ιωσήφ ιερομόναχος, β') Άί3έρκιος ιερομόναχος, γ') Λαυ- 
ρέντιος ιερομόναχος και πρωτοσυγκελλος Κορίνθου. Τπεγράφη οέ 
της πράςεως ταύτης τό πρωτότυπον υπό Νεοφύτου Νικομηδείας, 
(Διονυσίου) Λακεδαιμόνιας, Γρηγορίου Λαρίσσης, Κωνσταντίου Μι- 
τυλήνης, Κλήμεντος Προικονήσου καΐ Μακαρίου πρώην Γάνου καΐ 
Χώρας άρχιερέως. 

8. "Εγγραφον Σωφρονίου μητροπολίτου Βιδύνης (16 ιουν. 
1620), παραίτησιν δίδοντος, «ώς μη δυναμένου ύποφέρειν και 
κυβερνάν και ποιμαίνειν την έπαρχίαν Βιδυνης>, φ. 6. 

9. Συνοδική πραςις ψήφων έπ' έκλογη μητροπολίτου Βιδύνης, 
γραφεΤσα μηνι ιουνίω έτους 1620-ου και κυρωθείσα μηνΐ αύγου- 
στω του αύτου Ιτους, φ. 7*. Συνυποψήφιοι• α') Ευθύμιος πρω- 
τοσιίγχελλος της Μεγάλης Εκκλησίας, β') Ά^έρκιος ιερομόναχος, 
γ') 'Λβ^ακούμ ιερομόναχος. Ή πραξις υπεγράφη υπό Νεοφύτου 
Νικομήδειας, Νεκταρίου Χριστιανουπόλεως, Κλήμεντος Προικονή- 
σου και Μακαρίου Ράνου και Χώρας. 

10. Συνοδική πρδζις ψήφων έπ' έκλογη μητροπολίτου Βερ- 
ροίας (12 αυγ. 1618), φ. 8^ Συνυποψήφιοι• α') Κύριλλος ιερο- 
μόναχος, β') 'Άνθιμος μέγας αρχιμανδρίτης, γ') ΙΙαχώμιος μονα- 
χός. Ή πραςις υπεγράφη υπό πέντε αρχιερέων, οίον θεοφάνους 
Παλαιών Πατρών, Μητροφάνους Δρύστης, Ιωακείμ πρώην Δρύ- 
στης κτλ. 

11. Πραςις ψήφων έπ' έκλογη μητροπολίτου Καφα και Φουλ- 
λων (αύγ. 1618), φ. 9°^. Συνυποψήφιοι• α') Γεννάδιος ιερομόνα- 
χος, β') Νεκτάριος ιερομόναχος, γ') Μελέτιος ιερομόναχος. Τπο- 




10 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ, ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



γραφαΐ επτά άρχεερέων, οίον θεοφατ^ους Παλαιών Πατρών, Μη- 
τροφάνοί); Δρύστης, Κυρίλλου Βερροιας, Ιερεμίου Κίτρους κτλ. 

12. Πραςες ψήφων έπ' έκλογη μητροπολίτου Συνάδων, ώζ 
της πόλεως ταύτης «προ πολλών χρόνων άνευ γνησίου μητροπο- 
λίτου υπαρχούσης» (6 μαίου 1618), φ. 10". Συνυποψήφιοι• 
α') ΛογγΤνος Πάτμιος ιερομόναχος, β') Ίωάσαφ πρωτοσύγκελλος, 
γ') Γρηγόριος πρωτοσυγκελλος θεσσαλονίκης. Υπεγράφη ύπο πέντε 
αρχιερέων, οίον Νεοφύτου Νικομηδείας, Πορφυρίου θεσσαλονί- 
κης (?), Μαχαρίου Γάνου καΐ λοιπών. 

13. Πραξις ψήφων έπ' έκλογη αρχιεπισκόπου Ζητουνίου (μηνι 
ιουνίω 1619), ην υπέγραψαν άρχιερεΓς τέσσαρες, οίον Ιερεμίας 
Σηλυ[3ρίας, Κλήμης Προικονήσου κτλ., φ. 10^. Συνυποψήφιοι* 
α) Ίωάσαφ επίσκοπος θαυμακου, β') Παχώμιος πρωτοσύγκελλος, 
γ') ^Ανθιμος πρωτοσύγκελλος. 

14. "Εγγραφον παραιτήσεως οίκειο&ελους του επισκόπου Ζη- 
τουνίου Νεοφύτου, λόγω ποδαλγίας, γήρατος και χρεών, γραφεΐσα 
καΐ υπογραφείσα τη 26-η του Ιουνίου μηνός έτους 1619-ου. 

15. Τιμοθέου α' Κωνσταντινουπόλεως γράμμα συνοδικόν, δι' 
ου ή επισκοπή Ζητουνίου καΐ Πτελεου, γνώμη του μητροπολίτου 
Ααρίσσης Τιμοθέου, προ3ΐ[3άζεται εις άρχιεπισκοπήν (μηνι ίουνίω 
ίνδικτ. [ι]ε' = 1617), φ. 11^. Ανάλεκτα 'Ιεροσολ. Σταχυολογίας, 
τ. IV, σ. 88-90. 

16. Συνοδική πραςις (4 νοεμβρ. 1620), δι' ης ό πατριάρχης 
Αλεξανδρείας Κύριλλος ό ιΥούκαρις αναγορεύεται πατριάρχης οικου- 
μενικός, φ. 12''. "Ορα £. Σβ^Γαηά, Βί1)Ηο§Γ8,ρ1ιίβ ΙιβΠέηίίΐαβ, οιι 
άβδοηρίίοη Γ»ί80ΐιηέβ άβδ οαντΗ^βδ ρυΙ)1ΐέ8 ραΓ άβδ Ορβοδ αυ 
(Ιίχ-δβρΙίέΐΏβ δίέοΐβ. Ρίΐηδ 1896, τ. IV, σ. 340-342. Άνάλ. 
Ίεροσολ. Σταχυολογίας, τ. IV, σ. 92-93. 

17. Συνοδική πραςις ψήφων έπ' εκλογή πατριάρχου Άλεζαν• 
δρείας (30 νοεμβρ. 1620), φ. 13". £. Ι^θβΓδίηά ενθ. ά^^ωτ. 
σ. 342-343. 

18. Όμολογία πίστεως, αυτόγραφος, του υποψηφίου πατριάρ- 
χου Άλεςανδρείας Γερασίμου α', φ. 13?. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 11 



19. ΣυνοοΓ/ή πράςις περί των χρεών της Μεγάλης Εκκλη- 
σίας (1 δεκ. 1620), φ. 15^. Ανάλεκτα Ίεροσολ. Σταχυολογίας, . 
τ. IV, σ. 93-9δ. £• Ι^β§Γ&ηΛ εν». ά^>ωτ. σ. 346-345, 

20. "Έγγραφον του μητροπολίτου Μηθύμνης Γαί3ριήλ, δι' ου- 
δίδωαιν ούτος παραίτησιν οίκειο&ελη €δίά το μη δύνασ&αι ύποφέρειν 
τά συνεχώς επερχόμενα (αύτω) αλλεπάλληλα ακά^^δαλα καΐ τους κατά^ 
τόπον συνεχείς και κίνδυνους και πειρασμούς τους υπό των δυνα- 
στών», φ. 16?. Έγράφη καΐ υπεγράφη ττ^ 24-η του φε^ρουαρίου- 
μηνός έτους 1621 -ου. 

21. Πραξις ψήφων, γραφεΤσα μηνΐ ιανουαρίω έτους 1622-ου,- 
έπ' εκλογή μητροπολίτου Μεσημβρίας, «ώς του έν αυτ'η άρχιε- 
ρατεύοντος Κυριάκου θανάτω φυσικω τό ζην άπολιπόντος » , 
φ. 17'. Συνυποψήφιοι* α') Άκάκιος ιερομόναχος, β') Παΐσιος 
ιερομόναχος, γ') Ευθύμιος ιερομόναχος. Παρόντες αρχιερείς- Θεο- 
φάνης Παλαιών Πατρών, Παρθένιος Αίνου, Παρθένιος Βάρνης, 
Ευθύμιος Φαναριού και Γρηγόριος "Άνδρου. 

22. 'Έτέρα μηνι φε|3ρουαρίω έτους 1622-ου, έπ εκλογή μη- 
τροπολίτου Ήρακλείας, ιάτε του έν αύτη άρχιερατεύοντος Τιμο- 
θέου ήδη τον βίον ύπεΕελθόντος>, φ. 19^. Συνυποψήφιοι* α') Νεό- 
φυτος ιερομόναχος και ττ^ευματικός, αρχιμανδρίτης της Μεγάλης 
Εκκλησίας- β') Δανιήλ ιερομόναχος, γ') χ\αυρέντιος ιερεύς. Πα- 
ρόντες άρχιερεΓς• θεοφά^/ης Παλαιών Πατρών, Τιμόθεος Σερρών^. 
Παρθένιος ΑΤνου, Παρθένιος Βάρνης, Άκάκιος Μεσημβρίας. 

23. Όμολογία πίστεως του υποψηφίου μητροπολίτου Ήρα- 
χλείας Νεοφύτου, φ. 19?. 

24. "Έγγραφον παραιτήσεως του Παροναξίας Ιωσήφ (1 φεβρ. 
1622), φ. 2θ3. 

2δ. Πραςις ψήφων έπ' εκλογή άρχιερέως Παροναςίας (1622), 
?. 21^. Συνυποψήφιοι• α) Ιερεμίας λογιώτατος ιερομόναχος, 
^3') Παΐσιος ιερομόναχος, γ') Νεόφυτος ιερομόναχος. Παρόντες. 
άρχιερεϊς- Θεοφάνης Παλαιών Πατρών, Τιμόθεος Σερρών, Παρ- 
θένιος ΑΤνου, Άκάκιος Μεσημβρίας, Ευθύμιος Φαναρίου και 
3Ιελχισεδέκ 'Ραιδεστου. 




12 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



26. Πατριαρχιχόν καΐ συνοοιχόν σημείωμα, έχον οΰτως* 
«Έπεώή ό προ ολίγου χα&αφέσει τελεία καθυποβληθεις έττίσχο- 
πος Ζητουνίου - - οΓ δπερ έτόλμησεν, ως φαίνονται κατ' εΤοος 
εν τη κα&αιρέσει αύτοΰ, συ^/οδεκω γράμματι, ουχ υπετάγη ούτε 
έπείσ&η τη συνοδική ημών άποφάσεε, άλλ' έχων συνήγορον καΐ 
συμ|3οηθ6ν τον συν αύτω καθαιρεθέντα παπα Παυλον, τον οίκονό- 
μον αύτου, καΐ άλλους τινάς, προσέδραμεν τη εζω δυνάμει και 
ένέί^αλεν ήμΤν τε καΐ τω ίερωτάτω αότοΰ γέροντι άγίω Λαρίσ- 
αης - - κυρ Γρηγορίω - - εις σκάνδαλον και ταραχάς, δι' ων 
έμελλε προβηναι μεγάλη ζημία, τούτου χάριν διασκεψάμενοι το 
περί τούτου συνοδικώς έκρίναμεν κοινή γνώμη ειρηνεΰσαι το αύτο 
σκάνδαλον και οικονομικώς συμπεραναι. Και δή γράφομεν και λέ- 
γομεν, ϊνα, τό γε νιίν έχον, δο&η προς αυτόν τον ποτέ έπίσκοπον 
Ζητουνίου - - γράμμα άι)ωώσεως και συγχωρήσεως εις τό άπελθεΐν 
εις την έπισκοπήν αύτου και άρχιερατεύειν, ομοίως και προς τον 
παπα Παυλον εις τό ίερατεύειν, δως ου, ευκαιρίας (δοθείσης) και 
διορ&ώσεως και απαλλαγής της κατεπειγούσης βίας και μεσιτείας 
(γενομένης), βεβαιώσωμεν και έπικυρώσωμεν πάλιν τάς προγεγονυίας 
αυτών καθαιρέσεις, καΐ έλέγςωμεν και παιδεύσωμεν αυτούς αμφό- 
τερους ώς άπειθεΤς της συνοδικής ημών αποφάσεως και κάτα- 
φρονητάς της εκκλησιαστικής τάξεως και καταστάσεως. "Οθεν και 
είς δήλωσιν έγένετο και τό παρόν ημών πατριαρχικόν και συνοδι- 
κόν σημείωμα έν έτει ζ"ί*ρ*ί»λ"Η* [= 1622], έν μηνι ίουνίω, ινδ. ε'. 
Ό Κυζίκου Παρθένιος, ό *Αθηνών Θεοφάνης, ό Παλαιών Πατρών 
Θεοφάνης, ό Ναυπάκτου και "Αρτης Γαβριήλ», φ. 21^. 

26. Πραξις ψήφων (μηνι ίουνίω 1622) έπ' εκλογή μητροπολίτου 
της επαρχίας Ευρίπου, €ατε του έν αύτη άρχιερατεύοντος Ίωάσαφ 
ήδη τον βίον ύπεςελθόντος», φ. 22". Συνυποψήφιοι• α') Ίωάσαφ 
ιερομόναχος, β') Άκάκιος ιερομόναχος, γ') Συμεών ιερομόναχος. Άρ- 
χιερεΓς παρόντες• Παρθένιος Κυζίκου, Θεοφάνης Παλαιών Πατρών, 
Γαβριήλ Ναυπάκτου και "Αρτης, Ιγνάτιος Χίου, - - Τζίας και 
θερμίων, Μελχισεδέκ Τάιδεστου, Γρηγόριος ^Ανδρου, Ζαχαρίας 
Πρεσπών. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩΝ. 13 



27. Πραςίς ψήφων (μηνΐ μαΐω 1622) έπ' έχλογη μητροπολίτοι> 
της επαρχίας Κορίνθου, «ατε του έν αύτη άρχιερατεύσαντος Άν&ίμου 

^ 

δι' ψ αιτία^; καταντικρύ φαίνεται εύλόγω τρόπω ταύτης στερη&έν- 
τος^, φ. 23". Συνυποψήφιοι* α') Νεόφυτος ιερομόναχος χαί της 
Μεγάλης Εκκλησίας εφημέριος, β') Χριστόφορος ιερεύς, γ') Διο- 
νύσιος ιερεύς. Αρχιερείς παρόντες οκτώ, οίον ΠαρΟένιος Κυζίκου, 
Ίωάσαφ Προύσης, Θεοφάνης Αθηνών, Γρηγόριος Αϊνου, Γρηγό- 
ριος ^Ανδρου και λοιποί. 

28. Συνοδική πραςις περί των χρεών της Μεγάλης Εκκλη- 
σίας (μηνι ίουλίω 1624). Άρχ. «Ή κατά τον καιρόν τούτον συ- 
ναχθεΤσα> κτλ., φ. 24^. Ανάλεκτα Ίεροσολ. Σταχυολογίας, τ. IV, 
σ. 95-97. β. I^θ^^ΓΛηά ενθ. άνωτ. σ. 345-347. 

29. Κυρίλλου α' Κωνσταντινουπόλεως γράμμα πρύς τους χρι- 
στιανούς της μητροπόλεως Κορίνθου συνοδικόν (ιουλ. 1624), άγγέλ- 
λον αύτοΤς τήν καθαίρεσιν του μητροπολίτου Κορίνθου Νεοφύ- 
του {πρ^λ. αριθ. 27), φ• 25. £. Ιίβ^ΓΛηίΙ ενθ. άνωτερ. σελ. 
347-348. 

30. Πραζις ψήφων έπ' έκλογη μητροπολίτου Κορίνθου (σετττ. 
1621), φ. 26^ Συνυποψήφιοι• α') Δανιήλ πρωτοσύγκελλος της 
Μεγάλης Εκκλησίας, β) ΙΙαχώμιος ιερομόναχος, γ') Άκάκιος 
ίδρομόναχος και πατριαρχικός πρωτοσύγκελλος. Παρόντες άρχιε- 
ρδΤς• Θεοφάνης Παλαιών Πατρών, Ίωάσαφ Λακεδαιμονίας, Ιερε- 
μίας Παροναςίας, Κλήμης Προικο^/ήσου. 

31. Δανιήλ, υποψηφίου μητροπολίτου Κορί^^ου, πίστεως ομο- 
λογία, φ. 26?. 

32. Πραςις ψήφων (18 άττριλ. 1626) έπ' εκλογή μητροπο- 
λίτου της επαρχίας Τορνόβου, του τέως αυτής άρχιερέως Γαβριήλ 
άχοΟανόντος, φ. 27^. Συνί>ποψήφιοι• α') Μακάριος άρχιδιάκονος τής 
Μεγάλης Εκκλησίας, β') Γρηγόριος πρωτοσύγκελλος της Μεγάλης 
Έχκλησίας, γ') Λαυρέντιος πρωτοσύγκελλος. Παρόντες αρχιερείς* 
Θεοφάνης Παλαιών Πατρών, Κλήμης Προικονήσου, Δανιήλ Κο- 
ρίνθου, 'Ιωάσαφ Ευρίπου, Νεόφυτος Νέων Πατρών, Μελχισεδέκ 
Ραιδεστού, Μητροφάνης θη^ν, Δανιήλ - - - 



14 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



33. Μακαρίου, υποψηφίου μητροπολίτου Τορνό|3ου, ομολογία 
πίστεως, φ. 28*. 

34. Πραςις ψήφων (26 άπρελ. 1626) έπ' έχλογη μητροπολί- 
του της έτταρχίας Σερρών, του τέως εν αύτη μητροπολίτου Τιμο- 
θέου «το ζην άπθ|3αλ(>ντος » , φ. 28?. Συνυποψήφιοι• α) Αχίλλειο; 
ιερομόναχος χαί πρωτοσύγχελλος Παλαιών Πατρών, β') Δοσίθεο; 
προηγούμενος της μονής του Μεγάλου Σπηλαίου, γ') Ιεζεκιήλ 
πρωτοσύγκελλος της Μεγάλης Έχκ)νηαίας. Αρχιερείς παρώ/τες• 
Μακάριος Τορνό|3ου, Θεοφάνης Παλαιών Πατρών, Δανιήλ Κορίν- 
θου, Ίωάσαφ Ευρίπου, Νεόφυτος Νέων Πατρών, Κλήμης Προ^- 
κονήσου, Μητροφάνης Θηβών. 

35. Πραςις ψηφούν (μηνΐ ίουλίω έτους 1641) έπ' εκλογή 
μητροπολίτου Μεσημβρίας, φ. 29*. Συνυποψήφιοι* α') Δαμασκη- 
νός μητροπολίτης Βιζύης, β') Ιγνάτιος πρώην μητροπολίτης Σο- 
φίας, γ') Θεοδόσιος πρώην μητροπολίτης Μηδείας. Αρχιερείς 
παρόντες• Πα•/ώμιος Χαλκηδόνος, Γρηγόριος Λαρίσσης, Νεόφυτος 
Μον^εμβααίας, Δανιήλ Αθηνών. 

36. Ίωαννικίου β' Κωνσταντινουπόλεως επιστολή συνοδική 
(μηνΐ δεκ. 1646) προς τους κατοίκους της έπισκοττης Σκύρου 
περί του τρόπου και)' δν ή πατριαρχική λαμβάνεται ζητία κα; 
περί του οτι ό της Σκύρου επίσκοπος Γαβριήλ ές έαυτου τό βα- 
σιλικόν μόνον οφείλει διδόναι χαράτζιον, φ. 30°^. Τπογραφαί• "Άν- 
θιμος Κυζίκου, Κύριλλος Νικομήδειας, Παχώμιος Χαλκηδόνος. 
Δανιήλ Σε^^ρ&Ί, Νεόφυτος Άδριανουπόλεως, Διονύσιος Τορνόβου, 
Λαυρέντιος Τραπεζούντος, Κορνήλιος Μηθύμνης, Παρθένιος Μιτυ- 
λήνης, Μελέτιος Σηλυβρίας, Νείλος επίσκοπος Ντζίας και Θερ- 
μίων, Σωφρόνιος Γαρδίκίου. 

37. Συνοδικόν έ'γγραφον, δι' ου Κύριλλος β' ό έκ Βερροίας 
υποβάλλεται κα&αιρέσει τελεία. Άρχ. «Και τούτο παρά της αγίας» 
κτλ., φ. 31^-32?. Το πέρας τούτου του ί-^^ράζ^οο ελλείπει τώ 
κώδικι. "Ορα Ανάλεκτα Ίεροσολυμιτικής Σταχυολογίας, τ. IV. 
σ. 97-102. 

38. Πραςις συνοδική, δι' ης τη 1-η του ϊουλίου μηνδς έτους 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΤΜΩΚ. 15 



1639-0•^ πατριάρχης ΟΓ/ουμενιχός άνεκηρύχθη Παρ&ένιος α' ό άπό 

Άοριανουτϋόλεως, φ. 33^ Άνάλ. Ίεροσολ. Σταχυολογίας, τ. IV, 

α 103. 

39. Έγγραφον έχον ούτως αύτολεςεί (φ. 36^)• «Επειδή καΙ 
έφθασε χαΐ έγένετο ψήφω χανονικη μητροπολίτης Σοφίας ό πρώην 

Κορίνθου κυρ Ιεζεκιήλ, καΐ έλαβε την μητρόπολιν αυτήν Σοφίας 
ίηλαδή παρ' έμου του Ιγνατίου, δίά το ειρηνικόν και άσκανδάλι- 
στον και άτάραχον και άζήμιον της μητροπόλεως, αυτός μεν ό 
κυρ Ιεζεκιήλ οικεία βουλή και προαιρέσει και θελήσει ύπέσχετο 
πληρωσαι το έν τη μητροπόλει αύτη χρέος του έκλαμπροτάτου 
ζβΐ περιφανέστατου Τετζέπ-άγα άσπρων χιλιάδας εκατόν τριά- 
κοντα τεσσάρας, του ένδοζοτάτου καδή καπιτζή Μουσταφα-άγά 
ρΕά).ια τρεις και έννεακόσια καΐ δτερα χίλια γρόσια της ζητίας. 
τΓοσουμενα τα πά">τα δηλαδή (εις) τεσσάρας χιλιάδας και έννεακό- 
σια, του Άλή τζελεπή Σοφ^αλή και του γιασακτζή Άλή-πασία 
*/αί του σερασερτζή Άλή τζελεπή, των τριών, γρόσια χίλια εκα- 
τόν, και του Σαλιχ τζελεπή γρόσια οκτακόσια, και άπαλλάίαι έμέ 
ζαι τους έγγυητάς μου της ένοχης του αύτου χρέους, έγώ δε 
εκουσίως και οικειοθελώς ποίώ παραίτησιν του αύτου θρόνου μου 
Σοφίας προς τον κυρ Ιεζεκιήλ τουτοΊ έμπροσθεν του παναγιωτά- 
του μου και λογιωτάτου αύθέντου και δεσπότου του οικουμενικού 
πατριάρχου κυρίου κυρίου Παρθενίου, συνοδικώς προκαθημένου, ου 
μήν δε της άρχιερωσύνης μου, και άπό τανυν εΐημι [δΐο] μακράν 
τη; αυτής επαρχίας καΐ μηδεμίαν μετοχήν έχων έτι έν αύτη, 
ί)Λ' έστω κύριος της αυτής επαρχίας Σοφίας ό κυρ Ιεζεκιήλ 
ούτος, παρέχων, ως ύπέσχετο, το άνώτερον χρέος• εις ένδειςιν δέ 
καΐ άσφάλειαν έγένετο και ή παρούσα μου οικειοθελής και αβία- 
στος παραίτησις και κατεστρώθη έν τω ίερω τούτω κώδικι της 
του Χρίστου Μεγάλης Εκκλησίας: — έν έτει .αχμ^^' [=1640], 
μηνι σεπτεμβρίω ιθ"Ώ, [νδ. θ-^». -{• Ό πρώην Σοφίας Ιγνάτιος 
στέργω ώ(ς) άνοθεν [δίο]. — (Μάρτυρες). -{• Ό Χαλκειδόνος [δϊο] 
Πτχώμιος. — ψ Ό Μονεμβασίας Νεόφυτος. — -{• Ό Βιδύνης Σω- 
φ^νιος. — ψ Ό Φιλίππων και Δράμας Γεράσιμος. — -|• Ό Βάρ- 



16 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



^^ς Μελέτιος >. Διά δε πατριαρχικής χεφί»ς έπεκυρώθη τούτο τ^ 
εγγραφον «έν μψΐ αύγούστω, ίνδ. ΐ|3'». 

40. Παρ&ενίοο α' Κωνσταντινουπόλεως πραςις συνοδική, ης 
το πέρας ελλείπει τω χώδικι, φ. 37?. Κα&α'.ρεΐται δια ταύτης 
6 Τραπεζουντος μητροπολίτης **Άνθιμος, ώς προφανώς άδιχών 
τους χριστιανούς της αυτού επαρχίας, προδιδούς τε αυτούς €τοΤς 
χατά τόπον κρατοΰσι» Τουρκοις καΐ μέ&τ^ και κραιπάλη σχολάζων 
«από πρώτης ώρας της ημέρας μέχρι της εσχάτης», καΐ ώς 
άμελώς διακείμενος περί την έκκλησιαστικήν άκολουθίαν κτλ. 

41. Παρθενίου α' Κωνσταντινουπόλεως πραςις συνοδική (φ. 
38?), δι' ης ό προχρηματίσας Κορίνθου μητροπολίτης Ίωάσαφ, 
ώς ουκ άποδούς την όρισθεΐσαν αύτω πατριαρχικήν ζητίαν και τα 
χρέη του Ιεζεκιήλ, δν διεδέξατο έν τη μητροπόλει Κορίνθου, 
καθαιρέσει τελεία υποβάλλεται. Ή πραςις αυτή έγένετο παρόντων 
αρχιερέων δώδεκα, του Ήρακλείας Ίωαννικίου, του Λακεδαιμόνιας 
Ίωάσαφ, του Χαλκηδόνος Παχωμίου, του Νικομήδειας Κυρίλί,ου, 
του Ευρίπου Ιεζεκιήλ, του Χίου Ιερεμίου, του Νικαίας Πορφυ- 
ρίου, του Άδριανουπόλεως Παρθενίου, του Μονεμβασίας Νεοφύτου, 
του Βάρνης Παρθενίου, του Άμασείας Μητροφάνους κτλ. 

42. Πραςις ψήφων (φεβρ. 1641) έπ' έκλογη μητροπολίτου Πα- 
λαιών Πατρών, του τέως τοιούτου καθαιρέντος, φ. 39*. Συνυποψήφιοι* 
α') Θεοφάνης πρώην Φαναρίου και Νεοχωρίου, β') Ιάκωβος πρώην 
Γάνου και Χώρας, γ') Θεοφάνης πρώην Μηδείας. Αρχιερείς πα- 
ρόντες* Ίωαννίκιος Ήρακλείας, Παχώμιος Χαλκηδόνος, Παρθενιος 
Άδριανουπόλεως, Κύριλλος Νικομηδείας, Νεόφυτος Μονεμβασίας, 
Πορφύριος Νικαίας, Ίοοάσαφ Λακεδαιμόνιας, Τραπεζουντος - - , 
Ευρίπου Ιεζεκιήλ, Βάρ^/)τ]ς Παρθένιος, Κορίνθου Γρηγόριος, Χίου 
Ιερεμίας, Βιζύης Δαμασκηνός. 

43. Παρθενίου α' Κωνσταντινουπόλεως συνοδική πράξις (όκτ. 
1643), δι' ης ό μητροπολίτης Ιωαννίνων Καλλίνικος ώς άπειθής 
και ανυπότακτος υποβάλλεται καθαιρέσει, φ. 40°'. Τπογραφαί• 
Ίωαννίκιος Ήρακλείας, Γρηγόριος Λαρίσσης, Παχώμιος Χαλκη- 
δόνος, Παρθένιος Άδρια^>ουπόλεως, Γαβριήλ Λακεδαιμόνιας. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΓΜΩΝ. 17 



44• Κυρίλλου α' Κωνσταντινουπόλεως έγκύχλιον γράμμα (φ. 
41^), ου τό τέλος έλλειττει τω κώδιχι* παραδίδωσι δε τοΰτο εις 
ζοινόν ανάθεμα τον Άθανάσιον Πατελάρον, πατριάρχην έττίβάτην, 
χαΐ τους συν αύτω πάντας (Πρ|9λ. «Ημέρας» αριθ. 874). Τό πρώτον 
μέρος του γράμματος έχει ώδε* *Γνώρ!μον εΤναι χαι φανερόν εις 
δλους τους εύσε^εΓς χριστιανούς, δτι ή εκκλησία του Χρίστου πολ- 
λαΤς φοραΤς έταράχθη και έσυγχυσθη άπό κάποιους κακούς ανθρώ- 
πους και όπου φόβον θεού δεν έχουν, ούτε κρίσιν και άνταπό- 
δοσιν προσδοκούν, και πολλαι ζημίαι και εςοδα προεςενήθησαν 
και χρέος βαρύτατον -/αι άνυπόφορον, και πάντα ό παναγιώτατος 
και σοφώτατος ημών αύθέντης και δεσπότης ό οικουμενικός πα- 
τριάρχης και οι ευρισκόμενοι αδελφοί ημών εΤχον μεγάλαις πεί- 
ραςαις και ταραχάς- δια τό όποιον βαρύτατον χρέος με σκέψιν 
συ*>οδικήν έσυνάχθημεν δλοι οί αρχιερείς και έμελετούσαμεν του 
αύτου χρέους τήν διόρθωσιν, και έν τω μεταξύ τούτω μελετουντες 
συνέβη έκεΤνο τό πολύ καΐ μεγάλον σ/άνδαλον κατά τό φθινόπω- 
ρον, καθώς δλοι σας τό ήξεύρετε, και πάλιν με τήν δύναμιν του 
θεού ειρηνεύσαμεν τα πράγματα, άλήδεια με πολλάς έςόδους• 
και επάνω δπου δρχισεν ή Εκκλησία του Χρίστου να διορθώνετε 
μέ τήν δύναμιν του θεού και να εύρίσκη όλίγην άνεσιν και ό πα- 
^>αγιώτατος και σοφώτατος ημών αύθέντης και δεσπότης, και 
ήμεΤς και οί λοιποί πάντες αρχιερείς να είρηνεύωμεν, έπανέστη 
ό Πατελάρος Αθανάσιος θεσσαλονίκης, παρακινούμενος άπό τα 
έργα του πατρός του, του πονηρού Διαβόλου, και χωρίς άφορμήν 
ετάραζε τήν Έκκλησίαν του Χρίστου, έχων όμογνώμονας ε?ς τό 
κακόν αύτου επιχείρημα τον τρισκατάρατο,ν άνεψιόν αυτοο Νεό- 
φυτον ίερομόναχον και τόν άπό θεού ώργισμένον Σπανόν γούναρην 
και άλλους πολλούς, και ληστρικώς και έπιβατικώς τόν πατρι- 
αρχικόν τούτον θρόνον έπηρε και έζημίωσε τήν Έκκλησίαν 
του Χρίστου περισσότερον τών έζήκοντα φορτίων άσπρων, και 
έκαμε φθοράν και καταδίκην μεγάλην ε?ς τήν Έκκλησίαν του 
Χριστού. Δια τοΰτο, κοντά εις τήν έκφωνη?>εΤσαν κατ' αοτο^^ συ- 

νοδικήν καθαίρεσιν, εχομεν καΐ ήμέΐς αυτόν τόν έπιβάτην Άθα- 

2 



η 



18 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



νάσιον Πατελάρον, τον καχώς χαΐ παρά κανόνας λογισθέντα τάχα 
πατριάρχην, ή μάλλον ειπείν μανδριάρχην, μετά του παράφρονος 
καΐ ασυνειδήτου αύτου ανεψιού κακο-Νεοφύτου και του ώργισμένου 
Γεωργίου Σπανού και αλ).ων θεοκαταράτων και συνεργών αύτοΤς 
άφωρισμένους παρά της αγίας και ομοουσίου και ζωοποιού και 
αδιαιρέτου τριάδος, του ενός τζ φύσει μόνου θεού, εν τε τω νυν 
αίώνι και έν τω μέλλοντι, και καταραμένους και ασυγχώρητους 
και μετά θάνατον άλυτους, και νά ευρουν και τον θεόν μαχόμενον 
έν ήμερα της κρίσεως, καΐ νά σχίσγ] ή γη και νά καταπίη αυ- 
τούς, ώς τον Δα&άν και Άβειρών, και νά κληρονομήσουν την 
λέπραν του Γιεζή και την άγχόνην του Ίουδα^ στένοντες και τρέ- 
μοντες, ώς τον Κάιν, έπι της γης» κτλ. 

45. Κυρίλλου β' του έκ Βερροίας ύποσχετικον προς την συ- 
νοδον της εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως γράμμα, ου το πέρας 
μόνον έσώθη (φ. 22^)' έχει δε τούτο ώδε* «- - φυλάςαι και στέρςαι 
ταΰτα άπαρασΛλεύτως και άμετατρέπτως, και έπικυρώσαι• έν πολλτ] 
τη άσφαλεία και βεβαιώσαι και μη κατά τι έναντιηθήναι [βίο] εις 
ταύτα πάντα, συμφέροντα δντα και χρειώδη ε[ς τά της ειρήνης και 
καταστάσεως της ημών μετριότητος καΐ της άδελφότητος τών ίε- 
ρωτάτων αρχιερέων, και της διορθώσεως της Μεγάλης Εκκλησίας 
και τών βαρύτατων αυτής χρεών και έάν όψέποτε εξέλθω τών 
τοιούτων και αθετήσω τι ε; αυτών και παραβλέψω, υπόδικος 
εϊημι [δίο] παντός δεσμού καΐ άρας συνοδικής. "Οθεν εΙς βεβαίωσιν 
και ενδειξιν πάντων έπέδωκα τοΤς ίερωτάτοις αύτοΓς συναδέλφοις μου 
άρχιερευσι τό παρόν εκδόσεως γράμμα έν έτει ,αχλε', μαΐω, ίνδ. 
γ'. ψ Κύριλλος ό έκ Βερροίας». 

46. Κυρίλλου β' του έκ Βερροίας συνοδική πραςις (μηνι μαΐω 
1635), εμπεριέχουσα τόμον έ; οκτώ άρχ^ρω^^^ φ. 40°'-43'^. Άρχ. 
«Τό έν ταΤς μεγάλαις τών διοικήσεων συνεργούς άμα και συναν- 
τιλήπτορας τοις ήγεμόσι προχειρίζεσ&αι» κτλ. Ύπογραφαί" Νεό- 
φυτος Ήρακλείας, "Ανθιμος Κυζίκου, Νεόφυτος Νικομήδειας, Πορ- 
φύριος Νικαίας, Μακάριος Τυρνόβου, Γρηγόριος Λαρίσσης, Παρ- 
θένιος Ιωαννίνων^ Χριστόφορος Φιλιππουπόλεως, Σερρών Δανιήλ. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΪΜΩΝ. 19 



47. Κυρίλλου β' το5 εκ Βερροίας συνοοΓ/ή πρδςις (1636) 
-ερί των χρεών της Μεγάλης Εκκλησίας. Άρχ. «Πολλάκις ή του 
Χρίστου Μεγάλη Εκκλησία έδεή&η συνόδου αρχιερατικής» κτλ., 
7^λλ. 44«. 

48. Πραςίς ψήφων (δεκ. 1625) έπ' έκλογί) μητροπολίτου 
Τόδου, του τέως τοιούτου Φιλόθεου το ζην έκμετρήσαντος, φ. 
4δ*. Συνυποψήφιοι* α') Παχώμιος ιερομόναχος, β') Μάζιμος ρερεύς, 
γ') Γρηγόριος μέγας πρωτοσύγκελλος. Αρχιερείς παρόντες• Νεό- 
φυτος Νικομήδειας, Δανιήλ Κορίν&ου, Μητροφάνης Μονεμβασίας. 
Θεοφάνης Παλαιών Πατρών, Μιτυλήνης Κωνστάντιος, Προικονήσου 
Κλήμης, *Έλους (?) Διονύσιος, Πρεσπών Ζαχαρίας. 

49. Πραςις ψήφων (ιαν. 1625) έπ' έκλογη μητροπολίτου 
Φιλίππων και Δράμας, φ. 45^. Συνυποψήφιοι• α') Άβέρκιος ιερο- 
μόναχος και πρωτοσύγκελλος της Μεγάλης Εκκλησίας, β') Άκά- 
κιος 7Γ>ευματικός, γ') Παχώμιος ίερεος. Παρόντες αρχιερείς οκτώ. 

50. Κυρίλλου α' Κωνσταντινουπόλεως συνοδική πραξις (μηνΐ 
μαΓω 1625), δι' ης καθαιρείται ό Χαλκηδόνος Ίωάσαφ, «ό παρανό- 
μως δραςάμενος της άρχιερωσύνης και άναςίως - -, δς συνωμόσατο 
και συνεφώνησε μετά του τρισκαταράτου και αναθεματισμένου στρα- 
|5ο-Αμασείας Γρηγορίου έν απασι τοις άθεμίτοις εκείνου εργοις» 
^*λ., φ. 46^. ΤπογραφαΙ οκτώ αρχιερέων Νεόφυτος Ηράκλειας, 
Παλαιών Πατρών Θεοφάνης «καΐ επίτροπος της συνόδου», Κο- 
|)ίνθου Δανιήλ, Κλήμης Προικονήσου, Εύριπου Ίωάσαφ, Θηβών 
Μητροφάνης, Ταιδεστου και Πανίου Μελχισεδέκ κτλ. 

51. Πραςις ψήφων (μηνΐ μαΐω 1625) έπ' εκλογή μΎίτροτζοΚίτο^) 
Χαλκηδόνος, του τέως τοιούτου Ίωάσαφ καθαιρεθέντος, φ. 46^. Συνυπο- 
ψήφιοι• α') Γρηγόριος, λογιώτατος ιερομόναχος και πνευματικός και 
μέγας πρωτοσύγκελ}νθς της Μεγάλης Εκκλησίας• β') Κύριλλος, λογιώ- 
ΤΛτος ιερομόναχος, 6 έν τη Καστελιωτίσση ιερουργών γ') Θεοδό- 
σιος ό θεοφιλέστατος επίσκοπος του Γολγοθά. Αρχιερείς παρόν- 
τες- Θεοφάνης Π. Πατρών, Δανιήλ Κορίνθου, Ίωάσαφ Εύριπου, 
Κλήμης* Προικονήσου, Μελχισεδέκ Ταιδεστου, Μητροφάνης 
Θηβών . 



* 



Γϊ 



20 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΝ 



52. Κυρίλλου |3' του έχ Βερροίας συνοδική πρδζις (1636), 
δι' ης καθαιρείται ό Έλασσώνος Ίωάσαφ, φ. 47^. 

53. Πραξις ψήφων (μαρτ. 1636) έπ' έκλογη άρχιερέίΐ>ς 
Έλασσώνος, φ. 47^. Συνυποψήφιοι• α') Κάλλιστος ιερομόναχος^ 
|3') Γρηγόριος Ιερομόναχος, γ') Σωφρόνιος ιερομόναχος. 

54. Όμολογία πίστεως άρχιερέως τινός, φ. 48. 

55. «Ψήφος της εν Κωνσταντινουπόλει συνόδου κατά των 
αιρετικών κεφαλαίων Κυρίλλου του Αουκάρεως, του παραχωρήσει 
θεού πατριαρχεύσαντος έν Κωνσταντινουπόλει», φ. 49. Τά πέρας 
έλ)νείπει τω κώδικι. Άρχ.€ Πάντων μεν των κοινή συντελούντων» 
κτλ. Ιι. ΑΠαΙϋ, ϋβ βοοίβδία οοοίάβηίαϋδ ^ίημ^ οηβηίαΐίβ ρβΓ- 
ρθΙιΐ8. οοηδβηδίοηβ. Οοΐοηί&β 1648, σ. 1061-1065. 

56. Κυρίλλου α' Κωνσταντινουπόλεως έγκυκλιον γράμμα 
(1634), ου ή αρχή• «Γνώριμον καΐ φανερόν εις δλους> κτλ., φ. 50*. 

57. «Το παρόν άνεγνώσθη έπ' εκκλησίας» 1634. Ανάθεμα- 
τισμός, ου ή αρχή* € Επειδή καΐ ό παραβάτης Αθανάσιος ό Πα- 
τελάρος, ό ποτέ θεσσαλονί•/ης, έχοντας συμβούλους και συνεργούς 
αύτου» κτλ., φ. 51*. 

58. Τό πέρας ομολογίας πίστεως Καλλίστου, υποψηφίου μη- 
τροπολίτου Λήμνου, γραφεΐσα μηνι μαΓω, φ, 52*. 

59. Τιμοθέου α' Κωνσταντινουπόλεως συνοδική πραξις (δεκ. 
1616), δι' ης αποκαθίσταται, κηρυχθείς άθωος, εις τον αύτο5 
θρόνον δ Λήμνου μητροπολίτης Κλήμης, φ. 52^. Τπογραφαί• 
Πορφύρίος Νικαίας, ΠαΓσιος θεσσαλονίκης. Γαβριήλ Νικομήδειας, 
Τιμόθεος Χαλκηδόνος, Γαβριήλ Τορνόβου, Θεοφάνης Αθηνών, 
θεοφά^^ης Παλαιών Πατρών (έχων και τήν γνώμην Άνθιμου Κο- 
ρίνθου), Μητροφάνης Μονεμβασίας, Τιμόθεος Σερρών, Γαβριήλ 
Γαγγρών, Γρηγόριος Τζερβενου, ανώνυμος άρχιερεύς Πρεσλάβας, 
Ιερεμίας Κίτρους, Λαυρέντιος πρώην Βιζύης, ανώνυμος πρώην 
μητροπολίτης Μονεμβασίας, Νεόφυτος Μετρών, 6 μέγας λογοθέτης 
(έχων και τάς γνώμας του Ιεροσολύμων θεοφάνους, του Λαρίσ- 
σης Τιμοθέου, του Θηβών επισκόπου, του Προυσης Ίωάσαφ, τοδ 
Παροναςίας Νικηφόρου και του "Ίμβρου Μακαρίου), ό μέγας ρή- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΓΜΩΝ. 21 



τωρ (έχων καΐ τάς γνώμας του Εφέσου Γα^ϊρίήλ, το5 Ναυπάκτου 
καΐ ^Αρτης Γαβριήλ, τοδ Μυτιλήνης Κωνσταντίου, του Βιδύνης 
Σωφρονίου και του Διδυμοτείχου). 

60. Τιμο&έου α' Κωνστα^>τινουπόλεως συνοδική πραςις (σεπτ. 
1615), δι' ης, γνώμη και του πατριάρχου Ιεροσολύμων θεοφά- 
νους, καθαιρείται ό μητροπολίτης Ουγκροβλαχίας Λουκάς, επειδή 
ούτε «τό νενομισμένον (εδωκεν) έτήσιον ή άλλην τινά βοήθειαν 
εις τάς αναγκαίας χρείας της καθ' ήμας εκκλησίας, ώς και οι 
λοιποί συνάδελφοι αύτου αρχιερείς, ούτε δλως ύποδοχήν και δε- 
ςίωσιν ένεδε'^ατο προς ανθρώπους εκκλησιαστικούς, άλλα κατε- 
φρόνησε και εις ουδέν έλογίσατο, και ταΰτα γινώσκων καλώς ώς 
επι^3ατικώς εγκρατής έγένετο του θρόνου αΐίζοΐ^ και εις αλλάς μυ- 
ρίας παρανομίας και άτοπίας ενοχος>, φ. 53^. Τπογραφαι επτά, 
οΤον Ιερεμίου Κίτρους, Άχιλλείου Μονεμβασίας, Γαβριήλ Γαγ- 
γρών, Νεοφύτου Κερασούντος κτλ. Ή αυτή πραςις και εν τη 
οπισθίω σελίδι του 5 3 -ου φύλλου. 

61. Πράζις ψήφων (2 σεπτ. ^ζρκε', ίνδ. ιε') έπ' έκ)νθγη μητροπολί- 
του διά τήν χηρεύουσαν μητρόπολιν Ούγκροβλαχίας, φ. 54^. Συνυπο- 
ψήφιοι* α') Μακάριος πρώην μητροπολίτης Γάνου και Χώρας, 
β') Ιγνάτιος πρωτοσύγκελλος, γ') "Ανθιμος πρωτοσύγκελλος• Τπο- 



γραφαι αρχιερέων Ις 



62. Τιμοθέου α' Κωνσταντινουπόλεως περί της επισκοπής 
Κασσα^Λρείας συνοδική πραςις, ης το τέλος ελλείπει τω κώδικι, 
φ. 54?• Ή πραςις αυτή, καθά φαίνεται, έγένετο έ'τει 1612-ω' 
ή δε ύποθεσις αυτής έστι τοιαύτη, δτι ό παραίτησιν οικειοθελή 
δους άπό του πατριαρχικού θρόνου Νεόφυτος β' εΤχεν άποσπάσας 
αδίκως άπό της μητροπόλεως θεσσαλονίκης τήν έπισζοπήν Κασ- 
αανδρείας, προβιβάσας αυτήν είς τάςιν αρχιεπισκοπής, και δτι νυν 
άςιώσει Παϊσίου μητροπολίτου θεσσαλονίκης ή επαρχία Κασσαν- 
δρείας είς τήν έπισκοπικήν αυτής επανέρχεται τάςιν, όφείλουσα διά 
παντός εντεύθεν εΤναι τη μητροπόλει θεσσαλονίκης ύποτεταγμένη. 

5. Κώδιζ του πνευματικού δικαστηρίου της Μεγάλης Εκκλη- 
σίας Κωνσταντινουπόλεως, γραφείς τή έπτακαιδεκάτη έκατονταε- 



22 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



τηρίδι χαι συνιστάμενος έχ φύλλων χάρτου στιλπνού καΐ παχέος 
είκοσι και οκτώ, μήκους μεν 0,415, πλάτους δε 0,288. Τό κεί- 
μενον-έγράφη ύπο δύο διαφόρων χειρών άγραφα δ' αφέθη τα 
τρία έσχατα φύλλα. 

1. «Άνακεφαλαίωσις των άγιωτάτων πατριαρχών, τών όρο- 
θεσιών, και συναρίθμησις τών αποστολικών θρόνων», ετι δε τάξις 
προκαθεδρίας τών άγιωτάτων πατριαρχών, ης τό πέρας έχει τό 
σημείωμα τόδε* «Ή παρούσα εκθεσις έγεγόνη [δίο] έν ετει ^ςτκα'^ 
[δίο], έπΙ της βασιλείας Λέοντος του Σοφού και Φωτίου πατριάρ- 
χου», φ. 1-12. Πρβλ. (τ. Ρβ,ΓΛβγ, ΗίβΓΟοϋδ Βγηβοάθΐηαδ^ 
σ. 56-94 χαΐ 138-145. 

2. Πράςεις τών οικουμενικών πατριαρχών Διο^>υσίου γ'. Παρ- 
θενίου δ', Διονυσίου δ', Γερασίμου [3' και Ιακώβου (1662-1685) 
περί γάμων διαλυθέντων, διαζυγίων και λοιπών, φ. 13-25. Έ> 
ταίς πράςεσι ταύταις ό φιλίστωρ ευρίσκει πολλών οικογενειών ονό- 
ματα καΐ χρησιμωτάτην υλην εις άναπαράστασιν του περί διαζυ- 
γίων κανονικού δικαίου, ως τούτο ήρμηνεύετο και παρά τοις όρθο- 
δόςοις έφηρμόζετο τη έπτακαιδεκάτη έκατονταετηρίδι. 

6. Τεύχος της τεσσαρεσκαιδεκάτης εκατονταετηρίδας εκ φύλ- 
λων χάρτου παχε'ος 409, μήκους 0,38, πλ. 0,28" ου τό κείμε- 
νον έν μια τών σελίδων εκάστη μονόστηλον εκ γραμμών 3& 
(0,32 Χ 0,20). Έν τω έσχάτω φύλλω σημείωμα παλαιόν•• 
€•|• ίτοότο""^ τό χαρτήν ενε του Μπέλτζου• έ'χη Πραςαπόστολον του 
μοναστηρίου, να έπάρη τό χαρτήν του»• έγραψε δε τοΰτο τό ση- 
μείωμα ούτως ως έχει πιθανώς αυτός ό του κωδικός γραφεύς. Είτα 
σημείωμα §τερον της ιζ' εκατ. €•|• Ή παρούσα βίβλος υπάρχει 
κτήμα μονής του κυρ Διονυσίου», της έν τω Άγίω "Όρει. — 
Γρηγορίου του θεολόγου όμιλίαι δέκα μετά της εις αύτάς ερμη- 
νείας Νικήτα Σερρών, ης ή αρχή• €[Εί]κοστώ δευτέρω άριθμα> 
τών του μεγάλου πατρός ημών Γρηγορίου του της θεολογίας φε- 
ρωνύμου > κτλ. 

7. Τεύχος εκ φύλλων χάρτου 7 + 206 + 6 (μήκους 0,38^ 
πλ. 0,258), γραφέν περί τό τέλος της έπτακαιδεκάτης εκατόν- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ Γ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 23 



ταετηρίδος• τούτων δε των φύλλων τά μεν επτά πρώτιστα καΐ τά 
ες έσχατα παντάπασιν άγραφα, πλην άλλ' ύστερον έπΙ της όπισ&ίου 
σελίδος του 7-οΐ) των τοιοότων φύλλων έγράφη το σημείωμα τόδε* 
«Κα! τόδε των άφιερω&έντων τη σεβάσμια αυθεντική μονή της 
Πτ^αγίας Τριάδος, τοδ Βακαρεστίου, παρά το5 υψηλοτάτου και 
σοφωτάτόυ αύθέντου καΐ ήγεμόνος πάσης Ούγγροβλαχίας κυρίου 
κυρίου Ίω(άννου) Νικολάου Αλεξάνδρου βοεβόδα. ^αψκζ"*? ιαννουα- 
ρίου» [=1727]. Τό τεύχος τούτο έπι της ράχεως έχει το «Άλε- 
;ά^/δρου Μαυροκορδάτου Τωμαϊκή ιστορία»* ταύτης δε της ιστο- 
ρίας εν αύτω τω τεύχει περιέχεται τό *Βιβλίον δ'. Περί των 
γεγενημένων Τωμαίοις από μοναρχίας Γαΐου Ιουλίου Καίσαρος 
εως πρώτου φιλοχρίστου και ευσεβέστατου βασιλέως του μεγάλου 
Κωνσταντίνου*. Άρχ. €Ή "Ρωμαίων αυτοκράτωρ αρχή γεννάται 
της πόλεως ετει ψε', εκκλησιαστικής περιόδου ^ευξα', από Αβραάμ 
αΦπ&', Τρκανου άρχιερατεύοντος > κτλ. Τέλος* «και Βιταλιανόν 
έπάρχοντα προς Μαξιμίνου άπέκτειναν, έκείνοις δε τάς βασιλικάς 
ευφημίας ανέπεμψαν». Τό κείμενον άριθμεΤ φύλλα 206* εστί δε 
κατά μία^^ έκάστην των σελίδων μονόστηλον έκ γραμμών 27 
(0,27X0,16). 

8. Τεύχος χάρτινον έκ σελίδων ήριθμημένων 223, γραφέν 
περί την αρχήν της έννεακαιδεκάτης έκατονταετηρίδος* τούτου δε 
τά φύλλα μήκους μέν έστι 0,375, πλάτους δε 0,258. 

«Άπαν&ίσματα διαφόρων αγίων πατέρων της ανατολικής κα- 
θολικής και αποστολικής αγίας του Χρ'.στοΰ εκκλησίας». Άρχ. 
«Περί Αγγέλων. "Άγγελος έστιν ουσία Ίοερόί ακίνητος» κτλ. 
Ταύτα δε τά απανθίσματα ουδέν άλλο εστίν, ή μέρη τινά συγ- 
γραφών Γρηγορίου του Ναζιανζηνου, Νείλου του μεγάλου, Γρη- 
γορίου του Νύσσης, Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Αντωνίου του 
μεγάλου, Αθανασίου του Άλεςανδρείας και Συμεών του Νέου 
θεολόγου, και ταύτα διττώς, πρωτοτύπως τε καΐ παραπεφρασμέ- 
νως• μεθ' α φύλλα τό τεύχος έχει τρία, ων δύο μέν εμπεριέχει 
τον πίνακα των απανθισμάτων, τό δε προ τούτων απλώς έγκρύπτε'. 
τόδε μόνον τό σημείωμα* «1811 ίουνίου α': Κωνσταντινούπο- 



24 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



λις: — Ι ΚαΙ τόδε ξύν τοις άλλοις, χτήμα έμόν τυγχάνει. Νικήτα 
Χατζή Γεωργίου του έχ Σύμης: — | Αγορασθέν ύπ' έμου δι* 
όβολών τετραχοσίων, δστις δε τούτο ήθελε συλήσει περιφερών εν 
τή ψυχή του τάς αράς» χτλ. 

9, Τό πρωτότυπον επισήμου γράμματος ένσφραγίστου της 
Άγγλικανής Έχχλησιας προς τήν Καθολιχήν Όρθόδοξον Άνατο- 
λιχήν Έχχλησίαν, άποσταλέν αυτή ετει 1722-ω• τούτο δε τό 
γράμμα, ώς έχει, φύλλ' αριθμεί δέχα (μήχους 0,37, πλ. 0,248), 
του πρώτου μόνου παντάπασιν δντος άγραφου• των δε γεγραμμέ- 
νων τό κείμενόν έστι μονόστηλον έχ γραμμών τριάκοντα ή δύο 
και τριάκοντα (0,268X0,165). Επιγραφή* «Τοις παναγιωτάταις 
καΐ σοφωτάτοις τής Άνα|τολικής ορθοδόξου Εκκλησίας Πατριάρ- 
χαις, | τω Κωνσταντινουπόλεως Κυρίω Ιερεμία, τω Αλεξανδρείας 
Κυρίω Σαμουήλ, | τίο Αντιοχείας Κυρίω Άθανασίω, | χαΐ τω 
Ιερουσαλήμ Κυρίω Χρυσάνθω, | τοις τε πανιερωτάτοις Μητροπο- 
λίταις, και τοΐς | άγιωτάτοις Έπισκόποις, τω εύαγεΐ Κλήρω, χαΐ 
πασι τοΤς Ελλήνων όρθοδόξοις* Ή των έν Βριταννία Καθολικών 
λειψάνων | αμοιβή τή Ανατολικών Όρθοδόξων άποκρί|σ8ΐ έπι τήν 
μετ' αλλήλων συμφωνίαν | πεποιημένη». Άρχ. €Πριν ίρχεσθαι 
τα τής παλαιάς έν Βριταννία ορθοδοξίας λείψανα ι κτλ. Τέλος• 
«Τούτο δε πράγμα συνοδικώς έγένετο παρ' ήμΐν τοις καθολικής 
έν Βριταννία εκκλησίας Έπισκόποις, παρόντων έκ του Κλήρου 
πολλών, και ταύτη τή δι'ατάξει συμφωνούντων. — | Γέγραπται έν 
χ\ονδίνω έν έτει σω|τηρίω ^αψκ|3-Ψ, έν μηνΐ μαΓου χθ"Ώ: — Ό 
Σκοτο-Βρεταννίας επίσκοπος ΆρχΙβάλδος (%αι τύπος τής βύτοΰ σφρα- 
γΐδος). — Ό Άγγλο -Βρεταννίας πρώτος επίσκοπος Ιερεμίας (χαΐ τύ-ος 

της αύτοΰ σφραγΐδος). Ό ΣκοτΟ-Βρεταννίας έπίσΧΟπος Ιάκωβος (ωσαύ- 
τως). — Ό Άγγλο-Βρεταννίας επίσκοπος Θωμάς (ωσαύτως). — Ό μέγας 
χαρτοφύλαξ Θωμάς ό του Διακόνου». 

10. «Τύπος• τής Λειτουργίας Δείπνου του Κυριάκου, ή τής 
παναγίας Συνάξεως>, ώς αϋτη τελείται έν τή Άγγλικανή Εκκλη- 
σία. Άρχ. «Σπουδαίως έπιμελήσει άπας ιερεύς» κτλ. Φύλλα 12, 
μή/ους 0,37, πλ. 0,248, γραφέντα και συναποσταλέντα έτει 
1722-ω τώ προδεδηλωμένω άγγλικανώ γράμματι (αριθ. 9). 




ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 25 



11. Λειτουργικον Εύαγγέλιον της ενδέκατης έκατονταετηρίδος, 
χομ^α&έν έκ Σμύρνης, άκέφάλον καί κολοβόν, αριθμούν δε, ώς 
Ιχεί, φύλλα μεμ[5ράνινα 369, μήχους 0,385, πλ. 0,285. Το 
χείμενον αύτου έν μια των σελίδων έζάσττ] σχήμα σταυροειδές έχει, 
ούτως ώστε πάσα σελίς (ϊτ^απαρίστησι σταυρόν, ου το μεν ανω 
κέρας άριθμεΤ γραμμάς επτά, το δε κάτω γραμμάς όζτώ, το δε 
μεσαΓον γραμμάς δέκα (0,235 Χ 0,175) ^• καΐ δια τό τοιόνδε των 
σελίδων σχήμα και δια τον πολύν του κειμένου κόσμον, εστί τό 
τεύχος τούτο καλλιγράφημα πολλού λόγου άςιον περιέχει γαρ έν 
έαυτω καΐ χρυσας έπιγραφάς, και γράμματα τίνα κεφαλαιώδη με- 
γάλου σχήματος έγκαλλώπιστα, κεχρυσωμένα τε και πολυχρώματα, 
και πορφυρά πανταχού σημαδόφωνα. Τον κώδικα τούτον προπε- 
ριέγραψεν δλλως Εμμανουήλ Ίωαννίδης, δς ευρεν έν αύτω καΐ 
σημείωμα τοιόνδε* «ψ Το παρδν Εύαγγέλιον υπάρχει της Πανα- 
γίας μου της Καλαμιώτισσας μητροπόλεως θύρας, δνπερ άφιέ- 
ρωσεν αυτόν, ό Μαστροϊωάννης ό τό έπικλην Χαντζής• δνπερ 
άγοράσας αυτό άπό τον παπα κυρ Γερμανόν άσπρα ρνε' και δστις 
τό υστερήσει άπό τόν ναον της Παναγίας μου της επονομαζόμε- 
νη; Καλαμιώτισσας μητροπόλεως θυρών ^ζει θεόν μαχόμενον έν 
τ^ φρίκτζ και φοβέρα ήμερα της παρουσίας αύτου, και τήν αύτου 
]ΐψζοα και άειπάρθενον θεοτόκον Μαρίαν και τάς αράς των τρια- 
χοαίων δέκα και οκτώ θεο'^όρων τζατέρωΊ των έν Νικαία και 
ζτηα>Ί των αγίων αμήν. έτους ^ζοθ' [=1561] μηνΐ μαρτίου 
Ινδικτ. ιδ'» [Ό έν Κωνσταντινουπόλει Έλλην. Φιλολογ. Σύλλογος, 
"• Π, 1864, σ. 64]. Σημειωτέον, δτι ένδον της δευτέρας πινα- 
ζίδος ευρον έγώ φύλλον μεμ^ράνινον (μήκους 0,275, τυλ. 0,265), 
οϋτινος ή γραφή μεγάλη και τρόπον τινά παρεμφερής προς τήν 
ούτω μεγάλην καΐ άραιάν γραφή ν των παλαιτάτων χρυσοβούλλων 
λόγων πάσα δε σελις αύτου τό κείμενον έχει• μονόστηλον έκ 
7ραμμών 15 (0,165X0,155)• αυτό δε τούτο τό κείμενον, γρα- 

* Πρβλ. Ο. Κ. Ογθ^ογυ, ΡΓοΙθβοιηβηα, σ. 708, άοιθ. 792, ένΒι ούν, ορθώς 
ό χώδίξ ούτος λέγεται ζα)λίγράφηα2 τη; τρίτης εινα: '/.ι\ δεχάτης ή τη; χατόττίν 
εχιτονταετηρίδος. 



26 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



φέν περί το τέλος της ένατης έχατονταετηρίδος καΐ μέρος ίχανόν 
αποτελούν της η^' διατάςεως Λέοντος του Σοφού, άνέγνων ώδε• 
«- - - τοίαυτηι συμφορδι και βαθεϊ ου\τω σκότωι [δίο] εκ των πόνων 
κεκτη|σ&αι του τό σκότοσ αύτώ δημίουρ|γήσαντοσ. Άλλα γαρ ει και | 
ούτω κέκριταε, ουκ ην ώσπερ εΓπον | γνώμη, τό κριθέν ποιεΐν νομο- 
θέτημα. Επειδή δέ ώ [δίο] των εντοΐσ θε{|θ!σ ημών αποφερόμενοσ. 
όυ ε|γώ. πώσ. αν αποπέμψαεμι την | άξίωσεν. εισ νόμουσ αςιοΰν 
[δίο] την Ι τοίαύτην κρίσιν δ'ίασκεϋασ&ηναι. | δια το τήσ διαθέσεωσ 
φιλάν|θρωπον. ώσ άν απο γε του νυν, | ει ποτέ τι συμπέσοι τοιού- 
τον. τοι|αϋτησ. επιτεύξεται διακρίσεωσ | οΓα καν τώι παρόντι τώι 



αοι 



κήσαντι ώρισται ή ζημία, πει&ό | με&ά τε τηι προτροπηι. και 
τό Ι δόγμα όρίζομεν. | Τοιγαροδν. ει τισ ποτέ εισ όφθαλ|μοί)σ επε- 
νέγκοι τινι ζημίαν. | τούτον κελεύομεν. ει μέν ενα. | τώι ένι καΐ 
αυτόν ζημιουσΟαι | την ισην υπέχοντα δίκην. ει δέ | κατά τών δυο 
τάσ. κακουργούσ | επιβάλοι χεΓρασ. επειδή περ | ενταύθα τό ϊσον 
τησ ζημίασ | ούτε τώι αδικηθεντι προσδνη|σιν. τίσ γάρ ό'νησισ• 
τώ εν σκότρ.ι | ζώντι. ει και άλλον τό ϊσον έχοι σκό - - - > . 

Ζαοΐιαηδίβ, ^αδ ΟΓαβοο-Κοιηαηαιη, τ. III, σ. 188. 

12• Ιωάννου του Χρυσοστόμου ομιλιών εις την μωσαϊκήν 
Γένεσιν μέρος πρώτον. Τεύχος τής ενδέκατης έκατονταετηρίδος 
έκ φύλλων μεμβρανίνων 303 (μήκους 0,365, πλ. 0,26), ων τό 
κείμενον, βεβλαμμένον πολλαχου ύφ' ύδατος, εστίν έν μια τών σε- 
λίδων εκάστη δίστηλον (0,255X0,085). Ό τούτου δέτης ένδον της 
πρώτης πινακίδος έθετο δύο φύλλα ετέροο τινός μεμ[ϊρανίνου κω- 
δικός τής δυοκαιδεκάτης έκατονταετηρίδος, ου τό κείμενον ήν έν 
μια τών σελίδων εκάστη μονόστηλον έχει δέ και ταύτα τα φύλλα, 
κα&ά φαίνεται, μέρος ομιλίας τινός Ιωάννου του Χρυσοστόμου. 
Του τεύχους τούτου την ιστορίτ^ διδάσκει τα σημειώματα τάδε. 
Φύλλ. 293 «Εκ τις ν ίσου Κίπρου ηφερα το παρόν βιβλίον απο 
την κ6|3εριαστοι (?) και τιχα (?) του ΑγΓ(ου) Τάφου σ'τόν μεγαλον 
μαρτίρων Γεωργίου αμήν*. — Φύλλ. 210°^ «Έτος σριον 1646 
Παίσιος πριάρχης» (Ιεροσολύμων". — Φύλλ. ΙΤ^' «Τόν παρών 
|3ι^3λίων ηπάρχη του Αγιου Τάφου» κτλ. Είτα• «Δανηηλ ιερό- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 27 



μονάχος οοΰλως του Αγοο Τάφου ι. ΚαΙ πάλιν ιΤω παρών 
^3εβλίων ηπαρχι τις ιεράς μονις του άγιου Γεωργίου» κέ, τουτέστι 
του έν Κωνσταντινουπόλει Μετοχίου του Πανοτγίου Τάφου. ΚαΙ έν 
τζ δευτέρα σελίδι του 206-ου φύλλου σημείωμα έστιν ΈφραΙμ υίου 
Μαργαρίτου ιερέως, γραφέν και χυρωθέν υπδ Σωφρονίου πατριάρ- 
χου Ιεροσολύμων έτει ^ζ^ζ' [1588-1589]" τω δε σημειώματι 
τούτω δηλοΤ ό ρηθεις Έφραίμ, δτι δώρον εδωχε τω Παναγίω 
Τάφω τόνδε τον κώδικα* διό και συνίστησι την εις Ιεροσόλυμα 
τούτου άποστολήν. 

13. Τεύχος άκέφαλον, κεκολοβωμενον και βεβλαμμένον ύφ' 
ύδατος, γραφέν δε τη ενδέκατη έκατονταετηρίδι* φύλλα δε μεμβρά- 
νινα άρι&μεΤ 162 (μήκους 0,345, πλ. 0,27), ων το κείμενόν 
έστι δίστηλον εκ γραμμών 33 (0,235 Χ 0,18). 

Συμεώνος του Μεταφράστου βιβλίον άγιολογικόν του νοεμβρίου 

μ^ός- 

1. Μαρτύριον άκέφαλον των αγίων άναργύρων Εοσμα και 
Δαμιανού. Άρχ. ι να μόνον άπορρίψαι τον δεύτερον ι, φ. 1. 

2. Μαρτύριον των αγίων μαρτύρων Ακίνδυνου, Πηγασίου. 
Ανεμπόδιστου, Άφ&ονίου και Έλπιδηφόρου. Άρχ. «Ει και πρώτοι 
Πέρσαι», φ. 3?. Μί^ηβ τ. 116, σ. 9. 

3. Βίος του οσίου Ίωαννικίου, ου ή αρχή• «Τήν προς αρετή ν 
όδον φέρουσαν», φ. 18«λ Μί§ηβ εν&. άνωτ. σ. 36. 

4. Βίος και πολιτεία του οσίου Γαλακτίωνος και της συμβίου 
οώτου Επιστήμης. Άρχ. «Της προς τω Αιβάνω δρει», φ. 43?. 

Μί§ηθ ενθ. άνωτ. σ. 93. 

δ. Μαρτύριον Ιέρωνος και των συν αύτω έν Μελιτηνη ά&λη- 
αάντων. Άρχ. «'Ιέρωνι τω γενναίω>, φ. 48^. Μί^ηβ ενθ. άνωτ. 

ιελ. 109. 

6. Βίος και πολιτεία της όσίας Ματρώνης. Άρχ. «Τους σώ- 
φρονας τόν βίον», φ. 53*. Μίβηβ ένθ. άνωτ. σ. 920. 

7. Βίος της όσίας θεοκτίστης της Αεσβίας. Άρχ. «Εικόνες 
και στηλαι», φ. 68?. Θβο'^ιΚοό Ιωάννου^, Μνημεία αγιολογικά, 
πλ. 18. 



"28 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



8. Βίος καΐ πολιτεία Ιωάννου τοΰ Ελεήμονος. Άρχ. ιΤάς 
χών αγαθών (3τ^δρώνι, φ. 80*. Μί§ηβ τ. 114, σ. 896. 

9. Βίος ατελής Ιωάννου του Χρυσοστόμου, ου ή αρχή• <Καί 
πάντων μεν των κατά θεόν πολιτευσαμένων» φ, 106". Μί^β 
τ. 114, σ. 1045. 

14. Τεύχος της ενδέκατης έκατονταετηρίδος έκ φύλλων μεμ- 
βρανίνων 293 (μήκους Ο, 34, πλ. 0,26), ων τό κείμενον έν μια 
των σελίδων εκάστη μονόστηλον έκ γραμμών 25 (0,25X0,19)* 
έχει δε τάς έπιγραφάς χρυσας, κοσμήματα τίνα ταινιοειδή, και 
πάλιν έτερον έν τω πρώτω φύλλω κόσμημα, ου το σχήμα πα- 
ρεμφερές προς τό γράμμα Π• σημείωμα δε τι της πεντεκαιδε- 
.κάτης έκατονταετηρίδος (φ. 1°^) δήλον ποιεί, δτι τούτο τό ιΒι- 
βλίον Κριτής [ = Κρήτης] της μονής Έλεουσης» ην. 

Συμεώνος του Μεταφράστου βΐ|3λίον άγιολογικόν τών μηνών 
μαΓου, ιουνίου, ίουλίου και αύγουστου. 

1. Βίος και πολιτεία του οσίου Αρσενίου του μεγάλου (μαΓου 
η'). Άρχ. «Άλλα τών σπουδαίων αραι, φ. 1". ΛατινιστΙ παρά 
τω Σουρίω τη ιθ' ιουλίου. 

2. Μαρτύριον τών αγίων Μανουήλ, Σαβέλ και Ισμαήλ (ίουν. 
ιζ'). «Οι μεν άλλοι διώκται>, φ. 35^. Ακολουθία τών αγίων 

Ινδόςων μαρτύρων Μανουήλ, Σαβέλ και Ισμαήλ, έρανισ&εΐσα - - 
παρά Μανουήλ Μάνου. Έν Βιέννη 1803, σ. 54. Ακολουθία ή. 
θεία καΐ ιερά και μαρτυρική τών αγίων και πανενδόςων του Χρί- 
στου μεγίστων αθλοφόρων τε και αύταδέλφων Μανουήλ, Σαβέλ 
και Ισμαήλ. Έν Λειψία 1815, α. 117. 

3. Βίος και πολιτεία του οσίου Σαμψών του Ξενοδόχου (ιουν. 
κζ'). Άρχ. «"Αμα μεν χάριτος εργον>, φ. 49^. Μί^β τ. 115, 
σελ. 277. 

4. €Τπόμνημα διαλαμβάνον μερικώς τους αγώνας καΐ άθλα 
και αποδημίας και τελείωσιν τών αγίων και κορυφαίων αποστόλων 
Πέτρου καΐ Παύλου* (ίουν. κθ'). Άρχ. «Και τών τεχνών ου 
^μόνον τους έξ αρχής», φ. 70^. ΑοίΒ. δαηοίοπιηι, Ιαη. VII, σ. 374. 

5. Μαρτύριον του αγίου Προκοπίου (ιουλ. η'). Άρχ. «Διο- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΓΟΣΟΑΤλΙΩΝ. 29^ 



χλητ!ανο5 και Μαξιμιανου τήν βασιλείαν ιθυνόντων», φ. 90^. ΑοΙβ^ 
δ&ηοίοπιιη, ^ιι1. Π, σ. 556. 

6. Μαρτύριον του άγιου Παντελεήμονος (ιουλ. χζ'). Άρχ. 
«Της ειδωλικης άχλύος», φ. 123^ Μί^ηβ τ. 115, σ. 448. 

8. Μαρτυριον του αγίου Αρτεμίου (ίουλ. κθ'). Άρχ. €Τϊίς 
είδωλικης μανίας», φ. 144^. 

8. Βίος και πολιτεία του οσίου Ευδόκιμου (ίουλ. λα'). Αρχ.. 
€Εύδοκίμου του κατά θεόν» κτλ., φ. 151^. Βίος του αγίου και 
οικαίου Ευδοκίμου έκδ. υπό Χρύσανθου Λοπαρέβου. Έν Πετρου- 
-όλει 1893. 

9. €Διήγησις Ίωσήπου εις τό μαρτυριον των αγίων και εν- 
δόξων Μακκα^ίων» («ύγ. α'). Άρχ. < Φιλοσοφώτατον λόγον^ 
έπιδείκνυσθαι μέλ).ων», φ. 163^ ΓαΙ)ποη-Η8,Γΐβ8, ΒίΜ. βη τ. 
Χ, σελ. 272. 

10. «Λόγος διαλαμβάνων τα άπό της σεβάσμιας γεννήσε<ι)ς 
χαΐ ανατροφής της υπεραγίας δεσποίνης ημών Θεοτόκου, της θεο- 
ττρεπους τε γεννήσεως Χρίστου του θεού ημών, και δσα μέχρ^ 
τί|ς ζωηφόρου αυτής συνέδραμε τελευτής, προσέτι και περί της 
φανερώσεως της τίμιας αυτής έσθήτος, και δπως ό μέγας ουτας 
πλούτος χριστιανοΐς τεθησαύρισται» (αύγ. ιε'). Άρχ. ιΈχρήν 
αληθώς την παρθένον», φ. 192?. Ίεροσολ. Βιβλιοθ. Ι, σ. 232, 
239, 461. II, σ. 184, 269, 420, 462, 743. ΟαΙαΙ. οοά. 
Ια^ίο^Γ. δΓΛβοοπιιη 1)ίΙ)1ίο11ι. Ν&ίίοηδίΗδ Ραηδίβηδίβ. Βηιχβΐΐίδ 
1896, σ. 103, 154, 156, 209, 224, 225, 250, 324. 

11. «Κωνστα^^τίνου έν Χριστώ βασιλεϊ αίωνίω βασιλέως Τω- 
μαίων διήγησις, άπό διαφόρων άθροισθεΐσα ιστοριών, περί τής 
ίτρδς Αυγαρον άποσταλείσης άχειροποιήτου θείας είκόνος Χρίστου 
του θεού ημών, καΐ ως έξ Εδέσσης μετεκομίσθη προς την παν- 
εαδαίμονα ταυτην τών πόλεων Κωνσταντινούπολιν». Άρχ. «Ουκ 
άρα μόνος αύτδς» κτλ., φ. 234^. Μί^ηβ τ. 113, σ. 422. 

12. «Λόγος διαλαμβάνων τα περί τής γεννήσεως, ανατροφής. 
και απότομης του αγίου και ένδόζου προφήτου και βατττιστοΰ Ιωάν- 
νου του Προδρόμου, και περί τής ευρέσεως τής τιμίας αύτου χε- 



30 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



φαλης» (αύγ. κ&'). Άρχ. «Ίωάννην, τό μέγα κλέος», 256^. Ίε- 
ροσολ. Βι^3λιο8ήχη, τ. II, σ. 18δ. 

13. «Τττόμνημα των ι^' προφητών ι, υποδιηρημένβν εις ίσά- 
,ρι?>μα ύπομ^/ϊ^ματα, ών πρώτιστον το εις τον προφήτην Ώσηέ' 
ελλείπει δε τω χώδικο το πέρας του εΙς Μιχαίαν υπομνήματος. 
Άρχ. <τΤής του λάου διαιρέσεως» χτλ., φ. 281^. Πρβλ. Μ5§η6 
τ. 81, σ. 1552. 

15. Τεύχος έκ φύλλων χάρτου στιλπνού 18 (μήκους 0,37, 
πλ. 0,232), ών τα ες έσχατα παντάπασιν άγραφα* έγράφη δε τοΰτο 
το τεύχος ή περί το τέλος της όχτωκαιδεκάτης ή περί την αρχήν 
της έννεακαιδεκάτης έκατονταετηρίδος, και της πρώτης μεν ένδον 
πινακίδος έχει σημείωμα τι, δπερ αυτός ό του τεύχους έγραψε 
καλλιγράφος• πραγματεύεται δε τοΰτο €ΠερΙ των κατά Μολδθϊ3λαχίαν 
ιερών μοναστηριών του παναγίου καΐ ζωοδόχου Τάφου, τίνες οί 
ταύτα οικοδομησάμενοι και έπι τίνος αγίου μνήμη εκαστον τούτων 
δοξάζεται» [Άναλ. Ίεροσολ. Σταχυολογ. τ. ΙΥ, σ. 63]* ένδον 
δέ της ετέρας πινακίδος ό αυτός καλλιγράφος έγραψε τάδε• €•{• Σέρ- 
γιος παΤς ών ^, έμα&ήτευσε παρά τω σοφωτάτω θεοφάνει έν τγι 
πατρίδι αύτοΰ• εκείθεν δέ μετέβη εις το δρος του "Άθωνος, και 
έμαθήτευσε παρά τω μεγάλω Εύγενίω Βούλγαρι* αύτου δέ άνα- 
χωρήσαντος άπ' '^^4&ωνος προέστη προς καιρόν της έκει σχολής• 
κατά δέ το ^αψνθ-^^: σωτήριον έτος [=1759], άνέ|3η εις Κων- 
σταντινούπολιν, και άναδεξαμένου του μεγάλου Ευγενίου τήν αυ- 
τόθι σχολήν κατά τό ^ίψΕ^' : έτος [=1760], ήκροάσατο παρ' αύτου 
τά θεολογικά κατά τό ,αψξα°^ : έτος [=1761]. "ΐίκμαζεν ουν κατά 
τό ,αψο^^ [=1770]: και κατ' αυτό άνεδέξατο, μάλλον δέ συνε- 
στήσατο τήν άμεληθεΐσαν πατριαρχικήν σχολήν, ην και προήγε 

* Σέργιο; ούτος ό Μακραΐος, ττερι ου άνάγνωι^ι Κωνσταντίου δ' του άτζό Σινοίου 
πατριάρχου Κωνσταντινουίΐόλεω;, του Βυζαντίου, βιογραφίαν χα\ συγγραφάς τάς ελάσσονας. 
Έν Κωνσταντινουπόλει 1866, σ. 300. Κ. 1άι>α, Μεσαιωνική Βι^λιο<)ήκη, τ. III, σ. ογ'- 
πε'. Τό γεγρα|/.ρ.ένον υπό Μανουήλ Γεδεών, οτι τη; πατριαρχική; σχολή; Σέργιο; ό 
' Μακραΐο; «διωρίσ^Υΐ βχολάρχη; άζό του 1777» [Χρονικά τή; ττατριαρχ. άκαδηαία;, 
έν Κωνσταντινουπόλει 1883, σ. 15δ και 178] ψευδέ; άποδείκνυσιν ό γράψα; τό έν τω 
ήμ.ε-^ρω κώδικι σ•Γ|»Λε{ω[Αα. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 31 



{ΐέχρι του ,αψπγ^'^: ετοος [=1793], χαΐ έν αύτη παρεδωχε μα- 
θήματα, ποιητικά, ρητορικά, λογικά, φυσικά, ή&ικά, πολιτικά εκ 
του Αριστοτέλους, θεολογικά εκ του θείου Δαμάσκηνου και των 
σχολαστικών θεολόγων, αριθμητικά, στοιχεία άλγεβρας, στοιχεΤα 
γεωμετρίας, γεωγραφίαν>. Και ταύτα μεν ένδον των πινακίδων 
Ιχει τούτο το τεύχος, αυτό οέ τό τεύχος έν έαυτω περιέχει τάς 
έφεςης εύχάς. 

1. «ΕύχαΙ του μεγάλου αγιασμού», ων ή δευτέρα € ποίημα 
Σωφρονίου πατριάρχου Ιεροσολύμων», φ. 2 κέ. 

2. Εύχαι τη Κυριακή της Πεντηκοστής, άναγινωσκόμενδι το 
εστεέρας μετά την εΐσοδον, φ. 5°^. 

3. «Ευχή Ανθίμου πατριάρχου Ιεροσολύμων εις γυναίκα 
έγκύμονα». Άρχ. «Άνείκαστε, φιλάνθρωπε» κτλ, φ. 10*. 

4. Ευχή του αγίου Τρύφωνος εις αμπέλους, άναγινωσκομένη 
τη 1-η του φεβρουαρίου μηνός. Άρχ. «Κύριε ό θεός ημών», φ. 11°^. 

5. «Ευχή υπέρ των άπαιρόντων εις τον Πανάγιον Τάφον 
προσκυνητών». Άρχ. «Κύριε Ίησου Χριστέ ό μόνος έν έλέει> 
^λ., φ. 12^. ^ 

16. Τεύχος έκ φύλλων χάρτου 419 (μήκους 0,368, πλ. 
0,255), ών τά οκτώ πρώτιστα και τά έσχατα είκοσι και εννέα 
παντάπασιν άγραφα* ή του τεύχους τούτου γραφή όμοία έστι τη το\> 
7-ου τεύχους, τό δε κείμενον αύτοΰ έν μια τών σελίδων έκαστη 
μονόστηλον έκ γραμμών 29 (0,26X0,16). Πρώτη επιγραφή έν 
τξ προσ&ίω σελίδι του 9 -ου φύλλου• «Αλεξάνδρου Μαυροκορδά- 
του Ι Έπιτομαί | Παντοδαπής ιστορίας». Έτερα επιγραφή έν τη 
προσ&ίω σελίδι του 10-ου φύλλου* » Επιτομών | Παντοδαπής 
Ιστορίας | Ά)νεςάνδρου Μαυροκορδάτου | Τόμος πρώτος | Τά Ίου- 
δ2ίκά>. — Φύλλ. 1 πρόλογος, ου ή επιγραφή* «Ό της ςυγγραφής 
σκοπός». — Φύλλ. 14^ «Επιτομής Ιουδαϊκών βι[5λίον πρώτον. Τά 
άπό κατα^3ολής κόσμου ^ως Ά;3ραάμ. Τήν κα&όλου του παντός 
ιστορίαν» κτλ. Ή ούτως έπιγραφομένη βί|3λος έΕεδόθη τύποις έν 
Βουκουρεατίω έτει 1716-ω• τήν δε της εκδόσεως ταύτης έπι- 
γραφήν ορα έν τω βι^3λιαρίω τω έπιγραφομένω: Κατάλογος |3' 



32 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ. 

σπανίων βιβλίων της νεοελληνικής φιλολογίας, πωλουμένων έν 
Αθήναις παρά Π. Λάμπρω. Άθήνησι 1864, σ. 14, αριθ. 34. 
17, Τεύχος της τετάρτης χαι δεκάτης έκατονταετηρίδος, συ- 
νιστάμενον εκ φύλλων ήριθμημένων 442 (μήκ. 0,3 δ, πλ. 0,275), 
ών το κείμενον έν μια των σελίδων εκάστη μο^/όστηλον (0, 2 δ Χ 
0,185). — Φύλλ. 1°^ Σειρά ερμηνειών εις τόν προφήτην Ώσηέ, 
ης ή αρχή• «Εικών της των Ί[ουδαίων] συναγωγής έςής» κτλ. — 
Φύλλ. [3* «Εις τους προφήτας και εις τάς εκδόσεις δι' ην αΐτίαν 
έκδέδονται ύπό των έβδομήκοντα, ετι τε υπό Ακύλα, θεοδοτίονος. 
Συμμάχου και του άγιου Λουκιανού, Ίωσήπου τε και των δύο 
ανωνύμων, και έν ποίοις χρόνοις έκδέδονται καΐ ευρηνται αυτών 
εκδόσεις». Άρχ. «Την του άνθρωπου άεΙ θέλων> κτλ. — Φύλλ. 
9^ «Προθεωρι'α τών προφητών*. Άρχ. «Οί δώδεκα προφήται» 
κτλ. — Φύλλ. 233-95? Σειρά ερμηνειών εις τους προφήτας Ίωήλ, 
Άβδιου, Ίωναν κτλ. — Φύλλ. 96^ «θεοδωρήτου επισκόπου Κύρου 
ερμηνεία εις τον προφήτην Ήσαΐαν». Άρχ. «Ει μεν την έμαυ- 
του» κτλ. — Φύλλ. 186" Του αύτου εις τον προφήτην Ίερεμίαν. 
Άρχ. «Χρή καθά και έν ταΤς προλα^ούσαις βίβλοις» κτλ. — 
Φύλλ. 315" Του αύτου ε?ς τον προφήτην Ιεζεκιήλ. Άρχ. «Οί 
μεν του σώματος» κτλ. Τρία φύλλα τούτου του τεύχους ην ές αρχής 
άγραφα (φ. 312-314), άλλ' ύστερον έ'γραψέ τις έν αύτοΐς τά ση- 
μειώματα ταΰτα ^• <"{- Ένετ(ει) ^ςΦι' [=1402]' ήλθεν ό Τεμιρ χά- 
νης• και έπολέμισεν μετά τόω Παγηάζητ πεει ής την Λνγηραν. μηνΐ 
ήουλήο κη ήμερα Παρασκεβι. και έτζακισεν τον ολοκρατος. και έπια- 
σεν αυτόν, και ετεθνικεν. μεταταυτα έβασιλευσεν ηός αυτού. έμΓρ- 
σουλμαν πεεις. έν τη είμερα βασιλεύοντος, του εύσεβεςστάτου. 
και φηλοχρΓστου βασιλεος ημον, Μανουήλ. του Παλεολόγου: — 
Μετά δε έτους ,ς^ϊη ήλθεν ό αδελφδς αυτού του εμΐρ Σουλμαν 
πεει. ο Μουσιπεεις άπο την Βλαχιαν. αφέντεβοντος βοήβοδα του 
Μίρτζου. και έτζακοσεν τον Σαρουτζά πασια ης την Διανπολην. 
μινή φευρουαρήω. ιγ ήμερα παρασκε[3ή. και έπρόςκΤνισαν τα 

* ΠαρατίΟεμοι οέ τά σημειώματα ταΰτα σχεοόν ακριβώς, ώ; ζί τώ 7.ώοι%ι υπάρ- 
χει• το [χέντοι ιώτα σ^/εοον απανταχού ό'αοιόν έστι τω λατινικώ ί. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩΝ. 33 



χαστρη της Ρομανηας. σιν τον τοττον όλον. Ελθδν δε 6 άδελφδς 
του ό ήμιρ Σουλμανης. βπερασεν αυτόν βασκλευ Μανο?]λ ο Πα- 
λεολόγος. χαΐ έπολεμισαν ης την Πόλη ν. απανο ?]ς το Κοσμίδην 
μιν ήοουνκω. ϊβ. ήμερα Κερηαχϊ. χαι ετζαχεσεν τον Μοσίπεειν. 
χαΐ εδιοζεν αυτόν. αΐΊοτ/ΡΙς δε πάλην Μοσίπεεες μετά τον εζο 
Τδυρϊβν. ήλθεν ής την Ανδρίο^^ούπόλην. χαΐ επολεμϊσα^/ αναμεσον 
του Κρηβητζήου χαΐ τήν Διχαλην Το - - παν. μινή ήουλήο. 7ά 
ήμερα Παρασχεβη. χαΐ έτζαχησεν τον παλην: — Κέ έφηγ(εν) ης 
τον τόπον Ουλγαρ(ίας) τα μέρη Βηδηνας. χάστρον ης τόπο Κολ- 
τζου. προς τα μέρη Σερβή(ας) χαΐ εσιτάρχισεν αυτ(όν) χνεζης 
δεσπότης υος Λαζάρου. — Μετά δε έτ (^ςΦ)ιθ®" έτους παλην 
ελθων Μουσιπεεες εις τα μέρη Μακεδονίας κε χαταβάς ης την 
Διανπολ(ιν) ης βουνην τους Βυ'ρλονχουσ έπλημεληεν μετά τους 
Μουσούλμά'/ους. χε άπο χάστρον ής αλον χαστρον. ανθροπος του 
ήμίρ Σουλμο'/πεεκ ουδέν εδιαβενεν άκουσας δε ήμίρ' Σουλμαν- 
ττεεις έλθόν μετά πλήθους τον στρατόν κε αρχόντον. ής την 
Ανδρηα^/ου πόλ(εν). κε έκίνησεν μφαζεν ρογαν προς τα φουσάτα 
οπός παλην διοκυν αυτόν, ήμίρ Σουλμαν ος πεσών ής τους λεο- 
τρους χε πινον χΰΙ περησοΰς. γανεκτησας ή άρχοντες κε ή με- 
γηστανη έφηγαν τα φουσάτα κε εκηνεσαν φευγον προς τον Μου- 
σιπεεκ. αχουσας δε ήμΙρ Σουλμαν πεεις έδιληασεν κε κινησας. ής 
εντροπιν φηγϊς έπιασα^^ αυτόν, ής τα μερί τις Βρησις κε επνιζαν 
τον. εν μίνι φερουαρηο ιζ ήμερα Τρητη». 

13. Τεύχος χάρτινον εκ φύλλων ήριθμημένων 191 (μήκους 
0,36, πλ. 0,12δ), ων ουκ ολίγα παντάπασιν δγραφα' περιέχει 
δέ έν έαυτω πατέρων τινών εκκλησιαστικών αποσπάσματα ποικίλα 
και «Εις τάς του αγίου Ισιδώρου του Πηλουσιώτου έπιστολάς 
ανακεφαλαιώσεις» (φ. 142-152)* ένδον δέ της πρώτης πιναχίδος 
άναγρ/ώσκεται τδ σημείωμα τόδε* «1627 αύγουστω α' — •}• Τω 
παρόν χαταστηχον έπροσηλοθη πάρα Διμητρίου Ρω^ εις τήν χω- 
ράν της επονομαζόμενης Παλαιάς Πάτρας• εχη δέ φύλα 199 — 
τ]τοι εχατδν ένενη^^α ένέα. Και δπιος ή&ελεν κόψει φυλον. να 

έχει τήν καταραν του δεσπότη». 

IV. 3 




34 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

19. ΜηναΓον του μηνός Ιανουαρίου ^χάρτενον, συνιστάμενον έχ 
φύλλων 200 (μή^ί. 0,31, ττλ. 0,21), ου τό χείμενον έν μια των 
σελίδων έκαστη δίστηλον έκ γραμμών 35 (0,225X0,155)* μετά 
δε το πέρας δλου του κειμένου σημείωμα υπάρχει του καλλιγρά- 
φου τοιόνδε* €Έτελειώθη το παρόν μηναΐον ό Γεννάριος δια 
χειρός έμου Αμβροσίου ιερομόναχου υπό την μονήν Ανδρείων 
'έχρονίας ^αφλ Χ(ριστο)υ [=1530]. και κατετέθη ε?ς την μονήν 
της υπερ(αγίας) θ(εοτ6)κου των Άψιθίων. δόςα σοι αγία τριάς 
και ό πανάγαθος θ(εό)ς να άξιώσ(η) της βασιλείας των ού(ρα)- 
νών εϊ τις ήτον ή άρχει να γίνουν τούτ(α) τά βιβλία». Τούτο 
δε τό μηναΤον ετει 1594'*Ρ κτήμα ην Κωστάκη τινός (δρα 
φ. 200^). 

20. Τεύχος της ιζ' έκατονταετηρίδος, έκ φύλλων 60, μή- 
κους 0,30, πλ. 0,21, δπερ ήν €Έκ των του Χρύσανθου ιερο- 
διακόνου» του Νοταρά• βιβλίων άτυετελέσθη δε τούτο τό τεύχος 
πρώτον έκ φύλλων τριάκοντα και πέντε, και δεύτερον έκ τετρα- 
δίων τινών τεσσάρων διαφόρων αντιγραφέων. 

Α'. Τέσσαρες τύποις ανέκδοτοι συγγραφαΐ Παϊσίου του Λιγα- 
ρίδου (δρα £. Ιιβ^Γ&ηά, ΒϊΜίο^&ρΙιίβ Ιιείΐέπίςαβ οα άββΟΓΪρΙϊοη 
Γ&ίδοηηββ άβδ οανΓβ^βδ ριιΙ)1ίέ8 ρ&Γ άβδ 6γθ€8 λπ άίχ-δβρίίόιηβ 
δίέοΐβ, τ. IV, 1896, σ. 49). α') «Παησίου μητροπολίτου Γαζέων 
τςτάρτη νουθεσία, εΐτ' ουν και διάλεςις, προς τους λουτεροκαλβι- 
νίσαντας Βλάχους έν τη Έρδελία». Άρχ. €Ήκούσαμεν την διδα- 
χήν του διδακτή σας» κτλ., φ. 1°^. Διάλογος μεταξύ Βλάχου μα- 
θητού και διδασκάλου όρ^ο^οςοο. — β') «Παησίου μητροπολίτου 
Γαζέων, παραίνεσις, εϊτ' ουν διδασκαλία, περί της λειτουργίας 
και τών άχραντων μυστηρίων, προς του; καλβινολουτερανίσαντας 
σπουδαίους Βλάχους». Άρχ. «Έλυπήθημεν πώς εχθές» κτλ., 
φ. 15°*. — γ') «Παησίου μητροπολίτου Γαζέων διάλεξις, εΐτ' ουν 
παραίνεσις προς τους αιρετικούς, καΐ μάλιστα προς τους λουτερο- 
καλβ'.νίσα^^τας Βλάχους*. Άρχ. «Έττηγαινα μέσα μου θεωρώντας» 
κτλ., φ. 22^. — δ') Του αύτου προς τους αυτούς «β' νουθεσία, 
ήτοι παραίνεσις», φ. 28°^. 



Ι 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 35 



Β'. Τό πρωτότυπον έλληνιχου γράμματος άγγλεκανου τίνος 
θεολόγου (ίτει 1630-ω) προς τόν Άλεζανδρεεας πατρεάρχην Γε- 
ράσιμοι, φ. 36-49. Τό τέλος Λυτού ελλείπει τω χώδκχι. 

Γ'. Άδηλου ζητημάτων τινών θεολογικών λύσεις προς τίνα 
Ιερομόναχον. Άρχ. «Διδωμί σοι τών ζητημάτων* κτλ., φ. 

δΟ-52. 

Δ'. Τύποι, καθ* ους δέον έπιγράφειν τάς έκπεμπομένας προς 
διαφόρους έπιστολάς, φ. 53-56. — «Διάφοροι έρωταποκρίσεις>, ων 
ή αρχή• €ΐΙοΐα φαίνεται παράλογα πεπραχέναι τοΐςΤωμαίοις; 
Άπόκρ. ΈπΙ της βασιλείας» κτλ., φ. 56-58. 

Ε'. Άδηλου παράφρασις χρησμού τίνος του Λέοντος, ου ή 
αρχή• «Άρα τις γήθεν άείρας έν συστροφ^ με ζέφυρου >, 

φ. 57-60. 

21• Τεΰχος της έτυτακαιδεκάτης έκατονταετηρίδος έκ φύλλων 

χάρτου 38 (μήκ• 0,315, πλ. 0,215), ων δγραφα αφέθη τά πρώ- 
τιστα τρία και τα ισάριθμα έσχατα φύλλα• περιέχει δε τούτο το 
τεύχος έν έαυτώ μετάφρασιν αύτόγραφον Ιερεμίου Κακαβέλα 
συγγραφής τίνος ιταλικής, ίστορούσης την υπό τών Τούρκων γενο- 
μν^ψ ετει 1682-ω πολιορκίαν τής πόλεως Βιέννης (φ. 6-35), 
χαΐ πρό μεν τής συγγραφής αυτής υπάρχει του καίσαρος Λεοπόλδου 
χεχρωματισμένη τις εικών (φ. 5^), μετά δε ταύτην του μετα- 
φράστου προσφώνησις Ιωάννη Σερβάνω βοεβόδα τω Καντακου- 
ζηνώ, ήγεμόνι τής Ούγκροβλαχίας• οπόθεν δήλον, δτι την αύτου 
μετάφρασιν 6 Ιερεμίας έποίησε μεταξύ του 1682-ου και του 
1688-ου έτους. 

22. Τεύχος αύτόγραφον ιερομόναχου Παρθενίου Γερένη του 
ές Αθηνών, συνιστάμενον έκ φύλλων χάρτου 48 (μηκ. 0,308, πλ. 
0,215), ων τα πέντε πρώτιστα καΐ τα επτά έσχατα παντάπίσιν 
άγραφα* άγραφον δε παντάπασιν αφέθη και τό 10-ον καΐ τό 11 -ον 
του τεύχους φύλλον. Έν τή προσθία σελίδι του 5 -ου φύλλου γέγραν 
πτα του τεύχους ή επιγραφή, έχουσα ούτω• «Χρύσανθου πατρι- 
άρχου Ιεροσολύμων άντίρρησις εις τά δσα κακώς, ψευδώς και 
ώ^ρμόστως λέγονται εις τό Προσκυνητάριον του αγίου όρους Σινα>• 




36 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



έν τω χατόπι φόλλω χεΐται της τοιαύτης άντφρήσεως ό πρόλο- 
γος, μετά δέ τούτον (φ. 8-9) δ χαλλκγράφος έγραψε τεμάχη 
τινά συγγραφών Παύλου το5 αποστόλου, θεοδα)ρήτου του έπισχό- 
που Κυρρου χαΐ ετέρων, προς δέ τούτοις € Επίγραμμα διά στί- 
χων ήρωελεγείων προς τον μαχαριώτατον πατριάρχην της άγιας 
πόλεως Ιερουσαλήμ, τον σοφώτατον της παρούσης βίβλου συγ- 
γραφέα >' εστί δέ ποιητής του επιγράμματος αυτός 6 καλλιγράφος 
«Παρθένιος ιερομόναχος Γεργένης [βίο] ό έζ Άθηνων». Τό δέ 
χείμενον της είρημένης του Χρυσάν&ου αντιρρήσεως ευρίσκεται με- 
ταξύ του 12•ου χαΐ του 31-ου φύλλου* μεθ' δ (φ. 32-41) κείται 
€Έκ της ιστορίας Δοσιθέου πατριάρχου Ιεροσολύμων περί του 
όρους Σίνα βιβλίου ογδόου κεφάλαιόν πρώτον τυερί τών προσκυ- 
νουμένων τόπων». Σημειωτέον, 8τι τό κείμενον της αντιρρήσεως 
έζεδόθη τύποις Ένετίησιν ετει 1732-ω ^, τό δέ του Παρθενίου 
επίγραμμα, κατά τό άντίγραφον του 5 9 -ου κωδικός, κατεχωρίσδη 
έν τοΐς'ύπό Δημητρίου Γρ. Καμπουρόγλου συλλεγεΤσι Μνημείοις 
της Ιστορίας τών Αθηναίων, τ. Π, σ. 232-233. 

23. Τεύχος χάρτινον, γραφέν περί την αρχήν της όκτωκαι- 
δεκάτης έκατονταετηρίδος και συνιστάμενον έκ φύλλων, ώς ή 
τούτων άρίθμησις έχει, ένενήκοντα καΐ τεσσάρων (μήκ. 0,305, 
πλ. 0,21), ών τα δύο έσχατα παντάπασΓ^ άγραφα* ήν δέ κτήμα 
Νικηφόρου μητροπολίτου Τορνόβου. 

1. € Χρησμολόγιον Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Τώμης, παρω- 
χημένον, ένεστώς καΐ μέλλον, έκ διαφόρων συγγραφέων συλλεχθέν 
και συναρμοσθέν παρά του πανιερωτάτου καΐ σοφωτάτου μητρο- 
πολίτου Γάζης κυρίου Παϊσίου, ύπερτίμου και έξάρχου πάσης γης 
Επαγγελίας, Άσ/άλωνος, Μαϊμα και Μαγδάλων, καΐ τον τόπον 
επέχοντος Καισαρείας Φιλίππου. 1668», φ. 1-38. Ίεροσολυμ. 
Βιβλιοθ. Ι, σ. 255-257. ΠΙ, σ. 327. 

^ Χρύσανθου ιτατριάρχου Ιεροσολύμων άντίρρησις εις τα δσα χαχώς, ψευδώς, χαι 
αναρμόστως λέγονται εις τό Προσχυνητάριον του Αγίου *Ορους Σίνα. Έτ:ανορί)οΰντος 
Αλεξάνδρου Καγχελλαρίου. '£νετίΐ[;σι, 1732. Παρ* Άντωνίω τω Βόρτολι. Οοη 1]'ΰ6ηζ& 
άβ' βαρβήοΠι 6 ρπγΐΐ6£;ίο. Σελίδες 119. 4-ον. 



^ 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΤ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩϋί. 37 

2. «Ιστορία, ήτοι δεήγησις πδρΐ της άρχης των Τωσσών 
πό&$ν χατάγονται οι ίρ^γοί αυτών χαΐ π$ρΙ του πότε χαΐ πώς 
ελαβον το αγιον βάπτισμα* χαΐ περί του αγίου αποστόλου "Ανδρέου 
ότϋου ήλθε σωματιχώς εις τήν Τωσσίαν, χαΐ έχήρυζε τό θεΤον 
χήρυγμα- μεταφρασθέν δε χαΐ συλλεχθέν έν συντομία, έχ των σλα- 
^ΐχων βιβλίων, παρά Διονυσίου ραχενδυτου, χαι άρχιμανδρίτου 
μέγα των Ιβήρων, εις τήν ήμετέραν διάλεχτον, χατά τό ^αχζη'», 

φ. 38Μ2. 

24. Τεύχος χάρτινον έχ φύλλων 97 (μήκ. 0,308, πλ. 0,218), 
γραφέν περί τό τέλος της επταχαιδεχάτης έχατονταετηρίδος. Επι- 
γραφή- «Κυρ Νιχήτα του Σερρών πολλών χαΐ διαφόρων αγίων 
διδασχάλων εις την του Ίώβ βίβλον». *Αρχ. «Ύπόθεσις μεν 
ήμΐν χαι σχοπός του λόγου» χτλ. .0&1;βη& βΓΕβοοηιιη ρ&Ιηπη 
πι 1)6&(πιη 3ο\> οοΙΙβοΙΟΓβ ΝίοοΙια ΗβΓ&οΙβ&β ιηβίΓορ. Έχδ. Ρ. 
^αη^^, Ιιοηάίηί 1637. 

25• Νομοχάνων άχέφαλος έχ φύλλων χάρτου 261 (μήχ• 
0,312, πλ• 0,225), γράφεις περί τό τέλος τής τετάρτης χαι 
οεχάτης έχατονταετηρίδος, χαΐ ένδον μεν της πρώτης πιναχίδος 
χάρτου τεμαχος έχων συν τ^ επιγραφή «Μανουήλ του Κομνηνού 
|3ιβλίον», έν δέ τζ χάτω ω? '^^ προσθίας σελίδος του 1-ου φύλ- 
λου τό «Ό Ιεροσολύμων πατριάρχης Χρύσανθος τω έν *Αδρια- 
νοοπόλει Μετοχίω του Παναγίου Τάφου. 1717. μηνΐ άπριλλίω». 
συνίσταται δ' έχ τών χειμένων τώνδε* 

1. Κείμενον άχέφαλον, ου ή άρχή' € - - - μνυμι έγώ τον 
θεον παντοχράτορα > χτλ., φ. 1». 

2. Νομιχών τίνων λέςεων ερμηνεία• τούτων δέ τών λέζεων 
άνβπιγράφων έν τώ χώδιχι εύρισχομένων, προτίταχται χολιαμβικόν 
έτττάστιχον επίγραμμα, δηλουν δτι συγγραφεύς της ερμηνεία; έστΙ 
Γεώργιος ό Φοβηνός. *Αρχ. «Παραγχαρεία λέγεται, δταν άπερ- 
χόμενον» χτλ., φ. 2?. Πρβλ. ΓΕΐ)Πθϋ-ΗαΓΐβ88, ΒίΜ. Ογαθοε, 
τ. ΧΠ, σ. 69. 

3. «Του αγίου Μαξίμου χατά πόσους τρόπους ή δνοοσις λέγε- 
ται». *Αρχ. «Κατ' ούσίαν ένωσις» χτλ., φ. 30". 



38 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

4. «Διατάζεις Λέοντος του ευσεβέστατου χαΐ είρηνιχωτάτου 
βασιλέως Τωμαίων περί των πολιτικών σωματείων, δπως έχαστον 
αύτων οφείλει πολιτευεσ&αί τε και διαπράττεσ&αι, έκφωνηθεΓσαι 
έπΙ της ηγεμονίας Φιλο&έου πρωτοσπαθαρίου καΐ έπαρχου εν τω 
ετει ^ςυκ' [=911-912], έττταετοΰς τηνικαΰτα Κω(νσταντίνου) τοδ 
πορφυρογέννητου τυγχάνοντος: Τό έπαρχιακόν βιβλίον: Προοίμιον: 
Την των δντων ό θεός συστασιν δημιουργησας » κτλ., φ. 3 Β**. Ό του 
Επαρχιακού Βιβλίου τίτλος, ως εν τούτω φέρεται τω κώδικι, ελλεί- 
πει τω Γενεβαίω αντιγράφω, έζ ου ή του Νίοοίθ τύποις εκδοσις έγέ- 
νετο. "Ορα Ι^β ΙίνΓβ άα ΡΓβίβΙ ου Γέάίΐ; άβ ΓβιηρβΓβυΓ Ιιβοη 1β 

8αββ 8ϋΓ Ιβ8 οοΓροΓΕίίοηδ άθ ΟοηδΙ&ηΙίηορΙβ. ΤβχΙβ ^Γβο άα 
Οβηβνβηδίδ 23 ρυΙ)1ίβ ροαΓ Ι» ρΓβιηίβΓβ ίοί» ραΓ ^π1β8 Νίοοίβ. 
ββηβνβ 1893, σ. 4 και 13. 

5• «Νεαρά του κυρου Δέοντος ρι'». *Αρχ. «Περί του την 
γυναίκα άπογραφήν ποιεΐσ&αι> κτλ., φ. 36^. Ζ&6ΐΐ8.Γί86, ^υ8 
6Γ&βοο-Κοιη2ΐηϋΐη, τ. III, σ. 212. 

6. Δεξικόν έλληνολατινικόν. Άρχ. «"Άβετ, έχει», φ. 37". 

7. «Μοσχίωνος ύποθηκαι». — Είτα περί του *Ιστρου ποταμού. 
Άρχ. «"Οτι ό "^Ιστρος ποταμός λεγόμενος Φεισών* κτλ., φ. 41". 
Είτα περί του Νείλου ποταμού κείμενον ατελές, φ. 41 Ρ. 

8. «Κανών εις τήν υπεραγίαν θεοτόκον, ου ή άκροστιχίς• 
Τστατος ήχος υστατον πλέκει με λόγος. Ιωάννου μονάχου πρω- 
τασηκρήτις του Ζωναρα>, φ. 42°^. 

9. «Δέζεις κατ έκλογήν των νομικών βιβλίων: Αρχή τοδ 
α>. Άρχ. «Αγωγή παρά τό αγειν τους αγομένους» κτλ., φ. 43*- 

10. Ιωάννου Πεδιασίμου περί συγγενείας. Άρχ. «Ή συγγένεια 
ή φύσει έστιν ή θέσει» κτλ., φ. 46^. Τό 50-ον, τό 51-ον καΐ 
τό 52-ον φύλλον αφέθη παντάπασιν άγραφα. 

11. Νεαρά Μανουήλ του Κομνηνού μετά σχολίων έν ταΐς 
ωαις, «περιέχουσα πολλών αμφιβολιών λύσεις». Άρχ. «Έννομον 
έπιστασίαν» κτλ., φ. 53». Ζαοΐι&η&β, ^ιι8 (χΓ&βοο-Κοιηωιιιιη, 
τ. III, σ. 460. 

12. Έτερα νεαρά του αύτου, ης ή άρχή' «Παρά πολλών 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 39 



όχληθείσα ή βασιλεία μου» κτλ., φ. 55^. — ΕΤτα χρυσόβοολλον 
το5 αυτοΰ, ού ή αρχή• €Άδιχίαν έμίσησα». ΖλοΙιλπ&θ ενθ. άνωτ. 
σ. 455 χαΐ 499. 

13• «Νεαρά Νικηφόρου βασιλέως, ην κατά τό πρώτον έτος 
της βασιλείας αύτου, ήτοι κατά την ζ' ?νδ. του ^ςυοβ' έτους ύττη- 
ρρευσε Συμεών πατρίκιος» κτλ. Άρχ. «Ό του θεού πατρός 
λόγος», φ. 56^. ΖλοΗληλθ Ινί). άνωτ. σ. ϋ92. 

14. €Νεαρά του ευσεβούς βασιλέως Βασιλείου του νέου, την 
κατά των εκκλησιών και των ευαγών οϊκων νομοθεσίαν Νικηφόρου 
βασιλέως τέλεον αναιρούσα». Άρχ. «Ή έκ θεού βασιλεία ημών», 
φ. 57?. Ζαοΐιαπ&β ενθ. άνωτ. σ. 303. 

15• «Εκλογή καΐ σύνοψις τών βασιλικών ξ' βιβλίων συν 
παραπομπαΤς κατά στοιχεΐον, του περί πίστεως μόνου τίτλου προ- 
τεθέντος πάντων τών στοιχείων, διά τό τίμιον>. Άρχ. «Περί 
της ορθοδόξου πίστεως»• προτέτακται δε πίναξ λεπτομερής τών 
μερών έζ ων ή εκλογή καΐ σύνοψις συνίσταται, φ. 68^. — Φύλλ. 
219* «Τέλος συν θεώ τών βασιλικών ζ' βιβλίων κατά στοιχεΐον*. 

ΖμΙι&πεθ, ^α8 θΓ&βοο-Κοιη&ηυιη, τ. V, σ. 3 κέ. 

16. «Αι νεαραΐ του κυρου Τωμανου του βασώ^^ος». Άρχ. 
«Άνθρώποις έστΙ ζηλωτόν καΐ περισπούδαστον», φ. 21 7?. ΖαοΙίΛ- 
ΠΛβ ενθ. άνωτ., τ. III, σ. 244 κ^. 

17. «Α? νεαραί του κυρου Κωνσταντίνου του βασιλέως ». Άρχ. 
«Παρά πολλών άνεμάθομεν>, φ. 22 1? [Ζ&οΙίΕΓίαβ ενθ. άνωτ. σ. 253 
κέ]. Είτα νεαραί τίνες Τωμανου του Αακαπηνου καΐ μία Αέον- 
τος του Σοφού. 

18. Σισιννίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως τόμος, ου ή 
άρχή' «Και ιατρός ήδίων εκείνος», φ. 253^. Τάλλη και Ποτλή, 
Σύνταγμα , τ. V, σ. 11. 

19. Ιωάννου ΙΙεδιασίμου περί συγγενείας. Άρχ. «Ή συγγένεια 
γΓΛκόν έστιν δνομα», φ. 259". 

2Θ. Τεύχος χάρτινον, μήκους 0,298, πλ. 0,205, γραφέν 
τ^ όκτωκαιδεκάτΐ[] έκατονταετηρίδι και συνιστάμενον έκ σελίδων 
385 (0,238X0,155) καί τίνων φύλλων άσελιδώτων. Επιγραφή* 




40 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

€Τό παρόν βε^ίον έσύν&εσεν εις έ)Λην«ήν γλώτταν ό φιλόχρι- 
οτος ββοιλεύς ημών κύριος Ιωάννης Καταχοοζηνός, ό ότιοΤος δστε- 
ρον οκά του θείου χαΐ αγγελικού σχήματος ώνομάσθη Ίωάσαφ 
μοναχός, εΙς τους ^ατζ' χρόνους [=1360] άπό την ενσαρκον 
οίκονομίαν μετεφράσθη δε εις τήν ήμετέραν άπλην διάλεκτον 
υπό Μελετίου του Συριγου, δια παρακινήσεως του έκλαμπροτάτου 
χαΐ θεοσεβεατάτου αύθέντου πάσης Μολδοβλαχίας κυρίου Ιωάννου 
Βασιλείου ^ζ^^α, έν ετει σωτηρίω ^αχλε^ δεκεμβρίου "α^». Έν 
τοις άσελιδώτοις φυλλοις υπάρχει πίναξ αναλυτικός του κειμένου* 
εστί δε τούτο το κατά Μωαμεθανών έκ δ' βιβλίων συνιστάμενου 
πόνημα Ίωάτ^ου του Καντακουζηνού, μεταπβφρασμένον δμως υπό 
Μελετίου του Συρίγου εις γλωσσαν άφελη* ταύτης δε της με- 
ταφράσεως δτερον άντίγραφον δρα παρά Ιωάννη τω Σακκελίωνι, 
Πατμ. Βιβλιοθ. σ. 167. 

27. Τεύχος έκ χάρτου, γραφέν ετει 1647-ω (μήκ. 0,31, πλ. 
0)215) χαΐ συνιστάμενον πρώτον έξ οκτώ φύλλων άσβλιδώτων, 
είτα έκ σελίδων ήριθμημένων 492 (α'-υ"4β') και τέλος έκ τριών 
έτερων φύλλων άσελιδώτων' τούτων δε τών τελευταίων ή γραφή 
διάφορος έαιτι της τών έτερων φύλλων γραφής. Και τών μεν 
πρώτων οκτώ φύλλων ή δευτέρα του $•οο φύλλου σελίς εμ- 
περιέχει στίχους είκοσι, τήν έξης άποτελουντας ακροστιχίδα* 
€ Ιωακείμ άρχήμανδρήτής»• ούτος δέ 6 Ιωακείμ έστι συγγρα- 
φεύς αύτου τούτου του τεύχους, δπερ έγρΛψεν έν τη πόλει Δρύ- 
στρα, «έν μηνΐ σεπτευρίω ίρ» ,αχμζ'». Κύπριος ων το γένος 
και μέλος της 'Αγιοταφιτικής Άδελφότητος (δρα σ. σ^β'). Μετά 
μεν ουν τους είρημένους στίχους υπάρχει πρόλογος και πίναξ αναλυ- 
τικός τών έν αύτώ τω τεύχει περιεχομένων, ένδον δέ της πρώτης 
πινακίδος ό συγγραφεύς έγραψε «Περί τοπώς έγινεν χριστιανός ό 
Νεσιμής, μουλλάς δν, και έμήρης και πώς έμαρτύρησεν διατό 
δνομα του κυρίου ημών Ίησου Χρίστου, ένδον εΙς τό Χαλέπ: 
μερικοί, κάποιοι στίχ(οι), άποταπολλά όπου βρίσκονται γραμμένα 
εις τό βιβλίον της μαρτυρίας αύτου, τουρκικώτερα» . Έκ δε του 
προλόγου μανθάνομεν, δτι έν τώδε τω τεύχει συνήρμοσεν ό συγ- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΓΜΩΝ. 41 

γραφευς «Μεραά άΐϋανι^ισματα έχ της θείας Γραφής χαΐ τών 
Πατέρων της Έχχλησίας, εεροχήροζί συμβάλλο'>τα καΙ τοΓς ΐΓ>ευ- 
ματιχοΐς». Έν δε τ6?ς τρ(σ1ν έαχάτοις μεν άσελκδώτοις δε φύλλοκς 
εμπεριέχεται χρώτον μεν Ιωάννου του Χρυσοστόμου λόγος εϊς τι 
ρητόν Παύλου του αποστόλου, εΤτα δέ τεμάχη τινά ετέρων τινών 
λόγων του αύτου Χρυσοστόμου- πάντα μέντοι ταύτα παρεΟ.ητΐται έζ 
έντυπου τινός έχδόσεως των αύτου συγγραμμάτων. 

28. Τεύχος της όχτωχαιδεχάτης έχατονταετηρίδος εκ φύλλων 
χάρτου ήριθμημένων 226 (μήκ• 0,31, πλ• 0,21), ών εννέα, τά 
έσχατα, παντάπασιν άγραφα. 

1. €Του μακαρίου Νιχν]φόρου του Βλεμμύδου έκ των χατ' 
βύτόν, έν οΐς χαΐ τάδε φησι: — Τά περί την Έφεσον άπρακτους» 
χτλ., φ. 1. Νίο^Ικ Βίβιηιηγά&β οαΓΓί6ΐι1ηιη νΚαβ Βί 6&ηιιίη& 
εά. Α. Ηβίη86ηΙ)6τ^. Ι.ίρδί&6 1896, σ. 63, 4 χέ. 

2. Τεμάχη περί του αγίου ττνεύματος έχ συγγραφών Γρη- 
γορίου Νύσσης, θεοδωρήτου, Βασιλείου Καισαρείας, Ιωάννου Χρυ- 
σοστόμου, Σωφρονίου Ιεροσολύμων, Κυρίλλου Αλεξανδρείας^ Γρη- 
γορίου Ναζιανζηνοδ χαΐ έτερων, φ. 4-66«. 

3. «Προς τον βασιλέα χυριν 'Αλέζιον τ&ν Κομνηνον ως έχ 
τών Λατί^Μον παρά του έλλογίμου [= Πέτρου] επισκόπου Μεδιο- 
λάνων, περί της έκπορεύσεως του αγίου πνεύματος». Άρχ. «"Άκου- 
σον και νόησον, δ έγώ* κτλ., φ. 66^ Μί^β τ. 127, σ. 911. 

4. «Του Μεθώνης κυρου Νικολάου περί του έκπορεύεσθαι το 
πανάγιον πνεύμα έκ του πατρός μόνου». Άρχ. «Βασιλευ ουράνιε», 
φ. 7θβ. Τούτο δέ το πονημάτιον έζ έτερων τινών αντιγράφων έξέ- 
δωκε τύποις 6 περιβόητος πλαστογράφος Κωνσταντίνος ό Σιμωνίδης, 
έπιγράψας αυτό οδτω• € Νικολάου του άγιωτάτου επισκόπου Με- 
θώνης λόγος προς τους Λατίνους περί τοδ αγίου πνεύματος, δτι 
έκ του πατρός ου μην καΐ έκ του υίου εκπορεύεται, πρώτον ήδη 
εκδιδόμενος -- Έν Λόνδίνω τυποις Γιλβερτου καΐ Τιβινγτώνος. 
^αωνη'» . 

5. «Του αύτου κεφαλαιώδεις έλεγχοι του παρά Αατίνοις και- 
νοφανούς δόγματος, του δτι το τυνευμα τό άγιον έκ του πατρός 



42 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



καΙ έχ του υίου εκπορεύεται, όμ.ολογουμένοϋ του δτι το έκπορευε- 
σθαι. ιδίωμα του πνεύματος έστι, παραστατικά της υποστατικής 
εϊτουν προσωπικής αύτου υπάρξεως έστιν» [βίο]. Άρχ. «α'. Ει το 
ττνευμα εκ του πατρός» κτλ., φ. 80^. *Α. Δημητρακοπούλου, 
Εκκλησιαστική βιβλιοθήκη. Έν Λειψία 1866, τ. Ι, σ. 360 χέ. 

6. «Γεωργίου καΐ μεγάλου λογοθέτου του Άκροπολίτου λόγος 
πρώτος περί της εκ του πατρός του αγίου πνεύματος έκπορεύσε- 
ως>. Άρχ. «Άνδρες ΤωμαΓοι οι της πρεσβυτέρας Τώμης>, φ. 
85". Ά. Δημητρακοπούλου, Έκκλησ. βιβλιοθήκη, τ. Ι, σ. 395 χέ. 

7. Του αύτου λ(5γος δεύτερος περί του αύτου θέματος. Άρχ. 
«Επειδή τον πρώτον λόγον» κτλ., φ. 89^. Του τύποις ανεκδό- 
του τούτου λόγου αντίγραφα τίνα δρα παρά τώ αρχιμανδρίτη Βλα- 

δίμίρω, ΟηΟΤΘΜ. ΟΠΗεαΗΪβ ργΚΟΠΗΟββ ΜοΟΚΟΒΟΚΟΒ ΟΗΗΟΑ&ΛΒΗΟβ 

ΒΗ6.ιίοτβΚΗ. ΜοοκΒΛ 1894, τ. Ι, σ. 317 χαΐ 330. 

8. «Φωτίου του άγιωτάτου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, 
περί του αγίου ττ^ευματος μυσταγωγία, και δτι ώσπερ 6 υιός εκ 
μόνου του πατρός Εερολογεΐται, ούτω και τό αγιον τυνευμα εκ 
μόνου του αύτου αιτίου θεολογεΐται έκπορεύεσθαι, λέγεται δε του 
υίου εΤναι, ως όμοούσιον καΐ άποστελλόμενον δι' αύτου». Άρχ. 
«[Έν] πολλοίς μεν είσιν οΕ έλεγχοι» κτλ., φ. 97". Ρΐιοίϋ 
0/ρο1ίΐ2ΐηί ΗΙ)βΓ άβ δρίήΐαβ δ&ηοίί ιηγδίδ^ο^ίθ, βά. ^. ΗβΓ^βη- 
ΓΟβΛβΓ. Κα1;ί8ΐ)οηαβ 1857, σ. 3 κέ. Μί^ηβ τ. 102, σ. 280 κέ. 

9. Κα^Λίνες εκτεθέντες παρά της έν Κ/πολει α' καΐ β' συνό- 
δου, της σύστασης έν τω ναώ τών Αγίων Αποστόλων. Άρχ. 
«Κανών α'. Πράγμα σεμνόν ούτω και τίμιον», φ. 107. Σύνταγμα 
του θείων καΐ ιερών κανόνων, τ. II, σ. 648 χέ. 

10. «Κανόνες εκτεθέντες παρά της αγίας συνόδου τής έν τώ 
περιωνύμω ναώ της του θεού Λόγου Σοφίας σύστασης καΐ τήν 
έβδόμην καΐ οίκουμενικήν συνοδον βεβαιωσάσης, πασαν δε σχισμα- 
τικήν καΐ αίρετικήν πλάνη ν άπελασάσης». Άρχ. «Κανών πρώ- 
τος. "Ωρισεν ή αγία και οικουμενική σύνοδος» κτλ., φ. 112. 
Σύνταγμα, τ. Π, σ. 705 κέ. Φωτίου τό περί του τάφου του 
κυρίου ημών Ίησου Χρίστου ύπομνημάτιον καΐ άλλα τινά πονη- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 43 

γάζια του αύτου έκδ. υπό Ά.' Π. - Κεραμέως. Έν Πετρουπό- 
λεκ 1892, σ. 170 [ΙΙρ&606α[. Πωβοτ. ΟΰορΗΗΚΐ, τρΗ'Β XI, 

ΒΙΙΠ. 1]. 

11, ΈπιστολαΙ χανονεχαΐ Διονυσίου Αλεξανδρείας, Πέτρου 
Αλεζο'^δρείας, Γρηγορίου Νεοχαισαρείας, Βασιλείου Καισαρείας 
χαΐ Γρηγορίοϋ Νυσσης, φ. 113-151. 

12• Άποχρίσεις κανονικαΐ Τιμο&έου Αλεξανδρείας προς τάς 
προσενεχθείσας αυτω ερωτήσεις κτλ., φ. 152. Σύνταγμα, τ. IV, 
σ• 331 κέ. 

13. Θεοφίλου Αλεξανδρείας προσφώνησες, Κυρίλλου Αλεξαν- 
δρείας κα^^όνες προς Δόμνον, Γενναδίου Κωνσταντινουπόλεως εγκύ- 
κλιος επιστολή προς τους μητροπολίτάς καΐ τον πάπαν Τώμης, 
και προς Μαρτύριον έπίσκοπον άπό Κωνσταντινουπόλεως έτερα 
επιστολή συνοδική, φ. 154^-162. 

14. (Γράψιμον έτερον). Χρύσανθου Νοταρά άρχιμα^^δρίτου, 
Κιταΐα δουλεύουσα, φ. 163^-219^, ένθα το «1726 ΒυζαντιαΓος 
Δημήτριος εγραψεν». £. Ιιββτ&ηά, ΒίΙ)ΙίοΛέ(ΐαθ §Γβθ(ΐιιβ ταΐ^αίτβ, 
τ. III, σ. 337-441. 

15. «"Έκθεσις σύντομος και κεφαλαιώδης των ιερών δρων 
τε και δογμάτων της Ανατολικής του Χρίστου Εκκλησίας, ήτοι 
ή ορθόδοξος ομολογία της ευσεβούς καΐ άμωμήτου πίστεως των 
χριστιανών, καθώς ομολογεί, και φρονεΤ, και δοξάζει αυτήν ή 
Ανατολική του Χρίστου Εκκλησία* ην τίνα όφείλουσι πάντες οι 
απανταχού χριστιανοί, δσοι της Ανατολικής Εκκλησίας εισΐ γνή- 
σια τέκνα, άποδέχεσθαι και πιστεύειν και όμολογεΐν άπαραλλά- 
κτως, καθώς ενταύθα εκτίθεται». Άρχ. «Προοίμιον. Τοις διαπλέ- 
ουσι του τηδε βίΟυ το πολυτάραχον» κτλ., φ. 212^-217. Ή τοι- 
αύτη ορθόδοξος ομολογία συνετάχθη συνοδικώς έν Κωνσταντινου- 
πόλει μηνι φεβρουαρίω Ιτους 1727-ου• συνυπεγράψαντο δε ταύ- 
την τρεις πατριάρχαι, ο Κωνσταντινουπόλεως Παισιος, ό Αντι- 
οχείας Σίλβεστρος καΐ ό Ιεροσολύμων Χρύσανθος, ετι δε δυοκαί- 
δεκα μητροπολΐται* έξέδωκε δε ταύτην τύποις, ως δήθεν Ιερεμίου 
Κωνατα^^Γίνουπόλεως έγκυκλιον έπιστολήν, Μανουήλ 6 Γεδεών, 



V 



44 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



έπιγράψας αυτήν ωδδ' «Άνέκϊοτος έγκύχλιος τ^δ ΟΙκοαμενι- 
κοϋ Πατριάρχου Ίςρβμίοο (1727) έζ ανεκδότου χώδηχος [βίο] 
του Κριτιου νυν πρώτον εκδίδοντος Μανουήλ '1• Γεδξών. . Έν 
Κίονσταντινουπόλει 1872», σελ. 23-30. "Οτι δε της εγκυ- 
κλίου ταύτης επιστολής ή σύν&εσις έγένετο έπί του πατρι- 
άρχου Κωνσταντινουπόλεως Παΐσίου^ καλώς εΤκασεν έκ πολλού 
Μήνας ό Χαμουδόπουλος [Έκκλησ. 'Αλήθεια, 1882, σ. 491-492]* 
βέβαιοι γάρ νυν την αυτού είκασίαν αυτό τούτο τά τεύχος, δπερ 
ήδη περιγράφω* Μανουήλ δμως ό Γεδεών, ει και τό αυτού κα- 
λώς άνεγνώρισεν αμάρτημα, ουκ οΤδ' δπως επιμένει την όμολο- 
γίαν έκείνην έπιγράφειν ετι και νυν Ιερεμία τω πατριάρχη, 
πεισμένως ούτω περιπτύσσων ήμαρτημένον αυτού πόνημα. "Ορα 
Μ. Γεδεών, Αναγραφή συγγραφών και εκδόσεων εικοσιπενταετίας, 
Έν Κ/πόλει 1896, σ. 5, άρι». 1-2. 

29. Τεύχος έκ φύλλων χάρτου 370 (μήκ. 0,313, πλ. 
0,21), ων τό κείμενον έν μια τών σελίδων εκάστη μονόστηλον 
έκ γραμμών 31 (0,222X0,145)* έγράφη δε περί τάς πρώτας 
δεκάδας της έτυτακαιδεκάτης έκατονταετηρίδος. 

Κυριακοδρόμιον Μαξίμου του Πελοποννησίου. — Φυλλ. 1-24 
πρόλογος. — Φυλλ. 25-26 Πίναζ τών ομιλιών, έξ ων τούτο συ- 
νίσταται τό Κυριακοδρόμιον, έχων εις τό πέρας αυτού τό σημεί- 
ωμα τόδε• € -[- Τό παρόν βιβλήον έπριάμην παρά του μεγάλου 
ρήτορος θεσσαλονίκης, του ημετέρου υιού κατά τίνευμα, κυρ 
Άσάνη. ,αχνα*? [=1651]. ίαννουαρ., ίνδικτ. δ. -|- Ό Σερρών 
Δανιήλ» ^— Φυλλ. 27-344 ΔιδαχαΙ Μαξίμου. — Φυλλ. 347- 
358 Του αύτου € λόγος στηλιτευτικός κατά Διονυσίου και τών 
συναποστατησάντων αυτώ», έχων εΙς τό πέρας αυτού τό σημείωμα 
τόδε* «,αχια' [=1611]. σεπτεβρίου κδί γέγραπται»• περί δέ 
του λόγου τούτου κατ' Ικτασιν δρα Ά. Π. - Κεραμέως, Έκθ. πα- 
λαιογρ. καΐ φιλολογ. ερευνών έν Θράκη και Μακεδονία. Έν 
Κ/πόλει 1886, σ. 44-47. — Φυλλ. 358?-370β «Του αυτού περί 

* Περί το(ίτθΌ τοΰ Δανιήλ δρα τό βι^λίον Π. Παπαγεωργίοο: Αι Σέρραι ριβτά τών 
ζροββτείων. Έν Λιψία 1894, σ. 38. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩΝ. 45 

των πολλά λυπουμένων έν τοΐς τεθνεώσιν, δτε ου χρή λυπεΐσθαε, 
αλλά μάλλον χαίρειν». Άρχ. «Ό μαχάριος Παυλος> κτλ. Σημει- 
ωτέον, δτι έπΙ χεφαλης της πρώτης διδαχής υπάρχει το σημεί- 
ωμα τουτο• €Κάπιος απαίδευτος άπό τον φδόνον του έχάλασε καΐ 
εσβυσε το δνομα του τζοιτιτοΐ} του παρόντος β(|3λ{ου• καΐ έγώ δια 
πήσματου [=πεΐσμά του] το έγραψα πώς είναι του Μαζίμου». 
30. Τεύχος έκ φύλλων άσελιδώτων 22 καΐ φύλλων πάλιν 
ήριθμημενων χάρτου στιλπνού 468 (μή^^. 0,312, πλ. 0,215), 
ων τό κει'μενον έν μια των σελίδων έκαστη έκ γραμμών 30-33 
(0,235X0,145)• έγράφη δέ ετει 1681-ω καΐ έν τη επάνω ώα 
του 1-ου φύλλου του πίνακος έχει τό σημείωμα τόδε* ιΌ Ιεροσο- 
λύμων Χρύσανθος τω Παναγίω Τάφω• έχέτω δέ τδ ανάθεμα ό 
τούτο ποτέ έκ της δεσποτείας αύτου άφαιρήσων». Τα πρώτιστα 22 
φύλλα τούδε του τεύχους ό καλλιγράφος έπλήρωσε πίνακί τινι 
λετΓΓομερεστάτω του νομοκα'^όνος Ίακώ^3ου άρχιμανδρίτου Ίωοιννί- 
νων, δν ούτος ώνόμασε «Βακτηρίαν των Αρχιερέων >• τούτον δέ 
τον πίνακα συν τοΐς προλόγοις του συγγραφέως έξ αθηναϊκού τίνος 
αντιγράφου τύποις έςέδωκεν Αντώνιος ό Μομφερρατος [Δελτίον 
της ιστορικής και έθ^^ολογικ^ς εταιρίας της Ελλάδος, τ. ΙΠ, σ. 
129-218]. Το μέντοι ήμέτερον άντίγραφόν έστι σφόδρα παλαί- 
τερον του αθηναϊκού καΐ μετ' έκεΤνον έχει τον πίνακα γράμμα του 
συγγραφέως προς τον Κωνσταντινουπόλεως πατριάρχην Παρθένιον 
τον β' άφιερωτικόν, μετά δέ τούτο €λόγον προοιμιακδν της παρούσης 
βί^ου προς πάντας τους αρχιερείς πασών των πόλεων», καΐ μετά 
τούτον «πρόλογον της παρούσης βίβλου της συντασσόμενης ύπ' έμου 
του ελαχίστου Ιακώβου > κτλ. Μετά δέ τό πέρας του μετά τον πρό- 
λογον ε!σαγωγικου λόγου γεγραπται τούτο (φ. 15")' «Έγράφη μεν 
καΐ συ^/τέτακται διά χειρός έμου έμου [δίο] ελαχίστου, Ιακώβου 
ιερομόναχου καΐ άρχιμανδρίτου, καΐ επιτρόπου Ιωαννίνων, έν τω 
ναω του έν άγίοις πατρός ημών Αθανασίου του μεγάλου, έν ετει 
από Χρίστου, ,αχμε' έν μηνή [δίο] σεπτεβρίω, Ινδικτιώνος ιδ'». 
Όμως δέ τόδε τό τεύχος ουκ έστι ν αύτόγραφον αύτου του Ιακώ- 
βου, άλλ' έτερου τινός* μετά γάρ τό κείμενον δλον έτερον ύπάρ- 



\ 



46 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



χει σημείωμα χοκκίνοες γράμμασιν, έχον ώδε (φ. 468^)" «Τω 
[βίο] παρόν βφλίον το λεγόμενον Βακτηρία των Αρχιερέων έγράφη 
δι' έμου του ταπεινού καΐ ελαχίστου και αμαρτωλού, Παρθενίου ιερο- 
μόναχου, του Βύζαντος, διά συνδρομής και εξόδου του όσιωτάτου 
έν ιερομόναχοι; και πρωτοσυγγέλου [βίο] της άγιωτάτης μητροπό- 
λεως Νικομηδείας κυρίου παπα κυρ Άνθιμου, ένέτει σωτηρίω. 
,αχπα*!*, ίνδικτ. ^¥ έν μηνΐ άπριλλίω». 

31. Τεύχος του 1687-ου έτους, μήκους 0,313 καΐ πλ. 0,208, 
συνιστάμενον πρώτον έκ φύλλων άσελιδώτων 49 και είτα έκ σε- 
λίδων ήριθμημένων 862* ενιαι δε των σελίδων είσι διπλαΤ 
(451-459)" των δε φύλλων των άσελιδώτων τα μεν πρώτα τέσ- 
σαρα περιέχει πίνακα των έν αύτω τω τεύχει κατακεχωρισμένων 
συγγραφών, τα δε λοιπά πάντα κατέλιπεν 6 του τεύχους καλλι- 
γράφος παντάπασιν άγραφα. 

1. «Γεωργίου Κορεσσίου, θεολόγου της Μεγάλης Εκκλησίας 
και ιατρού, περί της αρχής του πάπα* κατά τών αντιρρητικών 
του Βιλλαρμίνου». Άρχ. «Εισβάλλων ό Βιλαρμΐνος» κτλ., σελ. 1. 

2. Του αύτου «κατά Καρυοφύλλου», σελ. 47. 

3. Του αύτου «περί της τελειότητος του μυστηρίου». Άρχ. 
«Ένίστανται οι Λατίνοι», σελ. 56. 

4. «Όλίγαι έκλογαι συλλεγεΐσαι υπό του μακαρίου Παύλου εις 
τον μακάριον βίον διά πολλών διδασκάλων, ους Κορέσιος άνέγνω». 
Άρχ. «Ή μακαρία ζωή» κτλ., σελ. 65-100* εΤτα φύλλα δύο άγραφα, 

5. «Του αύτου Γεωργίου Κορεσσίου, άκρου θεολόγου και ιατρού, 
εις την Γένεσιν», σελ. 101. 

6. «Του αύτου θεολόγου εις την Έξοδον», σελ. 139. 

7. «Του αύτου θεολόγου εις τό Δευιτικόν»^ σελ. 161. 

8. <Του αύτου θεολόγου εις τους Αριθμούς», σελ. 167. 

9. «Του αύτου θεολόγου είς το Δευτερονόμιον», σελ. 178. 

10. Του αύτου εις τον Ίώβ, σελ. 181-320. ΕΤτα φύλλα 
δύο άγραφα. 

11. Του αύτου «έςήγησις τών ψαλμών του Δαβίδ >, σελ. 
321-386. ΕΤτα φύλλα δύο άγραφα. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕίΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 47 

* 

12. «Εις το '^^ομα των '^^σμάτων», σελ. 387-501, ένθα 
το σημείωμα τόδε• €Άλλά πέρας λα^έτω ή επιτομή των '^^σμά- 
την έμοί Γεωργιω Κορεσσίω* θεολογώ της Μεγάλης Εκκλησίας, 
και άκέστορι. Έκ προτροτυης τε και δαπάνης, τοδ σοφωτάτου, 
και λογιωτάτοϋ αγίου άρχιδιακένου κυρίου κυρίου Χρύσανθου: 
Έγράφη και το παρόν: Κατά τό ,αχϊτζ®^: σεπτεμβρίω 28». Είτα 
φύλλον εν δγραφον. 

13. Γεωργίου Κορεσσίου «εις την του Ιωάννου άποκάλυψιν», 
σελ. 503. 

14. Του αύτου «εις τόν Δανιήλ τόν προφήτην», σελ. 548. 

15. Του αύτου «εις τους θρήνους του Ιερεμίου», σελ. 588. 

16. Του αύτου «ε?ς τόν προφήτην 'Ιερεμίαν», σελ. 591. 

17. Του αύτου «ε?ς τόν προφήτην Ήσαιαν», σελ. 622. 

18. Του αύτου «εις τόν Ιεζεκιήλ», σελ. 652. 

19. Του αύτου εις τόν Ώσηέ (σελ. 674), εις τόν Ίωήλ 
(σ. 688), εις τόν Άμώς (σ. 690), εις τόν Άβδιου (σ. 695), 
εις τόν Ιωναν (σ. 696), εις τόν Μιχαίαν (σ. 697), εΙς τόν Άβ- 
βακουμ (σ. 706), εΙς τόν Σοφονίαν (σ. 709), είζ τόν Άγγαΐον 
(σ. 711), εις τόν Ζαχαρίαν (σ. 713) και εις τόν Μαλαχίαν 
(σ. 721). 

20. Του αύτου διάφοροι θεολογικαι ζητήσεις, σ. 725-862. 
Είτα τρισκαίδεκα φύλλα άγραφα, ων τό 10-ον μόνον εμπεριέχει 
μέρος ομιλίας άναγνωσθείσης έν τω Μετοχίφ του Παναγίου Τάφου, 
τω έν Κωνσταντινουπόλει, μηνι σετυτεμβρίω έτους 1685-ου, τη 
Κυριακή πρό της Υψώσεως του Σταύρου, πιθανώς υπό του τότε 
διακόνου Χρύσανθου Νοταρά. 

32. Τεύχος της πεντεκαιδεκάτης έκατονταετηρίδος, συνιστά- 
μενον έκ φύλλων χάρτου 296, μήκους 0,317, πλ. 0,215, καΐ 
ιών αύτου πινακίδων ένδον έχον φύλλα τέσσαρα χάρτινα έτερου 
"κνό; της αύτης έκατονταετηρίδος χειρογράφου βΐ|3λίου, ως δε 
φαίνεται, Παρακλητικής. — Παύλου του Εύεργετηνου συ^^γωγή των 
θεοφθό'ι^ων ρημάτων και διδασκαλιών τών θεοφόρων πατέρων, εις 
'ΖΊ^Λροί διηρημένη βΐ|3λία• τούτων δ' ενός εκάστου προτέτακται πίνα; 



48 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

χεφαλαίων, ^ ών δκαστον βίβλίον σύγχειται• πλην αλλά τα τέταρ- 
τον βίβλίον ελλείπει τω χώδ(χι, του τζί^ατίος μόνου τών αύτου 
κεφαλαίων έν αύτω περισωθέντος (φ. 295)' μετά μέντοι τον 
πίνακα τούτον ό δέτης ένέταξεν έν τω χώδικι φυλλον εν της πέντε- 
καιδεχάτης ωσαύτως έκατονταετηρίδος, δπερ εμπεριέχει α') Ιω- 
άννου του Δαμάσκηνου τό €περι τών έν τη αγία προ &έσει τελου- 
μένων» και β') € Μάρκου του Εφέσου προς τίνα Ιωακείμ ΣιναΓ- 
την» έπιστολήν, ης ή αρχή• «Εύχομαι τω θεω δπως υγιαίνεις»• 
άλλα καΐ πρ6 του πίνακος του πρώτου βιβλίου ένέταξεν 6 δέτης 
τούτου του κωδικός δτερον φυλλον, ούτινος ή μεν προσθία σελίς 
εμπεριέχει μέθοδον του ευρίσκειν τό νομικόν πάσχα, ή δ' δπι- 
σθία Μανουήλ Κορέση τινός αύτόγραφον ύπόμ'Λ]μα (1686) περί 
του δτι τόνδε τον κώδικα δώρον αυτός άφιερώσας έδωκε τοις 
*Αγίοις Τόποις. 

33. Τεύχος της έκκαιδεκάτης έκατονταετηρίδος, συνιστάμε^^ον 
έκ τετραδίων ήριθμημένων κε', τουτέστι φύλλων χάρτου 200 
(0,258X0,21), ων τό κείμενόν έστιν έν μια τών σελίδων έκα- 
στη μονόστηλον. — Ματθαίου Βλαστάρεως σύνταγμα κατά στοιχεΐον 
τών έμπεριειλημμένων άπασών υποθέσεων έν τοις ίεροΓς και 
θείοις κανόσι. 

34. Τεύχος της έπτακαιδεκάτης έκατονταετηρίδος έκ χάρτου, 
μήκους 0,298, πλ. 0,204, περιέχον έν έαυτω μετά του κειμέ- 
νου και σχήματα γεωμετρικά και πίνακας ειδικούς, — «1699 μαρτίου 
27 καθ' ήμας. ΟβοιηβΙπα θΓΛ8ΐίο& Αά ιηοάαιη ΚβνβΓβηάί ΡλΙγιβ 
Μα^δίη Εν&η^βΙίδίΛβ Νοηί ΟΓάίηί» ΕΓβιηίΙ&πιιη 8. Αυ^ιΐδΙίηι > . 
Έν τη κάτω ωα της πρώτης σελίδος• <Εχ ΙίίΙ): Οΐι: Ηί: ΑγοΙιϊ:* 
= Έχ ϋΙ)Γί8 ΟΙίΓΥδδδίηίΙιί ΝοΙβΓΛβ ΗίβΓΟδοΙ^ιηίΙ&ηί &Γθ1ιϊιη»η- 
άηϋαβ. 

35. Τεύχος έκ χάρτου της έιττακαεδεκάτης έκατονταετηρίδος, 
μήκους 0,30, πλ. 0,215, συνεστάμενον έκ σελίδων ήρεθμημένων 
734 καΐ φύλλων δλως άγραφων 36. Έν τη άνω ωα της 1-ης 
σελίδος γέγραττται τούτο* €Είς χρήσιν ΔοσιΟέου Ιεροσολύμων 
πατριάρχου 1672». 



ΠΑΤΡΓΑΡΧΕΙϋΤ 1ΕΡ010Λ ΓΑΙΩΝ. 49 



1. Άδηλου περί των «α δεΤ τόν αρχιερέα έ; ά^^άγχης έπί- 
αΓασ&αι και τοό; άλλους διδάσκείν». Άρχ. «Τον αρχιερέα μέσον 
έστηχότα θεού ζαι άν&ρώ-ων», σελ. 1. 

2. «Έκ των πράςεων της οικουμενικής ογδόης συνόδου* έχει 
δέ ούτως. Βασιλεύοντες οι εύσε^3έστατοι βασιλείς Βασίλειος, Λέων 
και Άλέςανδρος» κτλ., σελ. 9. 

3. «Του ορθοδόξου θεοφάνους διάλεςις προς τον άπδ Βαρλα- 
αμιτών έπιστρέψαντα θεότιμον. Θεοφάνης η περί θεότητος και 
του κατ' αυτήν άμεθέκιου τε και μεθεκτου». Άρχ. «Έπεσκέψω 
κατά σεαυτόν γενόμενος» κτλ., σελ. 19. Μί^ηβ τ. 150, σ. 909. 

4. «Νικηφόρου μονάχου του Γρήγορα διήγησις περί της δια- 
λεςεως, ην έποιήσατο προς τον Παλαμαν ενώπιον του βασιλέως 
κυρίου Ιωάννου του Παλαιολόγου* εισάγεται δέ ή διήγησις ως έζ 
έτερου προσώπου». Άρχ. «θεότιμος. Άλλ' ω φίλε Άγαθόνικε, 
συ μοι πάντως» κτλ., σελ. 54. Νίοβρίιοπ 6Γβ§0Γ&β Ιιίδΐ;. 1)γζ3.η- 
Ιίηββ ΙΛη ροδίΓβιηί ύ,\) Ιιη. ΒθΙίΙίΟΓο ηηηο ρπηιυιη βοΗΙί. Βοηηδθ 
1854, σ. 26(; κέ. 

δ. «Φακραση του πρωτοστράτορος ίτζίτομος κατά το δυνατόν 
διήγησις, παρόντος και αύτηκόου γεγονότος της έπί του παλατιού 
ενώπιον του βασιλέως γενομένης διαλέςεως του θεσσαλονίκης κυρ 
Γρηγορίου και Γρήγορα φιλοσόφου». Άρχ. «Όρισθεις παρά του 
αγίου ημών αύθέντου και βασιλέως ήρςατό ό θεσσαλονίκης λέγειν» 
κτλ., σελ. 99. 'Έτερά τίνα της αυτής διαλέςεώς αντίγραφα δρα 
παρά τω άρχιμ. Βλαδιμίρω, Οηοτθμ. οπποδ-πίβ ργκοπ. Μοοεοβ. 
Οηηοα- ΒΗδΛΪοτβκΗ, τ. Ι, σ. 310, 333, 347. 

6. «Κωνσταντίου ιερομόναχου Άγιορείτου περί της του Γρήγο- 
ρα ψευδογραφίας όμου και δυσσεβείας λόγος α'», ου ή αρχή• <Μετα- 
λαχεϊν άθλίως τον Γρηγόραν των του Βαρλαάμ και Ακίνδυνου κα- 
κοδόξων δοςών» κτλ., σελ. 111-134. Σελίδες άγραφοι: 135-140. 
"Έτερα αντίγραφα παρά τω Βλαδιμίρω, Οηοτθμ. οΰποαπίβ κ*λ., 

σ. 310 χαΐ 347. 

7. «Του σοφωτάτου και άγιωτάτου κυρ Γενναδίου τω βασιλεϊ 
Κωνσταντίνο) έπι τή κοιμήσει τής άοιδίμου δεσποίνης της αύτου 

IV. 4 



50 ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ ΕΑΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



μητρός παραμυθητιχός». Άρχ. «Ή μαχαρία και άοίδ^μος μήτηρ 
του χράτοϋζ σοι>•, σελ. 141. ΓΛποί-Η&Γΐβδ, ΒίΜ. (τΓΛβΟΕ, τ. 
XI, σ. 381, αριθ. 51. 

8. Γενναδίου Σχολαρίου. ιΤουτο έγράφη τω πνευματιχω κυρ 
Σαββατίφ τω από του Σίνα έλθοντι εΙς ήμας. Περί των των ψυ- 
χών μετά .την έζ των σωμάτων άνάλυσιν δια&έσεων έπφεβαιωτικόν 
συγγράμματος, δπερ έχόμισεν αυτός ό Σαββάτιος, του μακαρίου 
θεσσαλονίκης κυρ Συμεών». 'Αρχ. ιΌσιώτατε πάτερ Σα^βάτιε, 
έττήλθομεν ακριβώς την περί τών ανθρωπίνων ψυχών του μακα- 
ρίτου Συμεών άρίστην διάκρισιν» κτλ., σελ. 149. ΓΛΐ)ηοϋ-ΗΛΓ- 
Ιβδ XI, σ. 381, αριθ. 47. 

9. «Γεννάδιος Ιωάννη ίαν. ιθ' έν τη μονή του Προδρόμου, 
έν τω δρει του Μενοικέως». Άρχ. «"Ηδιστα μέν σοι άποκρινό- 
μεθα», σελ. 166. ΡΛΐ)ποη-Η8.Γΐβ8, XI, σ. 381, αριθ. 48. 

10. Γενναδίου Σχολαρίου. «Τω έντιμοτάτω κυρ Ιωάννη τω 
δικαίω (κωδ. δικαίως) του θεσσαλονίκης ό Γεννάδιος χαίρειν. 
Περί καθαρτηρίου•. Άρχ. «Αυτοσχεδιάζω σοι, λογιώτατε και 
δριστε φίλων, περί του παρά Λατίνοις πουργατορίου, εΐτουν κα- 
θαρτηρίου» κτλ., σελ. 177. 

11. «Γενναδίου μο'^αγοο του Σχολαρίου περί του καιροδ και 
τρόπου της υπάρζεως τών νοερών ψυχών, τουτέστι τών ανθρωπί- 
νων, φίλω τινι ζητήσαντι έκδεδομένου• έγράφη (κώδ. έγράφει) 
έν τω δρει του Μενοικέως». Άρχ. «Επειδή τυυνθάνη, τιμιώτατει 
κτλ., σελ. 186. Ρ8ΐ)ηοϋ - Ηλγ1θ8, XI, σ. 381, αριθ. 46. 

12. «Γενναδίου περί της σιμωνιακης αφέσεως». Άρχ. <Τάς 
έκ τών άθεων τούτων βαρβάρων έπελ&ουσας ήμΤν συμφοράς» κτλ. 
Προτέτακται γράμμα, ου ή αρχή* «Λόγον άρτίως μοι περί της 
σιμωνιακης συντεθειμένον αίρέσεως αναπέμπω σοι, κάλλιστε βα- 
σιλευ>, σελ. 202 [δρα Μί^ηβ τ. 160, σ. 731]. Έν τη ώα της 
203-ης σελίδος γέγραπται τό σημείωμα τόδε• «Ό παρών λδγος, 
ει και τετυπωται παρά Δοσιθε'ω έν τω Τδμω της Αγάπης, άλλ' 
ουν ελλείπει έν τω μεταξύ πολλά, ετι δε και ή κατ' αρχάς τού- 
του επιστολή προς τον βασιλέα». 



^ 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ 1ΕΡ0Σ0ΑΪΜΩΝ. 51 

13. «Γε^^^αδίοο μοναχοίϊ έπΙ τη Ι^νήμτ^ χής απότομης του 
τιμίου προφήτου χαΐ προδρόμου καΐ βοπττ&στοδ». Άρχ. «Ό μέν 
μαχάριος Ί<ί>άννης» κτλ., σβλ. 215. Γ»1)η€ϋ - ΗΛΓίβδ, ΧΙ^ σ. 
373, αριθ. 7. 

14. «Του αύτου ττερί του ενός εν τριάδι θεού ημών καΐ 
πά*;των *ών δντων δημιουργού" και κατά άθεων, ήτοι αύτοματι- 
στΑ\ καΐ κατά πολυδέων». Άρχ. €θΐεσθαι μέν μη είναι θεόν» 
κτλ., σελ. 229. Μίβπβ τ. 160, σελ. 568. 

15- «Γενναδίου μονάχου καΐ πατριάρχου των του Χρίστου πε- 
νήτων περί της μόνης όδου προς την σωτηρίαν των ανθρώπων εξε- 
δόθη δε τω σουλτάνω αίτήσαντι μετά τάς ενώπιον αύτου διαλέ- 
ξεις εν τω Πατριαρχεία) τότε γεγενημένας• και μετά τοί^το άλλο συν- 
τομώτερον εξεδόθη* έρμηνεύθησαν δέ αμφότερα άραβικώς και οδτως 
εδόθησαν». Άρχ. «Ή οδός της των ανθρώπων σωτηρίας >, σελ. 
247. Τό κείμενον χοοτο τυποις έξ αυτού τούτου του κωδικός έξέ- 
δωκε Χρήστος ό Παπαϊωάννου• δρα Έκκλησ. Αληθείας τ. XVI, 
1896, σελ. 194-195, 203-206, 210-212, 219-222 χαΐ 
227-229. 

16. «Επιτάφιος τω μακαρίω θεοδώρω τω Σοφιανω, έν τη 
ίερδ μονή του Βατοπεδίου ταφέντι, δν εΤπεν έξ ύπογυίου ό θείος 
αύτου Γεννάδιος μοΊαχ6ζ έπΙ τω τάφω σεπτ.*ί* ίηΠ» ^ςΙΡξε' έτους». 
Άρχ. «Άλλα ζώ'^τος μέν.ετι» κτλ., σελ, 267. Γ&1)ποϋ-ΗαΓΐβ8, 
XI, σ. 382, αριθ. 54. 

17. «Του αύτου Γενναδίου εις την κατά σάρκα γέννησιν του 
κυρίου ημών Ίησου Χρίστου». Άρχ. «Οι λαμπρότατοι της εκκλη- 
σίας φωστήρες >, σελ. 275. Ρ8.1)Γίοϋ-Η»Γΐβ8, XI, σ. 373, αριθ. 8. 

18. «Έκ τών ομιλιών ας ώμιλουμεν έν τω δυστυχεί παλα- 
τίφ κατά Παρασκευήν έν τή Μεγάλη Τεσσαρακοστή, εύρημένων 
μετά την αλωσεν έγράφοντο δέ μετά τό άγράφως όμιληθήναι πα- 
ρχχλήσει φίλων ώμιλήθη δέ αυτή έν τή Παρασκευή του Λαζά- 
ρου. Όμιλία περί του μυστηριώδους σώματος του κυρίου ημών 
Ίησου Χρίστου». Άρχ. «Επειδή τή δίά τών ημερών τούτων 
έρφατεία», σελ. 289. Μί^ηβ τ. 160, σ. 352. 



52 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

19. € Γενναδίου του άγιωτάτου πατριάρχου Κωνσταντινου- 
πόλεως, του Σχολαρίου, τω τ'.μιωτάτω καϊ όσιωτάτω έν μοναχοΤς 
γενναίω Ιωσήφ τω έν θεσσαλονίκτ] Γεννάδιος μοναχός• περί προ- 
ορισμού». Άρχ. €Κλινοπετής έδεζάμην σου» κτλ., σελ. 303• 
Μί^ηβ τ. 160, σ. 540. 

20. «Τω αύτω τιμιωτάτω έςάρχω. και όσιωτάτω πατρι Γεν- 
νάδιος μοναχός ό Σχολάριος, περί του θείου προορισμού γ^^ > . 
Άρχ. «Πολλήν ο?δά σοι χάριν» κτλ., σελ. 317. ΓΕΐ)ποη - ΗαΓίθδ, 
XI, σ. 379, αριθ. 29. 

21. «Περί του θείου προορισμού δ°* τω μεγάλω οικονομώ 
κυρίω θεοδώρω τω Άγαλλιανω». Άρχ. «Συ μεν καλώς ποιών» 
κτλ., σελ. 329. ΓΛΐ)Π€ϋ - ΗαΓίθδ, XI, σ. 379, αριθ. 30. 

22. «Του αύτοΰ έκ του λόγου του περί θείας προνοίας και προ- 
ορισμού, ου ή άρχή' Τήν εξ άϊδίου περί των δντων». Άρχ. «Ό 
παρών ούχ ευρέθη», σελ. 341. ^Έτερον τεμάχιον, ου ή αρχή• «Της 
μεν ψυχής του άνθρωπου πρόνοιαν ποιούμενος» κτλ., σελ. 342-343. 

23. «Του άιύτου περί της δευτέρας παρουσίας του Κυρίου 
ημών και περί της τών σωμάτων αναστάσεως». Άρχ. «Επειδή 
τάς περί της δευτέρας παρουσίας» κτλ., σελ. 350. Γ&1)Γίοϋ- 
ΗαΓίβδ, XI, σ. 374, αριθ. 10. 

24. «Γενναδίου μονάχου του Σχολαρίου λύσεις αποριών τίνων 
έπι τη θεία Γραφή περί τών έν τω Παραδείσω ξύλων, του της 
ζωής ξύλου και τής γνώσεως». Άρχ. «Περί των έν Παραδείσω 
ξύλων» κτλ., σελ. 344. 

25. Του αύτου «περί της αρνήσεως Πέτρου και τής του 
άλέ'λχορος φωνής». Άρχ. «Οί τών ιερών Ευαγγελίων έξηγηται» 
κτλ., σελ. 357. 

26. «Του αύτοΰ περί τής αφής του Κυριάκου σώματος, δπως 
τη μεν Μαγδαληνή έ/ωλύετο, επετράπη δε τω Θωμά». Άρχ. 
«Πολλοί, μεν τών διδασχάλων» κτλ., σελ. 362. 

27. «Του αυτού περί τής ώρας, και^' ην έσταυρώθη ό κύ- 
ριος ημών Ιησούς Χριστός». Άρχ. «Περί του πάθους και τής 
σταυρώσεως», σελ. 365. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ! ΙΕΡΟΙΟΑΥΜΩΝ. 53 



28. «Περί. του βιβλίου του Γεμιστού και χατά της ελληνικής 
ζολυθειας" έγράφη έν τω δρει του Μενοικέως, τω προς ταΤς 
Φερραΐς. Γεννάδιος ό Σχολάριος χαΐ τά λοιπά θεία χάριτι τω 
τιμιωτάτω καΙ πάντα άρίστω κυρίω Ίωάννττ) τω έςάρχω χαίρειν», 
Άρχ. «Έπαινοΰμέν σου την περί τά βελτίω» κτλ., σελ. 370. 
Πλ-ηθωνος νόμων συγγραφής τά σωζόμενα, έκδ. 0. ΑΙβΧίΐηίΐΓθ. 
Ρεπ8 1858, σ. 412-441. Μί^ηβ τ. 160, σ. 633. 

ι 

29. «Περί διαφοράς των συγγνωστών καΐ θανάσιμων αμαρτη- 
μάτων σύντομον και σαφές». . Άρχ. «Ό μεν ακριβέστερος» κτλ., 
σελ. 388. ΓαΙ)ηαϋ-Η»Γΐβ8, XI, σ. 375, αριθ. 19. 

30. «Του αυτού άγιωτάτου πατριάρχου κυρίου Γενναδίου εις 
τον κύριον ημών Ίησουν Χριστόν, και δουλον λεκτέον θεού» [δίο]. 
Άρχ. «Ό θείος απόστολος Παύλος», σελ. 399. 

31. «Του Μηδείας θεοφάνους λόγος άποδεικνύων, .δτι του 
ά^^θρωπείου σπέρματος άψυχου διαβληθέντος, τη δε σπερματική 
αύτου δυνάμει συμιτήςαντος έν τη μήτρα τό εμβρυον, ένίησιν 
αυτω την φυχήν ό θεός». Άρχ. <Τής ψυχής του τί. ην εΤναι» 
κτλ-, σελ. 404. Συνεςετυπώδη τη Λογική του Νικηφόρου Βλεμ- 
μυδου έν Λειψία, έτει 1784-ω, σελ. 49-η του τρίτου βιβλίου. 

32. «ΟΤμαι τουτ' είναι τοί5 Γενναδίου»• ούτως έν τω κώδικι. 
Κείμενον άνεπίγραφον, ου ή ά^οχή• ^τΈδεςάμεθά σου τό σύγγραμ- 
μα και καλώς έπιστήσαντες » κτλ., σελ. 424. Έν τω 6-ω κώ- 
δικι της έν τ-η πόλει Μιτυλήνη γυμνασιακής βιβλιοθήκης ή του 
κειμένου τούτου έτυιγραφή έχει ώδε* «Του μακαριωτάτου και άγιω- 
τάτου πατριάρχου κυρου Γενναδίου προς τον μητροπολίτην Μή- 
δειας θεοφάνην περί της λογικής και άνθρωπίνης ψυχής, έπιστή- 
οτηος τό προηγησάμενον ενταύθα τούτου σύγγραμμα περί τής 
αυτής υποθέσεως». "Ορα Ά. Π.-Κεραμέως, Μαυρογορδ. Βιβλιο- 
θήκης τ. Ι, σ. 135. 

33. Γενναδίου άνεπίγραφον, ου ή αρχή" «Περί δε του μακα- 
ρίου Νύσσης», σελ. 443. Και τούτο τό κείμενον έν τω ρηθέντι 
Μιτυληναίω κώδικι έπιγέγραπται ώδε* «Του αύτου όπως ό άγιος 
Γρηγόριος ό Νύσσης ου συμφωνεί τοις λόγοις τούτοις και 



54 ΚΑΤΑΛΟΓΟ^: ΕΑΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



των λοιπών αγίων έπΙ τη τοιαυτ'^ υποθέσει, χαΐ κατά Άτυολ- 
λιναρίου > • 

34. «ΚαΙ τοΰτ' οΤμαι τοδ Γενναδίου εΤναι». Κείμενον άνε- 
πίγραφον, ου ή αρχή• € Ουκ εστίν άνάγχη διότι 6 άγιος Αυγού - 
στΓνος ούτως είπε» χτλ., σελ. 449. Άλλα χαι τούτο τό χείμενον 
εν τω Μιτυληναίφ χώδιχι έπιγεγραττται οδτω• ιΤου αυτού έκ του 
των θεολογικών τρίτου, δτι εΐ και τίνες έξηνέχθησαν, ή έχοντες 
ή άκοντες, άσυμφωνέν τι τη όρ,θη της Εκκλησίας είπεΐν δόζη 
προ του θαυμασθήναι καλώς, ου δει προσέχειν τούτω». 

35. «Οίμαι και τούτο εΤναι τοδ Γενναδίου». Κείμενον άνεπί- 
γραφον, ου ή αρχή* «Δυο ούσών λατρειών και θεραπειών του 
θεού», σελ. 451-480• αϊ κατόπι δύο σελίδες (481-482) αφέ- 
θησαν άγραφοι. 

36• «Του μακαριωτάτου και έν άληθεία σοφωτάτου κυρίου 
Νικολάου του Καβάσιλα, περί της έν Χριστώ ζωής λόγος πρώ- 
τος, δτι διά τών θείων συνίσταται μυστηρίων, του βαττϋίσματος, του 
μύρου καΐ της ίερας κοινωνίας». Άρχ. «Ή έν Χριστώ ζωή 
φύεται» κτλ., σελ. 483. Μί^ηβ τ. 150, σ. 493. 

37. Του αυτού «περί της έν Χριστώ ζωής λόγος δεύτερος" 
τίνα συντέλειαν τό θείον παρέχεται βάπτισμα». Άρχ. «Τό μέν 
ουν έν τοις ίεροΐς μυστηρίοις» κτλ., σελ. 496• Μί§ηβ ενθ. άνωτ. 
σ. 521. 

38. «Περί της έν Χριστώ ζωής λόγος τρίτος και τίνα συν- 
τέλειαν αύτη παρέχεται τό θείον μύρον». Άρχ. €θυτω δε ττνευ- 
ματικώς συστάντες», σελ. 521. Μί^β ενθ. άνωτ. σ. 569. 

39. «Περί της έν Χριστώ ζωής λόγος τέταρτος• τίνα συντέ- 
λειαν αύτη δίδωσιν ή Ιερά κοινωνία». Άρχ. «Μετά δε τό μύρον» 
κτλ., σελ. 527. Μί^β ενθ. άνωτ. σ. 581. 

40. «Περί τής έν Χριστώ ζωής λόγος πέμπτος* τίνα συντέ- 
λειαν παρέχεται ή καθιέρωσις του ίερου θυσιαστηρίου». Άρχ. 
«Τών μέν ιερών μυστηρίων>, σελ. 552. Μί^β 2νθ. άνωτ. 
σ. 625. 

41. «Περί τής έν Χριστώ ζωής λόγος Εκτος• πώς αυτήν 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕ1ΌΣ0ΑΥΜΩΝ. 55 



από των μυστηρίων λαβόντες φυλάξομεν». Άρχ. <ΑΕ μέν ουν 
της έν Χριστώ ζωής ι χτλ., σελ. 558. Μί§ηβ ενθ. άνωτ. σ. 637. 

42. Άδηλου ιδτι σφόδρα λυσιτελής και ή τοιαύτη μελέτη, 
ζαι δτι τα παρά Χρίστου μαχαριζόμενα ποιεϊ χατορθουν». Άρχ. 
€Πρα>τον μέν γάρ το ταΤς ΟΓ[α^αΧς έννοίαις>, σελ. 568-581. 

43. (Γράψιμον έτεροΤον). ιΤοΰ αύτου φιλοσόφου Θωμά του 

Αχίνου (=Άχουίνου) λόγος δτερος, πώς έστιν ό εΙδικός τόπος, 

> 

Ινθα αι φυχαί καθαίρονται πρΙν άπβλθεΐν εΙς τόν Παράδεισον, 
χαΐ δτι μετά την τελευτήν άπαντες των ανθρώπων οι μέν παρα- 
χρήμα της αιωνίου άνταποδόσεως τά "^έρα κομίζονται, ο? δε πα- 
ραχρήμα ταΐς αίωνίαις τιμωρούνται βασάνοις, οι δέ καθαίρονται 
διά καθαρτηρίου πυρός καΐ ούτως εΙς την βασιλείαν εισέρχονται• 
ου και προς ταύτα άντίθεσις Ματθαίου κοιαίστορος του Παναρέτου». 
Άρχ. €θωμας. Νυν λείπεται θεωρησαι περί δόξης» κτλ., σελ. 
583-638 [αί λοιπαι σελίδες 639-642 άγραφοι]. Ρ. Ι.8πιΙ)β€ϋ 
οοιηιηβηΐ. άβ λπ^. 1)ϋ)1ίο1;1ι. ο&βδ. νίη(1ο1)οηβη8ί 1ίΙ)βΓ V, 1672, 
σ. 176. 

44. «Μάρκου Ευγενικού προς Λατίνους άπόκρισις». Άρχ. 
«Επειδή μετά αγάπης άποκρίνασθαι», σελ. 643. 

45. «Του αοτοο προς τους αυτούς Λατίνους». Άρχ. «Πολ- 
λής μέν ως αληθώς έρεύνης:», σελ. 655. 

46. «Του αυτού προς αυτούς». Άρχ. «Επειδή σαφέστερον 
ήμας απαιτείτε», σελ. 682. 

47. «Πόνημα Ίσα(α)κίου σεβαστοκράτορος περί προνοίας άπο- 
ρημάτων» (άπορήματα?). Άρχ. «ΕΙ πάντων έστΙ πρόνοια>, σελ. 

695-739. 

3β• Τεύχος της τετάρτης καΐ δεκάτης έκατονταετηρίδος έκ 
φύλλων χάρτου 292, μήκους 0,303, πλ. 0,21, ων μία εκάστη 
των σελίδων αριθμεί γραμμάς 30 η 31 (0,215X0,115). — Με- 
λετίου του Γαλησιώτου συγγραφή δια στίχων πολιτικών, ης ή επι- 
γραφή «Μελέτη», διηρημένη εις λόγους έτττά, ποικίλην έχοντας 
υπόθεσιν, θεολογικήν, άσκητικήν, ίστορικήν ό τρίτος λόγος έστΙ 
«κατ* Ιταλών >, αναγραφών και τά πολιτικά και τά θρησκευ- 



56 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



τικά τούτων έθιμα. Περί του συγγραφέως ορά ββΟΓ^ϋ Ραοΐινιηβ- 
Π8 άβ Μίοΐιαβίβ εΙ ΑιιάΓΟπίοο Ρ8ΐΕβο1ο§ί8 έκδ. ΒβΙίΙίθΓ, τ. II, 
σ. 17. Ά. Δημητρακοπούλου, Όρθοδοςος Ελλάς, σ. 60. Ή του 
Μελετίου συγγραφή άρχεται άπό των έςής στίχων. 

Ί^ Αγνή, ττροηγου των έμών πονημάτων ■)•. ' 

Βί|3λος παρά τοΰ ταπεινού γραφεϊσα Μελετίου 

διά τον λόγον τον ο[>ί)όν εν Σκύρω καδειργμένου, 

τά πρώτα δέ και τοΙς δεαμοΤς εΐ; 'Ρώμην άπαχ&έντο; 

και διετίαν παντελή πληρώααντος έκεϊσε' 

έγράφη δέ στιχουργικώς μετά θεον προς φίλον 

άδελφιδοΰν και φοιτητή ν και γνήσιόν μοι τεκνον, 

δν ώδινα πνευματικώς εκ πρώτης ηλικίας, 

και συν αύτώ καΐ προς λοιπούς αγαπητούς μου μύστα;" 

επέχει δέ το σύγγραμμα προ; τύπον της έ|3δόμης 

λόγους επτά τον άρι&μον εύτάκτως γεγραμμένους, 

ους δή καΐ μετερχόμενος άνερευνήσας ευρης 

τάς ύπο&έσεις δέκα τε προς ταις διακοσίαις* 

συν αίς και τά κεφάλαια, /ωρίς τών δύο λόγο>ν, 

επτά προς τοις έςή κοντά και τοις έπτακοσίοις 

ό δ' άριί)μδς έκμετρηΟεΙς απταίστως ό τών στίχων 

συμποσο)ί>είη σοι καλώς εΙς μυριάδας δύο. 

ΕΙ δέ τής [βίβλου τον σκοπον ώς νουνεχής σκοπήσεις 

και κατά νουν θεοφιλή τοις εν αύτη προσεξοις, 

άπαν&ισμον και συλλογήν τής Παλαιάς καΐ Νέας 

καΐ πάντων τά καλλίονα και κρείττονα μαί)ήση, 

και σύμπαν ει τι καίριον καΐ βέλτιστον εύρήσει;, 

συντεΟειμένα προσφυώς κατά βαίΙμον καΐ τάςΐν 

καΐ καί>' ε'ιρμον άρμόοιον εύρύί)μως άραρότως, 

και παγκαρπίαν άληι>ώς ώς εκ λειμώνος ι)είου 

εύρήσεις και τρυφήσεια; τρυφήν αθανασίας 

και τώ τών λόγων χορηγώ τήν δόςαν αναπέμψεις, 

τώ παντουργώ καΐ ποιητή και κτίστη τών απάντων* 

εΐ δ ε προ; τήν άφέλειαν τών λόγων άπο|5λέψεις, 

συγγνώμων έσο τώ γραφεί τής άμαίΙίας χάριν. 

Άλλα καΐ τούτο, φίλτατε, μηοόλως παραοράμης* 

επταετία παντελής ήμιν εν έςορία, 

ύπερμαχοϋσι τών σεπτών δογμάτων, έπληρώΟη, 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡ010ΑΥΜΩΝ. 57 



συν ττασ». τοΤς χρειώοεαι χαΐ βίβλων στερουμβνοι;, 
δ προς συγγνώμην ου |ΐικρόν κριταις ευσυνείδητοι;, 
θεώ δε δόςα τω σο'^ούς ποιοΰντι τους άσό'^ους. 



Αινιγματώδεις εννοιαι μελέτης Μελετίου, 

ε/ουσαι ρήσιν εκφορον, ως δστρακον συνέχειν 

μάργαρον ένδον τιμαλφή, τταιδείαν κρυφιώδη 

καΐ μυστιχήν τταραίνεσιν πνευματικών αγώνων 

προς ύπηρέτην άδελφον και φοιτητήν και φίλον. 

Επτά τα γράμματα λοιπόν είσι τα της μελέτης 

καΐ προς αυτά τον αριθμόν σώζοντα της έπτάδος 

και κόμματα νουΟετικά γεγόνασι προσφόρως, 

στί)τοις επτά την εννοιαν κεφαλαιοΰντα πάσαν, 

και πάλιν ώς έ£ ύπαρχής ετέρου κεφαλαίου 

προς άλλην μεταβαίνοντα στιχόπλοκον έτΓτάδα• 

όμοΰ δ' ή σύμπασα πλη&υς τών ρη&εισών έπτάδων 

ώς προς ενός άπαρτισμον συμποσούμενη λόγου 

οκτώ συν όγδοη κοντά μετά πεντακοσίων" 

ει γάρ ψηφίσεις ακριβώς μελέτης τά στοιχεία 

καΐ συναγάγης εν ταύτω, προς τόσον συμποσώσεις. 

Και τοίνυν, φίλε, συνετώς πρόσχες τοις λεγομένοις κτλ. 

3Τ. Τεύχος έχ χάρτου διμερές (μήκους 0,294, πλ. 0^21), 
δττερ ην Ευθυμίου τινός ΈφραΙμ μετονομασ&έντος. Το πρώτον 
μέρος άρίθμεΓ φύλλα 28, ων τά οχτώ ττρώτα χαΐ τά τρία έσχατα 
τταντάπασιν άγραφα* τά δέ λοιτζά, γεγραμμένα τι], όχτωκαιδεκάτη 
έχατονταετηρίδι. περιέχει εν έαυτοΐς τά κείμενα ταΰτα* 1) «Έκ 
του Ματ&αίου χοιαίατορος Αγγέλου του Παναρέτου κατά Λατίνων» 
απόσπασμα, ου ή αρχή* «Γρηγόριος λέγει ο Νύσσης> κτλ., φ. 
9?. 2) <Έκ της χειρογράφου |3ί|3λου της έν μεμ^^ράναις του όμο- 
λογητου Μαξίμου, ήν ευρον έν τώ Σινα> τεμάχη τινά' εΤτα «Περί 
τών πέντε τρόπων της φυσικής θεωρίας σύντομος έςήγησις». 
€Έχ τών έπΛύσεων τινών αποριών >, €Έκ τών του Ιωάννου του 
Νηστευτου», «Έκ τών του Ιωάννου μονάχου και διακόνου, μα- 
θητού του μεγάλου Βασιλείου, ούτινος ή επωνυμία Τέκνο ν 'Γπα- 
κοης», «"^Εκ τίνος ανωνύμου» περί του ςύλου της ζωής, φ. 10^-14^. 
3) «Μαςίμου του όμολογητου έςηγήσεις τινών ρητών του \^εολό^[θΌ 



58 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

Γρηγορι'θϋ>. ΚλΙ ταύτα μέν έχει το τεύχος εν τω πρώτω αύτου 
μερεί' το δε λο^πόν μέρος, αυνεστάμενον έχ φύλλων ήρι&μημένων 
413, περιλαμβάνει έν έαυτω ι Πίνακα τηςέν τη βφλω ταύτη 
ϋλης των λόγων, ή και διδασκαλίας» και το κείμενον αυτών τού- 
των των λόγων ή διδασκαλιών, ΟΓ>ερχομένων εις τον 83-ον αρι- 
θμόν πάντες δέ ούτοι οί λόγοι, προσήκοντες άνωνύμω τινι ίερο- 
κήρυκι, συντε&ειμένοι είσιν εις φράσιν δημοτικήν, έν δέ τω τεύ- 
χει τούτω εγράφησαν τη έτττακαιδεκάτη έκατονταετηρίδι, δτε και 
προσετέθη αύτω το «Έπιτάφιοΐτ λόγοι τίνα μεθόδω γίνονται» 
(φύλλ. 406-408), ου ή άρχή' €Ό επιτάφιος λόγος τρία μάλιστα 
άπαιτεΓ» κτλ. 

33. Τεύχος έκ χάρτου, γραφέν περί την αρχήν της έννεα- 
καιδεχάτης έκατονταετηρίδος καΐ έπι μέν της ράχεως αυτού εντυ- 
πον έχον έπιγραφήν, τά «Χρονικόν Μολδαβίας τ. 2>, άρχόμενον δέ 
από σελίδος 595•ης• λήγει δέ τό δλον τεύχος ε?ς σελίδα 1158-ην' 
και άπό μέν της 595-ης σελίδος άρχεται «διήγησις της αυθεντίας 
του Άντιόχου βόδα, υίου του Καντεμιρ βόδα», ής ή άρχή' €Εις 
αυτόν τον χρόνον ήλθεν αύθέντης της τζάρας» κτλ. Έν δέ τω 
πέρατι της 1158-ης σελίδος γέγραπται τό σημείωμα τούτο• €Και 
ταύτα μέν έπΙ του παρόντος πρώτου τόμου, τά δέ έναπολειφθέντα 
καΐ ακόλουθα της ί^χαυ^α τριχρονίας του Ματαίη βόδα επιγρά- 
φονται εις τό,ν δεύτερον τόμον. Τέλος του πρώτου τόμου της 
Μολδαβικής ιστορίας». ΕΤτα προσετέ&η τω κώδικι κείμενον εμ- 
μετρον, άνώνυμόν τε και άνεπίγραφον, έκ στίχων δεκαπεντασυλ- 
λάβων 230, δι' ών περιγράφεται ή περίζωσις της σπάθης του 
σουλτάνου Αχμέτ του τρίτου και ή έν τω σουλτανάτα) διαδοχή 
Μαχμούτ του πρώτου* έχει δέ των στίχων τούτων ή αρχή 
ούτω• «Μέ τους παρόντας στίχους μου θέλω νά εύφημήσω | 
τήν μείζονα των αρετών και νά παρακινήσω» κτλ. Τό δέ τέλος 
αυτών ούτω" € ταύτα δέ εις ένθύμησιν μέ στίχους σημειουν- 
ται Ι και δσοι τους διαβάζουνε, δν θέλουν, δς μ' εύχουνται». 
Σημειωτέον δέ καΐ τοοτο, δτι έν τη επάνω ώα της δ95-ης σε- 
λίδος υπάρχει τό σημείωμα τόδε• «ΚαΙ τόδε άφιερώθη εις τήν 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ! ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 59 

βιβλιο^χην τοΰ Π: Τάφοα παρά του άρχψ-ΐ χ. Γερμανού το5 
*Αφθον£δοο έν ετει ^αωπ' [=1880], όχτωβρίου γ'>. 

3Θ. Κώδις χάρτινος, μήχους 0,297, πλ. 0,195. «Τόμος 
γΊ. ομιλιών καΐ διδαχών αυτογράφων Κυρίλλου του Λουκάρβως, 
πατριάρχου Αλεξανδρείας και είτα Κωνσταντινουπόλεως• διίβρηται 
06 εις μέρη δύο. Ό δέτης τούτου του κωδικός Ιθετο ένδον της 
πρώτης αύτου πινακίδος φύλλα 14, ων τρία μόνα γεγραμμένα (3-5), 
περιέχοντα έν έαυτοΐς άναγραφήν τών έν αυτώ τούτω τω κώδικι 
διδασκαλιών* μετά δε τά τοιαύτα φύλλα υπάρχει τό κύριον τεύχος 
δπερ συνίσταται έκ φύλλων 567* τούτων δέ τά μέν δύο πρώ- 
τιστα πεπληρωμένα έστι πίνακός τίνος, έξαριθμοδντος τάς έν αυτώ 
τούτω τω τεύχει διδαχάς Κυρίλλου του Λουκάρεως, τά δέ τελευ- 
ταία τριάκοντα και τέσσαρα φύλλα παντάπασιν άγραφα. ΑΕ μέν- 
τοι πλείους τών διδαχών ουκ είσίν, ως φαίνεται, τέλειαι* σχέδια 
γαρ μάλλον εοιχεν ε?ναι διδαχών, καΐ διά τούτο πετυληρωμένα 
έστΙ και διαγραφών και μεταλλαγών, και σημειώσεων ύτυομνη- 
στικών, ων ούκ όλίγαι λατινικαί. Πάσαι δ' ομού αϊ διδαχαί 
είσι 53* τούτων δ' ή πρώτη (φ. 2") έπιγραφήν έχει τοιαύτην 
«1615 ιαννουαρ. 29. αρχή συν θεώ άγίω. Έν Τριγοβίστω. Εις 
τόν Τελώνην και εΙς τον Φαρισαΐον». Του αύτου έτους ετέρα ομι- 
λία έρρήθη έν Τριγοβίστω τη 2-α μηνός άπριλίου (φ, 1 6), ετέρα 
δέ τη 29-η μηνός ίουνίου (φ. 20). "Επονται ταύταις όμιλίαι είκοσι 
και τώντε ρη&εΐσαι έν ΑΙγύπτω [=Καΐρω], ων ή πρώτη «,αχιε' 
Οκτωβρίου 22 έν Αίγύτυτω, δταν ήλθα από την Βλαχίαν» (φ. 25), 
ή δέ τελευταία τη 23-η μαρτίου μηνός έτους ΙβΠ-οο (φ. 179^)* 
ταύταις Επονται όμιλίαι δύο, ρηθεΤσαι έν Άλεξανδρεία τω αυτώ 
έτει (φ. 193 καΐ 206), χαι έτερα τις έπιγραφήν έχουσα τό «περί 
θεού». 'Ώδε λήγει τό πρώτον μέρος του γ' τόμου τών ομι- 
λιών του πατριάρχου Αουκάρεως• τό δ' έτερον μέρος άρχεται άπό 
ομιλίας τινός εις τήν περιτομήν του Ιούδα, ρηθείσης έτει 1621-ω 
(φ. 289)• ταύτη δέ έπονται όμιλίαι τινές ρηθεΐσαι έν Κωνσταν- 
τινουπόλει μεταξύ τών ετών 1623 καΐ 1626* τούτων δέ μία έρ- 
ρήθη ετει «1624 έν τω Πατριαρχείω, εις τήν γέννησιν του Χρι- 
στού» (φ, 349). 



60 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΛΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



40. Τείχος έχ φύλλων ιάρζο':> 228 (μήκους 0,298, πλ. 
0,21), ων τα πρώτίστα εννέα χαΐ τα έσχατα πεντεκαίδεχα ποτ;- 
τάπααίν άγραφα* περεέχε! δέ τοΐ>το έν έαυτω Ευγενίου του Βουλ- 
γάρεως έλληνίχήν αύτόγραφον έρμηνειαν τινών «Στοιχείων γεωμε- 
τρίας >, ως 08 φαίνεται των υπό Ά. Τακουετίου λατινιστί συγγεγραμ- 
μένων τούτων δέ των στοιχείων, εις πέντε δη[]ρημένων |3ι[3λία, προ- 
τέταχται «Άφήγησις ίστοριχή περί άρχης και προόδου των μαθη- 
ματικών επιστημών» . Ό μεταφραστής ενέγραψε το εαυτού δνομα 
μετά το πέρχς του πρώτου τών στοιχείων (3ΐ|3λίου (φ. 56"). Τού- 
τοις δέ πάλιν τοις στοιχείοις έπεται συγγραφή έτερα (φ. 108 --2 13), 
διηρημένη εις επτά βιβλία, ήτις πραγματεύεται ωσαύτως περί γεω- 
μετρίας• προτέτακται δέ και ταύτης €'Γπ(ίμνησις τοις τήν γεωμε- 
τρίαν διδασκομένοις». 

41. Τεύχος χάρτινον της όκτωκαιδεκάτης έκατονταετηρίδος, 
συνιστάμένον έκ φύλλων ιζζρίτ^ου 970, εν οις περιέχεται, συλ- 
λογή διδαχών ηθικών και ομιλιών έκκ}νησιαστικών ουκ ολίγων, 
εις άλφαβητικήν τεταγμένων τάςιν έχουσι δέ αύται και συμπλη- 
ρώματα, γεγραμμένα έπι χαρτίων παντοίας εκτάσεως, προσκεκολ- 
λημένων τοις οικείοις του τεύχους φύλλοις. Ό αρχιμανδρίτης 
ΆντωνΤνος έν τω οίκείω τύποις άνεκοότω καταλόγω της του Με- 
τοχιουτου Παναγίου Τάφου βιβλιοθήκης εγραψεν, οτι .τούτο το 
τεύχος πρότερον έπι της αύτου ράχεως εΤχεν έπιγραφήν τοιαύτην 
«Καθαρά διδασκαλία της Εκκλησίας». 

42. Τεύχος χάρτινον της πεντεκαιδεκάτης έκατονταετηρίδος, 
άκέφαλόν τε καΐ ατελές, συνιστάμένον έκ φύλλων 283, μήκους 
ΰ,29δ, πλ. 0,2 15' περιέχονται δ' έν αύτοΤς όμιλίαι κατά το 
πλείστον ανώνυμοι, προς άνάγνωσιν έν ταΐς Κυριακαΐς εκά- 
στου ένιαυτου. Άρχ. « - - - όμοτρόπως κολάζονται έδειςεν ό 
Φ:χρισαΤος και τώ σχήματι αυτού» κτλ. — Φύλλ. 3^ «Κυριακή 
του Άσωτου» λόγος β', ου ή αρχή• «Άγαμος μέν ό θεός» 
κτλ. — Φύλλ. 19^ Ιωάννου του Χρυσοστόμου λόγος Κυριακΐ) ,α' 
τών Νηστειών, ου ή αρχή* «Ή τεσσαρακονθήμερος αϋτη νη- 
στεία» κτλ. — Φύλλ. 269»^ «Έςήγησις του θεοφιλέστατου άρχι- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟϊΟΑΪΜΩίί. 61 



εττεσχΰττου Βουλγαρίας χυρου θεοφύλακτοι) ει; το κατά Ίωάν- 
νην ευαγγέλιον, ήτοι το Έν άρχη ήν ο Λόγος». Άρχ. «Του 
7:νεύ[ΐατος ή δύναμες έν άσ&ενεία», — Φύλλ. 230^ «Ερμηνεία 
του αύτου χυρου θεοφύλακτου Βουλγαρίας εις τα έωθινά ευαγ- 
γέλια. Κατά Ματ&αΤον εύαγγέλιον α». Φυλλ. 281^^ «Του αύτοΰ 
3ίς τό, β' έω&ινόν του κατά Μάρκον. Εύαγγέλιον β'*. — Φύλλ. 
282? <Του αυτού εις το τρίτον >. 

43. Τεύχος εκ φύλλων χάρτου 342 (μήκους 0,282, πλ. 
0,21), γραφέν περί το μέσον της ττεντεκαιδεκάτης έκατονταετηρί-^ 
οος• εστί δέ το κείμενον αύτου έν μια των σελίδων έκαστη μο- 
νόστηλον έκ γραμμών 36 (0,21x0,14). — «Έτϋμολογικόν του 
Σουΐδα.•. Τό α μετά του 5": ^Ααπτος, ό απροσπέλαστος* παρά το 
απτω απτός» κτλ. Τέλος• «ει δέ ένι φωνήεντι παραλήγεται, 

εκτείνει το ^, οΓον χώρα* οϋτω και ώρα.•. -| 1-». "Ανω&εν της 

επιγραφής έρυδρον υπάρχει κόσμημα ταινιοειδές, τούτου δέ ύπέρ- 
κειται το σημείωμα τόδε• «Και τόδε προς τοις άλλοις Χρύσανθου 
ιεροδιακόνου, και δι' αύτοΰ τώ Παναγίω Τάφω. 1688». 

44. Τεύχος χάρτινον μεγάλου σχήματος, ου προέταςεν ό 
δέτης φύλλα τεσσαράκοντα παντάπασιν άγραφα, οΓς έπεται τετρά- 
δια ήριθμημένα ζθ' και φύλλα πάλιν οκτώ παντάπασιν άγραφα. — 
«Του σοφωτάτου ιατρού και θεολόγου της Μεγάλης Εκκλησίας 
κυρίου Γεωργίου Κορέσση του Χίου σημειώσεις εις την μεταφυ- 
σικήν του Αριστοτέλους». Άρχ. «Α"°^• Ζητήσεις, τί δή ποτέ τοι- 
ούτον προοίμιον ό Αριστοτέλης προτείνων, πάντες άνθρωποι φησι 
και τά εξής»; Μετά το κείμενον «"Απαντα είσι τετράδια* το δέ 
ϊ'" και χ&^^ έξάδιον, και το "δ. 1. ς. οκτάδια: ειληφε τέλος κατά 
το ^αχπθ®^ [=1689] έν μηνι δεκεμ|3ρίω "γΤΙ, ώρα"ζΤι της νυκτός». 
Άνωθεν της επιγραφής• «Μετεγράφη ή παρούσα βίβλος έν Χίω 
δια γροσίων τριάκοντα και τριών, ατινα δέδωκα έγώ Χρύσανθος 
ό άρχιδιάκονος του αποστολικού τών Ιεροσολύμων θρόνου, και 
έστω κτήμα αιώνιον τω παναγίω και δεσποτικώ Τάφω». 

45. Τεύχος μεμβράνινον, βεβλαμμένον ύφ' ύδατος, γραφέν 
δέ ετει 1072-ω ή 1073-ω• εστί δέ τούτο το τεύχος μήκους 



62 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

0,28, πλάτους 0,225, χαΐ των σελίδων αύτοΰ διστήλων ούσών έχ 
γραμμών 32, ό του κϊΐμενου χώρος έν μια τούτων έκαστη έστιν ώς 

ι 

0,223X0,17. "^Ενδον της πρώτης πινακίδος 6 δέτης έσημειώσατο 
το 7092-ον Ιτος [=1583-1584], καΐ σημείωμα τι περί τουδτι 
μοναχός ων αυτός έγένετό που ηγούμενος τη 2 -α μηνο; άπριλίου 
του αύτου έτους• προ δε της άρχης του κειμένου ευρίσκεται φύλλον 
Εν χάρτινον, δπερ εμπεριέχει τινά σημειώματα Αχίλλειου τινός περί 
του δτι αυτός ούτος ό Αχίλλειος Ιτει ^ζπε' [=1586-1587] προήχθη 
είς τόν βαθμόν ιερομόναχου και πρωτοσυγκέλλου πατριαρχικού, 
χειροτονηθείς οδτως υπό του Γοτθίας μητροπολίτου Καλλινίκου. 

1. ιΠερι του έν άγίοις άββά Δωροθέου». *Αρχ. ιΊστέον δτι 
δύο γεγόνασι Δωρόθεοι», φ. 1«• Μίριβ τ. 88, σ. 1612. 

2. € Επιστολή προς άδελφ<ίν, αίτήσαντα πεμφθήναι αύτω 
τους εύρεθέντας λόγους του οσίου πατρός ημών άββα Δωροθέου». 
Άρχ. «Επαινώ της προαιρέσεως» κτλ., φ. ΐΚ Μί^ηβ Ινθ. 
άνωτ. σ. 1613. 

3. Του άββα Δωροθέου συγγραφαι κγ' μετά του πίνακος 
αυτών, δν ό καλλιγράφος Ιταξε πρό του κειμένου, φ. 3^-81 
[Μί^β ενθ. άνωτ. σελ. 1617-1836]. Τό 39-ον φύλλον. Εν δλον 
τετράδιον (φ. 40-48) χαΐ τό 66-ον φύλλον ελλείπει τω κώδικι. 

4. «Διήγησις Αμμωνίου μονάχου περί τών έν Σινά και Ταϊ- 
θου ά^>αιρεθέντων αγίων πατέρων». Άρχ. «Έγένετό μοι ποτέ 
καθεζομένω» κτλ., φ. 82". ΟοιηΙ)ββ8ϋ, ΙΠιΐδίΓ. Οΐιπδίί ιηαΓί. ΙβοΙί 
ΐΓίυιηρΙιί, σ. 88. Παλαιά σλαβική μετάφρασις: Αμμοηϊη μηηχ& 

ΠθΒ•6θΤΒ ο γβίβΗΗΗΧ'Β ΟΒ. ΟΤΙ^ΛΧ-Β ΒΤ. ΟϋΗΔ^ Η Ρ&Ηθΐ ΠΟ ργ- 
ΚΟΠΗΟΗ XIV Β. ΗΒΛΜ'Β Η. ΠΟΜΗΛΟΒΟκίβ. Ο.-ΠβΤβρβγρΓΒ 1890. 

5. «Νείλου μονάχου περί κενοδοξίας». Άρχ. «Κενοδοξία πά- 
θος» κτλ., φ. 91" [Μί^β τ. 79, σ. 1160]. 'Γπό τό κείμενον 
(φ. 91 β)• «^• Έτελειώθ(η) ή βίβλος αυτ(η) ίνδι. ια' έτους ^ςφπα: 
οι άναγιν(ώσκοντες) ευχ(εσ)&ε τόν γράψ(α^;τα) +»• 

6. «Του οσίου πατρός ημών Μάρκου μονάχου περί μετανοίας 
της πασι πάντοτε προσηκούσης είς τήν δύναμιν». Άρχ. «Ό κύ- 
ριος ημών Ίησους Χριστός», φ. 92". Μι^β τ. 65, σ. 965. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΤΜΏΝ. 63 

7• «Τοδ αύτο5 περί των οίομένων ές έργων δίχαιουσ&αί » . 
Άρχ. «Ή των άνωθεν χαχοπεστια (χώδ. χαχοττιστεία)» χτλ.. φ. 

99?. Μίβηβ τ. 65, σ. 929. 

8. «Διαδόχου, έπίσχόπου Φωτιχης της Ηπείρου, λόγος 
άαχηχιχός» έκ §§ πθ'. Άρχ. «Πάσης π^^ευματιχής» χτλ., 

φ• 110?. 

46. Τεύχος χάρτινον της πεντεκαιδεχάτης. έκατονταετηρίδος 
(μήκους 0,278, πλάτους 0,21), ου το κύριον χείμενον έν μιδ 
των σελίδων έκαστη δίστηλον έκ γραμμών 33. 

1. Πίνακες μηνών Αθηναίων, Ελλήνων, Εβραίων, Αιγυ- 
πτίων, Τωμαίων εΤτα «αϊ ώραι της ηλικίας», «τά τών δακτύ- 
λων όνόματΛ> καΐ «περί μέτρων», φ. 1«. Το περί μέτρων έχε ε 
ωδε' «Ό παλαιστής έχει δακτύλους δ'* ή σπιθαμή παλαιστάς γ', 
ήτοι δακτύλους ιβ'• ό πους παλαιστάς δ'* το βήμα πόδας β ^ 
ό (κωδ. ή) πήχυς παλαιστάς η'* ή όργυιά πήχεις γ'• ό κάλαμος πήχεις 
ε'• τό πλέθρον όργυιάς ε'" το στάδιον όργυιάς ρ', ήτοι πήχεις τ', πό- 
δας χ', βήματα σμ'• ό δάκτυλος στάδια β'• τό μίλιον στάδια ζ ^, 
ήτοι όρριάς ψγ'. Άπό Ιερουσαλήμ μέχρι Βηθανίας στάδια ιε', 
ήτοι μίλια β'». 

2. «Περί σταθμών. Τό τάλαντον λίτραι ρκε'* τό άσσάριον 
λεπτά, ήτοι νουμία ζ'* τό δηνάριον άσσάρια ς'• τό άργύριον δη- 
νάρια ρ', και πέπραται ό Κύριος εις λ' αργύρια, απερ γίνονται 
δηνάρια ιγ', ήτοι χρυσά νομίσματα ρ'. Ή ούγγία στατήρες δύο* 
ό (κωδ. ή) στατήρ δίδραχμα δύο• ή δραχμή τό ^ της ούγγίας• 
ή ούγγία έξάγια έξ' ή λίτρα ούγγίας ιβ'• ό όβολός κεράτια γ'• 
ό κονδράντης, δ(ς) καλείται καΐ σίκλος, τό δ" έστΙ της ούγγίας• 
το σάττον μόδιον κούμουλον τό τάλτηοΊ ποιεί μνας ε'• ή μνα 
δραχμάς ρ'* ή δραχμή όβολών ς'», φύλλ. 2". ΕΤτα «Εξελληνι- 
σμός τών προφητικών θείων ονομάτων» και «Έξε)<ληνισμός τών 
άτΓοστολικών ονομάτων». 

3. «Σύνταγμα κατά στοιχεΤον τών εμπεριεχομένων άπασών 
υποθέσεων τοις ίεροΤς και θείοις κανόσι, πονηθέν τε άμα και 
συντεθέν τώ έν ίερομονάχοις έλαχίστω Ματθαίω». Άρχ. «Τό 



64 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



των ιερών καΐ θείων χρήμα» -/τλ., φ. 3^. Τώ συντάγματι τούτω 
προσετέθησαν οι κανόνες Ιωάννου του Νηστευτοΰ, Νικήτα Ηρά- 
κλειας αποκρίσεις ττρός τίνα Κωνσταντΐνον έπίσκοπον, κανόνες 
Νικηφόρου του 6μολοΐ[ΎΐχοΌ^ κανονικά! αποκρίσεις ΊωθΓ>νου του Κί- 
τρους, πίνας όφφικίων της Μεγάλης Εκκλησίας, τάςις προκαθε- 
δρίας μητροπόλεων καΐ αρχιεπισκοπών, νομικαΐ λατινικαι λέςεις, 
τα κατά Νεστορίου ι^3' κεφάλαια Κυρίλί.ου Άλεςανδρείας κτλ. 

4. «Του έν άγίοις πατρός ημών Γρηγορίου αρχιεπισκόπου 
θεσσαλονίκης, του πίκλην Παλαμά, επιστολή, ην έ; Ασία; αιχ- 
μάλωτος ων προς την έαυτου έκκλησίαν άπέστειλεν». Άρχ. 
«"Αβυσσον μεν είναι πολλήν τα του θεού κρίματα» κτλ., φ. 205^. 

5. «Του λογιωτάτου και ρητορικωτάτου κυρου Νικολάου του 
Καβάσιλα θεωρία εις την καθιέρωσιν του ναού». Άρχ. «Τών 
μεν ιερών μοναστηριών» κτλ., φ. 210^. 

6. «Του άγιωτάτου Γρηγορίου αρχιεπισκόπου θεσσαλονίκης 
του Παλαμά, διάλεςις προς τους άθεους Χιόνας, συγγραφεΐσα 
παρά ιατρού του Ταρωνίτου, παρόντος καΐ αύτηκόου γεγονότος, 
έν τη Άνατολτ|». Άρχ. «^Ηλθον οι Χιόναι φησιν όρισμώ του 
άμηρα» κτλ., φ. 213^. Έ; ετέρου κωδικός έςεδόθη τύποις επιμέ- 
λεια Άλκιβιάδου Σακκελίωνος. Σωτήρ, XV, 1892, σ. 236-246. 

7. Κανόνες ακέφαλοι τών αγίων αποστόλων, φ. 216°^. 

8. Κανόνες της α' οικουμενικής συνόδου, φ. 219^. 

9. Κανόνες της β' οικουμενικής συνόδου, φ, 221°^. 

10. Κανόνες τής δ' οικουμενικής συνόδου, φ. 222^. Το τέ- 
λος αυτών ελλείπει τω κώδικι. 

11. Τεμάχιον έκ δυο φύλλων ετέροο τινός κωδικός τής ιε' 
έκατονταετηρίδος, έμπεριέχον μέρος πίνακος τίτλων νομοκάνονός 
τίνος, φ. 224-225. 

12. Είκοσι φύλλα γραπτού τίνος [3ι[3λιαρίου τής ιδ' εκατ., 
ου το κείμενον έν μια τών σελίδων εκάστη δίστηλον. «Έκθεσις 
δπως γράφει ό Κωνσταντινουπόλεως πατριάρχης τω πάπα και 
τοις λοιποΤς πατριάρχαις και άρχιεπισκόποις, ναι μην καΐ τοΤς 
μητροπολίταις και [ϊασιλευσι καΐ τοΤς κοσμικάς αρχάς διιθυνουσιν, 



ΠΑΤΡΙΔΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΓΜΩΝ. 65 



οπακ τε νυν εχουαι τάζεως οι υποκείμενοι θρόνοι τώ πατριάρχη 
Κω^^τα^/τινουπόλεως χαΐ ποΤαι άρχιεπισκοπαΐ καΐ έπισκοπαΐ έτι- 
μήθησαν εις μητροπόλεις, δπως τε οι μητροπολΤται γράφουσι 
προς τε αυτόν τον πατριάρχην και προς τους λοιπούς πατριάρχας, 
ετι τε προς τους βασιλείς και προς έτερους τινάς• έγράφη δε ή 
παρούσα εκθεσις σεπτεβρίω α' έν ετει ,^*? ω*ί' η*** "ε*? [= 1386], 
ίνδ. δεκάτης». — Έπεται τη τοιαύτη εκθέσει κεφάλαιον ιΠερι 
των φορεμάτων έκαστου των τε άςιωμάτων και των όφφικίων, 
περί της υπηρεσίας έκαστου των όφφικίων, περί της των δε- 
σποτικών εορτών τάςεως και των κατ' αύτάς τελουμένων εθίμων, 
έν αΤς διαλαμβάνονται και περί της του μεγάλου δομεστίκου υπη- 
ρεσίας, του τε πιγκέρνη, του δομεστίκου της τραπέζης και του 
έ"ί της τραπέζης» κτλ., φ. 226-245". Ή όπισθία του 245-ου 
φύλλου σελίς έστι κεκαλυμμένη λεπτώ τινι φύλλω χαρτίνω, επί- 
τηδες έκεΐ κολληθέντι, προς κάλυψιν παλαιού τίνος σημειώματος• 
τούτου μέντοι του σημειώματος άνέγνων έγώ την άρχ-ψ^ ούτως 
ε/ουσαν €•[- Ό παρών Ματθέως νόμως υπάρχει της ίερας καΐ 
σε^ασμίας μονής της Νέας, της έν [Χίω] ». 

47. Τεύχος χάρτινον της τεσσαρεσκαιδεκάτης εκατονταετη- 
ρίδας, συνιστάμενον εκ φύλλων 305, μήκους 0,275, πλ. 0,20. — 
ΜηναΓα των μηνών δεκεμβρίου, ίανουαρίου και φεβρουαρίου, ών 
το κείμενον έν μια τών σελίδων εκάστη μονόστηλον έκ γραμμών 
32 (Ο, 204X0,135). Τα πρώτιστα του τεύχους τουτοο φύλλα 
βεβλαμμένα έστι μεγάλως έκ πολλής αύτου, καθά φαίνεται, χρή- 
σεως* ένδον δε της δευτέρας αύτου πινακίδος υπάρχει τό σημείωμα 
τόδε• «•{- *Ανακαινίσθη τώ παρόν βϊβλίω δϊά χειρός έμου ταπεινού 
γραμματικού Μυχαήλ έκ της Μεγάλης Δίβρεως Μωρέου και έκ 
Πελωπω^/ύσσου Παλεών Πατρών και οι ψάλλοντες και άναγϊνώσκον- 
τες σΰγχωρίσετέ μου δϊά τόν χν'. δτι πολλά ήτον δϊασκορπϊσμέ- 
νον και υπό τών πολλών σφαλμάτων μόλης τό έσυνήμφερα. •{• άνα- 
καινίσθη έπϊέτους ^ζμα'» [=1532-1533]. 

4β. Πανηγυρικόν άκέφαλον, γραφέν περί την αρχήν της 
πέμπτης και δεκάτης εκατονταετή ρίδος και συνιστάμενον έκ φύλ- 



IV. 



66 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



λων ήριθμημένων ς' + φμγ', μήκους 0,285. Τά εν αύτώ περιε- 
χόμενα κείμενα έγράφη υπό δύο χαλλιγράφων, τούτων δε ό εΤς ώνο- 
μάζετο Μιχαήλ• ενια δε των χειμένων έστΙ δίστηλα• πάντων δμως 
των εν τω πανηγυρικω τούτω βφλίω κειμένων προυτάχδη πίναξ 
ίδιος, εξ άπαριθμών φύλλα. Ένδον της πρώτης πι^^κίδος ό δέτης 
εθετο φύλλα δύο, ων το πρώτον εμπεριέχει σημείωμα τι της 
έκκαιδεκάτης έκατονταετηρίδος• τούτου δε ή αρχή §χει ώδε* € Γα- 
βριήλ Δωροθείδης ό και πριμμικύριος εκ της αγέλης κληρικών 
Μεγάλης Εκκλησίας λόγους τινάς εκ του παρόντος βιβλίου πανη- 
γυρικούς μεταγράψας καΐ προς το κοινή συμφέρον ταΤς κατά Μι- 
κράν Τωσσίαν - - - έξήγησεν (έκ) τή(ς) Έλλή^/ων μετήνεγκε 
φωνής εις σλθί3αΓδα, ήτοι ρωσσικήν διάλεκτον. περί ής έςηγήσεως> 
κτλ. Και της δευτέρας πινακίδος ένδον ό δέτης εθετο φύλλον §ν. 
έν ω γέγραπται το σημείωμα τούτο• €•|• Ε!ς τους χιλίους έζα- 
κοσίους πενήντα εις ταΓς ήμέραις του έκλαμπρωτάτου αύθεντός 
κυρίου Ίω(άνν)ου Βασιλείου βοεβόνδα μηνι μαρτίω έπουλίθη το 
ψωμί ήκοσι δράμοια εις τό Μπάνη και έγραψα αύτου εις έν&ή- 
μισιν». Έτερον σημείωμα έν τω ρμβ' φύλλω• «•|• Έτουτο τω 
παρόν πανιγυρικδν υπάρχει του άγιου Σάββα* και είναι άφηέρω- 
μένον εΙς τω μετόχειον τής Μπουγδανοίας, εις τό Γιάσιν». 

1. [Νικηφόρου Καλλίστου του Ξανθοπούλου] συναξάριον άκέ- 
φαλον του Τριωδίου και του Πεντηκοσταρίου. Άρχ. «- - πόλεις 
πολλάς• είς Συχάρ δε παραγίνεται» κτλ., φ. α'. Έν τω ια' φυλλω 
τό «Τέλος των του Τριωδίου συναςαρίων δλων όμου λ». 

2. Του αύτου «συναξάριον τών αγίων τριών ιεραρχών», Ιωάν- 
νου του Χρυσοστόμου, Γρηγορίου του θεολόγου και Βασιλείου 
του μεγάλου. Άρχ. ιΈν ταΤς ήμέραις τής βασιλείας» κτλ., φ. ιβ'. 

3. Ιωάννου του Χρυσοστόμου * λόγος είς τον εύαγγελισμόν 
τής ύπεραγίας Θεοτόκου». Άρχ. «Πάλιν χ-:ρας ευαγγέλια», φ. ιδ'. 

4. «Όμιλία οη' έκ του αγίου ευαγγελίου του κατά Ματθαίον». 
Άρχ. «Καί τίνες μωραι ουκ ελαβον> κτλ., φ. ιη'. 

5. Λόγος εις τήν έρώτησιν του Πιλάτου, ή νίκα εΐπεν, «Συ 
εΤ ό βασιλεύς τών Ιουδαίων»; Άρχ. «Όρας, δτι πρώτον έξετά- 



ΠΑΪΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΪΜΩΝ. 67 

ζβται» χτλ., φ. κδ'. Ή του λόγου τούτου ακολουθία ελλείπει τω 
χώδίχι, τουτέστι το χε' φύλλον. 

6. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «λόγος εις τόν τελώνη ν καΐ τον 
Φαρισαΐονι Άρχ. «Οι πόρρω&εν τους λειμώνας» κτλ., φ. κς'-κδ'. 
Τά κζ' φυλλον ελλείπει τω κώδικι. 

7. Του αύτου «λόγος εις τόν ασωτον υίόν», ου ή αρχή• 
«ΆεΙ μεν τήν του θεού φιλανδρωπίαν» κτλ., φ. λ'. 

8. ^Ανδρέου Κρήτης «λόγος εις τόν άνθρώπινον βίον και εις 
τους χοιμηθέντας». *Αρχ. «Ουδέν ώς αληθώς» κτλ., φ. λς'. 

9. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «περί του μη έπαισχύνεσθαι 
όμολογεΐν τόν τίμιον σταυρόν, και ώς δι' αύτοδ εσωσεν ήμας ό 
Χριστός καΐ δει εν αυτώ καυχβίσθαι, και περί αρετής, και δπως 
έφίεται της σωτηρίας της ημετέρας, και περί ελεημοσύνης ι. Άρχ. 
«Τουτό έστιν, αδελφοί, το σημεϊον» κτλ., φ. νς'. 

10. Του αύτου λόγος ακέφαλος εις την ξηρανθεΐσαν συκήν, φ. ζ'. 

11. Του αύτου «λόγος εις τήν προδοσίαν του Ίουδα και εις 
την παράδοσιν τών μυστηρίων, και περί του μη μνησικακεΤν». 
Άρχ. «Όλίγα ανάγκη» κτλ., φ. ζζ'. 

12. Κυρίλλου Αλεξανδρείας λόγος εΙς τήν άγίαν του Χρίστου 
μεταμόρφωσιν, ου ή αρχή• «Οι μεν ευ ειδότες άθλεΤν» χτλ., φ. οζ'. 

13. Ιωάννου του Δαμάσκηνου έγκώμιον εις τήν κοίμησιν της 
Θεοτόκου. Άρχ. «Μνήμη δικαίου» κτλ., φ. οθ'. 

14. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «λόγος εις τήν Ήρωδιάδα και 
περί πονηρών γυναικών». Άρχ. «Πάλιν Ήρωδίάς» κτλ., φ. πζ'. 

15. Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως «λόγος εις τήν προσκύ- 
νησιν της τίμιας ζώνης της ύπεραγίας Θεοτόκου και είς τήν κα- 
τάθεσιν τών αγίων σπάργανων του κυρίου ημών Ίησου Χρίστου». 
Άρχ. «Δεδοξασμένα έλαλήση περί σου», φ. πβ'. 

16. Γρηγορίου Κυσσης «έγκώμιον εις τόν αγιον μεγαλομάρ- 
τυρα θεόδωρον τω Σα^βάτω της πρώτης εβδομάδος». Άρχ. 
«ΎμεΤς ό του Χρίστου λαός», φ. πζ'. 

17. Ανδρέου Κρήτης «λόγος είς τήν άποτομήν του τιμίου 
Προδρόμου». Άρχ. «Πήδα και γήρας», φ. ργ'. 



68 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

18. Τπόμνημα εις τόν άγιον το5 Χρίστου άπόστολον θωμαν. 
Άρχ. «Πάλαι μεν τάς κατά γήν> κτλ., φ. ριδ'. 

19. Ιωάννου του Δαμάσκηνου λόγος εις τήν κοίμησιν ττ^ς 
Θεοτόκου, ου ή αρχή• «Έθος έστΙ τοις ερωτικώς» κτλ., φ. ρώ\ 

20. Ιωάννου του Χρυσοστόμου € λόγος εις τήν δρχησιν της 
ΉρωδιάΒος καΐ εΙς τήν άπατομήν του άγιου ενδόξου προφήτου προδρό- 
μου καΐ βαπτιστου Ιωάννου» . Άρχ. €'Ώσπερ τις ά^;ήρ» κτλ., φ. ρκδ'. 

21. «Αναστασίου, μονάχου του άγιου δρους Σίνα, ερμηνεία 
εις τον έκτον ψαλμόν έρρέθη δε εις τήν παρείσβασιν των άγιων 
νηστειών». Άρχ. «Πρέπουσαν τη των νηστειών» κτλ. φ. ρκη'. 

22. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «λόγος εις τήν προδοσίαν του 
Ιούδα». Άρχ. «Δεΰρο τοινυν αγαπητέ», φ. ρμ'. 

23. Ανδρέου Κρήτης λόγος εις τον εύαγγελισμδν της Θεο- 
τόκου, ου ή αρχή• «Επέστη σήμερον», φ. ρμβ'. 

24. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «λόγος εις τήν στείρωσιν της 
Έλισά|3ετ καΐ εις τον Ζαχαρίαν». Άρχ. € Ουδέν τοΤς οεσποτικοΤς 
άνυπότακτον » , φ. ρνα'. 

25. Του αυτού €έγκώμιον εις τόύς αγίους και κορυφαίους 
τών αποστόλων Πέτρον και Παΰλον». Άρχ. «Ουρανού και γης 
άμιλλαν», φ. ρνγ'. 

26. Του αύτου «λόγος εις τους αγίους δώδεκα αποστόλους εν 
τω ροδισμώ». Άρχ. «Είκότως και σήμερον», φ. ρνς'. 

27. Ιωάννου του Δαμάσκηνου «υπόμνημα εις τον προφήτην 
Ήλίαν.» Άρχ. «Άρτι μεν αϊ δώδεκα» κτλ., φ. ρνη'. 

28. Μαρτυριον του αγίου Δημητρίου. Άρχ. «Είχε μεν τα 
"Ρωμαίων » κτλ., φ. ρξη'. 

29. Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως «λόγος εις τήν παναγίαν 
^εοτόχο'ί Μαρίαν, δτε άπεδόθη εν τω ναώ τριετίζουσα υπό τών 
αυτής γονέων». Άρχ. «Ιδού και πάλιν έτερα» κτλ., φ. ροδ'. 

30. Σωφρονίου Ιεροσολύμων βίος και πολιτεία της όσίας Μα- 
ρίας της Αιγυπτίας. Άρχ. €Μυστήριον βασιλέως», φ. ροζ'. 

31. Κυρίλλου Ιεροσολύμων λόγος εις τήν υπαπαντήν του 
Σωτήρος, ου ή αρχή• «ΧαΓρε σφόδρα θύγατερ», φ. ρ^'. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 69 



32. Ιωάννου το5 Χρυσοστόμου λόγος εις τον τετραήμερον Αά- 
ζαρον. 'Δρχ. «Αγαπητοί, ώσπερ μήτηρ φιλόστοργος» κτλ, φ. ρπε'. 

33. «Του αύτου εΙς τον Λάζαρον». Άρχ. «Προ εξ ήμερων 
του πάσχα>, φ. ρ^ζ'. 

34. Του αύτου «εις τά Βαία», '-Α.ρχ. «"Ήδη της δεσποτικής 
πανηγύρεωςι κτλ., φ. ρ^θ'. 

3 δ. Μαρτύριον του αγίου Γεωργίου, ου ή αρχή* «Διοκλητια- 
νός 6 Τωμαίων» κτλ., φ, σγ'. Ελλείπει τω κώδικι το τέλος 
τούτου του μαρτυρίου* τούτο δε τό τέλος ευρίσκετο εν τω σιο' 
φυλλω, δπερ εκ παλαιού έςέπεσεν άπολεσ&έν. 

36. Νεκταρίου Κωνσταντινουπόλεως «λόγος τω πρώτω Σα(3- 
^τω (κωδ. πρώτον σάβ[3ατον) της αγίας Τεσσαρακοστής, περί του 
θαύματος των κολύβων, του γενομένου παρά του μεγαλομάρτυρος 
Θεοδώρου, και περί ελεημοσύνης». Άρχ. «Ώς πολύ τό πλή- 
θος>, φ. σιε'. 

37. Πρόκλου Κωνσταντινουπόλεως λόγος εις την μεταμόρφω- 
σιν του Ίησου Χρίστου. Άρχ. «Δεύτε, φιλέορτοι, και σήμερον», 
φ. σκγ'. 

38. Ανδρέου Κρήτης λόγος εις τήν κοίμησιν τής Θεοτόκου. 
Άρχ. «"Οσοι τό σεπτόν» κτλ., φ. σ/ς'. 

39. Θεοδώρου Στουδίτου έγκώμιον εις τό γενέσιον του αγίου 
Ιωάννου του Προδρόμου. Άρχ. «Αηδόνι τινι πολυφώνω» κτλ., φ. σλς' 

40. Ίωάν^;ου του Χρυσοστόμου «λόγος εις τήν αρχήν τής ιν- 
οίκτου». Άρχ. «θαυμασται των ορθοδόξων», φ. σμγ'. 

41. Ανδρέου Κρήτης «λόγος εις τό γενέσιον τής ύπεραγίας 
Θεοτόκου». Άρχ. «Αρχή μεν ήμΐν εορτών », φ. σμε'. Κείμενον 
κεκολοβωμένον, δια τήν έκ παλαιού φύλλων τινών άπώλειαν (σμη', 
σμθ', σ^/, σνβ', σνη', σνθ'), ην δείκνυσι χάρτης άγραφος, τόν τόπον 
αυτών κατέχων. 

42. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «έγκώμιον εις τόν τίμιον καΐ 
^ωοποιόν σταυρόν». Άρχ. «Τί εΤπω, ή τί λαλήσω» κτλ., φ. σςε'. 

43. «Μηνι τω αύτω εις τάς κς'. Νικηφόρου μοναχού καΐ 
πρεσβυτέρου του Βλεμμίδους, λόγος εγκωμιαστικός εις τόν άγιον 



70 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

άπόστολον του Χρίστου καΐ ευαγγελιστή ν 'Ιωάννην τόν θεολόγον». 
Άρχ. € ΕύοΕγγελιστξ θεολογώ προσήκει», φ. σζη'. 

44. Λέοντος του Σοφού έγχώμιον εΙς τόν (χεγαλομάρτυροί Δη- 
μήτριον, ου ή αρχή• ι θαυμαστός 6 θεός» κτλ., φ. σοθ'. 

45. Μιχαήλ συγκέλλου «έγκώμιον ε2ς τους αγίους του θεού 
Αρχαγγέλους και Αγγέλους και εις πάσας τάς επουρανίους Δυ- 
νάμεις» • *Αρχ. ιΤόν μεν λ6γον> κτλ., φ. σπε'. Το τέλος τούτου 
του εγκωμίου ελλείπει τω κώδικι, διά τήν έκ παλαιού του τα' 
φύλλου άπώλειαν, ήν δείκνυσι χάρτης δγραφος, τόν εκείνου κατέ- 
χων τόπον. 

46. Βίος και πολιτεία του αγίου Κωνστα^/τίνου καΐ της μη- 
τρός αύτου Ελένης. Άρχ. €Τόν του μακαριωτάτου και άγιωτάτου» 
κτλ., φ. τβ'. 

47. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «λόγος εις τόν τελώνη ν καΐ 
είς τόν Φαρισαΐον>• Άρχ. «Της φιλαργυρίας τό πάθος>, φ. τκγ'. 

48. Του αυτού € λόγος εις τόν δσωτον υίόν». Άρχ. ι Πάλιν 
οι κόλποι του Χρίστου», φ. τκζ'. 

49. Ιωάννου του Δαμάσκηνου ι λόγος περί των έν πίστει κε- 
κοιμημένων, καΐ δπως αϊ υπέρ αυτών λειτουργίαι και αϊ εύποιίαι 
τούτοις όνίνησιν». Άρχ. ιΤά τών βρωμάτων ήόέα», φ. τ/θ'• 

50. €Διήγησις διαλαμβάνουσα περί τών αγίων καΐ σεπτών 
εικόνων, και όπως και δι' ήν αιτίαν παρέλαβε τήν όρ&οδοζίαν 
ετησίως (κώδ. αΐτησίως) τελεΤν τη πρώτη Κυριακή τών αγίων 
Νηστειών ή αγία του θεού Καθολική καΐ Μεγάλη Εκκλησία». 
Άρχ. ιΤου βασιλέως Θεοφίλου», φ. τλζ'. 

51. Ιωάννου του Χρυσοστόμου λόγος ιέξ άγρου αύτου διά 
χρόνου έλθόντος, καΐ περί μετανοίας». Άρχ. «"^ Αρα έμέμνησθε 
ημών», φ. τμε'. 

52. Του αύτου €λόγος εις τήν προσκύνησιν του τιμίου σταυ- 
ρού». Άρχ. ιΤί εϊπω, ή τί λαλήσω», φ. τνα'. 

53. Του αύτου € λόγος της Μεσονηστίμου». Άρχ. € Πολλούς 
εΐδον χαίροντας», φ. ρ>δ'. Ελλείπει και τούτω τω λόγω φύλ- 
λον δν, τό τνη'. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡ0Σ0ΛΪΜ2Ν. 71 



54. Του αυτοϋ ιλόγος περί μετανοίας καΐ κατανύζεως, και 
δτι ταχύς ό θεός εΙς σωτηρίαν και βραδύς εις τιμωρίαν έν ώ 
και πρ.ρΐ της Ταάβ παράδοξος ιστορία». Άρχ. «Πάντοτε μεν ό 
ΟεΤος απόστολος», φ, τξδ'. 

55. Αναστασίου του Σιναΐτου € λόγος περί της αγίας συνά- 
ςεως». *Αρχ. ιΆεΙ μεν ή του αγίου πνεύματος ι κτλ., φ. τοε'. 

56. Ιωάννου του Χρυσοστόμου € λόγος εΙς τόν πλούσιον καΐ 
εις τόν Αάζαρον». Άρχ. €Μέγιστόν έστι διδασκαλεΐον > , φ. τπβ'. 

57. Ανδρέου Κρήτης «λόγος εις τόν τετραήμερον Λάζαρον». 
Άρχ. «Λάζαρος τόν παρόντα» κτλ., φ. τπε'. 

58. Του αύτου «λόγος είς τά Βαία». Άρχ. «Χθες ήμας 
μετά του δεσπότουι, φ. τπε'. 

59. Ιωάννου του Χρυσοστόμου ομιλία περί νηστείας, ης ή 
αρχή• «Διηνυσαμεν λοιπόν» κτλ., φ. υε'. 

60. Του αύτου «λόγος είς τάς δέκα παρθένους, και περί με- 
τανοίας και ελεημοσύνης». Άρχ. «^Αρα οίοατε πόθεν» κτλ., φ. υιγ'. 

61. Του αύτου «λόγος εις τάς δέκα παρθένους», ου ή αρχή• 
ι'Όταν τό εύδαπάνητον», φ. υιθ'. 

62. Του αύτου «λόγος εις τήν πόρνην και εις τόν Φαρισαΐον». 
Άρχ. € Πάντοτε μεν 6 θεός» κτλ., φ. υκβ'. 

63. «Του αύτου έτερος λόγος», ου ή αρχή• «Ή γυνή αυτή 
δοκεΐ μεν είναι» κτλ., φ. υκς'. 

64. Λόγος εις τό «Έσθιόντων δε αυτών, λαβών ό Ίησους» 
κτλ. Άρχ. <Βαβαί, πόση πώρωσις», φ, υλ'. 

65. Γεωργίου Νικομήδειας λόγος εΙς τό Είστήκεσαν δε παρά 
τω σταυρω κτλ. Άρχ. «Προς ύψηλοτάτην ήμΐν άναδραμών». κτλ., 
φ. υλδ'. 

66. Ιωάννου του Χρυσοστόμου λόγος εις τήν θεόσωμον τα- 
φήν του Κυρίου. Άρχ. «Εϊδετε χ&ές ληστου» κτλ., φ. υμς'. 

67. Γρηγορίου Αντιοχείας <λόγος είς τήν θεόσωμον ταφήν 
του κυρίου ημών Ίησου Χρίστου, και εις τόν Ιωσήφ τόν άπό 
Αριμαθείας, και είς τήν τριήμερον άνάστασιν». Άρχ. «Επαινετός 
και ούτος της εκκλησίας ό νομός», φ. υνα'. 



72 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

68. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «λόγος εΙς την άπιστίαν του 
θα)[ΐδ». Άρχ. «Ήχω το χρέος άποδώσων», φ. υοα'. 

69. «Ιωσήφ θεσσαλονίκης του ποιητου λόγος, δτι ουδέ μία 
διαφωνία, ουδέ έναντίωσις, έν τοΓς εύαγγελισταΤς περί της ανα- 
στάσεως». Άρχ. €Κα8ώς ένεχώρεε δίεσαφήσαμεν», φ. υοε'. 

70. Ιωάννου του Χρυσοστόμου λόγος είς τον τταράλυτον, ου 
ή αρχή* «Ευλογητός ό θεός, δτι και)' έχάστην> κτλ., φ. υπδ'. 

71. Του αί)τοο «λόγος είς το λέγειν τους Ιουδαίους δαιμόνιον 
έχεις». Άρχ. «*Ώσπερ ή φαεσφόρος», φ. υπα'. 

72. Του αύτου «λόγος 6?ς τήν Σαμαρεΐτιν, καΐ περί του τί 
ερμηνεύεται ό Μεσσίας». Άρχ. «Σήμερον ήμΤν ό Χριστός^, 
φ. υπδ'. 

73. Του αύτου «λόγος, δτε έθεράπευσεν ό σωτήρ τον έκ 
γενετής τυφλόν, και ζΐς τόν Ζακχαΐον, και περί κρίσεως και 
ελεημοσύνης». Άρχ. «Πολλαι και διάφοροι των αγίων» κτλ., 
φύλλ. φ'. 

74. Του αύτου € λόγος εις τήν άνάληψιν του κυρίου ημών 
Ιησοΰ Χρίστου». Άρχ. «Επειδή χάριτι θεού», φ. φια'. 

75. «Λόγος ιστορικός περί τών πραχθέντων έν Νικαία παρά 
της συνόδου, επί καθαιρέσει Αρείου• έν ω και μερική διήγησις 
περί του βίου του αγίου Κωνσταντίνου του μεγάλου βασιλέως». 
Αρχ. «"Εννα [8ίο] και δεκάτω §τ(ε)ι της Διοκλητιανου βασι- 
λείας», φ. φιδ'. 

76. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «λόγος εις τήν άγίαν ΓΙεν- 
τηκοστήν». Άρχ ♦ Μεγάλα, άγαττητοί, και πάντα» κτλ., φ. φκ'. 

77. Του αύτου «έγκώμιον εις τους αγίους πάντας», ου ή 
άρχή' <Ές ου τήν ιεράν πανήγυριν», φ. φκε'. Το τέλος τούτου 
του εγκωμίου υπάρχει έν τη δευτέρα σελίδι του φκθ' φύλλου, ένθα 
και το σημείωμα τόδε• «•|• Μέμνησο ψ'^χής, ιερέ θύτα, κά- 
μου Μιχαήλ τάλανός, τρισα&λίου, του έκ πόθου γράψαντος, τον 
τίδε [δίο] τόμον». 

78. Ιωάννου Εύχαίτων «λόγος εις τους αγίους μεγάλους 
τρεις ιεράρχας, Βασίλειον τον μέγαν^ Γρηγόριον τον θεολό-γοΊ και 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 73 

'ι^ύ^^^*'ψ τον Χρυσόστομονι. Άρχ. «Πάλιν Ιωάννης», φ. φλ-φμγ'. 
Το τέλος τούτου του λόγου ελλείπει τω κώοεχι. 

49. Αι θεΐαι λειτουργίαι Ιωάννου του Χρυσοστόμου καΐ 
Βασιλείου του μεγάλου, ετι δε ή λειτουργία των προηγιασμένων. 
Τεύχος της έττταχαιδεχάτης έκατονταετηρίδος, συνιστάμενον εκ φύλ- 
λων χάρτου 50, μήκους 0,273, πλ. 0,195. Τό κείμενον των ιερών 
τούτων λειτουργιών έκαλλώττισεν ό καλλιγράφοις πολλοίς μεγάλοις 
χεχρωματισμένοις κεφαλαιώδεσι γράμμασι, πολυτρόπως περικεκο- 
σμημενοις, ων τίνα παρίστησιν εικόνας αγίων ανδρών. Τό πρώ- 
τιστον φύλλον έζ άρχης αγραφον υπό του καλλιγράφου μεΤναν 
έμπεριέλαβε κατόπιν έν έαυτώ δύο σημειώματα, ατινα έχει κατά 
λεςιν ώδε* «ί^ παρόν λιτουργία ηπάρχι του προτοσύγγελου του πανα- 
γίου και ζωοδόχου Τάφου έπωνόματι Άνανία». — ιΤήν παρόν λει- 
τουργίαν μας την άφιέροσεν ό χαντζή Μα&ιώς, όπου την ευρεν άπό 
τον άδελφόν του τόν μακαρίτη ν τόν πανοσιώτατον παπά κυρ Ίσαΐαν> 
χτλ. Και πάλιν δτερον σημείωμα έν τω έσχάτω φύλλω• «ή παρόν 
λειτουργίαι εΤναι του αίδεσιμωτάτου παπά Κωνσταντίνου Κακά- 
ρια» κτλ, 

50. Αι θεΓαι λειτουργίαι Ιωάννου του Χρυσοστόμου καΐ 
Βασιλείου του μεγάλου, ετι δε τάςεις χειροτονιών, ευχή άναγι- 
νωσκομένη παρά άρχιερέως έπΙ τους μέλλοντας μεταλα^εΤν, και 
πίνας τετράστηλος, περιέχων έν έαυτώ ονόματα τίνα μνημονευτέα έν 
τη ίερα προσκομιδή. — Τεύχος έκ φύλλων χάρτου 59, μήκους 
0,275, πλ. 0,20, γραφέν φιλοκάλως έτει 1691-ω' εστί δε κε- 
/οσμημέ'*Λ)ν μεγάλοις τισΐ κεφαλαιώδεσι γράμμασι κεχρωματισμέ- 
νοις, κεχρυσωμένοις τε καΐ πολυτρόπως περικεκοσμημένοις, ων 
ουκ ολίγα παρίστησιν εικόνας αγίων. Έν δε τών τοιούτων γραμμά 
των, τό έν τω 14-ω φύλλω Τ, έχει έν έαυτώ τά ονόματα ταύτα* 
'ίΛα'ηήλ άρχιερέως. Ά|3ερκίου ιερομόναχου. Χουρμουζίου πρε- 
σβυτέρου». — ^Έτερον Τ (φ. 37?) έχει έν έαυτώ τήν έπιγραφήν ταύ- 
την € Πολυκάρπου άρχιερέως και τών γονέων». Έν δε τή όπισ&ία 
σελίδι του 1-ου φύλλου υπάρχει πίνας ολοσέλιδος, άπεικάζων έπΙ 
χρυσού δαπέδου Ίωάννην τόν Χρυσόστομον ε':ε^^οζ δέ πίνα; 



74 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

(φ. 20^), ολοσέλιδος ωσαύτως, άπεικάζει τον μέγαν Βασίλειο,^ 
ύπό κοϋ|3ούχλΕον ίεροΰ θυσιαστηρίου την ίεράν έπιτελουντα λει- 
τουργίαν γράμμασι δε πρασίνοις ό πιναζ ούτος έχει χάτω την 
έπιγραφήν ταύτην €•|• ΚαΙ τόδε συν τοΤς άλλοις "Ανανίου, αρχιε- 
πισκόπου της Α-ης Ίουστινιανης Άχριδών, του Βυζαντίου». Ό 
δε του δλου τεύχους καλλιγράφος χρυσοΐς έγραψε γράμμιασιν 
έν τη οπίσθιοι σελίδι του 45 -ου φύλλου το σημείωμα τόδε* 
<•{• Έγράφη αυτή ή θεία λειτουργία, δϊά χειρός έμου του άμα- 
θους χαΐ κακογράφου, Άβερκίου ιερομόναχου, και προτοσυγγελου, 
μροπόλεως, Μελενίκου, άρχιερατεύοντος, δε ημών αύθεντός καΐ 
δβσπότου, κυρίου, κυρίου. Μακαρίου. ΈπΙ έτους, μχπα' έν μηνή 
μαρτίω κζ'. έν τη πόλ(ει) Μελενίκου: - - - τανυν δε υπάρχει 
καμου του έλλαχίστου Χουρμουζίου πρεσβυτέρου». 

51• Τεύχος της δυοκαιδεκάτης έκατονταετηρίδος, συνιστάμε- 
νον έκ φύλλων βαμβακερού χάρτου 71 (μήκους 0,252, πλ. 0,17), 
ου τό κείμενον έν μια των σελίδων έκαστη μονόστηλόν έστιν 
έκ γραμμών 48 (0,215X0,13). ΈπΙ της κάτω ώας της προ- 
σθίας σελίδος του πρώτου φύλλου γέγραπται τό σημείωμα τόδε• 
ιΕις χρησιν Χρύσανθου ιεροδιακόνου* του Νοταρά. 

1. «Του αγίου Ίουστίνου, φιλοσόφρυ και μάρτυρος, Ικθεσις* 
όρθης πίστεως ομολογία, έν η έμπεριείληπται τά κεφάλαια 
ταύτα», φ. 1-7^. Καταγραφή κεφαλαίων κγ' και τούτων τό κεί- 
μενον, ου ή αρχή. «Ίκανώς τόν κατά Ιουδαίων > κτλ. Μί^ηβ 
τ. 6, σ. 1208. 

2. €Του αγίου Βασιλείου Γρηγορίω τω άδελφω, δτι ου ταυ- 
τόν ουσία και υπόστασις, και της αγίας τριάδος θεολογία». Άρχ. 
< Επειδή πολλοί τό κοινόν» κτλ., φ. 7^-1 0". Μί^β τ. 32, 
σ. 325. 

3. «Τπόθεσις είς τάς Παροιμίας». Άρχ. «Σοφώς μεν ό 
Δαυίδ καί πεπαρρησιασμένως» κτλ., φ, 10°^- 11^. 

4. «Παροιμίαι Σολομώντος» μετά τεμαχίων ερμηνευτικών 
άποσπασθέντων έκ συγγραφών Διόδωρου, Βασιλείου, Ιωάννου του 
Χρυσοστόμου, Πολυχρονίου, Εύαγρίου, Διδύμου, Γεωργίου, Ευσε- 



ΠΑΪΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 75 

^ίοϋ, Άιυολλω(νίοϋ?), Όλϋμπιοδώρου, Ευσταθίου, Γρηγορίοο θεο- 
λ(ίγοο χαΐ έτερων. 

52. Τεύχος χάρτινον της όχτωκαιδεχάτης έκατονταετηρίδος, 
σανιστάμενον έκ φύλλων 54, μήκους 0,278, πλ. 0,1 14• Τό έν 
ούτω κείμενον μον<5ατηλον έκ γραμμών 31 (0,20 Χ 0,12)• τούτου 
δε ή επιγραφή διεφθαρμένη• άλλ' έπΙ της ράχεως του τεύχους 
αναγιγνώσκεται έτερα επιγραφή, έχουσα ώδε• € Χρύσανθου σύ^/ταγμα 
και απλή διασάφησις ε [ς τάς Σολομώντος παροιμίας». Άρχ. ι'Ανί- 
σι»ς και θάυμάζωντας έκεΐνοι» κτλ. 

53. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 64, μήκους 0,27, πλ, 0,19, 
γραφέν περί τήν αρχήν της όκτωκαιδεκάτης έκατονταετι^ιρίδος και 
χείμενον έμπεριέχον μονόστηλον έκ γραμμών 24 (0,175x0,125). 
— [Νικήτα Σερρών ?] ερμηνεία του εΙς τα γενέθλια του Σωτή- 
ρος λόγου και του εις τήν Πεντηκοστήν λόγου Γρηγορίου του θεο- 
λόγου• προ δε της ερμηνείας ταύτης 6 του τεύχους δέτης Ιθετο παν- 
τάπασιν άγραφα φύλλα πέντε, ων τό εσχατον μόνον έμπεριέλαβεν 
ετει 17 70 -ω σημείωμα τι, ου ή αρχή• «Έκ τών του διδασκάλου 
Ά^^ανίου. άφιερώθη τώ Παναγίω Τάφω. κατά το ^αψο-ον έτος» 
κτλ. "Ετερα δε πέντα φύλλα παντάπασιν άγραφα υπάρχει μετά τό 
χείμενον του δευτέρου λόγου. 

54. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 182, μήκους 0,268, πλ. 
0,195, γραφέν, ετει 175θ-ω• ου τά πρώτα εννέα φύλλα περιέχει 
πί^^αχα λεπτομερή τών έν αύτώ τω τεύχει ευρισκομένων κειμένων 
χαΐ έπΙ μεν της κεφαλίδος τούτου του πίνακος γέγραπται τό 
€Έκ τών της μητροπόλεως Νέων Πατρών ^αψνζ•^», μετά δε 
τό τέλος αύτου ευρίσκεται σημείωμα τι, δήλον ποιούν, δτι τούτο 
τό τεύχος τη 23-η του μηνός Ιουνίου, έτους 1792-ου, δώρον 
εδωκεν €είς τόν "Αγιον Τάφον» Ιγνάτιος προηγούμενος Ίβηρίτης. 

1, Ματθαίου νομοκά'/ων έκ κεφαλαίων τμξ', ήρμηνευμένος εις 
δημώδη φωνήν. Άρχ. «Περί του κριτου - - - Πρέπει τόν κρι- 
τής;» κτλ., φ. 10-95", ένθα τό € Τέλος του θείου και αρχιερατι- 
κού νομίμου του σοφωτάτου Ματθαίου». 

2. Ίωάνου Ζωναρά νομοκάνων έκ κεφαλαίων σνε', ήρμηνευμέ- 



76 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ, ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

νος είς δημώδη φωνήν. Άρχ. ιΠερΙ των διόΕχόνων χαΐ ιερέων - - - 
Ό εικοστός κανών των άγιων αποστολών» κτλ., φ, 95^-182. Έν 
τη δευτέρα σελίδι του 1ϋΟ-όυ φύλλου γέγραπται τούτο• «Τ^υ τα- 
τυεινου μητροπολίτου Νέων Πατρών Νεοφύτου». Μετά δε το τέ- 
λος του νομοκάνονος υπάρχει τό σημείωμα τόδε* ιΈως τό παρόν 
ώδ' εϊληφε τέρμα* δια χειρός έμου Νικολάου ιερέως εκ της θεο- 
φρουρήτου πολιτείας, λεγομένης Μοαχοπόλεως' πλην των δ*"^ 
φύλλων ώνπερ είσιν έν τω τέλει, ^αψν^ Ιουνί, 9>. Και ένδον 
της δευτέρας πινακίδος δτερον σημείωμα, τόδε* «•|• Έκ των του 
Παναρέτου Τοδίου και ^Αγιωταφίτου πρωτοσυγκέλλου». 

55« Μαθηματάριον έκ Πάτμου χάρτινον έκ φύλλων 396, 
μήκους 0,268, πλ. 0,185, ου φύλλα παντάπασιν άγραφα τάδ' 
εστίν: 83-85, 196-202, 257, 258, 268-275. Έγράφη δε τοΰτο 
ετει 1801 -ω. 

1. «[Έ]ζηγήσεις των του Συνεσίου επισκόπου Κυρήνης επι- 
στολών, έρμηνευθεΤσαι παρά του έν διδασκάλοις σοφολογιω- 
τάτου και αρίστου έν πάση ελληνική μαθήσει Δανιήλ μονάχου 
Κεραμέως του Πατμίου έν τη κατά Πάτμον πατριαρχική σχολή» ', 

φ. 1-195. 

2. «Εις τον αυτοκράτορα Άρκάδιον περί βασιλείας• λόγος του 

Συνεσίου. Έςήγησις του Δανιήλ», φ. 203. 

3. [Δανιήλ Κεραμέως] «έγκώμιον τών ταξιαρχών Μιχαήλ και 
Γαβριήλ». Άρχ. «Χαρά εις τον ούρανόν» κτλ., φ. 253. 

4. [Του αυτού] «εξηγήσεις τοδ σοφωτάτου Πλουτάρχου περί 
της τών παίδων αγωγής», φ. 259• 

5. [Δανιήλ Κεραμεως] «εις τήν άνάστασιν του Χρίστου έγκώ- 
μιον», ου ή αρχή• «^Ω φαιδρότατη εορτή» κτλ., φ. 267^. 

6. «Έξήγησις του περί ίερωσύνης λόγου του έν άγίοις πα- 
τρός ημών Γρηγορίου του θεολόγου, έρμηνευθεΤσα Τϋαρα [του] 
αρίστου έν διδασκάλοις κυρίου Δανιήλ Πατμίου Κεραμέως κατά 
τό ^αωα^^' » , φ. 279-ον άχρι τοΰ 339-ου φύλλου, έν ω και τό ση- 

^ Περί τοΰ βίου α,αι τών τέως εγνωσμ.ένων ζονημ,άτων ούτοΰ ορΛ Α. ^ΜΗΤρίβΒ- 
€ΐιί&, ΠατΜοεοκΐβ ΟΊβρκΗ. Έν Κιέβω 1694, σ. 128-140. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 77 

μ«!α>μα τόδε• «Έγράφη δδ υπό χειρός του έν ιβροδεακόνοις - - - 
Κϋτυραίου του έκ κώμης Γουμέντζας έν ετει χιλιοστω όκτακοσίο- 
ατω πρώτα), πέρας δε ληφθείς κατά τον του μαρτίου μήνα, 
ήμερα ε'». 

56. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 196, οΤς ουκ ολίγα συνέρ- 
ραπταε καΐ συγκεκόλληται χαρτία. 

1. Πολυκάρπου, πατριάρχου Ιεροσολύμων, έπιστολαΐ (1822- 
1327) προς διαφόρους περί των πραγμάτων του Κοινού του Πα- 
ναγίου Τάφου, φ. 1-189. 

2. Τεμάχιον ζτέροί) τινός κωδικός της ιη' έχατ., ου ή ακο- 
λουθία κείται έν τω 58-ω κώδικι. <Διδαακαλία περί του ακραι- 
φνούς τρόπου του διδάσκειν τό θείον και ιερόν Εύαγγέλιον, εκδο- 
θείσα παρά Γερασίμου Βλάχου του Κρητός», φ. 190-196. 

5 Τ. Τετράδια Σωφρονίου Λεσ^3ίου, χρηματίσαντος καμαράση 
και βι^λιοφύλακος της έν τω Μετοχίω του Παναγίου Τάφου βι- 
βλιοθήκης. 

1. Παράφρασις του περί ίερωσύνης λόγου Γρηγορίου του θεο- 
λόγου, γραφεΐσα υπό του Σωφρονίου, ιεροδιακόνου ό'ντος, έν Χάλκη, 
τη 6-η του μηνός αυγούστου του 1864-ου έτους. 

2. «Σημειώσεις εις τόν Φαίδωνα Πλάτωνος, ή διάλογον περί 
ψυχης>, φ. 25. 

3. Διονυσίου Κλεόπα «θεολογική εγκυκλοπαίδεια». Άρχ. «Συμ- 
πάς ό κόσμος και δλον τό άθροισμα πασώντών επιστημών» κτλ., 
φ. 67-89. Τό όλον κείμενον άριθμεΓ σελίδας 42, τούτων δ' ή 
εσχάτη περιέχει τό σημείωμα τόδε* «Μηνι Ιανουαρίου ισταμένου 
5ϊ τω ^αωξε σωτηρίω ετει [=1865] υπό Σωφρονίου ίεροδ. Λε- 
σβίου έν τη κατά Χάλκην θεολογική Σχολή έγράφη». 

4. «Λύσις των έν τή Άλγεβρα του Σ. Π. Μανάρη προβλη- 
μάτων, σελ. 50-53», φ. 91-102. 

5. Μέρος της εκκλησιαστικής ιστορίας Φωτίου Άλεξάνδρίδου 
(φ. 106-132), γραφέν έν τή θεολογική Σχολή των Ιεροσολύμων 
υπό Σωφρονίου ιεροδιακόνου ετει 1869-ω, μηνι δε/,εμβρίω. 

6. «Εγκυκλοπαίδεια τής θεολογίας», φ. 134-161. Μετά το 



78 ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

πέρας αύτης υπάρχει το σημείωμα το5το• «Έκ τοδ γερ(ΐανιχου 
μετεφράσθη υπό του διδασκάλου χ. Λυκούργου. "Έγραφον έν τη 
θεολογική Σχολή των Ιεροσολύμων του Τίμιου Σταύρου. Σωφρό- 
νιος ίεροδ. Λεσβίος αύγούστου 7. 1869». *Αρχ. € Καθόλου έγκυ- 
κλοπαιδείαν όνομάζουσιν οι νεώτεροι» κτλ. 

7. «Ιστορία της φιλοσοφίας ύπο Φωτίου όρχιδιακόνου καΐ 
σχολάρχου της θ. Σχολής των Ιεροσολύμων». Άρχ. ι Φιλοσοφία 
έστΙ σκέψις ή μετά σ/έψεως παρατήρησις των πραγμάτων» κτλ., 

φ. 166-226. 

8. 'Λδήλου «λογική», ης ή αρχή• « Τελειώσαντες τάς ψυχο- 
λογικάς έρευνας» κτλ., φ. 234-258. 

9. «Γραμματική Όμηρου». 'Λρχ. «Όλίγας μόνον ειδήσεις 
παρέδωκεν» κτλ., φ. 266-276. 

10. «Βίος του Πλάτωνος». 'Λρχ. «Ό ευφυέστατος των μα- 
θητών», φ. 277. 

11. «Μεθερμηνεία του έκατονταετηρικου άσματος (ο&πηίηίδ 
δβοϋίαπδ) του Όρατίου εις τήν έλλάδα φωνήν, κατά τό μέτρον 
του πρωτοτύπου, ήτοι τό σαπφικόν, υπό Περικλέους Γρηγοριά- 
δου»ι, φ. 283. 

12. Στίχοι «εις τάς τελευταίας στιγμάς του πλοίου 'Λρκα- 
δίου», ων ή αρχή• «Ές εδρών τών κατωτάτω ή Μεσόγειος μυ- 
καται» κτλ., φ. 285°^. 

13. €'Ωδή ε?ς πολιτικούς στίχους είς τον μακαριώτατον πα- 
τριάρχην Ιεροσολύμων Κύριλλον τον β'». 'Λρχ. ι'Ώ τί γλυκεία 
καΐ θεία μέθη» κτλ., φ. 28δΡ. 

14. Επιγράμματα τρία, α') εις ΚωνσταντΤνον Οίκονόμον ^, β) 
εις 'Λθανάσιον μητροπολίτην Λι3ύης, γ') εις Πίνδαρον, φ. 286?. 

15. «Ιαμβικά είς τον σεβαστόν αγιον Φιλαδελφείας κύριον 



* Ούτος σονέγραψε και βιβλίον, ου ή επιγραφή* «Ή ιερά [Αονή του Σινά χοτά 
τήν τοτΓογροφικήν, ίοτοριχήν και διοικητιχήν αυτής εποψιν υπό Περικ>.έους Γρηγοριάδου, 
καί)ηγητοΰ έν τή θεολογική Σχολή του Κοινού του Παναγίου Τάφου. Έν 'Ιεροσολύ- 
|χοις 1875». 

' Κ. Σά&α, Νεοε>ν).ηνική φιλολογία, σ. 781-736. 



> 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΓΟΙΟΛΥ^ΙΩΝ. 79 

Ίωάσαφι, φ, 287^ Εις δτερον Ίωάσαφ χαΐ «έπιτύμβιον εις τον 
άοίδκμον Άθανάαιον τον Λψύης». 

16. ΉρωελεγεΤα• α) εΙς την είκόνα της μονής του Τιμίου 
Σταύρου• β') εις την έν τξ νήσω Κρήτη μονήν Άρχαδίου* γ') 
έτΓίτύμβιον εις τους υπέρ της Κρήτης ανδρείως πεσόντας• δ') εΙς 
τον Οιδίποδα τυραννον του Σοφοκλέους• ε') ε2ς τον Γάλλον χαλολόγον 
Βιλλεμαΐνον, φ. 287 ?. 

17. Άναπαιστικον είς θεόχλητον Φαρμακίδην ^, φ. 288. 

18. «Εύαγγέλιον της του Χρίστου γεννήσεως διά στίχων 
ηρωικών έζαμέτρων, ποιηθέν έν Ιερουσαλήμ υπο χ: Κ. Κοκκινάχη 
τη 23 δεκεμβρίου 1841 >, φ. 292. 

19. «Τό Ούσης όψί ας διά στίχων ιαμβικών τριμέτρων 
άκαταλήχτων, ποιηθέν υπό χ: Κ. Κοκκινάκη τη 15 άπριλίου 
1840 έν Ταταούλοις», φ. 293?. 

20. «Έν τη ευτυχέστατη περιστάσει, έν η ή Α. Β. Μ. 
Φραγκίσκος Ιωσήφ Α', αυτοκράτωρ της Αυστρίας, βασιλεύς της 
Ουγγαρίας Βοεμίας και Ιερουσαλήμ κτλ. κτλ. ήξίωσε νά έπι- 
τ/εφθη τό τυπογραφεΤον των φραγκισκανών πατέρων της αγίας 
πόλεως Ιερουσαλήμ, έν τη 10 νοεμβρίου 1869 ('/αθ' ήμας 30 
Οκτωβρίου) — ωδή: — Σαλήμ, χαϊρέ και αι ώραΤαι οδοί σου» κτλ., 

φ. 296. 

5β. Συ)Λογή χαρτίνων τετραδίων, α') Σελίδες 98. ^1813 
μαιοϋ 27 έχειρογραφήθη τό παρόν ίδόχειρόν μου βιβλίον παρ' 
έμου του ταπεινού Γιάγκου Δημητρίου Λαμπίκη, περιέχον μέσα 
εύχάς εις τήν ύπεραγίαν δέσποιναν θεοτόκον και μετάληψιν, και 
ζάποια άλλα χρειαζόμενα εις κάθε χριστιανόν». — β') Φύλλα 130, 
γραφέντα περί τό τέλος της ιη' και περί τήν αρχήν της ιθ' εκατ. 
Τετράδια μα&ηματαρίων, ων εν ην Παναγιώτου Άριτζιανου^. — 
γ') Φύλλα 6, ων τό εσχατον εμπεριέχει του μεγάλου πρωτοσυγ- 
κέλλου της Μεγάλης Εκκλησίας προσφώνησιν, έν τω ναω γενο- 

* Κ. Σάθα, Ιίεοελληνιχή φιλολογία, σ. 744-746. 

* Ούτος ην ίσως 6 χαλούαενος Μάντζβρ'.ς. Μ. ΙΙαρανί•Λο σχεοίασμα ττερι της έν τω 
ϋίψιχω εθνει καταστάσεως των γρα[λμ.άτων χτλ. Έν ΚωνσταντΕνουττόλεί 1867, σ. 113. 



80 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦίίΝ 

μένην του αρμένικου ττατριαρχείου τη 9-Τ[3 μηνός άπριλίου του 
1873 ου έτους. — δ') Συνεσίου έπιστολαΐ μετά ψυχαγωγικής αυ- 
τών ερμηνείας. Φύλλα 75, γραφέντα περί το τέλος της ιη' 
εκατ. — ε') ιΈςηγήσεις Δημοσθένους», τουτέστι παραφράσεις ένίων 
αύτου λόγων, ών εις ακολουθείται τω σημειώματι τωδε' «Τέλος 
{χ(ί)ΐ-' [==1816] ίουνιου ιδ' έν Χίω, υπό διδασκάλου κυρίου Βαρ- 
δαλάχου>-. ϊτεροΊ δέ τίνα των λόγων τούτων «ιδιώτισε κυρ ΠαΓ- 
σιος Καραπάνος». — ς') ιΈςηγήσεις του θουκυδίδου», γενόμεναι 
περί την αρχήν της ιθ' έκατονταετηρίδος. Φύλλα 56. — ζ) Έςη- 
γήσεις των απομνημονευμάτων Ξενοφώντος», γενόμεναι ωσαύτως 
τη ι&' εκατ. Φύλλα 16. — η') «Ισοκράτους περί τών δοκησισό- 
φων»• παράφρασις της ιη' έκατονταετηρίδος. Φύλλα 2. — θ') Αγα- 
πητού διακόνου εκ&εσις κεφαλαίων παραινετικών προς τόν αυτο- 
κράτορα Ίουστινιανόν παράφρασις, γενομένη περί την αρχήν της 
'.»)' εκατ. Φύλλα 8. — Ο Ισοκράτους προς Δημόνικον και Νικο- 
κλέα. Φύλλα 20. — ια') Πλουτάρχου περί πολυπραγμοσύνης και 
περί άδολεσχίας• παράφρασις. Φύλλα 21. — 1;3') «Έςήγησις του περί 
άδολεσχίας λόγου του Πλουτάρχου». Τπό το τέλος αύτοΰ' «^αωιε' 
[=1815] μαρτίου α' έν τη Πάτμω• έςηγήθη δέ ό παρών (λόγος) 
υπό τίνος μαθητού Σταυρή, μαθητευομένου έν τη σχολή τή χατά 
τόν Κουρούτζεσμεν». "Επεται Ευστρατίου διδασκάλου παράφρασις 
του προοιμίου της Ήρωδιανου ιστορίας. Φύλλα 12, ών τα τρία 
έσχατα παντάπασιν άγραφα. — ιγ') Παράφρασις του περί του στε- 
φάνου λόγου του Δημοσθένους. Φύλλα 40. — ιδ') Δημοσθένους 
κατά Κτησιφώντος υπέρ του στεφάνου. Κείμενον άπλουν, άντιγραφέν 
έτει 1816•ω έν τή νήσω Χίω υπό τίνος Παναγιώτου. Φύλλα 43. — 
ιε') Έκ τών απομνημονευμάτων Ξενοφώντος• παράφρασις. Φύλλα 
38. — ις') Άδηλου €περι ποιήσεως». Άρχ. <Κεφάλαιον πρώτον 
περί αρχής και προόδου της ποιήσεως και περί στιχουργίας. 
Άφ' ου έτελείωσα τάς παρατηρήσεις μου περί τών διαφόρων 

* Περί Κωνσταντίου του Βαροα/,άχου ορα Κ. -άΟα νεοε/Λ. οι^^οΧο*^, σ. 601, χαι 
το |3ι,3λίον, ου ή έττιγριφή* «Πρώτη "εντηλοντίδτηρΐ; της έν 'Οδησσω Έ)ληνε|χτ:ορι-Λής 
Ιχολής 1817-1867. Έν 'Οοησαώ 1872, σ. 27, 29, 130-137, 142-151, 163-169. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΓΜΩΝ. 81 



ειδών της πεζής συνθέσεως» κτλ. Φύλλα 54 — ιζ') Ακολουθία 
της έν τω 56-ω κώδικι ρητορικής Γερασίμου Βλάχου. Φύλλα 11, 
ων τά πέντε έσχατα παντάπασιν έιγραφα. — ιη') Νεοελληνικής 
τίνος συγγραφής τεμόχιον έκ 13 φύλλων. — 1&') "Αδηλου «ζητή- 
ματα εις την φιλοσοφίαν και την ίεράν έρμηνευτικήν>. Τπό τό 
χέρας αυτών «^αωξθ' [=1869] ίουνίου 16* εγραφον εν τη 
θεολογική Σχολή τών "Ιεροσολύμων. Σωφρόνιος ίεροδ. Δέσ|3ιος>. — 
κ') «Έξήγησις της Χρηστοηθείας Αντωνίου του Βυζαντίου• του 
διδασκάλου κυρίου Κυρίλλου*. Φύλλα 4.— χα') Σωφρονίου Λεσβίου 
«περιγραφή της πόλεως Βάρνης», συνταχθείσα έν τη θεολογική 
Σχολή τών Ιεροσολύμων (20 ίαν. 1867). Φύλλα 4. — λβ') «Σαλ- 
λουστίου εξηγήσεις». Φύλλα 8. 

5Θ. Τεύχος έκ φύλλων χάρτου 58 (μήκους 0,245, πλ. 
0,158), ων Εζ έστι πτ^τάπασιν δγραφα (φ. 8, 40, 41 χαΐ 
δ6•;58)-^ — «Χρύσανθου, πατριάρχου Ιεροσολύμων, άντίρρησις εις 
τά &ΚΤ κακώς, ψευδώς καΐ άναρμόστως λέγονται εις τό Προσκυ- 
νητάριον του άγιου δρους Σίνα». Κατά τον πρόλογον αυτής ή 
τοιαύτη άντίρρησις έγράφη «έν Κωνσταντινουπόλει. 1731. χατά 
μήνα ία^^νουάριόν». Έν τη προσθία σελίδι του 4-ου φύλλου γέ- 
γραπτά ι « επίγραμμα δια στίχων ήρωελεγείων προς τόν μακαρι'ώ- 
τατον πατριάρχην της αγίας πόλεως Ιερουσαλήμ, τον σοφώτατον 
της παρούσης βίβλου συγγραφέα»• έστι δε τούτου ποιητής «Παρ- 
δέν.ος ιερομό'>αχος Γερένης 6 ές Αθηνών». "Ορα Δ. Γ. Καμπουρό- 
γλου, Μνημεία της ιστορίας τών Αθηναίων, τ. II, σ. 232*233. 

ΘΟ. Τεύχος έκ φύλλων χάρτου 36 (μήκους 0,248, πλ. 
0,165), γραφέν περί τό τέλος της πεντεκαιδεκάτης ή περί τήν 
αρχήν της έκκαιδεκάτης έκατονταετηρίδος• μία δ' εκάστη τών σε- 
λίδων αοτοο κείμε^Λ)ν έχει μονόστηλον έκ γραμμών 29 (0,183 Χ 
0,115). — «Κλέομήδους κυκλικής θεωρίας πρώτον» (φ. 1-17) 
Ατ, «δεύτερον» βιβλίον •(φ. 19 κέ) μετά σχολίων έν ταις ωαις 
τών σελίδων. Άρχ. «Του κόσμου πολλαχώς λεγομένου» κτλ. Έκδ. 

ΖίβδΙβΓ, σ. 3. 

61. Τεύχος της όκτωκαιδεκάτης έκατονταετηρίδος έκ φρλλο)ν 

ιτ. 6 



82 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ £ΛΑ. ΖΕΙΡΟΓΡΑΦϋΝ 

χάρτου 40 (0,227X0,16), ου μία τών σελίδων έχάσπ] γραμ|Αας 
δρ^θ|^£ΐ 19. — *^αματιχή άχολο^θία 9ίς τόν δσκον Σάβαν, ης ποιη- 
τής Ία>στ]φ ΣαβαΙτης. Άρχ, «Ψάλλομβν στιχηρά προσόμοια• ήχος 
α'. Τών ουρανίων ταγμάτων. Ό υπερόπτης των κάτω» χτλ• Μβτά 
τους χανόνας* «1814 Σαμουήλ ιερομόναχου Κυπραχου». Προς 
τφ τέλει του τεύχους έγράφη περί την αρχήν της ιθ' έχατ. 
μεγαλυνάριά τίνα προς τον δσιον Σάβαν, ων ποεητής Νεόφυτος 
ιερομόναχος. 

62• Τεύχος χάρτινον (μήχους 0,237, πλ 0,167) έχ σελί- 
δων 132, γραφέν περί το τέλος της όχτωχαιδεχάτης έχατονταετη- 
ρίδος. — Άδηλου «Γραμματιχή περί σχηματισμού των στοιχείων 
και συλλαβών χαΐ των οχτώ μερών του λόγου». Άρχ. «"Ορος. 
Γραμματιχη έστι τέχνη περί τόν προφοριχόν λόγον χαταγινομένη > 
χτλ. Πρό της αρχής της τοιαύτης γραμματικής έπΙ σελίδος τινός 
ές αρχής άγραφου προσετέθη τ6 σημείωμα τόδε* «Ό Ιεροσολύμων 
Αθανάσιος. Τής του Παναγίου Τάφου βιβλιοθήκης, ό δ' άφελόμένος 
επάρατος » . 

Θ3. Τεύχος χάρτινον τής όκτωκαιδεχάτης έχατονταετηρίδος 
έκ φύλλων 63 (μήχους 0,225, πλ. 0,165), ων μία έχάστη των 
σελίδων αριθμεί γραμμας 28 (0,18X0,115). — α') [Νικηφόρο^/ 
Καλλίστου του Ξανίοπούλου ερμηνεία εις τους αναβαθμούς τής 
όκτωήχου] άνεπίγραφος. Άρχ. «Δει μεν ουν πρό τής έςηγήσεως» 
κτλ. — β') «Νικηφόρου του Ξανθοπούλου έζήγησις εις Την τι- 
μιωτέραν, προς τον άπό τής Όδηγητρίας ίερομόναχον χαί έχ- 
κλησιάρχην χύριον Νεόφυτον». Άρχ. «Ούτε σε του θάρρους έπαι- 
νειν εχω» χτλ. 

Θ4. Τεύχος χάρτινον τής όκτωχαιδεκάτης έκατονταετηρίδος 
έκ φύλλων 111 (μήκ. 0,233, πλ. 0,175). — α') Φύλλ. 2 κέ. 
Άδηλου «Εις άπασαν την λογικήν Αριστοτέλους μέθοδον προ- 
διοίκησις, ήτοι εισαγωγική• τί έστιν λογ«κή, και περί τών τριών 
του νοός ενεργειών». Άρχ. «[Ή] περί τήν φιλοσοφίαν σπουδή» 
κτλ. — β') Φυλλ. 33^ «Τεχνολογία τής μικρας λογικής», ης ή 
άρχή•# «Δ(ιδάσκαλος). Τί έστι λογική; Μ(α8ητης). Λογική έστιν 



^ 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΒΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΪΜβϊ. 83 

ϊςις έπί»Ρΐίτοςϊ χτλ.— γ') Φύλλ. 45". Άνεχίγροφος βΕσαγιογή *•ί 
τήν λογιχήν. Άρχ• «"Ηντινα νδν φιλοσοφιαν λέγομ&ν, βοφίαν οί 
άρχβΐοι χροοηγιίρβοον, γν&σιν δηλβδή θδίων χαϊ ανθρωπίνων 
πραγ}ΐάΐων » χτλ. — δ') φόλλ. 50α. <5ύνοψί; τη; λόγκος » » ' ης 
ί] άρχη• «Ή λογαή όρ£ζ«ο! επιστήμη ϊ5 τέχνη» χτλ.— δ') Φύλλ. 
61-104. «Συνββίοίΐ ε!ς τδν αύτοχρότορα Άρχάδίον ιτερί βαοι- 
λίίας». Κεί[ίε>ι<ον χαΐ τούτου ψοχαγωγίχή ερμηνεία. — ■ς') Έπτλ 
φύλλα άγραφα, ων τίνα περιέχει έν έαυτοΐς βτΐοραδίχά τίνα 
γνωμϋΐά κβΐ άποφ&έγμοτα. 

β&. «Κανών έγχωμιαστιχός εί; τήν χοίμησιν τ^ς ύτηραγί<χς 
θεοτόχου χαΐ ιίεΐπαρδένου Μαρίας, ποιηθεί; παρά Προχοπίου ίερο- 
διδασκάλου Πελοπον{ν)η<κΌυ χαϊ χοθηγητοά χρηματίζοντο; τ^ έν 
Ιερουσαλήμ σχολή;, προτροπή τοϋ μαχαριωτάτο» πατριάρχου 
Ίερβσβλύμιβν χορίου χορίοο Άβραμίου- δστις ψάλλετβι έν τω τής 
ά^ίας Γβθσιμανή; σε^σμίω ναω τή; θεοτόχου χατά τήν τάξιν 
το5 κανόνος τοϋ Μεγάλοο Σαββάτου, παρισταμένων των ιερέων 
κύχλίρ του επιτάφιου τής Θεοτόκου, έν ω υπάρχει τείίειμενη ή 
ειχων τη; κοιμήσεως αυτής, ένδεδυμένων τήν ίκρατΐχήν στολήν. 
Ό ουν πρώτος των ιερέων λαβών θυμιατήριον, μετά τήν ενάτην 
ώδήν, θυμιά σταυροειδώ; τδν έπιτάφιον χαϊ άρχεται ψάλλειν το 
πρώτον τροπάριον βϊ; ήχον πλάγιον α': — Ή αγνή έν τάφω κα- 
τετέθη» χτλ. ΤβΟχος έκ φύλλων χάρτου 22, μήκου; 0,23, πλ. 
0,165" (ω τό κείμενον έν μιδ των σελίδων έχάστη μονόστηλον 
έχ γραμμών εϊχοσι (0,165X0,11)" έγράφη δε έτει 1783-ω. 
Και έν μεν τώ 1-ω φύλλω κειΐαι τδ πρωτότυπον επιστολή; 
Προκοπίου τοϋ Πβλοτυοννησίου προ; Νεόφυτον μητροπολίτην Να- 
^ίφέτ (χβ* ίουλ. ,αψπγ') περί τής συντάξεως τοϋ έν τώ τβύχει 
τούτω χονόνος- έν δέ τω 20-ώ φύλλω γέγραπται τό σημείωμα 
τοϋτο• «Το παρόν βιβλίον εγράφθη ττορ' έμοδ Παησίου ιερομόνα- 
χου τοϋ Άγίω όρίτϊ], δ έκ τής Βουλγαρία;• καϊ παρακαλώ έάν 
εΰρηται ανορθογραφίας, ή και άλλα σφάλματα, μη με μεμφεσθε, 
δτι βίμΐ αμέτοχος τής ελληνικής φράσεως, άίΛά διορθώσατεται; 
συγχωρήσατε μοι, χαϊ ευχεσίϊε υπέρ έμοΰ. έν Ιτο;, ,αψπγ'. έν 



84* ΚΑΤΑΛΟΓΟ^: ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

ϊ ( 

μην{, ΙοοΚίοο. κβ'». Μετά τό τοιοδτον σημείωμα τό τευχός έχει 
φύλλα δύο, δπερ ή ν ές άρχης άγραφα* τούτων δε τό πρώτον 
έμπεριέλα^εν δστερον τό σημείωμα τόδε• *Τό τζαρ^Ί βιβλίον συνε- 
τέδη χαΐ άφιέρώ&η τω της αγίας Γεθσεμανης σε|3ασμίω ναω της 
ύπεραγίας -Θεοτόκου παρά Προκοπίου ίεροδίδασκάλου ΙΙελοποννη• 
σίου, έν τω ^αψπρΗ» έν μηνΐ ίουλίου, ήγουμενευοντος Αγαπίου του 
έξ Αθηνών». ^Ορα Ίεροσολ. Βιβλίοθ. III, σ 179-181. 

66• Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 60 (μήκους 0,222, πλ. 
0,175), πίναζι τριάκοντα καΐ τέσσαρσι κεκοσμημενον, γραφΓ> δε 
ετει 1844-ω. — Άντίγραφον εντύπου βιβλίου, ου ή επιγραφή• 
«Σιωνίτης υμνωδός. Μελωδικοί καΐ θείοι δμνοι, ους ψάλλομεν 
περιερχόμενοι και λιτανεύοντες είς τά εντός του πάνιέρου ναού 
της Αναστάσεως πανσέβαστα προσκυνήματα. και θεΤα παρεκκλήσια». 
Μετά τό κείμενον ιΈτελειώθη εΙς τους; ^αωμβ'. ςΐ^θ υεπ^λώ 
Ήθπσ'ηλχ ξλνθυλχ. Ηθψλκθ^(:Ηνλ"'χ» = <διά χειρός Ιακώβου μο- 
ναχοδ Βατοπαιδινου». Ή εσχάτη του βιβλίου τούτου τύπωσις έπε- 
γράφη οϋτω• ιΣιωνίτης υμνωδός, ή μελφδικοι και θείοι δμνοι, ους 
ψάλλομεν περιερχόμενοι και λιτανεύόντες έίς τά εντός του πάνιέρου 
Ναού της Αναστάσεως πανσέβαστα Προσκυνήματα καΐ θεία Πα- 
ρεκκλήσια. Έκδίδοται ήδη τό τέταρτον έγκρίσει του μάκαριωτάτου 
και θειοτάτού πατριάρχου της αγίας πόλεως Ιερουσαλήμ και πά- 
σης Παλαιστίνης κυρίου κυρίου Νικόδημου του Α'. Έν Ίερέσολύ- 
μοις εκ του τυπογραφείου του Π. Τάφου. 1883». 8-ον, σε- 
λίδες 120. ^ 

67. Τεύχος έκ φύλλων χάρτου 70 (μήκους 0,225, πλ. 
0•,165), ων τριάκοντα και τρία μόνα γεγραμμένα, και ταύτα περί τήν 
αρχήν της ιθ' έκατονταετηρίδος. Επιγραφή* ιΛειτουργίαι τών αγίων 
πατέρων. Ιακώβου του αποστόλου καί άδελφοθέου. Βασιλείου του 
μεγάλου. Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Περί τών έν τη λειτουργία. 
Διονυσίου του Αρεοπαγίτου. Ίουστίνου του φιλοσόφου κάί μάρ- 
τυρος, Γρηγορίου του Νύσσης αρχιεπισκόπου. Ιωάννου του Δαμα- 
σκΐ)νου. Νικολάου του Με8ώ^π]ς επισκόπου. Σαμωνα του Γάζης 
αρχιεπισκόπου. Μάρκου του Εφέσου αρχιεπισκόπου. Γερμανού του 



ΠΑΪΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡ0Σ0ΑΥΜ9Κ. 85 

Κοι>νσ;ανΐινουΐ?6λεως άρχι^πισχόπου. Πρόκλου Κωνσταντινουπό- 
λεως αρχιεπισκόπου κ. Έν"τω ούτως έπιγεγραμμένω βφλίω πε- 
ριέχεται μόνον ή του ^Ιακώβου, λειτουργία. 

68• Τεύχος χάρτ^>ον τ^ς έττταχαιδεχάτης έκατονταετηρι'δος 
έκ φύλλων. 122- μήκους 0,225, πλ. 0,16. Τό κείμενον έν μια 
των σελίδων; έκαστη μονόστηλον έκ γραμμών 32(0,164X0,11). 
Σελίδες δγραφοι: 41-44. Έν τη κάτω ωα της 1-ης σελίδος• 
€Έκ των τοδ Παναγίου Τάφου». 

1." «Μάρκου Έφέότου του Ευγενικοί κεφάλαια συλλογιστικά 
της αίρέσεως των Άκινδυνιαστών, περί διακρίσεως θείας ουσίας 
και ενεργείας». Άρχ. «α'. Εί και ταύτόν έπΙ θεού ουσία» κτλ., 
σελ. 1. ΓΛΐ)ποη - ΗαΓίβδ, ΒίΜ. ^Γαβεα, τ. XI, σ. 676. 

2. «Του αυτοΰ Μάρκου του άγιωτάτου πατρός ήμων, αρχιε- 
πισκόπου Έφεσου, του νέου θεολόγου, συλλογιστικά κεφάλαια προς 
Αατίνους». Άρχ. €Τό πνεύμα τό δγιον έκ πατρός καΐ υ ίου» κτλ., 
σελ. 40. Περί των εκδόσεων τών κεφαλαίων τούτων δρα Ά. Δη- 
μητρακοπούλου Όρθόδοξον Ελλάδα, σ. 100. 

3. «'Ιδιόμελον ήχος β'» προς τόν αγιον Μαρκον τόν Ευγε- 
νικόν. Άρχ. «Τών όρθοδόςων τό σύστημα [ ευσεβώς μακαρίζει 
σε, Ι Μάρκε της Εφέσου πρόεδρε, | ως εύσεβείας στυλον στερεόν» 
κτλ., σ. 40. 

4. Μελετίου του Πήγα διάλογος μετά προλόγου, άφιερώσεως 
καΐ όκταστίχου επιγράμματος, σ. 45-244. Ό πρόλογος έγράφη 
ετει 1583-ω, τό δ' επίγραμμα δρχεται ώδε* «ΟΤς πόθο; άργα- 
λέης υπαλυξαι αρκεα υλας» κτλ. Περί της πρώτης εκδόσεως τού- 
του του διαλόγου δρα £. Ι.θ§Γαη(1, ΒίΜίο^ΓΛρΙιίβ ΙιβΠέηίςαβ, 
(Ηί άβδοήρΐίοη ΓΕΪδοηηέβ άββ οανΓΕ^βδ ριιΜίέ» βη §γθο ρ&Γ άθδ 
βΓβ€5 βΰ Χν« βί ΧνΡ δίέοΐβδ. Ρεπ8 1885, τ. Π, σ. 115-119. 

.69. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 17 (0,227x0,167), γρα- 
φέν περί τό. τέλος της έπτακαιδεκάτης ή περί την αρχήν της 
οκΐωκάιδεκάτής έκατονταετηρίδος. — «Χρύσανθου, πρεσβυτέρου 
και άρχίμανδρίτου του αποστολικού τών Ιεροσολύμων άγιωτάτου 
πατριαρχικού θρόνου, περί αφορισμού, κατ' αιτησιν του γαληνό- 



ββ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. Χ'ΕΗ»ΟΓΡΑΦβΚ 

χάτο^ καΐ θεο^ββστάτου αύ&εντο» χαΐ ήγβμ^ίνος πάοης Ούγγρο- 
βλαχι^ς Κυρίου χορίου Ί4ΐ>ήννοο Κωνοτ^τίνου Βααααράβα Πραγχο- 
ράνοο βθ8β6δα>. Άρχ. <Τό ^φορίζω^ έζ ου χαΐ ό «φορκβ(£Ος^ 
«Γνα^ φωνή 4{Μ{»νυ|λος• κτλ. Ί^ροαολ. Βφλίοθ., τ. Ι, α. 301. 

ΤΌ^ Αυτόγραφον Χρύσανθου τοδ Νοταρά, γενόμ^ενον περί 
τ6 τέλος της έπτ^αι^ΤΛάτης ι) ΐΰβΓρΙ την αρχήν της όχτωχαι&ε- 
χάτης έχατονταβτηρίδοζ, χαΐ αυνιατάμενον έχ φύλλων χάρτου 80, 
μήκους 0,225, πλ. 0,17. — α') «Διδαοχαλία ώφβλίμος τϊερί μετα- 
νοίας χαΐ έζομολογήαεως, σολλεχθεΐσα ιυαρά Χρύσανθου πρ€σ|3υ• 
τέρου χαί ό^ρχψα^Ιριτ4ίο του άγκωτάτου άποοτολίχου χαΐ ^π:ατρι«ρ- 
χίχου θρόνου των *Ιβροαολυμων».« — ψ) «Ιχνογραφία των τταλαιών 
χαΐ αρχαίων θείων ναών κ — γ') «Τρόπος ^υχολος χαΐ χοττανυχτιαος 
θιά νά αΛοκ^θ^ ή συχνή τοδ θεού παρουσία, δχ< * μόνον βταν 
ή ψυχή προσεύχεται, άλλα τίαΐ πάντοτε, €ίς κάθε καφόν καΐ 
είς κάθ^ τό^ον* περιέχων συντομωτάτους )(ανόνας δια νά κάμΊ[2 
τινάς ΐϊροσευχήν νοερά^>, διά να ;μή χάν^β δνωφελώς τόν 'Ααίρό^Φ^ 
δια να άναβαίνη προς τόν θεόν, διά να άνάτίτεται άείποτε πλέον 
εΙς τόν θείον αυτού πόθον, και κατ' ολίγον νά ενώνεται μέ ευ- 
χολίαν διά μέσου των χριστιανικών άρετων, κατά τήν ένδοτέραν 
συλλογήν θεωρίαν καΐ δνωσιν, με τόν θεόν. Συ^Λαγμάτιον ^ρός 
πάντας χρήσιμον και επωφελές». 

71. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 41 (μήκους 0,227, πλ. 
0,17), γραφέν περί τήν αρχήν της όκτω-<^αιδεκάτης έκατονταετη- 
ρίδος• ου τό κείμενον έν μια των σελίδων έκαστη μονόστηλον έκ 
γραμμών 29 (0,18 Χ 0,145).— [Νικολάου Μαυροκορδάτου] «Φι- 
λοθέου πάρεργα». Άρχ. «Τμήμα α'. Ή μεν παροιμία σιωπής» 
κΐλ. Τέλος* «αηδίας γενόμενα πρόζενα, τό σιωπαν ήμΤν επιτά- 
ξει». "Ορα £. I^β8ΓΛ11(^, β6η6»1ο§ίβ άβ8 ΜααΓοοοΓά&ίο άβ Οοη- 
βίΛηίίπορΙβ. ΡέΤΓΪδ 1886, σ. 15. Ά. Π.-Βρετου, Νεοελληνική 
φιλολογία. Έν Αθήναις 1857, τ. II, σ. 112-113. 

72. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 80 (μήκους 0,225, πλ. 
0,165), γραφέν, ως φαίνεται, έτει 1812-ω. Φύλλα άγραφα: 1- 
10, 44-49 και 56-80. 



ΠΑΤΡΙΑΡ1ΕΙ0Γ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 87 

1. €Δ(ήγηβις σα^πτιχί^ διά στίχων ΐΓολιτ^χίΜν όμοιοκαταλή- 
χτων περί της έν Ιερουσαλήμ έπκαυμβάαης πυρχαΐβς του παν^έ* 
ρου ναοο της Αναστάσεως του Κυρίου ημών, χαί περί των έν 
τη βασιλευούση των πόλεων γενομένων μουραφάδων μετά των 
Αρμενίων, χαι περί των έν Ιερουσαλήμ διαφόρων αποστασιών 
χαι χαταδρομών- συντεθεΐσα παρά τίνος ζηλωτου Άγιοταφίτου 
[ββ Προχοπίου Ναζιανζηνου του ^Αράβογλου], χάριν του ορθοδόξου 
γένους των "Ρωμαίων* προσετέθη δε εν τω τέλει χαΐ έγχώμιον 
εις τήν άγίαν πόλιν Ιερουσαλήμ/ χαΐ -εις τους ταύτης πατριάρχας, 
χ^Ι είς ττάντας τους λοιπούς ευσεβείς συνδρομητάς των έχεΐσε 
παναγίων προσκυνημάτων». Άρχ, «θέλω χαΐ είς τους μετ' έμέ» 
κτλ., φ. 11-43. Ά. Π.-Κεραμέως, Άνάλεχτα ίεροσολυμιτιχής στα- 
χυολογίας, τ. III, σ. 334-381. 

2. «Προσφώνημα συνοπτιχόν του έχθέτου πρόί τους φιλανα- 
γ^^ώστας της δλης δραματιχής ιστορίας• ου ή άχροστιχίς: Προκόπιος 
Καισαρειεύς τω εύσεβούντων γένει } πυρχαϊάν ναού Χρίστου στι- 
χουργιχώς υφαίνει», φ. 50-53. Ανάλεκτα, τ. III, σ. 381-886. 

3. «Προφητεία του μαχαρίτου ιερομόναχου Άγαθαγγέλου» 
ατελής, φ. 54. 

73. Τεύχος χάρτινον έχ φύλλων 120 (μήχους 0,23, ΐϊλ. 
0,17), ούτινος έγράφη μόνα τα πρώτα 84 φύλλα ετει 1781•ω.— 
«Στοιχεία της αριθμητικής». Άρχ. «Κεφ. α'. Περί άρχων της 
αριθμητικής. Όρισμός α'. Α"°^ § Αριθμητική έστιν ή τών αριθ- 
μών επιστήμη» κτλ. Φύλλ. 85 «Τέλος της του Όλφίου αριθ- 
μητικής χατά τό ^αψπα®^: Τί όρας με φίλε; Ιακώβου και τών 
συνήθων χτήμα ττελω». 

74. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 3 + 95 (μήκ. 0,227, ίτλ. 
0,17), γραφέν Ιτει 1720-ώ. Τά τρία πρώτιστα φύλλα, μή ήριθ- 
μημένα συν τοις λοιποΤς του τεύχους φύλλοις, περιέχει έν έαυτοΐς 
αυλλογήν αποφθεγμάτων τινών. 

1. «Λΐ|3ανίου έπιστολιμαΤοι χαρακτήρες». Άρχ. «Ό μεν έπισταλ- 
τικός χαρακτήρ ποικίλος» κτλ., φ. 1. Έν τή ανω ώα τούτου του φύλ- 
λου γέγραπται τό «Και τόδε Παρθενίου άδελφιδοΰ; [δίο] Μακαρίου». 



88 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

ι 

2. € Γνωμικών, μύθων καΐ παροιμιών συλλογή έχ τών του 
Πλουτάρχου καΐ αποφθεγμάτων ι, φ. 10. 

3. Θεοφίλου Κορυθαλλέως περί επιστολικών τύπων μετά ψυ- 
χαγωγικής ερμηνείας, μετά της προς Παχώμιον τόν Δοξαρδν 
προσφωνήσεως του πρώτου τών τύπων τούτων έκδοτου Νικόδημου 
του Μεταζα, καΐ μετά πασών τών έν τη έκδόσει αύτου επιστο- 
λών (φ. 17-95). Περί δε της έκδ($σεως αύτου, γενομένης £τει 
1625•ω, δρα £. Ιιβ^αηά, ΒίΙ)1ιο^Γ8,ρ1ιίβ Ιιβίΐέηίςαβ (XVII 8.). 
ΡλΗβ 1894, τ. Ι, σ. 194•200."Εν τω 95-ω φύλλω σημείωμα - 
ιΤετέλεσται παρ' έμου Παρθενίου Μακαρίου καΐ νοταρίου της 
βασιλικής μονής Πάτμου ήμερα Πέμπτη, ώροί η', κατά τό 

75. Συνερραμμένα ^χάρτινα τετράδια καΐ φύλλα διάφορα, 
προερχόμενα, κάθά φαίνεται, εκ τών αρχείων του πάλαι ποτέ έν 
Βουκουρεστίω υπάρχοντος Ελληνικού Μουσείου. 

α') ιΑεξικόν έλληνορωμαΐκόν πρ<5χειρον>. Άρχ. €ΠερΙ θείων 
πραγμάτων. Ό θεός. Ό θεός, 6 ών> κτλ. Φύλλα 4, γραφέντα 
τυερι την αρχήν της ιθ' έκατονταετηρίδος. 

β') Διάλογος έλληνορρωμαϊκός άνεπίγραφος. 'Δρχ. €Δ(ιδάσκα- 
λος).. Έλα ένας εδώ από τους μαθητάς. Δ(ιδάσκαλος). "Αγε εις 
ενταύθα τών μαθητών». Φύλλα 4, γραφέντα περί την αρχήν 
της ιθ' έκατονταετηρίδος. 

γ') θέματα, προγυμνάσματα ρητορικά καΐ τύποι επιστολών. 
Φύλλα 47, γραφέντα περί τήν αρχήν της ιθ' εκατ. 

δ') «Έγκώμιον Γεωργίου Κορεσσίου» (υπό Αλεξάνδρου του 
Τυρναβίτου). 'Αρχ. «Τους μεν άλλους, τους τ' έπΙ θεολογία και 
φιλοσοφία» κτλ. Φύλλα δύο της ιη' έκατ• Αύτόγραφον περί δε 
του Άλεςάνδρου Τυρναβίτου δρα Κ. Σάθα, Νεοελ. φιλολογ. σ. 
480. Μεσ. βφλιοθ. III, σ. 182 καΐ 504. Μ. Χαμουδοπούλου, 
Μνημείων γραπτών συναγωγή έν τη Εκκλησιαστική Άληθεία, 
τ. Ι, σ. 3. 

ε') «"Ετερον Ιωάννου του Χρυσοστόμου». Φύλλίχ 2. 

ς') «Έγκώμιον Γρηγορίου του θεολόγου». Φύλλα 4. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩ». 89 

ζ,') Γυμνάσματα λογιχ^ς του έν Βουχουρεστίω μαθητοδ (7 
φεβρ. 1748) Νεκολάου τοδ 'Αλβανοχωρίτου. 

η') «Διήγημα τό χατά την άποτομήν τοδ Προδρόμου» χαΐ 
«Ανασκευή, Άτι οδ χαλώς εΓρηται τό Γάμος γαρ ά^^θρώποίσιν 
εύχταΤον χαχόν». Γυμνάσματα του έν Βουχουρεστίω μαθητού 
Γεωργίου Δρυστρίβυ. Φύλλα 3 της ιη' εκατ. 

θ') *Έτερα γυμνάσματα του μαθητού Δημητρίου Άλ^ανιτο- 
χβορίτου. .Φύλλα δ της ιη' έχατ. 

ι') «Διήγησις πάνυ συνοτυτική του σοφωτάτου χάΐ άοιδίμου 
διδασκάλου κυρίου Μακαρίου τοδ έκ Πάτμου νήσου, συντεθεΐσα 
-αρά του σοφολογιωτάτου διδασκάλου της έν Βουκουρεστίφ φιλο- 
σοφικής σχολής κυρίου κυρίου Αλεξάνδρου του έκ Τυρνά[3ου της 
βετταλίας». Άρχ. «Έπεί με ή φιλόμουσος αυτής καΐ φιλάρετος 
οιάθεσις» κτλ. -Απευθύνεται προς τόν Ουγκρο^λαχίας ηγεμόνα 
ΚωνσταντΤνον Νικολάου Μαυροκορδατον. Φύλλα 8 τής ιη' εκατ. 
Κ. Σάθα, Μεσαίων, βιβλιοθήκη, τ. ΠΙ, σ. 504-514. 

ια') Τριάκοντα φύλλα διαφόρων γραψιμάτων τής ιη' έκατοντ• 
Διδασκάλων τής έν Βουκουρεστίω σχολής ά'^ώνυμοι εγκωμιαστικοί 
λόγοι μετά πολυχρονισμών. α') Εις ά^^ώνυμον. β') Εις άνώνυμον. 
γ') Είς τον Ούγκροβλαχίας ηγεμόνα Μιχαήλ Τακοβίτζαν και τήν 
αύτοδ σύζυγον "Άνναν. δ') Εις τόν Ούγκροβλαχίας ηγεμόνα Κων- 
σταντΤνον Νικόλαον Μαυροκορδατον και τήν αύτου σύζυγον. ε') Εις 
τον Ούγκροβλαχίας μητροπολίτην Νεόφυτον. ς') ΕΙς τον άρχοντα 
μέγα^; πιττάρην και μέγαν ποκόβνικον Κωνσταντΐνον. ζ') Εις άνω 
νυμον ηγεμόνα Ούγκροβλαχίας εγκωμιαστικός λόγος και επίγραμμα 
ές είκοσι στίχων εις τον ηγεμόνα Κωνσταντΐνον Νικολάου Μαυ- 
ροκορδατον. η') ΕΙς τόν Ούγκροβλαχίας ηγεμόνα Γρηγόριον Γκί- 
καν. θ') Εις τόν Ούγκροβλαχίας μητροπολίτην Νεόφυτον. ι') Είς 
τον ηγεμόνα Μιχαήλ Τακοβίτζαν. ια') Ε?ς ηγεμόνας ανωνύμους 
λόγοι δύο. 

ιβ') Άντίγραφον ανωνύμου τινός χρυσοβούλλου λόγου, δι' ου 
ορίζεται τω Ούγκροβλαχίας μητροπολίτη Νεοφύτω, ιϊνα έπισκέπτη- 
τα:» τά έν Βουκουρεστίω σχολεία και περί των χρηζομένων αύ- 



90 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ, ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΚ 



Ύοΐς φροντίζη χαΐ ένΐ τ£ν διδασχ^α)ν αύτων έχάστω παρέχη τον 
προσηχοντα μια&ον. ιΤοδ πρώτο» ^ιοβοχάλοο των έ7Γ(ατΥ]μον€χ6ν 
|ΐ.β^(ΐάταιν "τοα Έλληνιχου ΚΙουαείοο» ό χατά |Μ^να μίφθός γρό- 
σια 45, του ΒΕ»τέροο διοασχάλο«ι ιτων γρα|&ματ(χων γιαθηρ^ων 
του αύτου» Μουσβίου γρέαια 20, ιτου δέ σλαβονιχοΰ σχολεέου 
των δυο διδασχάλων ο ρικαθύς έστι γρόσκα - ->, Φάλλον Ιν της 
ιη' έκατονταβτηρίδος- Περί του μητροπολίτου Νεφύτου δρα ί^ Ι,^• 
βΓ»η(1, Ερ1ι6ιηέηάβ8 ϋ»€β8• Ρωτβ 1881, σ. Π, 43, 103, 1€8, 
169, 17β, Κ. Σάθα, ΜΒααιων. βιβλιοθ, τ. III, σ. 103. 

Γ]^') € Σχόλια τκνα ή σημειώματα της του Ευγενίου (του Βουλ- 
γάρβως) λογικής». Φύλλα 22 της ιη' έκατ, 

ιδ') Θέματα (τχολειακά. Φύλλα 14 της ιη' έχατ. 

ιε^) Διαθήκη της μητράς Ιωάννου Σερβάνου Καντακουζηνού 
βοεβόδα, γραφεΤσα τη ΙΒ-η νοεμβρίου μηνός του 1681 -ου έτους. 

ις') Ψυχαγωγική ερμηνεία άσματιχου τίνος ιαμβικού κανόνος. 
Φύλλα 8 της ιζ' έκατονταετηρίδος^ 

7β• Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 138 (μήκους 0,227, πλ. 
0,17), γραφέν περί το τέλος της όκτωκαιδεκάτης έκατονταετη^ρίδος. 

1. Τριγωνομετρία Φιλι'τπυου Αανσβεργίου, φ. 1. 

2. «Περί της άατρονομικής χρονολογίας». Άρχ. «Ή χρονο- 
λογία ολικώς έκλαμβα'^ομένη» κτλ., φ. 87. 

3. <ΠερΙ της πρακτικής αριθμητικής της οιά χαρακτήρων λα- 
τινικών έν χρήσει ούσης χατά τους συγχρόνους*. Άρχ. «Ή αριθ- 
μητική επιστήμη έστι» κτλ•, φ. 98. 

4. «Εισαγωγή εις τάς μαθηματικας έπιστήμας». Άρχ. «Ή 
μαθηματική μέρος έστΙ τής φιλοσοφικής έγκυκλοπαιδείας», φ. 127. 

77. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 80 (μήκους 0,222, πτλ. 
0,165), γραφέν περί το τέλος τής έπτακαιδεκάτης έκατονταετη- 
ρίδος. Τό κείμενον έν μια των σελίδων έκαστη μονόστηλον έκ 
γραμμών 21 ή 22 (0,17X0,105).— «Χριστός ήγείσθω. Νε- 
κταρίου Ιεροσολύμων πατριάρχου, ένοχλουμένου παρά τών έν Ίε- 
ροσολύμοις Φρατόρων, προς άσπερ προτείνουσι διδάσκοντες καινάς 
διδασκαλίας». Άρχ. «Τάς τών μεγίστων πολέμων άφορμάς» κτλ. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. "91 

78. Χυνβρραμμέ'/α χάρτρ/α τετράδια μήχόυς 0,226) τά^ά- 
τους 0,1 7 &. 

α') Φύλλα 16 της ιζ' εκατ., ων τά δυο έσχατα παντάίτασιν 
άγραφα. Ίατροαόφ«ο>/. 'Αρχ. ιΤω^ιαΐχά. λ6ξ(χ(ίν. καΙ τοί>ρ%(χα. 
Τήν όλαγκά. χαυλιτζάν. χανέλα. ταρτζήν. πόδίονι κτλ• 

β') Άδηλου «λόγος βίς τον εύαγγβλίσμόν τί}ς θε(ίαΙκου».. 
Άρχ. «Άνκαλά χαΐ υψηλής ααΐ βα&υτάτηςι κτλ. Φύλλα 8 της 
ιζ' έκατονταετηρίδος. 

Υ) Άδηλου τινός λόγος είς το β' κεφάλαιον του κατά Αουκαν 
εύαγγ^^ου. Άρχ. «Έφκλονείκα μέ τον βασιλέα των ΑΙθιοπων» κτλ. 
Φύλλα 10 της ιη' εκατ. Το 1-ον φυλλον δγραφον. 

δ') €Συ'/τάγματα πολλών άγιων αποστόλων, προφητών καΐ 
φιλοσόφων, ι:ά>/υ ώρα?α περί της έκπορίεύσεως του άγιου πνεύ- 
ματος* δει γαρ Ιχειν ό ορθόδοξος χριστιανός της Άνατ€(λικης Εκ- 
κλησίας. Αατίνου καΐ ορθοδόξου διάλεξις. Νυν άρχεται ΑατΤνος: — 
ΑανΤνος. Ό κύριος ημών Ίησους Χριστός* κτλ. Φύλλα 8, ων τό 
εσχατον άγραφον. Έν τω 7-ω φύλλω- «Τό παρόν πόνημα υπάρ- 
χει του κυρ Σά^^α όπου πραγματεύεται εΙς τό Ίαροσλά^Βη* και 
έγράφη έξ ημών έν κάστρω Λιοβίω της Πολλω'^ίας* εις τους 
αψλβΤ*»* [=1731] ίουλίου γ1. Γερμανού άρχιμανδρίτου». 

ε') «Σημειώματα εις τήν ε' Κυριακήν τών Νηστειών». Άρχ. 
«"Ενα πρδγμα τό 07:οΐο>> μήτε τό θέλομεν» κτλ. Φύλλα 24 της 
ιη' έκατονταετηρίδος. 

79. Τεύχος χάρτινον της έπτακαιδεκάτης έκατονταετηρι'δος 
εκ φύλλων 84 (μήκους 0,24, "ϊ^λ. 0,16), ών τα πρώτιστα πέντε 
χαι τα έσχατα δέκα καΐ τέσσαρα παντάπασιν άγραφα. Τό κείμενον 
ιών γεγραμμέ'/ων φύλλων μονόστηλον έκ γραμμών 21 (0, 1 7 Χ 
0,11), Ή επιγραφή δι' ετέρας ή της του καλ)αγράφου χειρός. — 
«Του αοφωτάτου Μαξίμου του Πβλοποννησίου πόνημα κατά Αα- 
τίνων εις άπλήν διάλεκτον διά τους απλούστερους, ϊνα εχη Εκα- 
στος πρόχειρον τήν προς εκείνους διάλεξιν καΐ μή άπαταται (κώδ. 
άπατάσθαι) εις τά ά'^ωφελή πράγματα εκείνων». Άρχ. «Πρέπον 
χαΐ δίκαιον κατφ άλήθειαν» κτλ. ΆντΙ του ονόματος «Μαξίμου 



92 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

του Πβλοποννηαίου» πρότερον ήν γβγραμμένον το ονο|ΐα «Κορυ- 
δαλέως χυρ Θεοφίλου». Την έπιγραφήν της πρώτης έχδόαεως δρα 
παρά τω £. Ιι6§Γ&ηά, Βίϋϋο^&ρΐιίβ Ιιείΐέηίςαβ θα άβδοηρϋοη 
Γ&ίδοηηέβ άβδ οιιντ&ξβδ ρυΙ)1ίέδ ρΛΓ άββ (ΪΓβοβ »α ΧΥΙΙ-β δίέοΐβ, 
τ. II, σ. 475-478. 

βΟ. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 78 (μήχοας 0,221, πλ. 
0,175), γραφέν έν τη πόλει Μόσχα απερμεσούσης της έπτακαι- 
δεκάτης έκατο^/ταετηρίδος. — Αρχιερατικών, ου ή επιγραφή" € Ερ- 
μηνεία της θείας λειτουργίας, δταν Ιερουργη ό άρχιερεύς κατά 
την τάξιν και σΰνήθειαν της Ανατολικής Εκκλησίας: — Άθα^/άσιος 
ό πρώην οικουμενικός πατριάρχης έν Μοσκοβία ούτος άζιωθείς 
{έςωσθεις?) κατά τό ,αχνζ' έτος τό σωτήριον, μηνι ίουλλίω>. 
Άρχ. €'Όταν μέλλει 6 άρχιερεύς» κτλ. "^Ην δε τούτο το τεύχος 
«Χρύσανθου ιερομόναχου» του Νοταρδ. Έν ταΤς έν αύτω λει- 
τουργικαΐς έκφωνήσεσιν 6 λειτουργών δέεται και υπέρ «του ευσε- 
βέστατου και θεοστέπτου αγίου βασιλέως ημών ελέω θεού Αλε- 
ξίου Μιχαηλοβίτζη» καΐ υπέρ της αύτου συζύγου Μαρίας- αυτό; 
δε ό λειτουργών κοινωνών τών μυστηρίων λέγει* «μεταλαμβάνω έγώ 
Νίκων άρχιερευς και άνάςιος δούλος» κτλ. 

31• Τεύχος χάρτινον της όκτωκαιδεκάτης έκατονταετηρίδος 
έκ φύλλων 115 (μήκους 0,221, πλ. 0,165), ου τό κείμενον έν 
μια τών σελίδων εκάστη μονόστηλον έκ γραμμών 2δ (0,158 Χ 
0,102). — 'Αδήλου τινός λογύδρια ν' εις περικοπάς τινας του Ίώβ. 
Άρχ. «Λογίδιον α' - - ω πό'σον ύπερήδιστον καΐ γλυκυι κτλ. 

82. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 31 (μήκους 0,22, πλάτους 
0,163), φιλοκάλως γραφέν ετει 1705-ω. Τό πρώτον φύλλον εμ- 
περιέχει «Επιγράμματα ήρωελεγεία προς τόν έκλαμπρότατον καΐ 
σοφώτατον υίέα του ευσεβέστατου, γαληνότατου καΐ φιλοχρίστου 
ήγεμόνο^ πάσης Ούγκροβλαχίας κυρίου κυρίου Ιωάννου Κωνσταν- 
τίνου Μασσαράμπα βοεβόδα του Πραγκοβάνου, κύριον κύριον Στέ- 
φανον». Επιγράμματα 5, τέσσαρα μεν αύτω τούτω τω Στεφ'ά^^ω, 
τό δε πέμτττον ως άπό της βίβλου τοΤς έντευξομένοις αύτη. 
έποιήθη δέ ταύτα πάντα υπό του «της έν Κωνσταντινουπόλει άκαδη- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 93 

μίας φοιττ^τοδ Χοαρμουζίοα Μάρκου Βυζαντίου». Έν τω 2 -ω χαΐ 
εν τω 3-φ φύλλω περιέχεται γράμμα του αύτου Χουρμουζίου 
άφιερωτίχέν, δπερ έγράφη μεσουντος σκιρροφοριώνος του 1705-ου 
έτους• άπό δε του 4-ου μέχρι του 31 -ου φύλλου κείται συγγραφή, 
ης ή επιγραφή• €Του άοιϊίμου βασιλέως κυρίου Δέοντος του σο- 
φού περί αρετών, γεωργίας καΐ μοναχικής κυβερνήσεως, πολιτείας 
τε και διαγωγής και υποτυπώσεως κεφάλαια εκατόν ένενήκοντα• 
ήξιώθη δέ ταύτα έκθέσδαι παρά του όσιωτάτου καΐ άρεταΐς κεκο- 
σμημένοϋ. κυρίου κυρίου Ευθυμίου, ηγουμένου τής βασιλικής αύτου 
μονής^ διά τό πολλάκις ώφεληθήναι τόν τοιούτον εκ τής ομιλίας 
του βασιλέως, καθώς περιέχει και παραδηλοΓ καΐ των κεφαλαίων 
αυτό τό προοίμιον καλούνται δέ τα τοιαύτα κεφάλαια Οίακιστική 
Ψυχών 'Γποτυπωσις».. Άρχ. «Ίσχυρόν ή φιλία βιάζεσθαι* κτλ. 
Μετά τό τέλος του κειμένου γέγραπται διά χειρός Χρύσανθου, 
μητροπολίτου Καισαρείας Παλαιστίνης, τό σημείωμα τόδε' €Ευ- 
ρηνται καΐ αλλαι παραινέσεις του σοφού τούτου άνακτος προς 
μοναχούς ετι ανέκδοτοι, ας ϊδον έν τή βιβλιοθήκη τής αριστοκρα- 
τίας τών Ενετών, τό γ' έμοι μέντοι δοκούν αύται πάντων ύπερέ- 
χουσιν, ας μετιτέον είναι συνεχώς παραΐ'Αο δτω σωτηρίας φροντίς»-, 

83. Τρία χάρτινα βιβλιάρια (μήκους 0,116, πλ. 0,155), 
γραφέ'^/τα ύπό τριών διαφέρων αντιγραφέων τής έπτακαιδεκάτης 
εκατονταετή ρ ίδος . 

α') «Ανωνύμου εισαγωγή ανατομική» εκ κεφαλαίων ξ'. Άρχ. 
«Τών έν τοΤς ά'^θρώποις μορίων τά μέν έστιν άσύνθετα» κτλ. 
Φύλλα 36| ων τά δύο έσχατα παντάπασιν άγραφα; "Ορα Ανω- 
νύμου είσαγ. άνατομικήν οαιη ίηίβΓρΓβί. ΡβίΓΪ Ι,ΛΐΐΓβιηΙ)βΓ8ί - - 
βά. Ι. ΜοΓδί. Ιιΐΐβάαηί-ΒαΙ&νοΓαιη 1618, σ. 1 κέ. 

β') «Τούφου Έφεσίου περί τών έν κύστει καΐ νεφροΐς πα- 
θών, περί τών φαρμάκων καθαρτικών, περί θέσεως και ονομασίας 
τών του άνθρωπου μορίων». Άντίγραφον έξ έντυπου τινός βιβλίου. 
Σελίδες 92 καΐ φύλλα δξ, έν οΓς ύπάρχουσιν «αί διάφοροι γρα- 
φαί», «οοΓτί&βηάΛ» και πίναζ αλφαβητικός τών παρά τω Τούφω 
πραγμάτων. 



94 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

γ') Φαρμαχοποιητικαι σονταγαί. Άρχ. «Χ^ίλη χατεαχκ(ΐ|ΐ4να. 
Την τζίτταν των όστέων των φοινίχων έπικόλλησον» κτλ. Φύλλα 8. 

84. Τεύχος χάρτινον άχέφαλόν τβ χαΐ ατελές έχ φύλλων 5^4 
(μήκους 0,218, πλ. 0,17), γραφέν πβρί την αρχήν της έπτα- 
καιδεκάτης έχατονταβτηρίδος. *Αρχ. ιΈρώτησχς ο&'. Τί το επτά- 
κι; της ημέρας ηνεσά σε» κτλ. 

85. Τεύχος χάρτινον της όκτωχαιδεκάτης έκατονταβτηρίδος 
εκ φύλλων 107 (μήκους 0,215, πλ. 0,16), ων μ{α των σελίδων 
έκαστη κείμενον έχει μονόστηλον έκ γραμμών 24 (0,15X0,112). — 
[Μάρκου Πορφυροπούλου του Κυπρίου] «Παράφρασις του θ' βι- 
βλίου των ιστοριών του Προκοπίου του Καισαρέως ιλλουστρίου^ 
έπιγραφομένου Άνεχδοτα' τό όποιον ιΛριέχει ψ<5γους και κατη- 
γορίας του βασιλέως Ιουστινιανού καΐ της γυναικός αύτου Θεο- 
δώρας, όμου και του Βελισσαρίου του στρατηγού του και πατρι- 
κίου και της γυναικός αύτου *Αντωνίνης». Της τταραφράαβως 
ταύτης ηγείται πρόλογος (ου ή αρχή• «Ό ιστοριογράφος Προκό- 
πιος εχωντας σκοττόν εΙς τό παρόν έννατον βιβλίον» κέ) καί αφιε- 
ρωτική επιστολή τω ιμεγάλω ττοστελνίκω κυρίω Στεφάνω τω 
Καντακουζηνών, ου τη προστάζει έγένετο ή παράφρασις• ταύτης 
δε ποιητής Μάρκος Πορφυρόπουλος ό Κύπριος, περί ου δρα Κ. 
Σάθα, Μεσ. βιβλιοθ. II, σ. 192, 491, 528. Σοφοκλέους Οικο- 
νόμου, Περί Μάρκου του Κυπρίου. Έν Αθήναις 1848. Ά. Δη- 
μητρακοπούλου, Προσθήκαι και διορθώσεις εις τήν νεοελληνικήν 
φιλολογία^/ Κ. Σάθα. Έν Λειψία 1871, σ. 100. Ά. Π.-Κερα- 
μέως. Κατάλογος των χειρογράφων της έν Σμύρνη βιβλιοθήκης της 
Ευαγγελικής Σχολής. Σμύρνη 1877, σ. 47. Αλήθεια* σύγγραμμα 
εκκλησιαστικών. Έν Κωνσταντινουπόλει 1880, σ. 206• 207. 

8Θ• Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 160, γραφέν έτει 1683-φ. — 
«Λογικής απανθίσματα και προοίμιον του Κορυδαλέως». 'Λρχ. 
«"Οσα δνεκά του κινείται* κτλ. Μετά τό πέρας του κειμένου* 
«,αχπγ': κατά μήνα σεπτέμβριον. Εξεδόθη έν Κωνσταντινουπόλει. 
Ό πρώην Λακεδαιμόνιας Γεώργιος» (?). 

87. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 110 (μήκους 0,215, πλ. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΓΜΩΝ. 95 

Μ_. Ι — 

0,16), 00 το χείμβνον έν μιί τ&ν σελίδων έχάστη μονόστηλον 
έχ γραμμών 21 (0,142X0,088). Αυτόγραφος χώδιΕ Γεαιργίου 
το5 Σοαγδθ{>{λη' έν τ^ ^ΡΧ^ αύτου χόαμημά τι υπάρχει φιλόχαλον, 
το δέ τούτο τεερζέχον έν έαυτω φύλλον Ιγζι χαΐ τό σημείωμα τόδε* 
<Έκ των του δ'.δασχάλου Ά(να)ν{ου άφιερώ^ τω Παναγέω Τάφω 
χατα το ^αφο'<>^ [:== 1770] έτος, χαΐ πας τες τάς προγεγραμμένας 
θύραθεν αράς άναγνώτω». Έταγραφή* «Είς τα του φιλοσόφου 
περί γενέσεως χαΐ φθοράς διάλεζις». Άρχ. €Έπε1 μεν ό της 
φάσεως μυστηςι χτλ. Έν τη ωα του 1-ου φύλλου* «Γεγρατυταε 
υτΓΟ του διδασχάλου Γεωργίου Ιερέως ΣουγδουρΎί>. Μετά τό πέρας 
του χεψενου* «Γεώργιος ιερεύς Σουγδουρης έχ πόλεως Ιωαννίνων. 
1674 φευρουαρίου 16 εν τη των Ένετιών». Κ. Σάθα, Νεοελ- 
ληνική φιλολογία, σ. 393. 

88» Άνεπίγραφος έχ της Παλαιάς Διαθήχης Ιστορία, ης τό 
τέλος ελλείπει τω χώδιχι* αριθμεί δέ φύλλα 84 (μήχους 0,224 
πλ. 0,17), γραφέντα ττερί τήν αρχήν της έχχαιδεχάτης έχατον- 
ταετηρίδος. Άρχ. «Χρή τον αληθή χριστιανόν έπίστασθαι τί 
θεός» χτλ. Πρβλ. Α. νΛδδίϋβν, Ληβεάοϊα §Γ&8βο*1)γζ&η(ίη8.. 
Μοβ(ΐη3.6 1893, σ. 188. 

8Θ• Τεύχος χάρτινον έχ φύλλων 14 (μήχους 0,218 πλ. 
0,145), γραφέν περί τήν αρχήν τής πεντεχαιδεχάτης έχατονταε- 
τηρίδος• τούτου δε τό χείμενον έν μια των σελίδων έχάστη μονό- 
στηλόν έστιν έχ γραμμών 27 (0,18X0,08). — «Του έν άληθεία 
τζΟ'ηό'^οο χαΐ παμμάχαρος χυρου Νιχολάου του Καβάσιλα λόγος εις 
τα άγια χαΐ σωτήρια πάθη του χυρίου χαΐ θεού χαΐ σωτήρος 
ημών Ίησου Χρίστου». Άρχ. «"Αχουε ουρανέ χαΐ ό τών Αγ- 
γέλων άπας χύχλος». Γ&1)ποη - Η&Γΐβδ, Βί1)1. §ΓΕβο», τ. Χ, σ. 
2δ χαΐ 244. 

ΟΟ. Τεύχος χάρτινον τής έπταχαιδεχάτης έχατονταετηρίδος 
έχ φύλλων 32, μήχους 0,217, πλ. 0.155. 

1. ♦"Ορος, ήτοι τόμος τής ίερας συνόδου τής συγχροτηθείσης 
έν τη θεοφυλάχτω βασιλευούση μεγαλοπόλει Μοσκθ[3ία έν ετει 
άπό χτίσεως χόσμου ^ζροδ' έν μηνΐ ιαννουαρίω ινδ. δν>. Άρχ. 



96 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

€ Συνέχει δέ έν πρώτοις δι' ί)ν αίτίαν συνηθροίσθη ή ιερά σύ- 
νοδος» χτλ. 

2. «Κανόνες, τους όποιους έπρόβαλοη; εις τήνιεράν σύνοδον 
οι {ΐακαριώτατοι, δ τε χύρ Παιαιος πάππας καΐ πατριάρχης Αλε- 
ξανδρείας καΐ πάσης γης Αίγύτττου, δ τε κυρ Μακάριος πα- 
τριάρχης Αντιοχείας και πάσης Ανατολής, περί τίνων αναγκαίων 
εκκλησιαστικών υποθέσεων». Άρχ. <Κα^;ών α'. Γνωστόν γέγονεν 
ή[χΐν, ώς τινές των αρχιερέων» κτλ. Κανόνες νδ'. 

3. «Ζητήματα διάφορα νά τά λύσουν οι δύο μακαριώτατοι 
πατριάρχαι, 8 τε κυρ ΠαΓσιος πάππας καΐ πατριάρχης της μεγά- 
λης πόλεως Αλεξανδρείας και κριτής της οικουμένης, και 8 τε κύριος 
Μακάριος (πατριάρχης) της μεγάλης θεουπόλεως Αντιοχείας και 
πάσης Ανατολής». Άρχ. «α'. Ό Νίκων, ό νυν μοναχός, οπόταν 
ήτον εις τον πατριαρχίκόν θρόνον έπηγε» κτλ. Το κείμενον τούτο 
συνεπεγράφη ύπο τριών πατριαρχών, του Αλεξανδρείας Παϊσίόυ, 
του Αντιοχείας Μακαρίου και του Μοσκοβίας Ίωάσαφ, και υπό 
73 ετέρων ατόμων, οΓον μητροπολιτών, αρχιεπισκόπων, επισκό- 
πων, άρχιμα^>δριτών μοναστηριών και πρωτοπαπάδων. 

Θ1. Τεύχος χάρτινον της όκτωκαΐδεκάτης έχατονταετηρίδος 
εκ φύλλων 38, μήκους 0,215, πλ. 0,168. — «Χριστός ήγείσθω. 
Του μακαρίου Αυγουστίνου, επισκόπου Ίππώνος, εύχαι θεωρητι- 
•/.αΐ και έρωτικαί, αί καλούμεναι μονόλογοι* έρμηνεύθησαν δέ προς 
τήν έλλάδα γλώτταν παρά Δημητρίου του Κυδώνη άπό της τών 
λατίνων διαλέκτου». 

92. Τεύχος χάρτινον εκ φύλλων 46 (μή^• 0,212, πλ. 0,16), 
γραφέν ετει 1715-ω, — «Περί της τών συμβουλίων ματαιότητος β:- 
βλίον §ν, έν ω ή ματαιότης και ή ά)νήθεια τών ανθρωπίνων 
πραγμάτων πολιτικοΐς και ήθικοΐς λόγοις καθαρώς αποδείχνεται και 
διαλογικώς παραδίδοται». Άρχ. «Συμβουλία πρώτη. Περί συμ• 
βουλίας καΐ συμβουλευτών. Α-ον. Ματαιότης, τό ώραιότατον τών 
πραγμάτων» κτλ. Μετά τό πέρας• ιΔημήτρ: Νωταράς ίατροσο- 
φιστής έμεταγλώττισε τό της εβδόμης Μούσης του Ηροδότου* 
(τό) έπι της αρχής προς τόν βασιλέα κείμε^;ον δεν τό έλλήνισα, 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΙΟΛΥΜΩΝ. 97 



δτι μου λείπει χαΐ ή αύτου έννάτη Μουαα, καΐ τι ανάγκη καΐ 
εις τόσον ολίγον νά βαρβαρίσωμεν. Επετέθη κορωνίς τωδε 12 
αύγούστοϋ 1715 εν Βουκουρεστίφ». Περί Δημητρίου του Νοταρά 
δρα Κ. Σάθα, Μεσαίων, βιβλιοθ. τ. Π, σ. 199, 500 και 531. 

Θ3. Τεύχος χάρτινον (0,208X0,155), ου ή επιγραφή• 
€ Κατάλογος μερικών βιβλίων της βιβλιοθήκης του Μετοχίου του 
Άγίοϋ Τάφου, άπερ ουκ έγραψα εν τω παρόντι καταλόγω τότε* 
νυν δέ ευρεθέντων σημειοΰμεν ενταύθα" καΐ αυτά, ως και τά λοιπά, 
διαιρούνται εις τρία μήκη, α°^, ^°^ καΐ ^°^, κατά στοιχίων πρασί- 
"Μΐ>ν με αριθμούς• ο αριθμός του καθ' ενός βιβλίου όπου είναι ση- 
μειωμένος εις τον κατάλογον, είναι σημειωμένος έξωθεν και εις το 
Τδιον βιβλίον». Μετά την επιγραφή ν ταύτην και τήν προσθήκην 
των δι' αύτης δηλουμένων βιβλίων ευρίσκεται έν τούτω τω τεύχει 
και ό ιδία της βιβλιοθήκης κατάλογος, ου ή επιγραφή* € Κατά- 
λογος πάντων των βιβλίων των έν τη ίερα βιβλιοθήκη του έν τη 
Κωνστα^^τι^^υπόλει θείου και ίερου Μετοχίου του Παναγίου και 
Ζωοδόχου Τάφου, έπι Μελετίου του μακαριωτάτου και θειοτάτου 
πατριάρχου των Ιεροσολύμων, ετει . άπό της ένσάρ•/ου οίκονομίας 
^αψλα' [= 1731], κατά μήνα μάρτιον». 

94. Τεύχος χάρτινον, πιθανώς αύτόγραφον Δοσιθέου πατριάρ- 
χου Ιεροσολύμων, συνιστάμενον έκ φύλλων 83 (μή^'ί- 0,205, πλ. 0,16)• 
έγράφη δέ περί το τέλος της έπτακαιδεκάτης έκατονταετηρίδος. 

1. € Κεφάλαια κατά Λατίνων, με τά όποια λογιάζουσι νά 
άποδείςωσι πώς τό πνεύμα το αγιον εκπορεύεται και έκ του υίου* 
και προς ταύτα λύσ(ε)ις τών Γραικών, με τάς οποίας άναιροΰσι 
τά δσα οι Δατϊνοι λεγουσιν». Άρχ. «Τών Ιταλών πρότασις 
πρώτη. Ό Χριστός λέγει> κτλ., φ. 1-47. Τό κατόπι 48-ον 
φυλλον έστιν άγραφον. 

2, € Ναθαναήλ του Χΐκα κατά της αρχής του πάπα έγχει- 
ρίδιον». Άρχ. «Κεφάλαιον πρώτον. Περί τών πρωτείων του πάπα> 
3ΐτλ., φ. 49-74. Τά κατόπι δύο φύλλα (75 και 76) παντάπασιν 
δγραφα. Του κείμενου τούτου προτέτακται Δοσιθέου πατριάρχου 
Ίερσολύμων επιστολή «τοις έντευξομένοις>, έν η καΐ ό του Χΐκα 

ιτ. 7 



98 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

ή Χύκα περιγράφεται βίος, του Δοσ&έοα λέγοντος έν αύτη συν άλ- 
λοις, δτι ούτος ό Χύκας «έγραψε κατά Λατίνων τόμους δύο, ων τον 
2τερον ήμεΤς εύρόντες κατετάςαμεν ενταύθα εις ώφέλειαν των όρθο- 
δόςων». Τό κατά της άρχης του πάπα έγχειρίδιον αύτου, ληφ&έν έχ 
του 7 6 -ου κωδικός της του Δουγδούνου των Βαταυων βιβλιοθήκης, 
εξεδόθη τύποις συν τξ επιγραφή ταύτη• € Ναθαναήλ Χύχα του 
Αθηναίου έγχειρίδιον περί του πρωτείου του πάπα. Έκδίδοται 
νυν πρώτον έκ χειρογράφου της του Λουγδούνου των Βαταβών 
βιβλιοθήκης υπό Άνδρονίκου Κ. Δημητρακοπούλου άρχιμανδρίτου. 
Έν Λειψία τύποις Γέϊσεκε και Δεβριέντ. 1869». 

3. €Άντίρρησις εις τό τρίτον. Αποκρίσεις εις τρεις απορίας, 
τάς οποίας έπρόβαλον ζητουντες τάς λύσεις τινές των εις τά Δω- 
δεκάνησα ευρισκομένων ορθοδόξων, και πρώτη μεν έστιν, δν 
είναι εύλογον νά δίδουν τά παιδία τους οι ορθόδοξοι εις τους 
Γιεζουβίτας και λοιπούς Φραγκοκαλογήρους διά νά μανθάνωσι 
γράμματα, επειδή τά διαβάζουσι χωρίς να πέρνωσι πληρωμήν ή 
δευτέρα εστίν, δν είναι συγχωρημένον νά γίνονται υπανδρείαι 
[δίο] των ορθοδόξων με τους λαϊκούς [γρ. Λατίνους]• ή τρίτη 
εστίν, δν εΤναι ώφέλιμον νά εξομολογούνται οι ορθόδοξοι εις τους 
Φραγκοπαπάδες > . Άρχ. «Εις τήν πρώτην είτε άπορίαν είτε έρώ- 
τησιν» κτλ. 

95. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 46 (μήχ. 0,215, πλ. 0,158), 
ων τά τέσσαρα έσχατα παντάπασιν άγραφα* έγράφη περί τό τέ- 
λος της έπτακαιδεκάτης έκατονταετηρίδος, και έν μεν τοις τέσ- 
σαρσι πρωτίστοις φύλλοις υπάρχει Σεβαστού του Κυμινήτου γράμμα 
προς Κωνσταντΐνον τον Μπασσαράμπαν, έν δε τοις κατόπι πέντε 
φύλλο ις πρόλογος του αύτου Σεβαστού, έν δε τοις λοιποΐς φύλ- 
λοις τοις δχρι του 42 -ου συγγραφή τις αύτου τούτου του Σεβαστού 
σύν τη επιγραφή ταύτη• «Του έν άγίοις πατρός ημών θεοφύλακτου, 
αρχιεπισκόπου Βουλγαρίας, παιδεία βασιλική προς (τόν) πορφυρο- 
γέννητον Κωνσταντΐνον, μεταφρασθείσα μεν εις πεζήν φράσιν υπό 
Σεβαστού Τραπεζουντίου του Κυμινήτου, άφιερωθεΓσα δε εις τόν 
εύσεβεστατον, ένδοξότατον, έκλαμπρότατον και θεόστεπτον ημών 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 99 

αύθέντην και ηγεμόνα πάσης Ούγχροβλαχίας κύρεον κυριον Ίωάννην 
Κωνστα^/τΐνον Μπασσαράμπα βοεβόνδα τον Μπραγκοβάνον. 

9β. Τεδχος χάρτινον μήκους 0,205, πλ. 0,155. 

α') Σελίδες 52 μονόστηλοι έκ γραμμών 30 (0,163X0,105). 
Αυτόγραφος έπιστολιμαία διατριβή Σεβαστού του Κυμίνήτου προς 
Χρύσανθον Νοταραν, όρχιδιάχονον του Ιεροσολύμων πατριάρχου 
Δοσιθεου, €Περι του μυστήριου της ευχαριστίας»• ί]ς ή άρχή' 
«Τττέρ μεν ούν ων προ σκοπού» κτλ. Ή τοιαύτη επιστολή 
εστάλη εις Κωνστα^>τινούπολιν έτει 1687 -φ, ένθα τότε διέτριβεν 
ό Χρύσανθος, καθά δηλοΐ ή του στείλαντος υπογραφή, έχουσα 
οδτω (σ. 52)* «Ό ελάχιστος εν σπουδαίοις καΐ σος ποτέ χρη- 
ματίσας, εί καΐ ευτελής, δμως εΐπω καθηγητής. Σεβαστός Τραπε- 
ζού^/τιος 6 Κυμινήτης. ^αχπζ"*? νοεμβρίου κε'. Άπό Τραπεζουντος ' 
εις Κωνσταντινούπολιν». Εξεδόθη τύποις υπό Βασιλείου μητρο- 
πολίτου Αγχιάλου, είτα δε Σμύρνης. Έκκλησ. Άλήθεκα, 1881, 
σ. 243-246 χαΐ 253-255. 

β') Φύλλα πέντε, περιέχοντα εν έαυτοΐς πρώτον άπόκρισιν 
(1689 σκιρροφοριώνος ι' ισταμένου) Σζ^αατοΐί του Κυμίνήτου προς 
έπιστολήν του Χρύσανθου περί της μετουσιώσεως του άρτου καΐ 
του οϊνου, εΤτα δε ενστασιν του Χρύσανθου προς την έρμηνείαν του 
Σεβαστού, και τούτου πάλιν άπόκρισιν προς τόν Χρύσανθον. Τοις 
κείμενοι^ τούτοις έπεται φύλλα οκτώ παντάπασιν άγραφα. 

97. Τεύχος χάρτινον εξ 28 φύλλων (0,204X0,17), γρα- 
φέν ύπερμεσούσης της . έτττακαιδεκάτης έκατονταετηρίδος.— ^«Χρο- 
νολογία καΐ αρχή των κνέζιδων καΐ βασιλέων της Τωσσίας έν 
συνόψδΐ» μέχρι του 1648του έτους. Άρχ. «"Έτει άπό κτίσεως 
^ςτοε' βασιλευόντων» κτλ. Κατά τόν τύπους άνέκδοτον κατάλογον 
Άντωνίνου ύπήρχεν έν τούτω τω τεύχει χαΐ €προσφωνητικόν άφίε- 
ρωθέν εις τόν αυτοκράτορα Τωσσίας Άλέξεον, ου ή αρχή: Είς 
τήν πρώτην αρχήν της ?νδίκτου>• τοιίτο μέντοι τό προ^^^ύ-- 
νημά τις, ως φαίνεται, μετά τόν Άντωνΐνον έςέσπασεν εκ του 
τεύχους. 

98. Άντίγραφον έντυπου βιβλίου, ου ή επιγραφή* «Γνωμο- 



100 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



λογιχόν περιέχον τά χατά άλφάβητον γνωμικά μονόστιχα του 
Χρυσολωρδ. Ίάχωβος Ιβροδιάκονος. Ένετίησι, 1771. Παρά Δημή- 
τρια) Θεοδοσίου τω έζ Ιωαννίνων». Φύλλα χάρτινα 33 (μή^- 
0,207, πλ. 0,148), ων το προτελευταΐον εμπεριέχει στίχους τινάς 
του άντιγραφέως Ίαχώβου ιεροδιακόνου του εκ Μυριοφυτου. 

99, Τεύχος χάρτινον της έπτακαιδεχάτης έκατονταετηρίδος 
έχ φύλλων 56 (μή'^ους 0,209, πλ. 0,158), ων μία των σελί- 
δων έκαστη κείμενον εμπεριέχει μονόστηλον εκ γραμμών 33 
(0,162X0,11). — Γερασίμου πατριάρχου Αλεξανδρείας όμιλίαι ζ'. 
1) Τη Κυριακή της ορθοδοξίας. 2) Τη β' Κυριακή των νηστειών. 
3) Τη γ' Κυριακή των νηστειών. 4) Τη δ' Κυριακή των νηστειών. 
5) Τη ς' Κυριακή των νηστειών. 6) Τη Κυριακή τών Βαίων. 7) 
Εις την Άνάληψιν. 

100• «Φιλόθεου πάρεργα». Καλλιγραφικόν άντίγραφον, γενό- 
μενον περί την αρχήν της όκτωκαιδεκάτης έκατονταετηρίδος καΐ 
συνιστάμενον έκ φύλλων χάρτου 62 (μήκους 0,21, πλ. 0,155)), 
ων το κείμενον έν μια τών σελίδων εκάστη μονόστηλον έκ γραμ- 
μών 22 (0,133X0,09). 

101• «Νεκταρίου Ιεροσολύμων πατριάρχου, ένοχλουμένου 
παρά τών έν Ίεροσολύμοις φρατόρων, προς άσπερ προτείνουσι δι- 
δάσκοντες καινάς διδασκαλίας». Δόγοι γ', ων ή άρχή' «Τάς τών 
μεγίστων πολέμων» κτλ. Συνεγράφη το πόνημα τούτο έτει 1674-ω 
(δρα φύλ. 84-ον) και συνίσταται έκ φύλλων χάρτου 89, μήκους 
0,211, πλ. 0,16. Το κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 23 
(0,158X0,11). 

102. «Πίναξ χρονολογικός τών αυτοκρατόρων της Κωνσταν- 
τινουπόλεως». Άρχ. «306. Άφ' ου άπέθανεν ό . αυτοκράτωρ 

Κώνστα;> κτλ. Τέλος* «1455 ό Δούκας φέρει §να τέλος, 

ήτοι δόσιμον έκ μέρους του πρίγγιπος της Λέσ^ϊου, ήτοι της Μι- 
τυλήνης της νήσου. Κεφ. Μδ Μ*: Τέλος του πίνακος τών αυτο- 
κρατόρων της Κωνσταντινουπόλεως. — χ. Ι. Γ. Μ. Μ. Μ». Τεύ- 
χος χάρτινον, γραφέν περί το τέλος της ιζ' έκατονταετηρίδος και 
συνιστάμενον έκ φύλλων 100, ων τά έτττά πρώτιστα και τά δυο- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩΝ. 101 

χαίδεχα έσχατα παντάπασιν δγραφα* εστί δε μήκους 0,216, 
πλ. 0,16. Τό χειμενον μονόστηλον έχ γραμμών εΤχοσι (0,155 
Χ 0,10). 

103• Τεύχος χάρτινον εκ φύλλων 52 (μήκους 0,216, πλ. 
0,155), ών τά τέσσαρα πρώτιστα χαΐ τα δύο έσχατα πα^ηάπασιν 
άγραφα. Έγράφη τη ις' εκατονταετηρίδα και περιέχει έν έαυτω 
τά κείμενα ταύτα* α') «Έκ της άποσταλείσης εκθέσεως της λα- 
τινικής πίστεως παρά του πάπα Γρηγορίου προς τόν άγιώτατον 
πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως Γερμανόν». Άρχ, € Πατήρ έστι 
πλήρης θεός» κτλ. — 13') «Περί Λατίνων». Άρχ. ιΟυτοι δε συγ- 
χοινωνουσι πασιν αίρετικοίς». — γ') Κανόνες τινές συνοδικοί. — δ') 
«Περί των αγίων και οικουμενικών ζ' συνόδων». Άρχ. «Πρώτη 
σύνοδος γέγονεν έν Νικαία». — ε') «Έκ του Ευχολογίου του Πα- 
τριαρχικού, πώς χρή δέχεσ&αι τους άπό αιρέσεων έν τη αγία 
του θεοΰ χαι αποστολική εκκλησία». Άρχ. «Άρειανούς μεν και 
Μαχεδονιανούς» κτλ. — ς) «"Εκ&εσις ακριβέστατη περί του πώς δει 
δέχεσθαι τους ές Εβραίων τη τών χριστιανών πίστει προσερχο- 
μέ^/ους». Άρχ. «Έζαγορεύειν αυτόν χρή» κτλ. — ζ') «Τάζις γινο- 
μένη έπΙ τοις άπό Σαρακηνών έπιστρέφουσιν προς τήν καθαράν 
χαΐ άληθινήν πίστιν τών χριστιανών». Άρχ. «Προηγουμένων 
μέν» κτλ, 

104. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλλων 65 (0,216 
Χ 0,158), ων τό πρώτιστον και τό εσχατον δγραφον. Τό κείμε- 
νον μονόστηλον έκ γραμμών 18 (0,155 Χ 0,093).— α') «Ακολου- 
θία του είς τήν υπεραγίαν θεοτόκον άκαθίστου ύμνου. Τω Σαβ- 
βάτω της τζέμπτης εβδομάδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής παν- 
νυχίδος τελούμενης» κτλ. — β') «Ακολουθία της αγίας μεγαλο- 
μάρτυρος του Χρίστου Κυριακής». Άρχ. «Μάρτυς αθλοφόρε του 
Χρίστου» κτλ. — γ') «Ακολουθία του τε οσίου και θεοφόρου πα- 
τρός ημών Αντωνίου του μεγάλου και τών οσίων τζοίτέρωΊ Συ- 
μεών και Σάββα του υίου αυτού, τών έκ τής Σερβείας όρμω- 
(ΐένων και έν τω του Άθωνος άγιωνύμω δρει έν ασκήσει 
λαμψά'/των » . 



102 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

105. Αύτόγραφον τεύχος Μαξίμου του Μαργουνέου, συνιστά- 
μενον έκ φύλλων χάρτου 4 + 71 (μήκους 0,215, πλ. 0,155). 
Τα πρώτιστα τρία φύλλα περιέχει έν έαυτοΤς σχήμα τι γεωμβ- 
τρικόν περί της έκ πατρός έκπορεύσεως του άγιου π^^εύματος και 
πίνακα των έν αύτω τούτω τω τευχει μνημονευομένων συγγραφέων 
το 06 κατόπι 4-ον φύλλον εμπερικλείει Μαξίμου του Μαργουνίου 
έπιστολήν προς τον Κωνστα^^τινουπόλεως πατριάρχην Ίερεμίαν 
(1583), ής ή αρχή• «Ουδέν αγάπης» κτλ. Έν τη 2-α σελίδι 
του 3 -ου φύλλου γέγραπται τό σημείωμα τόοε• «Σύγγραμμα των 
τριών λόγων είς δόξαν της υπερουσίου τριάδος εις την πρώτην 
μαΐου μηνός κατά τό ,αφττγ' [=1583], και έφερα το σιμά εΙς 
τό τέλος είς τάς ιε' του αύτου». — α') «Μαξίμου ελαχίστου ιερο- 
μόναχου Μαργουνίου του Κρητός δογματικός λόγος, ήτοι περί της 
του πα^/αγίου πνεύματος έκπορεύσεως». Άρχ. «Τίς μέν αν εΐη» 
κτλ., φ. 1-30. — β') «Του αύτου Μαξίμου ελαχίστου ιερομόναχου 
Μαργουνίου του Κρητός λόγος β-^^ ενωτικός, ήτοι τζερί της του 
πα^^αγίου π^>εύματος έκπορεύσεως». Άρχ. «Ουδέν υπερηφάνειας 
όλεθριώτερον> κτλ., φ. 31-50. — γ') «Του αύτου Μαξίμου ελα- 
χίστου ιερομόναχου Μαργουνίου του Κρητός λόγος τρίτος ενωτι- 
κός, ή περί της του αγίου πνεύματος έκπορεύσεως». Άρχ. «Τριάς 
ή παντουργός» κτλ., φ. 51-65, ένθα τό σημείωμα τούτο* «Δόξα 
τω φωτοδότη και παναγά&ω θεώ. Εύχαισθέ μοι οι ά^>αγινώ- 
σκοντες τω τε συντάξαντι άμα και συγγράψαντι τό ταρόν σύγ- 
γραμμα: συγχώρησιν αμαρτιών παρά Κυρίου δέομαι». — δ') Από- 
σπασμα «έκ των Γεωργίου του Παχυμέρου». Άρχ. «Προς τους 
λέγοντας 8τι δια τούτο» κτλ., φ. 65'? 66. Τά κατόπι φύλλα 
(67-71) παντάπασιν άγραφα. 

10Θ. Χρυσάν&ου Νοταρά «ά^^τίρρησις είς δσα κακώς, ψευ- 
δώς και άναρμόστως λέγονται εις τό Προσκυνητάριον του Σίνα». 
Άντίγραφον επιμελές, γενόμενον περί τό τέλος της ιζ' εκατ. καΐ 
συνιστάμενον έκ φύλλων χάρτου 80 (0,215X0,16), ων τά πρώ- 
τιστα εξ και τά έσχατα εξ παντάπασιν άγραφα. Τό κείμενον μο- 
νόστηλον έκ γραμμών 22 (0,157X0,102). 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΑΪΛΙΩΙί. 103 

10Τ. Σεβαστού Κυμινήτου περί του μυστηρίου της ευχαρι- 
στίας επιστολή προς Χρύσανθον άρχιδιοτχονον του Ιεροσολύμων πα- 
τριάρχου Δοσι&έου. Άρχ. «'ϊπέρ μεν ούν ών πρό σκοπού γρά- 
φεις* κτλ• Τεύχος χάρτινον, γραφέν περί το τέλος της ιζ' εκατ. 
και συνιστάμενον έκ φύλλων 64, μήκους 0,214, πλ. 0,16. 
"Ορα αριθ. 96. 

103• Τεύχος χάρτινον, γραφέν τη όκτωκαιδεκάτη έκατον- 
ταετηρίοι και συνιστάμενον έκ φύλλων 72, * μήκους 0,21, πλ. 
0,165• Το κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 22 (0,156X0,11). 

1. «Βίος κα(ΐ πολιτεία του οσίου και θεοφόρου πατρός ημών 
θεοοοσίου ηγουμένου τών Πετζερσκιωτών, του αρχηγού τών μο- 
ναχών της Τωσσίας, τών έναρζάντων κατά το τυπικον άγωνίζε- 
σθαι έν τοις μοναστηρίοις• δστις τήν μοναδικήν τελείαν πολι- 
τείαν, όπου ο δαιος Αντώνιος έφύτευσεν εις τήν Τωσσίαν, έπλή- 
θονβν από της σπηλαίας (καΐ) εις το μοναστήριον έμετάφερε, 
χαι μέ τήν τάζιν της αγίας μονής τών Στουδίων έδιόρ&ωσε [δίο], 
τήν δε άγίαν Πετζέρσκαν λαύρα^^ είκοδόμησεν [βίο] άνεκδιηγήτοις 
άρεταΐς και θαύμασιν». Άρχ. «Μηνί μαΐου γ'. — Δεύτερον έκ 
της Τωσσίας μέγα φωστήρα του ουρανού» κτλ., φ• 1-52. 

2. «Διήγησις περί της ά^^ακομιδής τών τιμίων λειψάνων του 
όσίοο καΐ θεοφόρου πατρός ημών Θεοδοσίου του Πετζερσκιώτου 
και τών μετά τήν ά'^ακομιδήν έπιλοίπων αύτου θαυμάτων», 

φ. 53-63^ 

3• «Έγκώμιον εις τόν δσιον και θεοφόρον πατέρα ημών 
θεοδόσιον τόν ήγούμενον της Πετζέρσκας, τόν άρχηγόν του τυ- 
πικού τών μοναχών της Τωσσίας». Άρχ. «Έγκωμιαζομένου δι- 
καίου» κτλ., φ. 63?-72?. 

10Θ. Μαθηματάριον Βασιλείου υίου Αυγερινού, χάρτινον, έκ 
φύλλων 70 μήκους 0,217, πλ. 0,161. — α') Αντωνίου Βυζαντίου 
χρηστοήθεια, ην έγραψε «Βασίλειος του ποτέ Αυγερινού υιός». — 
^) Ή αυτή χρηστοήθεια μετά ψυχαγωγικής ερμηνείας. — γ') «Δου- 
χίονου Σαμοσατέως περί του ένυττ^ίου, ήτοι βίος Αουκιανου». — δ') 
θέματα συντάςεως. — ε') Αγαπητού διακόνου τά προς 'Ιουστι- 



104 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

νιανόν παραινετικά κεφάλαια• μεθ' δ τό σημείωμα τούτο• «Χρη- 
στοήθεια τό παρόν βΐ|3λίον ονομάζεται και έστω εις εϊδισιν δτι 
υπάρχει του Βασιλείου υίου Αυγερινού. - - - ίξεύρεται και τούτο 
εις τους ^αφνζ' [=1757] ήλθα εις τόν μακαριότατον εν μίνι 
σεπτεμβρίου κ', ήμερα Σάββατον». 

110• Άντίγραφον έντυπου βιβλίου εκ σελίδων 108, γενό- 
μενον ττ^ ιη' έκατονταετηρίδι. Μήκους 0,208, πλ• 0,153. — 
Επιγραφή• «*Ανθος της εύσεβείας, ήτοι συνταγμάτιον περί άνα- 
βαπτισμου, διηρημένον εις λβ' κεφάλαια. Συντεθέν παρά του έξο- 
χωτάτου ιατροφιλοσόφου Ευστρατίου Άργέ^Γτου και τυπωθέν πρώ- 
τον έν Κωνσταντινουπόλει, προτροτυη του παναγιωτάτου οίκουμε- 
νικου πατριάρχου, κυρίου, κυρίου, Κυρίλλου. Δεύτερον δε τυποις 
εκδοθέν, διά δαπάνης του ευγενέστατου άρχοντος κυρίου Σκαρλάτου 
του Μαυροκορδάτου Κωνσταντίνου, του εκ Χίου, κινηθέντος έκ 
θείου ζήλου εις ώφέλειαν των χριστια^>ών, και άφιερωθέν τη ιερά 
μονξ του Κύκκου, τη κατά Κύπρον, επιμέλεια του τιμιωτάτου 
κυρίου Νικολάου Ιωάννου». Ή έκδοσις αυτή έγένετο έν Λειψία 
έτει 1757-ω. "Ορα Ά. Π.-Βρετου, Νεοελλην. φιλολογία, τ. Ι, 
σ. 78, αριθ. 216. 

111. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 60 (μήκους 0,203, πλ. 
0,15), λατινιστι γραφέν, ως φαίνεται, περί τό τέλος της έπτα- 
καιδεκάτης έκατονταετηρίδος• ην δε «έκ των του Δρύστρας Ιερο- 
θέου» του Κομνηνού, δς προ της εις αρχιερέα χειροτονίας έτυηγ- 
γέλλετο δημοσία τήν ίατρικήν τέχνην. Επιγραφή• «Αρίιοχ: ρ®! 
νίΐ8, 1)Γβνϋ, »Γ8 1οη§8. βίο.*. Περί δέ του Ιεροθέου δρα ήμέτερον 
πονημάτιον, ου ή επιγραφή• «Ό τελευταίος Κομνηνός κατ* εγ- 
γραφον έπίσημον του μητροπολίτου Ήρακλείας Νεοφύτου» [Δελ- 
τίον της ιστορικής και εθνολογικής εταιρίας τής Ελλάδος, τ. II, 
σ. 667-678]. 

112. Τεύχος χάρτινον τής έπτακαιδεχάτης έκατο^^αετηρίδος 
έκ φύλλων 40, μήκους 0,205, πλ. 0,165. — α') «Μερικά τίνα 
τής ματαιόφρονος κακοδιδαχής και έσχατης πλάνης των αγραμ- 
μάτων και ά^^αλφαβήτων σχισματικών Καπητόνων, και μέρος των 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 105 

■ -■ ■ . - ■ ■ 

χαθ' ήμων κατηγοριών αυτών τών βέβηλων και μεμιασμένωνι^ 
φυλλ. 1-30. Τα κατόπι δύο φύλλα (31 'μΙ 32) παντάπασιν 
άγραφα. — β') ιΉ προς τους μεγάλους βασιλείς τών Κατυητόνων 
ψεοδής τζελομπιτιά». Άρχ. ιΤύπτουσι τώ μετώπω οι της αγίας 
του Χρίστου Ανατολικής Εκκλησίας» κτλ. Τέλος* «δτι οΕ αρχιε- 
ρείς τάς δύο χεΤρας σταυρώσαντες εύλογουαι τόν λαόν λατινικώς 
(ηο οηλαοκη) και δτι τούτο ό πατριάρχης έποίησε Νίκων. Τέλος 
τών κεφαλαίων τών Καττητόνων». Φύλλα οκτώ. 

113. Όμιλίαι τινές του άγιου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. 
Φύλλα χάρτου 83 (μήκους 0,217, πλ. 0,155), γραφέντα τη 
ις' έκατονταετηρίδι. 

114. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. εκ φύλλων 97 (μήκους 
0,21, πλ. 0,16), ών άγραφα τα επτά πρώτιστα και τα έσχατα 
είκοσι και τέσσαρα φύλλα. Έν τη όπισθία σελίδι του 8-ου φύλ- 
λου γέγραττται το σημείωμα τούτο• «Μή τις τών έντυγχανόντων 
τα έν τη παρούση δέλτω έπΙ ματαίω εΤναι έκ}νάβη• 8 γάρ άνέ- 
γνων μετ' επιμονής, τούτου καΐ έΐς πεΐραν ήλθον αυτοψί, και 
θαυμάσας του έργου το αποτέλεσμα, απένειμα τώ θεώ - - ». 

1. «Στεφάνου Άλεξανδρέως οικουμενικού φιλοσόφου και διδα- 
σκάλου περί πράζεως συν θεώ Α"^>. Άρχ. «θεόν τών πάντων 
αγαθών αίτιον» κτλ., φ. 9. Είτα (φ. 11) πραξις δευτέρα• μεθ' 
τ) ν «επιστολή προς θεοδόσιον» (φ. 15) και ούχι «προς θεόδω- 
ρον>, ως παρά τω ΗβΙβΓ [ΡΙιγδίοί βΐ ιηβάίοι §Γαβοί ιηίηοΓβδ, 
τ. II, σ. 208]* και μετά ταύτην δτεραι πράξεις άχρι συμπλη- 
ρώσεως του ένατου αριθμού (φ. 15^-43) ^ 

2. «Ζωσίμου του θείου περί αρετής». Άρχ. «θέσις υδάτων 
καΐ κίνησις», φ. 44. Μέσον του νυν 46-ου και του 47-ου φύλ- 
λου εκείτο πρότερον Ετερον υπόμνημα, ου ή επιγραφή• «Του κυ- 
ροδ Μιχαήλ του Ψελλού προς τον πατριάρχην Μιχαήλ περί της 
χημικής τέχνης». Τούτο μέντοι άφείλετό τις απόσπασες έζ τούτου 
του κωδικός• ό δε τήν άφαίρεσιν έξακριβώσας καμαράσης Σω• 

' Περί Στεφάνου του Άλεςανδρέως %α\ τών αύτοΰ τ:ονη}χάτων ορα ϋβ δίβρίΐαηο 
ΑΙβχΑΐλάΓίηο Ηβπηληηί ϋδβηβή οοιηιηβηί&Ιίο. Βοηη&6 1880. 



106 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΛ, ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

φρόνιος ό Αέσβιος εγραψεν έν τω χεφογράφω χαταλόγω του *Αν- 
τωνίνοϋ τάδε• «Βέβηλος χειρ όπεξηρεσεν δί' εγχειριδίου, προ 
έμου ετέρου έπιστατουντος > . 

3. «Ηλιοδώρου φιλοσ(ίφου προς θεοδόσιον τον μεγαν βασι- 
λέα περί της των φιλοσόφων μυστικής τέχνης δΓ ιάμβων στίχων >. 
Άρχ. «Σχηπτρα γαίης μέδοντες» κτλ., φ. 47^- Γ&1)Π€ϋ - ΗΕΓΐβ8, 
ΒίΜίοίΙιβΟΑ §Γαβοα, τ. VIII, σ. 119-126. 

115» Θεοφίλου Κορυδαλλέως «υπόμνημα συνοπτικόν καΐ 
ζητημριτα εις τό περί ουρανού» βιβλίον Άρστοτέλους. Άρχ. «Οΐόν 
τις νέηλυς εΙς πόλιν> κτλ. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλ- 
λων 97 (μήκους 0,22, πλ. 0,163)" ην δε «ΚαΙ τόδε έκ των 
του Μιχαήλ ιερέως Μήτρου». 

116. «Όρθόδοξος ομολογία της Καθολαής και Αποστολικής 
Εκκλησίας των Ανατολικών». Κείμενον Βλαχικόν δια σλαβικών 
γραμμάτων, γραφέν έ'τει 1672-ω. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 
118, μήκους 0,212, πλ. 0,156. 

117. Άδηλου τινός υπόμνημα θεολογικόν άνεπίγραφον εις 
κδ' διηρημένον κεφάλαια, ων τό πρώτον «περί της εις θεόν πί- 
στεως»• προτέτακται δε του υπομνήματος τούτου επιστολή του 
συγγραφέως προς άνώνυμον ηγεμόνα, γραφεΤσα «από τήν Χρυσο- 
πηγήν του Γάλατα της Κωνσταντινουπόλεως: κατά τό ^αχλε*^^ [== 
1635] έτος της σωτηρίας, μαρτίω πρώτη». Τεύχος χάρτινον 
της ιζ' εκατ. έκ φύλλων 55' ην δε τούτο «Έκ τών του Δρύ- 
στρας Ιεροθέου». 

118. Κώδις αυτόγραφος Σεβαστού Κυμινήτου, ου τα φύλλα 
μήκους 0,21, πλ. 0,155* τό δε κείμενον μονόστηλον δν έκ γραμ- 
μών ήριθμημένων εις τριάκοντα έν μια τών σελίδων έκαστη 
χώρον έχει ως 0,165X0,105. 

α') «Πόνημα Ίσαακίου του σεβαστοκράτορος περί προνοίας 
άπορημάτων». Άρχ. «Ε{ πάντων" έστι πρόνοια > κτλ. Σελίδες 
ήριθμημέναι 59, μεθ' δς άγραφα φύλλα έτττά. 

β') Σεβαστού Κυμινήτου «περί προνοίας λόγος», διηρημένος 
εις πρόλογον και δυο διακεκριμένα τμήματα. Άρχ. «Επειδή τοι- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΪΜΩΝ. 107 

γαροον περί προνοίας ήμΤν έπΙ τοδ παρόντος» κτλ. Σελίδες ήριθ- 
μημέναι 81, μεθ' δς φύλλα τρίοΓ άγραφα. 

γ') Κανόνες της έν Κωνσταντινουπόλεί ε' οίχουμενικης σονόδοα. 
Φύλλα δυο χαΐ εΤτα φύλλον εν αγραφον. 

δ') Σεβαστού Κυμινήτου «έςήγησις εις την σύντομον του Αρι- 
στοτέλους περί αρετών χαΐ χαχιών πραγματείαν > . Φύλλα ένδεκα. 
Μετά τό τέλος της έξηγήσεως ταύτης άναγινώσκεται το «Παρφασίην 
αρετών κακιών τ' αγε πασιν άρίστην, Σεβαστός πονέσας, του γε 
Αριστοτέλους». ΕΤτα φύλλα δύο άγραφα. 

ε') «Εις τάς μονάζουσας εύλαβεστάτας και όσιωτάτας έν Χρι- 
στώ άδελφάς έν τη σεβάσμια καΐ βασιλική μονή της κυριωνύμου 
δεσποίνης ημών θεοτόκου και άειπαρθένου Μαρίας, τη επικαλού- 
μενη θεοσκεπάστω, παραίνεσις και νου&εσία π'^ευματική περί μο- « 
ναδικης πολιτείας, σχεδιασθείσα κατά την αυτών 'αιτησιν ύπό Σε- 
ιστού Τραπεζουντίου του Κυμινήτου κατά την κοινήν διάλεκτον 
χαι άπλην φράσιν, διά το ευληπτον ήτις τά μέγιστα συμβάλλεται 
χοινότερον έκλαμβανομένη και εις την κοσμικήν τών όρ&οδόξων 
ζατά θεόν πολιτείαν». Άρχ- «Περί μοναδικής πολιτείας - - - 
Ό σκοπός της μοναδικής πολιτείας» κτλ. Τέλος* <Έν Ιτει αριφ 
(τ/Η^*^ [=1699], σεπτεμβρίου λ-Ώ. έν Βουκουρεστίω, έν τη μονή 
του αγίου Σάββα, μετοχίω του αγίου και ζωοδόχου Τάφου». Σε- 
λίδες ήριθμημέναι 4δ. 

11Θ• Τεύχος χάρτινον της ιη' εκατ., διμερές, έκ φύλλων 
70, μήκους Ο, 207, πλ. 0,155. Τό κείμενον μονόστηλον έν μέν 
τώ πρώτω μέρει έκ γραμμών 25 (0,165X0,111), έν δε τώ 
δευτέρω μέρει• έκ γραμμών έκκαίδεκα (0,155X0,10). 

α') [Μακαρίου του Πατμίου] «περί του πώς δει όμιλίαν συγ- 
γράφειν». Άρχ. ιΜέλλοντι όμιλίαν γράφειν» κτλ., φ. 1-32. Ε7τα 
φύλλα τρία άγραφα. 

β') Άδηλου €παρατηρήματά τίνα επάνω εις ταΐς λοιμικαΐς 
θέρμαις, ή πυρετούς, και επάνω εις ταΐς θέρμαις όπου γίνονται 
άπό αίτίαν του μεσεντερίου». Άρχ. «Άπατώνται και ό λαός και 
πολλοί ιατροί, όνομάζοντες λοιμικαΐς» κτλ., φ. 36/70. 



108 ΚΑΤΑΑΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

120. Τεύχος χάρτινον, μήκους 0,208, πλ. 0,166, γραφέν 
περί τό μέσον της ιη' έχατ. χαΐ συνιστάμενον έκ σελίδων ήρι&μη- 
μένων 133* τούτων δε μία έκαστη πλήρης ούσα γραμμάς αριθμεί 
25 (0,175X0,12). — Επιγραφή- €Βιβλ{ον κατά Μωάμεθ καΐ 
Αατείνων, συντεθέν, ώς βε|3αιθϋσίν οΐ είδότες παρά του σοφωτάτου 
ίεροδιδασκάλου ^Α'^α(τ:αοίο^ Γόρδιου του ές Άγραφων ^• καΐ ή ν 
μέχρι της εκείνου μακαρίας τελευτής πεφυλαγμένον έν άπορρή- 
τοις, δί' αΐτίαν ην ή μακάρια εκείνη οΐδε ψυχή* έφανερώ&η δε 
καΐ εδόθη τοΤς αφουμενοις μεταγράψαι παρά των προσηκόντων 
έκείνω μετά την εις θεόν έκδημίαν αυτού• περιέχει δε θαυμαστά 
τίνα και αξιομνημόνευτα, φρικώδη τε και δέος ου τό τυχόν έμ- 
ποιουντα τοις έσκεμμενως έντυγχάνουσιν, άτε τά της καθ* ήμας 
ελεεινής γενεάς θρηνώδη τορώς διηγούμενον και παριστών σαφέ- 
στατα ταύτας είναι τάς της αποστασίας ημέρας. — ^Ισον άπαράλ- 
λακτον της διαθήκης και θεολογικής ομολογίας του σοφωτάτου 
και άοιδίμου φωστήρος και μεγάλου διδασκάλου κυρου Αναστασίου 
Γορδίου του έξ Αγράφων, έκ κώμης Μεγάλων Βρανιανών, δστις 
εξέλιπε της παρούσης ζωής εβδόμη του Ιουνίου μηνός έν ημέρα 
Σαββάτω, ώρα πέμπτη, και ετάφη έν τη γη το ιερόν και καθα- 
ρώτατον αύτου σώμα τη έννάτη ώρα της Κυριακής έν τη μονή τής 
άγιας όσιομάρτυρος Παρασκευής, τη καΐ σχολή αύτου, τή κειμένη 
είς την τοποθεσίαν τής ρηθείσης κώμης, έν τω νάρθηκι, έν τω 
μνημείω του μακαριωτάτου καΐ γέροντος αύτου κυρίου Ευγενίου, 
πολλών πάτερων καΐ ιερέων και πλήθος χριστιανών άναδραμόντων 
και πάντων όδυρομένων την άποδημίαν και στέρησιν του κάλου 
πατρός και φωστήρος, 8τι πάντων προΓστατο ευεργετών και νου- 
θετών ό αείμνηστος, ώς άλλος ούδεις τών κατά καιρόν τούτον 
ην δε ώς ετών έβδομήκοντα πέντε». Ή ούτω έπιγεγραμμένη δια- 
θήκη έγράφη ετει 1729-ω. 'Έτερα δε ταύτης αντίγραφα δρα παρά 



^ ΙΙερΙ 'Ανιστασίοϋ του Γορδίου δρα Κ. Σάθα, Νεοε>Χ φιλολογ. σ. 437 - 439. 
Μεσ3ΐων. Βι3λίθ»>ήκη, τ. III, σ. 423-479. Έν τη μητροπόλει του Ιασίου χεΤται χει- 
ρόγραφος €*Αναστασίου ίερο}Αθνάχου του Γορδίου τέχνης ρητοριχής είσαγωγιχή διδα- 
σκαλία αετά ττράςεως έν δέκα τριή[Αασ{ δΐ7)ρημ.ένη», Κβν. Τβοΐ. τ. III, σ. 81 - 82. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΑΥΜΩΝ. 109 



τω Ά. Π.-ΚεραμεΤ, Αναστάσιος Γόρδιος [Όμηρος, τ. V, 1877, 
σ. 76-78], Κατάλογος των χειρογράφων της εν Σμύρνη βιβλιο- 
θήκης της Ευαγγελικής Σχολής. Σμόρνη 1877, σ. 28-29. Ά. 
Δημητρακοπούλου, Προσθηκαι καΐ διορθώσεις ε?ς την Νεοελληνι- 
χήν Φιλολογίαν Κωνσταντίνου Σάθα.^ Έν Λειψία 1871, σ. 73. 
Σακελλίωνος, Κατάλογος των χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιο- 
θήκης της Ελλάδος. Έν Αθήναις 1892, σ. 72, 83. Πατμιακή 
βιβλιοθήκη, σ. 152. 

121. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατονταετηρίδας (μήκους 
0,213, πλ. 0,157), ου το κείμενον έν μια των σελίδων έκαστη 
μο^Λίστηλον εκ γραμμών 22 (0,153 Χ ϋ,10)' ην δε τούτο τό τεύ- 
χος «έκ των του Χρύσανθου ιερομόναχου» βιβλίων. 

1. Θεοφίλου Κορυδαλλέως «επιστολή πρωσφωνητική προς 
τον βυγενέστατον καΐ τιμιώτατον άρχοντα κύριον Σκαρλάτον». Άρχ. 
«Δόγμα σοφόν ούχ ήττον» κτλ., φ. 1^. Είτα του αύτου Κορυ- 
δαλλέως σφαιρική κατά ΠτολεμαΙον γεωγραφία (φύλλ. 3-21), 
γραφεισα εις Ιδίωμα δημώδες έλληνικόν ετει 1626-<!>, ^°^'^ πίνα- 
κες τίνες μαθηματικοί προσήκοντες ή τη γεωγραφία ταύτη ή τη 
έξης Ισαάκ του Αργυρού συγγραφή (φύλλ. 25-29). 

2. «Ισαάκ μονάχου του Αργυρού μέθοδο; κατασκευαστική 
άστρολαβικου οργάνου, έτι δε άπόδειξις λογική τών έν αύτω κα- 
ταγραφομένων μεταφορικώς άπό τών έν τη σφαιρική έπιφανεία 
είς έπίπεδον». Άρχ. «ΈπεΙ καθάπερ τινές αρχέτυπους πίνακας», 
χτλ. Ρ8,1)Γίοϋ-Η&Γΐβ8, ΒϊΜ. ^ΓαεοΛ, τ. XI, σ. 128. Η. Οοχβ, 
ΟαΙαΙ. οοάίοππι Μ88. 1)ίΙ)1ίο11ΐθ€&θ ΒοΙάβίαπΛβ, τ. Ι, σ. 282. 

122. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 120, μήκους 0,215, πλ. 
0,16. — [Αλεξάνδρου Μαυροκορδάτου] «σύνοψις τέχνης ρητορικής 
κατά πευσιν και άπόκρισιν». Άρχ. «Τί έστι ρητορική; Τητορική 
έστι τεχνική δύναμις λόγων» κτλ. Μετά τό τέλος του κειμένου 
(φ. 118^) διά της χειρός του καλλιγράφου• «1696 νοεμβρίου 
18 εις Ιωάννινα». Άνωθεν της επιγραφής* «Ή του μακαρίτου 
ές απορρήτων ρητορική• κτήμα δε Ανταίου . . . ^αψιε' έτος 
σωτήριον » . 



110 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

123. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων ήριθμημενων 90 (μήχους 
0,215, πλ. 0,157), ων τριάκοντα και έτυτά τταντάπασιν δγραφα. — 
€ Κατάλογος των βι^3λίων ττ)ς σεβάσμιας καΐ - - μονής της Πανα- 
γίας Τριάδος του Βακαρεστίου. Έτει 1723, μηνΐ ιουνιω•. Τα 
της μονής ταύτης εντυπά τε και χειρόγραφα βιβλία μετηνέχθη 
εις την έν τη Κωνσταντινουττόλει βιβλιοθήκην του Μετοχίου του 
Παναγίου Τάφου. 

124. Τεύχος χάρτινον της ιζ' έκατονταετηρίδος έκ φύλλων 
ήριθμημένων 77, μήκους 0,215, πλ. 158* ην δε καΐ τούτο «έκ 
των του Χρυσάνδου άρχιμανδρίτου του Παναγίου Τάφου». — Επι- 
γραφή• «Του μακαριωτάτου, και σοφωτάτου, πάπα και πατριάρ- 
χου τ7^ς μεγάλης πόλεως Αλεξανδρείας, κυρίου κυρίου Γερασίμου. 
Έχθεσις της άπάσης ρητορικής τέχνης, άφιερω&εΓσα τω θεώ και 
κυρίω ημών Ίησου Χριστώ». Άρχ. «Οι τής σοφής τεθραμμένοι 
παιδεύσεως* κτλ. Άπό του 1-ου μέχρι του 3 3 -ου φύλλου 6 πρό- 
λογος• εΤτα τό τής ρητορικής πρώτον μόνον βιβλίον, δ πραγμα- 
τεύεται «περί ευρέσεως». 

125. Τεύχος χάρτινον, γραφέν περί την αρχήν τής ιη' έκα- 
τονταετηρίδος• εστί δε μήκους 0,21, πλ. 0,16. — [Αλεξάνδρου 
Μαυροκορδάτου] «προς Γερμανούς υπέρ ειρήνης λόγος•. Άρχ. 
«Έπειδάν ό λόγος έμοί» κτλ. Κατεχωρίσθη έν τω Έπιστολαριω 
τω τύποις έκδοθέντι έν Κωνσταντινουπόλει έτει 1804-ω. 

126. Τεύχος χάρτινον τής ιη' έκατονταετηρίδος έκ φύλλων 
16, μήκους 0,215, πλ. 0,155. — «Δόγος έβδομος Αναστασίου, 
μονάχου του Σίνα δρους, περί τής άγιας συνάξεως, τουτέστι τής 
ακολουθίας, και περί του μή κατακρίνειν και μνησικακεΐν». Άρχ. 
«Πάντοτε ή χάρις» κτλ. Παράφρασις. 

127. Τεύχος χάρτινον τής ις' έκατονταετηρίδος έκ φύλ)νων 
281, μήκους 0/21, πλ. 0,155. — α') «Περί του ιερέως όπου 
έπόρνευσεν μετά ^ής παρακόρης του. Λόγος α'», ου ή άρχή' «Έν 
τοΤς χρόνοις δπερ έμαρτύρησεν ό άγιος Μερκούριος» κτλ., φ. 2. — 
β') Λόγος β' τή μ'^ήμη τοί5 αγίου μάρτυρος Νικήτα. Άρχ. «Ό 
τής άλη&είας λόγος προσκαλεί» κτλ., φ. 8. — γ') «Περί του προ- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΓΜΩΝ. 111 

φήτου Δανιήλ το πρώτονι. Άρχ. «Έν ταΤς ήμέραις βασιλέως Ίωα- 
χειμ» κτλ., φ. 15Ρ. — δ') €ΐΐ6ρΙ του προφήτου Δανιήλ το δεύ- 
τερον λόγος δ'». Άρχ. «ΚαΙ πάλαι Ναβουχοδονόσορ», φ. 27^. — 
ε') «Περί του άγιου Ιωάννου του Χρυσοστόμου λόγος ε'». Άρχ. 
«Έν ταΓς ήμέραες» κτλ., φ. 31?. — Ο Μαρτύριον του αγίου 
Χαραλάμπους. Άρχ. «Εις τον καιρόν όπου έβασίλευσεν» κτλ., 
φ. 46• — ζ') Μαρτύριον της αγίας Μαρίνης. Άρχ. «Αυτή ή αγία 
ήτον» κτλ,, φ. 56. — η') Μαρτύριον του άγιου Παντελεήμονος. 
Άρχ. «Εις τον καιρόν όπου έβασίλευσεν» κτλ., φ. 67^. — θ') 
«Περί του γεωργού όπου ευρεν του πραγματευτή ^αφ' φλωρία και 
τα εδοσεν». Άρχ. «Και δλλην μίαν διήγησιν ακούσατε», φ. 80^. — 
ι') Μαρτύριον του άγιου Κλήμεντος καΐ του αγίου Άγα&αγγέλου. 
Άρχ. «Ούτος ό έν άγίοις πατήρ ημών Κλήμης», φ. 84. — ια') 
Βίος του οσίου Αουκα του νέου. Άρχ. «Ούτος ό όσιος πατήρ 
ημών», φ. 97^. — ιβ') «Διήγησις φανερά και ωφέλιμος, δτι με- 
γάλως ωφελούνται οΐ χριστιανοί οί προκοιμηθέντες από τάς λει- 
τουργίας και έλεημοσύνας όπου γίνονται• λόγος•. Άρχ. «Μονα- 
χός τις έδιηγήθη καΐ εΤπεν» φ. 111. — ιγ') Βίος της όσίας Ευ- 
γενίας. Άρχ. <Τόν βίον και τήν πολιτείαν» κτλ., φ. 125^. — 
ιδ') «Περί του αδελφού όπου έζήτησεν ψυχήν άνθρωπου ϊνα ίδη 
πώς εύγαίνει άπό το σώμα». Άρχ. «Αδελφός τις έπε&ύμει να 
ϊδτ) ψυχήν αμαρτωλού», φ. 145^. — ιε') «Λόγος και διήγησις του 
πάγκαλου Ιωσήφ». Άρχ. «Βίον καλόν και θεάρεστον βούλομαι 
να διηγηθώ σήμερον», φ. 147^. — ι^τ') θαύμα γενόμενον έν Έδέσση 
υπό Σάιμωνά, Γουρίου και Άβίβου. Άρχ, «Μέγα θαύμα και πα- 
ράδοζον βούλομαι» κτλ., φ. 168. — ι^) «ΈκλογαΙ διάφοροι των 
θείων προφητών περί της ενανθρωπήσεως του κυρίου ημών Ίησου 
Χρίστου και περί του πάθους αύτοΰ, και ότι θέλει έλθη ό Αντί- 
χριστος προτήτερα της δευτέρας παρουσίας αύτοΰ του Κυρίου* 
τά όποια έμετεγλωττίσθησαν έκ της ελληνικής διαλέκτου εις κοινήν 
γλώτταν έν έτει ^ζνγ' [=1545], μηνΐ άπριλλίω». Ελλείπει τό πέρας- 
τελευταΤαι λέζεις• «ϊδε ότι ό βασιλεύς σου έ'ρχεται εις εσένα - - ». 
123. Πανηγυρικόν χάρτινον έκ τετραδίων λζ' (μήκους 0,228, 



112 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

ι *- ι .1 - - — . 

πλ. 0,146), γραφέν περί το μέσον της τετάρτης καΐ δεκάτης 
έχατονταετηρίδος• ου τό χείμενον έν μια των σελίδων έχάστη μο- 
νόστηλον εκ γραμμώιτ 25 (0,152X0,095). Τό 1-ον φύλλον 
του α' τετραδίου ελλείπει• άλλα χαΐ τω έσχάτω τετραδϊω ελλεί- 
πει τα δυο έσχατα φύλλα. 

1. Βίος ακέφαλος του αγίου Νικολάου. Άρχ. < - - τοίνυν 
και διηγητε'ον ήμΐν καΐ τω λόγω περιληπτέον» κτλ., φ. 1. 

2. Υπόμνημα εις τον προφήτην Δανιήλ και εις τους αγίους 
τρεΤς παΐδας. Άρχ. «Άρτι Ναβουχοδονόσορ » , φ. 32. 

3. Γρηγορίου Ναζιανζηνου λόγος εις τα άγια θεοφά^^ια. Άρχ. 
€ Χριστός γεννάται», φ. 56. 

4. Γρηγορίου Νύσσης λόγος εις τόν εαυτού άδελφόν Βασίλειον 
τόν μέγαν. Άρχ. «Καλήν έπέ&ηκεν ό θεός» κτλ., φ. 65^. 

5. Γρηγορίου Ναζιανζηνου λόγος είς τά άγια Φώτα. Άρχ. 
«Πάλιν Ίησους ό έμός» κτλ, φ. 80. 

6. '^^σματική ακολουθία εις τους τρεις ίεράρχας, Ίωάννην 
τόν Χρυσόστομον, Γρηγόριον τόν θεοΚό-^οΊ και Βασίλειον τόν μέ- 
γαν. Άρχ. «Ποίοις εύφημιών» κτλ., φ. 89?. 

7• Ιωάννου ΕύχαΓτων λόγος είς τους τρεις ίεράρχας, ου ή 
αρχή• «Πάλιν Ιωάννης», φ. 102^. 

8. Ιωάννου του Χρυσοστόμου λόγος είς τήν Υπαπαντή ν. 
Άρχ. «Φαιδρόν ήμΐν τήμερον» κτλ., φ. 115. 

9. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «λόγος περί της φοβέρας μελ- 
λούσης του θεού ημών κρίσεως, καΐ περί εξόδου ψοχής». Άρχ. 
«"Οσοι τά του βίου μάταια», φ. 121. 

10. Ανδρέου Κρήτης λόγος είς τήν υψωσιν του τιμίου Σταυ« 
ρου. Άρχ. «Κινήσωμεν, αγαπητοί, σήμερον» κτλ., φ. 126. 

' 11. Γρηγορίου Ναζιανζηνου €είς τους λόγους και είς τόν 
έξισωτήν Ίουλιανόν». Άρχ. «Τις ή τυραννίς>, φ. 130. 

12. Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως έγκώμιον είς τά είσόδια 
της Θεοτόκου. Άρχ, «Ιδού πάλιν έτερα» κτλ., φ. 137. 

13. Ανδρέου Κρήτης έγκώμιον είς τήν κοίμησιν της Θεο- 
τόκου. Άρχ. €Μυστήριον ή παρούσα πανήγυρις» κτλ., φ. 141. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΓΜΩΝ. 113 

14. 'Ιωάννοϋ τοΰ Χρυσοστόμου «λόγος εΙς τόν τίμίον χαΐ 
ζο>οποιόν σταυρόν και ώς δι' αυτού εσωσεν ήμας 6 Χριστός καΐ 
δει έν αυτω καυχασθαι, χαΐ περί άρετης, καΐ δπως έφίεται της 
ημετέρας σωτηρίας». Άρχ. «Τουτό έστιν, αδελφοί, το σημεΓον» 
χτλ., φ. 149. 

15. «Διήγησις διαλαμ^3άνουσα περί των αγίων καΐ σετττών 
εικόνων, καΐ δπως και δι' γ^ν αΐτία^ παρέλαβε την όρ&οδοξίαν 
ετησίως τελεΐν τη πρώτη Κυριακή των νηστειών ή αγία του 
θεού Κα&ολική Εκκλησία καΐ αποστολική Μεγάλη Εκκλησία». 
Άρχ. «Του βασιλέως Θεοφίλου» κτλ., φ. 154. 

16. «Διήγησις ωφέλιμος εκ παλαιάς ιστορίας συλλεγεΤσα καΐ 
άνάμνησιν δηλουσα , του παραδόξως γενομένου θαύματος, ήνίκα 
Πέρσαι καΐ Βάρβαροι την βασιλίδα ταύτην πολέμω περιεκύκλω- 
σαν» κτλ. Άρχ. «Έν τοις χρόνοις Ηρακλείου», φ. 166. 

17. Ιωάννου του Χρυσοστόμου λόγος εις τον ευαγγελισμόν 
της Θεοτόκου. Άρχ. «Πάλιν χαράς ευαγγέλια», φ. 176. 

18. «Άνάμνησις του τελεσθέντος . θαύματος έν ταύτη τη Βα- 
σιλίδι των πόλεων παρά του ένδοξου μάρτυρος Θεοδώρου του 
Τήρωνος, συγγραφεΤσα παρά του πανσό^^οο Κωνσταντίνου του 
Άκροπολίτου » . Άρχ. «Συ μεν άγα&έ» κτλ., φ. 180^. Μ. Τγθιι, 
Νέος κωδιξ των έργων του μεγάλου λογοθέτου Κωνσταντίνου του 
Άκροπολίτου έν τω Δελτίω της ιστορικής καΐ εθνολογικής εται- 
ρίας τής Ελλάδος, τ. IV, σ. 38. 

19. «Διήγησις θαυμαστή περί του γενομένου θαύματος έν 
Βηρυτω τη πόλει παρά της αγίας εικόνος Χρίστου του αληθινού 
θεού ημών, καΐ περί ^/ηστείας καΐ ελεημοσύνης». Άρχ. «Βηρυ- 
'τος τις έστι πόλις», φ. 186? 

20. Βίος και πολιτεία τής όσίας Μαρίας τής Αίγυπτίας υπό 
Σωφρονίου Ιεροσολύμων. Άρχ. «Μυστήριον βασιλέως», φ. 197. 

21. Ιωάννου Χρυσοστόμου «ομιλία εις τάβαΓα». Άρχ. «Έκ 
θαυμάτων έπι θαύματα», φ. 219. 

22. Έπιφανίου αρχιεπισκόπου Κύπρου λόγος εις τήν ταφήν 

του Κυρίου. Άρχ. «Τί τοοτο σήμερον», φ. 224. 

ιγ. 8 



114 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



23. Γρηγορίου Ναζιανζηνου «λόγος ε?ς τό άγεον Πάσχα χαΐ 
εις την βραδύτητα». Άρχ. «Αναστάσεως ήμερα», φ. 239?. 

24. «Του αυτού εις τό αγιον Πάσχα». Άρχ. «ΈπΙ της φυ- 
λαχης», φ. 242. 

25. Μαρτυριον του αγίου Γεωργίου, ου ή αρχή* «Διοχλητια- 
νός ό Τωμαίων», φ. 260»^. 

26. «Ευχή ίκετήριος εις τήν ύπεραγίαν θεοτόχον», ατελής. 
Αρχ. «Φιλάγαθε μήτερ του φιλαν&ρώπου», φ. 291. 

12Θ. Τεύχος διμερές της όχτωκαιδεκάτης έκατονταετηρίδος 
έκ φύλλων χάρτου 141, μήκους 0,215, πλ. 0,163. 

α') [Αλεξάνδρου Μαυροκορδάτου του ές απορρήτων εφημερί- 
δες]. Συγγραφή ά^>επίγραφος, εν η περιέχεται πολιτικον ήμερολό- 
γιον άπό του 1682-ου μέχρι του 1687-ου έτους. Φύλλ. 1-78. 
Τό 79-ον φύλλον αγραφον. 

β') «Ιστορία μερική μέν, άςιόλογος δέ, περιέχουσα εν συνό- 
ψει τα συμβάντα τω ρηγΐ Σβέκω, ονόματι Καρόλω, μετά τήν εν 
τω Προυτω άποτελείωσιν της αγάπης των Όθωμανών μετά των 
Μόσχων, διατρίβοντι ετι έν Μπεντερίω καΐ μή βουλομένω διά της 
βοηθείας και δυνάμεως του Όθωμανικου κράτους άποδημήσαι ε!ς 
τήν αυτού έπικράτειαν διά Λεχίας• τάς τε παρά του αύτοκράτορος 
των Όθωμανών κατά καιρούς πεμφθείσας έπιστολάς τω ρηγί 
Σβέκω καΐ τω έκεΐσε σερασκέρη Ισμαήλ- πάσα καΐ Δοβλέτ-Γκε- 
ράϊ-χά^^η, και τάς παρ' εκείνων τω βασιλεΐ των Όθωμανών εγ- 
καίρους καΐ αμοιβαίας ανταποκρίσεις καΐ χρειώδεις ειδήσεις και 
δσ' άλλα έμεσολάβησαν σημειώσεως άςια, ό ερχομός δηλαδή του 
Μοσχικου στρατεύματος εις τον Προυτον, 6 συγκροτηθείς εκατέ- 
ρωθεν πόλεμος, ή ποσότης αμφοτέρων τών στρατευμάτων, του τε 
Όθωμανικου καΐ Μοσχικου, ή γεγονυΐα φθορά τών Μοσχόβων, και 
τελευταΐον ή μετά τών Όθωμανών είρηνοποίησις και αϊ συνθήκαι 
αυτών, καθώς έν τω παρόντι φαίνονται. Συγγραφεϊσα μετ' αύτό- 
ΤΓΓου και αυτουργού επιμελείας και εις διεσκεμμένην τάζιν τέθεΐσα 
παρ' Άφεντούλη κλουτζάρη άπό του έν Κωνσταντινουπόλει Κα- . 
τοί(Γ:έ'^οο χωρίου θεραπεία 7ίάΚου\ιέ'^οο^ δντος αύτοΰ τηνικαυτα έν 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 115 

Μττεντηρίω χαττ^-χεχαγιδ του φιλοχρίστοο αύθέντου Ούγγροβλα- 
-χίας κορίοα κυρίου Ιωάννου Κωνσταντίνου βοεβόδα Μπραγκοβάνου 
παρά τω ρηθεντι σερασκέρτ) Ίσμαήλ-πασα: — Έν ετει ,αψιβ-ω 
[=1712] μαΐου κα^», φ. 80-141. Αύτόγραφον Άφεντουλη του 
έκ θεραπειών, δπερ έγώ προς τύποις εκδοσιν έτοΐμιον εχω. 

130. Τεύχος χάρτινον, γραφέν περί το τέλος της έκκαιδε- 
κάτης έκατονταετηρίδος (μήκους 0,213, πλ. 0,15)* ου το κείμε- 
*/ον έν μια των σελίδων έκαστη μονόστηλον έκ γραμμών 18 
(0,162x0,10). Ό δέτης αύτου προέταξεν επτά -φύλλα παντάπα- 
σιν άγραφα, ων τό δ^3δομον μόνον έμπεριέλαβεν ύστερον το σημείωμα 
τούτο• «1694 σεπτέ. 20 Ινδικτιώνος ^^ί« ήλθεν βέβαιος λόγος πώς 
έττηρεν ή άρμάδα τών Βενετζιάνων, ό τζενεράλης, την Χίον και 
Ιγινεν μεγάλη αιματοχυσία• τον μουφτή όπου ήτον έκεΐ έςόριστος, 
ονόματι Φεΐζουλάχ-έφέντης, και τόν Χασάν-πασίαν όπου έφύλαγεν 
έχει όμοΰ με τόν μουφτή τους έπεΐραν [βίο] ζώντας». 

1. «"Οτι τό έν τω θύτβωρίω φως χτιστόν» υπό Προχόρου 
του Κυδώνη, μετά προοιμίου «εις τό περί του φωτός ζήτημα». 
'Αρχ• «Περί μεν ουν τών της ενεργείας τοί5 θεοΰ ειδών• κτλ., 
σελ. 1-38. 

2. «Του ευσεβέστατου και φιλοχρίστου βασιλέως και αυτοκρά- 
τορος *Ρωμαίων Ιωάννου του Καντακουζηνού, του διά του θείου 
καΐ μοναχικού σχήματος μετονομασθέντος 'ίωάσαφ μονάχου, αντιρ- 
ρητικά κατά του Προχόρου του Κυδώνη, γράψαντος κατά του έν 
τώ θαβωρίω λάμψαντος φωτός έν τω προσώπω του Κυρίου ημών 
Ίιροΰ Χρίστου και κτίσμα τοΰτο καλούντος». 'Αρχ. <Δόγοι άνο- 
μων•, σελ. 39-20 1\ 

3. «Του αυτού Ιερομόναχου Προχόρου, προσάγοντος ρητά θεο- 
λόγων αγίων, ως δήθεν φάσκοντα, δτι τό αυτό έστιν ο\}αία και 
ενέργεια έπι θεού• άτινα καΐ άντιλέγων ό βασιλεύς ό Καντακου- 
ζηνός δείκνυσιν, δτι οι μεν άγιοι ορθώς και αληθώς θεολογουσιν, 
ό δε καΐ οι μετ' αύτου, αλλά δή και οί πρό τούτου αύτου διδά- 
σκαλοι, βλασφήμως τά τών θεολόγων ρητά έξελάβοντο». 'Αρχ. 
«"Οτι ή γέννησις ενέργεια ούσα» κτλ., σελ. 202-295. 



116 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

4. 'Ιωάννοϋ του Καντακουζηνού έπιστολιμαία πραγματεία περί 
του θείου φωτός προς τόν λατΐνον αρχιερέα Παυλον. Άρχ. ιΕί- 
ρή>Λί]ς ουδέν χρησιμώτερον», σελ. 297- 400. Της επιστολής ταύ- 
της ή υπό&εσις έχει ούτως• «Έτους ένεστηκότος εβδόμου καΐ 
εβδομηκοστού έπΙ τοις όκτακοσίοις και έζακισχιλίοις[= 1368-69] 
ήκεν έζ Ιταλίας έπΙ Βυζάντιον άνήρ λόγιος, Παύλος δνομα' ος δή 
πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως έπεφήμιζεν εαυτόν ^, πρεσβείαν 
ποιούμενος προς βασιλέα Ίωάννην τόν Παλαιολόγον εκ του πάπα 
Τώμης Ούρβανου, δημοσίων τινών χρειών Ενεκα. Ούτος δή 6 
Παύλος πολλά καΐ βλάσφημα παρά τών τά του Βαρλαάμ καΐ *Ακιν- 
δύνου φρονούντων άκηκοώς, συκοφαντικώς επειγόντων τη της 
Κωνστα^^τινουπόλεως αγία εκκλησία, έπεζήτει μετά σπουδής παρά 
τίνος τών του μέρους της εκκλησίας μαθεΐν, ει δρα άληθη εϊη 
τά περί αυτών λεγόμενα, ή μη. Τούτο δή μαθών βασιλεύς ό 
Καντακουζηνός, μετάκλητον έποιήσατο τόν Παυλον έν τω παλατίω, 

ι 

και δις καΐ τρις και πολλάκις αύτω περί τών ζητουμένων διαλεχθείς, 
άπέδειζε τους μεν τά Ακίνδυνου καΐ Βαρλαάμ φρονουντας κακώς 
φρονουντας, προς τούτοις δε και συκοφάντας καΐ ύβριστάς ου της 
Κωνσταντινουπόλεως μόνης εκκλησίας, άλλα καΐ τών αγίων διδα- 
σκάλων, την δέ άγίαν της Κωνσταντινουπόλεως έκκλησίαν όρ&ά 
φρονούσαν καΐ σύμφωνα πασι τοΐς άγίοις' αϊ δή διαλέξεις καΐ 
κατά μέρος έκτέθεινται έν τώ παρόντι βιβλίω, περί πάντων άπο- 
δεικνΰσαι τών ζητουμένων κεφαλαίων έφεςής*, 

131. Τεύχος έκ φύλλων χάρτου 367 (μήκους 0,223, πλ. 
0,165), γραφέν περί τό τέλος της έπτακαιδεκάτης έκατονταε- 
τηρίδος. 

1. €Όρθόδοζος ομολογία της πίστεως της καθολικής καΐ 
αποστολικής εκκλησίας της ά^^ατολικής, εκδοθείσα παρά Βησσα- 

* Ουτός έστιν 6 διαβόητος τϋχοδιώχτης Παύλος 6 Τάγαρις, δστις εις την όρθόδοξον 
έχχληαίαν, εφ* οις έπραξε παράνομοι; «τράγρ-ασι πρότερον {χετανοήσας, έΐΐέστρεψε, δους 
ε"|γραφον έπΙ σονόδοο τών έιτταισμιένων έξθ[χολόγησιν, * Αντωνίου ττατριαρχουντος έν 
Κωνσταντίνοοπόλει (1889-1390). "Ορα ΑοίΛ Ρ&ίιΙ&ΓεΙι&Ιαβ 0οη8(&ηϋηορο1ί(;&ιιί, τ. 
Ι, σ. 687. II, σ. 224-280. Ιι. άβ Μαβ Ιι&ΐΓΐβ, Ρ&ίΓί&Γε1ΐ68 Ι^&Ιίηβ άβ ΟοηβίΑηϋ- 
ηορίβ έν τη Κβντιβ άβ ΓΟηβηΙ Ι(Λΐίη. Ρλγϊβ 1895, τ. III, σ. 440. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ . 117 



ρ{α>νος ιερομόναχου Μαχρη του έζ Ιωαννίνων». Διάλογος διδασκάλου 
χαΐ μα&ητου. Άρχ. €Δίδάσχαλος. Ό δνθρωπος 6 χριστιανός» χτλ., 
φ. 1-278 (τό 279-ον φύλλον δγραφον). Έζεδόθη τυποις έτει 
1799-ω, '-ίατά Μελέτιον των Αθηνών [Έχχλησ. ιστορία, τ. III, 
έν Βιέννη 1784, σ. 486]• την δε της τυπώσεως έπιγραφήν δρα 
παρά τω ίιηίΐβ Ρίοοί, Νοίίοβ 1)ίο§Γ. βί• ΜΜίοβΓ. 8ΐΐΓ ΓίιηρΓί- 
ιηθΠΓ Αηΐΐιίιηβ άΊνΪΓ έν τοις Νουναηχ χηέίΛηββδ οηβηίΕυχ. 
Ρ&ή8 1886, σ. 53δ. 

2. Μάρκου του Εύγενιχου «κεφάλαια προς Λατίνους συντε- 
θέντα». Άρχ. «α'. Τό πνεύμα τό δγιον εκπορεύεται» κτλ., φ. 
280. Ά. Δημητρακοπούλου, Όρθόδοζος Ελλάς, σ. 100. 

3. «Του αύτου επιστολή προς τόν Σχολάριον», ης ή άρχή' 
«Ενδοξότατε, σοφώτατε» κτλ., φ. 307?. Μί^ηβ τ. 160 σ. 1092. 

4. Του αύτου τοΓς απανταχού επιστολή εγκύκλιος, ης ή 
αρχή" «Οι τήν κακήν ήμας αίχμαλωσίαν» κτλ., φ. 309^. Ά. 
Νώροβ, Μάρκου του Έφεσίου καΐ Γεωργίου του Σχολαρίου ανέκ- 
δοτα. Έν Παρισίοις 1859, σ. 23-42. 

5. Του αύτου «απολογία ρηθείσα έπΙ τη τελευτη αύτου». 
Άρχ. «Βούλομαι πλατύτερον» κτλ., φύλ. 316. Ά. Νώροβ, 
σελ. 6δ. 

6. Του αύτου «προς τόν δρχοντα τόν Σχολάριον». Άρχ. 
«Είσί τίνες υλαι» κτλ., φ. 317. 

7. «Άπόκρισις του Σχολαρίου προς αυτόν». Άρχ. «Έγώ, 
δέσποτα μου άγιε» κτλ., φ 318?. Ά. Νώρο^, σ. 60. 

8. «Μάρκου του Ευγενικού, μητροπολίτου Εφέσου, προς Λα- 
τίνους άπόκρισις περί του καθαρτηρίου πυρός». Άρχ. «Επειδή 
μετά αγάπης», φ. 319^. Αλήθεια• σύγγραμμα έκκλησιαστικόν 
ιτεριοδικόν, 1880, σ. 5, 18, 34, 50. 

9. «Του αύτου προς τους αυτούς Λατίνους περί της άπολαύ- 
σεως των αγίων». Άρχ. «Πολλής μεν ως αληθώς» κτλ., φ. 331. 
Αλήθεια; 1880, σ. 67, 106, 120, 135, 151, 201, 217, 269. 
'Εκκλησ. Αλήθεια 1831, σ. 158. 

10. «Του αύτου προς αυτούς περί της των αγίων μακάριο- 



118 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

» 

τητος». Άρχ. «Επειδή σαφέστερον ήμας» χτλ., φ. 356^. Γλ- 

1)η€ϋ-Η&Γΐβ8 XI, σ. 676. 

11. «Μάρχου, μητροπολίτου Εφέσου, του Ευγενικού, δμολο* 
για της πίστεως». Άρχ. «Έγώ τη του θεού χάριτι», φ. 365• 
Ρ2ΐΙ)ηοϋ-ΗΛΓΐβ8, XI, σ. 676. 

132. Τεύχος έχ φύλλων χάρτου 238 (μήκους 0,213, πλ. 
0,162), γραφέν τη όκτωχαιδεκάτη έκατονταετηρίδι. — «Διαταγαι των 
Αποστόλων δια Κλήμεντος του Τωμαίων επισκόπου τε χαΐ πολί- 
του• καθολική διδασκαλία». Άρχ. «Βιβλίον α°^. Περί λαϊκών» 
Οί απόστολοι και πρεσ^3υτεροι> κτλ. Μετά το κείμενον ό καλλι- 
γράφος έγραψε τοΰτο• «4-ΚΡΦΕΟΡΜΕΟΦΓΘΟΕΝΩΩΚΗΡΜΖ». 

133. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 243 (μήκους 0,215, πλ. 
0,16), γραφέν περί το τέλος της ιζ' έκατονταετηρίοο;• ην δε 
τούτο πρότερον, ετει 1728-ω, της έν Βουκουρεστίω ελληνικής σχο- 
λής έζ άφιερώσεως Χρύσανθου πατριάρχου Ιεροσολύμων. — Γερα- 
σίμου πατριάρχου Αλεξανδρείας διδαχαι ιθ', ών ή πρώτη ιΤ•^ 
πρώτη Κυριακή των νηστειών», 

134. Εύχολόγιον και Ώρολόγιον χάρτινον τής ις' εκατ. έκ 
φύλλων 375 (μήκους 0,215, πλ. 0,162), ου τό κείμενον έν μια 
των σελίδων έκαστη μονόστηλον έκ γραμμών 30 (0,15X0,10). 
Έν τη όπισθία σελίδι του 138-ου φύλλου, δπερ ην έξ αρχής 
άγραφον, υπάρχει σημείωμα Μωϋσεως τινός ιερομόναχου και 
ΤΓ^ευματικου πατρός, του έκ τής μονής Πα^^τοκράτορος τής έν τω 
Άγίω "Όρει, καΐ τοΰτο ένσφάγιστον, δήλον δε ποιούν, 8τι έν τω 
χωρίω Τζάνχα κτήμα τι ην Χωτζία Θεοδοσίου του Άρνιαγούτίου), 
υίόν έχοντος θεόδωρον ονόματι και έγγόνου δντος €του έκλαμ- 
προτάτου Χωτζία κυρου Ελευθερίου» του και τής μονής Πο'^το- 
κράτορος επιτρόπου. Έν τω αύτω τεύχει μονοκονδυλικώς έγραψε, 
τό έαυτου δνομα ΠαΓσιος ό πατριάρχης Ιεροσολύμων υπάρχει 
δε καΐ σημείωμα περί του δτι τουτ' αυτό τό τευχός έστι το?> 
Ζωοδόχου Τάφου, καΐ περί του δτι ετει 1654-ω, μηνί αύγού- 
στω, Παρασκευας τις ιερεύς μετά του μονάχου Συμεών μετέβγ^ 
εις Μουντανιά. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩΝ. 119 

135. Μανοϋήλ Μαλαζου νομοχάνων έκ κεφαλαίων (Τίε'. — 
Τεύχος χάρτινον της εζ' έχατονταετηρίδος έχ φύλλων 195 (0,22 Χ 
0,15), ών τό χείμενόν εατι μονόστηλον έκ γραμμών είκοσι 

(0,153X0,085). 

136. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 298 (μήκους 0,212, πλ. 
0,15), ων τό κείμενόν εστί μονόστηλον έκ γραμμών 2 Γ ήν δέ 
τούτο πρότερον Κλήμεντός τενος έκ Κρήτης ιερομόναχου, δς έδω- 
ρήσατο κατόπιν αυτό Τιμοθέω μοΊαχω (φ. 3^ καΐ 297^)* ετει 
δέ 1707-ω κτήμα έγένετο Παύλου τινός (φ. 298^), καΐ πάλιν 
ετει 1777-ω ναού τίνος του αγίου Γεωργίου• ό δέ ναός ούτος 
ώνομάζετο Μπόρνοβας. 

1. €Ή άπόφασις του Πιλάτου κατά του Ίησου Χρίστου. Τό 
Τσον της αποφάσεως της δοθείσης υπό του Πο^^τίου Πιλάτου, ηγε- 
μόνας της Ιουδαίας». 'Δρχ. «"Έτους επτά και δέκα> κτλ., φ. ΐΚ 

2. Νομοκάνων έκ κεφαλαίων τξα', φ. 4-298. Επιγραφή έν 
τώ 2 6 -ω φύλλω* €Νομοκανονον έκλελεγμένον, υπό πωλλών θεό- 
φδρων πατέρων καΐ ά^/αγγέα καιφάλαια τών θείων νόμων τά 
πλέον εκλεκτότερα». Άρχ. «Πνευματικέ βάλε είς τονουσου» κτλ. 
Μετά τό πέρας του κειμένου• «Έτελειωθει τό παρόν νόμιμον έκ 
χειρός* έμου του ελαχίστου Αναστασίου* ιερομόναχου• έκ νήσου 
Κριτ(ης)• Σιναήτου' έν τώ βρει Σίνα• έν έτει* ^ζρλα«» [=1622]• 
έν μηνι δεκεμβρίω» κτλ. 

137. Μανουήλ Μαλαςου νομοκάνων έκ κεφαλαίων σΐιγ'. 
Τεύχος χάρτινον της ιζ' έ/ατ. έκ φύλλων 263, μήκους 0,215, 
πλάτους 0,153. 

133. Πράξεις καΐ έπιστολαι τών Αποστόλων εις γλώσσαν 
τουρκικήν, γραφεΤσαι διά γραμμάτων ελληνικών ετει 1751 -ω έν 
τξ πόλει Καισαρεία της Καππαδοκίας. Τεύχος χάρτινον, μήκους 
0,213, πλ. 0,16, έκ σελίδων 492, ων εκάστη πλήρης ούσα 
γραμμάς άριθμεΤ είκοσι (0,15X0,11). 

13Θ. Τεύχος χάρτινον της ιη' εκατ. έκ φύλλων 104, μή- 
χους 0,215, πλ. 0,163. — «Πίναξ περιέχων έν συντομία καΐ κατά 
άλφά^ητον τά περιεχόμενα έν ταΐς θείαις Γραφαΐς, μεταφρασθείς 



120 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



έκ τη; λατινίδος εις τήν έλλάδα φωνήν παρά του σοφολογιωτάτου 
χυρίοϋ χορίου Νίχηφόρου του έχ Σμύρνης, προς χρησιν χαΐ ώφέ- 
λειαν των έντυχανόντων ίεροκηρύχωνι. 

140. Τεύχος χάρτινον έχ φύλλων 87 (μήχους 0,215, πλ. 
0,142), ων το κείμενόν έστι μονόστηλον έχ γραμμών 21 (0,146Χ 
0,10)' ην δε τοΐίτο τό τεύχος Δαμάσκηνου τίνος, ζήσαντος, ώς 
φαίνεται τη ιη' έκατονταετηρίδι. — € Μετάφρασες εις χοινήν γλώσ- 
σαν άπό της ελληνικής του περί παρθενίας λόγου του μεγάλου 
Βασιλείου• μετεφράσθη δε υπό Μαςίμου άρχιδιακόνου Αλεξαν- 
δρείας χάριν ωφελείας των την μοναχικήν μετιόντων πολιτείαν». 
Άρχ. € Πολλοί άπ' εκείνους όπου υπηρετουσι» κτλ. Μετά τό κεί- 
μενον «Μάξιμος. Έν Αιγύπτω. ^^ [=1603]. άπό της ένσάρ- 
κου οικονομίας Χρίστου, ^ζρια', χοσμογενείας: μαίου ιθ'», 

141. Τεύχος χάρτινον της ιδ' έκατονταετηρίδος, άκέφαλον 
(μήκους 0,22, πλ. 0,15), βλαβέν ύφ' ύδατος και πολλής χρή- 
σεως. Τό κείμενον έν μια των σελίδων εκάστη μονόστηλον έκ 
γραμμών 27 (0,155X0,09). 

1. «Του αύτου (?) εκλογή άπό διαφόρων βιβλίων κεφάλαια 
ρ'». Άρχ, «Άναγινώσκετε τάς του σωτήρος διδασκαλίας >, φ. ΐΡ. 

2. «Εκλογή άπό διαφόρων βιβλίων και άπό διαφόρων ποιη- 
τών πάνυ ψυχωφελής• κεφάλαια ρ'». Άρχ. «Αρχή σοφίας», φ. 17?. 

3. «Αόγος ψυχωφελής έν έπιτόμω έκ των αγίων προπατόρων 
και άλλων τινών διαφόρων ποιητών κεφάλαια ρ'». Άρχ. «Ό 
βαπτισθείς αλλότριος», φ. 29. 

4. «Εκλογή έτερα ψυχωφελής• κεφάλαια ρ'>. Άρχ. «Ό παντο- 
δύναμος και ελεήμων», φ. 37. 

5. «Κεφάλαια κ' περί προσευχής πάνυ ψυχωφελή χαι ώραΤα». 
Άρχ. «Ή προσευχή ομιλία έστι» κτλ., φ. 65^. Ελλείπει τω 
κώδικι τούτω τά έσχατα τέσσαρα κεφάλαια. 

6. Αναστασίου του Σιναίτου «εις τήν αρχήν τών νηστειών». 
Άρχ. «Πρέπουσαν της τών νηστειών» κτλ., φ. 73. 

7. Γρηγορίου του Ναζιανζηνου «λόγος εις τήν γένναν του 
κυρίου ημών Ίησου Χρίστου». Άρχ. «Χριστός γεννάται», φ. 88. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 121 

8. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «λόγος εις τά άγεα Θεοφάνια». 
Άρχ. «Ή πηγή των ευαγγελεχών » , φ. 96^. 

9. Άμφελοχίου του Ίχονίου λόγος εις την Τπαπαντην. Άρχ. 
«Πολλοί των μεγάλων», φ. 100. 

10. Βίος του οσίου Συμεών του Στυλίτου. Άρχ. «Αγαπητοί, 
ξέ^Λν καΐ παράδοξον>, φ. ΙΟβΡ. 

11. Βίος χαΐ πολιτεία της όσίας Θεοδώρας. Άρχ. «Έν ταΐς 
ήμέραις Ζήνωνος», φ. 118?. Κ• λΥβδδβΙγ έν τω ΡϋηίζβΙιηίβΓ 
^ώΓβ8ι)β^^^11ί άθβ ΚΚ. δίαβίδ^γιηηίΐδίιιιηδ ίη ΗβπίΛΐδ• ^ίβη 
1889, σ. 25-44. 

12. Τιμοθέου Αλεξανδρείας διήγησις περί των μεγίστων θαυ- 
μάτων του μεγαλομάρτυρος Μήνα. Άρχ. «Έγένετο μετά τήν τε- 
λευτήν» χτλ., φ. 128. Ο&ΙλΙ. οοάίοαιη Ιια^ίο^Γ&ρΙιΟΓίιιη ^Γ&βο. 
ΒΛΗοΛβοαβ ΝΛίίοη&Ιίβ Ραπδίβηδίδ, σ. 127, 146. 

13. Βίος χαΐ πολιτεία της όσίας Ευφροσύνης. Άρχ. «Έγέ- 
νετο έν τη Άλεςανδρέων• χτλ., φ. 147. Απαΐβοΐα Βο11αηάί&η&, 
τ. II, σ. 196-205. 

14. «θαύμα γενόμενον υπό του αρχιστρατήγου Μιχαήλ έν 
ταΤς Χώναις». Άρχ. «Ή αρχή των ίαμάτων», φ. 154^. Αηα- 
Ιβοΐα ΒοΠωιάί&ηα, τ. VIII, σ. 289-307. 

15. «Λόγος ιστορικός εις τό γενέσιον της ύπεραγίας θεοτό- 
χου, συγγραφεΤσα παρά Ιακώβου του αδελφού του Κυρίου». Άρχ. 
«Έν ταΐς Ιστορίαις των δώδεκα» κτλ., φ. 160^. ΤίδοΙιβηάοΓί, 
ΕνωβοΙίΛ ΕροοΓ7ρ1ι&. Ιιίρδίαβ 1876, σ. 1 χέ. 

16. Ανδρέου Κρήτης «λόγος εις τήν δψωσιν του τιμίου και 
ζωοποιού σταυρού». Άρχ. «Σταύρου πανήγυριν αγομεν», φ. 167?• 

17. «Βίος καΐ μετάνοια της όσίας Πελαγίας της ποτέ πόρ- 
νης». Άρχ. «Τό γεγονός πράγμα», φ. 171^ Γ&1)ηοϋ - Η&Γΐθδ, 
ΒίΜ. ζΤΒ,βΟί^ Χ, σ. 307. 

18. Βίος και πολιτεία του όσιου Ξενοφώντος του συγκλητι- 
κού. Άρχ. «Διηγήσατό τις γέρων», φ. 177?. ΓαΙ)Γίοη-ΗαΓΐθ8, 
τ. Χ, σ. 344. 

19. «Διήγησις ΈφραΙμ επισκόπου Χερσώνος περί του θαύ- 



122 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

ματος το5 εις τον παΐδα γενομένου παρά του αγίου Ιερομάρτυρος 
Κλήμεντος». 'Δρχ. < θαυμαστός ό θεός» κτλ., φ. 184. Μί^β, 
Ρ&ΙΓ. ^., τ. Π, σ. 633. 

20. Βίος και πολιτεία του οσίου Ιωάννου του Εαλυβίτου. 
Άρχ. ι'Ήν τις έν τη Τωμαίων» κτλ., φ. 188. 

21. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «λόγος εΙς τον μάταιον βίον 
του κόσμου τούτου και εις ώφέλειαν ψυχών, άναγινωσκόμενος τω 
Σαββάτω της Απόκρεω». Άρχ. «"Οσοι τα του βίου μάταια> 
κτλ.., φ. 192. Έπ' ονόματι ΈφραΙμ του Σύρου παρά τω Αδδβ- 
ιη&ηι, τ. III, σ. 308. 

22. «Του αύτου λόγος εις την παραβολήν του άσωτου». Άρχ. 
«ΆεΙ μεν τήν του θεού» κτλ., φ. 196. Μί^β τ. 60, σ. 723. 

23. «Του αύτου λόγος εις την αρχήν της Τεσσαρακοστής 
χαί εις την έξορίαν του Αδάμ» κτλ. Άρχ. «Πρόκειται ήμΤν», φ, 
203. Μί^β, τ. 56, σ. 525. 

24. «Νεκταρίου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, διήγη^ 
σις δι' ?)ν αίτίαν τω πρώτω Σαββάτω των αγίων νηστειών έορτά- 
ζομεν τήν μνήμην του αγίου μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου, και περί 
νηστείας καΐ ελεημοσύνης». Άρχ. «Ώς πολύ τό πλήθος» κτλ., 
φ. 22ΐβ. Μί§ηβ τ. 39, σ. 1821. 

25. Μαρτύριον τών αγίων Τεσσαράκοντα μαρτύρων τών έν 
Σεβαστεία. Άρχ. «Κατά τους καιρούς Λικινίου», φ. 230^. Ρ&- 
1)ηοϋ, τ. Χ, σ. 289. 

26. Βίος και πολιτεία του οσίου Άλεςίου, φ. 235. 
142. Αύτόγραφον Σεβαστού Κυμινήτου• τεύχος χάρτινον 

(μήκους 0,22, πλ. 0,155), γραφέν περί το τέλος της ιζ' εκατ. 
καΐ συνιστάμενον έκ σελίδων 307, ων εκάστη πλήρης ούσα γραμ- 
μάς αριθμεί τριάκοντα (0,163x0,105). — Σεβαστού Κυμινήτου ερ- 
μηνεία της ι θεωρητικής γραμματικής του δεινού Άπολλωνίου» μετά 
πίναχος αναλυτικού τής ερμηνείας καΐ μετά προοιμίου. Έτερον 
άντίγραφον δρα παρ' έμοι έν τη Εκθέσει περί τών έν τη βιβλιο- 
θήκη τής Παλαιάς Φωκαίας ελληνικών χειρογράφων. Σμύρνη 
1876, σ. 6. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 123 

143• Σονερραμμένα χάρτινα τετράδια διαφόρων σχημάτων• 

α') Φύλλα 8 της ιη' εκατ., εμπεριέχοντα γραμματικά τίνα 
σν2μειώματα, γνωμικά τίνα καί τίνα των επιγραμμάτων Γρηγο- 
ρ(ου του θεολόγου. 

^) Φύλλα 147 της ιη' εκατ. Εύριπίδου Εκάβη (φ. 9-51) 
χαΐ Όρέστης (φ. 52-108) και Σοφοκλέους Αϊας ό μαστιγοφόρος 
(φ. 109-156) μει>' ερμηνείας ψυχαγωγικής. 

γ') Φύλλα 16 της ιζ' εκατ. (φ. 157-172)• αϊ τρεις πρώται 
αελίδες έμπεριλαμβάνουσι ταύτα* 1) Άδηλου περί συμφωνιών της 
συπάςεως. Άρχ. ιΉ ονομαστική μετά του ρήματος» κτλ.^ 
^) Άδηλου «περί μέτρων εποποιίας». Άρχ. «Εποποιία έστι τέ- 
χνη ελευθέριος» κτλ. — Αί λοιπαι σελίδες έμπεριέχουσιν έξ κ' κεφα- 
λαίων «Έγχειρίδιον της μετρικής τέχνης παρά Γερασίμου Βλάχου 
τ&υ Κρητός, του των επιστημών κατ (κώδ. καθ') άμφοτέρας τάς δια- 
λέκτους καθηγητού και του ίερου Ευαγγελίου κήρυκος». Άρχ. «Ή 
μελιτόρρυτος των Αίουσών κιθάρα» κτλ. Ίεροσ. Βιβλ., τ. Ι, σ. 403. 

δ') Φύλλα 10 της ι^' εκατ. (φ. 175-184). «Θεοφίλου του 
Κορυδαλέως, διαίρεσις της ποιητικής κατά τά είδη αυτής καΐ 
τίσιν εκαστον τούτων διαφέρει». Άρχ. «Έοικε τοιγαρο5ν τών 
θειοτάτων είναι ή ποίησις». Ίεροσολ. Βιβλιοθήκη, τ. III, σ. 123• 

ε') Φύλλα 22 τής ιζ' εκατ. (φ. 186-207). «Γνώμαι μονό- 
.στίχοι κατά στοιχεΐον έκ διαφόρων ποιητών». 

ς') Φύλλα 20 τής ιζ' εκατ. (φ. 209-228). Κάτωνος γνώμαι 
ές ερμηνείας Μαξίμου του Πλανούδη (φ. 209-222). Μετά το 
ζέρας του κειμένου• «Έγράφει [βίο] και άνέγνωται διά χειρός 
Αγαπίου ιεροδιακόνου». ΕΤτα Πυθαγόρου χρυσά επη μετά παρα- 
φράσεως και του σημειώματος τούτου• «Έγράφοι [δίο] διά χειρός 
'λ^απίοο ιεροδιακόνου καΐ άνέγνωται ύπ' αύτου» (φ. 223-227). 
ΕΤτα (φ. 227^-228") «Γρηγορίου του θεολόγου γνώμαι μονό- 
στίχοι κατά άλφά3ητον> μετά ψυχαγωγικής ερμηνείας. 

ζ') Φύλλα 8 τής ιζ' εκατ. (φ. 229-236). Τινά τών αρχαίων 
επιγραμμάτων καΐ στίχοι Σιβύλλης τής Ερυθραίας• άπαντα ταυτ& 
μετά ψυχαγωγικής ερμηνείας. 



124 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

η') Φύλλα 50 (φ. 237-287). «1671 δχτ. 19. Θεόκριτου 
βουκολικά»• παράφρασις. 'Δρχ. «^Ω αίπόλα, ό ήχος των φύλλλων 
εΤναι ένα γλυκόν πράγμα» κτλ. ΕΓτα παράφρασις της Αυκέφρονος 
Αλεξάνδρα;. 

θ') Φυλ. 290-401. — 1) «Σοφοκλέους Αϊας μαστιγοφόρος» 
μετά ψυχαγωγικής ερμηνείας. 2) «Ησιόδου του Άσκραι'ου έργα 
καΐ ήμέραι» μετά ψυχαγωγ. ερμηνείας. 3) «Πινδάρου 'Ολυμπια» 
μετά σχολίων και ψυχαγ. ερμηνείας• μετά δε τό πέρας αυτών 
υπάρχει τό σημείωμα τούτο* ιΕϊληφεν τέρμα όκτωβρίω 17"'5. 
Έν Κωνσταντινουπόλει κατά το ^αχος°^ [=1676] έτος τό σω- 
τηριον». 

ι') Φύλλα 36 της ιζ' εκατ. (φ. 403-438). «Αριστοφάνους 
κωμωδοποιών αρίστου Πλούτος» μετά ψυχαγωγικής ερμηνείας, 
γεγραμμένης διά γραμμάτων ερυθρών. 

ια') Φυλ. 439-510. Γρηγορίου του θεολόγου «τραγωδία, 
Χριστός πάσχων», μετά ψυχαγ. ερμηνείας, και τετράστιχα του 
αυτού μετά ψυχαγ. και πυκνών σχολίων. 

ΐ|3') Φύλλ. 511-589. 'Γπόθεσις εις τά επη Γρηγορίου του 
θεολόγου υπό <του διδασκάλου ημών Σεβαστού του λογιωτάτου», 
ης ή αρχή" «Βουλόμενος ό μέγας λεληθότως» κτλ. ΕΤτα Γρη- 
γορίου τά καθ' εαυτόν επη, τό παρθενίας έπος μετά ψυχαγωγ. 
ερμηνείας, ό «θρήνος περί τών της έαυτου ψυχής παθών», μετά 
ψυχαγ. ερμηνείας, και τό « σχετλιαστικόν υπέρ τών έαυτου πα- 
θών». Είτα πολυάριθμα επιγράμματα μετά σχολίων και ψυχα- 
γωγικής ερμηνείας. 

ιγ') Φυλ. 691-758. Ποιητών τίνων αρχαίων αποσπάσματα. 
Γράψ. της ιζ' έκατονταετηρίδος. 

ιδ') Φυλ. 769-859 Όμηρου Ίλιάδος α-ε μετά ψυχαγωγ, ερ- 
μηνείας. Γράψ. της ιζ' έκατονταετηρίδος. 

ιε) Φύλλα 3 της ιζ' εκατ. (φ. 860-862). «Του μακαριω- 
τάτου και σοφωτάτου αρχιεπισκόπου Κύπρου κυρίου 'Καρίωνος 
Κυγάλα, της του Χρίστου Μεγάλης Εκκλησίας θεολόγου μεγάλου, 
περί του πάσχα και τών κύκλων του ηλίου καΐ της σελήνης και 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 125 

της του έτους διορθώσεως καΐ έπαζτών μηνών καΐ βισέκτων καΐ 
έτερων τούτοις έχομένων πλείστων». Άρχ. «Περί της ευρέσεως 
του τυάσχα, Ήελίου νομόπασχα κύκλους ευροις τε σελήνης». 

ις') Φύλλα 12 της ιζ' εκατ. (φ. 866-877). Θεοδώρου Προ- 
δρόμου γαλεωμυομαχία μεθ' υποθέσεως και μετά ψ^χαγ. ερμη- 
νείας. Μετά τό πέρας του κειμένου* <Έδόθι [βίο] μοι παρά Βησ- 
σαρίωνος Μάκρη του έζ Ίωα^>νίνων. — •}• Έγράφει [βίο] διά χειρός 
Αγαπίου, και άνέγνωται ύπ' αύτου. 

ίζΤ) Φύλλα 41 της ις' εκατ. (φ. 879-919). Αισχύλου Προ- 
μηθεύς δεσμώτης, μετά ψυχαγ. ερμηνείας και μετά σχολίων, ών 
ή αρχή" «Σκύθην έστι τόπος, και έτυμολογεΤται από του σκύθω 
τό ορέγομαι• ές ου και σκυθρωπός* όργίλον καΐ τό έθνος». 

ιη') Φύλλα 20 τη; ιζ' εκατ. Ανώνυμος προς τον θεόν έπί- 
χλησις, ής ή αρχή• «'^Ω Χριστέ βασιλευ, δς ετρεψάς ποτέ τόν 
Άμαλήκ» κτλ. (φ. 290-936). ΕΤτα (φ. 936-938) «Ίσαακίου 
Τζέτζου προλεγόμενα εις τους ποιητάς». Άρχ. ι Τοις των ποιη- 
τών ^'.^λίων κατάρχεσθαι μέλλουσι» κτλ. 

144. Μαθηματάριον της ιη' εκατ. έκ σελίδων 898 χαΐ 
φύλλων ήριθμημένων 33* εστί δε μήκους 0,211, πλ. 0,155, 
και περιέχει εν έαυτω μετά ψυχαγωγικής ερμηνείας τα επόμενα 
κείμενα, α') θεοδωρήτου Κύρρου λόγοι περί προνοίας δύο (σ. 1 
χέ). — ^ Ιωάννου τοίϊ Χρυσοστόμου λόγος εις Εύτρόπιον (σ. 74). — 
γ') Βασιλείου Καισαρείας λόγοι τρεΤς, τουτέστι προς τους νέους 
(σ. 100), εις την παραβολήν του άσωτου (σ. 197) '^Οίΐ περί δυυ- 
κόλου ανδρός (σ. 237). — δ') θουκυδίδου ιστορίας τό πρώτον βι- 
βλίον (σ. 278). — 8*) Δημοσθένους λόγοι ολυνθιακοί μετά της Αι- 
Ρανίου υποθέσεως (σ. 462). — ς') Ησιόδου έργα καΐ ήμέραι (σ. 
512) μετά του σημειώματος τούτου• «Έζηγηθέν μοι παρά τω 
λογιωτάτω καΐ σοφωτάτω και έν σπουδαίοις άρίστω διδασκάλω 
^^ρία) κυρίω κυρ Άντωνίω έν τω του Βακαρεστίου φροντιστηρίω 
1723 φευρουαρίου β^». — ζ') Όμηρου Ίλιάδος α καΐ β μετά του ση- 
μειώματος (σ. 518)• €Ήρζάμεθα έν τω ^αψκζ<ί» έτ(ε)ι [=1727] έν τω 
του Βακαρεστίου φροντιστηρίω [κατά] μήνα φε([3ρουάριον) > . — η') 



126 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

Επιγράμματα έκ της Πλανουδείου ανθολογίας (σ. 596). — θ') Γρη- 
γορίου του Ναζιανζηνου τραγωδία, Χριστός πάσχων (σ. 628). — 
ι') Του αύτου τετράστιχα (σ. 720). — ια') Βασιλείου Καισαρείας 
ομιλία κατά των όργιζομένων (σ. 736 χαί 763). — ιβ') θεμιστίου 
περί φιλίας (σ. 779). — ιγ') Ησιόδου έργα και ήμεραι• φύλλα 33. 
145. Τεύχος χάρτινον' συνιστάμενον έκ ποικίλων τετραδίων, 
γραφέντων των πλειόνων όπερμεσουσης της ις' εκατ., και έζ ενός 
έτερου βομβυκίνου τετραδίου της ιδ' έκατονταετηρίδος (φ. 544- 
551)• εστί δέ μήκους 0,216, πλ. 0,15. Φύλλα παντάπασιν άγραφα: 

225-230, 498, 512, 558, 559, 598-600. 

1. Πραζις ανώνυμος εις πρθ|3ολήν αρχιεπισκόπου της 'Δχρί- 
δος. 'Λρχ. «Ό μεν θαυμάσιος Σολομών εκείνος», φ. 1». 

2. Πιττάκιον πατριαρχικόν, δι' ου 6 τέως νοτάριος της Με- 
γάλης Εκκλησίας Ιάκωβος ό Μπονάτζης ορίζεται εξαρχος της 
ενορίας €Μεσσαρίας δλης, συν τοΓς χωρίοις δηλονότι αύτης, του 
τόπου δλου, λεγομένου Λογγο^3ικεΙς Πρεδρουμι, δπως συνάγη τα 
δικαιώματα της Μεγάλης Εκκλησίας, κανονικά τε και συνοικέσια, 
ώς εςαρχος και όμου ύτυηρέτης, ?να καρπουται και εχη και νέμε- 
ται αυτά, §ως δπου ευρίσκεται ώδε, την καθ' ήμας έκκλησίαν 
υπηρετών» κτλ., φ. ΐΡ. 

3. Πρόλογος ακέφαλος Ίουστίνου του Δεκαδυου εΙς τό Ψαλτή- 
ριον, και στίχοι εις τον Δαυίδ, ών ή αρχή• «Σίγησον, Όρφεΰ», φ. 3". 
£. I^β§^&ηά, ΒίΙ)Πο§Γ. Ιιβίΐέηίςαθ. Ρηπ8 1885, τ. Ι, σ. 23-25. 

3. ^ΕύχαΙ θεωρητικά! και έρωτικαί, καλούμεναι μονόλογοι• 
έρμηνεύθησαν προς την έλλάδα γλώτταν παρά Δημητρίου του Κυ- 
δώνη. Του μακαρίου Αυγουστίνου Ίππώνος» κτλ., φ. 6°^. 

5. Συμεών του Νέου θεολόγου ι περί νοητής άποκαλύψεως 
των ένεγειών του θείου φωτός καΐ εργασίας νοερας τε καΐ θείας 
της ενάρετου». Άρχ. ιΈάσατε τη κέλλη μου», φ. 32. 

6. Πρακτικά της έν Φλωρε>/:ία συνόδου. Άρχ. «[Τ]ήν μεν 
άπό Κωνσταντινουπόλεως ές Ίταλίαν περίοδον» κτλ., φ. 40. Έκδ. 
Φρ. Ζανέτου, έν Τώμτ] 1577, σ. 1-231. 

7. Αόγοι δυο υπέρ ειρήνης και ι3οη8είας τη πατρίδι• παρά- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΪΜΰΝ. 127 



χλησις προς την έν Φλωρεντία σύνοδον. Άρχ. «Τη θεία καΐ 
•ερα αυνόδω» κτλ., φ. 231. Ζανέτοο σ. 233-270. 

8. «Επιστολή προς Γραικού; Βησσαρίωνος καρδιναλίου, του 
και Νικαίας». Άρχ. «Έ^^ουλόμην μεν αν έν θεω> κτλ., φ. 279. 

9. Γρηγορίοϋ Νύσσης «έκ της ερμηνείας του Πάτερ ημών 
εις το Έλθέτω ή βασιλεία σου». Άρχ. «[Ό] την βασΛείαν του 
θεού έλθεΐν άςιών», φ. 285Ρ. 

10. Άδηλου «λόγος άνατρέπων τάς του Βλεμυδου έρεσχε- 
λίας». Άρχ. «Άλλ' άπαντητέον είσέτι και προς τάς του τετυφω- 
μένου» κτλ., φ. 291. 

11. Πραςις τοπικής συνόδου, γενομένης ετει ,ςψπς'. Άρχ. 
«*Εδει μεν την άγίαν του θεού έκκλησίαν» κτλ., φ. 356. 
Ά. Π.-Κεραμέως, Ανάλεκτα ίεροσολυμ. σταχυολογίας, τ. Ι, σ. 

471-474. 

12. «Του οσίου πατρός ημών Μαζίμου περί τών δύο φύσεων 
του κυρίου ημών Ίησου Χρίστου, χαΐ 8τι "Άρειος καΐ Νεστόριος 
τον της θεολογίας λόγον και της οικονομίας, Σαβέλλιος και Ευ- 
τυχής απεναντίας τούτων συγχέουσι* κεφάλαια ε'». Άρχ. «"Άρειος 
τάς τρεις υποστάσεις» κτλ., φ. 357^. 

13. «Του λογιωτάτου και σοφωτάτου Φωτίου κεφάλαια κατά 
Λατίνων». Άρχ. «[Ε]ι απλούν τό πνεύμα έκ το5 πατρός και του 
υίου το ττνευμα εκπορεύεται», φ. 359. 

14. Άδηλου έπιστολιμαία περί άζύμων άνεπίγραφος διατριβή. 
Άρχ. «[Ό] περί τών άζύμων λόγος, ω θεία και ιερά κεφαλή, 
και πολλοίς έφθασε πρότερον» κτλ., φ. 367. 

15. «Μητροφάνους του άγιωτάτου μητροπολίτου Σμύρνης καΐ 
μάρτυρος περί της του πα^^αγίου πνεύματος μυσταγωγίας, και δτι 
ώσπερ ό υιός έκ μόνου του πατρός ίερολογεΐται γεννασθαι, ούτω 
χαι το ΤΓ^ευμα το άγιον έκ μόνου του πατρός, του αύτου αιτίου, 
θεολογεΐται έκπορεύεσ&αι* λέγεται δε του υίου είναι όμοούσιον καΐ 
άποστελλόμενον δι' αύτου». Άρχ. «Έν πολλοίς μεν εισιν οι έλεγ- 
χοι», φ. 391. Πόνημα του πατριάρχου Φωτίου, ούχι δέ του 
Μητροφάνους, ώς ενταύθα και έν άλλοις τισι κώδιςι, περί ών δρα 



128 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

τόν πρόλογον 3. ΗβΓ^θΓϋΛβΓ, ΡΙιοΙη 1Π)6Γ άβ δρίπίαδ δηηοϋ 
ιη^δία^ο^ία. ΙΐΑ(;ίδΙ)οη&6 1857. 

16. «Του άγιωτάτοϋ πατριάρχου κυρου Θεοδοσίου λόγος προς 
"Ρωμαίους με&' ίχανήν άπολογητικήν διάλεζιν άποδεικνυς καΐ θεο- 
φόρων ανδρών χρήσεσιν, δτι σφαλερώτατον καΐ έκ του υιού δοζά- 
ζειν τό ΐΓ;ευμα τό δγιον παρά την Γραφήν έκπορευεσθαο. Άρχ. 
«ρΈ]δει μέν ύμας, ώ άνδρες» κτλ., φ. 417. 

17. «Άποσημειώσεις τινών θείων ρημάτων κατά Λατίνων». 
Άρχ. €Έν άρχη ήν ο Λόγος > κτλ., φ. 465. 

18. Κανών άσματικός εΙς τους τρεΓς ίεράρχας. Άρχ. «[Μ]α- 
καρίζομέν σε, διδασκάλων τριάς», φ. 470. 

19. «'Λπόδειζις δτι μείζων ό μέγας Παύλος πάντων τών 
αγίων». Άρχ. ι^Ιδετε πηλίκοις φησίν ύμΐν>, φ. 474. 

20. «Περί του αγίου ττ^εύματος έκ τών δια Κλήμεντος 
βιβλίων». Άρχ. ιΤί δε κεκίνηκεν αυτούς» κτλ., φ. 476. 

21. Τεμάχη Γρηγορίου του Ναζιανζηνου, Βασιλείου Καισα- 
ρείας, Έφραιμ του Σύρου, Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Πρόκλου 
Κωνσταντινουπόλεως, Αναστασίου Αντιοχείας, Κλήμεντος Τώμης, 
Ειρηναίου, Αθανασίου Αλεξανδρείας, Κυρίλλου Αλεξανδρείας, 
Καισαρίου, Κυρίλλου Ιεροσολύμων, Ιππολύτου Τώμης, Θεοδώρου 
Καρών, Μαξίμου, Ίουστίνου, φ, 478 κέ. 

22. «Απορία ι συν θεώ κατ' έπιτομήν κατά τών άθεων αιρε- 
τικών Αναστασίου, έν κεφαλαίοις ιε'». Άρχ. ιΑυτη ή μία του 
Λόγου φύσις >, φ. 487. Πρώτη καΐ δευτέρα «απορία αιρετική 
παρά Θεοδώρου διακόνου». Άρχ. «[Ε]ί μη κατά τόν αυτόν τω 
θελήματι λόγον» κτλ., φ. 488. 

23. «Έκ τών πονημάτων Ιωάννου κατά τών 'Ιακωβιτών». 
Άρχ. «[Ε]ί τό λέγειν δύο φύσεις διαιρεί τόν Χριστόν», φ. 488. 

24. Γρηγορίου Νύσση; «περί θελημάτων», φ. 493". 

25. «'Επερώτησις ελέγχουσα τους θεοπασχίτας». Άρχ. «'Όν 
λέγεται σταυρωθέντα», φ. 493^. — «Προφοραι τών θεοπασχιτών». 

26. «'Επαπόρησις ορθοδόξων προς τόν μίαν πρεσβεύοντα έπΙ 
Χρίστου φύσιν». Άρχ. «Ει μιας φύσεως» κτλ., φ. 494. 



ΙΙΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩΝ. 129 



27. «Κοτχον εις τήν ύπεραγίαν θεοτόχον' ποίημα κυρου 
Ίβ>0ΓΓ>ου μονάχου του Ζωναρά κατά ποτ/των σχεδόν των αίρε- 
τ!ζών>. Άρχ. «Ώδή α* ήχος πλ. δ'. Άρματηλάτην: — "Δρειος. 
'Γττεραγία ή θεόν κυήαασα * τον συμφυή τω πατρί» κτλ., 

φ. 49δ?. 

28. Μιχαήλ αύτοκράτορος του Παλαιολόγου τυττικόν της ϊτζΧ 
του βουνού του ΑύςεντιΌυ μονή; Μιχαήλ του Αρχαγγέλου. Άρχ. 
«Στίχοι ευχαριστήριοι ως από του βασ;λέως προς τον άρχιστρά- 
τηγον Μιχαήλ: — "Άμμον θαλασσών υετών τε σταγόνας» κτλ., φ. 
499**. Ε?τα <Ό πρόλογος, διήγησιν έχων εύχαριστήριον ως άπό 
του βασιλέως προς τόν θεόν», φ. 499^- Κατόπι τό τυπικόν, ου 
το πρώτον κεφάλαιον πραγματεύεται «περί του έλευθέραν είναι 
καΐ αύτοδέσποτον τήν μονήνι, φ. 50*. Σημειωτέον, 8τι τό τυπι- 
κόν τούτο εν τώδε τω κώδικί έστιν ατελές, του καλλιγράφου σε- 
λίδας έν αύτώ άφέντος άγραφους σχεδόν τρεις (φ. 511?-512'')" 
άλλ' ώς έν τω κώδικι ευρίσκεται, ετει 1881 ω έζεγραψάμην έγώ 
τούτο και προς τύποις έκδοσιν έτοΤμον εΤχον άχρι του 1895-ου 
έτους, δτε Μανουήλ ό Γεδεών ένεφάνισε τήν εαυτού εκδοσιν, 
ήτις δμως ατυχώς έστιν εσφαλμένη έν πολλοίς του κειμένου τόποις* 
έπιγέγραπται δε ή τοιαύτη έκδοσις ούτω• «Μιχαήλ του Παλαιολόγου 
τυπικόν της έπι του Βουνού του Αυξεντίου σε[3ασμίας μονής του 
Αρχαγγέλου, εκδίδοντος τό πρώτον Μανουήλ Ίω. Γεδεών. Έν 
Κωνσταντινουπόλει 1895 >. Τήν εκδοσιν ταύτην έπέκρινεν Ά. Δη- 
μητριέ|ϊτ/.ης. 'Όρα Βυζαντ. Χρονικών τ. III, σ. 150-154. 

29. «Περί τής τάζεως τών τε ά;ίωμάτων και τών δφφ•.- 
κίων». Άρχ. «Αυτοκράτωρ. Οί του βασιλέως υιοί, οί δεσπόται. 
ζροΓστανται τών αδελφών» κτλ., φ. 512?. 

30. Πίνας χρονολογικός βασιλέων Ιουδαίων, 'Ασσυρίων, Τω- 
μαίων, Χριστιανών, και πίνας χρονολογικός τών πατριαρχών Τώ- 
μης, Κωνσταντινουπόλεως, 'ΑλεςτΛρείας, Αντιοχείας και Ιερο- 
σολύμων, φ. 532. 

31. «Έπικυρωτικόν χρυσοβουλλον του άοιδίμου βασιλέως κυ- 
ρου Κωνσταντίνου του Μονομάχου περί τής έ;κουσσείας του κτή- 

IV. 9 



130 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΚ 



ματος των Καλο&ηκίων» ^. Άρχ. €θύδέν ούτως εύφραίνειν* 
κτλ., φ. 536^. Έχκλησ. Αλήθεια, IV, σ. 405. 

32. « Χρυσ(>^3θϋλλον του αύτου μακαρίτου βασιλέως κυρου 
Κωνσταντίνου του Μονομάχου περί του παρά μόνης της [βασιλι- 
κής μεγαλειότητος κρινεσ&αι την (έν Χίω Νέαν) Μονήν>. Άρχ. 
«Άλλα τίνων άλλων» κτλ., φ. 537^. Γρηγορίου Φωτεινού τα 
Νεαμονήσια. Έν Χίω 1864, σ. 179. Έκκλησ. Αλήθεια, 
IV, σ. 411. 

33. « Χρυσόί3ουλλον του αύτου άοιοίμοο και ευσεβούς βασιλέως 
καϊ κτήτορος περί του ένίίρονισμοΰ του ^^αοιί της Θεοτόκου καΐ 
του χειροτονεϊσ&αι διάκονον και πρεσβύτερον έκ των αδελφών παρά 
μητροπολιτών ή επισκόπων, πρ6ς ους αν άποστέλλωνται' το αύτδ 
δε περιέχει και περί της τών ένταυ{)α Εβραίων δόσεως». Άρχ. 
<ιΤόν παλαιόν Ισραήλ» κτλ., φ. 539^. Γρ. Φωτεινού τά Νεαμο- 
νήσια, σ. 90. Εκκλησιαστική Άλή&εια, IV, σ. 412. 

34. «"Ετερον έπικυρωτικόν χρυσόβουλλον του αύτου άοιδίμου' 
βασιλέως περί τών Καλοι)ηκίων». Τεμάχιον. Άρχ. «"^Ηρκει μεν 
ττ| μονή της οτζεροίγ,οίζ θεοτ>/ου τη Νέα> κτλ., φ. 540*. Έκκλησ. 
Αλήθεια, IV, σ. 428. 

35. < Του αύτου χρυσόβουλλον περί τών χιλίων μοδίων του 
σίτου, του άπδ τών Βησσών». Άρχ. «Αρετής άντιποιουμένοις 
άνδράσι», φ. 540*. Γρηγορίου Φωτεινού τά Νεαμονήσια, σ. 179. 
Έκκλησ. Αλήθεια, IV, σ. 429. 

36. «Έπικυρωτικόν χρυσόβουλλον του αύτου βασιλέως [περί] 
του μή τίνα έςόριστον π£μπεσ{)αι εις τήν μονήν». Άρχ. «Έποι- 
κοδομεΤν έπί τώ θεμελίω» κτλ., φ. 540?. Έκκλησ. Αλήθεια, 
IV, σ. 429. 

37. «Έπικυρωτικόν χρυσόβουλλον του αύτου βασιλέως περί 
του μετογίου του Ά^^ο'ύρίοο», Τεμάχιον. Άρχ. «Έπει ή έν 
τη Χίω Νέα Μονή> κτλ, φ. 54Ρ. Πρβλ. Γρηγορίου Φωτεινού 
τά Νεαμονήσια, σ. 93. 

* Το χρυσόβουλλον τοΟτο ν.7.\ τά Γλείο^ τών -λ^τογ•. χρυσοβούλλων έςετύτΓωαεν ό 
1 εοΐϋ^ν. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ!" ΙΕΡΟΣΟΑΥΜΩΝ. 131 



38. ιΈπίχορωτικόν χρυσόβουλλον του αύτου περί του άκλι- 
χεύειν εν τω βασιλιχώ οίκω, ένθα χαΐ οί ΌλυμττΓται άκληχεύονται > . 
Τεμάχιον. Άρχ. ι^Αμα μεν χαΐ άρετήν οσίων» χτλ., φ. 54Ρ. 
Γρηγοριου Φωτεινού τά Νεαμονήσΐίζ, σ. 180. 

39. *Σ»γιλλιον του αύτου εν τύπω χατ' δνομα ττερί των εικο- 
σιτεσσάρων παροιχων*. Τεμάχιον. Άρχ. «ΈπεΙ ή βασιλεία μου 
-ρώτην» χτλ., φ. 541^. 

40. «Άπο του |3ασίλιχου πιτταχίου προς Ευστά&ιον βεστάρχην 
έπ: του χοιτώνος καΐ ειδικού, κατά την κβ' φευρ. ΐνδ. ιγ'». Άρχ. 
«Την εν τη Χίω συστασαν» κτλ., φ. 541^. Έκκλησιαστ. Αλή- 
θεια, IV, σ. 430. 

41. «Το ϊσον του τιμίου και τζροα'κο^^Ύΐτοΐ> |3ασιλικου πιττακίου, 
του καταστρωθέντο; εις το σέκρετον του ειδικού: κατά την ιγ^<^». 
Άρχ. «Ή βασιλεία μου έτύπωσε ρογεύεσθαι», φ. 54 ΐί^. Έκκλ. 
Αλήθεια, IV, σ. 431. 

42. «Το έπικυρωτικόν χρυσόβουλλον του άόιδίμου βασιλέως 
κυρου Κωνσταντίνου του Δούκα, περί των χρυσοβούλλων των 
προβεβασιλευκότωνι. Άρχ. «Το ταΐς θεοφιλέσι» κτλ., φ. 541^. 
Έζκ).ησ. Αλήθεια, IV, σ- 431. 

43. «Το πρωτότυπον χρυσόβουλλον του άοιδίμου βασιλέως 
χυρου Κωνσταντίνου του Δούκα, το έπικυρουν το του Μονομάχου 
'/Ρ'^σόβουλλον, το περί των χιλίων μοδίων του σίτου». Αρχ. 
<Πολ)χαι μοναί παρά τω θεω», φ. 54 1?. Έκκλησ. Αλήθεια, 
IV, σ. 444. 

44. «Του αύτου έπικυρωτικόν περί της έπαυςήσεως των ιε' 
φαμελιών Ιουδαϊκών». Άρχ. * Ανδρών ιερών και θείων», φ. 
542". Γρηγορίου Φωτεινού τά ϊϊεαμονήσια, σ. 182. Έκκλησ. 
Αλήθεια, IV, σ. 445. 

45. «Το έπικυρωτικόν χρυσόβουλλον Διογένους περί του μη 
υπάγεσθαι την μονήν δημοσιαχοΐς δικαίοι; ή βασιλική έςουσία». 
Άρχ. «Τω μεν άκρατεΓ και άχαλίνω κεχρησθαι» κτλ., φ. 542?. 
Έζκλησ. Αλήθεια, IV, σ. 445. 

46. «Έπικυρωτικόν χρυσόβουλλον του βασιλέως κυρού Μιχαήλ 



132 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



του Δούχα». Άρχ. ιΚαΙ πάσα μεν πρδζις» κτλ., φ. 542^. Έκ- 
κλησ. Αλήθεια, IV, σ. 446. 

47. «Τό έπικυρωτικόν χροσόβουλλον του άοιδίμου βασιλέως 
κυρου Νικηφόρου του Βοταν6ιάτου^ (Ιτει ^ςφπζ'). Άρχ. «[-]ει των 
προηγησαμένων άοιδίμων» κτλ., φ. 543", 

48. «Του αύτου περί του σολεμνιου των εκατόν ισταμένων 
νομισμάτων». Άρχ. «Οι τ£> ίερω φροντιστήρια) > , φ. 543. Έκ- 
κλησ. Αλήθεια, IV, σ. 446. 

49. «"Ετερον έπικυρωτικόν χρυσόβουλλον κυρου Άλβζιου του 
Κομνηνού». Τεμάχιον. Άρχ. €Και τούτο φιλόθεου 7Γάντως>, 
φ. 543. Έκκλησ. Αλήθεια, IV, σ. 447. 

50. ^"ΕτζροΊ Ανδρόνικου Δούκα Αγγέλου Κομνηνού του Πα- 
λαιολόγου». Άρχ. «Πάλαι μεν ουν» κτλ., φ. 54 3?. Μετά το πέ- 
ρας του κειμένου γέγραπται το σημείωμα τούτο* «•}• Τττηρχε και 
δτερος χρυσόβουλλος λόγος του άοιδίμου βασιλέως κυρου Ιωάννου 
του Παλαιολόγου, απολυθείς κατά μήνα νοέμβριον της νυν τρε- 
χούσης, ως έλεγε, ι' ίνδικτ. ^^^ έτους». Έκκλησ. Αλήθεια, 
IV, σ. 447. 

51. (Τετράδιον της ιδ' εκατ. εκ χάρτου βαμβακερού). «Κυ- 
ριακή μετά τά Φώτα. Του άγιου Ιωάννου του Χρυσοστόμου λό- 
γος περί του άγιου π^^εύματος». Άρχ. «Χθες ήμΤν, ω φιλόχρι- 
στοι, ή του αγίου» κτλ., φ. 544-551. 

52. «Τήματα και λόγοι του φρα Φρασύσκου, καθώς εκείνος 
έγραψε προς τον μέγαν ρήτορα» Μανουήλ τον Κορίνθιον. Πρώ- 
τον αί του Φραγκίσκου ερωτήσεις, είτα ή τούτων άναίρεσις υπό 
του Μανουήλ εν ειδει επιστολής, έπιγεγραμμένης ώδε* «Απολο- 
γία και ανατροπή τών κεφαλαίων του φρα Φρασύσκου». Άρχ. 
«Το έπιστολιμαΤόν σου προς ήμας> κτλ., φ. 552-557* (σελίδες 
άγραφοι: 557^ 558^ 558^, 559», 559^). δίβρίιβηί 1.β Μογηβ, 
ναπΕ δαοΓΛ. Ιιυςά. Β»1;8.νοΓαπι 1685, σ. 268-293. 

53. «Πραςις εις αρχιερέα», δι' ης ό ιερομόναχος Μάρκος χει- 
ροτονηθείς άρχιερεύς εγκαθίσταται μητροπολίτης έν Άδριανουπόλει 
ίνδικτιώνι ιγ', ετει ^ς^ογ' [=1464-1465], φ. 560°^. Τό κείμενον 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΪΜΩΝ. 133 



αύτης άντιγραφέν έχ τούτου του κώδιχος κατεχωρίσδη ύττο Μ. Γε- 
δεών έν τοις Μνημείοις της ιστορίας των Αθηναίων, τ. II, σ. 

358-360• 

54. Γράμμα πατριάρχου τινός Κωνσταντινουπόλεως, πιθανώς 
Μάρκου του Ξυλοκαρά^3η, προς τους κληρικούς της μητροπόλεως 
Δέρκου και της επισκοπής Μέτρων, μηνΐ μαίω, ίνδικτιώνι ιδ' 
[=1465], φ. 560^. Δ. Γρ. Καμπουρόγλου Μνημεία της ιστο- 
ρίας των Αθηναίων, τ. II, σ. 354. 

55. Επιστολή Ματθαίου Καμαριώτου έκ θεσσαλονίκης άπο- 
σταλεισα προς Μάρκον τον Ξυλοκαρά^ην, πρώην Κωνσταντινου- 
πόλεως άρχιεπίσκοπον, νυν δε πρόεδρον Άχριδών έγράφη δε αυ- 
τή, καθώς εικάζω, ετει 1466-ω, δτε δηλαδή, του Άχριδών αρχιε- 
πισκόπου Δωροθέου αποθανόντος, Άχριδών έγένετο πρόεδρος αυ- 
τός ό άπο Κωνσταντινουπόλεως Μάρκος [δρα Α. ΒΒΕΤορΟΒΈ, 
Οοδραοίβ ργκοπΗΟββ Β. Η. ΓρΗΓοροΒοπα. ΜοοΒΒα 1879, σ. 
20]. Το κέίμενον της επιστολής ταύτης άντιγραφέν εντεύθεν υπό 
Μ. Γεδεών κατεχωρίσθη μετά σφαλμάτων τινών ανακριβούς του 
χειρογράφου αναγνώσεως εν τοις Μνημείοις τής Ιστορίας τών 
Αθηναίων, τ. II, σ. 355. Άρχ. «Παναγιώτατε δέσποτα και οι- 
κουμενικέ πατριάρχα καΐ του κατ' Άχρίδας ποιμνίου έκ βασκανίας 
πρ(5εδρε^ κτλ., φ. 566"^. 

56. «Προικοσύμφωνο ν» ατελές, συνταχθέν εν τή αρχιεπισκοπή 
Άχρίδος έπι το3 ταύτης προεδρεύοντος, ως εικάζω, Μάρκου του 
ΞΆο/αράβη, φ. 567°^. Το προικοσύμφωνον τοι>το κακώς άντιγρά- 
ύοίς έκ τούτου του κωδικός Μανουήλ ό Γεδεών κατεχώρισεν έν 

"^ βγζδΐη1ίηί8€ΐιβ ΖβίΙδοΙιπΛ, τ. Λ^, σ. 114-115. 

57. Επιστολή προς πρώην πατριάρχην άχρονολόγητος, πιθα- 
νώς προς Μάρκον τον Ξυλοκαράβην, ης ή αρχή* «Την δ' επιστο- 
λών μεμνημένοι», φ. 568?. 

58. "Έκθεσι; περί τής αρχιεπισκοπής Άχρίδος και περί τών 
ϋ•ό Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου δοθέντων αυτή θεσπισμάτων. 
Άρχ. ιΉ περί τους αγαθούς τών βασιλέων μετά τέλος ευλάβεια», 
ν• 569^. Σύνταγμα τών θείων και ιερών κανόνων, τ. Υ, σ. 266. 



134 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



59. Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου θέσ-ϊτισμα πβρί των ορίων 
της Άχριδών άρχιεπισχοπης. Άρχ. € Πολλών δντων καΐ μεγάλων» 
κτλ. Τέλος• €εις αυτήν την Τριάδιτζαν και τον Πέρνικον - - ». 
Σύνταγμα, τ. V, σ. 268. Ζ&οΙΐ3,π2ΐβ, ΝονβΠαβ οοηδίίίυΐίοηβδ, 
σ. 319. 

60. € Διαιρέσεις μετά συλλογισμών θεολογικών κατά την 
ΟεοπΛράδοτον ημών θεοσοφιαν της πίστεως, καθώς περ οι της 
ημετέρας εκκλησίας ττνευματο'^όροι διδάσκαλοι τταρέδωκαν συντε- 
θέντα παρά Θωμά Έλεαβούρκου του Νοταρά». Άρχ. «Περί της 
ύττέρ φύσιν καταλήψεως κατά το δυνατόν άνθρώττω, ήτις έστιν 
αυτό το τέλος, δηλονότι ή θεία μακαριότης. Τών δντων τά μεν 
κτιστά, τά δε δκτιστα» κτλ., φ. 568-609. Αί σελίδες 597»^- 
60θ3 αφέθησαν άγραφοι. Δεύτερον άντίγραφον παρά τώ αρχιμαν- 
δρίτη Βλαδιμίρω, Οηοτθμ. οπΗοηπίβ ργκοπ. ΜοοκοβοκοΒ οιιπο- 
ΛίίΛΒΗοβ δΗδ^ίοτοκΗ, τ. Ι, σ. 325. 

61. Άδηλου περί θεολογίας άνεπίγραφον. Άρχ. «Τά πράγ- 
ματα του κόσμου πέντε εισί, υλη, συμ^3εβηκότα » κτλ., φ. 610- 

62. Τητορικά γυμνάσματα και μαθήματα λογικής. 

14Θ. Τεύχος χάρτινον έ; 121 φύλλων (μήκ. 0,21, πλ. 
0,157), δπερ ην τζρότεροΊ μονής «Τής αγίας Αναστασίας». Τά 
πρώτα δώδεκα και τά έσχατα δέκα φύλλα μέρος έστι Παρακλη- 
τικής, γραφείσης τή ιε' έκατονταετηρίδι• πάντα δε τά λοιπά φύλλα 
διανεμημένα εις ιβ' τετράδια κώδικα συναποτελεΤ τής έκκαιδεκάτης 
έκατονταετηρίδος, ύπο μιας και τής αυτής γραφέντα χειρός. 

1. (Πρόσθετα φύλλα). Παρακλητικής τεμάχιον^ φ, 1-12 καΐ 

112-121. 

2. «Αριστοτέλους φυσικής ακροάσεως α'>. Άρχ. «Έπει το 
είδέναι και τό έπίστασί)αι > , φ. 14-20. 

3. «Του σοφωτάτου καΐ λογιωτάτου κυρου ,θεοφάνους του 
Άναστασιοηου επιτομή εισαγωγικής κεφαλαιωδώς » . Άρχ. «Τάς 
του λόγου αιτίας άπδ πρώτης ως ειπεΤν γραμμής» κτλ., φ. 21-28. 

4. «Διδασκαλία σύντομος και σαφέστατη περί τών δέκα 
κατηγοριών και τών προτάσεων και τών συλλογισμών, περί ων 



11ΑΤΡ1ΑΡΧΕΙ0Ϊ ΙΕΡΟίΙΟΛΥΜϋΧ. 135 



τ'.ς προδεδαχι)εΙς εις έίττασαν μεν και δλλην έπιστήμγ^ν χαΐ τέ• 
7/^ην, έςαιρέτως δε εις ρητορειοη^, εύχόλως έκπορεύσεταΐ' του ύπερ- 
τίμοϋ χαΐ όπάτοο των φιλοσόφων κυρου Μιχαήλ του Ψελλού». 
Άρχ. € Επειδή τισιν ουκ οΤδ' δθεν» κτλ., φ. 29 κέ. Σελίδες 
άγραφοι- 39ί^-44?. 

5. «Τήσεις των άγιων πατέρων, αϊ εκ του ττατράς λέγουσαι 
το -ττ^ζομα το αγιον>. Άρχ. «Αθανάσιος. Ό μέγας της άλη&είας 
ζήρυς Άθα^^άσιος», φ. 4δ. ' 

. Αοήλου «περί του αί,υμου». -Αρχ. » χί^ςής ο αν ειη 
θεωρητέον» κτλ., φ. 63-89. Το 90ον φύλλον αγραφον. 

7. Προγυμνάσματα ρητορικής εκκλησιαστικής, φ. 91-98. Φύλλα 
άγραφα• 99-103. 

8. «Πυθαγορικά επη τα λεγόμενα χρυσά, στοιχείωσιν περιέ- 
χοντα των Πυθαγορείων φιλοσοφίας και τελειότητος » , φ. 104. 
Κε(με^Λ)ν, σχόλια και παράφρασις. 

9. «'Έτεροι στίχοι προς τον ΙΙυθαγόραν» τρισκαίδεκα. Άρχ. 
«Σοφώς τέτευχας, ω Πυθαγόρα, τάδε», φ. 106*. 

10. «Φωκυλίδου (κωδ. φωκιλλίδου) σοφωτάτου ποίημα». Άρχ. 
ιΤαυτα δίκης όσίησι θεοΰ βουλεύματα φαίνει», φ. 106°^. 

11. «Στίχοι εις τον Φωκυλίδην» πέντε. Άρχ. «Ό Φωκυλί- 
δης ευπρεπή ζήσας [3ίον» κτλ., φ. 110*. Το 111-ον φυλλον 
τ,φιφον. 

147. Συνερραμμένα ποικίλων σχημάτων και γραφών τετρά- 
5'•2 της ις' και τής ιζ' εκατ., συναποτελοΰντα φύλλα 341, εν 
οίς υπάρχουσιν όμιλίαι έκκλησιαστικαί, λόγοι τινές πανηγυρικοί 
'/.τ, ετερά τίνα κείμενα, ές ών έγώ τάδ' έσημειωσάμην α') «Του 
μακαρίου Αυγουστίνου περί των δώδεκα βαθμών τ7^ς παραχρή- 
σ2ω;• μετεγλωττίσθη δε εκ τής Λατίνο^ν διαλέκτου εις την ελ- 
ληνίδα παρά του σοφωτάτου έν μοναχοΤς κυρου Μαςίμου του 
Πλτ>ούδη>. Άρχ. «Πρώτος βαθμός παραχρήσεως>, φ. 133. — 
^') «Του μακαρίου Αυγουστίνου παράλληλα των δέκα νομικών 
παραγγελμάτων και τών δέκα αιγυπτιακών πληγών, τίνι πληγή 
ττλήσσεται ό τινά εντολή ν παραβάς* μετεγλωττίσδη δε έκ τή; 



136 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



Λατίνων φωνής εις την ελληνίδα δίάλεζτον τζαρά του σοφωτάτου 
ζαΐ λογιωτάτοϋ έν ίερομονάχοις κυρίου Προχώρου του Κυδώνη». 
Άρχ. «Ουκ εΙκη, ουδ' ώς ετυχεν» κτλ., φ. 14δ?. Μετά το κεί- 
|Α3νον ό των αυγουστινείων τούτων πονηαάτων άντιγραφευς έγραψε 
ταύτα• «Έν ετει ^ζρε' ίνδ. "ι^• σεπτεμβρίου Ία^^ [=1596]. Έν 
Μοσχοβία. Ιερόθεος ό Μονεμβασίας κυρίω Δαμασκηνω τω ίερο- 
μονάχω και αρχιμανδρίτη της αγίας πόλεως Ιεροσολύμων». — γ') 
«Αγγέλου του Μπενιζέλου είς τον κύριν Νικόδημον τόν Μεταςά*^ 
έγκώμιον», Άρχ. «Και τούτο τί, ώ πανιερώτατε> κτλ., φ. 250. 
Κείμενον ατελές. Περί του Μπενιζέλου δρα Κ. Σάθαν έν τη 
Νεοελλ. φιλολογία, σ. 351, και Ε. ΙιββΓΕπά έν τη Β^ι)I^οΛέςυ^ 
5Γβθ(ΐαβ ναΙ^αΪΓβ, τ. II, σ. ι^χπ. Περί του Μεταξά δρα ωσαύ- 
τως Κ. Σάθαν ενθ. άνωτ. σ. 274-287. £. Ιιβ^ηιηά, ΒίΜίο^Γα- 
ρΜβ Ιιβίΐέηί^αβ. Ραπδ 1894, τ. Ι, σ. 197, 199, 200, 234, 
237, 238, 243* ο δε Μπενιζέλος έν τω έγκωμίω Νικόδημου 
του Μεταζα λέγει περί τούτου συν δ)νλοις ταΰτα* «"Ας ίδουμεν 
το λοιπόν εις ποίον έσυνδράμασιν οι άρεταΤς έτούταις περισσότε- 
ρον παρά εις τόν σοφώτατον καΐ θειότατόν μας δεσπότην δσον 
οιά την σοφίαν (επειδή δια την πολιτικήν δύναμιν άμφιβάλλεται) 
δεν θέλω να ειπώ άλλο, μδνον πώς εις δλην την Ελλάδα και 
εις δλον μας τό γένος δεν εχομεν σοφώτερον αρχιερέα από λόγου 
του. Ποιος τό λέγει τούτο; δσοι τόν έπειράθησαν τό μαρτυρουσι 
τα συγγράμματα του, τό κράζουν μεγαλοφώνως τα φροντιστήρια 
δλα της Ευρώπης και Έγγλιτέρας και της ίερας Αθήνα; της 
έμής πατρίδος, της ελεεινής έμοί και μέχρι προσκλήσεως του 
τιμαλφεστάτου έμοί και πράγματος και ονόματος• ή οποία εις ταΤς 
δυστυχίαις της ταΤς άκραις, εις τάς οποίας αν είναι καταβεβυθισμένη 
τώρα διά την σκυθικήν τυραννίδα, απόλαυσε τούτην την παραμυθίαν, 
τό να άςιωθη τών απαρχών της παιδεύσεως του σοφωτάτου τούτου 
ανδρός» κτλ., φ. 253. ΚαΙ πάλιν «Τό μαρτυρούσιν οι κίνδυνοι όπου 

ΖΊζέρασε κατά γήν και κατά θάλασσαν και τούτος ηθέλησε να 

ύπερβή τάς Ηρακλείους στήλας, δχι δι' άλλο τέλος, παρά διά ώφέ- 
λειαν του γένους (του ελληνικού)• και τούτο, αν τό ιςεύρη άλλο; τινά;, 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΙΟΛΓΜΩΝ. 137 



* ί•• » ^ » \ 



ΤΟ ί;ευρω χα: εγω εις τον οποίον τετοιον μυστηριον την αρχήν απε- 
χάλυψε. Βλέποντας πώς ή Εκκλησία μας εΤναι έρημη από έχείνο 
όπου έμελλε να διαφεντέψη τα δόγματα της, καΐ δν τινάς έγραψε 
^ι^λία, ήτο βυ&ισμένα εις τον βυθόν της λήιίης, ή8έλησε νά τολ- 
μήσ73 τόσα πελάγη δια να ήμπορέσττ) να εϋρη μέσον να φέρη εις 
φως εκείνα όπου εγράφησαν εις βοήθειαν των δογμάτων της Ανα- 
τολικής Εκκλησίας• τό όποΓον δεν ήτονε άλλο παρά τύπος. Τούτον 
φέροντας τον άπό την Έγγλιτέρα^; με οατζάνψ τόσην, όπου άπλως 
άχούο^/τάς την τι^/ας ήθελε θαυμάαη, δχι μόνον κάμνοντας την 
ήλθεν εις την πατρίδα του, άλλα δεν έστάθη ουδέ καν μικρόν νά άνα- 
παυθη εις την φιλτάτην πατρίδα του• άμή ωσάν §νας όπου νά έχη 
μεγαλοτάτην και σφοδροτάτην δίψα^ν δέν πλάττει άλλο με την φαντα- 
αίαν του παρά ποταμόν και βρύσαις, κρουνηδάν αναβλύζουσας, καΐ 
δέν ησυχάζει προτητερα παρά νά την αναπλήρωση, ετζη ετού- 
τος ό θειότατος άνδρας δντας βεβυδισμένος εις την φλόγα της δί- 
ψης, εις τό νά ώφελήση τό γένος, δέν εΤχεν άλλο τέλος παρά νά 
είδί) τελειω^:.ένον έκεΤνο όπου έπεδύμα. Διά τούτο πάλιν νέαι 
έπιδημίαι, πάλιν νέα πελάγη, πάλιν νέοι κίνδυνοι. Άφίνοντας την 
πατρίδα του πάγει είς την Κωνσταντίνου, όπου έφαίνετον διά 
μέσου της έςουσίας της πατριαρχικής χειρός νά συνάξη δλα τά 
βιβλία, δσα εγράφησαν είς συστασιν των δογμάτων της Εκκλησίας 
μας. Έντευ&εν άρχεται νέος πόλεμος, ή σφοδρά μάχη* μέ ποίους; 
μέ τους κηφήνας, μέ τους άπαταιώνας του αιώνος τούτου, εκεί- 
νους όπου φ&ονουσαν δχι μόνον τό γένος τό έδικόν μας, αλλά 
και απλώς πασαν υπεροχήν καΐ αρετής ϋψωσιν οι όποιοι διά δέ- 
λεαρ έμεταχειρισΟήκασι την αρχήν τό δνομα του Ίησου - - - - - 
Τούτο λέγω τό μιαρόν και άτάσ&αλον γένος [ = οί Ίησουΐται] φθο- 
νώντας είς την ώφέλειαν του γένους μας» ή&έλησε νά κίνηση πό- 
λεμον ένα^^τίον και εις αυτήν την ζωήν. Εις τούτον τόν πόλεμον 
ήτον αναγκαία δχι βοή&εια Ιολάου, άλλα προστασία αυτοκρατορικής 
χειρός. Τοιαύτη εύδόκησεν ή μακαρία πρόνοια του θεού νά φανή 
εις καιρόν ή βοή&εια του γαληνότατου μας πρίντζιπε, ό όποΤος 
ωσάν εις τό πρόσωπον του αύτου πρίντζιπε εικονίζε τότε ό συ- 
νετώτατος και ύπεροχικώτατος Σεβαστιανός ό Βενιέρης» κτλ. 



138 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



143. θεοφάνους Νικαίας λόγοι ς' χατά Ιουδαίων. — Τευχο; 
χάρτινον έχ φύλλων 200 (μήχου; 0,21, κλ. 0,155), ων το χει- 
μενόν έστιν εν μια των σελίδων έχάστη μονόστηλον έχ γραμμών 21 
(0,14X0,085)* γραφέν δε τούτο περί το τέλος της ις' έχατ. 
έγένετό ποτέ χτήμα «Θεοφάνη ιερομόναχου του Καλογηρα χαΐ των 
όντων φίλων >. 

14Θ. Τεύχος χάρτινον έχ φύλλων 116 (μήκους 0,217, πλ. 
0,15), ών το χείμενόν έστι μονόατηλον έχ γραμμών 23 (0,16 Χ 
0,08 5)' έγράφη περί το τέλος της ιτ' έχατ. Άχέφαλον χαΐ 
χολοβόν. 

1. Το πέρας βίου τινός τοί5 αγίου Κωνσταντίνου του μεγάλου. 

Άρχ. < ημείς σε[3(5μει)α, άλλα δύναμις του επουρανίου θεού 

υπάρχει», φ. 1. 

2. «Ευρεσις χα: άνάδ(ε)ις'.ς του τιμίου ζαι ζωοποιού Σταύ- 
ρου». Άρχ. «Έτους διαχοσιοστώ τριαχοστώ», φ. 1^. 

3. «Βίος χαΐ πολιτεία χαι αγώνες χαΐ μεριχή θαυμάτων διή- 
γησις του έν θαύμασι περιωνύμου πατρός ημών Άδανασίου του 
έν τω "Αθωνι». Άρχ, «Οι τών αρίστων ανδρών», φ. 12. Τέ- 
λος* «ετέρους έςεριασώμεθα (?) χαι μετά τούτο πα ». 

150. Τεύχος χάρτινον, μήχους 0,21, πλ. 0,15, γραφέν 
ετει 1787-ω χαι συνισιάμενον ες επτά φύλλων άσελιδώτων χαι σε- 
λίδων ήριθμημένων 322, ών μία εκάστη τελεία ούσα γραμμάς 
άρι&μεΐ 20 (0,15x0,105). 

1. «Νομοχάνονας έκ τών αγίων αποστόλων χαι τών αγίων 
καΐ οικουμενικών επτά συνόδων^ χαι έχ τών αγίων και θεοφορων 
πατέρων της Ανατολικής και Όρ&οδόςου Εκκλησίας (άντεγράφη 
έκ του νομοκάνονος του ευρισκομένου είς την λαύραν του αγίου 
Σά|3[3α έν Παλαιστίνη άπαραλ(λ)άκτως), περιέχων άπαντα τά αναγ- 
καία περί πνευματικής διαγωγής». Άρχ. «Πρέπει τόν κριτην, 
τουτέστι τόν αρχιερέα» κτλ., σελ. 1-95. 

2. «Συναγωγή έκ τών θεοφθόγγων ρημάτων και διδασκαλιών 
τών θεοφόρων αγίων πατέρων, άπό πάσης γραφής θεοπνεύστου συνα- 
ί)ροισι)εΐσα έκ τών τυγχανόντων πατερικών ί3ΐ|3λίων έν τη ιερά και 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 139 



Τζια λαύρα του οσίου ^τατρός ημών Σά|33α του ήγιασμένου έν ττ| 
Παλαίστίνη» κτλ. Άρχ. «Παλλαδίου. Ό όσιος ιτατήρ ημών ό έν 
Λυ/ώ» χτλ., σελ. 97-293. 

3. «Δίήγησίς των 'Ρωσσωτούρχωλέγων (=Τωσοτουρχολεχων) 
-ερί του πολέμου αυτών ή δε αρχή της αιτίας έστάδη δια την 
Όρ&οδοςίαν». Άρχ. «Κατά το έτος 1759: ετυχον εγώ να άττε- 
ράσω» κτλ., σ. 293 Έζ έτερου αντιγράφου τταρα τώ Έ. Σταμα- 
τιάδτ], Εκκλησιαστικά σύλλεκτα. Έν Σάμω 1891, σ. 52-57. 

4. Κεφάλαια κατά Λατίνων, στιχουργήματα νεογραικικά ττερί 
του ιτροφήτου Δαυίδ, ττερι του ελαίου της χρίσεως, και ευχή 
•/ατανυκτική. Έν τϊ] έσχατη 322-α σελίδι• «Έγράφη δε κατά 
το ετος 1787 μηνί σετττεμιίρίου 30, εις τον τζόρ-^ζΟΊ του αγίου 
Συμεώ^ί. του Στυλίτου, έξω κειμένου της αγίας λαύρας του οσίου 
ιτατρός ημών Σάβ^α του ήγιασμένου έν Παλαιστίνη• έσταχώθη δε 
διά χειρός του πανοσιωτάτου 'ϊτατρός και πνευματικού ημών κυρ 
Ίωαννικίω [δίί'], ές ιδίας αύτοΰ καλής προαιρέσεως και άναλωμά- 
των>. ΕΤτα διά χειρός ετέρας* «και τόδε άρχιμανδρίτου Άγιοτα- 
φίτου, του εκ Τύρνα[3ον>. 

151. Τεύχος |3ομ|3υκινον έκ φύλλων 157 (μήκους 0,21, ιτλ. 
0,155), γραφέν περί τήν αρχήν της ιδ' έκατονταετηρίδος• ου το 
ζείμενόν έστιν έν μια τών σελίδων έ/άσττ) μονόστηλον έκ γραμμών 
26 (0,187 Χ 0,12).-— Τεμάχιον ασκητικής |3φλου, πι&ανώς Παύλου 
του Ευεργετηνου. Άρχ. « - - - ώνιον. μή ουν τη γλυκύτητι» κτλ. 
Έν τω 22-ω φύλλω' «Τττό&εσις κ|3'• τί τό της άττα&είας μέτρον, 
ζαι τίνα ταύτης τά ιδιώματα, και πόθεν τω άνθρώπω- τζροαγ,- 
νονται». Άρχ. «Έν τω Γεροντικώ. Γέρων τις έποίησε πεντή- 
κοντα ετη» κτλ. 

152. Τεύχος χάρτινον τής ιζ' έκατονταετηρίδος, μήκους 0,21, 
"λ, 0,155. — Συλλογή διδαχών εκκλησιαστικών ανωνύμων, ων ή 
πρωτίστη έςεφωνήί^η εορτή του αγίου Νικολάου. Άρχ. «Καδ' ον 
τρόπον τό άστρον έκεινο όπου κράζεται αυγερινός» κτλ. 

153. Τεύχος χάρτινον τής ιη' εκατ. έκ φύλλων 163, μή- 
κους 0,208, ττλ. 0,16. 



140 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



1. €Εις άπασαν τήν λογικήν του Αριστοτέλους μέθοδον προ- 
οίοίχησις, ήτοι βίσαγωγή, συντεΟεΤσα τταρά Γεωργίου ιερέως του 
Σουγδουρη, του έ; Ιωαννίνων». Άρχ. «Ή περί τήν σοφια^> σπου- 
δή» κτλ., φ. 1. Έςετυπώθη ετει 1792-ω υπό Ιωάννου Κα- 
ρατζά. Ά. Π.-Βρετου, Νεοελληνική φιλολογία, τ. II, σ. 90, 
άρι». 225. 

2. «Πρόκλου σφαίρα». 'Δρχ. «Περί αςωνος καΐ πόλου. "^Αξων 
καλείται» κτλ., φ. 81. 

3. «Σύνοψις της ρητορικής» άδηλου. Άρχ. «Κεφάλαιον ~'α^ 
καδόλου περί ρητορικής. Διαφόρως οι πάλαι τήν ρητορικήν ώρί- 
σαντο» κτλ., φ. 90. 

154. Μα^ματάριον χάρτινον έκ φύλλων 203 (μήκους 0,21, 
0,15), γραφέν μεταςύ των ετών 1716 και 1718. Το κείμενον 
μονόστηλον έκ γραμμών 24 (0,18X0,115). 

1. «1718 άπριλ}νίου 22. Εις τους επιστολικούς τύπους γυ- 
μνάσιον». Άρχ. «ΚαΙ ή δοκιμή το βεβαιώνει» κτλ., φ. 1. 

2. «1716 αύγούστου 22. θέματα της γραμματικής του έ; 
απορρήτων» Αλεξάνδρου Μαυροκορδάτου. Άρχ. «Κεφάλαιον α' . 
Άπό τόσον μεγάλον σκότος» κτλ., φ. 70. 

3. «Έγχειρίδιον άπάσης τής μετρικής τέχνης παρά Γερασί- 
μου Βλάχου του Κρητός συντεθέν». Άρχ. «Προοίμιον. Ή μέλι- 
τόρρυτος των Μουσών κιθάρα» κτλ., φ. 132. 'Ιεροσολ. βΐί3λιο- 
})ήκη, τ. Ι, σ. 403. Π, σ. 647. 

4. «Εις το ^°^ κεφάλαιον της γραμματικής του Αλεξάνδρου 
(Μαυροκορδάτου) θέματα καί τίνες κανόνες». Άρχ. «Κοινόν. 
Επειδή καί ό λόγος μας> κτλ., φ. 148. 

155. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 153 (μήκους 0,204, πλ. 
0,16), γ^οίψ,Ί περί το μέσον τής ιη' εκατ. Το κείμενον μονό- 
στηλον έζ γραμμών 21 (0,17x0,11). Φύλλα άγραφα• 12-14, 

32, 33, 35, 104-139, 147, 148. 

1 Άδηλου γραμματικά, οΤον περί συμφωνιών, τεχνολογία τών 
διαφόρων πτώσεων κατά τάς διαφόρους αυτών σημασίας, περί 
δοτικής καΐ αιτιατικής, περί τών σημαινόμενων του ρήματος βάλλω 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 141 



ζτλ. Άρχ. «ΑΕ συμφωνίαι εισΐ τρεις• ή όνομΛστιχή μετά του 
ρήματος», φ. 1-11. 

2- «Θεοφίλου του Κορυδαλέως διαίρεσες της ποιητικής χατά 
τα είδη αύτης χαΐ τίσιν δχαστον τούτων διαφέρει». Άρχ. «^Εοικε 
τοιγαρουν των θειοτάτων είναι ή ττοίησις», φ. 15-31. Ίεροσολ. 
^:^5λιο9ήκη, τ. III, σ. 123. 

3. Άδηλου τεχνολογία γραμματική. Άρχ. «ΠοΤα των ονομά- 
των ττερισπώνται χαΐ ποΤα όςύνονταΐ; πάν μονοσύλλαβον» κτλ.. 

φ. 34, 36-103. 

4. Αντωνίου Βυζαντίου έπιστολιμαία γραμματική διατριβή 
χρός τίνα των αύτου φίλων. Άρχ. «Ό μεν μυ&ος Ήφαίστω συν- 
οικίζει τάς Χάριτας» κτλ., φ. 140. "Ετερον οτηίγραφον δρα έν 
τη έμη Εκθέσει περί των έν τη βιβλιοθήκη της Παλαιάς Φω- 
χαίας ελληνικών χειρογράφων. Σμύρνη, 1876, σ. 6. 

δ. Άδηλου «περί του εΤμι τό πορεύομαι> και «περί του ?ημι 
του δασυνομένου και ψιλουμένου». Άρχ. «Ένεστώς. ΕΤμι, εις. 
δΤσι» κτλ., φ. 149-153. 

156. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλλων 102, μή- 
χους 0,207, πλ. 0,15. Φύλλα άγραφα• 45-52, 102. 

1. «Εις τήν του Πορφυρίου και φιλοσόφου εισαγωγήν πάρα- 
φράσεις τε καΐ ζητήματα, εκδοθέντα παρά Γερασίμου Βλάχου 
χαθηγουμένου του Κρητός». Άρχ. «Κεφάλαιον α'-"^ . Σκοπός έσ:ιν 
ενταύθα» κτλ., φ. 1-44, έ'νθα τό «Τέλος των του Πορφυρίου 
"έντε φωνών 1. 

2. «Εις τάς του Αριστοτέλους κατηγορίας παραφράσεις τε 
χαΐ ζητήματα, εκδοθέντα παρά Γερασίμου Βλάχου του Κρητό:. 
•/αϊ διδάσκαλος [βίο] του ημετέρου διδασκάλου >• Άρχ. «Προοί- 
μιον. Σκοπός έστιν ενταύθα» κτλ., φ. 53-101, ένθα τό «Τέλο: 
άπάσης της λογικής πραγματείας». 

157. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλλων 163, μήκους 
0,203, πλ. 0,155. Τό κείμενον μονόστηλον. Έν τη όπισθία σε- 
λίδι του 1-ου φύλλου* «Έκ των του διδασκάλου Άνανίου' άφιε- 
ρώθη τω Παναγίω Τάφω κατά τό μ']^ο' [==1770] έτος» κτλ. -- 



142 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

«Εις τά όζτώ |3ΐ|3λία της φυσιζγ^ς ακροάσεως παραφράσεις τε καΙ 
ζητήματα, έχδο&έντα παρά Γερασίμου ιερομόναχου Βλάχου του 
Κρητός, του των έτζιστημών κατ' άμφοτέρας τάς διαλέκτους κοι- 
νού διδασκάλου και του ίερου Ευαγγελίου κήρυκος. Τόμος Α'^•». 
περιέχων έν έαυτω τα τρία πρώτιστα βιβλία. Άρχ. «Ή φιλο- 
σοφία, το μέγα τοΤς άνι)ρώποις> κτλ. 

158. Τεύχος χάρτινον έζ φύλλων 99 (μήκους 0,201, ^λ. 
0,145), γραφέν ετει 1672-ω. Το κείμενον μονόστηλον εκ γραμ- 
μών 26 (0,158X0,115). — «Περί ρητορικής τέχνης σύντομος 
παράδοσις παρά Γερασίμου Βλάχου του τών επιστημών ύφηγητου 
εκδοθείσα. Βιβλίον πρώτον. Εις 1072 μαίω 13 ήρςάμην τών 
της ρητορικής βιβλίων». Διαιρείται εις τρία βιβλία. Άρχ. «Το 
τής ρητορικής όνομα >. 

15Θ. Τεύχος χάρτινον. της ιγ' έκατονταετηρίδος εκ φύλλων 
110 (μήκους 0,204, πλ. 0,155). Το κείμενον μονόστηλον έκ 

γραμμών 21 (0,15X0,10). — «'-^Ρχή ^'^'' ^^Ψ ^Τ-^ "^^""^ ^Ρ^" 
τημάτων τής γραμματικής τέχνης, διορι)ωι)έντων παρά του σο- 

φωτάτου κυρου Μανουήλ Μοσχοττούλου του Κρητός». Άρχ. «Τί 
έστι προσωδίας Ποια τάσις εγγραμμάτου φωνής». Μετά το κεί- 
μενον ή του καλλιγράφου υπογραφή• «Φώτιος ιερεύς αμαρτωλός 
και σφόδρα αμαθής». Έπονται βλάχικα τίνα σημειώματα καί τίνα 
ελληνικά περί μέτρου ιαμβικού. 

160. Τεμάχιον του νομοκάνονος Μανουήλ Μαλαςου έκ φύλ- 
λων χάρτου 90, μήκους 0,208, πλ. 0,155. Το κείμενον μονό- 
στηλον έκ γραμμών 18 (0,146x0,092). 'Εν τώ τεμαχίω τούτω 
περιέχεται μέρος του πίνακος τών κεφαλαίων, οΤς ό νομοκάνων 
διήρηται, και αυτός ό νομοκάνων άπό του α' μέχρι του σιζ' κε- 
φαλαίου. 

1Θ1• Τεύχος χάρτινον τής ιη' εκατ. έζ φύλλων 50, μήκους 
0,202, πλάτους 0,145. Τό κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 24 
(0,153x0,10). — «Κωνσταντίνου Γορδάτου περί τής τών σφαι- 
ρών χρήσεως». Άρχ. «ΚαΙ πάντα μέν οσα ήμΤν» κτλ. Έ;εδόί)η 
τύποις άναλώμασι τής Άδελφότητος τών Άγιοταφιτών Ένετίγ;σιν 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 143 

ετει 1730-ω. Ά. Π. -Βρετου, Νεοελληνεχή φιλολογία, τ. II, 
σελ. 46, άρι&. 90. 

162. Τεύχος χάρτινον της ιζ' έχατ. έχ σελίδων ήρί&μημέ- 
νων 71. Μήκους 0,202, πλ. 0,15. Τό κείμενον μονόστηλον έκ 
γραμμών 38 (0,155X0,097). — «Χριστός ήγείσδω. Του αύτοΰ 
Κορυδαλέως εις τα υστέρα του Αριστοτέλους αναλυτικά». Άρχ. 
ιΤό άναγκαιότατον εις θήραν» κτλ. 

1Θ3. Πανηγυρικό ν της ις' εκατ. έκ φύλλων χάρτου ήριδ- 
μημένων 74, μήκους 0,206, πλ. 0,152. Τό κείμενον μονόστη- 
λο^ έκ γραμμών 19 (0,143X0,105). 

1. Ανδρέου αρχιεπισκόπου Κρήτης «έγκώμιον εις τόν δσιον 
"ατέρα ημών και θαυματουργόν Νικόλαον, άρχιεπίσκοπον Μύρων 
ττ^ς Λυκίας». 'Αρχ. «"^ Ανθρωπε του θεού καΐ πιστέ > κτλ.» φ. α'. 

2. Έφραΐμ του Σ6ρο'^ «λόγος εις τόν Ά^ραόίμ και Ισαάκ». 
'Αρχ. «Ισαάκ έζ ε[^Ύιμοι}> κτλ., φ. η' (σελις όπισθία). 

3. Αθανασίου αρχιεπισκόπου Άλεςανδρείας «εις την άπογρα- 
φήν της υπεραγίας Θεοτόκου και εις τόν Ιωσήφ. Τη Κυριακή 
ι:ρό της Χρίστου γεννήσεως». 'Αρχ. «"Ωσπερ οί την χρυσϊτιν» 
χιλ., φ. ιζ'. 

4. Γρηγορίου επισκόπου Νύσσης «εις την άγίαν του Χρίστου 
γέννησιν και εις τόν Ήρώδην και εις τα βρέφη». Αρχ. € Σαλ- 
πίσατε έν νεομηνία», φ. κδ'. 

δ. Πρόκλου Κωνσταντινουπόλεως «έγκώμιον εις τα όίγια νή- 
πια τα υπό του 'ϊίρωοοΐ) άναιρεθέντα». 'Αρχ. «"^Ηθελον μέν άει 
χαΐ πάντοτε», φ. λς'. 

Ι). Ιωάννου Χρυσοστόμου «λόγος εις την ύπαπαντήν του Κυ- 
ρίου». 'Αρχ. «Ου μόνον φορεΓ σάρκα», φ. λθ'. 

7. Βασιλείου Καισαρείας «έγκώμιον εις του; αγίους τεσσα- 
ράκοντα μάρτυρας τους έν Σεβαστεία». 'Αρχ. «Μαρτύρων οε 
μνήμης >^ φ. μγ' (σελίς όπισθία). 

8. Πρόκλου Κωνσταντινουπόλεως «εις την στείρωσιν τ?ίς Ελι- 
σάβετ, και εις την σιγήν Ζαχαρίου, καΐ εις την γέννησιν του 
Προδρόμου». 'Αρχ. «Ουδέν τοΤς δεσποτικοΤς», φ. να'. 



144 ΚΑΤΑΛΟΓΟ^: ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



9. Ιωάννου Χρυσοστόμου €έγχώμιον εις τους άγίου; καΙ κο- 
ρυφαίου; των άτΓοστόλων Πέτρον γ,άί Παυλον». Άρχ. «Ουροτ^ου 
'/.α\ γης αμιλλαν», φ. νγ' (σελίς οττισΟία). 

10. Πρόχλου Κωνσταντινουττόλεως λόγος εις την μεταμόρ- 
φωσαν του Κυρίου. Άρχ. «"Ατε τοίνυν χαΐ τήμερον», φ. νζ'. 

11. Κυρίλλου Άλεςανδρείας λόγος εις την μεταμόρφωσαν του 
Κυρίου. Άρχ. €θί μεν ευ ειδότες», φ. ξα'. 

12. Ανδρέου Κρήτης λόγος εις τον εύαγγελισμόν της Θεο- 
τόκου. Άρχ. «Επέστη σήμερον», φ. ςδ'. 

1Θ4. Τεύχος χάρτινον της ιζ' έκατονταετηρίδος έκ φύλλων 
63, μήκους 0,203, -^λ. 0,152. Έν τω 1-ω φύλλω Δοσίδεος 
ό πατριάρχης Ιεροσολύμων έγραψε τό σημείωμα τούτο* *1692 
νοεμβρίου ε; εγινεν ό γάμος του μπεϊζατέ Τάδουλ του Ήλιάσκου 
μετά της θυγατρός του αύ8 εντός Κωνσταντίνου βοεβόνδα πά- 
σης Ούγκροβλαχίας. Έτύχομεν και ήμεΓς εδώ και έγίναμεν σύν- 
τεκνοι, και ετυχεν και ό δραγουμάνος κυρ Αλέξανδρος (Μαυρο- 
κορδάτος) εδώ γυρηζάμενος άπδ τό Μπελιγράδι. Έστω εις μνή- 
μην». Έν τη όπισδία σελίδι του 2-ου φύλλου• €Είς χρήσιν Νεο- 
φύτου Φιλάρετου, μητροπολίτου Άδριανουπόλεως, του έκ της Πα- 
λαιάς Ηπείρου, και των φίλων». 

1. Άδηλου πέντε τροπάρια ιπερι της προσ&ήκης τών Λατί- 
νων. ^Ηχος πλάγιος δ' ώς κάθισμα προς τό Την ούράνιον πύλην 
και». Άρχ. «Οι Λατίνοι τάς μέμψεις διαφυγεΤν», φ. 1. 

2. Άδηλου «περΊ τών* αιτίων άρχηθεν του σχίσματος τών 
Λατίνων καΐ περί τών πέντε διαφορών αυτών προς τους Γραι- 
κούς έν συντόμω και έν σχήματι κανόνος. Ώδή α'. ^Ηχος πλ. δ'. 
'Γγράν διοδίύσας ώσει ξηράν». Άρχ. «Τό σχίσμα Λατίνων >, φ. 
2. Τα φύλλα 6-8 παντάπασιν άγραφα. 

3. «Έρώτησις 'Ιτοιλου προς ΓραΓ/όν>. Άρχ. «Ει ουν έκπα- 
λαι> κτλ., φ. 9-3. 

4. Άδηλου «περί της άρχης του πάπα και περί της έκπο- 
ρεύσεως του αγίου πνεύματος». Άρχ. «Μη ταραττέτω τινά» 
κτλ., φ. 14-27. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΥΑΙΩΝ. 145 



5. «Επιστολή σταλεΓσα παρά των Γραικών προς τόν πάπαν 
Τώμης», ή έςή;• «Τήν ισχύν σου τήν αχραν προς τους σους 
υπηκόους ίσχυρώς πιστεύομεν την υπερηφανειών σου φέρειν ου 
ου^ΛτμεθΛ• την φιλαργυρίαν σου χορέσαι ουκ ίσχύομεν ό Διάβολος 
μετά σου, δτι ό Κύριος μεθ' ημών», φ. 30. 

6. Επιστολή θεοφάνους Ιεροσολύμων εγκύκλιος προς τους εν 
ΙΙαλαιστίνη όρ&οδόξους κατά των λατινικών δογμάτων και εθίμων, 
οιηρημένη ει; κεφάλαια ις' (εκ Μολδαβίας τη 6-η μαρτίου 1630). 
Άρχ. €Τάς διατριβάς ετι έν Μολδαβία ποιούμενοι και γράμματα 
κολλών υμών δεςάμενοι», φ. 31-58. Τά κατόπι φύλλα (59-65) 
"αντάπασιν άγραφα. 

165. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλλων 44, μήκους 
0,222, πλ. 0,152. — «Εύκλείδου στοιχεΐον πρώτον έκ τών του 
θέωνος συνουσιών». Άρχ. «'Όροι. ΣημεΤόν έστιν, ου μέρος» 
/.τλ. — Φύλλ. 31 «Εύκλείδου στοιχεΐον δεύτερον». 

1ΘΘ. Τεύχος χάρτινον της ις' εκατ. έκ σελίδων 72' εστί 
δε μήκους 0,207, πλ. 142. Το κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 
28 (0,14X0,095). — Άδηλου «περί ά^^τι&έτων παθών» κεφάλαια 
νη'. Άρχ. «Περί βίου αρετής καΐ κακίας* κεφάλαιον πρώτον. Ό 
Κόριος έν Εύαγγελίοις φησι» κτλ. 

1ΘΤ. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλλων 17, μή- 
^'^'^; 0,20, πλ. 0,146. Το κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 25 
(0,156X0,106). Έγράφη δε «και τούτο προς τοΤς άλλοις επι- 
τελεία Νικολάου του Κεραμέως ιατροφιλοσόφου»^. — «Ερμηνεία εις 
*Χ2χαρτισμόν τών λειψάνων του θείου έγκαινιασμου*. Άρχ. «Κα- 
ταρτίζων πάντα ό άρχιερεύς εις μερίδας τρεΓς καΐ τεθέντων τού- 
των ένδον του δισκαρίου» κτλ. 

168. Χάρτινου τινός τεύχους της ιδ' εκατ. εν τετράδιον, ου τά 
φ?ίλλα τους αριθμούς φέρει 84-ϋΓ περιέχει δ' έν έαυτώ σχέδη 
*'.νά γραμματικά, πιθανώς Μανουήλ του Μοσχοπούλου, εις κανόνας 

* Έτερον αύτόγραφον αύτοΰ ζόνημα ορα έν τ^ έμι•^ '£χί)έσει -αλαιογρ^φι-Λων καΙ 
φι/Λλογιχών ερευνών έν θράν-τ^ χαι Μαχεοονία. Έλλην. Φιλολογ. Ιύλλογο;" τιαρίρτ. ιζ' 
τό'χοϋ, σ. 9. 

IV. 10 



146 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ. 

ίαμβιχούς. Άρχ. €Άκροστιχ1ς εις τα Φώτα. Σήμερον άχράντοιο 
βαλών» κτλ. Κανών ιαμβικός Ιωάννου του Δαμάσκηνου. 

ΙβΘ. Τεύχος χάρτινον, έμπεριέχον ομιλίας εκκλησιαστικός 
77 μετά προοιμίου του τούτων συλλογέως, δς υπεγράψατο το εαυ- 
τό"» δνομα οϋτω* «1644 ιαννουαρίω 26 έτελ(ε)ιώθην παρεμου 
Ιεροθέου ιερομόναχου έκκλησιάρχου». Ή εις την Τπαπαντήν 
ομιλία (φ. 10-29) συνετέδη ετει «,αχμ' [ = 1640]. φεβρουαρίω. 
β'. ελέχθη εν τω ναω τϊίς ύπεραγιας δεσποίνης ημών Θεοτόκου 
της Έλεούσας εν τη ημέρα της Τπαπαντής». Έτερα ομιλία (φ. 
206-208) συνετέθη ετει «,αχλ' [=1630] μαίω λ'. ελέχθη εν 
τω ναω της Άδελφότητος παρ' έμου Κωνσταντίνου άναγνώστου 
Μαϊνέτα » . 

170. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 3 + 234, μήκους 0,21, 
πλ. 0,147, γραφέν ετει 1682-ω• ήν δε τούτο τυρότερον Γενναδίου 
μητροπολίτου Δρύστρας και είτα Χρύσανθου πατριάρχου Ιεροσο- 
λύμων. Το κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 21 (0,16 Χ 0, 105). — 
Μαςίμου Πελοποννησίου διδαχαι 38, ων προτέτακται προοίμιον και 
πίναξ άναγραφικός αυτών τούτων τών διδαχών μετά δε το πέρας 
του κειμένου υπάρχει το σημείωμα τούτο• «Τέλος και τω θεώ δόξα* 
έτους ^αχπβ' [=1682] μηνί νοεμβρίω θ' ημέρα "β ^. Έτελ(ε)ιώθη 
το παρόν βιβλίον παρά κάμου Ζαχαρίου έκ νήσου Κώ εν τη Δρύστρα». 

171. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 149 (μήκους 0.217, πλ. 
0,16), γραφέν περί την αρχήν της ιθ' εκατ. — «Εραστής σοφία.: 
υπό τών θείων Γραφών οδηγούμενος, εϊτ' ουν είσήγησις δογμα- 
τική εκτεθείσα παρά του διδασκάλου Σεργίου Μακραίου». Εξε- 
δόθη τύποις έν Κωνσταντινουπόλει ετει 1816-ω. Κ. Σάθα, Με- 
σαιωνική βΐ|3λιοθήκη, τ. III, σ. πβ'. 

172. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλων 121 (μήκους 
0,207, πλ. 0,16), όπερ ήν πρότερον Σεργίου διδασκάλου του 
Μακραίου. Τό κείμενον μονόστηλον (0,168 Χ 0,115). — α') «Έξη- 
γησις εις τό "^Ασμα τών '^^σμάτων• του ευσεβέστατου βασιλέως 
Ματθαίου του Καντακουζηνού». Άρχ. «Προοίμιον. Ου πάνυ μοι 
δοκεΓ» κτλ. Μίςηβ τ. 152, σ. 997 κέ. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΓΜΩΝ. 147 

173. Τεύχος χάρτινον της εη' έχατ. έχ φύλλων 196 (μή- 

* 

χους 0,209, ττλ. 0.16), όπερ ην πρότερον Γερβασεοϋ Τραπεζουν- 
ν.οο καΐ πρωτοσογχέλλου Άγεοταφίτου. Τό χείμενον μονόστη^ον 
(0,146X0,095). — Θεοφίλου Κορυδαλλέως € υπόμνημα συνοτττι- 
7.όν χαΐ ζητήματα εις την περί ουρανού πραγματει'αν» Αριστοτέ- 
λους. Άρχ. <ΟΙόν τις νέηλυς εις πόλιν» χτλ. 

174. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έχ σελίδων ήριθμημένων 
438* ην δε τούτο πρότερον < Χρύσανθου άρχιμανδρίτου Ίεροσολυ- 
μίτου» του Νοταρά, χαί μήκους μεν έστι 0,214, πλάτους δέ 
0,16* το δ' εν αύτω κείμενον μονόστηλον δν χώρον εν μια των σελί- 
δων έκάσττ] κατέχει ως 0,155 Χ 0,105. — «Εις το πρώτον βιβλίον 
της ίερας σχολαστικής θεολογίας παραφράσεις τε και ζητήματα, 
έχδοθέντα έν τω α*!* βΐ|3λ:ω περί όρθοδόςου πίστεως του εν άγίοις 
"ατρος ημών Ιωάννου του Δαματκηνου παρά Γερασίμου ιερο- 
μόναχου Βλάχου του Κρητός, του τών επιστημών κατ' άμφοτέρας 
τις διαλέκτους '/.οι\οΐί διδασκάλου καΐ του ίερου Ευαγγελίου κή- 
ροχος. Τόμος δεύτερος». Άρχ. €ΐΙροθεωρία τών ζητημάτων. Ή 
"ϊτερΊ θεού θεωρία» κτλ. 

175. Τεύχος χάρτινον της ιη' εκατ. έκ φύλλων 188, μή- 
'/οϋς 0,217, πλ. 0,16. 

1. Νεοφύτου Τοδινου διδαχαί, φ. 1-125. Έςετυπώθησαν 
έν Τώμη ετει 1636-ω. £. 1<β§Γαηά, ΒίΜίο^ΓαρΜβ 1ιβ11έηί(ΐιιβ 
(XVII δϊέοΐβ), τ. Ι, σ. 339, αριθ. 251. 

2. «Ερμηνεία του σοφωτάτου υπερτίμου Ψελλού εις το ^Ασμα 
τών '^σμάτων δια στίχων πολιτικών, προς τον βασιλέα κυρ 
Νιχηφόρον τον Βοταν(ε)ιάτην». Άρχ. «Έπείπερ τό φιλομα- 
θέςι χτλ., φ. 126-160. Μϊ^ηβ τ. 122, σ. 540. 

3. «^ΑψχηΏ [ουλίου 7ΐ άντεγράφθη έν Βουκουρεστίω. Διήγησις 
^ντομος περί τε του Σερμπτ^ου [ϊοεβόδα. του και Τάδουλου, παρ' ελ- 
πίδα της ηγεμονίας έκπεσόντος, και Ταδουλ|3οε|3(>δα υίου Μίχνα |3οε(3(>- 
δαέντη Ούγγρθ|3λαχία εισελθόντος>, συγγραφεΤσα ύπο Ματθαίου μη- 
τροπολίτου Μυρέων και άφιερωθεΤσα τω ^οε^άοα Τάδουλ, φ. 161 κέ. 
Πρ|3λ. ί] Ι,θ^Γαηά, ΒίΜϊοΙΙιβςυβ ^^^β^^β νυΙ^αΪΓβ, τ. II, σ. ι,χχχγ. 



148 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

4. «Στίχοι πολιτιχοί του αυτού εις τον αυτόν >. Άρχ. «Ταύτα 
μεν, ώ δούξ, παρ' έμου προς σε πόθω» χτλ., φ. 179-180. 

5. Επιστολή Ματθαίου μητροπολίτου Μυρέων προς Κύριλ- 
λον (τον Αούχαριν). Άρχ. < Εναγών ιον άχήχοα εΤναί σου» χτλ.. 
φ. 181-188. 

17 β. Τεύχος χάρτινον έχ φύλλων 265 (μήχους 0,21, πλ. 
0,16δ), γραφέν ετει 1693-ω. Φύλλα άγραφα• 139-142, 165- 
166, 195, 227, 247. 

1. «Βίβλος, εν η γέγραπται ή όδοιπορία της βασιλείας του 
Σημττηρίου, από της πόλεως Τομπόλσχης, μέχρι χαΐ των ορίων 
του βασιλείου της Χήνας, έν ετει 7183-ω: μηνός μαΐου Β-η*. 
Έγράφη δε, αυτή ή βίβλος, 3ταν χατά προσταγήν του μεγάλου 
αύθεντός, βασιλέως, χαΐ μεγάλου κνέζου Αλεξίου Μιχαηλοβήτζου, 
πάσης Μεγάλης, Μιχρας τε και Λευκής Τωσσίας αύτοκράτορος, 
έπέμφθη από της Μόσκβης μετά Λρεσβείας εις τό βασίλειον της 
Χήνας Νικόλαος ό Σπαδάριος, έν ετει από Αδάμ 7183 μαρτίου 
3-η». Άρχ. «Έν ετει 7183-ω μαιου 3Τί έμισεύσαμεν έν τρισΐ 
πλοιαρίοις» κτλ. Μετά τό κείμενον (φ 1383)* «Μετεφράσ&η έν 
ετει 1693-ω από Χρίστου γεννήσεως, έν μηνΐ όκτωβρίω, έν τη 
μεγίστη βασιλευουση πόλει Μοσκβα, προστάξει του πανοσιωτάτου 
και λογιωτάτου αγίου άρχιμανδρίτου της αγίας και Χριστοβαδίστου 
πόλεως Ιερουσαλήμ, παρόντος και αοτοΐ^ έν τή μεγίστη και λαμπρά 
πόλει ταυτη>. Κ. Σά&α, Νεοελληνική φιλολογία, σ. 399-400. 
£. Ιιβ^Γ&ηά, ΒΛϋοΙΙιβςιΐθ ^Γοοςαβ νηΙ^&ΐΓβ, τ. III, σ. χχχιν. 
Κ. Παλαιολόγου, Έλληνες διπλωμάται έν Τωσία. ΠαρνΛσσός, τ 
Χ, 1886, σ. 35-39, 388-391. 

2. <^Ή του Σημττηρίου άπό Μόσκβης χειμέριος οδός μέχρι 
του Τωμπόλ(ίκη>. Άρχ. «Άπό της Μοσκβας έως της μονής τής 
αγίας Τριάδος» χτλ., φ. 143. Μετά τό πέρας του κειμένου (φ. 
158^)• «Έν ετει 1693-ω ιουνίου 15-η». 

3. «Περιγραφή τής Κασπίας θαλάσσης». Άρχ. «Περιγραφή 
διαβάσεων ιππικής άπό τό πέτρινον», φ. 159-164. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 149 



4. Θεοδώρου Ίσαάχου Μπάιχοβου περιοδεία έν τη ΚιταΓα έτει 
7183-ω, φ. 167-194. 

5. Περιγραφή της αύθεντείας της Σημπηρίας, φ. 196-210. 

6. «Διήγησις περί της άρχης της της μεγίστης ορθοδόξου αυ- 
θεντειας βασιλευούσης πόλεως Μόσχβης, πώς χαΐ εις ποίον χαφόν 
ν.'ή τίνι τύχη τό τοιοΟτον μεγάλον βασίλειον ήρξατο καΐ τοσούτον 
ηυξησε χαΐ έδο$άσ&η>, φ. 212-226. 

7. «Περί ειδεισεως [δίο] της γης Κιταΐας χαι περί βαθύτατης 
Ινδίας έν ετει Οζ)ροζ Η* εις τό Σιμτϋήρι Τομπόλσχι διά έςετάσεως 
το•5 στόλνικου και βοεβόδα Πέτρου του Ί<οαννοβίτΙ|ι το πίχλην Γο- 
οούνθ|3 (Γ>τάμα με τους συντρόφους αύτου περί της βασιλείας της 
Κιταίας εΐδησις -/αδολική έστάθηκε». Άρχ. «Εις τό βασίλειον 
της Κιταίας» κτλ., φ. 228-246. 

8. «Κυρίλλου φιλοσόφου του Τωμαίου ομιλία ευσεβούς διδαχής 
Γ^οος τόν εύσεβέστατον κνέζην Βλαδημήρην>. Άρχ. «Μετά ταύτα 
έστειλαν οί Τωμαϊοι* κτλ., φ. 248-265. 

177. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 269 (μήκους 0,21, πλ. 
0,16), γραφέν περί τό τέλος της ιζ' εκατ., ως δε φαίνεται, υπό 
Χροαχ^&ου Νοταρά. 

1. «Περί πρακτικής γεωμετρίας». Άρχ. «"Ες είσι τα της πρα- 
κτικής» κτλ., φ. 1. 

2. Γεωμετρία κατά τόν Εύκλείδην. Άρχ. «Έπι της δοθείσης 
2^δείας> κτλ., φ. 17-148. Φύλλα άγραφα* 112-140. 

3. «Εύκλείδου στοιχεΐον πρώτον έκ των θ έωνος συνουσιών». 
Αρχ. «ΣημεΤόν έστιν, ου μέρος ού&έν», φ. 149. 

4. Τριγωνομετρία, αστρονομία και αριθμητική ίταλιστι και 
μετά πολλών πινάκων, φ. 166-269. 

173. Τεύχος χάρτινον της ιη' εκατ. έκ φύλλων 95 (μή- 
'^θί>; 0,208, πλ. 0,152), δπερ ετει 1767-ω κτήμα ην Μακα- 
ρίου τινός. Τό κείμενον μονόστηλον (0,267 Χ 0,115).— α') «Εις 
"2 τετράστιχα του αγίου Γρηγορίου του θεολόγου έςήγησις κατά 
λέ;ιν>.--β') Έζήγησις κατά λέςιν τών άσματικών ιαμβικών Ιωάννου 
του Δαμάσκηνου κανόνων καΐ τών τριωδίων της Μεγάλης Εβδομάδος. 



150 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



17Θ. Τεύχος χάρτινον τη; ιε' εκατ., μήκους 0,213, πλ. 
0,155. Το κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 21 (0,147 Χ 0,095). 

1. Έπεφανίου Κύπρου λόγος €ε1ς την τετραήμερον εγερσιν 
του Λαζάρου». 'Αρχ. «Προς ύψηλοτάτην ήμΐν> κτλ., φ. 1. 

2. Του αυτού «λόγος εις την ήμέραν του Μεγάλου Σα^^ά- 
του». 'Αρχ. «Τί τούτο σήμερον», φ. 25. ' 

3. «Γρηγεντίου λόγος κατά των τα αζυμα φρονούντων». 'Αρχ. 
«Ό περί των άζυμων λόγος», φ. 44?. 

4. «Δόγος κατά Ιουδαίων, πώς δει αυτοΤς διαλέγεσ&αι, 
δτε θέλουσιν έκεΓνοι καταστρέφειν τδ κοιτά Χριστδν μυστή- 
ριον». 'Αρχ. «Τοιούτον τοι πάσχειν εοικας, όσιώτατε άνερ», φ. 79. 

5. Άσκητικαί τίνες διηγήσεις έκ του Γεροντικού, φ. 108. 

6. «Σύντομος διδασκαλία του θαυμασιωτάτου Γαληνού του 
σπεύσαντος γράψαι εις τά τών μορίων πάθη, ανίατα και δυσίατα. 
ώστε εύίατα γενέσθαι>. 'Αρχ. «Και πρώτον μεν» κτλ., φ. 202. 
Μέχρι του ρμβ' κεφαλαίου 

180. Τεύχος χάρτινον της ιε' εκατ. έκ φύλλων 198 (μή- 
κους 0,207, πλ. 0,15). Το κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 
19 (0,135X0,092).— Ώριγένους φιλοκαλία. 

181• Τεύχος χάρτινον της ιε' εκατ. έκ φύλλων 119, μήκους 
0,208, πλ. 0,143. Το κείμενον μονόστηλον (0,145X0,08).— 
α') Κανόνες άσματικοί εις τον αγιον Δημήτριον. 'Αρχ. «Κανών 
του αγίου, φέρων ακροστιχίδα• Δημητρίω νυν πρώτον δμνον εισ- 
φέρω». — β') «Τριώδια προσόμοια της Μεγάλης Εβδομάδος, ψαλ- 
λόμενα καθ' ήμέραν εις τον αγιον Δημήτρίον, ποιηθέντα παρά 
του πα^^αγιωτάτου αρχιεπισκόπου θεσσαλονίκης κυρου Συμεών». 
'Αρχ. «Τριωδιον, ου ή άκροστιχίς• Τη δευτέρα - - - Τω την 
άθεον έγειρομένην» κτλ. Έν τη τελευταία σελίδι πίναξ άναγραφι- 
κός υπάρχει γραπτών τίνων βιβλίων. 

182. Εύχολόγιον άκέφαλόν τε και κολοβόν, συνιστάμενον έκ 
φύλλων 202 (μήκους 0,219, πλ. 0,145), ων τά μεν πρώτιστα 
77 έγράφη τη ιδ' έκατονταετηρίδι, τά δέ λοιπά τη πεντεκαιδε- 
κάτη. Το κείμενον μονόστηλον. — Ακέφαλος ακολουθία της γονυ- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 151 



κλισίας, φ. 1-2^. Άρχ. € - - - προσώπου αύτου δτι μ. είμΙ 

του έξαιρεΓσθαί σβ λέγει Κύριος:- Ιερεμίου:- Έγένετο λόγος Κυ- 
ρίου προς με λέγων τι συ ορδς, *Ιερεμία; καΐ εΓπον» χτλ. — Φύλλ. 
2 Ευχή, ης ή άρχή' «"Αχροτπε, αμίαντε, άναρχε, αόρατε» χτλ. — 
Φϋλλ. 4 Ευχή έτερα. Άρχ. € Κύριε ο θεός ημών, ό τήν σήν 
Είρήνην» κτλ. — Φύλλ. 7 Ευχή ετέρα. Άρχ. «Ή άεννάως βρύουσα 
!|ωτιχή καΐ φωτιστική πηγή» κτλ. — Φύλλ. 10 «Ευχή της κεφα- 
λοχλισίας». Άρχ. «Κύριε ό θεός ημών, ό κλίνας ουρανούς» κτλ. 
ΕΓτα στιχηρόν ίδιόμελον ε?ς ήχον γ', ου ή αρχή• «Νυν είς ση- 
[ΐεϊον τοις πασιν εμφανώς» κτλ. — Φύλλ. 12^-25 «Ακολουθία του 
αγιασμού τών αγίων θεοφανείων γίνεται δε ούτως: - Μετά το 
ειπείν τόν ιερέαν τήν όπισθάμβωνον εύχήν έζερχόμεθα πάντες 
έν τω λοατηρι, προπορευόμενου του ιερέως μετά λαμπάδων και 
ι^)υμιατοΰ• ημείς δε ψάλλομεν τροπάριον έκ γ'' ήχος πλ.'δ': Φωνή 
Κυρίου έπι τών υδάτων» κτλ. — Φύλ. 25 «Ευχή εις τό κατα- 
σφραγΐσαι παιδίον, λαμβάνον δνομα τη ογδόη ημέρα της γεννή- 
σεως αύτου». Άρχ. «Ίστέον δτι τη μετά τήν γέννησιν ογδόη 
ήμερα προσάγεται τω ναώ παρά της μαίας τό βρέφος κτλ. Κύ- 
ριε ό θεός ημών, σου δεόμε&α και σέ ίκετεύομεν» κτλ. — Φύλ. 
25^ «Ευχή έτερα προς ταύτην». Άρχ. «Ό θεός ό παντοκράτωρ, 
ό διά του μεγαλοφωνοτάτου» κτλ. — Φύλ. 27? «Ευχή είς γυναίκα 
τεσσαράκοντα ημερών της γεννήσεως αυτής». Άρχ. «Εύλογε! ό 
ιερεύς- τρισάγιον - - ΔεΓ γινώσκειν δτι τη τεσσαρακοστή ημέρα 
προσάγεται - - Κύριε ό θεός ημών, σου δεόμεθα και σέ παρα- 
χαλουμεν» κτλ. — Φύλ. 29 «Δβΐ δέ γινώσκειν, δτι τό γεννηθέν 
ι^ρέφος, έάν άρα άσθε^/η και ού θηλάζει, αλλά προς θάνατον 
άφορα, ού χρή περιμένειν» κτλ. — «Νομικόν έκ τών τιη' θεοφό- 
ρων πατέρων τών έν Νικαία. Χρή γινώσκειν, δτι ει αϊ πέντε 
μήνας έγκυμονοΰσαι, ει τύχη ύπό τίνος πληγής» κτλ. — Φύλ. 29^^ 
«Ευχή εις τό ποιήσάι κατηχούμενον. Άποδύει αυτόν και ύπο- 
λύει και ιστησιν αυτόν κατά ανατολάς καΐ εμφυσά αύτώ τρίτον, 
σφραγίζω ν τό μέτωπον αύτου και τό στόμα και τό στήθος, και 
λέγει. Έςορκισμός ^^^ . Έπι τω ονόματι σου, Κύριε ό θεός άλη- 



152 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

θείας» κτλ. Φύλ. 30? Εξορκισμό; β'. Φυλ. 31? Έςορκισμός γ . 
Φϋλ. 32? Έςορκισμός δ'. — Φύλ. 33* «Ευχή μετά το τζοίψαι 
κατηχούμενον τον προς ώρρίν βατυτεζόμενον. Ό ων, δέσποτα Κύ- 
ριε, ό ποιήσας τόν άν&ρωπον κατ' εικόνα σου» κτλ. — Φύλ. 41" 
«Ευχή εις το άπολουσαι τόν νεοφώτιστον τη όγδόιτ] ήμερα τζ 
μετά τό βάττϊΐσμα». Άρχ. «Ό λύτρωσιν αμαρτιών δια του άγιου 
σου βαπτίσματος τω δούλω σου δωρησάμενος» κτλ. — Φύλ. 41»^ 
«Ευχή εις τό άπολουσαι τόν νεοφώτιστον». Άρχ. «Δέσποτα Κύ- 
ριε ό θεός ημών ό δια της κολυμβήθρας» κτλ. — Φύλ. 42* «Ευχή 
εις τό άποκουρευσαι παιδίον». Άρχ. «Δέσποτα Κύριε ό θεός 
ημών, ό τη εικόνι σου τιμήσας τόν ανθρωπον» κτλ. — Φύλ. 43»^ 
«Άκολουι)ία εις μνήστρα• αρχή του άρραβώνος. ^Ίσταται ό μεν 
πρεσβύτερος έν τω ίερατ(ε)ίω, οί δε άρμοζόμενοι πρό τών θυρών» 

κτλ. — Φύλ. 56* «Ακολουθία είς άδελφοποίησιν». — Φυλ. 58* 
«Ακολουθία εάν συμβη προσφάτως έμπεσεΤν έκ τών ακαθάρ- 
των είς άγγεΤον ο'ίνου και ελαίου. Χρή τό έμπεσόν άκάθαρ- 
τον παραχρήμα ρίτυτεσθαι ε;ω» κτλ. — Φύλ. 59^ «ιΕύχή έπι 
παντός σκεύους μιαν&έντος». Άρχ. «Δέσποτα καρδιογνώστα 
Κύριε, ό επισταμένος τα πάντα πριν γενέσεως» κτλ. — Φύλ. 60* 
«Ευχή έπι ανορύξει φρέατος». Άρχ. «Κύριε ό θεός 6 πα'^/τοκρά- 
τωρ και παντοδύναμος» κτλ. — Φύλ. 61 «Ευχή έπΙ και^αρισμου 
φρέατος», Άρχ. «Κύριε ό θεός ημών, ό πάντα καλά λίαν ποιή- 
σας> κτλ. — Φύλ. 62* «Ευχή έπι φρέα(τος) μιανθέντος» (κώδ. μιαν- 
θέντα). Άντλησον έ; αύτου κάδους μ' και βάλε ύδωρ τών αγίων 
Θεοφανίων, και θυμιάαας - - Κύριε ό θεός ημών ό δι' οπτασίας 
σου και φωνής νομο&ετήσας» κτλ. — Φύλ. 63* «Ευχή έπι μιαροφα- 
γησάντων». Άρχ. < Δέσποτα κύριε ό θεός ημών, ό έν ύψηλοΤς 
κάτοικων» κτλ. — Φύλ. 63? «Ευχή έπι παντός είδους μιανθέντος». 
Άρχ. «Κύριε ό θεός ό μόνος άγιος» κτλ. — Φύλ, 64* «Ευχή 
έπι τών έν βρώμασι σκανδαλισ&έντων » . Άρχ. «Κύριε ό θεός 
ημών, ό τω κορυφαίω τών αποστόλων σου» κτλ. — Φύλ. 64^ «Ακο- 
λουθία έπι τεκνοποιητών > . Άρχ. «Εισέρχεται ό μέλλων υιο- 
θετεΓσ&αι» κτλ. — Φύλ. 66^ €Εύχή είς ευλογίαν οίκου νέου». 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΪΜδΝ. 153 



Αρχ. €'Ά7Γτουσί χήρου; δ' -, - Ό θεός ό σωτήρ ημών» κτλ. — 
Φύλ. 67^ «Ευχή ζΐς εΐσοδον οϊκου». Άρχ. «Δέσποτα κύριε ό 
θεός ημών ό εύλογήσας> κτλ. — Φύλ. 67»^ *Ε'^χή ^^^ θεμελίου 
έζκλησίας>. Άρχ. € Κύριε ό θεός ημών ό άρεαθείς» κτλ. — 
Φύλ. 673 ιΕύχή εις άπαρχήν απόρου». Άρχ. «Ό ων δέσποτα 
ζυριε» κτλ. — Φύλ. 68^ €Εύχή έπΙ θέρους».— Φύλ. 69^ «Ευχή 
3•ς άλωνα, δταν θέλ(7]ς) μετρήσεων». — Φύλ. 70* «Ευχή προς το 
ρτευααί δμπελον». — Φύλ. 70^ «Ευχή. εις τάς σταφυλάς». — 
Φύλ. 71°^ *Εύχή έπΙ τρύγους». — Φύλ, 71^^ «Ευχή εις εύλογίαν 
οίνου». — Φύλ. 71? «Ευχή έπι τρύγους». — Φύλ. 71? «Ευχή ε?; 
ευλογίαν οίνου». — Φύλ. 71? «Ευχή εις θυσιαστήριον μιαν&έν υπί^ 
έι)νικών>. — Φύλ. 73°' «Ευχή εις υψωσιν σταυρού». — Φύλ. 73" 
ιΕύχή εις σεισμόν». — Φύλ. 741^ «Ευχή εις φό^ίον». — Φύλ. 74* 
«Ευχή έπι άνομ^3ρίας». — Φύλ. 74? «Ευχή έτερα». — Φύλ. 75»^ 
«Ευχή λεγομέ^>η υπό του ιερέως, δταν μέλλει μεταλαβεΐν ό λαδς». — 
Φύλ. 76* «Ευχή συγχωρητεκή υπό πνευματικού». — Φύλ. 76? «Ευ- 
χή έπι προπετώς ομνυόντων». — Φύλ. 77* «Ευχή έπι χειμαζό- 
μενων υπό πνευμάτων ακαθάρτων >. — Φύλ. 77»^ «Ευχή εν τω 
μέλλειν άρισταν». — Φύλ. 77^^ *Εύχή μετά του άριστου» ( = τό δρι- 
ατον). — Φύλ. 78* «Ευχή εις εύλογιαν οίνου νέου». — Φύλ. 78»^ 
«Ευχή εις τό πλευσαι. πλοΓον». — Φύλ. 79'^ *Εύχή έπι προσφε- 
ρόντων άπαρχάς». — Φύλ. 80* «Ευχή εις πόλεμον πορνείας». — 
Φ^λ. 81^ «Ευχή λεγομένη εις κάμινον άσ[3έστου». — Φύλ. 82* 
«Ευχή εις αυπνον». — Φύλ. 82* «Άκολουί)ία εΙς πτώσιν προ^3ά- 
των». — Φύλ. 83^ Άποστολοευαγγέλια εις λιτάς και έορτάς. — 
Φ>λ. 101* «Ή θεία λειτουργία του έν άγίοις πατρός ημών Ίωτ/- 
νου αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου». Άρχ. 
<Ό θεός ό θεός ημών, ό τόν ούράνιον αρτον» κτλ. — Φύλ. 113ι^ 
«Ή θεία λειτουργία των Προηγιασμένων » . — Φύλ. 117»^ € Ευαγγέ- 
λια έω&ινά».— Φύλ. 12δ? Άποστολοευαγγέλια. — Φύλ. 129* «Έϊο- 
διαατικόν περιέχον τήν άπασαν άκολουθίαν τών τεθνεώτων». Άρχ. 
«Άπο&ανόντος του άν&ρώπου έρχεται ό ιερεύς» κτλ. — Φύλ. 
157* «Τάζις γινομένη έπι τελευτήσαντος μονάχου». Άρχ. «Μετά 



154 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



τό άποσπογγισθηναι αυτόν» χτλ.— Φύλ. 167? €Άποατολθ6ϋαγγέλιαί 
νεχρώαιμα». — Φύλ. 174* €Άκολουθία του άγιου ελαίου». — Φύλ. 
199β «Ευχή συγχωρητική άπό πατρός πνευματικού. Κειμέ^^ ή 
οεξιά χειρ αύτου επάνω της χεφαλης του έξομολογουμένου » κτλ. — 
Φύλ. 20 1? Εις ευχέλαιον κανών ασματικός εις ήχον πλάγιον β'. 
Κεκολθ|3ωμένος. 

183. Τεύχος χάρτινον (μήκους 0,222, πλ. 0,158), γρα- 
φέν ετει 1085-ω. Έν τ^ άνω ώα της 1-ης σελιδος* €1778 
εις τον καιρόν του Ιεροθέου ήνι άφηέρομα του Δαακαλάκυ Τζόρ- 
τζη ^ φευρουαρίου εις τό Μετόχι του Άγιου Τάφου». Και πά- 
λιν έν τη κάτω ωα• €νυν δέ Καλλινίκου του Ηράκλειας- νυν δ' 
αύθις ώνήθη παρά του Γεωργίου Άδριανουπολίτου». 

1. ιΣύνοψις της λογικής του Αριστοτέλους, ποιηθεΤσα κατά 
πευσιν και άπέκρισιν παρά του αοφωτάτου και λογιωτάτου κυρίου 
Θεοφίλου του Κορυδαλέως». Άρχ. «Ουδέν ούτω τοις α^^θρώποις 
τίμιον» κτλ., σελ. 1-52, ένθα τό «Τέλος των πέντε του Πορ- 
φυρίου φωνών». Είτα δύο φύλλα άσβλίδωτα, παντάπασιν άγραφα. 

2. «Σύνοψις του περί κατηγοριών βιβλίου» κατά πευσιν και άπό- 
κρισιν, σελ. 53-96. 

3. «Σύνοψις τών μετά τάς κατηγορίας», κατά πευσιν και 
άπόκρισιν, σελ. 97-102. ένθα τό «Τέλος τών κατηγοριών και 
τω θεώ δόςα: — 1685 έν πόλει του Γιασίου έν Ουγκροβλαχία 
όκτωμβρίου > . 

4. «Σύνοψις του περί ερμηνείας βιβλίου» κατά πευσιν και άπό- 
κρισιν, σελ. 103. 

5. «Σύνοψις τών προτέρων ά'^αλυτικών κατά πευσιν και άπό- 
κρισιν», σελ. 130-173. 

6. «Σύνοψις τών περί αποδείξεως βιβλίων τών υστέρων ανα- 
λυτικών», σελ. 174-192, ένθα τό «1685 έν πόλει της Βλαχίας 
Βουκουρεστίω έταχυγράφη>• εΤτα* «Και τόδε Καλλινίκου, νυν δέ 
Γεωργίου και της τύχης». — Σελ. 193-196 ποικίλαι σημειώσεις. 

184. Τεύχος χάρτινον (μήκους 0,215, πλ. 0,16), συνα- 
παρτισθέν έκ ποικίλων χειρογράφων υπό λογίου τινός ανδρός της ιη^ 



ΠΑΪΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡ0ί:0ΛΪΜΩΝ. 155 



έχατ., δστις.πρό έ^>ος έκαστου των χεφογράφων έχείνων -κροέταξε γρά- 
ψας έν ιδίοις φυλλοις δ τι περί τών εν αύτοΐς έγίνωσ/β συγγραφέων. 

α') Φύλλα 10 της ιη' έχατ., ων το μεν εσχατόν έστιν αγρα- 
φον, το δέ πρώτιστον εμπεριέχει τάς έπιγραφάς τών έν αύτω 
τούτω τω τεύχει περιεχομένων συγγραφών τα δέ λοιπά τών φύλ- 
λων τούτων περιέχει έν έαυτοΤς τάδε* — α') Φύλλ. 2 Μαρτυρίαι περί 
Θεοφίλου του Κορυδαλλέω; έχ της Δωδεχαβΐ|3λου του ΔοσιΟέου 
(^ιβλίον ι[3'), έκ της Μελετίου εκκλησιαστικής ιστορίας (βιβλ. ιζ', 
χεφ. η', § β), έκ του Περιηγηματικου Πυκτακίου Αναστασίου του 
έκ Ναούσης (σελ. 56), έκ του Καταλόγου Δημητρίου Προκοπίου 
χαί έκ της προσφωνηματικης επιστολής Αντωνίου Βόρτωλι του 
τυπογράφου, της έν τη γραμματική του Σουγδουρή (Ένετίησι 
αφνβ'). — β') Φύλλ. 3 «Ιωάννου του Καρυοφύλλου επιγράμματα εις 
τον σοφώτατον και θεολογικώτατον κύριον θεόφιλον Κορυδαλλέα» ^ — 
/) Φυλλ. 3? «Περί Αλεξάνδρου του Μαυροκορδάτου» μαρτυρίαι έκ 
της Μελετίου εκκλησιαστικής ιστορίας, «έκ τών του Δοσι&έου Ιερο- 
σολύμων άποσημειώσεων κατά του Καρυοφύλλου», «έκ του βίου Ευγε- 
νίου Αιτωλού κατά Γόρδιον», <έξ επιστολής Αναστασίου Γορδίου 
ζρός τον αύθέντην Νικόλαον βοεβόδανι, ιέκ της ιστορίας Μητροφά- 
νους Γρήγορα περί τών συμβάντων τη Βλαχία > καΐ «έκ του περί 
λογίων Γραικών σχεδιάσματος Δημητρίου Προκοπίου >. — δ') Φύλλ, 7 
•Έλεγχος τών έν τη ρητορική του Κορυδαλλέως περιεχομένων». 

Ρ') Φύλλ. 11-22. Χεΐ|5όγραφον της ιζ' εκατ., ου μόνα τά εξ 
πρώτιστα φύλλα περιέχουσιν έν έαυτοΓς τά (Θεοφίλου Κορυδαλλέως) 

* Τό έν τω χώοιχι τούτω κείμενον τών έτ:ιγρα•λ|χάτων έχε: άλ'ί. λές•.ν ούτως: 
Ει τις έην τετράγωνον έχων στεφάνην άρετάων, 

εύσεβίης, βοφίης, ΓαρΗενίης τ* άγαί)•Γ,ς, 
σεμ.νο::ρεπείν;ς, τοιον Άχαιοΐς φέρτατον ισι)ι 

θεύφιλον εύχ}.εέ3, τάνο Κορυοαλέα. 

'Ιχελον ύψιμέοων ν03 ώνας ώπα^ε θειο; 

λααττρόν, σοΐο φοη, αΐίτα^ έ-ή γενεη 
βεύφ[}.£ Ιχνος εϋ/λεές όλβίότεοκτε οοφίης, 

θευλογίης ίερής, ήοέ τε ρητορίης• 
σζσι τέως τττερύγεισιν έτταυχέι τ.ας λϊός ευφρων 

όλβιος εύσεβέων ήδέ τε πρεσβυτέρων. 



156 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



«Προλεγόμενα της ρητορικής», ων ή αρχή* «Την εμφυτον έπι- 
έπιθυμίαν και εφεαιν» κτλ. 

γ') Φύλλ. 23-120. Χειρόγραφον λογίου τι^^ός ανδρός της ιη' 
έ/.ατ,, έμπεριέχον άνωνύμως τε και άνεπιγράφως πλήρες σύστημα 
ρητορικής τέχνης μετά των προλεγομένων Θεοφίλου του Κορυδαλ- 
λέως. Τα κατόπι τέσσαρα φύλλα (121-124) άγραφα. 

δ') Φυλλ. 125-^67. Χειρόγραφον της ιζ' εκατ. (Άλεςάνδρου 
Μαυροκορδάτου) «σύνοψις τέχνης ρητορικής κατά πευσιν και άπόκρι- 
σ'.ν>. 'Δρχ. «Τί έστι ρητορική; Τητορική έστι τεχνική δύναμις 
λόγων» κτλ. Τά κατόπι τέσσαρα φύλλα (268-271) άγραφα. 

ε') Φύλλ. 272-282. Αύτόγραφον Κοσμά ιερομόναχου, γραφέν 
ετει «,αχο' [=1670] Ιουνίου κζ' έν Σκεπαστώ χωρίω». Του 
αύτου Κοσμά «περί ρητορικής ιός έν συντομία > μετά προλόγου, 
ου ή αρχή• «Πάντα έστά&ηκεν ή ρητορική αληθινά εμπρός εις 
δλα τά εθνη> κτλ. Έν τω αύτω προοιμίω λέγει ό Κοσμάς ταύτα 
(φ. 273")• «κάγώ ό άνάςιος, αδελφέ μου έν άγίω πνεύματι, του 
πανιερωτάτου ημών και λογιωτάτου πατρός, αύθεντός καΐ δεσπότου 
αγίου Άδριανουπόλεως άρχιδιάκονε φίλτατέ μοι καΐ περιπόθητε, δχι 
πώς χάριτι Χρίστου είμαι άμοιρος πάντως» κτλ. Και παρά ταύτα 
έν τη ωα άναγινώσκεται τό σημείωμα τούτο* «Έν ετει ,αχμδω 
[=1644] μηνι σεπτεμβρίω, ινδικτ. ΐγ^^»•, έχειροτονήθη ό Άδριανου- 
πόλεως Νεόφυτος, ου άρχιδιάκονος έχρημάτισε Κύριλλος ό Κυζίκου 
και μετά ταύτα πατριάρχης Κωνστα^/τινουπόλεως» ^ Και τούτο μέν 
τό σημείωμα έγραψεν ό αύτου τούτου του κωδικός λόγιος κατασκευα- 
στής, αυτός δε ό Κοσμάς μετά τήν εαυτού ρητορικήν εγραψεν είκοσι 
και ες στίχους προς τήν θεοτόκον, ων ό πρώτος έχει ούτω• «Χαίρε 
και ήνορέης έρικυδέος ά^;δράσι ττηγή» κτλ. Τό 283-ον φύλλον 
άφέ&η άγραφον. 

ς) Φύλλ. 284-291. Τετράδιον της ιζ' εκατ., ου μόνα τά τρία 
πρώτιστα φύλλα έστι γεγραμμένα. Άδηλου «περί τών σχημά- 
των τών ρητορικών και ποιητικών». Άρχ. «Σχήμα α. Ή παλιλ- 

^ Ουτό; έστι Κύρι).).ο; ό δ', ό ετει 171 1-ω γενόξχενο; πατριάρχη; οΊχουμενικός. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 157 



λογία λέγεται και έπίζευξις, οίον το του Δημοσ&ένους μιαρόν 
[ΐιαρόν θηρίον, ώ άνδρες Ά&ηναΤοι> κτλ. 

ζ') Φυλλ. 292-297. Γράψιμον της ιη' εκατ. Έν τη άρχη 
περί Νικηφόρου του Βασιλάκη έκ του Συνταγματίου του πατριάρ- 
χου Χρυστ;θου του Νοταρά (σελ. 32). — «Ήθοποιίαι κυρου Νι- 
χηφόροϋ του Βασιλάκη». 1) €Τίνας αν εΐποι λόγους ό Σαμψών, 
αυςηθείσης της τριχός αύτου, και μέλλων έπικατασεϊσαι τον οΤζον 
τοΤς άλλοφύλοις, μετά της Δαλιδας συμποσιάζουσι > . '-Α^ρχ- «^Ω 
χεΤρες, εις οΤον ήμΤν πέρας» κτλ. ΨβΛζ, ΚΙιβί. ΟΓΛβοί, τ. Τ, σ. 
480. 2) «Τίνας άν εΐποι λόγους ό έκ γενετής τυφλός άναβλέ- 
ί^ας». Άρχ. €''ϊπαρ εστί μοι τα της δψεως», φ. 293^. ^αΐζ, 
<3. 501. 3) «Τίνας αν εΐποι λόγους ό "Αδης τετραημέρου του 
Λαζάρου άναστάντος». Άρχ. «"Ω πάντα πρότερον ίδεΐν τε και 
-αθεΤν», φ. 293?. ^αΐζ, σ. 466. 4) «Τίνας δν εΐποι λόγους 
ό πατήρ του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου μετά το γεννηθήναι 
τον πρόδρομον και αυτόν άπολυθήναι της αφωνίας». Άρχ. «Έπα- 
νηκέ μοι μετά παιδός» κτλ., φ. 294^. ΨβΙζ^ σ. 483. 5) «Τί- 
νας αν εΐποι λόγους ή Θεοτόκος, 8τε μετέ|3αλεν ό Χριστός το 
ϋδωρ είς οΙίοί έν τω γάμω». Άρχ. «Ώς παΐδά σε περιπτύξου,αι», 
φ. 295*. λν&ΐζ, σ. 499. 6) «Τίνας αν εΐποι λόγους ό δούλος 
του άρχιερέως αποκοπείς το ώτίον πάρα του αγίου Πέτρου και 
ίαθδίς παρά του Χρίστου». Άρχ. «Τον μαθητήν κατηγορήσω του 
!>ράαους», φ. 295^. λΥαΙζ, σ. 504. Είτα 7) «Ανωνύμου. Τί- 
να; δν εΐποι λόγους Πέτρος έν τή μετά τήν άρνησιν του Κυρίου 
μετανοήσει και επιστροφή». Άρχ. «"^Ω δείλαιος έγώ, ούαί μοι 
το•) δεινότατου πτώματος», φ. 279°^. 

η) Φυλλ. 298-311. Γράψιμον τής ιη' εκατ. Τά φύλλα 303- 
313 άγραφα. — «Ίωάνου διακόνου νομοφύλακος του Ευγενικού εκ- 
?ρασις τάπητος Βρεττανικου. Τήγες έν παραδείσω». Άρχ. «Της 
εν λειμώνι και ή βασιλίς παρά τόν ρήγα και ροδωνιά περί αυτούς» 
'^•λ. ΒοίδδΟΜάβ, ΑηβοάοΙα ηονα, τ. Ι, σ. 340, ΕΤτα (φ. 301) 
«Ό νομοφύλαξ τω δεσπότη. Πλάτανος». Άρχ. «Και άλλα μεν 
σμικράττα» κτλ. Βοίδδοηαάβ έ'νθ. άνωτ. σ. 331. 



158 ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ ΕΑΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



θ') Φυλλ. 312-341. Γράψιμον τη; εζ' έζατ. Άδηλου τ.ζρΐ 
ρητορί/.ών σημάτων άχέφαλον υπόμνημα. -Άρχ. « - - ώς δυοκΟί- 

ράδεχτον τοίς άκροαταΓς, οίον τολμά Έ-ίδιόρΟωσίς έστ'.ν 

τη μεν χρεία ταύτην τη προδιορ&ώσε!• διαφέρει δέ Ζτι την του 
λόγου θεραττείαν ύστερον τί&ησιν» κτλ. 

ι') Φυλλ. 342-345. Γράψιμον της ιη' έχατ. Μαρτυρία», «ττερί 
Γερασίμου Βλάχου του Κρητό;» έκ διαφόρων ^3ΐ(ϊλίων. — Φ. 343 
«Επίγραμμα (στίχοι 18) τ:ρο; τον πανιερώτατον καΐ σοφώτατον 
δεσπότην Γεράσιμον τον Βλάχον έκ Κρήτης, μητροπολίτην Φίλα- 
δελφείας» κτλ. Άρχ. «"ΟρίΙριος άντέλλων τεθρίππω». Ποίημα Νικο- 
λάου Βου^^ουλίου του [ατροσοφιστου. — Φ. 344 «Πίνας των κεφα- 
λαίων του έηστολ'.μαίου χαρακτηρος» καΐ «Πίνα; των κεφαλαίων 
του εγχειριδίου της μετρικής τέχνης». 

ια') Φυλλ. 346-404. Χειρόγραφον της ι^' εκατ., δπερ ην 
«Έκ των του Βησσαρίωνος Μακρή του έξ Ιωαννίνων» ^ — 1) «Περί 
έπιστολιμαίου χαρακτηρο;, συντεθέντρς παρά Γερασίμου ιερομόνα- 
χου Βλάχου του Κρητός, κήρυχος του Ιερου Ευαγγελίου και δι- 
δασκάλου πασών των επιστημών κατ' άμφοτέρας τάς διαλέκτους». 
Άρχ. «Κεφάλαιον α'. Περί επιστολή; και της αύτη; συνθέ- 
σεω;. Επιστολή μέν ούν έστιν άπόντο; άνθρωπου προς απόντα 
διάλεςις» κτλ. Κεφάλαια λς'. — 2) Φ. 384 «Έπιστολαι διάφοροι 
προς διαφόρους»• μία και μόνη επιστολή Αρσενίου Καλούδη Βαρ• 
θολομαίω ΊερεΓ τω Συροπούλω, έκ Βε^;ετίας 1656. — 3) Φ. 385 
«Περί μέτρων εποποιίας». — 4) Φ. 386-404 «Έγχειρίδιον τη; 
μετρικής τέχνης παρά Γερασίμου ιερομόναχου Βλάχου του Κρη- 
τός» κτλ. Άρχ. «Ή μελιτόρρυτος των Μουσών κιθάρα» χτλ. Κε- 
φάλαια κ'. 

ί^') Φυλλ. 405-409. Γράψιμον της ιη' εκατ. €Άπό Ιδιοχεί- 
ρυο Χρύσανθου Ιεροσολύμων. Του αγίου Γρηγορίου του θεολόγου 



* Περί του Βησσαρίωνος τούτοϋ ορα τήν έΐΑ^ν *Εκ^)ειιν τταλχ'.ογραφιχών ερευνών 
(εν τω Έλλην. Φιλολογ. Συ>7Λγω• πιράρτηαα τ. ιζ'), σ. 10, χαι ιδία τήν Συμβο- 
λήν Β. Μυστα-Λ'δοϋ ει; τήν ίστορίαν των εν *Ιωαννίνοις σχολείων (*Αί)ήν. 1886). 
σ. 8-12. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΓΟΓ ΙΕΓΟϊΟΛΥΜΩΝ. 159 



γνώμαι τετράστιχο:» μετά σχολίων έν ταΐς ώαες. — Φύλλ. 409 
«Διάγραμμα των ποδών» των μέτρων. 

185. Τεύχος χάρτινο ν της ιζ' έχατ. έκ φύλλων 21, μή- 
χο'^ς 0,218, πλ. 0,17. Δίπτυχα καΐ τακτικόν του Πατριαρχείου 
της Ιερουσαλήμ. — α') Δίπτυχα, άντιγραφέντα «εχ τίνος παλαιού 
χειρογράφου βι^3λίου, κείμενου έν τη βι[3λιο&ήκη του άγιωτάτου 
-ατριαρχικου θρόνου των Ιεροσολύμων». Άρχ. €ΕΤτα άρχονται 
της θείας εκτενούς ικεσίας» κτλ., φ, 1-5. — [3') «"^Εκ τίνος πα- 
λαιού νομίμου και τακτικού, κειμένου έν τη βιβλιο&ήκτ] του άγιω- 
τάτου πατριαρχικού θρόνου των Ιεροσολύμων». Τακτικόν, ου ή 
αρχή• € Επαρχία Παλαιστίνης α'. Αιλία (Ιεροσόλυμα, Άγια Πό- 
λις, θρόνος πατριαρχικός), Καισαρεία μητρόπολις» κτλ., φ. 6-7. — 
/) «Τακτικόν της ενορίας των μητροπόλεων καΐ επισκοπών της 
ηίας πόλεως Ιερουσαλήμ» ^ '-^ΡΧ• «Παρά της πέμπτης οικου- 
μενικής συνόδου» κτλ., φ. 8-13. — δ') «Έκ του τακτικού του 
δευτέρου τόμου των Πανδεκτών έν ταΐς σημειώσεσι, σελίδι 146*. 
Αρχ. «Επαρχία Παλαιστίνης α'», φ. 13ί^. — ε') «Έκ τίνος νο- 
μίμου παλαιού έν τ^ βιβλιο&ήκη του πατριαρχικού θρόνου των 
Ιεροσολύμων κειμένου. Λεοντίου αρχιεπισκόπου Βουλγαρίας έκ 
των τριών επιστολών περί άζύμου». Άρχ. «Άπό της πρώτης. 
Ο'. τα Σά^ατα» κτλ., φ. 14-17. — ς') Άσματική ακολουθία της 
τελετής του Αγίου Φωτός. Άρχ. «Ή ακολουθία ούτως* τό εσπέ- 
ρας, δτα^^ γίνεται ώρα θ', κατεβαίνει ό πατριάρχης συν τω κλήρω 
άλλοΓί'μένοι άσπρα» κτλ., φ. 18-21. Ανάλεκτα ίεροσολυμιτικης 
«ϊΐαχυολσγίας, τ. Π, σ. 179. 

186. «Ιατρικά οικιακά καΐ εις τάς όδοιπορίας αναγκαία». 
Κεφάλαια λς', Άρχ. «ΕΙς κά&ε οίκίαν ευρίσκονται πρόχειρα πολλά 
έςαίρετα ιατρικά» κτλ. Χάρτης. Σελίδες 25, γραφεΐσαι περί την 
αρχήν της ιθ' έκατονταετηρίδος. 

18Τ. Τεύχος χάρτινον της εε' έκατοντ. άκέφαλον, έκ φύλλων 82, 
μήκους 0,25, ττλ.Ο, 148. Τό έν αύτώ κείμενον, άντιγραφέν υπό λο- 
γίου τΐ'Λίς ά^^δρός ές αντιγράφου έφ&αρμένου έν τζολλοΧς τόποις, ως 

* Κατεχωρίσδη ές έτερου -/ώοΓΛΟ; έν τ-^ Ίεροσολυαιάδι Γρ. Παλα|ΐα, σ. το^'-ΤΓ^'. 



160 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



έ'στιν είχάσαί έκ των εν τώ /.ώδι*/α τούτω χασματίων, όπάρχεε 
•/.ατά μίαν έχάστην των σελίδων μονόστηλον έκ γραμμών τριάκοντα 
(0,142X0,085). — [Πρόκλου νεοπλατωνικού] ακέφαλος ερμηνεία 
εις τόν Πλάτωνος Άλκΐ[3ιάδην α'. Άρχ. € - - - του νεανίσκου τήν 
άμαδίαν δλως δέ αυτό τούτο ζητητέον άττό ποίας αιτίας ό Αλ- 
κιβιάδης το άνενδεές τούτο στο:χεΐον έτί&ετο της εύδαίμονος ζωης> 
κτλ. Τέλος• «ει γαρ το καλόν και το αγαθόν αντιστρέφει, και τα 
αντικείμενα αυτοΐς τό κακόν και τό αισχρόν. Τω θεω δόξα». 

18β. Τεύχος χάρτινον της ις' εκατ. έκ φύλλων 257, μή- 
κους 0,205, τϋλ. 0.155. — α') Χριστόφορου Αλεξανδρείας λόγος, 
ου ή αρχή• «Πάντες μέν, αγαπητοί, τους κατά καιρόν άρχιερεΓς> 
κτλ., φ. 1. — β') Ιωάννου Χρυσοστόμου λόγος προς τους εις τάς 
ιπποδρομίας αναβαίνοντας. Άρχ. «Βούλομαι της συνήθους πάλιν 
άψασ&αι> κτλ., φ, 11, — γ') Του αύτου εις τον εύαγγελισμόν της 
Θεοτόκου καΐ κατά Αρείου. Άρχ. «Τη πρότερα Κυριακή» κτλ.. 
φ. 26. — δ') «Διήγησις ψυχωφελής πάνυ περί της του κυρίου 
ημών Ίησου Χρίστου τιμίας και αγίας εικόνος των Χαλκοπρα- 
τείων> κτλ. Άρχ. «Αδελφοί, διήγησίν τίνα βούλομαι» κτλ., φ 
36. — ε') Έφραίμ του Σύρου «ομιλία εις τήν πόρ^/ην τήν άλεί- 
όασαν τόν Κύριον μύρω έν τω δείπνω, τη αγία και μεγάλη Τε- 
τάρτη». Άρχ. «Πολλών τοίνυν όντων», φ. 54^. — Ο Ιωάννου 
Χρυσοστόμου λόγος εις τόν δεΤπ^^ον του Σωτήρος. Άρχ. «Έβου- 
λόμην, αγαπητοί, της κατά τόν πατριάρχην πάλιν» κτλ., φ. 68. — 
ζ') «Λεοντίου πρεσβυτέρου Ιεροσολύμων λόγος εις τήν άγίαν έορ- 
τήν τών Βαΐων». Άρχ. «"Ηδη της δεσποτικής πανηγύρεως» κτλ. 
φ. 90^. — η') Ιωάννου Χρυσοστόμου λόγος εις τήν ξηρανθεΤσαν 
συκήν. Άρχ. «Όφθαλμός μέν ορών» κτλ., φ, 97^. Παρέπονται 
πολλαι έτεραι όμιλίαι του αύτου Ιωάννου του Χρυσοστόμου μέχρι 
του 227-ου φύλλου. — θ') Έφραΐμ του Σύρου λόγος εις τήν με- 
ταμόρφωσιν του Κυρίου. Άρχ. «Έκ της χώρας θέρος» κτλ., 
φ. 229. — Ο «Βίος έν συντόμω του αγίου πατρός ημών Ευφρό- 
συνου του Μαύρου». Άρχ. «Ούτος ό έν άγίοις πατήρ ημών Ευ- 
φρόσυνος» κτλ., φ. 237. Ελλείπει τω κώδικι τό τέλος τούτου του 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΪΜΩΝ. 161 



^ίοο, — ια') Μαρτύριον της άγιας Αικατερίνης. Άρχ. ι Έτους τρια- 
κοστού πέμπτου βασιλεύοντος του άσεβους Μαζεντι'ου* χτλ., φ. 
241-257. Κείμενον ατελές. 

18Θ. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 229, μήκους 0,205, πλ. 
0,148. Έγράφη περί την αρχήν της ιη' έκατονταετηρίδος. 

1. «Του σοφωτάτου καΐ λογιωτάτου κυρίου κυρίου Θεοδοσίου 
του Κορυδαλλέως, πρώην μητροπολίτου Ναυπάκτου καΐ "^Αρτης, 
Ιχθεσις συνοπτική της δλης συλλογιστικής πραγματείας». Άρχ. 
«"Οσα §νεκά του κινείται», φ. 1. 

2. «Του σοφωτάτου Κορυδαλλέως συνοπτικαΐ άποσημειώσεις 
είς το περί ερμηνείας του Αριστοτέλους». 'Αρχ. «ΈπΙ πάσης 
διδασκαλίας και τέχνης», φ. 118. 

3. «Του αύτου σοφωτάτου Κορυδαλλέως σύ^/τομοι σχολαστικαΐ 
έρμηνεΐαι εις τα του Αριστοτέλους πρότερα αναλυτικά». Άρχ. 
ιφωναί μεν ή πάσα της λογικής πραγματείας υλη», φ. 151. 

4. «Του αύτου Κορυδαλλέως είς τά υστέρα του Αριστοτέλους 
ίτ^αλυτικά». Άρχ. «Τό ά'^αγκαιότατον εις θήραν του αληθούς», 
φύλ. 129. 

5. «Έτυτά ήλικίαι των ανθρώπων, κατά τον Ίττποκράτην», 
φύλ. 299. 

190. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλλων 198, μή- 
κους 0,20, πλ. 0,15. Το κείμενον έν μια των σελίδων έκαστη 
μονόστηλον έκ γραμμών 23 (0,155 Χ 0,10). Φύλλα άγραφα• 123- 
126, 142. 

1. «Του έν άγίοις πατρός ημών Κυρίλλου, αρχιεπισκόπου Αλε- 
ξανδρείας, περί της αρχαιότητος Μωσέως καΐ των παρ' Έβραίοις 
"ροφητών, έκ του προς τά του έν άθέοις Ιουλιανού λόγου α'». Άρχ. 
<Ό τοίνυν Μωσής 6 θεσπέσιος», φ. 1. — «Περί του αύτου άπό 
των Εύσεβίου του Παμφίλου». Άρχ. «Μωσέως πέρι καΐ της τών 
μετ' αυτόν προφητών αρχαιότητος» κτλ., φ. 6^. — «Άπό του 
"ρίτου τών Αφρικανού χρονογραφιών». Άρχ. € Μέχρι μεν όλυμ- 
πάδων ουδέν ακριβές ίστόρηται», φ. 10°^. — «Άπό του προς Έλ- 
ληνας Τατιανοΰ περί του αύτου». Άρχ. «Νυν δε προσήκειν μοι 

IV. 11 



162 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



νομίζω παραστησαι» χτλ., φ. 12*. — €Άπό του πρώτου των Κλή- 
μεντος στρωματέων περί του αύτου». Άρχ. ^ΈΙρτμαι μεν ουν 
αχρεβως Τατιανω», φ. 16". — «Άπό του πρώτου των ΦλαυιΌυ 
Ίωσήπου περί της των Ιουδαίων αρχαιότητος». *Αρχ. €Άρξομαι 
δε πρώτον άπό των παρ' Αιγυπτίους γραμμάτων», φ. 18Ρ. — «Ώς 
άπάσης της παρ' Έβραίοις ιστορίας νεώτεροι τυγχάνουαι των παρ' 
^Έλλησι φιλοσόφων οί χρόνοι». Άρχ. €Άλλά τί δεΓ πλήθος ταΐς 
άποδείζεσιν» χτλ., φ. 20". — «Ώς τά πάντα παρά Βαρβάρων "Έλ- 
ληνες ώφέληνται». Άρχ. € Πρώτος τοιγαρουν 6 τά χοινά γράμ- 
ματα» χτλ., φ. 22^. — «Περί του αύτου άπό των Κλήμεντος»• Άρχ. 
«Ίατρικήν δε ^Απιν Αίγύπτιον» χτλ., φ. 23Ρ. — «Ίωσηπου περί 
του αύτου». Άρχ. € Πρώτον ουν έπέρχεταί μ οι πάνυ θαυμάζειν» 
χτλ., φ. 24Ρ. — €Έτι περί του αύτου άπό τών Διόδωρου». Άρχ. 
«Τούτων δ' ημών διευχρινημενων, ρητέον δσοι τών παρ "Έλλησι 
δεδοζασμενων » κτλ , φ. 26?. — «Δημητρίου περί του Ίαχώβ». 
Άρχ. «Άπίωμεν δέ πάλιν έπΙ τόν πολυίστορα. Δημήτριος φησι 
τον Ίαχώβ γενόμενον» χτλ., φ. 28?. 

2. «Βίο; του αγίου εύαγγελιστου Ματθαίου, χατά Σωφρόνιον». 
Άρχ. «Ματθαίος ο και Αευις άττόστολος», φ. 31^ — «Του θεοφι- 
λέστατου αρχιεπισκόπου Βουλγαρίας κυρίου θεοφύλακτου προοίμιον 
δις τό κατά Ματθαίον εύαγγέλιον». Άρχ. «Οι μεν ουν προ του 
νόμου εκείνοι θείοι άνδρες», φ. 31^. —«Του κατά ΜατθαΤον ευαγ- 
γελίου τά κεφάλαια», φ. 32^. — «Βίος του Μάρκου, κατά Σωφρό- 
νιον». Άρχ. «Μάρκος μαθητής καΐ ερμηνευτής» κτλ., φ. 33^. — 
«Βίος του Μάρκου εκ της του Δωροθέου μάρτυρος καΐ Τυριών 
επισκόπου συνόψεως». Άρχ. «Μάρκος ό ευαγγελιστής καΐ πρώτος 
Αλεξανδρείας επίσκοπος», φ. 34*. — « θεοφύλακτου αρχιεπισκόπου 
Βουλγαρίας ύπόθεσις είς τό κατά Μάρκον εύαγγέλιον». Άρχ. «Τά 
κεφάλαια του κατά Μάρκον ευαγγελίου», φ, 35^, — «Βίος του 
Αουκα, κατά Σωφρόνιον». Άρχ. «Αουκας ιατρός Άντιοχεύς», φ. 
35^. — «Βίος Αουκα του εύαγγελιστου έκ της Δωροθέου μάρτυρος 
Τυρίων επισκόπου συνόψεως». Άρχ. «Αουκας ό ευαγγελιστής 
Άντοχεύς μεν τό γένος ήν», φ. 36*. — «θεοφύλακτου άρχιεπ. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟϋΟΑΪΜΩΝ. 163 



Βουλγαρίας υπόμνημα εις το κατά ΛουχβΙν βύαγγέλιον». Άρχ. «Δοο- 
χας ό θείος Άντιοχεός μεν ήν» κτλ., φ. 36^. — «Τά κεφάλαια 
του κατά Αουκαν ευαγγελίου», φ. 36^. — «Βίος του Ί<ι>άννου έκ 
του Σωφρονίου». Άρχ. «Ιωάννης, δν Ίησους πάνυ ήγάπησεν», 
φ. 37^. — «Βίος Ιωάννου του εύαγγελιστου έκ της του Δωρο&έου 
μάρτυρος και Τυρίων επισκόπου συνόψεως». Άρχ. € Ιωάννης ό 
αδελφός αυτού», φ. 38°^. — «θεοφύλακτου άρχιεπ. Βουλγαρίας 
υπόμνημα είς το κατά Ίωάννην εύαγγέλιον». Άρχ. «Ή του άγιου 
πνεύματος δύναμις», φ. 38^. — «Τά κεφάλαια του κατά Ίωάννην 
ευαγγελίου», φ. 39β. — «Αποδημία Παύλου του αποστόλου». Άρχ. 
«Άπό Δαμασκού ήρξατο», φ. 40*.- — «Εύθαλίου διακόνου περί 
των χρόνων του κηρύγματος του αγίου Παύλου και περί της διά 
μαρτυρίου αύτου τελειώσεως». Άρχ. ιΆναγκαΐον ήγησάμην», φ. 
40^. — «"^Εκθεσις κεφαλαίων των Πράζεων των Αποστόλων», φ. 
42". — «Των δώδεκα αποστόλων τά ονόματα και που έκήρυζαν το 
Εύαγγέλιον του Χρίστου και πώς έτελειώθησαν». Άρχ. «Πρώτος 
Σίμων Πέτρος ό τών αποστόλων κορυφαίος», φ. 45°^. — Ίαμβεΐον 
άνεπίγραφον εΙς τόν άπόστολον Παυλον έκ στίχων 120. Άρχ. «Ό 
Παύλος ό άυλος έκ τών πραγμάτων | ή γραμμάτων πέφηνε τη 
διαστάσει» κτλ., φ. 47*. Είτα αΙ υποθέσεις καΐ τά κεφάλαια τών 
επιστολών Παύλου και τών καθολικών επιστολών. 

3. «Του έν άγίοις πατρός ημών Γερμανού, οικουμενικού πα- 
τριάρχου, προς ^Ανθιμον τον θεοφιλέστατον διάκονον της του θεού 
Μεγάλης Εκκλησίας, λόγος δογματικός περί τε τών αγίων συνόδων 
χαΐ τών κατά καιρούς ανέκαθεν του αποστολικού κηρύγματος άνα- 
φανεισών αφέσεων». Άρχ. ιΣοφών ανδρών αϊ ερωτήσεις», φ. 67^. 
Μί^β τ. 97, σ. 40. 

4. «Έκθεσις τών αγίων πασών συνόδων κατά την τάζιν τών 
χρόνων, καθ'ους συνέστησαν». Άρχ. «Έν τοις χρόνοις Αύρηλια- 
^/οδ», φ. 90*. 

5. Ανώνυμα ιαμβικά ποιήματα, φ. 98^-122^. — α') «Εις τά 
εισόδια της ύπεραγίας Θεοτόκου» στίχοι 35. Άρχ. «"Ώ τών υπέρ 
νοδν δεσποτικών θαυμάτων», φ. 98**.— β') «"Ετερον ε?ς τον εύαγ- 



164 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



γβλισμόν της υπεραγίας θβοτέχοϋ» εκ στίχων 49. *-λρχ• «*Ω 
θαύμα χαινόν, πώς βροτούς ξενοτρόπως» κτλ., φ. 98*. — γ') «Εις 
το γενέθλιον του κυρίου ημών Ίηαου Χρίστου» στίχοι 29. Άρχ. 
ιΓενάρχας, ους πριν δυσκλεώς», φ. 98Ρ. — δ') «Έτερον εις το 
γενέθλιον του κυρίου ημών Ίησου Χρίστου» έκ στίχων 68. *Αρχ. 
«ΚαΙ τίσι καλοΐς δεζιωθώμεν πλέον», φ. 99". — ε') «Εις την 
Τπαπαντήν» στίχοι 55. Άρχ. «Σώφρον Συμεών, πρεσβυτική καρ- 
δία», φ. 100". — ς') «Εις τό δγιον βάπτισμα» στίχοι 14. 'Δρχ. 
«Χιτώνας, ους πριν ένδιδύσκει» κτλ., φ. ΙΟΟΡ. — ζ') «Είς τά 
βαία» στίχοι 39. Άρχ. «Αινουσι τό πριν Αγγέλων στρατηγίαι>, φ. 
ΙΟΟΡ. — Είτα στίχοι εις τήν Μεταμόρφωσιν, εις τόν Σταυρόν, εις 
την Άνάστασιν, είς τήν Πεντηκοστήν, είς *ίωάννην τόν θεολόγον, 
είς τόν μέγαν Βασίλειον, εις την άποτομήν Ιωάννου του Προδρό- 
μου, εΙς τόν δγιον Δημήτριον, είς τόν αυτόν αγιον Δημήτριον, εις 
τόν αγιον Γεώργιον, είς τήν βίβλον τών μη όναγινωσκομένων λέγων 
Γρηγορίου του θεολόγου, είς τήν βίβλον του αγίου Διονυσίου του 
Αρεοπαγίτου, εις τήν χρονικήν βίβλον Ιωάννου του Ζωναρά, είς τήν 
δευτέραν του Χρίστου παρουσίαν, εις τό περί ψυχής του Αριστοτέ- 
λους υπόμνημα, εις τήν φυσικήν άκρόασιν του αύτου, εις Κλεομήδην, 
εις τόν άπόστολον Παυλον, εις τόν μέγαν Άθανάσιον, εις τά ασκη- 
τικά του μεγάλου Βασιλείου (δίς), είς τήν Έξαήμερον του αύτοΰ, 
εις τό έπίλοιπον της Εξαημέρου, εις τήν βίβλον του αγίου Γρη- 
γορίου Νύσσης, εις τήν υπό Ιωάννου του Χρυσοστόμου έξηγηθεΐ- 
σαν βίβλον, εις τήν τών Πράξεων τών ^Αποστόλων βίβλον, εις 
τάς ιδ' έπιστολάς του Παύλου, είς τήν κατηχητικήν βίβλον Θεο- 
δώρου του Στουδίτου (δίς), εις τήν Έλληνικήν κακομύθειαν τήν 
έλεγχομένην υπό Γρηγορίου του θεολόγου, εις τήν Δογματικήν 
Πανοπλίαν, εις τό αγιον Εύαγγέλιον, ε?ς τήν του αγίου Ισαάκ 
βίβλον, είς τήν του αγίου Ιωάννου του Δαμάσκηνου βίβλον, «προς 
τόν αυτοκράτορα», εις βασκανίαν, «εις τόν έμπρησμόν τόν εν τή 
Πόρτη», εις τόν δγιον Όνούφριον, «τω οίκουμενικώ πατριάρχη 
(Νήφωνι) είς τόν παραλυτικόν » , ε!ς τόν αγιον Νικόλαον, εις τόν 
αυτοκράτορα, εις τόν άρχάγγελον Μιχαήλ. Είτα πάλιν δλως άνε- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 165 



ιτιγραφα ίαμβίχά ποκημάκα (λέχρι του 122-ου φύλλου. Τά κατόπι 
τούτου τέσσαρα φύλλα (123-126) δλως $γραφα. 

6. «Βλαστάρεως πβρί του αγίου Πάσχα» χβφάλακα ιδ'. Άρχ. 
«Είτα τάς μέν αλλάς των υποθέσεων, δς τό προχείμενον άπαε- 
τεΓ σύνταγμα» κτλ., φ. 127*. Σύνταγμα των θείων χαΐ ιερών 
κανόνων, τ. VI, σ. 404. 

7. «Κανόνιον δεικνύον έν ποίοις Ιτεσιν ή κατά τό Πάσχα 
πα^Λεληνος». Σύνταγμα, τ. VI, σ. 420. 

8. Ματθαίου Βλαστάρεως ι περί του Νομικού Πάσχα και της 
περί την πανσέληνον διαφωνίας». Άρχ. «"Άριστα μέν πάντων», 
φ. 137^ Σύνταγμα, τ. VI, σ. 419. 

9. «Του σοφωτάτου Βλεμμίδους περί ουρανού και δτι ό κό- 
σμος ουκ εστίν άίδιός». Άρχ. «Τόν ούρανόν δρον άνω εΤναι ή 
άνάπτυξις δηλοΐ του ό^^ίματος», φ. 147-191. 

10• Στίχοι δύο έχοντες ούτως• «Άβροχίτων δ' ό φύλαζ θηροζυ- 
γοχαμψιμέτωπος. Αβρός δ' έν προχοαΤς Εύκλωψ φθογγάζετο μύρμηζ» 
(κωδ. μόρμυς), φ. 19 ΐΡ. ΑηΛοΙ. ΡλΙλϊ. IX, 538, 539.— *« Παύ- 
λου Σιλεντιαρίου είς τά έν Πυθίοις θερμά ήμιάμβια δίμετρα κατα- 
ληκτικά». Άρχ. «Βούλει μαθεΐν, άνθρωπε» κτλ., φ. 192*. Ε. 
Οουςηγ, Ερί^αιηΐΏ&Ιυιιι Αη(1ιο1ο^ί& Ρα1&1ίη&, τ. III, σ. 408, 
αριθ. 75. — «Εύκλείδου γεωμετρικόν » . Άρχ. «Ήμίονος και δνος», 
φ. 194". ΟοΜξηγ ενθ. άνωτ. σ. 563, αριθ. 2. — «Άνά τρία 
μέτρων δοκουσι φέρειν. Είς τους επτά πλανήτας και εΙς τάς έν 
ήμΤν δυνάμεις και πάθη». Άρχ. «Επτά πολυπλανέες», φ. 194. 
Οοα^ηγ σ. 315, αριθ. 147. — «Είς τόν ΠτολεμαΤον». Άρχ. 
«Γαίης έν νώτοισιν», φ. 194. Οοα^γ σ. 314, αριθ. 146. — 
«Έρμου του Τρισμεγίστου περί σεισμών* έν αλλω Όρφέως». 
Άρχ. «Φράζεο δη και τόνδε λόγον», φ. 194. Οοα^ι^γ σ. 400, 
4ριθ. 47. — "Ετερα επιγράμματα έκ του α' τμήματος της Πλα- 
νουδείου Ανθολογίας είς τους πλανήτας, είς τους μήνας και είς 
τΑ εαρ, φ. 194^. — «θέωνος μονόστιχον είς τήν εβδομάδα», φ. 
197«. ΑηΛοΙ. ΡλΙλΙ. IX, 491. — Άνεπίγραφον. Άρχ. «Μέλπω- 
μεν βασιλήα», φ. 197^ ΑηΛοΙ. ΡλΙλ*. IX, 524.— "Ετερον άνε- 



Ιββ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦβ^ 



πίγραφον. *Α|)χ. «'Γμνβίω παιδηία μέγατ> θβόν», φ. 197^. Απίΐιοΐ. 

ΡλΙλ*. IX, 525. 

191. Τβδχος χάρτινον έκ φύλλων 101 (μήχ. 0,197, πλ. 
0,145), θπβρ έγράφη δτβι 1615-ω. Τό χείμενον μονόστηλον έκ 
γραμμών 25 (0,162X0,105). — ΣυγγραφαΙ λβτινιχαΐ τοδ ΑνβΓ- 
Γοίβ καΐ του ΟΓβιηοηίηί. 

1Θ2• Μανουήλ του Μαλαζου νομοχάνων έχ κεφαλαίων σπε'. 
Έγράφη ετει 1634-ω. Τεύχος χάρτενον έχ φύλλων 244 (μήκους 
0,195, πλάτους 0,142). Το κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 18 
(0,14x0,09). Έν τη πρώτη σελίδι του 242-ου φύλλου• ιΓέ- 
γραπται ή δέλτος αδτη έν Ιτει ^αχλδ<Ρ». 

193. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 100 (μήκους 0,19, πλ. 
0,145). Τό κε{μενον μονόατηλον. Έν τη άρχη κείται χαλκότυπος 
ολοσέλιδος εΐκών του Καίσαρος βΓβιηοηίηί μετά χειρογράφου τινός 
σημειώματος, έχοντος ώδε* ιΈκ τών Δοσιθέου Ιεροσολύμων καΐ 
δι' αύτου του Αγίου Τάφου 1673». Έγράφη δε τούτο τ6 τεύχος 
περί ίήν αρχήν τής ιζ' εκατ. — ΟαβδΛΠβ Οβιηοηίηί ζητήματα είς 
τα τρία πρώτα βιβλία τών φυσικών του Αριστοτέλους. 

194. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλλων άσελιδώτων 
14 καΐ σελίδων ήριθμημένων 220* έστι δε μήκους 0,205 και 
πλ. 0,165. Τό κείμενον μονόστηλον. Έν τη άρχ^ κείται πίναζ 
ά^;αγραφικός τών κεφαλαίων, έζ ών σύγκειται τό έν τω κώδικι 
τούτω περιεχέμενον βιβλίον μετά δε τρία παντάπασιν άγραφα 
φύλλα υπάρχει τίτλος απλώς, έχων ούτως* €Έγχειρίδιον τυνευμα- 
τικόν τών λογιωτάτων και σοφωτάτων ιερομόναχων τε καΐ διδα- 
σκάλων 'Ιωαννικίου χοά Σωφρονίου αύταδέλφων ^, τών έκ της πε- 
ρίφημου νήσου Κεφαλληνίας, προς ύπεράσπισιν της αγίας του 
Χρίστου Ανατολικής Εκκλησίας, εκδοθέν έν τη Μοσχοβία έπΙ του 
μακαριωτάτου και άγιωτάτου πατριάρχου της Μοσχοβίας και πάσης 

^ *Αλεξάνξρου Λασχάρεως ίατοριχή εποψίς περί της έν Μό^γα '£>νλην{χής *Αχα- 
οημίας χατά τον ιζ' χαι ιη' αιώνα, ήτοι περί τών αδελφών Αειχουδών Ίωαννιχίοο χιι 
Σωφρονίου. Ό έν Κωνσταντινοοπόλει Έλληνιχός Φιλολογιχός Σύλλογος, 1864) τ. II, 
σ. 24-44. Κ. Σά»α Νεοελληνίχή Φιλολογία, σ. 358-371. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩΝ. 167 



«Ρωσσίας χαΐ πάντοιιν των βορ€(ων μέρων χύρ ΊωαχεΙμ ετει άτζ6 
θ«ογονείας Χρίστου ^αχ^Φ [=1690], έπΙ δε του μετ' αυτόν μαχα- 
ριωτάτου χαΐ αγιωτάτου πατριάρχου κυρ Αδριανού διορθωι^έν εν 
τ^ σλαβανιχ^ διαλεχτώ χατά το αυτό έτος έν μηνΐ φευρουαριω». 
Κάί ούτος μέν ό τίτλος ευρίσχεται έπΙ της πρόσθιας σελίδος ενός 
δλοΌ φύλλου, μεθ* 8 χεΐται «Ύπόθεσις των έν τωδε τω βιβλίω 
εόρισχομένων διαλόγων», ής ή αρχή* «Έστοντας και ό άνθρωπος 
ολίγον ύστερον» χτλ. Αυτή δε ή υπόθεσις περιέχεται εν τέσσαρσι 
φόλλοις* μεθ' α πάλιν ίτερα τρία φύλλα παντάπασίν άγραφα χαι 
μβτά ταύτα πάλιν δτερα δύο, περιέχοντα έν έαυτοΤς €'^Ισον άπα- 
ράλλαχτον του συνοδιχου συστατιχου γράμματος » . Μετά δε τούτο τό 
γράμμα σελίδες άπαντωσιν ήριθμημέναι 220, ων ή μέν πρώτη 
κατέχεται υπό προλόγου (ου ή αρχή* € Ούτοι, οι διάλογοι, ω φιλο- 
μαθέστατοι άναγινώσχοντες, λατινιστι εγινον με έχείνους» χέ), αϊ 
δβ λοιπαι πδσαι περιέχουσιν έν έαυταΐς έχτενεστατόν τι βιβλίον, 
ταύτης; έπΙ χεφαλης έχον την δηλωσιν* €ΕΓσοδο; των διαλόγων των 
έν προοιμίοις ρηθέντων διδασκάλων Ίωαννιχίου και Σωφρονίου αύτά- 
δέλφων Αειχουδων των Κεφαλληνέων μετά του Τούτκα Ίησουΐτου 
καί τίνων άλλων του λατινικού δόγματος έν τη Πολωνία* έν σχήματι 
ά'^ωνύμως Γραικού διδασκά)νου και ΊησουΓτου». Άρχ. «Ιησουίτης. 
^Ω φίλε, επειδή και έλάχομεν εις ταύτην τήν κατοικίαν ξενοδόχου- 
μενοι» κτλ. ^ Τό δε προρρηθέν πατριαρχικόν γράμμα, προς τους 
αδελφούς άναφερόμενον Λειχούδας, έχει κατά λέξιν ούτω* «Διο^ 
νύσιος ελέω θεού αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Τώ- 
μης, καΐ οικουμενικός πατριάρχης. — Ίερώτατοι μητροπολΓται καΐ 
ύτεέρτιμοι, καΐ θεοφιλέστατοι αρχιεπίσκοποι, έν άγίω πνεύματι 
άγαττητοί αδελφοί καΐ συλλειτουργοί, θεοφιλέστατοι επίσκοποι, έχ- 
λαμπρότατοι και ευσεβέστατοι αύθένται καΐ τοττάρχαι, υίοι έν Κυ- 
ρίω αγαπητοί της ημών Μετριότητος, εντιμότατοι κληρικοί πασών 
ιών επαρχιών, αίδεσιμώτατοι καθηγούμενοι των σεβασμίων μονα- 

* Ούτοι οί διάλογοι ηραγμιατιύονται περί της αρχή; του πάπα, περί του βαπτί- 
9\ιατος, περί του ένζυμου χαι τοΰ άζύριου άρτου, περί της των αγίων άπολαύσεως, 
περί του χα))αρτηρΙου πυρ<5;, περί το{5 γά,αου των ιερέων, περί της του 1α|3|3άτου νη- 
στείας χτλ. 



168 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

στηρ(ων χαΐ άρχιμανδρΐται, ευλαβέστατοι ίβρβΤς, όαιώτατοι ίερο-' 
μοναχοί, ευγενέστατου δρχοντες χαΐ λοιποί χριστιανοί, τέκνα έν 
Κυρ{φ αγαπητά ημών, χάρις εϊη ύμΓν δπασι χαΐ ειρήνη χαι έλεος 
παρά θεοδ κυρίου παντοχράτορος και παρά της ημών μετριότη- 
τος ευχή, ευλογία χαι συγχώρησις. — Το μεν δένδρον έκ του ιδίου 
καρπού πέφυκε γινώσκεσθαι, οποίας 5ν εΤη φύσεως, 6 δε δνθρωπος 
έκ τών ίδίων επιχειρημάτων τε χαΐ ενεργειών. Άλλα τό δένδρον 
προσεχώς έκ του καρπού γνωριζόμενον άμεριμνίαν υποτί&ησι της 
αύτου εύκαρπίας* ό δε 5νθρωπος φρέαρ βαθύτατον ών ουκ αθρόως 
άποδίδωσι τάς ενεργείας τών αυτού πράζεων, τεκμήρια σαφή καΐ 
αναμφισβήτητα της αυτού διαθέσεως, άλλα και χρόνου καΐ πείρας 
δεΐται προς κατάληψιν της αύτου γνώμης τε, καΐ καταστάσεως καΐ 
ουκ ευχερώς καταδηλουται ή ένδομυχουσα τούτω προαίρεσις. Ήνίκα 
δε και πείρα και χρόνω καΐ έρεύνη ουκ αγενή τα της διαθέσεως 
κρίνεται, ου μην άλλ' εί και αι φήμαι διατρέχουσιν άγαθαΐ αγα- 
θοεργιών πέρι και μαρτυρίαι διασωζουσι τήν λαμπρότητα της εύ- 
καρπίας τών ενάρετων πράζεων, λαμπρώς διατρανουσι τήν άγαθήν 
προαίρεσιν και τήν ένδομυχουσαν κατάστασιν ως άγαθήν άνακη- 
ρύττουσιν. "Οθεν καΐ οι έπιφέροντες τό παρόν λογιώτατοι διδά- 
σκαλοι καΐ κήρυκες του Ευαγγελίου καΐ όσιώτατοι ιερομόναχοι και 
πνευματικοί, κυρ Ίωαννίκιος καΐ κυρ Σωφρόνιος, άπό της τυερι- 
φήμου πολιτείας της Κεφαλληνίας ορμώμενοι, αδελφοί και τοις 
σώμασι και ταΐξ ψυχαΐς καΐ τοις μαθήμασι, σχολάσαντες έν τη 
ίερα σπουδή ίκανώς και εγκρατείς γενόμενοι φιλοσοφικών τε και 
θεολογικών μαθημάτων, ώστε δύναμιν έσχηκέναι αρκούσαν, μα- 
θητάς τε διδάσκειν καΐ τό ιερόν Εύαγγέλιον κηρύττειν τοις εύσε- 
βέσιν όρθοδόζως και εύσεβώς, έμπειρίαν τε ούκ όλίγην έκ τών 
Γραφικών βιβλίων άναλεζάμενοι και πανταχόθεν ίεροΐς κοσμήμασιν 
ίερώς κατακοσμηθέντες, δεΐν έγνωσαν έξελθεΤν τής σφών πατρίδος 
και περιελθεΐν και έν άλλοδαπαΐς ού μόνον περιηγήσεως χάριν, 
αλλά και πολλαπλασιασμού του έν αύτοΤς διδασκαλικού ταλάντου 
και ωφελείας τών χριστιανών. Και δή χρόνον ίκανόν έν τη Βα- 
σιλευούση διατρίψαντες καΐ γνωσθέντες, δτι της αγαθής μερίδος 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΓΜΩΝ. 169 

8?σΙ χαΐ υπέρμαχοι των δογ|ΐάτων τε χα Ι διδαγμάτων της ^Α^ατο- 
λιχης Αποστολικής χαΐ Εαθολιχης Έχχλησίας, ουχ έπΙ θάτερα 
αποκλίνοντες, άλλα τήν μέαην χαΐ βααιλιχήν όδόν όρθοδόξως βα- 
δίζοντες, άποχυήματα γνήσια της πρωτοτύτυου *Ανατολιχης Έχχλη- 
σίας, ρύπου δογμάτων παντελώς χα&αρεόοντες, αγνοί χαΐ ταΓς 
ψυχαΐς χαΐ τοΐς δόγμασι, χα&αράς τάς έμφάσεις ώς δι' έσόιτυρου 
των αυτών έργων τε χαΐ διδασχαλιων των έν ταΓς ψυχαΐς αυτών 
έγχεχολαμμένων αρετών της άμωμήτου ημών πίστεως παρεχό- 
μενοι, προφθανουσης προς τούτοις χαΐ της εύφημου φήμης αυτών 
χαι πιστουμένης 8σα χαΐ διά τών αυτών πράζεων ήμΐν έπεπί- 
στευτο, οία και πρόχεινται τοις όφθαλμοΐς τών όρώντων έν σεμνώ 
ψυχή; καταστήματι και έν ίματισμώ και σχήματι θεοκηρύκων 
ανδρών. Διά ταύτα και ενώπιον ημών καΐ του χορού τών ίερω- 
τάτων αρχιερέων καΐ τών σοφωτάτων κληρικών έπΙ του ίερου 
άμβωνος τά Ιερά ά^>έθεντο λόγια τοΐς χριστιανοΐς καΐ πείρα τε 
και χρόνω καΐ έρεύνη ούκ άγενεΐ δοκιμασ&έντες ακτίνας ακραιφνείς 
της ορθοδοξίας διαπρυσίως έζελάμψαντο' καΐ κατά μίμησιν τών 
ίερών θεοκηρύκων άποστολικοΐς Τχνεσιν έζακολουθεΐν πειρώμενοι, 
και άπό τής Βασιλευούσης εξερχόμενοι και είς άλλοδαπάς απερ- 
χόμενοι, χαΐ νόμοις άρχαίοις πειθόμενοι, συστατικά παρ' ημών έζη- 
τΓίαα^ηο γράμματα, χρήμα άναγκαιότατον ύτυερ τι άλλο τών καθ* 
ήμας, διασαφούν δηλονότι την έν προοιμίοις μη κατάδηλον άρετήν 
τών ανδρών, έφ' ω άπό πρώτης αφετηρίας τό καλόν ως κάίλόν 
χαι υπολαμβάνοιτο και καταλαμβάνοιτο, κάντευθεν τήν προσή- 
χουσαν τιμήν άποδρέποιντο παρ' ων και εισέρχονται και έξέρ- 
χο^/ται. ΚαΙ δή γράφοντες συνοδικώς συνιστώμεν διά του πα- 
ρό'ηος δπασι τοις εύσεβέσι τούτους τους διαληφθέντας διδασκάλους, 
άρχικοΐς τε καΐ μή τοιούτοις, και καταδήλους αυτούς τοΐς τε 
πόρρω και εγγύς άποκαθιστώμεν και διαμαρτυρούμεθα ορθοδο- 
ξία; έχομένους καΐ αρετής καΐ διδασκαλικού χαρίσματος, ικανούς 
'ϊτρό; τε μαθημάτων έκδοσιν και του ίερου Ευαγγελίου όρθόδοζον 
διαχήρυζιν, καΐ προς άποδοχήν λογισμών τών προσερχόμενων αυ- 
τοί; χάριν έξομολογήσεως χριστιανών, ικανούς διόρθωσίν τε και 



170 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



διαίτηβιν των πλημμελώς διαπραχθέντων έχείνοις* χαΐ δεδώχαμβν 
δδειαν, δπου δν ώσι, μετ' είδήαεως του χατά τόπον έχχλησιασπ- 
χως προϊσταμένου πράττειν τά της ίερωσυνν]ς χαΐ ένεργεΐν χαΐ τόν 
λόγον του θεού χηρύττειν έπ' έχχληαίας χαΐ τους λογισμούς δέ- 
χεσθαι των χριστιανών^ χαΐ οίχο'^ομεΐν έν χρίσει χαΐ άτεολαμβάνειν 
της προσηχουσης τιμής παρά πάντων, ιερωμένων χαΐ διδασχάλων 
(φησί γάρ ό θείος απόστολος• '* μάλιστα οΐ χοπιώντες έν λόγω χαΐ 
διδασχαλια διπλής τιμής άζιουσθωσαν '"), χαΐ χαρπουσθαι της παρ' 
υμών των φιλελεημόνων ευσεβών ελεημοσύνης χάριν τ&ν προς 
σωματιχήν αυτών περίθαλψιν άναγχαίων (φησΙ γάρ ό αύτος θείος 
απόστολος• **ού μέγα, ει ήμεΓς ύμΐν έσπείραμεν τά ττνβυματιχά• 
θερίσωμεν έζ υμών τά σωματιχά "), συμβοηθούμενοί τε χαΐ συντρε- 
χόμενοι παρ" υμών πάντων, εισερχόμενοι τε χαι εξερχόμενοι ε!ς 
τά συντείνοντα πρύς περίθαλψιν αυτών χαΐ άνάπαυσιν χαι τιμήν, 
ϊνα ό μεν θεός δοξάζοιτο διά της αγαθοεργίας υμών πρύς τους 
αύτου χήρυχας, ύμεΤς δε πλουσίους παρ" αύτου του άζίου μισθα* 
ποδότου τους μισθούς άντιλάβοιτε, ως φιλάρετοι χαι φιλόχριστοι• 
ου ή χάρις χαι τό άπειρον έλεος χαΐ ή ευχή χαΐ ώλογα της ημών 
μετριότητος εΤη μετά πάντων υμών. ,Αχπγ'[=β1683], έν μηνΐ ίουνίω 
ίνδιχτιώνος ^^^, (ΤπογρΛφαί). Ό Αλεξανδρείας πατριάρχης Παρ- 
θένιος. — Ό πατριάρχης πρώην Κωνσταντινουπόλεως Διονύσιος. — 
Ό ελέω θεού πατριάρχης Ιεροσολύμων Δοσίθεος συναποφαίνεται 
χαΐ συμμαρτυρεΐ. — Ό Ήραχλείας Βαρθολομαίος. — Ό Κυζίχου 
Κύριλλος. — Ό Χαλχηδόνος ^Ιερεμίας, — Ό Προύσης Καλλίνιχος. — 
Ό Λαρίσσης Μαχάριος. — Ό Σοφίας Αυξέντιος. — Ό Τόδου Παρ- 
θένιος. — Ό Διδυμοτείχου Γρηγόριος. — Ό Τοδοστοΰ Θεόφιλος. — 
Ό Δρύστης Γεννάδιος. — Σημείωσαι δτι ό οικουμενικός πατριάρχης 
άντΙ του ονόματος αύτου Ιδία χειρί υπογράφει τόν μήνα χαι τήν 
ίνδιχτιώνα μόνον, ώς άνωθεν». 

195. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έχ φύλλων 185 (μή- 
κους 0,196, πλ. 0,138), ών τό κείμενον έν μια τών σελίδων 
εκάστη μονόστηλον έκ γραμμών 15 (0,112X0,075). — Ώρολό- 
γιον του θηκαρα μετά της επιγραφής• «Ακολουθία του Θ ικαρά>. 
Άρχ. ιΜετά τό (χώδ. τώ) Εύλογητός Βασιλεΰ ουράνιε» κτλ• 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 171 



19β• Τεδχοζ χάρτινον εκ φύλλων 212 (μήχους 0,20, πλ. 
0,145)• έγράφη Ιτβι 1673-^• εδόθη δε χαΐ τοδτο €διά Χρύσαν- 
θου πρεσβυτέρου (του Νοταρδ) τω Παναγίω Τάφω>. Έν τζ 
προσθίοί σελίδ( του 1-ου φύλλου περιέχεται αόσμημά τι πιοειδές 
χαι ή του τεύχους επιγραφή, ήτις έχει οδτω• «Τό παρ6ν βι- 
βλίον εσήνθεσεν είς εληνικήν γλώτταν ό φιλόχριστος βασιλεύς 
ημών κύριος Ιωάννης 6 Καντακουζηνός, όπου ύστερον ονομάσθη-τ 
κεν διατουθείου καΐ αγγελικού σχήματος Ιωδσαφ μοναχός, εις 
τους ^ατξ' χρόνους άπό την ενσαρκον οίκονομίαν. μετεφράσθη δε 
ε?ς κοινήν γλώτταν ύπο Μελετίου Συρήγου. ^αχλε'. δεκεμβρίου α^ εις 
Μολδοβλαχίαν με παρακίνησι του έκλαμπροτάτου αύθεντός πάσης 
Μολδοβλαχίας κυρίου Ιωάννου Βασιλείου βεωβόνδα». Έν δέ τη 
προσ&ία σελίδι του 212-ου φύλλου υπάρχει το σημείωμα τούτο* 
ιΈγράφι ή παρούσα βίβλος ύποχειρός καμου Κωνσταντηνου του 
ταπεινού άναρόστου, άπό επαρχίας Χαλκηδόνος καΐ έκ χώρας 
Χρισοπόλεως. μεπαρακήνησιν και έζοδον του οσιότατου Μαναση μο- 
νάχου υιός Κυριακή του Πέγιου. άπο επαρχίας Χήμαρας καΐ Δελ- 
βίνου καΐ έκ χώρας "Άγιος Ανδρέας, εγράφι δέ είς Μο(λ)δοβλα- 
χίαν. αυθέντέβοντος του έκλαμπροτάτου αύθεντος κυρίου κυρίου 
Ιωάννου Στεφάνου βεωβόνδα. είς το μοναστήριον του αγίου Γεωργίου 
του Χλήντζα άρχιερατεύωντος εν Μολδοβλαχίαν κυρίου Δοσιθέου:- 
καΐ άνεστίν καΐ τινάς λόγος εσφαλμένος είσυγχώρησιν εστω' δι(α)τή 
δεν ήμουν τόσον μαθηματικός εις την μάθησιν τών γραμμάτων. 
επιίτους ,αχ**ογ έν μηνΐ άπριλλίω κβ'». 

1ΘΤ. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 184 (μήκους 0,20, πλ. 
0,145), ων τά μεν πρώτα 178 έγράφη περί το τέλος της πεντε- 
καιδεκάτης έκατονταετηρίδος, τά δέ έσχατα ε; φύλλα περί το μέ- 
σον της όκτωκαιδεκάτης• πρότερον δμως ήρίθμει τούτο το τεύχος 
πολλώ πλείω τών 184 φύλλων, ως εστίν είχάσαι έκ τών φανε- 
ρών ελλειμμάτων τών υπαρχόντων μετά τό 69-ον, το 87-βν και 
τό 132-ον φύλλον γραφεύς δέ του τεύχους εστίν (φ. 1-89) άνήρ 
έλλόγιμος, Μάζιμος ονομαζόμενος (δρα φύλλ. 82°^), ϊσως δέ 6 πα- 
τριάρχης γενόμενος οΙκουμενικός έτει 1476 -ω. 



172 ΚΑΤΑΑΟΓΟΪ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



1• € Θεοδώρου του Γαζη» άνβπίγραφον, ου ή αρχή•. «Περί δέ 
έχουσίου χαΐ όχουαίοϋ άπορήαβιεν $ν τις εις τά χα^' ίχαστα» χτλ., 
φ. 1". Τέλος• ιδμφω γάρ τω δνδρε σοφώ χαΐ αΐδους ^{ω>. 

2. Άνεπίγραφον άλλ' έν τη ώα του χώδιχος 6 xαλλ^γράφος 
έγραψε τό αημείω|ΐα τούτο• «ΟΓμαι Γεωργίου του Σχολαρίου 
εΤναι τό σύγγραμ(ΐα χατά Πλήθωνος». Άρχ. ^Σκοπουντί μοι, 
χράτιστε χαΐ γαληνότατε ηγεμόνων ΚωνσταντΓνε, τί δν δέοι με 
προσφέρειν» χτλ., φ. 4-69. Τέλος• €ταυτ' έν ένΐ συμφορέσαι βι- 
βλ(ω συνέθηχέ τε χαι άπεριμερίμνως έχδέδωχε». 

3. ιΠλή&ωνο; εΙς τήν βασιλίδα Έλένην έπιχήδειος». Άρχ. 
€Τ^ των ημετέρων βασιλέων τε χαΐ ηγεμόνων μητρί»,. φ. ΤΟ^'. 

4. (Πλήθωνος) €7Γ8ρι τοΐν δυοΐν έναντίοιν λόγοιν του τε Πρω- 
ταγορείου χαΐ του Πυρωνείου». Άρχ. «Λόγω δέ δή έχείνω άλ- 
λήλοιν μεν έναντιωτάτω» χτλ , φ. 71^• Πλήθωνος νόμων συγγρα- 
φής τά σωζόμενα ρΕΓ Ο. ΑΙβχΕηάΓβ. Ρλπ8 1858, σ. 36 χέ. 

5. (Πλήθωνος) «ευχή εις θεούς τους λογίους». Άρχ. «'Άγετε 
δή, ω θεοί λόγιοι», φ. 72^. 0. ΑΙβχβ,ηάΓβ σ. 44. 

6. Πρόλογος χαΐ πίνας των κεφαλαίων της Πλήθωνος νόμων 
συγγραφής, διηρημένης, χατά τούτον τόν χώδιχα, εις Ηγ' συνεχή 
χεφάλαια. Άρχ. ιΉ βίβλος ήδε θεολογίαν μεν τήν χατά Ζω- 
ροάστρην» χτλ., φ. 72^. Είτα το €ΠερΙ διαφοράς των περί των 
μεγίστων άνθρώποις δοξών» χεφάλαιον (φ. 74^), δπερ έστι τό 
α' του πρώτου βιβλίου των νόμων χαΐ μετά τούτο τό €Περι μέ- 
τρου τε καΐ συμμετρίας» ιοί' χεφάλαιον του τρίτου βιβλίου (φ. 74^). 
Ο. χ\1βχ&ηάΓβ σ. 214, 36-42, 84-86. 

7. «Βησσαρίων χαρδινάλις τω σοφω χαΐ διδασχάλω Γεωργίω 
τω Γεμιστώ ευ πράττειν»• επιστολή, ης αρχή• «Κοινής πασιν ένε- 
σπαρμένης εννοίας», φ. 76°^. 

8. «Ό Πληθών τω Βησσαρίωνι». Άρχ. «Ου πάντας οΤεσθαι 
χρή τους άνδρας τούτους» χτλ., φ. 77^. ΓΛΐ)ηοϋ-ΗΛΓΐβ8, ΒίΜ. 
ΟΓΛβΟΛ, τ. XII, σ. 95. 

9. «Γεώργιος ό Γεμιστός τω αίδεσιμωτάτω χαρδινάλει Βησ- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΪΜΩΝ. 173 



σαρίωνι». Άρχ. €Έπ6Λή χαΐ μαρτυριών δέη προς τα προγεγραμ- 
μένα σοι», φ. 80^. ΡΛΐ)ηοη-ΗΛΓΐβ8, τ. XII, σ. 95. 

10. €Άδήλου» περί ειμαρμένης άνεπίγραφον άλλ' έν τη ώα 
γέγραπται τό «ΟΤμαι χαΐ τοδτο του Πλήθωνος είναι. Μάξι(μ)ος>. 
Άρχ. «Πρότερα δέ ώριαταί τε καΐ εϊμαρται» χτλ., φ. 82°*. Ο. 
ΑΙβχαηάΓβ α. 64. 

12. «Διόρθωσις ένίων τών ουκ ορθώς υπό Στράβωνος λεγο- 
μένων». Έν τη ωα• «Του αύτου Πλήθωνος οΓμαίι. Άρχ. <Ουτε 
την θάλατταν την Κασπίαν ορθώς οΤεται Στράβων τω Ώχεανώ 
συμβάλλειν» χτλ., φ. 83•^. ΡΛΐ)Π€ϋ-Η&Γΐβ8, τ. XII, σ. 91. 

12. «Άδηλου»• ούτως έν τη ώα. — «Πώς οι πλείους χαχοί, 
της άρετης χατά φύσιν ήμΤν ούσης, χαι πώς έπι τό άμαρτάνειν 
ούτω ραδιως πάντες ύποφερόμεθα; Λυσις>. Άρχ. «Προς δή τοΰτο 
πάλιν έρουμεν, δσον γε ήμιν έφιχτόν» χτλ., φ. 85?. 

13. Άνεπίγραφον, ου ή αρχή• «Αριστοτέλης τριττώς τόν νουν 
διαχρίνει τόν περί τα άπλα χαταγινόμενον» χτλ., φ. 86°^. 

14. «Πλήθωνος προσφωνημάτιον», ου ή αρχή• «Ούχ ήν πα- 
ραπλήσια, ω θειότατε, τά τών πολέμων» χτλ. φ. 86^. ΓΛΐ3η€Π- 
Η»Γΐβ8, τ. XII, σ. 92. 

Ιδ. «Γεωργίου Γεμιστού προς τάς του Σχολαρίου υπέρ Αρι- 
στοτέλους αντιλήψεις»• Άρχ. «Έγώ μεν ουχ όψέ, ως γε συ φής, 
άλλ' δτε τό πρώτον 'ήτήθην, ευθύς έπεμψα» χτλ., φ. 88-89• 0. 
Αίθχ&ηάτβ σ. 293. 

16. Φύλλον 90-όν μέχρι του 132-ου φ. "Ετερον χειρόγρα- 
φον της ιε' έχαι., άχέφαλον, ω ελλείπει τά τρία πρώτιστα φύλλα 
έχ παλαιού; Τό χείμενον μονόστηλον έχ γραμμών 25. Άχέ- 
φαλον υπόμνημα χατά Αριστοτέλους χαι υπέρ Πλάτωνος. Άρχ. 
< - - - αύτοΰ διαχηχέεσαν άναλαμβάνειν άλλ' Αριστοτέλης φοι- 
τητής γεγονώς Πλάτωνι χαι έπειτα ύπό προσχήματι φιλοσοφίας 
σοφιστιχήν μετελθών» χτλ. Τέλος* «ήμΐν δέ σου τά τοιαύτα ϊσα 
ζιΐ χυνιδίου Μελιταίου τινός ύλαχαΓς λελόγισταί τε ήδη χαι αύθις 
λογισθήσεται». 

17. «Παράφρασις εις τά Ήθιχά του Αριστοτέλους». Άρχ. 



174 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



ΛΪά μέν θβωρητιχά, ών τό τέλος άλήθβ(α, ιτέρας. εχβι» κτλ., φ. 

133-178. 

18. Φόλλον 179-ον μέχρι του 184-οϋ φ. Γράψιμον της ιη' 
εκατ. Τεμάχη € Ευτυχίου Αλεξανδρείας παρά τη; Αράβων φωνής εις 
τήν λατινίδα καΐ έκ ταύτης είς την ελληνίδα μετενεχθέντα » . 

198. Τετράδια συνερραμμένα λίαν ατάκτως, φύλλα συναπο- 
τελουντα 149* έγράφη δε ταύτα ετει 1557-ω (δρα φ. 118^) 
καΐ συνεδέθη βιβλίω τινί Ιντυπφ, ου ή επιγραφή• «Κλαυδίου 
Πτολεμαίου Πηλουαιέως τετράβφλος σύνταζις, προς Σύρον άδελ- 
φόν. Του αύτου Καρπός, προς τον αυτόν Σύρον. Νοηιη1)βΓ5Λβ 
ΜΒΧΧχν». Ό κώδιζ ούτος, ώς έχει, πρότερον ήν «Χρύσανθου 
ιεροδιακόνου» του Νοταρά. Έν τοις γραπτοΐς τετραδίοις περιέχε- 
ται ελληνιστί βιβλίον αστρονομικών του Άπομάσαρ. 

1ΘΘ. Πέντε διάφορα τεύχη συνερραμμένα, μήκ. 0,195, πλ• 
0,143. 

α') «Του έν άγίοις πατρός ημών Κυρίλλου Αλεξανδρείας ερμη- 
νεία εις τόν προφήτην 'Δβδιου» Άρχ. «Άβδιοΰ δή πάλιν προφη- 
τεύειν> κτλ., φ. 1-2 καΐ 56-58- Κείμενον ατελές, γραφέν τξ ιζ' εκατ. 

|3') «Ερμηνεία εΙς τήν Σοφίαν του Σολομώντος, ώς φασιν παρά 
του Ώριγένους έρμηνευθέντος». Άρχ. «θείος ήμΓν ό λόγος καΐ 
συμπάσης ώς είπεΓν ανώτερος κτίσεως» κτλ., φ. 3-54. Έγράφη 
τξ ις' εκατ. Γράψιμον λεπτότατον κανονικώτατον καΐ μετά πολλών 
συγκεκομμένων λέξεων* μία δ' έχάστη των σελίδων έστΙ μονόστηλος 
έκ γραμμών 35. Έν τη ώα, παρά τόν τίτλον, άναγινώσκεται τό 
«Και τούτο συν άλλοις Δημητρίου πρωτοκανονάρχου > . 

γ') Φύλλ. 59-66. Τετράδιον της ις' εκατ* Τό κείμενον μονόστηλον 
έκ γραμμών 28. — 1) Έρωταποκρίσεις κανονικαι νγ', ων ή αρχή ελ- 
λείπει. Άρχ. «Δέκατον, εί χρή λούεσ&αι τόν ιερέα πρό της λει- 
τουργίας» κτλ., φ. 59-63. — 2) «Του σοφωτάτου Γαληνού δίαιτα 
ακριβής περί τών τεσσάρων στοιχείων του χρόνου και περί κατα- 
στάσεως υγιεινής του άνθρωπου και της κατασκευής αύτου». Άρχ. 
«Πασι τοΤς έ&έλουσιν ύγιεινώς διάγειν» κτλ., φ. 64^. 

δ') Φύλλ. 67-82. Δύο τετράδια της ις' εκατ. — 1) «Παράκλη- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ Γ ΓΕΡΟΣΟΑΪΜΩΝ. 175 



σις χαΐ παρηγοριά εις θλημένους (γρ. θλιμμένους)• πόνημα κυ- 
ρου Μανουήλοϋ Σαμίου χαΐ πρωτοψάλτοϋ Χάνδακος». Άρχ. 
ιΟύδέν έστι των όττό τόν ήλιον χτισμάτων» χτλ. — 2) Άλφάβη- 
τος άνβπίγραφος, οδ ή αρχή• € "Ανθρωπε χάμνης χαι θαρής• το 
χάμνης νά χερδήαης' χαχοπαθης χαι μάχαισε τόν χέσμον νά τόν 
Ιχεις» χτλ., φ. 72°*. — 3) «Μαξίμου μονάχου του Μάζαρι χανών 
περί πνευμάτων χαι αντίστοιχων χατά άλφάβητον. ^Ηχος β'. Έν 
βυθω χατέστρωσες » . Άρχ. «Άναφής χαι άχτιστος» χτλ., φ. 75^. 
Αηηη&ίτβ άβ Γ&δβοοίλΙίοη ροιίΓ Γβηβοητ. άβδ έΐιιάβδ ^Γβοςπβδ, 
τ. Χ, σ. 131• — 4) *Ή των Λατίνων λειτουργία μεταγλωττισθεΐσα 
εις έλληνιχήν έχ του λατινικού παρά του σοφωτάτου χυρου Μάρ- 
κου Κ ρητός του Μουσούροο». Άρχ. «Ό μέλλων ίερουργήσειν 
ιερεύς ενδύεται» χτλ. 

έΓ) Φύλλ. 83-151. Γράψιμον της ιε' εκατ. «Βίος του αγίου 
ίερομάρτυρος Κλήμεντος επισκόπου Τώμης, μαθητού του άγιου 
αποστόλου Πέτρου». Άρχ. «Κλήμης Ίαχώβω τω κυρίω» κτλ. Τέλος* 
«και ίστορήσας ακολούθως τάς πράξεις απετέλεσε - - - ». 

200. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 80 (μήκ- 0,205, πλ. 
0,145), δπερ έγράφη ετει 1680-ω. Αύτόγραφον Χρύσανθου του 
Νοταρά. — α') «Ερμηνεία καΐ καταγραφή του τεταρτημορίου της 
σφαίρας, δπερ και ρουπ-νταγιρέ λέγεται άραβικως, γεγονυΐα παρά 
Χρύσανθου, άρχιδιακόνου του μακαριωτάτου και σοφωτάτου πα- 
τριάρχου της αγίας πόλεως Ιερουσαλήμ κυρίου κυρίου Δοσιθέου». 
Άρχ. ιΤό τεταρτημόριον πρώτον μεν έχει δύο γραμμάς από του 
χέντρου ήγμένας» κτλ., φ. 1°^. — β') «Καταγραφή και ερμηνεία του 
οργάνου, ονομαζόμενου τζέιπ». Άρχ. «Τό τζέιπ δργα^^όν έστι» κτλ., 
φ. 25*. — γ') «Προβλήματα τίνα άστρολαβικά». Άρχ. «Εύρίσκο- 
μεν χαι διά του αστρολάβου τό δειλινόν» κτλ., φ. 57. — δ') «Προ- 
λεγόμενα τίνα εις τήν γεωμετρίαν συντείνοντα». Άρχ. «Τί έστι 
γεωμετρία; Γεωμετρία έστιν επιστήμη συμμετρίας» κτλ., φ. 71. — 
ε') «θέματος καταγραφή». Άρχ. «"Εστω ή σύστασις του θέματος 
κατά τό ^αχτϋ' ετος> κτλ., φ. 75. — ς') «'Ονόματα αραβικά εις χρή- 
σιν αστρολάβου». Άρχ. «Δοχεΐον, χοντζιερέ. Διόπτρα, ούζαντέ» κτλ. 



176 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



201. ΑΕ τρεις ίεραΐ λειτουργία ι, ή του Χρυσοστόμου, ή του 
Βασιλείου χαΐ ή των Προηγιασμένων . Τεύχος χάρτινον της ις' 
εκατ. έκ φύλλων 33 (μήκους 0,193, πλ. 0,138), βπερ έστΙ χεκο- 
σμημε'νον τεσΐ χοσμήμασιν έρυθροΐς και πολλοίς μεγάλοις έρυθροΐς 
κεφαλαιώδεσι γράμμασι. Τό κείμενον μονόστήλον έκ γραμμών 20 
(0,14X0,09). Μετά το 2-ον φύλλον υπάρχει τεμάχιον χάρτου, έν 
ω περιέχεται ευχή, ής ή αρχή• €Έλλαμψον έν ταΐς καρδίαις 
ήμώνι κτλ. 

202. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλλων 80ι μή- 
κους 0,19, πλ. 0,143. Τό κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 30 
(0,151X0,105). — α') Ο. ΟΓβιηοηίιιί βχρΠοΛϋο ίη ρπιηπιη 
1ίΙ)Γαιη άβ λπιπιλ, φ. 2. — β') 0. ΟΓβιηοηίηί ΐΓΛΟΐΛΐιΐδ άβ ορί- 
ηίοηίϋαδ. Τήν αρχήν τούτου του τεύχους κοσμεΓ πίναξ χαλκο- 
γραφικές, δστις άπεικάζει τόν Καίσαρα Κρεμονίνην έν δε τι) ωα 
του αύτου πίνακος άναγινώσκεται τόδε* €Έκ των Δοσιθέου Ιερο- 
σολύμων καΐ του Αγίου Τάφου 1675». 

203. Δύο τεύχη της ιη' εκατ. συνδεδεμένα, μήκους 0,197, 
πλάτους 0,153. 

α') «Του σοφωτάτου Κωνσταντίνου Κορδάτου [βίο] διδασκαλία 
περί ρητορικής τέχνης». Άρχ. «Ή ρητορική έκ της φυσικής εύ- 
γλωττίας», φ. 1-96. Έν τη ωα του 1-ου φύλλου* «1729: φευ- 
ρουαρίου.. ήρζάμεθα της διδασκαλίας». 

Ρ') «Τιβερίου ρήτορος περί των παρά Δημοσθένει σχημάτων»; 
Άρχ. ιΜέλλοντι τήν των σχημάτων θεωρίαν» κτλ., φ. 97-106- 
Έγράφη ετει ,αψνη'=1758-ω. 

204. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 452 (μήκους 0,203, 
πλ. 0,148). Έγράφη έτει 1598-ω. Έν τ^ ωα του 1-ου φύλλου • 
«Ιερεμίου ιερομόναχου του Τζανκαρέλου• νυν δε Δημητρίου Ιου- 
λιανού». 

1. «Φωτίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως εγκύκλιος επι- 
στολή προς τους της Ανατολής αρχιερατικούς θρόνους, Αλεξαν- 
δρείας φημι και των λοιπών έν η περί κεφαλαίων τινών διά- 
λυσιν πραγματεύεται και ως ου χρή λέγειν έκ του πατρός καΐ 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ! ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 177 

του υίοϋ το ττ^ευμα έκττορεύεσ&α:, άλλ' έχ του πατρός μόνον». 
Άρχ. ιΟύκ ην δρα, ώς εοΓ/ε, χόρος τω πονηρω» κτλ., φ. 1?. 
Έχο. Βαλέτα σ. 16δ. 

2. (Προσθήκη διά της χεφός Τζανκαρέλου). Σημείωσις περί 
συνόδων ά^^επίγραφος. Άρχ. «Εις εξακόσιους ένενήκοντα τεσσάρας 
χρόνους» κτλ., φ. 14. Μετά τοΰτο το φύλλο• υπάρχουσιν άκραί 
δυο φύλλων άποκεκομμένων. 

3. «Μάρκου, αρχιεπισκόπου Εφέσου, ομιλία ρηι)εΤσα έν Φε- 
ραρία πόλει της Ιταλίας προς τους καρδιναλίους και ετέρους των 
Λατίνων διδασκάλους περί του παρ' αύτοΤς δοςαζομένου κα&αρσίου 
πυρός». Άρχ. «Επειδή μετά άγάτυης» κτλ. φ. 1δ*. Αλήθεια, 

1880, σ. 5-6, 33-3δ, δ1. 

4. «Του αύτου προς τους αυτούς ομιλία β' περί του αύτου 
καθαρσίου πυρός». Άρχ. «Πολλής μεν ώς αληθώς έρεύνης» κτλ., φ. 

.813. Αλήθεια, 1880, σ. 67-68, 106, 120-121, 13δ•137,1δ1 χέ. 

5. «Του αύτου αποκρίσεις προς τάς έπενεχθείσας αύτώ απορίας 
και ερωτήσεις έπι ταΐς ρηθείσαις όμιλίαις παρά των καρδιναλίων και τών 
άλλων λατινικών διδασκάλων». Άρχ. «Επειδή σαφέστερον» κτλ., 
φ. 69. Αλήθεια, 1880, σ. 270. Έκκλ. Άλή». τ. Ι, σ. 1δ8-162. 

6• «Ζωναρά και δρουγγαρίου της βίγλης και πρωτασυγκρίτου 
[δίο] τω τιμιωτάτω μοναχώ Ήσαία κυρω Δομεστίκω περί τοδ 
όποιον άπαντα τέλος ταΤς ψυχαΤς χωριζόμενα ις τόυ σώματος χαι 
θί:οοπερ αύται απέρχονται». Άρχ. «Και περί μεν τών δικαίων 
"ί χρή "'^αί λέγειν» κτλ., φ. 82. 

7. «Του αύτου, ει χρή προσέχειν τοΤς λέγουσιν, δτι αϊ έπελ- 
&ο5ααι ψυχαί κατά τίνα τόπον άναπαυόμεναι ούτε δέονται υπέρ 
ψΆ'*^ αυτοπροσώπως τω Χριστώ παριστάμεναι, ούτε τοΐς ενταύθα 
όλως έφίστανταΐ' καΐ περί ψυχής». Άρχ. «Οι απελθόντες άγιοι» 
*^τλ., φ. 86. Μί^ηβ τ. 1δ8, σ. 913. 

8. «Του αύτου τω τιμιωτάτω μοναχώ κυρω Νεκταρίω, ει 
ΖΡή προσέχειν τοϊς λέγουσιν, οτι άποφάσει μόνον και ούκ άλη- 
ίίεία εισήλθεν εις τόν ΙΙαράδεισον ό ληστής». Άρχ. «Του Παύ- 
λου τινές άκούσαντες» κτλ., φ. 92»\ 

IV. 12 



178 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ Ε Α Α. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

9. € Επιστολή αντίγραφο; Πέτρου, ττατριάρχου θεουπόλεω; 
μεγάλης Αντιοχείας, προς τον αρχιεπίσκοπο ν Άχυλίας, ήτο: Βε- 
νετίας, περί τε του μη εαυτόν οΐεσ&αι πατριάρχην χαΐ περί άζύ- 
μων>. Άρχ. «Πολλής ήμΤν ευφροσύνης» κτλ., φ. 96. Ο. ^ΠΙ, 
Αοϋι βΙ; δοηρΐ», σ. 208 χέ. 

10. «Του τ^ «θεού χάριτι εύσε^ίους νομοφύλαχος Ίωατ>νου 
Ο'.ακόνου του Ευγενικού αντιρρητικός του βλάσφημου και ψευδούς 
δρου του έν Φλωρεντία συντεθέντος κατά την προς Λατίνους συ- 
νοδον>. Άρχ. «Το μεν πάντας ανθρώπους» κτλ., φ. 108. Κα- 
τεχωρίσθη έν τώ Τομω Καταλλαγης, έν Γιασίω 1692-1694. 

11. «Συναχθέντες οί έν Κωνστα'^τινουπόλει ευρισκόμενοι αρ- 
χιερείς, καθηγούμενοι και πνευματικοί, ταύτην έςέθηκαν προς τον 
βασιλέα την άπόκρισιν». Άρχ. «ΈπεΙ ώρίσθημεν παρά της χρα- 
ταιας» κτλ., φ. 208. Το κείμενον τούτο έν τω πινάκι του κωδικός 
έπιγέγραττται οϋτως' «Απολογία των έν Κωνσταντινουπόλει ευρεθέν- 
των αρχιερέων, καθηγουμένων και πνευματικών, προς τον βασιλέα 
τίνος χάριν ου παραδέχονται τα έν τη Φλωρεντία γεγονότα συνο- 



δικά». 



12. «Του αγίου Μαςίμου περί των δύο φύσεων το5 κυρίου 
καΐ θεού καΐ σωτήρος ημών Ίησου Χρίστου, και δτι "Αρειος μέν 
καΐ Νεστόριος τον τε της θεολογίας και της οικονομίας λόγον 
διαιρουσι, Σαβέλλιος δέ και Ευτυχής απεναντίας τούτων συγχέου- 
σιν». Άρχ. «"Άρειος τάς τρεις υποστάσεις» κτλ., φ. 224. 

13. «Αμαρτωλού διακόνου και ίερομνήμονος της ορθοδόξου 
των Γραικών εκκλησίας Θεοδώρου του Άγαλλιανου συλλογή έκ 
τών αγίων, δτι προς ταύτα τα δογματικά κεφά}^αια, σύμφωνα 
όντα καΐ τοΤς λοιποΓς άγίοις, άντιπαρεςετα^ομένη ή τών Λατίνων 
δό;α ούχ ευρίσκεται σύμφωνος αύτοΤς, άλλα μάλλον παντοία αϊ- 
ρέσει σύμφωνος και εςω τών ορθών δογμάτων της εύσεβείας » . 
Άρχ. «Και ό Λατίνος τάς τρεις υποστάσεις ομολόγων» κτλ., φ. 
224^. Κατεχωρίσθη έν τώ Τόμω Καταλλαγής. 

14. «Μέρος εκ τίνος λόγου κατά Λατίνων περί της έκπορεύ- 
σεως του αγίου πνεύματος* ου ή αρχή λείπει». Άρχ. «Τί δέ 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ! ΙΕΡΟϊΟΑΥΜΩΚ. 179 



-/δχίνηχεν Ιταλού; προς τήν κατά του άγιου πνεύματος βλαβφη- 
μίαν» χτλ., φ. 234. 

15. *Έχ του β°" βιβλίου του Βλαατάρβως μέρος κατά Λα- 
τίνων». Άρχ. «Άλλα γε τοις ειρημένοες αυτών νεανιβύμασι» 
χτλ., φ. 2373. 

16. <Περι τών επτά άγιων χαΐ οίχουμενιχών συνόδων χαι 
των έν αύταϊς διαλαμψά'^των άγιων πατέρων έτι καΐ περί της 
συναδροισ&είσης συνόδου έπι Κωνσταντίνου βασιλέως του Μονο- 
μάχου χαΐ Μιχαήλ πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του Κτ^ρουλα- 
ρίου, ?|τις χαΐ έςέτεμε της Καθολικής Εκκλησίας ψήφω χοιν^ τους 
Λατίνους». Άρχ. «Άλλ' ϊδωμεν, ει δοκεΤ και τους τών επτά» κτλ., 

φ. 242?. 

17. Αποκρίσεις κανονικαι προς ερωτήσεις τινάς Μάρκου Αλε- 
ξανδρείας, φ. 254. 

18• «Του σοφωτάτου και λογιωτάτου και όσιωτάτου έν ιερο- 
μόναχοι; κύρ Μακαρίου του κατά κόσμον Μακρή προς Λατίνους, 
δτι το λέγειν και έκ του υ ίου το πνεύμα το άγιον έκπορεύεσθαι ούτε 
ά^/αγκαΤόν έστι, άλλα καινοτομία της ορθοδόξου πίστεως" διηρηται 
δέ ό λόγος έν ι' κεφαλαίοις». Άρχ. «Τά θεΤα τών χριστια^>ών 
δόγματα 1 κτλ., φ. 260^ [Τόμος Καταλλαγής, σελ. 412-420]. Περί 
Μακαρίου του Μακρή και τών πονημάτων αύτου δρα ήμετέραν 
πραγματεία^^ έν τω Δελτίω της ιστορικής και εθνολογικής εταιρίας 
τής Ελλάδος, τ. III, σ. 458-467. Τοίς έν τω Δελτίω καταγε- 
γραμμένοι; του Μακρή πονήμασι προσθετέον ταύτα* α') «Μηνί 
όκτωβρίω μετά τήν ια' λόγος ε'. Λόγος εις τους έν άγίοις θεο- 
φόρους πατέρας ημών και οικουμενικούς διδασκάλου;, τους έν ταΤς 
έτττά θείαις και οίκουμενικαΤς συνεληλυθότας συνόδοις, συγγράφεις 
παρά του σοφωτάτου έν ίερομονάχοις κυρού Μακαρίου του Μακρή». 
Κώδις Βατοπεδίου 546-ος, έτους 1422-ου, φύλλ. 109-130. β') Βίος 
του αγίου Ανδρέου Κρήτης, γνωστός έκ παραφράσεως του Νικόδη- 
μου. Νέον Έκλόγιον. Έν Κωνσταντινουπόλει 1863, ο, 151-155. 

19. «Βαρλαάμ μοναχού, δτι ούχ απλώς ύπόθεσις το νομί- 
ζειν έκ μόνου πατρός έκπορεύεσθαι το πνεύμα το άγιον, άλλ' 



180 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



ανάγκη πδσα τοίς εϋσεβεΐν αίροϋμένοις έκ μόνου του πρώτου αι- 
τίου τά έκεΤθεν άχρόνως έκλάμψαντα' καΐ κεφαλαιώδης εκ&εσις 
του ημετέρου δόγματος». Άρχ. €Ότι μέν ουν υποκειμένου» κτλ.^ 

φ. 273?. 

20. «Του αύτου, δτι υποκειμένου έκ μόνου πατρός έκπορεύε- 
σθαι το πνεύμα το ίίγιον ουκ αναιρούνται τά περί θεολογίας 
ρητά». Άρχ. «"Ισως, ά δνδρες ΛατΤνοι, ύπολαμ|3άνοντες » κτλ., 
φ. 276. Έν τη ωα• «Έν έτέρω βι^λίω ευρον τούτον τό^>• 
λόγον 3 <^ » . 

21. «Του αύτου, δτι υποκειμένου και έκ του υίου έκπορεύε- 
σί)αι το ττ^ευμα τό όίγιον πολλά των όμολογουμένων αναιρείται 
και πολλοίς ρητοΐς των αγίων άναιτίως έχει ή τοιαύτη ύπόθε- 
σις». Άρχ. «"Οταν εις λόγους άλλήλοις» κτλ., φ. 290?. 

22. «Του αυτού προς τον άρχιέπίσκοπον Νικόλαον περί της τοϋ 
πάπα άρχης». Άρχ. «Φης, δτι των αδυνάτων έστΙ» κτλ;, φ. 303. 

23- «"Εγγραμμα (γρ. σύγγραμμα) Άνδρονίκου και μεγάλου• 
δρουγγαρίου της βίγλης, του πατρόθεν μέν [Καματηρου], μητρό- 
θεν δε Δούκα, συλλεγέν και συντέθέν υποθήκη και κελεύσει τοί> 
άοιδίμου βασιλέως πορφυρογέννητου κυρου Μανουήλ του Κομνηνού, 
κατά των δογματιζόντων έ'χειν τό έκ του πατρός έκπορευόμενον 
πνεύμα πανάγιον την υπαρκτικήν έκπόρευσιν και έκ του υίου, ώστε 
δύο εισάγειν αρχάς καΐ αίτια δύο έπΙ της θεαρχικης καΐ θείας τριά- 
δος», φ. 310. Ά. Δημητρακοπούλου Όρθόδοςος Ελλάς, σ. 25 "χέ. 

24. «Του άγιωτάτου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως 'λοζίΟ'^ 
Γερμανού, του κατά την Νίκαιαν, έκ του αντιρρητικού αύτου λόγου 
προς τους Λατίνους, τους το προγραφέν του Νύσσης ρητόν προσβάλ- 
λοντας». Άρχ. «Άποκρίθητι ουν μοι ό έ; εναντίας» κτλ., φ. 338. 

25. «Φωτίου πατριάρχου συλλογισμοί», φ. 358?. 

26. Φωτίου πατριάρχου τεμάχιο ν μετά εκτενούς ερμηνείας, 
φ. 359. 

27. «Τω άγίω μου δεσπότη, τω σε^3αστοκράτορι κυρω Μα- 
νουήλ τω Κομνηνω, ει χρή προσέχειν τοις λέγουσιν το πνεύμα 
το άγιον και έκ του υίου έκπορεύεσι)αι, και δτι ού ταύτόν άπο- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 181 



στολή καΐ έκπόρευσις. Ί<ι>άνντ]ς Ζωναράς δρουγγάρίος της βίγλης 
γ^αίρειν». Άρχ. «Εί δε σοι καΐ περί της άρρητου* κτλ., φ. 374. 

28. «Του άγιωτάτοϋ μητροπολίτου Εφέσου κυρου Μάρκου του 
Ευγενικού ομολογία της όρ&ης πίστεως, εκτεθείσα έν Φλωρεντία 
κατά την προς Λατίνους γενομενην συνοδον>. Άρχ. ι'Εγώ τη του 
θεού χάριτί» κτλ., φ. 386?. Κατεχωρίσθη υπό Δοσιθέου πατριάρχου 
^Ιζ^οαολομω-^* έν τω Τόμω της Άγάτυης, μετά δε της δήθεν αναι- 
ρέσεως Γρηγορίου του Μαμμη έν τω 160-ω τόμω της συλλογής 
του Μί^ηβ, σ. 16, 24, 29, 31, 41, 57, 64, 69, 73, 76, 77, 80, 
84, 85, 98, 100, 101, 105. 

29. «Του αύτου άγιωτάτου μητροπολίτου Μάρκου Εφέσου 
επιστολή πεμφθεΐσα έν τοϊς απανταχού της οικουμένης οικουσιν 
όρθοδόςοις χριστιανοΤς περί των λατινικών άθέσμων έθών και 
δογμάτων». Άρχ. ιΟί τήν κακήν ήμας αίχμαλωσίαν» κτλ., φ. 
391?-399?, ένθα γέγραπται το σημείωμα τούτο• €Νύσ(ου) Κρή- 
τ(ης) έν πόλ(ει) Κυδωνίας μέρη | τέλος εΓληφε τό παρόν βιβλίον | έν 
τη μονή τής Κυρίας των Αγγέλων | του Γδερνέτου* έν μηνι μαιω 
ια', ετει έκ τής προς ήμας του θεού Λόγου αρρήτου συγκαταβά- 
οεως ^α*^ φ*" ι^«* η^ , έκ δε τής κοσμοποιίας ^ζ^ λς« > [=1598]. 

30. «Περί τής έκπορεύσεως του αγίου πνεύματος». Άρχ. 
«Πώς αν λυθείη το του τής Εφέσου προς Λατίνους» κτλ., φ. 

339?. 

31. € Επιστολή Νικολάου πέμτττου Τώμης άρχιερέως μεγί- 
στου προς Κωνσταντινον βασιλέα Τωμαίων, έκ τής Λατίνων με- 
θερμηνευθεΐσα φωνής υπό Θεοδώρου του Γαζή>. Άρχ. «Άνδρόνικον 
βριένιον Λεοντάριον», φ. 400. Μί^ηβ τ. 160, σ. 1201. 

32. «Έτερα επιστολή καθολική προς Γραικούς του σοφωτά- 
του κυρ Βησσαρίωνος, πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, καρδηνα- 
λίου Τωμαίων, του κοινώς λεγομένου Νικαίας» 1463, φ. 406. 

33. «"Ορος ορθοδοξίας συνοδικός εις τήν έκπόρευσιν του 
αγίου πνεύματος. Γερμανού πατριάρχου». Άρχ. «Ό μονογενής 
υιός» κτλ., φ. 418. Ά. Π.-Κεραμέως Ανέκδοτος δρος θεσπι- 
σι)είς υπό τής έν Νυμφαίω συνόδου. Έν Κωνσταντινουπόλει 1881. 



182 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

Ή ήμβτέρα ίχδοσις έγένετο χατά τό έν τώ 3 -ω χώδιχι του Έλλην. 
ΦΑολογ. Συλλόγου ίτ/τίγρ«φον• τούτου δέ του χώδιχος την ττδρι- 
γραφήν βρα έν τώ ήμετέρω Καταλόγω των έν τω Έ. Φ. Σ. χει- 
ρογράφων βιβλίων. Έλλ. Φίλ• Συλλ. παράρτημα τ. Κ'•ΚΒ', ο. 77-78- 
34* «Μιχαήλ συγχέλλου Ίεροοολυμων ουμβολον χαι όμολογιχ 
της άγιας χαί όρ&ί)ς χαι άμωμήτου πισίίεως εις την άγιν^ τριάδα*^ 

φ. 420ί*. 

35. €Μαρτυρίαι χαί έςηγήσεις διαφόρων διδααχάλων ττερι του- 

αγιασμού των δώρων χαΐ της προ τούτων ευχαριστίας. Του σο- 
φωτάτου χαΐ λογιωτάτου χυρου Νιχολάου του Καβάσιλα έζήγη- 
σις εΙς τον άγιασμδν των δώρων και της προ τούτων ευχαρι- 
στίας» (χεφ. χζ', κη' και χ&'). Άρχ. €θϋτω δέ κάλ)αστα και ίε- 
ρώτατα» κτλ., ζρ. 425. 

36. Τεμάχη ι του μακαρίου Αυγουστίνου επισκόπου Ίππώ- 
νος», φ. 431. 

37. Μαρτυρίαι ι περί άμφοτέρου του είδους της κοινωνίας»^ 

φ. 434β. 

38. «Του άγιωτάτου αρχιεπισκόπου Εφέσου κυρ Μάρκου του^ 
Ευγενικού, δτι ου μόνον άπδ της φωνής των δεσποτικών ρημά- 
των αγιάζονται τα θεΤα δώρα, άλλ' έκ της μετά ταύτα εύχης 
και ευλογίας του ιερέως». Άρχ. <ΉμεΤς έκ τών ιερών άποσΓο• 
λων» κτλ., φ. 435. Μί^ηβ τ. 160, σ. 1080-1089. 

39. Τεμάχη συνοδικών πρακτικών, κανόνες τινές αποστολικοί 
καΐ συνοδικοί και τεμάχη τινά της Πεντατεύχου, φ. 443 κέ. 

40. «Φωτίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως τίνος χάρι> 
τί!)εται τό άγιον Εύαγγέλιον τη κεφαλή του χειροτονουμένου άρ- 
χιερέως»; Άρχ. «Διατί έπι της κεφαλής έφερε ν ό ιερεύς τιά- 
ριον» κτλ., φ. 445. 

41. «Αϊ τάξεις της Εκκλησίας». Άρχ. «Α' οι πατριάρχαι μετά 
τών προνομίων αυτών, β' οί μητροπολΐται» κτλ., φ. 445^. 

42. «Έκ του ^ίου του μεγάλου Κωνσταντίνου». Άρχ. «'Ο 
ουν την Κωνσταντινούπολη; Τώμην Νέαν χρηματίζειν έθέσπισε> 
κτλ., φ. 446. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜίϊΝ. 183 

43. «Πίναζ άχρφής του παρόντος βοβλίου», φ. 447. 

44. Δοσεθέου πατριάρχου Ιεροσολύμων σημείωμα περί του ίε- 
ρομνήμονος Άγαλλιανου, φ. 448. 

45. «Τά της πίστεως £ρθρα, α πας τις όρ&ως φρονών χαΐ 
σω&ηνακ θέλων οφείλει όμολογεΐν». Άρχ. «Πρώτον μέν των κε- 
φαλαίων, δτι εν το θείον τη φύσει» κτλ., φ. 451. 

205. Τεύχος χάρτινον εκ φύλλων 69 (μηχ. 0,193. πλ. 
0,143). Τό κείμενον μονόστηλον εκ γραμμών 30. Την αρχήν 
τούτου του τεύχους κοσμεί πι'ναζ χαλκογραφικός, δστις άπεικάζει 
τον Καίσαρα Κρεμονίνην αυτόθι δ' εστί καΐ το σημείωμα τούτο* 
«Και τόδε δια Δοσιθέου Ιεροσολύμων του Άγ(ου Τάφου 1675». — 
1) Οαβδ&ηδ ΟΓβΐΏοηίηί ββηίβηδίδ βχρΗοΑϊίο ΙθΓΐίί 6&ρίϋδ δβ- 
€ηηάί 1ίΙ)π άβ §ΘηβΓΛΐίοηβ ΒηίηΐΛΐίιιιη, φ. 1-32. Έγράφη «άίβ 
10 ίϋΐιϋ 1631». — 2) Οαβδβπδ ΟΓβιηοηίηί ΟβηΙθηδίδ βχρΙίοΛ- 
Ιίο δΐιρβΓ ρητηιιιη οαρυΐ; ρηιηί ϋύη άθ ραΓϋΙ)ΐΐδ αηίιηαΐίυιη, φ. 
34 /έ. 

206• Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλλων 139, μήκ. 
0,195, πλ. 0,142. Το κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 27 

(0,162 Χθ,095).— «Ερίΐοβο άί ςυβίοΐιβ άβΠα ηαΐυΐ'ίΐ άβΠβ 008θ 
Η ίιΙοδοίΛίο θΐ άίδριιΐΛίο Γγλ ΤΙιοπίΛδο 0Ληιραηβ1ΐ8, δβηο άί ϋίο>. 

207. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλλων 58. Έν 
τη άρχη τούτου του τεύχους υπάρχει εν δοηθΙΙο' εΤτα μετά- 
φρασις ιταλική του πέμπτου βιβλίου τών ελεγειών του 'Οβιδίου. 

20Β. Τεύχος χάρτινον της ιη' εκατ., μήκους 0,193, πλ. 
0,14. Τό πρώτον αύτου φύλλον πρόσδετον δν περιέχει έν έαυτώ δοκί- 
μια τίνα λατινικής τε καΐ ιταλικής θεματογραφίας μετά του σημειώ- 
ματος τούτου• «Αρχήν απάντων και τέλος ποίου θεόν τώ ^αψμζ"*!* 
[=1747] άνθεστηριώνος α' ισταμένου ήρξάμην της λατινίδος θε- 
ματογραφίας». ΕΓτα φύλλα ήρΐι)μημένα α' — ρλς', έν οΤς περιέχεται 
ανώνυμος € Τέχνη της ρητορικής»• ταύτης δε τό προοίμιον άρχεται 
ούτως• ιΕΤναι συνήθεια εις δλους, όπου γράφουν βιβλία, να φα- 
νερώσουν πρώτα» κτλ. Και πάλιν έτερα 45 φύλλα, έν οΤς περιέ- 
χεται ανώνυμος τις «θεολογική επιτομή», διηρημένη εις κεφάλαια 



184 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



ις'. Άρχ. «Της θεολογίας τό δνομα κατά τους θείους ημών πα- 
τέρας» χτλ. 

20Θ. Τεύχος χάρτινον της ιζ' έχατ. έχ φύλλων 75, ν-ψ- 
0,195, πλ. 0,143. Το κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 30 
(0,15X0,108). — ΟαθδΛΓίδ ΟΓβιηοηίηί βχροΒΪΙίο ίη 1ί1). άθ 8βι;ΐ8ΐι 
6( δβηδίΙίΙ)υ8. 

210. Τεύχος χάρτινον της ιζ,' εκατ. έχ φύλλων 84, μήκ. 
0,193, πλ. 0,138. Το κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 30.-- 
Ο&βδΛΓΪδ ΟΓβιηοηίηί βχρΙίοΛίίο Ι ϋΐ). ιηβίβΟΓΟπιιη. 

211- Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλλων 83, μήκ. 
0,195, πλ. 0,144. Το κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 30. — 
ΟβδΛΠδ ΟΓβιηοηίηί βχρΙίοΛίίο II βΐ III ϋΐ). πιβΙβΟΓοηιπι. 

212. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 126, μήχ. 0,193, πλ. 
0.144. — Ο. ΟΓβπιοηίηί βχρϋοαίίο ίη Ι II &ί III ΙίΙ). ρΐιγδί- 
οοηιηι. Το 2όί βιβλίον έγράφη «άίβ 23 ^ιιηί^ μοοχχχι» [= 

1631]. 

213• Ποικίλα διαφόρων εποχών τετράδια συνερραμμένα υπό 
Σωφρονίου του Λεσβίου 

1) Φύλλ. 1-13. Τεμάχιον συναξαρίου λειτουργικού τίνος Ευαγ- 
γελίου της ις' έκατονταετηρίδος. 

2) Τετράδιον νεώτατον, εν ω καΐ περί Ευμενούς του Καρ- 



διανου. 



3) Επτά φύλλα, έν οΤς περιέχονται ταύτα* α') €Έπιτύμβια 
εις τον άείμνηστον Άγαθάγγελον Τυπάλδον εις ήρωελεγεΤον μέ- 
τρον». — β') «*Ετερον εις τον αυτόν εις μέτρον ιαμβικόν». — γ') 
€ Επιγράμματα εις ήρφελεγεΐον μέτρον εις τον άξιότιμον σχο- 
λάρχην της θεολογικής Σχολής Φώτιον Άλεξανδρίδην, άρχιδιά- 
κονον του 'Ιεροσολυμικου θρόνου». — δ') «"Ετερον εις μέτρον 
ίαμβικόν, εις τόν ιατρόν Χαραλάμπην Ματζαράκην». — ε') «Έπι- 
τύμβιον εις τόν έπίσκοπον Γάζης Φιλήμονα, τόν ποτέ γέροντα 
του κ. Ματθαίου, εις μέτρον ήρωελεγεΤον». — ς') «"Ετερον έπι- 
τύμβιον εις Κρήτά τίνα, όστις έπεσεν έν Κρήτη υπέρ της ελευ- 
θερίας μαχόμενος* εις μέτρον ίαμβικόν». — ζ') «"Ετερον εις Κρήτα 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΓΜΩΝ. 185 



χατά τον υπέρ ελευθερίας αγώνα πεσόντα* εις μέτρον ήρωελε- 
γεΤον». — η') € Επίγραμμα εις τον σεβάσμίον γέροντα Σεραφείμ τον 
<ιχευοφύλακα• εις μέτρον ήρωελεγεΓον». — θ') € Επίγραμμα έπιτυμ- 
βιον εις Δέσβιόν τίνα έν τω σεισμω υπό τα ερείπια της οικίας 
αύτου αποθανόντα* εις μέτρον ίαμβικόν*. — 1') €Είς τόν άοίδιμον 
οιδάακαλον Κ. Οίχονόμον* εννέα επιγράμματα χαι είς τόν αυτόν 
«έτερον Λεάνδρου Άρβανιτάκη». — ια') «"Έτερα επιτύμβια εις 
Δημήτριον τόν Χοϊδαν > . — ιβ') «Έπιτύμβιον εις τόν έν μα/αρία 
τη λήξει δρχοντα μέγαν λογοθέτην Νιχόλαον Άριστάρχην». — ιγ') 
<Ευχή υπέρ του μαχαρ. πατριάρχου των Ιεροσολύμων Κυρίλλου 
του Β^" υπό Λεάνδρου Άρβανιτάχη». — ιδ') «"Ετερον υπό Γρη- 
γορίου Παλαμά». — ιε') «"Ετερον υπό Κωνσταντίνου πρωτοπαπά. 
Κυπρίου». — ις') «Σωφρονίου πατριάρχου Ιεροσολύμων εις τόν 
Κρα^ηου Λίθον έν Ιερουσαλήμ». — ιζ') «Εις τόν ίερολογιώτατον 
χ. Βενιαμίν Ίωαννίδην, χαθηγητήν της θεολογίας• μέτρον ήρωε- 
λεγεΤον υπό χ. Λεάνδρου». — ιθ') "Ετερον προς τίνα θεοφάνην. 
"Απαντα ταύτα ά^^τέγραψε Σωφρόνιος ό Λεσβίος έτει «^αωξθ', [= 
1869] χατά μήνα δεχέμβριον». 

4) Σελίδες ςζ'. Γράψιμον τής ιθ' έχατ. «Έςήγησις του μα- 
ί)ήματος Περί του άχούειν» του Πλουτάρχου. 

5) Φύλλα 20. Γράψιμον τής ιθ' έχατ. Προβλήματα μαθη- 
ματικά. 

6) Φύλλα 24. Γράψιμον τής ιθ' έχατ. Έζήγησις του περί 
ίδρωσύνης α λόγου Ίωάνου του Χρυσοστόμου. 

7) Φύλλα 16. Δύο νεώτατα τετράδια μαθημάτων. 

8) Φύλλα 11. «Λόγος Κιχέρωνος υπέρ Άρχίου• (μετάφρα- 
οι;) Σωφρονίου ιεροδιακόνου Λεσβίου». 

9) Φύλλα 3. Τεμάχιον τετραδίου τής ιθ' έχατ. «Λί συνο- 
μιλίαι όπου έγιναν εις τόν Παράδεισον μετά Ήλιου και ληατου>. 
Άρχ. «"Άνθρωπε, ποίος εΤσαι έσύ και ποΤος έστειλε σε» κτλ. 

10) Φύλλα 20. Τετράδια τής ιη' και τής ιθ' έχατ. Έχκλη- 
οιαατικής μουσικής μαθήματα 

214• Μανουήλ Μαλαςου νομοκάνων έχ κεφαλαίων τζ', γρα- 



186 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



φβίς, ώς φαίνεται, ετβι ^ζρχ' [=1611-1612]. Τβυχος χάρχίνον 
έκ φύλλων 199 (μήκ. 0/20, πλ. 0,1 δ δ), ων το χείμενον έν μια 
των σελίδων έχάστη μονόστηλον έχ γραμμών 18 (0,152 Χ 0,085). 
Έν τη προσ&ία σελιοι του Ι-ου φύλλου υπάρχει τύπος σφραγΓ- 
δος της ιζ' έχατ., έν ω άναγινώσχεται το «ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ ιερομό- 
ναχος ΑΝΑ τ(ασ)ΙΤ(ης)»• χαΐ πάλιν Ιτερος τύπος, έν ώ το «ΜΕ- 
ΛΕΤΙΟΣ ιεροδιάκονος ΑΓ10ΤΑΦΙΤΗΣ>. 

215. Τεύχος χάρτινον της ιζ' έχ»ι. έκ φύλλων γεγραμμενων 
232 καΐ πολλών έτερων άγραφων εστί δε μήκους 0,193, πλ. 
0,143. ^Ενδον της πρώτης πιναχίδος υπάρχει το σημείωμα τουτΟ* 
«1691. ^• έσταχώθη τώ παρών βιβλίον διαχειρός Σπυρίδων ιερέως 
εκτής επαρχίας Δρύνου πόλεως και Αργυροκάστρου*. Το τεύχος 
τούτο, γραφέν υπό διαφόρων χειρώ'^, περιέχει έν έαυτώ τα έπο- 
μένα κείμενα* 

1. «Του έν άγίοις πατρός ημών Γρηγορίου αρχιεπισκόπου γε- 
νομένου Τεφρών, ήτοι Αί&ιοπίας, διάλεζις μετά Ιουδαίου Έρ(}άν 
του νομοδιδασκάλου». Άρχ. «Τελεσ&είσης ήδη της προδεσμίας» 
κτλ., φ. 1-86. 

2. «Περί άζύμων διάφορα χρησιμώτατα κατά διάλεςιν. ΛατΓνος 
μετά Γραικού». Άρχ. «Ό Λατίνος. "Άζυμος ην ό παρά του 
Κυρίου τοΓς άποστολοις δο&εις» κτλ., φ. 89-98. 

3. «Επιστολή Ιωάννου μητροπολίτου Κλαυδίας (γρ. Κλαυ- 
διουπόλεως) περί άζύμων και πνιχτών και ετέρων». Άρχ. «Επει- 
δή σοι μα&εΤν έρως» κτλ., φ. 99. Τεμάχη τινά συγγραφής Ιωάννου 
του Κλαυδιουπόλεως περί τών άζύμων απλώς δρα παρά τώ Άλ- 
λατίω [Οβ βοοίβδΐαβ ΟοοίάβηΐΕϋδ αίςαβ ΰηβηΐΕΐίδ ρβΓρβΙυα οοη- 
δβηδίοηβ, σ. 1400 και 1544] και παρά τώ κα&ηγητη Άλεξίω ίΐαύ- 
λωβ [ΚρΗΤΗίθΟκίβ οπΗτω ΓΙΟ ΗΟτορίΗ ;ιρβΒΗ•6Βιπθβ ΓρβΕΟ-Ρνο- 
οκοβ ποΛβΜΗΚΗ προτΗΒΊ» Λλτηηηπ'β. 0Π6. 1878, σ. 189-191]. 

4. «Έρώτησις Λατίνου Βενετίας περί του ζέου προς πατρι- 
άρχην Κωνσταντινουπόλεως• διατί μή άρκεΤσ&αι ( = ε) έν τη ενώ- 
σει τώ ϋδατι και τώ οΤνω, αλλά θερμόν προσλαμ^ίάνεται ( = ε); 
ου πείθομαι• καΐ γάρ και τούτο σύμ^Βολον ειναί τίνος τών εις τήν 



ΠΑΤΡΙΑ ΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 187 



Ενωσιν σαμπληρωτιχόν». Άρχ. «Άπόχρισις. Ού μόνον τύιτοι τύτ:ο)ν 
τρτ^ τα παλαϋά> κτλ., φ. 122?. 

δ. «Έτερα ύπό&£σις περί τοδ ζέοϋ>. Άρχ. «Το5 ζέου ή είσ- 
έλεοοις (κώδ. σέλευσις) έν τοΤ; θείους μυστηρίοις» κτλ., φ• 123". 

6. «Έτερα υπό&εσίς όμο{α>ς>, ης ή άρχή' «Εύλόγησον, δέ- 
σποτα, το δγιον ζέον ήτοι 6 διάκονος καΐ ό ιερεύς σφραγίσας 
(ζύτό (κωδ. αότω) εμβάλλει (χώδ. επιβάλλει) έν τω άγίω πότη- 
ρ(φ, ως εατι παράδοσις» κτλ., φ. 123^. 

7. <Περι του ^έου Νικήτα πρεσβυτέρου μονάχου του Στου- 
οίου». Άρχ. «Όπηνικα τό αίμα και το ύδωρ έκ της πλευράς 
αυτού ερρευαε» κτλ., φ. 124. 

8. «Έρώτησις. Άκίνδυνόν έστι γενέσθαι τήν των θείων αγια- 
σμάτων διάδοσιν και μετάληψιν μετά ψυχροδ οίνου καΐ ύδατος, η 
άπαραιτητόν έστι καΐ ζέον ύδωρ, κατά τον της μεταλήψεως και- 
ρόν, εις τα άγια βάλλεσθαι»^ '^ΡΧ• «Άπόκρισις. Του τριακοστού 
δευτέρου κα^>όνος• κτλ., φ. 124^. 

9. Ανωνύμου €π8ρί άζύμων». Άρχ. «Έν τοις άζυμοις ουδε- 
μία έστι ζωτική δύναμις» κτλ., φ. 125. 

10. «Του άγιου Έπιφανίου επισκόπου Κύπρου έτερος λόγος», 
ου ή αρχή• ιΈπι δε Μωϋσέω; καλέσατε» κτλ., φ. 125^^. 

11. «Ερμηνεία του στίχου του Κύριε Ίησου Χριστέ ό θεός 
ημών έλέησον ήμας». Άρχ. «Έκαστη λέξις πεπληρωμέ^/τ^ δογμά- 
των» κτλ., φ. 126". 

12. Ανωνύμου «περί άζύμων». Άρχ. «Έν τρισιν ύλαις έτέ- 
λουν οι ΊουδαΤοι τό πάσχα» κτλ., φ. 126^. 

13. «Επιστολή Δομηνίκου, πατριάρχου Βενετίας, προς τον 
^ττριάρχην Ά^/τιοχείας κυρόν Πέτρον περί των άζύμων». Άρχ. 
«Τω της υψηλοτάτης αγίας καθέδρας» κτλ., φ. 127. 0. ΛΥΠΙ^ 
Αοΐ& Βί δοηρΐ» άβ οοηίΓονθΓδίίδ βοοίβδί&β ^Γ&βοαβ βΐ Ιίΐϋηίΐθ^ 

<ϊ. 20δ. 

14. Πέτρου Αντιοχείας άπόκρισις. Άρχ. «Πολλής ήμΓν ευ- 

φοοσύ^λης» κτλ., φ. 1283. 0. ΛΥί!!, ΑοΙα βΐ δοηρία, σ. 208. 

15. Άκέφαλον κατά Λατίνων. Άρχ. < - - εκκλησίας καΐ τώ> 



188 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



διαρρήδην ειρημένων παρά των πνευματοφόρων [εροδιδασκάλων» 

χτλ., φ. 137-219. 

16. Άνεπίγραφον, ου ή αρχή• «Πρόσεχε σεαυτόν, ω ίερεδ 
άριστε, ως λόγον ύφέςτί]ς έν ήμερα κρίσεως» κτλ., φ. 223-230. 

17. Βασιλείου Καισαρείας «παραγγελία υπέρ της θείας λει- 
τουργίας προς τον ιερέα >. Άρχ. «Πρόσεχε σεαυτόν, ώ ίερευ, χαΐ 
^3λέπε πώς οφείλεις» κτλ., φ. 231. 

18. Γενναδίου Κωνσταντινουπόλεως «εγκύκλιος επιστολή προς 
τον πάπανΤώμης». Άρχ. «Ό δεσπότης ημών και πατήρ» κτλ., 
φύλλ, 233. 

19. Άδηλου «περί των έν τ^ αγία προθέσει τελουμένων». Άρχ. 
«"Οτι κατά τήν των αγίων πατέρων παράδοσιν προσφέρει μέν πρώ- 
τον τον αρτον ο ιερεύς» κτλ., φ. 235»^. 

20. «"Οτι τελεώτερον τοΤς κεκοιμημένοις ό αγιασμός γίνεται». 
Άρχ. «Έχουσι δέ τι πλέον εις άγιασμον» κτλ. φ. 236-237. 

216. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλλων 79, μήκους 
0,191, πλ. 0,143' εστί δέ «Και τόδε διά Δοσιθέου Ιεροσολύμων 
του Αγίου Τάφου 1675», και τό μέν πρώτον αυτού φύλλον ενέ- 
χει τήν είκόνα του ΟΓβιηοηίηί, τά δέ λοιπά φύλί^α περιέχουσιν 
έν έαυτοΓς δύο τούτου πονήματα, το ΤΓΛΟΐβΙιΐδ άβ ίαειιΗ&Ιβ »ρρβ- 
ύύΥΒ. και το ΤΓαοΙαΙαδ άβ δβιΐδΛιΐδ βχΐβπιίδ. 

217. Τεύχος χάρτινον της ιζ' έ/ατ. έκ φύλ).ων 210, μήκ. 
0,195, πλ. 0,14. — Άδηλου «ΤΓίίοΙαΙίο άβ ροβία οηιηίηβ ΟΙιπδΙο 
ΓβάβιηρΙ;θΓβ ηοδίτο». 

218. Τετραευαγγέλιον μεμβράνινον έκ φύλλων 214. ών πέντε 
μόνα χάρτινα (φ. 10, 11 και 60-62). Έγράφη μεταξύ της ι(3' 
καΐ της ιγ' εκατ. και μήκους μέν έστι 0,205, πλάτους δέ 0,1 55' 
το δέ κείμενον αύτου μονόστηλον δν κεκόσμηται πολλαχου κεκαλλω- 
πισμένοις τισι μεγάλοις κεφαλαιώδεσι γράμμασι, τέσσαρσί τε είδικοΤς 
κοσμήμασι, ταινιοειδές εχουσι σχήμα (φ. 4, 69, 109, 172), και 
τοις συνήθεσι κανονίοις (φ. 1•3)• το μεντοι κατά Ίωάννην εύαγ- 
γέλιόν έστι κεκολο^ωμένον λήγει γάρ ε[ς τάς λέζεις «έπι το 
στη&ος αυτού» (κα', 20). ^Ην δέ τούτο το τετραευαγγέλιον της 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩΝ. 189 

λαύρας του όσιου Σά^α, χαθάπερ έστΙ δηλον έκ του έν προσ&ετω 
τινί χαρτίνφ φύλλω σημειώματος της ιζ' έχατ., ου ή αρχή ούτως 
έχει• «Ί- Τό παρών βηβλήων Ϋ]νε της μεγάλης [3ασηληκεΤς λαύ- 
ρας τον ηεροσολείμων του οσίου και θεοφόρου πατρός ημών Σά^^α 
του ήγιασμένου>. 

21Θ• Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 199 (μήκους 0,19, πλ. 
0,157), δπερ έγράφη περί τήν αρχήν της ιη' εκατ. — Ψαλτήριον 
παραπεφρασμένον. 'Δρχ. «Καλότυχος ε?ναι ό αν&ρωπος εκείνος όπου 
δεν έπήγεν> κτλ. Ελλείπει τω κώδικι τούτω τό τέλος του ρν' ψαλμού. 

220. Τεύχος χάρτινον (μήκ. 0,19, πλ. 0,139), «περ «έγρά- 
φη έν Κωνσταντινουπόλει κατά τό σωτήριον έτος ^αχο' [ = 1670-όν] 
αύγούστω ιε'» (δρα φύλλ. 171^)' ην δε τούτο τη ιζ' εκατ. Παύλου 
Βλαστάρη Μυτιληναίου (δρα φ. 17ΐί^), ετει δέ 1770-ώ Τήγα Ζα- 
γορια">ου, καθάπερ έστι δηλον έκ του έν τη άρχη του κωδικός προσ- 
θέτου φύλλου, έν ω τόδε υπάρχει τό σημείωμα• €Τό παρόν βι- 

^3λίον υπάρχει καμου Τήγα Ζαγουριανώ έκ χορίου Μακρηνίτζα 

και τό αγόρασα παρά το Γιάνη Τροχάνη Μωραΐτη αΚεορα δια μαϊ- 
διά 320. 1770 αύγούστου 5 άγουράσ&η διά μαϊδιά 320». Σύγκειται 
δ' έκ φύλλων 172, οΐς εΤτα προσετέθη τετράδιον εν έτερου τινός 
τεύχους• διό και τό τεύχος δλον, ως έχει, σύγκειται νυν έκ φύλ- 
λων 188, ων δμως τό 119-ον δΙς ήρίθμηται. 

1, ιΤό κανόνιον του Πυθαγόρα», φ. 1?. 

2. «Έν ονόματι του πατρός καΐ του υίου και του αγίου πνεύ- 
ματος νυν ααΐ αεί. Βιβλίον όνειροκριτικόν, τό οτζοΧοί τό έμάζωςεν 
'/αι τό εκαμεν Άχαέτ [δίο] ό υιός Σειρήμ ό όνειροκρίτης του 
"ρωτοσυμβούλου Μαμουν καΐ πρόλογος του όνειροκρίτου αληθέ- 
στατος». Άρχ. «Πολλά κοπιάσας να ευρω του αύθεντός μου τήν 
άχρΐ|3ή έρμηνείαν τών όνειράτων» κτλ., φ. 3-125. Δημώδης πα- 
ράφρασις, ης τό πρωτότυπο ν ελληνικό ν κείμενον έςέδωκεν ό Ν. 
Κί^ααΐΐ;, ΑΓίβιηίάοη ΟΛίάί^ηι βΐ Αοΐιπίθΐίδ δθΓβίιηί Γ. ΟηβίΓΟ- 
ΟΓίΙίοδ. ΡΛΠδϋδ 1603. "Ορα ΓαΙ)ποϋ - ΗίΐΓΐβδ, ΒΛΙ. §Γ£ΐθθίΐ, τ. 
V, σ. 266-268• Κ. ΚΓυιηΙ)Εθ1ΐθΓ. Οθδοΐι. (ΙβΓ 1)γζ. ΙίίΙί;βΓ8.ί;υΓ. 
ΜΟηοΙιβη 1897, σ. 690. 



190 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



3. «"Ετβρο; όνεφοχρίτης σύντομο; και αληθινός ζαταπο)^%ά• 
το άνθιβόλιον όττου το αντίγραψα ϊλεγεν πώς έτοδτο τό όν^ερο- 
χριτιχόν είναι του αγίου ττατρός ημών Γερμανού άρχιεπισχόπου 
Κωνσταντινουπόλεως ποίημα* άμή δεν ίςευρω το βέβαιον». Άρχ. 
«Έάν ιδης πώς σεβαίνεις εις χάρβουνα αναμένα» χτλ , φ. 126- 
133. Έν τινι μεμβρανίνω χώδιχι της Βιενναίας βιβλιο&ήχης υπίρχει 
τωόντί «Όνειροκριτιχόν του πατριάρχου Κωνστα'^τινουπόλεως χυρου 
Γερμανού», κατά τάςιν άλφαβητιχην. Ιι&ιηΙ)6βϋ βοπιπιβηΙ;* άβ Λα§. 
1)ίΙ)1. 0Εβ8. νίηάοϋοηβηδί Ιοιηαδ V, 1672, σ. 237. Το έν τω 
ήμετέρω τούτω τεύχει κείμενον ήριθμηται ώς κεφάλαιον σβ'. 

4. «Έκ της αποτελεσματικής βίβλίυ της γενεθλιακής Πτολε- 
μαίου μερική περί ά:'ί^ρ&Ί και γυναικών» (κεφ. σγ'-σς'). Άρχ. 
<Μαρτίω κ' εισέρχεται ό ήλιος είς τον Κριόν και λέγεται πρώτη» 
κτλ., φ. 131-141. 

5. «Ηρακλείου του βασιλέως βροντολόγιον > (κεφ. σζ'). Άρχ. 
«Μάρτιος• εάν βροντήση εις την αυξησιν της σελήνης» κτ>.., 
φ• 14ΐβ. 

6. «Βροντοσεισμολόγιον Πτολεμαίου και του Δέοντος του Σο- 
φού» (κεφ. ση'-σιβ'). Άρχ• «'Εάν έν Κριώ βροντήση» κτλ. φ. 143?. 

7. «Προγνωστικόν της σελήνης και τών δώδεκα ζωδίων > 
κτλ., φ. ΙδΟ^'. 

8. (Τετράδιον ετέρου τινός τεύχους της ιη' εκατ. από της 
37-ης άχρι της δ2-ας σελίδος). Λείψανον προγνωστικού. Άρχ. 
« - - - μήνας τρεΐς, άπρίλλιον, μάιον και ?ούνιον». Τέλος• «Περί 
λαύρας της άπ' ουρανού. Έάν έν τω παρόντι μηνΐ λαύρα και 
ι>εΓον άπό του ουρανού διέλθη - - -». 

221. Τεύχος χάρτινον της ιτ' εκατ. έκ φύλλων 401, μήκ. 
0,19, πλ. 0,115. Το 401•ον φύλλον έστι πρίσ&ετον. Τό κείμενον 
μονόστηλον έκ γραμμών 19 (0,14X0,08). 

1. «Του σοφωτάτου και ρητορικωτάτου αρχιεπισκόπου Ταυ- 
ρομενίας της Σικελίας κυρίου Ίωάν^>ου [βίο] του έπίκλην Κέρα- 
μέως» όμιλίαι, ων ό πίνας ευρίσκεται έν τοΤς δυσΐ πρώτοις φύλ- 
λοίς. Άρχ. «Εύλογητός ό θεός ό καταςιώσας> κτλ., φ. 1 κέ. 



ΗΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΤ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 191 



2, Ιωάννου του Χρυσοστόμου € λόγος εις την δραγμήν χαΐ 
ει; το Άν&ρωπός τις εΤχβ δυο υιούς» χτλ. Άρχ. € Πάλιν οΐ χόλ- 
χοι του Χρίστου» χτλ., φ. 396-401. 

222• Τα πρωτότυπα τετράδια της συλλογής Παύλου Νεο- 
χλέους, ης ή επιγραφή• €Τό κανονιχόν δίχαιον του πατριαρχικού 
θρόνου των "Ιεροσολύμων έπΙ της αρχιεπισκοπής Σίνα, έπιμαρτυ- 
ρούμενον υπό επισήμων έχχλησιαστιχών εγγράφων». Εξεδόθη έν 
Κωνσταντινουπόλει ετει 18Π8-ω. 

223• Συλλογή νεωτάτων τετραδίων διαφόρων σχημάτων. 
Έχ των έν αυχοΧς περιεχομένων πραγμάτων άξια μνήμης έστι ταύτα* 

1. Φύλλα 24. Τετράδια Φωτίου Άλεζανδρίδου, έν οΐς άσχο- 
λίαστον ευρίσκεται το κείμενο ν τεσσάρων προς τους φωτιζόμενους (ι', 
ια^ ι^' και ιγ') κατηχήσεων του αγίου Κυρίλλου, αρχιεπισκόπου 
^Ιεροσολύμων ή ι' κατηχησις άρχεται άπο του ς' κεφαλαίου. 

2. Φύλλα 6. «Διατρΐ[3ή περί της καταγωγής του ίερου βαθμού 
τών διακόνων της εκκλησίας, ήτοι δτι ό ιερός βαθμός των δια- 
χό'/ων έχει την αρχήν του άπό τών έττΐά εκείνων διακόνων τών 
Πράςεων τών Αποστόλων. Σωφρονίου ιεροδ. Λεσβίου». Άρχ. «Εκ- 
κλησιαστικής ιστορίας θέσις» κτλ. Έν τω 6-ω φύλλω• «*Εγρα- 
φον έν τή θεολογική Σχολή τών Ιεροσολύμων τω ^αωο' [=1870^*] 
Ιτει ίουνίου θ'. Σωφρόνιος ίεροδ. Λεσβίος». 

3. Φύλλον 1. «"Έμμετροι συνθέσεις του Ε <^^ έτους», γραφεΤ- 
οαι τή 5-Τ3 του μηνός ίουλίου, έτους 1869-ου. Επιγράμματα* 
α) ΉρωελεγεΤον εις "Λνθιμον, ταμίαν της Άγιοταφιτικής 'Λδελ- 
?ότητος. β') Ίαμβικόν εις Άντωνινον, άρχιμανδρίτην τής έν 'Ιε- 
ροσολύμοις Τωσικής Κοινότητος, γ') Έπιτύμβιον εις Πορφύριον, 
Ιΐΐ)τρο7:ολίτην πρώην Βάρνης. δ') Έπιτύμβιον εις ΚωνσταντΓνον 
Τϋπάλδον, μητροπολίτην Σταυρουπόλεως, ε') 'Έτερον εις τόν 
αυτόν. 

4. Φύλλα 6. Έπανάληψις του 2-ου κειμένου. 

5. Φύλλα 8. «θέσις: τά κατά την άνεςαρτησίαν τής Εκκλη- 
σίας τής Ελλάδος». 

6. Φυ)λα 5. «Τή β' Κυριακή τών Νηστειών λόγος ηθικός 



192 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



περί φ&όνου», δστις <διωρθώι)η υπό του άρχψανδρίτου κ. Βενια- 
μίν, κα&ηγητο5 της θεολογίας έν τη θεολογική Σχολή των Ιε- 
ροσολύμων. 1870 φδ|3ρ. 9». Σύνθεσις Σωφρονίου του Λεσβίου. 

7. Φύλλα 2. Σωφρονίου Λεσ3ίου «δτι ολίγοι οι εκλεκτοί». 

8. Φύλλα 11. «Αόγος περί προσευχής και ελεημοσύνης, ήτοί 
περί αληθούς ευσέβειας», και «ιστορικόν της Τιμίας Ζώνης». 

9. Φύλλα 11. χΐόγοι τρεις, ων ό πρώτος περί φιλαυτίας,. 
έκ-^ωνηθεις ετει 1864-φ 

10. Φύλλα 2. Κοκκινάκη ι επιγράμματα ήρωελεγεΐα εις τή> 
νεόδμητον του Γένους Μεγάλην Σχολήν», συντεθέντα τζ Ιδ-τβ ιουλ. 
1881. Εννέα επιγράμματα. 

11. Φύλλα 19. Μέρος ά^^επιγράφου τινός εγχειριδίου περί της 
ηθικής φιλοσοφίας, ου ή άρχή' «Ή ηθική εΤναι φιλοσοφική επι- 
στήμη» κτλ. 

12. Φύλλα 6. «Περί έπιγραμματοποιίας » . 

13. Φύλλα 4. Αόγος έκφω^/ηθεις έν τή σχολή τών Ίερο- 
λύμων. 

14. Φύλλα 7. «Περί του κατά θεόν πολιτεύεσθαι και εις 
τό Στενή ή πύλη κέ, και ερμηνεία τής προσευχής του Πάτερ- 
ημών». 

15. Φύλλα 5. Παράφρασις μέροοζ του ένυττη'ου του Λουκιανού 
καί τίνων χαρακτήρων του Θεοφράστου. 

16. Φύλλα 4. Λόγος ε[ς τό «Ούτως ό θησαυρίζων εαυτοί»,, 
γράφεις τη 10-η νοεμβρ. 1873 έν τω Άγιοταφ. Μετοχίω ύπα 
Σωφρονίου ίεροδ. Λεσβίου. 

17. Φύλλα 7. «Λόγος πανηγυρικός εις τόν αγιον Σπυρίδωνα». 

18. Φύλλα 4. « Πατρολογικόν γύμνασμα» περί του Άθη- 
ναγόρου. 

19. Φύλλα 8. Λόγοι δύο, δ μεν εις τό Άνθρωπος έποίησε^ 
δειπνον μέγα (Λουκά ιδ', 16), δ δέ άνεπίγραφος μέν^ άλλ' «εκφω- 
νηθείς έν τω πατριαρχικώ ναώ τη β' Κυριακή τής αγίας νηστείας 
τών Χριστουγέννων». 

20. Φύλλα 2. Επιγράμματα- α') Εις τόν σχολάρχην Φώτιο> 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΑΤΜΩΝ. 193 



Αλεξανδρίδην β') Εις Χαράλαμπον Ματζαράχην. Είτα «προσφώ- 
νησες, προσφωνη&εΤσα κατά τήν χγ' όχτωβρίου υπό Κυρίλλου άρ- 
χΐ[ΐανδρίτου, καθ' ί^ν έχβιροτονήθη ιερεύς». 

224. Τεύχος μεμβράνινον της ενδέκατης έχατ. έχ φύλλων 
73 (μήίί. 0,35, πλ. 0,27). Το χείμενον μονόστηλον έχ γραμμών 
34 (0,265 Χ 0,20). — Σειρά ερμηνειών όχέφαλος χαΐ κολοβή εις 
τήν Γένεσιν, ης το χείμενον άρχεται άπό του €χαι έφύτευσεν ό 
θεός παράδεισον>, λήγει δε εις τό «Δαν χρινεΓ τον εαυτού λαόν 
ως ει χαΐ μία - - - ». Έρμηνευταί• θεοδώρητος, Διονύσιος Αλε- 
ξανδρείας, Θεόφιλος επίσκοπος, Ιωάννης Χρυσόστομος, Θεόδωρος 
Ήρακλείας, Διόδωρος Ταρσού, Έπιφάνιος Κύπρου, Σευηριανός 
Γαβάλων, Εύσέβιος Έμέσης, Μεθόδιος επίσκοπος και μάρτυς, 
Άκάκιος Καισαρείας, Ώριγένης, Βασίλειος Καισαρείας, Άπολλι- 
νάριος, Γεννάδιος Κωνσταντινουπόλεως, Σευήρος Αντιοχείας, Σε- 
ραπίων θμούσεως, Κύριλλος Αλεξανδρείας, Ιππόλυτος, Δίδυμος, 
Αθανάσιος Αλεξανδρείας, Γρηγόριος Νύσσης, Εύσέβιος Τώμης, 
Φίλων επίσκοπος, Σούκενσος επίσκοπος, Έφραιμ Σύρος, Ευστά- 
θιος επίσκοπος, Ισίδωρος Πηλουσιώτης, ΕίρηναΓος Αουγδούνων, 
Μελίτων Σάρδεων, Βασίλειος Σελευκείας, Φίλων ό ΈβραΤος. 

225. Τεύχος χάρτινον (μήκ. 0,345, πλ. 0,23), γραφέν περί 
τήν αρχήν της ιθ' εκατ. καΐ συνιστάμενον έκ σελίδων ήριθμημέ- 
νων 1185. Έν τζ 2-α σελίδι γέγραπται τοΰτο* «Έδώκαμεν εις 
μεταγραφήν της παρούσης βίβλου γρόσια πενήντα, καΐ άφιερώσαμεν 
τω Παναγίω Τάφω, και δστις ποτέ τολμήσει αποξένωσα ι ταύτη ν 
έχ της δεσποτείας αυτού, έστω κτλ. -|•Ό Ιεροσολύμων Χρύσαν- 
θος αποφαινόμεθα > . — Σελ. 3-1153 Εκκλησιαστική ιστορία Μελε- 
τίου μητροπολίτου Αθηνών άχρι το3 1687-ου έτους, κατά το πρω- 
τότυπον κείμενον. — Σελ. 1154 Οι υποκείμενοι μητροπολΐται τώ 
Μοσχοβίας πατριάρχη. — Σελ. 1155 Πίναξ της εκκλησιαστικής 
ιστορίας. — Σελ. 1156-1185 Συμπλήρωμα. 

226• Δύο χάρτινα τεύχη συνδεδεμένα, γραφέντα περί τήν 
αρχήν της ιη' εκατ. Του πρώτου τεύχους εξέπεσε το 1-ον φύλλον, 
του δε έτερου το τέλος. 

IV. 13 



194 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



1. Πίνακες άχέφαλοι τυεριλητϋχικοί της ιστορίας της Παλαιάς 
Διαθήκης, φ. 2-20. 

2. Άνεπίγραφος ερμηνεία εις την Σοφίαν Σειράχ, ης ή άρχή' 
«Ή σοφία, την οποίαν τόσον έπαινα* κτλ., φ- 1-528. Τέλος* 
«τόσον βαθυτέρας μάχας και πολέμους έκ των έχθρων φέρει. 
δθεν - - - >. 

227• Συλλογή δογματικών έπεστολών. 

1. Φύλλα 16 (μήχ. 0,34, πλ. 0,225), γραφέντα, καθά φαί- 
νεται, ετει 1723-ω. — «ΌρθόδοΕος ομολογία της του Χρίστου Απο- 
στολικής Καθολικής και Ανατολικής Εκκλησίας». Ή τής ομο- 
λογίας ταύτης επιγραφή κείται έν τω 2-ω φύλλω• έν δε τω 1-ω 
φυλλω υπάρχει συνοδική των πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως, 
Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, επιστολή προς τήν Άγιωτάτην 
Τωσικήν Σύνοδον ήτις έγράφη μηνΐ σετηεμβρίω του 17 23 -ου 
έτους• άρχεται δε οδτω• «Περί τών προβαλλομένων και ζητου- 
μένων παρά τών έν τή Μεγίστη Βρετανία» κτλ. Το δέ κείμενον 
τής ομολογίας, συνταχθέν ωσαύτως μηνΐ σεπτ. του 1723-ου έτους 
και περιεχόμενον έν απασι τοΤς λοιποΐς φύλοις (3-16), δρχεται 
οίίτω• «Τό άνταποκριτικόν καΐ άνταμειτυτικόν προς τάς πεμφθείσας 
παρ' ημών αποκρίσεις γράμμα υμών έν ειδβι βιβλίου» κτλ. Συνυ- 
πεγράψαντο δέ έν ταύτη τή ομολογία πατριάρχαι τρεις (Ιερε- 
μίας Κωνσταντινουπόλεως, Αθανάσιος Αντιοχείας, Χρύσανθος Ιε- 
ροσολύμων) και μητροπολΐται εννέα (Καλλίνικος Ήρακλείας, Αυ- 
ξέντιος Κυζίκου, Παίσιος Νικομηδείας, Γεράσιμος Νικαίας, Παρ- 
θένιος Χαλκηδόνος, Ιγνάτιος θεσσαλονίκης, Κύριλλος Προύσης, 
θεόκλητος Φιλιττπουπόλεως, Καλλίνικος Βάρνης). 

2. Φύλλα 8, ων άγραφα δύο, τα έσχατα* μήκ. 0,23, πλ. 
0,168. — «Προθέσεις τινές εις τήν τών καθολικών και ορθοδόξων 
τής Εκκλησίας Βρεττανικής λειψάνων μετά τής *Ανατολικής Καθο- 
λικής και Αποστολικής Εκκλησίας συμφώνησιν». Άρχ. «α'. Ή τών 
Ίεροσολυμιτών Εκκλησία γνωριζέσδω είναι» κτλ. — Είτα φύλλα 32, 
περιέχοντα έν έαυτοΐς «Αποκρίσεις τών Ανατολικών Όρθοδόξων 
προς τάς άπό Βρεττανίας άποσταλείσας υπέρ ενώσεως καΐ ομονοίας 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡ010ΑΓΜΩΝ. 195 

μετά της Ανατολικής Εκκλησίας προθέσεις». Άρχ. «Επειδή πάν- 
τες οι Όρθόδοξοι» κτλ. 

3. Το πρωτότυπον επιστολής έκ δύο φύλλων, γραφείσης τη 
6-η του σετττ., ετει 1725-ω, και κηρίνη σφραγΐδι κεκυρωμένης. 
Άρχ. < 8ωΐ€ΐί88ίιηο βΐ ΚβνβΓβηάίδβιιηο ίη ΟΙΐΓίδΙο Ρ&Ιή βΐ ϋο- 
ιηίηο ϋοιηίηο ΟΙίΓγβΛπΛο ιηίδβΓίοοΓάίλ άίνϊηα Ρ&ΐΓΪΕΓοΙιβ,β ΗίβΓΟ- 
δοΐγιηίΐ&ηο, Θιιΐίβΐιηιΐδ β&άβιη ρΓονίά6η(ΐ& Ο&ηΙτι&ηβηδίδ ΑΓβΙιίβ- 

ρίδοοριΐδ, Ιοϋυδ Αη^Ηαβ ΡΓίιη»δ βΐ ΜβίΓοροΙίΙβηιΐδ Ιϋ^ΓΟδ 

άαοδ Β,ά ιηβ ιηίΙΐ6Γβ> κτλ. 

4. Δύο αυτόγραφα φύλλα Χρύσανθου πατριάρχου Ιεροσολύ- 
μων. Μετάφρασις ελληνική του γράμματος Γουλιέλμου, αρχιεπισκό- 
που Καντουαρίας, και άπόκρισις του Χρύσανθου προς αυτό τούτο το 
γράμμα (19 ίαν. 1727). 

223. Αυτόγραφος χάρτινος κώδιξ Χρύσανθου πατριάρχου 
Ιεροσολύμων έκ σελίδων 87 μεγάλου σχήματος, έν ω περιέχεται 
τό πρωτότυπον κειμενον του περί των όφφικίων και κληρικάτων 
και άρχοντικίων της του Χρίστου 'Αγίας Εκκλησίας συνταγματίου, 
του τύποις εκδοθέντος Ένετι'ησιν ετει 1715-ω. Άρχ. €Τά όφφι- 
χια και εκκλησιαστικά άρχοντίκια> κτλ. Τέλος• €0 πατριάρχης δε 
γράφων προς άπλως έπίσκοπον, δεν τον λέγει άδελφόν, άλλα μό- 
'*0Ί απλώς θεοφιλέστατον, ήτοι Τω θεοφιλεστάτω επισκοπώ 'Αμυ- 
χλων κυρ Μακαρίω τω ε ν άγίω πνεύματι άγαττητω > . 

22Θ. Συλλογή χάρτινων τετραδίων. 

1. Φύλλα 12 χάρτου κυανόχρου, ων ένια μόνον έστι γεγραμ- 
μένα. "Υμνος εις τήν θεοτόκον και €μεγαλυνάρια ψαλλόμενα έν 
'αΐς έορταΐς, μετά το τέλος του πολυελέου, μετά των στίχων 
βοτών». 

2. Φύλλα δύο της ιη' εκατ. Μέρος άνεπιγράφου τινός πραγμα- 
^ίας περί της ιατρικής επιστήμης. Άρχ. ι Ιατρική έστιν 2ςις περί 
τα: σώματα καταγινομένη > κτλ. 

3. Φύλλα 25. Αύτόγραφον *Ιεροθέου αρχιεπισκόπου θα^ωρίου, 
περιέχον έν έαυτω «ά^;τίγραφα διαφόρων επιστολών» (1836-1839) 
αότου τούτου του Ιεροθέου, εΤτα Αθανασίου πατριάρχου 'Ιεροσο- 



196 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



λόμων, Μισαήλ μητροπολίτου Πέτρας Αραβίας, Φιλάρετου μητρο- 
πολίτου Μόσχας, Ανδρέου Μουραβιέφ, χαΐ σημειώσεις τινάς του 
Ιεροθέου περί αυτών τούτων τών επιστολών. 

230• Δοσιθέου πατριάρχου Ιεροσολύμων ιστορία τών πα- 
τριαρχών της Ιερουσαλήμ. Τεύχος χάρτινον (μήκ. 0,332, πλ. 
0,225) εκ σελίδων ήριθμημενων 1163" έλλείπουσι μέντοι νυν αϊ 
σελίδες 1-20, 185-194, 241-242, 458-464, 625-636, καΐ 
πολλαΐ δτεραι, αϋτινες ύπηρχον μετά τήν 1163-ην σελίδα. Έγράφη 
δε τούτο τό τεύχος λίαν επιμελώς περί τό τέλος της ιζ' εκατ., 
δτε καΐ αυτός ό Δοσίθεος έπιθεωρήσας αυτό ίδία χειρί Ιγραψεν 
έν αύτώ ίχανάς προσθηκας, διορι)ώσας 5μα πολλαχου και αυτό 
τό κείμενον. Άρχ. « - - - από τους πρεσβυτέρους του λάου, 
είπε μας, ώ δίκαιε, του οποίου δλοι μας χρεωστουμεν να πιστεύω- 
μεν, ποία είναι ή θύρα του Ίησου του εσταυρωμένου» κτλ. Ένδον 
της πρώτης πινακίδος ό Δοσίθεος έγραψε τό σημείωμα τουτο" ιΝά 
μεταγραφή τό ιστορικόν της Κίνας• νά δοθη τώ κυρίτζη Μιχαλάκη». 

231. Χρυσόδετον περσικόν χειρόγραφον εκ φύλλων 156 
στιλττνοΰ χάρτου καΐ χονδρού (μήκους 0,34, πλ. 0,24), δπερ 
έγράφη Ιτει 1789-ω. Έν τη προσθία σελίδι του 156 -ου φύλλου* 
«Περσικόν εύαγγέλιον έκ του Παναγίου Τάφου ^αωμ*Ρ». — Λειτουρ- 
γικόν Εύαγγέλιον, ου ή επιγραφή* 



^ - 



232. Χρυσόδετον χάρτινον τεύχος, ου τό περικάλυμμα, φέ- 
ρον κεχρυσωμένως έν έκτύπω τά της Ούγκροβλαχικης ηγεμονίας 
σήματα, εστίν έκ δέρματος ερυθρού* τά δέ σήματα έκεΓνα ιυερι- 
στέφονται τοΤς έξης γράμμασιν 

ϊϊϋ ΗΙ 
'Μ ΒΒό 

δπερ άναγνωστέον ώδε* €Ίω(άννου) Νι(κολάου) Άλ(εξάνδρου Μαυ- 
ροκορδάτου) Β(οε)βό(δα πάσης Ούγκροβλαχίας) » . Τό οδτω πολύ- 
τιμον τουτο τεύχος συνίσταται έκ φύλλων ήριθμημένων 233 (μήκ. 
0,23, πλ. 0,22), ευρείας εχόντων ωας άπανταχόθεν μία δ' έκά- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΚΡ0ΐΌΛν>Ι9Ν. 197 



στη των σελίδων αύτοδ δίστηλος έστι (0,20X0,122), χαΙ έν μεν 
τ^ πρώτη στήλη περιέχεται κείμ,ενον έβραΓκοΤς γεγραμμένον γράμ- 
μασι χαΐ τούτου δια γραμμάτων ελληνικών ή προφορά, έν δε τη 
έτερα οτηλη δημώδης υπάρχει ελληνική του εβραϊκού κειμένου 
μετάφρασις. Ή μέντοι του κειμένου καΐ της ερμηνείας μεταγραφή 
έγένετο έζ αριστερών προς τά δεζιά, ώς εΤναι τήν αρχήν εκείνων καΐ 
την έπιγραφήν έν τώ έσχάτω καθ' ήμας φύλλω του κωδικός* τούτο δε 
πάλιν το φύλλον έστΙν έβραϊκώ τω τρόπω κοσμήμασί τισι περικεκο- 
σμημένον, περιέχον δμα έν έαυτώ και της μεταφράσεως τήν έπιγρα- 
φήν, ούτως εχουσαν €Βιβλίον πέντε: Πεντάτευχον της ερμηνείας». 
Άλλ* έν τωδε τω τευχει κεϊται μόνον τό έβραϊκόν της Γενέσεως κεί- 
μενον, ή τε τούτου προφορά και ή δημώδης ελληνική μετάφρασις, 
ο!αν αυτήν δια γραμμάτων εβραϊκών έ(3ραΐος έξετύπωσεν έκδοτης, 
Έλιέζερ 6 Σονσΐνος, έν Κωνσταντινουπόλει ετει 1547-ω [δρα £. 
Ιιθ^Γ&ηά, ΒίΙ)1ίο§Γίΐρ1ιίβ Ιιβίίβηίςτιβ; ΧΥ-β βΐ ΧΥΙ-β βίέοΐβδ, τ. Π, 
3. 159-161]• ταύτης δε της μεταφράσεως τήν μετατροπήν έν αύ- 
τω τούτω τω τεύχει διά των συνή&ων ελληνικών γραμμάτων έποίη- 
(3ε φιλοκάλως Νικόλαος ό Μαυροκορδάτος, πιστώς μεν έκ λεκτικής 
έττόψεως, έκ δε φωνητικής ουδαμώς• της γάρ μεταφράσεως εκείνης 
[ης τήν άκριβεστάτην άνάγνωσιν έζέδωκε τύποις εσχάτως ό ϋ. 0. 
Ηβ3δβ1ίη§. Ιιβ8 οίης ΗνΓβδ, άβ Ια Ιιοί; ΐΓαάαοΙίοη βη ηέο-βΓβο 
ραΜίέβ βη ο&Γ&οΙθΓβδ 1ι61)Γ&ϊ(ΐαβ8 ίι Οοηδίίΐηΐίηορίβ βη 1547, 
ίΓΗΠδοπΙβ βΐ αοοοιηρ&^έβ ά'ααβ ίηίΓοάαοΙίοη, ά'αυ βΙοβδΛίΓβ 
βΐ ά'αη ίαο-δίιηίΐβ. Εθίάβ 1897] τα φωνητικά περιφρονήσας έν πολ- 
λοίς ό Μαυροκορδάτος φαινόμενα προσήρμοσε ταύτα τη προφορά της 
ηί χρησιν έποιου^;το καθαρευούσης ελληνικής γλώσσης οί της όκτω- 
ζαιδεχάτης έκατονταετηρίδος έλλογιμώτατοι "Ελληνες" και ου της 
Γενέσ3(ΐ)ς μόνης οϋτω τήν άνάγνωσιν έζεπόνησεν ό Μαυροκορδάτος 
^|ς δημώδους εκείνης παλαιάς ελληνικής μεταφράσεως, άλλα καΐ της 
Έςόδοί), και του Αευιτικου, καΐ τών Αριθμών, τέλος δε καΐ του 
Δδ'περονομίου, σχηματίσας ούτω κεχωρισμένα τε και χρυσόδετα 
οίγλωασα τεύχη, ων τέσσαρα μεν αυτή νυν αυτή έ'χεί έν έαυτη ή 
'^οδ Μετοχίου του Παναγίου Τάφου βΐ|3λιοθήκη, εν δε πάλιν, τό τρί- 



198 



ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



τον έν έαυτω περεεχον της Πεντάτευχου βιβλιΌν, τό Λευιτικόν, ευρον 
εγώ αυτός ετεε 1884-ω έν τη μονή της Γουμερας (αριθ. 3 της έν 
αύτη βιβλιοθήκης). "Οτι δε της παλαιάς έχείνης καΐ ου τίνος δλλης 
δημώδους μεταφράσεως ό Μαυροκορδάτος έν πααι τούτοις χατεχώ• 
ρισε τοις τεύχεαι το χείμενον, δήλον έκ τώνδε των παραδειγμάτων* 

Ηβδββίίη^ σ. 1. Ν. Μαυροκορδάτος. 

Εις αρχή επλασεν ό θεός τον Ε {ς τήν αρχήν επλασεν ό θεό; 

ουρανό χαΐ τήν ήγή. — ΚαΙ ήγής τόν ούρανόν καΐ τήν γην. — Και 

ήτον άβυσσος χαΐ άφανιασμός, και ή γης ήτον άβυσαος καΐ άφανι- 

σκότος ίπΐ πρόσωπα δβυσσο* καΐ σμός και σκότος έπΙ πρόσωπα 

δνεμος του θεού άναπετάει ΙπΙ αβύσσου• και δνεμος του θεού 

πρόσωπα των νερών. Και εΐπεν άναπετάει έπΙ πρόσωπον των νε- 

6 θεός• δς εΤνε φως κάΙ ήτον ρών. Και εΤπεν ό θεός• ας είναι 
φώς. 

Ηβδδβΐίη^ σ. 197. 
Και εχραζεν προς τόν Μοσε 



φώς και ήτον φώς. 



Ν. Μαυροκορδάτος. 

"Εκραξεν προς τόν Μωσέ και 

καΐ έσύντυχε 6 κύριος προς αύ- έσύντυχεν ό κύριος προς αυτόν 

τόν άπό τήν τέντα του τάρωμα άπό τήν τένταν ίου τάρωμα (= 

του ειπεί* σύντυχε προς τα παι- διορίσματος) του εϊπεΐν σύν- 

δια του Ισραελ και να πης τζρος τύχε προς τά παιδία του Ίσραέλ 

αύτουνους• άθρωπος δτι νά προσ- και να είτυης προς αύτουνούς• δν- 

φέρη κτλ. θρωπος δταν νά προσφέρη κτλ. 

233. Συλλογή διαφόρων χειρογράφων της ιη' και της ιθ' εκατ. 

1. Φύλλα 229. Άδηλου στοιχεία γεωμετρίας μετά ποικίλων 
γεωμετρικών σχημάτων. Άρχ. €Τών στοιχείων της γεωμετρίας 
βιβλίον πρώτον. Επιστήμης έργον τό έζ εννοιών τίνων απλού- 
στερων» κτλ. 

2. Φύλλα 44. Ίνδου καΐ φιλοσόφου διάλεξις ακέφαλος τε και 
κολοβή περί της χριστιανικής θρησκείας εις γλωσσαν έλληνιχήν 
δημώδη. Έγράφη περί τό μέσον της ιη' εκατ. 

3. Φύλλα 40. Μέρος αντιγράφου τινός τών έπ' ονόματι Ιωάν- 
νου του Ζωναρά φερομένων έν τισι κώδιζι θεολογικών έπιστολι- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ 1ΕΡ0Σ0ΑΪΜΩΝ. 199 



(ΐαιων διατριβών Μιχαήλ τοδ Γλυκά* δπερ έγράφη περί τό μέ- 
σον της ιη' εκατ. Άρχ. € - - - τα μ(6)ίζω τών αμαρτημάτων 
χαι τα έλάττονα άπαλείφειν» κτλ. Μετά τούτο τό άκέφαλον κεί- 
μενον υπάρχει «Ζωναρά καΐ δρουγγαρίου της βίγλης και πρωτα- 
συγκρίτου τω τιμιωτάτω μοναχω ΉσαΓα κυρω Δομεστικω περί 
του όποΓον άπαντα τέλος ταΐς ψυχαΐς, χωριζομέναις του σώματος, 
και δπουπερ αύται απέρχονται». Άρχ. «Και περί μεν τών δι- 
χαίων» κτλ. — ΕΤτα* «Του αύτου, ει χρή προσέχειν τοις λέγουσιν, 
δτι αϊ άπελθουσαι ψυχαι κατά τίνα τόπον άναπαυόμεναι> κτλ. — 
ΕΤτα• «Του αύτου τώ τιμιωτάτω μοναχω κυρω Νεκταρίω, ει χρή 
προσέχειν τοις λέγουσιν, δτι άποφάσει μόνον και ουκ άληθεία 
εισήλθεν εις τον Παράδεισον ό ληστής». — Είτα κείμενόν τι άκέ- 
φαλον Μάρκου του Ευγενικού, καΐ μετά τούτο «Του αύτου απο- 
κρίσεις προς τάς έπενεχθείσας αύτω απορίας και ερωτήσεις έπι 
ταΐς ρηθείσαις όμιλίαις παρά τών καρδιναλίων καΐ τών άλλων 
λατινικών διδασκάλων». Άρχ. «Επειδή σαφέατερον ήμάς> κτλ. 

4. Φυλλον 1. «Άπόδειξις του πυθαγορείου θεωρήματος», άν- 
τιγραφεΤσα υπό Σωφρονίου του Λεσβίου. 

5. Φύλλα 2. [Ανθίμου μονάχου του έξ Αγχιάλου] λογύδριον, 
ου ή αρχή• «Φαιδρά καΐ πανεύσημος ή δι' έτους» κτλ. 

6. Φύλλα 14, γραφέντα τη ιη' εκατ. Άδηλου «λόγος εγκω- 
μιαστικός εΙς ιεροδιακόνου χειροτονίαν> και «λόγος είς τήν γεννησιν 
τοδ Χρίστου». 

234. Τεύχος χάρτινον (μήκ. 0,327, πλ. 0,22) έκ σελί- 
δων ήριθμημένων 91* δπερ έγράφη περί τό τέλος της ιη' εκατ. 
Τό κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 30 (0,265X0,135). 

1, «Τω εύλαβεστάτω, Εερολογιωτάτω, άγχινουστάτω και κατά 
'ΐ:τηα μοι έν Χριστώ έρασμιωτάτω κυρίω Χρυσάνθω, άρχιδιακό- 
νφ του μακαριωτάτου ημών αύθεντός καΐ δεσπότου κυρίου κυρίου 
Δοσιθέου, παν έν Χριστώ καταθυμιον. Περί του μυστηρίου της 
ευχαριστίας >. Άρχ. «Τπέρ μεν ούν ων προς σκοπού γράφεις 
ήμΐν» κτλ. Τέλος' «Ό ελάχιστος έν σπουδαίοις και σός ποτέ 
χρηματίσας ει καΐ ευτελής δμως ειπώ καθηγητής, Σεβαστός 



200 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



ΤραπεζούντΕος δ Κυμρ/ήτης• ,οίγτζζ^ νοεμβρίθί> χε', άπό Τραπε- 
ζοδντος εις Κωνσταντινούπολιν>, σελ. 1-68. 

2. «Ένστασης του μαχαρεωτάτου μοο αυθεντός χαΐ δεσπότοϋ 
χορίου χυρίου Δοαιθέου προς δύο τίνα των έμφερομένων έν τω 
ημετέρα) σχεδίω, χαΐ άπάντησ&ς προς αυτήν». Ή της ενστάσεως 
αρχή• <ΈΙζ το σχέδιόν σας δεν εΓναι καλά δύο πράγματα» χτλ. 
Ή της άποκρίσεως αρχή• €* Απλώς μέν ουν ειπείν το αυτό» κτλ., 
σελ. 69-82. 

3. Σε^^αστου Κυμινήτου λύσις απορίας τινός του Δοσι&έου περί 
τών έν τω ι' κεφαλαίω της πρώτης προς τους Λουθηρανούς επιστο- 
λής του πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως ^Ιερεμίου β' λεγομένων 
περί μυσταγωγίας. Άρχ. «Έν τοις προσεσημειωμένοις ήμΐν προς 
τον ίερολογιώτατον άρχιμανδρίτην κύριον Χρύσα^^θον» κτλ., σελ. 

83-91* 

235. Συλλογή διαφόρων χάρτινων χειρογράφων της ιζ' κα'; 

της ιη' έκατονταετηρίδος. 

1. Φύλλα 7 της ιη' εκατ., ών πέντε μόνα γεγραμμένα. < Απο- 
λογία της έν Φλανδρία θεολογικής συνόδου δι' Αντωνίου Σεγήρου 
συναριθμίου». Άρχ. «Επειδή ή της μετουσιώσεως προς ημάς 
άντιλογία» κτλ. Έν τω 7-ω φύλλω* «Έκ τών του Ιεροσολύ- 
μων πατριάρχου Χρύσανθου, δηλαδή έκ τών του Παναγίου Τάφου». 

2. Φύλλα 8 της ιζ' εκατ. Άνεπίγραφον, ου ή αρχή• «Δίκαιος 
Κύριος καΐ δικαιοσύνας ήγάτυησεν - - - φησί που τών θεοπνεύ- 
στων λογίων ό ^εοτζάτωρ Δαβίδ, μάλλον δέ το έν αύτω φθεγςά- 
μενον αγιον πνεύμα» κτλ. 

3. Φύλλα 44 της ιη' εκατ. [Ηλία Μηνιάτη] «αρχή καΐ 
αιτία του σχίσματος τών δύο εκκλησιών, Ανατολικής και Δυτικής». 
Άρχ. «Έζήτησας παρ' έμου, αρχον ενδοξότατε και ευσεβέστατε, 
να μάθης καταλεπτώς» κτλ. 

4. Φύλλα 6 της ιη' εκατ. «Ζητημάτων θεολογικών λύσεις, 
έκδοθεΓσαι παρά Άλεςάνδρου Μαυροκορδάτου του μεγάλου ρήτορο; 
τής Μεγάλης Εκκλησίας, του Κωνσταντινουπολίτου, κατά τό ^αχο' 
έτος το κοσμοσωτήριον άπο Χρίστου γεννήσεως, προς τους λεγο- 



ΙΙΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΓΜΩΝ. 201 

[ΐένους Εγγλέζους, δς εκείνοι άπορήσαντες έζήτησαν παρά του 
οίχουμ£νιχου πατριάρχου της Ανατολικής Εκκλησίας > κτλ. Άρχ. 
<0ϋ πάλαι μόνον, άλλα και νυν ούχ ήκιστα περιίαταται» κτλ. Των 
ζητημάτων τούτων μνείαν άπλήν έποιήαατο Ανδρόνικος ό Δημη- 
τρακόπουλος έν τω 87 5 -φ άριθμω της «Ημέρας». 

236. Τεύχος χάρτινον (μήκ. 0,333, πλ. 0,213) έκ σε- 
λίδων 18 και φιλοκάλως έρυθρω περικεκαλυμμένον δέρματί' έγρά- 
φγ) δε περί τήν αρχήν της ιη' εκατ. Τό κει'μενον μονόστηλον έκ 
γραμμών 21 (0,222X0,135). — «Αλεξάνδρου Μαυροκορδάτου του 
μεγάλου λογο&έτου της Μεγάλης Εκκλησίας καΐ γενικού έρμηνέως 
της κραταιάς των Ό&ωμανών αυταρχίας ό προς Γερμανούς υπέρ 
ειρήνης λόγος». Άρχ. «Έπειδάν ό λόγος έμοι περί της ειρήνης» κτλ. 

237. Τεύχος χάρτινον, ου φύλλα γεγραμμένα 61* έγένετο 
δε τούτο μεταξύ του 1720-ου και του 1725-ου έτους. — [Χρύ- 
σανθου πατριάρχου Ιεροσολύμων] ά^^επίγραφον όδοιπορικόν (1720- 
1725), έν ω περιέχονται σημειώσεις όδοιποριών, καταγραφαι 
αδελφάτων, άφιερωτών πραγμάτων τε και νομισμάτων, καΐ σημειώσεις 
ϋίτομνηστικαι χρηματικών τίνων λήψεων και δόσεων. Άρχ. «1720 
μαρτίου 14 ήλθομεν εις τό Παζαρτζήκι, κινήσαντες άπο Φιλιτπτου- 
πόλεως» κτλ. Ήτοιμάσ&η προς τύποις έκδοσιν άλλ' έξαιρέτως 
6^^:αυδα μεταγράφω τά σημειώματα ταύτα• α') Φύλλ. 3* «Έσυ- 
στήααμεν (1722) εις το Γιάφφα σχολειον έλληνοαρα^ικόν. Ή αρχή 
άπδ τήν πρώτην του ίαννουαρίου (1723). Διδάσκαλος ό παπα 
Μοϋοα;• νά πέρνη τον χρόνον ζολόταις 30, τό δέ χαράτζι του να 
"ληρώνη ή χώρα. Έκάμαμεν και σπήτι διά σχολεΐον. Έβάλαμεν 
5Μ(ΐ χουτί εις τήν έκκλησίαν του αγίου Γεωργίου, του όποιου επί- 
τροπος εΤναι ό Γδιος επίτροπος της εκκλησίας, ήτοι ό Μάλεμ 
Σάλεχ και ό Ηλίας αμπου-Μιχαήλ• του δέ σχολείου επίτροποι 
έ χοιίρη Γεώργιος και ό Ηλίας αμπου-Μιχαήλ». — 13') Έν ταΤς 
ημειώσεσι του 1722 ου έτους ό Χρύσανι%ς (ευρίσκετο δέ τότε έν 
Ίεροσολύμοις) λέγει' «Έπληρώσαμεν εις δέσίμον και διόρθωσιν 
"ων βφλίων της βιβλιοθήκης γρόσεα 37». — γ) Επανερχόμενος 
δ; Ιεροσολύμων ό Χρύσανθος είς Κωνσταντινούπολιν έτει 1724-ω 



202 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

εφθααεν εις Παντίχι τη 4-Τ3 του μηνός ίουνίου• έχεΐθεν, λέγεκ, €Τη 
επαύριον, ήτοι τη ζ^ του αύτου, ήλθομεν εις τό μοναστήριον της 
Παναγίας 'Αχρήτα [βίο] λεγομένης (ηγούμενος της σεβάσμιας μο- 
νής 6 Σέργιος ιερομόναχος), εν&α άριστευσαντες, άπήλθομεν εις 
τήν χώραν Τουσλα, δπου ούδεμι'αν περιποίησιν έποιήσαντο ήμΤν 
οι έχεΐσε• δια^^υχτερεύσαντες δέ έχει, τη επαύριον, ήτοι τη ς'ϊ του 
αύτου μηνός άπήλ&ομεν εις τό Άριτζου». — δ') Έν τη πολίχνη 
ΚατιρλΙ (8 ίουν. 1724) ευρεν ό Χρύσανθος δύο ναούς, τόν μεν 
έπ' ονόματι της αγίας Παρασχευής, τόν δ' έπ' ονόματι του αγίου 
Ιωάννου (του Προδρόμου). Εις Μουντανιά (9 -η Ιουνίου) προϋπήν- 
τησε τόν Χρύαανθον Κύριλλος 6 Προύσης μητροπολίτης. Τη 20-η 
του ίουλίου μηνός εφθασεν εις Έλεγμούς και ήγούμενον του 
έχει μοναστηρίου του αγίου Άβερχίου εύρε Μελέτιον ίερομόναχον. 
«Κίος. 1724 τη 30 του ιουλίου έξήλθομεν άπό Έλεγμούς 
και ήλθομεν τη αύτη ήμερα είς Κίον. Έγένετο τό κατάλυμα 
ημών εις τό στυητι του χατζή κυρ Πλουμή. Έβάλαμεν κουτία ε?ς 
τήν άγίωτάτην μητρόπολιν, ήτις τιμάται έπι τη Κοιμήσει τής 
Δεσποίνης ημών, καΐ είς τάς λοιπάς σεβάσμιας εκκλησίας τών 
ενοριών, ήτοι είς τήν Παναγίαν θεοσκέπαστην, είς τόν "Αγιον 
Γεώργιον, είς τόν Ταξιάρχην, είς τήν Παναγίαν τής Γοργοϋττηχόου, 
είς τόν "Αγιον Ίγνάτιον, είς τόν "Αγιον Γεώργιον τής Κφίζου 
[δίο] και είς τόν Δεσπότη ν Χριστόν». — ε') Έν τη πολίχνη Με- 
νεμέν (εγγύς τής πόλεως Σμύρνης) εύρε μηνι άπριλίω του 172δ"θυ 
έτους διδάσκαλον Άγκυρανόν, όνομαζόμενον Διαμαντήν μηνι δε 
μαΓω (12) του αύτου έτους εΤδεν έν τη πρωτευούση πόλει τής 
νήσου Χίου διδασκάλους τεσσάρας, Ιωακείμ ίερομόναχον Κα^άχον, 
Γρηγόριον ίερομόναχον Κονταράτον τόν και Αύγουστήν, Συμεών 
ίερομόναχον Μιταράκην καΐ Κωνσταντΐνον Αίλαν λαΐκόν γράφει 
δέ, δτι «Έγένετο τό κατάλυμα μας είς τήν σεβασμίαν μονήν τής 
Κεχαριτωμενης, ης κτήτωρ 6 τιμιώτατος μισέρ Κουζής Βουρος, 
ό καΐ επίτροπος του Παναγίου Τάφου• μερίζεται δέ ή πόλις είς 
τέσσαρα αδελφάτα, ήτοι άδελφοσύνας. Ή πρώτη καΐ παλαιοτέρα 
Οι "Αγιοι Ανάργυροι, ήτοι ό Κρημνός• ή δευτέρα 01 "Αγιοι 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ! ΙΕΡΟΣΟΑΥΜΩΝ. 203 

Απόστολοι, ήτοε το Παλαεοχαστρον* ή τρίτη χατά τήν τάζιν, πρό- 
τερα δμως κατά τήν στάσΓ^ των εύγβνών, Ό 'Άγιος Βίκτωρ, ήτοι 
ή Άπλωταρία, ένθα καΐ ή Κβχαριτωμένη, δττου, ως εϊπομεν, έγέ- 
νετο καΐ το ήμέτερον κατάλυμα». — ς') Έπεσκέψατο ό Χρύσανθος 
χαΐ τήν έν τη νήσω Χίω Νέαν Μονήν, ήν και περιέγραψεν ο&τω 
(φ. 60)* «1725 σετττεμβρίου 4. Άπηλθομεν εις τήν Άγίαν Μο- 
νήν, τιμωμένην έπ' ονόματι της Δεσποίνης ημών. Τη επαύριον 
ίεροοργήσαμεν ώμιλήσαμεν* Ιπεσε δε ή ΐς^ Κυριακή του Ματ- 
θαίου. Κτίτωρ του μο^/αστηρίου Κωνσταντίνος 6 Μονομάχος. Αί- 
τιοι οι έν έχείνω τω μέρει ασκούμενοι τρεις μοναχοί, Νικήτας, 
Ιωάννης καΐ Ιωσήφ μοναχός, οϊτινες ήσαν έπΙ της βασιλείας Μι- 
χαή)ν του Παμφλαγώνος [βίο] και του Καλαφάτου καΐ του ρηθέντος 
Κωνσταντίνου του Μονομάχου, καΐ των βασιλίδων Θεοδώρας και 
Ζωής. Ηγούμενος του μοναστηρίου Νικηφόρος ιερομόναχος. *Εκα- 
μαν βοήθειαν κοινώς του Αγίου Τάφου γρόσια 400. Αφιέρωσα- 
μεν και ήμεις τη ίερα εκκλησία σταυρόν Βηθλεεμίτικον ευμε- 
γέθη. — Περιγραφή της εκκλησίας. Τό μήκος του αγίου βήματος 
αυτής άπό τό σύνθρονον Ιως τα άγια θυρίδια τυήχαις 5^, τό δε 
χλάτος πηχαις 1 1 . Τό μέσον του βήματος ήμικύκλιον, παρ' έκά- 
τερα δε τα μέρη αύτου έχει δύο τούρλαια [δίο] μικρά• έχει πα- 
ράθυρα 5. Όρθομαρμάρωσις πορφυρά Εως τό ήμισυ, τό δε άνώ- 
ιερον δια μοσσείου [βίο]. Τό έδαφος έκ μαρμάρων. — Ό ναός, 
ήτοι τό χαθολικόν, έζ ενός τουρλαίου μεγάλου διά μωσσείου [βίο]* 
το μήκος πήχ. 11* ομοίως καΐ τό πλάτος. Ή ωραία πύλη αύτου, 
ήτοι τό μήκος του εδάφους αυτής, πήχυς 1* τά πλάγια αυτής 
ΐΓορφυρα* κάτωθεν §ως τό ήμισυ του ϋψους όρθομαρμάρωσις πορ- 
^ορα' εΤτα τό άνωθεν δλον κυκλικώς διά μοσσείου* έχει κολόναις 
32, 16 χάτω μείζονες, καΐ 16 επάνω αυτών έλάττονες• αϊ βά- 
οεις τών κάτωθεν πορφυραΤ. Τό Ιδαφος έκ μαρμάρου πορφυρού. 
Έχει παράθυρα άνω καΐ κάτω καΐ κύκλω 36. Ή δευτέρα στά- 
βις, ήτοι ό πρόναος, τό μήκος πήχ. 5^, τό πλάτος 12?.* τό κάτω 
δχρι του ήμίσεος όρθομαρμάρωσις πορφυρά* τό άνω διά μωσ- 
σείου- ή στρώσις διά μαρμάρων* έν τω μέσω τούρλα μείζων* παρ' 



204 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



έχάτερα δε αύτης δύο έλάττονες. Εις τά έζω της αύλης, χατά το 
βόρρειον [βίο] μέρος, τούρλαιον ήμιχύχλιον ζωγραφίσμένον. Ή τρίτη 
στάσις του αυτοδ, ήτις χαΐ μεταγενέστερα, ήτοι ό νάρθηζ, το πλά- 
τος πήχ. 8, το μήκος 17?_. ϊούρλαια τρία• τό μέσον μείζον των 
δύο* χολόναι πορφυραΤ δύο χαΐ δύο έχ μαρμάρου λευχου. Μέρος 
όρθομαρμάρωσις πορφυρά, ήτοι ή άνατολιχή πόρτα χαΐ τά πλάγια 
αύτη;• τό λοιπόν δλον ζωγραφιά. Ή στρώσις έχ μαρμάρου• τά πλάγια 
τής πόρτας έχ μαρμάρων. Έν τούτω χαΐ τό μνήμα των τριών 
πατέρων χτιτόρων, πορφυρουν. Τετάρτη στάσις τό χαμπαναρεΐον 
τά πλάγια τής πόρτας πορφυρδ* μεταγενέστερα αδτη τής τρίτης 
στάσεως* δθεν χαΐ άκαλλής* έχει δύο θύρας εις τά προαύλια, νό- 
τιον και βό^ρειον. — "Αγια λείψανα δείκνυνται έν ταύτη πολλά* 
δμως τά έςαίρετα είσΐ ταύτα* τό επάνω χρανίον Ευθυμίου του 
μεγάλου* τό μεγάλον δάκτυλον τής δεζιας του Προδρόμου* μέρος 
του αγίου Θεοδώρου του τύρωνος [δίο]* ή κάρα του ά^ίου Ευ- 
σταθίου• ή κάρα του αγίου Φιλίππου, ενός των έτττά διακόνων 
ή κάρα Τιμοθέου του αποστόλου* προσέτι και δύο τμήματα τιμίου 
ξύλου εντός ιερών σταυρών» ^ 

238. Τεύχος χάρτινον τής ιζ' έκατονταετηρίδος. 

1. Φύλλα 56, γεγραμμένα υπό τών πατριαρχών Χρύσανθου 
και Δοσιθέου. Περιλήψεις έκ του κατά Γραικών συγγράμματος του 
παπιστου Νικολάου Κομνηνού Παπαδοπούλου. Άρχ. «1. Σύνοψις. 
Αρχόμενος του συγγράμματος διαλέγεται προς τόν Φιλαδέλφειας 
Μελέτιον, και πρώτον θαυμάζεται πώς τό Έλληνικόν γένος» κτλ. 

2. Φύλλα 41. «Έκ τής τών εκκλησιαστικών συγγραφέων ιστο- 
ρίας Γουλιέλμου Καυί, θεολόγου Βινδενσοριένσης » , και σημειώ- 
ματα διά τινας συνοδικούς κανόνας. 

239. Τεύχος χάρτινον, μήκους 0,34, πλ. 0,22δ. Άντί- 
γραφον έπιμελέστατον, γενόμενον έν Παρισίοις ετει 1716-ω. Σελί- 
δες 178 και πολλοί χαλκότυποι πίνακες. «Χρύσανθου Νοταρά, 
πρεσ|3υτέρου, και άρχιμανδρίτου του άγιωτάτου πατριαρχικού και 

* Περί τή; νυν καταστάαεω; του ν2ου τη; Νέί; Μον?^; ορα Τά Νεαμονήβια Γρη- 
γορ'.ου του Φωτεινού. Έν Χίω 1865, σ. 76-84. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕ10Γ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 205 



άποστολιχου θρόνου των Ιεροσολύμων, εισαγωγή εις τά γεωγραφικά 
χαΐ σφαιρικά, βιώσει του έκλαμπροτάτου χαι περιβλέπτου κυρίου 
Σχαρλάτου Μαυροκορδάτου^ υίου αξιοπρεπέστατου του υψηλοτάτου, 
ευσεβέστατου και σοφωτάτου κυρίου κυρίου Ιωάννου Νικολάου Αλε- 
ξάνδρου Μαυροκορδάτου, αύθέντου και ήγεμόνος πάσης Ούγγροβλα- 
/(ας. Έν Παρισίοις 1716». 

240. ΓΕτει 1890-ω καΐ 1892-ω, δτε συνεπληρώθη τό 
ψισυ τούτου του καταλόγου, 6 240-ος ούτος κώδιζ ούχ ευρέθη 
έν τ^ βιβλιοθήκη, προκλαπεις ίσως, ί] παρατοπισθείς, ή και δα- 
νεισθείς τινί ποτέ προ του 1890-ου έτους]. 

241 Τεύχος χάρτινον του 1716-ου έτους έκ φύλλων 566, 
μήκους 0,335, πλ. 0,225. Έν τη 2-α σελίδι του 1-ου φύλλου γέ- 
γρατυται τόδε* «Έκ των άφιερωθέντων τω Παναγίω Τάφω παρά 
Χρύσανθου πατριάρχου Ιεροσολύμων- 6 δε τούτο ποτέ άφαιρησό- 
μένος έκ της δεσποτείας αύτου, έστω άφωρισμένος και άναθεμα- 
τισμέ^Λ)ς παρά θεού κυρίου παντοκράτορος και έν τω νυν αιώνι 
χαι έν τίϋ μέλλοντι. Έν Βουκουρεστίω ,αψκηπ» [=1728], μηνι 
απριλλίω. •{- Ό Ιεροσολύμων πατριάρχης Χρύσανθος. — Μετεγρά- 
ψαμεν πρό του τυπωθηναι διά άσλανία πενήντα». — Ή του κώ- 
διχος τούτου επιγραφή έχει οδτω• € Μελετίου:- Γεωγραφία παλαιά 
χαΐ νέα, συλλεχθεΐσα έκ διαφόρων συγγραφέων παλαιών τε καΐ 
^ων, και έκ διαφόρων επιγραφών τών έν λίθοις και εις κοινήν 
διάλεκτον εκτεθείσα, χάριν τών πολλών του ημετέρου γένους, άφιε- 
ρωθεΐσα δε τω μακαριωτάτω καΐ σοφωτάτω πατριάρχη της αγίας 
ιτόλεως Ιερουσαλήμ καΐ πάσης Παλαιστίνης, κυρίω κυρίω Χρυ- 
σάνδω, σοφία διαπρέποντι ές τά μάλιστα τη τε ημετέρα και τη 
θόρα^εν. Έν έτει σωτηρίω ^αψίς"^ νοεμβρίου ιαΤ». Προ του κει- 
μένοο τησδέ της γεωγραφίας υπάρχει έν τω κώδικι α') Αναστα- 
σίου ιερέως Βασιλείου ιερέως του έζ Ιωαννίνων καΐ Αλεξίου Σπα- 
^δ του έζ Ιωαννίνων επιστολή προς τόν Χρύσανθον αφιερωτική 
(φ. 2-3*), γραφεΐσα έν Ίωαννίνοις τη 11 -η μηνός νοεμβρίου του 
1716-ου έτους. 'Δρχ. € Παύλος 6 μέγας > κτλ. *Όρα Δ. Εαμπου- 
ρίγλοϋ Μνημεία της ιστορίας τών Αθηναίων, τ. II, σ. 364- 



206 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



367. — Είτα β') € Αναστασίου ιερέως Βασιλείου ιερέως του εξ 
Ιωαννίνων επιγράμματα (τρία) εις τον μαχαρίτην κυρ Μελέτιον* 
(φ. 3Ρ). — Υ) «Εις τόν μαχαριώτατον καΐ σοφώτατον πατριάρχην 
της αγίας πόλεως Ιερουσαλήμ καΐ πάσης Παλαιστίνης, κύριον 
κυριον Χρύσαν&ον, επιγράμματα (τρία) σαπφικά μετά του αθωνι- 
κού. Αλεξίου Σπανού του έξ Ιωαννίνων» (φ. 4). — δ') Το πρω- 
τότυπον επιστολής Αναστασίου ιερέως καΐ Αλεξίου Σπανού προς 
τόν Χρύσανθον (φ. 5), γραφείσης ετει 171 δ-ω, τη 28-γΐ του 
μηνός Οκτωβρίου. Άρχ. «Έσκοτισμένοις ήμΐν ετι ουσιν» κτλ. Δ. 
Καμπουρόγλου ΜνημεΓα, τ. II, σ 367. — ε') Τό πρωτότυπον 
ετέρας επιστολής Αναστασίου ιερέως προς τόν Χρύσανθον (φ. 6), 
γραφείσης ετει 1716-ω, τη 8-η του μηνός Οκτωβρίου. Άρχ. 
«Δια του παρά της υμετέρας» κτλ. Μνημεία, τ. II, σ. 368. — 
ς') Το πρωτότυπον ετέρας επιστολής του αύτου Αναστασίου προς 
τόν Χρύσανθον (φ. 7-8), γραφείσης τω αύτω ετει. Άρχ. «Του 
ηλίου εις τόν υπέρ γης ορίζοντα πλησιάζοντος» κτλ. Μνημεία, τ. 
Π, σ. 369-371. — ζ') Το πρωτότυπον ετέρας επιστολής του αυ- 
τού ΆνΑστασίου προς τόν Χρύσανθον (φ. 9), γραφείσης τη πρώτη 
ημέρα του 1717-ου έτους. Άρχ. «Τό υψος της υμετέρας μεγα- 
λοπρεπούς» κτλ. Μνημεία, τ. II, σ. 372-374. — ΕΤτα τό κείμε- 
νον της γεωγραφίας, εις τέσσαρα μέρη διηρημένον (φ. 10-511), 
και πίναξ αύτ^ς αλφαβητικός (φ. 512-566)* εξεδόθη δέ τύποις 
αυτή ή γεωγραφία Ένετίησιν ετει 1728-ω, και πάλιν αυτόθι, 
επιμέλεια Ανθίμου του Γαζη, ετει 1807-ω• ^Ορα Ά. Π-Βρετου 
Νεοελλ. Φιλολογ. τ. II, σ. 46 χαΐ 144. 

242. Τεύχος χάρτινον (μήκ. 0,323, πλ. 0,22), ου ή γραφή 
εληξεν Ιτει 1703-ω. Τά πρώτιστα αύτου φύλλα έστΙν αφηρημένα• 
σώζει δέ σήμερον δ κώδιξ άσελίδωτα φύλλα 12 χαι σελίδας ήριθ- 
μημένας 2104, ών τό κείμενον, επιμελώς γεγραμμένον, εστί 
μονόστηλον. — «Δοσιθέου πατριάρχου Ιεροσολύμων περί των έν 
'Ιεροσολύμοις πατριαρχευσάντων» βιβλία δέκα καΐ τρία, έπιθεω- 
ρηθέντα μετά την αυτών έν τω κώδικι τούτω μεταγραφήν ύπ' 
αύτου του Δοσιθέου, προσθέντος οίμα ίδία χειρί καΐ τό του κειμέ- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΓΜΩΝ. 207 

νόί> τέλος- έχει δε τοΰτο ώδε* «ΚαΙ ^αψδ' μαΐου κα' άπεδημήσα- 
μεν Κωνσταντινουπόλεως καΐ άπήλθομεν ε?ς Βλαχιαν έπί το5 αυ- 
τού Κωνοταντίνρο βοε^όδα, 8τε άνοιχοδομήθη και ή εκκλησία του 
άγίοϋ Γεωργίου παρά του αυτοί) έκλαμπροτάτου, δώ την άγάπην 
του *Αγίθϋ Τάφου. Τω αυτω ετει μηνΐ αύγουστω άπεδημήσαμεν 
εις Μολδοβλαχίαν, και μηνι ίαννουαρίω ^αψε' άτυεδημήσαμεν εκεί- 
θεν πάλιν είς Ούγκροβλαχίαν, και μαρτίω μηνι ήλθομεν εις Κων- 
σταντινούπολιν » . Έν τοις άσελιδώτοις φύλλοις υπάρχει πρώτον 
λείψανον επιγράμματος ε[ς τον Δοσίθεον, εΤτα τέλειον έξάστιχον 
επίγραμμα και €πίναζ κα&ολικώτερος της βίβλου ταύτης». 

243. Τεύχος χάρτινον (μήκ. 0,325, πλ. 0,222) έκ φύλ- 
λων επτά και σελίδων ήριθμημένων 369, ων μία εκάστη πλή- 
ρης ούσα γραμμάς περιέχει έν έαυτη μονοστήλου κειμένου 34 
(0,226X0,14)* έγράφη δε τούτο περί τήν αρχήν της ιη' εκατ. — 
Άδηλου θεολογικόν άνεπίγραφον λεζικόν, ου 6 κατ' άλφάβητον 
πίναξ ευρίσκεται έν τοις πρώτοις άσελιδώτοις φύλλοις' διτ^ρηται 
δε εις κεφάλαια ρκα'. Άρχ. «Στοιχεΐον άλφα. Περί δημιουργίας 
Αγγέλων. Πάντες σχεδόν οι κατά τήν οίκουμένην της εκκλησίας 
διδάσκαλοι» κτλ, Έν τούτω τω λεζικω ευρίσκονται και πολλά τε- 
}ΐάχη συγγραφών των αγίων πατέρων και μικρά τίνα πλήρη κεί- 
μενα διαφόρων συγγραφέο)ν• οΤον «του Ψελλού περί ήλεκτρου» 
(αελ. 368) καΐ «του Μανασσή περί φ&όνου διά στίχων πολιτι- 
•/ών», ών ή αρχή• «Φ&όνε, θηρίον χαλεπόν, ληστά, φονευ, διώ- 
ηαι κτλ. Κάί πάλιν (σελ. 369) *του αύτοΰ [Μανασσή] περί 
χροσοϋ στίχοι», ών ή αρχή* «Χρυσέ, διώκτα, τύραννε» κτλ. 

244• Τεύχος μεμβράνινον της ιδ' εκατ. έκ φύλλων 312 
(Ρ^%. 0,323, πλ. 0,265), οΤς ό δέτης συνήψε τέσσαρα περιπλέον 
μεΐι^ρίνινα φύλλα (φ. 313-316) ετέρου τινός κωδικός της θ' εκατ. 
Τόχείμενόν έστι δίστηλον έκ γραμμών 28 (0,23X0,165). Έν τω 
312-(!) φύλλω, ένθα τ6 πέρας έστι του κυρίου τεύχους, έγράφη τη 
'<γ' εκατ. τετράστιχόν τι, ες ου δήλον γίνεται, δτι τοΰτο το τεύχος 
ψ της έν τη νήσω Χάλκη μονής της Αγίας Τριάδος* έχει δ' 
έχδΐνο ούτως• «+Ή βί|3λος αύτη πέφυκε της παντουργου Τριά- 



208 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

δος, Ι της έν τη νήσω Χάλκη τε μονής τε του Έσόπτροο, | καΐ 
ει τις βουληθη ποτέ ταυτην άποστερησαι | χεχωρισμένος Ισεται 
Τριάδος της άγιας | νυν τω αίώνι τούτω γε και τω έλευσομένω»^. 
Είτα μονοκονδυλιά• €+Ό ταπει^^ός μητροπολίτης της άγιωτάτης 
μητροπόλεως Εφέσου Αθανάσιος, υπέρτιμος καΐ εξαρχος πάσης 
Ασίας ^. έτους ^ζ «^, ο *^, ς *^ μηνΐ ία^/νουαρίω, α^ ίν(δικτιών)ος 
φας» [=1568]. 

1. €ΐΙίναξ αληθής των λόγων του βιβλίου», φ. 1». 

2. «Λόγος ιστορικός εις τό γενέσιον της Θεοτόκου, συγγρα- 
φείς παρά Ιακώβου του αδελφού του Κυρίου». Άρχ. <Έν ταΐς 
ίστορίαις των δώδεκα φυλών» κτλ., φ. 3^- 0. ΤίδοΙιβηάοΓί, Εναη- 
5β1ί& ΛροθΓ7ρ1ι&, σ. 1. 

3. «Ανδρέου, αρχιεπισκόπου Κρήτης, του Ίεροσολυμίτου, λό- 
γος εις την γενέθλιον ήμέραν της παναμώμου δεσποίνης ημών 
θεοτόκου καΐ άειπαρθένου Μαρίας, και άπόδειζις έκ παλαιάς ιστο- 
ρίας καΐ διαφόρων μαρτυριών, δτι έκ σπέρματος κατάγεται του 
Δαυίδ». Άρχ. «Πάλιν εορτή» κτλ., φ. 12*. Μί^ηβ τ. 97, σ. 844. 

4. «Του οσίου πατρός ημών Θεοδώρου, ηγουμένου του Στου- 
δίου, έγκώμιον εις το γενέθλιον της παναγίας ένδοξου θεοτόκου 
καΐ άειπαρθένου Μαρίας, εν ω τό έζηκοντάχαιρε». Άρχ. «Λαμπρώς 
πανηγυρίζει ή κτίσις απασα», φ. 19". Έπ' ονόματι Ιωάννου του 
Δαμάσκηνου παρά τω Μί^β τ. 96, σ. 680• 

5• «Ιωάννου μονάχου καΐ πρεσβυτέρου του Δαμάσκηνου, λό- 
γος εις τήν γέννησιν της υπερενδόξου δεσποίνης ημών θεοτόκου 
καΐ άειτυαρθένου Μαρίας». Άρχ. «Δεύτε πάντα τά έθνη», φ. 27". 
Μί^ηβ τ. 96, σ. 661. 

6. Ανδρέου, αρχιεπισκόπου Κρήτης, «λόγος είς τήν γενέθλιον 
ήμέραν της δεσποίνης ημών, της αγίας Θεοτόκου». Άρχ. «Αρχή 
μέν ήμΐν εορτών» κτλ., φ. 34". Μίβηβ τ. 97, σ. 805. 

* Συνέταξε τούτους τους στίχους 6 πατριάρχης Μητροφάνης 6 γ'. ίΐ. Ιιβ^^Γ&ηά^ 
ΝοΙίεβ 1)ίθ{ρ:&ρ1ιίςΰ6 βαΓ Ιβλπ βΐ Τ1ιέοάθ86 Ζ^β^οιη&Ι&β. Ραγϊβ 1689, σ. 142. 

' Ιιβ ^α^6η, Οηβηβ ο1ΐΓί8(ίαηαβ, τ. Ι, σ. 693. Όρα χαΐ τήν ήμιετέραν ΜαυρογορΒ. 
Βιβλιοθήχην, τ. Γ, σ. 106 χαΐ 158. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩΚ. 209 

7• Του αυτού «λόγος βίς τό γενέ&λιον της αγίας Θεοτόκου, 
μετά άποδείζεως, δτι έχ σπέρματος κατάγεται του Δαυίδ». Άρχ. 
«"Αλλοι μεν αλλάς εορτών» χτλ., φ. 4θΡ. Μί^ηβ τ. 97, σ. 820. 

8. Του αύτου «λόγος εις τό• γενέθλιον της υπερενδόζου δε- 
σποίνης ημών θεοτόχου χαΐ άειπαρ&ένου Μαρίας». Άρχ. «Ει με- 
τρείται γη σπιθαμή», φ. 50" [Μί^β τ. 97, σ. 861]. Τό 53-ον 
φύλλον έστι χάρτινον. 

9. «Κοσμά βεστήτορος έγκώμιον εις τους αγίους χαΐ ένδοξους 
ΊωαχεΙμ και *Αν^>αν». Άρχ. «Ή χθες της θεοτόχου γενεθλιαχή πα- 
νήγυρις», φ. 57. Μί^ηβ τ. 106, σ. 1005. 

10. ΈφραΙμ του Σύρου «λόγος περί της αναστάσεως έν τοις 
έγχαινίοις, και περί του αγίου μνήματος». Άρχ. «Πολλά κατ' οι- 
κονομία"^ έν άρχη δοκουντα» κτλ., φ. 60*. 

11. «Του αύτου έν τώ Σταυρώ έπι τών εγκαινίων, και περί 
του άγιου ζύλου του Σταύρου». Άρχ. «Έν τοις Άγίοις Τόποις 
οδτως έστιν ό Σταυρός, αδελφοί», φ. 63". 

12. «Σευηριανου επισκόπου Γαβάλων εις τα εγκαίνια του τι- 
μίου καΐ ζωοποιού Σταύρου». Άρχ. «Πάλιν εορτή τη εκκλησία» 
χτλ., φ. 65^ 

13. Ανδρέου, αρχιεπισκόπου Κρήτης, «λόγος σχεδιασθείς είς 
την παγχόμιον ϋψωσιν του τιμίου και ζωοποιού Σταύρου». Άρχ. 
«Σταύρου πανηγυριν άγομεν», φ. 72^• Μί^β τ. 97, σ. 1017. 

14. Του αύτου «λόγος δεύτερος είς τήν παγκόσμιον ύψωσιν 
του τιμίου χαΐ ζωοποιού Σταύρου». Άρχ. «Κινήσωμεν, άγαττητοί, 
σήμερον» κτλ. Μίβΐιβ τ. 97, σ. 1036. 

15. « Παντολέοντος, πρεσβυτέρου μονής τών Βυζαντίων, λόγος 
πανηγυρικός είς τήν παγκόσμιον δψωσιν του τιμίου και ζωοποιού 
Σταύρου». Άρχ. «Πάλιν ύψουται σταυρός» κτλ., φ. 8 2 Ρ. Μί^β 
τ. 98, σ. 1265. 

16. «Αλεξάνδρου μονάχου λόγος ιστορικός περί της ευρέσεως 
"οδ τιμίου και ζωοποιού Σταύρου προς τινας πατέρας, προτραπεις 
'^π' αυτών έν ω έστι θεολογία αληθής• και περί της θείας οικο- 
νομίας απλανής ομολογία, και έγκώμιον είς τον άγιον και προσκυ- 

ιτ. 14 



210 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦβΝ 



νητόν καΐ ιτανσέβαστον Σταυρόν». Άρχ. €Τήν χθλβυσιν της ύμβ- 
τέρας» κτλ., φ. 85». Μί^β τ. 87, σ. 401^. 

17. «Γβρμβνβϋ του άγιωτάτου πατριάρχου λόγος είς την εΓ- 
σοδον της υπεραγίας δεσποίνης ήμΰν θβοτόχου κοίί άειπαρθένου 
Μαρίας, δτε προσηνέχδη έν τω ναα> υπό τΑν γονέων αύτης τριε- 
τίζουσα». Άρχ. «Ιδού (και) πάλιν (έτερα) πανήγυρις», φ. 111». 
Μι^ηβ τ. 98, σ. 309. 

18. «Γεωργίου έπΐ(3χόπου Νικομηδείας λόγος, δτε προ^ιηνεχθη 
έν τω ναω ή αγία Θεοτόκος τριετίζουσα υπό των αυτής γονέων», 
Άρχ. «Καλάς ήμΐν υποθέσεων αρχάς» κτλ., φ. 115^. Μί^β 
τ. 100, σ. 1420. 

19. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «λόγος εις την σύλληψιν του 
άγιου Ιωάννου του προδρόμου καΐ βατητιστου». Άρχ. «Εύκαιρος 
ήμερα» κτλ., φ. 124. Μί^β τ. 61, σ. 757. 

20. < Βίος καΐ πολιτεία του οσίου πατρός ημών θεοφάνβυς 
του όμολογητου και του αύταδέλφου αύτου Θεοδώρου, συγγράφεις 
παρά Θεοδώρας Ταουλαίνης Κα(ν)τακουζηνης της Παλαιολογίνης». 
Άρχ. «Άλλα πώς δν τις τους υπέρ Χρίστου καλώς άγωνισαμέ- 
νους» κτλ., φ. 130". Ά. Π.-Κεραμέως, Ανάλεκτα ίεροσολ. στα- 
χυολογίας, τ. 4, σ. 185 κέ. Τόμ. 5, σ. 397-399. 

21. «Του σοφωτάτου κυρου Κωνσταντίνου λογοθέτου του Άκρο- 
πολίτου λόγος είς τον άγιον Ίωάννην τον Δαμασκηνόν». Άρχ. «Τω 
Ιωάννη τον λόγον», φ. 154. Ίεροσολυμ. Βιβλιοθήκη τ. Ι, σ. 122• 

22. Ανδρέου αρχιεπισκόπου Κρήτης «έγκώμιον είς τον δσεον 
πατέρα ημών Νικόλαον, άρχιεπίσκοπον Μύρων της Λυκίας». Άρχ. 
«Άνθρωπε του θεού», φ. 204. Μί^ηβ τ. 97, σ. 1192. 

23. «Γεωργίου μητροπολίτου Νικομηδείας λόγος εΙς την 
σύλληψιν της παναγίας Θεοτόκου». Άρχ. «Ούρανόν ή γη ταΤς 
της χάριτος μαρμαρυγαΤς» κτλ., φύλ. 209. Μί^β τ. 100, 
σελ. 1376. 

24. Όράσεις του προφήτου Δανιήλ. Άρχ. «"Ορασις πρώτη του 
προφήτου Δανιήλ. Και ην άνήρ οίκων έν Βαβυλώνι», φ. 218. 

25. «Ανδραγαθήματα και δθλησις τών αγίων τριών παίδων». 



ΠΑΤΡ1ΑΡΧΕΙ0Γ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 211 



Άρχ. €Βοόλομαι τοίνον ύφηγησιν» 5αλ., φ. 225. Ίβροαολ. Βι- 
^Εο». τ. Ι, σ. 25. 

26. ΈφραΙμ του Σύρου λόγος <εΙς τόν προφήτης Δανιήλ χαΐ 
εις τους άγίοος τρεις παΐδας, χαΐ προς τους λέ-^ιοντας Ό χαφός ' 
πονηρός έστι- σωθηναι ού δυνάμεθα». Άρχ. «Φέρε δή διασχεψώ- 
μεθα» κτλ., φ. 229. Α88βπι. Π, σ. 319. 

27. Του αοτοο «λόγος ε(ς τόν Αβραάμ και Ισαάκ». Άρχ. 
«Αποικίζει ό ^εός» κτλ., φ. 230^. Α88βηι. II, σ. 312. 

28. Αθανασίου Αλεξανδρείας <λόγος εις την άπογραφήν και 
εις την άγίαν παρθένον καΐ θεοτόκον Μαρίαν^ και εις τόν Ίωσηφ». 
Άρχ. €''Ωσπερ οι την χρυσΤτινγην», φ. 235. Μί^β τ. 28, σ. 944. 

29. Ίωά^/νου του Χρυσοστόμου λόγος εις τόν μακάριον Φιλογό- 
νιον. Άρχ. «Έγώ μέν και σήμερον», φ. 241. Μί^β τ. 48, σ. 747. 

30. Του αύτου «λόγος εις τό γενέθλιον του σωτηρος ημών 
Ίησου Χρίστου». Άρχ. <2:Μυστήριον ζένον», φ. 248. Μί^ηβ τ. 
56, σ. 385. 

31. Του οώτοο λόγος εΙς τήν Χρίστου γέννησιν, ου ή αρχή• «Ά 
πάλαι πατριάρχαι μέν ώδινον» κτλ., φ. 254. Μί^ηβ τ. 49, σ. 351• 

32. «Κυρίλλου Αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας έγκώμιον εις τήν 
ϋττεραγίαν θεοτόκον και εις τήν του κυρίου ημών Ίησου Χρίστου 
γέννησιν». Άρχ. «Λαμπρά και παράδοξος», φ. 263. Μί^β τ. 77. 
«. 1349, βνθα έπ' ονόματι θεοδότου Άγκυρας. 

33. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «λόγος περί της ενανθρωπί- 
σεως του Κυρίου και βτι θεοτόκος εστίν ή αγία παρθένος Μα- 
ρίας». Άρχ. «Τί τούτο; σημειον άντιλεγόμενον » , φ. 265. Πρβλ. 
Μίβηβ τ. 64, σ. 1333. 

34. Γρηγορίου Νύσσης «λόγος εις τήν γέννησιν του κυρίου 
ημών Ίησου Χρίστου καΐ εις τά νήπια τά εν Βηθλεέμ άναιρε- 
θέντα υπό Ήρώδου». Άρχ. «Σαλπίσατε εν νεομηνία», φ. 273^^. 
Μί^ηβ τ. 46, σ. 1128. 

35. ΈφραΙμ του Σύρου «έγκώμιον εις τόν σώφρονα Ιωσήφ». 
Άρχ. «Ό θεός του Αβραάμ» κτλ., φ. 283. 

36. Γρηγορίου Νυσσης «έγκώμιον ε(ς τόν άγιον πρωτομάρ- 



212 ΚΑΪΑΔΟΙΌΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



τυρά χαί άρχιδιάκονον ΣτεφαΓ>ον>. Άρχ. €'ΰς χαλή των άγαθων» 
κτλ., φ. 297^. Μί^ηβ τ. 46, σ. 701. 

37. Ιωάννου του Χρυσοστόμου ι λόγος εΙς τον Ήρώδην καΐ 
δίς τά βρέφη». Άρχ. «"Ηθελον μεν άεΐ καΐ πάντοτε>, φ. 305^• 

38. Βασιλείου επισκόπου Ίσαυρίας € λόγος εις τά νήπια τά έν 
Βηθλεέμ άναφεθέντα». Άρχ. € Πάλιν ό γέρων έγώ> κτλ., φ. 308. 

39. Τέσσαρα φύλλα μεμβρανινου τινός κωδικός της θ' εκατ. 
Το κείμενον δίστηλον εκ γραμμών 33. — α') Αόγος ακέφαλος εις 
την γέννησιν του Χρίστου. Άρχ. € - - - ακιμ γάρ έν τω δρει 
προσηύχετο, και "^Αννα έν τω παραδείσω αύτης• κυοφορήσασα δε 
"Άννα» κτλ. — β') Αόγος κζ'. ι Ανδρέου του άγιωτάτου αρχιεπι- 
σκόπου Κρήτης του 'Ιεροσολυμίτου λόγος εις τον εύαγγελισμόν 
της δεσποίνης ημών, της αγίας Θεοτόκου*. Άρχ. €Έπέστη σή- 
μερον» κτλ. Τέλος• ι του αγγέλου Γαβριήλ έζ ύψους άποσταλέντος 
εις διακονίαν του - - - ». 

245• Τεύχος μεμβράνινον της δεκάτης εκατ. άκέφαλον, κεκο- 
σμημενον ταινιοειδέσι κεχρωματισμένοις κοσμήμασι καΐ συνιστάμενον 
έκ φύλλων 210 (μήκ. 0,32, πλ. 0,24), ων το μέν πρώτον έκ πα- 
λαιού τόν 131-ον φέρει αριθμόν, το δ' έσχατον τόν 413-ον• τό δ' έν 
αύτοΐς κείμενόν έστι δίστηλον έκ γραμμών 31 (0,26X0,17). 

1. Άνεπίγραφον περί του αποστόλου Ανδρέου, ου ή αρχή* 
€Τών μακαρίων αποστόλων του σωτήρος ημών Ίησου Χρίστου 
μετά την άνάληψιν αύτου καθήμενων έν Ιερουσαλήμ» κτλ., φ. 1«. 

2. Ανδρέου Κρήτης έγκώμιον εις τον βσιον Νικόλαον, ου ή 
αρχή• «"Άνθρωπε του θεού» κτλ., φ. 8°^. 

3. Μαρτύριον του αγίου Ευστρατίου και τών συν αύτώ. Άρχ. 
€ Βασιλεύοντος Διοκλητιανου και Μαζιμιανου», φ. 14^. 

4. Γρηγορίου του Ναζιανζηνου λόγος «εις τά Χριστούγεν(ν)α>. 
Άρχ. €Χριστός γεννάται», φ. 33^ Μί^ηβ τ. 36, σ. 312. 

5. Βασιλείου Καισαρείας λόγος εις τήν γέννησιν του Χρίστου. 
Άρχ. «Χρίστου γέννησις», φ. 42^. Μί^ηβ τ. 31, σ. 1457. 

6. Γρηγορίου του Ναζιανζηνου λόγος εις τόν άγιον Βασίλειον. 
Άρχ. «Έμελλεν αρα» κτλ., φ. 50^. Μί^β τ. 36, σ. 493. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩΝ. 213 



7. Του αότοδ €βις τα δγια Θεοφάνια». Άρχ. € Πάλιν Ίησοδς 
ό έ|ώςι χτλ., φ. 97*. Μί^ηβ τ. 36, σ. 336. 

8. Βασιλείου Καισαρείας €είς τά δγια Φώτα». Άργ. «Ό [ΐέν 
σοφός Σολομών» χτλ., φ. 107^. Μι^ηβ τ. 31, σ. 424. 

9. Γρηγορίου του ΝαζιανζηνοΟ «λόγος είς την των έπισχόπων 
παρουσίαν». Άρχ. «Πώς ύμιΐν» χτλ., φ. 118^. Μί^β τ• 36, σ. 457. 

10. «Μεθοδίου έπισχόπου Μύρων της Λυχίας λόγος είς την 
Τπαπαντήν χαΐ είς την θεοτόκον χαι Συμεω'^ χαΐ Άνναν». Άρχ. 
«Πάλαι ίχανώς» κτλ., φ. 128^ Μί^β τ. 18, σ. 348. 

11. Βασιλείου Καισαρείας λόγος περί νηστείας, ου ή αρχή* 
«Παρακαλείτε φησίν ίερεΐς» χτλ., φ. 146^ Μί^β τ. 31, σ. 185. 

12. Του αύτου δτερος λόγος περί νηστείας, ου ή αρχή• «Σαλ- 
πίσατε φησιν έν νεομ,ηνία», φ. 153. Μί^ηβ τ. 31, σ. 164. 

13. «Ό|χιλία Αναστασίου μονάχου του Σίνα ζροος εις τόν 
τ' ψαλμόν, ρηθείσα εις τάς παρεχ^σεις των αγίων νηστειών, καΐ 
περί μετα^;οίας• άναγινώσκεται δε τξ Κυριακή του Άσωτου». 
Άρχ. «Πρέπουσαν της των νηστειών» κτλ., φ. 162^. Μί^β τ. 
89, σ. 1077. 

14. Βασιλείου Καισαρείας «έγκώμιον εις τους αγίους μ' μάρ- 
τυρας», φ. 178^ Μί^ηβ τ. 31, σ. 508. 

15. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «λόγος είς τον ευαγγελισμό ν 
της ΰπεραγίας Θεοτόκου». Άρχ. «Πάλιν χαράς ευαγγέλια» κτλ., 

φ. 186^ Μί^ηβ τ. 49, σ. 791. 

16. Του αύτου λόγος εις την προδοσίαν του Ιούδα κτλ. Άρχ. 
«Όλίγα ά^/άγκη σήμερον» κτλ., φ. 190^ Μί^ηβ τ. 49, σ. 373. 

17. «Του αγίου Γρηγορίου επισκόπου Αντιοχείας τω Μεγάλω 
Σα^^ω, εις τήν τριήμερον άνάστασιν του σωτήρος ημών και 
θεού και κυρίου 'ΙησοΕ) Χρίστου». Άρχ. «Επαινετός και ούτος» 
^λ., φ. 200β. Μί^β τ. 88, σ. 1848. 

246* Τεύχος χάρτινον της ιε' εκατ., άκέφαλόν τε και κο- 
λοβίν, συνιστάμενον έκ φύλλων 390 (μήκους 0,313, πλ. 0,22) 
^^ το κείμενον έν μια τών σελίδων εκάστη δίστηλόν έστιν έκ 
ΤΡ«μμών 32 (0,213X0,147). — Μηναία Μαίου, Ιουνίου, Ιουλίου 



214 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡ0ΓΡΑΦί2Ν 

χαΐ Αυγούστου. 'Λρχ. < - • ημάτων απάντων, ώ δέσποινα — 
Έτερος κανών του οσίου* ήχος α'. Αναστάσεως ημέρα: — *Α^^αστά- 
σεως ημέρα* Μιχαήλ του σοφού * μ'^ήμη συντελείται» κτλ. — Φύλ. 
2β-4* Βίος «του οσίου πατρός ημών και θαυματουργού Μιχαήλ». 
Άρχ. «Οδτος Ό διαφανής αστήρ, ό αείμνηστος και (ΐ^ας πατήρ 
ήμων Μιχαήλ ό θαυματουργ(ίς, εφυ μεν έξ Ανατολών, έκ χώρας 
λεγομένης Κάπους, τελούσης υπό τον μητρόπολιν Χαλκηδόνα» κτλ. 
247. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 65, μήκ. 0,30? ^λ. 0,21. 
Έγράφη περί τό τέλος της ιζ' εκατ. ^ Φύλλα δγραφα* 5, 6, 14, 

24, 44β, 45, 46. 

1. ϊ^ικολάου Κομνηνού Παπαδοπούλου επιστολή προς Χρύσαν- 
θον τον Νοταραν περί της λεγομένης και ουδέποτε γεγονυίας ύστα- 
της εν τη *Αγία Σοφία συνόδου. Άρχ. «Αίδεσιμώτατε και άγιε 
όρχιμανδρΐτα του Αγίου Τάφου, σοφώτατέ και εντιμότατε ημών μεν 
έν τοις λατινικοΐς μαθητά, ειθ' έζής δε και δέσποτα και διδάσκαλε 
κυρ Χρύσανθε Νοταρά. Περί της λεγομέ^/ης έν τη Αγία Σοφία 
συνόδου ταύτα εχω ειπείν» κτλ., φ. 1-4. 

2. Του αύτοΰ άπόκρισις εις έρώτησιν τόυ Χρύσανθου περί του 
«πώς νοούνται άπό τον θεόν τα κτίσματα και πώς 6 θεός έπί- 
σταται τά εξω αύτου». Άρχ. «Σοφολογιώτατε διδάσκαλε μου άγιε 
άρχιμανδρΤτα Χρύσανθε, πήδα ή ακόρεστος σας επιθυμία άτυό τό 
θελητικόν του θ€ου εις τό νοητικόν» κτλ., φ. 7-13. 

3. Του αύτοΰ άπόκρισις προς ερωτήσεις περί τών διδομένων 
υπό του πάπα συγχωροχαρτίων. Άρχ. «Τω σοφολογιωτάτω - - - 
Χρυσάνθω - - Παν ο τι κομψόν και ευγλωττον» κτλ. Έγράφη 
«έν Παταβίω μηνός μαΓω κγ' ,αχ^η' [= 1698] κατά τό ορθόν 
μηνοδρόμιον » . Τό πέρας του προοιμίου έχει ούτω• «Τοΰτο δή βέ- 
βαιον ήμΤν, εσται δε και τοις έξης βεβαιότατον, εΐποτε χριστιανόν 
βασιλέα δψεται ή Πόλις, δν ήμΓν δώη ό μέχρι τούτου ίκανώς 
τιμωρήσας ήμας θεός• δώη δε ζώντος του μεγάλου Δοσιθέου 

^ Τοΰτο τό τεύχος έγρφη δια της χεφός Νιχολάου Κομνηνού Παπαδοπούλου |χέ- 
χρι του 38-Οϋ φύλλου. Τά λοιπά φύλλα εγραψεν ετερός τις, αλλ* 6 αυτός Νικόλαος 
έπεθεώρησε καΐ ταύτα. 



[=5 του. 'ΐΒβϋοσολύμων], δστις καΙ νυν ήμΐν έαχιν έρεισμα ορθοδο- 
ηας' εατοκ δέ τότε λίθος άχρογω^ΜοΖος ενώσεως, περί ής, ώς μό- 
νης δυνάμενης έγεΤραι τα ημέτερα ελαττώματα, χαΐ ήμεΤς οι ελά- 
χιστοι σπουδάζο'/τες, ώς θέμις, όπλίζομέν σου τον έλλαδιχώτατον 
νουν (ε:ί και νυν φωτιανίζει και φα>τιανίσειν ά&ί εύχεται) θεολο*^ 
γιχαίς άρχαΐς^ δι' ων κα; των πρατεθειμένων ήμιν ίττοριων την 
λυαιν όνάγομεν.• . 

4. Του αύτου επιστολή περί του< θΰίου καΐ ελευθέρου θελή- 
ματος. 'Αρχ. € Σοφολογιώτατε διδάσκαλε μου Αγιε άρχιμανδρΐτα 
Χρύσανθε, τδ απόρρητον, τό μυστικδν και απλώς μυστήριον εν τη 
δεολογία* κτλ., φ. 19-23. 

δ. Του αύτου «κοινοβιτικά τάγματα της αγίας Δυτικής Εκ- 
κλησία; >. Άρχ. ιΔιά να όρίσωμεν μέ σαφήνειαν τήν παρουσαν 
ύπόθεσιν*, φ. 25-^. 

6. Του αύτου προς Χρύσα^/θον περί της θειας χάριτος και 
περί του αύτεςουσίου του άνθρωπου. Άρχ. «Σοφολογιώτατε άγιε 
άρχιμανδρΐτα, τρεις εΤναι ή γνώμαις περί της χάριτος» κτλ., φ. 
35-38. Τέλος• «Ταύτα άρκετώς προς τόν άσθενουντα άρχιμανδρί- 
την Χρύσανθον ό 'Έλλην άλλ' ου φωτιανδς Νικόλαος». 

7. Τοδ αύτου. «Αϊ τοΰ Μολίνου προτάσεις, δς έν τη 'Ρώμη 
άνεθεμάτισαν » . 68 προτάσεις. Άρχ. «Χρή τον ανί)ρωπον έξου- 
οενεΐν τάς δυνάμεις» κτλ., φ. 39-44". 

8. Τοδ αύτου «περί της πλάνης των έν Ιταλία ήσυχαστών». 
Άρχ. «Ή πλάνη των έν Ιταλία ήσυχαστών πολλής έτυχε τής 
έπονομασίας» κτλ., φ. 47-52. 

91 Του αύτου «περί των αυτών ήσυχαστών, ίίπως άπεπλα- 
'^θησαν και τής ευθείας έξέπεσον όδου». Άρχ. «Συμ^ίάλλει ού 
|λΐχρδν νά έςετάσωμεν» κτλ., φ. 53-58. 

10. Του αύτου € τρόπος τής αληθούς προσευχής». Άρχ. «Ή 
Νέα Διαθήκη δέν ερμηνεύει» κτλ., φ. 59-62. 

11. Του αύτου «σύντομος δίήγησις περί τών ήσυχαστών». 
Αρχ. «Δέν λείπουσι κάποιοι» κτλ., φ. 63- 6ό. 

\. Τεύχος χάρτινον τής ιζ' εκατ., μήκους 0,305, πλ. 



216 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΔ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



0,215. Σελίδες 196. Τό κεψενον μονόστηλον εκ γραμμών^ 34 
(0,24X0,16). Έν τη ώα της Ι-ης σελίδος- €ΚαΙ τόδε προς 
τοις ίλλοις Χρύσανθου ιεροδιακόνου Πελοποννησίου, καΐ των φί- 
λων». Επιγραφή• € Μιχαήλ του Έφεσίου σχόλια εις τα μετα- 
φυσικά Αριστοτέλους, αρχομένων των σχολίων από του Ε>• λή- 
γουσι δε ταύτα εις το Ν. 'Δρχ. € Πολλάκις τήν προκειμένην επι- 
στήμη ν» κτλ. Χρύσανθος ό Νοταράς εγραψεν έν ταΤς ωαις ικανά 
σχόλια κα( τίνα σημειώματα, οΤον το έν τη 51 -η σελίδι* €1683 
νοεμβρίου 30 έν Χαυσα»• και πάλιν τό έν τη 97-η σελίδι• €Άνε- 
γνώσδη και τό παρόν έν Αδριανού μηνΐ φεβρουαρίω, κατά τό 
αχπθ' έτος τό σωτήριον». Και πάλιν έν τη 111-η σελίδι, ένθα 
λήγει τό Κ• €Τό παρόν βιβλίον περαιουται έν δλαις δώδεκα κε- 
φαλαίοις. Έρμηνεύσας ουν ό συγγραφεύς μέχρι του Η®", ταλλα 
έάσας, άξιοΤ ήμας πορίσασθαι τήν τούτων σαφήνειαν έκ των Φυ- 
σικών δ γαρ από του 9 κεφαλαίου μέχρι του 12 ενταύθα ποιεί- 
ται άπαραλλάκτως, εϊρηται έν τη Φυσική Άκροάσεΐ' και γαρ εν- 
ταύθα έπΙ του έννάτου ττερί κινήσεως διαλαμβά^νει κατά ταυτά τοις 
έν τω γ' των Φυσικών έπι δέ του δεκάτου περί απόρων δια 
λαμβάνει κατά ταύτα τοΓς έν τώ αύτώ γ'• έπΙ δέ του ενδεκάτου, 
ναΙ μην και ιβ', περί τών ειδών της κινήσεως καΐ μεταβολής 
διαλαμβάνει, προς δέ και περί του αμα καΐ χωρίς και ατττεσιίαι 
και μεταξύ και εναντίον κατά τόπον και έφεζής και έχόμενον και 
συνεχώς, και δτι ή σύμφυσίς έστιν έν οΤς ή αφή, κατά ταύτα και 
άπαραλλάκτως τοις έν τώ Ε τών Φυσικών. Έν Αδριανού άνε- 
γνώσθη φεβρουαρίου 27-η, 168 ί». 

24θ• Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 3 + 108, μήκ. 0,2οδ, 
πλ. 0,20. Έγράφη περί τό τέλος της ις' εκατ. Τό κείμενον μο- 
νόστηλον έκ γραμμών 24 (0,195x0,125). Έν τω 1-ω φύλλω• 
«Έκ τών του Χρύσανθου ιερομόναχου» του Νοταρά. Έν τώ έτέρω 
ι -ω φύλλω• «Έκ τών του Γρηγορίου ιερέως του Μαρα>. — Ή- 
επιγραφή• «Μαςίμου ελαχίστου ιερομόναχου Μαργουνίου του Κρη- 
τός δογματικός λόγος Α"®». Περί της του παναγίου πνεύματος έκ- 
πορεύσεως βιβλίον Α"°^>, ου ή αρχή• «Τίς μέν δν εΐη ή μέχρι 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 217 



του νυν διαχρατησασα» κτλ. Το δλον πόνημα σύγκειται εκ τριών 
βιβλίων, ων τον σκοπόν δείκνυσιν ή του συγγραφέως προς τον οί- 
κουμενικόν πατριάρχην Ίερεμιαν επιστολή (φ. 1-3*)* αυτή δε 
συνετάχθη ετει 1583-ω. Έν τοΓς τρισΐ πρωτίστοις φύλλοις περι- 
έχεται ό πίναξ του πρώτου βιβλίου καΐ ό πίναξ των ύπο του 
Μαργουνίου μνημονευθέντων συγγραφέων. 

250. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 33, μήκους 0,303, πλ. 
0,219. Έγράφη περί τήν αρχήν της ΐι^' εκατ. υπό Προκοπίου 
του Ναζιανζηνου. Τό κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 25 (0,24 Χ 
0,157). Φύλλα άγραφα• 1, 2 και 30-33. Έν τω 1-ω φύλλω• 
€Έκ των του Παναγίου Τάφου». 

1. Ιωάννου (Μαυροκορδάτου ?) κανόνες άσματικοί οκτώ προς 
τον μεγαλομάρτυρα Γεώργιον, φ. 3 κέ. Ή του 1-ου κανόνος άκρο- 
στιχίς• €Τό δή [βίο] δγει σοι νυν Ιωάννης πόθω», 

2^ Του αύτοΐ} «στίχοι ιαμβικοί (6) προς τόν αγιον», δτεροι 
ήρωϊκοί δύο καΐ πάλιν δτεροι τέσσαρες, φ. 23. 

3. «Κανών παρακλητικός εις τόν μέγαν Γεώργιον κατά πανώ- 
λους και εις πασαν νόσον ποίημα του αύτου» φ. 24. Ή άκριστιχίς* 
<'Άγεί τόδε νυν σοι Ιωάννης πόθω». Έν τω 27-ω φύλλω• «Δια 
χεφοζ Προκοπίου μονάχου Άγιοταφίτου Ναζιανζηνου, της προς 
τον δγιον ^νεκα εύλαβείας». 

4. (Προσθήκη). Ιωάννου Μαυροκορδάτου άνεπίγραφοι 42 στί- 
χοι προς *Ανθιμον, μητροπολίτην Καισαρείας, φ. 27'^. Άρχ. 
<Τήν σεΐο καΐ νυν ύμνέω ευσπλαγχνίαν, | φωτός χορηγέ, και σέ- 
^ε> φβραυγίαν». Τέλος• «Ιωάννης τάχιστα απερ νυν θέλω>. 

δ. (Έτερα προσθήκη). «Έκ των κατ' άλφάβητον στίχων του 
δχλαμπροτάτου πεϊζαδέ κυρίου Ιωάννου Μαυροκορδάτου», φ. 28^. 
Στίχοι 48. Άρχ. «^Ανθρωποι, τί ματαιότης εις έσας εΤναι 
^τη, Ι νά προκρίνετε τό ψευδός τόσον άπ' τήν αρετή»; 

251. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 252 (μήκ. 0,30, πλ. 0,21), 
δπβρ εγραψεν ετει 166ϋ-ω και 166 1-ω Γρηγόριος Μελισοηνό; 
^ Κρής, ιερομόναχος Σιναΐτης. Φύλλα άγραφα- 3, 38-41, 124, 
125, 2Θ1, 203, 221, 227-229. 



21β ΚΑΤΑΛΟΓΟϋ^ ΈΑΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦ&Κ 



ι. ιΣά'^οψίς έκ της ι^ολογίας του αοφωτάτοο χαΐ λογιωτά- 
ταυ ΖαβροΜου. Οβρί θβολογίας, χβτά τα ^α^^, χ®^ 5»°^ έτος. Έχ 
τών του Γρηγορίου {βρ•|Μμάχου του Κρητος», φ. 1*. Μβριχώ- 
τβρβς τίτλος (φ. !?)• «Βιβλίον πρώτον της θεολογίας και περί 
οόρα^/βα, χατα [τά μ^^^ χ^^ ζα°''. Έχ τ&ν τοϋ Γρηγαρίου ίερο-^ 
(Λονάχου Μελεσσηνου του Κρητος χαΐ Σκναίτου^ χαΐ των φίλων». 
Φύλλ. 2 ιΠ^^αζ του παρόντος βιβλίου-». 

2. «Εις την τοο Αριστοτέλους πβρχ ουρανού Οεωρίαν υπό- 
μνημα». Άρχ. «*£δ£ΐ μεν μετά την παρά^οσιν των τφώτων άρ- 
χων» κτλ., φ. 126-194, ένθα το €Έχ των του Γρηγορίου ιερο- 
μόναχου Μελισσηνου του Κρητός χαΐ Σιναιτου, κατά το α^^ χ®^ 
ζ^^, ιαννοοαρίου χβ^ ». Έν τη οπίσθια σελιδι του 140-οΰ φύλ- 
λου* «"Εως ώδβ τα χωρία εισίν σωα και άχέραια' τά μετέπειτα 
δέ λείπουσιν δως του ^^^ χωρίου• έχεΓθεν δε άρχομαι έκ κεφα- 
λαίου έννάτου, χωρίου ν^®^ διά το έμόν ασθενές», 

3. «Έκ της των Λατίνων φωνής είς την των Ελλήνων εισα- 
γωγή και περιγραφή περΊ σφαίρας καΐ του αυτής κέντρου». Άρχ. 
<Ή γνώσις της ουρανίου σφαίρας» κτλ., φ. 195. 

4. «'Εκ της Φιλοκαλίας του Ώριγέ^*ους περί του θεοττνεύστου 
της θείας Γραφής και πώς ταύτην άναγ^^ωστέον, τίς τε ο τής 
έν αύτ^ άσαφείας λόγος και του κατά το ρητάν εν τισιν αδυνάτου 
ή αλόγου», φ. 205. 

5. «Αναστασίου Σιναΐτου πρεσ^υτέροα, του έν τω Σίνα δρει, 
περί του κατ' εικόνα καΐ καθ' όμοίωσιν τής του άνθρωπου ύιυο 
θεού κατασκευής». Άρχ. «Έκτελέσας ό κτίστης τον απλούν» 

κτλ., φ. 222-226. 

6. «Έκ των Ζαχαρίου σχολαστικού χριστια^^οΰ του γ^νομέ^/αο 
μετά ταύτα επισκόπου Μιτυλήνης, διάλεζις». Άρχ. «Άφθαρτος αρα 
ό κόσμος; ει άφθαρτος και άγέννητος κατά χρόνον» κτλ., φ. 230• 

7. «Δόζα περί ψυχής. Γρηγορίου ιερομόναχου του Μελισση- 
νου». Άρχ. ι'Ότι των ψυχικών δυνάμεων αί μέν εισιν άλογοι» 
κτλ., φ. 235-252. 

Ι. Τεύχος έκ φύλλων 516 στιλπνού χάρτου (μήκ. 0,302, 



ΙΙΑΤΡΙ^ΑΡΧΙΒΙΟΪ 1ΕΡ0Σ0ΛΥΜ&ΪΙ. 21& 



πλ. 0,2^12), ου τα κβίμβνον εν μιιδ των σβλι'δων ν/άστ^ [ΐονό- 
στηλον* έγράφη δε ετει 156&-ω (υτώ Ίβροθέου του γβ^νομένοο 
Μητροπολίτου Μονεμβαοίας). 

1. 'Δνεπίγροφον περί τ&^ άζ(<0|ΐάτων χαΐ των όφφκχιαλίων 
του τυαλατίου Κωνατανπνουπόλβως. Άρχ. ι Οι του βασιλέως υιοί, 
οι δεσπότοί, προίατανται των αδελφών χαΐ των γα|ΐ^ων του βα- 
οίλέως» χτλ. Τελευταΐον χεφάλαιον τα ιπερί των παρδοβαγίλλων > ^ 
ου το πέροίς ϊτ/ζι ούτω* €χαΙ ως φυλαχή έν νυκτί, τουτέστιν ώραι 
τρεΓς ή τέσσαρες* τι δν εϊη χρόνος ενός ανθρώπου», φ• 1-18• 
ΕΤτα δυο φύλλα (19, 20) πα^/τάπασιν άγραφα. 

2. «Τά άμφιλόχια ταύτα, ή λόγων ίερών χαΐ ζητημάτων ίερο- 
λογίαι. Φωτίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως διαφόρων των 
άπό της Γραφής ζητημάτων κοώ αποριών λύσεις χαι έρμηνεΤαι, 
έτταίνου γέμουσαι: — προς Άμφιλόχιον τον ίερώτατον μητροττολίτην 
Κυζίχου. έν τω καιρώ των πειρασμών ζητημάτων διαφόρων εις 
αριθμόν τριακοσίων συντεινόντων έπίλυσιν αίτησάμενον προς τόν 
ιερόν διδάσχαλον, σχετικώς και έτοίμως λαβόντα (το) πρόθυμον». 
Άρχ. €Τ5ίς σπουδής σου τό γνήσιον» κτλ., φ. 21-124*. Τα έν 
τούτω τώ χώδικι ζητήματα πέντε τόν αριθμόν έστι και εκατόν, ων 
εσχατον τό «Τί δηλοΓ τό παρά του Κυρίου τοΤς μαθηταΐς έν το> 
Ευαγγελίφ ειρημένον ΤμΤν δέδοται γνώναι τα μυστήρια της βασι- 
λείας» κτλ. Άρχ. ιΤό ρητόν, ου μαθεΐν τήν διάνοιαν ητησας» χτλ. 
[Έχδ. Οικονόμου σ. 176]. Είτα τρεις σελίδες (124^-1 26^) άγραφοι. 

3. Άδηλου € τίνος τύπον και εικόνα έχει ή Καθολική Εκ- 
κλησία»; '-^ΡΧ• *Ή "^^^ θβου εκκλησία τύπος έστΙ του νοητού 
κόσμου», φ. 127*. 

4. ι'Ισιδώρου έκ τών επιστολών». Άρχ. «Είρήνην ό ιερεύς 
από του δψους της καθέδρας της εκκλησίας έπιφθέγγεται», φ. 

127*. 

δ. θεοδωρίτου επισκόπου Κύρου εις τα άπορα της Γραφής ► 
Άρχ. «Και άλλοι μεν φιλομαθείς άνδρες» κτλ., φ. 130-201*, 
ένθα τό πέρας της εις τό Δευτερονόμιον ερμηνείας και τό έξης 
του καλλιγράφου σημείωμα* «Έν ετει ^ζοδπ» {ν(δικτιών)ος θ-η« έν 



220 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



μηνΐ άπρίλίφ χ&Ί δτε χαΐ ταδτα Ιγραφον έστρατοπέδευσεν κατά 
των Οδγκρων 6 σουλτάν Σουλεϊμάν, γέρων ων καΐ χαχώς έχων 
τω σώματι* ήν δε τούτω άντκστρατοπεδεόων ό ρηζ ΜαζιμΤνος». 

6. €θεοδωρίτοϋ έπισχόπου Καροα προς Τπάτιον ε?ς τά ζη- 
τούμενα άπορα των Βασίλειων >. *Αρχ. ι Επειδή της θείας χά- 
ριτος άπολαύσαντες > χτλ., φ. 216^. Έχδ. δοΐιαίΐζβ τ. Ι, σ. 353. 

7. Του αύτοδ θεοδωρίτου ε?ς την α' των Παραλειπομένων. 
Άρχ. €Της βφλου των Παραλειπομένων τήν ϋπ()θεσιν> κτλ., φ. 
264Ρ. Έχδ. δοΐιαίΐζβ τ. Ι, σ. 554. Έν τη προσ»ία σελίδι του 
277-οα φύλλου• €Έτελ8ΐώθη έν ετει ^ζοδ<Ρ μηνΐ ίου^' κδ-Ώ ιν- 
(δικτιών)ος θ-^•' έν ή δε άντέγραφον βφλω, ήν τελειωθεϊσα ,ςχκε' 
έν μηνΐ ιουνίω ς' ίν(δικτών)ος ι^>. 

8. «Συλλογισμοί δέκα δεικνύοντες δτι ουκ έστι πυρ καθαρ- 
τηριον». Άρχ. «Των τήν του θεού δόζαν όρώντων δτερος έτερου 
τελεώτερον όρα^ κτλ., φ. 277^. 

9. «Του σοφωτάτου Βλεμμίδου κυρου Νικηφόρου έχ του τρί- 
του αύτου βιβλίου περί πίστεως λόγος πρώτος». Άρχ. «Τοις 
όσίοις του δεσπότου Χρίστου δντος> χτλ., φ. 279^. "Ορα ^, ΗβΓάΙ, 

ΟλΙλΙ. οοά. Μ88. ^ΓΛβοοηιιη ΜΜ. Γββ. ΒΛνΛΠΟΛβ, τ. Π, σ. 471. 

10. «Του αύτου περί άρετης χαΐ ασκήσεως». Άρχ. «*Ηδη 
τη πρώτη και δευτέραν ύμΐν ύπόμνησιν» κτλ.* φ. 233°^. Συνε- 
ςεδόθη μετά της λογικής του αύτου Βλεμμίδου έν Λειψία έτει 
1784-ω. Πρβλ. Νίο. ΒΙβιηιηγάΕβ οπΓποαΙαιη νίΐΕβ βά. Α. Ηβί- 
8βηΙ)βΓ8. Ιιίρβί&β 1896, σ. Μν-ι^νι. 

11. «Γρηγορίω άδελφω Βασίλειος, περί διαφοράς ουσίας και 
υποστάσεως». Άρχ. «Επειδή πολλοί το κοινόν της ουσίας» κτλ. 
φ. 290«. Μί^ηβ τ. 32, σ. 325. 

12. 1^^ ^^^ ^ (έν τη ωα). «Δόγος περί πίστεως», ου ή 
^^ αρχή• «Επειδή περί σώματος ήμΐν ό λό- 



Ο 



^ γος» κτλ., φ. 293^. 

13. «Του αύτου περί πίστεως». Άρχ. «Ή μεν ουν ορμή του 
λόγου διαλαβδΓν περί πάσης» κτλ., φ. 303^. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΓΜΩΝ. 221 



14. <ΚανονιχαΤς. Βασιλείου περί του όμοούσιον βΓναι τόν υίόν 
τώ πατρί>. Άρχ. «"Οσον ήνίασεν ήμδς πρότερον» κτλ., φ. 310*. 
Μί^ηβ τ. 32, σ. 392. 

Ιδ. Έκλογαί τίνες θεολογΓ/αί, φ. 31 1'. 

16. «Φωτίου πατριάρχου κατά των της ΠαλαιοΙς Τώμ,ης, δτι 
έκ του πατρός μένου εκπορεύεται το άγιον πνεύμα, άλλ' ουκ έκ 
του υΙου». Άρχ• «Ει απλούν μεν το πνεύμα» κτλ., φ. 31 1^- 
313* [Μί^ηβ τ. 102, σ. 392). ΕΤτα πολλαι σελίδες (313Ρ-319Ρ) 
άγραφοι. 

17. «Πίναξ των κεφαλαίων του γραμματικού κυρου Μιχαήλ 
Γλυκά». Έν τξ ωα• «Έν αλλω Ίωά^^νου του Ζωναρά και πρω- 
τασηκρίτου και δρουγγαρίου της βίγλης». Φύλ. 320*-321*. Κε- 
φάλαια μς', φύλ. 321^-340. Του πρώτου κεφαλαίου ή επιγραφή• 
«Τω τιμιωτάτω (μον)αχ(ω) και στυλίτη κυρω Ιωάννη τω Σιναίτη, 
ει χρή συγκαταβαίνειν τοις πταίουσι και μή κατά λόγον έπιτιμαν 
αύτοΐς τα προσήκοντα:». Άρχ. «Και τούτο μετά των άλλων» κτλ., 
φ. 321 Ρ κέ. Τελευταΐον κεφάλα ιον «Άνταπολογητικόν έκ μέρους 
προς την έγχειρισθεΐσαν αύτω γραφήν του κραταιού και αγίου 
ημών βασιλέως κυρου Μανουήλ του Κομνη^^ου, την άπολυθεΐσαν 
προς τι^^ μοναχόν, έπιμεμψάμενον ου μικρως αύτω διά γε τό της 
αστρολογίας μάθη|ία καΐ φιλονεικουσα^> τό τοιούτον συστήσαι μά- 
θημα φυσικαΐς καΐ γραφικαΤς άποδείζεσι». 

18. «Τά λαληθέντα ιδίως τε καΐ συνοδικώς και άμφισβητη- 
θέντα παρά τε Λατίνων καΐ των ημετέρων καΐ τήν λύσιν κατα- 
σχ<5^>τα. Εύγενίω τω μακαριωτάτω πάπα της πρεσβυτέρας Τώμης 
Μάρκος επίσκοπος της Έφεσίων μητροπόλεως». Άρχ. «Σήμερον 
της παγκοσμίου χαράς τά προοίμια> κτλ., φ. 431*. Σχόλια τίνα 
έν τα?ς ωαις. 

19. «Του αύτοΰ συλλογιστικά κεφάλαια προς Λατίνους». Άρχ. 
«Τό πνεύμα τό δγιον έκ πατρός και υίου έκπορευόμενον» κτλ., 
φ. 43 1?. Περί των εκδόσεων δρα Ά. Δημητρακόπουλον έν τη 
Όρθοδόζω Ελλάδι, σ. 100. 

20. «Του αύτου κεφάλαια συλλογιστικά κατά της αίρέσεως 



222 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΈΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



τών Άκινδυνιστών χαΐ προ; Δατίνοας περί ουσίας χαΐ ένεργβιας». 
Άρχ. λΕΙ ταύτόν έπΙ ^8θ5 ούαία χαι ενέργεια» χτλ., φ. 440°^. 

21. «Του αύτου προς τους έν τη συνόδω τότε». Άρχ. «Τοδτο 
το αγεον συμ^ΐολον άτϋαιτουμεν » κτλ., φ. 443^. 

22. «Γρηγορίου πατριάρχου» όνεπίγραφον, ου ή άρχη* «Ούχ 
έγωγε θαυμάζω, φιλοτης», φ. 446^. 

23. *Αδήλου. ιΕϊ τις προυτεινεν οτι το πνεύμα το άγιον έχ 
πατρός δΓ υίου εκπορεύεται, καθά τιακ των άγιων εύσεβως: — ΕΤ- 
χεν αν ειπείν ό τω εύσεβεΐ λογισμω» κτλ., φ. 452^. 

24. «"Έκθεσις Σχολαρίου έν Φλωρεντία, ?]τις παρρησία άνε- 
γνώσ&η». Άρχ. € Επειδή υπελαμβάνομεν πρότερον ημείς οί Γραι- 
κοί» κτλ., φ. 456^. 

25. € Νείλου θεσσαλονίκης του Καβάσιλα κατά Λατίνων προ- 
χείρον». Άρχ. €Τών έν τη θεολογία δογμάτων» κτλ., φ. 465Ρ. 

26. «Σχολαρίου» περί ουσίας και υποστάσεως, «δτι αρχαία 
έστΙν ή διαφορά αυτή και άπό της γ' αγίας (συνόδου) και τί πε- 
φρονήκασι περί ταύτης οί της συνόδου πατέρες εκείνοι* ου μην 
άλλα και άπό της α' συνόδου». Άρχ. ι Περί ουσίας τε και υπο- 
στάσεως» κτλ., φυλ. 467^-471. Είτα δυο φύλλα (472-473) 
άγραφα. 

27. «Έκ της οίακιστικης υποτυπώσεως του βασιλέως κυρου 
Δέοντος του φιλοσόφου». Άρχ. ι Εύτακτος ήμων ή ζωή» κτλ., 
φύλ. 474*. 

28. «Του αγίου Μαςίμου προς θαλάσσιον πρεσβυτερον>. 
Άρχ. «Τρία, καθώς φασιν, ύπάρχουσι τά τον άνθρωπον άγοντα» 
κτλ., φ. 47 δ*^. 

29. Άδηλου «περί άζύμων» μετά σχολίων τινών. Άρχ. 
<Έζης δ' δν εϊη θεωρητέον τά της τελούμενης» κτλ., φ. 47 5?. 

30. "Ίαμβοι άνεπίγραφοι. Άρχ. «Ώς ήζίωσας, ως νοώ ρη- 
σιν νάω, | στοργήν προσδεικνύς συγγενούς συμψυχίας» κτλ., φύλ. 
480^. Παρά τοις στίχοις τούτοις μονοκονδυλιά* <•{• Ό Μονεμβα- 
σίας Ίωάσαφ και αυτόχθων εστίν». 

31. «Μάρκου Εφέσου» δύο άνεπίγραφα τεμάχη περί του 



ΠΑτΡΙΑΡ££ΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΑΥΜΟΧ. 223 

άγιου πνβ^ρ^χος. 'Αρχ. «Ή το5 υΐβδ πρ©σηγ©ρί« δύο ταδτκ ση- 
μαίνει» κτλ., φ. 48 Ρ. 

32. «Αατίνων ενστασις μετά ρωμαϊχων λύσεων». Άρχ. «Ό 
τϋάπας Πέτρου του άιτοστόλου διάδοχος χαΐ έστι χαΐ ^ομάζεται; 
Ου μόνος αυτός, άλλ' δσοι ύπ' έχε6Λυ χεχειροτόνηνται», φ. 481»^. 

33. «Σχολαρίου προς Θβοφάνην, μ.ητροτΓθλ{την Μήδειας, έρω- 
τήσαντα περί ψοχης. Ταπεινός Γε^;νάδιος τω πβίνιερωτάτω καΐ 
πανταρίστφ μητροπολίτη. Έδεζάμεθά σου το σύγγραμμα χαι χα- 
λώς έπιστήσαντες > χτλ., φ. 482°^. Κείμενον ατελές. Είτα τέσ- 
σαρα φύλλα (483-486) άγραφα. Τό όλον χείμενον συνεζβδόθη 
τξ επίτομη λογιχης Νιχηφόρου του Βλεμμίδου έν Αειψία, Ιτει 
1780-ω, βφλ. γ' σ. 49. 

34. Άχέφαλος του συμβόλου της πίστεως ερμηνεία. Άρχ. 
€Ή δέ τριάς αριθμός ήδη καΐ τέλειος πρώτος, μονάδος μεν κι- 
νηθείσης, ή θεολόγος φησί φωνή, δια τό πλούσιον> χτλ., φ. 487*. 

35. «Περί του Πάτερ ήμων». Άρχ. «Έν τω ονόματι χαΐ 
δυνάμει χαι χάριτι του έν προσκυνητή τριάδι δοζαζομενου κτλ. 
Ή θεοπαράδοτος ευχή ευρίσκεται πρώτον εις τό Εύαγγέλιον» κτλ., 
φ. 495"-4993. Τό 500-όν φύλλον άγραφον. 

36. «"Έκθεσις χρονική συντομωτέρα, συντεθεΐσα έν άπλότητι 
λέζέων, κοινώς διηγουμένη τά προγεγονότα». Άρχ. «Βασιλεύων κυρ 
Μανουήλ ό Παλαιολόγος εσχε καΐ άδελφόν ΆνδρόνιχοΛ;, βνπερ έτύφλω- 
σεν ό πατήρ αύτου» κτλ., φ.'δ01°'-δΐ4'*. Τέλος• *Ούχ εϊδαμεν τοιαύ- 
την ^οχήν έν ταΤς ήμέραις ημών, ούτε οι πατέρες ημών άνήγγει- 
λ(Γ> ήμΓνι. Κ. Σάθα, Μεσαιωνική βιβλιοθήκη, τ. ΥΠ, σ. 557-610. 

37. «Ταύτα τά γράμματα ευρέθησαν έν τη σορώ του άοιδί- 
ΐιοϋ ^σιλέως κυρου Νικηφόρου του Φωκά, έν τη μονή της Πα- 
βίας μου της Περιβλέπτου* τανυν δέ καλείται παρά των αυτήν 
οίχούντων Αρμενίων Σουλουν-μοναστηρι». Άρχ. «Ιωάννου μητρο- 
τεολίτου:- '^Ος άνδράσι πριν και τομώτερος ξίφους» κτλ. Ι^βοηίδ 
^ίαοοιή ΙήβΙοήαβ β Γβο. Ο. Β. ΗΑδϋ. Βοη&β 1828, σ. 453. 

253• Τεύχος χάρτινον, μήκ. 0.305, δπερ σύγκειται πρώτον 
εχ φύλλων άσελιδώτων 73, εΤτα έκ σελίδων ήριθμημένων 854, 



224 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



καΙ πάλιν έκ φύλλων άσελιδώτων 14' έγράφη δε τοΰτο το τβυχος 
ύπερμεσούσης της ιζ' έχατονταετηρίδος. 
α) Άσελίδωτα φόλλα. 

1. Φύλλ. 1-ον. Επιγράμματα- α') < Επίγραμμα (τετράστιχον) 
Αθανασίου, πατριάρχου Κωνστα^/τινουπόλεως, προς τόν Ιεροσο- 
λύμων χύρ Νεχτάριον, δτε ή ν ιερομόναχος». ^') Όκτάστιχον 
€Χϋροδ Νεκταρίου πατριάρχου, δτε ην ιερομόναχος, προς τον πα- 
τριάρχη ν Άθανάσιον». γ') Τετράστιχον. € Αθανάσιος τω κυρω 
Νεκταρίω καρκινικόν». δ') «"Άλλο εις τόν αυτόν του αύτου» τε- 
τράστιχον. ε') Δεκάστιχον ι Νεκταρίου Ιερομόναχου, του ύστερον 
πατριάρχου, προς τον Νικαίας Ναθαναήλ>. ς') Δεκαπεντάστιχον, 
ου ή επιγραφή• «'Όσα επτά ευρηνται έν τξ Γραφή». 

2. «Ζητήσεις προλαμβανόμεναι εις θεολογίαν». Άρχ. <Τό της 
θεολογίας πρόσρημα», φ. 2*. Το κατόπι 3-ον φύλλον αφέθη 
άγραφον. 

3. «Έκθεσις πίστεως του υπογεγραμμένου (Λέοντος διακόνου 
και νομοφυλακος της Μεγάλης Εκκλησίας), ήτις ευρέθη έν Κων- 

^σταντινουπόλει σεσαθρωμένη, και μόλις άναγνωσθεΐσα έγράφη εν- 
ταύθα εΙς μνήμην, προσταγτ] του μακαριωτάτου πατριάρχου Ιερο- 
σολύμων κυρ Νεκταρίου». Άρχ. «Έν τη κατά Φλωρεντίαν γενο- 
μένη συνόδω» κτλ., φ. 4. 'Όρα Νεκταρίου περί της αρχής του 
πάπα. Έν Γιασίω 1682, σ. 231. Μετά το πέρας της εκθέσεως 
ό άντιγραφεύς έσημειώσατο ταύτα* «^Οπισθεν δέ τής ομολογίας 
ταύτης έν τω ανωτέρω μέρει ην ταύτα τά κάτωθεν γεγραμμένα 
τη ιδία χειρι του υπογεγραμμένου μητροπολίτου* ατινα έστι τάδε: — 
Έγώ ό ταπεινός μητροπολίτης Νικομήδειας Μακάριος συγχώρησιν 
αίτήσας έκ του παναγιωτάτου ημών δεσπότου του οικουμενικού 
πατριάρχου και τής Καθολικής Έκκ).ησίας, έφ' οΓς εδοξα κατά 
τους παρελθόντας χρόνους άμαρτεΤν εις αυτήν, καΐ απαιτηθείς 
όμολογίαν, ευρέθη δέ ενταύθα εκτεθειμένη όπισθεν, ταύτην στέργω 
και ασπάζομαι καΐ αυτός δλη ψυχή και παραδίδωμι (τω) πανα- 
γιωτάτω μου δεσπότη τω οίκουμενικω πατριάρχη και δι' αύτου 
τη Όρθοδόζω και Καθολική Μεγάλη Εκκλησία των Γραικών, ήν 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 225 

χαΐ υπογράφω οίχειοχείρως δια το βέβαιον μψ\ φεβρουαρίω ίν- 
(διχτιών)ος ιβ' το5 ς» 1Ρ» ο« β« έτους (=1464):- + Ό ταπει- 
νός μητροπολίτης Νικομήδειας Μακάριος τα άνωθεν γεγραμμένα 
στέργων υπέγραψα*. Ή του Λέοντος ομολογία συνετάχθη, καθά 
χαι ή του Μακάριου Νικομηδείας, πιθανώς έπΙ του οικουμενικού 
πατριάρχου Σωφρονίου του α'. 

4. «Περί διαφορδς θείας ουσίας και θείας ενεργείας κατά Λα- 
τίνων». Άρχ. «Οί Λατίνοι φεύγοντες την έπΙ θεού συνθε- 
σιν» κτλ., φ. 5-13. Είτα φύλλα δνδεκα (14-24) παντάπασιν 
ίγραφα. 

5. «Πί^/αζ συν θεώ της παρούσης βίβλου», φ. 25 κέ. Πίναξ 
αλφαβητικός, άλλ' ατελής. ΕΤτα πολλά φύλλα (φ. 26, 27, 29, 
31, 32, 34-39, 41, 43, 45, 47, 49-54, 58, 60, 62, 64, 
66, 70-72) άγραφα. 

7. Κυρίλλου β' του έκ Βερροίας επιστολή προς Γεώργιον τόν 
Κορέσσιον (26 φεβρ. 1637). Άρχ. «Έχρονίσαμεν γράψαι σοι» 
κτλ., φ. 73\ Έξ έτερου αντιγράφου έζβδόθη ύπ' έμου. Ιωνία, 
1874, αριθ. 12. Ί. Σακκελίωνος, Πατμ. βιβλιοθήκη, σ. 154. 

7. Άνώνυμον επίγραμμα εις Γεώργιον Κορέσσιον, ου ή αρχή* 
€ Ουρανός έτττάζωνος» κτλ., φ. 73^. "Ορα Ίεροσολυμ. Βιβλιοθ. 
τ. Ι, σ. 219. 

8. Τετράστιχον €είς τόν αυτόν (Κορέσσιον) Νεκταρίου Ιερομό- 
ναχου του Σινάΐτου». Άρχ. ι Πνευματορρύτων έκ φρεάτων», φ. 73^. 

β') Φύλλα σεσελιδωμενα' 

1. Γεωργίου Κορεσσίου περί της έζοχής της θεολογίας. Άρχ. 
€Ή θεολογία, κατά τόν θεΐον Διονύσιον» κτλ., σελ. 1. Είκοσι 
και τρεΓς σελίδες (104-126) άγραφοι. 

2. Του αύτοΰ περί έκπορεύσεως του αγίου πνεύματος. Άρχ. 
€Έντυχ<}ντι τοις σοΐς γράμμασιν» κτλ., σ. 127. Σελίδες άγρα- 
φοι• 172-190. 

3. Του αύτου περί της έ^^άρκου του θεού οικονομίας. Άρχ. 
€Π€ρΙ άντιδέσεως. Επειδή ή άντίδοσις» κτλ., σ. 191. Σελίδες 
άγραφοι• 343-344. 

ιτ. 16 



226 ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



4• Του αύτοΰ περί προορισμού καΐ χάριτος. Άρχ. «Ό αγα- 
θός χαΐ ύπεράγαθος» κτλ., σ. 345. Σελίδες δγραφοι• 454-456. 

5. Του αύτοϋ περί Αγγέλων. Άρχ. ι Ό μεν ουν θεόπτης» 
κτλ., σ. 457. Σελίδες δγραφοι• 515-524. 

6. Του αύτου περί μυστηρίων. Άρχ. «Επειδή και 6 θεός 
τήν έκκλησίαν» κτλ., σ. 525. 

7. Του αύτου περί μυστηρίων. Άρχ. ι Τινές το μυστήριον 
βούλονται εΤναι» κτλ., σ. 638. Σελίδες άγραφοι• 796-804. Έν 
τη 638-η σελίδι σημείωμα Δοσιθέου του Νοταρά* ιΤριών εκδό- 
σεων περί μυστηρίων κειμένων έν τη παρουση πραγματεία, αυτή, 
Ι^τις τρίτη έστΙ τη τάξει, έντελεστέρα εστί». 

8. Του αύτοΰ «ιτερί εΙκόνων και περί της των αγίων άπο- 
λαύσεως». Άρχ. «Ου βουλονται οι αίρετικοι ήμας μεσίταις άγίοις 
κεχρησθαι» κτλ., σ. 805-854. 

γ') Φύλλα 13 άσελίδωτα, ων άγραφα τα τρία πρώτα. Άδη- 
λου € Ζήτημα β"^ περί του αντικειμένου τ^ έκφαντορικη θεολο- 
γία». Άρχ. « Σεσαφηκότες τό υπερβάλλον της γνώσεως» κτλ., 
φ. 4-13. 

254. Τεύχος χάρτινον, γραφέν περί τό τέλος της ιζ' εκατ. 
και συνιστάμενον έκ πολλών άσελιδώτων μεν άγραφων δε πάντη 
φύλλων, καΐ σελίδων ήρι&μημένων 1175" εστί δέ μήκους 0,305, 
Ίτλ. 0,21* τό δέ κείμενον, επιμελώς γεγραμμένον, έν μια των 
σελίδων έκαστη μονόστηλόν έστιν έκ γραμμών 32 (0,232X0,15). 
Έν τη ωα της 1-ης σελίδος υπάρχει τό σημείωμα τούτο* «•{• Ό 
^Ιεροσολύμων Χρύσανθος άφιεροΐ τώ Παναγίω Τάφω, έχέτω δέ 
το αίώνιον ανάθεμα ό τούτο ποτέ έκ της δεσποτείας αύτου 
άφαιρήσων». 

Συλλογή διδαχών, ων ό πίναζ ευρίσκεται έν τη άρχη του 
κωδικός έπΙ φύλλων τινών άσελιδώτων. Δοσίθεος ό Νοταράς οικεία 
χειρί παρεπέγραψε πολλαχου του κωδικός το δνομα τών συγγρα- 
φέων, ύφ' ων αί διδαχαΐ συνετάχθησαν. 

1. «Τω πανοσιωτάτω και λογιωτάτω πατρι κυρίω κυρίω Νε- 
κταρίω, προσκαλούμενα) έπι τήν "Ιεροσολύμων πατριαρχείαν, Ν ι- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 227 

χόλαος Κεραμευς, ιατροφιλόσοφος, ήντιναουν ευπραγίαν θεοκινητβν 
χαΐ προθεσμίαν επαγγελίας γονυπετώς υπό της τελεταρχίας των 
δλων θεοδ δέεται». Προαφώνησις, ής ή άρχή' «*Ανηκες ήμΐν 
πρέτερον έχπρό&εσμος» χτλ., σελ. 1. 

2• Νεχταρίοα πατριάρχου Ιεροσολύμων εΓχοσι χαΐ οχτώ διδα- 
χαί, σ. 14-303. — α') Ε(ς τον Ιερόν νιτυτηρα. Άρχ. ι'Αναγινώ- 
σ/ομεν εις τήν θείαν» χτλ., σ. 14. — β') «Έρρέθη εις τάς Αθή- 
νας, μαθητεύοντι παρά τω Κορυδαλλέ!, τη Μεγάλη Παρασχευη, 
^αχμε'». Άρχ. ιΦυλάττοντας τό άζίωμα» χτλ., σ. 23. — γ') ΕΙς 
τήν άνάστασιν του Χρίστου. Άρχ. €'*Δριστος χαί σβφωτάτη δι• 
οασχαλία», σ. 40. — δ') Εις τήν Κυριαχήν του Θωμά. Άρχ. 
ι'Οχι μόνον άχριβέστατος», σ. 46. — ε') "Ετερος λόγος εις τήν 
αυτήν Κυριαχήν. Άρχ. «Έταράττετο με μεγάλην φουρτούνα», 
σ. 59. — ς') Τη Κυριαχη των Μυροφόρων. Άρχ. «Δεν ήξευραν 
τό άποβησόμε^>ον>, σ. 70. — ζ') ΕΙς τήν Μεταμόρφωσιν. Άρχ. 
€Άνισως χαί οπόταν» χτλ., σ. 84. — η') Εις τήν χοίμησιν της 
θεοτόχου. Άρχ. «Δεν έλειψε ποτέ» χτλ., σ. 101. — θ') Εις τό 
Τίνα μέ λέγουν οί άνθρωποι» χτλ. Άρχ. «"Ήτο^/ε τόσον δυσ- 
παράδεχτον», σ. 120. — Ο Εις τήν έορτήν της θεοτόχου. Άρχ. 
«Διαβιβάζοντας χαΐ περνώντας», σ. 129. — ια) Είς τήν άποτο- 
μήν του Προδρόμου. Άρχ. «Άνίσως και έχείνη ή δεσποτιχή» 
χτλ., σ. 142. — εβ') Εις τήν δ' Κυριαχήν του Ματθαίου. Άρχ. 
«'Οπότα^^ εκείνος ο μέγας» χτλ., σ. 151. — ιγ') «Περί του υίου 
της χήρας, περί "Αδου χαι κατά του καθαρτηρίου πυρός. Έρρέθη 
έν Κωνσταντινουπόλει είς τό Μετόχιον 1668>. Άρχ. ιΆτυέθανε 
Ινα καιρόν» κτλ., σ. 162. — ιδ') Τη β' Κυριακή του Μάρκου. 
Άρχ. «"Οτι πά^/τοτε οί Εβραίοι» κτλ . σ. 174. — Είτα δτεραι 
ιδ' διδαχαί, ών ή έσχατη περί των εικόνων. Άρχ. «Ώς καθώς 
ένας αντάρτης» κτλ., σ. 300. 

3. «Ανωνύμου διδασκαλία και διδαχή εις τήν ε' Κυριακήν 
τα>ν Νηστειών, είς τήν αϊτησιν τών δύο υιών του Ζεβεδαίου». 
Άρχ. «Καθώς Ινας στρατιώτης» κτλ., σ. 309. 

4. Νεκταρίου Ιεροσολύμων όμιλίαι τέσσαρες, σ. 324-361. — 



228 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



α') Περί ελεημοσύνης. Άρχ. ιΔέν εΐναι χαμμία αμφιβολία», σ. 
324. — β') «Είς Διονύσιον τόν πρώην Κωνσταντινουπόλεως, 6πο5 
έπηγεν εις Ιερουσαλήμ δια προσκυνησιν». Άρχ. «Ήμπορουμεν 
λέγω χαΐ ήμεΤς σήμερον» κτλ., σ. 339. Άνάλεχτα ίεροσολ. στα- 
χυολογίας, τ. IV, σ. 1 κέ. — γ') Εις χεχοιμημένους. Άρχ. «ΈχεΤ- 
νος 6 πολύαθλος χαΐ πολύπαθης» χτλ., σ. 347. — δ') Εις χεχοι- 
μημένους. Άρχ. € Αυτός έχείνος ό Τδιος» χιλ., σ. 356. 

5. «Δοσιθέου Ιεροσολύμων τξ Κυριαχη του Άσωτου». Άρχ. 
«Έφθασεν ή ευαγγελική φιλοσοφία», σ. 362. — Του αύτου ιεις 
τά θεοφάνεια». Άρχ. ιΦαιδράν χαΐ λαμπράν» κτλ., σ. 369. 

6. Νεκταρίου πάλιν όμιλίαι τρεις, σ. 381-412. — «')' «Νε- 
κταρίου Ιεροσολύμων, δτε πρώτον ήλθεν είς Κωνσταντινούπολιν 
χειροτονηθείς ώς Ιεροσολύμων πατριάρχης• ήν δε δτε έλέγετο ό 
παρών λόγος πατριάρχης [= Κωνσταντινουπόλεως] Διονύσιος ό έξ 
"^Ανδρου». Άρχ. «Τί τούτο, παναγιώτατε » , σ. 381. — β') Εις το 
Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες κτλ. Άρχ. «Άν καλά και 
δχι τόσον» κτλ., σ. 387. — γ') Τη έορτη του αγίου Αθανασίου. 
Άρχ. «"Ητονε κατά όλήθειαν» κτλ., σ. 402. 

7. «Του Κορυδαλλέως εις κοιμηθέντας». Άρχ. «"Οσα ό με- 
γάλος ετούτος» κτλ., σ. 413. 

8. Νεκταρίου Ιεροσολύμων όμιλίαι δέκα, σ. 424-505. — 
α') «1660 δεκ. 6. Έρρέθη έν Αίγύτττω [= ΚαΓρω], εν τω ναω 
του αγίου Νικολάου, εις τό ρητόν Έγώ είμι 6 ποιμήν ό καλός». 
Άρχ. «Εκείνη ή μέλισσα» κτλ., σ. 424. — β') Άνεπίγραφος. 
Άρχ. «Άν καλά και ή πίστις», σ. 438. — γ') Αόγος «είς τόν 
αγιον Διονύσιον εκδοθείς, ει και μή κατά πάντα >. Άρχ. «Εκεί- 
νοι όπου ίστορουσι» κτλ., σ. 452. — δ') Είς Γεώργιον τόν Κο- 
ρέσσιον. Άρχ. «Δεν ελειψεν ποτέ» κτλ., σ. 463. Έζ ετέρου αντι- 
γράφου έδημοσιεύθη υπ' έμου. Δελτίον της ίστορ. καΐ έθνολογ. 
εταιρίας της Ελλάδος, τ. III, σ. 521-528. — ε') Αόγος άνεπίγραφος. 
Άρχ. «Τίς ό σταυρός, ον αΐρειν και άκολουθεΓν» κτλ., σ. 468.- — 
ς') "Ετερος, ου ή αρχή• «Διά νά δείξη ό θεός τό μεγαλεΐον» 
κτλ., σ. 471. — ζ') "Ετερος, ου ή αρχή• «Άλλα με τίνα άλλον 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΚΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 229 



τρόπον», σ. 482. — η') «Εις τήν του σπόρου παραβολήν>. Άρχ. 
«Άνίσως χαΐ οι αν&ρωποι», σ. 484. — θ') «Εις αρραβώνας έν 
Κω'^αταντινουπόλει». Άρχ. «ΚαΙ αυτή ή φύσις» κτλ., σ. 495. — 
ι') Άνεπίγραφος . Άρχ. «Γλυκύ πράγμα βΤναι ή νηστεία» κτλ., 
σελ. 499. 

9. Δοσιθέου Ιεροσολύμων ομιΚίοα δύο, σ. 506-510. — Οί') Εις 
τον Πρόδρομον. Άρχ. «Καλώτατα έφήρμοσεν» κκλ., σ. 506. — 
Ρ') Άνεπίγραφος. Άρχ. «"Ολα τά πράγματα έδω ε(ς τον κό- 
σμον>, σ. 509. 

10. Νεκταρίου Ιεροσολύμων ομιλία άνεπίγραφος, ης ή αρχή* 
«Ευρισκόμενος έκεΤνος ό πατριάρχης Ιακώβ» κτλ*, σ. 511. Είτα 
οτ/ώνυμοι όμιλίαι οκτώ και δέκα (σ. 527-801) καί τίνες σελίδες 
(802-806) άγραφοι. 

12. «ΔιδαχαΙ Μελετίου ιερομόναχου Κρητός του * * ^, ας ελε- 
ξεν εις τον Χάνδακα». Όμιλίαι 18, σ. 807-1076. Ή πρώτη 
έρρήθη «τη α' Τετάρτη της πρώτης εβδομάδος». Άρχ. «"Ολοι 
ήθέλαμεν καταφρονέσει» κτλ. 

13. «ΔιδαχαΙ Μελετίου πατριάρχου Αλεξανδρείας» οκτώ, ων 
ή πρώτη έρρήθη τη «Κυριακή προ της Χρίστου γεννήσεως». 
Άρχ. «Των απείρων καΐ ύπερφυών» κτλ., σ. 1077-1175. Ή 
τελευταία διδαχή είς το «"Όστις θέλει οπίσω μου άκολουθεΐν» 
κτλ. Άρχ. «Ταύτα ήμΐν σήμερον ό σωτήρ» κτλ. 

255. Τεύχος εκ χάρτου στιλπνού, μήκ. 0,305, πλ. 0,208. 
Σύγκειται πρώτον έζ οκτώ φύλλων άγραφων, είτα έξ ενός φύλλου 
πίνακος καί κατόπιν έκ σελίδων ήριθμημένων 454* έγράφη δε τούτο 
το τεύχος επιμελέστατα υπό Κυριάκου μονάχου Τώσου ετει 
1614-ω. 'Όρα τήν 430-ήν σελίδα, έν η γέγραπταί τό σημείωμα 
τουτο' «ΕΤληφε τέρμα ή παρούσα νυν βίβλος:-του αντιγράφου 
ήγουν άμφιβολαίου έτος '' έτους ς^ω^οζ' υπάρχοντος, μηνΐ ιουλίω 
ιν(διχτιών)ος ζ"* [=1369] ^:- τό δέ νυν έτος ,ζρκβ' Ιν(δικτιών)ος 
ιβ' [== 1614], μηνι μαρτίω κ'. καδ' δ μετεγράφη τό παρόν βι- 

* Πι&οΓΜος Μελετίου του Βλαστοΰ. 

• Κώ^ιζ 147-ος τη; μονή; τοΟ Διονυσίου* ορα Σ. Λάμττρου χατά).. σ. 344, αριθ. 3681. 



230 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



βλίον δι' έμο5 του έν μοναχοΐς ελαχίστου Κυριαχου του έχ της 
Μιχρας Ρουσίας, έν τ^ εύαγεστάτη μονή του άγιου Διονυσίου, τ^ 
υπό του Μεχροΰ "Άθωνος». Τά χείμβνόν έστι μονόστηλον έχ γραμ- 
μών 28 (0,195X0,125). Έν τη Ι-η σβλίδι• ιΝδχτάριος έλέα> 
θεού πατριάρχης Ιεροσολύμων». 

1. ιΤου άγιωτάτου χαΐ μαχαρίου πατρός ημών Νείλου, αρχιε- 
πισκόπου θεσσαλονίκης, λόγος αποδειχνύς μή άλλο τι το της δια- 
στάσεως της Αατινων εκκλησίας και ημών μέχρι του παρόντος 
αίτιον εΤναι, ή τό μή βούλεσ&αι τόν πάπαν οίκουμενιχΐ] συνόδω 
την του αμφισβητουμένου διάγνωσιν έπιτρέψαι, άλλ' αυτόν μόνον 
διδάσκαλον έθέλειν του ζητουμένου χαθέζεσθαι, τους δέ άλλους έν 
μαθητού μοίρα υπακούοντας Ιχειν χαι δτι τό τοιούτον ά)^ότριον 
των αποστολικών τε και πατρικών και νόμων καΐ πράςεων». Άρχ. 
«Ηγούμεθα δεΓν προς Αατίνους» κτλ., σελ. 1. Μί^β τ. 149, 
σ. 684 κέ. 

2. <8:ϊου αύτου περί της του πάπα άρχης>. Άρχ. «Φασιν οι 
Λατίνοι τόν μακάριον Πέτρον» χτλ., σ. 8. Μί^ηβ τ. 149, σ. 700. 

3. «Του αύτου άπάντησις σαφής τε και σύντομος προς Δα- 
τί^^ους, ώσπερ έγχειρίδιόν τι προκείμενον τοις βουλομένοις άγωνί- 
ζεσθαι προς εκείνους». Άρχ. «Τών έν τη θεολογία δογμάτων > 
κτλ., σ. 24. 

4. Του αύτου «λόγοι Αατίνων, έξ ων οϊονται δειχνύναι τό 
πνεύμα τό δγιον και έκ του υίου έκπορευόμενον». Άρχ. «Πρώτον 
μεν αρχαία τίς έστι» κτλ., σ. 29. 

5. «Του αύτου έκ του ένα^>τίου προς τό συμπέρασμα»• λόγοι 
πέντε, ων ή αρχή* «Και ταύτα μεν ή τών Αατίνων εκκλησία», σ. 48. 

6. Του αύτου «λύσεις τών προτάσεων τών Αατίνων, ές ων 
συνάγειν οϊονται τό πνεύμα τό αγιον έκ του υιού έκπορεύεσθαι», 
σ. 165. 

7. «Του αύτου, δτι ούκ εστί Αατίνοις, συλλογισμοΐς χρωμε'- 
νοις, άποδεΐζαι τό πνεύμα τό αγιον έκ του υίου έκπορευόμενον». 
Άρχ. «Αοιπά δέ οι συλλογισμοί», σ. 301. 

8. «Άπό της επιστολής του πάπα Ιωάννου προς τόν άγιώ- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟ^.ΟΑΪΜΩΝ. 231 



ταηον Φώτιον, ποκτριάρχην Κωνσταντινουπόλεως». Άρχ, ιΚαΙ 
γαρ ή ση άδελφ(5της έπίσταταο, σ. 388. 

9. «Βαρλαάμ του εκ Καλαυρίας, του αιρετικού». Άρχ. «Οι 
περί τάς έπιστήμας δεινοί», σ. 389. 

10. «Περί της αγίας και οικουμενικής συνόδου, ί]τις αποκατέ- 
στησε Φώτιον τόν άγιώτατον πατριάρχην εις τον θρόνον Κωνσταν- 
τινουπόλεως και διέλυσε και τα σκάνδαλα των δύο εκκλησιών, 
της τε Παλαιάς και Νέας Τώμης», σ, 403. Του αντιγράφου 
τούτου χρησις έγένετο έν τη ημετέρα έκδόσεΐ' δρα Πρ&ΒΟΟΛ&ΒΗωΚ 
Π£υ6€ΤΗΗ€κίβ ΟδορΗΗΚΊ», τ. XI, τευχος α, σ. ιχ-χι καΐ 141-177. 

11. «Αγιορείτικος τόμος υπέρ των ίερώς ήσυχαζόντων δια 
τους έζ ιδίας απειρίας και της προς τους αγίου; απείθειας άθε- 
τουντας τάς του πνεύματος μυστικάς ενεργείας, κρεΤττον ή λόγος 
έν τοις κατά πνεύμα ζώσιν ένεργουμένας και δι' έργων φανερου- 
μένας, άλλ' ου διά λόγων άποδεικνυμένας». Άρχ. «Τά μεν άρτίως 
χαθωμιλημένα» κτλ., σ. 431. Πορφ. ΥοπβΗΟκίβ, Ηοτ. Αθοη&. 
Ϊ&ΟΤΒ ΙΠ, σ. 683. 

12. «Συνοδικός τόμος γεγραμμένος έπι ταΐς έλεγξάσαις και 
άποβαλλομέναις την του Βαρλαάμ καΐ Ακίνδυνου δυσσέ^ειαν μεγά- 
λαις συνόδοις, έν αΐς ούχ ή εκκλησία μόνον, αλλά και ή σύγκλητος 
χαι οί κα&ολικοί παρησαν των Τωμαίων κριταί, προκαθημένου 
χαι του θειοτάτου βασιλέως, δως ου περιην>. Άρχ. «Επαινετός 
αληθώς» κτλ., σ. 437• ΤΪΒοΙιβηάοΓί, Αη6θ(1ο(;& δΛΟΓα β!; ρΓΟ&ηα. 
Ιιίρδίαβ 1855, 3. 44. Πορφ. ΥοπβΒΟκίβ, Πβτ. Αθοηβ, ?&οτι> 
ΠΙ, σ. 691-704. 

256. Τεύχος χάρτινον εκ φύλλων ήριθμημένων 175, μήκ. 
0,30, πλ. 0,212. Έγράφη ετει 1684-ω• το χείμενον μονόστη- 
λον εκ γραμμών 26 (0,205X0,14). Σημείωμα του άντιγραφεως 
«Έτελειώθει διαχειρός Κλήμεντος ιερομόναχου το 'πίκλην Κουζίνου, 
κατά το ^αχπδ^^'. ίουνίου κα^, ημέρα Σα|3|3άτω ώρα θΐ». — Επι- 
γραφή* «Ευθυμίου μονάχου του Ζυγαβηνου έςήγησις εις το Ψαλτή- 
ριον>. Άρχ. «Τις ό πονήσας τό παρόν Ψαλτήριον; Πατήρ του πα- 
ρόντος ^φλίου» κτλ. Μί§ηβ τ. 128, σ. 41 κέ. 



232 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



257. Τεύχος χάρτινον της ιζ' έχατ. έκ φύλλων 54. * Αγραφα 
φύλλα• 6-8, 23-24 χαί 34-42. 

1. «Περί των άπό χτίσεω; κόσμου ετών μέχρι της βασιλείας 
του μεγάλου Κωνσταντίνου, καΐ περί των βασιλευσάντων έν αύτη 
τη βασιλίδα των πόλεων, μέχρι καΐ αύτης της παρά των *Αγα- 
ρηνών ταύτης αλώσεως». Άρχ. ι Άπό 'Αδάμ §ως του κατακ)^υ- 
μου ετη ,βσμβ'>, φ. 1. 

2. Συγκρίσεις των άπό της γενεάς Φαλέχ και έξης ετών, κατά 
τον 'Αφρικανόν και τον Εύσέβιον. 'Αρχ. «Έ^ρ γενεά ιε'. Έβερ 
γενόμενος ετών ρλδ' έγέν^/ησε τόν Φαλέκ» κτλ., φ. 9. 

3. «Έκ των σημειώσεων του δευτέρου τόμου του Ζωναρά 
σελίδι 149», φ. 21. 

4. Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως «χρονογραφία σύντομος 
άπό 'Αδάμ μέχρι χρόνων Μιχαήλ και Θεοφίλου αύτου», φ. 25. 

5• Κατάλογος βασιλέων, Ιουδαίων, 'Ασσυρίων, Ελλήνων, 'Ρω- 
μαίων, Βυζαντίου, καΐ κατάλογος πατριαρχών μέχρι τοδ 1636 έτους. 

258. Τευχο; χάρτινον έκ φύλλων 58, μήκ. 0,305, πλ. 
0,207. Έγράφη περί τό τέλος της ιζ' εκατ. Τό κείμενον μονό- 
στηλον έκ γραμμών 32 (0,232X0,142). — «Έγχειρίδιον έλέγχον 
την καλβινικήν φρενοβλάβειαν, συκοφαντούσαν τήν άνατολικήν 
άγίαν καθολικήν καΐ άποστολικήν έκκλησίαν φρονεΤν έν τοις περί 
θεοΰ και τών θείων ως αύτοι ούτοι οί Καλουινοι δηλονότι κακό* 
φρονούσι, προβάλλοντες εις πίστιν δήθεν τών λεγομένων αύτοΐς τά 
λεγόμενα Κυρίλλου του Αουκάρεως κεφάλαια ' συντεθέν παρά Δο- 
σιθέου πατριάρχου της αγίας πόλεως Ιερουσαλήμ, κατά τό χιλιο- 
στόν έςακοσιοστόν έβδομηκοστόν δεύτερον έτος της του Χρίστου καΐ 
θεού ημών ένσάρκου επιφανείας». 'Αρχ. «Καιρός του λαλεΓν» κτλ. 
Συνετυπώθη τη «κατά τών καλβινικών κεφαλαίων και ερωτήσεων 
Κυρίλλου του Αουκαρέως άντιρρήσει» Μελετίου του Συρίγου έν τη 
πόλει Βουκουρεστίω, ετει 1690-ώ. Ά. Π.-Βρετου Νεοελλ. Φι- 
λολογία, τ. Ι, σ. 41, αριθ. 119. 

25Θ• Τεύχος χάρτι^^ν έκ φύλλων 162, μήκ. 0,305, πλ. 
0,215. Έγράφη περί τήν αρχήν της ιζ' εκατ. Τό κείμενον μο- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 233 



νόστηλον έχ γραμών 27-28 (0,21X0,108). — Μανουήλ το5 Μα- 
λαςοδ νομοχάνων έχ χεφαλαίων σ^ιγ', λήγων εις «εύχήν, ην λέγει 
ό άρχιερευς εις πνευματιχόν, ή ιερεύς έπι την χεφαλήν του μέλ- 
λοντος μεταλαιΒεΤν » . 

260. Τεύχος χάρτινον έχ φύλλων όαελιδώτων 14 χαί 1225 
αελίδων ήριθμημένων. Έγράφη ετει 1531-ω χαί μήχους Ιστι 
0,29, πλάτους δε 0,20. Τό χείμενον μονόστηλον έχ γραμμών 28 
(0,22x0,14). Έν τω πρώτω των άσελιδώτων φύλλων υπάρχει 
το σημείωμα τούτο• ιΤό παρόν ήγόρασα διά δε'χα άαλανία παρά 
του άρχιδιαχένου του ποτέ παναγιωτάτου πατριάρχου Κωνσταντι- 
νουπόλεως χύρ Διονυσίου Βυζαντίου έν Βουχουρεστίω, εσεται δε 
μετά την έμήν τελευτήν χτήμα αίώνιον τω Παναγίω Τάφω. Χρύ- 
σανθος ό χαι αρχιμανδρίτης του Παναγίου Τάφου αποφαίνεται:- 
νυν δέ προσέτι λέγομεν, ό άφαιρησόμενος τούτο ποτέ έχ της δε- 
σποτείας του Πα^^αγίου Τάφου έστω τω αίωνίω άναθέματι ύπο- 
διχος. •{• Ό Ιεροσολύμων Χρύσανθος». — Φύλλ. 2-6 Γεωργίου 
Νιχομηδείας λόγος εις τό Είστήχεισαν δέ παρά τω σταυρω κτλ. 
Άρχ. «Προς υφηλοτάτην ήμΐν» χτλ.. — Φύλλ. 9-13 Πίνας διπλούς 
τών έν τω χώδιχι τούτω περιεχομένων ομιλιών, λήγων εις τό 
<ΕΛ)χεσθαι [δίο] υπέρ του ποιήσαντος τόν πίναχα της βίβλου ταύ- 
της Διονυσίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως». Έν τη 12 24 -η 
σελίδΐ' ιτό γε νυν πέλει Ααρίσσης Διονυσίου* αύριον πά)αν ετέρου 
χαι ουδέποτε τίνος». Έν τη 1225-η σελίδι «στίχοι» τέσσαρες, έχον- 
τες ούτως• €-{• Ου μωσαϊχως προς σχιάν μό^Λ)ν βλέπει | τάδε τά ρητά 
του σοφού Ξιφιλίνου' | υψοΐ δέ τόν νουν μυστιχαΤς θεωρίαις, | ευαγ- 
γελική ν άποδισχεύων χάριν». ΚαΙ μετά τους στίχους τούτους αμέ- 
σως 2 του τεύχους καλλιγράφος έγραφε τό € Έγράφη παρά του Ίε- 
ρισου Μητροφάνους •|- ^αφλα *?» [=1531]. 

1. θεοφάνους Κεραμέως ομιλίαι τεσσαράχοντα, σελ 1-252. 

2. «Αρχή του Χαλκηδόνος». Διά χειρός του Δοσιθέου προ- 
σετέθη τό δνομα Νικήτα. Όμιλίαι εννέα, ων ή α', ρη&εΐσα τη 
μετά τήν Χρίστου γέννησιν Κυριακή, άρχεται από τών λέςεων 
€'Έναγχος μέν ώ φιλότης» κτλ., σ. 253-326. 



234 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



6. θεοφάνους Κεραμέως όμιΚίαι. εΤχοσι και τρεις, ών ή α' 
εΙς τον εύαγγελισμόν της Θεοτόκου. Άρχ. «Σήμερον ή έχχλησία 
δαδουχεΐται», σ. 326-433. 

4. Ιωάννου Ξεφιλίνου όμιλίαι ί^', ών ή α' έρρήδη Κυριακή 
προ της Χρίστου γεννήσεως. Άρχ. «Άπροοιμιάστως αγαπητοί», 
σ. 434-1224. 

261. Τεύχος χάρτενον, τριμερές, έκ φύλλων 469, μήκους 
0,295. Τό τρίτον μέρος (φύλλ. 317-468) έγράφη υπό Χρυσοτ;- 
θου του Νοταρά• τό δεύτερον (φ. 49-316) ύπ' δλλου τινός ετει 
1682-ω (δρα φύλλ. 114). Φύλλα άγραφα• 268, 304, 305. Έν 
τη ώα του 1-ου φύλλου* ιΧρυσάν&ου καΐ τόδε άρχιδιακόνου, χαΐ 
δι' αύτου τω Παναγίω Τάφω κτήμα αΐώνιον. 1680, μηνΐ αυ- 
γούστω > . 

Α'. Άδηλου «περί τέχνης ρητορικής βιβλίον τέταρτον». Άρχ. 
«Τό τέταρτον τούτο |3ιβλίον τήν καλλι'στην εμπεριέχει πραγμα- 
τει'αν, τήν των επιδεικτικών διαίρεσιν, και μέ&οδόν τίνα βραχεΤαν, 
πώς δκαστον επαινείται» κτλ., φ. 1-16. — «Βραχεία μέθοδος πώς 
δει συντάττειν έπιστολήν». Άρχ. «Φιλεΐ τό σοφόν ζωον, ό άν- 
θρωπος, λόγω και τέχνη» κτλ., φ, 16-48. 

Β'. «Σύντομος παράδοσις της ρητορικής τέχνης, εκδοθείσα 
παρά Γερασίμου ιερομόναχου Βλάχου του Κρητός». Άρχ. «Τό 
τής ρητορικής όνομα προσήκουσαν τήν ετυμολογία ν κέκτηται», φ. 
49-114, ένθα καΐ τό «1682 εν μηνΐ μαρτίω κ4». - [Άλεςάνδρου 
Μαυροκορδάτου «σύνοψις τέχνης ρητορικής, κατά πεΰσιν καΐ άπό- 
κρισιν», είτα «περί ρητορικών σχημάτων», «περί τών σχημάτων 
τής του λόγου συντάςεως», «περί τών τής διανοίας και τών της λέ- 
ςεως σχημάτων», φ. 115-267. — «Διδασκαλία περί του ακραιφνούς 
τρόπου του διδάσκειν τό θεΤον καΐ ιερόν Ε]ύαγγέλιον, εκδοθείσα 
παρά Γερασίμου Βλάχου του Κρητός». Άρχ. «Πορευθέντες είς 
τόν κόσμον», φ. 269. — «Περί διαλεκτικού συλλογισμού». Άρχ. 
«Τριττόν τό τών συλλογισμών εΤδος», φ. 287. — «Τόποι και άφορ- 
μαι καθ' δσους δςομεν τό προκείμε^/ον διελεΐν τε και γνωρίζειν, 
31 πλεοναχώς, εΐ μοναχώς λέγεται». Άρχ. «Τόπος άπό τών ένα^;- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΪΜΩΚ. 235 

τίων έπικριτέον», φ. 29 1^ — Αριστοτέλους ι^φλίον τοπικών τό η'» 
έν παραφράσ8ΐ>. Άρχ. ιΜετά την εκθεσιν των γενών τών προβλη- 
μίτων>, φ. 306. 

Γ'. €Παράφρασις εις τά του Αριστοτέλους τοπικά" ήκρόαμαι 
οέ τούτων παρά του λογιωτάτου διδασκάλου κυρ Σεβαστού (ούτι- 
νος και πόνημα) έν Κωνστχ/τινουπόλει 1681, μηνΐ σ8πτεμβρίω>. 
Άρχ. «Τέτταρά είσι τά γένη τών επιχειρημάτων», φ. 317-468. 

262• Αύτ(ίγραφος κώδιζ Κυρίλλου του Αουκάρεως (1603- 
1607), χάρτινος, μήκους 0,295, πλ. 0,205. ΔιδαχαΙ του αύτου 
Κυρίλλου, σημειώματα και σχέδια διδαχών. Έν τη άρχη κείται 
"ρόσθετον φύλλον, έν ω Χρύσανθος ό Νοταράς κατεχώρισε περί- 
ληψιν τών έν αύτώ τούτω τω κώδικι πραγματευομένων υπό του 
Αουκάρεως υποθέσεων εΤτα φύλλα ήριθμημένα 595, ων ατυχώς 
2φείλετ(5 τις ουκ ολίγα (φ. 1, 2, 89-102, 113-115, 122-124, 
127-129, 132-135, 159-161)• τό 203- ον φύλλον έζ άρχης ουκ 
έσημειώθη, τό 212-ον ήριθμήθη δίς* οϋτω δε και τό 395-ον 
χαί τό 396-ον φύλλον. Έν τω 3-ω φύλλω γέγραπται τό «Ιηάβχ 
6οηιιιι (}α&6 βοηϋηβηΐ Μδοβ άαοϋαδ Ιοιηίδ. Ριίιηαδ Ιοιηαδ 
ίηοιρΗ ίι ρ&§ίη& 44^ δβοαηάιΐδ ^ ρ&§ίη& 400». Φύλ. 44-65 
«Κ(ύρι)ε Ί(ησο)υ Χ(ριστ)έ. Τοιηαδ ρήιηαδ. τόμος α'^-. δοηρΙαΓΛ 
$&0Γ&» κτλ. Έν τοις φύλλοις τούτοις περιέχονται ως έπΙ τό πολύ 
λατινικά του Αουκάρεως σημειώματα, τουτέστιν ύλαι ποικίλαι 
χρήσιμοι προς σύνταζιν ομιλιών εκκλησιαστικών Έν τω 66-ω 
φύλλιρ περιέχεται υλη διδαχής ελληνικής €ίη η&ϋνίΙ&Ιβ»; ης 
ή άρχη• <0ί σχολόζοντες έν γάμοις καΐ χαραΐς και ούδενός ετέ- 
ρου φροντίζοντες, δταν άκούσωσι γίνεσθαί πόθεν χαράν, τρέχου- 
3ΐν» κτλ. Φύλλον 85-ον και έξης• υλαι και προοίμια διδαχών. 
Φύλλ. 111-ον• διδαχή έπΙ τη θ' Κυριακή του Ματθαίου. Άρχ. 
«Της μεν εκκλησίας ή μέλλουσα, του δε κ($σμου ή παρούσα ζωή» 
χτλ. Φύλ. 116•ον• διδαχή τη ι Κυριακή του Ματθαίου. Άρχ. 
<Έκ της γής τω λογισμώ εις τήν τής σελήνης σφαΤραν άναβαί- 
>6ΐ> κτλ. Φύλ. 126-ον• €1607. Κυρ. ιγ' Ματθαίου>. Άρχ. 
(Χρέος έχετε νά ακούσετε και νά καταλάβετε» κτλ. Φύλλ. 126-ον• 



236 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



«1607. Κυρ. ώ' Ματθαίου». Άρχ. «Το χαλον, δπβρ έχει άπο- 
κτημένον» χτλ. Φυλλ. 137-ον• «1607 Κυρ. προ της Τψώσεω;>. 
Άρχ. «Τα της επαγγελίας ρήματα> χτλ. Φυλλ. 141^• «1607 
σεπτ. 20. Κυρ. μετά την "ϊψωσιν εν Αίγυπτω». Άρχ. «"Οτι 
οϋχ έδυνετο ό ημέτερος νους» κτλ. Φυλλ. 150-όν' «ϋβ ρΛΟβ 1* 
ΟοιηβηίοΛ ροβΐ Ρ»8θ1ι&; ιηοΓαΙβ». Φύλ. 188-ον «ϋοιηβηίοΛ XII 
ίηοίάίά 15 (Ιίβδ Λα^υδ^ί: &88αιηρΙίο Β. V». Άρχ. «Συνή&εια 
εΤναι χαΐ δταν ένας βασιλεύς > κτλ. Φυλλ. 272 «Κυρεακη της 
Όρ&οδοζίας>. Άρχ. «Καθώς ό ?]λιος ετούτος ό αισθητός έχει 
τόσην δύναμιν εις τα πράγματα του κόσμου τούτου» κτλ. Φυλλ. 
290** «Έν τη μνήμη του μεγαλομάρτυρος Γεωργίου• ^αχγ' [= 
1603]. Ένπέπτωκεν τώ άγία> καΐ μεγάλω Σαββάτω, ήμεΤς δέ 
μεταθέσαμεν αυτήν τη όγδοη». Άρχ. «Βασιλική τάςις είναι και 
οπόταν δνας βασιλεύς» κτλ. Φυλλ. 346 «1η ν&ώϋ υγρή ίηδα- 
Ιδίβ νίοΛ 1605 έν τη των Εισοδίων». Άρχ. «"Οταν θέλεις να γνω- 
ρίσης τήν μεγαλειότητα του άνθρωπου» κτλ. Φυλλ. 347^ «1607 
14 3ΐιηϋ, ίη Ολίγο». Κυρ. γ' του Ματθαίου. Άρχ. «Καθώς εις 
Ενα τόπον σκοτεινον» κτλ. Φυλλ. 355-375 δλαι και σχέδια ομι- 
λιών λατινιστί. Φυλλ. 376^ «Περί της αγίας τριάδος διάφορα θεω- 
ρήματα». Άρχ. «Πολλοί ευρίσκουνται σφαλτοι εις τα περί θεού, 
διατί άλλοι θέλουσι να γνωρίσουν τόν θεύν σωματικώς» κτλ. 
Φυλλ. 396°^ «1607 7 (ϋ 3αηϋ, β^' Κυρ. Ματθαίου». Άρχ. «θαυ- 
μάζεται ό δνθρωπος, δταν όρα γίνεσθαι ά ου καταλαμβάνει ή διά- 
νοια του» κτλ. Φυλλ. 398-408^ υλαι και σχέδια διδαχών λατι- 
τιστί. Φυλλ. 400^ «Τοιηαδ 2^*^, ρΓΟ βνΕΠββΙϋδ ίοΐίυδ »ηηί. Περί 
του Ζακχαίου. Λου: ιθ'». Άρχ. «Ζακχαΐε σπεύσε κατάβηθι. βχ 
(Ιΐιί1)α3 νβΓΐ)ί8 ταύτα συλλέγεται: α-°^ δτι το θεΓον τοις καλόν τι 
ποιησαι προελομένοις βοηθεί» κτλ. Φυλλ. 422^ «Έν τη Μετα- 
μορφώσει 1604». Άρχ. «Ένα σπίτη και παλάτι δσον θέλει να 
είναι ώραΐον και ευμορφον» κτλ. Φυλλ. 454? «Εις τήν Πεντη- 
κοστήν 1607, 24 μαιου, έν Αίγύπτω». Άρχ. «Διατι σας θεωρώ 
πάντοτε» κτλ. Φυλλ. 467°^ «Έν τη Κυρήνη ^αχε ίαννου. ιε'»• 
διδαχή λατινική. — Φύλλα τινά τούτου του κωδικός ήσαν ές αρχή; 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 237 

άγραφα• άλλ* ό πατριάρχης Δοσί&εος εγραψεν έν αύτοΤς τα σχε- 
δία πολ}ν5>ν των ίδιων αύτου ομιλιών οίον φύλλον 67* «1672 δ[ς 
την Χρίστου γέννησιν». Άρχ. «Κα^ώ; έχεΤνο το παλαιόν τυταί- 
σιμον» κτλ. Φύλλ. 69^ Κυρ. πρό της Χρίστου γεννήσεως. Άρχ. 
ιΌ καλός και τέλειος τεχνίτης» κτλ. Φύλλ. 7ΐΡ •1680 έπΙ 
Σερμπάν βοηβόνδα εις Μπουκουρέστη του Ευαγγελισμού*. Άρχ. 
«Φυσικόν πράγμα εΤναι ό άνθρωπος νά χαίρεται» κτλ. Φύλλ. 
72Ρ «Εις τον Νιπτήρα 1675 άπριλλίου α' έν Άδριανουπόλει » . 
Άρχ. € Εγείρεται έκ του δείτυνου ό Κύριος» κτλ. Φύλλ. 73? 
«1673 Ιουνίου 29 έρρέθη εις τό μοναστηριον του Δούκα βόντα 
εις Γιάσιον, παρούσης τής δέμνας του Στεφάνου βόντα Πετρου- 
τζέσκου, οτε ήν 6 Χουσεήν πάσας εις τό Χωτίνη και ό αφέντης». 
Άρχ. «Των αποστόλων ή μνήμη χαράν προξενεί» κτλ. Φύλλ. 
73^ «1675 όκτ. 26 του αγίου Δημητρίου έν Άδριανουπόλεΐ' ή 
περίληφις του λόγου, δν άπαντα εις πλάτος έσυντύχαμεν τούρ- 
κικα». Άρχ. ιΔημιουργών ό θεός τόν κόσμον» κτλ. Φύλλ. 74^ 
«1686 όκτ. 7 έν Βλαχία και έν Κοτρεζάνη>. Φυλλ. 80°^ «1691 
εΙς τό Πατριαρχεΐον, εις τά άγια θεοφάνεια». Άρχ. «ΕΤς σοφός 
των περίφημων» κτλ. 

263. Αυτόγραφος κώδιξ Κυρίλλου του Αουκάρεως (1607- 
1615), χάρτινος, έκ φύλλων ήριθμημένων 623 (μήκοί>ς 0,295, πλ. 
0,205), ων δμως άφείλετό τις ουκ ολίγα (φ. 1-15, 42, 44, 61-72, 
345-354, 500). Τό κείμενον μονόστηλον. Έν τη άρχη τούτου του 
κωδικός υπάρχουσι δύο πρόσθετα φύλλα, έν οΐς γέγραιτται «πί- 
ναξ των περιεχομένων έν τη παρούση βίβλω διδαχών Κυρίλλου 
του Αουκάρεως, πατριάρχου Άλεςανδρείας καΐ μετά ταύτα Κων- 
σταντινουπόλεως » ^. 

1. «1615 φευρου. 6 έν Τριγοβίστω της Βλαχίας, τη Κυ- 

* Αί έν τω 10 χώ^ιχι του έν Κωνσταντινουπόλει Έλλην. Φιλολογ. Συλλόγου 
περι^χό{^ι(ναί 39 πρώτακ του Αουχίρεως έ^τιστολαι πηγάζοοσιν ά\ιίαως έχ του νυν 2β8-ου 
τούτου χώδ(χος του Μετοχίου, φ. 24-54. Τάς έν τω χώδιχι του Συλλόγου έπιστολάς 
άπηρίθμησ^ >ν£πτομερώς έν τφ άρχαιολογιχω του Συλλόγου παραρτήματι (τ. Κ'-ΚΒ', 
1892, σ. 87-88), τά δέ τούτων αντίγραφα μκίυ χατεχώρισεν ό έ. Ιιβ^&ηά έν τ^ Βί- 
1>Ιίο^&ρ1ιί6 1ΐ6ΐ1έηίς[ΐιβ. 



238 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



ριαχτ| της Όρθοδοζίας». Άρχ. «Ή σημερινή ημέρα έχει μέγα 
καύχημα είς ταϊς ήμέραι; όπου μετρούνται αναμεταξύ της αγίας 
τεσσαρακοστής» κτλ., φ. 16*. 

2. «1615, 5 πΐίΐΓίϋ ίη Τη^ονίβΙο». Κυριακή β' της τεσ- 
σαρακοστής, φ. 18*. 

3. Σημείωμα, έχον οδτω• «ΟοΓΠθΙίαδ Η&§&^ ΟΓΕίΟΓ ΡΙαηάβΓ. 
ΡΛυΙαδ ΡίηάβΓ, ογλΙογ Αηςίνδ. ΟβοΓ^ίοδ Α1)1)Ε8 ΑΓοΙιίθρ• Οαη- 
(α&ηβηδίδ ίη Αη§1ί&. ^ο&ηη68 νίί;βη1)θΓ8Ηΐ ιηίηίδίβΓ νβΓΐ)ί ϋο- 
ιηίηί ίη &α1& ρηηοίρίδ Μ&ιΐΓΪϋί• Εάα&Γάαδ Α1)1)&δ Αη^ΐυδ. ΑοΙιί- 
Ιβδ Ηθ,Γΐθγ Β&νο ΟΓ&ΙοΓ ΟαΐΏδ. δγηιοη 0οη(ΑΓ6ηαδ ϋ&ίΐυδ, βι^ηβδ. 
ΟΙΐΓίδΙοίοπίδ Λ^ΛϋβΓ 1)&ί1ιΐ8. ΙιΟΓβηζο ΜοΓβδίηί οοηβαΐ ίη Αβ^γρΙο. 
Μ&ΐΐιβιΐδ Ο&δβοηί ηιβάίοαδ. Μ&Γοηδ Ρ&Γα(;& οοηδίιΐ ίη Αβ^γρίο». 

4. Αλφάβητα κρυπτογραφικά του Αουκάρεως, δι' ών ούτος 
έγραφε προς τινας έπιστολάς, φ. 22*-22β. Επιγραφή• «ΌίνβΓδθ 
ζίβ^Γβ ηιίβ. ^α6δ(Α Ιιο Ι&δοίΑίο &1 ηιίο ρ&ρ& ΟβΓ&δδίπιο, ςα&ηάο 
ρΛδδί άί Ο&ίΓΟ 1611». Είτα δτερον, ου ή επιγραφή• «^ΰ6δ(& 
Ιιο Ιοδοί&ΐο ε1 ηιίο ΟΙίΓγδΙοίοΓΟ ρ&δΙβΓβάο άί ΟοηδΙ** 1613». 
Και πάλιν Ιτερον, ου ή επιγραφή• €^αβδί;2ι Ιιο Ι&δοίΛίο λ1 111°^^ 
ΟοΓηβΙίο Η8ΐ§& Επι1)ΛδθίΛΐθΓβ άί ΡίΛηάΛ». ΚαΙ πάλιν δτερον €&! 
ρ&ρα Τΐιβοβίο». 

δ. «Κύριλλος *Αλεςανδρβίας Ταφαήλ Κωνσταντινουπόλεως πα- 
τριάρχη». Άρχ. ιΑα&εΐν ήμας έδυνήθη», φ. 24*. £. Ι,β^ΓΛηά, 
Βί1)1ίθ8Γ8,ρ1ιίθ ΙιβΠέηίηηβ; ΧΥΙΡ δίέοΐβ, τ. IV, σ. 234. 

6. «Κύριλλος τοις κληρικοΓς του Οικουμενικού θρόνου». Άρχ. 
«Απολογία ου χρήσομαι», φ. 24^. I^β6^^,ηά σ. 235. 

7. «Κύριλλος Μελετίω τω Βλαστω, τω έν τξ Κρήτη». Άρχ. 
ιΉ των σων ρημάτων δυναμις», φ. 26^. I^6§^Αηά β. 233. 

8. «Κύριλλος Μελετίω τω μικρω λογοθέτη της Μεγάλης Εκκλη- 
σίας». Άρχ. «ΤυραννΙς μεν ην ου μικρά» κτλ. φ. 27*. 1<β^αηά σ. 237. 

9. «Ό αυτός Ίέρακι τω μεγάλω λογοθέτη». Άρχ. «Και σου 
μεν ή λογιότης», φ. 27*. Ι,β^Ληά σ. 238. 

10. «Κύριλλος τω Ήρακλείας Διονυσίω». Άρχ. «Εί μεν αυτός 
αφειδώς» κτλ., φ. 27?. I^β§^ί^ηά σ. 238. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕίΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 239 



11. € Κύριλλος Γαβρά τώ μεγάλω σχεαοφϋλαχι » . Άρχ. ιΟύχ 
δτι σχολάζομεν», φ. 29". Ιίβ^Γαηά σ. 241. 

12. «Κύριλλο; Γεωργία) τω μεγάλω ρήτορο. Άρχ. «Ούχ 
άλλως> κτλ., φ. 241. ί•β§ΓΕηά σ. 241. 

13. «Κύριλλος τω Σοφιανω». Άρχ. «'^Ητησας εντεύθεν απο- 
δήμων», φ. 30^ Ι,ββΓΒ,ηά σ. 242. 

14. «Κύριλλος Γαβριήλ Παντογάλω τω ίεροδιαχόνω έχ Σιτείας 
της Κρήτης». Άρχ. «Διττά τά παρά σου» κτλ. Ιιβ^ΛΤίά σ. 243. 

15. «ΙΙΡ^ 81^^® ίη Οβδοί&Ιο Αη^ΐο, ΤΙιοιπΛδο ΟΙονβΓ». Άρχ. 
«Ιιβ ιηοΐΐο ίι ηοί ^Αΐβ> κτλ., φ. 31°^. Έγράφη «ίη Ολίγο 1608, 
αΐΐί 24 πιαςςίο». 

16. «Κύριλλος τω Ήρακλείας Διονυσίω». Άρχ. «Όλίγας μέν 
ή παρούσα», φ. 3ΐΡ. Ι,ββΓαικΙ σ. 244. 

17. «Κύριλλος Άνθίμω μΐ]τροπολίτη Άδριανουπόλεως». Άρχ. 
«Το του τόπου διάστημα», φ. 32^ ΙίββΓΛπά σ. 250. 

18. «Κύριλ}.ος Μαςιμω». Άρχ. «Απήλθες ημάς έν ασφά- 
λεια καταλιπών>, φ. 32?. Ιιθ^&ηά σ. 251. 

19 «Κύριλ)νθς τω κυρ Νεοφύτω τω οίχουμενιχω πατριάρχη». 
Άρχ. «Ήξίωσεν ήμας ό Κύριος», φ. 33". I^^8ηιηά σ. 244. 

20. «Κύριλλος Μιχαήλω τω έχκλησιάρχη » . Άρχ. «Χάριτος 
ην (Γ^άπλεω», φ. 34". Ιιθ^αικί σ. 246. 

21. «Τοις απανταχού». Άρχ. «Ή του φιλάνθρωπου θεού 
πρ4ς ήμας κηδεμονία», φ. 34^. Ιιβ^ΤΛπά σ. 247. 

22. Μαξίμω. Άρχ. «Όσιώτατε παπα κυρ Μάξιμε», φ. 35^ 
Ι^βρ•ωιά σ. 251. 

23. «Κύριλλος Άββακούμ». Άρχ. «Άγαθων ουχ όποιωνοΰν» 
Χ^λ., φ. 37*. Ιιβ^ΓΕπά σ. 248. 

24. «Νεοφύτω τω οίκοομενικω πατριάρχη Κύριλλος». Άρχ. 
«Ήνίασεν ήμας», φ. 38". Ιιβ^ΕΐκΙ σ. 253. 

25. «Άββακούμ τω ίερομονάχω Κύριλλος». Άρχ. «Ουδέ σε 
4?06ΐν», φ. 38^. ΙιββΓΛηά σ. 254. 

26. «Μιχαήλω τω μεγάλω έκκλησιάρχη » . Άρχ. «Δικαίαν 
^[Αίδΐς άποίσειν» κτλ., φ. 39. Ιιβ^Γ&ικΙ σ. 255. 



240 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΚ 



27. «Κύριλλος Μαζιμω τώ Ιβρομονάχω». Άρχ. «Ούχ οΤμαι 
δεΐν σε πάντως διδαχθηναι», φ. 39^. I^β§Γ8ηά σ. 256. 

28. «Διονυσία) Ηράκλειας Κύριλλος». Άρχ. «θεραπεύεις, δι* 
ων γράφεις τεχνηέντως», φ. 41*. Ι^β^&ηά σ. 257. 

29. Ακέφαλος επιστολή, ης ή αρχή• € - - - καχουχούμενοι 
καΐ πλεΐσδ' Ετερα», φ. 43°^. Ι^θ^Γθηά σ. 258. 

30. «Νεοφύτω τω Άρκολέω, τω ίερομονάχω, τω έκ Τεθύμνης». 
Άρχ. «^Ηδη σου, τάλη&ές γαρ λέγειν έξέστω » , φ. 43?. Ιίβ^ΓΛηά σ. 259. 

31. Μέρος επιστολής, δπερ άρχεται από των λέξεων « 

δι' δτι το δοθέν σοι παρά θεού τάλαντον», φ. 45*. Έγράφη έν 
Αίγύτττω (^ζριζ', μεταγειτνιώνος ι'). 

32. «Νεοφύτω τω οίκουμενικω πατριάρχη». Άρχ. «Όσάκις 
ημέτερος άφικνεΐται», φ. 45*. Ιιβ^ΓΛηά σ. 260. 

33. «Γράμμα σταλέν εις την Αίνδον». Άρχ. «Έκ της άνε- 
νεχθείσης ήμΤν αναφοράς», φ. 45^. I^6^&ηά σ. 260. 

34. «Ιωάννη τω χαρτοφύλακι, τω ίατρω, έν Κυδωνιά της 
Κρήτης». Άρχ. «Τίμα, φησίν ή Γραφή>, φ. 46^. Ιιβ§ΓΑηά σ. 261. 

35. «Ίλαρίωνι τω σοφωτάτω ιερομόναχο». Άρχ. «Βραχέως 
πάνυ και οΐά τις χΐάκων», φ. 47*. ΙίββΓ&ηά σ. 262. 

36. «Ήσαία τω Μπαλαμπάνω, τω έν Πολωνία». Άρχ. ι Ιδού 
σοι έγένετο», φ. 47* Α. Ρ.-ΚέΓΕΐηβιΐ8, ΟοιηιηαηίοαΙίοηδ ίΛΐΙβδ 
Λα νΡ οοη^τόδ ίίΓοΙιέοΙ. ίβηυ ^ ΟάβββΗ. ΟάβδδΑ 1888, II, σ. 3. 
ΤργΛΗ VI β,ρχβΟΛΟΓ. θ'ΐ>Ϊ3ΑΛ ΒΈ Ο^βοοΐ. 0^600» 1888, τ. II, 

σ. 179. Ιι€8Γ»η<1 ^• 263. 

37. « Ένταλτήριον ,αχι'», ου ή αρχή• «Παρά πολλών των 
έπΙ ίερωσύνη» κτλ., φ. 48*. 

38. «Περί Ήσαΐου, κατά Τισαροβίου την έπισκοπήν κρατούν- 
τος της Αεοντοπόλεως έν Πολονία». Άρχ. «Ή των νόμων Ισχύς», 
φ. 48?. Α. Ρ.-ΚέΓ8,ιηβα8, ϋοοτιιηβηΐδ ρΛίπΕΓοΙίΕΐιχ έν τοΓς 'ΓργΛΗ 
VI ΛρχβΟΛ. ο•Β•63ΛΛ, '^' ΙΙ> σ. 180. ΙίββΓΕπά σ. 263. 

39. «Ααυρεντίω τω Μαρίνω τω έν τη Κρήτη ίερομονάχω 
καΐ καθηγουμένω της μονής του αγίου Αντωνίου του Βροτισίου». 
Άρχ. «Αύπης ην εμπλεως», φ. 49Ρ. Ιιβ^ΓΛηά σ. 265. 



ΠΑΪΡΙΑΡΧΕΙΟΓ Ι£Ρ0>:0Λ ΓΑΙΩΝ. 241 

40. «Μελετίω τώ Βλαστώ, τω ίερομονάχω χαΐ διοασχάλιο». 
Άρχ. «Το πάνυ, δσον αν ειποι τες», φ. 50. Ι/θ^ΓΛηά σ. 206. 

41. ϋοϋΟΓβ ^ο&ηη^ Μυηηιιη. Άρχ. «Βί ιηοϋα οοηδοΐβ,- 
Ιίοηβ €1 β δΐ&ΐο Ιι&νβΓθ ρβΓ Γθίδΐΐίοηβ ά'αΐοαηί» κτλ., φ. 51 Ρ. 
Έγράφη «ίη Αίθδδί&ηάηίΐ) 1611, δθρί. 28». 

42. «Ρβί;Γ0 ΟαΓβΓθο άοίίοΓβ ίη ιηβάίοίηίΐ». Άρχ. «Γοδίοπηβ 
Ια ΓθΙ&Ιίοηβ Ιι&νυΙο» χτλ., φ. 52. Έγράφη «ίη Αΐβδδαηάηίΐ 
1611, δβρί. 28 >. 

43. «8ίηιοη ΤΓ&ηιίηί (?) ά*" βί ΟΕνβ,ΙίβΓ». Άρχ. « Η&1)1)ί8,ηιο 
οοη 3ΐ8δΕί> χτλ., φ. 52^. Έγράφη ίη ΑΙΙβδδ. 1611, 28 δθρί. 

44. «01™<> Ζυαηηβ ΟαΙΙβΓβί». Άρχ. «8β άορρο ί1 πίοΓηο> 
χτλ., φ. 53«. Έγράφη ίη Αίθδδ. 1611, 28 δβρΙ. 

45. «0Γ« Μίοΐιίθΐ 0»11βΓ§ί», φ. 54^ Ιη Αίθδδ&ηάπα 1611, 
28 δβρί. 

46. «Μελετίω τώ Βλαστω». Άρχ. <'Όσον ηΰφρανας χαΐ αυ- 
!>'.ς>, φ. 54?. Ι,θ^Γδίηά σ. 268. 

47. «Ένταλτήριον έμόν» (1612), ου ή άρχή' «Ή του κυ- 
ρίου Ίησου Χρίστου πρόνοια», φ. 5δ°*. 

48. «"Ετερον έ^/ταλτήριον ούχ έμόν>. Άρχ. «Ό του θεού 
θεός Λόγος», φ. 55^^. 

49. «Γράμμα δια όφφίχιον έμόν». Άρχ. «Ή ευπρεπής της 
'/αθ'ήμας των ορθοδόξων χριστιανικής έχχλησι'ας συνήθεια», φ. 56^. 

50. «Τόμος γεγονώς παρά Νεοφύτου Κωνσταντινουπόλεως 
^ρ1 του δυο αδελφούς δυο άδελφάς εχειν εις γυναίκας». Άρχ. 
«Τής ημών μετριότητος συνοδικώς προκαθημένης >, φ. δΤ**. Σύν- 
ταγρίΛ των θειων και ιερών κανόνων, τ. V, σ. 156. 

51. «Τω μεγάλω σκευοφύλακι τω Λασκάρει τω Τουσαίτω». 
Αρχ. «Ουκ έδύνατο ή και άλλοτε» κτλ., φ. 58?. 1/θ§Γ3,ηά σ. 289. 

' 52. «ΡοΙ;βηϋδδίηιίδ αο οΐιπδΐίαηίδδίπιίδ άοπιίηίδ 8ίαί;ί1)ΐΐδ ^ηα- 
ΚΙ)α8 οοηίβάβΓ. ρΓονίηοί&Γαπι Ρΐαηάηαβ», φ. 59'^-60?. Έγράφη 
*ίη ΥλΙεοΙι!» 1613, 9 δθρί. δίγΐο ηυονο». 

53• Δυο όμιλιαι ρηθεΐσαι έν Τριγοβίστω έτει 1614-ω, φ. 74?. 

54. «1614 ίη Υαΐ&οΐιίβ, Κυριακή προ της Χρίστου γεννή- 

IV. 16 



242 κατάλογοι: ελλ. χειρογράφων 



σεως>. Άρχ. ιΌ λογαριασμός είναι και Ενας ανί^ρωττος όπου νά 
έχει μίαν άσ&ένειαν κτλ., φ. 8δ". 

55. «,Α/^^ ^^ Τριγθ|3ίσιΐϋ της Βλαχίας. Ε:ς την γέννησ&ν 
του Σωτηρος». Άρχ. «Μία πόλις όπου νά εΤναι εις την έςου- 
σίαν» κτλ., φ. 89^. ΕΧτα Ετεραι διδαχαΐ του αύτου έτους. 

56. «Τα τη ημετέρα χρεία αρμόζοντα εκ των περί ψ«χής>, 
φύλ. 10Ρ. 

57. «1614 ίη ΒαοοοΓθδΙί έν Μπουκορέστι, εις τα εγκαίνια 
του μοναστηρίου της Αγίας Τριάδος» Άρχ. «Αναπαυμένος ην 
ό θεός» κτλ., φ. 115*. 

58. «1613, 28 ηονθΐηΙ)Π8 ίη 6ί&8δί. Κυριακή Λουκά ιγ'». 
Άρχ. «Ή μεγάλη πλάνη από την οποίαν νικαται ό άνθρωπος» 
κτλ., φ. 120'*. Έπονται ετεραι όμιλίαι του αύτου έτους. 

59. «1614 ίη 6ί888ί ιη&Γΐϋ 13, Κυριακή της Όρθοδοζίας>. 
Άρχ. «Ειχεν σχεδόν τον κέσμον δλον νικημένον», φ. 171* κέ. 
ΕΓτα Ετεραι όμιλίαι του αύτου έτους. 

60. «1609, Κυρ. β^ κατά ΜατδαΤον>. Άρχ. «"Οταν όνους 
του άνι^ρώπου» κτλ.^ φ. 200. Είτα (μέχρι φ. 297) Ετεραι όμι- 
λίαι του αύτου έτους, ρη&εΐσαι έν Αιγύπτω. 

61. Έκλογαί από τοο παιδαγωγού Κλήμεντος Άλεςανδρέως, 
φ. 300 κέ. 

62. «1610 αΐΐί 4 πιβ,ηίο ίη Αε^γρΙο, Κυρ. β' της μ'». 
Άρχ. «Καθώς δταν έχει τινάς άνθρωπος ένα άκρφό πράγμα» 
κτλ., φ. 304°^. Είτα έτεραι διδαχαΐ του αύτου έτους (μέχρι φ. 
437), ρηθεΤσαι έν Καΐρω. 

63. «1611, 3 πιβ,Γϋί ίη Αβ^γΡ^ο, Κυρ. δ' της μ'». Άρχ. 
€ Καθώς άνάμεσον εις έκεΤνα όπου ό θεός έκαμεν» κτλ., φ. 438. 

64. «,Αχια' έν Άλεξανδρεία. Κυριακή πρό της Τψώσεως». 
Άρχ. «Μετρουντες και κοιτάζοντες την φύσιν των πραγμάτων», 
φ. 444. Είτα (μέχρι φ. 490) όμιλίαι διάφοροι του αύτου έτους, 
ρηθεΐσαι έν Άλεςανδρεία. Ή έσχατη έρρήθη τη ΙΟ-Τβ του μη- 
νός νοεμβρίου. 

65. «1611, 19 ίίΐηηυαηί, ίη ΡθΓίΐ άί ΟοηδΙ&ηΙίηοροΙί, Κυ- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩΝ. 243 



ρίοχή περί των δέκα λεπρών. Αουχ. 17 >. Άρχ. €'^Αν ?σως καΐ 
ό δν&ρωπος όπου στέκεται εμπρός τόν ηλιον» κτλ., φ. 491®. 

66. «1611 ί&ηηααηί 26 ίη Οοηδί&ηίίηοροϋ. Κυριακή Ζακ- 
•/αίοϋ>. Άρχ. €Διατί ό θεός από τα καλά όπου ζήτα» κτλ., φ. 
498". Ε7τα όμιΚίαι διάφοροι του αύτου έτους. 

67. «1612 μαρτίου α ίη ΟοηδίΛηϋηοροΗ. Κυριακή της Όρθο- 
δοξίας». Άρχ. €Διατί ή σήμερον ήμερα είναι ήμερα χαρμόσυνος; 
επειδή καλείται ήμερα Όρθοδοςίας, όπου ορθοδοξία δεν λέγεται 
5λλ•, παρά εκείνη ή αληθινή πίστιςι κτλ., φ. 521^-531^. 

68. «1612 μαρτίου η' εν Γάλατα. Κυριακή β' της αγίας μ'>. 
Άρχ. €Άν ϊσως καΐ άπό άλλα πολλά και θαυμαστά σημεΐα» κτλ., 
φ. 532-539. Είτα διάφοροι όμιλίαι του αύτου έτους (φ, 540-623), 
ρηθεΐσαι έν Κωνσταντινουπόλει. Σημειούσθω δέ, δτι πάσαι αϊ εν 
τούτω τω τεύχει διδαχαί του χ\ουκάρεως εισίν έν συνόλω 103. 

264. Τεύχος χάρτινον, δπερ ήν πρότερον της μονής «Της 
Αγίας Αναστασίας» ^ Τα φύλλα 1-219 έγραψε χειρ της ιε' έκα- 
τονταετηρίδος• ωσαύτως ετέρα της αυτής εποχής τά φύλλα 216- 
280 και 294-295" και πάλιν έτερα τά φύλλα 281-293" τά δέ 
φύλλα 286-287 προσήκουσιν έτέρω τινί τεύχει* καΐ τά κατόπι 
ο6ο φύλλα (298, 298) προσήκουσι πάλιν έτέρω τινΙ τεύχει της 
ιο' εκατ. Τό κείμενον μονόστηλον. 

1. €Του έν άγίοις πατρός ημών Νείλου λόγοι ασκητικοί, 
"ρος ώφέλειαν ψυχής και άσφάλειαν». Άρχ. € Φιλοσοφείν έπετή- 
οδϋσαν», φ. 1-37. Μί^ηβ τ. 79, σ. 720. 

2. «Του αυτο\) προς Μαγνησίαν τήν διάκονον Άγκυρας περί 
άχημοσύνης » . Άρχ. «Πρώην μέν προς τούς άμελέστερον», φ. 37. 
Μίριβ τ. 79, σ. 968. 

3. «Του αύτου λόγος, έν ω νουθεσίαι πνευματικαί, ηθικός 
χαί πολυμερής». Άρχ. «Πολυμερώς καΐ πολυτρόπως», φ. 7 2 Ρ. 
Μίρβ τ. 79, σ. 1280. 

^ ΙΙερι της μονής τούτης ορα Π. Πατταγεωργίοο «Έχορο|Αήν ει; τήν βασιλιχήν 
XII -βτριαρχίχήν μονήν της αγίας Αναστασίας της Φαρ|ΐ.αχολϋτρ•.ας τήν έν τη Χαλ- 
««χτ^». ΒνζΛηΙίηίδοΙιβ ΖβίίδοΙίΓίίΙ, τ. ΥΠ, σ. 57-82. 



244 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

4. «Του αοτο\), ήνίκα ην έν Κωνσταντινουπόλει μετά το& 
μακαρίου Ναζιανζηνόυ, επιστολή δογματική, περί της άγιας τριά- 
δος, προς τους έν τη πάτριοι μονάζοντας». Άρχ. «Πολλάκις έ&αύ- 
μασα», φ. 75^ 

5. <Τοΰ αύτου, οτι διαφέρουσι τών έν πόλεσιν ασκουμένων 
οί έν έρήμοις ήσυχάζοντες, κδν πολλοίς τών απείρων το εναντίον 
δοκη». Άρχ. «Τέχνης μεν άπάσης τα τεχ^/ητά κρίνοντες*. Μί^ηβ 
τ. 79, σ. 1061. 

6. «Του αύτου λόγος προς Ευλόγιον μοναχόν». Άρχ. «Οί τον 
ουράνιον χώρον τοις πόνοζς νεμόμενοι», φ. 96**. Μί^ηβ τ. 79, 
σ. 1093. 

7. «Του αύτου λόγος προς τον αυτόν περί τών άντιζύγων τών 
αρετών κακιών». Άρχ. «Άναγκαΐον δε ηγούμαι», φ. 113?. Μί^ηβ 
τ. 97, σ. 1140. 

8. «'ϊποτύπωσις ακριβής και πάνυ ωφέλιμος τοις μοναχοΐς, 
πώς δεΤ εΤναι και τί ποιεΤν διεςιουσα». Άρχ. «Πας αν&ρωπος ό 
άρτι τώ κόσμω» κτλ., φ. 116°^. 

9. «Στίχοι του μονάχου κυρου Ιωσήφ του Στιλβή, ών ή 
άκροστιχίς• Κύριε Ίησοΰ Χριστέ ό θεός ημών, έλέησον ήμάς>. 
Άρχ. «Κόσμον μισήσας, μή τρυφήν τούτου θέλε», φ. 12 Ρ. 

10. «"Έκθεσις άπασών τών αγίων συνόδων, τοπικών τε και 
οικουμενικών, ως έγέ">οντο κατά καιρόν καΐ χρόνον και τόπον» 
κτλ. Άρχ. «Έν τοις χρόνοις Αύρηλιανοΰ», φ. 122**. 

11. «Επιστολή του αγίου Γρηγορίου του Σιναίτου, πεμφθει- 
σα προς τίνα γέροντα ήσυχαστήν, αίτήσαντα γράψαι αύτώ περί 
του πώς δεΤ καθίσαι έν τω κελλίω, και περί άλλων πολλών υπο- 
θέσεων». Άρχ. «Ποτέ μεν έπι σκάμνου τό πλείστον» κτλ., 

φ. 126?. 

12. «Διδασκαλία του μεγάλου Μακαρίου του Αιγυπτίου» Άρχ. 
«Όλος ό άγων του αντικειμένου» κτλ., φ. 135^. 

13. «Λόγος ωφελείας μεστός, περί φυλακής καρδίας και περί 
προσοχής νοός. Νικηφόρου μονάχου και πρεσ[5υτέρου του Βλεμί- 
δο(υ)ς». Άρχ. «Έν τω ονόματι του κυρίου ημών», φ. 136^. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΟΝ. 245 



14. «Του οσίου πατρός ημών Συμεών του Νέου θεολόγου, 
::ρ6σ^υτέρου καΐ ηγουμένου μονής του αγίου Μάμαντος της Ξη- 
ροζε'ρχου, στίχοι της '.ερας προσευχής». Άρχ. «'Όστις βούλεται 
το φώς>, φ. 137^. 

15. «Περί προσοχής•. Άρχ. «Χρή τον έντυγχάνοντα την πα- 
ροϋίσαν πυχτίδα», φ. 138°^. 

16. «Εΐδησις μιχρά περί ησυχίας Γρηγορίου μονάχου του 
Σιναΐτου προς τον χατεπώνυμον άδελφόν του αύτου δρους Σίνα, αιτή- 
σαντα μετά πίστεως». Άρχ. «Ιδού χατά την χέλευσίν σου», φ. 143ί^. 

17. «Προοίμιον περί τών ενεργειών της χάριτος, των έχ της 
εϋχης γινομένων χαΐ τών εκ της πλάνης ιδιωμάτων* του αγίου 
Γρηγορίου του Σιναίτου». Άρχ. «*Εδει μεν ήμας είπεΓν», 

φ. 1δΟ?. 

18. «Νουθεσίαι γέροντος προς ^εωτεροΊ άδελφόν». Άρχ. «Γέ- 
ρων τ'.ς έκά&ητο εις τον κόλπον του μακαρίου Αντωνίου», φ. 155Ρ. 

19. Συμεών του Νέου θεολόγου «κεφάλαια πρακτικά και 
δεολογικά ρ'». Άρχ. «θεός τοΤς μεν σωματικώς όρώσιν», φ. 171. 

20. «Του αυτού δτερα κεφάλαια πρακτικά ρ'». Άρχ. «Απαρχή 
Χριστός, μεσότης» κτλ., φ. 185". 

21. «Διάλογος σχολαστικού τίνος προς Συμεών τον Νέον 
θεολόγον». Άρχ. «Τί ην έν τω κόσμω προ του κόσμου», φ. 199''. 

22. Του αύτου περί του φεύγειν τους λοιμούς και φθορο- 
ποιούς τών ανθρώπων. Άρχ, «Πας δστις τον θεόν εύρεΓν ^ου- 
λεται», φ. 200?. 

23; Τόυ αύτου «έτερος λόγος, πώς ψυχή διά πίστεως και 
"^ς τών εντολών του Χρίστου εργασίας καθαίρεται και τήν έ; 
ουοϋς του παναγίου πνεύματος ενδύεται δύναμιν και θεόν κατα- 
ί'-οϋται ιδεΐν και οτι δεΤ τους θέλοντας τών του θεού αγαθών 
ΐί^ιτ^^χεΤν μετά χαράς ύπομένειν πάσαν θλΤψιν και κακοιτάθειαν 
'^ι "ειρασμόν έπερχόμενον πώς δε δεΓ §καστον εαυτόν έπισκέπτε- 
^^«ι, ει αςιός έστιν εις βασιλείαν θεού είσελθείν». Άρχ. «Ξένα 
'>2άματα όρα νους», φ. 208ιΙ 

24. «Έκ της συγγραφής του οσίου πατρός ημών Συμεών του 



246 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡίϊΓΡΑΦΩΝ 

Νέου θβολόγοα τυερί γνώσεως πνευματιχης» χτλ. Άρχ. «"Έοιχεν 
ή ΤΓ^ευματιχή γνώσις», φ. 212". 

2δ. «Του οσίου πατρός ημών Δωροθέου λόγοι ψυχωφελείς 
διάφοροι, έν οΤς και περί του άβ|3α Δοσιθέου>, φ. 216". — «Του 
έν άγίοις πατρός ημών άβ^δ Δωροθέου διδασχαλίαι διάφοροι προ; 
τους αύτου μαθητάς, άναχωρήσαντος αύτου έκ της του άβ[3ά Σε- 
ρίδου χαι τό Τδιον συν θεώ συστησαμένου μοναστήριον μετά την 
του ά|3βδ του προφήτου Ιωάννου τελευτην χαι τελειαν σιωπήν, του 
ά|3βα Βαρσανουφίου». Άρχ. «Περί άποταγής λόγος |3'. Έν άρχη, 
δτε έποίησενι χτλ., φ. 220 [Μί^ηβ τ. 88, σ. 1617 χέ]. Φύλ. 280? 
«Του αύτου επιστολή προς άδελφόν, έπερωτήσαντα αυτόν περί αναι- 
σθησίας ψυχής και περί ψύζεως αγάπης, λόγος ιθ°«:- ζήτει αυτόν εις 
τό τέλος του βι3λίου (φ. 294-295), τόν περί αναισθησίας λόγον*. 

26. [Του οσίου Νίκωνος παγχόσμιον], «Ερμηνεία των έ^/το- 
λών τοδ κυρίου ημών Ίησοΰ Χρίστου* λόγος διαλαμβάνων περ: 
της υποθέσεως του βφλίου». Άρχ. «Αϋτη ή βίβλος τάς του Κυ- 
ρίου ημών έντολάς χαι τάς τούτων ερμηνείας περιέχει», φ. 281- 
293. Κείμενον ατελές. Πρβλ. Ίεροσ. Βιβλιοθ. τ. II, σ. 481. 

27. Δύο μεμονωμένα φύλλα, φ. 296-297. Άρχ. « - - - ή 
μέν γαρ μη βουλομένων εστίν είδέναι τί ή των αγαθών» κτλ. 

28. Δύο φύλλα της ιδ' εκατ., φ, 298-299. «Γρηγορίου Νύσ- 
σης, αδελφού του μεγάλου Βασιλείου, περί τών άπιόντων εις τά 
Ιεροσόλυμα». Άρχ. «Επειδή περ ήρώτησας» κτλ. Σιωνίτης προσ- 
κυνητής, ήτοι - - Γρηγορίου έπ. Νύσσης αι περί τών Ιεροσο- 
λύμων διαλαμβάνουσαι δύο έπιστολαί, μετά σημειώσεων - - Κων- 
σταντίνου του έζ Οικονόμων. Άθήνησι 1850, σ. 1. 

29. Κανών σεληνοδρομίου, φ. 300. 

265. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ., μήκ. 0,285, πλ. 0,208. 
Σελίδες ήριθμημέναι 1050* προ δέ τούτων υπάρχει «πίνας γενικός 
χαΐ οίον περίληψις κεφαλαιώδης της παρούσης βίβλου, κατά τάς έπι- 
γραφάς του συγγραφέως»* εΤτα Κυρίλλου του έκ βερροίας επιστολή 
προς Γεώργιον τον Κορέσσιον καΐ επιγράμματα προς τον αυτόν, 
άπερ ες αντιγράφου πατμιαχου τύποις έςέδω/εν Ιωάννης ό Σαχκελίων. 



ΙΙΑΤΡ1ΑΡΧΕΙ0Ϊ ΙΕΓΟΣΟΑΥΜΟΝ. 247 



Πατμιακή ^ι^λιο^ήκη, σ. 154-155. — <^Ίου σοφωτάτου καΐ λογιω- 
τάτοϋ κυρίου Γεωργίου Κορέση, θεολόγου της Μεγάλης Εκκλη- 
σίας κρί ί'ατροΰ, περί της έξοχης της θεολογίας». Άρχ. «Ή θεο- 
λογία κατά τον θείον Διονύσιον», σ. 1. — «Περί των φυσικών 
ιδιωμάτων του θεου^. Άρχ. «Ό ίερομύστης Διονύσίος», σ. 73. — 
ιΠερΙ προορισμού καΐ χάριτος». Άρχ. «Ό αγαθός και ύπερά- 
γαθος>, σ. 271. — «Του αύτου Γεωργίου Κορεσσίου - - περί της 
έκπορεύσεως του αγίου πνεύματος». Άρχ. «Έντυχόντι τοΤς σοΤς 
γράμμασι», σ. 385. — «Περί Αγγέλων». Άρχ. «Ό μεν ουν θεό- 
Γτης», σ. 459. — «Περί της προπατορικής αμαρτίας, δτι τω θα- 
νάτω του Χρίστου διελύθη' κατά του αίρετικοδ Ευτυχούς». Άρχ. 
«Μέγα δντως και ά^;τίθετον>, σ. 517. — «Περί της ένσάρκου οικο- 
νομίας». Άρχ. «Περί ένααρκώσεως ήμΐν ό λόγος», σ. 524. — 
«Περί άντιδόσεως». Άρχ. «Επειδή δ' ή άντίδοσις», σ. 615. — 
Περί των μυστηρίων τρία διάφορα πονήματα, σ. 643 κέ. — Περί 
Είχόνων και της των αγίων άπολαύσεως. Άρχ. «Εγκαίρως ήδη και 
χέρι της των αγίων προσκυνήσεως > κτλ., σ. 875. — «Περί της θείας 
δεωρίας». Άρχ. «Επειδή ό ύστατος των προορισμών», σ. 899. — 
«Έκλογαί περί της Παρί^ένου». Άρχ. «Τα μεν ουν της πανυπερτά- 
της> κτλ., σ. 927. — «Περί των έφ' ήμΐν καΐ περί αμαρτίας». Άρχ. 
€ Επειδή αυτεξουσιον» κτλ., σ. 959 κέ. ΕΤτα περί πίστεως. — 
«Περί αθανασίας ψυχής και άλλων πολλών». Άρχ. «Είσιόντι εις 
τήν περί αθανασίας ψυχής δόςαν», σ. 1003. — «Περί έμμεσου έςομο- 
λογήσεως». Άρχ. «Δει δε τον ττ^ευματικόν» κτλ., σ. 1021. — «Περί 
ομοιοτήτων ιατρικών προς τάς πνευματι/άς θεραπείας», σ. 1028. 

266. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 96, μήκ. 0,305, πλ. 0,215. 
Έγράφη ύπδ δύο διαφόρων χειρών περί τήν αρχήν της ιθ' εκατ. — 
Άδηλου (πιθανώς Βενιαμίν του Λεσβίου) αριθμητική και άλγεβρα. 
Αρχ. «Της καθόλου αριθμητικής τινά προλεγόμενα. Ι Πάν δ τι 
δΤί'.ίεικτικόν αύςήσεως ή μειώσεως^ καλείται ποσόν ή μέγει)ος» κτλ. 

267. Τεύχος χάρτινον (μήκ. 0,285, πλ. 0,198), δπερ 
εγράφη περί το τέλος της ιη' έκατονταετηρίδος* ήρίί)μει δ' ες αρχή; 
^λιδας 352, ων έλλείπουσι νυν αι'δε• 1-4, 323, 324. — Ανωνύμου 



248 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

διδαχαί. Άρχ. « - - χάριν του άγιου - - - ζηλον διαμοιράζουν 
συναλλήλω;» χτλ. Τινές των διδαχών τούτων εχουσιν έπιγραφάς 
τοιαύτας• «Λόγος ιτανηγυριχος εις την μετάστασιν της Θεοτόκου» 
(άρχ, «Είναι τόσον υπερι^ολικά χέ. ♦, σ. 281), «Λόγος πα^Λ]γυ- 
ρικός εις τον μέγαν Άλύπιον > (άρχ. «Είναι τόσον θαυμαστά» χέ., σ. 
298), <^ΠερΙ ίερωσύνης* λόγος εγκωμιαστικός εις ιεροδιακόνου χει- 
ρο•Βον{αν» (άρχ. «Το λοιπόν εσύ πανάγιον» κέ., σ. 308), «Έγ- 
κώμιον εις τους κορυφαίους των αποστόλων Πέτρον και Παυλον>. 
'Λρχ. «Δεν εύχαριστήι)η ή θεϊκή» κτλ., σ. 289. 

268. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 170 (μήχ. 0,28δ, πλ. 
0,205), δπερ έγράφη υπό δύο διαφόρων χειρών (α' φύλλ. 1-67, 
β' 69-160). — α') [Βενιαμίν τοί5 Λεσ(3ίου] «τριγωνομετρία εύμέθο- 
δος πάνυ, συνερανεσθείσα [δίο] παρά πολλών συγγραφέων, μάλιστα 
δε παρά του ά|3[3ά Μαρία». Άρχ. «Ή τριγωνομετρία μερική έστι 
γνώσις» κτλ., φ. 1-67. Διαιρείται εΙς §§ 338. Πρ^3λ. Ά. Π.-Κε- 
ραμέως Μαυρογορδ. βφλιοΟ. τ. Ι, σ. 13ϊ:', άρΐι). 12. — β') «Αριθ- 
μητική κυρου Βενιαμίν». Άρχ. «Κάθε πράγμα όπου ενεργεί 
επάνω εις τάς αισί)ήσεις» κτλ,, φ. 69-102. Κεφάλαια ρκ', ων ή 
αντιγραφή έπεραιώθη ετει «^αωε' [=1805-ω]: σετττεβρίου ι^': 
εις ΚυδωνιαΤς. Τέρμ' λά|3ε τουτί μηνι μαιμακτηρίου | παρ' μεΤο 
ίρτρ Διονυσίοιο | Νικολαϊάδοιο υίέοιο | πάντ' έπ' οκτώ ετεσι και 
χιλίοιο». Ή του Βενιαμίν αριθμητική εξεδόθη τύποις έν Βιένντ] ετει 
1818-ω — γ) [Βενιαμίν του Λεσ|5ίου] «στοιχεία άλγεβρας». Άρχ. 
«Ποσότης ονομάζεται εκείνο του οποίου δύναταί τις νά λάβτ) το 
ήμισυ» κτλ., φ. 103-170. '^Ετερον άντίγραφον δρα έν τη ημε- 
τέρα Μαυρογορδ. βιβλιοθήκη, τ. 1, σ. 144, αριθ. 42* περί δε 
του συγγραφε'ως δρα Γ. Α. Αριστείδου βιβλίον, ου ή επιγραφή• 
«Βενιαμίν ό Λεσβίος, ήτοι βίος αύτου* ω συνεκδίδονται και τρεΤς 
έπιστολαι του αύτου μετά δύο λόγων, του έτερου ανεκδότου. Άθή- 
νησι [γρ. Έν Κωνσταντινο':πόλει] 1880», σ. 21-111. 

2βθ. Τεύχος χάρτινον τ7^ς ιη' εκατ., μήκ. 0, 2 7 δ, πλ. 0,19. 
Συνίστατο ες αρχής έκ φύλλων ήριθμημένων 274* αλλά τά πρώ- 
τιστα έτττά φύλλα, το 32-ον και ετερά τίνα έλλείπουσι. — Άνθο- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΓΜΩΝ. 249 

λογία έκχλησίαστεχης μουσιχης, έν η περιέχονται συν&έσεις Άγιο- 
ρειΧΓ/αί, δτεραι Κωνσταντίνου του Μάγουλα, Μπαλασίου, Πέτρου 
Μπερεχέτη, Αθανασίου θετιαλου, Χρυσαφή του Νέου, Ιγνατίου 
μονάχου, Ιωάννου Γλυχέω;, Με)νχισεδέχ, Γα|3ριήλ, Γερμανού Νέων 
Πατρών, Κοσμά Ί|3ηρίτου, Δαμιανού μονάχου, Ιωάννου Κορώνη, 
Θεοδούλου μονάχου, θεοφά^^υ; Καρύχη, Αθανασίου Κωνσταντι- 
νουπόλεως, Μανουήλ Χρυσάφου πρωτομαιστορος, Αρσενίου του 
Μιχρου, Ξένου Κορώνη, Ιωάννου Λαμπαδαρίου, Ιωάννου Κουκου- 
ζέλη, Αρσενίου ιερομόναχου, Γαζη χαΐ «Παύλου ιερέως εμού 
διδασκάλου», τουτεστι του καλλιγράφου* ην δέ καΐ ούτος μουσι- 
κός* έχει γάρ ό κώδιξ ούτος έν έαυτω καί τινας συνθέσεις, ων ή 
μεν έπιγραφήν έχει το «έσμικρύνθη παρ' έμού>, ή δέ το «έτο- 
νίσθη παρ' έμου>, ή δέ το ι Ετερον ήμέτερον». 

270• Τεύχος μεμ|3ράνινον της τρίτης και δεκάτης έκατονταε- 
τηρίδος, μήκ. 0,275, πλ. 0,205. Σύγκειται έκ φύλλων 198, ων τα 
πρώτιστα 25 χάρτινα, προστεθέντα τη ιη' εκατ. — Στιχηράριον τετονι- 
σμένον, ου των ποιητών καΐ τών μελουργών τα ονόματα γεγραμμένα 
εστίν έν ταΤς ωαις• οίον ΆΊορέοο Ίεροσολυμίτου, Θεοδώρου Στουδί- 
του, Άνατολίου, θεοφάνους. Γερμανού, Λέοντος μαίστορος, Συμεών 
θαυμαστοορείτου, Ιωάννου μοναχού, ΈφραΙμ Καρίας. Βύί^αντος, Βα- 
σιλείου μονάχου, Σωφρονίου Ιεροσολύμων, Κοσμά και ετέρων έν δέ 
τοις χαρτίνοις φύλλοις ύπάρχουσι μελουργίαι μόνον Ξένου του Κορώνη. 

2 ΤΙ. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων ήριθμημένων 219, μήκ. 
0,26), πλ. 0,19. Τα πρώτα 56 φύλλα εγράφησαν τη ις' έκατον- 
ταετηρίδι, τα κατόπι μέχρι του 209-ου φύλλου τη ιε' εκατ.. 
τά δέ τελευταία δέκα τη ιζ' εκατ. Έν τη άρχη τούτου του τεύ- 
χους υπάρχει και τών έν αύτώ περιεχομένων υπομνημάτων ανα- 
γραφή λετΓΓομερής έν δυσΐ φύλλοις ιδίοις ουκ ήριθμημένοις. Έν 
τη ωα του πρώτου ήρ:θμημένου φύλλου γέγραπται το σημείωμα 
τούτο* «Χρύσανθου ιεροδιακόνου, καΐ δι' αυτού τώ Παναγίω Τάφω 
κτήμα αΐώνιον». 

Α'. ιΔιδασκαλίαι άπο διαφόρων έλλογίμων ανδρών, άπο του 
Χρυσοστόμου και ετέρων, εις τα κατά Κυριαζήν άναγινωτ/όμενα 



250 ΚΑΤΑΛΟΓΟ^: ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

Ευαγγελία, σολλεγεΐσαι παρά χυρου Φιλόθεου Κωνσταντινουπό- 
λεως». Άρχ. «Ή εις τον τελώνην και τον ΦαρισαΤον παρα|3ολή» 
κτλ., φ. 1-43. Όμιλίαι ένδεκα. ΕΤτα (φ. 44-56) «Βίος και πο- 
λιτεία του οσίου πατρός ημών και οτ^θρώπου του θεού Άλεςίου. 
Γρηγορίου του Νύσσης». Αρχ. «Έχρην ως αληθώς» κτλ. ΕΤτα 
φύλλα τινά άγραφα (563-60?). 

Β'. Άμφιλοχίου επισκόπου Ικονίου λό^ος εις την άνάστασιν 
του Χρίστου, ου ή άρχή' € Χαράς ημέρα και ευφροσύνης*, φ. 
61. — Είτα οκτώ ανώνυμοι όμιλίαι, ών ή πρώτη εις την Καινήν 
Κυριακήν. Άρχ. «Έπι τη λαμπροφόρω Κυριακή» κτλ., φ. 65^. — 
Είτα «του άγιωτάτου Φιλόθεου, πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως», 
όμιλίαι λζ' (φ. 92-209), ων ή μεν πρώτη έρρήθη Κυριακή των 
Αγίων Πάντων (άρχ. «Εις μαρτύριον προτρέπει» κέ), ή δέ τε- 
λευταία πραγματεύεται περί της Θεοτόκου• ταύτης δε της ομι- 
λίας ή αρχή έχει ούτως* «"Ωσπερ παράδεισος άλλος :< κτλ. 

Γ'. Δύο όμιλίαι Φιλόθεου Κωνστα^/τινουπόλεως. Φύλλ. 210^ 
«Κυριακή προ της Τψώσεως». Άρχ. «Και πρότερον μεν παρά 
τη Πάλαια Γραφή» κτλ. — Φύλλ. 214? «Τη Κυριακή των Προ- 
πατόρων». Άρχ. «Ο'. μεν παλαιοί εκείνοι» κτλ. Τέλος• «ό γάρ 
αγαθός θεός πασιν άπλοΤ τάς άκτΤνας της αύτου άγαθότητος - - - ». 

2Τ2• Λειτουργικόν εύαγγέλιον της ιβ' έκατονταετηρίδος έκ 
φύλλων μεμ[5ρανίνων 257, μήκους 0,27, πλ. 0,218. Ελλείπει τό 
εσχατον φύλλον. Τό κείμενον δίστηλον έκ γραμμών 24 (0,19 Χ 
0,15) χαΐ τετονισμένον διά μουσικών σημαδοφώνων. Τό συναζά- 
ριον άρχεται άπό του 221-ου φύλλου. Τη κδ' δεκεμβρίου ση- 
μειουται μνήμη <:τής ύπεραγίας θεοτόχοο εν τη Πέτρας», τη φ' 
φεβρουαρίου «τών αγίων πατριαρχών Μελετίου Αντιοχείας καί 
Αντωνίου Κωνσταντινουπόλεως», τη κ[3' του αύτου μηνός μνήμη 
«του οσίου πατρός ημών Θωμά, πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, 
και Προτερίου Άλεςανδρείας», τη ιζ' άπριλίου μνήμη «του οσίου 
πατρός ημών Κοσμά Χαλκηδόνος». Συντομωτάτην περιγραφήν 
τούτου του κωδικός δρα παρά τώ Έμμ. Ίωαννίδη εν τω βιβλίω* 
€Ό εν Κωνσταντινουπόλει Έλλ. Φιλολογ. Σύλλογος», τ. Π, 1864, 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΙΟΛΪΜΩϋί. 251 



Ο. 63, άρ^θ. 7. Οαδρ&Γ ο Οτβ^οτγ ήμοχρτημένως λέγει, δτι ό 
κώδις ουτός έστεν «δαβο. XIII νβΐ XIV». ΡΓοΙβ^οιηβηα, σ. 768, 
άρι». 795. 

273. Τεύχος μεμ^ράνενον της δεκάτης έχατονταετηρίδος έκ 
φύλλων 20δ, μήκοας 0,25δ, ~λ. 0,19δ. Το κείμενον μονόστη- 
λον έκ γραμμών 30 (0,20X0,13). Φύλλα προσθετά της ιδ' εκατ. 
186-205. Έν τω έσχάτω φύλλω γέγραπται σημείωμα άπεσβε- 
σμένον, τοιούτον « - - - Ιεροσολύμων κυρίω κυρίω Χρυσάν&ω 

προς ά^^άγ^^ωσιν ως κτήμα της αυτής μονής• ,αψίς' [= 1716], 

ίουλίου. -|- Ό προηγούμενος καΐ σκευοφύλαξ της - - - μονής του 
αγίου Διονυσίου Ιωάννης ιερομόναχος». 

1. Πίνας πρόσθετος των αποκρίσεων Αναστασίου Αντιοχείας, 
ου ή επιγραφή• «Τάδε ενεστιν έν τήδε τη βί|3λω>, φ. 1. 

2. «Του αγίου Αναστασίου, πατριάρχου Αντιοχείας, αποκρί- 
σεις προς τας έπενε^^θείσας αύτω επερωτήσεις παρά τίνων όρθο- 
δόςων, περί διαφόρων υποθέσεων». Κεφάλαια κ|3'. Άρχ. «Έρ. 
Τί έστι το σημεΐον του τελείου χριστιανού; Άπόκρισις. Πίστις ορθή 
καΐ έργα ευσεβή >, φ. 2-89. Μί^ηβ τ. 89, σ. 329. 

3. Πίναξ αποκρίσεων θεοδωρήτου επισκόπου Κύρρου προς τίνα 
των εξ Αιγύτυτου επισκόπων, φ. 90-98^. 

4. «θεοδωρήτου επισκόπου πόλεως Κύρου, ενός των έν Χαλ- 
κηδόνι χλ' αγίων πατέρων, προς τάς έπενεχθείσας αύτω επερω- 
τήσεις παρά τίνος των ές Αιγύπτου επισκόπων» αποκρίσεις. Άρχ. 
«Έρώτησις. Ει εις έστι θεός» κτλ., φ. 98^-180^. Έξεδόθησαν 
ύπ' έμου έν Πετρουπόλει ετει 189 5 -ω. 

5. Άδηλου «έπαπορητικά κεφάλαια κατά Ιουδαίων» κδ'. Άρχ. 
«α'. Ει καθολικόν αγαθόν ό νόμος, διατί παντι εθνει ουκ εδόθη, 
άλλ' ένί μόνω> κτλ., φ. 170?-173^ 

6. * Αναστασίου, πατριάρχου Αντιοχείας, θεωρία περί του 
κατ' εικόνα». Άρχ. «Ού μίαν τινά εικόνα και όμοίωσιν ό άνθρω- 
πος κέκτηται», φ. 173°^. Μίί?ηβ τ. 89, σ. 1144. 

7. «\4.λλη \^ζο}^^^οί:», ής ή αρχή• €Όραται πάλιν ως έν εί- 
κόνι τινί και τύπω» κτλ., φ. 175?. Μίίξηθ τ. 89, σ. 1148. 



252 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



8. «Κατά πόσους τρόπους το κατ' ειχόνα; Κατά ζ'». Άρχ. 
«Κατά το νοερόν και λογεχόν χαΐ αύτεξούσίον» κτλ., φ. 176^. 

9. «Μαςίμου μονάχου τι έστιν οργή θεου>; Άρχ. «Όργή 
θεού έστι κατά μίαν έπΐ|3ολήν}> κτλ., φ. 176^. 

10. «Αναστασίου, πατριάρχου Αντιοχείας, περί της έορττ^ς 
του Πάσχα». Άρχ. «Των μετά τήν ακτιστον και ατρετττον φύσιν 
πραγμάτων εχόντων το τρεπτόν» κτλ., φ. 178^-181^. 

11. «Άνατόλιος ό της Λαοδικέων Συρίας επίσκοπος γενόμε- 
νος εΤπεν: Πάσης έννεακαιδεκαετηρίδος αρχήν μάρτιον εΤναι* κτ).., 

φ. 181?-182ιΙ 

12. «Περί φύσεως άνθρωπου λόγος κεφαλαιώδης Νεμεσίου 
επισκόπου Έμεσηςι. Άρχ. «Τον άνι>ρωπον έκ ψυχής νοερας και 
σώματος 1 κτλ., φ. 182?-185?. Τέλος• «αθάνατοι διέμειναν, αλλην 
των ήμαρτημένων άπεκδεχόμε - - - », Πρβλ. Μί^ηβ τ. 40, 
σ. 504 κέ. 

13. «Περί εκκλησιαστικής μυσταγωγίας• περί του τίνων σύμ- 
(?ολα κατά ττ|ν άγίαν έκκλησίαν έπι της θείας συνάςεως καθέστηκε. 
Κυρίω θεοχαρίστω Μάςιμος ταπεινός μοναχός». Άρχ. «Πώς σο- 
φώτερος γίνεται» κτλ., φ. 186«-199Ρ. Μίβτΐθ τ. 99, σ. 657 κέ. 

14. «Αναστασίου, πρεσ|5υτέρου και όμολογητοΰ, ερμηνεία των 
εορτών έν συντόμω». Άρχ. «Και ϊνα άπό τών παλαιών εορτών 
αρςωμαι» κτλ., φ. 19 9^-2 Ο 5»^. 

274. Τεύχος χάρτινον τής ιδ' εκατ. έκ φύλλων 513, δπερ 
ην πρότερον «Της Άγιας Αναστασίας». — 'ίερά Παράλληλα από 
του Α μέχρι του Ε. Κείμενον άκέφαλον και έλλιπέστατον οϋτως έ; 
αυτής τής αρχής του τεύχους προαπεκόττησαν 3 φύλλα* έτερον πά- 
λιν έ'λλειμμα έκ 2 φύλλων υπάρχει μεταςύ του 26-ου και του 27-ου 
φύλλου* έτερον αύί)ις ές 8 φύλλων μεταςύ του 3 2 -ου και του 33 
φύλλου• έτερον πάλιν έξ 8 φύλλων μετά τό 263-ον φύλλον, ζαΐ 

πάλιν έτερον έκ 4 φύλλων μετά τό 511-ον. Άρχ. « λίστα δέ 

έςεύρηνται διά τά ομοιότροπα, ήγουν τά έπι ενός πράγματος πολ- 
λαχώς λεγόμενα* διάφοροι γάρ εισι τίτλοι έν έκάστω βιβλίω» κτλ., 
φ. 1^. ΕΤτα «πρόλογος τών Παραλλήλων >, ου ή αρχή* «Κτήμα 



'Π 



'^1 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ 1ΕΡ0Σ0ΛΪΜΩΚ. 253 



τίμιον ή αρετή» κτλ., φ. 1°^. Είτα πίνας άναγραφιχός των βι- 
βλίων χαΐ των τίτλων από του Α μέχρι του Ω, φ. 2ί^-2(). Καί 
ό πρόλογος καί ό πίναξ έγράφη τη ις' έκατονταετηρίδι. Των Πα- 
ράλληλων ή αρχή ακέφαλος οδαα έχει νυν ώδε (φ. 7°^)* « - - - 
άςίωμα' ή φυσική, άγαθότης πατήρ, ή πάντων αρχή• ή αιτία του 
εΤναι τοις ουσιν ή ρίζα των ζώντων όθεν προήλθεν ή πηγή της 
ζωής» κτλ. Φύλλ. 507 ί* «ΣτοιχεΤον Ε του δ' βιβλίου. Κεφάλαιον 
πρώτον. Πολλοί ένόμισαν δτι το εμφύσημα αυτό ην ή ψυχή, καΐ 
δτι έκ της ουσίας του θεού μετεδόθη τω σώματι ή ψυχή» κτλ. 
Τέλος (φ. 513^)* «ουκ επειδή χαλκός εισιν, άλλ' επειδή είκών 
του βασιλέως είσίν ούτω δή και το αίμα - - - >. Των έν τοις 
Παραλλήλοις τούτοις αποσπασμάτων οι συγγραφείς έδηλώθησαν 
υπό του καλλιγράφου έν ταΐς ωαις του κωδικός.. 

275. Τετραευαγγέλιον μεμβράνινον της ενδέκατης έκατον- 
ταετηρίδος, μήκους 0,25, πλάτους 0,19* σύγκειται δ' έκ φύλ- 
λων 304, ών τό κείμενον έν μια των σελίδων έκαστη δίστηλον 
έκ γραμμών 25 (0,16X0,115). Έν τη ώα της προσί)ίας σε- 
λίδος του 8 -ου φύλλου γέγραπται τό σημείωμα τούτο* €Τό 
παρόν θεΤον και ιερόν Εύαγγέλιον έλαβεν άναγνώναι ό ταπεινός 
και ανάξιος δούλος τούδε θείου και Ίεροΰ Ευαγγελίου Μάξιμος 
ιεροδιάκονος- ην δε γεγραμμένον (κατά) τό ατπ' [= 1390 !] έτος 
από Χρίστου, έπΙ δε του παρόντος ^αψοε^ [ι=ΐ775] κατά μήνα 
?α^;''^υάριον». 'Έτερόν τι σημείωμα Σωφρονίου πατριάρχου Ίερο- 
λύμων (23 μαρτίου αφκβ'= 1522) δήλον ποιείται, δτι ούτος ό 
κώδιζ έστι ιτου Αγίου Τάφου» (δρ^ φ. 87?)• — α) «'ϊπόθεσις 
κανόνων της των ευαγγελιστών συμφωνίας». Άρχ. «Εύσέβιος 
Καρπιανω» κτλ., φ. 1^-2^. Κείμενον χρυσόγραφον. — β') Δέκα πί- 
νακες των ευαγγελικών κανονίων, κοσμήμασί τε και χρώμασι ποικί- 
λοις και χροσώ περικεκοσμημένοι, φ. 2'^-7*. — γ') Πίναξ τών κεφα- 
λαίων του κατά Ματθαίον ευαγγελίου, φ. 7ί^-8^. — δ') Είκών ολοσέλι- 
δος του εύαγγελιστου Ματθαίου (φ. 9^\), άπεικάζουσα αυτόν καθήμε- 
^/ον έπι σκίμποδος προ άναλογείου, φέροντος είλητόν άνεπτυγμένον, και 
γράφοντα τό κατ' αυτόν εύαγγέλιον. Ή είκών αύτη περιβέβληται 



254 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



πλαισίω πορφυρώ, — ε') Κόσμημα τετράγωνον, έν ώ ή επιγραφή* 
€Εύαγγέλίον κατά ΜατθαΓον»• εΤτα το κέίμενον αύτου, φ. 10^ χέ. — 
^') Κόσμημα τετράγωνον καΐ μετά τούτο «Κοσμά Ίνδίκοπλεύστου» 
ύπομνημάτίον περί του Ματθαίου, ου ή αρχή• «Ούτος πρώτος 
των ευαγγελιστών» κτλ., φ. 82°'-84. — ζ') 'ϊπόθεσις χρυσογραφής 
εις τό κατά Ματθαίον εύαγγέλιον, ης ή αρχή• «Ίστέον δτι το 
κατά ΜατθαΓον εύαγγέλίον εβραίοι διαλέκτω> κτλ., φ. 85. — 
η') Πιναξ χρυσογραφής των κεφαλαίων του κατά Μαρκον ευαγγε- 
λίου, φ. 86. — θ') Επίγραμμα εις τον Μαρκον (φ. 87^), έχον 
οδτω• «Λόγων ό Μάρκος τήν άείρρυτον χυσιν | εις πλήθος έκκέ- 
νωσεν άντλήσας δπως | κόσμος παρηγόρημα του δίψους λάβη». — 
ι') Έτερον επίγραμμα εις τον Μαρκον (φ. 87)' «"Οσσα περ Χρι- 
στοΤο θεηγόρος εθνεα Πέτρος | κηρύσσων έδίδασκεν από στομά- 
των Ι έρετίμων, ένθάδε Μάρκος αγειρε και | έν σελίδεσσιν εθηκε* 
τουνεκα και | μερόπεσσιν εύάγγελος άλλος έδείχθη » . — ια') Σελις 
άγραφος πορφυροβαφής, φ. 83". — ιβ') Είκών του Μάρκου, φ. 
88ί^. — ιγ') Κόσμημα τετράγωνον και το κατά Μαρκον εύαγγέλίον. 
φ. 89°'-135Γ^ — ιδ') «Κοσμα' Ίνδικοπλεύστου» περί του Μάρκου. 
Άρχ. «Ούτος ό δεύτερος* κτλ., φ. 136°^. — ιε') Πίναξ χρυσο- 
γραφής των κεφαλαίων του κατά Μαρκον ευαγγελίου, φ. 137- 
138. — ις') Επίγραμμα είς τον Λουκαν (φ. 138^)" «Λουκά πάρ- 
ελθε και ξένην φάνον τρίβον | τοις ασκόπως τρέχουσιν εις τρί|3ον πλά- 
νης, Ι λαοΤς δε δεΐξον έν σκότω καθημένοις, | οίον βλέπειν έδειξε 
φως Θεοφάνης*. — ιζ') "Ετερον επίγραμμα εις τον Λουκαν (φ. 
138Ρ), 01) ή αρχή* «Λουκάς ήπιόθυμος άκεστορίης έπιΐστωρ | αθα- 
νάτου ΧριστοΤο γένος* κτλ. — ιη') Σελις πορφυροβαφής άγραφος, 
φ. 139". — ιθ') Εικών του εύαγγελιστού Λουκά, φ. 139^. — /') Το 
/ατά Λουκαν εύαγγέλίον, φ. 140". — χα') «Κοσμά Ίνδικοπλεύστου» 
περί του Λουκά. 'Λρχ. «Ούτος ό Λουκάς ό τρίτος» κτλ., φ. 216»^. — 
κβ') Πίναξ χρυσογραφής των κεφαλαίων του κατά Ίωάννην ευαγ- 
γελίου, φ, 218". — χγ') Χρυσογραφές επίγραμμα εις τον εύαγγε- 
λιστήν Ίωάννην, φ. 218»^. «Βροντής γόνε, βρόντησον ύψόθεν μέ- 
γα Ι και σήμανον πώς ή προάρχιος φύσις | θεδς βροτός τε και 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ! ΙΕΡΟΣΟΛΪΜΩΚ. 255 



θεός πάλιν μένεε, | δίδου δέ λύσιν των όφλημάτων βίου | Μα- 
νοϋήλ κοσμουντι τον χρόνου χύχλον | ευαγγελιστών των σοφότατων 
λόγοις>. — χδ') Σελις πορφυροβαφής άγραφος, φ. 219". — χε') Εί- 
ζών του εύαγγελιστου Ιωάννου, φ. 219»^• — χς') Κόσμημα τετρά- 
γωνον χαΐ το κατά Ίωάννην εύαγγέλιον, φ. 220 χέ. — χζ') Κοσμά 
Ίνδίχοπλεύστου περί του Ιωάννου. Άρχ. «Ούτος ό θεολόγος Ιωάν- 
νης» κτλ., φ. 275?. — χη') Κόσμημα πιοειδές χαΐ επιγραφή, 
έχουσα οϋτως (φ. 277**)* «Έχλογάδιον των τεσσάρων ευαγγελι- 
στών διά τε της άρχης και του τέλους την περιχο7Π]ν εκάστου 
εύαγγελιστου, άμα δέ και την τών κεφαλαίων παρασημείωσιν άχρι- 
|3<ος διαγορεΰον περιέχει δέ την αρχήν άπδ τώ άγίω [δίο] Πά- 
σχα, τελειουν έν τώ μηνολογίω». — χθ') <Συναξάριον συν θεώ 
άρχόμενον άπδ μηνός σεπτεμβρίου, μέχρι μηνός αύγούστου», φ. 
292-304. Κατά τό συναςάριον τούτο τη 15-η σεπτ. έτελεΐτο και 
μνήμη της ς' οικουμενικής συνόδου* τη 17-')[] σετυτ. μνήμη του 
μάρτυρος Εύλαμπίου και τών συν αύτώ• τη 30-η όζτωβρ. μνήμη 
του αγίου Κυριάκου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως• τη 19 -η 
όκτ. Μνάσωνος και τών συν αυτώ* τη 27-η όχτ. άθλησις Αρτε- 
μιδώρου και τών συν αύτώ* τη 29-η Η-^ήΐ^^η '^^δ οσίου Θεοδού- 
λου* τη 8-η ίαν. δθλησις Ιππολύτου Τώμης• τη 30-η του αυ- 
τού μηνός μνήμη του οσίου Ξενοφώντος* τη 8 φεβρ- του οσίου 
Μακαρίου- τη 2-α μαρτ. δί)λησις Άμφία και Έδεσίου• τη 2 -α 
αύγ. μ'^ήμη τών έν Έφέσω επτά παίδων* τη 21 αύγ. και μνήμη 
του μάρτυρος Λουκίου. — Του κωδικός τούτου βραχεΤαν περιγραφή ν 
Έμμ. Ίωαννίδου δρα έν τω Έλλην. Φιλολογ. Συλλόγω, τ. II, 
1864, σ. 62, αριθ. 3. 

27Θ. Τεύχος μεμβράνινον έκ φύλλων 94 (μήχους 0,258, 
πλ. 0,175), δπερ ην €Έκ τών του Χρύσανθου 'Ιεροσολυμίτου». 
Έγράφη περί τήν αρχήν της ιδ' έκατονταετηρίδος. Τό χείμενον 
μονόστηλον έκ γραμμών 23 οίχρ^ς 26. 

Νικηφόρου του Χούμνου συγγραφαΐ εννέα, ων αϊ τρεΤς πρώ- 
ται έλλείπουσιν. 

1. Τό πέρας της γ' συγγραφής. Άρχ. € - - ό'ντων άγαγεΤν 



256 ΚΑΤΑΛΟΓΟ^: ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

και συστήσασι>αί δεδυνημένου και σώματα καΐ τόπους, καΐ εϊτι 
κατ' αυτά και περί αυτά έτερον έπινενόηται> κτλ., φ. 1^. 

2. €"Οτι μήτε ή ϋλη προ των σωμάτων, μήτε τά εΤδη χω- 
ρίς, άλλ' όμου ταύτα». Άρχ. «Τλης γε μην εϊνεκα» κτλ., φ. 1?. 
Βοίδδοηαάβ, ΑηβοάοίΕ ηονα. Ραπδϋδ 1845, σ. 191-201. 

3. «Αντιθετικός προς Πλωτινον» κτλ. '-Αρχ. «ΈμοΙ το πα- 
ρόν σπούδασμα», φ. 11?. Μί^β τ. 140, σ. 1404. 

4. «Προ&εωρία» εΙς την 5-ην συγγραφήν. Άρχ. «Σκοπός έν 
τω παρόντι λόγω> κτλ., φ. 33*. 

5. «Περί της θρεπτικής και αισθητικής ψ^χής και των κατά 
ταύτην κινήσεων και περί της λογιστικής ίκα^^^ος έσμεν πρότερον 
και έπισκεψάμενοι και εύρηκότεςι^. Άρχ. «Του συνήθους έμοι δει- 
νού», φ. 36?. 

6. «Περί του δτι"* μηδέν αδύνατον ουτ' απορον ουδέν, ουδέ 
κατά λόγους τους φυσικούς, ύδωρ επάνω του στερεώματος κατά την 
του κόσμου γένεσιν άποτετάχθαι και μέχρι πα^^τός διαμένέιν και 
εΤναι». Άρχ. «Πολλής δή τίνος περί του ουρανίου σφαιρικού σώ- 
ματος» κτλ., φ. 71**. 

7. «Περί του αέρος, τίνι λόγω καΐ αιτία θερμός ων την φύ- 
σιν, ψυχρός ριπιζόμενος γίνεται* και περί γενέσεως χαλάζης, και 
περί φύσεως ανέμων και της λοζής τούτων φοράς καΐ κινήσεως». 
Άρχ. «Απορείς και γνώναι ζητεΤς>, φ. 85^. Βοί88θηΕάβ, Αηβο- 
άοΐΒ. ^Γ&βΟΕ, τ. III, σ. 392-397. 

8. «Αντιθετικός προς τους πάλαι σοφούς περί του αύτου και 
της αυτής απορίας, έτέρως και μή ταύτα είρηκότας » . Άρχ. «Ά 
μέν έγώ περί αέρος πληττομένου» κτλ., φ. 89". ϋοίδδΟΐιαάθ, 
ΑηθοάοίΕ ί?Γ8,βοα, τ. ίΙΙ, σ. 398-406. Έν τω έσχάτω φύλλω 
(94'^) ό των συγγραφών του Χούμνου καλλιγράφος έγραψε το 
«*Οντος βαθέος του Νικηφόρου, βαθέα υπήρξε και τά νοήματα». 

277• Τεύχος χάρτινον (μήκους 0,248, πλ. 0,176) εκ φύλ- 
λων 122. Έγράφη περί τήν αρχήν της ιθ' έκατονταετηρίδος. 

1. «Του έν ίεροδιακόνοις Βενιαμίν Μιτυληναίου αριθμητική». 
Άρχ. «Κάθε πράγμα όπου ενεργεί» κτλ., φ. 1. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩΝ. 257 

2. [Του αύτου] € γεωμετρία; Εύ/λείδου στοιχεία». Άρχ. €Ση- 
μεΤον είναι πράγμα χ«>ρ'ΐί χαμμίαν εχτασιν», φ. 37. 

273. Τεύχος μεμ[3ράνίνον της ιγ' εκατ. έχ φύλλων 225, 
μήχους 0,2δ, πλ. 0,193* ην οζ τούτο έχ παλαιού του *Αγίο•> 
Τάφου. Το χείμενον μονόστηλον έχ γραμμών 40 ή 41 (0,17 Χ 
0,135). — «Ευθυμίου του μαχαριωτάτου (μον)αχ(ου) του Ζυγαβη- 
νου πόνημα. Έξήγησις άχριβεστάτη χαΐ σύντομος των ρν' ψαλμών 
του προφήτου Δαυίδ χαΐ τών ωδών^ ήγουν το Ψαλτήρεον ήρμη- 
νευμένονι. Άρχ. €ΐΙροοίμιον της έζηγήσεως τών ωδών, ήτοι του 
Ψαλτηρίου. Έγχώμιον του Δαυίδ. Πατήρ του παρόντος βφλίου 
το μεν δλον είιτειν» χτλ. Τέλος* €τό χαθόλου άντΙ του όλως. Εύ- 
λογιτδς εΤ κύριος ό θεός τών πατέρων ημών ύπερο >. 

27Θ. Τεύχος μεμβράνινον της ιβ' εκατ. έκ φύλλων 232, 
μήκους 0,25, πλ. 0,185. Το χείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 
24 (0,165X0,11). Έν τω έσχάτω φύλλω δυο σημειώματα* 
α) €Ϊό αυτό τι^οράο'^Ύΐ δια άσπρα 280 ίουνίω 5 1628 ήμερα 
γ•• β) ^'^'^ Τή^ μετέστη προς ούρανόν ό δούλος του θεού Κύ- 
ριλλος (μον)αχ(ός) ετει ,αχκγν [= 1623], τη ε' νυκτί, της Δια- 
κίϊΓ^^σίμου. Αιωνία ή μνήμη γ'». 

1. € Ιωάννου μονάχου Δαμάσκηνου λόγος περί πώς δεΤ προσ- 
κϋνεΤν τάς αγίας και σεπτάς εικόνας, και όποιον σέβας και τιμήν 
άπονέμειν ταύταις χρή». Άρχ. «Έχρήν μεν ήμας άει της εαυτών 
συναισθανόμενους χ^αζιότητος» χτλ., φ. Ρ. 

2. € Κεφάλαια του οσίου πατρός ημών Ιωάννου του Δαμά- 
σκηνου:- Τω όσιωτάτω καΐ θεοτιμήτω πατρι Κοσμά, τω άγιωτάτω 
επισκοπώ του Καϊουμα, Ιωάννης μοναχός». Άρχ. «Τό μεν στε^>όν 
της διανοίας» κτλ., φ. 3°^. Είτα (φ. 5) «πίνας άριστος της γρα- 
φής του βΐ|3λίου. αμήν». Κεφάλαια ρνα', ων το α' «περί του δν- 
τος, ουσίας τε και συμβεβηκότος > , τό δ' έσχατον (φ. 223^) «περί 
(Γ/αστάσεως » , Ή «έκδοσις ακριβής της ορθοδόξου πίστεως» άρχε- 
ται άπό του να' κεφαλαίου (φ. 53*). 

3. «'Ανδρονίκου περιπατητικού περί πάθους». Άρχ. <Τί έστι 
πάθος; Πάθος έστιν δλογος ψυχής κίνησις» κτλ., φ. 228•*. Τέλος 

ιτ. 17 



258 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



(φ. 230?)' «5] επιθυμία αφροδισίας άμετρου». ΕΤτα περί των 
ειδών της ηδονής, ευπάθειας, βουλήσεως, χαρδς και αρετών. 
Άρχ. «Ήδονης είδη πέντε* άσμενισμός, τέρψις, κήλησις, έπιχαι- 
ρεχαχία, γοητεία. Τί έστιν άσμενισμός; Άσμενισμός έστιν ηδονή 
έπΙ απροσδόκητους άγαθοΤς» κτλ., φ. 230?-231?. Πρβλ. ΜυΙΐΛοίι, 
ΡΓΛ8ΐηβηΙ& ρΐιίΐοβορίιοηιιιι 6Γαβ€θπιηι, τ. III, σ. 570 κέ. Βηιηο 
ΒοβδβηβΓ, ΒβιηβΓίπιη^οη ΰΙ)6Γ άίβ άβιη ΑηάΓοηί1ίθ8 γοη Κΐιοάοδ 
ιηίΐ ϋηΓβοΙιΙ; ζα^β^ίβδβηβη δοΙίΓίΛβη. IV Τβϋ. δΛ^βίάηίΙζ 
1893, σ. 7 χέ. 

4. «Αί διαγνωσθεΤσαι έπαρχίαι της γης, ήτοι σατραπίαι εισίν 
αύται: - Ευρώπης μεν έπαρχίαι τριάκοντα τέσσαρες - - -», φ. 231?. 
Οδτω λήγει ό κώδιί. 

280. Τεύχος χάρτινον της ιη' εκατ. εκ φύλλων 88, μήκ. 
0,24, πλ. 0,172. Το κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 28 (0,1 8χ 
0,108). Έγράφη υπό Καλλινίκου του Φυτιάνου. Έν τη ώα του 
1-ου φύλ)νθυ• €Κα1 τόδε Καλλινίκου ιερομόναχου του Φυτιάνου > . 
Και πάλιν έν τω 88 -ω φύλλω• €Έκ τών του Καλλινίκου ιερο- 
μόναχου του Φυτιάνου»• Έν τη ώα του 1-ου φύλλου υπάρχει και 
τύπος σφραγΤδος, έν η κεχάρακται τό €-{• Ευγενίου ιερομόναχου 
Σουμελιώτου• ^αψς'» [= 1760]. — €Του σοφωτάτου και λογιωτάτου 
κυρίου Θεοφίλου του Κορυδαλέως εκθεσις κατ' έπιτομήν της λο- 
γικής πραγματείας!. Άρχ. € Ουδέν οϋτω τοις άνθρώποις τίμιον» κτλ. 

281. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 406, μήκους 0,235, πλ. 
0,18. Έγράφη περί τήν αρχήν της ιη' εκατ. υπό χειρός καλλιγρά- 
φου, κατασκέυάσαντος έν αύτώ και πολλά περικεκοσμημένα κεφα- 
λαιώδη γράμματα. — «Στιχηράριον καλέφωνον, ποιηθέν παρά κυρ 
Γερμανού, άρχιερέως Νέων Πατρών». Έν τη ώα της πρώτης σε- 
λίδος υπάρχει τό σημείωμα τουζο' «Τό παρόν εις τόν καιρόν της 
αιχμαλωσίας του Δοβλετίου έχάδη, και έπειτα ήγοράσδη παρ' έμου 
Αθανασίου άρχιμανδρίτου Άγιοταφίτου Ταιδεστηνου 1804». 'Έτε- 
ρον δε σημείωμα δήλον ποιείται, δτι π^^ότεροΊ ό κώδις ούτος ην 
Βενεδίκτου ιεροδιακόνου Άγιοταφίτου. 

Ι. Τετραευαγγέλιον μεμβράνινον της ιβ' έκατονταετηρίδος 



ΙΙΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 259 



έχ φύλλων 227, μήκους 0,2δ, πλ. 0,18. Το κείμενον μονόστη- 
λον έκ γραμμών 23 (0,168X0,10 — 0,158X0,105). Έν τω 
ι -ω φυλλω υπάρχει πίναξ των κεφαλαίων του κατά Ματθαίον 
ευαγγελίου, ου ή αρχή έν τω 2 -ω φυλλω• ενταύθα δε υπάρχει 
/αϊ κόσμημα τι πιοειδές, δλως άχρωμάτιστον. Ό κώδι; ούτος 
ΰττεστη φθοράς σπουδαιοτάτας ές αφαιρέσεως πολλών αύτου τετρα- 
δίων, και δή μεταξύ των φύλλων 79-80, 119-120, 143-144, 
166-167, 182-183 και 206-207. Φύλ. 220^227^ «Σί^ναςά- 
ριον άρχέμενον από μηνός σετυτεβρίου μέχρι μη'>ος αύγούστου». 
283• Τεύχος χάρτινον, συναπαρτισθέν έκ τετραδίων της 
ιη' και της ιθ' εκατ., άνισου μεγέθους και σχήματος• ην δε «κτήμα 
τόδβ σύν τοΤς άλλοις του Πτολεμαίδος Σωφρονίου» (δρα φ. 3743). 

1. [Διαμαντή του Τυσίου?] διδαχαΐ (φ. 1-342), γραφεΓσαι δια 
χειρός Ιωακείμ ιερομόναχου Προικονησίου μεταζύ των ετών 1714 
χαι 1751. Φύλ. 34 Κυριακή α' τών Νηστειών. *Αρχ. <Μου ήλθε ν 
"ολλαΐς φοραΤς νά παραπονεθώ» κτλ. Φύλλ. 325 «Εις τον μέγαν 
Άθανάσιον ,αψμη'». *Αρχ. «Τούτο εΤναι τό μέγα, το πολυπό- 
!)ητον» κτλ. — Έν τη δευτέρα σελίδι του 171-ου φύλλου γέγρα- 
ττται τό σημείωμα τούτο• «Σημειώ ενταύθα, δν χαι δεν πρέπη, 
δτι έξεφώνησα §; και πεντήκοντα λόγους άπό του 1832 έτους 
Ιουνίου λ': 30: §ως του τρέχοντος ήδη ωλς' [=1836] μαρτίου ίε, 
εις Κωνσταντινούπολιν, Κατάστενον, Γαλαταν, Προυσαν και Τρι- 
γλίαν• γράφω δε ταύτα χάριν περιέργειας τε και παρακινήσεως 
τών μετ' έμέ άναγνωσόντων τό παρόν, Γνα μή όκνώσιν εις τό 
})ε?ον και ιερόν τούτο έργον, 1836 μαρτίου 25. Ό έκ Πηλίου 
πρωτοσυγκελλος Πλάτων». 

2. «Του λογιωτάτου διδασκάλου κυρίου Διαμαντή λόγος έπιθα- 
λάμιος, προσφωνηθείς ύπ' αύτου εις τόν γάμον της αύτου θυγατρός 
έν Σμύρνη». Άρχ. «Ώς καλόν όπου μου φαίνεται» κτλ., φ. 343. 

3. «Δοσιθέου πατριάρχου Ιεροσολύμων εΙς κεκοιμημένον». 
Άρχ. «Πολλάκις ήκουσα πολλούς» κτλ., φ. 347. 

4. «Του αύτου εις τεθνεώτα έτερος». Άρχ. «Συλλογίζονται 
οΐ περισσότεροι» κτλ., φ. 350^^. 



260 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



δ. «Προοίμια του πρώτου τρόπου τών έζ υπολήψβως έπΙ 
χρηστού πράγματος, ωλα' [=1831] νοεμβρίου ζ' ήμερα ε'». 
Πρόσί^ετον χβφόγραφον του άρχιμανδρίτου Πλάτωνος έκ φύλλων 
47, εν ω περιέχονται προοίμια των αύτου διδαχών. Άρχ. «"Έπρε- 
πε ^3έ|3αια, ω φιλέορτον» κτλ., φ. 375-398. 

284. Τεύχος χάρτινον (μήκ. 0,222, πλ. 0,17) έκ σελί- 
δων 770, ών το κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 24 (0,158 Χ 
0,092). — «Αλεξάνδρου του Μαυροκορδάτου εις τό περί γενέσεως 
καΐ φθοράς ζητήματα» μετά πυκνών εν ταΤς ωαις σχολίων. Άρχ. 
<Περι τοιαύτην άρα καταγίναμε θα» κτλ. Σελ. 770 «Τέλος του 
περί γενέσεως και φθοράς του Σταγειρίτου:- -|- Κατά τό ^αψμδ''^' 
[ = 1744] και κοσμοσωτήριον έτος φευρουαρίου κδΐ>. 

285. Τεύχος χάρτινον άκέφαλον, έκ φύλλων 237, μήκ. 
0,23, πλ. 0,168. Τό κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 22 (0,16 Χ 
0,095). Έγράφη ετει 1548-ω• δρα φύλλ. 237-ον• ιΈτελειώθη 
τό παρόν βιβλίον ό Δαματ/η'^ς έν τη Άδριανουπόλει, διά χει- 
ρός ελαχίστου ταπεινού Δημητρίου νοταρίου θεσσαλονίκης• και οι 
άναγινώσκοντες ταύτην τήν βίβλον ευχεσθαι [δίο] καΐ μη καταρά- 
σθε. έν ετει ,ζκ***, έν μηνί ιουνίω α^>. Άντίγραφον άγνωστου μοι 
εκδόσεως έργων τινών Ιωάννου του Δαμάσκηνου, α') €Ό αυτός 
τοΤς φιλέλλησι». Άρχ. «"Οπερ ήδη έμπροσθεν έπι της άλλης 
τών Ελλήνων παιδείας έποιήσατε> κτλ., φ. 1*. β') «Έκ τών του 
Σουίδα» περί του Δαμάσκηνου, φ. 3^. γ') «Τω όσιωτάτω καΐ 
θεοτιμήτω Κοσμά, άγιωτάτω επισκοπώ Μαϊουμα, Ιωάννης χαί- 
ρειν», Άρχ. <Τό μεν στενόν της διανοίας» κτλ., φ. 4*. δ') €Του 
μακαριωτάτου Ιωάννου του Δαμάσκηνου εκδοσις ακριβής της ορ- 
θοδόξου πίστεως >, φ. 53^. ε') «Ιωάννου ταπεινού μονάχου και 
πρεσβυτέρου, του Δαμάσκηνου, περί τών έν πίστει κεκοιμημένων, 
δπως αϊ ύττέρ αυτών γινόμβναι λειτουργίαι και εύποιίαι τούτους 
όνίνησιν». Άρχ. <Τά τών βρωμάτων ηδέα», φ. 221. 

286• Τετράδια Σωφρονίου ιεροδιακόνου του Δβσβίου. — α') 
Φύλλα 30+12. Φωτίου Άλεςα^Λρίδου «εκκλησιαστική ιστορία 
της Παλαιάς Διαθήκης•. — β') Φύλλα 6. Έπιστολαι προς άνωνύ- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 261 



μου; άρχαεστί γεγραμμέναι. — γ') Φύλλα 63+71. *Ή ιερά έρ- 
μψευτική 6x6 του* ίεροδ^δαοχάλου κ. Έπεφανίου Ματτέου», ην 
ατ/τέγραψεν ετει «1869 Ιανουαρίου 18 Σωφρόνιος ίεροδ. Αέο^ιος». 
Άρχ. «Ιερά ερμηνευτική. Έάν το ετυμον της λέςεως παρατη- 
ρήσωμεν» κτλ. — δ') Φύλλα 30. «Έκκλησιαστι/.ή ρητορική ύπό 
του ιεροδιάκονου κ. Βενιαμίν (Ίωαννίδου). 1868. Σωφρόνιος ίερο- 
διάκο^^ος». Άρχ. «Τπό το δνομα λόγος εν τη ρητορική» κτλ. — 
ε') Φύλλα 5. «Δόγος έκφωνη&ε'ις υπό του έλλ. άρχ'-δ. και σχο- 
λάρχου της θεολογικής Σχολής των Ιεροσολύμων κ. Φωτίου 
Λεσβίου κατά τήν έορτήν Αθανασίου και Κυρίλλου, ίαν. 18, 
αωξθ'ι. Άρχ. «Ααμπράν καΐ πάλιν έορτήν» κτλ. — ς') Φύλλα 
91. ιΈγχειρίδιον εκκλησιαστικού δικαίου»• Άρχ. «Ή έννοια της 
έΓ/λησίας» κτλ. — ζ') Τής εκκλησιαστικής ιστορίας Φωτίου Άλε- 
ςανδρίδου τετράδια τέσσαρα (16-19). — η') Φύλλα 18. Σημειώσεις 
εις τόν Ήρόδοτον, εις τόν Πλάτωνος Φαίδωνα και εις τον θου- 
χυδίδην. 

237. Τεύχος χάρτινον τής ιη' εκατ. έκ φύλλων 287, μήκ. 
0,218. πλ. 0,262. Έν τω 266-ω φύλλω Μελέτιος ό πατριάρχης 
Ιεροσολύμων εγραψεν ίδία χειρί τήν αύτω συνήθη άράν, προς 
διάσωσιν και τούτου του τεύχους. 

1. Ισαάκ του Σύρου πονημάτια εννέα, α') «Περί αλλοιώσεως 
τής έν τη ψ^χη γινομένης έν παντί καιρώ του φωτός καΐ του 
σκότους, και έκ^3:ασμός έν τοΤς δεξιοΤς και άριστεροΤς γενόμενος• 
λόγος προσευχής δεόμενος: έκ του μζ** λόγου του αγίου Ισαάκ 
Σύρου». Άρχ. «"Ίδωμεν, ω αγαπητοί, έν τη ψυχή ημών», φ. Ρ. 

β') «Κεφάλαια μικρά, έν οΤς ύπάρχουσι νόες παρηλλαγμένοΐ' 
έν οΓς διδάσκει τήν βλά^3ην του ζήλου του μωρού, του ώς έν 
τζροοωτζψ του θεού τον φό^3ον τε και τήν βοήθειαν τήν έκ τής 
πραότητος συν άλλοις τρόποις. Του αύτου αγίου Ισαάκ λόγος 
μη'». Άρχ. «"Άνθρωπος ζηλωτής» κτλ., φ. 3^. 

γ') «Περί λογισμών ακουσίων πονηρών, τών έκ τής λύσεως 
και αμελείας τής προς αυτόν τόν λογισμόν τικτομένης• λόγος μθ'». 
Άρχ. «Είσί τίνες οι έρείδοντες» κτλ., φ. 14. 



262 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



δ') € Ερμηνεία των τρόπων τ^ς άρβτης, και τις έστιν ή ισχύς 
έκαστου αυτών, καΐ τις έστιν της διαφοράς έκαστου αυτών του 
αύτου αγίου Ισαάκ λόγος ν'ι. Άρχ. ι Ή άρετη ή σωματική ι κτλ., 

φ. ίΐΚ 

ε') «Περί καθάρσεως σώματος και ψυχής και νοός• λόγος να'». 
Άρχ. «Ή καθάρσις του σώματος», φ. 26^ 

ς') «Λόγοι αντιληπτικοί και υποθέσεις ωφέλιμοι, πεπληρωμέ- 
νοι της σοφίας του αγίου πνεύματος• ών ή αρχή περί πίστεως* 
του αύτου λόγος ν|8'»• Άρχ. «Ή πίστις έστιν ή Ούρα τών μύστη- 
ρίωνι, φ. 26^. 

ζ') «Περί μετανοίας• του αύτου λόγος νγΊ. Άρχ. «Χάρις μετά 
χάριν 1, φ. 27?. 

η') «Πόσον γίνεται το μέτρον της γνώσεως, και πώς τά μέτρα 
της όρ&οδόξου καθαρας και άμωμήτου ημών πίστεως• λόγος νδ'». 
Άρχ. «^Εστι γνώσις προηγουμένη της πίστεως», φ. 31". 

θ') «Του αύτου αγίου Ισαάκ περί του πώς δει ψάλλειν άσυγχύ- 
τως' λόγος νς'». Άρχ. «θέλεις τρυφήσαι έν τη στιχολογία», φ. 35°^. 

2. «Βαρλαάμ μονάχου και φιλοσόφου σύντομος και ακριβής 
θεολογία περί της αγάς τριάδος. Έρωταποκρίσεις ώραΐαι περί 
της ορθοδόξου πίστεως». Άρχ. «Έπί της θεολογίας» κτλ., φ. 36^. 

3. «Ή δίδυμος εκ πατρός άκτίς>, ήτοι περί της έκ πατρός 
έκπορεύσεως του αγίου -πνεύματος, φ. 39^. 

4. Συλλογή συμβόλων της πίστεως, φ. 44?. 

δ. «Περί τών θείων μυστηρίων, και δτι ού δι' άζύμου το 
μυστήριον έποίησβν ό Χρίστος και οι αύτου μαθηταί, άλλα δι' έν- 
ζυμου* πόνος καΐ συλλογή έκ τών θείων Γραφών Αγγέλου Γρη- 
γορίου». Άρχ. «Έγώ είμι ό άρτος», φ. 52\ Έν ταΤς μαρτυ- 
ρίαις φέρεται καΐ «Νικηφόρου Καλλίστου του Ξανθοπούλου περί 
άζύμου και ένζυμου συλλογιστική άπόδειζις». Άρχ. «ΦησΙ γαρ ό 
της νίκης φερώνυμος», φ. 62?. ΕΤτα* «Προς τους λέγοντας, δτι 
διά τήν δσπορον του Χρίστου γέννησιν δει προσφέρειν αζυμον». 
Άρχ. «Άλλα καΐ τούτο φασί τίνες αυτούς λέγειν», φ. 78^. 

6. «Άπόδειξις δτι ούκ άπέλαβον οι άγιοι τήν βασιλείαν τών 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡ010ΑΓΜΩΝ. 263 



ουρανών, ουτβ οι αμαρτωλοί την χόλασιν, άλλ' έστΙ τούτο χαιρου 
μέλλοντος, χατα τάς θείας Γραφάς• πόνος χαι συλλογή έκ των 
θείων Γραφών Αγγέλου Γρηγορίου». Άρχ. «Δίκαιος, έάν ζ^θάστ) 
τελευτησαι* κτλ., φ. 88*. 

7• «Του έν άγίοις πατρός ημών Μάρκου, μητροπολίτου Εφέ- 
σου, λόγος και άκρΐ|3ής διάλεςις». Άρχ. «Επειδή μετά αγάπης 
άποκρίνασθαι» κτλ., φ. 117?. 

8. Του αύτου άνεπίγραφον, ου ή αρχή• «Ζήτημα α'. Επειδή 
σαφέστερον ήμας απαιτείτε» κτλ., φ. 194*. 

9. Αθανασίου Άλεξα^^δρείας «έρωταποκρίσεις». Άρχ. «Τό 
αυτόχρημα έστιν ή ψυχή» κτλ., φ. 214. 

10. «Συνοτυτική έξήγησις της θείας καΐ ίερας λειτουργίας παρά 
του έν διδασκάλοις κυρίου Μελετίου Τζηρίγου θεολόγου καΐ του 
ίερου Ευαγγελίου κήρυκος, αίτηθεΐσα υπό του έν Μοσχοβία πα- 
τριαρχεύοντος Νίκωνος». Άρχ. «Πολλήν εύχαριστίαν έδώκαμεν>, 
φ. 225-266. Τά κατόπι τέσσαρα φύλλα (267-270) άγραφα. 

11. «Διάλογος μαθητού καΐ διδασκάλου, αμφοτέρων ευσεβών, 
ττερί τίνων αναγκαίων και χρησίμων ές τά μάλιστα πασι τοις 
όρθοδόξοις». Άρχ. «Δ(ιδάσκαλος). Τίνος χάριν, ω παΐ, ώδε παρα- 
γέγονας», φ. 271-286. 

12. «"Οτι ούκ εστίν 6 πάπας κεφαλή της του Χρίστου έκ- 
χλησίας». Άρχ. € Ζώντων του τε Πέτρου και Κλήμεντος», φ. 287. 

288. Τεύχος χάρτινον της ιη' εκατ. έκ φύλλων ήριθμη- 
μένων 517, μήκ. 0,22, πλ. 0,162. Χρυσόδετον και λίαν φιλο- 
'/άλως γεγραμμένον, κεκοσμημένον δε ταινιοειδέσι τισΐ κοσμήμασι 
χαι πολλοίς κεφαλαιώδεσι πεφχ^τασμένοις γράμμασι. Το κείμενον 
μονόστηλον έκ γραμμών 19 (0,165X0,102). Έν τη άρχη του 
χώδικος υπάρχει φύλλον πρόσθετον-, έν ω γέγραττται το σημείω- 
μα τούτο• «•{* Έκ της βΐ|3λιοθήκης και τόδε του Παναγίου Τάφου, 
ζαΐ ό άφαιρησόμενος ή 6 έκ^^αλών εζω της θύρας του Μετοχίου, 
νΛΐ ό δούς και ό λαβών άφωρισμένος εΐη παρά θεού κυρίου 
"αντοκράτορος. φ Ό Ιεροσολύμων Μελέτιος». — €θέατρον πολι- 
τιχόν, έν ω επιμελώς διατάττεται τί πρέπει νά κάμη χαι άπό 



264 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦίίΝ 



τί να άτ^έχη ό ήγεμών»• έρμηνευ&έν έκ της λατινίδος ύττό Νι- 
κολάου του Μαυροκορδάτου καΐ τύποις εκδοθέν το πρώτον έν 
Λεεψία έτει 1756-ω, είτα πάλεν αύτόι)ι ετει 1766-ω καΐ κα- 
τό-'. δΙς έν Βενετία ετει 1776-ω και 1802-ω. "Ορα Π. Λάμ- 
πρου Κατάλογον β' σπανίων βιβλίων. Άθήνησι 1864, σ. 19. 
25 καΐ 38. 

28Θ. Τευχο; χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλλων 403, μή- 
κους 0,22, πλ. 0.26. Κακογεγραμμένον εν τινι φύλλω, δπερ ην 
ές άρχης αγραφον, άναγινώσκεται το «ψ Ό Καισαρείας Παρθέ- 
νιος». — α') €Άπτ>}>ίσματα έζ απρόοπτου τινός διαθέσεως εις τας 
έπιστολάς του μακαρίου Παύλου, συλλεγέντα ώς ήν ήμΤν έφι- 
κτ<5ν». — β') Τεμάχη ερμηνευτικά είς τό Έζαημερον. — γ') Βασι- 
λείου Καισαρείας όμιλίαι. 

2Θ0. Μαθηματάριον χάρτινον έκ φύλλων 630, μήκους 0,22. 
πλ. 0,16. Έγράφη περί το τέλος της ιζ' έκατονταετηρίδος. 

1. ΈκλογαΙ έκ των του Γρηγορίου του Ναζιανζηνου, φ. 1-17. 
Έν τη όπισθία σελίδι του 1-ου φύλλου έγράφη τη ιη' εκατ. το 
«8&ρί6ηΙί88ίιηο, Β,ά αάιηοίΐυιη ΓβνβΓβηάο βΛοη οοηοίοπΗίΟΓυτη 
ΟΓάίηίδ ρΓβ8ΐ)7ΐ;€Γ0 Γ. Μίο1ι»β1ι Ιίβςυίβη. ΙιαΙβΙίββ ΡΛΓΪδίοΓυηι. 
Ό της αγίας πόλεως Ιερουσαλήμ πατριάρχης Χρύσανθος, τω α(- 
δεσιμωτάτω, τιμιωτάτω καΐ σοφωτάτω διδασκάλω κυρίω φρά Μι- 
χαήλ Λεκουϊέν, έκ της των κηρύκων τάςεως, άποστολικήν εύλογίαν 
και έν Χριστώ άσπασμόν μετά και της θείας χάριτος». 

2. Γρηγορίου του Ναζιανζηνου απολογητικός της εις τον Πόν- 
τον φυγής δνεκεν, και σχόλια και κατά λέςιν ερμηνεία ε?ς τον 
αυτόν άπολογητικόν λόγον υπό Σεβαστού του Κυμινήτου, φ. 20- 
64. Μετά το κείμενον γέγραπται το €Έτελειώ&ει [δίο] έν Κων- 
σταντινουπόλει παρ' έμου Αμβροσίου του ευτελούς* έςηγήθη δε 
παρά Σεβαστού, εϊληφε τέρμα έν μηνι ιωνίω [βίο] ια'».. 

3. Γρηγορίου του Ναζιανί^ηνου € ίαμβοι παραινετικοί μονό- 
στιχοι, κατά στοιχεΤον», μετά της ψυχαγωγικής αυτών ερμηνείας 
του Σεβαστού, φ. 65. 

4. Γρηγορίου του Ναζιανζηνου λόγοι ες συν τοΤς σχολίοις 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟϊΟΛΓΜΩΝ. 265 



χα• τη κατά λέςιν ερμηνεία τοϋ Σε^3αστου, φ. 66-187. α') Λό- 
γο; ει; την βραδύτητα, φ. 66. β') Εις την Καινήν Κυριαχήν χαι 
είς τον μάρτυρα Μάμαντα, φ. 87. γ') Εί; την Πεντηκοστην, φ. 
93. δ') Εις τα Φώτα, φ, 106. ε') Εις το αγιον βάπτισμα, φ. 
120^ Ο ΕΊς τον μέγαν Βασίλειον, φ. 160^• Ελλείπει το τέλος. 

5. < Συναγωγή και έςήγησις ων έμνήσι^η ιστοριών ό έν άγίοις 
ττατήρ ημών Γρηγόριο; ό θεολόγος» έν τω 1-ω και έν τω 2-ω 
στηλιτευτικω λόγω, φ. 188-228. Ίστορίαι ^η'+'^^-^'. 

6. «Περί επωνυμίας πόλεων καΐ τόπων». Άρχ. ι'ΑμαΙ πό- 
λις, ή νυν Χρυσούπολις. Απολλωνία, ή νυν Ιερισσός, ήτις και 
Όλυνι)ος έλέγετο» κτλ., φ. 229-231. 

7. Συνεσίου έπιστολαι συν τοΤς σχολίοις και τξ κατά λέςιν 
ερμηνεία του Σεβαστού, φ. 232-356. 

8. Λουκιανού διάφορα πονημάτια μετά ψυχαγωγικής ερμη- 
νείας, φ. 357»^ κέ. 

9. «Συνεσίου εΙς τον αυτοκράτορα Άρκάδιον περί βασιλείας* 
έ^ήγησις κατά σύνταςιν», φ. 404. 

10. Ισοκράτους λόγοι τινές μετά ψυχαγωγίας, φ. 444. 

11. «Ισοκράτους προς Δημόνικον παραίνεσις, λόγος α'. Έξή- 
γτρίζ παρά Βησσαρίωνος Μακρή του ές Ίωα^/^/ίνων και ημετέρου 
οιδασκάλου εκδοθείσα», φ. 519. 

12. «Τίμων ή μισάν&ρωπος Τίμων έςήγησις του ημετέρου 
διδασκάλου», φ. 530?. 

13. «Προλεγόμενα διά τον χάτμανον της Τωσίας». Άρχ. 
«Τόσον δηλοΤ χάτμανος και βοϊβώνδας, όσον ήγεμών και στρατη- 
λάτης», φ. 551. Τέλος• «διά νά λέγωμεν πώς έςαναγύρισεν ή 
χρυσή γενεά εις τους υστέρους τούτους καιρούς μας, εις τον δγδοον 
εσχατον τούτον αιώνα, ηγεμονεύοντος καΐ έπιστατοΰντος τής Μολ- 
δοβλαχίας του ένδοςοτάτου και ευλαβέστατου και έκλαμπροτάτου 
^οϊ^ώ"^^ κυρίου κυρίου Ιωάννου Ευστρατίου λ'ταμπίζα, δν, Κύριε, 
φύλαττε συν τω στρατοπέδω του εις ετη πολλά και σωτήρια• ή μήν 
αμήν, γένοιτο». 

14. Περί συντάςεως ρημάτων, φ. 557. 



266 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

15. θεματογραφία, φ. 565. 

16. Λοϋχιανου διάλογοι νεχριχοί χαΐ τούτων ερμηνεία χατά 
λέςιν, φ. 605-630. 

2Θ1. Τεύχος χάρτινον εκ φύλλων 310, μήχους 0,215, ~λ. 
0,164. Έγράφη περί τήν αρχήν της ιη' έχατ• Τό χείμβνον μο- 
νόστηλον έχ γραμμών 23 (0,16x0,12). Έν τη ώα του 1-οι> 
φύλλου• ιΚαΙ τόδε πρδς τοις άλλοις κτήμα του ευτελούς Σωφρο- 
νίου Πτολεμαΐδοςι. 

1. Ιωσήφ του Βρυεννίου λόγοι, φ. 1-237. Λόγος πρώτος, 
ου ή επιγραφή• «Ιωσήφ (μον)α(χου), ω όνομα Βρυένν.ος το έπώ- 
νυμον, όιάλεξις πρώτη περί της του αγίου ττ^εύματος έχπορεύσεως 
μετά του λατινόφρονος Μαξίμου, της τάςεως των κηρύκων γέγονε 
δε περί τή^^ περίφημον Κρήτην έπ' άκροάσει πάσης της έκε? μη- 
τροπόλεως ν. Άρχ. «Χαίροις, Ιωσήφ. Εϊθε. Μάςιμος. Πώς έχεις > 
κτλ• — Φύλ. 227 «Του αύτου λόγος κα'• περί της θείας τριάδος> 
κτλ. Άρχ. «Προ τριών ωρών ήκουσταί μοι> κτλ. "Αγραφα φύλλα• 

238, 239. 

2. «Συναγωγή τών άναγωγικώς έρμηνευομένων ρητών της πα- 
λαιάς αγίας Γραφής, έρανισθείσα κατά συνοψιν και σαφεστέραν 
άπαγγελίαν εκ τε τών του θεσπεσίου Κυρίλλου και τών του με- 
γάλου Μαςίμου καΐ λοιπών εξηγητών αγίων πατέρων», φ. 240- 
300. Φύλλα άγραφα• 301-304. 

3. «Έκ τών Βριγενίου ρΐ|3λίων περί τών κατά Λατίνους αι- 
ρέσεων -/εφάλαια λε'>, φ. 305-310. 

2Θ2• Χάρτινα τετράδια της ιζ' έκατονταετηρίδος, αποτε- 
λούντα φύλλα ήριθμημένα 24 Γ οΤς προσετέθησαν Ιτερ» δυο, 
περιλαβόντα έν έαυτοΤς πίνακα λεπτομερή τών έν αύτοΐς τούτοις 
τοις τετραδίοις υποθέσεων. — Ανωνύμου διδαχαί, ων ή πρώτη 
έρρήθη Κυριακή του Πάσχα. Άρχ. «Δεσποτικήν και βασιλικήν 
πανήγυριν έορτάζομεν σήμερον» κτλ. — Φύλ. 27 Λόγος εις τον 
άγιον Νικόλαον, ρηθείς ετει 1612-ω. Άρχ. «Αδελφοί, εκείνοι 
οί τεχνΐται και οι πραγματευτάδες» κτλ. — Φύλ. 87 Επιστολή 
νουθετική προς τίνα Μαρκον μοναχόν. — Φύλ. 88 Διδαχή περί 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩΝ. 267 

τών δέκα λεπρών, ης αρχή* «Καλά πώς 6 αστέρας ό αυγερινός» 
χιλ. Έρρή»η τη 19 ίαν. 1517. — Φύλ. 161 Διδαχή λεχθεΤσα 
έν τζ μονή του δρους Σινδ. 'Δρχ. € Αδελφοί, τα γαρ χαλά έργα» 
χτλ. — Φύλ. 213 Έγκώμιον εις τον "Αγιον Τάφον, ου ή αρχή• 
«θαυμαστόν χαι ώρακίμορφον παράδεισον> χτλ. — Φύλ. 217 Έγ- 
χώμιον ε?ς τήν άγίαν πόλιν Ιερουσαλήμ, ου ή αρχή* €'Ώ πόλις 
Ιερουσαλήμ θαυμαστή» χτλ. — Φύλ. 204 Διδαχή γενομένη έν 
τζ λαύρα του οσίου Σά|3α. 

2Θ3. Τεύχος χάρτινον της ιζ' έχατονταετηρίδος εκ φύλλων 
596, μήκους 0,215, πλ. 0,162. Έγράφη υπό διαφόρων χειρών. 
Έί τη άρχη κείται πίναξ άναγραφικός τών έν αύτώ τούτω τω 
τεύχει περιεχομένων υποθέσεων, χαι τό σημείωμα τούτο* ι'Αφιε- 
ρώδη τό παρόν παρ' ημών τω Παναγίω Τάφω• έχέτω δε τό αίώ- 
νιον ά'/άθεμα κτλ. •{* Ό Ιεροσολύμων πατριάρχης Χρύσανθος». 
Έν τη ωα του 1-ου φύλλου• «Και τόδε συν τοις άλλοις υπάρχει 
του διδασκάλου Μάρκου». — Γερασίμου του Παλ)^αδά, πατριάρχου 
Αλεξανδρείας, διδαχαΐ καΐ λόγοι πα^>ηγυρικοι 81. Άρχ. ιΤου 
αυτού Γερασίμου εις τόν πλούσιον και Λάζαρον. Καταισχύνουσι 
τα χαυστιχά υψώματα» κτλ. 

234. Τεύχος χάρτινον της ιζ' έκατονταετηρίδος εκ φύλλων 
198, μήκους 0,218, πλ. 0,162. Τό κείμενον μονόστηλον έκ 
γραμμών 23-24. Έν τη άρχη του τεύχους• €Έκ τών του διδα- 
σχάλου Άνανίου άφιερώθη τω Πα'^αγίω Τάφω κατά τό ,αψο' 
[=1770] έτος» χτλ. 

1. Άρριανου ιστοριών αναβάσεων Αλεξάνδρου βιβλία ζ', 

φ. Μ40. 

2. «Άρριανου Ίνδικά' ή και ούτως• Άρριανου Αλεξάνδρου 
ατ^Ράσεως ιστοριών ογδόη», φ. 141-167^ 

3. ιΦωτίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως έκ τών Άρρια- 
νου συγγραμμάτων έκλογαί», φ. 167^. 

4. «Άρριανου επιστολή προς Άδριανόν, έν η και περίπλους 
Εί^εινου Πόντου», φ. 176". 

5. «Εές τόν του Άρριανου περίπλουν του Ευξείνου Πόντου, 



268 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



λίτινεστί με&ερμηνευθέντα χαί έςηγηΟέντα υπό Γουλιέλμου του 
Στουκίου», επίγραμμα Φραγκίσκου Πόρτου του Κρητός. Άρχ. 
«Άρρίτ^ός βααιλευσεν έγραψε ποτ'» κτλ., φ. 184»^. 

6. Φραγκίσκου Πόρτου Ετερον επίγραμμα εί; τον αυτόν Στου- 
κιον. Άρχ. «ΔΤε Λαερτιάδη» κτλ., φ. 187^. 

7. «Άρριανου περίπλου; της Έρυι)ρας θαλάσσης». Άρχ. 
«Των αποδεδειγμένων δρμων», φ. 188-198. 

2Θ5. Τετράδια χάρτενα διαφόρων γραφών της εζ' έκατοντ. 
Φύλλα 639. ΔιδαχαΙ 66, ων αϊ πλείους αυτόγραφοι Παϊσίου του 
Λιγαρείδου. Άρχ. «Τριών λογιών δούλοι ευρίσκονται εις την φυ- 
σιν τών όντων» κτλ. — Φύλ. 225 Λόγος ανώνυμος εις τον τελώ- 
νην και τον ΦαρισαΓον, ρηθεις ετει 1681 -φ. — Φύλ. 468 Άδη 
λου «έγκώμιον εις την άγίαν Παρασκευήν ,αχνδ' [= 1654] εν 
Τρίκκη». Άρχ. «Φαίνεται, τιμιώτατοι, πώς ή μεγαλόπολΐς Τώμη» 
κτλ. — Φύλ. 526 κε Παράφρασις βίου του αγίου Γρηγορίου του 
θαυματουργού, συγγραφέντος υπό Γρηγορίου του Νύσσης. 

2θβ• Χάρτινα τετράδια της ιζ' καΐ της ιη' εκατ. Φύλλα 
240. Συλλογή διδαχών αυτογράφων, ων τίνες Λαυρεντίου του 
Κα|3βάκου. Έν τη άρχη, μετά τον πίνακα τών διδαχών, υπάρχει 
ομιλία τις άνεπίγραφος, ης ή αρχή• «Όταν λογιάσω* κτλ. — Φύλ. 
80-83 Όμιλία ρηίΙεΤσα τη Κυριακή τών Αγίων Πατέρων (20 
ίαν. 1658). Άρχ. «Κα&' δν τρόπον ή θερμότης του ηλίου συρ- 
νει το ήλιοτρόπιον» κτλ. — Φύλ. 84 «Όμιλία ετέρα εΙς την ια' 
Κυριακήν του Λουκά». Άρχ. «Εις τα της άλλης όμϋα'ας απόρ- 
ρητα ζητήματα έκαταλά|3αμενι κτλ. Μετά το κείμενον «1660 
δεκεμβρίω 18 εν Κωνσταντινουπόλει. •{* Λαυρέντιος ιερομόναχος 
Κα|3[3άκος>. — Φύλ. 10 Διδαχή ανώνυμος, ρη&είσα ετει «1708 
δεκεμβρίω 13 εις τόν "Αγιον Φώτιον», Άρχ. «Δεν εΤναι τόσον 
&αυμα νά &αμπώση> κτλ. — Φύλ. 120 Άνεπίγραφος όμιλία, γρα- 
φείσα ετει «1693 φευρουαρίω 5*. Άρχ. «Δύο καράβια βλέπεις 
και αρμενίζουν» κτλ. — Φύλ. 190 «1632 όμιλία εις τον τελώνην 
και ΦαρισαΤον». Άρχ. «Πολλά μεγάλον και φαρμακερόν» κτλ. — 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟίΟΛΪλΙΩΝ. 269 



Φλ 221 Διδαχή ανώνυμος τη Κυριαχη της Χαναναίας, ρη&εΐσα 
ετ2ί «1708 νοεμ^ρίο) 7, εις τον Σωτήρα ». 

2Θ7. Χάρτινα τετράδια της ιζ' χαΐ ιη' εκατ. Φύλλα 324. 
Σ'^λλογή διδαχών αυτογράφων, ων αί πλείους Λαυρεντίου του 
Κα^|3άχου. — Φύλ. 1°* «Λόγος εις τήν α' Κυριακήν των Αγίων 
Πάντων. Ανθίμου Κυπρίου». Άρχ. «θεωρώ τήν πρόθυμον δρε- 
;ίν> κίλ. — Φυλ. 11-39 Γράψιμον του Κα|3βτ/ου. Άπό φ. 11 
ομιλία τη Κυριακή της Όρθοδοξίας, ης ή αρχή• «Τά θνητά προς 
τά άφθαρτα» κτλ. Μετά το κείμενον «1661 εν Κωνσταντινου- 
τΛιι Λαυρέ^/τιος ιερομόναχος Καββάκος ΧΤοςι. Άπό φ. 32 ομι- 
λία εις τήν α' Κυριακήν τών Νηστειών, ης ή αρχή* «Μεγάλην 
"αραμυθίαν έρχομαι σήμερον νά σου φέρω» κτλ. Μετά το πέρας 
το5 κειμένου• «1661 μαρτίω 3 εν τω Πατριαρχείω της Κων- 
σταντινουπόλεως, •}- Λαυρέντιος Ιερομόναχος Καβ|3άκος 6 Χίος». — 
Φύλ. 51-89 Γράψιμον άδηλου• όμιλίαι τών ετών 1700, 1707, 
1709. — Φύλ. 90-97 Λαυρεντίου Καββάκου ομιλία εις τήν β' Κυ- 
ριαχήν τών Νηστειών, ρηθείσα έν τω Γάλατα μηνι φεβρουαρίω 
το5 1661-ου έτους.— Φύλ. 203-219 Δύο όμιλίαι του αύτου Καβ- 
^ου• τούτων μία έρρήθη ετέι «1661 μαρτίω 17, έν τω ναώ 
το3 Σωτηρος Χρίστου τών Μπουστανίων έν Γάλατα». 

2Θ8• Τεύχος χάρτινον της ιη' έκατονταετηρίδος έκ φύλλων 
154, μήκους 0,218, πλ. 0,168. Το κείμενον μονόστηλον έκ 
Τραμμών 21 (0,162X0,118). Ά^^τίγραφον έπίσημον έν συνόδω 
χορωθέν. Ένδον της πρώτης πινακίδος τ^αγινώσκεται το «Τω 
μαχαριωτάτω και άγιωτάτω πατριάρχη Ιεροσολύμων κυρίω Παρ- 
θενία) έπιδοθείη». — Πραζις τοπικής συ^/όδου, γε^^ομένης έν Κων- 
οτα^;τΓ;ουπόλβι (1756), κατακρινάσης το λατινικδν [Βάτττισμα κοΐΐ 
οογματισάσης δτι δεΓ άναβαπτίζεσθαι τους έκ Λατίνων προσερχό- 
μενους εις τήν Όρθόδοζον Καθολικήν Έκκλησίαν διαιρείται δε 
ή ^ράςις αδτη εις κεφάλαια οβ', κατά τον προτεταγμένον αυτών 
τείναχα (φ. 1-19), ων το α' άποδείκνυσιν, δτι «τδ βάπτισμα, ω 
«χρηται ή καθ' ήμας Εκκλησία εις κάθαρσιν αμαρτιών ημών 
οοκ έζ ανθρώπων, άλλ' έκ θεού έστι* πας δε δς δν το θεόθεν 



270 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



δο&έν μυστήριον του βατυτίσματος άδετήσα; άνθρωπίνην κατα- 
σκευήν μυστηρίων άντΙ θείου |9απτ{σματος λά^η, ου δύναται εισ- 
ελθεΤν ε?ς τήν βασΛεία^; των ουρανών». Την πραςιν ταυτην έχυ- 
ρωσεν ιδία χεφΐ (δρα φ. 1 χαΐ 154) «Κύριλλος έλεω θεού αρ- 
χιεπίσκοπος Κω^>σταντινουπ(ίλεως, Νέας Τώμης, και οικουμενικός 
πατριάρχης», και €Ματ&αΓος ελέω θεού πάπας και πατριάρχης 
Αλεξανδρείας». 

2ΘΘ• Χάρτινα τετράδια της ιζ' και της ιη' έκατονταετηρί- 
δος. Φύλλα 293. — Τύποι διαφόρων επιστολών. Άρχ. ιΟί μεν 
χυδαΓοι και άγελαιοι σας πλέκουν εγκώμια», φ. 1-7. — «1708 
μαρτίου έν Πάτμω, έκ του Γαβριήλ Σε^-ηροο έκ Μονεμβασίας, 
μητροπολίτου Φιλαδέλφειας», έκλογαί, φ. 11 κέ. — θέσεις περί 
συντάξεως. — Όμιλίαι Σεβαστού του Κυμινήτου. — Γρηγορίου του 
Νάζια νζηνου διάφορα πονημάτια ήρμηνευμένα υπό Σεβαστού του 
Κυμινήτου. — Φύλ. 126 Σεβαστού Κυμινήτου λόγος, δς «εϊρηται 
^αχπη' [=1688] ίανν. α' ε?ς τον αγιον Βασίλειον, ήμερα Κυ- 
ριακή». Άρχ. ιΌταν αποβλέπω και συλλογίζωμαι > κτλ. — Φύλ. 
192 Σεβαστού Κυμινήτου ή περί μετουσιώσεως έπιστολιμαία προς 
Χρύσαν&ον διάλεςις, ης ή αρχή• «Υπέρ μέν ουν ων προς σκο- 
πού γράφεις» κτλ. — Φύλ. 220 Σεβαστού «έκλογαι έκ των θεο- 
φάνους μητροπολίτου Νικαίας περί του θαβωρίου φωτός έν πέντε 
λόγοις είρημένων». — Φύλ. 229 «Του έν άγίοις πατρός ημών 
θεοφύλακτου αρχιεπισκόπου Βουλγαρίας παιδεία βασιλική προς τον 
πορφυρογέννητον Κωνσταντΐνον, μεταφρασθεΐσα μέν εις πεζήν 
φράσιν διεςοδικώτερον, εστίν οτε όμου και πληρέστερον, υπό Σε- 
βαστού Τραπεζουντίου του Κυμινήτου, άφιερω&εΐσα δε εις τον έκ- 
λαμπρότατον κ.» [δίο]. — Φύλ. 252 Σεβαστού λόγος εις το αγιον 
Πάσχα. Άρχ. «Άνάστασιν Χριστού έορτάζομεν οημεροΊ^ έκλαμ- 
τζρότατζ, θεοτίμητε και θεοδόξαστε ημών αύθέντα» κτλ. 

300. Χάρτινα τετράδια της ιζ' και ιη' έκατονταετηρίδος. 
Φύλλα 306. Διδαχαί ανώνυμοι, ών τίνες έδιδάχδησαν μεταξύ τών 
ετών 1705-1708. 

301. Χάρτινα τετράδια διαφόρων γραψιμάτων της ιη' εκατ. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΑΥΜΩΝ. 271 



Φϋλλβ 389, μήχους 0,21 δ, πλ. 0,16.— Άνώνυμο^ διδαχαΐ (171δ- 
1735), ων ή πρώτη €είς τήν Κυρεαχήν του τελώνου χαι Φαρ»- 
σβίοϋ*. Άρχ. ι Τώρα χαταλαμβάνω τήν οξύτητα του νοός* χτλ. 

302. Τεύχος χάρτινον, εκ φύλλων 7 χαΐ σελίδων ήρεθμη- 
μδ'νων 1052, δττερ έγράφη εις χάλλος έν Κίέ^ω προνοί'α Χρύ- 
σανθου του Νοταρά περί το τέλος της ιζ' έχατονταετηρίδος, προ- 
τίξατ^τος ύστερον, πατριάρχου γενομένου Ιεροσολύμων, έν αύτω 
τοότω τω τεύχει καΐ το άντίγραφον έπεστολης αύτου διγλώσσου 
€"ο:ς έχλαμπροτάτοις, αιδεσιμωτάτοις χαΐ σοφωτάτοις διδασχάλοις 
ζαΐ θεολόγους της έν 'Ωζον(α άχαδημιας». ΚαΙ ταύτης μεν της 
έτΓίστολης τό έλληνιχόν χειμενον χατεχωρίσ&η έν τοΤς έμοΤς Άνα- 
λέχτο'.ς ίεροσολ. σταχυολογίας (τ. IV, σ. 72-76), αυτό δέ τούτο τό 
τήχος περιλαμβάνει έν έαυτω λατινιστι τό περί έχπορεύσεως του 
ά|ίθ!) π^;εύματος υπόμνημα Αδάμ του Ζοιρνιχαβίου, δπερ, ως 
γνωστόν, Ευγένιος ό Βουλγάρες έ; δλλου τινός αντιγράφου μεθηρ- 
μήνευσε χαι τύποις έςέδωχεν έν Πετρουπόλει ελληνιστί. "Έστι δέ 
τοϋχο τό τεύχος μήκους 0,21, πλ. 0,165, τό δέ χειμενον αύτου 
μονόστηλον έν μια των σελίδων έκαστη έκ γραμμών 24-29 
(0,16x0,12). Άρχ. «ΤΓαοΙαΙϋδ Ι, ίη ςυο άβιηοηδίΓΛίαΓ 8»η6(;ο3 
ρ»ΐΓβ8 οηβηΐΛίβδ ρπιηί8 άβοθΐη βθοαίίδ αηΛηίιηί ΟΓβάίάίδδβ οοη- 
δθΠΒα δρίηίαιη δΛηοΙαιη βχ δοΐο ρΓΟΟβάβΓβ ρΛίΓβ». Τέλος• €8ί€ 
ΟΓ^ο ΓΙοΓβηϋη&ιη δγηοάαιη ίΓ&αάαΙβηΙ&ιη ίΓΛαάβ βΐί&ιη 8.1)1ιίηο 
]αν&Γβ νοΙαβΓ&ηΙ; ΙιΛίίηϊ. Εΐ Ιαηάαιη άθ δγηοάο ΡΙοΓβηΙίηΛ*. 

303• Κώδις χάρτινος ανάμικτος, μήκους 0,205, συναπηρ- 
"ΐσμένος έκ τετραδίων της ιδ', της ιε' και της ις' έκατονταετηρί- 
ίος• ου φύλλα ήρΐι)μημένα άπό του α' μέχρι του αριθμού τι^α' 
γ^ίΧοί δέ τίνα, απερ εφερον έκ παλαιού τους αριθμούς ρ'-ρλς', έ)νλεί- 
"ϊ^οσιν. Πρό των ήριθμημένων φύλλων ύπάρχουσιν οκτώ Ετερα φύλλα, 
<«^'' τό πρώτον περιέχει έν έαυτω τό στιχηρόν €Τών αγγέλων ό δή- 
Ρ•ο?*, εΤτα στίχους τινάς άνεπιγράφους, εν έπτάστιχον αίνιγμα (ου 
η αρχή• «Έν γράμμασιν ες συλλα^3άς τρισι φέ(:ιω• | ψυχών με- 
σίτης ειμί τυρός τόν δεσπότην* κέ), σημειώματα τίνα, ίσόψηφα 
και πάλιν εν αίνιγμα. Τα λοιπά επτά φύλλα περιέχουαιν έν έαυ- 



272 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

τοις τάδε. α') ιΠερΙ της οίχοοομης της άγιωτάτης του θεού Με- 
γάλης Έχχλησίας». Άρχ. ιΤαύτην την του θεού Μεγάλην Έχ- 
χλησίαν, την νυν όνομαζομένην Άγίαν Σοφίαν, πρώτον μεν άνή- 
γειρεν 6 μέγας Κωνσταντίνος» κτλ. β') Βασιλείου Καισαρείας τε- 
μάχιον. γ') Σημείωμα, έχον αύτολεζεί ούτως• € "Άσπιλε, αμόλυντε, 
αφθορε, άχραντε: ποίημα Παύλου μονάχου μονής της Εύεργέτιδος. — 
Δος ήμΤν, δέσποτα, προς υττ^ον: ποίημα Άντιόχου μονάχου του 
ΙΙανδέκτου. — Πολλοίς συνεχόμενος πεφασμοΐς: ποίημα θεοστηρί- 
κτου μονάχου». ΚαΙ ταύτα μέν περιέχονται έν τοις προσ&έτοις 
οκτώ φύλλοις, έν αύτοΐς δε τοΓς παλαιοΓς και ήρι&μημένοις φύλ- 
λοις ύπάρχουσι και)' είρμόν τα κάτωθι κείμενα. 

1. «Διάλεςις τών αγίων Βασιλείου και Γρηγορίου του θεολό- 
γου». Άρχ. ιί Βασίλειος. Τί έστιν αρχή; Γρηγόριος. Το πρώτον 
αίτιον του δευτέρου αιτίου 3> κτλ., φ. α'. 

2. «Άποκάλυψις Ιωάννου του θεολόγου, ην έν Πάτμω έ&εά- 
σατο». Άρχ. «Άποκάλυψις Ίησου Χρίστου, ην έδωκεν αύτώ ό 
θεός δεΐςαι τοις δούλοις αύτου δ δεΤ γενέσδαι έν τάχει» κτλ., 
φ. ζ'. Σε}ας όπισ&ία. 

3. «ϊών αγίων πατέρων εκ τών ιερών Γραφών διάλυσις πάνυ 
ωφέλιμος». Άρχ. «"Εξεστι πάντα δνθρωπον χριστιανόν την άγίαν 
Κυριακήν συν ταΐς λοιπαΤς έορταΤς ακριβώς φυλάττειν» κτλ., φ. 
κς'. Σελις όπισ&ία. 

4. «Είς τάς αγίας εικόνας τών αγίων ιτατέρων». Άρχ. «Εί- 
ρήκασι πασαι αί αγιαι σύνοδοι και οι τίμιοι πατέρες» κτλ., φ. κς'. 
Σελις όπισθία. 

5. «Τών αγίων πατέρων εκ τών ιερών Γραφών διάλυσις». 
Άρχ. «Αδελφοί μου άγαττητοί, δύο είσΐ λογισμών είδη, προσβολή 
και συγκατά&εσις » κτλ., φ. κζ'. Σελις όπισ&ία. 

6. «Ερωτήσεις διαφόρων κεφαλαίων ώδε* του άββα Αναστα- 
σίου», φ. κη'. 

7. «Του αγίου Γρηγορίου του θεολόγου απερ ήκουσεν παρά 
Ιωάννου του θεολόγου». Άρχ. «ΕΤς θεός πατήρ Δόγου ζώντος, 
σοφίας υφεστώσης και δυνάμεως» κτλ., φ. λα . Σελίς όπισθία. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 273 



8. «Έκ των Άντιόχοϋ του Πανδέχτου» χεφάλαιον η' χαΐ έζης 
αχριχεφ. ρλ'. Άρχ. «Κεφ. η'. Περί γογγυσμου: ό γογγυζειν εϊτε 
μετά ευλόγου προφάσεως, εΤτε χλΙ δ(χα προφάσεως» χτλ., φ. 
ψ-^π'. Έν τη ώα της οπίσθιας σελίδος του ξγ' φύλλου γέγρα- 
τται εν αίνιγμα. 

9. «Του όσιου άββα Ιωάννου πρεσβυτέρου του Δαμάσκηνου 
εχδοσις άχριβής της ορθοδόξου πίστεως». Άρχ. ιθεόν ουδείς 
έώραχε πώποτει χτλ., φ. ρλζ'-ρνα'. 

10. «Του άγιου Σισόη πεντάστιχον ίαμ|3ιχόν», ου ή αρχή• 
«Όρώ σε, τάφε, δειλιώ σου την θέαν», φ. ρνα'. Σελις όπισθία 
έν τη ώα. 

11. Άνώνυμον και άνεπιγραφον έξάστιχον ίαμβεΐον, ου ή 
ίρχή' *ΑΙ αΐ πολυστέναχτε του βίου πλάνη», φ. ρνα'. Σελις 
^"'.σδία έν τη ώα, 

12. «Στίχοι του Ψελλού εις τους ιβ' αποστόλους• περιέχει 
^^ είς Εκαστος αυτών το τέλος, τό δνομα, τόν φονεύσαντα ή τόν 
τόπον». Άρχ. € Σταυροί Πέτρου χύμβαλον έν Τώμη Νέρων», 

13. «Στίχοι του αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου εις την χέλ- 
λαν>. Άρχ. «θρηνεί με, χέλλα, σχουσα . νωθρόν έργάτην» κτλ., 
φ. ρν^'. Ε7τα β') «στίχοι του αύτου εις άποτασσομένους», γ') 
δις ηγουμένους, δ') εις υποτακτικούς. Έν τη ώα του αύτου φύλ- 
λου στίχοι τινές άνεπίγραφοι, ών ή αρχή• «Βλέπω σε, κλίνη, και 
προ του τάφου τάφον». 

14. «Στίχοι του σοφωτάτου Ψελλού* έπαινος εις την εύχήν», 
δ^ ή αρχή• «Ευχή διιστα τους βροτούς των έν βίω», φ. ρνβ'. 
-δλΐς όπισθία. Αυτόθι α') «Στίχοι εΙς βίον μοναχών». Άρχ. 
«ΜονασταΤς κόσμος μέγας ή άκοσμία». β') «Στίχοι εις την εικόνα 
"εών Ασωμάτων». Άρχ. «Μορφήν άυλον» κέ. γ') «Στίχοι εις τους 
^ίοος αποστόλους Πέτρον και Παΰλον». Άρχ. «Εις ην άπαντα 
^ήν του σώματος», δ') Στίχοι εις τάς τεσσάρας Δαλιδάς. Άρχ. 
«Τε&ριππον δρμα του Σατάν, | Ευδοξία, Ήρωδιάς τε Δαλιδάς Ίε- 
ζά^δλ» κτλ. — Φύλ. ρνγ'. ε') Στίχοι, ών ή επιγραφή• «Συμβουλία». 

IV. 18 



274 ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



Άρχ. «"Αν&ρας ό Χριστό;, ή λαβις ή παρθένος» κτλ. Έτεροι 
€εις ριπίδιον». ων ή αρχή• «Ζέφυρον τερπνόν δορά προβάτου 
πνέει» χτλ. "Ετεροι «στίχοι θεολογικοί δίστιχοι». 'Αρχ. «Άρχης 
χαλδν χάλλιστον εΤναι τό τέλος» κτλ. 

15. «Παραινέσεις έγκωμιαστικαΐ /ατά άλφάβητον, μονόστιχοι 
και γλϋκύταται». Άρχ. «Αγαθά προθύμως καΐ λάλει καΐ μάν- 
θανε* 1 άκουε πάντων, έκλέγου δ' α συμφέρει» κτλ., φ. ρνδ'. 

16. «Στίχοι του άγιωτάτου μητροπολίτου θη^ών κυρου Ιωάν- 
νου του Κοσίφη εις την ύπεραγίαν ημών δέσποιναν θεοτόκον 
την Μακαριώτισσαν». Άρχ. «θρόνος συ, παντάνα?ισα του θεού 
Λόγου• Ι θύρα συ, πανύμνητε, των σεσωσμένων | αίτώ^ θύραν 
ανοιζον εις σωτηρίαν | θύρα γενου μοι προς καλών έργασίαν [ 
ναί, ναί, θύρα φάνηθι προς τό συμφέρον» κτλ., φ. ρνε'. 

17. «Του μα/αριωτάτου αρχιεπισκόπου πάσης Βουλγαρίας 
κυρου θεοφύλακτου στίχοι εις την αυτήν». Άρχ. «"Άχραντε μητερ 
του φιλάνθρωπου Λόγου» κτλ., φ. ρνε'. 

18. Ανώνυμοι «στίχοι είς τήν εορτψ τών Χρίστου γεννών». 
Άρχ. «Χριστός βροτωθείς σήμερον καινοτρόπως» κτλ., φ. ρνε'. 
ΣελΙς όπισθία. 

19. Ανώνυμοι «στίχοι εις τήν Λαμπράν», ών ή αρχή* «Έλαμ- 
ψεν ήμΤν τό πρό ηλίου σέλας», φ. ρνξ'. 

20. «Στίχοι εις τόν αγιον Άνδρέαν τον άπόστολον». Άρχ. 
«Έχρήν μεν ήμας τω χρυσαυγεΤ φωσφόρω» κτλ., φ. ρνς'. 

21. Στίχοι εις τόν άγιον και θαυματουργόν Νικόλαον». Άρχ. 
«Τόν Μυρέων πρόεδρον ϋμνοις στεπτέον», φ. ρνς'. Σελις όπισθία. 

22 «Ώδάριον κυρου Λέοντος του σοφωτάτου και βασιλέως». 
Άρχ. «"'^Αρα τίς γήθεν άείρας» κτλ., φ. ρνζ'. 

23. «Επιστολή Ποντίου Πιλάτου προς βασιλέα Τιβέριον, 
περί του κυρίου ημών Ίησου Χρίστου* ης ή επιγραφή έχει ούτως. 
Αναφορά Ποντίου Πιλάτου» κτλ., φ. ρνη'. 

24. «Τά άντιγραφέντα παρά Καίσαρος Αυγούστου και πεμ- 
φθέντα προς Πιλατον Πόντιον, τήν Άνατολικήν έτυεχοντα αρχήν 
γράψας δέ και τήν άπόφασιν και στείλας τοιαύτην μετά κουρσού- 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 275 



ροςΤαχαάβ, δούς αυτω καΐ στρατιώτας τόν αριθμόν δισχιλίους». 
Άρχ. «Επειδή ττερ β{αιον> χτλΐ, φ. ρν&'. ΣελΙς όπισ&ία. 

25. Βασιλείου Καισαρείας «λόγος εις τό Πρόσεχε σεαυτόν». 
Άρχ. €Το5 λόγου την χρησιν δέδωχεν ήμΐν» χτλ., φ. ρξ'. Σε- 
λίζ έπισθία. 

26. «Γνώ|χαι Μενάνδρου και Φιλιστίωνος» 38. *Αρχ. €Φιλι- 
ατίωνος. Ει πασιν ήμΐν ην φρενών κοινωνία > κτλ., φ. ρςς'. Τέ- 
λος• «Αόγος κατάγει ταρτάρου κατώτερον λόγος δε αύθις εις υψος 
χβτάγει». Έν ταΐς ώαις της οπίσθιας σελίδος του αύτου φύλλου 
υπάρχουσι γνώμαι του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. 

27. «Έκ του ε' βιβλίου των Διατάζεων. Κατάλογος των του 
• Κορίοϋ εορτών, ας δεΐ φυλάττειν, καΐ πότε τούτων ξκαστον οφεί- 
λει γίνεσθαι». Άρχ. «Τάς ημέρας των εορτών φυλάσσετε* κτλ., 
?• ρϊζ'. — Φύλ. ρςθ' «Έκ του αύτου, δπως οφείλει το πάσχα γί- 
νεσδαι και πότε, και δτι ο6 δεΐ αύτδ μετά Ιουδαίων έορτάζειν*. 
Άρχ. ιΔει ουν ύμας, αδελφοί, τους τω Χριστώ» κτλ. — Φύλ. 
ροα'• σελις όπισθία* «Έκ τών αυτών, βιβλίου εβδόμου, δπως χρή 
'οίίς κατηχουμενους στοιχειουσθαι». Άρχ. «Ό μέλλων το ίνυν κα- 
"^ΐχεΐν» κτλ. 

28. «^Εκθεσις τών αγίων και οσίων θεοφόρων πατέρων ημών 
Βασιλείου του Μεγάλου και Γρηγορίου του θεολόγου, περί της 
^ΐίας και ορθοδόξου πίστεως >. Άρχ. <0ί πιστεύειν καταςιωθέν- 
τδς» κτλ., φ. ροδ'. 

29. «Έκθεσις πίστεως, ην ό δγιος απόστολος Ιωάννης καΐ 
^^3(]0[ελιστης, κατ' έπιτροπήν της παναγίας Θεοτόκου, τω άγίω 
Ι'ρηγορίω τω θαυματουργώ ύτυηγόρευσεν». Άρχ. €ΕΤς θεός, πα- 
*ήρ Δόγου ζώντος» κτλ., φ. ροε'. Σελις όπισθία. — Αυτόθι• «Όμο- 
λογία της είς Χριστόν πίστεως. Φωτίου >. — Είτα ιΈρωταποκρί- 
^'δίς Ιωάννου του Δαμάσκηνου περί της .ουσίας του θεού Λόγου 
'^^^ της ά^^θρωπίνης > . Άρχ. «Έρώτησις. Ή φύσις του Λόγου 
ίοαρχώθη, ή ου» ; 

30. Ιωάννου του Χρυσοστόμου «έρμηνεΐαι εις τό αγιον Εύαγ- 
Τέλιον», φ. ρος'. 



276 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΜ 

31. «Διήγησις ττβρϊ το5 άν&ρώπου και τοϋ δφεως>, φ. ροζ'. 

32. ϊΠερΐ τών αγίων εΐχόνων, τών λίαν οΙβθθρ«)μίν<ι>ν , τί 
έφείλομεν ταύτας ποκΤν». Άρχ- «Γέρων τις ήν εν έρήμω> χτλ., 
φ. ρο&'. ΣελΙ; όπίο&ία. 

33. Άθανσοίοϋ Άλεζανδρδίας «λόγος διά χεφαλαίων προς τας' 
έντολάς τοϋ θεοϋ πίίσί τοις άποτ:^αμένο(ς χαί θέλουσι σω^Γ^ναί > .*Αρχ. 
«Άδελφο! μοο άγαττητοί, φροντίσωμεν της σωτηρίας ημών*, φ. ριτ*. 

34. Ιωάννου Δαμασχηνοό «λόγος ψυχωφελής χα! θαυμάσιος 
(προς) τους την άσχητιχήν μετερχομένους πολιτείαν>. Άρχ. «Ίστέον 
δτι διπλοΰς έοτιν ό δνδρωπος», φ. ρπδ'. Σελ;; δπισθία. 

35. *θα5μα της ΰπεραγίας δεσποίνης ημών θεοτόχου>. Άρχ. 
*Έν τοις μέρεοί της Ανατολής μοναστήριον όπηρχεν, έτεονομα- 
ζόμενον Ή Μεγάλη Άντίληψις», φ, ρπζ', Σελϊ; όπισθίο. 

36. «Διήγησις ωφέλιμος», ^ί ή άρχή' «Αναχωρητής τις 
ήν έν τοις χστω μέρεοί της ΑΕγύπτοϋ», φ. ρπη', 

37. Τεμάχη Ιωάννου του Χρυσοστόμου χοΐ Βσσιλείοτ τοϋ 
Μεγάλου, φ. ρΐτη'. Σελίς όπισ&ία. 

38. «Κεφαλαία τών αγίων πατέρων χατ' έζλογήν». Άρχ. 
«Πάσα ποίχιλία τών θεοττνεάστων Γραφών» κτλ., φ, ρν. 

39. «Έχ τών επιστολών τοΰ οσίου χοτρός ημών Νείλου πρε- 
σβυτέρου». Άρχ. «Εύ'/ομίω. Λανθάνει χαί ίππου δξύτης», φ. ρι^β'. 

40. Διήγησις, ης ή άρχή' «Διηγήσατο ήμΐν ό ά^βας Πίωρ, 
δτι "Οντος μου νεωτέρου παρεβάλομεν έγώ τε χαΐ ό άββας μου 
προς τον σημαιοφόρον ΛογγΓνον» χτλ., φ. ρπα'. Σελϊς άπισθία. 

41. Ιωάννου τοϋ Χρυσοστόμου «λόγος είς τόν μάταιον βίον 
χαΐ είς χοιμηδέντας». Άρχ. «"Οσοι τά τοΰ βίου μάταια» χτλ., 
ρπγ'. ΣελΙς δησθία, 

42. «Έχ τών χεφαλαίων τοϋ αγίου Γρηγορίου θεσσαλονίχης 
τοϋ Παλαμά». Άρχ. «Ό θεω συγχραθεις δια πίστεως», φ. ρπβ'. 
Σελϊς όπισθία. 

43. Γρηγορίου Νύσσης απόσπασμα, ου ή άρχή' <0ί γαρ έν 
άνέσει ζώντες χαϊ τρυφη, ΰποκρινόμενοι δέ τόν χριστιανισμδν» 
χτλ., φ, ρκζ'. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕίσΓ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 277 



44. «Έχλογή των θεοπνβύστων Γράφων πάνυ σύντομος κα: 
ωφέλιμος». Άρχ. «Αέγα,έν τοις "Ασμασιν ό Σολομών» κτλ. φ. ρπζ'. 

45. «Τοϋ άγίοϋ Αθανασίου μαρτυρίαι έκ της Γραφής κατά 
τήν της φύσεως χοινωνι'αν έκ τοδ ομοίως βΤναε τον πατέρα καΐ 
τον ϋΐόν καΐ το αγιον ιτ/ευμα ττρός θεωρίαν δοσέφικτον » . 'Αρχ. 
«ΠβρΙ πατρός άναμφίβολον» κτλ., φ. σ•. 

46. «Του Δαμάσκηνου ιυερί του εν ποίοες ονόμασε τιμάται Ιν 
§χαστον πρόσωπον της αγίας Τριάδος». *Αρχ. «Τιμάται ό πατήρ 
έν τούτοις» κτλ., φ. σε'. 

47. Έπιφανίου Κύπρου περί της πίστεως των χριστιανών. 
'Αρχ. «Πατήρ, υιός, πνεύμα αγιον, τρεις υποστάσεις*, φ. σε'. 
Σ$λίς οπίσθια. 

48. «θεολογία διά στίχων του φιλοσοφωτάτου κυρου Θεοδώ- 
ρου του Πτωχοπροδρόμου κατά άλφάβητον». 'Αρχ. «* Αναρχος αρχή 
παντός α?τία» κτλ., φ. σε'. ΣελΙς όπισθία. 

49. *"Οροι διάφοροι συν θεω κατά παράδοσιν και πίστιν της 
ηίας και καθολικής εκκλησίας λεγόμε^>οί, έκβληθέντες έκ του βι- 
βλίου του αγίου Αναστασίου του Σιναίτου, ου ή επωνυμία Όδη- 
γίς>. 'Αρχ. «Τί θεός και κατά' τί εϊρηται», φ. σς'. 

50. «Του αύτου οσίου πατρός ημών Αναστασίου του Σιναί- 
τοϋ συν θεω προθεωρία της υποθέσεως των δρων της βίβλου, 
ής ή επωνυμία Όδηγός». 'Αρχ. «Της καθ' ήμας πάντας βροτού; 
ουσίας», φ. ση'. Σελΐς όπισθία. 

51. «Έκθεσις της αγίας και οικουμενικής συνόδου τής έν 
ίίιχαία περί πίστεως κατά συντομίαν, και πώς δεΓ πιστεύειν τον 
αληθή χριστια^ιίόν». 'Αρχ. «ΕΓ τις βούλοιτο σωθήναι», φ. σιδ'. 
Σδλίς όπισθία. 

52. «Σύντομος και σαφής διάγνωσις τής πίστεως ημών των 
χριστιανών». 'Αρχ. «Όφείλομεν πιστεύειν, ως έβαπτίσθημεν» κτλ., 
?• σις'. ΣελΙς όπισθία. 

53. Γρηγορίου του θεολόγου «λόγος περί θεότητος προς Εύά- 
ΐριον μονάζοντα». 'Αρχ. € Σφόδρα σε θαυμάζω», φ. σιζ'. ΣελΙς 
όπισθία. 



278 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



54. «Στίχοι εις τήν άγίαν τριάδα* τοδ αγίου Γρηγορίου τοί> 
θεολόγου»• και τις ανώνυμος επιστολή τους αυτούς έρμη νβύουσα 
στίχους. Άρχ. «θεός τόν διττόν ούχ έχων» κτλ., φ. σιθ'. 

55. Κυρίλλου Αλεξανδρείας «κατά του δυσσεβους Νεστορίοο 
κεφάλαια ιβ'».Άρχ. «Ει τις ούχ ομολογεί θεόν είναι» κτλ., φ. σκ\ 

56. Μαζίμου του όμολογητου «περί των δύο φύσεων του - - - 
Ίησου Χρίστου κεφάλαια δέκα». Άρχ. «Ό "Αρειος τάς τρεις υπο- 
στάσεις» κτλ., φ. σκα'. 

57. «Του αύτου κεφάλαια δέκα περί ουσίας καΐ φύσεως, υπο• 
στάσεως τε και προσώπου». Άρχ. «"Οτι ουσία μεν αυτό τό εί- 
δος» κτλ., φ. σκα'. ΣελΙς όπισθία. 

58. «Του σοφωτάτου και λογιωτάτου και τιμιωτάτου κυρου 
Γενναδίου του Σχολαρίου και πατριάρχου Κωνσταντίνουπόλεως 
ομιλία ρηθείσα περί της όρθης και άμωμήτου ημών πίστεως των 
χριστιανών προς τους Άγαρηνούς• ερωτηθείς γαρ παρά του άμηρ3 
σουλτάν Μεχέμετι — " Τί πιστεύετε ύμεΤς οι χριστιανοί "; — άπε- 
κρί^Λίτο ούτως: — ^Πιστεύομεν δτι εστί θεός» κτλ., φ. σκβ'. 

59. «Περί του πώς δει πιστεύειν εις την άγίαν τριάδα», κατ' 
έρώτησιν και άπόκρισιν. Άρχ. «Τί έστι θεός; Άπόκρισις. θεός 
έστιν ουσία νοερά» κτλ,, φ. σκδ'. 

60. «Έκθεσις αναγκαιότατη του άγίωτάτου κυρού Συμεών^ 
μητροπολίτου θεσσαλονίκης, περί τών ίερωτάτών του συμβόλου λέ- 
ξεων δθεν συνελέγησαν και κατά τίνων αύται συγκείμεναί είσι» 
κτλ., φ. σκζ'. Σελις όπισθία. Μετά τήν έρμηνείαν του συμβόλου 
της πίστεως υπάρχει ή της Κυριακής προσευχής ερμηνεία. 

61. Αναστασίου του ΣιναΓτου, «δτι απερίγραπτος ό κύριος 
ημών Ίησους Χριστός κατά την θεότητα» κτλ., φ. σλ'. Σελις 
όπισθία. 

62. «Μαρτυρίαι προφητικαΐ περί της σαρκώσεως του θεού 
Λόγου, ταύτόν δε εΙπεΤν περί της θεότητος του κυρίου ημών 
Ίησου Χρίστου καΐ περί τών θεοπρεπώς άμα καΐ άνθρωπροπρε- 
πώς έν αύτώ και δι' αύτου οικονομηθέντων», φ. σλα-σλγ'. Είτα 
φύλλα δύο (σλδ', σλε') άγραφα. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩΚ. 279 



63• «Διάλβξις μητροπολίτοα θεσσαλονί/ης, γενομένη προς τίνα 
Ίταλόν, περί το5 αγίου ττνβύματος. Επιχείρημα α°^ : Έχ της δια- 
λεξεοος της κατά πρόσταξιν τοΓ> βασιλέως χυρου Μανουήλ του πορ- 
φυρογέννητου γενομένης παρά του ίερωτάτου μητροπολίτου θεσ- 
σαλονίκης κυρου Βασιλείου του Άχριδηνου προς τόν από Ιταλίας 
έλ&όντα κατά πρόσταςιν και θέλησιν του πάπα Τώμης εις τούτο 
αυτό' διαλεχθέντες γάρ πρότερον περί τίνων έτερων, οϋτω καΐ 
περί της έκπορευσεως του αγίου πνεύματος τήν διάλεζιν έποιή- 
αατηο». Άρχ, «Λατίνος. "Άρα ή έκ του πατρός του υίου αύτου 
γΓ/νησίς έστιν ουσιώδης >, φ. σλς'. "Ορα Ά. Δημητρακόπουλον έν 
τη Όρθοδόξω Ελλάδι, σ. 22-23. 

64. Τεμάχη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Ίουστίνου, Βασιλείου 
Καισαρείας, Ιωάννου Χρυσοστόμου καΐ Γρηγορίου θεολόγου, 
φ. σλζ'. 

6δ. «Σχόλια από φωνής Θεοδώρου του θεοφιλέστατου Άβου- 
χαρδ και σοφωτάτου και φιλοσόφου, τήν τε θείαν και έξωτερικήν 
ώζ χρή φιλοσοφήσαντος γραφήν». Άρχ. «Άναγκαΐόν έστι μέλ- 
λοντας ήμας» κτλ., φ. σλθ'. Σελις όπισθία. 

66. «Ερωτήσεις τινός σχολαστικού προς Συμεώνην τόν έν 
ηίοις θεολόγον». Άρχ. «Τί ην έν τω κόσμω» κτλ., φ. σμ|3'. 

67. «Πρθ|3λήματα κατά συλλογισμόν του άγιωτάτου πατριάρ- 
χου Κωνσταντινουπόλεως Φωτί(ίυ περί της αγίας και ομοουσίου 
τριάδος, και 8τι τό ζωοποιόν πνεύμα έκ μόνου του πατρός εκπο- 
ρεύεται». 'Δρχ. «Εΐπερ ό υιός τω πατρί κοινωνεί» κτλ., φ. σμδ'. 
Σελίς όπισθία. 

68. «Έκ της πρώτης συνόδου περί της αγίας τριάδος έκδή- 
λωσις». Άρχ. «Γράφουσιν οι άγιοι πατέρες περί πηγής» κτλ. φ. σμς'. 

69. Πέτρου Δαμάσκηνου «περί πνευματικών θεωριών». Άρχ. 
«Αϊ δε πνευματικά! θεωρίαι, ώς οΐμαι, οκτώ είσιν» κτλ. φ. σνζ'- 
σς|ί1'. Είτα δύο φύλλα (σςγ', σξδ') άγραφα. 

70. «θεοφάνους μονάχου του νέου και φιλοσόφου περί του 
πώς δει πιστεύειν τόν άληθινόν χριστιανόν». Άρχ. «Πρώτον πρέ- 
ιτει τω άληθινώ χριστιανώ» κτλ., φ. σςε'. 



280 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



71. € Αποφθέγματα αγίων ανδρών». Άρχ. ιΤό έσθίβιν καΐ 
πίνειν άμέτρως» κτλ., φ. σπς'. 

72. «Τμνοζ εις την όπεραγι'αν θεοτόκον κατά άλφάβητον». 
Άρχ. € Ανυμνώ σου τήν χάριν», φ. σπζ'. ΣελΙς όπισ&ία. 

73. Βασιλείου Καισαρείας περί του πώς δεί εΤναι τους μο- 
ναχούς. Άρχ. «Ακούσατε αδελφοί μου ευλογημένοι», φ. σπθ'. — 
Είτα διατάξεις περί νηστειών, γνωμικά και τεμόχη ποικί).α. 

74. Άκέφαλον περί του αγίου ττ^εύματος. Άρχ. € του 

προκειμένου διανοίας, θαρρούντως ήδη αποφαίνεται βτι το ττνευμα 
τό αγιον έκ του υίοΰ ου λέγομεν» κτλ., φ. τα'. 

75. «Του αύτου [?] σύντομος και ακριβής θεολογία περί της 
αγίας τριάδος». Άρχ. «Έπι της θεολογίας πόσας φύσεις ομολο- 
γείς», φ. τα'. Σελις όπισθία. 

76. Μαρτυρίαι περί της έκ πατρός έκπορεύσεως του αγίου 
πνεύματος, φ. τδ'. 

77. €Άπ6δειξις εναργής προς Λατίνους όμολογήσαι τό πνεύμα 
τό έκπορευτόν του πατρός και ουκ έκ του υίου, κατά τόν λόγον 
του κυρίου καΐ θεού και σωτήρος ημών Ίησου Χρίστου, Αθανα- 
σίου ταπεινού και ιερομόναχου διά της χάριτος της ύπεραγίας 
Θεοτόκου και ουκ άπό μαθήσεως», φ. τζ'. 

78. Τεμάχη ποικίλα, οΤον Ιππολύτου Θηβαίου, Διονυσίου 
Αρεοπαγίτου κλπ., φ. τθ'. 

79. Διηγήσεις άσκητικαΐ καί τίνα τεμάχη ανώνυμα, φ. τιβ'. 

80. Έφραιμ του Σύρου «κατήχησις περί εργασίας αγαθών 
έργων και περί της του θεού ανοχής». Άρχ. «"Ήδη καιρός επεί- 
γει ήμας» κτλ., φ. τιη'. 

81. Τεμάχη Μαξίμου του όμολογητου, Ιωάννου του Χρυσο- 
στόμου κτλ., φ. τιθ'. 

82. «Ώδάριον κατανυκτικόν Λέοντος του φιλοσόφου». Άρχ. 
«"^Αρα τίς γήθεν άείρας», φ. τκβ'. 

83. "Ετερον κατ' άλφάβητον. Άρχ. «Άνανδρε μήτερ, πώς 
άπάτορα φέρεις» κτλ., φ. τκγ'. Σελίς όπισθία. 

84. Διάταςις ανώνυμος και ακέφαλος της θείας λειτουργίας, φ. τκε'. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ 1ΕΡ0Σ0ΑΪΜ2Ν. 281 



85. Ανώνυμος χαΐ άχέφαλος ερμηνεία των κατά τήν θείαν 
λειτοοργιν^ Άρχ. «Τα δισχοποτηροκαλύμματά ζίοι το σουδάριον, 
δ ην έπΙ της χεφαλης αότου εν τω αυτόν ένταφιάζεσθαο κτλ., 
φ. τχζ'. Έν τη όπισ&ία σελίδε του τκη' φύλλου υπάρχει κεφά- 
λοιον περί του ζέου, ου ή αρχή έχει ούτως• «Είς δέ τον θείον 
χρατηρα τίθωμεν τον ?σθμ(5ν, βάλλοντες τον οΤνον, του γενέσθαι 
δχό πάσης της λειτουργίας θείον αίμα, βάλλοντες και σταλαγμόν 
δδατος• και δταν θέλωμεν κοινωνεΓν, τίθωμεν καΐ θερμόν το άρ- 
χοίν έν τω οΤνω, τυπουντες το θεΤον δδωρ τό εξελθόν έκ της 
πλευράς της άχραντου• δύο γάρ κρουνοί έξηλθον, αϋματος και δδα- 
τος, τω αϊματι δεικνύων την νέκρωσιν του σώματος^ κτλ, 

86. Άνεπίγραφον περί των αιρέσεων των Φραγγών. Άρχ. 
«α. Εναντία τοΤς άγίοις πατράσι και διδασχάλοις», φ. τλε'. Σε- 
λίς οπισθία. 

87. «Ποίημα του Στρυμβάγγονος > • τροπάρια, ων ή αρχή* 
«Άπό καρδίας, άθλητά, των αγαθών χηρευούσης των έμών ίκε- 
τηρίων ρημάτων τήν προσφοράν ταύτην δέχου» κτλ., φ. τλθ'. 

88. «Γρηγορίω έταίρω, ήγουν τω θεολογώ». Άρχ. «Έπέ- 
γ^ων σου τήν επιστολή ν > κτλ., φ. τμ'. 

89. Άνώνυμον έγκώμιον εις τόν αγιον Δημήτριον, ου ή αρχή* 
«Τρισαριστευ ά^^τιλήτττορ ημών», φ. τμδ'. 

90. «Τυπικόν της προηγιασμένης λειτουργίας». Άρχ. «Λέγει 
ό διάκονος- Εύλόγησον, δέσποτα», φ. τμδ'. ΣελΙς όπισθία. 

91. «Φωτίου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, λόγος περί 
των αιρέσεων τών Φραγγών». Άρχ. «Επειδή ό βροτοκτόνος Βε- 
λίαρ και σοφιστής της κακίας» κτλ., φ. τμς'. 

92• «Εγκώμια ψαλλόμενα εις τόν μέγαν ίεράρχην Νικόλαον 
τον μυροβλύτην». Άρχ. «Μακαρίζομέν σε, μυροβλύτα Χρίστου, 
5ΐαΙ τιμώμέν σου τών μύρων τήν πρόσχυσιν» κτλ., φ. τνα'. Σε- 
λίς όπισθία. 

93. Στιχηρά εις τά εγκαίνια του ναού της Αναστάσεως, εις 
ήχον δ', προς τό Έδωκας σημείωσιν. Άρχ. «Σήμερον ό ενθεος * 



282 ΙνΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

ζα'. ιερός χαΐ σεβάσμιος* της Χρίστου Αναστάσεως* φαιδρώς έγκαι- 
νίίΙεταΐΛ κτλ., φ. τ)^'„ ΣελΙς όττίσδία. 

94. Τεμάχιον άκέφαλον τάξεως τίνος εις κατασκευήν του άγίοι> 
μύρου. Άρχ. « - - - ό δέ ταχθείς υπηρέτης έν τούτοις, εΤτε ό 
ίερομνήμων, εϊτε ό άρχιδιάκονος» κτλ., φ. ^>γ'. 

95. «Άκολου&ια έπΙ φαντασίας καΐ όνεφώξεως*, φ. ρ>δ'. 
ΣελΙς όπισ&ία. 

96. «Ευχή έξομολογήσεως ε?ς τον κύριον ημών Ίησουν Χρι- 
στόν. Νικηφόρου Καλλίστου του Ξανθοπούλου». Άρχ. € Εξομο- 
λογούμαι σοι, πάτερ κύριε, ποιητά ουρανού > κτλ., φ. τνζ'. 

97. «Κανών χαιρετισμός εις τήν ύπεραγίαν θεοτόκον ποίημα 
του ευσεβέστατου βασιλέως κυρου Θεοδώρου του Λάσκαρι». Άρχ. 
«Χαίροις, ίλαστήριον ψυχών», φ. τξβ'. Σελις όπισ&ία. 

98. «Ευχή έπί χειμαζόμενων ύπό ττ^ευμάτων ακαθάρτων». 
Άρχ. «Ό θεός ό αιώνιος, ό ρυσάμενος έκ της αιχμαλωσίας του 
Διαβόλου» κτλ., φ. τξς'. 

99. Ανώνυμος δια στίχων ευχή προς τήν θεοτόκον εΤτα 
στίχοι Νεοχωρίτου γραμματικού, Διονυσίου μονάχου, Γαλακτίωνος 
μονάχου, Φιλή, Μητροφάνους μονάχου, Χαρσιανίτου και Σταφί- 
δου. Φύλ. τξς'. 

100. «Κανών έπΙ ανομβρίας, ου ή άκροστιχίς• Δίδου ύετόν 
τη γη διψώση, σώτερ• έν δέ τοΤς θεοτοκίοις• Φως πιστών», φ. 
τξζ'. ^Ηχος β'. 

101. «ΕύχαΙ ίκετηριοι, συντεθεΐσαι έπι τη φοβέρα και παγ- 
κοσμία) πληγή του θανάτου, και άναγινωσκόμεναι έν ταΤς λιταΓς». 
Άρχ. «Ήμάρτομεν, ήνομήσαμεν, ήδικήσαμεν ενώπιον σου» κτλ., 
φ. τοα'. Σελις όπισθία. 

102. «Κανα^ν εις τον εύαγγελισμόν της παναγίας Θεοτόκου* 
ποίημα μεν ων του αγίου μεγάλου ποιητου Κοσμά εις τήν των 
Βαΐων έορτήν, μεταποιηθείς δέ άπό μέρους εΙς ταύτην τήν ίεράν 
έορτήν ύπό του άγιωτάτου και οικουμενικού πατριάρχου κυρου Φι- 
λόθεου* ου ή άκροστιχίς• Ωσαννά Χριστός ευλογημένος θεός». 
^Ηχος δ'. Άρχ. «"Ωφθησαν αϊ πηγαι της αβύσσου σου», φ. τπ'. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΓΜΩΝ. 283 



103. «Του άγιου Εερομάρτυρος Πατρικίου, επισκόπου Πρου- 
σης, διήγησις περί κρίσεως μελλούσης καΐ των έπΙ γης κολάσεων». 
Άρχ. «Ούτος ό άγιος ίερομάρτυς Πατρίκιος λέγει, οτι δυο τόπους 
ήτοίμασεν ό θεός> κτλ., φ. τπς'. 

304. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 208, μήκους 0,21, πλ; 
0,15. Τό κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 19 (0,155X0,105). 
Έγράφη έτει 1615-ω• δρα τό εσχατον φύλλον, έν ω γέγραπται 
το σημείωμα τουτο' .«-}- Κτήμα καΐ πόνος Μελχισεδέκ επισκόπου 
Ταιδεστου πέλει τό παρόν έγράφη έν έτει ^αχιε ^, οΐ δ' άναγι^ 
νώσκοντες ευχεσθαί μοι [βίο] δια τόν Κυριον>, Αυτόθι* «Έκ των 
του Δούκα Άποστόλ(ου) Μυτιληναίου» καΐ λογοθέτου Σμύρνης», 
Και ένδον της πρώτης πινακίδος έτερον σημείωμα* «1690 *!• τω- 
παρών, γεομετρικώ, βιβλήον, πέλει και ειπάρχη, Γαβριήλ θητου, 
και Ίβερίτου• πατρίς δε αύτου, Χίος λίαν περίφημος». Και έν τη 
ώα του 1-ου φύλλου• «Περιήλθε τω παναγίω και ζωοδόχω Τάφω 
δια Χρύσανθου πατριάρχου». Και πάλιν «ΚαΙ τόδε Καισαρίου 
του Πελοπον^^ησίου κτήμα». 

1. «Του σοφωτάτου Νικηφόρου του Βλεμίδους περί τε μετεώ- 
ρων και ουρανού και έτερων αναγκαίων θεωρημάτων». Άρχ. «Περί 
τών φαινομένων φλογών, καιομένων περί τόν ούρανόν, καΐ των 
καλουμένων αιγών καΐ δαλών καΐ διαθεόντων αστέρων. Κεφάλαιον 
ϊ^'^^'. "Ανωθεν μεν από τής αρχής του στερεώματος» κτλ., ψ, 1- 
102. Τελευταΐον κεφάλαιον τό λα', δ περί κενού. Είτα απόσπασμα 
«έκ τής εις τόν η' ψαλμόν έζηγήσεως». 

2. «Ή παρούσα σύνοψις περί φύσεως ανθρώπου έπενοήθη 
καΐ συνελέγη καΐ συνετέθη παρά Μελετίου μονάχου, θέματος του 
Όψικίου, βάνδου 'Ακροκου, χωρίου Τιβεριουπόλεως, μονής λε- 
γομένης τής Άγιας Τριάδος» κτλ. Άρχ. «Τα περί τής του άν- 
θρωπου κατασκευής» κτλ. φ. 103^-196°". Ι. Α. ΟΓαπίθΓ, Αηβοά. 
Οχοη. ΠΙ, σ. Ι κέ. 

3. «'Όροι και ύπογραφαΐ κατά στοιχεΐον χρή δε γινώσκειν, 
δτι δσοις πρόκειται Β του αγίου Βασιλείου δροι εισίν έν οΤς.δέ 
Γ και Ν Γρηγορίου Νυσσης- ένθα δέ Α και Ν Αναστασίου Άν- 



284 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



τίοχείας, ν-αΐ έν οΤς έστι Κ καΐ Τι Κλήμεντος του Στρωματέως^ 
το Μ Μαξίμου, τό Α Δεοντίου μονάχου του Βυζαντίου, τό Τ χαΐ 
Σ Ισίδωρου πρεσβυτέρου Αλεξανδρείας, τό Α χαΐ Μ Αμμωνίου 
φιλοσόφου, τό θ Θεοδώρου της Ταϊθου, τό ΐϊ χαΐ Α Ηλία φι- 
λοσόφου», φ. 196?-208?. 

305• Αυτόγραφα τετράδια διαφόρων ίεροχηρυχων της ιζ' 
έχατονταετηρίδος (1628-1634). Φύ>.λα 317. Έν τξ άρχ^ προσ- 
ετέθη πίνας των έν αύτοΤς ομιλιών. Σημειωτέα* α') Διδαχή άνε- 
πίγραφος (φ. 1-22), ης ή αρχή• €Ευρίσχεται ή υλη άνείδεος και 
ασχημάτιστος, καθώς λέγουσιν οί φιλόσοφοι» κτλ. Μετά τό πέρας 
της διδαχής* «^αχκη' [=1628] ελέχθη έν τω ναω του άγιου 
αποστόλου Θωμά, όκτοβρίω ς', παρεμου Κωνσταντίνου άναγνώστου 
Μαϊνέτα». — β') Διδαχή εις τήν έορτήν της *Γπαπαντής (φ. 52- 
66). Άρχ. «Μεγάλη και θαυμαστή χαρά σήμερον» κτλ. Μετά 
τό πέρας της διδαχής• «,αχλα' [=1631] φευρουαρίω β' ελέχθη 
έν τώ ναώ της Νέας Μονής - - - παρεμου Κωνσταντίνου άνα- 
γνώστου Μαίνεται. — γ') ΔιδαχαΙ των ετών 1664 (φ. 146), 1668 
(φ. 162) και 1683 (φ. 67).— δ') Τύπος ομολόγου του 1682-ου 
έτους, φ. 168. — ε') «Του μακαριωτάτου και σοφωτάτου πατρός 
ημών χαΐ πατριάρχου Αλεξανδρείας κυρίου Γερασίμου του Πα- 
λαδα λόγος εις τήν περιτομήν». 'Δρχ. «Ανάμεσα εις ταΤς τυολ- 
λαΤς διαφοραΐς» κτλ., φ. 197. — ζ') Ακέφαλος λόγος εις τήν 
άγίαν Φωτεινήν», φ. 296-299. Μετά τό πέρας αύτου• «1639 
μαΐω 13 έν Σμύρνη, ιερεύς Αντώνιος (?) Καλλιάρχης»^. — ^') «Περί 
του ύδατος του α?σθητου και νοητού». 'Δρχ. «Νά ευρης αυτόν 
όπου είναι όλον φως» κτλ., φ. 300. Μετά τό κείμενον «1684 
έν τώ ναώ του πατρός μου. Ιερεύς - - - Καλλιάρχης». 

30Θ• Διάφορα χάρτινα τετράδια της ιη' και της ιθ' εκατ. 
Σημειωτέα• α') «Ιωάννου του Χρυσοστόμου λόγος περί προσευχής. 
Έξήγησις του διδασκάλου κυρίου Κυρίλλου», φ. 23. Μετά τήν 
έξήγησιν €^αωιε' [=1815] ιουλίου ι^ί. Πάτμος». — β') «Νικη- 

^ Εις Αντώνιο; ιερεύς Κα>Λίαρχος, ττνευιχατιχο; χα» -ρωτέχ^ίίχος Χίου Ιτει 
1590-ω, αναφέρεται παρά τω Κατραμη. Φιλολογικά ανάλεκτα Ζαχύνθου, ο. 19Ό-193. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 285 



φόρου του πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως όνεφοχριτικόν κατά 
άλφάβητον δια στίχων ιαμβικών». Άρχ. «"^Αρχε προ πάντων και 
παδών και κοιλίας». Έκδ. ΚίβΕΐΙϋ σ. 10. — γ') «Στίχοι ηρωικοί 
εν εΤδει εγκωμίου πρσσφωνηματικοΰ εις τον παναγιώτατον, θειότα- 
τον, σοφώτατον και οίκουμενικόν πατριάρχην κ. κ. Κωνστάντιον». 
Άρχ. «Τίς δήπου σ' δχ άριστε ιεραρχών» κτλ. Ποιητής τών στίχων 
τούτων έστι Φιλήμων τις. — δ') «Επίγραμμα ήρωελεγεΐον προς τον 
παναγιώτατον και θειότατον οίκουμενικόν πατριάρχην κ. κ. Άγαθάγ- 
γελον»^ Και τούτου ποιητής 6 αύτδς Φιλήμων. — ε') «Επίγραμμα δι' 
ιαμβικών στίχων* τριμέτρων άκαταλήκτων προς τό^ ιεροδιδάσκαλον 
ημών κ. κ. Σαμουήλ»^. Άρχ. «Αστήρ συ φαιδρός» κτλ. — ς) 
€Έγκώμιον εις τόν ήμετερον ιεροδιδάσκαλον κ. κ. Σαμουήλ». Άρχ. 
«Πράγμα πολλά δίκαιον και ώφέλιμον» κτλ. — ζ') «θεματογραφία του 
σοφωτάτου διδασκάλου της έν Κωνσταντινουπόλει σχολής, του έκ 
Μιτυλήνης Δωροθέου» Μετά τό πέρας* «Πάτμος 1815 σεπτ. 
29»^. — η') «Σημειώματα περιέργειας χάριν του σοφολογιωτά- 
του κυ χο Φωτίου». 

307. θεματογραφία και λείψα^^ον εκτενούς τίνος μεταφυσι- 
κής. Συνερραμμένα χάρτινα τετράδια δύο κωδίκων της ιη' έκατοντ. 

308• Τεύχος χάρτινον της ιη' έκατονταετηρίδος (μήκους 
0,225, πλ. 0,172) έκ φύλλων ήριθμημένων 154" ου αϊ πινα- 
κίδες είσι περικεκαλυμμέναι υπό δύο μεμβρανίνων φύλλων τής 
ια' εκατ. Έν τη αρχή υπάρχει πίναζ τών έν αύτώ τούτω τω τεύ- 
χει περιεχομένων υποθέσεων. Επιγραφή* «Έκ τών του Ίουγλάρι. 
Μεταγλώττισις Μανουήλ Λαμενίτου του Κρητός». Λόγοι δέκα, ών 
ό πρώτος επιγραφή ν έχει τό «Ό συνήγορος τών πτωχών». Άρχ. 
«Ά*/αμεταΕυ τών πολλών δυστυχιών» κτλ. 

* Όρα περί τοότου σημείωσιν θεοδ. ^Αριστοκλέους: Κωνστάντιου α! τοΰ άπό 
Σιναίου - . βιογραφία χαΐ αί ελάσσονες συγγραφαί. Έν Κωνσταντινουπόλει 1866| σ. 63. 

" Περί Σαμουήλ τοΰ Κυπρίου• έν τοΐς τοΰ Μ. Γεδεών χρονιχοΐς της πατριαρχικής 
άχαδημίας (έν Κωνσταντινουπόλει 1883), σ. 194- χέ. 

' Περί Δωροθέου τοΰ Πρωΐου ορα Κωνσταντίου τοΰ από Σιναίου βιογραφίαν, 
σ. 162-163. Έ>λην. Φιλολογ. 1ύ>Α. Κωνσταντινουπόλεως, τ. XIII, σ. 203-253. Μ. 
Γεδεων χρονιχά της πατρ. άχαδ. σ. 179-181. Ά. Π.-Κεραμέως εχθ. παλαιογρ. ερευ- 
νών, σ. 44. 



286 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



30Θ. Τεύχος χάρτινον (μήκ. 0,215, πλ. 0,155) εκ σελίδων 
ήριθμημένων 165, ων έλλειπουσιν αΐ σελίδες 65-86, 125-132 
καΐ 139-150' αλλαι δε .τίνες (87-123) αφέθησαν ες άρχης άγραφοι. 

1, Κωνσταντίνου Τριαντάφυλλου διδασκάλου του έκ Ζαγορά; 
επιστολή προς αρχιερέα, ης ή άρχή' «Επειδή ου τό μανθάνειν 
αμάρτημα» κτλ., σ. 1. Περί του Κωνσταντίνου τούτου δρα Ν. Ι. 
Μάγ^>ητος περ:γραφήν ή τοπογραφίαν της Θεσσαλίας και θεττα- 
λικής Μαγνησίας (έν Άθ. 1860), σ. 86. 

2. «Του Καλλινίκου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, ιδιω- 
τεύοντος έν Ζαγορδ τ^ πατρίοι αύτου της Δημητριάδος»^, επιστολή 
προς τον οίκουμενικόν πατριάρχην Σωφρόνιον α' άχρονολόγητος 
(σελ. 4-9), δι' ης. εκφράζει αύτω χαράν ?δίαν έπι τη εις τον 
πατριαρχικόν θρόνον άνα^άσει* λέγει δε συν άλλοις αύτω και ταυτα' 
«έγώ δε τήν σήν καλοκάγαθίαν είδώς, θαρρών ποιούμαι και παρά- 
κλησιν έν τοις γράμμασιν^ αιτών τα τών φίλων, καί μοι μηδέν 
άχθεσθης άπό πρώτης φορτικώ σοι δοκουντι - - - Ούκ οΤμίχι τούτο 
λανθάνειν τήν σήν μεγαλόνοιαν, ως ώριστό μοι πάρα του Κοινού 
έτήσιόν τι έν λόγω σιτηρεσίου δίδοσθαι* δ δή ϋνα λαμβάνειν εχοιμι 
έφ' οΤς τούτο προστέτακτο, έπέμποντό μοι αύτόθεν κατ' έτος τα 
της αποδείξεως καλούμενα γράμματα* ων δή εις χείρας ήκόντων 
τάς εμάς και πεμπομένων προς ους ταυτ' έγέγραπτο έκομιζόμην 
τό έτήσιον, καθ' ήσυχίαν έμαυτώ συγγινόμενος καί τοΤς νεκροΐς, 
ώς δν είποιμι, συγχρωτιζόμενος. Πέρυσι δε καί τητες ούκ οΤδα τί 
παθών ό γεννάδας εκείνος και άλαζών Σαμουήλ, ό πάντα εαυτού 
διά φιλοτιμίαν ποιούμενος, πέμψαι μοι τα αποδεικτικά ούκ ήξίωσε. 
Καίτοι πολλά έπιστείλας άλλοις τε και αύτω γε έκείνω, άλ)^' ούν 
ουδέν ήνυσα, καί πώς άν δυναίμην σιωπαν ή ήρεμεΤν οϋτω 
παρεωραμένος > ; "Ολον τό κείμενον της επιστολής ταύτης έκ του 
αύτου κωδικός κατεχώρισε Βασίλειος ό Γεωργιάδης έν τη Έκκλησ. 
Άληθεία, τ. III, σ. 633-634. 

^ Περί του οικοϋϊΑενικοΰ πατριάρχου Καλλίνικου ο' δρα Ζωσιμά του Έσφιγμενίτου 
Προ^η&έα (έν Βόλω 1895), τ. VII, σ. 707-711, 713-717, %α\ τ. ΥΙΙΙ, σ. 79-80 χαΐ 
88. Β. Γεωργιάδου Γραγ|χατεία έν τ^ '£κχ>.ησ. Αλητεία (1883), τ. III, σ. 617-621. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΓΜΩΝ. 287 



3. €Λ(5γος α' εις τον α' ψαλμον το5 Δαβίδ, εκπονηθείς, χα- 
θώ; χαΐ οΕ έμπροσθεν, παρά παχαρνίχου Ζήσου θεοδοσιάδου έ; 
επαρχίας Δημητριάδος, έχ χώρας Άγίοϋ Λαυρεντίου, χειμένης 
δπό το ΙΙήλιον δρος». 'Δρχ. ι^^Ω πόσην χαράν, ευλογημένοι αδελ- 
φοί» κτλ., σ. 11 κέ. "Επονται τρεις ετι λόγοι του αύτου Ζήσου εις 
τοος ψαλμούς β', γ', δ'. Ειδήσεις περί του θεοδοσιάδου χαΐ πολλά 
αύτοδ στιχουργήματα χατεχώρισεν ό Ν. Σταυρίδης έν τω Ήμε- 
ρολογίο) Ή Φήμη, τω έκδοθέντι υπό Ζωσιμά Έσφιγμενίτου έν 
Βώλω ετει 1886, σ. 33-54. 

4. €Ευχή δευτέρα Ιωάννου του Χρυσοστόμου». Άρχ. € Κύ- 
ριε ό θεός μου, ό μέγας καΐ φοβερός», σ. 5. 

5. «Άποκριτικον παρά του έχλαμπροτάτου πεγζαδέ Νικολάου 
Μουρούζη προς τόν πρώην παναγιώτατον οίκουμενικόν πατριάρχην 
Κύριλλον, ευχαριστήριον περί της διερμηνείας αύτου» εις την βα- 
σιλαψ ναυαρχίαν ^αωιθ*? ιαννουαρίω>. Σελις 124 κέ. 

6. €Πρός την έκλαμπροτάτην δόμναν κ. χ. Ζωήν Μουρούζη 
παρά του υψηλοτάτου αύθέντου Ούγγροβλαχίας χ. χ. Αλεξάνδρου 
Νικολάου Σούτζου, ^αωιθ' (αννουαρίου χγ'». Σελις 133 κέ. 

7. «Άποκριτικον της έκλαμπρότητός της», σ. 135. 

8. € Άποκριτικον της έκλαμπροτάτης δόμνης Ούγγροβλαχίας 
χ. χ. Ευφροσύνης Καλλιμάχου, συζύγου της ύψηλότητός του του 
ίΐοθέντου Σούτζου περί της αύτης υποθέσεως». Σελις 136 κέ. 

9. Άποκριτικον έτερον γράμμα, σ. 138. 

10. «Έκ των του σοφολογιωτάτου διδασκάλου κυρίου Νικο- 
λάου Βάρχοση αρίστων επιγραμμάτων, δεδοχιμασμένων και παρα- 
δομένων, πληθύς» (?), σ. 153. 

310• Τεύχος χάρτινον της ιη' έχατονταετηρίδος έχ φύλλων 
γεγραμμένων 134, μήκ. 0,212, πλ. 0,181. Τό κείμενον μονό- 
(ΐΠ)λον εκ γραμμών 22-23 (0,157 Χ 0,125). — α) €Χρυσάνθου 
του μαχαριωτάτου πατριάρχου των Ιεροσολύμων ιστορία και περι- 
γραφή της Αγίας Γης και της αγίας πόλεως Ιερουσαλήμ, έν η 
χαΐ περί της αρχαίας οικοδομής της έν αύτη μεγάλης εκκλησίας, 
ήτοι του σεβασμίου καΐ θείου ναού της του Κυρίου ημών Άνα- 



288 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



στάσεως, χοινως ήδη λεγομέ^Λ]ς του Άγίοο Τάφου, χΛι των μετά 
ταύτα αναχαινισμων του αύτου κατά διαφόρους καιρούς». — β') Νε- 
κταρίου πατριάρχου Ιεροσολύμων έγκώμιον είς τήν άγίαν πέλιν 
Ιερουσαλήμ καΐ τόν μακαριώτατον πατριάρχην Ιεροσολύμων κυρ 
Παίσιον». 'Δρχ. €'^Αν είναι δίκαιον νά θαυμάζωνται> κτλ. 

311• Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 122, μήκους 0,208, πλ. 
0,155. Έγράφη ετει 1709-ω• δρα τό 122-ον φύλλον, έν ω γέ- 
γραΐΓται τό σημείωμα τούτο* ιΟί άναγινώσκοντες μέμνησδε του 
γράψαντος Μακαρίου ιερομόναχου του Μιτυληναίου:- ^αψθ*?: έν μηνΐ 
δεκεβρίω». 

1. ιΆφθονίου σοφιστου προγυμνάσματα». Άρχ. €Ό μύθος 
ποιητών μεν προήλθεν» κτλ., φ. 1-18. 

2. «Σύνοψις τέχνης ρητορικής κατά πευσιν καΐ άπόκρισιν^ 
συντεθεΓσα παρά του σοφωτάτου και λογιωτάτου μεγάλου ρήτορος 
της Μεγάλης Εκκλησίας κυρίου Αλεξάνδρου, ιατρού τε αρίστου, 
του έκ Κωνσταντινουπόλεως». Άρχ. €Τί έστι ρητορική; 'Ρητο- 
ρική έστι τέχνη» κτλ. 

312. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων ήριθμημένων 273, μήκους 
0,208, πλ. 0,15. Αύτόγραφον Γερασίμου Βλάχου του Κρητός. 
Έν τη άρχη κείνται φύλλα ε; πρόσθετα, έν οΤς άναγέγραπται 
πρώτον πίναζ λειττομερής τών έν αύτώ τούτω τω τεύχει περιε- 
χομένων υποθέσεων, εΤτα ή επιγραφή και τέλος ή προθεωρία, 
ήτις έγράφη «Έν τη της Παλαιοπόλεως μονή. 1671 Οκτωβρίου 
26». Επιγραφή• «Εις τό πρώτον βιβλίον της ίερας σχολαστικής 
θεολογίας παραφράσεις τε και ζητήματα εκδοθέντα έν τω Δ*ρ βι- 
βλίω περί ορθοδόξου πίστεως του έν άγίοις πατρός ημών Ιωάν- 
νου του Δαμάσκηνου, παρά Γερασίμου ιερομόναχου Βλάχου του 
Κρητός, του τών επιστημών κατ' άμφοτέρας τάς διαλέκτους κοινού 
διδασκάλου- και του ίερου Ευαγγελίου ταπεινού κήρυκος. Τόμος 
δεύτερος». Άρχ. «Προθεωρία τών ζητημάτων. Ή περί θεού θεω- 
ρία, εΐ καΐ καθ' αυτό πέφυκε γνώριμος» κτλ. Έν τω 273-ω φύλλω• 
«Τέλος συν θεώ του ά°" βιβλίου 1672. φευρ. 28. έν τή της 
Παλαιοπόλεως μονή, ήτοι έν Κέρκυρα». 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 289 



313. Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 184, μήχοος 0,207, πλ. 
0,153. Τό χείμενον μονόστηλον έχ γραμμών 23 (0,148 Χ 0,095). 
Έγράφη ετει 1580-φ• δρα τό 184-ον φυλλρν, εν ψ γέγραπται 
τό ημείωμα τούτο • €•|• Έγράφη εν Μεσσήνη τ^ς Σικελίας δια 
χέφών του ευτελούς ιερέως Ίωοτ/'^ου Ε&ριπιώτου έιηχεκλημενοο, 
τοδ άπό Χίου. εν ετει μ^ φ ν πΦ. μηνΐ φευροοαρίω». 

1. ιΠερι άρχων της μαθηματικής, και περί γενών και ε{δων 
αδτης, και έν ποία κατηγορία αναφέρεται >, φ. 1-5. 

2. Ευκλείδοο έκ των θέωνος σο'>ουσιών βιβλία ζ' μετά ποι• 
χίλων γεωμετρικών σχημάτων, φ, 6-156. 

3. € Κλαυδίου Πτολεμαίου αρμονικών πρώτον^ περί των άρμο- 
νιχης κριτηρίων». Άρχ. ι Αρμονική μέν έστι δόναμις καταλη- 
πτιχή> κτλ., φ. 157-184. 

314. Τεύχος χάρτινον της ιη' έκατοντ. έκ φύλλων 47, μήκους 
0,207, πλ. 0,155. Τό κείμένυν μονόστηλον έκ γραμμών 24 
(0,172x0,11). — «Γραμματική συντεθεΤσα παρά του σοφωτάτου 
Θεοδώρου τουπίκλην Πτωχοπροδρόμου > . Άρχ. «Καθάπερ τό άν- 
θρώπινον σώμα, φιλολογωτάτη μοι βασιλίδων» κτλ. Τέλος* «τέως 
δέ *Λν έχεις παρ' ημών περατωθε?σάν σοι τήν έπιταγήν». 

315. Τεύχος χάρτινον της ιη' έκατονταετηρίδος (μήκ. 0,21, 
πλ. 0,154) έκ σελίδων ήριθμημένων 286, ων τίνες άγραφοι 
(116-120 καΐ 250-252)* Ιστι δε τούτο αύτόγραφον Μάρκου Πορ- 
^οροπούλου του Κυπρίου. 

1. «Νικηφόρου περί ούρα'/ου καΐ δτι ό κόσμος ουκ .εστίν άΓ- 
ίιος». Άρχ. «Τόν ούρανόν 8ρον άνω εΤναι καΐ ή άνάπτυςις δή- 
λοι» κτλ., σελ. 1-88. 

2. «Νικηφόρου μοναστου και πρεσβυτέρου, του κτήτορος, ει- 
σαγωγικής επιτομής περί των φυσικών άρχων καί αιτιών καΐ με- 
τεώρων» κεφάλαια λ'. Άρχ. «Παν τό αίτιον και αρχή», σ. 89-115. 

3. «Συμεών μαγίστρου του Σήθ συνοψις τών φυσικών, μετά- 
φρασθεΐσα υπ' έμου, εις κοινήν γλώτταν, του έν έλαχίστοις σπου- 
δαίου Μάρκου του Πορφυροπούλου, του έκ Κύπρου, και νοταρίου 
της του Χρίστου Μεγάλης Εκκλησίας, δια παρακλήσεως τινός 

ιτ. 19 



290 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

των έμοί συνήθων». Άρχ. ιΌ Πλούταρχος, ώ μέγιστε καΐ θειό- 
τατε βασιλευ», σελ. 121-196. 

4. ^Πρέχλου σφαίρα >• Άρχ. €*Αζων χαλεΐτακ του χ(ίσμου 
ή διάμ8τρος>, σελ. 197-210. 

δ. «Του σοφωτάτου Κορυοαλλέω; περί αστρολογίας». *Αρχ. 
«Πλάττει ταΐς Μοόσαις ό φυσιχός μύθος», σελ. 213-245. 

6. «Άστραμψύχου όν8φοχριτιχ(ίν>. Άρχ. ΑαλεΓν χαθ' ύπνους 
νητρεχές τουναρ τόδε> χτλ., σελ. 246-249. Έχδ. Κί^&ΐΐϋ σ. 5. 

7. «Περί εις ποίον ζωδιον άνεβαίνεκ χαΐ xατεβα^^ε( ό ί^λιος τον 
χάθε μηνα>.Άρχ. «'Απο τάς ιδ'του μαρτιΌυ μψος» χτλ., σ. 253-271. 

8. «Περί θέσεως χόσμου, ουρανού τε χαΐ γης χαΐ αστέρων, 
χαΐ του Άράτου τά φα(ν(}μενα». Άρχ. ιΌ ουρανός σφαιροειδής 
έστι χυχλω» χτλ., σελ. 273-286. 

31β• Άχανόνιστα χάρτινα τετράδια, ων τα πλείω Ιγραψεν ό 
Ιεροχηρυξ Γρηγ<$ριος ίερομ(5ναχος μεταξύ των ετών 1629 ^0ί\ 1641, 
§τερα δέ τίνα πάλιν έγραψεν έτερος ανώνυμος ίεροχηρυξ μεταζύ 
των ετών 1664 χαΐ 1666. Φύλλα 297, περιέχοντα έν έαυτοίς 
διαφόρων ίεροχηρύχων διδαχάς- τούτων δέ ό πίναζ εστί χατε* 
στρωμμένος έν τ^ άρχη του τεύχους, δπερ δρχεται από τίνων 
«συλλογισμών περί της έχπορεύσεως του άγιου πνεύματος >* μετά 
δέ τούτους υπάρχει τις άνώ'/υμος πραγματεία «ττερί τών εντολών 
πασών, χαι περί έζομολογήσεως πώς πρέπει ό πνευματιχός να 
έξομολογη τους ανθρώπους». 

317. Τεύχος χάρτινον της ις' έχατ. έχ φύλλων 149, μήχ. 
0,21, πλ. 0,155* ην δέ τούτο πρότερον «Δοσιθέου πατριάρχου 
Ιεροσολύμων». Πιθανώς αύτόγραφον Δαμάσκηνου του Στουδίτου. 
Φύλλα άγραφα• 17-34. Μετά τό 15-ον φύλλον υπάρχει Ιλλειμμα' 
χατά δέ τόν χατάλογον Άντωνίνου χαι Ίωαννίδου υτυηρχεν ε ν τω 
τόπω τούτω «Ίσαάχ μονάχου του Αργυρού μέθοδος χατασχευης 
άστρολαβιχου οργάνου, ετι δέ άπόδειξις λογιχης τών έν αύτω 
χαταγραφομένων μεταφοριχώς, άπό τών έν τη σφαιριχ^ επιφά- 
νεια ως έπίπεδον: αρχή: ΈπεΙ χαθάπερ τινας αρχέτυπους πίνα- 
χας». Έλλειμμα υπάρχει χαΐ μετά τό 68-ον φύλλον. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 291 



1. €Άρχυτου του Μαζίμοο χοχλιχης θεωρίας μετεώρων των 
εΐζ τέσσαρα τό πρώτον», εΤτα τό β', τό γ' χαΐ τό δ'. Άρχ. ιΜε- 
ηέναι δή τά περί της σφαίρας βοολόμενοο χτλ., φ. 1-15. 

2. Προσθήχη της ιζ,' έχατ. ι Περί πολλαπλασιασμού μοφων 
χαΐ λεπτών χαΐ δευτέρων προς μοίρας χαΐ λεπτά», φ. 16. 

3. Άχέφαλον άστρονομιχόν πόνημα, ου αι πρώται λέζεκς εχου- 
σιν ώδε• € - - - ενίοτε δε δεύτερον, δταν δηλαδή άπλα ετη ουχ 
ώρεθώσιν, ως εΤρηταε* χαΐ μετά ταύτα είσαγαγόντες τήν ύποχει- 
μένην πόλιν είς τό χανόνιον του μήχους τε χαΐ πλάτους των επι- 
σήμων πόλεων, χατά τό σελίδιον αυτού τό έπιγραφόμενον Πόλεις» 
χτλ., φ. 35 χέ. 

4. «θέωνος έχ του είς τό πρώτον της μαθηματιχης συντά- 
ξεως Πτολεμαίου περί μερισμού». Άρχ. «Τά πρώτα έξηχοστά 
7Ε$ρΙ μεν μοίρας μέριζόμενα» χτλ., φ. 40-41°^. 

5. Δαμασχηνου του Στουδίτου άνεπίγραφον συμτυλήρωμα εις 
τά χανόνια Μιχαήλ του Χρυσοχόχχη (φ. 41^-68), μβτά προλόγου 
Ιχοντος οδτως• «Ό έν έπισχόποις ελάχιστος Δαμασχηνός τοις έν- 
τευζομένοις χαίρειν. Επειδή πρό ημών ό σοφώτατος Μιχαήλ 6 
Χρυσοχόχχης πολλήν είς τήν του Ίουδαϊχου έξαπτερυγου έρμηνείαν 
φροντίδα χατεβάλετο χαΐ ως ένήν άριστα τήν περί τούτου διδα- 
σχαλίαν ήμΐν έσαφήνισεν, ο6 μήν δε τόν τών έννεαχαιδεχαετηρί- 
δων χρόνον παρηύζησεν έν τοις παρ" αύτου συντεθεΐσι χανονίοις, 
ώστε διαρχεΤν εις μήχιστον — χαΐ γάρ μέχρι της σπδ'^ συνεγρά- 
ψβτο, ώς εντεύθεν μικρού δεΐν δχρηστον εΤναι τήν τούτου μάθη- 
σιν εις τόν έπιόντα χρόνον — , Ιδοζε χάμοΙ παρεχτεΐναι τάς ϊθετη- 
ρίδας είς τό αυταρχες, ώς άν μή τελειωθέντων τών παρ' έχείνου 
σογγεγραμμένων ϊ^ετηρίδων άχρηστος ή τοσαύτη χαΐ τηλιχαύτη 
της μαθήσεως ωφέλεια γένηταΐ' 8τι δε ου μιχράν περί τούτων 
σπουδήν άνεδεζάμην, ώστε μή παρατραπήναι της ευθείας, άλλ' ες 
τό άχριβές συνθε?ναι τάς τε ημέρας χαΐ ώρας χαι τά τούτων λε- 
πτά, ωσαύτως χαΐ τά ζώδια χαΐ τάς μοίρας χαΐ τά τούτων λεπτά, 
(ΐαρτυρήσουσιν οι της τοιαύτης επιστήμης ειδήμονες• ου γάρ έχ 
του παραχρήμα τοΐς σπουδαίοις ή περί τούτων θεωρία, ώς Τσα- 



262 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΓΛΦΰΙΙ 

ΟΜ οί μβμοημ^νοΕ, έγγίνεται. "Οδεν ύμβΐς βύτοϊ τόν τής ο4 
μ(ΐ>[ΐτ]τ^; ίσως σπουδή; τε χαί μελέτης πένον άτΐΐίνως χαρπούμε:«( 
τ^ς ημετέρας σωτηρίας ΰπΕρεύχεσ&αι. ,ζπβ" [= 1574] φεορ. ιε', 
([^*, ΈΤτα τά χανόνία Δαμασχηνοΰ τοΰ Στουδίτοί). 

6. Λίίψανον, ό>ς φοίνετοί, φυσιολίγου τινός, ίδίβ ίέ πβρϊ της 
άρίχνης, φ. 69-75. 

7. €Ίνάννου γραμματιχοΰ ^Αλεξανδρέως, τοΰ Φιλοπύνο», περί 
της τοΰ αστρολάβοι) χρήσβ«>;». Άρχ. *Τήν έν τω άστρολάβω 
της επιφανείας της σφαίρας ^άπλωσινι χτλ., φ. 75^. 

8. (Έτερα μέθοδος άνωνύμο» περί τοΰ ίατρολάρου*. *Αρ^. 
<Εί βο6λε[ γινώσχειν την τοΰ αστρολάβου μέθοδον» χτλ., φ. 86^. 

9. <Μάρχοι> τοΰ άγιωτάτου άρχιεπισχιίπου Έφέσο» μέθοδο; 
εί; τού; χανόνας τους προχείρους, οΤς ή επιγραφή Κύχλοο. Άρχ, 
ιΉ τ£ν χοηιόνων τούτων αϋσταβις γέγονε μεν παρά τινο; των έν 
Ιταλία μιαθηματιχών, χατή το χιλιοστόν τρηχοσΕοστον έζηχοστύν 
πρώτον έτος» χτλ., φ. 90-115. 

10. «Μέθοδος, δί' ής εΰρίοχονται αί χα&' έχίστην νύχτα ΰπό 
τη; σελήνης φωτι^όμεναι της νυχτάς ώραο. 'Δρχ. <Ή σελήνη 
γεννηθίΐοβ σΰξεί χαθ' έχάστην» χτλ., φ. 116". 

11. ιΤοϋ φιλοσοφωτάτου χυροΰ Μαξίμου μονάχου τοΰ Πλα- 
νούδη έχ της ψηφοφορίας χατ' Ινδού; της λεγομένης μεγάλης, 
περί τε συνάψεως χαΐ πολλαπλασιασμοΰ χαΐ δφαιρέσεω; χαΐ μερι- 
σμοΰ μο^ρών χαί λεπτών πρώτων και δευτέρων, ή χαί τρίτων, των 
έν τ^ αστρονομία εΰρ(αχομένων>, Άρχ. «'Ρητέον ήμΐν ^δη χαΐ 
περί ζωδίων χοΐ μοιρών., φ. 116Ρ-119Ρ. 0. Ι. ΟβΛίΐηΙΙ, Βμ 
ΚβΰΙίθηΙιπΰΗ άβ3 Μ{ΐχίιιιη3 Ρ1&ηιιάεδ. Η&Πβ 1865, σ. 23. 

12. Κανίνια των ωρών έχάστη; ημέρα; τοΰ ένίακτοΰ, φ. 120-124. 

13. <ΠερΙ έπιαημασιών τών ε' πλανωμένων αστέρων >. Άρχ. 
ί'Ο μέν Η°* ά™ πρώτης μοίρας δοβς ΪΖ^' > κτλ., φ. 126 χέ. 

14. «Πρίχλοΐί διαδιίχου ττερί της τών πλανωμένων αστέρων 
δυνάμεως». 'Αρχ. <Ό τοΰ Κρόνου αστήρ ψύχει*, φ. 126 χέ. 

15. «Τά του ζωδιαχοΰ δωδεχατημόρια^ κατά ΠτολεμαΤον». 
Άρχ. <Ό Κριός ζώδιιίν εστίν ίσημερινόν» κτλ., φ. 132 κέ. 



Χ 



ίΙΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 293 



16. «ΙΙρόχλοί) διαδόχου πβρί τριγώ^Λον». Άρχ. «Ή προς τά 
τρηω'Ηχ συνοιχεεωσις» χτλ., φ. 134. 

17• «Των φώτων χαΐ αστέρων αυνοιχειώσεις προς τά δωδε- 
χατημόρια, κατά ΠτολεμαΤον»^ φ. 135. 

18- *Αί των απλανών φύσεις χατά το ιδίως αυτών ποιη- 
τιχόν, δπως της φύσεως τών πλανωμένων συγκέκραντακ. Πτολε- 
μαίοι) έχ της τετραβφλου » , φ. 136. 

19. «Τοΰ αύτου περί τών γι^Λ^μένων σημείων περί τε τον 
ηλιον και την σελήνην και τους λοιπούς αστέρας», φ. 187^. 

20. € Πρόκλου περί τροπικών καΐ ισημερινών καΐ στερεών και 
δισώμων ζωδίων». Άρχ. «Τών ιβ' ζωδίων τά μέν λέγεται τρο- 
πικά» κτλ., φ. 138^. 

21. ιΠερΙ ωροσκοπίας* γέγραπται δε τέχνης δνεκα, ούχΙ δε και 
πιστεύειν ταύτα χρή, ως ούκ άληθεύουσιν έπΙ πασι χαΐ πάντοτε». 
Άρχ. «Τη Κυριακή^ εν αΤς ώραις ό ?)λιος διέπει» κτλ., φ. 140. 

22. «"Ετει ^ζπρΗ> [=1574] + Του τατυεινου μητροπολίτου 
Ναυπάκτου και "Αρτης Δαμάσκηνου έζάπλωσις και τεχνολογία είς 
χο του έξαπτερύγου υπόδειγμα του Χρυσοκόχκη», φ. 142-149. 

318• Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλλων 208, μήχ. 
0,205, πλ. 0,147. Τό χείμενον μονόστηλον. — α') Θεοδώρου του 
Στοϋδίτου κατηχήσεις έν παραφράσει, φ. 1-91. — β') €Διήγησις 
του αγίου Μακαρίου του ΑΙγυτττίου πάνυ ωφέλιμος». Άρχ. «Πο- 
ρδϋόμενος ποτέ τις τών αγίων πατέρων», φ. 91^. — γ') Ιωάννου 
τοδ Χρυσοστόμου € λόγος περί της αιωνίου καΐ ατελεύτητου κολά- 
σεως, και φοβέρας και δικαίας κρίσεως». Άρχ. «"Οσοι τά του 
ρίου μάταια», φ. 101?. — δ') «θαύμα γενόμενον παρά του έν 
ηίοις πατρός ημών άρχιεράρχου και θαυματουργού Νικολάου». 
Άρχ. ι'Εγένετο έν τοις καιροΐς έκείνοις», φ. 109. — ε') «"Ετε• 
ρον θαύμα του αγίου πατρός ημών Νικολάου». Άρχ. «Εις την 
Κω^χπα^^ινούπολιν ήτόν τις άνθρωπος», φ. 113.— ς') «Βίος και 
τΓολιτεία της όσίας μητρός ημών Εύπραξίας, μεταφρασθείς εις 
τήν κοινήν γλώτταν παρά Ιγνατίου του έν ίερομονάχοις ελαχίστου». 
Άρχ. «"Αλλο δεν είναι ποθεινότερον > κτλ., φ. 123. — ζ') Ίωάν- 



202 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΑ• ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



σβν οΐ μβμοημένοκ, έγγίνβται. "Όθεν υμεϊς αυτοί τον της ού 
μωμτ^της ίσως σπουδής τε χαΐ μελέτης πένον άπένως χαρπουμε^>ο( 
της ημετέρας σωτηρίας υπερευχεσθαι. ,ζπβ*** [= 1574] φευρ. ιε', 
([ Τ« » . ΕΤτα τά κανόνια Δαμασχηνου του Στουδίτου. 

6. Λείψανον, ως φαίνεται, φυσιολόγου τινός, ιδία δε περί της 
αράχνης, φ. 69-75. 

7. € Ιωάννου γραμματικού Άλεζα^^δρέως, του Φιλόπονου, περί 
της του αστρολάβου χρήσεως >. Άρχ. ιΤήν εν τω άστρολάβω 
της επιφανείας της σφαίρας έζάπλωσιν> χτλ., φ. 75^. 

δ. «Έτερα μέθοδος ανωνύμου περί του αστρολάβου ι. Άρχ. 
«Ε! βούλει γινώσχειν την του αστρολάβου μέθοδον» χτλ., φ. 86^. 

9. «Μάρχου του &γιωτάτου αρχιεπισκόπου Εφέσου μέθοδος 
είς τους χανόνας τους προχείρους, οΤς ή επιγραφή Κυχλοι». Άρχ. 
ιΉ των χανόνων τούτων συστασις γέγονε μεν παρά τίνος των έν 
Ίταλίοι μαθηματικών, κατά το χιλιοστόν τριακοσιοστον έζηχοστόν 
πρώτον ετος> κτλ., φ. 90-115. 

10. «Μέθοδος, δι' ής ευρίσκονται αϊ καθ* έκάστην νύκτα υπό 
της σελήνης φωτιζόμεναι της νυκτός ώραι». Άρχ. «Ή σελήνη 
γεννηθεΤσα αυξει καθ' έκάστην» κτλ., φ. 116". 

11. «Του φιλοσοφωτάτου κυρου Μαζίμου μονάχου του Πλα- 
νούδη έκ της ψηφοφορίας κατ' Ίνδους της λεγομένης μεγάλης, 
περί τε συνάψεως καΐ πολλαπλασιασμού και αφαιρέσεως και μερι- 
σμού μοιρών καΐ λεπτών πρώτων καΐ δευτέρων, ή και τρίτων, τών 
έν τη αστρονομία ευρισκομένων». Άρχ. «Τητέον ήμΐν ήδη και 
περί ζωδίων καΐ μοιρών», φ. 116Ρ-119Ρ. Ο. Ι• ΟθΓΐιαΓάΙ, ϋ»8 
Κβοΐιβηϋιιοΐι άβδ Μαχίιηαδ ΡΙαηηάβδ. ΗαΙΙβ 1865, α. 23. 

12. Κανόνια τών ωρών έκαστης ημέρας του ένιαυτου, φ. 120-1 24. 

13. «Περί έπισημασιών τών ε' πλανωμένων αστέρων». Άρχ. 
«Ό μέν Η®^ άπό πρώτης μοίρας δως ΪΖ^« > κτλ., φ. 125 κέ. 

14. € Πρόκλου διαδόχου περί της τών πλανωμένων αστέρων 
δυνάμεως». Άρχ. «Ό του Κρόνου αστήρ ψύχει», φ. 126 κέ. 

15. «Τά του ζωδιακού δωδεκατημόρια^ κατά ΠτολεμαΤον». 
Άρχ. €Ό Κριός ζωδιόν εστίν Ισημερινόν» κτλ., φ. 132 κέ. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΑΪΜΩΝ. 293 



16. «Πρόχλοϋ διαδόχου περί τριγώνων». 'Δρχ. «Ή προς τα 
τρίγω^^α συνοιχειωσις» κτλ., φ. 134. 

17. <Τών φώτων χαΐ αστέρων συνοιχειώσεις προς τα δωδε- 
κατημόρια, χατά Πτολεμαΐον», φ. 135. 

18. *Αί των απλανών φύσεις χατά τό ίδιως αυτών ποιη- 
τιχόν, δπως της φύσεως των πλανωμένων συγχέχρανται. Πτολε- 
μαίου έχ της τετραβφλου», φ. 136. 

19. «Του αύτου περί τών γι^Λ^μένων σημείων περί τε τόν 
ηλιον και την σελήνην χαΐ τους λοιπούς αστέρας», φ. 137^. 

20. «Πρόκλου περί τροπικών και ισημερινών καΐ στερεών και 
ίίσώμων ζωδίων». Άρχ. «Τών ιβ' ζωδίων τα μέν λέγεται τρο- 
πικά» κτλ., φ. 138Ρ. 

21. «Περί ωροσκοπίας* γέγραπται δέ τέχνης δνεκα, ούχΙ δε και 
πιστεύειν ταύτα χρή, ως ούκ άληθεύουσιν έπΙ πασι και πάντοτε». 
Άρχ. «Τ-^ Κυριακή, έν αΤς ώραις ό ήλιος διέπει» κτλ., φ. 140. 

22. «"Έτει ,ζπ^ν [=1574] ^• Του ταπεινού μητροπολίτου 
Ναυπάκτου και "Αρτης Δαμάσκηνου έζάπλωσις και τεχνολογία είς 
τό του έζαπτερύγου υπόδειγμα του Χρυσοκόκκη», φ. 142-149. 

318• Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. εκ φύλλων 208, μήκ. 
0,205, πλ. 0,147. Τό κείμενον μονόστηλον. — α') Θεοδώρου του 
Στουδίτου κατηχήσεις έν παραφράσει, φ. 1-91. — β') «Διήγησις 
τοδ αγίου Μακαρίου του Αίγυτττίου πάνυ ωφέλιμος». Άρχ. <Πο- 
ρεοόμενος ποτέ τις τών αγίων πατέρων», φ. 91^. — γ') Ιωάννου 
του Χρυσοστόμου «λόγος περί της αιωνίου καΐ ατελεύτητου κολά- 
αβως, και φοβεροίς και δικαίας κρίσεως». Άρχ. «"Οσοι τά του 
ρίου μάταια», φ. 101^. — δ') «θαύμα γενόμενον παρά του έν 
άγίοις πατρός ημών άρχιεράρχου και θαυματουργού Νικολάου». 
Άρχ. «Έγένετο έν τοις καιροΤς έκείνοις», φ. 109. — ε') «"Ετε• 
ρον θαύμα του αγίου πατρός ημών Νικολάου». Άρχ. «Εις την 
Κω^^στα^/τινούπολιν ήτόν τις άνθρωπος», φ. 113. — <:') «Βίος καΐ 
πολιτεία της όσίας μητρός ημών Εύπραξίας, μεταφρασθείς εις 
την κοινήν γλώτταν παρά Ιγνατίου του έν ίερομονάχοις ελαχίστου». 
Άρχ. «"Αλλο δεν είναι ποθεινότερον» κτλ., φ. 123. — ζ') Ίωάν- 



294 ΚΑΤΑΑΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

'^α τοϋ Χρυαο9τ<$μοο €λ<$γος ιυερί νηστείας». Άρχ. «Σήμερον, 
αγαπητοί αδελφοί, τον Ιατρόν προαχϋνήσο>|ΐεν>, φ. 190. — η') «Περί 
χαταχρίσεως του μη χαταχρΐναι' τίνα». Άρχ. €Άχοόαωμεν του Κυ- 
ρίου», φ. 194. 

31θ• Τεύχος χάρτ^Λν της ντ( έχατ. έχ φύλλων 168, μή- 
κους 0,21, πλ. 0,158. Το χείμενον μονόστηλον έχ γραμμών 20 
(0,162X0,11). 

1. Συνόψεις των Αριστοτέλους πολιτκχών. 'Δρχ. «Κοινωνιχόν 
ζωον ό ίνθρωπος», φ. 1-144. 

2. «Έχ των του Κυριαχου του Στρωζα χατ' *Αριστοτέλην 
πολιτιχων το χ, ήτοι βιβλίον θ°^>. Άρχ. «Προς δέ τοΤς είρη- 
μένοις πολιτιχου διελθεΓν έστι» χτλ., φ. 145. 

3. «Του αύτου Στρώζα έπΙ τοϊς θ' των Αριστοτέλους πολι- 
τιχών το κ, ήτοι βιβλίον ι'». Άρχ. «Νυν δε περί βασιλείας λέ- 
γειν» χτλ., φ. 159. 

320. Τεύχος χάρτινον της ιη' έχίχτονταετηρίδος, μήχους 
0,21, πλ. 16. Σελίδες ήριθμημέναι 226, ων έλλείπουσιν ή 1*η 
χαΐ ή 2-α. 

1. Ανώνυμος βίος του μεγάλου Πέτρου. 'Δρχ. «Πέτρος Άλε- 
&άδης ό δεδοζασμένος αυτοκράτωρ της Μοσχοβίας. "Αρχόμενοι να 
γράψωμεν διήγησιν» χτλ., σ. 3. 

2. «Σύντομος διήγησις διά βσα έσυνέβησαν ε?ς την Μοσχο- 
βίαν άπό του 1540"®^ έτους δως του νυν αύτοχράτορος, έτους 
δε 1698», σ. 57. 

3. Σύντομον ρωσεχόν χρονιχόν άπό του 1360*οί> Η-^χΡ^ "ε®*^ 
1700-ου έτους, σ. 219. 

321. Τεύχος χάρτινον (μήχ. 0,21, πλ. 0,15) έχ σελίδων 
ήριθμημένων 183, δπερ έγράφη περί το τέλος τής ις' έχατοντ. 
Έν τη ώα τής 1•ης σελίδος• «Και τ<5δε συν τοις άλλοις Ιωα- 
κείμ πρωτοσυγχέλλου του μαχαριωτάτου πατριάρχου χυρίου Χρύ- 
σανθου των Ιεροσολύμων, έν τη Σμύρνη ^αψχς-^ [=1726] μηνΐ 
μαρτίω > . 

1. Κανών λβ' τής έν τω Τρούλλω συνόδου, σ. 1. 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΓ ΙΒΡΟΣΟΛΥΜΩΙϊ. 295 

2. Πρόκλου Κωνσταντινουπόλεως «περί παραδόσεως της θείας 
λειτουργίας!. Άρχ. «Πολλοί μέν τινβς χαΐ δλλοι των τους ιερούς 
αποστόλους διαδεζαμένων > χτλ., σ. 3. 

3. «Ή θεία λειτουργία του αγίου αποστόλου χαι άδελφοθέου 
Ίαχώβου». Άρχ. <Έν πλήθει αμαρτιών μεμολυσμένον με>, σ. 5-41. 

4. Ιωάννου του Δαμάσκηνου, ιδτι ό ίερουργουμενος άρτος χαι 
οίνος ουκ εστί τύπος του χυριαχου σώματος, άλλ' αυτό έκεΤνο αλη- 
θώς το ϊδιον σώμα του κυρίου ήμων Ίησου Χριστου>. Άρχ. «Ό 
αγαθός και πανάγαθος», σ. 42. 

5. € Νικολάου του μακαριωτάτου επισκόπου Μεθώνης προς 
τους διστάζοντας και λέγοντας, δτι ό ίερουργούμενος άρτος καΐ 
οίνος ούκ έστι σώμα και αίμα του κυρίου ημών Ίησου Χρί- 
στου»• Άρχ• «Την μυστικήν ταύτην και άναίμακτον ίερουρ- 
γίαν», σ. 49. 

6. «Του μακαρίου Σαμουήλ αρχιεπισκόπου Γάζης διάλεξις 
ιυρός Άχμέδ τόν Σαρακηνόν, άποδεικνύουσα τόν ύπό του ιερέως 
ίερουργούμενον άρτον και οΐνον σώμα καΐ αΤμα άληθινόν και έλό- 
χληρον είναι του κυρίου ημών Ίησου Χρίστου». Άρχ. «Έτυγχά- 
νομέν ποτέ πορευόμενοι τήν εις "Έμισσαν», σ. 56. 

7. € Μάρκου αρχιεπισκόπου Εφέσου, δτι ου μόνον από της 
^ωνης τών δεσποτικών ρημάτων αγιάζονται τά θεία δώρα, άλλ' 
έχ της μετά ταύτα εύχης και ευλογίας του ίερέως, δυνάμει του 
αγίου 7Γ/ευματος». Άρχ. ιΉμεΐς έκ τών ιερών αποστόλων» 
χτλ., σ. 66. 

8. «Έκ της Ίουστίνου του φιλοσόφου και μάρτυρος απολο- 
γίας υπέρ χριστιανών, περί λειτουργίας». Άρχ. «ΉμεΤς δε μετά 
το ούτως λούσα ι > κτλ., σ. 77. 

9. Γρηγορίου Νύσσης, «δτι ό άγιαζόμενος άρτος εις σώμα 
του θεού Λόγου μεταποιείται» κτλ. Άρχ. «"Ωσπερ οί δηλητηριον 
δι' επιβουλής λα^όντες», σ. 80. 

10. Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως «ιστορία εκκλησιαστική 
χαι μυστική θεωρία». Άρχ. «Εκκλησία έστΙ ναός θεού», σ. 
84-150. 



296 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



11. Ιωάννου του Δαμασχηνοδ περί τφν έν πίστβι χδχοιμη- 
μένων. Άρχ. «Τα των βρωμάτων ηδέα», σ. 150. 

12. «Του αύτου περί χτίσεως όρατης» χαΐ πάλιν «του αύτου 
περί ουρανού», α. 182 χέ. 

322• Τεύχος χαρτινον έχ φύλλων 20δ, μήκ. 0,21, πλ. 
0,155. Έγράφη μεταξύ των ετών 1690 χαΐ 1691. Φύλλα δγραφα• 
38-40 χαί 62-64. 

1. «ΚαΙ τόδε προς χρηαιν Γεωργίου Τραπεζουντίου του Υπό- 
μενα: — Σχόλια παλαιά των πάνυ δοχίμων εις τάς αωζομένας των 
Σοφοκλέους τραγωδιών. Εις ΑΓαντα τύν μαστιγοφόρον » , φ. 1-36. 
Κείμενον χαι σχόλια μεταζύ των στίχων. Μετά το πέρας του χειμένου* 
«,ΑχΗ* [=1690], μαρτίου χδ', γέγραφα ημέρα β: — Γερβ(άσιος) 
Έλισα. Ίω(άννου) διάχ(ονος): χάγώι. Βιτα* «Έδιαβάσαμεν άπριλλίου 
χθ' ημέρα γ'».— Φ. 37" Επιγράμματα Σιμωνίδου, Έρυχίου χαΐ Διοαχο- 
ρίδου εΙς Σοφοχλέα. — Φ. 37^ Τπόθεσις Αϊαντος του μαστιγοφόρου. 

2. « ^ Αχ V άπριλλίου λ', ημέρα δ': — Ησιόδου έργα χαι ήμέραι» 
μετά σχολίων χαΐ ψυχαγωγιχης ερμηνείας, φ. 41. Μετά τό κεί- 
μενον «,Αχ^' μαΓου β' γέγραφα ι. Είτα- «Έτελειώσαμεν τον 
παρόντα ποιητήν έν ετει ,αχ^Φ ίουλίου ια' ημέρα ς'». Και πάλιν 
«Πόνημα Γεωργίου Τραπεζουντίου του Τπομενα». 

3. «Αρχή ,αχπ', μηνός ίουλίου ιε' ήμερα γ': — Πινδάρου 
ΌλυμπιονΓχαι > μετά σχολίων χαι ψυχαγωγικής ερμηνείας, φ. 
65. Μετά το κείμενον «Έν ετει ,αχπ*** σετυτεμβρίου ιβ' ημέρα ς'». 

4. Της Πλανουδείου τών επιγραμμάτων ανθολογίας πρώτον 
τμήμα, μετά σχολίων χαΐ ψυχαγωγικής ερμηνείας, φ. 105^ κέ. 
Έν τή άρχη• «,Αχπ' σεπτεμβρίου ις' ημέρα γ'. και εις τάς ιζ,' 
ήρθε ό κύρ θεοδωρής άπο τό Σινώπιν. Γ. Τ. Γ». Μετά το πέ- 
ρας του κειμένου* «^χ^α'. έτελειώσαμεν τό έπιγραμματάρίον εις 
δόζαν θεού έν ετει ,αχπα' μαρτίου ιη' ήμερα δ'. θεέ κύριε από 
του νυν άπελθέτω άφ' ημών ή νωθρότης και φώτισον τόν νουν 
ημών του συνιέναι τάς Γραφάς. — Και τό αυτό διήλθομεν έν Βου- 
κουρεστίω ^αψα' φευρ. γ'». 

5. Συλλογή έτερων τινών επιγραμμάτων, φ. 202^. 



ΠΑΤΡ1ΑΡΧΕΙ0Γ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 297 

323. Τεύχος χάρτινον, μήχ. 0,22, πλ. 0,165. Το κείμενόν 
μονόστηλον έγράφη δε περί τήν αρχήν της ιη' εκατ. καΐ σελί- 
δας αριθμεί 273. — Συνεσίου έπιστολαί. Έν τη 273-τί] σελίδι* 
<Έχ των του Βασιλείου πρωτοοστιαρίου του Πατριαρχικού Οικου- 
μενικού θρόνου». 

324. Τδδχος χάρτινον (μήκ. 0,21, πλ. 0,16) εκ φύλλων 
ξεγραμμένων 187. Έν τη πρόσθια σελιδι του 1-ου φύλλου υπάρχει 
χόσμημά τι χεχρωματισμένον μετά της επιγραφής* ιΌ Ζωοδόχος 
Τάφος του Κυρίου ημών Ίησου Χρίστου >. ΕΤτα έτερα επιγραφή• 
€^Αψλς« [=1736]:-Έν μηνΐ Ιουλίω ιβη.•- Έγράφη τό παρόν κατάστι- 
χον των ονομάτων των ευσεβών και ορθοδόξων χριστιανών, ταςιδίου 
της Μαύρης θαλάσσης, ήγουν της πόλεως Σινώπης, Ίνέου, Κερα- 
σούντος, Τραπεζουντος, Χαλδιας, θεοδοσιουπόλεως, ήγουν Έρζρού- 
μην, Τοκατίου, καΐ πάντων τών έ^>αυταΓς υποκειμένων χωρίων, 
χαθώς περιείχασι τά παλαιά κατάστιχα, τών προελθόντων. κατα- 
ζαφους πανοσιωτάτων αγίων πρωτοσυγκέλλων, του παναγίου και 
ζωοδόχου Τάφου, εκάστης πόλεως και χωρίου, ήτοι ονόματα παρ- 
ρηαιών σαρανταλειτουργιών, προθέσεων, σαρανταριών τε καΐ λει- 
τουργιών, έκ πολλού προαπερασμένου χρόνου* α εκ πολλών άλ- 
λων καταστίχων παλαιών έσυλλέχθησαν έν τη άγίοι πόλει Ιερου- 
σαλήμ, διά συνδρομής και έζόδου, του πανοσιωτάτου και αίδεσι- 
μωτάτου αγίου άρχιμανδρίτου του πατριαρχικού θρόνου τών Ιε- 
ροσολύμων κυρίου κυρ Βαρνάβα, τέκνον γνήσιον ^/ηπιόθεν του πα- 
'/αγίου και ζωοδόχου Τάφου του κυρίου ημών Ίησου Χρίστου, 
δστις έλθών εις τάς αύτάς κωμοπόλεις, διά βοήθειαν του πανα- 
γίου και ζωοδόχου Τάφου, παρά τους ευσεβείς χριστιανούς». Το 
οίίτως έπιγεγραμμένον τούτο κατάστιχον άρχεται πρώτον από της 
απογραφής τής Σινώπης, γενομένης τη 25-η ίουνίου 1710. «Τά 
ονόματα τών ευσεβών χριστιανών τής πόλεως Σινώπης». Έν τω 
4-ω φύλλω (20 σετυτ. 1720) αναγράφεται Διονύσιος, μητροπολίτης 
Άμασείας, και ή μήτηρ αύτου Τήγενα. — Φύλλ. 9-22. ΆπογραφαΙ 
τών όρθοδ(^ων χριστιανών τής Οινόης, γενόμεναι ετει 1698-ω, 
1699-φ, 1705-ω, 1707-ω, 1710-ώ, 1714-ω, 1719-ω, 1723-ω, 



298 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

1731-ω καΐ 1734-ω. — Φύλλ. 25* ιΤοχάτην 1691 ϊεκβμβρίοα Κ 
"Απαντα τά ονόματα των ευσεβών χριστιανών της πόλεως Τ( 
χατίου αμα χαΐ των περιχώρων αύτο5> (ετει 1699, 170( 
1714, 1722, 1724, 1735).-Φύλλ. 32Ρ «1731 όκτωμβρίου 1 
εις το Τοχάτην: Τά παρόντα ονόματα των ευσεβών χριστιανα 
είναι του μαχαρίτου παπα χύρ Νεοφύτου όπου έπεριπάτησεν ε 
το Τοκάτην καΐ ει; τά περίχωρα του Τοκατίου χάριν έλεημοσ^ 
νης του παναγίου και ζωοδόχου Τάφου• ό όποιος έτελεύτησι 
είς τά αυτόθι* ατινα δεν έδιαλάμβαναν ποία είναι σαρανταριά, 
προθέσεις, ή σαρανταλείτουργα, ουδέ τόν τόπον, καΐ παραχαλ 
μετέπειτα, δποιος ήθελεν υπάγει εις τά αυτόθι, νά έξετάσγ] έπ 
μελώς νά τά διορθώσΊ^, καΐ ας είναι διά τήν άγάπην του γλι 
κυτάτου μας Ίησου Χρίστου και διά ψυχικήν του σωτηρίαν».- 
Φύλλ. 39°^ ιΤραπεζους 1718. "Απαντα τά ονόματα τών εύσεβδ 
και ορθοδόξων χριστιανών της πόλεως Τραπεζουντος, κατά τάξ 
αυτών. — Μαχαλλας Δαυνουδα: "Αγιος Ιωάννης: 1718» (κ» 
1716). — Φυλλ. 4θΡ «Τραπεζούντα μαχαλλδς του Αγίου Βασιλεί< 
1707» (1713, 1716, 1731). Είτα (φ. 44-51) μαχαλλαδε 
Έζώτοιχα (1708, 1731), Φράγγικα (]700, 1730), Χριστά 
(1708), Βασμούλικα (1707, 1730), Αγίας Μαρίνης (1708 
Ευαγγελιστρίας (1730), μητροπόλεως * Αγίου Γρηγορίου (170' 
1718, 1731), Αγίου Γεωργίου (1708, 1731). -Φύλλ. 52-51 
Χωρία περί τήν Τραπεζούντα: Πλάτανα (1717), Μανδραν< 
(1731), Κουτάλα (1731), Κυθάρενα (1730), Χολομόνα (1730 
Σοούκ - Σουγιου (1730), Καλνικά (1730), Καπή-κιογή (1730 
Χώτζη (1731), Τζαγκαρίνα (1731), Ζέφωνος (1731), Σαμ( 
ρουζα (1731), Δουρχα (1731), Φαντάκ (1731), "Ολασα (1731 
Πραστείος (1731) και (φ. 53*) «Τραπεζούντα Περιστεριότι 
1730». — Φύλλ. 56* « Γγιουμισχανάς. 1709. ιαννουαρίου Ι 
"Απαντα τά ονόματα τών ευσεβών και ορθοδόξων χριστιανών τ< 
Γγιουμισχανά. Μαχαλλας του αγίου Γεωργίου έν Χαλδία». Άρ; 
«Ό άγιος αρχιεπίσκοπος Χαλδίας κυρ Φιλόθεος εγραψεν τήν μτ 
τέρα του Σόφίαν» κτλ. — Φύλλ. 57" «1715 αύγούστου 29 ματέ 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 299 

Σχασχιάνι. Μαχαλλας του αγίου Γεωργίου». Ενταύθα (φ. 57^) 
«ό άγιος Χαλδίας χύρ Γρηγόριος (έγραψε) τον άδελφον του Βενια- 
μίν - - - Ό άγιος καθηγουμενος του Χουτουρα κυρ Ευθύμιος 
τόν διδάσχαλόν του Ιωακείμ». — Φύλλ. 58" Μαχαλλας του Αγίου 
Γδίοργίου (1700, 1718, 1719, 1725) και (φ. 6ΐβ) «1727 
άπριλλίου 24: ενορία του "Αγίου Γεωργίου εν Χαλδία* ην δε πρω- 
τοαύγκελλος Βαρνάβας ιερομόναχος: Ό άγιος Χαλδίας κύριος κυρ 
Ίράτιος τόν πατέρα του Κωνσταντΐνον καΐ τήν μητέρα αύτου 
Χατουνα»* και ό Σελεϋκείας Γρηγόριος υπέρ Ανδρόνικου ανεψιού 
αοτου. — Φύλλ. 62-79 άπογραφΛί (1732, 1734) των λοιπών 
έν Χαλδία ενοριών. ~ Φύλλ. 8 0°^ χωρίον Κρώμη (1705, 1716, 
1726, 1733).— Φύλλ. 8 Ρ χωρίον Μόχωρα (1716, 1733), και 
•χωρίον Άληθινόν, ήγουν της Παναγίας 1716». — Φύλλ. 81^ χω- 
ρίον Χάσερα (1726, 1733). — Φύλλ. 82^ χωρίον Χουτουρα 
(1708, 1732) καΐ χωρίον Γκιάρ-τάγ 1718.— Φύλλ. 83« χω- 
ρίον Πέντε Έκκλησίαις 1707. — Φύλλ. 83? χωρίον "Ατρα 1708 
χαΐ 1733.— Φύλλ. 84? χωρίον Τζήτη 1708, 1726, 1733.— 
Φύλλ. 85* χώρα Τζήτη, ματένιον Καππάνην 1733». — Φύλλ. 
85Ρ χώρα Άδησαν (1708, 1733) και χωρίον Αύλίανη (1708, 
1726, 1733). -Φύλλ. 86^ χώρα Γήμερα 1718.— Φύλλ. 87« «Τα 
αφιερώματα όπου αφιέρωσαν είς τόν Πανάγιον Τάφον άπό τήν 
έπαρχίαν του Χαλδίας, ενορία του αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου 
της αρχιεπισκοπής». "Ορα Άνάλ. ίεροσολυμιτ. σταχυολογίας, τ. 
Π, σ. 403. — Φύλλ. 90" <Τά δσπρα όπου συνήχθησαν άπό τήν 
έπαρχίαν Χαλδίας, του Αγίου Τάφου, άπό τα κουτί α ΙιαΙ άπό 
των εργαστηρίων τα ενοίκια, άπό ταΓς ένορίαις και ταΤς χώραις 
και ματένια φαίνονται* οι επίτροποι του *Αγίου Τάφου Σουμελί- 
της προσκυνητής καΐ Ιγνάτιος Σαρασίτης». Άρχ. «Έν ετει ,αψκβ' 
νοεμβρίου α'» κτλ. — Φύλλ. 9Ρ χώρα Παττα- Αβραάμ 1709, 
1717. —Φύλλ. 92 χώρα Ματζαρας 1718, 1726, 1733.— 
Φύλλ. 93°^ χώρα Ματζαρας, [ϋΛτέ^^ίΟΊ "Αργυνη (1733) και χω- 
ρίον Γηρέκ της Χαλδίας 1706. — Φύλλ. 93? χωρίον Φιταντ^το 
(1726, 1733) χαΐ χώρα Κιουρτουνα, χωρίον Σιμηκλή 1717. — 



300 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 

Φύλλ. 94 χωρίον Σαραντάρην 1716, 1726, 1733.— Φύλλ. 9 
χώρα Γαργάγενα (1733), χωρίον Κορονιξία (1710, 1733) κ< 
€6ίς τήν^Αργυνην Κορώνιζα 1733».— Φύλλ. 95^ χωρίον Μορτζί 
νή, δτερον Αηχοράση χαΐ Τζιμπριχά (1733). — Φύλλ. 96* χ«>ρί< 
Τρικλονά 1716. —Φύλλ. 96^ χωρίον Γηράχιον 1733. — Φύλ; 
97" χωρίον Παλαιοχώρι 1733. — Φύλλ. 97^ χωρίον Καρτζδ 
1716. — Φύλλ. 98" χωρίον Αοτζιόνος (1707), μαχαλλδς Έφρα 
μη (1707) καΐ €τόπος όποδ ονομάζεται Κυλία 1707». — Φύλ) 
98Ρ χωρίον Τζαμανερά 1706. — Φύλλ. 99" χωρίον Άπρικάντ( 
1716. Είτα άπογραφαΐ έτερων χωρίων. — Φύλλ. 119" «Κάστρ€ 
Κερασούντος• τα ονόματα των χριστιανών 1715». Και άπογρα 
φαι των εν τοις περί τήν Κερασουντα χωριοις όρ&οδόξων χρ 
στιανών. — Φυλλ. 135" €Κατάστιχον της Άμάσιας 1705» (^ 
1723,^ 1735), Τριπόλεως, Νεοχαισαρείας χτλ.— Φύλλ. 147" «Κα 
στρον Άμηνσός 1699» (χαι 1719, 1722).— Φύλλ. 151" «θεο 
δοσιούπολις ήρυν Έρζρούμην. Κατάστιχον συν θεω βοηθώ όπο 
περιέχει τά ονόματα των ευσεβών χριστιανών, έλεούντων τί 
πανάγιον καΐ ζωοδόχον Τάφον, της επαρχίας του αγίου πανιερω 
τάτου Θεοδοσιουπόλεως χυρίου κυρίου Άζαρία και το αψιθ*Ρ 
1719*Ρ». ΕΓτα άπογραφαι τών χωρίων της επαρχίας Θεοδοσίου 
πόλεως. — Φύλλ. 167" «Τα ονόματα τών τιμιωτάτων πραγματευ 
τών άμπατζήδων Φιλιππουπολιτών, όπου πραγματεύονται είς τ 
ταξείδιον της Μαύρης θαλάσσης και μας ίλεοοοαΊ δια νά εχουο 
άκατάπαυστον το μνημόσυνον εις τό αγιον και ζωοδόχον Τάφο 
του κυ|ίίου Ίησου Χριστου> (1691, 1699, 1707, 1719, 1745 
1752). — Φύλλ. 175" αφιερωτικών εγγραφον του Χαλδίας Ίγνα 
τίου, υιού του Χατζή-Δημητρίου Κου&ούρ 1747 [Αναλέκτων τ 
IV, σ. 56-57]. Και πάλιν δτερον του προσκυνητου Φωτίου Άθα 
νασίου του €έκ γένους Ζαβεριώτου» (1748). Πρβλ. Άναλέκτω 
τ. IV, σ. 54-55. — Φύλλ. 175^ αφιέρωμα της έζ Οινόης προσκυ 
νητρίας Χρυσάννης, γυναικός Χατζη-Έλευ&έρη. ΕΤτα προσ^ηκο 
μεταγενέστερα ι μέχρι του 1767•ου έτους. 

ι. Τεύχος χάρτίνον της ιη' εκατ., μήκ. 0, 212, πλ 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΪ ΙΕΡΟΣΟΛΓΜΩΝ. 301 

0,163. Έν τη άρχ^ προσετέθη φύλλον Εν γεγραμμένον διά χει- 
ρός Χρύσανθου πατρώρχοο Ιεροσολύμων έν ω περιέχεται απογραφή 
των €άπό Τόδον προς την *Αττάλιαν» τόπων χαΐ των «άπό Άττα- 
Ιίας προς την Κύπρον». Άρχ. ι'Αντιχρύ της Τόδου 6 χόλπος 
τοί> Μάρμαρα* έχει φρούριον έπώνυμον τω χόλπω» χτλ. Ε7τα 13 
φύλλα δγραφα* μεθ' δ πλήρες χειρόγραφον βιβλίον της ιη' έχατ. 
00 τά τετράδια ήριθμημένα εισιν οδτως' Α, Β, Ο, ϋ, Ε, Γ, Ο, 

Η, Ι, Ι, Κ, Ι., Μ, Ν, Ο, Ρ, ς, Κ, 8, Τ, ϋ, V, Χ, Υ, Ζ, 

Αλ Β1). Τούτο δε τό χειρόγραφον σύγχειται έχ φύλλων ήριθμη- 
μένων 100, ων το πρώτον χοσμεΐται άχρωματίστω τινί χοσμήματι. 
Έτυιγραφή ερυθρά- ιΚρένιχα ήγουν χρονογραφία του νισσίου της 
Κ6πρου. αρχινίζοντας άπό των χαίρων του Ν(5ε Ιως εις τους 
1572. Μετά γλωττησμενη άπολατίνων ε[ς ρωμαίων». Άρχ. «Έν 
ιερώτης έτουτον τό νυσσιν της Κύπρου έχράχθην άπό τους πα- 
λαιοδς» κτλ. Μετά τό χείμενον υπογραφή, έχουσα ούτω* «Σίλ^ε- 
οτρος ελέω θεού αρχιεπίσκοπος Κύπρου χαι Νέας Ίουστινιανής». 
Είτα 4 φύλλα, έν οΤς Χρύσανθος ό πατριάρχης Ιεροσολύμων αν- 
τέγραψε χείμενον, ου ή επιγραφή* «Σύντομος περιγραφή της νήσου 
Κόπρου, πεμφθεΐσα προς ήμας παρά του έν αύτη προστατεύοντος 
αρχιεπισκόπου > [==Σιλβ^στρου]. Άρχ. «Μαχαριώτατε δέσποτα, 
«Ε εύρισχόμεναι έν τη νήσω ταύτη κωμοπόλεις, ήτοι χασαμπά- 
δβς» χτλ. Είτα φύλλα τινά άγραφα. 

32β• Τεύχος χάρτινον έκ φύλλων 142, μήχ. 0,208, πλ. 
0,15. Τό κείμενον μονόστηλον έκ γραμων 13 (0,13X0,09)" 
έγράφη δε ετει 1580-ω. Έν τη ωα του 1-ου φύλλου• «Διά 
Χρύσανθου ιεροδιακόνου του Παναγίου Τάφου 1688». — Πρόκλου 
Διαδόχου πλατωνικού στοιχείωσις θεολογική:- Κεφάλαια σια'. 
Άρχ. «Παν πλήθος μετέχει πη του ενός• εΐ γάρ μηδαμη μετέ- 
χουσι» κτλ. Τέλος* «μή κρατεΐν των άλλων δυνάμεων, κάκεΐνα 
τέλεια ποιεΤν πάσα αρα ψυχή κάτεισι:- •}• υπό Ανδρέου Δαρμα- 
ρίου του Έπιδαυρίου συν θεώ τέλος εϊληφε: ,αφπ' ίβ^ ιδ'ϊ>. 

327. Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ φύλλων 166, μήχ. 
0,205, πλ. 0,152. ϊό κείμενον μονόστηλον έκ γραμμών 17 



302 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



(0,145X0,093). Έν τώ 166-ω φυλλω• «1670 άπό Χρίστου, 
6 Βηθλεέμ μητροπολίτης Νβόφυτος». — Επιγραφή• «Όρθόδοξος 
6μ6Κοΐ[ία της πίστβως της χα&ολιχης χαΐ άποστολιχης έχχλησίας 
της Ά^/ατολιχης > . Διμερής, έχ χεψσλαίωΊ 126 + 72. 

328* Τεύχος χάρτινον έχ φύλλων 101 (μήχ. 0,207, πλ• 
0^148), ων τα πλείω έγραψε Μάςιμος δ Μαργούνιος* έγράφη δε 
μεταξύ των ετών 1591 χαΐ 1595. 

1. Πίναξ των έν τω τεύχει τούτω περιεχομένων (φ. 1), δν 
έγραψε Χρύσα'^&ος ό Νοταρδς. 

2. «Μάξιμος ταπεινός έπίσχοπος Κυ&ήρων τοις εύσεβέσι χρι- 
στιανοΐς εύσεβώς διάγειν εις σωτηρίαν». Αύτόγραφον. *Αρχ. «Ού 
μίχρόν τι τοΓς πάλαι ποτέ γενομένοις > , φ. 2 3. Έγράφη Ένετίτ^αιν 
έτει 1591 -ω. 

3. «Κύριε Ίησοϋ Χριστέ χαΐ Λόγε του θεού του ζώντος, 
ελέησαν με τόν άμαρτωλόν χαΐ φώτιζε με εις τό θέλημα σου 
χαΐ ε!ς τήν άλήθειάν σου. Μαξίμου του Μαργουνίου, ταπεινού 
έπισχόπου Κυθήρων, έγχειρίδιον περί της του αγίου πνεύματος 
έχπορεύσεως » . Αύτόγραφον. Άρχ. «Τήν τών θείων δογμάτων 
άχρίβειαν» χτλ., φ. 3" - 11". Έγράφη «Ένετιησι Έχατομβαιώνος 
δευτέρα φθίνοντος, χατά τό ,αφ^α' [=1591] έτος τό σωτήριον:- 
δ(5ξα τω φωτοδίίτη θεώ>. 

4. «Μαξίμου Μαργουνίου, ταπεινού έπισχέπου Κυθήρων, περί 
του τίνα τρόπον έν τοΤς ουσι παρεχεχώρηται τά χαχά, ώς έν εϊ- 
δει επιστολής προς τόν παναγιώτατον Κωνσταντινουπόλεως πα- 
τριάρχην χυρ Ίερεμίαν». Άρχ. «Έγώ τό του νου πτερόν» χτλ., 
φ. 12-16. Συνετάχθη «Ένετίησι Μεταγειτν. γ' έπΙ 10 κατά τό 
,αφπ'» χτλ. £. Ιιβ^ΓΗηά, ΒίϋΙίο^Γ&ρΙιίβ ΙιβΠβηίςιιβ; XV βΐ 
XVI 8., τ. II, σ. ι,χν χαι 420. 

5• Του αύτου προς Δαυίδ Έσχέλιον επιστολή. 'Αρχ. <Και 
βασιλεΤ ποτέ ϋδωρ» χτλ., φ. 17". Ιιβ^ΓΛπά αυτόθι, σ. 421. 

6. «Μαξίμου του Μαργουνίου, ταπεινού επισκόπου Κυθήρων, 
έγχειρίδιον περί της του παναγίου πνεύματος έκπορεύσεως, ως έν 
ειδει επιστολής». 'Αρχ, «^Ηκε καΐ αύθις ως ήμδς τό τών έτησυμ* 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΑΓΜΩΝ. 303 

ράντων αυτόθι μήνυμα», φ. 17" - 19^. Συνετάχθγ^ Ένετίησιν 
ετει 1587-ω [Ιιβ^Γ&ηά αύτό&ι, σ. 421]. Μετά τό κείμενον 
€Έγράφετο τό παρόν έν τη μον^ του Σωτηρος Χρίστου του 
Αρκαδίου, μηνΐ μαρτ. ιθ', ^αφ^ε' [=1595], Ίλαρίων 6 Γραδενί- 
γος>. Ούτος έγραψε καΐ τά φύλλα 12-32 και 60-63• 

7. «Επιτάφιος λόγος έν σύντομη εις τόν όσιώτατον έν ίερο- 
μονάχοις κύριον ΉσαΓαν, τόν κατά κόσμον Πισάνον του σοφωτά- 
του επισκόπου Κυθήρων Μαξίμου του Μαργουνίου». Άρχ. «*Εδει 
μεν, ώ πανιερώτατε δέσποτα» κτλ., φ. 20-22• 

7. Μαξίμου του Μαργουνίου επιστολή προς Γαβριήλ τόν Φιλα- 
δέλφειας. Άρχ. € Έπικίνδυνον των δεσποτικών εντολών» κτλ., φ. 23. 

9. «Όμιλία σύντομος τις καΐ αυτοσχέδιος έπΙ τη γενομένη 
διαλλαγη Γαβριήλου του πανιερωτάτου αρχιεπισκόπου Φιλαδέλφειας 
και Μαξίμου επισκόπου Κυθήρων». Άρχ. € Ευφραινέσθωσον οι 
ούρανοΙ> κτλ., φ. 23-26. 

10. «Του σοφωτάτου επισκόπου Κυθήρων Μαξίμου του Μαρ- 
γουνίου είς την έκλογήν έν τη τών φροντιστών του Αγίου Μάρ- 
κου των Ενετών τάξει και αξία του έκλαμπροτάτου κυρίου Άλοϋ- 
ζίου τοδ Γεωργίου έγκώμιον». Άρχ. «Ουκ δμοιρον καΐ τή; έμής 
όποιασουν συνεισφοράς» κτλ., φ. 25°^ - 28". 

11. Μαξίμου του Μαργουνίου επιστολή προς Ίερεμίαν Κων- 
σταντινουπόλεως ετει 1590-ω. Άρχ. «Ααυρός μου τη ψυχή» 
χτλ., φ. 28^. 

12. € Μαξίμου ταπεινού επισκόπου Κυθήρων μυθική τις καΐ 
αινιγματική τών καθ' εαυτόν διήγησις κατά του και αύθις έττη- 
ρεάσαντος, προσφωνηθεΐσα τω παναγιωτάτω άρχιεπισκόπω Κων- 
σταντινουπόλεως καΐ οίκουμενικώ πατριάρχη κυρίω Ιερεμία». 
Άρχ. «Τήν Ηλίου και Περσηίδος Πασιφάην» κτλ., φ. 29-31. 

13. Διαθήκη του Μαργουνίου, ής ή επιγραφή* «*Ετει άπό 
της ένσάρκου οικονομίας ^αφπδ' [=1584], κατά τήν ε' καΐ είκοστήν 
του νοβμβρίου, έν νήσω Κυθήρων. Του αύτου διαθήκη: Μαρ:- Επειδή 
πασιν άνθρώποις» κτλ., φ. 32. Βυζαντινά Χρονικά, 1894, τ. Ι, 
α. 219. 



304 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΑΛ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



14. Μαξίμου του Μαργουνίου αημβιώματοί αυτόγραφα, φ. 

33-34. 

15. «Συνεσίου Αίγύτττίοε, ή περί προνοίας λόγος Α^. Προ- 
θεωρία. Γέγραπται μεν έπί τοις Ταύρου παισΐ» χτλ. Κείμενον χαΐ 
σχόλ^α του Μαργουνίου αυτόγραφα, ών τό πρώτον δρχετακ ώ?8• 
«Μάξιμος. Δια συλλογισμού γίνεται τώ Συνεσίω ή του λόγου προ- 
χάταρζιςι, φ. 35. 

16. «Αιγύπτιοι, ή περί προνοίας λόγος β'». Κείμενον χαι 
σχόλια του Μαργουνίου αυτόγραφα* πόνημα ατελές, φ. 55• *Αγραφα 
φύλλα- 57-59. 

17. «Κιχέρωνος δόξα περί της ά&ανασίας της ψοχης, ί^τις 
έν ταύτη τη δόξη της ψυχής των πλατωνιχων δογμάτων χαι μα- 
θημάτων αντέχεται• έρμηνεύ&η έχ της των Αατίνων φωνής παρά 
Θεοδώρου του Γαζη». Άρχ. «Τους τε&νεώτας έπ' Ιργοις άγα- 
θοΐς>, φ. 60-63. Άντίγραφον Ίλαρίωνος Γραδενίγου. 

18. Αύτόγραφον βφλιάριον Μαξίμου του Μαργουνίου έχ φύλ- 
λων ήριθμημένων 38. «Πίναξ χατ' άλφάβητον των άναγινωσχο- 
μένων βιβλίων», φ. 64-101" τούτων δε τά έσχατα δέχα σχεδόν 
δγραφα. Άρχ. «θεολόγων συγγράμματα. Αυγουστίνος. 'Ανεγνώ- 
σθη τα πεντεχαίδεχα περί τριάδος βιβλία ♦ χτλ. Ήτοιμάσδη προς 
τύποις έχδοσιν. 

32Θ. Τεύχος χάρτινον έχ φύλλων 103, μηκ. 0,213, πλ. 
0,152. Τό κείμενον μο^^ίστηλον έχ γραμμών 15 (0,135X0,078)• 
Δύο τετράπλευρα χοσμήματα χαι πολλά μεγάλα χεφαλαιώδη στοι- 
χεία, χεχρμ>ματισμένα χαΐ περιχεχοσμημένα. Έγράφη έτει 1614-ω* 
δρα τό 103-ον φύλλον, έν ω γέγραιυται το σημείωμα τούτο• 
«Ή άχολου&ία αυτή των τριών θείων λειτουργιών, τούτε Χρυσο- 
ρήμονος Ιωάννου, του μεγάλου Βασιλείου χαΐ τών προηγιασμένων, 
αμα συν τω ταχτικό, εγράφησαν διαχειρός οίχτρου Θεοδοσίου, 
χαΐ τών ελαχίστων ίερο(μον)ά(χων), έλαχιστοτέρου έν τ^ θεία 
χαι Ιερά χαΐ βασιλιχή πατριαρχική μονή του τιμίου Προδρόμου 
του έν τη Μαύρη θαλασσή, πλησίον Σωζοπόλεως, έν Ιτι, ,ζρχβ', 
Ινδιχτ. ιβ**, μαΓω ιγ', ήμερα ς"». — α') Αειτουργία Ιωάννου του 



ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ. 305 



Χρααοστόμοϋ, φ. 1 χέ. — β') Αειτουργία του μεγάλου Βασιλείου, 
φ. 25 κέ. Έν τοΤς δίπτυχοι; των χεχοιμημένων εγραψεν ό καλλιγρά- 
φος το ιΜνήσ&ητι, Κύρ^ε, της ψυχής του δούλου σου Θεοδοσίου 
ιερομόναχου, καΐ Δεσποινέτας και των γεν^Λ;τόρων αυτού, καΐ άνά- 
παοσον αυτούς» χτλ. — γ') Λειτουργία των Προηγιασμένων, φ. 61 
χέ. — δ') ιΤαχτιχον», ήτοι τάξεις χειροτονιών άναγνώστου, ύποδια- 
χόνου, διακόνου, πρεσβυτέρου χαΐ επισκόπου, φ. 76 κέ. — ε') 
«Τάςις γινομένη έπι κα&ιερώσει άντιμισσίςον > [βίο]. Άρχ. ιΤών ιε- 
ρέων τιθέντων τη τραπέζη τα άντιμίνσια» κτλ., φ. 97 κέ. 

330• Τεύχος χάρτινον της ις' εκατ. έκ φύλλ. 73. Έν τω 
έσχάτω φύλλω* ι^Αχοθ' [=ι679] τωπαρών Χρυσοστομικον ήπάρχει 
του μιτροπολήτου ίίϊί ίω κυρ θεοδορίτου του εξε.Λακεδαιμονείας». Το 
τεύχος τούτο διηρηται ζΐς κεφάλαια ιδ', ών ό πίνας περιέχεται 
έν τοις δυσι πρώτοις φύλλοις. — α') Κεφ. α' Βασιλείου Καισα- 
ρείας *έκ του λόγου του περί πίστεως» απόσπασμα, φ. 3. — β') Κεφ. 
β' «Περί του μη χειροτονεΐν έπι χρήμασιν κανόνες των αγίων 
αποστόλων και του Χρυσοστόμου και του μεγάλου Βασιλείου χαι 
έτερων αγίων», φ. 4^. — γ') Κεφ. γ'-ια'• αποσπάσματα έκ συγ- 
γραφών Ιωάννου του Χρυσοστόμου. — δ') Κεφ. φ' Βασιλείου 
€έκ του λόγου του λεχθέντος τη έβδομάδι της Διακαινησίμου 
κατά μεθυόντων», φ. 51. — ε') Κεφ. ιγ' Ιωάννου του Χρυσοστόμου 
€ λόγος περί του μη όμνύειν», φ. 59. — <:') Κεφ. ιδ'. Του αύτου 
«λόγος έτερος περί του μη όμνύειν», φ. 66. 

331- Τεύχος χάρτινον της ιζ' εκατ. έκ 3 φύλλων άσελιδώ- 
των και 501 σελίδων εστί δε μήκ. 0,21, πλ. 0,153. Έν τοις 
δυσι πρώτοις άσελιδώτοις φύλλοις υπάρχει ό πίναξ και έν τω 
τρι'τω το σημείωμα τούτο ' «Το παρόν ήν Νικολάου Κεραμέως 
έκ της Παλαιάς Ηπείρου* ου κοιμηθέντος έν τη μονή του Γάλατα 
έν Μολδοβλαχία ,αχξγ' [=1663] ο Ιεροσολύμων Νεκτάριος με- 
τεχόμισβν εκείθεν, χαι έστι του Αγίου Τάφου χτήμα αίώνιον ου 
ό άποζενώσας εϊη έπικατάρατος. 1669. + Ό Ιεροσολύμων Δο- 
σίθεος». — Επιγραφή• «Ζητήματα τίνα Θωμά του Άκουΐνου, δι- 
δασκάλου των Αατίνων»• οκτώ βιβλία. 

ιτ. 20 



306 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΛΑ. ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ 



Ι. Τεύχος χάρτινον έχ φύλλων 1 64 (μήχ. 0,206, πλ. 0,15), 
δπερ ην «Έχ των οικονόμου Τρίκχης Κωνσταντίνου ιερέως» βι- 
βλίων, είτα δ' «Έκτων του Χρύσανθου» Νοταρδ. — Επιγραφή• 
«^Αχξα' [=1661] νοεμβρίω ιγ'. Εις άπασαν την της λογικής του 
Αριστοτέλους μέθοοον εΐ^ιαγωγή. Προοίμιον. Ιδού τανυν προς τα 
σα έκβαίνων άδυτα Ίωαννίτας ως άπαρχάς αποστέλλω σοι. Παλλάς 
γλυκύτατη μο»• και συ μεν έμοί την όδόν ΰτ/θηράν* κτλ. 

333. Τεύχος χάρτινον της ιζ' έκατο