(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Onomasticon"

t^ ..\^ 



t^tif^ 



.!.<*!' 












' iBr4i^ 









i^'"^ 



Λ 



ii 



ο 



ι- > 



ULIi)PaLLuCIS 

ο Ν ο ΜΑ S TIGON 



C υ Μ 



ANNOTATIONIBUS INTERPRETUM. 



C υ R Α ν Ι τ 



GUILIELMUS DINDORFIUS 



V ο L. Ι. 




ι 

Ι ^ τ. 









LIPS1AE 

ΙΝ LIBRARIA KUEHNIANA 
MDCCCXXIT. 



ι: τ y (■ 



BENEVOLO LEGTORJtr 

-ι 

HENRICUS WETSTENIUS S. 



Veterls more fabulae, prologus in scenam pro• 
deo praefationum sequentium ; quarum cum ma- 
ior hic sit frequenlia quam vulgo solet, et eius 
rationem reddere , et monere qnaedam alla con- 
stilui quae ad huius editionis liistoriam faciunt; 
tum et 11 e debita laude fraudarentur, qui liberali 
manu symbolam quisque suam contulerunt, quo 
Pollvix prodiret ornatior. De quo in lucem 
edeiido lum coepi prlmura cogitare quum milii 
comparassem variaates lectioues celeb. Isaaci 
Vossii. Post haec egi cum cl. Kuehnio^ Lingua- 
rum Orient. in Acad. Argeiitoraiensi Professore 
P. ut et uobis suas notas coucederet : nec luHmus 
repulsam , praesertim cum reclperem me et alia 
subsidia procuralurum, qiiibus ille omnino care- 
bat. Codicetn Antwerpiensem debeo humanitati 
rev. viri Danielis Papebrochii Soc. lesu Pres- 
byteri, cujus et erat ornameiitum singulare. Sal- 
masianas et Valesianas curas subministravit opera 
viri omni encomio maioris lo. Georgii Graeviiy 
cuius memoriam nunquam sine lacrymis recolo, 
ita me amavit tenerrime vir candidissimus, quem 
et ego vicissim phiriraorum aunorum spatio amavi 
imprimis, suspexi et colui. Nunquam mihi ex- 

cident amicissirqa quae olim ^d me dedit verba•* 

Pollux FoL i. a 



2 Η. W Ε Τ S Τ Ε Ν 1 1 

Nostram animorum coniunctionem virtutis radi- 
cibus nixam niliil dissociaLit , uisi quae nos rehus 
omnibus valedicere iubebit extrema bora. Nec 
defuit unquam promissis vir optlmus: cuius sa- 
crosancta mibi semper erit atque suavissima re- 
cordatio. Sahnasianum codicem obtinuerat cl. 
Graevius ab Ludoifico Salmasio Claudii filio ; Ya- 
lesianum a Guilielmo Prastello Antecessore Au- 
relianensi; quorum benevolentiae haec accepta 
referimus. Qua ratione his usus sit cl. Kuehnius^ 
ipsius indicatpraefatio: iit et quibus indiciis pri- 
nium investigaverit in Commentarium eruditissi- 
mum Gothofredi lungermanni, quem tamen nun- 
quam vidit, licet ipsi ante obitum inuotuisset ubi 
haereret. Nempe ilhistris Artopoeus^ Cancella- 
rius Zeizensis, non ante destitit inquirere quam 
invenisset. Latitabat hic tantus tbesaurus Altorli 
.prope Norimbergam j apud sutorem quendam, 
cui illum nescio quis pignori dederat pro paucis- 
simis nummulis; quatuor nimirum imperialibus. 
Hunc quum nactus esset, misit ad illustrem TJlri•- 
cum Obrechtum^ Praetoiem regium apiid Aigeu- 
toratenses, viriim quautivis pretii, qui illum iiltro 
describendum obtulit fratri meo lo. Rodolfo 
W^etstenio SS. Theologiam in Acad. Basiliensi 
publice profitenti, qui eius apographum ad me 
misit. Quum vero paullo post ipse innotuissem 
illitstri ObrechtOj qui tunc Francofurti ad Moe- 
iiuni legatum regium agebat, taiita me benevo- 
lentia subilo complexus est vir magniis, ut plus 
quam plmnbeus sim si raemoriam eius non reve- 
rear quoad vixero. Et erat profecto illi viro hu- 
manitas alque comitas singularis, eruditio stu- 
penda, ingenium felicissimum, iit dubius semper 
haeserim, quodnam horum magis in iUo miran- 
dum foret. His euim poUebat omnibus siipra 



■ PRAEF ΑΤΙ Ο. ^ 

iidem: propensissimus praeterea in omnia quae 
Jjouis liiteris aciiuvaudis conducere possenl. Is 
milii coucessit aulographum lungermannianum: 
et fjuum me laborare videret dc viro graece 
docto, cuius opc iu edeiido Polluce uti possem, 
Argentoiato nie huius beneficii ignaro arcessivit 
eruditissimuiii Lederlinum^ cl. Kuchnii quon- 
dam dlscipulum, cuius diligentiam atque cando- 8 
rem quum integro triennio expertus sim, debita 
laude frustrare nolo. Huic egregio viro illud 
accidit singularc, iit iani adultior et omnium lit- 
tcrarum rudls, ab allo iuuiore prima elementa 
didicerit: at taulos subito in studiis fecerit pro- 
gressus , ut hunc ipsum suum in legendo magi- 
slrum haud multo post iu graecis ct latinis babue- 
rit discipulum. Edillonem PoUucis perduxerat 
ad cap. xxvii. llbri VII. quum Argenlorali in 
praeceptoris sui locum sufficeretur. Itaque illaru 
Hemsterhusio noslro absolvendam reliquit. Qui 
€t nondum ad finem perduelo PoUuce , pb.iloso- 
pbiae et raathesi publice docendae in bac urbe 
praefectus fuit. Quid uterque praestiterit ex eo- 
rum praefalionibus disces. Intelligis benevole 
lector unde nobis haec praefalionum seges? Nec 
tamen ideo omitlendas duxi illas quas edilionibus 
suis praefixerant Seherus^ Grynaeus^ Carteroma* 
chuSj uildus. Reslat hic commemorandum bene- 
ficiuni rev. viri Arnoldi Moneni^ verbi divini 
apud Daventrienses praecouis disertissimi , qui 
uoLis copiam feclt illlus codicis qui Falckenbur- 
gianus audit. Culus historlam quum narret cl. 
Lederlinus^ eandem hic repetere nolo. Illum 
profecto Falckenburgii credidit Cl. Graevius 
meus. Indices priores quatuor, qui ad textum 
Pollucis spectant, novos, eosque ante hac editis 
loDge ampliores et accuratiores, confecil Stepha' 

a2 



% Η. WETSTENII PRAEFATIO. 

nus Berglerus, Transylvanus, graece et latine 
doct.issimus, hincque mellori ea qua nunc utitur 
fortuna digniis. Reliquos tres ex notis couscripsit 
c\. lohannes Scherpezeelius ^ Gymnasii Harder- 
viceni Rector eruditissimus ac diligenlissimus. 
Icones nummoruni quas libro IX. adiunximus, a 
viro s|iectalissimo Jacobo Tf^ildio^ numaiis et 
signis anllquls rarioribus evulgalis celeberrimo, 
suppeditatae sunt perliumaniter. Quae oplinio- 
rum virot'um iii hunc scriptorem merita lurpi 
silentio praeterire nec volui nec debui, ne ingrati 
hota in me caderet , quam ut effugerern pro viri- 
tns semper cavi. Tu lector benevole, labore 
XiOStrto litere et vale. 



.) if:i•!». 



lOACHlMI KLEHNII ο 

Ρ 1\ Α Ε F Α Τ I Ο 

Α D 

L Ε C Τ υ R Ε Μ. 

iain vigiuti ab hinc anais et quod excurrit, Ie> 
ctor beiievole, Specimen Notarum iii Pollucem co 
animo edidi, ut autori viliis obsilu pristini nitoris 
vindex iJoiicus aliunde existeret. Qupd si impe- 
trassem, benccura aegrolo, bene raecum essel aclum. 
IUe enim dudum sanus et expolitus in doctoruni 
versareLur njjanibus: ego vero laetus, Pollucem sibi 
meo iudicio rejjtitulum . actor secundarum aequo 
atiimo njansissera. Verum enim vero, dura alioe 
doctiores diutius cxipeclo, paene in torpoiis desi- 
diaeque su^picionem incidi. ISam qui edilionem ut 
debitam in;iprubius flagilabant, etiam iustas recu- 
sandi onem causas laboris fugam inlerprelabantur. 
Ita de piopositi gradu deiectus, in casiira rae daro 
et oinnia potius expeiiri quam piger audire rnalui. 
et iam piotinus ingredior dicere, quodnam noslrura 
in PoUuce studium pro viribus fuerit. Priraura 
igilur eiaboravimus, ut quae fundo lexlus Graeci' 
maxima subeiat calamitas, duorum MStorurn ορς, 
proiligarelur, mendi^que plurimis expunctis meliqr. 
lectio succederet. Mihi equidera religioni fuisset,' 
in textu vel taiitillum movere, nisi consentiene 
doctissiraorum virorum autoritas manifefitiores cul. 
pas ubique rnalae fidei possessioue deiicere iussisset^' 
Piaelerea loca veterum, quae in Polluce depravata 
exlant, quanlum potui, ex irapressis codicibus re- 
stitui, ut sanus inde sensus elici posset. nonnun- 
quam ex coniparatione parium vocabulorum autor 
sibi ipsi medicinam fecit. Caetera quae vel diver- 
tae lectionis MSlorum sunt, vel genio linguae vel 



e lOACHIMI ΚϋΕΗΝΠ 

coiiiecturae aut repetitae cogitationi debentur, in 
notuUs prostant. Quod pono Latinam GuaUheri 
versioneni atliiiet, saepissime in notis corrigitur 
ubi lectorem morari possil, et ipsa sibi densiores 
uiFudit tenebras. a levioribus erratis nullum doctis 
periculum irarainere ratus, camaiinam lianc non 
movendara censui. Veniet aliquando tempus, si 
quid veri tnens auguiat, qiio aliquis utriusque lin- 
guae peiitus non veteri panno novum assuet, sed 
ex bonis Graecis bona Latina de integro dabit, et 
geraino absolutoque indice recla iuventutis studia 
non parum deraei-ebitur. Mihi enim 

Est aliquid prodire tenus, si non datur ultra. 
Haec de conatibus nostris in Pollucern. Sequuntur 
ex ordine subsidia, sine quibus lara vastum mendo- 
rum mare minime licuisset enavigaie. Inter ea 
prirao occurrit eodex MStus chartaceus , a Deme- 
trio Chalcondjln, Graii sanguinis graraniatico su- 
periori seculo, varios dorainos et lioc temporis Ant' 
i^erpiae in Bibliotheca P. S. I. propriam stabileni- 
que sedera iiantus; unde siugulari humanitate Re~ 
ctoris nostros in usus deprornptus, proxeneka Hen- 
rico TVetstenio, bonam nobis opefam dedit, et iter 
ad veram lectioneiii subiude rnonstravit instar sta- 
luae Mercurialis. Scriptura equidem non ab una 
manu est; nam modo vetustior modo recentior ap- 
paret: veruntamen anliquius fuisse exeitiplar, unde^ 
transcriptus est, vel hino colligt possit, quod in' 
margine tantum habeat, quae successu temporis 
paulalim autori acccsserunt, eaque iuinutiori cha- 
ractere expressit, tanquam aliena ab archetypo. 
Praeterea tersus et integer ad finera usque decur- 
rit, nisi quod in rnedio folia quaedara , interdum et 
jjraefationes librorum, ubique vero velerum te- 
sliraonia a Polluce laudata desiderentur. Deinde 
varias lectiones perpetua serie e codice MSto 
Jsaaci Vossii excerptas a laudato Wetstenio acce- 
pi, et ex hoc ungue leonem aestimans, nihil tam 
magnificura dici posse arbitior, quin id bonitas il- 
lius codicis longe superet. Quanta enim vitiorum 
sentina in Pollace per eum exbausta! quot lacu- 
iiae pas.^m expletae! qubt locis desperatis vita red- 
dital Idera mecum senliet, quisquis in rem praes- 



ϋ 11 Α £ F Α τ Ι Οο Ι % 

enlem venire sustiuuerit. Gum igilur tanlum ad-» 
iuinenli nobis proveneiiL ab illis Excerptis, et hoc 
pacto omnes lectioues ipsius codicis iri numeralp 
quasi habuerim, eatlem nomiae codicis P'^ossiani 
desigaare nuUua dubilavi. llabes b. 1. auxiliaj 
quibus secuudum deum fretuu iiotulas quasdam 
et emejidaliones chartae iu publicum exiturae cota- 
inisi. Quo facto, e Belgio opera M^etsteniana su- 10 
pcrvenerunt 67. Salmasii variae lectiones et ob^ 
servationcs in PoLlucein^ eiitsdemqne vollationes 
PoUucis cum MStis: itera, Henrici f^alesii annor 
taliones et eniendationes iii PoUucis Onomasti- 
cuni, quas fronti et calci editionis Seheri adscrip~ 
seraty ut et variae leotionea eiusdern ex MSio, 
quas iii margine annotawerat. Unde fluxeriut Sal- 
uia:>ianae lectiones, iiuper me docuit celeberrimus 
Graeviua ex literis lungennanni ad Salmasiurn 
dalis, quaa ante viginti annos Lugduni apud laco- 
bu/n Goliurn vidit. nempe onines e codicibus Pa~ 
latinis, quas adolescens Salmasius consuluit, peti- 
tae. est tamen, ubl et Pithoei Codice/n laudat. de 
MSto f^alesii nihil raihi compertum vel audituni. 
Equidem MStum Strauchii alicubi citatum vidi. 
aa veio omiies eidein debeat lectiones, dicere noa 
Jiabeo. id saltem priino oculorum coniectu depre- 
hendi , utriusque lectiones cum nostris plane 
convenire, et MSta noslia omnia iii uno ludo do- 
cta esse. nec faciunt numerura loca iila ia quibus 
a se discedunt. quicquid aiitetu iu tantorum viror 
rum annotationibiis erat, bona lide servatis ipso- 
rura nominibus, notis nostris subtexui inslar late 
splendentis purpurae. Hinc etiara multa et prae- 
clara in PoUuciij textum plena manu congesta esse, 
vel me tacenle constabit, μεγάλη χάρίζ αντοΐς, pro 
mantissa nostris obsoniis praefeienda. Atque liaec 
subsidia uti citra pulverem mihi obligeruut, ita fu- 
gitivum lungermanni codicem nuUa industi-ia pre- 
hendere potui. Habuit enim Gruteri opera e Pa- 
latina hibliotheca alium ab iis, quibus Seherus 
usus est, una cum MSto Harpocrationis in mem- 
brana vetustiori, sicut ipsius ad Hoeschelium epi- 
slola testalur, quam illustris Obrechtus, cornmunis 
eruditorum patronus^ iiilci• άνίκδοτκ sua asservati 



i lOACHlMl KUEHNII 

Operae pretiutn fuerit cognoscere quibus coloribus 
ipse MStum suum depingat. Totus est^ inquit, et 
multis partibus rectior vulgato. sed saepissime 
etiam mutilatus^ et in testimoniis autorum de" 
curtatus, certe in duohus lihris, quos contuli, ex' 
scriptor pessime involvit saepe multa illis verbisy 
xccl τά όμοια. Nescio an suspicari deheam, Eclo^ 
gas esse, quales tuas in Athenaeo Casauhoni lego. 
Praefationes tamen saepe siint adscriptae , inter^ 
dum etiam lemmatum capitum index, In priori" 
hus sane libris duobus tani saepe abit α vulgato, 
ut mirer, quod tam aliis verhis et alio casu iri'• 
flexis utatiir. Haec ille in dicta epistola. Qua le- 
cla descriptione, continuo cogitare coepi, annon 
quaesiverira id, quod prae manibus habui. ISam 
sine exceplione orania cadunt in MStum uintwer^ 
piense, quaecunque in suo laudat, quaeque deside- 
rat. inprirais formula compendiaria, καΐ τα όμοια' 
qua non exscrijjtor,, ut lungerinannus voluit, sed 
ipse autor usus videtur, probe gnarus, se principi 
scribere longos logos aspernanli. Postea brevitas 
autoris cerla ratione astricta pro macie^ maturum- 
que iudiciura pro sterilitate fuit, et quidam nimis 
eeduli, perrupto limite, καΐ τα όμοια, addiderunt, 
quae scilicet perfectioni operis derogai*ent, si ab- 
essent. Non tamen simpliciter abnuerim , csse^ ubi 
exscriptoris sit hoc compendium , καΐ τά υμοια. 
Aeque infeliciter, ut hoc statim subiungam, cecidit 
opera in eruendis lungennanni commentariis '\n 
Pollucem coUocala. novimus equidem ex epistola 
lungermanni ad Lingelsheimium^ quod voluraen 
iliud iara tum ad lib. Vll. Pollucis perduclum, 
sexcenlas paginas impleverit; novimus quod testa- 
menlo lungennanni relictum sit Sebero, fatente 
eiusdem epistola ad Hoesohelium. sed quorsum 
avolarit post falum lungermanni, aut ubi teirarum 
adhuc delitescat, iuxla cum ignarissiniis scimus. 
Itaque nostris rebus contenti, πόρβιον παπταίνίΐν 
desinaraus. Sufficiant ista de subsidiis, quae fue- 
nint, quae non fuerunl. Quod denique ipsum 
PoUucem attinet, iure raerito eura laudare super- 
sedemus. quis enim hddierno die illum vituperat? 
quis e doctoruTn clioro negel, nihil in hoc genere 



ΟΙΤλ'^ί^Β ΑΕί'ΑΤΙΟ. μΜ 9 

«criplionis extaie O/iomastico ntiliua? nihil ad per-. 
disceuda Graeca iustiuclius? iiiliil ad quaevis studia 
accommodatius. ulim quidem, dum vixit /'οίίαχ, 
coaevuni sophiijtatn Lucianuni ia duobus dialogis 
acerbissimum expertus est censorera. in altero ho- 
rum noniiuat Pollucern, Lexiphanem, id esl, dictiO" 
num monstratorem, Onomacritum et Onomarchum: 
in allero, rketorurn praeceptorem. hexiphaiiis 
nomen inipegit ei piOpler Onomasticum, in quo hinc 
inde obsolela veterum Graecorum vocabula laudaii- 
tur. hinc natue ilie est dialogus Luciano^ in quo 
Ijexiphani tribuit serraouem ante mille annos re- 
ceptuin, si modo inquinalissima 1'aucidae veliistatis 
et musteae novitalis coUuvies sermo dici nieietia'. 
Sed quilibet, qui nostri praefationes in singvilos 
Onomastici lihros et oratiouis iragiuenta apud Phi~ 
lostratuni iegerii y facile videat, styli sui naso uiuiis 
liac in parte gratillcatura esse Lucianuni, Caeteruiu 
illa loquendi stribligo ioculam et levis est prae con- 
viliis ia rhetorujn praeceptorem , id est Follucem, 
quasi e plaustro iactie. Pi"ima eius incunabula, vi- 
lam, mores, doctrinam, nomen, habilnm, vocem 
deaique et slylum perstringit, et nihil sibi ad sum- 
niatn rnaledicenliam reliquum fecit. Iiiprimis vero 
id egll, ut Pollucein male suo defungi officio osten-ll 
deret. Notura enim est, quod Pollux AtJienis thrO" 
nuni, vel cathedram profeasoriam rhetorices a Com- 
modo imperatore oblinuerat, adeoque artis prae^ 
cepta usumque eorum iuventuti tradebat, quutidie 
duas orationes parlim pro cathedra, partim de plano' 
pronuntiando: cui honori epublico accedebat niyrias 
vel mille coronalorura stipendiurn. Islo throno 
iiidignum Pollucem toto dialogo clamat LucianuSt 
et tantiim non dicit, ονχ cci μνρίαι τον άνδρα; drach- 
uiarura myrias non facit t^zrwm aut slrenuum rhe- 
torera? Eodem tendit, quod non Graecum, non Ro- 
manum, sed Celtani, corpore scilicet validum , at 
ingeniopinguem Polluci in disciplinam dedit: 'έπου 
μόνον ώ Κέληον μέλημα (ita enim lecerem pro Κλη- 
τίου μ.) sequere modo, ο Celta charissime, mea 
maxima cura^ quo te duxero , inr|uit apud Lucici- 
num Pollux miniicus, quibus verbis simul ad scotn- 
ma adversarioruni , quo Pollucem dixerunt Ar" 



ib lOACHIMl KUEHMl PRAEFATIO. 

duemiae sophietam, alluditar. Siiidas quidem il- 
lucl male accepit, dum ex Arduenna nobis exsculpsit 
nescio quam urbem Phoeniciae, PoUucemque eadem 
opera ex Aegyptio ia Phoenicein defofraat. Verum 
aliud, meo quidem iudicio, sub hac figura latet; 
nempe voluerunt malevoli xnoiueYe nostrum ώξ 'λΰνες 
ληΟ'αργοί hoc dicterio, et oblique indicare, quodAthe- 
nis doctiores sophistae nacti sint auditores e cultis 
populis, qui ingenia domo altulerunt ad percipiendas 
artes a natura factas, Polluci vero ab Arduenna, 
horrida Galliae sylva, venerint discipuli coelo so- 
loque patrio asperiores, qui se naribus trahi sinebant, 
quocunque inagister praeiret. Inter eos facile se ia- 
ctasse Pollacem ut βαϋιλεκ εν τοις AojOtg, et μ,η είδό- 
τα εν μη είδόΰι cum ingenti applausu rhetoricaf ura 
esse, hmc Ardiiennae sophista SL\xa'iy\\. , hinc et Lu- 
cianus Κέλτίον μέλημα ei forinandum dedit. Sed o- 
irmia isla non amplius feriunt Follucem, ut nunc 
in mundo est, nec quicquani Onomastico laudis de- 
trahunt. Eadem ratione transraittiraus, quae in slylo 
JPollucis carbone notata Philostrato in i>itis sophi- 
etarum; qiiid enim attinet cum mortuis luctari, et 
dudum abolita et sepulta scripla operose defendere? 
Melius fuerit, praefationi modum finemque tandem 
iiimponere. Vale igitur 1. b. et, si non omnia mini- 
ma maxirna menda a nobis sublata inveneris, unum 
post homines natos Herculem perpurgando Augiae 
stabulo fuisse, cogites oro quaesoque. Script. A?'- 
gent. Idibus lulii anno mdcxcvi. 



l/.f.l?i II 



LECTORI BENEVOLO12 

S. D. 
lOHANNES HENRICUS LEDEaLINUS, 

I.inguarum Orientalium Professor Puhlicua et Or^ 

dinarius jirgentorati. 

X rodit tandem multis eruditornm votis expetitus, 
muitis eruditorum lucubrationibus iaru inde a seculo, 
fere illustratus liber; tardius hercle, rjuam elephan- 
tem parere vulgus existimat: illaoj enim deceni an- 
Bos m utero gcstare antiquis proditum est. Ast in 
hunc partum in lucem edendum, cura eo quideni, 
qno nnnc conspicitur, splendore, plus centum anniu 
opus luit. Quotquot enim fere doctissimorura vii-o- 
rum in hac nova editione comparent explanationes, 
quotquot ilem lestifutiones, omnes ita sunt compa- 
ratae , ut auctoies illaium aut nullos plane, aut exi- 
guos saltem indusUiae suae fruclus, dum vivereut, 
reportarint. Adeo quideni, ut qualia lulio nostro 
Polluci eiusque criticis obtigere fata, nullum alium 
scriptorem, Graecoinm imprimis, fere expertuin 
fuisse dicere iion dubiteni. Ut alia enim taceam, 
nulli eorum , qui cditionera hanc novam raolieban- 
tur, tam beato esse licuit, ut illam αΛαρεμποόίΰτωζ 
atque solus ad finem perducere potuerit. Cuius rei 
ciiiu et ipse vivus adhuc testis supersim, operae pre- 
tium esse duxi, ut benevolura lectorera de iis, qune 
inea opera in hac editioue praeslila sunt, reddeiem 
certiorem. Postquani e palria suasu et hortatu cum 
aliorum , tum Λ'βιο imprimisillustns Obrechti, stu- 
dio peregrina.s viseiidi terras, et in linguis ullerius 
proficiendi, discessissem^ el per tempus aiiquod Fran- 
cofurli ad Moenum degeremj occupabar primum 
iiissu iilusU-is viri in conferendp MSto lamblichi cutu 



η ΙΟΗ. HENRICI LEDERLINI 

editis eius operibus, et describendo eius tractatu nun- 
quam liactenus edito περί χοινης μαθηματικής. Quem 
auctorera edilurus modo laudcttus vir fuerat, nisi 
typographorum παίδες cunctando opus hoc impediis- 
sent. Quare nihil quoque eius lei publicum hacte- 
nus vidit, praeter versionem de yita Pythagorae, 
quam illustris vir magno cura successu felieissirae 
coniecit. Reliquas vero innumeras, quas excerpsi- 
mus ex manu exarato codice restitutiones una cum 
libro inedito περϊ αοινής μαθι^/ίατ^κ^ , erudilissimo, 
dutn viveret, viro Thomae Gale, qui lamblichi opera 
se in Anglia editurura promiserat, transmisit. Quae 
omnia, ut eliam post horum omni peritia celebrium 
viroriira fata ii, in quorum sunt raanibus, non diu- 
tius latere sinant, quavis animi contenlione rogandi 
sunt. Hoc labore in lambiiehum ad fiiiern perducto, 
cum Belgium adire esset aiiimus, opporlunum nactus 
comitem virum reipublicae literariae bono natum 
loh. Henricum Wetsteniura, sic permiltente, imo in- 
citante illustri Obrechto, cura quo iter aggressus, 
felicitei• Atnsfelaedamum peiveni. Ubi cum raemo- 
ratus Wetslenius in itinere pariter et dein domi sae- 
pius narraret, qua ratione lulii Pollucis Onomastici 
editionem novam instinctu clarissiraoiura virorum 
et imprimis Obrechti meditaretur, recenseretque ea, 
quae iam in eam rem conquisivisset undique subsi- 
dia, irao tandem Obrechtum sibi me non inutilem 
ipsi navaturiim in edendo hoc auctore operam spem. 
fecisse, saepius repeteret, ego vero subinde tanto 
oneri ferendo raeos humeros impares esse ingemina- 
rern; ecce redduntur nobis literae ab iilustri Obrech- 
to, in quibus a bibliopola et a rae specirnen iiovae 
huius editionis petit. Verurn cum ne sic quidera hoc 
in me onus suscipere auderem, etquidvis potius me 
facturum, quara immaturum foetum in lucem publi- 
cara enixurum dicerera, aliae nobis, et mihi impri- 
mis tradunlur literae, quibus non amplius petebat 
illustris vir, sed plane, ut tnorem tandem gererem, 
itnperabat. In bis constitutus angustiis, cum petiUo- 
nibus et imperio illustris viri ne resisterem, debita 
crga illum ex una parte veneratio, ex allera vero 
impediret naturalis timiditas, et imbecillitalis raeae 
conscienlia^ vicit tandem viri auctoritas. Quare 



ir IJi.PRAEFATIO. 01 η 

acceptis iis, quae novae edilioni adornandae magna, 
qua vir optimus gaudet et induslria, et propenso iu 
bonas literas studio congesserat, poslquam paulo ac- 
curatius oninia lustrassem, manus tandem operi huic 
admovere, et specimen aliquod erudilis exhibere 
visura iuit. Quod cum non iliustris Obrechti tan- 
tum, std et coinmuiii aliorum in his literis praepri- 
niis laudaluium, Graevii, Perizonii, Wetstenii, Cle-15 
rici, Fi-ancii, Broukliusii atque alioium, qui omnes 
magna nominis sui lama passim inler eruditos inno- 
lueiunt, calculo esset comprobatum, quo coepera- 
mus iilo, telam perlexere peneximus. Ut autem 
ordine quid cura in specimuie, tuni vero reliquo 
operis progressu in nova liac edilione praestitum sit, 
benevole lector, cognoscas, sic habeto. In adornan- 
da hac editione noslra, cum variae ob oculos versa- 
renlur editiones, Seberi potissimum, utpote tunc 
temporis adhuc optiinam, nobis sequendam elegimus; 
hac tameii observata ralione, iit prius textum grae- 
cum ipsum restiluerimus, quantum fieri possibile 
fuit ex iis coiTectionibus atque emendationibus, quas 
clarissimus loh. loachiraus Kueiinius codici Basi- 
leeiisi ex exceiplis Vossianis atque Salmasii, et MSto 
Antwerpiensi manu sua aclleverat. Ipse enim prae- 
clarus vir Pollucem edilunis iuisset, nisi naors prae- 
matura meditatnm interrupisset opns. Textu graeco 
ita emendato, et muUoties aucto, aul eliam adco niu- 
tato, ut Pollucem in ipso Polluce quis quaerere pos- 
sit, ab initio versio quoque Guallheri nobis iuterpo- 
ianda, aut eliam nova exhibenda videbalur; quan- 
quam, ut verius dicani, illam plane omiltendam exi- 
stimabam, et oinisissem qnoque, nisi alia omnia no- 
bis bibliopola suasisset; et verendurn quoqne fuissel, 
ne olim quereretur quis aliquid iiovae bnic edilioni 
deficere, quod priores babuissent, et dicam nobis 
eius rei causa scriberet. Novam versionern ador- 
nare per temporis angustiam plane nec licuit, nec 
comraode et cum laude a quoquaru fieii potuisse aut 
adhuc posse, audacter asseveraverim. Norunt boc 
ji optime, qui PoUucem norunt. Cum enira PoUux 
saepissirae, et fere non semper, synonyma recenseat, 
et epitheta, phrases modosque loquendi anliquorum 
examinet, proque obsoletis et minus bonis ineliores 



14 ίΟΗ. HKNRICI LEDtRLiNI 

subslituat, et, ut brevJter dicam, copiam orationis 
Graecae iis, qui Graece discerc volunt, suppeditet, 
quis quaeso in tanla linguae latinae penuria tot voca- 
bula reperiet, quibus eadem quae Graecis vis atque 
significationis insit ratio? et si vel maxime invenerit, 
(quod tamen iieri posse a quoquam pernego) versione 
certe sua non graecam liuguara, sed latinara docebit. 
Quis porro vitiosas loquendi rationes Graecorum, 
aut poeticas, ettragicas, vel dithyrarnbicas cum me- 
lioribuf! in latina lingua, aut iisdem vocabulis ita ex- 
primet, ut lector graeca inspicere non habeat opus? 
Ut taceam, quae cei'tis auctoribus tantum usitata pas- 
sim citat: quae si vertere velis, oleum et operam 
perdas iiecesse est. Ex innumeris exemplis haec 
accipe: PoUux noster libro III. segm. 70. sic ait: 
tpL?,07CaLg, παιδεραΰτης, παιδοφίληξ, cog Τηλεκλείδης' 
aai παίδοφι?.εΐΰ&Μ Πλάτων εϊρηχεν ό κωμιτίός' 6 μεν^ 
TOt Λαιδερως Ζεύζ παρά Τηλεκλείδτ} ηέπαΐ'Λται elc. 
Quomodo liaec latine exprinies? Aii cum interprete 
dices? Pueroruni aniator , cinaedus, ut Teleclidea 
inquit , et puerorum aniori operam dare , dixit 
Plato Comicus. Et lupiter pueroruin ατηαΙοΓ-, apud 
Teleclidem fictus est. Haud sane crediderim sic 
aliqueni Iiaec redditurura latine, aut sic latine red- 
dita absque Graeco intellecturum. Sed lei manifestae 
immorari, et plura exempla coacervare, quae fere 
ubique obvia sunt, nolo. Quod enim aliquis de Ari- 
stotele olini pronunciav^erat, eum tara sine Graecis 
literis inlelligi optime posse, quam sine se, id veris- 
sime de PoUuce nostro dici posse exislimo. Quae 
cum ita sese habebant, placuit landem Gualtheri ver-» 
sionem interpolare, et quantum fieri polerat, talem 
reddere, quae cum fructu a lectore in Graecis niinus 
exercitato consuli posset. Idque per integrum librum 
primum a nobis praestitum est; ita tamen, ut et in 
ilio libro adhuc multa sint, quae diligentiam nostrarn 
fugisse, nequaquam diiliteamui•. Sic inter alia quan- 
do Pollux ΐπΛου tradit ΪΛαινον libri I. segra. 189. 
ilalegiturin Graeco : τράχηλος ενκαμτΐης, ώς άλεχ- 
τρνόνων, άλλ' ούχ ώόπερ κάπρου όρ&υς. Quae inter- 
pres Guallherus in versione sua hoc modo expressit: 
collum incurvum gallorwn more , non rectuTn^ ut 
hircorum. Ubi licet pro incurpum substituerim 



PRAEFATIO. 16 

H^xile, tamen ob nimium urgentes operas non ani- 

madverti gravius hic latere eiTalum, et tale quideiii, 

quod vel illorum , qui primis, ut aiunt, labns hanc 

linguam degustarunt, illico iiicurreret oculis; illud 

hircorum iiimirum , quod perbelle scilicet vocem 

Graecam κάτίρος exprimit, quae o/j/mw, nec unquam 

hircum nolat. idera scilicet accidit iuterpreti, quod 

et alias: sic libro I. segm. 24. ex diis παλαμ,ναίοις^ 

caedis ultoribus, ut noslra versio habet, ille in sua 

versione, homicidas fecerat. Verum eiua rnoiistra 

quis narrabil? Unde et eo facilius me veniam conse- * 

cuturura spero, si in aliquibus Argi destitulus oculis 

falsa pro veris reliqui. Herculeo elenim labore ad 

hoc Augiae stabulum repurgandura opus fuissel. 

Verura, ne quis iniquius forte Gualthero, quam par 

est, insullet, et eius versionem scoraraatibus excipiat, 

age indicabimus ex ipso Guallhero qua ratione illi 

haec versio confecta sit. Epistola enim xLlx. cen- 

turiae II. epistolarum selec£aruiii superiori seculo ab 

illnstiMbus viris scriptarum vel a Belgis, vel adBel-14 

gas, edit. Lugdun. Batav. cIoIdcxvii. ita Rudol- 

pbus Guallherus: „Pollucis translationem ante annos 

fere quadraginta adolescens adhuc adgressus sum, 

cuius me saepe puduit, cum quod rauUis in locis rae 

hallucinatum esse, poslea viderlm , tum quod, cum 

me procul absente liber excuderetur, inulli Joci a 

typographi operis cozTupti sint." Et epislol. i,. ,,ΐυΐϋ 

Pollucis versionem apud iios inveni. Ego unicuin 

exemplum habeo, cum Giaeco conligatum, quod si 

tibi eo opus sit, libenter coramunicabo; quamvis 

sciam , te illo non multum iuvari posse, quando 

poenitet illam versionem unquara sub meo noniine 

prodijsse: et optaretn te illi auctori restituendo ma- 

jium admovere, ut meus ille foetus immaturus vel 

hac ratione totus aboleretur.** Hactenus Gualtherus. 

Ceterun» , ut ad versionis correctionera , quara per 

libniin priraum invitus licet tentaveram, redeam, 

sciendum est, rae in reliquis libris vel plane nihil, 

vel non nisi gravissiraos errores, et qui operarum 

forte incuria commissi fuisse nobis visi sunt, mutasse. 

Postquara enim librura secundum typis exscribere 

coeperamus, morem illustri Obrechto, cui plane 

nihil in versione antiqua mutandiun, nec etiam nova 



16 ΙϋΗ. HENttiCI LEDJtiKLINI 

adornanda Λndebatur, gessi, et versionem Gualtheri 
prout illa a Sebero exhibita fuerat, iraprimi curavi. 
Et liaec de versione sufficiant. Bedeo ad textura 
Graecum, quem aliler in hac editione, quam praece- 
dentibus omuibus, et meliorem quideiii atque plenio- 
rem dedisse, iam supra monui. Verum quoniam 
lectores olim editionis Seberi leclionem requisiluros 
esse facile prospicere poteram , ideo , ut illorum cu- 
riositati consulerera , antiquam lectionera, qualis ni- 
mirum in textu Graeco Seberi erat, anle singulas 
eruditorum viiOrura notas, de quibus postea dicatn, 
uncis iuclusi, ut ex inspeclioue cuiusque observalio- 
nis de priori lectione constare posset. In textu vero 
edendo oranes, quae praecesserant ediliones , con- 
sului , Aldinam scilicet, quae prodiit Veneliis mense 
Aprili cloloii. Florentinam , quae Florentiae apud 
Bernardura luntara mense INovembri cloloxx. ini- 
pressa fiiit; Basileensem, quae cutn praefatione Si- 
rnonis Grynei ad ludimagistros typis exscripta fuit 
Basileae clo lo xxxvi. et denique Francofurtensem, 
quae Fiancofurli studio et opera Wolfgangi Seberi 
Sulani cIdIocviu. lucera publicara adspexit. Id 
quod monendum esse non lexnere existimo; natri et 
sic quandoque vitia, quae in editionera Seberi, invito 
foi'tc ipso, operarumque incuria irrepserant, sustuli, 
ceu iis, qui haec diligentius exarainare satagent, ma- 
nifestum fiet. En tibi exemplura. Libri VI. segra. 
150. inter adverbia, quae περί τον ολίγα μετά χρίαεωζ 
λέγοντες recenset Pollux, Seberi editio post αντάρ" 
xcog, βραχεως legebat ΰοφώς, cum tamea reliquae 
ediliones omues habeant ϋαφώς, quod ipsum praeter- 
ea segmenti praeredcntis verbis aperte firmatur, 
ubi sichabes: avτάρ7ίηςy αρτιεπης, ΰαφής etc. Red- 
didi ilaque lextui uoslrae editionis antiquam lectio- 
nem,• neque tamen m notis meis quicquam ea de 
re, seu rainoris scilicet momenti, monendum censui. 
El idem in aliis levioribus a me faclura esse benevo- 
lum lectorern raonendum hic esse operae duxi pre- 
tium. Praeterea quoniara nirais operosum fore de- 
prebendimus, si iuxta distinctionera usilatam ία 
libros et capita et secliones citaliones in coraraen- 
tariis servarentur, cura aliquando unius cltationis 
ergo plures percurrendae paginae essent, ideo vd 



PRAEFATIO. 17 

et hac iii re lectoris in inquirendis citatis tolleretur 
faslidium, singulos libros in plures particulas mi- 
nores, numeris minoribus ad oram textus Graeci 
aeque alque Latini adscriptis, dispescuimus, omnia- 
que in obscrvationibus allegata, quae olim ad libros 
et capila atque sectiones referebantur, ad segmenta 
(sic enim distiuctionis causa appellare eas placuit) 
revocaviraus. Et sic quidem circa texlum ipsum 
versabaraui*. Ceterum quod iam observaliones al- 
tinet, atque alia subsidia, quibus praeterea usi su- 
mus, de iis sequentia accipe. Dedimus scilicet no- 
tas Seberi et Gualtheri quales in Seberi inveniraus 
editione integras, priores nimirura, et posteriores 
ad iiiterpretationem. Utque eo faGilius typographi 
Λαίδες quaesila invenirent, prioribus nolis Seb. po- 
sterioribus Seb. 2. distinctionis causa in catalogo 
notarum adscripseram, simulquo ul cum in priori- 
bus, tum veio posterioribus non nisi Seberi no- 
xnen, oraisso numero denario, typis exscriberent, 
monuerara. Verura etiatn invitis nobis, et fere 
non ubique Iiic numerus irrepsit, et additus ab o- 
peris in editione hac permatisit. His Seberi curis 
superaddimus commentariutn luculentum atque 
perpetuum, nec unquam antehac editutn clarissimi 
nostri lohannis loachimi Kuehnii, dum viveret Ar- 
gentorati Linguarum Orienlaliura Professoris Pa- 
blici atque Oidinarii , decessoris mei atque praece- 
ptoris aestumatissimi. Cui quantum res literaria 
m humanioruni literarum studiis, Graecae praeser- 
tira linguae, slrepentibus licet et ringentibus invi- 
dis, debeat, eruditus lector ex eius scriptis reliquis 
ipse perpendet, et incomparabilis hic in PoUucem 15 
labor abunde declarabit. Usus erat hic vir prae- 
clarissiraus in eraaculando Polluce atque explicando 
excerptis codicis Vossiani, quae bibliotheca publi- 
ca Lugdunensis Batav. cum aliis χειμηλίοίς egregiis 
asservat, et excerptis Yalesii, et codicis scripti 
Autwei-piensis atque praeterea iis, quae doctissiraus 
Cl. Salmasius codici suo ex A'^ariis rnatiu exaratis 
libris atque mgenio quandoque adscripserat. Quem 
Salraasii codicem cum m edendo PoUuce occupa- 
rer, celeberrimus vir lob. Georgius Graevius, pro 
singulari suo, quo erga Musas huraauiores fereba- 
Poiiux yoi. 1. b 



18 lOH. HENRICl LEDERLINI 

lur, aflectu, mecum communicaverat, ut utrum ubi- 
que bona tide excerpla, quae Kuelwiius acceperat, 
Uescripta essent, con£en'i, el sicuhi forte esset erra- 
tiini, coirigi a rae possent. Quod et ipsiira in ex~ 
eerplis Vossianis a me praeslitum fuit. His λ^θγο ad- 
iutus celebris Kuehnius uoster subsidiis infinita in 
Polluce noatro raonstra leliciter piOiligavit^ antiquas- 
que atque puriores lectiones eidem restituit, ratio- 
uesque mutationis subinde fere coramonstravit. Quod 
tamen ipsuna non sufficere existimabam, nisi et ipse 
ego ferme seraper quid in lexlu PoUucis a Kuehnio 
correctum atque additum, aut etiam resectum fuisset, 
monerem, uti ipsa operis inspectio , velme tacente, 
testabilur. Sed ne nimium amori τον μαχαρίτον in- 
dulgere forle videar, pergo ad alteruin, quem nimc 
(lainus in lucem pubiicam commentariura, claiissimi 
scilicet viri atque doctissimi Gothofredi lunger- 
maiini, cuius famara curae in lulium Caesarera, Longi 
Pasloralia etc. iaradudum illustrarunt. Duobus in 
restiluendo PoUuce hic vir erudilissimus codicibus 
u.sus erat; Palatino uno manu exaralo, altero Lab- 
haei codice, quera taraeri non nisi ad libri I. segm. 
81. linera collatura se inveuisse ipse lungermaunus 
ad locum citatum testatur. Quam vero eximius co- 
dex ille Palatinus faerit, exiis, quas clarissimus vii• 
variantes indicavit lecliones atque hiulcorum supple- 
iTienla, cuique inter legendum palam erit. Unde et 
aliquando, quo miuus apertas eiusmodi emendationes 
ia texlum nostrum etiam praeter Kuehnii no&lri 
menlem, vel ubi ille nihil mutasset, reciperemus, 
abstinere non potuiinus: quanquam parcius id a iio- 
bis factum csse, et nisi res aliter ipsa clainasset, fere 
nunquam, neque eliara insuper sine solita mutatioiiis 
njentioiie altentus lector ipse perspiciet. Praeterea 
vero, ut et de liuius viri comraentandi ratione aliquid 
dicamus, eximia illa est et nunquara satis depraedi- 
canda. Praeleiquatn enim quod facihs ea sit, et 
Kuehniana amplior, sumraara auctoris prodit dili- 
genliam, qua incredibili planelabore alque indnsttia 
loca scriptorum iiitegia ex Platone puta, Aristophane 
atque aliis indicavit, e quibus vel unicam vocemPol- 
Uix nodter iaudaveral, aut repreheiuieiat. Quo 
iaclum saepius iuit^ ut etiamsi uihii a scriptis libris 



PRAEFATJO. 19 

opis adfuissef, genuina lamen niultoties Polluci lectio 
asserta sit. 5ecl ad reliqua pergendun) est. Com- 
niunicata nimirum praeterea mecum fuit editio Ba- 
sileae excusa, in qua ubique fere compazebant emen- 
dationes, variae lecliones, lacunarum supplenienta 
elegantibus quidern sed ininutulis literis adscripla ad 
oram libri, quandoqueetiara vocibus impressissuper- 
irnposita. Quae unde promanarint , dubium: ex 
scriplis tameii esse codicibus cum addila pleriaque 
coiTectionibus solennis nola γρ. tum ΛβΓΟ adiectiones 
quandoque longiores, atque cum aliis MSS. couso- 
nanles nobis persuascrant. Auctorem vero iiarum 
variantium leclionum atque emendationum Falcken- 
burgium, doclissimum ob"m virum et H. Stepbani 
amicura, fuisse coniecerainus pnmum ex iis, quae 
in codicis fine ab aliena manu addita dcprehciidiinus: 
ubi sic extabat: Quae in hoc codice adscripta siintt 
pidentur esse α nianu doctissimi Falcketd)urgii. 
Verura ut cerlo quoque Falckenburgium earum au- 
ctorem iara luisse credamus, persuasere iiobis alia, 
quae a manu Falckenburgii scripla nobis ostendit vir 
clarissiraus Tlieodorus Schalbrnch, in quibus idem 
plane literarum duclus conspiciebatur. Sed quic- 
quid tandem buius sit, correctioncs has esse optimae 
notae, et reliquis eliam saepius, quas enarratis codi- 
cibus debemus, praeslanliores, res ipsa docebit. Et 
optassern , ut noii eaedem per transennam tanliim, 
ut ila loquar, indicandae fuissent, scd ul tempus su- 
perfuisset, quo easdem expolire atque ullerius cxpli- 
care licuisset. Quo dum destituebamur, non taraea 
patiebamur quicquam intaclum, quo minus .singulas 
eiusdem emendationes, variantes lectiones aut sup- 
plementa, qiianta licuit fide sub auctoris sui nomine 
publicaremus, nihil addubifantes, fore olim oculalio- 
res nobis criticos, et quibus plus olii supererit, qui 
easdera accuratius examinabunt, et plura adhuc el 
notatu digna eruere poterunl•. Nobis feslinanlibus 
ansam aliis atque materiam l)ene de republica eru- 
dila merendi suppeditasse sufficit. Addidimus insu- 
per qiioque restilutiones doctissimi Canteri, paucas 
quideni, sed non nimquam salis felice.s, quas erudi- 
tus vir Tlieodorus Sdiallbrucli nobiscum communi- 
caverat, qui et praeterea usum bibliothecae suae 

b2 



20 ίΟΙΙ. HENRICI LEDERLINI 

iGinslriictissimae mihi omni alias lihrorura supellectile, 
utpote apud exteros degeiiti, destiUUo iuxla alios hu- 
manissimos viros concesserat. Haec breviler sunt 
illa subsidia, quibus adiutus lianc libi, benevole 
lector, editionem procuravi. Ilinc inde equidem ali- 
quid quoque de meo adiectnra videbis, verum cum 
exiguum illud sit , uec tanti, ut ipse magni facere 
queam, ideoque silentio illud praeterire praestat. 
Rogo tamen velit benevolus lector ornnia illa, quae 
a me sparsim observata sunt eo legere studio, quo a 
me scripta sunt, et secum teraporis angustiarn, quo 
labores raei circurascripli erant pei-pendere, et in bo- 
nam illa interpretai-i partem ; aut si meliora nostris 
habebit , eo proferre animo et nostra corrigere, quo 
nos aliorum χαροράματα indicavimus. sic enim non 
tanlum ego, sed et universus orbis literatorum habe- 
bit de quo sibi gratuktur, et unde ulterius proficere 
possit. Aliqua foitasse erunt, quae si limam huic 
addere editioni licuisset, mutassem, aut obelo notas- 
sem, ob δευτέρας φροντίδας, quas etiam proverbio 
ϋο<ρωτίρκς dicimus. Verum eriL forta&se etiam ali- 
quis de his olim dicendi locus. Mauum nunc de ta- 
bula, quod aiuiit, moverera, iiisi adhiic amor erga 
PoUucera meura , imo uniΛ'■ersam Graecam literatu- 
rara a me, ut ulterius quid in publico hic monere- 
tur, efflagitaret. subsidia scilicet adhuc alia, quae 
Pollucetn imposlerum forle ulterius exoniare pote- 
runt, si cui id facere fuerit animus. Postquam nimi- 
rura 1'evocarer in patriam, et in medio cursu abrum- 
pendura huius editionis filum esset, iii ilinere raeo 

i)er Galliam, cuni Lutetiam Parisiorum venissem, et 
lumaniler ibi a Christianissirni Regis bibliotJiecariis, 
clarissinii.s viris Clemente et Boivino eseem exceptus, 
in regiae illius bibliolbecae thesauro inconiparabili 
adhuc lalere quinque codices MSStos lulii Pollucis 
deprehendi, quos in nostra editione cum editis nemo 
quod sciam contulerat. Per exiguum itaque illud 
teniporis, quod commorari mihi ibidera licuit, per- 
currere illos coepi» Ut autera ubi incipiant, ubive 
Jiniant, benevolus lector uno intuitu sciat, breviter 
de eingubs dicaiu: 

Codex I. erat chartaceus in folio , signatus no, 
2647. qui incipit : Πολυδίύχον$ Όνομαΰηκων βιβλίον 



PRAEFATIO. U 

Λρώτον. Κομμόδφ ΚαΙόαρι 'Ιούλιος Πολυδεύκης χαί- 
ρειν etc. ad oratn dein codicis liaec lihrarii nola con- 
spicitur: Ίβτεον ort r« εν τοις ε βιβλίοις Ιμφερόμενα 
πάντα ονόματα ύνναγήοχεν 6 Πολυδεύκης αχό τε των 
παλαιών ρητόρων καΐ ϋοφών otal ποιητών χαΐ έτερων. 
Τα πλείω ΟΒ χαϊ αφ εαυτού εξε9ετο. Οί δέ τε παλαιοί 
ίύριβκόμενοι εν τοις ε βιβλίοις ήϋαν ούτοι. Θουκυδί- 
δης, Πλάτων» ^Ιύαΐσς," Ομηρος, Σοφοκλής, Ευριπίδης^ 
Ίβοκράτης , καΐ έτεροι πολλοί , ους εγώ κατέλιπον δια 
το βννυπτικόν χαϊ το εύληπτότερον. Finit autera hic 
codex liis verhis: xal μην xai γλώττα τύ χάλλιϋτον 
των iv τω προϋώπω μερών υπό το τών οδόντων ?ρ- 
χος, χαϊ προϋτείχιβμα καθιδρυμένη' λόγου δε πηγή. 
Quae iu Seberi editione leguntur paginae 94• lin. 41. 
lil)ro II. cap. iv. sect. 25.) iu iiostra autem libiO 
II, segm. 104. 

Codex II. itidem chartaceus in Quarto notalus 
no. 1536 et 3257. incipit hoc modo : Πολυδεύχονς 
Όνομαϋτιχόν πρώτον. 'Ιούλιος Πολυδεύκης Κομμόδφ 
Καίϋαρι χαίρειν. Dein nota lihrarii ut in codice 
piimo liaec; Ίηΰοϋ προηγοϋ. Ίβτέον ott tv τοις 
πέντε βιβλίοις εμφερόμενα πάντα ονόματα ΰυναγήο- 
χεν ό Πολυδεύκης άπο τε τών παλαιών ρητόρων χαϊ 
ύοφών χαϊ ποιητών χαϊ έτερων. Τα πλείω άφ εαυ- 
τού έξίθετο. Οι δε παλαιοϊ οί ενριϋκόμενοι εν τοΐ$ 
πέντε βιβλίοις ηβαν ούτοι. Θουκυδίδης, Πλάτων , 
Ίΰαΐος, "Ομηρος, Σοφοκλής, Ευριπίδης, Σωκράτης, 
χαϊ ίτεροι ΛολλοΙ, ους εγώ κατελίΛον δια το 6υνοπτι- 
χόν χαϊ εύληπτότερον. Finit autcm hic codex his 
verbis: θερμαϋτριν ϊξ 0•ρόνΌυς' χύτραν χάννας 
εκατόν χόρημα' χιβωτόν. χαϊ λψον. Quae sunt 
iu Seberi editione pagina 504. fin. libr. X. C. 53. 'ie 
nostra veio libro X. segmento ullimo. • 

Codex III. quoque chartaceus eadera fortxiii; 
notatus iiumeris 1582. 40. 3255. 418. caret praefa- 
lione lulii PoUucis ad Caesarein Coinmodura. lucipil 
sequenli raodo; Ta χεφάλαια τού πρώτου βιβλίου etOJ 
Desinit autem eodem plane rnodo, quo secuudiiSi ^ 

Codex IV. ilidem chartaceus iii forraa oclava 

inscriptus iiuraero 3511. Iiv eiu* fiOiitiepicio hi 

comparent versus: jo";.^'joV .V^ x-ilMj . jiDiii iil 

Χρυ6ού μεταλλεύ (supraicr. ttdhv) xal γεωργί 

σπερμάτων, 



^ ΙΟΗ. HENRICI LEDERLINI 

Τρέφεις κατολβίζεις με καμάτων δίχα 

Άνηρότως ηνχηΰα (suprascr. λη, ut sit ηνληβα) 
τήν τίανΰπερμίαν. 

^Αμαλ^ίας ενρηκα τήν βίβλον κέρας. 

Κάμνεις όρνττων τάς πολνκρούνονς φλέβας. 

'£1ς αυτός άκάματον (suprascr. ν. ut sit άκάμνα- 
τον) εξω την πόΰιν. 

Την γονν άμοίβήν χάριν νψόϋ'εν λάβοις, 

""Αν εύΰέβειαν τοις ηόνοις κεραννν]]ς. 
Deiu literis visum fere fugientibus rubrica scriptis 
haec habenlur : Αρχή των τον Πολυδεύκους βιβλίων 
Όνομαβτικών. ^Ιούλιος Πολυδεύκης Κομμόδω Καί- 
ϋαρι χαίρειν etc. finit: καΐ ^ίρμαυβτριν (suprascri- 
ρίο α legit corrector %ερμαύτριν' ) tt, θρόνους' χύ- 
τραν. χάννας εκατόν κόρημα' κιβωτόν' λνχνον (sed 
ad oram est: ληϊον γρ. και λΰχνον) Quae in Seberi 
editione comparent pag. 604. in fine, in nostra au- 
lem exlant libro X. segmento ultimo. 
. Codex V. merabranaceus forma rainori, literis 
injnutiilis, sed sat elegantibus conscriptus, notatus 
110. 3510. Titulus huius codicis hic est : IILval•,. 
'Ιουλίου Πολυδεΰκους 'Ονομαΰτικά εν βιβλίοις δέκα, 
και πλέον ουδέν. Έαιτομή των Πολυδενκους βιβλίων. 
Ipse deizi codex ita infit: 'Ιούλιος Πολυδεύκης Κομ- 
μόδω Καίΰαρι χαίρειν finit veiO sequentibus ver- 
bis; Σκευών δε εν Εύπόλιδος πόλεϋι κατάλογος- καρ^ 
δόχους• κρατήρας' οκτώ χύτρας' δυο τρυβ?ύα' κνέ- 
φαλα' %ίρμαΰτριν a^ θρόνους' χντραν κάννας εκα- 
τόν κόρημα' κιβωτόν καΐ λύχνον. 

Hi suut, amice lector, quos inspexi Lutetiae 
Parisiorum codices, et e quibus nonnulla quoque 
pro temporis anguslia excerpsi ; quorum aliqua 
tecum communicabo, ut ex iis de horum codicum 
praestantia ipse iudiciura tuum tecum formare, 
et ex unge, quod aiunt, leonem coniicere possis. 
AiTerarn vero ex libri ΥΠΙ. et X. principiis, quanta 
licet lide, non tantum meliores vulgata lectiones, 
sed et errores, et prout singula iii singulis codi- 
cibus a me iuere observala» 

Librum VIII. iuxta Seberi edilionem pag. 376. 
lia incipit Codex V• 'Ιουλίου Πολυδενκονς 'Ονο- 
μαΰτικών y βιβλίον ογδοον. Κομμόδω Καίΰαρι Πο- 
λυδεύκης χαίρειν. Codices vero Ιί. et III. hoc rao- 



PRAEFATIO. 23 

do: Έν τω tov 'Ιουλίου βιβλίφ χών 'Ονομαΰηχώι/ 
όγδόφ ενεϋτι περί δίχαΰτιχών ονομάτων πώς OLxa- 
ϋτην όνομαϋτέον Επαινος δίχαϋτοϋ χαΐ φόγος' περί 
του όνλλεγήναι δίχαβτηριον. τρόποί όιχαΰτιχοί' χαϊ 
τα από δίχης ονόματα' περί τιμωρίας• χαϊ περί ετέ- 
ρων ουκ ολίγων. (Codex 11. oA/'jov) Perguut deiu 
uterque II. et III. ^ιχαϋτιχά υνυματη εΐη αν ώς 
εγώμαι etc. quae in nostra editione leguntur VIII, 
6. Codex IV. ita iii(it.• .^Qy/} τον η ^<-^Λίον. Πο- 
λυδενχονς Όνομαβτιχόν ογδοον. Oraissa dein in- 
scriptione ad Iinperatorem Commodum pergil ; tv 
τούτω τω βίβλί€ρ etc. Codex V. sic ordilur: 'Ιου- 
λίου ΙΙολυδεύχους 'Ovoμa6τιxώVy βιβλίον ογδοον. 
Κομμόδω Καίΰαρι Πολνδεύχης χαίρειν. Ταϋτα εγώ 
μεν etc. Et ita quidem hi codiccs hunc librum 
octavuni ordiunlur. Variautes vero sequentes iam 
ndscribam observala latioiie, qua et in nostra cili- 
lione sumus usi, textum scilicet a quo variant ex 
Seberi editione linea distinguam , et codicum dein 
varias lecliones bonas aeque ac falsas subiungam, 
iiulla addita επιχρίύει. Paginas aulcm et liiieas 
editionis Seberi atque scgmciita iioslrae ubique in- 
dicabo, ut cum uliaque editioiie diligcns lector has 
variationes compoiicre possit. 



24 ΙΟΗ. HENRICI LEDERLINI 

Edit. nostr. Seb. 
Libr. scgm. pag. lin. 
VIII. 1 376 17. δυο λόγους, τον 
2 23. ενεατι 

ibid. περί δικααηχών ονομάντων. 

27• εΙς επίαχεψιν 

29. τρόποι δίκ. 

30. «πο δίχ, ονομ. περί χιμ. 

33• «ερί μεσε/ννι/μάτων 
Ο// 4. και τα «π αυτών τιμ. 

10. καΙ τοΰ αφε&εντος 

11. «ερί του υ/^ρ. etc. 



4 14. περί «ρχ. κ. «. 
16i «υτοί^ 

17. περί διαίτων etc, 

ibid. χοΐ χωρίων. 
19. πολ. 

5 30. ζημίας 

32. άναΰτηναι 

33. περί τοΰ εί^α» 
34• περί του ουκ ίεΐΰ. 
36. περί tc5v υποκρου, 

ibid. και επ. περί οΓχ. 

6 378 2. περί δι», etc. 



18 4. εΙ'•»; αν (Ο ς 

10• δικά^. κοίί η αμφ, 

13• ο όέ δικάζων 
14• τ« δε «π. αΰτ. 



PRAEFATIO. 25 

MSS. Biblioth. Regiae. 

Cod. V. δυο λόγους εξειqγttaάμηVy τόν. 

Id. codex Ι'ση. 

Id. cod. περί δικαβτών όι/ό(ΐατα. 

Absunt a codice IV. 

Cod. V. inversim όικ. τρ. 

Cod. V. inversim: περί τιμ. από δ. 6. Cod. IV. ha- 

bet: χαϊ τα από δ. ο. 
Cod. V. περί νεμηοεως χρημάτων.^ 
Cod. V. xai επ' ανταΐς τψ. 
Absunt a cod. IV. hic , sed mox sequuntur. 
Cod. V. περi τον φονευθέντος καΐ τοϋ άνελόντος , περί 
του νβρίΰαντος^ χαϊ ηερί χαϋτιγορίας' περί αρχής etc. 
Cod. IV. περί τοϋ νβρίααντος , περί τοϋ άφε&έντος. 
Cod. IV. περί αρχΰς' αρχόντων Αττικών ονόματα χαΐ 

^ργα. 
Cod. IV. habet αυτής' superimpositum tamen a cor- 

rectore οϊς. 
Cod. IV. περί διαιτητών xui διαίτης χωρία iv οϊς oi 

νόμοι. 
Iq Cod. V. novus litulus : χωρία iv οϊς ot νόμοι, 
Cod V. τα πολ. 
Id. ξημίαν. 
Id. ανα9ήναι. 

Cod. V. περί τοϋ £»|at, χάϊ τον μη εϊξαι. 
Absunt a cod. V. 

Cod. V. μγ• περϊ των νπεχκρονόντων' μδ. περί των 
ίπαινουντων' με. περϊ οΓκου, εν ω οί Πρυτάνεις είΰηων- 
το. μζ. τά από τέλους ονόματα. 
Cod. IV. περί των ίπαινούντων. illa autem περί 0?«. 

absunt. 
Tilulus in cod. IV. liic est; περί δικαστικών ονομά- 
των χαϊ αυτής τής δίχης χαΐ τοϋ ΰυνέχοντος αυτήν 
περϊ τοϋ διχάζοντος χα\ τοϋ χωρίου χαϊ ϋΰα απ αυτών 
ονόματα. 
Cod. V. εϊη αν, ως. 
Codices II. et III. διχύξων αμφιΰβήτηΰις ' διαδιχααία^ 

τιμωρία. 
lidem. χαϊ 6 διχάζων. 

Cod. III. τά ό' απάντωΐ', Cod. II. τά δε απάντων (ad 
oram vero est; απ αυτών) ονόματα δίχαιος διχαιοδό- 
της (suprascr, διααιότης) χαϊ τά όμοια' το δε δίκαιοι; 



26 ΙΟΗ. HENRICI LEDERLINI 

Edit. nostr. Seb, 
Libr. seiira. pag. lin. 
VIII. 6 378 

ibid. δίκαιος elc. το δε δίλ. και Oiju. 
quae sunt lin. 17. 
7 17• νόμιμον 

18. αρκονμ. ονδ. 
20. xcci ενγνωμ. 
23. κ«ί τον «ό'. φ. 



25. ηλεονέίΐτην etc. 
31• κεφαλ. ^. π. 



84. 6 «λί^^ωθ^Ιδ 
38. ο τους αδ• 

89. μεταδικκί;. 
379 1. κκΐ ο τΐ(ΐ*ωρ. 
9 ibifJ. και τυ εί>γον αύτον 

2. i^eveYK. γν. 



3. όιελεΐν 

4. xttTutp. άπ. 

5• αηογνώναι 
6• κολάσαι 

7. το ίέ «Λολ. 
9. αφεϋις 
10 10. κεφάλ. elc. 



PRAEFATIO. 27 

MSS. Bibliotli. Regiae. 

xai &εμιτόν. 

Ita sallera cod. V. δίκαιος' δικαιοδότης' καΐ δίκαιον 
χαΐ &εμιτόν. 

Cod. IV. μόνιμον. 

Cod. V. UQK• '/.αϊ ονδ. 

χαϊ abest a cod. 11. et IIL 

Codex V. y.ut τον αδιχον, άδικος, αδίκως fcJv, αδικίαν 
έχοντα' ila et cod. II. et III. Cod. vero IV. sic 
liabet: άδικος (margo καΐ τον αδικον) αδίκως ξών 
αδικία (raargo addit : έχοντα) άδικοπ^αγία. τον δε αδι- 
κον φαίης αν πλεονεκτην, άν. π. etc. 

Cod. V. πλίονεκτης' ίίνομος' βίαιος' και παράνομος' τ. 
ά. επιθυμητής' τ. ου. π. εφιεμενος• cuni quibus con- 
sentiuiit codices II. atque 111. 

In cod. V. miUus tilulus, nec distinclio capitis. Sed 
statim cuni praeccdente capite ila connectuntur 
sequeiilia: ό δικαατης δΐ etc. Couseuliunt codices 
II. et III. nisi quod ila pergunt: ^ικαατι]ς δε υνομ. 

Cod. V. και ο κλ. ita et codices II. et III. 

Cod. V. xai τους άδ. et sic quoque cod. II. venim 
ΙΙΪ. habet: kcu τους αδ• 

Abest a codicib. II. et ΙΠ. 

και abest a cod. IV. 

T6 δε ϊργον αυτοϋ legit cod. V. at III. et II. το δ' 
έργον αύτοΰ. 

Cod. III. εξαινεγκεΐν γν. Cod. V. pro γνώΰιν habet 
γνώναι, omisso κρίναι^ dein διαχρΐναι (cum cir- 
cumflexo) τα δίκαια, omisso δια/.ρίνειν quod voca- 
buli itidem non agnoscunt codices II. III. et IV. 

Cod. II. et III. και διελεΐν- 

Cod. V. in\'^ersim άπ. κατ. cum quo consentit et 
cod. III. et II. 

Cod. II. III. et V» κα\ anoyv. 

Cod. IV. itidem ut vulgati κολάααι* verum a corre- 
ctore suprascr. καλεααι. 

Cod. II. III. et V. το δ' απ. 

Cod. II. III. et V. xa\ αφ. 

Cod, V. litera β numerum desJgnante ad oram po- 
sita, ita orditur hoc caput: Έπαινών αν εΧηοις, 
δίχαιος. codiccs vero II. et III. hoc modo : xa\ 
επαίνων αν εϊποίζ. 



Sf6 lOH. HENRICI LEDERLINI 

Edit. nost. Seb. 

Libr. segm. pag. lin. 

VIII. ίο 379 12. δικαατην 

14• άνεξαπ. 

15. κπαραπ. 

16• ΰΐάΰψος 

18. ον προς οργ. 

20. (ΐιαοπονηρ. elc. 

ibid. q.ikav9Q, ijft. 
21• ψιλοικτίρμων 
11 22. τα δι iTC. 

23. ακριβώς 

24. το όε ίαοΰταα. 



19 26• ofi' }(«( tu εΙ• noci φά» 

28. ακλ. δε 
ibid. «Γρεπιτω?. 



30. ακρίβεια etc. iTtnlxtia. 
32. Ιΰορροπία etc. 



ibid. t?Jto δε των «λλων etc. υΐκΐεί-, 
ρειν. quod est lin. 35. 

12 35. il'n;otg 

36. παράνομος etc ενχερί}^ liu. 37- 

38« εΰπαρκη:. ^ 

39, πεπλανημένος etc. ανιβος- 

41• άγριος' αν. 

ibid. £^ |ϋΐ} τρα^. δυί. 

44. πλεΐον. 

13 380 1• παρανόμως elc. «νί/λίώ?• 

ibid. τά δε ίηι^ρ. 
5• ετερο^ρ. 



prai:fatio. 29 

MSS. Bibliolh. Regiae. 

Abest a cod. IV. et pro εϊποις deiii liabet εϋπης. 

Cod. Tl. et III. xal κνέ^ατο. 

Cod. V• απαράΰειβτος. 

Cod. II. III. et V. και ΰτάΰιμος* 

God. V. χαϊ ov πρ. ο. 

Cod. V. μιαοπόνηρος χαϊ πράος' et ita quoque cod. II. 
omissis mediis. at cod• III. μιαοπόνως χαϊ πρΰος. 

Absunt a cod. IV. 

Ita et cod. IV. sed suprascr. φιλοχτημων, 

Codices II. III. IV. et V. xai τα i». 

Cod. II. et III. χαϊ αχρ, 

Cod. V. ακληρυν δε το ίΰοβταΰίως' χαϊ το ίΰο^ρόπωζ"^ 
αχλινώς, ατρεπτως' Ιπιεικώς' ίλεημυνως δε χαϊ φιλοιχτιρ- 
μόνως αχληρά. Τα δε των ϊργων ονόματα elc. et ila 
haec leguntur quoque in codicibua II. et III. 

Absunt hic a codice IV. 

Absunt a cod. IV. 

Ita tantum cod. IV. άτρεπτως' Ιπιειχως χαϊ τα Ζμοια' 
ΐΧεΎΐμόνωζ δε χα\ φιλοχτιρμόνως (suprascr. φιλοιχτ.) 
ϋκληρά. 

Haec cum mediis absunt a codicibus II. III. IV. et V. 
Cod. V. Ιαο^ροπία χαϊ έλεος' "ψεγων δ' αν ειπης etc. 

Consentiunt codices IL et Ul. nisi quod uterque 

λέγων pro ιρεγων. 
Haec cum interniediis nou agnoscit codex IV. 

Cod. IV. εϊπης. 

Desideraulur cum mediis in codicibus II. III. IV. 

et V. 
Cod, IV. ευπαρεπ. sed suprascr. a. 
Ilaec cum mediis non habeiit codices II. III. IV. 

el V. 
Codices II. III. el V. inversim ανοιχτ. αγρ. 
ISou comparent in codibus II. III. IV. et V. 
Sic habet et Codex IV. A^erum superscript. est 

ηλεΐβτον. 

Desunt cum interiectis in codicibus IL III. IV. et 

V. 
Cod. II. III. et V. χαϊ τά επιρρ. 
Cod. III. IV. et V. ίτερορεηΰζ- 



ίο ΙΟΗ. HENRICI LEDERLINI 

Edit. noslr. Seb. 

Libr. segm. pag. lin. 

VIIL 13 380 6. καΐ τα όμοια τ. y. «. χ. λ. δ. 

ibid. τα ya^ «π. λ. ό. 
8. ανομία etc. ay^torijg. 

14 12. ετερο^ροπια. 

ibid. καΐ τα όμοια etc 



13• καΙ τα ρημ. 

ibid. παρανο/ΛίΓν elc νβ^Ιζζίν. 



17. φενακίζ. elo. 



Et haec quidem ex liln-o VIII. sufficiant. Deli- 
babimus iam pauca quoque ex piincipio libri X. 
Incipit aulera hic liber in codice IV. hoc raodo: 
ΪΙολνδεύκονζ Όνομαϋτιχών δέκατον. Έν τοντω τω 
βιβλίω ΰκενών τε εβτιν ονόματα καϊ οΰα τΐερί αυτά η 
άπ αυτών πεηοίηται' καϊ αγγεία εν οίς φέρεται καΐ 
τόποι εν olg πιπράΰκονται' καϊ περϊ οΐκίαξ δεΰπότον 
καϊοβα περϊ >&ύρας ϋκενη' κάίή παραβκενη των θυρωρών 
ΰκενών και τα προ κοιτώνας' καϊ τα εν κοιτώνι άχρικλι- 
νών τε και ΰκενών και ϋτρωμνών και οϊς τις χρήόεται 
το πρόβωπον κα&αιρόμενος' και όγ^ημάτων εϊδη' καϊ τα 
πρόβφορα τί] επί ξνγών και ίππων αίωρήβει, ΰκενη' καϊ 
τα λόγων άϋκτ^ϋει πρόβφορα' καϊ όϋα δικάζοντι οίκεϊα' 
χαϊτά επίγνμναβίω καΐ λοντρώ• καΐ τα προ άρίβτον καϊ 
ενάρίΰτφ καϊ επ' άρΐΰτφ' Ιν οΙς»αϊ ΰνμποτικά καϊμαγει- 



PRAEFATIO. Sl 

MSS. Biblioth. Resiae. 



&• 



Non leguntnr haec -neque in cotl. V. iieque IL al- 
que ill. 

Absunt a codice IV. 

Haec cura mediis non agnoscunt cotlices II. ΠΓ. 
IV. V. 

Cofl. IV. ΐτερο^^ίπία• et sic quoque legunt codices 
III. II. et V. 

καΐ τα όμοια absunt a codicibus II. et III. Dein 
pergit iiterque: καΐ τα ρήματα, y.al άδικεΐν' χαΐ 
δωροδολίΐν' παραπεί&εΰί^αι άη. omissis interniediis. 

Cod. IV. τα 5f ρημ. at V. καΐ τα ρ. 

Cura mediis absuiU a cod. IV. cum quo consenlit 

et cod. V. nisi quod deinde anle όωροίοκίΓν ha- 

beat κη/. 

CoH. λ^ %a\ φεναγ.ίξεαΰαι xal τα ΰμοια' φενακιαμός' 
deiu omisso tilulo pergil: Xotva ό' ίπϊ δικαΰτών^ 
elc. Cum quibus conuentiunt etiam codiccs II. 
et lU. 



ρικα• xal άρτοηοίητικά βχενη' xal τα ΛερΙ μύρο; ^ λνχ- 
νονξ' ααΐ τα προς <κοίτνν επιτήδεια' καΐ τα γνναικωνί- 
Τίδος ϋκενη' καΐ τά Ιν αγρω ΰκενη' κα\ ναυτικά ϋχεύη' 
τά περί εΰ^ήτων και %εραπείαν και οπού άποτΊ%ενται' 
κουρέου ϋκενη' ΰκντοτόμον κννηγετοϋ' Οτρατιώτον' 
τέχτονος' χαλχέως' οικοδόμου' νεονλκον' μεταλλίως• 
Ιατρούς κνβεντοϋ ϋοροποιον' χαί τα επϊ τοντοΐζ μικτά' 
Λαντοδαπά ών τοις πλείοτοΐξ πρόϋκειται τά μαρτύρια. 
Haec oraiiia excipit praefalio, codices veio Jf. III. et 
V. ila initio habent: Τάδ' ενεΰτιν h> Tfj τον Πολυδεύ- 
y.ovg δεκάτΊ] βίβλφ των Όνομαΰτικώικ Σκευών ονό- 
ματα καΐ των απ αντών περΧ οικίας δεΰπυτου και ο6α 
ίπΧ %ύραν ϋκενη' καΧ ij παραϋκενητών %^υρωρού ϋκευών 
και έτερα. Quae mox sequitur praeiatio. 



32 ΙΟΙΙ. HENRICI LEDERLINI 

Edil. noslr. Seb. 
Libr. segm. pag. lin. 



14. δε ονόμ. 

15. τοΰτο Έρατοα&- 
17. το του £ρ. 

19. ως δε ενρ. 
ibid. ηλπίΰα 

20. ιίπ εμαυτοϋ 

21. δε οι5 
25. Οϋδεν 

27. χαϊ δια τοΰτο. 

35. αλλ« κκ/.τών ιδεών Ι'δει 



10 458 4- περί σκευοΟ. etc. 

19. (ϊκευοθϊ^κ. οκοδ. 

21. Θουκυδιδ?;? δε α. ά. κ. qc. τ. τ. χ. 

κ. τ. (7. ά. 
23. «ΰτο 
ibid. εΐ'ρτ^κεν α καΐ πλ. 

11 25. ενίγ.Ύΐν 
ibid. εηίπλοον 

27. σκευή 

28. νεώτερον ya^ etc. οΐ'κ. ΰκενη. 
30. (Τκευτ;• το filv ΑΚκ. ωνομάΰας. 

34. ου λελί^θεν 
ibid. ΟΤΙ τα ττρό? θ. 

35. ως καΐ Πλ. etc. 

12 36« αλλά εγω κρ. etc. τρκ^Ίκώτερον 

γαρ ο} παγκληρία' quae sunl 
pag. 459. lin. 8. 

13 459 10. και απνρα, ωΰπ. καΙ αχ, 

11. καί (ίκευ'ί^ 

ibid. iy ων ο Ξενοφ» elc. αποτριβ, 
τ. ΰχ, 

13. 14. <}έ βπ αυ'τ. 

14 16. «Γτε οπλ. elc. 



PRAEFATia 5» 

MSS. Biblioth. Regiae. 

Cod. V. caret inscriplione. Cod. IV. ita habet: Κομ- 
μόδω Καίααρι Πολνόευχης χαίραν. Cod. II. ita : Ιονλ. 
Kateagt Κομμόδω χαίρειν. Cod. III, Ιονλίφ Καίααρι 
Κομμυδω χαίρείν. 

Cod. V. δ' υνομ. 

Cod. V. τοΰτο λέγειν Έρατοα9. abeSt dein Xiytiv suo loco. 

του non habet cod. \ . 

Cod. V. ως δ' ενρ. 

Idem ηλπιζον. 

Ideni ίμαντω. 

Idem d* οι•. <■' 

Idem μηδέν. 

y.ai non est in cod. V. 

Cod. V. άλλα και Ix των νέων Fift. Codices Π. et IV. 
ut vulgala Seheri habuit. Codex yero III. ita: 
αλλά καΐ των ιδεών έδει. 

Ita incipit Codex V• omissis reliquis: To μεν ovv όνο- 
μα της ΰκενο&ηκης εύ'ροι? etc. 

Absuiit a cod. V. 

Pro his omnibus ita saltem Codex V• νηο9ηχην il• 
Θουχνδίδης. 

Cod. \. ταϋτα. 

Idem : εϊρηχε' οίον S χαϊ πΐ. 

Cod. V. ελληνικην. 

Idem επιηλον. 

I(iem κατααχενη. 

Haec cum inleriectis desiderantur in cod. V. 

Ilidem absunt a codice V. 

Cod. V. ουκ 'ελα&εν. 

τα abest ab eudera. 

Cod. V. ως και Πλάτων ό Κωμικός Ιν τη Ελλάδι εϊρηκί. 

Haec cum ititermediis oranibns ηοα conspiciuntur Ίη 
codice V. 

ΙίβΓυπι non sunt in cod. V. 

Nec haec in eodem leguntur. 

Pro his cum mediis ita sallera cod. V. |υλινα jtal κρε- 

μαβτά' ως Ξενοφών καϊ ^ημοΰ&ενης' αηοτριβη των 

ΰκενών. 
Cod. V. ό' άπ αντ. 
Idem η οπλ. η τ. ν%. ^ των νη. 

PoUux VoL Ι. C 



34 ΙΟΙΙ. HENRICI T.EDERLINI 

Etlit. noslr. Seb. 



Libr. 


segm. pag. lin. 




X 


14 459 18. 


To ΰπεΰκ. τα υπ. etc 




19. 


δε αμαξαι 




20. 


χαί εν βατρ. 




21. 


nal τύ Qrjfia etc. 



.<> \.Λ 008 ^a^ η> 22• χαϊ το ενεΰχ. 

24. κ(χ\ το ενεβ-λενάδαι. 

25. όμοροι τε 

26. nul αντοΰχ, 6 αυχ. 

1δ 28. δέάπο 

ibid. xKt ij βκινοτΐ' χαϊ ΰκενωρ. 

30. εν τω 

31. ίΰκευοποιημενοιν elc. 

16 87. ο ΐΕίενοφ. 

38. ως φηαι ^ημοΰθ: 
460 3. ^ημ. ε. οχ. 

17 6. ττίρΐ τοϋ etc. 
8. ΰκενωρίαν etc. 

18 19. ωνόμαξον χναλον 
21 27. ηαμπραβίαν 



19 


38. καλεϊν ί^έλεις 


20 


41. Γίκϊ^ρατον 
461 1. περί οίκοδ. 



22 82. ο'/.ίΓ? 

33• επίαπαΰτρον 
35. xr« που και βτροφ. 
37. τούτοις 

ibid. πάρα δε ^Aq, iv 6φ. '/.. τα κλ. 
τ. &. 



PRAEFATIO. 85 

>1SS. Biblioth. Regiae. 

Ila cod. V. To «7nex(vae(Mvce. ijv δε τά υποζύγια οίον εΰτζ. 

Idem d afi«|at. 

Id. ως εν βατρ. 

Cod. V. τι» δε ^ι]μα ΰχενοφορεΐν' αχευαγωγεΐν' αναΰχενάζε' 

ΰϋαι τά εκ τ. αγρ. 
κ«1 το cod. V. uon agnoscit. 
Jdem κοί ένεΰκ» 
τε abest a cod. Υ. 
Cod. \. αντόοχενος' καΐ αυτον^/ό;' οίΰκενος' 6ψ. αιιαταβχ» 

6 εντ. 
Ideni δ' από. 

Idem καΐ η βκενωρία' ακενοηοιΐα χαΐ αχενοποιημένον πρ, . 
Absunt a cod. Υ. * : 

Codex Υ. ^χενοηοιημέναι' σκευαΰία' ακενάΰαι' omis&ii 

interiectis. 
ό abest a codice Υ. ut et sequens xai. 
Cod. γ. ως Ξενοφών. 
Ideiu ΰκινωρονμενον ως ^rju. 

Tilulusabestacod. Y.stalim enirn pergit: οτω ίΙ τ. σκ. 
Idem: οχενοφορίαν τοΰτ Άριΰτοφανης χαλξΐ' το ξνλον' 

τον μεντϋΐ αχενοφόρον oinjssis niedii:^. 
Idem: χΰχλον ονομάζοντο' καΐ yvvatxiicfv α^οραν, ου τα 

ΰκενη τά τοιαύτα ίτιπράΰχουαι φαΰί. ΕΧηοις ό' αν etc. 

quae interiecta sunt, umilluiilur. 
Post παμπρααίαν codex Y. omissis reliquis lin. 36. ita 

pei-git; ει μέντοι και iv βιβλ. 
Cod. λ . ευρεΐν έ&εληαεις. 
Cod. \ . οχΊίρνκτον. 
Tilulus ab eodem hoc codice abest. statim enim post 

praecedentia habet : τον μεν οΰν τον πόντος οίκου 

δεΰποτην , νανχληρον' χαι ΰτεγαρχον' ατεγανόμον' iml 

y.al το Ivoixcov ον μόνον νανλον, αλλά χαι ατεγανόμιον. 

Των δε α/.ενών (quae sunt iam cap. IV^.) των περϊ τάς 

^νρας elc. Interiecla omnia nou agnuscit. 
Cod. Y. ογλεΐς. 
Idetn επίπαΰτρον. 

Ita saUem cod. Λ'', στρόφιγγες' χορώναι, χόραχες, 
Abest a cod. Υ. ut et mox εϊρηται. 
Codcx Y. ita habet: xca ωςΆοιατοφάνης χαταχλεΐδες τά 

χλΐΐοντα τας ■^υρας' ε-χιαπαατϊίρες ως '^Ηρόδοτος' οί μεν 

ουν άχριβίΰτερον ' quae interiecta eunt, ηοη habet. 

c2 



56 ΙΟΗ. HENRICl LEDERLINI ΡΚΑΕΓΑΉΟ. 

Tantum. Variantes etenim reliquorura codi- 
cum per breve tempus excerpere non licuit. Haec 
itaque sunt, benevole lector, quae te de editiotie 
nostra, quousque equidem illara perficere polui, 
scire rolui, ]Non enim ultra librum seplimum ex- 
scripta typis erat, cura Araslelaedamo in patriam 
Argentoratum revocarer, et milii vacans tura lem- 
poris Linguarura Orientalium professio a superiori- 
bus demandaretur. Piacuit itaque alium huic edi- 
tioni absolvendae praeficere. de quo cuni essem 
rnuham sollicitus, felicibus avibus incidi in claris- 
simum virum Tiberiura Herasterhuisiurn , philolo- 
gura eximium, et quo farailiariter lum temporis 
mihi uti contigerat, quique nunc Professoris Pliilo- 
sophiae munere Amstelaedami egregie fnngitur. 
Cui, cura a me et bibliopola, ut opus hoc peifice- 
ret, amice compellatus esset, et precibus quoque 
nostris annuissel, omnia, quae nos habuimus subsi- 
dia reliqua, tradidimus, eiusque curae τον ηαΐδα 
nostrum concredidimus. Qui idem de iis, quae ab 
jpso post discessum noslruni praestita sunt, te, 
optime lector, uberius docebit. Vale et laboribus 
nostris fruere atque fave. 

Argentorati Pridie Idus 
Novembr. cla Id ccv. 



17 



LECTORI BENEVOLO22 

S. D. 

TIBERIUS IIEMSTERHUIS. 

v^uemadmodum illi, quos lecto diuluinus et perli- 
uax ailixit morbus, recupeiala saiiitale in publicuni 
prodire desideiant, et reticere liheriori aeiis ductu 
languentera animura, sic eliara Pollux. a teterrimis 
ila perpurgatus viliis, ut suam iterum agnoscal fa- 
ciem, publica forinosior perfrui luce gestil: tradimus 
igitur vix tandetn in tuas maniis, erudile lector, laii- 
lutn ηυιι omnibus absululum numeris aucLorem no-• 
slrum: euin equidem hoc splendidioiem saue el or- 
natiorem aiUrmare non vereor, quo tuit accuratiori 
lima et lucubratis eruditorum hominum vigiliis inagis 
expolitus: si enira animum alLendas vel ad eoruru 
niultitudinem et peritiam, qui FoUuci salutis extile- 
ruut auctores, vel ad ititensi:»imara curam et sedu- 
lilatem, utrumque adeo auclori nostro iion defuif^ 
ut etiara praeLer ceteros liac in re singulari quadam 
felicilale sua possit gloriari: ille quidera, fateor enim, 
scriaiis iaumaniurum virorum diutissirae iuitconclu- 
sus et iii inullos arinos pressus, nec rninus iriter ini- 
quiseimas literarii turcularis obhaesit nioleslias, sed 
dani lougiorem raedicina niorarn traxit, prius ad 
sanitatem curiitio fidelis quam perveniret, ab imis ra~ 
dicibas reviruit, ac pristinum iHtegrilatis statum re- 
cepit. iiiler A^eteris autem aevi monumenla, et prae- 
claros scriplores, quil)us invida rapaces manus velu- 
stas abstiiiuit, 11011 paulo deteriori furtuna, quam 
celeri plerique Pullux nuUo quideni suo merilo fuit 
tisus : conciderat enim decus eius omne ac quasi de- 
fluruerat ab infesta longinqui t«:mporis iniuria et coii- 
sceleratis librarioruin raanibus despoiiatuin: iiam 
illud liominum genus immite ac barbariei plenum, 
etsi iiiliil inlactum atque inviolatum sibi relinqueu- 



38 TIBERII HEMSTERHUIS 

dum duxerit, in hoc tamen auclore cumprimis libi- 
dinis suae defoedae turpissimaeque inscientiae iiotas 
iijfixit: postmodum vero laetior aetas, et feliciuin 
ingeniorum proveutu uberior fnit consecuta, cutn 
qua PoUux in spera se iutuiae salutis erexit: simul 
eiiira a viris doctrinae capitalis et erudilionis noetrae 
fundatoribus facie tam deforrni coiispiceretur, con- 
currendum sibi quisque exislimarunt ad restilueri- 
dara ulilissimo scriptori iiativara lucem et integrita- 
tem: neque railii satis exploralum esf, an ullus intec 
veteres reperiri possit auctores, in quo limaiido et iu- 
struendo bomines omnium ordinum elegantiores ma- 
gjs unanimi consensu conspiraverint, fidelioremque 
posuerint indiistriam: nec id iuiuria est aut sine ulla 
lactum ratione; aniraum enim atlvertebant viri pru- 
dentissimi, quanto foenore liunc eoruni laborem 
cx)nipensatnrus esset PoUux: eiiamsi vero magna 
ciim aucloris nostri «lilitale haec doctorum homi- 
num opera fuerit coniuncta, nec suo sit honore de- 
IVaudantla, desiderari tamen coepit et requiri, qui 
omnem banc in se susciperet curam : totius enim cor- 
poris procedere ininus feliciter videbatur curatio, 
cum particulatim tantiim a pluribiis adhiberetur me- 
dela: quantis autem ingenii praeslantissimi et excel- 
lentis doctrinae dotibus praedilum atqueinstructum 
oporteret, qui huic futurus erat oneri , non multo 
labore ponderabit, si quis diligenli PoUucem ocul» 
perhistrarit. Atque utinam aelerniira iHud eiudi- 
Itouis sidus, et Gmniura divinarum huinanarumque 
rerum eapax ingeninm Is. Casaubonus animum ad 
hanc rem serio adinnxisset, non quidem dubilanduni 
est, quin multimodis PoUucem habituri essemus per- 
fectiorem: sed cum islum summi viri laborem sive 
mors praeceperil, seu alia impedierint negotia, no- 
stio nos Calone contentos esse decet. Extilit lamen, 
qui primus culte Polhioem cnraret et in lucem ede- 
ret, Wolfgangus Seberus: priores enira editiones ita 
sunt comparalae, ut omnem eorura utilitatem et glo- 
riarn extinxerit haec Seberiana: non enirn infician- 
dum est, pluriinam el egregiam eius viri diligentiam 
Polluci pene necessariam fuisse, eaque de ration© 
jnerifa condecorandam Jaude: sed non ea tamen in- 
genii fuit dexteritas, el dives variae doclriuae appa- 



fclJllfiPRAEFATlO. 8• 

ratus, ut reformati PoUucis palmam sibi vindicare 
potueril, et solidum eius gloriae iVuctuni aliis prae- 
cerpere: cjuanquara profecto solara ingenii et vel 
eraendati iudicii vim liac in re domiriari non sit con- 
sullum: lianc enira laudem cum codicmn tnanu exa- 
ratorura bouitate et fide parliri malucrim, siquidem 
id mullo sit tulius et conducibilius; iiam ubi frena 
luxurianli ingctiio laxantur, perdiffiruller iiitra recli 
verique leitDinos consislere solelj cuius rei lucidissi-23 
nmm illi exempluni sufliciunt, quoruni vel inaxi- 

Ip murn est in orbe literalo nomen. Postmodum inae- 
T slimabili quodam literarum bono salntifeium Polluci 
sidus illiixit Golhoiiedus luijgermaiuius, cuius viri 
meritis dignuni statuet monumentum perpetua eru- 
ditionis eius in doctorum horninum animis recorda- 
lio: hic cum etingenii ac iudicii laetissima foecundi- 
tate et uberrima doctrinae copia niultum valeiet, 
utramque ad Pollucis adhibuit medelam: istam autera 
erudilionis exuperantiani quod tam bene collocarit, 
causam praecipue ferimus acceptara praecellenli Pa- 
latino PoUucis codici, qui in manus incidit singulari 
quadam fortuna lungermanni nostri: postquam vero 
de hoc eius proposito constitit apud l\omines doctos, 
nullam umquara intermiserunt occasionem praestan- 
tissiraum adolescentem coborfandi atque impellendi, 
ut telara feliciler exorsam quam celerrirae delexeret: 
magnam igitur ea tempestate suslinuit expectatio- 
nem, quod plurimae tiinc temporis scriptae Gruteri, 
Goldasli, Casauboni aliornmque lilerae dedarant, cui 
illum impendiis etiani satisfecisse iam tandem ex hac 
nostra cognoscetur Pollucis editione: de hoc autem 
suo labore quam ipse spem conceperit aliisque fece- 
rit, abunde potest inlelligi, ex iis literis, quas ad 
Haiminsteldium Goldastiira misit: verba ponere non 
gravabor, siquidemabinstilutonoslrononabhorreant: 
Herodoteum negotium e Tnanibus Pollucem mihi in• 
vito exciissit; in quem perduxi notas inm ad librum 
VII. usque. Putaui me poeniturum operne omnis^ 
quamprimum mitterentur editoris W. Seheri, amici 
mei, notae: missae sunt: nondum poenitet. Credo 
ad XIII. MSS. usuni. Ego 6vv %ζώ e meo unico 
et mutilo quamvis, pliis variantiarum , restitutio- 
num ostendam, ne de aliis symbolis, qiMS tamen 



49 TIBE^III HEMSTERHUIS 

omnes muti praestitere praeter unum mihi exi~ 
mium. Operae quoque pretium arbitror adiungere 
quam liberali elogio hunc egregii adolescentis labo- 
rem post iramatiiram eius mortem fuerit prosequutus 
Cl. 6almasius de Modo Usurarum cap. VI• Vetustissi- 
mujn, inquit, exemplar Pollucis, quod in Biblio- 
theca Palatina pro thesauro servabatur atque osten- 
tabatur, et quo olim usus est eruditissimus iui^enis 
6 μκχαρίτης lungernianniis , qui irmunieris mendis 
eiun auctorem Uheraverat , utrohiqae hahuit pro 
ίξάλιτρα vel £| τάλαντα, δί^αντα. Adiutus igitur hoc 
inprimis codice, cuius insignera praestantiam et ro- 
bustam velustate auctoritatera nemo satis umquam 
condigne laudaverit, perpetuum iu Pollucera eum- 
<jue varia doctrina refertissimura confecit comraen- 
■tarium; cuius utilitatem si oiatione complecti et ex- 
po/iere conarer, citius niilii dicendi copiam es^e de- 
tuturam opinor, quam propositi fieri possera compos: 
id tanien ante reliqua sat scio mecum non indiligens 
antiquitatis lector adrairabitur, quod intinito quodam 
Jabore orania veterura anctoiuin, qui hac aetate re- 
etant, conquisiverit loca, quae Pollux in testimonium 
^dvocavit; tamque incredibili hanc rera praestitit 
accuratione, ut pai'uin ab eo alterius industriae re- 
Jictum putem : denique, nisi quis invidus alius faraae 
et diligentiae fueiit spectator, lungermannum quasi 
Aesculapiura quendam in vitam PoUucem reduxisse, 
et distracta eius ac divulsa membia i'ite et ordine 
concinno collocasse confitendum est: huic tamen 
tanlo thesauro quara inimica conligerit fortuna, 
quamque diu in vilibus scrutariorum tabernis deli- 
tuerit, Iqculenter et perbene Wetsteinius exposuit. 
Hapc de lungennauno, tametsi pro merilis eius pau- 
ca dixisse videar, dixisse sufficiat. Denique loachi- 
mus Kuehnius vir Graecae linguae oranisque erudi- 
tionis longe peiilissimus ad Pollucera accessit, et edito 
primum quarumdam in Onoraasticographum eraen- 
dalionum specimiiie, quid ab ingenio eius capitali 
hap iu re sperari posset ostendit: ex eo vero rion de- 
etitit orbis erudilus hanc operam cpntinuis ab eo 
ferme convlciis efllagilare, ut suas omnes cogitatio- 
Jies atque ciiias ad optimi scriptoris editionein coti- 
Yerterpt: deiiifJe, fiubjpiuistratu iuteiea pluribus ad•- 



r 



PRAEIATIO. it 

inmenlis, sine quibus feliciter hoc begotiuin confici 
iiou potcral, oneri successit laborioso, in eoque se 
talem piaestitit, ut non nituliociis exinde laucJibus 
eius accessis^e videalur cumulus; sed ut ingeiiue di- 
cam, neque enira aut gratiae subscribiraus aut odio, 
non simili pede corameularii sui leiani detexuit vir 
duclissimus: instituit enim a principio notas uberio- 
res et vario doctrinae genere llorentes, quae opere 
currente ininus ornatae et conlractiores exierunt: 
iion tameu iuficiandum leor, hactenus in PoUuce 
turpes inhaesuras iuisse mendas, quae torle nou po- 
tuissent evelli, nisi commodo nobiiissimum Kueliiiii 
ingeniura suppetias ivisset. Haec omnia vero cum 
multis aliis infinito labore atque sludio comparata iii 
manus Henrici Wetsteinii pervenerunt, qui de literis 
humanioribus ita meritus est, ut ijummopere sibi 
veros earutii cultores obligaverit. lamque adeo sic 
oiunia maturuerant, ut iiihil aliud felicilali Pollucis 
et splendori deesse videretur, quam editionis prope- 
randae celeritas: les enim erat indigna tantuni erii- 
dilionis ihesaurum diutius abscondi et iii silu iacere. 24 
Duin vero qua ratione publico cum maxime deside- 
lio prompte salisfieri possit, menle VVetsteinius agi- 
tat, obtulit se ad hunc laborem et accinxit I. H. Le- 
derlirius vir clarissimus, ad quem hominem exor- 
nandum contendisse videantur sincerus ac non fuca- 
tus anitni candor, et opulentissima vetustatia cunctae 
Graecaeque linguae scienlia : sed isto de viro, quo- 
cum mihi longus suavissimae familiaritatis usus ia- 
tercedit, lioc xiiinus a me dicendum existimo, quo 
niagis virlutes eius praeclarae et excellens ductriiia 
cognitae sunt ac per se coniraendatae: ex huius au- 
tem ingenio feracissirao res literaria magnuni capiet 
incrementum , si dederit aliquando, quae suramo la- 
bore et eruditione exquisita sedulo comportavit, et 
in usus publicos olim profereiida seposuit. : equidem 
in hoc eum loco in primis commeniinisse velini ve- 
teris islius dicli, duplicern esse beneficiorum gratiam, 
cum cito praestantm-: optandum vero fuerat, decu- 
cunisse lioc bouestissimi laboris stadium, in quod 
laetissimis auspiciis et fausto pede erat ingressus, Le- 
derlinum nostrum, quod raagno i-edemlum ipse vo- 
luisset Pollux: sed iri medio cur&u alio iuit avocalus. 



42 TIBERII HEMSTERHUIS 

priusquam conspiceret portum : Argentoratum enim 
accitus iu patriam urbem merilissimura vigiliaruin 
praeniium dignitalem Pjofessoriaiii iuvenit: ab hoc 
igitur industriae suae alumno, iu quo forniando et 
poUeiido multum et temporis et laboi"is contriverat, 
iion iniucunda necessitas euni seiunxit: aegenime 
tanieu, quod facile quis cogitet, a suo Polluce semi- 
gravil, quicura diii et non sine publico doclorum ia- 
\^ore habuerat. Cum itaque circuinspectaret, cui 
tulo haec lampas traderetur, mecura potissime vir 
oplimus, ut hoc quodcunque oneris, verbis enim 
scite rei raolestiam levabat, iu nieos transferrern hu- 
meros, per lltcras omnis huruanitatis plenas egit, 
atque ita egit, ut certissimam hinc landem mihi esse 
paralam atlirraarel: nimiuni ille pvoiecto benignus 
erat ingenii mei spectalor, quod noii suo prelio, sed 
prolixissimo erga me amore ponderabat, Ego vero, 
qni laudi me noii idoneum esse nalum exislimabam, 
elsi nunquam eius cupidilalem ingenuo horaini tur- 
petn aut inhoneslara iluxi, liunc laborem deti'ectare, 
meque subducere: meraet cnim raeo metiii solebam 
pede, exploratumque habebam, quid valerent hu- 
meri, quid ferre recusarent. Eo auletn tempore Lug- 
duni Batavorum degebam, et tantum quod deiuiiclus 
erana labore perquam iiiolesto in ordinera redigendi 
coiicinnum et utilem turbatos casu quodara ac dis- 
iectosdilissimae bibliothecae codicesMSStos: ad illud 
enim muneris ante hos admodum quatuor annos evo- 
caverat me araplissimorum Academiae Leidanae Cu- 
ralorum eximius favor: vix de vocatione Lederlini 
mei atque ilinere mihi constabat, cum Amstelaeda- 
inura eo animo rae contuli, ut in extremos araicissirai 
hominis amplexus irem , foedusque cum eo amicitiae 
hactenus inlegeriime cultum in posterum corrobora- 
rem: tum vero milii praesenti ea verborura lenoci- 
nia ralionumve dicam machinas adraovit, ut de con- 
sideralo piOpositi statu tantum non deiecerit; in eo 
certe, quod ceperam, eonsilio me et dubium fecit 
et vacillanlein; liuc accedebat continuus amicorum 
irapulsiis, qui nescio quid non raediocre ab ingenio 
Mieo sibi promitlebarit: maxirae vero inter eos me 
commovebat aucloiitas summi viri, quem honoris 
causa nomino, I. G. Graevii, quo castiorera et inta- 



ρ R Α Ε F Α ϊ Ι ο. 45 

minaliorem Palladis ac Musarum sacra a literls rena- 
lis antislitem non liabuerunt: jiuius aulem viri et 
meinoriam mecum ac lecordationem saepissime le- 
colo, et inenliouem lubentissiine facio: cum enlrn 
oninera humanitalis eruditae nutneium iraplesset, 
singulari quodain favore et piOliia ΛΌΐϋηΐ3ΐ6 cona- 
tus noslros in lileiis immaturos adiutabat lovebat- 
que: a nullius enira aeque moribus abhorrebat, quam 
eorum, qui, si quos animadveiteiint adolescenliores 
ad ingenuam adspirare doclrinam, a studio relra- 
hunt, et spera fulurae messis in ipsis lierbis exliu- 
gueie niluntur et suffucare. In ipso vero lioc PoUu- 
cis negolio, cura ea de re ad virum opliuium refer- 
rem, ila se facilem praebuit el cummoduin, ut nulla 
ιηϊΚί in re suis opibus defulunun esse rccipeiet: qua 
potissiraum promissione omnem iiiihi buius operae 
suscipiendae dubilalionem vir niaximus exemit: sed 
totani spein iiostram , et islius benignilalis fiuclus 
inteicepiL imporluna et trislissima viri niors, quae 
hoc proFundius ad vivuin animura nieura percussit, 
qiio inagis ardetitem sui amorem et admirulioneni 
Graevii i)enevolenlia railii inlixerat: omiiil)us cerle 
bonis hanc accidisse acerbissimam , et de Musaruru 
prelio alque honore grandem destruxisse cumulum 
jpsa rerum tesliraoniu clamant: de lioc aulem viio, 
qui formam liumaniorum literarura et ingenii ex- 
culli in suis moribus expresserat, quicquid dixero, 
non tantum infra nieritas eius laudes consistel, sed 
eas eliaiii infirinitatis nostraeculpadetererel: at eiiiin 
discedere praestat a raoeslissimi casus commemoia- 
tione, per quam teraporis imminutus diuturnilate 
dolor animique moleslia non rnediocriter renovatur. 
Quanquam igitur salis perspicerera, ad rem me piOr-25 
sus magni anirai et operis adgredi, decievi taraen 
iuorigei^ari consiliis amicorum, ad eorumque rae vo- 
luntalem accomraodare: illud enim reputanli multo 
consuUius videl)atur, et laudabilius etiara , quam iii 
conscientla propriae tenuilatis obstinatura, omnes in- 
genii raei seu diligentiae polius effectus desperare; 
sic igitur animatus Polluci rranus admovi: neque 
enim ita queniquam secutn cogitare velim, rae tan- 
tara inihi snmsisse arrogantiam, ut quadam viiium 
Miearutn fiducia fietus ad hoc itei' spinosum ingrede- 



44 TIBERTI HEMSTERHUIS 

rer, speraremque luculentuiii eruditionis epecimen a 
me pusse edi, et in auctoi'eni riostrum conierri: nain 
parura vel ingenio vel dootiiiia nie posse non invilus 
l^leor: eum eijim et acri iudicio, quud a natura raeii- 
tibus impreiisuni multa exercitatione corroboratur et 
jncrescit, et assidua veterum scriptorum lectitatione 
pertectain rerum anliquarura cognilionem adipisca- 
mur, ulrinsque rei commoditas et usus usque adeo 
milii defuit, ut, quo clarius hoc ob oculos ponam, 
eo rne magis poenitudo suscepti laboris incessat : hoc 
autem miuores in humanioribus literis progressus 
quis faciat, quo niagis aniraus in pliira et diversa 
studiorura genera est dividendus; quod ipsura rnihi 
usu venit seu quodarn voluptati raeae obsequio, seu 
quod ita rerum mearum conditio tulerit: subsidio 
tamen mihi diligentiara comparavi, qua tempoiis et 
vitae brevitatem, quantum eius a nobis iieri potuit, 
compensaie quaesivi: iii lioc vero PoUucis edendi 
labore grande satis operae pretium retulisse mibi vi- 
debar, si per diligentiam et assiduilatem, quae sola 
ineis in raanibus erat posita^ demonstrarem animum 
in h'tei'as elegantiores propensum : foite nonnulli, 
qui malignioiu labores nostros oculo spectabunt, hoc 
studiura eamque voluntatem meam audaciam potius 
temerariara interpretabuntur; quibus ego nihil aliud 
reponam, quam quod Parca mihi benigna dedexut 
posse spernere invidiae voces et inanera malitiara; 
istius autem, si quae dici potest, culpae A'euiam a 
benevolo lectore peto, quera mihi in hac causa aequi- 
orem promitto, atque illum olim severae frontis Ca- 
toneni expertus est A. Albinus: hic enim, cum res 
Komanas sermone Graeco illustiasset, veniara a suis 
populaiibus postulavit, si quid ab liomine Komano 
in oratione Graeca pariira composite et minus ornate 
esset scriptura: quae cum Cato legisset, non veritus 
est nugalorem denominare Albinum, qui culpam 
maluerit deprecari, quara culpa vacaie. Quod si 
voluntas ad iios accesserit hominum eleganfiura, qui 
aelate mea dignum quid ine praestitisse iudicent, non 
inediocriler in posterum ad similia perficienda auge- 
hitur induslria nostra. Qua sim fortuna ad Pollucis 
edilionem delatus, plenius forte et uberius atque 
opus fucrat, denarravi: sequilur, ut ad alia porro 



ι 



PRAEFATIO. 45 

rogrediar , in quihus edisserendis et pertractandis 
os niihi praeslitui terminos, prius ut de Polluce 
quae coHegi , breviler exponam , postea dicturus de 
meis adnotationibus, aliisque istius generis non pau- 
cis, quae ad haric altinere materiem iudicavero. De 
Polluce vero quanquam varia multi composuerint, 
non tamen a veritale aberrarim, si dixero neminem 
ea scripsisse accuralioiie, quam quia in hoc negotio 
curiosior desideiaret: animum igilur induxi, tum 
quae de Polluce ante me ab aliis sunt Iradita, tuin 
quae proprio labore coiirjuisivi, in mediura proteiTe, 
et uno tanquani fasciculo coniplecti: qnae res cum ab 
initiis videalur repetenda, aucloris nostri primum 
vitam et honores et sludia, et secundara, quam per ea 
consequutns est, famam persequar; postmodumautem 
in sciiplis eius, et lioc piaecipue, quod daraus, Ono- 
mastico recensendis Λ'eI^sabor. 

ISaucrati fuit clarissima Aegypti urbe noster Pol- 
lux, decuiussitu, aeris teniperie, ceterisque tenae 
virtutibus nihil a me camnierporaiidum puto, quan- 
do quidem exinde aut parva aut nulla omnino laua 
a<l Pollucera sit redundatiira: haec urbs autem illa 
aetate tnlit viros omni eruditionis et arlis sopbislicae 
genere ilorentissimos: Apollonii, Alhenaei, Procli, 
Ptolemaei aliorumque sopliistarum, qui JNaucrati 
oriundi non longo inter sese temponim intervallo 
distant, memoriara et laudes literis consignavil Piii- 
lostralus: ea vero terapestate sub Konianis Impera- 
toribus uti frugum sic et ingeniorum leracissima 
fuit Aegyptus. Ναν/.ρατίτην itaque vocaveif.nt Pol- 
lucem Philostralus, Tzetzes in Chiliadibus et Suidas: 
sed quae praeter alios de natali Pollucis loco me- 
moriae mandavit Suidas, non levi scrupulo premuii- 
tur: ut rem totara leclor cognoscat. iii medium eius 
verba promam : Ποί.νδενκης Νανκρατίτης ' τινίς δε 
Άρδονεννας γράφονβι ϋοφιότην τΐαίζοντες' πόλίς δε 
Φοινίκης η Άρδυνεννα' duplex inprimis loci difflcul- 
tas est: quid enim in ea re aut salis inest aut argu- 
tiae, quod prodiderint quidara ortum esse Ai-dueuna 
nostrum sophislam? modo non alius et diversus ab 
eo, quem Portus infelix saepissime Suidae interpres 
expressit, verbis ilhs subsit intellcctus: sed illud 
etiam mullo no3 inagis sollicitat et divexat, quod 



46 TIBERII HEMSTERHUIS 

26 urbs dicatur Phoeniciae Arduenna : quis enira eorum, 
qui geographiam diligenti sludio colnerunt, huiua 
urbis in aiitiquornm rnonumenlis vestigium osten- 
dere queat: non mihi lalet quo tentamine loco suc- 
currere sit conatus vir emendatissimi iudicii, mihi- 
que familiari amicitiae usu coniunctissimus Ludolf. 
Kusteius, qui nuper praecellens florenlis doctrinae 
pignus splendissimam editionem Snidae apud orbem 
iileratum deposuit: ille nimirum vir doctissimus 
pro παίζοντες refingere nialuit πταίοντες, errantes, 
in eaque sibi emendatione convenire monet cura 
praestantissimo Pearsono, quilianc eamdem ad iTiar- 
ginem adscripserat sni lihri: quod si praelerea vir 
ingenio consummatissimo de Arduenna cerli quid 
lectoribus iraperlivisset, eamque nrbem in Pboenicia 
jnonstrasset, omnium forte haec correctio mereri 
poterat applausum ; sed iam nos cum alia multa 
remorantur, tum praecipue argutissime invenla 
Kuehnii noslri sententia: existimat enira inimicos< 
nomini Pollucis homines per conturaeliara et ludi- 
brio euni appeWasse ϋοφιΰτηνΆρδονεννας , proplerea 
qnod, si quos baberet discipulos, ii miUerentur in- 
primis ex ea genle, quae a cultu ceterarum et huma- 
maiiitate longius abest: Arduennam enim maxiraam 
esse et liorridam Galliae sylvam ex Caesare novi- 
miis: sed in eius praefalione uberius banc opinio- 
nem exposilam reperies: nonnibil autem ex eo fir- 
mamenti accedere videtur, quod insolens iion fuerit, 
sopbistas, qui apud vulgus male auditbant, cogno- 
jTiinft quodam iocoso deforraare, quod aborum seii 
invidia sive mablia ex boriim pleiumque viliis con- 
tinxerat: exempla si quis desideret, largani iii solo 
PJiilostrato segetem reperiet: quaedam vero speci- 
minis ergo, ut quaeiendi labore lectorem levera, 
apponere non esl inutile fulurum: Scoppuanus illud 
eloquenliae soplii.sticae decus ^ι^^vρaμβώ^7]S, άχόλα- 
(}Tog ei πετίαχνβμεΐ'ος appellabalur ab Jioininibus ine- 
plis, Secundus επίΟ'νρος, siquidem erat fabri filiuss* 
Herodem , c|uem rbetorum deum vocare possis , ϋι-^ 
τεντόν ρί/'τορκ dicebant, nam ne coenae qnidem lem- 
pn.sablertione ef studiisipsi vacuum erat, Alexandnuu 
J^ηλh^Jtλάτωva , Varum, quod rubicundum et ciconiae 
lOsUo sirailem haberet nasum^ Πελαργόν Ploleraaeo, 



PRAEFATIO. 47 

culus in orationibus saepenumeroMarathon celebraba- 
tur, ea de causa Maralhouis adhaeserat cognoraeu : quid 
attinetadferreplura, cum haec quae dixi satis confu- 
ment: similirationenotatum esse PoUucem, hiiicvero- 
siraillimum evadit: porro animuraadveiti velimad lo- 
quendi niodura, quem Suidas adhibuit, aut ille quicun- 
que, unde haec exscripsit, tivig Os Ιί4ρδονίνναςγράφονβί 
ύοψιβτην παίζοντίζ' quae verba, si propius inspiciuu- 
tur, nihil signiiicant, iiie iudice, niinus quam nata- 
lem Pollucis locum: quid enim? nonne sic similive 
modo, hoc s\ voluisset inlellectum, decebat sciibere? 
%ιν\ς bi ii, 'AQbovtvvag πναι γράψονϋί τον ΰοφι,ότήν' 
et quorsum iii liac scntentia παίζοντες; nugas igitur 
egisse Suidam, et alienissimo cepisse sensu credibile 
est, cuni adiunxite piopiia penu, πόλις δε Φοινίκης 
η ' Αρδονΐννα• et prolecto mukis aliis erroribus huius 
ignorantiae fidem facit: subductia igitur bene ratio- 
nibus, illud conlicio , non mihi videri ineptam aut 
incoraraodara Kuehnii sentenliam: sed si quis de 
ipsa quaerat veritate, apponendum iudico iion li- 
quere: forte piodibit aliquando, qui iiodum liunc 
penitus expediet. Necdura discedirnus ab hoc ar- 
gumento, sed examinandutn restat, quam bene 
Kuehuius suam muniverit opinionem Luciani eraa- 
culato a se loco: cum bac eiiim nialeria illa dispu- 
tatio cohaerel: in vulgalis editur: tjcov μόνον ω 
Κλητίον μέλημ,κ' Kuchriius refecit Kt?aLOV μίληαα' 
puerum enim Celtam Polluci infuiinandura com- 
misisse Lucianimi : lubet «iiujpaie prudens Horatii 
dictura, Non seniper feriet quodcnnKjue niinahitur 
arcus. An rhetoiuni praeceptor PoUucem langat, 
inferius videbimus: nunc illud obsei-vo, videri niibi 
debuisse u\cl Κιλτι•/.6ν μέλημα' maioris est momenti, 
quod nec eos ignorare arbitror, qui niorera Grae- 
cae linguae et ingenium norunt, μίλημα^ hac cum 
usitatur notione, nunquain a persoua sepavaii, cu- 
ius quis esse dicilur ciira: ita, ΙΙλάτωνος μέλημα' 
ad eainque forniara multa apud Aiislaenetum ct 
alios inveniuntur: sic etiam videbalur olira emen- 
dandum in illo vexalissimo Suetonii loco de illustr. 
Grammat. c. 3. ζΐάψνιδος μέλημα, nou, quod vulgo 
legimus, άγημα' pari modo apud Virgilium, mea 
maxima cura, Yalerium Flaccum, cura deoricm: 



4i TIBERII HEMSTEAHUIS 

polins i^itur erudiforum calcnlos feret lenis et ac- 
curata Graevii medeta Κλυτίον scribentis, Clythis 
etiim^ ut atlclit, est rhetoris nomen: prorsns gemi— 
num eiat QriQiov pro θύριον in Luciani Lapithis 
peccatum, quod sagaciter odoralus est idem vir 
roaxinius: Pollucis MSStus si quis excuteret, sex- 
cenia lacile istius mendae colligeret exempla. Sed 
horum iam satis est. Parentes credidimus habuisse 
Pollucem honestos: quae in conlrariam partem e 
Luciani rhetorura praeceptore proferri possent, in- 
ferius trnlinabuntui', et, spero, diluentur: patre 
\xs\xs est docto et 'aqltl'A(5v λόγων inslitutore : sic enim 
ea de re Philostratus: Πολυδεύκης ra μεν κριηκά ίχα- 
27 νώς ηβ'λψο TtciTQi ^νγγενόμενος τους κριτικούς λυγονς• 
ddon' τους δε ϋοφίβτίκούς τόλμτ} μάλλον η τεχνΎ) ί,υνέ- 
βαλε ^κφρΎ^ΰας Tj] φύΰει. Bonfinius, seu Fred. Μο- 
rello potius illam inlerpretationem aciscribendam pu- 
tes , eum in modura haec fecitLatina: Pollux in iu- 
diciali genere satis exercitatus fuity cjuod cum pa- 
tre conversatus est, qiii controversias forenses per- 
calluit: m hoc milii loco molesti quid adferunt oi 
κριτικοί λόγοι, in quibus intelligendis versori hacte- 
rius assenliii nou potui: sic enim aniraura induxi, 
tit exisliniarera controversias seu oraliones forenses 
πολιτικούς dici λόγους seu δικανικούς, eosque anno- 
tavit et cum cura exposuit eruditiss. Cresollius libr. 
III. Theatr. Rhet. ille tamen κριτικούς ea significalio- 
ne λύγους, etsi non perfundoria viri sit diligentia et 
afppaiatus insfructissiraus, silentio prorsus iiivolvit.• 
iiec mihi qnidem quamvis serio cogitanti tale quid 
nriquam legisse venit in mentem : itaqne cum bona 
interpretis illius pace τα κριτικά et κριτικούς λόγους 
siimam notione iamiliarissinia pio ipsa κριτική* quod 
mihi obvinm videlur: ila λόγοι φιΑολο^ίκοΙ pro ipsa 
ponunlur pliilologia, wi ei λόγοι ψιλοβοψικοί. Diony- 
sius Longinus Epist. ad Amelium : ουκ ολίγοι των εν 
φιλοΰοφία λόγων Λροεΰτηβαν, ηοη jiauci j)hilosophiae 
clocendae praefuerunt. In hac aulem Philologiae 
seuGrammatices pai'te excelluissePolluceni nostium, 
hoc ipsum quod edimus Onomasticum est indicio: 
s\ quis lamen inlerpretis adsciverit senlentiara, 
rftodo id non temere fiat et sine uUius scriptoris au- 
ctoritate, me non valide renilentem habebit. Rerunl' 



ρ R Α Ε F ΑΤ Ι Ο; 49 

vero sophisticaium doctrinam audiit auctor noster 
et accepit ab Adriano nobili lunc temporis sophista, 
cuius oniiiera vitam egregie alque omate Pliilosiratua 
enarravit, et aliquaiilulum brevinsSuidas: Plιilo^ll•a- 
liis autera hunc islius instilulioniij fruclum Pollucem 
percepisse refert, ul aequalibus abfucrit inlfivallie 
ab Adriani viitulibus et viiiis: 'Αδριανού 6ϊ άχροατης 
γενόμενος Γίίον άφεϋτηκεν αντού χαϊ των πλίονεχτημά- 
των χαϊ των ελαττωμάτων. Aemulus auleni Adiifinus 
liiisse dicitur Aiiiiiidis homiiiis eo lempore diseilissi- 
ini, cuius quaedam ingenu monumenla siipeisliiant, 
et ocloginta ferme annos alligisse: qua ralioiie i>i na- 
tus fuerit subDomiliano, Ilerodem enim, qni Ttaiaiii 
floruit aelale, ciim ortodecim implesset aniios, aiidi- 
Λ'ΐΐ, diein imperante Coinmodo obiil supieiimm: ad 
Commodum cerle, cuius liabebat amiriiiain,eum de- 
disse lileras, iianat Philoslratns. Exinde Pullucem, 
cum satis aliorum esset inii)utus piaeceplis, aileiii 
fiopliisticam publice piOfessurn eise ciedo: Jioc vero 
curn noii siiie laude niulta snaque faceret exi.slimalio- 
ne, eum praecipue dclegil Marcus Atiloninus exaclis- 
siraum boni Imperaloiis exemplar, quem erudiendo 
praeKcerel lilio suo Comniodo: hunc ille siiavissima 
voce sic cepisse dicilur, ut tlironuni ab eo Alheiiieri- 
sem arceppiit: Philosliati locum apponeie iuvat: ελί' 
γετο δε ταύτα χαϊ μελιχρά τι] φων]] άπαγγίλλειν , ?; χαΧ 
βαΟιλεα Κόμμοδον &έ?.ξας τον '^^9ηντ,6ί &ρύνον παρ 
αυτού εϋρατο' ijcripsit igilur ipse Ρυΐΐιιχ iii Jjiei is ad 
Ciitnmodum , qiiae Onoina.stici libro VJII. suiil piae- 
fixae, binas se dielim recilare oialiones , τον μεν 1% 
τού &QOVOV, τον δε όρ^οβτάδην, 5td cum duplex 
fuerit apud Allieiiienses tlironus, sophii-ticus el poli- 
ticus, quod erudile ostendit docliss. Ciesollius lib» 
IV. Theatr. Rhet. cap. 1. et seqq. non immeiilo dis- 
ceptari polest, allerulri PoUucem Commodus piae- 
fecpiit: raearn s'\ quis exquiiat sentenliam , dixero 
sophistici throni Onomaslicograpbum nostrum obli- 
nuisse dignilatem : in cam aulem opiiiioiiem me 
praecipue impellit, quod θρόνος, cuni simpliciler po- 
ritur, sophisticum in primis designet, quatu rera exlra 
dubitalionis aleam ponunt non pauci veterum loci, 
quos studioseCresollins collegit: honoiificentissimum 
autera habitum fuisse dignitati•: graduixi, si quu Ath«• 
Pollux Vol. I. d 



50 TIBERII HEMSTERHUIS 

niensem thronum adipisceretur, liquide nec uno lo- 
co teslatur Libanius, cuius ideo verba prolulisse pi-e- 
tium erit operae, quod Cresollius omiserit: l^d dh 
ίδόκει μεγιΰτον είναι θρόνων αί,ων των Ά&ηναίων κεκρι- 
Cxtai, χαΐτοϋτο φροντίϋαΰα η τύχη δ έδωκε τούτον τον τρό- 
ytov haec in eo libro, quem de piopria vita coruposuit: 
meminit eiusdem rei paucis interieclis: %ρόνων δε ού 
ϋυνηΟ'εντες άντίλαβέΰ&αί avro^fpauloque infejius: ώς 
γαρ δη ενέβαλον εις την άγοράν, όρώ τίνα Κ^ππαδόχην 
7jκcvτaε7tϊ^'ρόvoVfβa0Lλέωg Λεμποντοξ' adhucdumligi- 
tur aetate Libanii Caesares liunc honorem decerne- 
bant, quod eruditiss.Cresollio conlrariura est.qui nio- 
rem illura multo prius eΛ'auuisse contendit in Rliet. 
Theatr. IV. c. 2. adde Phiiost. in Philisci vila: nec 
tameii iion constat, saepius optlmatum suflVagiis 
sophislas ad ihronura esse lectos: sed observanduin 
obiter prioribus in locis ^'ρύνονς iion temere dixisse 
Libanium; plures enini, quod iam notavi , Alhenis 
erant tlironi: ita Platonem Gerasensem legum vitn 
et necessltatem in causis, actioiiibus et ^ρόνοις ve- 
heuieiiter defendisse atque deraonstrasse Stepbanus 
iu Γερα6α coinmemorat. Scd ad exameii accura- 
tius revocanda sunt illa Pollucea: τον μεν εχ του 
&ρόνον λέγοντα, τον δε όρΟΌΰτάδί^ν Ιη quibus inler 
sese opponit εχ τον &ρόνου λέγειν et όρ&οϋτάδην 
raerito quidem: sedentes enim e throno declama- 
28baut, ut ubertim docuit politissirni vir ingenii, quem 
saepius nominavi, Cresollius lib. III. cap. 13. Sed 
appositissimus est ad rem nostram Philostrati locus 
in Scopeliano: διελέγετο μ\ν άηο τού Ο'ρόνον t,vv 
άβρότητο' οτε δε όρ&ός διελέγετο, εταότροψήν τε εΐ- 
χεν ό λόγος καΐ ε^ρωτο' quorum mihi sensura rion 
rite Cresollius videtur assequutus ; haec eiiim posi- 
turus talia praefatur: JPorro sophistae vulgo de— 
clamitahant sedentes, nisi forte in graviori qua- 
dani amplificatione exurgerent : videinus eura cen- 
sui.sse ad unam utraque orationem esse referenda, 
quae dixei-im ego ad duas diversi gencris declaraa- 
tiones pertinere: PJiilostratus enitn exponit, si recte 
animura attendas, et quam molli vocis modulatione 
Scopelianus e throno pronunciaret, et quanlis viri- 
bus ac quonam dicendi robore slaiis atque a throno 
remotu3 decJamaret. Praeterea, coniecturam enira 



PRAEFATia 61 

meam adferre non gravabor, cum illud eliam so- 
phistici rauneris esseX discipulos in forensibus exer- 
cere causis, arbitror ex suggestu recitatas esse de- 
clamationes sopliisticas , actionum autem forensium 
doctrinain cum discipulis iraperlirent, sophistas 
stantes recitasse : ipsa cum opinione mea ratio con- 
iurat: nain in orationibus sophisticis άβρότης^ seu 
quaedam pronunciandi raollitia requirebalur et gra- 
ta dulcituuo; sed ia iudicialibus nervi quidam, et 
animi oculorumque ac gestuum umnium vigor: 
pluribus eara rem argumentis, quod fieri forte pos- 
set, conslabilire non aggrediar: illuc enim ad PoUu- 
cem est redeundum. ISon lantura vero magna lau- 
dis aeraulatio inler sopbistas^ sed et ingens inter- 
cedebat obliectalio, quae modo non defuit Polluci, 
sed etiam invidia magis, quam ex rei forte veritate 
virtutes eius oblrivit. Incidit Athenodori viri cla- 
rissimi aetas in ea tempora, quibus res PoUucis 
maxime floiuerunl; sed, cuin eaiidem artera tracta- 
ret, eius orationes ul piieriles et enervata diclione 
diffluentes illudebat: Philostrafus: τΐαίδενων δβ 
C Α^'ηνόδωρος) κατά χρόνους, ους καΐ Πολυδεύχηζ 
Ιηαίδευϋε, επέχοπτεν αυτού ταΐς δίαλέξεβιν, ως μείτ- 
ραπι,ώδη λέγων, οί Ταντάλου κηηον quam oralionetn 
μειρακιώδη Graeci vocant, puerilein dicunt Romani, 
in qua ieiunitas est et insulsitas sumrna, nulluni 
vero rerura veiborumque pondus: de orationibus 
Hegesiae ista Ciceronis est interrogalio in Bruto: 
At quid est tam fractuni , tani in ipsa, quam ta" 
men consequitiir , concinnitate puerile? huic est 
opposila fortis et nervosa eloquentia. Praelera no- 
tavit apud Philoslratum \\\ margine Morellus, l'(?. 
Ιηέϋχωπτεν qua re suam ipsius ignorantiam mani- 
festo declaravit; germanum enim genuinum esse 
reor εΛεχοητεν est autera ετΐΐκόπτειν acerbiori quo- 
damraodo linguae verbere aliquem casligare, aut 
poiius aperto scoramate vel convicio niordei-e: et 
ab liac oiigine ετακόπτης hominern significat bene 
prodiguni maledictorum et reprehensionis: iilrius- 
que verbi varia fuit apud Diogenem Laertium for- 
tuna: in Xenophane IX, 18• liacc leguntur: γεγραφε 
δε καΐ εν ΪΛεϋι και ελεγείας καΐ ιάμβους καθ•' Ήΰώδον 
nal Όμηρου J izLTtomav αντών τά ηερί &εών Βίρημίνϋί" 

d2 



^2 TIBERII HEMSTERHUIS 

in qviibus, me iudice, peidunt operam, qui refin- 
cere tenlant επιϋχώπτων fallor enim, aut alludit 
Laertius versiculum Timonis, quem ante produxe- 
ral: ^^νοφάνην ντιάτνφον , Όμηροπάτην επικόπτην 
ηοη me lugit, esse viros eruditissimos, qui hoc 
ipso loco satius ducant e Sexlo Erapirico reponi 
Ιπί6ϋώ%τίΐν y quara alleiam retineri leclionem: sed 
ego uie tarnen aggrego polius ad Casauboni senleu- 
tiam, qui non itiiuiia defendit ΙηΜοπτην' cum eo 
farit praeslanlissimus Menagius, elianii>i non salis 
videam, qua ralione debito versiculi ruodulo incom- 
jnodet Ιπυΰκώπτηξ' lioc enim munimine opiiiionem 
.illam pi'aetipue tulatur vir magnus: neque etiam 
-abhorream ab hac voce reducpntla in eodern auclore 
li, 127. et IV, 33. Kuehnio non refiaganle: credi- 
bile profecto est usuin vocafaili insoleiitioiein lan- 
tam iu MSS. peperisse varielatem: ad haec autera 
,«i accesserit auctoritas Philoslrati, rern esae confe- 
ctam pulo: at praclereundum niihi non est simili Jo- 
quendi forma Kornanos usurpasse proscindere ali- 
guem, aut alicuius famain. Vilii tamen aliqjiid, 
ut ceriseo, in PJiilo.slraleo ioco lesidet: iiam ora- 
tionem, uti legilur in vulgalis, bene conglulinatam 
et salis coiiciiinara esse nemo lileiarum Graecarum 
non expers affiiinarit: levi vocum transpositione 
meliiis habebit: επέχοτίτεν αντοϋ τάς δι,αλέξεις, ως 
μείρακίώδεις' nisi si qnis ante boc prohet: Ιηέκοπτεν 
αύτον ως μειραχίώδη ταΐς διαλέ'ξεϋιν, λέγων eic. iiia- 
ritanduni eiiiin cum genuiuo casu επικόπτειν. Sed 
illi Ταντάλου 'λητίοι, quibus orationes Pollucis Atlie- 
nodorus assirnilabat, qui sint et quo sensu videan- 
lur inleUigendi, Tyrius sopliista nobis aperiet : δο- 
yfilv εμοί, iiiquit, το χονφον τον λόγου και Ιπιπόλκιον 
φανταβία παρειχάζων οϋότ] τε χαϊ ουκ ov6r]' scilicet 
aucloris nostri oraliones, Allienodori si standuin 
sil iudicio, inani quodara veiborum slrepitu, et 
concinnitate menlita refeiMae piaeterfluebarit, curn 
nihil ia iis utile inesset ac iVuctuosum: non mullo 
melior igitur auditorum erat sors, quam Tautali, 
qui decipienda manu fugienlia captabat poma: anle 
oculos vero habuit Athenodorus vulgari uotissimam 
29 usu paroemlam Ταντάλου χηποί et Ταντάλου κήπους 
XQvyav, de qua praeter alios paroemio^raphi cou• 



ρ R Α Ε F Α τ Ι ο. θΛ 

sulantur et Suidas. Etsi vero non parum Polluds 
faraae detractum iverit invidia, discipulis (amea 
haud caruit, quorum niullitudine cuinprimis so- 
phislae gloriari audebant: prodiit ex eius scliola 
Antipaler, quem Adriano operam et Polluci declisse 
narrat Philostralus ; sed poslea Severo Imperatori 
fuit al) epislolis: Αδρικνω μεν, inquil, xal Uokv*^ 
δενχεν φοιτήϋκς από τον ίΤολνδενκον^ μάλλον ηρμο*^ 
6ταί, τάς ορμάς των νοημάτων εχλνων τοις της ερ* 
μηνείκζ ρν&μοΐς. in quibus itideni lineamenlis ηοα 
ohucuiis corpus orationis PoUuceae depingilur. 
Porro legitinium reliquit iilium bonorum magis 
quam erudilionis haeredera: ετε?.εντα όέ επι natdl 
γνηοίφ μεν, άποαδεύτω δε. Taiidem quum aiiiios 
octo el quinfjuaginta exegisset, diem obiit supre- 
mum: in quo tempore designando uiianiiuis est 
Philostrati et Suidae consensus: sub qiio vero Cae- 
sare Pollux decesserit, cum id a nullo liquide sit 
tradilum, noslrum non est peraccurate definire: 
Coromodo tamen si fuerit superstes, non rauUum 
supervixisse credo: videtur eiiira ab hoc exlrcmo 
vilae spatio ad sopbislici llironi hojioiem eveclus: 
quanquam non ignarus sim quosdani admodurn 
iuvenes etiam ad huius dignitalis gradura adscen- 
disse : hoc ilaque si probabili aigumenlo nili con- 
cedalur, aniiis lraperatoi'um computalis et iii suin- 
main coUeclis, iii Adriani lempora nalalem eiua 
diem incidisse oporlet: Antonini enira Pii, Marci 
Philosophi, et Comraodi annos, quibus ad impeiii 
Romani giibernacula sederunt, si una .sumseris, qua- 
tuor et quinquaginla conficiunt: liis si qualuor alios 
adieceris, nuinerutn liabes annoruin, quibns iiiler 
vivos fuit Pollux: Adiiamis auleni oibi liomano 
praefuil uno et viginli annis: siiperos eigo videlur 
reliquissft noster \ei siib Coinmodo vel Pertinare. 
Tanlum de Pollucis vita, aliisque, quae ad eara 
spectare videbantur, rebus: nunc, antequam ad in- 
geuii eius nionumenla transeamus, alia nos quae- 
dam admonent, quae piaetermisisse rebgioni duco. 
Eersuasnin iuit hactenus eruditis viiis inter eos, 
qui PoUuci fuerunt inimicissimi, enumeranduni^ 
e$se cum maxinie Lucianum: quin eliara creditur 
auctorem noslrum Attico salc defricuisee, et iri" 



64 TIBERII HEMSTERHUIS 

eius effudisse capul, quae posteris conscripla reli- 
quit in Lexiphane et rheloium praeceptore: ego 
ine rera non levera piaestiturum arbitror, si hanc 
temere pi'aeconceplam opinionem ex hominum ani- 
mis evellain; eaderaque me opeia gx-atiarn a Pol- 
luce raagnam initurum spero , si foedissimam lianc 
ipsi labem abstergara. Primum quidem utrorunique 
aetatem congruere aut parura saltera distare con- 
cedam necesse esl: variis enira e Luciani locis pa- 
tet, eum floruisse sub Aritoninorum imperio et 
Commodi: hac sane de re nemo Luciano paululum 
farniliarior addubitet: legendus enim solus eius 
Pseudomaiitis seu Alexander, qui omnem, si cui 
quis est, scrupuluni deniat: in eo quidem dialogo 
Φεον vocat Marcum Philosophum , ex quo recte 
collegit Vossius de Hislor. Gr. II. c. 15. eum de 
hoc Imperatoie iam deiuncto et in Deos relato lo- 
qui: huc accedit qviod oraculura illud Alexandri 
mendax Antonini Pii et Marci aelate sit exortum, 
fallendique fecerit initiura: ea vero de re Lucianus 
tanquam sibi comperta et explorata, quaeque se 
conligerit viveiile et vidente scribit, quod recte 
Marcilius cum alibi luni ad Philopatrim observa- 
vit: de hoc autem oraculo legendum suadeo pro- 
digiali doctrina virum Ezech. Spanheraium de Usu 
et Praest. Numism. p. 176. Deraonax, cuius lavi- 
dum liberalem egit buccinatorem Lucianus, iisdem 
vixit temporibus : inter alia vero raemiuit Herodis 
sopliislae, quem Marci Philosoplii praeceptorera 
fuisse Capitoiinus Iradit: sed opei^ae fuerit prelium 
animum attendere ad illum Sostratum , quem Her- 
culem Graeci nominabant, cuius in primo Demo- 
nacte vitam se conscripsisse refeit: hic Sostratus 
cura Herode iam seniore coUoquulus est; ut narrat 
in eius sophistne vita Philostralus : putandura enim, 
Herculem illum, cuius a Philostrato fit mentio, 
quique se Agalhiona denoniinari a Boeotis dictita- 
bat, non alium essG aut diversura ab hoc Sostrato, 
cuius se iiieinoriara et res gestas lileris illuslrasse 
Lucianus testaturj res illi lucide liquebit, qui Lu- 
ciani Sostiatum cum Agathione Tyrii scriptoris 
coniporiere non fuerit gravalus: igitur ilU non vi- 
deo quo pacto ab errore turpi se liberare queant, 



ι 



PRAEFATIO. 65 

qui affirmare non dubitaverunt, Sostrali illius me- 
movltim, si unum, qui eius fecerit njeiitionera Lu- 
ciunum excipias, penitus esse oblitteratam : secl lon- 
gius iii hac re non procedara, quanquam iii ea 
forte aliorum scrinia compilaie non opus haberern. 
lam nunc igilur iu rem piaesenlem eamus: Lexi- 
phanes in hac disputatione oidinem occupabit pri- 
muiu : de hoc dialogo ila scribit vir maxiraus I. 
G. Giaevius, cuius in re literaria nomen dudum 
est pervulgatum , in politissimis illis ad Luciauum 
notis : Per Lexiphanern in dcalogo, cjui hoc noniine 
inscribitur, intelligi Pollucem^qui Onomasticon 
scripsit , in quo omnia, qiuie hic irridet, obsoleta 
verba inveniri , mejnini olim ίη scholiaste Liiciani^Q 
άνίν,δότφ legere apud \s. Yossium τυν πάνυ. Opi- 
nor equidem ipsuiii iilum codicis Vossiani scbolia- 
stem postremis Amstelaedamensium typis cum eru- 
dilo orbe esse conirauiiicatum: nihil autem iii eo, 
quod ad Pollucem speclet eiusve Onomaslicon, ad 
Lexiphanem adnotatum invenio, ex quo luihi cogi- 
tare venit in raentem, memoriara forle optirao ho- 
mini imposuisse: verisiniillimum eniui videlur vi- 
ruin summum, cura in auimo haererent, quae lege- 
rat a vetere commentatore ad Rhetorum Praece- 
ptorem observata, ad Lexiphaneni retulisse, quod 
■ paulo post magis patebit: sed vir prudentissiraus 
ludicium suum noii interposuit,, totamque rem in 
xnedio reliquil: eruditissiruus lameii Kuelinius in 
praefatione, aliique etiam perdocli viri conceptis 
verbis aiiirniaie non Λ'εΓβηΙυι• ipsum iii hoc dialogo 
perstringi Pollucera : ego vero ne probabili quidem 
aigumcnto destiuari posae et fulciri lianc opinio- 
nera existirao: quod enira quis obiiciat, orania, 
quae Lucianus ad risum piOstituit, obsolela verba 
iu PoUucis inveniii Ononiastico, adeo nou verum 
est, ut etiarn mwlta enumei-are sit in promptu, quae 
frustra quaesiveris in auctore nostro : ne forte raeain 
in hac asseveratione fidem desideret lector, specimi- 
nis ergo ex piima pagina quaedam apponam, unde de 
reliquis non difficili laboie iudicium ferri possit: 
γράμμα τητινον , νεοχμον, άντι,βνμποΰιάζείν, εϊροίνα 
ΛεδοΙ καΐΓα(3αλεϊν, tvTCOQa ώτα etc. Praeter haec per- 
petuum quoddain hominis inepte docti^ quicunque 



50 TIBERII HEMSTERHUIS 

detnum is fuerit, Lucianum traduxisse scriptnm, 
mihi quidem non dubilahile videtur: illud erat, me 
iudice, symposiiim seu convivium ad exemplar et 
aemulaliouem Platonici symposii conformalum: id 
ni fueril verum, expedire niilii quemvis optcm, quid 
eihi velint aut quorsum tendant isla Lexiplianis in 
dia]o<io piimo: άντίΰνμποβίάζω τόν'/^ρίβτωνος iv αν- 
χω (τω ΰυγγράμματι) Benedictura in sua versione hal- 
liicinatimi esse credo: conviviwn ah ίΙΙο Aristnnis 
diversum instituo: dixerifu equidem lioc loco άντι- 
ϋνμποΰιάζΗν aplius significare imaginem seu jor^ 
mani symposii Platonici in suis scriptis exprimere ; 
nisi quis nialiierit, vicissini convivio excipere: sed 
liac de re statnet leclor, prout placitum fuerit; ista 
quoqne ex eodein selecla dialogo a noslris stant par- 
til)ns: ζητώ ovv προς εμαντόν, 6xod'BV τά TOdccvrcc χκ- 
χά ϋννελέξω y.al iv 6n06cp χρόνω, οίοί οπον κατακλει- 
ΰας είχες τοϋοντον εβμον άτοπων και. δίαΰτρόφων ονο- 
μάτων, ων τα μεν αύτος εποίηϋας, τά δε κατορωρνγμε- 
VCC πο^εν άναΰτΐών κατά το Ιαμβεΐον, "Ολοίο &νητών 
£χλεγ<).ν τάς ϋνμφοράς. De Polhice nerninem esse 
iliclurum autiiino, ipsuni iioii pauca nouiinum eo- 
riini, quae ia Onomastico conliiientur, per se con- 
finxisse, qnippe qiii surunia cura et diligenlia sluduit, 
si quid rarius adfenet et a cominuni cousueludine 
reiijotius, velerura aucloritate niunire; porro ani- 
iiiiim quacso, lector allendat ad haec Lycini Lexipha- 
nera nioueutis et emeiKlanlis verba : xal μην αάκεΐνο 
ov μικρόν, μάλλον δε το μέγίΰτον άμαρτάνεις, οτυ ου 
κρότερον τάς διανοίας των λέξεων προπαρεΰκεναβμέ- 
νος έπειτα κατακοϋμεΐς τοΙς ρημαβι καΧ τοϊς όνόμαΰι, 
αλλ' ην που ρήμα έ'κφυλον ενρ]/5, η αντός πλαΰάμενοζ 
οίη^ΐίς είναι καλόν, τούτω ζητείς διάνοιαν εφαρμόΰαι, 
χαϊ ζημίαν νγ]] , αν μη παραβύ6]}ς αυτό που, καν τφ 
λεγομένω μη άναγκαϊον y' coraniuiii ni.si quis rarue- 
rii sensii, in Onuinaslicon hoc Pullucis qviadrare non 
dicel: milii prius quidvis peisuaderi paliar, quam 
hoc ut credam : ul)i enirn illa in Onoinasticis locum 
haheant, ut quis ordine perversissirno veibis sensum 
quaerat, non sensui verba? praeterquam quod cura 
Polluci piOpiiis aliquid veibis propriaque sentenlia 
ecribendutn est, ut usu venit cura alibi saepissinie, 
tum libF« YIII. tam plane sciibit» tantumque abest 



F R Α Ε F Α τ Ι ο. ^t 

ab obscurilate cascarumque vocum squalore, ut apud 
animum meum suramopere rairer, qui potuerint Pol- 
lucem cum Lexipliane viri doctissirai coaequarc: ne- 
que acleo quenquam commoveat carum muitas, quas 
coUegit Lucianus, anliquiuies Λ'οοββ in Pollucis ilidem 
Onomastico reperiri: cum in eam saepissime curam 
incul)ueiitPollux,ut veteriora quaedam nec tamenin- 
eleganliaex antiquisscriptoiibusetcomicisadnolaret: 
sed quid ego in re clara moror, in qua vereor, ut ar- 
gumenla recensendo leclores fatigera.Lexiphanis tela,, 
quae ad pravum adhibuerant usura viri docli, depuli- 
luusab auctore noslro: succedit ilielorura praeceptor, 
iii quo amovendo maior erit et scruposior difiicultas, 
cum velerura auctoritate premaraur: sic tameninboc 
disputabitur, ut cuiuscunque Uberam iudicaruli fa- 
cullatem nobis oppignoralam noliraus. Diserlis ila- 
que verbis in Pollucis ignomiiiiam hunc libellum 
esse pioductura scholiastes non iiimium vetuslus 
alHrmal: rem ex ipsius verbis cognoscamus: ΦαϋΙν 
ώς εΐζ Πολνδεύ'Αη τον όνοαατολόγον άποτΒΐνόμενον 
ylovxLuvdv τούτον γράφαι τον λόγον τίχνην μϊν ουό* 
ηντιναλόγον παραδίδοντα, ϋωρον δε λέξεων άδίάκρί- 
τον νψίΰταντα, καΐ ϊϋωξ ον'λ άηο ΰχοπον ταύτα τοΐζ 
φηβαΰνν εΧρψαΐ' ετίεΧ καΐ ϋυγχρόνω αμφω Αονκιανός 
καΐ Πολνδενχηζ' επΙ γαρ Μάρκου τοϋ αΰτοχράτοροζ' 
vitia quibus oppressus est locus, ruisum uostrum 
irapediuiit, et sunl obiter removeiida: scribepri-Sl 
mum τεχνην μεν ούδ' ην tiva η λόγον. deinde ΰυνί' 
ΰταντα, corradentem ut reponainus, Graeci iermo- 
iiis ingenium poslulat: άδιάκριτον an αδιάκριτων 
legas, parum interest; hoc tamen malira; sed niul- 
to etiam audacius maiorique cura fiducia verila- 
tem huius opinionis ille noster venditat ad haec in 
extreraa dlalogi parte verba: τερώτον μενονκετίΛΟ' 
&ειν6ζ ονομάζομαι, άΑλ' ηδη τοις z/tog καΐ Ατιδαξ παν• 
ΰΐν ομώνυμος γεγενημαν allendesis: 'Εντεύθεν άναν- 
τίρρητον, inquit, ηδη, ώς Πολυδενκην δίαβύρει ό πα^ 
ρών λόγος, εϊγε Κάϋτοροζ αδελφός Πολυδεύκης ό Λή- 
δας, φ ούτθ5 όμίάνυμος ό δίαΰνρόμενος ρητόρων dt- 
δάϋκα?.ος. Et obloquimur etiam tanto sponsore? sed 
bona verba , quaeso ; neque iudicet quis , nisi re 
prius diligeiiter cognita: Marcilius vir profecto non 
indoctus huic sententiae subscribit: Scriptu* vide• 



58 TIBEUII HEMSTERHUIS 

tiir, inquit, in ΙαΙίιιτη Pollucein , cuius extat Ono- 
masticum. Hinc illud fere in fine huius dialogi : 
άλλ' ηδη τοις ^iog %αί Αήδας etc. Palmerius tameu 
homo doclissimus, cui Musae non minus quani Mars 
fueruut propitiae, seu hanc eruditorura ignoraverit 
opinlonem, seu prudenter dissimulaveiit, ex eo, 
quera siipenus citavi, Luciani loco patere putat rhe- 
toremillum largissiinis a Luciano conviciis perfusum 
piimum Uo&ELVOVy deinde fuisse nominalum z/toiJ- 
iiovQOV vel ^ίοβχονρίδην' ea sententia quanti sit 
ponderis, paulo post exarainabitur : nunc illud mihi 
"Draecipiendum videtur, non usque adeo debere vete- 
ris illius commentatoris auctoritatem apud nos va- 
lere, utquamvis alleriu.s opinionis cogitalionem men- 
te nostra excutiat, nisi rationes accesserint firmissi- 
iiiae: hic etiam observari veliiii, ipsum illum liomi- 
nem primo scripsisse dubitanter κκί, Ϊ6ως ονκ άπο 
<3xo7Cov clc. quaraquara poslea calidius quaedam elFu- 
tiverit ad isla, quae nos cummaxime nobiscum facere 
putamus: ex hoc taraeri ipso loco in eara iiicidisse 
cogilalionem Andentur, qui primi opiuionis illius ex- 
titerunt auctoies. Praeterea Luciani scholiastes, id 
quod efficit, utin ceteris fides eius deteriori sit loco, 
falsum et ineptum Polluci impingit crimen, quod 
nullam omniiio artera aut rem dignam niemoria tra- 
diderit: contra quem tum Philostralum tum etiam 
jSuidam testes cilare mihi posse videor, qui procacera 
hominis illius calumniandi libertateni suis testiinoniis 
compescant: edidit enim in lucem non pauca et di- 
versi generis noster PoUux, quae cum aliis jOptirais 
antiquorum monumentis longinqua delevit aetas et 
eadem oppressit ruina. lam porro videamus, an in 
Pollucem conveniant, quae isto Luciani dialogo me- 
morantur: in quam rem cum plurima possint ad- 
ferri , pauca tantummodo eaque iudicio nostro pvae- 
cipua excerpcraus, ad quae ut animum accurate ad- 
vertat, lecforem etiam atque eliam rogo. "^Ορας γά^ 
ίμε οξ Λκτροζ μεν άφανονς χαΐ ονδε χα&αρώς ελεν&ε- 
Qov εγενυμην νπερ βόΐν καΐ Θμονΐν δεδονλενκότος, 
ιιητρός δε άκεϋτρίαζ επ άμφοδίον τινός. Haec, me 
ludice, BenedicLus non male verterat, etsi non igno- 
rern aliter senlire viros praestantissimos: ut enim in- 
telligas illud Ιπ άμφοδίον nvog, qua voce bivium 



PRAEFATIO. 59 

profecto Graecis nominatur, repetendum a praece- 
dentibus Ιγενόμην' sed cum in scriptis codicibus tna- 
ψροδίτον τινός legatur, non cst quod pro recepta 
lectione propugnem, ea tamen conditione, ut «κέ- 
oTQiav tLva επαφρόδιτον sic inlerpreteris : helluLa 
quaedam et α veneris officio non aliena sartrix. 
Aegyptium csHe PoUucem oportet fateamur : sed pa- 
rentes eius tam vili loco fuisse et inhonestae sortis, 
non facile crediderira, cum patrera eius ut doctum 
Pliilostratus coUaudet: quanquam non sim nescius, 
id minime obstare, quo miuus in leniii quis natus sit 
fortuna: forle etiain nonnemo suspicetur, PJiilostra- 
tum eo parentum PoUucis non fecisse menlionera, 
quod humili essent conditione: sed nihil est iii hoo 
argumenlo speciosi, cum saepe Philostralus plurium 
sophistaruni originem et pareiites reticuerit, quos 
tameu nobili genei'e et illustri familia progiiatos 
aliunde cerluin est; sed alia supersunt. Exinde vero 
pro deliciis se cuiusdara illiberalis amatoris voluptati 
et libidini deserviisse refertille rheloruni praeceptor: 
postea meliorem se nactum esse forlunam inscientia 
et impudentia quasi viatico quodam usuni: tandem 
mulieiem quandam observavit septuagenariam, vel 
potius|cum ea liabitavit, yQuX εβδομηχοντοντιδυ ΰννω- 
χηΰε, cuius etiam oranium bonorum haeres testa- 
inento factus fuisset potilus, nisi servulus quidam 
detestanda malitia eura eraisse venenum ad hanc ex- 
tinguendara fuisset indicio: hac itaque spe cum exci- 
derat, ad forum se contulit, et quaraquam causas 
ageret infelicissime nulloque successu, lanua tameii 
viridi palma erat insignis: hoc enim monuraento 
testatum voluerunt causarum actores, se ea esse et 
industria et prudenlia, ut perpetuas reportarent a 
partibus victorias: vitam cognoscis omnibus flagitiis 
inquinatissimam , quae si sic fuit in aperlo posila, ut 
nerainein aut perpaucos laleret, et srriptis eliatn 
exagitaretur, miror equidem, quo pacto Marcus Ira- 
perator ad hominetn tali existiraatione Commodum 
suum deduxerit informandum; in primis cum rao- 
res eius ferociores, referente Capitolino, studuerit 
emollire et a iperdito luxu ad virtutem avocare: his 
addi potest, quod PoUux fuerit cujn uxore, ex qua32 
legiUmum etiam suscepit filiuni, ut supra docui: 



60 TIBIlRII hemstirhuis 

alqui rhetorum ille praeceptor septuagenariam ha- 
huit et etleiitulam , cui diutissirae spe praedae blan- 
ditias fecerit: poslremo rhetorura praeceptor forum 
calfaciebat, ex eoque negotio omnes suas parabat di- 
vitias, cum satis sit exploralura iuvenibus in arle so- 
phistica erndiendis Pollucem praefuisse, et thronum 
obiisse Alheniensera : non quidem me fugit sophistas 
etiam crebenime causas egisse: sed id nibil ad Jianc 
rem et PoUucem. Denique unde maximum sibi piae- 
sidium adversarii comparatum piitant, in eo spem 
opinionis uostrae ponimus modo non tolam: perten- 
dunt enim in islis, πρώτον μεν ονκετι 7to&£Lvog όνο- 
μάζομοίί , αλλ' ηδη τοις ^ιοξ καΐ Αήδας παιϋϊν ομώνυ- 
μος γεγίνημαΐ' Pollucem tantum ηοη digilo et nomi- 
uatim designari : raagnura profecto lenocinium in- 
cauto hac re obiicialur: sea omnem illius argumenti 
probabilitatem disiecit sagacissirna Palmerii coniectu- 
ra: ^LOuxovQov scilicet, vel , quod potius amplector, 
Jdio6ilovρLδηv hominem illuniSappellalum, quem lan- 
topere Lncianus sibi deforroandum proposuil: nam 
si quis ^ιός καΐ Αήδας τίαΐδας dicit, ηοη alleium ex 
illis, sed utrosque DioscuiOS significat: sic enim et 
Horalius: Dicain et Alciden, puerosque Ledae Hunc 
equis ^ illum superare pugnis Nobilem etc. Quod 
si Pollucem liabuisset ante oculos Lucianus, qviis du- 
bilabit eum fuisse scripturum τω z/iog καΙ Αήδας :ίαιδϊ^ 
aut simili modo. Dioscuiides ea aelate et multi iue- 
runt et speclalissimae virlulis ac docUinae, ut alibi 
osfendenius; sed huius memoriam ex scriptis vele- 
rum tum sua malitia vitaeque improbitas, curn 
temporis diulurnitas videtur erasisse. Reslat aliquid 
in Palmerii sententia, quod probandum iion censeo: 
cum enim illum rhetorura praeceptorem prius exi- 
stitnat vocalum ΙΓο^ευνον , minus bene Luciani men- 
tem perspexit, quae baec est, nisi me lotum mea fal-- 
lit ratio; non amplius illum vocari πο^εινον^ quo 
scilicet modo delicias compcllare consueverarit ama- 
tores, hellum, amcihilem^ sed suo iam proprio no- 
mine gaudere, adeoque vinculis alienae potestatis et 
Jibidinis esse exsolulum. Hactenus oplime de PoW 
luce raeo_, coius incredibilis quidam amor animum 
meum insedif, me commeritum esse existinio, cuius 
f*mam et bonum iu re iiteraria nomen lemereturpi 



FRA£fATIO. m 

calumniae non prodendum censebam: id vero mihi 
inuUo iTiagis eliam optandum est, ut non minus ipsi 
mihi quam veritali iiieisque lectoiibus salivstVicisse 
videar, non quod alioium senlenlias opiiiioni nieae 
obligalas cupiani, nani pioprii quemque iudicii traliit 
voiuptas, sed quia siiigulari alfectu Polluci faveo. 
Cuni hoc vero noslro PoUuce ne quis confiiTulat 
isliim, cuius meminit in Dcmonacle Lncianus: 'End 
6ε 'Ηρώδης 6 πάνυ sntv&ti τον Πολυδεύκη προ ώρας 
αποθανόντα• paulo inreiius: ΙΙερ\ μίντοι 'Ηρώΰον 
ϊλεγεν άλη%εύειν τον Πλάτωνα φάμενον ον μίαν ^ιμάς 
ιΙ>νχην lyuv ου γαρ είναί της αύτης ψν/ης 'Ρηγί?.αον 
χαϊ Πολυδεύκη' 'Ρηγίλλαν, nie prabaiite, Maicilius 
resliluil : ille veio FuUux, cuius liic mcnlionem fa- 
ctara vides, aluranus erat Herodis, queni cura aliie 
propler singulaiem ingenii inorunujue pracstaritiam 
et bonitalem a pueris eduxeiat: niemoiiae prodidit 
hanc rem PhiIo.stiatus: άΑλ' Ά^νναίοις απάνθρωπα 
Ιδόκει ταύτα ουκ ενθυμονμενοις το^> 'yiyMsa χαΐ τον 
Πολυδεύκη καΐ τον Μίμνονα, ους ίϋα γνηϋίοίς επίν- 
θηϋε τροφίμους οντάς , επειδή καλοί μάλιύτα κάγα&οΐ 
TjGav, γενναίοι τε χαϊ φιλομα&είς καϊ τι] παρ' αύτοϋ 
τροφ»} πρέποντες' videtur aulem Herodes islis pueris 
irnposuisse nomina ab bcroibus diicla, quod olim 
insolens non eral. Haec autera elsi ab ingenio at- 
tenlo nori diiriculler animadverlautur, novi tnmen, 
qui piidendo en'ore noslrura Pollucem et illum He- 
rodiij iion difiVrre defenderet. Praelerea alius etiam 
iii niundo fuit lulius Pollux, qui orbis terrarum fa- 
stos a rerum principio ad Valeiitis aelatein perduxit; 
qna ipsa re Pulluce nosLro longe infcriorern esse li- 
quet : buius pleiosque λίΊό8 doclissiinos, qui de Ono- 
n»asticogr;ipho snriplis aliquid mandaverunt, men- 
tionera iecisse reperio: inter abos adeundi Colome- 
sius in Bibholheca Selecta, I. G. Vossius de Hist. 
Graec. lib, IV. c. 17. Faber in Dissertalione de Lexi- 
cograpbis, in primis autem Lambecius ad G. Codini 
Excerpta p. 143. ubi luculentum huius auctoris f«'ag- 
men protulit; et pag. 163. Poslquara Pollucis bisto- 
riam, qua fieri potuit a me accuratione, sum perse- 
quutus, sequitur, ut de scriptis eius et operibus ili- 
dera nonnihil disseratur, quem noslrae praefationis 
locum qua potero brevitate perficiam. Quae Suida* 



62 TIBERII HEMSTERUUIS 

enumeravit, omnibus est legendi potestas. Pliilo- 

slratus, ut aequabilera nec incomtum ostendat ora- 

lionis tenorem habuisse noslrum PoUucem, has ex 

quodara eius scripto reliquias servavit: ό Πρωτενς 

6 Φάρδος, το %αϋμα το'Ομηρνκον , πολλαϊ μεν αύτον 

χαΐ πολυεώείς αί μορφαί' καϊ γαρ ες νδωρ αίρεται, κάί 

ig πνρ άπτεται, και- ες λέοντα &νμονται,, και Ig 6νν 

ορμά, χαΐ ες δράκοντα καΐ kg πάρδαλιν αττει, χαΐ δέν- 

δρον ijv γένηται κομά' quae mihi commoda quadam 

et naturaliter grata suavitate videntur delibuta : post- 

ea, Philosliatus alio quodam specirnine deinonstrat, 

quaenam fuerit Pollucis declamantis scribendi dicen- 

SSdique ratio: istius autem declamalionis, unde quae 

sunt ad illaiii rera desumsit, seu cuius polius illa 

continent argumenlum, titulura fuisse Νηΰιώτας, 

perquam legenli Philoslratura verosimile fiet: cuiu 

vero inter labores alios PoJlucem edidisse Μελετάς 

Suidas coraraemoret, non alienum a probabilitate 

mihi videlur, in isto declamationuin voliiniine exti- 

tisse lios Νηϋίώτας' sed haec sciarausne an ignoreruus 

parura altiuet. Porro manu descriplam Onornasti- 

cographi Arcadiam, quatn Suidas 'Λρν.αδί'Λον appel- 

lar, in Budensi bibliolheca reperiri indicat e Gesnero 

I. G. Vossius de Histor. Graec. IV, 17. Sed inler 

Pollucis opera maxirae hominum eleganliorura tu- 

lisse calculos elus Onoma.sticon , ex eo comperire 

licet, quod prae ceteris omnibus voi-aginem illatn 

praeslantissimorum auctorurn vetustatem dico effu- 

gerit : de hoc igitur paulo maiori cura cura raihi di- 

cendum constitui: quod ut ordine fiat et legilime, 

quosdara mihi limites praefinivi, ut prirao nimirum 

loco de Onomasticis generaliter, componendi ratione, 

eorumque variis scriptoribus agam ; tura deinde de 

iiostri PoUucis Onomaslico capitulatira disputem. Α 

vocuni vero nolatione rei expediendae ducendum 

es^e initium viri literis humanioribus cultissimi san- 

xerunt,• quorum ego statutis libenlissimenioi-emgero. 

Όνομαϋτικόν igitur βιβλίον, ut plene Pollux eflert 

lib. IX. praefat. et in Labbaei codice fuit scriptum, 

nemo dubitabit, quin descendat a vocibus υνομα et 

όνομάζειν, nominare^ ηοτηίηα imponere; Onomasti- 

corura itaque munus est, commoda rebus nomina 

injponere, et docere quibus verbis uberiore quadaiii 



ρ R Α Ε F Α τ Ι ο. 6S 

et florente eleganlia rem uuam designare possimus : 
iion enim in unoraasticis tanquam proprio quodain 
loco de A-^ocum dilficiliorum inlerprelationibus age- 
batur, sed qiio pacto propriis res quaevis et pluribus 
insigniri po.sseut veihis : nullus autem huic tracta- 
tioni generalis praescriplus erat ordo; sed pro lubilu 
talem quisquis adliibebat, qualem inente concepisset, 
in quo rerum poUus aequalilafera et congiuentiam, 
quam literarum seriem sequebatur: non potuit ta- 
meu noa fieri, quin niultae in lioc scribendi genere 
obscxirorum iiominum aut antiquatorurainsererentuL' 
inlerpretationes, quod satis etiam ex noslri ancioris 
Onomaslico conslat: ciim enina cerla rcs incidei'et, 
quam quae detiotabat rarior esset et tantum non ob- 
solela vox, illa legitimo iui^e explicabalur: quod eo 
magis fieri necesse fuit, quia, si quidera opportunis 
vocibus res erant signandae, moiistrain debebat id. 
quod prolalum erat vocabulum ad rem esse apposi- 
tum: liinc eliara usu venit, ut frequentissime vete- 
rum scriptorum loca et auctoritates adhibeantur: 
maxime vero id erat necessarium, si vocis cuiusdam 
probitas minus esset spectata, aul si speciem abquaru 
novitatis praeberet: ipsum ea de le moneutem audi 
Pollucem in epistola libr. X. praemissa: χαΐ δικ 
τοντο 'λαί πλείονς επηγαγόμην ενταύθα τους μάοτν- 
οας, οτι τά ηλείω των ονομάτων απολογίας η ^ράδονζ 
ίδείτο' idemque de omni Onomasliconim usu sic ali- 
bi scribit: μ7]ννει δε oGa τε ΰυνώννμα, ώς υηταλλατ- 
χειν δνναβ&αί, ΆαΙ oig εκαΰτκ αν δ7]λωΟ'είη' πεφιλοτί- 
μηται γαρ ον τοβοϋτον εις ηλη&ος, όπόϋον εΙς αάλλονς 
ίκλογήν quae cum elcganlissime dixerit auctor ηο- 
sler, perconcinne a meo Lederlino sunt \-ei'.sa: /zec 
tantum in verhorum copia congerenda , cjuanturn in 
delectus venustate lahoris insunituni est : similern 
adhibuit loquendi formulam Aelian. H. V III, 1. ουκ 
άν&ρωπίνης χειρός έργα, αλλά φύϋεως αυτόματα εις 
Οίάλλος τότε ψίλοτιμηΰαμένης' ad quem locum per- 
docta est surarai Perizonii nota. Ad illam autem rern 
quod attinet innumeras in Onomasticis reperiri glos- 
sas, eic eo de negntio sentit eruditiss. Maussacus in 
critica dissertatione : et tamen quis Ignorat in He- 
sychii praesertim et Etyniologi operihus innumeras 
glossas contineri, ut et Suidae sylloge et Pollucis 



β4 TIBERII HEiMSTERHUIS 

*Ονομαΰτίκω. Ex dictis clare elucet, quae sit diffe- 
rilas inter Onomastica, iexica et glossas. Lexica 
enim et glossae scruposiora nomina studiosius ex- 
planabaut, et in ordinem liteiarum plurimura dige- 
rebanlur: eara ob ralioneiti meminit Euslatliiiis ^ε- 
ξικον παλαιού κατά ϋτοιχεΐον, et alibi τον γράιΙ>αντος 
iv ϋτοιγ^αακί] ταξεο λέξεων quae res, si itl iigerelur, 
pluiibus exumplis stabiliii posset: id tameu pi'ube 
comperlura hal)eo, sub primis lexicorum incuiiabu- 
lis haec lemere fuisse composila, nuUaque literarum 
serie servata: sed poslea, cura aniinadveiterelur 
earti scril)endi rationem non parum incotnmodare 
quaesituri lecloris ulilitati, in desuetudinein ferrae 
hic iiidige.sttis lexica et glossas componendi inodus 
abiit: quod" tamen si quis exposilionem vocum diifi- 
ciliorum libro compleclerelur iiullo ordinis lial)ilo 
respeclu, talia A'^oliimina plerumque solebant 6νμ~ 
μικτών, ΰνμμικτης ί.έίεως, χρηϋτομα^είας etc. tilulis 
inscribi: de liorautem arguruento non pauca posseni 
nec iiiulilia forte cum lectore communicare, ut noa 
vulgaria nec contemnenda praestanliss. Maussaous 
super eo scribat in dissertatione critica, quem ipsuni 
tanien quivis aequus reriim aesliiualor sua debeie 
pleraque doctissimo WoNVeiio noii ibit inficias. Hic 
iion inutilis a nobis inslilualiir quaeslio, ad quam ni- 
S4miium grammalices parlem Onomaslica perlinere 
sint censenda: de lexicis et glossis jdem hoc quae- 
eitum fuit ab eximiis lilerarura columinibus Wowe- 
rio et Maiissaco; hicaufem praenolandum esl, qiiod 
tres grammatices esse partes lilerati veleres tradide- 
riiit, τεγνικην , ε^ηγητικήν βΐ κριτικ/^ν in quibus ex- 

Eonendis et declaiaiidis ne cummorari necesse ha- 
eain, fecit laudalissima Wowerii et Maussaci indu- 
stria : qui vero cogno\^enl formam secinidae gram- 
inalices parlis, coniestim istius esse ditionis Oiioraa- 
slica perspiciet: versantur enim cum in reriini tum 
in verborum explicalione, quae suis quaeque locis 
usurpanda dihgenler assignant: sed praeterea nemo 
negare ausit, baec omniiio opibus illius supreraae et 
nobilioris grammaticae parlis indigere: iudicandum 
enira saepissime de bonitate et ]jravitate vocal)ulo- 
rum, genuinis auctorum et noihis scriptis, aliisque 
quam plurimis rebus; quarum proprius est in critica 



\ 



PBAEFATIO. 66 

locus. Indolem Onomasticorum et ueum rile defor- 
niavi, suisque clepinxi coloribus: ροιτο nobis viden- 
dura est, iium et ab aiitiquitate haec scribendi mate- 
ria commendetur, et praecellenlium auctorum cele- 
britate sit nobilitata: Jiic equidem non vereor affir- 
mare cum ipsatn rera tum etiam uoraen longe vetu- 
slius esse lexicis aut glossis, quorum origo et priina 
inilia a viris eruditis non ignorantur: ne dictis fides 
desit, ordine recensebo laudatos iii veterum monu- 
ineulis Oiioinaslicorum scriptoies. Priinus aulem, 
quein Onomaslica conscripsisse accepiraus, Orpheua 
est, sed oralione nuraeris carminum adstricla: testis 
Iiuius rei Suidas in Όρφ^υ?, quo loco inter alios Or- 
phei libros enuraerat 'Ονομαΰηκά επη αΰ. a quibus- 
dam vero Bronliuo perveluslo scriptori hic ioetus 
adscribebalur: iiam eoriira plurima, quae Orphei 
praeierebant iiomen, titulum mentiii credebantur: 
faclum enira iVequenter, ut illustris alicuius viri no- 
rnine abuteieutur, ab eoque suam eraendicarent au- 
ctoritatem, quo commendatius esset opus, magisque 
lectores alliceret ficti nominis splendore: niinium 
autetn arguta est doclissimi Eschenbachii coniectura 
in eiusEpigeneoperepeierudito : scilicet exislimat his 
versibus Orpheura Iradidisse nomina deoruni: Alhe- 
nagoras enim et Allianasius scriptum reliquerunt no- 
mina deorum Orphei essc invenlum, cuius vestigia 
Homeriis ceteriquedein poelae sunt sequuti • convenit 
autem exacte haec expositio perquam ingeniosa curn 
Onomaslicoiuin lege, quam supra descriptara dedimus: 
ad Iioc forte pertineant opus, quae leguntur apud Ma- 
crobium lib. I. c. 1 8. nisi quis ad Orphei iheogoniam 
referre maluerit. Haec Orphei Onoraastica reposuit 
quoque inter alios principis theologi libros diligen- 
lissiinus Fabricius Biblioth. Graec. lib. I. c. 19. idem- 
que se non meminisse scribit, alibi praeterquarn apud 
Suidam istius scripti mentionem reperiri: Eschen- 
bachius tamen unum alterumque e Diodoro Siculo et 
Clemente produxit locura, quae pulaverit ex his 
Onomasticis desumla. Ab Orpheo secundas tenet 
Deraocritus, nomen inter anliquos sapientiae antisti- 
tes v€l inaxime conspicuura, qui ervidilionis suae 
fauiam omnimodis ad postejos scriptis propagavlt: 
huius iugenio nou tantuiu arcanioris philosophiae 
Pollux roi, /. e 



66 TIBERII HEMSTERHl;IS 

itudium irifinila debuit, sed eliain non traiaticlo mor« 
dtl amoeniorum litei*arutn culturn aiiimi industriaiu 
adiunxil, ad cuius utinarn exemplura pfiilosophiae 
recenlioris auclores se composuissent, niiiius iii ca 
foite barbariei esse, multo autem plus lucis. Diogenes 
Laeitius in extremaDemocrili vita diclis fidemfaciet : 
MovoLXcc δετάΰε' Περί ρι>&μών xal άρμονίης' Περϊ ποιή- 
ϋεως' Πεοΐ7ΜλλΌ<5ννης επεων Περϊ ενφώνων κα\ δνϋφύί' 
νων γραμμάτων Περϊ Όμηρον η όρ%Όεπείης χαΐ γλωβ- 
dfcovimalo se^^vnum Περϊ γλωβΰεων) Περϊ άoι6r^ς' Περϊ 
ι^Ύΐμάτων 'Ονομαΰτικόν Μονβικά veleres appeiJabant 
literas huitianiores, quae Musis doctrinae ])raesidibu3 
Snntcurae: totum vero Diogenis adscribenflnrn duxi 
locura, ut sine conlroversia li(|ueret eiusniodi fuisse D ■- 
hiocriliOnomaslicoii illud, quod ad liancnostram spe- 
cietmaleriem : tituli eniraaliorum librorum vici inon 
obscure declarant, haud uno in operede norainib» s eo- 
rumque adbibendorum apta ralione a philosopho Ab- 
deritano fuisse traclaluin. Non autera accedo ad Me- 
nagn senten\\am\efitni\s Περϊ' Ρημάτων ηΌνομαβτι,κόν' 
inulliim enim ab Ouoraasticorum forma distat illa Περϊ 
'Ρημάτων matei'ia, siquidera ad primam grammalices 
J)artem perlineat, adeoqueingulaiilibro sit exponenda. 
Terlio consistit loco Gorgias sophisfa , cuius 
blira in bibliolhecis extitisse doctorum hominum 
Onomasticon ex solo quidem Polluce, si memoria 
non fallit imprudentem, cognovnraus: ipse tameu 
eum Gorgiae laborem nescio quo iure spernit: Όνο- 
μαΰτιχόν τι βLβλίΌv ηιηοίηται Γοργία τω βοψιΰτΊ] , ον- 
ΐωϋϊ μεν άκοϋϋαι, τίαίδεντικον , εις δε πεΐραν ελ&εΐν 
oAiyoi» ?.6γου. Praefat. libr. IX. Gorgias autem hic 
est insignis ille Leontinus sophista, qui princeps ner- 
Vos, splendorern et numeros oialioni addidil; fre- 
quens est eius menlio in Bruto Ciceronis, et vi- 
tam luculenter enarravit Pliiloslratus libr. I. de 
vit. sophii.t. Pulatur etiam Onomaslicon edidisse 
S5Herodianu8 grammaticus: sagacissimus nosler Jun- 
germannus illius fecit raentionem ad epislolam 
auctoris nostri primam: sed cum totius rei fundus 
sit Etymologici Magni pater, eiiis verba produci 
oporlel, el accuratius expendi: λεγονβι δε τίνες, 
δτι Ιν τοΓ^ Έτίΐμεριβμοΐς Ήρωδιανος λέγει, οτί με- 
τοχή itstt ανδαίνω^ εκνδηνα, κνδάναντοξ, και xcKtec 



ι 



ΡΙΙΑΕ1?ΑΤίΟ. 69 

6vY7ioitt]v καϊ <ίΐ}ν9ί(ίει νΛερκνδκντος' Ιν 61 τω 'Οΐ'Ο' 
μαΰτίκώ λίγα, οτι ννομα εότί- καΐ μάλλον όνομα δει 
λέγειν ηπερ μετοχήν το γάρ Όνοματιχόν «ντον ώμο' 
λόγηται είναι' οι ό' ΈτίΐμεριΰμοΙ ονχ εΐΰΐν αυτού 
νιάντες, αλλ' εΐΰΐ χ<χΙ ψευδεπίγραφοι, in his cum du- 
plex eiusdera lituli reperiatui• scriptura, dubium 
cst, iitra potior sit iudicanda: Sylburgius homo prae- 
atanlis iudicii εν δε τω 'Ονοματικω rfficiendum exi- 
stimavit: rectissime, me spondente: aperte nobis 
adstipulatur Eustalhius ad II. ^. ubi de eadem hac 
agit voce: Ήρωδιανοξ δε εν Έπιμεριΰμοϊς μετοχην 
λέγει τούτο άπό τον χνδάναντες' ίν δε τω 'Ονοματι- 
κω όνομα λέγει είναι αυτό, ω χαι πιϋτεντεον, ώς 
ιραϋΐν οί Λαλαιοϊ, ηζερ τοις ΈτίΐμεριϋμοΙς' τούτο μεν 
γάρ Ήρωδιανοϋ είναι ώμολόγηται' Ιχείνων δε είδΐν 
οϊ 4' ενδεπ (γράφοι λέγονται' hinc in Elymologo palet 
emendandutn, χνδάναντες et νπερκνόαντες ^ quan- 
quam illud Jeviculura sit et nuUius momenli: in 
Euslalhio vero suppleri debet, ω xai μάλλον etc. 
ηπερ enim tunc t.tqui solet, cum praecessit μάλ?.ον, 
'iitulus autem huius Herodiani operis non tantum 
Όνοματιχόν sed et 'Ονοματικά fuit: praestat affir- 
nialioneni meam Eustathius ad Odyss. Π. εν δε ys 
τοις Όνοματιχοϊς τού Ήρωδιανοϋ φέρεται . ώς ίχ 
τοϋ μάρτυς }ίνεται κατά τίνα διάλεκτον τροπχ} τον 6 
εις ρ ό μάρτυρ. Cum autem sic, ut posui, utrisque 
L•ustatlliί locis editio Roraana prae se ferat, miiari 
subil, qui conligerit, ut in indice auclorura ab Eu- 
slalhio adductorum, quem in Bibliolheca Graeca 
publicae luci doctissimus Fabricius commisit, ulro- 
bique repraesentelur 'Ονομαβτιχον, cum scriptum 
decuerat, haec enim est germana lectio, 'Ονοματιχόν. 
lllud aulera IleiOdiani volumeii, quin ipsis rebus tra- 
clandique raodo mullum ab Onomasticorum abfuerit 
forma, non dubilabit^ s\ quis aninium ad solam at- 
tendat inscriptionem: βιβλίον enim Όνοματιχόν iure 
nominabatur, in quo de nominibus, eorum natura, 
mutatione et perfecloscribendi modo agitur: in hanc 
ipsam vero curam incubuisse Herodianura m hoc 
toto volumine, salis superque ea , quae proferunt 
Etyraologus et Enstathius, deraonslrant: perlinuit 
igitur bic liber ad primam graminatices partern, 
qoae τεχνική dicilur eeu μεθοδική ^ in qua modo non 

e2 



€8 TIBERII HEiMSTERHuIS 

seraper Herodianus fuit versatus; quod ipsum pro- 
fecto simul indicat et satis clare Onomaslicou et 
Onomatictan diiFeritatem: forte non dissimili fuit 
argvimento Democriti ΖΓερΙ ρημάτων sed de Palarae- 
dis Elealae gramraatici Όνομκτολόγφ quid statuen- 
dura sit equidem ignoro: Suidas illud eius opus no- 
minat iii Παλαμήδης' certe nostrum PoUucem appel- 
lat όνοματόλογον Luciani comraentator: sive quis 
igitur eum librum Onomasticis persimilem velit, sive 
potius, quae diiferentia non parva est, Herodiani 
Onomaticis, in ea re non disputabo. Denique quod- 
dani Onomasticon Lalino Graecum prodiit Argenlo- 
rali 1536. Calepino praefixum, veteiis et bonae 
nolae: eam igitur ob lalioneni postea fuit etiam in- 
serlum Caroli Labbaei Glossis: recte vero huic libro, 
quisquis fucrit auctor, nomen fecit OnoraasLicon: 
nam Graecis vocibus nomina Laliiia expressit, seu 
vocabulis Latinis adscripsit voces Graecas, quibus 
commode designari possent. Sed ad PoUucis Ono- 
piasticon laudem veniendura est. Ninic optime dis- 
cerni potest, an niagis conveniat Jiuic Pollucis libro 
tilulus Onomastici an Onomatici: puslerius enim 
quosdam praelulisse MSStos indicium fecit cgregius 
nosterlungerinaiinus ad libr. I. segm. 2• nemo tamcn, 
ut credo> hocaffirmaverit, si recte perspectara liabeat 
magnani Onomastici et Onomatici distauliam, quam 
perspicue designavi: igitur Όνομαΰτίχόν piaeplacet; 
sic enim epistola nona noster Poilux, Όνομαϋτικόν 
τι βι,βλίον in epistola vero prima Όνομαΰτίκός ne 
legatur an 'Ονο/ία(ίηκον, parum, rae iudice, refeit: 
attamen nec ego spreverim illam codicura inscriptio- 
nem ^Ονομαϋτίκά' hoc enira exemplo superius 'Ovo- 
μαβΤΜα produxi Orphei, seu ut Suidas, ^Ονομαϋτίχά 
ϊηη' iiiomentum Iiuic conieclurae facit, quod Pollux 
singulos Onomaslici libros particulalini et composue- 
rit et edideril: id ex eo abuiidc liquet, quod cuique 
literas Λ^ηΙιίΓηίηί praeiixerit, quibus operam suani 
Coraraododedicatam probaretac coniraendarct. Prae- 
terea librura piimum, et post Ininc quosdain forte 
alios, cum Marcus philosopbus adiiuc esset in vivis, 
construxit: ne quae superslitet dubitatio, adverle, 
quaeso, haec in epislola prinia: της μίν ovv άρετηζ 
ίχεις το μάθημα εν τω ηατρί, της δε φωνής, εΐ μεν 



ρ R Λ Ε ΙΑ τ 1 ο. 69 

■ηγιν αντυςϋχολήν, χαρεΐχεν κν Cot το ημών ελάχιϋτα 
όεΐϋύπί• ίπίίδή δε εκείνον η ϋωτηρία rrjg οικουμένης 
ά6χο?,εΙ, ε'γωγ' ονν εν γε τι βον προζ ενγλωττίαν Ουμ- 
βαλοϋμαΐ' secl Ίη liteiis libro octavo praeiixis iam 
tum se tlironum Alheiiiensem fuisse nactum inaniFe- 
slo decl.irat; ad quem dignitatis gradiim Conimodus 
Cacsar, parente lam deiuncto, Polluceni provexil: 
cum itaque singulatirn Onomastici libros pertecerito6 
Pollux, singiilo, curn in lucem daret, Oiioinastici 
titulum praescripsit: postquam vero in uniim omnes 
corpus suiit collecli, 'Ονομαϋτίκών titulo debuerunt 
inscrihi: scd in commulanda Jiuiiis libri inscriptione 
liberius aliquanlum, quae eorum est consueludo, 
egis.se librarii videntur; iu qua re eos confudit cuni 
similitudo ^ Ονομαΰτίκοϋ et 'Ονοματικού , tum quod 
unam rein ab altera non distiiiguereiit. Oiiomasticon 
vero Pollucis nonnuUo apud eruditos fuisse uumero 
hiiic constat, quod ex omnibus viri scriplis ad ιιυ- 
slrarn sola perveriut aetatem, quam ob reni litcris 
huraanioiibus non niediocriler gratulamur: sed post 
ipsa eoiura initia, longa quadain oblivione videutur 
fuisseiiepulta: uon enim ex iis, qui pioximi fueiunt 
tenaporibus auctoris, temere quenquam leperies, 
qui Onoraastici fecerit mentionem, aut illud ad te- 
stitnonium advocaverit: quin vero, si Philostralum 
excipias, ipsura Pollucis noraen non credo a quo- 
quam islius aelatis scriptore esse Jaudatum : sed de- 
cimo et undecimo praecipue post Clnistum seculo 
revixit, et quasi reviiuit Pollucis cum Onomastico 
suo nomen : post hoc enini temporis qui literis ali- 
quid mandaverunt, non raro PoUucis hoc Onoraasti- 
con adhibuerunt. Suidas, praeterquam quod brevi- 
ter eius vitam et scripta sit complexus, nonnulla vi- 
detui* hinc inde excerpsisse, de qua re rnonitum est 
aliquando in notis. De Elymologo vide quae 
notavi ad IX, 52. Luciani scholiastes auctorem iio- 
slrura non simplici vice norainat. Sed pliuima de- 
scripsit e Pollucis Onoraastico, et in suutn cum ipsis 
plerumque erroribus lexicon transfudit Phavorinus 
Camers: noraen tamen Onoraaslicographi noslri per- 
raro apposuit: quod si quis animo vacuo et ab alii• 
curis solulo Pollucem et Phavorinum inter sese coin- 
paraie instilueret, non exiguum laboris fniclum rae 



70 TIBERII HEMSTERHUIS 

sponsore reportabit. Praelerea haud pauca non ad- 
niodum antiquus Αηΐΐιοίοςίβο scholiasles e Pollucis 
Onomaslico desurasit: seu liic ingenue, quod omnino 
laudandum, cui quaecjue leieiret accepla confessus 
est : hunc autem coraraentatorem perdiligenler 
excussit noslerlungermaiinus, et si quae ad Poiiuceni 
pertinei'ent suo singula loco congessit. Tiiomas etiam 
Magister Pollucis adhibuit auctoritatem, sed in hoc 
solo tantum loco: Ναός Ιπ\ &εών, όηχος επϊ ηρώων 
οντω γαρ χαϊ IloXvdevxrjg λΐγει,' in quibus eum PoHu- 
cis Onoraaslicon ante oculos liabuisse non dubitabit, 
qiti primura libri prirai caput peilegerit. Tandem 
factam Pollucis reperi mentionera in vetusto Theo- 
crili commentario, quem pleramque parlem inedi- 
tum bibliotheca Lugdunensis servat: ipse locus non 
est in promptu, quem alias erudito lectoii lubeiilissi- 
mus irapertivisvsem. Non auLera inedioctiter ea res 
in adniirationem me rapit, quod Eustalhius perdili- 
gens et cuiiosus ecriptorum recentium lector nun- 
quam PoUucis raeminerit, neque eliara ita scripserit, 
iit videri queat e PoUucis Onomastico quicquam de- 
cerpsisse: sed non est, quod illa res soUicitet aut im- 

i)ediat. Laudibus aulem non conleranendis noslri 
'oUucis Onoraasticon eifertiir ab illo iamborum au- 
ctore, quos e codlce bibliolhecae Parisinae Lederlinus 
nostei* protraxit: librariis enim , quod paulura hu- 
maniores non fugit. , non erat insolens, ut aut ipsi 
carmen aliquod pangerent, aut ab alio componi cu- 
rarent, quod laudes contineret istius scriptoris, quem 
venum exponebant: nam illud ad huius comraeiida- 
tionem haud parum conferre videbatur: reperiuntur 
itaque non raro in veterum codicum fronlispiciis ver- 
siculi quidam ad ipsum auclorem collaudandum fa- 
cli: sed operae inihi pretium videlur, hos iambos, 
pvopter singulareni eorum pro ista aetate suavitatem 
et elegantiam , viliis, quibus omnis illorum obduclus 
est nitor, expurgare, ut saltem a lectoribus inlelligi 
queant: praeslantis.simus enim Lederlinus noster fi- 
deliter hos exscribeie fuit contentus, quomodo inve- 
nerat in MS. Legendutn igilur in secundo versu: 
Τρίψεις καΐ όλβίζεις' quod facile raihi perspicaciores 
concedent: sed terlins vulnus alit raulto altius sana- 
luque diiKcilius: rem ipsam noa vane me leligisse 



ι 



ρ R Α Ε F Α τ Ι ο. Π 

pulo: ^Ανηρότως Ιτνχηύα της ηανΰχερμίας' aUamen 
illud λη in codicibus siiprascriplum aliu quoque nien- 
lem deduxit: aptissimum euiin vidctur άηελανΰα- 
poslea felici coniectura Berglerus noster πολνχρού- 
vovSy ciim antea scriberetur Λολνκρόνονζ. lii se- 
quentibus autem, quis non videat reponcndum άμοι,- 
βαίην ad Jianc nos vocant emendalionem legitiixii 
carniinis pedes, qui perierunt in άμοίβήν deuique 
versu ullitno ίύβεβείαν. Ab islis auttrm verleudis 
abslinebo propter suinmam facililateqi, ne sibi fa- 
ctam queratur iniuriam eruditus lector. Eo deveni- 
inus, ut de codicibus Onomastici MSSlis quaedam 
itidem in charlam sinl coniicienda. Sciendum igitur 
operis huius bene inullos extare libros manu descri-r 
ptus, non onines tamen eiusdem probilalis el inone• 
tae: perpauci sane fuudilus inlegii suiiL et iiitaoti: 
duplex autem inprimis calaniitas eos aOlixil ct vilia- 
vil: cum eniui olim minoris prelii, ac quidem par 
erat, Pollucem fecisse videanlur, ut supra nobis est 
adnutaluui, exemplaria huius Onumaslici iii situ ia- 37 
cueruut, et uoii leve receperunl a veluslale detrimeii- 
tum: sed poslquam interieclo salis graiuli temporis 
intervallo PoUucis erudilio et huius Onomaslici utiii. 
tas bumaniorutii aninios ad se coaverlit, ex paucie 
iisque corruptis exeruplaribus alia deteiiora sunt de- 
sciipta, eaqueratione niutili et ternpori^ iiiiuria exesi 
codices iiifinitos in recentioribus errores pepereruut: 
ad quae si accessisse tecum cogites nequissimaui ex— 
scriptorum ignorantiain, iara quidem non adeo mira• 
bere, tanlis vitiis et enoribus deturpalum fnisse Pol- 
lucem: qui vero emendatiores supersunt codices, vel 
naufragium illud librorum commune evaserunt, vel 
ad antiquum et puium exeraplar sunt exarali. Ye- 
teris autem codicis, qui penes Demetrium Chalcon- 
tlylam fuerit, mentionem faclam invenio apud P. 
Pantinuni Notis ad Apostolium pag. 370. Agnoscit 
et luliiis Pollux την οϊνην pro unionis iactu: uhi 
enim excusus hahet libr. YIII. ( VII.) Onomast. Ϊ6τι 
όε καΐ οΧνη παρά τοις "Ιωβν μόνοις codex PoUucis 
AISS. qui fuit aliquando Demetrii Chalconiiylaej 
hahet μονάς pro μόνοίς. In eedeni codice verba illa 
excusi καΐ οίνόΐ' και οινήν desunt, legitque i/.bvvuv 
xttl χΐί], ov κκΐ κίον ίκάλονν ioxi όέ κ«1 μονάξ etc. 



72 TIBERII HEMSTERIIUIS 

Codicem illum esse Antwerpiensem ex Kuehnii praei 
falioneconstat: Demetrium enini Ghalcondylam hnnc 
librum possedisse ihi refert: sed illo tamen, quem 
dixi PoUucis loco, Kuehnius istam, quodrniror, le- 
clionis varietatem ex Antwerpiensi libro non adno- 
tavit, quarn Pantinus iu medium produxit. Porro 
MStura Pollucis regiuni Heraldus vir dociissimus ad 
testinionium vocat Aniinadv. in Salmasii Observalio- 
Ties lib. li. c. 15• in quo scilicet defuerint bae voces 
YIII, 31. άντϊ ονομάτων φαύλων όντων μίτοχαί' quae 
eadeni abesse a codice Anlw. testatur Kuehnius. Hic 
sine dubio codex est regiae bibliothecae Parisiis, in 
qua reperiri quatuor MSStos PoUucis libros iiionuit 
amicus noster I. H. Lederlinus; ex quibus etiam non 
fiimplici contentus beneficio iii posterioribus Onoraa- 
sticographi libris lectionum excerplas varietales pu- 
blicavil: sed ut tulius iudicium ferri pos.sit de pietio 
horiim codicum et bonitate, et cgo meatn hoc loco 
conferre symbolam deslinavi: hoc ipsum tamen ut 
possim, acceplum lefero excellenti viro Lud. Kuste- 
ro, cnius incredibilis humanitas a rne satis digne de- 
pi-aedicari non potest : hic cum anle aliquot annos 
Parisiis ageret, animum inter alios labores utilissimos 
applicuit ad componeiidum Pollucis Ononiasticum 
cum binis Parisinae bibliolhecae MSStis: postquam 
vero ipsi innotuisset, splendidam Pollucis editionena 
Arastelaedami coraparari, ab incepto prorsus deslilitj 
inutiieni hunc suum laborem et inanera futurum ra- 
tus, cura autem anrio praelerilo hac Berolinum vir 
praestanlissinius Iransiret, charlas suas mihi conces- 
sit exscribendas: ego vero religioni ducebara quic- 
quam omnino benevolum lectorem celare, quod acl 
splendorem Pollucis et utilitatem prodesse viderelur: 
schedas igilur illas, a quibus non contemnendus ad 
Pollucem redundaturus est fructus, humanitate noa 
minus quam eruditione conspicui viri subiungo. 

Llb. I. 

JPrior numerus jjaginam. indicat, secunctus versum editionis Sehe- 
rianae; teriius vero segmenia ediiionis noxtrae: i/a quideni 
It 20. 2• lignifieat paginae primae vernum 20• »" editione Sc— 
heri • et seeiionem secundam editienis nottrae, 

1, 20. 2• ασχολπ] rass. άπαΰχολπ. ( Qiiae profecto non 
cont«ronenda est lectio: verbum eniin istiiis aetatis κτται;;);»- 



ι 



ρ R Α Ε F Α τ Ι ρ. 75 

λΐΐν, oceupatum ienere, qiiod reperias in Luciano, Herodiano, 
Heliodoro, glossis etc. alias et vulgatae lectioni heiie est, 
(lua Menandrimi imitatus esse videri poterat noster. Vide• 
Suidaia in ααχολος. 

I, 23• 2• οΰα τε αυνωννμα, ώς -υπαλλάττίΐν δύναΰϋ^αίΐ 
ms. α. ψύ nolatiis numero 3510. occc τε αυνωννμω^ υπ. όννα- 
raf (nec probabilitale desutuitur, neque etiam veniistate qua- 
dam haec scriptura, cuius talis est intelleclus : et cjuatcunijue 
i)rop/er aequalitiilein si^ni/lcaiioni.i apie in oratione jw^Kunt di- 
tendi Jormain variare .• vnaXXnrctiv conciiine pro νπαΧΚά,ττε- 
c%aL^ quod vel i:i priniis in his verbis tralaticiuin est.) 

4, 51. 11. ivS-fts] ms. o. ΰυν&είς' in altero ms. sic ad 
tnarginem scriplum erat. 

4, S2. 11. n£QtiQ'/aaaa9at τω άγάΐματι] Duae postremoe 
voces desunt iu ms. u. £aedemc|ue in ms. ^. litura deletae 
erant. 

5, S• 11• iQycioia, ηοίηαις] Desunt in ms. a. 

6, 16• 16• κατα•Λωχή•] Deest in ms. a. 

6, 30. 18• λόγιον φήμη ia ^tov] ms. a. φήμη, Χόγιον /κ 
^εον. 

8j 8• 24• Τζόπαιοϊ] ms. ct. addit αποτζοΛαιοι. 

9, 1. 27. 6ί•Λάτην άτΓοΌ-νσκί] D. iii nis. «. et mox pro 
6ε•Λάτην έναποΰ-εΐναι legitur δεκάτην άνα^εϊναι. 

10, 19• 32. «"/ϊί πζυαερχόμενοι] ms. α. αγ. ηροαεχόμενοι. 

10, 43• 34• πρώτον των μερίδων] ms. α. r;jv πρώτην των 
μερίδων. 

II, 22• S6. καταπεφημιΰμίναι] ms. α. χαταπεψωτιαμεναι. 
11» 29. 37. /tioucftrtj ms. α. μουααΐα. 

11, 29• 37• ίρίίκία] ms. α. έρμαια. 

11, 35• 37• άσκλ»?π/εία] ms. ' Αα-Λληπιεΐα. 

12, 10. 38• ορκο/ίΟΓίΐν, όρκο^ΐίοσία] ins. «, όρχα>/ι*ο«ΐν, 
όρκωμοΰία. 

13, 41• 44• «i'i|tr;;ios ] Haec νοχ d. in ms. «. Loco eiiis 
outem legitur άνί'κρυπΓΟ?, qiiae vox iti aliis etiam mss. occurrit. 

14, 3• 44. άνείται βαφής.] »ns. α. άνεΐναι την βαψήν. 
14, 12• 45. ΰννείαίεααν. ] ms. α. αυνειαήεααν. 

14, 19. 46• αυτ»; &εαααμίνη τκ χείλη etc] Ιη ms. α. lic 
legitur: ^σ-δ•»/ 0•εααάμενος τα χείλη τοϋ ytvvog α. α. β. ί&οΰΰΛ 
δε ή κόρη, ονχ εφη προΰήΰεΰ9αι. τον λοιπού etc. 

14, 22• 46. ενειδεατεραν'\ ms. α. ίοειδεατίραν. 

14, 36. 43• άνέχειν] tns. α. άνϊδην. \ί. άναδνειν.) 

14, 36• 48. η•ίΐειν] ms. α. εϊ-Λΐΐν. 

14, 42. 48. διαλιπόντες δε ννκτα, ν.αϊ διεφημερεΰβίχντεζ] ^^ 
ins. α. δ. δε ννν.τα μίαν, ytal ίφημερευοαντεζ. 

14, 45• 49• ταριχενοαντίζ τε ϊπϊ δευΰοποιίαν νδατι την 
α,βην εκΛαΟ•ήραντεζ etc. ] ms. α. ταριχενσαντες φυλαττοναν ' 
orav of ιπΐ δεναοποιΐαν έτιείν)] χρήβϋ-αι, ΪΛ^ύλωαιν, νύατι τον 
ρνπον άποΆα^ήραντες. 

15, 17• 50• α,πειρόβιοι] D. \η mf. κ. 

15, 27. 51. ποΚνΰιτία, εύπρατ/ία γης, καΐ ενπορία' λόγου 
άξιωτύτης ουοης τοϋ βίτου τή^ αγορΰς\ ms. α. πολυβιτια' fv- 



74 TIBERII HExMSTERHUlS 

«ορ/« γης, καΐ λόγον αξιωτάτηζ ούβης του σ. τ. άγ. των πυ- 

(}ών ο. 

If), 22. 54. ημίΐτίς^ ms. α. ημίΐτες. 

16, 28• 54. to^i ημύτης χρόνον etc. ] Ιη ms. α. sic legitur: 
κ«ί ημίΐτής χρόνος' ν.αϊ δΐίτης τε, χαΐ τριετής δε και μ^χρι 
δε-Λαετονς' ini μίν χρόνου προηαροξννόντων' επΙ Οε π. και φ. 
και οινον και τ. τ. οξυνόντων ως έπΙ τοϋ δύτης μέχρι τον 
δεν,ΐτης. 

Ιβ, 42• 5R• ίλάττονος άρι&μοϋ και τετταρακοντοντης.] ins. 
α. Ιλάττονος άρι&μοΰ μέχρι των τεβΰαράκοντα καΐ τεβααρνηον- 
τούτης. 

17, 17• 68• τίτταρα χαΐ 8έκα Irg] ms. α. τετταροηιαιδεχάτη. 
17» 20• 58• το φυγείν έτος] ms. α. φυγείν εις έτος. 

17, 42• 60• νπολήγοντος'\ Deest in ms. α. 

IS, 22• 63' &χρι της α. δε•Λάδος] ms. α. recte: αρχή της' 
et mox in ms. α. legitur: μετά δε τήν δεπάτην 'ifcioiog μΙν 
■πεμητή δ' η μέοη φηαΐ τήν πεντε'ιίαιδεκάτην λίγων. 

18, 26• 63• ν S' αυτή και & φ&ίνοντος] ms. α. ή δ' αντή 
%αΙ δεκάττ} φ&ίνοντος. Et statim post verba illa, -9• γαρ λοιπά 
άπό της κά desuiit ia ms. α. nnde siispicor esse glossema. 

19, 10• 66- i'wt δε τοϋ παροΰβης ημέρας] ms. α. ini 6l• 
της παρ. 

20, 8• 70• «f^i «ρωτης φυλακής] ms. α. περί πρωτας φν- 

λακά?• ,,,,,„ f , , 5 , 

2Λ 14• 71' ί^ίτο Γον ωδόν όρνιθα] ms. α. νπό τον ωδικόν 

ορνι9α. „ , , i , ^ 

21 > 2• 75• ωσπίρ ενοίκιον ο ου πάρα τ. «. μ. elc.] ms. «. 
οττίρ ίνοίν.ιον ου παρά τ. π. 

21, 36• 78• περίατοον] ms. α. περίατωον. 

21, 37• 78• το πλευρόν] ms. α. το ταμεϊον -καλείται. 

21, 39• 78• τίτριπται\ ms. α. τί'τραπταί. 

21> 40• 78. και δωμάτιον και κοιτών] nis. α. και δωμά- 
τίο» ■ και ^ενών , 6 παρά τοις νεωτέροις νοΰοκομεΐον καλείται, 
ν,αϊ κοιτών. 

22, 2• 79• β^λ' *^ρίσΓοφάν)?5 ] nis. α. addit ο κωμωδιδά- 
ΰκαλος. 

22, 11" 80• ταλαΰιουργός'[ nis. α. ταλααιουργιχός. 
22, 19• 80. ooosj Deest in ms. α. ^ ^ 

22, 23• 81• ϊΌ 0£ ι5πεοάνω τοϋ ορόφου τέγος] ms. «. υπε- 
ράνω τοϋ ορόφου ΰτέγος, ο ποίί^τίκώ? Tsyos Afysrat. 

22, 30• 81. γειαίποδας] ms. α. γείοα. 

23, 4• 82. κυόοίλοί] Deest in ms. α. 

23, 8• 82• πλοίον, ^ονόΙνλα» ] ms. α. πλοΓον ^ονόξυλο» 
absque inlerstinclioiie. 

23, 13. 83. ΰτρατηγία] ms. or. ΰτρατηγίς. 

23, 15. 83• φορτικυν] ms. α. φορΓ;^}•ον. 

23, 16. 83• iypto:] ms. α. λύκια. 

23, 30. 84- Jrtrravtct] ms. α. TTtrravta. ^ . , , 

23, 30• 84• κκλοί, κηρός.] ms. α. κάλοι* xaAojes τα αυτά 
και καλώδια' κηρός. 

23, 37• 85• τρο'ποι] ms. τρόπη. 



ι 



rRAEFATlO. 75 

J8> SS• R5. φάλιιΐζ' «φ* ου ^ δευτέρα τροΛίς] ms, α. φά- 
ληζ, αφ ου 6 δίντερος τρόπος. 

2S, 59• &5' Xcd-'iTivrig]ms. χαλ^^νη. 

25, 4. 90. το μίβον όέ r^s πρύμνης άοάνδιον' ου το ίντος 
έν&ίμιον.] ms. α. της πρύμνης oaviOtov, ου το ίν&ός, άν&ΐμιον. 

25> 5• 90. iiciosimv] ms. α. ίπίαηον. 

25, 7. 90. βΓ?;λιδα] ms. στυλ/ίί*. 

25» 12• 91• το» ίστόν, Ajjvag•] ms. το» Ιατον Χτ^νος yuxXhi- 
ται. 

25, 16. 91. ου ν,αΐ αυτοϋ τον ΙπιβεΙοντα άπαρτώΰι'^ ms. 
QV •λαί αχιτοί έπιΰΐίοντα άπαρτ. modo pro καρχηαιον ms. χαρ- 
χηδόνιον. 

25, 19• 91• Ιοΐπαδος] ms. λόγμαβος, 

25, 40• 93• ίΐίραια] ms. κίοας. 
26» 1• 93• κάλωνες] nu. χαλοι. 

26, 2• 93• απόγεια] nis. ««oyvoe. 

26, 10. 94. κίρκοι' το γάρ xfixot xottjTinov] ms. «^uio!, ro 
yuQ ώρικοί ποιητικό ν. 

26, 12• 94. θρανία] τη», ie^^ctrfra. 

26, 21. 95. άντερέτης] ms. αυτερέτης. 

2Gy 24• 95• ovs καΐ πΐ,ίατηρας y.aliiy τους γαρ ναυατ. etc.] 
ms. τοντου? ό' αν xai πλωη^ρας καλούν το /αρ ναυύτας όνομ. 

26, 26• 95. xai ^.uwiiovras] ms. addit; μύΐιατα &i inir- 
βάτας. 

26, 38- 96• πνριδντης] ms. πυριΟ^της. Sed leclio vulgata 
praeferenda, quoniam paulo post sequiiur «υρκυτηή consen- 
tiente ms. 

27, 1. 96• δυκτιεύς, δνκτιουΐιιος] m». διχτυευς, διχτουΐχός. 
27, 5. 97« άγχιδντά δύχτια] ms. άν.ιδωτά δίχτυα. 

27, 18• 98• ίπΐ τον πρωράτου etc. ] ms. Ιπι τον πρωρ^ως' 
χαΐοϋνται δΐ τίνες αυτών ναντιλίαι βραχεϊαι, χαΐ ναντιλίαι μα- 
^ραί' χαλεία&οο ό χνβερνητης, ό επί των οίά/.ων καθ•, ό τ. ν. ηγ. 

27 , 24. 98• και της νεώς ΰποχνβερνάν etc. ] Verba illa 
usque ad μαχραΐ destint ίη ms. 

28, 29. 102• εατι δέ τις xai χήΐη Ιιμένος etc] nn. ioti 6h 
χείλη λιμ. χαϊ ΰτ. χαΐ μυχός. 

2^, 31. 103. Περί ίξονρίας πλου.] Scribendiim est περί 
τον εξω πλου, ut in ms. postea enim de cectmda uavigatione 
demum agilur. Et sic vs. 83• ό ίξ ουρίας πλ. corrige ό ίξω 
πλ. 

23, 37. 103. μετέωροι ίμπλέομεν το αυτό το π.] ms. μ. 
ίπλέομεν το αυτό τω π. 

29, 6. 103• καΓα^ίκρϊΓαί] ms. χαταβαρεΐς. 

29, 15• 104• iv τοις νεωρείοις, ίν τοις νεωοοίχοις] ms.vsoi^ 
ροις et νεωΰηχοις. 

29, 30• 106. κατά πρΰμναν τον «νεύματος εβτηχότος, χατά 
των οΐάχων ^ίοντος' πλήρει τω /στ/ω] ms. τον πνεύματος εατη- 
χότος χατά των οίάχων ' πνί^οντο? πληρει τω ϊΰτίω' ΰπ. τ// ό'&. 
ίπλέομεν άνέμω χρινομένφ δι ευδίας. 

29, 45• 107• πλήρει τω Ιβζίφ , χοίλω τω Ίδτίψ] Verba illa 
desuiit in ms. Et .«une videntur biu alieno loco posita. 

30, 16• 109- 6ύκύμαινίν] ms. ϊχύμαινεν. 



76 TIBERII HEMSTERHUIS 

Sl> 18. 113• ΠΐζΙ afQog τκχταατηματα] ms. 9Τίρ1 άίζος κα- 
ταατηματος, 

ί)•?. , 28. 1 Η. ονκ ^ην άνακόητειν τάς χωηας ] ms. ούχ 
ΐνήν ίξαίρειν τάς κάπας. 

3i, S7• 117• άντίτυπος] ms. άντίλνπος. 

34, 1. 12'?:. τω δε 0•αττον ποιήααντι τούτο το α^ίον etc. ] 
ms. τω δε &α?.αττιοπονηΰαντι τοντο το αϋΊ. 

34, 7• 123• ίξορμεΐν την ν.] ms. (ξορμκν. 

34, 21. 125. εις εμβολήν vn.J ms. εις άνμβολήν ν«. 

S6, ΰ' 131. * Ιίνιπποι^ ms. αμιππον. 

3fj, 14. 131. οπω? οδοϋ τ£ μαη^οτε^ας KaraviJoifv] ms. 
οπω? οδονς τε μακράς κατ. 

S6y 22• 132- απόμαχοι] ms. άμαχοι. 

36, 31. 133• ^Aii^^KJ Deest in ms. ψχί modo αγχέμαχα pro 
Seberi εγχεμ. 

37, 25. 137. |ϋΖτΊ7ν] ms. ffrjjlijv. 

37, 32• 137. ογκινοι] ms. oyxoi. 

37» 3n. 137. «i πρ05 τί} ακμ^ προσβολαΐ] ms. αί «ρό της 
κκμής ηροβολαί. 

38, 21• 140. Ώαζακνημιδίοις] ms. ηερικνημιδίοις. 
38, 29• 141. παρκσυροί] ms. παράαειροι. 

38, 41• 142. τά^ρίοΐ'] ms. τΐαρείον et vs. sequ. ηαρείον et 
T^g xorra r. etc. 

39, 6. 143- κατά τον τόνον] ms. νπό τον τόνον. 
39, 11• 143. κολίορόβοι] ms. κοίλοβόροι. 

39, 12• 144. οι ΰνμπίπτονΰίν] ms. ον ίμπίΐΐτοναιν. 

39, 16• 144• νποτείνόμενον] nis. νποκείμενον. 

39, 29. 145• Λαραξόνίο?] ms. παραξώνιον et a|<ovt semper 
per ω. 
39 39, 34- 145. ενραϊ] ms. ^νρα/. 

39, 36• 146. άκροζρνμιον etc ] ms. άκρο^ρνμιον νηερϋ-εν 
δε ίκδΐδεται το ξυγόν τά δε σννάπτοντα αυτό δεσμά, ξνγοδεβ- 
μά καλείται' 6 δε πάτταλος 6 δεδεμένος εκ τον ξνγοΰ inl τ. ρ. 

39, 43. 145. άκροχηνίακοι] ms. άκροχοινίακοι. 

40, 30. 149. ' ΑττικονργΙς] ms. Άττικονργής. 

40, 44• 150• άΰπιΰτοι] Deest in ms. 

41, 26• 153• ηδιον προς την άκοην] ms. Χεΐον ηρος τ, άκ. 

42, 17. 156• εμπειροπόλεμοι γαρ επαχΟ-ες] ms. πολεμικοί' 
ίμηειροπόλεμοι' ίκπολεμιοταϊ επαχΟ-εΐς' πολέμου δε oτρctτίώτccs 
χειροτέχνας ΰτρατιώτας εΐ'ρηκε ΘονΛνδίδης. 

4.^, 34• 162• ιέρεια ϊ&νααντο' εΰψραγίααντο , εαφαγιάΰαντο' 
κα\ αΐβια τά ιερά η δεξιά και καλά.] ms. ιερεϊα ε9νΰαντο, εαφα- 
γιάΰαντο' αΐ'ΰια ίερεΐα, καλά, δεξιά. 

44, 1• 163• επαιάνιΰαν το εννύλιον τιλάλαξαν] xas. επαιά~ 
νΐΰαν τω ίνναλίω' -ηλάλαξαν. 

41,' 4. 16 i. '^κ τόξον ρίμματος ην η μάχη] ms. ικ τόξου 
ψήγματος etc. 

44, 9• 164• ίν ΐπποις] Omittit voculam iv tns. 

44, 26• 166• παρασπαααι] ms. διαοπάααι. 

44, 29• 166. ζωγρήααι, αίχμαίωτίααι etc] ms. 'ζίο-,'ρηοκι, 
καταβαΧεϊν, αιχμαλωτίβαι, άνδραποδίααι, τραυματίας ποιηααι. 



ι 



ρ R Α Ε F Α τ Ι ο. 77 

44» 82• 166• Ιφ iavTove ηοιήΰαα^αι] mt. recte νφ* Ιαυ• 
tovg ποιήααι. ^ ^ ^ ^ 

44, 39. 167. ηροαηγαγον μηχανά$, μηχανάς προοί^^ηξ^ν, 
χα&βίλχνααν , -λατίαιαύν τι τοΰ Tf/;jors] ms. προαήγαγον μηχα' 
νάς' προΰί^ρηξαν, -κατίβίΐαάν τι. 

44, 43• 167• ^vqI απίτίφρωοαν] ms. nvQ άτππίταααν. 
44f 48• 168• ZtiQCi? hvtTiivav] Addit ms. άνΐ•λΚιναν. 

45, 1. 168• iviv.lLvav] Deest in ms. 

45, 5. 169• oi δέ πο?.ιορ•/.ονντίς λίγοιντ αν etc] ms. ol df 
χολίορ-ιίονντΐς ιΐλον κατά χράτος ιΐλον. 

45, 9. 169- ^ΛΪ χρημάτων φορά] ins. ^πΐ χρημάτων φόρονς. 

46, 2S• 175. T«S cqpftoorKs ηΐηρώααα&αι , άγκυλίΰαα9αι] 
ins. ΓΚ5 σφ. πλ. τάς αψΐνδ. ατρέι^αΐ' τάς ΰφενδόνας ivtt}v.cciJaa- 
c^ai, τά ά-λόντια ά-Λοντίβαί' όίΓΟίοντίΰααΟ^αι. 

4?, 9. 182. τους δεντίροβόλους ι•λάλίαν' ίΐτα, τΐλΐίοι ι-η- 
ηοι, γίγηρατιότίς , άγνώμονίς elc] ms. τον; δεντεροβόΐονς όνο- 
μαΙ^ομϊνονς ^-/.άλίαε τίΐείονς• οΐ όί γίγηρακύτις, αγνώμονες etc. 

48, 21• 163. την κΰνιν] ms. την τιόμην. 

63, ο5• 247. άαπαριχγ'/ϊς μίντοί 6 ά-ΛκνΟ^άζ Χΐγεται ' όρμε- 
νοξ δε ο ημεροί] "is. άοπάραγγος ό άχαν&ίας' ορμεός δε 6 
ήμερος. 

Llb. II. 

69, 24• 8. το δε νεύγιλον etc] ms. το δε νεογιλον Ίβαΐος 
μεν εΐρη-κεν iv τω %ατ ' Αριατομάχον' ίμοί δ ' ονχ άρέακει' αμει- 
νον δ' etc. 

72, 2• 16. παραβούν] Deest ίη nis. 

72, 15. 17. άαφήλιχκξ] ms. άφήλιχας et sic ρ. ρ. 

72, 28. 18• οίνοκάχλη, χοχώνη] ms. οίνομάχλη, χοχίωνη. 

91, 6• 90. διμηλαϊνειν] ms. διμνλλαίνειν. 

91, 7. 90. μήλα] ms. μνλία. 

92, 10. 9Φ. ίί δε δει τι ν.αϊ παραμίξαι τω γλνχει της ίδτο- 
Qiag] ms. melius : Ei δε δει rt ηαραμΐ'ξαι ν.αΐ της γΧυχείας 
ίδτορίας. 

92. 23• 95. τον κνηρίων τίατήρ] ms. τον Κνπρίον ηατήρ. 
107, 16• 158• εΐ δε ονριάμ-ήιειας etc] ms. st ΰνγΛάμι^ειαζ 
χ. δ. απ άγχ. Ιτί αντονς, πνγμη το μέτρον. 

107, 38. 160. το * δ' αξίωμα] ms. τό δεξίωμα. 
114, 3. 184. διατράμιν] ms. διαατραμίνα. 

Lib. III. 

158, 32• 111• άγνρμός] ms. άγειρμός. 

Lib. VII. 

330, 43. 24. otvov] ms. υνον Ob hanc ms, lectionem 
summo opere gaudeo, quod scilicet opportune fidem conci- 
liet coniecturae nostrae, quae tamen ipsa dudum in inentem 
venerat politissimo lungerinanno. Repraesentavi vero editio- 
nis Seberianae scripfnras, quod cum ea celeberr. Kusterus 
hos composuerat codices. Docti autem lectoris de his varia- 
tionibus iudicium non praecipiam : de me tanien, vel ob id 
soluminodo, ne alia coinmemorem , quod historiam de Tyria 
purpura perelegatiter a nostro conscriptam I, 45• egregiis 
augeaat «upplcmenlis, iu hicem produci dignissimas existimaTi. 



78 TIBERU UEMSTERIILIS 

Silenlio praeterire Falckenburgii^ quem voca- 
mus, codicem seu excerpta fas iion est, cum propter 
eximiam eorum bonitalem, tum pjopter ea, quae 
saepius in iiolis de istis exceiplis piaedicavi ; liaec 
auteni ita snnt comparata, ul. sola siut indicio plu- 
rima PoHuci deesse, et inlegros vetei-um auctorum 
locos desiderari, quos scelerata veluslas deripuit: 
jn his cerle non pauca proslant, quae, etsi genuine 
PoUucea cerlissimis argumenlis sit exploralum, in 
nullo tamen aliorum codicum inveniaiitur: a Sal- 
manticensi Schotli, cuius ilideni exceiptis peregre- 
giis usus est lungermannus, non multum differre 
esl ubi in nolis me dixi opinatum: huic profeclo 
conii^clurae meae fidem facit vicinitas lectionum, 
quae in utrisque excerptis observalur: forte vero 
fjiligens lector non sine lalione rairetur, quid fuerit 
causae, cur illa excerpla saepius in ineis adnola- 
tionibus a Falckenbui gio abiudicaverim ; libere di- 
ram, quod senlio: mihi quidem videbatur prorsus 
inconveniens haec manus et Falckenburgii scriplu- 
ra, quam et saepissime vidi, et pulcherrime rne 
nosse existimabam, ut eliarn facillimo negolio ab 
alia cuiuscunque rnanu dislinguerem: permotus igi- 
tur oculorum meorum testiraonio, quod apud me 
quidem nunnullura obtinet lucum, illatn opinionem 
meam proposui: sed, cum et niaximus Graevius 
et Lederlinus meus iii conlrarias abeant paiLes, 
iion ita rneae sentenliae sura lenax, ut eam tan- 
quam certissitnam defendere animiira inducam: ea 
etiira ivisulsilas esset plenis cacliinnis deridenda, si 
qiiis aUercari inslilueret de excerplorum auctore; 
dummodo de praestantia et utililate sit testalissi- 
mum, non est quod illiim taiilopere quaeramus. 
Esset vero quam maxime oplandum, ut secunda 
quadam fortuna hic codex in nostifis, aut cuiusvis 
^rudili, qui rei literariae comraodis sluderet, inci- 
deret manus; equidem non dubito, quin magna 
cnm PoUucis utililale luculenlioiibus eliara anti- 
qiiae fidei et probitatis indiciis perfruereraur. De 
ceteris autem MSSlis nibil a nie quidem dicenduin 
reslat.jcum enm laborem occuparint, qui ante uos 
curando Polluci praefuerunt. Quantopexe vevo ab 
40ipsis erudiUonis renalae initiis, cum primum in 



ρ R Α Ε F Α τ Ι ό. 79 

publicahi productus est lncera, ductis viris Pollux 
placueiit, neminem latere arbilror, nisi si quis iu 
Alusica dilione prorsus sit liospes; quum enim iu- 
finilis eiiOrilnis et vitii.s esset deluimatus , medi- 
cam opem ailerre quilibet conalus est, illi etiam, 
a quihus nihil eiat suh^iidii magnopere sperandum: 
adeo quisquis quoddam ingenii sui monuraentum 
in hoc auclore no8tro voluit extare: id autem, si 
forte rei illius ad nie iudicium deferatur, sumrao 
iuie factura exislinio: quis etiirn tot in antiquitale 
res dilliciles et inlricatas enodat; quaruni apud alios 
eciipluies nullutn superest vesligium? quis tam lu- 
culentas doctrinae veleris et piioris istius elegan•* 
tiae reliquias servavil? cum quo beneficio nihil est 
in tanta bonorum auctorum iactura Curaparandura. 
Scd ego nemiuem iii hauc vitam ΛεηΪΜΘ sidere 
lam felici pulo, qui ab omni hominum vituperio 
sit imraunis: quanquam enim quis summis abun- 
det virlulibus, iiivenit livor, quod arrodat: com- 
niunetn lianc omnium sortem aelale etiam nostra 
Pollux est expertus: incucuriit eiiini gravera quo- 
rundam leprehensionem : quam lameii ipsam quo- 
que a PoUuce meo defendam: ne veio quis putel, 
nos esse tam ineptos et iiisulsos aiiiiquitatis admi- 
ralores ac lutores, ut quodcunque ab ea Iransmi.s- 
suin est apertis ulnis excipiamus: piilcherrime co- 
gnovi, suos naevos probalissimis eliam scriptoiibus 
adspersoii: id tameii illi veleres erudilionis nosUae 
auclore.s suoquodani iure sibi postulaiir,ut quid teme- 
re et calente iudicio de se ne staluatur: aequum igitur 
est, ul hoc ipsis tanquam educationis praeinium letri- 
buamus, etsolirlum abinani iudicio defaecato secerna- 
rnus: eed ire iuvat in rem praesentem, operaeque 
pretium est attendere, quid criminisPolluci obiiciatur. 
Oberto Giphanio comraentar. in lib. VIII. Ethicor. 
Afist. c. 9. si fides babetur, Pollux saepe veteres 
scriptores reprehendit inepte Platonem, Aristote 
lem etc. in lingua; cum nemo unquam politius aut 
elegnntius lingita Graeca, quam Aristoteles etPlato 
usiLs. Forte viri huius non indocti satis acerbarn 
negligereraus censuram, nisi succenturialus huic ac- 
cusationi pondus laceret vir et iudicio et excel- 
lenti doctrina praesignis loach. Camerariu* in sua 



80 TIBERII HEMSTERHUIS 

cJe Xenophonte commenlatione : Non putavi autem, 
jnquit, silentio praetereundumy c/iiod perquajn au- 
dacter iudicarem factum esse α Folluce harharicae 
originis liotnine : hic enini non duhitavit, tfuasdam 
esse apud liunc auctoreni λίξεις φορτίχάς, quasi di- 
camus iniucundas aut jnolestas, de quo ipsuni pro— 
fecto pronunciare nequaquam decuit , neque noa 
i^erum esse credere debemns. Qiiod autem notarunt 
eruditi quidam in Xenophonte quasi poetica qitae^ 
dam pocabulay ea οτηηίηο Attica esse statuendum 
est, της αρχαίας μάλιβτα '^τ&ίδος, quae neutiquam 
putaret ille ohlitteranda aut patiendum esse, ut non 
usa illa obsolescerent. Videnne vero, quam indigna 
cum originis exprobratione liaec in Pollucem Came- 
rarius eiiuderil? sea, qua pote, suppetias eundum 
est: negari quidem a nohis non potest, haud pauca 
vel in nplirais et purissimis sennonis Graeci scripto- 
ribus a Polluce noslro esse leprobata: sed hoc si cri- 
nien est, criraen illud PoUnci cum pluiibus erit com- 
mune: rjuis enira in iis graminalicis, qui accuralum 
linguae Graecae alque elegantem usutn exponere 
sunt aggressi, non quaedam aliquando in antiquissi- 
mis etiara auctoribus virgula censoria notavit: non 
aliud sane crilicae potius liabebatur officium: ipsum 
Dionysiuin Halicaniassensem, quem nerao dixerit 
indoclum, aut criticae eruditionls expertem, anle 
ociilos ut tibi ponas, velim: nonne principes inter 
Graecos oratores haud uno in ]oco severe casLigavit? 
qui Longini politissiinum opus perlustravit, idem 
illum fecisse sciet: quin etiam Lncianus in diiudi- 
canda vocura purilalc nonnuUa improbavit, quibus 
alibi ipse uti non detreclabat, quod saepius egregie 
docuit rnagnum semper Bataviae luitien I. G. Grae- 
vius adSoloecistara: Galenus, qui non minus crilica, 
quam artis medicae laiule floruit, nonnunquam iri 
Hippocrate at quam nitido et exquisilo scriplore ni- 
niiam verborum obscuritatem et nequiliam nolavil: 
qnod si quis Phrynichi et Thomae Magistri priores 
modo inspexerit pagellas, gnaviter illos boc gram- 
maticorum juunus obiisse conillebilur : neque Grae- 
ciae tantummodo limilibus liaec iudicandi scientia 
luit conclusa : pari cnim apud Rornanos ralione in 
Cicerone, Yirgilio aliisque bene multis, quorum vel 



ρ R Α Ε F Α τ Ι Ο. 81 

noTnina venerationern aadientibus insinuant^ quae- 
dam damnasse nec sint; omni ratione graminaticos 
emunctioris nasi referunt Gellius, Macrobius, Ser- 
vius, et qui non in lioc studio nobiles; scilicet hoc 
liabet piocax illud et protervura grammalicorum 
genus, ut de praecipuis etiam scriptonbus eorutn- 
que loquendi tbrmulis sedere iudices animutu indu- 
cant. Sed tamen amoto quaerainus seria ludot 
viris illis praestantissimis, quod eorum pace dixisse 
liceat, non salis liaec grammalicorum ageudi ratio 
videtur fuisse perspecta, quain ideo paucis, ne quis 
iinprudens horum auctoritate coraraoveatur, decla- 
raie constitui. Nihil est, quod omnem perfectionis 
numeium implerit: nec quisquatn forle tam accurate41 
politeque sciipsit, ut nihil in melius possit mutari: 
impelura animi cogitandique vires calamus necessa- 
ria quadam morigeratione sequitur : illo primo scri- 
bendi caloie multa procuduzitur, quae etsi Ibrte niti- 
dius dici possent, placeie tamen pleruraque consue» 
Yerunt propter exactam cum rebus convenientiam: 
liinc in natuiali oralionis splendore, qui tanquam 
illabitur iii hominura mentes, oomia sunt clara et in 
multa luce constituta: conlra in quaesilis et alFecta- 
tis ornamentis, non pauca lenebriK oblecta. Prae- 
terea scribeudi modus, 'etsi ad coinniune quoddam 
exemplar sit coniormandus, cuiusvis tanien hominis 
ingenio et nalurae obtemperare atnat: quo lit, ut 
quiddam in omnibus auctoribus inconveniens repe- 
riatur: addendum est, honiines eruditiores allevare 
sese supra popularis loquelae sordes, et in animo suo 
describere quandam styli formam^ cui raaxime, si 
quid literis mandent, indulgere velint; iani vero 
vulgarem serraonis formularuraque loquendi usutn 
hi largius sequntur et liberius, iHi cautius et cum qua- 
dam piudentia , neutri iure merito sunt culpandi, si 
quidem utrique propositum assequantur: hinc in ipso 
Demosllieue popularia quaedam , in Xenophonte 
pauloplura, plurima vero iii Aristotele reperiuntur; 
quae tantum abest, ut in illis ipsis auctoribus dara- 
iiem , aut pro iiaevjs habenda putem , ut polius ea 
sunimo opere collaudanda censeam: nam illi studio 
ac iudiciose a nimium populai'ibus loquendi formulis 
et dictionibus abstinuerunt, liic ut inipsa philosophia 
Pdlux Vol. I. f 



82 TIBERII HEMSTERHUIS 

Bic et in scribendi ratione comrauuem usiim sectalus 
est, in quam rem quaedam a me dicta siint ad libr. 
Pollucis X, 48. Cum autera slatus alicuius linguae 
el nativus color lapsu temporis defloruit, res uinuis 
imitatione constat, iti qua qui poterit ad veterum 
vigorem proximus accedere, paltnam omnium iudi- 
cio reportabit: si quis igitur ab eorum aetate et 
ingenio longius remotus iisdem non sirnili iudicio 
et accuratioue utatur, communi suiFragio reproba- 
bitur; non igitur inconsiderate giaminatici fece- 
runt, quod liiiguae Graecae quasi terminos quos- 
dam praestituerint, easque solas voces, quae com- 
muni veterum sciiplorura usu frequenlabantur, in 
probarum censum admiserint: plura enim erant 
vocabula, quae uni tanlum aut alleri forte auctori 
vitam debebant: hinc Galenus m praefalioiie ad 
Gloss. Hippocr. rnentionem facit ονομάτων γινομέ- 
νων TCQog τινός των παλαιών, μη παραδεχ^έντων δε 
δλως εΐξ την ϋννη^ειαν" plures ilidem loquendi for- 
mulae raiiores quidem, sed eleganliae non exsor- 
tes: non autem id eo animo factura est a gram- 
maticis, iit usus earura vocum loquendique modo- 
rura fundilus aboleretur, sed quia facilius quis iis 
abuti polerat quara uti: pulanne vero aliain esse 
causam, cur Lucianus usitaverit eorum non pauca, 
quae alibi diserle daranaverat? rera pro loco salis 
explanatara arbitror, quanquam latius pertractari 
posset, si singula exemplis antiquoi'um et auctoritate 
confirraarenfur. Vellem autem de Xenopbonte Pol- 
lucem parcius Camerarium fuisse criminatum, qui 
ipso observante Caraerario, non tara verborum ex- 
quisitae et sophisticae orationis in raorem compo- 
silae texturae, quara rerura ponderibus operam se 
daturura professus est: non eo tamen haec a me 
dici quisquatn credat, ut Xenophonti detraham, 
quem Alticam apem propter iialivum scribendi decus 
olira appellarunt, quique sua dulcedine ine mirum 
in raodum oblectat, sed ut Polluci patrocinarer. 
Tanlum de Polluce, cuius a me manibus satisfactum 
iudico, qui ipsum pro virili parte contra falsas et 
maledicas oblrectatorum iniuiias vindicavi; forsitan 
unus et aller hoc amori tribuat, quo ixie ferri in 
hunc auctorem par et aequum est, quetn enutrivi 



PRAjEFATiO. 88 

et ad maturltatem perdaxl, et in quo tirocinia meae 
qualiscunque clocUinae deposui non sine secundo ho- 
xniuuni crudilorum favore: sed eurn rogo, ut aequo 
iudicii exaraine haeo inea ponderare ne dedignetur : 
re ipsa coiuperiet, uti spero, me non tantuin inge- 
nio aut amori ser\'iisse, quanlum veritati. Eo me 
iam pervenisse senlio, ut operae meae et industriae, 
quam Polluci praeslili, ratio sit reddenda; quod hoc 
alacriori animo sum facturus, quo maiori diligenlia 
me in hoc opere Λ'ersatum esse niihi sum conscius. 
Id mihi priraum negolii datuni credidi, ut conlex- 
tum, quem vocant, PoUucis omni niodo expolirera, 
et ab islis raendis, quibus erat deturpalissimiis, per- 
purgarem: adliibui vero diligenler edilioncm Ouo- 
masticograplii Basileensem, ad cuius maiginem ad- 
scripserat eruditissimiis Kuelniius, qiiae ex MSSlis 
in ipsum PoUucem reslituenda iudicavil: et nonnulii 
sane nobls ulilitati fuit liic viri doclissimi labor: sed 
poslea quam tatnen abquantum temporis et curae iii 
Polluce contriveram, explorare coepi non paulo plura 
et nieliora in Onomaslicographo posse relici, si ope-. 
ram polius MSStorum usurparem, quam enienda- 
tara Kuehnii raarginera: hanc igitur priorera Pollu- 
cis emaculandi normam missam fcci, et uolos post- 
modum MSStos respexi; liis eniin animum adverle- 
bam nullos reperiri posse fideliores in hoc ilinere 
permolesto duces: cura vero, si quid e MSSlis in 42 
ipsos auclores reducas, opus sit tura ingenio et iudi- 
candi quadam fiducia, tum etiara accurata lettionis 
ulriusque coraparatione, ila nobis usu venit, ut non. 
saepissime in liac re fueiit elaborandum: ea enim 
codicum iiostrorum est piaestanlia, et non fallax au- 
ctoritas, ut horum lectionera et velerem corruptelana 
consideranli oranem eligendi facile dubitationem exi- 
merent: ne quis lamen ita secura exisliraet, nuUo 
nobis aut parvo labore hanc rem constitisse: ipsum 
enim illud MSSlorum lecliones colligere et suo quas- 

?ue loco nolare laboriosissimum fuit, quod nemo 
orte inihi affirmanli accredat, nisi tali ilidera nego- 
tio fuerit implicitus. Sed praeterea per totum Pol- 
lucis Onomasticon nodi vindice digni fueiunt dlsparsi, 
in quibus ipsae MSStorum lecliones multis erant dif- 
ficultaubu3 impeditae: in eo i^erum articulo, ueque 

f2 



§4 TIBERII HEMSTERHUIS 

difflteor, meo aliquid arrogavi iudlcio, et ubi codi- 
ces dissentirent eam reposui lectionem, quae validio- 
ribus a rae poterat argumentis confirmaii : conligit 
etiara non raro, ut veterum librorum scriptura noii 
ininus scrupuli contineret ac caliginis , quaiu edilio- 
nurn vulgata leclio: salius tanieii arbilralus sum, 
huuc Jionorem M5S. haberi, ut eorum leclio re- 
ceptae anteponeretur: porro sic saepe fuit cnmparala 
vulgalorum scriptura, ut nullum quidem sensui fa- 
ceret delrimentum, sed multo tameii niinus Jiabeiet 
elegantiae et splendoris,quara codicum velusta lecLio: 
ttini quid faclum decuit, ipsa rel natura loquitur: 
horura autera oranium liic aple i'alio reddi nequit, 
quod singulis id locis opportunius sit factura: de 
MSStorum aulem usu sic equidera senlio, inanein 
lesse et Λ'^anum omnera eos componendi cum editis 
exemplaribus laborem, nisi fructus ad ipsos auctores 
hinc derivetur, et speclatae bonitatis lecliones in 
texlura reponantur: qiiid enira altinet, in tiotis tan- 
tummodo probissimani MSStorura occludi scriptu- 
Tam, ut scilicet identidein ingeminari possil eam esse 
vulgatorum coriuptam lectionem , codicuni autem 
hanc meliorera, et spatiolum immeieiitis chartae pe- 
rire dicara seu repleri? mihi quidem salis esse vide- 
hatur, si semel ea de re primus alicuius aucloiis re- 
stituti edilor i^ecte monui^set: sed bene est, viros ae- 
tatis nostrae celebenimos exemplo sakibri banc sibi 
sumsisse libertatem seu potius necessariam curam, 
ut pravos editorum codicum errores inducant suf- 
fecta veteriorum lectione. Quanquam vero omneni 
animi diligentiam et cogitationem ad Pollucem emen- 
dandum contulerira, non id tamen a me praesfari 
potuit, ut omnes eadem opera rnendae expellerentur: 
est enim, iibi nos manuscriptorum destituit auxilium, 
quando vel,si quae occurreret, veiOsimillimam leclio- 
nem et ingeniosius excogitalam iii textum intuli, 
quod perraro factura, vel veterem iramotam reliqui; 
nonnunquam vero ipsa MSStorum leclio, quam modo 
noii semper sequendam mihi praescripseram, mon- 
slri quid alebat, quod a noslro quideni ingenio non 
poterat expiari. Ne vero fncus leclori fieri posset, 
exploratumque baberetur, quid quo loco e MSStis 
esset reductura, additae sunt notae^ quae raulata vel 



ρ R Α £ F Α τ Ι ο. 85 

indicarent, vel eorum rationem exponerent: liae 
quidem iu operis priucipio perbreves et conlractae, 
sed, ubi coiiiraenlandi libidinem ipsa occasio et grala 
rerum varielas elicuit, iu magnain satis molem exi- 
verunt: mirabitur forte lectox• non indiligens, qui 
tam saepe coramentandi ratio et inslilutum fueiit 
varialurn: sed eam equideni culpam praestare nou 
possura : cum enim nie ijova ideiilideni huic operi 
intenlura uegolia exciperent, et a sludio avocarent, 
ractum est, ut uon idem ubique tenor adriotatioiuim 
niearura reperiatur: praecipuam tamen indusUiae 
meae et laboris partem in libro Pullucis decimo 
collocavi, cuin quod hic omniuni uiius maxime er- 
joribus scalebat, tum quod in eo PuUux capilula- 
tim recenseret, quae piioribus libris erant exjilicata: 
tolus aulein iii eo iui, ut non tanluin texlus eliinare- 
tur, sed etiarn loci diificiliores et implicili expedireii- 
tur; in hoc autera diversissimaruin rerura Iraclalu 
non pauca aliorura eliatn scriploiuru loca correxi et 
mulla luce perfudi; sed aequum leclorem, cuius va- 
lebit exislinjatio, arbilrari praestat, an quid a me 
jioii invita scriplum sitMinerva, me vcro iiibil de 
ineis laboiibus magnifice praedicare: fidem cMiim pro- 
iiiissa levant. Praeterire taraen nou possum, (|uia 
nnius saltern rei lectorem adbuc admoneaiii ; sciliret, 
vibisicres, de quibus agendum erat, ferebant, sae- 
pius errores hominura eruditissiraorum libere mon- 
stravi, quod mihi ius, nisi temere abuteier alque 
iuconsiderale, non minus ac alteri cuivis conceden- 
duni pulabam: quin vero parlium meaiiim esse diixi, 
si quid a quocunque in ineo Polluce perp(!ram agere- 
tur, inlrepide veritatem asserere, ac sine iillius i'e- 
«pectu: sic autem in hoc raegessi, ut iieiniiiis un- 
quam asperiori verbo famam \e[ nomen, quod 
sciam , laeserim; oranium enini unus huic faci- 
nori maxirae sum alienus, quo nuUum unquarn 
in erudilionis literarumque cuUorern cadere potest 
lurpius aut magis odiosuin; quod ut re ipsa demon- 
strareni, bominum humanioruni memoriam, cum4S 
nominaudi erant, merifis laudibus condecoiavi: si 
quid interim incoramodius raihi nec opinanti exci- 
derit, eius culpam apud benovolum lectoiem etiam 
alque etiam deprecor. lu opere veio tam longo et 



j^ TIBERII HEMSTERHUIS 

vario, cui non somnus aliquantlo obreperet? mihi 
quidera id eo facilius conligisse ηυη miror, quo ma- 
gis aHimus per varias rerura mutaliones iuit tlistra- 
ctus: sed id quoque multo molestissirnum erat et in- 
iucundum, quod voluntati meae in Pollucem et , si 
fas erat, publica rei litcrariae bona declarandae ter- 
inini ab edendi celei'ifate ponerenfur: nihil enim, 
quod liquida mente et non fallens affirmo, per invi- 
sas typothelarum et perpetuas turbasrepelitamedila- 
tione ad animiira revocare licuit et perpolire; quae 

i)rofeclo iusta indignatio nonnuixiquam nobis quere- 
as in adnotationibus expressit: quod tamen in me 
fuit, posteaquam meae a torculari notae nobis erant 
redditae, eas perlegi, et si quid displiceret et obelo 
viderelur notandum, in unum corpusculum redegi: 
haec autem cura nobis Addenda peperit, quae ad 
finem librirepraesenlavi: de islis quid optem senlire 
aequum lectorem, brevi praefatione eo loco explicui.• 
quanquam autem pro eo, quod strenue nec segniler 
sumus in hac re versali, pleiasque labes nie delevisse 
censeam, non hanc tamen existimo ingenii mei fuisse 
forlunaro, ut onines siistulerira, quocl si insulse pu- 
tarem, eodem iure hominera me exuisse haud diffi- 
culter crediderim : sed non ea deraentia nos cepit; 
quapropter eruditum lectorem multa animi conlen- 
tione rogatura velim , non, quod plerisque in raore 
posilum est, ut erroies meos inutili quadam lenilate 
tegat atque abscondat, sed ut in apricum atque ora- 
nium conspectura producat, aut alio quocunque 
modo eorum nos reddat certiores: niliil enim minus 
velim, quam per meam ingenii imbecillitatem fene- 
stram aliis ad errores apei^iri: quo magis autem hoc 
benevole et perhumaniter, et quodara aetatis nostrae 
respectu fecerit, eo raaiorem nobis animum et sti- 
mulos addet ad similes olim labores et paulo lorte 
accnraliores in lucem proferendos; sed facile mibi 
persuadeo nerninem hoc iuxta piaescriptuni meum 
esse faclurum ; fortiter igitiir expectabimus et fere- 
mus eliam, cum iacta sJt alea, quamcunque publici 
iudicii forlunani. Si quid in scribendi genere niinus 
sit composilum et accuratum, minus itidem elegans 
et comtum, non multo me labore veniara istius rei 
ab aequo lecloie impetraturura spero, qui polius 



ρ R Α Ε F Α τ Ι ο. 87 

culpam illam in agendl celeritatem, quam in nnstram 
reiiciet iiuprudentiam. Denique in hoc opere viri 
ηυη pauci humanitate iuxta et eruditione praecelleu- 
tes iios benevole adiutarunt, quibus quas par est gra- 
tias setnper et agam et habebu, atque ut euiidem iu 
posterum erga nos favorera coiiserveiit enixe rogo: 
Theodori vero Schalbruchii viri clarissimi^ cuius in 
me benevolenliara et amicitiam permagni iacio, nou 
possum non meiiiiuisse, quandoquidem qua consilio 
et iusigni doctriua, qua libris peiamice penuriam no- 
stram sustinuit. Spectatissimum quoque virum lac. 
Wildium, cuius famam dudum egregia eius niuni- 
menta et in rerapublicam literariam inerita aeterni- 
tali consecrarunt, irameraoratum praeterire rehgioni 
duco: praeterquam enim quod laudabili liberalitale 
nummos veteres, qui ad Pollucem illustrandutii fa- 
ciebant, nobiscum dicara an cura erudilo orbe com- 
municarit, singularibus me beneficiis obstrinxit, et 
suam mibi bibliothecam patefccit, ex cuius usu non 
contemnenda utilitatePollux noster est auctus. Prae- 
terca non paucas ab hominibus erudilissimis el prae- 
cipua doclrinae laude florenlissimis accepi literas, 
quibus deeperatos nostri Pollucis morbos a me in 
cousilium adbibili persanaruut; quos omnes summo 
opere rogatos velim, ut mihi ignoscanl neque ferant 
indigne, quod eoruni erudilionem et laboi-es hac vice 
presserira: id aulem ne putent invidiosa factiim esse 
nialitia : conslitutum enim nobis, si coeplis sumtnum 
numen allabatur et faverit, inlegros oliin inPolluceni 
meuni contexere commenlarios, in quibus et ea quae 
nobis benevole haclenus sunt inipertita, etquaebe- 
nignitatera doclissimorum hominum in posteium non 
denegaturam existimo, digniori forle loco compare- 
bunt: hanc autem notarum raearum edilionera pro- 
posui quasi tabulam quandam Apelleam , posl quam 
jpse latitans orbis eruditi censuras gralissimus exci- 
piam, et in summi beneficii.loco reponani , i>i quae 
a nie coramissa sunt animo benevolenle viri maioris 
ingenii correxerint: cognoscant igitur et ignoscant, 
crescendique per secundara volunlatem faciant co- 
piam : ego, si quid eius unqnam a me potest expecla- 
ri, eura esse quaestum in animum induxi inaximuiii^ 
quam maxime literai um inservire commodb. 



m TIBERII HEMSTERHUIS 



TIBERII HEMSTERHUIS 
PRAEFATIO AD ADDENDA. 

Lectori henevolo S. D. Tiherius Hemsterhuis, 

Α ost excursum felicibus auspiciis edendi PoUucis 
spatiimj, nihil adeo restare arbitrabai*, quod ut 
cum erudilo lectore communicarem dignum magno- 
peie videri posset: iamque arjirao praecipiel)am 
noneslissimae quletis fructus, cui rae post exantla- 
tura moleslissimi laboris opus dare decreveram: at 
postquam oculo diligentioie itieas percuiro adnota- 
tiones, et in singulis aliqnantisper haereo, men- 
temque atlendo, soitem agnosco humanae naluiae, 
et ingenii nostri infirrnilatem, quam eo aequiori 
animo ferendam existimo, quod ea lege, eaque 
simus nati ronditione, ut homines essemus, in quos 
plurima vitiorum et inbecillilatis infinitae incubuit 
coliors: nonnuJla igitur relegenti obtulerunt sese, 
in quibus humanitatis signa me reliquisse depre- 
hendo, quod hoc facilius accidere potuit, quo magis 
eomraodum et idoneum medilandi tempus omnes- 
que rerura partes perpendendi mihi defuit: nam 
ita deproperandurn fuit hoc opus, ut singulls tan- 
tura non diebus habenda fuerit typolhelarum ralio: 
praeterea quaedara a nobis omissa, quaedara non 
loco dicta .sunt et prolata meraoriae Λ'ίΐίο, quae 
plerumque perqiiam labilis esse solet et infidelis, 
unde non inscite Arabes ductum ab oblivione 
iiomen homini indideiunt: de his oranibus ut be- 
nevolum lectorem breviter admoneara olEcii mei 
nec non honoris postulat ralio, non dubia confisus 
spe, quiu animo lacJli sit cundonaLuius, quaecun- 
que fueriiit commissa. Poseera vero et alia cou- 
gregare quainplurima, alque lioc loco proponere, 



PRAEFATIOAD ADDENDA. 89 

quihus res multae partim a me iara pertractalae, 
parlim eliam intaclae uberius illustrarenlur et splen- 
clescerent; sed ne qua sufflaminetur impetus editio- 
iiis nostrae, quae iara diu omuium expetita votis 
publicam adspicere lucem gestit, ea in opportunio- 
rera occasionem differre constitui. Id unicum iute- 
rim omni animi coiitenlione, docte lector, te se- 
dulo rogatuni velim, ut quid de labore nostro secus 
iie staluas, Jiisce noii perleclis, quibus insigniores 
maculas abstersisse me puto. Vale, nostrisque cona- 
tibus fave. \_Seqiiuntur Addenda, quae suis locis 
insereritur.J 



90 W Ο L F G Α Ν G Ι S Ε Β Κ 11 Ι 



44 Ift editioneni Francofurtanam 1608- 

WOLFGANGI SEBEKI 

PRAEFATIO. 
L Ε C Τ R I S. 

yynomaslicon lulii Pollucis.iev, quod sciam, liac- 
tenus excusum fuit; primo quidem anno 1502. 
mcnse Aprili apud Aldum Manutium: secundo 
Florentiae anno 1520. mense INovembri: tertio de- 
mique Basileae anrio 1536• itiense Maitio. Quaiiaiu 
edilionem meo adoi-nandam studio iion diu admo- 
dum est, cum ne per somniuni quidera cogitabam. 
Et qui cogitarem , Polluci.s nou tantum a iiie iiun- 
quam vel pagella conspecta; sed videndi quoque in 
poslerum iiulla prope spe affulgente ; adeo biblio- 
poba, qnorunicunque fores eo nomine pulsabam, 
exeinplaribus eius exbausla erant. Oblingentibus 
autem postea iion raodo diversis exemplaribus et 
interprelalione, sed raanu eliam exaralis codicibus, 
ad moliendam quidera novam editionem animum 
adiungebam, sed ea moliendam ratione, quae nec 
cura magna coniuncta difficultate, nec multum tem- 
poris requisitura vel iudicii Aidebatur. 6atis enitn 
iore putabam si primo interprelationem Guallhe- 
rianara cum textu Graeco curarem coniungi : dein- 
de in margine, vel cerle ad finera singulorum ca- 
pitura, quantum ab edilia MSS. codd. discrepai'ent, 
ascriberem: ac deraum indices Basileensis editionis 
saltem mutalis numeris ad novam edilionem ac- 
commodarem : alliciente interim animumque mihi 
addente spe fruclus , qui et ad me, si inanu illum 
librurn strenuiore versarem, et ad quosvis alios 
φίλΐλληναζ, s'i legendi eius copia ipsis iieret, reduu- 
daturus esset. Verum usuveniebat inibi, quod iis 
nonnunquam, qui uova sibi aediiicia paranU 5icut 



PRAEFATIO. 91 

enim lii temporis operisque progressu non raro 
sumtus longe maiores insumere coguntur , quam 
aiitea putarant: sic ipse mihi eo plus laboris depre- 
hendeham suscipiendum, quo longiiis tam lextus 
Graeci exemplaria, quam versionem et indices in- 
spicerem : modo qualemqualem a viiis doclis gratiam 
inire vellem. Textus enim Graecus vere, quod 
Paulus Leopardus lib. II. Emend. cap. 8. sciibit, 
indignis deformatua mendis apparehat: tribiis in- 
terea diversarum editionum exemplaribus adeo sibi 
invicem siniilibns, ut (si pauca quaedam eaque le- 
via errata typographica excipiam) uno cognilo, ce- 
tera quoque nosses. Interpretem nolim sugillare; 
iuvenis admodum fuit, cum liuic laboxi operam de- 
dit; nec potuit lecle iiiterpretari, quod codex ipsi 
Graecus vitiose proponeret. Sed uliriam non iiiter- 
dura etiam quae inendis carent, luale nihilominus 
reddidisset, ut cum 6 τρϊ^το? κο'κκυξ exponit, tertius 
coccyx: αιγών χηλαι, caprarum labia: κορεϊν γυμ- 
vaoioVy saturnre gYinnasium: κατά το Xoaqov^ se- 
cnndurn LocruTn: επφατενων τον Σμερδος ονόματος^ 
aggrediena noniine terribili etc. Pro indicibus de- 
nii|iie meiito quidem autori Iiabebam gratias: sed iii- 
lerea inon ego tantum multa in iis desiderabam ; 
veruni etiam ab aliis exoptari pleniores inlellige- 
bam. Hisce igitur incommodis tandera omnino re- 
medium aliquod aflerendum videbam: quam ego ad 
rem tanlurn studii operaeque conluJi quantum pei: 
vires aeque ac calenalos muneris labores licuit. 
Mendas namque Graeci textus plurimas vel slatim 
reposita vera leclione sustuli; vel certe in notis 
commonstravi: neque id temere aut fiducia rnei 
iudicii; sed parlim manu scriptorum codicum, par- 
tira virorum doctissimorum tluctu et auspicio. In- 
terpretationera etsi serio perlegere, aut cum Graeco 
textu confeiTe inopia temporis hac vice non sivit 
me, tamen obiter et ipsam passim vel in lextu vel 
in notis correxi; secutus bic qnoque aliorum iudi- 
cia polius, quam meo fretus. Indices autcm plane 
novos, ac longe prioribus locupleliores faclos cuivis, 
qui conferre voluerit, ad oculum patebit. Quara 
xneam operara optarim equidem expectationi bono- 
rum viroium abunde satisfacere. Verum optare ut 



92 W Ο Γ. F G Α Ν G Ι S Ε Β £ R Ι 

liceat, sperare id an ausim? qui el meae mihi te- 
jrjiiitalis opliine siiii conscius; et cjuani multa deli- 
beralioni rcservaiim aiiiplioii nieiiiinerira : iie tli- 
cam, in proclivi esse iion rertissirae omnia lacere 
hominern quamvis probe alioquin exercitalum, qui 
ob alias occupaUoues nec uiii cuidiim lei continuo 
incunibere, nec euiidem seniper ardoieii] aireire ad 
ulain polest. Cuiislilui taaien vej-sioni iicruiatius 
aliquaiido examinandae peculiaiem {6vv^^εω ό'ίί'πεΐν) 
iaborem addiceie. Illo igitur aliqualenus spero 
coinpensaii posse, quae in piaesentia desidcrari 
videbuntur• Curaque doctissimo Gotliojredo Jjin- 
gennarino alius adhuc ab liis, quibus ipse iisus fui, 
jiianusci•. codex obligerit, liaud dul)ie propediein et 
inde habebimiis, de quo Polluci gratulemur: sicut 
aboquin haec edilio vigili et induslrio illius iii cor- 
ligendo sludio mulLum debet. Oio autem et quos- 
cunque alios daclos viros, ut .syinbolas ad iuvan- 
diini conalura isliim meura coiiiicei-o liaud graveii- 
tur; quibus ut i"atioiies accepti alque expensi suo 
ienipore appareant, sedulo enilar. INoiTiiiialiiTi vero 
Jsaaco Casaiihono sujTimo illi optinioque lilterarum 
vindici lautuni olii serio precor, quanlo iudiget ad 
conFerendam symbolam , quara liaud obscure mihi 
epi.stola niox subiecla, si otiosus magis sit , polliceri 
videlur. Sed ipuo an plura et meliora ego? Cave 
pules, araice lector, me iion erubescere, quolies ad 
verba illa mibi oculus aberrat; eliam quolies ad se- 
quentia carmina, quae iion tara seria de me iudicia, 
quam beuevoli erga me araoris teslimonia censeri ve- 
45b"m. Concludain, ubi sallem adiecero, quorum be- 
neficio cxeinplaria tam edila, quam jnanu exaiala 
iiaclus fuerim. Non enim , opinor, niolestum tibi 
erit audire me dicentem, quod si tacerem, iniquum 
iu me atque ingratura dicturus essfis. Ε manusrri- 
plis igilur dnorurn a Serenissimo Electore Palalino 
per virum nobiliss. lanum Grutenim mihi copia 
impetrata fuit: tntiuin vero e bibliotheca Augu- 
stana vir clariss. David Hoeschelius ad rae cura- 
vit, cui nolarum quoque boTiam partern acceplam 
refero. Jiilei' edita Florenlinum el Basileense, in 
qiio ad orarn iiotae a maim ct ingenio Fred. Syl- 
hurgiiy ei$ χ^ήΰιν mihi dedit ampliss* ac nobiliis.si- 



ρ R Α Ε F Α τ Ι ο. 93 

mus Jacohus Bongarsius, Cliristiaiiissimi Galliarum 
B.egis Consiliarins etc. cuius rairum quanlns bonas 
litteras iuvaucli ornaiidique ardorl Aliud Basileea- 
se vir consuUissimus lohannes Ji^iUielmus ultro 
dono railii ohinlit; quomodo Aldinum iutegerrimiis 
quoiidara Philippits Schfietterus; cum id omnium 
primo, quanluin ex iioniine irivolucro impresso 
videre est, sludiis loh. Ijarigii medici olim insignis 
iiiserviisset. His iam, iertor caiKJide, bene. vale, 
iiique meliorem interpretare parlem Iianc qualem- 
qualem operam nieam, quatn immortalis deus sibi 
hoiiuriiicam ac i*eipul)l. liUerariae salulareni i?.&&e 
clemeiiter vidit. 



94 SIMONIS GRYNAEI 



Editionis JBasiliensis 1536. 

SIMON GRYNAEUS 

LUDIMAGISTRIS SALUTEM. 



V>4ura sint in hoc toto pueriles animos disciplinis 
velut agros linguarura .sarculo praeparandi negocio, 
scopi duo, ut quam facillime capi, et quam expedi- 
tissirae depromi res poisint, una eademque ad utiun- 
que via brevissiraa, meo quidem videre ducit, si 
certo suoque nomine, signalam certo rem quanque 
ante omnia puero tradamus. Onomasticon tradi- 
tionis genus hoc Graeci, nomenclaturara rerum per 
genera distinctam, vocant: incredibile vira et cele- 
rilatera quantam ad summa studiorum incrementa 
aiFerentera , si rite ab incunabulis tractetur. Nam 
quum ipsa vocabula horainibus omne de rebus ani- 
rni iudicium significandi ceu pacta inter ipsos sym- 
hola sint, peregrinura esse semper, quisquis haec 
non tenet, contra qui tenet, in umiii oiatione lan- 
quam domi versari certum est. Ut enira qul sin- 
gulorum elementorum figuram et poteslatem cer- 
tara puer nori novit, expedire lectionem non potesf, 
sed haeret, ac ab eo unde laudis nihil, ignominiae 
plurimum est, refugit: ita qui noraen cuiusque rei 
suum non tenet, non solura explicare sese dicendo 
audiendove non potest, sed quia incerta cura fasticlio 
discuntur, ac neque retinentur etiam, eorum quaenon 
bene didicit incertitudine velut conscientia mala ofFen- 
sus animus, odisse cum linguis etiam res ipsas incipit. 
quum isli inlerira, qui callentes bene cerlique no- 
raenclaturae rerum sunt, et luto per omnia gradian- 
tur, et audire dicereque de re non igiiota seraper ali- 
quidgestiaut. Itaque non gravabitur Praeceptor, praes- 



PRAEFATIO. 95 

entes ipsasqoe sipotest, sinonpotest, pictae, scul- 
ptas, aut quomoclocunque seu verbis seu gestibus ex- 
piessas beue certa cum uomenclatura res, principio 
puehlibus oculis aniniisque quam diligentissime sub- 
iicere, et vel in ludum frutices, heibas, fructus, se- 
mina^ radices, insliuraenla afieiTe. Non salis est 
enira alterutrum, aut res ostendere, nornina raiscere: 
aut docere nomina, res ipsas praeterire: utrunque 
necesse est, si institutum recte celeriteique puerum 
velimus. Nam ut qui Irifolii mihi vim praeclaram 
indicat, herba vero trifoliuin quaesif, aut non mou- 
slrat, aut si quam monstiat, iion ipsurn monstrat tii- 
folium, istic quidera quanlumvis docendo niliil docet, 
hic vero in eriOrem adducit insuper: sio ille linguas 
tradens magisler, sive reruni incertarum certa nomi- 
iia, sive cerlarura rerum nomina non certa proponit, 
utrinque hailucinari pueium facit, et cum de rebus 
balbulire norainibus uon suis, et pclus cum secutuni 
nomina de rebus noii recle senlire consuefacit. ridi- 
culum illud est, lioc cliani periculosum. lam vero 
quo pacto constituere mens oralionis agmen subilum 
potest, nisi nomenclalrix memoria in uiiiuscuiusqiie 
rei vuUus ceu locos iiituens, ebuccinandam praeconio 
linguae moraeulo tiadit? Ilaque auf niemoraii melius 
reliiierive, aut iinpiitni celerius nomina iion possunf, 
quae cura rerum suarum iormis praesenlibuij iiiscri- 
pta, in nienioriam, dura adhuc tciienima est, repo- 
nuiilur. Cura essent aiitem naluraliuin quideru rerum 
a suis quaeque doctonbus prodita nomina , ac inde 
etiamrectissiraepelerenlur: eornm vero quae in ipsis 
hominuin negociis sunt, ut nuUus arlifex unus , ila 
neque qui liaec colligeret invenirelur: rnunus hoc 
adeo dextre obiit Pollux Jiic, ut vix quicquam desi- 
derare quisquam possit. Quod si domus amplae exi- 
stimaii supellectilis varietale copiaque possunl , inire 
obiter nobis et vilae et moium et amplitudinis Grae- 
ciae rationem pulclierrinie licet. ac ipsa hisloria liaud 
scio raelius ne conieclanduni praebere Graccoruni 
luxum possit, quam hic tam copiose theatricaruTn 
reruni omnium enuineratione dalur. Hoc igitur tam 
aptutn arti vestraeferramenlum Liidi?nagistri^s'i ma- 
nibus, quod dicisolet, arnbabus ampleclimini, ac in 
coetus puerorum, omnigeuum vocum ihesaurum fe- 



96 SIMONIS GRYNAEI PRAEFATIO. 

liciter infertis, ex eadem mox olFicina, et charactere 
eodern, Phavprini Graecum Lexicon, longe et copia 
et diligentia raaximum ac praestanlissimum, ita com- 
niode iuventuti studiosae proponetur, ut vel ad le- 
^gnuisiiiraos linguae tolius graecae maxima copia quam 
minimo sit proventura. Quod quidem negocium 
praesidio summo, suramo sanctissimoque veslro la- 
bori futurum, haud illibenter ipsi quoque pro virili 
uostra iuvabimus. Yalete. 



in 



EcUlionis luntinae Florentiae 1520. 

ΚΑΡΤΕΡΟΜΑΧΟΣ 

χοΐς φιλολόγοίζ ενπράττειν, 

J- ά uvrct χαθ' ecvra μεν ύΐριβτΐααι Ιν χοΧς πράγμαΰιν^ 
ζΐς ό' 7^μΐτίραν αφίκνιϊται γνώΰιν διά νο7]μάτοη' η χαϊ 
λόγων τούτοις γαρ η δικόιδόαϋιν άλλήΚοις of «νθρω- 
7C01 τά γίνωΰκόμενα^ η άφ' ίαντών μαν&άΐΌΌϋΙ ti χκϊ 
Ικ?Μμβανονΰΐ τά της ΐπιΰΧ7]μίΐς' ώβΤΒ τον χ?,Η6τα ίΐδό' 
τα. ή iidivcu yi •προύνμούμίνον^ ηλείοτχον διΐ δικνοψ 
μάτων τε xul λόγων ivztoQHV ταύτα dh i^ ονομάτων τβ 
χαϊ λεξίων αννι,ΰτάμονα^ την τοντων άχρίβίίαν ηολύ 
ηοότίρον ετιιζητΗ' οι^κοΰν Λρυνργον μύλιϋτκ τό τυύ 
Πυλνόενχονς όνοακβτικόν διά χειρός ^χειν αεί' ιιαρά 
τούτφ γαρ «fn^ro$ ίτράγματος υνομαϋία τε καΐ Αέ|ί5, 
ουχ ν.Λλη 6u ουά' κυτ»;, αλλά ηοιχίλη τε χαϊ τζαντοδα^ 
ηή, ώς τών χ^χρημένων ^λαΰτος ^φοηΰε το διανο;ίθ•εν• 
καΐ γάρ τα ύφ άηάνχων 6-ζιοΰοϋν όνομαβ^έντα ο•δτος 
ϋννε?.ίίατυ τε xccl οΓοιέΙ 9ηΰανρί(ίας εναχε^ηχατο εν 
ενϊ εις τήν τών φϋ.ομα^ών χρείαν^ ώς αν ευνόητα τε ει'η 
χαι ίναχόλεχτα, λόγω μεν τον αντοχοάτορα Ιχχαιδεύ- 
ϋας, έργω όε τών εχίγη'ομίνων άχάντων χρονοηόκς" 
πρού^εις γαρ χάντων ονόματα ες τό μίοον ημϊν, τι 
&λλο η προς την τών «άντων όμοϋ γνώΰιν χροάγει 
■ημάς, ωϋχερ χειραγωγών αχό λόγων εις τά χράγματα' 
ονδεν γάρ οφ^λο? Ttov ονομάτων, ει μη χαϊ τοις χράγ' 
μαόιν εγχειροίη Τις, τούτοις ηροϋάχτων αυτά' τά γάρ 
οντά τών λ^γομενο^ν ωϋχερ άργ/ι εϋτι, χαϊ τεί.ος' εχ 
τούτΓον γάρ, χαϊ διά Τ'ίΰτα λαβόι>τα την γένεύιν, καΙ 
εις αύτά ψι^εϊ άΛΌτε?.εντΰν' ώς εΓ τις τοις ρημαόι χαϊ* 
ρει μόνον, ών ^'ιματν. εΐΰι ψροντίϋας ούόεν, ούτος χαϊ 
τάς Οχιάς διώχωι> ηδοιτ αν τών Οωμάταίν^ ^ύχά rtcvta 
άφεις, ων είΰι ΰχιαί• ερρωΰ^ε. ' .JKjbuB- iUitvi 

PoUiix ΓοΙ. /. g 



Μ 



CARTEROMACHUS 

Philologis S. D. 

llinLia per se quidem subsistunt iii relius» nobis 
vero per coiiceptus et verba iu notitiain A-^eniunt. 
Nam liisce homines aut cum aliis, qiiae sciunt, 
commiaiicant, aut tliscuiit a seip.sis et scientiain per- 
cipiunt. Phuinia igitur rjui scit, aut scire desitle- 
rat, eum pUirimis tum coiiceptibus tum veibis ab- 
undaie oporlet. Ea vero quia constant iiomini•- 
bus et diclionibus, ideo curaprimis accuratara circa 
liaec dili^euliam reqiiirunU Quaraobrem maxime 
operae precium Pollucis vocabularium assidue ia 
manibus liabRi^. Ibi enim cuiuscunque rei nomen 
habetur, ft vocabulum, neque simplicilej' aut una 
lantum eademque forma, sed vaiie ac omnimode, 
prout quisque illorum , qui usi suril, cogitala expo- 
suit. Nam quae ab oninibus quoquo niodo appel- 
lala sunt, ea ipse tum collegil, tum extructo veluli 
thesauio in uno deposila usui reliquit eorum , qui 
discendi cupidi sunt, ul et intellectu et selectu la-' 
CJIia sint : verbo quidem Imperatorem erudiens, 
sed faclo ipso commodis universae posteritalis ron- 
sulens. Quando enim iii niediutn nobis quarumvia 
rerutn nomina proponit, quid facit aliud, nisi nos 
simul ad oiiinium cognitionem tanquana manu a 
verbis ad res deducit. Nulla enim nominum est 
ulililas, nisi quis etiam res aggressus illa bi.sce ap- 
plicet. ^ιam ea, quae sunt, eorum, quae ilicunlur 
principium qiiasi sunt et finis. Ex iis enim, et per 
haec primordia capiunt, inque eadern lerminare 
solent. Quare si quis solis gaudens nominibus, ea, 
qiiorum suiit nomina, nibil curet: idem umbras 
etiam corporum, relictis quorum sunt umbrae, per- 
sequi gaudeal. Yalete. 



99 



ALDUS ΜΑ. RO. 
HELIAE CAPREOLO BPilXIANO 

bouamm literarum studiosiss. S. 

liilins Pollux Naiicraiifa scripsit vocabularium et t)e 
Kynonymis, qiiae a iio^tris uuivoca dicuntui', et de 
«ingulis (liclionibus , λ'βγϊιιγπ , copiosum, elegans, 
doclnm, et perulile, qnod dro/taOrtxov iiiscribilur, 
quod sic ipse in epistola ad Commodnin Caesarem, 
cni dicnlur opus. 'Ονομκΰτΐ'/.ον μϊν ovv Ιϋτί τω βι- 
βλία το εηίγραμμα. /ΐίί;νυ'ίΐ Οέ υϋ« τι ϋννωννμα ώς 
νπαλί.άττίΐ,ν δνναΰ^αί , κκΐ olg ΐκαΟτα αν δηλω^εΐη' 
πίψιλοτΐμηταί γαρ ον τοϋοντον εις «λή&ος, όζτύβον 
ΐΐς κάλλους Ιχλογ/ιν ον μίντοί πάντα ονόματα πίριεί- 
ληψΒ τοντί το βφλίον ονδϊ γαρ ην πάντα ράΟιον^7 
ivl βιβλίω ϋυλλαβεϊν. Vocabulariuni igitiir huic 
libro ifidituni est ηοτηβη, indicat autem et multa 
de eodem diciy et quonain niodo singula appel- 
lemuii. nititur enim non tarn multitudine, guani 
milchri delectic. nec tanien oninia noniina com•• 
plexns hic est liher. ueque enini facile erat uno 
lihro oninia comprehenaere. Totuni veio opus 
dividilur in decem libros• nec per ordinem litera- 
rum vocabula dcnotanlur , sed sunt praeposila 
capila lerum omniura suramalim ante siiigulos 
libros. Quanqnam ego, ut facilius omnia iiiveniri 
queant, quae libris singulis anle id ipsum volumen 
pertraclantur, copiosiusque, et dilucidius et laline, et 
graece, itnprimenda curavi ai'Illimeticis numeris an- 
nolala, quibiis ad coluninulam , in qua est id, quod 
qnaerilur, sludiosus lectoi" remillitur; qiiandoqui- 
dein singulas quasque libri totius colutnniilas iisdem 
numeris signandas curavimus, Suidas de PoUuce 
haec, Πολυδεύχν^ζ Νανχρατίτης' τυνϊς δϊΆρδονίνναζ 

g2 



100 ALDI PRAEFATIO. 

ΰοφιβτην γράφονβι Λαίζοι/τίς• {πόλις δε (ροινίχης η 
κρδονεννα)• ίπαίδενβε δε εν ά&ψ'αις ετά Κομμόδον 
τον βαΰίλέως- χαϊ ετελεντηϋε βίονς ετη ν κκΐ rj, 6νν- 
τάξκς βιβλία ταντα' υνομαϋτικόν εν βίβλίοις δέκα' 
^Grt δε ύνναγωγή των διαφόρων κατά τον αντον λεγο- 
μένων, δίαλεξείζ, ήτοι, λαλιάζ' μελετάς' εΙς Κόμμοδον 
Καίβαρα εηΐΛΪαλάμιον. 'Ρωμαϊχον λό^ον όαλπιγκτην, 
ij αγώνα μοναι,κον κατά Σωκράτους' κατά ΰίνωπέων' 
πανελλήνίον Άρκαδικόν και ετέρα. Hoc esl, J^ol- 
Ιιιχ Naucratita , aed φιίάατη Ardaenna oriundum 
Sophistarn iocantes scrihunt {Phoeniciae vero urbs 
Arduenna^. Dociiit auteni Atlienis Imperatore Coni- 
modo. Vitam ohiit annos natus octo et quinqua-' 
ginta , cnm scripsisset hos libros, J^ocnhularium 
decem libris. est autem collectio eoruni y quae de 
eodeni dicuntur variis modis. Oissertationes , sive 
loquelas. Declamationes. Epitlialamium ad Coni- 
modum Caesarem. in laudeni urbis Roviae oratio— 
neni. Titbicineni , vbI certamen musicum. Contra 
Socratem. Contra Sinopeos. in laudeni totius Grae- 
ciae. in laudeni jircadiae. et alia. liaec lalina teci- 
rrius non tua causa, cum et ipse pro tua doctrina 
id queas, et Taberium istic liabeas et graece, et 
latine (Joclissimum, quicum sie coniunctissime, et 
amantissime vivis, ut de vobis trilum illud apud 
Graecos vere dici possit, ϋώματα μεν όυο, ψυχί^ δε 
μία' sed eorum, quibus legendis Graecis, auxilio, 
et interprete opus est. Scribimus eHira sub tuo 
noraine sludiosis omnibus. PoUucera vero ipsum, 
mi Helia, in luo nomine ediium niuneri libi niit- 
timus, quia tibi cura propler eruditioneni tuam, 
tum propler lemperalos, nioderatosque mores, qui- 
bus te praeflitum esse audio, snm amicissimus. 
Praelerea quia curn supei-ioribus diebus lo. Tabe- 
rio riostiO Stephanum de Urbibus dicarimus, quera 
cnm Polluce a compluribus una colligalum iri, ob 
eam, quae est inter ipsos, convenientiam, certo scio, 
volui vos el hoc in libro esse coniunclos, ut animo 
estis. Adde etiam quia quoties euni ipsum librum in 
bibliotbecatua vi(lebis,nominis noslri raemineris, nara 
faciei non poteris, cum nos fie fticie non coguorimus. 
Quod tamen ipsum aliquando fulururn, et cupimus, 
et speramus. Vale. Ven. ni. id. April M. dii. 



101 



TESTIMONIA QUAEDAM 

DOCTORUM YmORVM DE POLLUCE. 

Isaacus Casauhonus TVolfgango Sebero 

S, D. 

Cjraudeo susceptara a te Pollucls edltionem , vir 
doclissirae. Neque enim dubito fore ulilem Reip. 
litteraiiae, quam in eo posuisli, operam. Est saiie 
Pollux, si quid iudico, scriplor oplimus, enulilissi- 
mus, ulilissitnus: et eo saeculo, qiiod tot claros m 
litleris viros tulit, dignissimiis. Olim cura iii Allie- 
naeo essemus, raulta observaveramus, quae s\ tinn 
edidisjiemus, aliqiiara fortasse gratiam ab erudtlis 
hominibus iniisseinus. Sed ab illo tempore ila di- 
versa nos habuerunt studia, \it de co cogilandi vix 
ocium aliquando iuerit. Verum non dubilo et plura, 
et meliora esse, quae observasti , qui ex pvofesso 
eam provinciam suscepisli curandam. Ilaque cru- 
cior expertatione edilionis tuae: cum praeserlitn 
adsit tihi David Hoeschelius, vir Graecarum lille- 
rarum peritissimus, et iudicii recli. Symbolae meae, 
si quam forle naclns ociiim, quo nunc careo, pos- 
sim conferre, non debes ita rationem habere, vit 
propterea sludiosorum vota pules lardauda, aut 
diHereiida. Vale. Lutetlae Pansiorum XT. Kalead. 
Apiil. ciaiacvii. 



/. H, Boeclerua Dissert. de Lexicis, 

Jtlix illis anliquorura Lexicis quae hodie supersunt, 
singulaii eiuditione PoLLUCis Onomasti- 
c ON X. liljiis ad Commoduni Caes. praecellit. Cu- 
ius egregiam edilionein anno huius seculi octavo 
(1608 ) PVolfgangus Seherus lypis Wechelianis de- 
dit. Suidas ait, esse ΰνναγωγι^ν των δίκφΰρως ^ατά 
αντον λεγοαίνων, coUectioneni eorum quae dii^erse 
de eodem dicuntur. Ipse (praej. L 1.) ila argumen-, 



102 Τ Ε S Τ Ι Μ Ο Ji Ι Λ. 

tum et proposllum operis designat: Μηνύει δε οΰα τε 
ΰννώννμα, ώς νπαλλάττίΐν 6vva6?tuL, ν,αί olg εχαβτα 
«V δηλω^είτ}' πεφιλοτίμηται γαρ ον χοβοντον είςΏλψ 
%ος , όπόΰον εις χάλλονζ εκλογήν. Ostendit syrionj- 
may quomodo permutari possint, et quihiis singnla 
ejferri soleant. JNeque autem tantuni copiae &tu- 
^Sduimus, quantum delectai venustatis. Auclores se- 
cutus esl {praej. l. 2.) rovg τψ> άχρφη φων^ν έχον- 
τα?, tersi accuratique sennonisusuinhabentes', tura 
qui rerum experientia cognitionem adeptt essent. 
Testimoniis turn denium uiitur Qpraef. l. 3.) si pau- 
ciores ita locutisunt, aut si dubia occurrunt vocabula. 
Quaedara aulera (praef. l. 6.) iudicando, quaedarn 
indicando posuit: verbisque aliquando formulam 
adiecit. Non autera sufficiebat (praef. l. 7.) traclasse 
mullos, solula ligataque oratione praeslanfes Scripto- 
res, sed oportebat eliam quaerere βνντάξεως ϋχημά 
rt, xal zo Iv τοις ανόμοιους ομοιον, quendam disposi-' 
iionis Jiabituin, et in dissimilibus similitudine/n. 
Hic enim ordo tacdium operi detrahit, lectoremque 
ad sequentia quodam desiderio trahit. Denique 
{praej. 1. 10.) nou ex veteribus tantuin coliegit veiba, 
sed ex ipsis rerum forrnis. Tanla aulera cura alque 
dexleritate absolvit hoc opus, ut vere posset (prnef. 
l. 4) praedicare neminejn Graecorum ante se τοΰαν- 
ta καΐ Iv το6οντο(,$ reperisse. 



J, Kuehnius in praefatione suarum in 
Pollucem Animadversionum edit. 1675. 

J-ulius Pollux ea tempestate Athenis bene dicendo 
docendoque inclaruit, cura adhuc suum htteris sta- 
ret incolurae pretium, et acerrimum inler eruditos 
esset certamen, ne quid discenlibus ριοΓιιΙυΐ'υηι diu 
lateret; imo ipse Romannrum Imperaloi Marcus An- 
toninus id leraporis ad Musarura venlitare limina 
nullus fastidiit. Inde, cura idem ille et Imperalor 
et Philosophus ilorentissima qjiaeque ingenia hono- 
rificis invitaret conditionibus, ut Commodo suo, in 
ppem Imperii educando, bonos mores doctrinaeque 
lia])itum induere vellent, iiiler ea ΡυΙίιιχ iioster 
egregii Docloris munere perfunctus esl, duin Cae- 



τ Ε S τ ί Μ ο Ν ί Α. 10$ 

sari commodo Onomasticuni, ex piilclierrimis Grae- 
cae Liuguae flosculis diligenlissime contextum dedit, 
dicavit, Hoc praeclaruni el l^riucipi scripturu opiis, 
haudquaquatn intej• plebeia linmi lepit Lexica. ^ilul 
eiiiiii iiiculcat huniile, ieiuiiuni, soididum. Diclio 
ubiqiie lersa et .saiii coloris, ves passiin ititerlucent 
leclissimae, argumenta denique liaclando exhausta• 
Eo raagis doleudum serio esl admirandiunque, quo(i 
laulus Autor vix tolidem Iiodie inveniat lectores, 

Qfioi dii^iiis ostia Isilij 
quodque a Graecidis Libiariis iam olim ita sit ac« 
ceptus, ut Pentheus a Baccliis. Nec deinde jRi/f/oZ- 
phus Qualtherus, qui Pollucera civitale donavit, 
auxilii quicqiiain male ailecto contulit.• Nam ex in- 
quinatid codiciluis liaud disparem nobis exfudit Ver- 
sioiiem. Adeo PoHiix noveicautia experiri fata nott 
destitit, donec a clar. Sehero ex teiiebris in lucem 
levocatus, meliiiscule se haberet. Verum et liaec 
edilio, quia iiiter plurima 5e6cri iiegolia est appro- 
p*»rata, ulliruam haclenus limara desiderat. Ea pio- 
pler, ut eruditioribus de persanaiido PoUuce aures 
vellicarem, uotulns quasdam cliarfae illevi , et iuiis 
feci publici, spe ductus, prodiiuriim aliquetn, qui 
suum PoUuci decus postlimiuio asserat, feliciusque 
ad scopum coliiraet. 



Λ>. ^lb. Faher Exercitat. de Lexicis Graects. 

Ά.ύ edila igilur Lexica, quae iii omniura manibus 
vfisanlur^ nunc accediraus. lii iis primus facile 
loous debelur lULio PoLLUCi, cuius Ononiasli- 
coii Commodo Imperalori inscriptum graece prirnum 
pvodiil Veneliis a 1498• lum 1502• apud Aldum in 
lol. PoriO apud Bernhardunj lunlam Florenliae 
1520. Basileae 1536. etc. Laline verlit Rudolpbus 
Guallherus, sed qui iudice Sc.iligero p. 528. ΕρίβΙ. 
magis sese illo favto traduxit, quarn commenda- 
fity i»nde futilit interpres dicitur Maussaco ad Ilai•- 
pocrationem. JNobis laude polius dignus videtur» 
rei diiricullatem Latinaeque lingiiae ijiopiam cogi- 
tanlibus. Neqiie Scaliger tam interprelem culpavit, 
quain instilulura lepreliendit, ineptuin existimans 
Lexica in aliam liuguam converteie. Wolfgaiigus 



104 Τ Ε S Τ Ι Μ Ο Χ Ι Α. 

autem Seberus novara Pollucis editionem suscipiens 
noti modo Graeciim textum diligctiter eniaculavit, 
scd et pa.s.sim cinendavit lalinain versioncrri , labo- 
riosisuittiasque notas atque indioem verborura at- 
texuil, et elencliura aiictorum a Polluce alJegaloruin 
subiecit. Prodiit illa Weclielianis typis A. 1608 4^o. 
Quod ad PuUucein altinel, quem cognomine Chro^ 
nici scriptore anliquioieiii esse constat, is ipse est, 
cuius obilura luget Herodes sophista apud Lucianum 
iii Demoiiacle. De eo Philoslratus libro II. sophista- 
riini: Πολυδεύκη δε, inquit, τον Νανχρατίτην ουκ 
οίδα εϊτε πετίαι,δενμίνον δει ν.αλείν είτε άπαίδεντον^ 
tϊ^^\ όπερ εύηχες δόξει, χαΐ άπαίδευτον χαϊ πεπαιδευ- 
μεηον. Apud eundera Philostratum Alhenodorus 
PoUucis tempore Atbenis docens ^πέχοτίτεν Kvtov 
talg dLccXshOiV ώς μειρ(χκιώδη , λίγων ot Ταντά- 
λου χηποι etc. quae duo sinisti^a de Polluce iudi- 
cia latiiie si qiiis legeie cupiat, adeat Coeliuin 
Bbodigiuum lil), XIX. Anfiquar. lect. c. 5• el Bal- 
thasarem Bonifaciiim lib. XV. c. 5. Histoiiae Ludi- 
crae. Memiiiit quoque Pollucis Suidas, Balsaiiion, 
Euslatbius, Tzelza, ut Varinurn aliosque iuniores 
^jiaetermitlainus. Eins Onomaslicon iu decem li- 
bios distinclum non literarum sed nalurae ordinetn 
servat, estque longe praestantissimura , incredibilern 
graecae linguae copiam et elegaiitiam prae se ferens. 
£.st sane , inquit Casaubonus p. 344• Epist. si guid 
iiulico , Pollux scriptor optinius , eruditissiniuSt 
utllis>imun , et eo seciilo , qiiocl tot claros viros 
tnlit dignissimus. Historiolas quoque inlerdnm et 
fnbulas iramiscetj qualis libro slalim priino est 
de purpurae invenfione, qua de videndus eliam 
Acliilles Talius lib, ΙΓ. Eroticon. Palaephalus in 
fragmento, qiiod est apnd Chronici Alexandrini au- 
clorem. Noiinus p. 1034. Diouysiacon. Cassiodorus 
lib. I. Yanariim. Eutycliius .scriptoi' Arabs ap. 
Borremans. c. 4. Vesper. Gorincbemens. Politianus 
cap. 12. Miscell. qui latinis infaclam lianc fabiilarn 
falso ait. Salmulbus ad PanciroUi deperdita. Sche- 
dius de Dis Germanis Synlagm. 11. c. 8. Blaise 
de Vigeneie xn. Philostrati imagines p. 241. Anfo- 
nius Thylesius libello de coloiibus. Bonifaciua' 
Histor. Ludicrae lib. I. c. 61. 



ΙΟΥΛΙΟΥ ΠΟΛΎ λευκούς 

ΟΝΟΜΛΙΤΙΚΟΝ. 

Α -^ Ε. 



Poiiux yoi. Ι. 



•Ζ,ΊίΟ 



ηοΥΛίογ Πολυνείκους Α. ι 



^Ιοΰλιοξ Πολνδενχης 
Κομμόδω ΚαΙΰαρι χαίρειν. 
SZ ^ccl Λατρός ύγα^ον, ηατρώόν εΰτί 6οι χτήμα 
5κατ Χϋον βαβιλεία τε καΐ όοφία. της δε ΰοφίας το 
μεν χι hv τ^ της 'ψνχ,ης apfrj/, το δε εν τι] χρεία της 
φωνής, της μεν ονν άρετης ϊχεις το μάθημα εν τω 
Λοτρι, της δε φωνής, εΐ μεν ηγεν αυτός ϋχολην, 
ηαρεϋχεν αν oot το ημών ελάχιότα δεΐβΟ'αι. *£ΛεΙ δε ε-2 

ΙΟχίϊνον η ΰωτηρία της οίχονμένης άβχολεΐ, ϊγωγ* ονν εν 
γζ τι 6οι Λρός εύγλωττίαν ΰυμβαλονμαι. Όνομαβτι- 
κδν μεν ονν εβτι τω βιβλίω το επίγραμμα, μηνυπ dl 
ο6α τε ΰννωννμα, ώς νηαλλάττειν δύναβ%αι, %αϊ οίς αν 
εχαΰτα δηλω&είη. πεφιλοτίμηται γαρ ου τοΰοϋτον εΙς 

15 «λij^toς όπόϋον εΙς χάλλονς εχλογην. ου μεντοι πάντα 
τά ονόματα περιείληφε τουτί το βιβλίον. ονδε γαρ ην 
πάντα ράδιον ενϊ βιβλίω ϋυλλαβεΐν. ποιήΰομαι δε την 
άρχ;ην αφ* ων μάΚι6τα προΰήχει τους ενόεβεΐς, άπο 
των %εών. τά δε άλλα ως αν εχαϋτον επελ^ χάξο- 

2ομεν. ερρωΰο. 

* ΚΕΦΑΛΑΙΑ τον ΠΡΆΤΟΤ ΒΙΒΑ10Τ. S 

^Εν τοντφ τω βιβΚίω αϊ τε ^εών ν,αι δαιμόνων όνο- 
μαΰίαι, και των περί aiirovs τιμών, χαι τόπων, 

Α 2 



4 Ι. 4. 

χαϊ χωρών , χηΐ τών περϊ rovg νεώς κ«1 τά εδη 

τεχνιτών, καϊ 0•ερκπεντών, ά. 

Βαΰιλικά ονόματα. β'. 

Τάχους και βραδύτητας. γ. 

Βαφής ονόματα. S.S 

^Εμηόρων χαΐ βανανΰων ονόματα. έ. 

Ενετηρίας καΐ τον εναντίον. ς. 

Καιρών ονόματα καΐ τών τΐερί αντονς ΰνμβαινόντων 

καΐ τών καθ' εχαβτον γιγνομενων. ξ'. 

Οϊχον χαΐ τών εν αντώ κ«1 περί αντόν γιγνομενων. η. ίο 
4:*Νηών ονόματα, χαϊο6α Λερϊ ναϋν, εν είρην^] τεχαΐ 

πολεμώ, όΰα τε εν λίμένι χαϊ έ|ω λιμένος, μέρη 

τε νεώς καΐ όπλα νεώς. {>'. 

Στρατιωτικά ονόματα, και αρχόντων, καΐ ΰκενής, και 

τών εις τους πολεμονς χρηϋίμων, όΰα τε περί πο- ij 
JJJ,- . λεμίων και φίλων, και τών εν πολεμοις ύνμβαι- 
^^ .νόντων, χαι άρματος μερών. -^ ^^^ ^.^^^^ \.ί. 

'ύίπικά ονόματα, αυτών τε τών επιμελ7]τών, χαΐ ίρ- 

γων Ιππικών. ιά. 

Γεωργικά ονόματα, ϊργων τε κα\ φυτών , καΐ τόπων, 2ο 
t και εργαλείων, φ\ 

'αρότρου μέρη. ιγ' . 

^Αμά\ης μέρη. ιδ'. 

ΐρ^Μ0ττών. ύ. 

J'^^'''-• *ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ Α\ ^S 

ί, . Θεών και των περί αυτούς ονομαβίαι. 

Θεός, και 9εοι, και δαίμονες. οϋτωγάρ'ΟμηρφδοχεΙ 
δαίμονας καλεΐν τους Ο-εούς. και Πλάτων δε τον του 
ηαντός κνβερνήτην, μεγιΰτον δαίμονα ώνόμαΰεν, επειδή 
της αυτής χρείας το &εΐον χαΐ το δαιμόνιον. go 

g *Ό τόπος εν φ θεραπεύονται. 

ΚαΙ το μεν χωρίον εν ω 9εραπεύομεν τους ϋεούς, 
ιερόν, κάί νεώς. εν&α δε κα%•ιδρύομεν, 6ηκός^ τέμενος, 
ot μεν γαρ άκριβεϋτεροι ΰηκόν τον τών ηρώων λί- 



τ. 7. 5 

γονϋιν, oi δε Λουηταϊ χαΐ τον των θίων', ως οί τρα- 
yojtfol, — άγνόν εΙς ύηχόν &εοϋ. το δΐ Λρό αυτούς 
ηρόδυμος. καΐ το χατοΛίν, υΛίό&όδομοζ- χ«1 ή εϊόο- 
δοζ) τίροπύλαια. 

5 *Τά Οΐραπευυμίνα. 7 

Αυτά δε α^ερατνενομεν, αγάλματα, ξόανα^ εδη 
ϋ'εών, είχάύματα 9εών, είχόνε^, μιμητά τυΛοίματα^ εΧ- 
δη^ Ιδΐαι. βρίταζ 06, η δείχηλον , ovA ε'γωγε προ6ί&• 
μαί. 
10 Περί Ονϋιαότηρίον. 

Έφ ων δε θιίο,αεν, 7/ ην ρ άναχαίομεν , βωμ6ςy 
^υμιατήρι,ον, ίϋτία. ϊνωι γάρ οϋτωξ ωνομάχαΰιν. ού- 
τω ό' αν χνριώτατα χαλοίης την εν Λρυτανείω , Ιφ 
ηζ το πυρ το αϋβεΰτον άνάητεται. 

15 *Ό δεχτός τόΐίος χών &νϋίών. 8 

^Εϋχάρα d* ίδίχώς δοχεΐ μϊν ώδε ωνομάΰ^αι, εφ* 
ης τοις ηρωΰιν αΛο^ομεν. Ι'νιοί δε των ίίοιψών κ«1 
τον χών Ο'εών βωμόν ούτω χεχληχαϋυν. 

Ό εΰω χοΛος χών Ονδιών. 
20 Εΐη δ' αν ό μεν εΪ6ω χών αεριρραντηρίων τοΛος, 
έ'νθίο?, ίερός, χα^ιερωμενος, χα&ωόιωμενος, άβίβηλος. 
χαίτοι ούδίηω εντετύχηχα τφ ονόματι. 

*Ό Ι'Ιω χών %υ6ιών. 9 

Ό δε ε|ω, βέβηλος, χό γάρ ανίερος άρ^ο'ττο* αν 
25 μάλλον επΙ χών ου χα&αρών τόηαν. 

Περί αδύτου &είου τόπου* 
ΕΙ μενχοι χαΐ χι χωρίον αβατον εϊη χού ιερού, 
τοΰτο καΐ αδνχον εΪΛοις αν, χαϊ aipavoxov, χαΐ ά- 
'φαυ(ίχονμενον, καΐ ά^έαχον, χαϊ άνάχτορον. 

S0 *ΙΓερΙ άνειμίνων ^εοίς χοΛων. 10 

Οί ό' άνειμΐνοι 9εοΐς xonoiy αλϋη χε, χαϊ τεμεν^ψ 
χαϊ ερχη. χαϊ ό ΛερΙ αυτά χύχλος, χερίβολος. 



ff Ι. 11. 

Περί άΰνλου τόήον. 

ΕΙ 8ε καΐ αβυλόν τι εϊη^ τοντο καΐ χρηβφνγετον 

XiyBj καΐ φνξίμον. καΐ ίερονς δρου?, εφ' οΰον τοις 

ίχίταίξ άΰψάλείκ. ή δε ανετοζ θεοΓδ γη^ γη ιερά, 

χαΐ οργάς. ^ 

11 *ΙΙερΙ οίχοδομής ναών. 

Το δε οίχοδομηΰαι νέων, λΐγοίς αν και περφα- 
λε69αί vεώvy εγεΐραι νεών, χαϊ άναΰτήϋαι νεών, χοίψ 
6α6%αι νέων, και νεών εργάβαϋ^αι. ααϊ ΰυν&είς, νεω- 
χοιηβαι,. φιλοτιμότερον δε χαϊ τον νεών ηερι,εργάΰα-ΙΟ 
69aL• τω άγάλματι. 

Περί ίδρύΰεως αγαλμάτων. 
Το δε άγαλμα ίδρνβαΰ&αί ερεΐς κ«1 ϋτηβαβΟ'αί^ 
εγχαΟΊ,δρνόαΰ&αι, y ενότηβαϋ&αι, άναΰτηϋαί^ χα%ιδρν- 
Caiy xa^^ί,δρvda6&aLy εγκα&ΐΰαι τω νεω, εγχαινίβαι τω 15 
^εω, χα%ο6ιώ6αί, χα^υερώβαι, εντεμενίβαι. Το δε έρ- 
γον, ΐδρνδίς, κα&ίερωΰίς, ϋτάβίς, άνάϋταβις, χα^ίδρυ- 
(5ις, χατάΰτα6ίς, χα&οΰίω6ίς, εργαόία, Λοίηΰις. 

12 *77ερΙ των εναντίων. 

Τα δε εναντία, άνατρεψαι, καθελεΓν, χαταβα-^ο 
λεΓν, χατενεγχεΐν, χα&ελχνΰαι, ϋνγχεαι τον χόΰμον 
τον νεώ, χαταχρηΰαι , Ιμπρηϋαι, χαταφλέξαι, ΛνρΙ 
νεΓ^αί, εκ βά&ρων άναΰπάβαι, άκρωτηριάΰαι. Το δε 
ϊργον, ανατροπή, χα&αίρεΰις, άκρωτηριαβμός. 

Περί των νεώς οίχοδο μουντών. 25 

Οι δε χαταΰχευάζοντες τους νεώς χαϊ τα αγάλμα- 
τα τεχνίται, τους μεν ΛερΙ τον νεών, λι&ο^όους τε χαϊ 
οίχοδόμονς χαΧ τεχτονας εϊχοις αν ' ψυλοτψονμενος δε, 
χαϊ νεωποιούς, χαϊ ίεροχοιούς. τους δε εηΐ τοις ά- 
γάλμαϋι χειροτεχνας, ούχ άγαλματοποιούς μόνον , ου- 30 
δε άγαλματουργούς, άλλα χαϊ ^εοτΐοιονς, χαϊ Ο'εοπλά- 
ί3ΰτας, ώς ^Αριστοφάνης. *ώΰπερ την τέχνην, άγαλμα- 
τοπούαν, xai άγαλματονργίαν, χαϊ άγαλματοΛοιητιχην, 



L ίέ t 

καΐ deon;on?tiX)}v, χαΐ άγαλμαχου^γκ%ψ. ου ^ιγν καΐ 
&εοηούαν. δυ0χΒρΪ5 7^9 ^Q^S ^ψ «χοτ/ν χοΰνομα. 

ΠξρΙ εργαΰίνξ. 

Το δΐ Ιρ)/«<ία6θαι &εον, Ιβτιν ίίπειν, άμ\ ηοιψ 

5tfat, μι^ιτ^ΰασθαι , ίεΓξαι, τνΛώύαί. όκληρόν γάρ το 

/[ίορφ<ϋ0αΐ. άλλα κ«1 κοιλαναί λ/θον εΖ^' ^tov μορψην, 

χαΐ δίαγλύιΐ /atj και διαρ^ρώόαι, xtd άιατνΛΟίίία* , καΐ 

* ' Ονόματα των ^εονς ^Βραχενόντων. 14 

10 Οί δε των &εών &ερaπεvτaϊt Ιερείξ^ νεωκόρο», 
ζάxoρoty προφήται^ vytoψΊ}τaty θύται, τελεϋταΐ, fc- 
ρουρ^οΐ, καθαρταΐ, /4άτη:εί5, ϋ-εομάντεις, χρηόμωδο\, 
χρηϋμολόγοι, χρηύμοδόταί y παναγιΐς, ηυρφόροι, ν• 
χηρεται, ^εουργοί. χαητιχώτερον γαρ χό ^νηΐίόλοξ. 

15 Ι7ερΙ ^ηλειών. 

ΑΙ δϊ %Ύ^L•ιalf προφψιδεζ^ Ιερειαι, κοΛ ϊργων 
μυϋτιχών ηροψάντιδεξ , κ«ι τα λοιηά πρυς τονς αφρ*τ 
νας κοινά. Ιδίως δε ή εν ^ελψοϊξ Λροφητίζ, Πυύία. 

* ΙΖερΙ μαντείων καΐ μαντικών τόηων καΐ ανδρών. 15 
20 ΕΙ δε 1C0V και Λνζΰμα εΥη μαντιχόν, 6 μεν χοΛος 
ίν&εος, καΐ εηίτίνονς^ χαΐ κάτοχος j χαι ΙηιτεΛ^ειαόμέ^ 
νος, χαί κατειλημμένος εχ&εοϋ. ώϋπερ χαϊ 6 χρών άνήρ^ 
ovrog δε χαϊ iv^ovuicovy χαϊ κεχινημένος εκ θεον, χα» ανα- 
βεβαχχευμένος , καΐ πλήρης θεον, καΐ Λαραλλάττων ε» 
25 θεον, το ηνενμα δε εΐηοις αν καΐ ατ^]3!3^_μαα/τικον, χαά 
αΰ^ίΐαδαιμόνιον, χα19είαν αύ'ραν, καΐ ανεμον μαντικόν, 
και φωνήν Λροαγορευτιχήν. * Τα δε ρήματα των τω 16 
άνδρΐ Συμβαινόντων, χαταύχε&ήναι, χαταληφ&ηναι, εν- 
^ονϋιάΰαι, επι9ειάΰαι, αναβακχεϋβαι^ π^ρω^ήνοί 
80&εον. το δε εχίΛνενϋ^ηναι y χαχόφωνον. Τα δ& ονό- 
ματα τον τιράγματος^ κατακ>ρχί)ι , χά&Όδος θεον, χοτ 
ταβολί/, κατοχ/}, εΛί^ειαϋμός, ετίίανοια, βαχχεία, χι,- 
νηβις ίχ ΰεοΰ, καταληψις, ε ν^ουόιαάμό ς- ωύΛερ και 



S Ι. 17. 

τα εΛt^Qημaτaf kv9icas, ΙηΙχνως^ "ΛατογΐΟξ, iv&ov6ta- 
Πΰηκώς^ &ει,αΰτίΐίώ$, Βΐίίτε&ειαϋμενως. *Τ6 δε %άν 
χωρ^Όv, μαντεΐον, χαϊ χQη6τηQL0Vf καΐ άνάκτορον. Το 
δε πράγμα, χρηβμωδηΰαι,, και μαντενΰαύ^αι. ενιουδετών 
Αττικών χαϊ μαντενβαι λεγονΰι. προειπεΐν, άνειπεΐν,^ 
άναφ9εγξα6&αι, προΟ'εΰπίδαί. το δε &ε6πιωδήϋαί, δί9ν- 
ςαμβιώδες. προαγορενΰαι, προμηννόαι, τΐροδηλώΰαι^ 
ηροδιδάξαί, χρηβμοδοτήΰαυ y χρηΰμολογηΰαι , άνελείν, 
ί8Λροφψεϋϋαι, χρήΰαι. * ΚαΙ το μεν ^ργον, μαντεία, 
χρηβμολόγιον, λόγιον, φήμη εχ &εον, Λρό^ρηβις, προα- 10 
γόρενβίζ, χρηβμφδία, χρηϋμολογία, άνάρρηβις, μάν- 
τενμα. καΐ διαλνΰαί, τα μεμαντενμένα, τα άνειρημε- 
Vttf τα χεχρηβμένα, τά κεχρηΰμωδημενα , τα προηγο- 
ρευμένα, τά προτε&εβτίΐΰμενα. ιδίως δε το εκ Δελφών 
καλείται 7ίν%'όχρηΰτον, κ«1 οί χρωμεvoL•J 9εωροί. 15 

19 * Περί μαντικής τέχνης- 
Όνομάζοιτο δ' αν χαΐ η τέχνη , μαντική , ηροα- 

γορευτικη , χρηΰμολογική. Τον δε χρώντα καλεΰαις αν 
χροφητην, μάντιν, χρηβμωδον, χρηβμολόγον, Λθΐ?/τών 
τον &ε6πιωδόν. "Εχοις δ' αν ειπείν κα-θ•' έτερον εΐδοζ20 
χρείας, ηκεν εκ &εον φήμη, ηκε μάντενμα εκ ^εον, 
^κε Aoytov, εξέπεϋε χρηΰμος, ηνεχ^ μάντενμα, άνεϊ- 
πεν 6 &ε6ς, άνείλεν 6 ^εος, άνεφ&έγξατο αμετρως, 
εν εζαμετρω τόνω, «αϊ τά τοιαύτα, οίς προβϋ'ετέον το 
Ο'εομαντεΐν, η &εομανεΐν, το 0•εοκλντεΐν, &εολογεΐν.25 
θεόληπτος, φοιβόληπτος, ννμφό?.ηπτος, μονΰόληπτος. 
ix Πάνος, η άλλου &εον κάτοχος, η κατεχόμενος,, 

20 * Περί των &εούς νομιζόντων. 

Ό μεν χοίννν Ο-εούς νομίζων άνήρ, χαλοΐτ αν εν- 
όεβής, φιλόΟ^εος, οϋιος, φιλοΟ•ντης, φιλεορταΰτης, ίε-30 
ρονργικος, θεών επιμελής, &εοϊς άνακείμενος, &ειαύμφ 
προβκείμενος, λατρεύων &εοΐς, ϊνΟ'εος, χατά&εος, &εο- 
ΰεβής, θεολογικός, εαιτε&ειαϋμενος, ιερός, καθιερωμέ- 
νος, θεοφιλής. 



Ι. 2ΐ: '9 

*ΙΙεοί Ενΰεβοϋς καΐ άόεβονς. 21 

^0 δε νΛερτίμών, δειΰίδαίμων j icai δειΰί&εος. χω- 
μιχόν γάρ, 6 βλεταδαίμων. Ό δ\ ενάντιος ^ α'^εοξ, α- 
νίερος, άΰιβης^ δν^ύεβγις^ ά&έμίτος, μιϋόΟ'εος, ^εομί- 
^6ης, ολίγωροξ %εών^ νεωτεριβτης περί το &εΐον, εν- 
ccyrjS) εξάγιϋτος, βέβηλος, ϋεοβλαβης. ό δε &εοΰτνγ>}ς, 
τραγιχόν. 'Ονόματα δε τον πράγματος, εχεΐ μεν εν- 
ΰίβεια , καΐ οϋιότης , χαΐ &εών Ιταμέλει,α , και. 7.ατρεία 
%εών, χαΐ ^εοϋέβεία. το γαρ ψιλο^εότης, βίαιον. *εν-22 

10 ταϋ^ία δΐ, άβεβεια, χάΐ άνοΰιότης, καΐ ολιγωρία περί 
το θείον, χαί ^εοβλάβευα, χαί ά&εότης. 'Ρήματα δε, 
ενδεβεΐν, όβιοϋν, ϋεβειν, όέβεΰ^αι,, &εοΰεβεΙν. Το δε 
Ιναντίον, άΰεβεΖν μόνον, το γαρ άνοΰιονργεΐν , αρ6$ 
έτερα. ΕΙ δε χάί επιχρίσματα προϋ&ετέον, επί μεν τοϋ 

15εν6εβοϋς, όΰίως, εν^εΰμως, εν^έως, φιλοϋ'έως, Θεόφι- 
λος, &εο6εβώς. επΙ δετού άόεβονς, δνβΰεβώς, άόεβώς, 
άνοΰίως, άΟ'έως, &εοβλαβώς, Ο^εομιΰώς, άθ•εμίτως. 

*ΠερΙ αρχείου, 2« 

Όνομάβαις δ' αν ίερόν το άρχεϊον, ΰεμνον, ϋ'εΐον, 
20 ζν^εον, ίρρίχώδες, εχπληχτίχον, άρχαιόπλοντον, παλαιό- 
πλουτον, ζάπλοντον, μεγαλόπλοντον , βα^ύπλουτον, 
πολνχρνϋον, αολνάργνρον, πολντάλαντον. 

Περί επωνυμίας %εών. 
Θεοί ύπερουράνιοί, ενουράνιοι, επουράνιοι, εναί' 

25θέριθί, εναέριοι, επίγειοι, χάί οί αύτοΙ, επιχ^όνιοι, 
«ναλιοί, &αλάττιοι. χάί οι αντοι, εν9αλάττιοι. *ύπό-Ζ4 
γειοι, χ&όνιοι, ύποχ^όνιοι, χαταχ^'όνιοι, εϋτιονχοι, πο- 
λιούχοι, πατρώοι, ξένιοι, φράτριοι, αγοραίοι, επιχάρ- 
πιοι, βτράτιοι, τροπαιούχοι, Ιχέόιοι, τρόπαιοι, λύΰιοι, 

ΒΟχα^άρβιοι, άγνίται, φΰξιοι, ΰωτήρες, άϋφάλειοι, πα- 
λαμναΐοι, προϋτρόπαιοι, γενέθλιοι, γαμήλιοι, φυτάλιοι, 
προτρνγαιοι. τά πολλά δε τούτων χάι 'ίδια ε6τί τον 
/^ιός. ωβπερ 6 ύέτιος, χάι ό χαταιβάτης. χαί παρ' Ά&ψ 
ναίοις, φράτριος, το γαρ νεφεληγερέτης, χάί οόα 



10 Ι. 25. 

: totavta, t«i tov z/tog• coujcbq xal το έννοοίγαιος, xai 
ivo6Lyp(oVy xal τοίκϋτα όμοια, αά τοϋ Ποΰειβώνος, 
αοι,ψαΐξ άνείϋ&ω. 

25 * Περϊ των πQ06Lόvτωv d'soig. 

Το δε προΰύναίχρυς τoύs^^εovgy χα^ηράμενον^ χα- 5 
^'αρενύαντα y φαιδρννάμ,ενον ^ περιρρανάμενον, άπορ- 
ρνφάμενον, άτίονίΐράμενον , άγνιύάμενον, άγνεΰΰαντα^ 
■ηγνενμενον, ώΰιωμένον, χα&αρω νώ, νπό νεονργω βτο- 
λ?;, V7CO νεοπλυνεΐ εβ&ητι,, προΰύναί %εοϊς, Λρυ(?οάον 
ίτοί-εϊ^θαι κρός τους &εούς, ενχεϋ&αι θί ois, άνατείνειν 10 
τάς χείρας f εντνγχάνειν %εοϊς^ Λροτρίπεύ^αι, &εονς, 

26* χατακαλεΐν &εονς, άνακαλεΐν Ο'εονς , αΐτεΐν παρά των 
&εών τα άγα&ά^ προϋφεΰγενν d^olSy χοτνιάΰΟ'αι, εαον^ 
τιβολείν καΐ άντιβολεΐν, κα&ΜΒτενει,ν ^ ^νειν &εοΐς, ίε- 
ρονργεΐν, ίεροΛοιεΐν^ βον%υτεΐν^ εχατόμβην ηροΰάγειν, 15 
ϋνητίολεΐν, Λαιάνας άεΐααι, νμνον κ6αι, ιερών ηροχα- 
τάρξαΰ&αι, λιβανωτόν χα&αγίζειν, %νμιάν, αρώματα, 
λνειν εν Λνρί. Τα 8ε αρώματα χαΐ %νμιάματα χαλεΐ- 
ται. Θονχνδίδης ά* αυτά εϊρηχεν αγνά θύματα , Λρό$ 
τα αΐμάΰύοντα χαΐ ΰφαττόμενα άνατι&είς ΰμνρναν, λν- 20 

27 βανωτόν. *[ερεΐα τΰροΰάγειν τοΐζ βωμοΐς, αίμάΰΰειν 
τονς βωμούς y δεχάτψ/ άτίο&νειν, ενχεβ&αι χατά βοοξ 
η άλλον τον, ΰτΐενδειν, χαταΰπένδειν, βτεφανονν, άνα- 
ϋτεφειν, ϋτεφανώματα χροΰφερειν , μνρρίνην ϋτεφα- 
νωτρίδα, οπεΐΰαι, χαταΰηεΐόαι, εΛΐΰηεΙ<5αι, μηρία ε3ίΐ-25 
&εΙναι^ ονλάς ετίίβάλλειν, 67ί?,αγχνενΰα6&αι , %υηλη6α- 
6^aiy ιερών Λροχατάρξαβ&αι, δεχάτην άπο%νΰαι^ ϋπλάγ- 
χνων άχάρξαΰ^αι, δεχάτην ενατίο&εϊναι, άνά&ημα ποιψ 
6a6^aiy άνα^έϊναι εις τον νεών. 

28 *ΠερΙ άνα&ημάτων. S0 

Τά δε άνα&ηματα ώζ ini το ηολν, ϋτεφανοι, φιά- 

Xttiy εχπώματα, ^vμLaτήριay χρνβίδες, άργνρίδες, οί- 

voxoaiy άμφορίΰχοί. ή δε Πυΰία χαι χνιΰάν αγυιάς 

άv^^ρεu άχαρχάζ αροΰενέγχαι, άτίάργμάτα »;ρο(>φ£ρ£ΐν, 



Ι. 29. II 

κργματα χροΰφίραν^ -φαίότά, πόηανα, ομηνψ, ϋτε- ■- 
φάνονς, πελάνονς^ ηεμματα, ατεμματα^ -θ-αλλον^, 
μνρρινας, αν^ψ jcatavioaty Λαιάνα αΰαι. το γαρ 
ολολυ'ξβΐ, καΐ όλολνγ^ χοήΰαΰ^αί, ΙπΙ γυναικών. Τα 29 
όμεντοί, πράγματα y %υθία, βον^νΰία, &νηΛολία, κα- 
τάν,ληΰίξ θίών, άνάκλϊίβυς^ ϊντευ^ίς^ πρόϋοδος, ιερουρ- 
γία y ίεροΛούα^ ίαετεία, όπονδη. το δε από των βω- 
μών αηορρεον, ηνεϋμα^ %νΐβα, %αί άτμόξ. 

Περί χών Λρούαγομενων ιερειών, 
10 Τα δε αροϋαχτεα θύματα, ιέρεια , άρτια y άτομα, 

ολόκληρα y ύγιη, απηρα , παμμελη, αρτιμελή, μη χο- 
λοβά^ μη δε ψΛηρα^ μη δεηχρωτηριαβμενα, μη δε διά- 
ϋτροφα. Σόλων δετά εμπηρα και άφελη (avoujcua. προϋ- 
ακτεον μέντοί καΐ βοϋς άζυγας. ίβτέον δε οτι χα εχ 
15 των ΙερεΙων χρεα, &εό&ντα καλείται. 

^'Ιότορία. 80 

"Ινα δε χαΐ διαναπαύϋω ϋε προς μικρόν ^ ΙαεΙ το 
διδαΰχαλικόν εϊδος αύχμηρόν εϋτι καί πρoΰκoρεςJ ουδέν 
αν τικωλΰοι προ69εΐναι καΐ μύ&ου γλυκύτητα εΐζ ψνχα- 

20 γωγίαν^ οτι και μήλα &ύου<3ι περί Βοιωτίαν Ήρακλεΐ. 
λέγω δε ου τα πρόβατα τ^ ποιητικτ} φων^, αλλά τά ά- 
χρόδρυα, εκ rotagdfi αίτιας, ενεΰτηκει μεν γαρ η αα- 
νηγυρις τον &εοΰ , καΐ χατηπειγε του 9ΰειν 6 κaιρ^ςy 
χό δε ίερεΐον αρα κριός ην. χαϊ οί μεν άγοντες ακον- 

25 τες εβράδυνον 6 γαρ Άϋωπός ποταμός ουκ ήν διαβα- 
τός j μέγας αψνω ρυείς. *oi δ' άμφϊ χό ίερόν παίδες Si 
όμοϋ παίζοντες άπεπληρουν της ιερουργίας τον νόμον. 
λαβόντες γαρ μήλον ώραΐον χάρφη μεν ύπε&εόαν αύ- 
χώ χετταρα , δηΟ^εν τους πόδας, δύο ά* επέ&εϋαν αμα, 

Βοταδ* ήν τά κέρατα, και κατά τους ποιητάς άπο&ύειν 
ϊψαΰαν το μήλον, ως πρόβατον. ηϋ^ηναί τε λέγεται τι] 
ntvSia χόν'^Ηρακλεα, καί μεχρί τούδε παραμενειν της 
Ιερουργίας τον νόμον. χαϊ καλείται, παρά τοις Θηβαίοις^ 
η τοις Βοιωτοΐς, Μήλων ό 'Ηρακλής, όνομα εκ τον τρο~ 

85 που της &υβίας λαβών. 



12 Ι. 32. 

S2 * nsQl των TCQo των ΐερών ΛερικΟ'Ό'αιρομίνων 
κ«1 άκαΟ'άρτων, 

Τα Λρό των ίερών, περιρραντήρία, καθαρ^ίοΐ, κα- 
ΰ•άρ6είς, κα&άρϋι,α, χα&αρτηρι,κ, τιαΟ-άρται. nal oi tov- 
τοις χρηϋάμενου, χαλαροί, ot ά' ενάντιοι ^ ακαθ-αρτο^ ^ 
ωϋΛερν.αΙτα εναντία των άκα%•άρτων, όϋίωξ, ώΰιω- 
μενως^ άγνώζ, ήγvεvμεvωsy άγίως προΰιόντες. avouLOLy 
ανίεροι y άνάγνως, άνοΰίωζ, άχα&άρτωζ ηάντα δρών- 
τες, μιαροί, τιαμμίαροι, εναγείς y άγει προΰερχόμενοι, 
%%μιάΰματι ενεχόμενοι. * Και τα αράγματα j το μεν y α- 10 
γιον, χα^αρόν^ οΰιον, άγνόν^ εναγές, αχραντον. το 
δε εναντίον, εναγές, ε^άγιϋτον, δνϋαγες, μιαρόν, τΰαμ- 
μίαρον, μίαβμα, μνόος. άλλης δε χρείας, 7ΐα&ηραϋ~ 
&αι, μίαΰμα εκνί^φαόΰαι, άγος άηοπεμ'φαύ^'αι, μϋΰος 
λν6α6^αι, ά7ίολνΰα6&αι f άποτρίιραβ&αι, άτίοδιοχομ-Ι^ 
ΛΊ^ϋαϋ^'αι,. 

Περϊ των χατά τας Ονϋίας οργάνων. 
Τα δε προς %ν6ίαν, <5χίζαι, όφαγίδες , ν,οηίδες, 
Λελεκεις, οβελοι, λίκνα, κάνα, χερνιβες. το γαρ πεμ- 
. χόβολα, καΐ ονλοχΰται, καΐτά τοιαύτα, χοιητιχά. 20 

34 * Περί χαίρων εορταβίμων χα\ εορταστών. 

Καιροί 6* ίεροί τΐανηγνρεις, εορταΐ, ίερομηνίαι, 
&εοφάνεια, &εο^ένια, με^^εορτοι ημεραι χατά Αντιφών- 
τα, χάί αν&ρωηοι, εορταΰταΐ, Λανηγνριϋται , φιλέορ- 
τοι, χα\ <5υνεορταβτα\ , ϋνμαανηγνριϋταί. έϊποις δ' άν25 
χανηγΰρεις , δημοτελεΐς, καΐ πάνδημοι, χαΐ δημόβιαι, 
χαϊ δημο&οινίαι, χαΐ Λαν^οινίαι, χάί πανδαιΰίαι. το δε εν 
ταΐς ενωχίαις η χρεωνομίαις πρώτον τών μερίδων λαμβά- 
νειν, Λρωτο&οινία ονομάζεται. Τά δε ρήματα, εότιάΰ&αι, 
ενωχεΐ6&αι, πανηγνρίζειν , εορτάζειν, ΰννε6τιά6&αι,80 
ΰννενωχεΐό&αι , ΰνμπαντ^γνρίζειν , ϋυνεορτάξειν , 6υ• 
ΰπενδειν, καΐ όμο0π;ονόειν , χαι ομόϋπονδοι, χαϊ ομΟ' 
ΰπόνδονς γίγνεΰ&αι, χρατήρων ύυμμετέχειν. 



Ι. 3ϋ. 13 

* Περί μνϋτηρίων τελούντων καΐ τελουμένων. 35 
Εϊη ^ αν της αντης Ιδίας καΐ ταίε, μνΰτήρία, τε- 
λεταϊ^ οργιά, μνβται, μνΰταγωγοί., τελεβταί, όργια- 
6ταί. καΐ μνεΐν, μνΰταγωγεΐν, μνεΐΰ^αί, υργιάζείν, 

6τελεΐΰ9αι, τελεΐν. φιλοημότερον δε ττ} χρήΰει το τελε- 
ΰιονργεΐν, nai η τελεϋίονργία. ίεροφάνται, , δαδονχοι^ 
χηρνχες, βχονδοφόροί, ίερειαι, παναγεΐς, πυρφόροι, 
νμνωδοί, ύμνήτριαι, νμνψρίδες, Ιαχχαγωγός γαρ, 
οιαΐ χουροτρόφοςτις, χαΐ δαειρίτης , καΐ όβα τοιαύτα, 

ΐοΧδια τώνΆττι-χών. *' Ο δε μυφεϊς, μεμχχημενος, τετε-36 
λεΰμενος, ώργιαϋμίνος. ωΰπερ 6 ενάντιος, αμύητος^ 
άτελεβτος, άνοργίαβτος. ονομάζονται δε χαΐ μυΰτηριώ- 
τιδες ϋηονδαϊ , και μυβτιχκΐ ημεραι. ώΰπερ ΐεραϊ , α- 
ψετοι, άνετοι, χα^ιερωμεναι, χατωνομαϋμεναι &εοΐς, 

Ιβχα&ωϋιωμεναι, χαταπεφημιΰμεναι. τα δε μυΰτί'ιρια, 
χάΐ τα όργια, τεL•τάi, κ«1 τέλη μυότιχά, και τελεόιουρ- 
γίαι, ίορταϊ έντιμοι, 

* Περί εορτών ηαρωνυμων Ικ των τιμώ• 87 

μένων %εών. 

20 Μου6ώΐ', Μουόεΐα. Έρμου, "Ερμαια, ^ιός, /Jia- 

6ια, καΐ Πάνδια. Ά&ηνας, Παναθήναια. "Ηρας, "Ηραία. 

^ήμητρος, Δημήτρια, καΐ Θεΰμοφόρια, χαΐ Έλευβίνια. 

Κόρης παρά Σικελιωταις, Θεογάμια, και. '^ν&εϋφυρια. 

^Αρτέμιδος, ^Αρτεμίΰια, χαΙΈφέϋια. Κρόνου, Κρόνια. 
Ζ5*Α6χληπιοϋ , ^Λΰχληπίεια, χαί Άΰχλήπια. Απόλλωνος, 

^ήλια. ^Εχάτης, Έχατήϋια. Τροφωνίου , Τροφώνια. 

/^ιοΰχουρων Άθήν^ϋιν , ^Ανάχεια. ϋυντάττοιντο ό' αν 

τούτοις χαΐ αί της περιόδου , χα\ των αγώνων χλήΰεις, 

'Ολύμπια , χαΧ τα λοιπά. 

30 * ΙΖερΙ ύμνων Ιδίων θίοΓδ τιόι. 38 

j4i δε εΙς &εούς ωδαΐ, χοινώς μεν παιάνες, ύμνοι, ι- 

ιδία δε Αρτέμιδος ϋμνος, οϋπιγγες. 'Απόλλωνος, 6 

παιάν. αμφοτέρων, προϋφδια. ^ιονύβου, διθύραμβος. 

^'ΐμψρος, ϊουλος. λΙνος γαρ καΐ λιτύρύης, ϋχαπανεων 



14 Ι. 39. 

ωδαΐ ααί γεωργών. ΠροβαΛτέον 6ε tovtOLg χάί 9εονς 
ορχίονς. ορκον όμνύείν^ ομ,ννναι. το 8ε ομόύαι Ιλε- 
γετο κοά %ί6ην εηί^εΐναί. ορκο/ιιοτεΓν , όρχομοβία, όρ- 
39Jtoi/drag. * ορχώΰαι,, 6ρκο5, όρχωτονς, όρχοτόμονς^ 
εΐ μη ϋχληρόν. Βνορχεΐν, ΙμΛεδοϋν ορχοι,ς. ενορκον,δ 
ενόρκωτον, ενωμοτον, ενορχίαν, καΐ ^Λίορχίαν, Ιπίορ- 
χον, δνβώμοτον. όρκονν, εξορχοΰν, ενόρχως το εΐηείν, 
ενομώτως τι εΐηείν. ενορχον, ενώμοτον. ανορχον^ 
άνωμοτον. επιορχήΰαι θίου?, ενορχηόαι φρίχοίδεις 
ορχονς. χαϊ 0•εόν δΰΰμηνίν, καΐ βαρνμηνιν , κ«1 δυΰ• 10 
υργητον. χαϊ αερΙ μεν &εών άρχει τοΰαντα. 

40 *ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΒ'. 

Περί βαόίλίχών ονομάτων. 
Περί βαϋίλέως ε%αίνων λίγε, πατήρ^ ηπως, Λρα,ος^ 
ήμερος ^ Λρονοητιχός ^ επιειχής, φιλάνΟ^ρωπος y μεγα^15 
λύφρων, ^λεν%'ερος^ χρημάτων χρείττων , 'έζω na&oVy 
εαυτόν κρατών, άρχων ηδονών, λογίΰμώ χρώμενος, 
όξνς, άγχίνονξ, ηεριεΰχεμμενοξ , ενβονλος, δίκαιος, 
6ωφρων, &εών επιμελητής, άν&ρωΛων χηδεμών , ΰτα- 
6ιμος, βέβαιος, άνεξαηάτητος , μεγαλογνώμων , ΐ6χν-2θ 
ρογνώμων, ενεργός, τελεΰιονργός , φροντιΰτής των 

4:ίάρχομενων, ΰωτηρ, * τίρόχειρος εΙς ενεργεϋίαν, βραδύς 
εΙς τιμωρίαν, άΰφαλής, απλανής, άχλινής, άχριβεΰτε- 
ρος προς το δίκαιον ζυγοΰ, ενπρόΰοδος, ενπροΰήγορος, 
εύίντευχτος, μειλίχιος, προόηνής, επιμελητής τών νπη- 25 
χόων, φιλοϋτρατιώτης , πολεμικός μεν, ου φιλοπόλε- 
μος δε. ειρηνικός, ειρηνοποιός, είρηνοφνλαξ, παιδευ- 
τικός, αρχηγός, και αρχικός, νομο&ετιχός , ευ ποιείν 
πεφυχώς, ^εοειδής. πολλά δε εΰτιν , « λόγω τις αν 
ειπείν ϊχοι, χαϊ ουκ ονόματι. 80 

42 * Περί τυράννου. 

Ψεγοον ά' αν ερεΐς τυραννικός, ωμός, θηριώ- 
δης, βίαιος, πλεονεκτικός, φιλοχρήματος, και τό τοΰ 
Πλάτωνος, ερα<ίιχρήματοςρ αρπαξ, και τό του Όμηρου, 



4θ. 



i$ 



δίΐμοβόρος, υπερόπτης, υπερήφανος, δυΰπρόΰιχος, 
ϋνβαρύϋοδος, 6υϋπρο6ΐ}γορος , δνβεντενχτος , δυβόρ- 
γητος, δνβ^νμος, εμπληχτος, ταραχώδεις, ηδονών ήτ- 
των, άκρατης, άχράτωρ, άλόγίΰτος, μιϋάν&ρωαος, 
^άδίχος, άβουλος, ανιβος, άνόϋιος, νου χενος, ενχο- 
Aog, εύμετάβολος, εύεξαπάτητος , ράδιος, ανήμερος, 
ιπιΟνμίαις ενδιδούς, άχόλαΰτος, ύβριϋτής, πόλεμο- 
Λθΐό§, βαρύς, επαχ%ής, ακάθεκτος, αφόρητος. 

*ΚΕΦΑΑΑ10ΝΓ. 43 

10 /ΤερΙ ταχέως κα\ βραδέως εΙς Εργα. 

ΑεγΒ περϊ τοϋ μη βραδΰνοντος, έτοιμος, πρόχει- 
ρος, πρό^μος, άοκνος, ταχύς, υξύς, έντονος, ενερ- 
γός, άπροφάϋιϋτος , τω καιρώ χρώμενος, εγρήγορος^ 
ϋπουδαΐος, ούδεν ύπερτι&ίμενος , ούδεν ύπερβαλλόμε- 

ISvog. Περί δε τοϋ εναντίου , βραδύς, μελλητης, ΰχο~ 
λαΐος, νωθρός, νωΟ-ης, αμελής, αμβλύς, αργός, διά' 
γων, διαμελλων, ύπερβαλλόμενος, ύπερτι&εμενος, ϋτρε- 
φόμενος, τον καιρόν παρ ιείς. ΚαΧ τα πράγματα ^ τοϋ 
μεν, ετοιμότης, ό^ύτης, Ιγρήγορϋις, προθυμία, ΰπον- 

ίΟδη, τάχος, τοϋ δε, ϋχολή, ϋχολαιότης, μέλληΰις, μελ- 
ληόμός, βραδυτης, αναβολή, νω^εία, αργία, τριβή, 
το γάρ τοι τριψημερεΐν έΐρηται μα/, ου μήν έμοι^£ 
άρεΰκει. 

* ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ Λ 44 

S5 Περί βαφής βεβαίας και αβέβαιου. 

Αεγοις αν περί βέβαιου βαφής, δευ6οποιός, άνεκ- 
ηλυτος, μόνιμος, έμμονος, εγκρατής, ανεξίτηλος, άνεξ- 
άλειπτος,' άνεξίτητος, άνεχτριπτος, άνεκνιπτος, άν- 
&οϋ6α, εύαν^ής, άν&ηρύ. Περϊ δε της εναντίας, άβε- 

3θβαιος, ϊκπλυτος, εξίτηλος, εϋρυπτος, εύέκρυτηος, 
εύέκπλχίτος, εΰεκνιπτος, ακρατής, άνανΟ^ς. ϊΰτι δε 
εΙπεΐν και άνειται βαφής, τό δϊ έργον, ίκπλϋναι, εχ- 
νίφκι, εκτρΐψαι, εκρύφαι, άηορρύ^αι. 



16 Ι. 45. 

45 * Ίότορία ηερί πορφύρας. 

Πάλιν δε 6ε διαναπαύων^ όπως μη κάμ]]ς, ηρος 
εν είδος εΐηοβλΐπων ^ ερώ περϊ πορφύρας, όπως τψ 
αρχήν εύρεση. Τνρι,οι, λίγονβι,ν ως Ίίραχλης ■ήράβ&η 
νύμφης επιχωρίας. Τύρος ό^ ην ry νύμφ^ τοϋνομα.^ 
εϊπετο ίΐρκ τω Ήραζλεΐ ν,αί κύοίν, κατά τον παλαι,ον νό- 
μον. 0L6da δε οτι τοις ηρωΰι ΰννείΰ^εΰαν μέχρο της 

^^εκχληΰίας oi αύνες. * ό τοίνυν'Ηράκλεως κύων, χατά 
πετραν ερηυβαΰαν πορφύραν &εα6ά μένος, προεχονΰης 

r.K«t5Tj7 της ϋαρχός, ενδακών υ μεν την βάρκα ποιεΖται,ΙΟ 
τροφην, 6 δε λνΟ'ρος κρα τα χείλη τον κννός αίμά^ας 
εφοίνιξεν. ώς 8ε ηκεν 6 ηρως παρά τψ κόρην, αντη 
&εαΰαμένη τα χείλη τον κννός άνϋ•ονντα άη&εν βαφ^, 
ουκ εφη προόήκαϋ&αι, τον λοιπόν τον Ήρακλεα, ει μη 
αντ-η κομίΰειεν εΰ&ητα τών τον κννός χειλών ενειδεΰτέ- 15 

47ραν. * 6 μεν τοίννν 'Ηρακλής είενρε τε το ζώον, και 
τον λν&ρον άνελίξατο , καϊ το δώρον εκόμιβε τ^ κόρη, 
πρώτος γενόμενος ενρετης τω Τνρίω λο γω της Φοινίϋ- 
ϋης βαφής, τα δε νυν ot Φοίνικες οντω &ηρώ6ι το ζώον, 
Άαϊ το έ'ριον χρωνννντες, δηλονβιν ώς προς την δψιν20 
άν&εΐν y βχοινίον πλε^άμενοι παμμήκες τε , Ιβχνρόν τε, 
■καϊ καρτερον, ώς εν&αλαττενειν δύναβΟ'αι, τούτω 6υνε- 
χεΐς ωΰπερ κώδωνας εξαρτώΰιν εκ μετρίίύνδιαϋτημάτων^ 

48κν'φέλαςεκ όπάρτον τινός η ΰχοίνον διαπλεξάμενοι. *δα- 
ΰεΐαι δ ' εΐβΐ τά κατά την εϊΰοδον. τα γαρ τών ΰπάρτων η 25 
χών όχοίνωντέλη, περί τοις ΰτόμαΰι τών κν^'ελών εξεπί- 

' " τηδες άνεχειν εώΰιν, ώς τω μεν παριόντι ραδίως εϊκειν, 
και δύϋταϋ&αι, άναχώρηβιν δε εις τονμπαλιν , μηδέ 
άναβτροφήν τω παρελ&όντι ενδιδόναι. ταύτας τάς κυ- 
Λ})ελας δελεάβαντες οι πορφνρεΐς, εν τοις πετρώδεΰικα-ΒΟ 
%ιά<5ι, το καλώδιον φελλού τίνος ε^,άψαντες, ώς άνέ-, 
χειν το &ίίραμα. διαλιπόντες δε νύκτα, χαΐ δη εφημε- 
ρεύΰαντες ώς επιτοπολν, τάς κν^Ι^ελας εμπλεως τών • 

49 ζώων άνέλκουΰιν. * έπειτα κο-φάμενοι το υϋτρακον εν 
ταντώ καϊ την βάρκα, ταριχεύΰαντές τε επι δεν6οποιίαν,3$ 
νδατι την αβψ; Ικκα^ήραντες, IvirpovOiv εμπύρω λίβητι 



Ι. 50. 17 

το θήραμα to ^αλάττιον. χ6 8ί αίμα, ίηείδάν χυρί όμι- 
Xijuji , χεΐταί τε καΐ εξαν^-εΐ. «αϊ το μεν ξαν&ίζεται, 
το δε χνανανγες γίγνεται, το 6ε άλλο εΐζ αλλην χρόαν 
τρέπεται, καΐ δ rt αν xa&fjgy παν το ^νγγενόμενον τω 
5 αΐματί προς την αντού χροίάν μεταχρώννυται. χαίρει 
δε ηλίω ομίλονβα τηξ πορφνρα$ ή βαφή. χαΐ η άχτίς 
αυτήν άναπνρΰενει , και. πλείω ποιεί χίζΐ φαιδροτεραν 
χήν ανγήν^ εκφοινιόΰομενην εχ τον ανω πυρός. 

*ΚΕΦ ΑΑΑΙΟΝ Ε. 50 

10 ^Εμπόρων χαΐ βανανΰων ονόματα. 

^Εμποροι, χαΐ χάπηλοι^ χαϊ μεταβολεΐς, oi όρ&οί τι 
πράττοντες ' οι δε χα&7}μενοι^ βάνανϋοι. χαΐ ή εργαΰία 
αυτών, βαναυΰία, χαΐ βανανΰουργία. εργάται, χειρο- 
τεχναι, χειρουργοί ^ άποχειροβίωτοι, άποχειρόβιοι, δψ 
15 μίουργοί. χαϊ χειροτεχνία, χαι χειρουργία^ χαϊ δημιουρ- 
γία, εδραίοι τεχνίται. το δε χειρογάΰτορες Εκαταίος 
λεγετω^ χαϊ το χειρώνακτες Ήροδότω δεδόΰ&ω, 

*ΚΕΦΑΑΑ10Ν ς'. 51 

Περί ενετηρίας, η εΰ&ηνίας, χαϊ τοΰ εναντίον. 

20 Εις τον μέλλοντα καιρόν ευφορία, φορά, εΰετηρία, 
ενΟ'ηνία, ενχαρπία, πολυκαρπία. καν /3ta^j;rat nj, 
πολυΰιτία, εύπραγία γης y χαϊ εύπορία. λόγω, άξιω- 
τάτης οϋΰης του ϋίτον της αγοράς, πλη&οϋϋης της αγο- 
ράς, τών πυρών ΰωρηδόν κεχυμενων, επενωνιΰμενων 

25tc5v πυρών, της τιμής τοΰ ΰίτου χαταβεβηκυίας , η κα- 
τεληλυ&υίας , άφ&όνων όντων τών αναγκαίων, χαϊ τών 
αγαθών χύδην κείμενων εύπραγίας οϋβης περϊ την άγο- 
ράν, * ραδίας οϋΰης της περϊ τους πύρους δια&ίβεως. ζ2 
πολλής μεν πράϋεως οϋΰης, πολλής δε ώνης. και ετερως, 

50 δικαίας της γης γενομένης περί την φοράν, εύφορου 
της γης γενομένης, της γης άμει^φαμενης τον πόνον 
τών γεωργών. 

Pollux Vol. Ι. Β 



W Ι. 5S. 

ΠεςΙ άφορίας. 
TodshavTiov, λιμός , άφορία, δνϋετηρία^ άχαρ- 
Λ/α, Ι'νδεια τροφών j επίλειφίς των αναγκαίων , ϋίτον 
ύπάνις , τίαναΰηία , βχανοβιτία , άναβεβψινίας της τι- 
μής των 7tvρώVy επιτετιμημενων των πυρών , ουκ ον• 5 
των των αναγκαίων^ εηιλελοιπότων τών εΙς ημεραν εχι- 
53 τηδείων , * ουκ ονΰών τροφών , κακοπραγίας ονΰης χε- 
ρΐ χην άγοράν, ονκ εντιραγουβης της αγοράς y άφορου 
rijg γης γζνομίνης, αδίκου της γης γενομένης, αντειπού- 
6ης της γης τοις γεωργοΐς ' και ετέρως, άντέπραξεν η ιο 
,γη τοις γεωργοΐς , ονχ ύπηκουΰεν, ουκ άπεδωκε τα Ικ- 
φόρια. δύναται δε χαί τις ειπείν, καϊ πνεύμα τας άρού- 
ρας επεφλεξεν , άνεμος τους άϋτάχυς εκενωβεν, ϋδωρ 
τους καρπούς ουκ ε^•ρε'φεvt η ομβρος τους καρπούς 
ίπεχλυβεν, η αύχμός ενεόκηφεν, ij αβροχος ή γη δΰμει-Ιβ 
νεν, η εδίιΡηΰαν οΕ καρποί , ij ερυΰίβη τους καρπούς 
καΐέ?.αβΒν^ ή χάχνη, η διαφ&ορά. 

54 *ΚΕ Φ Α Α Α ΙΟ Ν Ζ. 

Καιρών ονόματα καΐ χρόνων. 

*Ενιαυτός, έτος, δωδεκάμηνος χρόνος, ηλίου πε•20 
ρίοδος, περιελ&όντος ε| ωρών εις ώρας τοϋ ϋ'εοΰ, κύκ- 
λω τον άύτέρος περιδραμόντος. ημίετες^ καΐ ημιέτης 
χρόνος, «αΐ διετές δε, και διετής, εως δεκαετής, και 
έφεσης περί πάντων, καΐ τριετής t και μέχρι δεκαετούς. 
ΙπΙ μεν χρόνου παρο^νεται , επΙ δε παιδιού και olVoi>25 
χαΐ φυτοΰ και τών τοιούτων οξύνεται, ώς επϊ τον 

55 διετής , μέχρι τοϋ δεκαετής. *όδε ενδεκαετης ΰκλη- 
ρότερόν μοι φαίνεται, κμεινον δε διαλύΰαντα εΙπεΙν 
ενός και δέκα ετών, και δυοκαίδεκα , ϋυνάπτοντες με- 
τά τοΰ καΐ, και τον βύνδεύμον ό^νοντες. είτα τριΰκαι-30 
δεκαετής παροξυντέον. και πάλιν , τεττάρων και δέκα 
ετών, και τέτταρα κα\ δέκα 'ετη γεγονώς. είτα καϊ πεν- 
τεκαιδεκαέτης, καϊ εκκαιδεκαέτης , και επτακαιδεκαέτης, 

α παροξυντέον, καϊ πάλιν, όκτωκαίδεκα γεγονώς ετη, 



τ. 56. Λ9 

%αί εννεακαίδεχα, ομοίως τω δνοκαΐδεκα. *£ΐτα, εΐ^δβ 
τίοδαετης. χαΐ λοιηον , ενός καΙ εΐ'κοίι. καΐ Ιφεξ;ης άπο 
του ελάττονος άρι&μον όμοίω? ίίχρι, των τριάκοντα 
ετών. είτα, τριαχοντοντης. χαΐ τίάλιν άπο τον ελάττο- 
^νος άρι^μοΰγ χαΐ τετταραχοντοντης y αεντηχοντούτης^ 
χάί ταλλα ομοίως, χάί τριαχοντούτεις ύαονδαί. 'Ρη- 
τεον δε, τον ενεΰτώτος ετονς, τού παρόντος ετονς, 
τούδε τον hovg, τοντω τω ετει. εΛ έτος, τήτες, πέρνόι, 
τον ε^ελ&όντος ετονς y τον παρελθόντος, τον προανν- 

10 6%εντος, τον ε^ήχοντος, τον πανΰαμένον , τον λήξαν- 
τος. *ταϊς παρε/^θονϋαις ωραις, η τον μέλλοντος ετονς,57 
τον εΐϋίόντος, τον ί'^ξοντος, τον άφιξομενον, τον προΰ- 
ιόντος, εςνεωτα, προπερνϋι, τρίτον ϊτος τοντϊ ^ καϊ 
δ' , χαΐ ομοίως χαχ αριθμόν τον παρελθόντα χρυνον 

15 λογίζον. ίίαϊ χαρπός μεν, επέτειος, βρέφος δε, ένιαν- 
ϋι,ον. εορτή δε ετηΰιος, ή χατ έτος αγομένη' διετήβιος 
δε, ή διαπαντος τον ετονς, ην" Ομηρος αν εϊπου επε- 
τήΰιον. επιδιετης δε, ηβάΰχων, η εξ εφήβων δν ο ^η. 
όταν δε εϊπ-^ 6 Ήΰίοδος, 

20 * *ή δεγννήτετορ' ήβφη, 58 

τετταρα χαΐ δέχα ϊτη λέγει, προΰαριθμονμενων των di- 
χα. λέγεται δε αντοετη, τα ενιανϋια. και διενιαντίΰαι, 
το δι' όλον τον ενιαντον τι Λρ«|αί. άπενιαντίΰαι δε, 
το φνγεΐν hoς, ή πανόαΰθαί τίνος επ* ενιαντον. χρό- 

25νος δε, πολνετής, η άνθρωπος, η οίνος, χαΐ ομοίως ^ 
ολιγοετής. 

* Περί των εχ μηνών. 59 

Έκ δε μηνών, ΰιτηρέΰιον 'εμμηνον, χαΐ μηνιαΐον, 
χαΧ τριαχονθήμερον , χαϊ ίξάμηνον. 

80 Περί των μερών τον ετονς. 

Τάδε μέρη τον hovς, ίΰταμένον τον ετονς, μΒ- 
ϋονντος, η λήγοντος, καΐ πάλιν, πρώτον ^ονς, και 
νέον ετονς, καϊ ακμάζοντος τον ϊτονς , χαϊ μεβονντος 
τον Ετονς, χαϊ πανομένον, χαι λήγοντος. 

Β 2 



20 Ι. 60. 

60 * Περϊ των τεττάρων ωρών. 

Και αί ωρκι, χειμών , καΐ χειμερινή ωρκ, κοά χει- 
μεριος-ωρα, καΐ ίορα έ'τονδ , χαι μετόπωρον, καΐ L•ρ. 
xccl εαρινή ωρα^ αάΐ&ερος, καΐ&ερινή ώρα, κκϊ μετο- 
Λωρινή ώρα, και φΟ^ινόπωρον, και φ&ινοπωρινή ώρα. 5 
χαΐ ιδίως τον καιρόν τοϋχον όπώραν όνομάζουΰιν, ' 

og ρά τ' οπώρης εΐΰι. 
φιΧοτιμότερον δε, ^ερονς άκμή^ χαί ηρος νΛολη- 
γοντος και νηολάμηοντοξ , και ηρος νπαν&ονντος. 

61*καΙ ώς Θουκυδίδης y περί ΰίτου εκβολήν , καΐ ϋίτουΐο 
χλωρού οντος, και περί ϋίτου άκμήν. Και αχό τίονεπί 
τοις καρποΐς καιρών, οίον, τρυγητού καιρώ, και άμητον 
καιρώ, κα\ ϋπόρου καιρώ, και περί καρπών βυλλογήν, 
κα\ αμπέλου οργώβης, καϊ Ιλαίας περκνής, καΐ της 
γης άν&ουΰης. Και άλλως, το έ'αρ, περί ζέφυρων 15 
πνοάς. χαΧ το &έρος, περί τα ετηϋια πνεύματα. 

62* Καϊ από αβτρων, περϊ Άρκτονρον ίβτάμενον, καΐ περί 
τον Σείριον άβτερα, καϊ περί Πλειάδων επιτολάς , καϊ 
περϊ Πλειάδων δυβμάς. καϊ το %ερους που διάγειν, 0•ε- 
ρίΰαι, καϊ ενΟ^ερίΰαι. χαϊτοηρος, εαρίΰαί, καϊενεαρί-20 
ϋαι. καϊ το χειμώνος , χειμάΰαι, καϊ εγχειμάόαι , καϊ 
χωρία χειμάδια' ουκ IVi μεντοί καϊ μετοπωρίΰαι εΰτϊν 
εν χρήύει, Ικ δ\ του ομοίου χρη6&αι αν τις αύτώ δύ- 
vavco. 

63 * Περϊ μερών μηνός. 25 

Μέρη δε μηνός, ίΰταμίνου, μεβοΰντος, καϊ λή- 
γοντος , ώς καϊ τάς τρεις δεκάδας οϋτω πως διαιρεΐν. 
καϊ ή μεν πρώτη ημέρα νουμηνία. από δε της β' άχρι 
της ά δεκάδος τό ίΰταμενου προ6%ετεον ' μετά δε την 
ι Ήΰίοδος μεν ε τήν μεΰην φηβι, τήν ε τε καϊ ί λέγων. S0 
ημϊν δε ρητεον ά επϊ ί,β' επϊ Ι, καϊ μέχρι της είκοΰάδος. 
τό δε από τούτον ά επϊ εικάδι. η δ' αυτή καϊ &' φθί- 
νοντος. Ο•' γαρ λοιπά από της κά. καϊ ομοίως άχρι της 
τριακάδος, ην oi Άττικοϊ καλοϋΰιν ϊνψ καϊ νέαν. Όμη- 
ρου είπόντος, 35 



Ι. 64. tl 

τον μίν φθίνοντος μηνός, τον d' ΐΰταμένοιο. διε- 
λόνχί δε εΙς τρία τον μήνα , το τρίτον αν κντον χαΛοΓ- 
το δβχήμερον. 

* Περί των αφ' ήμέραζ λεγομένων. 64 

5 Καί τυ μεν εφ' ίχάϋττ} ημέρα γίγνύμενον, ημερη- 
0LOV. το όέ dt' ολϊΐς ημέρας πραττόμενον, χανήμερον^ 
ηχαΐ πανημέριον. ώς ααΐτό dt' όλης της ννχτος, itawv- 
χον, καΐ παννύχιον. το δε δια μιας ημέρας πραχ^εν, 
αν&ήμερον. καΐ το την αντην όδόν δια ftiag ημέρας 

1υ ίΛανελ^εΐν, αν&ημερίΰαι. χαΐ το δι ' όλης τι χρά^αι ημέ- 
ρας, ημερενΰαι , καΐ διημερενϋαι. οίον επϊ των (iavav- 
ϋων 6 Πλάτων ίΐ'ρϊ/κε, προς πϋρ ημερεύοντας. * ν1ίγοι-65 
το δ 'αν και ηαρημερενΰαί τινι έργω , η ανύρωίίω. χαϊ 
6 δι' όλης 7)μέρας ^έων, ήμεροδρόμος. το δ' εις την 

15 έηιονόαν μη μένον, εφημερον. το δε τΐαρά μίαν, ηαρη- 
μερον, ετερήμερον. φαίης δ' αν τί} Ιπιονόί] ημέρα, χαΐ 
xy Λαρελ%οΰ6\ι, χα\ ry έξηχον6{), κ«1 rj) προτεραία, 
καΐ τη πρότερα, καΐ zjj χ9ές. επϊ δε τον εν αντ^ πραχ- 
^έντος, χ&ιζυν, 'εω?.ον. * επΙ δε τον παρονΰης ήμέρας,δδ 

20τημερον, καΐ ΰημερον, και ή ενεύτώΰα, καΐ ij ένεατη- 
χνΐα. ή δ' έπιονϋα ημέρα , καλείται αΰριον, και νϋτε- 
ραία, και προϋιοϋΰα. την δε μετ' αντην, είκάύαις αν 
ώς Ενηφι Ήΰίοδος κα?.εΐ, ει μή την τριακάδα οντω λέ- 
γει. Ιδίως παρ' Ά^ηναίοις καλούνται τριακάδες επι των 

25 τετελευτηκότων. φιλοτιμότερον δε προϋτιύέναι την εις 
πρό&εΰιν ταΐς επιονύαις ήμέραις. οΓον, εις ανριον, καί 
εΙς την επιονϋαν, καΐ εις ημέραν γ', και εις ήμέραν δ'. 
* λέγεται δε και εΙς ήμέραν ρητην, εις ην αν οριβώμε^α,ΟΊ 
εΙς ήμέραν ώριϋμένην, και εις ήμέραν διωμολογημένην. 

30καΙ ήμερα κνρία, ή επί τινι τεταγμένη, και χωρΧς δε της 
ημέρας, εΥπωΰιν αν οί ρήτορες, πηρονβης της κν- 
ρίας, καί ένεότώόης rt/s κνρίας. προΰνπακονεται 
γαρ το ημέρας. επί δε των παρελ&ονϋών ήμερων, 
ήμερα γ', καί τρίτηυ ταντην ήμέραν. καΐ χ άς αλλάς 

S5 ομοίως. 



tt Ι. 68. 

68 * JTf ρΐ μερών ημέρας. 

Μέρη δε ημέρας, χερίορ^ρον , δρθρο?, νΛολαμ- 
Λονόης ημέρας, νποφαίνούϋης, ντΐό Λρώτην BCOy ηλίου 
άνίόχοντος , περί ηλίου επίτολάς , πρωΐ, καΐ πρωΐ της 
ημέρας, μεΰούΰης ημέρας, καϊηερϊμεΰημβρίαν, ηλίου^ 
νηερ κεφαλής Ιβΐαμένου, κλίναντος εΙς ra μεϋημβρινά 
τού Ο^εοϋ, δείλης, δείλης ο-φίας , καΐ μεΰημβρινοϋ ζαι- 

69 ρον, χαΐ δειλινού καίροϋ. * ηλίου εΙς τα κάτω ρέπον- 
τος, όφε της ημέρας, το γαρ ηρωΐαίτατον , καΐ oipiai- 
τατον, ουκ ετίΐ ημέρας μέρους, αλλ' ετά χρόνου λέγεται. 10 
dIov , ταχέως και βραδέως, ως έτά των τι Λραττόντων 
Λρό καιροϋ, η μετά καιρόν πρωΐ της ηλικίας, και Λρω- 
ϊαίτερον , καΐ τιρωΐτατον ' και οψΙ της ηλικίας , όψιαί- 
τερον, οφίτερον , όφιαίτατον, όφίτατον. περί ηλίου 
δυΰμάς, εβτιέρας. οτε ηδη ϋυνεβκόταζε, και ΰκοτιαΐοιίδ 
άφίκοντο. 

70 * Περί των της νυκτός μερών. 

Τά δε της νυκτός μέρη, νυκτός άρχη , και τιερί 
ηρώτην νύκτα, και νυκτός αρχομένης , και Λερι πρώ- 
της φυλακής, και δευτέρας, κάί τρίτης, η κα9^'"Ομηρον,20 
περί πρώτην μοϊραν. η περί πρώτον ϋπνον , ει μη ευ- 
τελές, μεΰονβης νυκτός, μέΰον νυκτών, υπό τό λυκαυ- 

71yff?> όπερ "Ομηρος αμφιλύκην νύκτα καλεί. *περί 
άλεκτρυόνων ωδάς, άλεκτρυόνων άδόντων, υπό τόν 
φδόν ορνι&α. και τό μεν νυκτός τι πρά^αι, νυκτερεϋ-25 
ΰαί. καίπουκαινυκτεριναι φυλακαί. τό δε δι' όλης νυκ- 
τός, διανυκτερεύω αι. καΐτό μενέΰπέρας, προΰαγρυπ- 
νήΰαι , κάί εφεβπερεύβαι , και έφεϋπερεύΰαΰΰ'αι. τό δε 
προαναΰτηναι περί τόν υρ9ρον, έπορ&εύϋαΰ^αι. ώρα 
δε, κάίήμιώριον, ΰημέίον, ως Μένανδρος, ώνομάζετο^ 

';(2,παρά τοις παληιοΐς. *καϊ από ύκιας δε εδηλούτο' οίον, 
δεκάπους η ΰκιά , και ενδεκάπους. ϊΰτι δε τών καιρών, 
και τά επιρρήματα τού χρόνου, τότε, κάί πότε, και 
οπότε, και οπηνίκα, και πηνίκα, καίηνίκα, καΐ rr^rt- 
καύτα. κάί ποτέ, καΐ Λτάλα*, καΐ πρόπαλαι ,καί τρίπαλαι, $5 



Ι. rs. 28 

καΐ XQO ολίγον y «ρό Λολλον. μετ' ολίγον, όλίγω v0tS' 
ρον, βQccχv νότερον, άρτι, ό εΰτι χρυ μιχροϋ. κ«ϊ ννν 
δη, ο Ιΰτι τανχόν. χάί άλλα πολλά τή^ avr»]g ίόίας 
ίΰτΐ. 

5 *ΚΕΦΑΑΑ10ΝΗ. 73 

Περί οΧτίου καΐ ενοιχήόιωζ. 
Φίρε δη και τιερί οϊχου φράοωμεν. οϊχος, οίχία, 
οϊχηϋί^, οίχητίίρίον, ενοίκητήρι,ον , καταγωγή, «ατα• 
γωγίον, υποδοχή, κατάλνϋΐξ, κατάλυμα, χαταλντήρων, 

10 ξενών, αυλή, ενδιαίτημα, τάχα δε και χαλνβη, και ΰχψ 
νή. οΐχήϋαι, Ινοίχήϋαι, χατάγεϋ^αι^ εγχατάγεϋ^αι , 
ενδιαίτΐ]^ήναι, χαταλνβαί, ενανλίΰαί, ενανλίόαϋ^αί, γ.α- 
ταλΰϋα6\ίαι, ν.ατανλίϋα6%αι, ύχηνώϋαι, καταϋχηνώ- 
6αί. * Τα μέντοί ενδιαιτήματα και αιχαλνβαι, ώ'(?Λ£ρ74 

15χαΊ τα ενηβητήρια, ονχ Ιπϊτών άναγχαίωνχαταλνύεων, 
άλλ' ίπΐ των τερπνών τάττεται. καλείται δε 6 υποδεχό- 
μενος j και 6 υποδεχθείς , ξένος. Ιδίως δε ο υποδεχόμε- 
νος, ξενοδόχ,ος. άλλως δε, 6 δεόπότης της οΐχίας,^ (ίτ*- 
γανόμος. παρά δε τοις ^ωριενΰι καΐ ΑΙολεϋϋιν, εϋτιο- 

20πάμμων ονομάζεται. * ενιοι δ' αυτόν και ναΰχληρον^ο 
εχάλεΰαν, και τον νπερ της χαταγαγης μιϋθόν, ναύλον. 
ώαπερ ενοίχιον, ο ου παρά τοΐς πολλοίς μόνον, αλλά 
καΐ χοΐς παλαιοΐς χαλεΐται, παρά δϊ ΙνΙοις και ύτεγανό- 
μιον. clkoig ά' αν, μι6θ•οάΰα6θ•αι , και μιΰθώόαι οίκον» 

25 όπερ Ήρο5οτο5 ^χδιδόναι. καλεί, ΙμιϋθΌντο παρ' ουκ 
Ιχδιδυντοζ την αυλήν. 

* ϋερί μερών οΓκου καΐ &υρών. 76 

Μέρη δ' οΐχίας^ aϋL•ιoς θ^ρα, χηπαία θιίρα, άμ- 
φί&υρος, ην " Ομηρος όρϋούύρην καλεί, ώς oi πολλοί, 
^πλαγίαν θΰραν. είτα ούδόν, καϊ εδος, και τά %ερ\ %άς ; 
%ΰρας μέρη. &αιρ6ς μεν, 6 <Jtρoςρεus* ονομαζόμενος. 
6τα&μοι Oa, τά εχατερω&εν ξύλα κατά πλευράν των 
Οχυρών, α και Λαραδταόαί φαΰίν. αντάς δε τάς θύρας 
"Ομηρος ϋανίδας καλεί, ro ό' νπερ αντάς, ντύρθνρον. 



24 Ι. 77. 

καΐ v3C8Q%vQiov. το δε Λρονχον χοϋ ύΛερ&ύQoυ ij ύτΐερ- 
QvQLOv, γεΐβϋον, καίγείΰΰωμα. 

77 * -^^ άΰφάλειαι. 

Τά δε εΙς άϋφάλειαν , κλείθρα, μοχλοί, χλεΐδεζ, 
χληΐδες, καΐ εταβληχες, καΐ βαλανάγραν, άοΪ οχεΐξ. τον 5 
δε υνομαζόμενον κόρακα, χορώνην" Ομηρος καλεί. 

ΕΙΰόδων καΐ εξόδων ονόματα. 
ΕΙϋίόντων δε^ τερό&νρα, καΐ τΐροηνλαία. χαΐ τον 
μεν Λνλώνα, καΐ &υρώνα καλοϋΰν. το δε τον πυλω- 
ρονντος οϊκημα f %νλώριον. είτα, τΐρόδομος, καΐίτρο- 10 
ανλιον. καΐ αυλή το ένδον ^ ijv αΧ^ονΰαν "Ομηροξ 
καλεί. 

'78 * ^« ένδον τού Λν?.ώνος και τά δίά βτΰλων 

βαΰταξόμενα. 
■ Εϊαοΐζ ά' αν τον ηερίβτυλον τόηον , ηερικίονα. \s 
κα\ γαρ ΰτνλος , καΐ κίων ονομάζεται, κατά δε τους 
Αττικονζ, περίότωον. 0τοάν δε καλεί το μέρος αντοΰ. 
ότοά γαρ το ηλενρόν καλείται, ή μεντοι χρηΰΐξ καϊ 
ΙλΙ τά Ιναντία τετριπται. των δε οϊκων, πρόδομος, 

JQxal δώμα, και δωμάτων, καί κοιτών. * εΐ γάρ και Με- ^ 
νανδρος αυτό βαρβαρικόν οϊεται, αλλ* Άριϋτοψάνηξ 
τά τοιαύτα τίΐΰτοτεροξ αύτοϋ εν Αίολοϋίκωνι ^ 

κοιτών άπάϋαις άζ , ηνελοξ δε μι* άρκέΰει. 
λέγεται δε καϊ ανδρών. Ινα ϋυνίαβιν οι άνδρες, είτα εξέδρα, 
ίνα βνγκά&ηνται. το δε βυμηόβιον Ικτον έργον ώνομα6-25 
μενον, καϊ ϋυϋόίτιον καλείται, λέγεται δε οίκος τρίκλινος, 
ηεντάκλινος, καϊ δεκάκλινος. καϊ απλώς αρός το μέτρον 
χοϋ μεγέ&ονς ό των κλινών άρι&μός. ό δε γνναικωνίτης, 
QQ&άλaμog, ιΰτών. * χαλαΰιονργός οίκος, ΰιτοποιικός, 
ίνα μη μνλώνα, ώς ονχ ενφημον, όνομάζωμεν. εϊτα30 
ο'^τανεΓον, το μαγειρειον, ερεΐς, ώς άπο&ηκαι, ταμεία, 
^ηϋανροί, φνλακτήρια. Ξενοφών δε και ύτεγανά καϊ 
ϋχέγην ώνόμα0εν, όντως ειΐίών, ο6α d' ονδ' εν δε- 



Ι. 81. 25 

χαχλίνω μ^άλω ϋτεγει, κ«1 Λαλ^ν, ϋτεγανά , φνχεινά^ 
καΐ άλίπνά. Καλοΐτο δ' αν το μίν νπό τους ηόδας, 
ϊδαφος. τυ δ' νπερ την χεφαλήν y υρος, ΰτεγη, χαΐ ο- 
ροφή, '/.αΐνπόβτεγόν τε', χαΐαβτεγον, καΐ χαταΰτεγον. 
5οροφοξ, χαΐ νπορόφιον. εξ ών το νπερωρόφων y xai 
όμωρόγίον. *τά δε μεταξύ τοϋ ορόφου, χαΐ τον <ίτε-81 
yoKg, παρωροφίς. το δεντιεράνω τον όρόφον, τεγοζ. 
τα δε νπερ αντον προύχοντα^ ώζ κάί τον ομβρον άπε- 
ρνκειν^ προτεγίϋματα. είτα, ντίερωα οικήματα, τα δ' 

10 αντά καϊ δίήρη. αί δε ηροβολαϊ των νπερωων οΐχημά- 
των, αί νπερ τον$ κάτω τοίχονξ προνχονύαι , γειΟΐΛο- 
δίβματα. καϊ τα φέροντα αντάς |υλ«, γζίΰίΛοδας. αμεί- 
βοντες δε είϋΐ , ξνλα εξ εκατέρων των τοίχων άλλήλοίς 
άντερείδόμενα, Λρόζ το τονξ μέόους ύψηλούξ ορόφους 

15 άνεχειν δνναϋ&αι. 

*ΚΕΦΑΔΑΙΟΝ Θ. 82 

ΠερΧ νεών χαΐ ναυτικών ονομάτων. 
Πλοΐον, ναύζ, ολκάς, ΰκάφος, μνρίοφόρος νανς. 
το δε μνριαγωγός ευτελές• εκατόντορος, πεντηκόντο- 

20ροί, τρίακο'ντορο^, εΐκόϋορος, εννήρης, ετίτήρης, τριή- 
ρης, δίήρης, μονήρης, μακρά πλοία, ΰτρογγύλα, ακά- 
τια, εφολκια, έφολκίδες, λέμβοι, χύδαροι, κνδαλοι, 
γαύλοι, χελητες, χελήτια, επακτρίδες, έπαχτροχέλητες 
βαρείς, πορ&μεΐον, πορ^•μΙς^ άλιάς, δίκροτον, άμφη- 

Ζ5ρικυν, άμφήρης, διήρες, δίκωπον, ήμιολίς, ήμιολία, 
ϋκάφη, πλοΐον, μονόξνλον. *χαί Πτολεμαίου νανς,^^ 
πεντεκαιδεχήρης. και Άντιγόνον , τριάρμενος. λέγοιτο 
S αν ταχεία νανς, και ταχνναντονϋα , καΐ δρομάδεζ 
όλχάδες , ως Άριϋτοφάνης. λέγεται δε και βαρεία νανς, 

30ΰιταγωγός, ΰιτηγός, όπλιταγωγος, ϋτρατιώτις , ϋτρα- 
τηγία, ιππαγωγός, φορτίς, φορτηγίς, φορζηγικον 
πλοΐον χαΐ ως Θονκνδίδης, φορτικον, και λ^βτρίς. 
"Ομηρος δϊ κάί πολνζνγον νανν λέγει, εύτι δέτινα πλοία 
Ανβια, λεγόμενα κριοί, καϊ τράγοι, ως είτιάζειν, oti 



26 Ι. 84. 

τοιούτον ην πλοϊον χαΐ ό Ταύρος , 6 την ΕνρωΛην ά• 
γαγών. πρόπλουξ νανξ, χαΐ πρόπλοί νήες. λίγοις δ' 
αν τάς vavg καΐ πορεία &αλάττια , χαΐ οχήματα &αλάτ- 
τια^ χα\ πιλάγια. 

S4 *Περι ναυπηγών. 5 

Οί δε ταϋτα εργαζόμενοι ^ ναυπηγοί, καΐ τεχτονες, 
(ριλοτιμότερον δε f χαϊνεουργοϊ^ νεώτεροι, νεωποιοϊ, 
χαίτριηροποιοί, και τά όμοια, ζωγράφοι, ϋτυπειοπώ- 
λαι. χαλχεΐς, ΰιδηρεΐς, ΰχοινοΰυμβολεΐς, χαΐτά όμοια, 
τά δε εις την χαταϋχευην χρήβιμα, ϋανίδες, ΰίδηροζ,ΙΟ 
ήλοι, πεττανία, πίόόα, ΰτυπεΐον, χάλοι, χηρός, γόμ- 
φοι, χώπαι. χάίτάϋΰβτοιχα. ερεΐς δε, γομφονν, χαϊ πηγ- 
νύειν, χαΐ άρμόζειν, παχτοϋν, χα\ πάχτωΰις, χαϊ τά όμοια. 

85 * Περί μερών νεως. 

^ρνοχον, τρόπις, τρόπιδες, τροπίδια, οίτεΓρα, 15 
τρόποι, τοδετι] βτείρα προϋη?.ούμενον, φάλκις. άφ ου 
η δευτέρα τρόπις. χαλεΐται δε ούτος χαϊ Αεββιον, χαϊ 
χαλχηνης, χαϊ xAatrojrodtov. το δε χαταληγον αυτού 
επϊ την πράραν, προεμβολίς. το δε υπ' αυτήν, εμβο- 
λον. μεϋον δε της προεμβολίδος χαϊ του εμβόλου η 20 
ΰτεΐρα χαλουμένη. νπερ δε τό εμβολον δελφϊς ΐϋταται, 

86 όταν ή ναϋς δελφινοφόρος y. * τό δε μεταξύ τοΰ εμβό- 
λου χαϊ της προεμβολίδος 6 ϋτόλος εΰτϊν ύπερ την βτεΐ- 
ραν, ος χαϊ περικεφαλαία χαλεΐται. το δε νπερ τό προν^ 
fpv άχροϋτυ?.ιον η πτυγϊς ονομάζεται, χαϊ όφ&αλμός,Ζδ 
οπού χαϊ τοϋνομα της νεώς επιγράφουβι. τι~] δε ΰτεΐρα 
προΰηλοϋται 6 καλούμενος φάλκις. ενδοτερω δέ εϋτιν 
εκατέρωθεν η εφολχΧς , ην χαϊ ρινωτηρίαν όνομάζουβί. 
τό δε υπό την τρόπιν τελευταΐον προΰηλούμενον , τοΰ 

87 μη τρίβεβ^αι την τρόπιν, χελυΰμα χαλεΐται. * χαϊ roSO 
μεν έδαφος της νεώς, χύτος, χαϊ γάβτρα, χαϊ άμφιμη- 
τριον ονομάζεται, χαλοΐτο δ' αν χαϊ 9•άλαμος, ου οΐ 
Ο'αλάμιοι ερέττονόι. τά δε μεΰα της νεώς , ξυγά, ου οί 
{[tiytot χά&ηνται. τό δε αερϊ τό χατάΰτρωμα , &ράνος, 



Ι. 88. 2t 

ου ot &QcevLrai. χαΐ Ζ9εν μεν αΐ αωΛαι Ινδεδενχαί^ ΰχαλ- 
μός. φ δε εχδέδενται, τροπωτήρ, και τροκώβαΰ^αί νανν. 
το δ' νπο τον ΰχαλμον, εΛίΰκαλμΙς. *τό δ' νΛοχείμε-ΒΒ 
νον τοις ερεταις, ντίηρεΰίον. δι* ων δε διτ'}ρψαί ηχώπη, 
^τρηματκ. το δε τΐροζ αύτω τω 6χαλμω δέρμα ^ αϋχω- 
μα. rj δε παρά τονζ γρανίτας οδό Sy πάροδος, Λαρά- 
&ρανος. οί δε περί την ϋτείραν εχατερω^εν παρατει- 
νόμενοι τροΛοΙ, πρώτος, χα\ δεύτερος, 6 χαΐ &αλάμιος. 
επτά δε ενίοις άνίϋταται ή τριήρης, ων εχαβτος χατά 

'ίΟτάξιν χαλεΐται, πρώτος βόλος, χαΐ δεύτερος, χαΐ εφε- 
ξής, ονομάΰαις δ' άν τοΓχον ενώννμον, και δεξιόν, 
χαι ΰελίδα, χαϊ πλενράν. *τ6 δε ξυγον χαλεΐται καΐ89 
χληΧς, χαϊ ΰελμα. της δε πρώρας τά ίχατερω9εν πα- 
ρειά χαλεΐται χαϊ πτερά. Ιβτι δε τι εδώλιον πρωρατί- 

15 χ6ν , εφ' ον χά&ηνται. τά δε περί την πρνμναν πρού- 
χοντα ξνλα, περιτόναια χαλεΐται. εχεΐ που χαϊ ΰχηνη 
ονομάζεται το πηγνύμενον ΰτρατηγώ ij τριηάρχω. το 
δε άκρον τοϋ πηδαλίου, οΙ'α:|• χαϊ το πάν δε, οϊ«ξ τε 
χαϊ πηδάλιον χαλεΐται. το όε μέϋον αΰτον, φ&εϊρ, η 

20ρίξα, η νπόζωμα. * τό δε τελεχπαΐο^' , πτερύγων. τόgQ 
δε λοιπόν , ανχήν. ίνα δε χαταχλίνεται 6 χνβερνήτης, 
αγχλιμα χαλεΐται. το μεύον δε της πρύμνης , άϋάνδιον. 
ον το εντός, εν&εμιον. το δε Ιπηρτημίνον αύτώ , ίπι- 
ϋείων. τά δε άχρα της πρύμνης, άψλαβτα χαλεΐται. ων 

25 εντός όρ\fόv ξνλον πεπηγεν , ο χαλούβι δτηλίδα ' ου το 
εχ μεβον χρεμάμενον ράχος, ταινία ονομάζεται, της δε 
χώπης το μεν ου λαμβάνονται οι ναϋται , Ιγχειρίδιον, 
τόδεμεΰον, ονραχός, το δε τελενταΐον , πτερά, χαϊ 
ταρϋοϊ χωπών. *χαΙ το μεν νποδεχόμενον τόν ίύτόν,^χ 

SoAj^vog. το δε εναρμοζόμενον αύτώ, πτέρνα, το δετελεν^ 
ταΐον το προς ττ} χεραία, ηλαχάτη, χαι&ωράχιον, χαϊ 
χαρχήϋιον. το δε νπερ την χεραίαν, άτραχτος, ου χαι 
αυτού τον επιΰείοντα άπαρτώΰι. χαϊ 6 μεν μέγας χαϊ 
γνήΰιοςίβτός, άχάτιος. 6 δε χατόπιν^ επίδρομος. ό 

35 δε ε?,άττων , δόλων, χαλεΐται δε τι χαϊ λοίπαδος. ενίοις 

• δε άχάτιος δοχεϊ. της δε χεραίας το μεΰον, το χατά τόν 



28 Ι. 92. 

ίστον, αμβολα, '/ίάΐύνμβολα. τά δε εκατέρωθεν ϋυνέ- 
92χοντα, άγκύλαι. τά δε τελευταία , άκροκεραια. * εάν δε 
XI κατάψραχτον το Λλοΐον, ίπιναυπηγοϋνται πνργονχοι. 
χάί Ιη' αντώ πνργίδια δνο , δεξιον y.ul ενώνυμον , ών 
μέΰοντό χατάϋτρωμα. τά δε ξύλα, εφ' ών αϊ ϋανίδες^ 
1%ί'/.είνται ^ κανόνια ^ καν ΰταμΐνες. το δε ϋννεχον 
ανωϋ^εν εκατερονς τους τοίχους ^ Λεριτόναων καλείται. 
εΪΛοις δ' αν, κοίλη ναϋζ^ κοίλον ϋκάφος, εδαφοξ νεώς, 
τά κάτωθεν της νε€6ς. και τον τόζον δε τον προς ταΐς 
κώπαις , κωπωτηρα καλοϋϋιν. είτα παρεξειρεΰια, ϊμ• 10 
^ολον , αντλον. όθεν και ν%εραντλον ϋκάψος. ή δ ' 
άνοιγομενη θυρίς εις εκροήν τοϋ ύδατος» εΰδίαιος 
καλείται. 

93 * Περί ΰκευών η οηλων νηός. 

"Εύτι δε εν r^ νηΐ^ ίβτος, ίΰτοδόχη, κεραία^ ΰχοινία, 15 
κάλωνες^ ηρότονοι, καλώδια, πείΰματα, άαόγαιά,άχόγεια, 
επίγαια^ τίρυμνηόια. εγχωρείγάρ τω ονόματι χρηΰθαι^ 
καν y ποιητικόν. αγκυραι αμφίβολοι , άμφίΰτομοι, ετε- 
ρόΰτομοι. και άγκυρα ίερα, r) χωρίς ανάγκης ου χρών- ,^. 
ται. άτΐοβάθρα^ και διαβάθρα^ ην ϋκάλαν κα?.οϋόιν.2ό 
ot δε ΰτίχοι των κωτιών, ταρϋώματα καλούνται, δερ- 

^ίρεις , διφθέραι. * εΰτι δέ τις και μηχανή , και τροχός^ 
και τροχίλια. καϊ δι' ών οί κάλοι διαιρούνται , κίρκοι, 
το γαρ κρίκοι Λοιητικόν. 'ίδιον δε το κύκλοι, είτα 
θρανία, ύπηρέΰιον, έρματα, και ηρματιβμενη ναύς,25 
και άνερμάτιϋτος. είτα κοντός, κάδδος, αντλία, ίμο- 
νιά. τά δε όύμπαντα ΰκεύη , όπλα καλείται, και ό Ξε- 
νοφών ϋκεύη κρεμαβτά , και ξύλινα. .^ημΌβθένης δε 
καϊ άποτριβην 0κευών ώνόμαϋε. 

95 * Περί πλεόντων, So 

Οί δ' εμπλέοντες , κυβερνητι^ς, πρωράτης, ναύ- 
της, ερέτης, τριηρετης^ πρόκωπος, επίκωπος, αύτε- 
ρέτης. ούτω γάρ Θουκυδίδης ώνόμαόε τους και ερετ• 
τοντας , και άπο μαχόμενους, περίνεως δε καλεί χους 



J 



τ. 96. 29 

uXXovg επίβάτας , ους χ«1 πλωτήρας Άαλεΐ. τό γάρ ναν- 
βάταζ ονομάζειν , τραγικώχερον. βελτιον δε τό Ιπφε- 
βηκόταξ^ '/cal εμπλέοντας. ό δε τοίχαρχος λέγοι,τ' αν 
χαΐ τοίχων άρχων, ο δϊ παρά τί}ε6χάρα, εΰχαρεύς. εϊη 
5 δ' αν των Ιμπλεόντων χαΐ 'έμπορος. * άλλης δε χρείaςy96 
τριήραρχος y πεντηχόνταρχος , ναύαρχος y επιϋτολενς, 
εχαλεΐτο δε οΰτως 6 επΙ τοϋ ύτόλον διάδοχος τον ναν- 
άρχον. 6 δε ΰτόλος χαλεΐται χαϊ άπόϋτολος. προϋ&ε- 
τίον δε τούτοις χαϊ τριηρανλην χαϊ χελευΰτην. 

10 Περϊ αλιέων χαϊ άλιεντιχών εργαλείων. 

^Ετέρας δε χηρείας , άλιενς^ ίχύνονλχός, άβηαλιεν- 
rjjg, dΰπaλιεvςf πνριεντης, τριοδοντία χρωμενος^ διχ- 
τνενς, διχτνονλχός, πορφνρενς , πορφνρεντης, 
6πογγο9ήρας, χαϊ τα υμοια. * τα δε εργαλεία αντών,97 

αχάλαμοί, ράβδοι, λϊνον^ τρίχες ϊππειοι^ aγxιϋτρay 
άγχιδυτά δίχτυα, άμφίβλν^ΰτρα, πόρχοι, χνρτοι, γρί- 
φοι, πάναγρον, λϊνος, φελλοί, μολνβδαινα. ίχ^νο&ψ 
ριχη, άγχιβτρεντικη,'άλιεντιχή, νγρο&ηριχή, ερκο&ηρευ- 
τιχη , αυριεντιχη , χαϊ τα όμοια. 

20 Περϊ χολνμβψοϋ χαϊ χνβερνήτου. 

^Ερεΐς δ' αν, νηχεΰ&αι, νεΐν, χολνμβάν, δύεΰ^αι. 
είτα νηχτης, δύτης, βν&ιος, κολυμβητής, ύφαλος, 
ϋφυδρος, επιπόλαζα μένος, ύπονηχόμενος. * Το δε εργον,^Β 
πλεΐν, εμπλεΐν, ΙκπλεΙν. χαϊεχπλους, απόπλους, χα- 

25 τάπλους. ναυτίλεβ^αι, ερεττειν, χώπαις ελαύνειν, τριη- 
ρετευειν, χωπηλατεΐν. οίακίζειν δε, χαϊ χατεν&ύνειν 
τό 6χάφος, χαϊ χυβερί'αν, επϊτον πρωράτου. Ό δε επϊ 
των οΐάχων χα&ημενος χαλεΐται κυβερνήτης, της νεώς 
ηγεμών , 6 ναυτών άρχων, ό επϊ τοΐς οϊαξιν εΰτηχως. 

50καϊ χατ 'Αντιφώντα , 6 ποδοχών. η μάλλον χατ εμε, 
6 ποδηγών, κεκλτ^ταί δε υπό a:on;tc5i' καΐ ηνίοχος της 
νεώς. χαϊ της νεώς ύποχυβερνάν , προχνβερνΰν , επϊ 
τοϋ πρωράτου. χαλοϋνται δε τίνες xcu ναιτιλίαι 



50 Ι. 99. 

99 * Περί φόρτου. 

Τα δε εντυ&ίμενα ταΐς νανϋΐ, φόρτος, φορτία, α- 
γώγιμα, ρώπος, γόμος, Λαρεν&ήκαί. αφ' ων ρι]ματα, Ιπι- 
φορτίόαϋ^αι, ααΐ γ?.μί6αϋ%αι, καΐ ενΟ'εβΟ'αί. λίγοιτο δ' 
αν καΐ πληρώϋαϋ^αι , χαΐ προβανα&εϋ&αι. καΐ επΙ του 5 
καταστρώματος, εϋβαλέϋ&αί, χαΐ εμβαλέ6θ•αί, εκ&ε- 
(5θ•«ι, ά%οφορτί6α6%αι, κουφίβαίτηνναϋν, επελαφρϋ- 
ναι , ΙκβοΚην ηοίηΰαϋ^αι των φορτίων. 

Περί χωρίων Ιπί^αλαττιδίων. 
Χωρία επι%αλαττίδια, οίς εΰτυ ηροβχεΐν, άκτη,ΙΟ 
7]ών, αίγι,αλος, χηλή, νφορμος, όρμος, λιμψ, η 
ν-αταγωγγ], 

100 *"EnaLVog λιμενος. 

"ExaLvog δε λιμενος, εϋορμος, εϋδιος, εύλίμενος, 
εύτΐροΰόρμιΰτος, εϋΰτομος, βα&ύς, αγχίβα&ύς, εν 15 
67ΐεΛτ(ΐ πνευμάτων, άπηνεμος, νηνεμος, ύτΐ^ίνεμος, ά- 
ϋφαλης, άκύμων, ακίνδυνος, ουκ αν δεη^είης πείϋμα- 
τος εν αύτώ, ράδως προΰχεΐν, άΰφαληςπροββαλεΐν. όρ- 
μοι δε βαρείς, ηβυχοι, άπόργητοι, νηνεμον, νανλοχοι. 
χαΐ ϋτόμα λιμένος , καΐ εϋϋτομος λιμην , χαΐ ενετίίμικ- 20 
τος. το δε έργον, ναυλοχείν, καΐ τα όμοια, 

101 * ΠερΧ ιρόγου λιμενος. 

Ψόγος δε, δύβορμος, δυΰόρμιβτος, δυΰτίροβόρ- 
μιΰτος, δυβπρόϋ μικτός, χειμέριος, άλίμενος. 'Τηερί- 
δης δε καϊ όνομα ετίοίηΰε τοΰ τόπου, την άλιμενίαν.25 
τραχύς, κατάνεμος, κ,υματίας, πολυκύμων, πονηρόν 
ϊχων το ΰτόμα, καίχονηρόν έχων τον εϊΰπλουν , αβα- 
&ύς. Τα δε πράγματα, χαταγαγέΰ&αι , κ,ατάραι, κατα- 
192πλεΰ0α6, εΙΰορμίΰαόΟ^αι, ενορμίΰαϋ&αι, * εγκα&ορμί- 
ϋαΰ&αι, προΰμίξαι Ty ηπείρω, κατακολπίόαβ&αι, προ -SO 
ΰχεΐν, προββαλεΐν, και πάντα τα εναντία των προειρη- 
μένων. Τα δε ονόματα, καταίρουβι μεν, καταγωγή, 
κατάπλους, χάταρύις. άναγομενοις δε, ανάγωγη, εκ- 



Ι. lOS. Sl 

πλους , αχαρϋις. ααϊ τα απαρέμφατα από τούτων Ιΰχη- 
ματίόμίνα, άνάγεβ&αι, ΙχπλΒυύαι^ άπάραι, ΙξορμΙ- 
όαΰ^αί. εϋτί όέ τις χαΐ χηλή λιμίνος , καΐ ϋτόμα , καΐ 
μνχος^ καΐ χείλη. 

5 * Περί Ι^ ουρίας πλου. |Q3 

Ό ε| ουρίας πλους εΰτLVy είρεΰία πλεΐν, άνέμφ 

πλεΐν. εϊρψαι δε χαΐ ίΰτιοχώπ^, αλλά βελτιον είρεΰία. 

otal πνεύματί αφεΐναί εΙς το πέλαγος y μετεώρω είρεαία, 

. . πελάγίΟί έμπλέομεν , μετέωροι, εμπλέομεν. το αύτο το 

10πελάγLOly χαϊτά όμοια. Έρεΐς df, Ιπ αγκύρων ώρμίϋά- 

με&α, μετέωροι ώρμι6άμε&ay άπεΟαλεύομεν πάντα, αϊ- 

ροντες από της γης , άναόείόαντες τα ίΰτία. ουκ εν λίτ- 

μένι , δίά το εϋδιον. καΐ πάντα άναπετάΰαντες τα ίΰτία, 

πετάϋαντες την 6&όvηVy πάντα νποδεξάμενοι τον ανε- 

15 μον. ^ΕρεΙς δε χούφαι νηες, βαρεΐαι νηες, χαταβαρεΐαί. 

άγκυρας βaλέΰ&a^y άγκυρας κa&εL•vaty κaτaτεZvaLy ότψ 

6αΰ%αι την ναϋν , ίκδηΰαΰύαί τά αείΰματα. 

* Περί ανάγωγης νηός χαΐ χαταγωγης. 104 

Το δε εναντίον y άνελέΰ&αιτάς άγκυρας, άναΰηά- 

SOiSaiy άνελκΰΰαΰ&αί y λϋΰαυ, χαΐ λύΰαΰ%αι τά άτίόγεια, 

άνελκύΰαι την ναϋν, νεωλκηΰαι, ΰτηΰαΰ&αί έτίϊ του αί- 

ytaAou, ΰτηΰαΰ&αι, Ιπϊ τοϋ vaυΰτά%μoυy εν τοις νεω- 

ρείοίς, εν τοις νεωΰοίκοις , καΐ οΰα άλλα εΧω%ε λέγε- 

ΰ&αί. άλλης δε χρείας , ώκεύ.εν η ναϋς , προΰώκειλεν, 

25 ΙΙώκειλε, 



* 



Περί ευτίλοίας. 105 

Είτα, πλους εϋδιος , ηδύς, άΰφαλης, ακίνδυνος, 
αλυποδ, ωραίος, αύρας έπιπνεούΰης, αΰρας λεπτηςy 
πραείας, ηδείας, λίγυράς. Ζέφυρων, Ζεφύριας, άνέ- 
5θμου δεξιού γενομένου, επιγενομένου, επιπνέοντος, 
προΰπνέοντος , προπέμποντος , παραπέμποντος , ΰυμ- 
προπέμποντος. άνεμου επικαίρου , φορού , επιφόρου, 
φιλίον. δι' ακριβούς αιθρίας , δι άνεφέλου τοϋ αέρος, 



S2 Ι. 106. 

ααταβαίνοντος εκ γης τον τίνεύματος^ κατιόντοξ χού 
j 06 άνεμου. * εκ πρύμνης επιπνεοντος , κατά πρνμναν τοΰ 
πνεύματος εΰτηκότος , κατά των οΐάκων ρέοντος, πλψ 
ρεί τω ίβτίω , νποπνεων τ»; όθον^; , άνεμω κεκριμενω. 
επλέομεν δι' ευδίας, δια γαλήνης, εν Λ^αλάτττ^ 6τα&ηρά,5 
ΰταδιαία, ΰταϋίμφ, λεία Ο'αλάττ]], άκύμονι, άπράγμονι,, 
νηνεμίας οϋϋης, πεΰόντος τοϋ πνεύματος, εναέριας οϋ- 
ύης, ευημερίας ονϋης, ταχυπλοΐας. επιφριττοΰΰης ήρεμα 
της &α?Μττης, ανραι γλυκεΐαι εν Άλκυονίϋίν ήμεραις. 
ί07 * Κα\ εξ εναντίων εϋτίν ερμηνενειν, ον τοιάβδε ονΰηςΙΟ 
της ^αλάττης , επλέομεν ώς δια ποταμού την επιπολήν 
τον νδατος, η επΙ πολύ τοΰ κύματος, δύφριττε το πέ- 
λαγος, επλέομεν πάντα άναΰείβαντες κάλων , απαΰι κά- 
λοις, πάντα άνίντες τά ίΰτία, πάΰαν την 6&όνην κα- 
Ο'εντες, γεμοντι τω ίότίφ, πλ7ίρεΰ τω ίΰτίω, κοίλω τω 15 
Ιΰτίφ, αφέντες τά ίΰτία τω πνενματι, ουδέν νποϋτεί- 
λαντες, ε| ούριας επλέομεν, πάντα λύϋαντες τά ίβτία, 
εΙς ημιβν ΰτείλάμενοι τά ίΰτία, καθ•' ημιΰν άναΰτείλαν- 
τες, κα^' ημιΰυ άνίντες, ύψεντεςτιτης κεραίας, κα- 
%εντες βραχύ της κεραίας. 20 

108 «Ενδως πλους. 

Το δε ενδίαν είναι κ«1 ώδε ϋήμαινε. Ιχ&νων &ήρα 
ην , Ιχ&ύων εύαγρία, εύ^-ηρία, άΰπαλιενταΐ είργάζοντο, 
κολυμβηταΐ εηικατεδύοντο , επετόλμων τ^ &αλάττ^ , 
αλιέων ην εύπραγία. 25 

Περί κλύδωνος. 
Τά δε εναντία, χειμών, κλύδων, κλυδ(6νιον, ζά- 
λη, τρικυμία, &άλαττα τραχεία , κοίλη %άλαττα, και 
lQgκoιλaιvoμέvη, και τραχυνομένη. * και 6 πόρος ετραχύ- 
νετο, κυματίας ην, εκύμαινεν, εκυματοϋτο. καϊκύ -SO 
ματα κατέρρει , μετέπιπτεν , ενέπιπτεν , ήγρίαινε , φρι- 
κώδης ην ή ^άλαΰβα, ταραχώδης , έπανιΰτάμενον το 
κϋμα, άν&ιύτάμενον , άνιύτάμενον, ΰάλος αΐρόμενος, 
κύμα ίβτάμενον, Ιγειρόμενον, νποκινούμενον , κυρ- 



Ι. 110. i3 

τονμενον, εχβίαζόμενον y ίλκννόμενον, Ιλαϋνον, Ιπκ' 
ναχωρονν tg VVy ^^ίαίναβαΐνον χατά ραχίαν. εΛκνών, 
χαΐ προΰιον επΙ την γήν. ϋυρτις, αμπωτίζ, χνμα χα- 
φόν vjcexLVilzOj εχοιλαίνετο rj ^άλαττκ. 

5 * Περί άνεμου. 110 

"Ανεμοζ βίαιος, όχληρος, βίαν έχων, δv6φoQogy 

τυφών, χρηϋτηρ. χαταίγιος^ χαϊ χαταιγΧς, ϋτρόβι- 

λος. ανεμοξ Ιί,ώΰττίξ, εξωθοϊν, νηοφέρων , παραφε- 

ρον, προω%ών, ελαννων, xatu χεφαλήν επείγων, άνεμου 

10 κατά πρώραν εϋτηχότοξ, πνεύματος άν&εΰτηχυτος, άν- 
τίον πεοντος τοϋ πνεύματος, προς εναντίον ανεμον. 
ανεμον άντίπρωρον έχοντες, άκριτων όντων των πνευ- 
μάτων, άντιπνεόντων , πανταχόθεν ΰνρραγεντων^ χαΐ 
βνμπεϋόντων. * λάβρου οντος τοϋ πνεύματος, αμετρου,Ιϋ 

Ι^Ικμετρον. χατά πλευράν άνεμου βιαζομένου. εκ τοίχων 
εμπίπτοντος, η περνπνεοντος, ή άνω&ούντος, η περιαρ- 
ράττοντος. Εϋπολι,ς όε χαϊ ίίνεμον άΰελγή είπετόν βίαιον. 
εΐη ό' άνομοίονχαϊ το ύβριΰτής άνεμος. L•τί δ' ειπείν xai 
πνεύματος μαχόμενου, άνθεϋτηχότος , άντιπράττοντος. 

^χαΧ χνκωμενης της %αλάττης. χαιρον μαχόμενου, η 
παραόύροντος , καταϋύροντος , ηαρατρεποντος ^ υπο- 
φέροντος, παραψέροντος, ώΟ^ονντος, άπω&οϋντος,. 
βιαζομένου, νψέλκοντος, άντιρρεοντος. * ύπαίνίττεται.α2 
δί τι τοιούτον χαϊ το Ι^ενοφώντειον, το, ϋπουδάξοντος 

i'5 τοϋ 9εοϋ, εΐ μή άρα το πνείν εχ γης ανεμον οϋτως εϊ- 
ρηχεν, ώς εις άναγωγην χαιρον eirat. ε0τι δε ειπείν^ 
απειθεΰτεραι τοις χυβερνηταις ήΰαν αί νηες, άπει&εΐς, 
δνόπει9εΐς, δνΰανάγωγοι, δυΰάγωγοι, ανάγωγοι, τα 
πηόά?.ια ούχ ύπήχουεν, ουκ ην διαγαγεΐν τους οΧακας^ 

30 ουκ ι]ν περιφέρειν τα πηδάλια. 

*ΙΙερϊ άερος χαταύτήματκ. 11S 

Νεφελώδης ην 6 άηρ, άχλυώδης, νεφώδης, ζοφώ- 
δης, μίλας, βαθύς, βυννέφε?.ος, ϋυννεφης, βκοτώδης. 
νυκτϊ τα πάντα εώκεί, ονδεν προεφαίνετο, ούχ ην τον 

Pollux Vol Ι. * C. 



34 Ι. 114. 

7/λιόν Ιδεΐν, τνφλώττουϋίν ίφχΗμίν^ ά&έατος "ψ νηο 
νεφών 6 ovQccvog. 



Περί χειμώνας &αλά66ης. 
^Τχίρεΐχε το χνμα, ύπερ τους τοίχους άνεβη^ ν- 
Λερχατέβη, εΙς κοίλην την νανν εΐΰέηεβε. κάταντλον ήν^ 
το ϋκάφος. Ϊ6τι δ' είπεϊν, επλεομεν άπο κάλων, εκ μό- 
νης της Άεραίας , -φιλ-^ τι] κεραία, εν χρω της γης πα- 
ραπλέοντες , Ι'Λ χάλων ελχοντες την νανν. 



114 * Περί πα&ών πλοίου. 

Τά δε πά%η όντως αν εϊποις. χειμάξεΰναι,, βαλενΊΟ 
ειν, ώ&εΐϋΟ'αο, άπω&εΐΰ^αι^ παραΰνρεΰΰ'αι, ^ ΰνγχλΰ- 
ζεϋΛΪαι, κατα6νρεο%αι , η καταδνεβΟ^αι^ βαπτίζεϋ&αι, 
ανατρέπεβ^αι, περίτρέπεο&αι^ υκείλαί, εξοκείλαι,^ κα- 
%Β?.χεΰ&αί, καταύπάΰ&αι, , ναναγείν, περι^ρηζαί που 
την νανν, προϋαρρά^αι, περιαρρά^αι, περι%ραν6αι. καΙΐ5 
άλλως, διαλν^είβης της νεώς, άνοιχ&είβης, διαΰτάβης 
της αρμονίας^ τοϋ ίοτον άποχλαΰ&ίντος , περίχλα6%ίν- 
τος, άπαρραχϋ^έντος y περοαχ&εντος , τών πηδαλίων 
άπο%ραν6%έντων^ άπορραγεντων. και το όνομα, ναυά- 
για, χαταχλνΰμός, επιχλνΰμός. ερεΐς δε και διατοιχεΐν, 20 
το γαρ άνατοιχεΐν ίδιωτικόν. 

115 * Περί ΰπιλάδων , οίς περιπίπτει ή νανς, 

ΟΙς δ' εβτι νανν περιπεβεΐν εν χειμώνι, έρματα, 
έρματα χρνφια, πετραι, πετραι ύφαλοι, ΰχόπελοι, 
ΰπιλάδες, βράχη, χοιράδες, ακραι χειμέριοι, κατηνε-25 
μοι, όξεΐαι, προνενενχνΐαι , 6κ?.ηραι, προπετεΐς, άλι- 
,' τενεΐς, άπορρώγες, απρόϋμιχτοι, άπρο6πέλα6τοι, τρα- 
χείς αίγιαλοϊ, ηϊών ϋκληρά, πρ06γειος &άλαττα. κκΐ 
εϊ τις βιύξοιτο, υπόγειος, άβαΟ•ής, πη7.ώδης, τελ- 
ματώδης. 30 



L ιια. ^d 

*ΠερΙ ομβρων^ (καΐ χιόνος.) 116 

!ΕρεΓ5 ^f» ομ,βρος ϊτίεβε, χροΰεπεϋε, χατεφρύη, 
εΛίχατε^ρνη^ ν,ατηνίγβΐ], επιχατηνέχΟ'η , επερράγη, εξ- 
ερράγη y χατερράγη , χατεχεΐτο. καταχλνϋμόζ t ^Jft- 
5 χλνϋμόζ. 

'Τδάτων εΛίφορά. 

Κά&οδος νδατος, φoρUy χαταφορα, αφεΰις, όρμ^, 
ετίΐ^ροή , χαταβολή, εχβολη. βίκιοξ ομβρος , Λολι)<ί, 
QO&Logy ελuwόμεvog^ επειγόμενος, πυκνός, 6ννεχης^ f 
ΙΟεξαίϋίος. άχρατεϊς των χ,αοΛών ηϋαν oi ναύται, ν.γραϊ 
■ήΰαν cci αντιληφθείς , ώλίύ^αινον αί χεϊρες , περιωλί- 
ΰ^αινον, άΛωλί6%σ.ινον , παρεφέροντο εκ των χωΛων^ 
ί^^ιπτον, ον» Ινήν άναχόπτειν τάς χωΛκς. -γ: 

* Περί άΰτραπης χαΐ βροντής. 117 

15 *^ίβτραπή εξΐ/ΜμιΙ)εν, εξερράγη, εξήΰτρα^εν, έξν 
τρίφϋ•η, επεΰγΒ τα ομμαηα, ετάραζε, ϋννετάραξεν^ 
ίξε^ληξε τάς -ψυχάς, ε^ορύβηϋεν, Ιξε&ορνβηβε, ϋννί- 
χεε, &όρνβον ^εηοίηΰε ταΐς γνώμαις. λαμπρά, υπίρ- 
λάμπρος, διάπνρος, φλογώδης, εχπληχτιχη, βλοΰυ- 

20 ρά, άπρόϋοπτος, δνϋαντίβλεπτος , δνδπρόϋωπος, δυύ- 
πρόβοπτος, δνΰοπτος, άντίτνπος. * ώς άποβχοτονν H^ 
τα όμματα, ώς βνγχεαί tag οχΡεις, ώς εχπτοήβαι, τάς 
γνώμας, ώς 6υγχλεί6αΰ9αι τονς οφθαλμούς. Βροντή 
ύχληρά , τραχεία, βιαία, βαρεία, νπερμεγίΟ^ης, παμ- 

25μεγέΟ•ης, εξετρίφ^η , χαΐ ερράγη, προϋερράγη, ^^ηχψ^Λ 
ϋεν, εξεταράχ9η, περιήχηβεν, εξεβόηΰε, περιεβόμβψ 
ΰεν, εξεβρόντηΰεν, επεβρόντηΰεν , εξεχτύπηΰεν, ενέ- 
πεΰε ταΐς άχοαΐς, ^πηρείό^η , επληρωΰε τάς άχοάζ, 
Ιξεπάταξε τάς γνώμας, μιχρον εμβρόντητους τους έμ- 

ΒΟπλεοντας εποίηΰ&ν, k1Cxeitωcp'ημivoις Ιώχειϋαν* , > ? 

C 2 oTiaft 



119 * Περί ναυμαχίας, καΐ θπλων, jcal άρχόντον, nal 

αντοϋ τοΰ Λράγματος , χαΐ ονόματος της νηός 

τον ναυάρχου, 

' ^- * Τα δε της ναυμαχίας , «Γ μεν φ^ρουΰαι τριήρεις, 

μακρά πλοία, ταχείαι νήες, αατάψραχτα πλοία. Οί5 

δε άρχοντες, τρυ'ιραρχοί, %αϊ πεντηκόνταρχοι, καΐ 

ναύαρχοι, άοΊ ΰτόλαρχοι, ν,αΧ Ιπιΰτολεϊς. Το δε πραγ- 

^4tii^i νϋυαρχία , τριηραρχία, πεντηχονταρχία. της δε 

τον ναυάρχου νεώς χό όνομα, ναυαργϊς, γ,αϊ ΰτρα- 

ί20τηγΙς. * Οι όε ερίται, ζνγιοι, &αλάμιοι, ^ρανΐται. 10 
Oi δ' hxl του χαταότρωματος , μάχιμοι. Τά δε όπλα, 
τα μεν της νε^ς, δέρρ€ΐς, nal διφΟ'έραι, χαΐ χαλκέμ- 
βολα, ο&εν και χα?.κεμβολοι τριήρεις. Τά δε των εμ- 
χλεόνζων^ 0•κ>ρακες, κϋτνίδες, κνημϊδες, ζράνη, ξίφη, 
δορνδρεπανα ■) χείρες ϋιδηραΐ. προς δε τάς επιβο?.άς15 

'^ ' αυτών άντεϋοφίζονχο βνρϋας προΰηλονντες προς 
1« τειχί^ματα των νέων, οαως 6 βίδηρος όλι6%άνΊ], 
•προς το άντίτυπόν άντιλαβην ονχ εχών, χοντοίς 
€αίεα9οϋντο , xccl διηγον απ αλλήλων τά ϋκάφη. 

i2i*^^V^^i^''^'^^ ^^ εντελή i ακριβή, κατεϋκεναϋμενα , εν- 20 
δόκιμα ,^ εντελόμι€&α. τΐ^ν δε τοιαντην νανν Αυύίας 
»αϊ ά^δηφ&γον εϊρψ,ε. ααΐ τά μεν αοίλώς πεπληρω- 
g^ μένα, ϋνγχεκροτημίνα. χά δε χας ετέρως, απλήρωτα, 
ααΐ ημιπληρωτά, και ^6νγκ>ρότήχα. χαΐ αΐ μ^εν, Λλώ^- 
μοι Ί^ες^ αί δε, απλ-οοι. κάι αί μεν^ ιχ^αλ(ί<ί<ίευτοι,25 
χαΐ ακραιφνείς, κκΐ ξηρύά, ν.αι διεφνγμίν<ζι. «ί δε. 

\22εντε%αλαττεϋκνϊαί, δίινγρ^οι, άραιαΐ, διάβρο,χρί,^ *το 
δε φνλάττειν τινάς, ιφ^ρμεΐν, καΐ ναυλόχεΐν. και το 
άντικο^Τΐβτηκεναι προς ναυμαχίαν , άν&ορμεΐν , ««Ι 
ΐίντεφορμεΐν. «αΐ το προόεδρενειν , προϋορμεΐν. χαϊ 50 
το χροεχπλενβαί jtofc, εξορμεΐν, καΐ προΌρμε^ν. χαΐ 
το Οτήϋαϋ^αι την νανν, ννροόορμίϋαβ^αι. και το εν 
κύκλω περιπλεΐν νήϋον , και αροϋκα%ηϋ&αι πολιορκη- 
τιχώς νηϋω από νεών, περιορμείν, και περιορμίζειν 

123^'?''^ ναϋν περϊ το χώμα φηβιν 6 ^ημοβ^ενης. *τώ 0£3δ 
^ΰττον πονηΟαντι τούτο το ά&λον ϋτέφανος ην. Ϊ6τι j 



Ι. 124. ^ 

dh ανχφ λόγοξ χαΐ περί τον ίχίτρίηραρχήματος. im- 
τριηράρχημα δε εϋτι χρόνος, ον τις επετριηρκρχηβεν* 
ttijxovzog μεν αντω του χαιρον^ βραδννοντος dh τοϋ 
διαδόχου, τά δϊ ^ργα, άναγαγεΰ^αι, άνάγεϋϋαι, προδαί'α- 
5 πειράϋ&αι, ε^ορμάν την ναύν, και το πλεϊν^ χαϊ εχπλείν^ 
περιπλεΐν^ διεχπλεϊν, άπελάοαιτην ναϋν. χαΙ τά όνο- 
ματα^ ανάγωγη y άνάηειρα, πλους j επίχλους, περί- 
πλους, διεχπλους. *εΐτα, ϋτηΰαι τάς ναϋς χατά 0γοΓ-124 
χον πυκνάς, εκ διαϋτημάτων. άρ&ήναι τά ΰημεΐα, άν• 

^ΟχανάγεϋΛΪαι, άντεπιπλεΰΰαι , προΰεπιπλενβκι^ ηροεκ- 
πλεϊν, ναυμαχύν^ ναυμκχήϋαι , ϋνρραγήναι, ΰνμηε- 
ϋείν, άναρρήξαι, χατατρώΰαι, εμβαλεΐν, άναρρήξκι 
την παρεξειρεΰίαν , κναρρηξαι την πρώραν, άνοΐ^αι 
τηνναϋνυπο ttIjv Ιμβολήν , απλούς ποιήΟαι τάς ναύς^ 

15αυτάνδρους καταδνΰαι, βαπτίΰαι^ χαχανανμαχηΟαι, 
άναδηϋαβϋαι, κίχμαλώτους λαβείν , ίφΐλκεβ^κι. * και 1 25 
το μεν εις εμβολην ύπαγαγεΐν εις τονπίΰω την ναύν, 
αναχρούϋαβ^αι. το δε εις φυγην, πρΰμναν κρονΰαΰ^αι. 
εϊρηκε δε Θουκυδίδης και τραυμκτιβ&ειϋών των νεών. 

SOTaj όέ πεπονηκυίας και κεκακωμένας εΰτι ^ερκπεϋ- 
6aij επιϋκενάΰαι, επιόκευάβαα^αί , ζενξαι, ξεύξαϋ^αι. 
εΥη d' αν εκ νεών και άποβαίνειν ποι της πολψίας, καϊ 
Ικβαίνειν , καϊ άποβάβεις αοιείβ&αι, και καταϋύρειν 
λειάνεις τάζ νανς. 

25 ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΙ 

* Περϊ βτραχιωτικών ονομάτων. 126 

Αύτοϊ μεν οι άνδρες , ΰτραηώται, μάχιμοι, όκενο- 
φόροι, ύπαΰπιϋταΐ^ ίππαγωγοί , καϊ ίπποκόμοι. 

Περί των μαχόμενων, χαϊ της τούτων τάξεως. 

30 Και των μαχόμενων το μεν ^μπροϋ9•εν, μέτωπον, 

και ζυγον, καϊ πρόϋωπσν. και τά εκατέρωθεν άκρα, 

πλευρά, κέρατα, δεξιον και εύωρνμον. το δε μίόον, 

ομφαλός, το Οε βάθος ^ ϋτοι^ος , καλείται, και το μεν 



Vs Ι. 127, 

iZ7 Ιφε^ης είναι αατά μήκος , ξνγεΤν. * το δε ^φεξηζ xara 
/3αθθ5, ϋτοιχεΐν. accl 6 μεν εκ δεξιάς τον TtQcOTOv ξν- 
γον , πQωτoGτάτrις. καΐ πάν to μέτωπον , πρωτοΰτά- 
της. 6 δε παρ' εκαΰτον ταττόμενος, παραΰτάτης. 6 δε 
νπ αυτόν εξόπL6^^εv, Ιπιΰτάτης. το δε επΙ πάϋυν εν τω 5 
βά&ει, ξνξνγον , ουρά, κσΧ ουραγοί, καλοΐτο δ' αν 
ομωνύμως καΐ 6 άρχων αυτών, καλούνται δε καΐ όπι- 
(ίθοφυλακε?. καϊ το 'έργον, ούραγεΐν, καΐ όπιΰ&οφν' 
λακεΐν. το ϋύμπαν βτράτευμα, ϋτρατός, ΰτρατιά, βτρά- 
τευμα, ϋτρατιωτικον, φάλαγξ, τάγμα, ύύνταγμα, ΰτρα-ΙΟ 
"^άρχης, ΰτραταρχια. μέρη δε αυτού, μυριοϋτύς , χΐ' 
λιοϋτύς^ πεντηκοΰτύς, λόχος, δεκάς, πεντάζ. 

1 28 * Περί αρχόντων. 

Καί οί άρχοντες, οί μεν τού παντός ύτρατηγοί, καΐ 
ϋυΰτράτηγοι, καϊ νποΰτράτηγοι. ωβπερ καϊ οίάποχει-15 
ροτονη&έντεςι άποϋτράτηγοι. ταξίαρχοι, και ουραγοί» 
ΆαΙ μυρίαρχοι, καϊ λοχαγοί , y.al εκατόνταρχοι, καϊ δε- 
χάδαρχοι, καϊ πεντάδαρχοι, 

Περϊ ιππάρχων. 
Καϊ των ιππέων, ί'ππαρχ^οι, και ψύλαρχοι. 0j^-2O 
βαίων δεϊδιον, Βοιωτάρχης. καϊ Λακεδαιμονίων, βα- 
129ΰιλεύς. καϊΆ%ηναίων εν μέρει, πολέμαρχος. ^καϊΘετ- 
ταλών, ταγός, καϊ μιβ&οφόρων, ξεναγός, λέγω δε νύν, 
ου προς άκρίβειαν ταυτϊ τα ονόματα, μακρού γαρ ταύ- 
τα γε δεΐται καιρού, καϊ λόγου, οπόταν τακτικόν νμΐν^25 
^ ΰτρατηγικόν ΰυντι%ώ βιβλίον, οτε καϊ περϊ πλαιβίου, 
καϊ τού ετερομηκονς πλαγίου, καϊ τού επϊ μετωπον 
κλΐναι, καϊ Ιπ' ονράν, καϊ επ' άΰπίδα, καϊ επϊ δόρυ, ι 
καϊ των μερών τε καϊ αρχόντων, καϊ κινηΰεων, καΐ ερ- j 
γων, κα&εκαΰτα ϋαφηνιώ. Ιδίως μεντοι Λακεδαιμονίων, 30 ί 
ίννωματία, καϊ μοΐρα^ 

130 * Περϊ 6κευών πολεμικών καϊ οπλιτών. 

Έκ δε της ϋκευής οι άνδρες ώδε ονομάζονται, την 
μεν ύκενψ κλητίον κ«1 οπλιύιν, καϊ εξοπλιΰίαν . καϊ 



Ι. ISl. S9 

ϋάγην, Xttl είδος μάχης y χαΐ άνδρας evόπλovςf ώς τοϋ 
ΰτρατιωτίΆον γίνονς δντας. οΐ δε εΐΰιν^ οηλϊταί, 6- 
τίλοψόροι, βαρείς, ακριβείς ^ μόνιμοι, ϋτάΰιμοι, μα~ 
χαιροψόροι- αάλιν δ' αν, πελταύταΐ, Λελτοφόροι, γνμ- 
5νητες, κονφοι, ε?,αφροι, εϋχολοι, *ενχειρες, ε^υχερεϊς, ι^χ 
ιΐ^ιλοί, βφενδονηται , λι^οβόλοι, το^όται, τοκοφόροι, 
ί7ΐ:ιεΐς, ίπχακοντιΰταΐ, ίπποτοξ,όται, δοραχοφόροι, κον- 
τοφόροι, νπαΰπιΰταΐ, ακενοφόροι, ίππαγωγοί, αμίΛ- 
nroi. δύο δ' εΐχον οντοι ίππους, χαΐ 6 έτερος προβήρτψ' 

10 το %ατερω, και μεμελετήχεϋαν μεταΛηδάν εις εκύτερον. 
ην ό' αύτοΐς το οόφιΰμα, τον άχραιφνεϋτίροις χρήύ^αί 
χρος τά Εργα τοΙς ΐπποις, όπως όδοντε μαχροτέρας κα- 
ravvouv, χαΐ εΐεν αντοϊς άκοπώτεροι. * Ην δε τι κα1132 
έτερον είδος ιππέων, όιμάχαι, '^ί/,εξάνδρον το εύρημα, 

13χονφοτίραν πεζού όπλίτον, χαΐ βαρντεραν ίππεως έ- 
χοντες βκενήν. εΐηβ'λημενοι προς ίίμφω, καΐ την ε/, γης, 
και την αφ' ίππου μάχην, όπως αν εν μεν τοϊς ίππενΟί- 
μοις ιππεύοιεν, ει δε rot εΙς αφιππα άφίκοιντο, μή εΐεν 
απόμαχοι παντάπαϋι, μηδέ πά^οιεν το πάθημα το 

^ JύδLOV. άλλα τον μεν ϊππον παρελύμβανεν εξεπίτη- 
δες, εα' αντώ τούτω παρεπόμενος τις υπηρέτης, ό d* 
εχ τον ίππου καταβάς, εν%ύς οπλίτης ην, 

*"Οηλων ονόματα. 135 

^Αμνντηρια, άλεί,ητηρια , ϋκεπαϋτήρια, φνλαχτηρια, 
25 f κ χειρός χρήόιμα, αγχέμαχα, βλήματα, βλητά, βέλη, 
πάντα τά κφιέμενα. άβπίς, κα\ τά μέρη της άϋπίδος, 
ομφαλός, και μεϋομψάλιον, και έπομφάλιον , και 
όχανον, χαϊ Χτυς, χαΐ χνκλος, και άντνξ. άϋπίς oi- 
ϋνΐνη, άβπίς από ξν/.ον, άϋπίς άπό βύρϋης, άβπις 
Βοώμοβοΐνη, άϋπίς χαλκη. παρ' Όμήρω δε χαϊ χρνϋή, 
καΐ απ' αργύρου, χαϊ καϋΰιτέρου. * λέγεται όέ και 134 
Νικίαν πορψύραν και χρνοόν μίξαντα κοϋμηϋαι την 
άόπίδα. λέγεται δε και προμήκης άΰπίς, τετράγωνος* 
ηεριφερής , κν/.?.οτερής , χοϋ.η, ετερομήκης. πελτη 



40 Ι. 185. 

^Αμαζονιχή, ώ$ φηΰί Ξενοφών, Λαρεοίχνΐα χιττού 
πετάλω. ©ωρίχξ, χαΐ τα μέρη τον θώρακος, πτέρυ- 
γες, ν,άί το μεΰον αυτόν ^ γνα?ον. Ίάϋων δε ό Θετ- 
ταλος καΐ 'ήμι^ωράχια προΰεί,εύρε. Θώρακες δε, οί 

ί^δμίν, όμφαλωτοί, φολιδωτοί. *oi δε, έ| άλνΰεων.β 
ϊϋτι δε τις κκΐ ϋπολάς άντΙ θώρακος, περικεφαλαία, 
χυνή, χράνος. χαϊ τούτου τα μέρη, τα μεν νπερ το 
μετωπον , όμωννμως τω μέρει, τα δε ντί* αυτά, 6φ- 
ρνες. χαΐ το νπερ αυτών προβεβλημενον, γεΐϋΰον. το 
δε επ αυτί] ττ} κεφαλτ/, επίχρανον. χαΐ το ύπερ αυτό, ίο 
λόφος, χάί λοφία, χαϊ τριλοφία. λόφος εύαν&ης, ύα- 
χιν&ινοβαφής. τα δε περί τάς χείρας προβλήματα, 

ί%66μοίως τω μέρει, χείρες καλούνται. *και χνημΐδες λο- 
δών, ^ίφος, μάχαιρα, εγχειρίδιον, ξίφους άκατ} , ξί- 
φους λαβή, ξίφους προλαβή, ξίφους τελαμών, ου το 15 
ξίφος έξήπται, χοπίς. ή δε &ήκη τον ξίφονς, χον?.εός. 
λόγχη, ξνΰτός, χάμαξ, άκύντιον. άκόντιβμα,χαίτόοπλον 
χαΐ το έργον, δόρν, κοντός, χαϊ ή &ήκη τον δόρατος, άου- 
ρο&ήκη. χάί τά μέρη, το μεν τέλος, ΰαυρωτήρ. το δε 
μέβον, αγκύλη, χαϊ το μεν έργον, άγκυλίΰαΰ&αι. το 20 

iS7 δε προυχον , αιχμή, χαϊ Ιπιδορατις, χαϊ ΰτνραξ. *ην 
δε και τίνα δόρατα ναύμαχα , ως φηϋιν "Ομηρος , διά 
μήκους χρείαν ΰννηρμοΰμένα εκ ϋυμβολών, δρεπάνη, 
δορυδρέπανον , πέλεκυς άμφίΰτομος , έτερόΰτομος. τά- 
χα δ' άν προθ9είη τις τούτοις καϊ τήν ξυήλην τήν Aa-tS 
χωνιχήν. ΰφενδόνη, λίΟ^ος, τό|ον. χαϊ τά τόξου μέρη, 
χέρας, χαϊ νευρά, χαϊ όϊβτός. το αυτό χαϊ βέλος, χαϊ 
τόξενμα. Θουκυδίδης δε αυτό χαϊ άτρακτον χαλεΐ. εΐ- 
01 δε καϊ πυρφόροι όϊϋτοί. χαϊ τοϋ βέλους το μεν έπ- 
τερωμένον εΐποις άν κεφαλήν βέλους, ό δε σίδηρος, $0 
ακίς. χαϊ της ακίδος υγκινοι μίν , οί προς τω καλάμω, 

χ^^γλωχΐνες δε, αίπρός τι~] άκμf] προβολαί. * Ίΰτέον δε 
ϋτι χαϊ φοίνικος ΰπά^}] Αράβων τίνες άντϊ κέρως εχρών- 
το. χαϊ λί%ω όξεϊ άντϊ ΰιδήρου Αί&ίοπες. χαϊ ϊχριον 
τκς άκΐβας Ιω φαρμακωδε'ι "Αραβες. 35 



Ι. 139. α 

Περϊ βαρβαρικών οΛλων. 
Προΰαρι^μητεον τούτοις χαΐ τα Βαρβαρικά. Σά- 
ριϋόαν Μακεδονικην , το δόρν. χαϊ παλτον MjjdixoVy 
το άχόντιον. καΐ άκινάκης^ Περϋικόν ξιφίδιόν τι, τω 
5μηρω προϋηρτημενον. χαϊ Σαγάρεις Σχυ^ικάς. "άρα- 
βες δε χαϊ οτρον&ών δοραΐζ αντί ύωράκων χαϊ άοπί- 
δων εφράττοντο. 

* Περϊ μΊ^χανημάτων , χαϊ των ύνντελονντων 139 

εν πολεμώ αλόγων ζώων. 

10 ΠνρϋοΙ, ψρνκτοί. χαϊ μηχανήματα, χρ ιοί, πύρ- 
γοι , ελεπόλεις , μηχοιναί, χαϊ χαταπελται Μακεδόνικοι, 
χαϊ χελώναι. Χρεία δ' εις τονς πολέμους, ΰκενοφόρων 
μεν όνων, επιϋκεναζο μένων δε βοών νφ' άμάξαις. ^• 
μιόνωνδε, προς αμφω. χαμηλών δε, επιϋεβαγμενων 

15 τα ϋκενη. * Βάκτριοι δε χαϊ μάχονται επϊ τών καμήλων, 140 
χαϊ εΐοϊν αντοΐς ίππων μεν ώκντερα^ το τάχος, ΙχληΧ' 
τικώτεραιδε δια μεγε&ος, χαϊ δαβντεραι, ενεργότεραι 
δε δια το άδι^φον , καϊ μάλλον δνναΰ&αι πονιιν. ίπ- 
πων μεντοι χαϊ ελεφάντων άντικρνς χρεία επϊ τάς μά- 

ίΟχας. χαϊ 6 μεν άγων ελέφαντα, ελεφανταγωγος χαλεΐται, 
ό δ' επ' αντοΐς άρχων, ελεφαντάρχης. φράττονται δϊ 
χαϊ ίπποι οπλοις, προμετωπιδίοις , παρωπίοις, πα- 
ρηΐοις, προϋτερνιδίοις, παραπλενριδίοις , παραμηρίτ- 
δίοις, παρακνημιδίοις. 

25 * Περϊ ίππων χαϊ αρμάτων. 141 

Λέγονται δε ίπποι , τε&ωρακιΰμένοι, περιπεφραγ- 

μενοι, ώπλιϋμενοι. Αίβνες δε, χαϊ από δίφρων, χαϊ 

ίππων επιζευγνν μίνων , ώβπερ οί^ Ομήρου ήρωες, μά-, 

χονται. ούτος γάρ ουκ οΐδε μονίππονς ιππέας, ών οί 

$0 μεν νπο τώ ζνγω, ζνγιοι, οί δε εκατέρω&εν , παρήωροι, 
χαϊ παράβειροι, καϊ ΰειραφόροι, χαϊ ϋειραΐοι. χαϊ αί 
τούτων ηνίαι , ΰειραϊ , χαϊ παρηωρίαι. επιβεβήκαδι δΐ 
τον άρματίον δίφρου , ηνίοχος, χαϊ παραιβάτης' ον 
ό Πλάτων άναβΰτην μιχράϋπιδα εκάλεϋε. καλείται δε τΐζ 

3οΑφυχή διφρεία. tj δΐ, Περϋική. ή δε, Λακωνική. 



42 ϊ.^142; 

142 * ίΤερΙ μερών άρμάτω^>. 

Μέρη δε τον άρματος, δίφρος, νπερτερία^ αντυξ^ 
ϊτνς. η μεν ίμάντωϋίξ τον δίψρον, τόνος 'λαλείται, το 
δ' νπεράνω αντον περίφραγμα, ο ΰχύτει είω^ε δία?,αμ• 
βάνε6%αι, τάρρων. τρεις δ' ίχοντος τον ταρρίου πλΒυ-5 
ράς, τάς χατά τονς ΐππονς f το άνώτατον ^νλον, κα- 
πάναζ 'λαλείται δεξιός, καΐ ευώνυμος, η όε μεϋη ράβ- 
δος, 'λαπάνη. εφ' ον δ' αναπαύεται, μεΰάτιον, εμ- 

ϋΒτίρόΰ^ιον. * αϊ δε δίδνμοι, ai εις τονς ΐππονς βλεπον• 
ϋαι άτΐό της χαπάνης μεχοι τον κνρτίον, μετηλαι. το όε 10 
χνρτονμενον, άϋπιδίϋκη. το δ' από ταύτης χατά τον 
τόνον 'λεκαμμένον , άίηλίς. τα δ' εγγώνια τα εντός τον 
δίφρου, γωνίαι, η αγκώνες, η αΰτρητα. των δϊ πλα- 
γίων πλενρών, αί επάνω ράβδοι, αϊ εως κάτω τείνον- 
ϋαι, 'λνφώνες. αί δε υπ' αντονς μεόαι ράβδοι, εωςτονίζ 

144roVoti, νπο'λνφώνια, η λΐλ?.όβαντες, ij 'λολ?.ορόβοι. *τά 
δε ε^^ωΐΊΚ , οΐ ϋυμπίπτονδιν αί πλάγιαι π?^ευραι , Και- 
ροί, το δε προ τοΰ τόνον, οΐ πρώτον άναβαίνονϋιν οι 
επιβαίνοντες, πτέρνα, το δε ϋλον επί&εμα, 'λαλείται 
νπερτερία. το δ' νποτεινόμενον, άξων. τών δε περιει- ^ο 
λονμενων το) άξονι τροχών , το μεν περί ταΐς ά-φίϋι 6ι- 
δηρονν, επίϋωτρον. ή δε άιρίς, 'λαΐ βώβτρα 'λαλείται, 
αί δε ενηρμοΰμέναι avrjj ράβδοι, χνημαι. τό δε κενόν 

ΐ45τοΰ τροχού τό εναρμοζόμενον τω αξονι, ΰνριγξ. *τό δε 
εφ' εκάβτ]] κνι^μΐ] ϋιδηοονν, αετός, αντό δε τό περιει-25 
λονμενον τώ ίίξονι, πλήμνη, τό δε νπεράνω αντον 6ι- 
δήριον, δακτύλιος, τό δε ΰννδέον προς την πλημνην 
τάς κνήμας ΰιδήριον, πλημνόδετον , η %ώραξ. τό ό' 
Ιντός της πλήμνης ΰιδήριον, ο τρίβει τον άξονα, αταρ- 
νον, η γάρνον , η δεβτρον. τό δε χωλύον εκπίπτειν30 
τόντρογβν εμπηγνύμενον τω άξονι, παραξόνιον η ώς 
Γοργίας, επίβολος, η ώςΈρατοβ%ενης, εμβολος. τα δ* 
εχατέρω&εν τέλη τοΰ τροχού, δακτύλιοι, ωΰπερ χαΐ 

i^e^ov άξονος τα εκατερωχϊεν τέλη, άκραξόνια. * Τά δε 
τώ αξονι εγκείμενα ΰιδήρια, καϊτριβόμεναύπό τον τρο-35 
χον, ενραί. ο δε τον παραξόνιον δεΰμός, εμβολοδΐ^ης. 



Ι. 147. 4i 

το δε άΛοτεινόμενον άηο τον δίφρου Ινλον, §νμός. ου 
το τέλος κκρορρνμίον , ντνερ&εν εχδεδεταιτφ ξνγώ. τα. 
δε ΰννάπτοντα αντί) τω ζνγώ , ζνγόδεΰμα χαλεϊται. 6 δε 
πάτταλος, ό διι,ρημενος, άπο τον ζνγοΰ επϊ τον ρνμόν^ 
5« τα ξνγόδεϋμα ττεριελίττεταί^ L•τωρ. τα δε κοίλα του 
ξνγον, νφ' κ νΛαγονται οίΐαποι, ζενγλαι. ων τα α- 
χρα, άκροχψίϋχοι. 

* Περί ήνιών. 147 

At δε ήν'ιαι καΐ ρντήρες καλούνται, τα δε από τών 

10 ρυμών άπηρτημενα, τα ύηο τονζ αυχένας τών Χητιων 
ελιττόμενα, λί%αδνα. ών τα αχρα^ λεπαδνιΰτηρες. τα 
δε νπο τονς ώμονς τών ίππων , μαΰχαλιΰτηρες. ό δε 
από κορυφής τον ίππου εκτεταμένος ίμάς επϊ τόν χαλί- 
νυν, κορυφαία, ό δε περί τας γεννς, γενειαϋτηρ, γενείας. 

15 Γβ ό' Ιπανεΰτηκότα δερμάτια περί τον άξονα, κατά 
τά παραξόπα , παρατρόχία. οι δε ΰιδηροΐ κύκλοι, δι 
ών δΐΊ^ρηνται ai ')]viai , δακτύλιοι. * από δε Ίππον Ιπ\\^'^ 
ΐππον 6 άπηρτημένος ίμάς, μεΰάτιον. τών δε ήνιων 
αί μεν κατανωτιαϊοι καλούνται , αί δε δια ρυμών, αί 

20δέ δια μεβατίον, αί δε ϋειραϊος ίμάς. και τό μεν δλο 
τω ΰτόματι τον ΐππον περιτι&έμενον χαλκούν η^μώδες, 
χημός καλείται, τό δε περί τό γένειον δΐ7]ρημενον, ιρέλ- 
λων. τό δε εΙς τό ότόμα εμβαλλόμενον , χαλινός, ού 
τό μεν μίβον, ηνίον, τό δε περί αυτό, δακτύλιοι, Ιχϊ- 

ZiVoiy τρ//3ολοι, ούύπερ μαΰάται 6 ίππος. 

* ΙΊερι άΰπίδων. 149 

ΕΧποιςδ' αν, Ι^εράπευον τάς άΰπίδας, εξεκά^αι- 
ρον, ελάμπουνον τους θώρακας, καΐ εφαίδρυνον τάς 
κνημΐδας, τα κράνη ϋτιλπνά εποίουν, τους λόφους ηύ- 
5θθ"£τιξον, ϊ^ηγον τα ξίφη, είυον τα δόρατα. 

Περί οπλοποιών καϊ όπλων εθνικών επιϋήμων. 
Τεχνΐται όέ τών όπλων, άϋπιδοπηγος , &ωρακο- 
Λοιόί;, κρανοποιός, μαχαιροποιος , δορυξόος, πίλο- 



ϋ Ι, 150. 

sroid^: ενδόχίμα dl, &ώραξ 'Αττικονργής, κράνος 
Βοιωτίονργίς. Πίλος καΐ ίγχειρίόων, Λακωνικά, 
άύτάς '^ργολίχη, τόξον Κρψικυν, ΰφενδόνη Άκαρ- 
νάνων^ ακόντων ΑΙτωλικον , μάχαιρα Κελτική, πέλε- 
χνς Θράκιο^. καΐ τά ^μπροβ&εν είρημενα, ναερ τήξ5 
εχάϋτου χρήβεως. 

150 * Περί εχθρών ώμων καΐ μη τοιούτων. 

Λέγειν χρή εγβρον, πολεμικόν. το γαρ των άντι- 
χάλων όνομα, εΐ ν,αΐ Θουκυδίδης αύτώ χέχρψαι, 
ΰκληρόν εότιν. άντιπολεμοϋντεξ γαρ βέλτιον. βπ;ί;;(;-10 
&ημίνοι, ήλλοτριωμενοι, αλλόφυλοι, τους δε βαρβά- 
ρους καΐ ί,ενονς εκάλουν. αβΛονδοι, άκατάλλακτοι^ 
αμικτοι, θηριώδεις, ύπουλοι ^ ατΐΐύτοι, αβπειϋτοι, διά- 
φοροι ^ ενάντιοι, χρηβτέον δε τίοτε κα\ τω αντίπαλοι, 
εϊ γε και τον πύλεμον αγώνα κλητέον, και το νικη-ΐ6 

ίδίβαι, καταγωνίΰαΰ&αι. * πολέμους ακήρυκτους ύπάγον. 
τες, άκηρύκτως πολεμοϋντες , πικροί, δνΰμενεΐς, επι- 
κηρυκ&ίας ουκ έχοντες, επικηρυκείας ου δεχόμενοι, 
χήρυκα χαϊ πρεϋβείαν ου προό^μενοι, άκηρύκτοις 
%ολέμοις χρώμενοι, αδιάλλακτοι, άκατάλλακτοι, άΰύμ-ίΟ 
βάτοι, άβΰμβουλοι. Τά δε εναντία, ήμεροι, πράοι, 
μέχρι τοϋ δεδί^αβ&αι πολεμοϋντες, φόβον άναΰείον- 
χες μόνον, ΰπονόάς ύποφεΰγοντες , δίδοντες, εις εΐ- 
^ήνην ρέποντες, επικηρυκενο μένους προβιέμενοι, ευ- 
διάλλακτοι, εύδιαλλάκτως διακείμενοι, ουκ εις άει25 
τάς εχ&ρας άποτι&εμενοι. 

152 * Περί ϋυμμάχων εΙρηνοποιών χαϊ πολεμοποιών. 

"Αλλΐ]ς δϊ χρείας, φίλοι, ΰνμμαχ^οι, όμοη^εις, 
ομόφυλοι, 6ννα6πι0τα\ , ΰυναγωνιΰταΐ, βυβτρατιώται, 
ΰυνείεταζόμενοι, βυνοπλιζόμενοι, ΰνμπολεμοΰντες, xoi-so 
νωνοί πολέμων, κοινωνοί μάχης, μάχης μετέχοντες, 
εχ^-ρας μετέχοντες, ϋνναιρόμενοι, ενΰπονδοι. Και τά 
βνράγματα, φιλίΆ, ύυμμαχία, κοινωνία, όυναϋπιΰμός. 

ί53*όμαιχμία γάρ Θουκνόίδον μίν, ου μην ηδιον προς 



Ι^' 154. Jt6 

την άχοην. τό δΐ άλλο, ηόλΐμος, ίχ9•ρα, διχόνοια^ 
άλλοτρίωβις^ μ^χη, ΰτάΰις^ ΰταΰιαβμος, Τυ δε Ιναν- 
tloVy εΙρήνη, ηΰνχίαγ ΰπονδαΐ, άνοχαΐ, άνκκωχαΐ, 
διαλλαγαί. και 6 ΰννάγων^ δίαλλάχτ7]ς, τούτους 6h 
^χαταρτιΰτηρας 'Ηρόδοτος χαλεΐ. εϊποι δ' αν τίς αντονς 
%αϊ άρμοατάς. Τά δε ρήματα^ διηλλάγηβαν, κατηλλάγη- 
όαν,'χαΐ (3χτν7]λλάγη6αν, χαΐΰνμβάΰείς εποιήβαντο, *κα1ΐ54 
ΰννεβηβαν, χαΐ 6ννε9εντο, ααΐ 6vv&ijxc(i εγένοντο^ χαΐ ώ- 
μολόγηδαν, χαΐόμολογίαι εγΐνοντο. δυναιτο δ' αν τις εΐ- 

10 πεΐν, ετΰμεντον εΙς εχ^ραν χαταβτηόαί, τάς ΰΛονδάς διε- 
λνΰαν^ διεΰτηϋαν, απερράγηϋαν, απηλλάγησαν, ηλλοτριώ- 
9η()αν, εξεπολεμήιϊηβαν. οίδε ΰνγκρονοντεςτοντονς, εξε- 
πολεμωΰαν , ααΐ πο?.εμθ7ΐοιοϊ εις τίόλεμον ϋννεπεβον. 
ΙπΙ δε χον ivavriov, ΰννήλ&ον^ ηρμόβ^ηόαν, εΙς ταν- 

15tov ?;λθ•ον, φχειώ^ηΰαν. τό γαρ εφιλιώΟ•ηΰαν) Ιδιω- 

τΐ'λόν. 

. »οτνί3λΟοί 

* Ιΐ£ρί. δυνάμεων ανδρείων χαΐ περί ετοεμοΛολ^ιωπ 155 

δυνάμεις ερρωμεναι, άκμάζουβαι, άy.ρaιφvεlgy 

ακέραιοι, ετΐΐβττ^μονες, μεμελετηχυΐαι, ηϋκημίναι, 6ϋι^ 

^τεταγμεναι, ουγχεκροτημίναι, εγρηγορυϊαι, άνδρώδεις, 
άνδρείαι, άνδρικαΐ, νεανικαί, έντονοι, φιλόπονοι, 
φιλοπόλεμοι, και έτοιμοι, πρόχειροι, 6ννεργοι, φί- 
λεργοι, φιλότιμοι, άοκνοι, εϋρωβτοι, ερρωμένοι, ε^Β- 
λουργοί, πρόθυμοι, εϋ\^υμοι, \}υμοιιδεΙζ, φιλόνεικο*, 

ZS φιλοχίνδυνοι. * και άνδρες Ιταμοί, απροφά6ι6τοι,156 
Ιθελονται, αυτεπάγγελτοι, άπαρά•/.λητοι, αύτο'λέλευ- '^ 
6X01, αΰ&αίρετοι, αύτεπίτακτοι , άχελενότοι, άνεπί- 
ταχτοι, αΰτήκοοι , εϋτολμοι, εϋψνχοι, άφοβοι, άνεοί- 
πλη'κτοι, εύ&αρϋεΐς, γοργοί, φοβεροί, εκπληκτικοί, 

50εϋοπλοι, εκπολεμιβται, πολεμικοί, εμπειροπόλεμοι γαρ, 
επαχ&ές. πολέμου δε τεχνας, χειροτεχνας βτρατιωτι- 
χάζ εϊρηκε Θουκυδίδης. * δυΰηττητοι, αήττητοι, καα-157 
χοι, δύΰμαχΟι, άπρόϋμαχοι, δυόαντίβλεπτοι , άνυπό- 
6τατοι, ανίκητοι, δυΰπο?.έμητοι, ^αρϋαλεοι, δυβαν- 

55χαγώνιΰτοι. ΚαΙ χύ επιρρήματα, ΰνγκεκροτημΐναί. 



46 h^iSBi 

μεμελετηχότως , άκouιφvίύgy ετΐίΰτημόνως , Ί^ϋχί^μενως^ 
ϋνντετκγμενως , εγρηγορότως, 7ίο?.εμίκώς, αψτήτως, 
άμάχως^ άζηαγωνίϋτως. ΚαΙ τά ρήματα εταρρωννν- 
vccLf aexsiVy ΰνγχροτεΐν^ γνμνάζεβ&αί y -χονεΐϋ^αί, 
μελετάν, ΰνγχροτεϊϋ^^αί. Τά δε πράγματα, π6νο£,5 
επιότημ)], εγρήγορβίξ, προ&νμία , αϋκηϋΐζ, μελέτη, 
^ώμη. 

158 */ΓερΙ άπολέμων, άνανδρίας ονόματα. 

Τά δε εναντία, άϋτράτευτοι, άπόλεμοί, a&υμolfrJr 
βλάκες, β?.ακεΰοντες, άμβ?,εΐς, βραδεΐς άϋ&ενεΐς, αγενείς, ία 
αρρωβτοί, όκνοάδεις, αδύνατοι, άργοΙ, άναπεπτωκότες, 
μαλακοί, άνανδροι, άνάϋκν^τοι, άγνμναϋτοι, άόνγκρό- 
τητοι, άμε?,έτητοί, δεί?.οΙ, καταδεεΐς, αμελείς, αατημε- 
λι^μενοι,, ρά&νμοι, ύπτιοι, νω&εΐς, χατε^ρα^νμημέ- , 
νοι, ολίγωροι, κατω/αγωρημενοι , ευάλωτοι, ενεπιβον-ΐζ 

ϊβ^λεντοι, εύληπτοι, εύπολέμητοι , ενεπιχείρτ,τοι. * ΚαΙ 
τά επιρρήματα, άμελώς, ραΟ'ύμως, δειλώς, άνάν- 
δρας, ά&ΰμως, άΰτρατεντως, άπολέμας, άγνμνάΰτως, 
άϋνγκροτι'μως , άμελετήτως, χαταδεώς, όλιγωρως, xecl 
χά όμοια. Τά δ\ ρήματα, άποδειλιάν , ά&νμεΐν, κα-.^ 
ταραΰ'υμεΐν , ραύνμεΐν, βλακενειν , νω%ρενειν , δεδιε- 
ναι, όλιγωρεΐν. Και τά πράγματα, άναϋκηβία, άμε- 
λετηΰία, αμέλεια, άμεληΰία, βλακεία, νω^εία, α&νμία, 
^μ%νμία, ολιγωρία, άνανδρία, δειλία, μαλακία, 

160" * Περί ϋτρατοπεδενΰεων γ^άρακος καΐ εκδρομών. ' 25 
'Εβτράτενΰαν, εξεΰτράτενΰαν, πανδημεί ε^βτρα- 
τενΟαντο, επεΰτρατεύΰαντο , εΰτρατοπεδενΰαντο, χαϊ 
χατεΰτρατοπεδενΰαντο, και άντεΰτρατοπέδενβαν. ΰτρα- 
τόπεδον εβάλοντο, ίδρνν&ηδαν , ΰχηνάς εβτήδαντο, 
χαί επή'ξαντο , εΰκήνη(ίαν Οκηνάς, εκά^ι^ΰαν , εβκήνω-^Ο 
6αν, κατεϋκήνωΰαν , τείχος περιεβά/.οντο , τείχος ?;- 

1QI ραντο, περιωκοδομήβαντο, περιειργάϋαντο. *οί δε προς 
τοντο επιτήδειοι , /.ι^^oδόμoι, λιΟ'ο?.όγοι, τέχτονες, τει- 
χοδόμοι, τειχοποιοί, κ«1 τά ^μοια. καλούνται δδ τει- 



Ι. 162. i^ 

χοΛΟίοϊ ον μόνον οί olxodouovvTsg, κλλά χαΐ οί τον 
ίργου Ιπυότάταί, ώξ ζ}ημο6&ΐνη£ εαυτόν τΒίχοποιόν 
χαλεϊ. Έρεΐς όε, τάφρον ιβάϋαντο , Ικοίλαναν^ ηί.ά- 
φρυναν, εβαΛΪνναντο, αΛετάφρευβαν y 6τανρούς εΛη• 
5ξavτOy χαρακώματα επαηΰαντο, χερίεβτανρωϋαν, άπε- 
ϋτανρωϋαν^ χάρακα εβάλοντο, ηερίεχαρύκωϋαν^ εφρά- 
^αντο. * Παραφνλαχτίον δε οτι oi μεν Λαρά τοΙς 6τρ«το- 162 
Λέδοιςχύραχεζ άρϋενι,κώς λέγονται, αϊ δε τιρος ταΐ£ άμπί- 
λοις ^ηλνκώς. εξη/.&ον Ιπϊ νδρεΐαν , επΙ ^νλείαν, 

ΙΟΙλΙ ξνλιΰμόΐ', εηΐ φρνγανιϋμον, επΙ προνομίων, είτα^ 
λείαν ηλάϋαντο , και. βοβχήματα , ?.είαν :ίαρεΰνραντο, 
ώζ ' Τπερ{.δ)]ζ, £ΐτκ, άντετάί,αντο , ανηπαρετάξαντο, 
uvτiΰτηΰttVy άντετύχ^ηΰαν y ετάχ%ηΰαν , εξετάχ^ηΰαν, 
μετετάξαντο, καϊ τα όμοια, είτα, προν^νβαν οί μάν- 

*^r£ig, ίερεία ίθύίίαντο, εΰψραγίϋαντο ^ εΰφαγιάϋαντο. 
χαΐ αϊϋι,α, τα άρα, η δεξιάς χαί χαλά. χα\ τουναν- 
τίον ^ άχαίοια, χαϊ τα όμοια. 

* Περί Ινναλίου ΰυρρήξεως χαϊ ηττης χαϊ των τού163 
πολέμου ϋημείων. 

20 Ερεΐς δε, τα ΰημεΐα {/ρ^η, ντιεϋημηναντο oi ΰαλ- 

αιγκταΐ το εΙς Ι'φοδον. ώϋπερ τουναντίον, άναχί,ψ 
τιχόν. προϋτρε-φαν οί ϋτρατηγοί, παρεχάλεΰαν, εχε^- 
ρωϋαν, εξώρμηΰαν, άνεκαλεααντο , παρηγγΰηϋαν, εξ~ 
ώτρυναν, επι^γειραν , ύύν^ημα εδούαν, Ιπιδιήλ^ον το 

^^Ούν&ημα, τά δόρατα προς άϋπίδας εδοΰχηβαν,ί^ο^' 
άνιϋαν. το εννάλιον ^λάλα^αν , προΰίμιξαν , εΙς χεί- 
ρας ηλϋον, προΊγκροβολίΰαντο, ετό^ευβαν ^ εξετόξίϋ- 
6aVy χαϊ τά όμοιν.*'Ερεΐς δε^ εχ τόξου ρι>,αατο5ΐ64 
Ψ' V i^^X^h ίίί^ΐ τόξου χα&άψαι, άνελκυβαι, άναγαγείν, χαΐ 

ΒΟπληρωαάμενοι τα τόξα, ίν&εμενοι τους όϊΰτσύς. είτα, προ- 
Βξέδραμον oi ιππείς, προεξεπΊ,δηοαν , προεξηλαοαν , εκ- 
δρομάς εποιήϋαντο, προεκδρομάς. προεξη?.αϋεν εν ϊπποΐζ 
η ίππομαχία. ίππομαχ7~^ϋαι, ίηποκρατηϋαι, χα^ιπποκρα- 
XTJeai, χαϊ τά όμοια. Έρεΐς δε, ϋννέπιπτον, ΰυνερράγψ 



48 ί^Ηβα. 

Cccv, ΐΐς %UQag ηλ%ον^ 0ννηφαν τ^ν μάχην, ΰνμπε- 
^όντες εμάχοντο, ίν χερϋΐν 'ήν ή μάχη, κ«1 τα όμοια. 

^Q^* Είτα, μάχη καρτερά, ΰταδιαία, %νμω εμάγοντο , εμ- 
ηλακέντζς διηγωνίζοντο, εξϋό^Όνν αλλήλους, ον ραδίως 
djt' άλ?>ήλων απελνοντο. δεξάμενοί αντονς ημυναντο,^ 
η ενέδωκαν JCQog την Λρώτην εφοδον, ουκ ηνεγκαν την 
νΐρώτην προΰβολην. ετίόνει &άτερον των κεράτων, η 
το μεΰον τον ΰτρατενματος , η είξεν , η ενέδωχεν. επΙ 
νιόδα άνεχώρει, εξεκλινεν, ενεκλινεν, ϊκλινεν, νχετρά- 
Λη, νπεχώρηΰε. τάνώτα ^δωχεν, εφνγε Λροτροπάδην,ΙΟ 

166^Ψ^7^^^ iJttTf^j;. τα όπλα ρί-φαντες εφνγον. *Τ6δε 
ϊργον, βα?,εΙν, τρώΰαί, τρέψαι, παραρρηξαί τι της 
ψάλαγγος, διακόψει•» παραϋπάύαι, δίαΰτήόαι, άνα- 
τρί'ψαί, τρε•φα6%αί, δίώξαι, άτιώϋαΟ^αι, βκνλεϋβαι, 
αρατηδαι, φονενϋαι, γνμνώΰαί, άφοπλίϋαι, ε^οπλίΰαι,ΐβ 
ξωγρηοαί , αίχμαλωτίΰαι, , νικηϋαι, άπαγαγεΐν, χειρϋά- 
ϋαϋΟ^αί, ελείν, κα&ελεΐν , χαταπολεμήϋαί , νχοχείρίονζ 
τίοιηΰαϋϋαι, διελεΐν , εφ' εαυτούς ποιήϋαβ&αί, καΐτά 

fG7 όμοια, τους νεκρούς άποδονναι νποϋτΐόνδους. *'Ερείς 
δε, επολίόρκηΰαν* ύυνηλαϋαν, ΰννέκλενύαν, κατεκλει-20 
ΰαν, τίροϋεκάϋ^ίΰαν. εκάΟ'ίϋε το ϋτράτενμα, προΰήδρεν- 
ΰεν, άπέκλείϋεν, άτύκλινε, παρέτειναν τον γρόνον της 
Λολιορκίας, επετείχιΰαν, εμετάλλενϋαν, ίπατάλλευβαν, 
νπώρνξαν ;, κατεβειΰαν, προβέρρηξαν, προόήγαγον μη- 
χανάς, μηχανάς προϋέρρη^αν , κα%είλκν6αν , κατέβει- 2S 
ϋάν τι τ&ϋ r5t;(;ot;s, ανέτρεψαν, κατέόνραν ϋάς επάλξειί^,^'* 
κα&εΐλον, κατηνεγκαν^ κατΛβπαϋαν, κλίμακας προβέ- 
^^εϋαν, προβανέβηβαν, πνρΐ απετέφρωΰαν , χώμαϊχω- 
Ί^ββαν. *ο£όε άπο τον τείχους, άπεμάχοντο, άπεκροϋοντο, άν- 
χείχον, διεκαρτερουν, Ινεκαρτέρουν, άντεΰοφίζοντο, ΰβε- 30 
ΰτηρίοις κωλύμαόιν εχρώντο, νφεΐλκον τον χουν. είτα, 
άπεΐπον, άπηγόρευΰαν, χείρας ανέτειναν, ε^εκηρυκεν- 
ΰαντο , ενεδοβαν , 6φάς αυτούς εξέδοϋαν , παρέδοβαν, 
κατεπολεμτβηβαν , Ινεκ7.ιναν, ίδουλώ&ηϋαν ένδεια επι- 
τηδείων, δί-φ^ , λιμώ, ι 



Ι. 169. 49 

* Πεοϊ πολίορχονντων. 159 
Οί δε τιολιορκονντεζ λέγοιντ' «V, εΐχον χατ' anQUVy 

είλον, xau-iV.oVj επόρ&ηϋαν, παρεατήϋαντο , νηοχει- 
ρίονς εποιηϋαντο, Ιδονλώδαντο Ιπϊ φόρω xccl εις φόρου 
ζάααγωγήν, επΙ γρημάτων φορά. χρι/ματα ταξάμενοι, 
όεχάτην ετίφαλόντες. xca όεκκτηλόγοι, ϋεαατηλογίϋί. 
εύνόεενϋπονδοίγίνωνταίεΛΪόνμμαχίςί, ΙρεΙξ^ ιχίτι] 
ϊβΥΐ χαΐ όμοία^ έπΙ τω τον αυτόν εχ^ρον χλΙ φίλον ^χειν. 

* Περί μερών τείχους. 170 
10 Τείχους δε μερη^ χύκλος, περίχνχλοζ, περίβολος, 

προμαχώνες, ^ττύλζεις, πύργοι, μi6oτείχ^ay τάμεΰο- 
πυργιά, μεταπύργια. ίρεΐς ΟΒ, τείχος Βρνμνόν , χαρ- 
τερόν, ίΰχυρόν, άπρόϋιτον, όυϋΛρόοιτον, δύϋμαχοΊ^ 
δύϋληπτον, δυϋαίρετον , οχυρόν, ώχυρωμίνον, δυΰχα- 
Ιβ&αίρετον, δυΰάλωτον. 

* Περί χωρίων τών χατκ πολέμους τοαϊ περί λόχον καΙΙΤΙ 
τών όμοιων χαϊπερϊτειχιύμοϋ πόλεω2,. ο 

ΚαΙ περϊ χωρίων δε τά αύτα αν εΐποις. «αΐ 1«•, 
άπότομον, απόχρημνον, χρημνώδες, δυ6πρ06ιτ&ΐ^, ανε- 

S.0 πφοΰ λευτον , δυΰεπίβατον , δυβπρόοβατον , ovfl^ 
βατον, χαΐ ηχιϋτα επίμαχον. Έχ δε του εναι/- 
τίου, τείχος άΰ^ενες, ώλιγωρημενον, αύτοΟχέδιον, 
εϋχεδιαΰμΐνον , εύάλωτον , εύαίρετον , εύχα^αίρε- 
τον, επίδρομον, ώς "Ομηρος. * εύπρύΰοδον , εν- 172 

25^Λίβλεπτον, εύεπιβούλευτονι εύεπιχείρητοΐ», άλώϋι- 
μον. 'Ερεΐς δε χαϊτά αχρα προχαταλαβεΐν ^ τά ύπερ'- 
δέξια χαταΰχεΐν, αΛ;οκοψκι χους επΙ τών άκρων , τει^4^ 
ϋαι , φ^άΰαο επί τά αχρα , Λροχαταΰχΰν , άπαφράξά(\ 
άπελάΰαι. τους νπερ χεφαί,ης άναΰϋβηϋαι, διώ'ξκι, χαϊ 

3οτα ομαια^ χαΐ μην χαϊ τά&έ, xdta μΐτ(ύχον ετίελ^εΐι^ 
χατά νώτου επελΟ'εΐν, η γενεΰ^άι^ * εχ τον 5catoirii>l73 
εταδραμεΐν , εχ τοϋ προφανούς , εξ άψανονς, t^ ιΐδφα^ 
Χους, Ινεδρεΰΰαι,, ενεδραν H<i?tloui, ιρευδ'^νεδραν. X6^\\t 
χον νφεϊναί, λοχήοαι , Ιλλοχ^ϋκιΐ το γάρ χαταλοχήδύίί^ 

Pullux ΓοΙ. Ι. D 



50 .I.ji.17.4. 

(= tlg λόχονξ δίανεΐμαί Idti. βτραηωτίΆον δΐ xcd το Λνρ- 
6Ev6aiy φρνχτωρτίϋαί, ψρνκτωρίκ. χαΐ «ί φυλακαΐ, 
αροφνλκααί. ααϊ 'έφοδοι , καΐ ϋχοτΐοΐ , xccl Άοτάΰχοηοι. 
scal in\ χαταΰχοπην έξίλθ^Γν, Ιπϊ τζροϋχοπην, "φευδαν- 

%7Αχόμολθί. * καΐ γήν δτ/ώϋαί,^ κόίΐ/αι τά δένδρα, Oiaru-S 
ηρηΟαι, ιμηρί{θαί, πνρ Ιψεΐναι^ πνρπολήΰαί, ?,εηλα- 
Tij6cci , δαϋμολογήϋαι, λάφυρα ύυνα&ροΐ6αί. οί δε ταν* 
τα χιΛράύκοντες , λαφνροπώίαι, χαΐτά όμοια, Έρεΐς 
άέ, τειχίόαΰ Λολιν, εχτειχίϋαι,, τεΐχοξ άραί ry Λο'λεί, 
Ιγεΐραι, όρ^ώβαι, Λερυβαλεΐν , eXaeaGuac, περίελάΰα-ΙΟ 
ό&αι, ηερίεργάΰαΰ&αι, φράξαι τείχει, την πάλιν, καΙ πό- 
λις τετείχιϋμ&νη. χαϊ oi εργαζόμενοι ^ τειχοποιοί^ καί 
τά όμοια, το δε εναντίον, άτείχιϋνοξ χόλΐξ, γν^νή τεί- 
χους, καΐ άφρακτος, 

175 * ΤϊερΙ ΰτρατον καΐ ϋτρατιωτών δοκίμων καϊ ^ 
μγΐ τοιούτων. 

ITfi^ Στρατιώται, 0υ6τρατιοοται, βτρατός, ΰτρατιωτικόν, 
ότράτευμα, όννταγμα, ΰτρατόπεδον, δνναμις, τάγμα, ε- 
^εΐξ δεκαΐοί τιεζέταιροι, και οι άργνράβπιδες, και οίχρυ- 
ΰάβπιδες, τά Μακεδόνικα. Έρεΐζδε, τάς ύφενδόναςαλη- 
^ώβαΰ&αι, άγκυλίύαϋ^αι.. τά ακόντια Ίίηλαι,'διαπηλαί>,^ 
ότρέ'φαι. καά,.,τά^^ίκόννια άφεΐναι , άκοντίϋαι , διακον- 
^iuad&au , , 

iT5-ij% >-i jv.v. * Περί ε^ετάΰεως ϋτρατοϋ: ^ 

-Μ?.. ίΒρεΓ^Γ^δ, ε^ετάϋαι ρτράτενμα, κάί δοκιμάΰαι, κβά^^ 
όνναγεΐραί,. κβίΐ ε^έταύιε Στρατεύματος , ε^£ταΰμο$^^^25 
δοκιμαϋία, ΰνλ^.ογη^. ά%ρβΐ6μ6ς, άγερμός. ϋυλλέ^αι, 
ά&ροΐΰαι. Και τα τούτων ονόματα ερεί?, iSτρauώt(it 
Ιπίλεκτόι., ϊλκριτοι, ηρόκριτοι, δόκιμοι, ενδόκψοι, 
αριΰτοι, άριβτεΐς^ λογάδες, άριβτενοντεζ, καταριΰτεΰ- 
οντες, λόγιμοι. άριΰτίνδην, λογάδην , κρατιβτίνδην.οΟ 
τάχα δ' αν εν τούτοις τάττοιντο κάί οι διμοιρΐται. 

\'ί']*Έρεις δε, τονς εκ καταλόγου, τονς Ιν -ηλικία, τους 
ακμάζοντας, τονς την ϋτρατεύϋιμον ηλικίβαι^Μ^ψνταξί 

.\<S'\ χ^ν,-Λ 



την μάχιμον. τους Ιν άχμ-^, rovg χρηβΐμονζ. Το δε 
Ιναντίον, την αχρ7]ϋτον ηλικίαν, την άτέόμαχον, την 
ά6τράτεχηον\ την άπόλεμον, και τά όμοια. Έρεις af, 
ίχδ}}μονς πολέμους, ΆαΙ άτίοδήμονς, χαϊ νπερορίονς, 
5 τους εν νπερορία, διαχοντίονς, ^,ενιγ.οΰς. ωΰΛερ ττα- 
AfcV, Ινδημονς , τιροβόρονς, ομυρουξ, V-cX τά όμοια. 

* Περί 6τρατ7]γοϋ άγαΰοϋ y.ai μη τοιούτον. 178 

"Επαινοι ϋτρατηγον. 
Στρατηγιχος, επιΰτήμων, πολεμικός, άόφαλης, 

ΙΟδιαΰωΰηκός, περιεΰκεμμίνος , προνοητικός, προορών, 
προβου?.ενων, ενβονλος, άγχίνονς, άγρυπνος, άοκνος, 
εΰτολμος, ηγεμονικός, αρχικός, προ6τατευτικ6ς , αξιΟ' 
προΟτάτευτος, διαΰκεπτιχός, οξύς, ^α^ραλέος, ενεργός, 
διόαΰκαλικός , τακτικός, επιτακτικός, προς τά δεινά 

15 θαρραλέος, φϋ.οϋτρατιώτης , βοφός, κρυψίνους, επή- f 
βόλος, νήφων, εντελής την δίαιταν, φίλεργος, μάχι- 
μος, Ιπιμιλης, φιλότιμος, φιλ.όπονος, φιλοκίνδννος, 
φιλονικο^, νίκης εραΰτής, εύκλείας ίραϋτης, ανδρείος^ 
αίωρο?, άδωροδύκητος. * ^'oyot δε, αμβλύς, αμοχΊΊ^ 

2θθ"θδ, άμαχος, ράθυμος, αμελής, νωϋ•ής, βραδύς, μιβο- 
6τρατιώτ?]ς , άνεπιϋτήμων , οκνηρός, άπειρος, άμαθης 
των βτρατιωτικών, νπνώδης, με&νΰος, ακρατής, τους 
χαιρούς παριείς , άπερίβκεπτος , απροόρατος, άπορος 
γνώμης, απρόοπτος, κατεπτηχώς, άπρονόητος, αβον- 

25λος, αμήχανος, δει/.ός, άνανδρος, καταβεβ?.ημένος, ύπ- 
τιος, αναπεπτωκίος , ανόητος, προπετής, έκπληκτος, 
απονενοημένος, ριψοκίνδυνος, τολμηρός, ^ραούς, μα- 
νιώδης, παρ ακεκινη μένος , ΰφαλερός, άφρακτος, προ- 
δότης, άφειδής, άκρατης, δωροδοκημενος , δωροδόκος. 

30 *"Επαινος ϋτρατιώτον και 4'όγος. 180 

Στρατιώτου δε έπαινος, ενπει9ής, πειθαρχικός, 

πειθήνιος, κατήκοος, υπήκοος. Τά εναντία δε, (Ιπει- 

βτ)5, άνήκοος, άννπήκοος, και τά όμοια. Έρεΐς δε, 

άπέότηβαν πόλεις, Ιπανεβτηβαν, ίπεότράτενβαν , και 

D 2 



62 J. 181. 

ξπεβτρατινϋαντο t ίΛ^λθον, πκρίβαλον , ίίΰέβαλον^ ίΐς 
την ηολεμίαν χατελκβοχ', ενΐβαλον y ααϋ'εϊλον, εΐόβο- 
λψ' εχοίήόαντο. περί ϋίτον άκμιμ'^ ηερί όίχου εκβσ- 
Aiyv» ϋίτον χλωρού οντος , ϋίτον άαμάζοντος. 

ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΙΑ. S 

181 * Περί ιηηιχών ονομάτων. 

'hcxLxcc ονόματα, άγελη "πτΐων., ίπηοτρόφος , άγε- 
λοτρόφος, ίηπονύμος, ίππαγωγος^ ίπποδαμαΰτης, πω- 
λοδάμνης, ΐΛποκόπος, ίππων επιμε/.ψης, ίπποφορβός. 
Ητα, ίπποι φορβάδες, ίπποι, άγελαΐοί, ίπποι ά&ληταΐ, ΙΟ 
ϋάί άγωνιΰταϊ, χαΐ άδδηφάγοι, άμιλλητηριοι , νικηφό- 
ροι, αθλοφόροι, κυνηγετικοί, πολεμιβτηριοι, οδοιπο- 
ρικοί y ϋτρατιωτικοι , πομπικοϊ, και τα όμοια. "Ετι δί^ 
Ιρεϊς, πώλοι άβολοι, λέγονται δε, οί πώλων καΐ τε- 

\^2λείων μί<5οί. * οντω γαρ Πλάτων τους δεντεροβόλονςΐζ 
εκάλεβεν. είτα, τέλειοι ϊππο ι , γεγηρακότες, αγνώμο- 
νες, λειπογνώ μονές, γνωμών γαρ λέγεται ό άποπίπτων 
οδονς, ττις ηλικίας ων γνωριΰτικός. Έρεΐςδε, ίππάΰαι 
εξ αγέλης πώλον , ίππωνηβαι, και ίππωνία. ετι δϊ 
άδάμαύτος πώλος ερεϊς, 6 τω ίππαζομενω άντικείμε-20 
νος,καΧ απαίδευτος, και άγριος, τούτω δε Ξενοφών 
άντιτί^ηϋι τον ηδη ίππαζόμενον. δαμάοαι δ' αν εϊποις, 
κάΙ πωλενβαι, πωλοδαμνείν, καΐ Ικπαιδενΰαι, και ημε- 

\^Ζρώ6αι, άΰκηύαι, άναδιδάξαϋ&αι. "^λεγοις ό' αν επί ΐπ- 
Λων καϊ "ψηλαψάν, και ^ηχειν , και άποκα&αίρειν , εκ- 25 
κα&αίρειν, καΐ άποϋοβείν τψ κόνιν, και άνιϋτάν τψ' τρί- 
χα, εκψέρειν την κόπρον, ι(^νχειν τα ΰτρώματα τού ίπ- 
που, καταπλννειν δε δει λέγειν την κεφαλήν, ου κα%αί- 
ρειν. το δε κυλΐΰαι, και άλίβαι ερείς, και έξαλίϋαι. και το 
χωρίον, ά?ύ6τρ α, και έξαλίότρα, και κυλίϋτρα. 30 

Περί τροφών ίππων. 
Τροφαϊ ίππων, κριΟ^αι, ζειαΐ, ολυραι, χόρτος, χι- 
λός. παρά δε Όμηρω και πνροί. εΐ δε πιβτεύομεν, χ«1 
ΟίΙνος αοτόν, και λωτός , χαΐ ελειον ϋέλινον. 



Ι. 184. δό 

* Περί xcdLVOv. 184 

Χαλινώϋαι, δε £ρεί?, καΐ χαλίνόν περί9εΐναι χω ΰτό- 
μαχί , χαΐ χαλίνωϋιν. είτα , ΊπΛών , κ«1 (JracJis ΐκΛων, 
και ΐπ:ΐ6όχα6ίς, καϊ ΰχα&μός, φάχνη. Έρεΐς δε, φορ- 
5βειά, χαΐ εχίφαχνίδια δεϋμά, χαΐ χεχρ ύφαλος χε χάΐ 
χορνφαία, χαλι,νός, χον δε χαλινού τα σιότ^'ρια, wco- 
ϋτόμια. χαΐ χών νποΰχομίων χα μεν κοίλα, ^%tvot, 
τα άέ τιεριφερή καΐ πριονωχά, χροχοί. χα δε ϋχερεά 
χαΐ προμήκη , χαϊ άλλη?.θίς άιηεμπλεχόμενα , εν άλύ- 

ΐοοεωςεϊδεί, δαχχύλιοι, χαϊ δάχχνλοι. *ίρεϊςδε, κ»/«ιοΙ, 185 
φημοί. Εχιδε, εποχα, εφίηηεια, ΰάγη. Τά δε περί 9ε- 
ραπείαν εργαλεία, το μεν εχχα&αΐρον χην χρίχα Λχερώ 
εοίχός ξύλον, ϋπά^η. το δε διαχχενίζον ϋίδήρίον ω- 
δονχωμίνον , "χριονώδες , ιΐ'ήχχρα. το δε η/^εχόμενον 

16 εχ χη<ί φοινιχής άμπεχόνης χοϊλον , καΐ διάχενον περί- 
χείριον, ο χαχαΰτί?>?.εί χην χρΙχα, χαϊ εχλιπαίνει , ϋω- 
ραχίς. αφ ου δε Ιΰ^ίει ό ΐτίτίος, χρεμαμενου μεν εχ χήζ 
χορνφαίας, περιχι^εμίνον δε τω ϋχόμαχι^ χιλοαχήρ. 

* Περί χωρίων ίππαβίμων καΐ χρημνών. 18<) 

20 Χωρία δε ερεΐς, ΐΛπάΰιμα, καΐ δΰβιππα, χαϊ αφιχ- 
αα. δύΰβαχα, χαϊβάόιμα, πεδινά, εύηλαχα, Ιαίδρο- 
μα. γη πεδιάς, γη απεδος, λεία, ομαλή, άλικος f tn- 
πόχροχο^, ιππόδρομος , εύπορος, ν.βαχα , τραχέα, δυό- 
πορα, λιπώδη, δναήλαχα, ενδρομα, πεχρώδη, χεχρει- 

25 να, ενλι&α, ορεινά, βα^έα, ϊγχοιλα, χελμαχωδη, α- 
πόχροχα, χεναγωδη, πηλώδη, χενάγη, άλίϋπεδα, δίν- 
γρα, *ϋφαλμα, ^αμμώδη, άλίπεδα, νφυδρα, ΰφυ-187 
γρα, διάβροχα, ύποφερονχα χους πόδας, υφίλχονχα, 
νπερείπονχα, 6λι6%ηρά, νποϋχελίζονχα χους πόδας, 

οΟάνάνχη, όρ^άΰιμα, άναχεχαμίνα. χαϊ λόφοι δε ερεΐς, 
χαϊ γήί.οφοι, χαϊ αχραι , και χαράδραι, χαϊ χί/^ιαρροι, 
χατάντη, πράνη, κατάρρντα, χαχωφερή. χαϊενμενχοΐς 
άνάντεϋιν, άνα&εΐν, άναχρεχειν , προβαίνειν, προϋανα- 
βαίνειν, άναπηδάν, και χα όμοια, εν δε χοΐςχαχανχε- 

35 ΰι, χαχαϋείν, καταβαίνειν. 



54 Ι. 188. 

188 * ΠερΧ ΰώματοζ xul γνώμης ΪΛΛον άγα&οΰ καΐ 
(ίη τοιούτον, 
*Αλο μίν ΰώματος, ότϋλαΐ κοΓλαί, ως είναι εν βά^εί 
την χελιδόνα, χαΐ μηδέν αντην των εκ τον εδάφονς λν- 
ηεΐν. ή γαρ τοιαύτη οπλή, ώϋτΐερ χνμβαλον, φηβΐν ο 5 
Ξενοφών, %ροξ το δάηεδον ψοφεΐ. εϊποις δ' αν χαΐ 
κροτδΓ, nal χτνπεί, καΐ 'ηχεί, και τα όμοια. 

"Ιίζτΐον ϊ^ίαινοζ, 
Κννήτΐοδες , ϊγαοιλοι , ΟτερεοΙ , y.aX χνήμαι αόαρ- 

189 κοι, χαϊ γόνν λαγαρον, προς την ΰνγκαμπήν. *χαΙΙΟ 
ΰκέλη υγρά, μηροί ινώδεις. ίτΑίνραί. βα&εΐαι, προμή- 
κεις προς την γαΰτίρα, και όγκωδεΰτεραι. γαϋτηρ προε- 
ύταλμενη^ άκρώμια νιΐ'ηλά , τω τε άναβάτΐ] άβψαλεΰτε- 
ραν την εδραν, και τοις ώμοις Ιΰχνροτέραν την πρόό- 
φνβιν παρέχοντα, τράχηλος εύκαμαης^ ώς άλεκτρνό-15 
νων, αλλ' ονχ ώΰπερ κάπρον 6ρ%6ς. κεφαλή όϋτώδης^ 
προτομή βραχεία , χαίτη εν %ρι^,, προκόμιον ευπρεπές, 
όμμα προπετίς , ώς ε'ξόφ%'α?.μον είναι, υφ&αλμοι πνροά- 

ί90δεις, νφαιμον βλέποντες. * μνκτήρες άναπεπταμίνοι. 
ενπνοώτεροι γαρ των ϋυμπεπτωκότων. ώτα βραχέα,^ 
ΰτέρν α πλατέα , όΰφνς διπ?.η. το δε αντό καΐ ράχις^ 
καΐ έδρα. μά?.ι6τα -δε το μέβον της ράχεως, ήτοι της 
έδρας, ώ εγκά&ηται 6 επιβάτης. Ιϋγία πλατέα, και εν- 
όαρκα. γλοντοί ενπαγεΐς, πλατεΐς. ουρά προμήκης. 
Σίμων δε αντήν και κέρκον κα?.εΐ. λέγοιτο δ' αν και25 
ΐππονρις. γνηύιώτατον δε ΙπΧ ΐππον ονράς τοννομα. 
χρήΰιμον δε το μήκος ον μόνον εΙς άγλαΐαν, άλλ' ο- 
πως και μνωπιζόμενος άπελαύνοι τα λνπούντα. 

191 * Ψόγος ΐππον. 

iPύγoς δε ΐππον , όνυχες λεπτοί, καΙ οΛτλαΙ acAj/-30 
ρεις, ΰαρκώδεις, λεΐαι, όμαλαί. Ξενοφών δ' αντάς 
χαμηλάς καλεϊ. κννήποδας, παχεΐς, κιρβονς περί τάς 
κνήμας Ιχων, μηρούς άπαγεΐς, οψοπλάτας κοίλονς, αυ- 
χένα προμήκη, χαίτην ψιλήν, ϋτή^η ΰτενά , κεφαλήν 



Ι, 102» > 65 

βαρΐΐαν, eaQHcodtjy ωτα μεγάλα, μνκτηρκζ βνμΛΒπτω- 
κντας, οφθαλμούς χοίλονς. καλείται, δε ό totovTog καΐ 
χοιλυφ^αλμος. 7[λενράς ϋτενάς, άΰάρκονζ, όΰφνν ο- 
ξεΐαν, l6yJov τραχύ, γλουτούς άοάρχονς, ΰχέλη Οχληρα, 
^γόνατα όνόκαμηη. 6 γαρ νγρός κάμπτει τα γόνατα 
κχοΛωτερον, και ίΐτίτκίβτότερον β((^ίζεΐ' χαϊ τά άλλα. 
εναντία των ηροειρ^μενων περΧ τού άγ<ΐί^ο\> ΐτζχον. t 

* Περί ετΐαίνων βλέμματος ΐπχον. 192 

Έτΐαινών δε ΪΛΐίον βλέμμα, ίρεΐς, γοργόν , Ιταμον, 

ΐοάναιδϊς, νπό^ερμον, εχπνρον, ^ρκϋύ, Λίχρόν , ^μιχον^ 

όργίλον, χαϊ χρεμετιβτίχόν. χαϊ αύ^μα ίρΒΪς ομοίως 

^ραϋΰτερον , ^υμιχωτερον , Ιταμώτιρον. Ψεξαις δ' αν 

ΐ'οοτ^ες λέγων, αμβλν , αηνρον, άόργητον, α^μυν, άρ- 

γον, ονχ ΐΛΛώδεζ. το δ' εναντίον, ίζπωόέοτερον^ καΐ 

15 τά όμοια. 

* Ποδών ΐΛΛον ονόματκ. 195 

01 Λρ6ΰ%εν ηόδεξ καλούνται 3τρο0θιο*, ο£ ϊμ• 
Λρού%εν Qt νχ6 τοϊζ ώμοτίλάταις^ οί νηο τοΐξ ϋτερ• 
νοις, οί Λρώτοι, οί ναό τω ανχένι. οί δε λοίΛοΙ, όχι- 

20 οϋΊοι, οί κατόπιν, οί τελευταίοι, οί νπυ τοις ιβχίοις , οί 
νπό την ούράν, οί υπό τους γλουτούζ, οι εΰχατοι. Άμεί- 
νων δε ίππος, 6 μή εναλλάξ, άλλα δια πολλού τα ΰκελη 
τι9ε\ς, και διαφέρων, χαχυς δε, ει την dtf((ita(?iv ίχει 
των ϋχελών ως μεγί6τ7]ν. ^* υπάρξει γαρ αντώ, Ζ'ίμβ>ν194 

Φλέγει, δια πλείστου τά ΰχέλη ρίπτειν. χαϊ τούτο 08 
Σίμωνοζ, ενδρομος, εύ&ύδρομος 'ίππος, ό ολίγον 
αίρων άπο της γης εν τω τρέχειν τα ΰχελη. Καϊ 
έπαινος μεν έργων ίππου, εύπνονς, εϋπους, εϋοπλοζ. 
η δε ποδών άρετη , εύ^ποδία. Άπο δε γνώμης επαινέ- 

SOoOftg αν ϊππον , εύφορος, εϋΰ^υμος, &υμοειδής, ενόχψ 
μων, (ύπετής, εύπρεπήςy ήμερος, μΐγα7^οπρεπης, γαύ- 
ρος, γαυρούμενος, γαυριώμενος, κνδρός, χυδρονμενος, 
ελεύθερος, ελευ^ερουργος, ίππαβτης, * άγλaoςy φρον>/-195 
ματιάς, άλαζών, ενιΐ'υχος, ενχάρδιος, μεγαλόφρων, με- 



m Ι. 196. 

τίωρος, αομπιχος^ (Soβaρόsy Ευτολμος^ εύ&αρβης, ηο- 
δώχης, γοργού μένος, πολεμικός, ϋτρατιωτίκός, πράος, 
ίνπει&ης, ενάγωγος, εν/ινιος, χειροη^ης, τί&αΰΰός, ψι- 
λών τον άναβάτην, εννονς τω ίπηεΐ, νηο ϋάλπιγγι 
ίξορμών, εξανιϋτάμενος, οξύς, ταχνς, ταχνπονς, φι- 5 
λάν^ρωπος, φίλιππος, εγκαρτερών 6νν τω καιρώ, 
γνωριύτικος των εχ&ρών^ ανατρεπτικός, εϋτρεπτος, 
πειθαρχικός, εύτακτος, εύκολος, κεκο?..α6 μένος την 
γνά&ον, δίκαιος την ΰιαγόνα, ϊβος εκατεραν την γνά- 
196β"ον. * πεπαιδευμένος, ραδίως ε^ορμών, ευκόλως κα-10 
&ι6τάμενος, μάΰτιγος ον χρ^'/ζων, ούδε κέντρου, κέν- 
τρου άπροΰδεής, εϋδρομος, επίδρομος, τοις άνεμοις 
ύννθίων. εΧποι αν αυτόν "Ομηρος ανρας η άνεμου 
παΐδα. ανύποπτος, άφοβος, θαρραλέος, μεμελετηκώς, 
χαΐ προς αναντες άναθεϊν, και προς κάταντες κατά- 15 
δραμεΐν , και τειγ^ον ύπερακρίΰαι, και τάφρον ύπερ. 
πηδήΰαι, και χαράδραν διάλ?>ε6θαι, χάί ποταμον πε- 
ραΰαι, κα\ απ' ογβου άναθρώΰκειν , και επι οχθονί 
άνορούειν, και άπ' ϋχθων κα%άλλεΰθαι. 

197 ♦ Ψόγος καϊ ϊππου κάί 'έργων καΧ γνώμης. 20 

Έκ των εναντίων , βραδύς, νωθης, αμβλύς, αρ- 
γός, βλάξ, άπλοϋς, απονς, κακόπους, κακόπνους, 
μελλητης, δεύ.ός, άτολμος, καταδεης, ύποπτος, δυΰω- 
πούμενος, επίφοβος, ού ϋπουδαΐος τους πόδας, μαλα- 
κός την όπλήν, 6κ?.ηρ06τομος , άδικος την 0ιαγόνα,25 
ετερόγναθος, βαρύς την κεφαλήν, κάτωνεύων, εις ό- 
νους τελών, κυφαγωγότερος , δυ6γαργά?.ιϋτος , άπει- 
ρης, δυΰηνιος, δυΰάγωγος, ανάγωγος, αότομος, ά- 
πόί.εμος, πτοούμενος, ταπεινός, μικρό-φυχος, αΰχη- 

198,ϋων, άπρεπης, εύίΜβής. *ούΟ' αν ΰάλπιγγος ανα-30 
ύχοιτο, ούδ' αν ενέγκοι πολέμου βοην. μίϋιππος, μι- 
ΰάνθρωπος, δάκνων, λακτίζων, λ.ακτιϋτής, άδάμα- 
6τος, φαύλως ηγμένος, απρόθυμος, απαίδευτος, ά- 
τακτος, θηριώδης, δύύφορος , ακάθεκτος, την γνά- 
θον άκόλαύτος, αναχαιτίζων^, άποΰειόμενος,έφυβρίζων,οβ 



Ι 



Ι. 199. 57 

ttg χολλάχις εζεκύλιαε τον ιΛπεα, ούδε προΰιεμε^υος ιόν 
γαλίνόν, ναέρφοβο^, ενδείΰτεροζ, άποδεέύτεροζ j Σι- 
μωνος το όνομα, καΐτά όμοια. 

* Περί των πραττομίνων τω ίπΛοχόμφ. 199 

5 "Οΰα δει ζαΐ τον ΐππον εΛίμελονμενον ζράχτείν. 
οΰτοί χα^αιρέτω την χελιδόνα, χαϊ την κοιΖοτί^τα τηζ 
όπληζ ϋεραπενετω , καΐ την ν,νήμην τριβετω κατά τηυ 
φνΰιν της τριχός. την όε μηραίαν, ν,αι το λοιτιον. ϋώμα^ xai, 
είΛρόζ τουναντίον άναχα^αίροι, ρΰον αν εκΰοβεΐτην xq^ 
ΙΟνιν. χαΐ^ροί μεν το αίΐοβωμα χρηΰ&ω πάΰιτοΐςτήξχα' 
&άρ6εω£ όργύνοις. * τι]ν δε χεφαλην χαταπλννειν δεΐμάλ- 200 
λον η '/.α^αίρειν. των δϊ εν τι] ράχει τριχών αλλφ 
μεν οργάνω μη προβατίτέϋ&ω, ταΐς δε χεροϊ μόναις χα- 
ταΛλννων χαϊ τριβών ^ Ί/Τΐερ ψνβει χέχλινται, ηχιΰτοί 
15 αν βλάητοι την εδραν τού Χππον. ενε^ι^,έτω δε όδω λν- 
^ώδεί τον πώλον , μη πάντϊ) τραχεία, εΐ δε χαΐ Ιν τω 
Οταύμω χαταβάλοι λίγους μναιαίονς άμφιδόχμονς y αε- 
ριχ^ειλώϋαζ ϋιδηρω, ως Ξενοφών εφη. * χαϊ οντω τω201 
^u τω προζ αντονς ΰτερεοί χαϊ χρατύνεν τους πόδαζ' 
20χαι τα χεί?.η δε αΛαλυνετω^ όπως τοϋ χαλινού Ovviy. 
άχαλύνει δε τα χείλη χειρών τριβή , χαϊ νδατος χλιαρού 
ίρροΰβολή , χαϊ £Λα/ον Λοτε αλοιφή, μάλλον γαρ αν ον<« 
τω δέγοιτο τον γαλινόν. τήζ δε επιφατνιδίας φο^βειάζ 
μη ποιείτω το αμμα, εν%α ή χορνφαία τιεριτί&εται , ως 
25 μη ελχωμενων τούτων χαϊ περί το χαλινονΰ&αι δνΰκο- 
λαίνϊ]. εργώδης γαρ ή τήζ γ^αλινώϋεως χώλν0ις. *^v202 
μεν γαρ χεχαλινωμένον (ΐγει, ονδεν αυτω παραινώ, ην ός 
αχαλίνωτον, χημονντόν ΪΛΛον. ό γαρ χημός ενδάχνειν 
μεν ονχ εα, εκπνείν δε ου χωλνοι. οπόταν δε ιΡήχ]] τον 
30 ίππον , εκ μεν της χεφαλής αύτω άρχτεον , ίνα τών α- 
νω&εν χαϋ^αρΟ•έντων , επιχατί]] τοις νπ' αντοΐς. επεί 
δε φηχόμενον τονΐππον ανάγκη χρήβΟ^αι ταϊς όπλαϊς^ 
τους μϊν πρόβ^εν πόδας Φήχων, κατόπιν παρελθών 
βλεπέτω, ϊναπερ χαϊ 6 ίππος, ως μηδέ βονλόμενος 
35 αυτόν χρονειν δύνηται. *επΙ δε τους κατόπιν μετιών,203 



68 Ι. 204. 

άνημετκτρε4'ας εαυτόν , βλεπίτω άντία τοις ΛοαΙν ovg 
χα^αΐροι, νρέ^φας το πρόΰωπον, ίνα 6 ΐτιποξ πανψαι. 
το μεν δη τίρώτον εκ φορβειάς τον ΐππον %εριαχτεον. 
είτα χαλινώοαντα εάΰαι, εϋτάναι , ώζ μη ενΟνς ίλχό- 
μενος χονοΐτο, άλλ* iv άναλγηΰία και άηραγμο0νν^5 
της ύιαγόνος ήρεμα τίροόε&ίξηται τω χαλίνω. εΐ 6ε 
άναβαίνοί επ^ αυτόν, τοηρώτον εκ μετέωροι» ποιιϊϋ^αί 
την άνάβαβιν, oTtag μήτε επιΰπάβΎ} εαυτόν άναβαίνων, 
μήτε εκ ΰφοδρότητος Ιγλα^ίΰας, λυηήϋη τυν ΐππον. 

204 * ελαννέτω δε τοϋτον χαταργάς 6 επιβάτης εις χα δάπε- 10 
δα χαΐ λεία. χάς δε προΰβάϋεις χαΐ χας εκείθεν χα- 
%ύδους μή αντίκα ποιείϋ^'ω , ά?.?Μ τον ΐππον πλάγια- 
ΰάτω. οντω γαρ 6 Σίμων ονομάζει, και ποτέ μεν εις 
μήκος, ποτέ δε επ^ ϊλαττον , καΐ εναλλάττων &αττον, 

η ΰχολαιότερον. και τον χα?.ινόν μεταβάλ?.ων εφ εκατίρανίβ 
την γνά&ον. καμπάς δε χρή ποιεΐΰΟ'αι, και ΰτροφάς, 

205 καΐ ύποΰτροφάς. *εν δε ταΐς ϋτροφαΐς ον δει εξελαύ- 
νειν τον ΐππον, αλλά άνα?.αμβάνειν, όπερ και ύπολαμ- 
βάνειν καλείται , και κατίχειν, και ήρεμίζειν , και αν έ- 
χειν, ονδε πλαγιοϋν οντε εαυτόν οντε τον ΐππον. 20 
τάχιΰτα γάρ αν εν τούτω κατενεγβεΐεν αμφότεροι, ij 
γαρ επ' εύ%•ειαν κατά μήκος ελαόις κοπωδεϋτέρα. κα- 
?.εΐται δε αϋτη όρ%Όδρομεΐν , ώϋπερ το εναντίον «- 
ποκάμπτειν. ην δε κάμτ] και κατανενϋτ] την κεφαλήν, 

206 ονκ εβτιν ενύχήμων ο ίππος. * ό δε εν καμάτω δρόμος 2S 
καλείται όντως ίππάζεϋ^αι , ωΰπερ και ΙπΙ των ιππέων 
ro ίππεύειν όντως ονομάζεται, ει δε και τα χωρία ύπα?.- 
λάττοι τις, εν γάριτι μάλλον εΰτι τω ΐππω. αμιγέστε- 
ρα γάρ αντω τά καινά χωρία, άπαγορενειν δε τοις ΰνν- 
η%ε6ι. και εΐ μεν φνβει γεννάδας rj , καν αφής τον 50 
χαλινόν, ορθ}] τή κεφαλή τρέχει, τον δε άγεννή τω χα- 

ΖΟΤλινω ως εΙς ενϋχημοϋννην βιάζου. * παραφνλακτέον δε 
ΌΧΙ τους τραχείς γαλινονς ουκ εώΰιν οι ίπποι κατά χω- 
ράν, αλλά μεταβάλλονϋιν , ελπίδι τον προς το ραον 
μεταότηϋειν. δια τούτο τοις ^νμοειδέβιν ονκ έμβλητέον55 
ΰχληρούς χαλινούς, άναλαμβάνουϋι γάρ αυτούς εΐζ χι 



Ι. 208. 59 

tfto.ua, ώϋΛερ οβελίσκους ^ ενχαγεΐς δντας^ αλλά ν- 
γρονζ' ίνα ον αν υ ίππος προβάπτητα^ ^ το Ρ.οιπόν 
χάμτίτηται ωβπερ αλυΰις. zIqI όέ ΟκληροΧ χαλινοί oi 
ϊχοντες τροχούς τραχείς καΐ εχίνονς οξείς. ^Ι'ϋτι όδ208 
δχαΐ τοντονς εμπραννειν, χαταλείονντα καΐ καταχηρονν- 
τα. νγροί δε οι ευρείας και λείας έχοντες τάς ΰνμβο- 
λάς , ώς ραδίως κάμπτεβ^αι. και πάντα οβα αεριτί^ε- 
ται περί το βτόμα, εύρνϋτομα, χαΐ ου ΰΰμπυχνα. ει δ* 
εΙς τάχος ελαύνοίς, τοϋ μεν βωματος τοϋ ΰαυτοϋ μηδ' 
10 οτιούν προβάλ]]ς^ μακράν δε την χείρα την ήνιοχοϋβαν 
προτείνων , βύν βραχεία τ») -ηνία ou0|;, ποτέ μεν δξορ- 
μα, ποτέ δε κα%ίΰτα, χαΐ ενδίδου τον χαλινον, χαϊ α- 
ναλάμβανε, εΐ δε κατατείνει αυτόν ό ίππος εν τω δρό- 
μφ, η ό αναβάτης απαίδευτος εΰτιν, η ο ίππος άΰ&ενής. 

15 ♦ Περί νόύον ΐπποϊν. 209 

"Εϋτι δε τι νόΰημα ίππων, κρι^ίαϋις, χαϊ ύπεραί- 
μωβις^ νπό πληϋμονης. καΐ οτε εχχομίζουϋι τον ύϊτον, 
τότε χρη ύφαιρείν , και χόρτον παραβάλλειν μόνον t η 
τι άλλο των κουφότερων. 

20 Περί ίππείας. 

Ίππαβίαν δε ερεΐς , καϊ ίππείαν , και ίλαΰιν , χα\ 
Ιλαβίαν, και ηνιόχηΟιν. χαϊ επόχως εγκα^ίΰαι, καϊ 
βεβαίως^ καϊ πλαγίως, και εψεδρεύειν ερεΐς ^ ώς ΐΕίενΟ' 
9?c5v, εΐ και βιαιότερον. επιβαίνειν, χαϊ άναβαίνειν, 

25κβΙ επεβη, καϊ άνέβη. εξ ών επιβάτης , αναβάτης, κλω- 
γμω δε εξεγείρειν τον ΐππον ερεΐς καϊ ροίζω. *ταϋτα2ί0 
δε καϊ ορμητήρια ΰημεΐα ονομάζεται, ποππυϋμφ δε πα- 
ρίΟτάναι, καϊκα^εϋτάναι. το δε ενδόϋιμον είςτόν δρόμον 
χρούΰαι τώποδϊ τηνγαβτέρα, καϊ άνακλάβαι τον αυχένα 

ζοεκτοϋ χα?.ινού. τω δε ά^ύμφΐππω ούδεν φαϋλον κανεμ- 
βαλεΐν τω μνωπι. οι γάρ Ο'υμοειδεΐς άγαναχτοϋϋι καϊ 
πληγήν, ώς ϋβριν , καϊ εκφέρονται εΙς δρόμον υπό ορ- 
γής, καϊ ϋφαλερωτέραν νπό ταύτης παρέχονται τω ία- 
πότΐ) '^ί'' ρΰμην. ην δϊ «ΜΛΛο'ί τις y, καϊ άβέβαιοςρ 



60 Ι. 211. 

καΐ άτίοΰείονται, χαΐ ίχφερονβι , καΐ άναχαηίζονϋιν,^ 
ίϋτάμενοί χατά τούξ ουραίους πόδας. 

* Περί ΐπηων ανδρείας. 

211 Ό όε ΛομΛίχός ϊητίος εχετω -ψυχήν μεγαλόφρονα, 
ΰώμα εϋρωΰτον» Ο0φνν νγράν κ«Ι βραχείαν κ«1 Ιό- 5 
χυράν, ου την κατ' ούράν, αλλά την μεταξύ των πλευ- 
ρών καϊ των Ιΰχί&ν, ως δυναϋ^^αι, ύποτι,&έναι τα όπίϋ&ία 
όκέλη ύπο τα ψπρυΰ&ία. εξέγειρε δε αυτόν τοις ορμψ 
τηρίοίς ϋημείοίς, καΐ ανάκρουε τω χαλινώ , καϊ ενδί- 
δου αύτω το ϋτόμιον , ίνα χαίρ-η τι] χαλαρότητι, καΐΐο 
ψέρηταυ άδεώς τω ϋχήματί. ου δεΙ δε αυτόν μυωπίζειν, 
αλλά καϊ μάλλον καταψάν , καϊ εγκελεύεβ^αυ , καί διδά- 
ύχειν κυρτούβ&αί την κεφαλήν , ώς καϊ αυτόν ϋχημα- 
τοποιοΰντα, κατά τον εις τάς &ηλείας 6χ7]ματιΰμόν. 

212 * Τίϋιν οπλοις δεΙ τον πολεμυΰτην χρηϋ&αι,. 15 
'Εάν μελετάς αφ' ίππου τα Στρατιωτικά άν&ιπ- 

πεΰων ετεροις, άκοντίοις εΰφαιρωμενοις κεχρηϋο, καϊ 
δόρατι ομοίως πεπραγματευμάνφ βφαιρωτώ, ώΰτε εί- 
ναι την πληγήν άΰινή. καλόν δε λαβόμενον τοϋ αντι- 
πάλου , καϊ ελκύόαντα εφ' εαυτόν, άφνω άφεΐναι. το 20 

213y«9 τοιούτον καταπληκτικόν καϊ καταβλητικόν. *πα- 
ραφυλακτεον δε οτι ό Ξενοφών καϊ άΰτραγάλους λέ- 
γει τους ίππους εχειν, Άριύτοτελους τοϋ περϊ ταύτα 
δεινοί) φάϋκοντος μηδϊν των μωνύχων εχειν άϋτρα- 
γάλους, μηδέ τον ονον, μόνον δε τον Ίνδικόν, ω 25 
καϊ κέρας εκ τού μετώπου εκπεφυκέναι λέγει, διδα- 
κτέον δε τον ΐππον καϊ νποβιβάζεΰ&αι. εϋτι δε το 
διιΰταν τά οκέλ7], εγκα^ίζειν τε καϊ ταπεινούν εαυ- 
τόν, ωότε εύπετώς άναβαίνειν τον ίππέα. ϋτηρικτέον 
δε αυτόν, όταν 6 ίππος άρχηται της επιϋκελ7jϋεως.S0 

2ΐ4:*επιϋκέλη6ιν δε ο Ξενοφών καλεί την άρχην της των 
ποδών κινηΰεως. πέδη δε ίππαϋία, η κυκλοτερης. επι- 
μήκης πέδη, η μήκος τω κύκλω προότι^εΐύα. ερεΐς 
δε, ύχεδία ίππαύία, χαϊ βχίδιον ίππάζεϋ&αι, χαι ^ν- 



Ι. 215. 61 

^fl Ιζελαύνειν, «κΙ άαο φυτήροξ άνεΐναι τον ΐΛΛον, 
κ«1 ίψεΐναί τον χαλι,νον εις τάχος, χ«1 Tcacag αναΰεΐ- 
βκί τάς ψ'ίας, ocal τω οίίντρω εξαιμάΰΰειν. τονζ 6h rj, 
&νμ(θδεΰτέρονς LTtjcovg χατκψΰν δεΙ μάλλον y ν,εν- 
5τρίξε*ν, καΐ προτρεηείν αλείον ^ ίξαναγκάξειν. 

* "Οχως δεΖ χα&εδεϊ6ΰ•αι, εφ' Χχχον. 215 

ΕΙ δ' εγχα&ίξείς ΐχΛω, μη πάνν τονς μηρονς 
Λίεζειν, αλλ' αίωρείν υγρούς τους πόδας, κ«1 παραΛλ•ή- 
6kOV είναι ίΰτηκότι. χαΐγάρη ίβχύς πλέον επι Ta5rf0riy^f" 

lOxo-tcav η επί των χα&εζομένων. χειρώ δε τω ϋώματι. 
μΊ^δενος των εργαζομένων τον ϊππον προΰαπτεΰ^κι, 
οίον ποδών y ij πλευράς. Ιχείνονς τε γάρ διαφέρει, 
χαϊ ταύτην χαραφέρει. ει δε εποχος εϊης Ιχ μελέτης, 
ράόν 6ε οϊΰει 6 ίππος, ει fttvrot συτω χα&ίζΐΐς, καΐ 

Ι^αχοντιεϊς ίπι6κοπώτατα 6νν ρώμ]], ύπερείδοντος τον 
ίππου την αφεϋιν τοϋ δόρατος, χαϊ γάρ αντός 6νμ- 
^λλ£Τ«ι τ^ φορά, ρνμτ] ΰνμπροχωρών. ΰνϋτήϋας δε 
χάς ηνίας, χαϊ ηρέμα πλάγιος γενόμενος , χαΐ μηχνναζ 

Ο χήν γ,εΐρα την χαλιναγωγονϋαν, όντως ακόντιζε. 

20 *ΙΙερι &ρα4ίύτητος ίππου χαΧ χαίτες χαϊ περ\ 216 
γωρίων ίππαΰίμων. 

ι ."Οϋα ίππος πράββει. φρυάττεται, χρεμετίζει. χρε- 

- μίτιόμός, χαϊ φρϋαγμα, χαϊ φριμαγμός. χαϊ άβ^'μα, 

^νεϋμα, φύϋημα. χαϊ γαυρίαμα, χαϊ αϋχημα. φριμάτ- 

25τε<ί0"αί, φνβάν^ άβ&μαίνειν, εχπνείν, γανριάν, χαϊ τα 

όμοια. "Εϋτι δε ιππικά όργανα, ΰειραγωγενς, ρντα- 

γωγεύς, χέντρον, μναψ, ύποχαλινίδια , ηνία. Εϊποις 

δ' άν δτι ταχέως τα εμπρo6^^εv βχέλη αϊρει. τα δε 

οπιβ&εν προΰ άγεται, άμείνων δε η ομόχρους χαίτη 

δΟκαΙ Βυ^ριξ. * άγλαΐα γάρ χαϊ εν τοις ΐπποις ή χαίτη, 217 

χαϊ γαυριώοι, χαϊ χαλλωπίζονται Ιπ αύτ^. οπότε χαϊ 

ονοβατοννίες , έπειδάν αί ίπποι την μίξιν των όνων 

άτιμάζωϋι , χαϊ άφυβρίζωβιν εις αυτούς, άποκείρονβι 

χάς ίππους, χαϊ ίπϊ πηγάς αγονΰιν, ai όέ ώϋπερ ίν 



62 t 218. 

οιατΟΛτρφΟ•εκδάαΒνα(, τ^ν αΐΰχύνην τον δέματος κΛψ 
γλαϊβμένην τήζ χόμης, ανέχονται τότε την TCQog τα χεί- 

2189" όμιλίαν. *ΐπΛ0ζ μέντοί 7ίρ6ς^•ή?,ειαν καλλωτίΐζόμε- 
νος,υο&όν αϊρει τον ανχενα, Άοίχυδρονταί^ κκΐ 6ο- 
βαρόζ εΰτίν εν τω δρόμω, και μάλιβτα δ' αν αντω δια- 5 
πρε-φειετο κάλλος ^ εΐ φνβεν έχει άνατεταμενον χαΐ ν- 
7ΐ>ηλ6ν τον ανχενα , καί την κορνφην μεγάλην, καΐ τά 
απα ελάχτω τοϋ Λρός την κεφαλήν μέτρου. Έάν μεν 
Ινδάκωΰι τον χαλίνόν oi ί'πποί^ κλίναντες την κεφαλήν, 

219έκφέρονϋι. * ηαραφέροντεξ δε τον τράχηλον, και πνκ- 10 
^ά διαΰείοντες , βιάζονται »αϊ άχοβείονται, άνανεν- 
OV61 δε έπι την ράχιν αναχαιτίζοντες. "Εΰτι δε τις ΪΛ- 
.7C0V δροσιάς εκδρομος, όταν ντάρ το τεταγμένον τον 
δρόμον μέτρον νπο ρύμης έκφέρηται. 6 μεν ΰκληρος 
ίππος, δνοκαμπής. καν έφίης αντω τον χαλινον , ^'κι-ΐ5 
6τα άναλαμβάνοι , 6 δε μαλακόγνα^ος ον ράΰτα. καϊ 
τίει&ήνιος ταντη κρίνεται , εΐ τον χαλινόν εφέντι , otav 

22θάναλαβεΙν ε&ελεις, ραδίως πεί&εται. *καΙ εΐ νποϋη- 
μήναντος εις δρόμον, μήτε ρύμης εκδραμών, 6νν9ημα 
εΙς ΰτύϋιν δόντος , εν&έως ΐΰταται εν τοις ουκ ενκόλοις 20 
χωρίοί.?• ΕΙϋΙ δΐ καϊ βώλοι , και έργάϋιμα, καϊ άρ06ι- 

ο^^μα, και αντίτυπα, καϊ ϋτενόπορα. Έν τοις ενκό?.οις, 
ιππόδρομοι, λεωφόροι, άμα^ήλατοι, πλατεΐαι, ευρύ- 
χωροι. Έν τοις άντιτύποις, πάβχουβιν αικνημαι, ας 
Ξενοφών καλεί ϋτηριγγας τον ύώματος. Τό δε έπιραβ^25 
δοφορείν τον ΐππον, ϋπερ γίνεται, εΐ' τις εΙς δρόμον έξε- 
λαννοι, ον πάνν έπαινονΰιν οι ιπ;π;ικοί. 

'Ονόματα ιππέων. 
Καλούνται δε ιππείς, Ιππόται, ηνίοχοι, ανκρά- 
ται, άμβάται. καϊ ίππεραΰταΐ δε, οι φίλιπποι. S0 

221 ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ Ι Β. 

* Περί γεωργικών και κηπεντικών ονομάτων. 
Γεωργικά ονόματα , γη , γεωργία , γεοοργιον , α- 
γροικία, άγροϊ, εϋχατιαΧ, αλΰη, δρνμοϊ, δρνμώνες, 



Ι. 222. 63 

<δ7,αι, eXijt νμτΐαί, Xdcu. yεω(^yol, yiyg Ιρ^άττία , ^ ^9-?ir-r- 
yciotriQBiy ώς Ξενοφών, ουζ "Ομηρος ίρίύους καλεί. 
ίΐτα, φντονργοί, νεονντεξ, ij νεάζοντες, ij νεοτιοιονν- 
τες, όχεταγωγοϊχ ύχαλεΐς^ άρύται, ccγρύτaLf ΰπoρεΐSt 
δάμηττίρες. οί όε άμώντεξ, ποιητι,κώτερον, * 9ερι6ταΙ,222 
τρνγηταΐ, τρνγ}}τρίαι ) καλαμητρίδες^ Άοί άμητρίδες^ 
άμοργείς^ ελαωτίόμοι, άμaλoδετ)jρεg^ όχετηγοί, ϋαα- 
ψεΐς, ύ%α%ανεΐζ, λιαμψαΧ, άλΰοχύμοί^ όρωχόμοι, χψ 
ηαροί. υπέρμαχα, φντά, φυτεντήρία. μά^ϋταδεεπί 

ΙΟίλαίών όντως όνομάζεταί. είτκ, δράγματα, άμάλαι, 
φυτενματα, μοβχενματα, χψίενματα. χαϊ νεοΰν, x«^f ^ 
vta^LVy χαί νέον νπεργάζεϋ&αί, τιολήΰαί^ ο £<Jrt tccvrov 
τώ άρόϋαί ο&εν χαϊ η δΙς άρο&εΐΰα, δίπολος. *"Ομψ22$ 
ρος, ενρεΐαν τρίπολον. Ίίϋίοδος, έ'αρι πολεΐν. «ρό- 

15 ΰαι, ϋηεϊραι, επιδρα'ξάμενον βαλεΐν τί} yy] το ΰπερμα. 
επιΰχορίαδέεϋτιν,οταντιςεΐςτόαντό ΰπερμα ΰπερ- 
μα έτερον επεμβάί.ϊ}. ο δεΖ φυλάττεβ^αι. γίνετοίΐ. χαϊ 
^ίαραΰ^όλα ύπίρματα^ εαν τοϊς τών βοών κεραΰν προό- 
.χε6\ι, α εχβαίνει άτεράμονα. τοντεΰτι,ν ^ ου ραδίως 

20«ψομ£να. άναόϋραο-τήν γήν, ώςμ^.ίίαταπνίγοίτο τα 
φντά. άντίπροβαμί}ΰα6%^αί, εΐ γνμνω&είεν ai ρίζαί. 

* ίΤερΙ άμπελοκομίας χαϊ τρυγητού δένδρων. 224 
^Λ *Ερ.εΐς δε, αμπελον τεμεΐν, γυρώϋαι, ταψρενΰαι , 
: .^Ιμηΰκι, χλάϋαι, χλαδεϋύαί, aρδεiv, όχεταγωγεϊν, ά- 

^δναχα&ήραί την νδρορρόην, βαϋύναι την άμάραν, εχ- 
,fQh\>al• το ϋδωρ , χάρακα παραπηί,αϋ&αι ταΐς άμπέλοις, 

•' χάμαχα παραϋτηϋαό^αί, άνα^ρέφαΰ&αι το φντον, ά- 
λοηΰαι τους πύρους, 6xail!at την γην, τρνγηβαι τάς 
αμπέλους, * Ονναγαγείν τους χαρπονς, ^ημώνας εγεϊ^225 

20ραί, λιχμ{}ΰαι, άποχα&ήραν τα ίίχνρα τω προκάνω , ά- 
ποκρΐναί, τάς άχυρμιάς , Ο^ριγγον περφαλεϊν , αίμαϋιάν 
περιελάβαΰ^αι, η περίβαλέοϋ'αι , ράχιν , η ράχον περί- 
ϋτήϋαό^αί, η ηΰπαλά&ους έγείρειν. ^λίβειν τάς ΰτα- 
φνλάς εν τοις ληνοίς, τρέπειν, πατεΐν. τάς δε ελαίας, 

ί>ότρίβείν, άμέργει,ν, ααταμεργειν , κο;τροΰν, χαϊ κόπρου 



β4 1/226. 

2Z6«y^y^S nQ06(pkQUv. *τάς δ\ όν'Λκς , CvHaluv. Ιπϊ 
δεπάβης όπώρας, rd υηωρίζειν, βωλοχοπεΐν^ όνηλα- 
τεΐν, άμπελονογεΐν, και- ονω κοΛροφόρω επεβΟ'αι. ϋκα- 
5Ττεα, τρυ^/ητέα, φντεντεα, άλοητεα, αλεΰτέα. Τα ίε 
^^^^δνόματα των πραγμάτων, νεός, νείος, κρότος, <ίπ;ο(>ά,5 
'άμητος, άλοψσς, φυτεία, τρυγητός, ίίαρπών 6ν?.λογη^ 
'ϋνλ?.σγη τροφής, τρΰγη, ϋταφυλών &?.ί^1^ις , οίνον 6υν- 
αγαγη , Ιλάίας τριβή. L• δε τον ΰκάπτείν, ϋκάλλειν^ 
η λίΗμαν, ονχ εύρίΰκω αεκρψένα ονόματα. 

227 * Περί γης άγα&ης. 10 

Γηδεερεΐς, εύφορος, εύπορος, ενΰπορος~ ενήρό- 
τος, βαΟ^εΐα, βα&ύγειος^ πίειρα, πια, πίων^ ευκαρ- 
arog, πολνφοροςι δικαία. 

Περί γης άκαρπου καΐ τραχείας. 
ΈπΙ δε της εναντίας , λεπτή , πετρώδης , -φαμμώδης^ 15 
λι%ώδης, υπόλι^ος, νπόπετρος, νπόφαμμος, άφορος, 
οίβπορος, άπορος, άβαΟ'ης, ^ηρά, δυβήροτος, ακαρ. 
Λ^ς, φε?Χις, άδικος. Μένανδρος δίκαιον γήδιον κα- 
λεί, ο μηδίν πλέον τον βπερματος εκφ^έ^ει. 

228 * Περί λειμώνων. ^^ 

Πεδία, αρονραι εργάύιμοι , λήϊα, όργάδες^, λόφοι, 
όρχοί, πραβιαι, άμπελουργίαι, αλϋη, κήποι ι, λεψ^- 
νες, ανλώνες, παράδειβοι. εϊποις δε αν, ορη αμπελοφόρΛ, 
ύμπελόφυτα, ij άμπελώδη, εν^λα, ενδίνδρα, ^ιύολύδΜ'^ΐίί, 
λάβια. και γηλόφονς εναμπέλονς, εύφύτσυς, ή&νϋ^25 
νους, καταρρντους, καΐ άρονρας εύπορους, Ρ.ήϊύί ί60~ 

* μώντα, κήπους εύδρόΰους, παραδείσους εΰκάρτίο'ύζ. 

229 *'*'^''• "^^ αλόη, εϋκομα, κατάΰκια, εϋΰκια, εϋνβμα^ '■ 
ϋκιερά, άμφιλαφή, άμφίκομα, λειμώνας εύαν&εϊς, αν- | 
λώνας ελαιοκομωμένονς. ρόδα, κρίνα, ϊα, κρόκος τ, ^ \\ 
λωτός, νάρκιϋβος, υάκινθος, %ριαλις, ϋιϋνμβρία, ερ»• 
πνλον, άνεμώναι. οί δε ποιηταϊ και άδίαντόν τι αν^Όξ 
χαλοϋΰί , iCal άμάραντον , καί λευίιόϊον. 



Ι. 230. 65 

ΤοΛοι των άν&ών. 
Ό μεν τίάντων άνΟ•ών, λειμών. ϊδια δε άπο μεν 
των άλλων ουκ οίδα εϊ τι χεκληταί, τών δε ρόδων, 
ροδωνιά, χαΐ Ιωνιά , τών ίων. 

5 *ΠερΙ δενδων καρποφόρων^ 230 

Έπϊ φυτών και δένδρων καρποφόρων ερεΐς, a>c- 
μάξειν^ όργαν, ΰπαργάν, βρνειν. μάλιΰτα δε το βρν- 
ειν επΙ ελαιών. άν9ει, καρποφορεί , βλαΰτάνει, βάλ- 
λει, και τά όμοια, και τά f| αυτών ονόματα, ανΟ'η, 
10αν&η<5ις, βλάϋτηϋις, βλάΰτη, καΐ τά όμοια. Κα\ εν- 
Λ^αλΙς ερεΐς, κα\ εναν%ες, καΐ εύβλαύτεζ^ χαΐ τε&η- 
λός, καΐ ευερνε^, καΐ άει&αλεζ' 

*Περι δένδρων άκαρπων. 231 

Έπϊ δε τών Ιναντίων, τά ίναντία, οίον, dvaV' 

15 ^£g, δνΰαν&ες, δνβερνες^ άπην^ηκόξ, αφυλλον, εξην- 
&ηκ6ς. και μαραίνεται, καΐ ϋβενννται, απαν%εΐ, φνλ- 
λορροεί, γυμνονται , -φιλονται. και φνλλοχόος μην ό 
ταντα ποιών, ώς Ήϋίοδος. νέον, νεογενες, νεοβλα- 
ότες, άρτιγενες, άρτίγονον, άρτιφνες, νεοφνες, νεόφν- 

20 τον. ευτελές μεν γάρ το όνομα, κεχρηται δε αύνω 
Αριϋτοφάνης. * δένδρα τά μεν εγκαρπα, τά όέ232 
άκαρπα, τών εγκάρπων μετά ελαίας, καί αμπέλου, 
και βυκης, μηλεαι, οχναι, ροιαι, κοκκνμηλα. Ίΰτεον 
δε ότι κοκκυμηλον μεν ονδετέρωξ 6 καρπός, άρβε- 

25νικώς δε τό δενδρον καλεί η μεβη κωμωδία, 6 κοκ- 
κύμηλος. χριμαι δε και Αρχίλοχος τω τών χοκκυμψ 
?.ων ονόματι, άχράδες, κώνοι, φοίνικες, κάρυα, κά- 
ρυα τά ουκ 'έχοντα διαφυην. εϊη ό' αν ταύτα, τά 
λεπτοκάρυα, ij μάλλον τά καΰτάνια ονομαζόμενα. 

5θ*φ'η6ι γάρ περί αυτών Ξενοφών, παΐδας ΰεΰιτευμέ'2$$ 
νους καρύοις εφ^Όΐς. ϊνιοι δε ταϋτα κα\ ^ιός βαλά- 
νους υπό τών ποιητών κεκί.ηϋ&αι νομίζουΰιν. άμυγ- 
δαλαΐ, τέρμιν%ος. εϊρηται δε αυτού 6 καρπίς ύπ' «νι- 
ων καΐ τερέβιν&οξ. ΰυκάμινος. ϊΰτι δε Ιν τ^ μία^ 
Pollux ΓοΙ. τ. Ε 



66 Ι. 234» 

κωμωδία, ό μίν καρπό?, ΰνκάμινον ονδετερως' το 
δενδρον δε άρβενίχώς , ό ϋνχάμι,νοζ- Συκάμινα όρα, 
χαΐ φορεϊ κρανία μέΰτίΐλα, 

234 * Περί άκαρπων. 

"Αζαρηα δε λεγονΰι δένδρα ^ ών 6 χαρτίος ουκ 5 
έ'ίίην άν^ρώποίς τροφή, χα δ' άλλα, χάρπιμα. Των 
ονν άχάρηων, δρυς. τάχα ό' αν εΐη αμφίβολος Λρός 
τά εγχαρπα, δια τους βαλανηφάγονς Αρκάδας, χαϊ μά- 
λιΰτα, εΐ προ πυρών τους άνΟ'ρώπονς έ'^ρεψεν η βά- 
λανος, πλάτανος, πεύχη, πτελεα, μελία, αϊγειρος, λεΰ-ΙΟ 
χη, δάφνη, πίτνς, χνπάρίϋΰος, κέδρος, %ϋον, Ιτεα, 
μνρίκη, μνρρίνη. εΐ μη δάφνην καϊ μνρρίνην τοις εγ- 
χάρποις προϋ^ετεον. ών 6 καρπός, της μεν δάφνης, 
δαφνίδες' της δε, μύρτα. 

235 * Περί μερών δένδρων χαϊ εναν&ών κλάδων 15 

καΙ μη τοίοντων. 
Τοϋ δενδρον μέρη, ρίξαι, χαϊ ριζοφνεΐν, ρίζοτρο- 
φεΐν, ριζονϋ&αί. ΰτήναι, παγηναι, 6τηριχ%ηναι, ρί- 
ζας άποτεΐναι. πρέμνον, λεϊον, όμαλόν, 6τέλεχος, κλά- 
δοι, κ,λώνες, πτύρ&οι. ερείς δε το βτελεχος, χαϊ 0τε-2Ο 
ρεον, χαϊ Ιϋχνρον, χαϊ ενμεγε&ες, και παχύ, και ορ- 
%ιον, και χειροπλη&ες, χαϊ γενναΐον, ευφυές, και 
εϋογκον. υπέρογκοι κλάδοι, το μέντοι ορπηκες wotiy- 
^^τικώτερον. * άπαλοϊ δε ερείς, και άδροϊ, ευφυείς, 
ορ&ιοι, χεχυμένοι, άποκεχυμένοι, εϋφυλλοι, κομών- 2S 
τες, άμφιλαφείς, ά/ίφίκομοι, ευκομοί, ϋκιερόί, εν- 
ϋκιοι, (ίΰίΐκιοί•, βα&εϊς, δαϋεΐς. βα%•εΐαν ποιούμενοι 
βκιάν, πολλην, πλατείαν, ίχανήν, άρκονϋαν, άπο- j 
χρώβαν t δα'φιλή, ύπεραποχρώΰαν. Το δε εναντίον \ 
ερείς, άφύλλους, άκόμονς , γυμνούς, γεγυμνωμένονς,$θ\ 
φίλους, άπειΡι?.ωμένους της κόμης, αφηρημένους της ' 
κόμης, εξερρνηκότας, γεγηρακότας, άποκεκοϋμημένους, 
άποκεκαλλωπιόμένονς, άπην&ηχότας, άποϋεβυλημένονς 
της κόμης, άποχεχαρπιϋμένους* άφηβηχότας, και τά 



1} 2S7. 67 

ομοία. * Ιδίως μίντοί 6 rijg Ιλαίας αλάδος, &αλλ6ς2Β7 
χαλεΐται. ώΰπερ 6 τηξ αμπέλου, χλήμα. το δε Ttjs 
ϋνκηξ φνί.λον, &ρΐον. ωϋπερ το της αμπέλου, οϊνα- 
QOV. τα δε φύλλα, καΐ πέταλα ν,αλεϊταί. λέγονς d' αν 

δχαϊ απαλά f χαΐ νεαρά, χαΐ χλωρά, καΐ χλοαν&ή. τον 
δε χαρπον εΧποις αν χαΐ civ&og, χαΐ φοράν, χαΐ φό- 
ρημα, ν.αϊ Ιχφόρημα, χαΐ εχφόρίον, χάΐ έπικαρπίαν, 
χαΐ χραπόν ακμάζοντα, χαΐ πέπονα, χαΐ ώραΐον, χαΐ 
ώμον, χαΐ πρόωρον. Ιρεΐς δε ΰίτου εκ^ολην, φυτών 

ΙΟανθ/;, ΰυχϊί όργώβα, άμπελος ήβώΰα, έλαια βρύ' 
ουΰα. 

* Περί των τρεφόντων τα δένδρα. 238 

Τά δε τρέφοντα τους καρπούς η δένδρα, ομβροι, 
ποταμοί, πηγαϊ, χρηναι, πίδακες, δρόΰοι, λφάδες, 
ΙδΙκμάδες, νοτίδες, πίδύουΰα γή, Ικμάζουβα, νοτερά, 
νδωρ άναδιδοϋΰα, ϊνδροόος, νότιος, ^ννοτος , εννυ- 
Χίος, ί.φάζουΰα, χατάρρυτος, πηγάζουΰα. ^Ερεΐς δε, 
αύραι. τρέφουΰο γάρ και αύται, χαϊ πνοαΐ, ij πνεΰ' 
ματα ζεφύρια. 

20 * Περί επαίνων χωρίου. 239 

^Επαίνων δε χωρίον ερεΐς, εϋυδρον, χατά^ρυτον, 

ϊνδροΰον , ύδρηλόν , μαλακόν , βα&ν , έμφυτου , χατά- 

φντον , πυκνον , δαΰύ, ΰυνδενδρον, εύδενδρον, χα- 

τάδενδρον, εύ&αλες, άμφιΟ•αλες, εΰκαρπον, χαλλίκαρ- 

25ίΓον, πολύκαρπον, επίρρυτον, ΰκι,ερόν, άμφιλαφες, 
εϋφορον, εύΟ^ηνούν, χαϊ τά όμοια. 

* Περϊ επαίνου λειμώνος. 240 

Ει δε λειμώνας, εύαν^ης, πολυαν&ης, πολύφορος, 
όργών, εύ&ηνών, εϋοδμος, εϋπνους, χατάπνους, χα- 
ζ^ταπνεόμενος , ενχρονς, πο?.ύχρους, πολύμορφος, πο- 
λυειδης^ πολυχρώματος, ηδιΰτα ϊχων τά άποφερόμενα 
πνεύματα, ηρινόν πνέων. Ει δε δένδρον, εύπραγοϋν, 
«ΰθί^νοΰν, εϋφορον, πολυφορον, εύκαρπον, αολύκαρ- 

Ε 2 



68 Τ. 241. 

srov. χαϊ δένδρου εΰπραγία^ εύ^ψίία, ευφορία f ηολν- 
καρπία, εΰκαρπία, τίολνφορίκ, 

241 *7ΙερΙ ονομάτων ίλαίας, ΰύχων, αμπέλου, χαϊ 

φοινίκων. 
Έλαίας μίν ονν av9og ερεϊς, λευκόν, πυκνον,^ 
ϋυνεχές. ή δε άγριελαία, χόηνος καλείται,, εΐ δε εμ- 
φυτεύβαις τω κοτίνω ημερον, αί τοιαϋται ελαΐαι, κο- 
τινάδες. η δε Ιερά ελαία^ μορία. ή δε εν 'Ολυμπία^ 
χαλλιΰτέφανος. τιάντα δε τα εμφυτευόμενα ήμερα τοΙς 

242 άγρίοις, εμβ?.ηματα καλείται,. * της δε ΰνκηζ ό χαρΛο^, 10 
γλυκύς, ηδύς, τιροΰηνης, ϋΰκα, Ιβχάδες, παλάΟ'η. 1<5- 
χάς νεα, χλωρά. Ιΰχαξ αρχαία, καΐ ξηρά, τεταριχευ- 
μένη. οι δε κωμωδοί χάί Ιΰχάδα κοητην λέγουβιν. αί 
μέντοί νέαι ΰνκαΐ ϋυκάδες εκαλοϋντο. έ'νιοι δε και 
τάς τελείας οϋτως εκάλονν. 6 δε της ερινέου καρπός, 15 
05 εότιν άγρια ΰϋκα, ερινα καλείται, α και περιάπ- 
τουΰι ταΐς ΰυκαΐς, όπως μη άποπίπτγ} 6 καρπός, το 
δε τα ερινα ΰυλλέγειν , η περιαρτάν , ΰυκάζειν λέγου• 

243 (Jt. *^Αμπέλου., ΰταφυλη, χαϊ βότρυες. χαΐ άπ' αυ- 
τών αί ΰταφυλίδες, καΐ αί βταφίδες. αμπέλους μεν- 20 
τοί, ηδυοίνους, καΧ ηολυοίνους, καϊ εύοίνονς. χαϊ 
περιπετάννυταί τα οίναρά, άποφ&ινόντων των φύλ- 
λων, βότρυς δε, ωραίους, χαϊ πέπονας, χαϊ γεν- 
ναίους, χαϊ ακμάζοντας, χαϊ οργώντας, χαϊ το εναν- 
τίον, ώμους, ατελείς, εξώρους, αώρους, 6μφακας.25 
Λέγεται δε καρπός, 6 μέν τις, ά&ηβαύριβτος , ον 
ουκ ϊβτιν άπο^έΰΛ^αι. 6 δε, άπό&ετος, 6 -φυγόμενος, 

244 καΐ ηλιούμενος. * Περϊ φοίνικος έρεΐς, ό'ρΟΊο?, υψη- 
λός, τραχύς, Ιΰχυρός, αειθαλής, τοϋ μέντοι φοίνικος 
χαϊ 6 κλάδος όμωνύμως φοίνιξ καλείται, χαϊ ράβδος 30 
φοίνικος, καϊ εν τοις ποιηταΐς, ϋπάδιξ. το δε φύλλον, Φαλ- 
λός. 6 δε καρπός, 6 μεν τοϋ άρρενος, ιΡην. 6 δε της 'mM 
&ηλείας, βάλανος, εξ ου δε χρίμανται οί βάλανοι, 
6πά%η. εϊρηκε το όνομα Ξενοφών , χαϊ 'Ηρόδοτος, λέ- 
γων οτι χαϊ τόξα τίνες είχον ix ταύτης της ϋπά^ηζ' ^^ 



Ι. 245. 69 

* IIsqI εργαλείων γεοιργαιών ονομάτων. 245 

jdQfxavov, δρεπάνη^ δίκελλα, αμη, μακέλλη^ ά- 
ξίνη, λίΰτρον, πρόκαναν, -θ-ρίναξ, ΰμιννη^ πτύον, η 
Λτεόν. χάί λικμητηρίς δε καλείται, y τρνγοιηος, εν ω 
6δίη&οϋ6ί την τρνγα. τρύξ ουκ ίτά οίνου μόνον, αλ- 
λά καΧ επΧ ελαίου, είτα, αροτρον, βωλοκόπος, ϋφύρα, 
ΰκαλίς, όλμος, ϋπερον, χάρδοπος, &νΐα, δοΐδυξ, 6 
καί άλετρίβανος. ΰκάφη, μάκτρα, ΰάκτρα, ϋκαφίς^ 
φορμός^ -ψία&ος, κόφυνος, ϋώρακοζ, βταφυλο βόλων, 
10 δ ε6τί ταμιεΐον. *τρι%τηρ, αρριχοξ, χοΐνιξ, τρίχοίνί-2ί6 
καν, εκτεύς7 ^^μίεκτον, μέδιμνος, φρϋγετρον, φ τάς χά~ 
χρνς ^φρυγον, κοδομεία, καΐ κοδομεΰτριαί, αϊ φρΰ- 
γονβαί. Σόλων δε καϊ τάς νΰμφας Ιούΰας επί τον 
γάμον 'εκελευΰε ψρύγετρον φερειν όημεΐον. 

15 Περί ήμελημενου χωρίου ονομάτων. 

*Επϊ ήμελημενου χωρίου, αΰπορον, άΰ'/.αφον, ά- 
βωλόκοπον, ακανθώδες, ακανθών άνάπλεων , τρφό- 
λων, κνίδών, άΰπαλά^ων, χονίζης, χουνίδων, θάμ- 
νων t άγρώ(3τίδος. α δει ΙΙορΰττει,ν, επιχαίευν ^ επίτ 

^φλέγείν^ επι^ράττειν , πυρπολεΐν. 

* Λάχανων ονόματα. 247 

Θριδακίνη, ράφανος. rj χράμβη δε ούτω καλεί- 
ται, rjv δε οί πολλοί ράφανον χαλοϋϋι, ραφανίς. χαϊ 
παρά Ήροδότω δε, εΐδος ραφανίδος , ΰυρμαία, κιννά- 

26 ρα, πράϋον , χρόμμυον, ϋκόροδον, ΰελινον, μαλάχη, 
τεύτλον , χορίαννον, άϋπάραγγος. άΰπαραγγίς μεντοι 
6 άκανϋίαξ λέγεται, όρμενος δε 6 ήμερος, 6 από της 
κράμβης Ικκαυλού μένος, γογγυλίς, κο^.οκνν&η, πυροΙ, 
κρι&αι, όΰπρια, χατερικτα, ψαΰίολοι, φακή, χυαμοι, 

S0 ωχροί, δόλιχοι, λάθνροι, χνίκος, ερεβιν^Ός, ροόΰτρα- 
χοι, άράκη, χΰμινον. Άπό μεν χρι^ών, λέγεται πτν- 
ΰάνη, και ά?^φιτα. άπό δε ϋίτου , χόνδρος, χαϊ ΰε- 
μίδαλις , ζειά , ΰτ^ΰαμα , χεγχρος , μήκων , λΐνος , αμυ- 
L•ς, άρτος. 



70 Ι. 248. 

248 *ΠερΙ αρτον ν.αϊ οϊνον. 
Ερΰζ 8β χεγχοίδίαζ άρτος , 'ΛΒγχρίαξ^ καΐ ομιλί- 
ας, χαϊ όβελίτης, καΐ αρτονς κολάβονς, ά%άρη Η 
χαγχρνδίον, πανοβπρία^ πνριάτης, το νπο των πολ- 
λών λεγόμενον πυρίεφ&ον. είτα, χρίμνα, μάζα, κολλυ-5 
ρα, βτέμφνλα, χυρίβια^ α λέγεται των πυρών τα φαυ- 
λότατα. Οίνος γλυκύς, ηδύς, επαγωγός, πότιμος, άν- 
ΟΌβμίας. ό δ' άλλος j δεντερίας, εξεΰτηχώς, τροπία?, 
εντροπίας, όξινης. 

249 * Περί βουκολίων, ποιμνίων χαΐ των κατ' αυτά. ίο 

Μέρη δ' αν εϊη τών κατ' αγρούς, βουκόλια, αΐ- 
πολια, ποίμνια, και ου μεν οι βόες ΐϋτανται, βούΰτα- 
%μα, βοαΰλια, βουοτάϋεις. ου δε αί οϊς και αίγες, 
αυλή, και ΰηκός. και ό μεν βουκόλος^ και βουτρόφος 
αν λίγοιτο, και βουφορβός. ώΰπερ και 6 ύποζευγνύς 15 
αυτάς, βοηλάτης. 6 δε τών προβάτων ηγεμών, ποι- 
μην. ώόπερ 6 τών αιγών, αίπόλος. οί δε πάντων τών 

250 τετραπόδων, νομείς. *" Προβάτων δε και αΙγών τάς 
ηλικίας 6 ποιητής διακρίνων, προγόνους, κάί μετάϋ- 
ϋας, και ερβας ώνόμαΰε. κα?.εΐται δε τών μεν βοών 20 
τα νεα μόΰχοι. τών δε προβάτων, άρνες. τών δε αΙγών, 
Ιριφοι. 6 δε τών αΙγών ηγεμών, τράγος, τών δε όΐων, 
κριός, κάί κτίλος. τών δε βοών, ταύρος. Και τα μεν 
ρήματα, νέμειν, ποιμαίνειν , αίπολεϊν, Ιπι νομάς εζά- 
γειν. καΐ οϋ&ατα μεν οφριγώντα ερεΐς, όταν πληρεις^^ | 
γάλακτος ώβιν οι μαΰτοί. το δε ελκειν άπ αυτών γά- \ 

251 λα, βδάλλειν, και άμελγειν. *' Ερεΐς δε, τυροκομείν, τιτ 
ροκοπεΐν, καϊγαλουργεΐν, καίγαλακτουργεΐν, κάΐπηγνύ- \ 
ναι γάλα, και τρίφειν, και ϋυνιΰτάναι. το δεφαύλον τοϋ 
γάλακτος, ορρός, τα δε αγγεία, γαϋλοι, ΰκαφίδες, τυ-30 
ροκομεϊα, ταρβοι, τυροψορεΐα, καϊ ταλαροί. ΰυβώ- 
της δ' ερεΐς, καϊ ϋυβωβία, και ϋυφεοι, και ΰύφοι, 
και χοιροκομεΐα , ερεγμός νών. χοίροι, βύες τέλειοι, 
νες άγύλακτοι, και, γαλα&ηνοί, και δέλφακες τα ο-φί- 
γόνα, καϊ μετάχοιροι. 35 



Ι. 252. 71 

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι Γ. 

* Περί «ρο'τρου μερών. 252 

Τούτον το κατόπιν, hj?.ov όρ&όν , ον εχεται ό 
άρότης, εχετλη χαλείτκί. αντό δε το κοίλον «ντον, 
5 καθ' δ την χείρα εναρμόζει, χειρολαβής, ον δε εμτ- 
πεπηγεν ή εχέτλη, άλνψ ω δε 6 ζνγός ενήρμοδται, 
έλνμα. το δε άρουν ΰιδήριον, νννις. ης το άκρον 
νύμφη. 6 δε ρνμός, ηρμοβταί εχ τώνδε. το μεν ε- 
πιχαμπες αντον, ω νποτείνεται το ΐλνμα γεγομφω- 

ΙΟμενον, γύης. το δε μετά τον γύην, ίβτοβοεύς. το δΐ 
τέλος αυτούς το μετά τον ζνγον , κορώνη. ο δε πλα- 
τύς Ιμάς, 6 τώ ζνγώ παρακα&απτυμενος, εχέβοων, 
η μεΰόβοιον , και μεύάβοιον καλείται, καταλαμβάνον- 
ύι δε αντον ^ όταν ττεριειλώΰιν εις το τον ζυγού τρύ- 

15Λημα^ κερκίδα ^νλίνην εμβαλόντες, η καλείται έμβρν- 
ον, η Ενδρνον. 

Κ Ε Φ Α Α Α Ι Ο Ν υ. 

*ΠερΙ αμάξης. 
'Αμάξης μέρη, άξων, τροχοί, κλίμαξ, το πρόμη•255 

20Jf£S ξνλον το νπερ τον άξονος εκ τεΰϋάρων Οννεΰτη- 
κός, και μέβας ράβδονς, τίρόϋ&εν μεν πλείονς, οπν 
6%εν δε ελάττονς έχον. εν μεβ€ρ δε τήννπερτερίαν εν- 
ηρμοβμενην, ης τα εκατέρωθεν τίλενρά, &αιροΙ καλούν- 
ται, δεξιός, και άριϋτερός. νποπεπηγε όε αύτοϊς ξύ- 

25 λα, α και &αιραΙα ονομάζονται, οίς εφαρμόζονται oi 
άμαξηποδες, αφ' ων 6 άξων έλκεται ΰτρεφόμενος. τα δε 
εφεξής τω άραατι, ζνγος, ρνμός, ζενγλη, άκροζνγιον, 
χαϊ τα τοιαύτα. 

ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ ΙΕ. 

S0 * Περί μελ^ϋόών. 254 

Έρεΐς δε μελιού ών . εΰμος, και 6μΐμ>ος , το πλή- 
θος τών μελιϋΰών δ δε τόπος, ϋΐμβλα, χαϊ ύίμβλοι. 



72 Ι. 255. 

Τό δε ^ργον^ μελίττονργεΐν. ]3λίττειν ίε, το χαΛνίζειν 
τάζ μελίττας, καΐ ποιείν άναχωρεΐν. Ό δε άρχων τοΰ 
ΰμήνονς, ήγεμών, καΐ βαΰιλενς^ ω τό παν έπεται, τα 
δε εγγόνα y ΰχαδόνες. τό δε άργον αυτών ϊ%νος^ κη- 
φήνες, τα δε αγγεία ^ κντταροί. 6 δε ήχοζ, βόμβος.^ 
χαΐ βομβεΐν, τό ήχεΐν. τό δε κέντρον, ουκ. ενψορον. 
τά δε έργα, χηρία, μελί, μελίκηρα. εΐβΐ δε ν,αι ϋχα- 
δόνες εδώδιμοι,. 

255 *"Εμελλον χαΐ χυνηγετυκά προ6τι%ίναι^ κα\ άλλα 
Ιπ άλλοις, χαΐ πολλά επΙ πολλοίς. άλΧ ώς μη εΙς πλεον^Ο 
άτίοτείναιμι το βιβλίον. οΐμαι μεν χαί ΰε εκ παραδείγ- 
ματος την επίνοιαν λαβόντα, κατά την νφηγηβιν του 

ι λόγου τα λοιπά άνερεννηύειν. ει δε βούλει, χάκεϊνα 
προ6θ•ήΰω. 

Το παρόν βιβλίον πρώτον εκ &εών άρξάμενονίβ 
εις γεωργίαν παύεται, τό δε δεύτερον περί ϋώματος 
αν&ρώπου χαϊ πάντων τών εν αύτώ φανερών τε και 
αφανών μορίων όνομαΰίας διαλαμβάνει. 



ΗΟΥΜΟΥ nOAYJEYFiOY^ Β. ι 



'Ιούλιος Πολυδεύκης 

Κομμόδω Καίΰαρι χαίρειν. 

C/(jct μίν Λαρα τοις την άχριβή φωνην ϊχουόι των 
δάν&ρωπίνων μελών ην ενρεΐν, ταντκ δε παρ' εκείνων 
εξειν ϊμελλον. Λολ?.ά δε καΐ οί τω περιπατώ ΰννή^εις 
ίμηννον ημΐν y αντοί τα παρ' αυτών ^ και χα παρά 
των ιατρών ά&ροιΰάμενοι , παρ' ων και ημεΐς τινά 
τούτων 6χ/νελεξαμεν. *ών γαρ μετά την πεΐραν γνώ-2 
10 ΰις , τούτων ή χρεία παρά τών πείρα γνόντων αναγ- 
καία, τού προ τούτου τοίνυν βιβλίου από &εού Ι^ον- 
τος την άρχην, από άν&ρώπων αρα το δεύτερον άρ- 
χεται, φράβει δε τά άν&ρώπου πάντα μερη^ και οπη 
εκαΰτα, πρώτον τάς ηλικίας ερεϊ. 

15 *ΚΕΦ ΑΑΑΙΑ ΤΟΤ JEVTEP ΟΤ S 
ΒΙΒΑΙΟΤ. 

Μ τε ανθρώπων ήλικίαι καΐ τά ονόματα. ά. 

Τά προ της γενεύεως και τά μετά την γενεϋιν. β'. 
( Τά άν&ρώπων μέλη τε και μέρη. γ'. 

20 Τ« τε προφανή και τά ένδον. δ'. 

Ή τών εφ' εκάβτον μέρους γιγνομενων ονομάτων 
πλείϋτη χρήύις. ε. 



7i II. 4. 

4 "ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ν Α. 

At re ανθρώπων ήλί,κίαι χαΐ τα όνοματ«. 
Έχτά Β,Ιΰιν ηλικίαι καθ•' '^Ιπποκράτην, πρώτη, 
ατΐο ενός εως επταετούς, δευτέρα, από επταετούς έ- 
ως τεόΰαρεΰχαιδεκάτον. τρίτη ^ από τεβϋαρεβκαίδεχά-^ 
του εως είκοβτού πρώτου, τετάρτη , από είκοβτον 
πρώτον εως είκοΰτού ογδόου, πέμπτη , από είκοΰτοϋ 
υγδόον εως τριακοΰτού πέμπτου, έκτη, από τριακο- 
6τον πέμπτου εως τετταρακοϋτού δευτέρου, εβδόμη 
άπό τετταρακοβτοϋ δεύτερον εωςτών τετταρακονταεν-^^ 
νέα. ή μεν πρώτη y παιδίον. η δευτέρα, παις. η τρί- 
τη, μείράκιον. ή τετάρτη, νεανίΰκος. ή πέμπτη, άνήρ. 
ή εκτη^ γέρων, ή εβδόμη, πρεββύτης. 

5 * Περί των του άν&ρώπον μερών. 

Έρεΐς ονν τό βΰνη^ες, άνθρωπος, άν^^ρώπινον,^^ 
άν0•ρωπί6κος, ανθρώπων, άν&ρωπίχόν, άν&ρωπίνως, 
άν&ρωπίκώς, άν^ϊρωποειδές. και ανθρωπεία τέχνη, ως 
Θουκυδίδης, καΐ άν&ρωπίνη φύβις, ως Πλάτων, άν- 
&ρωπίζεταΰ, φηϋΐν Άριΰτοφάνης. τό δε τού άν&ρώ- 
πον δέρμα άν&ρωπήν Ηρόδοτος καλεί, προβήκοί ό'20 
αν άνΟ^ρώπω, φιλάνθρωπος, φιλανθρωπία, φιλανθρώ- 
πως, φιλανθρωπενεβθαι. απάνθρωπος, απανθρωπιά, 
άπανθρώηως. άπανθρωπενεβθαι δε ουκ έρείς. πολυ- 
άνθρωπος δε και πολυανθρωπία, και ολιγανθρωπία. 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ Β. 26 

* Περί ανθρώπου άπό τοκετού αυτού μέχρι και 
εΰχάτου γηρως. 

Έρεΐς ά' αν, ΰπέρμα, κα\ ΰπορά. και ΰπεΐραι, και 
άρόΰαι, και κατ^βαλείν τό ΰπέρμα. νποδέξαϋθαι, κυ- 
ij6ai, γεννήβαι, τεκεΐν. ϊμβρυον , κύημα, άνεμιαΐον30 - 
κύημα, τρόφιμον, βιώδιμον. τό δε κύημα και κύος 
Άριΰτοφάνης κέκληκεν, 

ητίζ ανονΰ' έφάνη κνος τοϋουτονί. 



II. 7. η 

* άμβλω^ρίδιον φάρμαχον, άμβλυναα^ άμβλώΰαι. καΐ^ 
αμβλωΰις^ ως ΑνΟίας. καΐ αμβλωμα, ώς Αντιφών. 
χαΐ άμβ?.ίϋχειν^ ώς Πλάτων, γέννημα , γέννηβις, ώς 
Πλάτων, γονή, η γεννηόίς, ώς Ξενοφών, τόκος, τίχ- 
5τει, επίτεξ, Ιπίφορος, χαΐ επίτοχος, η τιχτιχός. το- 
χώΰα δε εΐτίε Κρατίνος, άτόχιον φάρμαχον, η ώχυτό- 
XLOV, ώς ^Αριστοφάνης. 

* Περί βρεφών χαΐ ηλικιών. g 

Βρέφος J νεογενες, νεογνόν, νεόγονον, άρηγενες, 
10 άρτίγονον, άρτίτοκον, πρωτότοκον, πρωτόγονον, άρτι- 
τόχιον, χαί τα όμοια, νηπιον, άρτι από γονής, αρτί ' 
εξ άμφιδρομίων. το δε νεογιλες, ij νεογιλαΐον, ει χάί 
*ΐ6αΙος εϊρηχεν, ον δόκιμον. αμεινον δ' αντον το 
παρ' Ήροδότω, νεόγονον. άλλα χαϊ τούτο Ίωνιχόν. 
15 αντοετες, ετειον, διετές, χαϊ τα εφεξής, ετι εν γάλακτι, 
επιμαϋτίδιον y επιμάβτιον, άρτι από ^ηλής, άρτι αχό 
μαΰτον. 

» 
*Περι παιδιών. 9 

Παιδίον, παιδάριον, παιδίΰκος, παϊς^ χονρος , 
ίΟηΐ&εος, ονπω πρυΰηβος. άντίπαις, ώς οί νέοι χωμίτ 

χοί. χαϊ παλλάκια, εΐρηκε Πλάτων ό χ ωρικό ς. λ r^^^^OjJc^ 

Περί μειρακίων. 
Μειράχιον, έφηβος, άρτι εξ εφήβων, τούτον δε 
25ί<αί άφειμενον ώνόμαζον, και περνϋινόν, εφηβον άρ- 
τι, ερεΐς δε χαϊ άρτι ήβάύκον , χαϊ άφ' ήβης γεγο- 
νός, το γάρ πρω^ήβης ποιητιχόν. έ'τι μειρακίϋκος, 
μειρακνλλιον. χαϊ βονπαις παρ' Ευπόλιδι. 

* Περϊ ανδρών. 10 

S0 Είτα, αγένειος, λειογενειος, Ιονλφ νέον ύπαν%ών, 

παρά τα ώτα κα&ερποντα τον Ιουλον έχων, ή περϊ 

την νπήνην άνερποντα. νπηνήτης, εν ηρι τής ώρας, 

εν άκμy , εν αν&ει. είτα, παρην%ηχώς, παρηβηκώς. 



w II. 11. 

ίίψηβος, (χφηβηκώ£ί άJtηv^t'ηκώs , εκ μειραχίων εΙς 
ϋνδρα ηαραγγείλας, άνδριζόμενος, εντ£?,ης την ηλι- 
aCaVi 'ένακμος. εν τω μεόενοντι, των ηλικιών ^ iv τ^ 
οίορνφϊΙ των καθ"' ηλικίαν άναβάΰεων, εις ανδρών ηλι- 
οιίαν νπαλλάττων. γενειών^ γενειάΰκων, Λωγωνοξνπο-^ 
Λίμπλάμενοζ, η πωγωνίας, ως Κρατίνος, προφερής δε 
λέγεται 6 τω μεν χρόνω νεώτερος ^ τ|; δε ο^ει δο- 
χών τΐρεΰβντερος. βκληφρός δε 6 τούτω ύτιεναντίος^ 
ον και νεοειδή αν εϊποις. Θεόπομπος δε ό κωμικός 
Ιπϊ γυναικός εϊρηκεν αυτό. 10 

11 * Περί νεανίσκων. 

Νεανίΰκος, νεανίας. 6 δε νέαξ, εΐ γαρ χών είρψ 
μενων εΰτίν, άλλα κωμικώτερον αν ύψ το δε τούτων 
7ΐλη&ος, νεολαία, είτα άνήρ 6 την fia;|jtftov ηλικίαν 
έχων, την εκ καταλόγου, ακμάζων, όφριγών, r^viS 
ύτρατεΰΰιμον ηλικίαν 'έχων. εκ της αΛομάχου ηλικίας, 
εκ της αμάχου y εκ της άτίολέμου, εκ της άΰτρατεϋ- 
του, νπερ τον κατάλογον, ύπερ τά εξηκοντα γεγο- 
νώς ετη. 

12 *ϋερΙ μεΰηλίκων. 20 
ζίημηγόρου ηλικίαν ϊχων, τιροτιόλιος, ντίοπόλιος, 

μεϋαιτΐόλιος , μεΰήλιζ, τΐολιός. το δε πολιοκρόταφος 
ποιητικόν. ώμογέρων, πρεββύτης. οΟ^εν και πρεΰβεΐα 
γέρα, τά τοις πρεΰβυτεροις διδόμενα. και το κατά 
Λρεββυν, το κα&' ηλικίαν. ο καΐ Λρεΰβύτερον. και 25 
πρεΰβεύειν, το τιμάν ηαρά Πλάτωνι. και το, ονδεν 
Ιότι ηρεΰβύτερον, αντί τον, ούδεν τιμιώτερον. 

13 * Περί γερόντων. 

jt Γέρων, Λρόγηρος, γηραιός, ως Θουκυδίδης, χαΐ 

Αντιφών. Ιβχατόγηρως, βα&ύγηρως. και το (?W£-30 
δριον αυτών, γερουσία, και γεροντικά λουτρά παρά 
Πλάτωνι. γεροντιαία ηαλαίότρα, γερόντειαι παλαΐ- 
ότραι Λαρά Άρτιύτοφάνει. τους δε γέροντας καΐ 



II. 14. 77 

γεραιτερονς 6 ίΕ^ενοφών είΛε. Πλάτων δε εϊρηχέ τίνα 
και γεροντοδιδάβκαλον. τΐροβηχοί δ* αν τω γήρα 
χαΐ το γηροτροφείν^ γηροτροφεΐβ&αί^ γηροχομεΐν, γψ 
ροτροφη9ηναί , εγγηροτροφ7]0•ήναί. * καΐ γηροτρόφοί,\4 
δκαΐ εγγηράναι, καΐ χαταγηραναι. 'Τπερίδτ^ς δε χαΐ 
γηροβοϋκεΐν εϊρηκε. καΐ "Αλε^ΐζ γηροβοϋχυΐαν είπε. 
Ξενοφών δε την άγηρατον δό^αν. 'Ττΰερίδηξ δε τον 
άγηρατον χρόνον. Σοφοκλής δε τον άγήρω. χαΐ 
Πλάτων τον άγήρω κόβμον. Ενριπίδης δε χόΰμον 
Ιοάγτ^ρω^ χαΐ άλλου πολλοί. Θουκυδίδης δε τον άγή- 
ρων, ως χαϊ Ευριπίδης την άγήρων άρετήν. και ^η- 
μοό^ενης τιμάς άγήρως. 

*ΈπΙ παλαώτητος. ^5 

Έρεΐς δε, πολυετής, μακρόβιος, μακροβίωτος y \^jΛ.^/yηytJυ> 

ISxai μακροχρόνιος. Πλάτων γαρ εν Τιμαίω λίγει, ματ> 
χροχρονιώτερον. λέγοιτο 0' αν καθ' 'Τπερίδην χαϊ 
ΙπΙ γήρως ούδω, επΙ δυΰμαΐς βίου. ώς ύποφέρεϋΰ'αι 
την γλώτταν, ώς ΰυγκεχύΰ^αι το φλέγμα εις άΰάψει- 
«ν, ώς παράφορον είναι την φωνήν, ώς λελύβ&αι τω 

^χεΐρε, ώς ακρατή είναι δια γήρας, ώς ύποτρίμειν τω 
ηόδε, ώς ύπολιϋ&αίνειν , ώς είναι παράφορους, *ούΐβ 
ύταύίμους, ουκ εΰΰτα&εϊς, απάγεις, ϋφαλερούς, αβέ- 
βαιους, και τα όμοια, έπεται δε αυτοϊς χαϊ τά κω- 
μικά ΰκώμματα, χρόνος, χρονικός, χρονόληρος , πρεΰ- 

25βντερος χρόνου, νωδογίρων, τυμβογέρων, μακκοών, 
ααραβοών, παρανοών, παραγεγηρακώς , παραφρόνων, 
Ιξεΰτηκώς υπό γήρως , παρακεκινηκώς ύφ' ηλικίας, 
Λαραλλάττων, νπερ τάς ελάφους βεβιωκώς, η τάς κο- 
ρώνας, η ταΐζ νΰμφαις Ιΰήλιξ, και τά όμοια. 

S0 * Περί %ηλειών. 17 

^ΕπΙ δε των %ηλειών τά μεν πρώτα μέχρι τον 
παιδαρίου κοινά, και γάρ τούτο χοινόν άμφοϊν, &η- 
?.ειών τε καϊ αρρένων, τά δε εφεξής, παιδίϋκη, κό- 
ρων, κόρη, χορίβχιον. το δε χοράβιον ευτελές, ώϋ- 



78 II. 18. 

XiQ χάί το χορίδίον. καΐ ηράγμα δί, κορίχιον. κορι- 
χόν ερεΐς το παρΟ^ενίχόν ^ ει χαΐ μη λίαν δόχίμον. 
Φρνηχοζ δε τάς νέας μεν αμφήλικας λεγεί^ ηΰαν 
δε καΐ γυναικών άμφήλικες. Φερεκράτης δε, την γε• 
ραιτεραν, άμφη?,ίκε6τάτην. ώς και Κρατΐνοζ, άμφή-5 
λικα γέροντα, ερεΐς δε, παρθένος, ωραία γάμου. 
ί8*'/4ριβτοφάνης γαρ, κυαμίζειν τάς άκμαζοΰϋας εφη , 
αλλαι δε κυαμίζουϋιν αυτών, ήγουν προς άνδρας εΐ- 
ϋϊν εκπετηΰιμοι ϋχεδόν. μείραξ, μειρακίϋκη, άγαμος, 
επίγαμος , νεόγαμος, γυνή ηνδρωμενη, κυδρουμενη,ΙΟ 
άνδρΐ μεμιγμενη, νέα, άκμάζουϋα νεάνις, άφηβηκυία, 
παρηβηκνΐα, προς γήρας ρέπουόα, γρανς. και ώς 
Ίϋαΐος, γεραιτέρα, γραία, καϊ ώς Θεόπομπος 6 κω- 
μικός, πρεΰβϋτις, φίλοινος, με&νοη, οίνοκάχλη, κο- 
χώνη. τα δε λοιπά , τα αυτά τοις άρΰενικοΐς. οίον , 15 
έϋχατόγηρως, βα^ΰγηρως, καϊ τά όμοια- 

19 * Περί ρημάτων έΰχηματιϋμένων άπο ηλικιών. 

'Ρί'ΐματα δε των προειρημένων, κύειν, κυΪ6κεϋ&αι. 
ΙπΙ των κνονβών γαρ καϊ τούτο Πλάτων εταξεν, εί- 
%ών εν Θεαιτήτω, κυϊΰκομένη. τίκτουβα. κνεΐβ&αι, γεν- 20 
νάϋΟ'κι, τίκτεβ&αι. εις εφήβους τελεΐν, παιδεϋεβ^αι. 
τάχα δε καϊ το παίζειν, καϊ η παιδεία, καϊ το παί-^ Ι 
δειον μάθημα παρά Πλάτωνι. καϊ ό παιδαριώδης 

20παρά Νικοχάρει. * καϊ τά παιγνιώδη παρά ^ενοφών- 
τι. καϊ η παιδαγωγία παρά Πλάτωνι. ΈρεΙς δε και 25 
νβάν, καϊ ηβάόκειν, καϊ εις μειρακίων ηλικίαν έξαλ-, . 
λάττειν, ακμάζειν, ϋφριγάν , νεάζειν , νεανιεύεβ&αι,•. Ι 
Ξενοφών δε καϊ νεανιΰκεΰεβ'όαι εφη. Άριΰτοφάνης d#; Ι 
νεανιεύεϋ&αι το τολμάν εφη. αφ' ου Αυβίας το 
νεανιευόμενοι , καϊ νεανίαι. άνδρίζεΰ&αι δε Άρΐ6το-3θ 
φάνης είπεν άνδροϋό&αι, καϊ άνδριζόμενοι ' Τπερίδης. 
ο&εν ανδρείως, καϊ άνδρικώς, ώς Πλάτων. ο%εν άν- 
δρικώ χορω, ώς ΊβαΙος. και Ίϋοκράτης, άνδρωδώς 

21 εναρι^μεΐϋ^αι τω καταλόγω. * είτα , παρηβάν, άπα^ 
&εΊν, εις γήρας προχωρείν, λευκαίνεΰ&αι την τρίχα,^ 



II. 22. 79 

αολιονϋ^αί, yriQccVy γηράΰχει,ν, άΰ9ενεΐν, ντίονοϋτεΐν^ 
naQoXie^aivBLVy νΛοτρέμείν, άχρατώς 'εχειν αυτού, πα- 
ρ^ωρήβ^αί τα μέλη, ?.ελύ6&αί τά άρθρα, παραγηράν, 
Λαραν&εΙν, άλλοφρονείν, παραλλάττειν , εξεβτψ,ίναι, 
δμαίνεό&αι, παραφρονεΐν. καΐ τά αλί.α τά άπο τών 
είρημενων ονομάτων δυνάμενα ΰχηματίζεΰ&αι. 

ΚΕΦ ΑΑΑ10Ν Γ. 

* Περί τών μερών τών εν τώ ΰωματι. 22 

Τά δε τών μερών ονόματα, τρίχες, τρίχωΰις, τρί- 

10 χώμα, κόμη, χαίτη, λάχνη, χρηΰτέον γαρ τω ονόματι,, 
χάν ποίηηχόν. Φόβαι δε, χαϊ έ&ειραί, χαΐ βμήριγγες^ 
χαϊ ελιχες, χοΐζ μετροΰς προΰήχουΰι. γίνεται δ' απ 
αυτών ονόματα, ειίθριξ, εϋτριχος, χαλλίτριχος, εν%ν- 
θριξ. χαϊ άπότριχεζ, οί ανηβοι. *τετανό&ριξ, ουλοθρ^Ι, 2S 

15 ουλοκα'ρι^νο^. χαΐονλότριχος χαρ Ήροδότω.Άρχίλοχος 
χαϊ άναΰτρί-φας τρίχουλον εϊρηχεν. ^ΑττιχοΙ δε οΰ- 
λαξ λεγονβι τάς τρίχας. ον/Μχόμος μίντοι, είρηται 
Λαρ' *ΑλεΙι,δι χαϊ Φερεχράτ]]. ονλοχεφαλος. ούλοχί• 
χιννα δε Τελεϋίλλα εϊρηχε. τον δε τοιούτον 6τραμ- 

^ βολοχομάν Σοφοχλης ώνόμαϋεν. αμφω όέ μοχθηρά 
τά ονόματα. 

*"Ορα τά δίά τριχών εχφερόμενα. 24 

^Από μέντοί τών τριχών , τριχίαι ίχ&ύες, χαϊ τρι- 
χάδες. χαϊ νϋτριγίς, η μάΰτιξ. χαϊ τριχοβρώτες, &η- 

Κρίδιόν τι όινόμενον τάς τρίχας, χαϊ τρίχαπτον δέ φα- 
<?t, πλέγμα εκ τριχών. Φιλωνίδης δε χαϊ, ω πώγω- 
νος πολντρίχου, έ'φτ/. φαίη d' αν τις, εϋχομος, εύχό- 
μης, βα&νχόμης , ξαν&οχόμης, μελανοχόμης, χομητης. 
*χομάν, επιχομαν, ενχαίτης, βα&υχαίτης, χαΙτάομοι-25 

30«. άπο δε της χαίτης χαϊ το άναχαιτίζειν. άναΰεβνρ*- 
μενην ϊχων την χόμην, άναφρίττουΰαν. νπερ το μέ- 
χαπον, τώ μεταφρένω περι^ρίονϋαν , περικεχνμένην 
τώ χενοντι. ούχ εύφηχωμένην, ονχ ενδετον. περιόχιζο- 



80 Π. 26. 

μενην τω μετωπω^ η τω μεταφρίνω. τοις ωμοις 7tQo6- 
πηίξονϋαν. Ιξηνεμωμεντιν κατά των νώτων y i} ΙηΙ 
των νότων. 

26 Ι<-γ! ''• '^ *ί7ερΙ φιλών. 

Ψ\λός την κεφαλήν, άποβεϋνλημενος την χαί-5 
την, a&QL^y ακομοζ την κεφαλήν, ακοΰμος, άπερικά- 
λνπτος. την εκ φνΰεως ϋκέπην της κορυφής άποβαλ- 
λόμενοζ• το επϊ κεφαλής χρ^ίΰίμον περίττωμα ζημιω^ 
&εΙς, λειοκάρηνος, άπε^υρημενος. οίον εν χρω κου- 
ρίας, κατά τα φνλλορροοϋντα των δένδρων άπαν- 10 
^η6ας, η τριχορρυηΰας. άπειΡιλωμενος τάς τρίχας, 
φάλαντος, άναφαλαντίας , φαλακρός, γυμνός τών τρι- 
χών, ψεδνός κα^' "Ομηρον, και τα όμοια. 

27 * Μέρη τριχών. 

Πλόκαμος, πλοκαμίς. άφ' ών και αί τοϋ καηνοϋ 15 
περιΰτροφαΐ παρά τοις ποιηταΐς πλόκαμοι, βόϋτρυ- 
χος, βεβοΰτρυγ^ωμένος. αφ' ου καΐ διαβεβοΰτρυχωμέ- 
νον παρά ^Αρχιλόχω. βοΰτρυχίζων. και παρά Άναίί- 
λα Ιβοΰτρύχιζον. εΰπλόκαμος , και εύβόβτρνχος, ά- 
νηρ αμα και γυνή. Φερεκράτης δε, ώ ξαν&οτάτοις2θ 
28βο()τρύχοιΰι κομών, ϊφη. *τούς δε βοότρυχονς και 
κικίννους Άριΰτοφάνης και Εϋπολις χαλεΐ. ους καϊ 
παρωτίδας ώνόμαζον. Κρατίνος δε ότημονίας κικίν- 
νους είπε, τους ϋτημονι ομοίους υπ' Ιΰχνότητος. Φε- 
ρεκράτης δε τους γυναικείους πλοκάμους, πλοκάδας 25 
καλεί, τάς δε βυνεΰτραμμενας τρίχας μετά ρύπου, 
ϋτόρ&υγγας ή κωμωδία καλεί, και μην όπιβ&οκόμαί 
μεν Εύβοεΐς, άκροκόμαι δε Θράκες λέγονται. 

29 *ΠερΙ χουράς χαί τών χατ αύτην. 

Κούρας δε είδη, κήπος, ΰκαφίον, προκόττα, πε-^ο 
ριτροχαλάτη. προκότταν δε φαΰιν είναι όταν τις τά 
πρ06&εν κομα, οίον τά προ της χοττίδος. Δωριείς 
Sh την κεφαλήν οϋτω χαλοϋόιν. οί δε ονδε χουράν 



II. 30. 81 

oiovTat Hveci την Λροκότταν ^ άλλα αντάς τάς vnkg το 
μέτωπον τρίχας. Φλέγον δε χάί ηρός φ&οράν^ η 
φΰ^είρα κείρεΰ&αί την πεν^ιμον κουραν, og Ενβου- 
λος ό κωμι,χόζ. εχαλεΐτο δε τις )ίονρά χαϊ Έκτόρείος 
5 κόμη. χερΙ ης φηΰιν ^Ava^iXaog, την Έκτόρεων την 
εφημερον κόμτγν. * Τίμαιος δε την κονράν ταντηνΒΟ 
ΛροεβτάΙ^αί μεν δεΐν περί το μετωηον λέγει^ ηεριχε- 
χΰό&αι δε τω τραχηλω. ^ρεφον δε τίνες εχ πλαγίου 
κόμην, η κατόπιν, η νπερ το μέτωπον, πoτaμoLgy η 

lOO^forg. καΐ ώνομάζετο πλοχμός, η ΰκυλλνς^ η ΰειρά 
τριχών, την γαρ κοϋύμβην ουκ αν προΰοίμην. χο- 
ϋύμβη δ' ονχ Άττικόν, αλλά μα?2ον ό κρώβνλος. ε- 
καλεΐτο δε τι και πηνηκη, και προκόμιον προΰ^ετόν^ 
ον γυναιξί μόνον y άλλα και ανδρών ο Ινδεώς τρι- 

15χών έχοντες, εΙς κόμης λόγον πράττονΰι. τον d' αυ- 
τόν και εντριχον ώνόμαζον. * 01 δε περί την κόμην^Ι 
χειροτεχναι, κομμωται, και κομμώτριαι αϊ γυναίκες. 
οί δε και κεροπλάϋτας αυτούς εκάλεβαν, οτι κέρας 
■η κόμη. ο και "Ομηρον δηλοϋν τίνες ϊφαύαν, είπόντα 

20 τον Πάριν, χέρ' άγλαόν. 6&εν κ,αΐ παρά Σοφοκλεΐ, 
όρ^όκερως φρίκη, οίον όρ^ό&ρι^. χάί χέρας βοός, 
την τρίχα. εν%ετη6αι δε ϊλεγον τάς τρίχας , χαϊ το ύ- 
πόΰπειρον, είδος τριχών πλέγματος, ώΰπερ καΐ ύκεΐ' 
ρα. ου μην ούδΐ των ιωνρίων χειροτεχνία έ'ξω της 

25 κεφαλής. 

* Περί κουρέων και των εργαλείων αυτών. 82 

Τους δε κουρέας καϊ %ορ6ωτηρας Ικάλουν. ων 
τα εργαλεία, κτένες, ξ,υρόν. ή δε &ηκη, ξνρο&ήκη, 
η ξ,υροδόχη παρά Άριΰτοφάνει καλείται, καϊ μαχαιρί- 
ΒΟδες, ας καϊ κουρίδας ώνόμαξον. δια τοντο και κόρϋας 
< τίνες έκάλεβαν τάς τρίχας, δια το χείρεϋ^αι. ελεγον 
δέ τι οί κωμωδοί κάί κείρεϋϋ'αι διπλ^ μαχαίρα, επϊτών 
καλλωπιζο μένων, την δε μάχαιραν ταύτην καϊ ψαλί- 
δα κεκληκαϋιν. * άχαρες μέντοι το μικρόν λέγεται, SS 
S5o δια ΰμικρότητα ουκ ϊϋτι κείραι. ο^εν χαϊ άχαρης 
PoUux Vol. Ι. F 



82 II. 34. 

καιρός f χαϊ πλους άκαρίαΐος, ό βραχύς y χαρά /ίημο- 
ϋ^ίνει. καΐ κείρ«ν, ϋείρε<ί%•αι, «ουρά. καΐ «Λοκεκαρ- 
μενον, ως ^Τπερίδης. χαϊ «Λοκαρτεον, ως Εϋηολις. 
καΐ τίονριαν δε το χσμάν ελεγον, από τον δεΐβ^Μ 
ίζονράς. ώΰΛερ χαΐ χονριών, ό ανχμών^ χαϊ χομών.Β ι 
εν χρω χονριδίοιΰιν , εν χρω χεχαρμενοι. Λαρακόμονς 
δε τους χομώντας ϊλεγον οί χωμιχοί. Φερεχράτης δε, 
εν χρω χουριώντας, χαΐ ανχμεΐν δε την χόμτ^ν "Ομψ | 
ρος λέγει, 

ανχμεΐς δε χαχώς, χαϊ άειχεα e66au 10 

$4* χαϊ αΰχμάν, Φρύνιχος δε 6 χωμιχος ανχμάς εφη. 
ανχμηρόν δε τον τοιούτον χεχληχε ^Βνοφών, ώς Πλά- 
των ανχμηρότατον. επϊ δε τον εναντίον "Ομηρος, 

λιχαροί χεφκλάς, χαϊ χαλά ηρόβωχα, 
ίχτενιΰμένοι μεν εϊρηχεν 'Αρχίλοχος , χαϊ Άναίίλκος, 15 
'ημείς δε χτενίζομεν Τελίΰιππον οΐχόΰιτον. '^ριβτο- 
φάνης δε, λονδηβ&ε χαϊ χτενίΰηβ^ε χρος τον ηλιον. 
διεχτενιβμένον δε ερεΐς, χαϊ χτενίζειν, χαϊ άχτενιύτος, 

85 wg Σοφοκλής. * ελεγον δε χαϊ χεψαλήν περί^ετον, ώς 
Άριϋτοφάνης. ώς αν εΪΛοιεν οί νυν περι&ετήν ώ6περ20 
χαϊ περί&ετον χόμην. χαϊ παραλελεχ&αι τάς τρίχας^ το 
τάς τιεριττάς άφαιρεΐ6&αι, ο&εν χαϊ παρά Φερεχράτει, 
αβμηκτος, άπαράλεχτος. χαϊ παραπλέχειν τάς τρίχας, 
χό άναπλεχειν. χαϊ παραπεπλεγμενη Ά&ηνά, ή άναπε- 
πλεγμενη. χαϊ ετΙη^ΰα6^•αι δε την χόμην, το χαταχρώ -ZS 
6αι ελεγον, χαϊ την χόμτμ/ η-ψηϋατο. ελεγον δε χαϊ 
ξαν&ίζεϋ&αι την χόμην, χαϊ μελαίνεδ&αι. χαϊ μέλαβμα, 
%6 της χομης βάμμα. 6 δε 'Απόλλων , άχερΰεχόμης. 

ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ J. 

S6 *Περϊ χεφαλης χαϊ των εξω φανερών αντης 

μερών. 

'Τπόχειται δε τ^ χόμ\], χεφαλη, χαϊ δέρμα ελα- 
φρόν τε χαϊ χονφον επιτε&ειται χαταχεχεντημΐνον , y 
φηύι Πλάτων εΙς την τριχών Εχφνΰιν. χαϊ ώϋπερ φν- 



ΙΤ. 87. 83 

τα τας TQixag Ιχάρδον τω Ενδο&εν πνευματι• *"' ""^^ 
μεν Ονμπαν όϋτονν^ καλείται χεφαλης χντος. rJQμoΰ- 
ται δε L• όνμβολών^ αϊ χαλοϋνται ραφαΐ, tcqiovov 
δίχνν 'ώδοντωμίνων χατά τάξ αροβολάς τε και χοι- 
5λότητας\Βΐζ άλληλας Ινηρμοΰμεναι. *εχάλονν δ' αυτάς^Ί 
Ιατρών ηαΐδες ΰτεφανίτιδάς τε χαΐ λαβδοειδεΐς^ καΐ 
λεπιδοείδεΐς , χαΐ άλλα τοιαύτα ονόματα, χαΐ εφ ιλονεί- 
χονν περϊ τον πλη^ονξ αντών, άτε πέντε χρη τάς 
ραφάς άρι&μεϊν, εϊτε πλείονζ, είτε ελάττονς. πάντων 
10 μεν όμολογονντων ελάττονς είναι τάς των γυναικείων 
κεφαλών ραφάς. 'Ηροδότου δε φάΰκοντος χατά τον 
εν Πλαταιαΐς φόνον εν τοις Περβικοΐζ νεκροΐς εύρε- 
9ήναι κεφαλήν μηδεμίαν ΰχούϋαν ραφής βυμβόληΰιν. 
* λέγει δε χον καϊ "Αρατοζ εν τοις Ιϋίτριχοΐς^ SS 

15 ηδη γαρ τότ' οηωπα καρηατα πολλά μεν αΰτως 

μεΰΰατίης κορυφής μονντ} βυνεέργμενα γραμμ^^ 

πολλαϊ δ' άφραφέες χεφαλαι πάγεν άν^ρώποιϋι. ^ 
xrpf μεντοι κεφαλήν οι ποιηταΐ και κωδείαν καλόν- / 
6ιν, από της τοϋ μτ^κωνος κεφαλής όνομάϋαντες. κα- 
λείται δε το μεν ϋύμπαν, πόλος y κρανίον, καΐ χόγ- 
χος παρά Αυχόφρονι, 

τνπείς βκεπάρνω κόγχον ενθέτω μέΰον. 
*ααρά δε Άριΰτοφάνει ΰκάφιον, 39 

ίνα μη καταγής ΰχάφιον πληγείς ξ,ύλω. 

25 τό δε ίγκοιλον αΰτοϋ, κορυφή y δ χαΐ μεΰόκρανον εν 
τοις Όρφιχοΐς ονομάζεται μέτροις. το δε μεταξύ τοϋ 
Ινίου και τοϋ βρεγματος ΰτεφάνην χαλούΰι. το δε υ- 
πέρ το μετωπoVy βρέγμα, χάί βρεχμόν. το δε υπ' αυ- 
τό προϋχον, μετωπον. τά δε εκατέρωθεν, κροτάφους. 

SOto δε κατόπιν, Ινίον, διότι απ' αυτού αϊ Ινες Ιχπε- 
φύχαΰιν. *η δε τελευταία τών τριχών περϊ την κε-40 
φαλην περίοδος, ϋτεφάνη, και περίδρομος επιxaL•t- 
ται. το δε υπό ταΐς θριξί πάν, κρανίον. τους δε κρο- 
τάφους ϊνιοι και κόρρας χαλοΰΰιν, άντϊ τού χόρΰας, 

S3 ήγουν χεφαλάξ. χαϊ τούτο είναι το επϊ χόρρης παίειν. 

F 2 



Η Π. 41. 

χαΐ "Ομηρον δε αντοΐξ νομίζονόι όυμμαρτυρεΐν, βΙ- 

TtOvtdf 

χόρΰτ^ν ή δ' ίτεροιο δίά κροτάφοιο πέρηβε. 

41 * Νοβηματα κεφαλής. 
Και τά μεν της y.εφaλ'ης νοΰήμκτα^ χεφαλαΙα,5 

χαΐ κεφαλαλγία, -ημικρανία y ϊλίγγος^ ϋ-αοτοδινίαΰίς, 
καΧ βκοτοδινία. Πλάτων δε φηΰιν^ εΰκοτίο^ην y χαϊ 
Ιλιγγίαΰα. χαρηβαρία. καΐ χαρηβαρίκόν χοτόν, η . 
βρώμα, το δε tcolovv το ν06ημα, καρονν ^Ανηφών ψΜ 
φηϋί. χεφαλαλγες ύιτίον^ ως τον του φοίνικος Ιγχε-10 
φαλόν φηΰίν 6 Ξενοφών, χαΐ χαρηβαρί'Λον, το %ά- 
θΌ5, Τηλεκλείδης. το δε νπο με&ης καρηβαρεΐν) χα- 
ρηβαριάν Άριϋτοφάνης. τάχα δε χαΐ το χαραδοχείν εΐη 
«V άπο τοϋ χάρα ηεχοίημένον. χνρίως επΙ των πα- 
ραφερόντων την χεφαλην, ώς μη βληΟ^εΐεν. είρϊ^καϋίΐβ 
δε oi xofuxol χαΐ χάτω χάρα χρεμάται, χαϊ χραι- 
%αλάν. 

42 V * Παρώνυμα χεφαλης. 

τά δε άπο χεφαλης ονόματα, ηεριχεφαλαία, Ιγ- 
χεφαλος, τΐαρεγκεφαλίς , χεφάλαιον. επϊ κεφαλαίων, 20 
6υγκεφαλαιώόα6&αι y ηροβκεφάλαιον , κεφαλίδίον. επΙ 
χεφαλην ώϋαι, ΙτΛ κεφαλήν ΰχεύδειν, ώς 'Τπερίδης. 
ίτερεγκεφαλάν, ώς ^Αριΰτοφάνης^ το ΛαραφρονεΙν. Τά -^ 
δε ά%ο τοϋ κρανίου, κράνος, εΛίκρανον, επυκράνιον, 
χερίκρανον. περίχρανον δε οί παλαιοΐτό ΰτέμμα εχάλουν. 25 
43καΙποτίχρανον, το αροϋκεφάλαιον oi κωδικό/. *^ΛΟ δε 
της χορυφης, χόρνς, χάί κορυφαία, λίγοι δ' αν τις 
εΰχέφαλος , χάί όξ,υκεφαλος , ον "Ομηρος φο^όν λέγει, 
μακροκέφαλος , ώς το περί Αιβύψ) ε&νος. χυνοκεφα- 
λος, ώς το ζώον. εύρυμετωπος , 6 χαϊ μετωπίας όνο- 30 
μαζόμενος, ώς Αλκιβιάδης, εχινοκεφαλον δε Κρατίνος 
τον Περικλεα είπε. Πλάτων δε, μϋ&ον άκεφαλον. ε- 
χ};η9η6αν δε χαϊ δικόρυφοί τίνες, ους χαϊ μακρό- 
βιους νομίζουΰι. 



II. 44. 85 

* 77ερ» των Ιντος χης χεφκλης. 44 

Γό δε ϊν8ον hf ry κεφαλή, εγκέφαλος δίΛλοΰζ 
κκτά όνμβολην, ενρχτνόμενος κατά την βάβίν την ο- 
πι<ί&εν, τΐρονεύων εΙς το πρόϋ^εν. περιειληφαβι δε 
5αΰτ6ν μήνιγγες δυο, ή μεν ενδο&εν «ρν^θ^ροτερα, ή 
όέ έξωθεν (ίτερεωτερίί. κaλoϋvτaL• δε και είλαμ^ίδες, 
διότι περί μνελον είλοννται. νπο δε την του εγκεφά- 
λου βάαιν ή 7caρεγκεφaλls , μυελός Ιγκεφάλω Λροβό- 
μοιος, πλην οϋον εΰτϊ μάλλον εΛίξαν&ος την χρόαν. 

10* Καταλήγει δε εΙς τον κρώτον ϋφόνδυλον, ω ή κε-45 
φαλή περιότρέφεται. καλείται δε κάί εχικρανίς. καΐ 
απ' αυτής 6 μυελός ^ικεν εΙς τους ΰφονδΰλους Ιαι^- 
ρεΐν, οπόταν υπό τοϋ λεπτότατου και κα^αρωτάτου 
της τροφής ο τε Ιγχέφαλος καΐ ή ααρίγκεφαλίς 

Ιδτρεφηται. υγρός δε εΰτιν 6 τοϋ Ιγκεφάλου μυελός 
κα\ άπαγής. αλλ' ούχ ώΰπερ ό των άλλων ξοίων ύυν- 
ίΰτηκώς. * καί γαρ τω εγκεφάλω δωροφορονΰι Tr)v46 
τροφί^ν, τό θ' ήπαρ παρά τοϋ λεπτότατου εν αύτω 
αίματος, καΐ ή καρδία από τοϋ καΟ^αρωτάτου τοϋ εν 

20αύτ•^ πνεύματος. Τό δε υπό τη κεφαλή, μέτωχον^ 
και μετώπιον. αφ' ου και ϊν ΐπποις προμετωπίδιον. 
και τό, μετωπηδόν ha^av τάς ναϋς. και κατά μίτω- 
πον, καΐ αντιμέτωπους, καΐ μετωπον τής φάλαγγος. 
καλείται δε και τό επϊ τοϋ μετώπου δέρμα, προμε- 

ϋτωπίδιον. αί δε Ιν αύτω γραμμαί, ϋτολίδες, κα\ ά- 

' μαρνγαί. *τό δε νπό τω μετώπω, πρόΰωπον, ο μό.'ίΊ 
νον επϊ των ανθρώπων οϋτω καλοϋμεν. επϊ γαρ των 
ξώων, προτομήν, ωϋπερ επϊ των όρι>ί&ων ρύγχος 
και ράμφος. 'Από δϊ τοϋ προΰώπου ονόματα, εύπρόΰ- 

ΒΟωπος, δυβπρόΰωπος, άπρόϋωπος, και τά όμοια, καϊπροΰ- 
ωπεΐον, τό μορμολϋκειον. τό δε αυτό καϊ πρόΰωπον, και 

(' προϋωπίς. ή δε νέα κωμωδία και προΰωποποιόν εΥ- 
ρηχεν, ον ή αρχαία ΰκευοποιόν εκάλει. *τό δε πρ06-4:8 
ωπον, κκϊ προϋωπιον, ωϋπερ καϊ μορμολϋκειον. καϊ 

^προΰωπονττα δέ τι παρά τοις ΆττικοΙς ώνομάζετο 
χι^ύίονν άγγεϊον, ίχίνω παραπλήύιον , περϊ τό ύτόμα 



86 II. 49. 

$χον ΛρύβωΛα λεόντων, ij καΐ βοών. αφ* ών xccl ώ- 
νύμαβτο. το δ' άποκεφάλιβμα y χάΟ'αρβίν αάρας, ρυ- 
-ψιν οδόντων, άποδόντωβιν ελεγον. εξομμάτωβιν , νί- 
■φιν ομμάτων ρντίου. ά7[οπροϋωπίζε6%αί δε, το κα&αί- 
QELV το τίρόΰωηον είπε Φερεκράτης, ονδε άτίοΛρού-β 
ωπίξε69•αι, χνάμοις. 

49 ♦ Περί οφρύων. 

Τα δε τοϋ προΰώπον μέρη όφρύς, οφρύες, καΐ 
οφρύων γεΐϋβα, αί προβολαί. καΐ όφρνβίν άπογειΰ- 
ϋώβαί φηΰίν 6 Ξενοφών, καΐ όφρνων τρίχωΰις. καΐΐο 
οφρΰεξ εηαιρόμεναι , χαΐ δαΰννύμεναι. ν,αί τάζ όφρνς 
αΐρων, ό ύπερηφανοζ, η άναΰπών, ij αΙωρών, η άνελ- 
οίων, η ΰννέλκων, ij άνατείνων νπίρ τα νέφη. χαϊ τάς 
όφρνς δε ΰννάγων, 6 φροντιβτης. μεβόφρνον άέ, των 
όφρνων το μεβον , ο καΐ μετώτΐΐον ώνόμαζον. ελεγον15 
δε καϊ βννοφρνς άνηρ, καΐ γννή. τον δε τοιούτον 

50καΙ μίζοφρνν χαλεΐ 6 Κρατίνος. *καΙ μην παρά τοις 
τραγωδοίς το ΰννοφρνώΰ^αι, επΧ των λνπονμενων. 
ηαρά δε τοΐς ζωμικοΐς το νενειν όφρνάζειν εϊρψαι. 
όπερ "Ομηρος όφρνΰι νενΰτάζειν λέγει, χαΐ όφρνας20 
δε καλονΰι τα άνεχοντα της γης. ηδη δε τίνες των 
Ιατρών τνλονς ώνόμαΰαν ταύτας τάς τρίχας, καλονν- 
ται δε των οφρύων κεφαλαΐ μεν τα προς rjy ρινί 
μέρη, ονρά δε τα προς τοΐς κροτάφοις. παραφνλακτε- 
ον δε οτι χαΐ ΰνναποτίκτονται αύται αί τρίχες, ώ'(?-25 
περ καϊ αί εν βλεφάροις. οΟ^εν μόνων άπέχονται 
ξνρονμενοι τάς αλλάς τρίχας οί τών ΑΙγνπτίων 
ιερείς. 

51 * Περί οφθαλμών. 

Είτα έφεσης, οφθαλμοί, όμματα, όφεις. καϊ τάΒΟ 
άπό τούτων ονόματα, ενόφ^αλμος. καϊ ενοφ9αλμότε- 
ρος, ως Ξενοφών, ενοπτος, όl•,vωπης, όί,νωπίας, όί,ν- 
δερκής. όξνδερκέΰτατον δε 'Ηρόδοτος λέγει, άμβλνω- 
πία. αφ' ης άμβλυωπός παρ' Εύριπίδτΐ' αλλ' ϊότι 



υ. 52. 87 

Λοιηηχώτερον. βίληον δε ό άμβλίχοΛων. οφθαλμ/α, 
Λαραβλώψ, , φολκός, δίύύτροφος, ΰτρεβλός. 6 γαρ 
ΰτραβός iduoxixov. χαϊ oi ύτραβώνΐξ ίν τ^ νέα 
χωμωδία. 

* ^ιαφοραΐ ενεργειών. 
5 "Ιλλος ds νΛο των τιοιψών χαλεΐται^ χαΐ ίλλώ-θ2 
Λειν εν ττ) χωμωδία, το ηαραβλεηειν, καΐ χατιλλάηειν, 
το χαταβλέπειν επϊ χλεναβμώ. χαϊ δεί'δίλλειν ο- 
μοίως το τώ υφ^αλμώ παραβάλλειν. λέγεται δϊ χαϊ 
τανρηδόν νποβλεΛειν. χαϊ άναβλεπειν μεν εις τον ουρα- 
ίο νόν, χαταβλεπειν δε ειςτηνγην. άντίβλέπειν δετώηλίω, 
χαϊ άντωπείν. δνϋαηεϊ6%αι δε το ντίοπτενειν τϊ ίδόντα. 
χαϊ ναωηΐΜ χα ναο τους ωχας των χληγών ϊχνη. 
*χαΧΐϊται δϊ χαϊ ούτω τα. νπυ τονς 6φ^^aλuo■vs 6<5τ«.^^ 
εφ' ών χαϊ τα ρίνη. ταύτα δι χαϊ υΛοψ^άλμια εχά- 
ISkow. χαϊ ηαρωαϊς δε^ τ} χαλουμένη των γυναίων 
προϋωηίς. χαϊ ηαράηια, τα χαρά τους ωπας των Γλ- 
πων προβλήματα , α τίνες χαν^ήΐια χαλοϋβι. χαϊ όχή, 
δι' ης εΰτιν Ιδεΐν. χαϊ ενώπια παμψανόωντά φηύιν 
^Όμηρος τά εντός των &υρών. oi δε τραγωδοϊ ηρο- 
20νωπια, τά προ των &υρών. χαϊ άνώπια, τά ανω, 
άπο των ωηών. * χαϊ περιωπή, ή περιά^ρηϋίς, «§54 
Θουκυδίδης, όπαίαν δε οί *Αττι>χοϊ την κεραμίδα εκά- 
λουν, η την όπήν εΐχεν. 'Ιπποκράτης δε όφ^αλμ&ν ίλ- 
λαίνειν φηβϊ, τον δίάΰτροφον γενόμενον. χαϊ άνίλλω- 
25 μα, το άνάβλεμμα. οΐ δε χαϊ ΐλL•υς τους οφθαλμούς 
^Ιωνιχώς ωνόμαΰαν. ΰι?Λαίνείν δε, το επϊ χλευαβμω 
ΰείειν τους Μρ&αλμους. ο%εν καϊ χό χλευαΰτικον ποίη- 
μα , όίλλος. "Εότι δε άπο τούτων, όραν, »ροοραν, 
ύφοράΰ&αο, καθορατ', ορατή, ορατά, αόρατα, ορών, 
30καΙ όρώμενος, ως ^Βνοφών, χαϊ ^ημοβ^ϊένης, όραμα 
το 9έαμα. * Πλάτων δε χαϊ άνόρατον εΐχεν εν Ti-SS 
μαίω. χαροράν , παρεωράύ^αι, ενοραν, ενεωραχώς, 
παρεωρακώς , περιοράν, ύπεροράν, εφοράν. εκ τού- 
των χαϊ το έφοροι, καϊ εφορεία, χαϊ εφορωμίνους, 
^5 χαϊ εφορώντας, ώς Ξενοφών, χαϊ της εφορείας, ώς 



88 II. 56. 

jiveiccg. Ινορά, καΐ 6vvoqcov. καΐ θεα, χαϊ θεαίίθαί, 
καΐ Ο'έαμα^ χαϊ %ίατρον, χαϊ θεατής, χαϊ όνν&εατής^ 
χαϊ θεωρό?, χαϊ ΰνν^εωρος ^ χαϊ θ'εωρία, χαϊ θεωρι- 
κον, καΐ τά τοιαύτα j δ(ί' αν «λο τοΰ &εά6&αί λεγψ 
ται. oi γαρ ΠνΟ•ώδε, θεωροί y χαϊ ^εωριχή οδός, xalS 
θεωρίδ vuvQy άπο τοϋ προς &εόν όροΰείν, η ορμαν, 
η όδευειν λελεκται. 

66 * L4jcd &έα£. 

'^Slϋaύτωg, %εατ6ν, ά&εατον^ ά&εάτως, χαϊ ονβία 
&εατή φηϋίν 6 Πλάτων, χαϊ &εάτρια, χαϊ βυν^εάτρια^^Ο 
ή παλαιά χωμωδία. εβτι δ' εκ τοϋ βλέτΐειν, βλέμμα^ 
άνάβλεμμα, τίαράβλεμμα,.άτίόβλεμμα, παρά Φρννίχω 
τω χωμικω. Άριϋτοφάνης δε χαϊ βλέπος Ικάλεϋε, 
χαϊ βλεπηβιν. Ικ δε τοϋ βλέμματος, βλεπειν, εμβλε- 
πειν, χαταβλέπειν, παραβλεπειν, νποβλεπείν, άναβλέ-'^^ 
ίτειν, άντιβλεπειν, άποβλεπενν. ^ενοψών δε χαϊ τά 
άναβλέμματα λέγει άντιβλέ-φεις. άποβλεπόμενοι, χαϊ 
άναβλεψ%ηναι. χαϊ περίβλεπτος παρά Ίβοκράτει, 6 
9ανμα6τ6ς χαϊ ϊνδο^,ος. χαϊ άποβλεφ^ήναι επϊ τοϋ 
Ο'ανμαβ&ηναί ΑΙβχίνης είπεν δ Σωκρατικός. 20 

57 Άπο όψεως. 

"0-φις, χαϊ ή αΧΰ%η6ις^ χαϊ τά όμματα, χαϊ οψις 
6 ονειρος. ο^^ομαι^ όφ&ηΰομαι, ώμμαι, ως Ίΰαΐος. 
Αντιφών δε χαϊ το όφόμενος εϊπε, χαϊ tfj όψει, οίον 
τοις όφ^αλμοΐς. χαϊ όπτηρ, χαϊ αοπτα. εΐη δ' αν εκ 25 
τοντων, νπο•φία^ χαϊ υπεροψία, χαϊ νπερόψεβύαΐί 
νπόπτως , αυτόπτης, ύποπτης, υπερόπτης,, υπεροπτι- 
κός, χαϊ άννποπτότερος, ώς Αυβίας. καχύποπτος, ώς Λ 
Άριϋτοψάνης. χαϊ ανύποπτος, ώς /Είενοψών. χαχυπο- -^ 

58^(>i?^og, ώς Πλάτων, χαϊ αοπτα, ώς Αντιφών. *χαϊΒΟ 
άπερίοπτοι, ώς Θουκυδίδης, ούτος δε χαϊ πρόΰο-ψιν, 
χαϊ πρόοφιν, χαϊ δίοψιν, χαϊ επο-φιν εϊρηκεν. 'Ηρό- 
δοτος δε χαϊ άποψιν. ερεΐς δε χαϊ δυΰωπουμενος, 
χαϊ παρώπτ^ι,παρό-φονται. χαϊ ώς^Ιΰοχράτης, περίοπτοι, 



II. 59. 89 

χάΐ ηερίβλεπτοι, καΐ άπυβλεπτος, χαΐ άποβλεπτόμενος , 
χαΐαντόπται. καΐ βυνοΛτον, ώςΆνδοκίδης, ζαϊ βννοπτα. 
χαΐ ώξ Ίΰαΐος, ενόύνοητα. χαΐ ώς ζίημοβ^ενηζ , ε- 
πόπτκζ. καΐ εποητενύαί δε, εν μνβτηρίοις. xai άνε- 
δπόπτεντον Ίπερίδης φηβί. καΐ δωπτεύείν, Κριτίας 
καΐ ^Αντιφών, ο αύχοζ δε ^Αντιφών καΐ ιίβοπτοι. 
*ερεΐζ δε καΐ ύποπτοι, καΐ προνπτον, ώς ^ημού&έ-59 
νης. 'Ηρόδοτος δε χατόητας. Ξενοφών δε και υπτή- 
ρας. εΐ'ρψαι δε και όπτήρια τα δώρα τα παρά του 

10 πρώτον Ιδόντοξ νυμφίον την ννμφην διδύμενα. 
ΈρεΙς δε χαΐ αμβλύ όραν, ό^ν βλεπειν. χάί εζωημα- 
τώΰ^αί φηβιν Άριϋτοψάνηξ τον Πλοϋτον εν Άοχλη-. 
πυον. και βλέμμα εϋτονον, fiai εΰτηχός, και ΰώψρον, 
νγιαϊνον, βεμνον ^ άνδρώδες, άνδρεΐον, άρρενωπόν, 

15 απειλητιχόν. 

* Περί διαφοράς οφθαλμών. 60 

Και τα εναντία, βλίμμα νγρον, &ηλνκ6ν, αναν- 
δρον, ^ηλν, ^ηλνπρεπες , γυναιχεϊον, άχρεϊον, άνα- 
τετραμμίνον, χάί τα όμοια. Κτηβίας δε φηϋιν, dva^i 

^ βάλλειν τα λευκά τών οφ&αλμών τον ΣαρδανάπαλονΑ 
προβήχοι δ' αν τοντω τώ μέρει, τυφλός, τνφλούμενος, 
πεπηρωμίνος τους οφθαλμούς, πεπι^ρωμενον γαρ Ιρεϊς 
μετά προΰ&ηκης τους οφθαλμούς, τον τυφλόν, ώς 
άνευ προϋ^ίμης αδηλον δν, οποίου μέρους rj πηρω- 

25 0tg. * ανάπηρος δε εβτιν 6 πάν το ΰώμα πεπηρωμε -Qi 
νος, ώς Ίϋαΐος εν τώ χατά Άριϋνύρχου , χατελιπεν 
εν τώ χωρία) γέροντας, χαί άναπι^ρους. είρηκε δε Ξε- 
νοφών και ουδετέρως, ανάπηρα. Κρατίνος δ' εν 
ΊΊλοΰτω και άναπηρίαν. τάχα όε και το ϊμπηρα τοΰ- 

S0 Toig προβήκει και άπηρα. ' Οφθαλμός δε λέγοιτ αν» 
καΐ γλαυκός, γλαυκίων, χαροπός, μελανόμματος , 
μυωπίας, μελανόφ^αλμος, έτερόφ&α?.μος. * το δε 62 
μονόφ&αλμος παρά Ήροδότω , επΙ τών εκ φϋ- 
βεως ενα εχόντων όφύαλμόν. οίον. Κυκλώπων, και 

^^Άριμαϋπών. 'Ρη^είη d' άν , τους οφθαλμούς Ι^ο- 



90 II. 63. 

QVTTEiVf καΐ χουλαίνειν, ύβενννναι, βα^ύνειν, κενονν^ 
ϋΛαράΰδειν, εκ πν&μένων άναβπάν, άνίλχ,ην, καΐ τα ο- 
μοία. χαίοψΟ'αλμός νφαψος^ ταραχώόΐϊ^, καΙκοιλοφ•9•αλ- 
μος, καΐ %οιλοφ%αλμιών, ο εξόφθαλμος, και, κνλοίδιών, 
καΐ ΒΛοφθαλμίών, 6 φ%ονών. καΐ ετίοφθαλμίΰν, το επι- 5 
0•νμεΐν τίνος, καΐ ενοφθαλμι,αΰ&αί , το επι,χ^υμεΐϋθαι^ 

63ΤπερΙδης. * Αεγοίντο 6' αν, οφθαλμοί λάμποντες^ 
φωβφόροί. ώς χάί Πλάτων ^ φωβψόρα όμματα, βτίλ- 
βοντες, &vμoεLδεLςf πυρώδεις, μαρμαρνγάς άφαντες, αϊ- 
γλΊΐν, ανγήν. ηδείς, επαγωγοί, επεραβτοι. και το απ' αν- ίο 
των απορρέον, ίμερος, το δε λνόμενόν τε χάί χαταρ- 
ρέον εκ των ομμάτων νγρον, δάχρνον. αφ' ου το δα- 
χρϋΰαι, άποδαχ,ρϋΰαι, χαταδαχρύϋαί, φιλόδαχρυς, πο- 
λνδαχρνς, άδαχρυς, άδαχρυτί. χαϊ ό Λαρα τοις ποιη- 
ταΐς άρίδαχρυς. χαί άδακρΰτους, ώς Ίΰοκράτης.ι^ 

Q4:*xal" Ομηρος, άδαχρύτω εχεν οβοε. δακρν^ροονντας 
δε "Αλεξίς. Έρεϊς δε χάι χλανΰαι , άναχλανύαι , απέ- 
χλαεν, ώς 'Ηρόδοτος, άναχλαύΰαβ^-αι,, χλανΟ-μνρίζε- 
6%•αί, χλαν%•μός, χλαν0•μνρι6μός , ώς Ίβαΐος. παρά 
δε Πλάτωνι χαϊ χλαν&μονή. ακλανβος δε, παρ' '^Ομή-20 
ρω, χα\ ΣοφοχλεΙ δακρύων, χλανϋ'μνριζόμενος. κλαν- 
ϋεΐΰθ^αν δε οί κωμίχοί. χλάειν, χαϊ χλαυβιάν, το χλαν- 
6αι &έλείν. κλανη^ειν δε, ^ημοβΟ^ενης. Ξενοφών δε 
χάί χλαυβίγελως. εΐίρηται δε εχ του παρ' Όμήρω, 

δαχρνόεν γελάΰαΰα. 25 

g< •ΐΓερΙ νοΰημάτων οφθαλμών. 

Νόΰημα δε όφ&αλμών , οφθαλμία. επιτύρα^ις ομ- 
μάτων, παρά Πλάτωνι γλαμάν, χαϊ λημάν. ννκτά- 
λοψ, χαϊ άργεμος, το λεύκωμα, χάί ο τοντ' έχων άν- 
θρωπος, επάργεμος. Άριβτοφάνης δε ϋϋχα τα εν 30 
%οΐς όφθαλμοΐς έλκη λέγει, ΰχνιπον δε , τον άμυδρώς 
βλέποντα, χαϊ Σιμωνίδης 6 Ιαμβοποιός, ij τυφλός, 
η τϊς ϋχνιπός, η μέγα βλέπων. 



Ι 



II. 66. 91 

* ΤΙερΙ βλΒφάρων καΐ των ΛερΙ αντά. 66 

Μέρη δε υφΟ•αλμον, βλέφαρα μεν, το επιτεταννβμί- 
νον δέρμα, χαϊ ΰυγκλεΐον τονξ υψ&α?.μούς, α ν,αι κα- 
λύμματα καλείται, ων τα υπεράνω, ΰκννι,α. όθεν καΐ 
5τά περί τά^ οφρνς γεΐϋΰα, Ιταύ'λύνια. και κνλα δε, 
χαΐ άνάκνλα, ν,αι επικνλίδες. αφ' ων χαϊ το χνλοι- 
διάν. οί χαϊ χνλον μεν, το κάτωθεν βλεφαρον, το δε 
άνωθεν f Ιπικυλίδα, η χνλίδα. *τάς δε Ιπι των βλε-^7 
φάρων γραμμάς, οίον, ρυτίδας, ϊλιγγας οί ποιηταΐ 
ΙΟλέγουϋιν. Ιπι δε των βλεφάρων ερεϊς, μϋβαι, χαι ε- 
πιμϋΰαι, χαϊ χαταμνΰαι, αυμβαλεϊν τα βλέφαρα, χαϊ 
επιβαλεΐν, χαϊ καταβαλεϊν , χαϊ προΰβαλεϊν, κ«1 κλεΓ- 
6αι, χαι επικλεΐβαι, χαϊ 6υγκ?.εΐ6αι, χαι ϋκαρδαμνξαι 
λέγουΰι. χαϊ άβκαρδαμυχτΧ, Ξενοφών, άϋχαρδαμΰτ- 
15τειν, χαϊ άόκαρδάμυκτος , 'Αριστοφάνης, χαι όυνε- 
λεΐν δε βλέφαρον, το χαταννϋτάξαι. * μεμvή6&aι6S 
δΐ χρη οτι 'Αριΰτοτέλης ϊφη μy] δνναβ^αι ϋυνελ&εϊν 
βλέφαρον ραγεν , ωϋπερ ούδε πόϋ^ην, ονδε γνά9ον. 
βλεφαρίδες δε λέγονται ai εκπεφυκνΐαι των βλεφά- 
20ρων τρίχες, ου χόϋμος τοις όφ&αλμοΐς μόνον, αλλά 
κκΐ κατά χρείαν ^χονΰαι την προβολην, ως τα προσ- 
πίπτοντα λυπηρά άποΰτέγοιεν, χαι τάς οφεις χατευΟν- 
νουΰαι, μη εώεν πλανάβϋ'αι. dta τούτο χαι 6 &εός\ 
IXxhJoi μεν ούδε βλεφάρων μετέδωκεν, * ορνιβι όέέ9 
25 βλεφάρων μεν, ού μέντοι χαι βλεφαρίδων τοις άλ- 
λοις ζοίοις χαι βλεφαρίδων μεν, αλλ! ούχ εκατέρωθεν 
τα γαρ κάτω βλέφαρα ■ψιλά αύτοΐς τριχών, όθεν χαϊ 
6 Σίμων τούτο όνειδος της άμα^ίας Μίκωνι προήνεγ- 
χεν, ort χαι τάς χάτω β?.εφαρίδας προΰέγραφεν ΐπ- 
30 που γραφ-^. ών δε μερών αί βλεφαρίδες έκπεφύκαβι, 
καλούνται έλυτρα y χαϊ εντριχώματα, χαϊ όρχοί-, χαϊ 
ταρσοί. 

* Περί των εντός τών ομμάτων. 70 

'Ομμάτων δε το μεν εν μέΰω μέλαν, χορψ ης 
Β5η αυγή, γλήνη. χαϊ 6 Λερι&εων αυτήν κύκλος, γραμ- 



92 Π. 71. 

μή κνκλοτερής , καΐ ΐρις. το δε μετά την οωρην λευ- 

ν,ον K7CCCV, ϋφενδόνη^ κκΐ λογάς. τα δε μέρη των οφ- 
%αλμών, γαώναξ εκάλεβαν oi Ιατροί, τέϋΰαρες δέ εΐ- 
6ί τον αριθμόν, καϊ καλείται, ό μεν εξ(6τατος, κερα- 
τοειδής, οζ εβτι λευκός, ϋτερεός, δνβδίαίρετος , νεν-^ 
ρώδης, χονδρώδης, παχνς, διάφανης. 6 δε νπ' αυ- 
τόν δεύτερος, ραγοειδης, η ροδοειδης, ος εβτι δαβύς, 
7\αίματώδης, χαροειδης, η ;ζθ£οειδ^5, εκτετρημενος. *6 
δε τρίτος, φακοειδής καλείται, και κρυΰταλοειδης, 
κα\ υαλοειδής. 6 δε τέταρτος, αραχνοειδής, και αμ-10 
φιβληϋτροειδής. τά γε μην εγκοιλα των όφ&αλμοϊΐ', 
κύγχοι καΡ,οϋνται, ό παρά τοις βλεφάροις περίδρο- 
μος. τά δε εκατερω&εν των βλεφάρων άκρα, καν^Όί. 
ών άί ρίξαι, εγy.av&ίδες, η εχικαν&ίδες. και οί μεν 
προς rjy otvl, ραντηρες, και τίηγαι, οτι και άτι ίζυ-15 
τών τό δάκρνον έρχεται, οί δε νπό τους κροτάφους, 
παρωπίαι. τά δε παρά τ^] κυρ]] μέλανα , πεόϋοί. 6 δε 
υπό την ίριν κύκλος, 6 τω λευκώ προΰιών, α? ως. τό 
δε καταληγον τών λογάδων, πρεμνον καλείται, ήών δε, 
παΰα η τών όφΟ^αλμών περιγραφή. 20 

72 * Περί ρινός και όΰφρηύεως. 

'Plg, και μυκτή ρ , καί μυκτηρες, παρά δε τοις 
Ιατροις και ρω&ωνες. παρά όε ΣοφοκλεΙ οί αύτοΙ 
κα\ μύί^ι. ο%'εν Ϊ6ως και εν rj; κοιν^ χρήϋει λύχνος 
δίμυξος. και εν τι] κωμωδία τό προμύξαι τόν λύγνον25 
προβϋϋαι. άνατίτρηνται δε οί μυκτήρες δύο αύλοϊς, 
εις όλκην πνεύματος, και εΙς τόν εγκέφαλον άναδι- 
δοϋΰι τοις αύλοΐς. όδόν δε εις την νπερώαν εχουΰι, 
καθ' TJv τρυπήμαϋιν είδρει τε και εκρεΐ τό πνεύμα. 

75*' Ρινός δε Οχήματα, γρυπός, επίγρυπος, υν και βα-50 
ϋιλικόν οΐονται. ϋιμός δε, ον εϋχαριν νομίζουϋι. Πλά- 
των δε και όιμοπρόΰωπον είπεν επί Ιππου, και άνα- 
ϋιμηναβ&αι λεγουΰι τό 06φρώμενον τω ΰχήματι της 
ρινός μυΰάξαβ^αι. επϊ δε τοϋ ϋιμοϋ φαίης αν ώς ε• 
ΰτι,ν "η ρις ix μέβων κοίλη, ώϋπερ ίπΐ τοϋ γρυπού 25 



ΙΤ. 74. 95 

^ig χαμηύλη. ίνριν, εν^ΰρις. χαΐ «πΙ τον bv&vqlvoSi 
dixaia (51?, ευ&ντενης^ ίξίϋον το πρυϋωπον δναχρί- 
νονϋα. *ΛαραχΒμπεί γαρ καΐ εν&ύνει τους υφ9αλ-74 
μονς ry καθ' εαυτψ άνοχ\]. αϋβ^ηϋΐξ ό' εΰτΧν 6β- 
^φρηϋεως, καΐ άερος είβροψ Αεγοίξ ό' αν άηό ρινος^ 
ένρινος, αρινος, χαΐ ρινηλκτεΐν, το τάζ υΰμάς ελχει,ν. 
ΆαΙ ρινηλύτην χννα, η τραγωδία, χαί κατ' αλλην χρείαν, 
όΰφράβ^αί, το τάζ υΰμάς νχοδεχεΰ&αί, ε'λχειν τα προ6- 
φερόμενα πνεύματα τ^ ρινί , r^ ενωδία ενφραίνεβ^αί, 

ΙΟτηνδνβωδίαν εχτρεΛεϋ^αί, τα ευώδη εΐδίναι. *ήμενούν75 

αϊδ&ηΰίς ο6ψρΊ]6ις χαλεΐται. το δε δι' αντης, όΰφραίνε- 

69aL, οΰφραΰ&αί, όΰφρώμενος, όΰμώμενος. χαϊ όΰμτ] δε 

ερεΐς, χαΐ πνεύμα, χαϊ ανρα. χα\ νζει, χαϊ οδωδεν. 

^Αρίβτοφάνης δε χαϊ όξηΰεί εϊρηκε. πνεΐ ενώδες, δν6- 

15c5d£s» χαΐ εΰπνονν , χα\ ενοβμον. χαϊ ενπνοια, εν- 
θύμια, ενοδμία, δνϋοϋμία, δύΰοβμον, δνΰωόία, χα- 
χοΰμία. ij δε υδμή χαϊ ενοδμία δοχεί μεν τοις πολ- 
λοίς είναι χαλά ονόματα, εβζι δε ποιητικά. * εν δε JQ 
τοις χαταλογάδην, Ίωνιχά χαΐ Αιολικά, παρά δΐ 

ίΟ^Αντιφώντι μόνω, όϋμάς χαϊ ενοϋμίαν ενροι τις αν. 
χαϊ μην χαϊ όΰμνλία Ι/βνων τΐ γίνος, ή νπο πολ- 
λών otcuva χαλονμίνη. πολύποδος δε εΰτιν είδος, Μ- 
χον μεταξύ της κεφαλής χαϊ των πλεκτανών ανλον 
δνβώδες πνεύμα άφιεντα. τραπόμενον εις zovtpov λα- 

95βεΐν όΰμνλίδια, χαϊ μαινίδια, χαϊ βηπίδια, ως φη- 
ύιν Άριΰτοψάι^ης. ερεΐς δε, ειΰκρίνεται χαζά τάς ρί- 
νας το πνεύμα, είΰρεΖ, εκρεΐ, είοχεΐται, προχεΐται, 
ίΐΰπνεομεν, εκπνεομεν, εΙς τον άερα άναπνίομεν. * καΐ77 
αναπνοή , παρά Πλάτωνι. η πνοή δε επΙ φνβήματος. 

9θή άνεμου, παρά Θονκνδίδτ]. χαϊ μνκτήρες ενπνοώτε- 
QOL παρά ^ενοφώντι. ερεΐς δε, δοκιμάζομεν τάς υό- 
μάς, διακρίνομεν τά πνεύματα, πνεύμα ειλικρινές, 
χαϊ οίνος άν^οϋμίας, ευώδης, το δε εξ αρωμάτων 
πνεύμα, ευώδες, ή εν τοΐς τράγοις δνΰωδία, ώο- 

96χερ και ή εν ταΐς μαϋχάλαις, χιναύρα χαλεΐται. 



94 Π. 78. 

καΐ γράΰος δϊ ΐϊρψαι αλλαχον, χκϊ εν Πόλεΰιν Εύ• 
χυλίδος. 

78 * Περί νοΰημ,άτων ρινός. 

Νόϋημα δε ρινός ^ το μεν εκ φνΰεως^ αόρνξα, 
χαΐ χατάρρονς. το δε δνβίατον, ηολυχονς. το δε ρεν-5 
μα, μνζα χατά ^ΙχΛοκράτην, κόρνζα κατά Άττιχονς. 
το ταντην άφαιρεΐν, άπομνττειν. το δε άπεμνττετο, 
το νλίζεΰϋαυ τάς ρίνας y εφη Κρατίνος, ηδη δε τίνες 
τών χωμιχών το επΙ χερδει ε^απατάν άπομνττείν 
εϊπον. μυχτηρίζειν δε Ανΰιας. καΐ το μνϋάττεα&αι^ 10 
άαό του τω μυχτήρι ενδείχννΰ^αι το δνΰχεραίνειν. 
γίγνεζαι, δε δια μνχτ7ίρων χαϊ το ρεγκειν. καΐ τον εϊ- 
ρωνα τίνες μυκτΓ^ρα χαλοϋβι. χαϊ μνκτηρι,ΰμόν την εξ- 
«jraTj^v Μένανδρος. 

79 *Ι7ίΕρΙ τών της ρινός μερών. 15 
Της δε ρινός μέρη, τα μεν κοιλώματα, %αλάμ αι^ 

μνχτηρες, μν^ωτηρες, όχετεύματα. αύτης δε της ρι- 
νός το μεν ύ%ό τας όφρνς η&μό ς, δι' ου διηγείται 
το Λνενμά. τό δε μέβον χόνΰρος. τα δε έχατέρωΟ^εν 
εχΐ τα μήλα νενοντα όΰτώδη, ρινός ράχις. τό δε τα 20 
τρνΛηματα διαιρούν ώβηερ τειχίον, χίων, χαϊ διά- 
φραγμα, χαϊ βτυλίς. ϊνιοι δε, τό μεν ϊνδον διατειχί- 
80ζον, διάφ ραγμα ρ ινός. *τό δε νπερ αυτό τΐροϋχον 
ϋαρκώδες, ώς ΙπΙ τό χείλος ψέρον , χιόνα, τό δε ά- 
χρορίνιον όλον, ϋφαίριον. χαϊ τα μεν εξω&εν τον 25 
όφαιρίον Ικατερωθεν, νηηναι , η πτερύγια, τα δε ϊν- 
δο%εν, μύίμι τε χαι 9αλάμαι, ώς εΐρηται. τό δε έδα- 
φος αυτών, ληνοί, αί δε νπό τι] ρινϊ τρίχες, μύϋταξ, 
νπορρίνιον, προπωγώνιον, πρώτη βλάβτη. αί ^ε προς 
τω κάτω χείλει, πάππος, τό δε εξ άμφοΐν, νπηνη. α- 30 
srd δε ρινός ονόματα, ένρινες χύνες, χα\ αρινες. , 

81 *ΙΓερΙ ώτων χαϊ τών χατ αντά. ' 

ΚαΙ μην επί γε τα ώτα ανιόντων, αί μεν νπερ ' 

τό μέτωπον περϊ τονς χροτάφονς βάρκες, μύες. χαϊ Ι 



π. 82. 95 

χερατα Sa τίνες αυτούς εχάλεΰαν. τά δε ωτα, αχοαί. 
αλλά %αϊ το αχονβμα, ακοή. αχονειν, χαταχονειν, ν• 
«ακονειν, ηαραχούειν. vxrjxooif χατηχοοι, ενήχοοί^ 
dv67jxooL , οξνψχοοί , βαρνήχοοι , amtjxooL' χαΐ εξ 
5 ίίντών βχηματίζόμεναι λέξεις, άζιάχουΰτον, dvηxov6τώf 
άνηχονϋτον, ώς Ξενοφών. * άνηχοος, άνηχονΰτία, ακον(?-82 
μα^ όξι/ηχοΐα. ^41ΰχίνης δε ακρόαμα είχε. χαΐ άχροατην 
δε Ξενοφών, φαϋλον δε ό Μενάνδρου άχουότης 
άντΙ τοϋ ακροατής. Πλάτων δε ξυvήxoou χαϊ εΐβα- 

ΙΟχούΰαι. χαΐ ευήκοος γενοΰ, εν εύχϋ παρά Φρυνίχφ 
τω χωμιχω. χωφος, χωφότης, χνψέλη. χαΐ χνι^ελί^, 
6 εμφράττων την άχοήν ρύπος, το δε ίμπεπληβ&αν 
την άχοήν, επΙ το ταΐν χεροΐν φραγήναι. *καΙ επιλα-8^ 
βεΐν δε τά ωτα, ηεφράχ%αι τά ώτα, καΙ διατε^ρύλ- 

Ι^ληκε μου τά ωτα. ίπϊ δε των Ιν γυμναβίοις πληγών, 
τά ωτα χατεαγεναι. χαϊ ώτοκάταξις. ώτογλυψϊς δε εϊ- 
ρηταί παρά Πλάτωνι τω χωμιχω Ιν Συμμαχία, ΰύν 
Ιλαίω ώτογλυφίδα λαβονβα, άναϋκάλλεται. άμφωτί- 
δας δε είπε Πλάτων ό φιλόόοφος. καΐ νεώς δε επω- 

ίΟχίδες {ονομάζοντο και άμφωτίδες. ενώτια μεντοι χαί 
Ιΰτιν ό χόβμος εν τοις ωϋΐν, α χαϊ ελλόβια, χαϊ ε- 
λιχτήρες. * εχαλονντο δε τίνες ώτα χαϊ όφ&αλμοϊ βα-34 
ύιλέως, οΐ τά λεγόμενα διαγγέλλοντες, χαϊ τά δρώμε- 
να, άπό δε τούτων το ώτακουΰτείν πεποίηται. ΑΙβχί- 

95νης δε ό Σωκρατικός χαϊ επ' αμφότερα τά ώτα χα- 
&εύδαν λέγει, χαϊ ή οπή δε των ωτων ή παραπέμ- 
χουΰα την ψωνήν εΙς την ί(η)χήν, ΰχολιός πόρος της 
αχοής λέγεται, μετά δε τους κροτάφους δύο όΰτών 
ύϋι πλαγίων ΰυμβολαϊ, περιειληφότων τά ωτα' *ονο-85 

κοιτάζονται δε, ίυνώματα . χαϊ καρκίνοι, τών γε μην 

ωτων η μεν Εξωθεν περιβολή, κοχλίας, η δε ενδο&εν, 

ϋχάφος. χαϊ το μίν επϊ τους κροτάφους επικλινές, 

\ Χ^^ρυχιον. το δε κάτω , λ ^βός. το δε ϊνδον , χυ-ψέλη^ 

Ι άφ^ ης χαϊ ό ρύπος ούτω καλείται, το δε κοίλον, ά- 

%^6τακός, το δε ωϋπερ έδαφος, κρότων, τοϋ δε χοΐλον 
το μεν νπό το πέρας τοϋ κροτάφου επανεϋτηχός εις 



96 II. 86. 

το ίύω νενον, %myog. το δε άντιχείμενον y άντίτρα. 
γος. ωΰτίερ καΐ του λοβού το μεν προνχον, ίτρολο- 
86βίον, *τ6 δε παρά τι] χνψέλΐ], τέττιξ. το δε νηερ τον 
τίττιγα τραχννυμενον , όπερ εβτυ της άνωτάτω περι- 
φερείας αερκς, αντιλόβιον. χαΐ το μεν προς τω κρο-5 
τάφφ τον τράγου y άκόνη. ή δε περϊ την χντρελην 
χοίλότης, εχι,νίβχος. το δε χατά το τρύπημα μέρος, 
χαμάρα. το δε εντός, χναρ. μύχων δε, το κατά την 
ρίζαν νπό τον λοβόν. η δε πά6α περιαγωγή τοΰ ω- 
τός νπό τό πτερνγιον, ελφ ,. χαΐ τό άν^^εβτηχός avzy, 10 
άν&έλιξ. χα\ τό υπ' αντη, ^όγχτ]' ταύτα μεν δη Ια- 
τροί προβεξενρον τα ονόματα, ο' δ' '^4ρί6τοτέλης 
τά αερΙ τό ους μέρη ανώνυμα οϊεται, πλην λοβού. 

87 * Περί των εν τω προύώπω μψ.ων. 

Της ρι,νός δε εκατερω&εν άνεϋτηκεν νπερ τάςΐό 
παρειάς τά χαλούμενα (ΐ^α, α εϋτίν νποφ&άλμιος 
φρουρά των οφθαλμών , ώς διατειχίζοιντο εΙς άΰφά- 
λπαν, άνωθεν μεν ταΐς των οφρνων προβολαΐς, χά- 
τω^εν δε ταΐς των μήλων άνοχαΐς. ωνόμαϋταν δε μή- 
λα παρά τό άν&είν εν ώρα. ταύτα χαλούνται καΐ20 
παρειαΐ, χαΐ γνά%οι. χαϊ όνομα μεν από των παρει- 
ών, ό ενπάρειος, χαΐ χαλλιχάρειος. χαΐ άν&ονβαι πα- 
ρειαϊ, χαΐ εναν&εΐς , χαΐ ερν^αινόμεναι, λάμπουβαι, 
ϋτίλβουύαι, ερυ&ριώόαί, ύποφαίνουϋαι την της αί- 
δούς χρόαν, ώς ύπολάμπειν αύταΐς τό ή^ος, ώς Βμ-25 
φαίνε6%^πι την αιδώ. 

88 * Περί πώγωνος. 

Περί δε τάς παρειάς, ή μεν πρώτη τριχών av^fjfljl 
&η, χνονς. ο&εν χαΐ το χνοάζειν παρά τοις ποιηταΐς. ^ 
χάί ΐονλος παρά τό ερπειν, xccl πώγων. επειδάν δ' 30 
νποπληϋ&ή, χαΐ yiretov χατά χρήΰιν ονομάζεται, od^su 
αγένειος, τραγιχώτερον. βα&νγένειος, ενγένειος, μ^ 
δηγένειος. παρά δε τοις ποιηταΐς, ενπώγων τις ε"ρί 
ται, άλλ' ϊϋτι ϋφόδρα ευτελές. Παρά ^ίωνι δε τω 



II. 89. Q7 

τοκγικω εν τω ίίΐίγρκφομίνφ Σννεχδ)]μητιχω καΐ 
ϋπανοπώγων τις ονομάζεται. δα6ΐ)ηωγ(ΰν δε εν ταΐς 
Θεοαοφοριαζονβαις. και ττωγωνίας δε, v.cd ττώγωνες^ 
ai ακίδες χαρά τοϊς ττοιψαϊς, ας "Ομηρος γλωχϊνας 
5καλεΙ. εν τι] τραγωδία, πωγων αυρός, η εΙς όξν άτ 
ναδρομη της φλογός. 

* Περί χειλεων. 89 
"Ελοιτο δ' αν τούτοις χείλη, ων το μεν ανω, 

το δε κάτω λέγεται, ωϋτιερ και αί νπ' αυτά, γέννες, 

10 κα\ ΰιαγόνες. ων η μεν υπερκείμενη πάΰι τοις ζώοις. 
ηλην κροκοδείλων , ακίνητος, ή δε υποκείμενη προΰά-'^ 
^εται προς κατεργαβίαν της τροφής, ήτις μόνοις 
χροκοδείλοις πεπηγεν. "Ομηρος δε τα χείλη ερκος ο- 
δόντων καλεί' οί δε παλαιοί κωμικοί χελννας.^άπο δε 

15 χειλεων τα μέτρα• Ιΰοχειλη μεν, τα επίμεΰτα' ύπερ- 
χειλή δε, c5v ύπεραίρει το χείλος' επιχειλες δε, το 
Ινδεες. ^Αριϋτοφάνης επιχειλή πράγματα είπε τα επίτ- 
πάλαια. * Ενπολις δε καΙ νηος χείλη εϊρηκεν. αι/ω^-90 
ροθί'α, ή περί τα χείλη της νεώς. το δε ϋννάγειν τα. 

^ χείλη, μοιμνλλειν η κωμωδία και μοιμνλλάν φηβι. 
το δε διακινείν τα χείλη, διαμνλλαίνειν, και γαρ τα 
χείλη, μνλλα προΰαγορεΰονβι. των δε χειλιών το 
μεν περί το όλον ΰτόμα, κημός' ή δε εν τω άνω 
χείλει κοιλότης, φίλτρον η δε Ιν τω κάτω, τύπος, 

25^ νύμφη, χαΐ το μεν προνχον αυτών, προχειλίδια, 
Λρόχειλον. ή δε εΙς άλληλα των χειλών ϋνμβολη, 
προβτόμιον , η προΰτομία. τα δε εκατέρωθεν αυτών 
ΙπΙ τάξ γνάθους καταληγοντα, χαλινοί. 

* Περί οδόντων. 91 
S0 Οι δε οδόντες ταΐς γίνυΰιν εμπεφύκαϋί δύο καΐ 

τριάκοντα, εκκαίδεκα εκατέρα (Jtayovt εγγεγομφωμε- 

Η vot. ών οί μέβοι τεβϋαρες καλούνται τομείς, και δΐ' 

χαβτηρες, και κτένες, και γελαβινοί. το μεν, οτι τέμ- 

νουϋι την τροφην , και διαίρουϋι, καΐ διχάζουΰι το 

%5προ6πε60ν' το όέ, ow γνμνοννται γελώντων το όέ, 

Pollux ΓοΙ. τ. G 



Φ8 Π. 92. 

oti χτείνονΰίν ο αν λάβωΰιν. οί δε εκατέρωθεν εχα- 
τίρ« rfj ΰιαγόνί δνο^ xvvqdovT^S y δίά την οξύτητα, 

92 £05 ^oig των αννών ηροαεοικότες. * y,ai ούτοι μεν 
μιας ρίζηζ εχΛεφύκαΰι. παράκειντοα δε αύτοΐς δυο 
ριζών ε^ηρτημίνοι οί λεγόμενοι yJ^HJ^ipi , πέντε εκκ-5 
τερωθεν, ών εΐΰι καΐ ot λεγόμενοι μΰλ οι. δια το λεαί• 

ρ,νειν 'ίϋως την τροφην, ώς ή ϋιτονργός μύλτ] . είοϊ δε 
τίέντε των τομέων εκατέρωθεν , τριύϊ ρίζαΐξ εγγεγομ- 
φωμίνοι. μεθ' ovg τελευταίοι οί βωφρονιβτηρες. οΐζ 
εκατέρωθεν οί όψίγονοι μετά το εικοϋτόν ετοξ άνα-ΙΟ 

9Βφ'^όμενοι. * κοαντηρας δε αντονς άλλοι τε κα\ Άρι- 
ϋτοτέλης καλεί, λέγων ενίοις και μετά το ογδοηκο- 
Οτόν ϊτος αυτούς άνίϋχειν. εν εκατέρα δε ϋιαγόνι 
τους Υβονς άνταριθμητέον. των μεντοι μύλων το μεν 
ycgog τι~ι βαρκΐ, βωμίακον καλονβι. το δε λεαϊνον r«15 
0ιτία, τράπεζας, καΐ τάς κουφότητας y δλμίβκονς. το 
βνναμψότερον i φάτνας, η φατνίας. και ϋνμηας μεν 
6 των οδόντων βτοΐχος, φραγμός, τούτου δε το ύπο 

^4χάς γνάθους y γαμφηλαί τε καϊ ϋιαγόνες. *αί δε πε- 
ριειληφυΐαι τους odoVTas ϋάρκες, ούλα μεν τά l'|io-20 
θεν, ενουλα δε τά ένδον, τά μεταξύ των οδόντων , 
^ρμοί, '^4ριΰτοτέλ7]ς δε φηΰιν έλάττους τους γυναι- 
κείους οδόντας είναι των ανδρών, και τους μεν έχον- 
τας πυκνούς καϊ ΰυνεχεϊς τονς οδόντας , μακρόβιους, 
το εναντίον δε, όπόϋοι αραιούς, ει δε δει τι καϊ πα- 25 
ραμίξαι τω γλυκει της ίϋτορίας δια το της άκοης έ- 
παγωγον, Πύρρον μεν. φαΰι τυν Ήπειρώτην βυμφυ- 
£Ϊς τους οδόντας εχειν, ?ν όύτούν γραμμ,αΐς τετυπω- 
μένον επιπολής , εις οδόντων όχημα, ταντό δ\ τούτο 
καϊ Εύρυφυεΐ τω Κυρηναίφ βυμπεϋεΐν. καϊ άλλοι δε30 

^ζωφθηόαν τοιούτοι, ^περϊ δε την ^^λκάθου κώμην εν . 
Κύπρω , Μηΰτορι τω Κυπρίω τοιούτον β^ρέφος τεχ^- 
^ivy έκτεθηναί τε νποφίκ, αίγα δ' αντώ μαΰτόν ara- 
ραΰχεΐν^ καϊ κληθηναι τραφεν, το μ^ν πρώτον Ai- 
γινόμαν, αύθις δε Ενρυπτόλεμον , καϊ βαΰύΛύΰϋα55 
Κυπρίων. 6 δε Νιχοκλίους του Κυπρίων πατήρ , φ\ 



II. 96. .τ ί 09f 

t«g nuQawioetg 6 'Jd^vaiog ΰοψίβτης ^γρα-φε, το μίν 

όνομα αντφ Τίμαρχος ην, δι0τοίχονς δ' εϊχεν αρίκ 

τονς οδόντας y τω '^ριΰτοτέλονς λόγω, κατά δε την 

"Ιωνος τον Χίον δόl•,av, ό 'Ηρακλής τριϋτοίχους. ♦Ό-^^ 

δ νάματα δε εξ οδύντων , ΰίδηρος ώδοντωμενός, ό νρί- 

C3V. και όδοντοφυεί τα βρέφη. ;ίαΙ το των όδοντοηοι- 

ονντων πά&ος, οδοντοφυΐα ^ χαΐ όδονταλγία. ααΐ τα 

των Ιατρών Ιργαλεΐα, όδοντοξέΰτης^ ύαϊ όδοντάγρα. 

6 δε μή ϊχων οδόντα, νωδός, ώς Εϋβονλος λίγει 

ΙΟκαΙ Φρύνιχος ό χωμοχός. χ,αϊ άνόδοντος, ώς Φερε^ 

ϋχράτης. ό δε προύχοντας έχων όδύvfttSt χροώδων. χάί 

Λροόδονς, επΙ %ηλνχ(άν. f 

* Περί ΰτυματος. ,97 

ΙΊροΰήχοι ό' «ν τφ Otii^Tt, τυ χαίνεη\ χανεΐν, 

Ι^χεγ^ηνώς, άναχάΰχειν , εγχανεΐν. παρά of 3£νοφ<ΟΊ>τι 
jcal '^ριβτοφάνει , χαΧ άναχαίν^νν. εχ τούτου χαϊ ό ι 
Ματάγΐλως παρά τοΐς χωμιχοΐς χαταχηνη εϊρηται, 
atecl χάνος δε παρ' αντοίς τι ΰτόμα. το μεν δη υπό 
τοΐς χείλεϋίν Ιχ της χάτω ΰι,αγόνος αρούχον, o^vysr 

90ννς τε χαϊ γΐνυς ονομάζεται, το δε νπ' αυτό Οαρχώ- 
δες, άνύερεών, άπο τον &ρι^ν άν^εΐν. κατ' ενίονς 
δε^ εύχανίά, * ετέρων λενχανίαν ^ χαλοννχφν . τό98 
Λρος ταΐς χλειβΐ κοΓλον. το δε ένδον των χειλεων, 
ΰτόμα, ωϋπερ χαϊ η των χειλέων τομψ νπό δε Ινίων 

$$χαΙ λογεΐον χέχληταί χαΙ μάΰταζ. ο χαϊ " Ομηρόν, φιι^γ 
tSi δηλονν λέγοντα, αλλ' ΌόνίίΒνς Ιπϊ μάϋταχα xtQji^Qi 
6Ϊ πίεζε. Τοϋ δε βτόματος το ανω, ο υραν ός, χαϊ uj 
χερώα δε, -j} επιτέτατα^ δέρμα νευρώδες, τοις όδονι^ 
0LV ενδο&εν προϋπεφνχός , ώϋπερ τοΙς παριϋ^μίοι^ 

ίΟ^άτερον αυτών μέρος. Ίϋ^μός δε δια ΰτενότητα της 
φάρνγγος χλη^είβης, τά έχατέρω%εν είχότως πα^ίο^- 
μρα^ΊϊΐΙη^η. *τό δε ενδοτάτω άπο της υπερώας χατηρ -gg 
ryjUBvov, χίων, χαϊ χιονϊς, περϊ δ ΰχίζεται το ά&ρό- 
ον τον ποτού τε χαϊ της τροφής, ώς μή χαταπνιγοί- 
35 μέθα τω δα'φιλεϊ τής επιρροής, νπ' ενίων δε τοντο 

G 2 



100 II. '^ 100. 

ittcl βί^όγχος, καΐ χόνδρος εχλτι&η , κνϊ γαργαρεών. ύ- 
περήρτητνα 6l• ΰτομάχον τε χαί βρόγχου, χαΐ εΐ νο- 
ϋήβας φλεγμάνοι, καΐ εΙς ωχρότητα μετατρα:τί] , 6τα- 
φνλη καλείται, η ώς Άριΰτοτίλης , ϋταψνλοψόρος. 
χ6 δε μετ' αύτην, πόλος, πάν δε το Οτομάχον νπερ-^ 
οίείμενον, φάρνγξ^ χαΐ φαρνγετρον ονομάζεται. 

100 * ^Ονόματα εκ του ϋτόματος. 

Ενϋτομος ΐτίπος^ και αυλός, καϊ άβμα. κα\ α- 
ΰτομος ίππος, και αυλός, 6 αγλωττος. και άηδόν^ς 
χαρά Σοφοκλεΐ ευατομοϋβιν. έΐποις δ' αν καϊ λι/κ.ί-10 
νος ϋτόμα, καϊ αΰτομον, καϊ εϋΰτομον λιμένα. "Ομη- 
ρος δε καϊ πολέμου ϋτόμα κέκ?,ηκεν. εΰτι δε φάναι^ 
καϊ ϋτομώϋαι λιμένα τε και ϋίδηρον. Άριβτοφάνης 
ϋτομώβαι εΐρηκε, το λάλον άπεργάβαβ^αι. αβτομον 
δε ΐππον Αΐϋγΰλος εΐρηκε τον τραχύν. βτόμιον άέΐ5 

ίΟίκαϊ χαλινοϋ τι μέρος, καϊ νποβτόμιον. * Καλλίας δε 
6 κωμικός καϊ μετάλλου ότόμα εΐρηκε. πρόβτομον 
^ίφος, το έότομωμένον , καϊ τομόν το δΐ μαλακόν, 
κΰτομον. άπρόϋτομον, ώς Μάγνης 6 κωμικός. 6το- 
μώδη δε; τα εϋΰτομα, καϊ εύφημα, Σοφοκλής, ΰτο-20 
μοδό'ΑΌν δε, το βτωμνλον, καϊ λάλον Φερεκράτης. 
καϊ 6 ότωμνλος, αυτό. καϊ ή ύτωμυλία εκ τού 6τό~ 
ματος παρηκται. βτόμια μέντοι οι των ίππων χαλι- 
νοί, εΐ'ρηκε δέ που Πλάτων καϊ ϋτομαυλεϊν. το δε εν 
τώ 6τόματι νόΰημα, ΰτομαλγία. άλλα καϊ η φλυαρία2$ 

ίΟΖοντως αν καλοίτο. ενρνΰτομος. * έπιϋτομίΰαι, το ixi- 
ΰχεΐν λέγοντα, χαλκόΰτομον παρά ποιηταΐς, καϊ χαλ- 
κόπρωρον, η χαλκέμβολον. άναΰτομώόαι τάς τάφρους 
φηόϊν 'Ηρόδοτος, και Καλλίας ό κωμικός' τραυλή 
μέν έότιν, αλλ' άνεΰτομωμένη. άποβτοματίζεβ^αι δέοΟ 
τους παΐδας Πλάτων που λέγει, ήγουν νπό των δι- 
δαβκάλων έρωτά69αι τα μαθήματα, ώς από ότόματος 
λέγειν, το αυτό καϊ άποότοματίζεται. λέγεται δέ το 
και άπό ΰτό ματος ειπείν, επϊ τοϋ άγραφου λόγου. 
Hcil έξ ivos Οτόματοζ, Πλάτων «ου λέγει. 55 



IL 103. 101 

* Περί πτνίλου κάΙ άρρωΰτημ(χτβη> ύτόμκχος. 103 
Και μην το άτΐορρέον τον ΰτόματοζ, πτνΰμα, 
■λΟί πτΰελον, κκΐ ϋίελοζ, καΐ ύίαλοζ. καΐ τά ρήματα^ 
TCTVBiv, xai anoTCTvHVy χαταζτνειν, χατάητνΰτον , ά- 
^πόπτνΰτον. Ανακρέων δε χαϊ χαταπτνϋτην έϊρηχε. 
1\υϋί]μα δε των Ιντνς τον ΰτόματος , /ίλ}ξ, χαΐ λνγξ^ 
xai βράγχος, y.ai βραγχαν, χαϊ ελχωΰις , χαΐ φλεγμο- 
νψ χαϊ χννάγχη, χαϊ ϋννάγχ7]. " 

( *Ι1ερΙ γλωττης. 104 

^0 Και μην χαι γλώττα, το χάλλιΰτον των Ιν τω 
ηροβώπω μερών, ντΐό το των οδόντων ερχος χαϊ 
προτείχιβμα ίδρνμενη, λόγον τε πηγή χαϊ χορηγός, 
χαϊ γενβεως γνωμών , διαχρίνονβα τονς χνμονς' ττ} 
μεν νγρότητι τ>}ς ένδον επιΰτροφης τάς φωνας τν- 

Ι^κοΰϋα, τι] δε άνανενϋεί τάς τροφάς ηαραπεμπονβα. 
χαλείται δ' νπ ενίων γενύις χαϊ πληχτρον , *rol05 
μεν από τον έργου, το δ' οτι πλήττονβα τον αέρα 
τον λόγον εργάζεται, πλέγμα δε ίβτιν εξ νμενων χαϊ 
φλεβών βαρχώδες t) γλώττα, αραιά τε χαϊ εvελ^κτoςJ 

20χάτω&εν μεν λεία, χατά τονδαφος τον ϋτόματος' «- 
νω%εν δε χ^α γεί α , χατά το προς τι]ν νπερωαν μέρος' 
οζεία δε, xado ΰνμμίϋγει τω άερι. δ χαϊ χαλείται 
χρογλωΰϋίς. η δε βάρξ ης εχδεδεται, προς την κά- 
τω ϋιαγόνα όιτναπτομενη , νπογλωβύϊς λέγεται. *η ίε106 

25 εηιγλωύβϊς της υπερώας εξήρτηται. είίΰχονΟα γαρ 
ενδο^εν εκ της ϋτόματος χοιλότητος η γλώϋΰα, χαϊ 
ψλεφϊ ϋννδεδεμενη χατά την ένδον ρίζαν, έχει ϋάρ- 
χα παραπληβίαν , ον μεγάλην , εοιχνΐαν κι-ττοι; πετά- 
λω, την μεν πλατντητα προς τ]] γλώττ]] εχονΰαν, 

30την δε όίντητα προς το εϊϋω τοϋ βτόματος μέρος ε- 
πιτετραμμένην, χαϊ την όδον της τροφής επιφράττου- 
6('.ν , ως μη ά^ρόα χαταφέροιτο πζρϊ τουτϊ το φράγ- 
μα χοπτομεν)]. χαλείται δέ γε επιγλωϋΰΐς ηδε η (ϊ«ρ|• 
* τω δε όνομηζομενω χρόγχω, χαϊ ΰτομάχον τοις π^ω-107 

35 rots αχροις, ή γ?.ώτταπρο(}φνης εϋτιν, εκ τών εγκέφαλου 



ιοί II. 108. 

ιοί μηνίγγων χατηρτημ,ίνη. το δε πλέον ή γλώβΰα της εΙς 
την γζϋβιν κΐβ^ήύεωζ έχει, χατά το τίρος τ|; φάρνγ- 
γν μέρος, ο γενβίν καΐ 'Κίψαλίνην ονομάζονβι. τας 0& 
ίκατέρας τής γλώττης κοιλότητας, γηραμονς χαλον- 
ULV. οι δε παράθυρα προβαγορενονβιν. "Εργα μεν 5 

lOSovv γλώττης γεΰΰις καΐ φωνή καΐ λόγος. * 'Ονό- 
ματα δε, από μεν γλώττης, εύγλωττος, χαϊ εύγλωτ- 
τΐα. &ρα6υγλωττία , χαϊ γλωΰΰαλγία. χάί δίγλωττος, 
πολνγλωττος, αλλόγλωϋϋος, όμόγλωβΰος, ώς Ξενο- 
φών, εβτυ δε τι χαϊ νπογλωββΧς ϋτεφάνου είδος, καΐΐο 
γλωβΰογάότόρας εΐπον οι αωμικοί τονς από της 
γλώττης βιονντας. χαϊ ανλοϋ γλώτταν. χαϊ γλωττοχο- 
μεΐον , το τάς γλώττας νποδεχόμενον άγγείον. χαϊ 
γλωττοποιός , 6 τεχνίτης, χαϊ ανλός αγλωττος. Άρι- 
βτοφάνης δε αγλωττον τον εΙπεΐν αδύνατον εφη. 15 

^^^ * Σοφοχλ.ης δε αγλωττον τον βάρβαρον είπεν. αγλωτ- 
τίαν δε Αντιφών εΧρηχεν. νπομόχ&ηρος γαρ 6 ά&ν- 
ρόγλωΰΰος παρ' Ενριπίδΐ]. oi δε χωμιχοί, χαταγλωτ- 
τίζειν εν φιληματι. χαϊ χαταγλωττιΰμός, χαϊ χαταγλωτ- 
τιΰμενον. χαϊ Ιπιγλωττωμΐνων , οίον λοιδορονμενων 20 
χαϊ παλίγγλωβΰον , τον δνϋφημον. χαϊ ονχ Ιπιγλωτ- 
τηϋομαι, ου λοιδορηβομαι. χαϊ γλώττας δε τάς των 
υποδημάτων ελεγον , ώς Ίΰαΐος 6 Σωκρατικός, αλλά 
χαϊ τάς ποιητικάς φωνάς, γλώττας εκάλονν, ώς Άρι- 
ότοφάνης, προς ταύτα λέξον Όμηρου γλώττα, τι χα-25 
λεΐται χόρνμβος. άλλα χαϊ γλώββης χαρακτήρας , ώς 

\\.{ίΗρόδοτος. * καϊ γλώτταν 'Ελλάδα, χαϊ βάρβαρον, 
Περΰίδα, η 'Ατθίδα, χαϊ καθ' εκαΰτον ε%νος χαϊ πό- 
λιν. χαϊ από γλώττης ειπείν, το από μνήμης χαϊ μη 
τα γεγραμμένα. Τό δε επιγιγνόμενον τ}; γλώττΐ] ελ-ΒΟ 
χΰδριον, φλυκτϊς καλείται. 'Από δε γενβεως, γεύϋα- 
6%αι, αγενΰτος, γεύμα, γευϋτήρίον. χρίνειν χνμονς, 
όΐείς, δρυμεις, όδαξιΰτικονς , πικρούς, αλμυρούς, ά•» 
λύκους. Πλάτων γαρ καϊ τω άλνκω ονόματι εν Τι- 
μαίω χεχρηται. δυβχερεΐς, αηδείς, γλυχεΐξί ηδείς, «υ- 35 
μένεις, εκλνΰώντας. 



II. nt; 103 

* IlfQl φνονης^ η των άπό φωνής λιγομίνων. 111 
'^πό φωνής y φώνημα, μΐγαλόφωνος, ινφωνοςί 
(ίφωνος, (μφωνος• Φίλίΰτος χαϊ δίφωνον λίγει. φω- 
νηϋις, ίπι,φώνηϋις, ϋμικρόφωνος, xcu λαμπρόφωνος. i 
5καΙ ώς Αημοϋ&ίνης, λαμπροφωνότατος. όύβφωνος^ 
Ιοχνόφωνοζ, πολνφωνοζ) ήδνφωνος, χαλχόφωνος^ 
βαρβκρόφωνοζ, ομόφωνος, βαρνφωνος, γνναΐ}ΐ6φωνος§ 
ώς '^ρίβτοφάνης. χαϊ ΰτενόφωνον ορ^κνον, καΐ xa^- 
λιφωνυνς νποκρι,τάς. *χαί ϋτρηνόφωνυς , παρά 1ίαλ-112 

1Ολι0τω χωμι,χω, χαϊ τ« πράγματα, ενφωνία, αφωνία^ 
λαμπροφωνία, χαϊ μεγαλοφωνία, ΰμιχροφωνία, πολυφω- 
νία, ν^δυφωνία, δυΰφωνία, χαλλιφωνία. άπυ δε των άλλων '. 
ουκ iOTLV ενρείν τα πράγματα, πλην την βαρνφωνί- 
«V παρ' '^Ιλέξιδί' ωϋπερ χαΐ &ρα6νφωνίαν το μεν 

15 πράγμα εϊποις αν, ουκ αν της Πλάτωνος ^ραόυξενί- 
ας άηδεΰτερον. *τό δε όνομα &ρα6νφωνος, xai θρα-113 
ύνβτομος, βίαιον. χαϊ γλνχνφωνίαν αν φαίης, ουκ 
αν χαϊ γλνκύφωνον προαειπών. χαί ξενοφωνίαν y ού 
τον ί,ενόφωνον. παρ' ον χαΐ ΰυμφωνίαν, ό δε ΰΰμ- 

90φωνος ευτελές, χαϊ ή διαφωνία, ου μην χαϊ το δια- 
φωνον. ΚαΙ επιρρήματα δε άα' αντης προάγεται, οί- 
ον, ενφώνως, ΰμιχροφώνως, μεγαλοφώνως, όμοφοά- 
νως, άφώνως^ ήδνφώνως. τα γαρ άπυ των άλλων 
ου λεία προς την άχοήν. *παρά δε Πλάτωνι, ΰνμφω-ϋ^ 

25ν£Γ, χαΐ διαφωνεί, χαί ϋυμφωνία, χάί διαφωνία. Φω- 
νή, φ&έγμα, φ&υγγος έναρθρος, εγγράμματος, ούχ 
άδιατνπωτος. 7)χος ουκ άΰημος, ουκ άδιάρ^ρωτος. 
αήρ δια των φωνητηρίων εις φωνήν τυπούμενος. 
πνεύμα δια τής τραχείας αρτηρίας άναδιδόμενον εκ 

SOTOU πνεύμονας, χαι πλήττον τήν επιγλωττίδα, χαϊ τω 
ϋτόματι ενειλούμενον y χαϊ ώς εν χυμβάλφ ήχονν, τέ- 
ως άναρ&ρον * τοις δε φωνητιχοΐς όργάνοις, εΙς ^0115 
^ύβήμαντον άποχαραττόμενον, ή άποτυπούμενον' εις 
το εμμελές διατι&έμενον , ως ν^ό πλήκτρου μεν τής 

55γλωττης, χορδών δε των λοιπών, επιγλωττίς γαρ τής 
απλής φωνής όργανον, γλώ00α δε τής ενάρ%ρον. 



104 ΙΤ. 116. 

δι6 κ«1 ό" ([ί.νθθ5 τ^ψ tijg Πανδωνίδος άπίτεμεν, αλκ- 
λον είναι βουληύείς- οίν δε τίνες καΐ γλώτταν έχοντες 
ον ψωνώΰιν, ή ετΐΐ,γλωτύς βίβλαπται. αν δε δνβφω- 

αβνώβιν, η γλώττα. *φωνη, άηρ πεπληγμ,ενος. πλήττει 
γάρ την επιγλωττίδα. η τίλήξις αέρος, πλήττεται γαρ^ 
τοϊς φωνητηρίοις, χάί ώς δη^χής εξηχεϊ. φωνή, φθόγ- 
γος άμέριΰτος καθ' αυτόν, ίπΐ μνρίαν δε άκοήν πε- 
ριβχιζόμενος, ώς ι] άκτίς τον φωτός εχ\ ΛΪεατάς όφ- 
^αλμονς. ij εμτίαλιν, ώς η ακοή πολλών αντιλαμβά- 
νεται φωνών, ν,αι ονκ ολίγων ορατών 6 όφΟ'α?.μός. 10 
Εϊποις δ' αν, φωνην ν^φηλην^ νπερογκον ^ /,αμπράν, 

ί17πλατεΐαν. βαρεϊαν, *λενκήν, εκκεκαΟ^αρμένην , ήδεϊ- 
αν, επαγωγόν, ενμελη, ενπει^η, ενύγωγον, ενκαμπή, 
ινέλικτον , γλνκείαν, λιγνράν, ϋαφή, διάφανη, μελαι^ 
ναν, φαιάν , αηδή, ΰμικράν, ϋτενην, δυΰήκοον , ά6α-15 
φη , ΰνγκεχυμενην, εχμελή^ αμελή, άνάγωγον, απει- 
λή, δνΰκαμπή, τραχεΐαν, διεβπαΰμένην , λνπηράν^ 
βραγχώδη, χαλκίζουβαν, ό^εΐαν. και φ%ϊγμα όέ ώ(?- 

llSauTog κατά την νφήγηβιν τών προειρημενων. *καΙ 
φ&ίγγεϋ&αι, φλέγμα, φ%ογγή, ν,αϊ φ%όγγος, ενφθΌγ-2θ 
γος, αφ•9ογγος. παραφ^εγκτήρια , προς γάμον εορτή, 
πρόφ&εγξις. καΐ πραότερους τα φλέγματα, ώς Πολν- 
ζηλος 6 κωμικός, αλλ' ον πραότερα τα φλέγματα. 

^ ΐΑπό δε λόγου ονόματα y λέγειν, καταλέγειν , κατάλο- 
γος, υπόλογος, επίλογος, δίλογος, διάλογος, άπόλογος^ζ 
^Αλκίνον, επΙ τών μακρών ρήϋεων. άνάλογον τα φνό- 
μενα φύεβ^αι, Πλάτων εν τω περί "ψυχής, εν δε τω 

ίί9Τιμαίω, αναλογιών, καΐ αναλογίας. *καΙ Θουκυδίδης 
πολνν τον παράλογον φηϋί. και παραλογίϋαΰ^αι, και 
τά άμφί?„ογα λογίβαβ^αι, άντιλογίΰαβ^αι. λογιβταΧ,^ο 
λογιβτήριον, άλογίβτως , άλόγιϋτος, άντιλογία, απο- 
λογία, άπολογί6α6&αι. Αντιφών δε, και άπελογή%η. 
ενλογον, ενλογος, ευλόγως, καΐώι; Ίβοκράτης, ενλογώτε- 
ρος. εϋ?.ογεΙν,εύλογή6α6&αι, ευλογία, κακολογία, ώς'Τ- 

ίΖΟπερίδης. κακολογεί, ώς ^ημοϋύένης. * αΐβχρο λογία, 55 
ώς Ξενοφών, καΐ άλογία. και ώς Πλάτων, άλογα, 



II. 121. 105 

καΐ αδιανόητα, χαΐ ως Θουκυδίδης y άναλογί6μυς. tcccI 
άνκλογίζεταί, ως Πλάτων, ό δ' αυτός χαϊ άντύ.ογιχη 
τέχνη φηβίν. Αντιφών όέ, άντιλογούμΒνοι. Θου'/.υ- 
δίδης δε, δρος ούχ άντίλεχτος. χαΐ ηλόγως, ά^ιολο- 

ζγώτατος. Αντιφών δε, άπαρτιλογία , ωϋπερ χάΐ Η- 
ρόδοτος, ούτος δε καΐ Ιηαλιλλόγηΰε. χα\ χενολογΊ'ιΰω 
6ε, Ευηολις. χαΧ όμο?.ογηματα, ως Πλάτων. *όμολο-121 
για, χαϊ όμολογείν, χαΧ όμόλογον. είτα, φιλόλογος^ 
πολυλόγος, χαΧ μιΰολόγος, φιλολογία, βραχυ?.ογία, 
Ι0'^ουφο?.ογία, βραδυλογία , χολυλογία, μιϋολογία, ύi'η- 
λολογία, -ψευδολογία, παρά ^ημοβ^ένει. μαχρολογία, 
μαχρηγορία, λογοποιός, λογοποιία, λογοηοιονΰιν, άπε- 
λογίζετο, μυΟ^ολογία, διαμυ&ολογονντες , λογογραψία, 
λογογράφος, λογογραφιχη, ώς ο Πλάτων, *γεvεaλoγίafi22 

IS γενεαλογεΐν , χαχολογία. άναμφϋ.όγως , παρά ^ενο- 
φώντι. παρά δϊ Κριτία χαΧ ί.ογιεύς ό ρητωρ εϊρη- 
ται. χαΧ Περΰών οί λόγιοι παρ' Ήροδότω. χαΧ λο- 
γίμη πόλις. χαΧ παρά Πλάτωνι εν Φαίδωνι, λογάρια, 
χαΧ λογοζοιηματα. παρά δε Θεοπόμπϋο τω χωμιχώ, 

ίΐΟνποΧογεΙν. λε^ις, διάλε^ις, otaAoyog, διάλεχτος, διαλέ- 
γεβΟ^αι, διαλεκτικός, χαΧ διαλεχτικώς. χαΧ λεκτικός, 
παρά ^ημοΰ^&νει. και λεκτικώτατος, παρά ξενόφων- 
η. *η δε χωμωδία, λεπτολόγος εϊρηκε, χαΧ λεπτολο- 123 
γεϊν, χαΧ λεπτολογία, χαΧ ό προύδιαλεγόμενος , προΰ- 

t5 δια?.έγε6&αι, πρό}.ογος, προλογεΐν, λογιβτικός, χαΧ λο- 
γιΰτικώς, λογομύ&ιον, χαχολόγος, χαχήγορος. χαΧ ώς 
'Αντιφών, ηδυλόγος τε χαΧ μετριολόγος. χαΧ μετεω- 
ρολόγος δε Πλάτων , χαΧ μετεωρολόγων, μικρολόγον 
δε ό μεν 'Ί^περίδης εφη τον εΙς άργύριον άνελεν^ϊε- 

ίΟρον. ^'Ιΰοκράτης δε, τον μεμ•φίμοιρον. χαΧ ταπεινό- \ 24 

λογία δε, χαΧ οίκτρολογία, χαΧ ελεεινολογία, χαΧ άλη- 

%ινολογία, τά Πλάτωνος. χαΧ ρλ;/ίατα δϊ παραπληβί- 

ως εκ τούτων προάγεται, μιχρολογήϋαι. μικρολογεΐ- 

• βθαι δε εϊρηκεν Ενπολις, χαΧ μικρολογηόομαι , Κρα- 

3δ τίνος. χαΧ δεινολογεϊται , 'Ηρόδοτος, δικατηλόγονς δε, 
χαΧ πεντηχοΰτηλόγους , είπε ^ημο6%ένης. ' Τπερίδης 



106 Ιί. 125. 

125 δε, διε^Βγμ&νος ΙπΙ άφροδίβίων. *'^ρίΰτοφάνης δε 
διαλέ^αϋ^αί ϊψη. χαχηγορείν, χαχολογεΐν. λέγεται 
δε καΐ λογοδίδάϋ'λαλος, Άαϊ λογοδαίδαλος , ελλόγι- 
μοξ' "Ερμιητίος δε 6 χωμικός καΐ περιλεγείν εϊρηχε^ 
το περίέρχεΰ^αί, ΐώ λόγω, οίον, περιβόά λίγειν. καΐ5 
το λαλείν δε, χα\ 6 λάλοξ, καΐ λαλίύτερος, χάί ή λα^ 
λιά, χαϊ το χαταλαλείν παρά Άρίΰτοψάνει. όμοίωζ ή 
λάληΰις, χαΐ άτίεριλάλψοζ , Λαρ' Αΐΰ%ύλω4 

126 * Περϊ έργων γλωττης. 

Των δε της γλώττης 'έργων τά ονόματα, βοη,ΙΟ 
χαΐ βοάν, εχβοαν, τιαραβοΰν, χκταβοάν, χαϊ επιβοάν, 
ίχιβυητος, χαϊ περιβόητοξ. τίεριβοήτως, ώξ Αιβχίνηξ. 
χαΐ ώξ Θονχνδίδης, χαταβοή, χαϊ τά όμοια, μεγαλψ 
γόρος δε, παρά ^ενοφώντίγ χαϊ μεγαληγορείν , χαϊ 
μεγαληγορία. χαϊϋννηγορεΐν, χαϊ βννήγορος, ϋυνηγορία,Ι^ 
ϋνναγορενειν. προ7]γοροζ, τίροηγορείν , προαγορενειν, 

127 π;ροαγόρευ6ΐ,ς, άναγόρενΰις.* χαϊ δημηγόρος, δημηγορεΐν, 
δημηγορία, χακηγορία , ιΰηγορία, χαχηγορίϋτεροζ, πα- 
ρά Φερεχράτει. χαϊ χακηγορίϋτατος , παρά Έχφαντί- m 
δι], προϋήγορος, ενπροβήγορος, δνΰπροβήγορος, προΰ-20 
αγόρενΰις, χαϊ προΟαγορενΰαι, προβηγορία, άπει- 
StsiVt άπαγορενβαι. Ίβαΐος δε, άπειρηχώξ εφη. οϊον, 
απολελαληχως, Πλάτων δε άπόρρηδιν, την άπαγό- 

123ρεν6ιν. χαϊ άπαγορεΰειν, οίον το άποχαμεΐν. * άπορ- 
ρη^εν δε αντό 6 ^ημοβ&ένης είπε, το άπαγορεν&έν. 25 ' 
νπό δε γενονζ άπορρη&ήναι παντός Πλάτων, το οίον 
άποχηρνγβηναι είπεν. εχ όε των αυτών εότιν, είπεΐτ; 
άπειπείν, ειπών, επανειπων. χαϊ Ιπανειπών άργύριον, 
οίον επιχηρνξ,ας. χαϊ ρητόν τι, χαϊ απόρρητον, 
τιαϊ ρηΟις, χαϊ άπόρρηΰις, χαϊ άνάρρηΰις, χαϊ δι-ΒΟ 
άρρηΟίς,χαϊ πρόρρηϋΐζ, χαϊ άρρ^^ϋία παρά Άντι- 
φώντι, ή βιωπή, χαϊ ρήμα, χαϊ πρόϋρημα, χαϊ ί 
πρόΰρηβις, χαϊ\ ρητωρ, χαϊ ενρήμων, χαϊ χακορ- 
ρήμων, χαϊ άρρήμων, χαϊ επίρρψος, χαϊ μέγα- , 

ΧΙ^λο^ρημοΰννη, χαϊ ^νρημούννη, *χαϊ ώς ^ημο6ϋ•έ-Β5 



ΙΓ. ISO. 107 

νης* αΐΰχρορρημοΰύνη , καΐ εύύυρρημοϋννη. άχει- 
ΛεΓν, ΰννειπεΐν. ετι όε, άρρήδην, χαί διαρρήδην, καΐ 
διαμφάδην^ δίαφάδην, φηύαι^ ϋνμφήβαι, άμψηϋαν^ 
άποφήβαι, καΐ ψάΟίς, nal αχόφαΰΐζ Οε επΙ διαιτητού. 
6ην γ.αι γνώβιν χαλεΐ ^ημοϋ&ένη^^ καΙ Πλάτων, καΐ 
'Αντιφών, καΐ άπόψανϋιν, κ«1 αντίφανϋιν Πλάτων, 
flcat άπόφηΰιν "Ομηροζ^ και- «Λοφγναΰθαί γνώμην οί 
Ρήτορες. 

*ΠερΙ τράχηλου χαΐ Οφονδνλον. 1S0 

10 Tij μεν κεφάλι] νπόχειται τράχηλο ς, χαλεΐται dh 
χαϊ oiyy^v, καΐ δη^}. υ^εν καΐ νποδερις, το εν τοις 
νρόϋ&εν τον τραχήλου τελευταϊον. εφέϋτηχε δί ΰφον- 
δ:ύλοΐ(; επτά 6 τρίίχ.ηλος, ους "Ομηρος άότραγάλους 
χαλεϊ, χαϊ ϋφονδυλίωνα, τον ιιυελόν τον εν αυτοΐς. 

15 ονομάζονται δε οί ΰφόνδυλοι χαϊ ϋτροφεΐς, ηαρά την 
Ιλ αύτοΐζ τον τραχι]λον ϋτροφην, χαι Στρόφιγγες, 
3ίαρά Φερεχράτει. * χατατείνουβι δε dta ράχεως, τον 131 
μνελον ίξ εγκεφάλου διαφέροντες, ος ~]ϊηνιγξί ts 
φράττεται, χαϊ νεύροις παραπέμπεται, το δε πάν αν- 

δΟτίόν ϋνότημα χαλεΐται γύης. των δε ϋφονδΰλων 6 
μεν πρώτος y ό ΰύν τω τραχήλω ΰτρεφόμενος , επι- 
ίίΐβο ^ ξύς ονομάζεται. 'Ιπποκράτης δε αντόν χαϊ 
o§oviSi δοχεί χαλεΐν. τοις δε πλαγίοις αυτού δύο χο(^ 
λότητες μία εκατέρωθεν IVfKitv, εις ας ενίζουΰι υπό 

ttSvijv παρεγκεφαλ ίδα δύο προύχουΰαι προβολαϊ, κεφα- 
λής κο^ών^αι καλούμεναι. *τών δε ϋφονδύλων ό άεν-132 
χερος, ακίντ^ος ων, ,α^ων ονομάζεται, προβολάς δε 
ϊχεί δυο, μίαν εκατέρω&εν, την μεν τω πρώτω^ την 
δε τω τριτω τών βφονδύλων ενηρμοβμένην. χαλούν- 

SOrat δε κάτοχοι, παραπληϋίων δε όντων τών επϊ τού- 
τοις τεταγμένων, σ τελευταίος, ως άχ&οφορών, "Aiias 
ονομάζεται, άγκτήρες, οί εν τω τραχήλω τόποι, ^C 
ών αγχεϋ&αι ϋυμβαίνει. 



108 II. 13δ. 

133 * Περί ώμοπ?.ατών ical κλΗβών. 

Tovtcp δε νΛηρείϋΟ'ηβαν ωμοπλάται , καταλϊίγου- 
ϋαι μεν ύπερ rag a^^pwic^ ♦ νπερείδονβαί δε τάζ 
5ί^|ΐίβΡ• ων το μίν χι μέρος τοις ΰφονδνλοις^ νπο 
νενρον τινός ηροΰήρτηται. το δε ντΐό το &τέρνον, εΙς5 
τον τρύχηλον τΐανεται, 'λάι χατακλείς ονομάζεται- τάς 
ό" ώμοπλάτας εΐβΐν οϊ καΐ εΛίνωτίονς xqcI πλάτας 
εχά?.εϋαν. ίΐλειδών δε το μεν τΐρος ώμοπλάτας, επω- 
μίς• το δε %ρ6ς τρύχηλον^ τίαραΟφαγίς. διότι το κοί- 
λον, ?} διιότάόιν at χλεΐδες, ΰφαγί) καλείται^ τιρος ε- 10 
νΙων δε χαΐ 0•υμ6ς. 

IS^* Περί φάρυγγος καΐ των περί αντην. καΐ χερΙ τρα- 
χήλου χαΐ ανχένος. 
' ΤποΆειμενης δε χατά την 'κοιλότητα τω τράχηλο» 
της φάρνγγος ενδο^εν, το είω^'εν νπό τάς οργάς, υ- 15 
πό τον φνβάβ&αι πιμπράμενον , χαϊ άνοιδονμενον, 
πρηΰτηρ ονομάζεται, το δε εν μεόφ πρηβτηρων τε χαί 
ψάρνγγος, άγχτη^. «φ' ον το μέχρι γεννών, παρω- 
τίδες . ων το μέχρι χλειδών μέρος, τέρύρον. ή δε οπι- 
6&εν χατά τόν ΰτροψέα ϋφόνδνλον χοιλότης, επιβφοτ 
γιενς προΰείρηται. χαϊ ταντην περιέχονΰι τένοντες. 

135* το δε μέχρι τέρ%ρων χνρτωμα, παραλοφία. διότι λο- 
φία ή χατά νώτον χαλεϊται προβολί]. ή μέντοι όνμ- 
παβα τον ανχένος περιαγωγή , περίδειρον ονομάζεται. 
'Ονόματα δε, ix μεν τραχήλον, το έχτραχηλίΰαι , χαϊ 25 
εΙς τράχηί.ον ώΰαι. ix δεανχ^νοξ^ νψανχ^ην, χαϊ ν- 
ιΡανχενεΐν. βυΰανχην δε, ό τους οίμονς άνέλχων, τόν 
δε ανχένα ϋννέλχων νν επίβονλον '^ίριϋτοτέλης φν- 
ϋιογνωμονεΐ. χάί βνΰανχενας τονς άϋκονς Άριϋτοφά- 

ISGvijj χέχληχεν. * οι δε έριανχενες, όφόδρα ποιψιχόν.^ 
νποτραχήλιον μεν ονν καλονόι το ναό τονς αυχέ- 
νας, μεταξ,ύ ΟΛμαζ^παζών χαταληγον έπϊ το μετά^ρενον. 
μετάφρενον όέ, το νπό τους ώμοπλάτας μέχρι μέ- 
6ον νώτον, χατά το των φρενών ^iat cqji ii. νπο§- 



IL 137. 109 

ρΛχΙς 6b - Ιατνν η ^ixQt όΰψνος χοιλυτης. άπυ όέ 
^ά%Βως φ'ίίμκ ραχίζειν, το ν.όπτΗν. χαΐ ράχετρον τα 
μέϋον χής ράχίως. χαΐ ραχετρίοαι, το δίακόψαι. 



5 *ΠίρΙ '/Ηρών καΐ των πιρΧ αντάζ. 137 

" Καϊ μ'ίιν Ιπί γε τάς χείρας ίονβι, το μεν νπερε- 

χον τοϋ βραχίονας, άχρωμία^ χαΐ ώμον χεφαλή , χαΐ 
ίπωμίς^ ν,αι άχροκωλία. άτίό Οε ώμον όνομα, χαϊ iq 

! ΐ^ωμϊς, χαϊ εξωμιδοπούα. οπού δε ενερείδεται. τοιηΐ 

10 το αρΟ"ρον, εντνπωόίς χαλείταυ, η ώμοχοτύ?.η. χαϊ 
νενροις μεν χατηρτηται, περί πλευράς παραιωρουμέ- 
νης της χειρός' ϋτάΰης όε, εις πνγμήν ίι^ξανε*. τ^ 
της εντνπώϋεως χοιλότητι. * ϋτρογγνλος δε ων ό βρα- 138 

, χίαν, χαι χεχλειΰμενος, ό'τί. εΰτι τον πήχεως βραχύτε- 

15ρο5, V προς τον αχκώνα καταβαίνει y διευρύνεται, 
καλείται όέ αύτοϋ τά μεν έ|ω•9"*ν , μύες • ta δε ενδον^ 
ααρωλένια' το δί προς τω ώμω προϋχον, βραχίονος 
κεφαλή' αί δε υπό ry άχρωμία κοιλότητες , μαϋχάλαι. 
αφ' ών 6 άμφιμάβχαλος , χαϊ εχατερομάϋχαλος , χαϊ 

9θίτερομά6χαλος χιτών. * η δε μαΰχάλη νπό μεν τώνίδδ 

Ιδιωτικών καλείται μάλη, υπό δε τών Αττικών ουχί. 

άλλα το υπό αυτί] φερόμενον, υπό μάλης φέρεβ^αι 

λίγονΰι. τά μεντοι παρωλενια, χαϊ άγκάλαι, χαϊ άγκα- 

λίδες καλούνται, χαϊ ενάγκαλον , το ενφορτον. "βως 

25 δε άπό τούτων άγκαλίδες, οί τών ^λων δεΰμοί. καΐ 
άγκαλιδαγωγοϊ, χαϊ άγκαλιδηφόροι , εναγκαλίβαΰ&αι^ 
χαϊ προϋαγκαλίϋαΰ&αι. παραγκαλίβαϋ^αι δε, τότούς άγ- 
χαλιδηψόρους αυτούς εαυτοίς τι παραφορτίΰαβ^αι. 

. * 6 τοΊνυν πήχυς 06τα δύο έχει ' το μεν ύπερογκότε- 140 

3θρον, το δε βραχύτερον. χαϊ ίνα γε τω βραχίονι ΰννηρ- 
&ρωνται, το μεν πάν, αγχών χαλεΐται. αφ' ου χαλιάγ- 
«ffly. τταρ' Ίπποκράτει. το δε ε^ω&εν προϋχον αυτοϋ, 
ωλεκοαν ον. αφ' ου και το ώλεκρανίζειν παρά τοις 
χωμιχοΐς. τον δε πήχυν , χαϊ ωλένην^ χαλοϋβιν • ό&εν 

$5χαΙ ή 'Ήρα λευχώλενος. χαϊ άχρωλένια, τά ίίχρα τοϋ 



110 II. uu 

πηχεως. τούτον το μεν άνωθεν, ΙπΙπτιχν. το bt χ«- 

14ΐτω•9'εν, άγωύτός. *ϊνιοι όε καΐ το nqoq xf] άκρω• 

μία άρθρον, nal το προς τω άγν,ώνν, χορννας «α- 

γΛΙ λονβίν οί δε, άρμονς, i} αονδύβ.ονζ, Άαϊ τον τΐήχε- 

δ ^ ως Τϊ^ν V7CO τω βραχίονι, ϋνμβολην, αατά μίν την εν- 5 

δο&εν Άοιλότψα, ώλεκρκνον καλεΐϋΟ'οα νομίζουβί' χκ- 

, τά δε την εξω&εν βνμβολήν, αγκώνα, το γαρ κορω- 

«nin^.r.-i νόν, Ιατρών εϋτιν. όνομάζον6ι, δε τοντο χαϊ κνβω- 

tt/rt λον. καϊ χνβίτον ει'ποίς αν, cog 'Ιπποκράτης, δοκεΐ δε 

είναι ^ωρικόν τοϋνομα τών εν Σικελία Δωριέων, ίο 

142* όθεν 'Επίχαρμος, χαί το παίειν τω άγκώνι^ κυβιτί- 

ζειν λέγει, αϋτη δε η ΰνμβολη τον πηχεως προς τον 

βραχίονα, βαΟ^μΙς καλείται, τών μίντοι περϊ τω πψ 

>*> .\;ί>" χΗ δυο όΰτών το ϋμικρότερον χερκις ονομάζεται 

χαΐ παραπηχιον, ώς τον μείζονος ϊχοντος την τον 15 

πηχεως προΰηγορίαν , ο και προπήχιόν τίνες καλονβι. 

Γλ υ τοντου δε το πέρας, χί φπ ος ονομάζεται, βνγκείμενον 

\ ί| όότών οκτώ. προκάρπιον μεν καλείται το προ 

143'^°^ καρΛορ. *τω δε καρπό} και πρoβoL•] τις άΰτρα' 

γάλω προΰφερης ΰνμπεφνκε μετακάο πιον δε, το προ^ο 
"" τών δακτύλων πλατννόμενον, αφ ον και εΙς εκείνονς 
η χεΙρ ΰχίζεται. και το μεν ενδο&εν της χειρός βαρκών 
ι ^ δες, άπο τον μεγάλον δακτύλου μέχρι τον λεχανοΰ) fljj 

liv»J^ χαλεΐται &ίναρ. το δε έξωθεν, όπιβ^εναρ. το δε άπα 
»,^1^1 του λιχανον μέχρι τοϋ μικρού δακτνλον , νποθεναρ,25 

το δε μεταξύ ^έναρος και νποΟ^ίναρος και, (5rryffou§"i 
χοΐλον^χειρος ονομάζεται, ο κ«1 κοτνλην ϊνιοι καλού- 
\^^ύι. * ΰτη%•ος δε, το μετά το κοίλον, προ τού μετακαρ- 
πίον. το δε ϋτή&ος , καϊ ανόί^ρον καλείται, ενιοι δε 
το μεν πρόβ^Ίον της δράκος άπαν θεναρ oiovrai. κα-^ k 
λεΐβ^αι, και 'Ιπποκράτης, και "Ομηρος, το δε άντι- • ' 
χείμενον πάν, όπι^^εναρ , ij κτένας, κάί προκάρπια, 
καΐ δώρα. και τούτων τά μεν προς καρποΐς, 6τή%•η' 
τά δε προς τοις δακτύλοις νπόχηλα ταρΰος, και κρά^ 
fog. τών δε δακτύλων τά μεν προύχοντα κατά τάί35 j! 
ϋνμβολάς, κόνδυλοι j άφ' tov καϊ η πληγή κέκληται' 



π. 145. 111 

<ea δε vjt' αυτούς άρθρα, βχνταλίδες, η ώς ^AQiuto» 
τίλης, φάλαγγεβ. *TQHg δε εΐϋιν ίχάβτω δκκτΰλφ rc5vl45 
τεττάρων τω μείζονι μόνω, δύο. οΐΌ,ααξοντκι δί οί 
δύκτνλοί- μίχρός' ό μετ' «υτόν, τιαράμεΰος' είτα, μι- j 
56ος' μετά τούτον, ^ίχανόβ' ο λοιπός, άντίχειρ, η μέ- 
γας, τα δ' ίπΐ τω μεταχαρπίφ Λρό των κονδύλων, 
μετακόνδνλα. ών τα, μεν κάτω, ίίρ&ρα, τα δ' υπό ταΐς 
ψάλαγί,ι, ρίζώννχες, Ι^ avt(5v γαρ αί των όννχω ν 
άρχαί. * μετ' αντάς, οννχες, νφ* οίς τα νεύρα Λαν-146 

Ιϋεβ&αί λίγονϋιν. ών τα μεν ντίό τω 6νι>χι, κρυπτά, 
τά δ' «νωθεν, αργεμοι. τα δ' ίκατέρω%εν, παρωνν^ 
χίαι. τά δε μετά ταντα, γωνίαί. το δε προς ταίς ρ^- 
■ξωνυχίαις λευχόν, άνατυλψ καϊ τά μίν ίπιφαίνύμενα 
χβΐς δννξι, νεφέλια. τά 0' ^δο^εν των δακτύλων πε- 

Χζρατα, ράγες^^^ καϊ κορυφ^ί. από δε των ονύχων, 
όννχί&αβ^^αί , καϊ άπονυχίΰαϋ^αί, ω και μάλλον χρψ 
<ίτέον. καΐ ε^ονυχίζειν. της μεν ούν όλης χΐΐρος <>• y\ 
^τά £§ και εϊχοβιν είναί φηϋνν ό Σολεύς Κλέαρχος, 
ίΐς των 'Αριϋτοτέλους μαθητών. *άν δε ΰυγκλείϋιιςί^Ι 

4|ρτι;ν χείρα, το μεν εξω&εν καλείται πυγμή, ο&εν χαΐ 
ό πνκτης, καϊ το πυκτεύειν , καϊ ^^επύκτευβε, καϊ το 
wi)| επαιβε, πύ^ επάταξε , πύ^ επληξεν. η δε ϋυνεχής . r 
»(5ν χει>ρών βυναγωγη, πυκνώς εΙς πλη^^ς επιφερο- 
μένων, πίτνλος καλείται, το δε '^νδοΟ'εν, δράγμα. αφ* 

<85ού καϊ το των άΰταχνων, καϊ δράξ, καϊ δράκος, καϊ 
δράττεβ&αι, καϊ επιδράττεΰ&αι. *Άπ6 δε της χ«ρ05, 148 
ίύχειρ, ^ραύνχειρ, άντίχειρ, εύχειρία, ^ραϋυχειρία. ον 
μι^ν άντιχειρία. χειροτεχνία, χείβίλΐ^^ία , Χ^ΐ'ροτεχνης, 
χειρουργικός, ό γαρ χειρουργός, ευτελές, χειρουργεΐν 

30 δ^) χ<^ϊ χειροτεχνεΐν , χειρουργικός, χειροτεχνως, χει- 
^οτεχνικώς, καϊ χειροτεχνικός , γ^ειρώϋαβ&αι , εγχείρη- 
μα ^ επιχείρημα, επιχείρηϋις, επίχειρ, ταχύχειρ, ώς 
Κριτίας. *καΙ άπό τούτου, ταχυχειρία. είπε δε 77λα-149 
%ων, καϊ χειροκρατία. καϊ πολυχειρία, Θουκυδίδης. 

$5θξύχειρ γάρ, καϊ ό^υχειρία, το μεν παρά Μενάνδρω 
ύρψιαι, το δε παρ' 'Αλεξιδι. εν χειρών νόμφ^ άμυνα- 



lli π. 150. 

6&cciy εΙς xslgas ηλ%ον, εΙς χείρας Ιλ&εΐν, χείρα νΛο- 
CxelVy εΙς τους νηο χείρα την όργην άφήχα. χειραγω- 
γός^ χειραγωγείν. χείρα νπέχειν. χερνφκ "Ομηρος, το 
κατά χειρός νδωρ. nai χερνί^αβ^αν, Φιλωνίδης, χάΐ 

ίδΟχερνίμματα. *^Αρι6τοφάνης 0£, άμεταχειρίβτων τών5 
κοινών είχεν. άΐίοχείροβίωτος, ό από των χειρών ζών, 
ΐΐπε Ξενοφών, ερεΐς δε κ«1 χειρόνιπτρον , χειρόμα%- 
τρον, χεΙρ df|ta, ΙλΧ χειροτεχνίας τινός, ααΐ Πολν- 

- αλείτον χεϊρ, το άγαλμα, χαι Άχελ?.ον χεΙρ, ή γραφή, 
χειρ βτρατιωτική , και scokly χειρί, ηολνχειρ, και αο-ΐο 
λνχειρία, χειροτονία, άντιχειροτονία, επιχειροτονία, 
χειροτονεΐν, ΙγχειροτονεΙν, άντιχειροτονεΐν. εκατόγχειρ, 
μακρόχειρ , ώς ό 'Τβτάΰτίον Δαρείος, κατά τον Πο- 

ί5\ λνκλειτον. ^η ώς Ξέρξης, κατά Άντιλέοντα. η 'ίίχος, 
ό ετΐίκλη&είς 'Αρταξέρξης, ϊϋως ότι καϊ την δνναμινίζ 
εξέτεινεν επΙ πλεΐΰτον, η ότι την δεξιαν είχε Λρομη- 
κεϋτέραν, η την άριΰτεράν, η και άμφοτίρας. από χει- 
ρών δε και. χειρΐδες παρά ^ενοφώντι. και χειριδω- 
τοι χιτώνες, και χειροποίητου , παρά ^ημοΰ&ενει. καϊ 
χειρώνακτες, παρά Σοφοκλεΐ. καϊ χειρωναξία, παρά^ο 
Ήροδότω. καϊ χειροή&ης, παρά ^ημοβΟ^ένει, χειροή&η 

152ξ[ώα• *'Τπερίδης δε εν τω νπερ Ανκόφρονος καϊ το 
νπό των ηολλών όνομαζόμενον χειρόγραφον, χείρα 
ώνόμαβεν ειπών, οντε την εαυτού χείρα δυνατόν άρ- 
νήϋαβ&αι. εΰτι δε καϊ ναΰμαχον όπλον, χειρο6ιδήριον.25 
χειροπεδας, 'Ηρόδοτος εΐίρηκεν. Ίππώναξ δε, χειρόχω- 
λον, τόν την χείρα πεπηρωμενον. χειρόδοτον δε δά- 
νειΰμα, το άνευ ϋυμβόλον. χειρομάντεις, ai εκ των 
χειρών ^ιαντευόμεναι. χειριάν δϊ εκάλουν το κατε^- 
ρηχ^αι τάς χείρας, η άλγείν εκ κόπου, ό^εν καϊ χει-$ο 

153 ^οποδε^, οί τους πόδας κατ ε ρ ρηγ μεν ο ι. *χειρονομη- 
6αι δε, χ6 ταΐν χεροΐν εν ρυ&μώ κινη^ηναι. Ηρόδοτος 
δε εϊρηκεν επϊ Ίπποκλείδου τοΰ Ά%^ηναίου, τοις ποόίν 
εχεινορόμηΰεν. 6 δε Κρατίνος καϊ χειρονομηΰείοντας 
είπε. καϊ άκροχειριΰμός , μελέτη τις εν παγκρατίω. ά-35 
κροχειρίϋαΰϋ^αι» διαχειρί(ία6%αι , χον'ματα διαχειρίΰαι, 



ι 



π. 154. IIS 

και μεταχειρίΰαβ^αί, ν,αί δια χειρός ίχειν την πόλιν^ 
καΐ αυτοχειρία, αιηοχειρι, αντόχειρ εργάτης. *τό ^αρ154 
ηαρά Φιλίϋτφ αντοχειρίβαντες , παμμίαρον. άχείρω- 
τον δε Σοφοκλής είπε το άχειρονργητον, δνβχείρο»' 
5τα δε ^ημοΰ^ενης. ίγχειρί^ετον , ^Ηρόδοτος, εγχειρί- 
της, Άριϋτοψύνης. εταχειρηταΐ δε, Θουκυδίδης, χαΐ • 
εγχειρητικωτέρους αρετής, Ξενοφών, καΐ εγχειρήματα, 
^άημοΰ&ένης , και επιχειρήματα, εγχειρίδιον, το ^ίφος, 
Ξενοφών, λέγοιτο δ' αν, χεΙρ άκρατης, η Ιγκρατής. 

ΙΟκαΙ το ^ργον αυτής, κρατεΐν, άκρατεΐν, άντιλαμβάνε^ 
69αι. *καΙ το πράγμα, άντίλη-ψις, άντιλαβή , καϊ λ^-155 
φις, καϊ λαβή. και άπρ\ξ άντιληφ^ήναι. ϊύτι δε ϊτι 
άπο χειρών, άφαΰ^^αι, αφή. καΐ ώς Πλάτων, άφις. ά- 
χτόν, άναψες, το γαρ άφάο^αι τίοιηταΐς δεδόβ&ω. Ά- 

15x6 δακτύλων, ροδοδάκτυλος. και δακτυλίδια, τα γυναι- 
κεία, δακτυλιογλΰφος , δακτυλιογλυφία , παρά Πλάτω- 
VI. καϊ δακτυλοδεικτείτε, ώς ^ημοβ^ενης. * δακτυλη-ίζζ 
%ρα, ώς Ι^ενοφων. επϊ δακτύλων %εΙναι , χ6 λογίβα- 
6%αι. καϊ δάκτυλος, 6 ρυ&μός. καϊ τους Ίδαίους δα- 

ζΟκτύλους κεκλη6θ•αι λε^ουσιν ο£ μεν κατά τον αριθ- 
μόν, ort πέντε , ot δε κατά το τι] 'Ρεα πάνυ ύπουρ- 
γεΐν, οτι καϊ οι της χειρός δάκτυλοι τεχνίταί τε καϊ 
πάντων Ιργάται. 'Από δε αγκώνων, γαλιαγκών. καϊ 
άπό πήχεων, εϋπηχυς^ ροδόπηχυς, χαλλίπηχυς. 

25 * Περϊ των δια χειρός μέτρων. 157 

Των δε μέτρων εΰτι μεντοι καϊ δάκτυλος, ίο- 

χμη δε, ΰνγκλειβ^εντες οί τέΰϋαρες δάκτυλοι, καϊ δα~ 

κτυλοδόχμη. τό δ' αυτό καϊ παλαιΰτή ^ηλυκώς, καϊ 

παλαιϋτής άρβενικώς. καϊ δώρον, καϊ εκκαιδεκάδωρα, 

3θτά εκκαιδεκαπάλαιΰτα. τό δέ άπό καρπού εως άκρου 
δακτύλων, ή πάΰα χεϊρ, όρ&όδωρον. Ει δε τους δα- 
κτύλους άποτείνας άπό τοΰ μεγάλου προς τόν ΰμι- 
κρότατον μετρεΐς, ΰπίΛΪαμη τό μέτρον. * εΐ δε τόν με-1$$ 
γαν δάκτυλον τω λιχανω άντιτείνειας , τό μέτρον λίτ' 

35 χάς. άπό δε τοϋ ώλεκράνον προς τό τοΰ μέϋου icc• 
Pollux ΓυΙ. Ι. Η 



Μ4 "• 159. 

χτύλον axQOVf το δίάΰτημα τίηχνς. εΐ δε ΰυγχαμιρεκχς 
^,τονς δάχτυλους κλ' άγχώνος έπ' αυτούς y ηνγών το 
μετρον. εΐ δε ϋνγκλείΰειας , τίυγμι]. εΐ δ' κμφω τάς 
χείρας εχτείνείας, ώς χαΧ το ϋτερνον αύταΐς ΰνμμε- 
τρεΐν, όργνιά το μετρον. χειρών δε η μεν δεξιά, χα- 5 
159 τα την ^εβιν. *ή δε άρίΰτερά, βχαιά, λαιά, ευώνυ- 
μος, χάί δεξιός, επιδέξιος, χαϊ δεξνώς^ επιδεξίως. το 
δε επιδέξια δηλοΐ παρά μεν Πλάτωνι το δεξιώς' άνα- 
βάλλεβ&αι δε ουκ επιβταμενου επιδέξια, παρά δε Αυ- 
6ία, το εχ δεξιάς χειρός, ειόιόντων προς τί} Νεμέα,ΙΟ 
εΰτηχεν επιδέξια, παρά δε Εύπόλιδι, προπόβεως 
ΰχΐίμα, όταν δε πίνωϋι την επιδέξια, άμφιδέξιος,- 
6 ταΐς δνϋΐ χεροίν ενεργών δεξιώς. τιεριδέξιος, όε- 
ίδΟξιώϋαΰ&αι. * Ξενοφών δε εΥρηκε και δεξιωϋάμενος. 
δεξίωβις δε, το δοϋναί τι, η χαϊ λαβείν, δεξιάν προ- 15 
τείναι, δεξιάν έμβαλείν, δεξιάν δούναι, χαϊ δεξιάν 
ηέμπει βαβιλεύς, ώς Ξενοφών, και μαν&άνει δεξιά, 
ψ/ουν τα ΰοφά, ώς 'Αριϋτοφάί'ης. το δε δεξίωμα μό- 
νων τών μέτρων, εκ της άριβτεράς, ϋχαιός, χαϊ 6και- 
ώς επίρρημα, άριβτερός. το δ' επαρίϋτερος , ίδιωτι-20 
Ιβίκο'ν. το γε μην άμφαρίϋτερος, ^Αττικόν. *τάχα δε χαϊ 
6 άρι0τεροΰτάτης εν χορώ προΟτίκοι αν τ^ άριϋτερα, 
ώς ό δεξιοβτάτης τί] δεξιά, αλλά και εν δεξιά εΐΰπλέ- 
OfTt, χαϊ ομοίως εν άριϋτερα. από δε ονύχων άκρων, 
άχρωνυχία, τα άκρα τών χειρών χαϊ τών ποδών. 25 
προόηκοι δ' αν οΐμαι δακτύλοις, και τα ακρότατα, 
άχρωλένια, άχρόδρυα, άκροχειριΰμός , άκροκωλία, ά- 
χρώρεια, άκρο&ίνια, χαϊ παρ Ενριπίδΐ], άκρο%ινια- 
ζόμενοι, κατά το άκροψύβιον. χαϊ άκροτελεύτιον, πα- 
ρά Θουκυδίδη, καϊ 06α άλλα εκ τών άκρων- 30 

4g2 * ΙΊερϊ θώρακος χαϊ ϋτέρνον χαϊ τών ΰύν 

αύτοΐς. 

^Από γε μην αύχενος το μεν ΰυμπαν εως ίύχίων, 
^ώραξ, χαϊ όλμος, το δε υπό τάς κλείδας, ϋτη&ης. 
τορτον^βά, ,ivtqs_, ^υτοΰ^ίδια. χμ^ϊται δΐ χαΐ ίππων 35 



π. 163. 115 

Λροβτη&Ιδία οηλα. το δε νχοχαταβαΐνον , ΰτερνον. 
Πλάτων δ\, το άπο %νμον χαταβαΐνον, ΰτερνον. δθίν 
ενρνβτερνος^ 6 ενβτερνος. τίροβτερνίϋαβ&αι, ηροΰτερ- 
νίδια. χαϊ ϋτερνόμανην Σοφοχλης , την Ιγγαϋτρίαν- 
δθον χαλοιψίνην. τών δε ΰτη^ών το μέϋον, 6τη^.• 
νιον. τα δε επί τοις ϋτερνοΐξ, μαατοί' αφ' ων χαΐ 
τα της γης νχερεχοντα μαύτοϊ χέχληνται. * οί ίε163 
μαΰτοϊ καΐ τιτ%οϊ χαλοννται χαϊ τιτ&ία' μάλιύτα δϊ 
επ\ γυναικών, άπο τούτων ^ τι'τθαι, αί %ηλάζονϋαι. 
10%ηλάζειν δε χαλείται, το μαΰτόν Ιπιΰχεϊν. θήλαζε- 
ϋ^αι δε • το ελχειν το γάλα εχ τών μαβτών. το νχο 
τους μαβτούς, προχάρδιον. το αχρον τών μαβτών, 
9ηλη. ο^εν χαΐ το &ηλάζειν, χαϊ &ηλήν επιβχείν. ό 
δε μελαινόμενος ηερϊ %ηλην χύχλος^ φως. η δε πρώτη 
Ιδτοϋ γάλαχτος ντι αντο πη^ις^ χΰαμος. *τό δε νπο•164 
πιμπ?.άμενον τον γάλαχτος, κόλπος χαϊ αϋκωμα. μό- 
να δε εν 6τη%εβιν έχει μαΰτονς άνθρωπος χαϊ νυ- 
χτερΧς χαΧ ελέφας. χαϊ οντω μεν 6 Σολενς. 6 6β 
Σταγειρίτης τον Ι^.εφαντα προς τω ΰτη^ει φηϋΐν, 
20 ουκ εν τω ϋτηΐίεί, τους μαστούς έ'χειν. προχάρδιον 
δε, το υπό τω 6τή%ει, εγχοιλον, μαλαχον, χαϊ ϋαρ- 
χώδες, χατά το βτόμα της κοιλίας, νπόχειται δε χω 
χόνδρω τον ϋτη^ους, ο εϋτιν όβτονν εχπεφνχός του 
ϋτή^ονς, και λήγον εις αντο το τον Οτη&ονς αχρον 
25 06τονν, ο και ξιφοειδες καλείται. *τό δε νπό το ΰτ£ρ•>165 
νον έ^κοιλον, δ χαλονΰι βφαγην^ χαί άντιχάρδιον νη 
ενίων ώνόμαΰται. και μεν δη το μεν νπό προκαρ- 
δίω, χόνδρος, τω δε νπό χόνδρω, νποχόνδριον. τον- 
τοις δε πλενραϊ πρόΰχεινται οκτώ, περιαγόμεναι εΐζ 
30 τα νώτα, μείζονς τε χαϊ ελάττονς. ων αί μεν μεί- 
ζονς, γνήϋιαι καλούνται, νό&αι δε αί ελάττονς, α'Ι 
χαϊ μάλιβτα τω 6τη%ίΐ πληβιάζουβι. *τυ δε νπό τάς{ββ 
πλευράς τών υδτών ληγον οϋτέον, χήτη, και χενεών, 
χαϊ ζώνη καλείται, αφ' 7]ς τό ζώνννόϋ'αι, ζώμα, διά- 
55ζωμα, διaζώvvυβ^tnι. χαϊ ζώνη τό δπλον όμώννμον 
τω μέρει, ζωβτηρ τε χαϊ αεριζώΰτραν '^ναξανδρίδης 

Η 2 



116 Π. 167. 

ίϊρτμεν, ως δε Λαχεΐαν την Λεριξωϋτραν ϊχει. δηλον- 
ότι την ζώνην, ην 'Ρωμαίοι φαΰχίαν χαλονϋι. καΐ 
η μεν τίερί τάς ττλενράς νόΰος, πλενρΐτις, ώς ή περί 
τά (4ρ&ρα, κρ^^ρΐτις, κάΙ νεφρΐτις^ η περί τους νε- 
167φρούς. *Άλλά τά μεν νπό μαβχάλην , πλευρά όνο-5 
μάζεταί. τά δε υϋτά, πλενραί. ών τά μίϋα, μεϋοΛλεν- 
ρα, και. μεϋοπλενρια. επτάπλενροι δε Αίγνεξ η έί- 
6\ν , η ααλοννται. xcd τρίγωνόν τι Ιΰυπλενρον ονο- 
μάζεται, nal παραπλενρίδια^ τά παρά ταΐς των ίπ- 
πων πλενραΐς όπλα. %αταληγει δε εις τους περί νώ-ΙΟ 
τον ϋφονδνλονς τά των πλευρών άκρα, κάκείνοις εμ- 
πεπηγε κατά τάς εχ πλαγίων κοιλότητας, δώδεκα δε 
ΐΐόιν εκατέρωθεν αί ϋύμπαϋαι πλευραϊ, ών τίνες τω 
0τερνω Συνάπτονται, αί δε περί τον &ώραχα παύον- 
ται j αύται εαυτάς φέρουΟαι, 15 

158 * Π,ερΙ κοιλίας) ομφαλού, κενεώνων και τών ΰύν 

αύτοϊς. 
Το δε άπο βτερνων επ' αιδοία κατά τον κενεώ- 
να, κοιλία καλείται και γαότήρ. άφ' ης κα\ προγά- 
ϋτωρ, και γαΰτρίς, και γαότριμαργία, και γαϋτρίμαρ-20 
γος, γαϋτροβόρος. και γαβτριόμός, και γαΰτρίβαι. 
καΐ γαΰτρίδιον οί κωμικοί, καΐ γάβτρα τρίποδος παρ* 
'^Ομηρφ. κάί ύπεγαϋτρίζετο , το εχορτάζετο, ή κωμω- 
δια. και iv γαΰτρι ϊχειν, 'Ηρόδοτος, καϊ εγγαΰτρίμαν- 
Tig, καΧ εγγαστρίμυθος, το δε υπό τ^ γαΰτρϊ, 6τάχυς25 

χβ^καλεΐται. *τό δε κατά μέΰην γαότέρα κοίλον, ομφα- 
λός, καί• μεϋομφάλιον. και ό περί αυτόν τόπος, γάγ- 
γαμον, επει νεύρων έϋτΐ πλέγμα, καθάπερ το δικτυ- 
ώδες, ο καλείται νυν γάγγαμον, η ώς οί πολλοί, 6α- 
γηνη. ομφαλού δε τό εν μέβω, άκρομφάλιον. το δε 30 
νπερ αυτού, επομφάλιον. και μεβόμφαλοι καλούνται 
πλακούντων τι είδος, κάί όμφαλοτόμος, η μαιεύτρια, 
χαΐ ος άΐίοτεμνει τους ομφαλούς τών βρεφών, όμφα- 

\JQλιΰτηρ^ * οί δε ^Αττικοί καϊ τον τών ΰυχών πυθμένα 
όμφαλόν όνομάζουΰι, το δΐ ζερι τώ όμφαλώ δέρμα, S5 



π. 171. 117 

YQaici, 8l6ti ρνβονιιενον γήρως ΰνμβολον γίγνεται. 
Τό γε μην ΛερΙ τον όμφαλόν μίρος , επιγάϋτριον εΐ- 
Tcoig αν, όπερ ijxciTt ακί ϋτίληνΐ επίχειται. τω d' £- 
Λίγαΰτρίω oi χενεώνεξ νΛοκενντκι^ ον$ χαί- λαγόναζ 
^χαλονΰι. 

Περί νΛογαβτριον καΐ "l(^'^S 

Τό μεντοί νπυ τον όμφαλόν πάν άχρι των ν- 

περ αΙδοΐα τριχώΰεων, ητρόν τε χαΐ νπογάΰτριον. 

από δε τον ητρον, καΐ ητρίδια τεμάχη οί κω/[ίωόυΙ 

ΐολ'άγονόίν. αντη δε η τρίχωβίζ, ηβη τε καΐ εζίϋεων. 

τό γά,ρ Ιφιφαιον^ Ιατρών μόνον. 

* Περί αιδοίων χάί των ΛερΙ «ντά. ^y^ 

Γό δε νπ' αυτά, αίδοΐον. ον τό ττοόμηχες, it' 
ου το fJi κνϋτεως νγρόν επιρρεΐ, κανλυζ ονομάζεται. 

ISitnl ϋτημα χατά τους Ιατρονξ, τό χατηρτημίνον. τό 
δε μη Ικκρεμάμενον αντον, νπόϋτημα, κ«1 χνβτεως 
τράχηλοζ. ώΰπερ βάλανος, τό τον κανλον άκρον, ου 
τό τρύπημα, ονρ^ί^ρα. ηόΰΟ'η δε, το Ιη' ανττ} δέρ- 
μα, ώζ άκροποθ9ία καϊ άκροπόβχίιον , τό Jtoe&jjg 

207ίρονγ^ον. φ δε την Ώ06%ην άπεδηύντο, τούτον τόν 
δεόμυν κννοδεΰμιον ώνόμαζον. *τό δε των όρχεων \12 
άγγεΐον, η των δίδυμων, όΰχεός καλείται, ου τό χα- 
λώμενον, λακότίεδον. τόν δε άεΐ χάλαρο) τούτω κεχρη- 
μένον , λακοβχέαν ώνόμαζον Αθηναίοι, τα μέτηοι με- 

2Sta^v τίοΰϋήματος καϊ όϋχεον και μηρού, πλιχάδες 
καλούνται, ο&εν καΐ το διαβαίνειν οί ποιηται άμφι- 
πλίϋϋειν }1γονύι. καϊ τό Λεριβάδην, άμφιηΧιί,, cJg 
Σοψοκληζ κατεχρηύατο ετά δρακόντων ειπών, Και- 
ρόν άμψιπλϊ'ξ είληψότα, οίον περιβεβηκότα. *ό«)173 

30 Χ«* Στράττις, τα %νγάτρια ΛερΙ την λεχάνην άπαν- 
τα περιπεπλιγμίνα, τοντεϋτι διαϋχόντα τα ϋκελη. χαϊ 
"Ομηρος δε ευ δ' επλίϋϋοντο πόδεϋοι , τουτίϋτιν διέ- 
βαινον. χρεμαθτήρες δε λέγονται τά νεύρα, α τονς 
διδύμους άνέχει. τό δε ραφτ} μεν προόεοικός, νπό ϋε 
35 τόν κανλυν όιά του υύχεού μέϋον υπό τόν όνομαζό- 



11» ΙΓ. 174. 

μενον tavQOVi «φ' ον καΐ άτανρωτος «αρά toig τρα- 
γωδοΐζ ή Λαρθίνο^, εΐξ τον δαχτύλων χαταληγον, 

ίΐ^ηερίναίον ονομάζεται y καΐ τράμις, κ«1 δρρog. * όρχε- 
ων δε το μεν ανω, χεψαλψ το δε κάτω, πν^^μήν το 
δε ηαν τοντων, αΙδοΙα, ώΰπερ κ«1 τα γυναικών, ών^ 
το μεν 6νμΛαν^ ν,τεΧς^ εηίϋειον. ή δε τομ^, ΰχίΰμα. 
το δε εν μεβω όχαΐρον ϋαρχίον, νύμφη ^ η μύρτον, 
η επίδερρις^ η χλειτορίς. χαΧ χλεαορίζειν , το δια•φα- 
η^άλλειν χαΧ δια^ραλλάββειν την χλειτορίδα. τα δε εκα- 
τέρωθεν ΰαρκώδη , μνρτοχειλίδες , η χρημνοΧ , η τιτε- 10 
ρνγώματα. παραύτάται δε εΐβί πόροι από των δρ- 

Πδχεων επΙ τον ουρητήρα χατάγοντες το ΰπερμα. *Όνό- 
ματα δε των είρημενων, από μεν γαδτρός, γαϋτρΧς, 
γαΰτρίμαργος , γαΰτροβόρος, προγάβτωρ^ γαΰτριΰμός. 
γαΰτρίζειν^ ου μόνον το πληρούν, ο χάί χορτάζειν λέ-15 
γονβιν, αλλά χαΧ το πληττειν είξ την γαβτέρα, ως 
Ιίίριϋτοψάνης εν Ίππενΰι. Πλάτων δε 6 χωμιχός επί 
τοϋ γαΟτριμάργου τούτο εΐληφεν, εΛειτα δ' ουδείς 
fCr' άνήρ γαΰτρίϋτερος. τόν δε Πιτταχόν 6 Άλχαΐος 
γάβτρωνα καλεί. "Ομηρος δε, 20 

γάϋτρην μεν τρίΛοάο^ πϋρ αμφεπεν. 

^•γβ* από δε χαν?.ον, άπεχαύλιΰε, χαΧ άποκανλιΰις. 6 δε 
πό6Q^ης έρημος, άπεϋκολυμμένος. παρά δε τοις Aio- 
λεύβιν εχαλείτο άπαιδοιώβ&αι, τό άπεϋχολύφύαι , το 
δε άναΰπάδαι τό αΐδοϊον παρά τοις άρχαίοις κο-25 
μιχοΐς άναϋτνφαι χαλεΐται. τό δε επεγείρειν αντό 
\calv χεροΐν, άναφλαν, χαϊ άνακλάν ^Αριΰτοψάνης εν 
Άμφιαράω λέγει. εκα?.εΐτο δε χαΧ τύλος τό αΐδοΐον. 
ο^εν χαΧ Φερεκράτης τό γνμνονν αυτό tj) χειρΧ, άπο' 
>. τυλούν είπε. 30 



yjf *Περ\ ράχεως, νώτων χαΧ των ΐίερι αυτά. 

Νώτα τοίνυν υπ' αύχενι κείμενα, τό μεν εγκυρτον, 
χελώνιον ονομάζεται, τα δε εκατέρωθεν ωμοπλατών, 
πτερύγια, ων τά μεν πλάγια, μεταυχενια. τό δε μεΰον 



π. 178. ^tih 

τοντων κάί των νώτων ^ μετάφρενον^ ττεριεχονδών 
€ΐντό των ωμοπλατών, ων τά περί νώτα ηλατυνόμε- 
να, τράπεζαι καλούνται, χό δε ντι αΰταΓί, ραχίί. 
r}g χ6 μέβον χατά μίμος αχρις όΰφνος εν τω νώτα 
5χοιλαίνόμενον, τίρίϋίς. καΐ ταύτης το χαταλήγον, αν- 
τίΰτερνον, *τ6 δε άηο της ράχεως^ όϋφνς, το αχρί{7Β 
γλουτών, την δε ράχιν ivioi τών ποιητών ώνόμα- 
ύαν χλόνιν , ώβπερ 'Αντίμαχος ^ ώς εΧτε χλόνιός τβ 
%ονρίης ΰφονδνλίων εξ. επτκχαίδεχα δε εΐϋιν ο£ 

10 (ίφυνδνλοι οί την ολην ύνγχαμπην τ]} ράχει παρέ- 
χοντες, δυο μεν χαι δεχα ράχεως, ονς όνομάζονβι 
ράχεις , πέντε δε όϋφνος. χαι τψ> μεν νπο τω "Αχ- 
λαντι, καΐ την επ' αντω βάρχα άΰφάλειαν, λοφαδί- 
αν, η λοφίαν. τον δε νπ' αντω, μαΟχαλιϋτήρα. τους 

1506 λοιπούς, πλενρίτας χαλονϋι. *χ6ν δε δυοχαιδεχα-ί7ϋ 
τον, διαζωϋτήρα. την δε όοφνν, χαϊ Λοόται^ίϊιν εχά- 
λονν. ης ενΰπονδνλια μεν τά οΰτά. 6 δε πρώτος 
ύφόνδνλος εχαλεϊτο νεφρίτης, ώϋπερ ό τελευταίος, 
άϋφαλτίας. το δε μέβον της όϋφνος, αχνηΰτις, χνρίη 

20 ως μεν επί τών τετραπόδων. "Ομηρος όέ χαϊ επΙ αν- 
θρώπων κε;υρ7^ται λέγων' 

κατ' αχνηϋχιν μίϋα νώτα. 

Άπό δε νώτου ονόματα, χατά νώτου επιγενεϋθαι εν 
πολέμφ , χαι νώτα δονναι, χαι νωτίβαι, παρά τοΙς 

25 ποιητηϊς, το χατά νώτου τι άπολιπεΐν. *καΙ νωτοφό-ΙδΟ 
ρος ημίονος, παρά ^ενοφώντι, χαϊ όνος. χαϊ νωτεΐς 
δε τούτους εχάλουν ώς χαϊ τους νπό ζνγώ ζυγίους. 
χαϊ νωτοπλήγα τον μαβτιγίαν Άριβτοφάνης εχάλεύε. 
Περϊ δε τοϊς νώτοις επτά τραχύτητες άνιΰτάΟιν. ων 

3ούύο μεν αϊ μετά την πρώτην αχαν^αν όνομαξομενην, 
α χαλούνται χννόλοφα. χέρναι δε αϊ πλάγιαι δύο. 
αί δε λοιπαϊ κάτω προνεύουϋι. τών δε βφόνδνλων 
άρρεν μεν χαλείται το προνχον χαϊ επερειδόμενον, 
&ήλν δε το νποδεχόμενον χοΐλον. τονς δε ϋφονδύ- 

35λούς τούτους Αρριανός χαϊ χύβονς ώνόμαοεν. 



120 II. 181. 

ανχενος ε| vnatoio ανβοις ΐΛίτίλλΐτκι Ιξνς. 

ή μίντοί δίά των ΰφονδνλων πορεία, dt' ηζ 6 μνελοξ 
ThccTaCf ΰωλ^ν χαλεΐται,, καΐ ίερά ΰνριγξ, 

181 * Πεοί %XtvQaVy [εροϋ 6(ίτοϋ, γλουτών καΐ των 

ηερϊ αυτά, 5 

Των δε ηλευρών td μεν μείξονς, γνηΰιαι, αί δε 
ίλάττονζ, νό&αι, αϊ εΐΰιν νΛΟ τώ ΰτηΟ^ει,. με& «g τα 
Ινιδρνμενα ταΐξ πλενραΐς ϋπλάγγνα, εγκοίλια 'λαλεί- 
ται, και L• μεν νώτων ή άνωτάτω πλευρά μεγίβτη 
όραται, Ικ δε πλαγίων αί μίΰαι. ααϊ τα μεν τών^Ο 
πλευρών ό^τα, ϋπά&αι. τούτων δε πλάται μεν τα. 
ευρύτερα ^ α καΐ άλλνλοις ΰυμπεπηγε. τα δε ΰτενα, 
182κα)πί«, α ράχει κοινωνεί. * και αί μεν πρώται δυο 
καλούνται άντίΰτροφοι. δύο δε αί μετά ταύτας, ϋτε- 
ρεαί. δύο δε επΙ ταύτας, βτερνίτιδες. αί δε επί τουςΐ^ 
%6νδρους καταλ-ηγουδαι δύο, παράϋειροι. τέτταρες δε 
αί νόθ•αι, μαλ^ϊακαί. ίνα δε oi ΰφόνδυλοι καταλψ/ου- 
ϋιν, ίερον όΰτοϋν καλείται, και άρχεται μεν ε| ευρύ- 
τητος υπό την ράχιν, νποβτενοϋται δε κατά τον κόκ- 
κυγα καλού μεν ον , ος καΐ ΰφονδύλιον, και ορροπυ-20 
γιον ονομάζεται, ου το υπεράνω, όϋφύς καΐ Ιξ,υς' 
183*05 ζώνη, το κατ' αυτήν εν τω εμπρο69εν. Ti^t δε 
και το ίερόν όΰτοϋν, ό τρητός κόκκυξ καλείται, και ε- 
ϋτι πάντων μεγιϋτον. καΐ το μεν εΙς δάκτυλων, ψ 
γονν την εδραν νενευκός αύτοΰ, κορυφή καλείται.^ 
τά δε πλάγια, Ιϋχία τε και ϋκαφία. ταύτα δε ο^ιφοί- 
λώ μεν αντίκειται, γλοντοΐς δε επίκειται, ο'ί και κο- 
γ^ώναι και πνγαια προβαγορεύονται. και προγωναι 
παρά Άρχίππω εν τω 'Ρίνωνι. και Ιΰχία μεν εϋτιν αί 
184£κβτέρωθ'εν μετά την οΰψύν ΰαρκώδεις προβολαί. *ταοΟ 
δε υπερέχοντα άπό τούτων, γ7.ουτοϊ και εφεδρανα. 
άφ' ων έδρα, καθέδρα, ενέδρα, Ινεδρεύειν , εφε- 
δρεύειν, έφεδρος, καΐ τά όμοια. Άπό δε πυγών, ευ- 
πυγοζ} χαλλίπυγος^ καταπύγων. καθ' Ήϋίοδον, πυγο- 



π. 185. 121 

ΰτόλοζ. οΓ δε Άττιχοϊ χαΐ τον μΒΰον rijg χΗρος δά* 
χτνλον xcaccTCvyovcc ώνόμαξον. οί δε Ιί'δεώ^ ζυγών 
έχοντες, λίΰηοι κ«ι νπόλιϋποι 'Λαλούνται, καΐ λίΟπό- 
Λνγοι^ ίφ' ω μάλιύτα Ά&ηναΐοι χωμωδοννται. τψ/ 
5 δε ώδε εχονΰαν, δι^ατράμιν Στράττις ώνόμαΟε. 

*ΙΙερΙ των κατά την ΰΰφνν μνών, κοτυλών, yAowiov 185 
καΐ των περί αυτών. 
01 δε ϊνδοϋεν ν,ατά τί\ν όδφύν μνες καλούνται 
"ψόαί, χαΐ νευρομητραι, χαΐ άλοάπεχεζ. 6 δε Κλίαρ- 

10χο5 τους Ι'ξωθεν κατά τηξ ράχεως μυς οντωζ ονο- 
μάζει, ζοτύλας δ' αν εΪΛοις τάς τών περί τοις ίΰ- 
χίοΐζ υβτών κοιλότητας y α'Ι ry κεφαλή τών μηρών 
είοιν ενηρμοϋμεναι. πλί^χτρον δε μηροϋ καλείται, κ«- 
9ό ή κεφαλή τοϋ μηροϋ ry κοτνλτ} ϋυνηπται. αύτη 

15 δε Ύΐ κεφαλή J κοτυληδών. *ai δε νηο τους γλον-186 
τους ετά τους μηρούς κατωφερεΐς ϋάρκες, νπογλοντι- 
δες. εΐΰΐ δ' επι τους μηρούς νπο τους γλουτούς, βον- 
βώνες, οϊς και το πά^ος 6 βουβών επιγίγνεται. και το 
βονβωνιάν εκείθεν, ώς ό Καλλίας. καλείται δε καϊ 

20 το νεϋρον, το ϋχη'εχον την κοτύλην προς τον μηρον, 
Ιΰχίον. ομώννμον δε εβτιν αύτώ και το αρ%ρον. καϊ 
το μεν Ty κοτυλτ] ΰννηρμοβμενον ϋτρογγΰλον ο- 
6τοΰν, μηροϋ κεφα7,η καλείται. * μηρός δε το 
ίΐπό τούτον μέχρι γονάτων μέρος, από δε τοϋ187 

26 μηρον όνοματοποιοϋΰιν ενμηρος, καλλίμηρος, μ?}- 
ριαΐα, παραμηριαΐα. καϊ ή Αάκαινα,φανόμηρις. πα- 
ραμηρια, και παραμηρίδια, και τα όμοια, -η δε 
περί τι] κεφάλι] τοϋ μηροϋ τών όΰτών Ι'κφυόις , 
τροχαντήρ ονομάζεται, μϋες δε, αί προ τών αρ- 

δθθρων*1ν ταΐς κινήϋεϋιν επανιΰτάμεναι ΰάρκες. *τάΐ88 
δε εντός τών μηρών, παραμηρια. τα δε μεταξ,ν τών 
μηρών, μεϋομήρια. γόνν δε, η μετά τονς μηρούς ΰνγ- 
ν,αμπη, άφ' ον κα\ το γονατίζειν παρά Κρατίνω τω 
χωμωδοποιώ. λέγεται δε τι καϊ καλάμου γόνν. καϊ 
δδπκρ' Όμήρω ίπιγοννίς. γόνατος δε το μεν τω τοϋ 



122 ΙΤ. 189. 

μηρον τίλει ϋννηρμοϋμίτ'ον, κνήμης κΒφαΡ.ιΊ. το 6Ϊ 
έξωθεν Ιτίίχείμενον πλατύ καϊ περιφερές όότονν, ώϋ- 
περ φράγμα του γόνατος, επιγονατίς, κόγχη, κόγχος, 
ί89μνλ7]. *και ΙπιμνΤΧς, κατά Ίπποκράτην. κατά όε Ίπ~ 
πώνακτα, μνλακρίς. ή μεντοι κωμωδία η την άλε-5 
κτορίδα μνλακρίδα καλεί, ij ζώόν τι iv τώ μΰλωνι 
γίνόμενον, ως Άριϋτοφάνης λεγει^ 

Ινα Ιννώϋιν ώηερ ηδεβϋΌν βίω, 
ϋκώληκας ε6%ίοντε κάί μνλακρίδαζ. 

6 δε προς τω γόνατι μνς^ Ιπιγοννίς. ή δε κατόπιν 10 
190 αντικείμενη τι] κόγχ\ι χοιλότης, Ιγνύη. * κνήμη δε, το 
επΙ τω γόνατι κα\ rj; Ιγννϊ πάν εκατίρω%εν. δυο 
δε όΰτά εχ^ει η κνήμη ίόομηκη μεν, ουκ ίβοπαχή δε. 
ων το μεν έξωθεν, όπερ εβτίν ελαττον, παρακνημιον 
καλείται, το δε ενδο&εν τε κα\ μείζον, προκνημιον. 15 
της δε κνήμης άπάβης το μεν πρόϋ^εν, άντικνημιον, 
το d' οπιΰ&εν εΙς μνν επι^ρμενον, γαβτροκνημιον. ε- 
νιοι δε το μεν πρόΰ&εν κνήμην, το δε οπιβύεν άν~ 
1^ΐτικν7ίμιον ωη&ηΰαν. *τά δ' από κνήμης ονόματα, εν- 
κνημος, και κνημϊς, καΐ εΰκνήμιδες 'JyaioL καϊ 0κε-2Ο 
λίδες ολόκνημοι εν rj] κωμωδία, καϊ κνημοι ορών 
τα δε εκατέρωθεν τού μείζονος όότοϋ , ο την κνήμην 
./%- φέρει, κερκίς καλούμενον, μικρά όβτάρια, α περόναι 
φ- λέγονται, ^καΐ παρακερχίδες , ταϋτα ϋτηριγγες παρ' ε- 

'\ . νίοις καλούνται, το δε π^ίοίί^εϋ^ον , ο προς την 25 
πτερναν παύεται y από Ιγννος άρξάμενον, τίνων κα- 
λείται. \^χΛ.<:. \yu.%}^-^. 

192 * Περί 6φvρoΰt άΰτραγάλον, βχελους και κώλου. 

Το δε υπό r^ κνήμτ] μέρος κα?.εΐται ϋφυρόν 
καϊ πεζά. αφ' ων ονόματα, εϋπεζος, αργυρόπεζος, 30 
άργνρόπεξα Θετις, εϋΰφνρος, καλλίΰφυρος. παρά δε 
την πέζαν εκατέρωθεν προνχουΰιν άΰτράγαλοι, εΙς 
ονς αϊ περόναι καταληγονϋιν. οί δε αβτραγαλοι ου 
τά προύχοντα, αλλά τα ϊνδοθεν κρνπτόμενα υπό των 



^ 



II. 193. 123 

ΰφνρών. ^αιβούζ δε χαλονβι,ν οίς yιccμxvλa εΙς το 
ϊνδον τα ϋκελη- * βλαίϋονζ Sl οίς το άχό τών yova-i9S 
των εΙς το Εξω άπίϋτραπται, καΐ το μϊν '^ρχι'λοχο^, 
το δϊ Ξενοφών λέγει, βχίλος μεν δη πάν υνομαΰτέον 
5 το εχ μηρού καΐ γόνατος χαϊ χνήμης και. ΰφνρού 
καΐ ποδός, το δε εκ μηρον χαΐ χνημης, χώλον χαΐ 
χώλυμα. ονόματα δε «π' αντών, το νποόχελίζειν. χαϊ 
ώς Ξενοφών f χαχοΰχελης. χαϊ βχελίς^ ή νυν χαλον- 
μένη πτέρνα εν τ^ χωμωδία. xai παρά Πλάτωνι, εν- 

^^ΰχελές. "τάχα δε χαϊ 6 (ixcAfiiifi. καΐ ύχελιτενει, κα1194 
χατεβχελετεν μένος, από της τών μελών τούτων cJg 
πρύς το άλλο ΰώμα Ιϋχνότητος ώνομάα^ηϋαν , ωό- 
περ χαϊ άλλα πολλά όμοια. Μένανδρος δε χαϊ περι- 
ϋχελίδας εΧρηχε ψορεΐν τάς χυρας. χαϊ άϋχωλιάζειν ?- 

Ιδλε^ον το τω ετέρα ποδϊ άλλεΰ&αί. πους δΐ ονομά- 
ζεται το μετά τους άΰτραγάλονς πάν. εξ ου ενπονς, 
ώχνπονς^ ταχνπονς. χαϊ ώς Πλάτων, άντίπονς. εύπο- 
δία, άποδία, ποδώχης, άρτίπονς. χαϊ ώς Πλάτων, 
παραποδίΰ&ώμεν. *χαϊ Ξενοφών, χαχόποδας. χαϊ όι-ΐ95 

SO^oug, χαϊ τρίπους, χαϊ τά εφεξής, ών μόνον ο όχτά- 
πονς ίδίχώτερον εκφέρεται, τούτοις αν προοήκοι, ώβ- 
περ εμπόδια, εμποδίϋματα, εμποδίζειν, εμποδών ΐΰτα- 
ΰ^αι, επϊ πόδα άναχωρείν, χαλόπονς, ποδοχάχχη, 
ποδάγρα, ποδαγράν , πολΰπονς. Πλάτων δε, χαϊ πο- 

25λυποάα χαϊ άποδα εϊρηχε. χαμαίπονς. εχάλονν δε 
οντω την ούχ επϊ ζενγονς χομιζομενην ννμφην. *πο-196 
δοϋτράβη, ποδόνιπτρον, ποδονιπτήρ . ποδεών άϋχοϋ, 
ποδηρης χιτών, ποδαλγία, ποδαλγης. ο δε χωμιχόζ 
Πλάτων χαϊ Λοδαρια εϊρηχε. χαϊ ποδεΐα df, τον? 

30ΛερΙ τοις ποβϊ πίλους, Κριτίας, α Αΐΰχύλος πελυ- 
τρα χαλεΐ. λέγεται δε τι χαϊ περϊ πόδα άρμόττον^ 
από τών υποδημάτων, άνεπόδιζον δε τον γραμμα- 
τέα, Αΐβχίνης είπεν 6 ρητωρ επϊ τοϋ πάλιν άναγι- 
νώύχειν εποίουν. χαϊ άνααοδιζόμενα Οί Αντιφών, 

35 τα πάλιν εξεταζόμενα. 



124 II. 197. 

197 * Περί μερών ποδυζ. 

Μέρη δε Λοδυς, τα μεν ανω προ των δακτύλων, 
πεδίον, η ορός, ij πο?.νόϋτεον, ε| όΰτών καΐ νεύρων 
ϋνγκείμενον. ον το εμπρο6%εν μετά τονς δακτύλους^ 
ταρϋός. το δε άποληγον τοϋ jrodog κατόπιν, πτέρνα.^ 
αφ ijg και το πτερνοκοπείν , όπερ εΰτΐ το ταΐς πτερ- 
ναις κτυπείν προς τα εδώλια εν τοΐζ &εάτροις, οπό- 
τε τινά &ορνβοΐεν. καϊ πτερνίδας δε ι) μεϋη κωμω- 
δία φηΰΐ τονζ πν%μεναζ των Ιατρικών λεκανίδων. 

198* το δε κάτωθεν, το μεν όλον, τνλωμα, τούτον δε 10 
το μεν προνχον νπο τους δακτύλον£, ΰτη^Ός ποδοζ, 
ij προΰτη&Ις, το δε μετά το ΰτη&ος, κοϋ.ον ποδός, 
δάκτυλοι δε ποδός τάς αντάς Ιπϊ τοις μερεϋι προό- 
ηγορίας εχονδιν, ας και οί επν τών χειρών, και το 
μεν νπο τους δακτύ?.ονς ρήγμα, νίμετλον ονομάζεται. 15 
οι δε καϊ αυτό το μέρος ον επιγιγνεται, χίμετλον ό- 
νομάζεβ&αί νομίζονΰί. τα δε νπερ τους δακτύλους 

ί99κρονματα, πταίΰματα. *^^4ριΰτοφάνης δε καϊ επιπταί- 
ϋματα αυτά καλεί, το μεντοι προΰπταϊΰαι εν τοις 
Σφηξι προ6κό•ψαι ειρηκε. καϊ ποβϊ δ' αν προΰήκοι2θ 
καϊ το υπόδημα, νποδύεα&αι, νποδού μένος, ανυπό- 
δητος, άνυποδηΰία. καΐ βάΰιν δ' αν ε'ίποις τον πόδα, 
Πλάτωνος είπόντος, %εοϋ βάΰεις νποτι&έντος πλεί- 
ους. αφ' ου καϊ το βάόιμον , καϊ αβατον. και βάϋις 
δε παρά rois μουϋικοΐς λέγεται το τιΟ'έναι τον πο'δα25 

200 εν ρυ&μώ. *καϊ βατηρ 6 oudog εφ' ου καϊ βαίνα- 
μεν, ως '^μει^ψίας, 

Ιπ' αυτόν ηκεις τον βατήρα της ^ύρας. 

5ίαΙ βεβώτας ο Πλάτων τε καϊ Ξενοφών λέγονΰι. και δια- 
βατήρια ίερά 6 αυτός, και άποβατηρια έρείς. και30 
διαβατός ποταμός, καϊ άβατος, Πλάτων, καϊ διαβά- 
ται, ^ημοβ&ένης. καϊ διαβάτην, '^ριϋτοφάνης. καϊ έ- 
πιβαβίαν τψ δίκην, 'Τπερίδης. έπιβαΰία και ^ εΙς 
άλλότριον οίκον άναρχος εΐβέλευϋις. και επιβατεύων 
τοϋ Σμέρδιος ονόματος, Ηρόδοτος. 35 



II. 201. 125 

*77£ρΙ άντιάδων, βρόγχου καΐ ΰτομάχον χαΐ των 201 
avTos τον 6(6ματος καΐ των ΰηλάγχνων. 
Των τοίνυν Ιντος από των μετά την ύπογΧων 
τίδα τόπων, αί μίν εκατέρωθεν προϋχονΟκί ϋάρκες^ 

5 άντιάδες χαΐ πκρίο^ρ•^ καλούνται, αί δε ν% ανταΐξ, 
όμοιαι μεν την ερνΰ^ρότητα, μείζονζ δε χαϊ περιφε- 
ρεΰτεραί, μήλα. 7ΐροϋπε<ρνκα6ι δε κατά λεπτούς νμε- 
νας βτομάχω, όν χαΐ βρόγχον χάί άρτηρίαν ϊνιοί, 
οί δε '/μΪ φάρυγγα χαλοϋΰι. *ταΐς γε μην άντίά6ι,ν202 

ΙΟόΰτονν υπόκειται i περιειληφός την τον βρόγχου χε- 
φαλην, χαλούμενον νπ' Ινίων ύοειδεζ , ότι προϋέοιχε 
τω του γράμματος ΰχήματι. 'Ηρόφιλος δε αντό, διά 
το παρεβτηχεναι ταϊς άντιάϋι^ παραΰτάτην ώνόμαϋεν. 
6 δε ΰτόμαχος έγκειται μεν ϊνδο\ϊεν τι] ράχει, χατα- 

15 τείνει δε εΙς πνεύμονα, ονομάζεται δε χαϊ οίβοφάγος. 
χαί τά νεϋρα τα εκατέρωθεν αυτού, τόνοι, εν&α δε 
Ttj κοιλία ϋυνάπτει, καλείται τούτο μέγα ότόμα κοι- 
λίας. *παρεοικε δε τω κάτωθεν τού ϋτομάχον, καθ^ό203 
τω Λνειί^ονι ϋυμβεβηκε, διά το εκ ϋτενότητος άνευ^ 

50ρύνεβ&αι^ κώδωνι βάλπιγγος. ϊϋτι μεντοι χαϊ το υπό 
Τ]} γλώττ]} προς ύποδοχ}]ν των ιτ,οτών τε χαϊ ϋιτίων 
τού λοιπού μήκους πλατύτερον , εύαίΰθητόν τε αντοϋ 
το προς Ttj κοιλία χαϊ νευρώδες, έξωθεν δε ϋαρκώ- 
δης εότΐ^ κα&ό τω βρόγχω γειτνια. τά δε έ'νάοθεν, 

^ϋτρογγνλος, άρτηριώδης. * επίκειται δε αρτηρία τβ204 
χαϊ ταΐς από της καρδίας άνατεινούύαις εΙς ράχιν φλεψΐ 
πλέγματα τέόΰαρα, ij ως ενιοι, τρία, φλέβες j άρτψ 
ρίαι, νεύρα, τους γάρ υμένας ε^αίρουβι. και υρνιύι 
μεν όμοιόν Tt τούτω πρόσκειται ^ υ πρηγορεώνα χα- 

3θλού6ιν. ένθα προαθροίζεται ή τροφή, των δε μηρυ~ 
χαζομένων την πρώτην κοιλίαν, ηνυϋτρον χαλούβιν. 
δ δε βρόγχος τού ϋτομάχον προκείμενος, εις πνεύμο- 
να νεύων, Ty γλοόττΐ] χαϊ τω ΰτομάχω προϋπέφυκεν. 
* ενερρίζωται δε εν μέΰω τω πνευμόνι t ry μεν κατά 205 

35roi)s όπιΰθίους λοβούς Ιγκείμενος, οϊ τοις νώτοις 
προϋίζουϋι^ tj] δε κ«τ« tovg υπό τοΐζ ύτέρνοΐζ- βχί- 



126 II. 206. 

pTttt γαρ elg πλΐίονς λεπτάς άποφυόεις, α? καλοΰν- 
Tβ^ ϋνριγγές τε καΐ βράγχια χαϊ άορταί. αυτός δε 
εις βτρογγνλον είδος αΛοτετορνενμενος , εκ μεν τον 
χατόπιν τω βτομάχω γειτνιών. ωβπερ δε εκ κύκλων 
%ολλών ϋνγκείμενος , χιτώνας καΐ ούτος ϊχει τεττα-^ 
ρας, βνμπεπλεγ μένος εχ νεύρων, φλεβών, αρτηριών, 
20βνμενων. * "Ομηρος μεντοι τον βτόμαχον χαΐ λαιμόν 
χαϊ λενκανίαν καλεϊ. καϊ φηβϊ 'ψυχής ώκιϋτον ολε. 
&ρον είναι, οτι διαιρεθείς άπόλλυϋι την όδυν της 
τροφ^?. τον δε βρυγγ^ον άβφάραγον καλών και φω- 10 
νής οντά πορείαν ετίΐΰτάμενος , ατμητον επι'Έκτορί 
τετήρηκεν, 

υφρα τι μιν τΐροτιείποι αμειβόμενος εχεεΰϋι. 

207 * Περί φάρυγγας, κοιλίας, νι^ΰτεως καΐ των 

λοιτίών. 15 

"Ο γε μην φάρυγ^ βτομάχου εΰτίν αρχή, ώς βρόγ- 
χου λάρυγξ. λαρυγγίζειν δε εϊρηκε Αημοϋθενης, όπερ 
Όΐ παλαιότεροι φαρυγγίζειν 'έλεγον. το δε εξω&εν προϋ- 
χον αύτον κατά τον τράχηλον, γαργαρεών , και πρό- 
λοβος καλείται, τοϋ δε ΰτομάγου καταλ7]γοντος είςζο 
την κοιλίαν, η της κοιλίας ευρυχωρία κείται κατά το 
λαιον μέρος, το μεν ϋτόμα κατά τον χόνδρον μίβον 
ϊχουΰα, το δε λοιπόν οώμα υπό τω διαφράγματι, 

208*T^S δε κοιλίας εκπέφυκεν εντερον κατά τα δεξιά μα λ- 
λ^ νενευκός, τι] ράχει μάλιΰτα προϋκείμενον, ο κα-25 
λεϊται πυλωρός, παραπέμπει δε εις την υνομαζομένην 
νήϋτιν την τροφην, η έΰτιν εξω%εν μεν πλέγμα νευ- 
ρώδες, εντοΰ&εν δε και ΰαρκώδες αύτΊ} παραμέμικται. 
κείται δε υπό την νόύην πλευράν την εν άριβτεροΐς 
μέχρι της λαγόνος παρηκουβαν τούτο το εντερον. ο- 30 

209θ"εν καϊ νήΰτις καλείται- * αυτής δε της νήβτεως το 
λεπτόν εντερον εκπέφυκεν, υπό τον όμφαλόν κείμε- 
νον έλιγμα, πάντα ϋυμπληρούν τον τόπον, λήγει δε 
ΐΐς δύο τέλη, ων το μεν κaL•ϊτaι κώλον, καΧ κάτω 



π. 210. 127 

κοιλία, rjv νεικίρην "Ομηρος χαλεΐ. χεΓται $ε εν δε- 
^ιοΐς, Λ«ρ« το νπογ^υνδρων. αφ* ον καΐ το χολύζε- 
edcctf y.at ^.olauLs. χ(ά τίολαϋτηρια , δια το φίρειν το 
εν αντώ πύ&ος τοϊς βώμαΰιν οξείας τάς άλγηδόνας. 
5* το δε ετέρω&εν τω λεχτώ εντέρω ληγοντι 6υνάητον^2\0 
ονομάζεται τυφλ οί; εντερον, τ)] μεν ράχει πρoΰιt,άvoVy 
χατά όέ την λαγόνα την δεξιαν χείμενον. χαΐ τω μεν 
χώλνρ το άπεν^νΰμένον νπεβτιν. άρχος δε χώλον, 
τέλος χαταληγον εις τον δακτνλιον τy οΰφνΐ προϋπε- 

ΙΟφυκω'δ. ό δε δακτύλιος, εντέρου μεν τΐλος, όδος δε 
των εχ χοιλίας περιττών, υντωϋϊ μεν Ιδεΐν μεμυχώς^ 
Ιπϊ δε πλεΐϋτον άνοιγόμενος. *oV ot μεν ϋφιγχτήρα,2ίί 
οι δε ΰτεφάνην χαλονΰι. το μεντοι μεΰεντέριόν ε- 
ϋτι μεν νμην εκ ψ/.εβών χαΐ νεύρων δνμπλοχής, 

ίβνεφροϊς δε χαΐ κοιλία γειτνια, την τροφην άνα- 
πεμπων εις το ήπαρ. Άπο δε εντερον ονόματα, δνβ- 
εντερία «αρά Πλάτωνι, χαϊ λειεντερία χαρά Ίλχο- 
χράτει. *χαϊ εντεριωνη, το εντός τών ράβδων, υ ί|αί-212 
ρουσιν οΓ βονλόμενοι χενώϋαι την ράβδον εις ΰύριγ- 

20 ya, η ανλον, »;' τι τοιούτον, εντερόνειαν δε τα χα- 
λονμενα εγκοίλια τών νεών ^ΑριΟτηψάνης ωνόμαϋεν. 
εχ μεν δη τοΰ χεριψερονς της χοιλίας εχπέφνκεν 
αυτή τε χαϊ μέρος τον άλλον εντέρου καλύπτον, 
το ονομαζόμενον έπίπ?.οον. 6 δ' άπο τών νεφρών 

25ίπΙ πάντα τά έντερα ϋχιζύμενος χιτών χεριτυναιον 
καλείται. 

* Περί ήπατος, χολής χαι αίματος. 213 

Τον δε ήπατος εν δεξιοΐς κειμένον χαι το νεα- 
ρον αίμα όί.α φλεβών εκ χοιλίας υποδεχόμενου, τά 
So/ifv προ? ταΐς φρεΰΐ χαϊ τώ περιτοναίω, κυρτά' τα 
δε κάτωθεν επιιραύοντα της γαΟτρυς, ΰιμά ονομάζε- 
ται, το δε μέγιϋτον έργον ήπατος διακρίναι την τρο- ■ 
φην εις αίμα χαϊ χολήν. και της μίν, άγγείόν τι πλη- 
ρώβαι, υ έγκειται τω μεγίότω λοβώ, * χαι όμωνύμωςΙΧ^ 
35 τω αΰτοι? νγρώ καλείται χολή. το μεν ΰτενόν, αΰ• 



128 Π. 215. 

γίνα Άκλουμενον ίχονϋα, το δε πλήρες, τίν^μενα. 
Άπό δε χολής f χολαν, μελαγχολάν^ μελαγχολω&ήναι, 
Ιπίχολος, νπόχολος, χλοερά χολή, χολίρα , χολ^αεβία, 
χολό^αψος , χολοβαφίνη. οντω γαρ ίπΐ των ηλαΰμά- 
των οι Άττί'λοϊ την χρνβοεώη ε-λάλεΰαν, ως νπόχολον$ 
τον μελαγχολώντα. ν.αϊ άκρόχολον δη χαΐ άκροχο- 
λονντα Πλάτων λέγει, το δε αίμα δια φλεβών εΙς 
215 πάν διαϋπείρεταν το ΰώμα. *14λ6 δε αίματος, αίμά- 
|κ4, αίμάΰϋων, αιματηρόν, νψαιμον, αιματώδες, αίμα 
Ιμών. αίμα' ϋχάϋαί, το λνύαι φλέβα, τω κεντρω εξαί-10 
μάΰΰειν, καΐ ϊναιμον, κα\ εναιμώδες τιαρά Άντιφών- 
τι. κα\ εναίμους δε και. ολιγαίμονς. καλείται δε του 
ήπατος, το μεν αντοϋ πνλαι, κα&' ας υποδέχεται το 
αίμα, όπερ dta fttag φλεβός εΙς πάόας τάς φλέβας 
απ' αυτών αναπέμπεται' το δε, λοβοί ηπατίαι, κα-15 
%άπερ οι τοϋ πνεύμονας λοβοί πνευμονίαι. 

216 "^ Περϊ διαφράγματος, ανω κοιλίας, καρδίας καί 

τών λοιπών. 
^Επίκειται δε αύτω το διάφραγμα, Συγκείμενου 
εκ φλεβών, ο καϊ διαφράττει από ήπατος πνενμονα20 
χαι καρδίαν. εξ ου, φραγμός, διαφράττει, καΐ φράτ- 
τειν, άποφράττειν, εμφράττειν , επιφράττειν, ααΐ 
φράγμα, και τα όμοια, τω δε διαφράγματι η γαβτήρ 
υπόκειται, καΐ καλείται άνω κοιλία, ύπερ δε αυτοϋ 
η καρδία, κόλπους εχουΰα αίματος τε και πνεύμα- 25 
τος' ών το μεν εκπέμπει δι' αρτηριών, το δε άναπεμ- 

217 ϊίε^ ^^^ φλεβών. *oi δε χοΛλοι καλούνται κοιλίαι. 
ή μεν ht' άριϋτερα, παχύτερα, ως πνεύματος ούϋα 
άφεόις, ή δε εν δεξιά, λεπτότερα μεν, επί μείζονος 
δε της ευρυχωρίας, άφ' 7^ς οί τοϋ αίματος οχετοί φε-30 
ρονται. κείται δε υπό μαβτον άριβτερόν. όνομα δε 
απ αύτης εύκάρδιος, καί καρδιώττειν. οϋτω δε Δω- 
ριείς το παρά ΐΕ^ενοφώντι βουλιμιάν καλοϋβι. καλεί- 
ται δε τις περικάρδιος ύμήν, διαφράττων τον &ώρα- 

218 κ«, ος καϊ χιτών ονομάζεται. *ή μεν δη βάΰις τ7]ς^^ 



π. 219. 429 

καρδίας i χαλεΐται χεφαλ)}. το δε τΐρονχον όξν, πν&- 
μήν. τα δε εκατίρωύεν χοΐλα, ώτα. jtQog δΐ ry κεφα- 
ky Ttjg καράίαί οπιΰ^εν χατά τον εβδομον ϋφόνόν- . 
λον εϋτι τις ΰάρ^ άδέη εοιχνΐα, ij χαλείται \η)μός, fM^wv44<» 
βεϊτίοΐζ δ' αν τιναζ χαΐ τραχείας αρτηρίας, αϊ χείνται Ι 
Λρό τον ΰτομάχον, δι/ ων ό 9ωραξ άναφνϋώμενος τω 
%νενματι, καΐ ϋυνιζάνων εις τον ηνενμονα άναΟ-λίβε- 
rai. *όδε πνεύμων χεΐται μεν ντύρ το διάφραγμα, 219 
ο χαλονϋι φρενας, ωϋπερ τους εν ταϊς πλενραΐς νμε- 
ΙΟνας, νπεζωχότας. τ() δε τοϋ θώρακος ευρυχωρία, η 
χαλεΐται κενά θώρακος, ό ηνεΰμων χρψαι προς την 
τον πνεύματος εχροην. 'Ονομάζοις δ' αν απ' amovy 
πνείν, άναπνεΐν, διαπνεΐν, άποπνείν, εχπνεΐν, πνέων, 
αποπνέων, άναπνέων, εχπνέων, διαπνέων, διαπνεόμε- 
15νος, πνεύμα, εμπνέων, έμπνεϊν, έπιπνέων, επιπνών, 
επίπνονς , ενπνονς, χαταπνεόμενος , άποπνοή , ανα- 
πνοή, περιπνενμονία, δνϋπνοια, Εμπνονς, επίπνοια, 
διάπνοια. 

* Περϊ ΰπληνος, νεφρών, χνϋτεως, μήτρας χαϊ 220 

20 των λοιπών. 

Περί μέντοι την χοιλίαν χατα τα λαιά νπό το 
διάφραγμα ό 6πλην χεΐται, ον Πλάτων εχααγεΐον 
τον ήπατος γεγενί]6&αί φηϋιν. άλλην γαρ ονόεμίαν 
χρείαν παρέχεται, κεφαλή δε αυτού το παχύτατον ό- 

25νομάζεται. λέγεται δε και 6πληνίον. 'όνομα ό' απ αυ- 
τού το βπληνιΰν, όπερ εϋτΐ τον ϋπληνα άλγεΐν. « 
δε τών νεφρών ^έΰις, αφ' ών και η νεφρίτις νύΰος, 
νπό βπληνΐ και ηπατι, κa^'' εχατέραν την λαγόνα 
τών νεφρών ελάτερος κείμενος, το απορρέον από τού 

S0 βώματος νγρον εις την κύβτιν διη&εΐ. * η γε μην κύ-22] 
6τις χατα την εΰρυχωρίαν τών πλατεών οβτών χεΐ- 
ται, το νγρον εφ έαυτην ϋυλλέγουβα. και μην επϊ 
γυναικών μέοον άρχου τε και κνβτεως κείται το μη- 
τρώον χορι'ον, ο μητραν τε καλονβι χαϊ νϋτέραν χαϊ 

Β^δελφνν. αφ' ήδ '^ccl αδελφοί, oi άπυ της αντης μή- 
Pollux VoL Ι. Ι 



130 Π. 222. 

τρκς^ ώς αλοχος παρά τοις ΛΟίηταΐς η επΙ το αυτό 
λΐχος αναβαίνονΰα, ν.αι αν,οιτίζ ty ri)g αντης '/.οίτης 

ΊΊ'ίΐΐίτΐ^χουϋα. *'ύίΛοχράτΐ2ς δε ου δε?.φνν μύνυν, άλλα 
καΐ γονήν την μητραν καλεί, εν y τό τε ^μβρνον 
ϋυνίοταταί καΐ τρέφεται, καΐ τό εμμηνον αίμα 6νν-5 
αθροίζεται, της δε μήτρας αΐ ε-χι τα 'άνω κκΐ τα 
πλάγια εκφνΰεις χεραΐαι καλούνται καϊ τιλε'Λτάναί' 
τα όε εκατέρωθεν, ώμοι, και το άκρον, ανχην, η τρά- 
χηλος, ον ότόμα, 6 πρώτος πόρος, τό δε έφεσης κοι- 

223λωμα, γυναικείος κόλπος. *δΰο δε περί τω ψβρύωΐο 
χιτώνες εΐΰιν. ών τό μεν ενδόθεν λεπτότερόν τε και 
μαλα'/,ώτερον ον, άμνίον ^Εμπεδοκλής γ.αλεΐ' το δε ε- 
ξωθεν ιπ' αύτω, τό προς τ^ νβτερα, γορίον ονομά- 
ζεται, ου καί ομφαλός εκπέφυκε. και 'Αντιφών δε εϊ- t 
ρηκεν, εν ω τό εμβρυον αυξάνεται τε και τρέφεται, is 
καλείται χορίον. οι δε παραπεμποντες It, εκατερων 
τών νεφρών τό ούρον τόποι, ούράναιτε και ουρητήρες 
καλούνται, καϊ η τραγωδία την άμίόα, ούρύνην εκάλεόε. 

22^* καλείται δε τις καϊ περιτόναιος ύμην, παντϊ τω ύ- 
πογαύτρίω ουμπεφυκώς , καϊ περιειληφώς κοι?.ίαν^Ο 
καϊ έντερα καϊ πάντα τον από διαφράγματος τόπον 
μέχρι ίπιΰείου. καϊ μέντοι εκ γε τού (ίπ/.ηνός έτερος 
νμην τού προτέρου λεπτότερος εκπεφυκώς, υπό το 
περιτόναιον κείμενος, τό αυτό διάφραγμα περιειλη- 
φώς, επίπλους ονομάζεται. 'Αντιφών δε αυτόν άρ6ε-25 
νικώς καϊ ούδετέρως καλεί, ίατροϊ δε καϊ αδένας τι- 

225^*^5 καλούΰιν. *"Ογκοι δε είΰι μέΰον ΰαρκός καϊ πι- 
με?.ης ύυνιϋτάμενοι, μάλιΰτα περϊ βουβώνάς τε καϊ 
μαίίχάλας, καϊ ϋιαγόνας, καϊ μεΰεντέριον. περϊ ους 
καϊ αί χοιράίε? ϋυνίΰτανται. Τών δε φ?.εβών ή κοί -SO 
λη καλούμενη μεγίϋτη τε εϋτι καϊ από καρδίας άρ- 
χεται, καϊ πάΰα τω ηπατι προϋπέφυκε, δι' ης από 
τού ήπατος άνέλκει τό αίμα ή καρδία, ωϋπερ καϊ τών 
αρτηριών η μγίβτη καλείται, οϋτω καϊ εΰτι καϊ κεί- 
ται »ατά την ράχιν λαμβάνουΰά τε τό πνεύμα παρά 35 



226 i 



II. 226. 131 

χαρδικς, oicd διαΰτίείρονΰα εΙς iag κλλα; αρτηρίας t 
ώ^ tis Jtuv δίαδίδοΰύαι το ϋώμα. 

* Περί ψυχηζ 5^«^ νου χάί των άηο &νμον 226 
λεγομένων. 

5 Συγχειταί μεν δη ό nag άνθρωπος Ιχ "φνχης 
τε xtti ϋώματος. χαϊ ϊΰτιν ί] -φνχη πνεύμα, η πΰρ,' 
η αίμα, ή ο τι αν δοχι] τοΐς ϋοφοΐξ. Μέρη δε αυ- 
τής, νονς, επιθυμία, &υμός. χαϊ ό μεν νους, χαϊ λο- 
γίϋμόξ, χαΐ ηγεμονιχον, εΧτε περί εγκεφάλω χατά Πν- 
10 ^αγόραν χαϊ Πλάτωνα ιδρυμένος, εΧτί παρ' ίγκεφα- 
λίδί, ij μ^νιγξΐν, ώς πολλοίς των Ιατρών δοκεΐ, εΧτε 
χατά τυ μεϋύφρνον, ώς έλεγε Στράτων, εϊτε περί το 
αίμα, ώς 'Εμπεδοκλής τε χαϊ 'Αριΰτοτελης, εΐτε περί 
τήν καρδι'αν, ώς η Στοά. *Θυμοϋ δε τόπος αντι-2η 
Ιίχρυς -ή καρδία, κα^άπερ 6 περϊ το Ίίπαρ τύπος, επι- 
θυμίας. Και από μεν 'ψυχής ονόματα, εΰψνχος, ξμ- 
-ψύχος, άψυχος, εμψυχως, άψύχως, εύψύχως, -ψυχα- 
γω}>ία, ψυχαγωγεϊν, ψιλόψυχος , ψιλοψυχείν, άποψύ- 
χων , άναψΰχων, παραψυχή. 'Από δε νοός, νόηϋις, 
20 διάνοια, περίνυια, εύνοια, άγχίνο*α. *καϊ ώς !^τ/η-223 
(ρών, επινόημα, πολΰνοια, άπόνοια, διχόνοια, μετά- 
νοια, παράνοια, άνοητία, άνοια, επίνοια, πρόνοια, 
χα^ίώς Άντκρών, επινόημα, χαϊ άνοηβία, ώς '^ριοτο- 
φάνης. χαϊ διανύηΰις, ώς Πλάτων, καϊ διανοήματα. 
25χαϊ τα ρήματα, νοεϊν, διανοεϊϋ&αι, περινοεΐν, εύνοεΐν. 
το δε επινοείν, εύτελεύτερον, χαϊ το διχονοεΐν * δ ιχο- 229 
γνωμεΐν γαρ , χαϊ ΰταϋιάζειν , χαϊ διεΰτάναι , χαϊ ίξ- 
εϋταϋιάϋ^αι, καϊ άπερρήχ^αι, χαϊ άπεβχίο^αι επί 
τούτου, ώς άμείνω λίγουβιν. ύπονοεΐν μέντοι, χαϊ 
S0 μετανοέΐν , χαϊ παρανοεΐν. το δε άπονενοήο&αι φαυ- 
λότερον. προνοείν δε, χαϊ άνοηταίνειν. χαϊ τα ονό- 
ματα, νοήμων, διανοητικός , καϊ περινοητικός- καϊ εϋ- 
νους, καϊ ευνοϊκός, ώς Ίΰαΐος, άγχίνους, πολΰνους, 
απονενοημένος, δύύνους, κακόνους, προνοητικός, «- 
Ζ^νους, avuJ^ros• * άπο δε των άλλων ούδεν χρηΰτεον.2^0 

Ι 2 



132 II. 231. 

Πλάτοαν καΐ αδιανόητα εϊρηκΐ. Τα δε Ιτα^ρηματα, 
εϋνως , εννοΐκώς, εννοΐκωτερως, ως ^ημοϋ&ενης. χα- 
κόνως, άνοητως^ άγγίνως^ τΐολννως, δνόνως. τα δε 
άηο των άλλων βιαιότερα. '/4λ6 δε Ο'νμον, &νμον- 
6&αί, &νμονμενος^ θυμικός, &νμός , ^υμοειδης^ α&ν-^ 
μος, ένζυμος, εν^νμία, ά^νμία, ά%νμών, ά^υμονβιν, 
ώξ ^Αντιφών, ά^νμως, ώζ Ίΰοκράτης. ά&νμοτέρως, ώξ 
23^1 ' JtJatog. *&νμ06οφος, καϊ &υμον6&αί^ βαρύ&νμος, 
όξ,ν&νμος, καϊ όξν^νμίας. καϊ όξυ^υμη^η , παρά L4- 
ριβτοφάνεί. τάχα δε καϊ το εύΟ^νμεΐΰ^αί. καϊ όί,ν&ν- ^0 
μία^ Tqv ot φαΰλοί ρήτορες φαβί κα&άρματα. ενθύ- 
μια δε καϊ ίν&νμηϋις, Θουκυδίδης- καϊ ενΟ^υμιζύμενοί 
τάς εν τ?} μάχΐ) βυμφοράς. κα\ ενθυμήματα 0£, παρ' 
Ίΰοκράτει. 

Περί επιθυμίας. 15 

Άπό δε ετα&υμίας, ίΛί9υμεΙν, επL&υμώVy ετίίθυ- 
μητόν, επιθυμητίκός, ετα&υμητίκώς^ επιθυμητής, καϊ 
επίθΰμημα, ώς παρά Πλάτωνι, καϊ επιθύμηΰις κα- 
κών, παρ' Ίΰαίω. καϊ επι&υμηματα, παρά Φι- 
λυλλίω, 20 

ΚΕΦΑΔΑ10Ν Ε, 

232 * Περϊ χόνδρου. 

Το δε ΰώμα ΰνγκειται εξ όϋτών, χόνδρων, μυε- 
λών, βαρκών, πψελης, δέρματος, νεύρων, αρτηριών, 
φλεβών, υμένων, μηνίγγων, καϊ εβτι τα μεν 06τά,25 
ότηριγγες του δώματος, βτερεαϊ, καϊ άναίΰθητοι, καϊ 
ίίναιμοι, κινήΰεως ύπηρετιδες. 'Ονόματα δε απ' αυ- 
τών, όΰτώδης, καϊ άνόΰτεος, όϋτέΐνος. καϊ το Άττικώ- 
τερον, ούτινος, η δε νέα κωμωδία, καϊ όατοθηκην, καϊ 6- 
οτοκόπους λέγει. Ό δε χόνδρος ϋυγκείμενος εκ νεύ-3θ 
ρων τε καϊ όΰτών, καϊ εκατέρω τούτων εκ μέρους 
προϋεοικώς, μάλιύτα δοκεΐ είναι των όϋτών τέλος. 



II. 233. 1S3 

*ΠερΙ ϋαρκών. 233 

Ai δε ϋάραεξ^ πίλημα μαλακον, λιπκρόν, Ιταβε- 
βλημένον τοΓ<? όΰτοΐζ^ χάλλουζ τε χαί βχίπης εΐνεχα. 
αφ' ων όνομάζεταί, ενϋαρχος, ενβαρχία, πολΰΰαρχο^, 
βΛολνΰαρχία^ χαΐ τα όμοια. Αριϋτοφάνης δε εϊρηχεν, 
ώς ονχ έτερον άνδρα ϋάρχινον. Εϋπολις δε, ΰαρ- 
χίνη γυνή. 'Ηρόδοτος δε, ΰαρχίΰαι, το τοϋ δέρμα- 
τος την όάρχα άφελεϊν. 

Περί πιμελης. 
10 Ή δε χιμελή, λενχή μεν εϋτι την χρόαν. Λροίί- 
ηεφυχε δε ty 6αρχ\, χα\ χαλείται ϋτεαρ. ΰννίΰταται 
δε περί τους νμϊνας μάλιΰτα. φαίης ό' αν άπ' αυ- 
τής, πιμελώδης y περιπίμελος. 

* ΠερΧ νεύρων. 234 

15 Νενρα δε εϋτι ΰύνδεΰμος όβτών, έΐχων τε χαΐ 
τεινομενος, αφ' ων χαϊ αϊ νενραϊ χίχληνται. ταμίίύ- 
ovdt, δε μάλίϋτα τάς Χίολων Ουγχάμ-φεις τε χαϊ Ιχτά- 
ϋεις, χαϊ τάς των άρθρων ϋνγχαμπάς. ο&εν χαι το 
Ιόχνειν, νεύρα εχειν λεγονϋί. χαΐ τα χρήματα, των 
20 πραγμάτων νεύρα Αημοϋ^ενης φηΰΐν, ώς το εχνενευ- 
ριϋμένοί, χαϊ περΐ]]ρημενοί χρήματα χαϊ βνμμάχονς* 
Θεόπομπος δε 6 χωμιχός άνενρον εϊρηχεν 

απνονς, άνευρος, άΰ^ενης, άνίντατος. 

Περί μυελών. 
25 Μυελός δε εύτιν όβτών πλήρωμα•, λευχόν, ύπέ- 
ρυϋ'ρον, μήνιγ^υν άμπεχόμενον. Αί δε μήνιγγες, εχ 
νεύρων χαϊ ύμενων ϋυμπλαχεΐΰαι y τόν τε παρ' εγχε- 
φάλω χαϊ παρ ' έγχεφαλίδι, μυελόν χαϊ τόν διά ϋφον- 
δΰλων περιεχουΰι. 

30 * Περί αρτηριών. 235 

Αρτηρίαι δε είόιν όδοϊ πνεύματος, ώς φλέβες 
αίματος, άπό δε τού δέρματος ονόματα, δορά, δίρις. 



134 Π. 236. 

δειρτ}, δειράδια' τοντο, δη καΐ ^κεΓθεν τα ζώα γνμ- 
νονται της δοράς, τίροβήκον δ' αν δέρματι. καΐ ταύ- 
τα., ύποόερίς, περιδίρίς, περίβφίς, δέραιον, %εριδί- 
QCCLOV , δειράδες. y.OLvij όε «πύ ϋώματος ονοακτα, εν- 
ΰώμκτος, φιλοΰώματος, (ρύ.οΰωματία, εύϋωματία, Jco-S 
λνΰώματος, δούλα βωματα, ϋώματα οίχεΐα, ΰωμαϋκία, 
ϋεϋωμαϋκηκώς, ΰωματοψΰλαϋες, ϋωματοειδες, ϋωμάτίον, 
-)] των νΛοχρίτών ΰκενη. 

236 * yil τοίννν αΐΰ&ι'ιΰεις %εντε μεν εΐβιν. ουκ Ιν ε- 
νΐ δε τόπω, αλλ' ί] μεν οΰφρηΰις περί τάς ρίνας ε|-10 
έτάζεται. η δε ο^Ι^ις τΐερί τους οφθαλμούς φαντάζε- 
ται, η άχοή δε Λερι τα ώτα Ινδιαιτάται. η δε γεν- 
6ίς ΛερΙ την γλώτταν ιΌ.ηπται. '/.αϊ η αφή ζερί Ο- 
λον το 6ώμα πολιτεύεται. ε| αυτών δε, αΐϋχΐ'ητόν, αΐ- 
6^fητι'Λ6v, άναΐβ^ητον, άναίϋ^ητος , άναίϋ&ήτως. χαΐ^^ 
Πλάτων τον αΐΰ&ανύμενον, αίϋΟ'ητόν ωνόμαΰεν. αΐ- 
0%ητι•/.ά μαθήματα, το δε έργον , αιβ%άνε<5^αι. το δε 
εναντίον ry αΐϋϋ'ί^βεί όνομα άναιΰ^ηϋία. 



^IOYyllOY noArJEYiior^ 1\ 1 



*Ιοΰλιος Πολυδεύκης 

Κομμόδφ Καίϋαρι χαίρείν. 

C/tg μίν τώ^' όνο,αάτων οι δόκιμοι την γλώτταν κε- 
βχρηνται, ταντα παρ' ανιών λαβών, εΐ μεν πλείονα ψ 
6 αν οί χρηϋάμενοι^ το μηδέν εηι&ημήναβ^αι περί των 
εϊτίόντων ω';;θ?;ν άτΐαρχεΐν ελαττόνων δ' όντων, ενα 
τον χαλλιψωνότατον επελεξάμην, ώΰπερ εν ταϊ^ δί- 
χαις εΐζ ά^ιόχρεως πολλών μαρτύρων άρκεΙ. 

ΐο*ΚΕΦΑΛΑ1Α Τ Ο Τ Τ Ρ Ι Τ Ο Τ 2 
Β 1 Β Α Ι Ο Τ. 

Τα περί γένους καί ΰυγγενείας ονόματα. ά. 

Τα περί γονέων. β'. 

Τα περί γάμου και της περί τον γάμον τεκνοποιίας 
15 κα\ τεκνοτροψίας. γ'. 

"Οΰοις αν περϊ τών jcoAtrcoi/ τις χρ?^(?α«ο »] ί,ίνων η 
μετοίκων. δ'. 

"Οϋοις αν περϊ φίλων καΐ περϊ άγνώΰτων η εχ- 
θρών, ε. 
20 Και οίς αν τις τον φιλόπολιν όνομάΰειε και τον Iv' 
αντίον. ς'• 

*"06α από τοϋ εράν ονόματα. ζ•3 



1S6 ΙΙΤ. 4. 

"Οΰα άπο 8εΰΛοτών χαΐ δονλων καΐ τα ίπ' αυτών. η. 

ΙΊερΙ τρατΐεζιτών καΐ των ΰύν αντοΐς. 9\ 

Περί δοκίμου αοΐ αιβδήλον αργυρίου, χρυϋοϋ χαΐ αρ- 
γύρου, ι. 

Περί μετάλλων. ιά.5 

"Οπως αν τΐξ το πολύ όνομάόειεν. ιβ'. 

"Οπως αν ης το κατά χώραν μενειν. ιγ' . 

Περί τοϋ πορεΰεΰ&αι. ιδ'> 

Περί τοϋ φέρειν καΐ φερεδ&αι. ιε. 

Περϊ όδοϋ καί ευπόρου καΐ απόρου. ις'. 10 

Περί χαράς καΐ λΰπης καΐ των άπ' αΰτ^ζ' *ζ'• 
^*Περϊ ευτυχίας. ιή. 

Περϊ τάφου. ΐβ"'. 

Περϊ μεγάλων ποταμών και- μικρών. χ'. 

Περϊ τοϋ νοϋηβαι καΐ ύγιάναι καΐ τών «Λ* αυ-15 

τών. χά. 

Περϊ τοϋ πλουτείν καϊ πενεΰ^αι. κβ'. . 

"Οϋοις αν τις τον φιλάργυρον όνομάϋει,ε καϊ το εν- 
αντίον, κ,γ' , 

Περϊ τοϋ προΰ^ύμου καϊ τοϋ εναντίου. κδ'. 20 

Περϊ τοϋ πωλεΐν καϊ ώνεΐΰ^'αι. κέ. 

Περϊ τοϋ άγεΐραι καϊ τοϋ εναντίου. κζ\ 

Περϊ τοϋ άνυποίΰτου καϊ τοϋ εναντίου. χζ . 

Περϊ τοϋ κινδυνώδους καϊ επικίνδυνου. χή. 

Περϊ τοϋ εγκαλείν καϊ επικαλεΐν. κθ•'. 25 

Περϊ τοϋ άγωνο^ετεΐν καϊ ά^ύλο^ετείν λ'. 

5 "ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ν Α. 

Έπόμενον δ' άν εϊη τω περϊ ανθρώπου λόγφ 
διελεΐν γένος τε καϊ βνγγίνειαν , καϊ οίς άν εκάτερον 
τούτων όνομάζοιτο τοις όνυμαϋίν. οντω μεν γάρ α- 30 
χοϋΰαι πάντες οί προϋηκοντες ημΐν έ| οίκειότητος 
καλοϋνται βυγγενείς καϊ Ζευς τις ϋυγγένειος, 6 τα 
της 6χ}γγενείας δίκαια εφόρων παρ Εϋριπίδψ διακρι- 
χεον δ' αυτούς τω τους μεν από γένους ημίν όνομά- 
ζεΰ^^αι, προς γένους τε καϊ προς αίματος καϊ εν 35 



III. 6. 1S7 

γίνει, χαί εν αιμαη, καΐ οΙκείους, κκΐ αναγκαίους, 
καΐ &εών όμογνίων χοινωνούς, καΐ της αυτής εΰτίας 
. μετόχους. 

*Ι7ερΙ γένους καΐ ϋυγγενείας. 6 

5 Γένος δε είναι, το φυϋει προϋον, ου το νόμφ 
πρόβων, οίον γονέας, υΐεΐς, αδελφούς, καΐ τους προ 
τούτων κ«1 εκ τούτων, εφ' ων και η γενεά τάττεται. 
*Ιΰαΐος δε χαΐ γένναν εΐρηκεν, έχ της ^Ανα^ίωνος γέν- 
νας καΐ Πολυκράτου οντά. ϋυγγένεια δε ου το φύ- 
ΙΟίίει, νόμω δε προΰγιγνόμενον, οίον γαμβρούς, πεν- 
&ερούς, και οΰοι τψ οΙκειότητα προς ημάς έχ όυν- 
ξ^ηκης, αλλ' ούκ εξ ανάγκης ϊ/ου6ι. το μεν γαρ γέ- 
νος ημίν όμοϋ τ^ γενέϋει ϋΰνεβτικαΐ ουκ έϋτιν οτε παύε- 
ται, ^ή δε ϋυγγένεια καιρα τε άρχεται και, νόμω 7 
15 παύεται, νόμω γαρ ωϋπερ ϋυνίβταται γάμος, ούτω 
κα\ διαλύεται. λυΛίέντος γαρ άπαξ τοϋ γάμου, καΐ τα 
ονόματα ίια τον γάμον ϋυναπέρχεται. διακέκρικε δ* 
αυτά ΰαφώς "Ομηρος, 

η τις τοι και πηός αΛε'φθιτο Ίλιό&ι προ, 
20 Ιϋ&λός έών γαμβρός, η πεν^ερός, οι τε μά- 
λιΰτα 
κί/'ί^(ίτο6 τελέ&ουδι με&' αΙμά τε και γένος αυ- 
τών. 

τούτους δε προϋκηδεΐς 'Ηρόδοτος χέκληκε. πρότερον 
Ζζούν περί τοϋ γένους, είτα περί της ϋυγγενείας ού- 
τω ρητέον. 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΒ. 8 

Περί γονέων. 

Το μεν ονν κοινον εΙπειν, γονείς, τοκεΐς, οι γεν^ 

^νηβαντες, οί φύϋαντες, οι ΰπείραντες, οι ποιήϋαντες, 

ο£ τεκόντες, οί προαγαγόντες εΙς φως, οι θρέψαντε?, 

ο£ πατέρες, τοϋτο ^άρ ού κατά τοϋ γεννήϋαντος μό- 



138 ΙΙΓ. 9. 

voVy αλλά κ«1 κατά των ανω προγόνων ονομάζεται.. 
Το δε καθ' εχαϋτον, ηατήρ , γονεν^, τοκεύ^, 6 ΰζεί- 
ρα^, ό φν0ας, υ γεννήβας , 6 γεινάμενοξ, 6 φυτεν- 
6ας, 6 TtOLrjuag. καΐ τά όμοια τοις προειρημίνοις. 
9*καΙ ώζ Πλάτων, 6 γεννητωρ. 6 δ' αυτός ίτά ται;-5 
τον ν,αϊ γεννητης ϊφη , την τοϋ γεννητοϋ ιρνχήν 
ΰνληΰας. ααίτοί γε Αττικοί γεννητάς εκάλονν τούξ 
τον αντοϋ γένονξ μετΐγοντας. τά γένη δε καΐ ε^νη 
ονομάζεται. Έρεΐς δε χαί 6 άνα&ρεχράμενος, ό εκ- 
&ρετράμενος , ό &ρεχΙ^'ας, 6 εκ&ρεφας , 6 προαγαγών'^-Ο 
εΙς φως, ό δείξας τον ηλιον. και ζολλά άλλα λέγειν 

1θ£(ίτί, τω λόγω και ουκ ονόματι. ♦ Ή δε δια τούτων 
κτηΰις, πατρώα, πατρική, πάτριος, προγονική, και 
ιερά πατρώα, και πάτρια, καϊ πατρικά, καΐ προγο- 
νικά, καΐ πατριάζειν δε τι ελεγον Ά&ηναΐοι το πράτ-15 
τειν τι εκ των πατρίων ε%ών. και πάτριον ΰτέφανον, 
τον τον Φαλλού, καν πατρό&εν τινά καλεΐν λεγονϋιν. 
ομοίως δε μήτηρ, η τεκονΰα, η ωδίναϋα, η γεννη6α6α, ή 

ΙΙγεννηϋαμενη, η μαϋτόν επιβχούϋα, ώς Σοφοκλής. * ή Ο^η- 
λάβαΟα. καΐτά'λλα όΰα επΙ πατίρων εις τ6&η?.ν 6χηματί-^0 
ξετται' ώΰαντωςκαί κτήΰις μητρώα, καΐ μητρική, καΐταλλα 
κατά ταντά τοις πατράόιν. ελεγετο δε τι κα\ μητρω- 
ον 'A&r'jvrj6i, το της Φρυγίας &εον ιερόν, καΐ μητριά- 
ζειν, το ravttt χελεΐν , η επ' αντω άγείρειν. και μη- 
τραγνρτης, 6 τελεβτης. 25 

12 * Περί τέκνων. 

Οι δε εκ τούτων παίδες, τέκνα, ψντεύματα, γεν- 
νήματα, ποιήματα, εγγονοί, απόγονοι, διάδοχοι, κλη- 
ρονόμοι, χειραγωγοι, νοΰοκόμοι, γηροτρόφοι, τρο- 
φεΐς, ταψείς, ΰτηρίγματα οϊκου , η βίον. έπίκονροΐοΟ 
αναγκαίοι, βοη&οΐ, ϋύμμαγ^οι, προαγωνιΰταΐ , ϋννα- 
γωνιΰταϊ, και τά όμοια, ταύτα μεν κοινά. Ιδια δε, 
επί μεν αρρένων, νίεΐς, επΙ δε &η?,ειών, θυγατέρες. 

13* και μην οι γε περί τους γονέας ε^αμαρτάνοντες, πα- 
τραλοίας, η μητραλοίας εκάτερος αυτών καλείται. 35 



ι 



III. 14. 139 

Ίόαΐος δε καΐ πατροτνίζτας λίγει. Πλάτων δε, Λα- 
τροφόνον, καΐ μητροφυνον. Σοφοκλής όε, πατροκτο- 
νον. ό γαρ αατροψόντης καΐ μητροψόντηι^ ποιητι,κον. 
Εΐη δ' αν εκ τούτων, παιδοηούα, τεκνοποιία, παιδο- 
ατροφία, ηοίήϋαϋ&αί παΐδας, άνελέΰ&αί παΐδας, *«-14 
Λαις, ϊμΛαις, αχεκνος, φιλόπαις, φιλότεκνος, μιϋυτε- 
χνος, μιύόπαις, φιλοτεκνία, μιΰοτεκνία. και παρά Κρα- 
τίνω, πολντεκνοζ, πολνπαις, ενπαις, εντεκνοζ, εντε- 
χνία, άτεκνία, «παιδία, Λολυπαιδία, πολντεκνία, εν- 
ΙΟηαιδία. Πλάτων δε, την χαιδοπούαν , και παιδογο- 
νίαν, χαΐ τΐαιδονργίαν εΥρηκεν. εν δε τοις Νόμοις 
τάς γυναίκας ε"ρ7με τάς πανβαμενας της παιδοποιηΰε- 
ως. *τόν δε απαιδα Ίβαΐος άγενη ωνύμαΰεν. Ή ΟΗ5 
μη τίκτονβα, καλείται ϋτερίφη. ή γαρ ατεκνος και 
15 άτοκος κοινον όνομα της τε μηκετι τικτονϋης καΐ 
της μηδόλως, ην και άνειλεί^υιαν φίλον τοις ποιη- 
ταΐς καλεΐν. Πλάτων δε την παρ&ενον, ώς οϋπω λο- 
ΐεν^εΐϋαν, αλοχον καλεί. "Ομηρος δε yMV ϋτεΐραν 
βονν εΐαε. καΐ ταϋτα μεν εις άλληλα άναϋτρέφει, 
ίΟωβπερ παιΰΐ ηατέρες καΙ μητέρες, οϋτω παίδες γο- 
νενβι. 

* Περί προγόνων καΐ απογόνων. 16 

Καλείται δεό μίν πατρός η μητρός πατήρ, πάπ- 
πος, και μετά προΰ&7]κης, πάππος εκ πατρός και 

2.5 μητρός, η πάππος απ' ανδρών, και πάππος εκ γυναι- 
κών, αφ' ου και το παππάζειν παρά τοις ποιηταϊς. ?ξ- 
εΰτι δε κεχρηΰ&αι και τω μητροπάτωρ, και προπά- 
τωρ τε και πατροπάτωρ , καν y ποιητικωτίρα την 
(ίννύεβιν η λεξις. η μάλλον διαλύειν, πατρός πατήρ, 

ΰΟη μητρός παχηρ. τούτον δ' Ευριπίδης μητρώα ώνό- 
μαΰε. καλείται δε και νεννος παρά τοις ποιηταΐς. *η17 
δε πατρός η μητρός μητηρ, τή9η. και την μάμμην 
δε καϊ μάμμαν επΙ ταύτης παραληπτίον. Πίνδαρος 
δε καϊ μητρομητωρ εφη. και άναΰτρεφαΟιν, ό μΙν νί- 

85οΰ υίός, υίωνός τε και υίειδοΰς πάππορ τε και τι'β)] 



140 III. 18. 

λίγεταί. η δε νίον &νγάτηρ, αμψοτ^ροις νΐείδης^ νι- 
ειδή. 6 δε Ο'νγατρόζ viog, ^υγατρίδοϋς, ώβηερ ή τηζ 
^νγατρος ^νγάτηρ , Ο-υγατριδή. υ δε πάτίπον ij τη- 
&ης πατήρ, προπάππος, τάχα δε Tourov εϊποις τρι- 

Ιδτοπάτορα, ώξ Άριΰτοτελης. * Φαίδων δε εν τω Ζω-5 
πνρω καΐ άβελτηρίαν έϊρηκε προπαππίϋήν. ή δε πάπ- 
που , ij τη&ης μτ^τηρ , προτή&η. καΙ ot τούτων γονεϊςι 
Ιπίπαππόζ τε και επιτ/^&η. τα δε άντίϋτροφα τού- 
τοις ονόματα i εχγονός τε ν,αι απόγονος. Μέχρι μεν 
τούτων εις ονομάτων δήλωϋιν αναβαίνει τε και χα- 10 
ταβαίνει το γένος, ον γαρ προϋίεμαι το παππεπίπαπ- 
jrog, ει χαί τίνες τούτο τον τον πάππου πάππον ώ- 
νόμαβαν. αλλ' εβτϊ τοϋνομα δεινώς tdnortxov, χαί τοι> 
Φύ.ωνίδης 6 χωμιχός αύτω χεχρηται ούτω , νννϊ δε 

^^ Κρόνου χαί Τι&ωνού παππεπίπαππος νενόμιβται. *τάΐ5 
δε από τούτων, οί μεν πρόγονοι, χαί αρχηγοί γέ- 
νους, χαι άρχηγέται, χαί οί ανω πατέρες, χαί 0"ρα^ 
ϋύτερον, ρίζαι του γένους, πηγαί τοϋ γένους, χα- 
λούνται δε ούτοι χαί προπάτορες. ενιοι δε αντου^ 
χαί γενάρχας χαλούόι, χαί πάτρωνας, οί δε χαταβαί- 20 
νόντες, απόγονοι χαί εχγονοι. 6 ^άρ ϊνις χαί χε- 
λωρ ϋφόδρα ποιητικά, χαί ετι μάλλον οί άμνάμο- 
νες. χαλοίτο δ' άν νιος αγαπητός, 6 μόνος ών πα- 
τρί η μητρί. ωϋπερ χαί αγαπητή &υγάτηρ^ χαί μο- 

20νογενής, καθ•' Ήβίοδον. *τηλύγετος δε παρά ποιηταΐς, 25 
εϊτε 6 αγαπητός, έϊτε χαί ό όφίγονος, οπότε προς τω 
γήρα γένοιτο, ώϋαντως χαί τηλνγετη ^νγάτηρ, ο χαΐ 
μάλλον άν λεγοιτο , ώς "Ομηρος μαρτνρεΐ. οντω γαρ 
ούτος μονογενή, μούνον τηλνγετον λέγει, ώΰτ' εϊρη- 
XBV, άμφω τηλυγέτω. χαί, 30 

ος μο6 τηλύγετος τρέφεται θαλί]; Ινί xoXXy, 

ενιοι δε χαί τη^αλλαδοΰν τούτον οΐονται χαλεΙΰ%αι. 
ϊΰτι δε χνρίως ό υπό τ7]0^ης τραφείς, χαί δια τούτο 
21 ών ν^ροτ£ρο5 χαί μαμμό&ρεπτος. * παρ&ενίας δε λέ- 
γεται, όν τις εχ της δοχονβης είναι παρθένου, ου $5 



ΠΙ. 22. . 141 

νόμφ όννοίχηόας ίποιηΰκτο. χαΐ ΰ'λότιος^ ον εγεννηϋΒ 
τις λαθών, η ΐτεκε λα^Όνϋα. Εϋβουλος δε ό χωμί- 
χος, το λκ^ρίδίον γέννημα χαταγελάΰτως παρ&ενου 
άνάβνρμα είπε. καΐ γνϊ'ιΰιος μεν 6 Ιχ γυναικός άβτήζ 
5καϊ γαμετί^ζ. ό δε αυτός και Ι^ίαγενίις. νό\ίος δε ο 
Ικ ^ΐνης η ηαλλακίδος. είοποιητος δε χαΐ &ετός, ον 
αν τις ον γεννηβας, αλλ' ελόμενος, επΙ τοις χρήμα- 
6ιν εποίΐ'ϊϋατο. ωΰπερ χαϊ εκποιητός, 6 άποπεμψιίείς 
εΙς γένος άλλης οικίας, τον δϊ νό^ον χαϊ ματρόξενον 
ΐοενιοί χαλονϋιν. '^ριϋτοφάνης δε νο&εΐα τα χρήματα 
χαλεΐ τα τοΙς νό^οις δώόμενα. 

* Περί Οε/ων, ανειριών, αδελφών χαϊ τοιούτων. 22 
Ό δε πατρός αδελφός, &εϊος, η άδελφό&ερος , ij 
χατράδελφος , ij ηάτρως. ό δε μητρός αδελφός θεϊο^, 

15^ μητράόελφος, η μητρως, η νεννος. ή δε πατρός α- 
δελφή , &εία , η πατράόελφος. ι] δε μητρός αδελφή, 
9εία, η μητράδελφος, η τη&ίς. ό δε άδε?.φον η αδελ- 
φής νΐός, άύελψιδοΰς. και η &υγάτηρ αυτών, άδελφι- 
δή. αδελφοί δε, οί μεν εκ τοϋ αυτού πατρός, όμοπά- 

2θτριοι, και όμοπάτορες. * οι δε ix της αντης μψρός,ο^ 
ομομήτριοί χαϊ 6μομ7Ίτορες. καΧ όμογάλακτας δε τού- 
τους, καΐ όμογαΰτρίους , και όμογάότορας, χαϊ όμο- 
γνίους ρητεον, χαϊ όμογόνονς. οντω δε χαϊ τους δι- 
δύμους ώνόμαζον, ώϋπερ και όμόπαιδας, Πλάτων δε 

25καΙ τήν διδυμότψα εΧρηκεν. οί δε ϋύναιμοι ιδιωτών, 
ωΰπερ και το όμαίμων, ποιητικόν. αλλ* οί μεν εκ 
μόνου πατρός άΟε?.φοΙ, διαφόρων δε μητέρων, άμφι- 
μ^τορες. *οί δε εκ διαφόρων πατέρων, μιας δε μψ2'ί 
τρός, άμφιπάτορες. ει γαρ χαϊ μη ευρον τοϋνομα, 

3θίξ εκείνου χαϊ τούτο εγκρίνω, ενιοι δε τους εξ εκα- 
τέρων αδελφούς αύταδΐλφους χαλεΐΰ&αι νομίζουϋιν. 
ό δε πρεϋβντερος αδελφός υπό τοϋ νεωτέρου 7]&εΐος 
χαλείται. τό δε άδελφόν τίνα καλείν, άδελφίζειΌ Ίβο- 
χράτης είπε. καϊ άδεί.φας δε ερεις επιθυμίας. * Καλ- 25 

SSAiag δε δυαδελφίδην ταυτώ μυχώ. 'Ηρόδοτος δε χάί 



142 ΙΙΓ. 26. 

άδ^λφεοκτύνον ωνόμαβε. τον δε ονχ έχοντα άδε?.φ6ν 
άνάδε?.φον ο Ξενοφών είπεν. οί μεν δη ϋννδνο γεν- 
νηθέντες, δίδυμοι γ.αλοννται. εΐ δε καΐ εχ διαφόρων 
τίνες μητέρων είεν, επίγονος αν 6 δεύτερος τω προ- 
τέρω όνομάζοίτο. οτω δε αν γονείς αμα αμφότεροι 5 
ώϋίν, αμφιθαλής ονομάζεται, 6 δε ονχ Ι'χων τιαίδας, 
ατιαις, και ατεχνος. ωδπερ 6 μη 'έχων μητέρα, άμψ 
26•τωρ, ώΰπερ η 'Αθηνά. *χαι άτίάτωρ, 6 μη πατέρα ε- 
%ων, ως 6 "Ηφαιβτος. χαλοΐντο δ' αν οντω χα\ οι 
αποβεβ/^ηχότες πατέρας η μητέρας, ους λέγομεν όρ-ΐο 
φανούς, χαϊ η μεν επιγαμηθεΐΰα ηαιδι προγεννηθέν- 
τι εξ ετέρας, μητρνιά. 6 δε προ τοϋ γάμου τούτου, 
εχ προτέρου δε γεννηθείς, πρόγονος, ώβπερ ει χαϊ 
γυναΐχά τις άγάγοιτο , εχουΰαν νίον η θυγατέρα εχ 
προτέρου γάμου, χαϊ τούτω πρόγονος 6 παις τε χαΐχ^ 
21 η παις. ώΰπερ ούτος έχείνοις έπιπάτωρ. * βέλτιον 
γαρ τοϋνομα τοϋ πατρώου, ει χαι Κερκίδας αύτω χε- 
χρηται. τούτον δε 'Τπερίδης επΧ προαγωγία κατηγο- 
ρών, Πατροχλέονς μητρυιυν χέχληχε. χαϊ Θεόπομπος 
6 κωμικός εν Ειρήνη, τοϋνομα μέντοι ό προαγωγός 20 
εϋτι μεν χαϊ παρά ^εινάρχω. ονομάζεται δε χαι παρά 
Στράττιδι ή πρόγονος, και παρ' 'Τπερίδη^ έξέδωχε 
την πρόγονον την αύτοϋ , εν τω προς ΆπεΏ^Ιον πε- 
28 ρί- θηΰαυρού. * Πάλιν τοίννν αδελφών παίδες, άνε- 
"ψιοι, εϊτε εχ πατραδέλφων είεν, είτε εκ μητρα6έλφων,26 
ίΐ'τε ε| αδελφού, χαι αδελφής, ε'ίτ' εχ δνοΐν αρρένων 
αδελφών, έϊτ' εχ δυοίν θηλειών. ώβαύτως δε χαι ά- 
νεψιαι, αί θήλειαι. αί μέντοι αύτανέφιοι ούδεν πλέ- 
ον των άνετριών είεν, αλλ' αντικρυς ταυτόν. ^άημο- 
βθένης δε της άνε^ιότητος ε'ίρηχε, κκΐ Σόλων. Οΐ5θ 
γε μην εκ τών ανεψιών φύντες, άλλήλοις άνεψιάδαι. 
εϊτε il•, άμφοίν αρρένων είεν, είτε θηλειών, ε'ίτε εξ άρρενος 
χαι θηλείας. ούδεν γαρ 'έλαττον. χαϊ 6 μεν άνεφιαδοϋς 
22?.έγεται, η δε άνετΡιαδή- *εϊτε δύο θήλειαι, άμφω άνε- 
■φιάδαι. oi δε εκ τών άνεψ'ΐαδών, άλλήλοις εξανέχΡιοί 35 
τε καΐ εξανεψιαί. ούτω γαρ Μένανδρος ώνόμαϋεν. 



ΙΙΤ. SO. 143 

ον Tcaw τετριμμένω χρώμενος ονόματι, ω «εΐ μίν ου 
χρηϋτίον, ώξ ου/, ακριβώς Έλληνιχώ^ επί di τών άχα- 
τονομάϋτων τηΰτεντίον. ών γαρ γενών, η πραγμά- 
των, ij χτημάτων ονόματα ηαρ' άλλοις ονχ £<5η, 
δταΰτα άγαΛψον άν εϊη nccv τίαρά τούτου λαβείν, 
άλλοτ ταύτα μϊν εχ τον γένους τα ονόματα. 

*ΚΕΦ ΑΑΑΙΟΝ Γ. 30 

ΤΙερΙ γάμου nal τών ΛερΙ αυτόν. 

^Εχ δε της Ουγγενείας χοινόν μεν οίχείος, όμο- 
lOyEVjJg, ϋυγγενης, χάν ϋηλεια y. t] γαρ ϋυγγενίς ε- 
ΰχάτως βάρβαρον. καΐ χηΰεβταΐ μεν άλληλοις εχατε- 
ρω9εν, oi το χηδος 6υνάιΙ>αντες, χαΐ χηοϊ χατά τους 
ποΐ7μάς. χαΧ προϋχηδείς, καθ•' Ίΐρόδοτον. xai χηδος 
ή ετίίγαμία, χατά Θουχνδίδην. χαϊ χηδεία, χατά ^η- 
15 μοϋ&ένί^. χαϊ χηδεύματα, χατά Πλάτωνα. 

* Περϊ προμνηΰτρίας. 31 

ΚαΧ τίρομνήβτριαι μεν, αί ΰννάγονΰαν τον γά- 
μον. Σιχελιώται δ' αντάς χαλοϋβι προμη^ιχτρίας. οί 
δ' ΆττιχοΧ χαΧ μνηΰτριαν την προμνηβτρίαν όνομά- 

20ζουΰί. γαμβροΧ δε, ot εχ τοϋ γημαντος οΐχίας, οίον 
αατήρ, χαΧ μήτηρ. χαΧ oi άλλοι πάντες χατά ταυτά, 
οί προς γένους τω άνδρί. πεν^εροΧ δε άνάπαλιν, οί 
Ty γεγαμημένΐ] προΰήχοντες, εΐ χαΧ ϋυγκεχύχαϋιν οί 
ποιηταΧ τά ονόματα, την χρήύιν μεταβαλόντες. *Σαπ-Β2 

25φώ μέντοι χαΧ τον άνδρα αυτόν γαμβρόν χαλεΐ. ή 
μεν ούν γεγαμημενη, νύμφη χαλεϊται, τ»; τον γήμαν- 
τος μητρΧ χαΧ τω πατρΧ, χαΧ εννυός. ούτοι δε τη 
νυμφΐ], εχνρος χαΧ εκνρά. η δε του ανδρός αδελφή 
τ|] εχείνον γνναιχΧ γάλως. ό όέ τον γημαντος ά- 

2ιύδελφός, δαηρ. αί δε άδελφοΐς δύο ύννοιχονΰαι, εΐ- 
νάτηρες. οί δε άδελφάς γημαντες, όμύγαμβροι, η 



144 m. 83. 

6vγγttμβρoLJ ^ μάλλον ΰνγκηδεόταί, κ«1 Λαρά τοις 
ποίηταΐς ύλίονεξ. 

3S *Ι7ερΙ Άληρονχίας. 

Και ή μεν επϊ τταντί τω χληρφ μόνη τρεφόμε- 
νη &\}γατηρ, επίκληρος, εϊτε περίεβτίν 6 πατήρ, εΙ-5 
τε άπεβίω. τίνες δ' αυτήν χαϊ πατρονχον ώνόμαβαν. 
^ΙβαΙοξ δε κα\ επίχληρΐτιν, ωβπερ χαϊ Σόλων. 6 δε 
ταντί] προΰήκων κατά γένος, άγχιΰτεύς. επίδικος δε, 
η επίκληρος λέγεται, νπερ ης άμφιββητονϋι τίνες άλ- 
λήλοις, ώς μάλλον εΙς αυτούς της αγχιδτείας κα^η-ιο 
χοΰδης. άνεπίδικος δε, ής ουκ ήμφιϋβήτηΰαν. η μέντοι 
κλήρον ουκ εχουϋα πατρωον , &ή6ΰα καλείται, ην ό 
άγχιΰτεύς εκδίδωβίν, αν ετέρα ϋννοικΐ] ^ η πάντως 
γαμεΐ. 

84 * Περί μνηΰτείας γάμων και των περϊ αυτόν. 15 

Ό μεν τοίνυν άνήρ , προ μεν του γήμαι, μνη- 
βτήρ., και μνωμενος. καΐ το έργον, μνηδτεία^ καϊ 
μνηβτεΰΰαϋϋ^αι. καϊ μνηβτή, ή νύμφη, ώς "Ομηρος, 

γήμ αλογρν μνηΰτήν. 

την d' αύτην καϊ εγγυητήν αν εΧποις. καϊ το πράγμα, 20 
Ιγγΰην. καϊ ρήμα, εγγυήΰαΰ^αι, καϊ έγγυήΰειν. Λυ- 
κούργος δε καϊ διεγγυάν το Ιγγυάν είπε. καϊ τον 
γάμον , επέγγυον, ώβπερ το εναντίον, άνέγγνον. ό δε 
πεν&ερος, έγγυά, αρμόζει, ό&εν τίνες των πολλών 

Β5άρμο6τήν τον μνηβτήρα εκάλεΰαν. * καλείται δε το 25 
πράγμα, εκδοΰις, καϊ έκδίδωϋι, καϊ εκδιδομένη, ή δε 
μη έκδο&εΐ6α^ ανέκδοτος, καϊ το ϋυνενεγκειν εις τήν 
Ικδο6ιν , βυνεκδούναι. επϊ δε των γάμων, ό μεν έπΙ 
τι] κόρη, νυμφίος, η δε εκείνω, νύμφη, καϊ ή μεν 
ούν προί-κΐ, επίπροικος. η δε άχρήματος, άπροικος. 3θ 
Asyotg ό' αν, προίκα, καϊ φερνήν, τήν παρά της γν• . 
ναικός δόβιν. ΑιΟχίνης γαρ 6 ρήτωρ την προίκα 

36φερνην καλεί. * ώϋτε εϊποις δ' αν, εΐϋενέγκαΰ&αι 



III. 37. 146 

aQoixccy καΐ δούναι, ai δε τιρός την utQoTxcc ύπο9•η- 
και, άτίοτιμηματα εκαλονντο. τα δϊ παρά του ανδρός 
διδόμ,ενα δώρα, ϊδνα, καΐ οπτήρια^ καΐ άνα-Λαλυπτη- 
ρια. ου γαρ μόνον η ήμερα, εν y εκχαλΰπτεί την 
^νύμφην, οϋτω χαλοΐτ^ αν, άλλα χάί τα εα* αύτ-η δώ- 
ρα, τα δε άναχαλνπτήρια , χάί χρο6φ9εγκτήρια εχά- 
λουν. χαϊ διαηαρ^ίνια δώρα, τα ύπερ τοϋ την ηαρ- 
%ενίαν άψελέ6%αι, ώνόμαΰεν Άγία$ ό χωμιχός. την 
μεντοι^ ου λαβοϋααν ^δνα, όνομάϋαις άνάεδνον, Όμη- 
Ι^ριχώς. *χαΙ 6 μεν τότιοζ τοϋ γάμου, %άλαμος, ώ(?-37 
3τερ ίνα ετρίφετο, παρθένων, χαϊ το ϊργον, παρ&ε- 
νεύεϋ&αι. το δ' επίβλημα της γυναικός, εανός, χαϊ 
χαλΰπτρα. το δε παρά τι; εύν)~ι παραπέταϋμα, παΰτός. 
το δε αΰμα το γαμηλιον, νμήν, χαϊ νμεναιος. ο%(ν 
ΙδκαΙ παρά τοις ποιηταΐς, άνυμεναιος, ή άγαμος, χαϊ 
νμεναιηϋαι, το τόν νμεναιον άΰαί. χάί το αϋλημα, 
γαμηλιον. ϋπερον δε ε^έδουν προ τοϋ θαλάμου, ώο- 
περ χάί χόΰκινον ή παις Ι'φερε, ϋημεΐα ως εΙκός αυ- 
τουργίας. *καΙ το μεν έργον όμοϋ, χάί ή εορτή, γά-88 
20μος. ή δε πρό γάμου ϋ^υβία, προτέλεια, χαϊ προγά- 
μεια. οϋτω δ' άν χαλοίτο χαϊ τα προ γάμου δώρα. 
προτελεΐ6%αι δε ελέγοντο ου μόνον αϊ νυμφαι, αλλά 
χάί οΐ ννμφίοι. χάί τέλος , ό γάμος εκαλεΐτο. χαϊ τέ- 
λειοι , οί γεγαμηχότες. δια τούτο χαί "Ηρα τελεία , η 
25 ζυγία. ταΰτΐ] γαρ τοις προτελείοις προυτελουν τάς κό- 
ρας χαί Άρτέμιδι χαϊ Μοίραις. χαί της κόμης δε 
τότε άπήρχοντο ταΐς &εαΐς αί χόραι. *ή δε εκ πaρ&ε-$g 
νιας τινί γεγαμημενη, πρωτόποβις εκαλεΐτο. γίγραπται 
δε τοϋνομα, τω του βαβιλεως νόμω. και πρωτόπει- 
8θρον δ' ώνόμαβε Θεόπομπος ό κωμικός, προαύλια δε, 
ή πρό τών γάμων ημέρα, επαΰλια δε, ή μετ^ αΰτην. 
χαί άπαύλια δε, εν y ό νυμψίος εις τοϋ πεν&εροϋ α- 
πό της νύμφης άπαυλίζεται. οί δε , χαί τά διδόμενα 
δώρα τ(] ννμψ^ χαλούΰιν άπαύλια. *ή δε άπαυλιΰτη-40 
35 ρία χλανίς από της νύμφης τω νυμφίω εν τοις ά- 
παυλίοις πέμπεται, ό δε καλούμενος παράνυμφος, 
Pollux ΓυΙ. Ι. Κ 



146 III. 41. 

ννμψΒυτης ονομάζεται^ ααϊ πάροχος. επΙ ξενγονς δε 
ψάξ ννμφας ώζ επιτοπολύ μετ]'/εϋαν. εΙ δε τιεξη άφι- 
ΤίνεΙτο ή ννμφη, χαμαίΐΐονς ελέγετο. όταν δε παροχή- 

41 0ομαι εϊηωϋι , ηάροχοξ εϋομαι λέγονύιν. * 6 δε άγων 
την ννμφην εκ τηζ του τίατρυς οΙκίας, ννμφαγωγός ^5 
οπότε μη 6 ννμφίος μετ/μι. ον νενόμιϋτο δε μετιέ- 
ναι τούξ δεντερογαμονντας. η δΐ διοικούμενη τα πε- 
ρί τον γάμον γννη , ννμφεντρια. ή αύτη δε και θ•α- 
λαμεύτρια. ή δε προμνηϋτρια, και ηρομνηβτρία εκα- 
L•lτo. y δε τα πέμματα μάττουΰα κα\ τα περϊ rag 10 
&υβίαζ διοικούμενη, δημιουργός, ό δε πάντων των 
περί την εΰτίαβιν επιμελον μένος , τραπεζοποιός. η δε 
τροφός της κόρης y τι&ήνη' και ή γάλα παρέχονΰα, 

42τίτ&η , 'και μαία. * καλείται δε τις των τον ννμφίον 
φίλων καΐ θυρωρός , ό ταΐς &ΰραις εφεϋτηκώς , καΐ 15 
εϊργων τάς γυναίκας βοη&εΐν τ^ νύμφ]] βοωΰ]]. 
η δε επϊ γάμω &υΰία εν τοις Φράτορϋι, γαμήλια, χαΐ 
το έργον, γαμηλίαν εΐΰενεγκεΐν. το δε της παρθενίας 
άφελέβ&αι, διακορηϋαι λεγουΰιν, ως Άριβτοφάνης, 
ούτος με διεκόρηΰεν ούβαν επτέτιν. καϊ διαπαρ&ε-20 
νεύεται, 'Ηρόδοτος είπε. και διαπεπαρϋ^ενευμενη , καϊ 
διεπαρ^ενευϋε t και διαπεπαρ&ενευκότα, τό μεν πρό- 
tSQOV ^ιοκλης, τό δε δεύτερον "Αλεί,ις, οι κωμικοί. 

43* Άριΰτοφάνης Γλαύκω , καλύφας καλύμματος τριβω- 
νίω διεπαρ&ένευϋα. καλούνται δε καϊ δάδες νυμφι-25 
«4X1, καΐ ϋτέφανος, και ύτολη. καΐ λουτρά τις κομίζονβα, 
λουτροφόρος, Ά&ήν]]6ι μεν εκ της Καλλιρρόης, είτ 
αύ&ις εκ της Έννεακρούνου κλη&είΰης, άλλαχό&ι δξ 
ο%^εν αν καϊ τύχοι. εκαλεΐτο δε ταύτα και νυμφικά 
λουτρά, και κλίνη τις ωνομάζετο γαμική. και ετέρα oq 
παράβυΟτος, η καϊ αύτη ΰτρώνννται ίν τω δωματίω 
νπερ τον την παΐδα μη ά&υμηΰαι, ώς 'Τ^περίδης εφη. 

4i4i*" Ομηρος μέντοι ού το έργον μόνον, άλλα καϊ την 
εβτίαύιν γάμον καλεί, 

ΐΐλαπίν ηε γάμος, έπεϊ ούκ έρανος τάδε y'35 
εύτίν. 



HJ. 45. 147 

ο δε γάμος ααλοΐτ' αν χαϊ βυνδυαβμόζ, nal ϋύνο- 
oog άνδρόξ χαϊ γυναιχός, χαϊ ύυνοίχη^ι,ζ^ χαϊ 0yv§Qr 
ξις y χαϊ κοινωνία ετιι ηαίδων ΰπορα. χαϊ γαμΐτηξ 
μίν^ ό γημας. χαϊ άνήρ^ χαϊ ννμφίος , χαϊ υ ϋννοί/- 
6χών, χαϊ 6 προς γάμον ηγμζνοζ- η §k νύμφη γαμξ- 
τή, χαϊ yvvrjy χαϊ ΰννακοϋϋα^ χα\ γεγαμημένη^ χαϊ 
τα δμοία. * χαϊ γ^μαί μεν εηϊ τον ανδρός λέγεται, 45 
γϊΐμα6%•αι δε επϊ της γχλναιχός, ον γαμη&ήναι. 6 δε 
μέλλων γαμέϊν χαϊ μελλοννμφίος ντι ενίων έχλή&η^ 

10 cag ν:ιο Φρννίγου τον χωμιχον. ωύπερ ή μίλλονϋα 
γαμεϊΰ&αι^ μελλόνυμφη, βέλτιον δξ, ώς ^οφοχλήξ 
ώνόμαΰε, της μελλογύμον. ταντην δε χαϊ %άλιν %((' 
λεί λέγων επϊ τον ^ϊμονος, 

αρ άχνυμενος (μελλογύμον) 

^ τάλιδος ηχεί μόρον ^Αντιγόνης, 

άπάτας λεγ^έων νπεραίγων. 
μελλότίοΰίν δε τον ίίνδρα ώνόμαΰε. 

* Περϊ αγάμων. 46 

'Ανύμφονς δε, τους άγάμονς λέγονΰιν^ ά^οννμ• 

20φην δε, χαϊ άπόννμφον , τον φιλόπαιδα χαϊ γνναί' 
χεία ομιλία δνΰχεραίνοντα, ον χαϊ μιΰογννην Ιρεΐζ, 
ώς τον εναντίον, φιλογννην. εχ δε των αντών εΧη αν 
χαϊ το ζενξα69αι γάμον, ij κηδος 6υνάφα6%αι. χαϊ τό 
άποπέμφαϋ^αι γυναίχα. χαϊ το πράγμα , άποπομχή, 

25 χαϊ άπόπεμφις. χαϊ αποπομπής δίκη. *χαϊ χαχοΰν, καΐ47 
δίχη χακώόεως, προικός, οίτον χαϊ τουναντίον, «- 
πόλεΐίΡις, χαϊ δίκη παρά τον ανδρός άπολίΙψΒως, η 
δε μονωΰεΐδα απ' ανδρός, χήρα. φς και ό μον(>ί^εϊζ 
από γνναιχός, χήρος, ο&εν χαϊ χίίρωβταϊ^ οί τω Ιρψ 

3θμω γένει προβήκοντες. εποιχο ό' ιΐν τρντοις, ίίγα^(}£* 
νεόγαμος, πολνγαμος, καϊ άγύρης, μιϋογύνηξ^ μογό- 
τροπος, χαϊ τα όμοια, τίνες dc των νέων κωμωδών 
τον αγαμον, άγάμητον είρηχα^υν. *^Αρι0τοφάνης δε,48 
αγννον, τον άγύνην. Φρύνιχος ^£, τηλικοϋτος γέτ 

35 ρο^, απαις, άγνναιχος. τ^ν de ρίογαμον, ν^ογύνην 

Κ-2 



148 ΠΓ. 49. 

^/ίμει-φίαζ ωνόμκΰε. φίλανδρος, μίϋανδρος, τίολνμνηΰτοξ^ 
πολνννμψοξ^ Λολνμνηΰτη. άγαμος δε, καΐ νεόγαμος, καΐ 
Λολΰγαμος^ κοινά ταϋτα καΐ ίτά γννκνχών. ήβαν δε χαΐ 
άγαμίον δίκαι, χολλαχού , και οψι^α/χίου, κ«ι naxo- 
γαμίου εν Αατιεδαίμοΰι. 5 

49 *ΠερΙ χνηϋεως. 

Έχεί δε εΛετκι τω γάμω τεκνοηούα, καΐ τεχνο- 
τροφία, οΙκεΐα αν εϊη τοντω, χνευν, ντίογκώϋαβ&αι 
την γαΰτερα, υποπεηληβ^^αι y χνοφορεΐν, κιττάν, ω- 
δίνειν, τίχτπν , άμβλνβχάνείν , ΈΧλει^υίαΐξ ενχεϋ&αί, 10 
τψ^ Αοχείαν χαΚεϊν. την δε μη τίχτονΰαν, ϋτερίφην 
ερεΐς, αγονον, ατοχον χα%•' Ήρόδοτον. Πλάτων χαΐ 
αλοχον αυτήν χεχληχεν. Άναχρίων δε, δίτοχον, τ7^ν 

δΟδΙς τεχοϋΰαν. *1ρεΐς δε, τρίφειν, άνατρεφειν, εχτρέ- 
φειν, γαλαχτονχεΐν , γαλαχτονχον. γάλα ενρρντον,Ι^ 
τρόφψον, Ιηίρρυτον. το δε μη εχειν γάλα, άγαλαχτί- 
αν τινεξ ώνόμαύαν. γαλαχτιάν , μαΰτόν Ιπεχειν, %η- 
λψ ετίίΰχειν, ^ϊΐλάζειν, &ηλάί,εΰ%αι. την δε ^ηλάζου- 
<3αν Ενίίολίξ τιτ&ήν, ^ηλάϋτρυαν ώνόμαϋε. τίτ^η, 
τι^ηνη, τροφός f τροφενς- οΐζ οί τραφεντες^ τρο-20 
φιμοι. 

51 *ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ^. 

Ti ΙΓερΙ πολιτών, ^ένων χαΐ των περί αντούξ. 

"Ετίοιτο δ' αν τούτοις, πολίτης. 6 δε <ίνμπολίτης,^5 
ου δόκιμον, εΐ χαΐ Ευριπίδης αύτω χεχρηται εν Ή- 
ραχλείδαις τε καΐ ®ϊΐ6εΙ. βέλτιον δε, άΰτος, επιχώ- 
ριος, εγχώριος, ημεδαπός, ομόφυλος, εγγενής, εντο- 
πος. το γαρ Ινδάπιος, ποιητιχόν. τα δε, αυ&ιγενής, 
χα\ επιγενής, χα\ Ιθαγενής, ευτελή, τάχα δε βελτίων,30 
ό αυτόχθων, οίχεΐος, φυλετης, δημότης, φράτωρ, ό 
μετ εμοϋ φρατριάζων, χάί μετ' εμού δημοτευόμενος. 
52 και- 9εοϊ φράτριοι, χαϊ φίλιοι. * Το δε ιερόν, εις ο 
ϋυνιμδαν, φράτριον εχαλεΐτο. καΐ το ΰνΰτημα, φρα- 



ΠΙ. 53. 149 

τρία. οί δϊ καθ* εκκβτον^ φράιορες. καΐ δΐί φρατηρ^ 
και φράτριος α*|, ij 9νομένη τοϊξ φράτορΰιν. txcc- 
λονντο δε χαΐ φράτορες, φρατρίαι ό" -ηβαν δνοκαίόε- 
xccj και iv εκύϋτ7} γένη τριάκοντα, εκαϋτον εκ τριά- 
^Μοντα ανδρών, εχαλοϋντο δ' οντοι και ομογάλακτες^ 
και οργεώνες. ή δε νπερ τών εΙς τονς φράτορας εΐΰ- 
αγομένων παίδων οϊνον εχίδοόις^ οΙνι6τι']ρι« εκα- 
λεΐτο. *τβ δε ίερόν το νπϊρ αντών, μείον, και |:ΐ£ΐα-53 
γωγεΐν, το εΐΰάγειν ίερεΐον. κέχ?.ηται δε, η ότι εΟκω- 

ΙΟητον ώς μείον τον δίοντος, ij οτι χεκωλνμενον ην 
εΐβάγειν, ώς μι) άμιλίώντο, μηδ' εμπίχτοιεν εΙ$ δ- 
ριν και ταραχήν. οι μεν γαρ ονδε ήττον εφιλοτι- 
μουντό, οί δε έτιεβόων, μείονος, ούχ νχερβαινόντων 
αυτών το μετρον τον νόμον. εϊηοις ό' αν και της 

Ιο αυτής ϋνμμορίας και όυμμορίτας. τούτους δε καϊ 
άρχοντας ϋυμμοριών. και ουμμοριάρχας 'Ταερίδης εϊ- 
ρηχεν, ώς τών φυλών, φυλάρχους. *και ό μετ' £^oi>54 
δημοτευόμενος , όμόγλωοαος, 6μοη9ης, ομόνομος, 6- 
μόγνωμος. οί δε βάρβαροι αλλήλους ου Λολίτας, άλ- 

20 λα πατριώτας λέγοιεν. "Αρχιππος δί και αυμπατριώ- 
τας ϊφη. Πλάτων μέντοι Ιν τοις Νόμοις καϊ επΙ 'Ελ- 
λήνων το πατριώτας εϊρηκε. το δε εναντίον, ^ένος, 
αλλότριος, αλλοδαπός, αλλόφυλος, άλλοεΟ^νής, ϊχη- 
λυς, επηλντης, άλλόδημος, άλ?^όγλω6ΰος. *τό δί ο- 55 

25θνεΓθ5^, ποιητικώτερον. Πλάτων δε αύτώ κεχρψαι. 
μέτοικος, υ το μετοίκιον ϋυντελών. το δ' ήν δυοκαί- 
δεκα τω δημοϋίχο δραχμαϊ, και τώ γραμματει τριώ- 
βολον. ΰκαφηφόρος. οντω δε τους μετοίκους ώνόμα- 
ζον. και τάς γυναίκας αυτών, ύδριαφόρους, άπδ τού 

δοέ'ρ^ου εκατερους. ερεΐς δε, καϊ άλλαχό^εν ηκων, επι^ 
δημών. καν δό^γ) πολίτης είναί τις ουκ ών , παρεγ- 
γραπτος, παρεγγεγραμμενος. *τον δε τοιούτον καϊ 56 
ύποί,υλον ώνόμαζον οί νέοι κωμικοί, και ύπόχντον δε 
οι Λαλαΐίίτεροι , τον κακ»^ γεγονότα, ώΰπερ καϊ πα- 

36 ρεμπεπολημενον. ώς άποφύλιον, τον μή έχοντα φυ~ 
λην. κατά δε τών ον τελούντων γο μετοίκιον, η προ- 



ΙβΟ III. 57. 

Utatipf μη νεμόντων, αηροβταβίον δίκη, εΐ'ίΟί δ* αυ- 
τών atBXstg εΐόι, χαΐ ομοτελΒΐς, και Ιϋοτελεϊς, οϊς 
CCV ΐιοντο εχ -φηφίΰματος ύπαρξη, καϊ το έργον, Ιβο- 
τέλεια. οι δε, δημοτίοίητοί, όπόΰον εκ δόγματος κοι- 
νού ποΧιτείαξ τΰχονεν. τούτο δε χαΐ Λθλιτογραφεΐν5 
Φίλίότοξ καλεί, taya δ* αν ούτοι όνομάξοιντο νεοΛο- 

57Xhaiy νπό τού Πλάτωνος' * άδιάτακτοι δε καλούνται, 
oi μη εγγεγραμμένοι εΐξ τους μετοίκους, η μη τε- 
λούντες το μετοίκων, η την ΰκάφην μη φέροντες, κα- 
τά δε των παρεγγεγραμμένων , ξενίας γραφή, xatio 
δωροξενίας , αν διαφ&είρωβι τονς δικάζοντας, ό δε 
χαταδικαβ^είς , άπεψηφιϋ μένος, εκηεφνλλοφορημένος. 
χαί τα ρήματα, παρεγγραφηναι , ί,ενίας άλώναι, |δ- 
νίας άηοφνγεϊν, εκφνλλοφορήΰαι, άποτΡηφίόαΰ^αι, 
τούτο δε κάί άηοί,ενω&ηναι Ίϋαΐοζ καλεί, τούτοις d'l5 

58 «ν προΰηκοι και 6 απολις. * Πλάτων δε, πάλιν α- 
πολιν, την μηκέτ^ ονϋαν πόλιν. παμπόνηροι δε oi 
Θδοπόμπου τον ϋνγγραφέως άπολίται, καΐ άφέταιροι, 
oiai άπα&ηναΐοι. το μέντοι ί,ένον οντά εις αλλην πό- 
λιν ελΟ^εΙν, ξενούΰ&αι, και επιξεvoύ6^'aι ελεγον. όθεν 20 
καΐ την καταγωγην, ξενώνα. &ραβνξενία δε, ει ^ραβννοι- 
το 6 livog. εϊρηται δε ξεναπάτη παρ' Ενριπίδΐ], και 
ξενοφόνος, και ξενοκτόνος παρ' Ήροδότω. 6 δε ξέ- 
νων ηγούμενος, ξεναγός, ξενοτροφείν δε ερεϊς, ως 

59 και παρά ^ημοΰ^ένει. *καΙ η ξενοτροφία , παρά 'Γ- 25 
περίδη. και ξενίζειν, ο οι μεν παλαιοί το εβτιάν λέ- 
γονβΐ' ^ημοϋΛΪένης δε, το τϊ] φωνΓ/ ξενιξονΰ]) χρη- 
0&αι. Ίϋαΐος δε ξενική rrj φωνί] εϊρηκε. κα\ δώρα, ξένια^ 
^ημο6%ένης τε και Ξενοφών. κα\ το καταγώγιον, 
ξενώνα Πλάτων, εγγύς δ' αν εϊη τούτων, πρόξενος, 50 
προξενιά, αντόξενος, ίδιόξενος , πο?.ύξενος, δορνξενος, 
άξενος, και παρά Θουκνδίδ]], ε&ελοπρόξενος. 6 μεν 
πρόξενος, όταν πόλεως δημοΰία προξενϊ] τις, εν άλ- 
λη πόλει ων, ως υποδοχής τε τών εκείθεν φροντίζειν, 
και προΰόδου της προς τον δημον , και έδρας εν tmss 

βΟθεατρω. * ποιεί δε ταύτα καΐ ε^ελοπρόξενος , 6 ανά- 



III. 61. i6i 

γρκΛτον την χρο^ενίαν ϊχων. Ιδίόξενος 6b l&eiv 6 
Ιδία tivl τοον ξένων φίλω χρώμενος^ ώς Περικλής '^ρ- 
χίδάμφ, και καταγωγής τε αντώ προνοονμενος καϊ 
τά άλλα ΰννδιοί'λονμενος χ των Χϋων δε καϊ αυτός , εΧ 
Βηοτε παρ' εκείνον ελ&οι,, μεταλαμβάνων. ά<}τόζενοξ 
κατά μεν τινας, 6 αυτός τω ίδιοξένω' κατά δε άλ- 
λους, ό γενεί μεν ξένος, τιμή δε άΰτός' ίνίοις δε δο- 
κεΐ, 6 φύϋει μεν άβτός^ δόξ]} δε ξένος, ώς Δαναός 
Άργείοις, άηό Ίοϋς της Άργείας έχων το γένος, δο- 
ΐορύξενος δε, 6 Ιχ τής κατά τον πόλεμον εχιμιξίας την 
γνώβιν πεποιημενος. 

*ΚΕΦΑΑΑ10Ν Ε. 61 

"Οβα αν περί φίλων κα\ περί άγνωστων η 
εχθρών. 

15 Τά δε τούτοις ακόλουθα εϊη Rv, ό φίλος, ά i- 
ταΐρος, ό γνώριμος, 6 ϋννή^ης, ό επιτήδειος, προβψ 
ταιριύμενος, οικείος, ωκειω μένος , όμογί'ώμων, όμοψ 
&ης, δμότροπος, όμόϋιτος, ομοτράπεζος, όμόϋπονδος, 
όμορόφιος, ομήλιξ, ίΰήλιξ, καϊ 6 χρώμενός μοι, χαΐ 

20« έχρώμην, καϊ έγ,ρήτό μοι. και ό ^ημοϋ&ένης που 
λέγει, και χρώμενος εΐπερ τις άλλος αύτω. χαΐ ου 
δει προΰ&εΐναι το φίλω. * εκ δε τούτων εΰτι, φιλέ-62 
ταιρος, πολυέταιρος , φιλία, καϊ εταιρεία, επιτηδειυ- 
της, 6υνή%εια, οίκειότης, γνώΰις, όμογνωμοϋννη , 6- 

25μοή&εια, όμοτροπία. τά γάρ άπό των άλλων, δυϋχε- 
ρή. ή δε όμηλικία, ποιητικόν. ό δε φίλιος προς τον 
πολέμιον αντίκειται, καϊ φιλικός έΰτιν , ό φίλοις χρή- 
ϋ&αι είδώς. αφ' ων τά επιρρήματα, φιλίως, καΐ φι^ 
λικώς, *προϋφιλώς δε Ξενοφών εϊρηχε. καϊ Θονκυ-63 

οΟδίδης, προϋφιί,εΐς. Ίϋοκράτης δε, χροΰφιλεϋτάτως. 
πολνφιλίαν δε καϊ όλιγοφιλίαν , Αντιφών, καϊ ποΡ.υ- 
φίλοί-ί, 'Τπερίδης. καϊ πολνφιλώτερος , Αυβίας. τά δε 
εναντία, άγνωύτος, άγνώς, άή^ης, έχ&ρος, άμικτος» 



152 III. 64. 

διάφορος, κλλοττριοδ, άλλοτρίως Βχων , ηλλοτριωμί- 
νος, απεχθής, άπεχ%•ανόμΒνος, άπεγβώζ δίκχεί- 
^^μενος, μιβών , *6ν6μενης, διενηνεγμένος ^ διεδτψ 
κώς, ε^,εϋταΰιαβμένοξ , νπόπτως έχων, επι,βονλως, κα- 
χοη^ως , άπίϋτως , ε^ελεχ^ρως. ε^έλεχ^ρον δε , Κρα-^ 
τΐνοζ λέγει, αφιλος, άπρόβμικτος, δνόμίχτοξ, μιϋεται- 
ρος , μίβάν&ρωπος , άπάν&ρωζος. ααΐ άγνωβίαν, άψ 
θειαν, εχΟ'ραν, άλλοτρίωΰιν', διαφοράν, αΛεχ^ειαν, 
μΐϋος, δνβμένειαν, άτίΐβτίαν, vjtoipiav, επιβονλην, 
χακοη^ειαν, μι<3εταιρείαν , άπαν%ρωπίαν , μιΟαν^ρο-ΐο 
ηίαν. 

65 *Κ Ε Φ Α Λ Α 1 Ο Ν ζ. 

Περί ψίλοτίόλεως χαϊ μίϋοηόλεας. 

Φίλόπολις δε ερεΐς , καΐ φιλόδημος , δημοτικός , 
Λρκος, επιεκής. εννωξ εγων προς την τιόλιν, 3τροθ"υ-15 
μως περί την πόλιν. φιλότιμος, μεγα?.ογνώμων, δη- 
μεραβτης , μεγαλοπρεπής προς το δημόΰιον. και η%ος 
φιΛο'πολι, φιλόδημον, δημοτικόν, πρκον, επιεικές, εϋ• 
ψονν, πρό%•νμον, φιλότιμον, μεγαλοπρεπές, και δημε- 
ραΰτία, φιλοδημία, πραότης, επιείκεια, έννοια, προ-'ίΟ 
66&νμία, φιλοτιμία, μεγαλοπρέπεια. * καΐ δημοτικώς, 
πράως, επιεικώς, προΰ•νμως, φιλοτίμως, φιλοδημως, 
μεγαλοπρεπώς, εϋνως. τα δϊ εναντία, μιΰόπολις, μι- 
ΰόδημος, υπερόπτης, μεγάλανχος, υπερήφανος, τυραν- 
νικός, ολιγαρχικός, μικροπρεπης, δύβνονς, κακόνους,^ 
νεωτεριΰτής, νεωτέρων επι&υμών. ηλλοτριωμένος προς 
την πόλιν, ου χαίρων τοις κα^εΰτηκόβιν, ουκ αγαπών 
το ϊΰον, διαπτνων τους Λθ?.λούς, καθάρματα καΧ 
πτωχούς άποκαλών. 

67 * Περί τοϋ δαπανώντος εΙς τα a7y/:io(jta. so 

Εϊποις ό^ αν, χορηγός, τριήραρχος, φυλής εΰτιά- 
τωρ , την φυλήν εΰτιών, κρεανομίας επινεμων. διάνο- 
μάς διδονς, νομάς, εΐβφοράς, (ίννεκδίδοΰς τι6ι 9υγα- 



III. 68. 15S 

χέρας. ά%6 των ντίαρχόντων εΐϋφίρων, τά οντά χατα- 
ναλίϋχων εΙς το δημόβιον , ε&ελοντής εΐΰφερων, εκών, 
αυτεπάγγελτος, αυθαίρετος, αντοκελευβτοζ, άπαράκλψ 
TOS, επώώονζ επώόβείξ. ζών τ\] πόλει, λειτουργών, 
^καταλεηουργών τά οντά, γυμναΰίαρχοζ , γυμναΰιαρ- 
χών. χαϊ τά πράγματα, χορηγεΐν, τριηραρχείν, φυλήν 
εβτι,άν, νεμειν, διανεμειν, εΐϋφερειν, επιδίδόναι, λει• 
τουργείν, χαταλειτουργείν, γνμναΰναρχεΐν. ου(ίίαν 06 
άλειτούργητον , Ίΰαΐοζ εϊρηκε* 

10 *ΚΕΦΑΑΑ10ΝΖ. 68 

Περϊ ερώντος χαϊ ερωμένου. 
Έρεΐς δε, Ιράν, φιλείν, ΰτεργειν. χαί τίνος ήττα- 
ό&αι, εΰπουδαχεναί περί τίνα. εν&ίως, χατόχως, εμ- 
πΰρως. φλέγεΰ^αι τω πό^ω , εχψλέγεβ^αί, ύποτετύ- 
15φθαι, χεχαν6%αι, τινός ϊχεϋ%αι, ίχετεύειν, χα&ιχετεύ- 
ειν, επιτείνειν, εχχρεμα6%αι εξ αύτοϋ, &ερμαίνεβ%αι 
επί rtvt, άναπνεΐν, δουλενειν, επεΰϋ^αι, παραχολου- 
9εΐν. ΙξηρτηΟ^αί Ttvog. δεΐΰ&αι, άντφολεΐν, παραχα- 
λειν, ερωτομανεΐν, φιλεραβτεΐν, παιδεραΰτεΐν, γνναιχε• 
20ρα6τεΙν. * φροντίζειν επ' αντω, άλνειν, άλγεΐν, άγρυ -Qg 
πνείν, τετρώϋύαι, χατεί?.ήφ^αι , άναχεΐ6&αί τινι. χαί 
εραϋτης, χαι ϋυνεραϋτής δε, χαϊ ϋυνεπί9νμψης , ώς 
6 Πλάτων, ουχ οίδα εν χαϊ επιθυμητής, αγαπών, δου- 
λενων , βτίργων, φιλών, εΛΪελόδουλος, εν9εος, επί- 
253Γνου5, χάτοχος. φίλος δε, χαϊ επαινετής, της ώρας 
ηττημένος, εν&εως εχειν. εξηρτημένος, ηρτημενος, εχ- 
χρεμάμενος. εμπνρος, διάπυρος, φλεγόμενος, επόμενος, 
παραχολου&ών, ίχετενων, χαθιχετενων, παραπίπτων, 
χαταντφολών , δεό μένος, * φιλόπαις, παιδεραβτης,'γο 
3οηαιδοφίλης, ως Τηλεχλείδης. χαί παιδοφιλείοθαι Πλά- 
των εΐρηχεν υ χωμιχός- 6 μέντοι παιδέρως Ζευς, πα- 
ρά τώ Τηλεχλείδγι, πΐπαιχται. γνναιχεραβτης , γνναι- 
μανης, γυναιχομανής , άλύων, άγρυπνων, φροντίξων, 
τετρωμενος, τετοξενμίνος, χατειλΊ^μμενος, άναχείμενος, 



154 III. 71. 

ΛροβχεΙμΕνος. καΐ γυναίκας όέ, εραϋτρίας Εντΐολις 
ΙίΐϊρηΧΒ .καΐ άνδρεράβτρίαν,'^ριΰτοφάνης. ^ίρώμενοζ d' 
αν φαίης^ καΙ ερωμίνη. παιδικά, ΰτεργόμενος, ύτερ-. 
γομενη. φιλουμενος, φιλονμένη. άγαπώμενος, αγαπώ- 
μένη. καλός, νπέρκαλος, πάγκαλος, επέραότος, ώ-^ 
ραΐος, επαγωγός, προϋαγωγός, άν^ών, νπεραν^ών, 
ύτίλβων, νπερϋτίλβων, λάμπων, νπερλάμπων , /ιμερον 
άψιείς. ωραία, άν&ονΰα. νπεραν&ονβα, λάμπονύα, ν- 
περλάμπονβα, ΐμερον άψίεΐΰα, καλή, ύπερκάλη, παγ• 
ΊΊκάλΎΐ, επεραϋτος. * κάλλος, ωρα, αν%η, άν%ος, αν-10 
Ο^ΰις, λαμπρόϊης, ϋτιλπνότης, αίγλη, καλλονή, ^ρως, 
ίμερος, πό&ος , επι%νμία, Xvyl•,, άντέρως, αφ' ου άν- 
τερων, άντεραϋτής. παρά δε Ενπόλιδι, καϊ άντερώ- 
μενας. καΐ το ζηλοτνπείν, κα\ ζηλότυπων, ini τε παί- 
δων ωραίων, και γυναικών, καϊ πάντων δε των άγα^^^ 
πωμίνων. προϋήκοι ό' αν τούτοις καϊ το άξΰραΰτος, 
πολυέραΰτος, καϊ κατά ϋύγκρκΐιν, καϊ νπέρ^εΰιν. 

73 *ΚΕΦΑΛΑ10Ν Η. 

Περί δεΰποτών καϊ δούλων. 
Έρεΐς δ' ουν, δεβπότης, δεβπόζων, κνριο^, κε-20 
κτημενος. Φρύνιχος γαρ εν Σατύροις, τον δεβπότην 
κεκτημενον ώνόμαβεν. εωνημένος, πριάμενος- καϊ ό 
νεώτερος δεϋπότης, δεΰπόΰυνος, καϊ τρόφιμος, δέσποι- 
να, δεϋπόζονΰα, κεκτημένη, έωνημένη, πριαμένη, τρο- 
φίμη. ου γάρ προΰίεμαι την δεβπότειραν , η την δε- 25 

Ί^ύπότιν, την μεν Σοφοκλέους, την δε Εύριηίδου. "'φαυ- 
λότατη δε καϊ ή παρά τοις νέοις κωμωδοΐς, άπφία. 
καϊ άπφάριον , νέας δεϋποίνης ύποκορίΰματα. το δε 
πράγμα, δεοποτία. καϊ το επίρρημα, δεϋποτικώς. καϊ το 
ρήμα, δεβπόζειν καϊ δεβπύζεϋΰ'αι. Πλάτων δε το δεβπο- 30 
τοϋν άντϊ του δεΰπόζον έίρηκε. Αυβίας δε καϊ άδεΟπό- 
τους είπε. καϊ άνδράποδα φιλοδέϋποτα, Ηρόδοτος, δού- 
λος, δούλη, η δε δουλϊς,' Τπερίδη είρημένον, ούκεπαινε- 
τύν. οίκέτης, οΐκέτις, θεράπων, ^εράπαινα, ϋεραπαι- 

7δνίς• *τό δε πλή&ος ιών οίκετών, θεραπεία, το ^αρ35 



ΙΠ. 75. 155 

&£Qtt7tov<sla βιαιότερον. αλλά ή δουλεία, χατά Θον- 
ανδίδην. το έ'ρ^ον αυτών, δουλεία, δοϋλον, δουλιγ,ώ- 
«ρον. δoυL•πQεπϊζ δε ν,αΧ δουλοτΐρετΐεβτερον , Ξενο- 
φών. κ«1 δονλοηρεπεβτατα , Κρατίνος, καΐ δουλιχώτα- 
^τος, Ξενοφών, καϊ δουλώβαο, καταδουλώ6α69αι. κ«1 
δεδουλωμένος, Θουκυδίδης• ^(<Ί' δοΰλωΰις. ή γαρ δου- 
λοϋΰνη, Ίωνικόν. καϊ 'έργον δουλίχυν. χάί δουλοπρε- 
jrsta, Θεό^ομπος ό κωμικός, καϊ δονλάρία , Μεταγε- 
νης. *«αϊ οίκετικά ονόματα, Πλάτων, διάκονος, ύπηρέ-7ζ 
ΙΟζης, αργυρώνητος, ώνιος, οίκότριψ, οίκοτραφής. ήδεάν^ 
τικειμένη τούτω , ϋηκΧς καλείται , η οίκογενής. η γαρ 
ταμεία, της τίίΰτεως τοϋνομα. χαιδίοκην δε, την ^ερα- 
παινίδα ΑυΟίας ώνόμαΰεν, εΐ καϊ άμφίβολόν Ιΰτι τοϋ- 
νομα, ηότερον ηλικίας, η τύχης, λέγει γαρ εν τω κα- 
15 τα Καλλίου ύβρεως, καϊ ε^ελ^οϋβα η παιδίβκη την 
&ύραν άνοίγνυϋι. το δε ηαιδίον, το εκ των οίκοτρι- 
βών, οίκοτρίβαιον ώνόμαζον. *τώ μέντοι νεωνφίντιΊΊ 
οίκετ-η τραγημάτων κατέχεον, α εκαλοϋντο καταχύ- 
ϋματα. άνδραΛοδα, καϊ άνδραΛοδία, παρ' 'Τπερίδΐ]^ 
20 άφ' ων καϊ το άνδραχοδίβαβ^αι , καϊ άνδραηοδιϋά- 
μενος, άνδρατΐοδίΰαντες, παρά Θουκυδίδ]]. καϊ αν- 
δραποδώδης, παρά Πλάτωνι. καϊ άνδραποδωδώς, πα- 
ρά ΐΕίενοψώντί. άνδραποδιΰ&ίντες , άνδραποδώδεις ί- 
πι%υμίαι. καϊ άνδραποδιβτικώτατα, παρ' Εύπόλιδί. άν- 
25 ΰραποδοκάπηλος , δούλα οώματα προς αργύρων άν- 
τικαταλλαββόμενα. *καΙ από τοϋ πρατηρος λί&ου, ά-78 
πό τοϋ πωλητηρίου, παρά των λαφυροπώλων. άνδρα- 
ποδιβτής δε εβτιν, 6 tov ελεύϋ'ερον καταδουλωβάμε- 
νος, η τον αλλότριον οίκετην άπαγόμενος. καϊ δίκη 
30 oa κατά των άνδραποδιϋτών , ε^,ευΟ^εροπραϋίου. ΰω' 
ματα δε απλώς ουκ αν είποις, αλλά δούλα ΰώμα- 
τα. καλούνται δε και παίδες οί δούί^,οι, παρά τοις 
Άττικοϊς, καν ώβι πρεσβύτεροι, λάτρις δε, καϊ άμ^ 
ψίπολος, ου καθ•' ημάς. καϊ ίνα μεν κολάζονται oi 
S5 δούλοι, μύλωνες, καϊ ζητρεΐα, καϊ άλφιτεΐα, καϊ χον- 
δροκοπεΐα, καϊ ζωντεΐα. * οί δε ΰτιζόμενοι, <ίτιγματίαι,79 



156 ΠΙ. 80. 

καΐ βτίγώνες , ώϋΛερ οί μαΰτίγοΰμενοι , μαΰτιγίαι. το 
αϊ ΟεΙϋΰ•αί μαϋτίγων, μαϋτιγιάν Εϋπολις εϊρηκεν. Αί 
α\ μύΰτίγες, νϋτριχίόες. Ιμάντες, ρντηρες. το δΐ πράγ- 
μα y μαβτιγώΰαί, τνπτηβαι, ξάναι χατά νώτου, Λολ- 
lag τνπτήβαι πληγάς, %αΐ6αι, ΙντεΙναι, εμβαλεΐν. 'Τ- 5 
περίδης δε εψη, κρεμύβας εκ τον κίονος εξεδείρεν' 
ο&εν καΐ μωλάτΐων ετι ννν το δέρμα μεϋτόν εχίΐ. χαί- 

80τοί ετΰΐ τούτοις ουκ αν τις ε'ίΐίοι το δείραι. * έκ δ& 
τούτον εΰτίν 6 φιλόδονλοξ, πολύδονλος, αδονλος, Ι- 
0:ελύδονλος, κκΐ αδούλευτος, ως τονς Λακεδαιμονίους ΙΟ 
Ίΰαΐος λέγει, καί εύδονλος, ο ευ τοΓς δονλοις χρώμε- 
νος, παρά Φερεκράτει,. και. το δράμα , δοΐ'λοδιδάϋκα- 
Aog. ηαρά Κρατίνω δε δ χακόδουλος έΐρηται. ε&ελο- 
δονλεία^ πολυδουλεία, άειδουλεία. εωνηΰ^αι, ώνητιάν, 
υίρία(5%αν, πωλήΰαι, ζωληταΐ, πωλήτριαι, πωλητήρια, ΐό 

81 και ωνητός, και ώνητή. *καί. τον ώνητήν, ώς Ίό^χΐος. 
καΐ τον αντωνητήν, ώς ζΐείναρχος. ;τρο()λ^κοι δ' αν 
τοις άουλθί.§ τό τε πράγμα ν.αι -η δουλεία, κ«1 τά 
ρτίμα τδδονλενειν^ κ«1 τό δεδουλώβ^αι. ζα\ τα δουλικά, 
παρά ^ημοΰ&ένει. «φ' ^^ ^^'^ ^^ επίρρημα, τό δον• 20 
λικώς- και τό δονλώΰαΟ&αι δε, καί τό καταδουλώΰα- 
ύ&αι, και οβα από τούτων βχηματίζεται. και τό ϋνγ- 
καταδουλώΰαβ&αι, παρ* 'Τπερίδι;}. καΐ οί ϋννδονλεύ- 

82οντες, παρά ^εινάρχφ. * ΰύνδουλοι δε, λέγει Αυβίας. 
καΧ Ευριπίδης δε και οί πλείους, όμόδουλον λέγου-2^ 
6ιν. ενιοι δε όμόδουλον μεν οϊονται τον της αυτής 
τύχης' ύννδουλον δε, τον τον αυτού δεϋπότου. καϊ 
οΐκέται δε, και οίκετικά ονόματα, παρά Πλάτωνι. οΐ 
μέντοί ποιηταϊ και τονς αλλονς οικείους, οΐκέτας 
(ονόμαζον, όπου γε και περιβτεράν οΐκέτιν λέγονϋι.ΒΟ 
πελάται δε καΐ ^ήτες, ελεν%έρων Ιϋτιν ονόματα, δια 
πενίαν επ* άργνρίφ δουλεύονταν. 

33 * Περί των κατά χώρας θεραπόντων. 

Μεταξύ δε ελεν&έρων και δούλων οί Λακεδαι- 
μονίων Είλωτες, και Θετταλών Πενέΰται, καΐ Κρη-25 



III. 84. 157 

τών Κλα^ώται, nai ΜνωΙταί, χαΐ Μαριανδννων ζ/ω- 
ροφόροί^ καΐ'^ργείων Γνμ,νητες, χκΐ Σtxυωvίωv Κο- 
ρννηφόροι. τονς μΐντοι εΙς ελευ^ερίαν τών Ειλώτων 
άφιεμίνονς ot Λακεδαιμόνιοι Νεοβαμώδεις καλονβιν. 
50 δε της τών δούλων άφειμενοζ δουλείας ^ απελεύθε- 
ρος, καΐ ε^ελεύθερος, άτα^λεν&ερωμένος. χαΐ άτίελευ- 
θερώΰαί^ κΛελεν&ερω&ηναι. καΐ άτΐελενθίρωΰις , και, 
άπελενθερία. χαΐ /ύίημοΰ&ενης φηβΐν εξελευθεριχονς 
νόμους f καΐ άπελευ&ερικούς νόμους, κατά μέντοι τών 
10 άποΰτάντων , άποΰταϋίου δίχη Ιϋτί. Φαίης δ' αν, 
τιμήν χαταβαλεΐν, άργύριον εΐΰενεγχεΐν , άντιχαταλλά- 
ξα0&αι χρήματα. 

*Κ Ε Φ Α Α Α Ι Ο Ν Θ. 84 

ΙΓερΙ τραπεζίτου J δανείζοντος (χαϊ μετάλλων ) χαΐ 

15 tώv λοιπών. 

Τραπεζίτης, άργυρογνώμων, άργυραμοιβος, δοχι^ 
μαΰτης, επιχα&ήμενος τραπεζη. τραπεζείτης δε, χύων. 
τράπεζα πολυάργυρος, τραπέζης άφορμαί. την δε τρά- 
πεζαν ^ημοβθένης καΐ ξΰλον ώνόμαϋεν. εχάλουν d' 

20 αυτήν χαϊ πίνακα, αργυρίου αλλαγή, 6 καλούμενος 
χόλλυβος. ενέχνρον, λύϋιμα. χατενεχυριάζειν, όψείλειν, 
δανείζεβ&αι, δανείζειν, προεΐϋ^αι άργύριον. ύποθηχην 
θεις, 6 δανειζόμενος. ύπο%ήχην δεμένος, 6 δανείζων 
χρεα. χαΧ τού χρέους δανείβματα , όψειλήματα, εχδό- 

25(ίεΐ5, εκδιδόναι, έγγεια δανείόματα, ναυτικά, τα γαρ 
όφλήματα και το οφλειν, επΧ τών καταδικαβθεντων 
εις άργύριον. * ορούς εψεβτάναι χωρίω. λίθος d' ^ν,85 
ή ϋτήλη τις δηλοϋβα, ως L•τιv υπόχρεων το χωρίον, 
επϊ δε τούτον ελεγον χαϊ το εϋτίχθαι το χωρίον, ως 

30 το εναντίον, αβτιχτον. το δε υπόχρεων χωρίον, χαϊ 
ύπόβολον. χρήϋτης, κυρίως μεν ό δεδανειύμενος, πολ- 
λάκις δε και 6 δανειβτής. ovrog δε χαϊ τοκιΰτής, 
τοκογ?.ύφος, τοκίζων. όθεν χαϊ τοχίζεται αύτώ άργύ- 
ριον, παρά 'Τπερίδϊΐ. τόκους εκλέγων , όβολοΰτάτης. 



168 ΠΙ. 86. 

Ιχεΐνος δε, νΛοχρεως, χατάχρεως, νπερχρεως. καλεί- 
ται δε, το μεν χεφάλαιον, άρχαΐον. το δε έργον ^ τά- 
χος. 6 δε ουκ εκτιβας χατά προ&εΰμίαν , υπερήμερος. 
καΐ το ηράγμα, υπερημερία. 

86 *ΚΕΦΑΑΑΙ0Ν1. β 

Περί αργυρίου δοκίμου χαϊ χφδήλον. 

Αργύριον δόκιμον, επίβημον, γνήΰίον^ χα&αρον, 
αμιγές y ακρατον, άκίβδηλον, εντνπον. ακριβές, νόμι- 
μον, άκεραιον, άδιάφ&ορον, αδολον, αχραντον, άνεπι•• 
βονλεντον. το δε εναντίον, πκρύΰημον, παραΰεβημαΰμε-ΙΟ 
νον, κεκιβδηλευμίνον. αφ' ου χαΐ το πράγμα, κιβδηλεία, 
χαϊ χίβδηλενματα, παρά Πλάτωνι, ώΰπερ καϊ 6 χφδη- 
λενων. παρατετυπ:ωμένον, παρακεχαραγμένον, αΰημον, 
υπόχαλκον, παρεγκεκραμενον. το δε άργυριον, καλείται, 
χρήματα, καϊ νομίϋματα, ώΰπερ καϊ το χρνϋίον, «ρ- 15 
γύρια δε κατά πλη&ος, ηκιϋτα λίγουϋιν 'Αττικοί' ε'ί- 
ρηται δέ που. Αέγοιτο δ' αν, κόφαι νόμίΟμα, ενΰη- 
μήναο^αι, τυπώύαι, εντυπώΰαι, εντυπώϋαΰ&αι. 

87 *Κ Ε Φ Α Α Α Ι Ο Ν ΙΑ. 

Περί χρυΰίου καϊ αργυρίου καϊ μετάλλων. 20 

Άργύρεια, μέταλλα, καϊ χρυόεια, μεταλλεύειν, 
όρυττειν, επικατατεμνειν , καινοτομεΐν, καινοτομία, 
ους δε κατέλιπον μεϋονς κίονας άνεχειν την γην οί 
μεταλλεΐς, ούτοι μεϋοκρινεΐς ωνομάζοντο. ύπόχρυϋος 
γη, νπάργυρος γη. κάΰαρΰις χρνβοϋ, καϊ κά%αρ6ΐς25 
αργυρίου, χρυΰος απεφ^ος , εΙλικρινής. άργυρος κα- 
η^αρός, ^κεκα&αρ μένος , Άρυανδικόν αργύριον. και 
οί Ααρεικοϊ, από Ααρείον, ως νπ' εκείνου άκριβω- 
&έντες εΙς κά&αρβιν του χρυΰίου. ευδόκιμος δε καΐ 
6 Γυγάδας χρυΰός, καϊ οί Κροίΰειοι ΰτατηρες. χρυ -SO 
eos, άργυρος, ορείχαλκος, ΰίδηρος, καττίτερος, μόλυ- 



III. 88. 159 

βδβς, vaXogj χρνΰΐης γή, άργνρΐης. ϋιδηρΐτις, χρν- 
ύοχούν, χαλκίναν. χρνΰοχόοξ, xukKBVSy ΰιδηρενς, μο• 
lvβδoχoηΰou. 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΙΒ. 88 

5 "Οπως αν ttg το «οΐύ όνομάΰειεν. 

"AxXaTOVf απλετον, άπειρον , άμν^ητον, άμετρψ 
τον, άναρί^μψον, άνεξκρί&μητον, άνήρι^μον, πάμηο- 
λν, παμπλϊ]9ες. απιΰτον τω πληγεί, άδι^γψον, ηάμμεγα, 
μεγοί, μέγεθος, τιαμμεγε&ες, ύπερμέγε&ες, νπερογχον, εξ- 
10 αίβίον, εύμεγε&ες, εύμεγε&ηζ. y.ca το Ιναντίον, μί- 
κρόν, ολίγον, βραχύ , ΰνμμετρον, ϋνμμεμετρημενον, 
εύαρί9μψον. 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΙΓ. 89 

ΠερΧ χα&ημενον, ορθοΰ, θρόνων καΐ των λοιπών. 

15 Έρεϊς δε, εβτηκεν, ηϋυ/άζει^ μένει, άτρεμεΐ, ν,α- 
Οτηΰυχάζει, τιρεμεϊ, εφ' ήϋνχίας εΰτιν, αναμένει, πε- 
ριμένει, άχινητϊ, ακίνητος εΰτιν. Έΰτηκώς* ύτάύΐξ, 
όρ^οϋτάδην, ήονχίκ, μονή, κά&ηται, κα&ίζει, χαρίζε- 
ται, άνακα&ιζόμενος, ώς Πλάτων. Ξενοφών όε το 

20εχά&ιϋεν άντϊ του κα&ΐ6αι εποίηϋε. χα&ήμε&α δε, «|/- 
τι τον εκα&ήμε&α, ^ημοβ&ενης. και κα&ήϋτο, άντϊ 
τον εκά&ητο, Πλάτων. *χαΙ καθέδρα, έδρα, ^ρανίον,^Ο 
&ράνος, &ρόνος, &άκος, εδρανον, δίφρος, και δίφρος 
όκλαδίας. το γαρ ΰκολν&ριον , νπομόχ^ηρον. το γαρ 

25εδώλίον αλλιώς εδτϊ χρείας, βά^^ρov. οϋτω όε ώνομά- 
ζετο καΐ η των ανδριάντων βάβις. άφ ' ον και το βί- 
βηκε, και βεβηκεναι. και τα από τοντων κατά τάς 
των προ&έοεων προβ^έϋεις. και άναβάδην καθήμενος, 
καΧ βάδην αποχωρών, καΐ περιβάδην εϋτΐ, το νπαλ- 

Βολά^αι τους πόδας, το δε 9ακεΐν ουκ αν εϊη προς η- 
μάς. * κα&ήμενος δε, καΐ κα&ίζων, και κα^ιζόμενος,^\. 
και κα&εζόμενος. ΙπΙ δε των εϋτηκότων ερεΐς, βνμβε- 
βηκώς άμφω τω πόδε^ προβεβηκώξ τον έτερον, δια^ 



160 III. 92. 

βεβηκώς, άνίδτατκί, διανίΰταται , εξανίότατκι^ litavl- 
βταται, άπανίόταται. λεγεταί όε ααϊ ανδριάντων ύτά- 
ϋις, καϊ άνάΰταΟις, καϊ πόλεως άνάοταΰις, ή άναΰτάτω- 
6ig, Λαρά ^ημοϋ&ενει. καϊ άνάβτατα εχοίηϋαν χα. χαντγ^ 
χωρία, ως Θουκυδίδης, καϊ άνάΰταΰις ύμοίωζ τειχών^β 
καϊ οικοδομήματος άνάβταϋις» 

92 *ΚΕΦΑΑΑΙΟΝυ. 

Περί τον πορενε6ϋ•αι. 
Βαδίζει y βαδίζων, βάδην, βάδιϋις, βαδιεί βαδι- 
βτικός, παρά Άριβτοφάνει. παρά δε Κρατίνω, βαδι•^0 
ύματίας. παρά δε Πλάτωνι τω φιλοβόφω, βαδιϋμός. 
καϊ παρά Θουκυδίδη, μετά ρυ&μον βαίνοιεν , άντΙ 
τοϋ βαδίζοιεν. πορεύεται, πορευόμενος. ο&εν καϊ πο- 
ρεία, τα οχήματα, προάγει, προάγων, υπάγει, νπάγων 
εΰτι δε το οίον ηγείται, καϊ άγει. καϊ άνάβαοις, καϊ άνα- 15 
βαβμοϊ, καϊ άναβιβαϋμενοι ίπποι, καϊ οίτοΐς άναβαίνου- 
6ι βοηΟ^ούντες, άναφεοονϋιν αυτούς ο'ρθαΓν ταΐν χεροΐν. 
Q^* καταβαίνει , καϊ κατέρχεται, καϊ κάτειβιν, επϊ τον 
μέλλοντος χρόνου, πρόειΰι, περιπατεί, αφ' ου καϊ πε- 
ριπάτα τρ&γ^ει, καϊ δρόμος. &εΐ, επείγεται τρεχειν. 6χο-2θ 
λαΐος περίπατος, καϊ ΰπουδαΐος, καϊ ηρεμαΐος. και 
6πουδή. 7]πειγμένως βαδίζει, καϊ ΰχολι] περιπατεί, καϊ 
ήρεμα, καϊ ήπειγμενος περίπατος, καϊ τα όμοια, καϊ 
το Ήΰιόδου, προβάδην. άλλης δε χρείας, βαίνειν, προ- 
^caVftv, άναβαίνειν, άποβαίνειν, προββαίνειν. καϊ επι-25 
βάτας των νεών καϊ άναβάτας επϊ των εν ταϊς άγέ- 
Χαις οχ^ιών. 



94 



*ΚΕΦΑΑΑ10Ν ΙΕ. 

Περϊ τοϋ φέρειν καϊ ψερε6%αι. 

Φέρει, φέρεται, φορείον, φορείς, φοράδην, φο-3θ 
ρά, εκφορά, καϊ επϊ βκευών, καϊ επϊ νεκρών, επιφορα 
γάρ, to τω μι6%ω προΰτι^έμενον , ώς Θουκυδίδης. 



III. es. 161 

χαΐ αΛοφορα, ονχ η αποκομιδή μόνον j άλλα καΐ ή 
των φόρων καταβολή, χαΐ πνευμάτων αποβολή, καΐ 
όδμης, πνεύματος προϋβολή. εϊποίς ά' αν έπΙ των 
φερόντων, αραι, αραϋ&αι^ Ινεγκεΐν^ άνενεγκεΐν, κο- 
ύμίΰαί, άνακουφίΰαί. 

*ΚΕΦΑΑΑ10ΝΙς. 95 

Περί οδηγού και 6δώί>. 

^Οδον δε ηγεμών, αγωγός, ό γαρ άγωγενς, εντΐ- 
λεΰτερον. πληθυντικός δε κα\ αγωγοί, και άγωγείς 

ΐΟρψέον. υφηγητής, εξηγητής, προηγητικός, προηγεμών. 
3ua καθηγητής, παρά Κεβητι και τοΙς τραγωδοΐς. Αί- 
γοις δ' αν, υδον δεΐξαι, όδοϋ ήγήϋαϋ&αι, προηγηϋα- 
ΰθαι, νφηγήϋαύθαι, κα&ηγηΰαβθαι, όδον φήναι. τά 
δε πράγματα, οδού ύφήγηϋις , εξήγηϋις, δεΐξις, άγω- 

15 y>}' μήνυϋις, ηγεμονία, καΐ τά όμΟια. *Όδός δε, α- 96 
πόρος, δύΰπορος, δυϋπόρευτος, άτριβής, απάνθρω- 
πος, ΰκολιά, άβαφης, άγρια, αφανής, δύΰοδος, δυϋ- 
πρόϋοδος, έρημος, άμικτος, άπρόΰμικτος, δύϋβατος, 
δυϋπρύΰβατος, δυβεύρετος. άνιππος δε, καΐ άναμάξευτος, 

2θΉρόδοτος λέγει, όρεία, όρθια, άνατίταμένη, και τά τοιαύ- 
τα εν τω πρώτω έχεις. Το δε εναντίον, εύπορος, 
εΰθυτενής, λεωφόρος, αμαξιτός, άμαξήλατος, Ιππάβι- 
μος, ίππόκροτος, επίδρομος, λεία, ααφής, προφανής, 
εκφανής, τετριμμένη, τρίβος, ϋτίβος, ήμερος, πολν- 

Ζζ) άνθρωπος, ευμικτος, ομαλή, τά δε τούτοις πρ00φο- 
ρα το προ τούτου βιβλίον εν τοις ίππε^υοίμοις χω- 
ρίοις περιέχει. 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΙΖ. 97 

ΪΙερΙ χαράς, λύπης κάί τοϋ επί θανάτω θρήνου. 

50 Χαρά δε ερεΐς, ηδονή, φαιδρότης, ευθυμία, εύ- 
φροΰύνη, χαρμονή, ΐλίως διάθεϋις, εΰΰθένεια, εύμέ- 
νεια, θυμηδία, τέρ-φις, τερπνότης, άπόλαυΰις. η δε 
Pollux τ'υΐ. τ. L 



162 ΠΤ. 98. 

ΛεριχαρΙα, το κμίτQωQ χκίρειν δηλόΐ. χαίρειν^ ηδε• 
ϋ9αί, φοαδρύνεϋ&αι f ενΰ'νμεΐν, εύΟ^νμεΐϋ^αι, ενφραί- 
νεΰ&αί, ενΰ^ενεΐν^ ^άλλειν, τίρΛεό&αι, άχολαΰειν, γε- 
γϊΐ%ίναι. rovrou δϊ το^ηράγμκ ουκ ^τιν, ωϋπερ ου- 
δέ τον γάνννϋϋ'κι. καΐ τά επιρρήματα y τερηνώζ^ η-5 

^8δεως,φαιδρώξ• τα γαρ εκ των άλλων πονηρά- * με- 
τοχαΐ δε, τερτίων. άλλα καΐ ετερ-φε. το γαρ ηδων, '/αι- 
νικόν. κα\ το ηδε, ϋΛανιον μεν τίαρ^ ημΐν^ ^Ανακρέων 
δ' αυτό εϊρηκεν^ "Ιων, κάί Λοιψής άνηρ. αλλά χαϊ εΰ- 
φραίνων, καΐ εύφρανε, 'Λα\ χαίρων, ήδόμενος, φαί- 10 
δρυνόμενος , εύ&υμοΰμενος, εύφραινόμενος, γεγη^'ώς, 
γαννύμενος. χαλον δε το όνομα άηο τούτων, το %υ- 
μηρες. Ϊ6ως d' αν αύτοΐς προϋήκον και το αλνχοζ 
και άλνΛωξ. Πλάτων δε και το αλύπητος ϊφη, ωϋ- 
περ και Σοφοκλής, άλύπητον. Λύπη, ανία, άλγηδών,ΐ5 
ά&υμία, δυϋ%^υμία, βαρυ^υμία, άχ^ηδών, αΰη, άλυς, 
χατήφεια. ή γαρ περιωδυνία ύπερβολήν οδύνης ά- 
μετρου εμφανίζει, κάί λνπεΐΰ^αι, 'άνιαβ^αι, άλγεΐν^ 
ά^νμεΐν, δνϋ&υμεΐν, βαρν&υμείν, αχ&ε6%αι, άλύειν, 

^9άΰα6%'αι. *καΙ λυπηρός, αλγεινός, ανιαρός, επαλγως,^Ο 
ά%'νμως, δυβ&ύμως. βαρυ&ύμως δε ουκ ερεΐς, άχ%η- 
ρως δε και άβηρώς. ερεΐς δε επ' άλλης χρείας, πά- 
^ος, πεν&ος, δυοτυχία, ΰνμφορά, δυβποτμία, κακο- 
δαιμονία, δυϋπραγία, κακοπραγία, και τά όμοια, πα- 
θεΓν, χεν&εΐν, δυΰτυχεΐν, άτυχεΐν. Θουκυδίδης δε και 25 
χακοτυχεΐν. επι ϋυμφοράς είναι, ϋνμφορα περιπεϋεΐν, 
κακοπραγείν, καϊ πεν&ικώς πράττειν. δνϋτνχως, άτυ- 
χος, δυβπότμως. "Εΰτι δε χρείας άλλης, δακρύειν, άνα- 
κλαίειν, άπο&ρηνεΐν, οίκτίζεβ&αι, όλοφύρεα^αι, κα- 

±00τοδύρε6&αι, κλαίειν, άποδακρύειν. * Ξενοφών δε, yo-go 
ωμένη που λέγει ποιητικώτερον. παραμυ^ϊεΐΰΰ'αι, παρηγο- 
ρεΐν, παρηγορεΐο&αι, επικονφίζειν^ επελαφρύνειν, άναφέ- 
ρειν, άνιΰτάναι, επεγείρειν, νον&ετεΐν, επανορ&ονϋ&αι^ 
ϋωφρονίζειν. παραμυ&ία, παραμύ^ιον, παρηγοριά, κου- 
φιΰμός. και παρά Θουκνδίδ]ί , κούφιβις, νου^εβία^ 
ΰωφρονιΰμός' ίπανόρ^ωΰις, παραφυχή. άφ' ου ρήμα 



m. 101. 168 

ονκ l<StiVt ωΰχερ ονδ' απ' ίνίων ρημάταν ονομκ. 
Λόγοι 8β Iquq παραμυ9ψίΧθΙ , παρηγοριχοϊ, Λαρψ 
γορητιχοϊ^ νον^ετιχοί, βαφρονιΰηκοί, χάί τά δμοια. 
*Έρεΐς δε, λόγοι επιτάφιοι, επιχηδειοι, ελεγεία, ^^c-lOl 

δγράμματα. 3ta9og δε, δν6παραμν^Ί]τον, ενπαραμν9ψ 
τον, άπαραμν^ητον. επιχαίρειν, Ιψηδεβ^αι, χαταχαί- 
ρειν. Ίΰοκράτης δ' εφη, .χαΐ ΰννηδόμενοι ταΐς ήμε- 
τεραΐξ ΰνμφοραΐς, αντί τον Ιφηδόμενοι. έπεμβαίνειν, 
χαταγελάν, χαταχλενάζειν. όνομα Λαρά Θονχνδίδ]], ο£ 

10 επίχαρτοι, ως χαι οι χαταγελαβτοι. το γαρ παρά Πο- 
ΰειδίππω επίχαρμα, πονηρόν. Φιλωνίδης δε τον Ιπίτ- 
χαίροντα, επίχαρτον εϊρηχεν. άλλα χαϊ τοντο φανλον, 
ωϋτε βέλτιον μη όνόμαΰι χρηϋ^αι, άλλα μετοχαΐς. δ 
δε Ιπιχαιρεχαχοξ, άνεχτόν. 

15 *Κ Ε Φ Α Α Α Ι Ο Ν ΙΗ. 102 

ΙΙερΙ ευτυχίας. 
Ευτυχία, εΰπρκγία, ενποτμία, εύπραξία, όνγ- 
χαίρειν , ΰυνήδεϋ&αι, ΰυνευτυχεΐν, η βαβχαίνειν, 
φ&ονεΐν. 

20 ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΙΘ. 

Περί τάφου χα\ εναγιΰμάτων. 
Έρείξ δ' ουν, τάφος, μνήμα, μνημεΐον, μνημό- 
όυνον, ηρία, &ηχαι, ϋοροι, πύελοι, ληνοί, χώμα χώ• 
ΰαι, χώμα εγεΐραι, χώμα περιβαλεΰ&αι, ϋτηλην άνα- 
25ΰτη<ίαι, επίγραμμα επιγρά^αι, χοάς χεαβ9αι, εναγί- 
ϋαι, εναγίβματα, χτερίΰματα, προ&ίϋεις, Ιχφοραϊ, εν- 
νατα, τριαχάδες, γενεΰια, νεκνϋια. ταύτα γάρ επΙ θε- 
ραπεία των άπηλλαγμίνων νενόμιϋτο. 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΚ. 103 

50 Περί ποταμών. 

Ποταμοί δε, μεγάλοι, νπερμεγε&εις , βα%εΐς, πλα- 
τείς, άΐνναοι, άείνεω, άείρρντοι, ανελλιπείς, άνενδε- 

L 2 



164 ΠΓ. 104. 

ag, γαματίαι , κνμκτίκι , νιανικοΐ^ νανβίτίοροί, βτλω- 
τοϊ, ναυϋιπίρατοί , ου διαβατοί, βίαιοι, {5οθ<οι, ρο- 
ώ$εις, ενρωΰτοι. καϊ λόγω, ους ουκ αν τις περάϋειεν 
ανεν νεών. ατΐοροι, οτι μη νανΰίν. ovg εργώδες δια 
μέγε&ος πλενΰαι. Ιοομέτρψοι &αλάττ]], Ιϋοπλη^εΐς, Ιν-5 
άμιλλοι , ϋψαλερόνηκτοί. το δε εναντίον, χείμαρροι, 
χαράδραι, νδρορρόαι, άμάραι. ον πλωτοί, διαβατοί 
ηοδϊ, ποΰΐ ηερατοί, κάτω κνήμης ρέοντες, κάτω γό- 
νατος, ουδ^ ϋν το γόνν βρέξειας. 

104 *ΚΕ Φ Α Α Α 1 Ο Ν ΚΑ. 10 

ΤϊερΧ άρρώΰτου κα\ νγιαίνοντος. 

Έρεις δε επί άρρώϋτον, ϊκαμνεν, τ^ρρώΰτηΰεν, ε- 
νόΰηϋεν, ηϋ&ένηϋεν, εμαλακία&η, μαλακοος εϋχε , καν 
*τ« όμοια, καϊ κάμνων, άρρωϋτήΰας, νοϋήϋας, ά69ε- 
νηβας, μαλακιϋΟ'εΙς, μαλακός έχων. τον δε κάμνονταΐ'ί 
Θουκυδίδης πονούμενον εΥρηκε, τον δε τε^νηκότα 
και τον πονούμενον ωχτίζοντο. Τα δε πράγματα, 
κάματος, άρρωϋτία, νόΰος, νόϋημα, άϋ&ένεια, μαλα- 
\05κια. *Τά δε επιρρί^ματα, καματηρώς, άρρώϋτως, 
νοαερώς, επινόϋως. το δε νοΰωδώς ουκ ευήκοον, νο-20 
ϋηρότερον. ο^εν και νοΰ7]ρ6ν χωρίον, και νοοώδες. 
το γαρ νοΰακερόν, εϋχάτως κωμικόν. κόΟ^ενώς, μαλα- 
κός, μαλακωτερον. εΰτυ δε καϊ λόγω ειπείν, φαύλως 
μον διάκειται το βώμα, καν επιπόνως ^χω του βώμα- 
τος, ενδεέϋτερον διάκειται το ΰωμάτιον. ενδίδωϋί μο/. ^5 
το βόμα υπό άρρωϋτίας. καν πλη^ύν ονομάτων αν 
τις εκ τούτων εύπορήϋειε. 

106 *Περν ν06ου. 

Έρεΐς δε, νοϋωδΐ]ς, επίνοϋος, αρρωΰτος, άΰ&ε- 
νης^ καν τα ομονα. έτερα δε εΙς ταυτόν φέροντα, κλι οΟ 
νοπετής , κλινήρης, κατακλννής. από δε τούτων οϋτε 
πράγμα, οϋτε επίρρημα, οϋτε ρήμα, οντε μετοχήν 
Εϋτιν εύρεΐν. εϊη δ' αν τούτοις προβήκον καν επν&α- 



ΠΙ. 107. 165 

νάτως ^χειν, και 'Ηρόδοτος, ίδνθ9κνάτει. ου το Ιναν- 
zlovt εύ&ανάτως, Κρατίνος λέγει, το δε λειποψύχεΓν 
παρά Θουκυδίδη ώνόμαϋται. τους μεντοι κεχμηχότας^' 
τους άπο%ανόνταζ 6 αυτός εΧρηκε. *ηρός 9"avatovl07 

δί'ρρεπε, ΰφαλερώς είχεν^ επικινδύνως εlχεvy επΙ βρα- 
χείας ην της §οπής, Ιπ' όλίγης ελπίδος, <χπεγν<α<3το. 
Ουντάττοιτο ό' «ν τούτοις καΐ το, επανήλθε το νό- 
ΰημα, ύπέΰτρεφεν, άνύυπέύτρε^'εν , ύπανετροπίαΰε. 
το δε εναντίον ΰώον είναι y ύγιαίνειν^ ερ^ώΰ^αι^ ν- 

ΙΟπερρώϋ^αι, άκήρaτoVt άγηρατον, ανοΟον, ο9εν καΐ 
έτος ανοϋον, ό Θουκυδίδης, τον δε ανοβον, και άνό- 
ΰητον, Σοφοκλής, τον ό' αυτόν ίρεΐς καΐ απονον. 
ΚαΙ τα πράγματα, υγεία, φώμη^ Οωτηρία, άνοΰία, 
άπονία. και τα επιρρήματα , ύγιεινώς, ε^ρωμενως, ά- 

Ιβνυΰως, άπόνως. *καΙ τα ονόματα, υγιεινός, εφραμέ-ΐΟκ^ 
νος , ΰώος , ακήρατος , άπονος , αλυπος. καϊ επί των 
εκ νόθων διανιϋταμένων, άνεκτήύατο την ψυχί)ν, καΙ 
άνεζώωϋεν, άνέϋφηλεν, άνήνεγκεν, Ιρράϊΰεν, άνε^^άϊ- 
6εν, άνέϋτη, καϊ ε^ανέϋτη. άνεβίω, καϊ άνεβιώΰκετο, κάΙ 

2θάνεβιω6άμην αυτόν, ενοΰήλευβα, εί,ενοϋήλευΰα, καϊ άνα- 
ΰφήλας, άνενεγκών, ραΐΰας, άναρραΐΰας, εξαναβτάς, άνα- 
βιούς. εί^οις ό' αν, καϊ επαύβατο της νόϋου, καϊ λ)^ξ«ντθ5 
αύτώ τοϋ νοϋήματος, καΐ τραπείύης εΙς το βέλτιον 
της αρρωΰτίας, καϊ ερρεψε προς το κρείττον, καϊ τα 

i5 τοιαύτα, καϊ επεβίω δε, καϊ £irt|3tous. καϊ το παιδίον 
ιπίβιον Ίΰαϊος εϊρηκεν. επϊ δε νοΰούντος, εαιϋκοΛεΙν 
φηΟί Ξενοφών. 

* ΚΕΦ ΑΑΑΙΟΝ ΚΒ. 109 

Περϊ τοϋ πλουτεΐν καϊ αένεϋ9αι. 

SQ Έρεΐς δε, πλούϋιος, εύπορος, εύχρήματος, «ο- 
λυχρήματος, ευ πράττων εις χρημάτων λόγον, ζάπλου- 
τος, μεγαλόπλουτος, μεγαλοπλούϋιος , βα^•υπλούϋιος. 
Πλάτων δε εν τοις Νόμοις καϊ παμπλούιΗος εφη. 6 
δ' Εύπόλιδος πλούτα^ πέπαικται πολύχρυΰος, πολυ- 

^j άργυρος, ουκ όλιγόχρυϋος, εύκτήμων, πολυκτήμων, 



16δ m. 110. 

Τΐεριονβίάξων. slg ι3ν των εv^aίμ6vωvy των ολβίων 
η ώς 'Ηρόδοτος f των παχεων. εν Λεριουΰία ων, αε- 
ριονΰία ζών, εν περίονβία ζών. καΐ κλλης χρείας, των 
λειτουργούντων, τον οίκον λεντονργονντα διαδεξάμε- 
νον, Ιχ μεγάλου διαγράμματος, εϋκληρος, βα^ύκλψ^ 
110ρο5. *καΙ τα ρήματα, πλουτεΐν, εΰηορεΐν, ενχρημα• 
τείν. και αΐ μετοχαΐ, ηλουτών, εύχρηματών, ευΛορών. 
τα δε εηιρρήματα, Λονηρά, εϊποις δ' αν, ηλουτο- 
χοών χρήμα, ααϊ ηλουτηρόν, χαΐ χρηματοΛοιόν. Κα\ 
χα πράγματα, πλούτος, εΰπορία, εύχρηματία, πολυχρη- 10 
ματία, πολυχρημοΰννη, πολυκτημοβύνη, περιουβία. Τα ό' 
εναντία, πένης, πενιχρός, άχρήματος, άπορος, άκτήμων, 
αχρυΰος, άνάργυρος, ενδεής, ενδεώς πράττων, άπό- 
^ως πράττων, των επιτηδείων ΰπανίζων, των εψημέ- 

111 ρων άπορων. * πτωχός, πτωχεΰων, άγείρων, προόαι- 
τών, μι6%ωτός, μιΰ&αρνών, πελάτης, &ής. άγαπητώς πα- 15 
ρατρεφόμενος, εΙς αλλότριας χείρας αποβλέπων, βωμολο- 
χών, άπορονμενος. άπορεΐν, πενε69αι, πτωχεύειν, άγεί- 
ρειν. επ ένδειας είναι,βωμολοχεϊν, προΰαιτειν, μιΰ&αρ- 
νεΐν,μι69οφορεΐν,δουλεύεινεπΙλεπτοΐς λήμμαϋι, Λαροί- 
ΰιτεΐν, παρατρεφεβ^αι, παραδειπνεΐν. Και τα πράγμα• 20 
τα, άχρηματία, πενία, άχρημοβύνη, άκτημοΰΰνη, 
ένδεια, απορία, πτώχεια, άγυρμός, βωμολοχία, 
θητεία. 

112 *Κ Ε Φ Α Α Α 1 Ο Ν ΚΓ. 

Περί φιλάργυρου καΐ μή τοιούτου. gs 

Έρεΐς δ' ουν, φιλάργυρος, φιλόχρυΰος, αΐΰχρο- 
χερδής, φιλοχρήματος, φιλοκερδής, φιλοχρηματιΰτής, 
χρηματιβτικός, ανελεύθερος, όβολοΰτάτης. και ή γυνή, 
όβολοΰτάτις. 6 δε βεμβιξ, κα\ κυμινοπρίβτης , ουκ α- 
νεκτά, φαίης ά' αν, ελάττων χρημάτων, παν αν πρά-^ 
%οιτο επι χρήμαϋιν. ούδεν αν αΐ6χυνθεις, ω λήμμα 
πρόϋεΰτι. χρήμαβι την εύδαιμονίαν μέτρων, εκ παν- 
τός χρηματιζόμενος, προς άργύριον κεχηνώς, προς 



III. 113. 167 

agyvQtov φ^εγγόμενος- *τήν ^Ιίνχήν ctv άνχαλλάί,αξϋΖ 
τού χρνϋίον, την ψυχην αν αργυρίου προέμενος. χαΐ 
λαμβάνων αφ' ών ου άεΓ, καΐ μη διδούς εΐζ α δει. 
Τα δε χράγματα φίλοχρημο&ννη, φιλαργυρία ^ φιλο- 
δχρνβία, φιλοχρηματία y αίΰχροχερδεια , φιλοκέρδεια, 
χρηματιϋμόζ i άvεL•υ^^ερia. ρήματα 0' ουκ εατιν, οτι 
μη χρηματίζειν. και ώς ^Αντιφών, μη φιλοχρηματεΐν. . 
καΐ ώς 'Τπερίδης, αΐ6χροκερδεΐν. χα\ χρηματίζεϋ&αι, 
και όβολούτατεϊν. επιρρήματα δε, φιλοχρημάτωξ , καΐ 

ΙΟφιλοχρηματιΰτικώς, και άνελευ^ερως. τα δε άλλα χει•- 
ρω. * ών τα εναντία ^ μεγαλόφρων^ μεγαλόιρυχος y με-114 
γαλογνώμων, ελεύθερος, υπεράνω λημμάτων, και κρείτ- 
των χρημάτων, ουκ άντικαταλλαττόμενος χρήματα τον 
καλόν, πλοϋχον τ'ην αρετην τιθέμενος, καϊ ηγούμενος. οΰ~ 

15 δεν αν λήμμα ηροϋύμενος, ω τις αιϋχύνη πρόΰεύτιν. ήδέ- 
ωςάν dtdovg, η λαμβάνων αφ' ών ου δει. Τα δε πράγμα- 
τα, μεγαλοφροβύνη, μεγαλοιΡνχία, μεγαλογνωμοοΰνη. Ι- 
λευτεριά. 'Ρήματα δε άπο μεν των ουκ εύτιν, από 
δε των παμπόνηρα. Τα δε επιρρήματα, μεγαλοφρό' 

SOvog, μεγαλοχ^ύχως, μεγαλογνωμόνως , ελευθέρως. 

*ΠερΙ φειδωλού, άϋωτου και ελευ&έρου. 115 

Πάλιν δε κάί καθ' έτερον χρείας εϊδος, φειδω- 
IS λός, γλίϋχρος, ταμιευτικός, ακριβής, ^ηϋανροποιός, ύη. 
■ ΐ ϋαυριβτικός, &ηϋαυριΰτής, ταμιευτικός, κατορύττων το 
25 άργύριον, φρουρά χρημάτων, φύλαξ αργυρίου, άγρυπ- 
νος εις τήν φυλακίων, δανείζων ij^Eta δανείΰματα, ναντι- 
κάς εκδόβεις. επί μεγάλοις τόκοις παρακινδυνεύων, επί 
κέρδους ελπίδι. μικροπρεπής, τω βαλάντιο) προΰτετη- 
κώς, κίμβηξ, κυμινοπρίΰτης , ανελεύθερος, δουλοπρε- 
^πής. Πλάτων δε εν Παρμενίδη και ρυπαρόν εϊρη- 
κεν. Εϋπολις δε, ηδη χορηγόν πώποτε ρυπαρώτερον 
τοϋδ' είδες; &άττον αν τού αίματος ή χρημάτων με- 
ταδωη τινί. *οΙκτρός, ΰτενός, άθλιος, κακοδαίμων,1\6 
ταπεινός, ελεεινός, αγχών τους χρήΰτας, άποπνίγων 
S5rot)g οφείλοντας, άπάγων υπερήμερους. Τα δε ρήμα- 



1Β8 III. llt. 

τα, φείδεΰ^κί, ταμιενειν^ ταμιενεβ&αί, ^η6ανρο3ΐοιεΐν, 
φρονρεΐν, άγρυπνεΐν^ φυλάττειν. Και τα πράγματα, φει- 
δωλία, ταμεία, φρρνρά, χρημάτων τήρηΰις, φνλαχι], 
μιχροψνχία, άνελεν&ερία, μικροπρέπεια, και ώζ Κρι- 
τίας, ρνπαρία. δουλοπρέπεια, κακοδαιμονία, «ΟΆιο-^ 
tl]g, οίκτρότης. καΐ τα επιρρήματα, φειδωλώζ, γλίβχρως, 

ΙίΤταμιεντικώς. τοις δε άλλοις δυβχεραίνειεν αν τις. *ό δεν- 
πεναντίως διακείμενος , άφειδής, άταμίεντος, αϋωτος, 
εκκεχνμένος, ά%η6ανριύτος , απρόοπτος, ου περιβκο- 
πών το μέλλον, όλος της τημερον ημέρας, ρίπτων τάΐο 
χρήματα, κατεδηδοκώς τα πατρώα, καταναλίβκων , 
εκχέων, άπολλνς. ϋπα&ών την ον0ίαν , καταχνβενων, 
χαταπορνοκοπών, εφήμερος τω βίω. 'Επιρρήματα δε, 
αφειδώς, άταμιεντίος, άπεριόπτως, άπεριΰκέπτως, «- 
τεκμαρτώς, άπροοράτως. των δε πραγμάτων ονόματα 15 

ίί8θνκ εβτιν , οτι μη άϋωτία. * Τω δε φειδωλω μετ' ε- 
παίνων αντίκειται, εκτενής, δαι^ιλής, λαμπρός, α- 
φ&ονος, φιλότιμος, έλεν&ερος, ελεν&έριος, φιλάνθρω- 
πος, φιλόδωρος, μεγαλύδωρος, πολύδωρος, τοις δεο- 
μένοις επαρκών, των όντων μεταδιδονς, μεγα?.οπρε-^ 
πής, έλεν%'εροπρεπης. Τα δε πράγματα, δαιρίλεια, 
λαμπρότης, άφειδωλία, μεγαλοπρέπεια, φιλοτιμία, φι- 

Χ^^λοδωρία, μεγαλοδωρία, πολνδωρία, ελενΟ'εριότης. *ή 
γαρ έλευ&εροπρέπεια , και έκτένεια, το μεν βκληρόν, 
το δε άπρεπες. Τα ό' επιρρήματα, δαφιλώς, εκτε-^ζ 
νώς, άφθόνως , μεγαλοπρεπώς, άναίδην, χνδην, ελευ- 
Ο'εροπρεπώς, ελενθερίως, φιλοτίμως, φιλαν&ρώπως, 
φιλοδώρως, μεγαλοδώρως, λαμπρώς. ^Ρήματα 0£, 
λαμπρννεϋ^αι , επιδαφιλενεβθαι, φιλαν&ρωπεύεϋΟ^αι, 
Ιπιδιδόναι τοις χρήξουδιν, έπικονρειν τοις δεομένοις, η^ 
φιλοτιμεΐϋ9αι. 



ΠΤ. 120. iGSt 

*Κ Ε Φ ΑΛΑ ΙΟ Ν KJ. J20 

Περί ψίλοΛυνου καΙ οκνηρού. 
"Ετοιμοζ, ψιλοΛονος, άοκνος, πρόθυμος, έρρω- 
μίνος, ρωμαλίος, ϋψοδροζ, ϋύντονοζ, βνντεταμίνος, 

5 φίλεργος f νεανικός , ενρωΰτος, γενναίος ^ γεννάδας^ 
γεννικος, ενεργός, ανδρείος, ανδρικός, άνδρωδης, έ- 
%ελονργός, εγρηγορος, ΐτης, άγρυπνος, φροντιΰτης, 
«Λροφάΰίβτος, πρόχειρος. Τα δε πράγματα .> προθυ- 
μία, ρώμη^ ϋφοδρότης^ φιλεργία. ή δε φιλοπονία 

ΐοεύτελες^ ωϋπερ χάί ή άοχνία. ενρωΟτία δε, χάί άν- 
δρία, καΐ άνδριΰμός. η γαρ άνδριυτης, ΰκληρόν. η Sa 
γενναιότης την ενγενειαν δηλοΐ. εγρήγορΟις, νεανιεύ- 
ματα. ^ από δε των άλλων ουκ εΰτι πραγμάτων ϋνο-121 
ματα^ άλλα ρήματα y εντεΐναι, ϋυντεΐναι, επιΟυντεΐ- 

15v«t, πονηϋαι, επιπονήόαι^ νεανιεΰΰαβθ'αι, επινεανιεύ- 
ua69at,f άνδρίϋαΰ&αι, εγρηγορέναι^ φροντίζειν^ άγρΌ' 
πνεΐν, ερρώβΛΪαί, ενρωϋτεΐν. τα γάρ από των άλλων 
βίαια, επιρρήματα δε, ρωμαλέως, ερρωμένως, βφο- 
δρώς^ εντεταμένως, εντόνως ^ βυντόνως, φιλοπόνως, 

20φΐ'λεργώς, άόκνως, ανδρείως, άνδρωδώς , άνδρικώς, 
εΰ'ελουργώς, ενεργώς, ετοίμως, άγρύπνως , πεφροντι- 
ύμενως, εγρηγορότως, άπροφαβίϋτως, προθ^ύμως. *Γα123 
δε εναντία, βλάξ, βλακικός, μαλακός, ύπερβαλλό μέ- 
νος, μελλητής, εκλελυμένος, αμβλύς, βραδύς, άδύνα- 

25tog, άϋ&ενής, άναπεπτωκώς, άναβεβλημένος, αθνμος, 
αργός, αρρωΰτος, άνανδρος, όκνώδης, κκτανυβτά- 
ζων, άποκα%ενδων, άποκα&ήμενος, όλίγωρος, ράθυ- 
μος, αμελής, ύπτιος, νωθρός, νωθής. Τα δε πρά* 
γματα, βλακεία, μαλακία, άμβλύτης, βραδυτής, μελ^ 

3θλη6μός, αδυναμία, και άδυναΰία. άοθενεια, αργία ^ 
άρρωΰτία, οκνος, ^λυδις, άθυμία, ραθυμία, άνανδρία, 
νωθρεία, νωθρότης, ολιγωρία, αμέλεια, νπτιότης. 
* ΚαΙ τά μεν ρήματα, βλακεύειν , άμελεΐν, άναπεπτω-ΧΖ^ 
κεναι, μελλειν, διαμέλλειν, διαμενειν , ύπερβεβλήϋθαΐ) 
se ύπερβάλλεβθαι , εκλελύβθαι, άργεϊν, καταργεΐν, ύπτια- 



170 ΠΙ. 124. 

ξειν, όκνεΐν, κατοκνειν, χαταννΰτάξειν , καθενάειν, 
άποχα&ενδείΐ' , άτίοκα&ήϋΰαί, άποκκϋ'ίξεΰϋ'αι , υλιγω- 
ρεΐν, ^α^νμεΐν, βραδύνειν, ά^ρωϋτεΐν. βελτων όε, το 
α^ρωΰτω^ ϊχειν, ά&νμεΐν^ ίξαΟ^νμεΙν, Τά δ' ΐΛΐ^ρή- 
ματο;, βλακωδώς, βλακωδέΰτερον, μαλακώς, άβλεμέως,β 
βραδέως, άναπεπτωκότως , άναβεβλημένως , εκλελημέ- 
νως, ά^ίνμως, άργώς, άνάνδρως, άρρώβτως, όκνψ 
ρώς, όλίγ(άρως, άγεννώς, άμελώς, νω%ρώς, ύπτίως, 
άύ%ενώς, άδυνάτως. 

124 *ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ ΚΕ. ίο 

ΏερΧ τον ηωλείν κα\ ώνεΐΰ&αι. 
/4ία&ε6θ•αί, ψορτίον άΛοδύϋ%•αί, πωληύαι, άτίεμ- 
artoAiJiJaty άντικαταλλάί,αύ^αι %ρ6ς αργύρων, άλλά^α- 
ΰ&αν Λρός άργνρυον. κΛοκηρνξαι, , χαπηλενϋαι , μετά- 
βaλεδ^^aι,. απ'ωνί^θί](?ετ«ί δε, καΐ ^ετιράΰεταί, Θεόπομ-15 
%θξ εϊρηχεν 6 κωμικός, καϊ το πράγμα, διά^εϋις, ά- 
τίόδούις, εΐ μη αμφίβολου, πράόις, Ιμπώληΰις, αλ- 
λαγή, άτΰοκήρυξίς, καπηλεία, μεταβολή. Ξενοφών δε 
καϊ πώληύίς εϊρηκε. Καϊ τά ονόματα, κάπηλος, πρα- 

125τ^ρ, μεταβολενς, πωλψης. *'Τπερίδί]ς δε καϊ 3Γρά-20 
την εΐρηκεν, εν τω Συνηγορικω. ηωλητήρίον δε , "Ερ- 
μιππος 6 κωμικός, από- δε των άλλων ουκ εΰτιν. ώΰ- 
περ ονδ' επιρρήματα, πλην καπηλικώς. ΈπΙ δε των 
άνδραπόδων εΰτιν εΙπεΙν κατά Αημοό%ενην, επ' εί,α- 
γωγΐ] άπεδοτο. 6 δε ποΏ.άκις πρα%ε\ς, ον εϊποι τις2β 
αν παλίμπρατον , παλίμβολος αν λίγοιτο. ΙπΧ των εις 
πολλά πιπραϋκόντων εΐποις] αν, επιτιμώβιν, άνατι- 
μώνται, επιτείνονϋι τάς τιμάς, ως καϊ το εναντίον, 

\2^επευωνίζον6ιν , άξια πιπράΰκονΰιν. *Ό δε τόπος, 
πρατηρ λί&ος, καΐ πωλητήριον. καΐ ως Ίΐρόδοτος, 50 
πρατηρίον. Παρά δε τον πιπράϋκοντος ώνηόαϋ&αι, 
άγοράϋαι, πρίαΰ^αι. κκι ώνητος, καϊ ώνονμενος, καϊ 
ωνψ:ίών, καϊ αγοράζων, άντ' οΐΌ/χατων αύται αί με- 
τοχαί. 6 γάρ άγοραϋτης επϊ τον οφωνυνντος τίτακται. 



ΙΠ. 127. 171 

Xttl Πλάτων δε 6 χωμίχός λίγεί, Λανϋαι δυΰανών. 
6 γάρ δνβώνης ονχ οϊδα μεν εΐ Λαρά rm, εν Λα- 
ροίμία δε. Το δε άραγμα, ώνη, καΐ κγορά. *ψνο-\,<η 
φών δε καΐ την ψΛολην επΙ τον άγοράζειν ϊτα^ε. 

5 Πλάτων δε της άγοράβεως εϊρηκεν, ώξ της άγορα- 
ϋεως Τηλεχλείδης. Τα δε πιπραϋχόμενα^ φορτία, ρω- 
sros, άγοράβματα , wVta, γίλγη, εΐ μη χωμικώτερον. 
ώνψά, καΐ ώξ Ξενοφών, πώλημα. 6 αντος δε χαΐ 
τίράβίμον ε'ίρηχεν εν Tjj Παιδεία. Λαρ' αλλω δε ον• 

ΐοδετερον εύρων μνημονεύω' εχιρρηματα δε ονχ ^τιν 
«λ' ονδενός- 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ Κς. 128 

Περί χοϋ βνλλίγοντος καΐ του Ιχχεοντοζ. 

^Αγεΐραι, ΰυναγεΐραυ. ΰνλλεξαι, ΰνλλέξαϋ^αι. Ιχ- 
15 Λορίϋαι, ΰνμπορίΰαί, ΰνμηορίΰαΰ^αί. αθ"ροΓ(ίαι, α- 
%ροί6αΰ%αι. 6ννα9ροΐβαι, ϋννα9ροί6αΰ9αι. όννενεγ- 
κεϊν, Ουνάγειν. βνϋτήΰαι, ύνΰτήϋαΰ&αι. ΰνμφορηΰαι, 
ϋνμφορηΰαβ^αί. ϋννερανίβαι, 6ννερανίΰα69•αί- *Γά129 
δε «ράγματα, άγερμος^ βνναγερμός, α&ροιϋις, όννά- 
200-ροι,βίς, 6ννα%•ροί6μός , ά&ροίϋμός, ηόρος , ϋνλλογη, 
ϋνναγωγηρ έρανος, χαΐ ΰνόταϋις. δνΰφ^εγκτα δε τά 
λοιτίά. όνομα δε μόνον, 6 ΰνλλογενς. έτερον γάρ τι 
6 ερανιβτης, χαϊ ό αγύρτης. Το δε εναντίον, εχχεαι, 
ρϊψαι, διαρρΙχΡαί, προέΰ^αι, ΰπαΟ-ηΰαι, άηο7.ί6αι, 
25 διαβπεΐραί. χαϊ τά επιρρήματα, εχκεχνμενως, διερ- 
ριμμένως, διεβηαρμενως. όνομα δε, διαΰτΐορεύς. 
πράγμα δε, ίχχνΰις, ρί^φις, δίάρρι^ις, πρόεβις, απώ- 
λεια, διαΰζορά. 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ ΚΖ. 180 

3β ΙΙερΙ άννποίότον χαϊ του Ιναντίου. 

\4νύποί6τον, δνϋοιβτον, Ενπολις δε λέγει χα\ 
δυϋάλγητον, δυβάνεχτον , δνϋανάΰχετον. ονχ άνεχτόν, 



172 ΠΙ. 131. 

ού φορηΐον^ δόΰφορον, άφόρητον , ίτίίτίονον, βαρι), 
φορτικόν, ιπαχ%ίς. καΐ κατά Θονκνδίδην, ονκ άνά- 
ϋχετον. αφ' ου και το δυβαναϋχετονντες ΛΒποίηκεν. 
εϊη δ αν αηο των προειρημενων ρήμα καϊ το δνΰ- 
φορεΐν. και επίρρημα , άνυποίϋτως , δνΰοίοτωζ, «-^ 
φορητός, δνΰανεκτως^ δνΰαναϋχίτως, δνΰφόρως, φορ- 

IStnxios, βαρέως, επαγβώς. * λόγω ά' εβτιν είπεϊν, ο 
ονκ αν τις νπομείνειεν, υ ονκ αν τις ενεγκοι. τις δ' αν 
νπενεγκείν δννη%είη ,• τις ονκ αν ιτιι τούτω δνβχερά- 
νειε; καϊ άλλα πλείω. το δε εναντίον, κονφον, εϋφο-ΙΟ 
QOV, οΐΰτυν, άνΟ^ρώπινον, άνεκτον, φορητον, άνάϋχε- 
τον. καϊ κονψως, ενφόρως, άνΟ^ρωπίνως, άνεκτώς. 
το γαρ οΐϋτώς, καϊ φορητός, κακίω. άλλης δε χρεί- 
ας, δνϋκολον, δνϋμενες, δύϋτροπον, δνϋτράπελυν, 
δνΰχερες, δύοτίρακτον, παλίγκοτον, Λα?.ίμβολον, κα-15 
κοπαΟΊς, νπονλον, δολερον, κακονργον, πανονργον, 
Ιπίΰκιον, ϋεόηρος, δεδοικος, ΰκοτεινόν, ΰκολιόν, δνϋ- 
πετες, εργώδες, άλλύκοτον. ών ενια καϊ ετέρας ε- 

132 (ίτΐ χρείας. *καϊ δνΰκόλως, δνβμενώς, δνϋτρόπως, 
δνΰτραπέλως, δν6χερώς, κακονργως, άλλοκότως, Λα- 20 
λιμβόλως, κακοηΟ^ως, νπονλως, δολερός, ϋεϋηρότως. 
τα δε άτίο τόν άλλων φανλότερα. καϊ ονόματα άρ- 
ρενικά από πάντων, καϊ τα πράγματα εκ των πλεί- 
ϋτων, δνϋκολία, δυβτροπία, δνβμένεια, δνΟχέρεια, 
δυβτραπελία, παλιντραπελία, κακοϊ]9εια, κακονργία, πα- 25 

ΙΖΖνονργία. * πονηρά δε τα Πλάτωνος εν Φιλήβω δνΰχερά- 
ύματα. ρήματα δε, δνύκολαίνειν, δνΰμεναίνειν, κακονρ- 
γείν, πανονργείν. τα γαρ άπό των άλλων δνβφ&εγκτα. τά 
ό' εναντία, ράδιον, πρόχειρον, ενχερες, ενκολον, ενπετες, 
ενπρακτον, απονον^ ενκατεργαΟτον, απλούν τε καϊ πα- 30 
νονργον , καϊ εντρυπόν, καϊ φανερυν, καϊ άναπεπτα- 
μενον, καϊ άδολον, καϊ εν%ημον, καϊ άπαρακάλνπτον' 
καϊ τά άπό τούτων επιρρήματα, καϊ ονόματα άρΰενι- 
κά. καϊ άπ' ενίων πράγματα. 



III. 134. 178 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΚΗ. 184 

ΤΤερΙ τον ί7ίΐκινδννώδοΐ}ς καϊ εταχινδύνον. 
Κίνδυνος, χινδυνώδεζ* ΐΛΐκίνδννον y δεινυν, εκ- 
τίλητιτιτιόν y Ιπιδύς, αφαλερόν, φοβερόν, επιαφαλες. 
5καΙ φιλοκίνδννον , καΙ ριιροκίνδυνον. ΰ^ραϋνς, τοίμψ 
ρ05, πάντολμος, παρκκινδννενηκός, Ι^ελοχίνδννος y 
ραδιονργός, &ερμονργός, Ιταμός y απονενοημένος. Λα- 
ραβεβλημένος. το γαρ λεονργός παρά Ι^ενοφώντι φορ- 
τιχόν. άλλα πρόχειρος, εΙς τα δεινά ετοψος, εΙς τα 
ΙΟΰφαλερά προπετής, τολμητης. χαν tZg πνρ αΑλοιτο, 
καν εΙς μαχαίρας κνβιϋτών. χαϊ ταντα μεν ίϊποις 
-φεγων. * επαίνων δε, εντολμος, Ι^αρβαλέος, ευΟ•αρ-ΐ35 
ϋής, άφοβος, άδεης, άνέκπληχτος, ενιΡνχος. τυ δε ϊ- 
της χοινόν εφ' εκατέρον. Τα δε πράγματα επί μεν 
15 ■ψόγου, ^ερμουργία, ραδιουργία, τόλμη, ^ραβύτης, 
9ράϋος, άπόνοια, ευχέρεια, προπέτεια. έπϊ δε επαί. 
νου, %άρΰος, εύιΡυχία, ευτολμία, άδεια, το γαρ «υ- 
τολμία πάνυ ευτελές. 'Ρήματα δε τοΰ μεν ταϋτα 
μόνα, &ρα6ύνε6&αι, τολμάν, παρακινδυνεΰειν, πα- 
20ραβάλλε6\ίαι, άπονενοηΰ&αι' του δΐ μόνα, ενιρυχεΐν 
τε καί %αρρεΐν. * Τά δε επιρρήματα, τολμηρώς, τολ-136 
μηρότατα, &ρα6έως, ^'ραΰύτατα, φιλοκινδΰνως , πα- 
ρακινδυνευτικώς , άπονενοημένως , παραβεβλημένως , 
προπετώς, Ιταμός, και τά επαινετά, εύτόλμως, &αρ- 
25<5αλέως, εΰ&αρϋώς, άφόβως, άδεώς, εύ^ΰχως, άνεγ- 
κλήτως. ών ϊνια κα\ τά υπερΐΤετικά ον κακίω πρόΰ- 
εΰτιν. εκ δε του εναντίου, δειλός, άποδειλιών, ά&αρ- 
ϋής, άνανδρος, επιδεής, καταδεης, ΰννεΰταλμένος , 
καταπεπτηχώς , άγεννής, ευλαβής, περίφοβος, φιλό- 
ΒΟ'φυχος, φιλοϋωματος, αφυχος, καταπλή^. ο γάρ α- 
■ψυχος. Ιδιωτών, κάί 6 πτάκις, ΰφόδρα κωμικόν. *κα1137 
τά πράγματα, δειλία, ατολμία, οκνος, ευλάβεια, ά- 
νανδρεία, φιλοβωματία, φιλοφυχία, καταπλαγία. και 
τά ρήματα, δειλιάν, άποδειλιάν , όκνεϊν, κατοκνεΐν, 
Β5ιύλαβεΐ6%αι, καταπεπτηχεναι , φιλο•φυχεϊν , φιλοΰω- 



i 



174 ΙΠ. 188. 

ματεΐν. χάί «jr' αυτών αί μετοχαΐ, κποδειλιών, ενλα- 
βούμενος, κατεΛτηχώς, φιλοφνχών, ψιλοΰωματών, (ί- 
ανών , κατοχνών. χαΐ τά επιρρήματα, δειλώς, άγεν- 
νώς, άτόλμως, άνάνδρω£^ ενλαβώζ, ϋννεϋταλμενως , 
χατεπτηχότως f εΛίδεώς, χαταδεώζ, ά^αρΰώξ, Βπιφό-5 
βωζ, φίλοψνχως, φιλοΰωμάτως. 

138 *ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΘ, 

Περί τον εγκαλεΐν, 
'Εγκαλεΐν, εΐΐίχαλεΐν, μεμψεΰ^αι, χαταμεμφεβ9αι, 
αΐτιάΰ&αι, καταίτιά6%αί. αΐτίαν επάγειν, προΰφερεινΛΟ 
δίαβάλλειν , όνειδίζειν, φαίνευν, χατηγορεΐν, ενδείχνν- 
ϋ&αι,, γράψεβ^αι,. ααΐ χατ' αλλην χρείαν, -φεγειν, λοίτ 
δορεΐν, λοιδορείβ^αι, χατηγορεΐν ^ χαχολογεΐν, βλαΰ- 
φημεΐν, κακίζειν. τά δε πράγματα , μεμφις, χατάμεμτ 
ψΐ5, έγκλημα, αίτια. 'Αντιφών δε χαΐ αΐτιάϋεΐξ εΙΓ- 15 
ρηκεν. όνειδος, όνειδιΰμοζ, διαβολή, ενδειξις, γραφή, 
χατηγορία, φάΰις. χαϊ τών δευτέρων, λοιδορία, ipo- 
yog, κακολογία, χακηγορία, βλαβφημία, κακιΰμός, 
139 £t μη βιαιότερον. * ονόματα δε, φιλεγκλήμων, μεμ-φί- 
μοιρος, φιλαίτιος, όνειδιΰτικόζ' χάί ηάλιν φιλόλογος, 20 
φιλολοίδορος , χακηγορος. τά δε επιρρήματα, φιλεγ- 
χλημόνως, μεμφιμοίρως, φιλαιτίωζ, όνειδιϋτικώς, δια- 
βόλως. χαϊ φιλο^φόγως, βλαόφήμως, φιλολοιδόρως. 
τά γάρ άπο τών άλλων βίαια, χαλοΐτο δ' αν 6 μεν 
ένοχος > υπαίτιος, νποχος, νπεν&υνος, εγκλητέος, ε- 25 
ΰίΐλήψιμος, μεμπτος, Ιπίμεμπτος, επί-φογος, έπίρρη- 
τος. ο δε ενάντιος, άνεν&υνος, άμεμπτος, άφογος^ 
αναίτιος, άνεγκλητος. τά δε επιρρήματα, υπαίτι- 
ος, ύπεν&ύνως, μεμπτώς, επιρρήτως. χαϊ αναιτίως, 
άνεγκϊητως, άνευ^ύνως, άμεμπτως. 30 



III. 140. 175 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ Α, 140 

*Αγωνο9εται, ά9λο&εταί, αγώνων δία9έηα, α- 
9λ(ον ετίΐμεληταΐ, Εφοροι, Ιπόπται^ Λροΰτάταΐβ ini- 
56X07C01. Το δε πράγμα y άγωνο%εϋία^ ά^λο^εύία. ij 
ώζ Άριϋτόψάνης, άθλοΟ'εη'α. αγώνων δίά9εϋΐζ, αΟ•- 
λων επιμέλεια, προΰταϋΐα, ^οφις. %άί αθλοθετεΓν, 
αγώνας διατι&εναι, α^'λων επιμελεΐϋ&αι, α&λα εφο- 
ραν, αγώνων προεϋτάναι^ xccl προεβτηκεναι , καΐ αρ- 

ΙΟχειν, καΐ πρντανενειν τα περί τούζ αγώνας y καΐ τά 
λοιπά ώόαΰτως. *^Απ6 δε αγώνος ονόματα^ άγώνι-\^\. 
6ις παρά Θονκνδίδϊ], και- άγώνιΰμα. καΙ άγώνιοι &εοΙ^ 
παρά Πλάτωνι. καΐ άγωνιϋται, παρά Αημοβ&ενει, χαΐ 
αγωνία f παρά Ίόοχράτει. Σοφοκλής δε την άγωνο- 

Ιβ&εϋίαν, άγωνο^έην μοχ&ηρώς εχάλεβεν. ϊϋη ό' Ι» 
τούτων, άγωνιϋτης, άνταγωνιϋτής , ΰνναγωνιϋτήςι ά- 
γωνίϋαβ^αι, ϋνναγωνίϋαΰ&αι , άνταγωνίϋαΰ^αι, άγω^ 
νιϋτώς, δνβανταγωνίβτως, προάγων, Ιπαγωνίβαβ^αι, 
ϋνναγωνιΰάμενοξ y άγωνιΰηκός, άνταγώνιϋτος , δνΰα- 

2ογώνι6τος, άνταγωνιϋτικος, άναγώνιΰτος, δυβανταγώ- 
νιΰτος, προβαγωνιΰάμενος. 

* Περί γυμνικών αγώνων χαΐ μουύιχών. 142 

Τών δε αγώνων οί μεν yr/xvwot, ot δε χαλον- 
μενοι ύκηνικοί όνομα6•9εΐεν αν ^ιοννβιακοί τε χάί 

25μονΰικοί. οί δ Αττικοί ου ραδίως λεγουΰιν άγώ^ 
νας μουβικούς , αλλά μουδικης. ΚαΙ το μεν πράγμα^ 
άγων, καϊ αγωνία, χαί ΰεμνότερον εΧποις αν, άγωνίαι 
γνμνικαΐ, χαι άγωνίαι ^ιοννΰιακαί, χαΐ βπονδών ε- 
παγγελίαι, χαΐ εκεχειρίας επαγγελίαι. χωρία δε, τών 

30 μεν ΰτάδιον, τών δε &εατρον. κοινοί δε Ιπ' άμφο- 
τεροις ^εαταί. *χαΙ τά μεν ονομαζόμενα υπό τών 143 
πολλών επαχΤλα, ά%λα χαλοΐντ αν κοινώς επ' άμφοΐν, 
και νικητήρια, χαι επίχειρα, χαι γέρα. Ιδίως δε επί τών 
γυμνικών, ά^λοι οί πόνοι. χαΧ το «θλειν, χάμνειν, 



m ΠΙ. 144. 

ΰίονεΐν. ωΰπερ ίπΐ των μονβίχών "διον ο φηβί /Ιημο- 
6&ένης, το λείτονργεΐν τω &εω. καΐ οι γυμνικοί μεν 
κνρίωξ άΟ^λητοά καλούνται, καΐ αϋκηται, και άγωνι- 

1446ταί. και οι άντίηαλοι αυτών, άνταγωνιϋταί. *άπ6 Sh 
των ά&λψών και τα αΟΆα, και τα ά&ληματα, παράζ 
^ημοΰ^ενει εν τω Έρωτικω, εΙ ^ημοϋ&ενους εΰτι το 
βιβλίον. καΐ το ά&λενειν παρά τε Λοιψαις και Λαρ 
^Ηροδότφ. και ηαρ^ ημΐν το άύλεΐν. βιαζόμενο£ d* 
αν και επ' εκείνων εϊποι τις, ^ιονυΰιακτϊζ αγωνίας 
ά%λ7]ταί. ά^ληταϊ δε μουΰικοϊ και ζΐιονυβιακοί τεχνΐ-10 
tai. όνομάΰαις δ' αν και τούτους κάκείνους άγω- 

ί45νι6τάς. "^Και τα επιρρι/ματα, μουΰικώς, άΟ'λητικώς, 
βΰκψικώς, άγωνιΰτικώς. άλλα τοις μεν μουΰικοΐξ 
κριταΐ κά&ηνται' τοις δε γυμνικοις εφεϋτάΰι βραβευ- 
ταΐ, ους και βραβέας 6 Πλάτων καλεί, και μαΰτιγο- 15 
νόμοι δε, καϊ ραβδούχοι, τους δε βραβευτάς καΐ ε- 
πιϋτάτας ώνόμαζον. ο&εν καϊ το βραβεύειν, επιΰτα- 
τεΐν Σοφοκλής. κα\ το μεν προ τού ϋτεφάνου ΰυμ- 
πλέκεΰϋ'αι, περί βραβείου, η επϊ βραβείου φαίη αν 
τις. το δε περϊ τού ϋτεφάνου, η επι ΰτεφάνω, αερΐ2ϋ 
/φοίνικος, ij επΙ φοινίκι. Τά μίν ούν των μουΰικων 
ονόματα εν τοις περϊ μουΰικης ίίρηϋεται. 

140 * Περί δρόμου γυμνικού, ΰταδίου, αφετηρίας και 
των ομοίων. 
Τά δε των γυμνικών, δόλιχος, δολιχοδρόμος. )tai25 
ν τον δολιχόν &έων, καϊ ό τον μακρόν δρόμον αγω- 
νιζόμενος. Μϋχίνης δε ό ρήτο^ρ εϊρηκε, τον δολιχο- 
δρομηϋαντα ΰτάδιον, και ϋταδιοδρόμος, και 6τaδLεΰςJ 
καϊ ϋταδιάρχης. Άριΰτοφάνης δε καϊ ϋταδιοδρόμης 
εΥρηκε. το δε προεκπηδάν, προανίΰταϋ^αι Στράττις ει- 80 
πε, τι ότι ώϋπερ οι ϋταδιοδρόμοι προανίϋταΰαι ; . 

1^7* δίαυλος, και 6 τού διαύλου άγωνιβτης, και αγωνι- 
ζόμενος το διπλούν ΰτάδιον^ καϊ ΐππιον δρόμον, καϊ 
δρόμον τον εν καμπψ Καϊ ο&εν μεν άφίενται , σφε- 
ΰις, καϊ ϋϋπ?.ψξ, καϊ γραμμή, καϊ βαλβίς. περϊ δε 



Ι 



ΙΙί. 148. 177 

δ χάμΛΐονϋι, νΰόΰα , καΐ iιaμπτrιQ. ίνα 8\ navovtai, 
τέλος, χαϊ τέρμα, χαΐ βατήρ. svlol δε χαΐ βαλβίς. 
*Όν6ματα δε, δρομιχος, ϋννδρομοξ^ Ιΰόδρομος^ θίΐ?τ-ΐ48 
των, κουφότερος, οξύτερος, ε?.αψρότερος , ΰπονδαίό- 
δτερος, δρομιχωτερος, επίδρομος, πρόδρομος, καΐ δρό- 
μοι δε ί,υΰτοϊ, εν οίς αί άβχήδεις. καΐ Φιλίτιπίδης δε, 
•ημεροδρόμος. καΙ νΛοδραμεΐν, το χολαχεϋΰαι. καΐ in- 
ηόδρομος, καΐ ΐΛποδρομία. χαΐ εχδρομος ίππος, πα- 
ρά δε Jloxivy τω ρήτορι, δρομοκι'ιρνχες. το μέντοί 
10 προδραμείν Ιάόαντα επιδιώχειν, όπερ Ιν ταΐς βφοδρο- 
μαχίαίζ γίγνεναι, προδοΰία ελεγετο. 

*ΠερΙ παλαιΰτών. 149 

Πάλη, χαΐ παλαίϋτης, χαΐ άγωνιϋτης, χαϊ 6 πα- 

λαι^τιχός. διαπαλαίειν, παλαίΰματα, παλαίΐΐν, προΰπα- 
15λαίει,ν, παλαιϋτιχώς, Ιΰόπαλος, ϋνγχεχληρωμενος, ϋνλ- 

λαχών, έφεδρος, ΰφοδρώς χαταπαλαίειν , προβπαλαίειν. 

Καϊ οΐ μεν δρομείς, ελαφροί, χοϋφοι, ποδώκευς, ταχείς, 

ΰπονδαΐοι τους πόδας, χαϊ χονφως, ελαφρώς, ώχε- 

ως, ταχέως, ϋπονδαίως. οί δε παλαιΰταΐ, βαρείς, 
20ϋτά6ίμοι, μόνιμοι, ωμίαι, άντερειδόμενοί, ϋνμπλεκό- 

μενοι. χαϊ βαρέως, ΰταβίμως, μονίμως, καΐ τά 

λοιπά. 

*ΠερΙ πυγμής χαϊ πύχτου. -[50 

Πυγμή, χαϊ πύχτης, χαϊ πυχτιχός, χαϊ χληχτι- 

25 κο?,, χαι ^νξ παίειν. εϊποις δ' αν επϊ του πύχτου, 
χείρες ώπλιΰμέναι, χείρες όπλίτιδες. χαΐ τά όπλα, 
ΰφαΐραι. αφ' ων χαϊ το ϋφαιρομαχεΐν , χαϊ ΰφαιρο- 
μαχία, παρά Άριΰτομένει εν ^ιονύΰω άϋκητ^. καΐ 
μνρμηχες δε τά όπλα, χαϊ ιμάντες, παγκράτιον, παγ- 

ζοχρα^τιαΰτης, παγκρατιαβηκός, χαϊ παγκρατιαϋτικώς ε- 
πί^φίμα. ϋκιαμαχεΐν , άκροχειρίζεΰ&αι, άκροχειριϋμός, 
αγχειν, άποπνίγειν, λάξ ένάλλεΰ%•αι, λακτίξειν, ΙπΙ 
δε τούτων εΧποις αν, ώς είΰΐ πάμμαχοι, χα^άπερ Πλύ- 

Pollux Vol. Τ. Μ 



178 ΙΙΓ. 151. 

των τους π^ρί τον Εν&ΰδημον, τοιίϊίβ γαρ εϋτόν 
χομιδϊ} χκμμάχω ον κατά τω '^καρνάνε τώ ααγχρα- 
τιαΰτά. 

151 *' Περί κεντά&λον, κληκοΰ καΐ διύχευτον, 
ΙΙίντα&λος, και 6 πέντΐ αγωνιζόμενος, ίδια δε^ 

αύτω y strjdavy aλλε6&alf πηδητιχός^ άλτιχός. χαϊ ο- 
&εν αλλεται^ βατηρ. αφ' ον χαϊ τον βατήρα χεχρον- 
Χ€. το δε μέτρον τον τίηδήματος, κανών, 6 δε "ροζ^ 
τά εΰχαμμένα. ο&εν ετά των τον ορον νπερπηδώντων 
οί παροιμιαζόμενοι λίγονΰι, πηδάν νπερ τά ε6χαμμε-10 
να. άχοντιδτιχος, χαί το αχόντιον των πεντάθλων 
χαλεΓται άαοτομενς. το δε δίϋχον άφεΐναι^ δίβχον 
εχπεμ'ψαι, δίϋχον εχρΐτ^αι, δίϋχω νποψερεβ^αι. επ\ 
δε Λενταθλου το νιχηϋαι^ άποτριάξαι λέγονβιν. οΛλί- 
της δρόμος y και ό τον οπλίτ-ην δίαυλον θέων, καϊ^^ 
οπλιτοδρόμοζ^ 

152 *ίΓερΙ νικψον^ 

*0 δ\ νιχηδας τά ά&λα άvείL•τo τον ΰτεφανον, 
άνείλετο την ράβδον τον φοίνικος ^ -η τον φοίνικα ε- 
λαβεν^ εβτεφανώ&η, εκηρνχ9•η, άνεκηρνγβη, άνερρη-^ 
^η, άνηγορεν&ψ άνεδέ&η τω ΰτεφάνω , άνεΐπεν αν^ 
τον ό χήρνξ. χαϊ τό ηραγμα^ άνάδεϋις ϋτεφάνον, χαϊ 
βτεφανηφορία J χαϊ άνάρρ^ϋις^ χαϊ άναγόοενβΐξ, καϊ 
άναχηρν^ις. Τά δε των ενεργούντων ρι]ματα , άνει- 
Λεΐν, άναχτιρύί,αι y άναγορεύΰαι, άναδηΰαι, βτεφανώ-25 
βαι, ταινιώϋαι, Ξενοφών γάρ εΧρηχεν , Ιταινίονν τε 
\6Ζκαί ηροϋ(ιε6αν ωϋπερ ά&λητ^. * Κοινά δ' επί χάν^ 
των, άναγχοφαγηΰαι , άΰκήϋαι, άΰκη^ηναι, άϋ'ληόαι, 
γνμνάϋαϋ&αι, «ovijuai, άγωνίϋαβ&αι. και. Ονομα κα* 
λον ή αΰχηύις, και γυμναστική , ij τέχνη, και γνμ- 30 
ναϋία , τό πράγμα, και γνμναΰτιχώς το επίρρημα , 
«αρ' ΆριΟτοφάνει. καϊ άηοδϋναι^ και άαογνμνάϋα- 



Ι1Γ. 154. 179 

6&at, Λαρά Θονκνδίδτ;]. xai γνμναΰις. και γνμνά- 
6i0Vf το χωρίον. Ιλαίω χρίϋαο^αί, λίπα άλείψαβ&αι, 
κονίΰα6%αί. 

Περν ιερών άγωνων. 
5 Tovg μεν ονν καλουμένους Ιερούς αγώνας, ων 
τά α9λα Ιν ΰτεφάνω μόνω^ ΰτεφανίτας έκάλεϋαν, 
χαϊ φυλλίνας. τους δε ονομαζόμενους θεματικούς, 
άργνρίτας. εκ δε των άγωνιϋτικών ονομάτων χαΐ 
6 μαϋτιγονόμος^ καΐ ό ραβδούχος, και 6 ράβδω κο- 
ΙΟΰμίόν φηβιν ό Πλάτων. Ξενοφών δε και μαΰτιγο- 
φόρον αου λέγει. 

*ΠερΙ γυμναϋτικοΰ χωρίου, γυμναΟτον χαΐ των *"* 
ηερί αυτά. 

Τά δε χωρία της άϋκηϋεως, άποδυτηριον, γυμ- 

ISvaoiov, παλαίβτρα, κονίΰτρα. και 6 έφεϋτηχώς, 
χαιδοτρίβης τε καΐ γυμναΰτης. χαρά δε Πλάτω- 
VI κα\ Ξενοψώντι , ηρογνμναϋτης , Ουγγυμναατής. 6 
δε άλείπτης, άδόκιμον. παιδοτρίβηρ δε τέχνην, 'J- 
6οκράτί]ς εΐρηκε. την δε ηαιδοτριβίαν , "Αρχιππος 6 

^κωμικός. εΧη d' αν Ικ τούτων, ξηραλοιφεϊν, ϋωμα- 
ΰκεϊν, ϋωμαΰκίας, ΰεΰωμαΰκηκώς, άδικομαχεΐν, άϋχη- 
της, άβκηματα, άβκηβις. Πλάτων δε και αΰκην εΐρηκε , 
φαύλον όνομα, κάί ληκυθον αν εϊποις, καΐ Στλεγ- 
γίδα, εκαλεΐτο δε και ϋτλεγγίς , και ξύΰτρα, κάί 

^ΰΛαθίς. καϊ τον χαΐδα έρεΐς ληκυ&οφόρον, αονη- 
ρον γαρ 6 ΰτλεγγιδοληκυθος. *τ6ν δε %ύλακον των 155 
άϋκητών, βάκταν καλοϋϋιν , η ύάκκον. ά&ληταΐς ί* 
άν προΰτ'ικοιεν καϊ Ινδρομίδες' ούτω δ' έκαλούντο τά 
των δρομέων υποδήματα. Κράτης δ* εφη εν "Ηρω- 

SOaiv, ά/.τηρ6ι &υλάκοιϋι χρηται. αγχειν, ότρέφειν, 
άπάγειν f λυγίζειν, άγκοινίζειν , άγκνρίζειν, άνατρε- 
χειν, δράββειν, ύχοΰκελίζειν. καϊ πλαγιάζειν δε, 

Μ 2 



180 III. 155. 

κ«1 χλίμαχίζειν , ηαλΐίύιμάτων ονόματα, μοχ&ηρόν 
γαρ το μεΰον πέρδαν, Ιν try χωμωδία. Σχ)]μα πα^- 
λαίύματος το χέρδειν. Ί^δη δε τίνες τους γνμνιχονς 
αγώνας ΰεμνότερον Ηρακλείους αγώνας Ιχάλεύαν. 
Αντο δ* άγων, ν,αϊ Ϊ6τω τίλος τον Ρίβ?Λου. 5 



ί 



ΗΟΥΑΙΟΥ nOArJEYliOY^ J. 1 

*Ιονλιθξ Πολυδεύκης 

Κομμυδού KcduaQk χαίρειν. 

C/ificM xttl 6ε y tt χαΐ νέος εΐ^ Λολλά αροΰεξεν- 
5ρτ/<ί£ΐν οίς έγραψα, ου γαρ εργώδης η μίμηοις κα- 
τά την της εύρέβεως νφηγηϋόν. αν όέ tL 6ε 'όνομα 
ώζ παρίψενον IniX^iy, μη πάνν ^αυμάΰι^ς. ϊύως γάρ 
αν- αυτό καΊ είδώς εϊην χηρειχώς, ώς ονκ Ιπαινών * 
* ει δε καΐ δίέλα&έ με, ίν Ι'βθί. ση τΐολλ,ά χαΐ ων χα•2 

10 νν Ϊ6μεν, ε6τιν οτε εη\ την μνημΐ][ν ο-ύχ, άτίαντα^ 6- 
ηου χαϊ τα των οίκετών ονόματα, α ονχ αν φαίη- 

i μεν ώς ουκ ίύμεν^ εχηίπτει αολλάη,ι^ χρ^ζόντων κα- 
Ιεϊν. καΐ τι δει τούτο ^ανμα €^69αί, όποτε καΐ των 
6κενών τις ε6τιν α έχων εν χερ&ΐν y ως ούχ έχων ζη- 

15τίΓ• τ» τοϋ Πλάτωνος- ορα δε εϊ τις αν αλΚος των 
νύν ΈλΙηνων εύρε τοΰαΰχα κ«1 εν το6οντοις. "Ε^- 
ρω6ο κνριβ- 

*ΚΕΦΑΑΑ1Α ΤΟ Τ ΤΕΤΑΡΤ Ο V 3 
Β ι Β Α Ι Ο Τ. 

20 '£Γν τούτσ> τω βιβλίψ L•'ε6τ^ τα ίτίΐϋτήμ^ ΰννημ- 
μενα ονόματα χα\ ταΐς χατά φν ^ι^ν άρεταϊς χαί ταΐς 
εναντίαις χαχίαις χαΐ εϊδη εαι6τημών. α• 



182 IV. 4. 

JIsqI γραμματικής καΐ των Λροβφόρων ονομά- 
των, β'. 

Περί ρψορος καΐ ϊπαίνοζ ^ψορος καΐ ίργα ρήτο- 
ρος και μ^ρη τον ρητορνχον λόγου. y. 

Εηαινϋς καΐ -ψυγαζ δημαγωγού. δ'.5 

Περί φιλοϋόφων χαϊ των προΰφόρων uvTolg ονομά- 
των, i, 
4* Περί βοψιότον καΐ ϊργα ΰοφιβτον, ς^. 

Περί Λονητών και ποιημάτων. ζ. 

Περί μοναικήζ και των τιροΰφόρων avTy υνομά- 10 

των. η. 

Οργανα τα κρονόμενα κ,αί τα άη^ αυτών ονόμα- 
τα. &'. 

Εϊδη οργάνων κα\ έργων εκκτερων. ί. 

Περϊ ΰάλπιγγος και των απ' αύτης ονομάτων. ιά. 15 

Περί κηρύκων και των άπ* αυτών ονομάτων. ιβ'. 
5* Περϊ όρχήϋεως και των απ' αύτης ονομάτων, ιγ' . 

Εϊδη όρχήβεωζ. ιΟ', 

Περϊ χορών και των προβφόρων αύτοΐς ονομά- 
των, ιέ. 20 

Περί χορικών άΰμάτων. ΐζ'. 

Περί υποκριτών. ι^. 

Σκεύη υποκριτών τραγικών καί ύατνρικών και 
κωμικών. ιή• 

Περϊ %εάτρον κάί τών &εάτρου μερών και τών εν αύ- 25 
τω. 4θ'. 

Περί άύτρονομίαζ κάί τών προβφόρων αύτ^ ονο- 
μάτων, κ'. 
6* Περϊ γεωμετρίας κάί τών επ' αντί] ονομάτων, κά. 

ΠΒρΙ αριθμητικής και τών κατ αυτήν ονομάτων, κβ'. 30 

Περί μετρικής ομοίως, κγ'. 

Περϊ ϋτατικής. κδ*. 

Περί ιατρικής και τών προΰφόρων αντ^ ονομάτων 
καΐ εργαλείων και νοΰημάτων ονόματα. κε. 

Περί μαίας και τών προΰφόρων αύτ() ονομάτων. κζ'.35 



IV. 7. 183 

*ΚΕΦΑΛΑ10ΝΑ. 7 

TIiQL (Χίϋτημης χαΐ ανεπιότί^μο βύνης. 
Περί Toivw Ιπιϋτημών καΐ τών άτι αυτών τε- 
χνών iv τούτω ρητεον. επίότήμη, ίχιΰτ/ιμοΰύνη^ γνώ- 
^OLSy εχίΰτημονίχη γνώβίς» άλή&ε^α^ Χ(χτανύ7]ΰις y δίά- 
<Jx£^iS, &εωρία, εμπειρία, ^εχνη, εντεχνία , ορθοδο- 
ξία, κάί τα ονόματα, επιότήμων, ^πιατημονιχός , γνω- 
ύτιαός, γνωμίχος, θεωρητικός, διαγνωϋτιχός , έμπει- 
ρος, τεχνίτης, τεχνιχός. ό γαρ δο^αϋτιχός χοινόν 

ΙΟχαΙ επί τον τα ψενό^ δοξάζοντας, ό ό' άλη&ής χαί 
ό φιλαίιι&ης χαϊ Ιίλλο- τι δηλοΐ. ό δε χατανοητιχός , 
ευτελές, 'χαϊ τα επιρρήματα, εχιΰτημονιχώς , επιβτα -S 
μίνως 2ταρ* Όμηρω. γνωότιχώς, γνωμονιχώς, θεωρψ 
τιχώς. εμπείρως, τεχνικώς, το γαρ όοξαϋτιχώς άμψί- 

ίόβολον. 'Ρήματα όέ, ίπί<>τα6&αι, επιβτήναι, ως Πλα* 
των. γνώναι, γνωρίύαι, θεωρήΰηι, χαταθεωρήϋαι, πε- 
ριαύροΐΰαι, χατανοηϋαι, διαΰχεψαϋθαι. από γαρ τών 
λοιπών ονχ εβτι ρημη, πλην τον δοξάϋαι. ω "ΰως 
αρούθετίον το ορθώς δοξάύαι, η όρθ]] δόξy χρή(ία- 

SOtfOat, η νγιεϊ ^ η «Λ/;θεί, η άπλανεϊ, η άβφαλεΐ. το 
δε τεχνάόαι, ετέρας χρείας. *Τά δ' εναντία τούτοις, 9 
άνεπιβτημοαύνιι , άγνοια ^ άγνωύία. ^Αντιφών δε επϊ 
Tovrou χαϊ άγνωμοούνην λέγει, φενδος, άνοια, το 
γαρ άνοηβία, ϋχληρόν. ώΰαντως δ^ χαϊ το άθεαμο- 

^ ϋύνψ απειρία δε, και άτεχνία, χάί ψευόοίοξι'α, xai 

όοχί,οιύοφία, Πλάτωνος χαϊ είχαόία, και είχών. χάί 

τα ονόματα, άνεπιύτήμων, άγvώμωvy άνονς, ανόητος, 

άνοηταίνων, άθεάμοίν, adfocTog, άπειρος, άτεχνος, δο- 

, χηοίϋοφος, ώς ^Αντιφών εφη. είκαΰτης,^ είχαβτιχός. 

30καΙ μεντοί χαϊ δοκηΰίνονς, η χαϊ δοκηϋιδεξιοι, Καλ- 
λίας ιίρψ,εν ό κωμικός. * Και επιρρήματα, άνεπι-ίΟ 
ύτ}}μόνως , άγνωμόνως, ψει>δώς, ανοήτως, άθεάτως. 
το γαρ άθεαμόνως βιαιότερ&ν. απείρως, άτεγνως, εΐ- 
χαϋτικώς, όαοιωτικώς. χαϊ do|jy φενδεί χρήβαβθαι, 

55οψαλερζί, πεπλανημένη, ρήματα ό' ούχ έβτιν ότι. μη 



184 III. 11. 

το εΐκάξειν. Έχ δ' επι6τ7ΐμης άρετηι άνδραγα^ία, 
καλοκαγαθία, άεξκίη^ί, ϋοφία, ψιλοΰοφία, φιλολο- 
γία, φρόνηΰις, όυνεΰις, νους, λογιϋμος, ΰοφροΰννη^ 
καρτερία, εγκράτεια, ανδρεία, ευθυμία t ευρωβτία, 
διχαιοϋύνη , δΐγ.αιοΛραγία , εύΰεβεια, όΰιότης, εύγνω -S 
μοΰυνη, ετίΐείχεια, μεγαλοψυχία, μεγαλογνωμοούνη, 
α φιλανθρωπία , μεγαλοπρέπεια. * Καϊ τα ονόματα, χα- 
λοχάγαθοζ, ϋοφός , φι?.όΰοφος, φιλόλογος, φρόνιμος, 
ϋννετός, εϋνους. ό γαρ νοήμων, ποι^τιχόν. δεξιός, ευμα- 
θης, ταχυμαθης, πολνμαθης, λελογιϋμενος, ΰωφρων, καρ- 10 
τερός, καρτερικός, εγκρατής, ανδρείος, εύθυμος, εϋ- 
ρωΰτος, δίκαιος, εύΰεβης, οόιος, φιλάνθρωπος, επι- 
εικής, μεγαλόι^υχος , μεγαλογνώμων, μεγαλοπρεπής. 
Και τα επιρρήματα, ϋοφώς, φιλολόγως, φρονίμως, 
ΰυνετώς, εϋνως, λελογιϋμενως, εμφρόνως, κttρτερώς,lS 
^^καρτερικώς , εγκρατώς. ^ανδρείως, ευθΰμως, εύρώ- 
ότως, δικαίως, όΰίως, εύϋεβώς, φιλανθρωπως, επι- 
εικώς, μεγαλο^ίυχως , μεγαλογνωμόνως, μεγαλοπρε- 
πώς. 'Ρήματα δε μόνα, φιλοϋοφείν, φρονεΐν, ΰυνιε- 
ναι, νοείν, λογίζεΰθαι, ΰωφρονείν, καρτερείν, άνδρί-20 
ζεΰθαι, δικαιοπραγεΐν, εύΰεβεΐν, εύγνωμονείν, φιλαν- 
θρωπεΰεβθαι. Τα δε εναντία, κακία, πονηρία, μο- 
χθηρία, φαυλότης. φλαυρότης δε, βκληρόν. ϋκαιότης, 
ΧΖάπαιδευΰία, πανουργία, άμαθία, μιΰολογία, * άνοια, 
άφροΰύνη, άϋυνεϋία, άξυνεΰία, άκολαΰία, άχραϋία, 25 
άβελγεια, άνανδρεία, θραϋΰτης, άίΐλία, άρρωβτία, 
αδικία, άδικοπραγία, άνοΰιότης, άγνωμοβύνη , άνε- 
πιείκεια, μικρο•φνχία. η γαρ μικρογνωμοΰΰνη , δυΰ- 
χερες προς τήν άκοι\ν. άαεβεια, δυΰΰεβεια, μιβαν- 
θρωπία, απανθρωπιά, μικροφροΰύνη , μικροπρέπεια. 50 
ΚαΙ τα ονόματα, κακός, πονηρός, μοχθηρός, ήμιμό- 
χθηρος, φαύλος, φλαϋρος, ϋκαιός, απαίδευτος, α- 
Ηΰοφος, εΐ καϊ μή εότιν η άΰοφία. * πανούργος, άμα- 
θης, μιϋολόγος, ανονς, ανόητος, άλόγιϋτος, ει καϊ 
τήν άλογιϋτίαν ου προϋιτεον. άφρων, άβΰνετος, κ^υ-35 
νετος, άκρατης, άϋελγής, άκόλαΰτος, άνανδρος, θρα- 



rV. 15. 185 

Ους, 9ραβνδΗλος, αρρωβτος, άδικος j άνόόως , α- 
γvώμωvy άνεπιειχής, μικρόψνχο? , άΰεβης, δυββεβης, 
μίΰάν^ρωηοζ, μιχρόψρων, ολίγόφρων. ij xcna Ξενο- 
φώντα, μιχροπρεΛτ^ς. καΐ τα επιρρήματα, μοχ^ηρώς, 
5φaύλ(ast φλανρως. το γαρ χονηρώζ, ευτελές, ϋχαιώς 
άε, καΙ άπαιδεντως , άΰόφως^ ηανονργως, άμα&ώς, 
μιΰολόγως^ άνοήτως^ άλογίΰτως, άφρόνως. * μίχρο-15 
φρόνως γαρ, χαϊ όλιγοφρόνως ^ άτοτΐωτερα. χάλλιον 
δε, μιχροπρεηώς. ρήματα δ' από τών πλείύτων ονχ 

ΐοέ'οην. άλλα μετά ταύτα, πονηρεύεα9αί , πανονργείν^ 
μιΰολογεϊν, άνοηταίνειν, άμα&αίνειν. το δε άφραίνειν^ 
ποιητίχώτερον. άντΙ μεντοί ρημάτων τοις Ιπι^ρήμαϋι 
χρηΰτεον το ϊχειν αντοΐς προΰτί^εΐϋίν. οίον, ϋχαιώς 
Μχειν, μοχ9ηρώς %£tv, και τα λοιπά, καΐ χατ' αλλην 

ίδκληδίν ϋνναπτίον αύτοΐς την ΐχων μετοχήν. οίον, ά- 
μα&ώς εχαν^ χα\ ύχαιώς έχων. χαί αον χαϊ ύχαιώς 
διακείμενος, χαϊ επΙ πάντων ομοίως. 

*ΠερΙ επιβτημών ίερωτίρων, 16 

Εϊδη δε επιΰτημών, η τεχνών ίερωτίρων , γραμτ• 

ξβματιχή, διαλεχτιχή, ρητοριχή. η αύτη χαϊ π,ολιτιχή. 
ϋοφιϋτιχή., ποιητιχή, μονδιχή, αϋτρονομία, γεωμε- 
τρία y άρι&μητιχή^ ότατιχή. Ιατρική, χαϊ τα απ' αυ- 
τών ονόματα, γραμματιϋτής , γραμματικός, ^ί;τωρ, 
ρητορικός. 6 αυτός και πολιτικός, ΰοφιϋτής, ΰοφιϋτι- 

25 κο?, ποιητικός, μουϋιχός, άβτρονόμος, άϋτρονομικός, 
γεωμετρης^ γεωμετρικός j αριθμητικός, ϋτατικός, Ια- 
τρός, ιατρικός, και τα όμοια. Καί τα επιρρήματα, 
γραμμαχικώς, πολιτικώς, ρητορικώς, ΰοφιϋηκώς , ποι- 
ητικώς, μουβικώς, άΰτρονομικώς , άρίν-μητικώς , <5τα- 

Βοηκώ^, Ιατρικώς. *χαΙ από μεν τοϋ γραμματικού^^ 
^ήμα ούχ ϊβτιν, εΐ μη λόγω, το γραμματιχόν είναι, 
ρητορεΰειν δε, καΐ πολιτικόν είναι, ούδε γαρ τούτω 
ρήμα υπόκειται, κάί βοφιΰτήν είναι, ούδε γαρ το 6ο- 
ίριβτενειν εν χρήδει κεκριμέντ^. άλλ ϊβως άντϊ τούτου 



186 IV. Χ8. 

το Λαίδεΰείν. δοκεΓ δε ΙπΙ ηάντων κοινον είναι, ctato 
δε τον ποίηηκοϋ, το τίοιεΐν. αλλά χαΐ τοντο δίά την 
ετά πολλών χρήΰιν αμφίβολον^ ει μη τι.£ αύτώ προϋ- 
&είη τά ποιήματα, παρόμοια δ' αν τις χάί περί τον 
μονϋικον φαίη. γεωμετρεΐν ά' αν εΐ'πτοι τις, και ά-5 
βτρονομείν, και άρι&μείν, και ύτάναι, καϊ iavai^ κcά 
Ιάΰ&αι. 

18 *ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΒ, 

Περί γραμματικού. 

Καϊ επ\ μεν τον γραμματικού ρψεον, διδάϋχεινΙΟ 
γράμματα, ϋνλλαβάς βνμπλεκειν, γράφειν, άναγινω- 
ΰκειν, προγράφειν, νπογράφειν^ προβπαραγρύφειν, 
τω γραφείω παραγράφειν^ τι] παραγραφίδι, άποότο- 
ματίζειν. καϊ όελτιον δε, το τον γραμματικού, καϊ 
πνξίον , χαϊ πνξίδιον παρά ^Αριϋτοφάνει. καϊ δέλτος. 15 
καϊ Ηρόδοτος μεν, δελτιον δίπτνχον. οι δε Άττικοϊ, 
γραμματεΐον δί&νρον. χαϊ ^νρας τάς πτνχας, άχρι 
δύο. είτα, πτνχας^ και τρίπτνχον, καϊ πολνπτνχον. 

19 Ομηρος, πινάκι πτνκτω. * γραμματεΐον δε παρά τοις 
Άττικοΐς, καϊ εν ω άργνριον άπεκειτο , ο καϊ γραμ-20 
ματεΐον βοιώτιον εκάλονν- οί δε νεώτεροι αντό καϊ 
κργνρο&ηκην ωνόμαζον. Άπολλοδωρον δε τού Γελώ- 
ου, καϊ γράμμα εΰτϊν 6 γραμματιδοποιός. 'Ηρόδο- 
τος μεντοι γραμματιΰτήν των εν Σαι Ιερών χρημά- 
των εϊρηκεν, άντϊ γραμματέως. Άριβτοφάνης δε παί-25 
ζει εν &ε6μοφοριαζον6αις , λίγων, ή γραμματεύς, ε- 
ϋτι δ' εΙπεΐν επϊ τού γραμματιοτού καϊ τά Αημοϋ^^ε- 
νονς, τά βά^-ρα ΰπογγίζειν, καϊ το μελαν τρίβειν, καϊ 
το παιδαγωγεΐον κορεΐν. το δε παιδαγωγείον , καϊ δι- 
δαΰκαλεΐον, καϊ φωλεόν, εκάλονν οί ποιψαί. 30 



IV. 20. 187 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ Γ. 20 

JIsqI ^ψορος» 
ΈπΙ δε τον ρήτορος έΐποις αν, δεινός ιίχεΐν^ ν- 
περ£εινος^ πάνδανοξ, ΰοφος ιΐΛεΙν, δεξ,ώξ, Λερνττος, 
^ΰννεχής, τινχνος^ πρόχειρος, εϋνονς, ευνοϊκός ^ ρα- 
δως^ Λολνς, αφ&ονος, επιμελής, ακριβής, ήκριβω- 
μένος, εΰκεμμενος, χεριεΰκεμμένος/Έλλην, πάνβοφος^ 
ενρονς, Αττικός, αολυγνωμων, πολύνονς, πολνλό' 
γος, εύγλωττος, ενφωνος, πιθανός, 7)δνς, γλυκύς, 

10 επαγωγός, βραχυλόγος, όύντομος, ϋαφής, ϋψοδρός, 
πολιτικός, Ιϋχνρός, δυνατός, ^vrovog, βίαιος, πολύς 
ρέων. *οιος εγεΐραι &υμόν, όργήν πραϋναι, οΙκτονΖί 
ιπιϋπάϋαύ^αι, ελεον εκκαλίϋαΰ&αι. καΐ άφειδής, εν- 
^νρρήμων, ελεγκτικός, πα^ρηόιαΰτικός, άννπόβτολος, 

15 τεχνίτης, ϊντεχνος. βα&ύς την γνώμην, πικρός, θυ- 
μικός, ^υμον γεμων, χολής μεΰτός. παροξυντικυς. 
πολλω ρέων, δίκην ποταμού ρέων, κατά χιόνα την 
ΰννεχειαν. οίος παρακρούΰαϋ^αι, ε^απατήϋαι, πάρα- 
γαγεϊν, παρακροϋΰαι, ψενακίΰαι, ϋοφίΰαό&αι, πάρα- 

20 6χεΐν, παραΰϋραι, κλνΰαι, ϋυγχεαι τήν γνωμην, ΰυν- 
ταράζαι τόν λογιβμόν, δάκρνον προκαλεΰαβ^αι. παρα- 
χρουϋτικός, φενακιβτικός , πιΰτικός, παραπιοτικός , 
άπατητικός. *Και τα πράγματα, δεινότης, 6οφία,2Ζ 
δε^ιότης, βννεχεια, πυκνότης, ενροια, ραβτωνη, πλή- 

25&ος, αφθονία, επιμέλεια, ακρίβεια, ϋκέψις, περίδκε- 
■φις, ελληνιϋμός, άττικιβμός, πολνγνωμοΰννη , πολύ- 
νοια, πολυλογία, ενγλωττία, εύφωνία, αφθονία, βρα- 
χνλογία, ΰυντομία, Σαφήνεια, ΰφοδρότης, ίΰχύς, δύ- 
ναμις, βία, ρο&ιότης, ραγδαιότης, πι&ανότης, ηδονή, 

50γλυκΰτης, εύρημοϋννη, τέχνη t πικρία, κaκoή^'ειa, 
πει^ω", φενακιΰμός, απάτη, ε^απάτηί παρο^υΰμός, 
δεινολογία, οίκτρολογία, ταπεινολογία. * Ικανότης cT£23 
ύρηκε ΑνΟίας εν τω κατά Πανταλεοντος , επί τον ι- 
κανού λέγειν, ωΰτε εκ τούτον εϊποι τις αν, και ίκα- 

SSrtog, και ικανός, από δε των παρα?.ειφ&έντων ούκ 



188 IV. 24. 

L•τίv ονόματα τον χράγματος. Τα δϊ ετα^^ήματα, 
dsivosy βοφώς^ αανϋόφως., δε^ιώς, χεριττώς^ ϋννε- 
χώς, avxvagy τιροχείρωξ, εϋρω^,. ραδίως. το δε ηολ- 
λώς βίαιον. κφ9όνως δε, e(xρLβώg^ ηχρφωμίνως, εχιμε- 
λώς, εϋχεμμΐνως, Λεριεΰκεμμενως, ελληνιχώς, arr«{c5g-,5 

24Λολνγνωμόνως, 3ίολννως.*τό δε Λολνλογωςηαραιτητίον. 
ενγλώττωξ δϊ, ενφώνωζ. χαΐ το βραχυλόγωζ υπερβάς^ τό^ 
ϋνζηόμοζ εΐηε. ΰφοδρώς^ Ιϋχνρώξ, δννατύς, β^αίως^ 
QO^Log , πι9ανώς, ήδεως, γλνκεως,. εχαγωγώςι εν- 
ίί^^ρρημόνως f άννποΰτόλως, τεχνιχώς, εντέχνωζ, ευ- 10 
τεχνωζ, αα'Λοή^ωξ, ηυ'κρώξ, φεναχιϋτΐ'λώς , Λαρο^υν- 
τιχώζ, άπατψι,χώς, εξαπατητίχώς. 'Ρήματα δ' ονχ εϋτιν 
δτι μη διινώβαι^ εΛίμελη^ηναι^ άκριβώΰαι, ε<ίχεψ9αι, 

25f ?^ε6κεφθ"αι, ελί,ηνίύαι, άττιχί&αί, νοήϋαι, * περινοηόαί, 
ύφοδρνναϋ^αι , Ιϋχνβα^, δννη&ηναι, βLά6ttΰ9aίy χεί-ϋ 
6αι, ηδϋναι^ εφηδϋναι, γλυχάναί, τ^χνάβαι^ φεναχί- 
Cait Λαρο^νναί, άτίατηϋαι, εξαΛοτηδαι. ϊνια δε τού- 
των XOLVU 'χαϊ τίροξ έτερα. EXnoL δ' αν η?, ρ-ητορ, 
^ητοριχοξ, λεκτίχός, χολιτιχος, ελεγχτιχός, βνμβον• 
λος, ΰνμβονλεντίχος, νομο&ετης^ νσμο&ετίχος, δημα'2ί> 
γωγος, δημαγωγίχόί y δημηγορος, δημηγοριχοζ, βον- 
ληψόρος, ^ουλί^τορο?, τίρεϋβεντηζ, αρεδβεντιχός, 
δί' /MVLXos , δννηγορεχός , χατήγορος , ΰιτνήγορος^ 

267ΐανηγνριχ6ς ,^ εγχωμιαβτιχοζ y ψεχηχός. * ΚαΙ 6νμ- 
βον?.ή, ΰνμβονλία, νομο&εΰία, δημαγωγία, ',ίίρε6-25 
βεία, χρίΰβενόιςι δίχη , διαδίχαβία, επιδιχαβία, άν- 
τιδιχία, ϋννηγορία^ βυναγόρενϋίς, χατηγορία, δημη- 
γορία, βονληγορία, τίανηγνρις, εγχώμιον, -ψόγος. ΚαΙ 
ϋνμβονλεντίχώς , νομο&ετι,χώς y δημαγωγιχώς, δημη- 
γορίχώζ, Λρεόβευτίχώζ, διχαηχώς, ΰυνηγοριχώς, aca-30 
νηγυριχώς, εγχωμιαότιχώς , "ψεχτώς. ΚαΙ εΙπεΐν^ λε- 
ξαί-, φρά<ία*ι ρηϋίν απότειναν y λόγον εhvεγxεL•Vy λό- 

ZTyov δοαΛεραναΰ&αι., *εϊραι, ϋννεΐραί άτίνενΰτΐ περι- 
όδους, αιτί&ετα, άντιϋτάβείς, άπιΰώϋεις^ χνχλονς, 
πtρiaγωγo.ςy νοήματα, εννοήματα, ενθυμήματα. ϋυμ-^5 
βονί.ενΰαι,, ηαραιν&βαι, εΐϋηγηϋαϋθαί, δίδάξαί, πεΐΰαι. 



IV. 28. 189 

γνώμτ^ν άττοφηναβ&αι, δόξαν εξενεγχεΐν, ■φηφιόμα δια- 
γρά^ιαι, δόγμα ϋνν&εΐναΐγ νυμον &ia&cu, νόμον εΐΰ- 
ενεγχείν, ι^μο^ετήΰαι, νομο^ετηΰαβ^αι, δ7]μαγωγή- 
CcUy δημηγορ-^ϋαί , ^ονληγορηΰαί , τω δήμω πιθανόν 
^ είναι, τον δήμον παραίτήβαβ^αί, οίχείωϋαΰ&αι, προΰ- 
αγαγέύ^αι, ^ροαταίρίβαβύαί^ *δίά χuρόξ ^χειν, νχή-28 
χοον stou^ae^ai. y χατήκοον^ χενροήχΤη, τι9αΰ60ν, τΐη 
&αύ6εύ6αι^ νηογαγεβ^αι. χαντόζ είναι ηι&ανώτερον, 
εχτι&αϋϋενϋαι, χη?.ή6αί, πρεββεΰϋαι, διαχονήϋαΰ9αι, 

lOjclav^&tjvai. Εϊποις δ' αν την Λρεϋβείαν , εχδημον 
Λολιτείαν^ ίπιΰφαλη^ iniaavov , πολνπλανη, Ιπιχίν- 
δυνον, ονχ ίχταλαί^ιωρον , ονχ άταλαίτιωρητον , ονχ 
άπράγμονα. ίν ηεριόδω Λλάνονς ^χονΰαν^ χαλαίηω- 
ρίας, αόνον, ηρύγμ^αα, ϋφάλματα. δι ων εΰτι πό- 

15 ρους εξενρεΐν, (Ιργνρολογί^βαι y φορολογήϋαι, *χρήμα-29 
ζα ύννα^ροίόαβ&αί ^ 43υ?,λεξαι, όνδτήϋαΰ^αι , ϋνναγα- 
γεΐν$ είύπράξαΰ&αί^ <ίυνειΰενεγχεΙν, ΰνμφορτίϋαι, χτη- 
4α6\Ται, αροϋχτήΰαΰ^αι , τίροΰχοίήΰαβΟ^αι , περιχοιη- 
ύαΰ&αι, αυμμάχονς «ρο6αγαγίϋ&αί, ϋνμμάχονζ Λροα- 

ίΟγαγεϋ&αι, ονχ ονταζ χαταχτήΰαβ^αι, rovg οντάς βε- 
βαιωΰαΰ&αί. «οΧεμίσυς χαχώΰαι, ημερωϋαι^ ηραυναι, 
χαταπλήξαί, ψοβήΰαί^ τάραζαν, ύιαταρά^αι, δεδίξα- 
ύ&αί, διδάξαΰ&αι. είρήνην βννθπίθαι, ϋνν&ηχας Λοιψ 
CaG^aiy ϋτίονδάς, ομολογίας, τρίλιας, ϋνμμαχίαν^ Ιΰο- 

25ΐελειαν, Ιΰοπολυτείαν. * το γαρ όμαιχμίαν, χοντ]ρόν.$0 
όρχίβαι δε, χαί ορκονς εχαγαγείν, oovvaif λαβείν, 
άπολαβεΐν. ϋννηγορτ^ύαι, βνναγορενΰαι, ΰννειηεΐν^ 
ΰνναγωνίϋ&ΰ9αι , ϋΐ}νεξ€τα6&ηναι , 6νμπρο9νμη&ηναι^ 
6ννδιχϊ}<3αν, 6νναγ<ύνί6α69αι J ΰνναγωνίβαι, ΰνγχιν' 

S0 δννενοαι^ νπεραπολογ^ύαβ&αι , νπερδιχηβαι^ βοη^ή- 
<Sat,j ϋνμ:ιράξαι» ΰνλλαβεΐν, ύχτνεαιλαβείν ^ επι- 
χονρήύαι f προδιχηϋαί^ προϋτηναι, ϋννειβελ&εΐν, άν- 
τειηείν ^ άντιδιχηβΜ, άντεζεταβ^ΐ^ναι ^ άνχαγωνίβα- 
β^αι, χατηγορίΙ<5αι ^ χατειπεϊν, εξ,ελεγξαι. *^Ερεΐς d'31 

35 «ν, πανηγνρίΰαι, δημαγωγηϋαί, ηανηγνριχούς λόγους 
ί^ενεγχεΐν, χανδήμονς λόγους ειπείν f δημοτελεΐς λό- 



190 IV. 82. 

yovg χαραΰχεϋ&ίχι , εχαγωγονς, ηδεΐζ, γλυκείς, τερ- 
πνούς, κεχαριβμέΐΌνς, δημοτερπεΐξ, όχλοτερπείς, πρυς 
ηδονην ηεποιημενονξ , προς πλη&ος ηρμοβμενονς , 
ίγκωμιάϋαί, επαινέϋαι, λαμτίρϋναι, άποφαιδρνναι , 

32κοΰμή6αί, ϋνΰτηναυ, γνωρίβαί, επενφημηΰαι. * Καί^ 
τα ονόματα, εγχίόμιον, 'έπαινος, ϋεμνολογία, λαμπρό- 
της, φαίδρότης, κάλλος, καλλωπιϋμός, βνΰταβις, γνω- 
ριΰμός, ευφημία. Τα δε εναντία, 'ψεζαι, xaxtdat, 
αΐβχϋναν, κα&νβρίβαι, λoLδoρηϋat, δι,αβαλεΐν, ελεγξαίψ 
διαϋϋραι, καταγελάδαο, χλευάβαι, διαχλευάΰαν, φλαυ-10 
ρίϋαί, κα\ άποψλανρίΰαι , τω&άόαί, κακώς ειπείν, ό- 
νειδίόαί, όνειδος επενεγκεΐν, διαχλευάΰαβ&αι, φαυλί- 
ΰαι, κωμωδηΰαι, όνειδος προΰτρί-φαβ^Ται, αΙΰγΰνΎ} πε- 

ΒΒριβαλεΐν. * Και τα πράγματα, -ψόγος, αίΰχύνη, κα- 
κιϋμός, ϋβρις, έλεγχος, γλευαΰμος, λοιδορία, dta/3o-15 
λή , κακηγορία, κατάγελως, ονειδιβμός, χλευαΰία, κω- 
μωδία, τω&αΰμός. Και μέρη μεν τοϋ ρητορικού λό- 
γου, προοίμιον, διηγηΰις , πίΰτις, άπόδειξις, 'έλεγχοι, 
παραδείγματα, όμοιωΰεις, παραβολαϊ, εν&υμήματα, 
εγχειρήματα, επιχειρήματα, ύπερβολαΐ, δεινωϋεις, δεινό- 20 
λογίαι, ψράΰεις, εκφράϋεις, οίκτρολογίαι, παραδηλώ- 
0εις, νποδηλωβεις, επίλογοι. 

84 *ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ^. 

ΙΙερϊ επαίνου ρήτορος και δημαγωγού. 

"Επαινος δε ρψορος και δημαγωγού, εϋνονς, φι- 25 
λολόγος, φιλόπολις, φιλόδημος, δημοτικός, νομικός, 
προΰτάτης, των νόμων, φύλαξ της ελευθερίας, νόμι- 
μος, δημοκρατικός, πιΰτός, άΐιόπιϋτος, ϋυμφέρων, 
ωφέλιμος, χρηβιμος , πόριμος, ποριβτής, προαγωγός 
τοϋ δήμου, προβτατών των νόμων, φύλα^ της ελευ-30 
&ερίας, προαγωνιβτής , αδωρος, άδωροδόκητος , απρα- 
τος, άδιάφ&ορος , ϋυνεχων την πολιτείαν, ΰυνδέων; 
ϋυμφυλάττων , τηρών, διατηρών, φυλάττων , διαφυ- 
λάττων, δημοκράτης, ΰυναγωνιΰτής. χαΐ τα ρήματα 



IV^. 35. 191 

«π' αντών. χράγμα δε άχό των χλείότων, οτι μη 
εννοία. δημοκρατία, ηίΰτις^ ποριϋμυς, προβταβία. 
άγωνιϋμόζ γαρ ^ καΐ φυλακή, ααΐ τί^ρηδίζ, καΐ πρόζ 
έτερα. 

5 * Περί ipoyov τούτου. S5 

Ψόγος df, παράνομος, χροδότης, 6L•γaρχιxόςf 

κεχραμένος, δωροδόχος, δεδωροδοχημΐνος, δεδεχαϋμέ- 

vog, άτΐοδεδοχιμαΰμενος , αδόκιμος, χίβδηλος, τιαρα- 

ΰημος, αντόμο?.ος, απιότος, βάρβαρος, βλαβερός, 

ΙΟξημιωδης, επιζήμιος, ίπιδήμιος, νόμοις εχ&ρός , χα- 
ταλυων την δημοχρατίαν , ΰυγχεον τα κα&εϋτηχότα, 
ούχ άρεόχόμενος τοις χα&εϋτηχόΰι, δνΰχεραίνων, 
δυΰμεναίνων , ανάτρεπαν την πολιτείαν, λύων, ανά- 
λυαν, χαταλυον, ΰυνταράτταν , με9ιϋτάς, *παρακι-36 

15νών, μεταβάλλων, μετατι&είς, παρατρίπων, νεωτερί- 
ζων, νεωτεριβτής, νεωτεριΰτικός , μιΰόπολις, μιΰύδψ 
μος, προς αργυρών ρέπων, πρυς αργνριον βλέπων, πα- 
λίμπρατος, παλίντροπος, ΰυχοψάντης, δίχο^ράφος, φι- 
λοπράγμων, πολυπράγμων, χαχοπράγμων, ώς ' Τπερίδης 

30^φη. χαταπολιτευόμενος τον δημον, ύποπολιτευόμενος 
τοις εχ&ροΐς, προτείνων την χείρα, λέγων επΙ χρημαβι, 
παλιγχάπηλος. πεπραχως εαυτόν, προς αργνριον λέγων, 
Λρός λήμμα βλέπων, * μηδέν ρήμα προίκα εΙπών, πρ6ς$7 
άργύριον κεχηνως, μηδέν μέρος ϊχων αχρατον, μι6&ον 

^5η)&εγγύμενος , ενωνος, ράδιος, πρυβοδον την πoL•τεί- 
αν ποιούμενος , ύπουλος, δολερός, επίβουλος, χαχο- 
η9ης, άπατεών, Ιπιβουλενων, Ιπηρεάζων, δημενων, 
δημοκοχος, πρυς χάριν λέγων, προς ηδονήν δημηγο- 
ρών, δημοχαριΰτης , χαρά τ^ χιγχλίδι ζών. άεϊ παρά 

S0roi7 δρύψαχτον ποιούμενος τον βίον, παρά την χλε- 
φυδραν, λοιμός δήμου, και όλως πολλά λόγω εϊποί 
Ttff αν και επαίνων και ^Ι^έγων. *Τά δε τω πράγμα -^Q 
τι ονόματα, προδοόία, παρανομία, αύτομολία, πρά- 
<ίίς, δωροδοκία, δεχαΰμός, χίβδηλία, άπιΰτία, βλα- 

SSxUa, ζημία, χανάλυΰις, ΰνγχυΰις, ανατροπή, λύΰις. 



192 IV. 89. 

βλάβη, μιτκΰταόίς, χίνηΰίς, μεταβολή, νεωτεροΛοΐΛα, 
νεωτερίϋμύς, ΰνκοφαντία, πολυπραγμοαύνη^ φιλοπρα- 
γμοΰννη, δόλος, επίβουλη, απάτη ^ κακοπά&εια, Ιπη- 
ρεαβμός, δήμενϋίς, δημοκοπία. τα πλεΐότα καϊ προς 
έτερα, ϊϋτί δε χαΐ επαινονντι καϊ 'φέγοντί επί^-^ 
ρήματα. 

39 *ΚΕΦΑΛΑΙΟΝΕ, 

ΏερΧ φιλοΰόφων. 

Φίλόόοφος, διαλεκτικός, θεωρητικός, παιδευτι- 
κός, προτρεπτικός, διδαΰκαλικός, τάς τρυχάς έξιώμε-^^ 
νος, επανορ&ονμενος τα της γνώμης άρρωότήματα. ε- 
πί την άρετην άγων, επΙ την άρετην αγωγός, οίος Ο^υμόν 
χοιμίϋαι, επι&υμίαν πραϋναι,ηδονας'ρυθμίϋαι,τϋφον 
ύυϋτεΐλαι, ρυ&μί6αι, φιλοχρηματίαν ΰυμμετρηϋαι , 
άλαζονείαν κολάΰαι, άκολαϋίαν νουθετήβαι, άϋέλγειαν^^ 
^^ϋωφρονίϋαι, νου&ετικός, ϋωψρονιβτικός, *χαΙ όργανα 
δε φιλοβοφίας, λόγος, και τρόπος, ό μεν τω παρα- 
δείγματι του βίου παιδεύων ό δε λόγος, προΰαγόμε- 
νος, χαΐ διδάΰκων ου μέρη, πρόταΰις, Ιπαγωγή, 
ϋυλλογιβμός, νου&εϋία, νουθέτηϋις, όνειδιόμός, προ-20 
τροπή , διδαβκαλία. πολιτικός βίος , ό και πρακτικός. 
AoytKOg, 6 και παιδευτικός, θεωρητικός, ό και φυβι- 
χός. τον δε εναντίον, άψιλόϋοψον αν ε'ίποις, εκ του 
Πλάτωνος Τιμαίου λαβών τοϋνομα. 

41 *ΚΕΦΑΑΑΙΟ^Νς. 25 

Περί όοφιβτών. 

Σοφιΰτής, διδάΰκαλος, παιδευτής, εξηγητής, ν- 
φηγητής, ήγεμών, ϋοφιΰτικός, διδαΰκαλικός, παιδευτι- 
κός, εξηγητικός, νφηγητικός, ηγεμονικός, διδάΰκων, παι- 
δεύων, εξ7]γούμενος, νφηγούμενος, ηγούμενος, ου μην 30 
καϊ ΰοφιϋτεΰων εϊποις αν. τους δε τοιούτους, ωΰπερ και 
τους φιλοσόφους εκάλονν φροντιΰτάς• xccl τα διδα- 



IV. 42. I9t 

ΰχαίΜα^ ου τΐαίδαγωγεΐα μόνον ζα\ φαλιονς, αλλά 
καΙ φροντιβτηρια. * Τα δε πράγματα y δ ιδαΰ-^αλία^ 42 
ααίδίνβυς, Ι^ίγηΰίς, ύφτ^γηΟις, ηγεμονία^ cycoy»}, ΰο- 
φιβτιχ,η. ον γαρ ϋοψίύτία. παιδευτική δε τέχνη y κ«1 
δίξηγητιχή, χαΐ ύφ^^γητίκη , και, ψ/εμονιχι}. καί τα L 
XL•Qρήμaτay βοφιΰτικώς, διδαϋκαλικώς, ποαδευτικώς, 
ηγεμονικός• το γαρ εξηγητικώς, καϊ ύφηγψικώς, τρα- 
χέα, εϋτι δε από τούτων φ]ματα, αςρ' ών καϊ μετο- 
χαί. εΥποις δ' αν επ' αυτών y το μιβ^ονς λαμβάνειν^ 

10πρ«ττ£ΐν, ειΰπράττειν , πράττεΰ9αι, ειΰπράττεβ^αι, αΐ- 
τείν, αρνυΰ^κι, καρπού (>% αν, εγκαρπού6%αι. *πιπρύ'4Ζ 
ΰκειν τα μαθήματα, προβίεβ&αι, μιύ^αρνεΐν^ μιβύο- 
φορεΐν, άργι^ρολογεΐν y αργυρίζεο^αι , χρηματίζεβ^^αι ^ 
εκχρηματίζεΰ^αι. τα μα%}]ματα διατί^εο^αι, πωλείν, 

15άποδίδο69κι, άντικαταλλύττε6%αι προς άργύριον^ δω- 
ροδοκείν, ψορολογεΐν, δαύμολογείν y επΙ μιβ^ώ διδά- 
tfxeiv, επ\ χρ/,μαΰιν ειϋπράττεϋ^αί y παρά των μαθη- 
τών φόρους ερανίζεβ^αι, ΰννερανίζειν, ά&ροίζειν, ϋυλ- 
λίγειν. Ε'ίποις δ' αν τους μεν μείζονς ϋοψιΰτάς^ με- 

ζΟγαλομίΰΟους, δημοτελεΐς, πανδτ,μουςί παγκοίνους., 
τους δε ελάττους, ό^.ιγομίΰΛ^ους, ευτελείς, χαϊ άγελαί- 
ους ϋοφιϋτάς^ Ίΰοκράτης. 

* Περϊ μa^■r^τώv. 44 

Τους δε μα&ψάς όνομάβαις αν, χαϊ φοιτητάς, 
25 εταίρους, ϋυνουϋιαβτάς, όμιλητάς, άκροατάς, υπηκό- 
ους, κατηκόους, ΰυνηκόους, ξυνηκόους. καϊ την άγε- 
λψ των μα%ψών, τον δ7jμoVy τον χορόν, τους χορευ- 
τάς, την πavηγυριVy την ΰύνοδον, την (ίυλλο^ί^ΐ', τον 
ύύλλογον των μα9•ητών, τους περϊ τον βοφιϋτην I- 
S0 χοντας, τους περί λόγον των μαθητών, τους περί «ν- 
τον εϋπουδακότας , τους κατεχόμενους τω ΰοφιΰτ^, 
τους παιδενομίνους, τους άκροωμίνους, τους διδαΰκο- 
μένους. καϊ τα πράγματα, μά^ηΰις, φοίτηβις, εταιρία, 
όυνουϋία, ομιλία, άκρόαβις, χορεία, βπουδη, κατο- 
$5χή. *Καϊ τα ^ματα, μav^άvειVy φοιτάν, βυμφοιτΰν,^ϋ 
PoUux ΓοΙ. Ι. ^ 



194 iV. 46. 

ύννεΐναι, 6μίλεΐVy vTCaxovsiVy ακροκΰθαι, ΐΛακοι/είν, 
χκτακούειν, ϋννακονειν^ άγελάζεΰ&αι, <}vvaγελάξε69al•y 
διδά6xε69aL•y άγείρεΰ&κί, ΰυναγείρεβ&ίχί y ΰννύναι, 
βνλ?.εγε6&ο<ι., βπονδάζειν^ ΰνόΛονδάζειν, Λαυδενεϋ&αί. 
αντοί δ' άλλιίλων λίγοιντ^ αν 6νμφοιτητοά, ώς Πλά-^ 
των 'εφη. ΟυνεραΰταΙ, ΰνμμα&ηταΐ^ ίνννομοι, 6νν- 
tQoφoly εταίροι, κκΐ τα λοιπά μετοχαΐς αν εϊτίοις 
ital ουκ ονομαβιν. οΓον, οι ϋνμψοίτήϋαντεζί οι 6νμ- 
παίδευ&έντεΒ t xai τα τοιαύτα. 

46 *ΠερΙ μιβ&ον. 10 

Το δε δίδόναι μι6%ονς, εΐϋφερειν, ά^οφερειν, τε- 
λεΐν, ϋνντελεΐν, 6νντε?.έ6αί, δωροφορεΐν, δαΰμοφορεΐν, 
ϋατκβάλλειν^ %ατατι%εναι^ τΐραχ^^ηναι μιΰ&όν^ επΙ μι- 
09ώ μα^εΐν, επΙ δωροις, επΙ χρημαϋιν, επί πολλώ 
μα&εΐν, επί μιϋ&ω μα&εΐν, εμμιβ&ον πεποιηΰ&αι την 15 
άκρόαβίν^ εντελή y εν τέλει, ονζ εξ ατέλειας μα&ειν, 
ουκ άμιβΟ^ϊ μαϋ-εΐν. υ δε μιG^^gy άργνριον, χρήματα, 
φορώ, καταφορά, χρημάτων φορά, τέλος, ε'ίβπρα^ις, 

47τέ?.εϋμα, εΐΰφορά. * ών ενια φαίη τις αν εη' άμφoΐVy 
καΧ της απαιτήϋεως , χαΐ της κατα&έόεως, την /ifv20 
αϊτ7]6ιν λέγων χαΐ εϊϋπραξιν, κάϊ πρυϋοδον, χαί χρη- 
μaτLϋμ6vy κάί άργυριϋμόν, ζαϊ δωρoδoκiaVy και λή- 
il)iVy καί εΧΰοδον, και ΰνλλογήν. το δε κΐηα&εϊναι, 
do'(iiV, επίδοϋιν, καταβολην, καί δωροφορίαν. Κακί- 
6αις ό' αν ϋoφι6τήvy λέγων, γόηςy άπατεών, ίπίβον-^^ 
λος, aπaτητίXϋςy ε^,απατητικος , δοί.ερος, νπονλος, 
ποικίλος y πο7.ντροπος, παλίμβολος, εγχρυφίας, επί- 

4S<^xtog, πολλαπλούς, το Πλάτωνος. *κρνφίνονς, γοψ 
τεντιχυς, κακούργος y πανούργος, ■φεv<Jτηςy καταπε- 
πλαβ μένος , πεπλαϋμένος, και κατά Πλάτωνα, πολν-^ 
χρώματος, χάπηλος, καπηλικος, μεταβολεύς, μεταβ?.η' 
τιχός, εμμιβ&ος θηρευτής, νέων η^ηρεντικός, μίΰ^αρ- 
νος, μιβΟΌφόρος, κόλαξ, κολακευτικός, Ο-ώφ, θερκ- 
Λεντ7}ς, θεραπευτικός. Τα δε (η^ματα, ΰοφίξεϋ^αι, 

Α^γοητεύειν, άπατάν, εξκΛατίίν, πaρaxρovε6^'aly *n«ga-S5 



IV. 50. 195 

γειν, xaQCctQtxBLV, ΛοικΙλλειν^ χακονργεΐν^ αανονρ- 
γεϊν, φεναχίζειν, δολοϋν, τεχνάξειν, ■φεύδεΰ&αι^ κατά- 
αεπλάϋ^αι,^ καπηλενει,ν, μεταβάΡ.λεβϋ'αι, &ηρκν, &ηρεν- 
Etv, μιβ&αρνείν, μιΰ^οφορεΐν, χολαχεύειν^ ύπερχοίΚ' 
δχενείν, &ερκπενείν, ύπερ^εραπενειν ^ vTcdvait νχά- 
γεϋΟ^αί^ νπέρχεύ^αι,, ύποτρεχειν ^ νποηίπτενν , νποχεϊ- 
C&at, χαταπίπτειν, χατεπάδείυ, χατζοίηλεΐν^ χατα9ελ- 
γειν, φαρμακενειν, ^ωχενεον, νπο&εΐν, ταηει,νοϋν ε- 
αυτόν, νποβάλλειν. * Τα δε ορύγματα, γοητεία, αΛά-50 

10 τί;, ίτίΐβου?.)], επιβονλία, ε^απάτη, ποικιλία, χολυ- 
τροπία, χακονργία, ραδιουργία, "φευδολογία, καπη- 
λεία, Λράϋις, μεταβολή, μι6&αρνία, μιϋ&οφορία, &ηρα, 
κολακεία, θωπεία, θεραπεία, παράκρουΰις, παράγωγη, 
παρατροπη, ψεναχιϋμος, ύποδρομη, υπαγωγή, ταπεινό- 

Ιβτης. άπυ 6l• Ινίων ουκ ϊΰτιν όνομα τοϋ πράγματος- 
0οφιΰτεία δε, βάρβαρον. χαϊ ταπείνωΰις, ευτελές, καϊ 
δόλωΰις, τραχύ. * Τα 6' επιρρήματα, γοητευτικός, 51 
γοητικώς, πανούργως, χακούργως, δολερώς, άπατητίτ- 
χώς , ποικίλως , Ιπιβούλως, επιΰκίως, χρυψίνως, ύ- 

2οπον?.ως, πολυτρόπως, παλιμβόλως, καπηλικώς, μετά- 
βλητιχώς, μιϋ^'αρνικώς, μιΰ&οφορικώς, χαταπεπυ- 
χαϋμενως, χακαπεπλαΰμενως , ^ηρευτικώς, χολακευτι- 
χώς, &εραπευτικώς, παρακρουΰτικώς , φεναχιΰτιχώς, 
ταπεινώς, νποπεπτωχότως , χο?.ακικώς. 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΖ. 62 

25 

Περί ποιητών. 
Ποιητής, ποιητικός, ωδός, ωδικός, μέτρων 6νν- 
9ετης, ΐΐς μέτρα Ιπίπνους, εις ωδάς εν^εος, κάτοχος 
εχ μουϋών, μονΰομανών, εμμανής εις ποίηβιν, μυ&ο- 
$θ?.ογιχός, παρα?.λάττων επί ποιημαΰιν, εις μέτρα χεχι- 
νημενος, εν^ονϋιών επΙ ποιήμαόι, και. ώς d' αν άλ- 
λα εΓπο6 τις ΙπΙ τοϋ Ιν&έως διακειμένου. Τα δε ποι- 
ήματα, και ώδαΧ, χαϊ αΰματα, και μέτρα, χαΐ λο'^οι 
έμμετροι, επη, ηρωεΐα, εξάμετρα, ρα-φωδία, ελεγεία, 
35 πεντάμετρα, τρίμετρα, επιγράμματα, 'ίαμβοι, Ιαμβεΐα, 

Ν 2 



ΙΥ. 53. 

5S άνάτΐαιΰτα , μίλη χορικά, τετράμζτρα, *6τροφη^ αν- 
χίΰτροφος, Ιπωδός, νμνοι, προΰόδια, παιάνες ^ δα- 
φνηφορίζά, τριποδηφορίΆά , δι&ύραμβοί, ΐΟ'υφαλλικά^ 
ωβχοφορί'/.ά , παροίνια, Ιύβκχχοί, νπορχήματα , θρί- 
αμβοι, επιλήνια. Ιηιλοίμια^ τα. επί λοιμω αδόμενα, ηβ 
άψεΰει λοιμον. παρθένια, επι&αλάμια, εγκώμια, επι- 
νίκια, άβκώλια, θρήνοι t βίλλοι, κωμωδία, τραγωδία, 
πάροδος, ϋτάβιμον, εμμελεια, κομματικον, έ'ξοδο?, εύ- 
χτικά, εμβατήρια ^ νμεναιος, νόμοι y προοίμια ^ προ- 
«υλια, προνόμια f ϊονλοι, ονλαμοί, ονπιγγοι, λΐνοςΛΟ 
επιμνλίος ωδή, ίμερος ^ καΐ ΐμαδος, ό δε αδων ί- 
μαοιδός. 

64 * ΤΤερΙ άβμάτων εθνικών. 

Έώριμος δε Μαριανδύνων γεωργών άόμα. ώς Αι- 
γυπτίων, μανερως. και λιτνερβας, Φρυγών. αλλ' Al-is 
γνπτίοις μεν 6 Μανέρως γεωργίας ενρετής, Μονβών 
μαθητής. Αιτυερ6ας δε, Φρν^ίν. οί δ* αύτοΙ και Μί- 
δου παΐδα εΐναι λ&γονΰιν. εις ^ριν δε άμήτον προκα- 
λονμενον, μαΰτιγοϋν τονς ενδίδοντας, βιαιοτερω δε 
άμήτω περιπεΰόντα, θάνατον παθεΐν. οί δε Ήρα-20 

55κλεα είναι τον άποκτείναντα αντον ?.εγον6ιν. *Ί]δετο 
δε ό θρήνος περί τάς άλως, και το θέρος, επΙ Μί- 
δου παραμυθία, ό δε Βώριμος VfV Ίο'λλα και Μαρι- 
ανδΰνον αδελφός ^ Ουπίου βαΰιλέως παϊς^ νιος εν 
θήρα^ ώρα θέρους αποθανών, τιμάται δε Θρηνώδει25 
περί τήν γεωργίαν αϋματι. ην δε και άλήτις άϋμα 
ταΐς αίώραις προΰαδόμενον, Θεοδώρου ποίημα τοϋ 
Κολοφωνίου, και χι και έπιλήνιον ανλημα, επί βο- 
τρύων θλιβομένων. και έτερον πτιϋτικόν, ώς Φρύνι- 
χος εν ΚωμαύταΙς φηΰιν ό κωμικός, εγώ δε νώϊν ^jjso 

ζ^τερετιώ πτιϋτικόν. *κάί Νικοφών εν τοις Χειρογάΰτορ- 
ΰιν, αλλ' ϊθι προδανληΰον ϋνν νώϊν πτιϋμύν τίνα. 
καΐ έρετικά δή τιν' αύλήματα, και ποιμενικά. 'Επί- 
χαρμος δε και ποιητικόν τι μέλος αύλεΐΰθαί φη0ι. 
Πλάτων δε ό κωμικός και ϋυβωτικυν. ότι δ' αν tJSS 



IV. δ7. 197 

ΰνβωτρια, μη ί' άγα&η γένοιτο μο(. Ιχει δϊ μόνον 
δαχτνλονζ ανλητιζοΰς. ΤνρρηνοΙ δε τω ^Αριΰτοτέ- 
λονς λόγω ου ανκτενονόιν ντι βυλω μόνον , άλλα. 
χάΐ μαβτίγονΰί, χαΐ όφοαοίονϋί. 

δ *ΚΕΦΑΑΑ10ΝΗ. 57 

Περί οργάνων μουΰικης χκΐ μονϋίχών χαΐ των 
3ίερΙ αντά. 

MovCLxy δε χροΰήχοί αν χ(ά τά χροειρημενα^ 
xcu μονβιχος, μουϋονργόξ, μουΰονργιχόζ , μονϋονρ- 

ΙΟ^εΓν. καΐ ινμονβία, ενμουΰως, μουΰίχώς, εϋμονϋος^ 
αμουϋοζ. χαΐ μέλοξ, εμμελία, εμμελείς, εμμελές ^ εμ- 
μελώς, ηολυμελώς, Ιχμελης^ άμελης^ εχμελώς^ άμε- 
λώς, πλημμελώς, πλημμελές^ πλημμέλεια, πλημμελεΐν^ 
επιμέλεια. Ιπϊ δε μέλει, αρμονία, ρν^ϊμος, κρον/ια, 

ISjSftOtff. την δε άρμονίαν, άρμογην Ev^ohs εΐρηχε, 

ταυτην εγώ πάλαι ζητών την άρμογην. 

*^Ονόματα ά' απ' αΰτης, άρμόζον, άρμόζειν , 'ηρμοό-58 
μενον, ενάρμοΰτον , εναρμόνιον. χαΧ το Ιναντίον, ά- 
νάρμούτον. χαΧ το τον Πλάτωνος, άναρμοΟτεΐν. ως 

20κο:1 άπο ρν^μον, ενρν^μος, ευρυθμία, ρν^μίξειν, εΰ- 
ρν9μως. καϊ άρρν^μως^ αρρυθμία, ά^ρν&μεΐν. χι9α- 
ρωδία, αύλωδία, λνρωδία. Τά δε όργανα τά χρονό- 
μενα έιποις αν χάΐ π?^ηττόμενα» επιπί.ηττόμενα , επι- 
-ψαλλύμενα, Ι'7;(;οράα, εντατκ, πρόΰγορδα, πρόΰοίδα. 

25 τά δε εμπνεόμενα, χαταπνεόμενα, έπιπνεόμενα, εμ- 
φυΰώμενα. 

*ΚΕΦΑΑΑ10ΝΘ. 59 

Περί χρονομίνων οργάνων. 

Των μεν ουν χρονομίνων εϊη αν λνρα, χι&άρα, 

50 βάρβιτον. το δ* αντό χαΧ βαρνμιτον, χέλνς, φαλτη- 

ριον, τρίγωνα, ϋαμβύχαι, πηχτίδες, φόρμιγγες, φοί- 



y 



198 IV. 60. 

νιξ, €πάδιξ, λνροφοινίχιον , χλειρίαμβος, παρίαμβος, 
Ιαμβύκη, ΰχίνδαιρός, εΛίγυνειον» χαΐ τα λοιηά. 

Περί οργάνων εύρε&εντων i^vε6LV. 

*ΕΛΐγ6νειον δε χεκλψαι μεν άπο τον ενρόντος. 
6 δε ^Επίγονοζ ην γίνει μεν *Αμβρα•Λΐώτης, τιμι] δε^ 
Σίκυώνίος^ ηρώτοξ επικρονϋαζ ανεν πλί^κτρου. το δε 
Ιπιγόνειον έχει τετταρύκοντα χορδάς^ ωβπερ ν.αι το 

^^ΰιμίχιον πέντε y.ui τριάκοντα. * μονόχορδον δε, ^Αρά- 
βων το εύρημα, τρίχορδον δε, όπερ 'Αΰϋνριοι παν- 
δονραν ωνόμαξον. εκείνων δ' ην και το ενρημα. πεν-^Ο 
τάχορδον^ Σκν%ών μεν το ενρημα, κα^ΐΐτηο δε Ι- 
μΰϋιν ωμοβοΐνοις. αιγών δε χηλαΐ, τα πλήκτρα, ^t- 
&νρα δε, το μεν ενρημα Αιβνκον ^ μάλιβτα δε και 
Τρωγ?.οδυτών. το δε ΰρϊμα τετράγωνον. ϊνιοι δε την 
φι^νραν την αντην είναι τω άϋκάρω όνομαζομεν€ρ IS 

βίνομίξονΰι. *τό δ' ην πλιν&εΐον πηγναΐον, έχον διειλ- 
κνΰμένα πηνία ^ α «εριβτρεφόμενα ήχον εποίει κρο- 
τάλω παραπληΰιον. μαγάδιν δ' ονομάζει μεν ^Ανακρε- 
ων. την δε εϋρεΰιν αντήξ Κάν&αροζ ΘραξΙ προΰτί- 
&ηϋιν. άλ?.α^μην και νάβλας μνημονεύει Φύ.ημων έδει 20 
παρεΐναι. Παρμένων, αύλητρίδα η νάβλαν τινά. καϊ 
πήλη^ δε ου μόνον 6 της περικεφαλαίας λόψοζ, άλ- 
λα και οργαΐ'όν τι χΐιαλτήριον. 

62 * Περί μερών τών κρουομενων οργάνων. 

Μέρη δε τών οργάνων, νενραι, χορδαΐ, λίνα, μί-25 
τοι, τόνοι, πήχεις, αγκώνες, κέρατα, κόλλοπες, πήχεια, 
πλήκτρον, ^^ορδότονοι•. καϊ δόνακα δε τίνα ύπολνριον οι 
κωμικοί ωνόμαζον, ως πάλαι άντϊ κεράτων νποτι^ε- 
μΐνον ταΐς λνραις. ο^εν και Σοψοκ?.ης έΐρηκεν , νφη- 
ρε9η 6ον κάλαμος, ώϋπερει λύρας, οί δε τεχνΐται,50 
λνρωδοί, κιθαρωδοί, κι^αριβται, χαϊ κι&αρίβτριαι, 

63 ψαλτά*, ιράλτριαι. *Και τα ρήματα, λνρίζειν, κι&αρί- 
ζειν, ιΙ>άλ/.ειν. χαΐ ως Άριΰτοφάνης, βαρβιτίζειν. χαι 
κρεκειν δε, καί κρεγμος, το πράγμα, προύύδειν, επά- 



ΙΥ. 64. 199 

δειν, VTcadziVj αυνάδίΐν, άαύδειν. χροΰμαχκ, «ρόϋχορ- 
dtt αϋματα, ηολνχορδαν, αρμονία, εναρμόνων, ιτοη'αρίΛο- 
νων, Λολναρμόνιον^ άνάρμοοτον, άναρμούχία, αναρμο- 
ϋτείν, δικναρμοϋηΐν, ρυ'^μος, αρρν^μος, άρρνΟ^μεΙν. *κία64 
5 γαρ Πλάτων ϊϋτιν ον ονομάζην δολΰ, ωϋπερ καΐ Κρι- 
τ/α, τάς αρος χι9άραν φδάς, προβωδίας άρίύΜΐ kcC' 
λεΐν. '^ριΰτοφάνης όέ, μελφδος^ χαΐ χροβωδός ειρψ 
χε, χαΐ λετίτόφωνος, χκΐ βαρνφωνος. καΐ ψωνάριον 
φδιχον, χαί χαμητιχον, xtti αϋματοχάματος. το όε α- 
lOefttt» χαϊ άύμάτιον Πλάτων εϊρτμεν 6 χωμικός , χοΛ 
αΰμον. ό δε τα όργανα ταύτα ΰνμπηγνύζ όνομάζε- 
tat λνροαοίύζ' 

* Περί αρμονιών χαί Λερ\ νόμων. 65 

^Αρμονίαι dfi, ^ωρίς, '/«g, JloXl^^ at αρωται. 

Ί5χαΙ Φρνγιος δε, χαϊ Αΰδιος. χαί Αοχριχη, Φιλοξενυν 
το ενρημκ. voftoi δε, οί Τίρχάνδ§ον. άπό μίν irfvov 
Ο'&ενϊ}, Aί6L•oςJ χαϊ Βοιωτιοξ. ά%6 δϊ ρν&μώί', oQ&tog, 
χαϊ τροχαίος, από δε χρόαων, όςνρ, χαϊ τετραοιδός. 
άπδ δε τοϋ αντον τε χαϊ τον Ιρωμίνον^ Τερτίάνδρει- 

20 og, χαϊ Καπίων. βψάλί.ονται δε οί xat ά%6%ετον χροϋ' 
τι&ίντες ίτυτω, χαϊ €χοίνίωνα. ovrot γάη ανλψι- 
χοί• το μίντοι ϋιφνιάζείν, υμ\ χιάζειν, το Λερήργοίζ 
μέλεϋί γ^ρήύ^αι, άπό ζί^μοχρίτου τον Χίον, χα\ Φί- 
kolivov τον Σιψνίον^ οζ χάί ' Ττίερτονίδης ΙχαλεΙτο. 

25*καΙ Φρύνυν δ& τον Κάμωνοζ μίλεϋι 7tokvxc(uxi6i,6o 
τοΐξ νπο των χωμοχ>ών δνύχ,ολο/.άμητοΐζ xXy]\til6h, 
χε%ρ^(>θα4 λεγονΰί. το μίντοι των 'ψι?Μν χι^αριΰτών 
όργανον, ο χαΐ Πν^Ίκόν ονομάζεται y δακτυλικόν τι- 
νεξ ΧΒχλιίχαϋι. Νόμοι 6* αντών ^iog, 'AQijvag, Άπόλ- 

SOJLovos. 'ίαμβοι f ίαμβίδες, χαριαμβίδες. Μέρη ds χον 
χι&αρφδιχον νόμον, Τερχάνδρον χα,τανζίμαντο^ , ?- 
Λοργα^ ίτίαρχεΖα, μίταρχα^ χατάτροαα, μεταχατά- 
τρο3Τα, ομφαλοδ, 6φραγ\ζ, iaikoyog. 



200 IV. C7. 

67 * HbqI Ιμπνενϋτών οργάνων. 

Τα δε Ιτΐίηνεόμενα όργανα, το μεν ΰΰμηαν , av' 
λοί, κ«1 ΰνριγγες. ώς καΙ ^^ίριβτοψάνης , ααλαμίνην 

bi βνριγγα. χκϊ από μεν αυλών, αύ?.εΙν, νπανλεΐν, xcnav- 
λεΐΰ&αί, ΛαραυλεΙν, ανλημα^ ενανλον, εξανλον, Ιξηνλη-β 
μίνον. ερεΐς δε χαΐ Λολνφ&ογγος αυλός, τιαϊ Λολΰχομηος, 
Λολυκαμπης, Λολύφωνος, πολυμελής, ηολυμελτίης, ηο- 
λυμήκ-ης. Πλάτων δε καϊ πολνχορδον είρηκε τον αύ- 

68λόν. *Έ%1 δϊ αυλών ^ εμφνβάν, χαϊ ΙμπνεΙν φαίης 
icv, η καταπνείν, καΐ καταπέμπειν το πνεύμα εΙς τον ίο 
ανλόν. νποπίμπλαμεναίς ταΐς γνά^οις, νπογκωμέναις, 
νποιδούοαίς, εξεϋτηκυίαις, προπετεΰι, προπιπτονΰαις, 
πνεύματος π?.ήρε6ι. των όψΟ'αλμών τραγυνομίνων, ν- 

^■■'βρίζόντων, εξαι,μαϋϋομενων. η απράγμονι τω προϋώ- 
arcj, άβαΟανΙΰτω, άγνοονντι τν^ν κά^οδον τον πνεν-χζ 

69ματος. καϊ γαρ τοιαϋτά εϋτιν εΙπεΐν. * Έπαινοίης δ 
αν αύλητϊίν, λΕγων, ροΟ^ίω μεν τω φυόηματί χρωμε- 
νον , δίά δε μεγε^^ος, καΐ τόνον καΐ ίΰγνν τον πνεύ- 
ματος, ουκ ενοχλοϋντα τω προόώπω εΙς άταξίαν. 'Επί 
δε ϋύριγγος ειποις αν, παράγειν επ' αντης το πνεύμα 20 
δνά τοϋ ϋτόματος, καϊ παραφέρειν , %α\ διαβπείρειν 
το πνεύμα, ή μεν ούν, καλάμων εΰτΐ βννΟ'ηκη, λίνω 
»α\ κηρώ ϋυvδε9^εL6a. η γε αύτοϋχέδιος, αύλοΙ πολλοί, ε- 
καΰτος κατά μικρόν ν ψ' εχάΰτω νποληγοντες , εΙς τον 
ελάχίΰτον από τον μεγάλου, κατά μεν το ΰτόμα των 25 
αυλών άφιΰτάμενοί, εκ δε &ατέρον μέρους νπ' άλλψ 
λοις δι' άνιϋότητος ύφεϋτηκότες , ώς ορνίχ^ος πτερυ- 

70γΐ' to ϋχήμα προύεοικέναι. * τούτο δε κατά εμπαλιν 
έχων 6 Τνρρηνός αυλός, άντεβτραμμέντ] ϋνριγγί παρε- 
οικώς, χαλκός μεν εϋτιν 6 κάλαμος, κάτω&εν δε ύ-$0 
ηοπνεό μένος, φύααις μεν 6 Ιλάττων, {ίάατι δε ο μεί- 
ζων άνα&λιβομίνφ, και αϋραν πνεύματος άψύντι. 
πολνφωνός τις ούτος αυλός εΰτι, και ό χαλκός έχει. 
το ψ%εγμα ιταμώτιρον. Τών δε άλλων αυλών τα 
μέρη, γλώττα, τρυπήματα, και βόμβιηας, όλμοι, ss 
κα\ νφόλμια. καϊ φορβειά δε προΰτμει τοΐς ανλονΰι. 



IV. 71. 20f 

jtal τον xy φορβεια JUCtει,?.ημμεvoVy ΙμΛεφορβίωμένον 
Φλέγον. 

*ΙΙερί αΰλοποίον καΐ της ν?.ης αντον. 71 

Ό δε τονς αΰ?.ονς εργαζόμενος ^ αύλοποίός. χαΐ 
5ώτό μέρονζ, γλωττοποως^ καΐ αύλοτρνπης, ώς ή κο- 
μφδία. Ή δε ϋ?.η των αυλών t χύλαμοςι η χαλκός ^ 
η AcjTOg, ή χνξ,ος, ij χέρας, η όβτούν ε/.άψον, ij δά- 
φνης της γαμαιζήλον χ?Μδος , την εντεριώνην άφϊ)ρψ 
μένος. Ο δε τοΙς ανλοίς χρω μένος , αύ?.ητης, καΐ 

10χερav?.ηςt τρίηραύλης^ αύλητρίς. ΕΪΛΟις δ' αν αύ- 
λτμην εηαινών, ϋοφος, εμμελής ^ δεζως. αλλά ταϋτα 
μεν χαν επϊ της ίίλ?.ης αν ρη&είη μονΰικής. *υ d'72 
iuTLV ϊδLOVy ευΛνονς, εμπvovςy μέγα φνΰών, μέγα 
πνέων, άδρόν, εντονον, ίΰ/νρόν , δρθίον, ροθίον, βί- 

15 αιον, ήδϋπνονν. το γαρ λιγνρόπνονν, Λοιητιχόν. γλυ- 
χύ δε Ίΐνεϋμα, γοερόν, λιγνρόν y επαγωγυν, γοώδες, 
&ρηνώδες. το δε πνεύμα^ χαΐ φνΰημα, χαϊ αϋλημα. αΛο- 
δέ%αυ χαϊ την αύλητον εύχέρειαν^ χαϊ την ταχνχειρίαν, 
χαϊ την εύχειρίαν. κοινά δε τα πλείω τούτων χαί 

20πρ05 τσν ανλόν. Ιχεΐνος δε ου μόνον εϋπνονς, άλλα 
χαϊ εύγλωττος y ενΰτομος^ τίυχνός, ΰννεχης. * ωΰπερ73 
6 μεν φαϋλος αυλητής^ αχνούς ^ άΰ^ενής, αηδής ^ ά- 
γλενχής. ό δε φαν/.ος αύλυς, χαϊ αγλωττος, χαϊ α- 
φ&ογγος, αραιός, διάβροχος, εξανλος. χαϊ έξηνλημέναι 

25γλώτται, αί Λα),αιαί. ανλημα δε ορ&ίον, αφ' ον χαϊ 
νόμος όρ&ιος. ΰτερεόν, πλήρες, εμμε/.ες, μονόχλονον, 
μονόχωλον, πολΰτροπον, τίροόαγωγόν, ενχαμπες, λο- 
7Λ)χαμπτον, ^ρηνητιχόν, γοώδες, όζν, λιγυρόν, πομπι- 
κον, παροζνντιχόν, ενόπλιον, πνρριγιβτιχόν. χαϊ 6Λον- 

SOdsrof, τροχαΐον, γαμήλιον , ααροίνιον. 

*ΚΕΦΑΛΑΙ0Ν1. 74 

Εϊδη οργάνων. 
Αυλών δε εΧδη, πλάγιος, λώτινος, Αιβνων το 
εύρημα, πλαγίανλον δε αντον Αίβνες χαλονϋιν. ελν- 



202 IV. 7δ. 

μος, την μεν ν?:ην, πύξινος το δ' ενρι^μα Φρνγών. 
yjQccg δ' ί•/.ατί^οΐξ τοΐι^ ανλοΖξ άνανενον αρόϋεϋτιν. 
κνλεΐ δε τι] Φρυγία &εφ. ίτΰχότίορβοξ. Jifjvsg μεν 
οί ΰ'λψϊΐταί τούτον εύρον. χρώντοα δε αντώ αρόξ ΐη- 
ίΐων νομάζ. ή δε νλη δάφνη ^ τον φλοιον γνμνωΟ'εΐ-^ 
ϋα. zijg γάρ εντεριωνης εξαιρε&είΰης, όί,νν ηχον χοιεΐ, 

75καΙ των ίππων τ•^ οξντψι, καΟ'ίκνοΰμενον. * μόνανλος, 
εύρημα μεν εβτιν Αίγνατίων^ μεμνηται δε αντον Σο- 
φούλης εν Θάμνρι. αύλεΐ δε μάλιϋτα τον γαμηλιον. 
λέγεται δε '/μΪ Φρνγας ενρεΐν αυλόν Ο^ρηνητικόν^ ω^Ο 
«εχρηβ^^αί τονς Κάρας ^ Λαρ' εκείνων λαβόντας. %ρη- 
νώδες γάρ το ανλημα το Καρί'λόν. Ο'ηρειος ανλός. Θη- 
βαίοι μίν αντον εκ νεβρον κω?.ων είργάΰαντο. χα?.κη' 
λατοζ δ' ήν την ϊ'Ε,ω%ιεν οφιν. και κερατι μεν ανλεΐν 

'ΐζΤνφρηνοΙ νομίζονόι. *γίγγρας δε τις ανλίΰκος, yoco-lS 
δη καΐ ^ρηνψίκην φωνήν άφιείς. Φοίνιξ μεν ών την 
ίϋρεϋιν^ χρόΰψορος δε Μονΰη τη Καριχη. η δε Φοι- 
νίκων γλώττα Γίγγραν τον 'Άδωνιν καλεί, και τοντω 
6 αν?.ός επωνόμαΰται. Σκν&αι όε, καΐ μάλιύτα τού- 
των οί ^Ανδροψάγοι, και Μελάγγλαινοι , και ^Αριμα-^Ο 
6ποϊ, αετών και γυπών όδτοΐς ανλητικώς εμπνεονΰιν. 

77* ή δε εκ καλάμων ϋνριγξ Κελτοΐς προ67]κει κκϊ τοις 
Ιν ^ ^κεανώ νΊ]6ιωταις. παρά δε Αίγνπτίοις, πολύφ^Όγ- 
γος αν?.ός, Όβίριδος εύρημα, εκ καλάμης κρι&ίνης. 
εκλη&ηϋαν δε αύλοι^ καϊ κι&αριβηίριοι, με6οκόποι,25 
χνκνοϊ, δίοποι, 'ήμίοποι, ϋνριγγες , τέλειοι, νπόπτε- 
ροι. και Ά%ηνά δε, είδος ανλον, ώ μάλιβτα Νιχωφε- 
λη τον Θηβαϊον εΙς τον της Αθηνάς νόμον κε');;^η<5ϋαι 
λεγονϋι. καΐ Ιδου%Όΐ δε^ αυλών είδος' 

78 * Περί αρμονιών αύλητικών, μελών και. νόμων S0 

Όλνμπον και λοιπών. 

Και αρμονία μεν ανλητιχή , ^ωριΰτΐ, ΦρνγιϋτΙ, 

Ανδιος, καϊ 'Ιωνική, χαι ΰνντονος. Ανδιβτι, ην'Άν- 

&ιππος εξενρε. μέλος δε. Καστόρων μεν, το Αακωνικον εν 

μάχαις, νπυ τον εμβατηριον ρυ^μόν. Ίεράκων δε, το 35 



IV. 79. ίΟβ 

^AoyoXiy.oVy ο τκΐς αν&εδφόροις εν "Ηρας εχηνλονν. 
νόμοι δε, ' Ολύμπου χαΐ Μαρβύον^ Φρύγωι καΐ y/v- 
δίοι. *δ δε Σακάδα νόμος, Πν&ιχός. oi δε Ενίον ,79 
χνκλιοι. και ΌλνμΛονι ετίηνμβιοί. %α\ νόμος δ' ην 
^ίεράχιος εΙς. ό δε Ίίραξ νέος μεν ετελεντα, Όλνμ- 
ίτου δ' ην οίκετης, κ«1 μαθητής, χαΐ ερωμένος. ΆοΙ 
Κλονά δε νόμος αΰλψιχός αΛυ^ετός χε χαΐ ϋχοινίων. 
το δε ϋΛονδεΐον μέλος εϊποίς αν εΛίβώμων. και άλλο 
τελεΰτήριον. χαΐ άλλο κονρητικόν. το δε νηνίατον ?- 
10<iw μεν Φρύγων, Ίππώναξ δ' αντοϋ μνημονεύει. 

*ΙΙερΙ διαφοράς αυλών, 80 

Ην δί χι χκΐ όδονχιΰμος είδος αύλήΰεως, χάί 
χίως μεν τετταρα χρυπηματα ειχεν ό αυλός' Λολύ- 
χρψον δ* αυτόν ετίοίηΰε ^ιόδοορος ό Θηβαίος t τιλα- 

^^γίας άνοίζας τω ηνεύματι τάς οδούς, χαΐ το μεν γα- 
μηλιον αϋλημα, δύο αύλοΙ ηΰαν^ ϋυμφωνίαν μεν α- 
Λοτελοϋντες' μείζων δε ατερος, οτι μείζονα χοη τον 
άνδρα {εϊναι). οί δε τιαροίνιοι, ϋμικροί μεν, "ΰοι δ 
αμψω. την γαρ Ιβότητα ΰνμποβίω ηρίτίειν. ^ηρμοτ-8ί 

20τον δε προς ύμνους μεν οι ΰτΐονδειακοί , προς 
παιάνας δε οΐ Πυθικοί, τελείους ό' αυτούς ώνόμα- 
ζον. ηϋλουν δε το αχορον αϋλημα, χυ Πυ9ιχόν. οί δε 
χορικοί δι&υράμβοις προΰηύλουν. χαΐ τοις μεν παρ- 
^ενίοις αύλοΐς παρθένοι χροβεχόρευον τοις δε παι- 

25 δικοΐς παίδες προβϋδον. οί δε ύπερτελειοι αύλοΙ προΰ' 
εφ^εγγοντο ανδρών χοροΐς. χι^αριΰτηοιοι δε χαί 
τοϋνομα^ διότι χι^άραις προ6(ιδον^ διδάΰκει. παρά- 
χρητοι ^ρήνοις ηρμοττον, όξν κ«1 νωΟ^ες πνέοντες*^' 
*τό δε τών βομβνκων εν^εον και μανικόντο αϋλημα, 82 

^πρέπον όργίοις. ενιοι δε χαι εμβατηρίους αυλούς ώ- 
νόμαζον, τους επΙ τοις προΰοδίοις. καΐ δακτυλικούς, 
τους Ιηι τοις ύπορχήμαΰιν. οί δε ταϋτα ούχ αυλών, 
άλλα μελών ^ίδη είναι λίγουΰιν. ύπο^εάτρους δε αύ- 
λούς, τους ΙαΙ τοις νόμοις τοις αύλψιχοΐς εκάλεΰαν. 



204 IV. 88. 

ο£ δε Σύριοι Ο'ραόν τι χαϊ εντολμον εμτίνεΐν δοχοΰ' 
ΰι. νίγλαροζ δε μιχρόξ τις ανλίΰκος, Αίγύπτιοζ , μΟ' 
νανλίφ Λρόύψορος^ καΐ ύαυταλία , μικρών ανλίόκων 
ονόματα. 

83 *ΠερΙ ανλημάτων χαΐ μαΟ^ημάτων, 5 

Μέλη δε ανλημάτων, χρούματα, ϋυρίγματα, τερετι- 
ϋμοί, τερετίσματα, νίγλαροι. Τα δε πρώτα τών αυλητών 
μα^ηματα^ πεΐρκ, καΐ γρ6ν%ων. ^A%tivri6i δε ααΐ 6νν- 
ανλία τΐζ εκαλεΐτο^ ϋνμφωνία τις αυλητών, εν Πανα- 
&ηναίοις ϋννανλονντων. οι δε την ΰνναυ7.ίαν είδοςΙΟ 
ντροϋαυληΰεως οΐονται, ως την ανλωδίαν. χαΐ μηνίαμ- 
βοί γε, ν,αι ηαριαμβίδες, ro/iot χι&αριβτήριοι, οι§ χαΐ 
αροΰηνλονυ. 

84 *ΙΐΕρΙ τών πέντε Πν%^ιχών αγώνων. 

Τοϋ δε Πν&ικοϋ νόμου του αύλητικοΰ ^ίέρι^ΐδ 
ίίεντε, πείρα, χατακελενΰμός, Ιαμβιχον, ΰπονδείον, 
χαταχόρευβις. δηλωμα δ' εϋτι νόμος της τοϋ 'Απόλ- 
λωνος μάχης προς τον δράκοντα, χαΐ εν μεν rj] πεί- 
ρα διορκ τον τόπον, εΐ αξιός εΰτι τοϋ αγώνος, εν δε 
τω χαταχελευβμώ προκαλείται τον δράκοντα, εν δε2.0 
τω ίαμβικώ μάχεται, εμπεριείληψε δε το Ιαμβικόν 
χαϊ τα ϋαλπιϋτικά χρούματα, και τον οδοντιΰμον, ώς 
τοϋ δράκοντος εν τω τετοξεϋβ^αι ΰνμπρίοντος τους 
οδόντας, το δε βπονδεΐον δηλοΙ την νίκην τον &εον. 
εν δε τι] χαταχορεΰΰει ό &εός τα επινίκια χορεύει. 25 

85 *Κ Ε Φ Α Α Α Ι Ο Ν ΙΑ. 

Περί ΰάλπιγγος. 
ΕΙ δε χαϊ ή ϋάλπιγ^ τοις αϋλοΐς προΰηχει, το 
μεν εύρημα, Τυρρηνικόν το δε ΰχημα, εν&εϊα τε 
χαϊ καμπύλη' ή δε νλη, χαλκός χαι ϋίδηρος' ή όδ30 
γλώττα, όότεΐνη. Εϊποις δ' αν το φλέγμα της ϋάλ- 



IV. 86. 205 

Λίγγος, χαϊ φωνην, χαΐ ηχον^ χάί βόμβον, χαϊ θορυ- 
βον, χαϊ χτνηον oQ^iOVy ερρωμενον, ρωμαλεον^ βα- 
^vVf βμνόν, ϋψοδρον^ φρικώδη j εχπληκτιχόν, πολεμι- 
eτήρLOVy χαϊ εμπολέμων, βίαιον, ύτερεον, φρικώδη, 

6ΐμβρι&ες, τραχύς ταραχώδες y χαϊ τα όμοια. *Μερηβ6 
δε τοϋ πολεμιΰτηρίον ΰαλπίΰματος^ εξορμηϋτικόν φώ- 
νημα, άφ' ου ελεγον το Οημήναι ry 0ά?.πιγγι, χαϊ ί- 
πεϋήμηναν αί βάλπιγγες, εξώτρνναν^ εξηγειραν, ε|α- 
νεγειραν. παρακελενΰτικον δε^ το χατα την της μά- 

10χί?5 ΰνμβολήν. άνακλΊμικον δε^ το 1% της μάχης άνα- 
χαλούν. άναΛανβτηριον όε, το χαταζευγνύντατν ε%ί- 
φ&εγμα. Ϊ6τι δε τι χαϊ Λομπικον επϊ ηομηαΐς^ χαϊ 
ίερονργιχον επϊ &υ6ίαις, Αίγυπτίοις τε χαϊ ^Αργείοις 
χαϊ ΤυρρηνοΙς χαϊ 'Ρωμαίοις. *χαϊ ό μεν Τ}] ϋάλπιγ-Β7 

15γι χρώμενος καλείται ύαλπιγκτης. το δε ρήμα., ϋαλ- 
πίζειν. 6 δε επϊ τοϊς ίεροΓ^, ΐερο6α?.πιγκτιΊς. αμεινον 
δε , ίερος ΰαλπιγκτης , διαλνϋάντων το 'όνομα, χαϊ 
Μένανδρος δε τινας καλεί άριβτοϋαλπιγχτάς , λιιΰτάς 
όαλπιγκτάς. ΕΙ δε δει γλευκεΐον τι τω όργάνω πάρα- 

ΖΟμίξαι γλυκύτητα ίΰτορίας^ παρήλθε μεν εις τους ά- 
γώνας ή βάλπιγ^ εκ της εμπολεμ'ιον μελέτης, εφ' εκά- 
βτΐ] δε τη κληΰει των αγωνιϋμάτων έπιφΟΊγγεται εχ 
τοιαΰδε αιτίας. *"Ερμων ην κωμωδίας υποκριτ/^ς. λα -SS 
χών δε μετά πολλούς y 6 μεν άπην τοϋ %εάτρου, της 

25 φωνής άποπειρώμενος j των δε προ αύτοϋ πάντων 
εκπεβόντων^ "Ερμωνα μεν χηρνξ άνεκαλεΐτο. 6 ό' ούχ 
νπακονϋας, ζημία πληγείς ^ είβηγ/^ϋατο τον λοιπού ry 
ϋάλπιγγι τους άγωνιΰτάς άνακαλεΐν. χαϊ το μεν επι- 
ΰτάδην τον ϋαλπιγκτην παραφέρειν^ εΙς πεντήκοντα 

ΖΟΰτάδια τι] ΰάλπιγγι δακνονμενον , ώΰπερ Ήμολοκρυν 
επϊ τοϋ Φύ.οπάτορος ανληβαντα δύο όάλπιγ^,ιν ίϋαΐ- 
ος εωλον. *ΆγλαΧς δε ή Μεγαλοχλέους ΰάλπιγγι ι5-89 
περρωμένως εχρηϋατο , άγωνιϋτηρίω τε και πομπικη. 
χαϊ μην ό Μεγαρενς Ήρόδωρος οπότε ϋαλπίγζη, χαλέ- 
S5aov ην αϋτω πληΰιάζειν, πληττομένου διά μέγε&ος πνεύ- 
ματος, επτακαίδεκα δε περιόδους άνείλετο των ϋτεφανι- 



206 IV. 90. 

των αγώνων, ην 8ϊ το μεγε&ος μεν τεττάρων χηχίων. ν- 
ηεβτρωτο δε αρκτον δορά, καϊ λεοντήν επεβέβλψο. 
ί| δε %oivL'/MS άρτου εβιτεΐτο, οκτώ δε μνας κρεών. 
ΘΟοΓνου δε δυο Ι'τανε χοάς. *£πλ/;ρον δε τω πνενμαη 
τα μίγιΰτα των ότρατοτίεδων , ει καϊ L• μη-/.ίϋτον^ 
φ&Ιγξαίτο. ηερίεΐπε δε αυτόν εν τοΐζ μάλιβτα ό χο- 
λωρκψης ^ημΊμρίος. και Λοτε 6 μεν τύχει ηροβεφε- 
ρε τίνα μψ/ανήν η δ' ην άπειρης τε καΐ απεχθής. 
ζαΧ τοίνυν 6 μεν Ήρόδωρος δύο αίγανά λαβών, ύτε- 
ρεον εΛεπνευβε τοις όργάνοις τοΐβδε^ τοϋούτον με-^0 
vog τοις βτραηώται,ξ ΙνεΛνευΰεν , ωΰτε ρΰμτ^ χολλι] 
χαΐ δρόμω προύεγενοντο Ty μιίχαν^. 

91 *ΚΕ ΦΑΑΑΙΟΝ ΙΒ. 

Περί Χ7}ρνκος καΐ των αχ* αύτοϋ λεγομένων. 

Το δε των κηρύκων γένος ίερόν μεν Έρμον. 15 
χατεκηρυττε δε ηΰυχίαν hv τε άγώϋί καΐ [ερουργίαις. 
χαΐ βπονδάς προηγγελλε, κα\ εκεχειρίαν επήγγελλε, καΐ 
τους άγωνιβτάς άνεκηρυττε. και ην άγώνιδμα ϋάί.πιγ- 
yog, το πρεΰβύτερον. εΙς δε φιλοτιμίαν των επ' αύ- 
τω προελ9όντων οι τε καλούμενοι πύδες ενου9ετψ2θ 
&η6αν, ^λζγχον Ηχοντες εις μήκος πνεύματος, και πολ- 
λών των περί τους νεώς ωκοδομημενων Ι'κδοΰιν, 6α- 
^Ζψηνείας τινός δεομενην. *πρότερον δ' ^Ολυμπιάΰι των 
εηιγωρίων κηρυττόντων, o'i ταΐς ιερουργίαις ύποδιψ 
χονούντο, πρώτος τών 'ξίνων ηγωνίβατο τα * Ολύμπια 25 
*Αρχίας 'Τβλαΐος- και τρεις ^Ολυμπιάδας Ιφε^ΐζ ενίκα. 
χαι Πυ&οΐ δε ενίκα. και εΐκών τις ην αντω nvd'Mr}t 
ΧαΙ επίγραμμα, 

^Τβλαίω κηρυκι τύδ' ΆρχΙα Εύκλίος νΐώ 

δεξ,αι άγαλμα ενφρων£ΦοΙβ' επ' άπημο6ύνϊ],80 

ος τρΙς εκύρυ'ξε τον 'Ολυμπίας αυτός άγώνα^ 
οΰ'^' υπό ύαλπίγγων, ού'τ' άναδείγματ' έχων. 



IV. 93. 207 

'Jxo μεν ovv τον κηρνκος όν6μ€α;α^ ocr;^t;yfta, χηρύ' 
%Htty ίτίΐκηρνχεκχ , αηρνκειον, χαΐ χηρνκεία, τέλους 
τινός ονόματα. *κηρνττειν^ ε3tικηρvττε69c(ly εχιχηρυ-9^ 
ν,ενΰαϋ&αι επί πολίμον, ακήρυκτος πόλεμος, επικηρντ- 

^τειν χρημ(αά τινι, κκΐ αντεπικηρνττειν , προκηρνξαι 
πόλεμον, κατακηρυ^,αι εκΐχειρίαν, χατακηρν^αι ηϋνχίαν, 
ο καΐ κατακελενΰκί λέγονβι. κηρνξαί τινά των κγωνιό- 
τών, άνακηρΰί,αί αγωνιβτήν, άποκηρνξαι τόνδε τίνα υίον, 
κκΐ νΐωνόν. το μεντοι όνομα, 6 αΛοκήρυκτος, ουκ ftfnv 

10 εν χρι'ιβει τ]) ηαλαία. Θεύτΐομ-πος δ' αυτω κεχρηται 6 βυγ- 
γραφενς. αλλ' ουό' ει» Θεοχόμπω ϋτα^μψόν εις ερ- 
μηνείας κρίϋίν. *τό δί ϊργον αυτό των κηρύκων, κη-9^ 
ρυκενΰαι ελεγον. καΐ ΊϋαΙός τΐον λέγει, κήρυκας, ηρο- 
χηρΰξαι δε εβτι, το χροϋκαλεϋαϋΟ^αι νπό κηρυκος* 

15καΙ ύποκϊ^ρνξ,αϋΊ^αι, το προειπείν ήόυχίαν, η Ιπαγ- 
γείλκΰ&αί τι δημυϋιον. δημοοία τΐροκηρυκευβάμενοι, 
ώς Ίϋαΐος εϊρηκε. τάχα δ* αν τις τους κήρυκας και 
ερμηνέας, καΐ ϋΛονδοφόρους , καΐ ίκεχειροφύρους ^ 
και, αγγέλους ονομάϋειε. το δε φ&εγμα ccvrov, μέγα, 

2θάδρόν, ν^ηλόν, ττρόμηκες, επίμηκες, ΰαφες, αρτίϋτο- 
μον, ϋυνεχίς, διηνεκές, άποτάδην φ&εγγόμενον, απνευ- 
ϋτΐ, και ταλλα όϋα εν τοις περί φωνής εϊρηται. 

•ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΙΓ, 95 

Περί όργ^]ΰτον και όργ/^6εως. 

25 Είδε και όρχηΰις μέρος μουΟικης, ρητεον, 6ρ- 
χηΰτης, όρχ7]ϋτικ6ς, όρχηΰαο^αι, ύπορχηϋαϋϋαι, ε'ξορ- 
χήϋαϋΟ^αι, όρχίίματα, νπορ'/,ηματα, τάχα δε καϊ ορ- 
χούμενος, χαρά την των Χαρίτων ϋρχ?;(ίιν, ώς Εΰφο- 
^ίων, ορχοΰμενον Χαρίτων φάρεόιν. όρχη&έντα, ε- 

30πορχούμενσς, όρχηΰτρα, όρχηότρια, όρχηΰτρίς, όρ- 
χηΰτοδιδάΰκαλος. ϋχηματίϋαβ^αι , ϋχηματοποιηύαΰϋ'αι. 
εύΰχημοϋύνη, ενρν&μία, ευαρμοβτία, νεϋΰαι, ύυνα- 
αονεϋβαι, μορφάϋαι, παραγαγεΐν. *την κεφαλήν διε-9β 
νιγκεΐν, περιενεγχεΐν, περιαγωγ^ χρηΰαό^αι, των χει• 



«Οβ IV. 97. 

ιρών XBQiKyoyrj. ηηδηΰαι^ ην^ρι,χίΰαί. αυρ^ίχη, είδος ε- 
νόπλου 6ρχ7'ι(}εως. εϊποις δ' άν ορχηΰτήν, χονφον, έλα- 
φρόν, ηηδητυχόν, άλτικόν, ενάρμοΰτον, ενρν&μον, ενβχή- 
μονα, νγρον, πολυΰχημονα^ εναργή^ ενδείκτιαόν, δηλωτι- 
χόν, ίταδειχτικον, παντοδαπον, εντρεπτον, εντράπελον,5 
δημαγωγίκον, δημοτερπη, ύγρομελη, όχλοτερπη, ραόιον, 
πρόχειρον, ενκολον , ενκαμπή, ετίίκλώμενον y ε^,νγραι^ 

97ro,u8voi^, *ταγνχείρα, ταχυΛονν, εύκέφαλον, ευφορον, 
Ιΰόφορον, εντακτον, λνγιϋτικον , καΙ τα όμοια. Έρεΐζ 
δε ετΛ πράγματος f κουφότητα, ελαφρότητα, πηδημαιίο 
άλμα, εύαρμοβτίαν, εύρν&μίαν, εύϋχημοΰννην , ύγρό- 
τητα, εναργότητα, τέρτ^ιν, πανηγυριν, ϊνδει^,ιν, δηλω- 
6LV, επίδειξιν, ραΰτώνην, εΰκολίαν, λυγιϋμόν, παρα- 
γωγήν, κάμι^ιν, παραφοράν, οί,υχειρίαν, ευποδίαν, εύ- 
χείρίαν, ταχυγειρίαν, εύφορίαν, Ιβοφορίαν, εύτα^ίαν.ΐζ 

98*'Ρηματίκώς δε, χονφίϋ&ήναί, ε?Μφρί6α6&αι , πηδη- 
6αι, παραδηλώβαι, επίδείξαϋ&αι, ενδείξαβ^αί, παοεν- 
δείξαβ&αι, παρεπιδεί^αβ^αι. λυγίβαι το ϋώμα, κάμ- 
"φαι, κλάύαι. Και τα επιρρήματα δε, ορχηβτικώς, εύ- 
εύϋχημόνας, πολυϋχημόνως , εύρν^μως, εύαρμ06τως,20 
νγρώς, εναργώς, ενδεικτικώς, δη?.ωτικώς, επιδει- 
κτικός, πανηγυρικώς, τερπνώς, ραδίως, ευκόλως, 
ευφόρως, Ιΰοφόρως, εύτάκτως. τα γαρ από των άλ- 
λων τραχέα. 

99 *Κ Ε Φ Α Λ Α Ι Ο Ν υ. 25 

ΠερΧ εΙδών όρχτ^βεω^. 

Είδη δ\ όργ^ημάτων, εμμέλεια, τραγική, κόρδα- 
χες, κωμικοί, ΰικιννίς, 6ατυρική. ενόπλιοι όρ%ϊ]6εις, 
πυρρίχη τε, καΐ τελεοίας, iscwVvjtiot δύο Κρητών όρ- 
χηβτών, Πυρρίχον τε και Τελεΰίου. εκαλείτο δε ttso 
χαί ξιφιϋμός, και ποδιΰμός, καϊ ρικνοϋΰ^αι, όπερ ην 
το την όΰφύν φορτικός περιάγειν. ην δε καϊ κώμος 
είδος όρχηϋεως. και τετράκωμος, 'Ηρακλέους ιερά, και 
ίΟΟαολεμική. *ην δε και «ωμαΰτικη , μάχην καϊ πληγάς 



ly. 101. βοθ 

ίχονϋα- «αΐ ηδόχωμος, ηδίων. χαΐ χνιΰμός, χαί οκλα^ i 
ΰμα. οϋτω γαρ Ιν Θεβμοφοριαζονΰαις ονομάζεται το 
ορχημα το Περβίκόν χαΐ όνντονον. την δ' αντήν 
ical νγράν ωνόμαζον. χαί φαλλίχον ορχημα επΙ ^lO' 
5ννΰω. χαϊ χαλλίνιχος εφ' Ήραχλεΐ. χαί χολαβριΰμος 
Θράχίον ορχημα χαϊ Καριχόν. yv δε χαΐ τοντο Ινο- 
νίλιον. χαϊ βανκίϋμός Βαύκον όρχηΰτού χώμος επωνυ- 
μος, αβρά τις ορχηβις χαί το ΰώμα εξνγραίνονβα. 
* βακτροαΰμός δε, xai άπόκυνοξ^ χαϊ άπόΰευβις, «σελ-ΙΟΙ 

ΐογΐ] εϊδη όρχηΰεων, iv τι] της όΰφύος περιφορά y χαϊ 
ϋτρόβίλος. ό δε μό&ων, φορτικόν ορχημα, χαϊ ναντι- 
χόν. την δε γέρανον κατά τίλη&ος ώρχοϋντο, εκαϋτος 
Ιφ' ίκάΰτω χατά ΰτοΐχον, τα άκρα εκατέρωθεν των 
ηγεμόνων εχόντων, των ηερϊ Θηΰεα πρώτον περί τον 

Ι^^ηλίον βωμύν άπομιμηϋαμενων την άπο τοϋ λαβυ- 
ρίνθου ϊ^,οδον. χαϊ διτίοδία δε, ορχημα Ααχωνικόν. 
* ήν δε χαϊ γίγγρας προς ανλον ορχημα, εποάννμονίΟΖ 
του αύλήματος, Ήκατερίδες δε χαϊ θερμαΰτρίδες, 
ϊντονα όρχηματα, το μεν χειρών χίνηΰιν άοκονν^ η 

ΣΟδε θερμαβτρϊς πηδητικόν. τα δε εκλακτίβματα γυναι- 
κών ην όρχηματα. έδει γαρ ύπερ τον ώμον εκλακτίϋαι. 
χαϊ βίβαΰις δε τι ην είδος Λακωνικής όρχηΰεως, ης 
χαϊ τα α&λα προντί&ετο ου τοις πακίΐ μόνον, αλλά 
χαϊ ταΐς κόραις. έδει δε αλλεοθαι χαϊ -φαΰειν τοΐζ 

2571001 προς τάς πυγάς. χαϊ ανηριθμεΐτο τα πηδήματα, 
όθεν επϊ μιας ην χαϊ επίγραμμα, χίλια πόκα βιβάντί' 
πλεΐΰτα δη τών π\] ποκα. *τάς δε πινακίδας ωρχοΰν-ΙΟδ 
το ουκ οΐδα ύτ επι πινάκων, είτε πίνακας φέρον- 
τες, το γαρ κερνοφόρον ορχημα οίδα ort λίκνα, η i- 

$0<^Χ^9ίδας εφερον. χέρνα δΙ ταϋτα εκαλεϊτο. το δϊ Ίω- 
νικόν 'Λρτεμιδι ώρχοϋντο Σικελιώται μάλιΰτα, το δε 
άγγελτικον εμιμείτο βχηματα αγγέλων. 6 δε μορφα- 
ϋμός παντοδαπών ζώων μίμηΟις ην. ην δε τι χαϊ 
6κώψ. το^δ^ αυτό και βκωπίας, είδος ορχηϋεως, Ι'χον 

35^*1'« τοϋ τραχήλου περιφοράν χατά την τοϋ όρνιθος 
μίμηϋιν, ος νπ' εκπλήξεως προς την 6ρχη6ιν άλίϋχε- 
PoUux Vul. Ι' Ο 



■SIQ iV, 104, 

iOitai. * 6 δΐ λεωvy όρχηόεως φοβέρας είδος, ^v 6e n- 
fva καΐ ^ίκχωιητίά ορχι'ιματα^ δειμαλεα. ^TEt^jjvol δ' 
ηΰαν, καΐ επ' αντοίς Σάτυροι, νπότροχα όρχουμε- 
νοι. καΐ ϊ^νμβοι ίπΐ ^ιοννϋω. καΐ χαρν(αίδες επΙ 
•Άρτεμιδι. χαΐ βίζρύλλι%α, το μεν εύρημα Βαρνλλίχον,β 
^ροβωρχοννχο δε γυναίκες Άτιόλλωνι καΐ Άρτΐμιδι. 
οί δε ντίογνηωνες^ γε^όντχύν νηο βαχτηρίαις την μί- 
μηΰίν είχον. οί δϊ γνπωνες, ξύλινων κώλων επιβαί- 
νοντες, ια,ρχονντο^ διάφανη ταραντινίδιοί ^μπεχόμενοι. 
χαΐ μήνες t Χαρίνων μεν ορχημα, επώννμον δ' r}vlO 
του ενρόντος ανλψον, τυρβαϋία δε εκαλείτο το ό'ρ- 

i05χ'ημcc, το δι&νραμβικόν. * μL•μηuκ^^jV δε εκάλονν, δι ης 
ίμιμονντο τους ijrl ry κΧοχ^ των ίωλων μερών 
άί,ιϋκομενονς. λαμπροτεραν δε , )]ν ωρχονντο γυμνοί 
0υν αΐΰχρολογία. yv δε και το βχίϋτας ελκειν , ΰχήμα 15 
Όρχτιβεως χοριχής. εδπ δε πηδώντα επαλλύττειν τα 
ϋκέλψ χαϊ μην τραγικής ορχηοεως τά ΰχηματα, ΰιμη 
%ε\ρ, δ καλα&ίΰκος, χεΙρ χαταπρανης^ ί,ύλου παράλη- 
ίφΐ£, δίτίλη, &ερμαϋύτρΙς, χυβίβτηβίς, παραβηναι τετ- 
ταρα, 6 δε τετράκωμος^ το της όρχηΰεως είδος, ουκ 20 
οίδα £Ϊ τι προΰηκον ην τοις Ά^ψη^ϋι τετρακωμοις , 
οϊ ήΰαν, Πειραιεΐς, Φαληρεΐς, Όζυπετεώνες ^ Θυ^οι- 
%άδικι, χαΐ ζά λοιχά. 

100 *ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΙΕ. 

ΤΙερΧ χοροϋ, χορΒυτοϋ, χαΐ των τοιούτων. «5 

TovTotg d' αν προΰηκοι χοροπούα, χοροϋταϋία^ 
χοριχδν μέλος, χορεύβαι, χορευτής, ϋυγχορευτης, χο- 
ρηγός, χορηγία, χορηγιον ό τύπος, ού η παραϋκευη 
%οϋ χορηγού, πρόύχορον δε, και- ϋυγχορεύτριαν εϊρη- 
κε την χορεΰουϋαν Άριϋτοφάνης. ηγεμών χοροϋ, κο-30 
ρνφαϊος χοροϋ, χορολέκτης, χοροποώς, διδάΰκαλος, 
νποδιδάβκαλος, χοροδιδάϋκαλος , δεξιοΰτάτης, άριϋτε- 
ροϋτάτης, λαιοότάτης, τριτοβτάτης. ν.αϊ την γυναίκα 
107 if, τρίτοϋτάτιν Άρι0τοφάνης ν,αλεϊ. * παιδικός χορός. 



IV. 108. 211 

άνδρίχος^ χαμιχός, τρκγιχός. χαϊ ημιχόριον if, «αΙ 
διχορία^ και άντιχορία. έ'οίχε δε ταντόν είναι ταντϊ 
τα τρία ονόματα, οπόταν γαρ 6 χορός εΙς δύο διαιρε- 
θ•^, το μεν πράγμα καλείται διχορία, εκατερα δε μοΐ- 
δρα ημιχόριον. α δε άντάδονϋιν, άντιχορία. τριχορίαν 
δε Τυρταίος ϊΰτηϋε, τρεις Ααχωνων χορούς, χαθ* 
'ηL•■xiav εχάΰτψ, παΐδας, άνδρας, γέροντας. επΙ δε χο- 
ρού, καΐ ΰνμφωνία^ καΐ βννωδία, χαϊ ΰννανλία. 
*καΙ η μεν εϊόοδος τον χορον, πάροδος καλείται. ?; 1C8 
10 δε κατά χρει'αν έξοδος, ώς πάλιν εΐΰιόντων, μετάΰτα- 
6ις. η δε μετ αύτην εϊοοδος, επιπάροδος. η δε τελεία 
ϊξοδος, αφοδος. και επειβόδιον δε εν δράμαΰι πρά- 
γμα πράγματι ΰνναπτόμενον. καΐ μέλος δε τι ε^όδιον^ 
ο εξιόντες γδον. Μέρη δε χορον , ΰτοΐχος, ζυγός, χαϊ 
15τραγΐ7ίον μεν χοροΰ, ζνγά πέντε Ιχ τριών, και ϋτοΐ- 
χοι τρεις εκ πέντε, πεντεκαίδεχα γαρ ηβαν ό χορός. 
*χαϊ κατά τρεις μεν εΙοΥιεΰαν, εΐ κατά ζνγά γίγνοιτοίΟ^ 
η πάροδος, εΐ δε κατά ϋτοίχονς, ανά πέντε εΐβΐ/εϋαν. 
L•^' οτε δε καΐ καθ' ενα εποιονντο την πάροδον. 6 
20 δε χωμιχος χορός τέτταρες χαϊ εϊχοβιν οί χορενταΐ, 
ζνγά εξ. εχαΰτον δε ζνγόν εκ τεττάραν. βτοϊχοι δε 
τέββαρες, ?| άνδρας ϊχων εχαΰτος. οπότε μεν άντΙ 
τέταρτον νποχριτον δέοι τινά των χορεντών ειπείν 
εν (ύδι], παραβχΐ'μΊον χαλεΐται το πράγμα. *εΙ δε τεταρ-110 
25TOg ιiπoκριτr]s τι παρα()pθεJ'ςαιτo , τούτο παραχορηγη- 
μα εχαλεΐτο. χαϊ πεπράχ&αί φαϋιν αντό εν *Αγαμέ- 
μνονι Αΐϋχνλον. το δε παλαιόν 6 τραγικός χορός 
πεντήκοντα ήϋαν, άχρι των Ενμενίδων Αΐβχνλυν. 
προς δε τον οχλον αντών τον πλη9ονς εχπ:τθ7;θ•ει•τθ9, 
S0 ΰχτνέβτεϋ,εν ό νόμος εΙς ελάττω αριθμόν τον χορόν. 

*Κ Ε Φ Α Α Α 1 Ο Ν Ις. 111 

ΙΙερΙ χορίκο5ν ^ϋμάτων. 

Των δε χορικών άβμάτων των χωμιχών εν τ* 
και η παράβαβις, όταν ά ό ποιψης προς το θεατροι» 

Ο 2 



212 ly. 112. 

βον?.ηΤ(α λε^έίν, ο χορός ^κρελ&ων ί.ίγει tavta. Ιηι- 
Βΐ'λώξ δε αντο τΐοιονϋιν οΐ αωμωδοΛοιηταΙ. τραγικον 
δί ονχ ϊβτιν, αλλ' Ευριπίδης αντο τίεποίηκεν εν πολ- 
λοίς δράμαΰιν. Ιν μεν γε ζαΐς ^αναΐΰι τον χορον 
τάξ γυναίκας νπερ αυτού τν ποιήΰας παρειπεΐν, εκ- 5 
λa9όμεvoςy ώς άνδρας λέγειν ίποίηΰε τω ϋχηματι 
της λέξεως τάς γυναίκας, ζαΐ Σοφοκλής δε αύτύ εκ 
της προς εκείνον άμίλλης ποιεί ϋπανιάχις , ώΰπερ εν 
αΖ'Ιππώνί. *τής μεντοι παραβάΰεως της κωμικής επτά 
«V εϊη μέρη^ κομμάτιον, παράβαΰις , μακρόν ^ ΰτρο-ΙΟ 
ψή^ επίρρημα, άντίότροφος, άντεπίρρημα. ών το μεν 
χομμάτιον, καταβολή τίς εΰτι βραχέος μέλους, ή δε 
ίίαράβαϋις, ώς το πολύ μεν εν άναπαίύτω μέτρφ. εΐ 
d' ονν και εν αλλω , άνάπαιϋτα το επίκλην έχει. το 
δε όνομαξόμενον μακρόν, έπΙ rrj παραβάϋει βραχύ 15 
μελΰδριόν εΰτιν, άπνευϋτϊ άδόμενον. τή δε ϋτροψί/ εν 
χάλοις προαϋ&είΰγι, το επίρρημα, εν τετραμέτροις ε- 
πάγεται, καχ της αντιβτρόφου τ|/ ϋτροφή άνταϋ&εί- 
6ης, το άντεπίρρημα τελευταΐον ον της παραβάβεως, 
ΙότΙ τετράμετρα, ονχ ελάττω τον άρι&μον τον επιρ-20 

113 *Κ Ε Φ Α Λ Α Ι Ο Ν ΙΖ. 

Περί ναοχριτών η νποχρίΰεως. 

ΕΙδϊ δε άπο τούτων και νποκριταϊ, καΐ νποκρί- 
(ΐΒΐς, καΙ άντικρίόεις, καϊ νποκρίναο&αι τα ίΐ<μβεΐα,25 
δια&έϋ&αι, ΰχηματίόαΰ&αι , ρήΰιν άποτεΐναι, ρήόιν 
διαπεράναϋ&αι, εϊραι, ϋυνεΐραι, άποτάδ7]ν, άπνευϋτϊ, 
νπορχήύαϋ&αι , ενδεί^αϋ&αι, παρενδείξαϋ&αι, νενύαι, 
χλενάβαι, μορψάϋαι, νποχρίΰαβ&αι, καϊ τα όμοια• 
. ότιχομνύεΐν δε ελεγον, το παρ' εν Ιαμβεΐον άντιλ'ε-^ 
ΧΧΑγειν. καϊ το πράγμα, ϋτιχομυ&ίαν. * Εϊποις δ' αν, βα- 
ρύτονος νποκριτης, βομβών, περιβομβών, λίμν^ίζων, 
λαρνγγίζων, ψαρνγγίζων. καϊ βαρύφωνος δε, καϊ λε- 
πτόφωνος^ καϊ γνναικόφανος, καϊ ΰτριρ^όφανος ί ν,ώ. 



IV. 115. 213 

οϋα 'άλλα Ιν τοΐς sceqI φω^fης SiQrjrcei. κναξνγώ(3κί 9% 
το φλέγμα sAfjOV, κ«1 άναΛεΛνΐχ^^κί τυ φλέγμα, :ίαΙ 
χαταπεπνίγβαι. χαί ^^ριβτοψάνηζ αον φηοι^ φ^ίγ^κι 
ύύ την φωνην άναύτοίχηϋας ανω. ό δ' αντόξ» κ«1 
5φ9ίγμα χεχράτηχε. 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΙίί 115 

ΙΙερΙ ντεοκριτών^ docivijg. 

Kccl ΰκενη μεν ή των ντιοχριτών ^ ότολη. ^ ί* 
αντή κ(ά CMtifirioi' εχκλεΐτο. CxevoTCOLog δε, 6 arootf• 
ΙΟωχοποιός. καΐ L•τίv είχεΐν, χρόοωπον, χρούωτζεϊον, 
προύωπϊς, μορμ^λυκειον , γοργόνειον. 

Περϊ νΛθδημύτΰ>ν xtcl Ιϋ%ήταν τραγικών xcci μ*>• 
μίχών χαϊ loL7cy]g βκεν)]^. 

15• ΚαΙ τά υποδήματα, χόΰορνοί μεν τα τραγικά χα\ 
ίμβάδες. εμβάται δε, τα χοψιχά. χαΙ εΰ9ητες μεν τρκ- 
yixuiy ηοίχίλον. οντω γαρ εκαλεΐτο 6 χιτίον. *Τά όέΐ16 
ιπφλτιματα, 1,υ6τ\ς^ βατραρς, χλavιςy χλαμνς διά' 
χρνύος, γρνΰόηαΰτβξ, φοινίκι?, τιαρ«, χαλυΛτρη, Λα- 

20 ρακαλνΛτρα ^ μίτρα^ άγρηνόν το δ' 7jV πλέγμα έ| 
ερίων δικτναδες περί πάν το ϋώμα^ υ Τειρεΰία επε' 
βύλλετο, η τινια?.λω μαντικιρ. κόλπωμα, ο ύπερ τά ποικί' 
λαενεδίδυντο οί'Ατρεΐζ, χανΑγαμίμνονε^, χαϊ οΰοι τοι- 
υντοι. εφκπτίς, ϋνότρεμμκτιόν τι φοινικονί', ,τ)' πορ- 

2δφνρονι^, ϋ περί την χε^ρα είγρν οΐ ποίεμοϋντεζ, 7; oi 
%ηρώντεζ. *ύ δε χροκατος, ιμάτιον. ^ίόννϋοζ δεΙΠ 
αντω εχρητο, χαϊ μαβχαλίϋτήρί άνϋ^εινω., κκΐ %νρϋω. 
οί δε εν δνβτνχίαις οντες η λευκά διΰπη'η είχον, μά' 
λιοτα 01 φυγάδες i ί] φκια, ?}' μέλανα, ^ μήλινα ^ ^ 

ΒΟγλκνζίνα. ράκια όέ, Φιλοκτψον ij ϋτολή και Τηλί- 
φοτ>. χαϊ νεβρίδεζ δε, xta διψ9εραί, χαϊ μάχαιραί, 
χαϊ ΰκηπτρα, καΧ δόρατα ^ χαϊ τοξ«, καΐ φαρέτρα, 
χα\ κηρνκεια, και ρόπαλα, χαϊ λεοντή, χαϊ παντενχίκ, 
μέρη τραγικίίζ ^^νδρεία^ ϋκενήζ. *γνναικεία^ δε, 6νρ-\\8 



214 IV. 119. 

ψός ηορφνρονς, Λαράπηχν λενκόν, της βαϋιλενονϋης. 
{^χής δΐ^εν ϋνμφορΰ^ ό iCtv βυρτος, μέλας, το δε επίβλημα, 
γλανλον, η μηλινον. ή δε Σατυρική ε6^^ήςf νεβρίς, αίγή^ 
Ί}ν ν.αϊ Ιζάνην εχάλονν, και τραγί], καΐ που χαϊ πάρδαλη 
νφαϋμίνη. Tcal το %ηραιον το ^ύιονυβιακόν. καΐ %λα-5 
ν\ς άν%εινη. καΧ φοινικονν ίμάτιον. %α\ χορταΐος, χι- 

. • των δαβυς^ ον οί Σειληνοι φοροϋΰι. Κωμική δε £- 
ϋ&ης, εξωμίς. εΰτυ δε χιτών λευκός, αϋημος, κατά την 

119«ρΐ(ίτεραν πλευράν ραφην ουκ έχων ^γερόντων δε 
• ψόρημα. καμπύλη, ψοίνικίς, η μελαμπόρφυρον ίαα-10 
τιον, ψόρημα νεωτέρων, πήρα , βακτηρία, δίψ&έρα, 
ίπΐ των άγροίκων. καΐ πορφυρά δε εβ&ητι εχρώντο 
οί νεανίβκοι. οί δε παράσιτοι, μελαίνΐ], η ψαια. πλην 
Ιν Σικυωνίφ, λευκf| , οτε μέλλει γαμείν 6 παράΰιτος. 
Tfj δε των δούλων εξωμίδι καΧ ίματίδιόν τι πρ06-ΐ5 
κείται λευκόν, ο εγκόμβωμα λέγεται, η επίρρημα. 
Τω δε μαγείρω, διπλή, αγναπτος η εϋ^ής. Ή δε γυ- 
ναικών εΰύης κωμικών, ή μεν των γραών, μηλίνη, η 

^^^άερίνη, πλην ιερειών, ταύταις δε, λευκή. * Αι δε μα- 
ΰτροποί, η μητέρες εταίρων, ταινίδιόν τι πορφυροΰν^^ 
περΧ την κεφαλήν εχουΰιν. Ή δε των νέων, λευκή, 
η βνβϋίνη. ^Επικλήρων δε, λευκή, κροΰΰωτή. Πορνό- 
βοΰκοΧ δε, χιτώνι βαπτω , καΧ άν^εινώ περιβολαίφ 
ενδέδυνται, χαΧ ράβδον ευθείαν φέρουβιν ίίρεΰκος 
ν,αλείται 7]δε ή ράβδος. Τοις δε παραϋίτοις πρ06ε-25 
βτι και ϋτλεγγϊς, καΧ λήκν&ος, ώς τοις άγροίκοις λα- 
γωβόλυν. ένίαις δε γυναιξί καΧ παράπηχυ, ζαΧ ϋυμ- 

^ » ^ μετρία, όπερ έΰτΧ χιτών ποδήρης, άλουργής κύκλω. 

121 *ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΙΘ. 

ΠερΧ θεάτρου y.aX των περί αυτό. S0 

^ΕπεΧ δε και το &έατρον ου μικρόν μέρος ίΰτΧ 
των μου0ικών, αυτό μεν αν εΐποις ^έατρον, και ζΐιο- 
νυϋιακον %έατρον, καΧ Αηναϊκόν. καΧ το πλήθος, θεα- 
τάς. καΧ Άρίϋτοφάνης δε ϋυν&εάτριαν εϊρηκεν. ώύτ 



ϊν, 122. 91S 

ον ^εατήν μόνον ίϊποι τις αν, αλλά ocal 9eatQtetv. 
χστά δε Π?,άτωνα^ χαΐ ξ^εατροχρατίαν, τονς ό' ανα- 
βα9μονς, χάί βά9ρα, χαΐ έδρας, καΐ ε^ωλLa. xcti 
εδω/.ίάζειν, το βνγχα&ίζειν. πρώτον δε ξυλον, η 
^τίροεδρία, μάλιϋχκ μεν διχαύτών. εφ' ών xeel to" 
πρώτον κα^ίξοντα, χρωτόβα^ρον 'Επίχράτης φηΰΐν 
6 χωμωδυδίδάΰχαλος. *ϊϋως &' αν καΐ επϊ %εά-ί2ί 
τρον κατά χρ^ίϋ^ν λεγοιτο. το μεντοι τα εδώλια ταΐ$ 
πτερνκις καταχρονειν, πτερνοχοπείν ϊλεγον. εποίονν 

10 δε τούτο, οπύτι τινά εχβάλοιεν. άφ ον κοτΐ το κλώ- 
ζειν, χαϊ ϋνρίττειν. εχαλείτο δε τι χα\ βουλευτιχον 
μέρος τον θεάτρου, χαϊ εφηβιχόν. Εξεΰτι δε χαϊ το 
παραπεταόμα, ανλαίαν χαλειν, ' ΤΛερίδου είτίόντος εν 
τω χατά ΙΊατροχλέονς, οι δε tvyea άρχοντες είδτιώνζο 

15 εν τι] Στοκ, περιφραξύμενοί τι μέρος αυτής ανλαίαις» 

^ Περί μερών 9εάτρον. 123 

Μέρος %εάτρον , χαϊ τίυλίς, χαϊ i'uλϊς, χαϊ κα- 
τατομή, χερχίδες, βκψ'ή, όργ^ήοτρα, λογείον, προ6χή• 
vtov, παραΰχηνια, νποΰχι^νια. χαϊ ΰχψηι μεν, ναοχρι- 

20τών ϊδιον. iq δε όρχτ^ϋτρα, τον χορού, εν rj χαϊ ή 
θυμέλη, είτε βημά τι ονϋα, εϊτε βωμός, επϊ δε τί]^ 
ϋχηνης χαϊ άγνιενς εχειτο βωμός προ τών θνρων» 
χαϊ τράπεζα, πέμματα εχουβα, η ^εωρίς ώνσμάζετο, rjxtv- 
ωρίς. Έλεος δ' ην τράπεζα αρχαία, εφ yv προ Θεβπίδος 

25 £ί? τις άναβάς τοις χορευταΐς άαεχρίναχο. *το δε ι5-124 
ποϋχψ'ΐον, χίοόι, χαϊ άγαλματίοις εχεχόϋμητο ^ προς 
το &έατρον τετραμμένον, νπο το λογεΙον χείμενον. 
τριών δε τών χατά την όχηνήν θυρών ή μεβη μεν, 
βαβίλειον, η 6πι',?.αιον, η oixog ένδοξος, η πάν το 

ίΟπρωταγωνιβτονΊ' τον δράματος, η δε δεξιά, τον δεν- 
τεραγωνιϋτονντος χαταγώγιον. η δε άριβτερά, η το 
εντελέΰτατον έχει πρόσωπον, η ίερον εζηρημωμένον, 
η αοιχός εϋτιν. * εν δε τραγωδία ή μεν δεζιά θύρα, 125 
ίενων εβτιν. είρκτή δε, ή λαιά. το δε χλίΰιον εν χω- 

36μωΟ£« παράχειχαι παρά την οΐχίαν , παραπετάόματι 



216 IV. 125. 

δηλούμενον. xai Itfrt μεν ΰτα&μός ντίοξυγίαη/. καΐ cct 
&νραι, αύτον μείζονς δοκονϋι, χαλούμεναι 'λλιΰιάδες, 
Λρός το χαϊ τάς άμάξαξ εΐϋελαννειν, χαΐ τα ΰκενοφό- 
Qcc. εν δε Άντιψάνονξ Άκεϋτρίαις καϊ εργαΰτήριον 
γεγονε το καλού μενον κλίΰιον. ο τιρότερόν ποτ' ην^ 
τοΙς εξ άγρον βονβΐ όταΟ^μός, καϊ τοις υνοις, πεποί- 

ίΖβηκεν εργαϋτηρων. * παρ' εκάτερα δε των δυο %νρών 
των περϊ την μεβην, αλλαι δύο εΐεν «V, μία εκατέρω- 
θεν y προς ag ai περίακτον ΰνμπεπηγαΰιν. ή μεν δε- 
ξιά, τα εξω πόλεως δηλονϋα , τ] ό' άριΰτερα, τα εκ 10 
πόλεως, μάλιϋτα τα εκ λιμενος. καϊ θεούς τε %αλατ- 
τίονς επάγει f καϊ πάν&* οϋα επαχ&έότερα οντά η 
μηχανή φέρειν αδυνατεί, εΐ δε επίϋτρέψοίεν αΐ περία- 
κτοι, ή δεξιά μεν αμείβει τόπον άμφότεραι δε χω- 
ράν νπαλλάττονϋι. των μεντοι παρόδων ή μεν δεξιά^^ 

ίΖ7 αγρό&εν, ij εκ λιμενος, η εκ πόλεως αγεί' * οι δε άλ- 
λαγβθεν πεζοϊ άψικνονμενοι^ κατά την ετεραν εΐβία- 
ΰιν. εΐΰελ&όντες δε κατά την όρχήϋτραν, επί την ϋκη- 
νήν δια κλιμάκων άναβαίνονΰι. της δε κλίμακος οί 
βαθμοί, κλιμακτηρες καλούνται, ειεν δ' αν των «κ 20 
θεάτρου και εκκύκλημα, και μηχανή, χάί εξώϋτρα^ 
χαΐ ϋκοπή, και τείχος, χαϊ πύργος, χαί φρυκτώριον, 
χαϊ διϋτεγία, χαϊ χεραυνοβκοπεΐον, και βροντεΐον, 
καΐ θεολογζΐον, χαϊ γερανός, και αΐώραι, χαϊ χατα- 
βληματα, χαϊ ημικΰκλιον, χαϊ βτροφεΐον, καϊ ημιύτρό -^S 

128φίον, χαϊ χαρωνιοι κλίμακες, χαϊ άναπιεΰματα. *καΙ 
το μεν εκκνκ?>ημα, επϊ ξύλων, νψηλόν βάθρον, ω ε- 
πίκειται θρόνος, δείκνυΰι 8ε χαϊ τα υπό την ϋκηνην 
εν ταΐς οΐκίαις απόρρητα πραχθΐντα. χαϊ το ρήμα 
τοϋ έργου καλείται εγκυκλεΐν. εφ' ου δε εΙΰάγεταΐοΟ 
το Ιγκΰκλημα, εΐϋκύκλημα ονομάζεται, χαϊ χρη τούτο 
νοεΐϋ^αι καθ' εκάϋτην θύραν. οιονεϊ, χαθ' εκάϋτην 
οΐκίαν. η μηχανή δε θεούς δείκνυΰι, χαϊ ηραοας 
τους εν άερι, Βελλεροφόντας , η Περϋεΐς. χαϊ χεϊται 
χατά την άριϋτεράν πάροδον, ύπερ την ΰκηνην το υ- 35 

129 ψοί. * ο δε εν τραγωδία μηχανή, τούτο εν χωμωδία 



IV. ISO. ^7 

χράδη. dijXov δε on ovxijg i6u μίμηΰις. Άράδην γαρ 
την ϋυκήν xakovuLV οί Άτχί'λοί. την δϊ Ι^ωΰτραν 
ταντόν τω Ιγκν/ΐλήματι νομίζονΰιν. η ϋχοπή δΐ Λε- 
ποίηταί καταδκόποις, η τοΐζ άλλοις οΰοί ίίοοϋχοποϋ' Ztl 
56t. καΐ το τείχος, scal ο Λνργος, ώς άπο νψους Ιδεΐν. 
το δε φρνκτώριον τω όνόμζαι δηλοΙ το έργον, 'η δϊ 
διϋτεγία, ποτέ μεν εν οίκω βαϋιλείφ, διηρες δωμά^ 
rtov, οίον άφ' ου iv Φοινίϋύαις ή Αντιγόνη βλέπεί 
τον ΰτρατόν ποτέ δε κέραμος, άφ' ου χαΐ βάλλουΰί 

10 τω ν,εράμω. *εν δε χωμωδία άπό της διΰτεγίας πορ-130 
νοβοβκοί τίνες χατοπτεύουϋι, ij γραΐδια ij γύναια χα- 
ταβλεπει. χεραυνοΰχοπεΐον δε χαϊ βροντεΐον, το μεν 
ίΰη περίακτος ύτΐ'ηλτι}' το δε βροντεΐον, νπό την ΰκη. 
νην οχιϋ^εν, αβκου "ψήφων ϊμηλεοι διωκόμενοι φέ- 

\6ρονται χατα χαλκωμάτων. άπό δε τον &εολογείον, 
οντοςνπερ την ϋκηνην, εν ϋφει επιφαίνονται θεοί, ώς ο 
Ζευς χαϊ οί αερϊ αυτόν εν Ψι>χοβταϋία. η δε γερα- 
νός μηχάνημα τι εΰτιν εκ μετεώρου χαταφερόμενον, 
εφ' άρπαγι] ΰώματος, ω χεχρηται η Ίΐώς άρπάζονϋα 

20 το 6ώμα του Μέμνονος. * αΙώρας δ' αν εΧποις τους\^\ 
χάλως, ot χατηρτηνται it, ϋφους, άνεχειν τους επΙ 
τοϋ αέρος φέρεο^αι δοκονντας ηρως η &εούς. κα- 
ταβληματα δε, νφάδματα, η πίνακες ηϋαν, h'χovτεs 
γραφάς, τ[} χρεία των δραμάτων προΰφόρους' χατε- 

Ζββάλλετο δε επϊ τάς περιάκτους, νρος δεικννντα, η 
%άλατταν, η ποταμον , η α?Λο τι τοιούτον, τω δε η- 
μικυκλίω, το μεν ΰχημα, όνομα' ή δε ^ίϋις, χατα την 
όργ/^ΰτραν *ή δε χρεία, δη?.ον6α πόρρω τινά της πο'-132 
λεως τόπον, η τους εν ^αλάττ^ νΐ]χομενους. ωϋπερ 

SOxal το ΰτροφεΐον, ο τους ηρως έχει, τους εΙς το 
^εΐον με^εϋτηκότας, η τους εν πελάγει, η πολίμω τε- 
λεντώντας. αί δε χαρώνιοι χλίμαχες, χατα τάς Ιχ των 
ίδωλίων χα&όδονς χείμεναι, τα είδωλα απ' αυτών 
άναπέμπουΰι. τα δε άναπιεβματα, το μεν εΰτιν εν 

35 ty ύκην^, ώς ποταμον άνελ9•εΐν, η τι τοιούτον πρόΰ- 



218 IV. 133. 

ω-Λον, το δϊ ΛδρΙ χούξ άναβ<χ9μονς^ αφ' ων «vi- 
^atvov 'EqlvvvbS' 

133 * ΠίρΙ XQoGcSxciV TQayiyiav. 

*Αλλα μην καΐ Λρόβωηα^ τα μεν τραγίκκ ^η αν, 
ξνρίας άνηρ, λευκός, ΰτΐαρτοπόλιος. μέλας κνήρ, ά-^ 
νηρ ξανθός, άνήρ ξαν&ότερος. οντον μεν γέροντες. Ό 
δε ξνρίας, χρεϋβντατος των γερόντων, λενχότατος 
την χόμην, προΰ'κείμεναι τω ογκω cci τρίχες, όγκος δέ 
εβτι το ντάρ χ6 πρό&ωτίον άνέχον εις νιρος, λαβδο- 
ειδεϊ τω βχηματί. το δε γενειον, εν χρω κουρίας εΰτίνίο 

1340 ^,υρίας, επιμήκης ων τας παρειάς. *Ό δε λευκός 
άνήρ, πάς μεν εβτι πολιός, βόβτρνχοι δε περί την 
»εφα)^ίν. και το γενειον πεπηγός, καΐ προπετης όψρϋς. 
και παράλενκον το χρώμα, ό δε ο/κο<?, βραχύς• "Ο 
γε μην 6πaρτoπόL•oς δηλοΙ μεν την των πολιών φύ -lS 
ΰιν, μέλας δέ έύτι και νπωχρος. Ό δε μέλας άνηρ, 
άπό μεν της χροιάς έχων τοννομαγ οΐ)λος δε το γενει- 
ον, και την κόμην, τραχύς το πρόβωπ&ν, και μέγας 

1350 όγκος. *Ό δε ξανθός άνηρ ί,ανΟ^ούς έχει βοβτρν- 
χους, και ο/κον ηττω, καϊ εΰτιν ενχρους. ό δε ξαν•20 
%ότερος, τα μεν άλλα όμοιος, νπωχρος δε μάΐΐον, 
καϊ δηλοΙ νοϋονντκς. τά δε νεανίΰχων πρόβωπα, πάγ- 
χρηΰτος, ούλος, πάρονλος, απαλός, πιναρός, δεύτε- 
ρος πιναρός, ωχρός, πάρωχοος. Ό δε πάγχρηϋτος, 
πρεΰβύτατος των νεανίϋκων, αγένειος, ενχρους, μελαι-25 

Ιοδ^όμΒνος, δαΰεΐαι και μέλαιναν αί τρίχες. *Ό δε ον- 
?,ος, ξαν&ός, υπέρογκος, αί τρίχες τω όγκω προϋπε- 
πηγαβιν, οφρύες άνατέτανται, βλοβνρός το είδος. Ό 
δε πάρονλος, τάλλα εοικώς τω προ αντον, μά?.λον 
νεανίζει. Ό δε απαλός, βοβτρύχοις ίαν&ός, λευκό- 30 
χρονς, φαιδρός, πρέπων &εώ καλώ. Ό δε πιναρ'ός, 
ογκώδης, νποπέλιδνος. κατηφής, δνΰπινής, ξανθοκο- 
μης, Ιαν%-^ '^όμΐ] έπικομών. Ό δε δεύτερος πιναρός 
τοϋούτον τού προτέρου Ιϋχνότερος , όΰον καϊ νεώτε- 

137 ρο^ καϊ Ιπίκομος. *Ό Οε ωχρός φρυγανός έΰτί ταϊς35 



IV. 138. 219 

βαρίί., καΐ περίχομος, νπό^,αν&ος, νοΰώδης την χρό- 
aVy οίος είδωλφ, η τραυματία τΐρίχειν. Ό δε αάρω- 
χρός τα μεν άλλα olog 6 τιάγχρηβτος' ωχριά δε, 
tag νοβονντα, -tj ερώντα δηλονν. Τα μίντοι τών Ό^ε- 
^ραπόντων πρόΰωπα, διψ&ερίας, όφτρ^οπωγων, άνάϋ^• 
μος. Ό μεν διφθερια?, ογν,ον ονχ έχων, περίχρανον 
ϊχει, χαΧ τρίχαζ εχτενίΰμένας λενχάς, πρόϋωπον νπω- 
χρόν τε χαϊ νπόλενχον, χαϊ μυχτηρα τραχνν, επιβχνν- 
νιον μετεωρον, όφ&αλμονς βχνΟ•ρωπονς. *ϋπωχρος ά'ΐ38 
ΙΟίβτΙ χαϊ το γένειον προπαλαίτερος. Ό δε 6ψψ>οπώ- 
γων, άχμάζει, χαϊ oyxov ν-φτιλον έχει χαϊ πλατνι% 
χοιλαι,νόμενον εν ty περιφορά, ξανύοζ, τραχύς, ερυ- 
&ρος, πρέπων άγγέλω. Ό όε άνάϋιμος, νπερογχος, 
^αν^ύς, εχ μέδον άνατετανται αί τρίχες, αγένειος «- 
15 οτιν, υπέρυθρος, χαϊ οντος αναγγέλλει. Τα δε τών 
γυναικών πρύϋωπα, ^τολια χατάχομος, γραΐδιον ελεύ- 
θερον, γραΐδιον οίχετιχον, μεϋόχουρος, διφ&ερϊτις,, 
χατάχομος, ωχρά, πρόβψατος, χονριμος πο:ρθένος. 
*Ή μεν πολιά χατάχομος, νπερ τάς αλλάς την τε jJ-139 
2θλιχίαν χαϊ τί^ν ά!^ίω6ιν, λενχόχομος, μετρία τον oyxov, 
νπωχρος. π;άλ«ι δε παρά.χρωμος εχαλεΐτο. Το δ' ελεύ- 
θερον γραΐδιον, νπό^αν&ον τψ χροιάν χαϊ την πολι- 
«V, μικρόν ογχον έχον, μέχρι τών ζλειδών αί τρί•χες, 
νποφαίνει ϋνμφοράν. Το δε οίχετιχυν γραΐδιον, περί- 
25χρανον ε§ άρνακίδων άντϊ ογχου έχει, χαϊ ρνΰβόν ε- 
6τι τάς βάρκας. Το δε οίχετιχον μεΰόχονρον , χαϊ 
βραχύς όγκος, χρόα λεχτλή, πάρωχρος, ον πάντα πο- 
λιυν. *Ή δε διψθερίτις, νεωτέρα εκείνης, χαϊ ϋγ/.ονί40 
ονχ έχει. Ή δε χατάκομος ωχρά, μέλαινα την χόμην, 
S0 βλέμμα λνπηρόν. το δε χρώμα εχ τον ονόματος. '^Η 
δε μεβόκονρος ωχρά, όμοια, τι] χαταχόμω, πλην ο6α 
εκ μέΰου χέκαρται. Ή δε μεβόχονρος πρόϋφατος, την 
μίν χονράν έχει χατά την προ αυτής' ονχ έχει Οε 
χατά την ώχρόττμα. Η δε χονριμος παρθένος αν- 
35τΐ δ^'κου έχει τριχιών χατεψημένων διάχριύιν. χαϊ βρα- 
χέα εν χνχλω αεριχέχαρταΐ' νπωχρος δε τϊ)ν χρίαν. 



220 IV. 141. 

141 *Ή δε έτερα χονριμος παρξ^ενος, τα άλλα ομοίως^ 
3ίλήν της δίκχρίβεως χαϊ των κύκλω βοΰτρνχων , og 
εκ πολλον δνβτνχονϋα. Ή δε xoQijy νεαρόν πρόϋω• 
310V, οίον αν ^αναΐζ γένοιτο ij άλλη παι,δίΰχη, Τά 
δε ενϋχενα Λρόϋωηα^ Άχταίων ΙβτΧ χεραοψόρος, η 5 
Φινενς τνψλοζ, η Θάμυρις y τον μεν έχων γλανκον 
όφ^αλμον, τον δε μέλανα. η"^ργος πολ-υόψ&αλμος , 
0] Τυρώ πελιδνή τάς Λαρειάς παρά ΣοφοκλεΙ. τοντο 6' 
νπο της μητρυιάς Σίδηρους πληγαΐς πεπον^εν. η Εύίπ- 
Λη η Χείρωνος, ύπαλλαττομένη εις ί'ππον παρ' Ενριπίδϊ}. 10 

142*^ '^χιλλεύς επΙ Ήατρόχλω ακοΰμος. η '^ίμυμωνη, η πο- 
ταμός y i] ορός, η Γοργώ^ ij δίκη^ η θάνατος, η ε- 
ριννυς^ -η λύΰΰα^ η οϊϋτρος, ■}} ϋβρις, η Κένταυρος, 
η Τιτάν, η Γίγας, η Ίνδος, η Τρίτων, τάχα δε χαϊ 
3rdAtg, χαϊ Πρίαμος, χαϊ Πει&ώ, χαϊ Μοΰβαι, xallS 
^£1ραι, χαϊ Μι&άχου νύμφαι, χαϊ Πλειάδες, χαϊ α- 
πάτη, χαϊ με%η, χαϊ οχνος, χαϊ φ&όνος. αλλά ταντα 
μεν ιϊη χαϊ χωμιχά. 

Περϊ προΰώπων Σατυρικών. 
Σατυρικά δε πρόβωπα. Σάτυρος πολιός, Σάτυ-ΖΟ 
ρος γενειων. Σάτυρος αγένειος, Σειληνός πάππος, τά 
δ' άλλα, όμοια τά πρόΰωπα, πλην οβοις εκ των ονο- 
μάτων ai παραλλαγαϊ δηλοννται, ωϋπερ χαϊ ο πάπ- 
πας δ Σειληνός την ιδίαν Ιβτϊ θηριωδέστερος. 

J43 * Περϊ προΰωπων κωμικών. 25 

Τά δε χωμικά προδωπα, τά μεν της παλαιάς κω- 
μωδίας, ώς έπιπολύ τοις προΰώποις ών εκωμωδουν 
άπεικάζετο, η επϊ το γελοιότερον έϋχημάτιΰτο. Τά δε 
της νέας, πάππος πρώτος, πάππος έτερος, ηγεμών, 
πρεββύτης μαχροπώγων, η επιΰείων, Έρμώνειος, 6φη-30 
νοπώγων, Λυκομηδε-ιος, πορνοβοΰκος, Έρμώνειος 
δεύτερος, ούτοι μεν γέροντες. Ό μεν πρώτος πάπ- 
πος, πρεϋβύτατος, εν χρω κουρίας, ημερώτατος τάς 
οψρνς, ενγένειος, Ιΰχνός τάς παρειάς ^ την όψιν χα- 



ly. 144. 221 

τηφήξί λενχος το χρώμα, το ΛρυΰαΛον, το μίτωΛον 
ντίόψαιδρΟζ. ♦Ό &' έτερος πάππος y Ιϋχνότερος^ xc:ll44 
εντονώτερος το βλέμμα, χαΐ λνΛηρός, νπωχρος, ενγε- 
vaog, χυροό&ριξ, ώτοκαταί,ίας. Ό δε ηγεμών, πρεΰ' 
6βύτης, ύτεφάνψ/ τριχών περί την κεφαλήν έχων, επί- 
γρντίος^ πλατνπρόϋωπος y την όφρύν άνατεταται την 
δεξιάν. Ό όε πρεΰβύτης, μακροπάγων , χαΐ εχίβείων, 
ϋτεφάνην τριχών περ\ την χεψαλην ^χων, ευπώγων 
ίϋτϊ, xui ουκ άνατεταται τάς όφρύς , νω&ρός δε την 

ΙΟυχΙ'ΐν. Ό δϊ Έρμωνειος y άναφαλαντύκς, ενπώγων, ά- 
νατεταται τάς υφρνς, το βλέμμα δριμύς. *Ό δε 3Γορ-ΐ45 
νοβοΰκος ταλλα μεν ϊοικε τα Αυκομηδείω , τα δ\ 
χείλη νποβΐϋηρε f καϊ ΟννάγΗ τάς όψρvςJ χαΐ άνα- 
φαλαντίας εβτϊν, η κραλαν.ρΐ.ς. Ό δε δεύτερος Έρμώ- 

Ιδνειος^ άπεξνρημενος εΰτΐ και (ίφηνοτΐώγαν. 'Ο δε 
βφηνοπώγων , άναψαλαντίας, υφρνς άνατεταμέναι^ 
οξυγενειος, ύποδύΰτροχος. Ό δε Αυκομι^δειος, ον- 
λοπώγων, μακρογενειος, άνατείνει την ετίραν οφρνν, 
πο?>ν!!ΐραγμο<5ύνην παρ ενδείκνυται. *Τά δε τών νεανί-\46 

20<ίκων, πάγχρψ3τος νεανί<3κος, μέλας νεανίβχος, ούλος 
νεανίσκος, απαλός, αγροικος, επίΰειΰτος.^ δεύτερος 
«ολαΙ, παράφχος, εΙκονικος, Ιλκελικός. Ό μ^ν πάγ• 
χρ»/<ίτο5, υπέρυθρος, γνμΐ'αϋτικος, νχοχεχρϋίΰμένος, 
ρυτίδας ολίγας έχων επί τον μετώπου, κβχ ΰτεφανην 

25 τριχών , κχνατεταμένος τάς οψρϋς. Ό δε μΙλας νιανί- 
ΰχος, νεώτερος, χα&ειμένος τάς οφρνς^ πεπαιδενμε- 
νφ, η φιλογνμναϋτ•^ έοιχώς, *Ό δε Όνλος νεανίϋκος,ί4:7 
χαλος•, νέος, και υπέρυθρος το χρώμα, αί δε τρίχες, 
χατά τούνομα. όφρνς άνατετανται, και ρχτνίς επϊ τού 

$Oi^^τώxov μία μόνον. Ό δε απαλός νεανίΰκος, τρίχας 
μεν κατά τον πάγχρηϋτον, πάντων δε νεώτατος, λευ- 
κός, βκιατραφίας, άπαλότητα δηλών, Τώ δε άγροίκω το 
μεν χρώμα μελαίνεται, τα δε χείλη πλατέα, καΐ ή ρις ϋιμη, 
και βτεψάνη τριχών. Τω δε έπιΰείύτω ϋτρατιώτΐ] ϋντι 

SS και άλαζόνι, καϊ την χροιάν μέλανι, και την κόμην, έ- 
πιϋείονται αί τρίχες, ώϋπερ καΐ τώ δευτέρφ επιβεί- 



222 IV. 148. 

1^^6τφ^ κΛαλωτερφ οντι, καΐ ξανθω την κόμην. * Κό' 
λαξ δε^ και παράΰιτος, μέλανες y ον μην 'έξω παλαί- 
ϋτρας, Ιπίγρυποί, ϋυμπα^ιΐς. Τω δε πκραβίτω μάλ- 
λον χατίαχται τά ώτα, και φαιδρότερος ^dttv, ώϋηερ 6 
χόλαξ. άνατέτακε δε '/.ακοη^έϋτερον τάς όφρνς. Ό δε 5 
είχονιχός ϊχει μεν Ιμπεπαρμίνας τάς παρει,άς, ν,αί α- 
ηο\νράται το γένειον. ενπάρνφος δ' εϋτΐ καΐ ^ένος. 
Ό δε Σίχελιχός παράδίτνς εϋτι, τρίτος, Τά δε δού- 
λων πρόΰωπα χωμικά, πάππος, ήγεμών, θεράπων, 
χάτω τριχίας t η κάτω τετριχωμενος , θεράπων ονλος,ΙΟ 
θεράπων μεΰος, θεράπων τεττιξ, ι]γεμών επίΰειΰτος. 

149 *Ό μεν πάππος μόνος των θεραπόντων πολιός ε- 
ΰτι, και δήλοι άπελεν&ερον. Ό 06 ήγεμών θεράπων 
ϋπείραν ϊχει τριχών πυρρών, άνατέτακε τάς όφρϋς, 
ϋυνάγει το επι6κννΐον. τοιούτος εν τοΐς δονλοις, οίος 15 
iv τοις έλενθέροις πρεββντης ήγεμών. Ό δε κάτω τριχίας 
η κάτω τετριχωμένος, άναφαλαντίας εΰτι, πνρρόθριί, Ι- 
«]]ρμένοςτάς οφρνς. Ό δε ονλος θεράπων, ούλος μεν τάς 
τρίχας' εΐόϊ δε πν^ραι, ώαπερ καΐ το χρώμα, και ά- 

ίΒΟναφαλαντίας εϋτι, κάί διάϋτροφος την orpiv. *Ό δε20 
θεράπων μέβος, φαλακρός, πυρρός ε6τιν. Ό δε θε- 
ράπων τεττιζ, μέ?Μς, φαλακρός, διάϋτροφος την ο- 
-φιν, δύο η τρία βοδτρνχια μέλανα επικείμενος, κάί 
όμοια εν τω γενείω. Ό δε έπίβειβτος ήγνμών εοικε 
τω ήγεμόνι θεράποτηι , πλην περί τάς τρίχας. Τά δε 25 
των γυναικών, γραΐδιον Ιΰχνόν η λυκαίνιον, γραΰς 
παχεία, γραΐδιον οικουρόν, ή οίκετικον, η όξύ. Το 
μεν λνκαίνιον, ΰπόμηκες. ρυτίδες λεπταϊ, και πυκναί, 

ίοΐλευκον, ϋπωχρον, βτρεβλόν το όμμα. *Ή δε παχεία 
γρανς παχείας έχει ρυτίδας εν εύΰαρκία, και ταινί-^Ο 
όιον τάς τρίχας περιλαμβάνον. Το δε οικουρόν γρα- 
ΐδιον, ΰιμόν, εν έκατέρα τι] Οιαγόνι, εκατέρωθεν ανά 
δύο έχει γομφίους. Νέων δε γυναικών πρόϋωπα, 
λεκτική, ούλη, κόρη, -φευδοκόρη, ετέρα i>ευδoκόρη, 
ϋπαρτοπόλιος λεκτική, πα?.λακη, εταιρικόν τίλεί-ον,Βδ 
εταιρίόιον ώραΐον, διάχρυβος εταίρα, εταίρα διάμι- 



Λ 



IV, 152. 225 

,tQog, λαμχνδιον, αβρά TCSQUovQog, QtQdJCttiviSLov nu- 
Ι^άψηΰτον. *Ή μεν λεκτική, περίκομοζ, ηΰνχϋ παρ^-ι^ο 
ιΙ^ημέναι λΙ τρίχες, ο'ρθαΐ οφρύες, χρόκ λευκή. Ή δε 
ονλη, τ^ τρι%ω(ίει παραλλάττει. Ή δε κόρη, διάκρυ- 
6<>iv ϊχει κηρεψημένων των τριχών, χάί όρ&άς όφρνς, 
χαΐ μελούνίχς , ϋάί λευκότητα ϋπωχρον Ιν τ]} χρόα. 
Ή δε φευδοκόρη, λευκότερα τήν χρόαν, και περί το 
Ρρίγμα δίδεται τάς τρίχας, χαΐ ΙΌικε νεογάμω. Ή δε 
4τΐρα ψενόοκορί^, διαγινώύχεται μόνω τω άδιακρίτω 

ίοτής κόμης. *Ίί δϊ ΰααρτοπόλιος λεκτική δηλοΙ τω 153 
ονόματι την Ιδίαν y μηνύει δε εταίραν πεχανμέΐΊ]ν 
της τέχνης. Ή δε παλλακή ταΰτ\ι μεν ?οικε, περίκο- 
μος δέ εύτι. Το δε τέλειον εταιρικόν, της i<ευδoκ6- 
ρης εατιν ερυ^ρντερον, καΐ βοβτρύχους ^χει περί τα 

Ιζώτα. Το δε εταιρίδιον άκαλλώπιβτόν εΟτι, ταινιδίφ 
την χεψ<ίλ)]ν περιεΰψιγμενον. Ή δε διάχρνϋος εταίρ((, 
^ίολύν έχει τον χρυϋον ιηϊ τ(ι κόμτ], *^Η δε διάμι-χζ,^ 
χρος εταίρα μίτρα τίοικίλΐ] την χεφαΡ.ην κaτείλr^πτau 
Το δϊ λαμπάδιον Ιδίαν τριχών έχει πλέγματος εΙς ό- 

20 |ν άπολήγοντος , άψ' ον χαϊ χίκληται. Ή δε αβρά 
περίκονρος, ^εραπαινίδιόν εβτι περικεκαρμίνον , χι- 
τώνι μόνω ύπεζωΰμίνφ λευκώ χρώμενον. Το δε πα- 
ράφηΰτον &εραχαινίδιον, διακεκριται τάς τρίχας, ύπό- 
ϋιμόν τε εβτι χαϊ δουλεύει εταίραις, νπεζωΰμίνον 

^χιτώνα χοκχοβαφή. 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΚ. 155 

Περί αστρονομικών ονομάτων. 

Εχ δε άϋτρονομίας ονόματα, άΰτρονόμος, άΰτρο- 
νομικη, άΰτρονομικύς , άβτρονομικώς , άϋτρονομεϊν, 
^άϋτρονομικώτατος, άβτρονομία, μετεωρολογία, μετε- 
ωρολογικός, μετεωρολογικώς , μετεωρολόγος, αΰτρων 
χατανόηΰις, φυσιολογία, φνβικος, φυΰιχώς. αϋτρα, α- 
ϋτερες, άβτίρων περιφορά, περιαγωγή. αβτρων ϋτά- 
ΰεις, άποϋτάϋεις, εγγύτητες y διαϋτήματα, έΐδη, ίδεαι. 



224 IV. 156. 

ϋχηματα α(?τερ«ν, δρόμος, χ^ρίοδος, Λεριδρομή, φως; 

156^^^«μψΐ£, ϊκλαμ'φις, κνγη, αίγλη, * άϋτραπή , αβτρα 
απλανή, ϋτάΰιμα, άμετάΰ^ετα, ακίνητα, μόνιμα, εβτψ 
χότα, βίκωτερόν γε καΙ αφόρητα, πλανώμενα, καΐ ως 
Πλάτων, πλανητά, φορητά, φερόμενα, φορηματα,5 
άπεριφόρητα , περιφερόμενα , περαόντα, Ο-έοντα, πε- 
ρι^έοντα, ϋτρεφόμενα, %εριϋτρεφόμενα, χνκλονμενα, 
είλονμενα, περιείλονμενα, περιαγόμενα. καΐ τα απ' 
αντών πράγματα ^ μονή, ϋτάβις. τα γαρ από των άλ- 
λων, φαυλότερα, χάί π?.άνη, φορά, περιφορά, οδός,ΙΟ 
περίοδος, δρόμος, περιδρομή, ϋτροφή, περιβτροφή, 
χνκλος, 'λύκλωΰις, εΐληβις, περιείληβις, περιαγωγή. 

i57V^^^'^ ί^ετρα. * ύελήνης ΰχήματα' μηνοειδής, άμφί- 
χνρτος, ήμίτομος, πανϋέληνος. άί'ατολή , δνϋις, ανο- 
χή, δνϋμή, εϋπερα, άρκτος, μεΰημβρία. Έρεΐς δ' IS 
άνατΐλλειν, άνίϋχειν, άνεχειν, άναβαίνειν, προφαίνε- 
ϋ&αι, άναφαίνειν, άναλάμπειν , δνειν, δνεβ&αι, κατα- 
δνεϋ^αι, κάτω ρεπειν, κατακλίνεβ&αι, άποκλίνειν , με- 
ϋημβριάζειν , ύπερ κεφαλής εΰτάναι. το γαρ μεΰουρα- 
νείν, Αιγυπτίων." Ομηρος δ' αυτό ΰεμνώς λέγει' 20 

ήμος ά' ψλιος μεδον ούρανον άμφιβεβηκει. 

±58* -^^γοις δ' αν, χάΐ κλίνοντος εΙς τα μεβημβρινά τον 
'η?.ίον, τοΰ&εον, του αΰτρου. κ,αι τον αϋτρου μεΰημβριά- 
ζοντος, τον αότρου περιφλέγοντος, τον άερος νπο μεϋον- 
C αν την ημέραν περιζέοντος. Ουρανός, κόδμος, κύκλος, 25 
ξώναι, ζώα τα εν τω κνκλω , α οι πολλοί ζώδια κα~ 
λοΰδιν. άφ ων και ζωδιακόν κνκλον και που και ζω- 
νην ϊμπυρον, διάπυρον, φλογώδη, περιφερή, περιπε- 

ίζ9φλεγμένην, ην και διακεκανμένην όνομάζονδι. ^Τήν 
όε κατε-φνγμενην εϊποις αν, κρνώδη, κρνμώδη, "φνχράν,βο 
ϋκιεράν, κατάδκιον, άνήλιον, απνρον. Πλειάδας, 'Τά- 
δας, 'ίΐρίωνα, "Αρκτους, ^Αρκτοΰρον ,'Όφιν , Όφιοϋ- 
χον, Στ'εφανον , άδτερα Σείριον. Και τα πολν^ρΰλλη- 
τα εν τω κΰ•/.λω ζώδια, κα•9•' ων οι άδτερες περιπο- 
^νονται. άδτέρες, κομήται , Λωγωνίαι, δοκίδες, λαμ.35 



IV. 160. 225 

χάδες, γαλαξίας χυχλος, fptg, νίφη, «(ίτροτΛαΙ, βρον- 
ταΐ, ϋχηπτοι, χαΐ ΰτρόβύοί. ταύτα γαρ πάντα χαΐ 
6 ΛερΙ τούτων λόγος άΰτρονομία αν ηροΰήχοί, 

*ΚΕ Φ Α Α Α Ι Ο Ν ΚΑ. 160 

5 ΠερΧ γεωμετρίας. 

Έχ δε γεωμετρίας t γεωμίτρης, γεωμετρική, γεο- 
μετριχος, γεωμετριχώς, γεωμετρεΐν, γεωμετριχώτατα. 
γ7]ς άναμίτρηΰίς , νομή , κλήρος , χληρονχία , διαιρώ- 
6ις, διανομή, διάγραμμα, 6ημεΐoVy γραμμή εν&εΐα^ 

10 lπLφttvειay επίπεδος ^ γωνία, ευθύγραμμος, χάθετος, 
περιφερής, οχήματα εν^γραμμα, πολύγωνα, τρίγωνα, 
τετράγωνα, ιϋόπλενρα, ετερομήχη, Ιϋοϋχελή, ϋχαλη- 
νά. 6ρ9ή γωνία, αμβλεία, οξεία, επίπεδα, ϋτερεά. *ορ-161 
&10V Οχημα, χύχλος, Ιπίπεδον , χεντρον, διάμετρον, 

Ιβήμιχν/.λιον, τρίπλενρον, τετράπλενρον , πολνπί.ενρον, 
ίτεροΰχελες, 6ρ9oγώvιoVi άμβλογωνιον^ οξνγιόνιον. 
Μέτρα, πλευρά, Ιΰόμηχες, πρύμηχες, ετερόμηχες, βά- 
θος ϊχον, άβαθες, είχοϋαεδρις, χαι οϋα τοιαύτα. V- 
βον, Ϊ6ω, Ιΰούν, άνιϋούν, ίόάχις, ίβοΰτάϋιον. ΣφαΙ• 

30 ρα, πολυγώνιον, πόλος γνωμών, ρόμβος, ϋτρογγύ- 
λον , περιφερές, ρομβοειδες. δυνάμεις, όίπους, τρί- 
πους, άχριτής. έπειτα χαι δεχάποδός φηϋιν 6 Πλάτων, 
ήδιποδία, εύ&ύ, χαμπνλον, τραπεζεια, παράλληλαι, 
ίυθεια*, περί τα μέρη, αναλογία^ τα προς άξίαν. 

25 *ΚΕΦ ΑΑΑΙΟΝ ΚΒ. 162 

Περί άριθμητιχής. 

Έχ δε αριθμητικής, αριθμός, διαριθμεΐν, άρι- 

θμεϊν, επαριθμεΐν , παραριθμεϊν, χαταριθμεΐν, χαταρι- 

θμεΐϋθαι, ϋχη'αριθμεΐν , Ιΰάριθμον, ενάριθμα, εναρί- 

5θθμητα, άνήριθμα , άνεξαρίθμητα, εξαριθμεΐΰθαι, άνη- 

ριθμηϋάμην, ^ξαριθμήϋομαι, διαριθμήΰομαι , διαρι- 

θμηθίντος, άριθμητιx^ςt εξαριθμητιχός , a^t^fiJ^^titciS» 
FoUux Vol. ι. Ρ 



226 IV. 163« 

άριϋ'μψίΆωτατος , κρί9μητικωτκτ<Ζ , άρι^μος ά'ρτίο?, 
stSQLTTog, aQnoniQiueog . τΐερίϋϋάρτι,ος, άρτιάχΐζ 

163(ίρτιοζ. * λογίΰμός , λογίζίϋ&αί, ?.ογι6τι•ΛΟς , λογιότι,- 
χωτατος, λογίΰηκώς, ϋυλλογίζίΰϊϊαι , ϋν/Λογιβμυς, 
' Ιπύ,ογίζεΰ&αι f άναλογιβμΌς, άναλογιζεβ^αι. nkij&og,^ 
xaμπλη&lgy loonXyjQig, πολνπλη&ία. og ^ημοϋχίΐνης 
xai ' TscEQidtjSi πάμχολλα, ίΐάμπολν^ πύνϋμιχρον, ώς 
Πλάτων. πολΚαχό^ίν , πανταγ,ό&εν^ πάντο&ίν. '^ριβτο- 
φά^'ηg dh ύφη y.ca πλειβταχό&εν. Πολλά όε τά άηο 
τοντωΐ' εκ τόχον, αάί Big τόττον, xai εν τόηω ϋχη-ΐο 

164 ματα. *6λιγότης, ολίγον, ελάχιΰτον^ ολίγιΰτον, πλέον ^ 
πλιΪΌν, πλεL6vωgy n?.Biovg, πλεονάζειν, χλείΰτηριάζεη•^ 
Ελκττον, ελάττχΰν, ί/.αττονακι^ , ηολλαπλάΰιον, αολλ<χ~ 
%λαϋίων , %oλλfiπλa6ιόvωg , Λολλαχλαβίως , πολλα- 
ηλ.αΟίάζειν , %λεονα6μος, άμύ%ψα. 'ίϋον, ϊΰω, i-i5 
όάχις^ αΛίβοΰν, ίΰότης^ ϊϋωβις. Tετράγωvog αρί• 
&μός, τετραγωνίζειν. ίτερoμyΊxrιg άρι%μ6g, τkλείog 
άοί^μος, μονάς, dvag, %αι τά εφεξής, diJrAaiJiog, dt- 
ηλαΰίων^ διπλαϋίάζειν. και. 6μoίωg επΙ των εφε'ξι^ς ά- 
ρι&μών. 8ιπλα6ιαϋμοϋ δε ^Αντιφών είπεν. ημωλιος,^ 

165 ^χίτριτος y επόγδοος, και οΰα τοιαύτα. *r^^u6v, ημι- 
ύντίταρτον. διατεμνειν τον άριΟ'μόν, δίχα τεμνιι,ν, δί- 
χα διαλαμβάνειν, αφαιρεΐν, δίαιρεΐν, διαχωρίζειν^ 
δίακρίνειν. πολλοϋτημύρίον , τριτημόριον, τεταρτΊ]μυ- 
Qiov, ηεμΛτημυριον , ώς Πλάτων, εκτημόριον δε, οι 25 
τΐαλαίϋταΐ παρά τοΙς ΆττικοΙς. άπεραντον , πρυβ^εΟΐζ 
άριΰ^μον, άφαίρεβίς, άτομος αριθμός, δΙς δεκάκις, 
δνοδεκάκις, χαϊ τά όμοια, μυριάκις , μνρίανδρος, μν- 
ριυφόρος, ώς Θουκυδίδης, ώς δε Δείναρχος, μυρια- 
γωγοϋβα. και το δίδραχμοι οτιλΐται, και δίδραχμοι3θ 
πυροί. χαϊ παρά ^ίριτία, διδραχμιαίοι,. 

166 *Κ Ε Φ Α Α Α Ι Ο Ν ΚΓ. 

Περί μετρικής. 
Έκ ίδ μετρικής , μετρεΐν, άπομετρεΐν , άπομετρεΐ- 
β&αι, ΙπιμετρεΙν , επιμετρεΐϋ&αι , προμετρείν, £κμε-53 



IV. 167. 227 

TQBiVi ηαραμετρεΐν, μετρητικώς, γεωμετρία, γεώμε- 
τρον. μέτρηΰι,ς, ίίμετρον, εκμετρον, ύνμμετρον, άβνμμε- 
τρον. χαϊ ώς ^ημοβ^ένης, rrj μετρηΰεΐ. μέτρον, μετρίό- 
της, μετρητον^ όιαμεμετρημενην ημεραν, διεμετρούντο 
5 τον ϋϊτον, μετρίάζειν. χάΙ προΰμετρονντας,'Τπερίδης. 
χαϊ περιμετρεΐν^ Ίΰαϊος, *προμετρητόν, χαϊ μετριχόν^67 
Δείναρχος• δίμετρον, τρίμετρον, χαϊ επίμετρον, ϋνμμεμε- 
τρημενως. χαϊ ϋνμμετρίας 'Αντιφών, χαϊ Ίϋαϊος εχμε- 
τρη^'είs^ xat ^είναρχοξ μετρονόμφ το έπι των μέτρων. 
10 χαϊ δνϋμέτρητον, Αντιφών, χαϊ μετρψάς οϊνον , Αψ 
μοΰ^ενης. χαϊ τονξ μεν πολλονξ, άμετρους Ξενοφών 
ΐϊρηχε. το δε άνευ μέτρου, αμετρον Πλάτων, χαϊ την 
iv χω αοδί χαϊ χρός tg λύρα άμετρίαν, 

* Μέτρων ονόματα. 168 

15 Μέτρων δε ονόματα, μεδιμνος, ημιμεδιμνος, χοΐ- 
νιΙ, τριχοίνιχον, πενταχοίνιχον. χαπί&η, ως Ξενο- 
φών, άρτάβη, ώς 'Ηρόδοτος, ή δε δάδίξ, μετρον Ιξα- 
χοίνιχον. μάρίς δε, ε^αχότυλον. χοτύλη δε, το τρί- 
τον της χοίνιχος. ό δε μίδιμνος, χοίνιχες οχτώ καΐ 

ΟΟτεβϋαράχοντα. υ δε ημιμεδιμνος , τέϋβαρες χαι είχο- 
ϋιν. ό δε τριτεύς , εκχαίδεχα. 6 δε εχτεύς, οχτώ. το 
δε ημίεχτον, τίϋϋαρες. ου μόνον δε ή χοτύλη χαϊ υ- 
γρών ην χαϊ ξηρών μετρον, ώς πολλαχόϋεν η κωμωδία ύ- 
ποδηλοΐ, άλλα χαϊ χόψινος μετρον Βοιώτιον, αμφω με- 
τρούν. *Στράττις γοϋν φηΰιν εν τω Κινηϋία, τα δ* αλφι&*ί69 

25ύμΐν πώς επώλουν; τεττάρων δραχμών μά?.ιΰτα τον 
χόψινον. τι λέγεις; μέτρω έχρώντο χοψίνφ, η τοϋ 
ΤΓ:ϋΟ"' δτι οϊνου κόψινος, δυνάμενος τρεις χοάς πυρ- 
ρών ταντά ταΐς χοψίναις. Κύπρον δε το οϋτω καλου- 
μενον εϋροις αν παρά *Αλκαίω εν δευτέρω βιβλίω 

3θ/ίεΑώΐ'. χαϊ ήμίκυπρον , παρ' Ίππώναχτι έν τω πρω- 
τω Ιάμβων, καϊ χοτν?.η, άμφορεύς, χοεύς, μετρεΐν, 
χρονβιμετρείν. χαϊ παραχρουϋιχοίνικος, ίν Tjj κωμωδία, 
χροναιμετρών. Ιβοχειλη^ επιχειλη, έπίμεβτα. *εϋτι δεΙβοΛΊΟ 
χείλη μεν, τα πλήρη- έπιχειλη δε, τα κατωτέρω τοϋ 

Ρ 2 



228 IV. 171. 

XeiXovg' Ιηιμιΰτα dl, τα VTteQnXtu. ΙπΙ δε χών ^- 
ρών μέτρων τα ονχ απε-φημήνα. Τύ ό'ε άποψών έρ- 
γαλείον, <χ7ίομάχτρα, η ό•/.ντύλΐ]^ y ΰπρίβτροφίς. ήμι• 
δίΐς, ηuixλχjρωtoVy Ί^μίαλεον, ενδεές, νπίρόε^ όέ, τά 
λίαν ενδΈψ'Έβτι δε μετρ^^τιχ^ς y.al τυ μέγα, ϋμικρόν^^ 
πάμμεγα, χάμμικρον , πάμμηχες, πρόμηχες, νηέρμψ 
κες, ΰνμμετρον, ύπέρμ^τρον. 9ίκϊ %άλιν, ϊμηλεων, χα- 
rάπL•ωv, νηέρχλεων. χαΐ sroug, πηχυς, παλαίϋτη, δο• 
χ/«}, πνγών, όργνιά, χαΐ οϋα ιπι των άν%ρωχίνων 
μελών Ιΰτι προειρημένα, tcul χειηύαονν^ %αι λμι/γλ-ΙΟ 
mq%v^ nta τά όμοια. 

171 *Κ Ε Φ Α Α Α Ι Ο Ν ΚΛ 

Περί ϋτατικης. 

!/ί3Τθ δε ΰνατΜ'ης^ ^τη6my <ίτηβαβ9βΐ, ίχίτανκι^ 
Χ^ταχαι, '^τιιύάμενος , άποϋτηΰκί , αποβτηΰαΰ&αι , <ίϋ-15 
6τη<}αι, άντιϋτηϋκί^ εv&vvaLy άνελχύϋκι, τεΐναι. τοι- 
ovtov γάρ a6u το ' Ομιιριχον^ 

χ«1 τότε δη χρνΰεια Λατηρ ετίταινί τάλαντα. 

ϋνατιχος, ΰτατιχώς , ΰτίίτηρ , Ιϋοΰτάβιον^ ζνγά, χρυ- 
τάνη* ηλάΰτιγγες, ΰτα^μοί^ ϋτά^μη^ τάλαντα, κκ-20 
νών, ζνγόζ , όλκψ χα^ΐλχειν , αγει,ν, ^ημοΰ&ένης 
172ya9 ηον φηϋΐν^ ος ήγε τριακοϋίονς δαρειχονζ. * βα- 
ρννείν, ρέπειν, ροπή, βάρος, βαρντης, Ιλαψρότης, 
καταφερείν, άναφέρειν, αχ&ος, επαχΰ^ες, αοΰφον, χον- 
φοτης, όγκος, Ιϋορροπον^ ίαορρόπως, ίϋορροζία, 1-25 
τεοορροχον, ετερορρόπως, ετερορροιτία, άντίρροπον. βι- 
αζόμενος ό αν εϊτίοι,ς χαΐ άντί&ετον. χλίνειν, άποκλίνειν, 
χαταβαρεΐς είναι τάς πλάΰτιγγας, επι&εΐναι ταΐς κλάβτιγ- 
ξιν. αντι^έίναν τά ίβτάμενα, και ϋηκώματα, ώς 'Τ- 
ηερίδης. χαϊ βαρνΰταΰ^μα, ώς Αριστοφάνης, και ά-30 
ναΰηχω&ηναι δε λέγοιτ αν το Λροΰ&εΐναι τω άναφε- 
ρομένω εΙς την προς το βαρύνον Ιόορροπίαν. 



IV. 173. 229 

* Σταθμών oW/tflfttft 173 

Τά di ονομαζόμενα 0τά^'μια, 0τa9μάf ότά<ίιμα, 
xai επίϋτα&μα ώνόμαύε Κτιψιΰόδω^ς ό χωμιχός. 0ta- 
riJQa δε ot της ί(ωμωδί«ζ ποιψαϊ την λίτραν λίγοι>~ 
5βί. την μεν γαρ λίτραν είρήχαϋιν οί ΣίχελοΙ χωμψ- 
δοί. δίχελλαν δε χενταατάτηρον , Κράτης Ιν Παρ9ηι«- 
TK&ijxyj , την χεντάληρον. 6 δ ε χρνβονς ϋτατηρ δνο 
ίίχε δραχμάς Άττιχάς. το δϊ τάλαντον, τρύζ χρνΰονς. 
χαϊ μην οϊ γ€ ^ωραΐς ΛΟίητάί την- λίτραν ποτέ μεν 

ΙΟνόμιβμά τι λετίτον λεγοχχίιν, * οίον όταν Σώφρων ει» 174 
τοΐζ γνναιχείοΐξ Μίμοις λεγΐ], 6 μιύ&βς δεχάλιτρον. 
χαϊ «άλιν Ιν τοϊ^ άνδρείοις, ΰώΰαι δε ονδε τάς δνο 
λίτρας δνναμαι. τίοτε δε ύτα^μόν τινα^ ώς ^εινολο- 
χος εν Μηδεία, τετταράχοντα λίτρονς τιν\ νεανίϋν.α 

16πέδας. ^Αρίβτοτέλης δε, Ιηι μεν ^Αχραγαντίναν ηολίτ- 
τεία αροειπών ώς εζημιοϋντο ηεντηχοντα λίτραις , I- 
ηάγει, ^ δε λίτρα δύναται όβολον^ ΑΙγιναΐον. εν δε 
Ίμεραίων ηοληεία <ρηΰ\ν, ώς οί μεν Σιχελιώται χους 
δνο χαλχονς εξάντα χαλονϋι. *τθν δε ενα, ονγγίανΛ75 

ΣΟτού^ &6 τρεις, τριάντα, τονς δ£ ϊ|, ήμίλιτρον. τον δ\ 
όβολον, λίτραν. τον δε Κορίν&ιον ϋτατηρα, δεχάλι- 
τρον ^ ort δέχα όβολονς δνναται. ϊνιοι δε χαϊ των 
Ι4^ηντ]6ι χωμωδονντων των νέων, οίον Φιλημων εν 
Σιχελίχώ, χαϊ ΠοΰίδιτΰΛος Ιν Γαλάτη y λίτρας μνημο- 

25 νενονϋι. χαϊ εβδομον δε ήμιτάλαντον , χαϊ τρίτον ψ 
^ιτάλαντον, χαϊ τά τοιαύτα, ότατιχΐί^ αν τίρούηχοι, 
ωϋπερ καΐ 'η χρεωΰτά^μη. *xotm δε γεωμετρία, αρ6-176 
&μητιχΐ], μετρητική, ϋτατιχ^, ry μεν ελαττον, Ty δϊ 
μάλλον αροΦμοντα. αρώτον μεν, αντο το μάλλον χαϊ 

30 το ήττον, έπειτα , νομή , διανομή , νεΐμαι , χωρίΰοί 
χωριβμός, διαχρΐναι, διάχριβις, διεL•lv, διαίρεόις, μοϊρα^ 
μοριον, μ&ρος, μερίς, μεριΰτός, μερίζειν, μεριβάμενος,^ με- 
μιριύμενα, εμερίϋω, μεριβτάς, άντιμοιρεί, Ιΰομοιρεϊ, ^ 
άμοιρος, διαμοιρία, διαμοιριΰτής, άμέριΰτον, τριτη- 

Β5μόριον. μοιρολαχηβαι , ώς Αντιφών, δάύαβ^αι, δα- 
αμός, δατητας. 



«30 IV. 177. 

177 *ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΚΕ. 

Περί Ιατρικών ονομάτων. 

Atco 8ε Ιατρικής, Ιατρός, Ιατρεία, ϊαΰις, Ιάΰ^αι, 
Ιαϋαΰ&αι, εξιΰΰ&αι, εξ,ιάΰα6ΰ•αι, Ιώμενος , ίάΰιμος, 
ανίατος, ίάματα. xai ό μιΰ^ός. Ιατρεία, καΐ το εργα-^ 
ύτήριον, ιατρεΐον. &εραπενειν , θεραπεία, άκεβαϋ^αι, 
εξακεοαα^αϊ, ακήματα, ώς'Όμϊ^ρος. άκεβτης , και πα- 
νάκη φάρμακα, nal εξακονμενος. επιμέλεια, κομιδή, 
νοβηλεία, νοϋηλενβαι, εκνο6η?.ενϋαι, νοϋοκομηβαι, άρ- 
ρωβτεΐν, άρρώΰτημα, άρρωϋτεία, νγίεια, liytaiVav, 10 

^^7^νγιής, δίαιτα, διαίτηΰις. * Τάχα δ' αν Ιατρώ ηροβ- 
•ηκοι ieai χρίϋιμος ημέρα. Μένανδρος γαρ περί της 
εβδόμης λέγων φηβϊ, χρίόιμος γαρ αντη γίνεται, το- 
μή, τεμεΐν, έκτεμεΐν, εμπρηβαι, κανβαι, ν,ανΰις, φαρ- 
μακεία, φαρμακοποΰία. το δε φαρμά^αι, άμφίβολον,^^ 
ωβπερ ό φαρμακενς, και ή φαρμακϊς επί των βλά- 
πτονταν μάλλον ακούεται, πλήρωϋις, κένωΟις , πλψ 
ρώβαι, κενώβαι, ϊόγειν, ίΰχαίνειν. ΰτήβαι ρεύμα, 
επιΰχεΐν, προκαλέβαο&αι, εκκαλέΰαΰ^αι , επιΰπάϋα- 
6%αι, εφελκν6α6%αι. το δε κενώϋαι δια κα^άρβεως,^Ο 

179j£cei, εξινώΰαι λέγονΰι. * και εξινωμένον, ή κωμωδία 
τον χεκαΟ^αρμένον , ως εκ των ινών φερομένης της 
χολής, τον δε αντον καΐ νπερινωμένον φαϋΐ, και ν- 
πέρινον. χατεν^νναι το εχχωρήΰαν άρθρον, ηπίως, 
πράως. παιωνια φάρμακα, άλείιψάρμακα, άλε'ξητηρια,25 
λυτηρια, ελατήρια, τα κενονντα. ϊϋχαιμα. ϋχάϋαι 
φλέβα, λνϋαι, ϋχίΰαι φλέβα, διε?.εΐν βάρκα, διατε- 
μεΐν βάρκα, βάρκα άμνξαι, βάρκα έπιγράχ^αι, άνοΐξαι 
βάρκα, έ^,ελεΐν όβτονν, εξαρϋ^ρώβαι, άποτε^ραυβμί- 
νον, παρατε%ρανβμένον, ξέβαι όβτονν, άποξέβαι, κολ-30 

].80λήβαι, κολύβαι. *τό άνοιδαΐνον ϋυβτείλαι. πάβαι 
φάςμακα, έπι&εΐναι φάρμακα, έπιπά(>αι. κα^άραι το 
ρερνπωμένον, ίία%ήρε. και δίαιτα δε, χαΐ διαιτήβαι. Ία- 
τρικον έργον καΐ καταντλεΐν,καϊ καταβρέχειν, κα\ καται- 
ονάν, καϊ αΐόνηβις, και καταιόνηβις, και καταπλάβαι, και 3!) 



IV. !8t. 231 

iicinXaectt, xal εν<χ?,ειψαί, χ<ά εγγράφαί. *^ρι6τοφανης 
δε Ιν ίο) Γήρα φ>ιΰΙν , υφ^κ^Ααάβας πέρνΰιν, είτ' ε- 
ϋχοΊ> χακώς, ΐΛειϋ"' ντταλει,φΰμενας χαρ' Ιατρώ. εΐ- 
Λεΐν όε χαΐ το TCvoVy πυώδεζ , μνξώόες νγρσν^ μελί- 
^τώδεζ, αίματώδεζ. 

*ΙΙερΙ Ιατρΰχών εργαλείων. 181 

Kai εργαλεία μεΐλ Ιατρών^ ϋμίλ^^ ψαλίς^ τομ(ν^, 
νπογραφίς, ώτογλίΜρΙς, μήλη, βελόνη, ξνατηρ, odoV' 
τοξότης, νδοντάγρα, ενείδίον-. και μηλώβκι, το την 
10μ>^λ»;ν κα^εΐναί. ο%εν χαϊ Φρννιχοζ 6 κωμικύζ' 

ϊμει ν,αταμηλών, κμϊ φλεγματος^ γάρ η αλεως^^ 

Εΐπαις ά' αν χάί δεϋμά, χαΐ χατάπλαΰμα εν Γηρυτά- 
δχι• χαϊ ό96νίον, το επίδεΰμον. χαΐ τελαμώνα ΰινδο- 
νίτην, χαϊ φάρμακον χαταζιλαβτόν κατά Άριβ^τοψά- 

Ιβνην. * αφ* ου χαϊ το χαταπλαΰ^εν εϊρηκε. το γαρ λ;6-182 
ρίαητον, άλεξιφάρμακον. χαΐ μότονς , χαϊ μοτώβαί. 
χαϊ ποδοϋτράβη δε, το τα ΰτρέμματα χατεν9ννον εν 
Ty κωμφδία εργαλεΐον ίατρικόν. χαϊ λεκάνη, yg τον 
αν&μενα "Αλε^ις πτε^νίδα χαλεΐ. χαϊ μαχαίρια dh εχά- 

2θλονν οι νεοί χωμωδ&ϊ, Ιν olg άπεϋχαζον ^ η εϋχι^ον. 
ούτω γάρ ελεγον τυ αμνϋάειν, ΰ οι νυν χαταΰχάζειν. 
*χαΙ μην χαϊ φ,χύα εν τι των εργ«L•ίωVy ώς ΚράτηςΙΒ3 
6 κωμικός, άλλα οιχναν ποτιβάλλω 6οι y χαναταλης 
άποϋχάβω. καΐ χηοωτήν δ αν εϊποις επϊ των Ιατρι,- 

2βχων, ^ΑριΟτοφάνονς εiπόvτoςy ό&όνια, κηρωτήν ααρα- 
ϋκειπίζεταί. εν δε ^ντιφάνονς Τρανματία χαϊ ταύτα 
τών Ιατρικών βκενών, χατεϋχεναΰμενος λαμπρότατον 
Ιατρεΐον. ενλύμπροΐξ αάνυ λοντηρίοίζ, εξαλείχτροις- 

* Περϊ νοΰημάνων sig πλάτος^ 184 

S0 Νούημάτων δε ονόματα, κεφαλαλγία, κεφαλαία ^ 

ΥίμικραΙρα , κάροζ, χαρηβαρία, 'ίλιγγος, βκοτοδινίαβις, 

Χίφα/,ί'.?.γ)ς νόβημα, καρηβαρικον, κεφαλαλγΐΐν, χαψη- 

βαρείν, ετερεγχεφαλαν, lAiyytai^, ακοτοδιηΰν, 6ψ9αλ- 



2S2 IV. 185. 

μία, όφ^αλμιαν. τάχα δε καΐ το Άοιλοφ&αλμιάν^ owt 

Wiov δε εν υφ^^αλμοΐς γινόμενον νόΰημα , ϋημαΐνον 

• δε κοίλαίνεβ^αι tovg όφ&αλμονς εξ ίίλλον νοΰημα- 

τος. ονδ νδατοτΐοτών , ούδε ν.οιλοφ^αλμιών, φηβΐν 6 

^o^ Κρατίνος. * Φρύνιχος δε 6 κωμικός κκΐ την κοιλο-5 
φ^αλμίαν εϊρηκεν. ίίργεμος, λημη, λημάν, γλαμαν, άμβλν- 
ωττειν, άμβλνωπία, ώταλγία. κατεάχ&αι τα ώτα, κυψελί- 
δος είναι έμπλεα, ελκών, νγρότητος. κατάρρονς, κόρνζα, 
χορνζάν, πταρμός, πτάρννϋ&αι, βτομαλγία, ΰτομαλ- 
γεΐν, ελκοϋϋ&αι το ατόμα, γλωϋΰαλγία , γλοϋΰαλγεΙνΛΟ 
λεγοιτο δ' αν ετΐϊ τών κατά γλώτταν ελκών j παροι- 
δαίνειν τα παρίο&μια , βταφνλψομία, βηξ, λνξ, βητ- 

186τειν, λνττειν. *εφ' ών το άνακογχνλιάόαι. εμπνος^ 
νποπνος, νφαιμος , αναιμος, ανικμος, νπερπλεως y 
εξαιμών, αίμόρροια, αίμόρρνϋις. φρίκη, -φνγμός, ψυ-15 
Ιις, φρίττειν, εφνχ&αι, κατεφυχ^αι, ρίγος, ηΛίαλος, 
τους δε άεΐ ριγονντας οί παλαιοί ριγοΰιβίονς ελεγον. 
ους οί ννν δνΰρίγονς. '^ριβτοφάνης δε εν Βαβνλω- 
νιοις^ δνΰριγος εϊρηκε. πυρετός y πυρετού φλεγμονή, 
πυρετού καταβολή, περίοδος. &ερμα, καΐ πυρ '^ρι-20 

ί^76τοφάν7]ς ^φη , 6 δ' έχον &8ρμα καΐ πύρ. * είδος δε 
πυρετού, κ«1 καύϋος, φύΰα, διάρροια, άκρατος δυό- 
εντερία, καρδιώττειν, λι&ιάν, ϋπληνικν, περιπνενμο• 
νιάν, νεψρίτις^ πλευρΐτις^ επιλυϋία. και ΰτραγγονρία, 
ας Άριΰτοφάνης. άπόΰταύις, ϋδερος, υδεράν, ογκος,25 
εξογκώΰ&αι, ύπερογκώβ^αι, ύπογκώΰ&αι, ώχρδς, ώ- 
χρίαϋις, ίκτερος, ίκτεριαν, φ^^όη , φ&ίϋις, φ&ίνειν, 
^^^1-9, φ&ίνης νόΰος, τηκεδών, εκτετηκεναι, εξερρι- 
νηβ^αι, κατερρινηϋϋ'αι. &ραύΰις, ν,λάΰις. όΰτούν 
κ,ατεάγβαι, 6υντετρίφ%αι. αρ%ρον εκχωρηΰαι, αρ-30 

iSS^Qov παρ]]ωρη6&αι. * πηρός , πηρωβις, πεπηρώ- 
ΰ&αι. χωλός, •χω?Μα^ άποκεχωλώΰ^αι. Εϋπολις δε 
χαΐ τον την χεϊρα πεπηρωμενον, χωλον εϊρηκεν, οτε 
χωλός εΰτι την ετεραν χείρα ευ ϋψόδρα. ού το Ιν- 
αντίο,ν '^ρΐϋτοφάνης επι ποδός κυλλόν 35 

τι δεύρο πόδα όύ κυλλόν ανά κύκλιν ανκλεΐςι 



Ι 



IV. 189. 233 

τον όφξ^αλμόν Ιχκεκόφ&κί, Ιξορωρνχ9αι, χεχενώϋ^αι, 
άΛΒββέϋ&αι, την γλήνην, την χλεΐν αάτεαγεναι. τραύ- 
ματα, τραυματίας, τετρώΰ&αι. * χαϊ τρκυ^ιατιβθί^ίίώνίδθ 
των νεών, εχ μεταφοράς φηΰί Θουκυδίδης, ωΰτε έϊη 
5άν xai το τραυματίζεβ&αι^ χαϊ οϋα άλλα y των Ια- 
τρών χρτίβΐ'ς ϋυνή^η πεηοίηχεν. οίς αροΰηχοί, επι- 
ηολης τετρώΰ&αί, δυά βάχϊους, δ^,aμ7cάξy διαμπερές, 
χαίρων τραύμα ^ χαίρια πληγή y ϊλχος^ ώτειλή , ούλτ!}. 
ηοδάγρα , Ώοδαλγία^ χοδαλγεΐν. χαΐ άνηρ χοδάγρης. 
ΐοά/.γεΐν, άλγεινον, επαλγες , οδυναϋ^αι, οδυνηρον , i- 
πώδυνον. «φ' ου χαϊ όόυνηψατα ψάρμαχα" Ομηρος y 
χαϊ ϋφαχε?.ίζμν , χαϊ ϋφαχελιΰμός, * Νοΰήματα εξω•ί90 
%εν ΐΛίφαινόμενα τοις (ίώμαβι, φλεγμονή, οϊδημα^ 
Ιχφύΰημα^ α:?.7'^ρωμα, άχύ&αρτον έλκος, ίύχάρα, εφελ- 
15xtg, διεφ%ορ6ς ελχος. χαλείται δε χαϊ χρότων. μελε- 
τηρά ύγραΰία. ελαιώδης, όταν ελχος y περϊ τα νεύ- 
ρα, χαλείται δε χαϊ ρεύμα ϋδωρ , ο εϋτιν ύδατώδης 
Ιχώρ, όταν ηδη τα ελχη χαϋαίρηται. φύμα περιφερές, 
άπόΰτημα μιχρον , πυώδες χατά την τομην. δο&ιην , 
^Οτέρμιν&ος, φύμα φλύχταιναν έχον. *φΰγε&λον, φϋ-191 
μα περϊ βουβώνα μετά πυρετού, φλυχτϊς, φλύκταινα 
επιμήκης, μάλιΰτα περϊ βουβώνας χαϊ μαΰχάλας. ύπό- 
νομον έλκος, ο βά&ος έχει χαϊ κόλπους, ύπερϋαρκούν 
ελχος. αφρώδες έλκος, ω επαν^εϊ λευκύτης τις, η με- 
2όλανία. TvAcodig, όταν ϋκληρόν y, χαϊ λευκότερον, ij 
νποπελιδνον το έλκος, μυδών , (ίκρξ ΰομφη, έλκος 
βτενόν, πρόμηκες, έΰω^εν μεν μυξώδει ϋαρχι, έξωθεν 
δε τυλώδει χατειλημμενον. *εϋχάρα ύποπέλιδνος, ήΊ92 
λευκή, η ϋπωχρος, φλΰκταιναν εχουϋα, χαϊ ίρύ\ϊη- 
SOfia, χαϊ άλγηδόνα ΰϋντονον. τερηδόνας, τών φ&ορα 
άπροφαβίΰτως , μάλιΰτα περϊ την χεφαλην. 0υοι^|, 
ανϋραξ, αίμα, ιχώρ. έλκος περιτετριχωμενον , ού το 
νγρόν φθείρει τάς τρίχας, πιτΰροις εοιχός, ΰυνίότα- 
ται δε οπού τρίχες, αλωπεκία, "φίλωύις τριχών άπρο- 
$5φάϋι6τος, μάλιΰτα περϊ χεφαλην. όφις, -φίλαΰις τρι- 
χών , χεριλαμβάνουΰα την χεφαλην ΰτεφάνου δίκην. 



234 IV. 193. 

ig$ μάλιβτα επΙ πκίδων. *^%* οτε καΐ το ΰμμα ςρθει'ρον- 
6α, άλφος μελαξ, ίπιδρομη βχίώδης, επιπόλαιος , εν~ 
Ιατος. άλφος λευκός, λενκότης επιτρεχονΰα rrj επιδερ- 
ματίδι, αυχμηρά, δυϋίατος. λεύκη, ό'ταν επιτείνη η 
λενκότης, ααΐ φνόΐ) τρίχωϋιν λενκήν. ει δε χεντηβει-^ 
ας, νφαψος, δνβίατος, εϋτιν οτε νπερυ&ρος. επαν- 
%εΐ δε αύτο τοις χείλεβιν, οίον αλός αγνή. λειχην ά- 
γριος, χραχύς , δνβίατος^ ανώμαλος, λέπρα, λειχήνες 
τραχείς, πολλοί, ελκώδεις, λεπιδωτοϊ, νπόπνρροι, ^ 
νπέρυ&ροι, η νπόλευκοι, δυΰίατοι. φ9είρου6ι δε τονςΙΟ 
ί94:θννχας. *'φ(6ρα ελκίοδης, νπερυ&ρος, εξανΟ'ήΰεις εχον- 
6α εν αντί], ψυδράκία^ ηνρωδη ε^,ανΟ'ήματα , αυτόμα- 
τα, ελκώδη εν επιφάνεια. ύπέρν%ρον νεϋμα, δυβώ- 
δης διά^εΰις, νγραΰίαν άφιεΐόα. εφηλις, πά^ος εν 
προΰώπϋο, νποπΐλιδνος επιδρομή, άφανίζυυϋα το κα-15 
τα φύβιν χρώμα. ί'οΐ'θΌΐ, άν^ι/ματα φυδρακίοις εοι- 
κότα περί τω προΰώπω, ΰημεΐον άκμης- ύπώπια, φα- 
κό} όμοια τω όύπρίφ^ ΰυγγενες, η Ιπιγενίς. Λϊύμος, 
νπερυχίρος εκφν<5ις y τραχεία, εναιμος, ου δυβαφαί- 
ρετος, μάλιΰτα περί αιδοία, ν.αΐ δακτν/.ιον , και jra-20 
195 ρκμηρια' *ε6τι ό' οτε και επΙ προΰώπω. άκροχορδών, 
από μεν της ^ίζης, λευκή εκφυΟις' περί δε το άκρον 
τίαχυνομένη, μκλκίτα επι παιδιών, μνρμηκία, εκφυ- 
6ις ΰτερεά, και τραχεία, τυ7^ώδης, εναιμος περί τα κκρα 
χάϊ τα εβω της χειρός, ήλος, βνΰτροφη τυλώδης, περιφε-25 
ρι]ς, νπωχρος, ήλοειδης, ότι άνωθεν μεν εύρννεταΐ' περί 
δε την ΰάρκα άποβτενοϋταν, μάλιΰτα περϊ τά 'ίχνη. 
19δχείρώνίον έλκος, χρόνιον, δυύοΰλωτον. * χείλη, βκλη- 
ρά, τνλώδης 6άρξ, υποπέλιδνος, εν κν)]μαις και πο- 
ύί. λεπίς τοις εν πεδίοις ελκεϋιν, όμοία τι] ^αλαττία S0 
επιπηγνυται, ην δεΙ της θεραπείας προαφελεΐν. κιρ- 
ϋός, η κρι^,ός, οίδημα φλεβών περϊ κνήμην, πόδας^ 
Htbiov , ετιιγάϋτριον, μηρούς, οβχεον. καλείται, δε και 
Ιξία^ άπο των εν ταϊς πίτνϋι της πίττης όμοιων <ίυ- 
tiτρoφώVf άφ' ων και ό ίξός. άγκνλη, 6κληρότης,35 
τνλώόης εν αρ^ροις, μάλιβτα εν δακτνλοις χειρών 



ΐν. 197. 235 

Ηατά το Ιντός. Ιχιχάμπτίί δε τονς δα'/.τν?.ονς. *yt-197 
νεται δ' Ιΰτιν οτε xai περί αγκώνας ν,αϊ γόνατα. 
Ιπα'νκτΙ?, φλυλταινα ν-χοτίίλιδνος y νφνγρος, tvai- 
μος, ΛερΙ χνήμας χαΐ πόδας εν ννχτϊ γενομένη, γαγ- 
δγλίον, άπόϋτημα απονον, νπό λενχώ και νενρωδεί 
χίτώνι. ενεΰτι ό' αντώ νγρόν ά^ερώδες^ η τριχία y η 
ελμίν&ία. γίνεται δε χαϊ περί αρ%ρα χαΐ χεφαλήν. με- 
λιχηρίς , αΛοβτημα έχον μελιτώδες νγρόν y εν άγχώΰι 
χαΐ γόναβί. * πολλάκΐζ δε χαϊ εν α?.λοις αρ^ροις^ κ«1ΐ93 

10 ηερί ϋτόματι. χάλαζα, χαϊ βυΰτροψη, xtti vtco χω δερ- 
ματί, βονβωνοείδεϊς , χατά κναμον Αίγΰπτιον, επαλ- 
γεΐς ηροΟαφαμενω. χαρχίνωμα, ϋχ?.ήρ(ομα μετά φλε- 
γμονής εηαλγές. Ϊ6τιν ότε ελκονμενον , ντΐεον^ρον, 
η πελιδί'όν ονμΛεφνχαΰί ό* αντώ ώς χοχο?.ν φλέβες^ 

15 η τρίχες, αίμορρηγούν, ά^εράχεντον. χρνπτυν χαρ- 
χίνωμα, όταν μη j} νπερφανες, τα ό* α?.λα όμοίον. χη- 
λαι, ή φνϋίγγες, ραγάδες πτερνών, ποδών, αιδοίου. 
*παρονλ\ς^ ον?.ων άπόϋταΰις. επονλΐς, επΙ τον ΰω-\99 
ψρονιβτήρα περίφνΰΐζ» νπογλωττις, άπόΰτααις νηό 

20 γλώτταν. ανον, άπόΰταΰις χατά την εχφνΟιν τον ότο- 
μάχον, επΙ το ανω της φάρι^γγος μεοος, χνηύμαδης 
πριν ραγηναι. ΰννάγχη, φλεγμονή περί επιγλωΰϋίδα , 
χαϊ φάρυγγα, βνντονος, οδυνηρά, χυνάγχη, τινιγμός 
νπό νύκτα γιγνόμενος, εχενεχ^έντος επΙ βρόγχον ν- 

25^ροϋ παχίος χαϊ γλίόχρoVy μάλιΰτα επϊ παίδίαΐ'• 
* αγχόνη, πυώδης άπυβταΰις, μεταξύ επιγλωϋΰίδος,200 
χαϊ ρίζης γλώΰβης. παρίϋ^μι,α, φλεγμονή περϊ τά μή- 
λα χαϊ ελχωϋις , χαϊ άπόΰταβίς. ίίφ^α, ελ'Αωΰις^ 
χαϊ άπόϋταϋις επιπολής λευχαίνονβα γλώτ ταν , η 

50παρίΰ9μια^ ij χίονα, η φάρυγγα. f(Ji>* ότε μεν- 
τοί χαϊ μελαίνονϋα. π?,εονάζεί μεντοι επϊ παιδιών, 
βταφνλή περϊ τον χίονα μηκννομενη , χαϊ ωχριώϋα 
ραγϊ παραπλ^ιϋιος. ϋϋκον, ϋάρξ ελκώβευ επαν%ονΰα, 
άνωθεν πλατυνομενη, επίπονος, βονβώνας εγίΐρονόα. 
^5*τηνεΰμός, βαρύτης, χαϊ φλεγμονή, άνοίδαίνοντος20ϊ 
τοϋ δακτυλίου, μνξώδη νγρά, η αίματάδη χαταφερον- 



2S6 IV. 202. 

iSa, XOUL 8ε ucel δνΰονρίαν. νηρίον, TtBQl τω 6τη%Η, 
η τοις νώτοις, άπόΰτί^μα φλέγμαιναν y αολΰβτομον^ 
άψίΐν μελίτώδες νγρόν, έχον εν τω βά^εν ϋάρχα ν- 
Λωχοον δίεφ%αρμίνην. χοιράδες ηερϊ ϋιαγόνί , χαΐ 
τραχήλω, καΐ μαΰχάλαίς, χαΐ βονβώϋίν , ά&έΰι,ν εο*-5 

202κυΓο;ι φλεγμοναί, είς ανον τρεπόμεναι. *%ίμετλα, 
γίνεται μεν νπο χρνονς vtco daxrvkoig, κκϊ ϊχνεΰι 
ποδών, χάί χερΰΐ, μάλίϋτα επΙ 3r«iototg, ελχώδεις 
φλεγμοναί. ερνβίπεί,ας, μώλωψ ερυθρό?, Ιχίπονος, 
'εμπνρος. ^δθ-' δτε καΐ φλνκταννώδης. ίδρώα, έςαν-ΙΟ 
&ΐΊματα θερινά, βουβών, περί βονβώνας οίδημα με- 
τά φλεγμονής, αίμορροΐς, γίνεται μεν χατά tjJv ε- 
δραν εντοζ, εΰτι, δ' όμοια μόροις ώμοΐξ. πολλάχις 
δε ncti υπεροχής ανεν γίνεται ράγας κίμορραγονΰα. 
τνφλί} αΐμορροΐς, οϊάημα λεΐον, έρυΟρόν, εντός τίιςΐ^ 
εάρας, οντω χ?.η^εν, επεί εβΟ•' οτε ονχ αίμορροεϊ. 

20^* ϋονδΰλωμα, περϊ την ΰτεφκνην τοϋ δαζτν?ύον εη- 
ίατον οίδημα, ϋνκαΐ περί την εδραν, χανδν?.ώματα 
μέλανα, ουκ επίπονα, εντεροκήλη, όλί0ϋ•ημα εντέρον 
εΙς το οβχεον, εΙς ογκον αΐρόμενον. νγροκήλη περΙ'^Ο 
&ατέρ€ρ τών διδύμων νδατώδης ΰνλλογη^ μεταξύ τον 
δεύτερον ααΐ τετάρτου νμενος. πωροκηλη, πώρωμα 
περϊ το ο(ί;υεον εξ αποΰτήματος» ϋαρκοκήλη, ϋκιρ- 
ρωδης, και παχεϊα επ' υΰχεφ διά^εύις. ϋτεύτωμα, 

204:^ψίλής παραρροη νπο τω δέρματι. * λοιμώδη ελκη,25 
περί τα παρίΰϋμια και την ΰταφνλήν. εύχαρώδης 
νομή δνϋχρους, εις τον φάρυγγα, καϊ την άρτνρίαν, 
καΐ τον ϋτόμοίχον καταφερομενη, μετά τον άνοιδαί- 
νειν τον τράχηλον. περιγραφή, περί τι μίοος τον 
ϋώματος ϋτενότης άπονος, μέλαινα, νπέρν&ρος, ^'30 
πελιδνή, ιΐ^ιλή , τετριχωμενη πώλυψ, ΰάρξ ρινί επι^ 
φνομενη, μΛ)ξώδες ύγρόν άφιεΐΰα, επιψράττουϋα τήν 
άναπνοήν. οζαινα, ε^^ίωΰις εν τφ βάϋει τών μυκτψ 
ρων, μέχρι τών καλουμένων Ί]Λ^μοειδών όΰτών, πυ- 
ώδες και δνΰώδες ύγρον άφιεΐΰα, την αΧϋΛΪηϋιν ljw-35 

2053τοόϊξον<ία. *δρακόνηον, εχ τών περϊ κνήμας κ«1 



Ι 



IV. 206. 2S7 

μηρούς ελκών εχπΐπτόν τν νευρώδες ^φ9•αρμενον, 
οχανίως μεν τοις άλλοις επιγιγνύμενον y Ai%iott δϊ 
Ινοχλοϋν. κέρατα ^ εν τφ τόπω των κεράτων ηερί το 
μετωπον, πωρώδεις εκφνβεις ίτερί ] το δέρμα, ερ- 
5πηςy -φνδράχια ψλεγμαίνοντα, κάί ννττοντα, μάλι- 
ϋτα ηερΙ τραχήλω καϊ Λλενράίς νεμόμενα. έ'σθ•' δτε 
δε καϊ ΛερΙ χερβϊ καν ποδών ϊχνεΰιν. * ερπηότικον 206 
έλκος, ενοχλεί μεν πρεϋβντών κνήμαις καϊ ποσίν, 
Ι'αθ•' οτε δε και χερ<ίΙ καϊ μηροΐς. ϊΰτι δε νποπε- 

ΐΟλιάνον, και νέμεται, καϊ φλεγμαίνει, φαγίδαινα, ?λ- 
χωΰις, άχρι των όδτών διαδιδονΰα, ταχεία νομή με- 
τά φλεγμοντ^ς, Ιχώρας δυβώδεις άφιεΐΰα, καϊ προς 
θάνατον ρεπονΰα. &7^ρίωμα, γίνεται μεν έλκος περϊ 
ανδρών αΙδοΐα, ϊΰτι δε οτε καϊ περϊ δακτύλους, 

16 καϊ άλλαχοϋ , αίμα Λολύ, καϊ μίλαν, καϊ δυΰώδες 
άφιϊν , μετά μελανιάς τ^ν ϋάρκα άνεϋ^ίον. * ΰηπεδών, 207 
έλκους νομή λευκού, ύπώχρου, δυϋώδους. μάL•6τa 
δε ενοχλεί τώ ϋτόματι, ως ε(ίθ' οτε καϊ τους οδόν- 
τας, καϊ τα όοτεα αφιϋτάναι. γίγνεται δε καϊ εχϊ 

ΖΟ μηρών, καϊ αλ,λων μερών, γάγγραινα, οντω καλεί- 
ται τών μελών το νεκρονμενον ούν ελχει, ij χωρϊς 
έλκους, μετά φλεγμονής, καϊ ερυθήματος άπολευ- 
καινόμενον , είτα μελαινόμενον , καϊ εις άναιϋ9η6ίαν 
με&ιϋτάμενον. 

25 *Κ Ε Φ Α J Α Ι Ο Ν Κς. 208 

2ΤερΙ μαίας καϊ τών επϊ ταΐς τικτούϋαις λεγΟ' 
μένων. 

*Ερεΐς δε, μαία, μaιείay μαίευϋις. μαιευτική ή 
τίχνη, καϊ ή γυνή. καϊ το ρήμα, μαιεύειν, μαιεύ- 
ίοεοθαι, καϊ τά χαραπλήϋια. καϊ τα έχιρρήματα, μαι- 
ευτικώς. άμβλίβκουΰι δε, το άμβλίΰκειν ποιούΰι, φη- 
6Ϊν 6 Πλάτων, άμβλωθρίδιον φάρμακον, τιχτιχόν, 
ώκυτόκιον, άτόκιον. λοχετεϊν, λοχεύειν, Ικλογεύειν. 
λοχεία, ή τού τεχεϊυ επιμέλεια, διδούΰι φαρμάκια αί 



238 IV. 208. 

μαΐαι ταΐζ δνβτοκονΰαις , 6 Πλάτων λίγει. δνΰτοχεΐν, 
δνΰτοκία, ευτοκεΐν, εύτοχία^ ίΰτοκονϋα. κνίΰχειν^ 
Άνΐβλεϋ^^αί . ώδίνειν, Τί'κτειν. προτοτόχοι γνναΐαες, 
κ«1 πρωτόγονοι ομοίως, πρωτότοκοι παίδες, άτοκοι 
δε, καϊ αλοχοι, και άγονοι ^ ώς Πλάτων, και 6τερί-5 
φαι, και ΰτείραι. όμφαλοτομία, Ιμ'^ρυοτομία. και το 
εργα?.εϊον, 6μφα?Λΰτί^ρ. 



"^ΙΟΥΛΙΟΥ nOAYJEYhOYZ Ε. ι 



^Ιονλιοζ Πολυδενχηξ 
Κομμόδφ Καίΰκρι χΓάρειν. 

■tLtnu Sb χννηγεϋίων 0οι προϋηχεί μίλειν^ οτι τον- 
5πι,τ7ΐδΒνμα ηρωιχόν χαΐ βαϋιλι,χύν, χαι ηρος ενϋωμα- 
τίαν αμα κ«1 ενφυχίαν άϋκεΐ, χαΐ εύην είρηνιχης τε 
χαρτερίας αμα χαϊ πολεμι/.ής τόλμηξ μελίτημα, προς 
άνδρείαν φερον, ρωμαλεον τε είναι γυμνάζει^ χαϊ sro- 
δώχνν, χαϊ ίπτίίχον , χαϊ άγχίνονν, χαϊ φιλεργον , εΙ 

10^£λλει χα^αιρ/^ΰειν χαϊ τα άν&ιοτάμενα akxij, χαϊ τά 
νποψενγοντα τάχει, χαϊ τά αποοπώντα αφ' ΐππον, 
χαϊ τά ϋννετά ΰοφία, χαϊ τά λαν&άνοντα ντίονοία, 
χαϊ τά χρνπτόμενα χρόνω, χαϊ ννχτωρ προϋαγρν- 
πνών, χαϊ μεϋ"' ημέραν επίπονων j ανάγκη τι χαϊ αε- 

15 ρΐ ^Ίΐρας νπειπεϊν. 

*ΚΕΦΑΛΑ1Α τον ΠΕΜΠΤΟ V 2 
Β 1Β Α Ι Ο Τ, 

Περϊ &ηρας χννηγετου. ά. 

Περϊ τόπων εν olg τά &ηρία χαϊ τον πώς χαλονν- 

20 ται τά τούτων εχγονα• εν ώ χαϊ τά ονόματα της 

δοράς αντών, β'. 



240 V. S. 

Ι7"ερΙ ΰννΐργών καΐ χννηγετου καΐ 6χενών χαΐ οΛοΐ- 

ον δει αυτόν είναι. γ'. 

Περί των αντον εργαλείων ν.αι εν τί(5ι %ηρίοΐζ Λοί- 

ω δει xQijcQaL ν.αϊ οηως κ«1 iv ω• καΐ ηερϊ 

τον uT7joa6&aL τάζ αρκνς. ^.5 

Γενναίων κννών όνομαϋίαι κάί οπυ&Βν ανταΐξ ή γε- 

νεϋίξ. έ. 

S* Περί επιτηδειοτερου καιρόν Χροξ χννηγεΰίαν καΐ 

δοχιμαβίας ζννών. ς'. 

Περϊ τον επί πόΰον χάί άφ' ου καΐ log ου λύονβιΐο 

χρόνον. ^. 

Περί νοϋημάτων αντών. η. 

Περϊ τοϋ από τίνος χρόνου επί &ηραν άκτίον τάς κύ- 

ναζ' εν ω καΐ περί κόόμον αντών. θ'. 

'^ρετάί καΐ κακίαι κννών από τε ϋώματος καϊ ψυ-15 

7/iS• ^• 

4*'-^πό κννών ονόματα' εν ω καϊ περϊ τον ΛοταΛονξ 

δεΙ είναι τονς άρίοτονς τω χρώματι. ιά. 

ΏερΧ λαγωον καΐ ε?.άφον καϊ άρκτου καϊ Λαρδάλε- 

ως καϊ λεοντοξ καϊ ΰυοζ καϊ όνων αγρίων, φ'.ΐο 
Φωναϊ ζώων. ιγ' . 

Περϊ των κατά γαΰτρός ονομάτων. id^. 

Περϊ μίξεως ζώων. ιε• 

Γυναικείων κόόμων ονόματα. ΐζ. 

Περϊ ϋνμμίκτων ονομάτων εν ω καϊ περϊ τοϋ άπαι-25 

τηϋαι καϊ των λοιπών. ιζ. 

5* Ποιότητος χωρίων όνομαΟίαι. ιη. 

Περϊ τοϋ ουκ άποτρέτρομαι καϊ των ομοίων. ι&'. 
Περϊ τον φιλεΐν καϊ τον εναντίον. κ. 

Περϊ επαίνον καϊ -φόγον ονόματα. χά,30 

Φόβον καϊ &άρρονς ονόματα. χβ'. 

Περϊ τον οΐμαι καϊ των ομοίων. κγ. 

ΚηλΙδος όνομαϋίαι. κά'. 

Περϊ τοϋ ίπιχαίρειν καϊ τοϋ εναντίον. χε. 

Περϊ των τάς αράς λνόντων καϊ κυρονντων. κς'.Βί 

6* δαιμόνων ονόματα. χζ• 






ν. 7. 241 

Φαρμάκων ΙναντΙων ονόματα. χψ 

Περί πληρονζ 'λοί τον εναντίον. χθ'. 

ΙΤερϊ χωλνμάτων χαΐ των ομοίων. Χ. 

Περί βλάβης χαΐ τον εναντίον. λά. 

δΠερί άΰπαϋμον χαϊ των εντνγχανόντων άλληλοις. λβ'. 

Περί τον ενεργετεΐν χαϊ τοϋ εναντίον. λγ. 

*77ερΙ Ονμβολαίον. λδ'.7 

Περί εμπείρον xai άπειρον. λε. 

Περί τον βιωπαν χαΐ τον εναντίον. λς'. 

10 Περί τον προΐΰχεΰ^αί. λζ. 

Περί τον πώς αν εΪΛοιμεν τα εν ύτηλαις γράμμα- 
τα, λη. 

Περί τον δίαχορης εΙμί. λη/. 

Περί τον άναμφιβόλον χαϊ τοϋ άμψίβόλον. μ'. 

15 Περί ερμηνίως. μά. 

Περί τον εΙμι. μβ\ 

* Περί τον ποι,ώ. μ/'^ 

Περί τον ϊϋον. μδ^. 

Περί χλεονς χαϊ τον ΙναντΙον. μί. 

20 Περί τοϋ φιλοπαίχτης. μζ. 

Περί τον μηδέν a^tov. μζ. 

Περί τον βονλομαί. μη. 

Περϊ τοϋ τι αν εΥτζοίμεν περί των γεγραμμενων νο- 
μών η ιΡηφιΟμάτων. μ&'. 
25 Περϊ τον μετρίως έ'χειν χάί άμέτρως. ν. 

Περϊ τον ΰνΰτρέφαί το ϋώμα χαϊ τον εναντίον, νά. 

Έφ' ων Πλάτων λέγει το ταχηόν χαϊ το &άτερον. νβ'. 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΑ. 9 

Περϊ ^ηρας, &ηρεντον χαϊ των χατ* αντονς. 

jQ Θήρα λεγοίτ' αν, χαϊ άγρα, χαϊ χννηγεϋιον. 

%ηραί τι χαϊ άγραι , χαϊ χννηγεΰια. χαϊ &ηρεν- 
της, χαϊ άγρεντής, χαϊ χννηγετης. 6 δε τοντω 
βνμπράττων, ϋνγκννηγετης , χαϊ ϋννΟ'ηρος, όμόΟ'ηρος. 
ερείς όε επϊ τον χννηγίτον, ζητητης θηρίων, πολέμιοξ 
Pollux Vol. Ι, Q 



242 V. 10. 

&η^ίων, Ιχ9ρ6ς, φιλ69ηQoςy και αντίπαλος, χαΐ το πρά- 
γμα, φιλο&ηοία. φιί.οκννηγετης, καΐ ^ηρεντιχός, κγρεν- 
τιχός, χννηγετίχός, ^ηρευτικώς, άγρΐνηκώς, κννηγετι- 
x(ag. ύηράν, 9ηρεvεLVy κννηγετεΐν. χαΐ &ηρά6^αί, άντϊ 

10 του Ο^ηράν. κκΐ &ηρώνται αντί τον &ηρ(56ι Ξενοφών. * ψ 5 
μείς δε, επϊ μέντων ανδρών το ^ηράν επϊ Οε τών θηρίων 
το &ηρα6&αί. ώβπερ επϊ μίν τών ανδρών Ιχνενειν, 
καΐ άνιχνενείν, και ίχνηλατείν, χαϊ Ιχνεντηζ άνηρ, xai 
nvov, επϊ τον ^ηρώντος. ομοίως δε, ζίβεΐν, άναζη- 
τείν, εξερεννάΰ^^αι , άνευρίβχειν , ε^ενρίΰχειν, ΰυνείεν- ίο 
ρίΰχειν, ταΐς χνβϊν εφεΐναι, χαϊ έψεΐναι τάς χννας, καϊ 
Ιπαφεΐναι, μετιέναι, αΐρείν, έπίβίξαί. οντω γαρ εχά- 
λονν το μετά τίνος άβημον βοής άφεΐναι. διώκειν, με. 

Ιΐταθίΐν, χννοδρομεΐν^ εφεπεϋ^αι κατά πόδας, *επιγί- 
γνεϋ^χϋΐ ταΐς χνβϊν^ αιρειν, άποχτινννναι , λαμβάνειν, IS 
τιτρώΰχειν, ζωγρεΐν, ζώντων κρατεΐν, χαϊ τα όμοια. 
*Επϊ δε τών &ηρίων, Ιχνενεΰ^αι, ανιχνενεΰ^αι, διω- 
χεβ&αι, μεταΰ^εΐναι, αίρεΐύ^αν, ζψεϊΰύαί, άναζητεΐ- 
6&αι, ενρ1^χεΰ%αν, άνενρίϋκεΰ&αι, εξενρίΰκεϋ&αί, ν- 
ποφενγειν, περιφεύγειν^ νπάγειν, άποδιδράΰκειν, αΊ'ρε-20 
6&αι, άλίβκεϋ&αι., λαμβάνε<5%αι , τυτρώακεϋ^αι, ά:ιο- 
χτένννβ&αι, ζωγρεΐβ&αι, Εϊποις ό' αν, ϊγνος, Ιχνη- 
λατία, καϊ ϊχνη, «αϊ ϋημεΐα ποδών, βνμβολα εντετυ- 
πωμενα τι] yt], Ιχνενματα , ϊχνια, Χχνενΰις. καϊ τΐ^ς Ι- 

\2%νίν6εως φηβϊν ό Ξενοφών, '^ϊχνη 6ρ%ά, εvΛfεa,25 
ϋυμπεπλεγμένα y ενναΐα, ενραια, δρομαΐα, υ|εΓα• oζεt 
τα ϊχνη, άπόξει, πνεΐ, άποπνεΐ, άποφερεται απ' αυ- 
τών το πνεύμα, ανοΰμα, δνΰοϋμα, εΰοΰμα. δνΰοΰμα 
ohy καϊ ενοϋμα, ου τά δνβχερες, η ηδύ αποπνέοντα 
λέγονϋίν, αλλά τά εναίΰ&ητα, ij δνόαΐβΟΊμα πνεύμα- so 
τα τών ιχνών. %ηρία, θηράματα, Ο^ηρενματα, 9ηρά- 
γρα, ον μόνον το ^ργον, άλλα χαϊ το %ηρώμενον. 
χαϊ αγραν δε καλονϋιν, αφ' ών καϊ εναγρία, καϊ πο• 

Ι^λναγρία, καϊ &ηραγρία, ευγηρία, πολνΰηρία. *καϊ 
ίν&ηροζ άγρα, καϊ πολν9ηρος άγρα. χαϊ τά ivav-s5 
zia, δvΰaγρίay άναγρία, δvΰ&ηρiay ά9ηρίay χαϊ δνβ- 



ν. 14. 243 

f^^ηQoςf χαι α&ηρος Ιπανηλ^εν. ϊβτι όε ει^εΓν, χ«1 
iv^riQog γη^ xcci ίϋ&ηρος ϊδη, καΙ νλη ευθτ^ρο^, καΐ 
χολύύηρος. ομοίως ορη εν^ηρα, καΐ τίολν^ηρα, τίάί 
&ηροτρυφκ, καΐ &ηρονύμα, χαΐ &ηρίοις εντροφα, χαΐ 
^ θηρίων καταπλεα, καΐ τα όμοια, καΐ πάλιν, α^ηρα, 
και ατροφκ. η δε "Άρτεμις, άγροτερα, χαΐ χννηγεης, 
χάί φιλό&ηρος , χαϊ όρεία, από τών ορών. χαΐ Ίδαία, 
άπο της "Ιδης, χαϊ δίχτννα, από τών διχτύων, χαΐ 
ίχΐφόλος y από τον εχάς τα &τιρία βάλλειν. καΐ πολ- 
10 λα άλλα ονόματα από &ηρα£. 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΒ. u 

Περί τόπων Ιν οΊς τα &ηρία. 

Τόποι δε θηρίων εν οίς αν εχίρίϋχηται, ϊδαι^ 
νάπαι, ν/.αι, ορη y άντρα, θάμνοι, φωλεοί, ελι;, ο'ρ- 

Ιβγάδες, πεδία, αρουραι. ειλεοί, χνρίως μεν επί τών 
οφεων λέγονται, ώβπερ χάί χειαί' χαταχρηϋτιχώς δε 
χαϊ επΙ τών άλλων θηρίων, τών δε θηρίων τα μεν 
ΐΐϋιν ορεια επιπλεΐϋτον^ ως οί λέοντες, τα δε ελεια, 
ώς οί βνες. τα δε ταΐς ϊδαις τε και ί;λαΐ5 χαίροντα, 

20 ώί αι Λαρδάλει^. όθεν χαϊ "Ομηρος εϊρηχεν, 

ηΰτε παρδαλις ειϋι βα&είης εκ ξνλόχοιο. 

*τά δε ταΐς όργάόιν, ώς ϋ.αφοι. τα δε ταΐς &άμνοις,\ζ 
ώς οί λαγωοί. φωλενονβι δε αί άρκτοι, και ^ν Εξω 
τών ψω?,εών νεμωνται, περϊ τα ϊγχαρπα τών δέν- 

25 όρων αλίίίκονται. Καλείται δε τα μεν τών λεόντων 
Εγγόνα, ΰχνμνοι. τα δε τών αρχτων, αρχτνλοι. τα δε 
ελα'φων, νεβροί. τα δε τών άλωπέχων , άλωπεχιδεΐς. 
χα δε τών λνχων, χαϊ τών χννών, ΰκνλαχες. ιδίως δε 
τα τών λύκων, λνκιδεΓ^. τα δε τών λαγωών, λαγίδια^ 

SOxal ?.αγιδεΐς. παρά ^ενοφώντι δε, λάγια. εφ^ ων δε 
ουκ Ϊ6τιν ϊδιον όνομα, τούτων τα τέκνα χαλείταν 
ύχνλάχια , η ϋχνμνία. τα δε πάντων τών αγρίων τέ- 
χνη, όμβρίχια οί ποιηταϊ χαλούΰι, χαϊ όμβρίας. *λείΌΐ16 

Q2 



244 V, 17. 

δ αν τις Ιτι* κυτών, vitty νεογνά^ νεογενή^ γηλα&η- 
νά, νεαρά^ νγρομελ^, ετπα, αντοιτή^, καΐ τά όμοια. 
Και το μεν τον λίοντος δέρμα, λεοντί} χαλΰται, και 
όορά λίοντοί;. το ύί της παρδάλίοις^, παρδαλψ το 0£ 
της ϋρκτον, αρ-λτη. αλωτίεαη δε, της άλάπεκος. κ«ΐ5 
XvAijj η τον λν/.ον. ααι μοΰχη , )j του μόΰχου , ώς 
ΆναΙανίρί^ϊΙζ ίϊριμεν 

αρχτη^ λεοντή, παρδαλής ^^^Χή) κυν^. 

-η δί της ελάφον, νε§ρίς. ΐΰς της Ctyog, αίγίς^ καϊ 
τον ττρο βάτου, κώδιον, 10 

17 ^ΚΕΦΑΑΑΙΌΝ Γ. 

Ιίερϊ βννεργών κυνηγίτου ν,αϊ ΰ^ενών. 

Καϊ ΰννεργόϊ μεν κυνη'^ετον, κννες, "μτόι, χυ• 
ναγο3γοΙ, ΙηηαγωγοΧ, διχτναγωγος, λινοπτης, 6 τά 
εμπίπτοντα ά7ΐΧ)6κοπονμενΌς. και η των κννών δε ά- 15 
γωγή, κννηγεϋιον ομωννμως τω εργφ καλείται. Ιχνεν- 
της; άρκνχορος , ΰκοπιω ρου μένος. Σκεύη δε κννηγε- 
του, χιτών 'εν(ίτα?.ής, προς την lyvvav κα&ήκων. ου 
λευκός, μηδ* ενχρυνς, μηδέ κατ άλλην εϋχροιαν προλάμ- 

ί8πων, ώς μ7] πόρρο&εν κα^ορώτο τοις ■ϋηρίοις. *καΙ χ?.κ-20 
μυς όμοια, ην δεΐτ^ λαιαχειρί περιείίττειν^ όποτε μετα- 
9έοιτά ^ηρία, η προβμάχοιτο τοίς &ηρίοις. καϊ ϋκντάλη, 
τ} ρόπαλον. καϊ υποδήματα κοίλα, ες μεβην την κνη- 
μην ανήκοντα, δεϋμώ άκρφεΐ περιεβταλμενα. εϊη δε, 
νέος, κούφος, ε?.κφρ6ς, δρομικός, ό^ύς, φι?.οκίνδυ-25 
νος, φίλεργος, έ&ε?.ουργυς, φιλόπονος, άγωνιΰτης, 
9αρΰαλέος, άγρυπνος, μη προαποκάμνων , μι) προα- 

^^παγορενων, μη πρ\ν ελεϊν ϊνδιδονς. *Τά δε προς κυ- 
νηγέϋιον Ιργαλεΐα, ^ίφη, δρέπανα, ακόντια, τόξα, 
προβό?.ια, αρκνες, βταλίδες, όταλιδωματα, ποδάγραι,30 
άρπεδόναι, ένόδια, δίκτυα, κννούχος, ΰχαλίδες, ϋτά- 
λικες, ΰχαλιδώματα. ξίφη μεν, ώς οπότε βυμπέβοι 
&ηρίω ^χειν άμννεϋ&αι. δρέπανα δε, όπως εΐ diot τήζ 



W 20. 245 

νίης tv χόφ^οι^ ttg^ την^ tc3v αρχνων κκώ?.ντον ότύϋιν, 
νΛάρχοι τά δρετίανκ.. ΙπΙ τα avtcc όε χαΐ KitWg ηκ- 
ρΓ46'/.£να<}τέον , εΐ χαΐ τΰρίμνα κ^ί^τα dioL. ^τόξαις ό'|2ΰ 
χαΐ άκοντίοις χρώντοα fn;l τκξ ελάφον^, xca κ τιόρ- 
δρω&ίν- ίΰχί βκλίΐν. προβολίοίς ^έ, ιπΐ τονς <ίΰ'ί>ι κ«^ 
%ά άλλα τ« άγχψκχα 9ηρι«. xai να μεν (κχσντίκ t- 
ϋτκι μελιάς ij όξείccsy ΰτρεφνά, εντΤΓη'ί^. cd όε λόγχζα 
κυτών y ίύπλατείς, χκΧ ^νρηχεΐζ<. τά ύε τιροβόλια ε- 
0τω μεν κρανείας, ότερίά δε καΐ όορατβπαχη ΐρηϋίν 

10 ό ^ενοφών^ κι Χόγγ/α δε αυτών εβτω(>Γ4ν ΰιδηρον 
τομωτατοη. της όέ λόγγ^ης το μεν περί το ξύ'λον κ«- 
λείταί ανλάς^* *ον το μίν &ξω9•ίν, 7rΐ'ρtμεvρoι^ το 6ε2ί 
ivdo&i>v, τοίχος, το δϊ μετά το-ια ανλόν xoU.ov, οβελι- 
ϋχος' ο&εν ύε :ΐίλατύνεται, Λτίρνγ^ς, αί εκ«τε'ρα>&εν 

15χροβολαί. ^ δε της λόγχης άχμη γλώττ<ί λεγεταύ- χάΐ 
δεΙ τών ^τερνγον εχητέραν Λλατυνομίΐ'ΐ'/ν, π-αχιχτεραν 
evCaV', άχοπ?,κτ'ύνε6^'\)€ύ τε χκϊ άπούτενούϋύιαι, χαχκ 
μι,χρον ντίοληγονβαν , άχρι πρός^ την γλώτταν. εϋτο- 
μώΰ^^αι δε ο ν μάνον- την- άχμηVy άλλα• χαΐ Wf^ Λ^ε- 

20ρυγ€ΐς χρ^Ίΰιμο-ν. 

"ϋ Κ Ε. Φ Α Α Α ι Ο Ν J. 22 

/ΖερΙ τφν αντον εργαλείων^ 

ΙΤρος μεν ονν τά άλλα ^ηρίκ- oi»ra> δει τΐκ^ε- 
όχενάϋ-^αι το προβόλιο•ν. ττρος δε τους <ίvςy κατά το 

25rov av?yOV τέλος, Λρο τών Λτερνγαι*, κνώϋοντας άμ- 
φοτΐρω&εν Ιχίτω- τω ανί.ώ ϋχψκεχ^αλχ.εΛψ,ενους^ όιδή- 
ραν ύτερεον, εκατέρςι^^εν προβεβλημίνανς, ως μη ηρο- 
ω%ών αντον ναό θυ,αοΰ χαϊ μένους σ ΰΰς παΐ τόλ- 
fn^g, άψίκοιτο διά τού δόρατος εΙς τον Ιίν&ροοΛον, 

30κλλά xea oi κνώδοντες ίύτάντες αύτοϋ την- όρμην 
εμποδών τ}] ρνμ]ΐ γ-ενοιντο εις τ-ο 7tQO<U>y μή χοοχω- 
ριΐν. *τά μεν οΰν ακόντια Ινηγκυλη&^αί, δεΙ διά τήν2'6 
κφεϋιν, τά δε ηροβόλια διά την εκ χειρός χρείαν ου 
δείται άγκΰλης. χρηΟις δε τοϋ προβολίου, τίροβάς τον 



246 V. 24. 

ΛΟδα τον άριϋτερον, καΐ τον δε^ιον νΛοβας, ώς tT- 
νκι το μέτρον της δίαβάΰΒωξ, οΰον iv τίάλΐ] , την 
. Λρονχονβαν ηλίνραν οζεΓαν Ιχΐτω κατά τον τίόδα, 
χαΐ την χείρα την νπερ αντόν νπτίαν άντειλημμίνην^ 
μεΰην τον προβολίον προτεινόμενος, τ]] δε^ίΰ άντε- 5 
ΰτραμμεν^ τον δόρατος εγκρατώς άντεχίβ&ω. καΐ τι] 
μεν άριΰτερα τον ϋίδηρον άηεν%υνετω ηρός το της 
^^ πληγής χαίριον. *?; δε άε|ι« κατά την εαυτής ίβχυν 
Ιπω&είτω το χροβόλιον. ό δε όψΛ^αλμός, κατά τον 
. θηρίου όξνς τετάΰ^ω. χάν μεν ϋνς y το 9ηρίον, βτο-ΙΟ 
χαζέο-^ω, η ν,ατά το μεβόφρνον, η '/.ατά την ώμοπλα- 
την ώΰαι το προβόλων, αμφω γαρ χαίρια, εΐ δε καΐ 
των γενύων χαΟ^ίχοιτο, ήττον αν χρωτο τοΙς χανλιό- 
δονβιν. ό δε , πηδόντος βνυς , νπο^^ήβει βπαβάμενος 
την μάχαιραν. φνλάττε6%αι δε χρη μη το προβό?.ιον15 
6 ύνς εχκρονΰτ] τι] τε της χεφαλης εχνενΰει βιαία 
κ«1 τ?) προς τον οίδηρον π?.ηγΐι βφοδρα χαϊ τ)) ρυ- 
25 /Ατ; τον άλματος. * εΐ γαρ τούτο γένοιτο, ομού άν τω 
άν&ρωπω γίνοιτο. χαϊ δεΙ χεΐό^αι πρηνή της νλης ά- 
πρίξ αντειλημμένον. ον γάρ άν δνναιτο χρηβ^αι τοϊς^ 
χανλιόδονΰι, δια την ϋιμότητα, ονδε το ΰώμα νπο- 
βά?.λειν^ αλλά περιβάς πατεί, ai δε &ήλειαι χαϊ δα» 
χνονβιν. Ει δ' ετερφ &ηρίω προΰφέροιτο ό χννψ 
γετης, μη διαβαινέτω μεν τοίν ποδοΐν ετιΐ τοϋοντον, 
αλλ' όρ9ός μάλλον άνεΰτηχέτω , dtow τά &ηρία ταΰ-25 
τα, οίον παρδάλεις χαϊ λέοντες, δρόμφ μέχρι τον χν- 
Ζβνηγέτον χρώμενα, πληΰιάβαντα πηδά. * Οτοχάζεβ^αι, 
δε χρη τον ϋτη^ονς χαϊ χαρδίας. αντη γάρ επϊ τού- 
των η πληγή χαίριος. "Αρ%νες δ\, χαϊ δίχτυα, χαϊ 
ενόδια, το μεν λίνον αυτών, ^Ιγύπτιον, η Φα6ιανι-50 
χόν, η Καρχηδόνιον , η Σαρδιανόν είναι δει. Ίΐρόδο- 
τος δε το Φαΰιανόν, όπερ εΰτΐ Κολχικόν , νφ' 'Ελλή- 
νων Σαρδονιχόν χαλειΰ\ϊαι λέγει, χαϊ δύναται χαϊ το 
άπο Σαρδονς, αφ' ης ϊΰως χαϊ το Καρχηδόνιον εν- 
δοξόν εϋτιν, ώς από της εβπέρας χομιζόμενον. Uav-ss 
τα μεν ουν τά %ηρευτιχά πλέγματα, δίχτυα χαλοϊτ 



ν. 27. 247 

«y. Φεριχ^άτης δ' αυτά »αΙ ερτιη Είτην. *η δε παραλ•27 
λαγι] των όν^μάτίον εν τι] χρήοει τ») ^'ηρεντίχΐ} δί- 
χτνκ μεν χαλεΐ χα Ιν ιοΐς όμηλοΐς κ«1 ΐ6οπίδοις ί- 
ότύμενα' ενόδια δε τά εν ταϊς 6δ(Ηζ. cd δε αρκυε*; 
5τοντων μεν ελάττονς εΐόΐ τοίζ μεγέ^εΰι, χεχρνψάλω 
όε ioiKactL κατά το ΰχήμκ, ιΐς οξύ κκταίηγονΟαΐ" δεν 
δε αντας είναι, χατά τον τον Ξενοφώντος λύγον,. εν- 
νεαλίνονς, εχ τριών τόνων ϋυμπεηί.εγμενας. 6 δε το• 
νος χα* χώλον χαλεΐτα^ Λεηλεχται δε εχ λίνων ο ιό- 

10 νος τριών. * της δε αρχνος το μεν τι. χκλεϊται βρόχος' 28 
L•τι, δε ό βρόχος το αυνεχες εν ταϊς διχτΰοις τετρύ- 
γανον διύβτψια, ϋννεβτιιχός Ιχ τεττύρων άμμάτων, 
ο τεbvoμέvης της αρχνος γίνεται ρομβοειδες , di' ου 
ιήν κεφαλήν διω9εΐ τά &ηρία ώς δ^εχπεΦ^μενα, χαί 

15 ζερι αντο ενϋχε^έντα άλιϋκεται -■ το δε τι περίδρο- 
μος' εΰτί δε ηίρίδρομος της ϋρ-Ανος ϋχοινίον εκατε- 
ρα^εν, τών ανω τε χαϊ χάτω τελενταίων βρόχων δι- 
ειρόμενον, ω ύννελχεταί τε τά δίχτνα χαϊ πάλιν avU' 
λύεται. * δει δε τους περιδρόμονς άναμμάτονς eir«i*9 

SOqpjytftv 6 Ξενοφών, ίνα εντροχοί ώΰι. προβάλλοντα* 
δε τοις διχτνοις από ύτροφίων. τίνες δε τοντονς επι- 
δρόμονς ωνόμαΟαν. οί δε, δυο όντων, τον μεν εχ 
τον χάτω , περιδρομον επίδρομον δε > τον άνω&εν. ε'ΰτι δε 
τι άρκνος μέρος χαϊ άκρω?.ένια, όπερ εΰτϊ τά πέρατα τών 

25 άρκνων. α οί μεν κράβπεδκ, οί δε 7ίτερν}Ηα ωνό- 
μαΟαν. x«t μην τοις ενοόίοις προβονομάζονταί τίνες 
μαύτοϊ, κν/λω εχ λίνων πλέγματα τοϊς άκρωλενίοις 
ποοϋτΐΐπλεγίίενα. *τοϊς δε δικτνοις, δακτύλιοι, κατάΒΟ 
ταντά μειηοι τοις μαβτοΐς το βχημα έχοντες, κρίκοι 

30 δε αντοίς ϋιδηρον πρό6εb6LV, ώς επι μείζοϋι>ν ονΰί 
τοΓ^ δικτνοις, ό^εν και Ξενοφών τοϊς μεν ενοδίοίς 
πηρά τάς αρκνς κώ}.ον εν, ο καλείται τόνος, προϋ- 
τί%η6ΐ' τοις δε δικτνοις παρά τά ενόδιά φηΟι δείν 
πλίίω τόνον προϋτί^εϋϋ^κι, ποιών τά μεν ενόόια δω- 

35δεκάλινα, τά όε δίκτυα εκκαιδεκάλινα , εκείνων όν- 
των εννεαλίνων. άνά?.ογον δε και τυ μεγε%ος εκ προϋ- 



248 V. 81. 

Βίξτήχης ΐΛκν^ει. * τούτοις δε καΐ ΰαρδόνες τίροβηλεκον- 
TCCL, ϋπερ εΰτίν ώα τον δικτύου, μετά τον τελενταΐον 
βρόχον άνέχονβα το δίκτνον, ονπερ ήν 6 περίδρομος^ 
η επίδρομος^ τκΐς χαλίΰι κατά το δίκρονν επεβτι. χε- 
χρνφαλος δε ίίρκνος, η κοιλότης. κορνφαΐον Οέ, το^ 
ΰτενόν της αρκνος^ ο τίνες κορνφιϋτήρα ώνόμαΰαν. 
χννονχος δε, δέρμα μόϋχειον, εΙς ο εντί&ενται το δί- 
XTVoVf τω ΰχήματι πεΛοιημενον ωβπερ τα ΰνϋπαβτα 
βαλάντια, βτάλικες δε, και βχαλίδες, και <3χαλιδώμα- 
τα, ί,νλα ορθά, Ιξ άκρον διττά, ίΰτάμενα μεν κατά 10 
^% y%i τοις δε δίκροις άνεχοντα τονς των δικτύων 

^^ βρόχους τε και περιδρόμους. *άνίΰους δε είναι δεΙ 
τάβδε τάς ϋττ'ιριγγας, όπως προς τα υφηλά και κοίλα 
των χωρίων κατά την χρείαν 6 άρκυωρος άρμοΰάμε- 
νος, άπιβοάβΐ) τ]) τούτων άνιβύτητι των δικτύων την15 
ϋτάΰιν, η καλείται άρκυϋταβία. κα&ίβτανται δε αν 
όχαλίδες ηλάγιαι, μάλλον εις άλληλας προΰνεύουϋαι» 
6 δε τόπος εν ω ΐβτανται, άρκυβτάϋιον. Ή δε πο- 
δάγρα ΐόταται μεν ελάφοις καϊ νϋϊν Ι'βθ' ότε. κα- 
λοϊτο δ' αν καϊ ποδοβτράβη. κύκλος δε εβτι 6μιλακί-20 
νον ξύλου, και ό κύκλος ΰτεφάνη καλείται, κατείλψ 
πται τ^λοις Οιδήρον και ξνλίνοις παραλλαξ εκατέροις. 

S3*xc;t πλόκαμον εν μεϋφ πλεγματι πέπλεκται, ώς πα- 
χηϋαν το %ηρίον , φερόμενόν θ' ωϋπερ άναότρε^ιαι 
τε την ποδοΰτράβην , και ίνϋχε^ηναι ϋτερεώ βρ6χω25 
χατά τεχνην επ' αύτω τούτω πεποιημενω. εντί&εται 
δε η ποδοβτράβη όρύγματι. καϊ από τον περί την 
ϋτεφάνην βρόχον ΰειρά τις εκτέταται, ην καϊ ϋειρά- 
δα και άρπεδόνην καλονΰι. πλέγμα ό' εύτΧν εκ υπάρ- 
χον βτερεόν ή ΰειράς. καϊ ταύτης άπηρτηται ξν'λον, 30 
εν άλλω π?.η6ίον όντι ορυ^^αατί. κατακείμενον , όπως 
εάν το %ηρίον επιβάν άναότρεφ]} τε την ποδοϋτράβην 
εφ' εαντό , καϊ ενβχεΟτι^ τω βρόχω, την άρπεδόνην 
καϊ το ξύλον εφε?.κόμενον, εμποδίζηται προς τον δρό- 
μον, μάλιϋτα, εϊ τις των προϋ^ίων αντον ποδών εν-^ζ 

3^ϋχ^ε&είη. *καΙ τω μεν κυνηγετί} μετα&εΐν υπάρξει κα- 



ν. 35. 249 

τα χον τον Ιύλον όλκον, όάον μ\ν^ ύ χατά γης μα- 
λακής Ιταΰνροηο. η 0£ τραχυτερα καΐ αντη το ϋη- 
μείον ενδίδωβι, το %ηρίον, το μετυεναι, κατά τα άπο- 
ύνρματα τοϋ ξύλου. ε0θ' δτε δε και αντο το ξ,ΰλον 
5ενϋχε&εν νλης δαβύτψι,, η πέτρας άνιβότητι, ϊϋτηΰε 
το 9ηρίον. τω δε όρνγματι χρή της ϋτερεάς γης, η 
Tivpg πΰας, η φύλλων επιφερειν. την δε νεαράν γήν 
ίκ τον ορύγματος άποφερειν oxl πορρωτάτω, τον μη 
της νέον κεχίνημενης γης το ϋηρίον όϋφραινόμενον, 
10 δναωπεΐα^αι. και- ηδε μεν η ηαραΰκενη, με^' ης τον 
ν,ννηγέτην δει τίαρεΐναι. *ίϋτάτω δε τα δίκτνα Ιν Λα- 35 
6ι τόποις, όδοΐς, τριμμοϊς, δρόμοις, 'εργοίς, πεδίοις, 
δρ£(ίί.ν, νδαβιν, νλαίς, νάηαις, οηον νηοπτενενν δύ- 
ναται το &ηρΙον ενρεΰήναί, διαϋτηματα καταλιτίών 
Χ^προς τάς διαδρομής, α καλείται ηαράδρομα. εχίτω δε 
και άλλα μικρά δίχτυα, εΐ κα\ τα διαβτηματα προΰ- 
ατίοφράξαι όεοι. ταύτα δε τα δίκτνα τοΐν κυνηγετι- 
κών τίνες εμβόλια χιχληχαΟιν , ώς παρεμβαλλόμενα 
xfj των προτέρων Οτάβει. *φαίης δ' αν, άναβτηϋα-^^ 
20 6&αι τάς αρχνς, ivβτ7jΰa6x^aι, ΰτη6α6%αι, περιβτή- 
ϋαϋ^αι, περφαλεΐν, περιβαλεϋ^αι, περιπετάϋ&αι, πε- 
ρι^εΐναι, περιτεϊναι^ επιτεΐναι, 6ρ\ίώ6αι, ΰτοιχίϋαι^ 
περιΰτοιχίΰαβ^αι, περιβτοιχίβαι. ν,αλεΐται δε αν- 
τών η ϋτάβις, ϋτοιχιϋμός, ϋτοίχος, ΰτόχος, ύτοχας^ 
25 και 6τοχα6μός. 6τοχάς δε καλείται, και χειροποίητα τίνα 
οικοδομήματα εκ λί\(ων, η νλης ύπερ την γήν άναΟτη- 
ματα, κατά χρείαν τής των δικτύων εξίΰον ϋτάϋεως, 
εϊ τι κοίλον εϊη περί το άρχνΰτατον. Σόλων δε, καΐ 
ΰτοιγάδας τινάς ελαίας εκάληΰε , ταΐς μορίαις «ντιη- 
30θεΐ5, 10035 τάς κατά βτοίχον πεφυτενμενας. 

*ΚΕΦΑΛΑΙΟΝΕ. 37 

Περί κυνών και των κατ' αύτας. 

Γενναΐαι χννες, ΑαχωνικαΧ, Αάχαιναι, Άρκάδες, 
Άργολίδες, Αοκρίδες, Κελτικοί y Ίβηριχαί, Καρίναι, 



250 V. S8. 

Κρηβόαι^ Molovctxaly ^EQit^ixca, 'Τ*ρκαν«1, Ινδικαί. 
οί δε κννεζ οί ΨνΙλιαοΙ ακλουμενοί] από πόλεως 
ί^χαΐζής κίχληνται , ώβπερ οΐ ΈλνμαΙοι άαο ^^νονζ 
μεταξύ Βά'κτρων ν.αί ^Τρχκνίκς χιψένον. Καβτόρωι 
δε, καΐ Μενείαΐδες , καΐ Αρμόδιοι y άπό των ^ρεψαν^5 

38 των ώνομάβ^ηΰαν. * λεγονϋι όε ταξ μεν Jaxecivag 
έ| άλωπεχων το άρχκϊον καΐ χννών γενομενας^ χλη- 
^ηναι άλωπεκίδας, τάς δε 'Τρκάνας, εχ χννών, xcci 
λεόντων, xca χλη^ηναι λεοντομιγεΐς. */ίρι6τοτέλης &£, 
τά$ Ίνδιχάς xvvag, εκ xvvog, χαϊ τίγριδος λέγει κ«-10 
τ« τρίτην γινεάν. τκξ γαρ προτέρας όνο ζώα γίγνε- 
ύ&αι θηριώδη. Νίκανδροξ δε δ Κολοψώνιος τους 
Ίνδονς χνναξ άπογόνονξ φηβΐν είναι των Άχταίω- 
νος χννών, a'i μετά την λντταν ϋωφρονϊίϋαϋαι y δια- 
βκΰαι τον Ενφράτην, ίπλανη&ηϋαν εΐζ Ίνδούζ^ j5 

39 ^'Ιότορία περί γενον$ χννών. 

"ίΐϋπερ χαϊ τα^ς Χαονίδκς χαϊ Μολοττίδας κ- 
πογόνονς φαΰΐ κννός , ον "Ηφαιΰτοζ Ιχ χκλκοΰ ^η- 
μονηβίον γ^αλκενβάμενος , φνχτΐν εν&είς, όο5ρον έδωκε 
ζΐά, χάκεΐνος Εΰρώπΐ] y αντη δε Μίνωι, χαϊ Μίνωζ20 
Προκρίδί, χαΐ ΠροκρΙς Κεψάλω. φνβιν δ' είχεν α- 
{ρνχτος είναι, ώβπερ -η Τενμτιΰία άλώπτιξ, αληπτος. 
χαϊ δια τούτο άπελι&ώΟ'ηβαν αμφω, ό μεν, ίνα μη 
λάβ]] την αληπτον άλώπεκα, ri δε, ίνα μη φύγυ τον 
αφνκτον κύνα, αί δε Καβτορίδες, Καϋτορος ^ρ&ιιμκ^25 
40 τα, ^Απόλλωνος το δώρον. *τανταζ δ' 6 αυτός ούτος 
ποιητής τάς άλωπεκίδας λέγει, μίζαμενον το γένος 
άλώπεκι Κάβτορος. αί δε Έρετρικαϊ, χαϊ ταύτας *Α~ 
πόλλων δίδωκι. τονς δε λαβόντας χαϊ &ρέι^αντας 
Εύρντίδας φηϋΐν είναι, χαϊ μην τάς γε Μενε?.αΐδας50 
' τάς αντάς είναι φηβι ταΐς Κνφελλικαΐς, δν αδελφών 
χννών εκείθεν νπό Μενελεα περϊ την ^Αργολι,κήν τρα- 
ψειΰών. περϊ δε την Κνρήνην εκ λνκων χαϊ χννών 
γίνε6%αί τι γένος ^Αριϋτοτέλης λέγει, τών δε γε Κρη- 
τικών χννών οί μίν διάπονοι, οί δε πάριπποι χα- 35 



ν. 41. 251 

λοννται. * διαΛονονς μϊν ονν φαΰι χαΐ τας ννχτας^Χ 
ταΐζ ημίραις Ιν ταϊς ηρός τά &ηρία μάχκις επιλκμβά- 
νειν. χαΐ πολλάκις χαρίννα69ίί>τας τοις θί^ρ/Όί^ /ιεθ' 
ήμέραν αρχεΰ^αι της μάχης, oi δε ΛάριτίΛΟί τοις ΐΛ- 
5ποις βννϋεονΰιν, οντε προ&εοντες οντε μην άπολει- 
πόμενοί. οί δε Κνναμο?.γοΙ Άννες εΙβΧ περί τά ελη 
τά μεΰημβρινά^ γάλα δε βοών ποιοϋντκι την τροφήν. 
«αΐ τονς επιόντας τω ε%νει τον βέρους β»νς Ίνδι- 
Άονς χαταγωνίζονται , ώς ίϋτορεϊ Κτηβίας. * Κννες όε42 

lOtVdolof ό Πυρρού τον Ήπειρωτον, ος εκβοήϋκντος 
μεν εχ των νπνων αντον, περιβάς εφνλαττε τον Πνρ- 
ρον. αποθανόντος δε xcti ν,αιομίνον τον νεκρού, ενή- 
λατο εις την πνράν. ot δε Ήΰιόδον, παραμείναντες 
αντω άναιρε&έντι, χατήλιγξαν νλακι] τονς φονεύΰαν- 

15τας. 6 δε Ίκαρων τίνων έδειξε τ>; ίίνγατρί τον Ίχα- 
ρίον νεχρόν. χαϊ ti χρη πιϋτενειν τοις ποιηταϊς, ον- 
τάς Ιΰτιν ϋ Σείριος, h^oξoς δε ν.αι ό 'Ηπειρωτικός 
Κέρβερος, καΐ ό 'Αλέξανδρου, ο προς λέοντας άγωνί' 
ζυμενος^ το θρέμμα το *Ινδιχόν, εκατόν μνών εωνη- 

20 μένος, και άποθατ^ντι αντω πόλιν φηΰΐ Θεόπομπος 
Ι^λέίανδρον Ιποικίϋηι. * λέγονΟι δε τονς γενναιοτέρονςΑΒ 
των 'Ινδών α?.λο μεν θηρίον άπαξιονντας μεταθεϊν, 
λέοντι δε ώς άξιομάχω προΰαγωνίζεΰθαι μόνω. εχε- 
ΰ&αί τε όδά'ξ εμφύιηας, ώβτε καν άλω το θηρίου, πολ- 

25 λα πράγματα τονς κννηγονς εχειν, ώς άποϋπάΰαι τον 
θηρίον τον κννα. τον δε Άλέίανδρον επ\ πείρα δώ- 
ρα λαβόντα παρά Σωπείθονς τοιοντονς κννας εν Ίν- 
δοΐς, πολλά θηρίων εϊδη παραβαλιΐν τινι των κννών. 
τον δε εκταθεντα κατά γης άτρεμείν, ώς ονδ'εν προς 

οΟ αντον ονΰαν την θηραντην άτιμον. "λέοντος δε Λρο-44 
οψθέντος, εξαναΰτηναι, γνωρίΰαντα τον οντά άξιον 
άντηγωνιΰτην. καπειδή ϋναπλακείς κατήθληϋε το θψ 
ρίον, ό μεν ενδακών έΐχετο , μαχαίρα δε τις άπέκοφε 
τον πόδα τον κννός. και ος ονδ' νπό την άλγηδόνα τής 

35τομ% ηνέβχετο λνΰαι το δήγμα, ά?.λά θνμω το δρώ- 
μενον ηγνόει. παρά δε Πώρον τω βαβιλεΐ δοθε\ς δω- 



252 V. 43. 

ρον aivov, δνο λιόντων Ιίγΐχαι κρκτηϋκί. ην δε y.cci 
/Ιλχίβίάδ^ χνων ένδοξος, ίβδομ7Ίκοντα μνών ώ'ηο?, 
45 το καλλο? ^ανμαϋτός. * ον την ονράν άφίλώΐ'γ προζ 
τον μεμφόμενον δη τφ χάλλει τον• χννοζ εί,νμήνκτο, 
ίξεπίττ^δες εφη το ζώον άκοωτη,^ίάϋία, ΐν« τούτο κάί5 
μη^δίν κλλο νηερ αντον Ά&ην<αΐοι λίγαβιν. bvdot,og 
δε xed ή 'Αταλάντης χνων, Αύρα τοννομα, ην ο Κα- 
λυδώνιος 6νς άπεχτεινεν. αφ* ης το χννος ύημα Κα~ 
λνόωνίοίς. χαΐ έτερον δε οντω ύημα εν Έλληΰπόντω 
χεχλήχαΰιν, από ενδόξον κννός, εΐ ftr) ΧίΟτ&ντεΌν, orno 
Εχηβης εΙς χννός μορψήν μεταβαλούΰης όντως ώνο- 
μάο^η- η όε επΧ τω "Αργώ Ό&νΰΰείω ζννϊ Λκρ Όμψ 

46 9» ϋ^ανματοζοίία γνώριμος. *ό δε Γηρνόνον χνων^ 
ύ τάς βονς φνλαττων^ άδε?,ψος ην τον Κερβίρον, 
κνιιρίΟ•η dh ι5φ' Ίΐραχλίονς. το δε 'όνομα αντον\$ 
Γαργίττιος. χαΐ ϊχει μνήμα εν 'Ιβηρία, γνώριμος δε 
χαϊ Τρίαχάς, η Παιονιχη χνων. Πάνης δε αντην ο 
ΤΙαιονίας βατράπης δώρον εδωχεν Άiεl•,άvδρ,ω τω βα- 
ϋιλεΐ. ον μην ovdh 6 Μάγνης ό χχχον^ το Ίπηάμωνος 
αίτημα, φ Αη%ο:ργος Ιχώννμον, ονχ άνώννμος, υς τω 20 
δεΰζότ}} 6νντέ%απτα(,, χα%άπερ μηνύει τονπίγραμμα' 

47 * ανδρϊ μεν Ίπηάμων oVoft* ην^ ΐτίΛω δε Πο- 

δαργος^ 
Jtat κννΐ Αή&«ργος, χαΐ ^εράτΐοντι Βαβης. 

τα μεν δη των 'Ακταίονος χννών ονόματα^ χατά την 25 
Αΐβγνλον δόξαν, ϋΤοραξ, "Αρπνια, Χάρων ^ Ανχιτάς. 
οί δε καΐ ^ενοφώντί τω Γρνν.ον φαΰΐ γεγενηϋ^αι, 
ϊνδοξον χϋνα, Ί%ποχίντανρον την προϋηγορίαν. χ,αΐ 
μην Μάγνητας μεν τονς ετά Μαιάνδρω τρέφειν χν- 
vagy τίολεμων νχαβτηβτάς. τοιοντοί δε ήΰαν χαϊ Ι1αί-30 
οόιν οί ϋυν^ηροι χννες. ενδο^ον δε κ«1 Ανκάδα την 
ΘετταΙην Σιμωνίδης εποίηϋε, γράτ^ας τοντϊ τυνζί- 
γράμμα επϊ τω τάφφ της χννος^ 

43 *i;S CCV χαϊ φΟ'ΐμενας λενκο6τεάτω εν\ τΰμβορ, 

ϊΰκω ετι τρομεειν 9ήρας, ίίγρωΰΰα Ανκάς. 35 



ν, 49. . 253 

τάν δ*^ ίχρΐτάν υΐδεν μίγα ΐΤηλιον,^ τ' άρίβηλος 
"Οαΰα, Κι&αιρώνϋζ τ' οίονόμοι ΰκοχιαί. 

XCCL γάρ y Τίγεαης ^Ανντη Λοκρίδα δόξης ίμχίπλψ 
κίν, ίφ' i;g τω ταφω φΐρονΰ^ ίπέγραιρεν, 

5 ωλεο δηΛοτΐ, χαΐ ίκοί.ύρρίζον Λαρά &άμνον 
Ανκρι, ψίλοφ&όγγων ώκντάτη ϋχνλάχων, 
τοϊον ίλαφρίζοννι τεω tγκάτ^^ετo «ίάλω, 
Ιύν αμείλι/.τον τίοιχιλόδειρος ϊχις, 

*ΚΕΦΑΛΑ10Νζ. 49 

10 Περί ίπιτηδείον χαιοοϋ ηρός χννηγεύίαν. 

Θηρατεον μεν τοίννν Ιν παντί χαίρω, τιειρατίον 
δε Της χννών χχρετης εν χρνει μεν, εΐ μη μαλακιώϋι 
ρίνας, εν ί^ίρει Οε, εΐ ψερονΰί τον ^'Atov, ΰννιάϋι των 
Ιχνών, τοϋ ηλίου το πνεύμα το άπ αυτών άμαυροϋν- 

15T0S' ηρος δε, εΐ εν τΐληύει της από των άν^εων απορ- 
ροής άιακρίνουΰύ τάς οβμάς. της μεν ούν χειμερινής 
τε χαϊ ^εριντίς ώρας 6 ηρινος χαιρός εις &ηραν ε- 
πιτηδειύτερος, ως τοϋ άίρος αμεινον χεκραμένου' 
χ?.ην γε παρόΰον ταΐς χρίΰεϋι των Ιχνών ενοχλεί τα 

20(ίν9η. *τό δε μετόπωρον εγγυτάτω μεν εΰτι τ]} χρά-ζο 
6ει πρσ^ς το εαρ, οϋτε δε αϊ άπο των άν&έων άπόρ- 
ροιαι, οϋ^' αϊ από των ηδη ϋνγκεχομιϋ μίνων χαρ- 
πών, £φ' εαυτάς ελχουΰι τάς ρίνας των χννών. δια 
μεντοι χιόνος επιφανίατερα τα Ίχνη xra ου δυοζή- 

25τητα. αλλ' εύαίρετος 6 λαγώς, καθότι χαϊ tj; δαϋύ- 
τητι των νπο τους πόδας αυτού τριχών oy^ot προΰ- 
ιζάνοντες τού δρόμου την ραϋτώνην εμποδίζουϋι. 
ΤροφαΙ μεν δη τοΙς ΰχύλαξι μετά το εχ τών μητέρων 
γάλα. τούτο γάρ φηΰιν αϋξιμον είναι ό Ξενοφών, αύ- 

SOto τε χαϊ τύ μητρώον πνεύμα, * άλλα μετά τούτο τό6ΐ 
τών άλιβχομενων αίμα δει προϋφέρεΰ^αι τοις ΰχύλα- 
%ιν, ίνα προΰε^Ιζωνται τη χυνηγετιχη τροφί], Σχυλα- 
λεία δε, ή μ&ν τις νοείϋ^ω ϋχυλάχων ανατροφή' ή 6h 



254 V. 62. 

τούτων γη'εβις. καΐ το ΰχνλαχενειν τάς χνι/ας XQtjvaL 
τον χειμώνος, (ϋτϊν Ιμπψπλάναι ϋκνλάκων, καΧ οχεΰ- 
HV. προδίαπονη&εϊΰκί df, εΐτα άναπανβάμεναι ^ κατά 
καιρόν αν ύιτνδναζοίντο y τω μεν πύνω γεγενημενων 
ανταΐς των ϋωμάτων εύπαγών, τι] δε αναπανϋει πρός^ 
Ιβχύν τραφεντων. εο^ίειν δε αύτάς τότε δεΙ προς κό- 
ρον, επεί όττότε ί^ηρωεν το εμπίπλα6%αι ου πάνυ 
χρηβιμον. ή δε των βκνλακενο μίνων τροφή ϋιτία 
οΧνω διάβροχα. 

52 *ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΖ. 10 

Περί του ΙπΙ πόΰον xccl άφ' ού χαΐ εως ου χύ- 

OfiJt χρόνου. 

Κνονΰΰ δε δύο μΐ^νας^ και ουκ αν τις εζαγάγοι 
ΙπΙ %ϊΊραν κνονΰαν , οπότε επίτεξ εϊη, καΐ επίφορος. 
τω δΐ '/ίριΰτοτέλονς λόγω, εΐ μεν τις χνει δυο μηνας^ 15 
μάλι6τα καΐ τα τικτόμενα προ δωδέκατης 'ημέρας ου 
βλέπει, ή δε ημέρας δυο και έβδομηκοντα. και ή των 
ϋκνλακίων ο•ψις προ^εβμίαν έχει τρίτην και τετάρτην 
ημέραν. της δε η μεν κνηΰις τρίμηνος, τό δε των 
ΰκνλάκων άνάβλεμμα εΙς εβδόμην προχωρήΰει καΐ20 
δεκάτην ήμέραν. ώρα δε άρίβτη κννών προς πλήρω- 
ύίν τε χαϊ γένεβιν τω μεν ίίρρενι τηάρτου ετονς 
άρζαμένον, τελενταΐον τό όγδοον. η δε %ηλεια τριε- 
τΐζ μίχρί'ζ ε^ίχΒτίδος ΰννδναζέΰ&ω. 

53 *ΚΕΦΑΑΑ10ΝΗ. 25 

Περί νοΰημάτων κννών, 

Νοΰι'ιματα μεντοι κννών τρία, λνΰβα^ ποδάγρα^ 
χννάγχη. αλλ' η μεν ποδάγρα ού πάντη ανίατος, ή 
δε λνΰϋα δνΟί'αττοί η δε χννάγχη εις &άνατον φέ- 
ρει, πάν δε τό υπό λνττΐ} χννός έχομένου δ7}χ^εν50 
αναιρείται, άν&ρωπος δε μόνος ούχ άνευ κινδύνων 
περιγίγνεται. 



γ, 54 255 

"ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΘ. 64 

ΙΤερΙ τον άαο τίνος χρόνου ίπϊ &ηραν άχτίον τονζ 

xvvccg. 

Tovs δε ϋκνλαχας, εξαμήνους μεν τάς 9ηλεΙαζ 

δονΰας, οκτάμηνους δε rovg αρρεναζ εαΐ την θ/^ραν 

άχτΐον, Ιμάνχί μαχρώ ίνηγκυλημενω εξημμενους. ίίθ' 

όταν εν κσταλ/^ψεί γενηται το &ηρίον^ εφιεναι καΐ 

τούτοις ελείν^ ίνα χαίρωϋι rj/ θί/ρ«, το μεν πρώτον 

άπό τού ίμάντος νλακτείν lovxag, μικρόν όε νΰτε- 

ΙΟρον και τι]ν άγκΰλην αΛολνΟαντας, ώς μι] τεινόμε- 
νοι ρηγννωνται. *χ66μος δε χννός, δίραια μεν, Ιμάς55 
πλατύς χέρι τω τραχηλω, ΰτερεός, ος και περιδεραιον και 
περιδερίς ονομάζεται. ενδο9εν Οε αντώ ύπερράφ^ω άρ- 
νακϊς, ώς μη τρίβοιτο υπό τού δέρματος ή δειρά τον 

15κννο$. τελκμωνία όε κα\ αυτή, πλατύς ΐμάς εκατέρω- 
θεν, από τού δεραίον περί τάς πλευράς παρτ^κων εν- 
αλλάξ, ώς τών τενόντων τα μετά τάς ώμοπλάτας ά- 
κρας και τάς λαγόνας ύτεγόντων. ήλοι όε, ή εγκεν- 
τρίδες έ'πεκίι ταϊς τελαμωνίαις. *αΓ δε και περί το ε-56 

ίΟπίΰειον Ικτετανται, ώς μη όχεύοιτο η κνων, τών εγ- 
«εντρίδων την τύλμαν τών επιβηϋομενων ανειργου- 
ϋών. τού μη ύποπληΰ&ηναι αντάς ες άγεννών χάριν, 
το δε χεριδερραιον εξηπται ϋτενον ίμάντος, ος κατά 
τον κύναγχον εξηγκυλωται. και άπό τούτου άγεται ή 

2^κνων. ενιοι δε και τα νώτα τών κυνών βνρβαις τι- 
ϋι ϋτερεαϊς καταλαμβάνουΰι, περϊ τάς ύποδερίδας τού 
ζώου τάς βύρβας άνά-ψαντες, ώσθ' ηκιΰτα τρωτούς 
είναι τους κύνας τ»} τοιαύτη ακεπι^, οπότε ΰυμπίχτοΐτ• 
εν τινι τών μαχίμων θηρίων. 

30 *ΚΕφΑΛΑΙ0Ν1. 57 

^Αρεταί και xaxioi χυνών άπό τε ϋώμκνος χαί 
ψυχής. 
ΑρεταΙ δε κυνών άπό μεν βώματος, μεγάλαι, 
μηδϊ άΰύμμετροι, μηδέ άνάρμοΰτοι. ΰιμαΐ, άρθρώδεις, 



256 V. 58. 

Ινωδη τα κάτωθεν τοϋ μετωάον. το μιτωηον πλατύ, rag 
δι«κρΐ(>£ is ά}ίQφώg ϊχον. κεφαλαΐ τίοϋφαΐ τε καΐ ίϋφοροί. 
όμματα i μετίωρα, μέλανα , ϋτίλβοντα. λάμτίονβαι αί 
WQai. πνρώδεζ το βλέμμα, ώτα, λεπτά, και μικρά, 
καΐ -φιλά οπιβ^εν. τράχηλος, μάκρος, νγρός, περίφε•5 

SS^ifg. 6τη&η, ενϋαρκα, ευρύτερα. * αί δε ώμοπλάται 
των ωμών μικρόν άφεότηκετωβαν. ϋκελη, εκάτερα μεν 
νφηλά, μείζω δε τα εξόπίΰ^εν. αλλά ταντα μεν επί- 
ρικνα. τα δε πρύΰ&εν, ορθά, ΰτιφρά, ϋτρογγνλα, μη 
προύχοντα κατά τους αγκώνας, αί πλενραϊ δε έ'ίίτω-ιο 
ϋαν προεΰταλμέναι , και μη προς την γην βα^ννόμε- 
ναι, της δε όϋφύος ούκ οϋϋης άΰάρκον, το ύγρόν 
πάντη καΐ το παντελώς ϋκληρόν ομοίως άπεβτω. λα- 
γόνων δε αριβτον το μέτρων, ώς άπεΐναι μεγε&ός τε 

59 και 6μικρότητα. *τών δε ιβχίων ΰτρογγύ?.ων oVrcot', 15 
τά μεν κατόπιν L•τω ϋαρκώδη, τά δε ανω&εν άΰύν- 
δετα, ενδοϋ'εν προεΰταλμενα. κενεώνες δε αυτοί τε 
λαγαροί καΐ τά κάτωθεν αυτών, ούραι, προμήκεις, 
εύ&εΐαι, ο^εΐαι, λιγυραί. μηριαΐαι, ϋκληραί. τά δε 
νποκώλια, περιφερή, και προμ7Ίκη τε και εύπαχή. π;ίρι-20 
φέρεις δε οί πόδες, εϋτριχες ό' ^τωβαν. και τά 
τριχώματα αύταΐς δαΰυνίΰ^ω λεπτι] και μαλακί} 

60κ«1 πυκνί] ry τριχ,ί. * τοιαϋται δε ονΰαι φανοϋν- 
ται ελαφροί, ποδώκεις, δρομικοί, εύβτομοι, εύ^ύβτο- 
μοι. κα\ ηκει κατά μικρόν 6 λόγος επι τάς της ψυ-25 
χής αυτών άρετάς , αποφαίνων τους κύνας ^υμοει- 
δεϊς, εύαιβ&ήτονς, εϋ'ε?.ονργούς , απλανείς, &νμοΰό- 
φους, 6οφάς, εύρινας, εϋποδας, οξείς, φιλόπονους, 
εύ-φύχους, εγκρατείς, οίους άρπάζειν μεν τά πνεύ- 
ματα, κρίνειν δε τάς όβμάς, επευ&ύνειν δε τά ϊχνη,30 
χοταφωράν δε το &ηρίον, μετιέναι, μετα&εΐν, 
μεταδιώκειν , με%επειν , κατά πόδας χωρεΐν , ύπο- 
αρνφ^^εν εξευρίϋκειν, προοφ^εν διώκειν, καταληφ%εν 

61 αίρείν. * φροντίζειν μεν κατά την ζήτηΰιν τών 6ΰ- 
μών, ήϋνχάζειν δε κατά την εύρεΰιν τών ιχνών. S5 
χροηγείβϋ^αι δε τω &ηρευτι], καν εγγύς rj της άνευ- 



ν. 62. 257 

ρίόεως, ^υΛ06ημtttvειVf χατανενειν, νΛο9ηλονν, δίαδη- 
?.ονν, τι] xccQU της ψυχής, τω αηδηματι. τον βώματος, 
xy φαι,δρότητι τον προίίωπου, ry λαμπρότητι των ο- 
φ9αλμών, ry μετηλ?.άξεί των όμμάτωvy τοις άναβλεμ- 
δμαϋί, της οφεως, τοις πηδημαΰί της ελπίδος, ry ϋτά" 
ύει των ώτων, τω ύει,βμώ της ουράς , τω το ϋώμα 
Λαν ετίίκραδαίνεη'. *Αί δε xaxiat των χυνών απόβ2 
μεν των Λροειρημενων αρετών κατάδηλοι, ερεΐς δε ά- 
Λ0 τον ϋώματος, μιχραΐ, ij νψηλαΐ, χαϊ άβυμμετροί, 

ΐΟχαροποΙ, μνωποί, γρυπαΐ, αρρωϋτοι, φίλαΐ, αΐΰχραΐ, άμορ- 
φοι, άΰύνταχτοι τά ΰώματα, διάϋτροφοι τους πόδας, α- 
ϋτομοι, νωθροί, α&υμοι^ βραδεΐαι, χατηφεΐς, απο- 
δες. βαρεΐαι την κεφαλήν, ϋαρχίόδεις τω μετώπφ^ ιί- 
πέρμετροι, χαι δαϋεϊαι τά ωτα, ύκληραι τους αύχε- 

15vag, ϋτη&η ϋτενά. ώμοπλάται τοις ώμοις ΰυνάπτου- 
6αι, πλενραΐ βα&εΐαι, όϋφνς ΰαρχώδεις, λαγόνες ά- 
ούμμετροι προς το ϋώμα. * ίοχία προμήκη τε xalSS 
γυμνά ΰαρκών. μτ^ρίάια υγρά. τά ύποκώλια ου ϋτρογ- 
γύλα. επιμήκεις οί πόδες, τοιούτω δε ΰώματι ανάγκη 

2οκ«ΐ t]j ιΙ>υχι] χακίαν προΰεΐναι, καΐ εΐναι τάς χύνας 
ανόητους, άναι69•ήτους , άμαντεύτονς των Ιχνών, α^- 
φινας, άργάς, άπονους, ράθυμους, πλανήτιδας, εύ- 
ί^απατήτους, ε^απατψικάς, προς μεν την ζήτηϋιν άναπε- 
ατωχυίας, προς δε την εΰρτι^ιν ά^ύμους, απειλείς, μιϋο• 

25θλ;ρουίί, φιλάνθρωπους, επαναχωρονΰας εχ της διώξεως, 
προλιπονΰαςτό %ηρίον, προδιδονΰαςτάς ΰυνΟ^ήρους, ν- 
πο&εούβας, προΟ•εοΰΰας, * προϊεμενας τά διώγματα, κε-64 
χλαγγυίας, ου χαίρια ύπολαμβανούϋας , προχαιρονϋας, 
μάτην ίπαναϋτρεφονϋας, πρ οπετώς πηδώΰας, εική ταΐς 6ο- 

80 φωτΐραις τών χννών Ιμποδών χαθιΰταμενας, Ινδιδονΰας 
νπό τον ηλιον, νποφευγονΰας ύπυ τάς ΰχιάς, μαλακιού- 
6ας νπο το χρύος, εξανίΰταμίνας υπό τον ίίμβρον, 
ούχ άπαλλαττο μίνας τών τριμμών, προχαμνούαας. ά- 
παγορενουύας. νποτρεμουαας όταν εγγύς ^ το θήραμα. 

$^νποτρόμους γιγνομένας, ουκ άνευρεΐν όυνετάς, ου δΐ' 
ώκειν Ικανάς, όλιγόφQovas^ άκρατεΐξ, χνυζούΰας* 

Pollux Vol. Ι. β 



258 V. 65. 

65 *Κ Ε Φ Α Α Α Ι Ό Ν ΙΑ. 

*Αη6 κννών ονόματα. 

^Απο δΐ κννών ονόματα , xvvij , κυνηγετική , κυ- 
νάγχη, κυνομ€ίχεΐν, κννοδρομεΐν, ϊκκννοί, Ικχννώβαι, Ικ- 
χννεΐν. λέγεται, δε χιχΐ προχυνεΐν, τότίρονλαχτείν, πρΙνη5 
το &ηρίον ιχνευρεΐν. κα\ "Ομηρος μεν λέγει, κννος 
ομματ^ έχων. οντω γαρ τον αναιδή καλεΐ. καΐ άλλα- 
χον, κνων άδεής. Άριϋτογείτων δε ο Κνδιμάχον κν~ 
ων δια την τόλμαν εκαλεϊτο. και κννες οί άπ' Άν- 
TiG^infovg. κάί κννίξειν, και κυνιβμος, και κυηκο^,ΙΟ 
και κννώδης, κάί κννονχος, και κννήποδες ίπποι. 
Χρώματα δε κννών, οντε το πάντη λενκον άποδε- 
κτεον, οϋτε το βα&εως μέλαν, οντε το παντελώς πυρ- 
QOVy αλλά εκάι5τω παραμεμίχ&ω τι και ετέρας χροας, 
ήτοι κατά το μετωπον, ij νπερ τάς ρίνας άκρας ^ i}'l5 
κατ' άλλο τι τον ϋωματος μέρος. 

66 *ΚΕ ΦΑΑΑΙΟΝ ΙΒ. 

ΙΙερΙ διαφόρων θηρίων. 

ΕνναΙ λαγών, Λ^άμνοι ΰννηρεφεΐς, ΐδαι αμφιλα- 
φεΐς, ρωχμοί βαξ^εΐς. χειμώνος μεν, τα πρόϋειλα' &έ-^0 
ρονς δε, τά επίβκια. εν δε χιόνι, τά μελύγχειμα. ϊύτι 
δ\ ταύτα τά κοίλα, εν οίς η χιών διατέτηκε. κέκλη- 
ται δε οτι παρά την αλλην της γης ο-φιν λευκην ον- 
0αν υπό τι] χιόνι, ταύτα μόνα μελαίνεται. ενκριτα 
μεν τά 'ίχνη τά εν%έα, δύϋκοιτα δε τά 6νμπεπλεγμε-25 
να. yij''^£To:i. δε μάλιϋτα τά τοιαύτα, ην προδιεξέλΟ^ω- 
67<Jtv αλωπεκές. * Τά δε ορθά 'ίχνη, οπόταν ήτοι κτυ- 
Λον κατακονΰαντες ο'ρθοί κατά τους πόδας τονς 
Ιξυπιβ&εν επανιβτάμενοι βονλωνται το ϋαφες τον 
Λροϋπεϋόντος ηχον μα^εΐν, ij καΐ τω της ϋεληνης φω-30 
τϊ χαίροντες, οπόταν ί} πανϋεληνος, άντιπαίζοντες 
προς άί-λι^λονς, και πηδώντες μακρά, και διαλλόμε- 
νοι, και διαπο^ριπτούντες y άποφ7^νωαι ταραχώδη τά 



ν. 68. 259 

ϊχνη. Ιδία λαγώ χάί φνΰις, το μεν χρώμα, IjtLJtSQr• 
xvog. iozL• δε τοντο περκνης Ιλαίαξ το είδος, οντε οα- 
φακος ht οντε ηδη μελαινομενηξ. * μέγε&ος, ον με- 68 
γας. κούφος την ψύβίν, δαΰύξ την τρίχωϋυν, και τά 
δνπτια των ποδών, άλλ' ον μόνα τά πρανή δαβυνό' 
μένος, απερ ον φηϋιν Άριΰτοτελης ετέρω ζώω προΰ- Γ 
είναι, δίά τοντό μου δοκεΖ δαβνποδα τον λαγών αλ^ 
λοι τε χαϊ Κρατίνος καλείν , όνομα ποιούμενος τφ 
ζώω την φνβιν. ό μίν ονν μείζων χαί το λενκον έχει, 

10 το εν τω μετώπω μείζον, ό δε μικρός τό τε λενκόν 
^λαττον χαΐ τό χρώμα Ιπίπνρρος. * γλαυκός δ' ε6τϊν69 
ό λαγώς, η χαροπύς εξ όμματος, χαϊ τά όμματα ούχ 
ϊχεί βλεφαρίδας, ο9εν χαϊ άμβλνώττει. ταπολλά δ* 
εΰτίν εν νπνω. καΐ τοντο δε ον ϋμικρυν όφ9αλμοΐζ 

15 τό βλάβος. χεφαλην ϊχει μικράν, ελαφράν, χατωφε- 
Qrj, εις βτενόν χαταλι]γονΰαν, ώτα νψηλά, τράχηλον 
6τενόν, ϋτρογγνλον, νγρόν, επιμήκη, ώμοπλάτας όρ- 
&άς, άνωθεν ά6υvδετovςf ΰκελη τά πρόα^^εν ελα- 
φρά, ΰνγκωλα, ΰτήΟ^ος ον ϋαρκώδες , πλευράς ου 

20 βαρείας ονδε άϋυμμέτρονς, χωλήνα ΰαρκώδη, λαγό- 
νας νγράς , *ί6χία ϋτρογγύλα, εϋΰαρκα, ον ΰυνεϋτη-70 
κότα, μηρούς βραχείς, ενπαγείς, μνώδεις, ουκ ογκώ- 
δεις, τά ίνδον ύποκώλια μακρά χαι ύτιφρά, πόδας 
τους πρόΰ&εν βτενούς καΐ μακρούς, τους ΰπιύΟ^εν 

25 6τερεούς χαι πλατείς , ΰκελη πολύ ελάττω τω μήκει 
παρά τά όπιβ&εν. βλεΰΰά δ' εϋτι τά όπιβ&εν, ώς εγ. 
χεκλίο&αι παρά τά εμπρόύϋΊα χαϊ χατά τους δρό 
μονς προβάλ?.ειν αυτά προ εκείνων, χαϊ πηδάν , άν- 
τερειδόμενον τοις δπιΰ&εν ποΟΪν, ούδαμή τους προ- 

ΒΟϋϋ^ίονς εμποδίζοντα, διά την εκείνων εις τό εϋω πα- 
Qa?dahv. * άλτικόν ά' εΰτΐ χαϊ πηδητικόν τό ζώον71 
μάλλον η δρομικόν. άλλως δε χονφόν τε χαϊ ύπερ- 
έλαφρον. χάπειδη την ονράν έχει ούχ ίκανήν τό ΰώ- 
μα άπεν&ννειν, τοις ώβΐ χρήται προς την ήγεμονίαν 

^^ παρ ακαταβ άλλων αυτά, χαι ώΰπερ χώπαις τιϋΐ πα- 
ίγγυών τό ϋώμα. εν δϊ τοις χατωφερέβι μάλλον 

Κ 2 



560 y. 72. 

ριλίύχετκι diu τυ vi'ng των οπιβ'&Βν ϊτοδων, κατά κε- 
φ«?.Ί)ν προωθούμενος, εν δε rotg άνάντεϋιν η των 
ποδών άνιβότης αατά την των τύπων άνωμαλότητα 
απίΰοΖ το ΰωμχχ προς τον δρόμον. ΰΰον γάρ εν τοίζ 
uvavtiiSL χατόχίν χοίληίνεναι^ τοβοντον το των aro-5 

725(5ν μήκος Ιϋοπεδον δό^κν αναλαμβάνει,. * δειλία δε 
νττερβάλλεί τούτο το ζώον, ^μπλψκτον ρΰϋτα γιγνόμε- 
voVf καί άναπτοονμενον^ οθίν κκΐ πτώξ όvoμttζετ^«u 
τον δε νπνον ποιείται χαΐ την άνάπαυλαν, νπο%ε\ς 
μεν ύς χας λαγόνας τα οπι6%εν ϋλίλη , τά δε πρόδω 10 
οιώλα προτείνας τε χαι ϋνν&ύς^ et«l την χεψαλην κ«^ 
τα%εΙς κατ' αυτών, αλλ' εΙ μεν χαταμνϊ] τ€ xtX τας 
^ΙΙνας ακίνητους %?;, ου χαθεΰδει^ χαμών δ* Ϊ6ως 
αναπαύεται, ην ^ϊ τοις όφ&αλμοϊς κναπεανοίμένοις ά» 
τρεμίζΊ]^ χαΙ τας ρίνας ύποχινών Ιντείν\} θαμινά εχ-15 

Τ^πνεΙβθαι, νχνος αυτόν άχρφης έχει. *xai, μην πολύ^ 
γονόν εβτιν ες τ&μάλϋίτ<χ τοντί το &ηρίον εκιχυϊϋχό^ 
μενον «εΐ, χαι δια αάϋης ώρας. ώϋτε to μεν ηδη τε» 
τεκτκί, το δε μέλλUf το 6ε κϋ'ετΛΓ, το ^έ έ'τ* αλαττε- 
ται. χαϊ έΐποις «V ίϊυτο, πολΰγονον, πολυτυχον , πο-20 
λύτεχνον, εαιχυϊβχομενον, γόνου ael επεπληρούμΐνον. 
χίχτει δε καθ' εχαϋτον μήνα. χαΙ τετρίχωται πάν, ώβ- 
τε xea την ymuOv ivTog ϊχειν τ^ίχας> ϋϋων δ' αν 
Ιτών ΐϊη, τοχίαντας έχει των άπό τοϋ ϋώματος εγχω- 

74ρούντων υπό την ούράν τάς υπάζ. * μόνον δε Tt5v25 
ζώων κκΐ πριν τΐχεΐν εχπ γάλα, χαι μόνον τών sro- 
Κυβχιδών έχει πυτίαν. χκΐ οί μεν Έλυμαΐοι τών παρ* 
^μΐν άλωπέχαον ου μείονς εί<5ΐ τα Οωματα, μελαίνον- 
ται δε τά χρώματα χαι προμήκεις πεφΰκαΰι. χαι το 
παρά την ονράν <<κρον λευχόν αντοΐς επίμηκες εϋτιν. 30 
οί δε μοόχίαι καλούμενοι τών λαγωών, ό^ύτερον χαί 
ιύαΐ(3%ητότιρον εχονΰι το πνεύμα το τχαν ιχνών, ώΰ- 

7δτε γίγνεΰ&αι προς αύτα τάς χύνας εχμανεΐς. *Ί\^ά- 
χη δε μόνη τών νηϋων αγονός εΰτι λαγωών. Καρπά- 
θιοι δε, πρύτερον ούχ όντων εν τί] νηΰω λαγωών, ζεϋ-^5 
yog ίΐόαγαγόμενοι y το μεν εις πλη&ος εχ της πολυ^ 



γ. 76. m 

yovtag littStdovv, f φθείρε χονς χαρΛους. οΓ di λ«- 
ροψίκν iTtoiyje^ccvTO ΙπΙ των ίτίίϋΛκΰτον κακόν εφ ε- 
κυτούζ ΐΛαγαγόντων , 6 Καρηά%ΐθξ τον λαγωόν. καΐ 
μην Άναξίλαζ ό 'Ρηγΐνος^ ον6η5, ως φηϋιν '^ίρίΰτοτε* 
^λης, αγ6νοι> τί^ζ Σικελίας τέως λαγωών , 6 δε εΐόα- 
γαγών τε χαΐ θρεψα?, όμον δε καΐ Ό/.νμ:ΐΐα νίκη- 
€ag άπήνυ^ τω νομίόματί των 'Ρηγίνων ΙνετύΛωϋεν 
άπηνην και λαγών. 

* ΤΓερΙ ελκφων χάϊ 0vo$ καΐ λοιπών θί^ριων. 76 

10 Τών δε ελαφων αχερως μεν ή 9ηλεια. 6 δ* αφ- 

ρην κερωφόρος t η xερaϋφόρoςy η χεραβτης^ ij ίυκε- 
ρως, η x?Mτvxερωςy η ύπίρχερως, χάι χρνϋόκερωζ, 
6 νπό Ήραχλίοχ>ς ύλονζ. κ«1 '^ναχρεαν μεν ϋφάλλε- 
χαι χερόεαοαν ελαφον προΟειπών. χαΐ Σοφοκλής, χε• 

15ρονβαν, την Τηλίφον τροφον. "Ομηρος δε όρ^ζ, 
αμφ* ελαφον χεραόν. Ϊ6τι δε τοις ελάφοις το χρώμα 
Ιπί^αν^ον , χατάϋτιχτον λενχοΐς γράμμαΰι. πλεία δε 
αί ^τ^λειαι τα ϋτίγματα εχονϋι, κηΐ μ«λΐ(?τα τών ελα- 
φων οί νεβροί. * άλίϋχονται δε δικτνοις μεν, εΥ Τ1577 

2θόγμεν6ας αντάς ϋννελάόειε, ποδοϋτράβαις δε, η τΐζ 
ενεδρενΰας αντάς εμποδίϋειε. χαι γεννά μεν ώς επι- 
χοπλεΐΰτον 'εν ή ϊλαφος, χνει δε μήνας εις οχτώ. τί- 
κτει δε χρο6πληρω9ειΰα vtco το μετόπωρον ίϋτάμενον. 
τον δε νεβρόν οί γονείς άγαγόντες επι την εννήν, Γ- 

25 να απο πέτρας άπορρώγος περίδρομος παρεχοι τί]ν 
εκ &ατερον μερονς αΰφάλειαν , ή μεν μήτηρ εαντήν 
καταβαλονΰα θηλάζει το βρέφος, *6δε πατήρ axo-jQ 
θεν φυλάττει, χαι προς τον προβελ^όντα νπερμαχεΐ. 
xcd τον μεν νεβρδν ΐΐ δχη>η&εή^ς άπελάϋας απο 

30 τών γονέων χννοδρομήβαι τον μεν πρώτον δρόμον, ά- 
πολείίΐ^]] ΰν χαι αϊ χννες» εν δε τοις εφεξής άπαγο- 
ρενουΰιν αρα οί νεβροί. πολλαϊ δε χαι τών τελείων 
ελαφων εν ταΐς ΰννεχεΰτεραις διώξεϋιν νπο δνβπνοί- 
ας άλίϋχονται. χρεία δε προς αύτας τόξων καΐ «- 

Βδκοντι'ων. Εϊποις δ' αν περί 6νός, /3ο:θυνε6 τω όνγχει 
ην γήν, κείρει τα λήΐα, κόπτει τα δένδρα, ♦e'iij'ft79 



262 V. 80. 

τους οδόντας, έφριξε την λοφίκν, λεχρίοις χκρίβλεφ& 
τοϊς 6'/i/iia(Jt, πν^ρώδες νποβλεπει, τοις όδονϋιν αιτι- 
παταγεί , τω τιρόζ άλληλονς χόμπω τών οδόντων 
απειλεί) ηνρ εκ τών οφθαλμών άφίηΰνν, άφρος αύτω 
τοις χαν?ΛΟδον6ι, περιζεί, τραχύζ εϋτί ττρός oρy^}v,5 
ακάθεκτος τον &νμόν^ δνΰμκχοζ, δνβάλωτος, δνΰα- 
γώνιΰτος, προωΟ'ών, προρρηγννμενος, εμπίτίτων, προσ- 
πίπτων^ άνατρέπων. ν.όπτων τοις όδονόιν, άνοίγων, 
κναρρηγννς. ρνμΎ} επιών, ρό&ως ΰνμπροΰχωρών , βί- 

ΒΟαιος τι]ν ίρμην, δνβκίνητος, δυΰκαταγάνιϋτος. *καΙΐο 
τας αρκνς δίακόιρει.εν αν , χάί τάς ϋτάλικας άνατρε- 
"φειε, και τα δένδρα πρόρριζα εκτρί-φειεν, νπέρΟ^νμος, 
δνΰόργητος, εμπυρος, νπεραβΰ'μος. ευ δε πλαγίως 
τοϊς όδονϋι %ίγοι, τών κννών το τρίγωμα επέφλεξεν. 
εΐ δε άπο^ανόντι τω γανλιόδοντι προϋενεγκαις τρί -is 
χας, ως από πνρός αι τρίχες (ίνντρέχονϋιν. οντω και 
πολν τό φλογώδες ενεΰτι τω &ηρίω. Ή δε άρκτος 
τίκτει μεν ΰάρκα, πλάττει δε και άρ%ρθΐ τό γέννημα 

δίτω οτό/χατι, καϊ προς είδος ζώου τα μέλη τνποΐ. *καϊ 
άρκτου μεν όρος τό άρκτώον έπώννμον. άρκτεύεύ^αι20 
δε τας παρθένους ελεγον ο δήμος ό Αττικός. 'Ελίκη 
άε, καΐ Κυνόΰουρα, εν ούρανώ δυο άρκτοι, ^ιός ή 
ετέρα τροφός, οί δε αμψω λέγουβιν. οι δε την μεν, 
ώς ην τροφός , την δε, ώς παιδικά, και άρκτος μεν, 
τό κατάντικρυ μεΰημβρίας τοϋ κόϋμον μέρος. 6 δε 25 
άνεμος, ό πνέων εκείθεν, άπαρκτίας. καϊ κύκλος αρ- 
κτικός, άλίΰκεται δε τό &ηρίον και δικτύοις, και μά- 
χη, και βό&ροις τιβίν, ους υπό τα δένδρα τα καρπο- 

82 φορά τών κυνηγετών τίνες όρυζ,άμενοι, *καΙ καλά- 
μου, η άλλου τινός ευΛΪραίχίτου ί,ύλου άοκί^κ^ τοΓ^ΒΟ 
βό%ροις επιτείναντες , και της ακίνητου γης έπιφορή- 
ύαντες, και πόαν επιβαλόντες, η μεν, ώς έπΙ τό δέν- 
δρον άναρριχηΰομένη κατά τόν καρπόν επείγεται' τό 
δε όρυγμα αυτιών, &ραυΰ9ειθών τών δοκίδων, νπε- 
δέ'ξατο. την δε πάρδαλιν τρόποις τε τοις προειρί7,αε-35 
νοις λαμβάνουΰι, και φάρμακον άκόνιτον παραμίξαν- 



ν. 89 263 

T£g ΰιτίοις^ το μεν 9ηοίαν διάρροια χενονταο. τοΐς 
δε πολλάκις χαΐ ζών εβτίν άλLΰ)iόμεvov. *ΕΥΛοις δ 83 
αν επί παρδάλεως^ έχει το ΰώμα χατάΰηχτον y βηκ- 
τον, χροκοειδες, ενπρόϋωχον, ενχρονν, ενειδες^ Λολυ- 
Sitdfg, νγρόν, εύέλικτον, τίολνμορφον, Ληδητιχον^ αλ- 
τιχον, ενπαλές. ΚαΙ λέοντα ό' αν εϊχοίζ^ βλούνρον, 
βαϋίλείον, ενχαίτην ^ εύκόμν,ν, ν,ομψψ, ευγενείον, 
νχέρανχον ^ μεγaλύ9vμoVy νπερψρονα, νπέρ^νμον^ 
νΛερμεγίύη , /3ιαιον, ταχνν^ ιϋχνρον , &ραϋνν, κρα- 

ΐΟτερόν, εγχρατη ανδρών. * 9ηρκταί, δε ηχίϋτα μενΒ^ 
6 τέλειος ον πλίγμκύιν, άλλα μηχανήμαΰι , κα& 
ΰοφίόμαϋιν. οι όέ βκύμνοί των γονέων, ηίΰτιι τον 
δναεπιβο'υλεντου, χαϊ &ράθει, της ονβης δυνάμεως, έ- 
πΐ &ήραν απονέμονται. Τους δε όνους τους άγριους, 

15 £φ' ίππων διω^αντες, άγελάζονται δε χατά πλήθος, 
επειδάν ύπέρχοποι χαΐ νπέραβ&μοι γένωνται, χαϊ ο 
χονιορτ{)ς αύτοϊς ώς αν εκ πλήθους έγειρόμενος ενο- 
χλίι, τους μεν διακοντίζουβι , τους δε και ζώντας αί- 
ροΰβι, βρόχοις όειραίοις περιβάλλοντες, οί δε L•φρo- 

2.0νες νπο της διώ^ως γενόμενοι, πολ?>άκις ουκ άκον- 
τες, επειδάν εφέλκ]} τις τον ί'ππον άζούτρέφας, έ- 
πονται. 

* Περί εγκελευΰεως χννηγετου. 85 

Ό δε χννηγετης, έμβοάτω ταΐς χυβίν, εγκελενέτω, 

25 Ιπανακραγέτω, έαικεκράγβω, ενϋημαινέα^ω, επιΰημαι- 
νέΰ^ω. εξοτρυνετω τάς κΰνας, προόκαλείτω, προτρετ 
πέτω, επεγειρέτω, ορμάτω, παρορμάτω, είορμάτοχ, 
προβκαλείβ&ω, εξανιβτάτω. ύυν&έοΊν, εχι&έων, μετα- 
&έων, ϋυμπαραΟ^έων, παραλίων, μετιών, μεταδιώκων, 

ΒΟεπιγιγνόμενυς, κυνοδρομών, ϋυγκάμνων, ϋυνεργών, 
ϋυμπονών, δυμπρο&υμοΰμενος, Οννεί,εταζόμενυς, ϋυν- 
εξευρίΰκων, ϋυνδιερευνώμενος. 

* Κ Ε Φ Α Α Α 1 Ο Ν ΙΓ. 86 

ΙΤερΙ (ρωνών ζώων. 
35 Φωναι ζωών, χυνών μεν νλαχη, χαϊ ύλαγμος, 

και νλαχτείν, ύλακτούντες, και κννζά6%αι. ε'ίποις 



264 V. 87. 

αν, και άράζειν, «αϊ αράζοντας, χαΐ ρυξείν, χαΐ ρν- 
ζονταζ. κατά δε ίΕίενοφώντα, και χλαγγή. φηΰΐ γαρ, 
Ιπανακεκλαγγυΐαί. είρήκαβί δε τίνες των ποιητών καΐ 
βανζειν τους κννας. ΰκνξάν δε, το κα^ενδοντας ντίο- 
φ&ίγγε6&αι. Ανκων όέ, ώρνγή, ώρνγμος, ωρυεοθκι,^ 
ίορυόμενος. Λεόντων δε, βρνχημα, βρνχη^μός , βρν- 

&7χάβ&αί, βρνγωμενοι. * "Ιππων, χρεμετιϋμοζ, χρεμετί- 
ζειν, χρεμετίζοντες , επιχρεμετίζοντες. fViot δε καΐ 
φρνμαγμον ίππων εκάλεβαν. χαϊ φρvμάττε6^^aL• τους 
ίππους, φρνάττεΰ&αι δε πάντας. Σνών δε, γρνλλι-^^ 
ΰμός , γρνλλίζειν, γρν?.λ''ζοντες. χαΐ γρνζειν, και γρν- 
%οντες. τίνες δε και ύϊβμόν είπον, και νΐζειν, νΐζοντες. 
Βοών δε, μνκημα, μνκηχ^μός, μνκβ(ίΟ"αι, μνκώμενος. ΌΓων 
δε, βληχη, βληχάϋ&αι, βληχώμενοι. Μγών δε, μηκα- 

88ϋμ6ς, μΐμάα&αι, μηκωμεναι. *"Ομηρος δε και μηκά-^^ 
δας αίγας εϊρηκε. δοκεΐ δε ϊδιον επϊ αΙγών είναι μάλ- 
λον 6 φριμαγμός, φριμάττεβ&αι, ψριματτόμενος. ως 
Ηρόδοτος εΰφαλται επΙ των βρεφών των Φρνγίων 
λόγω, βληχάΰϋ'αι τάς αίγας οΐόμενος. "Ονων δε, ^ρώ- 
μηβις, βρωμάβ^αι, βρωμώμενοι. το δ' αυτό και επΙ^Ο 
•ημιόνων ερεΐς. εΐρηται δε και όγκωμενοι. και όγκη- 
ϋτάς ενιοί τών ποιητών τους όνους εκάλεβαν. Ίϋτευν 
δε ότι επί τών άλλων τών αγρίων, εφ' ων 'ίδιον οΰχ 
ϊύτιν όνομα της φωνής, οίον άρκτου, παρδάλεως, 
χαΐ πάν&ηρος , και επί τών τοιούτων, βρυχάβΟ^αι λε-25 
γουΰιν. επί δε τών μικρότερων, οίον αλωπεκών, καΐ 
&ώων, και λυγκών, το ύλακτείν , και ώρύεβ^αι. ευ- 
ρον μίντοι εγώ επι μεν τών άρκτων βράζειν και βρά- 
ζουΰαι, επί δξ ελεφάντων οτρυννζουΰι πάρα Ίώβα. 

89 ^'Ορν'εων φωναΐ. S0 

Εΐποις δ* αν, κλάζείν μεν άετονς. χλαγγάζειν δε 
γερανούς, επ άμφοΐν δε καϊ κλαγγην. ίερακας δε ρύ- 
ζειν, άλεκτρνόνας αδειν, καϊ κόκκυγας κοκκύζειν. 'Τ- 
περίδης δε και ζίημοϋ^ένης επ' άλεκτρυόνων το 
κοκκύζειν εΐπον. καϊ πέρδικας τιττυβίζειν, ij κακκαβί- 35 



ν. 90. 265 

g£tv, ορτνγας τρυλίξειν, γρνλίξειν y xvxvovg αδειν, 
τρυγόνας τρνξειν, περιΰτεράς γογγΰζείν, χορωναζ 
χρώζειν, xo?,otovg κλωξίΐν i} κολοιαν, χοφίχονς ΰίζειν^ 
τεττιγας τΈρετίζειν, μελίττας βομβεΐν, ΪΛοπας ποπίζειν, 
δγλαϋ'λΜς vvζεLVy * μελεαγρίδας χαχχάζειν, ννχτερίδας90 
τετριγεναι, δράχοντας ϋνρίττείν^ χίτταξ χίτταβίζειν, 
χελιδόνας 4'ί9νρίζεη>, άηδύνας ενϋτομεΐν, χήνας ηαα- 
ηάίειν. ϋνναπτεον δε τούτοις χαΐ την άνθρωπου φων^ην, 
βοη, φώνημα, λαλιά, φ^ογγή, χα\ φλέγμα, χαϊ χραυγη, 
ΙΟχαΙ χεκραγμός, χαϊ λόγος, αφ ων βοάν, φωνείν, λαλείν, 
φ&έγγεο^αι, κραυ^α'ξειν, χεχραγεναι^ λέγειν, χαϊ τα 
μεν από φωνής χαϊ βοής χαϊ φλέγματος χαϊ λα•- 
λιάς χαϊ λόγου ονόματα εϊρηται. προϋχείΰύα δε ααο 
χεχραγμοϋ χαϊ χράχτης ?] χεχράχτης, 

15 *Κ Ε Φ Α Α Α Ι Ο Ν ΙΛ 91 

Περί άποδευϋεως χαϊ των χατά γαβτρός. 
Το δ' εΙς αφοδον άπε?.9εΐν, Ιρεΐς^ εΙς άπόπατον, 
εις άπoϋxευηVy εΙς εΰμάρειaVy εις λαγόνα, εΙς χοπρώ- 
να. τον δε χοπρώνα χαϊ ϊπνον Άριΰτοφάνης χαλεϊ. 

2)ϋΤό δϊ έργον y άηοπατήΟαι^ αηοβχευάΰαϋ^αι , χέϋαι. 
υ&εν χαϊ χεΰάς Πατροχλιίδης. χαϊ το άποϋχευαζόμε- 
νον, άν&ρωΛου χόπρος, ΰχώρ. ου τάς πλαγίας ου λε- 
γουϋιν, αλλ' άντ αυτών j του όχάτους^ χαϊ τω ΰχά- 
τει. ων την όνομαϋτιχην ουκ εκφερουβι. λεγουΰν δε, 

25 και, τίλον, χαϊ πέλε&ον, χαϊ ΰπατίλην. Καϊ ΐππου, χό- 
χρον φαΰί. βοός όέ, βόλιτον. όνου, όνίδα, χαϊ ον%ον. 
"Ομηρος δε, ονθον βοών. χοίρου, νΰπελε^ον. προβά- 
των, όΐπτωτον. αιγών, Οπυράόα, χαϊ 6πυρα9ίαν, χαϊ 
ύπΰρα&ον^ χαϊ ΰπύρδανα. ως χαϊ μυών, μυϋχελενδρα, 

S0 *ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΙΕ. 92 

Περί μίξεως ζώων. 
Και, μην το μίγνυΰ^αι, επϊ μεν των αλόγων, 
βαινειν, Ιπιβαίνειν, όχευειν, βιβάζειν, ϋυνδυάζειν. 



266 V. 93. 

ϋννδνάξ(69•αί., Ιπάγεύ&αι. όνων δε Hdiov, το όνοβατίΐν, 
οπόταν ΐπποις επιβαίνωΰι. κοινόν δε ΙπΙ πάντων το 
παίδοβπορεΐν, ώβπερ χαΐ επ' ανθρώπων. επΙ δε τού- 
των ερεΐς, όμίληβαι, μιχ&ηνοα, δίαλεχ&ηνκι., εντνχεΐν, 
πληβιάϋαι, κοινωνηβαν^ ϋνναναπανΰαβ&αι , εΙς ταυ- 5 
τον ελ^εΐν, 6iryxaTaxXi&ijvat, βνγκατακοιμη9ήναι, 6νγ- 
χοιμη&ήναι, 6νγγενε6&αι, ϋποδεΐν, οπνει,ν, άφροδίόιά- 
93ζείν, βνμπλέχεβχίκι. *καΙ τα τε&ρν?.λημένα ^ α δη παί- 
. ξονΰιν οί κωμικοί, ληκεΐν, δρυμάττειν, ψλάν, ΰκορ- 
δονν, ύτενάβαί, ΰπλεκονν. άπο μεν τούτων τοι'νυνίο 
ύπονδάζων αν εΧποι rtg πράγματα, fti^tSy εντεν^ις, 
ομιλία, κοινωνία, κοινώνημα, βννουΰία. ον μην 6 
πληβιαΰμος, ονδ' η διάλεξις, ά/Λά διειλεχ^ην αντ•(}, 
χαϊ διειλεγμενος είμΙ, ώς 'Τπερίδης, και Άττικωτε- 
ρον, το διεπραξάμην, και διέπραξα, και ^πρα^α, από 15 
δε αυτής, το %αρί6αβ%αι, καϊ χάριν δούναι. 

94 * Περί δρόμον ξωων κοά μάχης. 

Εΐποις ό' αν, ελαφον &εΙν, ?.αγωόν φενγειν, ϋνν 
χαΐ χάπρον ϋυρρηγννΰ&αι, λέοντα εφορμάν, πάρδα. 
λιν πηδάν, αρκτον ϋνμπλεκεΰ&αι, τανρον εμπίπτειν.2θ 
χαϊ τα μεν χιιλαΐς παίειν, τα δε οπλαΐς κρούειν, 
τα δε κεραΰι κνρ.ίττειν, τα δε ποΰι λακτίζειν, τά δε 
oVv^t ΰπαράττειν, τά δε όδονΰι κατεβ^ίειν. 

95 *ΚΕΦΑΑΑ10ΝΙς. 

Γυναικείων χόϋμων ονόματα. 25 

Φαίης δ' αν ά&ρόως μεν οντω, χόϋμοι, κοΰμη- 
ματα, καλλωπιβμοί, κα?Λωπίϋματα. ον γαρ παροπτε- 
ον ονδε τά των γυναικείων κόβμων ονόματα, άπο 
γοϋν των ειρημενων , κο6μεΐ6&αι, χόομηόις, χαλλωπί- 
ζεϋ&αι , καλλωπιΰμός. άβρύνεο^αι, ■'ίϊρνπτεΰ&αι, «-30 
βρότης, &ρύφις. κατά μέρη δε, κεφαλής μεν κοΰμψ 
ματα, "Ομηρος λέγει, 

αμπυκα, χεχρύφαλόν τε ηδε πλεκτην άναδεβμην. 



ν. 96. 267 

6ν 8^ αν τίροΰ^είηζ καΐ ϋτεψάνην, Λαρ' αύτον 

λοφών 

*τών δ αί 'μεν πλεκτάς ΰτεψάνας ϊχον^ οί δε 96 
μαχαίρας. 

δκαΐ ηνλεώνας, Λαρα Καλλιμάχου, καΐ κάλνκ,ας, Λαρ' 
Όμηρου τε καΐ Ανακρέοντος, καϊ ΰτρόφιον, κα\ οπι- 
ϋϋ^οϋφενδόνην^ παρ Άριϋτοφάνεί, και ϋφενδόνη εκα- 
λεϊτο. καϊ άναδηματα, καϊ κάλαμος, καΐ χαλαμίς , καΐ 
ϊντροπον^ χρυΰά καϊ επίχρυβα πάντα, το δε ξάνιον 

10 ί]!' μεν καϊ αυτό χρυϋοϋν, κεφαλήν κοδμοϋν. ενιοι δε 
και αυτό κτενιον είναι νομίζουβιν. η δε τιάρα, και 
κυρβαΰία, Περϋικαί. * Περί δε τοις ωοΐν, έρματα, δι6-07 
πας, ελ/.όβια, ενώτια, έλικας, ελικτήρας, ΰίγλας κα- 
τά τους Αιολίας. κατά δε τους ζίωριέας, άρτίαλα. ε- 

Ι^καλεΙτο δε παρά τοις κωμωδοΐς καϊ Ιγκλαβτρίδια^ 
καϊ ϋτροβίλια, καϊ βοτρύδια, καϊ πλάβτρα, καϊ καρυ- 
άτιδες, καϊ ίπποκάμπια, καϊ κενταυρίδες, καϊ έντρο- 
ψον, καϊ τρίπους. δήλον ώς από των βχημάτων, &ε- 
μενκν αυτών τοις ενωτίοις τάς προϋηγορίας , ωδπερ 

ίΟκαϊ"Ομηρος τρίγληνα έρματα ώνύμαϋεν, ώς τριών εί- 
δωλα κορών Ι'χοντα. * Τά δε περϊ τω τραγ^ήλω, πε-98 
ριτραχήλιαί καϊ περιδέραια, καϊ δεραια, καϊ ύπο- 
δέραια, καϊ ύποδερίδες. ήπου δε καϊ όρμοι, ϊ- 
β•9"ίζια, ΰτρεπτοί. καϊ πλόκια, ϋτόμια, μαλάκια. 

25καΙ ταν^ευριΰτοϊ όρμοι, παρά Θεοπόμπω τω κωμι- 
κω. ών κατεκρεμαντο λί&οι τηΊς, ώς άπο της κι- 
νί^ϋεως ώνομάΰ&αι. καϊ τριοπίς δε, όρμου είδος, 
τρεις ωΰπερ όφ^αλμοίίς κρεμαϋτούς έχοντος, καϊ ώς 
Αντιφάνης, κά^ημα. εκάλουν δε αυτό καϊ κα&ετηρα. 

30* ώνομάζετο δε τι καϊ μάννος, η μόννος, μάλιβτα πα- 99 
ρά τοΓ^ ^ωριεϋΰι. Τά δε περϊ τοΐς βραγ^ίοϋι, περί- 
βραχιόνια, καϊ βραχιύνια. Περϊ τους καρπούς δε, περι- 
κάρττια, καΐ εχίνους, καϊ άμφιδέας. όφεις, -φέλλια, 
χλιδώνας καϊ βουβάλια , ων ενια καϊ τοΐς περϊ τους 

S5 βραχίονας επονομάζουβι, καϊ τοΐς περϊ τους πόδας. 



268 V. 100. 

μάλίύτα δε rovg αμφιδεκς, καΐ τους χλίδών«ς. Ιδίως 
δε χαΐ περί τοΐζ ποΰΐ^ περιϋψνρια, περίπεζίδας, ηι- 

ΙΟΟρίΛίζια, πεζαξ. *κο:1 αΧγλψ , καΐ ηέδψ, χάί αεριβ-Λε- 
λίδας, ώξ χαΐ Μένανδρος, καΐ Νικόβτρκτος, οί κο- 
μ(ρδοδίδάόχαλοι. Περί δε ταΐς ϋτίρνοις, αιγίδας ^ μα -S 
βχαλιΰτηρας. χαΐ άναμαβχαλίβτης y ώς Φιλιππίδης, ά 
τ-^ς χωμφδίας ποιητής, εν ^JδωvLuζov6aις. Τά ό' εν 
τοις δαχτνλοις, δαχτνλιον, δαχτυλίδιον , ΰφραγίδιον, J 
ΰφραγΐδας. οντω γαρ τους επιΰημονς δακτυλίους ω- 
νόμαζον, τους τά βήμαντρα, η λί&ους εν αντοΐς έχον- 10 
τας. αερϊ δε τω ϋμιχρω δαχτνλφ εφόρονν, ο άχαρες 

101 Ικαλονι/ δια ϋμιχρότητα. *χαΙ έτερον χορίανον, τω 
λιχανώ περιηρτψιενον. χα\ άλλους δε τινας χόβμονς 
ονομάζουϋιν οί χωμωδοδιδάΰχαλοι, λίΐρον, οχ&οίβους, 
ολί&ροί', ελ?,εβορον, πομφ6λχη>ας, βάρα^ρον, περι6τε-ΐ^ 
ρια, ΰαμάκια, ϋιϋΰμβριον, βιΰάριον. ών ον ράδιον 
τας ίδεας ϋυννοτΊύαι, δια το μηδέ πρόχειρον είναι τί- 
να κατιδεΐν, εϊτε όπουδάζοντες, εϊτε παίζοντες χρών- 
ται τοις όνύμαβιν. "Ιΰως δ' αν τοις κυΰμοιΟι προΰη- 
χοι χαΧ το εντριμμα, ■φιμμΰΰ'ων, εγχονόα, ψϋκος. καΐ20 
τά νπογράμματα, χαΐ ή ϋτίμμις παρ "Ιωνν εν Όμφά- 

102 Ay, χαΐ την μέλαιναν ϋτίμμιν ομματογράφον, *Έρεΐς 
δε, χαΐ χαπηλείαν άϋκιΐ προβωπω, το πρόύωπον π«- 
ριχρίει, επεντρίβει, χα?./.ιγραφεΐ, φΰκει πνρβαίνει, 
■φιμμν^ίω λενκαίνει, τους όφ&αλμούς υπογράφει, τάς25 
υφρϋς μελαίνει, εις γραμμάς -ημικυκλίων περιάγει, γε- 
ωμετρεί περί το επιΟχύνιον , ρόδον παρειαΐς φυτεύει, 
αύ^ωρον άν%οϋν, χαι &άττον άπαν9ονν χατά το Αο- 
χρον, ον πρόύωπον, άλλα προβωπεϊον φέρει, φνϋεως 
προκρίνει τέχνην, αληθείας -ψεύδος, τον παραμενον-30 
τος, το ραδίως άπαλειφόμενον, των πραγμάτων, γράμ- 
ματα, είχών άντϊ πρωτοτύπου γίγνεται. 

103 *Κ Ε Φ Α Α Α Ι Ο Ν ΙΖ. 

ΙΤερΙ ϋνμμίκτων ονομάτων. 
Καταβεβ?^η6εται δε ημΐν χύδην καί των <ίννωνύ-55 
μων ονομάτων i άπαιτηϋαι, πράξαι, είΰπράξαι, εκπρα- 



ν. 104. 269 

εϊϋπραζίς. όνομα, πραχτηρ. άποδονναι^ άαοτΐύαι, εχ- 
TLuttiy ίΐϋενξγχεΐν, όισ.?.ν<Ηίΐ, χαταβαλείν, xaTccuio&aif 
απκρΐι>μ>]ϋαί, κατα&(η•αι. άπόδοϋις , εκτιβις, εί(SφoρcCy 
δόιύλνβις, xuTiK&cuig, καταβολή, Λΐίαρί^μηϋις^ άπτοοτί- 
ρ^6κι, άτίενεγχείν, άπενέγχαΰ&αι, άγνωμονηύαι^ άτιο- 
ύτερήϋαι, ϋτερί^ΰαι^ Ιξίδίώβαΰ^αι. *6τερηΰις, άποΰτε -iO^ 
ρηβις, άγνωμοϋύνη. χαί όνομα μόνον, κγνωμων. χαΐ 
επίρρί]μα, άγνωμΰνως. άρνηβαϋ^αί, άΛαρνήΰαα9αί, ε^αρ- 
ΐονηβαϋ^αι^ Έξωμύϋα69αι, ηναδϋναι, ίξαναδΰναι, άναφν^ 
γείν, άναχωρί^ϋαι, άντειπεΐν, παραίτηΰαα9αι, ^ξαρνος, α- 
Λαρνοξ. ταύτα δε μόνα τα ονόματα, τα δε χράγματα, αρ- 
νηύις, εξωμοαία, άνύδυβίς, άναφιη'ή, αναχώρηΟις, 
άντύΜγία-, ηαραίτηϋις^ χαρρηϋία. ϊδιον δε το ΤΖΙάτω- 
15 νο?, μή άπκρνη&εις γεν^. * εΛaγγελλεϋ9a^y προΰεπαγ- iQS 
γέλλεϋ^αι, νπούχεύύαι^ χρονποδχεό^αί , χροειπειν, 
νχοτεΐναι^ ύπο%ιΙναι. Ιπαγγελίκ, χρόρρηΰις, υπόύχε- 
6ις, ίίλλης δε χρείας διαβεβαΐϋίϋαβΰ'αι^ διορίϋαϋί^αι 
δίαχρι.βίόϋαϋΰ'αί', δίεγγν7]ϋαβ&αί. είξ ίαντον άναδέ^α- 
ΖΟΰ^αι^ διιϋχνρίΰαβ^αι y άπιύγνρίΰαϋ^^αι , άχαχριβωϋα- 
O&au τον ίαντοϋ χίνδννον νπο^εΐναι., εν εαντω νηο- 
βαλΐϋ&αί, όυακολον, δνΰχερες^ δνϋπρακτον, δν<5χο- 
ffov, αχορον, δνΰαγωνίβτον, διπίχατεργαύτον , εργώ- 
δες, εχαχΰες, βαρύ, φορτιχον, δνοδίοιχητίχον , Ou(f- 
25διά&ετον, * ΚαΙ τα ϋνγχριτιχά από τούτων ουκ aa-106 
δψ καΐ τα κα&' νχερ&εΰιν ήδίω. και εχιρρήματα 
χοΐς πλείύτοις ΰννεϋτι. χαϊ ονόματα, δνύχοίία, καί 
δυβχέρεια^ καΐ βαρντης. Τυ δ' εναντίον, ενκολον, ευχε- 
ρές, ενχραχτον, χρόχειρον, χροχεχείριΰμένον, ράδιον, 
ΒΟΐνπορον, ετοιμον, ενχετίς, ενχρεχες, εντρεχιδμενον, 
ενχατέργαβτον , το ϋνντνχόν, άτα?.αίχωρον. χαϊ ϋύγ- 
κριβα' ό' έχει, χαϊ νχερ^^εόιν χάί ονόματα, χαϊ εχιρ- 
ρήματα. * εύκολος, ενχολωτερος, ρφδιος, ράων, ράατος. 107 
*άί ώς' Ί?περίδης, ραδιώτερος. έτοιμος, ετοιμότερος, ετοι- 
ϋ5μότατος ευχερής, ενχερέβτερος, ενχερίατατος. χρόχειρος, 
χροχειρότερος, χροχειρότατοζ. ινχοροζ, εϋχορώτερος. 



270 V. 108. 

ΐυτΐορωτατος. ενηετης. ό γαρ άταλαίπωρος και εν- 
χατ^ργαϋτότερος τών ^ργων μ&λλον η των δρωντων 
τα ονόματα. Τάχα δ' αν τούτοις προΰ&εΐναυ βιάζοι- 
το καΐ όνομα, το ραδίονργόν. οχήματα δε, εξ ετοί- 
μου, εξ εναόλον, εκ τοϋ ράϋτον , εχ τον προχειροτά-^ 
τον, εχ τον παραπεβόντοζ. τάχα %αϊ εχ τών λοιπών. 

108. *ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ ΙΗ. 

Περί χωρίον υγιεινού και νοΰερον χαΐ χοιότητοζ 
αυτών. 

Χωρίον ερεΐς, νγιεινον, ανοβον, άκήρατον, καθ'α-ΙΟ 
ρον,ενχρατον, ενχραες. ενκεραβτονταΐς ώραις, ευ ωραζ 
^χον, (ίριΟταχεκραμενον, άνατινοάς εχον,\άναπνεόμενον, 
τίνενματα διαρρέοντα εγβν , άνεμους διαχέοντας, εϋ- 
πνουν, άναφνχον, αϋραις διαπνεόμενον, εν&ερον, ε- 
λεύΰ^ερον, ενΰχιον, ΰχιερον, παλίνβκιον, -ψυχεινόν, «υ- 15 
χείμερον, άλεεινον, νπόΟ•ερμον, εύήλιον. ταΐς ωραις 
δίκαιον, καλώς ουρανού χείμενον ^ ευ 'έχον, ευ ήκον 

ΙΟΘώραϊν, καλώς ϊχον πνευμάτων, *ταΐς ωραις χρωμε- 
νον μεμετρημεναις , αϊ&ριον, άνεφελον, εν κα&αρώ α- 
έρι διακείμενον, άναπεπταμενω αέρι , φαιδρώ, χοΰφφ, 20 
Ιλαφρώ, διαφανεί, έλευ&έρω, λαμπρώ, διαυγεΐ. Εις 
δε τουναντίον, νοόερόν, νοΰώδες, νοΰηρον, επίνοβον 
επίκηρον, έπιϋφαλες, ϋφαλερόν, επικίνδννον, κινδν- 
νώδες, φΟΊνώδες, δύϋωρον, βαρύ, ζοφώδες, 6κοτώ- 
δες , δυϋφεγγες, άνηλιον , άκρατον , άνιΰον ταΐς ώ'-25 
ραις, χειμέριον, δυϋχείμερον, κρυώδες, κρυμώδες, πα- 

ΙΧΟγετώδες, *χάτομβρον, επίπνουν, βνννίφελον, διάπυρον, 
εμπυρον, πυρώδες, φλογώδες, πνιγηρόν, καυματώδες, ζέ- '• 
ον, περιζέον, περιφλέγονί καΐον, υπερκαΐον, κατηφές, 
χαταπνεόμενον, κατήνεμον, ϋυνήνεμον, δύόΟ^ερον, ν-30 
γρον, δίυγρον, νδατώδες, χιονώδες, αΰχμώδες, αν- 
χμηρον, χολώδες, άνημερον , νο6οποι6ν, φ&οροποιόν, 
ϊξωρον, λοιμώδες, κακώς έχον ουρανού, και ο6α άλ- 

111 λα iiJrlv ηπείν. λόγω. ♦Τα άέ πράγματα ^ τού μεν 



ν. 112. ζη 

δνόχΐΐμίρον, χεψώνγ φνχος, άνεμος^ ομβιος, νετός, 
χρνμυς, XQvog, παγετός, χιών^ κρυ'ίίταλοί, αάχνη, ζάλΐ], 
χάλαζα. Τον δε δνϋ&έρον y πνίγος, κανμα, φλέγμα. 
καΐ χα&'"Ομηρον, πΰρ, πυρετός, άλεα, &άλπος. Kcci 
Τρήματα, τον μεν, χειμάζεο^αι, ριγούν, τρύχεϋ^αι, χατα- 
πνεΐύ&αί, νεϋΟ-αι, ΚαΙ επιρρι^ματα, το χΡνχρας, ott 
ποιητον το ριγηλώς. τοϋ di, φ?.εγεΰ&αι, &άλπε6&αι^ 
άλεαίνεβ&οα, πνρεττείν. καΐ επίρρημα μόνον, πνιγψ 
ρώς^ άλεεινώς. 

10 *Κ Ε Φ Α Λ Α 1 Ο Ν 1Θ, 112 

Περϊ τον ονχ άποτρε-φομαι. 

Ονχ αποτρέπομαι,, ονχ άποϋχήΰομαι^ ου πανΰΟ' 
μαί, ονχ όχνήϋω, ου φυλάξομαυ, ου παραίτηϋομαι, 
ούχ άναδύβομαι, ούχ άποβτήβομαι. Τά δε απ* αύ- 
15 των oW/tara χαΐ επιρρήματα] ετέρας ΙΰτΙ χρείας. 

*ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ Κ. 

Περί τον φίλεΐν καΐ μιΰεΐν. 113 

Φιλώ tov δείνα, νπερφύ.ώ, βτεργω, νπερϋτεργω^ 
αγαπώ, υπεραγαπώ, άγαμαι. χαΧ τούτ\ εΐ βούλει, με- 

20 τα της υπέρ. οίχείως εχω προς αυτόν, οίκείως διά- 
χειμαι, ωχείωμαι• επιτφείως έχα, χαϊ επιτήδειος μοί 
εϋτίν. οίχείος, φίλος, εταίρος, χαϊ οόα τοιαύτα. Ι- 
αιτηδείως άναχεχραμαι προς αυτόν ^ ϋυγχεχραμαι^ 
ϋυνήγμαι, φιλιχώς ^χω, εϋνους αύτώ εΙμΙ, εϋνως εχω 

^προς αυτόν, εΰπονδαχα περϊ αυτόν, χρα5^αι αύτώ. 
*χαί φιλία, ϋτοργη , οίχειότης, οίχείωΰις, επιτήδειο- ίΐ^ί 
της, εταιρεία, εύνοια, χαϊ φιλικώς, φιλοβτόργως, οί~ 
χείως, επιτήδειας, εύνοϊκώς. φίλος, εύνους, οΙκεΐος, 
επιτήδειος, εταίρος. 6 γαρ φιλόΰτοργος ετερόν τι 

^δηλοΐ. Τά δε εναντία, μιΰώ τον δείνα, αποβάλλομαι, 
εκτρέπομαι, προϋκρονω αύτώ, προβκρούει μοι, δια• 
ρέ^λι^μ,αι προς αυτόν,, δ^αβέβλητ^αί μοι, προΰίΰταταί 



272 V. 115. 

115itoi, βδελύττομαι αυτόν, αχ^ομαι αύτω. *^χ9ρός μου 
ίβύ, δνβμενης, αλλότριος, ά?.?.οτρίονμενος. χαϊ ΐ'^λλο- 
τρίωμαι προς αντον, δνβμενώζ διάκειμαι πρόξ κντόν, 
δνϋνως, κακόνως. απεχθάνομαι προς αντον , απεχθά- 
νομαι αντώ. το γαρ εχθαίρω, ποιητιχόν. διάφορος μοι^ 
ίϋτίν, άνεπιτήδειος, άνεπιτηδείως διάκειμαι προς αυ- 
τόν y νπόπτως εχω, δνΰμίναίνω αύτω, διενψεγμαι 

\.\&πρίς αυτόν, χαϊ εθελέχθρως εχω. *Τά δε πράγματα, 
μΐϋος, άΐλοτρίωδις, μιϋητία, έχθρα, απέχθεια, πρόδ- 
χρουΰις, διαφορά, δυβμένεια, δΰύνοια, χακόνοια,^Ο 
νποψία. Των δ' επιρρημάτων τά πλεΐϋτα προείρηταί. 
ϊχει μέντοι και ύπερθέβεις, εγθιΰτα, εχθρότατα, δυΰ- 
μενέβτατα, διαφορωτατα, άλ?.οτριώτατα, άπεχθεδτατα, 
άνεπιτηδειότατα , ύποπτα, χακονούΰτατα, 

117 *Κ Ε Φ Α Α Α Ι Ο Ν ΚΑ. 15 

Περί επαίνων, -φόγου, -φεγοντος^ δυδτρόπου ^ άπλον 
χαΐ avot^ov. 

"Επαινος, ευφημία, ευλογία, εγκωμιον. βίαιον 
δε το καλλιλογία, χαϊ εύότομία. Τά δε απαρέμφατα, 
επαινεΐν, εΰλογεϊν , εύφημείν , εγκωμιάζειν, χαλώς λε-^^ 
γειν, εύβτομεΐν. όνομα δε μόνον, ό επαινετής, χαϊ ε- 
ηίρρημα, τό εΰφημως. τά δε λοιπά ϊτερόν τι δηλοϊ. 
Ψόγος, λοιδορία, βλαϋφημία, χακολογία, κατηγορία, 
χακηγορία , χακιϋμός, διαβολή, χαϊ τά εχ τούτων ρή- 
ματα, -φεγειν, ?.οιδορεΐν, βλαϋφημεΐν, χατηγορεΐν, κα-25 
±1^χηγορεϊν, χακολογεϊν, κακίζειν. *χαϊ τά dvo^ara, ψε- 
χτης, ώς Πλάτων, χαϊ φιλό^)ογος, χαϊ ^.'εχτικός, χαϊ 
χακήγορος, χαϊ φιλο?.οίδορος. τό γάρ λοίδορος ευτε- 
λές, χαϊ ό βλάοφημος, χαϊ διάβολος, ιδιωτών, άνεχτό- 
τερον δε, 6 διαβλητιχός. Καϊ τά επιρρήματα, -ψεκτι-ΒΟ 
χώς, φιλολοιδόρως, χακίϋτως, διαβλητιχώς. ό δε Ιπαι- 
νετός χαϊ "φεκτός εφ' έτερων τάττεται. Έρεΐς δε, χαϊ 
μοχθηρός τό ήθος, χαϊ τον τρόπον, χαϊ την προκίρε- 
€ιν, χαϊ την ^fj^^V) χαϊ την γνώμην, χαϊ την διά- 



ν. 119. 27S 

voiaVf xccl την βονληβι,ν, καΐ tov βίον, χαΐ το του 
βίου 6χήμα^ καΐ την τοϋ βίον τιατάβταΰιν y καΙ την 
τοϋ βίον διαγωγήν. * Κάί maivov ό' αν, κατά rorJv-119 
αντίον χρήΰαιο, ό επαινετός το ή^ος, nal τα ε^ηζ* 
5"Ιδια δε τον μεν ipoyov, δνϋτροπος, naxorju^g, εί'ρων, 
επίβουλος, δολερός, νπονλος, επίΰκιοζ. Τον δε επαί- 
νου, απλούς, άκακος, άδολος, απλαβτος, εκφανης^ 
Ικκείμενος, άκατάβκευος, ε?.εν^ερος, εν^νρρημων, ευ• 
'ή^ης. Τα δέ πράγματα, τον μεν, δυβτροπία, κακοη. 

10 θεια, εΙρωνεία, επιβουλή, δόλος, τοϋ δε άπλότης, ακα- 
κία, ελευθερία, εΰ9νρρημοΰύνη, ενη^εία. *καΙ τα 120 
επιρρήματα, τοϋ μεν, δυΰτρόπως, κακοή^ως, είρωνι- 
χώς, επιβούλως, δολερός, νπούλως, Ιπιϋκίως. τοϋ δϊ, 
απλώς, άκάκως, άπλάβτως, εκφανώς, ελευΟ^ερως, ευ- 

Ιβ^νρρημόνως, εύήϋ^ως. τάττοιτο 0' αν ό ενήϋης και επί 
τοϋ άνοήτου, ος αν λεχ^είη καΐ μωρός, ?μπληκτος, άπο- 
αληκτος, ενεός, άϋϋνετος, ληρώδης, ανους, ηλίθιος, άναί- 
ΰ&ητος, ανάλγητος, άβελτερος, επίπ?>7]κτος, παραπλήξ, 
εκφρων, άφρων. * Εϊποις δ' αν επΙ τούτω, καΐ άΐ'α-121 

2θτετραμμενος την γνώμην , εμβρόντητος, κούφος την 
διάνοιαν, άνερμάτιΰτος, ληρών, λήρος, το μ7ΐδεν. τα 
δε πράγματα εΧποις αν, ενή^ειαν, ανοιαν, μωρίαν, 
εμπληξίαν, επιπληξίαν, εμβροντηΰίαν, άφροϋννην, εχ- 
φροΰννην, άϋυνεΰίαν, παραπληξίαν, άποπλη^ίαν. Κα\ 

25 τα ρήματα, ενη&ίζεΰ&αι, μωραίνειν , άνοηταίνειν, εμ- 
βεβροντήϋΟ-αι, ληρείν , παραπεπλήχ^αι. Και τα επιρ- 
ρήματα, ενή&ως , άνοήτως, άφρόνως, εμπλήκτως, επι- 
πλήκτως, εκφρόνως^ άϋυνέτως. το δε μωρώς^ λίαν 
εντελές» 

30 *ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΒ. 122 

ΙΤερΙ φο/3ον, φοβονμένον καϊ %αρ6αλεου. 
Φόβος, οκνος, δίος, όρρωδία, ευλάβεια, δειλία, 
ά&νμία, άνανδρία, l•λπλ1]hς , εκπληξία , φρίκη, τρό- 
μος, πτοία, πτόηΰις, ϋυΰτολή, θόρυβος, ταραχή. Καϊ 
35 τα ρήματα, φοβούμαι, όρρωδώ, όκνώ, κατοκνώ, δέ- 

PoUux ?-υΙ. Ι. S 



274 V. 123. 

itof, ίίίοικκ, ίΰλαβΌνμαΐ) Ικπεπληγμαι, φρίττω, τρί- 
μω, ίχτύημαι, ΙξΐΛΐόημαι, ϋννέΰταλμαι, τε9ορνβημαι, 

^ΖΒτΕτάραγμαΐ, Ιξίΰτη'/.α. * Kca ai μετοχαΧ ώΰαντως, ο- 
ανών, αατοχνών, δΐδίώς, 6€δοίκως, χαταδείϋας, ό(}ρωδ<αν, 
άκοδειλιάβαξ, ν,ατοκνϊ'ιβαζ^ Ικηλαγύς, φρίττων, τρψων,^ 
Ιητοημίνος, ε^πτοημένος, ύυνεΰταλμενος, τε&ορνβημί- 
νος, τεταραγμενος, εξεϋτηκώς. ΚάΙ τα επιρρήματα, φοβε- 
ρός έχων, επιφόβως, ετΐΐ,δεώς, χαταδεώς. εΰλαβώς. εντελές 
γαρ το δειλώς. το δε άποδεδείλιακότως δνϋφ&εγκτον. τοϋ 
δε 9Όρνβ<οδώς nal ταραχωδός καλλίωτάϋνγκριτικ^. καΙίΟ 

ίΖΊναερ^ετικά. *ΕΧποίς δ' αν ααΐ φοβερόν ■αν&ρωπον, τον 
φοβονμενον, καΙ Ιπίφοβον, κα\ περίφοβον, χαϊ ύπερφο- 
βον, καίπεριδεά, καταδεά, άγεννή, κνανδρον, όκνηρον, ευ- 
λαβή, δειλόν. απο δε των λοιπών μετοχαΐ εΐΰιν άντ 
ονομάτων. 6 γαρ ταραχώδης, χαΐ θορυβώδης, καί εί15 
βιάβαιτό τις, εφ' έτερων τάττονται. 'Ετέρας δε χρεί. 
«g, φοβερών χράγμα, επιφοβον, επιδεες, εαπληχτι- 
κόν , φρικώδες, Κάί άνήρ φοβερός, επίφοβος, επι- 
δεης, εκπληκτικός, πληκτικός, φρικώδης, θαρραλέος, 
Ι^αρδαλεος , €ν&ραϋής, ανδρείος, άοκνος, άνεκπλη-^ 

ίΖόχτος, * γενναίος, άκα.τάπληκτος, άδεής, ερρωμενος, ευ- 
&νμος^ νπέρ&υμος, μεγαλό&νμος, ^νμοειδής, ϊτης, 
εντολμος• και τα ονόματα, &άρ6ος, θάρρος, avδρείay 
γενναιότης, άοκνία, άδεια, και άδεες, ρώμη, &νμός, 
ευθυμία, τόλμα. Και τα ρήματα, &αρρεΐν, &αρ6εΙν,25 
κνδρίζεϋ&αι, ερρω6%αι, νπερερρώβ^αι, νπερϋνμονϋ9αι, 
χολμάν. χαϊ τα επιρρήματα, ^αρϋαλέως, ^αρραλέως, 
εν&αρΰώς^ ανδρείως, άόχνως, άνεχπληκτως, άκατα- 
πληκτως^ γενναίως, γεννιχώς, άδεώς, ερρωμενως, ν- 
περερρωμενο:>ς i εν&νμως, νπερεν&νμως, &νμοειδώς^3θ 
ΐντόλμως. 

126 *Κ Ε Φ Α Λ Α Ι Ο Ν ΚΓ. 

Περί τον οΐμαι χαϊ των όμοιων. 
Οΐμαι, οϊομαι, ηγούμαι, νομίζω, νκολαμβάνω^ ελ- 
Λίξο, τοηάζω, προΰδοχώ ^ δοχώ, ξΐχάζω, τεκμαίρομαι,Βϋ 



ν. 127. 275 

vitovotS, ντίοι^τενω. Kat χα ηράγματα, ίηηύις^ νπ(>- 
ληψις, 7CQO08o%itty είχκύία, U.Tzlg, υπόνοια, vxoipicc. 
ή γαρ νόηαΐζ ϋχληρότερόν τε κ«1 άμφί^λαν. ij da 
δόχηϋις εντιλίζ• 3««''' V νόμί(3ΐς, το δνυμα, ϋκληρον. 
ί^Έπιρρήματα δε ουκ ΐότιν, qtl μι) το εΙαότω$' δνο» 
μα $ε «λ' ονδενος^ «λλ' at μετοχαί. 

*ΚΕΦΑΛΑΙΟΝΚ^, 127 

Κτίΐλϊδοζ ονομαϋίαι,. 

K^klgy oimdogy όνείδιόμος^ αϊύχος, αΐύχννη, itcr- 
10 βολή , αρά , χρο&βοΐη, προύτροπη. ταντα δε χαΐ Ιτέ- 
ρκζ Ιΰτϊ χρείας, τά δε της μεβότητος. Όνείδιΰτιχώς 
ερεϊς, επονειδίϋηχώς, Ιτίονείδίΰτως , εζαι,ΰχίϋτως. te- 
αό δε τών άλλων ουκ ϊΰτιν^ ει μη το διαβλητιαώς^ 
όπερ αν ειη άμφίβολον. ΚαΙ όνειδίζειν , αίϋχύνειν, 
lt&LaβάλλλεLv, τά γΛρ άπο τών^ λοι,Λών ka' αλλαν 
ταττεταί. 

*ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΕ. 128 

ΊΊερΧ τον επιχαιρειν καΐ τον εναντίον. 

^Ερεΐς, Ιπιχαίρείν , καταχαίρευν, εφηδεΰ^αι, «Λί^ε- 
201κν, επεγγελάν, καταγελάν, επεμβαΐνειν , Ιπιχ?.ενάξξΐν, 
%ατενχε6%αι. πράγμα δε, 6 κατάγελοος μόνον, ό γάρ^ 
χλενκϋμος, χαΐ η χλεναΰία, και το διαβΰρειν δηλοΰ 
ωβπερ και ό χλεναβτικος , τον γελοιαΰτήν. ω^μα δϊ 
μόνον από τών ρηΟ^ίντοον ό χαιρέκακος, καΐ 6 επι- 
25 χαιρέκακος, από δε τών αλλαν μετοχαΐς χρηΰτέον. 
ίχίρρημα δε μόνον τά χαταγελαϋτικώς. 

*ΠερΙ του ύυγγαίρειν. 129 

Σνντ!]δε<5%αι δε καΐ ΰνγχαίρει,ν. το γαρ νπερή- 

δεϋ9αι και βννενφραίνεό^αι κκΐ άλλα όηλοϊ. ή μεν- 

SOTOt ίπΐ τω ΰννήδεΰ^αι &νΰία, ευαγγέλια, ωόπερ καί 

ΙπΙ τω ηδεύ&αι. Το δε εναντίον, ϋννάχ^εϋ^κι, <5νν• 

S 2 



276 V. 130. 

αλγεΐν. το γαρ (SvXXvTtHoQai ενχελίς. to δε (ίννκνια- 
ed^ai χάί ετέρας χρείας, προϋψλοι δ' αν ϊΰως το 
6vvάχQ■εΰ^ai, καΐ το ετίανιάβ&αί. επενχεβΟ-αι , ϋννεύ- 
χεβ&κν τα άγα&ά, καΐ εϋχεα^αι τα aya%a. Το δε εν- 
αντίον, εχαράβ&αι, αατκράβΟ'αί. καΐ ΙπΙ τοντον δε5 
ISOro Άατενχε6ϋ•αι, καΐ εΛίνχεϋ&αν τάττεται. *κο:1 τα ο- 
νόματα, επάρατος, χατάρατος, τριβτίατάρατος. καΐ 
το πράγμα, επ' εκείνον μεν ενχη, επΙ τούτου δε ά- 
ρα, τάχα δ' αν τω επαράτω προϋηζοι %α\ ό εΐάγι- 
βτος, εξώλης, προώλης, πανώλης, το μεντοι επαρα-ΙΟ 
όαμένονς άναλνείν την άράν, άναράβαβ^'αι λεγονβι. βι- 
αιότερον γαρ το άνεύξαβ&αί. 6 μεν ονν επαρώμενος, 
καΐ ω τις επαράται, άραΐος. α δε τις ευχόμενος αι- 
τεί, ευκταία λεγευ άγα9ά. v.ai το άττικώτερον, ενκτά. 
λεγονβι δε καΐ εύχωλιμαΐα. 15 

131 *ΚΕΦΑΛΑ10Ν Κς. 

Περί δαιμόνων των ίπι των άρών. 

Οι δε δαίμονες, οί μεν λΰοντες τάς αράς, άλεξί- . 
χακοι λέγονται, άποπομπαΐοι, αποτρόπαιοι, λνβιοι, 
φνξιοι. οί δε χνρονντες, άλιτήριοι, αλιτϊ^ριωδείδ,δο 
προΰτρόπαιοι, ηαλαμναϊοι. 

132 *ΚΕΦΑΑΑΙΟΝ ΚΖ. 

Περί φαρμάκου. 

Φάρμακον, όλί&ριον, δηλητηριον, &ανάβιμον. 
ου γαρ προΰίεμαι το Q -ανατήΰιμον. Υβως δε το φθο-25 
ροποιον, και διαψχίαρτικόν, και %'ανατηψόρον. καί 
βιαιότερον το επι%άνατον, και επίφ^ορον. ως δε '' Ο- 
μηρος, άνδροφόνον. κφ' ου ίΐ'ποΐί αν, κα\ φονικον 
φάρμακον. ot δε κα\ τα ελατήρια φάρμακα επϊ τού- 
του τάττουϋιν , ως δια κενώβεως άναιροϋντα , ωβπερ 30 
καΐ το άκόνιτον, καΐ το ελλίβορον. το γαρ κωνειον 
J κατά -φύξιν αναιρεί, ώΰπερ 6 μανδραγόρας κατά κα- 



ν. 133. 277 

ρηβαρίαν. διακεκρηαι χκΐ ταύτα μίτρΓΟ καΐ ά(ΐ(τρία. 
Τα 6ϊ εναντία εΥποις ccvy ύωτηρια φάρμακα, άλεξί- 
τήρία, akilUay.a, άλε^ιφάρμαχα , παι,ωνια , άντίόοτα* 
λιηήρία. ουκ οιόα ii καΐ λνύι,α. τά όέ Ιύβιμα, κ«1 ία- ' 
5τί)ρί.α, βίαια. 

"ΚΕΦΑΑΑΙΟΝΚΗ. 133 

Περί Λλϋ'ιρονζ καΐ μίι• 

Πλήρες, Ιΰ