(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Moralia;"

ΟΪ9ΪΐϊζθθΙ όγ ΐήθ ΙηΐθΓηθΐ ΑΓοήϊνθ 

ϊη 2009 ννϊΐή ίυηάϊης ίΓοηι 

υηϊνθΓδϊΐγ οί ΤοΓοηΐο 



ι 



ΐΊΐΐρ://νννννν.3ΓθΐΊΪνθ.θΓ9/€ΐθΐ3ΪΙδ/ηΊθΓ3Ν307ρΙυΐ 






ΡΙϋΤΑΚΟΗΙ 0ΗΑΕΚΟΝΕΝ8Ι8 



ΜΟΕΑΙ.ΙΑ 



ΕΕοοαΝονιτ 



αΚΕΟΟΕΙϋδ Ν. ΒΕΚΝΑΙΙΌΑΚΙ8 



γοκ π. 



^ 



Ι.ΙΡ8ΙΑΕ 

ΙΝ ΑΕΟΙΒϋδ Β. α. ΤΕυΒΝΕΚΙ. 

ΜϋοσοίίΧχχιχ. 



Ι^ΙΡΒΙΛΒ: ΤΤΡΙ8 β. ο. ΤΕϋΒΝΕΒΙ. 



\ΟΤΔΟΒΙΚίϋ Φ. ΛΙΜΠΡΙΤΗΙ 



ΦΙΛΙΑΣ ΕΝΕΚΑ. 



ί 



ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. 



"Ζευς γαρ μεγό?.ης γλυιασηζ κομτίου; 
ίηερεχ^^αίρει." 

ΡΓ3.6ί&η(ϋ οοοείδΐοηθίτι θΐ ίΐΐία ηιπΚα ιηΐΗί άθάθΓπηί 
θΐ: ίά ροϋδδΐπιπηι ο^ποοΐ ρΓθ£θδδθΓ Οοΐίίη^θπδίδ ΤΙάβ,ΐΓί- 
οτΐδ άβ "ΝνίΐΒ,ηιο'ννϋζ-ΜοθΙΙβικΙοΓίί' Ιιπίπδ θάίίίοηίδ 
οβηδΠΓαπι γθΙιβηΊβηϋδδίιιίΕΐιη βΐ ίηίο^πίδδπηίΐηι Ιηάίοΐ 
8ο1ιο1^Γππι ρθΓ δβηΐθδίΓβ αβδϋνπιη α. ΜϋΟΟΟΙιΧΧΧΙΧ 
1ιαΙ>θηάΕηιηι Οοίϋη^αθ ρ. 21 ΐηΐβχπϋ Οπίπδ οηιηίηΕ- 
ίίοηί1)Π3 Ιιίο Γβδροηάβο ηοη δοΐππι πι ιπθ ίηπηβηίο αο- 
οπδαίπιη άθίβηοίαπι, δβά θίίαηι πι ΙαΆ,ο οοο&δίοηβ οίοΐαία 
(^τιαθδϋππϋΐύαδ (^παδάίΐιη ίη αΐίθίει ΡΓΕθίαΙ^ΐοηβ ηοη δΕίίδ 
ιιΐ νίάβίυΓ ΐΠπδίΓαίαδ ιηβΐϊπδ θχρίίοθηι. 

Οπηα Ιιαηο βάϋίοηθηι πι ηιπΙίοΓππι 3,ηηοΓππι 1αΙ)0Γίδ 
ΐτποίππι ίη ηΐθάίπηι ρΓοίθίτβπι, ίοΓβ πί ηιΐΐιί ηθς[Πβ 
αάΙιΟΓί^ΐίο ηβ€[Πθ αά ορβί'απι ρβΓ(ϋ££οί1θπι οοηίίηπ&ηάβ,ηα 
οοηβΐ'πιαΐίο άβθδδβΐ να1(3β δρθΓαΙ>αηι. Κθ ύβυά δρβδ πιβ 
ρΓΟΓδΠδ ηοη ίθίβΠίί. 8θά πι πιΐΐιί δίίηιπίοδ ηοη άθίπίδδβ 
§ΥΆίο αηϊηιο ρΓοδΐβΟΓ, ϋα δΐίβηϋο ρΐ'βηιβΓβ ηοη ροδδππι 
θ[ποά ίπάΐοΐπηι ίηίς[πίδδίπιπηι ΐπΐϋ οβηδΟΓ Οοίΐίη^βηδίδ 
ηπ1ΐ3. βΙϊά οαπδα (^παηι (][ποά νβηίαίθηι βίος^πί ηοη άβ- 
ΐβιτίΐπδ δππι. δβά ίρδπηι ροϋπδ ειπάί&ηιπδ: ^ρβοοαηιπδ 
οπιηθδ' ΐηορϋ: ^ηβς^πβ θχα^ΐίαΓβπι Η ο ο (ί. β. θΐτοΓβηι ίη 
Ιοοο Ιαπάαίο) ηίδϊ Ιαπά&ή νΐάϊδδθηι ηιβΓΟβηηΒ,ΐ'ΐαπι 
ορβΓΕπι, φΐΆΤΆ ΐΠθ ίη ρΓονίηοία οοΐΐοοανίί ρβΓ ΗβιοΗθή 



VI ΡΕΑΕΕΑΤΙΟ. 

ιηοΓίβιη άθ£θΐ•ία.' Ιη 0|ΐιί]3Πδ (^υίά ιηβΓΟβηηαΓίαπι 
ορβΓαπι άίοαί, οαηάίάθ ρΓοΠίβΟΓ ιηβ πιϊηιΐδ 3,δ8θς[ΐΐϊ 
ρο88θ. Ιίας[ΐιβ αθ οοηΐβοΐπΓειηι άβίπ^ΐθηάπιη βδΐ. 8ί 
ίηΐβΐΐβ^ίΐ ηΐΘ (][παβ8ΐ:π8 οαπδα Ιιαηο ρΓονίηοία,ιη ά§§υ65' 
8πηι θδδθ, νθΙιβιηθηίθΓ θγγεΙ:. Νοη δβπιβΐ 8θά 8α6ρβ πί 
οοάΐοθδ, (^ιιί αά θάίίίοηβιη οοηδίίίπθπάθ,ιη ηβοβδδαήί 
βδδθηΐ, οοηίθίτβιη, νίαθ πιθ οοιηιηίδϊ. Αά €[ΐΐοδ θχοτι- 
ίίβηάοδ 61: ρθΐΊβ^βηάοδ ϊθγ ηΐθ ίη Ιίαΐίαιη οοηΐιιϋ, 1>ίδ 
Ρ^ήδίοδ, δβηΐθΐ Αίηοηίδ ιηοηο^δίβήΕ νίδί, ιηπΗα βΙϊά 
ϊΐίηβΓα ίη^Γθδδΐΐδ 8ΠΠ1 2ίίφΐ6 ηί νίάθίπΓ, αηίβ (ΐπ3.ηι 
Ιιαβο βάίϋο ίβΓηηηειΐα δϋ, ϊη^ΓβάΐΕΓ. ^ιι^,ηίπη1 βηίηι 
νίδ αοοιίΓαίβ οοηίβΐ'ίο βί βχοηϋίο οοάίοβηι, θηί οϊιγ βηιη 
άθητιο ΐηδρίοθΓθ γθΗδ, ΡΓ&βίθΓβα, πΐ: αά αΐΐπά αοοθάαιη, 
οιηηίΐΐηι ορί αά ΡΙιιίΕΓοΙιί ΜοΓαΙΐα δρβοΐαηί ΙΛί'οηιηι 
ρΓθίίπιη ηηπίθΓαΐο δοΐνβηάαηι ηιίΐιΐ θδί, δΕβρθ άιιιη Άά 
ιηαιίΐΐδ ρθΓνβηΐαηΙ: ίηίβηιρβδί^ίνθ θχδρθοίαηίί. νθΓΐιιη 
ίαιηβη (][ΐιειηι πηιΐίίδ 1ίΙ)Γί8 οριΐδ ηιίΐιί δΐΐ Μτίϊίβηίδ ρβΓ- 
πίΕηβηϋ θί (][Π3;ΐϊί ραιιοοδ ροδδίάθΓβ ΙΐοβαΙ: (ηαηι ηοη 
άίνθδ δνιιη) ηιαηΐίθδίιιπι βδί. ^11^1^Π8 δί αά-άΐάβΓίδ ιηβ 
δϋιηπίΐδ βί ίηοίίΕΐηβηίίδ (^ηαβ ϊη Ο-βηηαηία αΐ3ΐιηάαηΐ 
ρΓΟΓδίΐδ οαΓθΓβ, £αοί1θ οοηοθδδθΐ'ίδ ϋά. ΛΥ. ΜοθΠβηάοΓβ", 
81 αά νΐίαιη Μ7ΐί1βηί8 άθ^θηάαιη οοηάβιηηαίπδ ίαίδδθΐ, 
ηβ ίδΐαδ ς[πίάθΐη πιίδΟθΠαηθαδ οΙ)86Γνα1}ίπηοη1αδ ίη Ιιιοθηι 
ρΓοΙαΐπΓϋΐη ίχιΐδδθ. Μίηΐηιβ ΐ^ϋπΓ Ιιαβο βχα^^βΓανΐ ίη 
αΙίθΓα Ρΐ'αβίαίίοηθ ρ. ΧΙΤ άΐοβηάο: ^ς[ΐιαηίο οπηι ΙαΙοοΓθ, 
άίδρβηάίο, ραίίθηίία' οοάίοβδ οοηίπΐίδδβηι, δοΐοδ ^ς[πί 
βπηάθπι 1αΙ>0Γθηι ρθΓρθδδί δΐιηί, ίιιάίοίπηι ίαοθΓθ' ροδδθ. 
Νθ^οίίππι ί^ίίπΓ, (^ποά ηιίΐιί Ιίίΐ^ΐίοροΐα Ιιοηθδϋδδίιηπδ 
ηιαηάανϋ, αηίηιο ^Γαίίδδίηιο αοοβρί, ρΓαβδβΓΐίηι οτιηι, ηίδί 
πιαηάαδδθί, ηΐθίδ ίηιρθηδίδ ΡΙπΐαΓοΙιί ΜοΓαΙία βάβηάα 
θδδβηΐ. Αί ΓβνθΓα ορβΓαβ ρΐ'βΐίΐΐηι, (^παηινίδ όόοίν ολίγην 
τε φίλην τε, ρΓαβ άίδρβηάίο ίη Ιιαο ορβΓα οοηδϋίιιβηάα 
οοΠοοαίο ηιίηίηιπηι βδδβ €|ΐιίδ ιιβ§α1)ί1:? ^παθ οηιηία 
δί ίρδθ υ. "νν. ΜοθΙΙβηάοΐ'βΤ Γβδρβχβήί, £ογθ ρπίο αϊ; θΐ 
ίδ ηιαίθ πιίΐιί ίά ς[πίάθΐη θχρΓθΙ)Γαδδθ δθ ίηίβΠθ^αΙ;. 



ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. VII 

δβά πηάβ ίαηίαθ ΪΓαθ? Οιιγ Ιιίο ίιηρβίπδ νβ1ιβιηβιΐδ? 
ΡΓοβίθΟΓ ιηβ, €[ΠΕΐιΐ0|\ιαηι θί ηιτιΗΐΐιη θί άΐπ άβ Ιιαο γθ 
οο^ίίανβηιη , ηπΐΐθ,ιη ειΐίαιη ΟΕΠδ^ιη ιάοηβαιη ίηνθηΐΓθ 
ροΐιιίδδθ (^ϊΐΕίπι Τ1ιιιθ7θ1ΐάθ3.ηι 1ΐ3.ηο: μ^χ^ΐ' γ^^^ τονδζ 
ανεκτοί οί ϊτιαινοί είβί περί ετέρων λεγόμ,ενοί, ες οΰον 
αν καΐ αντος εκαΰτος οΐ'ηται ικανός είναι δράΰαί τι ών 
ηκονβε' τω ί' νπερβάλλοντι αντών φϋ-ονοϋντες ηόη και 
άτΐΐΰτοϋΰιν. Νθορβ ηιίηπδ Ιιαβο: ^οιπί ίηγΐάβηί β^θηί: 
ίΐΐί (^πΛπδ ίηνίάβίπΓ Γβπι Ιιαίίβηί.' 8βά πιίηίπΐθ άοίβη- 
άπηι αάνβΓδαηπιη 1ΐ3,1)θΓβ ίαπι ίηγϊάίοδπηι. 

'ΓΓα^ιηβηίπιη' ίικ^ηϋ "^βδί 343 ΙβσϋπΓί^πθ ίη Ναιιοΐίϋ 
δ^Πο^α ρ. 168. Ιειπ' ίικ^πϋ ^ΗθγοΙιθγο αοοΐάίΐ τι^ αά 
Ηοιπθή γβΓδππι δπΐ3δθΓί1)βΓθ'(; 'ΝαιιοΙί ρ. 343', αά 8ορ1ιο- 
οΙβπΓπ ^Νειποΐί ρ 168'. Ιιαβο ΐοίίάθΐη νθΛίδ ΒβΓηΕΓάαοβδ 
Γβρβίβηάα οιίΓΕνίί, £Γ?ιπάΐδ ίη ΙΐθΧΕίπθίΓΟ ίΥΆ§ί€0 ηίΐιίΐ 
οάοΐΈίΐΐδ.' 

Εγγογ ίη ΗθΓοΙίθή βάίίίοηθ, ο^παηι οππι οοπ'βοΐίοΓ 
γίάθΓθΐιΐΓ, πίθαβ δΐΐΐ^βδδβ γοΐιιί, θδί. ^ΠΕΠ1 ίη γθιπ ηβί^πβ 
^ΓΕγίδδίηΐΕπι δαηβ ηθθ[πβ ηΐΕχίηιειηι, οππι ΰάποίΕηι ΗβΓ- 
οΙιβΓΟ 1ΐ3.ΐ)βΓβπι, ειοοπΓΕίίιΐδ ίηο^πίΓθΓβ ηβσίβχί, ρΓΕβδβΓΐ:ίηι 
οιιηι ηβηιίηθπι ΟΓβάίάίδδβηι ίπίπΓπηι, (^πί πηηπι ίη Ιοοο 
Ιαπάαίο βιτοΓβηι ίαηία ουιη ίηίορίίαίβ βί ΕοήηιοηίΕ 
03,δίί^3,ίιιηΐδ βδδθΐ: αίθ[Πβ Ιηιίϊΐδ πηίιΐδ βπ'οηδ ΟΕΐΐδει 
(ηειηι ηπΐΐΐίπι αΐίπιη ρΐ'οίθΓΐ;) οοηοίηδπηίδ '^ίπηάαηιβηίΐίπι 
Γθοβηδίοηίδ ηοη θδδθ ί&οίιιηι'. ΟοηίΓΕ θθ[πί(1βηι βί ραία- 
1)£ΐπι βί ρπ1;ο ΙβοίοΓβηι })θηθΥθ1ΐϋη πιβα Ιιπίπδ Γβί ίηι- 
ρθήίία €[ΐιεΐ(ΐΕπι Γθδρθοία αίορβ βο (^ποά ρΓοοιιΙ α Ιοοο, 
πΐ3ί βΐ Ιιίο 1ί]3θΓ ίηιρήηιίίπΓ θΐ 1ίΐ3ή ρίπηηιί δπηί, ρθΓ- 
ηιαηθο. θΐ θίπδ ηιοάί γίίίΕ, θΐ εΗε ^ΓεινίοΐΈ οοηοβδδΠΓπηι. 
8θά ηβ ίρδτιπι (^τιίάβπι οθηδΟΓθηι δβΐ'ίο οοηΐβηάθΓθ ορίηοΓ 
ΗθΓοΙιβΓί θΓΓΟΓθηι (υΐ ιηίΐίαηι ίά ς[Π0(1 ηβηιο πηο^πΕπι 
βχδίίίίΐ ο^πί θΐΐηι ίη ΗθΓοΙίθΓί βάίΐίοηθ οαδίί^αΐ'θΐ ; ίη πίθε 
ρήγαίίπι ιηίΐιί Ναποΐίίιΐδ ρήάθπι ίηάίοΕγίΐ) ηοη ίρδο 
Εποίοή άθΐ3βη, δβά πιίΐιί ο[ΐιί ΐοΐίάθηι γβΛίδ Γθρθΐθηάα 
οπΓΕΥβηπι ίΓΕπάίδ ίη ΙΐθΧΕπιθίϋ'Ο ίΓΕ^ίοο ηίΗίΙ οάοΐ'&ίαδ 



VIII ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

(^Π£ΐ8ί ΗθΓοΙιβΓ οάθΓ3,ίπ8 ίτιίδδβΐ;) ; (ΐπίη θίϊαιη Ιιπηο 

6ΙΤ0ΓΘΠ1 Γβρθΐίΐπΐη ΠηΠίη, (^ΠβΠΙ ρΐΙΘΓ 0[ΪΙΟ(ΐηθ Γθάαΐ'σπβΐθ 

ροδδϋ}, ίία ^Γανβιη 688Θ, πι 1ί1)βΐ' ίδίθ, (^πο θγγογ ΓθρβϋΙπδ 
ίηδϋ;, βί πιαίβ θδδθ ΓβΟθΠδϋπδ βί Γπηάειιηβηίο «ήϋοο οα- 
ΓθΓθ άίοο,ΐπΐ'. 8βά ΗθΓοΙίθΓΟ αοοίάίΐ: (δθπίθΐ αβγίο) \ύ Άά 
Ηοπιβή νβΐ'δπιη 8πΙ>8θή1)θΓθΐ: ^Νειποΐι ρ. 343'. ΡοδΙβα 
νβΓΟ, οππι βί νθΓδπιη θΐ αάηοΐαϋηηοτιίειπι δειβρίπδ Ιβ^ΐδδθΐ, 
οπΓ αοοίάίΐ, πΐ; βπ'ΟΓβηι ηοη αονή§βΥβί? 8ειηβ ηηΐΐα 
αϋα οαπδο, ς[Π3.ηι (^αοόΐ ηοη νΐάϋ δθ Άά Ηοηίθη νβΓδππι 
8πΙ»8θηρ8ί;δβ: ^Νίίποΐί ρ. 343'. Αί ίά ηιίΐιΐ (][Π0€[πβ αο- 
οΐάίΐ, 111: 1ΐ3.ηο αάηοίαίίπηοπίθ-ηι: ^ΝειποΙς ρ. 343 ' αά 
νβΓδπιη ΗοηΐθΓίοπηι Γβίθίτί ηοη ειηΐηιαάνθΓίβΓθΐη. 8ί αηί- 
ηΐ3,άνθΓΪίδδθηι , οοΓΓθχΐδδβηι δαηθ. Ββά ΗθγοΙιθγο Ιιοο 
9.0ϋίάίδδθ 8.Γ§ΐΐηιβηίειίπΓ οθηδΟΓ θί ψηοδοβηοίηηι ίΠηηι 
(^πΜβπι θδδθ; ηιίΐιΐ ηοη ΐάθηι αοοΐάΐδδβ, (^ηοά θ^ο ηίΐιίΐ 
ίΓείΐκΙίδ οόίοιαίπδ θδδθηι: νβΐ πΐ: αΐϋδ νβΛίδ ηΐεΐΓ νίάΐδδθ 
ηΐθ (^πίάβιη δβά ηοη ίηίθΐΐβχΐδδθ Ναποΐεΐ Ετο^^ηίθηϋδ 
Τια^ίοοπιπι ίΐΈ^ηίθηία βρίοΕί οοηΐΐηθή ηοη ροδδθ. Εγ^ο 
αγχόνης α^ιον ηΐθ βδδβ. 'Λ Ζεν βαΰίλεϋ^ της λετντότητος 
των φρενώνΐ Είάβηι υθγο Οθηδοή Β,οοίάίΐ, πί Ιιηΐιΐδ 
βίπδάθηι (ϋδδθΐ'ίαίίοηΐδ ρα^. 26 8>άηοΐ. 3 δπΙ)δθΓί]3βΓβί: 
^Ναποΐίίπδ ίηίθΓ ίγΆ§ΐΏ.βηί9ϋ αάθδροία Γβοθρίΐ δηΙ> ηηιηθΓΟ 
305/ 8θά Γι-α^ηίθηίπηι θδΐ δ. ηπηι. 318. Νβί^πθ θδΐ 
1ίΐ3βΓ €[πί θΐπδ ηιοάΐ βιτοΓίΙ)Πδ ρΓΟΓδτΐδ ναοηιΐδ δίΐ. ΥβΓπηι 
ίο,ηίθη ρΓΟΓδΠδ αΐία νΐΐί£ΐ δπηΐ βα, φΐΆβ οπηι δΐηΐ 1ίΙ)βΓ 
ΓπηάΕιηίθηΐο ΓθΟθηδΐοηίδ ΟΆΥβΥβ άΐοαίπΓ, ^παθ θα δίηΐ 
ίηΓΓα ΐηάίοαΙοίίπΓ. ΟθίθΓπηι ραΓπιη οπγο βί, Ιαηάθΐη ίη 
ΗβχαηιβΐΓΟ ίΥ2ϋ§ϊοο ίηνθηΐο ροδϋίΐηι βί ^Ιοήειηι (^ηαηι 
δίΙ)ί οοηιραΓανίί βο οιποοΐ Νααοΐίί δ7ΐ1ο§3, ίηνθδίΐ^αΐα 
ηιύΐιιπι ίηβδδβ ΙιβχαηιβίΓπηι δΐΙ)ί ρθΓδίι&δίΐ. Ρηδϊΐΐΐ αηίηιί 
θδί ίαΐΐα ρΓθηΐθΓβ βί οαδίΐ^αΓβ. 

^π^]^πδ ίΐάάίοΐϋ; οπηι ίηάΐ^ηα,ΐίοηθ θΐ οοηΐβηιρΐη Ιιαβο : 
^α,ί ΙιβΓοΙθ ίΐΐΐικί οδί τθΟθηδθΓθ 1ΐ]3ηιηΊ, αϋπά βηίθηάαίί- 
πηοπίεΐδ αϋί^ποί θχοο^ϋίΐΓβ ο^ηαηινίδ βίβ^αηίβδ θί Μαίπδ 
ρθΐ'ηηιηβΓαΓθ,' 



ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. IX 

^ιιαβ πί ιηαχΐιηβ οαίπιηηΐοδα ΐΐα πιϊηΐπιβ αοοπΓαΙα 
δΐΐηΐ. Ρ&Γίθΐη θηίηι ιηίηίηιαηι θογππι ς^παβ ΡΓαβίειίϊοηθ 
οοηίίηβηίπΓ, οιπίΒδίδ ρΙπΓίπιίδ βΐ δπηιιηΐδ ο^πΕβ θαάβιη 
ίη ΡΓ^βίαίΐοηθ ίΓαοίαιιίπΓ οπιη ΐηάίοΕί;, πίΕηίί'βδίο Ιβο- 
ΐοΓβιη ^άάτιοβιβ οοηαίπΓ, πί ιπθ ίη ΡΓαθίαίίοπθ ηίδί άθ 
βπίθηάΕΐΐπηοπΙίδ βί 1ιΐα1:ϊΐ3Π8 ηοη άΐδρπίαδδβ θχΐδίΐιηβί; 
ίά €[ΐιοά ίαΐδίδδίπηιηι βδΐ Υβι-πιπ ΐαιηβη ίη βειάβηι Ριαβ- 
ίαίΐοηβ, ΐΐΙ>ί άβ οοάίοπηι γίΗπίθ άίοϋτΐΓ, ηιαχίπιπηι βχβπιρίο- 
Γΐιηι ηπηιβηιηι ρΓοίιιΙί: ΏΟΟΟΙιΧν ίθδίίηιοηίει ί. β. Ιθοίίοηβδ 
ορίίηΐίΐδ ΟθΓίαδ βΐ ίηάπΙ)ίίΕΐ:αδ, ηπίΐιπδ ηθ ίρδαβ (ΐπίάβηι 
^παβ ραΙηιαΓβδ άίοιιηΐπΓ βηαβηάέΐίίοηθδ οοηιραΓαΓί ροδ- 
δπηί. ^ϊι^1)ΐι8 (^ποΐ Ιοοί άβδρβΓαΐί, ιιΐ νοοθδ δίη^πίαδ 
οπιίίίαηι, ρθΓδαηο,ίί δίηί, €[ποί Ιειοπηαβ οοπιρΙβίΕβ, (^ποί 
δθηίβηίίεΐθ ειηιίδδο,θ ίη Ιποθπι Γθάίθηηί, ίηνίάίοδπηι βδδθί 
ρβΓηπηίθΓαΓθ , ηθ(ΐιιβ ηίδί οοαοίπδ ίΊιίδδβηι Γβιχι οοηιηΐθ- 
Π10ΓΕΓΘΠ1. Ηοο βδί; νβηιηι ίπηάαηίθηίΐΐιη ΓβΟθηδίοηίδ. Ιη 
Ρι-αβίαίίοηθ αιιίθηι άίδρπίαίπΓ ΐ) άβ ΡΙπίαΓοΙιί 1ίΙ)Γ0Γπηι 
ΟΓάίηβ ίη οο(1ίοίΐ3Πδ (ρ. VIII— ρ. XV). 2) άβ οο(Ιίοίΐ3ΐΐδ 
ς[ηίΐ3Πδ ίη θάίίίοηβ οοηδίίίπβηάα πδΐΐδ δππι (ρ. XI — XV). 
3) οοάίοβδ άβδοηΙίπηίπΓ, νίΓΐ:πδ ηιπίίίδ θχβηιρίίδ θχ ίρδίδ 

ϋθάίθί1)Πδ ρβίίίίδ ίΠπδίΓΕΐΠΓ, ίΐίθ|ΠΘ 0[Πί ΟΟοΙίοβδ (][ΐΐίΐ3Πδ 

ίη δοΐ'ίρίίδ δθθ[Πθηάί δίηΐ ίηοΐίοειίιιΐ' (ρ. XV— Ιί). 4) ΤΓθπί 
οοΠαίίοηβδ θχ οοάίοίΙ)Πδ Ραπδίηίδ βηιβηάαηΐπΓ, αί(^ιιβ 
βΟΓπηι γίΓίΐΐδ ηοηηπίΐίδ ίθδίίπιοηίίδ άβοΙδΓαίπΓ (ρ.Ιι — ΙίΛ^). 
Ββίηάθ ίη οαρίίθ 3.11:βΓ0 Ιιαβο: 5) δβΓπιο Ρίπίαι-οΐΐθπδ. 
ΡθΓίοάοπιηι οοηδίΓαοίίο θί Ιοη^ίίπάο ηιπϋίδ οιιηι βχ- 
βπιρίίδ (ρ. ΙιΥ — ΙινΠ). 6) ίθχίπδ βηιβηάαΐίο ίρδίπδ 
δοήρίοηδ δθΓηιοηί ίηηϋβηάα θδί; ίά. €[ΐιοά ηιηΐίίδ βχθηι- 
ρΐίδ άθοΙαί'αίπΓ (ρ. ΙινίΙ — ΙιΧΙ). 7) ίοπιίΕΐιτιιη ναηβίαδ 
ΘΧ Ιιίο-ίπ ρΓαθοίρπθ βνίίαηάο τβρθΐβηάα θδΐ: (ρ. ΙίΧΙ — 
ΙίΧΧνί). 8) πιτιΐίαθ άπρίίοθδ άο ίΓίρΙίοθδ ΓοΓηιαβ 
1ίΐ3Γαήίδ άθ]3βηίπΓ (ρ. Ι,ΧΧνί — Ι,ΧΧΧνΠ). 9) οΓα- 
ϋοηίδ ναπαηάαθ θίΐειηι αΐίεΐθ οατίδαβ ίηνβηΐή ροδδπηΐ} 
(ρ. ΙιΧΧΧνΠ — ΧΟ). 10) Γ3.ΐίο φΐΆΉΐ ίη ίθχίη ιβοθη- 
Βθηάο δβοιιίιΐδ δΐιηι (ρ. Χ0— ΧΟΙΙ). Ηαβο βδί δηιηιηο,, 



χ ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. 

ιηίηπίϋδ ΐϊΐηΐίίδ οπιίδδίδ, ΡΓαθίαίίοηίδ. Ιη (][πίΙ)ΐΐδ ο^μάθ- 
δΐίοηίΙ)Πδ βί φιιά^ οπηι ίά Ά ΓθΟθηδίοηθ ΗΙ^ΐ'ί αΙίΙιοιτβΓβΙ;, 
β^ο 3,(1(ϋ(ϋ8δβπι οδΐθηάβΓθ οβηδΟΓ άθΐ3θ1)ειί βί ο[πίά, οπιη 
Β,Γίϊδδίπιο νίηοπίο οαηι 1ΐ3.ο ΐθοβηδίοηβ οοηΐπηοίτιπι βδδθί, 
θ^ο οιηίδϊδδβπι, δβά ηίΐιίΐ θογπιπ οππι ηθς[Πβ ίθοθήΐ: 
ηθί^πβ ίαοβί'β ροδδΐΐ, ροδίπίδΐΐ ηί δϊΜ ΟΓθάαίιΐΓ. 

Εχ ϋδ οπιηίΙ)Π8 Ιποθ οίαήπδ θίβοίίπΓ ρΓοίβδδοή Οοΐ- 
ίίη^βηδί ϊπΐΐηπδ ίιιίδδθ Ιιοο, πί θάίίίοηθίη πιθεπι αρπά 
ΙβοίοΓβδ οαΙπηαηί&τβίπΓ, ηαιη ηθ θα €[πίάθηι (^πεθ άθ 
βηίθηάαΐΐαηοπίίδ άΐοίΐ νθΐ-α δΐιηΐ. Επιβηάαΐϊηηοπία 
άίοί ροΐθδί θα ψΐΆβ ίη δοήρίοΓβ δβιηβΐ αηί; ηοη δαβρθ 
ςυιάβπι θάϋο βαΐ, νθίπΐ: ΐη Εΐ'οΐίαηο, Ηίιιΐθήο, απί ίη- 
ΐθΓάππι ΐη ^ρδ^^3 ίηδθΓίρϋοηϊΐ3ΐΐδ. Ειηθηάα1;ίπηοπ1αθ θχ- 
βηιρίο δΐί (^ποά ίη νθΛΐδ Ηιιπθγπ (θοΙ. Ι 4 ρ. 22) χρνΰος 
ρΓΟ χρόνος οοιτθχίΐ;, οπηι χρνΰόν θοάθπι οοηιρβικϋο ς[ΐιο 
χρόνον δοηΙ)ί οηιηίΐ^πδ ηοίυπι δϋ. νβΐ'ππι ίαηιβη Ιοοϊ 
€[ΐΐθπι ιηπίϋ βί ορίίιηί ΟΓΪίίοί ίιπδΐΓα ΐθηΐανθηηΐ οογ- 
Γθοΐΐο δί θηίθηάαίΐπηοπία αρρθΠαηάα θδί, φΐΆθ άθΐηιιηι 
θηί βηιβη(1α1:ίο? Εί γθ υθιέ θηίθηάαίίπηοιύαθ, (^παδ άίοΐί, 
βοηιηι δηηί Ιοοοηιιη, (]ιΠθδ α ιηπίϋδ βί ρΓαθδΐαηίίδδίηιίδ 
οήΐίοίδ ίπίδΐι-α ίβηίΕίοδ, β^ο (νβηία δίί άϊαίο) οοάΐοππι 
ορβ βΐ: ίβχίπ ίηηίδπδ οοπ'θχϊ. 

ΟοηϋηπαίιΐΓ: ^ΒθΓηείΓάαοβδ ο^πίά ΐρδθ ροδδΗ ίη ρΓΟχί- 
πιΪ8 άθηιπηι ίοπιΐδ αβδίίπιαή ροίθηΐ:: πηηιη ίαηι ηιιηο 
οοηδία,ί ίπηάαιτίθηίππι ΓθΟθηδϊοηίδ ηοη θδδθ ϊαοΐηηι.' 
^παθ οηιηΐα ΙαίθηίθΓ θί ίηχπάπ1βηΙ:βΓ άΐοία δπηΐ;. 111; 
βηΐπι θχ ο,ηίβΟθάβηίΛιΐδ ίαοίΐθ ίηίθΙΙβ^ΐίπΓ οθηδΟΓθπι, τιί 
δπο Ιίνοη ίη(1π1^βΓθί, Ρι-αβΜίοηΐδ οαρίία ρθΐ'ΐΐοιιΐδδθ, 
ϋα Ιιίο ραΐαηι ϊ^ηοΐΆΥβ νίάθίπΓ ο[ΐιαβ ίη Ιηάίοθ ΤθίΛηθήειηο 
(νίά. Μίίΐβίΐ. Νο. 5. 1887) ρπΜίοβ ρι-οίθδδπδ δπηι. ^ι10 
ίη Ιηάίοθ άίδθΓΐ;ίδ νθΛίδ ρΓοηιίδί ηιβ ίαΐδαδ δοΐαδ οοάίοαηι 
Ιθοίίοηβδ, ομιαθ ίη ίθχΐ.π οοηίβοίιΐια δπρρίθίαθ βδδβητ, 
αάηοίαίπΓΠΐη αο εβίθοίαδ €[π&δά3,ηι ρΐΌΐ^αΙίίΙθδίΐΐΐβ οοηίβο- 
ίτίΓαδ αρροδίίηηιηι. Νίΐιίΐο ηιίηπδ θί;ίαηι ίη Ρΐ'ίΐβίαίίοηθ 
ηοη δθηιβΐ ίηάίοανί Ιιαηο θάίΐίοηβηι ιηίηοΓθηι βδδθ (οΓ. 



ΡβΑΕΓΑΤΙΟ. XI 

Ρΐ'αθΓαί. ρ. VIII: "^Νπηο ί^ϋπΓ ηθ^οΐίο, πί θάίϋοηβπι 
ιηίηοΓθΐη οοπδίϋπβΓβηι, ιηαηάαίο, ιπα^πΕ ΐΕίθίίΐΐΒ- αίβί- 
οίοΓ ιηθ — ριΛΙίοί ίπή8 ί'άο,βνβ ρο88β ρΕΗβηι εαϋθπι 
αρρ&Γαίτΐδ ιηβί, δρβΓ^ηδ ηΐθ ειΐΐο ίβιηροΓθ, εί ιηϊηοΓ 
8.ρρΓθΐ3ει1;ει ίαβήί, ειιηρΙίοΓβηι βάίίΐοηθίη ρΓοΙαίπΓΠπι'). 
Ώβηίο[Πθ θχ ρειοίο 0[ΠΟ(][πθ οχπη ΜΜΐοροΙα Ιιοηθδίίδδίιηο 
οοηνβηίο ηΐθ ίη ιηίηοΓθπι βάϊΐΐοηθίη αά βχθίηρίιιιη ΗβΓ- 
οΙΐθΓίΕΐηείθ α€ΐοι•ηαιιά3.ιη οΐ3δ1:Γίηχΐ. ^αειθ ρπΙ)1ίοβ ρή- 
ναίίηκ^πθ ρΓ0πιΐδδ3, ιηβ τθΐίσίοδβ δοΐτίδδβ ΐπάίοβδ ίάοηβί 
θί ΟθΓΐηαηί θΐ αΐϋ, ορίΐιπδ οοΐ'αΐΏ οιπηϋ^πδ σΓαΙ^ί&δ α^ο, 
ρπΙ)1ίοθ ρΓοίθδδί δηηί. δοΐπδ ϋ. Λ\^. ΜοβΠβηάοΓβΡ εΙ> Ιιειο 
ηιίηοΓθ θάϋΐοηβ (^ΐΐαβ 3,6€[ππδ ΐπάβχ άΙο ειιηρΙίοΓθ ροδίτιΙαΓβ 
νίάβίπΓ, ίπΓθ αη ίηϊπήα ίρδβ νΐάβαΐ. — Νοδ Γθΐΐο^ιιει γίάβΆ- 
Γππδ: 'αίθ[Πθ νβΐίθηιβηίΐδδίιαθ ορίαηάπια θδΐ, ηΐ ΐδ €[πϊ 
ίηάβί'βδδο δίπάΐο, ρΐ'ΟδρβΓΟ δποοβδδπ, δπιηιτίΕ πιοάθδϋα 
νίαηι Εά οοάΐοβδ ΡΙιιίαΓοΙίθΟδ βί οο^ηοδοβηάοδ βί αβδίΐ- 
πιαηάοδ αρθΓπίί), αΐ) εθππιΙο ρδΓπιη ΙίΙιβΓειΙίίβΓ νϊτίιιΐΐ 
θί ^ΙοΓίαβ δπειβ άθίΓΕ0Ϊ3-ηΪ6 ηβ δθ ραϋΕίπΓ άθΙθΓΓβΓΪ: 
ΜΕχίηιΐΙί&ηΐίπι ΤΓβαίπια άίοο.' 

^π^(^ άθ ΡΙπΐ&ΓοΙιί οο(ϋοίΙ)Πδ άβ ο^τιΐίοπδ (^ΐίοιηοάο 
άΐδδθΓΠθΐ'ϋ: Τΐ'βυϊπδ θ^ο αϋί^παπίο ιηβΐϊπδ δοΐΐ'θ ροδδΐιιη 
αίί^πβ ΡΓ&βίΈΐίοηϊδ ηΐΕ^πΕίπ ρΕΐ1;6ΐιι βίπδ (ϋδδβΓΐ;Εϋοηίΐ3Πδ 
ΕθδίίιηΕηάίδ άβδίΐιίΕγΐ. 8βά (^ποηϊαιη αΐϋδ ς^ποί^πθ (^πϊ 
ίη ϋδ δίπάϋδ γθΓδΕηίπΓ ΤΓβιιί δοήρία ηοΐα δτιηΐ ρΕΓΪίθΓ 

Είορθ βα €[ΠΕβ βσο ίπ ΡΓΕβίαίίοηθ δοήρδί, ΠΙΘΕ άθ Τγ6πϊ 

δΟΓίρΐίδ δθηίθπίίΕ ΐπδίΕΠθ επ ίηΐιΐδίΕ δίί ίΈοΐΙβ ϊπάΐοΕή 
ροίθδί. ΪΝβ€{πβ ιηίηϊιηθ άπΙ)ίίο θ[πίη ίπάθχ Ηιιΐπδ ο^ιιεθ- 
δϋοηΐδ Εβθ[ππδ βΐ ΐάοηβπδ ϋ. Υί. ΜοθΠθηάοΓίβπηι ηθο^πθ 
δίπάίο ηβ(^πβ οΙοΐΓβοίΕϋοηβ ηθί^τΐθ ιηΕΐβνο1βη1;ΪΕ ΙίΙίθΓπηι 
ίΊιίδδβ άβοΐΕΓΕνβήΙ:. Αΐί^πβ γο^ο ΐΐί: ηιίΐιί άίοΕί ο^πίά 
Γβί δϊΐ €[ποά 0ΠΠ1 άίχίδδβηι Τγθπϊ ^Ιογιειπ βί νΪΓίπίβηι 

άβίΓβΟίΕΥβΓΠη. ϋβΐΓβΟίΕΐΠΓ ^ΙΟΓΙΕ Εΐίοπίπδ ΟΐΙΠΙ άβ βΟ 

ίΈΙδΕ θΐ ΟΕίπηιηίοδΕ άϊοπηίιΐΓ; οπΐπδ γθι βχβηιρίπηι £εοϊ1θ 
ΐηνβηθΓϋ νίΓ δπηιιηιΐδ. Ε(^πίάθΐη ίη ΡΐΈθίΕίίοηβ οθΐ'ίΕδ 

(][ΐΙΕδ€ΐΕΠ1 0[ΠΕβδίίθηβδ ίΓΕΟ^Εγί ; 6Γ§0 Ιΐΐ: ς[ΠΕΘ άθ Τΐ'θπί 



XII ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. 

άίδ86ΓΪειϋοηϊ1)Π8 άίχί βα νΐ θχίίΐοδα ρΓ&βάϋα δίηί, 03,1π- 
πιηίαδ ^^ ηιβικίαοία οοηϋηβ&,ηί οροΓίθί; θα θηίηι δοΐα, 
οπιη άβ αΐίοπιπι ορβΐΊΐ3Πδ ίΙίοπηΐπΓ, βΐ §1οήΕΐη βΐ νΪΓίπίβηι 
άθΐΓθοΐαηΙ:. ΝθΟθδδβ ί^ϊίπΓ θδΐ οαΙπηιηΐΕδ ϋδ (^παβ άΐχϊ 
ίηβδδθ. Αϊ (^ιιαθηαπι υθγο θί πΙ>ϊ ΡΓαβίαΐίοηίδ 8ΐιη1:? 
Νοηηθ άθΐ3βΙ)αί νίΓ ορϋιηπδ, ρήιΐδοραηι ίη Ιιοιηίηθπι 
ΐηηοοθηίβπι ίηιπιβηίπηκιΠΘ Ιιοο οήπίθη οοηίπΐίΐ:, αϋομιοί; 
θχβπιρίίδ ί11πδίΓεΐΓθ? 

δθά ίη Γθηι ρατιΐο αοοπΓαϋπδ ίηορίΐ'αιηπδ. Μιιΐίίδ 
Ιοοίδ βΐ δαβρθ ΤΓβηίΐίπι Ιίΐπάαγΐ, αϊ υδομίθο^παο^πβ πιβαιη 
ορίηίοηθπι ιππΗίδ θχθίηρίίδ οοηβηηαγί (νίά. ρ. XV. XVI. 
XXVI. XXVIII. XXXI. XXXV. ΧΧΧνίΙΓ. ΧΜ ΧΙ.ΙΧ. 
Ι^). ^ΐιαθ δί υ. \ν. ΜοθΠθηάοΓΐΤ ίηβηηα βΐ Γαΐδα ρυΐαί 
ΓθάείΓσπειΐ. νθΓπιη ΐαιηβη δι ο^ηίοΐ ηοη (ΙβπιοηδίΓανΐ, ιηίΜ 
ίηάίοθΐ θΐ οίβοίο ηοη άβθΓΟ, ηιοοίο οδίβηάαί. Αίθ][πβ πι 
ρατιοίδ γθΛϊδ Γβιη οοπιρΓθΙίθηάαηι, άβ ΤΓβπίο ηίΐιΐΐ 
άίχί (ΐαοά άβηιοηδΐταΓθ ηοη ροδδίηι. Αά 69, φΐΆβ 
1ίΙ)θΓθ θΐ αρθΓΐβ βίοοπίπδ δππι, δί ϋ. \ν. ΜοβΙΙθηάοΓίΓ 
οΜίοπβηί, ηπΐΐαηι Γαίίοηβηι βΟΓπηι (][παβ ίαοίαΐ: Ιΐ9,1>6η- 
άαιη θδδβ ίη ρΓοραίπΙο βδΐ. Νβο^πβ ίαηιβη οίθοοπιηι θί 
ίηθηΐ: δίίθηίίπιη ίβηβΓβ, ρΓΟ,θδθΓίίηι οπηι ηιβ θίίαηι 
'ραππη 1ίΙ)βΓα1ίίβΓ' ^Ιοήαπι Τιβπί άθίΓβοίαδδθ £θθβηί;. 
Αϊ ρηΐο θ(][ΐΐίάβηι ραηιηι 1ίΙ)βΓα1ίία1;ίδ ηοη ηια^ίδ ίη 
βαηι ^ηί νβηίαΐθηι Γθΐί^ίοδβ θΐ οαηάίοΐθ άίοαΐ ηπίΐιη ίη 
βπηι ορί νβηίαίθηι ηιβηάαοίίδ θί οαίπηιηίίδ οοηίαιηίηαΓβ 
ηιίηίηΐθ νθΓβαίπΓ ηιαχίπΐθ οαάβΓβ. Εί ίαηίθη ο|πί αΐίο- 
ηιηι ορβΓίΐδ Ιίΐπάαή ηοη ραΐίαίπΓ ίάί^πβ ίΐρθΓΪθ άίοαΐ 
(^πί(1 ίθΟθΓΐδ βί} οιποηιοάο ίαηίπιη ΙίνΟΓβηι αρρ6ΐ1αν6ηδ? 
δί ΠΙΘΕ ορθΓίΐ ΙαπάαίπΓ, (][ΐιαθ βδΐ οηίρει ηΐθα? 8ί ίπ- 
άίοίιιπι Μδπηι βδΐ, ΓβάαΓ^ηαΐ δθά ίβδΐίιηοηίίδ, ηοη υθγ- 
1)θηιηι ίηαηίπιη ίαοίαϋοηθ. Ηοο άθΟθί νίππη νθή ϊθ- 
ηαοβηι βί Ιιοηβδϊηηι. νβΓπηι ίαηίθη ηβο^ηβ θδΐ (ΐπίΐηίπηι 
86 οο^ίΐαίίοηθ θίβη^ϋ; θί; Ιιαο ίη γθ, ς[πα άθ α^ίΙ^πΓ, ηιίητίδ 
ε[\ιαηι 86 ριιίαί ίάοηβπδ θδΐ; ίηάθχ. Ιά ^ηοά δΐαίίπι 
Οδίθηάαηι, ηθ ηπίά δίηθ ίθδίίπιοηίίδ ρΓοίθίτθ νίάθαί'. 



ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. Χ1Ι1 

Αά 6Εΐη ΓβπΊ άβίΐιοπδίΓαηάαιη 83,ίίδ θδΐ: ίβδϋιηοηΐοηιιη; 



θχ (^πίΐ3Πδ ΕΐΌίϊαηί Ρι-αθίαίίο (ρ. 17 δθ[€[. ίηιρΓβδδα θί 
Γβοβηδΐΐα) ϋδ ροϋδδίιηιιαι άβ οατίδίδ βΐί^βηάα νίάθίπΓ, 
οτιιη Ιιοο ρΓοοθΐηϊπηι θχ δβηίθηίία ϋ. ΛΥ. ΜοθΠβηάοΓίβ 
^1} Εΐ'οϋαηο Ιοη^αΓΠΐη ρθΓΪοάοπιιη ΕΐηαηΙίδδίηιο οοη- 
δοηρΐπιη Ιιοηιίηί ροηϋ οηίάαηι ίπβήΐ, (^ιιο β,οΙ ΡΙτιίατοΜ 
ρβηοάοδ ίηάθί^ΐΐθ αά ιηθ9,θ βάΐΐΐοηίδ οαδϋ^&ΐίοηθΠΊ ίΓΟ,ηδ- 
ίΓβί. ΑΐίβΓα οαιίδα θδί (^ποά ΙιαθΟ ϋ. ^ν. Μ. άίδδθΓίαϋο, 
οιιιη ιηιιΐία (^πΕβάαιη βί §βηβήδ άίνβΓδίδδΐιηΐ ηβθ]Πθ πΠο 
ίηίβήοΓθ νΐηου,ΐο οοηηθχα ίΐ'α^ιηθηία οοηϋηθαί, ηίΐιΐΐ 
αϋπά ο^αοά Γβοβηδϋπιη δίί ιη'Άβ1θ)βί•^ ΐπιη θΗ,ηάβιη Ργ^θ- 
ίαΐΐοηβιη οτιηι ϋ.Τν^. ΜοβΠβικΙοΓίβ ΐΐκϋοίο ο^πίάθΐη θϋαιη 
Ιοη^ίδ ρβηοάίδ αΐ^πηάθΐ, βχβιηρίο θδδθ ροδδθ Γαΐίοηΐδ, 
ο[ΐια Γβοθπδΐοηθπι £θη ίπΐ^βαί ΐΠβ, £αοί1β ραίβί. 86(1 
αρροηαιηιΐδ βχθίηρίιιιιι : 

Την '^ΙτΐΛΟ'Λράτους ηοαγματείαν, άργ^ιατρε ^ΑνδρόμαχΒ^ 
ουκ ολίγα ΰνμβαλλομενην τταΰιν άνΟ'ρώτΐΟίς ορών, οΰοί 
γε λογί'κης άντιηοίοϋντοα παιδείας, '/,αΙ τούτων εξαιρετως 
τοις ίατροΐς (οΥ δη την άοχαίαν ίΰτορίαν ον'Λ άποκηρντ- 

5 τονβί της τέχνης, φιλοτίμως δε γ,αΐ ΰφόδρα επιττόνως α 
τε οΰκ ϊΰαΰι μαΟ-εΐν ετνιΟ'νμονβιν α τε %αι δη (ίίαϋ. ^Υ. Μ.: 
α δε γ,αϊ ηδη) μεμαΟ^γκαβι 'κρίνειν ΰτΐονδάζονΰι, το μεν 
άδίδακτον ως ενδεές το δε ακριτον ώς αττιΰτον ηαρα- 
πέμτνοντες), ειγ.ότως ηβονληΟ'ην τας εμφερομενας αντοϋ 

10 τοις Ουγγράμμαΰιν άβαφεΐς και γ.ατα τΐολϋ της γ,οινης 
άνακεχωρηκνίας ομιλίας εξηγήΰαΰ&αι λέξεις (αΐ δη άγνο- 
ονμεναι μεν ιγ.ανως αφαιρούνται της διανοίας το τΐρός 
ετΐίΰταΰιν ετοιμον, εξατζλωΟ'εΐΰαι δε γ.αι επϊ το τηλαν- 
γεΰτερον άχΟ'εΐβαι πολύ ηαρεξονται φως προς το ενγ.α- 

ΐό τάληπτον της εν ττ^ διάνοια ΰυνΟ'εΰεως), καΐ μάλιΰτα 
επεί πολλοί των εκ τον ράΰτον πάντα γινώΰγειν εθελον- 
τών ιατ^ώΐ' οϊ μεν ού(5' δ'λω^ μετά χείρας έχοντες ΰπον- 

δάζουβι την πραγματείαν (ΐαοπη^θ δί^ηα άθάίΐ 

υ.'^Υ.Μ. δτιρρίθπάπιη £βΓθ θδδθ ζτινες δε ων ουκ ηδύναντο 

20 Υατανοηΰαι την γ.αταφρόνηΰιν φαίνονται^ τίνος Οθΐί.) τίνος 



XIV ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

χλεύης τελωνονντες, ώς επετήδενΰεν '^Ιπποκράτης άϋαφης 
φανηναί υμΙ δίά τοντο άνακεχωρη^^νίας ενπορηΰαι λέξεως 
εΰπονδαβεν (ϊία ϋ. ΛΥ. Μ.: λέξεις ΰπονδάΰαί), γ,αΧ ταντα 
μαηράν μ,εν την τέχνην βραχυν δε τον βίον οΐόμενος δια 
το ΰαφή ηοιηΰαι την ομίλίαν τκχΐ ηαϋί φανεράν' δεδοται 2δ 
γαρ ημΐν ντΐο της φνΰεως <(6 ^άά. Κ1βΐηίπ8)> λόγος τνρος 
<^ΓΟ αάά. νπ1§α1:3.)> τάς κατά διάνοίαν γεννη&είΰας φαν- 
ταΰίας τοις πελας εατνττονν. λελήΰ'αΰί δε οί ταντα περί 
τον ανδρός ετά των μει,ρατίίων φλναρονντες ώς ον μάλ- 
λον κα'9'' (Ηδ- δίθρΙίΕηπδ: καϊ) 'Ιτίτΐοκράτονς ταντα άηο- 30 
φαίνονται^ οβον την αντών «(Κ,αΌ'/οίν εις ντναί'&ρον αγονΰιν. 
ει μεν γαρ μόνος η τΐρώτος επετιλάζει τάς φωνάς, Ι'ΰως 
αντον το περίεργον εμεμψατο αν τις; εηεΐ δ^ αϊ ηαλαιαϊ 
ϋννη^ειαι (ίία ϋ. λν. Μ.: ό^έ ηάλαι αί ΟννηΟ'ειαι) ταντη 
"κεχρηνται τΨι περί την διάλεκτον φορά (^ε'ξ ων οι τε τνερί 35 
την άρχαίαν κωμωδίαν καταγινόμενοί ομοφωνονΰι (ίΐα, 
ϋ. Τν. Μ.: εμφαίνονΰί) %αΙ των μίν φιλοΰόφων Δημό- 
κριτος των δε ίβτοριγ,ών Θονκνδίδης %αϊ ^Ηρόδοτος %αΙ 
βγ/δόν 6 ϋνμτιας των αρχαίων χορός ΰνγγραφέων), τι δη- 
ηοτε το πάϋι τοις αρχαίο ις είρημενον βνμβεβηχός τοντο 40 
καθ' ^Ιτιτΐοκρύτονς γ,εγ,ομίγ,αΰι μόνον, Ροδΐ 0|παβά3,ιη Ιιίο 
οπιίδδα οοηΐίηπΕίίηΓ ϋθ,: 

ο^εν εηεί τίνες τά (ίία ΧΙ. Λ^. Μ.: τινας) των αρ- 
χαίων ον% αποδοχής αλλά μεμ'ψεως άξιοϋΰι., δι^ αντό τοντο 
μετά τονς ήρωας καί. αντοί (τι ίΐάά. ΐάθπι)> τετολμηγ,αμεν 
ηερι τον ανδρός βνντά'ξαι' ενλογον ονν ηγονμαι προ- 
ειηεΐν τοντο, ότι ττολλαι των επΙ τάς γραφάς όρμώντων 5 
γεγόναβιν νηοληψεις. ει γαρ τίνες όΰα ενρον εΰπονδα- 
ϋαν φιλανΌ'ρώπως άναγράιραι' τ) 06α (οί αάά. ίάθΐη^ 
ενρόντες ονκ εφ&αΰαν (Επδίαοΐιίπδ : εφ^όνηβαν) εμφανή 
τΐοιηϋαι, ταντά τίνες έτεροι δείξαντες της άμιΰοϋς μετα- 
δόΰεως ίκανην άπηνεγκαντο μαρτνρίαν' η 7μΙ τά μη ίο 
ϋνμφερόντως ίϋτορη^έντα διορΟ•ονν εΰπονδαΰαν, κατη- 
γορικην ονκ ολίγοι πεποιημενοι την της ΰνντά'ξεως άφορ- 
μην' οίς πάλιν άντειηόντες έτεροι ΰφόδρα ττον το 'Ομη- 



ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. XV 

ρίκον εξεπληρωβαν ^'οποΐον κ' είπηβϋ-α έπος τοΐόν κ 

15 ετίατιονΰαίς" ' ών άντετκχτηγόρηΰάν τινες^ εμφρόνως είδότες 
"ά'νό^' άπαμνναΰϋ'αι, (Ε.ΟϊΆβΥΌ.5 51369: εποψνναθϋ•αί) οτε 
τις πρότερον χαλετιήνΎ}". πολλοί <^δε Άάά. ϋ. "\ν. Μ.)> καΐ 
τα ΰποράδην τιΰΐν είρημένα εφ' "έν ΰνναγαγόντες ον% 
άν,άρπου γραφής επινοίας ηνπόρηύαν' οϊ ίέ (Ιΐΐΐο ίάθΐη 

20 Γβνοοθνίΐ^ ίΓΟ,άΗιιπι ρθ8ί παραΟ'εμ,ενοί) %αϊ τάναποδείκτως 
ίϋτορη^εντα μετά λόγου παραϋ'εμενοί, γ,αΐ τον τάΰαφώς 
(ϊΐα δοηρβίΐ ίάβιη: το άΰαφώς ΟΙιΕΓίθηιΐδ: το ΰαφώς 
οοάά.) λεγόμενον ε^απλώΰαί γ,αΐ τον το άγαν (ίάβιη: τοντο 
αν) μακρώς ΰυντομώτερον άποβτεΐλαι %α\ ζτον αάά. ΐάθΐπ^ 

25 τα άμφίβόλως είρημενα ερμηνεϋβαι, ενλογον δό^αν άπε- 
νεγκάμενοί (ίάβιη: άπενεγκαμενονς)' των δε είρημένων 
χαρακτήρων εις εκαΰτος ενλόγον τετνχηκεν επαίνου — 
πώς ου μειζόνων {ι^2^ ΤπΓπβΙοϊΐδ: μείζον) δικαία τυγχάνει 
(ϋο, ΟΙιαΓίβήπδ: δίκα τυγχάνειν) της παρούΰ^ις γραφής 

30 τ) νπόΰχεΰις^ δια πάντων των είρημένων ιδιωμάτων κε- 
χωρηκυΐα. 

Ηίο βδί Ιβχίπδ αϊ) υ. Λν. Μ. τβοβηδΗπδ βΐ οοιτβοίπδ. 
νίάβαηιπδ ηπηο €|Π£ΐΐβηηδ ΕΓοϋαηί άΐίβοΐΐβδ ηπ^αδ ίη- 
ίβΙΙβ^βΓβ απΐ γαΙπβΓΪΐ απΐ νοίπβηΐ βί ί^^παίβηι τβοβηδίο- 
ηβηι οοηδίϋπβηΐ : ^ηβορβ βάίίοΓβιη' ίης[πϋ 'αάΐιιιο ϊη- 
νβηίί (^πί άΐίβοΐΐβδ ηπ§3,δ ίηίβΠβ^βΓβ απΐ νβΠβί απί 
νειΙβΓθΙ ί^τιοά (^[παιη νβΐ'β άίοαηι αβδϋηΐΒ,Γθ ηοη ροίβηί 
ηίδί ηπί ρβήοάοδ Ιιίο αάδοηρίαδ οππι βάϋίοηβ Κΐβίηίαηα 
οοηίπΙβΓϋ.' ΕοΓίπηαίπδ ΕΓοϋειηπδ (^πί δπαβ ΡΓαβίαίίοηίδ 
ίαΐβπι δΟδρΐίαίοΓβπι ίηνβηβήί! 

Μϋίΐηιπδ ηπηο Ιβνίοΐ'α 0[πα6άΕηι, πί και δη φιοά 
Ιβ-χήο Γβί ίηβρίίδδίηιιιηι βδδβ (^ηΐδ ηοη ΎΪάβΐ, ρΐΌ και ηδη 
ς[ΐΐοά αρϋδδΐηιπηι βδΐ:; άβίηάβ πιοηδίηιηι ίηαπάίίπιη τε- 
λωνοϋντες^ ΐη ο[πο ίηίβΓρί'βίαηάο ΓΓΠδίΓΒ, άβδπάανίί, οπηι 
ίαοΐΐθ βδδβΐ βΐ: ηιοηδίή οή^ίηβηι ίηνβδΐί^αΓβ βΐ γβΓπηι 
βχρΐδοαη^). Τπηι δί^ηππι ΐηίβιτο^Είΐοηίδ (Ιίη. 33) ςποά 

1) 8βά ηβ νίάβ3;Γ εν άκινδννω άνδραγα^ίζεα&αι, ψιίά 
ίη τελωνονντες άβΙϋβδΟθΓθ ρπίθπι' 1)ΐ•βνίίβΓ άίοαηι. ΙιΕιΙθγθ 



XVI ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. 

δβηίβηϋαιη ρθΓίτιΛαί:; οοηίνΆ ΐάθηι δί^ηπηι ίη ίιηβ 
οηιίδΗ. ϋβηίί^πθ ΐά ο[ποά ροδΐί^υαιη Γθοβρίΐ: τάνοίτνο- 
δείζτως ί. β. τα άνατΐ. θί δοήρδΗ τάΰαφώς ί. θ. το 
άΰαφως, ιάβΏΐ θίΐάθΐη ίη Ιϊηβα το άγαν ίοΙθΓανίΐ θί; τα 
άμφφόλως, ηί ?ι1ίΕ οιπΗίαπι, ίηΐαοίπιη Γβΐΐο^πίί. Ιίδ 
ί^ϋπΓ ηιΐδδίδ, φαίρρθ ψΐΆΒ, θίδί 3,ά Ιιοηιΐηΐδ ι^αΓπιη 
ίηΐβΐΐθ^θηϋδ αίθ[ΐιβ Είτο^αηίίδ ίη^βηίυιη άθδΐ^ηειηάιιπι 
ρβηάοηθΕ δπηΐ:, ραπίο ΙοησΐοΓθΐη άθΐηοηδίΓΕίίοηβπι Γβ- 
(][πίΓαηί, αά αΐια νθηίο φΐΆθ ηϊΐιίΐο ιηίηιΐδ νΐή δΐιηιηιί 
δπιηηιαηι δθπηοηΐδ §ΓΕβοΐ ίπιρθηίίαπι δ^ΐίδ βί δίαίΐηι 
οδίθηάπηΐ. δπηί 3.πίθηι Ηεθο: νθΛί λελτι^-αΰι. (Ηη. 28) 
οοπδίηιοϋοηβηι ά\> Εγοϊιεπο 3.άιηϊδδ3,ηι νπ' βπιάίίίδδίηιιΐδ 
Ιιίδ νθΛίδ οαδίϊ^ανίΐ: 'ΡθοοευιΙ: Εΐ'οϋαηπδ. (3γΓ3.θοθ (ϋ- 
οθηάπηι βΓαΐ λέληϋ•ε — τους φλναρονντας απί λελήΰ-αΟίν 
εαυτούς — άττοφαι,νόμενοι.' Νοίΐ ΟΓθάβΓθ; ροΐΐιΐδ ϋ. Λν. Μ. 
ηιίηπδ Ειοϋαηο οαδίί^αίο 6γΓ9.θοθ δΟΐΓθ θχβηαρίο. νβΓβ 
ΟτΆ&ΟΆ άοοθΐ3πηί Κάβο: Ρΐαΐ Ρηαβά. ρ. 64 ε κίνδννενουΰί 
γαρ οΰοι τνγχάνουΰίν 6ρϋ•ώς άτΐτόμενοί φιλοΰοφίας λε- 
λ7]ΰ•εναί τους άλλους^ οτι ουδέν άλλο αντοί ετιιτηδενονΰίν 
η ά7ΐοΰ•νΊ]ΰκείν τε %αϊ τε^νάναι ΐ. θ. λελΎΐ%•α(5ί.ν οτι επι- 
τηδεύουβίν. Νβ,ιπ τους άλλους βΐ άίοί β^ ΐηίβΠθ^ί ροίβδί, 
νθίπί ΙδΟΟΓ. 4, 12 ο'ϋτοί μεν ονν ον λε?.ήϋ•α6ίν, οτι, τού- 
τους ετιαινοϋΰίν^ ών εγγύς αντοΙ τυγχάνουΰι,ν οντες. 9, 57 
οτι δε ηρος Εύαγόραν οϋτως εβχεν, ουδ^ αύτος λαϋ•εΐν 

ιηϊΐιΐ τίάθίιη• νθΛηπι γελώντες, ς[υοοΙ βί; α ρΓαθ^ΓβδδΟ οπου- 
δάζοναι φιοάΆτΩ. ιηοΛο ΓθηυπΊίυΐ' βϊ ουιη χλεύης ορϋιηβ οοη- 
ΐαη^Ηυΐ': χλεύη και γέλως 1:Γί1:ίδ8ίιη9. δπηί,. Νβίχπθ ηΐΐο ηβ^οϋο 
ΐηίθΙΙβ^ϊίϋΓ (ΐυοιηοάο γελώντες ϊη τελωνονντες ίΐΐ^ϊθΐ-ϋ; οπιη 
βηίιη ρΠηιο 8θηρ1:ιιπι ίυίδϊβΐ: ΤΕΛΩΝΤΕΣ εΗθι* οοη-βχίί; 57!- 

ΟΥΝ 
\ά\)Ά ΟΥΝ δυρι-α ροδΗα, (ί. β. ΤΕΛΩΝΤΕΣ υί τελούντες βίβ- 
ΟθΓθί) ίΐΙίθΓ εκ τον πλήρους ΓβδΟΓΪρδΐΙ: τελωνονντες. 8υρρ1θη- 
Λυιη ΐο^ΐΐπΓ ϋα ίβΐ'β (παπί νβΛίΐ ΓθΗοιυίΐ ηοη Λββηίο): τίνες 
δε ιρέγοναιν ούκ άνεν τίνος χλεύης γελώντες. ϋθίηοΐβ νθΛα 
δια το ααψή ποιήαοα — φανεράν ουιη ϊρδθ ηοη ΐη1:β11θχίδ8θί•, 
αί ΟΓίΐϋοηβηι Ι^ΟΓίιιοδαηι θΙ:. δβπδυιη αΙίδΐίΓοΙιιηι βίΪΘοϋ:.. 8οη- 
ϋβηάα νΐιίβηίαι• ίία £βι•θ: έδει τε οαφή ηοιήααι θίο. 



ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. XVII 

εζψηϋεν. 5, 93 καΐ μΎΐδεΙς ντΐολάβγ) με βονλεΰϋ'ία λα- 
θεΓν, οτι τούτων ενια ττέφρακα τον αντον τρόττον ονηερ 
πρότερον. Χθηορίι. ΟθΟ. Ι 19 οτί πονηρότατοι γέ εΐϋίν, 
ονδε ΰε λανϋ•άνον6ΐ. Οοηιηι. III 5. 24 ον λαν&άνείς με 
οτι ονδί* οίόμενος — λέγεις, οι. νΐ'άί. Αίο. Ι ρ. 109 θ. 
ηότερον οαντον λέλ'ηΟ'ας οτι ονα ετιίΰταΰαν τοντο τι εμε 
ελαϋ'ες μανϋ'άνων ζαΐ φοιτών εις όίδαΰκύλον, ϋικίβ οοΐ- 
ΙίσϋπΓ υ. Τν. Μ. ίη βο οροο]ΠΘ ίαΐδπιη θ88θ, (^ιιοά Ογ^θοθ 
(ϋοθΐκϋ οτιιη πιπίίί ηιοάί ΟΓαβοίδ ιΐδπί ίπίδδβηί ρΓοίθδδΟΓ 
Ο-οίίΐη^βηδίδ άποδ δοΐοδ δίαίπθήΐ. 

Ραπίο ροδΐ 1θ§ιιηίιτΓ Ιιείθο: επεί ί' αί παλαιοί ΰννη- 
Ο-ειαι τανττι κεγ^ρηνται τ^ περί την διάλεκτον φορά κΙ. 
8ΐνθ πάλαι αί βυνηϋ'ειαι δοήΐίίδ δίνθ αί παλαιαϊ ΰννηΟ-ειαι 
ηθΐηο θδΐ ς^ιιίη ϊηίθΠβ^αΙ;. Αί ο[πϊά δί1)ί νθΛα τί; περϊ 
την διάλεκτον φορά νβΐίβηΐ 1)θΐιιΐ3 ρΓοίθδδΟΓ (^ιιαιηνίδ 
βηιιιιιοίΐδδΐταιίδ ηβ δπδρίοαίπδ €[πί(Ιβηι βδΐ, ΥθΛα δβηδίι 
οαδδα δΐΐηΐ. ΟοΓΓί^θ ττ] περί την διάλεκτον φ&ορα. Οί. 
παραφθορά, παρεφϋΌρνΐα λέ'ξις δίιη. 

8ιι1)δβθ[Ππη1:πΓ φι^,β ρΓοί. Ο-οΐίίη^βηδίδ ραΐ'βηίΐιβδίοδ 
δΐ^ηίδ 33,θρδίΐ 1ΐ9.βο: εξ ών οί' τε περί την άρχαίαν κω- 
μωδίαν ζαταγινόμενοι δμοφωνονΰι %αι των μεν φιλοΰόφων 
/ίημόγ,ριτος των δε ίϋτοριγ.ών Θονλνδίδης Οθϋ. ^παθ ηβ 
ίηίθΙΙθ^αηίπΓ ϋ. "νν. Μοθΐίθηάοΐ'ίή ομοφωνονΰι ρΓΟ εμ- 
φαίνονΰι βΰβοϋ. 8βά δί οί περί την α^ίχα/αν κωμωδίαν 
γ,αταγινόμενοι ίηΙβΓ δθ ομοφωνονΰι^ Ιιίδΐοηοπδ Τ1ιπθ7- 
άΐάβδ οπίηαιη ομοφωνεΐ 9ΐ;ο|Πβ ΰνμπας 6 χορός? ΕρυδΐΓΟ. 
οραθδίνθήδ. Ηΐο θηίηι χορός ηί νίάθίιΐΓ ίη θγγογθπι 
νΪΓΠΐη ρβΓάοοίπιη ίικίΐΐχίΐ:, τιί Ηΐο άβ οοηοβηίπ (^υοάαιη 
Ά§ί Οΐυοι ρπίαδδθί δπο Μ&Γίβ ομοφωνονΰι οοίΓθχβηί. δθά 
ηίΐιΐΐ βδί. Ρΐ'αβίθΓ ΐ3οηπιιι ϋ. Λ^. Μοβίΐθπάοΐ'ίβπιη οηιηβδ 
ίηίβΐΐθ^ίηιπδ Ιοοτιιη ρβΓδ&ηπηι βδδβ ηθομιβ ιιΐίει βηιβη- 
άαίίοηβ ίηάίσθΓθ. νθΛα εξ ών — εμφαίνονΰι ίάθΐη να- 
Ιβηί £ΐ1:€[Π6 εκ τούτων « — εμφαίνονΰι βί βχρίΐοαίίιΐδ 
εκ τούτων α ίδεΐν εΰτιν εν τοις ΰνγγράμμαΰι των περϊ 
την αρχ. τίωμωδίαν τ,αταγινομενων. Ιιοοπδ Ιιιοθ οΙαιήοΓ 

ΡΙϋί&ΓοΙαΐ Μ0Γ&1Ϊ3. Υοΐ. II. Ι) 



XVIII ΡΚΑΕΕΑΤΙΟ. 

θβί. Νπηο ηβ ίρδππι (^πίάβιη ϋ. "νν. ΜοβΙΙθηάοΓίβτιιη 
οΙίΙοοπίιίΓαπι θδδθ βχίδίίπιο. 

Ροδίβα θχ νθΛίδ τι δήτΐοτε το ηαΰι τοις άρχαίοίς 
είρημενον 6νμβεβη%6ς τοντο κατθ' ^Ιπηοκράτονς %ε%ομί- 
τίαΰί μόνον οηπι ρήοια (το τναϋί — τοντο) \>Βίγ}}ΆΥβ βχ- 
ρήπΊβϋάΕΐ οιίΓαδδθί, (^πίά ίδίο κεκομίκαΰί δψηίβοαΓθίπΓ 
ηβί^πθ 1)αΓΐ3αΓ£ΐ πθί^ιΐθ ηΐΐο; αΐία Ιίη^πα βχρΓβδδίΐ. Ιη- 
ίβΠθχίΐ δοίΐΐοβί δβά δί1)ΐ. 

ΙηίβΓπίθάΐα (ίηάθ ει ρ. 30, 18 π8ς[Π6 αά ρ. 32, 13 
βά. ΚΙθίη) οπιΐδίΐ: δβά οοΓή^βηάί ρηιήΐιι ίηοίί3.ΐπδ ίαοθΓβ 
ηοη ροΐθίαΐ ο^ιιίη οοοαδίοηθπι πΐΐίιΐδ βηΐθΐκίΕϋπηοπΙαβ 
ρΓοίβΓθηάαβ αιτΐρθΓβΙ;, νβΐιιΐ ρ. 32, 6 ΐΐΙ)ΐ οοΓΓβχίί δοί- 
Ιίοθΐ:: Λνΰιμάχον — εκτίοντιΰαντος τΐραγματείαν μετά το 
τρία (^μετα τοϋ τρία ΑΒ. μετά τον τα τρία οπιηθδ Οθίθη) 
μεν γρύ-φαί. ^πΕη1 ΐαιηθη οοΓΓβοϋΐΐηοπΙαιη ϊρδβ Εγο- 
ΐίαηπδ θαάβιη ίη ΡΓαθΜΐοηβ ραιύο ροδί (ρ. 34, 6) Γβίιιίαΐ; 
Ιιίδ νβΛΐδ: τον ΰαφονς — πολύν εχονΰα λόγον μετά τον 
τα ΰττοράδην — είρημένα — ϋνναγαγεΐν. ^παβ νθΓΟ &(1 
Γβπι δπαιη ρβΓΐ:ΐηβΙ>ειηΐ νθίαί επεϊ ρΓΟ επί (ρ. 36, 1 ΚΙ.) 
ρΓείθίθήβηιηί. 

δβά ηιιηο 8.ά Ιοη^απι ρβήοάπηι, ^ίη (^πα ιιηο. ραΓ- 
ΐίοπία ει ρβΓ άποάβοίιη νβΓδπδ Γβ^ηαί' ίΓίΐηδθΐιηάπιη βδί: 
Ει γάρ τίνες οΰα ενρον εΰτΐονδαβαν φιλαν&ρώττως άνα- 
γράψαί' η οΰα — ουκ εφ&αΰαν — , ταντα — δείξαντες 
— άτϋηνεγκαντο' — η — δίορ^Όνν εΰτιονδαΰαν — κε. 
Ιη ς[ϊΐΐΙ)Πδ ηΐΐιϋ πι δοΐβί ίηίβΠβχίί; δα^Εβίδδΐηιπδ βάϋοΓ; 
ο^πειηκ^ιιαηι ρειαΜυ.ιη δί δη1)8ΐίίϊδδβΐ, ΐηνβηίδδβί νβΓαιη. 
^ποη^α1η ΕΓοϋαηπδ &η1:θα άίχϋ ττολλαΐ των επΙ τας 
^^αφάς ορμώντων γεγόναΰι,ν νπολήψεις, οβί'ίβ ρβήοάο 
Ιιγροίΐιβίίοα ΐαιη Ιοη^α αά δΐιαηι δβηΐβηίΐαιη εχρΗοαπ- 
άο,ιη πδΐΐδ ηοη ίΊιίί;, δβά δΐοπΐ: οηιηβδ ϊη ίαΐί Γβ ίΈβίηιπδ, 
ηΐΐΐΐίοηιηι, €[ΐιοδ αηίβ οοηιηαβηιΟΓανθΓαί, άΐνβΐ'δίΐδ ταίΐοηβδ 
ρβΓ ρΕΓαίαχίη βχροδίιϋ. ^11αη1η1 α^ηιβη ρηιηα άιΐ(;ϋ 
Κάβο: ι) η γάρ τίνες οβα ει^ρον έΰτΐονδαΰαν φιλανϋ-ρώ- 
ηως άναγράψαι. Οοπ'ί^βηάΐΐηι ΐ^ίίπΓ η ρΓΟ ει. 8α1)- 



ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. XIX 

δβοιππηίπΓ 2) τ) οΰα — ονζ ΒψΟ•αΰαν — , ταντά τίνες — 
δεί'ξαντες — άττηνεγζαντο — 3) τ) — δι,ορϋΌνν εϋτνού- 
δαΰαν — 4) οίς πάλιν άντειπόντες έτεροι — εξεπλήρω- 
οαν — 5) ων άντι%ατΎΐγόρΎΐΰάν τίνες — 8βά (^παΓία βί 
€[πίηίίΐ ρΕΓθηίΙιβδίοδ δί^ηίδ ίηοίπάί ροδΒπηί. 6) πολλοί 
(1. 1] πολλοί) — ηνπόρηΰαν — 7) οί δε (ίη νοοθ οοΓητρίβ, 
νθΛυπι Ιαίθί) καΐ τάναποδείκτως — άπενεγααμένους. 
υη(3β βΐίαιη ίηΐθΠθ^ϋϊΐΓ ηοη ττολλο^ ίε οτιιη ϋ. ^ν^. Μ. 
δοήΐ)! οροΓΐβΓθ δβά η πολλοί, χώί η ρΐ'ορίθΓ ρΓαθ^Γβδ- 
8ΠΠ1 η Ύβγ\)\ χαλεπήντ) Γαοίΐθ βχοίάβηί. ΟβίβΓΠΐη φΐ3.& 
ΓΟ,ϋο ίη1;6Γ Ιιεπο 1ΐ7ρο1:1ΐ6δίη ρβΓ άποάβοίιη νβΓδΠδ γθ- 
^ηαηίθπι θί αροάοδΐη δΗ ίρδτιπι ϋ. λΥ. Μ. άίοβΓθ ροδδθ 
ηθ^ο. 

νθππη ΐαιηβη ίβχίπιη θίϊαιη ίηίθΓροΙ&νίΐ, ηαιη €[Πθά 
άθάίί πεποιημ,ενοι αποίοήΐαΐβ οοάίοιιιη οεγθϊ ηβο[Πθ ίρδβ 
ς^ιτΐάί^παπι αάηοίεινϋ. Οοάίοθδ ρΓαβΙίθηί πεποίηνται, ψιοά 
\\ί })6Ώ.β 1ΐ9,ΐ3θ3>ΐ, οοιτί^βηάπηι θδΐ %αΙ κατηγορικην αυί 
οιατηγορικην δε. 

Ιη ίΐ'&ηδΟΠΓδπ άθίβηάπιη θδί οοπιταΆ ρ ο δι εβπονδαΰαν 
θί οοΓΓψθηάΐΐιη άντίκατηγόρηΰαν ρΐ'Ο άντΕτίατηγόρηΰαν, 
φιοά οπτ ηοη ΐοΙθΓαγθήΙ: δθά ρΓαβΐιιΙθήΐ ηονίδδίπιπδ 
βάίΐοΓ, οπηι Ιιαβο οηιηίίΐ ρθΓΐβ^βΓίδ, ηοη ιηίΓ3-ΐ3θη8. 

ΡεπΙο ροδί ΐάβηι βάϋοΓ Ογεθοι δβΓηιοηίδ δαηθ ρβη- 
ΐίδδίηιπδ ηίΐιίΐ ίΊ'&πάίδ οάοΓειίπδ Ιβ^ίί ιιηει οπιη 1ίΐ3Γ3.Γϋ8 
Έφ' ^εν ανναγαγόντες. 8θά Οιαβοθ ηοη άΐοίΐπΓ Έφ' *£ν 
ϋννάγειν δθά 'Τφ' εν ΰννάγειν. 8ί Ιίη^πίΐθ πδπδ, ς[ΐιί 
οβΓΐο βί άβθδΐ, ηοη αάίπν&Γθί, ίρδβ Εΐ'οίίο,ηπδ βαάβηι 
ίη ΡΓαθίαίίοηθ ραπίο ροδί (ρ. 34, 6) άοοθΐ'β ροίβΓαί. 

Ροδί ραποα ίάθπι 80Γί1)βη(1ο ^ινπόρηΰαν' οϊ δε καΙ 
τάναποδείκτως ιΰτορη&έντα μετά λόγου παραΟ-εμ,ενοι' καΐ 
τον κε. οπηι ίΓαάίίπηι θδδθί Ύΐνπόρηβαν %αΙ τάναποδεί- 
κτως — παραΟ'εμενοι' οί δε καΐ τον ΟΓαίίοηθπι ρθδδτιηι- 
άβάίί. ^π^.η1 αιιίθπι οίίοδα αΓΐ3ίίΓ3.ηα(][ΐΐ6 βδδθί Ιιαβο 
ίΐ'Β,ηδροδίίίο θί €[παπι ρδτππι ηβοβδδ&ηα ραΐ'ίίοίρίί άπε~ 
νεγκαμένονς ίη άπενεγκάμενοι πιηίΕίίο βάίίοΓ δοΐαδ ηοη 

Ι)* 



XX ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

ίηίβΐΐθχϋ. ΜογΙ)! δθάθδ ίη νοοπίίδ οί δε ηΐ νίάθίτΐΓ θδί. 
8οήΐ3θη(1ππι νίάβίπΓ ϋα ίβΓβ: ΐδοίς δ^ αν νθΐ εϊδον δε 
πι ΟΓάο νθΛοΓΠπι Ιιίο δϋ: Ι'δοις δ^ αν {τινας) άτνενεγκα- 
μενους δό^αν ενλογον ζαΐ τοϋ εξαττλώβαι το άύαφώς λε- 
γόμενον Οθϋ. 

8πΙ>δθς[πίί;ιΐΓ το άγαν μακρώς ΰνντομώτερον άποϋτεΐ- 
λαί, πΙ)ί ο^πίά δίί άτίοΰτεΐλαι αϊ) ϋ."νν. Μ. ίηΐδίΓα ς^πο,θ- 
δίνβηδ. 8ί άηοτεΐναι οπηι άθ Ιοη^ο δθπιιοηβ άίοαΐιΐΓ 
ιηΐηπδ ρΐαοθΐ, Γθροηαδ νποΰτεΐλαι. ^ιι^; άθ γθ θίίαιη 
ΰνΰτεΐλαι θί ηε^ιΰτεΐλαι άίοί ροδδπηί;, δοΐπιη άποΰτεΐλαι, 
€[ΐιοά Ι^οητίδ ρΓοίβδδΟΓ ϋβί^πθ δπδρίοαΐπδ βδΙ: ηθο^ιιβ δτιο 
Μεγ1:θ οοιτθχϋ ηοη άίοίΐτίΓ. 

Ώβηί^τιβ ίη ϋδ ς[•ααθ ιιΐϋηιΐδ νβΓδΛπδ οοηϋηθηίπΓ 
βπιβηάαηάιιιη βδΐ: 8.πΐ ει είς ρΐ'Ο εΙς απί πώς ονν ον ρΓΟ 
πώς ον. Επδίειοΐιίιΐδ (^πος^πβ νοΙπθΓ^ΐ εΐ ρΓΟ εις. 

Ντιηο θ[αίδ θί ΟΓθάΐάβηί; Ηα ρβΓΟΓΕηίί: *1ιίο άββοϊο. 
ς[•ιπ βηίιη ΙΐΗ,ΙϊυΤίδ ΐαηία ρθΓίοάο ηοη άβίαϋ^αίπΓ, ίη (^πη, 
τιηα ρ^Γ^ίοπΙα ει ρβΓ άποάβοίηι νθΓδπδ Γβ^παΐ, ηβί^πθ 
1ιιοπ1βη1}ΐθΓβ θχβηιρίο ΕΓοϋειηί 3;Γΐ:θηι ίΠτίδίΐ'αΓβ ροδδΐιιη. 
€|Πθά δί θ[ΐΐίδ ηβ^αί, ορβΓΕβ ρΓθίίπηι ΓαοβΓθ (^πϊ ίη Ιιίδ 
ηη^ίδ βχρίίοειηάίδ ίβηιρπδ ίβΓαί, ηοη οΙ)1ο(;[Πογ; ο[ΐιαηι- 
(^ιιαιη ίη γθ §ΓΕνί οοοπρειίπδ Ιιπο άβνβηί. νβΓβΟΓ βηίητ 
■αϊ δίΐ (!) ς[πί ρΓοδίθή ροδδΐ1:(!) ηοίπηι δίΜ θδδθ δοηΙ^βηάΐ 
^θηπδ ο[ποά ΟΓείθοίδ δαβο, Ι ρ. ϋΐιΐ'. ρΐαοιιβήΐ;. Ιοη^α νια 
βδί ά\) ΑροΙΙοάοΓβίδ — θί Όίοη78ίο αά ΡΙπίαΓοΙιιιιπ βί; 
Ώίοηθηι' οβϋ. θθίί.? Αί ηιιηο Γ[ηίάθΐη οιιηι θ τθ^ηο 
θίθοίΕ δίΐ Ιιαβο υ. Λν. ΜοθΙΙβηάοΓίβ ^ΓΒ,ϋο. νθΐ ροίίαδ 
ίηιρβηίία ΟΓοαία Υβ§ϊηΆ βί άοηΊΐηαθ Ιθ^ϋίηιαθ ιηίηπδ 
δ,ΓΓΟ^αηίί οθδδθΐ'ίί, οηιηθδ ίηάθ οΐ'ίαθ ρΐ'οίθδδοήδ οοη- 
οΐιΐδίπηοιιίαθ &ίφιβ ίηνθηία οοιτιιαηί ειιιΐ; ίιηηιπίθηίπΓ 
(ΐηίάβηι ηβοβδδβ θδί. Ιίαί^ιΐθ Ιίίίθΐ-είΓαηι Ιιίδίοηίΐ δοή- 
1)ϋπΓ ώ Μονΰαί φίλαίΐ 

Ηείθο δυηΐ (^ΠΣΐβ άΐοβΓβ οοαοίπδ δπηι αΙ> ίρδο ρΐ'ο- 
ίβδδΟΓθ, Γ^ηβη! ηιιηο ρπίο θΐτοΐ'βδ ίη Ιοοΐδ Ιαπάαηάίδ 
οοπιηιίδδΟδ ηιβίίιΐδ άίδίίηοίυηιπι α νϋϋδ §ΓΛνίθΓΐΙ)ΐιδ, 



ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. XXI 

€[113-6 011Π1 δϊηί 1ϊΙ)Γπιη Γθοβηδίοηβ οαΐ'θΓβ άίοίιηιΐδ. ^ι10- 
ηιηι ιηβηάοηιΐΊΐ Ιηάΐοίδ Μθ6ΐ1θη(1θΓίβ.3,ηΐ ηιει§ηυ.ιη ηιι- 
πίθΓΠπι (ΜΑΙΟΚΕΜ (^ηΐάθΐη ς[Π^ΐϊΐ (^ιιί Ιιΐο θδΐ) οιηίδΐ ηθθ[ΐΐ6 
ιηϊηΐΐδ βίπδάθΐη ίη ΡΙπΐείΓοΙιί Ιοοϊδ οοηΐθοΐπΓαδ αά ιιηαηι 
οιηηβδ δαΐίδ ΐιηρΓοΙοίΐΙίίΙβδ 5 βί δαΐίδ θπίιη Ιθοίοήδ ίηάπΐ- 
^θηΐίει &1)υ.δΐΐδ δπιη θΐ δ£ΐΐίδ ιιί ηιΐΐιϊ νίάβίπΓ άθΐηοη- 
δίΓαίίπιη βδί, ϋάειίποπιιι άβ "ννϋαηιολνΗζ-ΜοβΙΙθίκΙοΓΐΓ, 
δϋ 'καΐ ταΐς εννέα δη ηεφιλάμ,ενος εξογα Μοίύαις^ ραΓπιη 
Ογ^θοθ (Ιοοίππι βδδθ. 

^υ.ειθ οηιηΪΒ; άΐχί τιΐ: οδίβηά,θΓβιη ρΓοίθδδΟΓβηι 0-οί- 
ίίη^θηδθπι ιηίηίηΐθ ίάοηθίιιη (τΓαβοί ίθχΐ^πδ ΐπάΐοβιη θδδθ. 
ΕθΓΪ3,δδβ ΐαπίθη ηβς^πθ ορβί'&β ρΓθΙ^ίιιηι ηβ(^τΐθ ορπδ βΓαί 
ΐοΐ θχβηαρίΐδ Γβηι Εά άβπιοηδίΓαηάΐΐηι ίΕοίΠίιηαηι ίΐΐιι- 
δίΓαΐ'β. Ιη Ιικϋοθ 8ο1ιο1. Οοίΐ:. ΜϋΟΟΟΙ,ΧΧΧΙΥ ρ. 12 
δοηρδΐί Ιιαθο: '^ίη βΐδ ο[ηαβ άθ Οπιρ1ι&1α δπηί (ΟθΓΐιιι1:ί 
ρ. 190 θά. Οδαηη. ρ. 64, 13 Ιιαη^) ιΐδΐΐδ ϋη^παβ ΰα^ΐ- 
^2X{Ϋ) ορίαίίνπηι ρΐΌ ίηάίοαϋνο %αϊ τους ιβχυροτάτονς 
ντΐοτάττειν δει εαυτούς τω λόγω . . . ει καΐ '^7}λύτερόν 
τι . . . προΰτΐίπτείε {τιροΰτιίτζτεν ϋοάά.)*. Εη ορίαίίνπδ 
προσπίπτεις εΙ> ϋά.^νΐΐΕΐηο^ϋζίο ίηνβηίπδ. !Ω, Ζεϋ 
καΙ ϋ•εοίΙ ^υ.^δ οιιηι Ιιοο δβηηοηίδ Ογεθοϊ ρβηΐίαβ ίθδίΐ- 
ιηοηίΐΐιη, ε[Π0(Ι ΙϋίθΓΕηιηι Οταθοαηιηι ρΓοίθδδοΐ' ρπΐ3ΐίοβ 
οηιηίΐ^πδ οοΓαηι άβάΐί βΐ (][Πθά ΟθΓίΐδδίηιβ ηθθ[πβ πΠί 
1ΐΙ)Γ3,ηο άθΙ)θ1:ΐΐΓ ηθ^,τιβ ίγροίΙΐΘίαθ δβά ίρδί νίΓΟ οίαηδ- 
δΐπιο, Ιβ^θΐΉ, ιηίΐιί ηοη οοηοθδδθΐ'ϋ; δίειΐίιη ϋάΕίΓίοπηι 
άβ \νϊΐ8.ηιο\νίίζ-Μοθ11θηάθΓβ' ϋΐοϋδ ηϋηϊΙ)ΐΐδ δοηρΐοΓβδ 
θΓ3.ΘΟΟδ 3,ί;ίΓβοίεΐΓβ? 



ΗΟΟ ΥΟΙ^ϋΜΙΝΕ ΟΟΝΤΙΝΕΝΤϋΚ 

Άηοφΰ'βγματα Ι^αΰΐλίων -λοΧ στρατηγών ν^8• 

Κθ^υιη β^ ΐηιρΘΓ9,ί.0Γυηι αρορΜ1ΐθ^ιηαΐ3, 1 

Άποφϋ'έγματα Λατιωνικώ 

Αρορίιΐΐΐθ^ηιαία Εαοοηΐοα 100 

Τά παλαιά των Λαν,εδαψονίων επιτηδεύματα 

Ιηδίϋυία ΙιαοοηΐοΕί 181 

Ααν,αινών αποφθέγματα 

Ιιίΐοειβηαηιιη £ΐρορΜ1ιβ§πιαίίΐ ...„ 191 

Τνναιγ,ών άρεταί 

Μπίΐθπιιη νΪΓί,ιιί;68 198 

Κεφαλαίων καταγραφτώ . ^Ρωμαϊ%ά 

ΑθΗα Εοπιαηει 250 

Κεφαλαίων τιαταγραφή. "Ελληνιν,ά 

Αθίίίίΐ 01-3.603. 321 

Συναγωγή ίατοριών παραλλήλων "^Ελληνίτιών ηαΐ 'Ρω- 
μαϊν,ών 

Ρ3,Γ3,11βΐ3, (χΓ^θοα βϊ Εοιηαηα 354 

Περί της "Ρωμαίων τνχης 

Βθ ίοΓΐυπΕ Κοιη3ηοηιιη 383 

Περί της Αλεξάνδρου τύχης η αρετής λόγος Α' 

— λόγος Β' 
ϋβ ΑΙβχαηοίΓΐ ηια^ηί Γοιίπηα 2ί\ή νίτίιιίβ οΐ'αΐίο Ι 409 

— ΟΓίΐίίο II 426 
Πότερον Άϋ'ηναιοι κατά πόλεμον η κατά αοφίαν εν- 
δοξότεροι 

ΒβΠοηθ αη ραοβ οΙαήοΓβΒ ίυθΓΪηΐ; Αί1ιβηίβη8β8 . . 455 

Περί "Ιοιδος ν,αϊ Όαίριδος 

Όβ Ιδίάβ βί ΟδΪΓκΙβ 471 



* ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ 172 

ΒΑΣΙΑΕί^Ν ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓί^Ν. 



ΠΑΟΤΤΑΡΧΟΣ ΤΡΑΙΑΝίίΙ ΑΤΤΟΚΡΑΤΟΡΙ 
ΕΤ ΠΡΑΤΤΕΙΝ. 

^^ρτο^ερ^ης 6 Περΰών βαΰίλενς, ώ μεγιΰτε αντό- Β 
κρατορ Καΐΰαρ Τραϊανέ, ονχ ήττον οιο^ΐδνο^ βαόί- 
λι,κον καΐ ψίλάνϋ-ρωτΐον είναι, τον μεγάλα δίδόναο 
το μικρά λαμβάνειν ευμενώς καΐ προΰ'ύμωζ, έτίεί, 

5 παρελαννοντος αντον κα%•' οδόν, αντονργοζ άνθρω- 
πος καΐ ιδιώτης ονδεν έχων έτερον εκ τον πόταμου 
ταΐς χερΰΐν άμφοτέραις νδωρ νπολαβών προΰήνεγκεν, 
ήδεως εδε^ατο και έμειδίαΰε, τι] προθυμία τον δί- 
δοντος ον τί] χρεία τον διδομένον την χάριν μετρή- 

10 ΰας. 6 δε Ανκονργος εντελεΰτάτας εποίηϋεν εν Ο 
Σπάρττι τάς θνΰίας, ϊνα άεΐ τονς θεονς τιμάν έτοί- 
μως δννωνται και ραδίως άπο των παρόντων, τοι- 
αντγ] δή τ^νί- γνώμτ] κάμον λιτά 6οι δώρα και ^ενια 
και κοινάς άπαρχάς πτροο'φέ^οντο^ από φιλοΰοφίας, 

15 άμα τγι ^τροΟ-υιιΐία καΐ την χρείαν άπόδε^αι τών άπο- 
μνημονενμάτων , ει όρον έχει τινά προς κατανόηΰιν 
ηθών καΐ προαιρέύεωι ηγεμονικών , εμφαινομενων 
τοις λόγοις μάλλον η ταΐς πρά^εΰιν αντών. καίτοι 

1 Άρτο^ερ^ης*: άρταξέρ^ης κντό'κρατορ 
ΡΙιιίαΓοΙιΐ Μοι•ίΐ1ΐ&. Υοΐ. II. 



2 ΕΕ&ϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΒϋΜ 

καΐ βίονς έχει το ΰννταγμα των έταφανεΰτάτων παρά 
τε 'Ρωμαίοίζ καΙ τταρ' 'Έλληύίν ηγεμόνων καΐ ιό|μ-ο- 

Τ> ^ετών καΐ αυτοκρατόρων άλλα των μεν πράξεων 
αϊ τίολλαΐ τνχην άναμεμίγμενην εχονόιν, αί δε γινό- 
μεναι τίαρά τα έργα καΐ τα τϋάϋ-η καΐ τάς τνχας 5 
άποφάΰείζ καΐ άναφωνήβεις ^ ωΰτίερ εν κατόητροΐξ 
καθαρώς τίαρέχονύι την εκάΰτον διάνοιαν άτίο^^εω- 
ρεΐν. ΐ] καΐ Σειράμνης ο Περΰη^ πρόζ τους ΰ'αν- 
μάξονταζ, δτι των λόγων αντον νουν εχόντων, αί 
πράξεις ου κατορ^οννταυ, των μεν λόγων εφη κύριος ίο 
αντόξ είναι, των δε πράξεων την τνχην μετά τον 
βαβιλεως. εκεί μεν ονν άμα αί άτίοφάΰεις των άν- 

Ε δρων τάζ πράξεις παρακείμενα^ εχονβαι, βχολάζον- 
0αν φιληκοΐαν περιμενονόιν' ενταν&α δε καΐ τους 
λόγους αυτούς κα^' αυτούς ώβπερ δείγματα των ΐ5 
βίων καϊ ΰπερματα όυνειλεγμένους ούδεν οί'ομαί 6οι 
τον καιρόν ένοχλήΰειν, εν βραχεΰι πολλών άνα^εώ- 
ρηΰιν ανδρών άξ,ίων μνήμης γενομένων λαμβάνοντι. 



ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΚΤΡΟΤ. 

1. Πέρβαι τών γρυπών ερώΰι διά το Κνρον 
άγαπηΰ'εντα μάλιΰτα τών βαβιλεων γεγονεναι γρυ- 20 
πόν το είδος. 

2. "Ελεγε δε Κϋρος θΤίρο^^ άναγκάξεα^αι τάγαϋ•ά 
πορίζειν τους αϋτοΐς μη ^έλοντας' άρχειν δε μηδενΐ 
προΰήκειν, ος ου κρείττων έύτΐ τών αρχομένων. 

1 Β%ας^ το οννταγμα λνΐΙαηιοννΉζίυ» 18 ΑΠΟΦΘΕ- 

ΓΜΑΤΑ ΚΤΡΟΤ] Λθίηάθ ΚΤΡΟΤ. ΣΕΜΙΡΑΜΜΟΣ. οηιηίίΐ- 
(^πθ δίιηίΐίίΐ Ιβηαιπίΐίίΐ Ηϊο βί, ΐηίΐ'ίΐ οιηίδβΓυηί ηιβΐ ο^υΐάβη! οοάΐοβδ 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 3 

3. Βονλομενονζ δε τονς Περβας αντί τγΐζ έαυ- ϊ' 
των ονβηζ ορεινής καΐ τραχείας πεδιάδα και μαλα^ 
κην χώραν λαβείν ονκ εί'αΰεν , ειπών οτι καΐ των 
φυτών τα Σπέρματα και των ανθρώπων οί" /3ί-Ό6 ταΐς 
5 χώραις ΰννεξομοιοϋνται. 

ΔΑΡΕΙΟΤ. 

1. /ίαρεΐος ο ΐΞίερΙον πατήρ εαντον εγκωμιάξων 
ελεγεν εν ταΐς μάχαις κο^Ι παρά τά δεινά γίγνεβ^αι 
φρονιμότερος. 

2. Τους δε φόρους τοΓ^ υπηκόοις τά^ας μετε- 
10 πεμτρατο τους πρώτους των επαρχιών και περί τών 

φόρων ήρώτηΰε, μη βαρείς είύι' φηόάντων δε με- 
τρίως εχειν εκελευΰε τελεΐν τους ημίβεις εκαΰτον. 173 

3. 'Ροιάν δε μεγάλην άνοί^ας^ πυ&ομενου τινός 
%ί αν εχειν βούλοιτο το (Κοντοί/ όύον έβτΐ τών κόκ- 

ΐδ κων το πληΰ-ος, είπε Ζωπύρους' ήν δε άνηρ άγαμος 
και φίλος 6 Ζώπυρος. 

4. ^Επει δε αυτός εαυτόν αίκιβάμενος 6 Ζώπυ- 
ρος καΐ την ρίνα και τά ώτα περικόφας έ^ηπάτηβε 
Βαβυλωνίους καΐ πιΰτευϋ'εις υπ' αυτών παρεδωκε 

20 ζίαρείω την πόλιν, πολλάκις 6 Δαρείος ειπεν ουκ 
αν έΰ^εληΰαι λαβείν εκατόν Βαβυλώνας επί τω μη 
ΖωΛυρον εχειν όλόκληρον. 

Σεμιράμιδος. 

Σεμίραμις δε εαυτή καταΰκευάΰαΰα τάφον επε- 
γρα^εν 'όΰτις αν χρημάτων δεηΟ-η βαΰιλεύς, διελόντα Β 
2δ το μνημεΐον όΰα βούλεται λαβεΐν.' ζίαρειος οϋν δι- 



ΚΕαΠΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΜ 



ελών χρήματα μ,εν ονχ ενρε , γράμμαβί δε ετεροίζ 
ένετνχε τάδε φράξονΰίν' ^ει μη κακός ήΰ^' άνήρ 
καΐ χρημάτων ατίληότοξ, ουκ αν νεκρών ^ήκαζ έκί- 



νείζ. ' 



ΞΕΡΞΟΤ. 

1. ΐΞίερ^ΐ] τω Δαρείου τίερί της βαύυλείας άμφι- 5 
ββητών δ αδελφός ^Αριαμένης κατέβαυνεν εκ της 
Βακτριανής" ετίεμψεν ονν αντω δώρα, φράβαι κελεν- 
6ας τους δίδοντας ^τοΰτο^^ ύε τίμα ννν ΐΕίερ^ης δ 

Ο άδελφός' εάν δε βαΰυλευς άναγορενΰ^ϊ], τΐάντων εΰτ^ 
τίαρ" αντω μέγυβτος.' άτίοδειχ^^έντος δ\ τον ΐΞίερ^ον ίο 
βαΰιλεως, δ μεν ^Αριαμένης ενΟ'νς τίροΰεκννηΰε καΐ 
το διάδημα περιέ^'ηκεν, δ δε ^έρ^ης έκείνω την δεν- 
τέραν με^' εαντδν έδωκε τά'ξιν. 

2. Όργιό^εΙς δ\ Βαβνλωνίους άτιοΰταΰι κοίΐ κρα- 
τήρας Λροΰέταζεν οτίλα μη φέρειν, άλλα 'ψάλλειν καΐ ΐ5 
ανλεΐν καΐ τίορνοβούκειν καΐ κατίηλενευν καΐ φορεΐν 
κολτίωτονς χιτώνας. 

3. Αττικάς δε ιβχάδας ονκ άν έφη φαγείν ωνί- 
ονς κομίΰΰ'είΰας, άλλ' οτοίν την φέρονόαν κτήβηται 
χώραν. 20 

4. "Ελληνας δε καταΰκότίονς εν τω βτρατοπέδω 
λαβών ονδεν ήδίκηύεν, άλλα την βτρατιάν άδεώς 

Ι) έτΐίδεΐν κελενΰας άφήκεν. 

ΑΡΤΟΞΕΡΞΟΤ. 

1. Άρτο^ερ^ης δ ^ερ^ον, δ μακρόχειρ τίροβαγορεν- 
%'εΐς δίά το την ετέραν χείρα μακροτέραν έχειν, έλε- 25 
γεν δτι το ηρούΟ'ειναι τον άφελεΐν βαβυλικώτερόν έύτι. 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 5 

2. Πρώτος δε ττρωτοβολειν έκελενΰε των 6νγκν- 
νηγετονντων τονζ δυνάμενους καΐ /ίουλο^ι^νον^. 

3. Πρώτοζ δε τοίζ αμαρτάνουύν των ηγεμονι- 
κών τιμωρίαν έ'ταξεν, άντΙ του το βώμα μαΰτιγοϋ- 

5 σ^αί καΐ την κεφαλήν άτίοτίλλεβΟ'αι, μαΰτίγοϋΰΟ-αί 
μεν άποδυΰαμένων τα ιμάτια τίλλεΰϋ-αι δε την τιά- 
ραν άπο%'εμένων. 

4. Σατίβαρζάνην δε τον κατακοιμυΰτγιν αϊτού- Ε 
μενόν τι παρ' αύτοϋ τών μη δικαίων αίΰ^όμενοζ επί 

10 τριύμυρίοΐζ δαρεικοΐς τοϋτο τίοιοϋντα, τΐροΰετα^ε 
τω ταμία τριβμυρίουξ δαρεικοϋς κομίΰαι' καΐ ^κ^ού^ 
αύτω ^ λάβε' είτΐεν ^ώ Σατιβαρζάνη' ταϋτα μεν γαρ 
δοϋζ ουκ εόομαι πενέότερος, εκείνα δε πράξαξ άδι- 
κώτεροξ.' 

ΚΤΡΟΤ ΤΟΤ ΝΕί^ΤΕΡΟΤ. 

15 Κϋρος 6 νεώτερος τους Λακεδαιμονίους ύυμμα- 
χεΐν αυτω τζαρακαλών έλεγε τοϋ «(ϊίλφοΰ καρδίαν 
εχειν βαρυτέραν και πλείονα πίνειν ακρατον αύτοϋ 
κ«1 φερειν βελτιον ' εκείνον δε μόλις εν ταΐς ^ήραις Ε 
έπΙ τών ίππων μενειν, εν δε τοΓ^ δεινοΐς μηδέ έπΙ 

20 τοϋ Θ'ρόνου. παρεκάλει δε άπούτέλλειν άνδρας προς 
αυτόν, επαγγελλόμενος τοΓ^ μεν πεζοΐς ίππους δώ- 
ΰειν, τοΓ^ (^£ ΐπποχις εχουΰιν άρματα, τοις δε χωρία 
κεκτημενοις κώμας, τους δε κώμας έχοντας πόλεων 
κυρίους ποιήΰειν' αργυρίου δε και χρυΰίου ούκ 

25 άριϋ'μόν άλλα ΰτα&μον εΰεΰΰ'αι. 

5 μαατιγοναϋ-αι μεν *: μεν 21 αντόν *: αντόν 



6 ΕΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΚϋΜ 

ΑΡΤΟΞΕΡΞΟΤ ΤΟΤ ΜΝΗΜΟΝΟΣ. 
1. Άρτο^ερξ,ης 6 τούτου μεν αδελφός Μνήμων 
δε καλούμενος, ον μόνον τοις έντνγχάνονόίν εαυ- 
τόν άνέδην Λαρεΐχεν , αλλά καΐ την γυναίκα την 
γνηΰίαν έκελευΰε της άρμαμά^ης τάς αυλαίας περν- 
ελεΐν, δπως οι δεόμενοί κατά την οδόν έντυγχάνωύί. ^ 
174 2, Πένητος δε άνΟ'ρώτίου μήλον ύτίερφυες με- 
γέϋ'εί τΐροΰενεγκαντος αύτω δε^άμενος ηδεως ^ νη 
τόν Μί^ραν' ειτίεν ^ οϋτός μοί δοκεΐ καΐ ττόλυν αν 
εκ μικράς μεγάλην τηΰτευΰ-είς άττεργάβαβΘ'αί.' εν 
δε φυγή τυνυ της άτίούκευης αυτοϋ δίαρπαγείΰης, ίο 
^,ηρά 6ϋκα φαγων καΐ κρί%•ίνον αρτον ^ οϊας' ειτίεν 
^ηδονής ατίευρος ημην.' 

ΠΑΡΪΣΑΤΙΔΟΣ. 
Παρύβατις η Κύρου καΐ '^ρτοξερζου μητηρ εκε- 
λευε τόν βαβιλεΐ μέλλοντα μετά παρρησίας διαλέγε- 
ΰ&αί βυΰβίνους χρη6%•αυ ρήμαΰι. ΐ5 

Β ΟΡΟΝΤΟΤ. 

^Ορόντης, 6 βαβ ίλεως '^ρτοξερξου γαμβρός, ατι- 
μία Λεριτίεύων δο' όργην καΐ καταγνωΰΟ-εΙς εφη 
^καΟ'άτίερ οι των άριΰ'μητικών δάκτυλοι νυν μεν 
μυριάδας νυν δε μονάδας τι^'έναι δύνανται, τό αυτό 
και τους των /3α<?ί-λεων φίλους, νυν μεν τό πάν δύ- 2ο 
ναΰ^αι νυν δε τούλάχιΰτον.' 

13. 16 '^ρτοξέρ'ξον *: άρτα^8ρξον 19 μονάδας Τυΐ'- 

ιΐθΐ3ΐΐ8: μονάδα η^ένοα άβΐ. Οοΐοβίαβ 



ΑΡΟΡΗΤΗΕΟΜΑΤΑ. 7 

ΜΕΜΝΟΝΟΣ. 
Μεμνων, 6 Άλε^άνδρω τίολεμών νπερ Δαρείου 
τον βαΰιλεως , μίΰθ-οφόρον τινά πολλά βλάΰφημα 
καΐ άύελγη περί '^λε^άνδρον λέγοντα τγι λόγχτ] πα- 
τάτας ^ εγώ ΰε' είπε ^ τρέφω μαχονμενον , άλλ' ον Ο 
5 λοίδορηΰόμενον Άλε^άνδρω.' 

ΑΙΓΤΠΤΙί^Ν ΒΑΣΙΛΕί^Ν ΕΘΟΣ. 
Οί Αιγυπτίων βαύιλεΐζ κατά νόμον εαυτών τουζ 
δοκαβτάς έξώρκίξον οτυ ^καν βα&υλεύξ τι προΰτάξτ} 
κρΐναι των μη δικαίων, ου κρινοϋΰι.' 

ΠΟΛΤΤΟΣ. 

Πόλτυς 6 Θρακών βαΰίλευξ εν τω Τρωΐκω ττο- 

10 λέμω πρεΰβευΰαμένων προς αυτόν αμα τών Τρώων 

καΐ τών Αχαιών, εκέλευΰε τον Άλέ^ανδρον άπο- 

δόντα την ^Ελένην δύο παρ' αύτοϋ λαβείν καλάζ 

γυναίκας. 

ΤΗΡΟΤ. Ό 

Τήρης 6 Σιτάλκου πατήρ έλεγεν ^^ οπότε ΰχολά- 
ΐδ ξοί καϊ μη ότρατεύοιτο , τών ίπποκόμων οί'εβ&αι, 
μηδέν διαφέρειν/ 

ΚΟΤΤΟΣ. 

Κότυς τω δωρηΰαμένω πάρδαλιν άντεδωρηβατο 

λέοντα, φύΰει δε ων οξ,ϋς εις όργην και πικρός 

τών άμαρτανόντων εν ταΐς διακονίαις κολαΰτής, 

20 ΰκεύη ποτέ κεραμέα ^ένον κομίΰαντος εϋϋ•ραυ6τα και 

λεπτά, πι%^ανώς δε καϊ περιττώς είργαβμένα γλυφαΐς 



8 ΕΕ&ϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΕϋΜ 

τίβί και χορείαίς, τω μεν ^ενω έδωκε δώρα, τα δε 
Ε ΰκενη τίάντα ΰννετρίψεν, ^οπω^' εΐηε ^ μη δί' όργην 
Λίκρότερον κολάζω τονξ ΰνντρίβοντας.' 

ΙΔΑΝΘΤΡΣΟΤ. 

'Ιδάνϋ'νρβοζ 6 ΣκνΟ'ών βαΰίλενς, δ'φ' ον διέβη 
/Ιαρειοξ, ετίει^ε τούξ Ιώνων τνράννονξ το τον 'Ίΰτρον 5 
ξεϋγμα λνβαντας άτΐαλλάττεΰ^αΐ' μη βονληΰ^εντας δε 
δίά την τίρος τον Ζίαρεΐον ττίΰτιν, άνδράτίοδα χρηβτά 
καΐ αδραΰτα έκάλευ. 

ΑΤΕΟΤ. 

^Ατέαζ έγραφε προζ τον Φίλιτίτίον ^ΰν μεν άρ- 
χεις Μακεδόνων άν&ρώτΐοΐζ μεμαΘ-ηκότων πολεμεΐν ίο 
Ε εγώ δε Σκν&ών, οι καΐ λιμω καΐ δί-φει μάχεβΟ^αι 
δύνανται/ τους δ\ τίρεΰβεις τον Φιλίτίΐίον -ψήχων 
τον ϊτίτίον ήρώτηΰεν ^εί τοντο Λοιεΐ Φίλιτίτΐος.' ^Ιΰμη- 
νίαν δε τον αριβτον ανλητήν λαβών αίχμάλωτον 
έκελενΰεν ανληβαι ' %-ανμαζόντων δε των άλλων, ΐ5 
αύτο^ ώμοΰεν ηδιον ακοΰ^ί-ν τον ϊτίτίον χρεμετίζοντοξ. 

ΣΚΙΛΟΤΡΟΤ. 

Σκίλονρος όγδοήκοντα παΐδας αρρενας άττολί.- 
Λών, έτίεΐ τελεντάν έμελλε, δέύμην ακοντίων εκάβτω 
προτείνων εκέλενε καταϋ-ρανΰαΐ' πάντων δε άπαγο- 
ρενΰάντων, καΟ'' εν αντος έ^ελών άκόντιον άπαντα 20 
ραδίωξ ΰννεκλαόε' διδάβκων έκείνονς, δτ^ ΰννεότώ- 

4 'Ιδάν&νραος *: ίδά&νραος 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 9 

τεζ ίβχνροί διαμενονΰίν^ άβϋ-ενεΐζ δ' εβονται δια- 
λν^έντεζ καΐ οταβιάβαντεζ. 

ΓΕΛί^ΝΟΣ. 

1. Γελων 6 τύραννος, οτε Καρχηδονίονζ τνροζΠ^ 
^Ιμερα κατε7Τθλεμ,7}6εν, είρηνην π:οίθΰ^£νο^ τ^ροζ αν- 

5 τονζ ήνάγκαΰεν εγγράφαί ταΐς ομολογίαις οτυ ^ καΐ 
τα τέκνα πανΰονταο τω Κρόνφ κατα^-νοντες.' 

2. ^Ε^ηγε δε τονξ Σνρακονΰίονζ πολλάκΐζ ώς 
έτά βτρατείαν εις φντείαν, οπωξ τ^ τε χώρα βελτίων 
γένηται γεωργονμένη καΐ μη χείρονεξ αντοί βχολά- 

10 ζοντες. 

3. Αϊτών δε χρήματα τονξ Λολίτας, έτΐεΐ έ%Όρν- 
βηΰαν, αίτειν είπεν ώς άποδώΰων, καΐ άπέδωκε μετά 
τον πόλεμον. 

4. Έν δε βνμτίοβίω λύρας ττερίφερομένης, άρμο- Β 
15 ζομένων των άλλων έφεσης και αδόντων , αντός 

τον ϊτίΐίον είβαγαγεΐν κελεύΰας ελαφρώς καϊ ραδίως 
άνετίηδηΰεν ετί αντόν. 

ΙΕΡί^ΝΟΣ. 

1. 'Ιέρων 6 μετά Γέλωνα τύραννος έλεγε ^ μη- 
^ένα τών τΐαρρηΰίαζομένων τνρός αντον ακαιρον 
20 είναι. ' 

2. Τους δε άπόρρ'ητον λόγον εκφέροντας άδι- 
κεΐν ωετο καΐ τονς προς ονς έκφέρονβΐ' μιύονμεν 
γάρ ον μόνον τονς εκφέροντας αλλά καϊ τονς άκον- 
βαντας α μη βονλόμε&α. 

8 £15 *: -ΛΟίΙ 



10 ΕΕαΧΙΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΕϋΜ 

3. Αοιδορη&εΙζ δε υπό τίνος είξ την δνΰωδίκν 
τον ΰτόματοζ, Ύΐτιατο την αντον γυναίκα μηδέτιοτε 

Ο περί τούτου φράύαύαν ή δε είπεν ^ ωμην γαρ τοιού- 
τοι/ απαντάς τους άνδρας οζειν.' 

4. ΤΖιοο^ ^£ ΐΞίενοφάνην τον Κολοφώνιον είπόντα 5 
μόλυς οικετας δυο τρέφευν ^ άλλ' 'Όμηρος' εΙπεν, ^ον 
ύύ δίαβυρεις^ πλείονας η μνρίονς τρέφει τε^νηκώς.' 

5. Έπίχαρμον δε τον κωμωδίοποίόν , οτί της 
γυναικός αύτοϋ πό^ούΰης εΙπέ τι των άπρεπων, 
εζημίωΰε. ίο 

ΔΙΟΝΤΣΙΟΤ ΤΟΤ ΠΡΕΣΒΤΤΕΡΟΤ. 

1. Ζΐιοννΰιος ο πρεΰβντερος, κληρουμένων κατά 
ϋ γράμμα των δημηγορονντων, ως έλαχε το Μ, προς 

τον είπόντα ' μωρολογεις /ίιοννΰιε^' ^ μοναρχήΰω μεν 
ούν' είπε, καΐ δημηγορηβας εν^νς γΐρέϋ-η ΰτρατηγος 
υπό των Συρακουΰίων. ΐ5 

2. ΈπεΙ δ' εν άρχΐ] της τυραννίδος έπολιορκεΐτο, 
ΰυΰτάντων έπ' αυτόν των π:ολ6τών, οι μεν φίλοι 
βυνεβονλευον άπαλλαγηναι της άρχης, ει μη βού- 
λεται κρατηΟ•εΙς άποΟ-ανεΐν 6 δε βοϋν ίδών ύφατ- 
τόμενον υπό μαγείρου και πίπτοντα ταχέως ^ είτα 2ο 
ουκ αηδές έΰτιν^ εΙπεν '^ούτω βραχύν όντα τόν %'ά- 
νατον φοβη^έντας ημάς άρχ^ιν έγκαταλιπεΐν τηλι- 
καύτην ; ' 

3. Τόν δε υιόν αίβ^όμενος, ω την άρχ^ν άπο- 

Ε λιπεΐν έμελλεν, ανδρός ελευθέρου διαφ^είραντα γύ- 25 
ι/οί^ον, ήρώτηύε μετ όργης ^τί τοιούτον αντω 6νν- 
8 ν,ωμωδίοποίόν *: ν.ωμω8ιηοιόν 21 άηδΐς] υνείδυς? 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 11 

οίδεν.' είπόντοζ δε τον νεανίΰκον ^<3ν γαρ ονκ 
είχες πάτερα τνραννον', ^ονδε ΰν' είτίεν ^νίον ε%εΐζ, 
εάν μη τΐανΰγι ταντα τίοιών. ' 

4. Πάλιν δε προς αυτόν είΰελ&ών και ^εαΰά- 
5 μένος εκπωμάτων χρνβών καΐ αργυρών πλήΟ•ος άνε- 

βόηΰεν ^ ουκ έΰτιν εν ΰοΐ τύραννος^ ος άφ' ών 
λαμβάνεις άτι εμοϋ ποτηριών τοβοντων φίλον οΰί^ίνα 
ΰεαντω πεποίηκας.' 

5. Χρήματα δε είύπράΰΰων τους Συρακονύίονς, 
10 είτα ορών οδυρομενους και δεομενονς και λέγοντας 

ώς ουκ έ';^ον(?Μ/, έκέλευβεν έτερα πράττε ιν , και δις¥ 
η τρΙς τουττο έποίηΰεν έπει δε προΰτά^ας πλείονα 
γελάν ηκουβεν αυτούς και ύκώπτειν εν άγορα περι- 
ιόντας, εκέλευΰε πανβαβ^αι ^ννν γαρ ουδέν έχονβιν' 
ί'3 είπεν '^οτε καταφρονοϋύιν ήμών.' 

6. Της δε μι^τρός αύτοϋ παρήλικος μεν ουβης 
δοϋ'τίναι δε άνδρι βουλομενης, εφη ^τοϋς μεν της 
πόλεως βιάΰαΰ&αι νόμους δύναΰϋ-αι, τους δε της 
φνΰεως μη δνναΰ&αι.' 

20 7. Πικρώς δε τους άλλους κ^κοΰρ^ου^ κολά- 
ζων εφείδετο τών λωποδυτών ^ όπως παύύωνται οί 
Συρακούσιοι του δειπνεΐν καΐ μεϋ'ύΰκεΰΟ^αι μετ 
αλλήλων. 

8. ΐΞίενου δε τ^ι/ο^ ιδία φράΰειν φάΰκοντος αντω 

25 καΐ διδά^ειν όπως προε^^'^ί^εί- τους επιβουλενοντας^ 
έκέλενΰεν ειπείν έπει δε προΰελϋ^ών ^δός' είπε ^μοιίΐβ 
τάλαντον, ίνα δό^ης άκηκοέναι τα βημεΐα τών επι- 
βουλενόντων% έδωκε ;τρο^;το6θΰ^ενο^ άκηκοέναι και 
^ανμάζειν την μέϋΌδον του άνΰ'ρώπου. 



12 ΚΕαϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΚΙΒΙ 

9. Προς δε τον πνϋ'όμενον ^£^ βχολάξοί' ^ μηδε- 
ποτε' είπεν ^εμοί τούτο ΰνμβαίη.' 

10. ^νο ό^£ άκονΰαζ νεανίΰχονς ττολλά βλά- 
ΰφημα ττερί αντον καΐ της τυραννίδας είρηκεναο παρά 
πότον, αμφότερους εκάλεΰεν επί δεΐπνον' δρών δε 5 
τον μεν παροινοϋντα καΐ ληροϋντα πολλά ^ τον δε 
ύπανίως καΐ μετ ευλάβειας ταΐς πόΰεαι χρώμενον, 

Β εκείνον μεν άπέλυύεν ως φύόεί παροινήβαντα καΐ 
δια μεΰ'ην κακολογ'ήύαντα , τούτοι/ (ί£ άνεΐλεν ώς 
δύΰνουν καΐ πολέμων εκ προαιρεΰεως. ίο 

11. Αίτιωμένων δε τίνων ^ οτι τίμα καΐ προάγε- 
ται πονηρόν άνΰ'ρωπον καΐ δυΰχεραινόμενον υπο 
των πολιτών, ^άλλά καΐ βούλομαι' είπεν ^ είναι τον 
εμοϋ μάλλον μΰύούμενον.' 

12. ΈπεΙ δε Κοριν&ίων πρεΰβεις δώρα διδόν- ΐ5 
το^ αύτοϋ παρτ^τοϋντο δια τον νόμον , ος ουκ εί'α 
δώρα λαμβάνειν παρά δυνάΰτου πρεσβεύοντας, ^δει- 
νόν' εφη ^πράγμα ττο^θΓν αυτούς, δ μόνον αί τυραν- 
νίδες άγαϋ'ον εχουΰιν άναιροϋντας καΐ διδάσκον- 
τας οτί. και το ευ παΰ'εΐν υπό τυράννου φοβερόν 20 
έΰτιν. ' 

13. ^Ακούβας δε τίνα τών πολιτών χρυΰίον εχειν 
Ο οΐ'κοι κατορωρυγμενον έκέλευβεν ένεγκειν προς αυ- 
τόν επεί δε παρακλεφας όλί^^^^ι/ ό άνΟ-ρωπος και 
μεταστάς εις ετέραν πόλιν εωνήΰατο χωρίον , μετά- 25 
πεμ^Ι^άμενος αυτόν έκέλευΰε παν άπολαβεΐν , ήργμε- 
νον χρηβ^αι τω πλούτω και μηκετι ποιοϋντα το 
χρήΰιμον άχρηΰτον. 



ΑΡΟΡΗΤΗΕΟΜΑΤΑ. 13 

ΔΙΟΝΤΣΙΟΤ ΤΟΤ ΝΕί^ΤΕΡΟΤ. 

1. Ό ^£ νεώτεροζ ζΐιοννΰιος έλεγε τΐολλονς τρέ- 
φειν βοφίύτάς, ον ^ανμάζων εκείνους άλλα δί^ εκεί- 
νων ^ανμάζεΰΰ'αί βονλόμενοζ. 

2. Πολνξενον δε τον διαλεκτικού φηβαντοξ αύ- 

5 τον εξελεγχειν, ^ άμέλευ τοΐξ λόγοίς' είπεν ^ εγώ δε Τ) 
6ε τοίζ εργοίζ έλεγχω' τα γαρ βεαντον καταλιτίών 
εμε καΐ τά έμά θεραπεύεις/ 

3. Έκπεΰών δ\ της άρχης, προς μεν τον είπόντα 
^τί βε Πλάτων και φιλοΰοφία ώφεληβε^' ^το τηλί- 

ιοκαντην' εφη ^ τύχης μεταβολην ραδίως νπομενειν,' 

4. Έρωτηΰ-εΙς δε πώς 6 μεν πατήρ αντον πέ- 
νης ων καΐ ιδιώτης έκτήΰατο την Σνρακονΰίων 
άρχην , αντος δε έχων και τυράννου παις ών πώς 
άπέβαλεν ' ^ ό μεν πατήρ ' έφη ^ μιΰουμένης δημο- 

ΐδ κρατίας ένέπεΰε τοΓ^ πράγμαΰιν, εγώ δε φθονουμέ- 
νης τυραννίδος. ' 

5. ^ΤπΌ άλλου δ\ το αύτο τοϋτο έρωτηθ'είς ^ό Ε 
πατήρ^ έφη ^^ιιο^ την τυραννίδα την εαυτού κατέλι- 
πεν, ου την τύχην.' 

ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΤΣ. 

20 1• '^γαΰ-οκλης νίο^ ήν κεραμέως' γενόμενος δε 
κΰρ^ο^ Σικελίας και /3α(?ί-λ£ν^ άναγορευθ'είς είώϋ-ει 
κεραμέα ποτήρια τιθέναι παρά τά χρυΰά, καΐ τοΓ^ 
νέοις έπιδεικνύμενος λέγειν δτ^ "^τοιαύτα ττο^ών πρό- 
τερον νυν τοιαύτα ποιεί διά την έπιμέλειαν καΐ την 

2δ άνδρείαν.' 



14 ΕΕαϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟβϋΜ 

2. Πολίορκονντοζ δε τίόλιν αντον, των άτιο τον 
τείχους τίνες έλοίδορονντο λέγοντες οτι ^ώ κεραμεϋ, 

¥ τον μίΰϋ'ον τίώς άτΐοδώύεις τοις ύτρατιώταις',' δ δε 
τίράος καΐ μειδιών είτίεν ' αί'κα τανταν ελω.' λαβών 
δε κατά κράτος έτίίτίραΰκε τους αιχμαλώτους καΐ 5 
ελεγεν ^ εάν με Λάλυν λοίδορητε, τίρός τους κυρίους 
υμών εβται μοι δ λόγος.^ 

3. ^Εγκαλούντων δε τοΓ^ ναύταις αντοϋ τών 'Ιΰ'α- 
κηΰίων, δτι τγι νήύω τίροββαλόντες τών %•ρεμμάτων 
τινά άτίέύτίαύαν^ ^δ δε ύμέτερος' εφη ^βαβιλενς έλΟ'ών ίο 
τιρδς ημάς, ου μόνον τά τίρόβατα λαβών άλλα καΐ 
τον τίοΰμενα τιροΰεκτυφλώύας άπηλ&ε.' 

ΔΙί^ΝΟΣ. 

ζίίων δ ^ίονύΰίον έκβαλών εκ της τυραννίδος, 
«κοΰ^α^ έτίΐβουλεύείν αύτω Κάλλιτίτίον , ω μάλίΰτα 
τών φίλων καΐ ^ενων έτίίβτευεν , ούχ υτίέμευνεν ΐ5 
\11 έλέγ^αι ^ βελτίον είναι>' φήΰας ^ άτΐοΰ'ανειν η ζην μη 
μόνον τους τίολεμίους άλλα καΐ τους φίλους φυλατ- 
τόμενον. ' 

ΑΡΧΕΛΑΟΤ. 

1. ^Αρχέλαος αίτηΰ'είς παρά τίότον τίοτήριον χρυ- 
ΰοϋν υτίό τίνος τών ΰυνήϋ'ων ου μην έταεικών, 20 
εκελευόεν Εύρίτίίδη τον τίαΐδα δοϋναΐ' ^αυμάΰαν- 
τος δε του άν&ρώΛου, ^ ΰύ μεν γάρ' είπεν ^αίτεΐν, 
ο\)τος δε λαμβάνειν ά^υός έύτι καΐ μ^ι αίτών.' 

2. Άδολεόχου δΐ κουρεως έρωτήύαντος αυτδν 
^Ίίώς 6ε κείρω;' ^ΰιωπών' εφη. 25 

3. Του δε Ευρυπίδου τον καλδν ΆγάΟ-ωνα τίερι- 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 15 

λαμβάνοντος εν τω ΰνμποΰίω και καταφιλοϋντος 
ηδη γενειώντα, τίρος τους φίλους είπε ^μη ϋ'ανμά- Β 
Οητε' των γαρ καλών και το μετόπωρον καλόν εατίν.' 

4. ΈπεΙ δε Τίμόϋ'εος 6 κιϋ'αρωδος ελτίίβας πλεί- 

δ ον«, λαβών δε έλάττονα, δήλος ήν έγκαλών «ύτω, 

καί ποτέ αδων τοντί το κομμάτων ^ ΰν δε τον 

γηγενεταν αργνρον αίνεΐς' άπεόημαίνεν εις εκείνον 

νπεκρονόεν 6 Αρχέλαος αντω ^6ν δε γε αίτεΐς.' 

δ. '^'Τδωρ δε τίνος αντον καταΰκεδάβαντος, νπο 
10 των φίλων παροξ,ννόμενος επϊ τον αν^ρωπον ^άλλ' 
ουκ έμον^ φηβίν ^ άλλ' εκείνον κατεΰκέδαΰεν ον 
εδο^εν ε με είναί.' 

ΦΙΛΙΠΠΟΤ ΤΟΤ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΠΑΤΡΟΣ. Ο 

1. Φίλιππον τον Άλε^άνδρον πατέρα Θεόφραύτος 
ίβτόρηκεν ον μόνον μεταξύ των βαΰίλέων, άλλα καΐ 

15 ττ] τνχΐ] καΐ τω τρόπω μείζονα γενέύ&αι, καΐ με- 
τριώτερον. 

2. Ά^7]ναίονς μεν ονν μακαρίξειν ελεγεν, εί κα^' 
εκαΰτον ένιαντον αίρεΐύ^αι δέκα ΰτρατηγονς ενρί- 
ΰκονΰιν' αντός γαρ εν πολλοίς έτεΰον ενα μόνον 

20 ΰτρατηγόν ενρηκέναί, Παρμενίωνα. 

3. Πολλών δε κατορΰ'ωμάτων αντω καΐ καλών 
εν μία ^ΐμέρα προΰαγγελ&έντων,' ω τνχη' είπε ' μικρόν 
τι μοι κακόν άντΙ των τούοντων και τηλικοντων άγα- 
ϋ-ών ποίηΰον.' 

2δ 4. ΈπεΙ δε νικήΰαντι τονς "Ελληνας αντω 6νν- 

14 ίϋτόρη-αε των μεταξύ βασι,λεων ον μόνον ττ] τνχτ} 
μείζονα, αλλά %αϊ τω τρόπω γενεο^αυ μετριώτερον ΛΥ 



16 ΚΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΚυΜ 

Ό εβονλενον ενυοί φρονραΐς τάς πόλεις κατεχειν, εφη 
' μάλλον τίολνν χρόνον έ^έλειν χρηΰτοζ η δεΰπότης 
όλί-'τ^ον καλειΰϋ'αί.' 

5. Τον δε λοίδορον ε^ελάΰαί των φίλων κελεν- 
όντων, ουκ εφη ποίήΰειν^ ίνα μη τνεραών εν τίλείούι 5 
κακώς λεγη. 

β. Σμίκνΰ-ον δε Νικάνορα διαβάλλοντος ώς άεΐ 
κακώς λέγοντα τον Φίλιππον και τών εταίρων οίο- 
μενων δειν μετατίεμπεΰϋ-αι και κολάζειν, ^άλλά μην^ 
εφη ^Νικάνωρ ον φαυλότατος εύτι Μακεδόνων ίο 
έτίΐΰκεπτέον ονν, μη τι γίνεται παρ' ήμας.^ ως ονν 
εγνω τον Νικάνορα &λιβόμενον ιΰχνρώς ντίο πενίας 
ημελημένον δε υπ" αντον, προΰέτα^ε δωρεάν τίνα 
αντω δο&ηναι. πάλιν ονν τοϋ Σμικνθ-ον λέγοντος, 

ΙΕ, ότι ^ανμαβτά περί αντον προς απαντάς εγκώμια ΐ5 
λέγων 6 Νικάνωρ διατελεί, ^ οράτε ονν' είπεν ^ότι 
παρ' ημάς αυτούς εΰτι και το καλώς καΐ το κακώς 
άκούειν.' 

7. Τοις δε τών Ά^'ηναίων δημαγωγοις εφη χάριν 
εχειν, ότι λοί-ίοροΰντε^ αυτόν βελτίονα ποιοϋΰι και 20 
τώ λόγω καΐ τω ηϋ-ει' ' πειρώμαι γαρ αυτούς άμα 
καΐ τοΓ^ λό^οί^ και τοΓ^ εργοις -ψευδόμενους ελεγχειν! 

8. Τών δ\ Αθηναίων , όΰοι περί Χαιρώνειαν 
εάλωΰαν, άφε^εντων ύπ' αύτοϋ δίχα λύτρων, τα δε 
ιμάτια καΐ ΰτρώματα προΰαπαιτούντων καΐ τοΓ^^ Μα- 2δ 

Ε κεδόΰιν εγκαλούντων , γελάβας 6 Φίλιππος είπεν 
^ού άοκουίϊί.ΐ' υμΐν 'Α^7ΐναΐοι νομίζειν εν άύτραγάλοις 
υφ' ημών νενικηΰϋ^αι-,' 

9. Της δε κλειδός αύτω κατεαγείΰης εν πολεμώ 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 17 

καΐ τον ^ερατΐενοντοζ ίατρον πάντως τι κα^' ημεραν 
αιτούντος, ' λάμβανε" εφη ^ ο6α βονλεί' την γαρ κλείν 

10. ζίνεΐν δε αδελφών ^Αμφοτερον κανΕκατεροϋ, 
5 τον μεν Έκατερον εμφρονα καΐ πρακτικόν ορών, τον 

δε Άμφοτερόν ενή^η καΐ άβελτερον εφη ^ τον μεν 
Έκατερόν άμφότερον είναι, τον δε Άμφοτερον ον- 
δέτερον! 

11. Τονζ δε βνμβονλενονταζ αντω πτκρώζ χρη-11^ 
10 ΰ^αι τοίζ Άϋ'ηναίοίς άτότίονς ελεγεν είναι, κελεύοντας 

άνΰ•ρωπον νπερ δόξ,ης τίάντα τίουονντα καΐ τζάύχοντα 
άποβαλεΐν το της δόί,ηζ 0-έατρον. 

12. Γενόμενος δ\ κριτής δνεΐν πονηρών έκέ- 
λενΰε τον μεν φενγειν εκ Μακεδονίας τον δε έτερον 

13. Μέλλων δ\ καταβτρατοπεδενειν εν χωρίω 
καλώ καΐ πν^όμενος οτι χόρτος ονκ εΰτι τοΓ^ νπο- 
ζνγίοις, ^ οίος' είπεν ' 6 βίος ημών έΰτιν, ει και προς 
τον τών όνων καιρόν όφείλομεν ζην,' 

20 14. Φρούριον δε τι βονλόμενος λαβείν όχνρόν, 
ως άπήγγειλαν οΓ κατάίΰκοποι χαλεπόν είναι παντά- Β 
παΰι καΐ άνάλωτον , ηρώτηΰεν ' ει χαλεπόν όντως 
έΰτίν, ώβτε μηδέ όνον προβελ^ειν χρνύίον κομί- 
ζοντα," 

25 Ιδ. Τών δε περί Ααβ^ένην τον Όλννϋ-ιον εγκα- 
λούντων και άγανακτούντων , ότι προδότας αντονς 
«ν^ο^ τών περί τον Φίλιππον άποκαλοϋύι, βκαιούς 
εφη ^φύϋει καΐ άγροίκονς είναι Μακεδόνας και την 
ύκάφην ΰκάφην λέγοντας/ 

ΡΙαΐ&ΓοΜ Μοιαϋα. Υοΐ. Π. 2 



18 ΚΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΚϋΜ 

16. Τω δε νιω τΐαρτινεί προξ χάριν δμιλεΐν τοΓ? 
Μακεδόΰο^ κτώμενου εαντώ την τίαρά των πολλών 
δνναμίν, εωζ ε^εΰτι βαΰίλενοντοζ άλλον φιλάνΰ'ρω- 
%ον είναι. 
Ο 17. Σννεβονλενε δε των εν ταΐς τΐόλεΰί δυνατών 5 
καΐ τονζ άγαΰ•ονζ φίλους κτάύ%'αν καΐ τοϋζ πονηρούς^ 
είτα οΐζ μεν χρηΰ^αι οίς δ^ ά7ΤοχρΎΐ<3^αί. 

18. Προς δε Φίλωνα τον Θηβαιον εύεργέτην 
αυτοϋ γενόμενο ν καΐ ^ενον, δτνηνίκα διηγεν εν Θήβαις 
όμηρενων, νΰτερον δε μηδεμίαν παρ' αυτόν δωρεάν ίο 
προΰδεχόμενον ^μή με' είτίεν ^άφαιροϋ το άνίκψον 
ευεργεβίαζ κσΧ χάριτος ηττώμενον.' 

19. Ληφθέντων δε πολλών αιχμαλώτων, ετίί- 
πραΰκεν αυτούς άνεΰταλμενω τω χιτώνι καθήμενος 
ουκ ευτίρετίώς' εις ουν τών πωλουμένων άνεβόΐ]6ε ΐ5 
^φεΐόαί μον, Φίλιππε, πατρικός γάρ ειμί 6ον φίλος'' 
έρωτήβαντος δε τοϋ Φιλίππον ^πό&εν, ω άνθρωπε, 

Ό γενόμενος και πώς\ ^εγγνς' εφη ^φράβαι 6οι βον- 
λομαι προβελ^'ών^ ως ονν προΰηχ&η ^μικρόν' εφη 
^κατωτέρω την χλαμύδα ποίηΰον, άΰχημονεΐς γάρ 20 
οντω κα&ήμενος'^ και 6 Φίλιππος ^άφετε αντόν^ 
εϊπεν ^άληϋ-ώς γάρ εϋνους ων και φίλος ελάν&ανεν.' 

20. Έπει δε υπό τίνος ^ένου κληΟ-εις έπι δει- 
πνον εν οδω Λολλού^ επήγετο και τον ^ένον έώρα 
ΰ-ορυβούμενον, ήν γάρ ούχ ικανά τά παρεΰκευαύμένα, 25 
προπέμπων τών φίλων εκάύτω, πλακοϋντι χώραν 

Ε εκέλευεν άπολείπειν' οΓ άε πει^όμενοι και 7Γρο(?(ϊο- 
κώντες ουκ ηβ&ιον πολλά, και παύιν ούτως ηρκεβεν. 
3 δνναμ,ιν^ ίνμ,ίνιιαν λΥ 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 19 

21. ^Ιππάρχου τον Ενβοεωζ αΛοϋ-ανόντος^ δήλος 
Ύ}ν βαρέως φέρων ειπόντοζ δέ τίνος ^άλλά μην 
ωραίος ων εκείνος άποτέ^νηκεν', ^εαντω γε' είπεν^ 
^έμοί δε ταχέως' έφΘ-η γαρ τελεντηβαι πρΙν η παρ' 

ό έμον χάριν ά^ίαν της φιλίας άπολαβεΐν.^ 

22. ΠνΟ-όμενος δ' εγκαλειν αντω τον Άλέ^αν- 
δρον, οτυ Λαΐδας εκ πλειόνων ποιείται γυναικών, 
^οΰκουν' εφη '^πολλονς έχων περί της βαΰιλείας 
άνταγωνιΰτάς γενον κάλος κάγαϋ•ός, ϊνα μη δι' Γ 

10 εμε της βαύιλείας τύχης άλλα δια ΰεαντόν.' έκέλενε 
δ' αντον Άριβτοτέλει προΰέχειν και φ^λο^οφεΓι^, 
^οπως' έφη 'μη πολλά τοιαύτα πράξης, έφ' οίς εγώ 
πεπραγμένοις μεταμέλομαι/ 

23. Των δε ^Αντιπάτρου φίλων τινά κατατάξ,ας 
15 εις τους δικαΰτάς, είτα τον πώγωνα βαπτόμενον 

αιβ^ανόμενος και την κεφαλήν, άνέότηΰεν ειπών 
^τον άπιβτον εν ^ρι^ι μη νο^ί^ξε^ν ά^ιόπιότον εν 
αράγμαβι.' 

24. Μαχαίτα δέ τίνα κρίνων δίκην και ύπονυ- 
20 βτάζων ου πάνυ προΰεΐχε τοΓ? δικαίοις άλλα κατέ- 

κρινεν' εκείνου δε άναβοήΰαντος έκκαλεΐύ&αι την 
κρίύιν, διοργιΰΟ'είς ^ έπΙ τίνα;' είπε' και 6 Μαχαίτας 
επί 6ε βαΰιλεϋ αυτόν, αν εγρηγορώς και προϋέχωνί'ί^ 
άκούϊ]ς.' τότε μεν ουν άνέΰτη' γενόμενος δε μάλλον 
25 εφ' έαυτω και γνοϋς άδικονμενον τον Μαχαίταν 
την μεν κρίύιν ουκ έλυΰε, το δε τίμημα της δίκης 
αυτός έξ,έτιαεν. 

25. Έπει δΥΆρπαλος ύπερ ΰνγγενοϋς και οικείου 
Κράτητος αδικημάτων δίκην £;^οντο^ ή^ίου την ζημίαν 

2* 



20 ΚΕαϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΚϋΜ 

ειΰενεγκεΐν άφεΰ'ηναο δε της κρίΰεως^ ίνα μη λοιδο- 
ρη^Τ], Σβέλτων έύην' είτιε ^τούτον αντον η ημαζ 
δίά τοντον κακώς άκονείν.' 

26. Άγανακτονντων δε των φίλων, οτι ύνρίτ- 
τονΰιν αντόν εν 'Ολνμτίίοις εν πεττον^ότες οι Πελο- 5 

Β τίοννηύυοι, ^τί ονν' εΐπεν ^έάν κακώς τίάΟ'ωβι^ 

27. Κοψη^εΙς δε τίλείονα χρόνον έτά ότρατείας 
είτα διαναύτάς ^άΰφαλώς' ειτίεν ^έκάΰ'ενδον' Άντί- 
τίατρος γαρ έγρηγόρεί.' 

28. Πάλιν δα ημέρας κα^ενδοντος αντον καΐ τών ίο 
η^ροιΰμένων επί %'νραις Ελλήνων άγανακτονντων 
καΐ εγκαλούντων, 6 Παρμενίων ^μη ^ανμάΰητε' 
εΙτίεν ^εί κα%'ενδευ ννν Φίλιτίπος' οτε γαρ έκα^ενδετε 
νμεΐς, οΰτο^ εγρηγόρεί.' 

29. Ψάλτην δε τίνα βονλομένον παρά δεΐπνον ΐ5 
έπανορ^ονν αυτοί) καΐ λαλειν περί κρονμάτων, 6 
•ψάλτης ^ μη ^^νοί^τό ΰοι' είπεν ^ώ βαΰίλεϋ κακώς 
όντως, ίνα ταντα εμον βέλτιον ειδης.' 

Ο 30. ^ΕπεΙ δε δίενεχθ'εντος αντον προς Όλνμπίάδα 
την γνναΐκα καΐ τον νιΌν ηκε Δημάρατος ο Κορίν- 20 
^ίος, έπνν^άνετο, πώς προς άλληλονς εχονβιν οί 
"Ελληνες' καΐ 6 Ζίημάρατος ^πάνν γονν^ έφη ^6οΙ 
περί της τών ^Ελλήνων ομονοίας 6 λόγος έΰτίν, 
οντω προς 6ε τών οίκειοτάτων εχόντων.^ ο δε 6νμ- 
φρονήΰας έπανΰατο της οργής καΐ διηλλάγη προς 25 
αύτοΰ^. 

31. Πρεαβντίδος δε πενιχράς α|6θΰ(?7^? έπ' αντον 
κρί&ήναο καΐ πολλάκις ενοχλονόης, εφη '^μή ύχολά- 
ζείν' ή δΙ πρεΰβντις έκκραγοϋΰα ^καΐ μ^ι βαΰίλενε' 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 21 

ειτιεν. 6 δε '^ανμάβας το ρηϋΊν ου μόνον εκείνης Ώ 
άλλα καΐ των άλλων εν^νς διτίκονύεν. 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ. 

1. Αλέξανδρος ετι παις ων, πολλά τον Φυλίΐίΐίον 
κατορ^ονντος, ουκ εχαιρεν, άλλα προς τονς ΰνντρεφο- 

5 μενονς έλεγε παΐδας ^εμοί δε 6 πατήρ ονόεν άπο- 
λείφεί.' των δε παίδων λεγόντων οτι ^6οΙ ταύτα 
κτάται^ ' ^τί δ\ όφελος" είπεν ^εάν εχω μεν πολλά 
πράξω δε μηδέν•/ 

2. Ελαφρός δε ων καΐ ποδώκης καΐ παρακαλον- 
10 μένος υπό τον πατρός Όλνμπια δραμεΐν ότάδων, 

^εί'γε^ έφη ^βαύιλείς εξειν έμελλον άνταγωνίβτάς.' 

3. ^Αχ&είΰης δε παίδίβκης προς αντόν ως 6νν- ^ 
αναπανβομενης περί έβπεραν βα%•εΐαν , ήρώτηΰεν 
'δ τι τηνίκαντα;" της δε είπονβης 'περιέμενον γάρ 

15 τον άνδρα κατακλίναι / πικρως έπετίμηΰε τοΓ^ παίβΐν 
ως μικρού δί' αντονς μοιχός γενόμενος. 

4. '^τΤίΟ-υ/χ^ώι/ττί- ^ε τοις ^εοΐς αφειδώς αντω καΐ 
Λθ/Ιλ«κ6^ επιδραττομενω τού λιβανωτού, παρών Αεω- 
νίδης ό παιδαγωγός ^οντως'' εΙπεν % παΐ, δαφιλώς 

20 έπι&νμιάΰεις, όταν της λιβανωτοφόρον κρατή6ϊ]ς.' 
ώς ούν έκράτηόεν, έπεμφεν έπιΰτολήν προς αντόν 
^άπέΰταλκά 6οι τάλαντα εκατόν λιβανωτού και καβίας^ ¥ 
ϊνα μηκετι μικρολογΐ] περί τονς ϋ^εονς, ειδώς ότι και 
της άρωματοφόρον κρατούμενα 

25 5. Μέλλων δε την έπΙ Γρανίκω μάχην μάχεβ&αι 

1δ ν,οίτα'κλίνοα'] τιατα-Λλίνήναι, ΗθΓΛνβιάβιιυδ 22 εκατόν 8 



22 ΕΕαΠΜ ΕΤ ΙΜΡΕβΑΤΟΚϋΜ 

Λαρεκάλει τους Μακεδόνας άφΟ-όνωζ δευπνειν καΐ 
τίάντα φερείρ εις μεΰον, ώς ανριον όειπνήβοντας εκ 
των τίολεμίων. 

6. Περίλλον δε τίνος των φίλων αίτγ^βαντος 
προίκα τοΓ^ ^νγατρίοίς^ έκέλενβε πεντήκοντα τάλαντα 5 
λαβείν αντον δε φήΰαντος ικανά είναι δέκα, ^6οί 
γε^ εφη ^λαβείν, εμοί δ' ονχ ικανά δονναι.' 

7. ^Ανα^άρχω δε τω φιλοΰόφω δοϋναι τον διοι- 
κητήν έκελενβεν ο6ον αν αιτήβ^' τον δε διοικητού 
φίί<?αΐ'το^ ώς εκατόν «^'τίΓ τάλαντα, ^καλώς' εφη ^Λοιεΐ ίο 

180 τ^ίνώ^κωι/ οτι φίλον έχει και δννάμενον τηλικαντα 
δωρεΐβθ'αι καΐ βονλόμενον/ 

8. Έν δε τγι Μιλήτω ττολλονς ανδριάντας αθλη- 
τών ^εαΰάμενος Όλνμπια καΐ Πν^ια νενικηκότων 
^καΐ τίον τά τηλικαντα^ εφη ^ήν ΰώματα, οτε οι ΐδ 
βάρβαροι νμών την πάλιν έπολιόρκονν,' 

9. Της δε των Καρών βαΰιλίΰΰης "Αδας οφα 
καΐ πέμματα παρεβκεναΰμενα περιττώς διά δημιουρ- 
γών και μαγείρων φιλοτιμονμενης άει πέμπειν προς 
αντόν, εφη '^ κρείττονας εχειν αντος όφοποιονς, προς 20 
μεν άριβτον την ννκτοπορίαν προς δε δεΐπνον την 
όλιγαριβτίαν/ 

10. Έπει δε παρεβκεναΰ μένων πάντων προς 
Β μάχην, ηρώτηύαν οΓ Στρατηγοί ^μή τι προς τούτοις 

έτερον,^ ^ονδεν'' είπεν '^η ξνράν τά γενεια των Μακε- 25 
δόνων'^ ^ανμάόαντος δε τον Παρμενίωνος ^ονκ οίδας' 
είπεν ^δτ^ βελτίων ουκ εΰτιν εν μάχαις λαβή πώγωνος;" 

11. Ααρείον δε δίδοντος αντω μύρια τάλαντα 
28 ίέ δίδοντος * : δίδοντος νθΐ ^ε δόντος 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 23 

καΐ τήν Άΰίαν νείμαΰχΙ-αυ ττρος αντον ετΐίΰΎΐζ, καΐ 
Παρμενίωνοζ είπόντοζ ^ελαβον αν ει Αλέξανδρος 
ημ,ϊΐν', ^κάγώ νη Αία^ είτίεν ^ ει Παρμενίων ημην.^ 
άτΐεκρίνατο δε Ααρείω μήτε την γην ηλίονζ δυο 
5 μήτε την Άύίαν δυο βαβίλεΐζ ντίομένειν. 

12. Μελλοντι δε αντω τΐερϊ των όλων εν Άρ- Ο 
βήλοίς κινδννενειν Λροζ εκατόν μυριάδας άντιτετα- 
γμενας προΰήεΰαν οί φ^'λο^, των ότρατιωτών κατη- 
γορονντες ως εν ταΐς ΰκηναΐς διαλαλονντων και 

10 βνντιΘ-εμένων, οττως μηδέν των λαφύρων εις το 
βαΰιλικόν άνοίβονύιν άλλ' αντοί κερδανονβιν . 6 δε 
μειδιάΰας ^άγαϋ'ά' φηβίν ^άγγέλλετε' νικάν γαρ αν- 
δρών ου φενγειν τίαρεΰκεναό μένων ακούω διαλογι- 
βμούς.' και τίροΰιόντες αντω ΛολλοΙ των Στρατιωτών 

15 ελεγον % βαΰιλεϋ, ϋ-άρρει και μη φοβον το πλήθος 
τών τίολεμίων, αντον γαρ ημών τον γράΰον ονχ 
νπομενοϋΰι.' 

13. Παραταύΰομένον δε τον Στρατεύματος ίδών 
τίνα τών Στρατιωτών το ακόντων έναγκνλούμενον Ο 

20 έξέωβε της φάλαγγος ως αχρηΰτον ^ ος ^παραΰκενά- 
ζεται δη ννν, οτε χρήΰ^αι δει τοις οτΐλοις.' 

14. Έπιύτολήν δ^ε παρά της μητρός άναγινώβκων 
απορρήτους κατ Άντιπάτρον διαβολάς εχουΰαν, αμα 
τον '^Ηφαιΰτίωνος ωΰπερ β^'ώ^^ί. ΰνναναγινώΰκοντος, 

2ό ουκ έκώλνύεν' ως δ\ άνεγνω, τόν δακτνλιον άφε- 
λόμενος τόν εαντον τω Στόματι τω εκείνον την 
Σφραγίδα έπέ^ηκεν. 

15. Έν δε "Αμμωνος νπό τον προφήτον παις 
Α ιός προΣαγορεν%•είς ^ονδέν γε' εφη ^ϋ'ανμαΣτόν, 



24 ΕΕαϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΕϋΜ 

Ίίάντων μεν γά^ 6 Ζενς φνόεί πατήρ έΰτίν, εαυτόν 
δε τίοιείταυ τονζ άρίΰτονζ.' 
Ε 16. Το^ενματί δε πληγείζ εις το ΰκελοζ, ώς 
πολλοί όννεδραμον των πολλάκις είω^ότων αντον 
^εον προΰαγορενειν^ δίαχνΰ-είς τω προΰώπω ^τοντί 5 
μεν αίμα' είπεν ^ώ^ οράτε καΐ ουκ 

ιχώρ, οίόβπέρ τε ρέει μακάρεΰΰί ^εοΐόίν' 

17. Έπαίνονντων δε εν ίων τον Άντοπάτρον την 
εντέλειαν ώ^ ά%^ρνπτωξ δίαι,τωμένον καϊ ανΰτηρώς, 
^εξω^εν' είπεν ^ "Αντίπατρος λενκοπάρνφός έΰτυ^ τα 
δε ένδον ολοπόρφνρος.^ ίο 

18. ^Εν δε χειμώνι καΐ 'ψνχευ των φίλων τίνος 
έΰτιώντος αντόν, έΰχάραν δε μικράν και πϋρ όλί-';^ον 
ειύενέγκαντος , η ^νλα η λιβανωτόν είΰενεγκειν 
εκέλενΰεν. 

V 19. Άντιπατρίδον δε καλήν ψάλτριαν επΙ το ΐ5 
δεΐπνον άγαγόντος, κινηθείς τγ} δι/'ίί- προς αντήν 6 
Αλέξανδρος ήρώτηβε τον Άντιπατρίδην, μη τι τνγ- 
χάνοι της 7V1/α^κό5 έρών' εκείνον δε ομολογήβαντος, 
*ώ μιαρέ' είπεν ^ονκ απάγεις ενϋ'νς εκ τον ΰνμποΰίον 
την γνναΐκα-^ 20 

20. Πάλιν δ\ Πύθωνα τον Ενίον τον ανλητον 
ερώμενον Κάόανδρος έβιάζετο φιλήβαΐ' τον ονν Ενιον 
δρών άχ^όμενον άνεπήδηΰε μετ οργής επΙ τον 
Κάόανδρον , κεκραγώς ^άλλ' ονδ' έραβϋ'ήναί τίνος 
εξεβτι δι' νμας;' 25 

21. Άποΰτέλλοντος δε αντον των Μακεδόνων 
Ι^ΐτονς νο(?ώΟ£ί-^ καΐ άναπήρονς έπΙ ^άλαύβαν, ενεδείχ&η 

3 ί£ς άβίβνβηηι 7 Ηοηι. Ε 340 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 2δ 

Τις εις τονς νούονντας άτΐογεγραμμενοζ εαυτόν ον 
νοΰών. έτίεΐ ονν είς ο'φιν άχ%'εΙς καΐ άνακρινόμενος 
ώμολόγηΰε τίροφαβίζεΰ^αι δο' έρωτα Τελεΰίτίτίαζ 
άτΐίονΰης έπΙ ^άλαββαν^ ηρώτηΰεν 6 '^λε^ανδροζ 
5 ^πρός τίνα δει περί της Τελεΰίτίτίας διαλέγεο^αυ'^ 
πνϋ-όμενος δε έλεν^έραν ονβαν ^ονκοϋν' εφη ^ώ 
^Αντιγέντι^ ^εί^(ομεν την Τελεΰίππαν, ίνα μείνη με^' 
ημών βίάζεβ^αί γαρ έλεν%'έραν ονΰαν ονχ ημέτερου/ 

22. Των δε μίόϋ-οφορούντων Ελλήνων παρά τοις 
10 τίολεμίοις υποχειρίων γενομένων^ τους μενΆ&ηναίους 

έκελευΰεν εν πέδαις φυλάττευν οτι τροφήν έχοντες Β 
εκ ^ί^^ο^ωυ μιΰ^οψοροϋΰι καΐ τους Θεΰΰαλοϋς οτυ 
την άρίβτην κεκτημένοι ου γεωργοϋΰι' τους δε Θη- 
βαίους άφήκεν ειπών δτ^ ^μόνοις τούτοις ούτε πόλις 
15 οϋτε χώρα δι' ημάς άπολέλειπται/ 

23. Των δε Ινδών τον αριΰτα το^εύειν δοκοϋντα 
και λεγόμενον δια δακτυλίου τον όιΰτόν άφιέναι 
λαβών αίχμάλωτον έκέλευΰεν έπιδεί^αΰ^αι, και μη 
βουλόμενον όργιΰϋ'είς άνελεΐν προΰέταξε' έπεί δε 

20 αγόμενος 6 άνθρωπος έλεγε προς τους αγοντας, δτ^ 
πολλών ήμερων ου μεμελέτηκε και έφοβή&η διαπεΰεΐν^ 
άκούΰας 6 Αλέξανδρος έΰ'αύμαΰε και άπέλυβε μετά 
δώρων αυτόν, δτ^ μάλλον άποΟ'ανεΐν ύπέμεινεν ή 
της δόξης ανάξιος φανήναι. 

2δ 24. ΈπεΙ δε Ταξίλης, εις τών Ινδών βαόιλεϋς Ο 
ών, άπαντήύας προυκαλειτο μη μάχεΰϋ-αι μηδέ πολε- 
μεΐν Άλέξανδρον, άλλ' ει μεν εΰτιν ήττων, εύ 

20 αγόμενος] άπαγόμενος δβηΐθπίίίΐθ Μαχΐπι. βί Απί. 
ρ. 569. 



26 ΕΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΜ 

πάύχειν^ ει δ\ βελτίων, εν ποιείν άπεκρίνατο ττερϊ 
αντον τούτον μαχετέον είναι ^ τίότερος εν ποιών 
ττεριγενηται. 

2δ. Περί δε της λεγομένης ^Αόρνον πέτρας εν 
^Ινδοις άκονΰας, δτί. το μεν γ^ωρίον δνΰάλωτόν έβτιν, ^ 
6 δε έχων αντο δειλός έΰτι, ^ννν' εφη ^τό χωρίον 
ενάλωτόν εΰτιν.' 

26. Έττει δε άλλος έχων τίέτραν αληπτον δοκονβαν 
είναι ενεχείριΰεν έαντον μετά της πέτρας τω Άλε^άν- 

ϋ δρω^ και της δννάμεως εκέλενΰεν αρχειν και προβ- ^^ 
έ%•ηκε χώραν, ειπών οτί- ^φρονεΐν μοι δοκεΐ 6 άν- 
θρωπος, άνδρι μάλλον άγαθω πιΰτενόας δοίντόι/ η 
όχνρω τόπω.' 

27. Μετά δε την της πέτρας άλωΰιν των φίλων 
λεγόντων νπερβεβληκέναι τον Ήρακλέα ταΐς πρά- ^-^ 
ξεΰιν, ^άλλ' έγώ' είπε ^τάς εμάς πράξεις μετά της 
ηγεμονίας ενός ον νομίζω ρήματος άντα^ίας είναι τον 
^Ηρακλέονς! 

28. Των δε φίλων τινάς αίβΟ-όμενος εν τω 
κνβενειν ον παίζοντας έζημίωΰε. 2ο 

29. Των δε πρώτων φίλων και κρατίΰτων τιμάν 
μεν έδόκει Κρατερόν μάλιΰτα πάντων, φιλεΐν δε 
^Ηφαιΰτίωνα. ^Κρατερός μεν γάρ"^ έφη ^φιλοβαβιλενς 
έΰτιν, ^Ηφαιΰτίων δε φιλαλέ^ανδρος.' 

Ε 30. Ι^ενοκράτει δε τω φιλοΰόφω πεντήκοντα τά- 25 

λαντα πέμφας, ως ονκ έδέξ,ατο μη δεΐΰθαι φήΰας, 

ήρώτηΰεν ^εί μηδέ φίλον έχει ΐΕ^ενοκράτης' έμοί μεν γάρ* 

έφη ' μόλις δ ζίαρείον πλούτος εις τονς φίλονς ήρκεβεν.' 

31. ΈπεΙ δε Πώρος έρωτηΰ-είς νπ' αΰτοΐ» μετά 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 27 

την μάχην ^τΐώζ 6θί χρήΰωμαι;^ ^ βαβίλίχώς^ εϊτΐε, 
καΐ προβερωτηϋ-έίς ^καΐ μη τι αλλο\ ^τίάντυ^ εϊπεν 
^έν τω ^βαΰίλίκώς' ενεΰτυ'^ ^ανμάβας καΐ τήν ΰννεΰιν 
αντοϋ καΙ την άνδραγα^Ίαν ^τλε^Όνα χώραν ήζ πρό- 
5 τερον είχε τίρούεΰ-ηκε. 

32. Πν^όμενοζ δε ντΐό τινοζ λοίδορεΐΰ^αί ^βαβί- ^ 
λίκον' εφη ^έΰτίν εν τίοιονντα κακώζ άκονευν.' 

33. ^Απο^νηύκων δε τΐρος τονξ εταίρονξ άταδων 
εφη ^μέγαν ορώ μον τον ετΐίτάψίον έΰόμενον.' 

10 34. Τελεντήΰαντοζ δε αντοϋ ζίημάδηζ 6 ρήτωρ 
^ομοίον' εφη ^δίά την άναρχίαν οραβ^αι το βτρατό- 
τίεδον των Μακεδόνων έκτετνφλωμένω τω Κνκλωπυ' 

ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΤ ΤΟΤ ΛΑΓΟΤ. 
Πτολεμαΐοζ 6 Αάγον τα ηολλά τίαρά τοις φ^'λοί^ 
εδείπνει και έκά^ενδεν ει δε τίοτε δειπνίζοι, τοΐζ 
15 εκείνων εχρητο μεταπεμτΐόμενος εκτίώματα και Στρώ- 
ματα και τραπεζας' αντος δε ονκ έκεκτητο τίλείω 
των αναγκαίων ^ αλλά τον τίλοντεΐν έλεγε το τίλον- 
τίξειν είναι βαύιλικώτερον. 

ΑΝΤΙΓΟΝΟΤ. 

1. ^Αντίγονοζ είβέτίραττε χρήματα ΰνντόνως' £ί-182 
20 τίόντοζ δε τίνος ^άλλ' ονκ Αλέξανδρος ην τοιοϋτος' 

^είκότως^ εΐπεν, ^εκείνος μεν γαρ εϋ'εριζε την Άβίαν, 
. εγώ δε καλαμώμαι.' 

2. Των δε Στρατιωτών ίδών τινας εν τοΓ^ Ό-ώ- 
ραξί- καΐ τοΓ^ κράνεΰι ΰφαιρίζοντας ήβ^η, και τονς 

25 ηγεμόνας αντών μετεπεμπετο ετΐαινεΰαι βονλόμενος' 



28 ΕΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΕϋΜ 

ώ^ άε Ύΐκονύεν οτο πίνονβιν^ ταζ εκείνων ηγεμονίας 
τοις ύτρατιώταΐζ έδωκε. 

3. Θανμαξόντων δε πάντων, οτι γέρων γενόμενος 
Β ήπίως εχρητο καΐ πράως τοΐζ πράγμαΰι, ^ηρότερον 

μεν γάρ' είπε ^δυνάμεως έδεόμην, ννν δε δό^ης καΐ 5 
εύνοίας.' 

4. Προς δε τον νίον Φίλιτίτίον πνθ^όμενον πλειό- 
νων παρόντων ^πότε μελλομεν άναζενγννναΐ',' ^τί δέ- 
δοίκαζ',' είπε ^μη μόνος της ΰάλπυγγος ονκ άκονότ^ς-/ 

5. Σπουδάΰαντος δε τον νεανίβκον λαβείν κατά- ίο 
λνΰον παρά γνναυκί χήρα τρεις έγονύτι ϋ-νγατερας 
ευπρεπείς, καλέύας τον επΙ των ξενίων είπεν ^ονκ 
ετάζεις μον τον νίον από της ότενοχωρίας -/ 

6. Νοΰήβας δ\ μακράν νόΰον ώς άνερρωΰεν 
^ονδεν' εφη ' χείρον νπεμνηΰε γάρ ημάς ή νόβος μ'ή 15 
μέγα φρονεΐν ώς όντας θνητούς! 

Ο 7. Έρμοδότον δε αντόν εν τοΓ^ ποίήμαβιν ^Ηλίον 
παΐδα γράφαντος ^ον ταντά μ-ο^' εφη ^βννοίδεν 6 
λαΰανοφόρος' 

8. Ειπόντος δε τίνος ότι ^πάντα καλά καΐ δίκαια 2ο 
τοις βαΰιλενΰι', ^ναΐ μά ^ία'' είπε ^τοΐς των βαρβά- 
ρων ημΐν δε μόνα καλά τά καλά καΐ μόνα δίκαια 
τά δίκαια.' 

9. Μαρβνον τον αδελφού δίκην έχοντος, άξ,ιοϋν- 
τος δε τήν κρίΰιν αντω γενέύ^αι κατ οίκίαν, ^εΰται , 
μεν ούν' είπεν ^εν τη αγορά καΐ πάντων άκονόντων, 
ει μηδέν άδικονμεν.' 

10. Έπεϊ δε ποτέ χειμώνος εν τόποις ΰπανίζονΰι, 

9 ά-ΛονΟ'^ς ρ. 506 ί1: ά-Λονα-η. 



ΑΡΟΡΗΤΗΕΟΜΑΤΑ 29 

των επιτηδείων ήνάγκαΰε καταξεν^αί καΐ των Στρα- 
τιωτών τίνες ελοίδόρονν αντον άγνοονντες οτι πλη- 
όίον έΰτίν , τγι βακτηρία την βκην^ν δίαβτείλας Ι^ 
^οίμώξετε' ειπεν ^εί μη μακρότερον άτΐοβτάντες λοι- 

5 δορήΰετε ήμαζ.' 

11. ^Αρυβτοδημον δε των φίλων τινός εκ μαγείρου 
γεγονέναι (^οκουντο^, Συμβουλεύοντος δε αύτω των 
άναλωμάτων καΐ των δωρεών άφαιρεΐν^ ^οί λόγοι ΰον' 
ειηεν ^ώ Άριότόδημε, Ξεριζώματος όζουΰιν/ 

10 12. Αθηναίων δε δοϋλον αύτοϋ τιμώμενον εις 
την πολιτείαν ως έλεύϋ'ερον εγγραψάντων, ^ονκ αν^ 
είπεν ^ έβουλόμην ενα Ά%•ηναΐον υπ έμοϋ μαΰτι- 
γοϋΰϋ-αι.' 

13. Νεανίβκου δε τ^ι/ο^ τών Άνα^ι μένους του 
15 ρητορος μαθητών λόγον έύκεμμενον εκ παραΰκευης 

είπόντος ετι αύτοϋ, βουλόμενός τι μο^Ο'^Γν ήρώτηύεν' Ε 
άττοβιωπήόαντος δε του νεανίσκου ^τί λέγεις\ εΙπεν ^η 
^ταϋτ εΰτι τάν δελτοιΰιν εγγεγραμμένα ;' 

14. ^Ετερου δε ρήτορος άκούων λέγοντος, ότι 
20 χιονοβόλος η ωρα γενομένη λιποβοτανείν έποίηβε την 

χώραν , *οΰ τΐαύΰϊ} μοί-' είπεν ^ώς όχλω χρώμενος{ 

15. Θραόύλλου δε του κυνικού δραχμην αίτή- 
ΰαντος αυτόν, ^άλλ' ου βαΰιλικόν' εφη ^τό δόμα'' τον 
δε είπόντος ^ουκουν τάλαντου δός μοι% ^άλλ^ ου κννι- 

25 κόν' εφη 'τό λήμμα/ 

16. Πέμπων δε ^ημητριον τον υίον μετά νεών 
πολλών καΐ δυνάμεων έλευ^'ερώοοντα τους "Ελληνας 

10 τίμώμ,ξνον'\ γενόμενον 0οΙ)βία8 18 ταντ'] Επγ. 

Ιρίι. ΤίΐιΐΓ. ν. 787 20 λιποβοτανείν *: λειποβοτανειν 



30 ΕΕΟϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΕϋΜ 

Γ έ?.εγε ^την δό^αν ώβτΐερ άτίο ΰκοπτίς της Ελλάδος 
είς τήν οικονμενην πνρΰενεΰ^αί.' 

17. ^^ίνταγόρον δε του τΐοιητον γόγγρον εί|^οντοζ 
καΐ αντον την λοτΐάδα όείοντος, έιαβτάζ έξ,ότΐίΰΰ-εν 
' οί'ει' φηΰί ^τόν 'Όμηρον, ώ Άνταγόρα, γόγγρον 5 
ε-φευν τάς τον Αγαμέμνονος γράφοντα τίρά^εις-^ καΐ 
6 Άνταγόρας ^0ν δέ' εΐτΐεν % βαόίλεν, τον Αγαμέ- 
μνονα νομίζεις πράττοντα τάς τίρά^είς έκείνας τΐολν- 
τΐραγμονεΐν, εί' τις εν τω βτρατοπέδω γόγγρον ε'φει ;' 
183 18. 'Όναρ δ' ίδων χρνΰονν ^έρος έ^αμώντα ίο 
Μίϋ'ρίδάτην έβονλενΰατο κτεΐναί, καΐ ^ημητρίω τω 
νίω φράόας ώρκω6ε ΰίωπηύαί' 6 δε παραλαβών τον 
Μίΰ-ρίδάτην καΐ ΰνμπεριπατών παρά ^άλαββαν εν 
τω αίγιαλω κατέγρα-ψε τω ΰαυρωτηρι τον δόρατος 
έφευγε, Μιΰ^ρυδάτα.^ εκείνος δε νοήύας έφνγεν είς ΐ5 
Πόντον κάκεί βαΰίλενων διετέλεΰε. 

ΔΗΜΗΤΡΙΟΤ. 
1. ^Ροδίονς δε πολιορκών ο Δημήτριος ελαβεν εν 
τυνυ προαΰτείω πίνακα Πρωτογένονς τον ζωγράφου 
Β τον 'Ιάλνΰον γράφοντος' έπικηρνκενΰαμένων δε των 
"Ροδίων καΐ φείΰαβ^αυ τον πίνακος παρακαλούντων, 20 
έφη ^μάλλον αν τάς τον πατρός εικόνας τ) την 
γραφήν έκείνην διαφΰ'εΐραι.' όπειόάμενος δε τοις 
'Ροδίοις την ελέπολιν άπέλιπε παρ αντοΐς, υπό- 
δειγμα της αντον μεγαλονργίας εκείνων δε ανδρείας 
έύομένην. 25 

10 υναρ ό^' *: Αντίγονος υναρ 13 ΜίΟ•ρίδάτην *: μιϋ-ρι- 
δάτην ό δημήτριος 21 αν * 



ΑΡΟΡΗΤΗΕ&ΜΑΤΑ. 31 

2. ^Ατίοΰτάντων δε των Άϋ-ηναίων, ελών την 
τίόλιν ηδη κακώς ντΐο ΰιτοδείας έχονβαν, ενϋ-νς 
έκκλγιόίαζ αντω βνναχ&είΰτίζ, ετϋεδωκε δωρεάν ύΐτον 
αντοίζ' δημηγορών δε περί τούτων έβαρβάρίΰε' των 
5 (^£ καΰ"ημενων τίνος ώς εδεί το ρήμα λεγβήναί τΐαρα- Ο 
φωνήΰαντος^ ^ονκονν'' εφη ^καΐ της έπανορ^ώβεως 
ταύτης αλλονς νμίν τίεντακιβχιλίονς έτίΐδίδωμι με- 
δίμνονς.' 

ΑΝΤΙΓΟΝΟΤ ΤΟΤ ΔΕΤΤΕΡΟΤ. 

1. Αντίγονος 6 δεύτερος, Δημητρίου τον πατρός 
10 άλόντος καΐ τιεμψαντός τίνα των φίλων καΐ κελεύ- 

οντο^ μη προβεχείν, αν τι γράφτ} βίαβϋ'είς ντίό 
Σέλευκου, μηδέ παραχωρεΐν των πόλεων, αυτός 
έγραψε προς Σέλενκον εξ,ιΰτάμενος αντω της αρχής 
άπάύης κοίΐ παραδίδοϋς όμ7]ρον εαυτόν έπΙ τω τον 
15 πάτερα Ζίημητριον άπολυ^ήναυ. 

2. Μέλλων δε ναυμαχείν προς τους Πτολεμαίου 
Στρατηγούς, είπόντος του κυβερνήτου πολύ πλείονας Ό 
είναι τάς των πολεμίων ναϋς, ^έμε δε' εφη '^ αυτόν 
παρόντα προς πόΰας άντιτάττεις-' 

20 3. 'Τποχωρών δε ποτέ τοΓ^ πολεμίους επερχό- 
μενους ουκ εφη φεύγευν, άλλα διώκειν τό Συμφέρον 
όπίύω κείμενον. 

4. ΈπεΙ δε νεανίσκος ανδρείου πατρός, αυτός 
δε μη πάνυ δοκών άγαμος είναι Στρατιώτης ή^ίου 

^ό τάς τον πατρός λαμβάνειν άποφοράς, ^ άλλ' έγώ' 
είπεν ^ώ μειράκιον, άνδραγα^ίας ου πατραγαθίας 
μ^σ^^Όυ^ και δωρεάς δίδωμι,' 



32 ΚΕαϋΜ ΕΤ ΙΗΡΕΚΑΤΟΕϋΜ 

5. Ζήνωνος δε τον Κιτίέως άτίο&ανόντος , ον 
μάλΐ(5τα των φίλοΰόφων έ%'ανμα6εν^ έλεγε ^το %'έα- 
τρον αντον των Λρά^εων άντ^ρ'ήΰΟ'αι,.' 

Ε ΛΤΣΙΜΑΧΟΤ. 

1. Ανΰίμαχος εν Θράκτ] κρατηΟ'εΙς ντίο /Ιρομι- 
χαίτον και δια δίφαν έαντον καΐ το ΰτράτενμα 5 
τΐαραδονς, ώζ επιεν αιχμάλωτος γενόμενος, ^ώ ^εοί' 
είπεν ""ως μικρας ηδονής ένεκα δοϋλον έμαντον εκ 
βασιλέως πετίοίηκα.' 

2. Προς δε Φιλι,τΐτΐίδην τον κωμωδιοτίοιον φίλον 
οντά καΐ ΰννή^-η ^τίνος 6θί^ είπε ^τών έμών μεταδώ;' ίο 
κάκεΐνος Όυ βονλει πλην των απορρήτων/ 

ΑΝΤΙΠΑΤΡΟΤ. 
Ε 1. Αντίπατρος άκονόας την Παρμενίωνος νπό 
Αλεξάνδρου τελεντήν ^εί μεν επεβονλενΰεν Άλε^,άν- 
δρω Παρμενίων' είπε ^τίνι πίότεντεον, ει δε μή, τι 
πρακτέον\ ΐ5 

2. Αημάδον δ\ τον ρτ^τορο^ ήδη πρεΰβντον 
γεγονότος, εφη ^κα^άπερ ιερείον διαπεπραγμένον 
καταλείπεύΟ'αι μόνην την γαοτέρα καΐ την γλώτταν.' 

ΑΝΤΙΟΧΟΤ ΤΟΤ ΤΡΙΤΟΤ. 

1. Άντίοχος 6 τρίτος έγραψε ταίς πόλεβυν ^αν 
τι γρά-φη παρά τονς νόμονς κελενων γενεβ^αι, μη 2ο 
προΰεχειν ώς ήγνοηκότι.' 

2. Την δε της Αρτέμιδος ίέρειαν ιδων νπερβολί] 
9 "λωμωδίοποών '*: ν,ωμωδοποών 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 33 

καλήν φανεΐΰαν ενϋ'νζ άνέζευ^εν ε^ Έφεΰον, φοβού- 
μενος μη παρά γνώμην έκβίαβ&γι πρα^αί τυ των 
ούχ όΰίων. 

ΑΝΤΙΟΧΟΤ ΤΟΤ ΙΕΡΑΚΟΣ. 

Άντίοχοζ 6 ετΐίκληϋ'εΐζ 'Ιεραξ έπολέμει Λθρ1ΐ84 
5 τηζ βαύίλειαζ προς τον άδελφόν Σέλενκον' επεί δε 
6 Σέλευκος ήττηϋ'είς ντίο Γαλατών ονδαμον φανερός 
ήν άλλ' έδόκεν κατακεκόφ&αί , ^είς την τίορφνραν 
6 ^Αντίοχος φαών ίμάτυον ανέλαβε, μετ' όλί,'^^ον ί£ 
πυ^όμενος τον άδελφον ΰωξεύΰ-αί, ευαγγέλια τοις 
10 ^εοις ε^υόε και τάς πόλεις τάς ύφ' εαυτού βτεφα- 
νηφορείν εποίηΰεν. 

ΕΤΜΕΝΟΤΣ. 
Ευμενής επιβουλευΟ'εΙς υπο Περΰέως εδοξε τε^νά- 
ναυ' της δε φήμης εις Πέργαμον κομίΰ^είβης^'Άττα- 
λος 6 αδελφός αύτοϋ περιδεμένος το διάδημα καΐ Β 

ΐδ την γυναίκα γήμας έβαΰίλευΰε' πυΰ'όμενος δε προΰ- 
ί^όντα ζώντα τον άδελφον άτίηντηύεν ωύτΐερ είώΰ'ει 
μετά των Σωματοφυλάκων δοράτιον έχων ο δε Ευ- 
μενής φιλοφρόνως άΰπαΰάμενος αύτον καΐ προς το 
ους ειπών 

20 ^μη Σπεύδε γημαι πρΙν τελευτηΰαντ ί'δης,' 

ούδεν άλλο παρά πάντα τον βίον οϋτ είπεν ϋπο- 

πτον ούτε εποίηΰεν, αλλά και τελευτων έκείνω την 

;/νι/αΓκοί κα\ την βαΰιλείαν άπέλιπεν. άνϋ^' ων εκδίνο^ 

ούδεν ε'Ι εαυτού τέκνον ε&ρεψε, πολλών γενομένων, 

20 μη απενδε] Νατιοΐί ρ. 220 
ΡΙαΐ&ΓοΜ ΜοταϋΛ. Υοΐ. II. 3 



34 ΕΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΚϋΜ 

αλλυ, τω Ευμενούς νιω την βαΰίλείαν ετι ζών έν- 
ηλίκω γενομένω τίαρεδωκε. 

Ο ΠΤΡΡΟΤ ΤΟΤ ΗΠΕΙΡίΙΤΟΤ. 

1. Πνρρον οι νωΐ Λαίδες οντες ήρώτων, τίνι 
καταλεί-ψευ την βαΰολείαν' καΐ ό Πνρρος είπεν ^ος 
αν νμών ό^ντεραν εχη την μάχοαραν.' 5 

2. Έρωτη&εΙζ δε πότερον Πν^ων η Καφιαίας 
αυλητής άμείνων ^ Πολυΰπερχων' εφη ^ ΰτρατηγός.' 

3. ΈτίεΙ δε ΰυμβαλων^Ρωμαίοις δΙς ένίκηβε πολλούς 
των φίλων καΐ των ηγεμόνων άτίολεβας, ^αν ετι' 
εφη ^ μίαν μάχην^ Ρωμαίους νικήΰωμεν^ άτίολώλαμεν.' ίο 

4. ^ΕτίεΙ δε Σικελίας αποτυχών έξεπλει, μετα- 
βτραφείς οτίίΰω προς τους φίλους ^οίαι/' εφη ^^Ρω- 

Β μαίοις καΐ Καρχηδονίοις άπολείπομεν παλαίΰτραν.' 

5. Των δε ΰτρατιωτών ^Αετον αυτόν προύαγο- 
ρευόντων ^τί γάρ' είπεν ^ού μέλλω, τοις υμετέροις ΐ5 
οπλοις ώΰπερ ώκυπτέροις αίρόμενος',' 

6. ^Ακούΰας δε οτι νεανίβκοι πολλά βλάβφημα 
περί αύτοϋ πίνοντες είρήκαΰιν, έκέλευβεν άχϋ^ηναι 
με^^ ήμεραν προς «ντον απαντας' άχ^έντων δ\ τον 
πρώτον ήρώτηΰεν , ει ταϋτα είρήκαΰι περί αύτοϋ ' 20 
καΐ 6 νεανίΰκος *" ταϋτα"* εΙπεν ^ώ βαΰιλεϋ' π;λ£6Όν« 
ί' αν τούτων είρήκειμεν, ει πλείονα οίνον εί'χομεν.' 

ΑΝΤΙΟΧΟΤ. 
1. '/ίίι^τί'οχο^ ό ΰτρατεύΰας δεύτερον επΙ Πάρ- 
θους, έν τινι κυνηγεΰίω καΐ διωγμω των φίλων καΐ 

7 Πολυΰπέρχων Χ : πολνπέρχων 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 35 

θεραπόντων άποτιλανηθείς, είζ ετνανλιν πενήτων αν- Ε 
θρώπων άγνοονμενοζ είόηλϋ-ε' καΐ παρά το δεΐπνον 
έμβαλων λόγον περί τον βαΰίλεως ήκονΰεν, οτι ταλλα 
χρΎΙ^τόζ έύτιν ^ φίλοις δε μοχθηροΐς επιτρέπων τά 

5 πλεΐΰτα παρορα καΐ πολλάκις αμελεί των αναγκαίων 
δίά το λίαν φίλόϋ-ηρος είναι,, τότε μεν ονν εΰίώπη- 
ΰεν αμα δε ήμερα των δορυφόρων παραγενομενων 
επΙ την επανλιν φανερός γενόμενος, προσφερόμενης 
της πορφύρας αντω καΐ τον διαδήματος, ^ αλλά αφ* 

10 ης' είπεν '^ ημέρας ύμας άνείληφα, πρώτον εχθές 
αληθινών λόγων ήκονύα περί έμαντον.' 

2. Τών δε 'Ιονδαίων , πολιορκονντος αντοϋ τά ρ 
'Ιεροβόλνμα, προς την μεγίΰτην εορτήν αίτηΰαμένων 
επτά ημερών άνοχάς, ον μόνον έδωκε ταύτας, άλλα 

15 και ταΰρον^ χρνΰόκερως παραΰκεναΰάμενος και θν- 
μιαμάτων και αρωμάτων πλήθος άχρι τών πνλών 
έπόμπενβε' και παραδονς τοΓ^ εκείνων ιερενΰι την 
θνΰίαν αντός έπανήλθεν εις το βτρατόπεδον. οί ^£ 
Ίονδαΐοι θανμάΰαντες ενθνς έαντονς μετά την έορ- 

20 την ένεχείριΰαν. 

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΤΣ. 

1. Θεμιστοκλής ετι μειράκιον ων εν πότοις εκν- 
λινδεΐτο καΐ γνναι^ίν' επεί δε Μιλτιάδης στρατηγών 
ένίκησεν εν Μαραθώνι τονς βαρβάρονς, ονκέτι ην 
εντνχειν β:'Γακτο'ί)ΐ''Γ^ Θεμιΰτοκλεΐ' προς δε τονς θαν-1^^ 

25 μάζοντας την μεταβολήν ελεγεν ώς ^ονκ εα με καθεύ- 
δειν ούδε ραθνμεΐν το Μιλτιάδον τρόπαιον.' 

2. ^Ερωτηθείς δε πότερον ^Αχιλλενς έβούλετ αν 



36 ΕΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΕϋΜ 

Ύΐ''Όμ,ηροζ είναυ^ ^6ν δ' αντόζ' εφη ^τΐότερον ηϋ'ελες 
6 νυκών ΌλνμΊίίαύι,ν ύι 6 κηρνΰΰων τονς νικώνταζ 
είναι ; ' 

3. ΐΗίερ^ον δε καταβαίνοντος έτά την ^Ελλάδα 
τω μεγάλω ότόλω, φοβηϋ'είς Έτακνδην τον δημα- 5 
γωγον αισχροκερδή καΐ δειλον οντά μη στρατηγός 
γενόμενοζ άπολεΰτ] την τίόλιν, ετίειόεν άργνρίω της 
ΰτρατηγίας άτίοΰτηναι. 

4. ^Αδειμάντου δε νανμαχεϊν μη τολμώντος, εί- 

Β πόντος τιρός τον Θεμίβτοκλεα τους "Ελληνας τίαρα- ίο 
καλούντα καΐ τίροτρέτίοντα ^ώ Θεμυΰτόκλευς^ τους εν 
τοις άγώΰΰ τιροε^αν ιπταμένους μα6τιγοϋΰιν\ ^ναί' 
είπεν ^ώ Άδείμαντε, τους δε λείΛομένους ου 6τε- 
φανοϋΰίν. ' 

5. 'Ετίαραμένου δε του Εύρυβιάδου την βακτη- ΐ5 
ρίαν ώς τίατά^οντος ' τίάτα^ον μεν ουν' είτίεν ^ακου- 
0ον δέ.' 

β. Μη τΐεί&ων δε τον Ευρυβυάδην εν τοΙς 6τε- 
νοΐς ναυμαχήΰαί, κρύφα προς τον βάρβαρον έπεμψε 
παραινών μη δεδιέναυ τους "Ελληνας άποδιδράΰκον- 20 
τας' επεί δε πείΰ^είς εκείνος ήττή^η ναυμαχήύας 
ΟΛου βυνέφερε τοις "Ελληΰί, πάλιν έπεμψε προς αυ- 
τον κελεύων φεύγειν επΙ τον Έλλήΰποντον την ταχί- 
0την ώς των Ελλήνων διανοουμένων λύειν την γέ- 
φυραν, ϊνα 6ωζων τούς"Ελληνας εκείνον δοκη ΰωζειν. 25 

7. Του δε Σεριφίου προς αυτόν είπόντος, ώς 
ου δι αυτόν άλλα δια τήν πόλιν ενδο^ός έβτιν, 

2 Όλν(ΐ7(ί(χθίν *: εν όλνμπιάαι,ν 12 ναι λΥ": άύ ναι 

27 αυτόν *: αυτόν 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 37 

^άλτι^'η λεγείζ' εϊτίεν ^άλλ' οντ αν εγώ Σερίφιοξ ών 
εγενόμην ένδοξος οντε ΰν '^^ηναιοζ.' 

8. Άντιφώτον δε τον καλόν πρότερον μεν ερώντα 
τον Θεμιβτοκλεα φενγοντος καΐ καταφρονονντοξ^ εΛεΙ 

5 ^ί δό^,αν εΰχε μεγάλην καΐ δνναμιν, προβερχομένον 
καΐ κολακενοντοζ, ^ώ μειράκιον^ είτνεν ^ ό-ψε μεν αμ- 
φότεροι άλλα νουν έβχήκαμεν.' 

9. Προς δε Σίμωνίδην ε^αι,τονμενόν τίνα κρί- Β 
6ιν ον δικαιαν εφτ} ^ μήτ' αν εκείνον γενεβ^αο τίοι- 

10 ι^τήν α^^Ό'όι^ αδοντα παρά μέλος μήτ αΰτον άρχοντα 
χρηΰτον δικάζοντα παρά τον νόμον. 

10. Τον δε νίον έντρνφώντα τι] μητρί τίλειβτον 
^Ελλήνων έλεγε δννα6%•αυ' ^ των γαρ Ελλήνων αρχευν 
^Αϋ-ηναίονς, Άϋ'ηναιων ά' εαντόν, αύτοϋ δε την έκεί- 

15 νον μητέρα, της δε μητρός εκεΐνον.' 

11. Των δε την ^'νγατέρα μνω μένων αντοϋ τον Ε 
ετΐοεικη τον τίλονύίον ηροτιμήύας ^ άνδρα εφη ξητεΐν 
χρημάτων δεόμενον μάλλον η χρήματα άνδρός.' 

12. Χωρίον δε πωλών έκέλενβε κηρύττε ίν οτι 
20 καΐ γείτονα χρηύτον έχει. 

13. Των δε Αθηναίων αντον προτίηλακιζόντων 
^τί κοπιάτε ' είπεν ^νπό των αντών πολλάκις ενχρη- 
<?τοΰμ£ΐ/ο^ ; ' καΐ ταΐς πλατάνοις άπείκαξεν αντόν, αϊς 
νποτρέχονβι χειμαζόμενου, γενομένης δε ενδίας τίλ- 

25 λονβι παρερχόμενοι καΐ κολονονβι. 

14. Τονς δΐ Έρετριεΐς έπιβκώπτων ελεγεν ^ώΰ- 
περ τενϋ•ίδας μάχαιραν μεν έχευν καρδίαν δε μη 
εχευν.' 

14 αύτοΰ *: εαντον. οι. Υϋ. ΤΗθίη. ο. 18 



38 ΕΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΕϋΜ 

15. ΈτΐεΙ δε ε^έτίεΰε των 'ΑΘ'ηνών το τΐρωτον, 
είτα καΐ της Ελλάδος, άναβάς τζροζ βαΰιλέα καΐ κε- 
λενόμενοζ λέγειν εφη ^τον λόγον έουκέναι τοΐζ Λοι- 

^ κίλοΐζ βτρώμαΰίν' ώζ γάρ εκείνα, καΐ τούτον έκτει- 
νόμενον μεν εΛίδεικνύναυ τα εί'δη ϋνΰτελλόμενον 5 
^£ κρντίτείν καΐ διαφΟ'είρειν.' 

16. Ήι,τήΰατο δε καΐ χρόνον, οττως την Περΰικην 
διάλεκτον καταμα^ων δυ εαντον καΐ μη δι έτερον 
τίοιηβαιτο την Λρός αντον εντενξον. 

17. Πολλών δε δωρεών άξ,ίω^εΐξ καΐ ταχϋ τίλού- ίο 
6ιθζ γενόμενος τίρος τους παΐδας είτιεν ^ώ παίδες, 
άπωλόμεΟ^' αν, εί μη άτίωλώλειμεν.' 

ΜΤΡΩΝΙΔΟΤ. 

Μνρωνίδης τίαρηγγειλεν ε^οδον Ά&ηναίοίς έπΙ 

Βοιωτούς ΰτρατενων' ενβτάύης δε της ώρας καϊ τών 

186 λοχαγών λεγόντων μηδέτίω τίάντας τίαρειναι, ' τίάρει- ΐ5 

ΰιν^ είτίεν ^οί μέλλοντες μάχε6^αΐ'' και χρηύάμενος 

αντοΐς τίροϋ'νμοις ενίκηΰε τους Λολεμίονς. 

ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΤ. 

1. ^Αριΰτείδης δε 6 δίκαιος άεϊ κκΌ-' αυτόν έτίο- 
λιτενετο και τάς εταιρείας εφενγεν, ώς της άπο τών 
φίλων δυνάμεως άδικεΐν ετΐαιρονΰης. 20 

2. ΈπεΙ δε τών ^ΑΟ•ηναίων ορμώμενων επί τον 

έ^οΰτρακιβμόν άνθρωπος αγράμματος καΐ άγροικος 

όΰτρακον έχων προβήλ^εν αύτω κελενων έγγρά'φαι 

το όνομα τον ^Αριύτείδον, ^γινώβκεις γάρ' εφη ^τόν 

1 Ακτινών 0οΙ)6ί;ιΐ3 : άΟ'ηναίων 12 άπωλώλείμεν *: 

άπολώλειμεν 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 39 

'^ίρίΰτείδην ;' τοϋ δε άνϋ-ρώτΐον γινώβκειν μεν ον φή- Β 
ύαντος, αχΌ'εΰϋ'αο δε τγ} τον (ϊ^καίου τΐροΰηγορία, ΰιω- 
ΛΎ^ύαζ ενέγραψε το ί^νομα τω ούτράκω τιαΐ άπέδωκεν. 

3. Έχ^ροζ δε ών τον Θεμίΰτοκλεονς καΐ πρε- 
^ ββεντηζ εκπεμφΘ^εΙς βϋν αντω ^ βονλεί' φηΰίν ^ω 

Θεμίΰτόκλείζ έτΐΐ των ορών τγ^ν εχϋ•ραν άττολίτιωμεν; 
αν γαρ δοκ^, πάλιν αντ'^ν ετΐανίόντες λη-ψόμεϋ'α.' 

4. Τά^αζ δε τονζ φόρονζ τοΐξ "Ελληΰί το^οΰτω 
ητωχότεροζ έτίανήλΰ'εν , οΰον εις την άτίοδημίαν 

10 άνήλωβεν. 

5. Αίβχνλον δε τίοιήΰαντοξ είζ ^Αμφιάραον 
Όΰ γαρ δοκείν αρ^ίίτο^ «λλ' είναι %'έλει^ 
βαΰ'εΐαν αλοκα δια φρενός καρτΐονμενοζ^ 

εξ ^^ τα κεδνά βλαΰτάνει /3ουλευ^«τα * ' Ο 

15 καΐ λεγομένων τούτων, πάντες εις 'Αριβτείδην ά%ε- 
βλε^αν. 

ΠΕΡΙΚΛΕΟΤΣ. 

1. Περικλής, οπότε μέλλοι ΰτρατηγεΐν, άναλαμ- 
βάνων την χλαμύδα προς εαντον έλεγε ^πρόΰεχε, 
Περίκλεις, έλενϋ'ερων μέλλεις άρχειν, και ^Ελλήνων 

20 καΐ ^ Αθηναίων. ' 

2. Έκελενβε δε τονς ^Α&ηναίονς την Αΐγιναν 
ωΰπερ λήμην άφαιρεΐν τον Πειραιώς. 

3. Προς δε φίλον τινά μαρτνρίας ψενδονς δεό- 
μενον, 7] προβην καΐ ορκο^, εφηΰε μέχρι τον βωμον 

25 φίλος είναι. 

4. Μέλλων δε άπο^νηΰκειν αντός εαντον εμακά- Ώ 
11 Αίαχύλον] δβρί;. αάν. ΤΗ. 576 



40 ΕΕαΠΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΜ 

ριξεν, οτυ μηδείζ Αθηναίων μελαν ίμάτίον δν αν- 
τον ένεδνΰατο. 

ΑΛΚΙΒΙΑΔΟΤ. 

1. ^Αλκιβιάδης εη παις ων ελήφϋ-η λαβην εν 
Λαλαίβτρα' καΐ μη δυνάμενος διαφνγεΐν εδακε την 
χείρα τον κατατιαλαίοντοξ' είπόντος δε εκείνον ^δά-5 
κνευξ ώζ αί γνναΐκες' , ^ον μεν ονν' εΐτιεν ^ άλλ' ώζ 
οί λέοντες.' 

2. "Εχων δε κννα τίάγκαλον εωνημενον ετίτακιβ- 
χιλίων δραχμών, άτίέκο'φεν αντον την ονράν 'οπωζ' 
εφη ^τοντο λέγωΰιν Αθηναίοι τίερί έμον καΐ μηδέν ίο 
άλλο τίολντίραγμονώΰν.^ 

Ε 3. Προΰελ^ών δε δυδαύκαλείφ ρα^ωδίαν 'Ιλιά- 
δος γιτει' τον δε δνδαΰκάλον μηδέν εχευν Όμήρον 
φήόαντοζ, έντρί^ας αντω κόνδνλον τΐαρηλΰ-εν. 

4. Έλ&ών δε έτά %'νρας τον Περικλέους καΐ ΐ5 
ΛυΟ'όμενος αυτόν μη ύχολάζειν αλλά όκοτΐεΐν, οτιως 
άηοδώβει λόγους ^Α^ηναίοις, ^ ου βέλτιον' εφη ^ ακο- 
τίείν ήν, οΐίως ουκ άτΐοδώΰεί;^ 

5. Καλούμενος δε έτά κρύΰιν %-ανατικ^ιν υτίο 
των Αθηναίων άπο Σικελίας εκρυφεν εαυτόν , εί- 2ο 
Λών ^ εϋη&ες είναι το δίκην έχοντα ξητεΐν άτίοφυ- 
γεΐν, εξόν φνγεΐν.' 

6. Είπόντος δέ τίνος ^ού ταβτεύεις τη τίατρίδι 
γ τ-ήν %ερΙ ΰεαυτοϋ κρίύιν ; ' * ^^ώ μεν ' ^φη ' οϋδε τη 

μητρί, μη Λως άγνοήΰαβα τ^ιν μέλαιναν βάλη ψηφον 25 
άντΙ της λευκης.' 

18 οΰκ 0οΙ)θίυ8: μη ουκ 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 41 

7. ^Ακονβαζ δε οτι ϋ-άνατοζ αντον κατέγνωΰται 
καΐ των 6νν αντω ^δεί^ωμεν ονν αντοις' είπεν ^οη 
ζώμεν' καΐ τίροζ Λακεδαιμονίους τρεφάμενοζ τον ^ε- 
κελείκον ή^ίί^ρει/ επί τους 'Λ^ηναίονς πόλεμον, 

ΛΑΜΑΧΟΤ. 
5 Λάμαχος επετίμα τινί των λοχαγών αμαρτόντι* 
τον δε φηΰαντος μηκετο τοντο ποίήύείν ^ονκ εβτιν' 
είπεν ^ εν πολεμώ δ\ς άμαρτεΐν.' 

ΙΦΙΚΡΑΤΟΤΣ. 

1. Ιφικράτης, δοκών υιός είναι, ΰκντοτόμον, κατε- 
φρονεΐτο' δό^αν δε τότε πρώτον εβχε, οτε τρανμα- 187 

10 τίας πολέμων άνδρα μετά τών οπλών ζώντα ΰνναρ- 
πάύας είς την εαυτοί) τριήρη μετήνεγκεν. 

2. Έν δε φιλία καΐ ύνμμάχω χώρα ύτρατοπε- 
δενων καΐ χάρακα βαλλόμενος και τάφρον ορνττων 
επιμελώς προς τον είπόντα ^τί γάρ φοβονμε&α;' 

15 ^ χειρίύτην^ εφηΰε ^ ΰτρατηγον φωνήν είναι την ^ονκ 
αν προΰεδόκηΰα'.' 

3. Παραταττόμενος δε τοΓ^ βαρβάροις εφη δε- 
^λενα^, μη τον 'Ιφικράτην ουκ ί'ΰαΰιν, φ καταπλήτ- 
τεται τονς άλλους πολεμίους. 

20 4. Κρινόμενος δε θανάτου, προς τον ΰυκοφάν- 
την ^οια ποιείς, ώ άν^ρωπε' είπε ^Λολε'^ον περιεβτώ- Β 
τος, την πόλιν περί έμοϋ πείθων βουλεύεβ^αυ καΐ 
μη μετ έμοϋ.' 

9 οτε τρανματίας] ΐοΐί. οτε ναυμαχίας ονσης νβΐ οτ' 
εν νανμαχία. 



42 ΕΕαίΒΙ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΜ 

5. Προς δε Άρμόδιον, τον τον τίαλαιον ^Αρμο- 
δίου άτιόγονον, εις δν^γένειαν αντω λοίδορονμενον 
εφη ^το μεν εμ'ον άπ εμον γένος άρχεται^ το δε 
ΰον εν ΰοΐ τίανεται.' 

6. ^Ρψορος δε τίνος επερωτώντος αντον εν εκ- 5 
κληΰία ^τίς ων μέγα φρονείς; τίότερον ιτίΛενς τι οτίλί- 
της η τοξότης ?) τΐελταΰτής^' ^ονδείς' εφη ^τούτων, 
άλλ' 6 τίαόί τούτοις επισταμένος εττιτάττειν.' 

ΤΙΜΟΘΕΟΤ. 

1. Τιμόΰ'εος εντνχης ένομίζετο βτρατηγός είναΐ' 
καΐ φ^ονονντες αντω τίνες έζωγράφονν τάςπόλεις εις ίο 

Ο κνρτον αυτομάτως εκείνον καϋ^ενδοντος ένδνομένας' 
ελεγεν ονν 6 Τιμόθεος ^ει τηλικαντας πόλεις λαμ- 
βάνω καϋ^ενδων, τι με οί'εβϋ-ε ποιήΰειν εγρηγορότα-/ 

2. Των δε τολμηρών ΰτρατηγών τίνος τραύμα 
τοΐς'Αη^ηναίοις δεικννντος, ^ εγώ δέ' είπεν ^ ηβχννϋ'ην ΐ5 
ο^^ μον ΰτρατηγονντος νμών εν Σάμω καταπελτικόν 
βέλος εγγνς έπεβε.' 

3. Τών δε ρητόρων τον Χάρητα τΐροαγόντων 
και τοιούτον ά^ιονντων είναι τον Άϋ-ηναίων <5τρα- 
τηγόν, '^οΰ τον βτρατηγόν' είπεν ο Τιμόθεος ^άλλά 2ο 
τον τω Στρατηγώ τα στρώματα κομίζοντα.^ 

ΧΑΒΡΙΟΤ. 

Β 1. Χαβρίας έλεγε κάλλιΰτα ΰτρατηγεΐν τονς μά- 

λιΰτα γινώΰκοντας τα τών πολεμίων. 

6 ίπηενς ι] οπλίτης 8ίο1). ΓΙοΐ'. 54 , 52 : ίηπενς. οί'. 
ρ. 4401) 7 η τΐελταστης *: η ηΒλταβτης η ηεξός νβΐ η πε- 
ζός η πελταατής 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 43 

2. ^ίκην δε φενγων τΐροδοΰίας μετά Ίφικράτον^^ 
έτίίημώντοζ αντω τον 'Ιφίκράτονζ δ^^ κινδννενων 
είζ το γνμνάΰίον βαδίζει και την είω%•νΐαν ώραν 
άρίΰτά, ^τοίγαρονν' είτίεν ^ αν άλλο τι γνώόι Λερϊ 

δ ημών Αθηναίοι , 6ε μεν ανχμώντα και αΰιτον, έμε 
δε ηριΰτηκότα και άληλιμμενον άτίοκτενονΰιν.' 

3. Είώ^ει δε λέγειν οτι ^φοβερώτερόν έβτιν 
ελάφων ΰτρατότίεδον ηγουμένου λδοντο^ η λεόντων 
έλάφου. ' 

ΗΓΗΣΙΠΠΟΤ. 

10 ^Ηγηβίτίτίον του Κρωβνλου τίροΰαγορευομένου Ε 
τίαρο^,ννοντοξ τονζ Ά^'ηναίους επι Φίλιτΐπον, υτιεφώ- 
νηΰε τις εκ της εκκλησίας ^τνόλεμον εί6ηγτι;' ^ναΐ μα 
ζ/^α' είΛε ^και μέλανα ιμάτια καΐ δημοβίας εκφοράς 
και λόγους επιταφίους, ει μελλομεν έλεύΟ-εροι βιώ- 

15 ΰεό&αικαΐ μη τίοιηβειν τότίρούταττόμενον Μακεδόΰι.^ 

ΠΤΘΕΟΤ. 

Πν^εας ετι μειράκιον ων παρηλΘ'εν άντερων τοΓ^ 

Λερι Αλεξάνδρου γραφομενοις ψηφίΰμαβιν ' είτίόν- 

τος δε τίνος ^ 6υ νέος ων τολμάς λέγειν περί τηλι- 

κούτων,' ^και μην Άλέξανδρος' εΙτίεν ^ον -ψηφίζεΰ^ε 

20 ^εόν, εμοϋ νεώτερος έΰτι.' 

Φί^ΚΙί^ΝΟΣ ΤΟΤ ΑΘΗΝΑΙΟΤ. Γ 

1. Φωκίων 6 Ά%•ηναΐος υπ ούδενός ούτε γε- 
λών ώφϋ'η ούτε δακρύων. 

2. Έκκληβίας δ\ γενομένης προς τον είπόντα 



44 ΕΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΕϋϊνΙ 

^ ΰκετίτομενω, Φωκίων^ εοίκας\ ^ όρ^ώς' εφη ^τοπά- 
ξείξ' όκεπτομαί γάρ , εί' τι δνναμαι, περιελειν ων 
μέλλω λέγειν τίροζ Άϋ"ηναίονζ.' 

3. Μανχείαζ δε γενομένης Ά^ηναίοις , ώζ εις 
άνήρ εβτιν εν τγ} τίόλει ταΐς τίάντων εναντιονμενοζ 5 
γνώμαις^ και των Αθηναίων ξητεΐν κελενόντων 
οότις εΰτι και βοώντων, Φωκίων έαντον εφ^ΰε τον- 
τον είναΐ' μόνω γαρ αντω μηδέν άρέΰκειν ων οί 
τΐολλοι Λράττονΰι καΐ λέγονΰιν. 
188 4. Έπει δε λέγων Λοτε γνώμην τίρος τον δημον ίο 
ευδοκιμεί και τίάντας δμαλώς έώρα τον λόγον άτίο- 
δεχομένονζ, έπιΰτραφεις προζ τους φίλους εϊτίεν ^ού 
δήτίου κακόν τι λέγων έμαυτόν λέληΘ'α;' 

5. Προς δε ϋ'υόίαν τινά των Αθηναίων αιτούν- 
των έτίΐδόβεΐζ και των άλλων έτίΐδιδόντων, κλη^εΐζ ΐ5 
Λολλακ^^ ^αίόχυνοίμην αν' είπεν ^υμΐν έτίΐδιδούζ^ 
τοντω δε μη άτΐοδ ιδούζ', αμα δεικνύων τον δα- 
νειΰτήν. 

6. ^ημού^ένους δε του ρητορος είπόντος ^ άπο- 
κτενοϋβί ύε Αθηναίοι, εάν ^ιΐί^νώίί^', ^ναί' εΐηεν ^ έμε 20 
μ\ν αν μανώΰι, 6ε δε αν βωφρονώΰι.' 

Β 7. Άριΰτογείτονοζ δε του βυκοφάντου μέλλον- 
τος άτνο^νήΰκειν εν τω δεαμωτηρίω κατακρίτου γε- 
γονότος καΐ (^εομενου τον Φωκίωνα τΐρος αυτόν 
έλ^εΐν^ των δε φίλων ουκ έώντων ττρός αν&ρωπον 25 
Λονηρόν βαδίξειν , ^και που τις αν' εΙπεν ^ηδιον 
^Αριβτογείτονι λαλήΰειεν;^ 

8. Όργιζομένων δε τοΓ^ Βυξαντίοις των Ά%'η- 
ώ φωκιών 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 45 

ναίων, μη δεξαμενών τι] τίόλει Χάρητα πεμφϋ-εντα 
μετά δυνάμεως βοη^Όν αντοίς προς Φίλοπτΐον, εί- 
τίών ό Φωκίων οτυ ^ δει μη τοΐζ άτίΐϋτονύι των ύνμ- 
μάχων , άλλα τοις άταΰτονμενοίζ 6ργίζεβ%•αυ των 
5 ότρατηγών' αντοζ γ^ρέϋ'η ΰτρατηγόζ' καΐ τΐίΰτεν&είς 
ντίο των Βνξαντίων εποίηΰδ τον ΦίλιτίΛον άτίελ^εΐν ^ 
άτίρακτον. 

9. ^Αλεξάνδρου δε του βαΰίλεως εκατόν τάλαντα 
δωρεάν αύτω πεμψαντοζ , ηρώτηΰε τους κομίζοντας 

10 τί,' δήτΐοτε, πολλών όντων Αθηναίων, αύτω μόνω 
ταϋτα δίδωΰιν Άλεξανδρος' είτίόντων δε εκείνων 
όας μόνον αυτόν ηγείται καλόν κάγα&όν είναι^ ^ ούκ- 
οϋν' εφη ^ εαύάτω με και δοκεΐν και είναι τοιούτον.^ 

10. Αιτούντος δε Αλεξάνδρου τριήρεις και του 
15 δήμου κελεύοντος όνομαΰτΐ τίαριένα,ι τόν Φωκίωνα 

και ύυμβουλεύειν, άναβτάς εφη ^ΰυμβουλεύω τοίνυν 
ύμιν η κρατεΐν ττοΓ^ ότίλοις αυτούς η φίλους είναι 
των κρατούντων, ' 

11. Αόγου δε τιερί της ^Αλεξάνδρου τελευτης Β 
20 εμτίεΰόντος άδεβτίότου και των ρητόρων άνατΐηδών- 

των εύ^ύς έτά τό βήμα και μη μέλλειν αλλά πολε- 
μεΐν ηδη κελευόντων, 6 Φωκίων ήξίου περιμεΐναι 
και γνώναι βεβαίως. ^ ει γάρ τήμερον' εφη ^τε^νηκε, 
κα\ αύριον εΰται και είς τρίτην τεϋ'νηκώς.' 
2δ 12. Του δε Αεωΰϋ-ένους είς τόν τίόλεμον έμβα- 
λόντος την τΐόλιν , έλτίίύι λαμίίραΐς %ρός τό της 
ελευθερίας όνομα και της ηγεμονίας έπαιρομενην, 
τους λόγους αύτοϋ ταΐς κυπαρίττοις άπείκαζε' ^κα- 
24 ευς τρίτην ΉΊ είοέτι 



46 ΕΕαϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΜ 

λοί γαρ οντε^' εφη ^καΐ υψηλοί καρπον ονκ εχονΰι/ 
κατωρϋ-ωμενων δε των τίρώτων καΐ τήζ πόλεως 
ευαγγέλια ^υούβης, ερωτηθείς ει ταϋτα ΐί\%'ελεν αύτω 
Ε πεπράχ^αί ^ τΐεπράχΟ-αί μεν ουν' εφη ^ ταϋτα, βεβου- 
λεϋΰ^αί δε εκεΐνα.' δ 

13. Τ§ ^£ ^ΑττυκΎΐ των Μακεδόνων προΰβαλόν- 
των καΐ τίορ^ούντων την παράλυαν, ενήγαγε τους 
εν ηλικία" πολλών δε βυντρεχόντων προζ αυτόν καΐ 
παρεγκελευομένων εκείνον τον λόφον καταλαβεΐν 
ενταϋϋ'α τά^αι την δύναμιν , ^ώ^Ηράκλείξ' ίίΛβν ίο 
^ώς πολλούς ορώ Στρατηγούς, βτρατιώτας δε ολί- 
γους.' ού μην άλλα ΰυμβαλών εκράτηΰε καΐ διε- 
φϋ-ειρε Νικίωνα τον άρχοντα τών Μακεδόνων. 

14. Μετ όλ^^^οι/ ^£ χρόνον οι μεν Ά&ηναΐοι 

Ε τω πολεμώ κρατη^εντες εί^ίξαντο φρουράν ύπ' Άν- ΐ5 
τιπάτρου' Μενύλλου δε του της φρουράς άρχοντος 
χρήματα τω Φωκίωνι δίδοντος, άγανακτήύας είπε 
^ μήτε εκείνον ^ Αλεξάνδρου βελτίονα είναι, και χεί- 
ρονα την αίτίαν, εφ' /; λήφεται νυν τότε μη δεξά- 
μενος. ' 20 

15. ^Αντίπατρος δε εφη, ως δυεΐν αύτω φίλων 
^Α&ήνηΰιν όντων ούτε Φωκίωνα λαβείν πέπεικεν ούτε 
Αημάδην διδούς εμπεπληκεν. 

16. '^ξίουντο^ (ϊέ Αντιπάτρου Λο^-^οΤαί-' τι τών 
μή δικαίων αυτόν ^ού δύναβαι' είπεν ^ ^Αντίπατρε 25 
και φίλω Φωκίωνι χρηΰ^αι καΐ κόλακι.' 

189 17. Μετά δε την Αντιπάτρου τελευτήν δημο- 

3 (χντώ ΛΥ: οντω 13 Νίτιίωνα] Μιηίωνα Ύϋ. Ρΐιοο. 

Ο. 25. 



ΑΡΟΡΗΤΗΕΟΜΑΤΑ. 47 

κρατίαζ '^&ηναίοίζ γενομένης κατεγνώΰ&η ϋ-άνατος 
τον Φωκίωνος εν εκκληβία και των φίλων οί μεν 
ονν άλλοι κλαίοντες ^^οντο* τω δε Φωκίωνι βίωτίτ] 
βοίδίξοντο των εχ&ρών τις ένεΛτνΰεν άπαντήβας εις 

5 το ΛρόόωΛον. 6 δε τΐρός τονς άρχοντας άποβλέ-ψας 
^ον τίανύει τις' είττε * τούτοι/ άβχημονονντα',' 

18. Των δε μελλόντων ϋνναποΰ-νήβκειν ενός 
ό^υρο^ΐδνου και άγανακτονντος ^ονκ άγαπας' είπεν 
^ω Θονδιτίτίε μετά Φωκίωνος ά'Λο^ανονμενος',' 

10 19. "Ηδη δε της κύλικος αντω προσφερόμενης^ 
ερωτήσεις εί' τι λέγει τΐρος τον νιόν ^ εγώ ΰε' είτίεν 
^ εντέλλομαι και παρακαλώ μηδέν ^Α^ηναίοις μνηΰι- Β 
κακεΐν.' 

ΠΕΙΣΙΣΤΡΑΤΟΤ. 

1. Πειΰίβτρατος 6 Αθηναίων τύραννος, έπει 
15 των φίλων τίνες άποΰτάντες αντον Φνλην κατέλα- 
βον, ηλ%-ε προς αντονς ΰτρωματόδεόμον αντος κομί- 
ζων. πνν%'ανομένων δε εκείνων τί βούλεται, ^πεί- 
6ας νμάς' είπεν ^ άπαγαγεΐν η μη πείΰας μένειν 
με^^ νμών, δια τούτο άφΓ^^ια^ 6ννε6κενα6μένος.' 
20 2. ^ιαβλη^είΰης δε της μητρός προς αυτόν, ως 
ερα τίνος νεανίΰκον καΐ κρύφα ΰύνεΰτι φοβονμένω 
καΐ παραιτονμένω τα πολλά, καλέΰας επι δεϊπνον 
τον νεανίΰκον ηρώτηΰε δειπνήΰαντα ^πώς γέγονεν' 
^ηδέως' δε φήΰαντος, ^ ταντά ΰοι' εφη ^καϋ-' ήμέραν Ο 
25 εΰται, εάν τι] μητρί μον άρέΰκης.' 

3. ^Επεϊ δε Θραΰύβονλος έρών αυτοί) της ^νγα- 
τρος έφίληΰεν άπαντηΰας, παροζννόμενος επ αυτόν 



48 ΕΕαίΙΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕυΜ 

ντίό τήζ τ^νναί-κό^ "^αν τους φιλοϋντας' είτίε ^ μι,ΰώ- 
μεν, τι ποίήΰομεν τονξ μί6οϋντας;' καΧ έδωκε γυ- 
ναίκα τω Θραΰνβονλω την τίαρ^ενον. 

4. Κωμαύτών δε τίνων περι,τνχόντων αντον τ?} 
γνναικί καΐ πολλά τίρα^άντων άΰελγη καΐ είτΐόντων, » 
μδ-θ-' ήμεραν δε τον Πειΰι^τράτον δεομένων καΐ 
δακρνόντων, ^νμεΐς μεν' εφη ^τιειρά^^ε ΰωφρονεΐν 
το λοίτίόν' η δ' εμη γννη το παράτΐαν εχ^εζ ον- 
δαμγι προηλϋ'ε.' 
^ 5. Των δε τίαίδων, αντον γαμεϊν ετέραν γνναΐκα ίο 
μέλλοντος, διατινν^ανομένων μή τι μεμφόμενος αν- 
τονς είη, ^ηκνΰτα' είτίεν ^άλλ' επαίνων και βονλό- 
μενοζ ετέρους μοι τίαΐδας τοιοντονζ γενέΰϋ-αι/ 

ΔΗΜΗΤΡΙΟΤ ΤΟΤ ΦΑΛΗΡΕΩΣ. 
Δημήτριος 6 Φαληρενς Πτολεμαιω τω βαΰιλει 
Ίίαργινει τα τΐερί βασιλείας και ηγεμονίας βιβλία ΐ5 
κτάΰ&αι και άναγινώβκειν' ^α γαρ οι φ^'λοί^ ττοΓ^ 
βαΰίλεϋβιν ου Ο'αρροϋβι Λαραινεΐν, ταϋτα εν τοΓ^ 
|3ί/3λ6Όί? γέγρατίται.' 

Ε ΛΤΚΟΤΡΓΟΤ. 

1. Αυκοϋργος 6 Λακεδαιμόνιος εί'ΰΊύε τονς πο- 
λίτας κομάν λέγων ^δτί- τονς μεν κάλους ή κόμη 20 
ευπρεπέστερους ποί£Γ, τους δε αίΰχροϋς φοβερω- 
τέρους. ' 

2. Προς δε τον κελεύοντα ποιειν εν τη πόλει 
δημοκρατίαν ^βύ πρώτος' είπεν "^ εν τη οικία 6ου 
ΛΟί-'ι^^ον δημοκρατίαν. ' 25 



ι 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 49 

3. ^Εκελενε δε τάς οικίας τίοιεΐν άπο Λρίονοζ 
καΐ πελεκεως μόνον αιβχννεΰ^αί γαρ είζ οικίας 
λιτας εκ:ΐώματα καΐ ΰτρώματα καΐ τρατίεζας πολυ- 
τελείς είύφέροντας. 
5 4. Πνγμην δε καΐ τΐαγκράτίον άγωνίζεβ^αυ έκώ- 
λν6εν, ϊνα μηδέ παίζοντες άπανδάν έ^ίξωνται. 

5. Στρατενείν δε πολλάκις έπΙ τους αντονς έκώ- Ε' 
λυΰεν, δπως μη ποιώΰν μαχιμωτερονς. νΰτερον γοϋν 
τον ^ Αγησιλάου τρωΰ'εντος, 6 Ανταλκίδας είπεν ^καΑά 
10 δίδαΰκάλία παρά Θηβαίων λαμβάνειν αντον έ%'ίΰαντα 
καΐ διδάξαντα πολεμείν άκοντας.' 

ΧΑΡΙΛΛΟΤ. 

1. Χάριλλος 6 βαβιλενς έρωτηΰ'είς δια τί νό- 
μους όλ^νον? οντω Λυκούργος ε^ηκεν, άπεκρίνατο 
^τούς χρωμενους ολίγοις λόγοις μη δεΐΰ^-αι νόμων 

15 πολλών. ' 

2. Των δε ειλώτων τινός Ο-ραΰύτερον αύτω προσ- 
φερομένου, ^ναΐ τω ΰιώ' είπε ^κατεκτανον αν τυ, αί 
μη ώργιζόμαν.' 

3. Προς δε τον πυϋ^όμενον δια τί κομώΰιν εΙπεν 
20 ότι ^τών κόΰμων άδαπανώτατος ούτος έΰτι.' 

ΤΗΛΕΚΛΟΥ. 
Τηλεκλος 6 βαΰιλενς προς τον άδελφόν έγκα- 190 
λοϋντα τοις πολίταις ως άγνωμονεΰτερον αντω προα- 
φερομενοις η έκείνω, ^ύϋ γάρ' εΙπεν ^ονκ οϊδας άδι- 
κειΰ^αι. ' 

17 ναι Οοΐοθίπδ: νη αν τν, αί ίάβτοα.: τεϋ ΐί 
ΡΙτιί&ΓΟΙιΐ ΜθΓ»1ΐα. Υοΐ. II. 4 



50 ΚΕ&ϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΚϋΜ 

ΘΕΟΠΟΜΠΟΤ. 
Θεόπομπος εν τινι τίόλεο προζ τον έτίίδεικννμε- 
νον το τείχοζ αντώ καΐ τΐνν^ανόμενον, εί δοκεΐ κα- 
λόν καΐ υψηλόν είναυ ^ ονδ' εί γνναίκών' είτίεν ^ην.' 

ΑΡΧΙΔΑΜΟΤ. 
Αρχίδαμος^ εν τω ΠελοτίοννΎΐβιακώ τίολέμω των 
ύνμμάχων άξ,ίονντων ορίΰαίτονςφόρονξ αντοίς^ είπεν ^ 
^ό ηόλεμοζ ου τεταγμένα ΰίτείταί.' 

Β ΒΡΑΣΙΔΟΤ. 

1. Βρα^ίδαξ εν ίΰχάΰι, ΰνλλαβών μνν καΐ δη- 
χ^εΐζ άφηκεν' είτα τιρόζ τους παρόνταζ ^ονδεν οντως' 
εφη Σμικρόν έβτιν^ ο μη ΰωξεται τολμών άμννεύ^αι 
τονξ εηιχείροϋνταζ.' ίο 

2. Έν δε μάχτι δια τηζ άύτίίδος άκοντιβ^'εΐζ και 
το δόρν τον τραύματος έ^ελκνόας αντω τούτω τον 
τίολέμιον άτίέκτεινεν ετΐερωτη^είς δε τΐώξ ετρώϋ^η, 
'ττρο^ουίϊ'»^^ με της άύτίίδος' εΙτίεν. 

3. Έτΐείδη ΰννεβη τίεβεΐν αντόν ελενϋ-ερονντα ΐ5 
τονζ έηΐ Θράκης "Ελληνας^ οι δε πεμφ^έντες εις 
Λακεδαίμονα τΐρεΰβεις τη μητρί προ6ήλϋ•ον αντον, 

Ο πρώτον μεν ηρώτηβεν εί καλώς ό Βραΰίδας άπεϋ-α- 
νεν' έγκωμιαζόντων δε τών Θρακών αντόν καΐ λε- 
γόντων ώς ονδείς άλλος εβται τοίοντος, ^ αγνοείτε ' 20 
είπεν ^ώ ^ενον Βρασίδας μεν γαρ ην άν^ιρ άγα^^ός, 
α δ\ Λακεδαίμων πολλως έχει τηνω κάρρονας.' 

3 ην Άάάίάϊ θχ ρ. 221 ί. ΑπάίίυΓ όντως οίν ην υιρηλόν 
12 Β^Βλγ-ναας ρ. 219 ο : Βλν,νΰας 



ΑΡΟΡΗΤΗΕΟΜΑΤΑ. 51 

ΑΓΙΔΟΣ. 

1. ^^γίζ 6 βαΰίλενς ονκ εφη τους Αακεδαιμο- 
νίονξ ερωτάν τίόΰου είβίν, άλλα πον είβΐν οι τίολέμιοι. 

2. Έν δε Μαντινεία κωλυόμενος διαμάχεβ^αι 
τοΐξ τίολεμίοις Λλείοβιν ουΰίν, είτίεν ^ανάγκη %ολ- 

5 λοΓ^ μάχεβ&αί τον αρχειν πολλών βουλόμενον.' 

3. ^Ετίαυνουμένων δε των ^Ηλείων επί τω τα 
Όλύμτΐία καλώς αγειν, ^τί δε' είπε '7Τθ£ου(?6 ^αν- 
μαύτόν , εν δι ετών τεΰΰάρων μια ίιμέρα χρώνταί 
ττ] δικαιούύνΎΐ',^ επιμενόντων δε τοις επαίνοις, εφηΏ 

10 ^τί ^αυμαβτον ει πράγματι καλώ καλώς χρώνται^ 
ττι δικαιο6ύντ];' 

4. Προς δε ανϋ'ρωπον πονηρον ερωτώντα πολ- 
λάκις τις άριύτος εί'η Σπαρτιατών, είπεν ^6 τίν άνο- 
μοιότατος.' 

15 5. Έτερου δε πυνϋ'ανομενου π;ο(3θί είΰΐν 06 
Λακεδαιμόνιοι ^ δ^ο^ ' εϊπεν ^ ικανοί τους κακούς 
άπειργειν.' 

β. ΚαΙ το αΰΐό ετέρου πυν^ανομενου, ^πολλοί 
ύοι' εφη ^δόζουβιν είναι, εάν αυτούς ίδι^ς μαχο- 
20 μενους.' 

ΛΤΣΑΝΔΡΟΤ. 
1. Λύσανδρος, ζίιονυόίου του τυράννου πέμ- Ε 
'ψαντος ιμάτια ταΐς ^υγατράύιν αυτοϋ τών πολυτε- 
λών, ουκ ελαβεν ειπών ^δεδιέναι, μη δια ταύτα μάλ- 
λον αιβχραι φανώΰιν.' 
25 2. Προς δε τους -φέγοντας αυτόν επί τω δι^ 

13 τΙν 0ο\)&ί\ΐ8: τννη 15 οΓ] οιη. ιηβϊ οοΛιΙ. 

4* 



52 ΚΕαϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕβΑΤΟΕΠΜ 

απάτης τα ΐίολλά Λράΰΰείν ώζ άνά^ίον τον ^Ηρα- 
κλεονζ^ ελεγεν ^οτΐον μη έφικνεΐται ή λεοντή, τίροΰ- 
ραπτέον είναι την άλωπεκην/ 

3. Προζ δε ^^ργείονς δικαιότερα των Λακεδαι- 
μονίων λέγειν περί της άμφιΰβητονμενης χώρας 5 
δοκοϋντας , ύτίαβάμενος την μάχαιραν ^6 ταντης' 
εφη ^κρατών βελτιότα τΐερί γης ορών διαλέγεται.^ 

4. Τους δε Λακεδαιμονίους ορών όκνονντας 
7ίρο6μάχε6%•αι τοΓ^ τείχεΰι των Κορινϋ^ίων, ώς είδε 
λαγών έ^αλλόμενον εκ της τάφρου, "^τοιούτους' εφη ίο 

Ε ^φοβεΐόϋ'ε πολεμίους , ών οί λαγοί δι άργίαν εν 
τοις τείχεΰιν έγκα^ενδουΰιν;^ 

5. Μεγαρεως δε ανδρός εν κοινω ΰυλλόγω παρ- 
ρησία χρηΰαμενον προς αυτόν, ^ οι λό^^οί- όου' είπε 

'^ πόλεως δεονται.' ΐ5 

ΑΓΗΣΙΛΑΟΤ. 

1. 'Λγηΰίλαος έλεγε τους την 'Λΰίαν κατοικοϋντας 
ελευθέρους μεν κακούς είναι, ^ουλον^ άί αγαθούς. 

2. Είθιΰμένων δε αυτών τον Περΰών βαύιλεα 
μεγαν προόαγορεύειν , ^τί δε έκεΐνος' είπεν ^ έμοϋ 
μείζων, ει μη δικαιότερος καΐ ΰωφρονεότερος-,' 20 

3. Περί ανδρείας και δικαιοσύνης ερωτηθείς 
;τοτερα βελτίων "^ούδεν άνδρείας' εφη ^χρτ^ζομεν, εάν 
πάντες ώμεν δίκαιοι.^ 

191 4. Νυκτός δε μέλλων κατά τάχος άναξενγνύειν 
εκ της πολέμιας καΐ τον ερώμενον ορών άπολειπόμε- 2δ 
νον δι' άόθένειαν καΐ δακρνοντα, ^χαλεπόν^ είπεν 
"^άμα έλεεΐν καΐ φρονειν.' 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 53 

5. Μενεκράτονξ δε τον ίατρον ^ώς τΐροΰαγο- 
ρενομενον, γράψαντος ετηϋτολην τΐρόζ αυτόν ^Μενε- 
κράτης Ζενς βαΰιλεΐ '^γηβίλάω χαίρείν' άντεγραψεν 
^ βαβίλενς '^γηΰίλαος Μενεκράτει υγιαινείν/ 

5 6. Λακεδαιμονίων δε νικγιβάντων ΆΘ'ηναίονς κκΐ 
τονς 6νμμάχονς εν Κορίν^ω^ πνΰ'όμενος το πλή^Ός 
των πολεμίων νεκρών ^φεν τας Έλλάδοζ' είτίεν ^«Β 
τοβοντουζ ύφ' αντάζ άτΐολώλεκεν , ούοος άρκεΐ τοϋζ 
βαρβάρους νίκην ατίαντας.' 

10 7. Χρηόμον δε λαβών εν 'Ολυμπία παρά του 
^ιοξ ον η^ελεν, είτα των εφόρων κελευόντων καΐ 
τον ΙΙύ%Ίθν ερωτηβαι περί των αυτών, εις Δελφούς 
παραγενόμενος ήρώτηΰε τον ^εόν "'εί άπερ τω πατρί 
δοκεΐ καΐ αύτω.' 

15 8. Παραιτούμενος δε τίνα τών φίλων παρά του 
Καροξ 'Ιδριέως, έγραφε προς αυτόν '^ Νικίας ει μεν 
ουκ αδικεί, άφες' ει δε αδικεί, έμοί αφες, πάντως 
δε άφες/ 

9. Τον (Ϊ£ ί^ί^ίλου^ενου την της άηδόνος φωνην 
20 άκοϋύαι παρακαλούμενος ^αύτάς' είπεν ^ άκουκα πολ- 
λάκις.^ 

10. Μετά δε την εν Αεύκτροις μάχην, πάντας Ο 
τους τρεΰαντας άτίμους είναι του νόμου κελεύοντος, 
δρώντες οί έφοροι η)ν πόλιν ανδρών ερημον ουβαν 

25 εβούλοντο την «Τί|[ΐί;αι/ λϋΰαι, και νομο^έτην απέ- 
δειξαν τον Άγηΰίλαον' 6 δε προελ^ών εις το μέβον 
έκέλευβε τους νόμους από της αϋριον κυρίους είναι. 

11. ΈπεΙ δε πεμφ^είς τω βαβιλεΐ τών Αιγυ- 
16 '/^ρί-ί'ωί Χ: ίν,^ιέως 



54 ΕΕαΠΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΜ 

τίζίων ΰνμμαχος έτΐολίορκεΐτο μετ αντον, τίολλατιλα- 
ΰίόνων όντων των τίολεμίων καΐ περίταφρενόντων 
Ι) το 6τρατ07ίεδον, κελενΰαντοζ έπε^ιέναι και δυαμάχε- 
ΰ&αι τον βαΰολεως, ^ονκ' εφη ^δίακωλνύειν τονζ τΐολε- 
μίονζ ί'ΰονζ αντοΐς γενεό^αι βονλομενονς. ' ετι δε 5 
μικρόν άτίολιπονότίζ τηζ τάφρου ΰννάιμαι, κατά τοντο 
τΐαρατά^ας το διαλεΐπον καΐ Λρό? ί'βονξ ί'ΰοι άγωνι- 
ΰάμενοι ένίκηβαν. 

12. Άπο^νήβκων δε τους φίλονξ έκελενβε '^μηδε- 
μίαν πλα&άν μηδέ μψηλάν ποιήΰαό^αι' τάς είκό- ίο 
ναξ οντω τίροΰαγορενων ' ει γάρ τι καλόν έργον 
τΐετΐοίηκα, τοντό μου μνημεΐόν έύτιν' εί δε μηδεν^ 
ονδ^ οί τΐάντρ.ς ανδριάντες/ 

ΑΡΧΙΔΑΜΟΤ ΤΟΤ ΑΓΗΣΙΛΑΟΤ. 

Ε ^Αρχίδαμος 6 Άγηΰιλάον καταπελτικόν ίδων βέ- 
λος τότε πρώτον εκ Σικελίας κομιόϋΊν άνεβόηΰεν ΐ5 
^ώ ^Ηράκλεις, άτίόλωλεν ανδρός άρετά.' 

ΑΓΙΔΟΣ ΤΟΤ ΝΕί^ΤΕΡΟΤ. 

1. Ό δε νεώτερος ^Αγις^ Ζίημάδον λέγοντος δτι 
τα Λακωνικά ζίφη διά μικρότητα κατατίίνονβιν οί 
θαυματοποιοί^ ^και μην^ εφη ^ μάλιβτα οι Λακεδαι- 
μόνιοι των πολεμίων τοΓ? ξ,ίφεβιν εφικνοϋνται.' 20 

2. Τω δε προδότη παραδοϋναι ΰτρατιώτας των 
εφόρων κελευόντων, Όΰκ εφη πιύτεύειν τους άλλο- 
τρίους τω προδόντι τους ίδίονς.' 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 55 

ΚΛΕΟΜΕΝΟΪΣ. 

Κλεομένης πρόζ τον νπίύχνονμενον αντω δώ- Ε" 
ΰδίν άλεκτρνόνας άπο&νηβκονταζ εν τω μάχεβϋ^αί 
^μη 6ν γε' είτιεν ^ άλλα δόζ μοι τονξ κατακτεννον- 
ταζ εν τω μάχεΰ^αί.' 

ΠΑΙΔΑΡΗΤΟΤ. 

5 Παίδάρητοζ ουκ έγκρίϋ'είς είζ τονς τρίακοβίονζ, 
ήτις Ύ]ν εν τι] πόλευ πρωτενονΰα τιμτ] ττ} τά^ει^ ιλα- 
ρός καΐ μειδιών άτίτιει^ χαίρειν λέγων εί τριακοβίονζ 
ή πόλίξ έχει, πολίτας εαντον βελτίονας. 

ΔΑΜί^ΝΙΔΟΤ. 

^αμωνίδαζ δε ταχ^'είς εις την τελενταίαν τον 

10 χοροί) τά^ιν νπο τον τον χορόν ίβτάντος ^ενγε' 

ειτίεν '^ε^ενρες, πώς και αντος 6 τόπος έντι^ο^ γέ- 

ΝΙΚΟΣΤΡΑΤΟΤ. 

Νικόβτρατος ο τών Άργείων βτρατηγος ί}πο ^Αρ- 192 
χιδάμον χωρίον τι προδονναι παρακαλον μένος έπΙ 
χρήμαΰι ττολλοΓ^ και γάμω Αακαινης, ην βονλεται, 
15 δίχα τών βαΰιλικών ^ άπεκρίνατο ^ μη είναι τον 
Άρχίδαμον αφ' Ήρακλέονς' τον μεν γαρ Ήρακλέα 
περιιόντα τονς κακονς κολάζειν, ^Αρχίδαμον δε τονς 
άγα^Όνς κακονς ποιεΐν.' 

5 Παίδάρητος *: ηαίδάρετος 11 ό τόπος * 



56 ΕΕαϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΜ 

ΕΤΔΑΜΙΔΟΤ. 

1. Ενδαμίδαζ ίδών εν ^Ακαδημεία ΐΞίενοκράτην 
πρεΰβντερον ηδη μετά. χών μαϋ'ψών φυλοΰοφονντα 
και τΐνΰ'όμενος οτν την άρετην ζητεί, ^^ πότε ονν' 
είτίεν ^αντγι χρήΰεταί',' 
Β 2. Πάλιν άκονΰας ψίλοΰόφον δίαλεχθ-έντος, οτυ 5 
μόνοξ «τ^α'^'ό^ 6τρατηγό§ δ βοφόζ εΰτιν, 'ό μεν λόγος' 
εφη ^ϋ'αυμαΰτός, 6 δε λέγων ον Λερίΰεΰάλτΐίΰται.' 

ΑΝΤΙΟΧΟΤ. 
^Αντίοχοζ εφορενων, ώζ ηκονΰεν ότι Μεΰύηνίοΐξ 
Φίλνηποξ την χώραν εδωκεν, ήρώτηΰεν ει καΐ το 
κρατεΐν αντοΐζ μαχομενοΐζ περί τήζ χώρα§ εδωκεν. ίο 

ΑΝΤΑΛΚΙΔΟΤ. 

1. ^Ανταλκίδας προς τον Άϋ'ηναιον άμαϋ'εΐς άπο- 
καλονντα τονς Αακεδαιμονίους ^ μόνου γοϋν' είπεν 
^ ημείς ονδεν μεμαΰ^ήκαμεν κακδν παρ' ύμών.' 
Ο 2. ^Ετερον δε Αθηναίου προς αντόν είπόντος 
^ άλλα μ'^ν ημείς άπδ τον Κηφιΰον πολλάκις νμας ^5 
εδιώ^αμεν% ^ημεΐς δε ονδέποτε' ειπεν ^νμάς άπδ 
τον Ενρώτα.' 

3. Σοφιβτον δε μέλλοντος άναγινώβκειν έγκώ- 
μ,^ον ^Ηρακλέονς, εφη ^τίς γαρ αντδν φέγει;' 

ΕΠΑΜΕΙΝί^ΝΔΟΤ. 
1. ^Επαμεινώνδον τον Θί^^αώυ βτρατηγονντος, 20 

1 Ενδαμίδας Χ: ενδαιμονίδας Ά•λαδημείκ *: ά-ααδημία 
7 περιαεΰάλπίγν,ται, 8ίοΙ). 54, 65 20 Έπαμ&ίνώνδον Ιιΐο βΐ; 
ϊηίγΆ *: επαμινώνδον 



ΑΡΟΡΗΤΗΕΟΜΑΤΑ. 57 

ονδετίοτε πανιχος ϋ•όρνβος ένέτιεβεν είζ το ΰτρατό- 
πεδον. 

2. "Ελεγε δε τον εν πολεμώ θάνατον είναι κάλ- 
λίβτον. 

5 3. Των δε οτΐλιτών δεΐν άτίέφαυνεν είναι το 
6ώμα γεγνμναΰμένον ονκ ά^λητικώς μόνον αλλά 
και βτρατιωτικώξ' διό καΐ τοΐζ τΐολνύάρκοΐζ έτίολέ- Β 
μει^ καί τίνα τοιούτον άπήλαΰε τηζ ΰτρατιάς ειπών 
δη ^μόλΐζ αντον <5κε':ηίου^6 την γαύτερα άΰτίίδεζ τρεις 

10 η τέΰβαρεξ^ δι ην ονχ εώρακεν αντον το αιδοίου. ' 

4. Οντω δε ήν εντελής περί την δίαιταν, ώβτε 

κλη^εϊζ επι δεΐπνον νπο ^^είΓτονο^ ενρών πεμμάτων 

και ό'φων καΐ μύρων παραΰκενην άπηλ^εν ενΰ'ύς, 

ειπών ^ εγώ ύε ^νειν φόμην ονχ νβρίζειν.' 

15 5. Τοϋ δε μαγείρον τοΓ^ βννάρχονΰιν ήμερων 
τίνων δαπάνην άπολογιξομενον, προς μόνον ηγανά- 
κτηΰε το πλη%Ός τον έλαίον' ^ανμαΰάντων δε των Ε 
βνναρχόντων, ^ον το της δαπάνης' εφη ^ λνπεΐν αν- 
τον , άλλ' ει τοΰοϋτον ελαιον εντός παραδεδεκται 

20 τον ΰώματος/ 

6. ^Εορτην δε της πόλεως άγονβης καΐ πάντων 
εν Λοτοί^ ^οίί ΰννονΰίαις όντων, άπηντηβέ τινι των 
ΰννή^ων αυχμηρός και ΰνννονς βαδίζων ϋ'ανμά- 
έ;οΐ'το^ όε και πνν^ανομένον τι δη μόνος όντως 

25 έχων περίειΰιν, ^όπως' είπεν ^έξ,η πάΰιν νμΐν με^ν- 
ειν και ραϋ-νμειν.' 

7. "ΑνΟ'ρωπον δε φανλον έξημαρτηκότα τι των 
μετρίων, τον μεν Πελοπίδα παρακαλοϋντος ονκ 
άφηκε, της δ' ερωμένης δεη^είΰης άφηκεν, ειπών 



58 ΚΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΚϋΜ 

Γ οη ^τοιαύτα πρέτίει λαμβάνειν έταίρίδίοΐζ, άλλα μη 
ότρατηγοις.' 

8. ΈπεΙ δε Λακεδαιμονίων ετΐιΰτρατενο μένων 
άνεφεροντο χρηΰμοί τοις Θηβαίοις, οι μεν ήχταν οί" 
^£ νίκην φράξοντες, έκελενε τονζ μεν έτά δε^ια τον 5 
βήματος Ό-ίΓι^α^, τονς δε έπ άριοτερα. τεθέντων 
δε τίάντων^ άναβτάζ είπεν ^ εάν μεν ε&ελήΰητε τοΓ^ 
άρχονβι τίεί^εΰΰ'αι και τοΐζ πολεμίοις ομόβε χωρεΐν, 
οντοι νμΐν είΰιν οι χρηΰμοί' δεί^ας τονς βελτίονας' 

^ εάν δε άποδειλιάΰητε τίρος τον κίνδννον, εκδΓι/ο^' ίο 
τνρόζ τονς χείρονας ίδών. 

9. Πάλιν δε προύάγων τοΓ^ τΐολεμίοις, βροντής 
γενομένης καΐ των περί αντον πννΰ'ανομενων τι 

19^6ημαίνειν οί'εται τον ϋ'εόν, ^ έμβεβροντή(3%'αι τονς 
Λολεμίονς' είτίεν ^οτι τοιούτων χωρίων έγγνς όντων ^ ΐ5 
εν τοιοντοις ότρατοτΐεδενονβιν.' 

10. ''Ήδι0τον δε πάντων αντω των γεγονότων 
καλών και άγαμων έλεγε το τον πατρός ετι ζώντος 
καΐ της μητρός εν Αενκτροις νικήΰαι Αακεδαιμονίονς. 

11. Είω^ως δε φαίνεΰΰ'αι τόν άλλον χρόνον 20 
άληλιμμενος τό ΰώμα καΐ φαιδρός τω προβώπω, 
μετά την μάχην έκείνην τι] νβτεραία προήλϋ^εν αυχ- 
μηρός και ταπεινός' τών δε φίλων ερωτώντων μη 
τι λνπηρόν αντω ΰνμπεπτωκεν, ^ονδεν' είπεν ^άλλ'' 
εχ^ες γιβϋ'όμην έμαντοϋ μείζον η καλώς έχει φρονή- 25 

Β βαντος' διό βήμερον κολάζω την άμετρίαν τήςχαράς.' 

12. Είδώς δε τονς Σπαρτιάτας έπικρνπτομένονς 
τά τοιαύτα ΰνμπτώματα, καΐ βονλόμενος εξελεγ^αι 

18 τό τον *: τό τών γειναμΕνων αντον του 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 59 

το μεγε^οξ της ΰνμφοράς αυτών , ονχ δμον %αα 

νεκρών άναίρεβυν άλλ' εκάΰτοίς κατά πόλιν εδωκεν, 

/ ώβτε πλείοναζ η χίλιους δντα? όφ&τίναι, τους Αακε- 

5 13. 'Ιάβονος δε τοϋ Θεΰΰαλών μονίχρχον Συμ- 
μάχου μεν εις Θήβας παραγενομενου, διΰχιλίους δε 
χρυβοϋς τω Έηαμευνώνδα πέμ^αντος ίύχυρώς τίενο- 
μενω, το μεν χρυΰίον ουκ έλαβε ^ τον δε Ίάόονα 
^εαΰάμενος ^άδίκων' εφη ^χειρών αρχεις'' αυτός 

10 ^^ τίεντήκοντα δραχμάς δανειαάμενος Λαρά τίνος Ο 
των Λολντών, εφόδων της βτρατιάς^ ένέβαλεν εις 
Πελοτίόννηΰον. 

14. Αυ^ις δε τοϋ Περβών βαΰι,λεως τριύμυρίους 
δαρείκοϋς άτίούτείλαντος αυτω , κα^ήφατο πικρώς 

15 /ίίομέδοντος^ ει τοιούτον τίλοϋν τίέτίλευκε διαφ^-ε- 
ρών Έπαμεινώνδαν προς δε τον βαβίλέα λέγειν 
εκελευΰεν οτυ ""τα Ουμφέροντα Θηβαίοις φρονών ε^ει 
τνροΐκα φίλον ^Ετίαμεινώνδαν' τα δε μη Συμφέροντα 
τίολέμίον. ' 

20 15. 'ΕτιεΙ δε Άργειοί μεν εγένοντο ΰύμμαχοί 
Θηβαίων, Αθηναίων δε τίρέύβευς εις Άρκαδίαν πα- 
ραγενόμενοι κατηγορούν αμφοτέρων, καΐ Καλλίστρα- 
τος ο ρήτωρ ώνείδιΰε τον Όρέύτην καΐ τον Οίδί- ϋ 
πόδα ταΐς πόλεύιν , ετίαναΰτάς 6 Επαμεινώνδας 

25 ^ ό^ολοτ^ου^ιεν ' εφη ^ καΐ παρ" ημίν πατροκτόνον γε- 
νέβ^αί καΐ παρ' ^Αργείοις μητροκτόνον' άλλα τους 
ταϋτα δράΰαντας ημείς μίν έ^εβάλομεν , ^ Αθηναίοι 
δε ύπεδέ^αντο.' 

16. Προς δε τους Σπαρτιάτας πολλά καΐ με- 



60 ΕΕαϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΚϋΜ 

γάλα των Θηβαίων κατηγορήόανταζ ^οντο^ μ,εντοι,' 
εΐτΐεν ^νμάζ βραχνλογοννταζ επανΰαν.' 

17. ΈτίεΙ δε Άλέ^ανδρον τον Φεραίων τνραν- 
Ε νον πολέμων οντά Θηβαίων ^Α^ηναΐοι φίλον έτίοί- 

η6αντο καΐ ΰνμμαχον ντίοΰχόμενον αντοΐς ημιωβο- 5 
λίον την μνάν κρεών ωνί-ον παρε^ειν, ^ημεΐζ δέ' 
έ'φη 6 "Ετίαμεινώνδαζ ^ξνλα προίκα παρε^ομεν ^Αϋ^η- 
ναίοΐξ έτά τα κρέα ταϋτα' την γαρ χώραν αντών 
τεμοϋμεν, αν πολντΐραγμονώΰί.' 

18. Τους δε Βοιωτονς νπό 0χολης εκλυόμενους ίο 
άεΐ βουλόμενος εν τοΙς οπλους ΰυνε'χει,ν, οπότε Βοι,ω- 
'^άρχ'^ς αυρε&είη, παραινων ελεγεν ^ ετυ βουλεύΰαΰϋ'ε, 
ανδρες' εάν γαρ εγώ ΰτρατηγώ, βτρατευτεον εβτίν 
ϋμΐν' καΐ η)ν χώραν υπτίαν ου^αν καΐ άναπεπτα- 
μενην 'ίΤολε/Μ-ου όρχήΰτραν' προΰηγόρευεν , ώς μη ΐ5 
δυνάμενους κρατεΐν αυτής ^ αν μη την χείρα δίά 
πόρπακος εχωΰί. 

Ε 19. Του ^6 Χαβρίου περί Κόριν^ον όλ^^ου^ 
τ ίνας των Θηβαίων υπό τα τείχη φιλομαχοϋντας 
καταβαλόντος καΐ ΰτήΰαντος τρόπαιον , ό Έπαμει- 20 
νώνδας καταγελών εφη ^ ένταϋ%'α δει ου τρ()π:αίον 
άλλα Έκατήΰίον εΰτάναι'^ την γαρ Έκάτην επιεικώς 
εν ταις πρό των πυλών ΐίϊρυοντο τριόδοίς. 

20. Άπαγγείλαντος δε τίνος ώς Αθηναίοι ύτρά- 
τευμα καονοΐς κεκοΰμημενον όπλοίς εις Πελοπόννη- 25 
6ον άπεότάλκαύι, ^τί ουν' είπεν ^Άντίγενίδας βτένει 
καιι/ού^ Τέλληνος αυλούς έχοντος ;' ^ν δε αυλητής 6 
μεν Τελλης κάκιβτος, 6 δε "Άντιγενίδας κάλλιστος. 

194: 21. Τον δε ϋπαβπιβτην αίΰ&όμενος είληφότα 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 61 

χρήματα πολλά τναρ' άνδρόζ αιχμαλώτου γεγονότοζ 
^εμοί μεν' εϊπεν ^άτΐόδος τήν άΰπίδα, βεαντω δε 
πρίω καπηλευον, εν ω καταξήΰείζ' ονκέτι γαρ ε^ελή- 
ΰείς κινδννεύειν ομοίως εΐζ των τίλονβίων γεγονώξ 
5 καΐ μακαρίων. ' 

22. Έρωτηϋ'εϊς δε τίότερον εαυτόν ηγείται βελ- 
τίονα ΰτρατηγον η Χαβρίαν τ) Ίφικράτην ^ δύόκρι- 
τον' είτΐεν ^ εως ξώμεν.' 

23. ΈτίεΙ δε εκ της Αακωνικηζ νΛοβτρεφαζ έφευγε 
10 θανάτου δίκην μετά των 6υ6τρατήγων , ώ^ ετΐΐβα- 

λών ττ} Βοιωταρχία τίαρά τον νόμον τεόΰαρας μήνας, 
τους μεν ΰυνάρχοντας έκελευεν εις εαυτόν άναφέρειν Β 
τήν αΐτίαν ως εκβιαΰϋ'εντας, αύτος δε ουκ εφγ} βελ- 
τίονας εχειν των έργων λόγους' ει δε δεν τι τίάν- 

ΐδ τως ειπείν προς τους δικαΰτάς, ά^ιοϋν, αν άποκτεί- 
νωΰιν αυτόν , επιγράφαι τι] ΰτήλΎ] την καταδίκην, 
όπως οι "Ελληνες είδώβιν οτι μη βουλομενους Θη- 
βαίους Επαμεινώνδας ήνάγκαύε την Λακωνικήν πυρ- 
ποληβαι , πεντακοΰίοις ένιαυτοΐς άδτιωτον οϋΰαν ' 

20 οίκίΰαι δε Μεΰΰήνην δι ετών τριάκοντα και δια- 
κοσίων ' όυντά^αι δε και ΰυναγαγεΐν εις ταύτόν Αρ- 
κάδας" άποδοϋναι δε τοΓ^ "Ελληΰι την αυτονομίαν. 
ταϋτα γαρ έπράχΰ-η κατ έκείνην την ΰτρατείαν. 
ε^ηλ&ον ουν οι δικαΰται 6υν πολλω γελωτι μηδέ τάς Ο 

2δ φήφους επ αυτόν άναλαβόντες. 

24. ^Εν δε τη τελευταία μάχη τρωΟ-εις και κομι- 
β&εις επι ύκηνήν έκάλει ^αΐφαντον, είτα μετ εκεί- 
νον Ίολαΐδαν' τε%^νάναν δε τους άνδρας πυΰ'όμενος 

28 Ίολαΐδαν Αθί. V. Η. 12, 3: ίολλίδαν 



62 ΚΕαϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΜ 

εκελενε διαλνεβ^αι τΐροζ τονζ Λολεμίονς, ώς ονκ 
οντοζ αντοίς οτρατηγον. καΐ τω λόγω το έργον 
εμαρτνρηΰεν , ως είδότοζ αριύτα τονζ πολίταζ. 

ΠΕΛΟΠΙΔΟΤ. 

1. Πελοπίδας δ ΰνβτράτηγος Επαμεινώνδα, των 
φίλων αντον άμελείν λεγόντων πράγματος αναγκαίου, 5 

ϋ χρημάτων ΰνναγωγης, ' αναγκαία τα χρήματα νή ζΐία ' 
είπε ^ τούτω Νίκοδήμω' δείξας χωλόν και άνάπηρον 
αν^ρωπον. 

2. Τήζ δε γυναικός, έπΙ μάχην εξιόντος αύτοϋ, 
δεομενης βωζειν εαυτόν, ^ άλλοις' εφη ^δεΐν τοϋτο ιο 
παραινειν , αρχοντι δε καΐ ότρατηγω βωξειν τους 
πολίτας. ' 

3. Είπόντος δέ τίνος των ύτρατιωτών ^ έμπε- 
πτώκαμεν εις τους πολεμίους, ^τί μάλλον' εϊπεν ^η 
εις ημάς εκείνοι ;' ΐ5 

4. ΈπεΙ δε παραΰπονδη^-είς υπό '^λε^άνδρου τοϋ 
Φεραίων τυράννου και δεΟ'εΙς κακώς αυτόν ελεγεν, 
είπόντος εκείνου ^ΰπεύδεις άπο&ανεΐν;' ^πάνυ μεν 
ούν' εΙπεν ^ΐνα μάλλον παρο^υνϋ'ώΰι Θηβαίοι, καΐ 
όϋ δίκην δως τάχιον.' 2θ 

5. Θήβης δε της τοϋ τυράννου γυναικός ελ^ού- 
ΰης προς Πελοπίδαν και λεγούΰης ^αυμάζειν , ότι 
οϋτως ιλαρός έβτι δεδε μένος, ^ αυτός εφη μάλλον ^αυμά- 
ξειν έκείνην, ότι μή δεδεμενη υπομένει '^λέξ,ανδρον.' 

Ε 6. Κομιΰαμένου δ' αυτόν τοϋ Έπαμεινώνδου, 25 

4:Έ7ΐ(χμεινών$α *: Ιπαμινίονδα 7 Νιτιοδημω Υϋ. Ρβΐ. 
ο. 3 : νιτιομήδεί 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 63 

^χάρίν' είτίεν ^εχειν Άλε^άνδρω' πετίείραται γαρ εαυ- 
τόν ννν μ,άλίβτα ον μόνον ττρό^ τίόλεμον, άλλα καΐ 
προς θάνατον εν&αρΰώξ εχοντοζ.' 



Ρί^ΜΑΙίίΝ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ. 

ΜΑΝΙΟΤ ΚΟΤΡΙΟΤ. 

1. ΜάνίΟζ ΚονρίΟζ, εγκαλούντων αντώ τίνων 
δ οτί της αιχμαλώτου χώρας οΑ^'^^ον εκάΰτω μεροζ 

διένειμε την δε τίολλην έτίοίηβε δημοβίαν, έττηύ^ατο 
^μηδενα γενεβ^αι 'Ρωμαίων, οζ όλίγην ηγήΰεται γην 
την τρεφονβαν/ 

2. Σαυνιτών δε μετά τ^ιν '^τταν άφικο μένων προς Έ 
10 αύτον καί χρυΰίον διδόντων, ετυχεν εν χύτραις εφων 

γογγνλίδαζ' άτιεκρίνατο δε τοΓ^ Σαυνίταΐζ μηδέν 
χρυΰίον δεΐύ^αι τοιούτον δειτίνον δείπνων αύτω 
δε βελτιον είναι του χρνΰίον εχειν το κρατειν των 
εχόντων. 

ΓΑΙΟΤ ΦΑΒΡΙΚΙΟΤ. 

15 1. Γάιος Φαβρίκιοζ την υπο Πυρρού ^Ρωμαίων 
ητταν πυΟ'όμενος ^Λαιβινον' είπε ^ Πύρροζ ^ ουκ 
Ήπειρώται ^Ρωμαίους νενικήκαΰιν,' 

2. Έλ&ών δε προς Πύρρον περί λύβεως αιχμαλώ- 
των χρυΰίον μεν πολύ διδόντοζ ούκ ελαβε' τη δ' ^^5 

20 ύβτεραία τον μέγιΟτον ελέφαντα του Πύρρου παρα- 
βκευάύαντος εξόπιβϋ-εν άγνοοϋντι τω Φαβρικίω ρή- 



4 ΡίΙΜΑΙίΙΝ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ . ΜΑΝίΟΤ ΚΟΤΡΙΟΤ] 
γϊά. 3,άιιοί. &χ1 ρ. 172θ 10 χντραις] χντρα? 16 Αοαβι- 
νον *: λοίβιήνω 



64 ΚΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΜ 

^αντα φωνην έπίφανηναι' καΙ τούτον γενομένου, έτα- 
ΰτραφείς 6 Φαβρίκως καΐ μειδίάΰαζ ^εμε' είτιεν ^οντε 
το χρνΰίον εχΰ'εζ οντε ΰήμερον το ^ηρίον εξέπληξε/ 

3. Τον ^ε Πνρρον Λαρακαλονντοζ αντον είναι 
0νν αντω καΐ την μετ' αντον εχειν ηγεμονιαν ^ονδε 5 
ΰοί' εφη ^τοντο λνβυτελέ^ εΰτιν' Ήπεορώταί γαρ εάν 
άμφοτέρονξ γνώΰιν ήμάζ, ντί έμον βα6ιλενεβ%'αι, 
μάλλον Ύΐ ΰοϋ ε^'ελήόονΰιν/ 

4. 'Ττίατενοντί δε τω Φαβρικίφ τΐρούεπεμψεν 

Β ετΤίΰτολην 6 τοϋ Πνρρον ιατρός, ετΐαγγελό μένος, εάν ίο 
κελεντ], φαρμάκους τον Πνρρον άτΐοκτενεΐν 6 δε 
Φαβρίκιος την ετίίΰτολ'ήν τΐρος Πνρρον ετίεμ-φεν, 
αίΰ^έΰ^αι κελενΰας διότι, και φίλων κάκιΰτός εΰτι 
κριτής και πολεμίων. 

5. ΈπεΙ δε φωράΰας την έτίΐβονλην 6 Πνρρος ΐ5 
τον μεν ίατρόν εκρεμαΰε, τω δε Φαβρικίφ τονς 
αίχμαλώτονς ανεν λύτρων άπέδωκεν, ονκ έδεξατο 
δωρεάν άλλ^ ΐΰονς άντέδωκε, μη δό^η λαμβάνειν 
μιΰ^όν' ^ονδε γάρ χάριτι Πύρρον μεμηννκεναι την 
έτίΐβονλην , άλλ^ οτίως μη δοκώΰι ^Ρωμαίοι δόλω 20 
κτείνειν, ως φανερώς νικάν ον δννάμενοι.' 

Ο ΦΑΒΙΟΤ ΜΑΞΙΜΟΤ. 

1. Φάβιος Μάξιμος ^Αννίβα μάχεΰ^'αι μτ} βονλό- 
μενος αλλά τρίβειν χρόνω την δύναμιν αντον, και 
χρημάτων ένδεά καΐ ύιτίων ονΰαν, ετιηκολού^ει διά 
των τραχέων και όρεί^νών άντιτΐαρεξιών' καταγελών- 25 
των δε των Λολλών καΐ τΐαιδαγωγον Αννίβα καλούν- 
των, μικρά φροντίξων εχρήτο τοις αντον λογιβμοΐς' 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 65 

καΐ ηροζ τονς φίλους ελεγεν οη ^τον ΰκώμματα 
φοβονμενον καΐ λοιδορίας δεολότερον ηγείται τον 
φενγοντοζ τους Λολεμίονς.' 

2. ΈτΐεΙ δε τον ΰννάρχοντοξ Μινονκίον κατα- 
5 βαλόντος τυνάς των πολεμίων πολνς ην λόγος ώς 

ανδρός ά^ιον της ^Ρώμης, ^μάλλον εφη την εντνχίαν ^ 
η την άτνχίαν τον Μινονκίον φοβεΐΰϋ-αί.' καΐ μετά 
μικρόν ενέδρα περιτίεβόντος καΐ κινδννενοντος άτίο- 
λεΰϋ-αι μετά της εαντον δννάμεως, ετίίβοηϋ'ηΰας των 
10 τε πολεμίων πολλονς διέφθειρε κάκεΐνον εύωύεν. 
6 μεν ονν Αννίβας είπε προς τους φίλονς ^ον πολ- 
λάκις νμΐν προνλεγον εγώ την από των ορών νεφέλην 
οτν χείμάύει ποτέ έφ' ημας'/ 

3. Μετά δε την εν Κάνναις άτνχίαν της πόλεως 
15 άρχων καταΰτα^είς μετά Κλανδίον Μαρκελλον, τόλ- 

μαν ε;^οντο? ανδρός καΐ φιλομαχονντος άεΐ προς 
τόν '^ννίβαν, αντός ηλπιζεν , εί μηδείς μάχοίτο, 
ταχν την δνναμιν τον Αννίβα παρατεινομένην άπα- 
γορενΰειν' ελεγεν ονν ό'Αννίβαςοτι ^μάλλον φοβείται Ε 
20 Μαρκέλλου μαχομένον Φάβιον μη μαχόμενον.' 

4. Στρατιώτον δε τίνος Αενκανον κατηγορη- 
%'έντος προς αντόν, ώς ννκτωρ από τον βτρατοπέδον 
ττλαΐ'ωτο πολλάκις έρών γνναικός, τά δε άλλα ^αν- 
μαΰτόν εν τοις οπλοις πννΟ'ανόμενος είναι τόν άνδρα, 

25 ΰνλλαβεΐν έκέλενβε την ερωμένην αντοϋ κρνφα και 
προς αυτόν άγαγειν' ώς δε ηχ^η, μεταπεμφάμενος 
τόν άν^ρωπον ^ου λέλη&ας' εφη ^παρά τόν νόμον Ε 
άποννκτερενων' αλλ' ονδε χρηΰτός ών πρότερον 

12 άπό] επΙ Υϋ. ¥. Μαχ. ο. 12 
ΡΙαίΛΓοΙιϊ ΜοΓίΐΙία. Υοΐ. Π. 5 



β6 ΕΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΜ 

έλελή^είζ' τα μεν ονν ήμαρτημενα λελνΰ^ω τοΐζ 
ήνδραγαΘ-ημενοίζ , το δε λοίΛον εΰτ} μεϋ'' ημών εχω 
γαρ εγγνητήν' καΐ τιροαγαγων ^ννέΰτηΰεν αντω το 
γνναίον.' 

5. Ταραντίνονζ δε κατέχοντα φρονρα τον Άν- 5 
νίβαν πλην της άκροΛολεωζ άπαγαγών πορρωτάτω δί' 
απάτης καΐ την πόλιν ελών καΐ δυαρπάύας^ τον γραμ- 
ματέως επερωτήΰαντος τί τιερΧ των ιερών εγνωκεν 
αγαλμάτων^ ^ άπολίπωμεν^ εφη ^ Ταραντίνοις τους 
Ο'εονς κεχολωμένονς.' ίο 

β. Μάρκου δε Αιβίον τον την άκρό:ίολιν φρον- 

ροϋντος δν εαυτόν εαλωκέναι την τίόλιν λέγοντος^ 

196 οΓ μεν άλλοι κατεγέλων, δ δε Φάβίος είτίεν ^άλη%•η 

λέγεις ' ει γαρ μη ΰν την τίόλιν άπέβαλες, ονκ αν 

έγώ άνέλαβον.' ΐ5 

7. 'Ήδη δε πρεΰβντερος ων, νπατενοντος τοϋ 
νίον και χρηματίζοντος εν δημοβίω πολλών παρόν- 
των, άναβάς εφ' ΐππον προβγιει' πέμφαντος δε τοϋ 
νεανίΰκον ^α)3(ϊον%οι/ καΐ καταβηναι κελενύαντος, οι 
μεν άλλοι διετράπηβαν, αντος δε 6 Φάβιος άποπη- 2ο 
δηβας τον Ϊππον προΰέδραμε παρ ηλικίαν καΐ περι- 
βαλών τον νιόν ^ εϋγε' εϊπεν ^ώ παΐ' φρονείς, αί- 
β^όμενος τίνων άρχεις καΐ πηλίκης άρχης μέγεϋ-ος 
παρείληφας.' 

Β ΣΚΙΠΙί^ΝΟΣ ΤΟΤ ΠΡΕΣΒΤΤΕΡΟΤ. 

1. Σκιπίων δε δ πρεββντερος την ΰχολην την 25 

18 ί^ηηον *: ΐπηον ηροοτ^ει λν": προ-ηει 25 την 

ΰχολην την * : την 



ΑΡΟΡΗΤΗΕβΜΑΤΑ. 67 

αττό των ΰτρατείών καΐ τηζ πολιτείας εν γράμμαβί 
δίατρίβην ποιούμενος^ ελεγεν "^ οπότε ύχολάζοι^ πλεί- 
ονα πράττείν/ 

2. ΈπεΙ δε Καρχηδόνα κατά κράτος είλε και των 
5 βτρατιωτών τίνες αίχμάλωτον λαβόντες ευπρεπή παρ- 
θένου ήκον κομίζοντες, αντω δε έδίδοΰαν, '^ηδεως αν' 
εφη ^ελαβον, εί'περ ην ι^ί-ώτ^^^ και μη αρχων.' 

3. Πολιορκών δε πόλιν Εαθεΐαν, ης νπερεφαίνετο 
ναός Αφροδίτης, εκελενΰεν ^έκεΐ τάς έγγνας όμολο- 

10 γεΐν, ως εις τρίτην εν τω ίερω της Αφροδίτης 
άκονβόμενος των διαδικονντων' και τοντ εποίηΰεν, Ο 
ως προεΐπε, της πόλεως άλονβης. 

4. Πννϋ•ανομενον δε τίνος εν Σικελία τίνι πε- 
ποιϋ'ώς επι Καρχηδόνα μέλλει τον βτόλον π:£ραί.οΌν, 

15 δεί^ας αντω ενόπλους άνδρας τριακοβίους γνμνα- 
ξο^ιει/ου^ και πνργον υ-ψηλον ύπερ %-αλάττης ^ονδείς' 
εφη ^τούτων εΰτίν, ο6τις έπΙ τον πύργον άναβάς 
τούτον ουκ αν εαυτόν ρί^^ειεν επι κεφαλήν, εμοϋ 
κελεύΰαντος.' 

20 5. Έπει δε διαβάς της τε γης εκράτει και τα 
ΰτρατόπεδα των πολεμίων κατεκαυβεν , οί Καρχη- 
δόνιοι πεμ'φαντες εποιοϋντο ΰυνθήκας, τά τε θηρία 
και τάς ναϋς καΐ τά χρήματα δώβειν δμολογήΰαντες' Ό 
Άννίβου δε καταπλεύΰαντος εξ '/ταλια^, μετεμελοντο 

25 ταΐς ομολογίαις διά το θαρρεΐν πυθόμενος δε δ 
Σκιπίων εφη ^μηδε /3ουλομενοί5 αντοις ετι τάς βπον- 
δάς φυλάξειν, αν μη τάλαντα πεντακιβχίλια προΰεκ- 
τίβωβιν, δτί- μετεπέμ^)αντο τον Άννίβαν.' 

β. ΈπεΙ δε νικηθέντες οί Καρχηδόνιοι κατά κρά- 

5* 



68 ΚΕΟυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΜ 

τος τίερί ΰΛονδών καΐ ευρήνη^ πρεΰβείζ άτίεΰτειλαν 
τΐροζ αντόν, έκελευβεν ενϋ'νζ άταέναι τονξ ψκοντας, 
ώζ ονκ άκονΰόμενοζ τΐρότερον αυτών τι Αενκυον 
Τερεντίον άγάγωβίν' ^ν δε ^Ρωμαιοζ 6 Τερέντιος^ 
έταείκήζ άνήρ^ γεγονώζ αιχμάλωτος ντίο Καρχηδο- 5 
Ε νιων έτιεί δε ήκον άγοντες τον άνδρα, καΟΊΰας εν 
τω ΰνμβονλίω τιαρ" αντον έτύ τον βήματος, όντως 
εχρημάτιΰε τοις Καρχηδονίους καΐ κατέλνόε τον 
τίόλεμον. 

7. ^Ο δε Τερέντιος επηκολονΰ'ηΰεν αντω ^ριαμ- ίο 
βενοντυ τίΐλίον έχων ωΰτιερ άΐίελεν^'ερος' αποθανόν- 
τος δε τοις έτά την έκφοράν Ίίαραγινομένοις ενέχει 
Ίίίνέιν ο^νόμ^λ^ καΐ τα άλλα τίερί την ταφήν εφιλο- 
τιμήΰ-η. ταντα μεν ονν νΰτερον. 

8. Άντιόχον δε τον βασιλέως μετά το διαβήναι ΐ5 
"Ρωμαίους έτί αντον εις Άΰίαν τΐέμψαντος τίρός τον 

γ Σκιτίίωνα τίερΙ διαλνΰεως, ^ έδει τΐρότερον' είτΐεν 
^άλλά μη νϋν, οτίότε καΐ τον χαλινόν καΐ τον άνα- 
βάτην τίροόδέδε^αι/ 

9. Χρήματα δε της Συγκλήτου λαβείν αύτον εκ 20 
του ταμιείου ιρηφιΰαμένης, των δε ταμιών ου βου- 
λομένων άνοΐ^αι της ημέρας εκείνης, ^αυτος άνοίξ,ειν' 
έφη * ^καΐ γαρ κλείεΰθαι δι' αυτοί/ πλήΰαντα χρημά- 
των τοίΤοΰτωι/ το ταμιειον.' 

10. Πετιλλίου δε και Κοΐντου πολλά Λρος τον 25 
δήμον αύτοϋ κατηγορηϋάντων, ειπών δτ^ 'τη ΰήμερον 
ημέρα Καρχηδονίους καΐ Άννίβαν ένίκηΰεν , αυτός 
μέν' έφη ^ΰτεφανωΰάμενος άναβαίνειν εις τό Καπε- 

21 τκμίίίον*: ταμ,είον 25 ΤΙίτιλλίον λΥ: ποατιλίον 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 69 

τώλιον ^νΰων, τον δε βονλόμενον την ψηφον εκε- 
λενύε φερείν τιερί αντον'^ καΐ ταύτα ειπών άνεβαίνεν, 197 
ό άέ δήμος επηκολονΰ^ηΰε τους κατηγόρους άτίο- 
λίτίών λέγοντας. 

ΤΙΤΟΤ ΚΟΙΝΤΙΟΤ. 

5 1. Τίτος Κοΐντιος όντως ην ενϋ•νς εξ, αρχής 

εταφανής, ωύτε προ δημαρχίας ααΐ ότρατηγίας καΐ 
αγορανομίας ντίατος αιρε^ήναι. πεμφϋ-είς δε Στρα- 
τηγός έτά Φίλίτίπον εις λόγους έπείΰϋ'η ΰυνελ^ειν 
αύτώ' του δε Φιλίππου λαβείν ό/χ.ΐ2ροι;§ ά^ιοϋντος, 

10 εκείνον μεν γαρ είναι μετά πολλών "Ρωμαίων^ εαυτόν 
δ\ μόνον Μακεδόΰΐ' ^ΰϋ γαρ μόνον' 6 Κοΐντιος εφη 
^εαυτόν έποίηΰας άποκτείνας τους φίλους καΐ Συγ- 
γενείς.^ 

2. Νικηΰας δε μάχτι τον Φίλιππον εκήρυξεν εν Β 
15 ^Ιΰ^μίοις, ότι τους "Ελληνας ελεν^^ερους και αυτόνο- 
μους άφίηβιν. όΰοι δε ^Ρωμαίων αιχμάλωτοι γενό- 
μενοι εν τοΓ? κατ ^Αννίβαν χροχ/οί^^ έδούλευον παρά 
τοΓ^ "Ελληΰι^ τούτων εκαβτον οΓ "Ελληνες έξ,ωνηβά- 
|Μ,£νοί^ δραχμών πεντακοσίων δωρεάν έδωκαν αύτω, 

20 κάκεινοι ^ριαμβεύοντι ύυνηκολον^ηΰαν εν 'Ρώμϊ] 
πιλία περί ταΐς κεφαλαΐς έχοντες^ ώΰπερ εΰ-ος έΰτΐ 
το?^ έλευ&ερωΟ'εΐΰι. 

3. Τους δ' ^Αχαιούς επΙ την ΖακυνΟ-ίων νήΰον 
διανοουμένους βτρατεύειν έκέλευε φυλάττεΰ^αι, μη 

25 κα%•άπερ αί χελώναι την κεφαλήν προτείναντες έξω Ο 
τής Πελοποννήσου κινδυνεύΰωβιν. 

5 Κοϊντιος ^: ν,ονΐντίος 11 Κοΐντιος ίάθΐη: ν,όϊντοξ 



70 ΚΕ&ϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΕ,ϋΜ 

4. ^Αντιόχον δε τον βαβιλέωξ μετά τίολλγίζ δυνά- 
μεως Ύΐκοντοζ είζ την Ελλάδα καΙ πάντων εκπεπληγ- 
μενων τα τΐλή^-η καΐ τονς οτΐλιΰμονζ, λόγον είτίε 
τοιούτον προς τους Άχαωνς' εφη γαρ εν Χαλκίδι 
παρά τω ξενω δείπνων ^ανμάξεον το των κρεών 5 
πλϊΐ^οζ' ειπείν δε τον ξένον δτι ταντα πάντα χοίρεια 
εΰτιν Ύΐδνΰμαΰι καΐ (ίκ^να^ία^^ διαφέροντα, ^μη τοίνυν 
μηδέ νμεΐζ' εφη ^^ανμάξετε την βαύιλικ-^ν δνναμιν, 
λογχοφόρονζ και καταφράκτονς και πεζεταίρονζ και 

Β άμφιπποτοξόταζ άκονοντεζ' πάντες γάρ είύιν οντοι ίο 
Σνροι οπλαρίοΐζ αλλήλων διαφέροντες^ 

5. Φιλοποίμενι δε τω ΰτρατηγω των '^;^α6ώ2/ ιπ- 
πείς μεν πολλούς και δπλίτας ε;ίοντί, χρημάτων δε 
ουκ ενπορονντι, προΰπαίζων ελεγεν δτί- ^χείρας έχει 
Φιλοποίμην καΐ ΰκελη , γαΰτέρα δε ουκ έχει! και ΐδ 
γάρ τι] φνβει τον δώματος 7]ν και 6 Φιλοποίμην 
τοιούτος. 

ΓΝΑΙΟΤ ΔΟΜΙΤΙΟΤ. 

Γνάιος Ζίομίτιος, ον Σκιπίων ο μέγας άν^' έαντον 
τω άδελφω Αενκίω παρακατέΰτηΰεν εν τω προς Άν- 
τίοχον πολέμω , καταβκε-φάμενος τ'^ν των πολεμίων 2ο 
Ε φάλαγγα., καΐ των περί αΰτον ηγεμονικών εν^νς επι- 
χειρεΐν κελενόντων, εφη 'την ώραν ονκ έπαρκειν, 
ϊνα τούαντας /Ανρ^αάα^ κατακόφαντες καΐ διαρπά- 
ΰαντες την άποΰκενην έπανελ%'όντες εις το ΰτρατό- 
πεδον εαντών έπιμεληϋ-ώβι, το δε αντο ποιηύειν 2δ 

9 και] ρήιΐδ οιη. ηιβϊ οοάοΐ. 18 Γνάιος Μ: '^άϊος 



ι 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 71 

ανρίον κα^' ώραν.' καΐ βνμβαλών τγι νΰτεραία 
τΐεντακνβμνρίονζ των πολεμίων άνεΐλεν, 

ΠΟΠΛΙΟΤ ΛΙΚΙΝΙΟΤ. 
ΠόπλίΟζ ΑίκίνίΟζ ντιατος ΰτρατηγός, ηττη&εΐζ ντίο 
Περΰεως τον Μακεδόνων βαΰίλεως ίτίτίομαχία^ όιΰχί- 
5 λίονς όκτακοΰίονς άπεβαλε, τους μεν Λεΰόντας τους Γ 
^^ άλόνταζ' ετΐεΐ δε μετά την μάχην ετιεμ^εν ο Περ- 
ΰενς τίρέΰβευ^ τίερί ΰτΐονδών κί/.Ι είρήνηζ, έκελενεν 
6 νενικημενος τον νενιπηκότα 'Ρωμαίοΐζ έπυτρέτίευν 
τα κ^Ό-' αντόν. 

ΠΑΤΛΟΤ ΑΙΜΙΛΙΟΤ. 

10 1. Πανλοζ ΑίμίλίΟξ δεντεραν νπατείαν μετελ%•ων 
άπετνχεν έπεί δε τον προς Περβέα καΐ Μακεδόνας 
τΐολεμον μήκος λαμβάνοντος απειρία καΐ μαλακία 
των ΰτρατηγών, εκείνον νπατον απέδειξαν, ^ονκ εφη 
χάριν εχενν αντοΐς' ον γαρ αΰτό^ άρχης δβόμενος, 

15 ως εκείνων άρχοντος, γιρτίβ^αν ΰτρατηγός.' 

2. Έλ^ων δε εις οίκον £| αγοράς καΐ την Τερτίαν 
το ^νγάτριον ενρών δεδακρνμενον έτίνν^άνετο την 
αίτίαν' είτιονβης δε οτι Περύενς τεϋ-νηκεν ημΐνΐ^^ 
(κννίδίον δ' ην όντως ονομαζόμενου), ^άγαϋ-^ '^'^χν^ 

20 Βίτίεν ^ώ %-νγατερ καΐ δέχομαι τον οίωνόν.' 

3. Ενρών δε έπΙ βτρατοπεδον πολλην ^ραΰντητα 
καΐ λαλίάν παραΰτρατηγονντων και πολνπραγμονονν- 
των έκέλενΰεν ηβνχίαν εχειν και ποιεΐν ό^,είας τάς 
μαχαίρας μόνον, αντω δε των άλλων μελήΰειν. 

25 4. Τάς δε ννκτερινάς φνλακάς εκελενβεν φνλάβ- 



72 ΕΕαΤΤΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΕϋΜ 

βεον ανεν λόγχηζ καΙ ξίφους, οττωζ άμ,νναΰ^αο τονξ 
τίολεμίονς άτΐεγνωκότες μάλλον καΐ δυαμαχουνται τίρος 
τον ντίνον. 

5. Έμβαλών δε δια των άκρων είξ Μακεδονίαν 
καΐ Συντεταγμένου ξ ίδων τοϋζ πολεμίουζ^ τοϋ Ναβικά 5 

Β τίαρακαλοϋντοξ «ντον ευϋ'ϋς έτίίχείρεΐν ^εί'γε τήν ΰήν 
είτίεν ^Ύίλικίαν εϊχον, αί δε τίολλαί με πεΐραυ κω- 
λύουΰίν εκ τίορείαζ τίροξ φάλαγγα ΰυντεταγμένην 
μάχεΰ^αι' 

6. Νίκήΰαζ δε τον Περβέα καΐ τάς ετανικίουζ ίο 
τίοιούμενοξ εότιάΰείς έλεγε ^τηζ αύτης εμπειρίας είναι, 
ΰτράτευμα φοβερώτατον τίολεμίουζ καΐ ΰυμτίόβυον 
ηδίΰτον φίλοίζ τίαραβχεΐν' 

7. Τοϋ δε Περβέω^ αιχμαλώτου γενομένου κα\ 
τίαρακρουομένου τον ϋ-ρίαμβον ^έτά ΰοί' είπε ^τοϋτ ΐ5 
έβτίν^ έ%ου6ίαν διδουζ αύτω εαυτόν άνελεΐν. 

8. Χρημάτων δε απείρων ευρεθέντων, αυτός μεν 
Ο ουκ έλαβε, τω δε γαμβρω Τουβέρωνυ φίάλην άργυ- 

ράν δλκηζ πέντε λίτρων άριΰτεΐον έδωκε, και τοϋτό 
φαύί πρώτον είζ τον Αιλίων οίκοι/ είβελϋ^είν κειμή- 20 
λίον άργυροϋν. 

9. Τεΰΰάρων δε παίδων αρρένων αύτω γεγονό- 
των, δύο μεν πρότερον ετύγχανεν έκδεδωκώς ετέροίζ 
θέβΟ'αΓ δυεΐν δε όντων επΙ της οικίας ο μεν ημέ- 
ραΐζ πέντε προ τοϋ θριάμβου , τεΰβαρεύκαίδεκα 25 
γεγονώς ετη, άπέθανεν, ό ^£ ύ<5τερον πέντε τοϋ 
θριάμβου, δωδεκαετής, προελθών δέ, τοϋ δήμου 
βυναλγοϋντος αύτω καΐ ϋυμπενθοϋντος, ^νϋν' έφη 

20 Αίλίων *: αίμ,ιλίων 25 ιηαΐΐιη τΒ66α^ο^'Λ^(ίδΐ^Λ^^ 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. ' 73 

^ττερί της πατρίδος άδεής γεγονέναι καΐ ακίνδυνος, ϋ 
οπότε των ευτυχημάτων την νέμεΰιν εις τον οίκον 
άπερείΰαμενης της τύχης ϋπερ πάντων αυτός άνα- 
δέδεκται.' 

ΚΑΤί^ΝΟΣ ΤΟΤ ΠΡΕΣΒΤΤΕΡΟΤ. 

5 1. Κάτων δ πρεΰβύτερος εν τω δήμω της άβωτίας 
καΐ πολυτελείας καΟ•απτόμενος είπεν ^ως χαλεπόν 
έβτυ λέγειν προς γαΰτέρα ώτα μη εχουΰαν.' 

2. ^Θαυμάζειν δε πώς ΰωζεταυ πόλος, εν ί] πω- 
λείται πλείονος ίχ^υς η βοϋς/ 

10 3. Αοίδορών δε ποτέ την έπιπολάξουΰαν γυναι- 
κοκρατίαν ^πάντες^ είπεν ^άνϋ-ρωποι των γυναικών 
άρχουΰιν, ημείς δε πάντων ανθρώπων, ημών δε αί 
γυναΐκες' 

4. "Εφη δε ^βούλεΰϋ-αι μάλλον εύεργετήΰας μη ε 
15 κομίβαΰ^αι χάριν η μη υποβχεΐν κόλαΰιν άδικήΰας, 

και πάβιν άεΐ τοΓ^ άμαρτάνουύι χωρίς εαυτού δούναι 
ΰυγγνώμην.' 

5. Παρορμών δε τους άρχοντας επιτιμαν τοΓ^ 
άμαρτάνουόιν έλεγε ^τοϋς δυναμένους κωλύειν τους 

20 κακώς ποιοϋντας, εάν μη κωλύωβι, κελεύειν.' 

6. ^Τών δε νέων' εφη ^ χαίρε ιν τοις ερυϋ-ριώΰι 
μάλλον η τοις ώχριώΰι.' 

7. ^Στρατιώτην δε μιΰεΐν, ος εν τω περιπατειν 
τάς χείρας, εν δε τω μάχεΰϋ-αι τους πόδας κινεί, 

25 ρέγχει δε μείζον η αλαλάξει/ 

8. ^Κάκιΰτον δέ' ελεγεν ^άρχοντα είναι τον αρχειν 
εαυτού μη δυνάμενον.' Γ 



74 ΕΕαϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΜ 

9. Μάλυΰτα δε ένόμιξε δεΐν εκαΰχον εαυτόν 
αίδείΰϋ•αΐ' ^μηδενα γαρ έαντοϋ μηδετϋοτε χωρίζ 
εϊναί.' 

10. Πολλών δε ορών άνίόταμένονς ανδριάντας 
^έμον δε' εφη ^ερωταν βονλομαυ μάλλον τους άν&ρώ- 5 
Λονς, δια τι άνδριας ον κείται Κάτωνος τ) ^ί-ά τί 
κεΐται.' 

11. Φείδε6%'αι δε της έξονβίας τίαρεκάλει τους 
δυναμένους, όπως άεΐ τίαραμένοι το έ^ειναι. 

12. ^Τούς δε της αρετής την τιμήν άφαιροϋντας' ίο 
έλεγε ^τήν άρετήν άφαιρεΐν της νεότητος.' 

13. ^Τόν δε άρχοντα η κριτήν' έλεγε "^δεΐν μήτε 
Ότΐερ τών δικαίων λιτίαρεΐΰ^αι μήτε υτΐερ τών αδί- 
κων έκλιπαρεΐύΟ-αι.' 

199 14. ^Τήν δε άδικίαν' έλεγε ^τοΐς άδικοϋΰι καν μη 15 
ψέρτ] κίνδυνον, απαβι φερειν.' 

15. Τω δε γήρα τίολλών αίΰχρών παρόντων ή^ίου 
μή προΰτι^έναι τήν από της κακίας αίΰχύνην. 

16. Τον δε όργιζόμενον ενόμιξε του μαινόμενου 
χρόνω διαφερειν. 20 

17. ^"Ηκιύτα δε φΰ•ονεΐ6^αι τους τι] τύχϊ] χρω- 
μένους επιεικώς και μετρίως ' ον γαρ ήμΐν άλλα τοΓ^ 
περί ημάς φϋ-ονοϋβι.' 

18. ^Τοϋς δε βπουδάζοντας εν τοις γελοίοις* ελεγεν 
^έν τοΓ? 6πουδαίοις εβεβ^αι καταγελάΰτονς/ 25 

19. ^Τάςκαλάς πράξεις" έλεγε ^δείν καταλαμβάνειν 
πράί^εΰι καλαΓ^, ϊνα μή νής δό^ης άπορρέωΰιν.' 

20. Έπετίμα δε τοις πολίταις άει τους αυτούς 
Β α^ρου|[^£Vο^^ αρχοντας' ^δό^ετε γάρ' ειπείν ^μή πολ- 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 75 

λον το αρχείν κξίον η μη τίολλονς τον αρχει,ν άξ,ίονζ 
ήγεΐΰ&οα.' 

21. Τον δε τονζ παραλίους άγρονς τίεπρακότα 
ΛροβεΛοιεΐτο %'ανμάζειν ως ίΰχνρότερον της ϋ'αλάό- 

5 ΰης' '^α γαρ εκείνη μόλις έπίκλνζει, οντος ραδιως 
κατατίετίωκε.' 

22. Τιμητείαν δε μετιων καΐ τους άλλους ορών 
δεομενους των πολλών καΐ κολακεύοντας, αντος εβόα 
^τον δημον αποτόμου χρείαν εχειν ιατρού καΐ μεγά- 

10 λου καθαρμού ' δεΐν οϋν μη τον ηδίΰτον, άλλα τον 
«τταρα/^τι^τον αίρει0%^αι.^ καΐ ταύτα λέγων τιρεϋ'η προ 
πάντων. • 

23. ^ιδάβκων δε τους νέους εύ^αρύώς μάχεΰ^αι, 
πολλάκις έλεγε ^τού ξ,ίφους τον λόγον μάλλον και Ο 

15 την φωνην της χειρός τρέπειν και καταπληττειν τους 
πολεμίους/ 

24. Έπει δε πολέμων τοις περί τον Βαΐτιν Λοτα- 
μόν οίκούβιν εις κίνδυνον υπό πλη%•ονς τών πολε- 
μίων κατέύτη, τών μεν Κελτιβήρων επι διακοΰίοις 

20 ταλάντοις βουλομένων βοη^εΐν, τών δε ^Ρωμαίων 
ουκ εώντων όμολογεΐν μιβ&όν άνΰ'ρώποις βαρβάροις, 
^άμαρτάνειν' εφηΰεν ^αύτονς' νικώντας μεν γαρ άπο- 
δώΰειν ου παρ* αυτών άλλα παρά τών πολεμίων 
ηττωμένων δε, μήτε τους απατημένους μήτε τους 

25 άπαιτούντας εβεβ^αι' 

25. Πλείονας δε πόλεις ελών, ως φηβι, τών Ώ 
ημερών ας διέτριψεν εν τοΓ^ πολεμίοις , ούδεν 

23 αντών *: αντων 24 ιηαΐΐιη άηαηονμενονς, ς[Π0(ίΙ 
βδΐ; ίη νΐΐ:. Οαί;. ο. 10 



76 ΕΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΙΜ 

αντος πλέον λαβείν ών έφαγε καΙ επιεν εκ της 
πολεμίαξ. 

2&» Των δε βτρατιωτών εκάότω λίτραν αργύρου 
διανείμα^ φηόί Σβέλτων είναυ Λολλού^ έχοντας αρ- 
γύρων η όλίγονζ χρνβίον άτίο της ΰτρατείας επα- 5 
νελ&εΐν' των γαρ αρχόντων ονδεν άλλο δεΐν εν 
ταΐς έπαρχίαις ύ^ την δό^αν αύ^άνεΰΰ'αί.' 

21. Πέντε δε οίκέτας είχεν έτά της ΰτρατειας, 
ών εις αιχμάλωτα ΰώματα τρία πριάμενος, ώς ουκ 
ελα^ε τον Κάτωνα, %ριν εις οφιν ελ^εΐν, άτίήγξ,ατο. ίο 
Ε 28. Παρακληθ'εις δε νπο Σκιτίίωνος ^Αφρικανού 
τοΓ^ ^Αχαιών ΰνλλαβεΰΟ'αι φνγάΰιν, οτΐως εις τάς 
τίατρίδας κατελ^ωΰιν, %ρο6ε7ίοιεΐτο μηδέν αντώ με- 
λειν τον τίράγματος' εν δε τη όνγκλήτω πολλών 
γινομένων λόγων άναΰτάς ^ωβτιερ ονκ έχοντες^ ειτίεν ΐ5 
'δ Λράττωμεν, κα^ήμε&α περί Γραικών γερόντιων 
ξητονντες πότερον ντίο τών παρ* ημΐν η νπό τών 
εκεί νεκροφόρων ε^ενεχ^ώύι.^ 

29. Ποϋτονμίον δε Άλβίνον γράψαντος ίβτορίας 
^Ελληνιΰτϊ καϊ ΰνγγνώμην παρά τών άκροωμένων 20 
Ε αιτούντος, είρωνενόμενος 6 Κάτων έ'φη ^δοτεον είναι 
ΰνγγνώμην, ει τών Άμφικτνόνων ψηφιΰαμενων άναγ- 
κα69•εις έγραφε. ' 

ΣΚΙΠΙί^ΝΟΣ ΤΟΤ ΝΕίΙΤΕΡΟΤ. 
/^ 1. Σκιπίωνα τον νεώτερον λεγονΰιν ετεΰι πενττ^- 
κοντα και τετταρβιν, οις έβίωύε, μηδέν πρίαβϋ^αι 25 
μηδίν άποδόβ&αι μηδέν οίκοδομηΰαι, λίτρας δϊ 
1 λα|3έΓν] ίλα^ίν ^ 19 Άλβίνον Χ: Ιφήνον 



ΑΡΟΡΗΤΗΕ&ΜΑΪΑ. 77 

άργνρον τρεΐζ καΐ τριάκοντα μόνας εν ονΰία μεγάλτ] 
δυο δε χρυβίον καταλυτίεΐν και ταντα Καρχ'ί]δόνοζ 
κύρυον οντά και μάλιΰτα των ΰτρατηγων τίλοντίβαντα 
τονζ 6τρατιώτα£. 
5 2. Το δε Πολυβίου παράγγελμα διαφυλάττων 

έτίειράτο μη ττρότερον δ| άγοράζ άτίελ^εΐν η ποιή- 
ΰαΰ^αί τίνα ΰυνήΰ'η και φίλον άμωΰγέηωζ των έν- 
τυγχανόντων. 

3. 'Έτι δε νέος ων τοβαύτην είχε δό^αν ανδρείας 200 
10 και βυνεύεως, ώβτε Κάτωνα μεν τον πρεΰβύτερον 

είτίεΐν έρωτγι^'έντα τΐερι των εν Καρχηδόνι Στρατευ- 
ομένων, εν οίζ και Σκιτίίων ^ν, 

^οίοξ τΐετίνυται, τοί ^£ ΰκιαι άίΰΰουΰιν.' 

4. Εις δε την 'Ρώμην έλϋ'όντοζ άπο ΰτρατείας, 
15 εκάλουν αυτόν ουκ εκείνω χαριξόμενοι , άλλ' ως 

Καρχηδόνα δι' εκείνου ταχϋ και ραδίως ληφόμενοΐ' 

5. Έτίει δε παρελϋ'ών εις το τείχος, των Καρχη- 
δονίων εκ της άκρας αμυνομένων , μη ΰυ την δια , ο Ζ* 
μέύου ^άλαΰύαν ου τίάνυ βα^εΐαν ουΰαν του Πολυ- 

20 βίου Συμβουλεύοντος αύτω καταΰπεΐραι τριβόλους 
^κ^τ^ρου^ η Σανίδας έμβαλεΐν κεντρωτάς, όπως μη Β 
διαβαίνοντες οί πολέμιοι προβμάχωνται τοΓ^ χώμαβιν 
εφη ^γελοΐον είναι κατειληφότας τα τείχη καΐ της 
πόλεως εντός όντας είτα πράττειν όπως ου μαχοϋν- 

25 τα^ τοις πολεμίοις.' 

13 Ηοιη. κ 495 14 άπο οτρατείας] ίπϊ νπκτείαν ΛΥ 

18 μ,Ύ] 6ν\ εις ϋιιβΤοηβηίδ. Αΐϊιιά Ιίΐίθί 21 εμβαλειν *: εμ- 
βαλλειν 



^ 



78 ΕΕαϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕΠΜ 

β. Ενρών δε την τίόλιν ανδριάντων Ελληνικών 
καΐ αναθημάτων άτίο Σικελίας μεΰτην ονόαν, εκή- 
ρνξε τονς από των πόλεων παρόντα^ έπιγινώΰκειν 
και κομίξεΰΰ-αι. 

7. Των δε χρημάτων ούτε ^ουλον οντε άπελεν- 5 
%^ερον εί'α λαβείν ονδενα, «λλ' ονδε πρίαύθαι πάν- 
των αγόντων καΐ φερόντων. 
β 8. Γαΐω δε Ααιλίω τω φιλτάτω των εταίρων 
νπατείαν μετιόντι ΰνμπράττων έπηρώτηΰε Πομπηιον 
ει και αντοζ ύπατείαν μέτειΰιν' εδόκει δε 6 Πομ- ίο 
πήιοζ ι>Γό^ (χΰλ^^του γεγονεναι' τοϋ δε φι^'ίϊαΐ'το^ μη 
μετιεναι, αλλά και τον Ααίλιον επαγγελλό μένος 
βνμπεριά^είν καΐ όνναρχαιρεΰιάΰειν , πιΰτενΰαντες 
και περιμένοντες έκείνω έ^ηπατήθηΰαν ' άπηγγέλ- 
λετο γαρ αυτός εν β:^ορα περιιων και δεξιουμενος ΐ5 
τους ^τολ^να^. άγανακτονντων δε των άλλων, 6 
Σκιπίων γελάύας ^άβελτερία γε' εϊπεν ^ημών, καϋ-άπερ 
ουκ ανθρώπους μέλλοντες αλλά θεούς παρακαλεΐν, 
ΛΓ^λαί- διατρίβομεν αύλητην άναμένοντες' 

9. ^Αππίου δε Κλαυδίου περί της τιμητικής άρχης 20 
ϋ άμιλλωμένου προς αυτόν και λέγοντος, οτι πάντας 
όνομαΰτι "Ρωμαίους αυτός άΰπάζεται, Σκιπίωνος όλί'- 
γου δεΐν «^/ι/οουντο^ απαντάς, ^άληθη λέγεις' εΙπεν 
^έμοί γαρ ουκ είδέναι Λολλού^ άλλ^ υπό μηδενός 
άγνοεΐΰθαι μεμέληκεν.' 25 

10. Έκέλευε δε τους πολίτας, επειδή έτύγχανον 

14 ΐΥ,ίίνω] ^-Λίΐνον α,η ίΓαηβροηθηάυιη ροδί; πιατεναοίν- 
τες'ί άηηγγελλίτο] παρήγγελλε ΟοΙ^βίυδ 17 άβελτερία 

γε λν": αβελτηρία δε 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 79 

πολεμοϋντες Κελτίβηρΰίν, αμφότερους επί τ^ν βτρα- 
τείαν έκπέμ^αντας ύι Λρεΰβεντάξ η χιλίάρχονς μάρ- 
τυρας λαμβάνειν καΐ κροτάς της έκάβτου αρετής τους 
τίολεμοϋντας. 

5 11. ^Ατίοδειχ^εΙς δε τιμητής νεανίσκου μεν άφεί- 
λετο τον ΐπτιον, οτυ δειτίνών πολυτελώς^ εν ώ χρόνφ 
Καρχηδών έτίολεμεΐτο, μελίτίηκτον εις όχημα της 
πόλεως διαπλάύας καΐ τοϋτο Καρχηδόνα προΰειπών Ε 
πρού&ηκε διαρπάΰαι τοις Λοίρονίί^• καΐ Λυι/ΌΌίΐ/ο^δνου 

10 του νεανίΰκου την αΐτίαν δι ην άφήρηται τον ϊππον^ 
^έμοϋ γάρ' εφη ^πρότερος Καρχηδόνα διήρπαΰας.' 

12. Γάίον δε Λικίνιον ίδων παρερχόμενον ^οίδα' 
εφη ^τούτον έπιωρκηκότα τον άνδρα' μηδενός δε 
κατι^^ορουντο^, ου δύναμαυ κατήγορος αυτός είναι 

15 'καΐ δικαΰτής.' 

13. ΈκπεμφΟ'εντα δ' αυτόν υπό της βουλής τρί- 
τον, ως φηΰι Κλειτόμαχος, 

άνϋ'ρώπων ϋβριν τε κοίΐ ευνομίην εφορώντα, 

πόλεων έ^νών /^οί^ί-λεωΐ' έπίΰκοπον, ώς εις ^Αλε^άν- 
20 δρειαν ήκε καΐ τής νεως άποβάς έβάδιξε κατά τής Γ 
κεφαλής έχων το ιμάτιον, ή^ίουν άποκαλύφαΰ&αι 
περιΟ^εοντες οι Άλε^ανδρεΐς και δει^αι ποϋΌϋΰιν 
αύτοΐς τό πρόόωπον. του δε άποκαλυ-φαμένου, κραν- 
γήν καϊ κρότον εποίηΰαν. του δε βαΰιλεως μόλις 
25 άμιλλωμένου βαδίξουΰιν αύτοΐς δι' άργίαν και τρυ- 
φήν του ΰώματος, 6 Σκιπίων άτρέμα προς τόν Πα- 
ναίτιον -ψιϋ-υρίΰας είπεν ^ήδη τι τής επιδημίας ημών 201 

18 Ηοηι. π 487 ν^^ιν ρ. 787 ε: ττόΐΐων 



80 ΕΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΕϋΜ 

Άλεξ,ανδρεΐζ άτιολελανκαΰί' δο^ η^οίζ γάρ εωράκαΰί 
τον βαΰίλεα τίερίτίατοϋντα.' 

14. Συναττεδήμεο δε αντω φίλοζ μεν είζ φίλό- 
ΰοφοζ Παναίτιοζ^ οίκέται δε τίέντε' καΐ τοϋ ενοξ 
άτίο^'ανόντοξ έτά ΧΎΐς ^ενης, άλλον μη βονλόμενοζ 5 
τνρίαΰθ'αυ άτιΌ της ^Ρώμης μετετίεμψατο. 

15. Των δε Νομαντίνων αμάχων είναι, δοκονν- 
των καΐ τιολλονς νενίκηκότων Στρατηγούς ^ ντίατον 
απέδειξε Σκυτίίωνα το δεύτερον 6 δήμος έτά τον 
Ίΐόλεμον' ώρμημένων δε τίολλών έτά την ΰτρατείαν, ίο 
καΐ τοντο διεκώλνβεν η βύγκλητος ^ ως έρημου της 
Ιταλίας έΰομένης. καΐ ;^ρι^'ματα λαβείν των έτοιμων 

Β ουκ εί'αΰαν, άλλα τάς τελωνικάς τίροΰόδονς άτΐέταξαν 
οντίω χρόνον έχούύας. 6 δε Σκιτίίων χρημάτων 
μεν ουκ έφη δεΐό^αυ, τα γαρ έαντον καΐ των φίλων ΐ5 
έ^αρκέΰειν τίερϊ δ\ των ύτρατιωτών έμέμφατο, ^χα- 
λετίον γαρ είναι τον^ τΐόλεμον, ευ μεν δί' άνδρείαν 
των τίολεμίων ηττηνται τοΰαντάκις, οτι τίρος τοιού- 
τους, ει δε δι άνανδρίαν των τνολιτών, δτι μετά 
τοιούτων/ 2ο 

16. ^ΕτΐεΙ δε έλ^ων εις το ΰτρατότίεδον τίολλήν 
άτα^ίαν και άκολαΰίαν και δειΰιδαιμονίαν καΐ τρυ- 
φην κατέλαβε, μάντεις μεν εύϋ•ϋς έξήλαΰε και ϋ'ύτας 
κα^ τίορνοβοΰκούς, ΰκεύη δε τίρούέτα^εν άποτίέμπειν 

Ο άτίαντα τίλην χύτρας όβελίΰκου καΐ ποτηριού κέρα- 25 

μεοϋ' των δε άργυρέων έκτιωμα ου μείζον δύο 

λίτρων ΰυνεχώρηύε τοΓ^ βουλομένοις έχειν' λονεύϋ'αι 

δε άτιεϊτίε , των δ\ άλειφομένων τρίβειν ί'καα'τον 

4 τον ίνος] τούτων ενός Υί 



ΑΡΟΡΗΤΗΕΟΜΑΤΑ. 81 

εαυτόν τα γα^ υποζύγια χείρας μη έχοντα έτερου 
τρίψοντος δεΐβ^αι' προύέτα^ε όε άριΰτάν μεν εβτώ- 
ταζ ατίυρον οι^όϊ^, δειτινεΐν δε κατακείμενους αρτον 
ΎΙ τίολτον άπλώζ καΐ κρέας ό;ττόν η έφϋ-όν' αυτός 
5 ^£ ΰάγον εμπεπορτΐη μένος μέλανα περίήεί, πεν^ειν 
την του βτρατεύματος αιΰχύνην λέγων. 

17. Μεμμίου δε τυνος γ^ιλιάρχου λαβών υποζύ- 
για^ -ψυκτηρας διαλί^ους παρακομίζοντα και Θηρι- Ο 
κλειους, ^ εμοί μεν' είπεν ^ημέρας τριάκοντα καΐ τι] 

10 πατρίδί , ΰαντω δε τον βίον άπαντα τοιούτος ων 
αχρηβτον πεποιηκας ΰεαυτόν.' 

18. Έτερου δε ^υρεόν επιδειξ,αντος ευ κεκοΰμη- 
μενον *ό μεν ^υρεός' εΙπεν ^ω νεανία καλός ^ πρέ- 
πει δε 'Ρωμαΐον άνδρα μάλλον εν τι] δεξ,ια τάς ελπί- 

ΐδ δας εχειν η τι] άριΰτερα.' 

19. Του δε τον χάρακα αραντος ΰφόδρα πιέζε- 
0%•αι φάβκοντος ^εικότως' εφη' ^τω γαρ ^ύλω τούτω 
μάλλον η ττ] μαχαίρα πιΰτεύεις.'^ 

20. Όρων δε την άπόνοιαν των πολεμίων ελεγεν 
20 ^ ώνεΐ(5%•αι του χρόνου την άβφάλειαν ' τον γαρ άγαϋ'όν 

ύτρατηγόν ώβπερ ίατρόν έΰχάτης δεΐΰ^αι της δια 
του ^ί-^^'ρου Ό'εραπείας.' ου μην άλλ' έπι^έμενος Ε 
εν καιρώ τους Νομαντίνους ετρέψατο. 

21. Των δε πρεΰβυτέρων τους ηττημένους κακι- 
25 ζόντων,τί πεφεύγαύιν ους τοΰαυτάκις έδίω^αν, ειπείν 

τίνα λέγεται των Νομαντίνων ^ως τα πρόβατα ταύτα 
καΐ νυν εΰτιν, 6 δε ποιμην αλλος.' 

4 ηολτον'] ηΐΒ,Ηιη πόλτον 9 τριά-κοντα] δΙς τριύν.οντα 
νβΐ εξή-κοντα Οοΐ^βίιΐδ 25 τί^ ο τιΊ 

ΡΙαί&ΓοΙιϊ ΜοΓαΙΐα. Υοΐ. II. 6 



82 ΕΕαΠΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟϋϋΜ 

22. ΈπεΙ δε την Νομαντίαν ελών καΐ &ρίαμ- 
βενύας το δεύτερον Λρος Γάων Γράκχον νπερ τε 
της βονλης καΐ των ΰνμμάχων κατεΰτη διαφορά, και 
λντΐονμενοξ δ δημοζ έ^ορνβηΰεν αντον έτά τον βη- 

^ ματοξ, ^εμε' είπεν ^ουδέποτε Στρατοπέδων άλοίλα^^- 5 
μοξ έ%Όρνβη6εν, οντι γε βνγκλνδων ανθρώπων, ών 
ον μητέρα την Ίταλίαν άλλα μητρνιάν ονόαν ετίί- 
βταμαί. ' 

23. Των δε περί τον Γάιον βοώντων κτεΐναυ 
τον τνραννον ^εικότως' είπεν ^οι τγι πατρίδι τίολε- ίο 
μουντές έμε βονλονται τΐροανελεΐν' ον γαρ οΙόν τε 
την 'Ρώμην πεΰειν Σκιπίωνος εότώτος ονδε ζην Σκι- 
πίωνα της ^ Ρώμης τίεΰονΰης.' 

ΚΑΙΚΙΑΙΟΤ ΜΕΤΕΛΛΟΤ. 

1. Καικίλίος Μέτελλος όχνρω χωρίω βονλενό- 
μενος προβαγαγεΐν, είτίόντος έκατοντάρχον προς αν- ΐ5 

202 τον ώ^, εάν δέκα μόνονς άποβάλη, λήφεται το χω- 
ρίον, Ύΐρώτηύεν αντόν ^εΐ βονλοιτο εΙς των δέκα 
γενέύϋ'αί. ' 

2. Των δε νεωτέρων τινός ;^^λ^ί^ρ;^01' πνν^ανο- 
μένον τι μέλλει ποιειν, ^ ει τούτο ' έφη ^βννειδέναι 20 
μοι τον χιτωνίΰκον ένόμιζον, άποδνΰάμενος αν αν- 
τόν επϊ το πϋρ έπέϋ^ηκα.' 

3. 2^X1^:6031/^ (^£ ζώντι πολέμων, άποΟ^ανόντος 
ήχΘ'έΰ^η, και τονς μεν νίονς έκέλενβεν νποδνντας 
άραβ&αι το λέχος, ^τοΐς δε ^εοΐς' έφη ^ χάριν έχειν 2ΐ> 

3 διαφορά] ΐν δί(χφορά? 20 τοντο λΥ: τοντον 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 83 

ντζερ της ^Ρώμης, οτυ παρ' αλλοΐξ ουκ εγενετο 
Σκιπίων. ' 

ΓΑΙΟΤ ΜΑΡΙΟΤ. 

1. Γάιοζ Μάριος εκ γένους άδολου τιροϊών εις 
πολιτείαν δια των βτρατείών, άγορανομ,ίαν την μεί- Β 

5 ζονα παρηγγευλεν αίύ^όμενος δε οτι λείτιεται της 
αντης ημέρας έτά την έλάττονα μετηλϋ'ε' κάκεί- 
νης αποτυχών, όμως ουκ άπέγνω του τίρωτεύΰειν 
"Ρωμαίων. 

2. 'Ι^ίας δε έχων εν άμφοτέροις τοΓ? ΰκέλεβι 
10 παρέΰχεν α(^£το^ έκτεμεΐν τω ίατρω, καΐ μη 6τενά- 

^ας μηδέ τάς όφρϋς ύυναγαγών ένεκαρτέρηΰε τι] 
χειρουργια' του δε ιατρού μεταβαίνοντος^ έτά %'άτε- 
ρον, ουκ ηΟ'έληΰεν ειπών ^ούκ είναι το ^εράπευμα 
της άλγηδόνος α^ιον.' 

15 3. ΈπεΙ δε Αούΰιος 6 άδελφιδοϋς, αύτοϋ το 
δεύτερον νπατεύοντος, έβιάξετο των εν ώρα Στρα- 
τευομένων τινά ονόματι Τρεβώνιον, 6 δε άπέκτεινεν 
αυτόν , και πολλών κατηγορούντων ουκ ηρνήΰατο 
κτεΐναι τον άρχοντα, την δε αίτίαν είπε καΐ απέ- Ο 

20 δει%ε' κελεύΰας ο Μάριος τον έπΙ ταΐς άριΰτείαις 
διδόμενον βτέφανον κομι6^ήναι τω Τρεβωνίω περι- 
έ^ηκε. 

4. ΤοΓί? (Ϊ£ Τεύτοΰι παραΰτρατοπεδεύΰας εν χω- 
ρίω όλί/ον ϋδωρ £;^οντ6, των Στρατιωτών διψην 

25 λεγόντων, δεί^ας αύτοΐς ποταμόν έγγϋς ρέοντα τω 
χάρακι των πολεμίων ^έκεΐΰ'εν ϋμιν έβτιν' είπε 
20 ό *: ονν δ 



84 ΕΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΚϋΜ 

^τνοτον ωνυον αΐματοξ.' οι δε αγειν Λαρεκάλονν, 
εως νγρον εχωβι το αίμα καΐ μήπω πάν νπο τον 
δίψην έκπετΐηγός. 

5. ^Εν δε τοις Κίμβρικοΐς πτολδμοί^ Καμαρίνων 
ϋ χίλίονζ άνδρας άγαμους γενομένους ομοϋ ^Ρωμαίους 5 

εποίηΰε, κατ οΰό^ενα νόμον' προς δε τους εγκαλονν- 
τας έλεγε ^τών νόμων ονκ έ^ακονβαι δια τον των 
οτίλων 'ψόφον.' 

6. ^Εν δε τω έμφνλιω τίολέμω τίεριταφρευόμενος 
καΐ τίολίορκονμενος εκαρτερεί , τον οίκεΐον άναμέ- ίο 
νων καιρόν, είτίόντος δ\ Πομτίαυδίον Σίλωνος τίρός 
αυτόν ^ ει μέγας ει 6τρατ7]γός , ώ Μάριε, καταβάς 
διαγώνΐ(3αι% ^ΰϋ μεν οϋν^ είτίεν ^ ει μέγας ει ΰτρα- 
τηγός, άνάγκαύόν με διαγωνίΰαό&αι καΐ μη βουλό- 
μενον.' 15 

ΚΑΤΛΟΤ ΛΟΤΤΑΤΙΟΤ. 
Κάτλος Λουτάτιος ίν τω Κιμβρικω τίολέμω παρά 
τον ^Ατί(3ωνα ποταμον ΰτρατοπεδεύων , έπεί τους 
Ε βαρβάρους ορωντες οί" 'Ρω^αΓοί- διαβαινειν έπιχει- 
ροϋντας άνεχώρουν, μη δυνάμενος αυτούς καταβχεΐν 
ώρμηΰεν εις τους πρώτους των άποτρεχόντων, όπως οο 
δοκώόι μη φεύγειν τους πολεμίους, άλλα τω ότρα- 
τηγω κατακολουΌ'δΓΐ'. 

ΣΤΛΛΑ. 

Σύλλας 6 εύτυχΎ}ς άναγορευΘ'εις των μεγίΰτων 

ευτυχιών ίττο^είτο δύο, τ'ήν Πίου Μετέλλον φιλίαν, 

4 Κκμ,ερίνων Υϋ. Μαιν ο. 28 11 Πομπαίδιον Υί : 

πομπίον 23 ΣΎΛΛΑ *: ΣΎΛΛΟΎ 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 85 

καΐ το μη καταβκάψοα τάζ '^ϋ-ήναζ αλλά φείΰαβ^αι 
τήζ πόλβωζ. 

ΓΑΙΟΤ ΠΟΠΙΛΛΙΟΤ. Ε 

ΓάίΟζ Ποτίίλλιοζ έτΐεμφθ-η τίρός '^ντίοχον έτίΐβτο- 
λην τίαρά της ύνγκλήτον κομίζων, κελενονβαν άπά- 

5 γείν εξ, Αίγντίτον το ΰτράτενμα κοά μη 6φετερίζε6%•αι 
των Πτολεμαίου τέκνων ορφανών όντων την βαβι- 
λείαν' τΐροΰίόντα δ' αντον δίά τον Στρατοπέδου 
ΛΟρρω%'εν άΰτΐαΰαμένου του Άντιόχον φιλοφρόνοοξ, 
ουκ άνταβτίαΰάμενοζ το γραμματεΐον έτΐέδωκεν' έτίεΐ 

10 ίέ άναγνοϋζ εφη βουλεύβεόϋ'αι καΐ δώύειν την άτίό- 
κρίΰιν, τω κληματι γϋρον τιερϊ αυτόν 6 Ποτίίλλιοξ 
Ίΐερίέγραψεν ειπών ^ ενταύθα τοίνυν εβτώς βούλευ- 
ύαι καΐ άπόκρίναί.' πάντων δε το φρόνημα του 
ανδρός καταπλαγέντων του τε Άντιόχου ποιηΰειν 

ΐδ όα-ο/Ιο/ουντο^ τα δοκοϋντα 'Ρωμαίοΐζ^ ούτως ηύπά-^^^ 
ΰατο καΐ περιέπτυξεν αυτόν ό ΠοπίλλίΟζ. 

ΛΕΤΚΟΤΛΛΟΤ. 
1. Αεύκουλλοζ εν Αρμενία μετά μυρίων οπλι- 
τών καΐ χιλίων ιππέων επι Τιγράνην εχώρει πεν- 
τεκαίδεκα μυριάδας ΰτρατιάς έχοντα τι] πρό μιας 
20 νοννών Οκτωβρίων, εν ί] πρότερον υπό Κίμβρων ή 
μετά Καιπίωνος διεφΰ'άρη δύναμις. είπόντος δέ 
τ^νο^ οτ^ "Ρωμαίοι την ήμέραν άφοΰιοϋνται καΐ δε- 
δοίκαΰιν, Όΰκοί)ΐ'' εφη ^ ΰήμερον άγωνιβώμεΰ-α προ- 
^ύμως, ϊνα και ταύτην εξ, αποφράδος και ΰκυ^ρω- 
25 πης ποιηΰωμεν ιλαράν και π:ρο(?φ6λί5 'Ρωμαίοις.' 

20 νοννών * : νόννων 21 Καίηίωνος Χ : ΰν,ιπίωνος 



86 ΚΚαϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΚϋΜ 

2. Τονς δε καταφράκτονς μάλιύτα φοβούμενων 
β των ΰτρατιωτών έκέλενΰε ^αρρεΐν' ^πλείον γαρ έργον 
είναι τον νίκγιΰαι το τούτους όκνλενβαι.' Λρούβάς 
δε τω λόφω τίρώτοξ καΐ το κίνημα των βαρβάρων 
ϋ'εαόάμενοζ άνεβόη^ε ^νενίκήκαμεν^ ω 6ν6τρατίώταΐ'' 5 
καΐ μηδενοζ ντίοΰτάντοζ διώκων πέντε ^Ρωμαίων 
άπεβαλε 7ίε6όνταζ, των δε πολεμίων ντάρ δέκα μυ- 
ριάδας άτίέκτευνε. 

ΓΝΑΙΟΤ ΠΟΜΠΗΙΟΤ. 

1. Γναιοζ Πομτίψοξ νπο ^Ρωμαίων ήγατίη&η 
τοίϊου'Γοί' δ^οι» ό Ίίατηρ έμιΰή^η. νέος δε ων παν- ίο 
τάπαΰι ττ} Σύλλα μερίδι προΰέ&ηκεν αυτόν και 
μήτε άρχων μήτε βουλεύων πολλούς εκ της ^Ιταλίας 

Ο έότρατολόγηΰε. καΐ Σύλλα καλούντος ουκ έφη δίχα 
λαφύρων ούδε άναίμακτον επιδει^αι τω αύτοκράτορι 
την ^υναμ-Μ/' ούδ' ηλ^ε πρότερον πριν η πολλαϊς ΐ5 
μάχαις ν^κ^ί^α^ τους ότρατηγούς των πολεμίων. 

2. Έπει δε πεμφ&εις εις Σικελίαν ύπο Σύλλα 
βτρατηγος έπυνϋ-άνετο τους ΰτρατιώτας εν ταΐς οδοι- 
πορίαις έκτρεπομένους βιάζεΰ&αι και άρπάζειν^ τους 
μεν άλλως πλανωμένους και περιΰ^έοντας έκόλαΰε^ 20 
των δε πεμπομένων ύπ' αύτοϋ αφραγΐδας επέβαλε 
ταΐς μαχαίραις. 

ϋ 3. Μαμερτίνους δε της εναντίας γενομένους με- 

ρίδος οϊός τε ην άποΰφάττειν απαντας' Σϋ'εννίου 

δε του δημαγωγού φήβαντος ου δίκαια ποιεΐν αύ- 25 

τον άνΟ-' ενός α^τί-Όυ πολλούς άναιτίους κολάζοντα^ 

14 ίηιδί^ί'^ί-ιν ίχη κν ^πίδείξαυ'ί 21 επίβαλε *: επέβαλλε 



ΑΡΟΡΗΤΗΕ&ΜΑΤΑ. 87 

τούτον δε αντόν είναι τους μεν φίλους τνείόαντα, 
τους δε έχϋ-ρονς βίαΰάμενον ελέύ^αι τα Μαρίον ' 
ΰ'ανμάόας 6 Πομπήιος εφη * όνγγνώμην εχειν Μαμερ- 
τίνοίζ ντίο τοιούτον πειβϋ'εΐΰιν άνδρόζ, ος την τία- 
5 τρίδα της εαυτού ψυχής Ίΐ,ροτιμα. ' καΐ την τε τίόλιν 
και τον Σ^έννιον άπελυΰεν. 

4. Εις δε Αιβύ7]ν διαβάς έτίΐ ζίομίτιον καΐ μάχγι 
μεγάλτ] κρατήΰας, άΰπαβαμενων αυτόν αυτοκράτορα 
των ΰτρατιωτών εφη ^ μη δεχεΰ^αι την τιμήν, εως 

10 όρ^ός εΰτηκεν ο χάραξ των τίολεμίων.' οΓ ^δ, καί- Ε 
τίερ ομβρου πολλού κατέχοντος, όρμήΰαντες διετΐόρ- 
^ηΰαν το ΰτρατότίεδον. 

5. Έπανελ^όντα δε αυτόν ο Σύλλας ταΐς μεν 
αλλαις τιμαΐς έδέ^ατο φιλοφρόνως και Μάγνον προβ- 
ιά ηγόρενύε τίρωτος αυτόν ^ριαμβεύΰαι δε βονλόμε- 

νον ουκ εί'α μηδεπω μετέχοντα βουλής, είπόντος 
δε τού Πομπηίου προς τους παρόντας ^άγνοεΐν τον 
Σύλλαν δτι καΐ τον ήλιον ανατέλλοντα πλείονες ή 
^ΰΐΌντα προ6κυνού6ιν,' 6 μεν Σύλλας άνεβόηΰε 

20 ^^ριαμβευετω.' Σερονίλιος δε άνήρ άριβτοκρατικός ¥ 
ήγανάκτει , καΐ των Στρατιωτών ένίΰταντο ττολλοί 
τω %•ριάμβω δωρεάς τινας απαιτούντες, επει δε 6 
Πομπήιος εφη ^μάλλον άφήΰειν τον ϋ'ρίαμβον ή 
κολακεύΰειν εκείνους \ '^νϋν' εφη '^καΐ μέγαν άληΟ'ώς 

2δ οραν καΐ α^ιον τού θριάμβου τον Πομπήιον.' 

6. 'Έ^ονς δε οντος εν ^Ρώμΐ] τοις ιππεύΰιν, όταν 
ύτρατεύύωνται τον νόμιμον χρόνον, άγειν τον ϊππον 
εις άγοράν επι τους δύο άνδρας, ους τιμητάς κα- 
λούΰι , και καταρι^μηΰαμένους τάς ΰτρατείας καΐ 



88 ΕΕαϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟΚυΜ 

τονξ 6τρατηγον§ νφ' οίς έΰτρατενβαντο τνγχάνειν 
2.(^^ επαίνων τι -ψόγων των προβηκόντων' νπατενων 6 
Πομπήιος κατήγαγεν αντοξ τον ϊππον επί τονζ τίμη- 
τάζ Γελλίον καΐ Αέντλον' εκείνων δε ώύπερ ε^οζ 
έΰτΐ πνΰΌμενων, εί πάΰαζ έβτράτενται τάξ ΰτρατείας, 5 
^πάύας^ ε'ίπεν ^νπ' εμαντω αντοκράτορι.' 

7. Των δε Σερτωρίον γραμμάτων κρατήΰας εν 
Ιβηρία, εν οίς ήΰαν έπίΰτολαΐ πολλών ηγεμόνων 
έπΙ νεωτεριΰμω καΐ μεταβολή της πολιτείας τον 
Σερτώριον εις 'Ρώμην καλούντων, κατεκανΰε πάόας ίο 
δίδονς μετανοηύαυ καΐ βελτίονας γενέΰ&αί τονς πο- 
νηρούς. 

8. ΈπεΙ δε Φραάτης 6 Πάρθων βαβιλενς επεμ^ρε 
προς αντον ά^ίών δρω χρήβϋ'αί τω Ευφράτη, '^ μάλ- 
λον ' εφη '^ χρήΰ^αο ^Ρωμαίους δρω προς Πάρΰ^ους ι^ 
τω δίκαίω.' 

Β 9. Λευκίου δε Αευκούλλου μετά τάς ατρατείας 
άφείκότος αυτόν εις ήδονάς καΐ πολυτελώς ζώντος, 
τον δε Πομπήιον ως παρ' ήλικίαν του πολλά πράΰ- 
ΰείν όρεγόμενον ψεγοντος, ^ μάλλον' εφη ^γεροντί 2ο 
το τρυφάν η το άρχειν είναι παρ' ήλικίαν. ' 

10. Νο6οϋντι δε αύτω κίχλην δ ιατρός λαβείν 
προΰετα^εν' οι (ίε ζητοϋντες ούχ εύρον {ήν γάρ 
παρ' ώραν), εφη δε τις εϋρε^ήύεΰϋ^αι παρά Αευ- 
κούλλω δι έτους τρεφομένας' ^ είτα' εφη ^εί μη 25 
Αεύκουλλος ετρύφα, Πομπήιος ουκ άν εξ7]ΰε',' καΐ 
χαίρειν έάΰας τον ίατρόν έλαβε τι των εύπορίΰτων. 

Ο 11. Ίβχυρας δε ΰιτοδείας εν 'Ρώμη γενομένης, 
1 οΐς νί: ονς 4 Γΐλλιον Χ: τΐλλιον 27 τι * 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 89 

άτΐοδείχθΈΪς λόγω μεν άγοραξ εταμελητης, έργω δε 
γης καΐ ^αλάΰόης κνρίοξ, επλενΰεν εις Αίβνην καΐ 
Σαρδόνα καΐ Σικελίαν' και πολνν ά^ροίβας ύΐτον 
εύτΐενδεν είζ την ^Ρώμην. μεγάλου δε χειμωνος γε- 

5 νομένον καΐ των κυβερνητών όκνούντων , τϋρώτος 
εμβάζ καΐ την αγκυραν άραυ κελενΰας άνεβόηΰε 
^τίλεΐν ανάγκη^ ζην ουκ ανάγκη.^ 

12. Της δε τίρος τον Καίΰαρα διαφοράς αποκα- 
λυπτόμενης καΐ Μαρκελλίνου τ^ί^ό^ των υτιΌ Πομ- 

10 τΐηίου Λροϊ^χ-θ'αί- δοκούντων μεταβεβλημενου δε προς 
Καίΰαρα πολλά προς αυτόν εν ΰνγκλήτω λέγοντος, 
^ούκ αίΰχύν]] Μαρκελλΐνε' ειπεν ^ έμοί λοιδορούμε- Ο 
νος, δι^ όν εξ άφωνου λόγιος εκ δε πεινατικοϋ εμε- 
τικός γεγονας;' 

Ιό 13. Προς δε Κάτωνα πικρώς καϋ'αφάμενον, ότι 
πολλάκις αύτοϋ προαγορεύοντος την Καίΰαρος δύνα- 
μιν και αϋ^ηΰιν ουκ έπ άγα&ω της δημοκρατίας 
γινομένην αυτός άντεπραττεν , άπεκρίνατο ^τά μεν 
6ά μαντικώτερα, τα δ' εμά φιλικότερα/ 

20 14. Περί δε αυτοϋ παρρηΰιαξόμενος εΙπεν, ως 
πάύαν άρχην και έλαβε %•ά60ον η προβεδόκηβε, και 
κατα%ΌΪτο ^-άΰΰον η προΰεδοκη%•η. 

15. Μετά δε την εν Φαρΰάλω μάχην φεύγων 
εις Αΐγυπτον, ως έμελλε διαβαίνειν εκ της τριήρους 

2ό εις άλιευτικόν ττλοΓον άποΰτείλαντος του βαΰιλεως, Ε 
επιστραφείς προς την γυναίκα και τόν υιόν ούδεν 
έτερον η τό του Σοφοκλέους εΙπεν 



13 



7 άνά-^-ΛΎ] — άνάγν,τ] 1πηίπ8 : άναγν,άζΎ) — άναγκάξτ] 
ιααΐΐιη πεινητιποϋ 21 έλαβε] λάβοί? 



90 ΚΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΜ 

^ο6τοζ δε Λροξ τΰρίίΐ'νον εμπορεύεται, 
κείνου 'βύ (^ου/Ιο^, καν έλενΟ-ερος μόλ7].' 
μεχαβάξ δ\ καΐ τίληγείς ξίφει καΐ βτενά^αζ ατία^, 
είτΐών δε μηδέν άλλ' έγκαλνφάμενοζ παρεδωκεν εαυ- 
τόν. 5 
ΚΙΚΕΡί^ΝΟΣ. 

1. Κυκέρων ο ρήτωρ εις τοϋνομα βκωτίτόμενοζ 
και των φίλων μετα^έΰ^αι κελευόντων , εφη ^τόν 
Κικέρωνα ποίήόειν των Κατώνων καΐ των Κάτλων 
καΐ των Σκαύρων ενδο^ότερον.' 

2. "Εκτίωμα δε άργυροϋν τοις ^εοις άνατι^είς ίο 
Ε τα μεν τίρώτα των όνομί^τωι^ γράμμαύυν εΰήμανεν, 

άντΙ δε τον Κικέρωνος έρέβιν^ον έτόρευύε. 

3. Των δε ρητόρων τους μέγα /3οώΐ''Γα^ έλεγε 
δί^ άΰ^ενείαν έπΙ την κραυγην ως χωλούς άναβαί- 
νειν εφ' ίππο ν. ΐ5 

4. Ούερρου δε νίυν έχοντος ουκ εν κεχρημενον 
εφ' ώρα τω βώματι, τον δε Κικέρωνα λουδοροϋντος 
εις μαλακίαν και κίναιδον άποκαλοϋντος , ^άγνοεΐς' 
είπεν ^ότι Λρο<?^ίκεί. τοΓ? τέκνοις έντος ^υρών Αθ6- 
δορει6ϋ'αι;' 20 

5. Μετέλλου δε Νέπωτος είπόντος προς αυτόν 
ότι ^πλείονας μαρτύρων άπέκτονας η όυνηγορών 

205 6έ(5ωκας\ ^καΐ γαρ εύτιν' εφη ^πλεΐον φο^ πίβτεως 
η λογιότητος.' 

6. Έρωτώντος δε του Μετέλλου τίς αύτοϋ πατήρ 25 
έβτι, '^ταύτην' εφη ^τήν άπόκριΰιν χαλεπωτέραν η 
ΰή μήτηρ πεποίηκεν.' ην γαρ ή του Μετέλλου άκό- 

1 Νίΐυοίν ρ. 253 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 91 

λαβτοζ, 6 δε Μετελλοζ αντοζ ντίόκονφοξ καΐ αβέ- 
βαιος καΐ φερόμενος ταΐς ορμαις. 

7. ζίίοδότω δε τω διδαΰκάλω των ρητορικών 
ί^πτοΟ-ανοντ^ κόρακα λί%Ίνον έπιΰτη6αντοζ αντον, ^δι- 

5 καίαν' εφη ^την ά^ο^/^ήν γεγονεναι' ηετεΰ&αι γαρ 
τοντον ον λέγειν εδίδαξεν.' 

8. Ονατίνιον δε αν&ρωτίον έαντω ό'^άφοροι/ καΐ 
μοχθ•ηρόν άλλως άκονβας δτί τέϋ-νηκεν, είτα γνονς^ 
νύτερον οτ6 ξ^, ^κακός' είτίεν "^άπόλοιτο κακώς ό 

10 ιρευβάμενος.' 

9. Προς δε τον δοκονντα Αίβνν άπο γένους 
είναι, φήΰαντα δε αντον μη άκονειν λέγοντος, ^καΐ 
μην ουκ άτρντίητον έχεις το ονς' είπε. 

10. Κάύτον δε Ποηίλλιον νομικόν είναι βονλό- 
15 μενον, οντά δε άμα^η και άφνη, προβεκαλεΐτο μάρ- 
τυρα τίρός τίνα δίκην' είτίόντος δε εκείνου μηδέν 
γινώΰκειν, ^οί'ει γάρ ί'ΰως' είπε ^περι τών νομίμων 
έπερωτάΰϋ-αι.' 

11. ^Ορτηβίου δε του ρητορος λαβόντος μιβ^όν 
20 άργυράν ύφίγγα παρά του Βέρρου και προς τον 

Κικέρωνα πλαγίως τι είπόντα φήΰαντος '^ αινιγμά- 
των λύόεως απείρως εχειν', ^καΐ μην ή ΰφίγξ' εφη 
^παρά ΰοΐ εΰτιν.' Ο 

12. Ούοκωνίω δε άπαντηΰας μετά τριών Θ-υγα- 
2δ τέρων άμορφοτάτων την όψιν άτρέμα προς τους 

φίλους είπεν 

^Φοίβου ποτ ουκ έώντος εβπειρεν τέκνα.' 

9 κακώί ό] ό κακώς Χ 14 Κάατον δε Ποπίλλιον] οί". 
νϋ Οίο. ο. 26 17 νομικών ίΐοίοίβηι 27 Νααοΐί ρ. 699 



92 ΕΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΚϋΜ 

13. Φανΰτον δε τοϋ Σνλλα τΐαι-δος δίά πλη- 
θΌζ δανείων άπάρτων τίρογράιΙ^αντοξ, ^ταντην' εφη 
^μάλλον άότΐάξομαι την τίρογραφην η την τίατρφαν 
αντον. ' 

14. Πομπήιου δε καΐ Καίΰαροζ διαΰτάντων, εφη 5 
^γίνώΰκω ον φύγω, μη γινώΰκων τίρος ον φνγω.' 

15. ΚαΙ Πομτίηιον εμέμφατο την τίόλυν εκλι- 
πόντα καΐ Θεμιΰτοκλέα μάλλον η Περικλέα μιμηύά- 

β μενον, ουκ έκείνοις των πραγμάτων άλλα τοΰτοί^ 
ομοίων όντων. ίο 

16. Γενόμενος δ^ οϋν παρά Πομπηίω καϊ πάλιν 
μετανοών, ερωτηΟ^εΙς υπό Πομπηίου που Πείΰωνα 
τον γαμβρον άπολέλοιπεν εφη ^παρά τω 6ω πεν- 
^ερω.' 

17. Μεταβαλομενου δε τίνος άπό Καίΰαρος προς ΐ5 
τον Πομπήίον , λε^οι/το^ υπό ύπουδης καϊ προΰ^υ- 
μίας άπολελοιπεναο τον ΐππον , ^ βελτιον' εφη ^αυ- 
τόν περί τοϋ ίππου βεβουλεϋβϋ-αι.' 

18. Προς δε τον άπαγγελλοντα τους Καίΰαρος 
φίλους βκυ^ρωποϋς είναι '^ λέγεις ' εφη ^ δυβνοειν ^^ 
αυτούς Καίύαρι.' 

Ε 19. Μετά δε την εν Φαρΰάλω μάχην Πομπηίου 
μεν φυγόντος , Νωνίου δε τίνος έτι παρ^ αυτοΐς 
αετούς επτά φηύαντος είναι και δια τοϋτο ϋ^αρρεΐν 
παρακαλοϋντος, ^ καλώς αν παρ^νεις' εΐπεν '' εί κο- 25 
λοιοις έπολεμοϋμεν.' 

20. ΈπεΙ δε Καΐβαρ κρατήΰας τάς Πομπηίου 
καταβεβλημενας εικόνας άνέύτηΰε μετά τιμής, εφη 
23 αϋτοις *: αύτοίς 



ι 



ΑΡΟΡΗΤΗΕ&ΜΑΤΑ. 93 

περί αντον λέγων 6 Κικέρων οτι ^τονς Πομπηίου 
Καΐβαρ ανδριάντας ιβτάς τονζ ίίίνττου πήγννβιν.' 

21. Οντω δε πολλού το καλώς λέγειν έτίμα τε 
και περί τούτο μάλιΰτα ηγωνία^ ώΰτε προκειμένης 
5 δίκης επί των εκατόν ανδρών και επικείμενης της 
ημέρας, "Ερωτα άπαγγείλαντα αντω τον οίκέτην εις Ρ 
την έπιονβαν νπερτε%^ηναι την δίκην ηλενχΙ^έρωΰε. 

ΓΑΐοτ Καίσαρος. 

1. Γάιος Καΐΰαρ, οτε Σνλλαν εφενγεν ετι μει- 
ράκιον ων, περιέπεΰε πειραταΐς' και πρώτον μεν 

10 αίτη&εις αργυρίου πληδ-ος κατεγέλαβε των ληΰτών 
ως άγνοουντων ον εχουύι, καΐ διπλάΰιον ώμολόγηΰε 
δώβειν' έπειτα φρουρούμενος , εως ΰυνηγε τα χρή- 
ματα, προύέταττεν ηύυχίαν αντω παρέχειν κοί^^ω- 
μένω και ΰιωπαν. λόγους δε καΐ ποιήματα γράφων 

15 άνεγίνωΰκεν αύτοις , και τους μη λίαν έπαινοϋντας 
άναιΰϋ-ήτους καΐ βαρβάρους άπεκάλει και μετά γέ- 
λωτος ήπείλει κρεμαν αύτούς' ο καΐ μετ ολίγον 
έποίηΰεν. τών γαρ λύτρων κομιύ^έντων άπολυ^-είς 206 
καΐ ύνναγαγών άνδρας έ^ Άΰίας και πλοία βυνήρ- 

20 παΰε τους λ7]ΰτάς και προβήλωβεν. 

2. Έν δε ^Ρώμη προς Κάτλον πρωτεύοντα "Ρω- 
μαίων εις άμιλλαν υπέρ της άρχιερωύύνης καταΰτάς 
καΐ προπεμπόμενος ύπο της μητρός επί τάς %-νρας, 
^ΰήμερον' είπεν ^ώ μητερ , αρχιερέα τον υιόν ή 

2δ φυγάδα ε%εις. ' 

3. Πομπηίαν δε την τ^υζ^^Γκα κακώς άκούΰαΰαν 
1 τονς*: τον 



94 ΕΕ&ϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΜ 

έπΙ Κλωδίω τΰαραίτηΰάμενος, είτα τον Κλωδίον φεν- 
γοντος έπΙ τούτω δίκην μ^άρτνζ είΰαχ^είς ονδεν είπε 
φανλον Λ^ρΙ της γνναικόζ' ερομενον δε τον κατηγό- 
ρον ^δίά τί τοίννν επέβαλες αντην', ^οτι την ΚαίΟα- 
β ρο^' έφη ^γνναΐκα καΐ διαβολής δει: κα&αράν είναι.' 5 

4. Τάς δ' Άλεξ,άνδρον τΐράξείς άναγυνώβκων 
εδάκρνβε καΐ προς τονς φίλονς είπεν οτι ^ταντην 
την ηλικίαν έχων ενίκηΰε ζίαρειον, έμοί δε μέχρι 
ννν ονδεν πεπρακταί.' 

5. Πολίχνιον δε αντον λντίρον εν ταΐς "Αλπεβι ίο 
παρερχομενον, και των φίλων διαπορονντων ει και 
ενταϋ&ά τίνες βτάβεις είΰΐ καΐ αμιλλαι περί πρω- 
τείων, επιΰτάς και βνννονς γενόμενος ^μάλλον αν' 
εφη '^ εβονλόμην πρώτος εντανΰ'α είναι η δεύτερος 
εν 'Ρώμγι.' ΐ5 

6. Των δε τολμημάτων τα παράβολα και μεγάλα 
Ο πράττειν εφη δειν, άλλα μη βονλεύεβ&αι, 

7. ΚαΙ διέβη τον 'Ρονβίκωνα ποταμό ν εκ της 
Γαλατικής επαρχίας επι Πομπήιον, ειπών ^πας άνερ- 
ρίφ%'ω κύβος.' 20 

8. Έπει δε Πομπηίον φεύγοντος επι ^άλαβύαν 
έκ της ^Ρώμης, και Μετελλος £π:«ρχο? ών τοϋ ταμι- 
είον βονλόμενον αντον χρήματα λαβείν εκώλνε και 
το ταμιεΐον άπεκλειΰεν, ήπείληβεν άποκτενεΐν αντόν ' 
καταπλαγέντος δ^ε τον Μετελλον , ^τοϋτο' είπεν ^ώ 25 
νεανίΰκε, φήύαί |μ-ο^ χαλεπώτερον ^ν ή ποιήΰαι.' 

9. Των δε ΰτρατιωτών αντω βραδέως εις /ίνρ- 

19 πας άβίβί 0οΙ)θ1:υ8 22 εκ] οηι, ιπθί οοάοΐ. τα- 
μΐίίον Ιιίο θί ΐηίτα *: ταμείου 



ΑΡΟΡΗΤΗΕ&ΜΑΤΑ. 95 

ράχίον εκ Βρεντεΰίον κομιζομενων, λαΰ-ών απανταξ 
είξ τίλοΐον έμβάζ μικρόν επεχείρησε διατίλεΐν το 
πέλαγος ' ΰνγκλνζομενον δε τοϋ πλοίου, ποίήΰας τω Τ> 
κυβερνήτΐ] φανερόν εαυτόν άνεβόηΰε ^πίύτευε τι] 
5 τύχτ] γνους οτυ Καίΰαρα κομίζεις.^ 

10. Τότε μεν οϋν έκωλύθ'η, τοϋ χειμώνος ίΰχυ- 
ροϋ γενομένου καΐ των στρατιωτών όυνδραμόντων 
καΐ περιπα^ούντων, ει περιμένει δύναμιν αλλην ως 
άπιΰτών αύτοΐς' επεί δε μάχης γενομένης νικών 6 

10 Πομπήιος ουκ έπε^ήλΰ'εν , άλλα άνεχώρηΰεν εις το 
βτρατόπεδον, ^τήμερον' εϊπεν ^ήν ή νίκη παρά τοί^ 
πολεμίοις, άλλα τόν είδότα νικάν ουκ εχουΰιν.' 

11. Έν δε Φαρΰάλω Πομπηίου παρατεταγμενην Ε 
την φάλαγγα κατά χώραν εΰτάναι και προΰδεχεΰϋ'αι 

15 τους πολεμίους παρεγγυήΰαντος , άμαρτεΐν αυτόν 
έλεγε τόν εξ επιδρομής μετ έν%•ου6ια6μοϋ τόνον 
και ροΐζον έκλύύαντα τών ΰτρατιωτών. 

12. Φαρνάκην δε νικήΰας τόν Ποντικόν ε| εφό- 
δου προς τους φίλους έγραψε ^ήλ%Όν είδον ένί- 

20 κηβα, ' 

13. Μετά δε την εν Λιβύη τών περί τόν Σκι- 
πίωνα φυγήν και ήτταν Κάτωνος εαυτόν άνελόντος, 
^φ^ονώ 601 Κάτων' είπε ^τοϋ θανάτου ' και γάρ ύϋ 
ε'μ-οΐ της ΰής ΰωτηρίας εφΘ'όνηβας.' 

25 14. Άντώνιον δε και ζίολοβέλλαν υφορωμένων Ρ 
ένίων και φυλάττεβΟ-αι κελευόντων, ^ού τοΰτου^' εφη 
'^^ε^ί-ε'ΐ'ίίί' τους βαναύβους και λιπώντας, αλλά τους 
ίβχνους καϊ ώχροϋς εκείνους' δεί^ας Βροϋτον και 
Κάββιον. 



96 ΚΕαυΜ ΕΤ ΙΜΡΕΚΑΤΟβϋΜ 

15. Αόγον δε Λαρά δεΐπνον εμπεβόντος περί 
θανάτου ποιος αριΰτοζ, ^6 άτίροΰδόκψοξ' είτίε. 

Καίσαρος τοτ ςεβαςτοτ. 

1. Καΐόαρ δ πρώτος έπίκλΎΐϋ-εΙς Σεβαότός, ετι 
μειράκιον ων Άντώνίον άπτμεί διόχίλίας πεντακο- 
ύίας μυριάδας τον πρώτον Καίΰαρος άναιρεΰ-εντος, 5 
εκ της οικίας ας προς αντδν δ ' Αντώνιος μετήνεγκεν' 
άποδονναι βονλόμενος 'Ρωμαίοις το καταλειφ^εν νπο 
Καίΰαρος, έκάΰτω δραχμάς εβδομηκοντα πέντε ' τον 
δε Άντωνίον τα μεν χρήματα κατέχοντος^ εκείνον 

207 ^£ της απαιτήσεως άμελειν, ει ΰωφρονεΐ, κελενοντος, ίο 
έκήρνττε τα πατρώα και έπίπραΰκε' καΐ την δωρεάν 
αττοίίού^ θνι^οίαι» μεν αντω , μΐβος δε έκείνω παρά 
των π;ολί.τών περιεποίηύεν. 

2. ΈπεΙ δε 'Ροιμητάλκης δ των Θρακών βαΰι- 
λενς απ Άντωνίον μεταβαλόμενος προς αντδν ονκ ΐ5 
εμετρίαζεν παρά τονς πότονς, άλλ' ην επαχθής δνει- 
δίζων την βνμμαχίαν, προπιών τινι τών άλλων βαΰι- 
λέων δ Καιΰαρ είπεν ' εγώ προδοβίαν φιλώ, προδό- 
τας δ' ονκ έπαινώ.' 

3. Τών δε 'Αλε^ανδρέων μετά την άλωΰιν τά 20 
δεινότατα πείΰεα^αι προύδοκώντων , άναβάς έπΙ το 

Β βήμα καΐ παραΰτηβάμενος "Αρειον τον Άλε^ανδρέα 
^φείδεύ&αι μεν της πόλεως' έφη ^πρώτον διά το 
μέγεϋΌς και το κάλλος, έπειτα διά τον κτίΰτην Άλέ- 
\ανδρον, τρίτον δ\ δι "Αρειον τον φίλον.' 2δ 

6 εκ της οίν,ίας ας] ας εκ της οίν,ίας'ί οί. Υϋ. Οίο. ο. 43 
14 ^ΡοψΎ]τάλν.ης *: ^νμίτάλν,ης 



ΑΡΟΡΗΤΗΕΟΜΑΤΑ. 97 

4. Άκονΰας δε οτι "Εροος ο τα εν Αίγνητω διοι- 
κών δρτντ^α τον κρατούντα τΐάντων εν τω μ,άχεΰ^αι 
καΐ άήττητον οντά τίρυάμενοζ ότΐτηΰας κατεφαγε, μετε- 
πεμψατο αντον καΐ άνεκρινεν' δμολογήύαντα δε εκέ- 

5 λενΰεν ιΰτω νφς τΐροϋηλωϋ-ηναι,. 

5. Έν δε Σικελία "Αρειον άντΙ Θεοδώρου κατε- 
ΰτηΰε διοίκητην έπιδόντος δε τίνος αντω βίβλίον, 
εν φ γεγραμμενον ήν ^^ φαλακρός η κλετίτης Θεό- 
δωρος 6 Ταρΰενς' τί 6οι ^οκθΓ;' άναγνονς Καιΰαρ Ο 

10 υπέγραψε ^ δοκεΐ.' 

6. Παρά δε Μαικήνα τοϋ ΰυμβιωτοϋ κα^' εκα- 
ΰτον ει/ί-α'υτόΐ' εν τοΓ^ γενε^λίοις δώρον ελάμβανε 
φιάλην. 

7. Αΰ-ηνοδώρω δε τω φ^λο^οφω δια γήρας εις 
15 οίκον άφεϋ'ίΐναι δεη^εντι ΰυνεχώρηΰεν. ετιεί δε 

άβπαβάμενος αυτόν ο ΆΟ-ηνόδωρος ειπεν ^ όταν 
όργιόϋ-ΐις, Καΐΰαρ, μηδέν εΐ7ΐϊ]ς μηδέ ποιή6ι;ις πρό- 
τερον η τά εϊκοβι και τετταρα γράμματα διελ^εΐν 
τΐρός εαυτόν' , έτίΐλαβόμενος αϋτοϋ της χειρός '^ ετι 
20 (ίου τίαρόντος' εφη ^ χρείαν εχω'' και κατεόχεν αυ- 
τόν ενιαυτόν δλον, είτίών δτί. ^ εβτι καΐ ΰιγης άκίν- Ό 
δυνον γερας.' 

8. Ακούβας δε, δ'τ^ Αλέξανδρος δύο και τριά- 
κοντα γεγονώς ετη κατεστραμμένος τά πλεΐύτα 

25 διητίόρει τί ποί-^ίίϊεί. τόν λοιπόν χρόνον , έΰ•αύ- 
μαζεν, ει μη μείζον Αλέξανδρος έργον ηγεΐτο τοϋ 

8 η] "ϋαΐ 0οΙ)θ1:υ8. Μαΐίιη και φαλακρός ν.αΐ -α^.έπτης, 
ηαηι νβΛα φαλακροί η οηιΪ3Ϊί; ΑπιΙ)ΐΌ8Ϊ3.ηυ8 21 εστί] 

ΒβΓ^Ιε. 3 ρ. 417 

ΡΙιιί&ΓοΜ ΜθΓ»1Ϊ£ΐ, νοί. II. 7 



98 ΕΕαϋΜ ΕΤ ΙΜΡΕΕΑΤΟΕϋΜ 

κτήΰαΰ^οίί την ηγεμονίαν το διατά^αο την ντίάρ- 
χονΰαν. 

9. Γρά-ψαζ δε τον τίερί των μοιχών νόμον, εν 
φ δίώριΰται πώξ δει %ρίνεΰ%^αι τονς εν αίτίαΐξ γε- 
νομένους καΐ Λώζ δεΙ κολάξεϋ^αι τονς άλόντας, είτα ^ 
προΰτΐεΰών ντΐ' οργηζ τον έτά Ιουλία ττι -θ-υί^ατρί 
δίαβεβλημένον νεανίΰκον ετυπτε ταΐς χερύίν εκεί- 
νου δε άναβοώντοζ ^νόμον ε^ηκαζ, ώ Καΐΰαρ ^' ούτω 

Ε μετενόηΰεν, ώΰτε την ημέραν έκείνην 7ίαραίτη6α6%'αι 
το δεΐτίνον. ^^ 

10. Γάίον δε τον ϋ-υγατριδοϋν εις ^Αρμενίαν 
άτίούτέλλων τιτεΐτο %αρά των ^εών ευνοιαν αυτω 
την Πομτίηίου ^ τόλμαν δε την Αλεξάνδρου, τύχην 
δε την εαυτού τταρακολου^'ήΰαί. 

11. ^Ρωμαίοίξ δε της άρχης ελεγεν άτίολεί^ειν ^^ 
δίάδοχον, ος ούδέτΐοτε τιερί του αύτοϋ ίτρα^^/ιιατο^ 
^Ι^ έβουλεύόατο , Τιβέριον λέγων. 

12. Θορυβοϋντας δε τους εν άξ,ιώματί νέους κατα- 
ΰτείλαι βουλόμενος, όας ου τίροΰεΐχον αλλ' έ%Όρύ- 
βονν, ^άκούΰατε' είτιε ^νέοί γέροντος, ου νέου γέ-^^ 
ροντες ή'κουον.' 

Ε 13. Του ^^ Αθηναίων δήμου έξ,ημαρτηκέναι τι 
δό^,αντος, εγραφεν απ Αίγίνης ^οί'εβΰ-αι μη λαν- 
ϋ^άνειν αυτούς όργίζόμενος, ου γαρ αν εν Αίγίνγ] 
διαχειμάύειεν.' άλλο δε ούδεν ούτε είηεν αυτούς ^^ 
ούτε έΐίοίηύε. 

14. Των δ\ Ευρυκλέους κατηγόρων ενός άφει- 

4 ίν αιτία Ηβηνθί'οΙβηυδ 25 διαχειμάα^ίεν * : δια- 

χίΐμάαειν 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 99 

δώς καΐ κατακόρωζ παρρηβίαξομενον καΐ ττροαχ^εν- 
τοζ είτίείν τν τοιούτον '^ ει ταντά 6οι ^ Καΐβαρ^ ον 
φαίνεται, μεγάλα, κελενβον αντον άττοδονναί μον 
Θονκνδίδον την εβδόμην' δώ όργιΰ&εΐζ άπάγειν 

δ εκελενΰε' τΐνϋ-όμενος 0£, οτί των άτίο Βραΰίδον γε- 
γονότων ντίόλοιποζ οντόζ εβτυ, μετεπεμψατο , καΐ 
μετρία νον&ετήόας άτΐελνΰε. 

15. Πείόωνος δε την οίκίαν εκ θεμελίων αχρί 208 
τίάόηζ ΰτεγηζ επιμελώς οίκοδομονντοξ , ""εν^νμον' 

10 εφη "^ με Λοιεΐζ οντωζ οικοδομών, ώς άιδίον της 
'Ρώμης έβομενης.' 



* ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΑΑΚί^ΝΙΚΑ. 



ΑΓΑΣΙΚΛΕΟΤΣ. 
Β 1. ^Αγαΰικλγίζ ο Λακεδαιμονίων βαΰίλενς, θαυ- 
μάζοντας ηνος οτί φίλήκοος ων ον προΰδεχεται 
Φίλοφάνη τον ΰοφί(Ηήν, εφη ^τούτων χρτ}ζω μαϋ'η- 
τής είναι ^ ων είμι καΐ νίός.' 

2. Προς δε τον ειπόντα, τΐώζ αν τις άδορυφόρη- 5 
τος ων αρχειν άΰφαλώς δνναιτο^ ^ εάν οντως^ εφη 
^ αυτών αρχ\ΐ^ ωύτίερ οι πατέρες των υιών/ 

ΑΓΗΣΙΑΑΟΤ ΤΟΤ ΜΕΓΑΑΟΤ. 

1. Άγγιόίλαος 6 μέγας τίαρά τίότον ποτέ λαγών 
όνμποΰίαρχος^ ερωτηθείς υτίο του οινοχόου πόβον 

Ο εκάΰτω προΰφερη, ^ει μεν τιολυς οινο^' εφη ^ έύτΐ ίο 
τίαρεύκευαύμένος ^ ο6ον εκαΰτος αίτεΐ' ει δε ολίγος, 
ε'Ι ΐ6ου διδου πάΰι.' 

2. Κακούργου δε τί-νο^ εμμόνως ύπομείναντος 
βαΰάνους, ^ώς ΰφόδρα πονηρός' είπεν ^άνθρωπος, 
εις μοχθηρά και αίΰχρά πράγματα την ϋπομονην και ΐ5 
καρτερίαν κατατιθέμενος.^ 

3. Έπαινοϋντος δε Τί^νο^ ρήτορα έπΙ τω δυνα- 
τώς αϋ^ειν τά μικρά πράγματα, ^ ούδε βκυτοτόμον' 

10 εφη * 






ΑΡΟΡΗΤΗΕσΜΑΤΑ Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 101 



εφηΰεν ^είναι βπονόαιον, οζ μ,ικρώ ποδΙ ντιοδήματα 
μεγάλα Λερίτί^ηβί.' 

4. Φαμένον δε ηνόζ τίοτε προζ αυτόν ^ ώμολό- 
γηκας', καΐ τίολλάκίς το αυτό λέγοντος, ^ναΐ δητα, 

5 εί' γ"* έΰτΐ δίκαιον^ εφη ^ ευ δε μη, ελεξ,α μεν, ώμο- Ο 
λόγηΰα δε ον.' έτίειτίόντοζ δε ^ αλλά μην δει τους 
βαβιλεις έτΐίτελεΐν ο τυ κεν κεφαλγι κατανενΰωόιν', 
^ον μαλλον' εφη ^η τονς Λροβίόντας τοίξ βαβίλεϋ- 
6ίν αίτεΐΰΰ'αΰ δει τά δίκαυα καΐ λέγειν, ύτοχαζομέ- 

10 νονζ τε τον καιρού καΐ τον άρμό^οντοζ τοις βαβι- 
λενβιν.' 

5. Ότΐότε δε λεγόντων η ετίαινονντων τινών 
άκονοι, ονχ ήττον ωετο δεΐν καταμαν^άνειν τοϋζ 
των λεγόντων τρόττονς η τΐερί ων λθ^ο^δΐ/. 

ΐδ 6. 'Έτι δε τίαΐδα αντόν όντα, γνμνοτίαιδίαξ αγο- 
μένης, ο χοροποώς εΰτηβεν εις αΰημον τόπον 6 δε 
ετιείβ^η καίτιερ ηδη βαβιλενς αποδεδειγμένος και 
είπεν ^ενγε' δεί^ω γαρ ότι ονχ οι τόποι τονς αν- Ε 
δρας έντίμονς, άλλ'' ο Γ άνδρες τονς τόπον ς έπι- 

20 δεικννονβι,' 

7. Προΰτάττοντος δέ τίνος αντω ίατρον περιερ- 
γοτέραν %-εραπείαν και ονχ άπλήν , ^νη τώ Ό-θώ' 
φηύίν Όΰ πάντως μοι πρόκειται ζην ονδε πάντα 
άναδέχομαι.' 

2δ 8. Έφεβτώς δέ ποτέ τω βωμω της Χαλκιοίκον 
βον%Λ)τών, επειδή φ^εΐρ αντόν εδακεν, ον διετράπη ' 

3 ωμ,ολό'/Ύΐν,ας — ώμολό^ησα] ώ[ΐ060ίς (πιαίίιη όμώμοκας) 
ωμοαα Οοΐ3βί;ΐΐ8 7 ν,^φαλ-η] οί. Ηοιη, Α 524 14 ων] ων 

αν? 22 νή τώ -θ-ίώ] ναΙ τώ αιώ 0οΙ)βΐ;α8 



102 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

λαβών δε τίερίφανώζ εναντίον τίάντων άτίέκτεινε^ 
προβει,τΐών ^ νη τονζ ^εονζ ηδεωζ τον επίβονλον καΐ 
έτά τω βωμ,ω.' 
Γ 9. ^Άλλοτε ίδών μνν έλκόμενον εκ ^νρίδοζ ΰ^ό 
Λαιδαρίον κρατονντοζ, έτίεΐ ο μϋζ ετΐίΰτραφείς εδακε 5 
τ^ιν χείρα τον κρατοϋντοξ καΐ εφνγεν, έταδεί^αξ τοΐξ 
τίαρονβυν είπεν ^οταν το ελάχιστον ζωον όντως άμν- 
νηταί τους άδικονντας ^ τι τονξ άνδρας προόήκεί 
Λοιεΐν λογίζεΰ&ε.' 

10. Βονλόμενος δε τον τίρος τον Περύην ΰνΰτή- ίο 
ΰαΰ^αι τΐόλεμον ένεκα τον έλεν^ερώβαί τον ς εν τι] 
Άβια κατοίκοϋντας^Ελληνας, τω κατά Ζίωδώνην ^ώς 
εχρήβατο μαντείφ' κελενΰαντος δε, το χρηϋϋ'εν άνήγ- 

^Ο^γει,λε τοΙς εφόροις' ου δε εκελενύαν αντον καΐ εις 
^ελφονς άφυκόμενον περί των αντών 7ίνν%•άνεϋ^αι. ΐ5 
πορενΟ'εΙς ονν εις το μαντεΐον επηρώτηΰεν όντως 
^"Απολλον, η δοκεΐ ΰοί ο καΙ τω Λατρί;' ΰνναυνέβαν- 
τος δε αιρε^εΙς όντως έύτρατενύατο. 

11. 'ΕΛεΙ δε Τίΰΰαφερνης εν άρχΐ] μεν φοβηθείς 
τον Άγηΰίλαον ετΐοίήΰατο ΰτΐονδάς, τάς τίόλεις αντω 20 
τάς ^Ελληνικάς άφήΰείν αντονόμονς βαΰίλεα, μετα- 
πεμψάμενος δε τιαρά τον βαόίλεως τίολν ύτράτενμα 
Τΐόλεμον κατηγγείλεν αντω, ει μτ] άτίίοι της Άΰίας' 
αΰμενος την παράβαΰον δε^άμενος ωρμηβε μεν ώς 

Β έτά Καρίαν τιροά^ων' εκεί δε την δνναμιν τοϋ Τι 6- 2δ 
ΰαφέρνονς ά^ροίΰαντος, αράς εις Φρνγίαν ενέβαλε' 
καΐ λαβών πόλεις τΐλείβτας και χρημάτων πλήθος 

13 κίλίνααντος δε λΥ : ν,ίλινασ.ντος δε όπερ εοτϊν ώς 
δον.εί οτρατίύίο^αι 



ι 



ΕΑΟΟΝΙΟΑ. 103 

εφη τοΐζ φίλοις ^ετίΐύτίειβάμενον μεν άδίκεΐν άΰεβες^ 
τονζ δε πολεμίους τΐαραλογίζεΰϋ^αί ου μόνον δίκαιον 
καΐ έτΐίδο^ον, άλλα καΐ ηδν καΐ κερδαλεον.' 

12. Τοις δ^ ιππεϋΰίν έλαττωΰ'εΐζ άνεχώρηΰεν 
5 είζ 'Έφεΰον^ καΐ τοις εντίόροις προεΐτίε τΐαρεχειν 

ϊτίπον άν^' εαυτού καΐ άνδρα απολυομένου^ της 
ότρατείαξ' ώύτε ταχύ 6υνηχΰ"ηΰαν καΐ ϊτίτίοι καΐ 
άνδρες επιτήδειοι άντϊ δειλών και πλουσίων, καΐ ^ 
τον Αγαμέμνονα εφη ζηλούν' και γαρ εκείνον ^ή- 
10 λειαν ΐππον άγα^ην λαβόντα κακόν άνδρα και πλού- 
6ιον της βτρατείας άπολύβαι. 

13. Έπε ι δε κελεύΰαντος αυτοί) τους αιχμα- 
λώτους γυμνούς πωλειν έπίπραΰκον οι λαφυρο- 
πώλαι, και της μεν έβ^ητος ηΰαν ώνηταΐ πολλοίς 

15 των δε ΰωμάτων λευκών και απαλών παντάπαΰι 
δια τάς ύκιατραφίας κατεγέλων ως άχρήβτων και 
μηδενός ά^ίων' έπιότάς δ ^Αγηβίλαος ^ ταύτα μέν' 
είπεν ^ύπερ ων μάχεΰχ^ε^ ούτοι δ\ οίς μάχεύ^ε.' 

14. Τρεμάμενος δε περί Αυδίαν Τι66αφέρνην 
20 και πλείΰτους άνελών, κατάτρεχε της βαΰιλέως χώρας. Ό 

τούτου δε χρήματα αύτω προβπέμ-ψαντος και ά^ιούν- 
τος διαλύΰαΰϋ'αι τον πόλεμον, 6 ^ Αγησίλαος '^της 
μεν ειρήνης^ εφη ^την πόλιν είναι κυρίαν, τους δε 
ύτρατιώτας πλουτίζων ηδεβϋ-αι μάλλον η αυτός πλου- 
25 των καλόν δε νομίξειν "Ελληνας ου δώρα λαμβάνειν 
από τών πολεμίων^ αλλά λάφυρα κτά6Θ•αι.' 

Ιδ. Μεγαβάτου δε τού Σπιϋ'ριδάτου παιδός, ός 

ήν κάλλιΰτος την μορφήν, προύελ^όντος αύτω ως 

1 άδυν.^ΐν *: άδίν,ως 6 ΐππον'\ ΐππον εν,αατον^ ί9παρά? 



104 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

άβτίαΰομένον καΐ φίλήβοντος δίά το βφόδρα δοκείν 
άγαΛά6ϋ•αί, ε^εκλινεν ώς δ' έτιανβατο έκεΐνοζ Λροβ- 
ίών, ετίεζ'ήτηβεν αντον οΆγγιβίλαοξ' των δε φίλων φα. 
μένων ώς αντος εί'η αιτυος^ τρεΰαξ το τοϋ καλού φίλημα^ 
Ε τον μή εντόζ φιλήματος ελ^εΐν, και- ει μ^ι άτίοδειλιάβει^ 5 
ΎΙ^,ενν εκείνον ' χρόνον ουκ ολίγον τίρος αντω γενόμενοξ 
6 Άγηΰίλαοζ καΐ δίαβίωτΐήΰαζ '^ονδεν' έφη ^δεΐν πεί- 
^ειν εκείνον ήμάς' εγώ γάρ μοί δοκώ των τοίοντων 
βονλεβ^αι ετίάνω είναι ύ^ την ενανδροτάτην των άντυ- 
τεταγμενων πόλίν κατά κράτοζ ελεΐν' αμεινον γάρ εαν- ίο 
τω φνλάττειν την έλεν^-ερίαν τον ετέρων άφαίρεΐΰ^αί' 

16. Τά δε άλλα άκριβηζ ων καΐ νόμιμος^ εν τοις 
φιλ^κοΓ^ τίράγμαΰιν ενόμιζε τίρόφαΰιν είναι το λίαν 
(ϊ^καί-ον τίρόζ αύτούζ. φέρεται γονν έτΐΐΰτόλιον αντον 

Ε τίαραιτονμένον τινά των φίλοον Λρος 'Ιδριέα τον ΐ5 
Κάρα^ οντω' ^Νικίας ει μεν ονκ αδικείς αφεζ' ει δε 
αδικεί, εμοί αφεξ' πάντως δε αφες.' 

17. Έν μεν ονν τοΓ^ τιλείΰτοις ντΐερ των φίλων 
τοιοϋτος 6 ^Αγηΰίλαος' εΰτι δε οτίον προς το 6νμ- 
φέρον εχρητο τω κ«ί-ρω μάλλον, άναζνγης γονν 20 
τίοτε γενομένης Ο-ορνβωδεΰτέρας, άΰθ-ενονντα κατα- 
λιπών τον ερώμενον , εκείνον δεομένον και άνακα- 
λονντος μετά δακρύων αντόν, έπιβτραφεις είπεν 
'ώ^ χαλετΐόν έΰτιν έλεεΐν άμα και φρονεΐν.^ 

18. /Ιίαιταν δε την τιερί το 6ώμα ονδεν άμεί- 25 
νονά των ΰννόντων είχε, κόρον μεν καΐ μέϋ'ης 
το τιαράτίαν άτίεχόμενος, νπνω δε ον δεϋπότη άλλ' 

5 φίλημα, τον μη εντός φυληματος * : φιλήματος ίΐ * 
14 προς αντονς άβΐθνίί Ηιιίίθηυβ 



ι 



ΕΑΟΟΝΙΟΑ. 105 

άρχομενω νπο των πράξεων χρώμενος' τίρος άέ 210 

ϋ-άλπος οντω καΐ φνχος είχεν, ωΰτε μόνοζ άεΐ χρή- 

6χΙ•αί ταΐς ώραις. έν μεΰοίζ δε τοις βτρατιώταίζ 

ύΚΎΐνών ονδενόζ άμείνονα κοίτην είχε. 
5 19. ζίίετελεί δε λέγων τον αφχοντα ον μαλακία 

καρτερία δε καΐ ανδρεία δειν των ιδιωτών τίερυεΐναι. 
20. Πν^ομενον γοϋν τίνος το τίεριεποίγιΰαν οι 

Λυκούργου νο/ίΐοί^ τΐι Στίάρτΐ], ^καταφρονειν' εφη 

^τών ηδονών.' 
10 21. 77ρό^ ^ε τον έτίί^αυμάζοντα την μετριότητα 

της εΰθ'ητος και της τροφής αύτοϋ τε καΐ των άλλων 

Λακεδαιμονίων ^ άντΙ ταύτης' εφη ^της διαίτης, ώ 

^ενε, την ελευ^ερίαν άμώμε^α.' 

22. "Λλλου δε τίροτρεπομένου άνίεβϋ-αι και λεγον- Β 
Ιό το^ δια το της τύχης αδηλον μήποτε καιρός τούτου 

γενηται, ^άλλ' εγώ' είτίεν ^έμαυτόν έΟ-ίζω λέγων ώΰτ 
εν μηδεμια μεταβολή μεταβολην ζητεΐν.' 

23. Και πρεΰβύτης δε γενόμενος τη αύτη άγωγη 
εχρητο' προς οϋν τον τίυϋ'όμενον διότι ^ςρο^ρου χει- 

20 μώνος όντος άχίτων περιέρχεται εις τοΌτο ηλικίας 
ηκων, ^ϊνα' φηΰίν *οι ί/θΟί- μιμώνται, παράδειγμα 
έχοντες τους πρεΰβυτάτους και άρχοντας.^ 

24. Θάύιοι δε την χώραν αυτών διαπορευομενω 
μετά του ΰτρατεύματος άλφιτα και χήνας και τραγή- 

25 ματα και μελίπηκτα και άλλα παντοδαπά βρώματά Ο 
τε και πόματα πολυτελή επεμφαν' μόνα δε τα άλφιτα 

5 ο-ύ *: προση-αειν ον 13 άμώμεϋ-α] μώμεϋ^α Υαΐοΐίβ- 
ηαήπδ 15 τούτον] τούτον οΰ? 16 λέγων άβίβνίί Τν 

26 πόματα] πέμματα {ν,αΐ |α'ύρα)? 



106 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

δε^άμενος τά λοιτίά άπάγειν εκελενβεν οτίίόω τους 
κομίζοντας , ώς ονδεν αντοΐς οντά χρήΰίμα. λιτία- 
ρονντων δε κο^Ι δεομενων τίάντως λαβείν, εκελενβεν 
αντά τοίζ εϊλωύι διαδίδονται. Λν^ομενων δε την 
αίτίαν, εφη '^τονς άνδραγαΰ'ίαν άΰκοϋντας τάξ τοιαν- 5 
τα§ λιχνείας ονχ αρμόζει τίροΰίεΰ^αι ' τά γαρ δελεά- 
ζοντα τονς άνδρατΐοδώδεις των έλεν%'έρων άλλότρια' 

26. Πάλιν δε των Θαΰίων διά το δοκείν μεγά- 
ϋ λωζ νπ αντον ενεργετηό^αι ναοΐζ αυτόν και ά%ο- 
ϋ'εώΰεόι τιμηβάντων και τΐερι τούτον τίρεΰβείαν ίο 
άτίούτειλάντων, άναγνονς τάζ τιμάς, ας αντω τίροϋ- 
ήνεγκαν οι ηρεσβεις, ηρώτηΰεν ει η πατρίς αντών 
άτίοΟ'εονν άνΟ'ρώτίονς δύναται" φαμενων δε, ^άγετ^ ' 
εφη ^τίοιηΟατε πρώτους εαυτούς ϋ'εονς' καΐ τοντ αν 
πράξητε , τότε πιΰτεύΰω νμιν δτ^ κάμε δννήΰεΰ^ε ΐ5 
&εΌν ποιηβαι.' 

26. Των δε έτά ϊης ^Αΰίας ^Ελληνικών έΰ'νών 
'ψηφιΰαμένων εν ταΐς έπιφανεύτάταις πόλεύιν εικόνας 
άνιότάν αντον, προΰέγραψεν ^εμοϋ μηδεμία είκών 
εβτω μηδέ γραπτή μηδέ πλαβτη μηδέ καταΰκεναβτη.' 20 
Ε 27. Θεαΰάμενος δε έπι της "Άΰίας οίκίαν τετρα- 
γώνοις ώροφωμενην (5οκοΓ^ ήρώτηΰε τον κεκτημένον 
ει τετράγωνα παρ' αυτοΐς φύεται ^ύλα' φαμενον δε 
ον, άλλα ΰτρογγύλα, ^τί ονν;' είπεν ^εί τετράγωνα 
7]ν, ΰτρογγύλα έτελεΐτε•,' 25 

28. Έρωτηΰ-εΙς δε ποτέ άχρι τίνος είύΐν οι της 

4 δι,αδίδοΰ^οα *: διαδίδονα&οα 9 άποϋ'εώαει Ηθγ- 

Λνβι•άβηυ8 10 ττίρι τούτον άβΐθνβηιη 14 ϋ-εονς* 20 

ηΐίΐΐΐπι μήτε ίβι- 25 βτρογγνλ' αΊ/? 



Ι,ΑΟΟΝΙϋΑ. 107 

Αακωνίκης οροί, το δόρν κραόάνας είτιεν ^αχρις ον 
τοντο φ^άντ]/ 

29. "Αλ?,ου δε έΐίΐζΎΐτοννχοζ δια τι άτείχίΰτος η 
Στζάρτη, ετΐίδείξ,ας τους πολίτας έ^ωτΐλίΰμενονξ ^ταντά 

5 έβτίν^ είπε ^τά Λακεδαιμονίων τείχη/ 

30. "Αλλον δε το αντο επίζητονντοζ, ^ον λί^οίς 
δει καΐ ^νλοίς τετειχί^^αι τάζ τίόλείζ' εφη ^ταΐξ δε ^ 
των ένοικονντων άρεταΐζ/ 

31. Τοΐζ δε φίλοίξ παρήγγειλε ^ μη χρήμαΰιν, 
10 ανδρεία δε καΐ άρετγι βτίονδάζειν τΐλοντεΐν.' 

32. Όποτε δε /3οΰλθ6το έργον τυ ταχέως νπο 
των στρατιωτών γενέβϋ-αι, αντόζ πρώτος έφήπτετο 
έν όψει απάντων. 

33. ^Εμεγαλννετο δε επί τω μηδενός ήττον πο- 
15 νεΐν, και έπΙ τω αρχειν έαντον μάλλον ή επί τω 

βαΰιλενειν. 

34. Θεωρήόας δε τίνα Αάκωνα χωλον επι πόλεμον 
έξ,ιόντα καΐ ΐππον ζητονντα^ ^ονκ αιόΟ-άνΐ^' εφη ^δτ6 
ου φενγόντων άλλα μενόντων 6 πόλεμος χρείαν έχει-/ 

20 35. Ερωτώμενος δε πώς μεγάλην δό^αν περιε- 

ποιήΰατο, '^ϋ-ανάτον καταφρονήαας' εφη. 

36. ^Επιζητονντος δε τί-νο^ δια τί Σπαρτιάται 

μετ αυλών αγωνίζονται, εφη ^ΐν\ όταν προς ρνϋ-μον 211 

βαίνωΰιν, οϊ τε δειλοί καΐ οΓ ανδρείοι φανεροί ώβι.' 
2δ 37. Μακαρίζοντος δε τί-νο^ τον Περΰών βαΰιλέα 

νέον οντά κομιδγι, είπεν ^άλλ' ονδε Πρίαμος ταντην 

έχων την ήλικίαν ήτνχηΰε.' 

38. Πολλήν δε της Άβίας νφ' έαντω ποιηΰά- 

μενος διέγνω χωρειν έπ' αυτόν βαΰιλέα, όπως παύΰΐ] 



108 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

όχολην αντον άγοντα καΐ δίαφ^είροντα τονς των 
^Ελλήνων δημαγωγούς. 

39. Μετατίεμφΰ'εΙς δε υτιο των εφόρων ένεκα 
της του περιεΰτηκότος την Στιάρτην Ελληνικού τίο- 
λέμον αιτίας δίά τα νπο τον Πέρΰον διατίεμφ^έντα δ 
χρήματα^ είτύών ^τον άγαΟ'ον άρχοντα δείν νπό των 

Β νόμων αρχεΰ&αί' άπέτίλενΰε της Άβιας πολνν δαυττοι) 
710%'ον τοις ένταϋ&α '^Έλληβί καταλιτιών. 

40. Τον δε Περΰικον νομίύματος χάραγμα τοξο- 
την £;^οντο?, άναζενγννων εφη ^τρίΰμνρίοις το^όταίς ίο 
ύ^το τοϋ βαΰίλεως έ^ελαννεΰΰ-αί της Άΰίας'^ τοιού- 
των γαρ εις Αθήνας και Θήβας κομιΰ^εντων δια 
Τιμοκράτονς χρνΰών δαρεικών καν διαδο%'έντων τοις 
δημαγωγοΐς, έ^επολεμώ&ηΰαν οι άί^ί^^^' ^9^3 τ^ονς 
Στίαρτιάτας. ΐ5 

41. Και αντέγραφε τοΓ^ έφόροις ετίΐΰτολην τήνδε 
^Άγηΰίλαος τοΓ^ εφόροις χαίρειν' ταν Λολλάν τας 
Άΰίας κατεΰτρεφάμεϋ'α και τώς βαρβάρως ελάβαμες 
κοίΐ εν τα ^ Ιωνία οτίλα έτΐοιήΰαμες τίολλά' έτίεί δε 

Ο κελε6&ε με κατά τάν τιρο^εβμίαν παραγίνεΰ^αι^ 20 
έπομαι τα έπιΰτολα, ΰχεδον δ^ αντάν και φ^άύω' 
άρχω γαρ ονκ έμαντω άρχάν, άλλα τα τίόλει καΐ τοΓ^ 
ΰνμμάχοις' και τότε άρχων άρχει άλα^εως κατά 
δίκαν, όταν και άρχηται νπό τε νόμων καΐ εφόρων 
η οίοί- αν αλλοί εν πόλει άρχοντες ώΰιν.' 25 

42. 'ίΐς δε διαβάς τον Έλλήβποντον εβάδιζε διά 
της Θράκης, έδεή^η μεν ονδενος των βαρβάρων, 
πέμπων δε προς έκάύτονς έπνν&άνετο πότερον ως 

1δ Σπαρτιάτας δοΐιοΐίυβ: ατρατιώτας 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 109 

φιλίαν τι ώς Λολεμίαν διατΐορενηταί την χώραν. οι Ό 
μεν ονν άλλοι φιλικώς έδεχοντο καΐ τΐαρεττεμτίον' 
Οί δε καλούμενοι Τρωαδεΐζ, οΐζ καΐ ^έρ^ης ώζ λέ- 
γεται δεδωκε δώρα, της διόδου μιβχί'Όν γιτονν τον 
5 Άγηΰίλαον εκατόν αργυρίου τάλαντα και γυναίκας 
τοβαύταζ' 6 δε κατειρωνευϋάμενος αύτοϋζ και φήΰας 
^τί ουν ουκ εύΟ-ϋς ηλϋ-ον ληφόμενοΐ',' Λροηγε και 
ΰυμβαλών αύτοΐς τϋαρατεταγμενοΐζ τρεψάμενοζ καΐ 
διαφΰ'είρας πολλούς διήλΟ•ε. 
10 43. Τω δε των Μακεδόνων βαΰιλεΐ το αύτο 
ερώτημα προβεπεμφε' φήΰαντος δ' εκείνου βουλεύ- 
εΰΰ•αι, ^βουλευεΰ^ω τοίνυν' είτίεν ^ήμεΐς δε τΐορευΰό- 
μεΰ-α/ ϋ'αυμάΰας ουν την τόλμαν και δείΰας έκέ- 
λευβεν ώς φίλον τιροάγειν. 
15 44. Των δε Θετταλών τοΓ^ τίολεμίοις ΰυμμαχούν- Ε 
των, έπόρ^ει την χώραν εις δε Αάριΰΰαν ετίεμιΙ^ε 
ΐΞίενοκλεα και Σκύ^ην τίερί φιλίας. Συλληφθέντων 
δε τούτων και τίαραφυλαττομενων , οί μεν άλλοι 
βαρέως φέροντες ωοντο δεΐν τον Άγηΰίλαον τίερι- 
20 ύτρατοτίεδεύύαντα τΐολιορκεΐν την Αάριΰΰαν' 6 δε 
φηβας ουκ αν έϋ'εληΰαι Θεΰΰαλίαν ολην λαβείν 
άτίολέύας των ανδρών τον έτερον, υτιοΰπόνδους αυ- 
τούς άτίέλαβε. 

45. ΠυΟ'όμενος δε μάχην γεγονέναι ττερι Κόριν- 
θο 0-ον, και Σπαρτιατών μεν παντάπαΰιν ολίγους τεθνά- Γ 
ναι, Κορινθίων δε και Αθηναίων και των άλλων 
Συμμάχων αύτοΐς πάμπολλους, ουκ ώφθη περίχαρης 

3 Τ^ω^^δ£ΐς] Τρά?Λείς Ύϋ. Α^θδ. ο. 16 14 ηροάγειν 

€ο\)βί\ίΒ βχ να. Α^θ8. ο. 16: προαίρειν 



110 ΑΡΟΡΗΤΗΕΟΜΑΤΑ 

ονδ^ επηρμενοξ τί] νίκΎΐ^ άλλα καΐ πάνυ βαρν ΰτενά- 
ξα§ ^φεν τάς Έλλάδος' εφη ^η το(3θΰττον^ νφ' αν- 
ταζ άπολώλεκεν , δαοίζ άρκεΐ τώς βαρβάρως νικάν 
απαντας.' 

46. Φαρΰαλίων δε τίροΰκειμένων καΙ κακονργονν- ό 
των αυτοί) το Στράτευμα, τίεντακοΰίοίς ιτΐτιενΰο τρε- 
φάμενοζ αντονς τρότίαυον εβτηβεν ντίο τω Ναρ^α- 
κίφ' καΐ την νίκην εκείνην πάντων νπερηγάτΐηύεν, 
οτυ βνβτηΰάμενοζ το ιτίτακΌν αντοζ δι εαντοϋ, 
τούτω μόνω τους μεγίΟτον έφ' ιτίΛίκΎ] φρονοϋντας ίο 
έκράτηΰε. 
212 47. /ίιφρίδα δε οϊκο^εν άτίαγγείλαντος αντω 
ενχ^νξ εκ παρόδου έμβαλεΐν είζ την Βοιωτίαν^ καίτοι 
εκ μείζονοξ παραΰκενηζ νΰτερον τοΌτο τΐοίηΰαο δια- 
νοούμενος, ουκ άπεί&ήύαζ τοίς άρχονβι, μεταπεμ- ΐ5 
ψάμενος δύο μόρας των περί Κόριν%-ον Στρατευο- 
μένων επέβη της Βοιωτίας, καΐ βυμβαλων εν Κορωνεία 
Θηβαίους Ά^ηναίοις Άργείοις Κοριν^-ίους Αοκροις 
αμφότερους ένίκηβε, καίτοι ύπο πολλών τραυμάτων 
κακώς το ΰώμα διακείμενος, την μεγίβτην μάχην ως 2ο 
φη6ι Ξενοφών τών κα^' εαυτόν γενομένων. 

48. Ούδεν δ\ τών περί τον βίον και την δίαιταν 
δια τάς τοΰαύτας ευτυχίας καΐ νίκας ηλλαξ,εν οί'καδ 
έπανελ^ών. 
Β 49. Όρων δ^ ενίους τών Λολ^τών από Γπ:ποτρο- 25 
φίας δοκοϋντας είναί τινας καΐ μεγαλοφρονοϋντας, 
επειβε την άδελφήν Κυνίΰκαν άρμα κα&είβαν 'Ολυμ- 

16 μόρας ΤιΐΓΠοΙουδ: μοίρας νοί μνρυάδας 21 Ξενοφών] 
ΉΪΒΪ. Οΐ'. 4, 3, 16. Α§θ8. 2, 9 27 ν,α&ίΐοαν Οοΐυβίυδ: -κα&ίοαααν 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 111 

πίαΰιν άγωνίβαΰϋ'αι^ βονλόμενοζ ένδεί^αβ^-αι τοΐξ 
"Ελληΰιν ώς ονδεμίάζ έΰτιν ά^ετ^ιζ τιλοντον δ\ καΐ 
δαπάνης τα τοιαντα, 

50. ΐΞίενοφώντα δε τον ΰοφον έχων μεϋ"^ «αντον 
5 ΰτίονδαζόμενον, έκελενε τονς τίαΐδαξ εν Αακεδαίμονο 

τρεφείν μετατΐεμιΙ^άμενον , το κάλλιΰτον των μαθη- 
μάτων τΐαίδενθηΰομενονς , αρχειν τε καΐ άρχεύθαι. 

51. "Αλλοτε δ' ερωτώμενος δίά τί μάλιστα παρά Ο 
τονς άλλους ενδοκιμονβίν οι Σπαρτιάται ^ ^δίότί' 

10 εϊπε ' παρά τονς άλλους άΰκοϋβίν άρχειν τε καΐ 
άρχεβθαί.' 

52. Αυύάνδρου δε τελευτήΰαντος, εύρων εταυ- 
ρείαν πολλην ύυνεύτώύαν^ ην εκείνος ενθνς επανελ- 
θών από της Άΰίας ΰυνεΰτηΰεν επί τον Άγηβίλαον, 

15 ωρμηΰεν αυτόν έ^ελεγχειν οίο^ ^ιν ζών πολίτης, καΐ 
λόγον άναγνοϋς εν βίβλίω άπολελειμμένον ^ ον έγραψε 
μεν Κλέων 6 ^Αλικαρναΰΰεύς, έμελλε δε λέγειν άνα- 
λαβών 6 Αύΰανδρος εν τω δήμω περί πραγμάτων 
καινών καΐ μεταΰτάΰεως τοϋ πολιτεύματος, ήθέληΰεν 

20 εις μέύον έξενεγκεΐν επει δε τις των γερόντων τόν Ό 
λόγον επελθών καΐ φοβηϋ'είς την δεινότητα βυνεβού- 
λευΰε μη τόν Αύΰανδρον άνορύττειν, αλλά τόν 
λόγον μάλλον αύτω βυγκατορύττειν, έπείβθη και 
ήβύχαβε. 

25 53. Τους δε υπ ενάντιου μεν ου ς αύτω φανερώς μεν 
ούκ έτάραττε ' διαπραττόμενος δε πέμπεβθαί τί-να^ άεΐ 
ΰτρατηγούς καΐ άρχοντας δξ αυτών έπεδείκνυε γενο- 

26 <Ϊ£ πέμπεΰ^αι *: δ' εηεαϋ'οα 27 επεδείΐίννε *: επί- 
δεί-αννε 



112 ΑΡΟΡΗΤΗΕ&ΜΑΤΑ 

μενονς εν ταΐς εξονΰίαίζ τίονηρονζ καΐ τίλεονέκταζ' 
είτα κρινόμενοι/^ τίάλιν αν βοηΘ'ών καΐ όνναγωνι- 
ξόμ,ενος οικείους ετΐοιεΐτο καΐ με^ίΰτη Λροξ εαυτόν, 
ώΰτε ονδενα άντίπαλον είναι. 
Ε 54. Έδεηϋ-η τις αυτοϋ γράφαι τΐρος τους ετι 5 
Άβιας γένους, οτίως τύχγι του δικαίου' ^άλλ' οι φοί 
ξενοι' είπε ^τά δίκαια δι' εαυτών, καν εγώ μη γράψω, 
ποιοϋΰιν.' 

55. Έπεδείκνυέ τις αύτω της ττόλεως το τείχος 
όχυρόν και καρτερώς άγαν έ^ωκοδομημενον , και ίο 
ήρώτα ει καλόν αύτω φαίνεταΐ' ^νή ζ/ία' εφη ^καλον 
ονχ ώς άνδράΰι δε αλλ' ώ^ γυναιξ,ιν ένοικεΐν.' 

56. Μεγαρεως δε τίνος τιερί της πόλεως προς 
αυτόν μεγαλαυχου μενού , ^ μειράκιον' εφη ^οΓ λό^^οί- 
6ου πολλής δυνάμεως δέονται/ ΐ5 

Γ 57. 'Ι^ (Ϊ£ τους άλλους εώρα θαυμάζοντας έδόκει 
μηδέ γινώβκειν. καί ποτέ Καλλιππίδης 6 των τραγω- 
διών υποκριτής, όνομα καΐ δό^αν έχων εν τοις"Ελ- 
ληΰι καΐ ΰπουδαξόμενος υπό πάντων, πρώτον μεν 
άπήντηόεν αύτω και προβεΐπεν, έπειτα ΰοβαρώς εις οο 
τους βυμπεριπατοϋντας εμβαλών εαυτόν επεδείκνυτο, 
νομίζων εκείνον άρ^ειν τινός φιλοφρονήοεως' τέλος 
δε ειπεν Όύκ έπιγινώύκεις με, ω βαΰιλεϋ, ούδ^ 
ηκουΰας όΰτις είμί-,' 6 δ' Άγηβίλαος άποβλεψας εις 
αυτόν ειπεν ^άλλ' ού τύ έΰΰι Καλλιππίδας 6 δεικηλί- 25 
κτα^;' ούτω δε Λακεδαιμόνιοι τους μίμους καλοϋύι. 
58. Του δε μιμούμενου την της άηδόνος φωνήν 

15 πολλής δυνάμεως] πόλεως 0οΙ)β1:π8 22 αρ^ειν *: 

αρξαί. 25 ειπεν * 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 113 

άκονΰαι παρακαλονμενος, τΐαρΓ^τήΰατο φήΰαζ ^αντάς 
ακονκα τΐολλάκίζ.' 

59. Μενεκράτονς δε τον ιατρού, έπεί κατατνχών 213 
εν τίύιν άπεγνωΰμ,εναι,ζ ^ερατίειαίζ Ζενζ ετίεκλη^τ}, 

5 φορτικώζ ταντί] χρωμενον τΐ] προσωνυμία, καΐ δη 
τΐρόζ τον Άγηΰίλαον επίΰτεΐλαι τολμηΰαντοζ οντω 
^ Μενεκράτηζ Ζενζ βαΰίλεΐ Άγηβίλάω χαίρείν\ ονκ 
άναγνονς τα λοίτίά αντέγραφε ^ βαΰυλενζ '^γηΰίλαος 
Μενεκράτει νγίαίνειν.' 

10 60. ΈπεΙ δε Κόνων καΐ Φαρνάβαξοζ τω βαβι- 
λεως ναντικω %'αλαττοκρατονντες ετζολιόρκονν τα 
παράλια τήζ Λακωνικής, ετειχίόϋ-η δε το αβτν των 
Ά&ηναίων Φαρναβάζον χρήματα δόντος, είρήνην 
εποιήΰαντο Λακεδαιμόνιοι προς βαύιλέα' και πεμ- Β 

Ιό πονΰι πολίτην 'Λνταλκίδαν προς Τιρίβαζον, τους εν 
ττ] ^Λΰία "Ελληνας, νπερ ων έπολεμηΰεν "Λγηΰίλαος, 
βαόιλεΐ παραδίδοντες. οϋ•εν δη ήκιΰτα βννεβη της 
%ακοδο^ίας ταύτης 'Λγηΰιλάω μεταΰχεΐν' ο γάρ'Λν- 
ταλκίδας εχθρός ην αντω, καΐ την είρήνην εξ απαν- 

20 τος επραττεν, ως τον πολέμου τον 'Λγηΰίλαον αύξον- 
τος και ποιοϋντος ενδοξότατον και μεγιΰτον. 

61. Ον μην αλλά και προς τον είπόντα μηδίζειν 
τους Λακεδαιμονίους άπεκρίΘ-η ^μάλλον τους Μήδους 
λακωνίζειν.' 

2δ 62. Ερωτηθείς δε ποτέ δποτερα βελτίω ν των Ο 
αρετών, ανδρεία η δικαιοσύνη, ^ ονδεν όφελος αν- 
δρείας εφαΰκεν ^ είναι μη παρούσης δικαιοσύνης" ει 

14 και] οιη. ιηβί οοάά. 15 Τι^ίI^^^ζον *: τΊ]ρί^αζον 

17 η-λίοτα Ιαηηοΐίπδ: γ,ά'Κίΰτα 

ΡΙαίίίΓΟίιΐ ΜοΓαΙΐ». Υοΐ. ΙΓ. 8 



114 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

(Ϊ£ δίκαιοι τΐάντες γενοιντο, μηδέν ανδρείους δεηϋ^ή- 
ΰεΰΟ'αί.' 

63. Εί^ίΰμένων δ\ των την Άοίαν κατοικονν- 
των τον Περΰών βαΰίλεα μέγαν προύαγορενειν, ^τί 
δαί εκείνος έμον μείξων' εφη, ^εΐ μη δικαιότερος και δ 
ΰωφρονεΰτερος ;' 

64. "Ελεγε δε τους την Άβίαν κατοικονντας έλεν- 
ΰ'ερονς μεν κακούς^ ^οΰλου^ (Ϊ£ άγαΰ^ονς είναι. 

65. ^Ερωτη^εΙς δε πώς αν τις μίχλί-(?τ« ενδοκι- 
μοίη τιαρ^ άν^'ρώτίοις ^ ει λε^οί' είπε ^τά αριβτα, ίο 
Λράττοι δε τα κάλλιΰτα.' 

66. Τον δε ότρατηγον δεΐν εφαΰκε τΐρός μεν 
τονς εναντίονς τόλμαν , ■^ΐρος δε τονς ντίοτεταγ- 
μένονς εννοιαν εχειν. 

ϋ 67. Έτίίζητονντος δε τίνος τίνα δει μαν^άνειν ΐδ 
τονς τίαΐδας, ^ταϋτ" είτιεν ^οις καΐ άνδρες γενόμενοι 
χρήΰονται.' 

68. ζίικάζοντος δε τίνα δίκην αντοϋ, και τον 
μεν κατηγόρον εν είρηκότος τον δε άτΐολογονμενον 
φαύλως, λε^οντο^ ^δ προς εκαβτα ^^^γηύίλαε, (5£Γ 20 
τον βαΰιλεα τοΓ^ νόμοις βοηϋ'εΐν,' ^και την οίκίαν^ 
εφη ^ εί' τίς (5οι διεΰκαπτε και το ίμάτιον ει άφη- 
ρεΐτο, προΰεδεχον αν τον οίκοδόμον η τον το Γμ^τί-οι^ 
νφάναντα έτΐΐκονρήΰειν 6οι ;' 

69. Έτίΐύτολης δε αντω τίαρά τον Περΰών βαύι- 25 
λεως κομιβϋ^είΰης, της ειρήνης γενομένης ην 6 μετά 
Καλλίον τον Αακεδαιμονίον Πέρβης ήνεγκε, περί 

1 μηδέν] μηδένα 0θΙ»β1:ιΐ8 δεη^ηαίοΟ-αι] δεηοεαϋΌα 

ΐΛθΐη 



Ι,ΑΟΟΝΙϋΑ. 115 

ξ,ενίας καΐ φιλίας, ουκ ελαβεν ειτίών άπαγγεΐλαυ Ε 
βαβίλεί ώ§ ^ίδία μεν τΐρόζ αυτόν ονδεν όεοί έταβτο- 
λάς τίέμπειν' ην δε φίλοζ τι] Αακεδαίμονι καΐ ττι 
^Ελλάδι εννονζ ων φαίνηταί, οτι και αυτός φίλος 
5 αύτω κατά κράτος εΰοιτο' εάν ^ίΊ/τοί ετΐΐβουλεύων 
άλίΰκηται, μηδ^ αν πάνυ τίολλάς δεχωμαι έηιύτολάς, 
Λΐΰτευετω φίλον με ε^ειν.' 

70. Φιλοτεκνότατος δ' ων διαφερόντως, λέγεται 
οτι μ.6κροΓ^ τοΓ^ τίαιδίοις κάλαμον περιβεβηκώς 

10 ώΰΛερ ϊτίτίον οίκοι βυνέτίαιζεν' οφ^είς δε υτίό τίνος 
των φίλων παρεκάλει μηδενΐ φράζειν, πρΙν και αυτός 
πατήρ παίδων γένηται. 

71. Συνεχώς δε αύτοϋ τοΓ^ Θηβαίοις πολεμούν- Γ 
τος και τρωΟ^έντος εν ττ} μάχγι, φαβί τόν Άνταλκίδαν 

15 ειπείν ^καλά τά διδαΰκάλια παρά Θηβαίων απολαμ- 
βάνεις, μη βουλομένους αυτούς μηδ' επισταμένους 
μάχεβϋ^αι διδά^ας.' τω γάρ οντι Θηβαίους αυτούς 
εαυτών πολεμικωτάτους τότε φαβΙ γενέΰ^αι ταΐς 
πολλαΐς ΰτρατείαις τών Λακεδαιμονίων επ αυτούς. 

20 ^ίό και Λυκούργος 6 παλαιός εν ταΐς καλουμέναις 
'Ρητραις άπεΐπε πολλάκις έπι τους αυτούς ΰτρατεύειν, 
όπως πολεμεΐν μη μαν^άνωβιν. 

72. Έπε ι δε ηκουΰέ ποτέ δυβχεράναι τους Συμ- 
μάχους δια τάς Συνεχείς βτρατείας , όλί^^^ο^^ ούΰι 214 

25 τοΓ^ Λακεδαιμοίοις ττολΑού^ άκολου%•ούντας, έλέγξαι 
βουλόμενος αυτών το πλήΟ-ος έκέλευΰεν απαντάς 

8 φιλοτεκνότατος δ' ων δί(χφ£ρόντως~\ απΐ οοιτΐσβηάππι 
φιλότε-ανοι αυί ουηι υηο οοάίοβ άθίβηοΐυιη διαφερόντως 
25 πολλονς άηολονϋΌνντας Μ: τιολλοϊ άτιολονϋΌϋντες 

8* 



116 ΑΡΟΡΗΤΗΕΟΜΑΤΑ 

τονς βνμμάχονζ κα^ίΰαί μετ' αλλήλων άναμεμιγ- 
μενονς, ίδια δε τους Αακεδαιμονίονς εφ' εαυτών 
είτα έκήρνττε τους κεραμεΐζ άνίΰταβ&αί πρώτους^ 
ώξ δε άνεότηβαν ουτο^, δεύτερους εκήρυττε τους 
χαλκείς, είτα τεκτονας έφεσης καΐ οί'κοίϊόμου^, καΐ 5 
των άλλων τεχνών εκάΰτην. πάντες οϋν όλί-^ο^; 
δεΐν άνεότηΰαν οΓ ΰύμμαχον^ τών δ\ Λακεδαιμονίων 
ονδείς' άπείρητο γαρ αυτοΐς τεχνην έργάζεΰ^αί καΐ 
μαν^άνευν βάναυΰον. οϋτω δη γελάΰας 6 Αγησίλαος 
^ δράτε' είτίεν ^ώ άνδρες, οΰΓρ πλείονας υμών ΰτρα- ίο 
Β τιώτας έκπέμπομεν ημεΐς;' 

73. Έν δε τι] περί Λεύκτρα μάχυ, πολλών Λα- 
κεδαιμονίων φυγόντων και τούτων ταΐς εκ του νόμου 
αίτίαις υπευθύνων όντων, οι ί'φοροί. ερημον ανδρών 
την πόλιν ορώντες δεομένην ΰτρατιωτών εβούλοντο ΐδ 
την άτιμίαν λϋΰαο και τους νόμους τηρεΐν. αιροϋν- 
ταν οϋν νομο^έτην τόν'Λγηβίλαον' 6 δε προ6ελ^ών 
εις το ^τ^μ-όσ^οϊ/ ^ νομοθέτης μεν ουκ αν γενοίμην 
έτερων νόμων^ είπε, '^τοις γαρ οί>(7^ν οϋτ' αν προό- 

&είην τι ούτ αν άφελοιμι ούτε μεταποιήΰαιμί' τους 2ο 
^£ όντας ημΐν νόμους κυρίους είναι καλώς έχον έΰτίν 
από της αυρί-ον.' 

74. Τον δ' Έπαμεινώνδαν έπελ^όντα μετά τοιού- 
του ρεύματος και κλύδωνος, τών Θηβαίων κ«ι 6υμ- 
μάχων μεγαλαυχου μένων επι τη νίκη, όμως είρ^,ε 25 
της πόλεως καΐ άναότρεφαι εποίηΰεν, ολίγων όντων 
τών εν τι] πόλε ι. 

7δ. Έν δε τι] περί Μαντίνειαν μάχ\] παρεκε- 
8 καΐ * 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 117 

λενΰατο τοΐζ Αακεδαίμονίοΐζ τονξ άλλους έάΰανταξ 
τίάνταζ ^Εηαμ,ευνώνδα μάχεύ^αι, μόνους λέγων τους 
εμφρονας ανδρείους είναι χαί μόνους νίκης αιτίους 
υπάρχειν' ^εί οϋν τούτον άνελοιμεν, ραΰτα τους 

5 άλλους υποχειρίους ποίηΰειν' άφρονας γαρ είναυ καΐ 
ούδενός άξίους.' ο καΐ όυνεβη' της γαρ νίκης βϋν Ο 
Επαμεινώνδα οϋΰης και φυγής γενομένης^ έτίΐΰτρα- 
φέντα αυτόν και άνακαλούμενον τους ιδίους των 
Λακεδαιμονίων τις καιρίως έπάτα^ε^ και πεΰόντος 

10 άναΰτρεψαντες από της φυγής οΓ 6ϋν Άγηΰιλάω 
έφύμιλλον την νίκην εποίησαν, παρά πολύ μεν των 
Θηβαίων χειρόνων παρά πολύ δε των Λακεδαιμο- 
νίων άμεινόνων φανεντων. 

76. Χρημάτων δε δεομενης της Σπάρτης προς 
15 πόλεμον και ^ενοτροφούΰης, έπορεύ&η ό 'Λγηόίλαος 

εις Λίγυπτον μεταπεμφϋ-είς υπό τοϋ βαΰιλεως Αιγυ- 
πτίων επι μιΰϋ^ώ' διά δε τό λιτόν της ε6ϋ•ητος εις 
καταφρόνηΰιν ήλΰ-ε τοΓ^ έγχωρίοις' προΰεδόκων γάρ 
τόν Σπάρτης βαΰιλέα κα^άπερ τόν Περβών κεκο- Ε 
20 βμημενον όφεβ^αι διαπρεπώς τό ΰώμα, φαύλην έχον- 
τες περί βαβιλεων δό^αν. έδειξε γοϋν αύτοΐς μεταξύ^ 
ως τό μεγαλεΐον καΐ ά^ιόλογον ΐΌΐί(?£6 καΐ ανδρεία 
κτάΰϋ'αι προΰηκει. 

77. ^ΕπεΙ δε τους παρ' αύτω παραΰτήΰεβΰ'αι 
25 μέλλοντας έώρα δεδιότας τόν επιόντα κίνδυνον διά 

τό των πολεμίων πληθ^ος (εί'κο6ι γάρ ηΰαν μυριάδες) 
και την των περί αυτόν όλιγότητα, πρό της παρα- 

9 ηοαρίως] ν,αι^ίαν Οοΐ^βίυδ 12 χ^ι^όνων άθΐβνίΐ; 

Μίΐάνί^ίιΐδ 



118 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

Γ τάξεως εγνω τίροΰ'νόα&οίί άΰννειδήτως τοΙς αλλοοζ' 
καΐ επί την άρίΰτεράν ντΐεΰτρωμέντ] τΐ] χευρί νίκην 
προΰεγροίψε, καΐ λαβών παρά τον μάντεωζ το ήπαρ 
έπε^ηκε μεν έπΙ την υπογεγραμμένων χεΐρα' κρατών 
δ\ εφ' ίκανον χρόνον νπέφαυνε δίΰταγμόν καΐ προό- 5 
ποίηόίν εχειν α^τορουντο^, ^^%9^ "^ψ Ύίπατι ΰννανα- 
ληφΰ-έντεζ έτνπώ^ηΰαν οί των γραμμάτων χαρα- 
κτηρεζ. καΐ τότε τοις ΰνναγωνίζεΰ^αυ μέλλονΰιν 
έπεδεικννε, φάμενος τονς ^εονς δίά των γεγραμμέ- 
νων έκφγιναι νίκην. άΰφαλεζ ονν τεκμηρων δό^αντεζ ίο 
εχειν τον κρατ^ΰαυ έ^άρρηΰαν πρόζ την μάχην. 

78. Περιταφρενόντων δε των πολεμίων το βτρα- 
τόπεδον αντον δίά το πλήϋΌ^, καΐ Νεκτανάβίος^ ω 
όννεμάχεί, ά^ίονντοζ έπε^,ιέναυ καΐ διαμάχεΰ^αι, ουκ 
εφη διακωλνειν τονς πολεμίονς ί'βονς αντοις γενέ- ΐ5 

215 Ο^αι βονλομένονζ. ετι δε μικρόν άπολιπονΰης της 
τάφρον βννά'ψαι^ κατά τοϋτο παρατάξας το διαλεΐπον 
και προξ ίβονς Γ(?ο^? άγωνιύάμενοζ τροπήν έποιηύατο 
καΐ πολνν φόνον των πολεμίων ολίγοις τοΓ^ περί 
αντον ΰτρατιώταις καΐ χρήματα πολλά τη πόλει διε- 20 

79. Κατά δε τον Αίγνπτον άπόπλονν άπο^νή- 
ΰκων ένετείλατο τοις περί αντον μήτε πλαβτάν μήτε 
γραπτάν μήτε μιμηλάν τον βώματος εικόνα ποιή- 
6αΰΰ•αι, ^ει γάρ τι καλόν έργον πεποίηκα, τοϋτό 25 
μον μνημεΐον εβται' ει δε μή, ονδ' οΓ πάντες αν- 
δριάντες, βανανβων και ονδενός άξ,ίων ^ργα όντες.' 

2 νηεΰτρωμεντ]] νπ&οτραμμένην Μ 13 Νεν,τανάβως^ : 
νεκτάβίος 22 Αίγνπτον] ιπίΐΐίηι άτν' Αίγνπτον 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 119 

ΑΓΗΣΙΠΟΛΙΔΟΣ ΤΟΤ ΚΑΕΟΜΒΡΟΤΟΤ. Β 
1. ^^γηΰίτίολίζ δ Κλεομβρότον^ είτίόντοζ τί-νό^ 
οτυ Φίλιππος εν όλίγαίς ήμ,εραίζ'Όλνν^ον κατεΰκαψε, 
^μά τού^ ΰ'εούζ' είπεν ^αλλην τοιαντγιν εν τίολλα- 
τίλαβίονι χρόνω ουκ οίκοδομήΰεί.' 
5 2. "Αλλου δΙ είτίόντοζ οτυ μετά των ακμαζόντων 
βαΰίλενων ώμήρενβε καΐ ονχ οΓ παΐδεζ ονδ' αί 
γυναίκες αυτών, ^δικαίως" είπεν' ^αυτούς γαρ ημάς 
καλώς έχον έΰτΐ τάς αυτών αμαρτίας φέρειν.^ 

3. Βουλομενου δ' αύτοϋ ΰκύλακας οΊ'κοΰ'εν μετα- 
10 τΐεμφαΰΟ-αί, ως τις είτίεν ^ούκ εΰτιν εξαγωγή παρ' 
αύτών\ ^ούδε γαρ ανδρών"* εφη 'πρόΰ^εν, άλλα νυν Ο 
εγενετο/ 

ΑΓΗΣΙΠΟΑΙΔΟΣ ΤΟΤ ΠΑΤΣΑΝΙΟΤ. 

Άγηβίτίολίς 6 Παυβανίου, ^Αϋ-ηναίων προς αυτόν 
περί ων εϊχον προς άλλϊ^λους εγκλημάτων την τών 
15 Μεγαρέων πόλιν εκκλητον λαμβανόντων, ^αίΰχρόν' 
εφη ^ώ Ά%•ηναΐοι, τους άφηγηΰαμενους τών Ελλή- 
νων ηόΰον είδέναι Μεγαρέων το δίκαιον.^ 

ΑΓΙΔΟΣ ΤΟΤ ΑΡΧΙΔΑΜΟΤ. 

1. "Άγις ο Αρχιδάμου, τών εφόρων ποτέ είπόν- 
των ^βάδιζε τους ηβώντας έχων έπΙ την τούτου 
20 πατρίδα' ηγηΰεται δε όοί αυτός οϋτος επΙ την άκρο- Ό 
πολιν\ ^καΐ πώς^ είπε ^καλώς έχον έΰτίν, ω έφοροι, 
το(?ουτοι;^ νέους πνΰτεύευν τω την εαυτού 7Τατρί.'(ϊα 
7Τρο(ϊκϊόντ6 ;' 



120 ΑΡΟΡΗΤΗΕΟΜΑΤΑ 

2. Έρωτηϋ-εΙς δε τί μάλίβτα μάθημα έν Στΐάρττ] 
αρκείται ^τό γινώΰκειν' είτίεν ^αρχει,ν τε καΐ αρχε- 

3. Ουκ εφη δε τονζ Λακεδαιμονίου ξ ερωτάν 
τίόύου ειΰΐν οι τΐολεμιοι, αλλά που είβίν. 5 

4. ^Εν δε Μαντινεία κωλυόμενος διαμάχεόΰ-αι 
τοις ττολεμίοΐζ πλείοΰιν οϋΰιν, ειτίεν ^ανάγκη π:ολλοΓ? 
μάχεΰ^αι τον αρχειν τίολλων βουλόμενον.' 

δ. Πυν^ανομένου δε τίνος 7τό(?0ί' είβΐν οι Λα- 
κεδαιμόνιοι, 'δ^οί ικανοί' είτΐε ^τοϋς κακούς άτιε- ίο 
ρυκειν.^ 

6. διερχόμενος δε τα των Κορινθίων τείχη και 
%'εαύάμενος υψηλά τε και οχυρά ετΐΐ πολύ τε τταρα- 

Ε τείνοντα, ^τίνες' εΙτίεν ^ αϊ τον τότίον κατοικοϋύι 
γυναίκες ;' ΐδ 

7. ΖΌφκϊτοί) δε ηνο^ είτίόντος ^τίάντων λόγος 
εΰτι κράτΐ(5τον\ ^ούκοϋν' εφη ^ΰϋ εάν ΰιωτίας ούδε- 
νός άξιος εΐ' 

8. 'Ωις δε ^Αργεΐοι μετά την ητταν άτίήντων αύτω 
τίάλιν Ο'ραβύτερον , τίίρα(9<5θίΐενοι>^ 6ρών τους βυμ- 20 
μάχους ^^αρρεΐτε^ είτίεν ^ώ άνδρες" οτίου γάρ ήμεις 
οι νικώντες όρρωδοϋμεν, τί δοκεΐτε ττο^ίΓι^ τους ύφ' 
ημών νενικημενους;' 

9. Προς δε τον εκ των 'Λβδήρων τιρεββευτήν, 

Γ οτε κατετίαύύατο πολλά ειπών, ερωτώντα τί τοις 25 
πολίταις άπαγγείλη, ^ότι' εφη ^ο6ον 6υ χρόνον λέγειν 
εχρΐ]ζες, τοόοϋτον εγώ βιωπών ή'κοί^ον.' 

10. ^Επαινούντων δε τίνων Ηλείους, ότι δικαιό- 
τατοι είβι περί τον αγώνα των Όλυμπίων, ^καΐ τί 



Ι^ΑΟΟΝΙΟΑ. 121 

μέγα είπεν Ί] Θ•ανμα6τον ποίονβίν, ει εν ετεόι πέντε 
μια μόνον ήμερα δίκαίοΰνντ] χρώνται,',' 

11. Προς δε τονς φάόκοντας οη φ^ονοϋύί τίνες 
αντω των εκ της ετέρας οικίας, ^οΰκουν' εφη ^τά 

5 ίδια αντονς κακά λνπήΰεί, καΐ τΐρος τούτοις τά τε 
εμά καΐ τά των εμών φίλων άγα%ά.^ 

12. Συμβουλεύοντος δε τίνος οτι δεΙ τοις φεύ- 
γουβί των πολεμίων διδόναι ^ί'οάοι^, ^κσΧ τίώς^ εφη 
^τοΐς δίά δειλίαν φ£ΰ}^0'ΐ'(?6 μη μαχόμενοι τοΓ^ δι^ 

10 άνδρείαν ^αενου^ί^ μαχεΰόμεϋ-α•/ 

13. Προφερομενου δε τίνος περί της τώνΈλλ'ή-21β 
νων έλεν&ερίας ουκ άγεννή μεν, δυΰχερη δε έτίΐτε- 
λεβϋ-ηναι, ^προΰδεονταί 6ου ώ ^ενε' εφη ^οι λο^^οί- 
δυνάμεως καΐ χρημάτων.' 

15 14. Λέγοντος δε τίνος οτι Φίλιππος αύτοις 

άνεπίβατον την Ελλάδα ποιηΰει, ^ικανη ημΐν' εφη 

^ώ ξ,ένε ή εν τη ιδία άναατροφή/ 

Ιδ. Πρεΰβευτης εκ ΠερίνΟ^ου παραγενόμενος εις 

Λακεδαίμονα εμακρηγόρει' ως δε έπαύΰατο λέγων 
20 κα^ ηρώτα τον ~Λγιν τί δει τοις Περιν^ίοις άπαγ- 

γεΐλαι, ^τί ό' άλλο' εφη ^η δτι 6ν μεν μόλις έπαύΰω 

λέγων, εγώ δε βιωπών,' 

16. Πρεΰβεύων δε μόνος ήκε προς Φίλιππον' Β 
είπόντος ό' εκείνου ^τί τοϋτο; μόνος ηκεις{ εφη 

25 ^καΐ γάρ προς ενα.' 

17. Φήΰαντος δέ τίνος των πρεσβυτέρων προς 
αυτόν γηραιόν όντα, επειδή τά αρχαία νόμιμα έκλυό- 

11 προφερομενου ^ί : προοφίρομένον 22 ^£ ΰΐωπών 

Λν": 5' εαιώπων 



122 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

μένα εώρα άλλα δε παρείΰόνόμενα μοχθηρά, διότι 
τα ανω κάτω ηδη γίνεται εν τγι Στίάρττ}, παίζων είπε 
^κατά λόγον οντω προβαίνει τα πράγματα^ ει τοντο 
γίνεται" καΐ γαρ εγώ παις ων ηκονον παρά τον 
πατρός^ οτί- τά άνω κάτω γέγονε παρ' αντοΐξ'^ εφη 5 
(Ϊ£ και τον πάτερα αντω παιδί οντί- τοϋτο είρηκεναι' 
^ωβτε ον χρη ^ανμάξειν, ει χείρω τά μετά ταντα 
^ των προτέρων, άλλ' ει πον βελτίω καΐ παραπλήσια 
Τ^ένοί-το.' 

18. ΈρωτηΟ-εΙς δε πώς αν τις έλενΘ'ερος δια- ίο 
μενοι, ^^ανάτον καταφρονών^ εφη. 

ΑΓΙΔΟΣ ΤΟΤ ΝΕί^ΤΕΡΟΤ. 

1. ^Αγις 6 νεώτερος, ζίημάδον λέγοντος δτι τά 
^Ιαπωνικά ^ίφη διά μικρότητα καταπίνονΰιν οι θαυ- 
ματοποιοί, ^καϊ μήν'^ εφη ^οί Λακεδαιμόνιοι των 
πολεμίων τοις ξίφεΰιν εφικνοννται.' ΐ5 

2. Προς δε άνθρωπον ττοτ/ί^ροι/ ερωτώντα πολ- 
λάκις τίς άριβτος εί'η Σπαρτιάτης ^6 (ίοΐ άνο- 
μοιότατος' 

ΑΓΙΔΟΣ ΤΟΤ ΤΕΛΕΤΤΑΙΟΤ. 

Β ^Λγις 6 τελευταίος τών Λακεδαιμονίων βαΰιλεων 
δ'Ι ενέδρας ΰυλληφθ'είς και καταδικαύθεις υπό τών 2ο 
εφόρων χωρίς δίκης , άπαγόμενος επί τον βρόχον 
ίδών Τίνα τών .υπηρετών κλαίοντα, ^παϋύαι' είπεν 
^ώ άνθρωπε επ^ φοί κλαίειν' και γάρ οϋτω παρα- 

17 ϋοϊ] αοΐ ίφη? 23 κλαίειν] κλαίων Υϋ. Α^κΙ. ο. 20 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 123 

νόμωζ καΐ αδίκως άπολλνμενος, κρείΰΰων ειαΐ των 
άναίρονντων.' καΐ ταντα ειπών παρεδωκε τω βρόχω 
τον τράχΐ'ιλον εκονΰίωζ. 

ΑΚΡΟΤΑΤΟΤ. 

Ακρότατος^ έπεί οί γονείς αντον αδικόν τι ΰνμ- 
5 ττρα^αί αντοις ή^ίονν, ^^9^ τινός άντελεγεν' ως 
δε ένεκειντο, είπεν ^εως μεν %αρ' νμΐν ην, ουκ 
ηπιότάμην δικαιοόννης ονδεμίαν εννοιαν' έπεί δέ^ 
με τι] τΐατρίδι τίαρέδοτε και τοις ταύτης νόμοις, 
ετι δε δικαιοβνντι και καλοκαγαθία έτΐαιδενΰατε ως 
10 ήδνναΰθε, τούτοις πειράΰομαι η νμΐν ετίεΰθαι' και 
έτίεΐ θέλετε αριβτα τνράττειν, αριΰτα δε τα δίκαια 
έότι καϊ ίδιώττι και τίολν μάλλον αρχοντι, τίρά^ω 
α θελετε' α δε λέγετε παραιτήΰομαι.' 

ΑΑΚΑΜΕΝΟΤΣ ΤΟΤ ΤΗΑΕΚΑΟΤ. 

1. Αλκαμένης 6 Τηλέκλον , τινθομένον τίνος 
15 πώ^ αν τις αριΰτα βαύιλείαν διατηροίη, ^εί τίερί 

πλείονος^ εφη *τ6 κέρδος μη ποιοΐτο.' 

2. Έτερον δε έπιζητονντος δια τί παρά Μεύ- 
ΰηνίων δώρα ονκ έδέξατο, ^οτι λαβόντος μον^ εφη γ 
^πρός τονς νόμονς είρηνην αγειν αδύνατον.^ 

20 3. ^έ^^^^'^^ο^ δέ τίνος οτι ΰννεΰταλμένως ζΐ] 
ίκανην ονβίαν κεκτημένος, '' καλόν γάρ' εφη ^ πολλά 
κεκτημένον ζην κατά λογιΰμόν καϊ μη κατά την 
έπιθνμίαν/ 



» 



9 ^δ] 8θήΐ3. τίά. ^' εν 10 η] μ&λλον ?)? 14 Ττ}- 

λέκλον Χ: τηλέκρον 



124 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

ΑΝΑΞΑΝΔΡΙΔΟΤ. 

1. Άνα^ανδρίδαζ 6 Αέοντοζ Λρό? τον δνΰφο- 
ροϋντα δίά την εκ της τΐόλεωξ αντω γενομενην φν- 
γήν 'ώ λωύτε' εφη ^ μη την πόλυν φενγων όρρώδεο^ 
άλλα την δικαιούννην.' 

2. Τω δε τοις έφόροΐζ τα ^εοι/τα μεν λέγοντι 5 
τίλείω δε των ικανών ^ώ ^ενε' εφη ^ ονκ εν δέοντι 
τω ^εοντ^ %(>?ϊ•' 

3. Πννχί'ανομενον δε τίνος δια τι τοις εΐλωΰι 
217 τονς άγρονς εγχειρίξονόι καΐ ονκ αντοί έκιμελοϋν- 

ται, ^δτι' εφη ^ ον τούτων έπιμελονμενοι άλλ' αυτών ίο 
αντονς έκτηύάμε^α.' 

4. ^Ετερον δε τίνος λέγοντος, δτί- βλάτίτονΰιν 
αί δόί,αι και δτι τούτων 6 άτιαλλαγείς ενδαιμονήΰει, 
^ονκονν οι τα άδικα τίοιονντες' εφη ^κατά τον 60ν 
λόγον ενδαίμονες αν είεν' τίώς γαρ αν τις ίεροβν- ΐ5 
λών η αδικών δό^,ης ετΐΐμελοΐτο-,' 

δ. "Αλλον δε ερωτώντος δια τι εν τοις τίολεμοις 
Σπαρτιάται Ο-αρύαλέως κινδννεύονύιν, ^δτι' εφη ^αί- 
δεΐό^αι τίερι βίου μελετώμεν , ονχ ωβτιερ οι άλλοι 
φοβεΐό^αι/ 20 

β. Έρωτώντος δε τίνος αντόν δια τί τάς περϊ 
Β θάνατον δίκας ΐίλείούιν ημέραις οι γέροντες κρίνου- 
6 IV, καν άτίοφύγγ} τις, ετι ονδεν ηύ60ν εΰτιν υπό- 
δικος, ^τίολλαις μέν' εφη ^7)μέραις κρίνουΰι, δτι 
περί θανάτου τοΓ^ διαμαρτάνουβιν ουκ εβτι μετά- 25 
βουλεύόαό^αΐ' νόμω δε νπόδικον δεήβει είναι, δτι 
κατά τούτον τον νόμον αν εΐη καΐ το κρείττονα 
βουλεύόαΰΰ^αι.' 



Ι,ΑϋΟΝΙΟΑ. 12δ 

ΑΝΑΗΑΝΔΡΟΤ ΤΟΤ ΕΤΡΤΚΡΑΤΕΟΣ. 
Άνά^ανδροζ ό Ενρνκράτεος, πννΰ-ανομενον τινόζ 
δίά τ ί χρήματα ον βννάγονΰίν εις το διιμόβίον, ^δττω^' 
εφη ^ μη ο [ φύλακες αντών γινόμενου δί,αφ^είρωνταί.' 

ΑΝΑΞΙΑΑ. 
Άνα^ίλας Λρος τον ^ανμάζοντα δίά τί οι έ'φο- Ο 
5 ροι τοις βαβιλενΰίν ονχ νπε^ανίβτανταί, καΐ ταντα 
ΌΛΟ των βαΰίλεων καΰ-ιΰτάμενοι , '^δίά την αντήν 
αίτίαν' εφη ^δί^ ην καΐ εφορενονΰίν.' 

ΑΝΔΡΟΚΑΕΙΔΟΤ. 

Άνδροκλείδας 6 Αάκων πηρωΰ-είς το βκελος κατέ- 

τα^εν αυτόν εις τους τίολεμιύτάς' ως ά' ενίΰταντό 

τ^(> τίνες διακωλνοντες οτι έπετΐήρωτο , ^ άλλ' ον φεν- 

γοντα' είτίε "^ μένοντα δ\ δει τοΓ? άντιτεταγμένοίς 

μάχεβ^αι.' 

ΑΝΤΑΑΚΙΔΟΤ. 

1. Ανταλκίδας εν Σαμοΰ'ράκη μνονμενος, ερω- 
τη^'είς νπό του ιερέως τί δεινότερον δέδρακεν εν Ο 

15 τω βίω, ^εί' τί μοί πέπρακται τοιούτον^ εί'βονταί' 
είτίεν ^αντοί οι ^εοί.' 

2. Προς δε τον άμα^-εΐς καλούντα τους Λακε- 
δαιμονίους Άϋ'ηναΐον ^ μόνοί γοϋν^ είτίεν '^ ημείς ου- 
δέν μεμαΟ^ήκαμεν τίαρ^ υμών κακόν. ' 

20 3. Έτερον δ' ^Αχ^ηναίου ττρός αυτόν είτίόντος 

^άλλά μην ημείς άτίό του Κηφιΰοϋ τίολλάκις νμας 

4 ΑΝΑΞΙΛΑ Υ^: ΑΝΑ^Ξ^ΙΛΟΎ 9 ^' ενίαταντο ^ί: δε 
ΐΰταντο 



126 ΑΡΟΐΉΤΗΕαΜΑΤΑ 

έδίώξαμεν\ ^ ημείς δε' εφη ^ουδέποτε υμάς άπο τοϋ 
Ενρώτα.' 

4. Έρωτηϋ^εΙς δε τΐώς αν τις μάλίβτα άρεΰκοι 
τοΓ^ άν^ρώτίΟίζ, ^εί ηδίΰτα μεν' εφη ^αντοΐζ δία- 
λεγοίτο, ώφελίμώτατα δε τίροΰφέροιτο.^ δ 

5. Σοφίΰτοϋ δε μέλλοντος άναγινώΰκείν έγκώ- 
Ε μίον Ηρακλέους, ^τίς γαρ αυτόν ' εφη ^φεγεο-,' 

6. Προς ^^γηΰίλαον πληγέντα εν μάχη υΛο Θη- 
βαίων ^ απέχεις^ είπε ^τά δυδαύκάλια, μη βουλομέ- 
νους αυτούς μηδ' έτίΐΰταμένους μάχεύ&αί διδά^ας.' ίο 
έδόκουν γαρ ταΐς ΰυνεχεΰι,ν επ αυτούς τοϋ Άγηΰι- 
λάου ΰτρατείαις μάχιμοι γεγονέναι. 

7. Τείχη δε ελεγεν είναι της Σπάρτης τους νέους, 
όρια δε τάς έπιδορατίδας. 

8. Προς δε τον έπιξητοϋντα ο τι εγχειριδίοις ΐ5 
βραχεΰι κατά πόλεμον χρώνται Λακεδαιμόνιοι, ^διότι' 
είπε ^πληύίον τοις πολεμίοις μαχόμενα/ 

ΑΝΤΙΟΧΟΤ. 
ρ Άντίοχος εφορεύων ώς ηκουβεν οτι Μεβΰηνίοις 
Φίλιππος την χώραν εδωκεν, ήρώτηΰεν ^εί και δύνα- 
μιν αύτοίς παρέβχετο ώΰτε μαχόμενους περί της 20 
χώρας κρατεΐν.' 

ΑΡΕί^Σ. 
1. "Αρευς , έπαινούντων τινών ουκ ιδίας αλλά 
τινας των άλλοτρίων γυναικών, ^ μα τους ^εούς' 

1δ ο τι *: οτι 22 ΑΡΕίΙΣ. "Αρενς Οο1)βίυ8: ΑΡΗΓΕίΙΣ. 
άρηγενς 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 127 

είττε ^περί των καλών κάγαϋ-ών γυναικών ού^£ν« 
δει λόγον εική λεγεΰ^αι , άγνοεΐΰ^αυ δ' αντάζ το 
τΐαράτΐαν, οτιοΐαυ τνγχάνονΰί, πλην μόνοίζ τοΓ^ όνμ- 
βίοϋβί. ' 
δ 2. ζίίά Σελινούντος δε τίοτε της Σικελίας πορενό- 
μενος ίδών έτά μνήματος έλεγεΐον επιγεγραμμενον 
^ ββενννντας τίοτε τονβδε τυραννίδα χάλκεος'Άρης 
είλε' Σελινούντος δ^ άμφΐ Λυλαί^^ εΰ'ανον\ 
^ δικαίως' εφη ^ άτίε^άνετε τυραννίδα καιομενην άπο- 
10 ύβεννύναι ετίίχειρήΰαντες ' τουναντίον γαρ έδει δλην 
αυτήν άφειναι κατακαηναι.' 

ΑΡΙΣΤί^ΝΟΣ. 

1. Άρί<3των, έτίαινοϋντός τίνος την του ϋΓλθο-218 
μένους χρείαν ^ δτ^ ερωτηθείς τί δει τον αγαθόν 
βαΰιλέα ποιειν είπε τους μεν φίλους εύεργετειν τους 

15 (Ϊ£ εχΰ'ροϋς κακώς τΐοιεΐν ' και τΐόΰω κρειύΰον' εφη 
^ώ λωβτε , τους μεν φίλους εύεργετειν τους δε 
εχϋ•ρούς φίλους π:οί.£Γϊ/;' αϋτη Σωκράτους δμολο- 
γουμένη τίρός πάντων χρεία οϋΰα και εις αυτόν 
αναφέρεται. 

20 2. Πυν^ανομένου δε τί-νο^ πό6οι Σπαρτιαται 
το πληθΌς , ^οΰοι ικανοί ' είπε ^τοϋς έχϋ'ροϋς άπε- 
ρύκειν.' 

3. Τών Ά%•ηναίων δε τίνος επαινον έπιτάφιον 
άναγινώβκοντος τών πεβόντων υπό Λακεδαιμονίων., Β 

25 ^ποδαπούς οϋν^ εφη ^τούς ημετέρους νομίζεις είναι 
νικήόαντας τούτους ;' 



128 ΑΡΟΡΗΤΗΕΟΜΑΤΑ 

ΑΡΧΙΔΑΜΙΔΟΤ. 

1. '^ρχίδαμ^ίδας τίρος τον έπαινονντα Χαρίλαν^ 
οτι πρόζ ατίαντας ό/χοί-'ω^ τίράοζ ην, ^καΐ πώς τις' 
εφη ^δικαίως αν επαινοίτο, ει καΐ προς τους πονη- 
ρούς πράος εΙ'η-,' 

2. Μεμψομένον δε τίνος Έκαταΐον τον ΰοφιΰτήν, & 
οτί παραληφθείς εις το ΰνόΰίτιον αντών ονδεν ελε- 
γεν, ^άγνοεΐν μοι δοκεΐς' είπεν ^οτι ο ειδώς λόγον 
καΐ τον τον λέγειν καιρόν οίδεν.' 

Ο ΑΡΧΙΔΑΜΟΤ ΤΟΤ ΖΕΤΞΙΔΑΜΟΤ. 

1. "Αρχίδαμος 6 Ζεν^ιδάμον, πνθομενον τίνος 
αντον τίνες προεΰτήκαΰι της Σπάρτης, ' οι ι^ο^ι-οί καΐ ίο 
τα αρχεία^ εφη ^κατά τονς νόμους. ' 

2. Προς δε τον έπαινονντα κιθαρωδον καΐ θαν- 
μάζοντα την δνναμιν αντον ^ώ λωότε' εφη ^ΛοΓον 
γέρας παρά ύον τοΓ? άγαϋ^οις άνδράΰιν εΰται, όταν 
κιϋ'αρωδόν όντως έπαινΐΊς;^ ΐ5 

3. ΈπεΙ δέ τις αντω βννιβτάς -φάλτην εΙπεν 
'ούτοί άγαμος -φάλτης έΰτίν', ^παρ' ημίν δέ γε οϋ- 
Ίτο^' εφη '^άγαΘ'ος ζωμοποιός% ώς ονδεν διαφέρον 
δι' οργάνων φωνής ηδονην έμποιείν της δι οφων 

Ό και ζωμοϋ ΰκεναΰίας. 20 

4. 'Τπιύχνονμένον δέ τίνος αντω τον οίνον ηδνν 
ποιήύειν, '^προς τί•,' εφη ^καΐ γαρ δαπανη^-ηβεται 
πλείων και ποιήΰει τα άν^ρ^Γα άχρηΰτότερα.^ 

5. Έπιων δε την Κορινϋ-ίων πόλιν μετά ΰτρα- 



7 λόγυν'] λέγε 



IV . 



ΕΑΟΟΝΙΟΑ. 129 

τενματος είδεν εκ τοϋ περί το τείχοζ τόπον λαγωονς 
άναΰτάνταξ' είπεν ονν προς τονζ ΰνΰτρατιώταζ^ 
^ευάλωτοι ημιν οι πολέμυοί ε^ΰι.' 

6. ζίνο δε τίνων δίαίτητην αυτόν λαβόντων^ 

5 άγαγών είζ τό τη^ Χαλκιοίκον τέμενος έ^ώρκίβεν 
έμμενναι τοις κριϋ'εΐΰίν αυτούς ' όμοΰάντων δε εκεί- 
νων ^ κρίνω τοίννν' εφη ^ μη πρότερον άπελ^εΐν 
υμάς εκ τοϋ τεμένους, πρΙν αν τα προς αλλήλους 
δίαλύβηΰϋ^ε. ' Ε 

10 7. Ταΐς δε %'υγατρά6ιν αΰτου ίματιΰμόν πολυ- 
τελή ^ίονυύίου τοϋ Σικελίας τυράννου πεμψαντος, 
ουκ έδε^ατο ειπών "^ φο/3οί)^ί:ί6 μη π;£()ί^'9'φ£ναί' αί 
κόραι φανώβί ^Μ-Οί^ αίΰχραί.' 

8. Θεαύάμενος δε τόν υιόν προπετώς μαχόμε- 

15 νον Ά^ηναίοις ^η τΐ] δυνάμει πρόβ^ες' εφη ^ή τοϋ 
φρονήματος ϋφες.' 



ϊ 



ΑΡΧΙΔΑΜΟΤ ΤΟΤ ΑΓΗΣΙΛΑΟΤ. 

1. Αρχίδαμος 6 Άγηβιλάον, Φιλίππου μετά την 
εν Χαιρωνεία μάχην ΰκληροτεραν αύτω έπιύτολήν 
γράψαντος , άντεγραφεν ^ ει μετρήβαις την βαυτοϋ ^ 
όκιάν, ουκ αν ίυροί-^ αυτήν μείζονα γεγενημένην η 
πρΙν νικάν.' 

2. Έρωτη&εις δε πόύης χώρας κρατοϋΰιν οι Σπαρ- 
τιαται ^όύης άν' εφη ^τω δόρατι εφίκωνται.' 

3. Περιάνδρου δε τοϋ 6ο;τροΐ> αξιόλογου κατά 
τεχνην όντος καΐ έπαινουμένου ες τά μάλιβτα, φαϋλα 
δε ποιήματα γράφοντος , ^τί δήποτε, ώ Περίανδρε' 

3 ήμ,ίν * : ημών 
ΡΙηίαΓοΙιϊ ΜοΓ&Ηα. Υοΐ. II. 9 



1 30 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

εΐτΐεν ^ άντΙ χαρίεντος ιατρού κακοξ τΐοίητηζ καλεΐ- 
ΰ^αί έΛΐ%•νμείς;' 

4. Έν δε τω τίρος Φίλίτίτίον τΐολεμω βνμβον- 
λενόντων τινών οτί πόρρω της οικείας την μάχην 
ΰννάπτευν δει, ^άλλ' ον τούτο ' εφη ^ οράν δει, άλλ' 5 
οί μαχονμενοι κρείόΰονες των πολεμίων έΰόμε^α.' 

5. Προς δε τους επαινοϋντας αντόν, δτε την 
προς Αρκάδας μάχην ένίκηβε, ^^ βελτιον αν ΐ]ν , ει 
τη φρονήΰει' εφη ^αντονς ένικώμεν μ^λλοι^ η τη 

((Ο'^νΐ. ' 10 

219 β. "Οτε δ\ εις ^Αρκαδίαν ενεβαλε, πνϋ-ό μένος βοη- 
^εΐν αΰτοΓ? Ηλείους επεΰτειλεν αντοΐς ^Αρχίδαμος 
^Ηλείοις' καλόν ηόνχία.' 

7. Των δε βνμμάχων εν τω Πελοποννηΰιακω 
πολεμώ επιζητονντων , πόΰα χρ^ίματα άρκεΰει, και ιγ, 
άξιονντων δρίΰαι τονς φόρονς, ^ό πόλεμος' εφη Όύ 
τεταγμένα βιτεΐται.' 

8. Καταπελτικον δε ίδών βέλος τότε πρώτον εκ 
2]'ί.κελ6α? κομιΰΘ^εν άνεβόηΰεν ^Ήράκλεις, άπόλωλεν 
ανδρός άρετά.' '2{^ 

9. ΈπεΙ δε ουκ εβονλοντο "Ελληνες πείϋ'εβϋ'αι 
αντω και λνΰαι τάς προς ^Αντίγονον και Κρατερον 

Β τού^ Μακεδόνας ομολογίας καΐ έλενϋ'εροι είναι, ώς 
χαλεπωτερων έΰομένων Αακεδαιμονίων η Μακεδό- 
νων, είπε ^πρόβατον μεν άεΐ την αυτήν φΟ-εγγεται 25 
φωνήν, άνθρωπος δε πολλάς καΐ ποικίλας, εως αν 
το δό^αν επιτελεΰη.' 

6 οΓ *: οΓ 13 ηουχία] άονχία Λ^ίΐΐοΐίβηαηιΐδ 17 α- 
τΐΐται *: ^ητίΓ 22 Άντί)>ον()ν^ Άντίπατρυν ΛΥ 



ΕΑΟΟΝΙΟΑ. 131 

ΑΣΤΤΚΡΑΤΙΔΟΤ. 
Άΰτνκρατίδας, είπόντος τίνος αντω μετά το ητ- 
τηΒ-ηναί "Αγυν τον βαΰίλεα εν τι] προς Άντίπατρον 
μάχί] τΐερί Μεγάλην τίόλυν ^ τι ποίήΰετε , ω Αακε- 
δ<χιμόνίθί\ ή δονλενύετε Μακεδόΰίν,' είτιε ^τί δε\ 
ό κωλν^αι αν δνναιτο ^Αντίηατρος μαχόμενους ημάς 
άποχ^ανεΐν νπερ της Σπάρτης -,' 

ΒΙΑΝΤΟΣ. Ο 

Βίας ενεδρεν^είς νπό 'Ιφίκράτονς τον Αθηναίων 
βτρατηγοϋ καΐ ερωτώμενος νπό των ΰτρατίωτών τι 
δεΐποίεΐν, ^τίγάρ άλλο' εψη ^η νμάς μεν ύωζεΰ^αί, 
10 εμε δε μαχόμενον άπο^ανειν,' 

ΒΡΑΣΙΔΟΤ. 
1. Βραβίδας εν ίβχάΰί βνλλαβών μνν καΐ δηχϋ'είς 
άφηκεν είτα προς τονς παρόντας '^ονδεν οντως' 
εφη Σμικρόν ε6τίν, δ ου ΰωζεται τολμών άμννεβ&αί 
τονς έπίχείρονντας.' 
15 2. Έν δε τίνί μάχϊ] δίά της άΰπίδος άκοντίβϋ'είς 
καΐ το δόρυ τον τραύματος έ^ελκνΰας αντω τούτω 
τον πολεμίον άπέκτείνε' 'καΐ πώς ετρώΟ^η' ερωτηθείς ΐ> 
^προδούΰης με' εφη ^της άβπίδος.' 

3. ΈξδλΌ^ών ^£ έπΙ πόλεμον έγραψε τοις εφό- 
20 ροίς ^άΰΰα δηλώμαί πράξ,ω κατά πόλεμον η τε^να- 

^ονμαυ. ' 

4. ^ΕπεΙ δε βννεβη πεΰεΐν αντόν ελεν^ερονντα 

2 Άντίπατρον^: άντίγονον 1 ΒΙΑΝ ΤΟΣ. Βίας] ΑΝ Α- 
ΞΙΒΙΟΤ. Άρα^ίβως ^ 

9* 



132 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

τονς επί ΘράκΎΐ^ "Ελληνας, οι όέ πεμφ&εντεζ εΐζ 
Λακεδαίμονα πρεΰβείζ τι] μψρΐ αντον Άργιλεωνίδυ 
προβηλ^ον' πρώτον μεν ήρώτηΰεν ευ καλώς 6 Βρα- 
ΰίδας έτελεντηΰεν' έγκωμιαζόντων δε τών Θρακών 
καΐ λεγόντων ως ουδείς άλλος έβτΐ τοιούτος, ' άγνο- 5 
εΐτε' εΐπεν 'ώ ξ,ενοι' Βραΰίδας γαρ ην μεν άνηρ άγα- 
Ε &ός, πολλούς δ' εκείνον κρείύϋονας έχει η Σπάρτη. ' 

ΔΑΜί^ΝΙΔΟΤ. 

^αμωνίδας ταχθείς εόχατος τον χορού νπο τον 
τον χορόν ίΰτώντος ^ενγε^ είπεν ^ώ χοραγέ, εφεύ- 
ρες πώς καΐ αντη η χώρα άτιμος ονΰα έντιμος γέ- ίο 

ΔΑΜΙΔΟΣ. 
^άμις προς τα επιΟταλέντα παρά τού Άλεί,άν- 
δρον ^εον είναι 'ψηφίΰαβ&αι, ^ ΰνγχωρούμεν' εφη 
^Άλε%άνδρω, εάν ^ελϊ], &εός καλεΐΰ^'αι.' 

ΔΑΜΙΝΔΟΤ. 
ί^ /ίαμίνδας, Φιλίππον εμβαλόντος εις Πελοπόννη- ι^, 
6ον καΐ είπόντος τινός '^κινδννενονύι δεινά πα^εΐν 
Λακεδαιμόνιοι , ει μ^ι τάς προς αντον διαλλαγάς 
ποιήΰονται,' '^άνδρόγννε' είπε 'τί δ' αν πά&οιμεν 
^ίί-νοι^ θάνατον καταφρονηΰαντες-,' 

ΔΕΡΚΤΛΑΙΔΟΤ. 

/ίερκνλλίδας, Πνρρον την ότρατιάν επΙ της Σπαρ- 2ο 
τιάτιδος έ'χοί'το^, πεμφ^είς προς αντον πρεββεντής, 
15 ^αμίνδαςί /ύαμιάδαςΊ 



ΕΑΟΟΝΙΟΑ. 133 

τοϋ Πνρρον τιροβτάττοντοζ καταδεχεαϋ-αί τον βαΰι- 
λεα αυτών Κλεώννμον ι) γνώΰεΰΰ'αι ώς οΰ(ϊδνό^ 
των άλλων ανδρειότεροι τνγχάνονβιν^ ντζοτνχών είτιεν 
'' ει μεν ϋ'εόζ εότίν, ον φοβονμε^-α τοί^τον* ονδεν γαρ 
δ άδοκοϋμεν' ει δε άνθρωπος, ονχ ημών γε κρειόΰων.' 

ΔΗΜΑΡΑΤΟΤ. 

1. Δημάρατος, Όρόντον Λροα αντον βκληρότερον 
δμιλήβαντοζ καΐ είτίόντοζ τινός 'ΰκληρώς (7θί. κεχρψ^'ΙΟ 
ται Όρόντηζ, ω ^ημάρατε% ^ονδεν ημαρτεν είζ έμε' 
είττεν' ^οΓ γαρ ττρός χάριν ομιλούντες βλάτΐτονΰιν 

10 ονχ οι μετά άπεχ&είας.' 

2. Έρωτήβαντος δε τίνος δια τι τονς μεν τάς 
άύτίίδας παρ' αντοΐς άτΐοβαλόντας άτιμονΰι^ τονς δε 
τα κράνη και τονς θώρακας ονκέτι, ^ότι' εφη ^ ταντα 
μεν εαντών χάριν 7ίεριτί%•ενταΐ' την δΙ άβτίίδα της 

15 κοινής τάξεως ενεκα.' 

3. Ψάλτον δε άκροώμενος ^ ον κακώς' είτΐε * φαίνε- 
ται μοι φλναρεΐν.' 

4. Έν δε τινι ΰννεδρίω ερωτώμενος τίότερον δια 
μωρίαν η δι' άτίορίαν λόγων βιωτΐα, ^ άλλ' δ γε μω- Β 

20 ρο^ ονκ αν δνναιτο ύιγαν' εφη. 

5. Πν^ομένον δε τίνος δια τι φεύγει την Σπάρ- 
την βαύιλενς ών , '^δτί' εφη ^κρείΰΰονες αντης οι 
νδ^ιοί ειΰί.' 

6. Τών δε Περβών τίνος δια το ΰννεχες της 
25 δωροδοκίας τον έρώμενον αντον άπαγαγόντος και 

λθ'^^οντο^ 'ώ Αάκων, τεΰ-ήρενκά 6ον τον έρώμενον % 
'' μα τονς ΰ'εονς' εφη ^ ονχί 6ν γε, άλλ' ήγόρακας/ 



134 ΑΡΟΡΗΤΗΕ&ΜΑΤΑ 

7. ^Ατίοβχάντοζ δε ηνοζ των Περΰών τον βαόι- 
λέως καΐ μετατΐειΰΰ'εντος νπο ζίημαράτον έτίανελχ^εΐν 
καΐ μέλλοντος τον βαβι,λεως τον Περβην διαχειρίζε- 
6&αί, 'αίΰχρόν' εφη 'ώ βοίΰίλεϋ, οτε μεν εχϋ^ροζ 
ην ύοί, μη δνναΰΘ'αι, δίκην της άτίοΰτάΰεωζ παρ" 5 

Ο αντον λαβείν^ οτε δ^ε φίλος γεγονεν, άτίοκτείνευν.^ 

8. Προς δε τον παραΰιτοϋντα τω βαύιλεΐ καΐ 
τίερί της φνγης πολλάκις έπιΰκώπτοντα αντόν ^ον 
μαχοϋμαί ΰοί' εφη, ^ώ ^ενε' κατανάλωκα γαρ την 
τον βίον τάξίν.' ίο 

ΕΚΠΡΕΠΟΤΣ. 
Έκπρετΐης έφορος Φρννίδος τον |ίΑθυ(ϊί.κον 6κε- 
Λάρνω τάς δύο των εννέα έξέτεμεν, ειπών ^ μη κα- 
κονργεί την μονΰικην,^ 

ΕΠΑΙΝΕΤΟΤ. 
^Επαινετός πάντων εφη τονς -φενΰτας των αμαρ- 
τημάτων καΐ των αδικημάτων αίτίονς είναι. ΐ5 

]) ΕΤΒΟΙΔΟΤ. 

Ενβοίδας άκούων τινών έπαυνονντων γνναικα 
άλλοτρίαν ονκ άπεδέχετο, φήβας ^ολως περί γνναι- 
κείας φνΰεως παρά τοΓ^ ε^ω λόγον είναι ονδένα δεΐ.' 

ΕΤΔΑΜΙΔΟΤ ΤΟΤ ΑΡΧΙΔΑΜΟΤ. 

1. Ενδαμίδας ο ^Αρχιδάμον^ αδελφός δε'Άγιδος, 

ίδών ^ενοκράτην εν Άκαδημεία πρεββντερον ί^δη 20 

11 ΕΚΠΡΕΠΟΤΣ. Έηηρεπης *: ΕΜΠΡΕΠΟΤΣ. ί'μ- 
ηρεπης 20 Άγ,αόημΐία *: άν,αδημ,ία 



ΕΑΟΟΝΙΟΑ. 135 

μετά των γνωρίμων φίλοβοφονντα, εΛν^ετο χίζ ό 
Λρεΰβντηζ' φαμενον δε τι^νοξ οτυ 6οφό§ άνηρ και 
των ξητονντων την άρετήν, ^καΐ τΐότε' εφη ^χρήύε- 
ται αντΐ]^ εάν άρτι ζητγΐ',' 
5 2. '^κονΰαξ δε φίλοόόφον διαλεχ%•έντοξ οτι μό- Ε 
νοζ άγαϋ'ος βτρατηγόζ 6 ΰοφός έΰτιν, ' ό μεν λόγος ' 
εφη ^χ^ανμαΰτός' 6 δε λέγων απιβτο^' ον γάρ περι- 
βεύάλπιγκται. ' 

3. ΤΊ]ν ^'έύιν δ\ ΐΞ^ενοκράτονζ ειρηκότος καΐ 
10 καταπανομενον, παρΎ^ν ό Ενδαμίδας' ώζ δ^ είτίέ τΐζ 

των μετ αντον '^οτε τΐάρεβμεν ημείς, τότε τίέΐίαυ- 
ταί.•' ^ καλώς γε' εφη ^ εί'τΐερ ηδη ελεξ,ε ταύτα α 
εχρτιξε'' τον δ' είτίόντος ^ καλόν ήν άκονΰαν' ^η καΐ 
Ίίρος δεδειτίνηκότα μολόντες' είτίεν ^ήξωνμεν ηάλιν 
15 αντον δεί7ίνείν;' 

4. Πνν&ανομενον δε τίνος διά τι, των τίολιτών 
αίρονμένων τον %ρός Μακεδόνας τίόλεμον , αντόςΥ 
ήόνχιαν αγειν δοκιμάζει, ^οτο' εφη Όΰ χρήζω ψεν- 
δομενονς αΰτον^ ελεγ^αί.' 

20 5. ^Ετερον δε τίροφερομένον τά κατά Περ- 
ΰών άρίΰτεια καΐ τίροτρέτίοντος επί τον πόλεμον, 
^άγνοεΐν^ εφη ^ μοι δοκεΐς γε , οτυ ταντόν έβτυ χι- 
λίων προβάτων κρατήΰαντα πεντήκοντα λνκοις μά- 
χε0%•αι. ' 

25 6. Ψάλτον δε τίνος ενημερήΰαντος, ήρώτηόαν 
αντον ποδαπός τις αντω δοκεΐ είναι, ^ μεγας' εφη 
^κηληκτάς εν μικρω πράγματι. ' 

7. Έπαινονντος δε τίνος τάς Αθήνας, εφη ^καΐ 
4 αρη] Ι'τι? 7 οί. ρ. 192 1> 12 γε ΛΥ: (ϊέ 



136 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

τίζ αν ταντην την πόλιν δεόντωξ έτίαινοίη^ ην ού- 
δείζ εΰτερ^ε γενόμενος βελτίων-,' 

8. Ά^γείον δε τινοξ λέγοντος , ώξ φαυλότεροι 
γίνονται κατά τάς αποδημίας οι Αάκωνες έ^ιότάμε- 

221 ι/οί. των πατρίων νόμων, ^ άλλ' ονχ νμεΐς γε' εφη 5 
^είς την Σπάρτην έλ^όντες χείρονες άλλα βελτίονες 
γίνεΰϋ^ε. ' 

9. Άλεξ,άνδρον δε κηρν^αντος εν "Ολυμπία κατι- 
^ν^ί^ τους φυγάδας απαντάς εις την ιδίαν πλην Θη- 
βαίων, ^άτυχες μέν' εφη 'ώ Θηβαίοι το κήρυγμα άλλ' ίο 
«ν^οΙοι/' μόνους γαρ υμάς φοβείται Αλέξανδρος.^ 

10. Ερωτηθείς δε τίνος ένεκα προ των κινδύ- 
νων ταΐς Μούύαις ΰφαγιάξουΰιν , ^όπως' εφη '^ αι 
πράξεις λόγων άγαμων τυγχάνωΰιν/ 

ΕΤΡΤΚΡΑΤΙΔΟΤ ΤΟΪ ΑΝΑ^ΑΝΔΡΙΔΟΤ. 
Β Εύρυκρατίδας ο Άναζανδρίδου, πυθ^ομένου τινός ΐ5 
διά τί τά περί των βυμβολαίων δίκαια έκάύτης ημέ- 
ρας κρίνουόιν οι έφοροι, ^όπως' εφη ^καΐ έν τοΓ^ 
7Τθλ£^ί-Ό^§ πιΰτεύωμεν άλλήλοις.' 

ΖΕΤΞΙΔΑΜΟΤ. 
1. Ζευ^ίδαμος, πυν^ανομένου τινός διά τί τους 
περί της ανδρείας νόμους άγραφους τι^ρου^ί^ και τοΓ^ 20 
^£06^ άπογραφάμενοι ου διδόαβιν άναγινώΰκειν, ^ότι' 
εφη '^ όυνε&ίξεύϋ'αι δει ταΐς άνδραγα^ίαις κρεΐττον η 
ταΐς γραφαΐς προΰέχειν.' 

16 τά Λν 18 πολεμίοις] ηΐίΐΐίηι πολεμοις 22 αυΐ; 

δίΐ ίΐιιί ηρίΐττον ίΐβίβηάιιιη οβηδβί; λΥ 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 137 

2. Αιτωλού δε τινοζ λε^οντο^ δτ^ τοΓ^ άνδρα- Ο 
γαϋ-ειν δνναμ,ένοις κρείβΰων της ειρήνης ό πόλεμος, 
^ον μά τους ^εονς' εφη ^άλλά τουτοί^ κρείΰΰων ό 
θάνατος της ξωης.' 

ΗΡί^ΝΔΟΤ. 
δ Ηρώνδας, Ά^ήνηΰιν άλόντος τίνος γραφ'^ν αρ- 
γίας, τίαρών καΐ πνΟ-όμενος έκελενΰεν ετίίδεΐ^αι αντω 
τον την έλεν^ερίαν δίκην ήττη^έντα. 

ΘΕΑΡΙΔΟΤ. 
Θεαρίδας ^ίφος άκονών καΐ ερωτώμενος ^ ει ο^ν 
έΰτιν, εΐπεν ^ο^ντερον διαβολής.' 

ΘΕΜΙΣΤΕΟΤ. 

10 Θεμίΰτεας τίροεΐτίε μεν Λεωνίδα τω βαβίλεΐ τήν 
γενηΰομενην άτίώλειαν τίερί Θερμοτίνλας αντοϋ τε Ό 
καΐ των <3ν6τρατενομενων αντω, μάντις ών' άπο- 
πεμτίόμενος δε ντίο τον Λεωνίδα εις την Λακεδαί- 
μονα τίροφάΰει τον άπαγγεΐλαι τα βνμβηβόμενα, ταΐ'ς 

15 (^' άλη&είαίς ϊνα μη τίαρατίόληται , ονκ ήνεΰχετο 
άλλ' είπε ^μαχητής έπεμφ^ην ονκ άγγελι,αφόρος.' 

ΘΕΟΠΟΜΠΟΤ. 

1. Θεόπομπος προς τον ερωτήΰαντα πώς αν τις 
άΰφαλεΰτατα τηροίη την βαΰιλείαν, ^ ει τοις μεν φί- 
λοις' εφη ^μεταδιδοίη παρρηβίας δικαίας, τονς δε άρ- 

20 χομενονς κατά δνναμιν μη περιορωη άδικονμενονς.' 

2. Προς δε τον ξ,ενον τον λέγοντα οτι παρά τοις 
10 Θίμΐϋτίοίξ] Μεγιοτίην νοοαί; ΗβΓοά. 7, 221 



138 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

Ε αντοϋ τίολίταις καλείται φίλολάκων, ^ κρεΐΰΰον' εφί] 
^ήν 6ε φίλοτίολίτην η φιλολάκωνα καλεΐΰ^αί.' 

3. Τον δ' εκ της 'Ήλίδος πρεΰβεντον είτίόντοζ 
οτο δια τοντ αΰτόι/ έ^ατίέύτειλαν οι Λολΐται, οτί. 
μόνοζ τον Αακωνικόν έζήλωΰε βίον, ^καΐ τιότερον' 5 
εφη 'ό ^ό^ η 6 των άλλων πολιτών βίοζ βελτίων 
ε6τί\ τον δε είηόντος τον αντοϋ, ^τίώς ονν αν' 
εφη ^αντη η τίόλΐζ ΰωξοιτο, εν τ] πολλών όντων εΙς 
μόνος άγαϋ'ός εΰτι;' 

4. Λέγοντος δε τίνος οτί- η Σπάρτη ΰωξεται δια ίο 
τονς /3ί:ί(76λεΓ^ β:ρ;^ίκού^ οντάς, ^ονκ' εφη ^άλλά δια 
τονς πολίτας πειθαρχικούς οντας.' 

Ε 5. Πνλιων δε αντω μείξονας τιμάς 'ψηφιΰαμε- 
νων, άντεγραψεν δτί. ^τάς μεν μετρίας 6 χρόνος ανξει, 
τάς δ^ νπεραιρονύας αφανίζει.^ ΐ5 

6. Έπιδεικννμενον δε ηι/ο^ αντω τείχος καΐ 
πνν%•ανομένον ει καρτερον και νφηλόν , '^ονδ' ει 
γνναικών' είπεν ^ήν.' 

Θί^ΡΤΚΙί^ΝΟΣ. 
Θωρνκίων έκ ζίελφών παραγενόμενος, ίδών το 
Φιλίππον ύτρατόπεδον εν 'Ιβθμω τα ΰτενά κατει- 20 
ληφότος, ^κακονς' εφη ^πνλωρονς νμάς, ω Κορίν%•ιοι, 
η Πελοπόννηΰος εχει.' 

ΘΕΚΤΑΜΕΝΟΤΣ. 

Θεκταμενης, καταγνόντων αντοϋ θάνατον τών 

εφόρων, άπηει μειδιών καί τ^νο^ τών παρόντων 

14 άντεγρα'φεν λΥ: ενέγρα^εν 19 ΘωρνΛΐ'ων] Θηρι- 

ν,ίων αιιί Θηριτινων Ύϋ. Οΐβοηι. ο. 8. ο. 31 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 139 

έρωτήίίαντος ει καΐ καταφρονεί των ττίς Σπάρτης 
νομίμων, '^ονχί' είτίεν ^ άλλα γεγη^α, οτι δει με την 
ζημίαν έκτΐβαι ταντην , τιαρ' ονδενόζ οντε τυ αίτή- 
ΰαντα οντε δανείΰάμενον.' 

ΙΠΠΟΔΑΜΟΤ. 

5 Ίτΐτίόδαμος , οτε 'Αγίζ Άρχιδάμω παρετάύΘετο,222 
βνμπεμφΰ^είς τω "Αγιδι εις Σπάρτην εκεί τάς χρείας 
7ίαρεχε6ϋ•αι, ^ άλλ' ούτο^' εφ7] ^οΰτοί κί^λλ^ον θάνα- 
τον άτίο^ανονμαι νπερ Σπάρτας άνδραγαΟ-ών,' ην 
δε βεβιωκώς νπερ τα όγδοήκοντα ετη' καΐ μετά ταντα 

10 λαβών τα όπλα καΐ βτάς εν δε^,ια τον βαβιλεως, 
μαχόμενος άπο&νήβκει. 

ΙΠΠΟΚΡΑΤΙΔΟΤ. 

1. ^Ιπποκρατίδας προς τον της Καριάς βατράπην 
έπιβτείλαντα , διότι Λακεδαιμόνιος άνηρ επιβον- 
λενόντων τινών βννειδώς την επιβονλην κατεβιώ- Β 

15 πηόε, και προβϋ-εντος πώς χρήΰηται αντω, άντέγρα- 
ψεν ^ ει μεν μέγα τι άγαΰ'όν αντόν πεποίηκας, 
κατακτάνε" ει δε μη, εκ της χώρας εκβαλε δειλόν 
προς άρετην όντα.' 

2. Άπαντηΰαντος δε ποτέ αντω μειρακίον, ω 
20 ήκολον&ει εραΰτης τις.^ καΐ διατραπεντος, * μετά τοιον- 

των' εφη ^ βάδιζε ιν δει, μεϋ-' ων όφϋ-είς την αντην 

χρόαν τηρήΰεις.' 

3 τι αιτήοαντα Μ3,οΙνΐ§ίπ8: διαιτηααντά με 5 Άρχι.- 
δάμω] Άντιηάτρω ^ 6 ονμτζεμφ&ύς] πεμφ^είς ΐάβιη 7 
οντος] ί. θ. ώ ούτος ^άνατον^ άθΐθνθηιη 15 ηροο&έν- 
τος] προΟ'έντα'ί χρήοηται *: χρηαεται 



140 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΙΔΟΤ. 

1. Καλλίκρατίδας ναύαρχος, των Ανΰάνδρον (ρί- 
λων ά^ίονντων ετΐίτρεφαί αντοΐξ ενα τινά των εχθρών 

β άνελεΐν καΐ λαβείν πεντήκοντα τάλαντα, καίτοι 6φό- 
δρα δεόμενος χρημάτων εΐζ όψώνια τοΐζ νανταΐζ^ 
ον όννεχώρϊΐΰε. Κλέανδρος δε ΰνμβονλος ων ^ άλλ' 5 
εγωγ* αν ελαβον' είπεν ^ εί ύν ημην' ^καΐ γαρ αν- 
τός' εϊπεν ^ει ΰν ήν.' 

2. Παραγενόμενοζ δε τΐρος Κνρον τον νεώτερον 
εις Σάρδεις, ύνμμαχον οντά Λακεδαιμονίους, έτά 
χρήματα τω ναντικω, ττ] μεν τίρώττι ήμερα εκελεν- ίο 
ΰεν είΰαγγεΐλαί οτι βονλεται Κνρω εντνχεΐν' ως δ' 
ηκονΰε τΐίνεον , ^τίροΰμενώ^ είτίεν ^εως αν πίτ^,' καΐ 

Β τότε μεν απηλλάγη, ως εγνω ονχ οίον τε είναι 6νμ- 
βαλεΐν αντω εκείντ] τγι ήμερα , δό^ας ά^^ροίκότ^ροίί 
είναι, τγι δ' εχομεντ], -ως πάλιν αντόν πίνειν ηκονΰε ΐ5 
κ«1 ον προϊόντα, φήύας ^ονχ οντω ΰπονδαότεον χρή- 
ματα λαβείν ως μηδέν άνάξιον της Σπάρτης ποιειν', 
απηλλάγη εις 'Έφεβον, πολλά μεν έπαρώμενος κακά 
τοΓ^ πρώτοις έντρνφηΟ'εΐΰιν νπό βαρβάρων καΐ δι- 
δά^αΰιν αντονς νβρίζειν δια πλοντον' ώμννε δε προς 20 
τους παρόντας ως, όταν πρώτον εις Σπάρτην παρα- 
γενηται, πάντα Λο^^<5£^ νπερ τον διαλλά^αι τονς 
^Έλληνας, ά)ς φο/3£ρώτ£ρο6 τοις βαρβάροις εΐεν και παν- 

Ε βαιντο της εκείνων επ άλλήλονς (Ϊ£ο^£νο6 δννάμεως. 

3. Ερωτήσεις δε όποΓοί άνδρες είβΐν οι 'Ίωνες, 2γ> 

^ ελεύθεροι μεν' εφη ^ κακοί, ό^ουλοί- (^£ αγαθοί/ 

16 ονχ (Ιβΐ λν 20 δμ,ννς? δε *: τε 22 ποιήαει] 
ποιήαειν πιθϊ οοάά. 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 141 

4. Τον δε Κνρον τον μίύ^όν τίροτίέμ'φαντοζ τοΐζ 
ΰτρατίώταίς καΐ ^ενια αντω, μόνον έλαβε τον μι6%•Όν 
τα δ\ ^ενία άντεπεμι^ε, φήύας ^μή δείν φυλίαν αντω 
ιδίαν τίρος αντον εΐναί, αλλά την κοονην Λρός απαν- 

5 ταξ Λακεδαιμονίου ζ γεγοννΐαν καΐ αντω ντίάρχειν.' 

5. Μέλλων δε περί τάς Άργονονΰας νανμαχεΐν, 
"Ερμωνοζ τον κνβερνήτον είπόντοζ οτι καλώς έχει 
άτΐοττλεϋβαι ^ αί γαρ τριήρεις των 'Λ&ηναίων τίολλω ¥ 
τίλείονς είΰίν^ είπε '^καΐ τί τούτο; άλλα φενγειν αίΰ- 

10 χρον καΐ βλαβερόν τι] Σπάρτγι * μένοντα δε η άτίο- 

ϋ'ανεΐν η νικάν αριβτον.' 

β. ΠροΟ'νΰάμενος δε, ως ηκονΰε τον μάντεως 

ύημαίνεΰΟ-αι δια των έμτινρων τω μεν ΰτρατω νίκην 

τω δε (ϊτρί^τί^^οί'^^^ ϋ'άνατον , ονδεν κατατίλαγείς 
15 είπεν ^ον παρ' ενα τά Σπάρτας' άτΐοΘ'ανόντος γάρ 

μου ονδεν ή ^κτρίς έλαττω^-ήΰεταΐ' εί'ξαντος δε τοΓ? 

τίολεμίοις, ελαττωΟ'ήύεται/ άτίοδεί^ας ονν άν^' εαν- 

τοϋ Κλέανδρον ηγεμόνα ωρμηαεν επί την νανμαχίαν, 

και μαχόμενος έτελεντα. 

ΚΛΕΟΜΒΡΟΤΟΤ ΤΟΤ ΠΑΤΣΑΝΙΟΤ. 

20 Κλεόμβροτος 6 Πανβανίον, ^ένον τινός διαφε-22^ 

ρο/Μ^ενου προς τον πατέρα περί αρετής, ^ μέχρι τον- 

τον' εΙπεν ^κρείβΰων 6ον έΰτιν 6 πατήρ, μέχρι αν 

καΐ ΰν γεννή6ί]ς.' 

ΚΛΕΟΜΕΝΟΤΣ ΤΟΤ ΑΝΑΞΑΝΔΡΙΔΟΤ. 
1. Κλεομένης ο Άναξ,ανδρίδεω τον μεν "Ομηρον 
25 Λακεδαιμονίων είναι ποιητήν έφη, τον δε ^Ηΰίοδον 

15 τώ Σπάρτας *: τά Σπάρτα. 



142 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

των ειλώτων ^τον μεν γαρ ώς χρη τίολεμεΐν, τον 
δε ώς χρη γεωργείν παρϊ]γγελκεναί.' 

2. Άνοχάξ δε έφ&ημερονς προς Άργείονξ τίοΐΎΐ- 
ΰάμενοξ^ φνλά^ας αντονς τγι τρίτΐ] ννκτΐ κοιμωμέ- 
νονς δίά το τιετιοίΰ'εναί ταΐζ όττονδαΐζ, επε^ετο' καΐ 5 

Β τονς μεν άπέκτεινε^ τονς δε αιχμαλώτους ελαβεν. 

3. Όνειδιζόμενος δε ετά τι] παραβάύει των όρκων, 
ουκ εφη τίροβομωμοκέναυ ταΐς ημεραις τάς ννκτας' 
^ άλλως τε και δ τι αν κακόν τις τίοιί] τους Λολεμίονς, 
τοντο και παρά Ό-^οΓ^ και παρά άν^ρώποις δίκης ίο 
νπερτερον νομίξεΰ&αι. ' 

4. Συνέβη ό' αϋτω του μεν "Αργούς, δι δ παρε- 
όπόνδηΰεν , άποπεβεΐν διά το τάς γυναίκας τά άπο 
των ιερών κα^ελούΰας όπλα τοΰτο^^ αυτόν άμύνε- 
0%•αι' και ϋβτερον δε των φρενών εξω γενόμενον ΐ5 

Ο δράξ,αβ^αί τίνος μαχαιριού και αυτόν άνατεμεΐν άπο 
τών ΰφυρών εως επι τους καίριους τόπους, καΐ ού- 
τως εκλιπεΐν τον βίον γελώντα και ύεΰηρότα. 

δ. Του δε μάντεως απ;οΓρδπ:ο2/το^ μη αγειν επι 
την ^Αργείων πόλιν το βτράτευμα' την γάρ επάνο- 20 
δον αίύχράν γενηΰεΰ^αι' προ6ελ0•ών τη πόλει ώς 
τάς μεν πύλας κεκλειΰμένας είδε, τάς δε γυναίκας 
επι τών τειχών, ^ αυτή (ϊΟί-' έφη ^η επάνοδος αιΰχρά 
φαίνεται είναι, εν η τών ανδρών τεϋ^νηκότων αί 
γυναίκες τάς πύλας κεκλείκαΰι-,' 25 

β. Προς δε τους λοιδοροϋντας αυτόν τών Άρ- 

γείων ώς ί'πώρκον καΐ άβεβή ^τοϋ μεν κακώς λέγειν^ 

εφη ^υμεΐς κύριοι, του δε κακώς ιψάς ποιεΐν εγώ.' 

ϋ 7. Τοις δε από της Σάμου πρεΰβεβι παρακαλοϋ- 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 143 

ΰιν αυτόν Πολυκράτει τω τνράννω πολεμεΐν καΐ δίά 
τούτο μακρολογοϋύίν, ^ ών εί'ρηκατε' εφη ^τά μεν εξ 
αρχής ον μεμνημαί, δίά τούτο (5^ καΐ τά μεβα ον 
ΰννίημί' τά δ' ετΐΐ τίαβυν ον δοκιμάζω. ' 

5 8. Πειρατον δε καταδραμόντος την χώραν καί^ 
ως εάλω^ λδ^οντο^ οτί ^τροφήν ουκ είχον τοΐζ 6τρα- 
τυώταΐζ παρέχειν ^ Λρός τονζ έχοντας ονν έκοντί ό' 
ον δίδοντας βία λη^Ι^όμενος ήλθΌν' εφη '^ΰνντομος 
ή πονηρία. ' 

10 9. Φανλον δε τίνος αντόν κακώς λέγοντος ^ άρα 
δίά τοΌτο' εψη ^πάντας 6ν κακώς λέγεις, ίνα άπολο- 
Τ^οΰ^ενοί. μη ενκαίρώμεν περί της ύής κακίας λέγειν.,^ Ε 

10. Τών δε πολιτών τίνος λέγοντος, οτί τον 
άγαΰ-όν βαΰίλέα πάντη πάντως πράον είναι δει, ^ονκ- 

ΐδ ονν' εφη ^άχρί τον μη ενκαταφρόνητον εϊναί.' 

11. Έλκνβϋ'εΙς δε ν06ω μακρά, επεί καϋ-αρταΐς 
και μάντεΰί προβεΐχε το πριν ον προύέχων, %-ανμά- 
ζοντός τίνος, ^τί θαυμάζεις ;' εφη ^ ον γάρ ειμί 6 
αντός νϋν καΐ τότε' ονκ ων δε ο αντός ονδε τά 

20 αντά δοκίμάζω.' 

12. Σοφιΰτοϋ δε τίνος περί ανδρείας λέγοντος, ¥ 
πλείω εγέλαΰε' τον δε είπόντος ^ τί γελάς, Κλεόμε- 
νες, περί ανδρείας λέγοντος άκονων, καΐ ταϋτα βαΰί- 
λενς ών;' ^δτί-' εφη ^ξένε καΐ η χελίδων ει περί 

25 αντής έλεγε, το αντό τούτο άν έποίονν' ει δε αετός, 
πολλην αν εϊχον ήρεμίαν.' 

13. Τών δε Άργείων την προτέραν ήτταν φα- 
βκόντων άναμαχειβ^αι, ^ϋ-ανμάζω' εφη ^ εί δύο 6νλ- 

12 λέγειν; *: λέγει,ν. 



144 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

λαβών τΐροΰ&ήκΐ^ ννν κρείόΰονεζ έγενεΰ^ε η πρό- 
6^ εν ήτε.' 

14. Αοίδορονντοζ δε τίνος αυτόν καΐ ψΎ^ΰαντοξ 
^^ρνπτικόξ ει, ώ Κλεόμενες^' ^άλλά κρείΰΰον' εφη 
^η αδίκον είναΐ' ΰν δε φιλοχρήματος καίτίερ Γκανά 5 
κεκτημένος. ' 

15. Ψάλτην δε τις αντώ βονλόμενος ΰνΰτη^αί 
2Μτά τε άλλα τον άνδρα ί;Τ|;ι/ίί- καΐ -ψάλτην αυτόν 

εφη κράτιΰτον είναι των Ελλήνων 6 δε δεί^ας τινά 
των πλησίον ^νη τους ^-εούς^ εφη ^ουτο^ ■παρ' έμοί ίο 
ζωμοτίοίός. ' 

16. Μαιάνδρου δε του της Σάμου τυράννου δια 
την Περβών εφοδον εις Στίάρτην φυγόντος καΐ 
έπιδεί^αντος δίϊοί κεκομίκει χρύΰεά τε καΐ άργύρεα 
έκπώματα χαριζομενου τε ο6α βούλεται, έλαβε μεν ΐδ 
ουδέν, ευλαβούμενος, δε μη ετέροις τιΰΐ των άΰτών 
^ί,αό^ω, τίορευΰ'είς ετίΐ τους εφόρους ^αμεινον' εφη 

^ είναι τη Σπάρτη τόν ξ,ένον εαυτού Σάμιον άπαλ- 
λάττεβΰ-αι της Πελοποννήύου , ίνα μη τίείύη τινά 
Β των Σπαρτιατών κακόν γενέΰΟ'αι.' οι δε υτιακού- 20 
ΰαντες έξεκήρυ^αν τόν Μαίανδρον αυτής ημέρας. 

17. Είτζόντος δέ τί-ι^ο^ ^διά τί τιολεμουντας υμϊν 
^Αργείους πολλάκις κρατήΰαντες ουκ άνηρήκατε;' ^ούδ' 
αν άνέλοιμεν' εφη ^ ως αν γυμναΰτάς τοΓ^ νέοιόιν 
εχοιμεν,' 25 

18. Πυν%•ανομένου δέ τίνος αύτοϋ δια τί Σπαρ- 
τιαται τοΓ^ %-εοΐς ούκ άνατι^έαβι τα από των πολε- 
μίων ΰκϋλα, ^δτ^^' εφη ^ από δειλών έβτι.' 

10 πληοίον *: πληαίων 12 Μαίανδ^ιον ΗοιόιΙ. 3, 148 



ΕΑΟΟΝΙΟΑ. 145 

ΚΛΕΟΜΕΝΟΤΣ ΤΟΤ ΚΛΕΟΜΒΡΟΤΟΤ. 

Κλεομένης 6 Κλεομβρότον, δίδοντος αντώ ηνοζ Ο 

μάχιμους άλεκτρνόνας καΐ λέγοντος οτι μαχόμενοι 

άτΐοχ^νήβκονΰί περί νικης^ ^τών κατακτεινόντων τοί- 

ννν αΰτοΰ^' εφη ^τινάς δός μοί, εκείνοι γαρ τον- 

5 των άμείνονς' 

ΛΑΒί^ΤΟΤ. 
Αάβωτος, μακρολογονντός τίνος, είπε ^τί μοι 
μικρών πέρι μεγάλα φροιμιάξϊ] ; δΰον γαρ εί'η πράγμα, 
τούοντον καΐ 6 λόγος ώ χρηΰαι.' 

ΛΕί^ΤΐΧΙΔΟΤ. 

1. Λεωτνχίδας 6 πρώτος, λέγοντος Τί-νο^ ώς 
ίο εΰτιν ενμετάβολος, ^διά τους καιρούς^ εφη ^ονχ ώς Ι) 

νμεΐς δια την αυτών κακίαν.' 

2. Προς δε τον ερωτώντα πώς αν τις μάλιΰτα 
διαφυλάΰΰοι τα παρόντα τών αγαθών, είπεν ^εΐ μη 
πάντα τι] τύχη πιβτεύοι.' 

15 3. Ερωτηθείς δε τί δει μάλιΰτα μαν%•άνειν τους 
έλευϋ'έρους παΐδας, ^ταϋτ" εφη ^ούαπερ αν αυτούς 
ώφελήΰειαν άνδρας γενομένους/ 

4. Πυνΰ-ανομένου δέ τίνος δια τίνα αίτίαν ολι- 
γοποτοϋΰιν οι Σπαρτιάται, εφη ^ΐνα μη άλλοι ύπερ 

20 ημών βουλεύωνται, άλλ' ημείς ύπερ άλλων/ 

ΛΕί^ΤΤΧΙΔΟΤ ΤΟΤ ΑΡΙΣΤί^ΝΟΣ. 
1. Αεωτυχίδας ο Άρίΰτωνος προς τον είπόντα 
οτι κακώς αυτόν οι του ζίημαράτου λέγουβι ^ μα Ε 

ΡΙιιί&ΓοΙιϊ ΜοΓ&Ιϊα. Υοΐ. Π. 10 



146 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

τονξ Θ'εονς' εφη ^ ον Ο-ανμάζω, καλώς γαρ λέγειν 
ονδείς αν αυτών δννη^είη.' 

2. Τΐ] δ^ έγγντερω τίνλτ^ δράκοντοζ περί την 
κλειν ελιχ^εντοζ καΐ τών μάντεων τέρας αποφαινο- 
μένων είναι ^ "^οντί. έμοιγ^' εφη '^δοκεΐ^ άλλ^ ει ή 5 
κλείς τω ^ρκκοι^τί^ περιειλίχ&η, τέρας αν ήν.' 

3. Προς Φίλιππον τον όρφεοτελεΰτην παντελώς 
πτωχον οντά, λέγοντα δ^ δτ^ οι παρ' αντω μνη- 
^έντες μετά την τον βίου τελεντην ενδαιμονοϋΰι, 
^τί ονν, ώ ανόητε^ είπεν ^ον την ταχιΰτην άπο- ίο 

ρ ^'νηΰκεις, Ζν αμα πανύγι κακοδαιμονίαν καΐ πενίαν 
κλαίων ;' 

4. Πνΰ^ομένον δέ τ^ιό^ δια τί τα άπο τών πο- 
λεμίων όπλα τοις Ό-^οΓ^ ουκ άνατιϋ-έαΰιν, εφη δτί- 
^τά δια την δειλίαν τών κεκτημένων %'ηρα^έντα ΐδ 
οντε τους νέους οραν καλόν ούτε τοΓ^ %'εοΐς άνα- 
τιΰ'έναι. ' 

λέοντος ΤΟΤ ΕΤΡΤΚΡΑΤΙΔΑ. 

1. Αέων 6 Ενρυκρατίδα έρωτηΰ'είς, ττο^αι/ τις 
αν πόλιν οικήΰας άβφαλώς οικοίη, ^δπου' εφη ^ μήτε 
πλείω μήτε έλάΰόονα κεκτήβονται οι ένοικοϋντες' 20 
καΐ οΛου το μεν δίκαιον ίΰχύΰει, το δε «^^κον 
άβ^ενες έβται.^ 

2. Όρων δε τους εν "Ολυμπία δρομείς ΰπονδά- 
ξοντας περί την άφεόιν ίνα πλέον εκτήύ ω0 ιν , ^ο6ω 
Ι^βλλον' εφη ^ οι δρομείς ύπονδάξουΰι περί της τα- 05 
χυτήτος ή περί της δικαιοΰννης.' 

11 ί'ν' ίίμα παναγι *: ίνα άναπανΰτ} 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 147 

3. '^καίρως δε τίνος τίερί πραγμάτων ονκ άχρή- 
ύτων δίαλεχ^εντοζ, ^ώ ^ένε' είτίεν ^ονκ εν δεοντο 
χρ^ τω δέοντι.^ 

ΛΕί^ΝΙΔΟΤ ΤΟΤ ΑΝΑΞΑΝΔΡΙΔΑ. 

1. Λεωνίδας 6 ^Ανα^ανδρίδα^ αδελφός δε Κλεο- 

ρ, μένους ^ τιρός τίνα είτίόντα ^πλήν τον βαα ί λένε ίν 22ο 
ημών ονδεν διαφέρεις, ^ άλλ' ονκ αν' έφα] ^ εί μη 
βελτίων νμών ημην, έβαΰίλενον.' 

2. Της δε γυναικός αύτοϋ Γοργούς τΐνν&ανο- 
μένης, οτε εις Θερμοτΰνλας έ^γιεί τω Πέρΰί] μαχον- 

10 μένος, εί' τι αντί} εντέλλεται, εφη ^άγα^οΐς γαμεΐύ^αι 
καΐ άγαΰ-ά τίκτείν.^ 

3. Λεγόντων δ'ε των εφόρων όλίγονς αγείν αν- 
τον εις Θερμοπνλας, ^ ονκ άλλας' εφη ^πρός ην βαδί- 
ζομεν πρά^ίν.' 

15 4. Πάλιν δε αντών είπόντων ^ μη τι έτερον δίέ- 
γνωκας ποίεΐν η τάς τιαρόδονς των βαρβάρων κω- 
λνείν\ ^τω λόγω' εφη ^τω δ' έργω άπο&ανονμενος 
ντΐερ των Έλλήνων.' 

δ. Γενόμενος δε εν Θερμοτίύλαίς προς τονα Β 

20 ΰνβτρατίώτας είπε ^ λέγοντί τον βάρβαρον έγγν^-ι 

γενόμενον **, αμμε δε χρονοτρίβέείν' ηδη γαρ η 

κτάμεν τώς βαρβάρως η αντοί τε^-νάμεν ^έλομες.' 

6. ^£}^οντο^ δέ τίνος ^^ από των όίβτενμάτων 

13 ουκ αλλαςί ουκ όλίγονς τη. 8. Υ^. ουκ, άλλ' αλις ίΐη 
ουκ, άλλα πολλονς'} 16 των βαρβάρων] άθΐβγϋ Μίΐάνϊσΐυδ 
■αωλνει,ν] ιεναι ν,ωλύοων ί(1βηι 17 αποθανόν μένος] άπειμι 

άπο^ανονμενος'ί 21 Ιαουηα 9 Ιίϋ. ίη Ύ'^ η -κτάμεν *: 
Ύΐν,αμζν νβΐ Ύμαμες 

10* 



148 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

των βαρβάρων ονδβ τον ήλων ίδεΐν εΰτίν,' ^ονκονν' 
εφη ^χάρίεν, ει νπό ΰκιάν αντοΐς μαχεΰόμεϋ-α.' 

7. "Αλλον δε είπόντοζ ^πάρεοΰίν εγγνς τιμων' 
^ούκονν' εφη 'καΐ ημείς αυτών εγγνς.' 

8. Είτΐόντος δε τίνος ^ώ Λεωνίδα, τΐρός πολλούς 5 
μετ ολίγων διακινδννενύων οντω τΐάρεί^' ^εί μεν 
οίεβ^έ με' εφη ^τω τίλη^ει, ονδε η παβα ^ Ελλάς 

Ο άρκεΐ' βραχεία γάρ μοΓρα τον εκείνων τΐλή^ονς έΰτίν' 
ει δε ταΐς άρεταΐς, καΐ οντος 6 άρ^-θ-^αο^ ικανός.' 

9. "Αλλον δε τά αντά λέγοντος, ^καΐ μήν^ είτιεν ίο 
τίολλονς έτίάγομαι ως άτΐο^ανονμένονς.' 

10. Ι^έρ^ον δε γράψαντος αντω ^ εξ,εότί ΰοί μη 
%•εομαχονντι, μετ έμον δε ταΰΰομενω της ^Ελλάδος 
μοναρχεΐν άντεγραψεν ^ ει τά καλά τον βίον γινώ- 
ΰκοις, άπεΰτης άν της των άλί.οτρίων έτίΐΰ-νμίας' ΐ5 
έμοί δε κρείΰΰων 6 ντιερ της Ελλάδος θάνατος τον 
μοναρχεΐν των ομοφνλων.' 

11. Πάλιν δε τον ^ερ^ον γρά-φαντος '^πεμφον 
Ό τά οπ;λί:ί', αντέγραφε ^μολών λάβε.' 

12. Βονλομενον δ' αντον ηδη τοις πολεμιοις 2ο 
ετητί^εΰΰ^αί, οί τίολέμαρχοι τΐρος αντον έ'φαβαν οτι 
δει προΰμένειν αντον τονς άλλονς ϋνμμάχονς, ^ον 
γάρ' εφη ^τίάρευβυν οι μάχεβΟ-αί μέλλοντες ', ι] ονκ 
ί'ΰτε, οτί μόνοί τΐρος τονς τιολεμίονς μάχονται οι 
τονς βαΰίλεας αίδονμενοι και φοβούμενοι ^ 25 

13. Τοις δε ύτρατιώταις παρηγγειλεν άριβτο- 
τίοιεΐΰΘ'αι ως εν "Αιδον δειτίνοτίοιηΰομένονς. 

7 οί'εΰΟ•ε με] ΐηίθΠβ^;. δίοοιινδννενοείν 14 γινώΰ•Λθΐς\ 
πιαϋπι εγίνωογ,ες 



ΕΑΟΟΝΙΟΑ. 149 

14. ^ΕρωτηΘ'εΙζ δε δίά τι οί αριΰτοι τον ένί^οΐον 
θάνατον τήζ άδό^ον ττροκρίνονΰί ζ(ο^9•) "^οτί-' εφη ^τό 
μεν της φν6εω§ ίδιον ^ το δε αυτών είναι νο^αί^ουίϊίν.' 

15. Τονζ δε ψ^'έονς βονλόμενος ΰωβαι καΐ Ε 
5 έπιατάμενος αντικρνς ουκ άνε^ομενονς, ΰκυτάλας 

δονζ καΟ-' ε'να αυτών ττροζ τους εφόρους έπεμψε, 
καΐ των τελείων δε τρεις εβονλήΰ'η διαΰωΰαΐ' οΓ (5^ 
ΰυννοήΰαντες ουκ ήνέΰχοντο λαβείν τάς ύκυτάλας' 
ών 6 μεν είτιεν ^ ου κί^ρυξ άλλα μαχητάς ακόλου- 
θο ^ηβα^' 6 δε δεύτερος ^αύτοϋ μένων κρεβΰων αν ειην^' 
6 δε τρίτος ^ούχ ϋΰτερος τούτων, πρώτος δε μαχή- 
βομαι.' 

ΛΟΧΑΓΟΤ. 

Λοχαγός 6 Πολυαινίδου και Σείρωνος πατήρ, 
άπαγγείλαντός τίνος αύτω δτί. τών υιών τεϋ'νήκοι 
15 ό έτερος, ^ πάλαι γ^δειν' έφη ^οτί- άπο&ανεΐν αυτόν ¥ 
έδει.' 

ΛΤΚΟΤΡΓΟΤ. 

1. Αυκοϋργος 6 νομοθέτης βουλόμενος εκ της 
προϋπαρχούαης διαίτης τους πολίτας εις ΰωφρονε- 
ότεραν βίου τάξ,ιν μετάγειν και καλοκαγ άδικου ς 
20 άπεργάζε6%•αι {αβροδίαιτοι γαρ ήΰαν) δύο ΰκύλακας 
άνε^ρε^Ι^ε ταύτοϋ πατρός και μητρός γενομένους" 
κα\ τον μεν εί^ιΰε περί λιχνείας ο/'κοί- έάΰας' τον 
δε επαγόμενος ηΰκηΰε περί κυνηγεόια. έπειτα άγαγών 
εις την εκκληΰίαν έ%•ηκεν άκάν%•ας καΐ λιχνείας 

24 άτιάν^αςί τίνΟ'ίίας'^ οί. ?Λχνίίας = λιχνεύματα 



150 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

ηνάζ, άφηκε δε καΐ λαγών έκατ:ερον δ^ έτιΐ τα 
βννήΰ'η δρμ'ήΰαντος καΐ ϋ-ατερον τον λαγών χειρω- 
ΰαμενον, είπεν ^ οράτε, ώ πολΐταυ, οτί ταντον γενονς 
^^^ ντίάρχοντεξ εν τγι τον βίον άγωγγι παρά τίολν άλλγ^- 
λων ^^(^φο^οί άτίεβηΰαν, καΐ τΐοίητικωτερα της φνΰεως 5 
ή αόκη^ίς τΐρος τα καλά τυγχάνει { τίνες δε φαΰίν, 
ώς ου τίαρηγε ΰκνλακας, οΓ εκ των αυτών γεγονότες 
ετνγχανον, άλλ^ 6 μεν εξ Οί'κουρών, έτερος δ^ εκ 
κυνηγετικών κάπευτα τον μεν εκ του χε^ροι/ο^ γένους 
προς τά κυνηγεύία ηΰκηβε, τον δε εκ του άμείνονος ίο 
ττερί λίχνείας μόνον ει^ίβεν είΰ^' εκατερου εφ' α 
εί'ΰ'ίΰτο ορμηΟαντος., φαί^ερον τΐοίήΰας ο6ον η αγωγή 
ττρό^ τά άμείνω καΐ χείρω ΰυλλαμβάνεταυ, είπεν 
Όΰκουι/ καΐ ημάς., ώ τίολίται, ουδέν ή παρά τοις 
πολλοίς τΙ-αυμαξομενη ευγένεια καΐ το άφ' Ηρακλέους ΐ5 
Β είναι όνίνηΰιν, ει μή πράττομεν δι α εκείνος απάν- 
των άν&ρώπων επιδο^ότερος καΐ ευγενέστερος εφάνη, 
άύκούμενοί καΐ μαν^άνοντες καλά δι' όλου του βίου. 

2. Άναδαΰμόν δε της γης ποιήύας καΐ άπαΰιν ί'όον 
κλήρον τοΓ^ πολίταις νείμας, λέγεται ϋΰτερόν ποτέ 20 
χρόνω την χώραν διερχόμενος ε'ξ αποδημίας άρτι 
τε^εριβμένην, ίδών τους ΰωροϋς κείμενους παρ' 
αλλήλους καΐ ομαλούς ήό&ήναι, καΐ μειδιάΰαντα 
ειπείν προς τους παρόντας ώς ^ή Λακωνική φαίνεται 
πάΰα πολλών αδελφών είναι νεωΰτΐ νενεμημένων.' 25 

3. Και τών χρεών δε άποκοπάς είΰηγηβάμενος 
Ο επεχείρησε καΐ τά κατ οίκον οντά πάντα ε| Ισου 

5 ποιηηκωτίρα] πρακτικωτίρα ΟοΙ)θί;ιΐ8 7 ως\ οηι. 

ιηθί οοάίΐ. 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 151 

δίαίρείν, όπως παντάπαΰιν έ^ελοί το ανιΰον καΐ 
άνώμαλον. έπεί δε χαλεπώς έώρα προΰδεξ,ομένονζ 
την αντυκρνς άφαίρεβίν, τό τε χρνβοϋν καΐ άργν- 
ρονν νόμίΰμα ήκνρωΰε, μόνω δε τω ϋιδηρω προΰέ- 

5 τα^ε χρήΰ^αι' καΐ μέχρις ον δεΐ εχειν την ολην 
νπαρ^ιν 7^ρος άμοίβην τούτον, τίεριώρίΰε. τούτον δ\ ^ 
γενομένου ^ ε^έτΐεβε της Λακεδαίμονος αδικία τΐαΰα' 
οντε γαρ κλέπτειν οντε δωροδοκεΐν οντε άποβτερεΐν 
η άρπάξειν ετι έδννατό τις, ο μήτε κατακρνφαί δν- 

10 νατόν ην μήτε κτη6α6%'αι ξηλωτόν μήτε χρήΰαΰ&αί 
άκίνδννον, μήτε έ^άγειν η έτίάγειν άΰφαλές. τίρός 
δε τούτοις καΐ απάντων των περιβΰών ^ενηλαβίαν 
έποίήύατο' δώ οντε έμπορος οντε βοφιΰτής οντε 
μάντις η αγύρτης οντε των καταΰκεναβμάτων δημι- 

ΐδ ουρ^'ο^ είΰίίεί εις την Σπάρτην. ονδε γαρ νόμιΰμα 
παρ' αντοΐς ενχρηΰτον εί'αΰε, μόνον δε το <?κίί^ροΐ>ι^ 
είΰηγήΰατο^ δ έΰτι μνα δλκΐ] ΑΙγιναία, δννάμευ δε 
χαλκοί τέΰΰαρες. 

4. Έπι^έΰ^αί δε τι] τρνφΐ] καΙ τον ζήλον άφε- 
20 λέΰϋ-αί τον πλούτον διανοηθείς τα 6νΰΰίτια είΰηγή- 

ΰατο. προς γοϋν τονς έπιζητοϋντας , δια τί ταύτα Ε 
όννεΰτήβατο καΐ με%•' δπλων κατ όλίγονς τονς 
πολίτας δνηρηκεν, ^οπως' είπεν *£| ετοίμον τα παραγ- 
γελλόμενα δέχωνται, καΐ εάν τι νεωτερίζωϋιν, εν 
25 ολίγοις Τ] τό άμπλάκημα' ίΰομοιρία τε της τροφής 
και πόβεως ?), και μήτε πόΰει τινί ή βρώβει άλλα 
μηδέ ΰτροομνΐ] ή ΰκενεΰιν ή άλλω τινΙ τό βύνολον 
πλέον έχΐ] ό πλονΰιος τον πένητος/ 

5. 'Άζηλον δε ποιήΰας τον πλοντον ^ ονδενός 



152 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

οΰ^ί χρηΰ&αι ονδε έπιόείξ,αί δυνάμενου, έλεγε προξ 
τοϋζ ΰυνήϋ'είζ ^ώς καλόν εΰτιν, ώ εταίροι, δια των 
Γ έργων έτίΐδεΐί,αι τον τίλοϋτον οτίοΐόζ έΰτι τι] αλητεία, 
οτι τυφλόζ' 

6. Παρεφύλα^ε δε ώβτε μηδέ οί'κο^ Λροδείτΐνή- 5 
ΰανταζ έμειναν βαδίζειν έτά τα ΰυββίτια, πεπληρω- 
μενουζ έτερων έδεΰμάτων η τίωμάτων' εκάκίζον δε 
Οί λοίτίοΐ τον μη πιόντα η φαγόντα μετ αυτών, ωζ 
άκρατη καΐ τίρός την κοινην άπομαλακυζόμενον δίαι- 
ταν έζημιοϋτο δε καΐ 6 φανερός γενόμενος. "Αγιδος ίο 
γοϋν μετά πολύν χρόνον τοϋ βαβιλέως ετιανελ^όντος 
άπό ύτρατείας {κατατίετίολεμηκει δΥ Αθηναίους), /^ουΑο- 
227 μενού τίαρά τγι γυναικί μία ήμερα δείτίνηύαι και 
μεταπεμτΐο μενού τάς μερίδας, ουκ έπεμπαν οί τίολε- 
μαρχοι' μεϋ'' ήμεραν δε φανερού γενομένου τοί^ ΐ5 
εφόροις, εζημιώϋ-η ύπ αυτών. 

1. Προς οϋν τα τοιαύτα των νομοθετημάτων 
χαλεπήναντες οί εύποροι έπιβυνεβτηύαν και έβλαΰφή- 
μουν αυτόν και εβαλλον, καταλεϋΰαι βουλόμενοι' 
διωκόμενος δε διεπεΰε δια της αγοράς ' και τους μεν 2ο 
άλλους εφθαβεν εις τό ιερόν της χαλκιοίκου Άΰ^ηνάς 
καταφυγών "Αλκανδρος δε επιΰτραφεντος αύτοϋ διώ- 
κων τη βακτηρία τόν οφ&αλμόν ε^εκοψεν αύτοϋ. 
τούτον ^£ κοινώ δόγματι παραλαβών επΙ τιμωρία 
Β οϋτε κακώς διέ%•ηκεν ούτε εμεμφατο, ΰυνδιαιτώμενον 2δ 
0£ έχων άπεδει^εν έπαινετην αύτοϋ τε καΐ της διαί- 
της ην είχε ΰύν αύτω, και καθόλου της αγωγής 
εραΰτήν. τοϋ δε πάθους υπόμνημα ιδρύβατο εν τω 

7 πωμάτων *: πομάτων 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 153 

τήζ Χαλκιοίκον τεμενει Γερόν Ά^ηναζ^ Όπτιλλεην 
ττροόαγορενΰας' τονζ γαρ όφϋ-αλμονς οπτίλλονζ οί 
τΐιδε ζίωριεΐζ λέγονΰιν. 

8. Έρωτηΰ'εΙς δε δια τί ονκ εχρηύατο νόμοίς 
5 εγγρύφοίς, ^οτι εφη Όι πετίαιδενμένοί καΐ άχ^εντες 

τι] τΐροΰηκονόη άγωγΐ] το τον καοροϋ χρήΰίμον δοκί- 
μάζουύί.' 

9. Πάλιν δ^ ετΐίζητονντων τινών^ δια τί όροφην 
άτίο Λελεκεωζ ταΐς οίκίαις επιτί&εναί Λροΰετα^ε^ Ο 

10 Ο'ύραν δε άπο τίρίονοξ μόνον καΐ μηδενός των άλλων 
εργαλείων, ^οττωζ αν' εφη ^ μετριάξοίεν οι πολΐται 
περί πάντα, οΰα είξ την οίκίαν είβάγονβι, καΐ μηδέν 
των παρ' άλλοις ζηλονμένων εχωΰιν.' 

10. ^Εκ δε ταύτης της 6ννη%•είας φαΰΐ καΐ Αεω- 
1^ τνχίδην τον πρώτον βαΰιλέα δειπνονντα παρά τινι 

καΐ %'εαΰάμενον της ΰτεγης τον οίκον την παρα- 
ΰκενην πολντελή καΐ φατνωματικήν , έρωτηβαι τον 
ξένον ^ει τετράγωνα παρ' αντοΐς ξύλα φύεται' 

11. Ερωτηθείς δε δια τί εκώλνΰεν έπΙ τονς 
20 αντονς πολεμίονς Λολλ«κ6^ ύτρατεύεϋ^αι , εφη ^ΐνα 

μη πολλάκις άμύνεβϋ-αι βννε^ιζόμενοι έμπειροι πολε- 
μον γενωνται.' διό καΐ Άγηβιλάω έγκλημα ον βραχν 
εδοξεν είναι, ταΐς εις την Βοιωτίαν βννεχέβιν είββο- ϋ 
λαΐς καΐ ότρατείαις τονς Θηβαίονς άντιπάλονς Αακε- 
25 δαιμονίοις καταΰκενάΰαντος. τετρωμένον γονν ίδων 
αντόν Ανταλκίδας ^καλά' είπε ^τροφεία απέχεις, μη 
/δουλο/ιΐδνοι»^ αντονς μηδέ είδότας μάχεΰϋ-αι διδάξας.' 

12. "Αλλον δΐ επιζητονντος , δια τί τα ΰώματα 
27 μηδέ *: μήτε 



154 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

των τΐαρΰ'βνων δρόμοίζ καΐ πάλαΐζ καΐ βολαΐς δίΰκων 
κοίΐ ακοντίων δίεπόνηΰεν, ^ΐν" έφη Ί] των γεννωμέ- 
νων ρίξωΰίξ ίΰχνράν εν ίΰχνροΐζ βώμαΰίν άρχην 
λαβονβα καλώς βλαΰτάνγι' ανταί τε μετά ρώμης τους 
τόκους νπομένονΰαι ραδίως τε αμα καΐ καλώς άγω- 5 
νόξωνταί τΐρος τάς ώδΐνας' καΐ εί'τος ανάγκη γένοιτο, 
δννωνται ντάρ αυτών καΐ τέκνων καΐ της πατρίδος 
μάχεβϋ-αι/ 

Ε 13. Μεμφομένων δέ τίνων την γύμνωύιν τών 
τίαρ^ένων εν ταΐς πομτιαΐς καΐ την αίτίαν ζητούν- ίο 
των, ^ϊν' εφη ^τά αυτά τοί^ άνδράΰίν έτίΐτηδεύ- 
οιχίαί^ μηδέν μείον εχωβι μήτε κατά ΰώματος ίόχϋν 
καΐ υγίευαν μήτε κατά -ψυχής φυλοτιμίαν καΐ άρετήν 
δό^ης δε της παρά τοΙς πολλοίς υπερψρονώΰιν. ο&εν 
καϊ περί Γοργούς ίβτορεΐταί της Αεωνίδου γυναικός ΐ5 
τοιούτον είπούΰης γάρ τίνος, ως εοικε, ^ένης προς 
αύτην ως ^ μόναι τών ανδρών άρχετε ύμεις αί Αά- 

Ε καιναι' άπεκρίνατο ^ μόναι γάρ ημείς άνδρας τί- 
κτομεν.' 

14. Εί'ρ^ας δε τους άγαμους της εν ταΐς γυμνό- 20 
παιδίαις ^έας καΐ άτιμίαν προΰϋ-είς, πολλην πρό- 
νοιαν έποιηΰατο της παιδοποιίας' τιμής δε καϊ 
θεραπείας, ην νεοί^ πρεΰβυτέροις παρεΐχον, εύτέρηβε. 
και το προς /ίερκυλλίδαν ρηϋ^εν ουδείς έμέμφατο, 
καίπερ εύδόκιμον οντοί ύτρατηγόν' έπιόντι γάρ αύτω 25 
τών νεωτέρων τις έδρας ούχ υπει^εν ειπών Όύδε γάρ 
έμοί ΰϋ τον ύπεί^οντα έγέννηΰας.' 

15. Πυνϋ'ανομένου δέ τίνος, διά τι τάς κόρας 
ενομο^έτηΰεν άπροίκους έκδίδούΟ-αι, ^ οπως' έφη 



ΕΑΟΟΝΙΟΑ. 155 

^μήτε δί^ ενδειαν αγαμοί τινεξ εα^ώΰί μήτε δια 
τΐερίονβιαν ύτίονδάζωνται. εκαύτος δε εις τον τρό- 
πον της Λαίδος άφορων άρεττ] την αίρεβίν ποίψαί.' 
δίά τοϋτο δε καΐ τον καλλοοταΰμόν της πόλεως 228 

5 άπήλαΰεν. 

16. 'Όρίβαντοξ δε αντον καΐ τον χρόνον των τε 
γαμονμένων καΐ των γαμονντων, προς τον ξητοϋντα, 
' ΐν' ' εφη ^ τα γεννώμενα ίΰχνρά ]] εκ τελείων γεν- 
νώμενα.^ 

10 17. Προς δε τον ^ανμάζοντα, διότι τον γεγαμη- 
κότα άπειρξ,ε μη ΰνγκοιμαΰ^αι τι] γεγαμημενϊ], προΰ- 
εταζε δε το πλεΐβτον της ημέρας βννεΐναυ τοις 
ηλικιώταις καΐ τάς νύκτας ολας ύνναναπανεβϋ'αί, τι] 
δε νύμφη κρύφα καΐ μετ ευλάβειας ύννεΐναι, ^όπως^ 

15 εφη ^καΐ τοΓ^ όώμαβιν ίΰχνροί ώβι διακορεΐς μη 
γινόμενοι, καΐ τω φιλεΐν άεΙ καινοί νπάρχωύι και Β 
τα έ'κ^ονα ερρωμενέβτερα παρέχωΰι.' 

18. Και το μεν μνρον έ^ήλαΰεν ως τον £λα^ν 
φ^οράν καΐ όλε&ρον, την δε /^αφ^κι)!/ ώς κολακείαν 

20 αίύχΙ-ήβεως. 

19. Παβι δε τοις περί τον τον (?ώ^ίίτο^ καλ- 
λωπιβμόν ^ϊ^^ίονρτ^οΓ^ άνεπίβατον έποίηύε την Σπάρ- 
την, ώς δια της κακοτεχνίας τάς τέχνας λνμαινο- 

25 20. Το0αύτη ά' ην κατ εκείνονς τους χρόνονς 

βωφροβύνη των γνναικών και τοο^ουτον απείχε της 

νΰτερον περί αντάς ενχερείας, ώς πρότερον άπιβτον 

είναι το της μοιχείας παρ' ανταΐς. και λόγος άπομνη- 

3 ποιητκι *: ποαΐται 7 ξητονντοί^ αάά, την αίτίαν Χ 



156 ΑΡΟΡΗΤΗΕΟΜΑΤΑ 

Ο μονενεται Γεραδάτα τινόζ Σπαρπάτον των ΰφόδρα 
παλαιών, ος έρωτηϋ-είς νπό ^ενον, τί πάβγ^ονΰίν οί 
μοίχοΙ τΐαρ' αντοΐς, ονδεν γαρ δράν τίερί τούτου 
νενομο^ετημενον ντίο Ανκονργον' είπεν ^ονδείς, ώ 
^ενε, γίνεται μοιχός τίαρ' ήμΐν.' εκείνου δε νπολα- δ 
βόντοζ ^αν ονν γε'νηται^ ^ταϋρον' εφη 6 Γεραδάτας 
^εκτίνει μεγαν, ος υπερκύψας το Τανγετον άπο τον 
Ευρώτα πίεται.' ^αυμάΰαντος δ^ εκείνου καΐ φήΰαν- 
τοζ ^πώς δε αν γένοιτο βοϋζ τηλικοντος•,' γελάόαζ 
6 Γεραδάταζ 'πώς γαρ αν' εφη ^μοιχός εν Σπάρττ] ίο 
γένοιτο, εν τ} τΐλοϋτος μεν και τρυφή και καλλωτΐΐ- 
6μος ατιμάζονται, αιδώς δε και ενκοβμία και των 
ηγουμένων τίειϋ'ώ τΐρεΰβεύονταΐ'/ 

21. Προς δε τον ά^ιονντα δημοκρατίαν εν τι] 

Ό τίόλει καταΰτήΰαΰ&αι 6 Αυκονργος είπε ^ΰυ πρώτος ΐ5 
εν τγι οικία 6ου ποίη<5ον δημοκρατίαν.' 

22. Πυν&ανομένου δέ τίνος δια τί μικράς οϋτω 
και εντελείς εταξ,ε τών ^εών τάς %'υ6ίας, ^οπως' 
εφη ^μηδέποτε τιμώντες το ^ειον διαλείπω μεν. '' 

23. Μόνα δε ταϋτα τών αθλημάτων έφέντος 2ο 
αυτοί) τοΓ^ πολίταις άγωνίζεύ&αι, οπού η χεΙρ ουκ 
άνατείνεται, έπνΟ^ετό τις την αίτίαν' δ δέ ^οπως' 
είπε ^μηδεις αντών εν τω πονεΐν άπανδάν εϋ'ίζηται.' 

24. Έρωτώντος δέ τ^νο^, δια τί πυκνά μετα- 
ότρατοπεδεύειν κελεύει, ^οπως^ είπε '^πλείω τους 25 
έχϋ'ροϋς βλάπτοιμεν.' 

1 Γεραδάταζ Γίράδα Ύϋ. 1^^^. ο. 15 6 τανρον *: 

ταντον 7 ίγ.τίνα μέγκν — — — γελάαας ό Γεραδάτας 

ίίάάίάϊ βχ 1. 1. ηίδί Γ[υο€ΐ ρΐΌ Γεράδας δοηρΒΪ Γεραδάτας 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 157 

25. "Αλλον δ' ετΐίζιμοϋντοζ δίά τι πνργομαχεΐν 
άπείπε , * Χνα ' εφί] ^ μη νπο γυναικός η παυδόζ η 
τυνοζ παρατΐληΰίον άν^ρώτίον οι άμείνονες άποϋ-νή- Ε 
ΰκωΰιν.' 

5 26. ΤοΙς δε ΰνμβονλενομένοΐζ των Θηβαίων 
τίερί της ιερουργίας και του πένθους, ην ποιούνται 
τη Αευκο&εα^ βυνεβονλευΰεν ^εί μεν ϋ'εόν ηγούν- 
ται, μη ^ρηνεΐν' ει δε αν^ρωτίον, μη ίερονργεΐν 
ως ^εω.' 

10 27. Προς δε τους ετΐίζητούντας των πολιτών 
^πώς αν πολεμίων εφοδον άλε^οίμεΟ'α-,' ^έάν πτωχοί' 
εφη ^ήτε και μη μείζων ατερος %'ατέρου ερεη είναι.' 

28. Και πάλιν επιζητούντων περί τειχών, ^ούκ' 
εφη '^πόλιν είναι άτείχιύτον, ήτις άνδράΰι και ου 

15 πλίν%Όΐς εΰτεφάνωται.' 

29. Έπεμελοντο δε οι Σπαρτιαται καΐ της κό- Γ 
μης, απομνημονεύοντας τίνα Λυκούργου λόγον περί 
τούτου, δη τους μεν καλούς ευπρεπέστερους ποιεί, 
τους δε αιΰχρούς φοβερωτερους. 

20 30. Παρήγγειλε δε εν τοΓ^ πολεμοις τρεψαμενους 
και νικηΰαντας μέχρι τού βεβαιώβαΰΟ-αι το νίκημα 
επιδιώκειν, είτα εύϋ'ύς άναχωρεΐν οϋτε γενναΐον 
ούτε Έλληνικόν φονεύειν τους παρακεχωρηκότας 
φάΰκων, αλλά φείδεΰ^-αι. ην δ' ου μόνον καλόν 

25 τούτο και μεγαλόφυχον άλλα και χρήΰιμον' είδότας 
γαρ τους μαχόμενους προς αντονς οτι φείδονται μεν 

12 μείζων *: μείζον ερέτ] είναι 8ΐηίθηί8Ϊιΐ8 : ερεείνη 

22 οντε γενναίΌν 8πρρ1βνί θχ ΤΗ. Ι-^ο. ο. 22 24 άλλα φεί'- 
δεοϋ'αί — — μεγαλότρνχον βχ θοάβηι ίοηίθ ίΐάάκΐί 



158 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

των ενδνδόντων, άναι,ροϋβί δε τονς νφίΰταμενονς^ 
τον μένειν το φεύγειν ώφελιμώτερον ηγήόεΰ^αί. 

31. Πννΰ'ανομενον δε τινοξ, δια τί τους των 
τίολεμίων νεκρονζ άπηγόρενΰε ΰκνλενείν, ^ οττως' 
229 εφη ^ μη κντΐτάζοντεζ περί τά ΰκνλα τηζ μάγτίζ 5 
άμελώύίν^ άλλα καΐ την τίενίαν αμα τη τάξει δια- 
ΰφζωΰί/ 

ΑΤΣΑΝΔΡΟΤ. 

1. Ανΰανδροζ, Ζΐιοννΰίον τον της Σικελίας τν- 
ράννον τίέμ^αντος αντοϋ ταΐς ^νγατράΰιν ιμάτια 
πολντελη, ονκ ελαβεν είτίών ^δεδιεναι, μη δια ταντα ^^ 
μάλλον αίΰχραΐ φανώΰιν.' άλλ' όλί-'/ον νΰτερον τΐρός 
τον αντον τνραννον εκ της αντης πόλεως άποΰτα- 
λείς πρεΰβεντής^ προΰπεμιΐ^αντος αντω τοϋ ζ/ω- 
ννβίον δύο ΰτολάς και κελενΰαντος ην βονλεται 
ταντην ελόμενον τη ϋ^νγατρι κομίξειν, ^αντήν εκεί- ^^ 
νην^ έ'φη ^βέλτιον αιρηΰεύϋ-αι'^ καΐ λαβών άμφοτε- 
ρας άπήλϋ-εν. 

2. Ό δε Ανΰανδρος, δεινός ϋοφιύτης γενόμενος 
και άπάταις τά πολλά ποικίλλων, το δίκαιον εν 
μόνω τω λνύιτελει τιθέμενος και το καλόν εν τω ^^ 
ΰνμφεροντι, ^τό άλη&ες' έλεγε ^τον φενδονς κρεΐτ- 
τον είναι, εκατέρον δ^ε τί] χρεία την άξίαν και την 

Β τιμήν όρίζεΰϋ-αι. 

ο. Προς δε τονς ψεγοντας αυτόν επι τω δι' 
άπατης τά πλεΐΰτα πράττειν ώς άνάξιον τοϋ Ήρα- „^. 

11 άλλ' ολίγον νατερον — — πρεοβεντής] νίίΐ. Ρΐ'αβίίΐί;. 
ρ. XXXIII 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 159 

κλέους καΐ δόλω, ουκ αντνκρνζ κατορϋ-οϋντα, γελών 
ελεγεν ^δπον μη έφικνεΐται τι] λεοντϊ], Λροΰραπτέον 
είναι τ'ήν άλωτΐεκην.' 

4. Έταμεμφομένων δ' ετέρων αντον έτά ταΐς 
5 παραβάόεύί των όρκων, ους εν Μίλήτω εποίήβατο, 

έλεγε ^τονς μεν τίαΐδας άΰτραγάλοίζ δει έ^ατΐατάν, 
ΐονζ δε ανδραζ δρκοί^^.' 

5. Νίκηΰαζ δε τονς '^ϋ-ηναίονς ε| ενέδρας τιερί 
Λίγος ποταμούς καΐ λιμω τίΐέΰας αντονς τίαρεβτή- 

10 αατο την πόλίν, καΐ έγρα-ψε τοΓ^ έφόροις ^έαλώκαΰιν 
αί Άφηναν."* 

6. Προς Άργείονς δε τΐερί γης ορών άμφίΰβη- Ο 
τοϋντας προς Λακεδαιμονίους καΐ δικαιότερα λέγειν 
αυτών φάΰκοντας ΰπαΰάμενος την μάχαιραν ^6 

15 ταύτης' έφη ^κρατών βέλτιΰτα περί γης ορών δια- 
λέγεται ' 

7. Τους δε Βοιωτούς έπαμφοτ ερίζοντας, οτε 
διψι την χώραν, όρων, προΰέπεμψε πυνΰ'ανόμενος 
πότερον όρΰ^οΐς τοΓ^ δόραΰιν η κεκλιμένοις διαπο- 

20 ρεύηται την χώραν αύτών.' 

8. Μεγαρέως δε ανδρός εν τω κο^ι^ω ΰυλλόγω 
παρρηΰία χρηΰαμένου προς αυτόν, ^οι λο^^οί βου' 
είπεν ^ώ ^ένε, πόλεως (Ϊ£θΐ^ταί..' 

9. ^ΕπεΙ δε Κορινθίων άφεβτώτων διερχόμενος Ό 
25 παρά τα τείχη τους Λακεδαιμονίους έώρα προΰβάλ- 

λειν όκνοϋντας, και λαγώς τις ώφ&η διαπηδών την 
τάφρον, ^ ουκ αίΰχύνεβϋ'ε' εΙπεν ^ώ Σπαρτιάται, 

2 τ^ λίοντ^~] η λεοντή ΟίΐΓ. δοΗιηίάϋυδ 4 επιμεμφο- 
μενων Ϋί: άπομεμφομενων 



160 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

τοίονχονξ φοβούμενοι τίολεμίονζ^ ών οί λαγωοΐ δί^ 
άργίαν τοις τείχεύιν εγκαΰ'ενδονΰίν,' 

10. ^Εν δε Σαμο^ράκτ} χρη^τηρίαξομενω αντω 
6 υερενζ εκελενΰεν είτΐεΐν, ο τυ άνομώτατον έργον 
αντω εν τω βίω τίέτίρακταυ. έτίηρώτηΰεν ονν ^τίό- 
τερον 6ον τοντο κελενοντοξ η των ϋ'εών τοντο δει 
τίοίεΐν;^ φαμενου δε ^τών ϋ^εών,^ ^ 6ν τοίννν^ έφη 
^έκτίοδών μοί κατάΰτη^ι, κάκείνοίς έρώ, εάν τίνν&ά- 



Ε 11. Πέρύον δ' ερωτηβαντοζ τίοίαν μάλίότα ετΐαι- ίο 
νεΐ τίολιτείαν, ^Ύΐτίζ' έφη ^τονς άνδρείουζ καΙ δειλοΐζ 
τά τΐροΰήκοντα άτίοδίδωΰί.' 

12. 7Τ^ο? (ϊε τον είτίόντα^ οτι έτΐαι,νοίη αντον 
καΐ ντΐεραβτΐάξοίτο , ^δνο βοϋς έχω' έφη ^έν άγρω' 
ΰιγώντων δ' αμφοτέρων^ ακριβώς έτίίύταμαι τόν τε ι» 
άργον καΐ τον έργαξόμενον.' 

13. Αοίδορονμένον δε τίνος αντω, είτίε ^ λέγε 
τΐνκνώς, ω ^εννλλιον, λέγε μηδέν έλλείτίων, αν ΰον 
δνντ] τάν 'ψνχάν κενώΰαι κακών, ών έοικας τίληρης 
ειναί/ 20 

Γ 14. Χρόνω δ' νΰτερον μετά την τελεντην άντν- 

λογίας ΰνμμαχικης γενομένης, Αγησίλαος ήλϋ^εν έπΙ 
την τον Ανΰάνδρον οίκίαν, όπως τά τΐερί αντης 
γράμματα διαβκέ^ηται' ταϋτα γάρ τίαρ' αντω κατέ- 
ύχεν ο Ανΰανδρος. εύρε δε καΐ βίβλίον γεγραμμένον 25 
τω Ανΰάνδρω τίερί της πολιτείας, ως χρή τών Ενρν- 
πωντιδών καΐ ^Αγιαδών τήν βαΰιλείαν άφελομένονς 
εις μέΰον Ό-εΓι/αί. καΐ ποιειύ%'αι την αϊρεβιν εκ τών 
26 Έν^νπωντιδών \¥: ενρνπρωηδών 



Ι.ΑΟΟΝΙΟΑ. 161 

άρίΰτων, ίνα {ΐή των άφ' ^ Ηρακλέους^ άλλ' Οίο^ 
Ηρακλής τι] άρετγι κρινόμενων, το γέρας ^, § κά- 
κεΐνοζ £ί£ ϋ-εών τιμάς άνήχϋ-η. και τοντον τον λόγον 
ώρμηΰε μεν εις τους τίολίτας έ^ενεγκεΐν καΐ τιαρα- 

5 δεικννναυ τον Ανύανδρον οίος ων τΐολίτης δοαλαν- 
ϋ-άνοι, καΐ έτά διαβολτ} των Ανΰάνδρον φίλων. 
Κρατιδην δε φαΰι τότε Λροεότώτα των εφόρων, 
ενλαβηϋ'εντα μη πείΰγι άναγνωύ^είς ο λόγος, έπι- 
λαβεβΰ-αί τον ΆγΎΐ^ιλάον καΐ είτίεΐν ώς ^ον δει 

10 άνορνττειν τον Ανβανδρον , αλλά και τον λόγον 230 
αντω ύνγκατορνττειν, τΐανονργως καΐ τίΐ^'ανώς 6νν- 
τεταγμενον/ 

15. Τονς δε μνηότενΰαντας αντον τάς θυγατέ- 
ρας, είτα μετά την τελεντην πένητος ευρεθέντος 

15 άτίειτίαμένους , εξημίωΰαν οι έ'φοροί-, ότι πλούΰιον 
μεν νομίζοντες έθεράπευον, δίκαιον δ\ και χρηΰτόν 
εκ της τίενίας έτίίγνόντες υπερεΐδον. 

ΝΑΜΕΡΤΟΤ. 

Ναμέρτης πρεΰβευτης αποσταλείς, μακαρίξοντός 
τ^νο^ αυτόν των έκεΐθι διότι πολύφιλος εί'η, ήρώ- 
20 τηόεν ει δοκίμιον έχει τίνι τρόπω πειράζεται 6 πολύ- Β 
φιλος' ε;Τί.ξ;ι^τοΐ>ντο^ δεθατέρου μαθεΐν, ^ατυχία εΐπεν, 

ΝΙΚΑΝΔΡΟΤ. 

1. Νίκανδρος, είπόντος τινός ότι κακώς αυτόν 

λέγουβιν Άργεΐοι, 'Όύκοϋν' έφη ^δίκην τίνουΰι τους 

αγαθούς κακώς λέγοντες.' 

1 οίος] των οΐος Ύϋ. 1>γ3. ο. 24 7 Κρατίδην] Αα-λ,ρα 
τίδαν Ύ\ϊ. 1(78. ο. 30 

ΡΙαίαΓοΜ Μογ&Ιϊε. ΥοΙ. II. 11 



162 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

2. Πνχ^ομένον δε τίνος δια τι κομώΰί καΐ πωγω- 
νοτροφονβίν, *οτί.' εφη '^τίάντων κάλλίΰτοζ καΐ άδα- 
τεανώτατοζ άνδρΐ 6 ίδιοζ κόΰμοζ.' 

3. Των Άΰ'ηναίων δε είπόντος τινός ^ λίαν άν- 
τέ%86%'ε^ ω Νίκανδρε, τον 6χολάξείν% ^άληϋ-ί,ξϊ]^ εφη 5 
'άλλ' ονχ ώύπερ νμεις οτίως τνχοί ύτΐονδάζομεν.' 

Ο ΠΑΝΘΟΙΔΟΤ. 

1. ΠανϋΌίδας Λρεΰβενων εις την ^Αΰίαν, έτίΐ- 
δεικννντων αντω τείχος εχνρόν, είπε ^νη τονς &εονς, 
ώ ^ενοί, καλή γυναίκωνΐτις." 

2. Έν Άκαδημεία δε των φιλοΰόφων ^ί.αλ£}^ο- ίο 
μένων τίολλά καΐ ύτίονδαΐα, επερωτώντων δε τον 
Παν^οίδαν μετά ταντα τί ^οκοί5(9ί^ΐ' αντω οί λόγοί 
οντοί είναυ^ ^τί δ^ αλλο' εφη ^η ΰπονδαΐοι; όφελος 
δ' ονδέν, μη χρωμενων νμών αντοίς.' 

ΠΑΤΣΑΝΙΟΤ ΤΟΤ ΚΛΕΟΜΒΡΟΤΟΤ. 

1. Πανόανίας δ Κλεομβρότον , ^ηλίων δίκαιο- ΐ5 
λογονμένων περί της νήΰον προς ΆΟ-ηναίονς καΐ 
λεγόντων^ ότι κατά τον νόμον τον παρ' αντοΐς ουΟ-' 

Υ) αί γνναικες εν ττ] νήΰω τίκτονβιν ον%'^ οί τελεντή- 
όαντες Ο^άπτονται^ ^πώς αν ονν^ εφη ^ αντη πατρίς 
νμών εί'η, εν ?} οντε γέγονέ τις νμών οντ έ6ταΐ','' 20 

2. Τών δε φνγάδων αντόν προτρεπομένων επΙ 
τονς Ά^'ηναίονς αγειν την ότρατιάν λεγόντων τε 
ότι τοΓ^ Όλνμπίοις άνακηρνττομένον αντον, εύνριτ- 

6 τύχ7]? 10 Άπαδημεία *: ά-καδημία 17 υνϋ•' *: ονδ' 
νβΐ ούτε 19 αν ϋοΙ)βίυ8 20 ε'ΰται] κίί'σίται Ηβΐ'ΑΛ^βΓάβηυδ 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 163 

τον αντον μόνοι,, ^τί ονν οί'εΰϋ-ε' εφη ^τονς οτε εν 
ετΐαΰχον ΰνρίττονταζ παθ-όντας κακώζ ποίήΰείν,' 

3. Πνν&ανομενον δε τινοζ δίά τί Τνρταΐον τον 
ποίΎΐτγΐν εποίήΰαντο ττολίτην, 'δπω^' εφη ^μηδεποτε 

5 ^ένος φαίνηταο ημών ήγεμών.' 

4. Προς δε τον άΰϋ-ενή μεν τω βώματι , 6νμ- Ε 
βονλενοντα δε τΐρος τον^ πολεμίους κατά γήν καΐ 
κατά ^άλατταν διακινδυνενειν , ^ θέλεις ονν' εφη 
^δεΐξ,αί ΰεαντόν έκδνς, οίο^ ών ημΐν μάχεΰΰ^αί ΰνμ- 

10 βονλενείς;' 

δ. Θανμαξόντων δε τίνων εν τοΐζ λαφνροΐξ των 
βαρβάρων την πολντέλειαν τηζ έΰϋ'ητος, ^κρειβΰον' 
εφη ^αυτούς είναι τΐολλοϋ ά^ίονζ η κεκτηΰ&αί ;γοΑ- 
λον ά^ία.' 

15 6. Μετά δε την εν Πλαταιαΐς κατά Μήδων γε- 
νομένην νίκην τοΐζ άμφ' αντον εκελενβε το προητοι- 
μαβμενον Περΰικον δεΐπνον τίαρα^εΐναι' τούτον δε 
Ο-ανμαβτην πολντέλει,αν ε;^οντο^, ^νη τους ^εονς' ¥ 
εφη ^ λίχνοζ ην 6 Περβης , οτυ τοΰαντα έχων έτά 

20 την ημετέραν ήλϋ'ε μάζαν.' 

ΠΑΤΣΑΝΙΟΤ ΤΟΤ ΙΙΛΕΙΣΤί>ΝΑΚΤΟΣ. 
1. Πανΰανίαζ 6 Πλειύτώνακτος τιροζ τον ερω- 
τηΰαντα, δίά τί των αρχαίων νόμων ονδένα κινεΐν 
ε^εβτί παρ' αντοΐς, ^ότί τοϋζ νόμονς' εφη ^τών αν- 
δρών, ον τονζ άνδρας των νόμων κνρίονς είναι δεΐ.' 
2δ 2. Έτίαινοϋντος δε αντον εν Τεγεα μετά την 
φνγην τονς Λακεδαιμονίονς , είπε τις ^διά τί ονν 
ουκ έμενες εν Σπάρττι αλλ' εφνγες;' ^οτι ονδ' οί 

11* 



164 ΑΡΟΡΗΤΗΕσΜΑΤΑ 

ιατροί' εφη ^τταρά τοΐζ νγιαίνονΰιν^ οτίον δε οι νο- 
ΰοϋντεζ, διατρίβειν είώ^'αύυν.' 

3. Πνν^ανομένον δε τίνος αντον, Λώζ αν δνν^]- 
%'εΐεν τους Θράκας νίκηΰαί^ ^ εί τον αρίΰτον' είπε 
^ϋτρατηγον καταύτήύαιμεν.' 5 

231 4. 'Ιατρον ό' ετΐΐΰκετττομενον αυτόν καΐ είτίόν- 
τος ^ονδεν κακόν εχεις\ ^ ου γάρ όοί' εφη ^ ίατρώ 
χρώμαυ.' 

5. Μεμφομένον δε τίνος αυτόν των φίλων ^ διότι 
ίατρόν τίνα κακώς λέγεις τζειραν ουκ έχων αΰτου ίο 
ου δ ε αδικηθείς τι, ^οτί' είτίεν ^εί £λί:ί/5θΓ αύτοϋ τίεΐ- 
ραν, ουκ αν εζων.' 

6. Του ^£ ιατροί) είτίόντος αυτω αγέρων γεγο- 
νας', ^δίότί' είτιεν ^ούκ έχρηΰάμην 6οΙ ίατρω.' 

7. ^Κράτιότον δε' έλεγε Τούτον ίατρόν είναι, τόν ΐ5 
μι) καταΰητίοντα τους άρρωβτοϋντας άλλα τάχίΰτα 
^άπτοντα.^ 

ΠΑΙΔΑΡΗΤΟΤ. 

Β 1. Παίδάρητος, λέγοντος τίνος δτι πολλοί είψ 
ϋαν οι πολέμιου, ^ούκοϋν' εφη '^ ημείς εύκλεέΰτεροο 
έΰόμεΟ'α' πλείους γάρ άποκτενοϋμεν.' 20 

2. ^Ιδών δε τίνα τΐ] μεν φύβει μαλακόν δί' έπυ- 
είκευαν δ\ έπαινούμενον υπό των πολιτών, εφη ^^ ούτε 
άνδρας γυναι^Ιν ομοίους οντάς έπαινεΐν δει οϋτε 
γυναίκας άνδράΰιν, εάν μη την γυναίκα χρεία τις 
καταλάβη. ' 25 

3. Ουκ εγκριϋ•εΙς δ' εις τους τριακοΰίους, ήτις 
εν τη πόλει πρωτεύουΰα τιμή τΐ] τάξει ην, ιλαρός 
καΐ ^χεί-^ιών άπ/ιεί' άνακαλεβαμενων δ' αυτόν των 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 165 

εφόρων και τινν^ανομένων διότι γελα^ είπε '^δίότυ 
ΰνγχαίρω τι] πόλει τρίακοβίονς κρείττονάς μον τΐο- 
λίτας έχονύΐ].^ Ο 

ΠΛΕΙΣΤΑΡΧΟΤ. 

1. Πλείόταρχοζ 6 Λεωνίδον τιρος τον επερωτή- 
5 ΰαντα, διά τίνα αΐτίαν ουκ άτΐο των πρώτων βασι- 
λέων προύαγορενονταί, ^οτι^ εφη ^εκείνου μεν αγειν 
τι βαβίλενείν εχργ^ζον , ου δ^ εκείνων νΰτεροί ου- 
δαμώς. ' 

2. Συνηγόρου δε τίνος γελοία λέγοντος, ^ ου φυ- 
10 λάξ,ΐ] ώ ^ενε' εφη ^ 6υνεχώς γελοιάζων , όπως μη 

γελοίος γέντ], ώΰπερ καΐ οι ΰυνεχώς παλαίοντες 
παλαίΰταί; ' 

3. Προς δε τον άηδόνα μίμούμενον ^ηδίον^ εφη 
^ώ ^ενε αύτης ακουΰα της άηδόνος.^ 

15 4. Λέγοντος δε τίνος , οτυ κακολόγος τις αυτόν Ο 
έπγινει ^Ό-αυμάζω" εφη ^ ει μη τις αύτω είπεν ότι 
άπέΰ'ανον ' ζώντα γαρ εκείνος ούδένα καλώς λέ^αι δύ- 
ναται. ' 

ΠΛΕΙΣΤί^ΝΑΚΤΟΣ. 

Πλειβτώνα^ 6 Πανόανίου , ^Αττικού τίνος ρήτο- 
20 ρο^ τους Λακεδαιμονίους άμαϋ-εΐς άποκαλοϋντος, ^ όρ- 
%'ώς^ εφη ^ λέγεις ' μ,όνοί- γαρ ^Ελλήνων ημείς ουδέν 
κακόν μεμα&ήκαμεν παρ υμών.' 

ΠΟΛΤΔΩΡΟΪ. 
1. Πολύδωρος 6 Αλκαμένους., άπειλοϋντός τίνος 
4 ό Λεωνίδον '*: Λεωνίδον 6 μεν] μεν μάλλον Ί 



166 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

τοίξ εχ&ροΐς ανχνά, ^ον όννίης' εφη ^της τίμωρίαζ 
το Ίίλεΐΰτον καταναλίβκων μέροζ•,' 
Ε 2. Ενάγοντος δ' αυτού το ΰτράτενμα έπϊ Μεΰ- 
όήνην, ηρετό τις ει τοΓ^ άδελφοΐξ μάχεΰθ-αι μέλ- 
λει, '^ ονκ' εφη ^άλΧ' έτά την άκληρωτον της χώρας ^ 
βαδίζει. ' 

3. ^Αργείων δε τίάλιν μετά την των τριακοβίων 
μάχην εκ τίαρατάξεως τΐανδημεί κρατη^εντων , τον 
Πολνδωρον οί ΰνμμαχοί παρεκελενοντο μη παρεΐναι 
τον καιρόν, άλλ^ έτίελ^όντα τω τείχει των τίολεμίων ίο 
την τίόλιν ελεΐν' ραΰτον γαρ εΰεΰ&αι, των μεν αν- 
δρών άπολωλότων , των γυναικών δε άτίολελειμμέ- 
νων' εφη ονν τίρος αυτούς ^τό μεν εκ του ί'ΰου 
μαχόμενον νικάν τους ενάντιου μένους εΰτί μοι κα- 
λόν, το δ^ υπέρ τών δρων τών της χώρας μεμαχη- ΐ5 
μενον την τίόλιν έτΐΐ^νμεΐν λαβείν ου δίκαιον τίϋ'ε- 

Έ μαι είναΐ' ήλϋ-ον γαρ χώραν άτίολαβεΐν ου κατα- 
λαβεό^αι πόλιν.' 

4. Ερωτηθείς δε δια τί Σπαρτιάται κατά πόλε- 
μον κινδυνεύουΰιν ανδρείως, ^δτι' εφη ' αί'ί^^ΓίίΟ'αί^ 20 
τους ηγεμόνας εμα^ον ου φοβεΐβϋ'αι.' 

ΠΟΛΤΚΡΑΤΙΔΟΤ. 

Πολυκρατίδας τίρεββεύων τίρος τους βαβιλεως 

ύτρατηγους μεΟ'" ετέρων, έρομένων αυτών τίότερον 

ιδία τίάρειβιν η δημοΰία ετίέμφΟ^ηΰαν , ^αί'κε τύχω- 

μεν, δημοΰία' είτίεν ^ει δε μη, ίδία.' 25 

4 μέλλει — βαδίζει'] ιπίΐΗιη μέλλοι — βαδιξοί 15 ορών 
τών *: όρώντοον 22 Πολναρατίδας] Πειαιατρατίδας Υϋ. 

Ι^γο. ο, 25 24 α<"κε τνχωμεν — ει δξ\ αΐ'κα τύχωμες — 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 167 

ΦΟΙΒΙΔΟΤ. 

Φοίβίδας, τίρο τον κίνδυνου του Αενκτρίκοϋ λε- 
γόντων τινών δεί^ειν την ημ,εραν ταύτην τον άγα- 
Ό-ον, ^τΐολλοϋ την ημέραν' εφηΰεν ^ά^ίαν είναι, δυ- 
ναμενην τον άγαΟ'ον δεΐ^αί.' 

ΣΟΟΤ. 

5 Σόον λέγεται εν χωρίω χαλετίώ καΐ άνύδρίο π:ο-232 
λίορκονμενον ντιΌ Κλειτορίων ομολογηβαυ την δορί- 
κτητον αντοΐς αν άφεΐναι γην, ει ΐίίοιεν οι μετ' αυ- 
τού πάντες άτίο της τίληΰίον τΐηγης' εφρονρουν δ' 
αυτήν οι πολέμιοι, γενομένων δε των όρκων, ύυν- 

10 αγαγόντα τους με%•^ εαυτόν διδόναι τω μη τίΐόντι 
την βα0ίλείαν' οΰίίίνο^ (ί£ καρτερηΰαντος αλλά πάν- 
των πιόντων, αντόν έπΙ παβι καταβάντα καΐ περιρ- 
ρανάμενον, έτι των πολεμίων παρόντων, άπελ%•εΐν 
χαΐ την χώραν καταΰχεΐν ως μη πυόντα. 

ΤΗΛΕΚΛΟΤ. 

15 1. Τήλεκλος προς τον είπόντα, οτι ο πατήρ λέ- β 

γευ κακώς αντόν, ^εί μη αντω' έφη ^λεκτέον ην, ουκ 

αν ελεγεν.' 

2. Είπόντος δε του αδελφού, οτυ ούχ ομοίως 

αύτώ ^ττροσ'φεροντα^ οι πολΐται ως έκείνω όντι εκ 

20 των αυτών, άγνωμονέΰτερον δέ, είπε ^ 6ύ γαρ ουκ 

οίδας άδίκείΰΟ-αί, εγώ δέ.' 

αΐ δε ΟοΙ)βίπ8 5 Σόον Χ: οώον 7 αν * οι ΤυΓηβΒπδ 
13 άπελΟ'ειν ϊάβιη: Επελ^εΐν 15 Τηλεν,λος Χ: τηλ£κρο? 

16 λΕ-Λτέον *: λε-ατόν 



168 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

3. ^ΕρωτηΟ'Ης δε δίά τί εϋΌς τίαρ' αντοΐζ έ<3τι 
τονξ νεωτέρους τοις τΐρεββντεροίς έ^,ανίΰτα,β^αι^ 
^οτίως' εφη ^τίερί τονς μη τΐροΰήκοντας όντως έχον- 
τες τιμής μάλλον τιμώόί τους γονεας.' 

4. ΠνΰΌμενον δε τίνος πόύην κέκτηται ονΰίαν, 5 
εφη Όν τίλείω της ικανής! ^ 

ΧΑΡΙΛΛΟΤ. 

1. Χάρίλλος ερωτηθείς δίά τί τους νόμους 6 
Λυκούργος ούτως ό/Ιί-^ου^ ε^ηκεν^ 'δτί-' εφη ^τοΐς 

Ο ολίγα λέγουβιν ολίγων καΐ νόμων έύτΐ χρεία/ 

2. Πνν%•ανομένου δε τίνος δίά τί τάς μεν κόρας ίο 
ακάλυπτους^ τάς δε γυναίκας εγκεκαλυμμενας είς 
τούμφανες αγουΰίν, ^οτι^ εφη ^τάς μεν κόρας άνδρας 
ευρεΐν δει, τάς δε γυναίκας βωζειν τους έχοντας ' 

3. Των δε ειλώτων τινός ^ραΰύτερον αύτω 
προσφερομένου, ^ει μη ώργιξόμην^ είπε ^κατεκτανον 15 
αν όε.' 

4. Έρωτηΰαντος δε τίνος αυτόν τίνα ι/ο^6ί;£ί. 
πολιτείαν άρίότην, εφη ^έν // αν περί αρετής πλεΐότοι 
^τολί-τδνο/χδΐΌί. προς αλλήλους άνευ ΰτάΰεως άγωνί- 
ζεΰϋ'αί Ο'ελωβι.' 20 

Β δ. Πυν^ανομένου δε τ^α/ο^ διά τί πάντα τά των 
ϋ-εών ξοοίΐ'ίί με&' όπλων ΐδρυται παρ' αύτοις, ^όπως' 
εφη ^μήτε τά κατά των ανθρώπων ονείδη λεγόμενα 
διά την δειλίαν επΙ τους ^εοϋς άναφέρωμεν , μήτε 
οί νίΟί αοπλοί τοΓ^ ^εοις εϋχωνται.^ 25 

6. Προς δε τον πυ^όμενον διά τί κομώοιν είπεν 
ότι ^τών κόΰμων 6 φυΰικός κ«1 άδάπανος οϋτός εΰτι.' 



ΙΑΟΟΝΙΟΑ. 169 

*ΔΙΑΦΟΡΑ Τί^Ν ΕΝ ΤΟΙΣ ΛΑΚί^ΣΙΝ ΑΔΟΞί^Ν 
ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ. 

1. Σαμίων τΐρεαβενταΐς μακρολογονΰίν εφαβαν 
οι Στίαρτιαται 'τά μεν πρώτα έπίλελάϋ-αμες, τά δε 
νΰτερα ον ΰννείκαμες δίά το τά πρώτα έτίίλελάΰΰ'αί/ 

2. 'Ρήτορος μακρόν κατατείναντος λόγον καΙ τάς Ε 
5 άποκρίβεις αιτούντος^ ίνα τοις πολιταίζ άπαγγείλτ}, 

^απάγγελλε τοίννν' εφαΰαν ^οτι μόλις μεν 6ν έττανΰω 
λέγων, μόλις δε ημείς άκονοντες.' 

3. Προς Θηβαίους περί τίνων αντιλέγοντας ^η 
φρονεΐν' εΐπον ^δεΐ έλαΰΰον η δνναβ^αι μεΐξον.' 

10 4. Αάκων έρωτη%'είς δι ην αΐτίαν τάς τον πώ- 
γωνος τρίχας έπΙ πολν κομας{ είπεν ^ϊνα βλέπων 
τάς πολιάς μηδέν άνά^,οον αυτών πράττω.' 

5. "Αλλος πυ^ομένου τινός '^δίά τί εγχείρίδίοις 
βραχέΰί χρηύϋ•ε;' ^ΐνα πληΰίον' είπε ^τοΓ^ πολεμίους 

15 είς χείρας ικωμες.' 

6. Έπαίνοϋντός τίνος τους άρίΰτους μαχητάς^ 
Αάκων εΙπεν ^έν Τροία."* 

7. "Ετερος άκούΰας δειπνηΰαντάς τινας βιάζεβ^αι 
πίνειν 'μή καΐ έΰ&ίείν' είπε ^βιάζονται; 

20 8. Πινδάρου γράφαντος ^ Ελλάδος έρειΰμα Ά&η- 
ναι\ Αάκων έφη ^καταπεΰειν αν την Ελλάδα όχ^ου- 
μένην ερείύματι το^ουτω.' 

9. ΈπεΙ δε ίδών τις εν πίνακι γραπτω Αάκωνας Γ 

ΔΙΑΦΟΡΑ — ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ϋάάίάϋ 8 2. 3 πρώτα] 
πρ&τα Οο\)βίυ.& 2 επιλίλά^οίμες] επιλελάαμεΰ'α ΐάθΐη 3 
οννεί-Λαμες ΐάβια: ϋννήν.αμες 



170 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

νπό Άχ^Ύΐναίων όφαττομενονς ελεγεν ^άνδρείοί γ* 
Ά^Ύ\ναΙοι\ Αάκων νποτνχών ^ εν τω τίίνακυ^ είπε. 

10. Προς δε τίνα προόίεμενον τάξ εκ διαβολής 
βλαΰφημίας Αάκων είτίε ^πανΰαι κατ' έμοϋ τα ώτα 
χορηγών/ 5 

11. Προς δε τον κολαξόμενον καΐ λέγοντα 'ακων 
ημαρτον^ είτίε τις ^ακων τοίννν καΐ κολάζον.' 

12. 'Ιδών τις εν άτΐοχωρήΰει ^ακέοντας επί δί- 
φρων άνϋ-ρώτΐονς ^μη γένουτο^ είτιεν ^έντανϋ'α κα- 
^ίόαί, δΟ'εν ονκ εΰτιν ε^αναΰτηναι Λρεΰβντέρω.' ^^ 

13. Χίων τίοτε κατ εταδημιαν άτΐό δείτίνον 
εμεΰάντων εν τω έφορείω καΐ χεΰάντων επί των 

2^^ δίφρων, εν^α οι έφοροι εκάΰ"ηντο, το μεν τίρώτον 
ίΰχνρώς άνεξητονν τονς ττοιήΰαντας μη τιολΐται τνγ- 
χάνωΰιν' ως δ' ϊίβ^οντο οτι ΧΓοί. ήΰαν, εκήρνξ,αν ^^ 
^τοΐς Χίοις έφιάΰιν άύελγαίνειν' 

14. ΈπεΙ δε τις τάς άμνγδαλάς των ϋκληρών εώρα 
δίτίλαΰίον τίωλονμένας, ^μη ΰτΐάνιοι' εφη *οί Αί'0^ο/;' 

15. Τίλας τις άηδόνα καΐ βραχείαν πάνυ βάρκα 
εϋρων είτΐε ^φωνά τν τις έύΰί καΐ ονδεν αλλο.' 2ο 

16. ^Ιδών τις των Αακώνων Διογένη τον κννα 
περιλαμβάνοντα ανδριάντα χάλκεον, 'φνχονς οντος 
ΰφοδροϋ, έτΐνΰ'ετο ει ριγοΐ' άρνηύαμένον δε, ^τί ονν' 
εφη ^μέγα τΐοιεις',' 

17. 'Ονειδιΰΰ'είς τις των Μεταποντίων εις δειλίαν 25 
Β ντίο Αάκωνος, ^άλλά μήν^ εφη ^ονκ ολίγα της άλ- 

λοτρίας εχομεν' 6 δε ^ον μόνον αρα^ εφη ^δειλοί 
άλλα και «(^^κοί-' εΰτε.^ 

8 ϋ'α-Λεοντας] ^α%ενοντας Υϋ. Ιιχο. ο. 20 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 171 

18. Κατ ετΐίδημίαν τΐζ έν Στίάρτγι κρητΐίδον- 
μενοζ όρϋ'Οζ ετΐΐ ϋ'ατερον ΰκέλονζ είτΐε τΐροζ Αάκωνα 
Όΰκ αν οΐμαί ΰε, ώ Αάκων, 'ΓΟίϊΟ'δτον χρόνον έτά 
τον Λοδοξ οΰον εγώ ύτηναί.' καί δ^ ντΐολαβών ^ον 

5 γάρ' εφη' ^τών μέντοι χηνών ονκ εΰτιν οβτις ου.' 

19. Μεγαλννομενον τίνος έτά τί] ρητορίκΐ] τέ- 
χντ}, είτίέ τΐζ Αάκων ^άλλά νη τώ ΰυώ τέχνη ανεν 
τον άληΰ-είας ήφ^αι οντε έότίν οντε μήτίοτε γέ- 
νηταί.' 

10 20. Άργείον τίοτε είτΐόντος ^πολλοί τάφοι παρ Ο 
ήμιν είΰΐ Σπαρτιατών^ Αάκων είτίεν '^άλλά μην 
παρ' ήμΐν Άργείων ονδε εΙξ\ ώξ αντών μεν πολ- 
λάκις "Αργονς έπιβεβηκότων Άργείων δε της Σπάρ- 
της ονδέποτε. 

15 21. Αάκων αιχμαλωτισθείς και πιπραΰκόμενος^ 
τον κήρνκος λε^^οΐΊΤΟ^ ^Αάκωνα πωλώ', έπεβτόμιύεν 
ειπών ^αίχμάλωτον κήρνβόε.' 

22. Των παρά Ανύιμάχω βτρατενομένων έρω- 
τηΰ'είς τις ύπ^ αντοϋ^ μη τις τών ειλώτων έΰτί^ 

20 '^αν δ^ οΓεί^' έψη ΗπΙ το παρά όον τετρώβολον Αά- 
κωνα η^ειν,' 

23. 'Ότε Θηβαίοι νικηΰαντες τονς Αάκωνας έν 
Αενκτροις προς αντον παρηΰαν τον Ενρώταν, και τις 
μεγαλανχών είπε ^πον νϋν είύΐν οι Αάκων ες ^ Σπαρ- 

2δ τιάτης ληφ^-είς νπ' αντών Όν πάρειΰιν' εφη ' ^ον 
γαρ αν νμεΐς δεϋρο ηλθετε.' Ώ 

24. Αθηναίων ά^ιονντων , οτε παρέδωκαν το 
άΰτν, Σάμον αντοις μόνον έάΰαι, είπον ""όταν αντών 

7 νή] ναΙ 0οΙ)βί:υ8 



172 ΑΡΟΡΗΤΗΕΟΜΑΤΑ 

ονκ ήτί, τότε καΐ αλλονς εχείν ζητείτε;^ άφ' ον καΐ 
ή παροιμία 

^ος αντος αντόν ονκ έχει Σάμον ϋ'ελει.' 
2δ. Πόλίν τυνά κατά κράτος έλόντων Λακεδαιμο- 
νίων^ ου εφοροί είηον ^οιχεταυ το τίάλαιύμα των 5 
νέων ονκέτι ε^ονύιν άνταγωνιΰτάς οί νέοο/ 

26. "Αλλην τίόλιν ντπύχνονμένον τον βαύιλέωξ αν- 
Ε των τέλεον άφανίΰειν ύ] ΰνμβεβήκεί πράγματα πολλάκις 

παρεΰχήόϋ^αι τοις Λάκωΰιν^ ονκ επέτρεψαν, φ(^|Μ.δνοί. 
'^μηδαμώς άψανίύϊΐς μηδ^ άνέλγις την άκόνην των νέων' ίο 

27. Τοις παλαίονΰι παιδοτρίβας ονκ έφίΰτανον, 
ίνα μη τέχνης άλλ^ αρετής ή φιλοτιμία γένηται. ^60 
καΐ Ανόανδρος ερωτώμενος, όπως 6 Χάρων ένίκηβεν 
αντόν, ^τα πολνμηχανία είπε. 

28. Φιλίππον γράφοντος , οτε εις την χώραν ΐ5 
αντών παρεγένετο, πότερον /^ουλ^ταί- φίλιον έλ^εΐν 

η πολέμιον αντόν, άντεφώνηΰαν ^ονδέτερον! 

29. Πρεόβεντην τίνα διαπεμψάμενοι προς Άντί- 
γονον τον Αημητρίον, πν^όμενοι οτί- έκάλεΰεν αντον 

Γ βαΰιλέα, έξημίωβαν, καίτοι μέδιμνον πνρών έκάύτω 20 
παρ^ αντον ΰιτοδείας ονΰης κομίζοντα. 

30. Αημητρίον εγκαλούντος δτί. ενα πρεββεντην 
έπεμφαν προς αντόν, ^ονχ ικανός ονν^ είπον ^εί προς 
ενα είς•,' 

31. Ένέγκαντός τί-ΐΌ^ άρίΰτην γνώμην μοχθηρού, 25 
ταντην μεν άπεδέ^αντο, περιελόμενοι δε τούτον περι- 
έϋ'ηκαν έτέρω καλώς βεβιωκότι. 

3 Ι(θυΐ8θ1ι. ΡαΓΟβηι. 2 ρ 571 8 γ/ *: η 16 πκρε- 



ΕΑΟΟΝΙΟΑ. 173 

32. ^Αδελφών τΐρός άλλήλονζ δίαφερομενων τον 
τίαχέρα έζημίωΰαν, οτι τονς νίεΐς ΰταΰιάζοντας πε- 
ριορα. 

33. Ψάλτην επίδημ^ίύαντα έζ'ημόωβαν, οτι δα- 
5 κτνλοις κι^-αρίζει. 

34. ζ/ΰο τίαΐδεζ εμάχοντο, ατερος δε αυτών τον 
έτερον ετρωΰε δρετΐάνω τϋληγγι %•αναΰίμω' των δ\ 
ΰννήΰ-ων παίδων^ έτίεΐ δυαλνε6%•αι εμελλον, εξαγ- 
γελλόμενων άμννεΐΰ^αυ καΐ άναιραΐβειν τον πλή^αντα, 

10 ^μηδαμώς' εΐπε ^τίρο^ %'εών, ου γαρ δίκαιον καΐ γάρ2Μ 
αν εγώ έτΰοίηΰα τούτο, ει εφ&α6α καΐ άγα^όζ έγε- 
νόμην.' 

3δ. "Ετερον τίαιδάρνον^ έτίεΐ παρην 6 καιρόζ, εν 
ω κλέτιτενν νενόμιΰτο τονξ έλευ^-έρουζ τίαΐδας ο τυ 

15 τιι^ δνναιτο καΐ μη λαΟ'εΐν αίύχρον ην, ώς ο/" ΰύν 
αντω τίαΐδεζ ζών εκλεφαν άλωπέκιον καΐ εδοΰαν 
αύτω φυλάττειν, τίαραγενομένων των άπολωλεκότων 
έτίΐ ζητηΰίν, ετνχε μεν ντίοβαλών το άλωτίέκυον ντίο 
το αϋτοϋ ιμάτων, άγριαίνοντοξ δε τον %-ηρίον και την 

20 «ΰτοΐ> τίλενράν κατεβ^ίοντοζ μέχρι των ΰκλάγχνων, 
ηρεμεί, ίνα μη γένηται καταφανής, ώζ δε νύτερον 
εκείνων απελθόντων εΟ-εάβαντο το γεγονός οι παίδες 
και εμέμφοντο, λέγοντες αμεινον είναι φανερόν Β 
ποιήΰαι το άλωπέκιον η μέχρι %'ανάτου κρύπτειν, 

25 ^ον μεν ουν' είπεν ^ άλλα κρεΐττον ταΐς άλγηδόΰι 
μη ένδόντα τελευτάν η περίφωρον γενόμενον δια 
μαλακίαν το ζην αιΰχρώς περιποιήόαΰΟ'αι.^ 

36. Περιτνχόντες τίνες Αάκωΰι καθ' οδόν είπον 
25 άλγηδόα μη ενδόντα *: άλγηδόαν η ενδοντα 



174 ΑΡΟΡΗΤΗΕΟΜΑΤΑ 

^εντνχήκατε, άρτίωζ έντεν^εν λϊ]6τών άταόντων/ οί 
δε ^ον μα τον Έννάλίον , άλλ' εκείνοι μή περυτν- 
χόντες ημίν.^ 

37. Αάκων έρωτηΰ'είς τι έπίΰταται^ είτίεν ^ελεν- 
ϋ'εροζ είναι/ 5 

38. Παΐζ Στΐαρτιάτηξ αιχμαλωτιβ^είς νπ Άντι- 
γόνον τον βαΰιλεωζ και τίραϋ-είς τα μεν άλλα τίάντα 

νπήκοοζ ήν τω τΐριαμενω, ο6α ωετο προΰήκειν ελεν- 
ΰ'έρω τίοιεΐν' ως δε τΐροΰεταξ,εν άμίδα κομίζειν, ονκ 
ήνεΰχετο ειτίων ^ον δονλενΰω.' ένιύταμένον δε εκεί- ίο 
νον, άναβάζ ετΐΐ τον κέραμον καΐ είτίών ^εί'ΰτ] της 
ώνης^, εβαλεν εαντον κάτω καΐ ετελεντα. 

39. "Ετερος τίωλονμενος, είτίόντος τινός ^έάν άγο- 
ράΰω 6ε, χρΎιβιμος εΰτ];^ ^καν μη άγοράΰγις' είπεν. 

40. "Αλλος αι^^^ΑΓί/Ιωτο^ τίΐτΐραΰκό μένος, τον κή- ΐ5 
ρνκος έτιιλέγοντος άνδράτίοδον ηωλεΐν, ^κατάρατε' 
είτίεν ^ονκ έρεις αίχμάλωτον;^ 

41. Αάκων έτά της άΰπίδος μνΐαν έχων έτίίΰη- 
μον, καΐ ταντην ον μείζω της αληθινής, ώς κατα- 

ϋ γελώντες τίνες ελεγον ^νπερ τον λαν^άνειν τοντο 20 
Λετΐοιηκει', ^ΐνα μεν ονν' είτίε ^φανερός ώ' οντω 
γαρ τοΓ^ τιολεμίοις τιληΰίον προσέρχομαι, ω6τε το 
ετΐίΰημον ήλίκον έΰτίν ντί αυτών οράβ&αι.' 

42. "Ετερος, εν ΰνμτίοόίω τΐροβενεχ^είΰης λνρας, 
^ον Αακωνικόν" είτίε ^το φλναρείν' 25 

43. Σπαρτιάτης ερωτηθείς ει άΰφαλ'^ς η εις 
Στίάρτην δδος εΐπεν ^οτΐοΐος καΘ'ίΰϊ^ς' οι μεν γαρ 

11 ίΐ'στ^] οίμώξτ] Μ. ονκ όνήατ] 0οΙ)βίυ8. οί' σου νίίθΗ 

1)ΐΐ3ί? 



ΕΑΟΟΝΙΟΑ. 175 

λέοντες βαδίζοντι οπα κα λέωντι, τως δε λαγώζ εττΐ 
τα ΰκηνά ^ηρεύομες.' 

44. Έν χειραψία περίκρονοντοζ τον προΰτραχηλί- 
ί^οντο^ κενοόΛονδως καΐ καταβτίώντος επί την γην, ^ 
5 επειδή τω ΰώματυ έλείτίετο 6 προΰπεβών, εδακε τον 
βραχίονα' καΐ 6 έτερος είπε ^δάκνεις^ ω Αάκων^ 
ώΰπερ α ι γυναίκες ' ^ον μεν ονν' είπεν ατερος ^άλλ" 
ώόπερ ου λεοντες.' 

4δ. Χωλός επΙ πόλεμον έ^ιών^ επακολον%•ονντων 
10 αντω τίνων καΐ γελώντων, επίΰτραφείς είπε ^κακαΐ 
κεφαλαί, ον φενγοντα δει τοις πολεμίους μάχεΰ&αί, 
άλλα μένοντα και την τά^ίν φνλάττοντα.' 

46. "Ετερος το^εν^είς καΐ εκλείπων τον βίον 
^ονχΐ τοντο' εφηΰεν ^αντω μελείν, δτι άπο^ανεΐται^ 

15 άλλ' οτί. νπο γνννιδος τοξοτου και μηδέν πρά^ας.' 

47. Εις πανδοκεΐόν τις καταλνύας καΐ δονς οψον 
τω πανδοκεΐ ΰκενάΰαι, ως ατίρο^ τνρόν ητει καΐ 
ελαιον, ^είτ' εφη ^εί τνρον είχον, έτι αν έδεόμην Υ 

20 48. Προς δε τον μακαρίζοντα Αάμπιν τον Αίγι- 
νήτην ^ ^ί-οτ^ έδόκει πλονΰιώτατος είναι νανκλί'ιρια 
πολλά έχων, Αάκων είπεν ^ον προΰέχω ευδαιμονία 
εκ όχοινίων άπηρτημένγι.' 

49. Είπόντος δε τίνος Αάκωνι δτί- ψεύδεται, 
2δ άπεκρίνατο ^ ελεύθεροι γάρ είμές' οι δ' άλλοι, αίκα 

μη τάληΰ•η λέγωντι, οιμώ^ονται.' 

50. Προ^έμενός τις νεκρόν ύτηύαι όρθ'όν, ώς 

1 οπα ν.α λέωνη *: απο ν,αλεοντι 2 τα οκηνα] τά 
Εννα? 14 μέλειν *: μένειν 18 εΐτ' *: είτ' 



176 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

πάντα τίοιών ονκ εδννατο^ ^νη τώ 6ίώ' εϊπεν ^ενδον 
τι είναι δεί.' 

51. Τνννιχος, Θραΰνβονλον τοϋ Ίίαιδοζ άτίο- 
^ανόντος, ενρώότως ηνεγκε' καΐ έπίγραμ,μα εις τού- 
τον έγένετο 5 

235 ^ τάν Πιτάναν Θρασύβουλος ετ^ άύτίίδοζ ηλν&εν 

ατίνονξ 
ετίτα τίρος Άργείων τραύματα δε^άμενοξ^ 
δεικννζ άντία πάντα' τον αίματόεντα δ' 6 τίρέύβνζ 

^εΐζ έτά τίνρκαΐην Τύννιχοζ ειτιε τάδε, ίο 

ζίειλοί κλαιέβ^'ωβαν' εγώ δε ΰε τέκνον αδακρνζ 
ϋ'άψω, τον καΐ έμόν καΐ Αακεδαιμόνιον.' 

52. Άλκιβίάδϊΐ τω Ά^ηναιω βαλανεως επΙ τίλει- 
ΰτον παραχεοντος νδωρ, Λάκων είτίε ^τί τοντο ώς 
κα^αρω; όφόδρα δε ρντίαρώ τίλεΐον τίαράχει' ΐ5 

53. Φιλίτίτίον τον Μακεδόνοξ τΐροότάΰΰοντόζ 
Β τίνα δι' έτΐΐΰτοληζ, αντέγραψαν οι Λακεδαιμόνιοι 

^ττερι ών άμμιν εγραφας οΰ.' οτε δε ένεβαλεν εις 
την Αακωνικην καΐ εδόκονν άπαντες άπολεΐβ^αι, 
είπε δε προς τίνα των Σπαρτιατών ^τί ννν ποιήΰετε, 20 
ώ Αάκωνες•/ ^τί γύ,ρ εφη ^άλλο η ανδρείως άποϋ-α- 
νούμε^α-, |ΐιονοί. γαρ ημείς Ελλήνων ελεύθεροι είναι 
και μη νπακούειν άλλοις έμά%•ομεν' 

54. Μετά δ\ τήν'Άγιδος ητταν, δ^ί^'ρου^ αιτούν- 
τος Αντιπάτρου πεντήκοντα παΐδας, Ετεοκλής εφο- 25 
ρεύων είπε ^παΐδας μεν ου δώΰειν, ίνα μη απαίδευτοι 

10 &ύς — τάδε] τιαΐδ' — τι^ίίς Αηίΐιοί Ρίΐΐ. VII 229 
13 επί. ηλίίΰτυνί υπ πλειατυν^ 15 αφόδρκ] ώς 6φόδρα? 



ΕΑΟΟΝΙΟΑ. 177 

γενωνταί, τηζ τΐατρίον αγωγής άτενκτήΰαντες' ονδε 
πολΐται γάρ αν ειηΰαν τΐρεΰβντας δ' η γυναίκας, 
εί /^οΰΑο^το , δίΛλαΰίονς δώΰειν.' άτίειλονντος δ^ 
αντον δεινά, ει μή λάβον, άπεκρόναντο κοίνγ} ^εάν ^ 

5 χαλετίώτερα θανάτου εταχάττγ]ς, ενκολώτερον άτίο- 
ϋ'ανονμεϋ'α.' 

55. Πρεΰβντης εν "Ολυμπία βυντελουμενου του 
αγώνος προΰ'υ μου μένος ^εάβαβΟ'αι, καϋ-εδρας ήπόρεί' 
;τολλού5 ^' έπιπορευόμενος τόπους υβρίζετο καΐ 

10 έακώπτετο, μηδενός αυτόν παραδεχομενου' ως δε κατά 
τους Λακεδαιμονίους ηκεν , άνέύτηβαν πάντες ου 
παίδες καΐ πολλοί των ανδρών του τόπου εκχω- 
ροϋντες' τών δε Πανελλήνων επιόημηναμενων κρότω 
το ε^ος καΐ υπερεπαυνούντων, δ πρεΰβύτης κίνήΰας 

15 ^πολίόν τε κάρη πολιόν τε γενείον' 

καΐ δακρύΰας ^οιμοι τών κακών' φηΰίν ^ώς άπαντες Ώ 
μεν οι Έλληνες επίΰτανταί τα καλά, χρώνται δ" αυ- 
τούς μόνοί ΑακεδαυμόνίΟί.' φαΰΐ δε τίνες, ότι καΐ 
Ά%•ηνη6ι το αυτό έγένετο' Παναθηναίων γάρ όντων 

20 οί Αττικοί γέροντα προεπηλάκιζον, προσκαλούμενοι 
μεν ως παραδεξ,όμενοι, εί δε παραγένοιτο, ου προΰδε- 
χόμενοί' ως δε διετιών ΰχεδόν απαντάς εγενετο κατά 
τους Λακεδαιμονίων θεωρούς, άπαντες τών βάθρων 
άναΰτάντες τοϋ τόπου παρεχώρουν' άγαβθείς δε 6 

25 όχλος έπΙ τω γεγονότι έκρότηΰε μετά πολλής έπιόη- 

μαΰίας, καί τις είπε τών Σπαρτιατών 'νη τω 6ιώ, Ε 

ί'ΰαΰι μεν οί Αθηναίοι τά καλά, ου πράΰόουΰι δε.' 

13 εηίΰημηναμένων Οοΐοβΐηδ: εταισημειωβαμενων 15 

Ηοιη. Χ 74. β 516 26 νη] ναι Οοΐοθίπδ 

ΡΙιιΙ&ΓοΙιί ΜοΓ&Ιΐα. Υοΐ. II. 12 



178 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ 

56. Έτΐαίτηζ ίίτηΰε Αάκωνα' ^.άλλά ει δοίην ΰοί^ 
εφη ^μάλλον τίτωχενΰεΐξ , ^ί^^ άέ άύχημοΰννηζ ΰον 
ταύτης 6 τΐρώτος μεταδονζ αί'τίος, άργόν ΰε τΐοίήΰας.' 

57. Αάκων ίδών άγείροντά τίνα ^εοις ^ονδεν' 
εϊτίε ^φροντίζειν %εών πτωχότερων εαντοϋ.' & 

58. Λαβών τυξ μοίχόν έτι αίύχρα γνναικί 'αΌ'λί.ε' 
εϊτΐε ^τίξ τοι ανάγκα-^ 

59. "Αλλοξ άκονων ρήτοροζ μεγάλας ΰτρεφοντοξ 
τΐερίόδονζ, ^άλλά νή τω 6ίώ' είτιεν '^άνδρειόζ γε 6 
ίκν^ρωτίος, τίρος ονδεν ντίοκείμενον εν ύτροβίλοΐ την 
γλώβόαν.' 10 

ί" 60. Εις Λακεδαίμονα τΐαραγενόμενός τις καΐ την 
τίρος τους πρεϋβντας των νέων τιμήν ^εαΰάμενος, 
^έν Στίάρττι μόνΐ^' είττε ^λνβυτελεΐ γηράβκειν/ 

61. ^Ερωτηϋ-εΙς Αάκων δτΐοΐός έΰτι Τυρταίος ο 
ποιητής^ ^άγαΰ-ός^ εΙτιε ^κακκονην νέων φνχάς.' ΐ5 

62. "Ετερος αλγών τονς οφθαλμούς έ^γιει, έττΐ 
πόλεμον' λεγόντων δε αντω τίνων ^τίοι ατίεί όντως 
έχων η τι ποίήΰων,' ^καν μ7]δεν έτερον τιρά^ω^ έφη 
^ττολεμιον γε μάχαιραν άμβλννώ.' 

63. Βοϋλίς καΐ Σπέρχίς Λακεδαιμόνιοι τίορεν- 20 
ΰ'έντες έΟ-ελονταΙ τΐρος ΐΞ^έρ^ην τον Περύών βαΰίλέα 
έτΐΐ τιμωρία (^ην ώφλεν η Αακεδαίμων κατά χρη- 

236 ΰμόν^ δίότο κήρνκας πεμφΟ'έντας ντίο τον Πέρβον 
όος αντονς άπέκτειναν) έλ^όντες τιρός τον ΐΞ^έρ^ην 
έκέλενον ώ /3οΰ/ΐ£ταί. τρόπω διαχρήβαΰΰ-αι αντονς 25 
νπερ Λακεδαιμονίων, ώς δε εκείνος άγαόϋ'είς άτΐέ- 

15 Άαν,ν,ονήν *: τίατιάνειν 17 ηοΐ"^: που 20 Βονλις 
και ΣηΒ^χις *: ^ον^ις ν,αϊ απέρτίς 



ΕΑΟΟΝΙΟΑ. 179 

λνβε τους άνδρας καΐ τ^ξίΌυ μένειν παρ' αντω, ^καΐ 
πώς αν' εφαβαν ^δνναίμε^α ζην εντανϋ^α, πατρίδα 
καταλίπόντες καΐ νόμους καΐ τούτον^ τονς άνδρας, 
νπερ ών τοΰαντην ηλΰ-ομεν δδόν άπο^ανονμενοι-' 

5 ^Ινδάρνον δε τον βτρατηγοϋ έπΙ πλέον άεο^ενου 
καΐ λε'^οι^το^ τεν^εΰϋ-αο αύττού^ της ί'ύης τίμης τοις 
μάλίβτα εν προαγωγΐ] φίλους του βαβίλεως, εφηβαν 
^άγνοείν ήμίν δοκεΐς, ήλίκον έΰτΐ το της ελευθερίας, Β 
Ύΐς ουκ αν άλλάξ,αιτό τις νουν έχων την Περΰών 

10 βαβίλείαν/ 

64. Αάκων, έπεί τι] μεν πρότερα ήμερα 6 ^ενος 
αντον ε^εκλίνε, ττ] δ' εί,ης ΰτρώματα χρηΰάμενος 
δαφίλώς υπεδεχετο, επιβάς τοις βτρώμαβι κατεπάτει, 
έπιλέγων ^διά ταντα εχθές ούδ' επΙ -ψίάθον νπνω- 

15 κεναί.' 

65. "Ετερος έλθών είς Αθήνας καΐ ορών τους 
^Αθηναίους το τάριχος αποκηρύττοντας καΐ το ό^ον 
καΐ τελωνοϋντας καΐ πορνοβοβκονντας , καΐ έτερα 
έργα άβχήμονα πράττοντας καΐ μηδέν αιΰχρόν ήγου- 

20 μενους' οτε έπανήλθεν εις την πατρίδα, τών πολι- 
τών πυνθανομενων αυτοί) ποΐά τινά έβτυ τα εν 
Άθήναυς, ^πάντα' είπε ^καλά,^ είρωνευόμενος καΐ Ο 
παριΰτάς οτί πάντα παρά τοις Άθηναίοις καλά νομί- 
ζεται, αίύχρον δε ουδέν. 

2δ 66. "Αλλος ερωτώμενος περί τίνο^ άπεκρίνατο 
^ού'' ώς δε 6 έρωτήΰας άπεκρίνατο δτι "^ψεύδ^'. 



^^ οράς ονν' έφη ^δτί- μάταιος ει περί ών επίΰταΰαι 

ερωτών/ 

67. ^Ηκόν ποτέ κατά πρεΰβείαν Αάκωνες προς 

12* 



180 ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ ΕΑΟΟΝΙΟΑ 

Ανγδαμιν τον τνραννον' ώξ ό' εκείνος νπερτίΛ^^εμενος 
τίολλάκΐζ ΰνντνχεΐν άνεβάλλετο^ το δ' επί πάΰι μαλα- 
κώ§ εχειν αντόν εφη τΐζ^ οι Λρεόβει,ζ ^λέγε «υτω' 
είτίον ^οτί μά τονς ^εονς ον παλαίΰόμενου τίρος 
αυτόν έληλνΰ'αμεν, άλλα διαλεχ&ηΰόμενοί.' 5 

Β 68. Αάκωνά τινά τις μνοταγωγών ήρώτα τί 
τίρά^ας εαντω ΰννοίδεν άΰεβεότατον, 6 δε ^ γινώ- 
ΰκονΰίν οι ^εοί' εφη' επικείμενου δε μάλλον και 
λέγοντος "^ πάντως 6ε δει είπεΐν\ 6 Αάκων άντηρώ- 
τη6ε 'τίνι με δει ειπείν, 6οΙ η τω ΰ^εω-/ του δ\ ίο 
είπόντος ^τω ^εω\ ^6ϋ τοινυν^ εφη ^άποχώρηβον.' 

69. "Ετερος νυκτός μνήμα παριών και φαντα- 
σιώδεις δαιμόνων τι έπέδραμε τι] λόγχτ] διαράμενος, 
καΐ έναπερείδων είπε ^πή με φεύγεις, δΙς «;τοΟ'αι/ου- 
μένη φυχή',' ΐ5 

70. Άλλος εύ^άμενος άπό του Αευκάτα ρίπτειν 
εαυτόν άνέβη και ύπέβτρεψεν ίδών το ϋφος' όνει- 

Ε διζόμενος δε εϊπεν ^ ουκ ωμαν τάν ευχάν αλλάς 
/^δ^'ξοίΌ^ εύχάς δεΐΰ^αι.' 

71. Άλλος επι παρατάξεως τω πολεμίω το ξίφος 20 
καταφέρειν μέλλων, επει το άνακλητικον έΰήμηνεν, 
οΰκθ'τί^ κατήνεγκε' πυ^Όμένου δέ τίνος, δια τί τον 
έχΰ'ρόν έχων ύποχείριον ουκ άπέκτεινεν; 'οτι' εφη 
^βέλτιόν εΰτι του φονεύειν το πεί^εβ^αι τω αρχοντι.' 

72. Αάκωνί τινι ηττωμένω εν "Ολυμπία εΙπέ τις 25 
^ό ανταγωνιστής, ω Αάκων, έγένετό 6ου κρεί66ων'^ 
^ου μεν ουν^ εφη 'άλλά καββαλικώτερος.^ 



* ΤΑ ΠΑΛΑΙΑ Τί^Ν ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΩΝ 
ΕΠΙΤΗΔΕΤΜΑΤΑ. 

1. Των ειΰ ιόντων εις τα ύνύΰίτια εκάΰτω δει- 
κνύων 6 τίρεΰβντατος τάς ^νραξ, ^δίά τοντων' φηβίν 
^ονδείς εξέρχεται λόγος.' 

2. ^δοκιμαζόμενου μάλιΰτα παρ' αντοΐζ τον μέ- 
5 λανο^ λεγομένου ζωμον, ωβτε μη κρεαδίον δεΐβ^αι 

τονξ τΐρεΰβντέρονζ, παραχωρεΐν δε τους νεανίΰκονς, 
λέγεται ^ιοννύιοζ ο της Σικελίας τύραννος τούτον 
χάριν Αακωνικον μάγειρον πρίαβ^αι καΐ προύτά^αυ 
ΰκενάΰαι αντω μηδενός φειδόμενον άναλώματος' 

10 έπειτα γενβάμενον καΐ δνΰχεράναντα άποπτύΰαΐ' καΐ 
τον μάγειρον είτίεΐν ^ώ βαβιλεν, τοί^τοι^ δει τον 237 
ξωμον γνμναβάμενον Αακωνικως^ τω Ενρώτα δε 
λελονμένον έτίοψάβ^αι.' 

ο. Πιόντες οι Αάκωνες εν τοις ΰνΰΰιτίοΐζ μετρίως 

15 άτίίαΰι δίχα λαμπάδος' ον γαρ έξεΰτι ττρος φως βαδί- 

ζειν οντε ταύτην οντε άλλην οδόν^ οτιως έΰ-ίζωνται 

ύκότονς και ννκτος εν^αρΰώς και άδεώς οδεύειν. 

4. Γράμματα ένεκα της χρείας έμάνϋ-ανον' των 

δε άλλων παιδενμάτων ^ενηλαΰίαν έποιονντο, ον 

ΤΑ ΠΑΛΑΙΑ — ΕΠΙΤΗΔΕΎΜΑΤΑ] οιη. ιηβί οοάά^ νΐά. 
&άηοΐ. αοΐ ρ. 172 θ 6 τονς νεανίον.ονς] τοις ν^ανίαν-οις Τυΐ'- 

11613118 12 ^£ * 



182 ΙΝδΤΙΤυΤΑ 

μάλλον άνϋ-ρώτΐων η λόγων, ή δε παιδεία ην αντοΐζ 
τΐροζ το αρχεΰϋ^αί καλώς καΐ καρτερείν πονονντα καΐ 
μαχόμενον νικάν η άποΰ-νήβκείν. 
Β 5. ^ιετέλονν δε καΙ ανεν χυτώνος^ εν ίμάηον 
είς τον εν^αντόι^ λαμβάνοντες, αυχμηροί τά βώματα 5 
καΐ λουτρών καΐ αλειμμάτων κατά το πλεΐότον 
άττεχόμενοί. 

β. Έκά^ενδον δε οι νέοι, δμον κατ ί'λην και 
κατά άγέλην επί ΰτίβάδων, ας αύτοΙ ΰννεφόρουν, 
τον παρά τω Ευρώτα πεφνκότος καλάμου τά άκρα ίο 
ταΐζ χερΰΐν άνευ ΰίδήρον κατακλάοαντες' εν δε τω 
χειμώνι τους λεγόμενους λυκοφάνους νπεβάλλοντο 
καΐ κατεμίγννΰαν ταΐς βτίβάβί, ^ερμαντικόν έχειν 
τι της νλης δοκονύης. 

7. Έράν τών την 4^νχην ΰπουδαίων παίδων 1 5 
Ο έφεΐτο' το δε πληβιάξειν αΐ(?χρόν νενόμιΰτο, ώς του 

βώματος έρώντας άλλ'' ον της 'ψνχης' δ δε εγκληΰ-εις 
ώς έπ' αίΰχύνη πληΰιάζων άτιμος (^ί^ά βίου ήν. 

8. "Ε%•ος ήν καΐ τους νεωτέρους νπδ τών πρε- 
σβυτέρων έρωτάΰ^αι, ποΐ πορεύονται καΐ έπι τί' και 20 
τον μη άποκρινόμενον η προφάαεις πλέκοντα έπι- 
πλήττειν' 6 δε μη έπιπληττων παρόντος αύτοϋ άμαρ- 
τάνοντα ένοχος 'ήν τω ί'6ω ε;τ^τ^/*^ω ώπερ καΐ 6 
άμαρτών' και 6 δυβχεραίνων δέ, ει έπιτιμωτο, εν 
μεγάλω ονείδει ην. 25 

9. Εί' τις φωρα^είη άμαρτάνων, έδει τούτον 
βωμόν τίνα τών εν τγι πάλει κύκλω περιιέναι, -φόγον 

9 κντοϊ] αντοΐςΥ\.^.\^γ^. ο, 16 12 λν-Λοψάνονς *: λνν,ο- 
φάνας 20 ποι *: πον 23 ωπερ ΗβηνθΓοΙβηυδ: ώσττέρ 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 183 

αδοντα τίετίοιτιμένον εις εαυτόν όπερ ην ονδεν έτερον Ο 
η επιπληττειν αυτόν αϋτω. 

10. ΚαΙ τους νέους δε ου μόνον τους ιδίους 
αίδείόϋ-αί τιατερας καΐ υπηκόους τουτο^^ είναι, άλλα 

5 πάντας τους πρεσβυτέρους εντρέπε6%•αι , καΐ οδών 
ύποχωροϋντας καΐ καΰ-έδρας ϋπε^ιβταμένους καΐ πα- 
ρόντων ηΰυχάζοντας. δώ καΐ ηργβν εκαΰτος ούχ 
ώΰπερ εν ταΐς αλλαις πόλεΰι των αυτοϋ τέκνων καΐ 
δούλων καΐ κτημάτων, άλλ' όπως των αυτοϋ καΐ 

10 των του πλησίον, όπως ότι μάλιύτα κοινωνώΰι κα\ 
φροντίζωβιν ως οικείων. 

11. Παις δ\ υπό τίνος κολαΰ&είς, ει τω πατρί 
έΐήγγείλεν, αίΰχρόν ήν τω π;£^τρΙ μη προόεντεΐναι 
άκούβαντα πάλιν ετέρας" έπίΰτευον γαρ αύτοΐς εκ Ε 

15 της πατρίου άγωγης μηδέν αν αίΰχρόν προΰτά^αί 
τοις τέκνοις. 

12. Κλέπτουΰι δε οι νέοι καΐ των βιτίων δ τι 
αν δύνωνται, μαν&άνοντες εύφυώς επιτί&εβ^αι τοις 
κα%•εύδου6ιν η ραϋ^ύμως φυλάβύουΰι' τω δε άλόντι 

20 ζημία πληγαΐ καΐ το πεινην. γλίΰχρον γαρ αύτοΐς 
έβτι δεΐπνον, όπως δι αυτών αμυνόμενοι την εν- 
δειαν αναγκάζω νται τολμαν και πανουργεΐν. 

13. Το (^ε έργον της ΰυβΰιτίας διά τε ταϋτα γλίΰ- 
χρον ην καΐ ϊν έΟ-ίξωνται μηδέποτε γίνεΰ^αι πλήρεις, 

25 δύναΰΌ-αι δε πεινην ' ούτω γαρ φόντο καΐ εις τον Γ 

πόλεμον χρηΰιμωτέρους εΰεΰΟ-αι, ει δύναιντο και 

άΰιτήΰαντες επιπονήΰαι' και έγκρατεΰτέρους δε και 

εύτελεΰτέρους, ει πλείω χρόνον ^^ίί^^ο^ει/ από μικρας 

6 παρόντων Χ: παρώντων 15 αν ΟοΙ)θίαδ 



184 ΙΝδΤΙΤυΤΑ 

δατΐάνης' την δ' άνοψίαν ντνοφερείν, ώς βρωμά το 
τυχόν τίροβφερεΰ^αί, ωοντο υγιεινότερα τα ΰώμ^ατα 
καΐ εύαυξη άπό της ελλείπούΰης ποιείν τροφής^ 
νομίξοντες εΐζ βά&οζ τε καΐ ηλάτοξ μη πιεξόμενον 
ετίαίρειν εις νφοζ τα βώματα' καΐ καλά δε τίοιεΐν' 5 
τάς γαρ ίΰχνάς καΐ διακενους ε^εΐζ υπακούειν πρόξ 
την δίάρ^ρωΰίν^ τάς δε πολυτρόφους δίά βάρος άντυ- 
βαίνειν. 
238 14. Έύτίούδαζον δε καΐ περί τά μέλη και τάς 
φδάς ουδέν ήττον κέντρον ό' είχε ταϋτα εγερτικόν ίο 
^υμοϋ καΐ τίαραΰτατικόν ορμής εν&ουΰιώδους και 
τΐρακτικης. και η λέ^ις ην αφελής καΐ άϋ'ρυτιτος' 
ούδεν δ^ έτερον ειχεν η έτιαίνους των γεννικώς 
ξηΰάντων καΐ ύπερ της Σπάρτης αποθανόντων καΐ 
ευδαιμονιζομένων ^ και -ψόγους των τρεΰάντων ως ΐ5 
άλγεινον καΐ κακοδαίμονα /3^οΰντωχ/ βίον' επαγγελία 
τε και μεγαλαυχία προς άρετήν πρέπουΰα ταΐς ήλι- 
κίαις. 

15. Τριών οϋν χορών όντων κατά τάς τρεις 
ηλικίας καΐ όυνιΰταμένων εν ταΐς εορταΐς^ 6 μεν των 20 
γερόντων αρχόμενος ηδεν 

^άμμες ποτ ήμες άλκιμοι νεανίαΐ'^ 
Β είτα 6 τών ακμαζόντων ανδρών ελεγεν αμειβόμενος 

^άμμες δε γ' έΰμεν' αί δε λης, αύγάξεο'' 
6 δε τρίτος 6 τών παίδων 25 

^άμμες δε γ' έΰβόμεΰΟ-α πολλω κάρρονες.' 

1 νποφέρειν Μ: άποφέρΒίν 3 εναν^ή *: ίνεξή 4 

ταί-ξόμενον] παξόμ,ενον το πνενμαΊ 7 πολντρόορονς Χ: 

■πολντρόηονς 22 αμμες *: ϋμες. θί. Ββΐ'^ΐί. 3 ρ. 661 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 185 

16. ΚαΙ οί εμβατήρίΟί δε ρνϋ-μοί παρορμητικοί 
πρόζ άνδρείαν καΐ ^αρραλεότητα και νπερφρόνηΰίν 
θανάτου, οίζ έχρώντο εν τε ;ζοροΓ? καΐ τιροζ ανλον 
επάγοντεξ τοΐξ ηολεμίοις. δ γαρ Ανκονργος παρε- 

5 ζεν^ε τι] κατά πόλεμον άΰκήύεί την φίλομονΰίαν, 
όπως το άγαν πολεμικον τω εμμελεΐ κεραΰϋΊν ΰνμ- 
φωνίαν καΐ άρμονίαν εχϊ}' δώ καΐ εν ταίς μάχαίς 
προε^νετο ταΐζ Μονΰαι,ς 6 βαβίλεύζ, ίνα λόγου 
αξίας παρεχωύι τάς πράξ,είς οι μαχόμενοι καΐ μνη- Ο 

10 μης ενκλεοϋς. 

17. Ει δε τις παραβαίνοί τι της αρχαίας μονΰι- 
κης^ ουκ έπετρεπον άλλα καΐ τον Τέρπανδρου άρχαϊ- 
κώτατον 'όντα και αριΰτον των καΰ'' εαυτόν κιθα- 
ρωδών και των ηρωικών πράξεων έπαινέτην^ όμως 

15 οί £φορο6 έζημίωΰαν και την κιθάραν αϋτοϋ προ<5 
επαττάλευΰαν φέροντες, ότι μίαν μόνηί χορδην 
ενέτεινε περιύΰοτέραν του ποικίλου της φωνής χάριν 
μόνα γάρ τά άπλούΰτερα τών μελών έδοκίμαζον. 
ΤιμοΟ'έου δε αγωνιζομένου τά Κάρνεια, εις τών 

20 εφόρων μάχαιραν λαβών ήρώτηβεν αυτόν, εκ ποτέρου ΐ) 
τών μερών άποτέμ}] τάς πλείους τών επτά χορδών. 

18. Τών δε ταφών άνεΐλε την δειΰιδαιμονίαν 
άπαύαν 6 Λυκούργος, εν τι] πόλει θ-άπτειν τους 
νεκρούς και πληύίον έχειν τά μνημεία τών ιερών 

25 ΰυγχωρήΰας. περιεΐλε δε και τους ^ί-οί^/ί^,ου^, ΰυν- 
θάπτειν δε ούδεν έπέτρεψεν, άλλ' εν φοινικίδι κίίΐ 
φύλλοις έλαίας %-έντας το ΰώμα περιΰτέλλειν κατ 
ί'ΰον απαντάς, άνεΐλε δε και τάς έπιγραφάς τάς έπι 
2 άνδρίίαν] άνδρείαν ηααν'? 



186 ίΝδτιτυτΑ 

των μνημείων, τίλην των εν τίολέμω τελεντηΰάντων, 
καΐ τά τίενϋ-η και τον§ όδνρμούζ. 

19. ^Ατίοδημεΐν δΐ ονκ έ^ην αύτοΐζ, ϊνα μη ξενο- 
Ε κών ε^ών καΐ βίων άτίαιδεντων μετεχωΰί. 

20. ΚαΙ ^ενηλαΰίας δε είΰηγήΰατο, δτίωζ οι τΐα- & 
ρειΰρεοντες μη δίδάβκαλοι κακόν τυνοζ τοίζ τίολίταΐξ 
νπάρχωΰί. 

21. Των πολιτών ος αν μη ντΐομείντ] την των 
παίδων άγωγήν ον μετείχε των τη^ ττόλεωζ δικαίων. 

22. "Ενιοί δ' εφαϋαν, δτί- καΐ των ^ενων οζ αν ίο 
νΛομείνί] την τοιαντην αΰκηβιν ττ^ζ πολιτείας κατά 
το βονλημα τον Ανκονργον μετείχε τηξ άρχη^εν 
διατεταγμένης μοίρας' τίωλεΐν δ' ονκ εξ,ην. 

23. Τοις των πληΰίον οίκεταις ως ιδίοις χρηΰϋ^αι 
εΟ-ος ην, εΐ' πον ό^Όί-ζ^το, και κνβΐ και ΐπποις, ει μη ΐ5 

Γ οΓ δεΰπόται χρηζοιεν' και εν άγρω δε εί' τίς τί-ι^ο^ 
ελλιπής γενόμενος δεη^είη, αι/ο^ξα^ καΐ |3α<9τί:ί(?α^ τά 
επιτήδεια τον £;^οντο^, τά ΰημεΐα βημηνάμενος κατέ- 
λειπεν. 

24. Έν τοΓ^ πολέμοις φοινικίΰιν έχρώντο' αμα 20 
μεν γάρ η χρόα έδόκει αντοΐς ανδρική είναι, αμα 
δε τΙ) αιματώδες τον χρώματος πλείονα τοις άπείροις 
φόβον παρεΐχεν' καΐ το μη ενπερίφωρον δε το?^ 
πολεμίοις είναι, εάν τις αντών πληγή, άλλα διαλαν- 
^-άνειν διά το ομόχρονν χρήύιμον. 25 

25. "Οταν βτρατηγηματι τονς πολεμίονς νικηβωβι, 
βονν τω "Αρει ^νονΰιν' όταν δ' εκ τον φανερού, 

18 τά οημίΐα] οοΠοοανΟΓίιη ρθ8ί; άνοί^ας. οΓ. Χοη. Κβίρ. 
1/αο. VI 4 23 παρείχαν *: τιαρεχειν 



Ι.Α0ΟΝΙ0Α. 187 

άλεκτρνόνα' έΰ-ίζοντες τους ΐ]γονμένον<$ ον μόνον 
τΐολεμικονζ άλλα καΐ βτρατηγοκονς είναι. 

26. ΤαΙς ενχαΐζ προΰη^έαΰί το άδίκεΐόϋ-κί άυ-239 
ναΰϋ-οίί. 
5 27. Ενχη δ' αυτών δοδόναο τα καλά ε%\ τοις 

άγα^οΪ£, κα\ πλέον ουδέν. 

28. Άφροδίτην ΰέβουΰο την ένόπλιον' καΐ τίάν- 
ταζ δε τους &εοϋς ^ήλεος καΐ άρρενας λόγχας 
£;^οντα? τίοίοϋνταί, ως άτΐάντων την πολεμίκην άρε- 

10 την εχόντων. 

29. ^Ετίίλέγουβί δ\ καΐ ο/* τΐαροιμιαζόμενοι 
^τάν χείρα ποτυφέροντα τάν τύχαν καλεΐν,' 

ώς δέον εΛίκαλεΐϋ^αι τους &εοϋς μετά του έγχευρεΐν 
τι καΐ πράττεον, άλλως δε μη. 
15 30. Τοις τίαιύΐν έτίεδείκννον τους εϊλωτας με&ν- 
ΰαντες εις άτνοτροτιην τίολυοινίας. 

31. 'Έϋ-ος ην αύτοΐς μηδέ κότίτειν τάς αυλείους 
άλλ' ε^ωΰ-εν βοάν. 

32. Στλεγγίβιν ου ΰιδηραΐς αλλά καλαμίναις Β 
20 έχρώντο. 

33. Κωμωδίας καϊ τραγωδίας ουκ ήκροώντο, όπως 
μήτε εν ΰπουδΐ] μήτε εν παίδια άκούωύι των άντιλε- 
γόντων τοΓ^ ι^όιιο^^. 

34. Άρχίλοχον τον ποιητήν εν Λακεδαίμονι γενό- 
25 μενον αυτής ώρας έδίω^αν^ διότι έπέγνωβαν αυτόν 

πεποιηκότα ώς κρεΐττόν έΰτιν άποβαλειν τά όπλα 
ή άπο^ανεΐν' 

12 ΐ-θαίδοΐι. 2 ρ. 653 15 μ^^-νααντίς λΥ: μί^νακντας 



188 1Ν8ΤΙΤυΤΑ 

"^άβτίί^ι μεν Σαΐων τις άγάλλεταί, ην περί ΰ-άμνω 

εντοζ άμώμητον κάλλιτίον ονκ έ%'έλων' 
αντόζ δ' έξ,εφνγον θανάτου τελοζ' άΰτίΐζ εκείνη 
^ ερρετω' ε^ανϋ•ίζ πτι^'^ομ^ί^ί^ ον κακίω.' 

35. Κόραις και κόροίς κοινά τά ιερά. δ 

36. Σκυραφίδαν έζημίωβαν οι έφοροι, οτι ντίο 
τίολλών ηδικεΐτο. 

37. Σακκοφόρον άνεΐλον, διότι τΐαρνφήν εις τον 
ύάκκον εν ε βαλε. 

38. Τον εκ τον γνμναβίον νεανίύκον επετίμων, ίο 
οτι τήν εις Πνλαίαν δδόν ήπί6τατο. 

39. Κηφιβοφώντα, είπόντα περί τον τνχόντος 
δνναϋϋ'αι δλην την ημέραν λέγειν^ ε^έβαλον, φάμενοι 
τον αγαθόν μνΰ'ητάν δεΐν τοΓ^ πράγμαΰιν ί'ΰον τον 
λόγον εχειν. ΐδ 

40. Οι παΐδεζ παρ' αντοΐς ξα^νομ^ΐΌί. μάΰτι^ι 
ΐ> δι' όλης της ημέρας επι τον βωμον της Όρ^ίας 

Αρτέμιδος μέχρι θάνατον ττολΑί^κί^^ διακαρτερονΰιν 
ιλαροί και γαύροι., άμιλλώμενοι περί νίκης προς άλ- 
λήλονς, δύτις αντών επΙ πλέον τε και μάλλον καρτε- 20 
ρήΰειε τνπτόμενος' και 6 περιγενόμενος εν τοΓ^ 
μάλιβτα επίδοξος έΰτι. καλείται δε η άμιλλα δια- 
μαΰτίγωΰις' γίνεται δε καϋ^' εκαΰτον έτος. 

41. ^Έν δε τι των καλών καΐ μακαρίων έδόκει 
παρεόκενακέναι τοις πολίταις 6 Ανκονργος άφ%•ονίαν 25 
βχολης' τέχνης μεν γαρ αφαβϋ-αι βανανΰον το παρά- 
παν ονκ έ^ην' χρηματιβμοϋ δε ύνναγωγ'^ν έχοντος 

1 ΒβΓ^Ιί. 2 ρ. 384 2 'έντος ΒΓαηοΙίίιΐδ: Ιντος 3 

αντος — τέλος αχίά. 8βχΐυ8 Εηιρ. Η^ροί. 3 ρ. 182 



ΕΑΟΟΝΙΟΑ. 189 

εργώδη και τΐραγματείας ονδ^ οτιονν εδεο δίά το 
κομίδγι τον π;λουτον αξηλον τίετίοιγικέναυ και ατιμον. Ε 
οι ^δ είλωτες αντοΐζ είργάζοντο την γην αποφέροντες 
άΐίοφοράν την άνωθεν ίύταμένην. έτίάρατον δ' ην 

5 τίλείονός Τί-να μιΰ^ώΰαι, ίνα εκείνοι μεν κερδαί- 
νοντες ηδεως ντίηρετώΰιν, οντοι δε μη πλέον έπι- 
ζητώΰιν. 

42. Άπείρητο δ' αντοΐς νανταις είναι καΐ ναν- 
μαχεΐν' νΰτερον μεντοι ένανμάχηΰαν, καΐ της %'α- 

10 λάΰύης κρατηύαντες πάλιν άπεΰτηβαν^ διαφ^ειρόμενα 
τα ηχ^-η των πολιτών ^εωρονντες. άλλα πάλιν μετε- 
/3αλοί/τΓθ κα^άπερ εν τοΓ^ άλλοις παΰΐ' καΐ γαρ χρη- 
μάτων ΰνναχ^έντων τοΓ^ Αακεδαιμονίοις, οι βνναγα- Γ 
γόντες Ο'ανάτω κατεδικάΰ^ηααν. Άλκαμένει γαρ καΐ 

15 Θεοπόμπω τοΓ^ βαβιλενβι χρηΰμος εδόΰ'η 
^ά φιλοχρηματία Σπάρταν όλει.' 

άλλ' όμως Ανΰανδρος ελών Αθηναίους πολνν χρνΰον 
και άργνρον είΰήγαγε, καϊ παρεδε^αντο καΐ έτίμηβαν 
τον άνδρα, τοις μεν ονν Ανκονργον χρωμενη νό/χοί;^ 

20 η πόλις και τοις ορκοις έμμείναΰα επρώτενε της 
Ελλάδος ευνομία και δόξ,ϊ] χρόνον ετών πεντακοσίων 
κατ όλί-'^^οι/ ^£ παραβαινομενων καΐ πλεονεξίας καϊ 
φιλοπλοντίας παρειΰδνομενης, και τα της όυνα^αεω^ 240 
ηλαττοντο' καϊ οι ΰνμμαχοι δια ταντα δνΰμενώς 

25 είχον προς αυτούς, άλλ' όμως οϋτως έχοντες μετά 
την Φιλίππου του Μακεδόνος εν Χαιρωνεία νίκην^ 

1 π^α^ματε^ας] πραγματείαν Ύϋ. 1(70. ο. 24 3 

αποφέροντες ΤαηΐθΌπδ 4 επάρατον] απόρρητον ΛΥ 16 
Ιιθυίδοΐι. 2 ρ. 150 



190 ΙΝδΤΙΤυΤΑ ΕΑ€ΟΝΙΟΑ. 

πάντων αυτόν των ^Ελλήνων ηγεμόνα κατά τε γην 
καΐ κατά ^άλατταν άναγορενϋάντων^ καΐ μετα^ν δ' 
Άλέί,ανδρον τον νίον μετά την Θηβαίων καταΰτροφήν, 
μόνοί Λακεδαιμόνιοι^ καίτίερ άτείχιΰτον τΐόλιν εχοντεξ 
καΐ ολίγοι πάνν οντες διά τους ΰννεχεΐς τίολέμονς δ 
κα\ τίολν άΰθ'ενεΰτεροι και ενχείρωτοι γενόμενοι, 
%άνν βραχέα τινά ζώτίνρα διαύωζοντες τήζ Λυκούργου 
Β νομο^εύίας, ούτε ΰυνεΰτράτευβαν ούτε τούτοις ούτε 
τοις μεταξύ Μακεδονικοΐς βαβιλεϋΰιν, ούτ είζ 6υνέ- 
δριον κοί-ι/οι/ είΰηλΰ^ον ούτε φόρον ηνεγκαν' εωζ ου ίο 
τίαντάτίαΰιν ύτΐεριδόντες την Λυκούργου νομοΟ'εβίαν 
υτίό των ιδίων τΐολιτών ετυραννεύΰ'ηΰαν μηδέν ετι 
βωζοντες της τίατρίου αγωγής, και τιαρατίληΰιοι τοΓ^ 
άλλοις γενόμενοι την τΐρόΰΟ^εν εϋκλειαν και τίαρ- 
ρηΰίαν άτίέΰ-εντο και εις δουλείαν μετέβτηΰαν, και νυν ι5 
υπό 'Ρωμαίοις κα&άπερ οί άλλοι "Ελληνες εγένοντο. 

10 οντε *: ονδε 



* ΛΑΚΑΙΝί^Ν ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ. 



ι 



ΑΡΓΙΑΕί^ΝΙΔΟΣ. 
ΆργιλεωνΙς η Βραΰίδον μήτηρ, τελεντηΰαντοζ 
αντί] τοϋ νίοϋ, ώζ παραγενόμενοί τίνες των Άμφυ- 
Λολιτών είζ Στίάρτην ήκον Λρος αυτήν, ήρώτηύεν 
ευ καλώς καΐ ά^ίως της Στΐάρτης 6 νΓος έτελεντα' 
5 μεγαλννόντων δ' εκείνων καΐ λεγόντων αριΰτον εν 
τοΓ^ τοιοντοις εργοις απάντων Λακεδαιμονίων είναι, 
είτίεν ^ώ ^ενου, καλός μεν ήν κάγαϋ'ος 6 παις μον, 
τΐολλονς δ' άνδρας Αακεδαίμων έχει τήνον κάρρονας.' Β 

ΓΟΡΓΟΤΣ. 

1. Γοργώ βαΰίλεως Κλεομένους ϋ-υγάτηρ, Άρι- 

10 βταγόρου τοϋ Μιληοίου παρακαλοϋντος αυτόν έπϊ 

τόν τΐρός βαβίλεα τΐόλεμον νπερ Ιώνων καΐ υπι- 

βχνουμενου χρημάτων τίληΰ-ος καΐ ο6ω άντέλεγε 

τΐλείονα τίροΰτι^εντος, ^καταφ%•ερεΐ ύε' εφη ^ώ πάτερ 

τό ^ενύλλίον, εάν μη τάχίον αυτόν της ο^'κί-α^ εκβάλης.' 

15 2. Προΰτάζαντος δε ποτέ αύτη τοϋ πατρός δοϋναί 

τινι <5ΐτον είς μι6%'οϋ λόγον , καΐ προΰτίϋ'εντος 

ΑΑΚΑΙΝΩ,Ν ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ] άβΐηάθ ΑΡΓΙΑΕΩ,ΝΙ- 
ζ/ΟΖ'δίηι.νκΙ. αάηοΐ. 9,(3 ρ. 172 θ. ΣβτηιηΆ Άηϊβπιι^. 24:1 α ΛΑΚΑ I- 
ΝίΙΝ Α^ΗΛίΙΝ αάοΙΛΥ 5 ε^ιπνων *: εκείνον, οί. ρ. 219οΙ 



192 ΕΑΟΑΕΝΑΚϋΜ 

^εδίδα^ε γάρ με τον οίνον χρηΰτ'ον π:οί'£Γν', *ούκοΌν, 
Ε ώ τνάτερ' εφη *ο τ' οΐνοζ πλείων εκτΐοΰ-ήόεταί καΐ 
ου Λίνοντεξ %•ρνΛτικώτεροι καΐ χείρονες εΰονταί.' 

3. Τον δ^ '^ίριΰταγόραν ντίό τυνοζ των οίκετών 
ύΛοδονμενον ^εαΰαμενη ^τίάτερ^ εφη ^6 ^ενοζ χείρας ^ 
ονκ έχει/ 

4. ΐΞίενον δε τίνος μαλακώζ καΐ ΰχολί] τιροΰάγον- 
τος, τίαρωΰαμενη αυτόν ^ούκ αΐίευ εντεϋϋ'εν' ειτιεν 
^ονδ\ τα της γυναικός δυνάμενος] 

5. Έρωτη&ειΰα δε υπό τ^ι^ο^ Αττικής * δια τι ίο 
υμεϊς άρχετε μόναι των ανδρών αί Αάκαιναι•^ ^δη' 
έφη ^καΐ τίκτομεν μόναι άνδρας."* 

6. Προτρετίομένη δε τον άνδρα Λεωνίδαν έ^ι- 
όντα εις Θερμοτίνλας α^ιον της Σπάρτης φανηναι, 
ήρώτα τί χρη πράττειν' ο δε εφη ^ αγαθόν γαμεΐν ΐ5 
καΐ άγα%'ά τίκτειν.' 

ΓΤΡΤΙΑΔΟΣ. 

1. Γυρτιάς, Ακρότατου ποτέ τοϋ ^νγατριδοϋ 
αντης εκ τί-νο^ των παίδων μάχης πολλάς πληγάς 
λί:ί/3()2/τθ5 καΐ άπενεχ^έντος οϊκαδε ως τε^νηκότος^ 
κλαιόντων των οικείων τε καΐ γνωρίμων^ ^ου βιω- 2ο 

Γ πηύετε-^ εφη' ^ έδειξε γάρ οίου αίματος ήν, καΐ ουκ 
εφη δεΐν τους άγαμους βοαν άλΛ' ίατρεύεΰ^αι.' 

2. "Οτε άγγελος ήλΟ'εν εκ Κρήτης τον "Ακρότατου 
%'άνατον άπαγγελλων, ^ούκ εμελλεν" εφη ^πρός τους 
πολεμίους ήκων ή αυτός ύπ' εκείνων άποϋ-ανεΐϋϋ-αι 25 

7 ■καϊ Χ. Μΐΐιΐ μαλαν,ώς ^^Ιοδδβηΐίΐ νί(1. προΰάγοντος *: 
ηρησαγαγόντυς 9 οΰ^8 *: ούτε 11 Αάνιοαναι- *: λάπωναι 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 193 

η κατακανείν εκείνους; ηδων δ' άκονειν δτι απέθανε 
και εαυτής καΐ της πόλεως ά^ίως καΐ των προγόνων, 
τ) εΙ εξη τον άπαντα χρόνον κακός ών.' 

ΔΑΜΑΤΡΙΑΣ. 
^αματρια τόν υίόν δειλόν καΐ άνά^ιον εαυτής 
δ άκούΰαΰα, παραγενόμενον άνεΐλε' τό δ' επίγραμμα 
έπ' αυτής τόδε 

^τόν παραβάντα νόμους ^αμάτριον εκτανε μάτηρ, 
α Λακεδαιμόνια τόν Αακεδαιμόνιον.' 

* ΛΑΚΑΙΝί^Ν ΑΔΗΑί^Ν. 

1. ^Ετέρα Αάκαινα τόν υίόν λιποτακτήβαντα ώ^241 
10 άν^Ι^ον τής πατρίδος άνεΐλεν, είποϋύα ^ ουκ έμόν 

τό φίτυμα.' εφ' ης τό επίγραμμα τόδε 

^ερρε κακόν φίτυμα δια βκότος, ου δια μΐΰος 

Ευρώτας δειλαις μηδ^ ελάφοιβι ρεοί^. 
άχρεΐον ΰκυλάκευμα, κακά μερίς, ερρε ποΰ^' "Αιδαν, 
15 ερρε' τό μή Σπάρτας α^ιον ούδ^ ετεκον.' 

2. Άλλη άκούβαΰα τόν υίόν εν παρατάξ,ει πεΰόντα 
^ εφη ^δειλοί κλαιεΰ^ωΰαν' εγώ δε 6ε, τέκνον, αδα- 

κρυς καΐ ιλαρά ^άπτω τόν καΐ έμόν καΐ Αακε- 
δαιμόνιον.' 
20 3. 'Ακούΰαΰά τις τόν υίόν βεβωΰμένον και πεφευ- 
γότα εκ των πολεμίων, γράψει αύτω ^κακά φάμα 
τευ κακκέχυταΐ' η ταύταν νυν εκνιφαι η μη εΰο.' 

1 ν,κταν.ανειν^ Οοΐ>βία8: ν,ατα'Λάνειν 7. 12 Αηίΐιοί 

Ραΐ. ΛΤ^Ι 433 9 ^.ίποτα-κτήοαντα *: λείποτεαιτηοαντα 
ΡΙυΐ&ΓοΙιϊ ΜοΓαΙϊα. Υοΐ. II. 13 



194 ΕΑΟΑΕΝΑΚϋΜ 

Β 4. "Αλλη, των νιων φνγόντων εκ μάχης και 
ηαραγενομενοον ώς αντήν, ^τίοι* φηΰίν Τήκετε δραπε- 
τενΰαντεζ, κακά άνδράτ^οδα; η δεϋρο ο^εν έ^εδντε 
καταδνΰόμενοϋ'^ άναύνραμένη καΐ έταδεί^αΰα αντοΐς 
την κοιλίαν. 5 

5. Προύάγοντά τις τον νίον &εα6αμενη ετΐν^ετο 
τι πράΰΰεο η πατρίς" είτίόντος δε "πάντες άπολώ- 
λα6ί% κεραμίδα άραβα επαφηκεν αντω καΐ άνείλεν, 
είπονΰα ^6ε ονν κακάγγελον 'επεμ'φαν ημΐν,' 

6. ζΐίηγονμενον τίνος τη μητρί γενναιον -θ'οίνατον ίο 
τοϋ άδελφον , ^είτ ονκ αίύχρόν' είπε '^της τοιαύτης 
(ϊνι/ο^ίΌί^ άποτνχεΐν,' 

Ο 7. Έκπέμ^αβά τις τους ι>/Όύ^ αντης πέντε οντάς 
επΙ πόλεμον, εν τοις προαΰτείοις είότήκει καραδοκονΰα 
τί εκ της μάχης άποβήΰοιτο' ώς δε παραγενόμενός ΐ5 
τις πνϋΌμενγι άπήγγειλε τους παΐδας απαντάς τε- 
τελεντηκεναι, ^άλλ' ον ττουτο επν&όμην^ είπε "κακόν 
άνδράποδον, άλλα τί πράΰΰει η πατρίς/ φηΰαντος 
δε δ^^^ νίκα, "άΰμενη τοίννν"* είπε "δέχομαι και τον 
των παίδων ΰ-άνατον.' * 20 

8. Θάπτονΰά τις τον νιόν, ώς γραΐδιον εντελές 
προ6ελ&όν αντί] "ώ ^^υναί. τάς τνχας' είπε, "νη τώ 
6ιώ άλλα τάς καλάς γ' ' έψη ' "καΐ γαρ «ΰτόν ου 
ένεκεν ετεκον, Ζν νπερ τάς Σπάρτας άποΘ'άνη, τοντό 

ϋ /Μ,Οί. ύννέβη' ϋ5 

9. Σεμνννομένης ^ννα^κο^ τίνος Ιωνικής επί τινυ 
των εαντης νφαΰμάτων οντι πολντελεΐ, Αάκαινα 
έπιδεί^αύα τονς τέύύαρας νίονς οντάς κοβμιωτάτονς, 

2 ποΓ*: ποϋ 5 την κοιλίαν] θΐη. ηΐθϊ οοοίοΐ. 23 ου *: ων 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 195 

^τοίαντα' έ'φη ^δεΐ είναι τα τΐ^ζ καλής και άγαϋ'ης 
γυναικός έργα καΐ έτά τούτοις ετΐαίρεΰϋ'αι καΐ μεγα- 
λανχεΐν.' 

10. "Αλλη άκονβαΰα τνερι τον νίον^ ως κακώς 
ό έηϊ της ξένης άναβτρεφοιτο, έγραφε ^κακά τεν φάμα 

κακκεχνται' η τανταν άτίό&εν η μη εΰο.' 

1 1 . Παραπληΰίως δε και Χίων φυγάδες έλΟ^όντες 
εις Σπάρτην τίολλά Παιδαρητου κατηγορούν μετα- 
τιεμφαμένη δε αυτόν η μητηρ αντοϋ Τελευτία καΐ Ε 

10 άκούΰαΰα ών ένεκάλουν^ έτίεΐ έδόκει αντί] άμαρτάνειν 
6 νίός, έτΐεβτειλεν ^ά μάτηρ Παιδαρήτω. η βελτίονα 
πράββε η αν%Ί μένε, άπογνονς τάν ες Σπάρταν 
βωτηρίαν/ 

12. Έτερα ετί άδικη ματ ι τω τταιδι κρίνο μένω 
15 ^τεκνον' είτιεν ^η τάς αιτίας η βεαντόν τον ξήν 

άτίόλνόον/ 

13. "Αλλη χωλόν νιόν ετύ τταράταξιν τίροηέμ- 
τΐονΰα, ^τέκνον' ειτιε ^κατά βήμα της αρετής με- 
μνηβο.' 

20 14. "Αλλη, τον παιδος αύτη άφικομενου άτίο 
τίαρατάξεως τετρωμενου τον τίόδα και ΰφόδρα άλ- 
γοϋντος, ^έάν της αρετής^ είπε ^μεμνη, ώ τέκνον, καΐ Γ 
άπονος έβη και Ο'αρρήβεις.' 

15. Αάκων τρω^εΙς εν πολεμώ και βαδίζειν μη 

25 δυνάμενος, τετραποδιΰτι ώδευεν. αίΰχυνομένω δ' 
αύτω έτά τω γελοίω η μητηρ ^καΐ πόΰω βέλτιον, ώ 

2 καΙ με'^αλανχίΐν^ άθΐθνβΐ'ΐιη 5 τεν 0οΙ»βΙυ8: τοι 
6 7] τανταν * τανταν 15 ?) τας αιτίας — ^ην^ ηιαίΐιη ϊ) τας 
αιτίας αεαντον η τοϋ ζην 26 επί τω ΛΥ^: εν 

13* 



196 Ι,ΑΟΑΕΝΑΕϋΜ 

τεκνον' είτίε "^ μάλλον επί τι] ανδρεία γεγηϋ-εναι τ) 
αιαχυνεΰϋ-αί έτά γέλωτι άνοήτω^ 

16. "Αλλη προβαναδιδονβα τω τίαιδί τΊ)ν άόπίδα καΐ 
τζαρακελενομενη ^τεκνον^ εφη ^η τανταν τ] επί τανταζ! 

17. "ΑλλΎΐ προϊόντί τω νίω επί πόλεμον άναδι- 5 
^ουσα τήν ασπίδα ^ταντην^ εφη ^6 πατήρ 6θί άεΙ 
εΰωξε' καΐ 6ν ονν η ταντην ΰωξε η μη εΰο.' 

18. "Αλλη προξ τον ν ιόν λέγοντα μικρόν 'εχειν 
το ^ίψοζ είπε ^καΐ βήμα πρόΰ&ες' 

242 19. Άλλη άκονΰαΰα, οτί 6 νιοζ αντης εν πάρα- ίο 
τά^ει άνδραγαΰ'ήΰαζ άπεϋ'ανεν, ^εμός γαρ ήν' είπε. 
περί δε τον έτερον πνΟ-ομενη οτί άποδειλιάύας 
ΰωζεταί, ^ον γαρ ^ν εμόζ'' εφη. 

20. Έτερα άκονβαΰα οτι ο νίόξ αντης τέ^νηκεν εν 
μάχη κα%•άπερ έτέτακτο ^ κάτσετε αντόν' εφη^ 'άνα- ΐ5 
πληρωΰάτω δε την εκείνον τά^ον 6 άδελφόζ.' 

21. Άλλη πομπήν τελονβα πάνδημον ηκονβεν επΙ 
της παρατάξεως νικάν τον νιόν, εκ δε των τρανμάτων 
πολλών γενομένων Ο-νηΰκειν. ον περιελομένη ονν 
τον ΰτέφανον, άλλα ΰεμννν&εΐΰα προς τάς πληοίον 20 
είπεν ^ως πολλω κάλλων, ω φίλαί, έβτίν εν παρα- 

Β τάξει νικώντα τελεντάν η τα Όλνμπια περιγινό- 
μενον ζην.' 

22. Αιηγονμένον τυνός τι] άδελφΐ] γενναΐον θά- 
νατον τον παιδός αντής, εκείνη ειπεν οτί ^οΰον επ 25 
έκείνω γεγη&α, τοβοντον επΙ αοΐ αχ^ομαί^ έναρετον 
ΰννοδίας άπολείφΟ-εντί.' 

23. Αακαίνη τις προβέπεμ^εν ^ ει φ^ορα ΰνν- 
12 τον ίτΐρον] τον ίτί-ρον λΥ" 



ΑΡΟΡΗΤΗΕαΜΑΤΑ. 197 

επινενει. ή δ' έ'φη ' παΐζ μεν ονΰα εμαϋ^ον τω πατρί 
τϋδίϋ'εϋϋ'αί, καΐ τοϋτο ετιραξ,α' γννή δε γενομένη τώ 
άνδρί' ει ονν δίκαια με τταρακαλεΐ^ τούτω φανερόν 
ποίηβάτω πρώτον/ 
5 24. Παρϋ-ενος πενιχρά ερωτηΰ-εΐΰα τίνα δίδωύι 

τω γαμονντι προίκα^ '^την πάτριον' εφη ^βωφροΰννην.' 

25. Αάκαινα έρωτηΰ-ειύα ει άνδρΐ προ6ε?.ήλνΟ•εν, Ο 
Όνκ εγώ' ε'ιπεν ^αλλ' ό άνηρ έμοί.' 

26. Κρνφα τις διαπαρΰ'ενενϋ'εΐΰα και διαφ%•είρα6α 
10 το βρέφος όντως ένεκαρτέρηΰε μηδεμίαν προενεγκα- 

μένη φωνήν, ωύτε και τον πατέρα καΐ άλλους πληΰίον 
δι/τα^ λα&εΐν άποκνήβαΰα' το γαρ μέγεθος των άλ- 
γηδόνων τγι άΰχημοΰνντ} το ενβχημον προΰπεβον 
ενίκηΰε. 
15 27. Λάκαινα πιπραΰκομένη καΐ ερωτώμενη τι 
έπίβταται, εφη ^πιΰτά ήμεν! 

28. "Αλλη αίχμαλωτεν^εΐΰα και ερωτώμενη παρα- 
πληΰίως ^εν οίκεΐν οίκοι/' εφη. 

29. Έρωτηϋ-ειβά τις νπό τίνος, ει εβται άγα^ή, 
20 αν αύτην άγοράβΐ], είπε ^καν μη άγοράϋης.' 

30. "Αλλη πιπραΰκομένη, τον κήρνκος πννθ^ανο- Ο 
μένον τί έπίΰταται, ^έλενϋ-έρα' είπεν '^ήμεν.' ώς δε 6 
ώνηΰάμενος προβέταβΰέ τίνα αντί] ονχ αρμόζοντα 
έλενϋ'έρα, είπονΰα ^οίμώ^η φ^ονήΰας ΰεαντω τοιού- 
το τον κτήματος^ έ^ήγαγεν έαντην. 

13 ίναχημον *: αΰχημον. ΟγοΙο νβΛοΓΠΠι νΐς). β88θ : το 
ενΰχημον προσπεαον ττ} άαχημ. ενίν,. το μέγ. τ. άλγ. 



ΓΤΝΑΙΚΩΝ ΑΡΕΤΑΙ. 

Περί άρετηζ, ω Κλεα, γυναικών ον την αντην 
τω Θονκνδίόί] γνώμην εχομεν. δ μεν γάρ, ήζ αν 
ελάχίβτοξ 7] παρά τοις εκτός ιρόγον περί η επαίνου 
λόγος, άρίβτην αποφαίνεται, κα^άπερ το 6ώμα καΐ 
τοϋνομα της άγαμης γυναικός ο^όί^£1Ό^ δεΐν κατά- 5 
κλειΰτον είναι καΐ άνε^οδον. ημΐν δε κομίΐ^ότερος 
Ι" μεν δ Γοργίας φαίνεται, κελεύων μη τό είδος αλλά 
την δό'ί,αν είναι π;θ!ΐλοΓ^ γνώριμον της γυναικός' 
αριβτα ά' ό ^Ρωμαίων δοκεΐ νόμος εχειν, ώβπερ άν- 
δράΰι και γυναιξί δημοβία μετά την τελευτην τους χο 
προΰήκοντας «π;ο^ί'(ίού^ επαίνους, διό και Αεοντίδος 
της άρίΰτης άπο^ανούύης, εύΰ'ύς τε μετά 6οϋ τότε 
πολύν λόγον εί'χομεν ουκ άμοιροϋντα παραμυΟ'ίας 
φιλοΰόφου, και νυν, 03ς εβουλήθ-ης, τά υπόλοιπα των 
λεγομένων εις τό μίαν είναι και την αυτήν ανδρός 15 
243 καΐ γυναικός άρετήν προΰανεγραφά 6οι, τό ιΰτορικόν 
άποδεικτικόν £;^οντα και προς ήδονήν μεν άκοης ου 
ΰνντεταγμενα' ει δε τω πείϋ-οντι καΐ το τερπον 
ενεβτι φύΰει του παραδείγματος, ου φεύγει χάριν 
αποδείξεως βυνεργόν δ λόγος ούδ' αίβχύνεται ^ταΐς 2ο 
Μούΰαις τάς Χάριτας ΰυγκαταμιγνύς καλλίβτην Ουζυ- 

2 ΘονανδίδΎ}] 2, 45 14 ί^ονλτι%•Ύ]ς *: τι^ονλή^-ης 
18 συντεταγμένα Βαβίΐθθηδίδ: ονντΕταγμενην 



ΜϋΜΕΕϋΜ νίΚΤυΤΕδ. 199 

γίυ,ν' ωζ Ενριτΐίδης φηΰίν, εκ τον φίλοκάλον μάλίΰτα 
τηζ 'ψνχτίς άναδονμενοζ τ-ήν πίΰτυν. φέρε γάρ, ει 
λέγοντες την αντήν είναι ζωγραφίαν ανδρών καΐ 
γυναικών τταρειχόμεϋ^α τοιαύτας γραφάς γυναικών, 

5 οϊας ΆτίελλΎΐς άπολέλοιττεν η Ζεύξις η Νικόμαχος, Β 
άρ' αν τις έπετίμηΰεν ήμιν, ώς τοϋ χαρίζεβϋ-αι και 
■ψυχαγωγεΐν μάλλον η τοϋ τΐείΟ'ειν βτοχαζομένοις; 
εγώ μεν ουκ οίμαι. τι δέ; εάν Λοιητικην πάλιν η 
μαντικην άτΐοφαίνοντες ούχ έτέραν μεν ανδρών 

10 έτέραν δε γυναικών οϋΰαν, αλλά την αυτήν, τά 
Σαπφούς μέλη τοις Ανακρέοντος η τά Σιβύλλης λόγια 
τοΓ^ Βάκιδος αντιπαραβάλλω μεν, ε^ει τις αίτιάβαΰ^-αι 
δικαίως την άπόδει^ιν, δτί. χαίροντα και τερπόμενον 
επάγει ττ} πίΰτει τον άκροατήν; ούδε τοϋτ αν εί'ποις. 

15 και μην ουκ έΰτιν αρετής γυναικείας και ανδρείας 
ομοιότητα και διαφοράν αλλοΰ'εν καταμα%•εΐν μάλλον, Ο 
ή βίους βίοις και πρά^εβι πράξεις ώΰπερ έργα με- 
γάλης τέχνης παρατι^έντας άμα και ύκοποϋντας, ει 
τον αυτόν έχει χαρακτήρα και τύπον ή Σεμιράμεως 

20 μεγαλοπραγμούύνη τι] Σεΰώΰτριος ή ή Τανακυλλίδος 
ύύνεύις τή Σερονίον τοϋ βαΰιλέως, ή το Πορκίας 
φρόνημα τω Βρούτου και το Πελοπίδου τω Τιμο- 
κλείας, κατά την κυριωτάτην κοινότητα και δύναμιν' 
επειδή διαφοράς γέ τινας ετέρας, ωύπερ χρόας ιδίας, 

25 αί άρεταΐ διά τάς φύΰεις λαμβάνουβι καΐ ΰυνε^ομοι- 
οϋνται τοΓ^ υποκειμένοις έΟ'εύι και κράΰεβι βωμάτων 

1 Ενρι-πίδης] ΗβΓΟ. £υΐ'. 673 9 μαντι-Λην 0οΙ»βί;υ8: 

μψητί-κην 12 άντιτιαροίβάλλωμεν ϋΐηδίυδ : άντιπαραβάλ- 

λοιμεν 23 κοινότητα Μ: τιοανότητα 24 χρόας "^ι χροιάς 



200 ΜϋΙ^ΙΕΕϋΜ 

καΐ τροφαις καΐ διαίταις' αλλωζ γαρ άνδρειοξ 6 
Ο ^Αχιλλεϋζ αλλωξ ό Αϊαζ' καΐ φρόνηΰίς Όδνββεως 
ονχ ό^αοία τι] Νεότορος ονδε δίκαιοξ ωύαντως Κά- 
των καν Άγηΰίλαος, ονδ' Ειρήνη φίλανδρος ώς 
"ΑλκΎΐ^τΐξ ονδ\ Κορνηλία μεγαλόφρων ώς Όλνμτίΐάξ. 5 
άλλα μη παρά τοϋτο τΐολλάς καΐ διαφόρονζ τίοιώμεν 
ανδρείας και φρονηΰεΐξ καΐ δικαίοβννας^ αν μόνον 
τοϋ λόγον τον οικδί^Όυ μηδεμίαν αί κα^^ εκαΰτον 
ανομοιότητες εκβίβάζωΰί. τά μεν ονν άγαν τίεριβόητα 
καΐ οΰων οΐμαί 6ε βιβλίοις εντνχοϋβαν ίΰτορίαν ίο 
έχειν καΐ γνωΰυν ηδη τίαρηύω' πλην ει μη τιναξ 
τους τά κοινά και δεδημενμενα προ ημών ίύτορη- 
ϋανταζ άκοης ά^ια διαπέφενγεν. επει δε πολλά καΙ 
κοινγι καΐ ιδία γνναι^ιν ά^ια λόγον πεπρακται, βραχέα 
Ε των κοινών ον χεΐρόν έΰτι προϊΰτορηβαι. ΐ5 



ΤΡί^ΙΑΔΕΣ. 

Τών απ Ίλίον περί την άλωβιν εκφνγόντων οι 

πλεΐΰτοί χειμώνι χρηΰάμενοι^ και δι' άπειρίαν τον 

πλον καΐ άγνοιαν τηξ ^αλάττης άπενεχϋ-ίντες εις 

την ^Ιταλίαν και περί τον Θνμβριν ποταμον δρ^ίχοί-^ 

και νανλόχοις άναγκαίοις μόλις νποδραμόντες, αντοι 2ο 

μεν επλανώντο περί την χώραν φραβτήρων δεό- 

Γ μ£ΐ/ο^, ταΐς δε γνναι^Ιν εμπίπτει λογιβμός, ως ητιο- 

ονν ΐδρνΰις εν γι] πάβης πλάνης και ναντιλίας εν 

τε και καλώς πράττονΰιν άν^ρώποις άμείνων εΰτί^ 

7 άνδρίίας *: άνδρίας 9 εκβιβάζωα ^: εν,βίάζωαι 

10 βίβλίοίς νί: βεβοίίΟίς βίβλίοίς 23 πάσης Χ: πάΰτ] 24 
"ϋαλώς] κο:κώ?? 



νικτυτΕδ. 201 

καΐ τίατρίδα δεΙ τίοιειν αντον^^ άτίολαβεΐν τιν άτιο- 
λωλεκαβί μη δνναμενονζ. εκ δε τούτοι; βνμφρονή- 
ΰαΰαί κατέφλε^αν τα πλοία, μιας καταρ^αμενης ώζ 
φαΰί 'Ρώμης. πρά^αΰαί δε ταντα τοΓ^ άνδράβιν άτίην- 

5 των /3θ7/''θΌ'ί)^ί. προς την ϋ'άλαΰΰαν, καΐ φοβονμεναο 
την όργην αί μεν ανδρών αί δ' οικεί,ων άντιλαμ-^^^Α: 
βανόμεναί καΐ καταφίλονΰαί λίτΐαρώς, έξεπράυναν 
τω τρόπω τηζ φίλοφροΰννηζ. δώ καΐ γέγονε καΐ 
παραμένει ταΐς ^Ρωμαίων γνναί^Ιν ετι ννν ε^οζ 

10 άΰπάξεβΘ'αί μετά τον καταφιλείν τονζ κατά γένος 
προβήκοντας ανταΐς. ΰννιδόντες γάρ ως εοίκε την 
ανάγκην ου Τρώες και άμα πειρώμενοι τών εγχωρίων, 
ευμενώς καϊ φιλανϋ-ρώπως προόδεχομενων , ηγά- 
πηΰαν το πραχ^εν νπο τών γυναικών καϊ βυγκα- 

15 τωκηΰαν αντόϋ-ι τοΓ^ Λατίνοις. 

Φί^ΚΙΔΕΣ. 
Το δε τών Φωκίδων ενδόξου μεν ου τετύχηκε 
Συγγραφέως, ούδενός δε τών γυναικείων ελαττον Β 
εις άρετην έύτι, μαρτυρούμενον ίεροΐς τε μεγάλοις, 
α δρώΰι Φωκεΐς ετι νυν περί 'Τάμπολιν, και δό- 
20 γμαΰι παλαιοΐς, ων το μεν καϋ'" εκαΰτον της πράξεως 
εν τω ζίαϊφάντου βίω γέγραπται, το δε τών γυναι- 
κών τοίουτοΐ' έβτιν. «(ΤΛον^ο^ ^ν Θετταλοΐς προς 
Φωκέας πόλεμος ' οι μεν γάρ άρχοντας αυτών και 
τυράννους εν ταΐς Φωκικαΐς πόλεΰιν ημέρα μια 
25 πάντας άπέκτειναν, ο 6 ^£ πεντήκοντα και διακοΰίους 
εκείνων δ^Μ,^ρου^ κατηλόηβαν' είτα πανύτρατια διά 
1 ίίΓ Χ: άέ 



202 ΜϋΙΙΕΕϋΜ 

Αοκρών ενεβαλον, δόγμα ^έμενοί μηδενός φείδεύ^-αι 
των εν ηλικία, παΐδας δε καΐ γυναίκας άνδρατίοδί- 

6α6ΰ•αί. ζίαΐφαντοζ ονν 6 Βαΰ'νλλίον, τρίτος αντος 
άρχων, ετίειβε τους Φωκεΐς μεν αντονς άτίαντηύαντας 
τοις Θετταλοΐς μάχεΰ^αι, τάς δε γυναίκας αμα τοΙς δ 
τέκνοις εις ενα τίοι τόπον ΰυναγαγόντας ε| άπάΰης 
της Φωκίδος, ϋλην τε περινηΰαι ^ύλων καΐ φύλακας 
καταλιτίεΐν, τΐρόόταγμα δόντας, αν αίόΰ-ωνται νικω- 
μένους αυτούς, κατά τάχος την ϋλην άνάψαι και 
καταπρηΰαι τα (ϊώμοίτα. -φηφιΰαμένων δε ταϋτα των ίο 
άλλων, εις έ^αναβτάς εφη δίκαιον είναι ταϋτα 6υν- 

Ό δοκεΐν και ταΐς γυναι^ίν' ει δε μη, ;^£ίί'ρίίΐ/ εαν 
καΐ μη προΰβιάξεΰ^αι. τούτου του λόγου διελϋ'όν- 
τος εις τάς γυναίκας, αύται κα^' εαυτάς ΰυνελϋΌϋΰαι 
ταύτα εφηφίΰαντο και τον ζΐαΐφαντον άνέδηΰαν, ΐδ 
ως τά αριβτα τι] Φωκίδι βεβουλευμένον' τά δ^ 
αυτά και τους τίαιδας ιδία φαΰιν εκκληϋιάύαντας 
έπιφηφίΰαΰ&αι. τίραχ^έντων δε τούτων, όυμβαλόν- 
τες οί Φωκεις τίερί Κλέωνας της ^ Ταμτίόλιδος ένί- 
κηΰαν. το μεν ούν φήφιΰμα Φωκέων Άτίόνοιαν οί 20 
"Ελληνες ώνόμαύαν' εορτην δ' εκ παβών μεγίΰτην 

Ε τά Έλαφηβόλια μέχρι νυν τη Άρτέμιδι της νίκης 
εκείνης εν ' Ταμτίόλιδι τελοϋΰιν. 

ΧΙΑΤ. 
Χΐοι Αευκωνίαν έηώκιύαν εκ τοιαύτης αιτίας, 
έγάμει τις εν Χίω των δοκούντων γνωρίμων εϊναι' 25 

4 μίν αντονς] αντονς μεν Βϊηδίιΐδ 6 ποί *: πον 

15 ταντά ϋυθί^ηβηΐδ: ταϋτα 24 επω-αιοαν Χ: εηφ-κηοαν 



νΐΕΤυΤΕ8. 203 

άγομενηζ δε της νύμφης έπΙ ξενγονζ^ 6 βαβίλενζ 
"Ιτίτίοχλοζ^ ετίίτήδείος ων τω γαμονντι και τίαρών 
ώΰπερ ου λοιποί^ μεϋ-ης ονΰης καΐ γελωτοζ^ άνεπή- 
δηΰεν επί το ζενγοζ, ονδεν νβριΰτίκον τίράξων, ά)Χ 

5 ε%'ει κοινω καΐ τίαιδυα χρώμενοξ' οι δε φίλου τον 
γαμονντοζ άτίέκτειναν αυτόν, μηνυμάτων δε τοΐζ 
Χίοις προφαινομένων καΐ τον θ'εον κελενβαντος τονς 
'Ίπτΐοκλον άνελόντας άνελειν, άπαντες εφαβαν "Ιπ- ^ 
τίοκλον άν^ρηκεναί. πάντας ονν ανΰ^υς 6 ΰ-εός έκε- 

10 λενΰε την πόλυν έκλιπεΐν, ει τίάΰι τον αγονς μέτεΰτυν. 
οντω δη τονς αίτίονς καΐ μεταβχόντας τον φόνον 
και βννετίαινέΰαντας άμωΰγετΐως, ουκ όλ^^^ου^ γενο- 
μένονς ονδ' άδννάτονς οντάς, άτίφκιβαν εις Λενκω- 
νίαν, ην Κορώνεις άφελόμενοι τίρότερον εκτήΰαντο 

15 μετ Έρν%'ραίων. νΰτερον δε τίολέμον τίρος τους 
Έρν&ραίονς αντοις γενομένου, μεγιΰτον'Ιώνων δυνά- 
μενους τότε, κάκείνων έτά την Αευκωνίαν ΰτρατευ- 
ΰάντων άντεχειν μη δυνάμενοι, όυνεχώρηόαν ε^ελΰ^εΐν^^^ 
υτίόΰΐίονδοι, χλαΐναν μίαν εκάύτου και ιμάτιον άλλο 

20 ^£ μηδέν έχοντος, αί δε γυναίκες εκακ^ί;οΐ' αυτούς, 
ει προέμενοι τα όπλα γυμνοί δια των πολεμίων 
έ^,ίαύιν' όμωμοκεναι δε φαΰκόντων, εκελευον αυτούς 
τα μεν όπλα μη καταλιπεΐν, λέγειν δε προς τους 
πολεμίους οτι χλαίνα μεν εΰτι το ^υβτόν, χιτών 

25 ^' η άΰπίς άνδρι ϋ'υμόν εχοντι. πειύ^έντων δε 
ταύτα των Χίων καΐ προς τους Έρυ^ραίους παρρη- 
ϋιαξομενων και τα όπλα δεικνυόντων, έφοβή^ηβαν 
οΓ Έρυϋ-ραΐοι την τόλμαν αυτών και ονδείς προΰ- 
ηλΟ'εν ονδ' εκώλυβεν, άλλ' ηγάπηΰαν άπαλλαγέντων. Β 



204 ΜϋΕΙΕΚϋΜ 

οϋτοι μεν ο\}ν ^α^ρεΐν δίδαχ^εντες ντίο των γυναι- 
κών οντωζ εΰώ^ηΰαν. 

Τούτον δ' ουδέν τι λειπόμενον έργον άρεττ} καΐ 
χρόνοίς νΰτερον τϋολλοΐς ετΐράχ^η ταΐς Χίων γυναι^ίν, 
οτιηνίκα Φίλιτίτΰος 6 Δημητρίου πολωρκών την τίόλιν δ 
έκήρυ^ε κήρυγμα βάρβαρον καΐ υτΐερήψανον, άψίβτα- 
ΰ^αι, τοϋζ οίκέτας τίροζ εαυτόν έτι ελευθερία καΐ 
γάμω τηζ κεκτημένης^ ώς ΰυνοίκιών «ΰτον^ ταις των 
δεΰτίοτών γυναιξί, δεινον δ^ αί γυναίκες καΐ αγριον 
%•νμον λαβοϋΰαί, μετά των οίκετών καΐ αυτών ΰυνα- ίο 
γανακτούντων καΐ ΰυμτΐαρόντων ώρμηόαν άναβαίνειν 
β επί τα τείχη, καΐ λί^-ουξ καΐ βέλη προΰφέρουΰαυ καΐ 
τίαρακελευόμεναυ καΐ τΐροΰλίτΐαροϋύαν τοΐζ μαχομένοίζ, 
τέλοζ δ' άμυνόμεναυ και βάλλουβαο τους πολεμίους, 
άπώόαντο τον Φίλοππον, ονδενός δούλου το τίαράπαν ΐ5 
άποβτάντος προς αυτόν, 

ΑΡΓΕΙΑΙ. 
Ούδενος ά' ήττον ένδο^όν εύτι τών κοινή δια- 
πεπραγμένων γυναι^ιν έργων 6 προς Κλεομένη περί 
"αργούς άγων, ον ήγωνίΰαντο, Τελεβίλλης τής ίΡθί.7^- 
τρίας προτρεφαμένης. ταύτην δέ φαΰιν οικίας ου- 20 
ΰαν ένδόξ,ου τω δε βώματι νοβηματικήν εις ^εοϋ 
Ώ πέμψαι περί νγιείας' καΐ χρηΰϋ^εν αυτή Μ ού 6 ας ϋ-ερα- 
πεύειν, πειΰΌμένην τω ^εώ και έπι^εμένην ωδή και 
αρμονία του τε πάγους άπαλλαγήναι ταχύ καΙ ^αυ- 
μάζεβΰ-αι διά ποιητικήν υπο τών γυναικών, έπει δε 2δ 
Κλεομένης 6 βαΰιλεϋς τών Σπαρτιατών ττολΑού^ 

11 ουμπαρόντων] ονμπαρο^ννόντων'ί 13 προαλιπαροϋοαι] 
προοταλαίπωροϋααίλν 21 ϋ^ευν Μ: -θ-ίουί 23 τωΐάθΐπ: τ^ 



νίΕτυτΕδ. 205 

άτΐοκτείνας (ον μην, ώς ένιοι μν^ολογονΰίν, επτά καΐ 
έβδομήκοντα καΐ έπτακοβίονς προς επτακυϋχιλίοις) 
έβάδίζε πρόζ την πόλιν, ορμή και τόλμα δαιμόνιος 
παρεΰτη ταΐς άκμαζονΰαις των γυναικών άμννεβ^αι 

5 τους πολεμίους υπέρ της πατρίδος, ηγουμένης δε 
της Τελεόίλλης, δττλα λαμβάνουΰι καΐ παρ* επαλ^ιν 
ίβτάμεναι κύκλω τα τείχη περιεΰτεφαν, ωβτε %-αυ- Ε 
μύζειν τους πολεμίους, τον μεν ουν Κλεομένη] πολ- 
λών πεσόντων άπεκρούΰαντο' τον ό' έτερον βαΰιλεα 

10 /ύημάρατον , ως Σωκράτης φηΰίν, εντός γενόμενον 
και καταΰχόντα το Παμφυλιακόν έζεωΰαν. ούτω δε 
της πόλεως περιγενομένης, τάς μεν πεΰούΰας εν τι] 
μάχτ} τών γυναικών έπΙ της οδού της ^Αργείας εΟ'α- 
-ψαν, ταΐς δε ύω&είΰαις υπόμνημα της άριβτείας 

15 εδοΰαν ιδρύΰαβ^αι τον Ένυάλιον. την δε μάχην οι 
μεν εβδόμη λέγουΰιν ίΰταμένου μηνός, οί" (^£ νου- 
μηνία γενέΰ&αι του νυν μεν τετάρτου, πάλαι δ' 
^Ερμαίου παρ Άργείοις, καΟ-' ην μέχρι νυν τά'Τβρι- 
ΰτικά τελοϋΰι, γυναίκας μεν άνδρείοις %ί.τώ(?ί. και 

20 χλαμύΰιν, άνδρας δε πέπλοις γυναικών καΐ καλύ- Ε 
πτραις άμφιεννύντες. επανορΟ^ούμενοι δε την όλιγαν- 
δρίαν, ούχ ως Ηρόδοτος ίύτορεΐ τοΓ^ δούλοις, άλλα 
τών περιοίκων ποιηΰάμενοι πολίτας τους άρίβτους, 
ϋυνωκιΰαν τάς γυναΐκας' έδόκουν δε καΐ τούτους άτι- 

25 μάζειν καΐ περιοράν εν τω βυγκα^εύδειν ώς χείρονας. 
ο&εν ε&εντο νόμον τον κελεύοντα πώγωνα δεΐν έχού- 
6ας ΰυναναπαύεΰ&αι τοΓ^ άνδράύι τάς γεγαμημένας. 

10 Σω-Λ^άτης] ΜπθΠθγ. Γΐ'ασιη. Η αι•. 4 ρ. 497 11 (ϊέ] 
ηΐίΐΐίιη ^ή 22 Ηρόδοτος] 6, 83 



206 ΜϋΙΙΕΚυΜ 

ΠΕΡΣΙΔΕΣ. 
246 Περΰαζ Άΰτνάγον βαβιλέως καΐ Μήδων άπο- 
6τήΰας Κύρος Ύίττή&η ^^ίχγϊ' φενγονΰι δε τοΓ^ Περ- 
6αις είζ την ττόλίν, 0/1x^01^ άτίεχόντων ύννειβπεύεΐν 
των πολεμίων^ άπήντηβαν αν γυναίκες τίρό της ΐίό- 
λεως και τους τίέτίλονς εκ των κάτω μερών εΛαραΰαι δ 
"^τίοΐ φερεΰΰ'ε' είπον *ώ κάκίΰτοί τίάντων ανθρώπων; 
ου γάρ ένταν&ά γε δνναΰ^ε καταδνναυ φενγοντες, 
ο^εν έ^εγενεΰ^ε.' ταντην την οφι,ν αμα καΐ την φωνην 
αίδεβ&εντες οΓ Πέρΰαι καΐ κακίβαντες εαυτούς άνέ- 
ΰτρεφάν τε καΐ ΰυμβαλόντες ε| άρχης ετρέφαντο τους ίο 

Β πολεμίους, εκ τούτου κατεΰτη νόμος, είΰελάβαντος 
βαΰίλεως εις την τίόλιν εκάΰτην γυναίκα χρυΰοϋν 
λαμβάνειν, Κύρου νομοΰ'ετή6αντος. '^χον δε φαόι, 
τά τ άλλα μοχ&ηρον καΐ φυλοκερδέΰτατον βαβιλέων 
όντα, περικάμφαί την πόλιν άεΙ καΐ μη παρελ^εΐν ΐ5 
άλλ' άτΐοΰτερηύαν της δωρεάς τάς γυναίκας. Αλέ- 
ξανδρος δε καΐ δΙς είΰήλ^ε καΐ ταΐς κυούύαις δυ- 
τίλοϋν έδωκε. 

ΚΕΛΤΑΙ. 
Κελτοΐς, τΐρίν υτίε ρ βαλεΐν "Αλπεις καΐ κατοικηβαι 
της Ιταλίας ην νυν ι/φοντίι^ί- χώραν, ΰτάΰις έμπε- 2ο 

Ο ύοϋύα δεινή και δυβκατάπαυβτος εις τίόλεμον έμ- 
φύλιον προήλΰ-εν. αί δε γυναίκες εν μεβω των 
όπλων γενόμεναι καΐ παραλαβοϋΰαι τά νείκη διι^τη- 
6αν οι^τω^ άμεμπτως και διέκριναν, ωβτε φιλίαν 
πάΰι ^αυμαβτην και κατά πόλεις και κατ οίκους 25 
γενέβ^αι προς πάντας. εκ τούτου διετέλουν περί τε 
Λολε^ιοι» κα\ ειρήνης /^ουλίνο^^ενοί μετά των γυναι- 



νικτυτΕδ. 207 

κών καΐ τα προς τους ΰνμμάχονς αμφίβολα δι,' 
εκείνων βραβενοντεζ. εν γονν ταΐζ προς Άννίβαν 
ΰνν^ήκαίς εγράφαντο, Κελτών μεν εγκαλούντων Καρ- 
χηδονίοις, τους εν Ιβηρία Καρχηδονίων έπαρχους 
5 καΐ βτρατηγονς είναι δνκαΰτάς' αν δε Καρχηδόνιοι 
Κελτοΐς εγκαλώβι, τάς Κελτών γυναίκας. ΐ) 

ΜΗΛΙΑΙ. 

Μηλιοι γης χρι^ζοντες άμφιλαφοϋς Νυμφαΐον 
ηγεμόνα της αποικίας έποιηβαντο^ νέον άνδρα καΐ 
κάλλει διαφέροντα' του δε ^εοϋ πλείν κελεύοαντος 

10 αυτούς^ οπ:οΐ; ^' αν άποβάλωΰι τους κομιβτηρας, έκεΐ 
κατοικεΐν, ΰυνέπεΰε τι] Καρία προύβαλοϋύιν αύτοΐς 
καΐ άποβαΰι τάς ναϋς υπό χειμώνος διαφ&αρήναί. 
τών δε Καρών οί Κρύαΰΰον οίκοϋντες, είτε την άπο- 
ρίαν οικτίραντες είτε δείύαντες αυτών την τόλμαν, 

15 έκέλευον οίκεΐν παρ' αΰτοΓ^ καΐ της χώρας μετέδω- Ε 
καν είτα πολλην έν όλίγω χρόνω λαμβάνοντας 
αϋ^ηβιν ορώντες^ έπεβούλευον άνελεΐν ευωχίαν τινά 
και ^οίνην παραΰκευάΰαντες. έτυχε δε Καρίνη παρ- 
θένος έρώΰα του Νυμφαίου και λανθάνουβα τους 

20 άλλους' έκαλεΐτο δε Καφένη' πραττομένων δε τούτων 
ου δυναμένη τ^ν Ννμφαιον περιοραν άπολλνμενον^ 
εξήγγειλε την διάνοιαν αύτω τών πολιτών, ως ουν 
'ήκον οι Κρυαΰΰεΐς καλούντες αΰτοΰ?, ουκ έφη νόμον 
6 Νυμφαίος "Ελληΰιν είναι βαδίζειν επί δεΐπνον 

2^ άνευ γυναικών άκούύαντες δε οί Κάρες έκέλευον ¥ 

4 Ιπάρχονς] ιππάρχους Ροΐ7ίΐβηπ3 7, 50 9 ^έ Μ 

13 Κρναοοον Χ: κρύαΰοαν 



208 ΜϋΕΙΕΕϋΜ 

αγειν και τάξ γυναίκας, οντω δη φράβαζ τα τΐετΐρα- 
γμενα Μηλίοίς έκελενΰεν αντονζ μεν άότΐλονς εν 
ψβΐτώί^ βαδίξείν, των δε γυναικών έκάΰτην ^ίφοζ 
εν τω κόλτίω κομίζειν καΐ κα^έξεΰϋ^αι παρά τον αύτήζ. 
έτίει δε του δείτίνου μεόοϋντος έδόϋ^η το ΰύν&ημα 5 
τοις ΚαρΰΙ καΐ όυν^ΰ^οντο τον καιρόν οΓΈλληνες^ 
αί μεν γυναίκες αμα πάΰαι τους κόλτίους ^^είϊχον, 
οί (^£ τα ^ίφη λαβόντες έτίέ^-εντο τοΓ^ βαρβάροις και 
διεφΘ'ειραν «ΰτού^ αμα τίάντας' κτηΰάμενοι δε την 
χώραν καΐ την πόλιν έκείνην καταβαλόντες, ωκιβαν ίο 
247 έτεραν, ην νεαν Κρύαΰΰον ώνόμαΰαν. η δε Καφενη 
τω Νυμφαίω γαμη^εΐύα τιμήν και χάριν εΰχε ταΐς 
εύεργεΰίαις τίρέτίουβαν. άξιον ουν άγαύ^αι των 
γυναικών και την ϋιωτίην και το ϋ•άρ6ος, καΐ το 
μηδεμίαν εν τίολλαΐς μηδ' άκουΰαν ϋτίο δειλίας ΐ5 
κακήν γενεΰ^αι. 

ΤΤΡΡΗΝΙΔΕΣ. 

Τυρρηνών τοίνυν τών Αημνον καΐ "Ιμβρον κα- 
ταΰχόντων, άρπαΰάντων δε ΒραυρωνόΟ'εν τάς Αθη- 
ναίων γυναίκας, £;^ενοντο παίδες, ους εξήλαβαν 
Αθηναίοι μιξοβαρβάρους οντάς εκ τών νήΰων. οι 20 
ό' εις Ταίναρον κατάραντες εγένοντο χρηΰιμοι Στΐαρ- 
τιάταις περί τον είλωτικόν πόλεμον, καΐ διά τοϋτο 
Β πολί^τε^α^ καΐ γάμων τυχόντες, ουκ ί^ξ^οΰμενο^ (^ε 
αρχείων κοίΐ βουλής, υπόνοιαν εύχον ως έπΙ νεω- 
τεριύμω ΰυνερχόμενοι καΐ διανοούμενοι τα κάθε- 25 
ΰτώτα κινεΐν. ΰυλλαβόντες ουν αυτούς οι Αακε- 

2 άόπλονς *: άνύττλονς 10 ων,ιααν Χ: ω-αηοαν 



νικτυτΕδ. 209 

δαιμόνιου και κα^είρ^αντες έφνλαττον ίοχνρώζ, ξη- 
τονντεξ έλεΐν βαφεΰι και βεβαίοΐζ ελεγχοις' αί 6ε 
των κα^ειργμενων γνναΐκεξ έτά την ειρκτήν παρα- 
γενόμεναι, τίολλαΐς ίκεβίαις καΐ δεήΰεβι παρείϋ•7]6αν 

5 νπό των φυλάκων θ(;οι^ άβπά&αό&αι καΐ τίροβειπεΐν 
τους άνδρας, ετιεί ό' είΰήλ^ον, έκέλενον αντονς 
μεταμφιενννΰ^αι ταχν τα ιμάτια καΙ τα μεν αυτών 
έκείναΐζ άπολιτΐεΐν, τα δ' εκείνων ένδύντας αυτούς Ο 
άπιεναι τΐερικαλυψαμενους. γενομένων δε τούτων, 

10 αι μεν ϋηέμειναν αύτοϋ τίαρατα^άμεναι ηρος πάντα 
τα δεινά, τους δ' άνδρας έ^απατηϋ'εντες οι φύλακες 
τίαρήκαν ώς δη γυναίκας, εκ δη τούτου καταλα- 
βομενων αυτών τα Ταΰγετα, καΐ το είλωτικον άφι- 
ΰτάντων καΐ προΰ δεχόμενων, οι Στίαρτιάται εις πολύν 

15 φόβον καταΰτάντες επεκηρυκεύβαντο καΐ διηλλάγηΰαν 
επί τω κομίύαΰχ^αι μεν αυτούς τάς γυναίκας, χρή- 
ματα δε καΐ ναϋς λαβόντας έκπλεϋΰαι και γης τυχόν- 
τας άλλαχόΰε και πόλεως αποίκους Λακεδαιμονίων Ό 
και ΰυγγενεΐς νομίξεΰ&αι. ταϋτ έ'ττραττον οι Πελαβγοϊ 

20 Πόλλιν ηγεμόνα και /ίελφόν και Κραταΐδαν Λακε- 
δαιμονίους λαβόντες' καΙ μέρος μεν αυτών εν Μήλω 
κατωκηβαν' τους δε πλείΰτους οι περί Πόλλιν έχοντες 
εις Κρήτην επλευΰαν, άποπειρώμενοι τών λογίων, 
εχρήΰ&η γαρ αντοΐς, όταν την &εόν και την άγκυραν 

25 άπολέΰωβι, παύΰαβχΙ-αι πλάνης και πόλιν- εκεί βυνοι- 
κίζειν. ορμιΰ&εΐΰιν ούν προς τι] λεγομένΐ] Χερρονήΰω 

18 αΙλαχόα^Ί άλλαχό^ι ϋίηδίπδ 20 ^ίλφον ν.αϊ Κρα- 
ταΐδαν ΜβυΓδΐυβ: άδίλφον κραταΐδα. ο£. Ρΐιοί. ΒϊΜ. 137ΐ) 21. 
141 Ε 7. ΜπθΙΙθΓ. Γι-ίΐ^ηι. 1 ρ. 356 

ΡΙαί&ΓοΙιί ΜοΓΛϋίΐ. Υοΐ. II. 14 



210 ΜϋΕΙΕΚϋΜ 

^όρνβοί πανικοί προσεπεβον ννκτωρ , νφ' ων δια- 
Ε πτοη^εντες ένεπήδηΰαν είζ τάς νανς άκόΰμ,ως, άπολί- 
τΐόντες εν τί] γι] ξ,όανον τηζ Αρτέμιδος^ δ τιατρωον 
ήν αντοΐς είζ Αημνον εκ Βραυρώνος κομιόΘ-εν, εκ 
δε Αήμνον πανταχού όυμπεριαγόμενον . έτιεί δε τον ό 
%Όρνβον λήξαντος ετΐόϋ^ηΰαν αυτό κατά πλονν, αμα 
δ' 6 Πόλλίξ κατεμα&ε ττ} άγκυρα τον όνυχα μη 
προΰόντα (βία γάρ ελκομέν\]ζ ωζ έοικεν εν τότΐοις 
ντΐοπετροίζ άτΐοΰπαΰΰ-είς ελαϋ'ε), περαίνεΰ^αι τά πυ- 
^όχρηΰτα φηΰας εΰήμαίνεν άναβτρέψειν' καΐ κατεΰχε ίο 
Γ την χώραν^ καΐ μάχαις τίολλαΐζ των άντιτα^αμένων έπυ- 
κρατήΰαζ Αύκτον φκηΰε καΐ πόλεις αλλάς υποχείριους 
έλαβε, διό και νομίζουΰιν αύτοϋς'Α^ηναίοις τε διάτας 
μητέρας κατά γένος προΰήκειν και Σπαρτιατών αποί- 
κους είναι. 1^ 
ΛΤΚΙΑΙ. 

Το (ϊ' εν Λυκία γενέό^αι λεγόμενον μυ^ώδες 
μεν έΰτιν^ έχει δέ τίνα φήμην δμοϋ μαρτυροϋΰαν. 
Άμιΰώδαρος γάρ, ως φαβιν, ον 'Ιΰάραν Αύκιοι κα- 
λοϋβιν, ηκεν εκ της περί Ζέλειαν αποικίας Αυκίων, 
ληΰτρίδας άγων ναϋς, ων Χίμαρρος ηγεΐτο, πολεμι- 20 
ΰτης μεν άνήρ ωμός δε και ϋ-ηριώδης. έπλει δε 
2^8πλοίω λέοντα μεν έχοντα πρωρα^εν έπίΰημον, εκ δε 
πρύμνης δράκοντα, καΐ πολλά κακά τους Αυκίους 
έποίει, καΐ πλεϋύαι την Ο-άλατταν ουκ ην ούδε τάς 
εγγύς ^αλάττης πόλεις οίκεΐν. τούτον ούν άποκτεί- 25 
νας δ Βελλεροφόντης φεύγοντα τω Πηγάΰω διώζας, 
έκβαλων δε καΐ τάς'Αμαξόνας, ούδενός ετύγχανε των 

13 αύτυνς? 17 υμυν] όμως Μ 



νΐΕΤυΤΕ8. 211 

δικαίων, άλλ' ην άδίκώτατος πδρΐ αντον Ίοβάτη^' 
οϋ'εν είξ την %'άλατταν εμβάξ εν^ατο κατ αντον 
τω Ποΰευδώνι την χώραν ακαρτνον γενεβΰ'αΰ κΓα 
άνόνητον. £ΐΌ•' ό μεν άτίγιευ κατεν^άμενος, κνμα δε 

5 δίαρϋΊν επεκλνζε την γην' καΐ %'έαμα δεινον ήν, 
επομένης μετεώρον της ^αλάττης καΐ άποκρνπτονβης 
το τΐεδίον. ετίεΐ δε, των ανδρών δεομενων τον Βελ- ^ 
?.εροφόντην έτΐίύχεΐν, ονδεν ετιει^ον , αί γνναΐκες 
άναύνράμεναι τονς χίτωνίβκονς άπήντηβαν αντώ' 

10 τίάλιν ονν ντι αίύχννης άναχωρονντος οτίίύω καΐ 
το κνμα λέγεται Οννντίοχωρηύαι. τίνες δ\ τον λόγον 
τούτον παραμνΌ^ούμενοι το μν&ώδες ον φαΰι κατά- 
ραις νπαγαγέύϋ-αι την ^άλαβΰαν αντόν, άλλα τον 
τίεδίον το τιιότατον νΛοκεΐβ^αι τί] ^'αλάΰΰϊ] τατιεινό- 

15 τερον' όφρϋν δε τίαρατείνονΰαν ακτής, η διειργε 
την ϋ-άλαΰβαν, εκρή^αι τον Βελλεροφόντην, και βία Ο 
τον τΐελάγονς εττιφερομενον καΐ κατακλνζοντος το 
Τΐεδίον, τονς μεν άνδρας ονδεν τιεραίνειν δεομένονς 
αντον, τάς δ\ γνναΐκας ά%'ρόας περιχνΰ'είΰας αιδονς 

20 τνχεΐν καΐ άτίοπανΰαι την οργην. οι δ' όλως την 
λεγομενην Χίμαιραν δρο^ άντηλίον γεγονέναι φαβί 
καΐ ποιεΐν άνακλάΰεις εν τω ΰ'ερεο χαλεπάς καΐ 
πνρώδεις, νφ ων ανά το πεδίον ΰκεδαννν μένων 
μαραίνεΰϋ-αι τονς καρπούς, τον δε Βελλεροφόντην 

25 ΰνμφρονήΰαντα διακόψαι τον κρημνού το λεωτατον 
καΐ μάλίΰτα τάς άνακλάβεις άνταπούτέλλον επεί δ' 
ουκ ετύγχανε χάριτος, οργΐ] προς άμνναν τραπέΰ&αί 

2 ενξατο *: ην^ατο 22 άνατιλάοείς 0ο1)θίυ8: άνατιλά- 
ΰΐΐς ν.αΙ άνα-ααναις 

14* 



212 ΜυΐΙΕΕϋΜ 

των Αυκίων, τίει^ϋ&ηναι δ' ντίο των γυναικών. Ύΐν 
ϋ ά£ Ννμφίζ εν τω τετάρτω τΐερί Ηράκλειας αίτίαν 
είρηκεν, ηκίβτα μν^ώδηζ έβτί' λέγει γάρ, οτι ύνν 
αγριον εν τι] ΐΞίαν^ίων χώρα καΐ ζώα καΐ καρτίονζ 
λνμαινόμενον άνελών 6 Βελλεροφόντηζ ουδεμιάς 5 
ετύγχανεν άμοιβΫ^ς' καταραΰαμένου δε τών Ι^αν^ίων 
αύτοϋ ττρός τον Ποσειδώνα, τίάν το τιεδίον έ^ην^ηβεν 
άλμυρίδα καΐ διέφ^αρτο τίαντάπαΰι, τΐ^ς γγις πίκρας 
γενομένης" μέχρι ου τάς γυναίκας αίδεΰ^είς δεομένας 
εϋ^ατο τω Ποΰειδώνι την όργην άφεΐναι. δώ και νό- ίο 
μος ην τοΓ^ ^αν&ίοις μη τΐατρόΰ'εν αλί! ατιο μητέρων 
χρηματίζειν. 

ΣΑΛΜΑΤΙΔΕΣ. 

Ε Αννίβα δε του Βάρκα, πριν έτά "Ρωμαίους ΰτρα- 
τεύειν, εν Ιβηρία τίόλει μεγάλη Σαλματικη 7Γρο(?/Η.α- 
χο^χ-ενου, πρώτον μεν εδειΰαν οι πολιορκούμενοι και ΐ5 
βυνέΰ-εντο ποιηβειν το προΰταττόμενον , Αννίβα 
τρ^ακο^ίο; δόντες αργυρίου τάλαντα και τριακοΰίους 
ό^ι^ρου^. άνέντος δε την πολιορκίαν εκείνου, μετα- 
γνόντες ούδεν επραττον ων ώμολόγηβαν. αύ^ις ουν 

Γ έπιβτρέ^ραντος αύτοϋ καΐ τους ΰτρατιώτας επί δι- 20 
αρπ;ίχ;/?5 χρημάτων κελεύβαντος έπιχειρεΐν τη πόλει, 
παντάπαβι καταπλαγέντες οί βάρβαροι ΰυνεχώρηβαν 
έξελ^εΐν εν ΐματίω τους ελευθέρους, όπλα και χρή- 
ματα καΐ άνδράποδα και την πόλιν καταλιπόντας. 
αί δε γυναίκες ο^ό^εναι τών μεν ανδρών φωράΰειν 25 
εκαύτον δξίόί/τοί τους πολεμίους, αυτών ά' ουκ αν 

•2 Ννμφις] ΜυθΠβΓ. 3 ρ. 14 23 Ιν'] ενί Ροίγαβη. 7, 48. 
^ν ίνϊ ΙΙθΐ"ννβΓ(1βηιΐ3. οΓ. ρ. 276(1 



νίΕΤυΤΕδ. 213 

α^Ι^αβϋ-αί, ξίφη λαβονΰαί καί άτνοκρνφαΰαί βυνεξέπι- 
%τον τοις άνδράΰίν. Β^ελ^όντων δε πάντων 6 Αν- 
νίβας φρονράν Μαύαιβνλίων έταΰτήΰας εν τω προ- 
αύτείω ΰννεΐχεν αυτούς^ οι δ' οίλλοί^ την πόλιν 

5 ατάκτως έμτΐεΰόντες δίήρπαξον. πολλών δ' αγομένων, 
οί ΜαΰαίόνλίΟί καρτερείν ονκ έδνναντο βλέποντες 
ονδε τι] φυλακή τον νουν προΰείχον, άλλ' ήγανά-2ί:9 
κτονν καΐ άπεχώρονν ώς με^εξοντες της ωφελείας, 
εν τούτω δ' αί γυναίκες εμβοήόαΰαο τοΓ^ άνδράΰϋ 

10 τα ξίφη παρεδούαν, ένιαυ δε καΐ δι εαυτών έπετί- 
ϋ-εντο τοις φρουροϋΰΐ' μία δε καΐ λόγχην έξαρπά- 
6α6α Βάνωνος του ερμηνέως αύτον εκείνον επαίΰεν' 
έτυχε δε τε^ωρακιαμένος' των δ' άλλων τους μεν 
καταβαλόντες, τους δε τρε-φάμενοι, διεξέπεβον ά%•ρόοι 

ΐδ μετά των γυναικών, πυ^όμενος δ' ο Αννίβας και 
διώξας τους μεν καταλειφΰ^εντας άνεΐλεν οι δε τών 
ορών έπιλαβόμενοο παραχρήμα μεν διεφυγον, ϋΰτερον Β 
ά£ πέμ^αντες ίκετηρίαν εις την πόλιν υπ' αντοϋ 
κατήχΰ'ηβαν, αδείας και φιλανϋ'ρωπίας τυχόντες. 

ΜΙΛΗΣΙΑΙ. 

20 Τάς Μίληΰίων ποτέ παρΟ-ενους δεινόν πάϋ-ος και 

άλλόκοτον κατέύχεν ^ εκ δη τίνος αιτίας άδηλου ' 

μάλιύτα δ^ είκάξετο κράύιν έκύτατικην και φαρμα- 

κώδη λαβών 6 άηρ τροπην αύταΐς και παραφοράν 

της διανοίας ένεργάΰαΰΟ-αι. Λ^ί^ίία^^ μεν γαρ εξαίφνης 

2δ επιθυμία -θ-αι/^του καΐ προς άγχόνην ορμή περιμανης 

ενέπιπτε, πολλαΐ δ' άπηγχοντο λαν^άνουΰαΐ' λο^^οί- Ο 

6 έδνναντο ^ιήδνναντο 16 άνεΓίΙίί; Ηθηνβΐ'οΙβηυδ : εΐλεν 



214 ΜϋΙ^ΙΕΚϋΜ 

όε κείΐ δάκρυα γονέων καΐ παρηγορίαί φίλων ονδεν 
έτΐβραίνον, άλλα 7ΐερί7}6αν έπινοίαξ καΐ πανουργίας 
άτίάΰης των φυλαττόντων, έαυτάς διαχρώμεναί. καΐ 
το κακόν εδόκει δαομόνίον είναι καΐ κρειττον αν- 
θρωπινής βοηΟ-είας. άχρυ ου γνώμτ} νουν εγοντος ΐ> 
άνδρος εγράφη προβούλευμα, τάς άπαγχομένας γυ- 
μνάς έκκομίζεβθαί δίά της άγοράς' και τοϋτο κυρωθεν 
ου μόνον έπεΰχεν, άλλα καΐ παντελώς επαυβε %'ανα- 
τώβας τάς παρΰ-ενους. μέγα δη τεκμηρίον ευφυΐας 
καΐ αρετής η της ίχίοξίί:^^ ευλάβεια καΐ το προς τα ίο 
Ό δεινότατα των όντων, θάνατον καΐ πόνον, άδεώς 
έχούΰας αιβχροϋ φανταΰίαν μη υπομεΐναι μηδ' ένεγ- 
κείν αίΰχύνης μετά θάνατον έβομένης. 

ΚΕΙΑΙ. 

Ταΐς Κείων παρθένοις εθος ^ν εις ιερά δημόόια 
ΰυμπορεύεβθαι καΐ διημερεΰειν μετ αλλήλων, οι ΐ5 
^£ μνηΰτηρες εθεώντο παιξούΰας και χορευούβας' 
έΰπερας δε προς έκάΰτην ανά μέρος βαδίζουύαι διηκο- 
νοϋντο τοις αλλήλων γονεϋΰι καΐ άδελφοΐς άχρι 
του καΐ τους πόδας άπονίζειν. ήρων πολλάκις ιιιια^ 
πλείονες ούτω κόί^/^-ιοι/ έρωτα και νόμιμον, ωβτε 2ο 
της κόρης έγγυηθείΰης ενί τους άλλους εύθϋς πε- 
παϋβθαι. κεφάλαιον δε της ευταξίας των γυναικών, 
Ε το μήτε μοιχείαν μήτε φθοράν άνεγγυον ετών έπτα- 
κοΰίων μνημονεύεΰθαι παρ' αύτοΐς γενομενην. 

14 ΚΕΙΑΙ. Κίίων 0ο1)θΙ^υ8: ΚΙΑ1. κίων 17 βκδίζον- 

τ&ς Χ 18 αλλήλων] αυτών Χ 



νίΕΤυΤΕδ. 215 

Φί^ΚΙΔΕΣ. 

Των εν Φωκεϋΰί τυράννων κατειλτιφότων ζίελ- 
φονζ καΐ τον ιεροί/ κληϋ-εντα τΐόλεμον Θηβαίων 
τίολεμ,ονντων τΐρόξ αντονζ, αί περί τον ^ιόννβον 
γυναίκες, αζ Θυιάδας όνομάζουβιν, έκμ,ανεΐβαι καΐ 

5 τίερίτίλανΎΐ^εΐύαι νυκτοζ έλα%•ον εν Άμφίΰΰϊ] γενό- 
μεναΐ' κατάκοτίοί δ^ οϋΰαι και μηδεπω του φρονεΐν 
Λαρόντοζ αύταΐς, εν τι] άγορα προέμεναυ τα ΰώματα 
ΰτίοράδην εκειντο κα&εύδουβαί. των δ' Άμφιύΰέων Υ 
αί γυναίκες, φοβηϋ'εΐΰαί μη δίά το ΰύμμαχον την 

10 Λολίν Φωκεων γεγονέναυ καΐ ΰυχνοϋζ ΰτρατιώτας 
τίαρείναι των τυράννων άγνωμονη^'ώβίν αί Θυιάδες, 
ε^εδραμον εις την άγοράν ατίαύαι καϊ κύκλω τίερυ- 
ϋτάβαι ΰίωπγι κοίμωμεναίς μεν ου προόηεοαν, έπεί 
δ' έ^ανέΰτηβαν, αλλαι περί αλλάς εγίγνοντο ΰ-ερα- 

15 τΐεύουΰαί καΐ τροφην τίροβφέρουβαι' τέλος δε τίείΰαΰαί 
τους άνδρας έπηκολούϋ-ηΰαν αυταΐς άχρι των ορών 
άβψαλώς τίροτιεμτίομέναις. 

ΟΤΑΛΕΡΙΑ ΚΑΙ ΚΑΟΙΑΙΑ. «50 

Ταρκύνίον Σούπερβον, εβδομον άπο "Ρωμύλου 
βαΰίλεύοντα "Ρωμαίων, έ^ήλαύεν ϋβρίς καϊ άρετη 

20 Λουκρητίας , γυναικός άνδρΐ γεγαμημενης λαμπρω 
καϊ κατά γένος τιροβηκοντι τοΓ^ βαβίλεϋΰίν. εβιάβ^η 
μεν γαρ ύφ' ενός των Ταρκυνίου παίδων, έπι^ενω- 
%'έντος αύτη' φράΰαΰα δε τοις φίλοις καΐ οικείοις 
το πά^ος εύΰ'ϋς άπεΰφα^εν εαυτην. έκπεΰών δε της 

25 άρχης 6 Ταρκύνιος άλλους τε τιολλούς έπολέμηΰε 



216 ΜϋΙΙΕΕϋΜ 

Β τζολψονς, πείρώμενοζ άναλαβεΐν την ηγεμονίαν καΐ 
τελοζ άρχοντα Τνρρηνών Πορΰίναν ετίειΰεν επί την 
'Ρώμην ύτρατενΰαι μετά πολλής δυνάμεως, αμα δε 
τω πολεμώ και λψον 6νν επιτιθεμένου τοις 'Ρωμαίοις, 
πυνθανόμενοι τον Πορΰίναν ου πολεμικόν είναι 5 
μόνον, άλλα καΐ δίκαιον άνδρα καΐ χρηΰτόν, έβού- 
λοντο χρηΰϋ'αι δικαΰτη πρόζ τον Ταρκύνιον. άπαυ- 
%•αδι6αμένου δ\ του Ταρκυνίου και τον Πορΰίναν^ 
ει μη μένει ΰύμμαχος βέβαιος, ούδε κριτην δίκαιον 
έ'ΰεόθαι φάβκοντος, άφείς εκείνον ο Πορΰίνας επρατ- ίο 
τεν, όπως φίλος άπειβι "Ρωμαίων, της τε χώρας 
οΰην άπετέτμηντο Τυρρηνών και τους αιχμαλώτους 

Ο κομιΰάμενος. έπι τούτοις ομήρων αύτω δοθ'έντων 
δέκα μεν αρρένων παίδων δέκα δε 0-ηλειών (εν αίς 
^ν 7} Ποπλικόλα του υπάτου Ο^υγάτηρ Ούαλερία), ΐ5 
παύαν εύ%•υς άνηκε την προς τον πόλεμον παρα- 
ΰκευήν, καίπερ οϋπ,ω τέλος έχούΰης της ομολογίας, 
αϊ δε παρθένοι κατέβηύαν μεν έπι τον ποταμον ώς 
λοι>(?όμ£ν«ί μικρόν άπωτέρω του ΰτρατοπέδου' μιας δ^ 
αυτών όνομα Κλοιλίας προτρεφαμένης, άναδηόάμεναι 20 
περί τάς κεφάλας τους χιτωνίΰκους παρεβάλοντο προς 
ρεϋμα πολύ και δίνας /3αΟ•£ί-ί:ί^ νέουΰαι διεπέραΰαν 

Β αλλήλων έχόμεναι πολυπόνως και μόλις, είαΐ δ' οί" 
λέγοντες ίππου την Κλοιλίαν εύπορήόαβαν αυτήν 
μεν ίπ:ί./3ήνοί6 και διεξελαύνειν ήρεμα, ταΐς ά' άλλαις ^5 
ύφηγεΐόθαι παραθαρβύνουβαν νηχομένας και πάρα- 
βοηθοϋύαν. ώ όε τεκμηρίω χρώνται, μετ ολίγον 

Ο μίνίί α. Γίΐρανα88Ϊ1ία: μΐνη 21 τια^ί^άλοντο *: 

π^^^(^άλλοντ<) 



νίΕΤυΤΕδ. 217 

έροϋμεν. επεί δε ύω^είΰας είόον οι ^ Ρωμαίοι^ την 
μεν άρετην καΐ την τόλμαν έ^ανμαΰαν ^ την δε 
κομίδην ονκ ηγάπηΰαν ονδ' νπέμειναν εν πίβτει 
χείρονες ενός ανδρός γενέβ^'αι. πάλιν ονν τάς κόρας 

Ό έκέλενβαν άτίΐέναι καΐ βννέτίεμ^αν ανταΐς αγωγούς^ Ε 
οίς διαβαΰι τόν τίοταμόν ενέδραν νφείς 6 Ταρκννιος 
όλί^^ον εδέηβεν εγκρατής γενέβ^αι των παρθένων. 
η μεν ονν τον ντΐάτον Ποτίλικόλα ^νγάτηρ Οναλερια 
μετά τριών τΐροε^εφνγεν οίκετών εις το τοϋ Πορΰίνα 

10 ΰτρατότΐεδον, τάς δ' άλλας δ τον Πορΰίνα νως "Αρ- 
ρονς ταχν προΰβοηϋ-ήΰας έ^είλετο των πολεμίων, 
έπεΙ δ' ηχΌ'ηΰαν, ίδών αντάς 6 Πορβίνας έκέλενΰεν 
ειπείν , ήτις έβτίν η προτρε-φαμένη και κατάρ^αΰα 
τον βονλενματος. αί μεν ονν άλλαι φοβη^ειΰαι περί 

15 της Κλοιλίας έβιώπηΰαν' αντης δε της Κλοιλίας 
είπονβης εαντήν, άγαΰΰ'είς οΠορΰίνας έκέλενΰεν ϊππον 
άχθ-ηναι κεκούμημένον ενπρεπώς^ και τη Κλοιλία Γ 
δωρηΰάμενος άπέπεμ-ψεν ευμενώς και φιλαν^ρώπως 
πάΰας. τοντο ποιούνται ΰημεΐον οι πολλοί τον την 

20 Κλοιλίαν ΐππω διε^ελάΰαι τόν ποταμόν οι δ' ον φα- 
ΰιν, αλλά την ρώμην ^ανμάβαντα και την τόλμαν 
αντης ώς κρείττονα γνναικός ά^ιώΰαι δωρεάς άνδρΐ 
πολεμιβτη πρεπονβης. άνέκειτο γονν έφιππος είκων 
γνναικός έπι της όδον της ιεράς λεγομένης^ ην οι μεν 

2δ της Κλοιλίας οί ^£ της Οναλερίας λέγονΰιν είναι. 

ΜΙΚΚΑ ΚΑΙ ΜΕΓΙΣΤί^. 
Άριΰτότιμος Ήλείοις έπαναΰτάς τύραννος ίόχνε 
μεν δι' Άντιγόνον τον βαΰιλέως, έχρητο δε τη δννάμει 



218 ΜϋΕΙΕΚϋΜ 

^^Ιτΐρός ονδεν εΛίεικες ονδε μετριον καΐ γαρ αντος 
Ύΐν φνΰει θηριώδης, καΐ τοις φνλάττονβί την άρχην 
καΐ το ΰώμα βαρβάροος μιγάόί δονλεύων ντΐό φόβον, 
Λολλά μεν υβρίύτικά πολλά δ' ωμά τονξ πολίτας 
ντΐ' αυτών τίεριεώρα πάΰχοντας' οίον ήν καΐ το 5 
Φίλοδήμον τΐά&οζ. έ';^οντο§ γάρ αντον θυγατέρα καλην 
όνομα Μίκκαν επεχείρηόε τος των τίερί τον τνραν- 
νον ξεναγών όνομα Αενκι,οξ νβρει μάλλον η ερωτί 
ΰνγγενεΰ^αί' καΐ τίέμτραζ εκάλει την παρ%'ένον. ου 
μεν οϋν γονείς την ανάγκην ορώντες εκελενον βα- ίο 
Β δίξείν' η δε παις ονΰα γενναία καΐ μεγαλόφρων 
έδεΐτο τον πατρός περιπλεκομένη καΐ κα^υκετενονύα 
μάλλον αυτήν περιιδεΐν άπο^ανονύαν η την παρ- 
%'ενίαν αιΰχρώς και παρανόμως άφαιρεΰ-εΐόαν. καΐ 
διατριβής γενομένης , ΰπαργών καΐ μεϋ^ύων 6 Λεν- ΐ5 
κιος αυτός ε^ανεΰτη μεταξύ πίνων προς οργήν' καΐ 
την Μίκκαν ενρών εν τοις γόναύυ του πατρός την 
κεφαλήν εχουβαν έκέλευβεν αϋτω ΰυνακολου^εΐν' ου 
βουλομενης δε τό χιτώνων περίρρήξας εμαΰτίγου 
γνμνήν, αυτήν μεν έγκαρτεροϋΰαν βυωπί] ταΐς άλγη- 20 
δόΰιν' δ (^£ πατήρ καΐ ή μήτηρ, ως ουδέν άντιβο- 
λοϋντες καΐ δακρύοντες έπέραινον^ έτράποντο προς 
^εών κα\ ανθρώπων άνάκληΰιν ώ^ δεινά καΐ 
παράνομα πάΰχοντες. 6 δε βάρβαρος εκμανείς 
παντάπαΰιν υπό του &υμοϋ καΐ μέΰ'ης άποβφάττει 25 
τήν παρΰ-ενον ^ ώς, ετυχεν έν τοΓ? κόλποις τον 
πατρός ^χουβα τό πρόΰωπον. «λλ' ού(ϊε τούτοις 6 
τύραννος έκάμπτετο^ πολλούς δ' άνίιρει και πλεί- 
ονας έφυγάδενεν' οκτακόβιοι γοϋν λέγονται κατά- 



νίΕτυτΕδ. 219 

φυγείν εις Αιτωλούς δεόμενοί τάς ;^νι/αΓκ«^ αντονς 
καΐ τα νψίΐα των τέκνων κομίύα6%'αι πάρα τον 
τυράννου, ολίγω δ' νΰτερον αύτόξ εκήρν^ε τάζ 
βουλομενας γυναίκας άταέναυ τιρος τους άνδρας, οβον 

5 βούλονταί των γυναικείων χρημάτων εταφερομενας. 
επεί δε πάΰας ί^ΰϋ^ετο μεϋ'" ηδονϊίς το κίίρυγμα δεδε- ^ 
γμενας {εγένοντο γαρ νπερε^ακόΰιαι το τίληΰΌς), 
εκελενΰεν άΟ'ρόας ήμερα ρητΐ] βαδίζειν, ως την άΰφά- 
λειαν αυτός παρέχων, ένΰτάΰης δε της ημέρας, αί 

10 μ\ν επί τάς τΐύλας ηΟ^ροίζοντο τα χρήματα ΰυβκευα- 
ΰάμεναί, καΐ των τέκνων τα μεν έν ταΐς άγκάλαις 
φερου6αι τα δ^ έτά των άμα'ξ,ών εχουύαι, καΐ περιέ- 
μενον άλλήλας' αφνω δε πολλοί των τοϋ τυράννου 
έτΐεφεροντο, μένειν βοώντες έτι τίόρρω^εν. ως (5' 

15 έγγυς εγένοντο, τάς μεν γυναίκας εκέλευον άναχω- 
ρεΐν οτίί&ω, τα δε ζεύγη καΐ τάς αμάρας νποΰτρέ- 
φαντες έωΰαν εις αύτάς καΐ δια μέΰων αφειδώς 
δίήλαννον, ουτ άκολουΰ'εΐν οϋτε μένειν έώντες οΰτε Ε 
τοις νητίίοις βοη^εΐν άτιολλυμένοις (τά μεν γαρ έκ- 

20 τίίτίτοντα των ά^ε^ξών τά δ' νποτίίπτοντα διεφΰ-εί- 
ροντο), βοΊ] και ί^'α<^^ί.|^^ ώΰτίερ πρόβατα των μιβΰΌ- 
φόρων επειγόντων άνατρεπομένας νπ' αλλήλων, εως 
εις το δεΰμωτι^ριον ενδ/3αλοι^ άπάΰας, τά δε χρήματα 
προς τον Άριΰτότιμον άπεκομίύ&η. χαλεπώς δε των 

25 ^Ηλείων έπΙ τούτοις εχόντων, αί περϊ τον ζΐιόνυύον 
ιεραΐ γυναίκες, ας έκκαίδεκα καλοϋΰιν, ίκετηρίας και 

1 £15 ΗθΓ-ν^βΓάθππδ : επ' 7 ιηαΐίιη νπερ εξοίΥ.οαίας 

14 επεφεροντοΊ επεφαίνοντο Οοΐ3β1:ιΐ8. οννεπεφεροντο? 20 
διεφϋ-είροντο] διεφ^ειρετο Όίπδίπδ 



220 ΜϋΙ,ΙΕΕυΜ 

ότψματα των άπο τον ϋ^εοϋ λαβοϋΰαί περί την 
Υ άγορσ.ν άπήντηΰαν τω Άριΰτοτίμω ^ καΐ των δορυ- 
φόρων ντί αίδονς δυαΰτάντων^ εότηΰαν το πρώτον 
βιωπτ] οΰίως προϊύχόμεναί τάς ικετηρίας. επεί δ' 
ί^ίνοντο φανεραΐ δεόμεναι καΐ παραιτονμεναι την 5 
όργην νπερ των γυναικών^ παρο^ννΰ'είς πρόξ τονζ 
δορυφόρους και κεκραγώς οτΰ προ6ελϋ•εΙν εί'αΰαν 
αύτάζ εποιηΰε τάς μεν ώ&οϋντας τάς δε τύπτονταζ 
έ^ελάΰαί της άγοράζ, εκάΰτην δε δυΰΐ ταλάντοίς 
εζημίωΰε. γενομένων δε τούτων, εν μεν ττ] πόλει ίο 
ΰυνεΰτηόε πρά^ιν έπΙ τον τύραννον Ελλάνικος, άνηρ 
δίά γήρας ηδη και δύο τέκνων Ο'Λνατοΐ' ώ^ ονδ\ν 
252 αν πρά^ας νπό του τυράννου περιορώμενος. εκ δ^ 
Αιτωλίας διαπεράΰαντες οί" φυγάδες καταλαμβάνουΰι 
τ^ήζ χώρας έπιτήδεων εμπολεμεΐν ερυμα την Άμυ- ΐ5 
μώνην, και ΰυχνοϋς προΰεδέχοντο των Λολ^τών εκ 
της "Ηλιδος άποδιδράόκοντας. ταύτα (5^6 δείύας 6 
^Αριβτότιμος είΰήλ^ε προς τάς γυναίκας, και νομίζων 
φόβω μάλλον η χάρί-Τί, διαπράξ,εύ&αι προΰέταττε 
πέμπειν καΐ γράφειν αύτάς τοί^ άνδράΰιν όπως 20 
Β άπίωύιν εκ της χώρας' ει δε μη, καταΰφάξειν ηπείλει 
πάΰας αίκιΰάμενος και προανελών τους παΐδας. αϊ 
μεν ουν αλλαι, πολύν χρόνον εφεύτώτος και κελεύ- 
οντο§ ειπείν εί' τι πρά^ουβι τούτων, ονδεν άπεκρί- 
ναντο προς εκείνον, άλλα προβέβλεφαν άλλήλαις 25 
βιωπη καΐ διενευΰαν, άν&ομολογούμεναι το μή δε- 
διέναι μηό' έκπεπλήχ^αι την άπειλήν. Μεγιΰτώ δ' 

4 όαίως] καΐ υΰιως 8ο1ΐ6ΐ1θη8Ϊιΐ3 9 της ΒθΐΐδβΙβΓαδ: 

^κ τΐις 12 δνΗν? 26 δίένι^νααν λΥ: δι' ίϊ^νοικν 



νικτυτΕδ. 221 

η Τιμολέονχος γυνή καΙ δίά τον άνδρα καΐ την 
άρετήν ήγεμονικην εχονβα τά^ον, δίΟίναΰτηναι μεν 
ονκ η^ίωΰεν ονδ' εϊαΰε τάς αλλας' κα^εζομενη δ' 
άΐίεκρίνατο ττρόζ αντόν ^ εί μεν ής άνηρ φρόνιμος^ 

5 ονκ αν δίελέγον γυναιξί ττερί ανδρών, αλλά τίρός 
εκείνους αν ώζ κυρίους ημών έπεμπες, άμείνονας 
λόγους ευρών η δι^ ών ημάς έ^ητΐάτηΰας' ει ά' αΰτό^ Ο 
εκείνους τίεΐόαι άπεγνωκώς δι^ ημών επιχειρείς παρα- 
λογίζεΰϋ-αί, μή^^ ημάς έλπιζε πάλιν έξ,απατήβειν μητ 

10 εκείνοι κακώς ούτω φρονήΰειαν , ώΰτε φειδόμενοι 
παιδαρίων καΐ γυναικών έγκαταλιπεΐν την της πα- 
τρίδος έλευ^ερίαν' ου γάρ το^οντο κακόν αύτοΐς 
ημάς άπολεΰαι μηδέ νυν έχοντας, ο6ον άγα^ον έ^ε- 
λέβΟ'αι της αης ώμότητος και ύβρεως τους πολίτας.' 

15 ταϋτα της Μεγιύτοϋς λεγούΰης, ουκ άναΰχόμενος 6 
Άριΰτότιμος έκέλευβε το παιδίον αυτής ώς άποκτε- 
νών εν οφει κομιΰΟ-ηναι. ζητούντων δε τών υπηρε- 
τών άναμεμιγμενον εν τοΓ^ άλλοις παίζουβι καΐ 
διαπαλαίουύιν, η μητηρ όνομαβτι προΰκαλεβαμενη Β 

20 ^ δεϋρο' εφη ^τεκνον, πρΙν αιΰΟ-εβθ'αι και φρονεΐν 
άπαλλάγη^ι της πίκρας τυραννίδος' ώς έμοί βαρύ- 
τερόν εΰτι δουλεύοντά 6ε παρ' άϊ,ίαν έφοράν η 
άπο^νήΰκοντα.' του δ^ Άριΰτοτίμου ύπαβαμένου την 
μάχαιραν έπ' αυτήν έκείνην καϊ μετ όργης επιφε- 

2δ ρομενου, τών ΰυνήΟ-ων τις αύτω Κύλων όνομα 

ττ^^το^ δοκών είναι, μιΰών δε και μετέχων της ΰννω- 

μ,ο^ί,α^ τοΓ^ περί τον ^Ελλάνικον, άντεοτη καϊ άπέ- 

ΰτρε-ψε δεόμενος καϊ λέγων άγεννες είναι καϊ γυναι- 

8 ταΐΰαι] 8θηΙ>, νίά. πείοειν 



222 ΜϋΕΙΕΚϋΜ 

Ε κώδεζ ονκ άνδρόζ ηγεμονικού και πράγμαΰι χρηΰ^'αι 
μεμαΰ•ηκότοζ το έργον ώβτε μόλΐζ εννονν γενόμενον 
τον Άρΐ(3τότιμον άτίελ^'ειν. γίγνεταυ δε ΰΎΐμεΐον αντω 
μεγα' μεόημβρία μεν γαρ ην και μετά της γυναικός 
άνετΐανετο' παραΰκευαξομενων δε των τίερί το δει- 5 
πνον^ άετοξ μετέωρος ωφχ^η δινονμενος νπερ της 
οικίας, ειϋ^' ώΰπερ εκ προνοίας %αΙ ΰτοχαΰμον λί^ον 
άφήκεν ευμεγέθη κατ εκείνο της βτέγης το μέρος, 
ον το δωμάτιον ην, εν ω κατακείμενος έτνγ%ανεν ο 
^Αρι^τότιμος, αμα δ^ άνωθεν -ψόφου μεγάλου και ίο 
κραυγής έ^ωϋ'εν υπό των ίδόντων τον δρνιν γενο- 

Ρ μένης, εκπλαγείς καΐ πυ&όμενος τό ^ε^οι/ο^ μετε- 
πέμ^ατο μάντιν, ω χρώμενος διετέλει κατ άγοράν,^ 
και διηρώτα περί τοϋ ΰημείου ΰυντεταραγμένος. 6 
ά' εκείνον μεν παρεκάλει ως τοϋ ζίιος αύτον έ^εγεί- ΐ5 
ροντο^ καΐ βοη^οϋντος, οίς δ' έπίΰτευε των πολιτών 
εφραΰεν δ(?οι/ οϋπω την δίκην αίωρουμένην ϋπερ 
κεφαλής έμπε6εΐ6%•αι τω τυραννώ. διΌ καΐ τοΓ^ί περί 
τον Έλλάνικον έδοξε μη μέλλειν, αλλ"* έπιτί^-εβ^αι 
τή υύτεραία. της δε νυκτός ^Ελλάνικος έδόκει κατά 20 
τους ύπνους των τε^νηκότων υιών τον έτερον λέγειν 
αύτω παραΰτάντα ^τί πεπονιάς, ω πάτερ, καΰ-εύδων; 

253 αϋριον δέ 6ε δει τής πόλεως ΰτρατηγειν.' οντός τε 
δη διά την όψιν εύϋ^αρΰης γεγενημένος παρεκάλει 
τους εταίρους, ο τ' Άριΰτότιμος πυϋ-όμενος Κρατερόν 2δ 
αύτω βοη^οϋντα μετά πολλής δυνάμεως εν "Ολυμπία 
καταΰτρατοπεδεύειν, οϋτως έξε&άρΰηΰεν, ώ<3τ άνευ 

Ό'ΐΏΒΐηΗ 25 ίταίρονς λΥ: ίτ^ρονς 



νίΕΤυΤΕδ. 223 

δορυφόρων είζ την άγοράν προελϋ-εΐν μετά τον 
Κνλωνος. ώς ονν βννείδε τον καιρόν ^Ελλύνικοζ, ο 
μεν ήν ΰημείον αντω τίρός τονς μέλλοντας έπίχειρεΐν 
βνγκείμενον ονκ έδωκε, λαμπρά δε τγι φωνγι καΐ 

5 αμα τάζ χείρας προτείνων άμφοτερας ^τί μέλλετε, Β 
άνδρες άγαϋ-οί; καλόν το %-έατρον εν μεΰω της πα- 
τρίδος έναγωνίΰαΰϋ-αί.' πρώτος μεν ονν 6 Κνλων 
βπαβάμενος το ^,ίφος παίευ τίνα των επομένων τω 
'^ρίΰτοτίμω' Θραΰνβονλον δε καΐ Αάμπιδος εξ, έναν- 

10 τίας έπιφερομένων, έφ^η μεν 6 Άρίΰτότίμος εις το 
τον /ύώς ιερόν καταφνγών εκεί δ' άποκτείναντες 
αντόν καΐ το ΰώμα προβαλόντες εις την άγοράν 
εκάλονν τονς πολίτας επί την έλεν%•ερίαν. ον μην 
έφϋ'ηΰάν γε πολν τάς γνναίκας' ενΟ"νς γάρ έξεδρα- 

15 μον μετά χαράς καΐ όλολνγμον, και περιΰτάΰαι τονς 
άνδρας άνεδονν και κατεΰτεφον. είτα τον πλη%Όνς 
επι την οίκίαν τοϋ τνράννον ρνέντος, η μεν γννη 
ΰνγκλείΰαΰα τον 0-άλαμον αντήν άνήρτηΰε. δνο δ' Ο 
ηΰαν αντω %•νγατέρες, παρ%'ένοι μεν έτι, κάλλιύται 

20 δ ε την όψιν, ηδη γάμων ώραν έχονααΐ' ταύτας 
ΰνλλαβόντες είλκον εξω πάντως μεν άνελειν, αίκί- 
βααϋ-αι δε καΐ κα^νβρίΰαι πρότερον έγνωκότες. άπαν- 
τήόαύα δ' η Μεγιότώ μετά των άλλων έβόα δεινά 
Λθί.£Γν αντονς, ει δήμος άξιονντες είναι ταντα τολ- 

25 μώβι καΐ άΰελγαίνονΰι τοΓ^ τνράννοις όμοια, έντρε- 
πομένων δε πολλών το ά^,ίωμα της γνναικός παρ- 

5 μέλλετε'] αάά. εφη νθΐ εβόηοεν Ώΐπβίπδ. άνεβΟΊ]ΰεν? 
14 πολν 0οΐ36ίπ8: πολ?.οΙ 19 αντω] αντ^ ϋίπΒΪιΐδ 24 

ταντα] ταντα ΟοΙοβΐπδ άβίβΐο όμοια 



224 ΜϋΙ,ΙΕΕυΜ 

ρΎΐΰίαξομενηζ καΐ δακρνονβηζ, εδο^εν άφελεΐν χψ 
Β νβριν^ ανταζ δ' έαύαι δι αντών άτΐο^ανεΐν. ώζ 
δ' ονν άναΰτρέψαντες ένδον έκελενον ενΟ-νς άτίο- 
τ^νήΰκείν γάς τίαρ&ενονζ, ή πρεββντερα Μνρώ λνΰαβα 
την ζώνην καΐ βρόχον ένάψαΰα την άδελφην κατή- & 
βτίάζετο καΐ τίαρεκάλει τΐρούεχείν και τίοιεΐν ατίερ 
αν αντην ^εάΰηταί τΐοιονόαν, "^οπωζ αν' εφη ^ μη 
τατίεινώζ μηδ' άναΐίωζ εαυτών καταΰτρεφωμεν.' της 
δε νεωτέρας δεομένης αντί] τίαρεΐναι πρότερα άπο- 
^ανεΐν καΐ της ζώνης αντιλαμβανόμενης, ^ονδεν άλλο ίο 
τΐώποτ' είπεν ^ονδεν ηρνημαί 0οι δεομένγι' και ταν- 
Ε την ονν λάβε την χάριν, εγώ δ' νπομενώ καΐ τλή- 
ΰομαι τον %'ανάτον βαρντερον, το ΰέ, φιλτάτη, 
τίροτέραν ίδεΐν άτίοϋ-νήόκονΰαν/ εκ τούτου την μεν 
άδελφην αντη διδά^αβα τω τραχήλω τίεριβαλεΰ^αι ΐ5 
τον βρόχον, ώς ί]6^ετο τε^νηκνΐαν, κα&εΐλε καΐ 
κατεκάλν^εν' αντην δε την Μεγιβτώ τίαρεκάλεύεν 
ετίΐμελη^ηναι, καΐ μη τίεριιδεΐν αίΰχρώς, επειδάν 
άπο&άνγι, τεΰ-εΐΰαν ώβτε μηδένα πικρον μηδέ μι6ο- 
τνραννον οντω γενέΰ^αι των παρόντων , ος ουκ 2ο 
εκλανΰεν ονδ\ κατηλεηΰε την των παρθένων ενγε- 
νειαν. των μεν ονν κοί^ι/τ) πεπραγμένων γνναι^ι 
μνρίων 'όντων ικανά ταντα παραδείγματα" τάς δε 
^^ κα&' εκάΰτην άρετάς, όπως αν έπίΐ], ΰποράδην άνα~ 
γράψομεν, ονδεν οΐόμενοι της κατά χρόνον τάξεως 2» 
^£Γ<?θοίΐ την νποκειμένην ιΰτορίαν. 

4 Μνρώ] Μοίρώ ΟοΙ)βί;ιΐ8 7 αν] ονν ΐάβυι 8 κατα- 
ατρίιρωμίν] ν.κταΰτρϊιρυαίν ΐάβηι 9 7ίροτ8ραν? 11 ον- 

όΐν] υίιτ' 1)11181118 13 τυν] ιηαΐίπι το 17 αντής? 



νΐβΤυΤΕ8. 225 

ΠΙΕΡΙΑ. 

Των εις Μίλητον άφικομ^ενων ^Ιώνων ^ταβιά- 
όαντες ενίΟί ΛρΌζ τονζ Νείλεω τΐαΐόας, άπεχώρηβαν 
εις Μνονντα κάκεΐ καχώκονν, τίολλά κακά τίάβχον- 
τες ύπο των Μίληΰίων' ετΐολεμονν γαρ αντοίς δια 

5 την άτίοΰταΰίαν. ον μην ακήρυκτος ήν ονδ^ άνετιί- 
μικτος 6 τΐόλεμος, άλλ' εν τι^ιν εορταΐς εφοιτων εις 
Μίλητον εκ τον Μνοϋντος αί γυναίκες, ην δε ΠύΘ-ης 
άνήρ εν αυτοΐς εμφανής., γυναίκα μεν έχων 'Ιαπυ- 
γίαν, ϋ-υγατερα δε Πιερίαν. ονΰης ονν εορτής '^ρτε- 

10 μίδί καΐ ^υβίας παρά Μίληΰίοις, ην Νηληίδα τίροΰ- 254 
αγορεύουβι,ν^ έπεμψε την γυναίκα καΐ την ^υγατέρα^ 
δεη^είύας όπως της εορτής μετάύχωβι' των δε 
Νείλεω παίδων ο δυνατότατος όνομα Φρύγιος της 
Πιερίας εραβϋ-είς ένενόει, τί αν αύτη μάλιΰτα γένοιτο 

ΐδ παρ' αύτοϋ κεχαριΰμενον. ειπούσης δ' εκείνης ^ει 
διαπράί,αιό μοί- το πολλάκις ενταϋϋ-α και μετά πολλών 
βαδίζειν% ΰυνείς 6 Φρύγιος δεομενην φιλίας και 
ειρήνης τοις πολίταις κατέπαυβε τον πόλεμον. ην Β 
οϋν εν άμφοτέραις ταΐς πόλεΰι δό^α καΐ τιμή της 

20 Πιερίας, ώΰτε καΐ τάς Μιληΰίων εϋχεΰ^αι γυναίκας 
άχρι νυν ούτως εράν τους άνδρας αυτών, ώς Φρύ- 
γιος ήράόΘ•7] Πιερίας. 

5 άηοΰταΰίανί άπόατασιν 0οΐ38ί;ιΐ8 ην] γ' ην ίάβιη 

10 Νηληίδα] ΝΐΐΙηια ϊάθΐη 14 ίνενΟ£ί] ηρετο ΐάβπι βχ 

Ροίγαβη. 8, 35. 8θΛ οί. ΕΓΟίίοΐ 8οΐΊρ1:. θά. Ηβΐ'οΙιβΓ. 1 ρ. 379, 
4. 391, 2 17 αννύς *: αννίϊς ονν 

Ρΐηΐαι-οΐιί ΜοΓ&Ιία. Υοΐ. Π. 15 



226 ΜϋΙ,ΙΕΚυΜ 

ΠΟΛΤΚΡΙΤΗ. 

ΝαξίΟίς και Μιληόίοίς ΰννεΰτη πόλεμος δίά την 
^ Τ^ικ^έονχοξ τον Μίληόίον γυναίκα Νεαίραν. αντη 
γάρ ήράΰ^η Προμεδοντος Να^ίον καΐ ΰννετΐλενΰεν, 
θ3 ήν μεν ξένος τον ' Τψίκρεοντος, εραβ^εί^γι δε 
τι] Νεαίρα όννηλϋ-ε , καΐ τον άνδρα φοβονμενην 5 
αΛαγαγών εις Νάξον ίκέτιν της ^Εΰτίας έκά&ίβεν. 
των δε Ναξίων ονκ εκδιδόντων χάριν τον Προμέ- 

€ ^οντο^, άλλως δΐ τίοίονμενων πρόφαΰιν την ικετείαν, 
δ τίόλεμος ΰννεΰτη. τοΓ^ ^£ Μίληΰίοις άλλοι τε ττολ- 
λοϊ και τΐροΰ'νμότατα των Ιώνων Έρνϋ-ραΐοι 6ννε- ίο 
μάχονν, και μήκος εΰχε και ύνμφοράς ηνεγκε μεγάλας 
δ πόλεμος" είτ έπανβατο δι άρετην γνναικός, ως 
ΰννε'ΰτη δια μοχ^ηρίαν. ζΐιόγνητος γαρ δ των Έρν- 
%'ραίων ΰτρατηγδς έχων και τΐετίΐΰτεν μένος ερνμα 
κατά της Ναξίων πόλεως εύ πεφνκδς και κατεΰκενα- ΐ5 
όμενον, ηλάΰατο λείαν των Ναξίων πολλην καΐ 
γυναίκας έλεν&ερας και παρθένους ελαβεν. ών μιας 
Πολνκρίτης εραΰ&είς είχεν αντην ονχ ως αίχμά- 
λωτον άλλ' εν τάξει γαμέτης γνναικός. εορτής δε 
τοΓ^ Μιληΰίοις καϋ^ηκονΰης εν τη ΰτρατια και προς 20 

Ι) πόύιν απάντων καΐ ύννονβίας τραπομίνων, ηρώτηβε 
τον ^ιόγνητον η Πολνκρίτη, μη τι κωλΰοί- πεμμά- 
των μερίδας άποπεμψαι τοΓ^ άίϊίλφοίί αντης. επι- 
τρεφαντος δ' εκείνον καΐ κελενΰαντος, ενεβαλε μο- 
λ^'/δάί-νον γραμματίδιον εις πλακούντα , κελενΰαβα 25 
φράύαι τον κομίζοντα τοις άδελφοις, όπως αντοί 

14 ί'χων καΐ] άβΐ. 0ο1)βίυ8 17 ελευθέρας *: ελεν&έ^ονς 



ΥΙΕΤυΤΕδ. 227 

μόνοί καταναλώΰωΰιν α επεμφε. ου ά' εντνχόντεξ 
τω μολίβδω καΙ τα γράμματα τηζ Πολνκρίτηζ άνα- 
γνόντες, κελενονΰης νυκτός επι^'έΰ^αυ τοις τΐολεμίοις, 
ώζ υπό μεΰ-ηζ όιά την εορτην ε^ημελημενων τίάν- 

5 των, προΰήγγείλαν τοις ΰτρατηγοΐς καΐ παρώρμηΰαν 
έξ,ελϋ'εΐν μετ αυτών, άλόντος δε του χωρίου καΐ Ε 
πολλών δίαφϋ-αρεντων, έξ,υτήΰατο τον ^ιόγνητον ή 
Πολυκρίτη παρά των πολιτών καΐ δίεόωΰεν. αυτή 
δε προς ταΐς πύλαις γενομένη τους πολίτας άπαν- 

10 τώντας αύττ;, μετά χαράς καΐ βτεφάνων υποδεχόμε- 
νους καΐ θαυμάζοντας, ουκ ηνεγκε το μέγε%Ός της 
χαράς, άλλ^ άπέθανεν αυτοϋ πεύοϋΰα παρά την 
πύλην' οττου τέ%•απται, καΐ καλείται βαΰκάνου τάφος, 
ως βαΰκάνω τυνί τύχτ] την Πολυκρίτην φθονη%•εΐ6αν 

15 άπολαϋΰαι τών τιμών, ούτω μεν οι Νά^Ιων 6υγ- 
γραφεΐς ίύτοροϋύιν 6 ά' Άριβτοτέλης φηΰΐν ούδ' Γ 
άλούόης της Πολυκρίτης, άλλως δε πως ίδόντα τον 
^ιόγνητον έραΰθηναι και πάντα διδόναι και ποιεΐν 
ετοιμον είναΐ' την δ' δμολογεΐν άφί^εΰΟ-αι προς 

20 αυτόν, ενός μόνου τυχοϋΰαν, περί ου τόν ζίιόγνητον, 
ως φηΰιν 6 φιλόβοφος, δρκοι^ ίμηδεν επεί δ' ώμοΰεν, 
ή^ίου τό ζ/ι^λίον αυτί] δοθηναι (^ήλιον γάρ εκαλεΐτο 
το χωρίον), άλλως δ' ουκ αν εφη ΰυνελθεΐν. 6 δε 
και διά την επιθυμίαν καΐ διά τόν δρκον έ^έΰτη 

25 καΐ παρέδωκε τη Πολυκρίτη τόν τόπον, εκείνη δε τοΓ^ 
πολίταις. εκ δε τούτου πάλιν εις ί'ΰον καταΰτάντες, 
ί'φ' οίς ε/3οΰλοχ^το προς τους Μιληΰίους διελύθηΰαν. 

9 γενομίνη] ίοΥΪΆδ&β βπρρίβηάτιια καΙ ϋ-εασαμενη 16 
Άριοτοτέλης] Γι•^§•ιη. 518 27 εβονλοντο *: ήβονλοντο 

15* 



228 ΜϋΜΕΕΙΙΜ 

255 ΛΑΜΨΑΚΗ. 

Έκ Φωκαίαζ τον Κοδριδών γένους ηΰαν αδελ- 
φοί δίδυμοι Φόβος καΐ Βλέ-φος' ων ο Φόβος άπό 
των Αενκάδων πετρών πρώτος άφΫμεν εαυτόν εις 
%•άλα66αν^ ως Χάρων ό Ααμψακηνός ίΰτόρηκεν. έχων 
δε δύναμίν χαΐ βαβιλικόν αξίωμα παρέπλευΰεν εις 5 
Πάριον ιδίων ένεκα πραγμάτων καΐ γενόμενος φίλος 
καΐ ξένος Μάνδρωνί, βαΰιλεΰοντυ Βεβρύκων των 
Πίτυοε66ηνών προΰαγορευομένων, εβθ7ΐ0•η6ε καΐ ύυν- 
επολέμηΰεν αντοΐς υπό των προΰοίκων ενοχλονμέ- 
Β ι/οί^. ό <Ϊ£ Μανδρών αλλην τε πολλην ένεδείξατο ίο 
τω Φόβω φιλοφροΰννην άποπλέοντυ καΐ μέρος της 
τε χώρας καΐ της πόλεως υπυΰχνεΐτο δώβειν^ ει βον- 
λοιτο Φωκαεΐς έχων £π;οί-κον^ εις την Πιτυόεΰΰαν 
άφικέ6%•αι. πείϋας ουν τους πολίτας 6 Φόβος έξέ- 
πεμ-ψε τον άδελφόν άγοντα τους εποίκους, καΐ τα ΐ5 
μεν παρά του Μάνδρωνος ύπήρχεν αύτοΐς, ωύπερ 
προβεδόκηΰαν' ωφελείας δε μεγάλας και λάφυρα και 
λείας άπό τών προΰοίκων βαρβάρων λαμβάνοντες, 
έπίφΰ-ονοι το πρώτον είτα και φοβεροί τοΓ? Βέβρυξιν 
ηΰαν. επιθυμούντες ουν αυτών άπαλλαγηναι, τον 20 
μεν Μάνδρωνα, χρηΰτόν όντα και δίκαιον άνδρα 
Ο περί τους "Ελληνας, ουκ έπειβαν, άποδημήΰαντος ά' 
εκείνου, παρεύκευάξοντο τους Φωκαεΐς δόλω δια- 
φθεΐραι. του 0£ Μάνδρωνος η θυγάτηρ Ααμψάκη 
παρΟ-ένος ουύα την έπιβουλην προέγνω, καΐ πρώτον 25 
μεν επεχείρει τους φίλους καΐ οί'πείου^ άποτρέπειν 

2 Φό^ος\ Φό^οξ Ροΐ. 8, 37 4 Xά^ων'] ΜυθΙΙβΓ. 1 ρ. 33 



νικτυτΕδ. 229 

καΐ δίδάΰκείν, ώζ έργον δεινον καΐ άΰεβες εγχει- 
ρονΰί τΐράττείν, ενεργετας καΐ ΰνμμάχονς άνδρας 
ννν δε καΐ πολίτας άτίοκτίνννντες, ώζ δ' ονκ επει%•ε^ 
τοίζ "Ελληβίν εφραΰε κρνφα τα τΐραττόμενα καΐ 

5 τίαρεκελενΰατο φνλάττε6%•αί. οί ^£ ^νβίαν τινά. 
τΐαραβκεναΰάμενοο καΐ ϋ-οίνην ε^εκαλεΰαντο τονς 
Πι,τνοεΰΰηνονζ εος το τιροάΰτειον αντονζ δε διε-^ 
λόντες δίχα^ τοις μεν τα τείχη κατ^λί^/^οί/το τοις δε 
τονς ανθρώπους άνεΐλον. οντω δη την πόλιν κατα- 

10 ΰχόντες τόν τε Μάνδρωνα μετεπεμτϋοντο, όνμβαΰί- 
λενειν τοΓ^ τιαρ' αυτών κελενοντες' καΐ την Ααμ- 
-ψάκην εξ άρρωΰτίας άπο^ανονοαν εΟ-αφαν εν τη τίό- 
λευ μεγαλοΛρετΐώς, και την πόλιν άτί' αυτής Λάμ-φακον 
τίροΰηγόρενΰαν. ετΐεΐ δ' 6 Μανδρών προδοσίας ντιο- 

15 φίαν φεύγων το μεν οίκεΐν μετ αυτών τΐαρητήΰατο, 
τίαιδας δε τών τε&νηκότων καΐ γυναίκας ήξιωβε 
κομίΰαύ^αϋ' καΐ ταντα προΰ'ύμως ούδεν άδικηβαντες Ε 
έξετΐεμ-ψαν, καΐ τι] Ααμ-ψάκη τίρότερον ηρωικάς τιμάς 
αποδίδοντες ϋύτερον ώς ϋ-εώ ^ύειν έφηφίΰαντο καΐ 

20 διατελοϋΰιν οϋτω ^ύοντες. 

ΑΡΕΤΑΦΙΛΑ. 

^Αρεταφίλα δ^ η Κυρηναία Ίίαλαιά μεν ου γε- 

γονεν άλλ' εν τοις Μιΰ-ριδατικοΐς καιροΐς^ άρετην 

δε καϊ τΐράξιν ένάμιλλον τί] βουλή τών ηρωίδων 

παρεύχεν. ην δε ΰ-υγάτηρ μεν Αίγλάτορος Φαιδίμου 

2δ ί£ γυνή, γνωρίμων ανδρών καλή δε την όψιν οϋΰα, 

6 ε^^-καλεοαντο] ε^εν-άλεοαν Οοΐ3βίυ3 8 ν.(χτελά^οντο] 
ν,ατελα^ον ? 



230 ΜϋΙΙΕΚϋΜ 

καΐ το φρονεΐν εδόκεί περιττή τΐζ είναι καΧ τίολιτυ- 
κης δεινότητοζ ονκ αμοιρος' έτΐίφανη δ' αντήν αί 
κοίναί τυχαο της τίατρίδοζ έτίοίηΰαν. Νίκοκράτης 

Γ γαρ έτΐαναΰτάζ Κυρηναίοις τύραννος άλλους τε πολ- 
λούς εφόνενε των πολιτών καΐ τον [έρεα τον ^Απόλ- 5 
λωνος αντόχειρ άνελών Μελάνιππον ^ είχε την 
ίερωΰννην' άνεΐλε δε καΐ Φαίδιμον τον της Άρετα- 
φίλας άνδρα καΐ την ^Αρεταφίλαν εγημεν ακονύαν. 
προς δε μνρίοις άλλοις παρανομήμαΰι φύλακας επΙ 
των πυλών κατεΰτηύεν, οϊ τους εκφερομενονς νεκρούς ίο 
έλυμαίνοντο νύττοντες ξιφιδίοις καΐ καντήρια προσ- 
βάλλοντες ύπερ του μηδένα των πολιτών ως νεκρον 
λαβείν έκκομιζόμενον. δύΰφορα μεν ουν και τη 
Άρεταφίλα τα οικεία κακά, καίπερ ενδιδόντος αύτη 

256 δι έρωτα του τυράννου πλεΐΰτον άπολαύειν της ΐ5 
δυνάμεως {ηττητο γαρ εκείνης και μόνη χειροήϋ^η 
παρεΐχεν αύτον άτεγκτος ων τάλλα καΐ θηριώδης)" 
ηνία δε μάλλον αυτήν ή πατρίς οικτρά πάϋχουΰα 
παρ' άξ,ίαν. άλλος γαρ επ' αλλω τών πολιτών εβφάτ- 
τετο, τιμωρία δ' απ ούδενός ήλπίζετο' καΐ γαρ οι 20 
φυγάδες, ά6ϋ•ενεΐς παντάπαβιν οντες καΐ περίφοβοι, 
διεΰπάρηΰαν. αυτήν ουν ή Άρεταφίλα ύπο%•εΐ6α 
μόνην τοΓ^ κοινοις ελπίδα, και τα Θήβης ξηλώΰαΰα 
της Φεραίας καλά και περιβόητα τολμήματα, 6υμ- 
μάχων δε πιΰτών καΐ οίκε^ων, οίους εκείνη τα πρά- 25 
γματα παρεόχεν, έρημος ούΰα, φαρμάκοις επεχείρηΰε 
Β διεργάΰαΰ^αι τον άνδρα, παραΰκευαζομενη δε και 
πορίζουΰα καΐ διαπειρωμενη πολλών δυνάμεων ουκ 
ελα^εν άλλ' έμηνύϋ-η' καΐ γενομένων έλεγχων, 



νίΕτυτΕδ. 231 

Καλβία μεν ή τον Νικοκράτονς μήτηρ, φνΰει φονική 
γννή καΐ άτΐαραίτητος , ενϋ-νζ ωετο δεΐν άναιρεΐν 
αικίΰαμενην την Άρεταφίλαν' τον δε Νυκοκράτονζ 
μελληϋίν ένετίοίει τι] όργί] καί ά<5^ένείαν ο έρως, 

5 καΐ το την '^ρεταφίλαν ερρωμένως ομόΰε χωρεΐν 
ταις κατηγορίαΐζ άμννονύαν εαντΐ] τίρόφαΰίν τίνα 
τω τίάΟ'ευ παρειχεν. έπεί δΐ κατελαμβάνετο τοις 
έλέγχοις καΐ την τίαραΰκενην της φαρμακείας έώρα 
μη δεχομενην αρνηΰίν, ώμολόγει, τίαρεΰκενάβ^αι ά' ^ 

10 ουκ ολέ^ριον φαρμακείαν ^άλλ' νπερ μεγάλων^ είτίεν 
^ώ ανερ αγωνίζομαι , της 6ης ίΰνοί'α^ τΐρος έμε καί 
δό^ης καΐ δννάμεως, ην δια 6ε καρπούμαι τίολλαΐς 
επίφΰ-ονος ον6α κακαΐς γνναι^ίν ων φάρμακα δε- 
δοικνΐα καΐ μηχανάς έ7ίεί6%'ην άντιμηχανή6α6&αι, 

15 μωρά μεν ι6ως και γνναικεΐα, θάνατον δ' ονκ ά^ια' 
τίλήν ει κριτγι 6οι δό^ειε φίλτρων ένεκα καΐ γοητείας 
κτθΓνοίί' γνναικα, πλειον η 6υ βονλει φιλεΐ6%'αι δεο- 
μένην.' τοιαύτα την ^Αρεταφίλαν άπολογονμενην εδο^ε Ό 
τω Νικοκράτει βα6ανί6αΐ' και της Καλβίας έφε6τώ- 

20 6ης άτέγκτον καΐ άτίαραιτητον , ταΐς βα6άνοις άνε- 
κρινε' και διεφνλαττεν αντήν άηττητον εν ταΐς 
άνάγκαις άχρι και την Καλβίαν άτίοκαμεΐν άκον6αν. 
ο δε Νικοκράτης άφηκε πειΰϋ^εις καΐ μετενόει βα6α- 
νί6ας' καΐ χρόνον ον τίολνν διαλιτίων ανΰΊς ηκεν 

25 νηο τού πάϋ-ονς εις αντήν φερόμενος, και 6ννην 

αν^ις άναλαμβάνων τιμαΐς καΐ φιλοφρο6νναις τήν 

εννοιαν. ή δ' ονκ έμελλε χάριτος ήττά6%•αι κρατή- 

6α6α βα6άνων και τΐόνων, άλλα τω φιλοκάλω φιλο- 

3 αίν,ίΰαμένην'] κΐ^υσάμενον Μ 



232 Μυΐ,ΙΕΙίυΜ 

Ε νεικίαζ τΐροΰγενομενηζ ετέρας Ύΐ%τετο μηχανής, ην 
γαρ αντί] ^νγάτηρ ανδρός ώραν £;ζου(?α καΐ την 
οψίν ίκανη' ταντην νφηκε τάδελφω τον τνράννον 
δέλεαρ, οντι μειρακίω προς ήδονάς εναλώτω. τΐολνς 
δδ λόγος έΰτΐ χρηΰαμένην γοητεία καΐ φαρμάκοις 5 
ετά τι] κόρη την ^Αρεταψίλαν, χειρώΰαβ^αι κίίΐ δια- 
φΟ'εΐραί τον νεανίΰκον τον λογίύμόν' εκοίΑίΓτο ^^ 
Λέανδρος, έτίεΐ δ' ηλώκει καΐ λιτίαρήΰας τον άδελ- 
φόν έτνχε τον γάμον, τα μεν η κόρη τΐαρηγεν αντόν 
ντίό της μητρός διδαΰκομένη καΐ άνέτΐει^εν έλεν- ίο 
^'ερονν την τΐόλιν, ώς μηδ' αντόν έλενθ'ερον εν 

Γ τνραννίδϋ ζώντα μηδέ τον λαβείν γάμον η φνλά^αι 
τινριον όντα., τα ό' οί φίλου τι] Άρεταφίλα χαριζό- 
μενοο διαβολάς τινας άεΐ καΐ ντίονοίας κατεΰκεναζον 
αντω προς τόν άδελφόν. ώς δ' ηΰΟ'ετο καΐ την ΐ5 
Άρεταφιλαν ταύτα βονλενομένην καΐ ΰτίονδάζονΰαν, 
επεχείρει τό έργον, καΐ ^άφνιν οίκέτην παρορμηΰας 
άπέκτεινε δι εκείνον τόν Νικοκράτην. τα λοιτίά δ' 
ονκέτν τι] Άρεταφίλα τίροβεΐχεν , άλλ' ενΰ^νς έδειξε 
τοις έργοις αδελφοκτόνος ον τνραννοκτόνος γεγονώς' 20 
257 ήρχε 7^9 έμτΰλήκτως και άνοητως. τιμή δέ τις όμως 
ην της Άρεταφίλας τίαρ' αντω καΐ δνναμυς, ονκ 
άτίεχ^ανομένης ονδε Λολεμονόης αντυκρνς άλλ' αδή- 
λως διαταττονβης τα πράγματα, πρώτον μεν γαρ 
αντω Αιβνκόν νπεκίνηΰε πόλεμον, ^Ανάβονν τινά 25 
πείΰαΰα δννάβτην την χώραν έπιδραμειν και τΐ] 
πόλει προΰαγαγεΐν, έπειτα διέβαλε τονς φίλονς καΐ 

16 ταντά Όίηύηα: τα. αντα Π το έ^^ον'] τω έ^γορ 

ΤιΐΓΐιβΐ3υ8 24 διαταττονΰης] διατα^κττοναης'^ 



νίΕτυτΕδ. 233 

τονζ βτρατηγονζ τΐροζ τον Λεανδρον, ώζ τΐολεμειν 
ουκ δντα^ τΐρο&νμονς, είρήνηζ δε μάλλον δεομενονζ 
καΐ ηΰνχίας' 7\ν καΐ τα τίράγματα ποϋ^είν αντον καΐ 
τ^ιν τυραννίδα, βονλομενον βεβαίως κρατεΐν των 

5 Λολίτών αυτή δε πρά^ειν εφη τάς διαλνύεΐζ καΐ Β 
τον Ανάβουν εις λόγους αύτω ΰυνά^,ευν, εάν κελεύϊ], 
τΐρίν άνήκεΰτόν τι τον τΐόλεμον ε^εργάΰαΰ^αο. κελεύ- 
ΰαντος δε του Λεάνδρου, ττρότερον αυτή τω Λίβυι 
δίελεχΰ-η, ΰυλλαβεΐν δεομενη τον τύραννον έτΐΐ δω- 

10 ρεαΐς μεγάλαις κα\ χρήμαΰίν, όταν εις λόγους αύτω 
τΐαραγενηται. ηεί6%'έντος δε του Λίβυος, ωκνει μεν 
6 Λέανδρος, αίδεΰ^είς δε τήν Άρεταφίλαν αυτήν 
τίαρεΰεΰϋ-αΰ φάόκουΰαν, ε^ήλϋ'εν άοπλος καϊ αφύ- 
λακτος, άίς δ' εγγύς ήλϋ-ε καϊ τον Ανάβουν είδεν, 

15 αύϋ-ίς έδυβχεραινε καϊ τίεριμένειν εβούλετο τους 
δορυφόρους' ή δ^ 'Λρεταφιλα τίαροϋΰα τά μεν έ^άρ- Ο 
ρυνεν αύτον τά δ' έκάκίξε' τέλος δε γενομένης 
διατριβής, εφελκυύαμενη της χειρός ίταμώς πάνυ 
καϊ τε&αρρηκότως προΰήγαγε τω βαρβάρω και παρέ- 

20 δωκεν. εύ&ύς ούν άνήρπαύτο καϊ ΰυνείληπτο καΐ 
(^θΌ-ίΙ^ ύπο των Λιβύων έτηρεΐτο, άχρι ου τά χρή- 
ματα τι] 'Λρεταφίλα κομίζοντες οι φίλοι παρεγένοντο 
μετά των άλλων πολιτών, πυϋ-όμενοι γάρ οι πλεΐ- 
(ίτού έΐεδραμον επΙ τήν παράκληΰιν' ως δ' είδον 

25 τήν ^Λρεταφίλαν , όλί-^ον έδεηΰαν έκλα%•έ<5%'αι τής 
προς τον τύραννον οργής, και πάρεργον τήν εκείνου 
τιμωρίαν ενόμιζον' έργον δε πρώτον ήν αΰτοΓ^ και Ό 

13 αοπίος *: ένοπλος 24 εΙ,εδραμον] αννεξεδραμον? 

2δ ολίγον Ηαίίβηιΐδ: ολίγον 



234 ΜϋΙ^ΙΕΚϋΜ 

άττόλανΰμα της ελευθερίας εκείνην άΰπάΰαΰΟ-αι μετά 
χαράς καΐ δακρύων, ώβ%ερ άγάλματν θεον τιροβπί- 
τίτοντας. άλλων δ' ετί άλλοις επιρρεόντων , μόλις 
εΰττερας τον Αέανδρον παραλαβόντες ετϋανήλθον εις 
την τίόλιν. επεί δε των τιμών της Άρεταφίλας καΐ 5 
των επαίνων ενετνλήΰθηΰαν, οντω τρατίόμενοι τίρος 
τους τυράννους την μεν Καλβίαν ζώβαν κατεκαυΰαν, 
τον δε Αέανδρον ενράψαντες εις βύρΰαν κατετιόν- 
Τί.σαΐ'. ηΐίουν δε την Άρεταφίλαν ΰυνάρχειν καΐ 
ΰυνδιοικεΐν τοΓ^ αρ^'^τοί^^ άνδράΰι την τίολιτείαν. η ίο 
Έ δ' ως ποικίλον τι δράμα και πολυμερές άγωνιύαμένη 
μέχρι ΰτεφάνου διαδόΰεως, ώς έτίειδε την τίόλιν 
έλευθέραν, ευθύς εις την γυναικωνΐτιν ενεδύετο, 
καΐ τοϋ πολυπράγμον εΐν οτιοϋν προβαλλόμενη, τον 
λοιπόν χρόνον εν ίΰτοΐς ηΰυχίαν άγουσα μετά των ΐ5 
φίλων καΐ οικ£/^ων διετέλεΰεν. 

ΚΑΜΜΑ. 
^Ηΰαν εν Γαλατία δυνατότατοι των τετραρχών 
καί τι καΐ κατά γένος προβηκοντες άλλήλοις Σινάτός 
τε καΐ Σινόρι^. ων ό Σινάτος γυναίκα παρθένον 
εύχε Κάμμαν όνομα, περίβλεπτον μεν ιδέα δώματος 20 
Υ καΐ ώρα, θαυμαζομένην δε μάλλον δι' άρετήν' ου 
γαρ μόνον ΰώφρων καΐ φίλανδρος, άλλα καΐ ΰυνετ'ή 
και μεγαλόφρων και π:οΟ'ε6νι5ί '^^^5 νπηκόοις ην δια- 
ψερόντως ύπ' εύμενείας και χρηΰτότητος' επιφανε- 
ότέραν δ' αυτήν εποίει κο:1 το της ^Αρτέμιδος ιέρειαν 25 

14 προβαλλομΐνη ΛΥ: παραβαλλομ,ενη 19 Σίνόρι^ Ιιίο 

οΐ ϊηίΓα ρ. 7811) θΐ: Ροΐ. 8, 39: αννόριξ 



νικτυτΕ8. 235 

είναι, ην μάλιύτα Γαλάχαι ΰεβονΰί, τιερί τε πομπάς 
άεΐ και ϋ-νύίας κεκοΰμημενην οραύ^αυ μεγαλοπρεπώς. 
έραΰΟ'εΙζ ονν αντηζ 6 Σινόρι^, καΐ μήτε πειΰαυ 
μήτε βίάΰαΰΰ'αι, ^ώι^το? τοϋ ανδρός δυνατός ών, 

δ έργον είργάΰατο δεινόν' άπεκτεινε γαρ δόλω τόν 
Σινάτον, καΐ χρόνον ον πολνν διαλυπων έμνατο την 
Κάμμαν εν τω ίερω ποίονμενην διατριβάς καΐ φε-2δ8 
ρονΰαν ονκ οίκτρως και ταπεινώς άλλα ϋ^νμω νουν 
ε;^ονη και καιρόν περιμενοντι την τοϋ Σινόριγος 

10 παρανομίαν. ό άέ λιπαρής ήν περί τάς δεήΰεις, καΐ 
λόγων εδόκει μή παντάπαΰιν άπορεΐν ενπρέπειαν 
εχόντων, ως τα μεν άλλα Σινάτον βελτίονα παρε- 
ΰχηκώς εαυτόν άνελών δ' εκείνον ερωτι της Κάμ- 
μας μή δι έτεραν τινά πονηρίαν, ήΰαν οϋν τό 

,15 πρώτον άρνήΰεις ονκ άγαν απηνείς της γυναικός, 
είτα κατά μικρόν εδόκει μαλάόΰεόΰ'αι' καΐ γάρ οικείοι 
και φίλοι προΰέκειντο θεραπεία και χάριτι τον Σινό- Β 
ρίγος ι^ε'^'^^^^^ δνναμένον, πεί^Όντες αντήν και 
καταβιαζόμενοΐ' τέλος δε ΰννεγ^ώρει και μετεπεμπετο 

^^ προς εαντήν ε'κείι/ον, ώ^ παρά τι] ϋ'εω ττίς ϋυναι- 
νεΰεως καΐ καταπιύχώΰεως γενηύομένης. έλ^όντα 
δ\ δεξαμενή φιλοφρόνως και προΰαγαγοϋΰα τω βωμω 
κατεΰπειΰεν εκ φιάλης, και τό μεν ε^επιεν αυτή τό 
δ' εκείνον έκέλευΰεν ήν δε πεφαρμαγμένον μελί- 

25 κρατον. ώς δ' είδε πεπωκότα, λαμπρόν άνωλόλυξε 

και τήν %•εόν προΰκυνήΰαΰα ^ μαρτνρομαί ΰε' είπεν 

^ώ πολντίμητε δαΐμον, δτί, ταύτης ένεκα της ημέρας 

έπέζηΰα τω Σινάτου φόνω, χρόνον τοΰοϋτον ούδεν 

7 δίατριβάξΐ τάς διατρίβάς? 20 τ^ Χ: τω 



236 ΜΧΙΙΙΕΕϋΜ 

Ο άπολανονΰα τον βίου χρηΰτον άλλ' η την έλτΐίδα 
της δίκης, τ^ν έχοιχία καταβαίνω τΐρος τον εμον άνδρα, 
ΰοΐ δ\ ώ πάντων άνοΰιώτατε άνΰ-ρώπων, τάφον 
άντΙ ϋ'αλάμον καΐ γάμον παραΰκεναξετωΰαν ου Λροΰ- 
ήκοντεξ.' ταύτα δ' άκονΰας 6 Γαλάτης καΐ τον 5 
φαρμάκου δρώντος ηδη καΐ δυακινονντος το ΰώμα 
ΰνναίύ^όμενος επεβ}] μεν οχήματος ώς ΰάλω καΐ 
τιναγμω χρηόόμενος, έ^εΰτη δε παραχρήμα καΐ με~ 
ταβάς εις φορεΐον εΰτίέρας άτίέΟ-ανεν. η δ\ Κάμμα 
δίενεγκονΰα τήν νύκτα και τίυ^ομένη τέλος εχειν ίο 
εκείνον, ενΟ'ύμως και ίλαρώς κατέΰτρε^εν, 

ΣΤΡΑΤΟΝΙΚΗ. 

Παρέΰχε δ^ η Γαλατία και Στρατονίκην την 
Ι) ζίηιοτάρον και Χιομάραν την 'Ορτιάγοντος, αξίας 
μνήμης γνναΐκας' η μεν ονν Στρατονίκη δεόμενον 
γνηΰίων παίδων έτά διαδοχί] της βασιλείας ετΐΐΰτα- ^^ 
μένη τον άνδρα, μή τίκτουΰα δ^ αυτή ύννέτΐειΰεν 
ί'Ι ετέρας γνναικος παιδοποιηΰάμενον αντί] το τιαι- 
δίον τίεριιδεΐν νποβαλλόμενον. του δε ^ηιοτάρου 
τήν τε γνώμην %'αυμάΰαντος και παν έπ' αύτη 
ποιηΰαμένου , παρ^ένον ευπρεπή παραΰκευάΰαΰα 2ο 
των αιχμαλώτων δι/ο^« Ήλέκτραν βυνεΐρξε τώ 
^ηιοτάρω, καΐ τους γενομένους παΐδας ωόπερ 
γνηβίους αυτής εΟ-ρεψε φιλοΰτόργως και μεγαλο- 
πρεπώς. 

1 άπολανονααλΥ: άπολαβοϋαα. οί. ρ. 259 θ. 272 ί άλλ' 
-η '*: αλλά 



νίΕτυτΕδ. 237 

ΧΙΟΜΑΡΑ. 
Χίομάραν δε ^ννεβη την Όρτιάγοντοζ αίχμάλω- 
τον γενεΰΟ-αι μετά των άλλων γυναικών, οτε 'Ρω- ^ 
μαΐοί καΐ Γναΐοζ ένικηΰαν μάχγι τονζ εν ^Αύία 
Γαλατάς. 6 δε λαβών αντην ταξίαρχος εχρήΰατο ττ] 

5 τνχΎΐ 6τρατιωτικώζ καΐ κατ^Ίύχννεν ^ν δ^ αρα καΐ 
Λροζ ήδονην καΐ άργνρίον άμαθης καΐ άκρατης 
αν^ρωποζ' ηττή^η δ' ομωζ νπο της φιλαργυρίας^ 
καΐ χρνβίον ΰνχνοϋ δίομολογη^^εντος νπερ της γυναι- 
κός, ηγεν αυτήν άτίολντρώβων , ποταμού τίνος εν 

10 μεΰω διείργοντος. ώς δε διαβάντες οι Γαλάται το ^ 
χρυβίον έδωκαν αύτω και τΰαρελάμβανον την Χίο- 
μάραν, η μεν άτίο νεύματος τΐροΰετα^εν ενί τΐαΐΰαι 
τον 'Ρωμαΐον άΰτίαζόμενον αυτήν καΐ φιλοφρονού- 
μενον' εκείνου δε τίειΰ^έντος και την κεφαλήν άτίο- 

15 κόψαντος, άραμενη και τίεριΰτείλαΰα τοις κόλτίοις 
άτίηλαυνεν. ώς ό' ηλ%'ε Λρος τον άνδρα καΐ την 
κεφαλήν αύτω τίρούβαλεν, εκείνου Ο'αυμάύαντος καΐ 
είτίόντος *ώ γύναι, καλόν η 7ί:ίΰτις\ ^ναί' εϊττεν 
^άλλά κάλλιον εν α μόνον ζην εμοί όυγγεγενημενον.' 

20 ταύτγι μεν 6 Πολύβιος φηΰι δια λόγων εν Σάρδεβι 
γενόμενος Ο-αυμάύαι τό τε φρόνημα καΐ την ΰύνεΰιν. 

ΓΤΝΑΙΟΝ ΠΕΡΓΑΜΗΝΟΝ. 259 

Έτίει δε ΜιΟ'ριδάτης £|ι^'κοντοί Γαλατών τους 
άρίΰτους μεταπεμψάμενος εις Περγαμον ώς φίλους, 
νβριΰτικώς εδόκει καΐ δεΰτίοτικώς τίρούφέρεΰ^αι, και 

6 άμα&ης ν,αΐ] άβ\. Οο\)βί\ΐΆ 



238 ΐνΐυΕΙΕΚϋΜ 

πάντες ήγανάκτονν, Πορηδόρι^^ άνηρ το τε ΰώμα 
ρωμαλέος καΐ την ψνχην διαφέρων {ην δε Τοβιωτίών 
τετράρχης)^ άνεδέ^ατο τον Μί^ρίδάτην, όταν εν τω 
βηματί χρηματίζΐ] ΰνναρπάύας ωΰειν αμα 6νν αντω 
κατά της φάραγγος. τνχτ] δε τινι της ημέρας εκείνης 5 
ονκ άναβάντος εις το γνμνάβιον αυτόν ^ μετατιεμ- 

Β τίομένον δε τονς Γαλατάς ο/'κκ^ε, ^αρρεΐν παρεκάλει^ 
καΐ όταν εν ταντω γένωνται, διαβτίάβαι το ΰώμα 
καΐ διαφ^εΐραι ττανταχόϋ-εν τίροΰτιεβόντας. τοϋτ ονκ 
ελα%•ε τον Μι%'ριδάτην, άλλα μηννΰεως γενομένης, ίο 
καϋ-' ενα των Γαλατών παρεδίδον ύφαγηΰόμενον* 
εϊτά τίως άναμνηΰ&είς νεανιΰκον τΐολν προέχοντος 
ώρα καΐ κάλλει τών κα^' αυτόν ωκτιρε καΐ μετε- 
νόει' καΐ δήλος ην άχθ'όμενος ως εν πρώτοις άπολω- 
λότος, δμως δ' επεμί(;εν, ει ζών ενρεϋ-είη, με%•εΙναι ΐ5 
κελενων' ήν δ^ όνομα τω νεανίΰκω Βηπολυτανός. 
καί τις αντω τύχη ^ανμαΰτη βννέπεύε' καλην γάρ 

Ο εΰ&ήτα καΐ πολντελή βννεληφΟ^η φορών ην 6 δήμιος 

άναίμακτον αντω καΐ καΟ-αράν δίαφνλάξαι βονλό- 

μενος, καΐ άποδνων άτρέμα τον νεανίΰκον, είδε τονς 20 

παρά τον βαΰιλέως προΰϋ'έοντας άμα καΐ τοννομα 

τον μευρακίον βοώντας, τον μεν ονν Βηπολιτανον 

7] πολλονς άπολέΰαβα φιλαργνρία διέύωύεν άπρούδο- 

κήτως. 6 δε Πορηδόριξ κατακοπείς άταφος έ^εβέ- 

βλητο, καΐ τών φίλων ονδείς έτόλμηβε προβελ^εΐν 25 

γνναιον δε Περγαμηνόν, έγνωΰμένον αφ' ώρας ξώντι 

1 Πορηδόριξ Ιυηίυδ Ιιίο βί ίηίΓίΐ: πορηδόραξ 2 Τοαιω- 
ηων] ΤολιατοβώγωνΥί. Τ8•Λτοαόγων? 4 βήμαη *: βηματι 
γνμνααίω 12 προέχοντος ΛΫ: ηροίχοντος πρωτίνααντοζ 

20 άτρίμα] ήρεμα 0οΙ)βΙα8 



νίΕΤϋΤΕδ. 239 

τω Γαλάττ], Λαρεκίνδννενΰε ϋ-άφαί και τίεριΰτειλαι 
τον νεκρόν τι6%•οντο δ' οι φύλακες καΐ ΰνλλαβόν- Ο 
τες άνηγαγον τΐρος τον βαΰίλεα. λέγεται μ^ν ονν 
τι καΐ προς την όψιν αντης τία&εΐν δ Μι^ριδάττίζ^ 
5 νέας τίαντάτίαβί καΐ άκακου της τίαυδίΰκης φανείΰης' 
ετι δε μάλλον ώς έ'οοκε την αΐτίαν γνονς ερωτικην 
ονΰαν έτίεκλάΰΟ'η καΐ ύννεχώρηΰεν άνελεΰϋ-αι και 
^άψαι τον νεκρον εα&ήτα και κόΰμον εκ των εκεί- 
νον λαβοϋΰαν. 

ΤΙΜΟΚΛΕΙΑ. 

10 Θεαγένης ό Θηβαίος, Έτΐαμεινώνδα καΐ Πελο- 
πίδα και τοΓ^ άρίΰτοις άνδράόι την αντην νπερ της 
πόλεως λαβών διάνοιαν, έπταιβε περί την κοινην 
τνχην της Ελλάδος εν Χαιρωνεία, κρατών ηδη και 
δίώκων τονς κατ αντον άντιτεταγμενονς, εκείνος 

15 γαρ ήν ό προς τον εμβοήύαντα ^ μέχρι που διώκεις;' Ε 
άποκρινάμενος ^ μέχρι Μακεδονίας/ άποΟ-ανόντι ά' 
αντω περιην αδελφή μαρτνρονΰα κάκεΐνον άρεττ] 
γενονς και φνΰει μέγαν άνδρα και λαμπρον γενέ- 
(ί'θ'αί-• πλην τανττ} γε καΐ χρηΰτον άπολαϋβαί τι της 

20 άρετης νπηρ^εν, ώβτε κονφότερον, οόον των κοινών 
ατυχημάτων εις αυτήν ήλΟ-εν, ένεγκεΐν. επεί γαρ εκρά- 
τηΰε Θηβαίων ^Αλέ^ανδρος, άλλοι δ^ άλλα της πόλεως 
επόρ^ουν επιόντες , ετυχ^ε τήν Τιμοκλείας οίκίαν 
καταλαβών άνθρωπος ουκ επιεικής ούδ' ήμερος 

25 «λλ' υβριΰτής και ανόητος ' ήρχε δε Θρακίου τινός 
'ί'λης και ό^ιώνυ/χο^ ήν του βαβιλεως ούδεν ά' δ^ο^ο^. Γ 

26 Ιλης Χ: είλης 



240 ΜϋΙ,ΙΕΕυΜ 

ονχε γαρ χο γενοζ οντε τον βίον αίδεΰΰ-εΐζ τη^ 
γνναικόζ^ &)ζ ενετΐληόεν έαντον οινον, μετά ^ίΓΛνον 
έκάλει ΰννανατίανΰομενην. καΐ τούτο τίέραζ ονκ ην' 
άλλα καΐ χρνόον έζήτεί καΐ ίχργνρον , εί' τις είη 
κεκρνμμενος ντί αντήζ, τα μεν ώς άτίολών τα δ' ωζ 5 
έξων δυά παντός εν τά^ει γυναικός, ή ^£ δεξαμενή 
λαβην αντοϋ ^(.(^οντο^ "^ώφελον μέν' είτΐε ^τε^νάναυ 
προ ταύτης εγώ της ννκτος ί] ζην' το γονν 6ώμα 
^βΟτΐάντων άτΐολλν μένων άτίείρατον νβρεως δίαφυλάξαι^' 
πεπραγμένων ά' όντως, εί' 6ε κηδεμόνα κα\ δεΰπότην ι^ 
καΐ άνδρα δει νομίζειν, τον δαίμονος δίδοντος, ονκ 
άποΰτερηΰω 6ε των 6ων ' έμαντην γάρ, ο τι /3οΰΑε^ 
6ν, ορώ γεγενημενην. φοί περί 6ώμα κό6μος ην 
και άργυρος εν εκπώμα6ιν , ην τι και χρν6ον και 
νομί6ματος. ώς ά' η πόλις ηλί6κετο, πάντα 6νλλα- ^^ 
βεΐν κελεν6α6α τάς %'εραπαινίδας «ρριι/^οί, μάλλον δε 
κατεΟ'εμην εις φρεαρ ϋδωρ ουκ έχον ούδ' ί'6α6ιν 
Β αυτό ττολλοί,'• πώμα γαρ επε6τι κα\ κύκλω περιπεφυ- 
κεν νλη 6ύ6κιος. ταύτα 6ύ μεν ευτυχοίης λαβών, 
έμοί ά' ε6ται προς 6ε μαρτύρια καΐ γνωρί6ματα 2ο 
της περί τον οίκον ευτυχίας καϊ λαμπρότητος.' 
άκού6ας ουν 6 Μακεδών ου περιεμεινε την ημεραν, 
«λλ' εύΰ'ϋς έβάδιξεν έπΙ τον τόπον, ηγουμένης της 
Τιμοκλείας' και τον κηπον άποκλεΐ6αι κελεύ6ας, όπως 
αΪ6^οιτο μηδείς, κατέβαινεν εν τω χιτώνι. 6τυγερά 25 



3 τοντο Μ: τούτον 8 η ξήν] ΐονί. βυρρίβηάαιη: ?) 

ξήν ηαϊ γάρ αν ί^ήν το γονν ΰώμα -αε 9 άπολλνμενων^ 

άπολομενων Οοΐ36ί;υ8 άπείρατον] αάά. αν ίάθΐη δια- 

φνλάξαί] διεφνλαξα Τυΐ'ηβΙ)υ3 12 βονλει ον* : βονίη^^ 



νΐΕΤϋΤΕ8. 241 

^' ηγεΐτο ΚλωΟ'ώ τιμωρός νπο της Τιμοκλείας εφε- 
ύτώύης ανωΰ'εν. ώς δ^ |/(7'9'£το τι] φωνΐ] κάτω γεγο- 
νότος, τΐολλονς μεν αύτη των λί^ων επέφερε ;ΓοΑ/'.ού^ Ο 
<Ϊ£ καΐ μεγάλους αί ^-εραΐίαινίδες ετΐεκυλίνδονν, άχρι 

5 ου κατεκοψαν αντον και κατεχωύαν. ώς δ' εγνωύαν 
οί Μακεδόνες καΐ τον νεκρόν άνείλοντο κηρύγματος 
ηδη γεγονότος μηδένα κτείνειν Θηβαίων, ^γον αύτην 
ΰνλλαβόντες επί τον βαΰιλεα και προΰηγγειλαν το 
τετολμημένον. 6 δε και τι] καταΰτάΰει τον προ6- 

10 ώπον και τω ΰχολαίω τον βαδίΰματος άξιωματικόν 
τι και γενναΐον ένιδών πρώτον άνέκρινεν αντην 
τις είη γνναικών. η δ' άνεκπλήκτως πάνν καΐ 
τεΰ-αρρηκότως εΐπεν ^ εμοί Θεαγένης ην αδελφός, 
ος εν Χαιρώνεια Στρατηγών και μαχόμενος προς 

15 νμάς νπερ της των '^Ελληνων ελενΟ'ερίας επεΰεν, 
όπως ημείς μηδέν τοιούτοι/ πά&ωμεν' επεί δε πεπόν- 
%'αμεν ανάξια τον γένους, άπο%•ανεΐν ού φεύγομεν' Β 
ούδ\ γαρ αμεινον ί'ΰως ξώΰαν ετέρας πειραΰ&αι 
ννκτός , ει βύ τοντο μη κωλύΰεις.' οΓ μεν ούν 

20 επιεικέΰτατοι των παρόντων εδάκρυβαν, ^Αλε^άνδρω 
δ' οίκτίρειν μεν ουκ επηει την ανΟ-ρωπον ώς μεί- 
ζονα, ^αυμάΰας δε την άρετην καΐ τον λόγον ευ 
μάλα κα^αψάμενον αύτοϋ, τοις μεν ηγεμόΰι παρήγ- 
γειλε προΰέχειν και φυλάττειν, μή πάλιν ύβριβμα 

2δ τοιούτον εις οίκίαν ένδο^ον γένηταΐ' την δ\ Τιμό- 
κλειαν άφηκεν αυτήν τε καΐ πάντας, οβοι κατά γένος 
αύτη προβήκοντες εύρέ^ηβαν. 

1 Κλω^ώ] οί. Ηβ8. 8ουί. 258 

ΡΙαί&ΓοΙιΐ ΜοΓ&Ιία. Υοΐ. II. 16 



242 ΜϋΙ,ΙΕΙίυΜ 

ΕΡΤΞίΙ. 
Βάτχον τον ετΐίκλη&εντοζ Ενδαίμονος νΓοζ '^ρ- 

Ε κεΰίλαος ήν ονδεν δ^ι^ο^ο^ τω τΐατρί τους τρότνονζ' 
καΐ γαρ ζώντος ετι ΛερΙ την οίτιίαν περι%•εϊζ έτίάλ- 
^εις νπο τον τίατροζ εξημίώϋ-η ταλάντω' καΐ τελεν- 
τήΰαντοζ εκείνον, τοί'το μεν φνύει χαλεπός ων (οτίερ 5 
καΐ έπεκλήΟ-η), τούτο δε φίλω τΐονηρω, Ααάρχω, 
χρώμενοζ άντΙ βαΰίλεωζ έγεγόνευ τύραννος. 6 δε 
Αάαρχοζ έταβονλενων τί] τνραννίδι καΐ τονζ άρί- 
ΰτονς των Κνρηναίων έ^ελαννων η φονεύων, έηΐ 
τον'Αρκεΰίλαον τάς αίτίαζ ετρετΐε' καΐ τέλος εκείνον ίο 

Ι" μεν είζ νόΰον εμβαλών φϋ'ίνάδα καΐ χαλετίην λαγών 
πιόντα ΰ-αλάόΰίον δίέφ^ειρεν, αντοξ δε την άρχην 
εϊχεν ώξ τω τΐαιδί τω εκείνον Βάττω διαφνλάττων. 
ο μεν οϋν τίαΐς καΐ δια την χωλότητα καΐ δυά την 
ηλικίαν κατεφρονειτο, τη δε μητρί πολλοί προΰεΐχον ι» 
Γδυτοί»• ΰώφρων τε γαρ ήν καΐ φίλάνΟ-ρωποζ οικεί- 
ονζ τε πολλούς και δννατούς είχε. διό και Ό^ερα- 
πεύων αντην 6 Αάαρχος εμνηΰτεύετο, καΐ τον Βάττον 
η^ίον παΐδα ^έβ^αι γήμας εκείνην, και κοινωνόν 
άποδεί^αι της άρχης' η ά' ^Ερνξώ (τούτο γαρ ην 20 
όνομα τι] γνναικι) βονλενΰαμένη μετά των αδελφών, 

261 εκέλενε τον Αάαρχον έντνγχάνειν έκείνοις, ως αντής 

προΰιεμένης τον γάμον. έπεί ό' ό Αάαρχος ενετύγ- 

χανε τοΓ^ άδελφοΐς, ί'κίΓι/ο^ ^' επίτηδες παρηγον καΐ 

άνεβάλλοντο , πέμπει προς αντόν ή Έρν^ώ ^ερα- 25 

παινίδα παρ' αντης παραγγέλλονταν, οτι ννν μεν 

5 μεν ΗβΓ^βΓάβηιΐδ : μεν ουν 8 Άλιαρχος γβΐ Λεαρχος 
ΗθΐΌ(1, 4, 160 20 άποδείξαυ *: άποδείί,ας 



νικτυτΕδ. 243 

άντίλεγονΰίν ου αδελφού, γενομένης δε της ΰννόδον 
ηανΰονται δίαφερόμενοο καΐ βνγχωρήΰονβί' δευν ονν 
αυτόν, ευ βονλεταυ, ννκτωρ άφίκεαϋ-αυ κρος αυτήν ' 
καλώς γαρ ε^ειν καΐ τα λοίτΐά της άρχης γενομένης. 

5 ην οϋν ταύτα καθ' ηδονην τω Ααάρχφ, καΐ τίαν- 
τάπαΰιν άναπτοη&είς τΐρος την φίλοφροΰύνην της 
γυναικός ώμολόγηΰεν η^ευν, όταν εκείνη κελεύτ].^ 
ταϋτα δ^ ετίραττεν η Έρυ^ώ μετά Πολυάρχου του 
τίρεΰβυτάτου των αδελφών, οουόϋ-εντος δε καιρού 

10 ττρος την ^ΰνο(ϊοΐ', ό Πολύαρχος εις το δωμάτιον 
της αδελφής τίαρειΰήχ^η κρύφα, νεανίσκους έχων 
δύο ΰϋν αυτω ^ιφήρεις, φόνω τίατρος ετΐε^ιόντας, 
ον 6 Αάαρχος έτύγχανεν άτίεκτονώς νεωΰτί. μετα- 
πεμ-ψαμενης δε της Έρυ^οϋς αυτόν, άνευ δορυφόρων 

Ιό είΰηλϋ-ε, και τών νεανίσκων αυτω προΰτΐεΰόντων 
τυτΐτόμενος τοΓ? ξίφεΰιν άτίέΟ'ανε. τον μεν οϋν 
νεκρόν έρρί'φαν υτιερ το τείχος, τον δε Βάττον τΐρο- 
αγαγόντες ανέδειξαν έτά τοί^ τίατρίοις βασιλέα, καΐ 
την ατί αρχής Ίίολιτείαν ο Πολύαρχος άτίέδωκε 

20 τοις Κυρηναίοις. έτύγχανον ό' ^Αμάΰιδος του Αίγυ- Ο 
Λτίων βασιλέως στρατιώται συχνοί τΐαρόντες , οίς 6 
Αάαρχος έχρητο τίΐστοΐς, καΐ φοβερός ην ούχ ήκιστα 
δι' εκείνων τοις τΐολίταις. οϋτοι τίρός'Άμασιν επεμ- 
■φαν τους κατηγορήσοντας του τε Πολυάρχου καΐ της 

25 Έρυ^,οϋς. χαλετίαίνοντος δ' εκείνου καΐ διανοουμένου 
τίολεμεΐν τοΓ^ Κυρηναίοις, συνέβη την μητέρα τελευ- 

2 δίΐν ΒβηδβΙβΓΠδ: δη- 6 άναπτοτ^ϋ-ύς] άνκπτερωϋ'είς 
Οθΐ)βί;ιΐ3 12 αντω *: αυτω 17 προαγαγόντες Ηβΐ'ΛνθΓάβ- 
ηυ8: προΰαγαγόντεξ 

16* 



244 ΜϋΙ,ΙΕΕυΜ 

τΤιΰαί, καΐ ταφάς αντης έτίιτελονντοζ^ αναγγέλλοντας 
έλΰ-εΐν τταρά τοϋ Άμάΰιδος. εδο^εν ονν τω Πολν- 
ϋ άρχω βαδίζειν άπολογηΰομένω' της δ^ Έρνξ,ονς μη 
άτίολειτίομένης ^ άλλ^ ετίεΰ^αυ καΐ ΰνγκυνδννενειν 
βονλομένης, ονδ^ η μήτηρ Κριτόλα^ καίπερ ονΰα 5 
πρεΰβϋτίς, άπελείττετο. μέγιΰτον δ' αντης ήν αξί- 
ωμα, Βάττον γεγενημένης αδελφής τοϋ Ενδαίμονος. 
ώς ονν Ύΐλ^ον εις Αιγνητον^ ο" τ άλλοι ^ανμαΰτώς 
άπεδέ^αντο την τίρά^ιν αντών, καΐ 6 "Αμαΰι,ς ον 
μετρίως άτΐεδέ^ατο την τε ΰωφροΰννην καΐ την αν- ίο 
δρείαν της γνναικός' δώροις δε τυμηΰας καΐ ^ερα- 
Ίίεία βαΰίλίκΐ] τόν τε Πολναρχον καΐ τάς γυναίκας 
εις Κνρηνην άτίέΰτειλεν. 

ΞΕΝΟΚΡΙΤΗ. 

Ε Ούχ ήττον δ' αν τυς άγάΰαιτο την Κνμαίαν 
Ι^ενοκρίτην ετά τοις ηραχ&εΐΰί ττερί ^Αριΰτόδημον ΐ5 
τον τνραννον, ω τίνες Μαλακον ετίίκληΰον οϊονται 
γεγονέναι^ τάληΰ-ες άγνοονντες. έτίεκλη^η γαρ ντΐο 
των βαρβάρων Μαλακός, όπερ έΰτίν άντιτΐαις, δτ^ 
μειράκιον ων τίαντάπαύι μετά των ηλίκων ετυ κο- 
μώντων (ονς κορωνιότάς ώς εουκεν άτΐο της κόμης 2ο 
ώνόμαξον) εν τοις προς τους βαρβάρους πολέμοις 
ετΐίφανης ην καΐ λαμπρός ου τόλμγ] μόνον ουδέ 
χειρός έ'ρ^^ο^^, αλλά καΐ βυνέβει καΐ πρόνοια φανείς 
περιττός. οΟ-εν εις τάς μεγίΰτας προήλϋ-εν αρχάς 
ϋ'αυμαζόμενος υπό των ττολ^τώι^, κΓίί 'Ρωμαίοις επι- 25 

Γ κουρίαν άγων έπεμφ^'η πολεμουμένοις υπό των 
2 π(x^α\ τα. 7ΐαρα? 17 τάλη^ες *: το άλη^βς 



νΐΕ,τυΤΕδ. 245 

Τνρρηνών, Ταρκννίον Σονπερβον έπΙ την βαΰιλειαν 
καταγόντων. εν ταντί] δε τι] ΰτρατεία μακρά γενο- 
μένγι πάντϊ] ττρΌζ χάριν ενδίδονς τοΐ^ ΰτρατενομένοις 
των ττολιτών και δημαγωγών μάλλον η ΰτρατηγών 

5 έπεκοεν αντονς βννεπιΘ-εαϋ^αί τη βονλη καΐ ύννεκ- 
βαλεΐν τονζ άρίΰτονζ καΐ δννατωτάτονς. εκ δε 
τούτον γενόμενος τύραννος ήν μεν εν ταΐζ τίερί 
γυναίκας καΐ τίαΐδας ελεν^ερονζ άδυκίαίζ αντοζ εαυ- 
τόν μοχθηρότερος, ιΰτόρηταυ γάρ^ οτι τους μεν 

10 αρρενας τιαΐδας ήβκεί κόμαίζ και χρυΰοφορεΐν, τάς 
δε %-ηλείας ήνάγκαξε τίεριτρόχαλα κείρεΰϋ-αι καΐ 
φορείν έφηβικάς γ^λαμύδας καΐ των άνακώλων χιτω- 262 
νίύκων. ου μην άλλ' έ^αιρέτως εραΰϋ-είς της ^ενο- 
κρίτης είχεν αύτην φυγάδος ουΰαν τίατρός, ου 

ί^ καταγαγών ονδε πείΰας εκείνον^ άλλ' οττωΰοϋν ηγού- 
μενος άγατΐάν ΰυνοϋβαν αύτω την κόρην^ ατε δή 
ζι^λουμενην καΙ μακαρίζομενϊ^ν νπο των τίολίτών. 
την δ\ ταύτα μεν ουκ έξ,επληττεν' άχΌ-ομενη δ' επΙ 
τω ΰννοικεΐν ανέκδοτος καΐ άνέγγνος ονδεν ήττον 

20 επόϋ^εί των μιμούμενων υπό του τνράννον την της 
πατρίδος ελενθ-ερίαν. έτυχε δε κατ εκείνο καιρού 
τάφρον άγων κύκλω τιερί την χώραν ο '^ριβτόδημος, Β 
ούτ άναγκαΐον έργον ούτε χρήβιμον, άλλως δε 
τρίβειν και άτίοκναίειν τίόνοις καΐ άύχολίαις τους 

2δ πολίτας βουλόμενος' ην γαρ τΐροΰτεταγμένον εκάΰτω 

μέτρων τινών άριϋ'μον εκφέρε ιν της γης. ** ώ^ είδε ν 

2 ατρατεία *: ατρατιά 9 μοχθηρότερος ΗβΓ\\-βΓ€ΐθηπ8 : 
μοχΟ•ηρότατος 10 -αόμαις] ν.ομαν Μ 12 καΙ τών'] ν,ατα 

των δαίιηαδΐυδ 26 ΙίίοπηΒ,ιη ΕΐάοΙ. ΛΥ, ς[πειιη 5υ]ρρ1βί γβιΊοίδΐ 
εν τούτοις δε ν.α.\ γννή τις 



246 ΜϋΕΙΕΚϋΜ 

έτίίόντα τον ^Αριΰτόδημον, ε^εκλίνε καΐ παρεκαλν- 
^ατο τω χιτωνιόκω το πρόβωπον. άπελ^όντοξ ονν 
τον ^Αριύτοδήμον^ όκώπτοντεζ ο[ νεανίσκοι καΙ παί- 
ζοντες ήρώτων, ο τι δη μόνον νπ αι^οί)^ φνγου τον 
^Αρίΰτόδημον, προζ δε τονς αλλονς ονδεν τΐά^οί 5 
τοίοϋτον' ι) δε καΐ μάλα μετά ύτΐονδτίζ άτίεκρίνατο 
^μόνος γάρ' εφη ^Κνμαίων Άριΰτόδημοζ άνήρ έΰτί.' 
τουττο γαρ λεχϋ^εν το ρήμα πάντων μεν ηψατο, τονζ 

^ (Ϊ£ γενναίους καΐ παρώ^ννεν αιΰχννΐ] τήζ έλενϋ'ερίαζ 
άντέχεύ^αι. λέγεται δε και ΐΞίενοκρίτην άκονΰαΰαν ίο 
ειπείν, ώς έβονλετ αν και αύτη γην νπερ τον 
πατρός ψέρειν παρόντος η τρνφης ΰνμμετέχειν Άρι- 
βτοδημω και δννάμεως τοΰαντης. επέρρωΰεν ονν 
ταύτα τονς όννιΰταμένονς επΙ τον Άριβτόδημον, ών 
ηγεΐτο Θυμοτέλης' καΐ της ^ενοκρίτης είΰόδον πάρε- ΐ5 
χονόης αντοΐς αδειαν καΐ τον Άριΰτόδημον αοπλον 
και άφνλακτον , ον χαλεπώς παρειΰπεΰόντες δια- 
φΟ-είρονΰιν αντόν. οντω μεν ή Κνμαίων πόλις ηλεν- 
^ερώ&η δνεΐν άρετΐ] γνναικών, της μεν έπίνοιαν 
αντοΐς καΐ δρμην εμβαλονΰης τον έργον , της δε 20 
προς το τέλος ΰνλλαβομένης. τιμών δε και δωρεών 
μεγάλων τη ^ενοκρίτη προτεινομένων έάΰαΰα πάύας 

Ό εν ητηΰατο, ϋ-άψαι το 6ώμα τον ^Αριύτοδήμον' καΐ 
τοντ ονν εδοΰαν αντί] καΐ ^ήμητρος ίέρειαν αυτήν 
εϊλοντο, ονχ ήττον οίόμενοι τη ^εω κεχαριβμένην 25 
ή πρέπουβαν εκείνη τιμήν ε6ε6%^αι. 

1 ίτιιόντα Χ: άτΐίόντα 4 δ η *: οη 8 γαρ^ 

γονν Μ 9 αίαχυντι] αΐΰχΰνη ϋΐηδΐιΐδ 14 τονξ Ραίζί^'ίπδ 



νίΕΤυΤΕδ. 247 



ΠΤΘΕίΙ ΓΤΝΗ. 



Λέγεται δ\ καΐ την Πνϋ-εω τον κατά ^ερ^ην 
γυναίκα βοφην γενέύ^αι καΐ χρηβτήν. αντος μεν 
γαρ 6 Πνϋ-ης ως εοικε χρυόείοίζ εντνχών μετάλλοις 
καΐ άγατΐηΰας τον εξ αντών τίλοντον ον μετρίως 

5 άλλ' άτΐλήΰτως καΐ ττερίττώς, αυτός τε ΛερΙ ταϋτα 
διέτριβε καΐ τους πολίτας καταβίβάζων απαντάς 
δμαλώς όρύττειν η φορείν η κα^αίρειν ήνάγκαζε 
το χρυύίον^ άλλο μ7]δεν εργαζομένους το τίαράτίαν Ε 
μΐ]δ^ε πράττοντας, άπολλυμένων δ\ πολλών πάντων 

10 (ϊ' άπαγορευόντων ^ αί γυναίκες ικετηρίαν ε^εΰαν 
επΙ τάς ^ύρας έλ%Όϋ(3αι της του Πύ&εω γυναικός. 
ή ά' έκείνας μεν άπιέναι καΐ ^αρρεΐν έκέλευβεν, 
αύτη δε των περί το χρυΰίον τεχνητών οίς έπίΰτευε 
μάλίΰτα καλέΰαΰα καΐ καϋ-είρξ,αόα, ποιεΐν εκέλευεν 

15 άρτους τε χρυβοϋς καΐ πέμματα παντοδαπά καΐ 
όπώρας, καΐ οΰοις δη μάλίΰτα τον Πν%'ην εγίνωΰκεν ^ 
ηδόμενον όψοίς καΐ βρώμαΰί. ποίη^έντων δε πάν- 
των ^ ο μεν Πνϋ-ης ηκεν από της ^ένης' ετύγχανε 
γαρ άποδημών' η δε γυνή δείπνον αίτοϋντι παρέ&ηκε 

20 χρυβην τράπεζαν ούδεν έδώδιμον έχονβαν άλλα πάντα 
χρυΰα, το μεν ούν πρώτον έχαιρε Πύ%^ης τοις μιμή- 
μαΰίν, εμπληΰ&είς δε της όψεως γ^τει φαγειν' ή δε 
χρυβοϋν δ τι τύχοί πο&ήΰας προβέφερε. δυβχεραί- 
νοντο^ (5' ί^ύτοι) καΐ πεινην /3οώντο?, ^άλλά ΰύ γε 

25 τούτων" είπεν ^άλλου δ' ονδενός εύπορίαν πεποίη- 

ΠΤΘΕΏ. ΓΤΝΗ Χ 



248 ΜϋΙ^ΙΕΚϋΜ 

263 κοί^ ημιν' καΐ γάρ εμπειρία καΐ τέχνη παβα φρούδος, 
γεωργεΐ δ^ ουδείς, αλλά τα ΰπειρόμενα καΐ φντενό- 
μενα καΐ τρεφοντα της γης όττίΰω καταλίτΐόντες 
όρνύΰομεν αχρηότα καΐ ξητονμεν , άτίοκναίοντες 
αντονς καΐ τους τΐολίτας.' εκίνηΰε ταύτα τον ΠνΟ-ην, 5 
καΐ τΐαΰαν μεν ον κατελνΰε την περί τα μέταλλα 
πραγματείαν, ανά μέρος δε το πέμπτον εργάξεΰϋ-αί 
κελενΰας των πολιτών, τους λοιπούς έπΙ γεωργίαν 
και τάς τέχνας έτρεφε, ^έρξ,ον δε καταβαίνοντος 
επί την Ελλάδα, λαμπρότατος εν ταΐς νποδοχαις ίο 
και ταΐς δωρεαΐς γενόμενος χάριν ψη^ατο παρά 
τού βαΰιλέως, πλειόνων αντω παίδων όντων, ενα 

Β παρεΐναι της ΰτρατείας και καταλιπεΐν αντω γηρο- 
βοΰκεΐν. 6 δε ΐΞΐέρ^ης νπ' οργής τούτοι/ μόνον, ον 
εξ,ϊ^τήύατο, ΰφά^ας και διατεμών εκέλενΰε τον ΰτρα- ιό 
τον διελϋ-ειν, τους δ' άλλους έπηγάγετο, και πάντες 
Γ<:;τώ/Ιοντο κατά τάς μάχας. εφ' οίς 6 Πύϋ-ης ά&ν- 
μήΰας έπαΰ-εν όμοια πολλοίς των κακών καΐ ανόη- 
των τον μεν γάρ θάνατον εφοβεΐτο, τω βίω δ' 
ηχ&ετο. βουλόμενος δε μη ζην, προέΰϋ'αι δε το 20 
ζην μι] δυνάμενος, χώματος οντος εν τι] πόλει με- 
γάλου καΐ ποταμού διαρρέοντος, όν Πυ^οπολίτην 

Ο ώνόμαζον, εν μεν τω χώματι κατεΰκεύαΰε μνη μείον, 
έκτρέ-φας δε το ρεΐ^ρον , ώΰτε διά τού χώματος 
φέρεΰ^-αι 'ψαύοντα τού τάφου τον ποταμόν' έπι'^'^ 
τούτοις βυντελεβ^εΐόιν αύτος μεν εις το μνημεΐον 
κατηλ&ε, τΤ] δε γυναικί την άρχην καΐ την πόλιν 

13 γηροβοσ-Λεΐν] γηροβοοηόν 0θ1)βί;π8 



νίΕΤϋΤΕδ. 249 

άνα^εΙς ατΐαβαν εκελενΰε μη τίροΰίεναι, τΐεμπειν 
δε το δεΐτίνον αντω καΟ-' έκάΰτην ημεραν εις βάριν 
ένηΟ'εΐΰαν ^ αχρί ον τον τάφον η βαρύς τίαρέλ^ϊΐ 
το δεΐπνον άκέραιον εχονΰα, τότε δε τίανΰαύ^αι 
5 τίέμτίονβαν^ ως αντον τε^νηκότος. εκείνος μεν οντω 
τον λοιπόν βίον δίηγεν, ή δε γννη της άρχης 
καλώς ετΐεμελήϋ-η και μεταβολην κακών τοις άν- 
ϋ-ρώποίς παρεΰχε. 



ΚΕΦΑΛΑΙί^Ν ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ. 



Ρί^ΜΑΙΚΑ. 

1. ^ζΐίά χί την γαμ,ονμενην ατίτεΰΟ'αι Λνρος καΐ 
Ε νδατος κελενονΰί-,' πότερον τούτων ώς εν ΰτοιχείοίζ 

καΐ άρχαΐζ το μεν άρρεν έΰτΐ το δε 0"ηλν^ καΐ το 
μεν αρχάς κινήΰεως ενίηβί το ^' υποκείμενου καΐ 
ϋληζ δύναμίν' η διότι το %ϋρ κα^αίρευ καΐ το 5 
ύδωρ άγνίζεί, δει δε καΰ^αράν καΐ άγνην δυαμένειν 
την γαμη^εΐΰαν; η οχί, καΰ-άτίερ το πυρ χωρίς υγρό- 
τητος ατροφόν έύτι καΐ ^ηρον το δε ϋδωρ άνευ 
^ερμότητος αγονον καΐ άργόν, οϋτω καΐ το άρρεν 
αδρανές καΐ το ^ηλυ χωρίς αλλήλων, η δε ύύνοδος ίο 
άμφοΐν επιτελεί τοις ^^ιί/^ο:^^ την όυμβίωΰίν; η ουκ 
Ε άπολείπτεον καΐ κοινωνητέον άπάβης τύχης, καν 
άλλου μηδενός η πυρός καΐ -υ^ατο^ μελλωΰί κοινώ- 
ν εΐν άλλήλοις', 

2. ^/ίιά τι ου ττλδί-Όι/οί^ οΰά' έλάττονας αλλά ΐ5 
πέντε λαμπάδας άπτουΰιν εν τοις γάμοις, ας κηρί- 
ωνας 6νομάζου6ιν\ πότερον, ώς Βάρρων ελεγεν, οτι 
των ΰτρατηγών τριβΐ χρωμένων, ύϋν τοΓ^ άγορα- 

4 καί. νλης] έχει καϊ νλης ΛΥ" 11 ?)"] ην ϊάβηι 13 
άλλον Τουρΐυδ: ν.αλοϋ 17 Βά^^ων'] ϋβ Ι^ίη^. Ιιίΐί;. V 

§ 61 18 τ^ιοϊ χρωμένων κε] Ιίίοιιηοδα. οι. ^γπύ). ιηβαδ 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 251 

νόμοίξ πλείονας, παρά δε των άγορανόμων απτουβι 
το πνρ οι γαμονντες, η διότι πλείοβυ χρωμένων 'ί^^^ 
άρί^μοΐζ, πρόζ τε τα άλλα βελτίων καΐ τελειότερος 
6 περιττός ένομίζετο καΐ προς γάμον άρμοδιώτερος-, 

5 6 γαρ άρτιος διάΰταΰίν τε δέχεται και το ΐβον αντοϋ 
μάχιμόν εΰτι καΐ άντίπαλον, 6 δε περιττός ου δύ- 
ναται διαβχιΰ&τίναι παντάπαβιν] άλλ' νπολείπει τι 
κοινον άεΐ μεριζόμενος. τον δε περιττού μάλιΰτα 
γαμήλιος η πεντάς έΰτΐ' τα γαρ τρία πρώτος περιτ- 

10 τός καΐ τα δυο πρώτος αρτιος' εκ δε τούτων ώόπερ 
άρρενος και ^ήλεος η πεντάς μεμικται. τ] μάλλον, 
επει το φώς γενεΰεώς έβτι ΰημεΐον, γυνή δ' άχρι Β 
πέντε τίκτειν δμον τά πλεΐΰτα πεφνκε, τοΰαύταις 
χρώνται λαμπάΰιν, η δτ^ πέντε δεΐβ^αι Ο'εών τους 

15 ^'α^ουντα^ οϊονται, .^ιός τελείου και "Ηρας τελείας 
και Αφροδίτης καΐ Πείρους, έπΙ πάβι δ' ^Αρτέμι- 
δος, Ύ^ν ταΐς λοχείαις και ταΐς ώδΐΰιν αί γυναίκες 
επικαλούνται ; 

3. ^ζίιά τί, πολλών όντων εν ^Ρώμγι ναών Άρτε- Ο 

20 μιδος, εις μόνον τον εν τω κάλου μένω Πατρικίω 
ΰτενωπω άνδρες ουκ εί<5ία(5ιν\ ή διά τον λεγόμενου 
μύ^Όν, γυναίκα γάρ αυτόθι την ^εόν ΰεβομένην 
βιαζόμενός τις υπό τών κυνών διεΰπάβ&η, και άπό 
τούτου δεισιδαιμονίας γενομένης άνδρες ουκ είΰίαΰι. 

25 4. ^^ιά τί τοΓ? άλλοις Άρτεμιβίοις εττ^^ί-κώ^ έλά- 

φων κέρατα προΰπατταλενουΰι, τω δ' εν Άβεντίνω 

βοών' η τού παλαιού ΰνμπτώματος άπομνημονεύ- 

οντες; λέγεται γάρ εν Σαβίνοις "Αντρωνι Κορατίω 

17 ταΐς] Ιν ταΐς'ί 21. 27 η ΌιΐθΙ)η6ΓΠ8: η 



252 ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 

βονς εκ7(ρε7ΐ:Ύΐζ ο-ψει καΐ μεγέ^ει διαφερονΰα των 
άλλων γενεΰΰ'αί' μάντεως δε ηνος αντω φράΰαντος^ 
οτυ τον καΘ-ιερενΰαντος ^Αρτέμιδι την βοϋν εκείνην 
εν Άβεντίνω τιέπρωται μεγίΰτην γενεύΰ-αι, καΐ βαΰί- 
λενβαι της Ιταλίας άτΐάΰης την τΐόλιν, ελϋ^εΐν μεν 5 

ϋ εις ^Ρώμην τον αν^ρωτίον ως ^νβοντα την βονν' 
οικθ'του ^£ κρνφα τω βαΰίλεΐ Σερονίω το μάντενμα 
φράΰαντος, εκείνον δε Κορνηλίω τω ιερεΐ, τίροΰτά^αυ 
τον Κορνηλίον τω "Αντρωνι λονύαΰ&αι ττρό της 
ϋ'νύίας άτίο τον Θνμβρεως' νενομίΰΰ-αι γαρ οντω ι^ 
τονς καλλιερονντας. εκείνον μεν ονν απελθόντα 
λονΰαΰΟ-αί^ τον δε Σερονιον φ^άΰαντα %•ν6αυ τι] 
^εω την βοϋν καΐ τω ιερω τα κέρατα τίροΰτίαττα- 
λενΰαι. ταντα καΐ 6 Ίόβας ίΰτόρηκε καΐ Βάρρων, 
πλην οτυ τοννομα τον "Αντρωνος Βάρρων ον γε- ι» 
γραφεν, ονδ' νπο Κορνηλίον φηΰΐ τον ιερέως άλλ' 
νπο τον νεωκόρον τίαρακρονΰ^ηναι τον Σαβΐνον, 
5. '^/Ιίά τί τους τεΰ'νάναί φημιϋ^έντας ετά ^ένης 

Ε τρενδώς, καν ετΐανέλ^ωβίν, ου δέχονται, κατά ϋ•νρας, 
άλλα τω κεράμω τίροΰ βαίνοντες εί'βω καϋ-ιάΰίν αν- 2α 
τονς;^ 6 μεν γαρ Βάρρων αίτίαν μν&ίκην όλως 
άποδίδωΰι. φηΰΐ γάρ, εν τω περί Σικελίαν πολέμω 
νανμαχίας μεγάλης γενομένης καΐ κατά πολλών φήμης 
ονκ άληϋ-οϋς ως άπολωλότων ρνείΰης, έπανελ^όντας 
αντονς ολίγω χρόνω πάντας τελεντηΰαί, ένΐ δ' είΰ- 25 
ίόντί τάς ^νρας άπαντηΰαι κλειομένας απ* αντο- 
μάτον καΐ μή χαλάν έπιχειρονντων άνοίγειν. τον ά' 
αν^ρωπον αντον καταδαρΟ-όντα προ των ^νρών 
14 Ίόβας] ΜαβΠοΓ. 3 ρ. 470 20 αυτούς Χ: αντυνς 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 253 

ίδεΐν κατά τονζ ϋτίνονς οφίν υφηγουμενην αντώ Έ 
την ντίερ το τεγοζ εις την οικιαν κα0•ίμη6ίν' ποιή- 
όαντα δ' οντωζ εντνχη γενεΰ&αυ και γηραιόν εκ 
δε τούτον το εϋ•θζ καταΰτηναί τοις νΰτερον. δρα 

5 άέ μή καΐ ταντα τρόττον τινά τοι^^^Ελληνικοΐζ εοίκεν' 
ον γαρ ένόμιζον άγνονζ ονδε κατεμίγννβαν έαντοΐζ 
ονδ^ εί'ων ιεροΐζ πληβιάζειν^ οίζ εκφορά γεγόνει καΐ 
τάφοζ ώς τεΟ-νηκόΰι. λέγεται δε τίνα των ενόχων 
τανττι τι] δεισιδαιμονία γεγονότων Άριϋτΐνον εις 

10 Δελφούς άπούτείλαντα δεΐΰΰ-αί τον ^εον καΐ παραι- 
τεΐΰϋ'αί τάς τΐαρονΰας αντώ διά τον νόμον άτιορία^' 
την δε Πν^-ίαν ειπείν 

^ούβατίερ εν λεχέεΰβι γννη τίκτονΰα τελείται^ 265 
ταντα πάλιν τελεΰαντα ^νειν μακάρεύΰι ΰ-εοιΰι/ 

15 τον ονν^Αριβτΐνον ύνμφρονήύαντα παραΰχεΐν έαντόν^ 
ώΰπερ έ'Ι άρχηζ τικτόμενον ταΐς γνναιξ,Ιν άτίολονύαι 
και βτίαργανώΰαι και ^ηλην έπιΰχεΐν, οντω τε δράν 
και τονς άλλονζ απαντάς, νΰτεροπότμονζ προΰαγο- 
ρενομένονζ. ενιοι δε και προ τοϋ ^Αριύτίνον ταντα 

20 γενέ(5%•αι περί τονς νΰτεροπότμονς και το εΰ-ος είναι 
παλαιόν. ονδεν ονν ^ανμαΰτόν, ει και ' Ρωμαίοι 
τοΓ^ (ϊοκοί'ίίΜ^ άπα^ τε^άφϋ^αι και γεγονεναι της 
των φΟΊτών μερίδος ονκ ωοί^το δεΐν παριέναι την 
ανλειον, ϊ] ^νΰοντες έξ,ίαόι και %•ν6αντες είβίαΰιν, Β 

25 άλλ' άνωθεν εκελενον εις τά νπαιϋ-ρα καταβαίνειν 
εκ τον περιέχοντος" και γαρ τονς κα&αρμονς επιει- 
κώς πάντας εν νπαί&ρω τελονΰι. 

12 ίίτζΕίν] άνειπίΐν Οοΐ^θίπδ 14 τελέααντ<χ] τίλίσας 

ίςΐΰΐπ Ιό ανμφρονήοαντοί ΛΥ: ευ φρονήοαντα 



254 ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 

6. ^ζΐίά τί τονς όυγγενεις τω ύτόματι φιλονΰίν 
αί γυναίκες ;' ττότερον ώς οι τίλεΐβτοι νομ,ίζονΰυν 
άτϋειρημενον ην τίίνειν οίνθ2^ ταΐζ γυναιξίν, οτίωζ 
ονν τΐίονΰαί μη λαν&άνωΰιν άλλ"* ελεγχωνταί τίερι- 
τνγχάνονβαΰ -τοΓ^ οικείοίζ, ενομιΰΟ^η καταφιλεΐν' η » 
(ϊύ' ην ^^ρίΰτοτεληζ 6 φίλόβοφος αίτίαν ιβτόρηκε; 

β το γάρ πολν^ρνλητον εκείνο καΐ τΐολλαχον γενεόΌ-αι 
λεγόμενον ώς εοικεν έτολμή%•η καΐ ταΐς Τρωάΰι τίερι 
την Ίταλίαν. των γάρ ανδρών, ώς τίρούετΐλενΰαν, 
άτίοβάντων ενέτιρηΰαν τα τίλοΐα, τίάντωξ άπαλλα- ίο 
γηναυ της πλάνης δεόμεναι καΐ της Θ-αλάττης' φοβη- 
Ο'εΐβαι δε τους άνδρας ήΰττάζοντο των ΰνγγενών καΐ 
Οικείων μετά τοϋ καταφιλεΐν καΐ τζεριπλεκεβ^αι τονς 
ττροβτνγχάνοντας. ττανΰαμενων δε της οργής καΐ 
διαλλαγέντων^ εχρώντο καΐ τον λοίτΐον ταντί] τγι ι^ 

ϋ φιλοφροβνντι τίρος αυτούς, η μάλλον εδό^η τούτο 
ταΐς γνναι^Ιν ώ^ τιμήν αμα καΐ δύναμιν αύταΐς 
φερον, ει φαίνοιντο π:ο/Ιλοΐ'5 και άγαμους εχουβαι 
Συγγενείς καΐ οικείους; η, μη νενομιύμενον βυγγενί- 
δας γαμεΐν^ άχρι φιλήματος η φιλοφροΰννη προήλ%'εν 20 
καΐ τούτο μόνον άτίελείφ^-η ΰνμβολον και κοινώνημα 
της όυγγενείας; τΐρότερον γάρ ουκ έγάμουν τάς άφ' 
αίματος^ ωΰτίερ ούδΐ νυν τη^ίδας ούδ' άδελφάς 
γαμοϋΰιν, άλλ' ό'ψε ύυνεχώρηΰαν άνεφιαις ΰυνοικεΐν 
εκ τοιαύτης αιτίας, άνήρ χρημάτων ενδεής τά ό' 2γ> 
άλλα χρηΰτος και παρ' ύντ^νουϊ; τω δήμω των τίολι- 

6 Ά^ι^τοτ8λΎις\ Γγλ^πι. 567 7 πολλαχον λΥ: πολλού 

8 καΐ ταίς Τρωάα ίίίθηΐ: ταις τρωάοι ν,αΐ 23 τηϋίδας 

ΟθΙ)θΙιΐ8: τιτΟ-ίδας 



ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 255 

τενομ,ενων άρεΰκων, επίκληρον άνε-φίάν εχειν έ'δοξ,ε Ε 
καΐ τίλοντεΐν άτι αντηζ' έτά τούτω δε γενομένης 
αντον κατηγορίας , 6 δημοζ άφείς την αίτίαν ελεγ- 
χειν ελνΰε το έγκλημα, 'ψηφιΰάμενος πάΰιν έ^εΐναι 
5 γαμεΐν αχρν ανεψιών, τα δ' ανωτέρω κεκωλν<3%'αι. 

7. ^^ίά τι δε δώρον λαβείν άνδρΐ τναρά γυναι- 
κός καΐ γνναικί παρ' ανδρός άπείρηται-' πότερον, 
ώς Σόλων γρά-φας τάς δόΰεις κυρίας είναι των 
τελευτώντων, τίλην ει μη τις άνάγκτ] Συνεχόμενος 

10 η γυναικί τίει^όμενος την μεν ανάγκην ως βιαζο- 
μενην υπε^είλετο, την δ' ήδονην ώς παραλογ ιζομε'- Ε 
νην, οϋτως ύπενοή^ηΰαν αί γυναικών καΐ ανδρών 
δόΰεις' η φαυλότατον ηγούμενοι όημεΐον εύνοιας το 
διδόναι {διδόαβι γαρ καΐ αλλότριοι καΐ μη φιλοϋντες) 

15 εκ τοϋ γάμου την τοιαύτην άρεβκειαν άνεΐλον, οτΐως 
άμιΰΰΌν 7} και τΐροΐκα και δι' αύτο μη δι' άλλο το 
φιλεΐ6%•αι και φιλεΐν; η ότι τω λαμβάνειν διαφϋ'ει- 
ρόμεναι μάλιβτα προΰίενται τους αλλότριους, ΰεμνόν 
εφάνη το μη δίδοντας αγαπάν τους ί'^ιοι;^; η μάλ- 

20 λον ότι δει και γυναιξί κοινά τά ανδρών είναι και 266 
άνδράΰι τά γυναικών; μαν^άνει γαρ ο λαβών το 
δο%'εν άλλότριον ηγεΐό^αι το μη δοΟ'εν, ωύτ όλί'^^οι/ 
δίδοντες ί^λλτ^'λοί.^ το %άν αφαιρούνται. 

8. ^ζίιά τι δ\ παρά γαμβρού καΐ παρά πενΟ-εροϋ 
2δ λαβείν έκείνοις κεκώλυται δώρον -' η παρά γαμβρού 

μεν, ίνα μη δόξ,η διά του πατρός εις την γυναίκα 
περιχωρεΐν το δώρον παρά πεν^ερού δε, ότι τον 
μη δίδοντα δίκαιον εφάνη μηδέ λαμβάνειν; 
25 η Όυ6ΐ)ηβΓΠ8 Ιιίο βί ίηίτεί: η 



256 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

Β 9. ^Ζΐίά τί^ καν εξ, άγρον καν άπο ξένης επανίωβιν^ 
έχοντες οΓκοί. γυναίκας προτίέμτίονύυ δηλούντες ανταΐς 
οτι τίαραγίγνονταί',' τίότερον δτι τοϋτο τίΐΰτενοντός 
έύτι την γυναίκα μηδέν ραδιουργεΐν το δ^ εξαίφνης 
καΐ άτίροΰδοκήτως οίον ενέδρα καΐ τΐαρατήρηβίς, η 5 
ύτΐεύδουόίν ώς ποΟ-ούόαίς καϊ τΐροΰδεχομεναις εύαγ- 
γελίξεΰ&αί τίερί αυτών, η μάλλον αυτοί τίερί εκείνων 
τίυΰ-εύΘ-αί τΐοΰΌϋΰίν, ει όωζομενας καϊ τίοΟ-ούΰας ετά 
της οικίας καταλαμβάνουν υν; η τίλείονες ταΐς γυναι- 
ξίν οίκονομίαι, καϊ άβχολίαι, των ανδρών άτίόντων, τυγ- ίο 
χάνουόί καϊ δίαφοραΐ καϊ ορμαΐ τΐρος τους ένδον ' %ν 
ουν άτταλλαγείόα τούτων άΰ-όρυβον τω άνδρΐ τίαρεχτ} 
την υτΐοδοχην και ήδειαν, ή Λροδήλωόίς γίγνεταί; 

Ο 10. ^ζ^ίά τί τους Ο^εοϋς ττροΰκυνοϋντες έτίΐκαλύ- 
Ίίτονταυ την κεφαλήν^ τών δ^ άνΰ'ρώτνων τοις άξίοι,ς ΐ5 
τίμης άτίαντώντες, καν τύχωύίν ετά της κεφαλής 
έχοντες το ι/ιιάτίοΐ', αΛοκαλύτίτονται-,^ τοϋτο γαρ 
εοίκε κάκείνην έτατείνευν την ατίορίαν. ει μεν ουν 
6 τίερί Αινείου λεγόμενος λόγος αλήτης έβτιν, δτι 
τοϋ ζ/ίομι^^ου^ τταρεξιόντος επικαλυψάμενος την ϋ'υ- 20 
όίαν έτίετελεΰε, λόγον έχει κίγΐ άκολουϋ'ει τω όυγκα- 
λύτίτεΰΰ'αι τΐρος τους τίολεμίους το τοΓ^ φίλοις καϊ 
άγα^οις εντυγχάνοντας άτΐοκαλύπτεΰϋ-αΐ' το γαρ ττρΌς 
τους ^εοϋς ουκ Ι'διόν εΰτιν άλλα κατά ΰυμβεβηκός^ 
και απ εκείνου μεμενηκε τηρούμενον. ει δ' άλλο 25 
τι λέγειν χρή , ύκότΐει μη μόνον εκείνο δει ζητεΐν, 
δι^ ο τους ^εοϋς τίρούκυνοϋντες ετΐΐκαλύτΐτονται, 

5 ποίρατήρηας Χ: παρατηρηθεί ί] λΥ 7 αυτών *: 

αντών 11 όρ/ΐΑο:!] υργαΐ Υί 



ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 257 

ΰ'άτερον δ^ άκόλονϋ'όν έΰτι. των γαρ άνΰ-ρώτΐων 
άποκαλντΐτονταο τοΐζ δννατωτεροί£, ον Τίμην αυτοΐζ Β 
τΐροΰζί^εντες, άλλα τον φϋ'όνον αυτών μάλλον άφαυ- 
ρονντες, ίνα μη δό^ωβί τά^ αντάς τοις ^εοΐς τιμάς 

5 άτϋαιτειν μηδ' ντίομένειν μηδέ γαίρειν ϋ'εραπενό- 
μενοι τΐαραπληΰίωζ έκείνοίζ. τους δε &εονζ οντω 
τνροΰεκννονν η ταΐίεινοϋντες εαντονζ τι] έτακρύ-φεν 
της κεφαλής^ η μάλλον ενλαβονμενοί τίνα φωνην 
τίρούτίεβεΐν αντοΐς ε^ωϋ'εν ευχόμενους άτίαίΰιον καν 

10 δύβφημον αχρυ των ώτων άνελάμβανον το ιμάτιον * 
οτυ γαρ ιΰχυρως εφυλάττοντο ταϋτα, δηλόν έύτι τω 
7ίρο6ίόντας έτΐΐ μαντείαν χαλκωμάτων τιατάγω περί- 
-ψοφειΰ^αί. η ως Κάβτωρ λέγει τα "Ρωμαϊκά τοις Ε 
Πυ^αγορικοΐς όυνοικείών, τον εν ημΐν δαίμονα 

15 δεί6%•αι των έκτος ^εών καΐ ίκετεύειν, τι] της κεφα- 
λής έτίΐκαλύφευ την της "ψυχής αίνιττόμενον υτίο του 
ΰώματος έγκάλυψιν καΐ άτΐόκρυφίν. 

11. *ζ/ί-ά τί δε τω Κρόνω ^ύουΰίν άπαρακα- 
λύτίτω τη κεφαλή ;' τίότερον οτυ την εγκάλυφίν 

20 Αινείας παρέδωκεν, η δε του Κρόνου &υ6ία παμπά- 
λαιος έΰτιν' η οτί. τοΓ^ ουρανίοις επικαλύπτονται^ τον 
δε Κρόνον ηγούνται ^εον υπουδαΐον και χ&όνιον; 
η δτί- της άληΟ'είας ούδεν άπόκρυφον η έπίΰκιον, αλη- 
θείας δε νομίζουΰι' Ρωμαίοι πατέρα τον Κρόνον είναι; 

2δ 12. 'ζ/ίά τί δΐ τον Κρόνον πατέρα της αλη- 
θείας νομίζουύΐ'/ πότερον, ώΰπερ ενιοι των φιλοΰό- 
φων, χρόνον οί'ονται τον Κρόνον είναι, το δ^ άληθες Γ 
ευρίΰκει χρόνος" η τον μύθο λογού μεν ον έπΙ Κρόνου 

13 Κάΰτωρ] γκΙ.Γι-α^ηι.ΐΙΙ. £ΐ Ο.ΜπβΠθχΌ ΡδΓΪδ. 1844 ρ. 181 
ΡΙιιί&ΓοΜ ΜθΓ£ΐ1ία. Υοΐ. II. 17 



25δ ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

βίον, ει δικαιότατοξ ην, δίκόζ εΰτο μάλυβτα μετεχείν 
άληϋ'είαζ; 

13. 'ζ/^ά τό καΐ τω λεγομενφ Όνώρεο ^'ύονβιν 
άτΐαρακαλντΐτω τη κεφαλή (τον δε Όνώρεμ δόξαν αν 
τΐζ η τίμην με^ερμηνενόειε) ;' τΐότερον διότι λαμπρον 5 
ή δό^α καΐ τίεριφανεξ καΐ άνατΐετίταμένον, δυ ην 

267 αΐτίαν τοις άγαϋ^οΐζ και τίμωμένοΐξ άνδράΰυν ατίο- 
καλντίτονταί, δίά ταντην καΐ τον ετΐώννμον τήζ τιμής 
%εον οντω τίροΰκυνονΰι; 

14. ^ζίίά τι τονζ γονείς εκκομίζονβιν οι μεν νιοΙ ίο 
Συγκεκαλυμμένοι, αί δε θυγατέρες γυμναΐς ταΐς 
κεφαλαΐς και ταΐς κόμαις λελυμέναις-,' τίότερον οτι 
τιμάΰΟ'αι μεν ύπο των αρρένων δει τους πατέρας 
ως ^εοϋς τΐενΟ-εΐΰ&αι δ' υττΌ των θυγατέρων ως 
τε^νηκότας, έκατέρω το οι'κ^Γοί' ό νόμος άποδούς ε^ ΐ5 
αμφοτέρων έτίοίηΰε τό άρμόττον' η τίέν^Όυς μεν 
ο^κε^ον τό μη ΰυνη^ες, ΰυνη^έΰτερον δε ταΐς μεν 
γυναι^Ιν έγκεκαλυμμέναις, τοις δ^ άνδράΰιν άκαλυ- 

Β τίτοις εις τό δημόΰιον τΐροϊέναι; καΐ γαρ 7ίαρ"'Έλλη<5ιν 

όταν δυύτυχία τις γένηται, κείρονται μεν αί γυναίκες 2α 

κο^ιιώίίί' ^' 06 άνδρες, ότι τοις μεν τό κείρεΰϋ'αι ταΐς 

δε τό κομάν ΰύνηϋ'ές έβτιν. η τους μεν υιούς έπι- 

καλυΛτεΰΰ'αι δι ην είρήκαμεν αίτίαν ένομίόϋ-η (καΐ 

γαρ επι των τάφων ως φηΰι Βάρρων περιβτρέφονται, 

καΰ-άτΐερ ^εών ιερά τιμώντες τα των πατέρων μνη- 25 

ματα, καΐ καύΰαντες τους γονείς, όταν όβτέω πρώτον 

5 όΊότι ^: ^ί- οτι 6 δι ην'] ιηαΐΐηι ι) δι' ην 13 
μ\ν νπο των αρρένων^ ίΐθΐ. ΜίίΛνΐ^ίπΒ 14 νπό των ϋ'νγα- 
τέρων] άο\. κίθηι 24 Βάρρων] οί". Όθ Ι-ίυ^•. Ι^ίΐΐ:. V § 23 
ττεριοτρέφονται] περιατέφονται ηιαίβ "\ν. οί. Υϋ. Νυηι. ο. 14 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 259 

εντνχωΰΰ, ϋ'εον γεγονέναι τον τεϋ-νηκότα λεγονΰί)" 
ταΐζ δε γυναι^Ιν ονδ' όλως ε^ήν έπικαλνπτεβ^αϋ 
την κεφαλήν; ίΰτορεΐται γονν οτι πρώτοζ μεν επέ- 
βαλε γυναίκα Σπόριο^ Καρβίλίος επ άτεκνία, δεν- Ο 
5 τεροζ δε Σονλτίίκυοζ Γάλλος εφελκνΰαμενην ιδών 
κατά κεφαλής το ίμάτιον^ τρίτος δε Πόπλίος Σεμ- 
τίρώνίος αγώνα ϋ'εωρήΰαΰαν επυτάφιον. 

15. ^^ίά τι τον Ύέρμινον ^ ώ τά Τερμινάλια 
τίΟίονΰι, 0•εον νομίξοντες ονδεν εϋ-νον αντω ζωον,' 

10 ή "Ρωμύλος μεν ορονς ονκ εϋ-ηκε της χώρας, οτΐως 
ε^γΐ τίροΐέναι καΐ άτΐοτεμνεϋΟ'αί καΐ νομίζειν τΐάΰαν 
ιδίαν, ώβτΐερ δ Αάκων είπεν, ης αν το δόρυ έφι- 
κνηταΐ' Νομάς δε Πομπίλιος, άνήρ δίκαιος καΐ πο- 
λιτικός ών καΐ φιλόΰοφος γενόμενος, την τε χώραν 

ΐδ ώρίΰατο τίρος τονς γειτνιώντας καΐ τοΓ? οροις ετίΐ- 
φημίΰας τον Τερμινον ώς έπίΰκοπον καΐ φύλακα 
φιλίας καΐ ειρήνης ωετο δεΐν αίματος και φόνου 
καΟ-αρον καΐ άμίαντον διαφυλάττειν; 

16. 'ζ/ίά τί δούλαις το της Αευκο^'έας ιερόν Ό 
20 αβατόν εΰτι, μίαν δε μόνην αί γυναίκες είΰάγουΰαι 

παίουΰιν επί κόρρης και ραπίξουβιν•/ ή το μεν ταν- 
την ραπίζεδΰ-αι βύμβολόν έβτι του μη ε^εΐναι; κω- 
λύουβι δε τάς άλλας δια τον μϋΰ-ον. ή γαρ 'Ινώ 
ζηλοτυπήΰαΰα δονλην επι τω άνδρι λέγεται περί 
2ό τον υ ιόν εκμανήναι' την δε δούλην'Έλληνες Αίτω- 
λίδα γένει φαΰιν είναι, καλεΐΰΟ-αι δ' Αντιφεραν. 
διό καΐ παρ' ήμΐν εν Χαιρωνεία πρό του ΰηκοϋ της 
Αευκοχ^έας ό νεωκόρος λαβών μάστιγα κηρύΰΰει 

10 Ύ\ ϋιΐθ1)ηβηΐ8 Ιιΐο βί; ίπή-α: τ) 

17* 



260 ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 

^μη δονλον είΰίέναι μη δονλαν ^ μη ΑίτωλΌν μη 
Αίτωλάν.' 
Ε 17. ^ζίίά τι Λαρά τι] %'εω ταύττ} τοις μεν ίδίοΐξ 
τέκνοις ουκ εύχονται τάγαΟ•ά τοΐζ δε των αδελφών/ 
ττότεροι^ οτί ψίλάδελφοζ μεν τις ή 'Ινώ καΐ τον εκ 5 
τήζ άδελφηζ ετίΰ-ηνήΰατο, ή δε περί τους εαντης 
τΐαΐδαζ έδνΰτνχηΰεν' η και άλλως ήϋ-ίκόν και καλόν το 
εϋΌςκαΙ τιολλην παραβκενάζον εννοιαν ταΐς οίκείότηΰι; 

18. ^^ιά τι τω Ήρακλεΐ τίολλοί των τίλονύίων 
εδεκάτενον τάς ουβίας-/ τίότερον οτι κάκεΐνος εν ίο 
^Ρώμη των Γηρνόνον βοών άπέΟ-νΰε την δεκάτην, 

Ε η οτι "Ρωμαίους νπο Τνρρηνών δ εκατενο μένους άπήλ- 
λαζεν; η ταϋτα μεν ουκ είχε την ίΰτορίαν ά^ιότίίΰτον 
ώς δ^ άδηφάγω τινί τω'Ηρακλεΐ καΐ ευ^οίνω δαφίλώς 
καΐ άφΰ-όνως άτΐέϋ-υον; η μάλλον ώς εΛαχ^-ητοΐς τίολί- ΐ5 
ταις τον υπερβάλλοντα τίλοϋτον κολούοντες καΐ κα^ά- 
Ίίερ ευεξίας έτί άκρον εύΰωματούΰης άφαιροϋντες^ 
φόντο μάλίϋτα τίμάΰϋ•αί τον'Ηρακλεα καΐ χαίρειν ταϊς 
τοιαΰταις άτΐοχρήΰεΰί και ΰυύτολαις τών περιττών, 
ευτελή και αυτάρκη και άπέριττον τω βίω γενόμενον; 20 

19. ^^ιά τι τον Ίανουάριον μήνα νέου έτους 
^^^οίρχην λαμβάνουΰι•,' το γαρ τίαλαιον 6 Μάρτιος ηρι- 

^μεΐτο πρότερος, ώς άλλοις τε ττολΑοΓ^ δηλόν έΰτι 
τεκμηρίοις καΐ μάλιβτα τω τον πέμπτον από τοϋ 
Μαρτίου Πέμπτον καΐ τον έκτον "Εκτον όνομάζεύΰ-αι, 25 
και τους άλλους εφεξής άχρι τοϋ τελευταίου, όν 
ζίεκέμβριον καλοϋύιν από τοϋ Μαρτίου δέκατον 
άρι^μούμενον. ε| ού δη καΐ παρέύτη τιΰΐν οΐ'εβ^αι 
13 ί%£ΐ? 19 άποχ^ηΰεαι] άπο^ρίααι νβΐ άποχωρίοεαλν 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 261 

καΐ λέγειν, ώζ ον δώδεκα μηΰΐν άλλα δέκα ύννεπλή- 
ρονν Οί τότε ^Ρωμαίοι τον ένιαντον ενίοΐζ των 
μηνών ημέρας πλδίοι/α^ των τριάκοντα Λρο<5τι%'έντεζ. 
άλλοι ά' Ιΰτορονύι τον μεν ^εκεμβριον άπο τον Β 

5 Μαρτίου δεκατον είναι, τον δ' ^Ιανονάριον ενδεκατον, 
τον δε Φεβρονάριον δωδέκατον, εν ω καϋ-αρμοΐς τε 
χρώνται και τοις φ^ιμενοις εναγίξονΰο τον ένιαντον 
τελεντώντος. μετατεΰ-ήναι δε τοντονς και γενεβϋ-αι 
τον 'Ιανονάριον τίρώτον, οτι τι} νονμηνία τούτου του 

10 μηνός, ην ημέραν καλάνδας ^Ιανοναρίας καλονΰιν, 
οί π;ρώτοί' κατεβτά^ηΰαν νΐίατοι, των βαβιλέων έκ- 
τίεΰόντων, ττι^ανώτεροι δ^ είΰΐν οί λέγοντες ^ δτ6 
τον μεν Μάρτιον ό ^Ρωμύλος πολεμικός και αρει- 
μάνιος ων και δοκών ίξ "Αρεος γεγονέναι τΐροεταξε 

ΐδ τών μηνών, έπώννμον όντα τον "Αρεος' Νομας δ' 
αν^ις ειρηνικός γενόμενος και τΐρός έργα της γης Ο 
φιλοτιμονμενος τρεψαι την τίόλιν άτΐοΰτηΰαι δε τών 
πολεμικών, τω ^Ιανοναρίω την ηγεμονίαν έδωκε και 
τον 'ίανόν εις τιμάς προήγαγε μεγάλας, ως πολι- 

20 τικόν και γεωργικόν μάλλον η πολεμικόν γενόμενον. 
όρα δε μη μάλλον 6 Νομάς τη φνΰει προΰήκονΰαν 
αρχήν έλαβε τον ετονς ως προς ημάς. καΌ-οΑου μεν 
γάρ ονδεν εότι φνβει τών εν κύκλω περιφερόμενων 
οντ εΰχατον οντε πρώτον, νόμω ά' άλλην άλλοι 

25 του χρόνου λαμβάνουΰιν αρχήν άριΰτα δ' οί τήν Β 

μετά τροπάς χειμερινάς λαμβάνοντες, δπηνίκα τον 

πρόβω βαδίζειν πεπανμένος 6 ήλιος επιΰτρεφει 

καΐ ανακάμπτει πάλιν προς ήμάς' γιγνεται γάρ 

2 Ινίοΐζ ^: ίνίαζ Ιό. 21 Νομ,άς *: νονμάς 



262 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

αντοίζ τρότίον τ ίνα καΐ φνΰεί, τον μεν τοϋ φωτοζ 
ανζονΰα χρόνον ημΐν^ μειονΰα δε τον τον ΰκότονς, 
εγγυτερω δε Λοιονύα τον κνριον καΐ τιγεμόνα της 
ρενΰτής ονΰίαζ άπάόης. 

20. '^^ίά τί τι] γυναικεία ΰ-εω, ην Άγα^ην κα- 5 
λονΰιν^ κοβμονΰαι ΰηκον αν γυναίκες οί'κοί μυρΰίνας 
ουκ είΰφέρουΰι, καίτοι τίαΰι φιλοτιμούμεναι χρηΰ^αι 
τοις βλαβτάνονΰί καΐ άνϋ-οϋόί-,' τΐότερον ώς οί 
μυθ-ολογοϋντες ίΰτορονοι Φαύνου μεν ήν γυνή του 
μάντεως, οΐνω δε χρη^αμενη κρύφα καΐ μη λα^-οϋβα ίο 

Ε ράβδοίξ υτίο του ανδρός εκολάΰ^η μυρβίνης (οϋ-εν 
μυρύίνην μεν ουκ είΰφερουΰίν, οίνον δ^ αυτί] βπεν- 
δουΰί, γάλα τΐροΰαγορεύουβαΐ) ' η τίολλών μεν άγναί 
μάλιύτα δ' αφροδισίων την ίερουργίαν εκείνην έπι- 
τελοϋΰιν; ου γαρ μόνον ε^οικίξουΰι τους άνδρας^ ΐ5 
αλλά καΐ τίάν άρρεν έ^ελαύνονϋι της οικίας, όταν 
τα νενομιβμένα τη ^εω τΐοιώΰι. την οϋν μυρβίνην 
ώς ίεράν Αφροδίτης άφοΰιοϋνται' και γαρ ην νυν 
Μουρκίαν ^Αφροδίτην καλοϋΰι, Μυρτίαν το τίαλαιον 
ώς εοικεν ώνόμαζον. 20 

21. *ζ/ίά τί τον δρυοκολάτΐτην οΓ Λατίνοι βεβον- 
Γ ται, κα\ άτίέχονται τϋάντες ιΰχυρώς τοϋ ορνιΰΌς;' 

τίότερον δτι τον Πΐκον λέγουΰιν ντιΌ φαρμάκων της 
γυναικός μεταβαλεΐν την φύσιν και γενόμενον δρυο- 
κολάπτην άτίοφΟ'εγγεΰ^αι λο^^^α κίίΐ χρηΰμωδεΐν 25 
τοις ερωτώΰιν' η τούτο μεν άτΐΐΰτόν εΰτιν όλως 
και τερατώδες, άτερος δε των μύΰ^ων πιθανο- 
ί αυτοΐς] ανΟ-ις ΤΥ" και ψναει] 'Λαινη φνοις Ηυίίθπιΐδ 
9 ΦαύνονΜ.: ψανλίου 18 !/4φρο^ιτΐ]5 δοΐΐθΐΐβπδίιΐδ: άφροδή'^ 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 263 

τερος, ως αρα τοις περί 'Ρωμνλον καΐ 'Ρώμον εκτε- 
^εΐΰίν ον μόνον λνκαινα ^ϊ^λήν επεΐχεν, αλλά καΐ 
δρνοκολάΛτης ης έταφοι,τών έψώμίξεν; επιεικώς γαρ 
ετί καΐ ννν τοις νπορείοις καΐ δρνμώδεΰι τότΐοις 

5 δ;Γου φο^ί-ν^ταί- δρυοκολάπτης, εκεί και λύκος, ως 
Νιγίδιος ιβτορει. η μάλλον, ώς άλλον άλλον ϋ-εοϋ, 
καΐ τούτον "Αρεος ιερόν νομίζονόι τον ορνιν; καΐ 
γαρ ενϋ-αρΰης και γανρός έΰτι και το ρύγχος 0^705^269 
έχει κραταιόν, ώβτε δρυς άνατρεπειν, όταν κόπτων 

10 προς την έντεριώνην ε^ίκηται. 

22. ^^ιά τί τον'Ιανον διπρόΰωπον οίονται γεγονε- 
ναι καΐ γράφονύιν οντω και πλάττονΰιν/ πότερον 
δτί. τω μεν γένει "Ελλην εκ Περραιβίας ην, ώς ίΰτο- 
ρονβιν, διαβάς ά' εις ^Ιταλίαν και βννοικήΰας τοις 

15 αντόϋΊ ^Οίρ/3«^065 μετέβαλε και γλώτταν και δίαιταν' 
η μάλλον οτι τονς περί την 'Ιταλίαν αντος άγρίοις 
και άνόμοις χρωμενονς έ&εβιν εις έτερον βίου 
όχημα, πείΰας γεωργεΐν καΐ πολιτενεΰ^αι, μετέβαλε 
καΐ μετεκόβμηΰε; 

20 23. ^^ιά τί τα προς τάς ταφάς πιπράΰκονύιν 
εν τω τεμένει τω Αιβιτίνης, νομίξοντες Άφροδίτην Β 
είναι την Αιβιτίνην,' πότερον καΐ τούτο των Νομά 
τον βασιλέως φιλοΰοφημάτων εν έΰτιν, όπως μαν- 
ϋ'άνωΰι μι) δνΰχεραίνειν τα τοιαύτα μηδέ φενγειν 

25 ώς μιαΰμόν' η μάλλον νπόμνηΰίς έΰτι τον φΰ-αρτόν 
είναι το γεννητόν, ώς μιας ^εον τάς γενέΰεις καΐ 
τάς τελεντάς επιβκοπούΰης ; και γάρ εν ^ελφοΐς 

4 τοις] εν τοΐςΊ 16 αντος] άνΟ-ρώπονς ΑΙ)Γθ3θ1ιίιΐ3 
20 προς] περί Υϋ. Νπηι. ο. 12 26 γενητόν? 



264 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

^^φροδιτηζ ετατνμβίαζ άγαλμάτιόν έβτι προζ ο τονζ 
κατοίχομενονς έτά τάζ %οάζ ανακαλούνται. 

24:. ^Ζΐίά %ί τρείζ του μηνοζ άρχάζ καΐ προΰ'ε- 
όμίας £;^ου(?^ν5 ον ταντό δι,άΰτημα των ημερών με- 
ταξύ λαμβάνοντες ;' πότερον ώς ου τίερί τον 'Ιόβαν 5 

Ο ίότοροϋβίν οτι ταΐξ καλάνδαΐξ εκάλονν τον δημον 
οι άρχοντες καΐ κατήγγελλον εις ττεμτιτην τάς νόν- 
νας, είδους δ' ημεραν ιεράν ένόμίξον' η μάλλον οτί 
ταίς της ΰελήνης διαφοραις ορίζοντες τον χρόνον, 
εώρων εν τρίΰΐ γιγνομένην διαφοραΐς την ΰεληνην ίο 
'κατά μήνα ταΐς μεγίΰταίς , πρώτη μεν οτε κρύ- 
πτεται ΰύνοδον ΛΟίηΰαμενη προς ηλιον , δευτέρα δ^ 
όταν εκφυγονΰα τάς αύγάς του ηλίου καταφανής 
πρώτον έπΙ δυόμών γενηται, τρίτη δε τη περί την 
πληρωΰιν αντης πανσέληνου γενομένης-^ όνομάξουΰί ΐ5 

Τ) δε τον μεν άψανιΰμον αντης καΐ την κρυψιν ^κα- 
λάνδας\ οτν πάν το κρύφα καΐ λά^-ρα ^κλάμ' καΐ 
^κηλάρε^ το λανΰ'άνειν' την δε πρώτην φάβιν ^νόν- 
νας' τω δίκαίοτάτω τών ονομάτων, νουμηνίαν ουύαν' 
καΐ γαρ αύτοΙ το νέον καΐ καινον ώΰπερ ημείς 20 
προΰαγορενουΰί' τάς δ' ^είδούς' η δια το κάλλος καΐ 
το είδος όλοκλι^'ρον καθιστάμενης της ΰελήνης η τω 
^ά την έπωνυμίαν αποδίδοντες, ου δει δε τών 
ημερών τον άκρίβεβτατον αριθμόν διώκευν ούδε τω 
παρ' όλί,'^οι^ όυκοφαντειν , δπ^ου καΐ νυν επίδοΰιν 25 
τοΰαύτην άΰτρολογίας εχούΰης, περίγίγνεται της έμ- 

5 '1ό^αν\ ΜπθΠβΓ. 3 ρ. 470 11 ττρώτι/ — δεντερα *: 
ηρώτη — δεντερα 15 γενομένης ΜαΛνί^ίαδ: γινομένης 
18 φάαιν Ροίπδ: φαοί 



ΑΕΤ1Α ΚΟΜΑΝΑ. 265 

πειρίας των μαθ-ηματίκών η τηζ κινήΰεωζ ανωμαλία 
διαφεύγοντα τον λόγον. 

26. ^^ιά τί την μετά καλάνδας ήμεραν και νόν- Ε 
νας καΐ είδους ί^νδ'ξο^οι^ καΐ άνεκδήμητον τί^ενται\ 

5 Λοτερον^ ως οί τιλειΰτοι νομίζονΰο καΐ Αίβυοζ Γί^τορεΓ, 
οτι μετά τάξ Κνιντιλίας είδους^ ας ννν ^Ιουλίας κα- 
λονΰίν, ενάγοντες οί χιλιαρχοι το ΰτράτενμα τιερί 
τον ^Αλλίαν ποταμον εκρατή^ηΰαν νπο Κελτών μάγ^τ] 
καΐ την τίόλιν άτίώλεΰαν' νομιύΟ'είβης δε της μετά 

10 τάς ειδονς αΛοφράδος ττροήγαγεν ωΰτίερ φίλεΐ τιορ- 
ρωτερω το εϋΌς ή δεισιδαιμονία καΐ κατέβτηΰεν εις 
την αντην ενλάβειαν την τε μετά νόννας καΐ την 
μετά καλάνδας' η τούτο μεν έχει πολλάς άλογίας; Ε 
αλλΐ^ τε γάρ ήμερα την μάχην ήττήΰ-ηΰαν, ην ^Αλ- 

ΐδ λίάδα διά τον τίοταμον καλούντες άψούίοννται^ καΐ 
κολλών άτΐοφράδων ονΰών ονκ εν παντί μηνΐ τάς 
ομώνυμους καραφυλάττονΰίν , άλλ' εκύύτην εν ώ 
όννετνχε' το τε ταΐς μετά νόννας καΐ καλάνδας 
άτίλώς άτίάΰαις τίροΰτρί^αΰ^αι την δειβιδαιμονίαν 

20 άτΐίϋ'ανώτατον. δ^« δη μη, κα^άπερ τών μηνών τον 
μεν Ίίρώτον ολυμτίίοις Ο'εοΐς ιέρωΰαν, τον δε δεύτερον 
%%Όνίοις εν ω καΐ καθαρμούς τινας τελοϋΰο καΐ 
τοις κατοιχομενοίς έναγίξουΰίν, οντω και τών ήμε-^ΊΟ 
ρών τάς μεν ο^ον άργβς και κυρίας ώΰπερ εί'ρηται 

25 τρεις ούβας εορταΰίμονς και ιεράς εΟ'εντο , τάς δ' 
έφεσης ό^αί-'^οίίί. καΐ φ%Ίτοΐς ετΐιφημίύαντες αποφρά- 
δας και άπρακτους ένόμιΰαν. καΐ γάρ "Ελληνες εν 

5 Λίβως V 37 8(ΐ(ΐ. οί. VI 1 8. 14 πιαΚιη Άλίαν θί 

Άλιάδα 9 της Μ 10 π^οηγαγεν ΛΥ: προσταγέν 



266 ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 

τΤ] νουμηνία τους ^εονς ΰεβόμενοί^ την δεντεραν 
•τίρω^ί^ καΐ δαίμούιν άτΐοδεδώκαΰο καΐ των κρατή- 
ρων 6 δεύτερος τ^ρωόίν ετίΐκίρναται καΐ ήρωίΰί. και 
ολωζ άρίΰ'μόζ τΐζ ο χρόνος, αριθμόν δε ^εΐον ή 
άρχή' μονάς γάρ εΰτον. η δε μετ^ αντην δνάς αντί- 5 
τίαλος τΐ] άρχί] καΐ άρτιων τίρώτη. το δ^ άρτιον 

Β ενδεές καΐ ατελές κί^Ι άόριΰτον, ωβτιερ αν το τίεριτ- 
τον ώριΰται και τιεραίνει καΐ τελειόν εΰτι. διΌ και 
νόνναι μεν έτίΐβάλλονβι διά Λεμπτης καλάνδαις, νόν- 
ναις ά' είδοί δι ενάτης, δρίξονβι γάρ οι περιΰΰοΐ ίο 
τάς άρχάς' οί ^ε μετά τάς αρχάς άρτιοι οντες ονκ 
εχονΰι τάξ,ιν ονδε ^ΰΐ'^^^ΐ', οϋ-εν ονκ άρχονται τίρά- 
^εως οΰά' άτίοδημίας εν τανταις. η και το τον 
Θεμι^τοκλεονς έχει λόγον, ερίΰαι Λοτε την νότεραίαν 
τΐρός την εορτήν, εκείνης μεν άβχολίαν και κότΐον ΐ5 
εχονΰης τιολνν, αντη δε τΐαρεχονΰα μετά ΰχολής και 
ηΰνγ/ας άτίολανΰαι των τίαρεβκεναΰ μένων τΐρος την 
εορτην' άτίοκρίναβ^αι δε προς ταύτα την εορτήν 

€ '^άλη^ή λέγεις, άλλ' εμον μη γενομένης οΰό' άν 6ύ 
ης',' ταντα δ' 6 Θεμιΰτοκλης ττρος τονς αν^ις έλεγε 2ο 
ότρατηγονς των ^Α%^ηναίων ως ονκ άν ονδαμον 
φανέντας, ει μη την πόλιν αντος εΰωβεν. έπεί τοί- 
ννν τίάΰα μεν αξία ΰΛονδης άτίοδημία και τίράξις 
οικονομίας δειται και τίαραΰκενής, ^Ρωμαίοι δε το 
τίαλαιον εν ταΐς εορταΓ^ ονδεν ωκονόμονν ονδ^ 25 
εφρόντιζον άλλ' η ηερι τονς ^εονς ήΰχολονντο καΐ 
χοντ ετίραττον, ώβηερ ετι ννν τΐροκηρνττονΰιν οί 

15 εν,ίίνης] ώς Ιν,ίίνηςΊ 16 αντη δΙ πα.^^χοναα\ αυ- 
τήν δε ηα^έχοναανΊ 17 η^Ός την εορτην] Λβίβνβηιη 



ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 267 

ιερείζ επί τάς ^νΰοαζ βαδίζοντες, είκότως εν^νς 
ουκ έ^εδήμονν μετά τάς εορτάς ονδ' ετΐραττον 
(άτίαράΰκενοί γάρ ^ηβαν), άλλ^ έκφροντίξοντες οίκου 
και Λαραΰκεναξόμενοί την ημεραν έκείνην δυετέλονν. Β 

5 Ύΐ καΟ-άτίερ ετί νυν τιροβεν^άμενοι καΐ τϋροΰκννήΰαντες 
εν τοις ιεροΐς έτίΐμένειν καΐ κα^ίξειν είώϋ'αΰίν, οϋτως 
ονκ ενϋ•νς ετίέβαλλον ταΐς ίεραΐς ημεραις τάς ενερ- 
γούς, άλλ' έτίοίονν τι διάλειμμα καΐ διάΰτημα, Λολλά 
των τίραγμάτων δνΰχερή καΐ άβονλητα φερόντων; 

10 26. ^^ιά τι λευκά φοροί>(?6ΐ' εν τοις τνεν&εΰιν αί 
γυναίκες ιμάτια και λευκούς κεκρυφάλους;' τίότερον 
ως τους μάγους φαβίν προς τον "Αιδην και το ΰκότος 
άντιταττομένους , τω δε φωτεινω καΐ λαμτΐρω όυν- 
ε^ομοιοϋντας έίζντού^ τούτο ^τοί.δίΐ'* η, κα&άπερ το 

15 ΰώμα τού τε^νηκότος άμφιεννύουΰι λευκοΐς, καΐ τους Ε 
προβήκοντας ά^ιούΰι; το δε ΰώμα κο(3ί*ου(?ίν οϋτως, 
ετίεΐ μη δύνανται την -ψυχήν βούλονται δ^ έκείνην 
λαμτίράν και κα^αράν τίροτίέμτίειν , ως άφειμενην 
ηδη καΐ διηγωνιΰμενην μεγαν α;^ώνα καΐ τίοικίλον. 

20 η το μεν λιτον εν τούτοις ^αλκϊτα καΐ το απλούν 
πρέπει; των δε βαπτών τά μεν καΐ πολυτελειαν 
φφαινεί- τά δε περιεργίαν' ου γάρ ήττον εΰτι προς 
το μέλαν η το άλουργον ειπείν ^δολερά μεν τά 
εΐματα , δολερά δε τά χρώματα/ το δ' αύτόχρουν Γ 

25 μέλαν ούχ ύπο τέχνης αλλά φύΰει βαπτόν εΰτι, καΐ 

μεμιγμένον τω (Τκ^ώ^ε^ κεκράτηται. μόνον ούν το 

λευκον ειλικρινές καΐ αμιγές καΐ άμίαντόν έΰτι βαφΐ] 

και άμίμητον' οίκειότατον ούν τοις ϋ'απτομένοις, 

23 δολερά] ΗβΓΟοΙ. III 22 27 βαφ^ί και] γ,αΐ βαφ-η Χ 



268 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

καΐ γάρ 6 τεΘ'νηκώζ άπλοϋν τι γέγονε κ«1 άμιγίς και 
καΰ'αρον άτεχνώς ονδεν «λλ' η φαρμάκου δενΰοτΐοιον 
τον αώματοξ άπηλλαγμενοζ. εν ό' "Αργεί λευκά φοροϋ- 
6ιν εν τοΐξ πεν&εΰιν^ ώζ Σωκράτης φηΰίν, ϋδατόκλυΰτα. 

27. ^^ιά τι τίαν τείχος άβεβηλον καΐ ιερόν νομί- 5 
271ξθ'υ(?Λ, τάς δε τίύλας ου ϊ/ομ^ί^έου(?ί<ν;' 'ξ καϋ'ά^ερ 

εγρα-ψε Βάρρων το μεν τείχος ι^ρδι/ δει νομίξειν, 
όπως υπέρ αύτοϋ μάχωνται τΐροΰ'ύμως και άτΐο^νή- 
ύκωΰιν; οϋτω γαρ δοκεΐ καΐ "Ρωμύλος άτίοκτεΐναι 
τον άδελφον ώς αβατον και ιερόν τόπον ετίίχει- ίο 
ροϋντα διαττηδάν καΐ τίοιεΐν υτίερβατόν και βεβηλον. 
τάς δε τίύλας ούχ οΙόν τ ην άφιερώΰαι, δο' ών 
άλλα τε πολλά των αναγκαίων και τους νεκρούς εκ- 
κομίζουΰιν. ο&εν οι πόλιν απ άρχης κτίζοντες, οόον 
αν μελλωοι τόπον άνοικοδομεΐν έπίαΰιν άρότρω^ βοϋν ΐ5 
άρρενα και ^ηλειαν ύποξεύξ,αντες' όταν δε τά τείχη 
περιορίξωΰι, τάς των πυλών χώρας διαμετροϋντες την 
Β ϋννιν ύφαιροϋΰι^ καϊ μεταφερουΰιν ούτω το ίίροτροι/, 
ώ^ την άρουμενην πάΰαν ίεράν καΐ άΰυλον εΰομενην. 

28. ^^ιά τί τους παΐδας , δται; όμνύωΰι τον 20 
Ήρακλεα, κωλύουΰιν υπό ύτέγΐ] τούτο ποιεΐν καϊ 
κελεύουβιν εις ϋπαι^ρον προϊεναι;' πότερον ώς 
ενιοι λέγουβιν ουκ οίκουρία τόν ^Ηρακλέα χαίρειν 
άλϊ! ύπαίΰ-ρω βίω και ^υραυλίαις νομίζοντες' η 
μάλλον^ δτι των &εών ουκ επιχώριος ούτος αλλά 25 
πόρρω^εν καϊ ^ενος; ούδε γάρ τόν ^ιόνυβον ομνύ- 
ουβιν υπό ύτέγη^ ^ενον οντά και αυτόν ^ ε'ί'περ 

4 Σω-αράτης] Μηοΐΐβΐ', 4 ρ. 498. 27 ίΓττίρ — ^ιόνναος] 
Βυδρβϋίίΐ Λν. ΓοΓί, ίΓττίζ» — /ίίόνναος 6 Βάτιχος 



ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 269 

εύτΐ ζίίόννΰοζ. Ύΐ ταντα μεν λέγεται καΐ παίζεται 
πρόζ τονς τίαΐδας, άλλως δ' έπίύχεβίζ έΰτο της προς Ο 
τον δρκοι^ ενχερείας καΐ ταχύτητας τό γιγνόμενον, 
ως Φαβωρινος έλεγε; τό γαρ ωΰτΐερ εκ τταραΰκενης 

5 μέλληΰιν έμΛΟίεΐ καΐ βονλενΰαόΰ'αι, δίδωΰί. ΰνμβύ- 
Αοί^το (ϊ' αν τις τω Φαβωρίνω τΐρός τό μη κοινόν 
άλλ^ ί'δίον είναι τον ^εον τοΰτου το γιγνόμενον εκ 
των %ερΙ ^Ηρακλέους λεγομένων. ί(5τορεΐταυ γαρ 
όντως ενλαβής γεγονέναι τιρός ορκον, ώΰ^^ ατΐα^ 

10 ομόΰαι, καΐ μόνω Φνλεΐ τω Ανγέον' δώ καΐ την 
Πνΰ'ίαν Ίίροφέρειν τα ορκυα ταντα Αακεδαιμονίοις 
ως ^ έμτίεδονβί λωον εί'η καΐ αμεινον' 

29. ^Αιά τι την γαμονμένην ονκ εώΰίν αντην ϋ 
ντίερβηναυ τόν ονδόν της οικίας^ άλλ^ νπεραίρονΰιν 

15 οί τίροτίέμτίοντες', τίότερον δτο καΐ τάς τίρώτας γν- 
ναΐκας άρτΐάΰαντες όντως ειΰήνεγκαν, ανταΐ δ' ονκ 
είβηλ^ον' η βονλονται δοκεΐν είύίέναι βιαζομένας 
ονχ εκονΰας, δττου μέλλονβι διαλνειν την παρϋ-ε- 
νιαν; η ΰνμβολόν έΰτι τον μηδ' ε^ιέναι δί^ αντης 

20 μηδέ καταλιπεΐν την οίκίαν^ ει μη βίαβ^είη, καϋ^άτΐερ 
κα\ είΰήλ&ε βιαΰΟ-εναα; καΐ γαρ παρ' ημΐν εν Βοιω- 
τία κβοιχίί' τίρό της ^νρας τόν α^ονα της αμάξης, 
έμφαίνοντες δεΐν την ννμφην έμμένειν ως άνηρη- 
μένον τον άτΐάξοντος. 

2δ 30. ^Αιά τί την ννμφην ειΰάγοντες λέγειν κελεν- 
ονΰιν '^οτίον όν Γάίος, εγώ Γαΐα'; τίότερον ωΰτίερ Ε 
ετά ρητοΐς εν&νς ει'ΰειβι τω κοινωνείν απάντων καΐ 
ϋννάργ^ειν (και τό μεν δη?.ονμενόν εΰτιν ^δπον ΰν 
2 άλλως δ'Ί αλ?.ως, άληϋ-ώς δ' ΤΥ" 20 ν.αταλίίπίΐν'ί 



270 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

κνρίΟξ καΐ οίκοδεΰτΐότης , καΐ εγώ κνρία και οίκο- 
δέΰτίοινα'^ τοΐζ ^' δνόμαΰί τοΰτο^^ αλλωζ κεχρηνταί 
κοινοΐζ ονΰίν, ώβπερ οί νομικοί Γάιον Σήιον καΐ 
Αονκιον Τίτιον, και οί φί-λο(ίθφοί- ^ίωνα καΐ Θεωνά 
%αραλαμβάνονΰιν)' ύι δια Γαΐαν Καικιλίαν καλην ^ 
και άγαΰ^ην γυναίκα, των Ταρκννίον παίδων ενι 
βννοικηΰαόαν, ήζ εν χω τον Σάγκτον ιερω χ«λκοί>^ 
άνδριάζ εΰτηκεν; εκείτο δε πάλαι και Σανδάλια και 
άτρακτοι, το μεν οίκονρίαξ αυτής, το δ' ενεργείας 
αύμβολον. 10 

^ 31. ^^ίά τί ο πολυϋ-ρύλητος αδεται Ταλάΰιος 
εν τοΓ^ γάμοις;' πότερον άπό της ταλαΰίας (καΐ γαρ 
τον τάλαρον τάλαΰον όνομάξουΰΐ' και την νύμφην 
είΰάγοντες νάκος νποΰτρωνννουβιν' αυτή δ' είΰφερει 
μεν ήλακάτην και την ατρακτον, έρίω δε την Ο'ύραν ΐ5 
περιΰτεφει τοϋ άνδρός)' η το λεγόμενον ύπο των 
ίΰτορικων αληθές, δτ^ νεανίας ήν τις λάμπρος εν 
τοΓ^ πολεμικοΐς καΐ ταλλα χρηστός όνομα Ταλάύιος* 
επει δ' ηρπαζον οί ^Ρωμαίοι τάς των Σαβίνων 
*ί72 θυγατέρας ελϋ-ούόας επί ^έαν, εκομίζετο τω Ταλα- 20 
ΰίω παρθένος εκπρεπτις την όψιν ύπο δημοτικών 
τίνων και πελατών τοϋ Ταλαΰίου, βοώντων νπερ 
άΰφαλείας και τοϋ μηδενα πελάξειν μηδ' άντιλαμ- 
βάνεΰ^αι της παιδός, 03ς Ταλαΰίω γυνή φεροιτο. 
τιμώντες οϋν οί λοιποί τον Ταλάβιον καΐ ΰυνευχό- 25 
μθνοί' καΐ ΰυνευφη μουντές εΐποντο καΐ παρεπεμπον' 
οϋ•εν, εύτυχοϋς γάμου γενομένου, και τοΓ^ άλλοις 

7 Σάγκτον] Σάγ-Λου? 13 τάλααον Χ: τάλαντον 22 
πελατών ^: πίλαστών 



ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΧΑ. 271 

είϋ-ίβϋ'ηΰαν εττιφωνεΐν τον Ταλάΰίον, ώΰπερ^Ελληνες Β 
τον 'Τμεναίον. 

32. ^^ίά τι τον Μαΐου περί την τΐανβεληνον 
άτΐό τηζ ξύλινης γεφνραξ είδωλα ρίτΐτονντες άν- 

ό ^ρώτΐων εις τον ποταμόν ^Αργείονζ τα ριπτουμενα 
κοίλονβίν,' ή το τίαλαιον οι τίερί τον τότίον οίκοϋντες 
βάρβαροι τονζ άλίΰκομενονς "Ελληνας οντωζ άτίώλ- 
λνΰαν' ^Ηρακλής δε ϋ-ανμαβϋ-είς νπ αυτών ετΐαυΰε 
μεν την ξ,ενοκτονίαν, εδίδα^ε δε το εϋΌζ καΐ την δεί- 

10 ΰιδαιμονίαν άτίομιμουμένουξ εί'δωλα ριπτειν, ^Αργεί- 
ουζ δε τοϋζ'Έλληνας οι τίαλαιοί πάντας δμαλώς ττροβ- 
ηγύρευον. ει μη νη /Ι ία των Άρκάδων πολεμίους και 
τους Άργείους δια την γειτνίαΰιν ηγουμένων, ο Γ περί 
Εϋανδρον εκ της^Ελλάδος φυγόντες και κατοικήύαντες Ο 

ΐδ αύτό&ι την μνηβικακίαν και την εχϋ-ραν διεφύλαττον. 

33. ^^ιά τι το παλαιον ουκ εδείπνουν ε\ω χωρίς 
των υιών, ετι την παιδικην ηλικίαν εχόντων \ ή 
τοϋτο μεν και Λυκούργος εΐ'ΰ-ιΰε, τους παΐδας έπειΰ- 
άγων τοΓ^ φιδιτίοις, όπως έ&ίξωνται μη Θ'ηριωδώς 

20 μηδ' ατάκτως άλλα μετ ευλάβειας ταΐς ηδοναΐς 
προΰφερεΰ^αι, τους πρεσβυτέρους οίον επισκόπους 
και ^εατάς έχοντες-, ουκ ελαττον δή τούτο και τους 
πατέρας αυτούς μάλλον αίδεΐΰ%•αι και ΰωφρονεΐν 
των υιών παρόντων οπού γαρ άναιΰχυντοϋβι γέρον- 

2δ τες, ως φηβιν 6 Πλάτων, ένταϋ%'' ανάγκη και νέους 
άναιΰχυντοτάτους είναι. 

34. ^Αιά τί,τών άλλων^ Ρωμαίων εν τω Φεβρουα- 
ρίω μηνΐ ποιούμενων γ^οάς και εναγιΰμοϋς τοις Ώ 

2δ Πλάτων] Ιι&§§. ρ. 729 ο 



272 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

τεΰ'νηκόβί^ ^εκιμοζ Βρόντος, ώζ Κικέρων ίύτόρηκεν, 
εν τώ /ίεκεμβρίω τουτ' ετΐραττεν (ήν ^' οντος 6 
Ανβιτάνεί,αν έπελ^ων καΐ πρώτοξ έτίέκείνα ότρατω 
δίαβάζ τον της ΑήΟ-ης ποταμόν)-^ τΐότερον, ωϋτίερ 
ημέρας ληγονύης %αΙ μηνός φΰ'ίνοντος ειώ^αβιν 5 
έναγίζειν οι τίολλοί, λόγον έχει, καΐ τον ένιαντον 
καταΰτρέφοντος εν τω τελενταίω μηνΐ τιμαν τονς 
τε^νηκότας {εβτι δε των μηνών τελενταΐος ο ζίεκέμ- 
βριος)' η χθονίων μεν αί τυμαΐ ^εών, τυμάν δε τονς 
χ^ονίονς ώραΐόν εΰτί, των καρπών άτίάντων είλη- ίο 

Ε φότων ΰνντέλειαν, η οτε κινονΰι την γήν αρχόμενοι 
ότΐόρον, μεμνηΰΟ^αυ μάλυΰτα των κάτω τίροΰηκεΐ', η 
Κρόνω μεν ούτο? ό μην νπό ^Ρωμαίων καϋΊερωταί, 
Κρόνον δε των κάτω ^εών ον των άνω νομίξονΰίν; 
η μεγίύτης αντοΐς εορτής τών Κρονίων κα^εΰτώύης ΐ5 
καΐ ΰννονΰίας τε πλείβτας καΐ άτΐολανΰεις εχείν 
δοκονύης, εδο^ε καΐ ταύτης άτίονέμειν τινάς άπαρ- 
χάς τοΙς τεϋ^νηκόΰιν; η τούτο, μόνον Βροντον ενα- 
γίξειν εν τω μηνΐ τούτω, καΟ'όλον -ψευδός εβτι; καΐ 
γαρ τι] Ααρεντία τίοιονβι τον έναγυΰμόν καΐ χοάς 20 
επιφέρονΰίν έτά τον τάφον τον ζίεκεμβρίον μηνός. 
35. ^ζ/ίά τί δε την Ααρεντίαν, εταίραν γεγενη- 

Ε μένην, οντω τυμώΰυν,^ άλλην γαρ είναι Ααρεντίαν 
"Ακκαν ΐί^ττορου^ί- την'^Ρωμύλον τροφόν, ην τω Άττριλ- 
λίω μηνΐ τιμώβι. τι] δ' εταίρα Ααρεντία Φαβόλαν 25 
έτίίκληόιν είναι λέγονΰιν, έγνωρίΰ&η δε δια τοιαύτην 
αίτίαν. ζάκορός τις!Ηρακλεονς ώς εοικεν άτίολαύων 

1 Χικερωι/] ϋθ Ιθ^^. II 21 18 τοντο\ το Ψ. Μαΐϊηι 
τοντο το 25 ίταιρκ *: έτερα 



ΑΕΤΙΑ ϋΟΜΑΝΑ. 273 

<^χολήζ, εϋ-οζ είχεν εν πεττοΐς καΐ κνβοίξ τα πολλά 
δίημερενείν' καί τΐοτε, των είωΰ'ότων παίζειν ΰνν 
αύτω καΐ μετεχειν τϊΐς τοίαντης διατριβής κατά 
τνχην μηδενός τΐαρόντοζ, άδιψονών τον ^εον προν- 
5 καλεΐτο διαβαλέΰ^αι τοις κνβοις τιρ'οζ αντον ώΰτΐερ 
έτά ρητοίζ' καΐ νικήΰας μεν ενρεΰ&αι τι παρά του 273 
%•εον χρηΰτόν' αν δε λειψοί], δεΐπνον αντος τω 
^εω παραβχείν καΐ μειρακα καλην όνναναπανΰομε- 
νην. εκ τούτον δε τους κύβους προ^εμενος, τον 

10 μεν νπερ εαυτόν^ τον ό' νπερ τον &εον βαλων 
έλείφ^η. ταΐς ονν προκλήΰεΰίν εμμένων τράπεζάν 
τε λαμπροτέραν παρεβκεναύε τω Ό'θω, κα\ την Αα- 
ρεντίαν παραλαβών εμφανώς εταιρονΰαν είύτία^ε 
καΐ κατέκλινεν εν τω ιερω και τάς ϋ-ύρας άπιων 

ΐδ εκλειΰε. λέγεται δϊ νύκτωρ έντνχεΐν αντί} τον ϋ-εον 
ουκ άνΟ'ρωπίνως και κελενβαι βαδίζειν εωΟ-εν εις 
άγοράν, ω δ' αν έντύγ^Υ} πρώτω, προΰέχειν μάλιβτα Β 
καΐ ποιεΐβ^αι φίλον. άναύταβαν οϋν την Λαρεντίαν 
βαδίζειν, καΐ όνντνχεΐν τ^νί. των πλονΰίων, άγαμων 

20 ^£ καΐ παρηκμακότων , όνομα Ταρροντίω' γνωρι- 
ΰΰ'εΐΰαν δε τούτω καΐ ζώντος αργ^ειν τον οΐ'κον καΐ 
κληρονομη<5αι τελεντήΰαντος' νότερον δε χρόνοις 
αντην τελεντώβαν τι] πόλει την ονβίαν άπολιπεΐν' 
διΌ τάς τιμάς έχειν ταύτας. 

25 36. ^ζ/ίά τί πνλην μίαν Ο-νρίδα καλονΰι (την 
γαρ ^φαινέβτραν^ τοντο ΰημαίνειν), καΐ παρ' αντην 
6 καλούμενος Τύχης θάλαμος έΰτι;^ . πότερον δτί- 
2^£ο/3ίθ^ ό βαβιλενς εντνχέΰτατος γενόμενος δό^αν 
έΰχε τΐ] Τύχη ΰννεΐναι φοιτώβη δια ϋ'νρίδος προς 

ΡΙαί&ΓοΜ Μοιαίΐα. Υοΐ. II. 18 



274 ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 

ϋ αντόν' η τονΐο μεν μνΟ'όζ έΰτιν^ έτίΒΪ δε Ταρκννίον 
Πρίόκον τον βαβι,λεωζ άποϋ-ανόντοζ η γννη Τανα- 
%νλλΙζ εμφρων ονΰα καΐ βαΰίλική δίά ^νρίδοζ 
τΰροκνψαΰα τοΓ^ τίολίταις ενετνχε καΐ βννέτίειβεν 
άτίοδεΐ^,αυ βαβίλεα τον Σερβιον, εβχε ταντην 6 τότΐοζ 5 
τήν ετΰωνυμίαν; 

37. 'ζ/ίά τί των τοις ^εοΐζ ανατιθεμένων μόνα 
τα ΰκνλα νενόμιΰταο τίεριοραν άφανιζόμενα τω χρόνω, 
καΐ μήτε τίρούκννεΐν μήτ έτΐΐΰκενάξείν,' τίότερον 
ίνα την δό^αν Οίόμενοι, τοις τιρώτουζ βννεκλυτίεΐν ίο 
αεί τυ τίρόΰφατον ντΐόμνημα τήξ αρετής ζητώΰν κο- 

Ό μίζειν, η μάλλον οτυ τον χρόνον τα ύημεΐα της Λρος 
τονς τίολεμίονς διαφοράς «μ-αυροίΐντο^, αντονς άνα- 
λαμβάνειν καΐ καινοποιεΐν επίφϋ-ονόν έβτι καΐ φίλα- 
Λεχθημον; ονδε γαρ παρ' "Ελληβιν οι πρώτοι λίθινον ΐδ 
καΐ χαλκονν βτήΰαντες τρότιαιον ενδοκιμοϋβι. 

38. ^ζίιά τί Κόιντος Μέτελλος άρχιερενς γενό- 
μενος καΐ ταλλα δοκών φρόνιμος είναι καΐ πολιτικός 
άνήρ εκώλνεν οιωνίζεΰ&αι μετά τον Σε^τίλιον μήνα 
τον ννν Ανγονΰτον ΐίροΰαγορενόμενον' πότερον οτι 20 
καΟ-άπερ ημέρας άκμαζονΰης η αρχομένης τίράττομεν 
τα τοιαύτα καΐ μηνός ιόταμένον καΐ αν^ομένον, τάς 

Ε ^' άποκλίτονς ώς άχρηματιότονς φνλαττόμεΟ-α' πάρα- 
πληΰίως τον μετά μήνας οκτώ χρόνον ωβτίερ έβπέραν 
τινά τον ένιαντον καΐ δείλην αποκλίνοντος ήδη και 2δ 
φΰ-ίνοντος νομίζειν' ή και τοις όρνιβι χρηβτέον 

9 η^οαν.ννΒίν'] ηροαιοανονν νβΐ προσ^ιονιαν "νί. δαηυηι 
νίοΐ. 14 ψίλαπεχ^ημον *: φίλαπεχ^ΐιμον 26 νομίξείτ] 

αάά. δει Μ 



ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 27δ 

άκμαιοίζ καΐ τελειοίς; είΰΐ δε ττρο τοϋ ϋ-ερονς τοι- 
οντοι' πεφ, δε το φ^ινόπωρον οι μεν άΰΟ'ενεΙζ καΐ 
νοΰώδείς, ου δε νεοΰΰοΐ καΐ ατελείς, οί δε τίαντά- 
παΰϋ φρονδοί διά την ώραν εκτοττίζοντες. 

5 39. ^^ίά τι τοις μη ύτρατενομενοις μεν εν 
ΰτρατοΐίέδω δ' άλλως άναΰτρεφομενοίς ονκ έ^ην 
άνδρα βαλεΐν τίολέμιον ονδε τρώΰαι. ;' και τοΌτο Κάτων 
δ τιρεΰβντης εν ετίίβτολΐ] τινι δεδηλωκε, γράφων 
προς τον νίον καΐ κελενων, εί παρε^είη της βτρα- 

10 τείας άτίοτίληρώΰας τον χρόνον, νττοΰτρεφείν' ηπροΰ- ^ 
μένοντα λαβείν τΐαρά τοϋ βτρατηγον το έξεΐναι τρώ- 
ΰοίί καΐ άνελεΐν τίολέμιον. πότερον οτυ την ανάγκην 
μόνην έ^ονβίαν είναι δει τον άνελεΐν ανΰ-ρωτίον, 6 
ά' άνεν νόμον καΙ προστάγματος τοντο ποιών άν- 

15 δροφόνος εΰτί (διο καΐ Χρνΰάνταν επγινεΰεν 6 Κνρος, 
οτι μέλλων άναιρεΐν πολέμιον και την κοπίδα διηρ- 
μένος, άκουσας το άνακλητικον άφηκε τον άνδρα 
και ονκ έπαιΰεν ώς κεκωλνμένος)' η δει τον 6ννι-214: 
βτάμενον πολεμίοις και μαχόμενον, αν άποδειλιάΰϊ], 

20 μή άννπεν&ννον είναι μηδ' άϋ-φον; ον γαρ οντω 
βαλών τίνα καΐ τρώύας ώφέληΰεν, ώς φνγών και 
άναχωρήΰας 'έβλαψεν. 6 μεν ονν άφειμένος ΰτρα- 
τείας άπήλλακται των στρατιωτικών νόμων δ ό' 
αίτηΰάμενος το πράττειν τα τών ΰτρατενομένων 

25 πάλιν εαντδν νπενϋ-ννον τω νόμω και τω βτρατηγω 
δ έδωκε ν. 

40. ^^ιά τί τω ίερεϊ τον Αιδς ονκ έ^εΰτιν εν 

7 Κάτων] οί. Οίο. οΐβ 0£Ρ. Ι 11 1δ Χ^ναάνταν] Χβη, 

Ογι-ορ. IV 1, 3 

13* 



276 ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 

νπαίΰ-ρω άλείφεΰ&αι,',' πότερον οτυ καΐ τίαΐδαζ γν- 
μνονΰϋ'αί Λατρός ορώντοζ καΐ τίεν^ερον γαμβρον ονχ 

Β 0(3601^ ήν ονδε καλόν, ονδε ΰννελονοντο το τΐαλαών 
άλλήλοίζ' πατήρ δ' 6 Ζενζ καΐ το εν ντΐαίϋ-ρω μά- 
λιύτά Ίίωξ είναι δοκεΐ τον ^ώζ ενώπιον η, κα^άπερ 5 
εν ναω καΐ ίερω γνμνοϋν εαυτόν ά^έμιτόν έΰτιν, 
οϋτω τον νπαιΟ-ρον αέρα καΐ τον νπονράνιον, οντά 
καΐ ^εων καΐ δαιμόνων μεΰτόν, έ^ενλαβοϋντο; διό 
και τα ποΧλα των αναγκαίων υπό ΰτέγΐ} δρώμεν 
επικρνπτόμενοι καΐ επικαλυπτόμενοι ταΐζ οίκιαίζ ίο 
πρόζ το ΰ'εΐον. η τα μεν μόνω τω ιερεΐ, τα δε 
πάΰιν υπό του νόμου προΰτέτακται δια του ιερέως; 
διό καΐ παρ' ημΐν τό μεν βτεφανηφορειν καΐ κομάν 
καΐ μη ΰιδηροφορεΐν μηδέ τοις Φωκέων όροις έμ- 

ϋ βαίνειν ίδια λειτουργήματα τοϋ άρχοντος εΰτι' τό ΐ5 
(ϊ' όπώρας μη γεύεΰϋ'αι πρό ιβημερίας μετοπωρινής 
μηδ' αμπελον τέμνείν πρό ίβημερίας εαρινής ομοϋ 
τι πάόι δηλοϋται δια τοϋ αρχ^οντος' έκατέρου γαρ 6 
καιρός εκείνος εΰτι. τόν αυτόν ονν τρόπον ώς εοικε 
καΐ τοϋ παρά 'Ρωμαίοις ιερέως Ι'διόν έύτι τό μήϋ'" 20 
ΐππω χρή6ϋ•αι μήτε πλείονας νύκτας άποδημεΐν τριών 
μήτ άποτί^εΰΟ'αι τόν πΐλον, άφ' ου και ^φλάμεν' 
κέκληται. πολλά δ' άλλα δηλοϋται πάΰι διά τοϋ 

Β ιερέως" ών εν εΰτι και τό εν ϋπαίΟ'ρω μη άλείφεβΰ-αι. 
τό γάρ ^ηραλοιφεΐν νφεωρώντο ^Ρωμαίοι βφόδρα, 25 
καΐ τοις "Ελληύιν ο'ί'ονται μηδέν ούτως αίτιον δου- 
λείας γεγονέναι και μαλακίας, ώς τά γυμνάβια και 
τάς παλαίστρας, πολϋν αλυν καΐ ΰχολήν έντικτούΰας 
11 ?) Μ 14 μΐ] κΐβιη 



ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 277 

τοίΓ^ πόλΒ<5υ καΐ κακούχολίαν καΐ το τΐαίδεραΰτειν 
καΐ το διαφ^-είρειν τα βώματα των νέων νπνοίζ καΐ 
τΐερίτίάτοίζ καΐ κίνήόεΰίν ενρνϋ^μοίς καΐ δίαίταις 
άκρίβέβίν, νφ' ων ελα^Όν εκρνέντες των οπλών κοά 

5 άγατίτ^ύαντεζ άν%'^ οτΐλιτών καΐ ίτίτίέων άγα%•ών εντρά- 
τίελοί καΐ τΐαλαίότρυταο καλοί λέγε6%•αι. ταύτα γονν 
έργον έΰτίν άποφνγεΐν εις ντΐαιϋ'ρον άτΐοδνομένονζ' ¥ 
Οί δε κατ οίκίαν άλειφόμενοί και Ο-ερατίενοντες 
εαντονς ονδεν άμαρτάνονΰί. 

10 41. ^ζίίά τι το τΐαλαών νόμιΰμα πη μεν εϊχεν 
'Ιανοϋ δίτίρόβωπον εικόνα, πη δε πλοίου πρνμναν 
η πρωραν έγκεχαραγμένην ;' πότερον ως οί πολλοί 
λέγονΰιν επΙ τιμί] τον Κρόνου πλοίω δίαπεράΰαντος 
είζ 'Ιταλίαν, η τούτο μεν έΰτιν έπΙ πολλών λέγειν 

ΐδ (καΙ γαρ ^Ιανός καΐ Εύανδρος καΐ Αινείας εκ ^α- 
λάττης προΰεκομίΰ&ηβαν), εκείνο δ' αν τις μάλλον 
είκά&ειεν , ότι τα μεν καλά ταΐς πόλεβίν έΰτι τά 
ά' αναγκαία ' και μέγιβτον των μεν καλών ή ευνο- 
μία, τών δ' αναγκαίων ή εύπορία; επει τοίνυν ¥ 

20 εύκοΰμίαν μεν Ιανός κατέΰτηΰεν αύτοΐς έ^ημερώΰας 
τον βίον, άφϋ-ονίαν δε παρέχει τών αναγκαίων 6 
ποταμός πλόιμος ων καΐ τά μεν εκ ϋ-αλάττης τά 
δ' από της χώρας κατακομίξων, βύμβολον έόχε τό 
νόμιόμα τού μεν νομοΟ•έτου τό δίμορφον ώς είρηται 

25 δια την μεταβολήν, τού δε ποταμού τό πορϋ-μείον. 
έτέρω ό' έχρήΰαντο νομίΰματι βούν έχοντι και 
πρόβατον και ύν παράβημον, ενπορούντες από τών 
ϋ-ρεμμάτων μάλιΰτα και την περιουύίαν από τούτων 
έχοντες' δώ καΐ τών ονομάτων πολλά τοις παλαιοΐς,. 



278 ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 

275 ΣνελλίΟί καΐ ΒονβολκοΙ καΐ Πόρκίου ηΰαν, ώζ Φε- 
νεΰτελλαζ εΐ'ρηκεν. 

42. ^^ίά τί τω τον Κρόνου ναω χρώνται ταμιείω 
των δημοΰίων χρημάτων, αμα δε και φνλακτηρίω 
των ΰνμβολοίίων/ πότερον οτι δό^>α κατείχε καΐ 5 
λόγοξ ουκ είναι τνλεονε^ίαν εν άνΰ-ρώτΐόΐζ ούό' άδι- 
κίαν Κρόνου βασιλεύοντος, άλλα τίίΰτιν καΐ δικαιο- 
όύνην' 7] δτί καρπών αρετής η γεωργίας ηγεμών 6 
^εός; η γαρ αρτΐη τοντο ΰημαίνει καΐ ούχ ως γέγρα- 
φεν ^Αντίμαχος Ήΰιόδω τίειϋ-όμενος ίο 

^λεχρις δε δρετίάνω τέμνων άτίο μήδεα τίατρος 
Ούρανον Ακμονίδεω λάΰιος Κρόνος άντιτετυκτο.' 

καρπών δ^ αφθονία και διά&εΰις γένεύίς έΰτι νο- 
Β μίΰματος' διΌ τον αίτιον καΐ φύλακα ποιούνται της 
ευδαιμονίας, μαρτυρεί δε τούτω το τάς άγομένας 1 5 
δι εννέα ημερών επ' άγοράν ΰυνόδους, νουνδίνας 
δε καλουμένας, ιεράς τον Κρόνου νομίζεβΘ-αι' πρά- 
όεως γαρ καΐ ώνης περιουΰία καρπών αρχήν παρέ- 
ΰχεν. η ταύτα μεν έύτι παλαιά, πρώτος δε ταμιεΐον 
απέδειξε το Κρόνιον, τών βαΰιλέων καταλυΰ-έντων, 20 
Ούαλέριος Ποπλικόλας πει^όμενος εύερκη καΐ κατα- 
φανή κα\ δνΰεπιβούλεντον είναι τον τόπον, 

43. ^^ιά τί ό' οί" πρεσβεύοντες εις ^Ρώμην δπο- 
^ενούν επι τον τού Κρόνον ναόν βαδίζοντες άπο- 

γράφονται πρόςτονς έπάρχονς τον ταμιείον,' πότερον ^^ 

1 Σνελλίοί] ΣνίλλιοιΊ οί". Υϋ Ρορί. ο. 11 Φίνεατελ- 

λ(χς *: φκινεατίλλας 3 ταμιείω * Ιιΐο οί; ΐηίΐ'ίΐ: ταμ&ίω 

8 αρετής] άγέτης ΑΙ»Γθ8θ1ιίυ8 10 Ήο^όδ^ρ] Τΐίθο^. 160 

11 λέχριςΧ: λεχριε. οΓ.ΚΐηΙνβΙ. Γΐ'αδΊΐι.ρ• 287 ΊΑτ6ν]τοϋτυν? 



ΑΕΤ1Α ΕΟΜΑΧΑ. 279 

ώ^ ^ενον τον Κρόνου γενομένου καΐ δίά τοϋτο τοΐζ 
^ενοί£ χαίροντος, ί] καΐ τούτο λύεται τί] ίϋτορία', το 
γαρ τίαλαών ώζ εοιχεν οι ταμίαι ^ένια τοις πρεββεν- 
ονβιν 'έπεμπον {εκαλεΐτο δε ^λαύτιά' τα πεμπόμενα)^ 

5 καΐ νοΰούντων έπεμελοντο καΐ τελεντήΰαντας ε%-α- 
ητον εκ δημοΰίον νυν δ' ντΐο ηλή^ονς των άφι- 
κνουμενων πρεΰβεων έκλέλειτίται το της δαπάνης, 
μένει δ^ ετι το τοις έτίάρχοις τον ταμιείου προεν- 
τυγχάνειν δια της απογραφής. 

10 44. 'ζ/ίά τί τω [ερεΐ τοϋ ^ιΌς ουκ εξ,εΰτίν όμό- 
6αι\ τίότερον οτυ βάΰανός τις ελευΟ'έρων δ δρκος 
έβτί, δει ά' άβαΰάνιΰτον είναι και το 6ώμα και την 
φνχην τον ίερέως' η δτί- περί μικρών άπιΰτεΐΰΰ'αΰ 
τον τα &εΐα και μέγιΰτα πεπιΰτενμένον ονκ εικός Τ) 

ΐδ εβτιν, η δτί- πάς δρκος εις κατύραν τελεντα της 
επιορκίας, κατάρα δε δνβφημον και όκνϋ-ρωπόν; 
δ&εν ονδ' άλλοις έπαρά6%•αι νομίζεται τονς ιερείς, 
επηνέΰ'η γοϋν Ά%•ηνη<5ιν η ιέρεια μη ^εληύαβα καταρά- 
ύαβ^αι τω Άλκιβιάδϊΐ τοϋ δήμου κελεύοντος ' εφη γαρ 

20 ευχής ου κατάρας ιέρεια γεγονέναι. η κοινός δ τήζ 
έπιορκίας κίνδυνος, αν άντρρ άΰεβής και δπ;ίΌρκθ5 
ευχών κατάρχηται καΐ ιερών νπερ της πόλεως; 

4δ. ^^ιά τί των Ούενεραλίων τη έορτη πολύν 
οίνον έκχέουΰιν εκ τοϋ ίεροϋ της Αφροδίτης ;' πό- Ε 

2ότερον, ώς οι πλεΐΰτοι λέγουΰι, Μεζέντιος 6 Τυρ- 
ρηνών ΰτρατηγός έπεμ-ψε προς Αίνείαν ΰπενδόμενος 
έπΙ τω λαβείν τον έπέτειον οίνον άρνηΰαμένου δ^ 

4 λαντίίχ ΑΙ»Γθ8θ1ιΐιΐδ: λαντεια 23 Ονενε^αλίων~\ Ονι- 
ναλίων ΓΓδίηιΐδ 



280 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

εκείνον, τοις Τνρρηνοΐς νπεΰχετο κρατήβας μάχϊΐ 
δώύειν χον οίνον' Αινείας δε την ντίόβχεβιν αντον 
Λνϋ-όμενοζ τοις Ό-^οΓ^ τον οίνον καϋ-ίερωύε, και μετά 
το νικγι^αυ ύνναγαγων το καρπεν^εν ε^εχεε προ τον 
ιερού ττί^ Άφροδίτης' η καΐ τοντο ΰνμβολόν έΰτυ 5 
τον χρηναο νηφοντας εορτάξείν άλλα μή με&νοντας, 
ώζ των ^εών μάλλον τοις εκχέονΰν χαιρόντων τον 
%ολνν άκρατον η τοΐζ τίίνονΰυ-, 
Γ 46. ^ζ/^ά τί τον τηζ 'Όρταξ ναόν άνεωγμενον 
εΐχον ου τίαλαιοί δίά παντόξ-,' πότερον, ως'ΑντίύτίΟζ ίο 
Ααβεών ιΰτόρηκε, τον τΐαρορμάν ^ορτάρί' λεγομενον, 
την ο/οι^ εγκελενομενην ηρόζ τά καλά καΐ τΐαρορ- 
μωύαν χ^εον "Ορταν λεγομένην ωοντο δείν ώ^ ενεργον 
άεΐ μηδέποτε μέλλειν μηδ^ άποκεκλειύ%•αι μηδ' έλυ- 
ννειν' η μάλλον ώξ ννν ονομάζονΰιν αντην "'ίΐραν ΐ5 
276 μηκννομένης της τίροτέρας ΰνλλαβης, έταΰτρεφη τινί:ΐί 
καΐ τίολνωρητικην %'εόν, ην διαφνλακχίκην και φρον- 
τιΰτυκην ονΰαν ουδέτίοτε ρά^νμον ονδ' όλίγωρον 
είναι των ανθρωπίνων ενόμιζον; η, καΰ'άπερ άλλα 
Λολλά, και τούτο των ^Ελληνικών όι/ο^<:^τωι^ έβτΐ 2ο 
καΐ δήλοι θεον επιΰκοποϋΰαν και εφορώύαν, οϋ-εν 
ώζ άκοιμήτον και άντίνον διά παντός άνεωγμενον 
ην το ιερόν αντης. ει μεντοι την ώραν 6ρϋ•ώς δ 
Ααβεών άπο τον παρορμάν ώνομάΰθαι δεδεκται, 
6κόπει μη τον ^ ώράτορα' προτρεπτικόν τίνα και 05 
παρορμητικον οντά ΰνμβονλον η δημαγωγού ουτω^ 

1 Τν^^7]νοΐς\ αΛά. Τνρνος υι•1ΐο1ΐ8Ϊυ8 14 Ιλινννίΐν 

Ηυίίβηυδ: γ.λί:ΐνννίίν 17 ην] άθΐ. ΜαοΙνΐ^ϊιΐθ 24 άί'^Ε- 
κται *: δέδατιται, 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 281 

ώνομάΰϋ'αί φατεον, ονκ άπό της αράς καΐ ενχης 
ώζ ενιοι λεγονΰί. 

47, ^ζΐιά τί το τον Ήφαίύτον ιερόν εξω τίόλεως Β 
δ ' Ρωμύλος ίδρνΰατο;^ τίότερον δια την μνΟ-ολογον- 

5 μενην προς'Άργι ζηλοτυπίαν τοϋ^Ηφαιΰτον δο Άψρο- 
διτην υιό^ είναι δοκών "Αρεος ονκ ετΐοίήβατο 
βννοίκον ονδ' ομότίολιν αντόν η τοντο μεν άβελ- 
τερον, ωκοδομι^ϋ-η ό' ό ναός ε| αρχής ΰννέδρυον 
και βονλεντήρων άτΐόρρητον αντώ μετά Τατίον τον 

10 ΰνμβαΰιλενύαντος , οτίως βννιόντες ένταν^α μετά 
των γερόντων ανεν τον παρενοχλεΐ(5%•αι καΟ^' ή^υ- 
χίαν βονλενοίντο ττερί των τΐραγμάτων; η ττρος 
έμκρηΰμόν ανωϋ•εν έτίΐύφαλώς της ' Ρώμης εχονΰης, 
εδο^ε τιμάν μεν έ^οικίΰαί δε της τίόλεως τον Θ'εόν; 

15 48. ^Αίά τί τη των Κωνΰναλιων εορτή καΐ τονς Ο 
ΐτΐτΐονς καΐ τονς ονονς ΰτεφανοϋΰί καΐ ΰχολάζειν 
έώΰί',' Τίότερον οτυ Ποΰειδώνι μεν αγονΰιν ^Ιτίτίείω 
την εορτήν, 6 δ' όνος τω ϊπτίω ύνναπολανεν καΐ 
ΰνμμετέχει της άδείας' η ότι, ναντιλίας φανείΰης 

20 καΐ κομιδης κατά ^άλατταν, ντΐηρ^ε τις άμωβγέπως 
ραύτώνη καΐ άνάτίανΰις τοΓ^ ντΐοξνγιοις; 

49. ^^ιά τί τονς παραγγέλλοντας άρχην εϋ-ος 
ην εν ίματίω τοντο τίοιεΐν άχίτωνας, ως Κάτων 
ίύτόρηκε^ τίότερον ίνα μη δεκάζωΰιν άργνριον εν 

25 τω κόλτίω κομίζοντες , η μάλλον ότι τονς άί,ίονς 
άρχειν ον γενεΰιν ονδε χρήμαβιν ονδε δόξ,αις αλλά Ώ 
τρανμαΰι και ώτειλαΐς έ'κρινον; όπως ονν ταύτα 
καϋ-ορωτο τοΓ? εντνγχάνονΰιν, άχίτωνες επί τάς 
22 άρχην Μ: αρχειν 



282 ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 

τιαραγγελίαζ κατγιεΰαν; η καϋ-άπερ τω δεξωνΰΟ'αί 
καΐ τΐαρακαλεΐν καΐ ντίοπίτίτειν, οντω τΐ] γνμνότψο 
χατίεινονντεξ εαντονζ εδημαγώγονν; 

50. ^ζ/^ά τί 6 ιερενζ τον ^ίός, άτίο^ανονόηζ 
αντω της γυναικός^ άπετί&ετο την αρχήν, ως'Ατψοζ 5 
ίύτόρηκε-," τΐότερον οτι τον μη λαβόντοζ 6 λαβών 
εΐτ άποβαλών γνναΐκα γαμετην άτνχεότεροζ' δ μεν 

. γαρ τοϋ γεγαμηκότοζ οικο^ τέλειοζ, δ δε τον γη- 
μαντοζ εΙτ άποβαλόντος ονκ ατελής μόνον αλλά 
καΐ τνεπηρωμενοξ' η βννιεραταυ μεν ή γννή τω αι^^ρί,Ίο 

Ε (ώ^ καΐ τΐολλά των ιερών ονκ εΰτι δραβαυ μη γα- 
μέτης όνμπαρονϋης), το δε γαμεΐν ενΰ-νς έτεραν 
άτΐοβαλόντα την τίροτέραν οντ ΐΰως δννατδν οντ 
άλλως ετΐΐείκες; ο&εν οΰό' άτίοτίέμ'φαΰ^αί τΐρότερον 
έ^ην, ονδε ννν ως εοικεν εξ,εβτι,ν, άλλ' έφ' ημών ΐ5 
έΐίέτρε^εν εντενχΟ-εΙς /ίομετυανός. ου δ' ιερείς τίαρε- 
γενοντο τι] τον γάμον διαλνύει, ΐίολλά φρικώδη καΧ 
αλλόκοτα κοίΐ βκν^'ρωτίά δρώντες. ήττον δ' αν τις 
τούτο ^ανμάΰειε προύιΰτορήβας, οτι καΐ τών τιμη- 
τών ^ατέρον τελεντήόαντος έδει καΐ τον έτερον 20 

Γ πετίανΰϋ'αι της άρχης' άτίοΰ-ανόντος δε τιμητοϋ 
Αιβίον Αρονΰον, Σκανρος Αιμίλιος ΰννάρχων ονκ 
εβονλετο την αρχήν άπείτΐαΰχί'αι, μέχρι ον τών δη- 
μάρχων τίνες αντδν έκέλενον εις το δεΰμωτήριον 
αΛαγεβ^αι. 25 

δ1. ^Αιά τι τών Ααρητών, ονς ιδίως ^τίραιοτί- 
τεις' καλονΰι, τούτοις κνων παρεΰτηκεν, αντοί δε 
κννών διφ^εραις άμτΐεχονται;^ ή τίραιβτίτεις μεν οι 
1 παραγγελίας Μ: απαγγελίας 5 Άτιμος Μ: τήιος 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 283 

ττροεΰτώτεζ είύι^ τονς δε ττροεΰτώταζ οίκον φνλα- 
κτικονξ είναι ττροΰήκεί, καΐ φοβερούς μεν τοις άλ- 
λοτρίοίξ, ωΰπερ ο κνων εΰτίν, ήπίονς δε καΐ πράους 
τοις ΰννοικονύιν, τ) μάλλον^ ο λέγονβίν ενίοι 'Ρω- 

5 μαίων, άληΟ^ες έύτι και^ κα^άτίερ οι τϋερί Χρνΰιπ-^'^'^ 
πον οίΌνται φιλόΰοφοι φανλα δί/ίμόνια τΐερίνοΰτεΐν, 
οίς οί ^εοΐ δημίοις χρώνται καΐ κολαΰταΐς έτά τους 
άνοβίονς καΐ άδικους άν^ρώτίους^ όντως οΓ Αάρητες 
ερίνυώδείς τίνες είΰι καΐ ηοίνιμοι δαίμονες^ έπίβκοηοι 

^^ βίων καΐ οϊκων' δώ καΐ κυνών δέρμσΜιν άμπέχον- 
ταυ^ και κύων πάρεδρος εβτιν, ώς δεινοΐς οϋΰιν 
έ^ιχνεϋΰαι και μετελ^εϊν τους πονηρούς-, 

52. 'ζ/^ά τί τΐ] καλουμεντ} Γενείτγι Μάντ} κύνα 
^ύονΰι καΐ κατεύγ^ονται μηδενα χρηβτον άποβηναι 

15 των οίκογενών;^ η δτ6 δαίμων εΰτίν η Γενείτα περί 
τάς γενέύεις καΐ τάς λοχείας των φΰ'αρτών; ρνΰιν 
γάρ τί-νί^ όημαίνει τοννομα καΐ γενεΰιν η ρέονΰαν 
γενεΰιν. ώΰπερ ονν οΓ "Ε?Ληνες τΤ] Έκάττ}, καΐ τΐ] Β 
Γενείττι κύνα "Ρωμαίοι Ό-ύονΰιν νπερ των οίκογενών. 

20 Άργείους δε Σωκράτης φηβΐ τΐ] Είλιονεία κύνα ^ύειν 
δια την ραβτώνην τΐις λοχείας, το δ\ της ενχης 
πότερον ονκ έπ' ανθρώπων εΰτιν οίκογενών, μηδενα 
χρηύτον γενέΰΟ-αι, αλλά κννών' χαλεπούς γάρ είναι δει 
καΐ φοβερούς τους κύνας' η διά το χρηΰτούς κομψως 

25 λεγεΰ&αι τους τελεντώντας αίνιττόμενοι, διά της 

ενχης αιτούνται μηδενα των ΰννοίκων άποΰ'ανεΐν; 

7 χ^ώνται ■Λαϊ *: χ^ώντ^ίι 9 εριννόιδείς *: ερι,νννώ- 

δεις 20 Σωπράτης] ΜπθΙΙθγ. 4 ρ. 498 Είλιονεία] Είλει- 
^νι'α ΑιηΐοίιΐΒ 24 διά] νη ΑίαΊ χοηοτονς Ροΐαδ : 

άχρήοτονς » κομιρώς Χ: ν.αϊ ν.ομψονς 



284 ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 

ον δει δε τούτο ^ανμάξείν' καΐ γάρ ^^ρίΰτοτεληζ 
εν ταΐς Άρκάδων τΐρΌ^ Αακεδαιμονίονξ ΰνν&ήκαΐζ 
€ γεγράφ^αυ φηύΐ μηδενα χρηύτον τίοιεΐν βοηϋ-εία^ 
χάριν τοίζ λακωνίξονΰι των Τεγεατών, όπερ είναυ 
μηδενα άτΐοκτίνννναί. 5 

53. ^ζίίά τι τοις Κατίετωλίοΐζ ^εας άγοντες ετι 
ννν κηρνττονβί Σαρδιανονς ώνίονς^ καΐ γέρων τις 
επί χλεναΰμω προάγεται τίαιδικον ενα^ράμενοζ περι- 
δέραιον, ο καλονΰί βονλλαν,' ή οτι 'Ρωμνλω τίολνν 
χρόνον επολέμηΰαν οι λεγόμενοι Ονψοι Τνρρηνών, ίο 
καΙ ταντην τίόλιν εΰχάτην είλε, καΐ ττολλονς αιχμα- 
λώτους άτΐεκήρν^ε μετά τοϋ βαΰιλέως ετίίΰκώπτων 

Β αντον την ήλι^Ίοτητα καΐ την άβελτεριαν^ επεί δε 
ΑνδοΙ μεν ήΰαν ου ΤνρρηνοΙ ε| άρχης, Ανδών δε 
μητρόπολις αί Σάρδεις, οντω τους Ονηίονς άπεκή- 1 5 
ρνττον' καΐ μέχρι νυν εν παίδια τό έϋΌς διαφν- 
λάττονόι, 

54. ^ζίιά τί τα κρεοπώλια ^μάκελλα' και ^μακέλλας^ 
καλον6ι\ πότερον από των μαγείρων τοννομα δια- 
φ&αρέν, ώΰπερ άλλα πολλά, τι] ΰννηΰ-εία κεκράτηκε 20 
(καΐ γάρ τό κάππα προς τό γάμμα ΰνγγένειαν έχει 
παρ' αντοΐς' όφε γάρ έχρηΰαντο τω γάμμα Καρ- 
^ί-λί,Όυ Σπορίου προαε^ευρόντος' και τό λάμβδα 
πάλιν τοΓ? άπολιόΟ-άνουΰι τοϋ ρ δι' άμβλύτητα 
της γλώττης υπόκειται τραυλιζόμενον)' η καΐ τούτο 25 

Ε λυτέον τη ιότορία; λέγεται γάρ εν ' Ρώμη βίαιον 

1 Αριστοτέλης] Υγΐΐ^τη. 550 3 χρηατόν Ροΐυδ: αχρηοτον 
β Καπετωλίοις *: καπιτωλίοις 13 άβίλτίτρίαν *: άβ^λτη- 

ρίαν ^ 18 κρίοπο)λι« * Ιιίο βί ϊηίΓα: κοίωπώλια 20 τ^ 

ϋνντηΟ^εία] της οννη^ιίαςΊ 



ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 285 

άνδρα και λΐ]ΰτρίκον γενόμενον καΐ τΐερικόψαντα 
πολλούς^ Μάκελλον τοννομα^ μόγΐξ άλωναν καΐ κο- 
λα6θ'ΐ]ναΐ' εκ δε των χρημάτων αντον δημόόίον 
οίκοδομηϋ-ήναί κρεοτίώλίον άτι εκείνον κτηΰάμενον 

5 την τΐρούηγορίαν. 

55. ^ζ/ίά τί ταΐξ Ίανοναρίαυς είδοΐζ περαέναι 
δέδοται τοις ανληταΐς την τιόλιν εαϋ-ηταζ γυναικείας 
φοροϋντας;' ή δια την λεγομενην αιτίαν; μεγάλας 
γαρ ως εοικε τιμάς έκαρποϋντο, τον βαόίλέως Νομά Γ 

10 δόντος αντοΐς διά την τιρος το ^εΐον οΰίότητα' 
ταύτας δ' νΰτερον άφαιρεϋ'έντες νπο της άν^νπατι- 
κης δεκαδαρχίας άπεχώρηΰαν εκ της τΐόλεως. ην 
ονν έτίίζητηΰις αντών καί τις ηπτετο δεισιδαιμονία 
των ιερέων άνανλα ενόντων, έπει δ^ ουκ επείΟ-οντο 

15 μετατΐεμτΐομενοις άλλ^ εν Τιβονρι διέτριβον, άνηρ 
άτΐελενΟ-ερος κρνφα τοΓ^ άρχονΰιν έπηγγείλατο κα- 
τά^ειν αντονς. καΐ παραβκενάβας ^οίνην αφΟ-οι^ον 
ώ^ τε^-νκως ^εοΐς έκάλεύε τονς ανλητάς' καΐ γύναια 
τίαρην αμα τω πότω καΐ πανννχΐς ΰννεκροτεΐτο παι- 

20 ζόντων καΐ χορενόντων. ειτ εξαίφνης ο άνΌ'ρωπος 
έμβαλών λόγον ώς τον τίάτρωνος έπιόντος αντω^Ι^ 
και ταραττόμενος βννέτΐειΰε τονς ανλητάς άναβάν- 
τας έφ' άμαξας δέρρεΰι κύκλω περικαλνπτομένας 
εις το Τιβονρι κομίζε6θ•αι. τούτο ό' ην άπύτη' 

25 τίεριαγαγών γαρ τάς άμαξας ον ΰννορώντας αντονς 

δια τον οϊνον καΐ το ΰκότος ελαΰ'εν εις ^Ρώμην 

καταγαγων απαντάς εωΟ-εν έτνγχανον δ' οι πολλοί 

διά την πανννχίδα καΐ τον πότον εν έΰ^ηύιν άν- 

9 Νομά *: νονμοΐ 15 Τίβονρι *: τ^^ βονρι,δι 



286 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

^ίναΐς καΐ γυναυκείαίς οντες. ωζ ονν ετΐείΰϋ-ηΰαν 
ντίό των αρχόντων καΐ δοηλλάγηΰαν^ ενομίΰϋ"η την 
Β ημεραν εκείνην όντως άμτιεχομενονς (ίο/3£6ΐ/ δοά τηζ 
τίόλεως. 

56. ^^ίά τί το τηζ Καρμεντης ιερόν δ| αρχής 5 
δοκοϋΰίν αϊ μητέρες ίδρνΰαΰ%'αι καΐ ννν μάλίβτα 
βεβονταί;^ λέγεται γάρ τις λόγος, ως εκωλνΰ-ηΰαν 
νπό της βονλης αί γυναίκες οχημαύι χρηΰ^'αι ζευ- 
κτοΐς' ΰννέ'^εντο ονν αλληλαις μη κνΐΰκεύ^αο μηδέ 
τίκτείν, άμννόμεναι τονς άνδρας, άχρι ον μετέγνω- ίο 
<3αν καΐ βννεχώρηΰαν ανταΐς' γενομένων δε τΐαίδων, 
εντεκνονβαι καΐ πολντεκνονΰαι το της Καρμέντης 
ιερόν ίδρνΰαντο. την δε Καρμένταν οΓ μεν Ενάν- 
δρον μητέρα λέγονύιν ονΰαν ελ^είν εις 'Ιταλίαν 

Ο δνομαζομένην Θέμυν , ως δ^ ενίΟί, Νικούτράτην' ι» 
έμμέτρονς δε χρηΰμονς αδονβαν ντίό των Λατίνων 
Καρμένταν όνομάζεβ&αί' τα γάρ έτΐη ^κάρμινα^ καλον- 
ΰιν. οι ^£ Μοΐραν ηγούνται την Καρμένταν είναι 
και δια τούτο 0'νειν αντί] τάς μητέρας, έβτι δε τού 
ονόματος το έτνμον ^έύτερημένη νού"* δια τάς ^εο- 20 
φορήΰεις. οΰ'εν ον τά κάρμινα τι] Καρμέντη τοννομα 
τίαρέΰχεν, αλλά μάλλον ά%^ εκείνης έκληϋ'η διά το 
τονς χρηΰμονς εν έτΐεΰι και μέτροις ενϋ-ονΰιώΰαν αδειν. 

57. ^ζίιά τί τη ^Ρονμίνα ^νονβαι γάλα κατα- 
ύτίένδονύι των ιερών, οινον δ' ον προβφέρονβιν^ 25 
ή ρονμαν Λατίνοι την %•ηλην καλούΰι, καΓΡονμινάλιν 
ονομαΰ^ηναι λέγονΰιν , τίαρ^ ΰίϊοΐ' η λνκαινα τω 
^Ρωμνλω την ^ηλην τταρέόχεν' ώβτΐερ ονν ημείς 

20 'Ρονμιν&λιν *: ^ονμ,άναλιν 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 287 

τάζ τρεφονύας τά παιδία γάλακτι %-ν^λονάι^ άπο της Ό 
ϋ'ηληζ καλονμεν, όντως ή 'Ρονμΐνα ϋ-ηλώ τις ονΰα 
καΐ τι,ϋ"ήνη καΐ κονροτρόφος ον προβίεται τον άκρα- 
του ως βλαβερον οντά τοΓ^ νητΐίοίζ; 

5 58. ^ζ/ίά τί των ΰνγκλητικων τους μεν τΐατερας 
βνγγεγραμμένονζ^ τους δ' απλώς πατέρας προύηγό- 
ρενον;^ ή τονς μεν ί'ξ άρχης κατανεμη^εντας νπο 
τον 'Ρωμνλον πατέρας έκάλονν καΐ πατρικιονς, οίοι/ 
ενπατρίδας οντάς, πατέρας αντών έχοντας άποδεΐξ,αι' 

10 τονς δ^ νΰτερον επεγγραφεντας εκ των δημοτικών 
ΰνγγεγραμμενονς πατέρας ώνόμαΰαν; 

59. ^ζίίά τί κοινός ην βωμός Ήρακλεονς και 
Μονΰών/ Ύ} δτι γράμματα τονς περί Ενανδρον έδί- Ε 
δ αί,εν Ηρακλής, ως 'Ιόβας ιΰτόρηκε-, και το πράγμα 

Ιό ΰεμνον ενομίζετο, φίλονς και όνγγενεΐς διδαΰκόντων 
ό-ψε δ' ηρξαντο μιόΰ-ον διδάΰκειν, καΐ πρώτος άνεω^ε 
γραμματοδιδαβκαλεΐον Σπόριος Καρβίλιος , απελεύ- 
θερος Καρβιλίον τον πρώτον γαμετην εκβαλόντος. 

60. ^ζ/ί-ά τί, δνεΐν βωμών Ήρακλεονς όντων, ον 
20 μεταλαμβάνονΰι γνναΐκες ονδε γεύονται τών επί τον 

^£ίξοΐΌ? Ο-νομένων^ πότερον οτι τών ιερών αί περί 
την Καρμενταν νβτέρηΰαν, νβτερηΰε δε και το Πι- 
ναρίων γενος' οϋ'εν είργόμενοι της ΰ-οίνης, εΰτιωμενων Έ 
τών άλλων, Πινάριοι προβηγορενΟ-ηβαν η δια τά 
25 μνθολογούμενα περί τον χιτώνος και της Ζ/ηιανείρας; 

61. ^^ιά τί τον θεον εκείνον, ω μύλιβτα την 

1 %"ηλονας\ ϋ'ηλονς ΥαΙοΙίθηαΓίυβ 2 &ηλώ τις ίάβηι: 

^•ηλωτίς. ΓογΙ:. 80ΓΪΐ>6η€ΐυηι ϋ-ηλών τις βί; δηρί'ίΐ 0•ΐ]λόνας 
14 Ίό^ας] ΜυβΠβΓ. 3 ρ. 470 



288 ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 

'Ρώμην βωζειν προΰήκεί καΐ φνλάττίίν, εϊτ έΰτίν 
αρρην εί'τε ^ήλεια, καΐ λέγειν άπείρηται, καΐ ξητεΐν 
καΐ όνομάζειν' ταντην δε την άπόρρηΰιν έ^άπτονΰί 
δειΰίδαίμονίας, υΰτορονντες Οναλέριον Σωρανόν άπο- 
λέϋ^'αι κακώς δίά το έ'Ε,ευπεΐν,^ πότερον^ ως των 5 
^Ρωμαϊκών τίνες [ΰτορήκαΰίν, εκκλήβεις είΰΐ καΐ 
γοΎΐτεΐαι ^εών, αίς νομίζοντες καΐ αντοί ^εονς τινας . 
έκκεκλϊΐΰ^αι τίαρά των πολεμίων και μετωκηκέναι 
279 ^τρο^ αντονς εφοβοϋντο ταντο Λαβείν νφ' ετέρων 
ώόπερ ονν Τνριοι δεΰμονς άγάλμαΰι λέγονται τίερι- ίο 
βαλεΐν, έτεροι δ' αίτεΐν έγγνητάς επί /Ιθ'υτξ)όν η 
κα&αρμόν τίνα προπέμποντες, όντως ώ'οι^το "Ρωμαίοι 
το άρρητον και το αγνωΰτον άΰφαλεΰτάτην είναι 
%εον καΐ βεβαιοτάτην φρονράν' η κα^άπερ 'Ομηρω 
πεποίηται το ^γαΐα ό' ετι ί,ννη πάντων^ όπως οι ΐδ 
αν&ρωποι τονς ^εονς πάντας όέβωνται και τιμώΰι 
την γην κοινώς έχοντας^ ονχ^ος άπεκρνψαντο τον 
κνριον της όωτηρίας οί παλαιοί "Ρωμαίοι, βονλό- 
μενοι μη μόνον τοντον άλλα πάντας νπό τών πολι- 
τών τονς ^εονς τιμάΰϋ^αΐ', 20 
Β 62. *ζ/ί-ά τί τών λεγομένων Φιτιαλέων, "Ελλη- 
νιστί δ^ οίοι/ ειρηνοποιών ΰπονδοφόρων, 6 καλού- 
μενος ^πάτερ πατράτος' ενομίζετο μέγιΰτος [εβτι δ' 
οντος, φ πατήρ ξΤ] καΐ παίδες ειΰίν έχει δε καΐ ννν 
προνομίαν τινά και πίΰτιν' οι γαρ ατρατηγοί τά 25 
δι' ενμορφίαν και ώραν επιμελούς δεόμενα και ΰώ- 
φρονος φνλακης ΰώματα τούτοις παρακατατί^-ενται)^ ; 

9 ταντο * Ιιίο βϊ ίηίΐ'ίΐ: το αντο 14 Όμτίρω] Ο 193 

15 ί'πΗοιηοηΐ8: ί'στί 21 ΦιτιαΙΐων *: φιδιαλίων 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 289 

πότερον οτί το αιόειόΟ-αί τον^ παΐδαζ «υιοΓ^ καΐ το 
φοβεΐΰ^αί τονζ πατέρας πρόύεύτιν ι] τουνο^α τήν 
αίτίαν υπαγορεύει,; βονλεται, γαρ είναι το '^πατράτον' 
οιονεί ανμπεπεραΰμενον καΐ πεπερατωμενον, ώς τε- 

5 λείοτερον των άλλων οτηοζ ω ΰνμβεβηκε πάτερα 
κεκτημενω πατρί γενεύϋ-αί. η δεΐ τον όρκων και Ο 
ειρήνης προϊύτάμενον '^αμα πρόΰω καΐ όπίΰω' κα%'^ 
'Όμηρον δραν, είη δ' αν μάλιβτα τοίοντος, ώ παις 
εβτιν νπερ ον βουλεύεται, και πατήρ με^' ου 

10 βουλεύεται. 

63. ^ζίιά τί τω καλουμενω ^ρήγι ΰακρώρουμ' 
(οΰτοξ (5' έΰτΐ βαύιλεύς ιερών) άπείρηται και αρχειν 
καΐ δημηγορειν,' ή το παλαιόν οι βαύιλείς τα πλεΐΰτα 
και μεγιΰτα των ιερών εδρών καΐ τάς ^υβίας εϋ-υον 

15 ΓίΰτοΙ μετά τών ιερέων; έπει ό' ουκ εμετρίαζον άλλ' 
ήΰαν υπερήφανοι και βαρείς, τών μεν ^Ελλήνων οΓ 
:π;λεΓ(5'τοί' τήν ε^ουΰίαν αυτών περιελόμενοι μόνον το 
%'ύειν τοις ϋ-εοΐς άπέλιπον, ^Ρωμαίοι δε παντάπαΰι 
τους βαΰιλεΐς έκβαλόντες άλλον επί τάς ^υύίας ετα- 

20 |αι/, οΰτ' αρχειν εάΰαντες οντε δημαγωγεΐν , όπως 
μόνον εν τοΓ^ ιεροΐς βαΰιλεύεβ&αι δοκώΰι καΐ βαΰι- 
λείαν δια τους %'εους υπομένειν. 'έβτι γοϋν τις εν 
αγορά Ο'υύία προς τω λεγομενω Κομιτίω πάτριος, 
ην ΰ'ύΰας 6 βαύιλεύς κατά τάχος άπειΰι φενγων ε| 

25 αγοράς. 

64. ^ζίιά τί τήν τράπεξαν ουκ εί'ων άναιρεΐΰΟ-αι 
κενήν, αλλά πάντως τινός επόντος;^ πότερον αίνιτ- 

7 πρόσσω ν.αΐ όπίαοω Ηοηιβηΐδ Α 343. ω 4δ1 21 §αθί- 
λεν^αΰ-αί νί: βονλενεαϋ-οα 23 Κομιτίω *: ν.ομψίω 
ΡΙηίαΓοΙιϊ ΜοΓ&Ιία. Υοΐ. II. 19 



290 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

Ε τόμενοί το δεΐν αεί τι τον πα^όντοξ είζ το μέλλον 
ντίολιτίεΐν καΐ της ανρίον εν ττ} ΰήμερον μνημο- 
νενειν^ η νομίξοντες άΰτεΐον είναι το όνΰτέλλειν καΐ 
άνέχειν την ορε^ιν ετι τΐαρονύηζ τήζ άτίολανΰεως', 
ήττον γαρ ετίΐ^νμονΰι των απόντων εϋ'ίύΟ'έντεζ 5 
άτΐέχεΰ^αο των παρόντων, η και π:ρ05 οίκέτας φιλάν- 
^ρωτΐον το ε&ος; ον γαρ οντω λαμβάνοντες ώς 
μεταλαμβάνοντες άγαπώΰι, κοινωνειν τρόπον τινά 
τραπέζης ή^'^^ί*^^^^ "^^^^ δ^^Λόταις. η των ιερών 
ουδέποτε δεΐν κενόν ονδεν περιοραν, ιερόν δ^ η ίο 
τράπεζα; 

65. ^ζ/ίά τί ττ} νύμφτ} το πρώτον ούκ έντνγχάνει 
Γ μετά φωτός δ άνηρ αλλά διά βκότονς; πότερον ότι 
αιδείται πριν η 6ννελ%'εΐν άλλοτρίαν νομίζων, η και 
προς ιδίαν προΰιέναι μετ αίδονς εϋ^ιζόμενος; η, κα- ΐ5 
^άπερ ο Σόλων έγραψε μήλον κνδωνίον την ννμ~ 
φην έντραγονΰαν εις τον %'άλαμον βαδίζειν, όπως 
το πρώτον άΰπαΰμα μή δνΰχερες γένηται μηδ^ 
άχάριΰτον όντως 6 ^Ρωμαίος νομοϋ'έτης, ει δη τι 
προβην άτοπον τω ύώματι και δνύχερές, εκρνφεν; η 20 
διαβολή τις έβτιν αφροδισίων παρανόμων το γιγνό- 
μενον ^ €ος και το?? νομίμοις αιΰχννης τινός πρού- 
ον6ης\ 

^^. ^ζΐιά τί τών ιπποδρόμων εις Φλαμίνιος 
280 ^ί^^^^^ί^^ >' ί οτί, Φλαμινίον τινός τών παλαιών τη 26 
πόλει χώραν έπιδόντος, έχρώντο ταΐς Λίρο^όίίοι^ είς 
τονς ιππικονς άγώνας' ετι δε περιόντων χρημάτων^ 

2 νπολείπειν'ί 10 δεΠ 22 νομίμοις Χ: νόμοίς 



ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 291 

κατεβκεναΰαν οδόν, ην και αντην Φλαμινίαν προύη- 
γόρενΰαν; 

67. ^^ίά τι ^ λικτώρείζ' τονς ραβδονχονζ όνο- 
μάζονβί-' πότερου δτι καΐ ΰννεδεον τονζ άκολαΰταί- 

5 νοντας ούτο^ καΐ τω 'Ρωμνλω παρηκολονϋΌνν ιμάν- 
τας εν τοΓ^ κόλποΐζ κομίζοντες (το δε δεΰμενειν 
'άλλιγάρε' λέγονβιν οι ΛολλοΙ ^Ρωμαίων, οί άδ καϋ'α- 
ρενοντεζ εν τω διαλέγεβ^αι ^λιγάρε')' η ννν μεν 
ηαρέγκειται το κ, τίρότερον δε ^λιτώρείζ' εκαλονντο, 

10 λειτουργοί τίνες οντες περί το δημόβιον; δτί- γάρ 
λΐ]τον άχρι ννν το (^ί^μ-οίΤ^ον εν ^τολλοΓ^ των Έλλή- Β 
νων νόμων γεγραπται, ονδένα όας έπος ειπείν λεληϋ-ε. 

68. ^ζίιά τί κννα ^νονΰιν οί Αονπερκοι (Αού- 
π^ρκο^ ά' είΰΐν οι τοΓ;? Λονπερκαλίοις γνμνοί δια- 

15 δέοντες εν περιξώμαΰι και κα&ικνονμενοι βκντει των 
άπαντώντων) ;' πότερον δτι καϋ-αρμός έβτι της πόλεως 
τα δρώμενα (και γάρ τον μήνα ^ Φεβρονάριον' κα- 
λονΰι και νη Ζΐία την ημέραν εκείνην ^φεβράτην\ 
και "^φεβράριν' το των ΰκντων η&ει κα^Ίκνειβ^αι, 

20 τον ρήματος το κα%'αίρειν ΰημαίνοντος' τω δε κννι 
πάντες ως έπος ειπείν "Ελληνες εχρώντο και χρων- 
ταί γε μέχρι ννν ενιοι ΰφαγίω προς τους κα^αρμονς' Ο 
και τη^Εκάττ] βκνλάκια μετά των άλλων κα^αρβίων 
έκφέρονΰι και περιμάττονΰι <5κνλακίοις τονς άγνι- 

25 0μον δεομενονς, περιΰκνλακιβμον το τοιούτο γένος 
τον καϋ'αρμον καλοϋντες)' η λύκος μεν 6 λοϋπός 
εΰτι και Λνκαια τά Αονπερκάλια' λνκω δε κνων 

18 φΕ(3ράτιι/ ηΐθί οοοίά. 19 ςρθ(3ράρια/] ^ρζ^^ονά^ε 

Ραηίίΐζίάθδ των α-Λντών ηΟ'εί] των αννήϋ-ων ΰ'ΛνταΊ 

19* 



292 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

πολφί^ο^ καΐ δίά τούτο λύεται τοΐζ Ανκαίοΐζ; η 
οτι τους Αοντΐερκονς νλακτονΰί καί ΛαραλνΛοϋβίν 
οί κννεζ εν τι] πόλει διαπνέοντας-, η Πανί μεν η 
^νβία γίγνεται^ Πανί δΐ κνων προϋφιλεζ δίά τα 
αίτίόλυα ; ^ 

69. ^^ιά τι τω καλόν μεν ω Σεπτομονντίω παρε- 
φΰλαττΓΟί/ όχημαΰί ζενκτοίς μη χργιβϋ-αί, καΐ μέχρι 
ννν Οί των παλαιών μη καταφρονονντες παραφνλάτ- 

ϋ του^6 (το ^£ βεπτομονντυον α;/οι;(?ί^ν έτά τω τον 
εβδομον λόφον τη πάλει τΐροΰκατανεμηϋ-ηναι και ίο 
την'Ρώμην επτάλοφον γενεΰ^αι)]' τΐότερον, ώζ «ν^ο^ 
των "Ρωμαϊκών έπινοονΰι, δια το μήπω ύννεζενχ^αι 
τοις μερεΰι παντελώς την πόλιν' η τούτο μεν άλλως 
ον προς Ζίιόννΰόν εΰτιν' έργον δε μεγάλον τον 
προς τον όννοικιΰμον έκτελεΰ^έντος, οίόμενοι την ΐ5 
πόλιν ηδη πεπανΰ^'αι προϊονΰαν εις το πρόβ^εν^ 
επανβαν μεν αυτούς άνέπανβαν δε τών υποζυγίων 
τα <?ι>^π:ονίί(?ί:ίΐ^τα καΐ παρεβχον άπολαύύαι τη ^χολη 
της κοί-νη^ εορτής; η πάΰαν μεν εβονλοντο κοΰμεΐν 

Ε άεΐ καΐ τί/ιχαν εορτην τους πολίτας παρόντας^ μά- 20 
λιΰτα δε την έπΙ τω ΰυνοικιόμω της πόλεως άγο- 
μένην' Χν ούν την πόλιν ^ '^ς έβτιν ύ} εορτής μη 
άπολείπωβιν, ουκ έφεΐτο χρηό^αι ζενγεΰιν έκείνην 
την ημεραν, 

70. "^ιά τι τους άπεγνωβμενους έπΙ κλοπαΐς η 25 
δουλικοΐς τιβιν άλλοις αμαρτημαΰι '^ φονρκίφερας' 
καλού(5ιν\ η καΐ τούτο της τών παλαιών επιμελείας 
τεκμηριόν εΰτιν, 6 γαρ οίκότριβος ίδιον καταγνονς 

25 άπεγνωαμένονς] ν,οιτεγνωομίνονς λΥ 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 293 

Τίνα μοχΘ-ηρίαν εκελενε δΐ'χλονν ^νλον^ ο ταΐζ άμά- 
^αις νφίΰτάΰιν, άράμενον δίά της ΰννοίκίας η της 
γευτνιάύεως δίε^ελ^ειν ντίο πάντων δρώμενον, όπως 
άτίίΰτοιεν αντω και φνλάττοιντο προς το λοίτΐόν' γ 

5 το δε ^νλον ήμεις μεν ΰτήρίγγα^ "Ρωμαίοι δε ^φοϋρ- 
καν' όνο^(χί^ου(7^" ^ίό καό ^φονρκιφερ' 6 τούτο τίερι- 
ενεγκων καλείται. 

7.1. ^^ιά τί των κνριττόντων βοών ντάρ τον 
φνλάττεΰϋ^αι τον εντνγχάνοντα χόρτον τω κερατι 

10 τίροΰδεονΰιν,' ή δια κόρον και ττληβμονήν έ^νβρί- 
^ου(?6 κ'αΐ βόες και 1'π;;τοί. καΐ δνοί- και ανϋ^ρωποι; 
ως τΐον και 2^οφοκλ^^ Λετΐοίηκε 

^6ν δε βφαδάζεις πώλος ως ενφορβία, 
γαΰτήρ τε γαρ 6ον και γνά%Ός πλήρης/ 

15 ^ίό και Μάρκον Κράΰύον οι Ψωμαιοι χόρτον εχειν 
εφαΰαν' εφνλάττοντο γαρ αυτόν οί τους αλλονς εν 
τι] πολιτεία βπαράττοντες ως άμνντικόν καΐ δνόεπι- 281 
χείρητον. ον μην άλλ' νΰτερον έλεχ%•η πάλιν, ότι 
Κράΰύον Καιΰαρ άφτ^ρήκει τον χόρτον άντεατη γαρ 

20 αντω πρώτος εν ττ] πολιτεία και κατεφρόνηΰε. 

72. ^ζίιά τί των επ οιωι/οΓ^ ιερέων, ονς Ανΰπι- 
κας πρότερον .4νγονρας δε νϋν καλονΰιν, ωοι^το 
δεΐν άεΐ τονς λαμπτήρας άνεωγμενονς είναι καΐ το 
πώμα μή επικεΐβη^αι-,' ή κα^άπερ οΓ Πν&αγορικοι 

25 μικρά μεγάλων εποιονντο βύμβολα κωλύοντες ^επί 

χο^ν^κο^ καϋ-ήΰϋ-αι' καί ^πϋρ μαχαίρα μη 6καλενειν\ 

όντως οι παλαιοί πολλοίς αίνίγμαΰιν εχρώντο καΐ 

12 Σοφο-αλης] Ναποΐί ρ. 249 14 πλήρης] ο,άά. άίί 

0θΙ)θίΠ8 



294 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

Β μάλίΰτα τϋρος τονζ ιερείς, οϊόν εβτι καΐ το τον 
λοίμτίτηροζ', εοικε γαρ δ λαμτίτηρ τω τίεριέχοντι την 
φνχην αώματι. φως γάρ έΰτιν ή εντός -ψυχή καΐ 
δει το βννετδν %αΙ φρόνψον άεΐ άνατιετίταμένον αντης 
είναι καΐ δεδορκος καΙ μηδετΐοτε βυγκεκλεΐβ^αι μηδ' 5 
άτίοτίνεόμενον. τίνενμάτων δ' όντων, ονκ εϋΰτα- 
%'θϋ6ιν οί ορνί-Ο-^ί ονδε βέβαια όημεΐα τιαρέχονβι 
δια την τίλάνην και την άνωμαλίαν. διδάΰκονΰιν 
ονν τω εΰ'ει μη τίνενμάτων όντων, αλλά νηνεμίας 
καΐ καταύτάΰεως, έτά ταντα τίροϊέναι τους οίωνοτίό- ίο 
λονς, οτε δύνανται τοις λαμτίτηραιν άνεωγμένοις 
χρηΰ^'αι. 

Ο 73. ^^ιά τι δ^ άπείρητο τοις έλκος εχονΰιν 
ιερεϋβιν έτί ' οιωνών καϋ^έζεΰΰ-αι ; ' τίότερον καΐ 
τούτο 6νμβολόν εΰτι τον μηδέν δακνομένονς μηδ' ΐ5 
οίον έλκος ίδιον και τίάϋ-ος έχοντας εν τι] ψνχΐ] 
τα &εΐα χρηματίξειν, άλλ^ άλντίονς καΐ άκεραίονς 
καΐ άτίεριΰτίάΰτονς οντας' η κατά λόγον εΰτίν , ει 
μή^' ιερείω χρήΰαιτ αν τις έλκος £;^οντι τΐρος ^νβίαν 
μήτ ^ρνιΰι τΐρος οιωνιόμόν, ετι μάλλον εφ' εαντών 20 
φνλάττεύ^'αι τά τοιαύτα, καΐ καϋ-αρονς γενομένονς 
καΐ άΰινεΐς και δλοκληρονς επί τά παρά των ^εών 
όημαινόμενα βαδίξειν; το γάρ έλκος έ'οικί πήρωΰίς 

Ο τις είναι καΐ μιαΰμδς τού (?ώματο?. 

74. ^ζ/ί-ά τί μικράς Τύχης ιερόν ίδρύΰατο Σε- 25 
ρούιος Τούλλιος 6 βαβιλενς ην ^ βρεβεμ' καλού6ι;' 
τΐότερον δτ^ μικρός ων εν άρχη και ΤΓ^^Τδ^νά τιράτ- 

6 άποπνΕ6μΕνον^^ ΙπιπνεόμΒνον ΜίίΛνί^ίιΐδ 14 κα^ί'- 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΧΑ. 29δ 

των καΐ γεγονώζ εκ μητροζ αιχμαλώτου δίά την 
τνχην εβαΰίλενΰε της 'Ρώμης' η αντη μεν η μετα- 
βολή μέγεθος εμφαίνει τύχης μάλλον η μικρότητα, 
τνάντων δε μάλιΰτα 27εροΰ^θ(? εοικε την της τύχης 

5 έκ^ειάΰας δύναμιν έπιφημίβαι τίρά^εβιν άπά.βαις ; 
ον γαρ μόνον Τύχης ευέλπιδος και αποτρόπαιου και Ε 
μειλίχιας και πρωτογενείας και άρρενος ιερά κατε- 
ΰκεύαβεν, άλλ' εύτιν ιδίας Τύχης ιερόν, έτερον ά' 
επιστρεφόμενης , άλλο παρ&ενου ' καΐ τί αν τις 

10 επεξίοι τάς αλλάς επωνυμίας, δττου Τύχης ί^ευτηρίας 
ιερόν εύτιν, ην βιΰκάταν όνομάζουβιν, ώς πόρρω^εν 
ημών άλιΰκομενων υπ αύτης και προΰιΰχομενων 
τοις πράγ μα6 IV ', ορα δη μη καταμα^ων το παρά μ^κροι^ 
άεΐ της τύχης μέγα δυνάμενον, και ότι τω γενέύ^αι τι Γ 

15 μικρόν η μη γενέΰ^αι τι πολλάκις ύπηρξεν ένίοις 

τυχεΐν η διαμαρτειν των μεγίΰτων, μικρας Τύχης 

ιερόν ιδρύΰατο, προΰέχειν διδάβκων τοΓ^ πράγμαΰι και 

μη καταφρονεΐν διά μικρότητα των έντυγχαν όντων. 

75. ^^ιά τί λύχνον ουκ έύβέννυβαν, άλλ' αυτόν 

20 ύφ' εαυτού περιεώρων μαραινόμενον,' πότερον ώς 
ΰυγγενες καΐ άδελφικόν ΰεβόμενοι του άΰβέΰτου και 
αθανάτου πυρός, η και τοίΐτο όύμβολόν εΰτι τοϋ μη 
δεΐν το εμφυχον, αν μη βλάπττι, διαφ&είρειν μηδ' 
άναιρεΐν, ώς ζώω τοϋ πυρός εοικότος; και γάρ 

25 τροφής δεΐται και αύτοκίνητόν εΰτιν καΐ ΰβεννύμενον 
φωνην άφίη0ιν ώΰπερ φονευόμενον. η διδάβκει τό 

9 άλλο ΌπθΙ)ηθΓΠ8: άλλο δ' ευέλπιδος άλλο 10 Ίξεν- 
τηρίας^ ίξεντριας 8 11 βιον.άταν] βίοκχτρί/.εμ Μ 20 

■νψ'] έφ' ΑΊ^ΓβδοΙιίπδ 



296 ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 

εϋ-ος ημάς, οτι δεΙ μήτε τίνρ μήΘ^' νδωρ μήτ άλλο 
τι των αναγκαίων αντονς αδην έχοντας δίαφΰ'είρείν, 
άλλ' εάν χρηΰ^αί τους δεομενονς καΐ ά^ολείτίειν 
ετεροις, όταν αντοί μηκετι χρείαν εχωμεν; 
282 76. 'ζ/ί-ά τί τάς εν τοις υΛοδήμαβυ ΰεληνίδας 5 
οι διάφερε IV δοκονντες ενγενεία φορονβιν,' Λοτίρον, 
ως Κάΰτωρ φηΰί , ΰνμβολόν ε0τι τοντο της λεγο- 
μένης οικήΰεως έτά της ΰελήνης καΐ οτι μετά την 
τελεντην αν^ις αί 'ψνχαΐ την ΰελήνην ντίό τΐόδας 
ε^ονύιν, η τοΓ^ τίαλαιοτάτοις τουΌ-' νπήρχεν εξαί- ίο 
ρετον; οΰτοί' (5' ηόαν ^Αρκάδες των απ Ευάνδρου 
Προΰεληνων λεγομένων, η, καϋ^άτΐερ άλλα πολλά, και 
τούτο τού^ επαιρομένους καΐ μέγα φρονοϋντας ϋπο- 
μιμνήΰκει της έπ άμφότερον των άνΟ-ρωπίνων μετα- 
βολής παράδειγμα ποιούμενους την ΰελήνην, ώς ι» 
Β ^ί'Ι άδηλου πρώτον έρχεται νέα 

πρόΰωπα καλλύνουΰα και πληρουμένη, 
χώταν περ αϋτης ευπρεπεΰτάτη φανΐ], 
πάλιν διαρρεΐ κάπΐ μηδέν ερχεται;' 

η πειθαρχίας ην μάθημα βαβιλευομένους μη δυβχε- 20 
ραίνειν, άλλ' ώβπερ ή ΰελήνη προΰέχειν έθέλει τω 
κρείττονι και δευτερεύειν 

^άει παπταίνουβα προς αυγάς ήελίοιο' 
κατά τον Παρ μεν ίδ ην ούτω την δευτέραν τάξιν 
αγαπάν χρωμένους τω ηγεμόνι και της απ εκείνου 25 
δυνάμεως καΐ τιμής απολαύοντας-, 

7 Κάοτωρ] Ύΐά. ρ. 266 β 13 νπομιμνηα'Λίΐ. *: νπομι- 

μνΎ]ΰν.(ίΐν 16 ε| ό^ί^λοτ] Νίαικ'ΐί. ρ. 253 18 ί-υπρεττεστοίτη 
ρ. 517Λ: ίνγίνίοτάτη 23 Μυΐΐαοΐι. 1 ρ. 129 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 297 

77. *ζ/ί.ά τί τον μ,εν ένιαντον τον ^ώς νομί- 
ζονΰί, τονζ δε μηναζ τήζ "Ηραζ-,' ή οτο των μεν 
αοράτων ϋ'εών καΐ νοητών βαβίλενονβί Ζενς καΐ ο 

^Ήρα, των δ' ορατών ηλιο^ και ΰελήνη-, ηοιεί ά' ό 

5 μεν ηλιοζ τον ενιαντόν, η δε ΰελήνη τον^ μήνας, 
δει δε μη νομίξείν άπλώζ εικόνας εκείνων τούτους, 
άλλ' αντον εν νλΐ} ^ία τον ηλίον, καΐ αντην την 
''Ήραν εν νλτι την 6εληνην. δώ καΐ 'Ιοννώνεμ όνο- 
μάξονβί την "Ηραν, το νέον η το νεώτερον έμφαί- 

10 νοντος τον ονόματος, άτίο της ΰελήνης' καΐ Αονκΐναν 
"Ηραν καλονύιν οίον φωτεινην η φωτίζονΰαν' καΐ 
νομίζονβι,ν επΙ ταΐς λοχείαυς καΐ ώδΐΰυ βοηΰ'είν, 
ωΰπερ καΐ την ΰελήνην, ^διά κνάνεον τΐόλον αΰτρων 

«: διά τ ώκντόκοίο ΰελάνας'^ εντοκεΐν γαρ εν ταΙςΒ 

15 πανϋελήνοίς μάλίΰτα ^οκοΐ)^^. 

78. ^^ίά τί των οιωνών ο καλούμενος άριΰτερος 
α'ίΰίος'/ πότερον ονκ ε6τι τοντ άλη%•ές, άλλα τΐαρα- 
κρονεται π:ολλού^ η διάλεκτος (το γαρ άρίΰτερόν 
^ΰίνίΰτρον' όνομάζονβί, το δ' άφεΐναι ^ύίνερε' καΐ 

20 ^ΰίνε"* λέγονΰίν, όταν άφεΐναι ΛαρακαλώΟι. τον ονν 
έφιέντα την τίρά^ιν οιωνοί/ ύινιΰτέριον οντά ΰίνι- 
ατρον ονκ δρϋ^ώς ντίολαμβάνονβιν οί πολλοί καΐ 
όνομάζονΰίν) ' η καϋ'άτΐερ ^ιοννβίός φηύιν, ^Αΰκανίω 
τω Αίνείον παραταττομενω τίρος Μεζέντυον άΰτρα- 

25 πης εν άριβτερα νικηφόρον γενομένης οίωνιβάμενοι, Ε 
και Τίρος το λοιτίον οντω ηαραφνλάττονύιν; η, ώς 

8 όνομ,άξονα ΏπβΙ>ηβι•υ8: επονομάξονα 13 ^ιά κνά- 
νεον] ΒθΓ^Ιί. 3 ρ. 620 19 άφεΐναι, — άφείναί] εφεΐνκι — 
εφείναα Χ 23 ^ίονναιος] ΗίΐΗο, Αηί. Εοπι, II 5 



298 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

άλλοι τινέξ, Αινεία τοΰτου ΰνμπεΰόντος-, καΐ γάρ 
ΘηβαΙοο τω άρίΰτερώ κερατί τρεψάμενοί τονς τΐολε- 
μίονς καΐ κρατήΰαντεζ εν Αενκτροίζ, διετέλεΰαν εν 
πάΰαις ταΐς μάχαις τω άριΰτερω την ηγεμονίαν άτΐο- 
δίδόντες, η μάλλον, ώζ Ίόβαξ φηΰί, τοΐζ προς τάζ 5 
άνατολάζ άτίοβλέτίονύιν εν άρίΰτερα γιγνεταο το 
βόρεων, ο δη τον κόόμον δε^ών ενωι τίθενται καν 
κα^νπέρτερον. ορα δε μη φνΰει, τοΐξ ενωννμοΐζ ά6%'ε- 
νεβτέροίζ ονβιν οι τίροϊύτάμενοι των ο^ωι^ώι^ οίον 
άναρρωνννονΰι καΐ νπερείδονΰι το έλλίΛεζ τηζ δυνά- ίο 
Γ μεωξ ετίανιύονντες. η τα επίγεια και ^νητα τοΓ^ ονρα- 
νίοΐζ και ^είοι^ άντικεΐβ^αι νομίξοντεζ ωο^το τά τίρόζ 
ημάς άριύτερά τονς&εονς ά%ο των δε%ιων προτιεμτίειν \ 

79. ^Αια τι τον ^ριαμβενύαντοζ είτ ατιο^α- 
νόντος και καέντοζ έ^ην όΰτεον λαβόντας εις την ΐ5 
πόλιν είΰφερειν κοίί. -κατατί^εΰϋ-αι , ως Πνρρων ό 
Αιηαραΐος ι6τόρηκεν;' ή τιμής ένεκα τον τε^νη- 
κότος', και γαρ άλλοις άριβτενβι καΐ ΰτρατηγοΐς 
έδωκαν ονκ αντονς μόνον άλ?Μ και τονς α% αντων 

283 έν^άπτεΰ&αι τη άγορα, κα^άπερ Οναλερίω και Φα- 20 
βρικίω' και φαΰι τούτων άΐίογόνοις άτΐοϋ-ανοϋΰι καΐ 
κομιΰΟ-εΐΰιν εις άγοράν νφίεβ&αι δάδα καομενην, 
είτ^ εν&νς αΐρεβ^αι , χρωμενων άνεπιφΰ'όνως τη 
τιμή και το έ^ειναι μόνον εκβεβαιονμενων. 

80. ^ζίιά τι τονς ^ριαμβενΰαντας εύτιώντες εν 25 
δημοβίω Λαρητονντο τονς νπάτονς, καΐ πέμποντες 
παρεκάλονν μη έλ^εΐν επι το δεΐπνον ; ' ή και 

6 Ίόβας] ΜπθΠβΓ. 3 ρ. 471 9 προϊΰτάμενου ΑΙ)Γθ8θ1ιίιΐ8: 
ηκρίΰτάμ,ενοι 16 Πνρρων] Μυβίίβι*. 4 ρ. 479 



ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 299 

τότνον εδεί τω ϋ-ριαμβενΰαντί κλιΰίαξ τον έντιμό- 
τατον άτίοδίδού^αί και προπομτΐην μετά το δειπνον, 
ταντα δ^ ουκ εζεΰτιν έτερω γίγνεβ^αι των υπάτων 
παρόντων^ αλΑ' έκείνοίξ. 

5 81. ^ζ/ίά τί τίεριτίόρφνρον 6 (ϊί^^αρχο^ ου φορεί, 

των άλλων αρχόντων φορονντων,' "ή το παράπαν^ 
ούά' έύτίν άρχων, ονδε γάρ ραβδούχους έχου^ί^ 
οϋδ' έτά δίφρου καϋ'ήμενοί χρηματίζουν ιν, ούδ' ετουξ 
άρχί] κα&άπερ ου λοίτίοΐ πάντες άρχοντες είόίαΰιν, 

10 ού^^ παύονται δικτάτωρος αίρε^έντος αλλά πάβαν 
άρχην εκείνου μετατι^εντος εις εαυτόν αύτοι μονοί. 
διαμενουΰιν, ωΰπερ ουκ όντες άρχοντες άλλ^ ετέραν 
τινά τάξ,ιν έχοντες, ώς δε των ρητόρων ενιοι την 
παραγραφην ου βούλονται δίκην είναι ^ τουναντίον 

15 τΐι δίκΐ] δρώβαν' η μεν γαρ είόάγει και ποιεί κρίΰιν, 
η δ' αναιρεί και λύεΐ' τον αυτόν τρόπον οί'ονται 
την δημαρχίαν κώλυΰιν άρχης μάλλον είναι και προς 
άρχην άντίτα^ιν η αρχήν, το γάρ ενύτηναι προς Ο 
δύναμιν άρχοντος και την άγαν έ^ουβίαν άφελείν 

20 έξουΰία καΐ δυναμίς έΰτιν αύτης. η ταύτα μεν αν 
τις ί/ττοί καΐ τά τοιαύτα χρώμενος ευρηύιλογία' της 
δε δημαρχίας την γενεΰιν εκ του δήμου λαμβανούΰης 
το δημοτικόν ίΰχυρόν έΰτι, και μέγα τό μη ^αθΐξον 
φρονεΐν των λοιπών άλλ' όμοιοϋ6%•αι και ΰχήματι 

25 καΐ βτολί] και διαίτη τοις επιτυγχάνουΰι των πολι- 
τών. 6 γάρ όγκος ϋπάτω προβήκει και βτρατηγω, 
τον δε δήμαρχον, ώς Γάιος Κονρίων έλεγε, κατα- 

1 κλίαίας τον Οοΐ^θίιΐδ: ν.αΐ αίαΰτον 4 άλλ'] άλλ' τ) ? 
9 είοίααιν Μ: ίίϋιν 21 ενρηαιλογία *: ευρεοίλογία 



300 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

Λατεΐΰ&αί δεΙ, καΐ μη ύεμνον είναι ττ} όψει μηδβ 
Ι^ δνΰτΐρόΰοδον μηδέ τοις τΐολλοΐζ χαλετΐόν, «λλ' νπερ 
των άλλων ** τοίξ δε πτολλοΓ^ ενμεταχειριΰτον. οΰ'εν 
ονδ^ Οίκίαζ αντοϋ κλείεΰϋ'αί νενόμιβται %'νραν^ αλλά 
καΐ ννκτωρ άνεωγε καΐ μεϋ'^ ημεραν ωΰτίερ λιμην » 
κα\ καταφυγή τοις δεομενοίζ. ο6ω δε μάλλον εκτα- 
τίευνονται τω βχηματί, τοΰοντω μάλλον αν^εται τγι 
δυνάμει, κοινον γαρ αυτόν ά^ιοϋύι τη χρεία καΐ 
τίάβιν εφικτον ώΰπερ βωμον εϊναι, τ]] δε τιμή τίοι- 
οϋύιν ίερον καί αγιον καΐ αΰυλον οτΐου καν βαδίζων ΐ(> 
εν δημοΰίω **, πάβυ νόμοζ εΰτΐ κα^αίρεύΰ-αι καΐ 
άγνίζεΰϋ-αί το ΰώμα κα%'άπερ μεμιαβμένον. 
Ε 82. ^ζ/ί« τί των ΰτρατηγών αί ράβδοι ΰυνδε- 
δεμέναι τίροβηρτημένων των πελέκεων φέρονται-^ 
τίότερον οτι ΰύμβολόν έβτο του μη δεΐν τΐρόχειρον ΐ5 
είναο καΐ λελυμενην την όργην του άρχοντοξ, η 
δυατριβην καΐ μελληΰιν εμτίοιοϋν τη οργή το λύειν 
άτρέμα τάζ ράβδουζ πολλάκις έτίοίηύε μεταγνώναι 
περί της κολάΰεως; επεί δε της κακίας το μεν Ιάβι- 
μόν εατι το δ' άνήκεΰτον, αί μεν ράβδοι νουϋ'ετοϋΰι 20 
το μεταϋ'εβϋ'αι δυνάμενου^ οι (Ϊ£ πελεκεις άποκό- 
Έ ;Γτοι;(?ί' το άνου%'έτητον. 

83. 'ζ/ίά τί τους καλουμένους Βλετονηΰίους βαρ- 
βάρους οντάς άν%•ρωπον τεϋ-υκέναι ^εοΓ^ πυ^όμενοι, 
μετεπέμψαντο τους άρχοντας αυτών ως κολάΰοντες' 25 
έπεΙ δε νόμω τινί τοϋτ εφαίνοντο πεποιηκότες, 

3 Ιαουηίΐ 18 Ιίίί;. ίη Ε. ΕοΗ. 8ΐιρρ1βηο1ιιηι άπεχϋ-ανόμενον 
7 αχ-ηματι ^Υ: ΰωματι 11 Ιαουηίΐηι ίκΙΛ, Χ. 8ιιρρ1βηΛίΐηθ 
Εν δημυαίω πά%•Ύ) τι, παα νόμος -λϊΊ οί. Ιιίν. III 55. Ώΐοη. 
Ηίΐΐ. Α. Ε. VI 89 21 οί δϊ *: αι δε 



ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 301 

εκείνον^ μεν άτΐελνβαν, εκώλνΰαν δε τΐρός το λοιπόν 
αντοί δ^ ου τίολλοΐζ εχεΰιν εμτίρού^εν δύο μεν άν- 
δρας δύο δε γυναίκας εν τι] βοών άγορα λεγομενΐ], 
τους μεν 'Έλλτ^νας^ τους δε Γαλατάς, ζώντας κατώ- 

5 ρυ^αν; φαίνεται γάρ ατοτίον ταϋτα μεν τιοιειν αύχούς, 
ΒΤίΐτιμαν δε βαρβάρους ώς ούχ δ(?ία Λοωϋύν.' τίότερον 
το μεν ^εοΐς ΰ•ύείν άν^'ρώτίους άνόΰων ηγοϋντο, το 
δε δαίμο<3ΐν άναγκαΐον η τους μεν ε^εί κοίΐ νόμω2^'!^ 
τοϋτο πράττοντας άμαρτάνειν ένόμιζον, αύτοΙ δε 

10 προόταχ^εντες εκ τών Σιβυλλείων έπραξαν ; λεγεταο 
γάρ Έλβίαν τινά ηαρ^'ένον όχουμενην εφ' ίππου 
βληϋ'τίναϋ κεραυνώ, καΐ γυμνον μεν εϋρεχ^Ύΐναν κεί- 
μενου τον ΐππον, γυμνην δ' αύτην ώς επίτηδες 
άνηγμενου του χυτώνος άπο τών απορρήτων, υποδη- 

15 μάτων δε καΐ δακτυλίων καΐ κεκρυφάλου διερρίμ- 
μενων χωρίς άλλων άλλαχό^ι, του δ\ ΰτόματος ε^ω 
προβεβληκότος την γλώβΰαν. άποφηναμενων δε τών 
μάντεων δεινην μεν αιΰχύνην ταΐς ιεραις παρΰ'ενοίς Β 
εϊναι καΐ γενή^εΰϋ-αο περιβόητον, άιρεΰ&αι δε τίνα 

20 καΐ ιππέων ϋβρίν, εμήνυύε /3ί:ίρ/3£^ρου τίνος ιππικού 
ΰ•εράπων τρεις παρθένους τών εΰτιάδων, Αίμιλίαν 
καΐ Αικινίαν καΐ Μαρκίαν, υπό ταύτο διεψΟ'αρμένας 
και 0υνού(3ας πολύν χρόνον άνδράΰιν, ών είς ην 
Βουτέτιος βάρβαρος του μηνυτοϋ δεσπότης, εκεΐναι 

2δ μεν ουν εκολάΰΰ-ηΰαν έίελεγχ^εΐΰαι, της δε πράξεως 
δεινής φανείΰης, εδο^εν άνερέΰ^αι τα ΣιβύίΛεια 

νΐ^ίυδ 22 Μα^ν.ίαν λΥ: μαρτίαν 24 Βοντέτιος] Βετον- 
τιος? βάρβαρος] Βάρρος^Υ 26 άνερέαϋ'αιΧ: άναιρείοϋ^αι 



302 ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 

τονζ ιερείς, ενρε^ψαι δε φαΰί χρηΰμονς ταντά τε 
Ο 7ίροδ'ΐ]λοννταζ ως επί κακω γενηβόμενα, καΐ προ6- 
τάττοντας άλλοκότοίς τιβΐ ^««-/[ΑΟίί^ καΐ ίενοις απο- 
τροπής ένεκα τοϋ έπιόντος προέΰχΙ-αι δύο μεν "Ελ- 
ληνας, δύο δε Γαλατάς ζώντας αντό^'ί κατορνγεντας. 5 

84. ^^ίά τί την της ημέρας άρχην εκ μεΰης 
νυκτός λαμβάνον6ί;' πότερον οτυ η πολιτεία ΰτρατιω- 
τικήν εν άρχΐ] ούνταζιν είχε., τα δ\ πολλά νύκτωρ 
εν ταΐς ΰτρατείαις προλαμβάνεται των χρησίμων η 
πράξεως μεν άρχην «π^οίουι/το την άνατολήν, πάρα- ίο 
ΰκενης δε τΎ]ν νύκτας δει γαρ παραΰκεναΰαμένονς 
πράττειν, άλλα μη παραΰκενάζεΰϋ-αι πράττοντας, ως 
Μύΰων προς Χίλωνα τον βοφόν ειπείν λέγεται εν 
Β χειμώνι %-ρίνακα τεκταινόμενος, η κα^άπερ ή μεσημ- 
βρία πέρας έΰτΐ τοΓ^ ττολλοΓ^ τον τα δημόΰια καΐ ΐ5 
ΰπονδαΐα πράττειν, όντως άρχην έδο^ε ΛθίδΓ(3'9'ί:ί^ το 
/[ίε(?ονι;κτί-οΐ' ; τεκμήριον δε τοΰτου μέγα το μη ποι- 
εΐΰϋ'αι 'Ρωμαιον άρχοντα ΰνν^ήκας μηδ' ομολογίας 
μετά μέΰον ημέρας, η δύβει μεν και ανατολή λαμ- 
βάνειν άρχην ημέρας καΐ τελεντην ον δννατόν εβτιν; 20 
ώ^ μεν γαρ οί πολλοί τη αίύ^ηβει διορίζονΟιν ημέ- 
ρας μεν άρχην την πρώτην άνάβχεΰιν τοϋ ήλίον, 
ννκτός δε τήν τελενταίαν άπόκρνφιν λαμβάνοντες, 
Ε ονχ ε%ομεν ίβημερίαν, άλλ^ Ύ^ν μάλιύτα τι] ημέρα 
νύκτα παριΰοϋβ^αι δοκού μεν, αντη της ημέρας έλάτ- 25 
των φανεΐται τω τοϋ ηλίου μεγέϋ-ει. ο δ' αν πάλιν 
οΓ μαϋ'ηματικοί ταύτην ίώμενοι την άτοπίαν τίθ-ενται, 

13 εν χ&ιμώνί] χαμώνοςΊ 23 τν^ν τελενταίαν *: τε- 

λεντίίίαν 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 303 

το τον ήλίον κεντρον, οται; α-φηταο τον ορίζοντος^ 
ήμεραζ διορίϋμ'ον είναυ καΐ ννκτός^ άναίρεοίς έύτι 
τηζ έναργείαζ, ΰνμβήΰεταί γάρ, ετι ΐίολλον φωτός 
ντίερ γην δι^ττο^ καΐ τον ηλιον καταλάμτίοντοξ ημίχς, 

5 μηδεπω ημεραν ομολογείν άλλ^ ετυ νύκτα είναι, έπεί 
τοίννν εν χαΐζ άνατολαΐξ καΐ δνβεβι τον ηλίον 
δνΰλητΐτόζ εΰτιν η αρχή δίά τάς είρημενας άλογίας, 
άτίολείτίεται το μεβονρανονν ι) το άντυμεΰονρανονν 
αντον λαμβάνειν αρχήν, βελτιον δε το δεύτερον ^ 

10 φέρεται γαρ εκ μεβημβρίας έτά τάξ δύβεΐξ αφ ημών, 
εκ δε μεύοννκτίον προς ημάς ετά τάς ανατολάς. 

85. ^ζ/ίώ τί τάς γνναικας οντ' άλεΐν εί'ων οντ 
όφοτΐοιειν το τναλαιόν,' ή τάς ύννϋ'ήκας διαμνημο- 
νεύοντες, ας εποιήΰαντο προς τονς Σαβινονς-, επεΙ 

Ιό γάρ ήρτίαΰαν τάς ^νγατέρας αντών είτα πολεμή- 
ΰαντες διηλλάγηβαν, εν ταΐς αλλαις ομολογίαις καΐ 
τοντ εγράφη, μήτ άλεΐν άνδρΐ 'Ρωμαίω γνναΐκα 
μήτε μαγειρεύειν. 

86. 'ζ/ίά τί τον Μαΐου μηνός ονκ άγονται γνναΐ- 
20 κας-,'^ πότερον οτι μεΰος εΰτΐ τον Άπριλλίον καΐ τον 

'Ιοννίον μηνός, ών τόν μεν Αφροδίτης τόν δ' "Ηρας, 285 
γαμηλίων ^εών , ιερόν νομίζοντες τίρολαμβάνονΰι 
μικρόν η τίεριμένονΰιν' η οτι τω μηνΐ τούτω τόν 
μεγιΰτον ποιούνται των καθαρμών, ννν μεν είδωλα 
25 ριπτονντες άπό της γέφυρας εις τόν ποταμόν πάλαι 
δ^ άνΟ-ρώπονς; διό και την Φλαμινίκαν, ίεράν της 
"Ηρας είναι (^οκουσαν , νενόμιΰται ΰκνϋ'ρωπάξειν, 
μήτε λονομένην τηνικαντα μήτε κοΰμονμενην. ή 
οτι ;ΓθλλοΙ Λατίνων εν τω μηνΐ τούτω τοις κατοιχο- 



304 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

Β μένοΐζ έναγίζονΰΐ', καΐ δίά τοντ ίΰωζ ^Ερμήν έν 
α\)χφ ΰεβοντοα καΐ Μαία^ επώννμόζ εΰτιν. η, κα- 
ϋ-άπερ ενιοί λεγονΰιν, 6 μεν Μάοοζ άπο τήζ πρεΰβυ- 
τεραζ, 6 δ' Ίοννιοζ από τ7)ζ νεωτέρας ηλικίας ώνό- 
μαΰταί', γάμω δε άρμοδίώτερον το νέον, ώ^ και & 
Εύρίτΐίδης φηόιν 

^άλλ' η το γίίρας την Κντίριν χαίρειν έα, 
η τ Αφροδίτη τοΐς γερονΰίν αχ^εται/ 
ου γαμονΰιν οϋν εν τω Μαΐω, περιμένοντεζ τον 
Ίοννιον, οζ ενϋ'ύς εβτι μετά τον Μάιον. ίο 

87. ^ζίιά τί των γαμονμένων αίχμΐ] δοράτων 
τήν κόμην διακρίνονΰίν/ άρα ΰνμβολόν έβτι τοντο 
τον βία καΐ μετά τίολέμον γαμη%•ηναι τάξ τίρώτας, 

Ο -ί} μανϋ'άνονΰίν άνδράΰι ΰννοικονΰαι μάχιμους καϊ 
τίολεμικοΐζ αϋ-ρντΐτον καϊ α^ηλνν καϊ άφελη προ6- ΐ5 
ίεΰϋ-αο καλλωΛίΰμόν; ωύτίερ ο Ανκονργος από πρί- 
01/0^ κα\ Ίίελέκεως κελενΰας τά ^νρώματα ταΐξ οίκίαΐζ 
τίοιεΐν καϊ τάζ όροφάζ, αλλω δε μη χρηΰϋ-αι το 
Λαράτίαν εργαλείω, πάΰαν επέβαλε περιεργίαν και 
τίολντέλειαν. η την διάΰταΰιν αίνίττεται το γιγνό- ^ο 
μενον, ώζ μόνω ΰιδήρω τοϋ γάμον διακριΰ^ηΰομενον; 
η τά μεν πλειότα των γαμικών είζ την "Ηραν 
άνητίτο '/Ήραξ δ^ ιερόν το δόρν νενόμιϋται, καϊ των 
αγαλμάτων αντης δόρατι ΰτηρίξεται τά τίλεΐΰτα και 
Κνρΐτίζ ή ΰ-εός επωνόμαΰται, τό γάρ δόρν ^κνριν' 25 

ρ εκάλονν ο^ τίαλαιοί' διό καί φαΰι Κνρΐνον ονομα- 

ύ^ηναι τόν Έννάλιον. 

2 Μαίας *: μαΐας. θΓ. Γθδίπδ ν. Μίΐίιΐδ 7 άλλ' η] 

Ναυοίί. ρ. 294 25 ν.νριν Χ: τιονριν 26 ν.νριν ιηβί οοάιΐ. 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 305 

88. 'ζ/ί« %ί το τελονμενον εις %-εαζ Αονκαρ 
καλοϋΰίν,' ή οτι πολλά εύτιν αλβη περί την πόλιν 
άνειμένα ϋ-εοις, α καλονβί ^λονκονς\ καΐ την από 
τούτων πρόΰοδον εις τάς &εας άνήλίΰκον; 

5 89. *ζ/ίώ τί τά Κνρινάλια μωρών εορτην όνο- 
μάζονβίν,' Ύ) οτι την ημέραν ταντην άποδεδώκεόαν, 
ώς ^Ιόβας φηΰί^ τοις τάς αντών φατρίας άγνοονΰυν, 
ΎΙ τοις μη ^νβαΰιν^ ώβπερ ου λοιποί^ κατά φυλάς 
εν τοις Φονρνικαλίοις δι άΰχολίαν η άποδημίαν τι 

10 αγνοιαν εδόΟ-η τι] ήμερα ταντϊ] την εορτην έκείνην 
άπολαβείν ; 

90. ^^ίά τι τω ^Ηρακλει γιγνομένης Ο'νΰίας^ άλλον Ε 
ονδενα %'εών ονομάζονβιν ονδε φαίνεται κνων εντός 
των περιβόλων, ώς Βάρρων ιΰτόρηκεν -/ η ϋ-εόν μεν 

Ιό άλλον ουκ όνομάζονβι διά τό τούτον ήμί%•εον νο- 
μίζειν, ώς δε φαβιν ενιοι, και μετά των ανθρώπων 
οντος ετι βωμόν ίδρνΰαΰΟ'αι τον Ενανδρον αντον 
και Θ•ν6ίαν προ6αγαγειν. κννΐ δε πάντων μάλιότα 
των ξωων έπολέμηβε ' και γάρ ουτο^ αντω άει πολλά 

20 πράγματα παρεόχε και 6 Κερβερος' και επΙ πάΰι, Γ 
τοϋ Αικνμνίον παιδός Οιωνού διά κννα φονευθέντος 
υπό των Ίπποκοωντιδών, άναγκαβθείς μάχην 6υνά- 
-φαι των τ άλλων φίλων ττολΑούί^ άπέβαλε και τόν 
άδελφόν 'Ιφικλέα. 

2δ 91. ^^ιά τί τοις πατρικίοις ουκ ε^ήν περί τό 
Καπετώλιον κατοικειν;' πότερον οτι Μάρκος Μάλλιος 

1. 4 'θ•£α? Χ: Ο-^άς 2 αλατ] Χ: άλλα 7 Ίό^ας] ΜπβΠβΓ. 3 

ρ. 470 19 ούτος] 6 "Ο^^Ός Λ7θ1ι1ίπ3 άύ] φα6ί? 26 

Καηετώλίον * Ιιϊο βί ίιιίΓεί: -Λατητώλιον Μάλλιος *: μάλιος 

ΡΙηίαΓοΜ ΜοΓδΙία. Λ^οΐ. Π. 20 



306 ΑΕΤΙΑ ϋΟΜΑΝΑ. 

αντόϋ^ι, κατοίκων έπεχείρηβε τυραννίδο, δί^ ον άπώ- 
μοτόν φαΰιν είναι τω οίκω μγιδενΐ Μαλλιών όνομα 
Μάρκου γενεΰ&αι' η τΐαλαώξ ην φόβοζ ούτο^; Ποτίλι- 
κόλαν γοϋν άνδρα δημοτίκώτατον ουκ ετίανόαντο 
δίαβάλλοντες μεν οι δυνατοί δεδωτες δ' οι ττολλοί, 5 
μέχρι ου την οικίαν αυτοζ κατεΰκαψεν έπικεΐΰ^'αι 
τη άγορα δοκοϋΰαν. 

92. ^ζίιά τι τω ΰωΰαντι τίολίτην εν τίολέμω δρΰι- 
286ι/ον ^ί^οΓίίίί. ΰτέφανον' τίότερον δτί. τίανταχοϋ καΐ 

ραδίως εΰτιν εϋτίορηΰαι δρυοξ ετά ΰτρατείαζ^ η οτι ίο 
^ιΌζ καΥΉρας ιερό^ ό βτεφανός εΰτιν, ους τίολιούχουζ 
ί/ομ.ι^θ'υ(?6ΐ/; η τίαλαιον άτί' Άρκάδων το ε^οζ, οις έύτι 
τΐζ Συγγένεια τΐροζ την δρϋν; Λρώτοί- γαρ άν&ρώτΐων 
γεγονεναι δοκοϋΰιν εκ γης, ώΰττερ η δρυς των φυτών. 

93. ^ζίιά τι γυψΐ χρώνται μάλιΰτα τίρος τους ΐδ 
ο^ω2/^^/[*οΰ^;' τίότερον οτί. καΐ ^Ρωμύλω δώδεκα γϋπες 
εφάνηβαν έτά τη κτίΰει της 'Ρώμης, η οτί- των ορνί- 
θων -ί^'κ^ίΤτα όυνεχης και ΰυνήΟ'ης ούτο?; οΰΟ£ γαρ 
νεοττια γυπος εντυχεΐν ραδίως εΰτιν, άλλα πόρρω- 

Β ^εν τΐοΟ'εν έ^ατΐίνης καταίρουΰι' (ί^ό και ΰημειώδης 20 
η ο'φις αυτών εΰτιν. η καΐ τούτο τίαρ' ^Ηρακλέους 
ε/ίΐαΟΌν; ει λέγει άληϋ'ώς ^Ηρόδωρος, δτί- πάντων 
μάλιΰτα γυ-φΐν ετά τίρά^,εως άρχί] φανειΰιν εχαιρεν 
^Ηρακλής, ηγούμενος δικαιότατον είναι τον γϋτία 
των ΰαρκοφάγων απάντων τίρώτον μεν γαρ ούδε- 25 
νος ατίτεται ζώντος ούδ' άτίοκτίννυΰιν εμφυχον 
ούδεν ως άετοΙ και ίέρακες και τα νυκτίνομα' χρήται 

1 δι' Μ 2 Μαλλίων *: μαλίων 22 Ήρόδωρος] 

ΜηβΙΙβΓ. 2 ρ. 31 



ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 307 

ό^£ τοις αλλωζ άτΐοΟ'ανοϋΰίν. ετίειτα καΐ τούτων τά 
ομόφυλα παρίηύί' πετεινον γάρ ονδείζ έώρακε γντία 
γενόμενον, ώζ άδτο6 καΐ ίέρακεξ μάλνΰτα τά ΰνγγενή 
δίώκονύί καΐ κόπτονβι. καίτοι κατ Αίβχνλον Ο 

5 "^δρν^ΟΌ^ δρι/ί-^ τίώζ αν άγνενοι φαγών,' 

άνΰ'ρώΛΟίς ϋ^' ως ετΐος ειπείν άβλαβεύτατόζ έΰτιν, 
οντε καρπον άφανίζων οντε φντον ονδε ζωον ημερον 
κακούργων, ευ δ' ώ^ Αίγντίτιοί μν&ολογοϋΰο ϋ-τίλν 
πάν το γένος εότΐ καΐ κνΐβκονται δεχόμενοι κατα- 

10 πνέοντα τον άπηλιώτην ώΰπερ τά δένδρα τον ζεφν- 
ρον, καΐ παντάπαύιν απλανή τά ΰημεΐα και βέβαια 
γίγνεύ^αι πιθανόν έότιν απ αυτών, εν δε τοΓ^ 
αλλοΐζ αν περί τάς όχείας ΰοβήόεις ετι δ' άρπαγαΐ 
και φυγαΐ και διώξεις πολύ το ϋΌρυβώδες και άκα- 

15 τάΰτατον εχουβι. 

94. ^Αιά τί του Άΰκληπιοϋ το ιερόν εξω της 
πόλεως έΰτι;' πότερον ότι τάς έξω διατριβάς ύγιει- Ό 
νοτέρας ένόμιζον είναι των εν αΰτεΐ' και γάρ "Ελ- 
ληνες εν τόποις και καϋ'αροΐς καΐ ύφηλοΐς επιεικώς 

20 ιδρυμένα τά Ασκληπιεία έχουΰιν' η ότι τον %'εόν 
εξ ^Επιδαύρου μετάπεμπτον ηκειν ι/ο^ί,'ξ^ου^ί.ΐ' ; ^Επι- 
δαυρίοις δ^ ου κατά πόλιν αλλά πόρρω το Άΰκλη- 
πιείον έύτιν. η ότι του δράκοντος εκ της τρί-ι^'ροι;^ 
κατά την νηΰον άποβάντος καΐ άφανιΰ^έντος αυτόν 

2δ φόντο την ΐδρυΰιν ύφηγεΐΰ^αι τον ϋ-εόν; 

9δ. ^Αιά τί νενόμιΰται τους άγνεύοντας όβπρίων 

1 αλλωζ ^: άλλοις 4 Αίαχύλον] 8πρρ1. 223 7 οΰ^έ 
^ωον*: οντε ξώον 20 Άατιληπίεια — Άο'Λληπιεων '^ι άΰ'/.λη- 
πίεια — άογΛηπίειον 

20* 



308 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

άτίέχεϋ^αΐ'^ τίότερον, ώζ οι ΠνΟ'αγορικοί τονξ μεν 
κνάμονς άφωύιονντο δίά τάς λεγόμενα^ αιτίας, τον 
Ε (5^6 λά^ν^ον καΐ τον ερεβίνΟΌν ώς τίαρωννμονς τον 
ερέβους καΐ τί^ς λήΰ'ης' η οτι τΐρός τα τίερίδειτίνα 
και τας τΐροκληΰείς των νεκρών μάλιΰτα χρώντφ 5 
τοις όΰτίρίοις', η μάλλον δτί. δει 7ΰρός τάς αγνείας 
κοίΐ άγκίτείας καϋ'αρά και λιτά τα βώματα εχειν; εύτι 
δε τα οβτίρια τΐνενματώδη καΐ Λερίΰΰενμα ποιεί τΐολ- 
λης κα^άρόεως δεόμενον. η δη και τίρος ΰννονΰίαν ^ 
τίαρορμα δια το φνβώδες καΐ πνευματικόν; ίο 

96. ^ζίιά τι των παναγών παρθένων τάς διαφ&α- 
Γ ρείΰας άλλως ου κολάζουβιν, αλλά ζώΰας κατορύτ- 

τονΰι; τίότερον οτι κάουβι τονς άποΰ^ανόντας, ϋ'ά- 
τίτειν δε πυρί την το πυρ το ^εΐον οβίως μη φνλά^αΰαν 
ουκ ^ν δίκαιον η 6ώμα ταΐς μεγίΰταις κα^ωΰιω- ΐ5 
μενον άγιβτείαις άναιρεΐν και προΰφερειν ίερα γν- 
ναικι χείρας ου ^εμιτον ενόμιξον; αντην οϋν άτίο- 
^ανεΐν μηχανώμενοι δι' αυτής, κατεβίβαζον υπό γήν 
εις οί'κημα πεποιημενον, οπού και λύχνος εκείτο 
καό^ιενο^ και άρτος καΐ γάλακτος τι και ύδατος ' 2ο 
287 είτα γι] το οί'κημα κατεκρυπτον άνωθεν, και ούδε 
τούτον τον τρόπον άφοΰιωΰάμενοι την δειβιδαιμονίαν 
εκπεφεύγαΰιν, αλλά μέχρι νυν εναγίζουΰιν οι ιερείς 
εκεί βαδίζοντες έπι τον τόπον. 

97. ^^ιά τί ταΐς ζ/εκεμβρίαις είδοΐς ιπποδρομίας 25 
γενομένης δ νικήΰας δε^ιόΰειρος "Αρει λύεται, και 

8 περίααενμο^] περιαβωμα^ 12 άλλα] άλλ' ?)? 25 

^^εν,εμβρίαις ρΐΌ Ότιτωβριαις αχάι ίρδίιΐΒ απί ΙΐΙίΓίΐΓϋ βιτοη 
άθΙίθαίνιΓ' λΫ 20 δεξίόΰίίρυς ΑΙ^ΓβδοΙιϊιΐδ : δεξώς ιερός 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 309 

τήν μεν ονράν άτΐοκόψαζ Πζ έπΙ την'Ρηγίαν καλον- 
μένην κομίζει καΐ τον βωμον αίμύύβει, τΐερί δε της 
κεφαλής οι μεν άπο τήζ ιεράς ό^ου λεγομένης ου 
δ' ά^Ό της Σνβονρης καταβάντες δίαμάχονταί;' %ό- 

5 τερον, ώς ενιοι λέγονβιν ^ ϊτίτίω την Τροίαν ηλω- 
κέναυ νομίξοντες Χτιπον κολάξονβίν, ατε δη καϊ 
γεγονότες 

^Τρώων άγλαά τέκνα μεμυγμένα τΐαίΰΐ Αατίνων' Β 
η δτί ΰ-νμοείδες καϊ τίολεμικον καϊ άρηιον 6 ϊτίτίος 

10 εΰτΐ τα δε προΰφολή μάλιβτα καϊ πρόΰφορα ϋ'ύονΰο 
τοις ϋ-εοίς, 6 δε νυκηΰας ϋ^νεταί δίά το νίκης καϊ 
κράτους οίκείον είναι τον %'ε6ν\ η μάλλον οτι του 
%'εοϋ ύτάΰίμον το έργον εΰτΐ καϊ νυκώύιν οί μένον- 
τες εν τάξ,εΰ τους μη μένοντας αλλά φεύγοντας, καϊ 

15 κολάζεται το τάχος ώς δειλίας έφόδιον, και μαν- 
'Ο'ίίΐ^ου^ί. ΰυμβολικώς δτί. βωτήριον ουκ ε<5τι τοις 
φεύγουΰι ; 

98. ^ζίιά τί οί τιμηται την άρχην παραλαβόντες 
ούδεν άλλο πράττουΰι τιρότερον η την τροφην άπο- 

20 μι6^ου(5ι των ιερών χηνών καϊ την γάνωβιν του Ο 
αγάλματος-,^ τΐότερον από τών εύτελεΰτάτων αρχό- 
μενοι και μη πολλής δεομένων δαπάνης μηδέ πρα- 
γματείας, η παλαιά τις αυτή χάρις απομνημονεύεται- 
τοις ζφοις από τών Κελτικών, δτι τους βαρβάρους 

2δ υπερβαίνοντας ήδη το περιτείχιΰμα του Καπετωλίου 
νύκτωρ οί χήνες Ί^όϋΌντο τών κυνών καϋ-ευδόντων 

1 Τηγίαν Υϋ. Νυπι. ο. 14: ρηγειναν 4 Σνβονρης *: 

αβονρης 8 Τρώων] ο£. Ηοιη. Σ 337 βί; ραδδίηι 19 πρό- 
τερον Μίΐάνί^ίιΐδ : πρώτον 



310 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

καΐ βογι τονς φύλακας έτίήγειραν; τ) φνλακεξ οντες 
Οί τί^^ί^ταΐ των μεγίΰτων, καΐ Λροΰηκον έΛίβκοηεΐν 
καΐ τίολντίραγμονεΐν αντοΐζ ιερά και δημόΰια καΐ 
βίους καΐ ήϋΊί} καΐ δίαίτας, το ψνλακτικώτατον ξωον 
ενΟ'νξ εν λόγω τίθενται ^ κάΙ αμα ττ] τούτων έτίΐ- 5 
μελεία ττροτρετΐονται τονς τίολίτας μη άμελεΐν μηδέ 

ϋ ρα^νμεΐν των ιερών; ή δε γάνωΰις τον αγάλματος 
άναγκαία' ταχν γαρ έ^ανΰ'εΐ το μίλτινον, ω τα τίαλαιά 
των αγαλμάτων εχρωξον. 

99. *ζ/ίά τί των αλ?.ων ιερέων τον καταδικα- ίο 
ΰ^'έντα καΐ φνγόντα τίαύοντες έτερον αίροννται^ τον 
δ^ ^ανγονρος% εως ξϊ], καν ετΐϊ τοΓ^ μεγίΰτοις άδική- 
μαΰι καταγνώΰιν ^ ουκ αφαιρούνται την ίερωΰύνην 
{^ανγονρας^ δε τονς επι των ο^ωνώι/ καλονβι); τίό- 
τερον, ως ενιοι λεγονΰι, βούλονται μηδένα τα των ΐ5 
ιερών άτίόρρητα γιγνώΰκειν, ος ονκ εΰτιν ιερεύς' 
η κατειλημμενον ορκοις τον ανγονρα μηδενι φράΰειν 
τα τών ιερών άτίολνΰαι τών όρκων ον ^έλονβιν 

Ε ίδιώτην γενόμενον, η τιμής ονκ εΰτιν ονδ' άρχης 
άλλ^ έτίΐΰτημης όνομα καΐ τέχνης 6 αυγονρ; ομοιον 20 
ονν τω τον μονΰικόν άποψηφιόαΰΟ-αι μονβικον μη 
εϊναι καϊ τον Πατρόν ίατρον το κωλνειν μάντιν είναι 
τον μάντιν^ άφελεΰ^αι μη δνναμενονς την δύνααιν 
αντον, καν άφελωνται την τίροΰηγορίαν. άλλον δ' 
ον καϋ-ιΰτάΰιν, είκότως τον ί'ξ αρχής άριϋ-μόν τών 25 
ανγούρων φνλάττοντες. 

100. ^ζίιά τί ταις Ανγούΰταις είδοΐς, Σεξτιλίαις 
δε πρότερον λεγομεναις, εορτάζονβιν αϊ τε δονλαι 

18 ιερών *: ΐ&ρέων 19 γενόμενον *: γίνόμενον 



ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 311 

καΐ οι δονλον πάντες, αί δε γυναίκες μάλιΰτα ρν- Γ 
πτεβΟ-αι τάς κεφάλας και κα^αίρευν εΛίζηδενονόιν;" 
ή δια το Σερούίον τον βαβιλέα κατά ταντην την 
ημεραν δξ αιχμαλώτου γενέΰ^αι Ο-εραπαυνίδος αδειαν 
δ έργων εχουβιν οί θεράποντες . το δε τίλύνειν τάς 
κεφάλας άρξ,άμενον άπο των θ-εραπαινίδων δια την 
έορτην άχρι των έλευΟ-έρων τίροηλϋ-εν; 

101. ^ζίίά τι κοΰμοϋύί τους παΐδας τοις περιδε- 
ραίοις, α βούλλας καλούπι ;' πότερον έτά τυμη των 

10 ηρπαΰμενων γυναικών, ώόπερ άλλα πολλά, καΐ τοντ 
εψηφίΰαντο τοις δξ αυτών γεννωμένοις υπάρχειν; 
η την Ταρκυνίου τιμώντες άνδραγαΰ'ίαν; λέγεται 
γαρ έτι παις ων εν τι] μάχτ] τι] προς ^ατί^ΐΌυ^ αμα 288 
και Τνρρηνοϋς έμβαλειν εις τους πολεμίους, άπορ- 

15 ρυείς δε του ίππου και τους έπιφερομένους ίταμώς 
υποΟτάς έπιρρώΰαι τους 'Ρωμαίους' γενομένης δε 
λαμπρας τροπής τών πολεμίων και μυρίων έ^ακιβ- 
χιλίων άναιρεθέντων, τοϋτο λαβείν άριύτεΐον παρά 
του πατρός καΐ βαΰιλέως. η τοΓ? παλαιοΐς οίκετών 

20 μ\ν έραν ωραν εχόντων ουκ ήν αδο^ον ουδ^ αίΰχρόν^ 
ως έτι νυν αί κωμωδίαι μαρτυροϋβιν' έλευΰ-έρων 
δε παίδων ίΰχυρώς άπείχοντο, και όπως μηδέ γυ- 
μνοΐς έντυχόντες άμφιγνοήΰειαν, έφόρουν οί παίδες 
το παράΰημον; η και προς άτα^ίαν έβτι φυλακτήριον Β 

2δ τούτο, και τρόπον τινά του ακολάστου χαλινός, αίΰχυ- 
νο μένων άνδροϋΰθαι πρΙν η το παιδικον άπο&έβΟ-αι 
παράΰημον; δ μεν γάρ οι περί Βάρρωνα λέγουΰιν 

3 τό *: τον 24 άτα^ξίαν ΑΙ^ΓθδοΙιίπδ : ενταξίαν 



312 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

ον τίΐ^ανόν εατί, της βονλληζ νπο Αιολέων βόλλας 
προΰαγορενομενης^ τούτο (?ΰμ,/3ολον ευβουλίας τίερι- 
τί^εΰΘ'αί τους τΐαιόας. άλλ' ορα μη καΐ τούτο δίά 
την βεληνην φοροϋ<3ΐ. το γαρ ψαινόμενον (3%ημα 
της ΰελήνης, όταν γι δίχόμηνος, ου ΰφαιροείδες άλλα 5 
φακοειδές έ(5τυ και δίόκοειδες, ώς δ' Έμτΐεδοκλής 
οΐεται^ καΐ το υποκειμενον. 

102. ^^ίά τί των τίαίδων τοΓ^ μ\ν αρρεβιν ενα- 

β ταίοίς, τοις δε ^ήλεβίν ογδοαίοις τα ονόματα τί^εν- 
ταί;' η το μεν προτέροις τοις ϋ-ήλεΰίν α^τίαν £%£«' ίο 
την φύβίν; και γαρ αϋ^εται το ^ηλυ καΐ ακμάζει 
κα\ τελειοϋται τΐρότερον τοϋ άρρενος, των δ' ημε- 
ρών τάς μετά την έβδόμην λαμβάνουΰίν' η γάρ 
εβδόμη ΰφαλερά τοΓ^ νεογνοΐς προς τε ταλλα καΐ 
τον όμφαλόν' εβδομαΐος γάρ άτίολύεταυ τοΐςτιλείΰτοις' ΐ5 
εως δ^ απόλυση, φυτω μάλλον η ζφω τίρούέοικε το 
νήτίΐον. η καϋ-άπερ οι Πυ^αγορικοΙ τον άριϋ-μοϋ 
τον μεν αρτιον ^ηλυν άρρενα δε τον τίεριττόν ένό- 

ΐ> μιζον^ γόνιμος γάρ έΰτι και κρατεί τοϋ αρτίου Συντι- 
θέμενος, και διαιρουμένων εις τάς μονάδας 6 μεν 20 
άρτιος καθάτίερ το Ο^ηλυ χώραν μεταξύ κενην ένδί- 
δωΰι, τοϋ δε τίεριττοϋ μόριον αεί τι πλήρες ϋπολεί- 
πεταΐ' διΌ τον μεν αρρενι τον δε θήλει πρόβφορον 
νομίζουΰιν. ή δττί- των άριΰ'μών απάντων τά μεν 
εννέα πρώτος έΰτι τετράγωνος άπο περιττοϋ καΐ 25 
τελείου της τριάδος, τά δ' οκτώ πρώτος κύβος άπο 
αρτίου της δυάδος; δει δε τον μεν άνδρα τετράγω- 
νον είναι και 7ΐ:ίζ)ΐττόν και τέλειον, την δε ;^ι>ι;αΓκ« 
14 ταλλα *: τά άλλα 16 ^'] ί' αν? 27 άνδ^α Ροΐΐΐδ 



ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 313 

καΰ'άΛερ τον κνβον έδραΐον και ο^κουρόι/ καΐ δνβμ,ε- 
τακίνητον. τούτω δε ττροβλητίτεον, οτι τα μεν οκτώ Ε 
κύβος εΰτίν άπό δνάδοζ, τα δ' εννέα τετράγωνος 
από τριάδος ' χρώνται δε δνΰΐ μεν ονόμαβυν αί %-ψ 
5 λειαυ τριΰΐ δ^ οι άρρενες. 

103. 'ζ/ίά τί τους άτίάτορας ^ ΰτϋορίονς' νιους 
καλονβιν/ ου γάρ, ώς"Ελληνες νομιζονΰι και λε/ου^ί-ν 
οί ρήτορες εν ταις δίκαις, ΰνμφορητοϋ Τί-νο^ καΐ 
κοινού ότΐέρματος γεγόναΰιν, άλλ' εΰτιν 6 Στίόριος 

10 των πρώτων ονομάτων, ως 6 Σέ^τος και 6 ζΐέκιμος 
καΐ 6 Γάιος. τα δε πρώτα των ονομάτων ονχ δλογρα- 
φονΰιν άλλ^ ύι δι ενός γράμματος, ως τον Τίτον 
και τον Αούκιον και τον Μάρκον' ι] δια δνεΐν, ώς 
τον Τιβέριον και τον Γναΐον' η δια τριών, ώς τον 

15 Σέ^τον καΐ τον Σερούιον. εΰτιν ονν καΐ 6 Σπόριος 
των δια δνειν γραφομένων, τον 6 και τον π. γρά- ^ 
φουσ'ί' ό^ε δια τούτων και τονς άπάτορας '^ΰίνε πάτρις' 
οίον ανεν πατρός, τω μεν 6 τό ^ ΰίνε' τω δε π το 
^πάτρις^ Σημαίνοντες, τοντ ονν την πλάνην έποίηΰε, 

20 το δια τών αυτών γραμμάτων τό '^βίνε πάτρις^ και 
τον 2^:π;όρί.οι/ γράφεβ^αι. λεκτέον δε καΐ τον έτερον 
λόγον, εΰτι δ' άτοπώτερος' τονς γαρ Σαβίνονς φαΰΐ 
τό της γνναικός αίδοΐον όνομάξειν ΰπόριον , ει%'^ 
οίον εφνβρίζοντας ούτω προΰαγορεύειν τον εκ γνναι- 

2δ κός άγάμον και άνεγγύον γεγεννημένον. 

104. ^^ιά τί τον ζίιόννΰον ^λίβερονμ πάτρεμ' 
καλονΰΐ',' πότερον ώς ελεν%•ερίας πατέρα τοΓ^ πιονΰι 
γιγνόμενον ' γίγνονται γαρ οΓ πολλοί ϋ-ραΰεΐς καΐ 289 

2 τοντω^: τοϋτο 14 Τίβέρων'Κ: βερριον 25 γεγ8νημένον? 



314 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

παρρηΰιας νποτίΐμτίλώνται περϊ τάς με^α^' η οτι 
τψ λοοβην παρεΰχεν] η, ώζΆ?.είανδρόζ φηβίν, άπο 
τοϋ τΐαρ' Έλενΰ-εράς της Βοιωτίας Έλεν^ερεως Ζΐίο- 
ννΰον τίροΰαγορενομενον ; 

105. ^ζίίά τίνα αίτίαν εν ταΐς δημοβίαι,ς έορταΓ^ 5 
εϋ-ος ονκ εΰτο γαμεΐ6θ•αυ Λαρ&ενονς, αί δ\ χηραι 
γαμοννται^ τίότερον, ώς δ Βάρρων εί'ρηκεν, οτυ λν- 
τίονμεναι μεν αί παρθένοι γαμοϋνται,, χαίρονβαι δ' 
αί γυναίκες^ εορτί] δέον μηδέν λντίονμένονς τίοιεΐν 
μηδέ τΐρος ανάγκην η μάλλον οτι ταΐς μεν παρ^ε- κ-^ 

Β νοις καλόν μη ολίγων, ταΐς δε χήραις αίβχρόν πολ- 
λών όντων γαμειΰ^αι; ξηλωτός γαρ 6 τΐρώτος γάμος 
δ δε δεύτερος απευκταίος ' αίΰχννονται γαρ, αν 
ζώντων των προτέρων ετέρους λαμβάνωΰιν, οδύ- 
ρονται δέ, αν αποθανόντων, όθεν ηΰυχία χαίρουΰι ΐ5 
μάλλον η θορύβοις και προπομπαΐς. αί δ' εορταΐ 
περιβπώύι τους ^τολΛοΰ^, ω(5τε τοις τοιούτοις μη 
6χο?.άζειν. ύι οτι καΐ τάς Σαβίνων θυγατέρας άρπά- 
ΰαντες εν έορτΐ] παρθένους ούβας εις πόλεμον κατέ- 
ΰτ^ΰαν, ε^οιωνίΰαντο το γαμεΐν παρθένους εν ίεραΐς 20 
ημέραις; 

106. 'ζ/ί,ά τί ^Ρωμαίοι τύχην ΰέβονται Πριμι- 
γένειαν , ην αν τις εϊποι πρωτογένειαν,' άρ' οτι 

Ο Σερουίω κατά τύχην, ως φαβιν, εκ θεραπαινίδος 
γενομένω βαΰιλεϋόαι της ^Ρώμης έπιφανώς ύπηρ^εν 25 
{ούτω γαρ οΓ πολλοι'Ρωμαίων ύπειλήφαβιν)" η μάλ- 
λον, οτι της ' Ρώμης η τύχη παρέβχε την άρχην 

2 'Αλξ^ανδ^ος] ΜιιθΠθγ. 3 ρ. 244 3 Έλ^ν^ί^ας ϋιιβΐ)- 
ηοηΐδ: ΐλιν^^ί^ας 9 δίον *: ίε 12 οντων'] παρόντων Μ 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 315 

καΐ την γενεΰι,ν; η φνΰίκώτερον έχει λόγον το 
τΐράγμα καΐ φίλοΟοφώτερον, ώς την τνχην πάντων 
ονύαν αρχήν καΐ την φν6ιν εκ τον κατά τνχην 
ύννίβταμενην , όταν τίΰΐν ώξ ετνχεν άηοκείμένοΐζ 
5 τάξίζ εγγενηταί; 

107. ^ζ/ί-ώ τι τονς περί τον ^ωννΰον τεχνίτας 
^ίβτρίωναζ' ^Ρωμαίοι καλονβιν,' η δι ην αΐτίαν 
Κλούβιος ^Ρονφος ίΰτόρηκε; φηΰΐ γάρ εν τοις πάνυ 
παλαιοΐξ χρόνους Γαΐον τε ΣονΙπικίον και Αικινίον ^ 

10 Στόλωνος νπατενόντων, λοιμώδη νόΰον εν ^Ρώμη 
γενομένην πάντας δμαλώς διαφ^εΐραι τονς έπΙ 
ΰκηνήν προερχομένους" δεη&εΐΰιν ονν αντοΐς εκ 
Τυρρηνίας έλΟ'εΐν ττολλού^ καΐ άγα%Όνς τεχνίτας^ 
ών τον πρωτεύοντα δό^ί] και χρόνον πλεΐΰτον ένενη- 

15 μεροϋντα τοΓ^ Ό'δΟίΓροί^^ "Ι<3τρον όνομάζεΰϋ'αι ' καΐ 
δια τοντο πάντας ^ ίΰτρίωνας' άπ^ εκείνον προΰαγο- 
ρεύεΰ^αι. 

108. ^^ιά τι δ\ τάς εγγύς γένους ον γαμονΰι;' 
πότερον αν^ειν τοις ^^γ^^λο^^ ^ουΑό^αία/οί- τάς οικειό- 

20 τητας καΐ όνγγενεΐς πολλούς επικταβ^αι , δίδοντες 
ετέροις και λαμβάνοντες παρ' ετέρων γνναΐκας' η Ε 
φο/3οΰμ£ΐΌί. τάς εν τοΓ^ γάμοις των ΰυγγενών δια- 
φοράς ώς καΐ τά φύΰει δίκαια προΰαπολλυούβας; 
η πολλών βοηϋ-ών τάς γυναίκας ορώντες δι άϋ&έ- 

2δ νειαν δεομένας , ουκ έβούλοντο τάς εγγύς γένονς 
βυνοικίξειν, όπως, αν οι άνδρες άδικώβιν αύτάς, οι 
ΰυγγενεΐς βοη&ώΰιν; 

109. ^ζίιά τί τω ιερεΐ του ^ιός, ον Φλάμινα 
^ύιαλιν καλοϋΰΐν, ονκ έξ,ην άλεύρον ^ιγειν, ονδε 



316 ΑΕΤΙΑ ΕΟΜΑΝΑ. 

ξνμηζ',' 7] το μεν αλενρον άτεληζ τροφή καΐ ατίΒ- 
πτόζ εότιν, οντε γάρ ο ην μεμενηκεν 6 τΐνροζ ον^' 
δ δει γενεΰϋ'αί γεγονεν 6 άρτος, άλλα καΐ την ΰπερ- 
|ϋατο? δνναμίν άπολώλεκεν αμα και την ΰίτίου 
Έ χρείαν ουκ εβχηκε. δώ καΐ ^μνλήφατον^ 6 τίουητης & 
^αλψίτον' εκ μεταφοράς ώνόμαΰεν ωβτίερ φονενό- 
μενον εν τω άλέτω καΐ φ^ειρόμενον' η δε ζνμη 
καΐ γεγονεν εκ φΰΌρας αντη καΐ φ%•είρει το φύραμα 
μιγννμένη' γίγνεταυ γάρ ατονον καΐ αδρανές καΐ 
όλως εοικε βήψις η ξνμωόίς είναι ' τίλεονάβαύα γονν ία 
άτίο^ννει τίαντάτίαΰι και φθείρει το άλενρον. 

110. ^ζ/ί-ά τί και ΰαρκος ώμης άπείρηται τω 
ίερεΐ 'ψανειν/ τίότερον ώμοφαγίας τΰάνν τίόρρωΰ^εν 
άποτρέτίει το ε%Ός, η δι ην το άλενρον αΐτίαν 

'^^{^ άφο(5ιοννται καΧ το κρέας; οντε γάρ εΰτι ξωον οντ 15 
ο'φον ηδη γεγονεν. η γάρ εψηΰις κα\ οτΐτηόις άλ- 
Λο^ω(36^ ονΰα και μετακόΰμηΰις εξίΰτηβι την μορφήν, 
το δε πρόύφατον και ώμόν ονδε την ο'ψιν έχει κα- 
%•αράν καΐ άμίαντον, άλΧ' ειδεχθή και ελκώδη. 

111. ^^ιά τί δε κννος κάί αίγος εκελενον άτιέ- 2α 
χεβΰ-αι τον ιερέα, μήϋ-' άπτόμενον μητ ονομάζοντας 
τίότερον της μεν αίγος βδελνττόμενοι το άκόλαύτον 
καΐ δνβώδες, Υΐ φο/3οΰ^ενοί. το νοβηματικόν; δοκεΐ 
γάρ έτίίληφία καταλαμβάνεύ^αι μάλιβτα των ζώων 
και 7ίρο6αναχρώνννΰ%'αι τοΓ^ φαγονΰιν η ^ιγοϋβιν 25 
ντΐό τον τΐάΰΌνς εχομενης. αίτίαν δε λέγονβι την 

Β ΰτενότητα των %νενματικών πόρων πολλάκις έπιλαμ- 

5 μνλΎίφατον'] Ηοιη. (3 355 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 317 

βανομενην, τεκμαιρόμενοι, τι] λε^τότητι της φωνής, 
καΐ γαρ ανθρώπων οΰοις επιληπτίξονβι ΰυμβαίνεν 
φ^εγγεΰϋ-αι, μηκαΰμω τίαραπληΰίαν φωνην άφιάΰι. 
τω δε κννΐ τον μεν άκολάΰτον καΐ δνΰώδονς ήττον 

δ ίΰως μέτεΰτΐ' καίτοι φαΰΐν ενιοι μήτε τΐ]ς ΆΟ-η- 
ναίων ακροπόλεως έτίΐβαίνειν κννα μήτε της ^ηλίων 
νήβον δια την εμφανή μι^ιν, ωύΐίερ βοών καΐ 
6νών καΐ ϊτίΛων εν ϋ-αλάμοις άλλ' ονκ εμφανώς 
%αΙ άνέδην όχενόντων. την γαρ άλη^Ίνήν αίτίαν 

10 άγνοονύιν^ οτι μάχιμον οντά τον κννα τών άΰνλων 
κα\ αγίων ε^είργονΰιν ιερών, άΰφαλή καταφνγην Ο 
τοις ίκέταις δίδοντες, εικός μεν ονν έβτι καΐ τον 
ιερέα τον ^ιός ωΰττερ εμψνχον και ιερόν και άγαλμα 
καταφν^ιμον άνεΐό^αι τοΓ^ δεομενοις και ίκετεν- 

15 ονΰι.) μηδενός άτιείργοντος μηδ' έκφοβονντος. διό 
κλινίδιον μεν ην αντοϋ κείμενον εν τω 0•νρώνι της 
οίκίας' 6 δε ΐίροΰτίεβων τοΓ^ γόναΰι την ήμέραν 
έκείνην αδειαν είχε τίληγών και κολάύεως' ει δε 
δεΰμώτης φ^-αίη προΰελϋ-ών, έλνετο' τονς δε δε- 

20 βμονς εκτός ον κατά ^νρας άλλ' νπερ τον ΰτεγονς 
άτίερρίτίτονν. ονδεν ονν όφελος ήν όντως αντόν 
ήμερον τίαρέχειν και φιλάνΟ'ρωπον, ει κύων προει- 
ΰτήκει δεδιττόμενος κα^ άτΐερνκων τονς τίροΰφνγεΐν 
δεομένονς. ον μην ονδε καΰ'αρενειν ωοντο τΐαντά- ϋ 

25 Λαό IV οι τίαλαιοί τό ζωον όλνμπίων μεν γαρ 
οΰ^θνΐ ^εών κα^ιερωται, χ^ονία δε δεΐτίνον ^Εκάτΐ] 
πεμπόμενος εις τριόδονς άτίοτροπαίων καΐ καΌ-αρ- 

13 καΐ άγαλμα] άγαλμα ΌιιβΙ^πβΓίΐδ 



318 ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 

βίων ετίέχεί μοΐραν. εν δε Αακεδαψονι τω φονικω- 
τάτω ΰ'εών Ένναλίω βκνλακας έντεμνονΰί' Βοίωτοΐζ 
δε δημοΰία καϋ-αρμόξ έύη κννοζ δίχοτομη^εντος 
των μερών δίεξ,ελϋ^εΐν' βίντο* ^€ "Ρωμαίοι τοΐξ 
Ανκαίοΐξ^ α Αονπερκάλια καλοϋΰίν, εν τω καΟ'αρ- ^ 
ΰίω μηνΐ κννα &νονΰίν. δϋ•εν ονκ άτίο τρότίον τοίς 
τον ντίέρτατον καΐ καΟ-αρώτατον είληφόΰί , ϋ^ερα- 
Λενειν %'εον άπειργιβ^αυ κννα ποιεΐΰ^αι 6ννήΰ•η 
καΐ ύννοικον. 

Ε 112. ^^ίά τίνα ά' αίτίαν ονδ\ κι,ττον %Ί,γείν ίο 
εφεΐτο τω υερεΐ τον Αιόζ, ονδ' οδόν διελ^'εΐν άνα- 
δενδράδοζ ανωΘ'εν διατεταμενης-,' ή τοΌτο μεν ομοίόν 
έβτυ τω ^μή ίβΟ'ίειν έτά δίφρον' ^μηδ' έτά χο^νί^κο^ 
καϋ'ηβϋ'αί' ^μηδε βάρον ντίερβαίνευν^ ον ταντα των 
Πν&αγορίκών δεδιότων καΐ φνλαττομένων , αλλ' ΐ5 
έτερα τοΰτοί.^ άπαγορενόντων, καΐ γαρ το ντί' αμ- 
τίελον ντίοηορενεΰϋ'αί τήν άναφοράν έτά τον οίνον 
εΐχεν, ώζ ον ^εμιτον τω ιερεί με&νϋκεΰϋ'αν. των 
γαρ με^νΰκομένων νπερ κεφαλής 6 οίνόζ έβτυ καΐ 
πιέζονται καΐ ταπεινοννται ^ δέον νπερτέρονς είναι 20 

Ι" καΐ κρατεΐν άεΐ τηζ ήδονηζ ταύτης άλλα μη κρα- 
τεΐΰ^αι. τον δ\ κιτΓον τίότερον ως ακαρπον και 
αχρηΰτον άν&ρώτΐοις , άδρανη δε και δι' ά(5%'ένειαν 
ετέρων όχοΰνττωι/ δεόμενον^ 6κια δε καΐ χλωρότητος 
δϊ/^'ίί' γοητενοντα τονς τίολλονς^ ουκ φόντο δεΐν 2^ο 
άΰνμβολον εν ταΐς οίκίαις μάτην έντρέφε(5%•αι και 
Λεριτίλέκεΰΰ'αι , βλαβερον οντά τοΓ^ τΐροΰδεχομένοις 

4 δίά των μερών Α1)ΐ'θ8θ1ιίιΐ3. των μερών δια μέαον? 
11 εφεΐτο *: εψίετο 13 επί δίφρου ρ. 354ΐ3: άπό δίφρου 



ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 319 

φντοΐζ τηζ γης εχόμενον (δώ των μεν ολνμτίίων 291 
ιερών εί'ργεταί, καΐ οντ εν "Ηρας Ά^ήνηόιν οντε 
Θήβηΰίν εν '^φροδίτης ί'δοί τις αν κιττόν Άγριω- 
νίοις δε καΐ Νυκτελίοις^ ών τα πολλά δια ΰκότονς 
5 δράται, τΐάρεΰτιν)" η και τοϋτο όυμβολίκη '^ιάΰων 
καΐ βακχενμάτων άτίαγόρενΰις ί^ν; αί γαρ ένο^Οί. 
τοις βακχικοΐς τίά^εΰι γυναίκες ενΰ'νς έτΐΐ τον κιτ- 
τον φέρονται^ καΐ ΰτίαράττονΰι δραττόμεναι ταΐς 
χερΰι και διεΰ^ίονΰαι τοΓ^ ΰτόμαΰιν ώΰτε μ'ή τίαν- 

10 τελώς άτΐΐϋ'άνονς είναι τους λέγοντας , οτι καΐ 

τίνενμα μανίας έχων έγερτικον καΐ παρακινητικον 

εξίΰτηΰι και ταράττει , καΐ όλως αοινον επάγει με&ην Β 

και χάριν τοΓ^ επιΰφαλώς προς έν^ονΰιαβμον εχονΰι. 

113. ^^ιά τι τοΓ^ ίερεν<5ι τούτοις άρχην ονκ 

15 εφεΐτο λαβείν ονδε μετελϋ-ειν, αλλά ραβδονχω τε 
χρώνται καΐ ίί-'φρον ηγεμονικον επί τιμΐ] και παρα- 
μυθία του μη αρχειν εχου6ι;' πότερον, ως ένιαχοϋ 
της Ελλάδος άντίρροπον ην το της ιερωΰύνης αξί- 
ωμα προς το της βαΰιλείας, και μη τυχόντας ιερείς 

20 άπεδείκνυΰαν' η μάλλον δτ^, των μεν ιερέων ώρι- 
ϋμένας πράξεις εχόντων των δ' αρχόντων άτακτους 
και άορίβτους^ ουκ ήν δυνατόν εις εν άμα των Ο 
καιρών ύυμπεΰόντων εκατερω παρεΐναι τον αυτόν, 
άλλ' έδει ΰ-άτερα πολλάκις αμφοτέρων επειγόντων 

25 α:το/ΐ£67ΤθΐΊΓ« νυν μεν άΰεβεΐν τους θεούς, νυν δε 

βλάπτειν τους πολίτας-, η ταΐς άνθρωπίναις ένο- 

3 Ά'/^ιωνίοις'Μ.'. αγριον Ιοις 12 ταράττεί^ι βπαράτ- 
τίΐ. οί. ρ. 136 ο 13 %αϊ χάριν^^ ν-αϊ αχαριν (ιηβΗιΐδ γ,άχα- 

ριν) Χ. Ροδδίδ βίίαιη ν,αΐ χάριν αχκριν 19 'Λαϊ μτ]] ής 

τονς μη ΛΥ. ής καΐ μή Όιιβίοηβηΐδ 



320 ΑΕΤΙΑ ΚΟΜΑΝΑ. 

ρώντες άρχαις ονκ δλκττον» της έ^ονόίας την ανάγκην 
προΰοϋΰαν, καΐ τον άρχοντα δήμου, κα^'άτίερ ^Ιτίτίο- 
κράτηζ εφη τον ίατρόν, δεινά μεν δρώντα δεινών 
δ' άπτόμενον, επ άλλοτρίοΐζ δε κακοις ιδίας λνπας 
καρτιονμενον , ονχ οΰιον ηγονντο &νειν Ό'δοΓ^ καΐ δ 
ιερών κατάρχεό^αι γενόμενον εν καταδίκαις καΐ 
%'ανατώΰεΰι τίολιτών, τΐολλάκις δε και ΰνγγενών καΐ 
ο^'κ^^ωι/, οΙα και Βροντώ ΰννετνχε; 

2 Ίηποτιράτης] Υοΐ. VI ρ. 213 ΟΙιεγΙ. 3 δεινών] αηδών"} 



ΚΕΦΑΛΑΙ<^Ν ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ. 



ΕΑΑΗΝΙΚΑ. 

1. ^ Τίνες οί εν Έτίίδανρω κονίτίοδες και αρτυ- 
νοι\ οι μεν το τίολίτενμα *** ογδοΎΐκοντα καΐ εκατόν Ε 
άνδρες Ύ]0αν' εκ δε τούτων ι^ρονντο βονλεντάς, ονς 
^άρτννονς' εκάλονν. τον δε δήμον το τΐλεΐΰτον εν 

5 άγρω διετρίβεν' έκαλονντο δε ^κονί7ίοδες\ ως 6νμ- 
βαλεΐν έΰτιν άτίο των τίοδών γνωριζόμενοι κεκονυ- 
μενων, οτΐότε κατέλ^οιεν εις την πόλιν. 

2. ^Τις ή παρά Κνμαίοίς ονοβάτις^ των γυναι- 
κών την επί μοιχεία ληφ^εΐβαν άγαγόντες εις άγοράν Γ 

10 έπΙ λί%•ον τίνος εμφανή τιάύι κα^ίΰταβαν' εϊ^' 
όντως άνεβίβαζον έπ ονον^ καΐ την πόλιν κύκλω 
περιαχϋ'εΐΰαν έδει πάλιν έπΙ τον αντον λί%•ον κατα- 
ΰτηναι και το λοιπόν ατιμον διατελεΐν, ^ ονοβάτιν^ 
προβαγορενομένην. τον δε λίΰ•ον άπό τούτον καϋ-α- 

15 ρον ον νομίζοντες άφωΰιοϋντο. ην δε καΐ φνλάκτον 
τ^^ζ ^''^χν ^^9' ^ύτοΐς' ο δε ταύτην έχων τον μεν 
άλλον χρόνον ετήρει το δεβμωτήριον, εις δε την 

2 Ιαο. 8 Ιίίί. ίη Ε, ς[υίΐπι δαρρίβΐ νβΛο εχοντίς ^Υ. 
Μαΐΐιη διεηο,ντες 14 ■καϋ'αρόν ον *: ου κίχΟ'αρόν 
ΡΙιιί&ΓοΙιί Μ0Γ&1Ϊ&. Υοΐ. Π. 21 



322 ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 

2ί^2βονλην εν τω νυκτερινφ βνλλόγω πάγιων έ^ηγε 
τονζ βαβιλεΐζ τηζ χειροζ καΐ κατείχε^ ί^^Χ9^ ^^9^^ 
αυτών η βονλη δίαγνοιη, τΐότερον άδίκοϋβίν η ον, 
κρνβδην ςρεροι>(?α την ψηφον. 

3. ^Τί£ τΐαρά Σόλοΐξ η νπεκκανΰτρία',' την τηξ 5 
^Αϋ-ηνας ιερειαν οντω καλονΰίν, οτι ΛοιεΙταί τίνας 
άνοιας και ιερουργίαζ άτίοτροπαίονζ. 

4. ^Τίνεξ εν Κνίδω οί άμνήμονεζ καΐ τίζ 6 
άφε6τηρ;' εξήκοντα τίροκρίτοις άνδράύυν εκ των 
άρίύτων ΟίΟΐ/ ετΐίόκότίοίζ έχρώντο δια βίου καΐ προ- ίο 
βονλοίξ των μεγίστων £καλοΐ)ντο ^' ^άμνήμονε^' 
ώζ αν τίζ είκάΰειε δια το άνντίεν^ννον ^ ει μη νη 

Β ^ία τίολνμνημονέξ τινεξ οντες. δ δε τάξ γνώμαζ 
ερωτών ^άφε6τήρ\ 

5. ^ Τίνες οι Λαρ' ^Αρκάΰι κα\ Αακεδαιμονίοις ΐ5 
χρη6τοί;' Λακεδαιμόνιοι Τεγεάταΐζ διαλλαγεντες 
έτίοιηΰαντο βνν^'ηκαξ καΐ ΰτήλην ετ^ Άλφειω κο^νήν 
άνέύτηύαν^ εν τι μετά τών άλλων γεγραπται ^Μεΰΰη- 
νίονζ έκβαλεΐν εκ της χώρας και μη ε^εΐναι ^χρη- 
ΰτονς' τΐοιειν.' ε^ηγονμενος ονν 6 Άριΰτοτέλης τοντό 20 
φηΰι δνναΰ^αι το μη άτίοκτινννναι βοηϋ'είας χάριν 
το?5 λακωνίζονύι τών Τεγεατών. 

6. ^Τίς δ τίαρ' Ότίονντίοις κρι^ολόγος;^ οΓ πλεΐ- 
(ϊτοί- τών Ελλήνων τΐρδς τάς τίάνν τίαλαιάς %•ν6ίας 

Ο έγ^ρώντο ταΐς κριΰ'αΐς, άτίαρχομένων τών πολιτών. 25 
τον μεν ονν επι τών &νΰιών άρχοντα καΐ ταύτας 
κομιξόμενον τάς άπαρχάς ^κριΰ-ολόγον' ώνόμαξον. δύο 

9 προ-Λρίτοις άνδράαν Μ: προ-Λρίτονς άνδρας 20 

'^ρίατοτίληο] ΓΓίΐ^ηι. 550 



ΑΕΤΙΑ αΕΑΕΟΑ. 323 

(^' ^6αν ιερείς παρ' «ΰτοΓ^, ό μεν τνερί τά ^εΐα 
τεταγμένος, ο δε περί τά δαιμόνια. 

7. ^^ Τίνες αϊ πλωιάδες νεφέλαι-,' τάς νπόμβρονς 
μάλιύτα καΐ περιφερομένας έκάλονν ^πλωιάδας', ως 

5 Θεόφραΰτος εν τετάρτγι τΐερί μεταρΰίων είρηκε κατά 
λέ^ιν ^ επεί καΐ αυ πλωιάδες ανται νεφέλαι καΐ αι 
ΰννεΰτώΰαι, ακίνητοι δε και τοις χρώμαύιν έκλενκοι, 
δηλοϋβι διαφοράν τίνα της νλης, ώς οντ έ^νδατον- Ο 
μένης οντ έκπνενματονμένης! 

10 8. ^Τίς 6 παρά Βοιωτοίς πλατνχαίτας;' τους 
οικία γειτνιώντας η χωρίοις δμορονντας αίολίξοντες 
οντω καλοϋβιν ώς το πλεΐΰτον έχοντας, παραϋ-ή- 
ΰομαι δε λέξιν μίαν εκ τον ^εβμοφνλακίον νόμον, 
πλειόνων ονύών. 

15 9. ' Τίς 6 παρά Ζίελφοΐς όΰιωτήρ και διά τί 
βνΰιον ενα των μηνών καλοϋΰιν/ ^οΰιωτηρα' μεν 
καλονΰι το %'νόμενον ιερειον, όταν ^όΰιος' άποδειχ&η. 
πέντε δ' είβΐν όΰιοι διά βίον, και τά πολλά μετά των 
προφητών δρώύιν οντοι και ΰννιερονργονΰιν, ατε 

20 γεγονέναν δοκοϋντες από Ζίενκαλίωνος. 6 δέ ^βνΰιος' 
μην, ώς μεν οι πολλοί νομίζονΰι, φνΰιός έΰτιν' Ε 
έαρος γάρ άρχει και τά πολλά φύεται τηνικαϋτα και 
διαβλαβτάνει» το δ' άλη&ες ονκ έχει οντως' ον γάρ 
άντΙ τον φ τω β χρώνται Δελφοί, κα^άπερ Μακε- 

2δ δόνες ^ Βίλιππον' καί ^ βαλακρόν' καί ^Βερονίκην' 
λέγοντες, άλλ' άντι τον π' και γάρ το πατεΐν ^βατειν' 

10 πλατνχαίτοίς] πλατνχίτας 8ο1ιηβΜβΓυ8 12 πλ^ΐ- 

ατον'] πληαίονΎ^ 19 ατε Χ: αγβ 25 Βίλιηπον ΒάήΙββηήδ: 
^ίλιππον γάρ 

21* 



324 ΑΕΤΙΑ ΟΒΑΕΟΑ. 

καΐ το τίικρόν ^ βικρόν' έταευκώζ καλονΰίν. εΰην 
οϋν Λνβιοζ ο ^βνΰίος% εν φ τίνύτιώνται καϊ τίνν^ά- 
νονταυ τον ^εον' το γαρ έννοεΐν καϊ ηάτριον. εν 
τω μηνΐ γαρ τούτω χρηβτηρίον εγίγνετο καϊ εβδό- 
μην ταντην νομίξονβί τον ^εοϋ γενέ^-λιον , καΐ 5 

Γ 7ίολνφ%Όον όνομάξονΰίν ον δια το τΐεττεό&αο φ^Όΐς, 
άλλα τΐολντίενϋ'ή καϊ τίολνμάντεντον οι^ίίίίν. ο^ε 
γαρ άνει^ηύαν αί κατά μήνα μαντεΐαι τοΐξ δεομενοίζ, 
τίρότερον δ' ατία^ ε^εμιΰτενεν ή Πν^ία τον ένιαν- 
τον κατά ταντην την ήμεραν, ώς Καλλιΰϋ'ενης καϊ ίο 
Άναξανδρίδηξ ίΰτορήκαύι. 

!93 10. ^ Τί το φν^ίμηλον,' των μικρών έΰτι, καϊ 
χαμαιξήλων φντών, ών έτίίόντα τονξ βλαότονς τα 
βοΰκηματα κολονει καϊ αδικεί καϊ λνμαίνεται την 
αν^ηΰιν' όταν γονν άναδραμόντα μέγεθος λάβϊΐ καϊ ΐ5 
διαφύγγι το βλάτίτεύ^αυ ντίο των έτανεμομένων, 
^φν^ιμηλα" καλείται, το δε μαρτύρων Αίΰχνλοξ. 

11. ^ Τίνες οί άτίοβφενδόνητοι^ Κέρκνραν ττ^ν 
νηΰον ^Ερετριεΐς κατωκονν' Χαρικράτονς δε τίλεν- 
0αι/το^ εκ Κορίν&ον μετά δννάμεως καϊ τω τίολέμω 20 
κρατούντος, έμβάντες εις τάς νανς ου ΈρετρίεΙξ 

Β άτίέπλενΰαν οΓκαάδ. τιροαυύ^όμενου δ^ οί ηολΐται, 
της χώρας είργον αντονς καϊ άτίοβαίνειν εκώλνον 
ΰφενδονώντες. μη δννάμενοι δε μήτε πεΐβαι μήτε 
βιάΰαΰΘ'αί τΐολλονς και άπαραιτητονς οντάς, επί 25 
Θράκης ετίλενβαν καϊ καταοχόντες χωρίον, εν ω 

3 το γαρ] τοντο γάρ/ί 6 φ&οίς *: φΟ^όϊς 11 Άναξαν- 
δρίδης] ΆλΒξανδρίδης ΗβηίδΙβΓίιΠδΐιΐδ. τΐΛ. ΜαθΙΙβΓ. 3 ρ. 107 
17 Αίαχνλος] Νίχαοΐί ρ. 97 



ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 32δ 

τΐρότερον οίκΎΐ^αί Μεϋ'ωνα τον Όρφεωζ πρόγονον 
ίΰτορονΰί^ την μεν τίόλιν όινόμαΰαν ΜεΟ-ώνην, νπό 
δε των προΰοίκων ^άτΐοΰφενδόνητον' τιρούωνομά- 
ΰθ'ηΰαν. 

5 12. "'Τίζ Υ] παρά /ίελφοΐς Χάρίλα;' τρεις αγονβυ 

Δελφοί ενναετηρίδοόζ κατά το εξτίζ, ων την μίν 
Στεπτήρίον καλονβί, την δ^ "Ηρωίδα^ την δε Χάρίλαν. ^ 
το μεν ονν Στεπτήριον εοικε μίμημα τηζ τίροζ τον 
ΠνΟ'ωνα τον ϋ-εοϋ μάχης είναι και της μετά την 

10 μάχην επί τά Τέμπη φνγης και εκδιώξ,εως. οΓ μεν 
γάρ φυγείν επΙ τω φόνω φαΰΐ χρι^ζοντα κα^αρύίων^ 
οΓ (5ε τω Πνϋ-ωνι τετρωμένω και φενγοντι κατά την 
οδόν, ην νϋν ιεράν καλόν μεν , επακολονΰ'εΐν καΐ 
^ί-κρόν άπολειφ^ηναι της τελεντης' κατέλαβε γάρ 

15 αντον εκ τον τραύματος άρτι τεϋ^νηκότα και κεκη- 
δενμένον νπο τον παιδός, ω όνομα ήν Αί%, ως 
λέγονβι. το μεν ονν Στεπτήριον τούτων η τοιούτων 
τινών άπομίμηΰίς έΰτιν ετέρων, της δ' Ήρωίδος 
τά πλεΐΰτα μνΰτικόν έγ^ει λόγον, ον ί'όαΰιν αι Θνι- 

20 άδες, εκ δε των δρωμένων φανερώς Σεμέλης αν τις ϋ 
άναγωγην είκάΰειε. περί δε της Χαρίλας τοιαύτα 
τίνα μνϋ•ολογον6ι. λιμός έ^ ανχμοϋ τονς ζίελφονς 
κατέΰχε, και προς τάς 0•ύρας τον βαΰιλέως έλϋ-όντες 
μετά τέκνων καΐ γνναικών ίκέτενον. δ δε των άλφί- 

2δ των και των χεδρόπων μετεδίδον τοις γνωριμωτέροις 
αυτών ον γάρ ήν ικανά πάΰιν. έλϋ-ούΰης δε παιδός 
έτι μικράς ορφανής γονέων και προΰλιπαρούΰης, 

1 πρόγονονί άπόγονονλΥ 16 τον παιόός] της π€αδός? 
2δ χίδρόπων *: χεδροπών 



326 ΑΕΤΙΑ ΟΕΑΕΟΑ. 

έρράτΐίόεν αντην ντίοδημαη καΐ τω Λροβώτίω το 
ντίόδημα προϋερρίψεν' ή δε, ΐίενιχρά τΐζ ονβα καΐ 
έρημος ούκ άγεννης δε το ΐ]^ος, εκποδών γενομένη 
καΐ λνΰαΰα την ζώνην άνήρτηΰεν εαντήν. έτίΐτεί- 

Ε νοντοξ δ\ τον λιμού καΐ νοσημάτων τίροβγενομενων, 5 
άνεΐλεν η Πν%'ία τω βαΰίλεΐ Χάριλαν ίλάβκεΰ^^αι 
τίαρΟ'ενον αντοΰ•άνατον. μόλις ονν άνενρόντες, οη 
τοννομα τοντ ην τι] ραταΰ^-είΰΐ} παιδί, μεμιγμενην 
τινά καΰ'αρμω %•ν6ίαν άπετελεΰαν, ην £;τ^'Γ£λοί)(7Μ^ 
ετι καΐ ννν δι εννέα ετών. ττ^οκί^Ό-ί^τα^ μ\ν γαρ ίο 
ό βαΰιλεύς των άλφίτων καΐ των χεδρόπων επιδι- 
δονς πάΰι καΐ ξένοις και πολίταις, κομίζεται δε της 

Ε Χαρίλας παιδικον εΐδωλον' όταν ονν πάντες λάβωβιν, 
6 μεν βαΰιλενς ραπίζει τω νποδήματι το εί'δωλον, 
η δε των Θνιάδων αρχηγός άραμένη κομίζει προς ΐ5 
τίνα τόπον φαραγγώδη, κάκει ΰχοινίον περιάψαντες 
τω τραχήλω τον είδώλον κατορνττονβιν, οπον την 
Χάριλαν άπαγ^αμένην ε&αψαν. 

13. ^Τί το πτωχικον κρέας παρ' Αίνιάόι•/ πλείο- 
νες γεγόναΰιν Αίνιάνων μεταναΰτάΰεις. πρώτον μεν 20 
γαρ οίκονντες περί το ^ώτιον πεδίον ε^έπεΰον νπο 
Ααπι%•ών εις Αί'%Ίκας. εκεΐΟ-εν της Μολοΰΰίας την 
περί τον Άραοναν χώραν κατέΰχον, οΌ-εν ώνομάΰϋ'η- 
2Μΰαν Παραοναι. μετά ταϋτα Κίρραν κατέΰχον' εν 
δε Κίρρΐ] καταλενΰαντες Οί'νοκλον τον βασιλέα, τον 2δ 
%'εον προΰτάξ,αντος, εις την περί τον 'Ίναχον χώραν 

3 ^£ ΗιιίΙβπυδ: τε 19 Αίνιαα * Ιιΐο θί ίηίι•ίΐ: αίνει- 
άαι 22 εζει^εν] Βπειτ' ε7ΐείΰ•εν? 23 Άρκοναν] Ανον Χ 
24 Ώαραοναί] Παραναίοι Χ. Μθΐίΐΐδ Παραναίοι 25 ν.ατοί- 
λενΰαντες Χ: Άαταπλενΰαντες 



ΑΕΤΙΑ ΟΕΑΕΟΑ. 327 

κατεβηΰαν οίκονμενην ντί Ίναχίεων καΐ Αχαιών, 
γενομένου δε χρηΰμον τοις μεν αν μεταδωβι ττ^ς 
χώρας άτίοβαλεΐν ατΐαβαν , τοις δ' αν λάβωΰί παρ^ 
έκόντων καϋ'ε^ειν, Τεμων, άνηρ έλλόγίμοζ των 

5 Αίνιάνων^ άναλαβών ράκια καΐ πήραν ώς προΰαι- 
τήΰων άφίκετο ηρος τους 'ΙναχιεΙς' νβρει δε καΐ 
τΐρος γέλωτα του βαΰιλέως βώλον ' εταδόντος αντω, 
δε^άμενος εις την πήραν εν έβαλε καΐ αφανής ήν Β 
ήγατΐηκώς το δώρον' άπεχώρηβε γαρ ενϋ'νς ονδεν 

10 προύαυτήΰας. οι δε τΐρεΰβντεροι %'ανμάΰαντες άνε- 
μιμνήΰκοντο τον χρηΰμοϋ, και τω βαβιλεΐ προΰιόντες 
ελεγον μή καταφρονήύαι μηδέ τΐροέΰϋ'αι τον αν&ρω- 
πον. αίαΟ-όμενος ονν 6 Τέμων τήν διάνοιαν αυτών 
ώρμηβε φεύγει,ν, καΐ δίέφυγεν εύ^άμενος τω ^Ατίόλ- 

15 λωνι κα%'^ εκατόμβης, εκ δε τούτον μονομαχοϋΰιν 
Οί βαΰίλεΐς, καΐ τον τών 'Ιναχιέων 'Τπέροχον ο των 
Αίνιάνων Φήμιος ορών μετά κννός αντω ττροόφερό- 
μενον ονκ εφη δίκαια ποιεΐν, δεύτερον έτίάγοντα 
μαχόμενον' άτίελαννοντος δε τον^Τπερόχον τον κννα 

20 καΐ μεταΰτρεφομένον^ λί%•ω βαλών 6 Φήμιος αντον Ο 
αναιρεί, κτηΰάμενοι δε τήν χώραν, τονς 'Ιναχ^ιεΐς 
μετά τών ^Αχαιών έκβαλόντες, τον μεν λί&ον εκείνον 
ως ίερον ΰέβονται και ^νονΰιν αντω καΐ τον ίερείον 
τω δήμω περικαλντίτονβιν. όταν δε τω Άπόλλωνι 

2δ τήν εκατόμβην άτΐοδιδώΰι, τω ^ιΐ βονν καΟ-ιερεν- 
ϋαντες, μερίδα τοΓ^ Τέμωνος άπογόνοις έ^αίρετον 
νέμουΰι, καί ^τίτωχικον κρέας' ετζονομάξονύι. 

5 ώς προααατηΰων *: καΙ ηροααίτης ων 8 εμφανής Μ 



328 ΑΕΤΙΑ ΟΕΑΕΟΑ. 

14. ^ Τίνες οι τϋαρ^ ^Ιΰ^ακηύίοίζ Κολίάδαι καΐ χίζ 
6 φάγίλθζ;' τω 'Οδνΰΰεΐ μετά την μνγιύτη^οφονίαν 
Οί επιτήδειοι των τεΰ-νηκότων επανεΰτηβαν.^ μετα- 
7ΐεμφΟ•εΙζ δ' ν% αμφοτέρων διαιτητής Νεοπτόλεμος 
έδικαίωΰε τον μενΌδνβΰέα μεταναΰτήναι καΐ φενγειν 5 

Ι^ εκ της Κεφαλληνίας και Ζακνν&ον και Ίΰτίκης εφ' 
αϊματι, τους δε των μνηστήρων εταίρους καΐ ο^κ£ίΌι;? 
άτίοφέρειν τΐοινήν Όδνΰόει των εις τον οίκον αδικη- 
μάτων κα^^ εκαΰτον ένιαντόν. αντος μεν ονν εις 
'ΐταλίαν μετέΰτη ' τήν δε τίοινήν τω υίεΐ κα&ιερώΰας ίο 
άτίοφέρειν έκέλενβε τους ^Ιϋ-ακηΰίονς. ήν δ' αλφιτα 
ο^νο^ κηρία έλαιον άλες ιέρεια τΐρεΰβντερα '^φαγί- 
λων'' ^φάγιλον' δέ φηΰιν Άριΰτοτέλης τον άμνον 
είναι, τους δε τίερί Ενμαιον ελενΟ'ερώΰας ο Τηλέ- 
μαχος κατέμιξεν εις τους πολίτας, και το γένος εΰτι Κο- ΐ5 
λία^ώι/ άπ Ευμαίου καΐ Βουκολιδών άτιΌ Φιλοιτίου. 

15. ^Τίς ή ^υλίνη κύων τίαρά Αοκροις'^ Φυβκίου 
Ε του ^Αμφικτΰονος υιός ήν Αοκρός' εκ δε τούτου και 

Καβύης Ότΐοϋς. προς ον 6 πατήρ διενεχ&εις και 

ΰυχνοϋς των ^τοΑ^τών άναλαβών περί αποικίας έμαν- 20 

τεύετο. του δε ^εοϋ φήΰαντος κτίζειν πόλιν οπου- 

περ άν τύχγι δηχ'ϋ'εις υπό κυνός ^υλίνης, υπερβαίνων 

εις τήν ετέραν ^-άλαΰΰαν έπάτηΰε κυνόΰβατον. ένο- 

χληϋ-είς δε τη πληγή διέτριψεν ημέρας αύτόΟ-ι 

πλείονας^ εν αϊς καταμαΰ•ών τό χωρίον έκτιϋε πόλεις 25 

Φυβκεΐς καΐ 'Τάντειαν, και τάς άλλας, οΰας οι κλη- 

13 Αριστοτέλης] Εΐ'ασιη. 464 15 Κολιαδών Χ: %ολιδών. 
8βΛ οί.ΗβδγοΙι. ν. Κολλίδαι 16 Βονν.ολίδών Κοδίιΐδ (οοΠ.Ε'ΐδΙ:. 
Ε(1 II. Ο 338 ρ. 1018): ^ονν,ολιών 19 Όποϋς ΐάειη βχ Ευδΐ:•. 
ίΐΛ II. Β 531 ρ. 277: λο•Λοός 26 'Τάντΐίαν κίβηι: νάνΟ•ίίαν 



Γ 



ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 329 

^εντεζ'Οζόλαί ΑοκροΙ κατωκηβαν. Όζόλας όε Αοκρονζ ¥ 
οι μεν δια τον Νεόΰον, οί ^δ τον ΠνΟ•ωνα δρά- 
κοντα κλϊ]^ψιαυ λεγονΰιν, εκβραβϋ^εντας ντζο τή^ 
ϋ-αλάττης καΐ ΰατίένταξ εν τι] των Αοκρών χώρα. 

5 τινεζ δε κώδια καΐ τραγεαζ τον^ άνΘ-ρώτΐονς φοροϋν- 
τας καΐ τα τίλεΐβτα ΰννόντας αίτίολίοΐζ γενέΰΟ^αι 
δνΰώδείζ. ένιοι δε τουναντίον τίολνάν^'εμον την 
χώραν ονβαν ντί ευωδιάς τοϋνομα λαβείν ών έΰτυ 
καΐ Αρχύτας δ Άμψιΰύεύς' γεγραφε γαρ οϋτω' 

10 ^την βοτρυοΰτεφανον μνρίτίνουν Μάκυναν εραννήν/ 295 

16. ^Τΰ το καλοΰ^ίνοι/ υτΐο Μεγαρέων άφάβρωμα\ 
Νίβος, «φ' ου προόηγορεύΰ^η Νίΰαια^ βαύίλεύων εκ 
Βοιωτίας εγημεν Άβρώτην, Όγχήβτου ϋ'υγατερα, 
Μεγαρέως δ' άδελφήν, γυναίκα καΐ τω φρονεΐν ως 

15 δο^κε τνεριττην καΐ ΰώφρονα διαφερόντως. άπο^α- 
νούΰης δ^ αύτης, οϊ τε Μεγαρείς ετΰεν^ηΰαν εκου- 
ΰίως καΙ ό Νΐΰος άιδίαν τίνα μνήμην καΐ δό^αν 
αύτης καταΰτηναι, βουλόμενος έκέλευε τάς άβτάς 
φορείν ην εκείνη ΰτολην εφόρει^ καΐ την βτολην ^ 

20 ^άφάβρωμα' δί' έκείνην ώνόμαΰε. δοκεΐ δε τι] δό^ϊ] 
της γυναικός καΐ 6 ΰ'εος βοη^ηΰαι,' πολλάκις γαρ 
τάς εβ^ητας άλλαξαν βουλομενας τάς Μεγαρίδας 
χρηβμω διεκώλυύε. 

17. ^Τίς δ δορίί,ενος','' το τίαλαιδν η ΜεγαρΙς 
25 ωκεΐτο κατά κώμας, εις πέντε μέρη νενεμημενων 

των πολιτών, εκαλοϋντο ό' Ήραεις και Πιραεΐς καΐ 

2 ά«] ιηαΗιη ^ε διά 18 εκε'λίνε] εΗελεναε'ί τάς άατάζ 
ΒΓ}^ίΐηπ8: τά όατά 



330 ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 

Μεγαρείς καΐ Κννοΰονρείζ και ΤρίΛοδίβκιοι. των 
δΐ Κορινθίων πόλεμον αντοΐζ έ^εργαΰαμένων τίροζ 
αλλήλους {άεΐ γαρ επεβονλενον νφ' αϋτοΐς τίοιή- 
όαΰ^αί χήν Μεγαρίκήν), όμως δί' έτίΐείκειαν ημερως 

Ο έπολεμονν καΐ ΰνγγενικως. τους μεν γαρ γεωργονν- δ 
τας ουδείς ήδίκεί το τίαράτϋαν, τους δ' άλιΰκομένους 
λύτρον τυ τεταγμένον έδει καταβαλεΐν, καΐ τοϋτ 
ελάμβανον αφέντες, πρότερον δ^ ουκ είΰέτίραττον^ 
άλλ' ο λαβών αίχμάλωτον άπηγεν οί'καδε, καΐ μετα- 
δοι>ς άλών καΐ τρατίέξης άπέπεμπεν οΐ'καδε. 6 μεν ίο 
οϋν τα λύτρα κομίΰας έτίχινείτο καΐ φίλος άεΐ διετέλει 
του λαβόντος εκ δοριαλώτου ^ δορί^>ενος^ ττροΰαγο- 
ρευόμενος' υ δ^ άτίοΰτερήΰας ου μόνον τίαρά τοις 
Λολεμίοις άλλα καΐ Λαρά τοις τίολίταις ως άδικος 
και ατιιΰτος ήδό^ει. ΐ5 

18. ^Τίς ή παλιντοκία-^ Μεγαρείς Θεαγένη] τον 
τύραννον έκβαλόντες , οΛ^^^ον χρόνον εΰωφρόνηΰαν 

ϋ κατά την τίολιτείαν' είτα πολλήν κατά Πλάτωνα κα\ 
άκρατον αϋτοΐς ελευ^ερίαν των δημαγωγών οίνοχο- 
ούντων, διαφ^αρέντες ηαντάτίαβυ τά τ άλλα τοΓ^ 20 
τίλουβίοις άΰελγώς %ρο6εφέροντο^ καΐ παριόντες εις 
τάς οικ^οί^ αυτών οί τΐένητες ήξίουν έΰτιαΰϋ-αι καΐ 
δειτίνεΐν πολυτελώς ' ει δε μη τυγχάνοιεν, προς βίαν 
καΐ με%'' ύβρεως εχρώντο τίάΰι. τέλος δε δόγμα 
%•έμενοι, τους τόκους άνεπράττοντο τΐαρά των δανει- 25 
ΰτών ους δεδωκότες έτύγχανον, ^ τίαλιντοκίαν^ το 
γιγνόμενον τίροβαγορεύύαντες» 

1 Τριποδία-Λίοί ΗθΓ\νθΓάβηιΐ8 : τριποδιον.αΐοι 18 Πλά- 
τωνα] Εθρ. 1). 562 Λ 



ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 331 

19. '^Τίζ ή 'Αν^ηδών, ΛερΙ ηζ η Πνΰ-ιάς είτίε 
^τίΐν^ οίνον τρνγίαν, έπεί ουκ Άνθ-ηδόνα ναίείζ' Ε 
(ή γάρ εν Βοιωτούς ονκ εΰτι τίολνοινοζ) ;' ττιν Καλαν- 
ρειαν Είρήνην το παλαών ώνόμαζον άτΐο γυναικός 
5 Ειρήνης, ην εκ Ποόειδώνοζ καΐ Μελανΰ'είας της 
Άλφείον γενέβ%•αι μνϋΌλογονΰίν. νΰτερον δε των 
περί "Αν^ην και ^Ττιερην αντόΰΊ, κατοικούντων, ^Αν- 
^ηδονίαν καΐ 'Τπέρειαν εκάλονν την νηΰον. είχε δ' 
6 χρηΰμος όντως, ώς Άριΰτοτέλης φηβί, 
10 '^πΐν' οΙνον τρνγίαν, έ%εΙ ονκ Άν^ηδόνα ναίεις 
ονδ^ ιεράν^Τπεραν, ο^ί, γ ατρνγον οινοϊ^ ετζίνες/ 
ταντα μεν 6 ^Αριΰτοτέλης. ο δε Μναΰιγείτων φηΰΐν Έ 
^Ττίέρης άδελφόν οντά τον "Αν^Όν έτι νι^'ττ^οΐ' άτίο- 
λεΰ^αι, και την^Ττίέρην κατά ζήτηΰιν αντον τίλανω- 
15 μενην εις Φεράς τΐρος "Ακαΰτον έλχΙ'ειν, οτίον κατά 
τνχην 6Άν%Ός έδονλενεν οινοχοδΓι/ τεταγμένος, ώς 
ονν ειΰτιώντο, τον τίαΐδα προβψέροντα τη άδελφΐ] 
το τίοτηριον έπιγνώναι καΐ είτίεΐν Λρος αντην ηΰνχή 
^Λΐν οΙνον τρνγίαν, έτίεΐ ονκ Άν^ηδόνα ναίεις' 
20 20. ^ Τις 6 λεγόμενος εν Πριηνη τίαρά δρνϊ 
6κότος{ Σάμιοι καΐ Πριηνεΐς τΐολεμονντες άλλήλοις,29β 
τά μεν άλλα μετρίως εβλάτΐτοντο και εβλατίτον, μάχης 
δε μεγάλης γενομένης, χ^λίου^ Σαμίων οί Πριηνεΐς 
άηέκτειναν' εβδόμω δ' νΰτερον έτει Μιληβίοις ΰνμ- 
25 βαλόντες τίαρά την καλόν μένην δρνν τονς άρίύτονς 
ομον τι καΐ τΐρώτονς άπέβαλον των πολιτών οτε 

3 Καλανρειαν *: Κ(χ?Μνρίαν 7 "Αν^ηνΥ'Ανϋ'ον'ί 12 Άριατο- 
τέλης] Εγει^πι. 55δ 15 "Α-Λαΰχον Βι^αηπδ: α,^-αοτον ?) άδραατον 



332 ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 

καΐ Βίας 6 ^οφό^ είζ Σάμον εκ Πρίήνης πρεΰβενβαζ 
ενδοκίμηΰε. ταΐζ δε Πρίηνεων γνναυ^Ιν ώμον τον 
πά^ονζ ΐοΰτου καΐ τ% ΰνμφοράζ ελεεινής γενομένης, 
άρα κατέότη καΐ όρκος τϋερί των μεγίΰτων ^6 τιαρά 

Β τγι δρνΧ ΰκότος' δίά το τίαΐδας αυτών καΐ Λατέρας 2 
καϊ άνδρας εκεΐ φονενΰ-γιναί. 

21. ^Τίνες οι τίαρά ΚρηβΙ λεγόμενοι κατακανται\ 
Τνρρηνονς φαΰι τους τάς ΆΟ-ηναίων %'νγατέρας και 
γυναίκας εκ Βραυρώνος άρπάΰαντας, οΛηνίκα Αήμνον 
και 'Ίμβρον κατωκουν, είτ εκπεΰόντας, εις την Αα- ίο 
κωνικην άφικεΰΰ'αι και γενεΰΟ-αι επιμι^ίαν αύτοις 
μέχρι παίδων γενεΰεως τΐρος τάς εγχώριους γυναίκας" 
εκ ό' υποψίας καϊ διαβολής πάλιν άναγκαΰϋ'έντας 
εκλιπεΐν την Αακωνικην, μετά παίδων και γυναικών 

Ο εις Κρητην κατάραι, Πόλλιν ηγεμόνα και ^ελφόν ΐ5 
έχοντας, εκεί δε πολεμοϋντας τοις κατέχουβι την 
Κρητην, Λολλού^ περιοραν τών εν ταΐς μάγαις άπο- 
^νηΰκόντων άταφους, το μεν πρώτον άόχόλους διά 
τον πόλεμον όντας και τον κίνδυνον, ϋΰτερον δε 
φεύγοντας άπτεΰΰ-αι νεκρών εφΟ'αρμενων υπό χρόνου 20 
και διερρυηκότων. τον οϋν Πόλλιν έξευρόντα τιμάς 
τινας καϊ προνομίας και άτελείας άποδοϋναι τάς μεν 
τοΓ^ ίερεϋΰι τών %^εών, τάς δε τοΓ^ ταφεϋΰι τών 
τετελευτηκότων , επιφημίΰαντα και ταύτας δαίμοβι 
χ%Όνίοις, όπως αναφαίρετοι διαμενοιεν ' είτα κληρω 25 
διαλαχεΐν προς τον ^ελφόν. όνομαΰ^ήναι δε τους 

2 ώμου Μίΐάτΐ^ΐπδ: όμοϋ 8 τους] θΐη. ιηθί οοοΜ. 15 
και ζ/ίλφόν *: τον άδελφον 23 τών] τών χθονίων ΗβΓ\νθΓ- 
€ΐθηΐΐ8 26 ^ελφόν ΛΫ: άδελφόν 



ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 333 

μεν ιερείς, τους δε ^ κατακαντας' ' και πολιτενε6%'αυ 
μεν αντονς καΌ-' αντούζ, εχειν δε μετά των άλλων Ό 
ψίλανϋ-ρώτΐων και αδειαν αδικημάτων, οίζ οι άλλοι. 
Κρητεζ ειώΟ-αίί^ χρηΰθ'αι ττρόζ αλλήλους άγοντες 
5 λαΟ'ραίως και άτΐοφεροντες' εκείνους γάρ ούδεν άδι- 
κεΐν ούδε κλέπτειν ούδεν ούδ^ άφαιρεΐΰ^αι. 

22. ^ Τις 6 παίδων τάφος τίαρά Χαλκιδεϋΰι;^ 
ΚόΟ-ος καΐ Αίκλος οΓ Ι^ού^ου Λαίδες εις Εϋβοιαν 
^κον οίκήΰοντες, Αιολέων τότε τα %λεΐύτα της νήβου 

10 κατεχόντων, ^ν δε τω Κόϋ'ω λόγιον ευ πρά^ειν 
καΐ τΰεριεΰεΰϋ-αι των τίολεμίων, εάν τίρίηται την 
χώραν. άτίοβάς ουν μετ ολίγων ενετυχε παίζουύι 
παιδαρίοις τιαρά την ^άλαΰβαν' ύυμτίαίζων ούν αύτοις 
καΐ φιλοφρονούμενος έδειξε παίγνια τΐολλά των ^ενι- Ε 

15 κών. ώς ά' έώρα τους τίαιδας ετΐΐ&υμοϋντας λαβείν, 
ουκ εφηΰεν αύτοΐς δώΰειν άλλως, ει μη της γης 
λάβοι τΐαρ' αυτών οΓ ^£ παίδες οϋτως αναιρούμενοι 
χαμάϋ-εν εδίδοΰαν καΐ τά παίγνια λαβόντες απηλ- 
λάγησαν, οι δ' Αιολείς αίΰϋ-όμενοι το γεγονός, καΐ 

20 των πολεμίων αύτοΐς επιπλεόντων, υπ όργης καΐ 
λύπης διεχρήβαντο τους παΐδας. ετάφηΰαν δε παρά 
την οδόν, 7] βαδίζουΰιν εκ πόλεως επι τον Εύριπον, 
καΐ ο τόπος ^τά.φος παίδων^ καλείται. 

23. ^Τίς 6 μι^αρχαγετας εν "Αργεί και τίνες οι 
2ο έλάΰιοι-,' ^ μι^αρχαγεταν' τον Κάΰτορα καλοϋΰι καΪΈ 

νοίΐίί;ο'υ(76 παρ' αύτοΐς τεΰ^άφ&αΐ' τον δε Πολυδεύκην 

8 Αΐκλος Χ: άρ-αλος 17 όντως] αντής? 18 χαμ&ϋΈν 
ΡϊβΓ8θηυ8: χαμαί^Εν 24. 2δ μίξο:ρχαγετ(χς{ν) Χ: μιξαρχα- 

γεύτας^ν) 



334 ΑΕΤΙΑ αΕΑΕΟΑ. 

ώ^ ενα των 'Ολνμττίων ΰέβονται, τονξ δε τάς έτΐΐ- 
λήφίαζ άποτρέπειν δοκονντας ^έλαβίονξ' μεν όνομά- 
ζονόί, ^οκοί'(9ί' (ίέ των Άλε^ίδαζ τ^ηζ Άμφια^άον 
ϋ-νγατροζ άτΐογόνων είναι,. 

24. ^Τΰ το παρ' Άργείοίζ λεγόμενον εγκνίόμα;' 5 
τοίζ άποβαλονΰί τίνα ΰνγγενών η όννήΘ'ων «Οό^ 
εότΐ μετά το πένΟ-οζ ενΟ-νζ τω Άπόλλωνι %-νείν^ 
ημεραίζ δ' νΰτερον τριάκοντα τω ^Ερμγι. νομίξονβί 
γάρ, ώΰτΐερ τα ΰώματα των αΛο^ανόντων δεχεΰ&αί 

297 την γην, οντω τάς φνχάζ τον ^Ερμήν ' τοϋ ά' Άπόλ- ίο 
λωνοξ τω άμφυτίόλω κρι^'άς δίδοντες λαμβάνονβί 
κρέαξ τον ιερείον, καΐ το πυρ άτίοββεΰαντες ως μεμι- 
αΰμενον τίαρ έτερων δ^ ενανΰάμενοί, τοντο το κρέας 
οτίτώΰίν ^εγκνιΰμα' τίροΰαγορενοντες. 

25. ^ Τις άλάύτωρ άλιτηριος Λαλαμναΐος',' ου ΐ5 
■ γαρ τίειβτεον τοΙς λεγονΰίν ^ άλίτηρίονς' κεκληβ^αι 

τους ετατηροϋντας εν τω λιμω τον άλονντα και 

δίαρπάζοντας' άλλ' ^άλάΰτωρ' μεν κέκληται ο αληΰτα 

καΐ τίολνν χρόνον μνημονενΰ'ηβόμενα δεδρακώς, ^άλι- 

τγιριος' δ^ ον άλεναβϋ-αι καΐ φνλάξ,αβϋ-αο δίά μο- 20 

χΰ'ηρίαν καλώς είχε. ταύτα, φηαΐν ό Σωκράτης, εν 

δίφΰ-εραίς χαλκαΓ^ γεγράφαΰο. 

Β 26. ^ Τίνος έ'χεταί διανοίας το τονς άτίάγοντας 

εις Καβΰίοτίαίαν τον βονν έ^ Αΐνον τάς παρθένους 

προπεμτΐονΰας έτίάδείν άχρι των ορών 25 

^μητίοτε νοΰτηβαιτε φίλην ες πατρίδα γαιαν';^ 

Αίνιανες νπο Ααπιϋ-ών έξαναΰτάντες το πρώτον 

21 Σωτιράτης] Μνιβίΐβΐ'. 4 ρ. 498 24 Αί'νον'] Αΐνιάνων^^. 
Μίΐΐίιη Αίνίας 26 μήποτε] οί. Ηοιη. α 174. τ 298 



ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 33δ 

ωκηΰαν περί την Αί^ακίαν, είτα περί την Μολο6- 
ύίδα και Καΰβίοτΐαίαν' ονδεν δε χρηβτον από της 
χώρας έχοντες^ άλλα καΐ χαλεποΐς χρώμενου προΰοί- 
κοις εις το Κιρραΐον πεδίον ηκον, Οίνόκλον τον Ο 

δ βαΰυλέως άγοντος αυτούς, εκεί δε μεγάλων ανχμών 
γενομένων, κατά χρηβμον ως λέγεται τον Οί'νοκλον 
καταλενΰαντες καΐ πάλιν πλανη^έντες, εις ταντην 
«φί,'κοντο την χώραν, ην νυν £';^οΐ;^ίΐ^5 άγαϋ•ήν καΐ 
πάμφορον ονΰαν. οΰ-εν είκότως εύχονται τοΓ? ^εοϊς 

10 εις την πάλαιαν πατρίδα μη επανελΰ'ειν, άλλ' αντοϋ 
καταμένειν ενδαιμονονντας. 

21. ^Τί δήποτε παρά ^Ροδίοις εις το τον Όκρι- 
δίωνος ηρωον ουκ είΰέρχεται κί^ρ^ξ'; -ξ δτ^ 'Όχιμος 
την ϋ-νγατερα Κνδίππην ενεγνηΰενΌκριδίωνι; Κερ- 

ΐδ καφος ά** αδελφός ων Όχίμον της δε παιδός ερών, 
επειΰε τόν κήρνκα (διά κηρύκων γάρ εΰ-ος ήν τό 
μετερχε60•αι τάς νύμφας), όταν παραλάβει την Κνδίπ- ΐ> 
πην, προς εαυτόν άγαγεΐν. τούτον δε πραχΟ-εντος, 
6 μεν Κερκαφος έχων την κόρην εφνγεν, ϋΰτερον δε 

■20 του Όχίμου γηράΰαντος επανηλ&ε. τοΓ^ 0£ 'Ροδίοις 
εϋΌς κατέΰτη κήρυκα μη προΰιεναι τω τοϋΌκριδίωνος 
ηρώω δια την γενομύνην άδικίαν. 

28. ^Τί δήποτε παρά Τενεδίοις εις τό του Τένου 
ιερόν ουκ ε^εΰτιν αύλητήν είύελϋ'εΐν ούδ' Άχιλλέως 

25 εν τω ιερω μνηΰ^ήναι;' ή οτι της μητρυιάς τόν 
Τενην διαβαλούΰης ως βουλόμενον αύτη αυγγενέβ^αι 
Μόλπος ο αυλητής τά -ψευδή κατεμαρτύρηΰεν αύτοϋ, 

1Β η ϋιΐθΙ)ηθΓΠ3 Ιιΐο βί ίηίνα: η 



336 ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 

Ε δια τούτο τω Τεντ] ΰννετίεβε φεύγειν είζ Τένεδον 
μετά τηζ αδελφής; Άχυλλεΐ δε λέγεται την μητέρα 
Θέτιν ίβχνρώξ άτιαγορεϋβαι μη άνελεΐν τον Τένην 
ώζ τιμώμενον ντύ ^Απόλλωνος, και τιαρεγγνηΰαι ενί 
των οίκετών, οτίωζ τίροΰέχτι και άναμιμνήΰκγ] , μη 5 
λάϋ'ΐ] κτείναξ 6 Άχιλλενξ τον Τένην. έπεί δε την 
Τένεδον κατατρέχων έδίωκε την άδελφήν τον Τένον 

Υ καλην ου(?αι^ άπαντήύας %■' ο Τένης ήμννετο Λρο 
της αδελφής, καΐ η μεν έξ,έφνγεν 6 δε Τένης άντ]- 
ρέ&η' 6 Άχιλλευς Λεβάντα γνωρίβας, τον μεν οίκέτην ίο 
άτίέκτεινεν, οτι Λαρων ονκ άνέμνηβε' τον δε Τένην 
ε^αψεν, οϋ ννν το ιερόν εΰτι, καΐ οντ ανληττις 
εΐΰειβιν οντ Άχιλλενς ονομάζεται. 

29. ^Τίς δ τίαρ Έτΐΐδαμνίοις πωλητής ;' ^Επιδά- 
μνιοι γειτνιώντες 'Ιλλνριοΐς για^άνοντο τονς έτίίμι- ΐ5 
γννμένονς αντοΐς τίολίτας γιγνομένονς τίονηρονς καΐ 
φοβούμενοι νεωτεριβμον γιροϋντο προς τα τοιαύτα 
ΰνμβόλαια και τάς αμείψεις κα&' εκαΰτον εν^ίίΐ^τόν 
ενα των δεδοκιμαβμένων παρ' αΰτοΓ^, δ^ έτίίφοιτών 

298 τοΓ? βαρβάροις παρειχεν άγοράν και διά&εβιν πδ:6ΐ 2ο 
τοΓ^ τίολίταις ^πωλήτης' προβαγορενόμενος. 

30. ^ Τις η περί Θράκην Άραίνον άκτη ;' "Ανδριοι 
καΐ Χαλκιδεΐς πλενΰαντες εις Θράκην οίκηβεως ένεκα 
Σάνην μεν πόλιν εκ προδοΰίας κοινί] παρέλαβον, 
την ά' "Ακαν^ον έκλελοιπέναι τονς βαρβάρονς πνν- 25 
%•αν6μενοι, δνο καταύκόπονς έπεμψαν, ως δε τι] 
πόλει προΰιόντες παντάπαύι πεφενγότας ι^β&άνοντο 

6 λάϋ"η *: λά^οο 10 ό Άχιλλενς *: ό ^' Αχιλλενς 
22 Άραίνου] Ά^αίον'ί 



ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 337 

τονζ τζολεμίονζ, 6 μεν Χαλκιόίκός προεξ,εδραμεν ώξ 
καταληφόμενοζ τοΓ^ Χαλκιδενβί την πόλιν , δ ό' 
"ΑνδρίΟξ ον ΰννεξανντων ήκόντίβε το δόρυ, και ταΐς 
τΐύ^.αίζ εμπαρεντοζ μέγα βοηΰας ^ Άνδρίων' εφη ^παιΰΐν 

5 αιχμί] προκατείληφ^αι την τίόλιν/ εκ τούτου διαφοράς Β 
γενομένης, ανεν τίολέμον ΰννεβηΰαν ^Ερν^ραίοις καΐ 
Σαμίοις καΐ Παρίοις γ^ρηΰαβ^αυ ττερί πάντων δικα- 
ΰταΐζ. ετίεΐ δ' οι μεν Έρν%•ραιου καΐ οι Σάμιοι την 
φηφον Άνδρίοις ηνεγκαν, οί 0£ Πάριοι Χαλκιδενΰιν, 

10 αράς εθ'εντο τϋερί τον τόπον τοντον οί'Άνδριοι κατ' 
αυτών μήτε δούναι γυναίκα Παρίοις μήτε λαβείν 
παρ αυτών ' και δια τούτο προΰηγόρευΰαν ^ άκτην 
Άραίνου\ πρότερον όνομαζομενην Δράκοντος. 

31. ^ζίιά τι τοις ^εΰμοφορίοις αί τών Έρετριεων 

15 γυναίκες ου προς πυρ άλλα προς ηλιον όπτώΰι τα 
κρέα, και Καλλιγένειαν ου καλοϋ6ιν;' ή δτι ταΐς 
οίίχμ.αλώτοί^^5 ας ήγεν εκ Τροίας Αγαμέμνων, ένταϋ%'α Ο 
ΰυνεβη ϋ-εβμοφόρια ^ύειν, πλου δε φανεντος, εξαί- 
φνης άνήχ^ηΰαν άτελη την %-υοίαν καταλιποϋβαι; 

20 32. ^ Τίνες οι άειναϋται παρά Μιληΰίοις'/ τών 
περί Θόαντα και ζίαμαβήνορα τυράννων καταλυ^έν- 
των, εταιρεΐαι δύο την πόλιν κατεΰχον, ών η μεν 
έκαλεΐτο ΠλουτΙς ή δε Χειρομάγ^α. κρατήΰαντες ούν 
οι δυνατοί και τά πράγματα περιβτηβαντες εις την 

25 εταιρείαν, εβουλεύοντο περί τών μεγίΰτων εμβαί- 
νοντες εις τά πλοία και πόρρω της γης έπανάγοντες' 
κυρώβαντες δε την γνώμην κατέπλεον, και διά τοϋτ ΐ> 
^άειναϋται' προβηγορεύΟ^ηΰαν. 

4 μέγα βοηαας Ραίζί^ΐιΐδ : μετά βοής 13 Άραίνον] Άραίου? 
Ρΐαίατοΐιί ΜοΓ&Ιΐα. Λ^οΐ. II. 22 



338 ΑΕΤΙΑ αΕΑΕΟΑ. 

33. ^Τί δήποτε Χαλκίδεΐζ τον περί το Πνρΰόφίον 
τότίον ^ακμαίων λεΰχην' καλονΰΐ'/ τον Νανπλίόν 
φαΰίν νπο των Αχαιών διωκόμενον Χαλκιδείζ ικε- 
τεϋΰαί, καΐ τά μεν τζερί της αιτίας άτίολογ εΐΰΟ'αι^ τα 
δ^ αύτον άντεγκαλεΐν τοΓ^ Άχαιοΐς. έκδιδόναι μεν 5 
ονν αντον οι Χαλκιδεΐς ονκ εμελληύαν δεδιότες δε 
μη δόλω φονενΘ'η, φνλακην εδούαν αντω τους ακμά- 
ζοντας νεανίΰκονς και κατεβτηΰαν εις τον τόπον 
τούτον, οπον 6ννη6αν άλληλοις αμα καΐ τον Νανπλιον 
παρεφνλαττον. ίο 

Ε 34. ^Τίς 6 βονν ευεργέτη ϋ•νΰας;' π;λοίοι/ ώρμει 
περί την 'ΙΟ'ακηΰίαν ληβτρικόν , εν ω πρεΰβντης 
ετύγχανε μετά κεραμίων εχόντων πίτταν. τούτω τον 
νουν κατά τύχην προΰέϋχε πορϋ-μενς Ί^ακήβιος 
ονόματι Πνρρίας, και τον πρεΰβντην ερρύβατο μη- ΐ5 
δενός δεόμενος,άλλά πει6&εις νπ' αντον καΐ οικτίρας' 
προσέλαβε δε και τών κεραμίων, τον πρεΰβύτον 
κελεύΰαντος. άπαλλαγεντων δε τών ληΰτών και γενο- 
μένης αδείας^ 6 πρεββύτης τοις κεραμίοις τον Πνρ- 
ρίαν προβαγαγων χρνΰίον έδείκννεν εν αΰτοΓ^ πολν 20 

Γ καΐ άργύριον τη πίττη καταμεμιγμένον. εξαίφνης 
ονν 6 Πνρρίας πλούσιος γενόμενος τά τ άλλ' εν 
περιεΐπε τον }^εροντα και βονν εΰ'νΰεν αντω. ο καΐ 
παροιμιαζόμενοι λεγονβιν 'ού^ίί^ ενεργετί] βονν 
ε^νβεν άλλ' η Πνρρίας' 25 

35. * Τί δήποτε ταΐς κόραις τών Βοττιαίων εΰ-ος 
^ν λέγειν χορενούΰαις Η'ωμεν εις 'Α^ηνας^^ Κρητάς 

6 ονν * 13 τον νονν *: ονν 24 οΰ^ίΐ^] οΐ'^ε 



ΑΕΤΙΑ αΕΑΕΟΑ. 339 

φαβιν εν^αμένονζ ανθρώπων άπαρχην είζ Δελφούς 
άποβτείλαί, τονς δε πεμφ&ενταζ, ώς εώρων ονδεμίαν 
οίχϊαν εντΐορίαν, αντόϋ-εν εις άτίοικιαν δρμηΰαν καΐ299 
πρώτον μεν εν Ίαπνγία κατοικτίΰοα, ετιευτα ΤΎΐζ Θρά- 

^ κηζ τούτον τον τόπον καταβχεΐν , αναμεμιγμένων 
αντοΐς '^^ηναίων. έοικε γαρ μη διαφ^είρειν 6 Μίνως 
ονς ετίεμτίον Ά^ηναιοί κατά τον όαίί/χοΐ' ηίϋ'εονζ, 
άλλα κατεχείν παρ' έαντω λατρεύοντας. ε| εκείνων 
ονν τινεζ γεγονότες καΐ νομίζόμενοΰ Κργμες είζ 

10 ^ελφοϋζ ΰννατΐεατάληΰαν. ο^εν αί θυγατέρες των 
Βοττιαίων άπομνημονενονΰαο τον γένονζ |;(3ον εν 
ταΐς εορταις ^ ί'ωμεν είζ Ά^ήναζ'. 

36. ^ζΐίά τί τον Αιόνν(5ον αί τώνΉλείων γυναίκες 
νμνονύαι παρακαλονΰυ βοεω ποδΙ παραγίγνεό&αν προζ 

Ιό αντάζ {έχει δ^ όντως ο νμνος ^ελ^εΐν, ι^ρω ζΐίό- Β 
ννβε, Άλείων ες ναόν Άγνον ΰνν Χαρίτεύβιν ^Ες 
ναον Τω βοεω ποδΙ ϋ'ύων/ είτα δΙς έπάδονβιν 
^ά^ιε ταυρε');' πότερον οτυ και βονγενη τίροΰαγορενονΰι 
και τανρον ενιοι τον ^εόν, η τω μεγάλω τίοδί ^βοεω' 

20 λεγουβιν, ως ^βοώτίΐν' 6 ποιητής την μεγαλόφΰ'αλμον 
και ^βονγάιον' τον μεγάλανχον; η μάλλον, δτι τον 
/3ο05 δ πονς αβλαβής εΰτι το δε κεραΰφόρον επιβλαβές, 
οντω τον ^εον παρακαλονΰι πράον ελ&εΐν και άλν- 
πον, η δΐί και άρότον καΐ ΰπόρον πολλοί τον &εον 

25 άρχηγον γεγονεναι νομίζονβι; 

37. ^ζίιά τί Ταναγραίοις προ της πόλεως έ'ΰτιν Ο 

15 Βλ^ει^ν] Ββν§^ 3 ρ. 656 16 Άλείων ΐάβιη: αλων 

20. 21 οί. Ηοιη. Α 551 ρ3.88Ϊιη. Ν 824 22 κίρίχσφόρον] 

-Λέρας αφοδρόν ν.αΐ Ρ^ίζΐ^ίπδ. Απ %έρας φοβερόν καΙ? 24 
άρότον ΛΥ: άρότρον 

22* 



340 ΑΕΤΙΑ αΕΑΕΟΑ, 

Αχίλλειον, τότίοξ οντω προ6αγορενόμενοζ;' εχ^ρα 
γαρ αντω μκλλον ι] φιλία λέγεται ^^ί^^οι^θναί- Λρ6? 
την τΐόλιν, άρπάΰαντι μεν την μητέρα τον Ποιμάν- 
δρον Στρατονίκην , άτίοκτείναντι δ' νίον Έφίτίτίον 
Άκέβτορα/ Ποίμανδρος τοίννν δ Έφίπτίον πατήρ, 5 
ετι της Ταναγρικής κατά κώμας οικουμένης, έν τω 
καλόν μένω Ζ^τίφοι^τ^ τΐολιορκονμενος νπο τών'Αχαιών 
δια το μη /3οΰλ£(?^α6 ΰνΰτρατενειν , ε^έλιτΐε το χω- 
ρίον εκείνο ννκτωρ καΐ την Ποιμανδρίαν ετείχιΰε. 
παρών δε Πολνκρι^ος 6 αρχιτέκτων διαφανλίξων τα ίο 
έργα και καταγελών νπερήλατο την τάφρον. όργι- 

ΐ> 0^εΐζ ό Ποίμανδρος ώρμηόε λί%Όν έμβαλεΐν αντω 
μέγαν, οσ ήν αντό&ι κεκρνμμένος εκ παλαιού, νν- 
κτελίοις ΓεροΓ^ επικείμενος" τούτον άναΰπάΰας νπ' 
αγνοίας 6 Ποίμανδρος έβαλε, καΐ τοϋ μεν Πολνκρί- ΐ5 
&ον διήμαρτε, Αενκιππον δΐ τον νίδν άπέκτεινεν. 
έδει μεν ονν κατά τον νόμον εκ της Βοιωτίας μετα- 
ΰτηναι, ίφε^τ^ον κοίΐ ικέτην ^ένον γενόμενον' ονκ 
ην δε ράδιον, έμβεβληκότων εις τήν Ταναγρικην 
τών'Αχαιών. έπεμψεν ονν'Έφιππον τον νίονΆχιλλέως 20 
δεηΰόμενον. 6 δε και τούτοι^ είΰάγει πείΰας καΐ Τλη- 
πόλεμον τδν' Ηρακλέονς καΐ Πηνέλεων τον'Ιππάλκμον, 
ΰνγγενεΐς απαντάς αυτών οντάς, ύφ' ων δ Ποίμανδρος 

Ε εις Χαλκίδα 6υνεκπεμφ&εις και κα&αρϋ-είς παρ Έλεφή- 
νορι τον φόνον, έτίμηΰε τους άνδρας και τεμένη παΰιν 25 
έ^εΐλεν, ών το Άχιλλέως και τοννομα διατετηρηκεν. 
38. ^ Τίνες οΓ παρά Βοιωτοις Ψολόεις καΐ τίνες 

1 τόηος οντω προΰαγορενόμενοςΐ Λβΐ. Ηβΐ'λνθί'άβηυ» 4. 5 
Έφίηπον] οΙοΙΛΥ 12 ό] ονν ό? 19 Ταναγρι^ιην '*: ταναγραϊτιην 



ΑΕΤΙΑ αΕΑΕΟΑ. 341 

αί ΌλΒΪαι\ τάς Μυννον θυγατέρας φαύΐ Αενκίτΐτΐην 
καΐ ^Αρΰίνόην καΐ Άλκαΰ•όην μανείβαζ άνϋ'ρωτζίνων 
έπι^νμηϋαι κρεών καΐ διαλαχεΐν περί των τέκνων 
Αενκίτΐτνης λαχονβηζ, παραΰχείν "Ιτιτίαΰον τον νίον 

ό δίαβπάβαβ&αϋ' καΐ κληϋ'ηναί τονξ μεν άνδρας αυτών 
δνόειματοϋντας νπο λύπης και πέν&ονς ^ ΨΌλόείς% Γ 
αντάς δε ^ Ό?,είας ' οίον ολοάς. και μέχρι ννν Όρχο- 
μένιοι τάς από τον γένους οϋτω καλοϋύι. και 
γίγνεται παρ ένιαυτόν εν τοις Άγριωνίοις φυγή 

10 κ,σΧ δίω^ις αυτών υπό του ιερέως του ζίιονύΰου ^ίφος 
έχοντος, έξεΰτι δε την καταληφ%^εΐ6αν άνελειν, και 
άνείλεν ε'φ' ημών Ζωίλος 6 [ερεύς. απέβη δ' εις 
ούδεν χρηβτόν αύτοις., άλλ' ο τε Ζωίλος εκ του 300 
τυχόντος έλκειδίου νοβηβας και διαβαπείς πολύν 

15 χρόνον έτελεύτηβεν, οι τ Όρχομένιοι δημούίαις βλά- 
βαις και καταδίκαις περιπεΰόντες εκ του γένους την 
ιερωύύνην μετέύτηύαν, εκ πάντων αίρούμενοι τόν 
αριύτον. 

39. ^^ιά τι τους εις το Λύκαιον είόελϋ-όν- 

20 τας εκουΰίως καταλεύουβιν οΓ Άρκάδες' αν δ' νπ^ 
αγνοίας^ εις ^Ελευ^εράς άπο6τέλλου6ι;' πότερον ώς 
ελεύθερον μένων αυτών δια την άπόλυβιν έΰχεν 6 
λόγος πίβτιν^καΐ τοιούτον έύτι το ^ είςΈλευ^εράς\ οίον 
τό ^ εις Αμελούς χώραν^ καΐ τό ^η^εις εις Άρέύαντος 

2όέδος'' η κατά τόν μύ&ον έπε ι μόνοι τών Ανκάωνοξ 

παίδων Έλευϋ'ηρ καΐ Αεβεάδος ου μετέόχον τού περί Β 

1 αί 'Ολειοα Μ: αίολειαι 4 Αεν-Λίππης ^.αχονσηςί Λεν- 
γ,ίππην λαχονααν? 5 και. ζληΰ•ήναι. *: ν,λη^ήναο 7 

αντάς — όλοάς Μ: τάς αίολείας οίωνοΐόας 21 Έλεν%•εράς * 
Ιιϊο βί ϊηή'ίΐ: ε?.ενΟ'έρ(χς 26 Λεβαδος? 



342 ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. • 

τον Ζΐία μιάβματοζ άλλ' είξ Βοιωτίαν εφνγον, %α\ 
Αεβαδεϋβίν εβτιν ίβοπολυτεία προς Αρκάδας-, εις 
^Ελεν^εράς ονν άτίοτιέμΐίονΰι τους εν τω άβάτω τοϋ 
ζίώς άκονβίως γενομένους, η ώς Άρχίτιμος εν τοις 
Άρκαδίκοΐς εμβάντας τινάς κατ αγνοιάν φηόίν νπ 5 
^Αρκάδων τίαραδο&ηναί Φλιαβίοις^ νπο δ\ Φλυαβίων 
Μεγαρεϋΰιν, εκ δε Μεγαρέων εις Θήβας κομοξομε- 
νονς περί τάς ^Ελεν^εράς νδατί καΐ βρονταΐς καΐ 
δίοΰημίαίς αλλαις καταΰχε^ηναι' άφ' ον δή καΐ τον 
τόπον Ελευθέρας ένιοί φαΰί ττροΰαγορενεΰ&αί. το ίο 

Ο μεντοί ΰκιάν μή πίπτειν άτίό τον έμβάντος εις το 
Ανκαιον λέγεται μεν ουκ άλη&ώς, εΰχηκε δε πίοτιν 
ίΰχνράν. πότερον τον αέρος εις νέφη τρετΐομένον 
καΐ όκνΰ'ρωτΐάξοντος έτά τοις είβιονΰιν, η οτι %'ανα- 
τονται μεν 6 έμβάς, των δ^ άτι οϋ' αν όντων Οί* Πν^α- ι^ 
γορικοί λέγονΰι τάς ψυχάς μη ποιεΐν ΰκιάν μηδέ 
ΰκαρδαμνττειν, η ΰκιάν μεν δ ήλιος ποιεί, τον δ' 
ήλιον αφαιρείται τον έμβάντος 6 νόμος-, καΐ τοντ 
αίνιττόμενοι λε7θυ(36• καΐ γάρ έλαφος 6 έμβάς 
καλείται, διδ και Καν^αρίωνα τον Αρκάδα προς 20 
^Ηλείονς αύτομολήϋαντα πολεμοϋντας Άρκάΰι και 
διαβάντα μετά λείας το άβατον , καταλν^έντος δε 

Ι) τον Λολεμου καΐ φνγόντα εις Σπάρτην, έ^έδοΰαν οι 
Αακεδαιμόνιοι τοΓ^ ^Αρκάΰι, τον ^εον κελενύαντος 
άποδιδόναι τόν ελαςρον. 2 

40. ^ Τις Εννοΰτος ήρως εν Τανάγρα καΐ διά 

4 Άρχίτιμος] ΜπθΠθΓ. 4 ρ. 317 9 δίοΰημίαίς ϋυθΙ)ηθΓα!3 
Ιιίο βί ίηί'ΐ'α: διοσημείαις 12 ίΌχ7]γ.ελν: Ιαχητιέναι 23 και] 
άβΐ. Ηυϋθηαδ 



ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 343 

τίνα αίτίαν το αλΰος αντον γνναιξ,Ιν άνέμβατόν έΰτιν-,' 
Έλίεως τον Κ7]φί6ον καΐ Σκιάδος Εννοΰτοζ ήν νίός, 
ω φαΰιν ντίο νυμφι^ς Εννόΰταζ εκτραφεντί τοί)το 
γενεΰΟ-αί τοννομα. κάλος δ' ων και δίκαιος ονχ 

δ ήττον ήν ΰώφρων καΐ ανΰτηρός' εραβϋ-ηναι δ' αντον 
λεγονύίν 'Όχναν, μίαν των Κολωνού ^νγατέρων^ 
άνε-ψίάν ονΰαν. έπεί δε τίειρώβαν ο Εννούτος άπε- Ε 
τρίφατο, καΐ λοιδορήΰας άτΐήλ^εν εις τονς άδελφονς 
κατηγορήόων, εψΟ-αβεν ή τΐαρ^ενος τοϋτο τιρά^αΰα κατ 

10 εκείνον καΐ τΐαρώ^ννε τονς αδελφούς 'Έχεμον καΐ 
^ίοι/τίί καΐ Βονκόλον ά%οκτεΐναυ τον Εννοβτον, ως 
τίρος βίαν αντί] ΰνγγεγενημενον. εκείνοι μεν ονν 
ενεδρενβαντες άτίέκτειναν τον νεανίΰκον. ο δ^ ^Ελιενς 
έκείνονς εδηΰεν' ή δ' Όχνη μεταμελομενη καΐ γεμονβα Ε 

15 ταραχής, αμα μεν αντην άπαλλά^αι ^ελονΰα της δια 
τον έρωτα λύπης, αμα δ' οικτίρονΰα τονς άδελφονς 
εξήγγειλε τνρος τον Έλιέα πάΰαν την άληΟ-ειαν, 
εκείνος δε Κολωνω. Κολωνού δε δικάύαντος, οι μεν 
αδελφοί της "Οχνης εφνγον, αντή δε κατεκρημνιΰεν 

20 εαντην, ώς ΜνρτΙς ή ^Αν^ηδονία ποιήτρια μελών 
[ΰτόρηκε. τού δ^ Εννόΰτον το ήρωον και το αλβος 
όντως άνέμβατόν ετηρεΐτο καΙ άπροΰπέλαΰτον γνναι- 
ξίν, ώΰτε πολλάκις ΰειΰμών η ανχμών η διοΰημιών 
άλλων γενομένων άναζητεΐν καΐ πολνπραγμονεΐν 

2ό επιμελώς τονς Ταναγραίονς, μη λέλη&ε γννη τω 301 

τόπω πληΰιάΰαβα, και λέγειν ενίονς, ων 6 Κλείδαμος 

ΐ]ν, άνηρ επιφανής, άπηντηκέναι αντοΐς τον Εννοΰτον 

επι %-άλατταν βαδίζοντα λονΰόμενον, ώς γνναικος 

7 άπίτρίψατο0ο\)βί\ΐ8•. άπετρέιρατο 22 ετηρείτοΛν•. ετήρεί 



344 ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 

εμβεβηκνίαζ είζ το τέμενος, αναφέρει δε καΐ ^ιοκλης 
εν τω τίερί τιρωων ΰνντάγματί δόγμα Ταναγραίων, 
περί ων ο Κλείδαμος άπήγγειλεν. 

41. ^Πόΰ'εν εν τγι Βοιωτία περί τον Έλεώνα 
τΐοταμόζ Σκάμανδρος ώνομάΰ^η-,' /ύψμαχος ο Έλε- 5 
ώνος νιος, εταίρος ων ^Ηρακλέους, μετέΰχε της έπΙ 
Τροίαν ΰτρατείας' τοϋ δε πολέμου μήκος ως έοίκε 
λαμβάνοντος, εραΰϋ'εΐόαν αντον Γλανκίαν την Σκα- 
μάνδρου ϋ-υγατέρα προΰδε^άμενος έγκυον εποίηύεν, 

Β είτ αυτός μεν έπεΰε μαχόμενος τοις Τρωΰίν' ή δε ίο 
Γλαυκία φοβούμενη κατάφωρος γενέύΟ-αι τω ΉρακλεΙ 
κατέφυγε, καΐ κατεΐπεν αυτής τον έρωτα καΐ την 
γενομένην προς τον ζίηίμαχον δμίλίαν. 6 δ' άμα 
μεν οί'κτω της γυναικός άμα δε χαίρων τω υπολεί- 
πεΰ^αι γένος ανδρός άγαμου καΐ ΰυνήϋ-ους, ανέλαβε 15 
την Γλαυκίαν εις τάς ναϋς, καΐ τεκοϋβαν υίόν άγα- 
γων εν τι] Βοιωτία άπέδωκε τω Έλεώνι καΐ τό 
παιδίον καΐ αυτήν, ώνομάΰϋ'η δ' δ παις Σκάμαν- 
δρος κοίί. της χώρας έβαβίλευΰε. καΐ τον μεν'Ίναχον 
ποταμόν απ αυτοϋ Σκάμανδρον , τό δε πληύίον 2ο 
ρεϋμα Γλαυκίαν από της μητρός ώνόμαΰεν' Άκίδου- 

ΰαν δ\ την κρήνην από της εαυτού γυναικός, δ| % 
έβχε τρεις θυγατέρας, ας τιμώόιν άχρι νυν ^παρθ^έ- 
νους' προΰαγορεύοντες. 

42. ^ Άπό τίνος έρρήθ'η τό παροιμιώδες Αϋτα 25 
κυρία-^ ζίίνων δ Ταραντινος ύτρατηγών, άνι)ρ ά' ώι^ 
αγαθός εν τοΓ^ πολεμικοΐς, άποχειροτονηΰάντων αυτοϋ 

1 ^ιο-κλής] ΜπβΠβΓ. 3 ρ. 78 11 βογϊΙ^. νίοΐ. ίΐιιί; ηρος τόν 
Ήρα-Αλη οιιπι Ηβΐ'Λν. αιιί προσέφυγε ουιηλν 25 ίρρή&η * : ^ρρίθ•»] 



ΑΕΤΙΑ αΕΑΕΟΑ. 345 

Τίνα γνώμην των πολιτών, ώς δ κτίρνξ άνεΐπε την 
νικώΰαν, αντος άνατείνας την δε^ιάν ^ αδε' είπε 
^κρειΰΰων' οντω γάρ 6 Θεόφραΰτος ιΰτόρηκε. προΰ- 
ίΰτόρηκε δε καΐ δ Απολλόδωρος εν 'Ρντίνω, τον 
5 κηρνκοζ '^ανταο πλειονξ' είπόντοξ, ^άλλ^ ανται φάναι 
^βελτίονζ' καΐ επίκνρώΰαί την των έλαττόνων χειρο- 
τονίαν. 

43. ^ΠόΘ'εν ή των 'Ι^ακηβίων πόλίζ ΆλαλκομεναΙ ^ 
προύηγορεν^η',' δυά το την Άντικλειαν νπό Σι- 

10 βνψον βιαΰ&ειΰαν εν τ§ παρθενία τον Όδνβΰεα 
ΰνλλαβεΐν' νπδ πλειόνων δ' έΰτίν είρημένον. Ύΰτρος 
δ' 6 Άλε^ανδρενζ εν νπομνημαΰϋ προΰίβτόρηκεν, 
ότι τω Ααερτΐ] δοΘ'εΐβα προ ζ γάμον καΐ αναγόμενη, 
περί το Άλαλκομένυον εν τη Βοιωτία τον Όδνβΰέα 

15 τεκοι, και δια τοϋτ ' δ'κδΓνο^ ώΰπερ μητροπόλεως 
αναφερών τοννομα την εν ΊΟ-άκη πόλιν οντω φηΰΐ 
προΰαγορενεΰ&αι. 

44. ^ Τίνες εν Αίγίνη 06 μονοφάγοι•/ των επί 
την Τροίαν ΰτρατενΰάντων Αιγινητών ττολλοί μεν Ε 

20 έν ταΐς μάχαις άπώλοντο, πλείονες δε κατά πλουν 
νπό τοϋ χειμώνος, όλίγονς ονν τονς περιλειπομενονς 
οί προσήκοντες νποδε^άμενοι, τονς δ' αλλονς πολί- 
τας όρώντες έν πένϋ'εΰι και λνπαις όντας, οντε 
χαίρειν ωοντο δεΐν φανερώς οντε &νειν τοις ϋ'εοΐς' 

25 αλλά κρνφα και κατ οίκίαν εκαύτοι τονς ΰεβωβμέ- 

νονς άνελάμβανον έβτιάΰεΰι καΐ φιλοφρούνναις, αντοι 

4 'Ρντίνω] ΜυθΠβΓ. 4 ρ. 6δΟ 11 "Ιβζ^ος] ίάβπι 1 ρ. 426 
Ι^Άλαλ-Λομένιον *: άλαλ-ΛοαίνΕίον 15 μ7ιτ^οπόλεως'^: μεαο- 
πόλεως 16 φηαΐ προααγορενεο^οα] π^οοαγο^ενοειε Ηυίϊθπυδ 
21 νπό ΛΥ: άπό 



346 ΑΕΤΙΑ αΕΑΕΟΑ. 

διακονονμ,ενοι τίατράύί καΐ ΰνγγενεΰί καΐ άδελφοΐς 
καΐ οίκείοίς, άλλοτρίον μηδενοξ Λαρείΰίόντοζ. ταντ 
ονν άτίομιμονμ,ενοι τω Πο(3είδώνι %^ν(3ίαν αγονΰι 
Γ τονζ καλουμένους ^^ίά6ουξ\ εν τ] καΌ-' αυτούς έφ' 
ημέρας έκκαίδεκα μετά ΰιωπης έΰτίώνται, δούλος δ' 5 
ου τίάρεύτιν' είτα ποίήΰαντες '^φρο^^^^α διαλύουΰι 
την εορτήν' εκ δε τούτον ^^οχΌφα^^οί^' καλούνται. 

45. ^ζίίά τι του Ααβρανδέως ^ιος εν Καρία το 
άγαλμα τίέλεκυν ηρμένον ούγΐ δε ΰκητΐτρον η κεραυ- 
νον τΐεΛοίηταί',' οτι ^Ηρακλής ^Ιππολύτην άποκτεί- ίο 
νας καΐ μετά των άλλων οπλών αυτής λαβών τον 
Τίέλεκυν ^Ομφάλη δώρον δέδωκεν. οΓ ^£ μετ' Όμφά- 
λην Αυδών βαΰιλεΐς έφόρουν αυτόν ως τι των άλλων 

302 ιερών εκ διάδοχης τίαραλαμβάνοντες, άχρι Κανδαύ- 
λης άτία^ιώβας ενι των εταίρων φορεΐν εδωκεν. ΐ5 
έτΐει δε Γύγης άποΰτάς έτίολέμει Λρος αυτόν, ήλ^εν 
Άρΰηλις εκ Μυλαβέων επίκουρος τω Γύγγι μετά 
δυνάμεως, και τόν τε Κανδαύλην και τον έταΐρον 
αυτοϋ διαφθείρει, και τον πέλεκυν εις Καρίαν έκό- 
μι6ε μετά των άλλων λαφύρων, και ^ιΌς άγαλμα 20 
καταΰκευάΰας τον τίέλεκυν ένεχείριΰε, και Ααβρανδέα 
τον θεον τίροβηγόρευύε' ΑυδοΙ γάρ "" λάβρυν' τον 
Τίέλεκυν ονομάζουΰι. 

46. ^/ίιά τί ΤραλλιανοΙ καϋ'αρτηρα καλοϋΰι τόν 

Β δρο/3θ2/ καΐ χρώνται μάλιΰτα τίρός τάς άφοβιώύεις 25 
και τους καθ^αρμούς-,^ ή ότι Αέλεγες και Μινύαι το 
Λαλαιόν έζελάΰαντες αυτούς την πόλιν καΐ την χώραν 

8 Ααβρανδέως * Ιιϊο θί ίηίι•α: λαβραδίως 17 Μνλα- 
ϋΕων '*: μνλέων 



ΑΕΤΙΑ ΟΚΑΕΟΑ. 347 

κατειχον, νΰτερον ό' οι ΤραλλυανοΙ κατελϋ-όντες καΐ 
κρατήϋαντες, ο6θί των Αελέγων ον δίεφ^άρηΰαν ονδ' 
εφνγον αλλά δι' άμηχανίαν βίου και άβ^ενειαν 
ντνελείφ^'ηύαν αυτόθι, τούτων ονδένα λόγον έχοντες 

5 οντε ζώντων οντ άπολλνμενων, νόμον ε^εντο τον 
κτείναντα Μι,ννην ι] Αελέγην Τραλλιανών κα^αρον 
είναι, μέδνμνον όρόβων άπομετρ^ύαντα τοις οίκείοις 
τον φονεν^έντοξ; 

47. ^Αίά τί Ίίαρά τοις Ήλείοίς παροιμιώδες εΰτι 

10 τό '' δεινότερα Σαμβίκον τΐα^εΐν^-/ λέγεται τίνα Σάμ- Ο 
βικον Ήλεΐον έχοντα πολλούς νφ' έαντω ΰννεργονς 
πολλά περικόφαι των εν Όλνμπία χαλκών αναθη- 
μάτων και άποδόβθαι, τέλος δε ΰνληΰαι τό της 
έπιύκόπον Αρτέμιδος ιερόν τοντο δ' έβτΐ μεν εν 

ι^'Ήλιδι, καλείται δ^ ^Αριβτάρχειον. ενθ'νς ονν μετά 
ταντην την ιεροΰνλίαν άλόντα βαΰανίξεΰθαι δι' ένι- 
αντον περί εκάΰτον τών κεκοινωνηκότων άνακρινό- 
μενον, και όντως άποθανειν και την παροιμίαν επι 
τοις εκείνον πά%'εύι γενέΰ&αι. 

20 48. ^Αιά τί εν Αακεδαίμονι παρά τό τών Αεν- 

κιππίδων ιερόν ΐδρνται τον 'Οδνβΰεως ηρωον,^ 

Έργίαιος, εις τών ^ιομήδονς απογόνων, νπό Τημενον 

Λδκϊ'θ'ει^ ε^εκλεψε τό παλλάδιον δξ Άργονς, ΰννει- Β 

δότος Αεάγρον και ύννεκκλέπτοντος' ην δ' ούτο§ 

25 είς τών Τημενον όννήϋ'ων. νβτερον δε τω Τημενω 
γενόμενος δι' όργης 6 Αεαγρος είς Αακεδαίμονα 
μετέΰτη τό παλλάδιον κομίζων. οΓ άέ βαβιλεΐς δε^ά- 

6 Λελέγηνΐ Αέλεγα'ί 22 'Εργίαως] Έργινος'ί Τη- 
μύνον * Ιιΐο θί ίηίι•Ε: τημενον 



348 ΑΕΤΙΑ αΐΙΑΕΟΑ. 

μενοί τΐροΰ'ύμωξ ίδρνΰαντο Λληΰίον τον των Αεν- 
κίτΐΛίδων Γίρου, καΐ πεμιραντες είζ Δελφούς δοεμαν- 
τενοντο τιερί ΰωτηρίας αντοϋ καΐ φυλακής, άνελόντοζ 
δε τον Ο-εου ενα των νφελομένων το τίαλλάδιον 
φύλακα 7ίοιεΐ6%'αι, κατεΰκεναΰαν αντό^ι τον Όδνΰ- 5 
ΰεωζ το ήρωον, άλλως τε καΐ τϋροόήκείν τι] πάλει τον 
Ύίρωα δια τον της Πηνελότΐης γάμον νπολαβόντες. 

Ε 49. ^ζίίά τι ταΐς Χαλκηδονίαίς εΰ-ος εύτίν^ όταν 
άνδράβιν άλλοτρίοις εντνχωΰί, μάλιύτα δ' αρχονβί, 
την ετεραν τίερικαλντίτεύ^-αι τίαρείάν•/ πόλεμος ην ίο 
αντοις προς ΒιΟ-ννονς εκ πάβης παρο^ννομένοις 
προφάβεως' Ζειποίτον δε βαΰιλενβαντος αυτών, 
πανότρατια , καΐ Θρακών επικονρίας προΰγενομενης, 
επνρπόλουν και κατετρεχον την χώραν. έπι%'εμένον 
δε τον Ζειποίτον περί το καλούμενον Φάλιον αύτοις, ΐ5 
κακώς άγωνιΰάμενοι δια ^ράΰος και άτα^ίαν ύπερ 
οκτακιΰχιλίους άπεβαλον βτρατιώτας' και παντελώς 

Ε μεν ουκ άντ^ρε^ηβαν τότε , Ζειποίτου Βνζαντίοις 
χαριΰαμενον τάς διαλνΰεις' πολλής δε την πόλιν 
ερημιάς ανδρών κατεχονΰης, αί μεν πλεΐόται γνναΐκες 20 
υπ* ανάγκης άπελεν&εροις και μετοίκοις ύυνωκηβαν 
αί δ' άνανδρίαν άντι τοιούτων ελόμεναι γάμων, 
αύναί δι αυτών επραττον δτου δεηΘ'ειεν παρά δικα- 
303 ΰταΐς και άρχουΰιν, άπάγουβαι ϋ-άτερον μέρος του 
;τρο^ώ:τοΐ' τής καλύπτρας, αί δε γεγαμημέναι δι 25 
αίΰχύνην άναμιμούμεναι ταύτας ως εαυτών βελτίονας 
εις εϋ-ος ομοιον κατεΰτηΰαν. 

13 πανατρατια] ίονί. ίι•αη8ροηβιΐ(1υιη ροεί; του Ζαποίτου 
(Ηη. 15) Υβΐ ίΐηίβ ' 



ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 349 

50. *ζ/ίά τι τζροζ το τον ^Αγγινορος τεμενοζ τάς 
οϊς προβελαννοντες οΓ Άργεΐου βοβάζονΰίν,' η οτυ 
κάλλίβτα προβάτων 6 Άγηνωρ επεμελή^η καΐ πλεΐύτα 
ποίμνια των βαβιλέων εκτήβατο; 

5 δ1. ^^υάτί Βαλλαχράδαζ εαντονς'Αργείων τίαΐδεξ 

εν έορτί] τινι παίζοντες άποκα.λονβίν,' η οτι τους 
πρώτους νπ^ 'Ινάχον καταχ^εντας εκ των άκρων εις 
τα πεδία άχράΰι δίατραφηναι λέγονβιν, άχράδας δε 
πρώτον εν Πελοποννήΰω φανί^ναί τοίς"Ελληΰιν, ετι 

10 τί]^ χώρας εκείνης Άπίας προόαγορενομενης' ο&εν Β 
απωί αί άχράδες επωνομάο^ηΰαν. 

52. ^Τίς η αί'τί-'οί, δί' ην Ήλεοοί τάς ενόδας ϊπ- 
πονς έκτος ορών άπάγοντες βιβάζονΰίν^ η οτι πάν- 
των των βαΰίλεων φιλιππότατος ων 6 Οινόμαος και 

ΐδ μάλίύτα το ζωον άγαπήβας τοϋτ έπηράβατο πολλά 
καΐ δεινά κατά των ίππους οχευόντων εν "Ηλιδι^ 
καΐ φο/3οΰμει^θί- την κατάραν εκείνην άφοΰιοϋνται; 

53. ^^ιά τί παρά Κνωβΰίοις ε^ος ην άρπάζειν 
τοΓ^ δανειζομένοις το άργύριον,' ή όπως άποΰτεροϋν- 

20 τες ένοχοι τοις βιαίοις ώαι καΐ μάλλον κολάζωνται; 

54. ^Τίς η αιτία, δι' ην εν Σάμω την ζΐε^ικρέ- Ο 
οντοςΆφροδίτην καλον6ι;' πότερον οτι τάς γυναίκας 
αυτών υπο τρυφης καΐ ύβρεως άκόλαβτα ποιούβας 
ζίε^ικρέων άνηρ αγύρτης κα^αρμω χρηβάμενος άπηλ- 

25 λα^εν' η οτι ναύκληρος ών ο Αεξικρεων έπλευΰεν 
εις Κύπρον επ εμπορία, καΐ μέλλοντα γεμίζειν την 

2 οΐς *: δϊς 7 α:>ιρων Μαάνίο-ΐπδ: αγρών 11 αΓ*: 
οί 12 ενόδας] οοιτυρ{:υηι. οί. 87πιΙ)θ1α8 ιηβαδ 16 ΐ'π- 

πονς ΛΥ: ΐ'ππων 26 την νανν * 



350 ΑΕΤΙΑ αΕΑΕΟΑ. 

νανν την ^^φροδίτην κελενειν νδωρ εμβαλόμενον καΐ 
μηδέν άλλο τίλεΐν την ταχίΰτην' τίειΰΰ'εΐζ δε καΐ τίολν 
νδωρ ενϋ'εμενοζ έ^εΛλενβεν, είτα νηνεμίαζ κοίΐ γαλη- 
νης εν τω τίελάγει καταΰχονβης, δΐίΙ^ώΰι, τοΓ^ αλλοΐξ 
έμτίόροΐξ καΐ νανκληροίζ νδωρ ταπράΰκων άρ^^^^^^ ^ 
Τίολν ΰννή^ροίΰεν; εκ δε τούτου καταΰκενάύας την 
Ώ ϋ'εον αςρ' εαντον τιροΰηγόρενύεν. ει δη τοντ άλη^ες 
εΰτί^ φαίνεται ονχ ενα πλοντίϋαί, τίολλονς δε ΰωΰαί 
δί^ ενός η ΰ'εός ^ελήβαύα. 

55. ^ζ/ίά τί τοίζ Σαμίοίς, όταν τω Έρμη τω %αρι- ίο 
δότη %^νω6ί^ κλέτίτειν εφείται τω βονλομένω καΐ λω- 
τίοδντεΐν,' οτι κατά χρηβμ'ον εκ της νηύον μετα- 
ύτάντες εις Μνκάλην άτίο ληΰτείας δέκα ετη δυεγέ- 
νοντο' και μετά ταντα τίλενβαντες ανϋ^ς εις την 
νηΰον, εκράτηΰαν των πολεμίων οί Σάμιοι. ΐ5 

56. ^Άτίο τίνος Πάναιμα τότιος εν τγι Σαμίων 
νήΰω καλεΐται;' ή οτί φενγονΰαι ^ιόννΰον αί Αμα- 
ζόνες εκ της'Εφεβίων χώρας εις Σάμον διεπλενΰαν 

Έί 6 δε τίοιηβάμενος τΐλοΐα και διαβάς μάχην ΰννή^^ε 
και πολλάς αντών άτίέκτεινε περί τον τόπον τούτον, 20 
ον διά το πλη^Ός τον ρνεντος αίματος οί ^-εώμενοι 
Πάναιμα ^ανμάζοντες έκάλονν; των δε φ**•'= άπο- 
ΰ'ανειν τίνες λέγονται περί το Φλοιον και τά όΰτά 
δείκννται αντών τίνες δε λεγονβι και το Φλοιον επ 
εκείνων ραγήναι, φ%'εγγομένων μέγα τι καΐ διάτορον. 25 

57. * ^Από ποίας αιτίας ο ανδρών εν Σάμω πεδητης 
καλείται ;' των γεωμόρων εχόντων τ'^ν πολιτείαν 

8 φαίνίτ.αί] ίοΗ, οοΐΐοοαηίΐυιη ροκί πλοντίοαι 17 ζίιό- 
ννβον ΛΥ: δίονναιον 22 ϋέΐ Ε οιιηι Ιίΐο. 5 Ιϋί.: φάντων 



ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 3δ1 

μετά την ^ημοτελονζ βφαγην καΐ την κατάλνβυν τηξ 
εκείνον μοναρχίαζ, ου Μεγαρεΐζ Περυν%'ίθίς έπεβτρά- 
τενΰαν άτίοίκοις ονΰί Σαμίων^ πεδας κομίζοντες ώς Γ 
λέγεται, έτά τονς αιχμαλώτους, ταντα δ' οι γεωμό- 

5 ροΰ ηνν^ανάμενοϋ βοήϋ'είαν έτιεμΛον κατά τάχος, 
ΰτρατηγονς μεν άποδείξαντες εννέα, νανς δ\ τίληρώ- 
ύοντες τριάκοντα, τούτων εκπλεονΰαί δύο Λρο του 304 
λίμενος ντίο κεραννον δίεφ^άρηΰαν' οΓ (Ϊ£ βτρατηγοί 
ταΐς άλλαις τίλεύβαντες ένίκων τους Μεγαρέας καΐ 

10 ζώντας αυτών ελαβον έ^ακοΰίονς. έπαρ^έντες δε τη 
νίκτι διενοοϋντο καταλνευν την οΓκοί. γεωμόρων ολυ- 
γαρχίαν. άφορμην δε τταρεβχον ου τίροεΰτώτες της 
πολιτείας, γράφαντες αύτοΐς όπως τους αιχμαλώτους 
των Μεγαρέων κομίΰωΰι ταΐς αυτών εκείνων πεδαις 

15 δεδεμενους. λαβόντες ούν τά γράμματα ταϋτα και 
δεί^αντες κρύφα τιΰΐ τών Μεγαρέων, επειύαν αυτούς 
ΰυΰτηναι με&' αυτών καΐ την πόλιν έλευ^ερώϋαι' Β 
βουλευομένοις δε κοινή περί της πράξεως εδο^,ε τών 
πεδών τους κρίκους διακροτηΰαι, και περι^έντας 

20 ούτω τοΓ^ βκέλεύι τών Μεγαρέων άναλαβεΐν προς 
τάς ζώνας ίμάβιν, όπως μη περιρρέωΰι μηδ' έκβαί- 
νωΰιν αυτών εν τω βαδίζειν χαλαρών γενομένων, 
ούτω δε τους άνδρας ενΰκενάύαντες και ^ίφος έκάβτω 
δόντες, επει κατέπλευσαν εις Σάμον και άπέβηβαν, 

25 ήγον αυτούς δι αγοράς εις το βουλευτί'ιριον, ό^αου 

τι πάντων τών γεωμόρων βυγκα&εζομένων. είτα 

ύημείον δοΰ'έντος, οι Μεγαρείς προΰπεβόντες έκτεινον 

τους άνδρας, ούτω δε της πόλεως ελευΟ-ερωϋ-είΰης, 

16 τΐΰΐ ΛΥ: τοΙς 



352 ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 

Ο τους τε βονλομενονς των Μεγαρέων Λολίτας εποίή- 
6αντο καΐ καταΰκενάβαντες οίκον ενμ,εγεΰ^η τάς πεδας 
άνέ%"ϊ]καν^ καΐ άτιΌ τούτον "'τίεδ'ήτΐίΐξ' ο οίκος ώνομ,άΰ&η. 

58. *ζ/ί« τί τΐαρά Κφοις ο τον ^Ηρακλέους ιερενς 
εν ^Αντψαχεία γνναικείαν ενδεδνμενος εβ&ήτα καΐ & 
την κεφαλήν άναδονμενος μίτρα κατάρχεταυ της 
άνοιας ;' Ηρακλής ταϊς ί| νανΰΧν άπο Τροίας άνα- 
χΰ•εΙς εχείμάΰ^η, καΐ των νεών δίαφϋ'αρειΰών μια 
μόντ] τίρος την Κών νπό τον Λνενματος έλαννόμενος 
έξ,ετίεΰε κατά τον Αακητηρα καλονμενον, ονδεν άλλο ίο 

Τ) τιεριβωύας η τα όπλα καΐ τονς άνδρας, έντνχών δε 
προβάτοίς ίμεί κρών ενα παρά τον νέμοντος' ο δ^ 
ανϋ-ρωπος έκαλεΐτο μεν Άνταγόρας, ακμάζων δε τΤ] 
ρώμτ] τοϋ ΰώματος έκέλενΰεν αντω δίαπαλαΐύαι τον 
Ήρακλεα, καν καταβάλτ], τον κρών φέρεβΟ^αι. και ΐ5 
βνμπεΰόντος αντω τοϋ ^Ηρακλεονς ες χείρας, οι Μέ- 
ροπες τω Άνταγόρα παραβοηθΌϋντες, οι δ^ "Ελληνες 
τω Ήρακλει, μάχην καρτεράν βννη^αν. εν 1] λένί^τοί^ 
τω πλήξει καταπονονμενος ο Ηρακλής καταφνγειν 
προς ^υι/αΓκα Θρατταν και διαλα^εΐν έΰϋ-ητι γνναι- 20 
κεία κατακρνφας εαντόν. έπει δε των Μερόπων 

Ε ίί^θ^^ κρατήβας και καΟ-αρ&εΙς έγάμει την Άλκιόπον, 
ανέλαβε ΰτολην άνΰ-ινήν. δώ ^νει μεν δ ίερενς δ;Γου 
την μάχην βννεβη γενεΰϋ-αι, τάς δε ννμφας οΓ γα- 
μονντες δεξ,ιοϋνται γνναικείαν ΰτολην περιδεμένοι. 2δ 

59. ^Πό^εν εν Μεγάροις γένος άμαξ,οκνλιΰτών ;' 
επι της άκολάΰτον δημοκρατίας, η καΐ τ'ϊ)ν παλιν- 
τοκίαν εποίηΰε καΐ την ιεροΰνλίαν, επορενετο θεωρία 

23 άν^ινήν *: άν%'ίν7]ν 



ΑΕΤΙΑ αΚΑΕΟΑ. 353 

Πελοτΐοννηόίων εις ζίελφονς δίά της Μεγκρίκηζ καν 
κατηνλίΰΰ-ηΰαν εν Αιγείρους παρά την λίμ,νην μετά Γ 
τίαίδων καΐ γυναικών ωζ ετνχεν εν ταΐζ άμά^αις. 
των δε Μεγαρέων οι ΰ-ραβντατοι με^νβ^έντες^ νβρει 

5 καΐ ώμότητι τάς αμάρας άνακνλίβαντες εις την λί- 
μνην ενεώβαντο, ώΰτε ίίολΑού.:^ άποτίνιγηναι των 
θεωρών, ου μεν ονν Μεγαρείς δυ άταξ,ιαν της τίολί- 
τείας ημέληύαν τον αδικήματος^ οί δ' Άμφικτύονες, 
ιεράς της θ-εωρίας ονύης, επιΰτραφέντες τους μεν 

10 φνγη τους δ^ε ^ανάτω των εναγών έξημίωΰαν. οί ό' 
άπο τον γενονς ^ άμα^,οκνλιβταί^ τΐροόηγορενΰ-ηΰαν. 

2 τιατηνλίΰ&ι^ααν ΛΥ: %ατ8Ίΐν?^ίΰΟ'ηΰαν 



ΡΙιιίΛΓοΙιϊ ΜοΓ&ϋ». νοί. II. 23 



* ΣΤΝΑΓί^ΓΗ ΙΣΤΟΡΙ^^Ν 

ΠΑΡΑΛΛΗΛΙΩΝ 

ΕΛΛΗΝΙΚί^Ν ΚΑΙ Ρί^ΜΑΙΚί^Ν. 

505 Τάζ αρχαίας ιΰτορίας δίά τά τίαράδοξα της τίρά- 
%Βως οί τΐλειΰτοί νομίζονβι τίλάΰματα καΐ μν&ονς 

Β τνγχάνειν' ενρών δ' έγώ και έν τοις ννν χρόνοίς 
γεγονότα ομοία τά έν τοις 'Ρωμαϊκοΐς καιροΐς ύνμ- 
βεβηκότα έϊΕ,ελεξάμην, καΐ εκάΰτω πράγματι άρχαίω 5 
νεωτέραν δμοίαν διήγηβιν υπέταξα, άναγράψας και 
τους ίϋτοργιύαντας άνδρας. 

1. ΔΑΤΙΣ ό Περΰών βατράπης μετά τριακονιτοί 
μυριάδων εις Μαραΰ-ώνα τίαραγενόμενος, τιεδίον της 
Αττικής, καΐ βτρατοπεδενΰάμενος πόλεμον τοΓ^ εγ- ίο 
^^ωρίΌί.^ κατηγγειλεν' Αθηναίοι δ^ε τον βαρβαρικού 
πλήθους καταφρονήΰαντες έννακιβχιλίονς επεμφαν, 
βτρατηγονς τΐοιήΰαντες Κννέγειρον Πολνξηλον Καλ- 

λίμαχον Μιλτιάδην. ύνμβλϊΐ&είΰ'ηςδετηςΛαρατάζεως, 
Πολνξηλος μεν ντίεράν^ρωτίον φανταβίαν ΰ-εαβά- ΐ5 
μένος την οραΰιν άπέβαλε καΐ τυφλός έγένετο' Καλ- 
λίμαχος δε Λολλοΐς τίεριτίετίαρμένος ^(5ρα(?ί καΐ νεκρός 
ε6τάϋ•η' Κυνέγειρος δε Περΰικην άναγομένην ναϋν 
καταΰχών έχειροκοπήϋ-η. 

15 νη£ράνΟ•ρωπον *: νηερ αν&ρωπον 19 (|υθ8 Υβΐ'δϋδ 
δβηίβηίίαηιιη οοΠοοϋοηβδ 8ΐιΙ)ίιιη^ιιη1: νϊ(1. ίη δίοΐ^. ΓΙογ. 7, 02 



ΡΑΕΑί.Ι.ΕΕΑ. 355 

ΑΣΔΡΟΤΒΑ^ βαΰίλενς Σικέ λίαν καταλαβόμε- 
νοξ Ίίόλεμον'Ρωμαίοΐξ κατήγγειλε" Μετελλος δε νπο 
τηζ ύνγκλήτον βτρατηγόζ χειροτονηϋ'εΐζ εγκρατήζ 
έγένετο τηζ νίκης ταύτης, εν ?! Αενκιος Γλαυκών 

5 ευγενής άνήρ, τήν Άύδρούβα κατέχων ναϋν, άμφο- 
τέρας άτίέβαλε τάς χειρας' καϋ-άπερ ιΰτορεί Άριύτεί- ϋ 
δης Μίλήύίος εν τίρώττι Σικελικών , τίαρ ου τήν 
υτίόΟ'εβιν εμα&ε ^ιονύβίος 6 Σικελιώτης. 

2. ΞΕΡΗΗΣ μετά πεντακοβίων μυριάδων ^Αρτε- 

10 μιύίω προΰορμίβας τΐόλεμον τοΓ^ έγχωρίοις κατήγ- 
γειλεν ^ Αθηναίοι δε ΰυγκεχυμένοι κατάΰκοτίον ετιεμ- 
ιΡαν ^Αγηΰίλαον, τον Θεμιστοκλέους άδελφόν, καίτίερ 
Νεοκλέους τον Λατρος αντοϋ κατ οναρ έωρακότος 
άμφοτέρας άποβεβληκότα τάς χείρας, παραγενόμενος 

ΐδ ^^ εις τους βαρβάρους εν ΰχήματι Περΰικω Μαρδό- 
νιον ενα των σωματοφυλάκων άνειλεν, ντίολαμβάνων 
ΐΞΐέρ^ην είναι, ΰυλληφϋ-είς δε τΐρος των πέρι^ δέύμιος 
ήχΟ-η ττρος τον βαΰιλέα. βουΰ'υτεΐν δε τοϋ τιροειρη- Ε 
μένου μέλλοντος έτά τω τοϋ ηλίου βωμω, τήν δεξ,ιάν 

20 έτίέ^ηκε χείρα, καΙ άΰτενάκτως υτίομείνας τήν ανάγκην 
των βασάνων ήλευ^ερώ^η των δεσμών ειπών ^πάντες 
έσμεν τοίουτοί- Αΰ-ηναΐοΐ' ει δ' άτΐΐστείς, καΐ τήν 
άριστεράν επι^ήσω.' φοβηθείς δε 6 ^έρ^Ί]ς φρου- 
ρεΐσ^αι αύτον προσέτα^ε' καΰ-άπερ ιστορεί Άγαϋ-αρ- 

2δ χίδης Σάμιος εν δευτέρα τών Περσικών. 

ΠΟΡΣΙΝΑΣ Τούσκων βασιλεύς τίέραν ποταμού 
Θύμβρεως στρατεύσας επολέμησε 'Ρωμαίοις, και τήν 

6 Άριοτειδης] Μιΐθΐΐθΐ'. 4 ρ. 324 21 πάντες εαμεν *: 
πάντες μεν 24 Άγα^αρχίδης] ΜπθΠβΐ'. 3 ρ. 197 

23* 



356 ΡΑΕΑΕΙ.ΕΕΑ. 

ϊ" άτΐό βίτίων φερομενην εν^-ηνίαν ^Ρωμαίοΐξ μεΰην 
λαβών λιμω τονς προείρημενονς ετρνχε. της δε 
ΰνγκλήτον ΰνγκεχνμενηζ, Μονκιοζ των ετίίΰήμων 
άνηρ λαβών τετρακοΰίονς άτΐο των ντίάτων ομ'ήλικας 
εν ίδιωτυκώ ΰχηματο τον τίοταμον όυηλ^εν. ίδών 5 
ό^£ τον Σωματοφύλακα του τυράννου τα έτίντηδεια 
διαδιδόντα τοΐξ ΰτρατηγοΐς, υττοΑα/^ών αυτόν τον 
Πορΰίναν είναι άνεΐλεν. άχ%'ε\ζ δ' έπΙ τον βασιλέα 

306 τοις έμτίύροις επε^ηκε την δε^ίάν χείρα καΐ ότε^ας τάς 
άλγηδόνας εύψύχως έμειδίαΰεν είτίών ^βάρβαρε, λελυ- ίο 
μαι^ καν μη ^ελτ^ς' καΐ ί(3%'ί ημάς κατά 6οϋ τετρα- 
κοΰίους οντάς εν τω ΰτρατοτΐεδω, οϊ ΰε άνελεΐν 
ζητοϋμεν' 6 δε φοβη&είς βτίονδάς τίρος ^Ρωμαίους 
ετίοίήΰατο' κα^άτίερ ιβτορεί Άριΰτείδης 6 Μυλήβιος 
εν τρίτΊ] ίΰτοριών. ΐ5 

3. ΑΡΓΕΙί^Ν καϊ Λακεδαιμονίων ύτΐερ Θυρεά- 
τιδος χώρας τΐολεμούντων, ου ^Αμφικτνονες έκριναν 
^τολί^ιί^ο^α^ εκατερους και των νικησάντων είναι την 
χώραν. Λακεδαιμόνιοι μεν ουν Ό^ρυάδην έποίηύαν 
ύτρατηγον ^Αργεΐοι δε Θέρΰανδρον. τίολεμούντων 20 
άε, δύο εκ των Άργειων Λεριελείφΰ'ηΰαν, 'Λγήνωρ 
Β και Χρόμιος, οϊτινες εις την τίόλιν ηγγειλαν την 
νίκην. ηρεμίας δ' ντίαρχούΰης^ 6 Ό^ρυάδης ετίΐξήΰας 
και ημικλάΰτοις δόραΰιν έτίερειδόμενος τάς των νε- 
κρών απάντων άοπίδας περιείλετο ' καϊ τρόπαιον 25 
βτηΰας εκ του ιδίου αίματος έτΐεγραφε ^ζΐιΐ τροτιαι- 

14 Ά^ιϋτίίδης] ΜιιβΙΐΘΓ. 4 ρ. 320 15 ΐατοριών Ίταλι 
ν,ών ϊΛθπι 21 Άγηνωρ] Άλ^ηνωρ ΗθΓοά. 1 82. 8ΐ;οΙ). 

ΓΙοΓ. 7, 67 



ΡΑΕΑΕΙΕΙΑ. 357 

οΰ;ζα).' καΐ των δύο βτάΰιν εχόντων^ οι '^μφικτνονες 
αντότίται γενόμ,ενοΰ Λακεδαιμονίους προκρίνουΰΐ' 
κα^άτίερ Χρύβερμοζ εν τρίτω Πελοτΐοννηύιακών. 
Ρί^ΜΑΙΟΙ τΐρος Σαμνίτας τίόλεμον έχοντες 6τρα- 

5 τηγον έχειροτόνηύαν Μιύ^ννιον Άμβλιρηνόν. ουτο^ 
κατά τάς καλονμένας φορκονλας Κανδίνας [έύτι δε 
τόπος ΰτενώτατος) ενεδρενϋ-είς τρεις άτΐέβαλε λέγε- ^ 
ώνας καΐ αύτος καιρίως τρωΟ-εΙς έτίεβε. βαΟ-ειας δε 
νυκτός ολίγον επιζήΰας, τίεριείλετο των άν)]ρημένων 

10 τΐολεμίων τάς άΰτΐίδας, και εις το αίμα την χείρα 
βατίτίΰας έΰτηόε τρόπαιον έταγρσ,ψας ^ "Ρωμαίοι κατά 
Σαμνιτών ζ/α τροτΐαιούχω.' Μάιος δε 6 ετίίκληϋ-εις 
Λαίμαργος, Οτρατηγός πεμφΟ-εις και παραγενόμενος 
επί τον τόπον, ίδων το τρόπαιον, τον οίωνόν άβμέ- 

15 νως έδέ^ατο' και ΰυμβαλών ένίκηβε και αίχμάλωτον 
λαβών τον βαΰιλέα είς'Ρώμην έπεμψεν' ώς'Λρι6τείδϊ]ς 
6 Μιλήΰίος εν τρίτγι ^Ιταλικών. 

4. ΠΕΡΣί^Ν μετά πεντακοσίων μυριάδων επί 
την "Ελλάδα ερχομένων, Λεωνίδας άμα τριακοΰίοις 

20 έπέμφΟ-η εις Θερμοπύλας υπό Λακεδαιμονίων, ενω- Β 
χουμένοις δ' εκεί έπέκειτο το των βαρβάρων πληϋΌς' 
καΐ 6 Λεωνίδας είπεν ίδων τους βαρβάρους "οϋτως 
άριβτάτε ως εν "Λιδου δειπνήύοντες.' και όρμηβας 
κατά των βαρβάρων καΐ πολλοίς περιπαρείς δόραβιν 

3 κ«#ά'πθρ] ίΐΛά. ίατορΒί: Η Χρύσερμος] ΜυβΠβΓ. 4 
ρ. 361 δ Μΐ6%•ννιον ΆαΙ^λιρτ]νόν^ Ποατοίψίον Άλβινον Μ 
6 φορ-κονλας Κανδίνας Ηοΐδίβηϊαδ: φορ•Λθνντας ν,λανδίνας 
12 Μάίος] Φάβίος Μ 16 ως] 'κα^άπερ ίατορ&ο βΐ; δίο ρβΓ 
δϊη^αΐίΐ Οίΐρΐία' Η Άρίατείδης] ΜπβΠθΓ. 4 ρ. 321. 19 

ερχομένων] φερομένων δίοΐ^. 7, 64 



358 ΡΑΚΑΙ.Ι.ΕΙ.Α. 

άνεβη έτά τον ΐΞίερ^ην καΐ το διάδημα άφείλετο. ον 
άτίο^'ανάντοξ ο βάρβαρος τέμνει, την καρδίαν καΐ 
ενρε δα(3εΐαν' ώ^ ^Αρίΰτείδης εν τιρώττι Περβικών. 

ΡίϋΜΑΙΟΙ τίρος Ποινονζ τίόλεμον έχοντες ετιεμ- 
'ψαν τρυακοΰιονς καΐ ΰτρατηγον Φάβων Μάξίμον. 5 
Ε ύνμβαλών δ' άπέβαλε τΐάντας, αντος δε καίρίως 
τρω^εΙς με&^ ορμής έτά τον Άννίβαν ήνέχϋ-η , καΐ 
κανελών το διάδημα ΰννατΐέ^ανεν αντω, καΰ'άπερ 
ίύτορεί Άριύτείδης δ Μιλήΰιος. 

δ. ΚΑΤΑ Κελαινάς πόλιν της Φρυγίας χάΰμα με^' ίο 
ύδατος γενόμενον τίολλάς οικίας αντάνδρονς εις τον 
βν&όν εϊλκνΰε. Μίδας δε 6 βαΰιλενς χρηΰμον ελαβεν, 
εάν το τιμιώτατον εμβάλί]^ 6ννελεν6ε6ΰ•αί' 6 δε 
χρνβ'ον καΐ άργνρον εμβαλών ονδεν εβοήϋ'ηόεν. 
Γ "Αγχονρος δε νιος τον Μίδα λογιβάμενος μηδέν ΐό 
είναι τψίώτερον εν βίω 'φνχής άν^ρωτΐίνης , δονς 
τίερυτίλοκάς τω γεννηβαντι καΐ τη γνναικί Τί,μοϋ^έα^ 
εφιητίος είς τον τόπον τον χάΰματος ήνέχ^η. ΰννελ- 
^ονύης δε της γης, χρνόεον βωμον εποίηΰεν ^Ιδαίον 
^ιΌς άφάμενος τη χειρί. οϋτος 6 βωμός περί εκείνον 20 
τον καιρόν, εν ω το χάΰμα όννέβη γενέΰϋ-αί, λίΟ-ος 
γίνεταο' της δε ώριΰμένης τΐροΟ^εΰμίας τΐαρελ&ονβης, 
χρνΰεος οραται,' ως ΚαλλυύΟ'ένης εν δεντέρω Μετα- 
μορφώσεων. 

ΔΙΑ μέΰης της αγοράς ρέων 6 Τίβερις δια μήνιν 25 

1 άνέβη] ηνέχϋ'η δίοΐ). 1. 1. 2 τέμνεί] ε-κτέμνει Ηβΐ'- 

-^θΐ-άβηπΒ 3. 9 Άρΐΰτείδης] ΜαβΠθΐ'. 4 ρ. 324. 322 10 

Κελοανάς δίοΐί. 7, 69: ν-ελαινον 12 εΐλν.υ^ε^^ ν.α%•είλ•Λναε 

81;οΐ3. 21 λί^ος] λίθινος κίθηι 23 ΚαλλιαΟ-ενης] οί. 

I^^}^β11. οΐβ Γ1ανϋ8 4, 2. 6, 3 



ΡΑΕΑΙ.Ι.ΕΙ.Α. 359 

Ταρΰίον ^ώζ μέγιύτον άπερρη^,ε χώμα καΐ τΐολλάς 
οικίαζ εβνΟ-ίβε' χρηΰμ'οζ ά' έδό&η λήξεβ^αι, εάν το 
τίμιον εμβάλωβί. των δε χρνΰόν καΐ αργνρον έμβα- 
λόντων^ ΚονρτίΟζ των έταΰήμων νέοζ τον χρηΰμον^Ο'^ 

5 νοήύαζ καΐ λογιΰάμενος την ι^υχην τιμυωτέραν^ 
εφιτίπον εαυτόν ερρι^εν είζ το χάύμα καΐ τονζ 
οικείονζ ε^εΰωΰε των κακών ώ^ '^ριΰτείδης εν τε6- 
6αρακο6τω Ιταλικών. 

β. Τί^Ν αμα Πολννείκεν ενωχονμενων λοχαγών 

10 άετος κατατίτάς το Άμφιάρεω έβάΰταΰε δόρυ εις νφος 
καΐ εί'αΰε' το δε παγεν εν γΐ] δάφνη έγενετο. τη 
δ' νβτεραία τΐολεμονντων, κατ' εκείνο κατεπό^η ο 
^Αμψίάρεωξ τω αρματί, 'ένΟ'α ννν τίόλίζ^Αρμα καλείταΐ' 
ως Τρίΰίμαχος εν τρίτω κτίϋεων. 

ΐδ Ρί^ΜΑΙί^Ν προζ Πνρρον Ήπειρώτην πολεμούν- Β 
των, Αίμίλιοζ Πανλοζ χρηΰμόν έλαβε νικηύαι, βω~ 
μον εάν Λοιήΰη^ ενΟ'α αν ί'δη χάΰματι κρντίτόμενον 
άνδρα των εταΰήμων μετά άρματος, μετά τρεις ημέ- 
ρας Οναλέριος Κονατος κατ οναρ ίδων άναλαβεΐν 

20 ιερέως κόΰμον {καΐ γάρ ην μαντικής έμπειρος), ΰτρα- 
τηγηύας καΐ τίολλονς φονενύας νπο γης κατεπό^η. 
ο Αιμίλιος δε βωμον ιδρνΰας ένίκηΰε καΐ εκατόν 
έ^ήκοντα πνργοφόρονς ελέφαντας εις ^Ρώμην κατέ- 
πεμψεν. 6 δε βωμός μαντενεται κατ εκείνον τον 

2δ καιρόν, κα%^ ον ένικη&η Πνρρος' ως ιΰτορεΐ Κριτόλας 

εν τρίτη Ηπειρωτικών. 

3 τίμιον'] τιμίό)τατον? εμβο(?.όντων *: Εμβαλλόντων 
7 Άρΐΰτείδης] Μιΐθΐΐβΐ'. 4 ρ. 321 14 Τριαίμαχος] Παναίμα- 
χος νθΐ Τληαίμαχος Η. Λνβίμαχος 0. ΜυθΙΙθΓυβ. Μνηαιμαχος'ί 
οι. ΜυβΠβΐ' 4 ρ. 473 25 Κριτόλας] ΜιιβΠθΐ'. 4 ρ. 372 



360 ΡΑΕΑΙ.1.ΕΙ.Α. 

Ο 7. ΠΤΡΑΙΧΜΗΣ βαΰιλενς Ενβοεων επολέμει 
Βοιωτοΐζ. ον ^Ηρακλής ετι νέοξ ων ενικτίΐύε' Λώλοοζ 
δε προβδήΰας και εις δύο μέρη διελων τον Πνραί- 
χμην, αταφον ερριφεν. 6 δε τόΐίοξ τίροΰαγορενεταυ 
^ πώλοι Πνραίχμον % κείται δε παρά ποταμον ^Ηρά- 5 
κλειον^ χρεμετιΰμον δ' άναδίδωΰι πινόντων ίππων ' 
ώζ εν τρίτω περί ποταμών. 

ΤΟΤΛΛΟΣ 'Οΰτίλιος βα(3ιλενζ "Ρωμαίων επο- 
λεμηΰεν '^λβανοΐζ^ βαΰιλεως οντοζ Μετίου Φονφε- 
τίον, και την μάχην πολλάκις νπερέ^ετο. οί δέ^ ίο 
7)ττωμενον , εις ενωχίαν έτράπηΰαν' οινωμενοις δ^ 
επε&ετο^ και τον βαΰιλέα δύο πώλοις ΰνξεν^ας διεβπά- 
ϋ ρα^εν' ωξ Άλέ^αρχοζ εν τετάρτγι Ιταλικών. 

8. ΦΙΛΙΠΠΟΣ Με^ώνην και 'Όλνν^ον βονλό- 
μενοξ πορ%'η6αι και βιαξόμενοζ επι τω Σανδάνω ΐ5 
ποταμω διαβήναι πέραν, νπό τίνος τών Όλνν^ίων 
'^ότέρος, ονόματι ετο^εν&η τον οφ^αλμόν, είπόντος 

"^ Άΰτηρ Φιλίππω ^ανάΰιμον πέμπει βελος'' 
6 ό' οπίύω διανη^άμενος προς τους οικ^ί-Όυ^ Σώζεται 
άπολεΰας τον 6φθ•αλμόν' ως Καλλιβ^ενης εν τρίτω 20 
Μακεδόνικων. 

ΠΟΡΣΙΝΑΣ Τούρκων βαβιλενς πέραν Θύμβρεος 

ποταμον ΰτρατενόας έπολέμηύε "Ρωμαίοις, και την 

από ΰιτίων φερομενην ενΟ^ηνίαν μεΰην λαβών λιμώ 

Ε τονς προειρημένονς ετρνχεν. "Οράτιος δε Κάτλος 25 

ύτρατηγός χειροτονηθείς την ^νλίνην κατελάβετο 

8 'Οΰτίλιος *: όατίλλιος 11 ηττωμένον^ ώς ηττωμένον 
ϋυθ1)ηβηΐ8 13 Άλίξαρχος] Μιΐθΐίβι•. 4 ρ. 298 22 Θνμ- 
βρεως *: ϋ-νμβριος 25 Κάτλος] Κόκλης^ 



ΡΑΕΑΙΙ,ΕΙ^Α. 361 

γεφνραν κοά το τνληϋΌζ των βαρβάρων δίαβηναο 
βονλόμενον ετΐείχε. πλεονεκτονμενοζ δε νπό των 
τίολεμίων προΰετα^ε τοις νηοτεταγμένοίζ κότίτειν 
την γεφνραν, καΐ το τίληΟ-ος των βαρβάρων 

5 δίαβήναί βονλόμενον έκώλνΰε. βέλει δε τον 6φ- 
^αλμον πληγείς ρίψας έαντον εις τον τίοταμόν, 
διενηζ,ατο εις τονς οίκείονς' ώς Θεότιμος δεντερω 
Ιταλικών, 

9. Ό περί τον Ίκαρίον μϋ^Ός, φ ζΐιόννβος έπε^ε- 

ιανώ^'η' ως Έρατού%•ένης εν ττ} 'Ηριγόννι. 

ΚΡΟΝΟΣ έπι^ενω^'είς γεωργω, ω ήν &νγάτηρ Ε 
καλή Έντωρία, ταντην έβιάόατο καΐ έτεκνωΰεν νιονς 
^Ιανον "Τμνον Φαϋΰτον Φήλικα. (ϊκϊί^ξα^ ονν τον 
τρόπον της τον οΓνου πόΰεως καΐ της άμπελον 

ΐδ ή^ίωβε καΐ τοις γείτοΰι μεταδονναι. ποιήβαντες δ' 
αντό καΐ πιόντες παρά το βννη^ες εις νπνον κατη- 
νέγβηΰαν βαρντερον τον δεοντος' οΓ (ϊε πεφαρμα- 
κώΰϋ-αι δό^αντες , λί&οις βάλλοντες τον Ίκάριον 
άπέκτειναν' 06 (ϊέ ^νγατριδαΐ ά^νμήβαντες β^όχω 

20 τον βίον κατέστρεφαν. 

ΛΟΙΜΟΤ (^έ καταύχόντος Ψωμαίονς, εχρηΰεν ο 308 
Πν^Ίος λωφήΰειν, εάν ε^ιλάΰωνται τον Κρόνον την 
μηνιν καΐ τονς δαίμονας των άνόμως άπολομένων. 
Λοντάτιος δε Κάτλος, άνήρ των έπιΰήμων, κατε- 

25 ΰκεναΰε τω ^εω τέμενος το κείμενον ύννεγγνς τον 
Ταρπηίον δρου^, καΐ τον άνω βωμόν ιδρνΰατο τετρα- 

7 Θ^ότψος] ΜπβΠβΓ. 4 ρ. 517 10 ως * 12 Έν- 

τωρία] ΚεντονρίαΊ τκντην Βιιβΐ3η6ΐ•π8 : ην 13 Ίανόν * Ιιΐο 
βί; ίηί'Γα: ίώνον 19 Ο'ν^ατριδαϊ νβΐ Ο-ν^ατρίδΕς] Ο'νγατριδοΐΊ 



362 ΡΑβΑΙΙ^ΕΕΑ. 

τίρόΰωτΐον η δίά τονς ϋ-νγατρίδάζ η οη τετραμερής 
6 ένιαντόζ εΰτο, και μήνα πατέδει^εν Ίανονάρων. 
6 δε Κρόνος τίάντας κατηΰτερίόεν. καΐ οί μεν 
καλούνται τΐροτρνγητηρες, 6 δ' 'Ιανοζ προανατέλλων' 
δείκννται δε δ άΰτηρ τιρο των τίοδών τγΐζ ηαρ^ενον' 5 
ώξ Κριτόλαοξ εν τετάρτγ} φαινομένων. 

Β 10. ΠΕΡΣί^Ν την Ελλάδα λεηλατονντων, Παν- 
ύανίας ό των Λακεδαιμονίων ΰτρατηγός τίεντακόΰια 
χρνβον τάλαντα τίαρά ΐΞίερξον λαβών έμελλε τΐροδι- 
δόναι την Σπάρτην. φωρα^έντοζ δε τούτον^ Άγη- ίο 
ΰίλαοζ 6 τΐατήρ μέχρι τον ναού της Χαλκιοίκον 
ύννεδίωξ,εν ^ΑΘ'ηνάζ, και τάς ^νρας τοϋ τεμένους 
Λλίν^'ω φράξ,ας λιμω άτίέκτεινεν' η δε μήτηρ καΐ 
άταφον ερριφεν ως Χρνΰερμος εν δεντερω^Ιότορικών. 

Ρί^ΜΑΙΟΙ τΐροζ Λατίνους Λολεμοϋντες έχειροτό- ΐ5 
νηόαν ΰτρατηγον Πότίλιον ζίεκιον' νεανίόκος δε τις 

Ο των έτΐΐβήμων πένης τοϋνομα Κάΰύιος Βρόντος έτά 
ρητω μΐοΟ^ω νυκτός τάς ΐίυλας άνοι%αι εβουλη^η. 
φωραϋ'είς δε εις ναον εφυγεν ^Λ^ηνας Λνί,ιληρίας. 
Κάόβιος δε Σιγνίφερ ό τίατηρ αντον κατέκλειΰε και 20 
λιμω διέφΟ'ειρε και άταφον ερριφεν ως Κλειτώννμος 
εν ^Ιταλικών. 

11. ΔΑΡΕΙΟΣ 6 Πέρΰης ετζι Γρανικω τΐολεμήΰας 
'Λλε^άνδρω και επτά ΰατράπας άηοβαλών καΐ «ρ- 
ματτα δρετίανηφόρα δύο και πεντακόΰια, ΰνμβαλεΐν 25 

1 ϋ'νγατρι,δάς νβΐ Ο'νγατρίδας'Ι &νγατριδονς? 6 Κ^^- 
τόλαος] Μυθίΐθΐ'. 4 ρ. 372 13 πλίν&ω φράξας] πλίνΟ-οις 

ΒμφράΙας 8ίοΐ3. 39, 31 14 Χρναερμος] Μυθίΐθΐ'. 4 ρ. 361 

'/στορικών] Πε^αιν,ών 8ίοΙ). Ποι*. 39, 31 19 Αν^,ιλτιρίας] 

Α'6ξιλιαρίας? 21 Κλείτώννμος] οί". Ιϋ3. Λβ Γ1ιινπ8 3, 4 



ΡΑΕΑΙ.Ι.ΕΙ.Α. 363 

έμελλε ττ} έ^ηζ. '^ριοβαρζάνηζ δε 6 νίόξ ονμπαϋ'ώζ 
διακείμενος τΐροζ Άλε^ανδρον ντίίοχνεΐτο τον πατέρα 
προδώΰειν. άγανακτήΰας δε δ πατήρ έτραχ7]λοκό- 
πηβεν' ώζ'Αρητάδης Κν ίδιος εν τρίτω Μακεδόνικων. 

5 ΒΡΟΤΤΟΣ νπδ πάντων νπατος χειροτονηθ-είς Ο 

εφνγάδενΰε τον ^Τπερήφανον Ταρκννιον τνραννικώς 
άναΰτρεφόμενον. 6 δ' ελ^ών εις Τονΰκονς έπολέμει 
^Ρωμαίοις. οι άδ -υΓοΙ τον πατέρα προδονναι εβον- 
ληϋ-ηΰαν. έμπεΰόντων δε ^^ τραχηλοκοπηόαι' ώς 

10 Άριΰτείδηζ Μιλ7]6ιθζ εν τοις 'Ιταλικοις. 

12. ΕΠΑΜΕΙΝί^ΝΔΑΣ ό των Θηβαίων στρα- 
τηγός έχων προς Λακεδαιμονίους πόλεμον και αρχαι- 
ρεσιών αγομένων ήκεν ες πατρίδα, παραγγείλας τω 
παιδί Στηύιμβρότω μ7) ΰνμβάλλειν. Λακεδαιμόνιοι 

15 μα^όντες την άπονΰίαν έβλαΰφημονν τον νεανίαν 
ώς ανανδρον' δ δ' άγανακτήΰας καΐ επιλα&όμενος 
τον πατρός ΰννέβαλε και ενίκηβεν δ δε πατήρ βαρέως ε 
ένέγκας βτεφανώύας ετραχηλοκόπηΰεν , ώς Κτηΰιφών 
Γβ^τορεΓ εν τρίτω Βοιωτιακών, 

20 Ρί^Μχ4ιΙ0Ι προς Σαμνίτας πόλεμον έχοντες έχει- 
ροτόνηβαν Μάλλιον τον Έπιτάκτην επικλη&έντα. 
ουτο^ δια χειροτονίαν νπατικην εις 'Ρώμην πορενό- 
μενος τω νίω προΰέτα^ε μη ΰνμβαλεΐν. οΓ (ϊε 
Σαμνΐται μα^όντες βλαΰφημίαις έ^ονδένιζον τον 

20 νεανίαν δ δε ταραχϋ'εις ένίκηβεν Μάλλιος δ' 



4 Ά^ψάδτιζ] ΜυθΠθΓ. 4 ρ. 316 8 νίοϊ ΤηΓηθΐ3υ8: 

τονΰΆΟΐ εβονληΟ'ηΰαν *: ηβονλήϋ-ηβαν 9 Ιαοιιη&ιη Εΐάά. 
ϋυθΐ»ηβΓυΐ8 10 Άρίΰτειδης] Μιΐθΐΐβΐ'. 4 ρ. 323 18 Κτηαι- 
φών] ϊάβΏϊ 4 ρ. 375 21 Μάλλιον * Ιιΐο ^^ ίηίνα,: μάλίον 



364 ΡΑΚΑΙ.Ι.ΕΙ;Α. 

αντόν έτραχηλοκότίηΰεν' καϋ^άτνερ ιΰτορεΐ '^ριΰτειδηζ 
ΜίλήΰίΟζ. 

Τ 13. ΗΡΑΚΛΗΣ τοϋΊόλΐ]ζ γάμου αποτυχών την 
Οίχαλίαν επόρΟ-ηβεν. η δ' Ιόλη άπο του τείχους 
ερρίΊΐ^εν εαυτήν. ύυνεβη δε, κολτΐωχ^ειόης υπό άνε- ^ 
μου της εΰϋ-ητος, μηδέν παχΙ'εΐν' κα^άπερ ίβτορεΐ 
Νικίας Μαλλώτης. 

Ρί^ΜΑΙΟΙ πολεμοϋντες προς Τοϋΰκον έχειροτό- 
νηβαν Βαλέριον Τορκουάτον. ούτος ΰ-εαΰάμενος του 
βαβίλεως την θυγατέρα τοίίνοιιιοί Κλουΰίαν γιτεΐτο ίο 
παρά του Τούΰκου την θυγατέρα, μη τυχών δ' 

309 έπόρ^εΰ την πόλιν. η δε Κλουΰία από των πύργων 
ερρίψεν εαυτην' προνοία δ^ Αφροδίτης κολπω%'είύης 
της εΰ&ητος, διεΰώ&η επΙ την γην' ην ο βτρατηγός 
εφϋ-ειρε, καΐ τούτων πάντων ένεκα έ^ωρίΰΟ'η κοινω ΐ5 
δόγματι υπό ^Ρωμαίων εις Κόρβικαν νηύον πρό της 
'Ιταλίας' ως Θεόφιλος εν τρίτω Ιταλικών. 

14. ΠΟΙΝί^Ν καΐ Σικελιωτών την κατά ^Ρωμαίων 
Β ΰυμμαχίαν έτοιμαζόντων, Μέτελλος ύτρατηγός μόντ] 
τη Έΰτία ουκ εϋ'υΰεν' ή δε πνεύμα άντεπνευΰε ταΐς 20 
ναυβί. Γάιος δε '/οΰλιο^ μάντις είπε λωφί^ίΤα^, 
εάν προΟ^ύύη την θυγατέρα. δ δ^ άναγκαΰϋ-εις 
Μεταλίαν την θυγατέρα προβηγεν' ή δε Έύτία 
ελεηύαβα δάμαλιν υπέβαλε καΐ αύτην εκόμιύεν 
εις Ααμούΰιον , καΐ ίέρειαν του ΰεβομένου παρ' 25 



1 Άρΐΰτείδης] Μυβίΐβΐ'. 4 ρ. 323 7 Νί'Λίας^ ΐάβιη 4 

ρ. 463 Μαλλώτης *: μαλίώτης 1δ τυντοιν Ηηΐίβηηθ: 

διά τούτων 17 Θίόφίλος] ΜαθΠθΓ. 4 ρ. 51δ 23 Λίίτα- 
λίαν] Μετέλλαν'ί προοήγεν] τοις βωμυίς ηρυσήγεν Η 



ΡΑΕΑΙ.Ι.ΕΙ.Α. 365 

αντοΐς δράκοντος άτΐεδεί^εν' ως Πν^οκλήζ εν τρίτΐ] 
Ιταλικών. 

ΕΝ ΑΤΛΙΔΙ της Βοιωτίας τα περί Ίψιγένειαν 
ομοίως ιβτορεΐ Μέννλλος εν πρώτω Βοιωτυακών, 
5 15. ΒΡΕΝΝΟΣ Γαλατών βαβιλενς λεηλατών την 
^Αβίαν έπΙ 'Έψεβον ήλ^ε, καΐ ήράΰΟ-η τίαρ^ένον 
/ίημονίκης' η δ\ ΰννελ&ειν ντζεβχετο, εάν τα -φέλλια 
καΐ τον κόΰμον των γυναικών δω αντί], και την 
"Εφεΰον τιροδονναι' ο δ^ ή^ίωΰε τους ΰτρατιώτας Ο 

10 έμβαλείν εις τον κόλπον ον εϊχον χρνβον της φιλάρ- 
γυρου, ποιηΰάντων δε, υπό της δα^ψιλείας του χρυΰοϋ 
ζώβα κατεχώΰΰ-η ' κα^ύπερ ίβτορεΐ Κλειτοφών εν 
πρώτω Γαλατικών. 

ΤΑΡΠΗΙΑ τών εύβχημόνων παρϋ'ενων του Καπι- 

15 τωλίου φύλαξ, "Ρωμαίων προς Σαβίνους πολεμούν- 
των, νπέΰχετο τω Τατίω δώβειν ειΰοδον εις το 
Ταρπήιον ορός, εάν μιΰΟ•όν λάβτ] τους όρμους, ους 
εφόρουν κό6μου χάριν. Σαβίνοι δε νοήΰαντες ξώβαν 
κατεχωΰαν' ως Άριΰτείδης Μιληύιος εν 'Ιταλικοΐς. 

20 16. ΤΕΓΕΑΤΑΙΣ καΐ Φενεάταις χρονίου πολέ- 
μου γενομένου , εδο^ε τριδύμους αδελφούς πέμ-φαι ϋ 
τους μαχηΰο μένους περί της νίκης, καΐ Τεγεάται 
μεν οϋν τους "Ρη^ιμάχον παΐδας, Φενεαται δε τους 
^ημοΰτράτου προυβάλοντο. ύυμβληΟ'είΰης δε της 

25 μάχης, έφονεύϋ'ηΰαν τών^Ρη^ιμάχου δύο' 6 δε τρίτος 



1 ΠνΟ-ο'/.λης'] ΜπβΠβΓ. 4 ρ. 488 4 Μέννλλος ίάθηι 4 

ρ. 452: μέρνλ?,ος 7 ^ημονίκης 8ΐθ1). 10, 71: δηαοτιν.ης 

12 Κλευτοΐρών^ οί. Ιιϋο. άθ Γΐυτϋδ 6, 4 19 Άριατίίδτ^ς] 

ΜπθΠθΓ. 4 ρ. 823 24 προνβάλοντο *: ηρονβάλλοντο 



10 



366 ΡΑΚΑΙ^Ι^ΕΙ^Α. 

τοννομα Κριτόλαοζ ότρατηγήμαη περιεγενετο των 
δνο' προΰποιητην γάρ φνγην ΰκηφάμενοζ κατά ενα 
των δίωκόντων άνειλε. καΐ ελ&όντοξ, οι μεν άλλοι 
ΰννεχάρηΰαν, μόνη δ^ ονκ εχάρη η άδελφη ^ημοδίκη' 
τιεφονενκει γάρ αντης τον κατηγγνημενον άνδρα 5 
^ημόδίκον. άνα^ίοτίαϋ'ήΰαζ δε δ Κρίτόλαοζ άνειλεν 

Ε αυτήν, φόνου δ^ άγόμενοζ ύτίδ τηζ μητροζ άτίε- 
λν%^Ύ\ των εγκλημάτων ώζ Δημάρατος εν δεντερω 
"αρκαδικών. 

ΡίϋνίΑΙΟΙ καΐ Αλβανοί τίολεμοϋντεξ τριδνμονξ 
τίρομάχονζ εΐλοντο^ καΐ Αλβανοί μεν Κονριατίονζ, 
'Ρωμαΐοί δε '^Ιρατίουξ, βυμβληΰ'είΰης δε τηζ μάχηζ, 
οί Κουριάτιου δύο των εναντίων άνεΐλον δ δε τΐερί- 
λοιτίος φυγή προΰτίοιηττ} βυμμάχω χρώμενοζ εφό- 
νευΰε κα^' ενα των εταδιωκόντων. χαρεντων δε ΐ5 
πάντων, μόνη ή αδελφή ον ΰννεχάρη ^ίίρατία τον 
κατηγγνημένον άνδρα Κουριάτίον άνγιρηκότι' 6 δ' 

Ε εφόνευύε την άδελφήν' ώζ φηύιν Άρίΰτείδηζ δ Μιλή- 

ΰίος εν Ίταλικοΐζ. 

17. ΕΝ ΙΛΙίϋ τον ναοϋ της Ά0•ηνάς έμπρη- 20 

όΰ'έντοζ, τίροΰδραμων "Ιλοζ το διοτίετεζ ηρτιαβε τίαλ- 

λάδίον καΐ ετνφλώ&η' ου γάρ εξήν νπ άνδρδζ 

βλεπεβϋ-αϋ' νΰτερον δ' έ^ολαΰάμενοξ άνεβλεφεν ώζ 

/Ιέρκνλλοζ εν τίρώτω κτίύεων. 

ΑΝΤΤΛΟΣ άνήρ των ετίΐβήμων πορενόμενοξ 25 

εΐζ το τίροάΰτειον ντίδ κοράκων έτίεΰχέ^η ηαυόντων 

8 των ΐ'^Άλτιμάτων^ τον ίγτιλημ,κτος Βίο\). 39, 32 ζ/η- 
μά^ατος] ΜυοΠβΓ. 4 ρ. 379 18 ΆρίατΒίδης] ίάθηι 4 ρ. 323 
22 8^ΐιν λν: ε|όν 24 ^ερ-ανλλος] Μιΐθ11βΓ.'4 ρ. 387 25 
Άντνλος] ΜΐτίΙλος ΒΕδίΙβθΠΗίβ 



ΡΑIίΑI^I^ΕI^Α. 367 

ταΐζ πτερνξί. φοβηϋΈΪς δε τον οιωνόν είζ ^Ρώμην 
νπεΰτρεφεν. ίδών δε το τέμενος τηζΈΰτίαζ καιόμε- ^10 
νον κοίΐ το ηαλλάδιον άρτίάβκξ έτνφλώϋ-η' νΰτερον 
δ' άνεβλε-ψεν έ^ίλαόάμενοζ' ώζ ^Αριύτείδγΐξ Μίλήΰιοζ 
5 εν Ίταλίκοίζ. 

18. ΘΡΑΙΚΕΣ 'Αϋ^ηναίοίζ τίολεμοϋντες χρηΰμον 
ελαβον, ώζ, εάν Κόδρου φειΰωνται, νυκΎΐΰαΐ' 6 δε 
δρέτΐανον λαβών ήκεν είζ τους εναντίους εν ευτελούς 
Θχήματί^ καΐ ενα φονεύΰας υτίο Πάτερου άντ^ρε^η. 

10 οϋτω ττ' ενίκηΰαν οί Άΰ'ηναιοί ' ώς Σωκράτης εν 

δευτερω Θρακικών. 

ΠΟΤΠΛΙΟΣ ζΐέκιος ^Ρωμαίος τίρος ^Αλβανούς 

τίολεμών οναρ είδεν, εάν άτΐοϋ'άντ], ^Ρώμην τίροβηοί- 

ήβειν ^Ρωμαίους, ελϋ-ών εις μέύους καΐ τίολλους Β 
15 φονεύΰας άνγ^ρεΟ^η. ό^οί'ω^ ό^έ καΐ 6 υιός αύτοϋ 

Αέκιος εν τω ττρός Γάλλους πολεμώ τους^Ρωμαίους 

διέύωΰεν' ώς Άριΰτείδης Μίλήΰίος. 

19. ΚΤΑΝΙΠΠ02 γενευ Συρακούΰίος μόνω 
Αίονύόω ουκ εϋ^υεν' 6 δε ^εος όργίόϋ^είς μεΘ-ην 

20 ενεΰκη-ψε, καΐ εν τότΐω ύκοτεινω την θυγατέρα έβιά- 
βατο Κνάνην' η δε τον δακτύλων τίεριελομένη έδωκε 
τι] τροφω, εΰόμενον άναγνώριΰμα. λοιμω^άντων δε 
και του Πυθίου είπόντος μεν δεΐν τον άΰεβη τρο- 
τίαίοις ΰ'εοΐς ύφαγιάβαι^ των δ^ άλλων άγνοούντων 

25 τον χρηύμόν, γνοϋΰα η Κυάνη και εΛίλαβομενη των Ο 
τριχών εϊλκε, και αύτη καταΰφά^αΰα τον πάτερα 

4. 17 Άριατείδης} ΜηβΠθΓ. 4 ρ. 323 10 Σω>ιράτης] 

Σώοτρατος ίοΐβια 4 ρ. 504 



368 ΡΑIιΑΜ.Ε]^Α. 

εαντην έτίέύφαϊ,ε' καϋ'άπερ ^ο6ί%'εοξ εν τω τρίτω 
Σικελικών. 

Τί^Ν ^ίοννβίων εν τγι^Ρώμτ^ άγομενων^Άρονν- 
ΤίΟζ εκ γενετηζ νδροτΐότηζ έ^ονδενίζε την τον ^εον 
(ϊΰΐ'βίίΧί,ν• δ (^£ μεθ'ην ένέβαλε , καΐ έβιάΰατο την 5 
θυγατέρα Μεδονλλίναν. η δε εκ δακτυλίου γνοϋόα 
το γένοζ και τίρεΰβύτερα της ηλικίας φρονήΰαΰα, 
μεΟ^ύΰαΰα τον τίατέρα καΐ ϋτεφανώΰαόα ηγαγεν έτά 
τον βωμον της ^Αΰτρατίης καΐ δακρύΰαβα άνείλε τον 
έτίίβονλον της τίαρ^ενίας' ως ^Αριΰτείδης εν τρίτη ίο 
^Ιταλικών. 
Ι) 20. ΕΡΕΧΘΕΤΣ προς Ενμολπον πολέμων εμα^ε 
νικηΰαι, εάν την θυγατέρα προΟ'ύΰγ], καΐ ΰυγκοί- 
νωνήΰας τη γνναικί Πρα^ί^εα τΐροε^υΰε την τίαΐδα. 
μέμνηται Ευριπίδης εν Έρεχ&εΐ. ΐ5 

ΜΑΡΙΟΣ προς Κίμβρους πόλεμον έχων καΐ ητ- 
τώμενος 'όναρ είδεν^ οτι νικήΰει^ εάν την %'νγατέρα 
προϋ-ύΰη' 7]ν δ' αυτω Καλπουρνία' προκρίνας δε 
της φύΰεως τους πολίτας εδραΰε καΐ ένίκηΰε. καΐ 
ετι και νυν βωμοί είβι δύο εν Γερμανία, οι κατ 20 
Ε εκείνον τον καιρόν ηχον βαλπίγγων άποπεμπουΰιν' 
ώς Ζίωρό^εος εν τετάρτω Ιταλικών. 

21. ΚΤΑΝΙΠΠΟΣ τω γένει Θβτταλδ^ έπΙ %'ήραν 

ΰυνεχώς ε^ηει' -ή (Ϊ£ νεόνυμφος αύτοϋ υπολαβοϋβα 

διά το ττολλακ^^ εν νλαις μένειν όυνή^ειαν εχειν 25 

με^' ετέρας, κατ ίχνος ηκολού%•ηΰε τω Κυανίππω' 

1 ^οβί^εος] ΜυβΠοΓ. 4 ρ. 401 3 '^ροννηος * : άρνον- 

τιος 10 '^ριατί^δης] ΜυβΠβΓ. 4 ρ. 321 13 νι/ΛϊΊαίΐν 

Νϊίποΐί. 15 Έρεχ&η] οΐ 8ίο\>. 39, 33. Ναιιοΐι. ρ. 369 22 
^ωρόϋ'εος] οί. ΙΐΙ». οΐβ Γΐιινϋβ 23, 3 



ΡΑΕΑΙ.Ι.ΕΙ.Α. 369 * 

καΐ εν τινι καχακρυβειόα ΰννδενδρω^ το μάλλον 
άτιεκαραδόκεί. των όε κλάδων ΰειό^εντων, οί κννες 
^ηρίον είναυ δό^αντεζ ώρμηΰαν και την φίλανδρον 
άλογου δίκην ζωον διεύτίάρα^αν. ο δΐ Κνάνιππος 

5 της άνελτίίΰτον πράξεως αντότΐτης γενόμενος έαντον 
άπεΰφα^εν' ως Παρ^ένιος ο τίοιητης. 

ΕΝ Σνβάρεί πόλει της Ιταλίας νέος περίβλεπτος ¥ 
το κάλλος Αιμίλιος φιλοκννηγος ην η δε νεόνυμφος 
δόξαΰα ετέρα ΰυνεΐναυ είβι^ευ εις την νάτΐην. των 

10 ^£ δένδρων ΰειΰϋ'έντων, οί* κύνες έτίΐδραμόντες διέ- 
ύΐίαύαν' ο δε επέβφα^εν εαυτόν ως Κλειτώνυμος εν 
δευτέρω Συβαριτικών. 

22. ΣΜΤΡΝΑ Κινύρον %'νγάτηρ δια μην ιν^ Αφρο- 
δίτης ήράΰ&η του γεννήΰαντος, και τΐ] τροφω την^^^ 

15 ανάγκην τον έρωτος έδηλωΰεν' η δε δόλω υπηγε 
τον δεΰτΐότην εφη γαρ γείτονα τίαρϋ-ένον έραν αυτοϋ 
και αίόχύνεΰΟ'αι εν φανερω τίροΰιέναι. 6 δε όυντ^ει. 
τΐοτε δε ^ελήΰας την έρώβαν μαϋ-εΐν φως (μηΰεν, 
ιδών δε ^ιφήρης την άΰελγεΰτάτην έδίωκεν. η δε 

20 κατά τΐρόνοιαν Αφροδίτης εις ομώνυμον δένδρον 
μετεμορφώ%•η' κα^ά Θεόδωρος εν ταΐς Μεταμορ- 
φώΰεύιν. 

ΟΤΑΛΕΡΙΑ Τουΰκλαναρία κατά μηνιν ^Αφρο- 
δίτης έρα6%•εΐ6α Οναλερίου τοϋ πατρός τι] τροφω 

25 άνεκοίνωΰεν' η δε τον δεύπότην δόλω ύπηλ^εν, 
είποϋύα ως αιδείται κατ όψιν μίΰγεβ^αι, των τε Β 

5 της Η 6 Παρ^ένιος] ο£. Εγοϊ. δοήρί. βά. ΗθγοΙιθγ. 1 
ρ. 14 11 Κλειτώννμος] οί. Εΐΐ). άβ Γίπτϋδ 3, 4 21 

Θεόδωρος] ΜιιθΠθγ. 4 ρ. 513 

ΡΙυίαΓοΙαί ΜθΓαϋ&. Υοΐ. ΤΙ. 24 



. 370 ΡΑΕΑΊ.Ι.ΕΙ.Α. 

γειτόνων είναι την παρ^ενον. καΐ οίνωϋ-είς 6 πατήρ 
τίτευ φώζ, η δε τροφοξ φϋ-άΰαΰα διήγειρεν, τ^τις επί 
ταΐζ άγροίκίαίξ ήν έγκνμων τνγχάνονΰα' ποτέ δε 
κατά κρημνών ενεχϋ-είΰης, το βρέφος εξη ' κατιονΰα δ' 
έγκνμων κατέΰτη καΐ εις τον ώριβμένον χρόνον έγέν- 5 
νηβεν Αίγίπανα^ κατά την' Ρωμαίων φωνην Σιλονανον. 
ο δ^ε Οναλέριος άϋ^νμήόας κατά των αντων ερρι-ψε κρη- 
μνών ως ^Αριΰτείδης Μιλη(5ιος εν τρίτω Ιταλικών. 

23. ΜΕΤΑ τψ 'Ιλίον πόρ^ηΰιν έ^εβράΰ&η Διο- 
μήδης εις Αιβνην , εν^α Ανκος ήν βαβιλενς έ^ος ίο 
έχων τους ^ένονς'Άρει τω πατρί ^νειν. Καλλιρρόη δε 

Ο ή ΰ'νγάτηρ έραϋϋ'εΐΰα Διομήδονς τον πατέρα προν- 
δωκε. καΐ τον Αιομήδην έόωύε λνΰαΰα τών δεΰμών 
ο δε άμελήΰας της ενεργέτιδος άπέπλενβεν' η δε 
βρόχω έτελεντηΰεν' ώς 'Ιόβας έν τρίτΐ] Αιβνκών. ΐ5 

ΚΑΛΠΟΤΡΝΙΟΣ Κράΰΰος άνήρ τών έπιΰήμων, 
^Ρηγονλω ΰνΰτρατενόμενος, έπέμφϋ^η εις Μαΰβνλονς 
πορϋ-ήΰων φρονριόν τι δνύάλωτον τοννομα Γαραί- 
τιον. αιχμάλωτος δε ληφθείς έμελλε Θ•νε6^αι τω 

ϋ Κρόνω. Βιΰαλτία δέ, τον βασιλέως ^νγάτηρ^ έρα- 20 
ΰ&ειΰα προνδωκε τον πατέρα καΐ νικηφόρον εκείνον 
έποίηβεν. άναΰτρέφαντος δ' αντον, η κόρη κατέΰφαξεν 
έαντήν' ως ^Ηβιάνα^ έν τρίτω Αιβνκών. 

24. ΠΡΙΑΜΟΣ Πολνδωρον έΐέ^ετο εις Θράκην 

μετά χρνβίον προς Πολνμήΰτορα τον γαμβρόν ώς 25 

ά' έγγνς ην τον πορ&εΐΰ^αι η πόλις, μετά την αλωύιν 

1 ν.αΙ οινω^ίΐς κε] οοιηιρίίΐ 7 ^^^ι'\ρε] εαυτόν ί'ρρίίρε^ 
8 '^ρίΰτίίδης] ΜυβΠοΓ. 4 ρ. 321 15 'Ιόβας ΜυβΙΙβΓ, 3 

ρ, 472 17 Μαοανλονς Χ: μεαανλονς 21 προνδω-αε *: 

προεδω-αε 23 Ήαιάνοίξ] Ήγηαιάνκξ ΜηβΙΙβΓ. 3 ρ. 70 



ΡΑΚΑΙ.Ι.ΕΙ.Α. 371 

άτίέτίτευνε τον παΐδα, ώζ αν κερδήότ] τον χρνΰόν. 
Εκάβη δ' έπΙ τον^ τότζονζ παραγενομένη καΐ βοφί- 
ύαμενη ως χρνΰον δώΰονόα αμα ταΐς αίχμαλωτίύι 
ταΐζ χεραΐν εξ,ετνφλωΰεν' ώζ Ευριπίδης 6 τραγω- 

5 δοτίοίός. 

ΑΝΝΙΒΑ Καμπανονς λεηλατονντος , Αονκιοξ Ε 
Θνμβρίζ τον νίόν 'Ρονβτιον μετά χρημάτων ε^ετο 
τίροζ Οναλέριον Γεΰτων οντά γαμβρόν. δ δε νενί- 
κηκεν. άκονβας δε 6 Καμπανόζ φιλαργυρία παρέβη 

10 τα δίκαια της φύβεως, τον παΐδα φονεύβας. δ δε 
Θύμβρις δια της αγροικίας πορευόμενος και τω 
^ώ^αατί. του παιδδς εντυχών έπεμ^εν έπΙ τον γαμ- 
βρδν ώς δείξω ν ^ηβαυρούς' ελ&όντα δ' ετύφλωβε 
καΐ έΰταύρωβεν. ως Άριβτείδης εν τρίτω 'Ιτα- 

15 λικών. 

2δ. Φί^ΚΟΤ οντος εκ Ψαμάΰ'ης Αίακω και βτερ- ¥ 
γομενου, Τελαμών ηγεν επι ^ήραν' καΐ ύυδς επιφα- 
νεντος κατά του ^^ί^ον^ΐδνον επαφηκε το δόρυ και 
έφόνευΰεν. δ δε πατήρ εφυγάδευΰεν ώς Αωρόϋ'εος 

20 εν πρώτω Μεταμορφώσεων. 

ΓΑΙΟΣ Μάξιμος έχων υιοϋς Σιμίλιον καΓΡηΰον 
τούτον εγεννηβεν εξ Ά με ρ ίας Κόνων δ'Ρηΰος' ούτο^ 
εν κυνηγεβίω άπεκτεινε τον άδελφδν καΐ ύποΰτρεφας 
το σύμπτωμα τύχης είπεν ου κρίβεως γεγονέναι. δ 

25 ^£ γνούς τάλη^ες εφυγάδευΰεν ώς Άριΰτοκλης εν 
τρίτω Ιταλικών. 

3 αίχμαλωτίαι *: αίχμαλωτιαι 4 χε^6ιν^ -κερν,ίσιν Μπ8- 
§Γ3,νίυ8 Ευριπίδης] ίη ΗβοπΙ)α τραγωδοποιός] τραγω- 
διοηοιόςΊ 14 Άριατείδης] ΜηβΠβΓ. 4 ρ. 321 22 Κόνων 
6 'Ρήοος] "Όοιτυρίίο,' Τν^ 2δ Άριοτον,λης] Μυβίΐθν. 4 ρ. 330 

24* 



372 ΡΑΒΑΙ^Ι^ΕΙ^Α. 

;12 26. ΧΡΉ.Σ '^Ιλ^αία ύννηλϋ'ε καϊ Μελεαγρον ποίψ 
6αζ *** ώ^ Ενρίτΐίδηζ εν Μελεάγρω. 

ΣΕΠΤΙΜΙΟΣ Μάρκελλοζ γήμας Σιλονίαν τα 
τίολλά κννηγίω τίροΰέκειτο' την δε νεόννμφον εν 
ΰχήματν ποιμενος'Άρης βίαύάμενος εγκνμονα ετΐοίηΰε, 5 
^αΐ ώμολόγηΰεν οβτΐξ ήν και δόρν έδωκε, την γενε- 
6ίν τον μέλλοντος τίκτεβΟ-αι φάΰκων εν αντω άτιοκεΐ- 
ϋθ'αι,. άτίέκτεινε γονν Σεπτίμιος ΤονβκΙνον. Μά- 
μερκοζ δε ντΐερ ενκαρτίίας %'νων ^εοΐζ μόνης ημέληβε 
Ζΐήμητρος. ή 0£ κάτίρον εττεμφε. <5ννα%'ροί6ας δ\ ίο 
τίολλονς εκείνος κννηγέτας άνεΐλε, καΐ την κεφαλήν 
Β καΐ το δερος τι] κατηγγνημενγι γνναικί κατεχώρηΰε, 
Σκνμβράτης δε καΐ Μονΰ'ίας ου μητράδελφοί ηεριεί- 
λοντο της κόρης, άγανακτήΰας δ' άνεΐλε τους ΰνγ- 
γενεΐς' ή δε μήτηρ το δόρυ κατεκανΰεν' ώς Μεννλλος ΐ5 
εν τρίτω Ιταλικών. 

27. 'τΕΛΑΜί^Ν ό Αίακον και Ένδηίδος έλ^ων 
εις Ενβοιαν καϊ *** νυκτός εφνγεν. 6 δ^ ττατηρ 
αίό^όμενος καϊ των τίολιτών τίνα ντιοτίτενΰας έδωκε 
την κόρην κατατίοντω^'ηναί τινι των δορυφόρων. 6 20 
^' έλεήΰας άτίημτίόληύε' τίροΰβχούΰης δε της νεώς 
Σαλαμΐνι, Τελαμών ώνήΰατο' ή δ^ ετεκεν Αΐαντα' ως 
Ο Άρητάδης Κνίδιος εν δευτερω Νησιωτικών. 

ΛΟΤΚΙΟΣ Τρώΰκιος %'υγατέρα είχε Φλωρεντίαν 
άτίό της Πατρίδος ' ταύτην εφϋ'ειρε Καλτίούρνιος 25 

2 Ιίΐο. 24 ίβι-θ Ηϋ ΐη Ε Μίλεαγρω] οί. Ναιιοΐί. ρ. 414 

4 τΓροσε'κίΐτο] π^οΰανίγ,ΐΐτοΊ 15 ΜέννΙλοξ] Μαθίΐθΐ'. 4 

ρ. 452 18 Ιίΐουπίΐηι 75 ίβΐ'β Πϋ άαί Ε 21 θί ρ. 373, 

3 η^οβοχοναΊ]ς *: προοχονοης 23 Άρητάδης] ΜυθΙΙθΓ. 4 
ρ. 316 



ΡΑΚΑΙ.Ι.ΕΙ.Α. 373 

'Ρωμαΐοζ. 6 δε παρεδωκε την κόρην κατατΐοντίβαΐ' 
ελεηϋ'εΐΰα δε νπό τον δορυφόρου τατίράΰκετοα' κατά 
τύχην της νεώζ ττροΰύχούόης εΐζ Ίταλίαν, Καλτίονρ- 
νιοζ ώνήΰατο καΐ έτίοια'ρατο θξ αϋτης Κόντρουΰκον' 

5 ώς ** 

28. ΑΙΟΛΟΣ των κατά Τυρρηνίαν βαΰίλενς 
εΰχεν εξ, Άμψίϋ-εαζ ^υγατεραζ ί| καΐ ί'ΰους αρρενας' 
Μακαρεϋζ δε 6 νεώτατοζ ερωτν έφθειρε μίαν, ή δε ^ 
Λα^^ίον εκύηΰεν. εμπεΰοϋΰα δε καΐ ζ,ίφους τιεμ,φ^έν- 

10 τοζ ντίο του τίατρόζ, ανομον κρίναύα έαυτην δίεχρή- 
βατο' όμοίω^ ^£ καΙ 6 Μακαρεύς' ώζ Σώΰτρατος εν 
δευτέρα Τυρρηνικών. 

ΠΑΠΙΡΙΟΣ Τόλουκερ γήμας Ίουλίαν Ποϋλχραν 
εΰχεν εξ θυγατέρας καΐ τους ί'ΰους αρρενας. τούτων 

Ιό ό Λρεββύτατοζ Πατίίριοζ "Ρωμανός της αδελφής ερα- 
όϋ'είς Κανουλίας εγκυον έτίοίηύε. μαΟ•ων δε 6 πατήρ 
τη ^υγατρί ξίφος ετΐεμφεν' η δε εαυτην άνεΐλε' το 
αυτό δε καΐ ό ' Ρωμανός εττραξεν ως Χρύΰιππος εν Ε 
τω τίρώτω ^Ιταλικών. 

20 ' 29. ΑΡΙΣΤί^ΝΤΜΟΣ Έφέΰιος υίός ^ημοΰτρά- 
του εμίΰει, γυναίκας, όνω δ' εμίβγετο' η δε κατά 
χρόνον ετεκε κόρην εύειδεβτάτην Όνόύκελιν τοϋνομα' 
ως Άριύτοτέλης εν δευτέρα παραδόξων. 

ΦΟΤΛΟΤΙΟΣ Στέλλος μιύών γυναίκας Χππω 

2δ βυνεμίόγετο' ή δε κατά χρόνον ετεκε κόρην ευμορ- 

5 Ιαο. 25 ίθΓθ Ιϋΐ. ίη Ε 10 κνομον] ο νόμ,ον ΜαθΙΙβΓ. 
11 Σώατρατος^ ΜπθΙΙβΓ. 4 ρ. 504 14 τονς ί'σονς] ί'σονς αη 
ί'ΰονς τονς? 18 Χρύαιππος] ΜπβΠθτ. 4 ρ. 362 20 Άρί- 
οτώννμος Χ: αρίστων άριατώννμος 23 Αριστοτέλης] Άριστο- 
ν.λέονξ 81:οΐ3. 64, 37. νίοΐ. ΜιιβΙΙβΓ. 4 ρ. 830 



374 ΡΑΕΑΙ.1^ΕΙ.Α. 

φον κοίΐ ώνόμαβεν "Ετίοναν 'έΰτι όί %-ΒΟζ τΐρόνοιαν 
ποιουμέντ] ϊππων ώ^Άγηΰίλαος εν τρίτω Ιταλικών. 

30. ΣΑΡΔΙΑΝΟΙ ττρόζ Σμυρναίους πόλεμον 
εχοντεζ τιερί τα τείχη εΰτρατοτϋεδεύΰαντο , καΐ δίά 
πρεΰβεων επεμ-φαν μη τίρότερον άναχωρήΰαι, εάν μη 5 

Γ τάζ τ^υι/ίίΓκίίί ΰυνελ^εΐν αυτοίς ΰυγχωρήΰωΰι. των 
δε Σμυρναίων δίά την ανάγκην μελλόντων τίάύχειν 
κακώζ, Θ-εραηαονΙζ ην μία των εύΰχημόνων, η τίροΰ- 
δραμοϋΰα εφη τω δεΰτίότη Φιλάρχω ^δεΐ τάζ ^ερα- 
ηαίναζ κο(3^?^'(?αΐ'τα? άντ' έλευϋ-ερων πεμτ^ειν.' ο δη ίο 
καΐ έδραύαν. οι (5£ κοτίω^'έντες ύπο των ^ερατίαι- 
313 νων έάλωΰαν. ο^εν καΐ νυν τίαρά Σμυρναίοι^ εορτή 
λέγεται Έλευΰ-ερία, εν ΐ} αί δοϋλαυ τον κόύμον των 
ελευθέρων φοροϋΰυν' ώζ ζ]οΰί%'εοζ εν τρίτω Αυδιακών. 

ΑΤΕΠΟΜΑΡΟΣ Γάλλων βαΰιλεϋζ 'Ρωμαίοίζΐ^ 
τίολεμών εφη μη πρότερον άναχωρηΰαυ, εάν μη τάζ 
γυναίκας είζ ΰυνουΰίαν εκδώΰο. των δε δίά 6υμ- 
βουλην ^ερατίαίνίδων τίεμψάντων τάζ δούλαζ, κοτΐω- 
^έντεζ οί βάρβαροι τι] άληκτω ΰυνουΰία υτζνώ- 
%'ηύαν. η δε "Ρητανα {αυτή γάρ ην η τοϋτο ύυμβου- 20 
λεύοαβα) άγρίαζ έπιλαβομένη ΰυκηζ αναβαίνει εΐζ 
το τεΐχοζ καΐ μηνύει τοΐζ ϋπάτοίζ' οί δ^ έτίελ^-όντεζ 
ένίκηύαν. άφ' ου καΐ εορτή ^ερατίαινών καλεΐταΐ' 

Β ωζ ^Αριύτείδηζ Μιλήβιοζ εν πρώτη Ιταλικών. 

31. ΑΘΗΝΑΙί^Ν πόλεμορ εχόντων τΐροζ Εϋμολ- 25 

πον καΐ τηζ εύ^ηνίαζ μη έτΐαρκούβηζ, Πύρανδροζ 

2 Άγηαίλαος] ΜιιβΠθΓ. 4 ρ. 292 9 δειν^ 13 Έλευ- 
^εριαΥί: ελευθερία 14 ζίοαίϋ-εος] ΜπβΠβΓ. 4 ρ. 401 18 
'κοηωΟ'έντες *: καΐ •αοτΐω^έντες 24 θΐ: ρ. 37δ, 8 Άριατεί- 

δΐ]ς] ΜηβΙΙβΓ. 4 ρ. 320. 322 



ΡΑΚΑΙ^Ι.ΕΙ.Α. 37 δ 

τα^ίοί^ των δημοσίων νηεβπάύατο το μετρον, φει- 
δωλών χρώμενος' ου δ' εγχώριου ώζ ττροδότην ντίο- 
πτενΰαντες λι^όλενβτον ετΐοίηΰαν ώς ΚαλλιόΟ-ενης 
εν τρίτω Θρακικών. 
5 "^ΡΏ,ΜΑΙίΙΝ προζ Γάλλους τίολεμονντων και της 
εν^ηνίαζ μη άρκονΰ7]ς, Κίννας τον δήμου το ΰιτό- 
μετρον ντίέΰτίαβε' ^Ρωμαίοι δε ώζ άντιτίοιούμενον 
αυτόν της βαβιλείας λιϋ'όλευΰτον εποίηΟαν' ως Αρι- 
στείδης εν τρίτω Ιταλικών. 

10 32. ΕΝ τω Πελοτΐοννηΰιακω πολεμώ Πειύί- 
βτρατος 'Ορχομενιος τους μεν ευγενείς εμίΰει, τους Ο 
^' ευτελείς έφίλει. εβουλεύόαντο δε οι εν τι] βουλΐ] 
φονεϋΰαι, και διακόφαντες αύτον εις τους κόλπους 
εβαλον, και την γην ε^υβαν. 6 δε δημότης όχλος 

15 υτίόνοιαν λαβών εδραμεν εις την βονλήν. 6 δε 
νεώτερος υΓό^ του βαΰιλεως Τληβίμαχος ειδώς την 
όυνωμούίαν άπο της εκκληβίας άπεόπαΰε τον όχλον, 
ειπών εωρακεναι τον πάτερα μεΰ'" δρμης εις το 
Πιΰαΐον όρος φέρεύ^αι^ μείζονα μορφήν άνΰ-ρώπου 

20 κεκτημένον. και οϋτως ήπατή^η 6 όχλος' ώς Θεό- 
φιλος εν δευτερω Πελοποννησιακών. 

ΔΙΑ τους άβτυγείτονας ;το/ΐ£^ον^ η σύγκλητος Ό 
τών "Ρωμαίων του δήμου το ύιτόμετρον ήρε' "Ρω- 
μύλος δε 6 βασιλεύς βαρέως ενεγκών τω δήμω άπέ- 

25 δωκε ' πολλούς δε τών μειζόνων εκόλαζεν. οί ά£ φονεύ- 
σαντες αυτόν εν τη συγκλήτω βουλή καΐ διακόψαντες 
εις τους κόλπους εβαλον. "Ρωμαίοι δε μετά πνρός 

20 Θεόφιλος] ΜπβΠβΓ. 4 -ρ. 515 26 δία-κό-φαντ&ς *: 

ν,ό^αντες 



376 ΡΑΕΑΙ.Ι.ΕΙ.Α. 

£ίς την ΰνγκλητον εδραμον. Αιτίοζ δ\ Πρόκλοζ των 
εταΰήμων άνηρ εΐτΐε τον 'Ρωμνλον εν ορεί εωρακέναι 
μείζονα παντός άν^ρώτΐον ^εόν γεγενηό^αι. "Ρωμαίοι 
δε τίίΰτενβαντεξ άνεχώρηύαν ώξ Άρίΰτόβονλος εν 
τρίτω Ιταλικών. 5 

Ε 33. ΠΕΛΟΨ Ταντάλου καΐ Ενρνανάΰΰηζ γήμας 
"Ιτίτΐοδάμειαν εΰχεν ^ Ατρέα καΐ Θνέΰτην' εκ δε Ζία- 
ναΐδοζ νύμφης Χρνύιτίτίον , ον τίλέον των γνησίων 
εβτερξε. Αάιοζ δε ό Θηβαίος εταΟ'νμήΰας ηρπα^εν 
αυτόν, καΐ όυλληφΟ'εΙς ϋτίό Θυέΰτου και Άτρέως ίο 
ελέους έτυχε παρά Πέλοπος διά τον έρωτα. "Ιππο- 
δάμεια δ' άνέπει^εν Ατρέα καΐ Θνέότην άναιρεΐν 
αυτόν, είδυΐα εΰεΰ^αι εφεδρον βαβιλείας. των δ^ 
άρνηΰαμένων , αύτη τω μύΰει τάς χείρας εχριΰε. 
νυκτός γαρ βαΟ'είας κοί-^ωμενον Ααΐου, τό ^ίφος ΐ5 
ελκύσαΰα και τρώΰαΰα τόν Χρύύιππον έγκαταπηγνυβι 
τό ^ίφος. υπονοηθείς δε 6 Αάιος δια τό ^ίφος ρύεται 

Γ υπό ήμιϋ-νητος τοϋ Χρυβίππου την άλήθειαν ομο- 
λογήΰαντος' 6 δε θάψας την "Ιπποδάμειαν ε^ώριΰεν 
ώς ζίοΰίθεος εν Πελοπίδαις. 20 

ΗΒΙΟΣ Τολίει^, γήμας Νουκερίαν εβχε δύο παΐδας 
εκ ταύτης, εβχε δ\ καΐ εξ άπελευ%•έρας κάλλει περί- 
βλεπτον Φίρμον, ον των γνηβίων μάλλον εβτεργε. 
η δε Νουκερία προς τόν πρόγονον μιΰοπονήρως 
διακείμενη τους παΐδας άνέπει%'εν αυτόν άναιρεΐν. 25 
των ό' εύύεβώς άνανευΰάντων, αύτ'ή τόν φόνον ένήρ- 

314 γηΰε , καΐ νυκτός τοϋ 6ωματοφύλακος τό ^ίφος 

1 Αί'τίος] Ιούλιος Μ. Αί'λί,οςΥί 4 Άριοτόβονλος'] Μιΐθΐΐβΐ'. 3 
ρ. 329 20 ^οαί&Βος] ίάαιη 4 ρ. 402 27 και ΗιιϋοηιΐΒ 



ΡΑΚΑΙ.Ι.ΕΙ.Α. 377 

ίλχνύαβα καίρίωζ ετρωβε τον κοίμώμενον, εγκατα- 
λίτίονΰα το ^ίφος. τον δε βωματοφνλακοζ νποπτεν- 
^έντοξ^ ό παις την άλήϋ-ειαν λέγει, ο δε τούτον 
%-ίφας την γυναίκα έφνγάδενΰεν' ώζ ζίούί&εος εν 

5 τρίτω Ιταλικών. 

34. ΘΗΣΕΤΣ ταΐζ άλη^είαΐξ τίαϊζ Ποΰειδώνοξ, 
έχων δ' έ^'Ιΐίΐίολντηξ'Αμαζόνοζ^Ιΐίπόλντον^ έπέγημε 
μητρνιάν Φαίδραν την Μίνωοζ^ ήτις τον τιρογόνον 
εΐζ ετνιϋ'νμίαν έμπεΰονΰα την τροφόν έτΐεμψεν 6 δε 

10 καταλεί-ψας Ά^ϊ]ναζ καΐ είζ Τροιζηνα παραγενόμε- 
νος κννηγεΰίαΐζ τΐρούανέκειτο. της δε προαιρέσεως Β 
η άύελγής άποτνχονβα ψενδεΐς κατά τον σώφρονος 
έπιΰτολάς έχάραξ,ε και βρόχω το ζην άνήρτηΰε. Θη- 
βενς δε πιβτενΰας τ^τήΰατο παρά Ποΰειδώνοζ άπο- 

ΐδ λέΰ^αι τον Ίππόλντον, εκ των τριών ενχών ας είχε 
παρ' αντοϋ. 6 δε παρ' αίγιαλον επί άρματος τνχόντι 
τανρον έπεμφε καΐ έπτόηΰε τονς ΐππονς, οι ΰν ν έ- 
τριψαν τον 'Ιππόλντον. 

ΚΟΜΜΙΝΙΟΣ Σούπερ Αανρεντινος έχων νίον 

20 ε'Ι Έγερίας νύμφης Κομμίνιον έπηγαγε μητρνιάν 
Τιδίκαν' ήτις έραύΰ'εΐβα τού προγόνου καΐ άποτν- 
χούΰα βρόχω κατέΰτρεφε τον βίον, έπιότολάς κατα- 
λείφαύα ιρευδεΐς. 6 δε Κομμινιος άναγνούς τά β 
εγκλήματα και τω ζήλω πιβτεύβας έπεκαλέύατο τον 

2δ Ποΰειδώνα. 6 δε τω παιδί έπΙ άρματος όχουμένω 
τοίυρον έδειξε, καΐ οί ίπποι τον νέον βύραντες άπώ- 
λεβαν ως ^ούί^'εος εν τρίτω Ιταλικών. 

4. 27 ^οαίϋ'εος] ΜυβΠβΓ. 4 ρ. 400. 401 13 άνήρτηαε] 
περιεγραιρε Βίοι». 64, 38. άνήρπασε^ 



378 ΡΑΕΑΙ.Ι.ΕΙ.Α. 

3δ. ΛΟΙΜΟΤ καταβχόντοζ Λακεδαίμονα^ εχρηΰεν 
6 ^εοζ τίανΰαϋ^αί, εάν παρϋ-ενον ενγενη κατά έτος 
%^νω0ιν. ^Ελένης δε τίοτε κληρωϋ-είοηζ καΐ τΐρο- 
αχΟ'ειόης κεκοΰμημενης, άετος κατατΐτάς ηρπαΰε το 
ζίφος καΐ ες τά /3οΐ'κόλ6α κομίΰας έτά δάμαλυν κατε- 5 
^ηκεν' οϋ'εν άτιεΰχοντο της τίαρ^ενοκτονίας' ώς 
'Λρίΰτόδημος εν τρίττ] μνϋ^ίκΐ] ΰνναγωγΐ]. 

ΛΟΙΜΟΤ καταΰχόντος Φαλερίονς καΐ φθοράς 

Ό γενομένης, χρηΰμος εδόϋ-η λωφηΰαι το δεινόν, εάν 

παρΰ'ένον τι] "Ηρα ^νωΰίν κατ ένιαντόν. άεΐ δε ίο 

της δεισιδαιμονίας μενονΰης, κατά κλήρον καλούμενη 

Ούαλερία Αοντΐέρκα ηγετο εις ^νΰίαν' ΰτΐαΰαμένη 

δε το ξίφος, άετος κατατίτάς ηρτίαΰε και επί των 

έμπνρων ε^ηκε ράβδον μικράν εχονΰαν όφϋραν, το 

δε ξίφος επέβαλε δαμάλει τινί παρά τον ναον /3ο<ίκο- ΐ5 

μέντ]. νοηβαΰα δε η παρθένος καΐ την βονν ^νΰαβα 

καΐ την ΰφϋραν άραβα, κατ οίκίαν περιηλ^-ε, καΐ 

τονς άΰϋ'ενοϋντας ήρεμα πλήττονόα διήγειρεν, έρ- 

ρωβ^αι ενι έκάΰτω λε^οΐ'ίίίί. οΰ'εν καΐ ννν το 

μνϋτήριον τελεΐταΐ' ά)ς ^Λριβτείδης εν έννεακαιδε- 20 

κάτω Ιταλικών. 

Ε 36. ΦΤΑΟΝΟΜΗ Ννκτίμον καΓ Αρκαδίας ^νγά- 

τηρ εκννήγει 6νν τι] ^Αρτέμιδι' "Αρης ά' εν όχήματι 

ποιμένος έγκνον εποίηβεν. ή δε τεκονίίίί διδνμονς 

παΐδας κ«1 φοβούμενη τον πατέρα έρρι-ψεν εις τον 25 

Έρνμαν^ον. οί ^έ κατά πρόνοιαν ακινδύνως περι- 

3 Ο-νωαν *: %•νΰωΰιν 7 Ά^ιατόδημος] ΜιιθΠθγ. 3 ρ. 311 
8 Φ<xλί:^^ονς *: X^^λί^^ονς 12 Αονπέρ-ακ *: τονπίρν,α 
ϋπαααμένηΐ απαααμΐνωνΊ 16 -Λαϊ] άβίβηάιιυι νίιΙβίιΐΓ 

20 'Αριοτίίδτ]ς\ ΜαοΠθΐ•. 4 ρ. 322 



ΡΑΕΑΙ.Ι.ΕΙ.Α. 379 

φερόμενοί τΐροΰηνεχ^ηβαν εν κοίλΐ] δρνΐ' λνκαινα 
δ^ έμ,φωλενονβα τονς μεν ίδιους ΰκνμνονς εις τον 
ρουν ερρί^ε, τοις δε βρεφεβί ^ηλήν τίαρεΰχε. Τύλι- 
φος δε τΐοίμην αυτόπτης γενόμενος καΐ άναλαβών 

5 τους παΐδας ώς ίδιους ε^ρεψε^ τον μεν καλέΰας 
Αυκαύτον τον δε Παρράβιον ^ τους διαδε^αμένους Ε 
την βαΰολείαν τών'Αρκάδων' ώς Ζώτίυρος Βυζάντιος 
εν τω τρίτω ^Ιβτορικών. 

ΑΜΟΤΛΙΟΣ τίρός Νομίτορα τον άδελφον τυραν- 

10 νικώς διακείμενος, τον μεν υίόν Αϊνιτον έτά κυνηγία 
άνείλε, την δε θυγατέρα Σιλουίαν εν Ιουλία της 
"Ηρας ίέρειαν έτίοιηύατο. ταύτην "Αρης έγκύμονα 
τίοιεΐ' η δ^ ετεκε διδύμους, ώμολόγηβέ τε τω τυραννώ 
την άλήϋ'ειαν. 6 δε φοβη&είς αμφότερους κατετίόν- 

15 τι6ε, βαλών τίαρα τάς όχ%•ας του Θύμβρεως. οι δε 31δ 
τίροΰηνέχ^ηύαν εν τότίω, ενϋ-α λύκαινα ην φωλεύ- 
ουΰα νεοτόκος' και τους μεν ΰκύμνους έ'ρριιρε, τα 
δ\ βρέφη έτρεφε. Φαϋΰτος δε τίοιμην αυτόπτης 
γενόμενος τους παΐδας άνεϋ-ρεφε, και τον μεν 'Ρώμον 

20 τον δε^Ρωμύλον προΰηγόρευβε, τους κτίΰτας ^Ρώμης' 
ώς Άριβτείδης Μιληΰιος εν τοις 'Ιταλικοΐς. 

37. ΜΕΤΑ την Ιλίου αλωβιν Αγαμέμνων μετά 
Καΰάνδρας άντιρέ^^ψ Όρέΰτης δε παρά Στροφίω 
ανατραφείς τους φονεΐς του πατρός ετιμωρήβατο' ώς 

25 Πύρανδρος εν τετάρτω Πελοποννησιακών. 



7 Ζώπν^ος] ΜπθΠθγ. 4 ρ. 531 10 ίπι] Ιν? 11 εν 
'ΐονλία της] της ΊονΙίας Όπβΐ)ΐΐ6η Ιιαίίηα ΐη1;βΓρι•βί:9.ί;ΐο 18 
Φανατος] Φανβτνλος Βι^αηυδ 21 Ά^ιατΐίδης'\ ΜπβΠθΓ. 4 

ρ. 323 25 Πν^ανδ^ος] ίάθΐη 4 ρ. 486 



380 ΡΑΚΑ1.Ι.ΕΙ^Α. 

ΦΑΒΙΟΣ ΦΑΒΡΙΚΙΑΝΟΣ του μεγάλου όυγ- 
γενΎΐξ Φαβίου, πορ&ήύας Τούτων μιιτρότΐολίν Σαυνι- 
Β τών,τηντΐαρ' αύτοΐζΤίμωμενην νίκηφόρον'^φ^οδίτην 
επεμψεν εις ^Ρώμην. τούτου γυνή Φαβία μοίχευ^εΐόα 
ύτΐό τινοξ ευτίρετίοϋζ νεανίου τουνομα Πεχρωνίου & 
Ούαλεντίνου, τον άνδρα έδολοφόνηΰε. Φαβία δε τον 
άδελφον ετι νήταον Φαβρικιανον των κινδύνων έρ- 
ρύύατο καΐ εττεμί^ε κρύφα τραφηΰόμενον. άκμάβας 
δε 6 νεανίαξ την τε μψέρα και τον μοιχον άπε- 
κτεινε, και άπελύΟ-η υτίο της ΰυγκλητου' ως ίύτορεί ίο 
/Ιοβί^εοξ εν τρίτω Ιταλικών. 

38. ΒΟΤΣΙΡΙΣ, παις Ποΰειδώνοζ και Άνίτίτίηζ 
της Νείλου, τους Λαριόντας υτίονλω φιλοξενία κατέ- 

&υε' μετηλΰ'ε δ^ αύτον ή των τετελευτηκότων νέμεβις' 
Ηρακλής γαρ επιτεθείς τω ροπάλω διεχρήΰατο ' ως ΐ5 
Αγάδων Σάμιος. 

ΗΡΑΚΑΗΣ τάς Γηρυόνου βοϋς ελαύνων δι' ^Ιτα- 
λίας έκεξενώΘ'η Φαύνω /^α^^λ^Γ, δ^ ην Έρμου παις 
και τους γε ξένους τω γεννήΰαντι ε&υεν' έτίίχειρήύας 
δ\ τω ΉρακλεΙ άντ^ρέϋ-η' ως Ζΐέρκυλλος εν τρίτω 20 
^Ιταλικών. 

39. ΦΑΑΑΡΙΣ Άκραγαντίνων τύραννος άτιοτό- 
μως τους τίαριόντας ξένους εΰτρέβλου καΐ εκόλαξε- 
Πέριλλος δε τη τέχνη χαλκουργος δάμαλιν κατα- 
ΰκευάΰας χαλκην έδωκε τω βαβιλεΐ, ως αν τους 25 
ξένους κατακαίη ζώντας εν αύτη' 6 δε μόνον τότε 

2 Τον^ων'] οοιτυρίυπι 11 ^οα^'&εος'] ΜυθΠοι•. 4 ρ. 401 
16 'Αγά^ων] ί(1βπι 4 ρ. 291 20 ^έρηνλλυς] ΐάθπι 4 ρ. 387 
24 Πίριλλος {Τέ^νξος οοΛ. Ε)] Πίρίλαος^ 



ΡΑΚΑΙ.Ι.ΕΙ.Α. 381 

γενόμενος δί%αιθζ αυτόν ενεβαλεν. εδόκει. δε μνκηϋ'- χ) 
μόν άναδίδόναί ή δάμαλίζ' ώ^ εν δεντερω Αιτιών. 
ΕΝ ΑΙΓΕΣΤΗΙ τΐ] πόλευ τ% Σικελίας έγένετό 
τΐζ ώμος τύραννος Αιμίλιος Κενΰωρΐνος. ουτο^ τους 

5 καινότερα βαΰανιότήρια καταΰκεναύαντας έδωροδόκει. 
εις δε τις Άρονντιος Πατερκονλος δημιονργήΰας 
Χτίΐίον χαλκονν τω προειρημενω δώρον εδωκεν, ίνα 
βάλλΐ] αυτούς. 6 δε τότε πρώτον νομίμως άναΰτρα- 
φείς τον χαριΰάμενον πρότερον εβαλεν ώς αν, ην 

10 έτΐενόηβε βάΰανον άλλοις, αυτός πά^τ] πρώτος, τοί^τοι^ 
βυλλαβών από του Ταρπψου όρους ερριψε. και 
δοκοϋβιν οί άποτόμως βαΰιλεύΰαντες απ εκείνου 
Αιμίλιοι προβαγορεύεΰ^αΐ' ώς^Αριΰτείδης εν τετάρτω Ε 
Ιταλικών. 

15 40. ΕΤΗΝΟΣ "Αρεος και Στερόπης την Οινόμαου 
γη μας Άλκίππην έγεννηΰε θυγατέρα Μάρπηΰύαν, ην 
παρϋ'ενον εφρούρει. ιδών δ' 'Ίδας 6 Άφάρητος και 
άρπάΰας εκ χοροϋ εφυγεν. 6 δε πατήρ διώ^ας καΐ 
μη ΰνλλαβων εις τόν Αυκόρμαν ερριψεν εαυτόν 

20 ποταμόν και άΟ-άνατος έγένετο ' ώς ^οΰί&εος εν 
πρώτω Ιταλικών. 

ΑΝΝΙΟΣ (Ϊ£ Τούΰκων βασιλεύς έχων θυγατέρα 
εύμορφον τούνομα Σαλίαν, παρ%'ένον έτηρει. Κά- 
^ητος δ' εκ τών έπιόήμων ίδών την παρ^ενον παί- 

25 ζουΰαν ηράΰϋ'η, καΐ μη ΰτέγων τόν έρωτα ηρπαΰε Γ 

χαΐ Ύ}γεν εις ^Ρώμην. 6 δε πατήρ επιδιώ^ας και μη 

2 Αιτιών^ ΑίτίωνΊ 6 Πατερν,ονλος *: πατερκονλλος 

11 Ταρπψον *: ταρηίον 13 Άρίοτείδης] ΜυθΠβΓ, 4 ρ. 322 
17 ίδών δ' * 20 ζ^οαίϋ•8ος] ΜιιβΠθΓ. 4 ρ. 401 21 Ίτα- 
λι-κών] Αίτωλυτιών κΐβπι 24 ^' εκ] ^« Η 



382 ΡΑΙΙΑΙ.Ι.ΕΙ.Α. 

ΰνλλαβών ηλατο ευς τον Παρεονΰων Λοταμόν, οζ 
^Αννίων μετωνομάΰΰ^η' τΤ] δε Σαλία ΰνγγενόμενοζ 
Κάϋ'ητος ετίοίήβατο Αατΐνον καΐ Σάλιον^ αφ' ών οι 
ενγενεΰτατοι, κατηγον το γένοζ' ώζ Άριβτείδηζ Μίλή- 
(3ιθζ καΐ Αλέξανδρος 6 Πολνΐΰτωρ εν τρίτω ^Ιταλικών. 5 

41. ΗΓΗΣΙΣΤΡΑΤΟΣ άν^ρ Έφεΰωζ έμφνλιον 
φόνον δράόας εφνγεν είζ Αελφονζ καΐ ήρώτα τον 
ϋ-εον τίον οίκήΰείεν. δ δ' Απόλλων άνεΐλεν, έν^α αν 
316 'ίδϊ] χορεύοντας άγροίκονς ^άλλοις έλαίας έΰτεφανω- 
μενονς. γενόμενος δε κατά τον τόπον της Αβιας ίο 
καΐ ^εαΰάμενος φύλλοος έλαίας εΰτεφανωμενονς γεωρ- 
γούς καΐ χορεύοντας, εκτιΰεν αντον τιόλιν καΐ έκά- 
λεΰεν Έλαιονντα' ώς Πνΰ^οκλης 6 Σάμως εν τρίτω 
Γεωργικών. 

ΤΗΛΕΓΟΝΟΣ Όδνββεως καΐ Κίρκης έπ' άνα- 15 
ζήτηβίν τον πατρός πεμφΟ'εΙς εμα^ε πόλιν κτίβαι, 
εν%•α αν ί'δτ] γεωργούς έύτεφανωμενονς καΐ χορεύοντας, 
γενόμενος δε κατά τίνα τόπον της Ιταλίας και &εα- 
ΰάμενος άγροίκονς πρινίνοις κλα^οί.^ εΰτεφανωμενονς 
καΐ όρχηΰεί προΰενκαιρονντας , εκτιύε πόλιν, άπο 2ο 
τον ΰνγκνρήματος Πρίνιΰτον όνομάΰας, ην 'Ρωμαιον 
παραγώγως Πραίνεΰτον καλονΰιν ώς ίβτορειΑριβτο- 
]3 κλης εν τρίτω ^Ιταλικών. 

5 Άλί^ανδ^ος\ ΜιιβΠβΓ. 3 ρ. 230 8 άνιΐλίν *: άνειπεν 
13 ΠνϋΌ-Λλης] ΜιιβΠβΓ. 8 ρ. 488 22 '^^^ατο■^ιλ^^ς] ΐοΐβιπ 4 

ρ. 330 



ΠΕΡΙ ΤΗΣ Ρ^ΜΑΙί^Ν ΤΤΧΗΣ. 

1. Αι τΐολλονς πολλάκις ηγωνιόμίναί καΐ μεγά- 
λους αγώνας Ά^ετί] καΐ Τύχη προς άλλήλας μέγιΰτον Ο 
αγωνίζονται τον παρόντα, περί της ' Ρωμαίων ηγε- 
μονίας δίαδικαζόμεναι ποτέρας γέγονεν έργον και 

5 ποτέρα την τηλικαντην δνναμιν γεγεννηκεν. ον 
γαρ μικρόν εΰται τι] περιγενομεντ} τοντο μαρτύρων, 
μάλλον δ^ άπολόγημα προς κατηγορίαν. κατηγορείται 
δ' Άρετη μεν ως καλόν μεν ανωφελές δε, Τύχη δ' ώς 
άβεβαιον μεν άγαΟ-όν δε' και την μεν άκαρπα πονεΐν 

10 λέγονύι, την δ^ απιΰτα δωρεΐΰΌ'αι. τίς ονν ονχι 
λε^ει, τγι έτερα της 'Ρώμης προΰτε^είύης, η λνόιτε- Β 
λέΰτατον'Αρετην , ει τηλικαντα τους άγαμους δέδρακεν 
άγαϋ'ά' η βεβαιότατον εντνχίαν, χρόνον ηδη το6οντον 
α δ έδωκε τηρονβαν; "Ιων μεν ονν ο ττοπ^τή^ εν τοΓ^ 

15 δίχα μέτρου καΐ καταλογάδην αύτω γεγραμμένοις 
φηΰΐν άνομοιότατον πράγμα τι] ΰοφία την τύχην 
ουΰαν ομοιότατων πραγμάτων γίγνεΰϋ-αι δημιουργόν' 
αϋ^ουΰιν άμφότεραι πόλεις, κοβμονβιν ίΐνδρας, εις 
δό^,αν άνάγουΰιν εις δύναμιν εις ηγεμονίαν. τί 

8 Άρετηΐ άρετης Οοΐοβίπδ ν.αλον μεν Κ: καλόν 
Τνχηΐ τύχης δε 0οΙ)β1:υ8 16 βί: 17 πρ&γμα βί πραγμάτων^ 

άβΐ. ΑΙ)ΐ•β8θ1ιίπ8 18 πόλεις, ν,οβμονοιν Ε: προα-κοσμοϋοιν 



384 Γ>Ε ΓΟΕΤϋΝΑ ΚΟΜΑΝΟΚϋΜ. 

δει τά τΐολλά μηκννείν εξάρια μονμενον; αντην την 
τα τίάντα γεννώΰαν ημΐν καΐ φερονβαν φνΰίν οί μεν 
τνχην είναι, νομίζονόιν, Οί δε ΰοφίαν. δώ καλόν τι 
Ε ττ] 'Ρώμτ] καΐ ζηλωτον δ ένεότώς λόγοξ αξίωμα Ίίερι- 
τίΰ'ηΰίν, ευ διαΛορονμεν περί αντης, ώζ νπερ γης ό 
καΐ ΰ'αλάττης καΐ ονρανον και αΰτρων, τίότερον κατά 
τνχην ύννεΰτηκεν η κατά τίρόνοιαν, 

2. ^Εγω δε, οτι μεν, ει καΐ τίάνν ττρος άλλήλας 
άει τίολεμονύι και διαφερονται Τύχη και Άρετη, %ρόζ 
γε τηλικαντην ύνμτίηξιν άρχηζ και δυνάμεως εικός ίο 
ε6τιν αντάς ΰτίειΰαμένας όννελ^εΐν και ΰννελ- 
^ονΰας έτίΐτελειώβαι και ΰννατίεργάύαύ^αι των άν- 
ϋ'ρωτίίνων έργων το κάλλιβτον, 6ρϋ•ώς ντίονοεΐν 
οί'ομαι. και νομίζω, κα^-άτίερ Πλάτων φηύΐν εκ τίνρόζ 
Ε και γης ώς αναγκαίων τε και τίρώτων τ^ε^^ΐ'θνοίί- τον ΐ5 
ύνμτίαντα κόβμον, ΐν^ ορατός τε γενηται και άτίτός, 
γης μεν το έμβριϋ'ες και ΰτάόιμον αντω 6νμβα?,ο- 
μενης, τίνρδς δ\ χρώμα και μορφην και κίνηΰιν' αί 
δ' εν μέόω φνόεις, νδωρ καΐ αήρ, μαλάξαύαι καΐ όβε- 
ΰαΰαι την εκατερον των άκρων ανομοιότητα 6ννή- 20 
Τ'Οί^ο^ 5ίαΙ άνεμί^,αντο την νλην δι αντών' όντως 
αρα και 6 την ^Ρώμην ντίοβαλόμενος χρόνος μετά 
317 ^εον τνχην καΐ άρετήν έκεραόε και ΰννεξενξεν, ϊν' 
εκατερας λαβών το οίκεΐον άπεργάύηται πάΰιν άν- 
^ρώποις εότίαν ιεράν ως άληΟ'ώς και άνηύιδώραν 25 
καί ^πειύμα' μόνιμον καΐ (9τοί.;^6Γον άίδιον, ντΐοφερο- 
μενοις τοΓ^ πράγμαΰιν ^ άγκνρηβόλιον ΰάλον καΐ 

14 Πλάτων] Τΐηι. ρ. 28ΐ3. 321) 25 άνηοίδώραν Ιυηίυβ: 
όνηΰίδωραν 



ΌΈ ΓΟΕΤϋΝΑ ΕΟΜΑΝΟΕϋΜ. 38δ 

πλάν^ις' ώς φηόο ζ]ημόκρίτοζ. ώς γαρ οι φνΰίκοί 
τον κόΰμον λέγονΰιν ονκ είναι κόβμον ονδ' εΰ-ελειν 
τα ΰώματα όννελΌ'όντα καΐ ύνμμίγέντα κοινον εκ 
τίάντων είδος τΤ] φνόει παραβχειν, άλλα των μεν έτι 

5 μικρών και βτίοράδην φερομένων διολι6%'ανόντων 
καΐ υτίοφενγόντων τάζ ένατίοληφεΐζ και τίεριτίλοκάς^ 
των ό' άδροτέρων καΐ ΰννεΰτηκότων ηδη δεινονς Β 
άγώναζ προς άλληλα και διαταραχές λαμβανόντων, 
κλύδωνα και βραΰμον είναι καΐ φχ)•όρον καΐ πλάνης 

10 και ναυαγίων μεΰτά τίάντα, πρίν γε την γην μέγε- 
θος λαβοϋΰαν εκ των ΰννιΰταμένων και φερομένων 
ίδρν^ηναί Ίίως αυτήν και τοις άλλοις ϊδρυβιν εν 
αυτί] και τίερι αυτήν τΐαραΰχεΐν ούτω των μεγίστων 
εν άνϋ'ρώτίοις δυνάμεων και ηγεμονιών κατά τύχας 

15 έλαυνομένων καΐ ΰυμφερομένων ύτίο του μηδένα 
κρατεΐν βούλεΰ&αι δε τίάντας, αμήχανος ην η φορά 
και πλάνη και μεταβολή πάΰα πάντων, μέχρι ου 
της ' Ρώμης ιΰχύν καΐ αύ^ηΰιν λαβούύης και άναδη- Ο 
όαμένης τοί)το μεν έ^νη κο^Ι δήμους εν αυτί], τούτο 

20 ^' αλλοφύλους και διαποντιους βασιλέων ηγεμονίας, 
έδραν έβχε τα μέγιΰτα και άβφάλειαν, εις κόβμον 
ειρήνης και ενα κύκλον της ηγεμονίας άπταιΰτον 
περιφερόμενης, πάόης μεν αρετής έγγενομένης τοις 
ταύτα μηχανηΰαμένοις, πολλής δε καΐ τύχης βυνελ- 

25 ^ούύης, ά3ς ένέΰται του λόγου προϊόντος ένδεί- 
^α6%' αι. 

1 /ίημό-Λ^ιτος] ΜιιΙΙειοΙι. 1 ρ. 359 2 ονδ' εϋ-έλειν *: ουίίέ 
^ε?.ειν 5 φερομένων Μαάνΐσίπδ: φερομένων καΐ 13 

αύϊρ βί αυτήν *: αντ^] βί αντην 16 ην ή 'Μαά\ί§ΐη&: η 

ΡΙαΙ&ΓοΙιΐ ΜοΓαϋΗ. Υοΐ. Π 25 



386 Ι>Ε ΓΟΕΤϋΝΑ ΕΟΜΑΝΟΒϋΜ. 

3. ΝννΙ δε μοί δοκώ τον προβλήματος ώΰττερ άπο 
ΰκοτΐής κα^Όράν έπΙ την ΰνγκρίύίν καΐ τον αγώνα 
την τε Τνχην καΐ την ^Αρετήν βαδιζονΰας. άλλα της 
μεν Αρετής τίράόν τε το βάδίΰμα καΐ το βλέμμα 
κα&εΰτηκός , έΐίαν&εΐ δε τι και τω τίροΰώτιω προς » 

Β την αμιλλαν ερνϋ-ημα τής φιλοτιμίας, και τίολν μεν 
νϋτερεΐ ΰτιενδονόης τής Τύχης, αγονΰι δ' αυτήν και 
δορνφορονΰι κατά τίλή^ος 

^άνδρες άρηίφατοι βεβροτωμενα τενχε' έχοντες/ 
εναντίων τραυμάτων άνάπλεω, αίμα ΰυμμεμιγμενον ίο 
/"(^ρώτί. ΰταλάζοντες, ήμικλάβτοις έτίίβεβηκότες λαφύ- 
ροις. βούλεβϋ-ε δε τίυϋ'ώμε&α, τίνες ποτ είόιν ουτο^; 
Φαβρίκιοί φαΰιν είναι και Κάμιλλοι και Μοΰκί.οί- 
καΐ Κικιννάτοι και Μάχιμοι Φάβιοι καΐ Κλαύδιοι 
Μάρκελλοι καΐ Σκιπίωνες. ορώ δε και Γάιον Μάριον ΐ5 
όργιζόμενον τή Τύχΐ], και Μούκιος εκεί Σκευόλας 
την φλεγομενην χείρα δείκνυΰι βοών ^μή και ταύτην 

Ε τγι Τύχγι χαρίξτ^-,' και Μάρκος 'ίΐράτιος άριΰτεϋς 
παραποτάμιος Τυρρηνικοΐς βελεύι βαρυνόμενος και 
βκάζοντα μηρον παρέχων, εκ βαρείας ύττοφΌ'ε^^'ίτο^ί^ 20 
δίνης ^ούκοϋν κάγώ κατά τύχην πεπήρωμαι;' τοιούτος 
6 τής Αρετής χορός πρόΰειΰιν έπι την όύγκριβιν, 
^βριΰϋς οπλιτοπάλας δάιος άντιπάλοις.' 

4. Τής δε Τύχης ό|ν μεν το κίνημα και ^ραΰϋ 

1 τον προβλήματος] ίθΐί>. προ τον (ίΐυί ττρό τον) βήματος, ηί 
οιιιη βαδιξοναας ΐυη^ίΐΐπΓ 2 αν,οπι,ής ϋπβίοηβηΐδ Ηοπιβή 

^ 275. ^ 524 ιίιθπιογ; 8βΛ οΓ. ΥΗ. Ύϋ. ο. 5 5 ίπαν^η Οο- 
1)θ1:ιΐ8: παρίχει, 9 Ηοηι. Ι 41 13 Μονν,ιοι (απί Λοΰ-Λίοι) 
ν,αϊ] Κονρωι καΐ ΛΥ 18 Μάρκος 'ίΐράτως Βαδίΐβθηβϊδ: 

πάκιος καΐ μάρκος 23 |3ρΐ'9-'ΰ?] Ββγφ. 2 ρ. 242 



ϋΕ ΓΟΚΤυΧΑ ΚΟΜΑΝΟΕΙΙΜ. 387 

το φρόνημα καί μεγάλανχον ή ελπίς, φ^άνονΰα δε 
την Άρετην εγγύς εΰτιν, ον πτεροίς ελαφρίξονΰα 
κονφοος εαντην ονδ' άκρώννχον νπερ βφαίρας τυνοζ 
ί'χνοζ καϋ'εΐΰα περίόφαλης καΐ άμφίβολοζ πρόαείβιν, 
5 είτ' απειύιν άηδηζ' άλλ' ώΰττερ οί Σπαρπαται την 
^Αψροδίτην λεγονβΰ διαβαίνονΰαν τον Ενρώταν τα ρ 
μεν έύοτίτρα και τονζ χλιδώνας καΐ τον κεύτον 
αΛοϋ'έΰϋ'αι, δόρυ δε καΐ άΰπίδα λαβείν κο6μονμενην 
τω Ανκονργφ' οντωζ η Τύχη καταλιΐίονύα Πέρύαζ 

10 καΐ ^Αββνρίονς Μακεδονίαν μεν ελαφρά διέπτη καΐ 
άτΐεβείβατο ταχέως Αλέξανδρον, καΐ δί' Αίγύτιτον 
καΐ Συρίας περιφερονΰα βαΰιλείας δίώδενΰε, κ«ΐ318 
Καρχηδονίους βτρεφομένη πολλάκις εβάβταΰε' τω δε 
Παλατίω προβερχομένη και διαβαίνουύα τον Θύμβριν 

ΐδ ώς έ'ο^κεν έΟ-ηκε τάς πτέρυγας^ ε^έβη των πεδίλων, 
άτιελιτίε την ατίιΰτον και τίαλίμβολον ύφαΐραν. οϋτως 
είύηλϋ-εν εις 'Ρώμην ώς μενοϋύα και τοιαύτη πάρε- 
ΰτιν ώς έτά την δίκην. ^ού μεν γαρ άτίειϋ'ής' κατά 
Πίνδαρον ^ούδε δίδυμον ΰτρέφουβα τίηδάλιον', αλλά 

20 μάλλον ^Ευνομίας και ΠειΟ^οϋς άδελφά και Προμα- 
%'είας ^υγάτηρ' ώς γενεαλογεΐ Αλκμάν, το δ' 
ύμνούμενον εκείνο του πλούτου κέρας έχει διά χειρός, 
ουκ ότΰώρας άεΐ ^αλλούΰης μεύτόν, άλλ' ο6α φέρει 
πάΰα γη τΐάΰα δε ^άλαττα και ποταμοί καΐ μέταλλα Β 

25 καΐ λιμένες, άφθονα και ρύδην έπιχεαμένη. λαμπροί 



4 ν.αΟ'ίΐΰοί] ν.αταΟ'ηοα Αΐ>ι•β8θ1ιίυ8 18 μ\ν γά.^ άπει- 
ϋ-ης Κ: μεγατΐέν^ης. οί. ΒβΓ^Ιί. 1 ρ. 382 20 Έννοαίας τε 

και Ββΐ'^ΐί. άδελφά ν,αϊ Προμαϋ-είας δο1]ηβΐάβΛνίηυ8: 

άδε?.φη καΐ προμηθείας 21 Άλν.μάν'] Βθΐ'σΐϊ. 3 ρ. 58 

2δ* 



388 ΟΕ ΓΟΕΤϋΝΑ ΚΟΜΑΝΟΕϋΜ. 

^£ και δίατΐρετίεΐς άνδρες ουκ όλίγοί μετ αντηζ 
ορώνται, Πομτίίλιοξ Νομάζ εκ Σαβίνων καΐ Πρίόκος 
εκ Ταρκννίων, ονζ έπήλυδας βαβυλεΐζ καΐ ^ενονς 
ένίδρνΰατο τοις 'Ρωμνλον ^ρόνοίς' καΐ Πανλος 
Αιμίλιος άπο Περΰεως καΐ Μακεδόνων οίτρωτοι/ 5 
ΰτρατον άγων καΐ νίκην αδακρνν ^ριαμβενων μεγα- 
λννει την Τνχην' μεγαλννει δε καΐ Καικίλιοζ Με- 
τελλοζ 6 Μακεδόνικος γέρων, ντίο τεΰΰάρων τίαίδων 

Ο ντίατικών έκκομιζόμενος , Κοΐντον Βαλεαρικον %«ι 
Αενκίον διαδήματα καΐ Μάρκου Μετάλλου καΐ Γαΐου ίο 
Καττραρίου , καΐ δνειν γαμβρών υπατικών και ^υγα- 
τριδών κοΰμουμένων έττιφανεόιν άριΰτείαις καΐ πολι- 
τείαις. Αιμίλιος δε Σκαϋρος εκ τατίεινοϋ βίου καΐ 
ταπεινότερου γένους καινός άνθρωπος άρΌ'εΙς υτι 
αυτής, τΐρογράφεται του μεγάλου ΰυνεδρίου. Κορ- ΐ5 
νήλιον δε Σύλλαν εκ των Νικοτίόλεως της εταίρας 
άναλαβοϋΰα καΐ βαΰτάΰαβα κόλτίων, ύφηλότερον των 
Κιμβρικών Μαρίου %'ριάμβων και των ετίτά υτίατειών 
έτΐιτίΟ'ηβι μοναρχίαις καΐ δικτατωρίαις. αντικρυς 
ούτο^ τγι Τύχτ] μετά των Λρά^εων εαυτόν είΰεποίει, 20 
βοών κατά τον Οίδίτίοδα τον Σοφοκλέους 

ϋ '^ έγω δ^ έμαυτον τιαΐδα της Τύχης νεμω.' 

καΐ '^Ρωμαϊΰτι μεν Φήλι^ ώνομάζετο, τοΓ^ (^' "Ελλη- 
6ιν οϋτως έγραφε ^Αούκιος Κορνήλιος Σύλλας Έπα- 
φρόδιτος.' καΐ τά τιαρ' ημΐν εν Χαιρωνεία τρό- 25 
τίαια κατά τών Μι^ριδατικών ούτως επιγέγραπται, 

2 Νομ&ς '* Ιιΐο βϊ ίηίτα: νονμ&ς 3 Ταρτιννίων *: 

Ταρν.νϊνίων 9 Βαλεκριτιοΰ Β^8ί1θβη8ί8: βαναρί-Λον 21 

Σοψοκλίονς] ΟΕ 1090 26 κατά Κ: ν,αΐ τά 



ΏΈ ΓΟΚΤΧΤΝΑ ΚΟΜΑΝΟΕϋΜ. 389 

καΐ είκότως' ^τϋλειότον γάρ '^φροδίτης' ον νΰξ' κατά 
Μένανδρο ν, άλλα τύχη αετέΰχηκεν. 

5. '^ρ' ονν ταντην τις αρχήν τιοιηΰάμενος οίκείαν 
'δπερ της Τύχης έπάγοιτο μάρτυρας αντονς' Ρωμαίους, 

5 ώς τη Τύχη πλέον η τη Άρετη νέμοντας-, Άρετης 
μέν γε τΐαρ' αύτοΐς όφε και μετά πολλούς χρόνους 
ίερ'ον ίδρύβατο Σκίτΐίων 6 Νομαντΐνος , είτα Μάρ- 
κελλος το Ούίρτοϋτίς τε καΐ Όνώρις ττροόαγορευό- Ε 
μενον καΐ το της Μέντις καλούμενης (Γνώμης αν 

10 νομίζοιτο^ Σκαϋρος Αιμίλιος, περί τα Κιμβρικά τοις 
χρόνοις γεγονώς' ηδη τότε λόγων και ΰοφιύμάτων 
και βτωμυλίας παρειύρυείΰης εις την πόλιν, τ^ρχοντο 
ύεμνύνειν τα τοιαύτα, ΰοφίας δε μέχρι και νυν 
ιερόν ουκ εύτιν ούδε ύωφροβύνης η καρτερίας η 

^5 μεγαλοψυχίας η εγκρατείας' αλλά τά γε της Τύχης 
ιερά λαμπρά καΐ παλαιά, καΐ ό^ιοΐ) τι τοΓ^ πρώτοις 
καταμεμιγμένα της πόλεως ^εμελίοις γέγονε. πρώτος 
μεν γάρ ιδρύΰατο Τύχης ιερόν Μάρκιος "Αγκος, 6 
Νομά %'υγατριδοϋς καΐ τέταρτος από Ρωμύ?,ου βαΰι- Γ 

20 λεύς γενόμενος" καΐ τάχα που τη τύχη την άνδρείαν 

παρωνόμαΰεν, η πλειβτον εις το νικάν τύχης μέτεύτι. 

τό δε της γυναικείας Τύχης κατεύκευάΰαντο , οτε 

Μάρκιον Κοριολάνον έπάγοντα τί] πόλει Ούολούΰκους 

άπετρέφαντο διά των γυναικών, πρεΰβευΰάμεναι γάρ 

1 καΐ είκότως] είν,ότως 0οΙ>βί;υ8 2 Μένανδρον] Μθί- 

ηβ^. 4 ρ. 278 3 ονν] ονκ αν (ουν)? 6 γε] γάρ'ί 10 νομ,ί- 
ζοιτο] 6νομάζοίτο? 11 η δη] ηδη γάρ? βοφιαμάτων] Ε. 8Χ 
ρ.3•22ά: σοφιστών 18 6 Νοαά Κ: όνομα 21 παρωνόμααεν] 
παρωνόμασαν Μ 22 οτε ΛΥ: προ Καμίλλον οτε 24 άπε- 
τρέιΙ^αντο] άπέατρειραν ρ. 322 β, άπετρί-ψαντο Κ. άπεβτρε- 
'ψαντο Βηιΐιηίπδ 



390 Ι)Ε ΓΟβΤϋΝΑ ΕΟΜΑΝΟΕϋΜ. 

ανταί Λρος τον άνδρα μετά της μητρός αντον καΐ 
της γυναικός, ε^ελίτίάρηβαν καΐ κατειργάβαντο φεί- 
ΰαΰ^αί της τΐόλεως καΐ την βτρατιάν των βαρβάρων 
^^^^ άτΐαγαγεΐν. τότε λέγεται το άγαλμα της Τύχης αμα 
τω κα^ιερω^ηναί φωνην άφεΐναι καΐ είτίεΐν ^οΰίως -, 
με τίόλεως νόμω, γυναίκες άΰταί^ καΰ'ΐδρύΰα6ΰ-ε\ καΙ 
μην καΐ Φούριος Κάμιλλος, οτε το Κελτικον εόβεϋε 
τίϋρ, καΐ την'^Ρώμην άντίρροτίον χρυΰω κεκλιμένην άτίό 
του ξυγοϋ καΐ της τίλάύτιγγος κα^εΐλεν, ούτ ευβουλίας 
ούτ ανδρείας, άλλα Φήμης ίδρύΰατο καΐ Κληδόνος εδη ίο 
παρά την Καινην οδόν, οττοι; φαΰΐ προ του π:ολεμον 
Μάρκω Καιδικίω βαδίζοντα νύκτωρ φωνην γενέβ^'αι 
κελεύουύαν όλίγω χρόνω Γαλατικόν πόλεμον προ6- 
δεχεΰ&αί. την δε προς- τω ποταμω Τύχην ^φόρτίν' 
Β καλοϋΰιν {όπερ έΰτίν ίΰχυράν η άρυβτευτικην η ΐ5 
άνδρείαν\ ως το νικητικόν απάντων κράτος εχουΰαν. 
και τόν γε ναόν αυτής εν τοις υπο Καίύαρος τιρ 
δήμω καταλειφ^εΐΰι κήποις ωκοδόμηΰαν, ή^^^ί^^^^^' 
κβ:κ£Γι^ον ευτυχία γενέ6%'αι μεγιβτον, ως αυτός 
έμαρτύρηΰε. 20 

β. Περί δε Γαΐου Καίσαρος 7]δέ6^ην αν ειπείν, 
ως υπ' ευτυχίας ηρ&η μέγιύτος, ει μη τοϋτ αυτός 
εμαρτύρηΰεν. επεί γάρ από Βρεντεΰίου Πομπήιον 
δίώκων άνηρ^η πρό μιας ημέρας νοννών ^Ιανουαρίων, 

5 οαίως] οαίω'ί ο,ί. Ύϋ. Οοΐ'. ο. 37 Ο %αϊ μην και 

Φονρως Κάμιλλος — τί^οοδάχΐαΟ-αι] ίΐ'αηδροηϋ: αηίβ 

το δΙ της γυναικείας Τύχης (ρ. 389 Ιίη. 22) Βηιΐιηΐυβ 10 εδη Ε: 
ίν,ίί 12 Καίδιν,ίω *: γ,αίδεν,ίω 14 φόρτιν 11: ην φόρ- 

τΐ'λ,αν 21 περί δε Ταΐον Καίααρος — ίμαρτνρηαεν^ άβίβί; 
Βιαίιηΐυβ 24 νοννών * : νόννων 



ϋΕ ΓΟΚΤυΧΑ ΚΟΜΑΝΟΚϋΜ. 391 

χείμώνος εν τροτΐαις δντο^, το μεν πέλαγοζ άΰφαλώζ 
δίεπε'ραΰε. της Τύχης τον καιρόν νπερ&εμενης' ενρών 
δε τον Πομτίψον αίρουν καΐ τίολνν μεν εν γι] πολνν Ο 
^' εν %'αλά66ϊΐ μετά τίαΰων αμα των δυνάμεων κα^ε- 

5 ζόμενον αυτός ολυγούτός ων, της μετ Αντωνίου καΐ 
Σαβίνου ύτρατιάς αύτω βραδυνούΰης, έτόλμηόεν εις 
άκάτιον μικρόν έμβάς καΐ λαϋ-ών τόν τε ναύκληρον 
καΐ τόν κυβερνήτην ως τίνος θεράπων άναχΡηναι. 
^κληράς δ% τΐρός τό ρεϋμα τον τίοταμου γενομένης 

10 άντυμεταβάύεως καΐ κλύδωνος ίΰχνροϋ, μεταβαλλό- 
μενον ορών τόν κυβερνήτην άφείλεν άτίό της κεφαλής 
τό ίμάτίον, καΐ άναδείξας εαυτόν ^ ί'^ί' εφη ^γενναίε, 
τόλμα καΐ δέδί^ί μηδέν, άλλ' έτίυδίδον τη Τύχη τά 
ίϋτία καΐ δέχου τό πνεύμα, ταβτεύων οτυ Καίΰαρα 

15 φέρεις καΐ την Καίΰαρος Ίύχην.' όντως έπέτίειβτο 
την Τύχην αντω ΰνμτΐλεΐν, ΰυναηοδημεΐν, ΰυβτρα- ^ 
τεύεΰϋ-αί, ΰυΰτρατηγειν' 7] έργον ην γαλήνην μεν 
έΐίΐτά^αυ ^αλάύΰη, ^έρος δε χειμωνι, τάχος δε τοις 
βραδυτάτοίς, άλκην δε τοις ά^υμοτάτοις' τό δε 

20 τούτων άτίΐΰτότερον, φυγην Πομπή ίω καΐ Πτολεμαίω 
^ενοκτονίαν, ίνα καΐ Πομπήιος πέΰη καΐ Καΐβαρ μη 
μιανΰ"}}. 

7. Τί δέ; 6 τούτου μεν υιός, πρώτος δ' αναγο- 
ρευθείς Σεβαΰτός, άρ^ας δε τέβΰαρα καΐ πεντήκοντα 

25 έτη , ουκ αυτός έκπέμπων τόν θυγατριδοϋν έπΙ 
ΰτρατείαν εϋ^ατο τοις θεοΐς άνδρείαν μεν αύτω άουι/αί. 
τ^ΐν Σκιπίωνος, εύνοιαν δ\ την Πομπηίου, Τύχην δε Ε 

9 τον ποταμού] δβοΐιΐδίί; ϋυβΙίηθΓυδ, δβά οί". Αϊ)ρϊίΐη. 2, 
56. 57 



392 ΟΕ ΓΟΚΤϋΝΑ ΚΟΜΑΝΟΚϋΜ. 

την αντον; κα^άπερ ^ργφ ^ΐΒγάλω δημίονργον έτίΐ- 
γράψας έαντω την Τνχην^ ητος αντον έτΐί&είΰα Κικε- 
ρωνι καΐ Αεπίδω καΐ Πάβΰα καΐ Ίρτίω και Μάρκω 
^Αντωνίφ^ ταΧς εκείνων άρίΰτείαις καΐ χερΰΐ και νίκαΐξ 
και ύτόλοΐζ καΐ πολεμοΐξ και ΰτρατοτϋέδοις γενόμενον 5 
τίρωτον εις ν-ψος αραΰα και καταβαλονΰα τούτους^ 
δι ών άνεβη^ μόνον κατελιτίεν. έκείνω γαρ έτίολι- 
τενετο Κικέρων και Αέτίΐδοζ εβτρατηγει και Πάΰβας 
^ ενίκα καΐ '^'Ιρτιος έτίΐτίτε καΐ Αντώνιος νβριζεν. εγώ 
γαρ καΙ Κλεοτιάτραν αντην τνχην Καίΰαρος τί^ημι, ίο 
Λερι ην ώς έρμα κατεδν και ύννετρίβη τηλικοϋτος 
αυτοκράτωρ, ϊν' 7] μόνος Καιΰαρ. λέγεται δε, πολλής 
οίκειότητος αντοΐς και ΰννη&είας νπαρχονβης, πολ- 
λάκις όχολαζόντων εις τίαιδιάν ΰφαίρας η κύβων η 
νη Αία θρεμμάτων άμίλλης, οίον όρτνγων, άλεκτρν- ΐ5 
όνων, άει νικώμενον "Αντώνιον άπαλλάττεΰ&αΐ' καί 
τίνα των τίερι αντόν έτά μαντεία ΰεμνννόμενον 
^20 πολλάκις τΐαρρηΰιάζεΰΰ-αι καΐ νον&ετειν, % ανΰ-ρωπε, 
τί 6οί πράγμα προς τούτον εβτι τον νεανίΰκον, 
φενγ' αυτόν ένδοξ,ότερος ει, πρεββύτερος ει, άρχεις 20 
πλειόνων, ενήΌ'ληκας πολεμοις, εμπειρία διαφερεις' 
άλλ^ 6 όός δαίμων τον τούτου φοβεΐται' και ή τύχη 
6ου καϋ'^ εαυτήν εότι μεγάλη κολακεύει δε την τούτου ' 
εάν μ^ι μακράν ί^ς, οίχήο'εται μεταβάΰα προς αύτόν.' 

8. Αλλά γαρ αί μεν από των μαρτύρων πίΰτεις 25 
τοΰαϋται τη Τύχη πάρειβι. δει δε και τάς από των 

3 Ίρτίω * Ιιΐο θί; ΐηή'ίΐ: ίρτίφ Μάρκω Άντωνίω 

Βα,8Ϊΐ66η.κΪ8: άντωνίω %αϊ μάρ'κω. Υίά. ΡΓίΐθίαίίο'ρ. ΧΧΧΙ!^ 
5 'ΛκΙ 7ΐ:ο?^μοις'\ οιη. ηΐθΐ οο(1Λ. 10 αντην *: την 



ΏΈ ΓΟΕΤϋΝΑ ΚΟΜΑΝΟΚϋΜ. 393 

τίραγμάτων αντών είΰάγβίν, άρχην τοϋ λόγου την 
άρχην τήζ πόλεως λαβόντας. ενϋ-νς γοϋν τίζ ουκ 
αν εΪΛου ττρός την 'Ρωμνλον γενεύιν καΐ βωτηρίαν Β 
καΙ τροφην καΐ αν^ηβιν την μεν Τνχην ντιοβολάς 

5 κατατε^εΐ6^αί την ό ' Άρετην ε^ωκοδομηκέναί ; τΐρώτον 
μεν ονν το τΐερί την γενεύιν και την τεκνωΰι,ν αντών 
των ίδρνβαμενων καΐ κτιΰάντων την τίόλιν εντνχίαζ 
εοίκε ^ανμαΰτηζ γενέΰ^αι. Ο-εω γάρ η τεκονΰα μι- 
%%-ηναι λέγεται^ καΐ κα&ύτΐερ τον Ήρακλέα ύπαρηναί 

10 φαΰίν εν μακρά ννκτί^ της ημέρας έπιΰχε%'εί(3ης 
παρά φνΰίν και τον ηλίον βραδνναντος' οντω περί 
την 'Ρωμνλον ΰτίοράν καΐ καταβολην τον ηλιον 
έκλιτίεΐν ιΰτοροϋΰί, τίοιηύάμενον άτρεκη (ίΰ^Ό^οι^ προς ο 
ΰελήνην, ώβπερ ο "Αρης ΰ-εός ων τΐ] Σιλβία Ο-νητη 

15 βννηλ^ε. τοΌτο (^£ ΰνντνχεΐν τω 'Ρωμνλω καΐ περί 
την μετάβταΰιν αντην τον βίον' λέγονβι γάρ εκλεί- 
ποντος τον ηλίον ηφανί6^αι.^ νόνναις καπρατίναις, 
ην άχρι ννν ημεραν έπιφανώς έορτάζονΰίν. έπειτα 
γεννηΟ'έντας αντονς, τον τνράννον ζητοϋντος άνελεον, 

20 παρέλαβε κατά τνχην ον βάρβαρος ονδ' άγριος 
νπηρέτης, ελεήμων δε τις καΐ φιλάνθρωπος, ωβτε 
μη κτείναΐ' αλλά τον πόταμου τις ην όχθη χλοερω 
λειμώνι προύβλνζονΰα καΐ περιΰκιαξομένη χ&αμαλοΐς 
δένδρεΰιν' ενταύθα κατέθηκε τά βρέφη πληύίον ϋ 

25 £ρί.ι/£θί) τίνος, ον ρονμινάλιν ώνόμαζον. είτα λνκαινα 

μεν νθοτόκο^ ΰπαργώΰα και πλημμνροϋύα τονς 

4 την μεν Τνχην — την δ' Άρετην Ηηϋ:θηη8: άρετης 
μεν — την δε τνχην νηοβολάς Μ: νπερβολάς 7 ΐδρναα- 
μενων Ειηρβήιΐδ: ενιδρνα'αμενων 19 ζητονντος'Κ•. αιτούντος 
23 ηροαν.λίνοναα ΑΙ^ΓβδοΙιΐπδ 



394 ΟΕ ΕΟΚΤΙΙΝΑ ΚΟΜΑΝΟΕϋΜ. 

μαύτονς γάλακτί, των ΰκνμνων άπολωλότων, αντη 
χρ7]ζον6α κονφίΰμον, τΐερίεΰτείξε τα β^εφη καΐ ^ηλψ' 
έπεΰχεν, ώΰκερ ώδινα δεντεραν άποτιϋ'εμενη την 
τοϋ γάλακτος, ιεροζ δ' όρνις "^ρεος, ον δρνοκολά- 
πτην καλοϋΰίν, έτίυφοιτών καΐ προβκαΟ-ίζων άκρώνν- 5 
χος, εν μέρει των νητίίων έκατερον βτόμα τΐ] χηλΐ] 
διοίγων, ένετί^ευ -φώμιΰμα^ της αντοϋ τροφής άττομε- 
ρίζων. τον μεν ονν έρινεον ρονμινάλίν ώνόμαΰαν 
άτίο της ^ηλης, ην η λνκαινα τΐαρ' αντον όκλί:ί(?α(3θί 

Ε τοΓ^ βρέφεΰι τίαρέΰχε' μέχρι δε τίολλον διεφνλαττον ίο 
οί" τΐερί τον τότίον εκείνον κατοικονντες μηδέν έκτι- 
%•έναι των γεννωμένων^ άλλ^ άναιρεΐύ^αι τίάντα και 
τρέφειν , το ^Ρωμύλου πά%•ος καΐ την ομοιότητα 
τιμώντες. και μην τό τε λαβείν αντονς τρεφόμενους 
και τίαιδενομένονς εν Γαβίοις και άγνοη^ήναι Σιλ- ΐ5 

Γ βίας δνττα^ νιους καΐ ^υγατριδοϋς Νομίτορος τοϋ 
βαΰιλέως παντάτίαΰι Τύχης κλέμμα καΐ 66φι<5μα 
φαίνεται γεγενημένον, όπως μη άτίόλωνται προ των 
έργων δια το γένος ^ άλλ' εν αύτοΐς φανώΰι τοΓ^ 
κατορ^ώμαβι , γνώριύμα της ευγενείας την άρετην 20 
παρέχοντες. ένταϋ%^ά μοι μεγάλου καΐ φρον^'^ον 
ΰτρατηγοϋ λόγος έπειόι Θεμιΰνοκλέους, ρήξεις προς 
τινας των ϋϋτερον ευημερούντων ^Α%'Υΐνη6ν βτρατη- 
γών καΐ προτιμά6%•αι τοϋ Θεμιστοκλέους ά^ιούντων. 
εφη γαρ την ύΰτεραίαν έρίΰαι προς την εορτην 25 
λε^ου^αι» ώ^ εκείνη μέν έβτι κοπώδης κα\ αΰχολος, 

1 αυτή] αντγι Λ\^ πΐ; ουιη άπολω?Μτων ίυη^αίυι• 2 ττ^ρί- 
έοτ{-ί^ε *: πίρί^ατη^ί 6 ατόμα] το ΰτόμα? 20 γνό)ρΐ6μα 
ΑΜιηα: γνωρίσματα 



ΌΕ ΓΟΕΤϋΧΑ ΕΟΜΑΝΟΚϋΜ. 39δ 

έν αντί] δε των καρεΰκεναΰμενων άπολανονβι με&' 
ΎΙβνχιας. την ονν έορτην ειπείν '^άλτι^'η ^^ϊ^^ζ^ ^^^' 
έμοϋ μη γενομένης, που αν ΰν ήΰϋ'αι' ^κάμον τοίννν 
εφη ^ μη γενομένου περί τα Μηδικά, τίς αν υμών 

5 ην ννν ονηόίζ ;' τοϋτό μοι δοκεΐ πρόζ την "Ρωμύλου 
Άρετην η Τύχη λέγειν ^λαμπρά μεν τα βά έργα καΐ 
μεγάλα καΐ ^εΐον ωζ άληΟ-ώς ε^έφηνας αίμα καΐ 
γένος οϋΰαν ύεαυτήν άλλ' οράς %6βον νΰτερείς μου; ^21 
δί γαρ εγώ τότε μη παρηκολούϋ-ηΰα χρηΰτή καΐ 

10 φιλάνθρωπος, άλλ' άπέλιπον καΐ προηκάμην τα νήπια, 
6υ πώς αν έγένου και πόϋ-εν έ^έλαμ-ψας; ει τότε μή 
θήλυ θηρίον επήλθε ψλεγμαΐνον υπό πλήθους και 
φοράς γάλακτος και τραφηύομένου δεόμενον μάλλον 
η θρέ-φοντος, άλλ' άνήμερόν τι τελέως και λιμώττον, 

15 ουκ αν ετι νυν τα καλά ταύτα βαΰίλεια και ναοί 
καΐ θέατρα και περίπατοι καΐ αγορά καΐ αρχεία 
βοτηρικαΐ καλύβαι καΐ ΰταθμοί νομέων ήΰαν, ^Αλ- 
βανόν η Τνρρηνόν η Αατΐνον άνδρα δεΰπότην προ6- Β 
κυνούντων;" αρχή μεν δή μέγιότον έν παντί, μάλιβτα 

20 (ϊ' έν ίδρύύει και κτίβει πόλεως' ταύτην δ' ή Τύχη 
παρέόχε, 6ωόα6α καΐ φυλά^αβα τον κτίΰτην' ή μεν 
γαρ Αρετή μέγαν έποίηύε 'Ρωμύλον, ή Τύχη δ^ 
άχρι τον γενέΰθαι μέγαν έτήρηβε. 

9. ΚαΙ μήν τήν γε Νομά βαΰιλειαν πο?.υχρονιω- 

25 τάτην γενομένην ομολογουμένως ευτυχία διεκυβέρ- 

νηβε θαυμαότή. το μεν γαρ Έγερίαν τινά, νυμφών 

μίαν δρυάδων, δαίμονα ΰοφήν έρωτι τάνδρός έν 

ΰυνουΰία γενομένην , παραπαιδαγωγεΐν και 6υ6χη- 

17 βοτηρίκαϊ *: βοτήραι καΐ 27 τάνδρός *: τ' ανδρός 



396 ϋΕ ΓΟΕΤϋΝΑ ΚΟΜΑΝΟΕΠΜ. 

μαχίζειν την τΐολιτείαν^ ί'ύοζ μν^ωδεύτερόν έΰτι. 

^ καΙ γάρ άλλοι, λεγβεντες αφαΰΌ-αι, γάμων %-είων και 
^εοΐζ εράΰμίΟί γενέΰΰ'αί^ Πηλεΐξ καΐ ^Αγχίύαι καϊ 
'Ω,ρίωνεξ καΐ ΉμαΘΊ'ωνες, ον τίάντωζ άγαπητώζ ονδ' 
άλντΐωζ δίεβίωΰαν. άλλα Νομάς εοικε την άγα^ήν 5 
Τνχην εχείν ώς άλη^ώζ ύννοικον καΐ βννεδρον καΐ 
ΰννάρχονΰαν' η κα^άπερ εν κλνδωνι ^ολερω και 
τεταραγμενω τιελάγει τι] των ττροΰοίκων καΐ γειτό- 
νων εχ^ρα καΐ χαλετΐότητι, την τίόλιν φερομενην 
και φλεγμαίνονΰαν νττο μυρίων πόνων και διχοΰτα- ίο 
6ιών Λαραλαβοϋΰα τονξ μεν άντιτεταγμενονς ^νμονζ 

1) καΐφΰ'όνονς ώβτΐερ πνεύματα κατέββεΰεν' ο^α δε φα<5ι 
τάζ αλκυόνων λοχείας παραδε^αμενην την %'άλατταν εν 
χειμώνι βωξειν και ύυνεκτιϋ'ηνεΐΰΟ'αι , τοιαύτην άνα- 
χεαμενη και περιβτήόαόα γαλήνην πραγμάτων άπόλε- ΐ5 
μον και άνοβον και άκίνδννον και άφοβον, νεοϋταϋ'εΐ 
δήμω καΐ κραδαινομενω παρεύχε ριξώΰαι και καταΰτη- 
6αι την πόλιν, αύ^ανομενην εν ηΰνχία βεβαίως και 
άνεμποδίΰτωζ. ώΰπερ γάρ ολκάς η τριήρης ναυπηγείται 
μεν υπό πληγών καΐ βίας πολλής^ βφύραις καΐ ήλοις 20 
άραΰΰομενη και γομφώμαΰι και ΛρίΌίίί. και πελεκεΰι, 
γενομενην δε ΰτήναι δει και παγήναι ΰύμμετρον 
χρόνον, εως οϊ τε δεΰμοί κάτοχοι γένωνται καΐ 

Ε ύυνήθ'ειαν οί γόμφοι λάβωΰιν' εάν δε υγροΐς έτι 
και περιολιΰ^άνουΟι τοΓ^ άρμοΐς καταΰπαβ^ϊ]^ πάντα 25 
χαλάΰει διατιναχϋ-έντα και δένεται τήν ^άλατταν 
οϋτω την'Ρώμην ό μεν πρώτος άρχων κΓα δημιουργός 

15 άηόλ^μον Ε: καΐ άπόλεμον 24 οννηϋ-^ιαν] αννά- 
φείαν? 



ΌΕ ΓΟΕΤϋΝΑ ΚΟΜΑΝΟΕΠΜ. 397 

ίξ άγριων καΐ βοτήρων ωΰτΐερ εκ δρνόχων κραταιών 
ΰνηύτάμενος, ονκ ολίγονζ πόνους εύχεν ονδε μικροΐς 
άντήρειβε τίολέμοις καΐ κινόννοος ε^ ανάγκης αμυνό- 
μενος τους άν^ιΰταμένους τίρός την γενεύίν καΐ 
5 ϊδρυβίν αύτης' 6 δε δεύτερος παραλαβών χρόνον 
τΐαρέΰχε πη^αί καΐ βεβαιώύαι την αυ^ηύιν ττ] ευτυχία, 
έτΐίλαβόμενος πολλής μεν ειρήνης πολλής δ' ήΰυχίας. ¥ 
ει δε τότε Πορόίνας τις έπέβριβε Τυρρηνικον χάρακα 
καΐ ΰτρατόπεδον παραΰτήΰας τείχε6ιν υγροΐς ετυ 

10 καΐ κραδαινομένοις ή τις εκ Μαρβών άποΰτάς αρει- 
μάνιος δυνάΰτης ή Αευκανός υπό φθόνου και φιλο- 
νεικίας, άνήρ δύΰερις καΐ πολεμοποιός, οϊος ϋΰτερον 
Μουτίλος ή Σίλων ο ^ρα<5υς ή το εΰχατον Σύλλα 
πάλαιόμα Τελεβΐνος, ώς άφ' ενός βυνϋ-ήματος όλην 

15 έ^οπλίζων την 'Ιταλίαν, τον φιλόόοφον Νομάν περιε- 
βάλπιζε %'ύοντα και προΰευχόμενον, ουκ αν άντεβχον 
αί πρώται της πόλεως άρχαΐ προς ΰάλον και κλύ- 
δωνα τοβοϋτον ούδ' εις εύανδρίαν καΐ πλή^Ός £;τε-322 
δωκαν' νυν δ' εοικε της προς τους ϋΰτερον ;τολφου^ 

20 παραΰκευής έφόδιον^Ρωμαίοις ή τότ ειρήνη γενεΰ^αι, 
καΐ καϋ'άπερ άϋ'λητής 6 δήμος εκ των κατά ^Ρωμύλον 
αγώνων εν ήβυχία χρόνον ετών τριών καΐ τετταρά- 
κοντα 6ωμα6κή6ας την δύναμιν άξ,ιόμαχον καταβτήΰαι 
τοΓ^ ϋΰτερον άντιταττομένοις. ούδε γαρ λιμόν ούδε 

25 λοιμόν ούδ' άφορίαν γής ούδ' άωρίαν τινός βέρους 
ή χειμώνος εν τω τότε χρόνω παραλυπήΰαι την 
^Ρώμην λεγουΰιν, ώς ουκ άν%^ρωπίνης ευβουλίας αλλά 

13 Μοντίλος Χ: μονϊλος 14 Τελεοίνος Βαδΐΐθβπδίδ: ?) 
τελεαΐνος ωξ βίΐάβηι: δ? 



398 Ι>Ε ΓΟΚΤϋΝΑ ΚΟΜΑΝΟΕϋΜ. 

^είαζ Τύχης ετΐίτροτΐενονΰηξ των καιρών εκείνων, 
εκλείό^η δ' ονν τότε και το τον 'Ιανοϋ δίπνλον, ο 

Β π;οΑε^ου Λνλην καλονΰιν' άνέωγε μεν γάρ, όταν ύ} 
πόλεμος, κλείεται δ^ ειρήνης γενομένης. Νομά δ' 
άποΰ-ανόντος άνεωγ^Ο-η, τον προς Αλβανούς π;ολεμον 5 
όνρραγεντος. είτα μνρίων άλλων ΰννεχώς ντίολαμ- 
βανόντων, τίάλιν δι ετών όγδοήκοντα και τετρα- 
κούίων έκλεί6%•η μετά τον τίρός Καρχηδονίονς πόλεμον 
ειρήνης γενομένης , Γαΐον Άτιλίον και Τίτον Μαλ- 
λίον ντίάτων. μετά δε τούτον τον δΐ/^αυτον αν^Ίς ίο 
άνεφχ^η και διέμειναν οί τίόλεμοι μέχρι της εν 
^Ακτίω νίκης Καίΰαρος' τότε δ^ ήργηΰε τά "Ρωμαίων 

β οτίλα χρόνον ον πολύν αϊ γάρ άπό Καντάβρων 
ταραχαι και Γαλατίαι ΰνρραγειΰαι Γερμανοΐς, 6ννε- 
τάραξαν την είρήνην. αλλά ταντα μεν εντνχίας της ΐ5 
Νομά προϋιΰτόρηται μαρτύρια. 

10. Την δε Τύχην και οι μετ' εκείνον έ%•αν- 
μαΟαν βαΰιλεΐς ώς πρωτόπολιν και τιΟ'^^νόι/ καί "φερέ- 
:ηίθ/Ιί-ν' της 'Ρώμης άλη%'ώς κατά Πίνδαρον. Σέρβιος 

9 Μαλλιού * 11 μύχ^ι ΒθΠδβΙβΓυδ: αχ^ι 14 Γαλα- 
τίαι Κ: γαλατίας 18 φερεπολιν] οί". Ραπβ. IV 30, 6 
19 κατά Πίνδαρον. Σβρβιος δε Τνλλιος Υί: ν.ατά Πίν- 
δαρον ε%ε6τι δ' οντω &εωρεΓν. ιερόν εατιν Άρετης εν 
^Ρώμ'η τιμώμενον, ο Ονιρτοντις αντοί -ϋαλοναν, άλλ' ό'ψε 
ν,αϊ μετά. τίολλονς χρόνους ίδρν^εν υπό Μαρ-αέλλον τον 
Σνραν,ονοας ελόντος. έοτι δε ηαΐ Γνώμης, η νη /ίία Εΰ- 
βονλίας νεώς, ην Μέντεμ ηαλοναν, άλλα καΐ τοντο Σ-κανρος 
Αιμίλιος περί τά Κιμβριν,ά τοις χρόνοις γεγονώς τιαϋ'ίέρωαεν, 
ήδη τότε λόγων ν,αί ΰοφιαμάτων καΙ οτωμνλίας ^Ελληνικής 
εις την πόλιν παρειορνείβης. αοφίας δε ετι -Λαϊ νϋν ιερόν 
ονκ εχονοιν ονδε αωφροαννης ονδε ^καρτερίας ^ιδε μεγαλο- 
ιρνχίας' άλλα τά γε της Τύχης ιερά πάμπολλα ν,αΐ παλαιά 
καΐ λαμπρά τιμοίΐς πάαιν ώς έπος εΙπείν ενίδρυται καΐ κατά- 



ΏΈ ΓΟΚΤϋΝΑ Ε,ΟΜΑΝΟΚϋΜ. 399 

(Ϊ£ Τνλλίος, άνηρ των βαβιλεων μάλιύτα καΐ την 
δνναμιν αν^ήύαζ τον δήμον καΐ το τίολίτενμα κο- 
όμήΰαξ και τάξ,ίν μεν έταϋ-είς ταΐζ ψηφοφορίαις, τά^ιν 
δε ταΐξ ΰτρατείοαζ, τιμητής δε τίρώτοζ και βίων ετΐΐΰκο- 

5 τΐος και ΰωφρούννης γενόμενος καΐ δοκών άνδρειότατος 
είναι και φρονιμότατος^ αντος εαντον εις την Τνχην 
άνητίτε και άνεδεΐτο την ηγεμονίαν εξ εκείνης" 
ώΰτε και βννεΐναι δοκεΐν αντω την Τνχην διά τ^ι/ο^ Γ 
^νρίδος καταβαίνονβαν εις το δωμάτων, ο ννν 

10 Φενεΰτέλλαν τίνλην καλονύιν. ιδρνΰατο δ' ονν Τύχης 
ιερόν εν μεν Κατίετωλίω το της Πριμιγενείας λεγο- 
μένης, δ πρωτογόνον τις αν ερμηνενΰειε' και το της 
Όφεκονέντις, ην οι μεν πε^'^ι^ν^ον ο^ (^έ ^ϋεί-λ^χί-ον 
είναι νομίζονΰι. μάλλον δε τάς ^Ρωμαϊκάς εάΰας 

ΐδ όνομαΰίας Έλληνιβτι τάς δννάμεις των ίδρνμάτων 
τίειράβομαι καταρι^μηύαύ^-αι. καΐ γάρ ιδίας Τύχης 
ιερόν εΰτιν εν Παλατίφ, και το της ί^εντρίας, ει 
και /^'Ι'ΟίΌΐ', άΑλ' έχον εκ μεταφοράς άνα^εώρηύιν, 
οίοΐ' ελκούΰης τά πόρρω και κρατούΰης ΰνμτΐροΰ- 

20 ιόχόμενα. παρά δε την Μονΰκώΰαν καλονμένην 

κρήνην ετι παρϋ-ένον Τύχης ιερόν εΰτι και εν ^^-323 

ΰκνλίαις επιΰτρεφομένης' εν δε τω μακρω βτενωπω 

μ,ΒμΐΆται τοΐξ επι-φανεΰτάτοίς μ,έρεα ν,αΐ τότιοις της πόλεως. 
■ααϊ το μεν της ανδρείας Τύχης ιερόν υπό {άπό οοίΜ.) Μαρ- 
%ίον "Αγν.ον τον τετάρτου βαΰι,λεως ίόρνΟΊν ηαϊ όνομαβ&εν 
όντως, οτι ηλειατον η ανδρεία τύχης {ϋ'Λ λΥ: πλεωτον αν- 
δρείας η τύχης) εις το νι-ααν μετέαχηγ,ε•^ το δε της γνναι-κείας 
ανϋ-ις υπό {από οοάά.) των γυναικών, άί Μάρν,ίον Κοριολανον 
απέΰτρεΛραν επάγοντα τ^'Ρώμτ] πολεμίους, ν.α&οαιωΟ'εν ονδείς 
αγνοεί. Σέρβιος δε Τύλλιος ' 11 Καπετωλίω* Ιιΐο βί ίηή-ίΐ: 
ν,απίτωλίω 20 Μουο-αώααν Βίΐδίΐθβπβίδ: μουαικόοΰαν 21 
Αίακυλίαις Μ: «|3ί.σκνμοίΐ9 



400 Ι>Ε ΓΟΕΤϋΝΑ ΕΟΜΑΝΟΕϋΜ. 

Τύχης βωμός ενελτΐίδος' εΰτί δε καΐ παρά τον της 
Αφροδίτης έτίΐταλαρίον βωμον άρρενος Τύχης εδος. 
αλλαί τε μνρίαι Τύχης τιμαΐ καΐ έτακληβες, ων τάς 
τίλειύτας 27δροΰέο^ κατεύτηβεν, ειδώς οτι μεγάλη 
ροπή μάλλον δ' ολοι^ ή Τύγ^η παρά πάντ έΰτΐ τά 5 
των άν%•ρώπων πράγματα^ καΐ μάλιβτά γ' αντοϋ δί' 
εντνχίαν ίξ αιχμαλώτου καΐ τίοΑθ^^ΐί-Όν γένους είς 

Β βαΰίλείαν προαχ^εντος. του γάρ Κορνικλάνων άότεος 
άλόντος 'δπο ^Ρωμαίων, Όκρηΰία παρΟ'ένος αίχμάλω- 
'^ος, ης ούδε την ο'φιν ούδε τον τρόπον ημαύρωύεν ίο 
ή Τύχη, δοΟ'εΐΰα Τανακυλλίδί τη Ταρκυνίου γυναικί 
του βαύιλέως έδούλευΰε' καΐ πελάτης τις ειχεν αυτήν, 
ους κλιέντης ^Ρωμαίοι καλοϋΰιν' εκ τούτων έγεγόνει 
Σερούίος. οι ^' ου φαΰιν , αλλά παρ&ενον την 
Όκρηβίαν άπάργματα καΐ λοιβήν εκάΰτοτε λαμβά- 15 
νουΰαν άπο της βασιλικής τραπέζης έπΙ την εΰτίαν 
κομίζειν' και ποτέ τυχειν μεν αυτήν, ώΰπερ είώ^ει, 
τω πυρί τάς άπαρχάς έπιβάλλουβαν, αίφνίδιον δε 
της φλο^ο^ μαραν^είύης ^ορί-οι^ ανδρός άνατεΐναι 

Ο τ^ον^μον εκ της εΰτίας, και τοϋτο την κόρην τη 20 

Τανακυλλίδί φράΰαι μόντ] περίφοβον γενομένην. την 

δε ΰυνετήν οϋΰαν καΐ φρενήρη κοβμήΰαί τε τήν 

κόρην δ(>α νύμφαις πρέπει και ΰυγκαΟ-εΐρ^αι τω 

φάΰματι, ΰ-εΐον ήγουμένι^ν. οι μεν ήρωος οικουροϋ 

λέγουύιν, οί δ^ ^Ηφαίύτου τον έρωτα τούτον γενέ- 25 

0ϋ'αι. τίκτεται δ' ούν Σερούιος, και βρέφους οντος 

1 Ευέλπιδος Χ: ευέλπιδος ι) ώς ελπίδος 2 ίπιτα- 

Ιχρίον] ί'ογί επιταλοίΰίου 11. 21 Τανατινλλίδι Βαδϊΐθθπδίδ: 
Ταρ-Λυλλίδι. δβά ρ. 401, 10 Γθοίθ άαΐ: Τανα7ΐν?Μδος οοάοχ Υ* 
IV) άνατίΐλαι Κ 



ΌΈ ΓΟΕΤϋϊίΑ ΕΟΜΑΝΟΚϋΜ. 401 

η κεφαλή ΰελαζ άΰτροίπΤ] παραπλήΰίον άτιήΰτραψεν. 
οι 0£ τΐερϊ Άντίαν ονχ οντω λέγονβιν^ άλλα τνχεΐν 
μεν χω Σερονίω την γυναίκα Γεγανίαν ^νήΰκονβαν, 
αυτόν δε τηζ μ7]τρόζ τίαρούβης εΙς ϋττνον εκ δνβΰ'ν- 

5 μόας καΐ λύτΐης άτΐοκλιϋ'ϊίναι' καΐ κα^ενδοντος αντον Ώ 
ταΐζ γυναι^Ιν οφΟ'ψ'αΰ το τίρόύωΐίον αντοϋ ηυρί 
περιλαμτίόμενον όπερ ήν μαρτύρων αύτω της εκ 
τΐυρόο; γενεϋεως^ βημειον δε χρηΰτόν έτά την άπροό- 
δόκητον ήγεμονίαν ^ ής έτυχε μετά την Ταρκυνίου 

10 τελευτήν, Τανακυλλίδος βτΐουδαβάόης. έτιεί πάντων 
γε των βασιλέων προς μοναρχίαν οντος άφυεότατος 
δοκεΐ γενέΰ&αί καΐ άπροϋ'υμότατος, ος γε την βαΰι- 
λείαν άπο%'έ6%'αι διανοηθείς εκωλύΰ'η' τελευτώΰα 
γαρ ως εοικεν έξ,ώρκωΰε τούτον έμμειναν τι] άρχΐ] καΐ 

ΐδ μη προέβθαι την πάτριον "Ρωμαίων πολιτείαν. ούτως 
ή Σερουίου βαβίλεία παντάπα^υ της Τύχης, ην έλαβε 
τε μη προΰδοκήόας καΐ μη βουλόμενος δοεφύ^,α^εν. 

11. ^^λλ' ίνα μη δοκώμεν ώόπερ εις τόπον Ε 
άμαυρόν τον παλαών χρόνον εκ των λαμπρών καΐ 

20 εναργών τεκμηρίων φεύγειν καΐ ύποχωρεΐν , φέρε 
τους βαβιλεΐς εάΰαντες επί τάς γνωριμωτάτας πρά- 
^ευς καΐ τους έπιφανεΰτάτους ^τολδ/ί-οΐ'^ τον λόγον 
μεταγάγωμεν. οίς πολλήν τόλμαν καΐ άνδρείαν "αίδώ 
τε ΰυνεργόν άρετάς δορυμάχου^ ως φηΰι Τίμόΰ-εος, 

2ΐ>τίς ουκ αν ομολογήύειεν, ή δ' εύροια τών πραγμά- Έ 
των καΐ το ρόϋ-ίον της είς τοΰαύτην δνναμιν κΓα 
αύ^ηΰίν ορμής, ου χερύΐν άνϋ'ρώπων ούδ' ορ^ιιαΓ^ 

3 Γεγανίαν Βαδίΐββπδίδ: γετανίαν 15 μη Χ 24 

Τιμόϋ-εος] Βθγ^Ις. 3 ρ. 622 27 όρμαίς] γνώμαιςΛΥ 

ΡΙιιίείΓοΙιΐ ΜοΓΕίΐα. Υοΐ. Π. 26 



402 Ι)Ε ΓΟΕΤϋΝΑ ΚΟΜΑΝΟΚϋΜ. 

τΐροχωρονΰαν ήγεαονίαν, ^εία δε πομτίί] καΙ πνεν- 
ματι Τύχης έτΐΐ,ταχννομενην^ έτίΐδείκννται τοίζ ορΰ'ώς 
λογιζομ,ενοίζ. τρόπαια τροπαίοις έτίανίΰταται καΐ 
%-ρίάμβοι &ρίάμ,βθίς άτίαντώύί^ καΐ το πρώτον αίμα 
των οπλών ετι Ο'ερμόν άποκλνζεταυ τω δεντερω 5 
καταλαμβανόμενον. τάζ δε νίκας άρι%'μον6ιν ου 
νεκρών πλήξει καΐ λαφύρων^ άλλα βαύιλείαις αΐ- 
χμαλώτοίς καΐ δεδονλωμένοις έΟ'νεΰυ και νήΰοίζ και 
ήπείροίς προόοριξομεναίζ τω μεγε&ει της ηγεμονίας, 
μία μάχγι Φίλιππος άπεβαλε Μακεδονίαν, μια πληγ•ϊ] ίο 
παρεχώρηΰεν ^Αντίοχος Άβίας, απα^ Καρχηδόνιοι 
324: αφαλέντες άπώλεβαν Αιβύην. εις άνηρ /ιι-ί-όί^ ορμ-τ) 
στρατιάς ^Αρμενίαν προΰεκτήΰατο Πόντον Εν^εινον 
Σνρίαν Αραβίαν Αλβανούς "Ιβηρας τα μέχρι Καν- 
κάΰον καΐ ^Τρκανών' και τρις αντον ο περιρρέων την ΐ5 
οίκονμένην 'ί^κεανος είδε νικώντα. Νομάδας μεν 
εν Αιβύϊ] μέχρι των μεΰηβρινών άνέκοφεν ήιόνων, 
'ίβηρίαν δε Σερτωρίω ΰνννοΰήΰαβαν άχρι της Ατλαν- 
τικής κατεΰτρέψατο ^αλάόόης' τους δ' Αλβανών 
βαΰιλεΐς διωκόμενους περί το Κάΰπιον πέλαγος 20 
έΰτηΰε. ταντα πάντα κατώρθ'ωΰε δημοΰία τυχτ} 
χρώμενος, εί&' υπό της ιδίας ανετράπη μοίρας. 6 
Β (Ϊ£ ^Ρωμαίων μέγας δαίμων ουκ εφήμερος πνενβας 
ονδ\ καιρόν άκμάβας βραχνν ως 6 Μακεδόνων., ονδε 
χερύαιος μόνον ώς δ Αακώνων ονδ' ενάλιος ως 6 25 

1 προχωρονοαν Κ: προοχωρονΰαν 2 ετητκχννομ^ένην 
ίάβιη: ίπίταχννομένης 9 προαορίξομέναις Εηιρβήυδ: 

προΰορμιξομ,Εναις 10 Φίλιητζος — Μα-Λΐδονίαν Βαδϊΐοβηίίδ: 
φίλιππον — μοοαδονία 17 άνίν.ο'^ΐν Κ: άπεκο-ψίν 20 
τΐίρΐ Κ: επΙ 24 Μαν,εδόνων *: μα'Λεδών 



ΒΕ ΓΟΚΤϋΝΑ ΚΟΜΑΝΟΕϋΜ. 403 

Ά^Ύΐναίων, ονδ' όφε χίνη^εΐζ ώς 6 Περΰών, ονδε 
ταχν πανύάμενοζ ώξ 6 Κολοφωνίων άλλ' άνωθεν εκ 
πρώτων γενεΰεων τγι ηόλευ βννηβηβαζ καΐ ΰνναν- 
^ηϋ-είς καΙ ΰνμτίολιτενβάμενοζ^ καΐ παραμείναν βέβαιος 

5 εν γΐ] καΐ ^αλάττΐ] καΐ πολέμοΐζ καΐ είρηντ} καΐ προξ 
βαρβάρους καΐ προς "Ελληνας, οντος Άννίβαν τον 
Καρχηδόνίον, φΟ^όνω καΐ ταΐς πολιτικαΐς έχ^ραις 
μηδενός οικοΟ'εν επιρρέοντος, ώύπερ χείμαρρον ε^έχεε 
καΐ κατανάλωνε περί την Ίταλίαν. οντος το Κίμ- Ο 

10 βρων καΐ το Τεντόνων βτράτενμα μεγάλους διαβτη- 
μαβί τόπων και χρόνων εχώριΰε καΐ διέβπαΰεν, ϊν 
άρκέβτ} Μάριος έκατέροις ανά μέρος μαχόμενος, καΐ 
μη ΰνμπεΰοϋβαι τριάκοντα μυριάδες ανδρών αήττη- 
των και αμάχων οπλών δμον κατακλύύωβι την Ίτα- 

15 λίαν. δια τούτον Άντίοχος μεν ήβχολείτο, πολε- 
/ι*ου|ΐιενον Φιλίππου, Φίλιππος δε, κινδυνεύοντος 
^Αντιόχου, προηττημένος έπιπτε ' ΜιΘ'ριδάτην δέ, του 
Μαρΰικοϋ πολέμου την 'Ρώμην έπιφλέγ οντος , οίΐ> 
ΣαρματικοΙ καΐ ΒαβταρνικοΙ πόλεμοι κατεΐχον Τι- 

20 γράνην δε Μΐχ^ριδάτου λαμπρού μεν δντο^ υπόνοια 
καΐ φθόνος έχώριζεν, ήττωμένω δ' άνέμι^εν εαυτόν 
ύυναπολέΰ&αι. 

12. Τί δ' ούχΙ καΐ περί τάς μεγίΰτας ύυμφοράς 
ώρ^ου την πόλιν ή Τύχη; Κελτών μεν περί τό 

2δ Καπετώλιον ΰτρατοπεδευόντων καΐ πολιορκούντων 

την άκρόπολιν, 

^νοϋβον άνά ΰτρατόν ωρΰε κακήν, όλεκοντο (ϊί λαοί'' 

2 Κολοφωνίων'] Καρχηδονίων^ 14 οηλων] 88,ηιιιη βδί. 
ο£. ρ. 408, 13 1δ τοντον Κ: τοντο 27 Ηοιη. Α 10 

26* 



404 ϋΕ ΓΟΕΤϋΝΑ ΚΟΜΑΝΟΕϋΜ. 

ττιν δε νυκτερινην εφοδον αντών, λεληϋ'ότων τΐάντας 
άν^ρώτΐονς , ή Τύχη καΐ ταντόματον εκτινβτον εποί- 
ηΰε γενέΰϋ-αί. περί ης καν βραχεί τΐλείω δυελ^είν 
ί'6ως ονκ 'άκαιρόν έύτι. μετά την έτι ^Αλλία, τΐοταμω 

Ε "Ρωμαίων μεγάλην ητταν οί μεν είζ 'Ρώμην κατά- 5 
ράντες άτίο της φνγης ταραχής ΰννανατίληύαντες τον 
δημον έ^ετίτόηΰαν καΐ διεΰκεδαΰαν, ολίγων εις το 
Καπετώλιον άναύκεναΰαμενων καΐ δίακαρτερονντων. 
Οί δ' ενϋ-υς άπο της τροπής εις Βηίονς ΰνναϋ-ροί- 
β^έντες ίιρονντο δικτάτωρα Φονριον Κάμίλλον, ον ίο 
εντνχών μεν κοίΐ ν-ψανχενών δ δήμος άπεΰείΰατο καΐ 
κατέβαλε, δίκτ] περιπεΰόντα δημοΰίων κλοπών πτή- 

Γ ί,ας δε καΙ ταπεινωθείς άνεκαλεΐτο μετά τ'^ν ήτταν, 
εγχειρίζων και παραδιδονς άννπενθννον ηγεμονίαν. 
ΐν' ονν μη καιρώ δοκη νόμφ δε λαμβάνειν 6 άνήρ, ΐ5 
μηδ' ώς άπεγνωκώς την πόλιν οπλοις άρχαιρεόιάζτ^ 
τά τον ΰτρατοϋ ΰποράδος και πλάνητος, έδει τονς 
εν Καπετωλίω βονλεντάς έπΐίΡηφίβαβθαν την τών 
ΰτρατιωτών γνώμην μίχΟ-όντας. ^ν ονν Γάιος Πόντιος 
άνήρ άγαϋ'ός, και τών δεδογμένων αντάγγελος νπο- 20 
ΰτάς έ'^εσΟ"^^ τοΓ^ ^τ Καπετωλίω μεγαν άνεδεξατο 
κίνδννον' η γαρ Ιδός ην δια τών πολεμίων κύκλω 
φνλακαΐς καΐ χάζ,ΐί^ι την άκραν περιεχόντων, ώς 
ονν επι τον ποταμδν ήλθε νύκτωρ, φελλούς πλατεΐς 

32δ νποΰτερνιΰάμενος και το όώμα τη κονφότητι τοϋ 25 

2 ταντόματον '*: το αντόματον 3 τιάν * ν,αν 4 

Ιτττ' !4λί1ια -Βαβΐΐββηδΐδ : εν παλλία 6 από Ε.: νπο 8 

Καπατώλιον ιιηπ8 οοάβχ: ν,απίτώλιον 15 λαμβάνεινί λαγ- 
χάνίΐν Ραίιζί^ίπδ 16 άρχαιρεαιάξτ] τα] άρχαιρεοιάξηταί 



ΌΕ ΡΟΚΤϋΝΑ ΚΟΜΑΝΟΚϋΜ. 40δ 

όχήματοζ τίαραΰ'εμενος άφηκε τω ρόω' τνχών δε 
τνράον καΐ ΰχολαίως υποφέροντος ηχΐ^ατο ττίζ άντι- 
πέραζ οχΰ-ης άΰφαλώζ, καΙ άποβάζ εχώρεο προς το 
των φώτων διάκενον, τω τε ΰκότει και ττ} βιωπί] 

5 τΎΐν ερημί'αν τεκααιρόμενος' εμφνς δε τω κρηανω, 
και ταΐς δεχομέναις την έπίβαΰΐν και παρεχονΰαις 
άντίληφιν εγκλίΰεΰι και περιαγωγαΐς και τραχντηΰι 
της πέτρας παραδιδονς εαυτόν και επερειΰάμενος 
ε^ίκετο προς το άντιπέρας καΐ άναληφΰ'είς υπο των 

ίο προφυλακών έδήλωΰε τοΓ^ έ6ω τα δεδογμένα' και Β 
λαβών το ψήφιΰμα πάλιν ωχετο προς τον Κάμιλλον. 
ημέρας δε των βαρβάρων τις άλλως τον τόπον 
περιιών ως είδε τούτο μεν ίχνη ποδών άκρώνυχα 
και περιολιβΟ^ήύεις, τοϋτο δ' άποτριβάς και περι- 

ΐό κλάύεις της έπιβλαβτανούόης τοΓ^ γεώδεβι πόας 
ό/Ικου^ τε βώματος πλάγιους καΐ άπερείΰεις, έφραζε 
τοις άλλοις, οί ^£ δείκνυβ^αι την οδόν αυτοις υπό 
των πολεμίων νομίζοντες έπεχείρουν άμιλλάΰ&αι, και 
της νυκτός το έρημότατον διαφυλά^αντες άνέβηβαν 

20 λα^όντες ου μόνον τους φύλακας, αλλά και τους 
αυνεργους και τους προκοίτους της φρουράς κύνας Ο 
υπνω κρατηΰ-έντας. ου μην ηπόρηΰεν η της 'Ρώμης 
Τύγ^η φωνής κακόν τοΰοϋτο μηνϋβαι και φράΰαι 
δυναμένης, χήνες ιεροί περί τόν νεών της "Ηρας 

25 έτρέφοντο ^εραπεύοντες την ^εόν. φύβει μεν ούν 
τό ζωον εύϋ-ορύβητόν έΰτι καΐ ψοφοδεές' τότε δέ, 
βυντόνου περί τους ένδον οϋβης απορίας άμελου- 

9 άντιπίρας] άνω της πέτρας ΕιηρβΓΪα8 16 έπίρίΐ- 

αεις Κ 19 ήρίμώτατον? 21 καΐ τονς] καΙ? 



406 ϋΕ ΕΟΚΤϋΝΑ ΚΟΜΑΝΟΕϋΜ. 

μένων αντών^ λεπτός ήν καΐ λψώδγις 6 υπνοζ, ωβτ 
εν^νς γιύ^Όντο των πολεμίων νπερφανεντων της 
ότεφάνηξ %αί καταβοώντες ίταμώζ Λροΰεφεροντο, καΐ 
τγ] των οτΐλων οφεί μάλλον έκταραττόμενοι κλαγγης 

Ώ δίατόρον καΐ τραχείας ένετίετίλήκεΰαν τον τόπον νφ' 5 
ής άναβτάντες οι ^Ρωμαΐον καΐ ΰνμφρονήΰαντες το 
γενόμενον εώΰαντο καΐ κατεκρήμνίύαν τονς πολε- 
μίους, πομπενευ δε μέχρι νυν έπΙ μντίίμγι των τότε 
ΰνμπτωμάτων κνων μεν άνεβταυρωμένος , χην δε 
μάλα ΰεμνώς έπΙ ΰτρωμνης πολυτελούς καΐ φορείου ίο 
καθήμενος, η δ^ όψίς έπιδείκνυται Τύχης ίβχυν καΐ 
προς άπαν εύπορίαν εκ των παραλόγων^ όταν τι 
πραγματεύεται, καΐ ΰτρατηγΐ], νουν μεν άλόγοίς καΐ 
αφροΰιν άλκην δε και ^ράΰος δειλοΐς έντιϋ-είΰης. 
τίς γαρ ουκ αν ως άληϋ-ώς εκπλαγείη καΐ ^αυμάΰειεν^ ΐ5 

Ε έμπασης γενόμενος καΐ λογιύμω τινι την τότε κατη- 
φειαν καΐ την νυν υπάρχουΰαν εύδαιμονίαν της 
πόλεως περιλαβων καΐ άποβλέ-φας ανω λαμπρότητα 
καΐ πλοϋτον αναθημάτων καΐ τεχνών άμίλλας καΐ 
φιλοτιμίας πόλεων κα\ βτεφάνους βαΰιλεων, καΐ ο6α 20 
γη φέρει καΐ θάλαττα και ι/ί5<^<^^ ^^^ ήπειροι και 
ποταμοί καΐ δένδρα και ζώα καΐ πεδία καΐ όρη και 
μέταλλα, πάντων άπαρχάς έριξούΰας εις κάλλος όψει 
και χάριτι κο^μοΰ(3|; τον τόπον, ώς ταύτα παρά 
μικρόν ήλΌ'ε μη γενέσθαι μηδ' είναι-, πυρί δε καΐ 25 
ΰκότει φοβερω και όρφντ] και ξίφεβι βαρβάροις καΐ 
μιαιφόνοις Ό-υμοΓ^ κρατουμένων πάντων, ευτελή και 

17 ννν Κ 26 ορφνη *: όρφν^ 



ΏΕ ΕΟΚΤϋΝΑ ΚΟΜΑΝΟΚϋΜ. 407 

άλογα και ατολμ,α θρέμματα 6ωτ7]ρίαζ άρχην παρεΰγ^ε, Γ 
καΐ τονς μεγάλους εκείνονς άριΰτεΐζ καΙ ηγεμόνας 
Μαλλίονζ καΐ Σερονίονξ καΐ Ποβτονμίονζ καΐ Πα- 
ταρίονς των ανΟ-ίς οίκων γενάρχας, παρ* ονδεν τίμον- 

5 τας άτΐολεϋΰ'αί ^ χιόνες άνε6τη6αν ντιερ τον τίατριον 
^εον καΐ τηζ πατρίδος άμννε6&αί; ει δε, ωΰπερ 
ΠολνβίΟζ εν τι] δευτέρα βίβλω περί των τότε την 
^Ρωμαίων τίόλιν καταλαβόντων ίΰτόρηκε Κελτών, 
άληΟ'ές έύτιν οτι τίροΰτίεβούΰί]^ αυτοΐζ άγγελίαξ 

10 φ^είρεβΟ^αι τα οΐ'κοι , των προβοίκων βαρβάρων 
εμβεβληκότων εις την χώραν καΐ κρατούντων, άνε- 
χώρηβαν είρήνην δεμένου τΐρος τον Κάμιλλον, ονδ' 326 
άμφιββήτηΰίζ εΰτο τιρος την Τνχην, ώ§ ονχΐ τηζ ΰω- 
τηρίαζ αιτία κατέΰτη τιεριβτίάΰαβα τονζ πολεμίους, 

15 μάλλον δ' άποΰπάΰαΰα της 'Ρώμηζ άπρούδοκήτως. 

13. Άλλα τί δει περί ταϋτα διατρίβειν, α 6αφες 
ούδεν ούδ' ωριΰμένον έχει τω και τα πράγματα 
διαφΰ'αρηναι των ^Ρωμαίων και ΰυγγυ&ηναι τους νπ' 
αυτών υπομνηματισμούς, ώς Λίβιος ιΰτόρηκε ; τα γαρ 

20 ϋύτερον μάλλον δντα δήλα και καταφανή ό^βί-κζ/ΰδί- 
την της Τύχης εύμάνειαν. εγώ δε τίϋ-εμαι και την 
'^λε^άνδρου τελευτήν, άνδρος εύτυχημαβι μεγάλοις 
και κατορΰ'ώμαΰι λαμπροΐς υπό ϋ-άρόους αμάχου και Β 
φρονήματος ωβπερ αΰτρου φερομένου και διάττοντος 

2δ έπι δνΰμάς έ^ ανατολών καΐ βάλλοντος ηδη τάς τών 



3 ΣΕ^ονίονς\ Σερουιλίονς Τν 5 τον πατρίου Ό"£θϋ] 

τών πατρίων &εών Κ 17 πράγματα'\ γράμματα Κ. οΓ. Ιίΐν. 
6, 1 18 δίαφ^αρήναι — ανγχν^ήναί] ΰυγχνΰ-ήναι — δια- 

φϋ-αρήναι Α)3Γθ8θ1ιϊιΐ3 21 τίέ-εμαι] τνχην τί&εμαί? 



408 ϋΕ ΓΟΕΤϋΝΑ ΕΟΜΑΝΟΕϋΜ. 

οτίλων ανγάς εις την Ίταλίαν, ώς πρόφαΰΐζ μεν ^ν 
αντω τηζ ότρατείας 6 Μολοττοζ ^^λε^ανδροζ ντίο 
Βρεττίων καΐ Αενκανών περί Πανδοϋίαν κατακεκομ- 
μενοζ' 6 ό' άγων αντόν ώζ αληθώς επί πάντας αν- 
θρώπους δό^ης έρως και ηγεμονίας ζήλον εΰχε καΐ 5 
αμίλλαν ντίερβαλεΰΰ^αί τα Αιοννΰον καΐ ^Ηρακλέους 
πέρατα της ΰτρατηλαΰίας. της δ' Ιταλίας έπννθά- 
νετο την εν 'Ρώμγι δνναμίν καΐ άλκην ώΰπερ ότό- 
μωμα προτεταγμένην' όνομα γαρ καΐ δό^α τούτων 
έπιφανεβτάτη διεπέμπετο προς αντον ωύπερ αθέλητων ίο 
μνρίοις έγγεγνμναόμένων πολέμοις. 

^ον γαρ άναιμωτί γε διακρινΟ-ημεναι οί'ω,' 
ΰνμπεβόντων δττλο^^ άνικητοις φρονημάτων αδούλω- 
των, πλήθος μεν γαρ ηβαν οντοι τριβκαίδεκα μυριά- 
δων ουκ ελάττους, πολεμικοί δε καΐ άνδρώδεις ΐ5 
άπαντες, 

^ επιΰτάμενοο μεν άφ' ϊππων 
άνδράΰί μάρναΰθαυ καΐ οθι χρη πεξον εόντα.' 

1 ως πρόφαΰίς] ίοϊϊ. ως ουηι Υ^ άβίβίο ^^^βι'Ά οοιτί^θηοΐο, 
δτιιιΐ ίΐα: πρόψαοις μίν γαρ ην αντω κ£ 4 επΙ ΜαΛνΐ^ΐιΐδ: ό 
επί 12 δια'Λρίνέεαϋ-αι όίω Ηοιη. ΰ 148 17 Ηοιη. ι 49 



ΠΕΡΙ 
ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΤΤΧΗΣ Η ΑΡΕΤΗΣ. 



ΛΟΓΟΣ Α'. 

Οντοζ 6 της Τνχης λόγος εΰτίν, ί'δίον χαΐ μόνης 
αντης έργον άτίοφαινομένης Άλεξ,ανδρον. δει δ 
άντειτίεΐν ντΐερ φίλοΰοφίας, μάλλον δ^ νπερ ^Αλε- 
ξάνδρου δνβχεραίνοντος καΐ άγανακτονντος, ει προίκα Ε 
5 δόξ,εί και τίαρά της Τύχης λαβείν την ηγεμονίαν, 
ην ώνιον αίματος τίολλον και τραυμάτων επαλλήλων 
κτώμενος 

^πολλάς μεν άνπνονς νύκτας ί'ανεν, 
ηματα (5' αιματόεντα διεπρηβΰεν πολεμίζων' 
10 προς αμάχους δυνάμεις και άπειρα φϋλα καΐ ποτα- 
μούς άπεράτους κα^ πέτρας άτοξεύτους, ευβουλία 
καΐ καρτερία και ανδρεία και όωφροΰύντ] παρατατ- 
τόμενος. 

2. Οΐμαι δ' αν αύτον ειπείν προς την Τύχην Ρ 
15 τοΓ? κατορ&ώμαόιν αύτην έπιγράφουΰαν ^ μη μου 
διάβαλλε την άρετήν μηδ' άφαιροϋ περιύπώβα την 

2 αυτής Αΐ)Γβ3θ1ιΐυ8 : αντης 8 Ηοιη. Ι 32δ 12 τταρα- 
ταττόμενος Ε: ηαραηεμπόμενος 



410 Γ>Ε ΑΙΕΧΑΝϋΚΙ ΜΑΟΝΙ 

δό^αν. ζίαρειος ην ΰον εργον^ ον εκ (ίονΑου καΐ 

άΰτάνδον βαΰίλεως κνριον Περΰών εποίηΰας' και 

Σαρδανάτίαλος, ω το διάδημα της βασιλείας Λορ- 

φνραν ^αίνοντι τίεριέ^ηκαξ. εγώ δ' εις Σονΰα 

νυκών δι ^Αρβηλων άναβεβηκα, καϊ Κιλικία μοι 5 

Λλατεΐαν άνεω^εν Αί'γνπτον, Κιλικίαν δε Γράνι- 

κοζ, ον ΜιΟ-ριδάτγι καϊ ΣτΐΐΟ'ριδάττ] νεκροΐς έτίΐβάς 

διετίέραΰα. κόΰμει ΰεαντην καϊ ΰεμνννον βαβιλενΰιν 

άχρώτοις καϊ άναιμάκτοίζ' εκείνοι γαρ εντνχεΐς 'ήΰαν, 

^2Ί^Ω^χοι και Άρτο^ερξ,αι, ους ενΟ-νς εκ γενετής τω ίο 

Κνρον 'ϋ'ρόνω ενίδρνΰας. τονμόν δε 6ώμα τίολλα 

ύνμβολα φέρει Τνχης ανταγωνιζόμενης ον ύνμμα- 

χονΰης. πρώτον εν 'Ιλλνριοΐς λί^φ την κεφαλήν 

ντίέρω δε τον τράγηλον ή?.οήΰ'ην' ετΐ,ειτα %ερϊ Γρά- 

νικον την κεφαλήν βαρβαρική μαχαίρα διεκότίην, εν ΐ5 

^' 'Ιΰΰω ξίφει τον μηρόν Λρος δε Γάζη το μεν 

ΰφνρον ετο^εν&ην, τον δ^ ώμον εκτίεΰών βαρνς 

δ'ξ έδρας τιεριεδίνηβα' τίρος δ% Μαρακανδάνοις 

Β το^ενμαβι το της κνήμης όβτεον διεΰχίό^ην ' τα 

λοιτία δ' Ινδών τΐληγαι και βίαι ^νμών' εν ^Αΰτία- 20 

βίοις έτο^,εν%'ην τον ώμον, εν δε Γανδρίδαις το 

ΰκελος' εν δε Μαλλοΐς βέλει μεν αΛο τοξον το 

ΰτερνον ενερειΰ&εντι και καταδνΰαντι τον βίδηρον, 

ντίέρον δε Λληγΐ] παρά τον τράχηλον, οτε τίροβτε- 

^εΐΰαι τοΓ^ τείχεΰιν αί κλίμακες εκλάό^ηΰαν εμε 25 

ά' η Τνχη μόνον ΰννειρ^εν ονδε λαμτίροΐς άντα- 

10 Άρτο'ξ