(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Oratores attici et quos sic vocant sophistae"




•^ 



jf 



-^ 



'^C' 




I, 



w-:t&- 





THE LIBRARY 
OF 

THE UNIVERSITY 

OF CALIFORNIA 

LOS ANGELES 



^ 



ORATORES 
ATTICI 

ET QUOS SIC VOCANT 

SOPHISTiE 



OPERA ET STUDIO 



GULIELMI STEPHANI DOBSON A.M. 



REGIjE SOCIETATIS LITER A RUM SOCIl 



TOMUS QUINTUS 



DEMOSTHENES 



/«^- 




LONDINI 

EXCUDIT J. F. DOVE 

(APUD QUEM ETIAM VEKEUNX) 
A. S. MDCCCXXVIII. 



DEMOSTHENIS 

QV M E X S T A N T OMNIA 

rNDICFBUS I.OCUPLETISSIMIS 

CONTINUA INTERPRETATIONE LATINA 

VARIETATE LECTIONIS 
SCIIOLIIS TUM ULPIANEIS T U M ANONYMIS 

ANNOTATIONIBUS VARIORUM 

II. WOLI'II OBSOPCEl TAYLORI MARKLANDI JURINI MOUNTENEII STOCKII HAKLESII 
F.A. WOLFII SPALDINGII AUGERI RUDIGERI WUNDERLICHll BREIIII 
ALIORUAIQUE ET SUIS 

I L L U S T R A V I T 

GULIELMUS STEPHANOS DOBSON AM. 

R E (i 1 /E S O C I E T A T I S 1. 1 T E R A R U M S O C I U S 

ACCEDUNT ANIMADVERSIONES 

REISKII DOUNiEI WEISKII AMERSFOORDTII 

ET NUNC PRIMUM PUBLICI JURIS FACT^ 

THOM^ STANLEII velpotius JACOBI DUPORTI 

NECNON ADVERSARIA 
PETRI PAULI DOBREE 

GR^CARUM LTTERARUM APUD CANTABRIGIENSES 
NUPER PROFESSORIS REGII 



TOMUS PRIMUS 

PR:1;FATI0NF.S etc. ET DEMOSTHENIS PHILIPPICi^ ET SUASORI^ 



LONDINI 

PROSTANT APUD J. F. DOVE 

A. S. MDCCCXXVin. 



PA 
3479 

A I 

PR.EFATIO EDITORIS. 



NuMiNE Dei Opt. Max. absolute opere, mihi tandem 
restat, Lectores candidi, ut et benevolentiam vestram 
conciliem, et rationem, quam secutus sim, exponam, 
vosque de omni re faciam certiores. Sciatis profecto 
annos multos esse, cum istos labores subivi, literarum 
amore magis impulsus, quam quo arbitrarer me ad banc 
rem satis. Quod si totius operis consilium, si studium 
meum, operamque ac diligentiam, usui vestro impensam, 
excusseritis, benevolentise spero vestrae, quam sanctis- 
sime nobis colendam puto, me satisfacturum. 

Ut autem a prgecipuis ordiamur, primus veniat in 
medium Textus : quem a me sic intelligetis e diver- 
sis fontibus derivatum, ut Auctoribus passim nostris, 
quantum valerem quantumque possem, consulerem. 
H. Wolfio enim, aut vero Reiskio, permulta mutanti, 
sed ita, ut ea, quee corrigere vult, plurimis quidem de- 
pravare videatur, adhserescere verebar : et Textum sive 
Lutetianum sive Felicianeum hoc diei Typograplio rur- 
sus recoquendum dedisse, morosum (ut videbatur) et 
difficilem potius Editorem, quam providum diligentem- 
que, sapuisset. His de causis feci continuo multos 
participes Textus novae Editionis, Bekkerum puta, Tay- 
lorum, F. A. Wolfium, Spaldingium, ut e Tabulis Con- 
tentorum optime intelligetur : in caeteris meo remigio 

1406531 



IV 



PR/EFATIO EDITORIS. 



rem gessi; est autem adhibita in ea re ipsa summa a 
me moderatio; qiianquam fatendum in Suasoriis esse 
actum paulo liberius. Unjum obiter notandum, nempe 
Taylori socordiam in expurgando textu Wolfiano Rei- 
skium, Anglicorum criticorum prorsus omnium acrem 
vituperatorem, jure increpuisse ; et de subtilitatibus, 
quotquot occurrunt, grammaticis novaque sua accen- 
tiuncularum ratione me velle adeatis ipsum Bekkerum. 
Textui porro ubique apposita est Lectio Reiskiana. 
Ergo hoc primum. 

Sequitur illud, ut de Annotationum serie commemo- 
rem. Primum igitur, omnibus omnino Notis, quas in 
Editione sua Reiskius hie illic protulit, usus sum ; 
deinde, quas praestiterunt recentiores, commiscui ; 
postremo Petitum, Heraldum, Salmasium, philologos 
alios, ideo perquisivi, ut Exceptiones potissimum 
causseque privatoB magis utibiles evaderent. Jam vero 
Reiskii, H. Wolfii in Olynthiacam primam, Dounsei, 
Weiskii, Amersfoordtii, Thomse Stanleii, vel potius 
Jacobi Duporti (V. infra), Animadversiones, cum essent 
prolixiores quam quae Textui subjici possent, seorsum 
ederem necesse erat: hae quintum volumen sibi vindi- 
cant. 

Deinde Scholia: quorum alia sub nomine Ulpiani 
venditantur, alia prorsus anonyma sunt. In Ulpianeis 
H. Wolfium sum secutus, ita tamen ut Lectiones Va- 
riantes, tum MSS., turn Aldinse Lutetian aequo, Textui 
apponerentur: Anonyma vero, e marginibus diversorum 
MSS. exscripta, in unum corpus coegi; et in plurimis 
quidem locis, eo quod in Ulpianeis jampridem prostant, 
Lectionis Varietates tantum exhibui. 

Extremum illud est, cui multi partes secundas for- 
sitan tribuant, Interpretatio Latina. In Philippicis 



PR.1]:FATI0 EDITORIS. v 

deque Corona Adversariis Stockium, in Cceteris bonuni 
Wolfiunij interpretcm liabetis : Versionem tanien passim 
ad novam Editionem velim intelligatis acconnnodari. 

De Varietate Lectionis et Indicibus, qui in coinple- 
mentum operis accedunt, hsec dicta sunto. Variantcs 
Lectiones cum labore operoso deniio digessi, et incu- 
riam Taylori, pacne in singulis paginis, stepius casti- 
gavi : collationes prseterea MSS., hinc illinc petitas, in 
vetevem caudicem ihserui ; et vellem certe mihi licuisset 
nuperam Editionem Immanuelis Bekkeri de voluntate 
usurpasse. Hunc vero nactus locum, facultatem non 
dimittam, quin dicam Parisiensem Codicem, a nobis p 9. 
signatum, niliilo minus delicias Bekkeri esse, quam 
Augustanum primum delicias (uti eum nuncupabat 
F. A. Wolfius) Reiskii. Indicibus denique numeros 
centenis in locis supplevi, in millibus eosdem correxi. 
Atque liEEC hactenus. 

De Prselectionibus, e Stanleii MSS. exscriptis, mo- 
nebo, et finem faciam. Null us itaque dubito, quin 
Jacobi Duporti sint, inque Stanleii scrinia pari modo ac 
Prcfilectiones ejusdem Theophrasticss irrepserint: in his 
enim ad illas refert, et contra : omnem etiam utrobique 
aucupat occasionem diss-erendi de bellis civilibus (quo- 
rum temporibus vixit) et tumultu intestine. Exemplis 
parco, qu8e multa facilius quivis detexerit. Illud unum 
addam, me doctissimo Biomfieldio, notas iEschyleas 
Stanleio abjudicanti, lubentissime assentiri ; miror 
tamen pigritiam V. D., qui Vitam Duporti nuperrime 
conscripsit, quod MSS. Stanleianos agitare omittebat, 
cum in ipso Preelectionum Theophrasticarum limine 
Demostlienicas alluserit Duportus. 

Nee vero memoriiTD pavum tenacis me incusabit 
Jacobus Baileius, antiquus non solum amicus, verum 



vi PR.EFATIO EDITORIS. 

etiam consultor, qui apud me praeclarissime posuit, 
turn propter amicitiae conjunctionem et singularem ne- 
cessitudinem, turn quod consilio ejus fideli ac bono 
semper ulebar. 

Cseterum, ut mide est orsa, in eodem terminetur 
Prsefatio mea, benevolentiam vestram, Lectores candidi, 
iterum et ssepius vos rogo, ut qui vitia typographica 
maculasque leviores baud iniquo lapillo numeretis ; et 
Editorem, qui de die in diem chartas ad prselum solus 
apparabat, solusque, antequam siccatse sunt sole, pla- 
gulas corrigebat, benigne tractetis. EuTi/^erre. 

Ex Museo meo, in vico quern vocant Highgate, prope Lon- 
dinum, die Decembris sexto et viccsimo A.D. MDCCCXXVI. 



TABULA 



EORUM QU7E CONTINENTUR 



IN 



TOMO QUINTO. 



Aldi Pisefatio 

Erasmi ad Hervagianam primam Praefatio 

Feliciani Praefatio . 

Manutii Prcefatio 

Hervagii Praefatio 

Lambini Praefatio 

Benenati Praefatio 

Hieronymi Wolfii Prsefationes 

Taylori Dedicatio 

Taylori Praefatio 

Taylori Prolegomena 

Reiskii Praefationes 

Stockii Praefationes 

Ayifjf>o(r^svovg Biog ycocroc AiPaviov 

Tou oLvroZ Biog kutoc rov aurov 

A7i[jLO(r^Bvovg EyKCi)f/,iov ytotTo. Aovmavov 

'Ez Aiovv(riov ' AXizoi^voi(r(rect)g 'snol AvifjLo<r^^vovg 

'Zuo'tf/.ov Biog Avj[jLO(r^Bvovg . . 

"Erspog o Aifi^Q(T^ivoug Biog .... 



Fag. 

xi 

XV 

xvii 

XXV 

xxvi 

xxvii 

xxxi 

xxxii 

Ixxv 

Ixxxiv 

xcii 

cxli 

ccxix 

ccxxiii 

ccxxxiii 

ccxc 

ccci 

cccxxxiii 

cccli 
ccclvi 



'OXvv^iocKog A. 
^OKvv^iazog B. 
'OXvv^ioiKog r 



(Textus Bekkeri est) 



9 

29 

57 



VIU 



TABULA ETC. 



OiAz-arTT/KoV A. (Textus Bekkeri est) 

He^f Ei^TjVijg . 

iitiXiTS-wiKog B. ■• . 

Yleoi ^ AXovvriG'ov . . , . . 

Usp] Tuv 6V Xs^'^ovvjO-u (Textus Bekkeri est) 

^iXiTtTTtriKog r. ■ 

OtXi-zs-TTHCog A. 

Tloog TTJV (^iXiTTTTOV ETrKrToXvjv 
ETTKnoXvi OiAfZcTTTOU 

nepi l,vvru^£cog 

'Tttbo MzyocXowoXiTuv . 



Pag. 

91 
136 
151 
165 
178 
201 
226 

249 
256 

267 
280 
298 
309 
319 



DEDICATIONES 



ATQUE 



PRiEFATIONES 

DEMOSTHENIS EDITORUM. 



vol., I. 



ALDI MANUTII 
PRtEFATIO 

AD 

DEMOSTHENEM SUUM. 



ALDUS PIUS MANUTIUS 

Rotnanus Danieli Clario Parmensi 
s. p. D. 

SuMMUM locum in oratoria tenere apud Grsecos Demosthenem, 
et in poetica Homerum, nemo est, qui ambigat, sic apud Latinos 
M. Tullium in oratoria esse facile principem, in poetica vero Man- 
tuanum poetam. Quod ita mihi varum esse videtur, ut non modo 
non futurum unquam putem, qui hos superet, adsequetve, sed ne 
accedat quidem propius. Et quanquam duo hsec admirabilium in- 
geniorum paria successu adeo felici suos elucubrarunt libros, et 
tradiderunt posteris, ut seternos reliqueiint : non tamen eodem suc- 
cessu aut vitam vixerunt, aut oppetierunt mortem. Nam Poetae et 
quietiorem egerunt vitam, et sua morte mortui sunt : oratores vero 
in summis semper vixerunt molestiis, et tandem crudeliter occubue- 
runt : quippe qui rebuspubl. regendis incubuere : in quibus, si rudis 
es, et ineptus, abjectus vivis et inglorius, atque publicorum mune- 
rum omnino expers : sin vero aptus, ac paulo, quam cseteri, ingenio- 
sior, adtrahis ad te a;rumnas, we icciKtag j/e^oc, adisque plerumque 
periculum capitis, quemadmodum accidisse Demostheni et M. Tullio 
legimus. Verum ex duobus his infelicior Demosthenes fuit. Nam 
et cum vitiis quibusdam natus est, quae industria non mediocri tolli 
oportuit. Unde Valerius Max. Alterum Demosthenem natura, 
alterum industria fecit, et puer admodum privatus patre, sub infidis 
et avaris tutoribus educatus est, quos, male administrata tutela, in 
jus vocare coactus, non sine labore immodico, ac periculo, deper- 
dita etiam ablatorum parte, evicit. De eo sic in ejus vita Libanius: 
opfavog Se KarakeKpSftlg vtto tov Trarpbg kojui^^ veoq' i]V yutj'j &s (^aaiVi 
d(7•9•£J'^)e rw ffw^art /cat vocw'^j/g, wart fjLtjSe dg iraXaiaTpav (j)oiTfi(Taif 
Kadairep Travrcc ot ruiy'A^rivaiuJU TralEeg dbi^effap' 6w£y Kai ap^pwS'eig, 
VTTO Twv ey^^pwv tig fiaXaKiay ecricwTrrcroj »cai fturaXog iirijjvvfx'iav i-)^(x)v* 



xii ALDI MANUTII PRtEFATIO 

hoc est, ut et graecarum literarum rudes intelligant. Privatus autem 
patre adrnodum juvenis, fertur imbecilli fuisse corpore, et valetudi- 
nario adeo, ut neque ad palsestram accederet : quemadmodum om- 
nibus Atheniensium pueris moris erat. Quapropter vir factus ab 
inimicis in molliciem mordebatur, appellabaturque cognomento Ba- 
talus ; et paulo inferius : elg ay^pag f'yypa^Eie, ev^vq iiywva Kara 
TU)V eiriTpoTTwy iveaTi^aaro, Kaicuie ^kjkhjkotwv rriv ohaiav aWov. Kai eWe 
aev avTOVQ, ov fir/y rjcvprj^t] vavTa diroXaPsiy, oaa aTroXwXfkf id est, 
cum primum adscitus est inter viros, statim tutoribus, male ipsius 
facultatibus administratis, diem dixit, et evicit quidem eos, sed non 
omnia potuit, quse amiserat, recuperare. Et in eadem : tVt K^xEiywy 
fivr]fXQVEVT€Ov, OTL rpavXoQ fiev ^v ti)v yKwrrav ek ^iktewc' to ^e TrvEvfia 
aTovujTEpoQ. hoc est, ad hsec et ilia commemoranda, Demosthenem 
et Ungua balbum et imbecillis fuisse lateribus. Idem in eadem : 
Koi yap CEiXoQ 7]V to Trpwrov irpoQ tovq tov ci]^ov S'opv/jovc t^ai EVKara- 
7rXt]KT0Q, w(TT£ sv^vQ E^tTTaa^af dia rs tovto (j)a(riv avToy ayEfioy pay- 
^aioy T-npovyra Kat Kiyovfiiyriv a^oCpwc ri^y ^aXuTray Trapa tovq 
alyiaXovc ftuhi^oyTa XeyEiy, Kai rw Tfjc ^aXaTTr]g i]Xf (TvyE^i^Eff-^ai 
<f>€p£Ly Tcig TOV h'ljxov TOra/joag- hoc est, et enim primo timidus ad 
concionum strepitiis fuit, ut statim deficeret et consternabundus. 
propterea vero aiunt ipsum vehementem ventum, commotumque 
admodum mare observando ad httora accedere, et recitare, sonitu- 
que maris populi clamores ferre consuevisse. Idem in eadem: rrap- 
EiXt)fanEV U KaKtiyo, WQ Koi ^i^OQ iroTe ek tjjq opo^^c cnn']pTt](T£, Kul 
laTcifieyoQ vtto tovtov eXEyEV. ettoiei Se tovto h' aiTiay TOiavTrjy kv rw 
XeyEiy airpETrwQ tov wfiov elmBel kiveIv vTrEpEKpEfxafTEv ovv tov &fiov to 
^ifoQ ky XPV> '''"'' ^^'"'^ ^f ^"' '"'^^ TrXjjyf/c I'lCvyiiBr] KaTaaxfiv lavTov 
eirl Tov irpeTToyTOQ axv/naTog : hoc est, accepimus vero et illud, sus- 
pensum ab eo fuisse ensem de recto, atque sub ipso stetisse, cum 
recitaret. Quod banc ob causam fecisse dicitur : Inter dicendum 
movere indecenter humerum assolebat : suspendit igitur ensem ad 
cutem humero imminentem : atque ita metu plagse in decenti se 
forma continuit. Proeterea cum maxime in patria floreret, nunc 
invidia civium, nunc Philippi Alexandrique Macedonum maximo- 
rutn regum persecutione nunquam quievit, immo a Philippe in pugna 
victus magna cum ignominia fiigit. Tum bis exulavit, primo in 
iEgina, et Troezene, L. etiam talentis ab Areopagitis damnatur 
Alexandre rege, secundo autem Antipatro imperante capitis a po- 
pulo damnatur, autore Demade, in Neptuni templum, quod erat in 
Calaurea insula, non tam salutis gratia, quam ut inde quotidie pa- 
triam prospiceret, e Troezeniorum urbe confiigit, inibique hausto 
veneno, cum a satellitibus traberetur, exccssit e vita. Quemadmo- 
dum in ejus vita Plutarcbus uieminit. Opcrse precium autem visum 
est, qusedam ex ejus cpi^^tolaad magistratus populumque Athenien- 



AD DEMOSTHENEM SUUM. xiii 

slum hie inserere, sunt enim hujusmodi. (hoc est) Sed de his cum 
multa possim scribere prsetermitto. Nullius enim me consctum esse 
culpte, ad utilitatem quidem imbccillum esse experientia didici, ad 
majorem vero moestitiam inferendara, vehementissimum omnium. 
Quoniani autem omnibus accusatis reconciliati estis, id quod bene 
factum dixerim, et mihi velim reconciliemi, viri Athenienses : nam 
vos neque ulla adfeci injuria, Deos testor et heroas, mihi autem 
testis est omnis anteacta vita, cui magis justum est ut fidem habea- 
tis, quam culpac mihi nunc injuria illatae, neque ego pessimus, mini- 
meve eorum fide dignus videbor, qui calumnia sunt circumventi. 
Atqui discessus meus immerito vos mihi reddit iratos ; neque enim 
spe vestri destitutus discessi ; neque aho animum applicuerim meum, 
sed primum quia ignominiam carceris moleste animo ferebam : 
deinde quoniam propter setatem imbecillo corpore miseriam perferre 
non poteram. Item non existimabam, nolle vos vacare me vitu- 
perio, quod nullo vobis eraokimento fuit, me vero perdidit. Ad 
hoec in vobis, nullis aliis animum fuisse meum, multis signis poteritis 
perspicere. Nam et urbem petii, non in qua res maximas essem 
ipse acturus, sed in quam et majores nostros profectos esse cogno- 
veram, quo tempore illis de Persarum rege periculum imminebat: 
et cujus phirimam erga vos benivolentiam esse perspexeram, haec 
autem est Troezeniorum civitas, cui opto, ut Dei potissimum, ob 
ipsius erga vos benivolentiam, et coUatum in me benificium, sint 
omnes benivoli, turn ipse, servatus a vobis, queam referre gratiam. 
Coeterum cum in hac nonnuUi, ut mihi gratificarentur, increpare nos 
conarentur, idque mei animi ignoratione ego eos pro viribus, ut 
bene diccrent, ut meum erat, admonui, qua potissimum causa puto 
eos omnes admiratos publice me honorasse. Sed cum viderem, be- 
nivolentiam quidem hominum magnam, sed vires in prsesentia ira- 
becillas, in Neptuni templum proiectus, in Calaurea insula me conti- 
neo, non solum tutelee gratia, quam mihi esse spero ob reverentiam 
numinis (neque enim certe scio, nam qu€s in aliorum arbitrio et vo- 
luntate ])osita sunt, tenuem ac incertam prtpbent periclitanti tute- 
1am), sed etium quia patriam prospicio inde quotidie : erga quam 
tantae mihi conscius sum benivolentide, quantam consequi opto a 
vobis. Quapropter, viri Athenienses, ne diutius hisce detinear malis, 
ea mihi decernite, quge olim aliis, turn ne quid indignum vobis mihi 
eveniat : tum etiam ne supplex aliis esse cogar, nam nee vobis qui- 
dem id decori fuerit. Quod si redeundi vobiscum in gratiam nulla 
mihi sit spes reliqua, mori me esset melius. Videtis, quuntis semper 
in malis versatus fuerit miser. Quare non niiror a satyro scriptum, 
Diis ille adversis genitus, fatoque sinistro. Quid quod illo etiam 
tot jam secula mortuo, suum adliuc fortuna, licet semper varia sit, 
at(iue instabilis, servare tenorem vidctur ? Nam abliinc fere tri- 



xlv ALDI MANUTII PRiEF. AD DEM. SUUM. 

ennium desideranti tibi orationes Demosthenis, brevi me informa- 
tas mea cura publicaturum recepi. Sed tot id mihi tentanti acci- 
derunt impedimenta, iitperssepe excudi ccEptasintermiserim, Carte- 
romacho etiam nostro demirante, illudque Juvenalis ssepe repetente, 
Diis ille adversis genitus fatoque sinistio, cum etiam admodum quam 
pauca earum orationum exempla imprimenda curaverim, idque co- 
actus, quod in nullo ante accidit volumine excuso in thermis nostris. 
Quorum omnium est mihi optimus testis Angelus Chabiielus patri- 
cius Venetus, excellentis vir ingenii, et in utraque lingua doctissi- 
mus, Demosthenisque studiosissimus, qui a me hoc opus quotidiano 
fere, ut ait ille, convicio, iit jam excudendum curarem, efflagitabat. 
Qnanquam et illud servasse videtur fortuna, ut, queraadmodum felix 
ille semper fuit eloquentia, et seternitate scriptorum suorum, ita 
nescio, quomodo pulcherrimus hie liber omnium, quos imprimendos 
vel latine vel grsece curavimus, exit in publicum ex sedibus nostris. 
Quamobrem si serius ad te venit, quam et tu volebas, et ipse desi- 
derabam, non mihi velim imputes, sed Demosthenis infortunio, 
quern summo cum labore et industria fecisse, quae fecit, omnia, le- 
gimus. Rursus pulcherrimis characteribus et perquam decenti 
forma, habituque, nee non castigatissimus, exit in manus hominum, 
tjQ uuTci Ti]v xaXiyyEvea-luj', non tamen industriee nostrse, sed assiduis 
curis adscribas, quam illius gratiae, et felicitati, quam semper in suis 
habuit lucubrationibus. Has vero Demosthenis orationes, Clari 
doctissime, nomini tuo nuncupatas, ex Neacademia nostra emittimus, 
ob multas causas, sed prsecipua est singularis benivolentia in te 
mea, ob miram probitatem tuam, et doctrinam, bonarumque litera- 
rum cognitionem. Tum quia in incl)'ta ista urbe alumna virorum 
nobilium Epidauro, cui nunc Rhacusae est nomen, et latinas, et 
graecas literas profiteris, instituisque juventutem istam eloquentiae 
studiosam arte dicendi, quod duce Demosthene, et te interprete, 
quam facillime consequetur. Id quod eo etiam feci libentius, quo- 
>iiam si cuipiam reipublicae Demosthenis orationes die nocteque vol- 
vendos accurate existimo, isti existimo. Nam etsi viros omni vir- 
tute prseditos, et prudentissimos habet, quales vidi ipse Venetiis Da- 
nielem Restium secundum apud Venetos fungentem legationis offi- 
cio, et Petrum Mentium Restii collcgam, tamen prseceptis quam 
optimis oratorum omnium Demosthenis facile principis, quanta 
tyrannis, et Philippis habenda sit fides, non obscure cognoscet. 
Nam cum aliis plurimis rempublicam Atheniensium admonet divinus 
orator cavendum esse a tyrannis, qui sint natura rerum publicarum 
iiiimicissimi, ut lupi ovium, tum his verbis in prima pro Olynthiis 
oratione : kuI oXwc aTriaroy olf-iai tcuc TrnXiTfiair r; Ti>pnrrir uWmr re 
cai' tijtonov x^'opar i'x^oai. hoc est: ct omnino tyrannis infida res est 
rebu.'ipubl. pra^sertim si vicinam illi rcgionem habuerint, et in se- 



ERASMI ROTERODAMI AD &c; xv 

cunda contra Philippum : ov yap utrcjxxXus rate TroXiTilaiQ at ttooc 
Tovc rvpdyvovQ aurat \iav ofxiXiai. hoc est, non enim tuta2 sunt re- 
buspubl. nimisfj has cum tyrannis consuetudines. Et paulo post : 
ey Se ti koivov »/ <pv(7iQ tHjv eixppovovvriijy iv eavrij KtKTr]Tai (pvXuKT^'ipioy, 
V iraffi ixey kariv aya^uy, Kal auJDJpioy, /xctXtora ^t toIq TrXij^eai wpoc 
Tovg TvpayyovQ' tL ouy laTL tovto; cnricTTia. Tavrr^y (j)vXdrT£T£, ravTijc 
aj'7tj^e<7'&c. (.ay TavTi]y awl^rjTe, ou^ev Setvoy /ii) 7rdS»jr£* ri ovv (rjTEiTC 
€^r]V. iXevSrepiay, tlr ov-^ 6pdr£ (plXnnrov aXXorpioyTdrag Tavrr) Kal tcLq 
TrpocrriyopiaQ e-^oyra ; pacriXevg yap Kal rvpayyog aTrag £)^Spoe eXfu-^fp/y 
Kal vofioic havTiog. hoc est, commune vero quoddam natura piu- 
dentum possidet in se tutamen, quod bonura omnibus est, et salutare, 
maxime autem populis adversus tyrannos : quodnam igitur illud est? 
incredulitas, banc custodite, banc complectimini : si banc servaritis, 
nihil adversi patiemini. Quid igitur quseritis, inquam? Libertatem, 
Nonne videtis Philippum alienissimas ab ea vel appellationes lia- 
bentem? omnis enim rex et tyrannus inimicus est libertati, et con- 
trarius legibus. Habes igitur tandem, mi Clari ab Aldo tuo, quas 
jamdiu desiderasti Demosthenis orationes, habet urbs Epidaurus 
quem debeat librum ad suam utilitatem nocturna versare manii, 
versare diurna, habentet caeteree respubl. quemadmodumprudenter 
se regere, gubernareque atque a tyrannis reddere tutas queant, habet 
studiosissimus quisque, a quo una cum gra^ca lingua, et eloquentiam 
optime discere, et utilissiraum in sua republica prsestare se possit. 
Vale. Venetiis mense Octobr. JM. D. IV. 

ERASMI ROTERODAMI 

AD HERVAGIANAM PRIMAM PR/EI ATIO. 



Des. Erasmus Rot. Ornatissimo Adokscenti Joanni Georgia 

Paungartnero 

S D 

Ut antehac pessime de studiis merebantur isti, qui praesentis lu- 
celli cupiditate maledicis ac futilibus libellis implebant orbem : ita 
bonorum omnium favore digni sunt, qui curam omnem at(jue in- 
dustriam hue conferunt, ut vetustos multorumquc seculorum con- 
sentientibus sufFragiis probatos autores nobis revocent, idque cum 
dignitate. Demosthenem autem inter Grrecos rhetores sic esse pri- 
mum, ut vix invenias, quem cum illo possis conferre, magnus erudi- 
torum omnium consensus est. Neque non recte preeceptum est il- 
lud, ab optimis auspicandum esse. Eoque quondam apud Latinos 
e probatissimis poetarum pueri discebant literarum elementa. Nee 
id dissimulat Horatius ita de suis poematibus vaticinans, Hue (juo- 



ocv! EllASMI ROT. AD HERVAG. PH. PR^F. 

•que te manet, ut pneroa elementa docentem Occupet in vicis Sosio- 
rum balba senectus. Plurimum enim refert, qui succus rudem eti- 
amnum ingenii testulam imbuat. Utiliter quidem primam Latini 
sermonis institutionem a selectis poetis auspicabantur, quod hi prae- 
ter virtutes oratorias, habent aliquid proprii nitoris ac jucunditatis, 
qua velut esca, dulcibiis magis quam salubribus gaudens setas alli- 
ciatur ad studiorum amorem. Itaque quisquis Latinos poetas in- 
telligit, rectius intelliget oratores. Apud Greecos diversa ratio est. 
Tantum enim discriminis est inter poetarum et oratorum dictionem, 
ut credas illos diversa lingua loqui. Eoque fit, ut qui a poetis fe- 
cerunt institutionis rudimentum, quum ad oratorum lectionem sese 
contulerint, subinde velut in peregrino sermone restitent, et licet 
quid quseque vox declaret, non ignorent, tamen sensuni non perci- 
■piant. In causa est schematum, troporum et idiomatum proprietas, 
in quibus baud ita raultum opitulantur Lexica. Hac quidem in 
parte preeclaram operam role (juXoyXw-roi^ navavit Guilhelmus Bu- 
dseus. Verum ut puerilibus ingeniis Romanse Linguse non statim 
accommodus est M. Tullius, qui, Fabio judice, nulli valde placet, 
nisi qui jam cgregie profecerit : ita Grsecarum literarum peritiam 
ambientibus non arbitror admodum convenire Demosthenem, qui 
plus artis habet in recessu, quam prima fronte prse se ferat. Hie 
enim, quod honorlfico joco dixit Demades, scripsit ad aquam, nee 
nisi a sobriis ac vigilantibus potest intelligi. Proinde quod de M. 
Tullio scripsit Quintus Fabius, pari jure de Demosthene dici potest : 
is se sciat in arte dicendi profecisse, cui Demosthenes valde placere 
coeperit. Queniadmodum tabula magno artificio depicta nemo ma- 
gnopere delectatur artis imperitus, ita Demosthenis divinum illud 
et quod facundissimi quique semper in eo mirati sUnt, to celvov, non 
sentitur, nisi et rhetoricis prseceptionibus exercitatis, et histoi-iarum 
cognitione instructis. Itaque patiar, ut puer quidem degustet De- 
mosthenem, sed ad eum serio redeat, jam fixctus oculatior, quo per- 
spiciat illam vere atticam venerem, illud excussum judicium, ilia 
summo artificio contorta enthymeraata, postremovim illam omnibus 
admirabilem, vix ulli imitabilem. Elegans interim fuerit exercita- 
tio, quod a veteribus nonnullis factum est in Homero ac Virgilio, si 
quis idem faciat in Demosthene et M. Tullio, ut ex collatione loco- 
rum dcprchendat, quid hie ab illo sit mutuatus, et ubi noster sit 
Grasco par, ubi superior, ubi ab exemplari nonnihil degeneret imi- 
tatio. Vix alia res seque conducit ad parandum judicium. Non 
hie sunipturus sum operam in laudando Demosthene, ad quern pro 
dignitate preedicandum opus esset eloquentia Demosthenica : inio 
nulla potius opus est eloquentia ad eum laudandum, quern uno ore 
in coelum fcrunt omnes: nectibi calcar addcre studebo, Georgi cha- 
rissime, queni conspicio in hoc pulcheirimo stadio tuapte sponte 



L BERN. FELICIANI PRiEFAT. &c. Jtvii 

haud segniter currcntem. Quaeres unde mihi cognitus cursus tuus, 
qui te nunquam viderim. Optimam tui partem vidi, adolescens 
fortunatissime, adeo hapyuig te mihi suo penicillo depinxit Viglius 
Zuichemus, haud vulgaris artifex, cui domestica consuetudine pe- 
nitus cognitus ac perspectus es. Quin tute mihi teipsum tuis ad me 
literis sic expressisti, ut si coram adesses, plus videre nequeam. 
Illic exosculatus sum istam felicem indolem tuam, qui, vix egressus 
annum decimum sextum, scribas epistolas primum bene latinas, 
deinde quod pluris facio, sensibus argutis, et apte sibi connexis. 
Quid autem collaudem istum ingenuum ac liberalem pudorem, quid 
singularem istam in me pietatera, quam tota spirat epistola? Et 
hie agnosco germane germanam ornatissimi viri Joannis Paungar- 
tneri prolem. Jampridem enim mihi cum eo viro ictum est amicitise 
foedus, quam ego sane rem inter prsecipuas felicitates meas numero. 
Quid enim illo candidius, aut amabilius ? In hujus foederis consortium 
temet tuo jure inseris, mi Georgi, In hoc enim possessionum genus, 
et fas est, et aequum est, vivo etiamnum patri hseredem existere. Ut 
tali parente multo beatior es, quam paternis opibus : ita istis egregiis 
animi dotibus, quas tibi partim largita est propicii numinis benigni- 
tas, partim industria tua tibi paris, longe verius ac splendidius locu- 
ples fueris, quam majorum tuorum quamlibet amplis facultatibus. 
Accipe igitur Demosthenem, qui nunc prodit ceu positis novus exu- 
viis nitidusque juventa, simul et mutuee meae in te pietatis }xyi)ii6av- 
vov et studiorum tuorum incitamentum futurus. Multura debemus 
Aldo, qui nobis primus oratorum principem dedit, plus debemus 
Hervagio, qui non parum addidit illi, turn dignitatis, turn etiam 
commoditatis, haud mediocribus impendiis parique vigilantia, ut 
jam merito possint omnes admirabundi dicere, oI-oq iaTiv 6 tKelpoQ 
Ar)iJ.oa$ep7]Q. Posthac igitur expectabimus abs te epistolas, semi- 
tullianas ac semidemosthenicas. Vale. Datum Friburgi Brisgose, 
postridie cal. Augusti. Anno M. D. XXXII. 

I. BERN. FELICIANI 

PR^FATIONES AD SUUM DEMOSTHENEM. 



Illtistri ac Reverendo Abbati diva: Marice Vansraditice. Francisco Lauretano 
Jo, Bernardus Felicianus 
S. 

Cum superioribus diebus, Abbas clarissime, Demosthenis, orato- 
rum omnium facile principis, orationes collectis quibusdam antiquis 
codicibus recognoscendas suscepissem, quo ad studiosorum utilita- 
tem castigatiores aliquantulo excuderentur, memini ex te audivisse, 
cum nonnulli docti viri apud te essent, quorum consuetudine sum- 

VOL. I. c 



xviii I. BERN. FELICIANI PR^FAT. 

mopere delectaris, ex hujusce rei oocasione sennonem de eloquientia 
incidisse. ita ut alii supra modum earn extollerent, omnibusque et 
artibus et scientiis anteponendam arbitrarentur. alii non modo id 
non approbarent, verum etiam earn vituperarent, et ut suspectam 
vitandatn omnino censerent. Id autem licet absurdum, novum ta- 
men mihi esse minime videbatur. Cum enim mecum considero 
multos ex gravissimis simul atque antiquissimis auctoribus, qui elo- 
quentiam vel laudare, vel vituperare studuerunt, eos comperio vel 
plura, quam par erat, ei attribuisse, vel plura detraxisse, quara res 
ipsa postulabat, atque ita utrosque, dum ejus vel prsestantiam nimis 
admirantur, vel abusum mmis devitandum censent, multis de iota 
re non recte sentiendi ansam prsebuisse. Nam qui eam comman- 
dant, fere uno consensu omnes bonorum omnium humanorum cau- 
sam ei adscribunt. eam congregasse a principio homines, cum in 
sylvis ferarum more vitam traducerent atque ad urbes condendas 
induxisse. eam leges instituisse, sine quibus communis vita esse 
nulla posset, eam mansuetos e fexis, civiles e rusticis homines reddi- 
disse. eam demum esse, qua sola a bestiis difFeramus. Quod cum 
dicunt, non male illi quidem se gerere censendi sunt, si vel loquuti 
pro occasione, vel eloquentise nomine sapientiam omnem complexi 
esse intelligantur. Re enim vera non oratio est, sed ratio et intelli- 
gentia, quae a brutis hominem distinguat. nee eloquentia est, sed 
sapientia et prudentia, quae dispersos ac vagantes homines in unum 
coUegerit, ac vitam humanam omnem et urbibus condendis, et legi- 
bus instituendis excoluerit. Sermo enim postea tanquam minister, 
et eloquentia tanquam ancilla subsequuta necessario est. Sed si 
ita absolute quae dicunt, accipiamus, quam recte id fiat, alii viderint. 
Mihi certe persuaderi non potest, quo pacto recte illi sentiant, qui 
horum scriptorum auctoritate permoti in eam opinionem venerunt, 
ut nulli rei, nisi facundise, studendum esse credant, nullosque esse, 
qui scire quippiam possint, nisi etiam dicendi peritia prsediti fuerint. 
Adde, quod hi quoque omnes eos scriptores, qui non ita eleganti 
stilo de prseclarissimis rebus et verissimis monumenta posteris reli- 
qiierunt, vel tanquam indoctos et imperitos abjiciendos censent, 
quasi verborum lepore et fucis rerum cognitio et peritia metienda 
sit ; vel licet earum scientiarum, quas tradunt, de quibusque disserunt, 
etiam peritissimos fuisse confiteantur, tanquam barbaros tamen et 
ineptos negligendos putant, plurisque faciendum asserunt eum, qui 
de quibuslibet vel levissimis rebus eleganter et copiose tractarit, 
quam qui de gravissimis, et maximc scriis generique humano utilissi- 
mis infacundc et jejune disputarit, rcmque banc non secus, atque in 
artlficum ac statuariorum opcribus spectandam esse aiunt, in quibus 
forma longe majorem, quam materia, laudem et gloriam sine con- 
troversia mereatur. Ac proptcrea assiduum barbaris bellum indi- 



AD SUUM DEMOSTHENEM. xix 

xere, ita enim appellant omnes eos, qui cultum orationis et lenocinia 
non persequuntur, licet veritatis subtilissimi et acutissimi indagatores 
alioqui sint. ut si quando in sanctissimos theologos et doctissimos 
philosophos incidant, eos omnino abliorreant, et quasi inculto ser- 
mono nihil vere et recte explicari potuerit, sed omnia perversa et 
salsa dici necesse sit, statim rejicinnt, ac damnant. neque vident, si 
formse eloquentiam comparare voluerimus, statuariorum exemplum 
minime hie esse accommodatum. quippe quum materia extrinsecus 
artifici huic suppeditetur, scriptor ipse sibi earn plerumque faciat, et 
materia artifici propter formam exhibeatur, in rerum explicatione et 
dissertatione forma ob materiam illustrandam et patefaciendam ad- 
hibeatur, ut videlicet, quod animo concepimus, id eloquendo ita ex- 
primamus, ut alteri innotescat. Quocirca si mode facere id volunt, 
longe meliorem et accommodatiorem veritati comparationeni su- 
mere anummis possent,quibus forma materiae causa imprimi consue- 
vit, quo signo fit, ut quid et quanti valeat materia, cognoscentes ea 
ad necessarias res uti facile possimus. Qui igitur nummum vel 
plunibeum, vel alioqui adulterinum, sibi carum propterea habet, quia 
signum in eo artificiose factum admiratur, neque eum, etsi maxime 
legitimus sit, maximeque ipse indigeat, ad vitaj usus impendere vult, 
is nummo abutitur, utilitatemque ejus, ob quam signum illi inditum 
est, nullum percipit. At nobis ita faciendum non est, sed sicut qui 
vel necessaria, vel divitias, sibi comparare vult, omnes vel quam 
pessime signatos nummos, modo boni sint, non veretur admittere. 
Sic nos, qui intelligentia indigemus, committere non debemus, ut 
vel barbare admodum scriptos libros, si bonarum rerum scientiam 
polliceantur, ullo modo repudiandos, vel quam dissertissime compo- 
sitos, si de inutilibus et vanis rebus tractant, magni faciendos censea- 
mus, quin etiam, si de seriis et utilibus maxime disserant, non te- 
mere admittendos putemus, ne, quemadmodum illorum oculos mo- 
netae forma ita pra;stringebat, ut uti ea in necessaries etiam sumtus 
non paterentur, sic animum nostrum ornatus orationis et dicendi 
elegantia extrinsecus adeo occupatum detineat, ut ad sensa ipsa 
consideranda penetrare non sinat. Nam si neglectis rebus, id quod 
facimus, non tarn, cum eas prorsus non discimus, quam cum non 
ab iis discimus, qui eas decent, sed ab iis, qui eas tantummodo elo- 
quuntur, sermoni excolendo vacare voluerimus, verendum est, ne, 
dum in ea re cseteris hominibus prsestare conamur, qua homines 
brutis antecellere credimus, picis et psittacis similiores evadamus. 
Si recte quidem fortasse ad imitationem loquamur, quod ratione 
carentibus etiam animalibus aliquando contingit, sapiamus autem, 
quod proprium hominis est, parum recte. At vero qui eloquentiam 
vituperant, ut ceetera omittam, artem ejus inter adulationum species 
reponunt, atque id esse animoe dicunt, quod corpori est obsonatrix. 



XX I. BERN. FELICIANI PR^FAT. 

SIcut enim ilia varlls condimentorum illecebris gustura fallit, nee 
permittit, ut ciborum naturalis et sincerus sapor percipiatur, ita hanc 
variis verborum lenociniis turpibus et injustis rebus honestatis et 
justitise specie obducta judiciorum rectitudinem omnera distorquere 
ac pervertere. Ut qui his assentiantur, contra quam priores illi fa- 
ciebant, nihil admittere sine suspicione velint, quod aliquod in se 
vel mediocre eloquentise ornamentum ac lumen prse se ferre videa- 
tur, eloquentiamque omnium pene malorum in caussa esse hominibus 
arbitrentur. quippe cum ea prava ex se sit, non nisi prave uti quis- 
piam possit. Nam si ad veras res, quas in animo habemus, ex- 
primendas, non ad fingendas falsas et fucandas ea uti vellemus, satis 
unumquemque in ea re, quam bene novit, esse eloquentem posse, 
sed miror, si hsec revera, et non ad hominum petulantiam, quibus- 
cum loquebatur, exagitandam diceret Socrates, quippe qui earn 
turpem sane doctrinam gloriose profiterentur, qua causa inferior 
dicendo superior efficeretur, cur medicinam laudaret, cum ipsa, quae 
ad salutem hominum inventa est, ad perniciem nonnulli interdum 
abutantur. non enim quod electionis et hominis vitium est, arti est 
attribueiidum. Nam eloquendi et dicendi ars, quee rhetorica est, 
cum instrumentum sit, ac similis dialecticse, laudabilis ac vitse hu- 
manse perquam necessai'ia facultas, quae non secus atque ilia non 
aliquam definitam ac certam materiam habet, in qua versetur, sed 
in unaquaque re probabilitatem indagat, atque invenit, tam destrui- 
tur ac tollitur, si in ejus rei prsestantiam transmutetur, cui applicatur, 
quam si ejus qui ea utitur, pravitas ipsi adscribatur. Quemadmodum 
enim dialectica si decipiendi proposito distorqueatur, dialectica non 
amplius est, sed sophistica et captiosa, cujus non in arte, sed in abu- 
tentis voluntate, vitium ast : sic rhetorica, quae fallit ac decipit, licet 
nomen aliud distinctum non habeat, sed Rhetorica etiam ipsa appel- 
letur, Rhetorica tamen non est, sed captiosa, et falsa Rhetorica, 
vitio utentis perversa. Quae merito quidem vituperatur, modo cum 
id fit, hominum pravitatem tunc, non artem, reprehendi non ignore- 
mus. Ars enim ipsa ad imperltos homines, eosque omnes, qui in 
subtilibus rationibus percipiendis non sunt exercitati, docendos per- 
suadendosque necessaria admodum est. Quod enim dialectice inter 
philosophos, id inter civiles munus rhetoricae est. Nam si in civita- 
tibus haec non esset, ([nre, an iitile aliquid esset, aut inutile, inter 
considtores, an justum, aut injustum, apud judices, an honestum, 
aut turpe; apud spectatores ostenderet, confusa omnis vitae tra- 
ductio, atque administratio haberetur. Cum enim pro sua quisque 
opinionc facile decipi possit, et segnes natura ad discenda bona ho- 
mines sint, tum etiamsi sciverint, facile afFectu aliquo ita depraven- 
tur, ut ad non agenda bona procliviores evadant, ille, qui hac facul- 
tate est prseditus, tria luijusuiodi gerendarum rerum impedimenta 



AD SUUM DEMOSTIIENEM. xxi 

ex aninils hominum aufert, tribus ad pcrsuadendum idoneis modis 
adhibitis. Ne enim plerique, an utile sit, quod agendum videtur, 
an justum, quod judicandum est, an honestum, quod est approban- 
dum, ignorent, iis orator eloquentise artifex rationibus, non subtilibus 
ijlis quidem, sed ad civilium hominum captum accoramodatis, do- 
cendo in tribus causarum generibus veritatem manifestat. ne item 
ad discendum segnes sese exhibeant homines, delectando alUcit, ne 
quamvis verum sciant, vitio tamen depravati ahud facere vehnt, mo- 
vendo afficit, atque ita ad agendum quodammodo compelht. Nam si 
quis hcec tanquam suspectas artes, et violentas machinas evitandas 
censet, is auditorum inscitiam si vult, damnare potest, qui nullo alio 
modo intellecturi erant, eum vero, qui ad illorum imbecillitatem 
orationem suani accommodat, nisi laudare certe non debet. Tantam 
siquidem auctoritatem, dignitatem et excellentiam apud omnes ob- 
tinet, ut, sicut vituperandus nullo modo est, ita laude et gloria ex 
sese adeo abundet, ut laudibus extrinsecus petitis minime indigeat. 
Nam quamvis aliis scientiis et disciplinis instructus ad persuadendum 
accedat, propria tatnen laude esse contentus potest. Sicut orator 
hie noster, qui clarissimus inter omnes hoc in genere est, quem prse 
manibus habemus, licet aliis disciplinis fuisset eruditus, et ex Pla- 
tonis schola multa proiclara didicisset, et Thucydidi, scriptori Athe- 
niensi, tantum studium adhibuisset, ut octies sibi ejus historias de- 
scribendas putarit, nullius eorum gloriam sibi videtur afFectasse, 
nisi ejus rei, quae hujus tantumraodo artis sine dubio propria est. 
Cum enim quinque hspc partes habeat, inventionem, dispositionem, 
elocutionem, memoriam et pronunciationem, ab Andronico hi- 
strione interrogatus, quid in Rhetorica primum esse existimaret, pro- 
nunciationem dixit, et secundo, et tertio idem respondit, quoad desiit 
ille interrogare, ut non tam prsecipuam, quam solam rhetoricse pro- 
priara partem pronunciationem esse significaret. propterea videlicet 
quum caeteras omnes ita aliarum rerum cognitionem interdum in- 
nexam habent aliisque omnibus etiam philosophicis disputationibus 
communes sunt, ut aliarum, si quis recte non advertat, videri scien- 
tiarum possint, htec sola sine uUa controversia non alteri, quam huic 
arti, adscribi queat, atque iccirco tantam operam sibi ei adhibendam 
duxit, ut non tam orationes ejus et scripta, quam industria et exer- 
citatio in ore omnium sit, et apud omnes celebretur. Quis enim 
est, qui meditationes ejus in cubiculo subterraneo non admiretur, 
cum inoequalem tonsuram etiam capiti adhibuisset, ne sibi aliquando 
inde exeundum esset, atque ita studium intermitteretur. Quis lecti 
ejus angustiam non decantat, qua id consequi procurabat, ut in- 
commoda cubatione occasio ei surgendi tempestivius exhiberetur ? 
Quis id non cclebrat, cum se antelucanis f'abrorum vigiliis superari 
aegre ferebat? Quem ilia ejus diligentia non movet, cum ad Phale- 



xxii I. BERN. FELICIANI PR^FAT. 

ricum profectus ad undarum fragores calculis etiara in ore sumiis 
pronunciare orationes asuescebat, quo postea et clarius verba pro- 
ferret, et tumultibus populi non cxturbaretur ? Quid, cum gladiis 
de tecto suspensis, ita pene, ut humeros attingerent, domi se ad di- 
cendum exercebat, ne gestu humeri incomposito actionem corrum- 
peret, nonne animos hominum capit ? Hanc igitur pronunciationem, 
cui prsecipue sibi incumbendum censuit hie auctor, cujusque prae- 
cipue gloriam videtur appetivisse, prcecipuum quoque in ejus ora- 
tionibus locum obtinere existimandum est, ut cum eas legimus, non 
modo ceeteris aliorum omnium anteponamus, sed quia pronuncia- 
tionem auctoris anirao concipimus, ipsas se ipsis quoque esse adrai- 
rabihores judicemus, et phis, quam legamus, intelligamus, et hcet 
vox ejus non audiatur, semper tamen adversarii ejus voce ilia aures 
nostrjs personent, quid si ipsum audiremus? ut non immerito Ma- 
cedonum rex Philippus, contra quem acriter semper invehebatur, 
cum ei recitatse orationes aliquse ejus essent, neque se alium quem- 
piam, quam ipsum, in bello adversum se cousultorem fuisse electu- 
rum dixerit. orationesque ipsas ob vim actionis, quam prge se fere- 
bant, cum Isocratis quasdam athletis e paloestra similes sibi videri 
asseruisset, militibus comparavit, quippe cum ita urgeant rem sem- 
per, ita instent, ita vero certamine, et non umbratili semper utan- 
tur, ut terrere veritate ipsa et cogere videantur. Tametsi mihi 
quidem etiara, dum lego Demosthenem, arrogans ilia Gorgiae, et 
Protagortp, aliorumque veterum sophistarum professio non admo- 
dum absurda apparet, qui discipulis suis pollicebantur se eos esse 
arte sua civilium agendarumque rerum peritos esse effecturos. nam 
si id intelligere volebant, si quis recte prsecepta artis fuisset se- 
cutus, atque ex eorum prsefinitione in civitatibus opportune deli- 
berationes, et judicia, vel etiam demonstrationes pertractasset, eum 
non mediocrem civilem peritiam in orationibus suis prse se laturum, 
quis non videt, ut omittani interim inventionis acumen, dispositionis 
apta momenta, elocutionis diluciditatem, et gravitatem, ac demum 
actionis summam vim. qua tanquam spiritu quodara reliqua omnia 
noster hie orator animavit, tantam in scriptis ejus ad vitse humanse 
actionem pertinentium sententiarum copiam inesse, ut sapientissimi 
philo^ophi munere fungi videatur? tantam morum civitatum, et re- 
rum publicavum administrationis peritiam, unde salus ipsis compa- 
retur, unde periculum et pernicies impendeat, ut ex ejus lectione, 
si quis diligenter advertat, tam, pene dixerim, ad res agendas in- 
structus unusquisque possit discedere, quam ex quovis accuratissimo 
historico? Sed hajc hactenus, ne ineptus existimer, si laudes ejus 
dicendo illustrare videar velle, qui dicendo omnium pene laudes 
obscuravit. Ha;c enim ea de causa dicta a me sunt, ut cloquentiam 
sicut propria laude fraudandam non esse, ita sua tantum posse esse 



AD SUUM DEMOSTHENEM. xxili 

contentam ostenderem. et egregium hunc oratorem etiamsi non 
aliunde, quam ex arte eloquentiae, gloriam ei attribuamus, ex ea 
adeo clarum ac celebrem apud omnes esse, ut aliam laudeni, quam- 
vis adeptus sit, non multum tamen desiderarit. Cum igitur, prac- 
sul optime, hie tibi non immerito adeo placeat, ut in aliorum etiani 
graviorum studiorum occupationibus lectionem ejus tibi nunquam 
intermittendam censueris, posteaquam excusus jam est, eum tibi 
dicandum duxi, ut sub ejus nomine in manus hominum prodiret, qui 
illius esset studiosissimus. Tum etiam, ut, cum ego in eo excu- 
dendo operam nonnullam impenderim, labore hoc qualicunque tibi 
oblato, observantise in te meae, qua multis de causis jam diu te pro- 
sequor, significandae occasio mihi in praesentia daretur. Nam prse- 
terquara, quod vestra ista familia tum morum integritate ac virtutum 
splendore, tum imperatorum, quorum copia maxime floruit, gloria 
et rerum gestarum amplitudine, tum Leonardi, avi tui, Principis 
optimi, praestantia, ac dignitate illustrata adeo clara ac Celebris 
semper fuit, ut conciliare sibi animos omnium facile potuerit, atque 
ob id ipse etiam communi nomine propenso erga earn animo semper 
fuerim, privata tamen causa atque ilia quidem tam gravis benevo- 
lentiae mihi accessit, ut nunquam earn ex animo meo quoad vixero 
ulla deletura oblivio sit, Antonius, omnibus quidem, qui ilium no- 
verunt, non sine prsefatione nominandus frater tuus. qui cum ado- 
lescentiae annos nondum excessisset, et abbas electus tanta ingenii 
perspicacia esset praeditus, tanto scientiarura, et literarum praecipue 
sacrarum amore inflammatus, tanta in negotiis tractandis prudentia 
instructus, ut ex ista familia prodiisse, quasi praecipuum germen 
agnosceretur, et sacerdotii istius praesul dignissimus jam haberetur, 
me, a quo summopere observabatur, maxima prosequebatur bene- 
volentia, atque inter eos delegerat, quibuscum saepenumero versare- 
tur, ac de literarum studiis colloqueretur, ut temperare a dolore 
interdum vix possim, cum memoria repeto, quam repente morte 
praeventus ex hominum consuetudine maxima omnium cum jactura 
et mcerore sublatus fuerit. in tantam enim spem omnes induxerat, ut 
nemo esset, qui dubitaret, quin, ubi maturior aetas accessisset, et 
eruditionis et sanctitatis nostris temporibus singulare exemplura 
esset futurus. Nam ex ejus obitu licet boni omnes jacturam maxi- 
mam fecisse censendi sint, speque omni, quam summam de eo ha- 
bebant, frustrati jacuerint, ego non tam moleste tuli, quod ejus 
sanctissima consuetudine tam repente caruerim, etsi id mihi contigit 
molestissimum, quam quod, cum ex ejus familiaritate specimen 
quasi quoddam et probitatis et amicitiae concepissera, ubi ipse de- 
cessit, ita animum desponderira, ut, quia, quod simile ei esset, non 
facile reperiebatur, probitatem amplius hujusmodi ullam inventurum 
me esse diffiderem. Nunc vero, cum tu, clarissime Francisce, qui 



xxiv I. BERN. FELIC. PR.EF. AD SUUM DEMOSTH. 

in locum ejus successisti, et Ingenio, et studiis plane eum referas, 
eandemque morum probitatem prae te feras, ut non tarn dignitatis, 
quam propositi, atque animi etiam ejus successor fuisse videaris, ni- 
hil vereor, quin earn exspectationem, quam ille de se apud omnes 
concitaverat, sustinere ac tueri etiam magnifice possis. Suscipies 
igitur in praesentia Demosthenem, ac quoties eum in manus sumes, 
frequenter autem id facturum te esse non dubito, non tam summum 
oratorem, quam maximum etiam amoris in te mei judicium sumere 
te existimabis. Vale. 

Studiosis S. 

Cum Demoslhenis orationes ad commodum vestrum parva hac 
forma excuderentur, in tres patres eas dividendas censuimus, ne, si 
imo volumine omnes fuissent comprehensge, in tantam magnitudi- 
nem excresceret liber, ut vana oninis utilitas fieret, quam ex forma 
hac eratis habituri. Apte autem incidit, ut absque ulla nisi parva 
admodum veteris ordinis mutatione facta divisio sit. Nam in prima 
parte deliberativae omnes positse simt, eo quo prius erant ordine 
collocatoe. atque id merito quidem, propterea quod par erat, ut 
consultandi, et deliberandi Rhetoricse species, quae prima et gra- 
vissima, maximeque ad civitates regendas necessaria est, primum 
etiam in ordine locum obtineret. His et deliberativa exordia, et 
duas demonstrativas orationes subjunximus, quae in finem libri in 
veteri impressione rejecta fuerant, ilia, quia ad idem genus specta- 
bant, has, quia, cum adeo paucae essent, ut nullum volumen confi- 
cere per sese possent, sed alicui ex aliis tanquam appendix anne- 
ctendae essent, ei annecti commode posse videbantur, quod minimum 
omnium erat futurum. Secunda pars judicialibus iis tantum dicata 
est, quae vel de decretis et legibus praeter leges latis, vel de lega- 
tionibus male actis, vel hujusmodi aliis publicis causis scriptse sunt. 
Tertia cseteras omnes complexa est, quae ad tutelas, haereditates, 
mercatiiras, atque id genus privata commercia attinent. Haec 
enim tertium, quemadmodum publica secundum, locum sibi merito 
vendicant. nam sicut privata publicis, ita judicia esse inferiora deli- 
berationibus debent. quippe cum judicia sint, quae non tam ea, quae 
ex legibus, quam quae ex deliberationibus constituta sunt, si recte 
gerantur, honoribus, si male, poenis cives afficiant. Tres autem 
hao partes diversas lectiones, quai in contextu asterisco notatae sunt, 
suas qua?que in calce repositas habet. Errata vero, quae inter ex- 
cudendum contigere, in calce tertiee omnia omnium partium resti- 
tuenda curavimus. Valete. 



PAULI MANUTll PR^EF. xxv 



nAYAOS AAAOY MANOYKIOS 

rJ alletTLjjK/yrarM iraTpi, Aeu^ooi/tkw Be/carsW/w, r^ 'PapeWow eTrt- 
(TKOTToi, aiTOaToKiKui ^EivtTiriffi Xj/yarWj -^aipiiv, 

Viffov fiev 6 Trarjjp 6 if-wg elg Tr}v ^a\(coypa^tf:>/v raurrjvJ T€-^vr]v avv- 
inrriveyKEv, tr^aruy oii-iui Travrag tl^ivai. TrapaXafyojj' yap avrtjv iWti- 
Tritig £Ti Koi Trovr'ipujg (pepofjeyriy, o'vtw atpacpa ^iKoTovrjaa^tvog tTnjv't^tjai 
T£ cai jSETEKoffix-qrrtVi Mart ^vict^i'iav to yt eg avrov i)Koy, Toig iTTiyiyro- 
fievoig InreplooXiji' KaraXnrelr. eyw ce teal TraXot ^ey Tcpoedvf-iov^tjy rolg 
Tov TTixTpbg iy^iip^j^arnv ette^eXS'eiv, fxrich Ka-aceicTTepoy kjxavToy tto- 
pafT-^eiv rCjy iicdyu irtTrpayf.ieyuJV, vtto ys ^ifv iravTohaniJv tW^oXiwj/ 
KaX (oy fjera -^elpag k^w i,vyypafXfia.T(>)v TrepKnrwfiEyog, tVi^e TTzpiovaiay 
■)(pr}f.mTu)r ovk e\(j)v, ripovfxi]V teidc i](TV)(lav ctywv, KaTo\iyo)p£~iar$'ai 
[idWoy, i) ro'ig virep cvva^iy ty^tipwy ovce ttoWov eel Trig kconiyrig 
a^ia ciaTTpa^apeyoc oo^ai Trpoa^OKiag. icatrot ttoWoi [aoi TrpotrioyTeg dtrr}. 
fiipciL TUty (piXioy kinirXljTTUv kireyEipovy, wc apa alffvpoy, el jieyiffTag 
Kol KaXXiarag evwy vapit tov itaTpog Tag a^op^tac vtto pa^v/Jiiag e^e- 
XoKaKolfxriy, /cai Trepiopt^rjy efxavroy v<f wy iJKiaTa e'^pf/y TrapevSoKiiiov- 
fiet'oy, Kal -»)»' Tt-^yrjy Tcug twv ciXXtoy TrXeoye^iaig cia^-&£i(50^ej'fjv, 
t^0J' car' ix*''^ yiopovyTa T0~ig ki:eiyov eTnTi]Cevpa(Tiy, ueip,yr,(7Toy elg tov 
kneiTa •^poroy ^lyrfpe'ioy ejiav-^ irapaaKBvuaai. ovtoi Tolyvy Kai-mp ev- 
vo'iicuig e-^eiv coKoTivTeg, ovk eXav^ayov Xoyto ^vf.LTrpo$v/j.ovfiEyoi ixoyoy, 
^pyt^ o' oiice fcaTO. fiiKpoy ay rriv Tv^ovaay eiriicovpiav Trapao-^dj/rec : 
brrep Troiely eiw^aariy o'l ttoXXoI, ervjU-jJovXevovTeg fxey irpodvpiog^ Trapa 
Ce Tcig -^peiag nlcoTiovy ToTg (j)'iXoig vwovpyovyTeg. av p.evT0i ptoyog ap(^6- 
Ttpa irapafj-j^optyoc, ce'iyj^ia peyia-oy Tijg a^g peyaXo-iif/vyJ-^g '^'ot Tfjg 
irpog epe <j)iXiag £^e^?/I oj^ac, (jepaapiwTaTe irctTep, ov poyov tu KpctTiaTa 
^vp.lJovXevwy, liXXii ct) Kal ivopovg ■xpr]fio.Twy £^evpi(TKU)y, icai caTravoJy, 
avrog Te eK Twy eyoyTMr iirixppi^yiiiv, Ka\ tovq aXXovg Trel^ojy : wctB' 
iKayijy ijrt] 7rapa<7k£u//»/ avyKEKpoTiiadai To7g a'i,i6v n Xoyov iroie'iy irpo- 
aipovpeyoig. ecoKti pcy ovy tolovtiov a(t>oppwv Xapop.eyoig pi) pivtir, 
aXV iyxeipt'iy -i)y Ta^iaTrfv, airay^^ airXajg h'TvirovyTag, Kal tu. irpo 
TOV, ical TO. prjceTTOJ, to koI Tijpepov eic^edopeya. (jKoirovpeyoig ^' ovckv 
e(j>aiy£TO to ye rvy ej^oy ovtm irpovpyov Toig yeiOTepotg eaopeyov^ wg 
TO TOV Traiayieojg tovtI jJijjXioy' oy ^17 Kal ttj Tej^yrj, Kal ttj Ttjjy yor]- 
puTwy eijpeaei, Kal rw KaXXei Tijg epp.yp>elag, kaJ, (TvXXijftctjy eiTreh'y ird- 
ffi To7g aXXoig tov Xoyov irXeoytKTijpaaL Kal Tovg irpo avrov Kal rovg 
fUT avToy ay^pijJTVovg vnepfDaXXopeyoy diravTeg 'itrpey. tovtov toi- 
yapoiiy Tovg Xoyovg ug oloy r i]V eirip-eXicrTaTa Siop^waapivoi, Kal 
rolg ^oKipnOTUTOig tu)v ayny pcKpiay ayre^eTacrayTeg, (toI irpo(7(j)ii)yovper, 
oh pd Sia TOV ye ^oKe'iy apei[3e(T^ai tte Tr\g peyaXo^(s)piag, [aycDjrog yap 
av eVtjv, 6?, ToiTovTiov Kal TtfXiKovTWV vTraplavTuy pot Trapa trov evepytrt]- 
fiaTtt)y, Tpn7]povpriv ci iiTKTroXijg aTzoXvauffOai to xpeoc) n\\" wore 

VOL. I. d 



xxvi lOANNIS HERVAGII PR^F. 

Trdai TTOififfat KaTa(j)aveg tTjq re aTiQ tcaXoKayaBiag tu ^eye^oe, cti ce 
Kal TOO (ii(i\lov TovTOvi, Kal rwy ciXXwv tHiv eKCo^rjaofieviov, eiTrep apa 
TL Trepiicrrai To7g reoit; o^tXoc, iroi ye Tracrwc tijv Trepl tovtov irporrii- 
KtLv ■^apiv, T^ /ifi>^« TO KaXov ruuTO Koi tTrwipeXeg ipyoy evarrjaapiyu. 
OTL pev ovv KoX Tolg TrapoixTiv ayanijcreic, Kai p6vr)g vpag cnroce'^r) rfjg 
Trpodvpiac, tv oica, e'nrep eyw to <pi\6ao(j)U7' roii rpoTrov Kal to peya- 
Xoippoy ovK iiyvou) to auy. lyu) ce Treipuaopai p.ev act Tipav as TOVTOig, 
olg Tvy^ai'U) ^vvapevog^ d d" ov^j *^C TcpoaVjKev, ovce (caret T))y ci^iay 
Tt]V cn)y, TO ye p}) tt ayr air aaiy cl-^apiaTU)c e^ftv Tfjg yywprjg Trdcriv 
oifiai (j)aytp6y KaTaaT)]<jeiv. epp(i)(70. 

lOANNES HERVAGIUS 

GR.£CARLM LITTERARUM STUDIOSIS 

S. D. 

QuANQUAM res ipsa docere poterat, quantum haec nostra Demo- 
sthenis Orationum editio, reliquis omnibus, quce adhuc editee 
sunt, emendatior sit : nostr; tamen mimeris est, vobis, o studiosi, 
indicare, undenam exemplaria tam emendata habuerimus : ne et 
illi merita Jaiide suorum laborum fraudentur: et vos, tantorum viro- 
rum nominibus auditis, rarum aliquidatque prseclarum in nostra hac 
editione esse, nullo mode dubitetis, Solent enim res non sua mode 
vi et natura, sed cum etiam ab artificio, turn vel maxime ab artificis 
excellentia et nomine laudari. IMirabantur veteres, si quis Apel- 
lis vel Zeuxidis tabulam ostendisset : et nos quoque, si quis Duren 
germani, aut Titian! itali picturam proponat : non tam soepe arti- 
ficii caussa, quam artificis. qua in re non fallimur omnino. Per- 
magni enim refert, quem quodque opus autorem prae se ferat: quod 
ab excellentibus artificibus non nisi praeclara opera soleant profi- 
cisci. Sic ille pastor non ineptus apud poetam, pocula quod di- 
vini Alcimedontis opera essent, magni facienda censet. Quid si 
omnia rcliqua accedant, quae valent ad laudem, et malerias bonitas, 
et artificii pulchritudo, et artificis praestanlia, nonne turn perfecta 
et consummata laus esse videatur ? Quamobrem cum nos in nostro 
hoc Demosthene edendo, duorum clarissimorum virorum, Petri Da- 
nesii Galli, et Vincentii Obsopcei Germani, exemplaria, castigatio- 
nesque secuti simus, jam existinmre debetis, qualem vobis exhibea- 
mus Demosthenem, nitidum certe, et innumeris erroribus repur- 
gatum. Neque enim ullis aut sumtibus, aut laboribus parcimus, 
(jiio vobis veteres illos utriusquc Ungua; autores clarissimos suo 
pristino nitori restitutos exhibeamus. Habetis igitur in hoc autore 
omnia ilia, quse modo ad pcrfectam laudem requiri dicebam : De- 
mosthenem ipsum primum, at Dii boni, quantum artificem ^ qualem- 
ve oratorcul ' cum, qucm aspcctabaut, ciijus ob os Graii ora ob- 



LAMBINI PR^F. AD ED. DEM. PARIS. xxvli 

vertebant sua : de quo proetereunte dicebant : Hie est illc Demo- 
sthenes, qui Ciceronem nobis, quantus est, effecit. Deinde etiam, 
quos modo laudavi, Dancsium et Obsopoeum, qui in Demosthene 
restituendo prueclarani navarunt operam. Artificium vero, etsi ex 
ipso arlitice jam cognosci potuit, tamen melius et certius ex ipsa- 
rum orationum textura et lectione intelligetur. Superest materies, 
in qua artifex iste divinus artem suam declaravit : ea vero hie tarn 
ampla est, tamque late patens, ut omnes philosophise partes attin- 
gere videatur. Nam et res in obscuritate naturae latentes interdum 
hie orator in apertam lucem splendida et illustri oratione trahit, et 
de virtutibus et vitiis ornatissime dicit : et argumentis sic pugnat, 
ut contra stare adversarius nuUo modo possit. Verum haec ad tria 
caussarum genera omnia referunt oratores : ad consultationes, ad 
laudes, et ad judiciales controversias. Judiciales autem caussae sunt 
sunt bipertitse ; alise enim sunt de publicis rebus civitatis, aliae de 
privatis civium inter se litibus. Itaque et ex his tribus orationum 
voluminibus, primum consultationes et laudes, quod hae pauciores 
sint, quam judicia, continet : secundum, judiciales causas eas, quae 
de publicis rebus disceptant : tertium, privatas civium controversias. 
Noluimus enim commnHitatem, si qua in hnr tripartita divisione ni- 
est, aspernari, ne vobis aliqua ex parte defuisse videamur. Valete. 
Basileae, Calend. Januarii. 1547. 

DIONYSIUS LAMBINUS 

Lectori. 

Absoluta est tandem, lector erudite, Demosthenis editio, om- 
nibus literarum grsecarum studiosis tamdiu exspectata, et tantopeie 
exoptata : atque iis quidem temporibus absoluta, quibus vix quis- 
quam hoc auderet optare, nedum sperare. Cum enim scirent om- 
nes homines qui literarum grascarum studio delectantur, Demosthe- 
nem aGulielmo Morelio, typographo regio, viro experientc ac stre- 
nuo, et, quamquam non admodum locuplete, magnis tamen et mul- 
tis artis typographical facultatibus atque adjumentis ornato, annos 
abhinc circiter duodecim, temporibus reipublicae etiam turn tnin- 
quiilis et pacatis, coeptum esse excudi : sed propter motus civiles 
tum primum in Gallia ingruentes atque oricntes, et tempora turbu- 
lenta ac formidolosa, esse intermissum : quid erat minus credibile, 
quam propter quas causas opus tam praeclarum, tarn plausibile, tarn 
vendibile denique, fuisset de manibua positum, annosque circiter 
decern jacuisset inchoatum, iisdem causis manentibus, atque adeo 
auctis ac niultiplicatis, ab hoinine, si non minus ad tantam rem fa- 
ciendam idoneo, at certe paucloribus adjumentis ad eam iiecessariis 
instructo, minusque exercitato, de integro in manus sumi, ac re- 



xxviii LAMBINI PR^FATIO 

tractari et retractatum ad finem perduci? Verum tamen vicit 
omnium opinionem lo. Benenati conatus laudabilissimiis atque ho- 
nestissimus, industriaque singularis, qui, omnibus jam sperando et 
exspectando defessis, Demosthenis editionem tot annos intermissam 
et repetiit, et repetitam, diis hominibusque approbantibus, absolu- 
tam et confectam reddidit. Verum, ut intelligas, lector, quid inter 
banc editionem et caeteras superiores intersit, aut quid ad banc ac- 
cesserit, quod ab aliis absit: hoc totum tibi breviter exponam. 
Gulielmus Morelius annis aliquot ante, quam Demosthenis editionem 
susciperet, duo exempla, unum Aldinum, Venetiis, alterum Germa- 
nicum, Basilese impressum, cum octo vetustis codicibus manu scri- 
ptis, ex bibliotheca regia depromtis, diligentissime contulerat, om- 
nesque scripturoe varietates, ac dissirailitudines, etiam eas interdum, 
quae videri possint minus probabiles, et vix tolerabiles, ad oram ex- 
empli Germanici adscripserat. Praeterea scholia in marginibus 
librorum illorum regiorum scripta, quae in Ulpiani commentariis 
usque adhuc impressis non reperiuntur, et utilissima, et plurima, ita 
ut quartam partem Ulpiani commentariorum hodie exstantium 
magnitudine et amplitudine exsequent : hsec, quse dico, scholia in 
oram illius exempli transsrripserat. His et aliis facultatibus neces- 
sariis instructus MoreUus operi tarn prseclaro manus admovit. Si 
nihil aliud, quam rem tantam, auspicatus atque exorsus esset, atque 
in ipso operis limine ac vestibulo vel rei difficultas non satis antea 
explorata, vel casus aliquis improvisus atque inopinatus (ut sunt hu- 
mana) eum rem coeptam, inchoatam relinquere coegisset : tamen 
cum, sapientum virorum sententia, principium totius sit dimidium, 
et in omni re honesta solus conatus, etiam si eum non perficias, lau- 
dari soleat : magnum quiddam fecisset, laudemque fortasse aliquam 
meruisset. Nunc autem cum reapse declaravit, se non inanem co- 
natum, neque prsecipitem, aut irritum impetum ad negotium sus- 
ceptum attulisse : (quod facere consueverunt, qui, non adhibito ad 
rem, quam instituunt, consilio, neque rei magnitudine diligenter et 
attente considerata, ad aliquid magnum aggrediuntur,) summa 
. laude dignissimus est : qui quamdiu reipublicas tempora tulerunt, 
tanto studio in id, quod semel considerate susceperat, incubuit tan- 
taque animi alacritate in eo perseveravit, ut Demosthenis editionem 
usque ad orationem de male obita legatione perduxerit : hoc est 
paullo minus, quam totius operis dimidium, attigerit. Cum ad 
earn orationem pervenisset anno, opinor, do. cl. LX. magna? 
turbce in Gallia coortse, temporaque reipublicoe calamitosa conse- 
cuta, bellum domesticum, pestilentia, hujus scholce universal infre- 
(luentia et solitudo, et p;jcne dicam vastitas : haec et similia mala, 
opus magno animo incoeptum, et ad id loci perductum, interrum- 
pere coegerunt. Non n\ulto post ille, morbo partim ex vigiliis in- 



AD ED. DEMOSTH. PARISINAM. xxix 

tempestivis et labore immoderato, partim ex communium et publi- 
corum incommodorum acerbitate contracto, supremum vitae diem 
obiit. Quo mortuo spes omnis hujus editionis absolvendte omnibus 
mortalibus prsecisa est, prsesertim crescentibus in dies discordiis 
civilibus, et post superiora mala sedata ac sopita (non enim dicam 
exstincta) novis subinde aliis gravioribus suborientibus, quibus non- 
dum etiam hodie defuncti sumus. Ita cum Demosthenis editio in- 
choata multos annos mansisset : lo. Benenatus, totius instrumenti 
typographici successor, matrimonio cum vidua contracto, factus, 
partim sua sponte, partim hominum tam longam inccepti operis in- 
termissionem querentium et segre ferentium vocibus assiduis vi- 
ctus, consilium tandem cepit operi inchoato, et deposito, et ut ita di- 
cam, conclamato, subvenire. Qua in re cum sibi adjutorem aliquem 
adhibendum esse existimaret, qui et vellet et posset ei rei operam 
aliquam navare, se ad me potissimum contulit : quern et publicis 
commodis libenter inservire cognoverat, et phirimum sibi in negotio 
suscepto prodesse posse existimabat. Ego, quamvis in aliis rebus 
a me institutis occupatissimus, homini amico, preesertim in re tam 
proeclara, deesse nolui. Itaque continuo reliquam partem exempli 
iuipressi, ad cujus oram et sciipturarum contextus Demosthenis va- 
rietates a Morelio adscriptas, et scholia ilia Grgeca nondum im- 
pressa, transcripta fuisse supra dixi, diligenter atque attente relegi, 
ac rccognovi. Ac scholia quidem ilia, quee propter Morelii obitum 
inimaturum erant adhuc confusa, et perturbato ordine collocata, 
ita ut, quo pertinerent, non facile quivis interdum cerneret, suo 
qua^que loco digessi atque in ordinem redegi : et Ulpiani comraen- 
tarios in editionibus vulgatis corruptissimos, quoad ejus fieri debuit 
ac potuit, castigavi atque emendavi. In contextu vero Demosthe- 
nis recognoscendo viam mihi jam a Morelio praemonstratam secutus 
sum, simulque Benenati voluntati morem gessi, ut nihil prorsus a 
vulgata et recepta scriptura mutarem : sed omnes dissimilitudines 
vel ad oram libri adpingendas, vel in calce collocandas curarem. 
Qua quidem in re tanta fuit Benenati religio, cui facile assensus 
sum, ut lectiones et interpunctiones vulgatas nonnunquam viliosas 
retinere maluerit, dumniodo earum emendationes vel in niaigine', 
vel in calce libri reprsesentarentur, quam cuiquam malevolo ullam 
justam reprehendendi ansam relinquere, ?vleminerat enim, de mea 
Ciceronis editione, qui sermones hominum partim imperitorum, 
partim iniquorum fuissent, cum dicercnt, nic nimium mihi juris in 
Cicerone emendando assumsisse : non oportuisse a lectione recepta 
discedi : satis fuisse lectionis varietates et scripturas in antiquis 
codicibus repertas, aut quantumvis probabiles conjecturas, in anno- 
tationibus locari. Ne quid igitur in Demosthene quicquam tale a 
nobis esse factum queri possit, (quamvis hominum invidorum et in- 



XXX 10. BENENATI PR^FATIO 

doctorum sermones semper contemserimus, et nostram in Cicerone 
emendando industriam doctis omnibus probatam esse compertura 
habeamus) ita religiosi, ut dixi, in hac editione fuimus, ut lector 
hoc sibi certo promittere queat, et Demosthenem omnium, qui un- 
quam editi sunt, emendatissimum, Gulielmi Morelii, lo. Benenati 
opera, nonnihil etiam mea, quod quidem in mea manu fuit, nunc so 
esse adeptum, et nihil tamen, quod quisquam vel malevolentissimus 
criminari possit, in eo esse immutatum. Haec te, lector, scire volui 
priusquam ad Demosthenem legendum tuum studium conf'erres. 
Si qua operarum errata sunt, alienara culpam prsestare non debemus. 
Vale et hoc labore fruere. Lutetiae anno do. lo. LXX. Kalend. 
Febr. 

lO. BENENATUS TYPOGRAPHUS 

Lectori. 

Cum duodecim abhinc annos Gulielmus Morelius Demosthenem, 
oratorum omnium facile principem, typis mandare coepisset, et banc 
editionem primum turbulenti reipublicee motus, bellaque intestina, 
et difficultas rei familiaris ex malis coramunibus nata, intermittere 
coegissent: deinde ejus viri mors brevi consecuta totam rem ita 
impedisset, ut perexigua et perquam tenuis spes ejus de integro 
aggrediendas relinqueretur: nobis tandem, anno superiore, Gregorii 
Nazianzeni ab lacobo Billio Brunseo, S. Michaelis in Eremo ab- 
bate, viro Uteris graecis et latinis, omnique doctrina liberali perpo- 
lito, in latinum sermonem conversi editione absoluta, in mentem 
venit, Demosthenem, quern ab omnibus grsecarum literarvmi studio 
deditis valde amari atque expeti sciebamus, aliquando repetere, 
ejusque editionem inchoatam relictam absolvere. Cui oneri susti- 
nendo cum humeros nostros invalidos esse facile intelligeremus, 
sive sumtus in eo negotio faciendus, sive difficultas in exemplo re- 
cognoscendo, et scripturarum varietatibus considerandis, ac scholiis 
ordine disponendis, spectaretur, auxilium ab aliis nobis petendum 
esse existiniavimus. Et quod ad sumtum quidem attinet, hunc 
nodum non tam cito, neque facile expedivimus : altera autem diffi- 
cultas non multo minor restabat: qua qui nos libentius, aut facilius 
levarct, quam Dionysius Lambinus, litcrarum grcecarum professor 
Regius, non videbamus. Itaque cum ad e«m confugissemiis, ab 
eoque petivissemus, ut nobis tanto oncri ferundo iniparibus opem 
ferret: ille continuo, pro sua erga omnes humanitate, et pro suo 
in literas et literarum studiosos amore, de quibus bene merendi ne- 
que finem, neque modnm ulliim facere potest, quamvis esset in 
aliis rebus, iisque difficilliniis et utiHssimis rei literaria) futuris oc- 
oiipatus, nobis operam suam pollicitus est et promissum exsolvit. 



AD ED. DEMOSTH. PARISINAM. xxxi 

Quod si ejus occupationes, ut summo jure poterant, ita hoc nobis 
adjumentum denegassent, nisique quasi quidam Hercules Atlanti 
defesso in partem laboris successisset, profecto, ut ingenue fatear, 
tantam ncgotii molem perferre non potuissem. Cum igitur Diony- 
sio Lambino hiijus editionis absolutae magna gratia debeatur, turn 
Gulielmo Morelio mortuo nulla satis ampla laus tribui potest, qui 
primum hoc opus orsus est: deinde librorum veterum regiorum 
ope fretus, Ulpiani commentaries plus quarta parte auctos nobis 
reliquit : cum prsoter diligentiam et industriam nihil de suo addi- 
derit. nam quicquid additum est, additum ex libris manuscriptis 
quibus in recognoscendo Demosthene usus est : ex quibus omnes 
scripturae varietates in marginem unius exempli Hervagiani fidelis- 
sime transtulerat, idemque et in multis aliis hbris, antequam e vita 
decederet, fecerat, et in pluribus facturus erat, si vita siippeditasset. 
Quare omnium bonorum favore dignus erat, qui tantum studium, 
tantamque industriam ad vetustos codices quasi e situ eruendos, et 
ex eorum auctoritate vulgatos restituendos conferebat. 

Quod ad Demosthenis laudes attinet, ridiculus sane essem, si in 
tanto oratore laudando inanem operam hie sumere vellem. Satius 
enim est de eo tacere, quam pauca dicere, ejusdem tamen aliquot 
elogia ex veteribus sumta, in quibus colligendis nobis operam na- 
vavit D. Lambinus, subjecimus. 

Vale, lector benevole, et si quid bene de tuis studiis meremur, 
vicissim fave. 

Hoc autem, lector erudite, admonendus es, cum Morelius octo, 
ut dixi, codicibus in recognoscendo Demosthene usus sit, eos li- 
teris gr-cGcis in margine hujus editionis significari, verbi gratia, unus 
significatur litera a. alius litera /3. alius litera y. et sic de reliquis. 
Caeterum notse marginales respondent notis, quae sunt in contextu. 
Voces, quge includuntur hujusmodi obelisco', et hujusmodi nota 
apostrophi ', desiderantur in libris sua litera significatis. Hujus- 
modi autem asteriscus * indicat, vocem vel voces additas esse in 
margine, quce absunt ab aliis codicibus non significatis. Numeri 
qui sunt ad marginem commentariorum, respondent numeris indi- 
cibus, qui sunt ad marginem contextus. Multas scripturae varie- 
tates, et dissimilitudines, prseter eas, quae sunt in margine libri, in 
calce posuimus, et cum eis, si qua errata operarum humanitus ad- 
missa sunt, eorum emendationes conjunximus. Iterum vale, et 
nos ama. 



xxxii HIERONYMI WOLFII 

HIERONYMI WOLFII 

Jd Eusebium Episcopium industrium ct magnificum Ti/pugrap/tum 

In varias lecfiones Demosthenicas 
Prafatio. 

Institutum tiium, viro bono et docto, et tuo quoque cogno- 

niine dignum (quod Trapa to eTnaKoirtlv fieri scis) non modo multos 

et magnificos autores : sed et ornate et emendate, cum accuratis 

indicibiis, eosdem in publicum edendi, magnopere probo : tibique 

et fructuosum et laudi sempiternse fore confido. Inter quos et 

Demosthenicum hoc opus, propter summam utriusque oratoris au- 

toritatem, non postremas esse laturum, consentaneum est. Quo 

libentius etiara rectse voluntati tuse, et D. Theodori Zwingeri acer- 

rimo judicio, perlegendo et conferendo et excerpendo Luteciano 

Demosthene, morem gessi, quamvis et perpetuis laboribus fessus, 

et variis morbis psene confectus. Ac quod Ulpianum attinet, Mo- 

relius non malam navavit operam, eumque nobis et auctioreni et 

paulo correctiorem exhibuit: cujus editionem in exprimendo se- 

quaris licebit : conjecturis tamen etiam nostris (si videbitur) alicubi 

adhibitis. Scholia quoque, etsi pleraque non magni momenti, qui- 

bus longe plura (fortassis ct meliora) e Lexicographis colligi pos- 

sent, equidem non rejicio : vereor tamen, ne qui me rideant, qui 

istiusmodi Xzir-oXoyi'inara conversione mea dignatus sim : eoque 

magis, quod in declaratione verborum, cum utriusque linguae, in 

etymologiis, derivationibus, significationibus, in translatis, synony- 

mis, contrariis, constructionibus, in aliis compluribus, diversa ratio 

sit: ineptias et nugse inanes vitari vix possimt. Nam Grseca ex al- 

tcro latere sita, Latinis admiscere, quamvis ceque ineptum, tamen 

alicubi vitare non licuit : quod Scholiastes istc, quisquis fuit, ssepe 

nimium diffisus lectorum ingeniis, elementarios pueros docendos 

potius suscepisse videtur, quam eloquentioe Demosthenicse candi- 

datos. Sed utut sit, ego nihil ab ullo edltum in hoc opere, praater- 

ire volui : cum non ignorem, ea, (juoe plerique docti viri pro nihilo 

ducunt, a quodam non postremai notae prof'essore magno cum su- 

percilio et ostentatione exquisitae diligentia; atque doctrinse pro 

suggesto fuisse decantata, vel deplorata potius ac elatrata, ut fuit 

ei.n:a^))c iUe homuncio et quamvis pene edentulus, mordacissimus, 

ct in canina facundia (qua nimis * }>ctulanter et in me et in alios et 

me et so longc doctiores ct clariorcs viros invectus est) exercita- 

tissimus, et, cum lippus asset, in pcrspicicndis omnium scriptorum 

eiToribus ac vitiis acutissimus. Qui quidcm recte sibi cavit, quod 

nihil in publicum edidit: /n'/ -t vru^j/ t6 k eptge* tSncij r l^ua yei^fjrai. 



AD SUUM DEMOSTH. PR.EFATT. xxxni 

Sed ille valeat cum guis assecHs et imitatoribus ; nos ccepta bonis 
avibus prosequamur. Ulpianum igitur, ut dixi, pellegisse non po?- 
nitet. In ipso autem Demosthene conferendo, baud scio an opeise 
pretium fecimus. Nam conjecturae nostree ovk iitrKoira ro^tvovaui, 
Aldino, duobus Hervagianis, Feliciano, Manutiano, Pannonio, Au- 
gustarxo Demostheni adhibitse, kw. iviKpiaiq aVd ij.eyd\r}g (jypovrjaewQ, 
Kal ifiTrEtpiag irokv^poviov yEvofjiivri [si cat (jjopTiKwrepov rovr dvai riai 
co^ei riSp fla(TKaiv6vTb)y) interposita, id praestitisse videntur, ut acutus 
et eruditus lector alia exemplaria, vel expressa, vel manuscripta, 
non magnopere sit desideraturus. Curatum enim est diligenter, ut 
et orthographica errata vel alioqui depravata tollerentur, et confusa 
distinguerentur, neque quidquam, quod ad rem pertineret, prse- 
termitteretur. Itaque, si quid apud te valet mea auctoritas, mi 
Episcopi, sequeris eos codices, qui manu mea emendati sunt, et sub 
Calend. Januar. ad te missi : omnibus tamen asteriscis repudiatis, 
qui librum magis deformant, quam lectorem adjuvant. Qui si ita 
ignavus est et socors, ut annotationes nostras in locis suspectis et 
dubiis consulere gravetur, non asteriscis, sed obeliscis erit exci- 
tandus. Paucas tamen clausulas, quse ex Augustano et Luteciano 
codice accesserunt, suis locis contextui facile inseres et Grseco et 
Latino. Has enim converti : cseteras varietates grsece tantum no- 
tavi, alicubi tamen censura addita. Quod si spatium et tempus 
datum fuisset, av^nraaat; tuq TroXvTrXoKovg avayrwaEig, ordine ora- 
tionum ipsarum et distinctione servata, contulissem : supervacaneas 
(in diversis enim libris ecedem ssepe exstant) resecuissem : retentis 
tanturu aut necessariis, aut non omnino respuendis, cujusmodi sunt 
TCI tTvru)i'vj.ia Kal tdotvi'n/itovj'ra. Nunc cum trimestri non amplius 
spacio tantum opus, una cum Isocrate Grjecolaiino, pi'oximis nundi- 
nis edito, inter varias occupationes, perlegendum fuerit, malui rriv 
Kpa^ftip' hKciKic Trapa!^eivai j) p/odTro^. Nam supervacanea facilius 
auferuntur, quam prDetermissa supplentur. Ac varias lectiones 
omnium editionum consignatas babes, quaium numeros, si foliis 
impressiones duce accommodtiri nequierint, proetermittendos censeo: 
lectorem monendum ex ipsa serie orationum et locorum, quo quae- 
que nota pertineat, facile deprebendi. Obsopcei castigationes inte- 
gras excudi placet, iisque ordine subjici Lutecianas et Augustanas : 
nisi forte istic babeas virum doctuni et acri in Greecis judicio prag- 
ditum, qui id efficiat, quod ego temporis angustiis exclusus, non 
volens prseterraisi. Agnosco enim et in hoc opere fortunam meam: 
qu£e siibinde aut aliquid turbarum dat, otium speranti, aut adju- 
mentum rei accurate conficiendse surripuit. Nam primum, ne diu 
optata, et perquam meae valetudini necessaria quiete, paucos bosce, 
qui restant, vitae meee dies fruerer, oportuit Luteciam nunc demum 
parere, quod integrum Zodiacum annorum parturiit. Ncque id 
VOL. I. e 



xxxiv HIERONYMI WOLFII 

factum reprehendo, de quo gratiam habemus omnibus iis, qui ali- 
quid operee ac studii ad id contulerunt : sed factum meum narro, 
Kul TOL ovx* rf] TE-paci, dXXd ixerd t))v -KUvaeXrivov CiafX€Tpr}(7iv ytyo- 
HervQ. Deinde si ad manum habuissem exempla Demosthenis et 
Uipiani a me correcta : facilius et consignare, et suis locis inserere 
omnia potuissera. Nunc verendum est, ne qusedam aut transpo- 
nantur, aut inculcentur ssepius, aut detrahantur. Quee sollicitudo 
itame angit: ut ipse Basileam irem, cavendae istiusmodi confusionis 
ergo : nisi et servitute et imbecillitate corporis, quod, hoc tempore, 
nee pedestre iter, nee vectationem ferre potest, impedirer. Tua 
autem sollertia et cura, perspecta in cseteris lucubrationibus meis, 
non parum me recreat. Quod si D. Zwingerus Amphitheatro suo 
Tray/coo-p'w kcu deinrijaTo) exornando minus occupatus esset : is unus 
ov j^Lovov larpoc, c'tWci kul (piXvaoijjOQ di>))p, ttoWwv ajrct^ioc clXXwv, 
omni me cura liberaret. Sed cum nefas sit, graviores illius occu- 
pationes, kcu (fjiXoaofwrepag ovaaQ, to'iq prj-opevjuacn role iifj-eripoig m- 
terpellare : si vel ipse ea quae ex Luteciano et Augustano codice 
excerpta sunt, pellegeris, vel, ab alio non indocto perlegenda cura- 
ris : facile apparebit, quid, et quo loco, vel Demostlieni, vel Ulpiano 
sit inserendum, quid omittendum. Si vero per alia negotia nee 
ipse prsestare haec potueris, nee hominem idoneum nactus fueris, 
neminem tam ingratum, tarn iniquum fore puto, qui non potius 
candide probet ea, quae dedimus, quam quae, necessitate coacti, 
prsetermisimus, importunius requirat. Et ut existant tales (sunt 
enim qui metere velint, ubi non severunt : et ea exigant, quee non 
dederunt: et ad suum arbitrium fieri et dici oportere omnia, som- 
nient) his unum illud responsum volo : ov (j)povTlQ 'nnroKXelSr]. Quanto 
enim supercilio illi me accusarint, lanto eos animo contemnere de- 
crevi : yueya TfjQ avKofay-iag dXeE,i<j)upjj.aicf)y irdXai TrapEcrKevaajxevoQ, 
TO d<j)povriiTr£~iy e/c Trepiovaiac, fidXXoy S' €[.i<l)VTOv fyarrKuyiac ret fity 
rijAirepa cialDnXXoyrwy, ovcey ck tovtwv fieXrioy Ik t>/C Ictag TroXu^a- 
^i]IJ.O(Tvyr}c, yg uv KEreurepoy dXXo, Trpo^tporrwv Kal eTnceiKyvyTioy. 
Atque haec, de Ulpiano, de Scholiis, de ipso Demosthene dicta, hoc 
loco sufficiant. De varietate autem tanta, tamque multiplici codi- 
cum, ut de veritate lectioni^s pene desperari queat, paulo pluribus 
agendum est. Ac primum statuendum, eruditos scriptores, cura 
lucubrationes suas publicarent, in singulis sententiis uno quodam 
certo eloquendi genere, non pluribus ac diversis, esse usos : eoque, 
quod aptissimum et elegantissimum, ex magna et ampla verborum 
copia selectum, judicarent. Non igitur tanta diversitas ab ipsis li- 
brorum autoribus, sed ab eorundem eorruptoribus proficiscitur, sive 
librariis, sive criticis, sive scholiastis : quorum hi postrcmi non tam 
sua, quam dcscribcntium culpa mutationibus germanae scripturae 
occasionem dederunt. Glossemata enim, eaque aut diversis libris 



AD SUUM DEMOSTH. PR^FATT. xxxv 

diversa, aut in eodem vada, sive marginibus, sive supeme versibu* 
addita, saepe in contextum irrepserunt, locoque moverunt veteres, 
ut ita dicam, colonos. Sic alia pro aliis substituta, necessaria prse- 
termissa, supervacanea inculcata, elegans et numerosa structura 
perversa est saepenumero. In quo genere multum peccatur ab iis, 
qui memoria potius quam oculis in describendo utuntur, sententiam 
animo complectentes, eandemque sue modo efFerentes, et verbis et 
ordine verborum neglectis. Cum autem bibliopolse veteres manci- 
piis uterentur, e quibus unus aliquid pronunciaret, quae reliqui scri- 
berent ; si vel dictator ille parum commode et distincte est locutus, 
vel e scribis aliqui, aut surdastri, aut fortuito strepitu ac tumultu per- 
turbati fuerunt : quis alios alia scripsisse miretur ? Accessit insolens 
quoddam K-aXXtypa^me Kairfjg Sia <Tr]iJietu)v tivwv avvTo^iuQ studium: 
nihilo melius quam ipsa KuKoypcKJila. Utraque enim to tvcwdyyoJCTTov 
(qui omnis scripturse finis prsecipuus est : ut orationis to tvKaTd\r]WTov 
KOI eviiKoov) impediit, cum eosdem characteres et ductus et notas 
compendiarias alii aliter,pro suaquisqueintelligentiaet perspicientia, 
legerent. Itaque m e'/c tov IvaavayvtiXTTOv irapopafxaTa non pauciores 
niutationes, quam a'l irapaKocu, pepererunt. Nam de libris aut mu- 
tilatis, aut vetustate, et casu quopiam corruptis, aut a blattis et ti- 
neis erosis, atramento etiam exolescente, kcu t^/r/jXa to. ypd^fia-a 
exhibente, quorsum attinet dicere? Jam librariorum inscitia, incu- 
ria, perfidia cui non nota est ? Quae jueraTrXao-ytiaJv genera non cre- 
bro occurrunt? Omnia certe plena videas TrpocrBia-ewy Kai dfaipe- 
tnuiv, eTTEfSfifTeiov kciI (TvyKoiroiv, Trapayojywp icai diroKOTr(Jjv, civtkttol- 
\iMV Koi nETaOemwv. kv a'lq kcu a'l eKTaaeig Kcil al (TvaToXal ejuLTrspie- 
xoi'Tai' ^laipecTELJi' ts kui (rvvaipetreiov, (cat ov avWapdiy ^ovuv, a'XXa 
Koi Xf^EWV fic ol fiev diroXvT(i)Q ol ce v<pev ypa<j)Ovai avvaXoKpQv te 
Ka\ €KB\l\p£<x)v. Nee desunt {nrepfiaTd, aj'aorpo^at, huKoiral, avy- 
■)(V(7eic, vaTEpa irpoTEpa. nec ckXel^eiq /cat irXEOvafffiol Kal apv^fxa Kal 
KaKOfTvyBETCt : nec avriTrrwceic (cai dvTifiipEicu, Kal evaXXuyai irpo- 
Be(THi)v, dpdpijji', (Tvpdea^wv, dvTiovvfXioJy, k'mppr}^dT(s)v, avyKoiTiKMv, 
yej'w)', dpS^MV, eIcmv, aj^tjfxdToiv, ■)(^p6vi>)v, Cia^EfTEbjy, ty/vX/o-Ewr, 
TTVEVj^idTm', Tovm', TraOuiy, (TvyTd^tcov, omnium denique eorum, quee 
Grammatici Graeci ETrofiEva, Latini accidentia partium orationis ap- 
pellant, et reliquarum prseceptionum, quae orationem, aut obser- 
vatse, planam ac perspicuani reddunt, aut neglectoe, obscurant et 
deformant. Hujusmodi mutationum tanta multitudo vel in una 
Demosthene occurrit, ut, si quis et otio abundet, nec ingenio ca- 
reat, et eruditione polleat : Xtt,ti^ot' o-^aX^arwj^ tTrai'op&wriKOK con- 
ficere posse videatur : et in salebrosis, obscuris, dubiis, impeditis 
locis aliorum etiam autorum, non tam quid scriptum sit, quam quid 
scribendum fuerit, e dictione scriptoris, e ratione Grammatica, e 
sententia et constructione, temeritate remota, divinarc. Nos autem 



xxxvi HIERONYMI WOLFII 

aliis nunc rebus utilioribus, aut saltern magis nobis necessariis, va- 
catur! : pauca qugedam, nullo ordine, ut occurrent, velut specimen 
proferamus : quae ad caetera genera, quae modo exposita sunt, fa- 
cile referentur. Sumanus igitur haec : koI tuvt avrov fcarafiapTV' 
povyree wpd^eiy (jirjtri. Legendum esse Karafiaprvptiy tclq 7rpa^£i£ me 
sententia docuit et erroris animadversio etc tov v<f ev kuI rijc aVrt- 
aroiyiac, ut et alia plurima saepe destitutum quindecim codicum 
auxilio. Ai£V£y/c££v" ^eT eyeyKsip. irkyTB Kai EeKa rdXayra tovq' Treyre- 
KaiSsKarakayTialovQ oIkovq. Sic -rreyTEKaiScKayala' ut causidicse ac 
potius sycophanticae artis uno verbo apud Aristophanem descriptio, 
aTpEi^ociKOTTavovpy ia. w av^peg d^r]vaioi alii, w d^7]vdiOL, alii, d^i]- 
vaToi, utraque voce praecedente omissa. uti S'iOKpiyrjg 6<pei\ef -^eo- 
Kpivi]v 6(pei\eiy. aXwoig* a\^ o'tg. wr eyeariv ojy ey kariy. viroXoyov' 
vTTo \6yoy. yeypafifjiiya' ypdnfiara. S'eufJ.odrjTOvyTa' ^(.ajxoQiTT]V. a^t^C* 
a^>' jye. Traiccie' aTrailoQ. diroiep' aTrw^tj'. ypdnfiari' Trpay^ari. ravra' 
Trdyra. Haec videntur dyai rfjg Trcipaicoi/c e soni sirailitudine. dXj;- 
0ec" aKpijjeg. TciXtjOig' raKpiftcc. ij^dviatv' e^ljXeixLey. biroiag' o'lag. 
Tifihiplag' Ko\d(T£Lg. jyXkov oaoy. Haec Synonymorum permutatio 
scholiis debetur. irdyra 6aa' cnray^' ocra. Kariyyu^Tf KaTeyvidKare. 
rjSecray' euEKrav. i^aXi^XiTrrar e^liXuTrTcu. CiaKEKpLjieyov haKe^pifxe- 
voy. tyE-^iiprjfTE' evtvEipiaE. elnwy' vTZEnvu>y. dvayKa'Cofxevovg' avyav- 
ayKui^ofieyovg. eya' fiff 'iva. ra f'k* rd te ek' ■KapaKaTari^efj.evoy' ira- 
paKaTaridEirBai. avrog' ovtoq. olicovfiivag- olKoyofiovfiiyag. Kpart'iV 
KpoTEly. Trap' vfuy' Trap' vfiiov. iyiypcnzTO' iyEyiypaTTTO. adfcog' aya- 
ciK:og. dciKEly, aVnctwtv' dyraliKEl-y. i^ain]aop.Ey ovg' ES,aiTi)(jop.kvovg. 
cioLKfjaai' iioiKiacu. avrvy' aurov. p//rwp' b pijTwp. Sed modus sit rei 
prope infinitee : quam private quisque studio, ex iis, quae et a nobis, 
et ab aliis notata sunt, observet. At inquies, quis in tanta varie- 
tate verara lectionem deprehendet? Alicubi fortasse nemo : 'larwy 
yc Tioy \p}i(ij(ov yEyofxevwy : quoties et verborum eadera vis est, et ra- 
tio sententiae atque syntaxeos constat, et non dissirailis est nume- 
rorum concinnitudo. Ubi vero alius codex ad haec propius acce- 
dit, aliusque ab iisdem recedit longius, quis dubitet, uter utri sit 
praeferendus ? Atque haec mea adjumenta fuerunt in iis autoribus 
interpretaiidis, quorum aut singulos tantum, aut plures consentientes 
codices habui, neque conjecturas meas, quae et rationem Gramma- 
ticani, et sententiae veritatem, et dictionem autoris sollicite conse- 
ctantur atque diuturnum in graecis litteris (in quibus aetatem con- 
sumsi) usura et judicium cum multis cariosis exemplis (etsi hoc invi- 
dis et iniperitis arroganter dictum videbitur) commutatavellem. Ne- 
que hoc a me temcre jactari, docerc poterunt, Isocrates, Plutarchus, 
Epictctus, Suidas, Byzantina historia, scholia Ptolemaci, Ulpianus, 
alia coniplura, el hie ipse Demosthenes : quein non pluribus locis 
tot tarn diversa exempla, quam divinationes nostra: kcij yywfxt} Ittitv- 



AD SUDM DEMOSTH. PRiEFATT. xxxvU 

X17C correxerunt. Ea autem ut atldantur, quoe a librariis non de- 
pravata, sed rpuliKia nvl Trrj^tifxan omnino praetermissa fuerunt, quae- 
que non nisi libri integri subsidio restitui possunt (qu'cB perpauca 
quidem sunt) non est ab homine postulandum. IHud vero, mi Epi- 
scopi, et optandum est, et opera pro virili danda, ne opersa tuae, 
quee nos tanto labore emendavimus, per inscitiam et incuriam denuo 
corrumpant et depravent. Quod absit ut fiat cum utriusque nostrum 
injuria atque infamia, et justa inscriptionis crlminatione. Neque 
vero fiet, te vigilante, Kal eVio-voTroiJvroc, ut soles, qui multis egregiis 
voluniinibus editis, fidem tuam atque industriam omnibus candide 
judicantibus approbasti. Vale. Augustae Vindelicorum XXIII 
Augusti ; quo die typogiaphicis scriptionibus confectis, onus iEtna 
gravius excussisse, et e dura servitute aureas libertati restitutus 
esse mihi videor. Anni m. d. lxx. 

Ad Magnijiciim et Generostim Virum 

D. lOANNEM lACOBUM FUGGERUM, 

Kirchliergce Wisscnhorni et Phyrettarum clominum, Ccesarece et Regies 

Majcstati a ConsUiis etc. ingenio, doctrina, virtitte ornatissimum, 

Hicronymi Wolfii in Demosthenem, latinum a se factuniy 

Prcefatio, 

QuoTiEs, Joannes lacobe Fuggere, vitoa meae cogito studiorum- 
que rationem, fato quodam rapi mibi videor ad boo litterarum ge- 
nus, in quo multos jam annos, nescio quam feliciter, sedulo quidem 
certe versor ac diligenter. Cum enim puerum olim nulla discendi 
occasio, nullae parentum et amicorum cohortationes invitarent, sed 
potius plurimi deterrerent, natura tamen ita mihi fuit insitus et in- 
iixus incredibilis quidam graecarum litterarum et poeseos amor, ut 
in magnis et fere perpetuis cum fortunte, turn valetudinis incommo- 
dis, nunquam hactenus a semel institute stUdiorum cursu potuerini 
ullis rationibus dimoveri. Quam prudenter in eo fecerim, non dico: 
et si quid peccatum est, satis graves erroris mei poenas do, qui ex 
adamatis litteris nihil fere pi'aemii, prtx^tcr labores et molestias, fero 
neque uUum prospicio portum, in quo post diuturnas veluti tempe- 
statum jactationes tandem consistere liceat, cum hactenus quidem 
ab alio exilio (quid enim aliud dicam, etsi non longinquas, crebras 
tamen et seque molestas peregrinationes) subinde fuerit in aliud abe- 
undum. Sive igitur ea Foitunae, proepotentis dominae, sive sirapli- 
citatis meae culpa sit : ferendum est, non culpandum, quod jam mu- 
tari non potest : et miseriis meis \vxc hugenda consolatio, statioucm 
banc mihi divinitus es3e attributam, atque iu ea strenue pro parte 



xxxvrii HIERONYMI WOLFII 

virili elaborandum. Id quod in hunc usque diem facere non de- 
sisto, majore omnino contentione, (si quid amicorum reprehensioni- 
bus credendum est) quam vires ac valetudo mea patiuntur. Cum 
enim docendi provincia me plus satis exerceat, quicquid reliqui 
temporis datur, id universum, seeps genio defraudato, legendo, me- 
ditando, scribendo consumo. Quod cur faciam, si quis me rogat, 
verissime respondeo, me sine magna animi molestia non aliter posse 
facere : sive quia sic assuevi, et natus fortasse ad serumnas sum ; 
sive quod (ut Plinius dicere solebat) omne tempus perire existimo, 
quod studiis non impendatur. Ac potuissem quidem, et baud scio, 
an debuissem etiam, banc seduHtatem in alio vitse genere consu- 
mere, quod plus et fructus haberet, et dignitatis. Sed quia serum 
est post facta consilium, Spartam, quae mibi obtigit, ornare studeo. 
Anno igitur superiore Isocratem in publicum edidi a me conversum, 
qui etsi propter neccssariam festinationem et alias incommodationes, 
non sic emendari potuit, ut vel mibi ubique satisfaceret : ea tamen 
liberalitate amplissimi et prudentissimi Senatus Norimbergensis 
(cujus honorificis de me judiciis non minus debeo, quam munificen- 
tise, ac semper debebo) eo candore doctorum est exceptus, ut me 
non ideo pcenitere debeat illius lucubrationis, quam nunc succisivis 
horis secundge editioni adornare conor, ut tantorum virorum favore 
et eruditorum approbatione dignior aliquanto videatur. In quo au- 
tore cum tyrocinium non inauspicato fecissem, ac majus opus aggre- 
diendi tempus esse videretur, non magnopere sum adversatus loan- 
nis Oporini, doctissimi viri, mihique amicissimi, judicio, qui Demo- 
sthenem latinum jam multis annis a studiosis flagitari indicabat. A 
quo opere eo minus abhorrebam, quod jampridem ejusdem autoris 
non modo quasdam orationes ingenii exercendi gratia converteram, 
sed et locutiones minus pervulgatas, et sententias omnes insigniores, 
in peculiare volumen contuleram : et assiduitate diligentiaj fretus, 
me navare aliquid atque efficere posse sperabam, quod boni et docti 
viri approbaturi essent. Neque tamen non providebam malevolorum 
quoque calumnias, et importuna sciolorum judicia, quoe tam multa, 
tam varia, tam inter se discrepantia sunt, ut ea persequi et refutare 
sit infinitum, Dclibanda tamen pauca mihi sunt, ut mei mihi consilii 
ratio nonnulla constitisse videatur. Ac primum eorura sollicitudo, qui 
metuunt, no adolescentes conversionibus freti, grsecas litteras negli- 
gere incipiant, ita mibi videtur inanis, ut stiidiosos adolescentes nulla 
rationc magis incitari posse ad groocas litteras discendas existimem, 
quam si prospiciant, se fidclium interpretum auxilio, quasi compen- 
diariavia, sinemagnis molestiis et difficultatibus adelegantissimae et 
cruditissima) linguae jucundissimam simul et utilissimam cognitionem 
perventuros. Quos enim piius fortasse nee a pra:ceptoribus, nee 
topia librorum satis instructos, dcspcratio rctardabat, ii fiducia in- 



AD SUUM DEMOSTH. PRTEFATT. xxxix 

terpretationis difficillimum quemque autorem in sua lingua susclpere 
legendum audebunt : et earn sibi fcHcitatem gratulabuntur, quod, 
quae in latino sernione rudiora sunt, et longe infra excellentiam ip- 
sorum autorum, ea non mutilata, non inquinata, non depravata, non 
imminuta, sed integra, pura, correcta, solida, ut ab autore ipso pu- 
blicata sunt, cognoscant. Quod certe tanti refert, ut optabilius 
esset, oranes iis esse ingcniis, ea industria, ea felicitate, ut trium 
linguarum conjuncta scientia, omnes res cogniiu necessarias et utiles, 
sive ad pietatis cultum, sive ad rempubl. gubernandam, sive ad 
mores formandos, sive ad rem domesticam coustituendam, et curam 
valetudinis pertinentes, non ex inquinatis interpretum rivulis, sed ex 
limpidissiniis ipsorum autorum fontibus baurirent. Sed videmus, 
earn ignaviam nostri seculi, et in summa discendi copia fastidium, 
ut hoc optare audacia), sperare stultitije esse videatur. Quare non 
improbandum erit eorum studlum, qui in id operam dant, ut proe- 
stantissima veterum monumenta possint etiam a mediocriter literatis 
aliquo modo intelligi. Idque nonnulli sunt (graves profecto et eru- 
diti viri) qui non paulo utilius esse putent, quam quod nunc com- 
plures sibi studio habent, ut hinc inde male consutis quasi centoni- 
bus, novos, eosque nugaces plerumque libellos (pauci cnim vera 
docti sunt et eloquentes, ad quos hac reprehensio nihil pertinet) 
concinnent, et cramben, non bis, sed sexcenties repetitam apponant. 
qui quid efficiunt aliud, quam ut varietate prseceptionum ingenia 
distrahantur : et bibliothecis in inimensum exaggeratis, neglectis 
libris melioribus, deteriores non raro celebrentur. Plures fere nunc 
sunt (ut de aliis taceam) artium dicendi metbodi, quam ipsarum 
artium studiosi. Quanto autem esset prsestabilius, Aristotelem et 
Ciceronem eruditis illustrates commentariis studiose legi atque 
edisci. Quanquam qui sua compendia eo retulerunt, ut illis rectius 
intelligendiis serviant, eos plurimum profuisse nemo non intelligit 
et fatetur. Ac eandem etiam interpretationum eruditarum ratio- 
nem esse censeo: et ego in Demosthene convertendo eo respcxi, 
non modo, ut a rudibus grsecarum literarum legeretur, sed ut cum 
grseco autore conferri possit mea interpretatio et ei per omnia 
(quantum liceret) exquisite responderet, ac nihil malim, quam ut 
(quod in multis autoribus factum esse video) cum latinis ex adverse 
grseca conjungerentur. Non quod vim illam, et (ut Grgeci vocant) 
Seu'onjra Demosthenicas orationis et atticam venerem, et numcros 
oratorios ulla ex parte me consecutum sperem : quod quis sibi arro- 
get (his quidem temporibus) nisi prorsus amore sui nimio et admira- 
tione caecutiat ? sed quod in optima conscientia lucem non reformi- 
do, et sententias sententiis appendere summa fide sum conatus, ad 
eamque rem ettempus (quamvis id sane justo brevius) et diligentiara 
adhibui quam fieri potuit attentissiraam. Quod ipsum in hoc au- 



xl HIERONYxMI WOLFII 

tore consequi, quam sit arduum, ex eo apparet, quod in tanto 
"rcecce linsiiice interpretnm mimero nemo hactenus totiun Derao- 
sthenem convertendum siiscepit : alii profcssi ncscio qvnd (neque 
enini tarn facile est pra^stare magna, quam polliceri) distulerunt : alii 
ea ediderunt, quae qualia sint, aliorum esto judicium. Neque enim 
mihi propositum est, quenquam vel tacita cogitatione perstringere : 
laudare quidem eos, qui in aliquot orationibus exp'icandis egregiam 
operam navarunt, cuperem, et quidem pro officio deberem, qui id 
ipsum, quod ego sum conatus, si vellent, longe luculentius prtE- 
starent, nisi assentationis suspicionem pertimescerem. Nunc dum 
alii vel cessant, vel quae scripserunt, Horatii secati consilium, in 
nonum annum premunt, laborem hunc imponi mibi passus sum, 
partim hortantibus, partim susceptum opus approbantibus, non pan- 
els eruditis. Non equidem sum omnium audacissimus, nee sine 
omnideliberatione et virium mearum cestiniatione tantum opus sum 
aggressus (quo quid queat esse turpius ?) aut me unum id efficiendi 
facultatem habere credidi, de quo complures desperassent. Sed 
(luabus preecipue rebus fretus fui : tolerantia laborura, quibus in lio- 
nestoproposito non facile succunibere soleo : et mediocri multorum 
annorum "■raecee lincjuce usu et exercitatione. Preeterca mihi De- 
mosthenem legenti et seepius relegenti non tantum inesse difficulta- 
tis videbatur, quantum plerique persuasum haberent: et si qua diffi- 
cultas esset, earn pendere partim ab ignoi-atione linguse greecse, quie 
•jam non autoris culpa est, sed lectoris : partim ab exe rcpiar.un.e- 
pravatione, de qua nos quoque non injuria conquerimur. Nam cum 
oratorem hunc nostrum sic certe loqui oportuerit, ut a cerdonibus, 
a nautis, ab agricolis (hoc enim ejus fuit auditorium) intelligeretur : 
putavi, me, quanquam in media Germania natum, assidua tamen 
optimorum graecJB linguce scriptorum lectione id esse consecutum, 
ut Demosthenes (toties praesertim relectus) nihilo mihi esset obscu- 
rior, quam alicui naviculario, aut rustico, qui quotannis eum scmel 
atque iterum pro concione dicentem oscitanter audivisset. Ea ta- 
men excipio instituta veterum, de quibus nihil ceiti nobis est tradi- 
tum ; et codicum mendas, qu-oe certe maximam difficultatis opinio- 
nem pepererunt. Ego vero ad eam superandam quibusdam arti- 
bus sum usus, quibus me profecisse aliquid existimo. Una ha^c est, 
quod mihi non persuadeo, me quicquam scire, quod nescio : quo 
vitio multi, nisi multum tailor, et suo ct aliorum malo laborant. 
Locos igitur ambiguos et dubios in omnem verso partem, et quam 
attentissime cum toto gcnere Demosthenicse orationis, aliorumque 
bonornni autorum comparo : diligcnter inquiro, an aliqua verba de- 
sint, redundent, vitiata sint, aut transposita : si plura exemplaria 
liibere possimi, confero : si quem locum ab aliis citatum, declara- 
tum, aut conversum esse meniini, consulo. Atque in hac quidem 



AD SUUM DEMOSTH. PRiEFATT. xli 

parte non parum adjutuseum loannis Berenardi Feliciani, doctissimi 
viri, diligentia, qui curavit ut exemplar Deraosthenis ex officina 
Franciscj Brucioli Veneti, quod Hervagius nuper semulatus est, 
multis in locis haberemus correctius. Quanquam is quoque nostrae 
industriae permulta et investiganda reliquit, et divinanda, quse in 
nostris Annotationibus indicata eruditi lectoris judicio committe- 
mus. Altera est, quod, si difficultas non corrupti exemplaris esse, 
sed vel verborum, vel ipsarum rerum videtur : nuUius me laboris, 
nullius operee piget, in consulendis et evolvendis optimis quibusque, 
turn veterum, turn recentium, grsecorum et latinorum commenta- 
riis : nee doctos etiam viros, si occasio datur, sciscitari erubesco. 
Atque utinam laudabilis ilia veterum consuetude reduceretur, qua 
illi opera sua, priusquam in publicum ederentur, in consessu docto- 
rum, libere candideque judicantlum, recitabant. Nam ea ratione 
infinitse et verborum et rerum ineptiae vitarentur. Nemo enim tam 
acutus est, nemo tam vigilans, quin alias iucogitantia, alias igno- 
rantia, et caeco amore sui hallucinetur. Sed cum ut alia multa, sic 
hoc quoque bonum setati nostras desit, uno contentus fui, Sebastiano 
Castalione, homine acerrimi ingenii, egregia trium linguarura cog- 
nitione (id quod ipsius monumenta et declarant, et declarabunt, ne- 
que ullo alio preecone indigent), candore et humanitate singular!, et 
meliore fortuna liberalisque patroni benignitate dignissimo : qui, qua 
est facilitate, pro amicitia nostra non recusavit conferre mecum ad 
grsecum exemplar magnam Demosthenicarum orationum partem, et 
de multis sermonis vitiis me admonuit, quae ego, fretus autoritate 
recentium scriptorum, quorum ab ineunte aetate plus satis fui stu- 
diosiis, ante pro vitiis non habebam : nunc admonitus, pleraque fa- 
cile cavere posse videor. Denique, ubi me haec omnia praesidia 
destituunt, non video, cur non in aequi lectoris humanitate certissi- 
mam veniae spem repositam habere debeam : etsi confitear, me ve- 
lut in salebris haerere. In quo ego suaviter interdura eorum ridere 
soleo puerilem arrogantiam, qui inscitiam suam ab acutis lectoribus 
deprehendi, qiiam ingenue confiteri, malunt. Quasi vero propteiea 
sis reprehendendus, si post adhibitam omnem diligentiam, quaedam 
ignoraris ? aut ullus omnino sit autor in utraque lingua vel minimus, 
de cujus locis aliquot non sit homini prudenti, et judicium non prae- 
cipitanti, dubitandum ? Quid de Demosthene dicemus, qui praeter 
loca depravata complura, tam acutus, tam brevis, tam rotundus, 
tam lubricus est, ut ego quidem iis ignoscam qui ejus sententiam 
alicubi non sunt assecuti: et ignoscendum mihi putem, si in tam 
longo opere aliquando somnus obrepserit, diuturnitate laborum et 
vigiliarum defatigato : in magna praesertim temporis brevitate, mul- 
tisque incommodis. Nam cum praeter caetera mala et negotia, quae 
non pauca nee opinanti objecta sunt, docendi me labor quaternas 

VOL. i. f 



xlii - HIERONYMI WOLFII 

singulis fere diebus horas detineret, eaque provincia optimas quas- 
que horas suo sibi jure vendicaret, ac vixdum aggressum, cum 
maxime fervebat animus, e medio pleruraque veluti cursu revoca- 
ret, cum non ut Demosthenes in subterraneo specu abditus laterem, 
sed in loco turbulentissimo versarer, adeo, ut interdum pene ob- 
surdescerem strepitu et clamoribus hominum : non pluribus tamen 
mensibus (id quod convictores mei et familiares non pauci norunt) 
totum latine conscripsi Demosthenem ab initio usque ad finem, 
quam qui in tot occupationibus ad diligenter perlegendum requi- 
rantur. Quare beati isti et otiosi, qui, si unam atque alteram De- 
mosthenis, aut Isocratis, aliorumve scriptorum oratiunculam, lon- 
giore etiam spatio, quam elephanti pariunt, elucubratam edide- 
rint, dii sibi videntur, iniqui in me judices esse non debebunt. 
Ego enim, si fortuna pateretur, eorum tarditatem imitari facile 
possem : ipsi meam properationem fortasse non imitarentur. Ne- 
que hsec ostentationis causa dico (neque enim nescio, non 
tarn celeritatis esse laudem, quam bonitatis) sed ad veniam dun- 
taxat facilius impetrandam volo pertinere. Cur enim non malim 
solidam potius laudem expetere, mora longiore interposita, quam 
aliquorum reprehensionibus nimia festinatione dare locum? Sunt 
enim, qui summse temeritatis esse censeant, brevi tempore conari 
quicquam in Demosthene, cujus omnes orationes fuerint longo 
tempore meditatse. Sunt, qui setatem meam exagitent : sunt, qui 
usum rerum in me desiderent. Quasi vero aut idem sit convertere, 
quod conscribere : aut Nestor, antequam tria vixisset secula, homo 
non fuerit : aut grammaticus, in optimis utriusque linguse scriptori- 
bus ab ineunte versatus setate, munere suo fungi nequeat, nisi idem, 
quemadmodum Alexander Magnus, orbis terrarum imperium ad- 
ministrarit ? Ridicula3 sunt istiusmodi cavillationes, et ipsa malevo- 
lentia jejunse. Nam illud profecto non valde metui, ne quis banc 
velut adoream mihi preeriperet. Neque enim is est Demosthenes, 
qui se vel legi ab omnibus, nedum conveiti patiatur. Et qui id 
possent in Italia, Gallia, Germania, atque aliis nationibus, in quibus 
literarum studia florent, complures eruditi majoribus aut splendi- 
dioribus occupati rebus, scholasticum hoc, atque adeo grammati- 
cum interpretandi grseca munus negligunt. Sed duae me res vehe- 
menter incitarunt : una est, ac prsccipiia, valetudinis (quam per 
servitutem et inopiam satis curare non licet) perpetua fere imbecil- 
litas, quae in hoc opere laboranlem non semel in desperationem 
vitae conjecit. Sic, qua? res alios segniores ad laborem reddit, ea 
mihi ingens calcar addidit, metuenti, ne coeptum opus, in medio 
veluti cursu, immatura niorte abrumperetur. Deinde verebar (non 
ignarus fati mei, me nusquam fere diutius consistere patientis) ne 
mihi alio abcundum, et tota ratio studioruni (id quod in peregrina- 



AD SUUM DEMOSTH. PRi^FATT. xliii 

tionibus, multis de causis accidere solet) perturbanda ac immutanda 
esset. Hsec igitur incredibilem ardorem primo quoque tempore 
conversionis absolvendce in animo meo excitarunt. Itaque neque 
noctes, neque dies conquievi, repudiatis omnium voluptatum illece- 
bris, propulsatis variis difficultatibus, antequam ad optatum finem 
ccepti operis pervenissem. Quod quum a studiosis et bibliopolis 
vehementer flagitari cognovissem, non difFerendam diutius editionem 
esse censui. Quid enim vetat, hominibus interim et prodesse, et 
sratificari ? Nam si vita mihi benignitate numinis contigerit ali- 



quando tranquillior (de quo non despero) ac diuturnior, quam poUi- 
ceri mihi per valetudinem vix audeo : semper erit emendandi et ex- 
ornandi locus, id quod, ut a quibusdam reprehensum est, censoria 
plane severitate, qoicquid omnibus suis numeris absolutum non sit, 
veluti loco moventibus, atque in ordinem cogentibus, sic a doctissi- 
mis quibusque turn nostrae setatis, turn veteris memorise viris, aut 
cum laude, aut certe non sine venia, semper est usurpatum. Nam 
praeclare poetarum sapientissimus Euripides, al cev-epal ttwc, inquit, 
fpovTihg o-o0w7-£pat : et interdum graves justfieque causse sunt, pro- 
pter quas, non quidem praecipitandae, sed maturandse tamen sint 
editiones. Neque tamen hoc sic accipi velim, quasi me sententias 
alias allaturum esse putem (dedi enim operam, ut ne in ea re so- 
cordise accusarer), sed quod genus orationis, de quo rebus ipsis in- 
tentus animus non perinde laborat, limari multis in locis et splen- 
descere cura et diligentia poterit. Sic neque jacturam uUam fa- 
cient, qui nunc legent (sententiam enim Demosthenis, quoad ejus a 
me fieri potuit, germauam habebunt) et qui posteriorem editionem 
enierint, id commodi capient, ut dictione minus horrida magis de- 
lectentur. Hie igitur labor mens, qualis qualis est, equidem opto, 
ut studiosis hominibus prosit, sive mediociiter doctis, sive rudibus 
grsecarum literarum. Utrisque sane consultum volui, ac toties et 
legi ct relegi Demosthenem, toties meam conversionem cum ipso 
autore contuli, toties emendavi, toties in singulas prope syllabas in- 
quisivi: ut ignoscendum mihi esse putarem, si me aliquid praestitisse 
profiterer, quod alios minus diligentes et attentos prgeterisset : ac 
sperarem, tum latine duntaxat doctos grsecum codicem non magno- 
pere desideraturos : tum in gra?ci6 literis non satis exercitatos, 
conversionis mese velut adminiculis, ad ipsum autorem perlegendum 
tanquam rivulo non inamoeno duce ad fontem limpidissimum atque 
uberrimum facile perventuros. Ego certe, cum primum Demo- 
sthenem Marte meo (nee enim diu magistrorum opera uti mihi li- 
cuit) legere coepissem : quanta animi alacritate, quanta exsultatione 
accepturus fui conversionem summi oratoris, hac mea nihilo meli- 
orem, aut aliquanto etiam deteriorem ? Nam ut ullius boni autoris 
jnterpretatio sit excmplari mclior, aut seque bona, fieri fortasse non 



xliT ' HIERONYMI WOLFII 

potest: egoquidem nequaquam id mihi arrogo: sed quoties rem cum 
re confero, et animo meo perpendo, tantum interesse video inter 
meam et Demosthenicam orationem, quantum interfuit inter Demo- 
sthenem dicentem et scribentem, hoc est, inter viventem et mortu- 
um. Neque enim dubium esse debet, earn fuisse non modo dexte- 
ritatem et artem, sed suavitatem etiam et vehementiam, earn vim, 
eum impetum actionis 6t pronunciationis Demosthenicse, ut nee ullis 
comprehendi Uteris, nee a nobis, in hac (quantacunque vulgo pu- 
tetur) eloquentiae nostratis barbarie, vel intelligi, vel cogitari satis 
ab alio possit. Hoc testatus est ipse etiam Demosthenes, qua de 
re preestat audire Ciceronem, qui prseceptioni decori, libro de ora- 
tore tertio, haec verba subjicit : Sed haec ipsa (inquit) omnia perinde 
sunt, ut aguntur : actio, inquam, in dicendo una dominatur, sine 
hac summus orator esse iu numero nullo potest: mediocris hac 
instructus, summos ssepe superare. Huic primas dedisse Demo- 
sthenes dicitur, quum rogaretur, quid in dicendo esset primum, 
huic secundas, huic tertias. Quo mihi meHus etiam illud ab JE- 
schine dictum videri solet, qui, quum propter ignominiam jucUcii 
cessisset Athenis, rogatus a Rhodiis, legisse fertur illam orationem 
egregiam, quam in Ctesiphontem contra Demosthenem dixerat : 
qua perlecta, petitum est ab eo postridie, ut legeret illam etiam, 
quae erat contra a Demosthene pro Ctesiphonte edita ; quam cum 
suavissima et maxima voce legisset, admirantibus omnibus : Quan- 
to, inquit, magis admiraremini, si ipsum dicentem audissetis ? Quo 
satis significavit quantum esset in actione : qui orationem eandem, 
aliam esse putaret, actore mutato. Hactenus Cicero. Quod si tan- 
tus orator ^schines, quo idem Cicero nihil divinius posse cogitari 
asserit : quern inimicus Demosthenes a magnitudine vocis jj-eyaXo- 
(jxoyoTaToy appellat, imparem se fatetur eloquentise Demosthenicae, 
quid de mutis Uteris est dicendum : quae solum inventionem et dis- 
positionem reddunt integram : sed elocutionem, quae sine pronun- 
ciatione suum tueri vix nomen potest, dimidiam? Itaque longe fal- 
luntur, qui, legendis Ciceronis et Demosthenis aliorumque oratorum 
scriptis, se totam heroum illorum eloquentiam comprehendisse pu- 
tant : multo ineptiores sunt, qui se illis una atque alteraorati uncula 
nitidulis verbis et sententiolis, lucubratione multorum annorum 
quamvis belle concinnata, non pares modo, sed superiores etiam, si 
Diis placet, esse opinantur. Longe, longe, inquam, alia res est, 
quam vulgus hominum existimet, eloquentia. Cujus etiam prae- 
stantissima quaeque scripta quid aliud sunt, quam vita et spiritu 
carentia, eaque mutila simulacra ? Esto, ut in corpore hnmano, 
caput et summa pectoris, quae Apelles in cclebrata ilia sua Venere 
politissima arte pcrfbcit, rcli(|uam partem corporis inclioatam reli- 
quit: sic inventio ct disposilio rcliquis orationis partibus, si res ipsa 



AD SUUM DEMOSTH. PR.EFATT. xlv 

spectetur, non vulgi applausus, qui multum a judicio doctorum dis- 
sidet, antecellat : tanien ut ilia ipsa Venus multo baud dubie i'uisset 
admirabilior, si manus etiam et pedes ac ca^tera membra omnia 
pari elaborata artificio accessissent : sic ea quoque eloquentia mul- 
to prgestabilior est, qua) non dimidiatam diintaxat elocutionem ha- 
bet, hoc est, verborum et sententiarum ornamenta, sed perfectam, 
quee sententiis et arguraentis ratione inventis atque ordine colloca- 
tis, non mutas figuras literariim, sed vocem, cultum, gestum et mo- 
tum totius corporis artificiosum et decentem, accommodat et adjun- 
git. Neque hgec in orationibus modo, sed in poematis etiam, ac 
multo magis, animadverti possunt. Virgilium enim (ut non igno- 
bilis grammatici verbis utar) pronunciasse maxima suavitate acce- 
pimus, et miris lenociniis : ac Julium quendam Montanum dicere 
solitum, invclaturum se qusedam Virgilio, si et vocem posset, et 
OS, et hypocrisim. Eosdem enim versus eo pronunciante, bene so- 
nare : sine illo, inarescere quasi mutos. Quid jam de conversioni- 
bus est dicendum ? quae cum (ut ita dicam) simulacri simulacra, et 
umbrarum umbrae sint, an fieri ullo modo possit, ut (quod paulo 
ante dixi) optimo exemplar!, pari et bonitate et fide optima respon- 
deant, equidem nescio. Ut enim nationis, sic etiam linguae cujus- 
que peculiaris et alicubi prorsus est inimitabilis Genius, diversi mo- 
res, diversa instituta et swpe contraiia, quae necesse est etiam suo 
quodam orationis genere explicari, quae suis verbis jucunde, alienis 
moleste dicuntur. Quod si pro iisdem similia velis substituere, 
maxima tamen erit nihilominus in ea similitudine dissimilitudo. Sed 
ut hoc Ciceronis divinitati ingenii et meritse autoritati fortasse con- 
cessum fuit, atque aliis ejusdem aetatis, qua et graeca et latina lin- 
gua floruerunt, prsestantissimis viris: ita nobis, qui utriusque fra- 
gmenta in scriptis habemus reliqua, qui magnis difficultatibus con- 
flictamur, illud satis, opinor, esse debet, si sententias bona fide, eo- 
demque ordine appenderimus, et genus orationis facile et mundum 
adhibuerimus : in quorum utroque non parva certa est difRcultas. 
Sed in eloquendo, quam intelligendo, longe major. Quare valere 
eos jubeo (nam ob paucitatcm et ignaviani minor eorum debet esse 
autontas),qui a graecarum literarura interpretibus ubique splendorem 
Ciceronianum, hoc est, aquam e pumice, petunt. Quasi vero ea- 
dem sint tempora nostra, quae Ciceronis : et non illud quoque sit 
operae pretium, adjuvare homines studiosos, ut primum per inter- 
pretem, utcunque latine balbutientem audiant Demosthcnem, et 
tum in litore balbutiebat, antequam ?](.£ (jiepwi' 70 p p£p-i)Toptvi.iii'ov, 
lapillis linguae subjectis : post etiam expedite et magna vi in fre- 
quentia populi Atheniensis Attice concionantem audituri? Quod si 
nefas esse putant, contaminari male describendo Dcmosthenem, 
primum ab cis postulabo jure optimo, ut ea, quae reprclienduut, ipsi 



xlvi HIERONYMI WOLFII 

raeliora faciant : deinde rogabo, cur in omnibus scholis ejus sen- 
tentias latine explicari paticintur sequo animo ? Quod si utile esse 
concedunt (sicut utilissimum esse adeo negare non possunt, ut nulla 
ratione alia hoc tempore doceri grsecse literas possint commodius), 
quae invidia est, si quis ejusdem autoris conversionem in publicum 
ediderit, eum proscindere et calumniari. Quanquam contaminatum 
a me esse Demosthenem, negare et posse et debere videor. Etsi 
enim Ciceronianae imitationis prseclaram laudem nee mihi arrogo, 
(non enim, ut ille ait, cuivis homini contingit adire Corinthum) ne- 
que cuiquam invideo : illos ipsos taraen, quibus major ingenii vis 
et fortuna contigit, parum candide facere puto, addam etiam impru- 
denter et temere, si nitore verborum omnia metiantur, de sententia- 
rum veritate et gravitate parum laborantes. Quas ego me sane 
spectasse prsecipue non dissimulo : sic tamen, ut verba non negli- 
gerem. Nam utramque difficultatem (de quibus paulo ante dicere 
memini) tum intelligendi, tum eloquendi, assiduitate diligentias stu- 
dui superare, et dictione uti volui, quaa nihil haberet salebrosum, 
aut barbarum: nihil afFectatum, aut insolens, sed et latina, et facili 
ad intelligendum, et ad verba Demosthenis quam proxime acce- 
dente. Necessario tamen interdum usurpanda f uerunt qusedam in 
ea notione minus fortasse trita veteribus, quia tum meliora non oc- 
currebant. Qua de re cum plura dicturi simus in nostris annota- 
tionibus, (quas utinam fortunse iniquitas ita me perficere pateretur, 
ut ad grsece legendum Demosthenem omnibus optima cum spe ac- 
cedere liceret) nunc non ero longior ; ac mihi fore persuadeo, ut, 
quicquid est ejusmodi, ingentium laborum causa, quos coepi, sequus 
et candidus lector, vel itnbecillitati ingenii, vel occupationibus et 
incommoditatibus meis ignoscat et condonet. Nee enim video plura 
dicere quorsum attineat, apud te prsesertim, loannes lacobe Fuggere, 
vir ornatissime, qui pro ingenii tui excellentia et exquisita eruditio- 
ne, quae in tanto fortunae opumque fastigio, eo est admirabilior, quo 
rarior, tanto melius cestimare potes, quid sit de hoc meo labore 
sentiendum, quantum prudentia et candore cceteris antecellis. Qua 
re ego fretus et eruditione tua, et humanitate singulari, quam ho- 
nestissimus vir, Georgius Hermanmis, qui (ut eo dignum est, qui vir- 
tutem et eruditionem cum naturce fortunaeque ornamentis conjunxit) 
inter cccteros studiosos, quibus sedulo consultum vult, me quoque 
magna benevolcntia prosequitur, mirum in modum nuhi preedicavit : 
te non modo patronum et defensorem, sed etiam judicem et censo- 
rem lucubrationum mearum delegi. Ac quod ad ipsum Demosthe- 
nem attinet, ea est de ejus eloquentia, ex quo tempore vixit, annis 
abhinc fere bis mille pra^cepta opinio, ut, quod de Virgilio quidani 
usurpant, id huic quo(|uc tiibui possit : ci ncc accederc quicquam 
laudationibus, ncc dccedcre vituperationibus aliorum. Quod si 



AD SUUM DEMOSTH. PR/EFATT. xlvii 

quis ejus laudatores requirat, in promtu sunt prceler ceetera, Cice- 
ronis et Quintiliani latinorum, Pliitarclii ac Luciani grsecorum testi- 
nionia, quse ad secundum nostrl laboiis Tomum reservavimus, qui 
Ulpiani enarrationes, annotationes item nostras in obscuriora loca 
et dubia, nee non alia fortasse continebit, quae in his predagogiae 
molestiis et impedimentis sic a me absolvi non potuerunt, ut nunc 
ederentur, quanquani id maxime voluissem. Neque mihi nunc vel 
morum, vel consiliorum ejus defensionem suscipiendam esse cen- 
seo : aut cum iis rixaudum, qui ut malum virum et civem patriae 
perniciosum hunc, ut et Ciceronem, exagitant. Illud tantum dico, 
si quis eorum scripta oequo aninio legat et expendat, proesertim ora- 
tionem de corona : et homines eos fuisse, non deos, cogitet, ac dif- 
ficillimis temporibus cum acerbissimis adversariis conflictatos : in 
eorum vita etiam plura laudanda, quam vituperanda, reperiri. 
Verum quam bonus aut malus vir fuerit Demosthenes, id Atbe- 
niensium olim interfuit : nunc nostra nihil interest, qui ex ejus 
cloquentia prudentiaj dicendi fructum colligimus. In quo ge- 
nere satis ipse Demosthenes sese laudat, si lectorem fuerit nactus 
prudentem et attentum. Fuit enim et aquam bibere, et ad lucer- 
nam scribere, et in multam noctem lucubrationes producere, et 
antelucana opera opifices antevertere solitus Demosthenes. Quare 
sobrium etiam et vigilantem lectorem, non minus, quam interpre- 
tem, requirit, qui vim verborum, qui pondera sententiarum, qui 
acumen inventionis, qui argumentorum copiam et violentiam, qui 
exemplorum gravitatem, qui reipublicse gerendce scientiam, qui 
divinandi solertiam, qui coUocationis artificium, qui exquisitam 
similitudinem nostrorum temporum, qui summam denique (ne ea, 
quse infinita sunt, infantia mea conetur persequi) cautionem et 
prudentiam, cum pari autoritate et severitate conjunctam, consi- 
deret, perspiciat, admiretur : et quantum quisque viribus ingenii et 
diligentise subsidio consequi possit, iraitetur. Quod si honestissimis 
ejus consiliis vel hominum perversitas, vel fatalis aliqua calamitas 
obstitit, 60 profecto nomine commiseratione dignior est, quam in- 
sectatione : et iis, qui tanto sapientiores illo videri volunt, elabo- 
randum, et votis a Deo exoptandum, ut sint eo fortunatiores. Sed 
ut ad rem redeam, qui ilia, quae recensui, vel in una prsestiterit ora- 
tione, huic abunde laudatus erit Demosthenes, domestico, non ali- 
eno priEconio. Nam ubi testimonia rcrum adsunt, quid opus est 
verbis. Et hgee omnia multo erunt evidentiora et expressiora Ic- 
genti grsca, in quibus elucet Attica ilia sinceritas : quam nee Ci- 
cero expresserit, nedum homo quispiam semilatinus. Quod vero ad 
sententiarum veritatem et germanam intelligentiam attinet, fidem 
et industriam meam spero me omnibus greecae latinapque linguae 
peritis probaturum. Quod si cui genus orationis alicubi sterilius 



xlviii HIERONYMI WOLFII 

videbitur, et exllius, is cogitet velim, ipsum Demosthenem plus ha- 
bere ossium et nervorum, quam sanguinis et carnis. Ut igitur ilia 
(volentes quidem) ei non detraximus, ita haec addere non fuerit in- 
terpretis, sed paraphrastiie, suo arbitratu declamantis. Cicero pro- 
fecto, si ei causae eaedem agend'cE fuissent, longe utiqne in plerisque 
majorem apparatum verboruin adhibuisset : et quse a nostro autore 
indicata sunt breviiis et occultius, dicendo extendisset et illustrasset. 
Quod an in conversione orationum Demosthenis et jEschinis inter 
se contrariarum sibi permissurus fuerit, equidem nescio. Sed si 
eas orationes convertit (qua de re qiiosdam acutos homines non 
omnino sine causa dubitare video), earn rationem baud dubie secutus 
est, quam se secutum esse profitetur. Atque utinam exstaret ilia 
conversio : qu-ee, quantumvis elegans fuerit, talem fuisse tamen non 
puto, ut orationem pro Milone legere non mallemus. Est enim 
durissima provincia, pectori alieno tuum os accommodare, ac ejus 
scntentias tuis verbis et stilo persequi. Quod in ipso argument© 
7w>' di'TnrdXdJv Xoyujv explicando (ui quo nescio quo modo dictio esse 
sterilior videtur) ipse Cicero non dissimulat : a cujus ratione si mea 
multum dissidebit, id erit non voluntati, sed imbecillitati mese, et 
occupationibus et festinationi tribuendum, per quam facillime fit, 
ut ab autoris sententia, tametsi non aberres, in groecis tamen verbis 
annumerandis fidelior sis, quam oporteat, et imprudens aliquando 
latinitatem praetervectus, Demosthenice magis, quam Ciceroniane 
dicas. Preestiti, quod potui : etplus potuissem, si justurn tempus et 
spatium datum fuisset. Nunc est ea studiosorum hominum conditio, 
ut sint quovis cerdone miseriores et abjectiores : neque profecto mi-' 
rum esset, aliquem poenitere et ingenii et industrise suae, si ita com- 
paratum est, ut qui fame perire nolit, ei pene sint omnes indigni- 
tates perferendae. Sed querelas non sunt hujus loci : neque mihi 
nunc propositum est scilicet fortunam meam deplorare. In eo po- 
tius est elaborandum, ut hoc meum opus, quocunque sive successu 
sive dispendio confectum, excellentise tuae non improbetur. Quod 
ut fore confidam, multa in causa sunt, ac in primis pra^stantia in- 
genii tui et eruditionis : qui cum sis propter amplissirnas opes (quae 
ct ipsse insigne Dei donum sunt, et bono ac sapienti viro luculentum 
virtutis instrumentum) suspiciendus, et propter beneficentiam et li- 
beralitatem colendus : eae sunt ingenii et animi tui dotes, ut etiam 
sine fortunoe splendore in magnis viris esses numcrandus. Quan- 
quam enim ego to coram nunquam vidi, natura tamen ita fert, ut, 
quicquid in rebus humanis exccllit, auribus magis, quam oculis, ce- 
lebretur : quod fama dimanare facile ad multos, eadem videndi copia 
non omnibus contingere potest. Celebratur a multis, iisque prae- 
stantibus viris, felicitas ingenii tui, quod ubicunque intendatur, va- 
leat, tain philosophicis, quam civilibus in rebus : celebratur eruditio, 



AD SUUM DEMOSTH. PRiEFATT, xlix 

qua ei velles ad ostentationem uti, animi tui conscientia non con- 
tentus, ipse nomen tuum posses tradere memoriae posteritatis. Ne- 
que id mirum videri debet. Solet enim in claris familiis vigor ac 
vis naturae esse major. Deinde accedunt alia commoda, liberalis 
educatio, eruditi praeceptores, tranquillum otium, justum discendi 
spatium, optimorum librorum copia : quae magna ex parte homines 
tenues destituunt. ac proinde commiseratione potius quam insecta- 
tione dignum est, si quibus ingenia liberalia contigerunt, ea fortunae 
iniquitate veluti sordescere : in tanto praesertim contemtu bonarum 
literarum, et mecenatum, qui eas foveant, paucitate. Quo tu etiam 
majorem laudem mereris, loannes lacohe Fuggere, qui praeter bene- 
ficentiam in homines afflictos et miseros quotidianam (qui verissimus 
et Deo gratissimus, generi mortahum utilissimus divitiarum fructus 
est : et una stabiliendarum opum, et ad posteros propagandarum 
firmissima ratio) complures ingeniosos adolescentes (id quod re- 
gum, et principum, et civitatum munus est) tuis sumtibus non 
modo in Germania, sed in Galliis etiam, et Itaha, benigne foves et 
sustentas, dum summum doctrinas gradum assequantur. In quo 
laudatissimum exemplum Renntndi patris, et Antonii patrui tui, cla- 
rissimorum virorum, sapienter imitaris : qui praeter caetera orna- 
menta, quibus abundat honestissima vestra famiUa, immortalem ea 
re gloriam sibi pepererunt. Non enim ingratae sunt musae, quan- 
quam orbae et indotatae puellae videantur, vel cultoribus vel patronis 
suis, sed utrosque honesta fama et nominis memoria sempiterna re- 
munerantur. Quae prsemia qui contemnit, aut parvi facit, eum aut 
celsitudine animi Deo simillimum, aut abjectissimum hominem esse 
necesse est. Me quidem in multis incommodis, et mah'gnis indu- 
striae meae ac miseris prgemiis, non parum (ut ingenue, quod sentio, 
fatear) consolatur spes, quod valde suspicor fore (si qua modo fides 
astris est), ut etiam post obitum me honeste vixisse appareat, et 
non transegisse vitam (ut Sallustii verbis utar) more pecudis: sed 
eorum bonorum, quae in vita humana prsecipua sunt (etsi in asse- 
quendo fortunam habeam parum propitiam), virtutis et sapientiae, 
fuisse studiosum. Quod si rem vere consideremus, homines eruditi 
(quod ad banc quidem vitae partem attinet) summorum etiam regum 
potentiam superant: quorum omnis memoria, nisi a doctis celebra- 
rentur, uno alterove ad summum seculo funditus interiret. Quam- 
obrem praeclare Virgilius : Vivitur ingenio, caetera mortis erunt. 
Laudabiliter etiam tu, loannes lacohe, atque adeo omnis splendi- 
dissima Fuggerana familia, qui non content! caeteris ornamentis, ut 
sunt amplissimae opes toto terrarum orbe celebres, affinitates illu- 
stres, summorum principum amicitiae, atque apud illos talis autori- 
tas, ut vos ad gravissiraarum rerum deliberationes adhibeant, quse 
fortuna vobis largita est, solida etiam et peculiaria vestra bona con- 
VOL. I. g 



I HIERONYMI WOLFII 

jungatis, virtutem et sapientiam : neque doctos foveatis solum, «ed 
turn ipsi eruditione floreatis, turn liberos vestros ab ineunte setate li- 
beraliter institui ciiretis : ut omnibus et animi et fortunae bonis cu- 
mulati sint : et homine prudenti maxime dignam moderationem, 
qua una et Dei et fortunae et hominum favor tum paratur, tum con- 
servatur, vestro exemplo discant ac retineant : et hac vita sic utan- 
tur, ut beatse iramortalitatis spem habere possint. Quae cum ita 
sint, omnino mihi persuadeo, vir ornatissime, te meum hoc opus, 
magno studio ac labore (quisquis tandem sit eventus, quem non 
malum fore et opto et spero) confectum, sequi bonique facturum ; 
et in splendidissima bibliotheca tua, quam magnis sumtibus in Italia 
comparasse diceris, instructam multis egregiis libris, qui hactenus a 
paucis sunt visi, latino Demostheni aliquid loci daturum : et me 
una cum patruo tuo Antonio, a latinis Uteris non abhorrenti, et 
fratre Georgio, qui et ipse cum cseterarum disciplinarum, tum di- 
vinse Matheseos in primis studiosus esse dicitur: et altero fratre 
Hulderico, adolescente summi ingenii, et optimis studiis, magna 
modestise fama, deditissimo, patrocinio complecti et fovere non de- 
dignaturum. Equidem spero, me hactenus earn vitse studiorumque 
rationem et secutum esse, et, quoad vixero, secuturum, ut quicquid 
in me, pro liberalitate vestra et hunianitate contuleritis, id non tarn 
mihi necessarium, quam vobis houorificum fuisse videatur. 



Ad enndem 

HIERONYMI WOLFII 

In Demostkenica comersionis recognitionern 
Frcefatio, 

EvENiRE videmus, vir praestantissime, Domlne etpatrone obser- 
vande, nescio quo sive hominum affectu, sive genio librorum, ut 
alii vel ante suos autores moriantur, alii iterum atque iterum et 
saepius recusi, ad posteritatis memoriam propagentur. Neque haec 
nostrae duntaxat setatis conditio est, sed omnium temporum: neque 
earum scriptionum, quas suo quisque ingenio perficit, sed illarum 
etiam, quae ex peregrinis linguis in alias transferuntur. Sic autem 
diuturnitatis et propagationis scripti cujusque certissima spes est, ut 
consentientem seculorum approbationem emeruit: ac ii, tum typo- 
graphi, tum bibliopolae, suis rationibus, ut non in praesentia (nam ho- 
minum imperitia et vanissimae novitatis studium veritati saepe obstat) 
tamen ad diuturnitatem optime consulere videntur, qui vetustissimos 
quosque autores, quorum perspectus est ipsa aetate genius, sibi fa- 
railiaresreddiderunt. Neque vcro cos improbo, qui nova qusedam, 



AD SUUM DEMOSTH. PRiEFATT. R 

crudita praesertim, et utilia studiosis, conscribunt : sed maximis lau- 
dibus dignos esse judico, vel propter conatus egregios. Sed ego cum 
in illo genere me vel parum praestare posse, vel inanem operam sum- 
tiirum esse intelligerem: et eo me temporum ratio, vel perturbatio 
potius compulisset, iit contra voluntatem etiam et institutum meura 
aliquid audendum esse* : non temere omnino duos Grseciae prsestan- 
tissimos oratores latina oratione explicandos delegi : maxime, cum 
fortunse suffragium, cujus gravissima est in rebus mortalium autoritas, 
consilium meum approbarit. Distractis enim fere primis (sic typo- 
graphi loquuntur) exemplaribus, majore doctorum applausu, quam 
iraproborum obtrectatione, sub incudem utrumque opus revocandum 
fuit. Quod ut intellexeram, etsi vix ab immensis utriusque editionis 
laboribus respirassem,etea,quae tenuitas doctrinse mese atqueingenii 
turn ferebat, fide optima, summaque diligentia prsestitissem : tamen, 
quia posteriores cogitationes meliores esse dicuntur, neque fere 
quisquam artifex ullum opus ita perficit, ut ejus expoliendi nullum 
sibi locum relinquat : recognoscendi munus mihi defugiendum esse 
non putabam. Ut enim boni parentes genuisse suos liberos non 
contenti, eosdem etiam educare atque ornare omni diligentia co- 
nantur : sic ego mei officii esse duco, si quid lucis et nitoris scriptis 
meis afferre meditationis industria possim, nullis in ea re vigiliis 
esse parcendum, et candidi lectoris exspectationi ac voluntati, si 
qua ratione fieri queat, satisfaciendum, Quamvis enim ante hoc 
tempus ea consecutus fuerim prsemia lucubrationum mearum, quae 
voluntatem ad bene merendum de Uteris accensam restinguere po- 
tius, quam inflammare possent: excelsi tamen et liberalis animi 
habetur, majorem officii, quam eraolumenti, ducere rationem : atque 
id non in minimo deputare lucro, siquibus prodesse possiraus. Nam 
gloriolam quidem aucupandam, et vanam illam aurium titillationem 
tantis solicitudinibus etserumnisesse redimendam,haud scio, an homo 
gravis et constans serio persuadere sibi possit : preesertim cum ea 
spes, sive ob ingeniorum tenuitatera, sive ex doctrinjc inopia, sive 
propter multorum vel ignaviam, vel fastidiura, vel maledicendi libi- 
dinem, non paucos frustretur ac deludat : ut ne dicam, satius vi- 
deri nonnullis, iisque non hebetissimis, aut ignavissimis, in vittc ob- 
scuritate sine periculo delitescere, quam tam ancipitis alese jactu 
innotescere, ac in summo otio conatus aliorum licenter censere, 
quam tanto negotio malevolentiam et iniquitatem judiciorum infeli- 
citer subire. Sed nimis aberro a proposito. Ut igitur ad rem ve- 
niam : Isocrate rccognoscendo, in cujus interpretatione prima in- 
genii mei rudimenta posita fuerunt, plus ahquanto sudatum est, at- 
que genus orationis ita mutatum, ut prope aliud videri possit : quod 
qua de causa contigerit, suo loco est a nobis expositum. Senten- 
tiarum quidem integritati, quas una maxime spectanda est fideli in- 



lii HIERONYMI WOLFII 

terpreti, nee priori editioni decessit, nee posteiiori accessit multum. 
Quare neminem fore spero tam iniquum, ut factum hoc meum acer- 
be reprehendat. Demosthenis autem, de quo nunc potissimum no- 
bis agendum est, alia conditio fuit. Nam in eo convertendo ma- 
jors et religione et verborum parsimouia eram usus, et vestigia 
Demostbenicse orationis pene superstitiose persecutus. Quare fa- 
ctum fuit, ut alicubi latina oratio paulo minus obscuritatis haberet, 
quam Graeca, in qua vel Plutarchi et Dionysii testimonio summa 
esse creditur intelligendi quoque difficultas. Accesserunt et errata 
typographica, opinione mea sane et plura et graviora. Parum 
enim, ut re ipsa declaratum est, vel Oporini cura, vel prsesentia 
mea valuit, contra operariorum negligentiam et importunitatem : 
quanquara in scripti exemplaris perturbationem culpae aliqua pars 
conferri potest. Sumus enim ipsi male confuseque scribendo, et 
expungendis atque inserendis variis emblematis, in causa, (sed ig- 
noscimus ipsi nobis) ut libri nostri aliquando non optime describan- 
tur. Nam Oporino, cujus doraestica consuetudine menses com- 
plures sura usus, testis esse possum, qua solicitudine scripta ar- 
chetypa legat, distinguat, adornet, emendet antequara excudantur. 
Eas igitur hac editione raendas omnes sustuli: ac similem calami- 
tatem nunc, cum priore conatu quasi glacies fracta et via patefacta 
est, vitari posse confido. Prima igitur haec erit hujus editionis 
utilitas, et quasi praerogativa : prteterqiiam quod haec enchiridii for- 
ma rationibus studiosorum, pauperum in primis, accomniodatior 
est: et a locupletioribus magno volumini, quod et commentariis et 
aliorum interpretationibus est locupletius, facile sine detrimento rei 
familiaris adjungetur. Deinde si qua vel obscurius explicata, vel 
asperius collocata videbantur, (id quod in imitatione grsecse elocutio- 
nis raro efFugitur) ea planiora, ut spero, et dilucidiora effeciraus : ut, 
quanto ipsius autoris oratio melior et ornatior est, tanto nostra plus 
et lucis et facilitatis habere videatur. Sunt etiam explicata non- 
nulla (ut dies diem docet) quee nobis ante dubitationis aliquid attu- 
lerant. et relicta tamen (ne quid verum dissimulem) sive depravata, 
sive alioqui per se obscura nonnuUa, quee nulla investigationis dili- 
gentia restituere ac declarare potui. Quod ut ego mgenue confi- 
teor, ita mihi candide ignosci velim : vel hac de causa, quod eos 
nodos (ut Horatius vocat) dignos esse vindice, quivis baud dubie 
peritus utriusque linguae intelliget : nosque turn haesitationis occa- 
sionem, tum ignorationis excusationem aliquam habuisse fatebitur. 
Quemadmodum autem liberalitatis est, ea quse habeas, benigne im- 
pertiri: sic verecundi et prudentis animi fuerit, ea, quae non habeas, 
a locupletioribus corrogare. Atcjue id mihi fuisse propositum, et 
Thrasonicam eorum arrogantiam, <jui se scire omnia profitentur, 
displicuisse, vel ex eo conjici potest, quod, ubi ad hnjusmodi sale- 



AD SUUM DEMOSTH. PR.EFATT. liii 

bras perventum fuit, in Isocrate diibitationes meas in calce operis 
annotavi : atque in Demosthene Graeca pridem marginibus adjeci : 
et in fine annotationum ad primam Olynthiacam mearum aequos 
lectores rogavi, ut suum ad me perscribere judicium non gravaren- 
tur. Quod hactenus quideni a nemine, quibuscunque de causis, 
esse factum cognovi ; atque ii etiam me destituerunt, quos coram 
oravi, ut suam censuram interponere, ac turn mihi tum aliis, utrius- 
que linguae amatoribus, inservire obscuriorum locorum (quantum 
fieri posset) illustratione dignarentur. Illud quidem abunde mihi 
contigit, quo nulli prsestantes viri (etsi ego me in eum numerum 
minime refero) unquam caruerunt, ut existerent bomunciones ig- 
navi, arrogantes, delicati, maledici, qui caninam contra me facun- 
diam exercerent : quos ego vel opinione sua beatos esse, vel livore 
contabescere, vel latratu auras implere facile patior, et conscientiae 
meae testimonio contentus, et posteritatis aequioribus judiciis fretus, 
valere jubeo. Quae cum ita sint, ego me, qui ea, quae tenuitas et 
ingenii et fortunae meae ferunt, omnia diligenter fideliterque prae- 
stiterim, boni viri officio, et reipublicae literariae studiosi functum 
esse confido. Faxit Deus Optimus Maximus, sine cujus favore 
frustra nos fatigamus, ut opera mea tantum prosit omnibus, quan- 
tum ego vellem : utque labores hi mei eodem animorum candore a 
lectoribus excipiantur, quo a me suscepti perfectique sunt. Pera- 
cerbum enim est, nullo sue emolumento, publicae duntaxat utilitatis 
gratia laborantem, virulentas etiam calumniatorum linguas experiri: 
quorum susurros atque aculeos si evitare non licebit, illud me con- 
solabitur, quod Magnus Alexander usurpabat, rcgium esse atidire 
male, cum facias bene. Mitigabit et ilia ratio dolorem meum, quod 
cordati omnes baud difficulter perspiciunt, id genus criminationes 
non tam ab improbatione magni conatus ac difficilis operis contemtu 
proficisci, quam ab aemulatione, malevolentia, invidia: quae in sum- 
ma turpitudine id solum habet boni, quod iis, in quorum animis se- 
dem fixit, plurimum afiPert mali. Ego vero illorum miseria non de- 
lector, sed eos ita felices esse vellem, ut, quae reprehendunt et exa- 
gitant, corrigerent, ac longe raeliora efficerent. Ita demum et 
existimationi suae consulerent, et studiosis prodessent, et mece fa- 
raae, si gratia doctorum indignum esse putant, (etsi persuasum ha- 
beo, temere fortasse, sed tamen persuasum habeo, neminem bonura 
et doctum mihi esse inimicum) incommodarent. Sed bene speran- 
dum potius est, quam male ominandum : et hujus nostrae laboriosae 
conversionis, atque operosioris etiam recognitionis eventus, for- 
tunae lectorumque judiciis permittendus : quae quo aequiora cogno- 
verimus, eo reddemur ad absolvendos justos in Demosthenem et 
Isocratem commentarios, alacriores. ^Equitatis autem esse puto, 
pauculos errores, quos in prolixo opere cavere difficillimum est, et 



liv HIERONYMI WOLFII 

ignorationes, cum eorum, quae fortasse non male diximus, ac dilt- 
genter explicavimus, multitudine comparare. Atque haec ad le- 
ctores sive morosos, sive invidos, sive etiam imperitos, vel monen- 
dos, vel placandos, si quid oequi a se impetrari sinent, pertinere 
volo. Nam quod ad tuum de me judicium attinet, vir amplissime, 
animo sum et securo et magno. Qui cum pridem conaUnn meum 
boni consulueris minus absolutum, idque moribus et studiis meis 
nondum ita perspectis : plane desiperem, si post tantura a me nunc 
adhibitum studium, et tam luculentam orationum atque epistolarum 
iEsehinis accessionem, quae quidem Demostheni magnam lucem, et 
utilitatem lectoribus baud exiguam cum pari voluptate conjunctam 
afferent (ne annotationes, aliaque complura commemorem), de tua 
erga me et lucubrationes meas voluntate dubitarem. Prsesertim 
cum non parvi temporis domestica consuetudine, cum caeteris in 
rebus excellentem virtutem, ac ingenii prsestantiam, tum humani- 
tatem tuam in tanto fortunse fastigio admirandam, magna cum vo- 
luptate et fructu meo non poenitendo cognorim. Itaque Demo- 
sthenes opera mea nunc tandem iEschini, abolito illo veteri odio, re- 
conciliatus atque conjunctus, denuo se tuo patrocinio commendat : 
in spe optima situs, te talem clientem necaspernaturum, neque neg- 
lecturum, sed eo habiturum esse loco, quo se dignum judicaris. 
Tantum autem tuo acerrlmo judicio tribuit, ut si excellentise tuse 
probatus fuerit, caeterorum omnium malevolentiam et obtrectatio- 
nes animo sequissimo et maximo contemnere decreverit. Quod si 
illud prseter spem evenerit, ut et invida obtrectatorura ora conti- 
cescant, et aliqui candorem viris bonis et doctis dignum in judi- 
cando adhibeant, ea felicitas non tam industrise meae, quam libe- 
ralitati tuae erit adscribenda : qua factum est, ut, plus tranquilli otii 
nactus, expendere omnia diligentius et perpolire possem. Quod 
ita fore ut credam fortunatissimus tuus genius efficit, et virtute 
atque ingenio tibi parta autoritas : quarum rerum si ex uberrimo 
tuo fonte vel tenuem alveolum in nostros agellos derivaris, Isetos 
honesti nominis fructus aliquando percipiemus. Augustse Vin- 
delicorum, ex bibliotheca tua. Idibus Augusti, natali meo : Anno> 
1553. 

HIERONYMUS WOLFIUS 

Henrico fratrif philosophice et medicifice Doc tori, Norihergensi Physico 

s. D. 

Specimen hoc Demosthenicae recognitionis et explicationis ad 
te, frater, eo nomine maxime nunc mittendum esse duxi : ut ex te 
potius, ut candido et sevcro judice, quid in hoc conatu meo vel 



AD SUUM DEMOSTH. PR/EFATT. !▼ 

probares, vel improbares, quam aut ex obtrectatorlbus alienee laudis 
et industrise, aut ex assentatoribus (quorum utri molestiores mihi 
sint, baud facile dixerim), mature cognoscereni, et, pro virili vel 
praetermissa adjicerem, vel supervacua resecarem, vel minus bella 
corrigerem, atque confusa in certum ordinem redigerem. Neque 
enim is ego sum, qui ita niibi placeam, ut, quid alii de me sentiant, 
susque deque feram : sed et imbecillitatem ingenii mei, doctrinae- 
que tenuitatem satis agnosco : et in sententiis eorum, qui acutius 
vident ac rectius judicant, libens acquiesco. Etsi enim me unum 
(ut fert natura omnibus insitus, non caecus magis, quam pravus 
amor sui) perspicere omnia et coUimare maxime vellem : tamen, 
cum summos viros et veteris et nostras memoriae, a plurimis et plu- 
ribus in locis reprehendi videam, admoneri me ab ingeniosis et eru- 
ditis hominibus multo et honestius et utilius esse judico, quam ab 
invidis et morosis censoribus Hipponacteis prseconiis celebrari. In 
quo genere ita sibi adversus me non pauci nee indocti homines in- 
dulserunt, ut aemulatione et morbo animi impulsi, non tan turn mO' 
destise, et gratiae, bene de se quoque merito debitse (lucubrationes 
enim meas, ut opinor, non tantum reprehendendi gratia tam dili- 
genter legerunt) obliviscerentur, sed atrocibus etiam injuriis me 
onerarent, quas ego Deo justo judici vindicandas relinquo, eorum- 
que candore me consolor, qui et bene dictis gratiam, et erratis ve- 
niam a se paratam esse mihi voluerunt. Quos longe plures esse 
Zoilis (meliores quidem esse viros quis dubitet?) multorum et pri- 
vatim ad me scriptse literae, et in publicum editi libri testantur. Ac 
illos ipsos Zoilos nihil posse afFerre melius, sed ex Wolfii insecta- 
tione famam aucupari, ut ille fecit, qui Ephesiae Dianse templum 
incendit, illud non innuit, sed clamat, quod intra annos octodecim 
mea qualiscunque conversio Basilese bis, Venetiis semel edita et 
distracta, jampridem a studiosis de integro flagitatur. Cur igitur 
isti Attici et Ciceroniani oratores eam, quam ita contemnunt, ut 
infra omnes infimos homines interpretem abjiciant, et sceleris ac 
Bacrilegii reum agant, edita meliore non tollunt? Meam enim inter- 
pretationem quanti facerem ipse, jam olim et versibus et preefa- 
tionibus modestissime scriptis sum testatus : neque mihi ego cum 
Isocrate et cseteris summis oratoribus, philosophis, historicis, quos 
latinos feci, eloquentiae certamen institui (id quod manifesti furoris 
esset), neque Graeca exemplaria de manibus studiosorum excutere 
volui : sed illud efficere conatus sum, ut, quos ab iis legendis diffi- 
cultatis opinio deterreret, audacia in transferendo mea (agnoscam 
enim, si istis ita placet, crimen hoc) confirmaret et adjuvaret. Ne- 
que meum conatum fuisse irritum, omnes Christiani orbis acade- 
miae, ne Gadlbus quidem exceptis, testantur, nee proscriptionis ini- 
quissimae injuria meis a lucubrationibus legendis deterritae. By- 



Ivi HIERONYMI WOLFII 

zantinam meam hlstoriam ne Byzantinse quidem bibliothecse exclif- 
serunt: sed jam tandem velut ab exilio revocatam, honorifice et 
amanter susceperunt. Sextum jam Isocrates cum meis commenta- 
riis sub praelo est. An tu censes, vel typographos, vel bibliopolas 
in tot millia codicum laborem et pecuniam conferre, ut oleum atque 
operam perdant ? Quis studiosorum et ingeniosorum hominum tan- 
tam frequentiam ita insanire credat, ut eos libros tarn avide legant, 
quorum lectione non aut meliores, aut doctiores, aut paratiores et 
ad recte sentiendum, et ad bene vlvendum, et ad ornate dicendum 
evadant ? Neque vero eas mihi utilitates acceptas referri volo. Ab- 
sit Thrasonicus iste sal, ut magno alieno labore partam gloriam 
verbis in me transmoveam. Ipsis autoribus ea laus debetur, qui 
sibi summam eloquentis sapiential et sapientis eloquentige laudem 
per tot jam secula vendicarunt. Illud tamen ingenue plurinii con- 
fitentur, se Groeca sine interpretatione mea lecturos fuisse nun- 
quam. Ab iis igitur id consecutus sum, quod volui: rana bovem 
intumescendo, anser olorem obstrependo, aequare nunquam studui, 
superare multo minus. Non equidem tali me dignor honore. For- 
tasse Leontinos quosdara et Vulcani de stirpe satos, et alios semi- 
deos atque beroas, natos scilicet melioribus annis, isti manent tri- 
umphi. Etsi profecto pugnse bactenus ab illis depugnatse, hoc est, 
oratiunculse qusedam ab istis Ciceronis germanis versae, ne ovatione 
quidem mihi dignee videntur. Quid enim in istis aut Cicerone aut 
Demosthene dignum apparet, prseter male consuta qusedam emble- 
mata, ac centones potius? Quoties a sententiis oratoris toto coelo, 
quod aiunt, aberrant? Qui quidem inanibus istis jactationibus cum 
primis efficiunt, ut mei laboris me jam minus minusque poeniteat. 
Nee enim isti me de gradu dejecerunt : sed dum altius, quam eorum 
natura et genius fert, assurgere conati sunt, ultro prostrati corrue- 
runt, onere suscepto, quod infirmi eorum humeri sustinere nullo 
modo potuerunt. Sed si quis Hercules, aut Atlas potius, Demo- 
sthenem Romam perlatum tandem aliquando in rostris collocarit, 
quantopere non modo Quiritibus, sed et Feretrio isti Jovi ipse inter 
primos congratulabor ? Interim ego meum saxum verso, quod 

O utinam landera jam suinmo veitice moiitis 
Consistat, lassumquo sinat requiete potiri. 

Sed tpmulorum iniquitas effecit, ut et longius ab instituto aberra- 
rcm, et contra ingenium et consuetudinem meam aliquid iracundius 
et arrogantius de me ipse dicerem. Ad te igitur nunc redeo, frater, 
et a te peto, ut libellum hunc, non modo necessitudinis nostrae, ct 
ab ipsa natura institutae, et iisdem studiis confirmatas, pignus ac 
monumentum esse velis, sed censorcm etiam agas, tuumque judi- 
cium interponas. Existimatio enim tua aeque ac mea hie agitur. 
Nam cum tibi conjugium filiolas tantum incolumes donarit, mihi 



AD SUUM DEMOSTH. PR;EFATT. Ivii 

filios vita caelebs negarit, neque nostrae gentis atque nominis quis. 
quam superstes nobis fore videatur, libri nostri liberum loco nobis 
esse debent, quibus Wolfianum nomen ab oblivione posteritatis et 
ab interitu vindicetur. Quo magis etiam opera danda est, ut cum 
laude et gloria potius, quam cum ignominia et probro id fiat. Non 
me fugit, quid causari possis : multis jam annis tibi ad hcec studia 
vel respiciendi otium defuisse : domi cum sis, totius diei discursa- 
tionibus ad segrotos defatigari : ssepe etiam a nobilitate vicina et 
principibus evocatum a libris prorsus abesse. Scio ista, et honestas 
istas occupationes, cum praemiis autoritatis et gratiae conjunctas, tibi 
gratulor. Sed idem non concedo, te occupatiorem esse C. Julio 
Caesai'e, qui eodem tempore bellum Gallicum et gessit, et descri- 
psit. JVlulti dantur, hyberno pracsertim tempore, contractioribus 
diebus, ad studia reditus : et cum omnia non mode pbilosophorum 
et medicorum, sed oratorum etiam, inter quos preecipui tui fuere 
Camerarius et Sturmius, dicta, celeritate calami pene incredibili sis 
assecutus, fieri nullo modo potest, quin ilia ita alte animo tuo sint 
infixa, ut nulla possint oblivione deleri, easque radices egerint, ut 
solida eruditio, et fructus eruditionis, judicium, inde pullularit et 
effloruerit. Etsi enim, me autore, paulo serius ad utramque lin- 
guam et ingenuas artes discendas accessisti, tamen Deus conatus 
tuos, et diligentise assiduitatem ita fortunavit, ut longe et diutius et 
felicius et constantius sub praestantissimis agonothetis in isto lite- 
rate stadio, in celeberrimis, inquam, Germaniae et Galliae Acade- 
miis, ita decurreres, ut ordinatim honores peteres, et magna cum 
laude laureolam consequereris. Quare nihil tibi justae excusationis 
relictum est, cum, quod ego postulo, id tu praestare et debeas, et 
facile possis. Si vero gravior aliqua causa te impedierit, illud certe 
negari abs te mihi nolim, ut doctorum, quos variis in locis babes 
amicos, et saepe ipse convenire, et ab iisdem conveniri soles, judicia 
exquiras, eaque libere aperteque ad me perscribas. Minus enim 
apud te, quid sentiant, dissimulabunt, qui ofFensam animi mei ali- 
quam fortasse vererentur, si eadem apud me expromenda essent: 
sine causa illi quidem. Is enim ego sum, qui inter calumniatorem 
et monitorem plurimum interesse censeam. Nam hie quidem ex 
benevolentia et reipublicae literariae studio errata sine acerbitate 
animi et contumelia verborum reprehendit fxer tXeyj^wj/ Kal dirohi- 
^ewv : ille ex invidia et odio ea vituperat, quibus non edit meliora : 
sed eo magnum virum se visum iri putat, si eos incessat, quibus in- 
genii monimenta nominis aliquid et gratiae et autoritatis etiam pe- 
pererunt. Vale. Augustse Vindelicorum. viii. Cal. Maii, Anno a 
restituta humane generi salute, m.d. lxviii. 



VOL. r. 



Iviii HIERONYMI WOLFII CIA 

LUDOVICUS CARINUS 

HIERONYMO WOLFIO 
S, D. 

Abrahamo Hoeciistettero, qui mihi tuas literas attulit, cunr 
ob eas causas, quas tu commemoras, turn ob tuam commendationem, 
quae plurimum momenti apud me habet, ut hominis mihi siimma 
amore et iisdem studiis conjunctissimi, nulla in re, in qua opera 
mea uti volet, deero. De animo meo erga te ac voluntate scio te 
nil dubitare : velim tamen mihi occasionem dari ipsa re, quanti te 
faciam, declarandi. Facio autem plurimi, turn ob suavitatem faci- 
litatemque ingenii, turn doctrinam singularem, quam tibi ardenti 
studio, summo multorum annorum sudore, jactura etiam valetudi- 
nis, peperisti. Quae, ut spero, tibi fortunam, in hoc annitentibus 
amicis tuis, inter quos me etiam numerari volo, te dignam, et tuis 
studiis aptam, pariet. Qua in re bonam operam tibi navarem, nisi 
hsec tempora iniqua, quge omnes doctos apud nos premunt, me im- 
pedirent. Quae si immutata fuerint, quod quidem fore spero, et 
Deus mihi reditum in Germaniam confecerit, nuUam occasionem 
tui juvandi prseterlabi sinam. Interim, mi Wolfi, te spe melioris 
fortunsG sustenta : quse quo tardior, eo splendidior ac lautior (crede 
mihi) tibi continget, et te ubi semel complexa fuerit, ac fovere cce- 
perit, inter Crassos ac Senecas collocabit : hoc est, plane te beatum 
faciet. Uterer hie exemplis doctissimorum virorum, quorum tu 
similis es, tui confirmandi causa, quos sero quidem, sed tamen re- 
spexit tandem, hera ilia imperiosa : quse sola, ut inquit ille, utram- 
que paginam facit : nisi eorum fortunee imago animo tuo impressa 
insideret. De Demosthene tuo mihi muneri misso te multum anio: 
quem ita a te conversum esse conjecto, ut eum minime relicto pal- 
lie togse pudere arbitrer. Huic evolvendo, quicquid teraporis ex 
raeis occupationibus eripere potero, impendam. Vale, mi Wolfi, et 
tibi persuade, nihil esse, quod non seque libenter pro te, ac pro 
me ipso, omni tempore sim facturus. Ex Pictavio, Idibus Augusti. 
Anno 1550. 



HIERONYMUS WOLFIUS 

D. LUDOVICO CARINO 
S. P. D. 

Tot tamque illustrcs benevolentice singularis in me tuae signifi- 
cationes, clarissime vir, mihi gratissimas sunt : consolationes autem, 
quibus jacentem meum animum erigere cupis, SiU rag o-iy^cae nVu- 



AD SUUM DEMOSTH. PRJUFATT. lix 

5({ac fiiKpo^v^oripa rov ^toyrog yeyEytj/xivo) pene etiam necessariae. 
Tametsi enim non parum vereor, ne, in hac valetudine, prseclaras 
illas spes exspectare me fata non patiantur, tamen interim usura 
frui quid vetat ? Delectat etiam augurium hominis non modo ami- 
cissimi, sed doctissimi etiam, et longo multarum rerum usu exerci- 
tati. Quare facile patior, te prospicere aliquid, quod me praetereat, 
Illud quoque nescio quid boni ominis habere videtur, quod literse 
tam laetse Idibus Augusti, natali meo, (nam eo ipso die 34. setatis 
annum complevi) datse sunt. Quod autem me hominem, literis vix 
mediocriter imbutum, inter doctissimos numeras, eo plus humani- 
tati tuae debeo, quo minus istse prseclarae dotes in me reperiuntur. 
In Demosthene autem legendo nolim equidem te bonas boras male 
perdere. Quis enim est graecis literis eruditus, quas tu ante me 
natum opinor perdidicisti, cui non omnes omnium conversiones sor- 
deant ? Ego sane, qui me puto non omnium esse vel delicatissi- 
mum, vel morosissimum, ingenue fateor, neminem adhue, eorum 
etiam interpretum, qui se germanos Cicerones esse putant, id a me 
impetrare potuisse, ut, tametsi omnium Graecorum scripta nobis 
eodem, aut etiam meliore genere orationis loquerentur, graecse lin- 
guae cognitionem supervacanei laboris esse judicarem. De meis 
autem interpretationibus quid ego sentiam, in prsefationibus testa- 
tus sum. Itaque si praeclaram istam de me opinionem retinere cu- 
pis, una hac ratione id assequeris, si non legeris. Minuet enim, ut 
ille ait, praesentia famam. TroXXa yap /cat rwv efx/Liirpuju TroiT/yuarwv, 
Kal tS»v KaTaXoyah]V ffvyypctfXfidTtov, fVt fj-ev Iv Toig ciavoiaig btra 
TU)v avvTiQivT(i}V, fieydXag rag Trpoir^oiclag TrapidyEV' kTziTEkeaQivTa he, 
Ka\ Toig aWoig virohEi-y^eyra iroXv Karaheeffrtpav TrjP c6t,ai' rfjg eXtt/- 
hog eXafjEv. Sed de hoc pro candore tuo et humanitate statues : 
neque eos imitaberis, qui cavillandi mei frigidissimas captant occa- 
siones, ipsaque malevolentia jejunas: qui, quod se facere fortasse 
putant, nee existimationi suae commodant, nee meae nocent. Quid 
enim? nonne loca permulta sunt Demosthenis, partim corrupta, 
partim per se ita obscura, ut vatem oporteat esse interpretem? 
Quod si ilii sibi, quam mihi, credi malunt, non invideo equidem, 
sed tamen grammatici certant, et adhuc sub judice lis est. Neque 
vero difficile est rwv hhaaKaXiicuiv i-rcL^t^riicoTi ^poyojv, Koi i^ovaUiv 
Kal ho^av e^ovTi, if: too fiovo^tpovg dyavTiXeKTCjg uiarTrep ipi]fxi)v rivog 
KtirahiKCKTai. Et, Ut in tanto opere mihi somnus alicubi obre- 
pserit, quid tum postea ? Aliquando bonus dormitat Homerus. 
Humanitatis certe quidem fuerit, paucos sive lapsus, sive ciyi'vij- 
fiara, ei condonare, qui id tentarit, absit invidia dicto, quod nemo 
hactenus praestare aut voluit, aut potuit, qui permulta depravata 
correxerit, ambigua distinxerit, obscura illustrarit. Typographica 
vero errata, quae neminem fere attentum fallunt, scriptori imputare, 



be; ^ HIERONYMI WOLFII 

summae iniquitatis est. Ego certe, volens quidem, nullum folium 
prsetermisi, quin ipse post alios omnes emendarem, sed importum 
illi Cyclopes, dum ego relego, et quam accuratissime corrigo ea, 
quae Oporinum variis curis distractum, et correctores parum atten- 
tos prasterierant, imprimere mendosum exemplum perrexerunt. 
Ita mihi et labor periit, et existimatio mea culpae aliense poenas 
saepe dare cogitur. dX\a ravra fiev t'^w rfjc vTro^eaewc ov yap aTToXo- 
yiav ypa^ftv, dWct rrj 0t\a»/5'pw7r/a aov avreTricTTeXXELV irpotCKo^rjv. 
Ut igitur ad institutum redeam, si Demosthenem nostrum puUa et 
lacera toga indutum videbis, cogites velim, eum eversam lugere 
patriam, et in peregrinis finibus exulem et mendicum oberrantem, 
quicquid detur, aequi bonique facere. Qua de re venusta ilia tua 
figura admonitus, paucos versiculos lusi, Musis et Apolline nuUo, 
fateor equidem, sed a proposito tamen nostro non alienos. Hac- 
tenus Demosthenes /3£/3ap/3apwfxt>'oc (ut vides) ^pcJvtoc wv Iv fiap- 
fidpoic, quemadmodum Euripideus ille Menelaus : adeo ut Xirup' 
(TTjy canere potius, quam uTTid'Ceiv videatur. Sed tu pro humani- 
tate tua, et discipulo et magistro ignosces : et utrumque, ut facis, 
commendatum habebis. Vale, Luteciae Parisiorum, 19. Augusti, 
Anno 1550. 

Ad iiobilcs et magnificos tiros, virtute et autoritate prcest antes, 

Hainrkum Rcchlingerum, Christophonim Peitingerum, duumviros : 

Et ad Consuhs ac Senatum inclytce AiigustancE Reipublicoe : 

Dominos ac patro7ios sumtna ohservafitia colendos, 

HIERONYMI WOLFII 

In Demosthenem et JEschinem Grcecolatinos 
FRMFATIO. 

Si tanta asset in me sapientis eloquentiae facultas, viri amplis- 
simi, domini et patroni colendi, quantum studii et laboris ab ineunte 
setate in hunc usque diem conferre in eam rem nunquam destiti, 
nihil prius mihi esset, aut magis ex officio meo, quam vestram erga 
me beneficentiam celebrare, et justis effene laudibus cum vos, tum 
Rempublicam vestram. Nunc, cum sapientia Dei donum sit, et 
oratores, ut et poetae, non tam fiant, quam nascantur : meo me (ut 
prudenter Horatius prsecepit) modulo ac pede metiens, nihil tale 
conari audeo : cum praesertim vestra iirbs, toto terrarum orbe Cele- 
bris, ncque meis, neqiie cujusquam alterius prcoconiis egeat : et 
vos, pro vestra sapientia, omnem oflicii Iructum, ipsum officium 
praeclare judicetis. Illud tantum dico, vestra liberalitate et muni- 
ficentia id mihi contigisse, quod ab ineunte setate, pree aliis rebus 
omnibus, in votis semper habui, otium philo:?ophicum : in quo nee 



AD SUUM DEMOSTH. PRyEFATT. !xi 

honesta deesset, et publice, ut spero, utilis augendae ornandeeque 
illustris Bibliothecae vestree et scholse (in quam non exiguos sum- 
tus facitis) pro viriii mea tuendae et adjutandae, occupatio : neque 
calamo et scriptis complures per Europam studiosos adolescentes 
erudiendi occasio. Multa sunt egregia vestroe civitatis ornamenta: 
Respublica sequissime et prudentissime constituta : publica priva- 
taque magnificentia, hospitalitas, urbanitas, beneficentia in elves 
tenuiores: de omnibus bene merendi studium, Isedendi neminem, 
nisi vis propulsanda sit : contra quam et moenibus, et auxiliis, et 
commeatu, et omni armorum genere, ita parati et muniti estis, ut 
neque lacessatis quenquam, et nihil magis, quam pacem, concordi- 
am, tranquillitatem, bonorum omnium amicitiam votis ac prccibus 
a Deo Opt. Max. expetatis. Quae tametsi excellunt, et magis in- 
currunt in cujusvis generis hominum oculos et sensus : tamen eru- 
diti viri, et omnia vero judicio ponderantes, illud non in minimis 
vestris laudibus ponunt, quod, ut olim Athenae, Alexandria, Tarsus, 
Berytus, et nostra aetate, Bononia, Lutetia, Argentina, complures 
aliae illustres civitates, Musis etiam et Gratiis, hoc est, studiosis et 
doctis hominibus in vestra, vere augusta urbe, non hospitium modo, 
sed domicilium etiam esse voluistis. Etsi autem non ignoro, con- 
queri multos, neque fortassis absque causa, turn de moribus docto- 
rum quorundam minus probatis : turn, scribendorum librorum nullum 
esse finem, quorum plerique nihil nisi aut ingenia occupent, rebus 
raelioribus vacatura, aut Rempublicam Christianam, alioqui rerum 
suarum satagentem, magis etiam perturbent : mihi tamen de me 
dicere neque necesse est, neque decorum, vigesimum jam annum in 
hac urbe, sine cujusquam, ut opinor, boni viri ulla querela degenti: 
et mearum scriptionum hactenus longe aliam fuisse rationem, omni- 
bus doctis candideque judicantibus, perspectum et exploratum esse 
confido. Neque enim mea somnia chartis illevi : neque rixarum aut 
turbarum quicquam dedi : neque insanabile scribendi cacoethes 
(quod tenere multos, in eorumque segro corde senescere, Satyricus 
queritur) impetu quodam animi temerario atque caeco secutus sum: 
sed in convertendis et declarandis vetustis autoribus, seculorum 
omnium et nationum consensu approbatis, sedulo, nee sine successu 
mediocri, (quem, uti par est, divince benignitati acceptum refero) 
elaboravi. Id quod toties repetitae in Germania, Gallia, Italia lu- 
cubrationum mearum editiones testari poterunt. Modus fortassis a 
me desiderari queat, et ignoratio tollendi mamnn de tabula, et su- 
pervacanea mei ipsius nocturnis diurnisque laboribus afflictatio re- 
prehendi, cum et aetas et valetudo mea quietem potius atque otium 
postularent. Utinam vero non quidem ea essem ferrea et corporis 
et animi patientia, quae Catoni Censorio tribuitur, rarissimique ex- 
empli est : sed ilia tantum vel animi constantia et tolerantia, vel vi- 



Ixii HIERONYMI WOLFII 

gore mentis atque ingenii vi, qua plerique olim et Grsecorum et 
Romanorum proceres claiuerunt ; qui, quae hominibus studiosis at- 
que doctis, nostra setate, gravis et laboriosa videtur occupatio, sive 
curandae rei familiaris, sive lectionis atque scriptionis, earn illi ani- 
morum levationem atque oblectationem judicarunt. Quod ita esse, 
Xenophontis, Thucydidis, Lycurgi, M. Terentii Varronis, C. Julii 
Caesaris, Ciceronis, Silii Italici, Boetii monumenta, et complurium 
aliorum exempla, testantur. Turn enim illi se occupatos esse, et 
negotiis iraplicatos putabant, cum aut amicos et clientes suos de- 
fendebant, aut consiliis atque armis Rempublicam tuebantur. Mea 
vero, non eo tantum, quod mihi vires quidem corporis exigufe, ac 
prope nullse, ingenium vero tenue atque infirmum contigit, longe 
alia ratio est : sed ob illud etiam, quod illis, patrio sermone scriben- 
tibus, in proclivi atque expedita fuerunt omnia, cum nos, peregrinis 
Unguis, e mutis prseceptoribus, cognoscendis, non parvam setatis 
partem consumere necesse habeamus. Itaque non recreandi animi 
ergo, levandive taedii causa, me scriptitare, sed quia facere aliter, 
galva (quantulacunque ilia est) existimatione mea, nequeo, et quas 
sustineo serumnas, pene Herculeas videri mihi, speque mea pluri- 
mum me deceptum esse, ingenue confiteor. Nam cum annis ab- 
hinc quatuor et viginti, non tam mea voluntas, quam inexspectata 
qusedam calamitas, et rerum meliorum spes, in typographicum pi- 
strinum me conjecisset, parvi temporis molestia perpetuam studiis 
meis secure perfruendi facultatem me redemturum opinabar. Ve- 
rum quanto aliter evenerit, nemo ignorat, qui aut bibliothecam 
vestram inspicit, qua meas lucubrationes dignati estis, aut biblio- 
polia scrutatur. Neque vero hsec gloriandi causa scribo, (quo quid 
ineptius ?) aut ignoratione tenuitatis mese, (quod enim difficile esse 
putatur, nosse sese, utcunque didici : studui certe quidem) sed ut 
fortunam meam narrem, quse per labores, non tam jucundos et lu- 
crosos, quam necessarios et inevitabiles, ad id setatis et valetudinis 
me, nihil tale cogitantem, provexit, ut, cum maxime philosophan- 
dum esset, philosophari parum liceat, aut etiam libeat. Neque vero 
ego solus is sum, quern bona? suse rationcs fefellerint : sed sive fru- 
stratio, sive calamitas hsec, cum multis mihi est communis, me longe 
sapientioribus. Demosthenes Paeaniensis (cujus eloquentia, quaj 
sine singular! prudentia et eximia virtute suum tueri nomen haud- 
quaquam potest, quondam per Ruropam et Asiam celebrata fuit, et 
nunc etiam omnibus omnium nationum eruditis admiration! est) 
dum suos Athenienses, ignavia et luxu enervates, ad recuperandum 
Groeciaeprincipatum, quern ad annos Lxx tenuerant, primum clade 
Ilellespontiaca una cum libcrtate amissum, deinde Cononis indu- 
stria receptum, nee multo post a Philippe Macedone callidc inter- 
ctptum, cxcitare studet, inter alia hoc quoquc argumento utitur : 



AD SUUM DEMQSTH. PRiEFATT. Ixi.'i 

quemadmodum ipsi eos cives suos, qui Rempuljlicam semel geren* 
dam susceperint, in otium se conferre ubi voluerint, non patiantur: 
sic et ipsis, qui totius Grseciae patronos se professi fuerint, ab eadem 
adrainistranda, defendenda atque ornanda recedere, suumque ne- 
gotium agere, esse nefas. Consimile quiddam, (etsi in magna dissi- 
miiitudine) viri ornatissimi, domini et patroni colendi, et ipsi mihi 
accidisse videtur : ut semel Greecis Oratoribus, Philosophis, Astro- 
logis, Historicis ad interpretandum susceptis, in ea provincia, neque 
spe qusestus, (qui aut nullus est, aut certe non tantus, ut vel ex- 
tremae notse quispiam notarius eadem mercede illos describendos 
susciperet) neque gloriolaj cupiditate, instar Crocodili se perse- 
quentes fugientis, fugientes persequentis, sed fatali quadam sive 
necessitate, sive calamitate, pene consenuerim : et vix hoc demum 
anno ab Atheniensi Republica (quae peculiares olim servos habuit, 
quos h]jxoalovg vocabant) velut in libertatem assertus existimari 
queam. Et quidem gravi certamine defunctus, bellum difficile ac 
diuturnum confecisse mihi videor, qui Demosthenem, ^schinem, 
Ulpianum Rhetorem, ceeterosque his adjunctos autores, ita emen- 
dates, declaratos, illustrates et exornatos (quantum in me quidem 
fuit) exhibuerim, ut obtrectatores atque invidos meos hortari non 
dubitem, ut, si hsec mea non probant, ipsi proferant meliora. Qui 
etsi non pauci, neque parum molesti mihi fuerunt : tamen, si cum iis 
comparentur, qui bene de me sentiunt, meque et mea magnifaciunt 
et amant, facile, ut opinor, apparebit, et majorem et meliorem 
partem stare a nobis : eaque inter hos et illos exsistet proportio, 
quam apud Homerum Agamemnon Trojanorum et Grsecorum esse 
affirmat : ut, si Grceci in decurias conviviorum describantur, et sin- 
gulis decuriis singuli Trojani ministri assignentur, complures de- 
curiae propter illorum paucitatem, horum multitudinem, sint pin- 
cerna carituri3e. Neque ulli eorum, qui me reprehendunt et exagi- 
tant, non modo nihil elegantius et splendidius, sed (in eodem qui- 
dem scribendi genere) nihil prorsus intra quinque totas olympiadas, 
longisslmum, in vitae humanas brevitate, spacium, ediderunt. Ut 
igitur illi verbis asperioribus me accusant et vituperant, ita factis 
fide dignioribus et absolvunt et laudant, et publice quasi procla. 
mant, suis calumniis non habendam esse fidem, neque condemnan- 
dum aut contemnendum esse quenquam, nisi causa percognita et 
satis explorata. Interim vero me per annos complures hoc opus 
ita noctes diesque occupavit, ut non multo suaviorem vitam egerim, 
quam ii, quos Dionysius tyrannus in Latomias conjiciebat : ita 
certe quidem defatigavit, ut, qui mihi, post annorum xl servitutem, 
otium mediocre, quod vestra munificentia mihi fecit, honestoque 
stipendio decreto, hgec elaborandi potestatem et facultatem dedit, 
inviderit, omnes se Zoilos, omnes Momos, maledicentia et obtre- 



Ixlv rilKRONYMI WOLFII 

ctandi libidine superare fateatur. Cseterum haec qualia et qnantula- 
cunque sunt, non tarn mea vobis, amplissimi viri, offero, quam 
vestra vobis restituo. Nunquam enim conari ea potuissem, nisi 
vestra benignitas, tanquam salutare quoddam sidus, mihi afFulsisset. 
Neque vero vel primus hujus operis patronus, in cujus id nomine 
jam tertium apparuit, vel quisquam alius, levitatis arguere me po- 
tent. Nam cum ille in praedia sua se recepturus, me quasi eman- 
cipatum e familia, vestrae fidei et liberalitati commisisset, una mecum 
etiam ea vobis tradidit, quse Musse mete sub vestro patrocinio ef- 
fecissent. Deinde ita prodit Demosthenes, (modo operse typogra- 
phicse non de integro deformarint ea, quae ego suramo labore ex- 
polivi, longe a prelo absum, et alias alios codices et chartas typo- 
grapho misi) sic igitur, inquam (quod quidem in me fuit) se spe- 
ctandum Demosthenes cum non aspernando comitatu prsebet, 

JAM POSITIS NOVUS EXUVIIS NITIDUSQUE JUVENTA, 

et tot auctus accessionibus, ut eundem esse vix quisquam agnoscat. 
Hoc quidem affirmare ausim, majore molestia pene unius orationis 
recognitionem mihi constitisse.^ quam totam primam interpreta- 
tionem : sive, aut jam urgens, aut certe adventans senectus, laboris 
sensu nunc magis afficitur, quem tum juventutis vigor levabat : sive 
aliud est, quicquid in mentem inciderit, sestu quodam animi effun- 
dere : aliud, scribere meditata, et singula pene verba quasi statera 
aurificis expendere atque examinare. Neque tamen (quod seepe 
testatus sum, et nunc postremo testatum esse volo) Demosthenicam 
eloquentiam expressisse me confido, qui et autoritate sua caret, 
(quse quantum in dicendo valeat, quis nescit?) neque Lectores ita 
attentos habere potest, qui sua nihil interesse censent ea, quae 
scripta sunt, ut fuerunt auditores, quorum et dignitas et salus age- 
batur: elocutione item et actione destituitur (cui et primas ille et 
secundas et tertias dedit) sed inventionem et collocationem tam re- 
rum, quam verborum appendere, fide optima, et perspicuo puroque 
orationis genere repraesentare, sum conatus. Quae et ipsa in sua 
nativa lingua multo sunt et magis propria, et significantiora, et ju- 
cundiora, et illustriora : eaque de causa interpretationi meae Grae- 
cum archetypon est additum, quo hujus ornatissimas et copiosissimae 
linguae vel periti vel studiosi fruantur. Nee tamen illud ipsum qui 
legent, ita miraturisunt Demosthenem, (id quod iEschines, semulus 
et adversarius ejus dixisse fertur) ut si ipsum audissent. Qnanto 
alia res fuit, cum M. Tullius Consul, purpuratus, in sella curuli cum 
majestatc assidens, ab omnibus bonis pater patriae, et quasi alter 
urbis conditor habitus, solicitudinem de republica summani, salutis 
vero suae prope neglectum prae se ferens, in summo orbis tcrrarum 
concilio (qui non tam seuatorum, quam reguni consossus vidcri po- 



AD SUUM DEMOSTH. PR^FATT. Ixt 

tuit) omnium oculis atque animis in ipsum intentis, consilium, auxi- 
lium, incolumitatem ab eo expetentium, contra conjuratos maxima 
suavissimaque voce, cum singular! dignitate actionis, motuque et 
gestu corporis totius decentissimo, peroravit : quam cum eadem ilia 
oratio nunc vel tacite ab otiose quopiam et securo percurritur : vel a 
rhetorculo, adeo nullum animi motum et dolorem adhibente, ut etiam 
sententias, earumque circumscriptiones, vel ex imbecillitate spiritus, 
vel ob artis pronunciandi inscientiam divellat atque disperdat, sine 
ulla varietate pro suggesto recitatur? Neque vero vobis, viri amplis- 
simi, qui plerique in Italia, Hispania, Gallia, partim studiorum causa, 
partira ob gravissima et publica et privata negotia versati, homines 
eloquentes, et sacros oratores concionantes audivistis, ulla tali con- 
sideratione et fictione est opus : ipsi recordamini, ut illi soleant non 
muliereulas tantum, rudemque plebeculara permovere, sed homines 
etiam graves et constantes omni varietate afFectuum agitare, nunc 
excutere lacrymas, nunc easdem quasi abstergere, modo iram exsti- 
mulare, mox placare iratos, et flectere ad commiserationem, jam 
deprimere ad inferos, paulo post velut extra sese raptos supra nu- 
bes attollere, ut in paradiso, et illustrissimo summi coeli amphi- 
theatro, incredibili gestientis animi laetitia et exsultatione versari 
sibi videantur. Sed ad Grsecum archetypon redeo, in cujus men- 
dis si non tollendis, at minuendis, aut saltem indicandis, quid jam 
olim pra?stiterim, doctis non est ignotum : et tamen ejusmodi id fuit, 
ut pro laude ingenii ac diligentiae, temeritatis in divinando, et cor- 
ruptelae crimen mihi a nonnullis, improbioribusne, an stultioribua 
dicam, nescio, impingeretur. Nunc vero xv codicum inter se col- 
latio, id quoque crimen diluit, conjecturis meis plerisque scriptura 
vetere comprobatis : et iis, quse sive librariorum incuria prseter- 
missa, sive codicum mutilatione deleta, nullius ingenio addi pote- 
rant, completis. Et tamen illi quoque tot, tamque vetusti codices, 
nonnullis locis pai-um auxilii tulerunt : quse loca mihi pleraque pla- 
na et aperta fecit meum quoddam divinationis genus. Quod cujus- 
modi sit, quferitis ? Neque Delphici tripodis simile, neque auspi- 
ciorum et auguriorum, neque aliarum sive superstitionum, sive ob- 
servationum veterum, sed simplex et naturale, et nsmini docto et 
sagaci ingenio pi-aedito negatum. Quod igitur illud est? Artis 
Grammaticae cognitio accurata, multa et dihgens optimorum scri- 
ptorum lectio, quorum alii alios declarant : stili autoris observatio : 
animus in sententias non minus, ac pene magis etiam, quam in ver- 
ba, intentus : eorum, quse antecedunt et sequuntur, inter se compa- 
ratio : ea denique persuasio, quicquid vel in verbis absonum, vel in 
sensis frigidum appareat, id non a viris diligentissimis, prudentissi- 
mis, disertissimis scriptum, sed a negligentibus, imperitis, teme- 
rariis librariis esse depravatum. Habeo etiam animo meo consi- 

VOL. I. i 



Ixvi HIERONYMI WOLFII 

gnatas notas quasdam, et ex aniraadversione varitE scripturoe quasa 
vestigia impressa, quae illos in erroretn duxisse videantur. Qua de 
re alibi egi uberius. Nunc ad manuscriptos codices redeo : inter 
quos is, quem vestra Bibliotheca suppeditavit, antiquissimus, et iu 
plerisque optimae fidei, sic excelluit, ut principatum sibi merito 
vendicet. Quo minus autem usus illo jam pridem fuerim, minutse 
et exoletae literae, quas, nee speculis adhibitis, perspicere potui, ob- 
stiterunt. Tandem in mentem venit M. Siraonis Fabricii, mei col- 
legse, viri doctissirai, et in Groecis Uteris exercitatissimi, quem, cum 
acie oculorum non minus, quam ingenii acumine pollere scirem, ro- 
gavi, ut periculum faceret, num quid ex illo fructus capere posse- 
mus. In quo ille, pro nostra necessitudine, alacriter morem mihi 
gessit, susceptoque negotio, tantum volumen celeritate mirabili 
perlegit, et singulari sagacitate omnes varietates deprehendit, no- 
tavit, excerpsit, marginibus impress! codicis adscripsit, additis eti- 
am scholiis, quae non ingrata, neque inutilia role ^(Xe'XXjjo-i fore 
spero. Qui una mecum tam illius industries, quam vestrae benefi- 
centise se debere fatebuntur. Erat hie aliquid dicendum de laudi- 
bus Demosthenis, nisi is et ipse lectori sui studioso abunde se com- 
mendaret, et in promtu essent Ciceronis et aliorum de illo elogia, 
et meam infantiam viri eloquentissimi et celeberrimi claritas repu- 
diaret. Unum igitur hoc superest, amplissimi viri, domini et pa- 
troni colendi, vos ut orem, ut postremum hoc opus meum, quod 
epitaphii loco mihi esse volo, (nam si qua forte alia secuta fuerint, 
ea nihil ad hoc esse videbuntur) pari humanitate accipere digne- 
mini, qua commentarios meos Ciceronianorum libelloi-um, anno 
abhinc septimo, vestrse bibliothecee splendore non indignos judi- 
castis : raeque ministrum vestrum et clientem observantissimuni 
(ingravescente aetate, et valetudine, ut solet, subinde labascente, et 
ruente in deterius) commendatum habere pergatis : ab eoque mei 
defendendi ornandique studio, nee aut invidorum calumniis, (quas 
quis unquam cavere potuit ?) aut imperitorum hominum ineptiis 
(quas a gravitate et sapientia vestra negligi et repudiari certo scio) 
deterreamini. Etsi enim apud nonnuUos prsesentia mea, et simpli- 
citas, atque ab ostentations et pompa abhorrens animus, vitaque so- 
litaria, minuunt famam : tamen nee exterae nationes Wolfium igno- 
rant, et posteri scient, et studiosi juvenes, doctique homines, ve- 
stram in me liberalitatem ac beneficentiam celebrabunt. Quo mi- 
nus autem munus hoc meum ab amplitudine vestra repudiatum iri 
putarcm, cum vestra humanitas facit, D. Paulo autore, tanta virtus, 
ut eam in Deo Opt. Max. cum primis celebret, tum collegarum ve- 
slrorum DDD. Matthaei Welseri, lo. Baptists Hainzelii, lo. Mat- 
thaei Stamleri, ornatissimorum virorum, neque a Musis et Gratiis 
abhorrentium, autoritas, consiliique mei comprobatio. Valete, pu- 



AD SUUM DEMOSTH. PR^FATT. Ixvii 

blice et privatim incolumes, ac perpetuo florentcs. Ex augusta vestra 
urbe, quani Ptolemseus Vindelicam, Rheticam alii Augustam dici 
volunt. Idibus Augusti, natali nico. Anno restitutoe humano ge- 
neri salutis m. d. lxx. 



HIERONYMI WOLFII 

CEtingensis ad candidum lectorem in Ulpiani conversionem 

Prcefatio. 

En, candlde lector, alteram promissi laboris partem, Ulpiani rhe- 
toris X et viii orationum Demosthenis enarrationem, citius etiam, 
quam sum pollicitus : opus minus fortasse lectu jucundum, sed stu- 
diosis adolescentibus, ut mihi persuadeo, non inutile futurum. 
Quae etiam causa fuit, ut raolestissimum laborem hunc capere non 
sim gravatus, et summum devorare teedium, quod quantum fuerit, 
ii demum intelligent, qui mendas Grgeci codicis, in singulis fere 
paginis infinitas, observarint. Ad hecc ipsa conimentariorum na- 
tura est talis, ut modica voluptatis illecebra laborem et defatigatio- 
nem levent interpretis, tametsi emendatissimi essent : et ut lecto- 
rem requirant, difHcultatibus aliquibus intelligendi ipsius autoris 
conflictantem. Quee res una fere facit, ut, quae per se utilia sunt, 
non modo citra fastidium, sed magna etiam cum aviditate legantur. 
Etsi autera non dubito, esse plurima, turn grammatica, tum orato- 
ria, qui3e studiosus lector explicari sibi diligentius et copiosius, at- 
que etiam dilucidius optet : non tamen abjiciendi videntur ii libri, 
qui, cum multa utilia contineant, qusedam etiam supervacanea ad- 
miscent, quaedam necessaria praetereunt. De quibus incommodis 
ego quoque in omni commentariorum genere mecum seepissime 
queror : et tamen, cum cogito, si mihi in eodem argumento versan- 
dum esset, me quoque pra^stiturum, fortasse non quod vellem, sed 
quod possem, veniam do, et boni consulo ea, quibus illi traders 
meliora non potuerunt. Quanquam in hoc nostro enarratore inju- 
ria temporum, et quorundam temeritas, qui in alienis libi'is vel mu- 
tilandis, vel augendis, vel ex diversorum scriptis, variis quasi cento- 
nibus sarciendis, omnem licentiam sibi sumunt, maximam sustinere 
culpse partem videtur. Sed in hoc suo quisque judicio fruatur. Me 
quidem Ulpianum legisse non pcenituit, propter et historias nonnul- 
las indicatas, et vocabula exposita, et artificium multis in locis eru- 
dite, nisi fallor, explicatum. In convertendo quidem magnos la- 
bores, et non parvas molestias cum ceperim, nescio tamen, an fece- 
rim operoe prctium : non quod ipsos coramentarios aspernandos du- 
cam (do quibus quid sentiam, exposui) sed quod in iis tanta est 
difficultas interpreti, ut superari nulla rationc posse videatur. Pri- 



Ixviii HIERONYMI WOLFII 

mum enim exemplar ita depravatum est, turn confuslone dlstin* 
ctionum, et verbis Demosthenis ab Ulpiani explicatione nulla nota 
aut intervallo separatis : turn aut immutatis, aut additis, aut repe- 
titis, aut omissis vocabulis, interdum etiam totis sententiis, ut affir- 
mare non dubitem, me nullum vel in Graeca, vel in Latina lingua 
codicem vidisse pejus tiactatum. Deinde e^riyijaeicy quas enarra- 
tiones interpretari licet, videntur orationem requirere perpetuam, 
cujus hie alicubi vestigia qusedam apparent : ut existimem, ubi 
verba Demosthenis seorsim pcnuntur, ibi ab aliquo llbrorum cor- 
ruptore, et importune studioso brevitatis, Ulpiani verba complura 
esse resecta, ut scholiorum faciem, non (.^rjyijaewv prse se ferant, 
atque assuta aliena. In connectendis quidem ahorum verbis ma- 
gna est Graecorum felicitas, prseter esetera vel in his duabus parti- 
culis, TO et M, quibus ceu Delphico gladio utuntur : cum eadem La- 
tino sermone sine longis et molestis ambagibus explicari nulla rati- 
one possint. Hue accedit vocabulorum maxima et copia et varie- 
tas, et longe alia, quam Latinorum, ratio : cujus generis sunt, ut e 
multis pauca delibem, K£<paXaiov, m a-rr' ap-^^rjg a^pi reXouc, ar]^eiaj 
iiKora, TEKfxijpia, avTiiriirrov, avri^eanQ, avSrv7ro(j)Opa., avyicpiaLQ, avT- 
t^eracTLS, irapaBEaig, avri7rapa(7Tairig, evcrracriQ, avTitrTatng, Kara- 
aracnr, TcpoKaTtKTTacng, e^^pacrtQ, ^laaKEvi), ciarvTrtdaiQ, airoaidj-iTTjaig, 
vTToaiwTrrjcng, ayuipemg, drruaraffic, aparpoTrrj, 7rEptr/)07r>), TrrjXn^orrjQf 
irooroTijQ, fiiyeBog, e'itjocog, eltrpoXi), ct(raywy>/, TcpoKaTaaKtvfi, TrpoBe- 
paTTEta, TrpoBwp^wffigy avv^po^ri, iTEpi^poprj, (TvyyMprjaig, avaracric, 
iiri'XEiptjfj.a, cnrocei^igy eXey-^og, eV-&i5ju?7jua, vorjua, eyvoia, et alia com- 
plura. nee enim omnia recensere institui. Jam quid facias in illis 
adjectivis, j/vikov, Tra^rjriKov, TrpayfiaTiKm', TrpoKctraarrariKoy, crvreic- 
TiKi)}', dvTtrTTaTiKov, linXoyiKov, ■KpooiixiaKui', ctTrporrCwpicrTov, atque id 
genus aliis, quae quomodo explicentur, nisi aut improprie, aut bar- 
bare, aut longis verborum ambagibus, equidem non reperio : ut ni- 
hil dicam, ea prsecepta artium, quae secutus est Ulpianus, ita ab- 
horrere ab ea et Graecorum et Latinorum doctrina, quos hodie in 
scholis plerique sequuntur, ut saepe difficile sit divinare, quid sibi 
velit. Hbbc et hujus generis alia incominoda cum attentius perpen- 
derem, parum abfuit, quin totum Ulpianum desererem, ipsius De- 
mosthenis conversione contentus. Sed quum aliorum complurium 
editos in Demosthenem commentarios, qui saepe in hoc opere citan- 
tur: cujusmodi sunt Apsinis Genethlii, jEsculapii, Alexandri, Dio- 
cori, Zenonis, Aspasii, et aliorum, e quibus multa in Ulpianum 
translata esse suspicor : et ipse Ulpianus quarta Philippica, rdc, 
mquit, £1/ TovToiQ dfrafj)!] TrapaaTt'itrovffiy o'l e^r)yt]Tai : et in oratione 
de foedere Alexandreo, ovi: cffTiv a^ijXoy, inquit, ro'ig (piXofxaSiffir, 
e| wv dveyyioKaaiv virofiptj^druv : eos igitur omnes commentarios 
cum tempus aboleverit, et huic uni tamdiu pepercerit, (etsi enim 



AD SUUM DEMOSTH. PiliEFATT. Ixix 

quis fuerit hie Ulpianus, quibusve temporibus vixeiit, non constat, 
tamen eum ante aliquot seeiila vixisse probabile est) cogitabam, in 
eo vel genium, vel utilitatis aliquid inesse oportere, atque ipse, iit 
dixi, iDeiTiineram, me ab eo admonitum, non pauca Demosthenis 
loca et intellexisse rectius, et diligentius pervestigasse. Quare non 
committendum arbitrabar, ut Grescavum literarum rudes ea utili- 
tate penitus fraudarentui'. In animo igitur erat, prseteritis aliis, 
quae plus verborum et obscuritatis, quam eruditionis, haberent, uti- 
lissima queeque ex eo decerpta inserere meis Annotationibus, quas 
in totum Demostlienem janipridem institui, et quarta ex parte pro- 
pemodum absolvi, absoluturus etiam csetera, nisi fortunoe iniquitas 
certain ac tranquillam sedem, et necessarium ad tantum opus, pro- 
pter quod plurimi, turn Grseci, turn Latini scriptores, evolvendi 
erunt, otium negaret. Sed ab hoc inslituto duae me rationes depu- 
lerunt : una, quod injuria fieri videbatur Ulpiano, si ejus opus, jarn 
ante mutilum, magis etiam truncaretur. Quod enim ego in meis 
operibus et conversionibus iniquissimo animo ferrem, (et quis ita 
lenis aut socors est, quin sua scripta temerariis aliorum manibus at- 
trectari et compilari segre patiatur?) ab eo religiose mihi absti- 
nendum in aliorum etiam lucubrationibus arbitrabar. Altera, quod, 
quae ego supervacanea censuissem, alius fortasse cumprimis oppor- 
tuna sibi et commoda judicasset, Quot enim capita, tot sententiee, 
et suam quisque opinionem putat esse optimam, etquam paulo ante 
probavit, post ipse repudiat, ut mihi cum Luciano exclaraare subinde 
libeat : 

Etsi enim illam academicorum dtcaraXr^^piav non probo, infinitsc ta- 
men doctorum et sapientum (ut perhiberi se volunt) cum ab aliis, 
turn a semetipsis dissensiones, etiam cum nihil dant ambitioni, aut 
semulationi, cum simplicis veritatis rationem habere se dicunt, me 
vehementer movent, ut multis in rebus agendum et pronunciandum 
esse cautius existimem. Proinde ne studiosi Latini sermonis in hoc 
opere deteriore conditione essent, quam Groccis literis eruditi, con- 
vertendas etiam has Ulpiani enarrationes suscepi, non alia re magis 
fretus, quam candore et humanitate sequi lectoris, (quis enim iis dif- 
ficultatibus, quas supra exposui, circumvento, veniam non daret, 
nisi a communi etiam sensu alienus?) et assiduitate diligentiaj ac in 
doctrinse studiis, quibus me iniquum Saturni sidus exiguo cum 
fructuet voluptate alligavit, tolerantia molestiarum et laborum. Co- 
dicem igitur Grsecum, ubi id mihi citra temeritatem, atque adeo 
vere posse facere videbar, partim verbis Demosthenis, ad quae tota 
explicatio referenda est, diligenter inspectis, partim sagacibus con- 
jecturis adhibitis, loci? plus bis mille correxi, neque fere pauciora 



Ixx HIERONYMI WOLFII 

incorrecta prasterii, et guspecta atque obscura mihi omnia stellulis 
signavi. Et sic primse difficultati mederi sum conatus, De ipso 
autem artificii oratorii et Ulpianicse doctrinse genere, pro sua quis- 
que persuasione vel probet, vel iraprobet, quod videbitur: modo 
illud meminerit, eum usitatam suis temporibus rationcm,quse multis 
ingeniosis et eruditis hominibus placeret, secutum, obstitisse atque 
invidisse nemini, qui doctius aut explicatius aliquid afferre vellet in 
medium. Sed hoc ad verborum interpretem eatenus duntaxat at- 
tinet, ut no otio (quo ego certe minime abundo) abusus esse videa- 
tur : csetera ipsi autori praestanda sunt, sive is bene, sive male 
scripserit ac docuerit. Illud autem facere non dubitavi, ut alicubi 
perpetuam Ulpiani orationem, brevitatis servandae et molestise vi- 
tandse causa, sine ullo autoris detrimento, intersecarem, et verba 
Demostbenis parentheseos signo clauderem. Veluti cum Ulpianus 
habet, Iv ok rS, ow)^ erl cicioKe rpoTrw, ffotpii^araL 6 p-ijnop, ego sic feci. 
No7i una modo dedit) Hie captiose agit orator. Alioqui si iv ct r^, 
volulssem exprimere, dicendum fuisset : In his autem verbis, 71071 
una modo dedit, captiose agit orater, quod neque dilucidius est, et 
prolixius, et tale, ut si paucis in versibus sajpius repetatur, fastidio 
lectorem enecet. Nemo igitur, opinor, hoc factum reprehendet, 
prassertim cum ita tractatus sit Ulpianus, ut ab enarrationibus ad 
annotationes, tanquam ab equis ad asinos, devolutus esse videatur. 
In artis autem vocabulis, quoniam Latinis partim prorsus carebam, 
partim satis propria non habebam, aut Grseca ipsa reliqui, aut La- 
tinam interpretationein, non quam volui, sed quam potui, quamque 
festinatio et mea et typographi passa est, adjeci. Oporino enim, 
acerrimi judicii viro, certis de causis, quas nee ipse improbavi, non 
visum est Ulpianum seorsim esse edendum, sed, quoniam tam ma- 
ture ad calcem pervenissem, interpretem cum autore suo conjun- 
gendum. Maxime autem illud eum ad editionem impulit pene 
pra^properam, quod me longinquum iter adornare intelligebat, in 
quo (apud exteras prsesertim nationes) homo valetudinarius levi 
aliquo casu ita prosterni potest, ut nunquam resurgat. Maluit igitur 
Ulpianum qualemcunque edere, quam tot mihi labores omnino per- 
ire, quorum fortasse lectoribus ctiam aliquis usus esse posset. Nam 
si spatium ac tempus detur, multa, quae mihi quoque obscura nunc 
sunt, dcclarare posse videor. Quod quia non negligentia mea, sed 
fortuna; culpa, me pila^ instar hue atque illuc jactantis, proetermissum 
est, vcniam mcretur. Et alioqui totum hoc opus omnino tale est, 
ut cum Ovidio dicendum sit: 

En veiiiam pro laude peto : laudatus abunde, 
Non fastiditus si tibi lector ero. 

Vale. Basileffi. Cal. Martii. Anno m, d. l. 



AD SUUM DEMOSTH. PR.EFATT. Ixxi 

Clarissimo Viro 

HIERONYMO PAUMGARTNERO, 

Patricio ac Scnatori Norimbergensi, Vincentius Obsopwus 

s. D. 

Venit nuper in manus meas admirandse vetustatis exemplar ali- 
quod orationum Demosthenis, Hieronyme, vir clarissime. Quod 
cum coepissem cum Aldino confeire, multis in locis illud cum vul- 
gato discrepare comperi. Eos ego locos. subnotandos putavi, inque 
publican! studiosorum utilitatem invulgandos. Quanquam vero his 
solus privatim frui potuissem, aut in occulto servare tacitus, tamen, 
cum ab invidentiae morbo natura abhorream, et Candidas musarum 
januas esse oporteat, ferre non potui, ut, proverbiali convicio, canis 
in preesepi dicerer. Dabo itaque in lucem utriusque exemplaris 
lectionem, non statim pronunciaturus, utra sit rectior, nisi in locis 
aperte mendosis : verum ejus judicii censuram doctioribus relictu- 
rus. Tantum enim mihi temere non ausim sumere, ut ea de re ju- 
dicium faciam. Neminem vero hie mens labor proderit, nisi cui 
Demosthenes domi fuerit. In tenui labor est, fateor : sed tenuis 
non gloria, si quibus in locis Demosthenem aut correxerimus, aut 
illi pristinum nitorem hujus vetusti exemplaris subsidio restitueri- 
mus. Non attollam hie verbis quicquam, non sunt ista mese indu- 
striae, sed diligentise, quam conferendis exemplaribus impendi. 
Sunthodie non parum multi, qui, cum in autore aliquo vel unicum 
adverbiolum, aut conjunctiunculam secus positam, aut supervacuam 
invenerint, Dii boni, quos protinus triumphos, quas gloriationes 
proferunt ? quam insolenter sibi placent, nimirum se solos acutis- 
sime perspexisse, quod homines alioqui oculatissimos fugerit. Est- 
que ob unam atque alteram dictiunculam protinus totus autor emen- 
datior habendus, et ad vetustissima exemplaria restitutus credendus. 
Quid autem mendarum et erratorum hodie hoc mendacio in scri- 
ptoribus quotidie in lucem prodeuntibus nobis non obtrudunt typo- 
graphi ? Adeo solenne et usu receptum est, omnium librorum titulis 
addere : Ad vetustissima exemplaria restitutus, et ab infinitis mendis 
repurgatus. Si tamen hoc licet alteri in latino quopiam, neque 
tantse classis autore, invento uno atque altero verbulo rectiore et 
emendatiore, exclamare : Repeii, non quod pueri clamitant in faba 
se reperisse : cur mihi non idem liceat in Demosthene, autore tanto, 
tamque eximlo ? Quanquam quid nos repererimus, verbis jactantio- 
ribiis opus non est: res ipsa indicabit. Atque utinam integrum 
exemplar nobis oblatum fuisset, ut ad eum modum omnes orationes 
inter se collatas emendare potuissemus, non permutassem opes 



Ixxli HIERONYMI WOLFII 

meas cum Croesi aut Crassi divltiis. Sed enim, quse nobis reperta 
sunt, ea aliis candide impertiemus : rogaturi lectores, ut heec, qua- 
liacunque sint, boni consulant, et his nobiscum utantur, et si quid 
rectius istis ipsi aliquando invenerint, nobis vicissim benigne com- 
municent. Tibi vero, Hieronyme ornatissime, hoc quicquid est 
opuscuH, nominatim dedico, cum Demosthenis amatori summo, turn 
lectori diligentissimo, et imitatori felicissimo. Neque enim anti- 
quitate generis sohim, sed pulcherrimis quoque virtutum ornamentis 
decoratus es, et utriusque literaturse peritissimus. Accipe itaque 
libellum hunc studii in te mei monumentum et pignus, quod tibi 
amicitise nostrae quondam initse, et condiscipulatus nostri memo- 
riam refricet. Ornatissimos atque eruditissimos viros, Andream 
Osiandrum, Dominicum Sleupnerum, Venceshium Lyncum, Tho- 
marn Venatorium, loachimum Camerarium, Michaelem Rotingium, 
D. Christophorum Kolerum, Erasmum Ebnerum, M. Hieronymum 
Schallerum, prteterea D. loannem Magenpuchium, alterum JEscn- 
lapium, et reliquos literarii sodalitii proceres, meis verbis communi- 
ter saluta. Tu vero cum primis bene vale. Onoltzbachii, mense 
Novembri, Anno m. d, xxxiii. 

Clarissimo Vivo 

HIERONYMO PAUMGARTNERO, 

Hieron. F. consuli Norimbergensi, Hieron. Wolfius 

s. D. 

Fortes creari fortibus et bonis, etsi non semper id fieri videa- 
mus, Horatio facilius concedi potest, quam humanis et doctis hu- 
manos et doctos. Plerumque enim, paterna freti gloria, discendi 
laborem fiigiunt, et literas et literates contemnentes, et fastum ac 
despicientiam aliorum laudi sibi ducunt. In quorum ulroque quan- 
topere errent et peccent, nemini est obscurum. Tu vero> Consul 
ornatissime, contrariam viam ingressus, ad paternse virtutis, erudi- 
tionis, humanitatis imitationem sic te composuisti, ut pater omni 
laude cumulatus, et illustri gloria per Christiani nominis orbem 
Celebris in te revixisse videatur. Habet inclyta respublica Norim- 
bergensis alterum, ac potius eundem Hieronymum Paumgartnerum, 
virum eruditum, civem patriae amantem, senatorem gravem, consu- 
lem prudentem, et disertum. Habent homines docti et ingeniosi 
adolesccntes patronum et Mecoenatem : recognoscunt cives tui 
prtenomcn et nomen idem : eandcm staturee proceritatem et formse 
dignitatem cum grata recordatione patris intuentur : iisque rebus 
desiderium illius leniunt et consolantur. Fuit et mihi abhinc trien- 
nium, cum Norimberga; in Christophori Fabii lulii 1. C. viri optimi 



AD SUUM DEMOSTH. PRiEFATT. Ixxiii 

et humanissimi, veteris amici mei, sedibus una pranderemus, et con- 
spectus tuus iis de causis, quas exposui, perjucundus, et multo gra- 
tior comitas orationis, qua me ultro ad renovandam rerum pater- 
narum amicitiam perhuraanitcr invitabas. Cui etsi ego meam te- 
nuitatetn esse imparem, facile video, tamen al KaS' v7repo-)^i)y (piXiai 
sic locum habere possunt, si cum iis etiam (piXavB^poyiriag virepo-^iii 
conjungatur, quae in Deo Opt. Max. tanta est et tam admiranda, ut 
ejus cogitatione mens humana extra sese quodammodo rapta peni- 
tus obstupescat, et ilia abysso divinse bonitatis absorbeatur. Quam 
ego olim considerans, cum nescio quid de raense Decembri scribe- 
rem, in hoc distichon erupi : 

Omnia quod superat miracula, Christus Iesus 
Tam xoluit nasci, cum Deus essetf Homo. 

Facit igitur ?y tTiq fiXav'^ponrlaQ crov vTr£po-)(}], Ut rrjy tcad' i/7rfpo^?yV 
tjiiXlav (Tov, non fraudi, sed laudi mihi fore sperem : vicissiraque 
eandem observantiam tuse quoque prsestantiae polliceor, qua patrem 
tuum ab ineunte setate usque ab obitum sum prosecutus. Nam 
cum illi puer etiamnum a Sebaldo Heideno prseceptore meo aman- 
tissimo, nescio quo ingenii et studii cujusdam singularis nomine 
commendatus fuissem, et turn bene de me sentire coepit, et de 
adulto, dum reipub. vestrae inservirem, proesens et absens bene me- 
reri non destitit. Itaque ut viventem colueram, ita ctiam defuncti 
memoriam versiculis non tam bonis, quam bono animo scriptis, (nam 
me perpetuo cum morbis molestisque laboribus conflictantem et 
Apollo et Musas omnes destituerunt) te prsesertim hortatore, cele- 
brandum esse duxi : quos ideo ad te mitto, ut in eodem opusculo, 
non magno illo quidem, sed magno autori intelligendo serviente, 
quera et pater et filius magnifaciunt, mentio utriusque, si minus 
honorifica, at ab animo grato et memori profecta, exstaret. Vale. 
Augustas Vindel. Calendis Decembris. Anno m.d. lxix. 

HIERONYMUS WOLFIUS 

Eusebio Episcopio svo 
s. 
Quant I manuscriptos codices plerique faciant (quod nee ipse 
contemno) cum non ignorarem, dolui sane, Augustanoe Reipublicse 
vetustissimum Demosthenis exemplar, cum ob temporis angustias, 
turn propter minutas et exoletas literas, a me, nee vitreis istis La- 
miaium oculis adhibitis, potuisse perspici et cum impressis conferri. 
Sed cum mihi Luteciana editio de sententia D. Theodori Zwingeri, 
cujus judicio plurimum Iribuo, et tua, mi Episcopi, cujus voluntati 
in re honesta morem gerere et debeo et cupio, perlegenda, grctco- 
latini Demosthenis impre.ssionem prorogasset, egi cum egregie docto 

VOL. I. k 



Ixxiv H. WOLFII AD SUUM DEMOSTH. PR^EFATT. 

et honesto viro, Simone Fabiicio, scholse nostrse magistro dillgen- 
tissimo,.ciijus et ingenii acumen, et acies oculorum, et in graecis 
Uteris judicium atque exercitatio nota mihi esset, ut earn provin- 
ciam (si aut res facultatem haberet, aut, si quod operae pretium se 
facturiim esse confideret) suscipere non gravaretur. In quo ille 
mihi pro necessitudine nostra non modo privata, sed etiam publica, 
(sumus enira collegse in eodem grsecas latinasque literas docendi 
munere) et ob rei literariae promovendae stadium baud graviter mo- 
rem gessit, atque, opere confecto, hoc modo ad me scripsit : 

Optimo Viro 

HIERONYMO WOLFIO 

Compatri sua tinice colendo 
s. 

MiTTO ad te, mi optatissime compater, Orationum Demostheni- 
carum exemplar, in quo varias ac diversas lectiones ex veteri manu- 
scripto codice diligenter et accurate perspecto, et ad editionem 
Hervagianam collato, bona fide notavi, multisque in locis gravissi- 
mum ac eloquentissimum oratorem foede ac turpiter mutilatum de- 
pravatumque ofFendi : (praeter enim innumera pene librarii menda, 
constructionisque verborum perturbationem, integros interdum ver- 
sus prseteritos atque omissos reperi) quem tamen studio, opera atque 
industria tua perpolitum, integritatique ac nitori suo restitutum, sic 
jam exiturum speramus, ut non multa in ejus orationibus, sive 
splendorem verborum, sive sententiarum ornamenta spectes, ho- 
mines ingeniosi ac docti desideraturi sunt. Ego tantum profecto 
veteris codicis antiquitati tribuo, ut is vel pi'opter solam numerorum 
concinnitatem et suavitatem admirabilem compositionis (quae in al- 
tera editione desiderari aliqua ex parte videtur) publicis sumtibus 
totus describendus, pervulgandus atque edendus mihi esse videatur. 

Nam cum unus Demosthenes inter omnes oratores grsecos ex- 
celleret, quod summam prudentiam, summamque vim haberet di- 
cendi, ejus fulmina (ut inquit Cicero) non ita vibrassent, nisi nu- 
meris contorta ferrentur, quorum ceu lineamenta ac vestigia quae- 
dam singularia in manuscripto codice apparere atque conspici posse 
existimo. Continet is liber fere omnes Demosthenis orationes 
praeter ettictt-oXjjV ^iX/ttttov, ^r^jxon^eyovQ £Tri(TTo\ag, Trpool/iiia crjfit]- 
yopucct, iiriTCKpioy Kal eptoriKov \6yor, tvv TrpwTOV kch Sevrepov Kard 
OTt^hvov ipevdofiapTvpiCjv, tov Kara ivipyov Kal jiij'r)(nloovXoVf tov Trpos 
KuXkiTnroy, tov Kara rialpag. 

Scholia quoque gracca in margine notata descripsissem, atque ad 
te misissem : sed video pleraque esse cadcm cum iis, quae in exem- 
plari graeco Lutcciana; cditionis reperiuntur. 

Reliquum est, ut ipse, quem omnes in omni judicio elegantissi- 



I. TAYLORI DEDIC. Ixjlt 

mum judicant, pro ingenio tuo singular!, prsestantissimum oratorem, 
artificio quodam et expolitione distinctum, nolisque insignibus illu- 
stratura in lucem de integro nunc proferas, pristinaeque dignitati suse 
restituas: qua re non posteritati tantum plurimum commodabis, sed 
seternum etiam virtutis, doctrine, industrise, laborumque tuorum 
prseconium colHges, summamque gloriam ac laudem tibi compara- 
bis. Vale. Simon Fabricius 

Marcopibertanus Francus. 

Ego vero singular! diligentia et judicio vii-i egregie docti dele- 
ctatus, pleraque ab eo notata subjeci : quamvis animadverterem, 
Augustanum codicem habere non pauca et cum meis conjecturis et 
cum ceetei'is ec^f^ojutVotc re Kai dveKdoTotq consentientia. In hoc 
enim genera contra proeceptum Isocratis TrXtora^f ti', dWa juij eWel- 
TTftj/ tikof-i-qv. Quod factum nostrum in optimam partem candidos 
lectores accipere, et serumnis nostris suo comniodo frui velim. la 
60 autem, quod idem Fabricius censet, totum exemplar esse de in- 
tegro describendum, his de causis ab illo dissentio, quod et qui id 
bona fide praestare possit, eo ipso excepto, hie scio neminem, et 
eandem lectionem ex sequo probaturi omnes non essent : et ex hac 
varietate diversarum lectionum, ea quivis homo doctus facile deli- 
get, quae maxime probet : et j; rtTpijinevr] qIoq, Kara rrjv TrdXai 7ra- 
poifMiay, early da^aXtardrt]. Vale. 

I. TAYLORI 

AD SUUM DEMOSTHENEM DEDIC ATIO. 



Nohilissimo Illustrissimoque Dno. Dno. 

lOANNI 

Comiti Granville, Vke-Comiti Carteret, Baroni Carteret 
de Hawnes, Insulce Jerseiensis Ballivo Regio, Domino 
de Sto. Ouen, Augustissimo Britannianim Regi a 
Sanctioribui Coimliisy 
etc. 
Offero Tibi, Vir longe Illustrissime, Scriptorem, cui, incredi- 
bili omnium tetatum consensu, maxima vis dicendi conceditur, 
Atheniensem Demosthenem : Metam illam eloquentise humanse, 
in quo sc. natura, quid erat in illo genere laudis summum, experta 
esse videtur, et monumentum posteris tradidisse, quantum optima 
animi indoles acute et feliciter inveniendo, quantum mellitissima 
lingua ornate et eleganter dicendo, quantum denique (ut fama fertur, 
nam id hodie non sentimus) studium et oris confirmatio apte et eru- 
dite pronunciando, consequi potuisset. 



Ixxvi I. TAYLORI 

Eum ut ad Te potissimum deferrem, Vir Nobilissime, nobis fe- 
licissime cessit, quod non mea me magis voluntas incitaret, quam 
admoneretpublica omnium exspectatio. Efflagitarunt, inquam, po- 
pulates Tui, ut prodiret iste orator Tuo numini consecratus, eodem 
animo, quo sentiunt, eodem ore, quo profitentur, Te unice natum 
esse ad eum feliciter imitandum. Voluerunt, ut esset, aliqua saltern 
ex parte, locus Tuse sollicitudini in eo auctore edendo, quem om- 
nibus iis virtutibus, quas civilem hominem decent, quem gratia di- 
cendi, consiliorum gravitate, incredibili studio reip. et genere ora- 
tionis, totum effinxisti. 

Proinde merito gaudebam, eum maxime ex omni antiquitate ad 
banc nostram cetatem, meamque operam reservari expoliendum. 
Cujus evulgandi ratio tarn propriam Tibi et peculiarem banc no- 
stram nuncupationem fecit, quam diuturni temporis usus istiusmodi 
commendationes vel communes reddit, vel suspiciosas. Nihil enim 
assentationi, nihil consuetudini datum iri sensi : nihil de Te ita dici 
posse, ut idem illud de alio, vel in hac, vel in longa majorum me- 
moria, dici potuisse videretur : tantum autem a me exspectare ora- 
tionis necessitatem, quantum ab aliis solet vel emendicare fortuna, 
et exprimere adulatio. 

Prseterquam vero, quod omnibus notum sit, qui de hujusce geu- 
tis laudibus aliquid norunt, quantum nobilissimum hunc scriptorem, 
pree cseteris antiquse eruditionis et eloquentiae auctoribus didicisti, 
nobis id etiam privatim innotescit, tantum eum Tibi adferre volu- 
ptatis in evolvendo, quantum publice adtulerit fructus ad imitandum. 
Quoties Te audivi (audivi autem sfepenumero) memoriter ea loca 
adducere, prout sermonis nostri ratio postulabat, quae ille vel sa- 
pienter in usum suorum civium elaboravit, vel magnifice ad poste- 
rorum adrairationem, toties Te memini tanta cum gratia, tanta oris 
suavitate, tam eleganter ea recitare, quam ille scripserit feliciter. 

Jam vero quale est illud, non solum studio et assiduo labore effi- 
cere, ut hse artes essent in Te summoe, verum etiam gratia et prse- 
sidio, ut apud alios quodammodo essent perpetai3e ! Nam cum ora- 
torem hunc nostrum eraaculandum in me receperim, (recepi autem 
diligenter, cum tanti auctoris celebritate, turn Tui nominis religions 
non mediocriter permotus) nihil a Te non est elaboratum, ut prodi- 
ret turn ornatissime, turn etiam emendatissime. Proinde Demo- 
STiiE^tEM Tuum omni officiorum bcneficiorumque genere demcrcri 
velles, ct ut tantum jam foret in consilio tuo sollicitudinis, quantum 
dim erat in exemplo auctoritatis, Non in adumbranda operis ima- 
gine, non in ordinibus disponendis atquc adornandis, Tuum deerat 
Btudium aut diligentia, non hortatio ad ea loca penitius recolenda, 
ubi dcsiderari videretur quacdam aninii intcntio, non in iis una reco- 
lendis solertia et auctoritas. Nemo erat vel supellectile hbraria. 



AD SUUM DEMOSTH. DEDIC. Ixxvli 

vel ullo ad banc rem aut usu aut consilio paulo instructior, ciijus 
Tu fidein non implorasti. Postremo in quodam colloquio, cujus- 
modi consuctudine me honorare soles, cum de MStorum usu et 
proestantia sermo inter nos haberetur, atque in mentionem incide- 
remus vetustorum exemplarium, quae in instructissima Bibliotheca 
VienNjE AusTRiACiE adservantur, (idque memini me fecisse do- 
lenti potius similem, quod propter vel itineris longitudinem, vel rei 
ipsius difficultatem, nostrorum hominum paucissimis eorum usus 
aliquis contingeret, quam optanti, neque exspectanti, fore, ut mihi 
aliquando contingeret) Tu protinus ea, qua merito eras apud au- 
GUSTissiMAM IMPERAT RicEM gratia, curasti, ut 'nihi necopinanti 
depromeretur exemplar et setate et sinceritate spectatissimum, at- 
que ad nitorem Tui Demosthenis accederet quasi cumulus, istius 
membranee varietas, summa, quam vidi, et morosa diligentia exa- 
ctissime descripta. Ita res maximas imperii, et gravissimas nostrae 
reip. curas cum literarum fortuuis temperasti; atque ea studia, quce 
per hosce aliquot annos summa cum inclementia nonnulli ne in otio 
quidem patienter adspicere solebant, Tu interea in maximis muniis 
exercitatissimus, non solum diligenter excolere, verum etiam utiliter 
propagare potuisti. 

Scilicet a Te ereptum iri illud noluisti, quod est in isto fastigio 
dignitatis pene exoptatissimum. Noluisti tantum apud Te valere 
auetoritatem diuturno usu confirmatam, ut non in commovendis 
studiosorum ingeniis, et posterorum simul usui, Tuaeque consuleres 
immortalitati. Nam uti nullum est magno viro impendii genus di- 
gnius, nullum honorificentlus, quam quod erogatur in posteros, Bas- 
que arbores conserere, qua3 et alteri oetati sunt profuturae: ita 
nulla est sincerior ratio laudis atque honestatis, quam prsedicatio 
eorum virtutis, qui cultissiraas disciplinas apud retroactam setatem 
vel excitaverunt beneficiis, vel exemplo confirmarunt, vel propaga- 
runt denique consilio et prudentia. Curasti igitur, ut Te ita po- 
steritas sentiret, uti nos hodie non nisi de optimis sentimus. Eadera 
ilia eetas, quoe coeteras res deterere aut obruere solet, Tuis semper 
aliquid additura est laudibus, suumque sufFiagium adponet, non 
huic tantum orationi nostrse, verum iis etiam, quse, nescio an magis 
pudoris Tui conscientia permotus, an tenuitatis ingenii nostri, sentio 
tantum, eloqui non audeam. 

Neque ab iis sane, qui negligunt omnem banc rationem erudi- 
tionis atque ingeniorum exercitadonem, vcre illud dicitur, parum 
ad vitam atque ad remp. proficere, cultissimas licet, disciplinas, in 
quibus omnibus remissio qua^dam animorum et liberalis solummodo 
oblectatio quseritur ; neque par esse, ut ea studia, quas politioribus 
in artibus, atque in quadam elegantia literarum versantur, aut no- 
gtrum otium in iis excolendis, aut vestrum favorem in proroganclis 



Ixxvlii I. TAYLORI 

exercerent. Clamant ingenii facilitates, parum in se esse lauda- 
bilis, si iis, qui eas in se habent, iisve, quos delectare possint, sint 
jucundEe, ni humano etiam generi essent quodammodo fructuosse: 
proinde negligendam esse proisus, aut exterminandam potius, elo- 
quentiam, maxime autem cascam illam, et exoletara, et antiquorura 
solummodo Uteris inclusam, cujus si non omnis, at prsecipua saltern, 
laus in delectu verborum, in decore clausularum, et in quadam 
ubertate orationis continetur. 

Esse quandam incredibilem jucundltatem suavitatemque in eo 
genere literarum, quae etiam occupatissimos percellere solet, nisi 
earum artium, quibus ad humanitatem informamur, plane rudes 
fuerint, neque ego negare possum, qui in antiquce eloquentiee au- 
ctoribus expollendis aliquam setatis partem contriverim, neque apud 
Te confiteri pudet, qui me, ut id constanter facerem^ tantum omni 
beneficiorum genere impulisti, quantum incendisti hortatu atque 
auctoritate. Quid enim tam potest esse cognitu jucundum, quam 
gravissimis sententiis atque omni ornatu verborum distincta oratio 
et perpolita: Atheniensium prsecipue, a quibus summa dicendi 
vis et inventa et perfecta esse creditur: atque ejus demum scri- 
ptoris, qui felicitate in excogitando, in explicando atque ornando ni- 
tore, tantum caeteris in ea urbe prsestitit, quantum ea ipsa omnibus 
omnino nationibus antecellere judicatur ? 

Sed neque in isto genere laudis, si quid sit tamen in apta colloca- 
tione verborum, et in numerosa conformatione orationis laudan- 
dum, istorum hominum Excellentia passa est se contineri : neque 
ad Rempublicam adtulerunt infructuosam ingenii culturam, vel ii, 
qui in ista disciplina enituerunt, vel ii, qui eorum monumenta cum 
aliqua animorum attentione contemplantur. Quis enim nescit, mul- 
tum utique conferre ad moderationem civitatis diligentissimam per- 
vestigationem earum omnium rationum, quibus hominum mentes 
vel ad iram, aut odium, aut dolorem incitantur, vel ab iis reflectun- 
tur? Verumtamen, quse de naturis hominum et de vi omni humani- 
tatis accurate in scholis disputantur, exarescant plane necesse est, 
nisi exsistat quidam, qui ea mentibus hominum ac sensibus, forensi 
usu, et gravitate quadam orationis, accommodare possit. Arma 
ilia vel inflammandis animorum motibus vel extinguendis, scitissime 
quidem in umbra cudi potuerunt: in acie vero reipublicce nonpote- 
runt uliliter nisi ab oratore geri. Deindc, si eorum laudamus in- 
dustriam, qui de legibus jubendis aut vctandis, de perspiciendis ra- 
tionibus constitucndarum regcndarumque civitatum, dc sociis, de 
vectigalibus, de omni reipublico3 genere, cseterisque, sine quibus 
hominum societas aut esse, aut bene administrata esse non potest, 
quidquam Uteris mandarunt, quorum omnis, necessaria quidem, 
cognitio in exilitate quadam doctrinse, ct quasi in lineis reipublicae 



AD SUUM DEMOSTH. DEDIC. Ixxix 

descrlbendls versatur ; quanto magis conformationem hujus disci- 
plinge, rafionemque totius cloquentioe, quae et locorum opportuni- 
tate solerter disponere, et orationis lumine luculente distinguere 
possit, qu8e illi vel prudenter investigarunt, vel aitificiose tradide- 
runt? Perinde uti in mutis quoque artibus, tamctsi eorum, qui aut 
in instrumentis conficiendis, aut in terendis coloribiis exercentur, 
nemini subtilitas in suo artificii genere desit, dissimilis tamen laus 
et excellentior longe habenda est ea ratio ingenii, quse in tabula 
perfectissimam istana iraaginem exprimit, cujiis in obtutu atque ad- 
miratione tota occupata erit posteritas. 

His si addidero, intercedere quandam necessitudinem, qua con- 
jungitur istius gentis eloquentia, non dicam cum Tua, qui propria 
quadani felicitate, non communi caeterorum exercitatione, Demo- 
STHENEM exscribis, verum cum ea ratione dicendi, quae hodie in 
foro, in curia, et senatu efflorescit ; a plurimorum opinione non 
discedam. Habet enim eloquentia quosdam quasi flexus setatis, et 
variam subinde maturitatem : et omnis noster forensis labor (sive 
id industria sit efFectum, sive casu quodam contigerit, ut ad quan- 
dam quasi similitudinem contentionemque deveniretur) et senten- 
tiarum clausulis, et sermonis gravitate, et genere lacessendi et re- 
spondendi, tota denique figura orationis, quam studiosissimi quique 
magistri in animo conceperunt, grsecse laudi ab omni parte, quam 
Romanse est propior. Nimirum ea eloquentia, quam in Demo- 
STHENE, torrentis ritu, pra^clpitari non sine religione quadam cou- 
templamur, deinde post cetatis aliquem decursum, in Cicerone, 
ubere flumine exundare, et latiori ambitu difFundi et expatiari, jam 
in pristinum alveum se recipere velle videtur, Non quasi aut huic 
impetu, aut illi ubertate pra^stemus ; nee quasi in altero desit or- 
natus, in altero redundet ; sed quod genere orandi vKtas nostra ve- 
locitatem potius Demosthenis, quam Ciceronis copiam Eemu- 
lata sit, licet ingenii proestautia et felicitate utrique multum ce- 
damus. 

Et profecto quemadmodum ea tempora, quse Demosthenem 
tulerunt, imaginem Eloquentise nobis reliquerunt, quam feliciter 
imitari possimus, ita quandam similitudinem Reip. quam tueremur. 
Grsecas urbes Philippus R. bello lacessivit. Inter eas raaxime 
inclaruerunt Athenje : nam et ai morum usu et rerum gestarum 
fama cum plurimum posse videbantur, ceeteris etiam providere et 
prseesse solebant. Ibi cum Macedo nonnullas civitates largilioni- 
bus corrumpere, vi et obsidione concutere ca?pit, num Demo- 
sthenis Tui aut deerat in prospiciendis periculis Solertia, aut in 
admonendis cogendisque sociis Sedulitas, aut in cunctorum denique 
animis excitandis Studium et Eloquentia? Alios enim nactus est, 
quos neque latuerunt quidem Philippi insidise, neque propriae fu- 



Ixxx I. TAYLOUI 

git salutis ratio : verum qui otio et diuturnitate pads nimrum se 
passi sunt marcescere. Hi igitur Orationis quasi admotis facibus 
erant inflammandi. Alios rursus, qui licet MACEDONi-a; finibus 
proximi, incendium tamen istud omnium fortunarum aut non videre, 
aut non satis pro magnitudine periculi timere videbantur. Hi 
prudentia et omni consiliorum salubritate erant commonendi. Do- 
mi Gives suos edocuit, summum reip. esse praesidium, si quando 
eorum aniraos a Philippo abalienari sentirent, quorum opibus et 
amicitia istius olim crevit dominatio : subveniendum esse ei oppor- 
tunitate cum consiliorum constantia, turn etiam maturitate auxilii : 
neque tum solum timendum esse Philipplim, ubi Atticam inva- 
serit, verum ubi aut oppressis Sociis P. A., aut deceptis, aut quoque 
modo disjectis, liceret id ei facere, quandocunque libuerit. Rursus 
cum communem rempublicam federatarum Civitatum Legatus obi- 
ret, (quid enim aliud judicemus Gentes, loco quidem, moribus et 
imperii genere dissitas, belli tamen fortuna, et libertatis vinculo 
conjunctissimas, quam faciem quandam et figuram reip. ?) univer- 
ses pares esse posse docebat; disperses militia, aut discordes consi- 
liis, aut animo fractos testabatur perituros. Omnibus autem palam 
edicebat, unam esse cum Philippo pacis rationem, eam nempe, in 
qua ille non hostilem animum deponeret, voluiitatemque nocendi, 
verum etiam facaltatem. Quid ? Nos, quos conditio temporura 
fortunse quadam similitudine pene conclusit, anne morum consilio- 
rumve disjunget inconstantia ? Anne minora ea existimabimus, 
majestatem reipublicte, salutem Civium, prsesidium Sociorum, vin- 
dicias Libertatis, quam ii olim existimarunt, quibiis gloria et au- 
ctoritate imperii non cedinuis, felicitate et fortuna superamus ? 
Non per illos, qui in acie ChjERonensi, multitudine quidem op- 
pressi, animis invicti, pro communi libertate Grseci-ae ceciderunt ! 
Kon per illos, qui in Dettingensi, melioribus auspiciis, regioque 
ductu, communem EuROPiE hostem fortissime repulerunt! 

Taedet Te forsitan prolixioris Orationis nostrge : tasdet etiam, 
puto, quoniam occupata est in recensendis Tuis virtutibus. Paucis 
tamen repetendum, quantum vel ex summis laudibus sibi jure airo- 
get tenerorum ingeniorum conformatio, atque ea cultura, qua juve- 
num anlmi finguntur ad omucm speciem atque excellentiam vir- 
tutis. Neque enim ista commentatio ab ea fama, quam de Demo- 
STHENE accepimus, neque a Tuis moiibus abhorrebit, neque deni- 
que ab indole istius loci, unde has literas ad Te dedi ; ubi usus sane 
nostcr et commoratio istam saltern adtulit jucunditatem memorial, 
ut plurlmos praistantissimorum ingeniorum fructus partim in opti- 
inam spcui maturescere, partim jam a rep. decerpi sentirem, quos 
ipse nostrorum hominum cura et prseceptis conscrtos et excultos 
esse recordabar. 



AD SUUM DEMOSTH. DEDIC. Ixxxi 

Demosthenes ille noster Platonem, uti Nos hodie eum cum 
pLATONE, et assidue audivit, et lectitavit studiosissime ; atque ab 
eo fonte nonnullos rivos ad suae artis stadium a multis duxisse cre- 
ditur. Neque academic solum operam dedit, et a summo isto 
Magistro ornate splendideque loqui didicit, verum Thucydidis 
eousque studiosus, ut eum octies sua mami descripsisse perhibe- 
retur, et absumtis incendio quodam cunctis exemplaribus, eas hi- 
^torias memoriter redintegrasse, ab eo densitatem illam majestatem- 
que sententiarum derivavit. A Dialecticis argumentationum sub- 
tilitates, a Rhetoribus genera causarum, infinitamque qusestionum 
varietatem adripuit: et cum. ex sua arte colorem orationis, ex scena, 
atque histrionibus oris conformationem, gestum habitumque accer- 
sivit. Denique gravissima naturse impedimenta incredibili me- 
ditatione atque exercitatione sustulit ; et cum, sive laterum infirmi- 
tate, sive spiritus angustia, sive liiiguae vitio. neque expedite neque 
plane quidem loqueretur, perfecit diligentia et industria, ut nemo 
eum non solum contentione dicendi, verum neque majestate vocis, 
aut ornatu pronunciationis ex omni memoria superaret. 

Ecqua autem unquam sanctior aut sollicita magis Disciplina, 
quam Tua fuerit in iis ^dibus, quae et elegantissimse culturse laude 
semper floruerunt, atque optimorum exemplorum auctoritate abun- 
darunt ? Nihil ibi defuit, vel ad fingendam, vel ad perficiendam 
earn speciem excellentiae, quse futura esset optima : non virtus pro- 
pria, quam exerceres, non aliorum, quam imitareris. Et cum 
Naturae contigerit benaficio, ut praestantissimam haberes animi in- 
dolem, quam excoleres, accessit etiam illud Sapientise, ut id velles 
quam severissime, turn Fortunae, ut optimis innutritus prseceptis id 
etiam posses pari cum utilitate. Non Tibi quidem eadem, quae ora- 
tori Tuo, oblata est concertatio, neque necesse Tibi fuit luctari 
cum pervicacia naturse : erat tamen contentio, ratione quidem con- 
fligendi non levior, victoriae certe laude illustrior. Vicisti generis 
nobilitatem, industria, lenocinia setatis, continentia, sedium deni- 
que istarum claritudinem, exemplo. Meministi, non qualis esses, 
sed qualis eras futurus. Cedebat juventus utilitati publicae atque 
exspectationi communi: cedebat elegantia morum, studiorum se- 
veritati : natalium splendor, philosophiae praeceptis : dignitas arti- 
bus. Jam tum enim praesensisti eos honores, quos civitas erat Tibi 
debitura, atque uti deberet, elaborasti. Non enim prius eminere 
statuisti, quam Tibi in animo descripsisti, quantum esset laboris in 
eminendo. Mature ergo in literarum sinu excellebas, licet non hoc 
genere excellentiae, quo deinde inclaruisti, eodem tamen animo 
excellendi. Pulchrum illud sane et honestum, ut, qui omnigenas 
artes benevolentia sua olim erat complexurus, prius id experiundo 
disceret, quale esset innutriri, quale antecellere in optimis. 

VOL. I. I 



ixxxii I. TAYLOni 

Laudabilis quidem est omnis animorum instltutlo : neque tanta 
unquam fuit aut in nascendo ingenuitas, aut conditionis prserogativa, 
cui non aliquantulum addidit perceptio istarutn artium, quas profi- 
temur; sive contulerint ad exercitationem adolescentise, sive ad 
subsidium senectutis : sive sint, ubi Ilia a^tas suum otium consumere 
possit cum innocentia, aut hsec cum quodam fructu jucunditatis : 
denique sive tutandis, sive ornandis moribus siat repertse. Tu in- 
terea parum contentus necessario illo, sed pervulgato, literarum usu, 
adtulisti ad hsec genera studiorum non magis ornamentum aliquod 
et dignitatem, quam invidiae quasi cumulum, cum unumquemque 
nostrum, qui ad singulas eruditionis species comparamur, tantum. 
naturae benignitate, et industrise laude antecellueris, quantum an- 
tecellas loco et conditione. Ea existimatione cum statim floreres, 
petebaris a I'epublica, non ab ea ornari petebas. Consecutus es 
omnia lionoris ac dignitatis praemia, atque ea quidem setate, quse 
non in adipiscendis bonoribus, sed in animo fingendo, sollicita esse 
solet. Legationes arduas atque longinquas pro republica obiisti, 
cum adhuc maturum videri poterat de primordiis civilis scientioe, et 
de rei*umpublicarum generibus, moribus et institutis meditari. 

Quam deinde setatis partem transegisti, aut laudibus vacuam, aut 
sterilem felicitate ? Non civiles rationes gloria caruerunt : non do- 
mesticce gratia et fortuna, Tibi enim publicis licet et muniis, et 
honoribus innutrito, elargita est natura omnes elegantias privatae 
felicitatis, quibus fruereris : elargita est etiam optimam arteni fru- 
endi. Natus summo genere, utroque parente nobilitatus, eaque 
usus conditione nascendi, ut non honoribus, quos contulimus, auetus, 
verum ad eos condecorandos factus videreris, magna cum omnium 
spe, magnaque fiducia ad rempublicam gerendam accessisti. Et 
quanquam, quae natura aut foiluna darentur, in iis rebus Te vinci 
posses aequo animo pati, ut dixit ille Crassus, si tamen vinci pote- 
ras, utile tamen fuit reipublicae, sicut Tibi gloriosum, tot quasi pi- 
gnora constantiae, in regem fidei, in rempublicam meritorum, in 
iitraque prosapia numerari,quotnumerat Carteretorum et Gran- 
viLLORUM domus. Quid memorem Tuum summum maximumque 
honorem vultus, dignitatem oris, atque aetatis vegetam et indeflexara 
matiiritatem ? Quid multas magnasque necessitudines, urbanorura 
officiorum frequentiam, et politissimas in agio rusticationes ? Rara 
ilia et sincera undique felicitas, contigisse uni non magis in senatu 
eloquentiam, gravitatem in conciliis, in rebus agendis experientiam, 
quam in aditu facilitatem, elegantiam in congressibus, in sermone 
leporem, humanitatem in amicitiis, maxiniam denique dignitatem 
maxima comitate temperatam ? Novimus Te pari constantia res 
serias maximasque tractare, atque has nostras elegantia : animum- 
que Tuum ea celeritate hinc inde delabi, ut difficile esset dijudicare. 



AD SUUM DEMOSTH. DEDIC. Ixxxiii 

utrum major essct in rebus imperii concipiendis, an exqnisitior, dum 
doctrinarum omnium fontes recluseris, an demum incredibilior, 
quod utramque laudem tam feliciter conjunxeris. Hinc non otium 
Tibi solummodo, sed bene dixeram negotium, literarum luce di- 
stinctum. Attamen tanti interea non Tibi sit vel Tuus ipse De- 
mosthenes, neque ea, quam descripsisti, methodo concinnatus, 
neque iis, quas comparasti, suppetiis instructus, nequa ea, quam 
voluisti, manu recensitus, Te ut carere posset respublica ; aut, uti- 
litatis communis impendio, Te nimium allicerent privatae hujusmodi 
elegantiae. Sinito Te tamdiu a Tuo Demosthene divelli, dum 
prsesentia curas : Jam dudum enim a Te provisum est, ut vestra 
commemoratio in animis et sensibus posterorum divellatur nun- 
quam. 

Interea autem, dum Te iliac sequitur, et in civilem vitam comi- 
tatur, gratulatio nostra, nescio, quod genus laudis et virtutis aut 
adriperem primus, aut cui insisterem lubentius. Memoremne Pro- 
VINCIAM, quam Pro Rege, in ipso juventutis flore, administrasti, 
summa cum omnium exspectatione aditam, et procuratam admira- 
tione, et relictam desideiio? Si domesticas nostras et magis pro- 
prias felicitates recolam, ibi meminisse oportet summam cum Op- 
timo Rege gratiam, et nostras reipublicae rationes maxima animi 
constantia, incredibili ingenii vigore, optimo consilio et sapientia, 
feliciter et vigilanter saepius gubernatas. Meminisse oportebit, 
quails quantusque fueris in senatu, et in conciliis ; sumraam atque 
incredibileni gratiam gravitatemque sententiarum, facundiam in 
voce, severitatem affirmationemque in vultu, in oculis, habitu, gestu, 
toto denique corpore naturalem quandam et ingenitam vim et elo- 
quentiam. In negotiis publicis expediundis, quanta alacritas sine 
trepidatione, quanta vigilantla, propemodum cum animi remissione 
conjuncta? In Qugestorum Scribarumque operis excitandis novus et 
insolitus, sed rcipublicaj utilissimus, ardor, sine strepitu, sine mo- 
lestiis, et fere sine specie, diligentiae. In Legatorum denique con- 
grcssibus elucebat summa et maxima experientia, ea, quae cujusque 
nationis vota et necessitates pene anteverteret ; maxima tamen ubi- 
que comitas, neque ulla per interpretem oratio. 

Verum, uti oratio nostra a Demosthene exorsa tandem in ejus 
editore desinat, abunde mihi gratulor, oblatam esse banc opportu- 
nitatem, ubi vota publice nuncupare possim, ut boc sedulitatis mese 
et diligentise qualecunque monumentum, ita etiam perpctuum sit 
argumentum animi Tibi Tuseque dignitati addictissimi. Nunquam 
autem illucescat ille dies, ubi vota, quae pro Te nuncupo, utilitate 
potius extorqueri videantur, quam fide Tibi deberi. Neque interea 
hsec eo dico, quo quidquam in bac nostra tenuitate, aut Tuis ratio- 
nibus adjnmcnti, aut reipublicai emolumenti futurum esse arbitrer. 



Ixxxiv I. TAYLORI 

verum ut palam declararem, id quod mea conditio patitur, et mores 
postulant, me nullius omnino beneficii, qualia multa in nie contu- 
listi, posse esse immemorem. Omnium autem novissime, gratise 
Tu0e et commendationi debeo, quod iis adjutus, tantum apud opti- 
mum prcesulem Lincolniensem, morum et sanctitate pariter et ele- 
gantia spectabilem, valerem, ut munere illo honorifico, quo hodie 
apud eum fungor, me augere dignaretur : cujus ratione id mlhi non 
solum oblatum est honoris, ut in ejus et curarum et consiliorura 
quasi communionem admitti contingeret, verum etiam beneficii, ut 
tantam amicitiam excolcre, et virtutem propius imitari liceret. 

Vale, Vir Nobilissime. Ut gaudeas, utque rem bene geras, ex 
animo comprecatur 

Dignitatis Tuib, honoris atque excellentise studiosissimus, 

Tibique omni officiorum gencre devinctissimus, 

Dabam e Coll. Div lohan. JOHANNES TAYLOR. 

Cantab, ipsis Jdili. 
Deccuibribus Anno MDCCXLVII. 



lOHANNES TAYLOR 

Tertium hiinc Demosthcnis Tomiwi Lccturis 

s. 

Qu^ prscfatus sum olim, cum Leptineam in publicum emisi, ea 
fere omnia hie repetenda esse arbitror. Nam uti tunc, quid in me 
praestandum receperim, ita hodie, quid praestiterim ; simulque quid 
me impelleret, ut insolito hoc ordine edendi uterer, qui nonnullis 
prseposterus videri potest, id utique lectorem eruditum meis verbis 
cequum est edoceri. Qui profecto eadem opera intelliget, earn 
methodum, quam tum mihi in hoc opere exsequendo prsescripsi, 
jam maxima fide et religione a me esse observatam, 

Eam igitur, quam dixi, orationem prodire jussi, et a studioso le- 
ctore versari, ut perspiceret meum in his Auctoribus cvulgandis sta- 
dium et consilium: ut haberet industrial meae quasi pignus aliquod 
et tesseram, undo experimentum capere potuisset, quid de futura 
editione exspectandum foret: maxime vero omnium, ut illud con- 
staret, si quibus haec mea opera aut intempestiva, aut non neces- 
saria esse videretur, sc. non hactenus prodiisse editionem Demo- 
STHENis ea, qua par erat, fide et diligentia emaculatam. 

Nam cum carum, qua: olim emittebanlur, plerietjue ex amih et 



AD SUUM DEMOSTH. PRiEFAT. Ixxxv 

vetustis satis exemplaribus hinc inde erant depromtee, sequebatur, 
ut, quod singular vix perficere poterant, id ab omnibus collatis in- 
vicem et diligenter inter se comparatis aequura esset exspectare. 
Nimirum ilia erat Francofurtensium provincia, qui, cum editionem 
Demosthenis A. D. 1604. in ea urbe procurarunt, omne illud, quod 
prsecesserat, in sue opere complexuri videbantur. Membranas, 
unde antiquissimse editiones excudebantur, suppeditarunt variee Ita- 
lorum bibliothecse : Jam vero, cum Hieronymi Wolfii, lum Gul. 
Morelii opera, accesserunt varise lectiones, quas hie ex Gallicanis, 
ille ex Germanicis exemplaribus derivavit. Verumtamen sive festi- 
natione nimia, sive illud accidit incogitantia et temeritate, sive de- 
nique eorum hominum ad tantas res exsequendas imbecillitate, nihil 
ab iis profectum est hoc nostro scriptore, eaque exspectatione di- 
gnum. Tantum enim abest, ut editiones antiquae sibi invicem matu- 
ram lucem afFunderent, ut aliquando et pessima fide, et indiligenti 
maxime manu exscriberentur. 

Ut igitur meam qualemcunquc operam tam utili consilio admove- 
rem, id, quod Francofurtenses illi in animo agitarunt, efFectum 
autem non dederunt, in me recepi : eaqno modestia, qua; meos 
mores decet, ea tamen fiducia, quae mentem sequitur infiniti fere 
laboris consciam, lectori meo commendo hanc operis Demosthenici 
particulam vulgatis omnibus longe emendatiorem. Multum sane 
ad hunc nitorem privatim contulit Aldus cum P. Manutio Fil., 
Bern. Felicianus, qui fuit homo accuratissimus et diligentissimus, 
deinde Dion. Lambinus, omniumque laboriosissimus Hier. Wolfius, 
cujus editione utor. Hi mihi omnem istam, quae in medio jacebat, 
laudem fere praeripuerunt : reliquerunt arduam istam provinciam, 
sc. ut eorum demum et industrise et solertiae aliquid adderem, quod 
lectorem eruditum promereri poterat. 

Editiones igitur istas binas a Manutiis, tertiam a Feliciano pro- 
curatam, necnon luculentam illam ornatamque, sed, quod dolendum 
est, minus accurate impressam, quam excuderunt Parisienses, opera 
potissimum D. Lambini, eas utique omnes verbo tenus diligenter et 
sollicite excussi : neglectis duabus Hervagianis, quarum unam ex 
Aldina, alteram ex Veneta Feliciani, claudestino consilio derivari 
comperi. Proximum erat, ut Codd. MStorum opem iraplorarem : 
quot autem ii qualesque fuerint, quos vel precibus vel gratia hacte- 
nus adhibere poteram, deprehendet bonus lector ex syllogo isto sive 
catalogo, quem huic allocutioni subjeci. Porro neque conte- 
mnendae erant interpretationes, sive pristino latinorum sermone, sive 
recentioribus, quibus hodie utimur, a variis concinnatse. Eas autem 
duplici consilio evolvebam, cum ut earum auctoritate motus, adno- 



Ixxxvi I. TAYLOR I 

tarem, si quando in vertendo minus feliciter cederet Wolfio, qui ta- 
men istam provinciam improbo labore, nee minori laude admini- 
stravit : turn ut veritatem lectionis in textu Demosthenico forte for- 
tuna elicerem ; siquidem antiquiores interpretes, longe secus ac ho- 
dierni, ssepissime vetustissima exemplaria in iisus suos sedulo con- 
quirere, eorumque iidem in vertendo sequi solerent. De Demo- 
sthenis autem interpretibus, qui cum numero sint plures, linguis et 
laude diversi, commodior erit dicendi locus : ad notarum delectum 
propero. In ea autem operis parte, prfeter Wolfiana pene omnia, 
(recisis paucissimis, immo nuUis) ubi textus laborare videretur, aut 
Codd. discrepantla quidquam conferre ad ejus aut nitorem, aut sa- 
nitatem, ibi consilium meum admiscui. Id autem quale fuerit, ne- 
que mei est loci disserere, neque, si id summopere voluissera, jam 
fuisset integrum, cum judicio communi me meamque in ea re e%i- 
stiraationem penitus submiserim. Porro autem, qusecunque in eru- 
ditorum scriptis ad auctorem nostrum vel elucidandum, vel emen- 
dandum quidquam niomenti habere viderentur, sedulo investigavi. 
Postremo plurimum acceptum refero humanitati et doctringe suni- 
morum et praestantissimorum hominum, Jer, Marklandi, et Jacobt 
Jurini, quorum amioitiam impense colere, atque operam egregie in 
Demosthene navatam maximi semper facere, et soleo et debeo. 

His adjungam licet operarum Typographicarum curam, meam- 
que in ea causa non vulgarem sollicitudinem, aut contemnendam 
diligentiam ; characterum elegantiam, et paginarum accuratam 
convenientiam. Curavi omnium primus, ut, qualis foret ratio ex- 
arandi et distinguendi Greeca, talis quoque in Interpretatione Wol- 
fiana religiosissime adhiberetur ; quantum id sincret utriusque lin- 
guae, Grsecoe so. et Romanse natura et proprietas. Slquando oc- 
currant (occurrunt autem ssepenumero) verba, quae legitima vocari 
possunt, leges sc. populiscita, testimonia, ritus, aut istius generis 
monumcnta, ea omnia utrobique literis majusculis discriminari 
volui. Cum et in iis causae ipsius rationes ssepissime contineri 
sensi, et practerea eo consilio quendam quasi Thesaurum, sive re- 
pertorium juris Attici lectoi'i meo ob oculos reprsesentatum iri 
crcdidi. Posj;remo autem omnium, flexus istos et diverticula oratio- 
iiis(incisa majora, sive paragraphos vocant) nova quadara ratione di- 
stinxi,non pariverborum clausula, aut sequali orationis portiuncula, 
ut illi Solent, dimensus, sed argument! potius pondere, et locorum, 
quos vocant, varietatc ; de eorum prolixitate, aut brcvitate contra 
parum soUicitus. Istiusmodi ergo pcriodi ubique a litera majuscuja 
ordiuntur. Ita sane provisum est, ut nee ea abesset utilitas, qiiam 
nonnulli ex tali distinctione expetivcrunt, neque, textum identideiu 
interpellando, suus a paginu dccederct nitor. 



AD SUUM DEMOSTH. PRiEFAT. IxxxvII 

■ Norv aatem inconsulto prima egreditur heec orationum Demo- 
stheaicarum divisio, quam Wolfius tertiam constituit ; in qua etiatn 
parte nostrse pariter editionis demum erit reponenda. Scilicet id 
factum est auctoritate prsecellentissimi atque honoratissimi Viri, cui 
non solum cunctas hujus editionis, verum etiani vitae mese atque 
officii rationes merito suo maximo lubens submitto. Cum enim 
unusquisque tomus scricm orationum complectatur, quae et argu- 
ment! natura, causarum ratione et genere orandi a ca^teris sunt 
distinctae, et suis quasi limitibus circumscripta3 ; et parum idcirco 
referret, quo ordine unumquemque aut typis mandarem, aut deni- 
quc evulgarem : cum hoc, inquam, esset integrum, ideo maluit Vir 
nobilissimus, ut has orationes emitterem primas, quse, cum ctcteris 
nullo genere laudis cedant, turn etiam ejusmodi sint, ut novitate 
quadam lectorem eruditum delectare possint. Accidit enim, id 
quod infinita fere experientia cognovimus, ut unusquisque pene in 
lis orationibus, quae remp. et civitatis rationes spectant, occupatus 
et quasi conclusus detineretur ; paucissimi autem nescio qua inertia 
se produci sinerent vel ad contemplandam earn subtilitatem, quaj 
in Lcptinea enitescit, vel impetum ilium et violentiam, quae in Mi- 
diana dominatur ; neque porro intelligercnt, quibus aculeis, quam 
arguta oratione, et quanto eloquentise flumine, pei'niciosis legibus, 
cujusmodi erant illse ab Aristocrats, et a Timocrate rogatse, elo- 
quentissimus ille civis, reip. causa, restitisset. 

Volumen interea II., sive tomus ille, qui ^schinis orationes tres, 
et duas Demosthenis uyrnraKovg, sc. de perperam obita legatione 
unam, alteram de corona complectitur, magna ex parte jam est ab- 
solutus. Qui ubi confectus fuerit, simili lege et conditione faxo 
ut distrahatur. 

Monendus es porro, amice lector, nobis jam institutum esse se- 
cundis consillis, quae aliquando ratione vincunt, telam banc, quam 
texere occcepimus, inquinque sive paries, sive volumina dispescere. 
Auctor ipse, non Wolfiano raagis consilio, quam genere concionum, 
quadrifariani distribuitur. Quo igitur absoluto, tomus ille postre- 
mus accipiet, inter alia, monumenta, qute Vett. scriptores de vita, 
scriptisve Demosthenis etc. Uteris consignarunt : Ulpiani, aliorum- 
que, quce comparari possunt, scholia ad textum accommodata, et a 
mendis repurgata : novam adnotationum seriem, si qua forte occur- 
rant vel explicatius confirmanda, vel in melius mutanda : MStorum 
lectiones varias, quas in notis nostris non attigimus : Indicem deni- 
que atticum locutionum uberrimum atque accuratum. 

Patiatur eequo animo lector mcus se a me denno obsecrari, uti no- 
lit vel MStorum, si qua fuerit, notitiam, vel in Demosthenem obser- 



Ixxxvlii I. TAYLORI 

vatorum usum mihi invidere. Utriusque generis exempla plurima, 
current!, ut aiunt, rota, lubenti et gratissimo animo me accepisse 
praedico. Me interea measque curas favente animo, quisquis es, 
accipito, neque nescius esto, me in iis, quae fidem, modestiam, aut 
sollicitudinem desiderant, Demostheni non defuturum. 



CONSPECTUS 

EDITIONUM MANUSCRIPTORUMQUE, 

Una cum not is, qjiibus, compendii gratia, designantur. 

AldJ] Editio Demosthenis Graeca, Venetlis procurata ab Aldo 
Pio Manutio, a. 1504. Fol. Juxta istud exemplar descripta erat 
Editio Basileoe impressa ab Hervagio 1532. Fol. 

Felician.'] Editio Gr8eca,rara et emendatior,quam curavit I. Bern. 
FELiciANUSjimpressit autem Venetiis Franciscus Bruciolus 1543. 8. 
Hanc etiam, ne literula quidem immutata, typis suis exprimi voluit 
Hervagius, Bas. 1547. 8. 

Manut."] Editio Graeca, satis accurata et melioris notae, quam 
dedit Paulus Manutius Venetiis 1554. 8. 

Morel. Benenat. Paris. Lutct.'] Pulcherrima et luculenta Editio 
Graeca, ex Aldina expressa, et cum plurimis Codd. MStis in bi- 
bliotheca Regis Parisiensi collata. Earn utique inchoavit Gul. 
MoRELius, Typographus Regius, intermissam vero, sive ob inte- 
stinum bellum, sIve Morelii obitum, post decennium elapsum redin- 
tegravit Successor ejus I. Benenatus : cujus rogatu Dion. Lam- 
BiNus Monstroliensis Editioni invigilavit, suasque notulas ad finem 
operis adjecit. Par. 1570. Fol. 

MSS. Aid."] Lectionos variantes, quas ex Codd. quibusdam MSS. 
Aldus Manutius sua: Editioni subtexuit. 

MSS, Fclic.'l Lectioncs MStoruni, quas similiter suae etiam adje- 
cit Fclicianus. 

MSS. Mamtt.] Iterura eae, quas P. Manutius. 

Codd. Regg. vel Paris.] Octo exemplaria in bibliothcca Regia 
Parisiensi adservata, quibus usus est Morelius ad editionem Lute- 
tianam adornandam. Eorum notitiam, quam ille nobis invidit, mea 
opera deprchensam, Lectori erudite hie proponam : scil. 



AD SUUM DEMOSTH. PRiEFAT. Ixxxix 

a.] Sive Codex Morelianoruni primus eo utique indice in margine 
ejus editionis notatus, locum habet hodie in bibliotheca llegia 2190. 
Plurimas Demosthenis orationes complectitur cum Scholiis, sive 
glossis, hactenus ineditis. Videtur seculo deciino sexto, aut eo 
circiter fuisse exaratus. 

/3.] Hodie 2189. Codex probus, seculi undeciml. Orationes 
paulo plures complectitur, quam prsecedens. Praemittitur Vita 
Demosthenis anecdota, a Zosimo Ascalonita conscripta : alia rursus 
ab anonymo quodam. Eas utique ad meos usus descriptas quinto 
hujus operis volumini reservavi. 

■ 7.] Hodie 2270. Continet duodecim orationes, anno 1480. de- 
scriptas. 

^.] Exemplar istud, quantum elicere -possimus, duarum tantum 
est orationum, sc. de Falsa Legatione et contra Midiara. Quern lo- 
cum hodie obtinet, qua setate descriptum, aut qua demum sit prse- 
stantia, pervestigare nequeo. 

£.] Hodie 2188. codex optimus, in quo totus Demosthenes de- 
scribitur, seculi decimi tertii. 

^.] Hodie 3276. Exemplar recens, utpote seculo decimo sexto 
exaratum, continet orationes in Leptinera, de Corona et de Falsa 
Legatione. 

T).] Codex prcestantior, seculi duodecimi. Videtur hodie ita de- 
signari, sc. 2772. 

5.] Hodie 2187. Plura complectitur. Codex, uti a Viro doctis- 
simo describitur, cum optimis numerandus, duodecimo seculo exa- 
ratus. 

Obsop.] Exemplar admirandae vetustatis, verbis utor Obsopoei. 
Illud utique Anno 1533. cum editione Aldina contulit Vir ille eru- 
ditus, multaque inter conferendum scite observavit. Ea primus 
protulit Hieron. Wolfius, qui exemplar Pannonium nominare vi- 
detur. 

Aug.] Exemplar et aetate et fide spectatissimum, ad civitatem, 
quoe Augusta Vindelicorum dicitur, pertinens. Demosthenis fere 
omnia complectitur. Excipiuntur enim solummodo epistolse, ora- 
tiones funebris et amatoria, exordia concionum, et privatse orationes 

VOL. I, m 



xc 



I. TAYLORI 



quinque. Codlcem ilium in Wolfii usum ad minorem Hervagianam 
diligenter exegit Simo Fabricius Marcopibertanus, Francus. Vide 
Hieron. Wolfii literas nuncupatorias ad Senatum Augustanse reip. 
datas, literas item Simonis Fabricii, hujus codicis variantibus proe- 
fixas, supra pag. Ixxiii seqq. porro autem, Reiserum, Hoesche- 
lium, et Ebingerum, qui de bibliotheca istius civitatis commeutati 
sunt. 

ItaLI Codex Italicus, atque baud scio, annon ex ditione Veneta, 
cum editione Aldina comparatus. De quo nihil prseterea Franco- 
furtenses, qui videntur primi adhibuisse. 

Vindob.] Codex Augustissimse Vindobonensis Bibliothecse, Nesse- 
lio pbilosophicus grsecus Par. IV. N. LXX. bombycinus, et bonfe 
notee, in folio, constans foliis ducentis triginta novem. Liber ille, 
qui plurimas orationes complectitur, diversa^ est setatis : Nam post 
orationem de Rhodiorum libertate incipit perantiquus character de- 
cimi circiter seculi, quo caeterse deinceps orationes hoc codice com- 
prehensae exarantur. Hunc gratia et interventu Nobilissimi Comi- 
tis Granvillii, in usum meum accuratissime contulit Dominicus 
Bricherius Columbus I. F. Patricius Finariensis. 

Baroc] Codex Baroc. Num. LXXIII. tredecira circiter orationes 
continens cum epistola prima. Scribitur in charta bombycina, foliis 
ducentis sexaginta duobus, atque ad seculum fere decimum tertiura 
aut quartum assurgit. 

Lindenbrog.'] Codex optimus, sed incertse patriae, cujus varietates 
decerpsit Fred. Lindenbrogius, atque sedulo ad oram adnotavit 
posterioris Hervagianee, in bibliotheca reip. Haniburgensis adser- 
vatse. Apographum istud debeo humanitati I. Christiani Wolfii in 
ea urbc Professoris celeberrimi, qui in me immerentem plura ultro 
indicia animi bencvoli contulit. Neque preetereundum est, quod 
nuperrime aliud similiter apogi'aphum ejusdem codicis ad eandeni 
pariter editionem adnotatum humanissime ad me transmisit Vir prae- 
stantissimus Kenneth Mackenzie luris Cscsarei in academia Edin- 
burgensi Professor : Cujus stitdium et bcnevolentiam hac grata animi 
mei significatione carere nolui. 

Ven.'] Codex, ut constaro posse arbitror, Sancti Marci Venetiis. 
Variantes excepit Vir industriae et fidei sunimae Petrus Pithoeus, 
cujus in remp. litcrariam mcrita declarabit tibi Thuanus Historicus: 
Ex Aldino cxemplari in bibliotheca Bodleiana Oxoniis, cui ea ad- 
Icverat Pithoeus. 



AD SUUM DEMOSTH. PR^FAT. xci 

Bodl.'] Variao lectiones, notse et obscrvatlunculse, desumtse e mar- 
gine Exemplaris Hervagiani prioris, in eadem bibliotheca. 

Cant.] Annotatiunculse, ut credi par est, Claudii Groularti (de 
eo vide Prgefationem Lysige, pag. 15.) ex Aldino exemplari in bi- 
bliotheca Regia, quae est Cantabrigise. 

His subnectam licet Codd. qui niihi magno usui et adjumento 
fuerunt, licet ad hunc tomum non pertineant. Voss. Baroc. 2. 
Baroc. 3. Laud. Mead. Locker. Coislin. Reg. 1. Reg. 2. etc. Bern. 
Mor.] Sive sint ii, qui concionum nonnullas, quas Demosthenes in 
Senatu habuit, complectuntur : Philippicas intelligo, vel quasdam 
de isto grege. Ex iis nactus sum Vossianura, Baroccianos duos, 
Laudianum etc. Sive sint ii, qui ^Eschinem solum descriptum ha- 
bent. In qua familia primus memorari debet codex Viri prsestan- 
tissimi et a me multum colendi R. Mead Archiatri. In eo exa- 
rantur tres ejus orationes, cum epistolis duodenis, nimirum omne, 
quod de isto homine ad nos pervenit. Codex doctissimi viri 7. 
Locker, Londinensis, orationem contra Timarchum et Olynthiacas 
duas habet, et est bona? frugis plenus. Plurimum etiam me debere 
profiteer gratice et humanitati domini Ricliardi Ellisii, rov fiuKcipi- 
Tov, de literis ipsis, iisque, qui literis bonis operam navant, bene 
meriti. Hujus enim gratia excussi mihi sunt Codd. Parisienses, in 
quibus iEschines ille describitur, veluti Coislinianus num. CCXLIX. 
membranaceus, decimi plane seculi : ex llegia bibliotheca itidem 
plures, sc. numero, 2778. 2775. 3273. 3279. Deinde excerpta 
quaedam ex MStis ignotis, quee in ^Eschine suppeditarunt oroe libro- 
rum vel Edv. Bernardi in P>ibl. Bodl. Oxon. vel /. Mori Episcopi 
Eliensis in Regia Cantabrigiensi. 

Ilarl.] Codex Harleianus adservatur in bibliotheca Illustr. viri 
Edv. nuper Comitis Oxoiiicnsis, qui, cum viveret, me amicitia sua 
multisque animi benevoli argumentis auctum esse voluit. Eleganter 
quidem scriptus, antiquus et bonse indolis. Ultra orationes publicas 
(sunt autem illse praeter Philippicas etc. orationes iEschini opposita^) 
non progreditur : Et eo sane termino plurimos Codd. INIStos con- 
cludi sensi. Liber ille quondam ad Ecclesiam Ripponensem in 
agro Eboracensi spectabat. 

Codex lacobi Harris Sarisberiensis, Armigeri, Viri non solum 
literarum elegantia, verum omni genere laudis prcestantissimi. Per- 
tinebat olira ad Edhui. Martinum Decanum Alonensem, cujus de- 
scriptione utor, sunita ex ejus epistolis VI. 12. " Codd. porro 
manu exaratos nactus sum aliquot — Alter antiquiorum Rhetorum 



xcii 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

selectas orationes [continet] ut Demosthenis, Aristidis, Himerii, 
Hyperidis, Libanii : cui adjectae sunt Philostrati vitse Sophistarura 
et Platonis Gorgias. Videtur autem hie codex fuisse oliin Nice- 
pliori Gregorce, ut ostendit ejus chirographum in interiore tabula 
hinc inde scriptuni. Quo etiam nomine permagno a me sestima- 
tur." Hactenus ille. Codex est Pergamenus, et melioris notse, 
et easdem fere, quas superior ille Harleianus, complectitur oratio- 
nes, nempe quas publicas vulgo nominare solent. Ex eo nactus 
sum solummodo Variantes Philippicarum IV. Nam cum MS. ille 
beneficio Viri amicissimi ad me Cantabrigiam mitteretur, ut caete- 
rarum, quae supererant, varias ipse abroXe^el excerperem, in itinere, 
mala quorundam fide, interceptus est, et ex eo tempore diu frustra- 
que a me quaesitus : sive imprudentia, sive consilio et dedita opera 
sit discerptus. Hunc si Quis adhuc, nee prece nostra, nee pretio 
delinitus, domi in pluteo concluserit, vel quovis modo frau- 

PEM FAXIT, DEiE FIDEI SACER ESTO. 



EXCERPTA 

E TAYLORI SCHEDIS 

DS 

DEMOSTHENIS ET ^SCHINIS 

CODICIBUS MSTIS ET EDITIONIBUS, 
VITA, FORTUNIS, REBUS GESTIS, ORATIONIBUS, &C. 



In magno numero voluminum, ab Antonio Askewio V. C. olim 
ad me Londinomissorum, quibus olim lo. Taylor, ad Demosthenera 
^schinemque suum edendum usus fuit, est volumen molis ingentis, 
in quod Taylor qusecunque legenti occurrerent de vitis et fortunis 
paris hujus oratorum contulit. Ipse pracscripsit indicem capitum 
hunc. 

Codd. MSS. Editiones. Antiqui Critici. Neoterici seriatim. 
Forma Operis. Critici iterum. Auctores ab Ulpiano laudati. 
Demosthenis orationes dubiae, argumenta etc. Praefat. Irixot' 
Miscella. Contenta Voluminis quinti. Period of L-XXX. years. 
Ex Scholiasta MS. i'Eschinis. Compendium vitse, [Demosthenis 
puta.] Miscella. Vita Demosthenis. Auctores emendati in Edi- 
tione Dem. Cantabrigiensi. Sophistae. Vita Philippi. Demo- 



AD DEMOSTIIENEM. xciii 

sthenes varii. Post Pliilippica. Hsec fere omnia veibotenus fide- 
liter relata hie prodemus. 

CAPUT PRIMUM 

De codicibus mstis Demusthenis in priviis, sed et Jjschinis. 

RoM^. In Bibliotheca Vaticana juxta Montefalconium. PluteO 
2. orationes quaedam. Orationes 4^7. Orationes quae reperiuntur. 
Demosthenes cum Scholiis. Plut. 3. Zosimi Ascalonitai Scholia 
in Dem. Juxta Ryckium vero Demosthenes cum Schohis ineditis 
Zosimi. Ryckii (scripsit ille, credo, in Capitolio) Catalogus MSS. 
Codicum Vaticanae asservatur in Bibl. Regia Cantabrigiensi. Apol- 
lonius in J^schinem. jEschinis Vita et Opera. Ej. epistolae. 

In bibliotheca Reginae Sueciee, hodie Vaticanse Codex 855. 
Dem. orr. et Vita per Liban. Cod. IS^S. Dem. orr. quaedam ex 
grseco translatae. In bibliotheca Palatino Vaticana juxta Sylbur- 
gium Cod. 104. Dem. orr. queedam et Epistola Phiiippi. Cod. 113. 
Dem. Orr. qusedam cum Libanii prolegomenis. 142. Olynthiacce et 
pro Corona. 162. Dem. Orr. 30. 193. Dem. Orr. cum scholiis 
marginal. 224. Dem. Orr. privatoe. 340. Philipp. 3. et 4. et pro Co- 
rona. Ibidem juxta eundem Cod. 51. In tres jEschinis oratt. 
scholia. 132. yEschinis Epistolae. 134. TEschinis oratt. tt. Tap. et 
in Ctes. 58. Dionys. Hal. de Demosthene. In Bibl. Barbeiina 
Demosthenis editio Basil. 1549. in octavo cum notis mstis. 

Florenti^. In bibl. Medicea juxta Montefalcon. See Lan- 
gius at the end of Lambecii Prodromus. Plut. 4. Cod. 24. Dem. or. 
funebris. 33. iterum. Plut. 9. 30. orr. nonnullee. PI. 50. 1. Exhor- 
tationes trium Philosophorum, vid. iEschinis, Demadis atque De- 
mosthenis. PI. 53. 17. orr. 4. e grseco in lat. translatae per lo. Are- 
tinum. PI. 56. 1. Anonymi argumenta in nonnullas Dem. orr. PI. 
57. 29. Olynth. tres. PI. 59. 4. Dem. orr. privatae. 8. variae. item 9. 
et 10. et 19. 26. oratt. 21. et Epp. 6. 27. orr. 38. 29. orr. tres. 39. 
aliquot. 46. tt. Tvapcnrp. 47. Olynthiacse. Plut. 57. 12. iE^schinis 
Epp. 45. Eaedem et iEsch. oratt. tres, vita et Apollonii Enarratio. 
nee non PI. 58. 6. 59. 5. 63. 33. 70. 4. et 28. 80. 18. item 66. 31. 
Glossse in ^Esch. Orr. 

In Bibl. Monasterii Benedictinorum B. Marian juxta Montefolc. 
Dem. Orr. codex membran. recens. Orr. et epistolae cod. bombyc. 
Saec. 16. Alius membran. recens. iEschines in ch. bombyc. Sse- 
culi 16. Ej. epistolae in codice recenti. In bibl. S. Marci Domi- 
nicanorura Dem. orr. contra iEschinem. Item Philippicce. Leon. 
Aretinus transtulit cum praef. ad Nicol. Medicem. 

Cesence in bibl. Fr. Minorum, quae dim fuit Malatestarum, Dem. 



xciv 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

Orr. MEDioLANi. in bibl. Ambrosiana juxta Montf. Dem. Orr. 
cum scholiis Bonamici et aliorum. Codex alius bombycinus recens. 
Codex alius Ssec. 16. Harpocrationis lexicon, atque in eodem co- 
dice, qui recens est, orationes 10. oratorum. ^Escbinis oratt. tres 
ter in membr. et bombyc. Ejusdem epistolse. 

Venetiis e catalogo Laur. Theupoli Eq. Codex 416. Fol. mem- 
bran. Ssec. 10. foliorum 323. Dem. Orr. omnes qua exstant, et 
epistoliae prtefixis Libanii et aliorum argumentis. Cod, 417. 4to. 
Ssec. 15. foliorum 300. Dem. Orr. 50. Cod. 418. 4to. membr. 
Saec. circiter 11. foil. 338. Dem. orr. 32. Cod. 419. Svo. chartac. 
Saec. circiter 15. foil. 351. Dem. orr. 14. Codd. 420. 8. Saec. circ. 
14. foil. 460. Deni. orr. et epistolse cum Libanii argum. Cod. 438. 
8. Saec. circ. 14. chartac. foil. 280. Dem. or. tt. Trap, et tt. aref. 
cum Libanii orr. et quibusdam Luciani. Cod. 510. 8. chart. Ssec. 
circ. 15. foil. 203. Dem. Philipp. 1. 2. Olynthiacae tres. alia. Ad 
mstum quendam Venetum conformatur celeberrima editio Brucioli. 
Editio Aldina in bibl. Bodleiana confertur cum codice antiquo msto 
manu P. Pithoei. Codex ille est Venetus hoc titulo 5. A. supra de- 
signatus. Adnotavit enim Pithceus quodam in loco Tuvra eia-l Iv 
7ra\ciif Tov uyiov Map^oi/. Et oi'ationes habemus istius viri dili- 
gentia collatas quinquaginta. NB. Double Transcript. One Har- 
leyan. the other more faithful, viz. transcribed from the marg. of 
one copy of Aldus into another. 

Card. Bessarionis apud Montfauc. Bibl. Bibl. Mss. et Lamy De- 
lic. Erud. Capsa E. Demosth. orr. omnes in pergameno. Caps. F. 
Dem. orr. 50. et epist. in papyro. Dem, orr. 22. et epp. pergam. 

In locis incertis. Codex Italicus, atque baud scio annon ex di- 
tione Veneta, cum ed, Aldina comparatus, usi sunt Francofurtenses 
primi in editione sua adornanda. ^schinis codex Fulvii Ursini. v. 
P. Fabri Agonist, 1. 30. init. 

Codices Jiiunuscripti Gallici. Parisiis. Octo Dem, exemplaria, in 
bibliotheca regia, quorum ope Morelius Lambinusque editionem 
suam concinnarunt. Eorum notitiam et aetates babes ad initium tomi 
tertii Dem, Ed. Cantabr, De codicibus regiis Lutetioe vide CI. Sal- 
lierii literas. Ibidem in eadem bibl. regia sunt iEschinis haec, N. 
3280. TEschines. et alii quatuor a CI. Sallierio ad ed. Stephani de 
anno 1575. diligenter coUati ct a me sic designati 2775. orr. tres. 
(mihi Itcg. 1.) 2778. orr, tres, (mihi Reg. 2.) 3273. tt. irapairp. 
(n)ihi Reg, 3.) 3279. contra Timarch, (mihi Reg. 4,) 

Praeter octo ista exemplaria regia, quibus usus est Lambinus, 
sunt etiam Cod, 2753. bombycinus, contincns Dem. jEschinis etc, 
opera, scriptus ab Antonio Mediolanensi circa A, 1480, Montcfalc. 
Palreogr, Gr, p, 84. Vocabatur ille aliquando ^\ntonius Damilus, 
generc Cres. Codex 2771. bombycinus itidcm Dem. opera Nico- 



AD DEMOSTHENEM. xcv 

laiis Blastus scripsit A. 14<84. Montfauc. ibid. NB. in codicc 2753. 
continentur Dem. iEsch. et Aristotelis Opera. Antonius ille Da- 
milas Mediolanensis (dicitur etiam Cretensis, quia in Creta natus et 
educatus) Mediolani consedit, et multos codd. grsecos descripsit 
circa A. 1480. 1490. 

Codices Regii Paris, juxta Catalogum impressum. 2930. JE- 
schinis oratt. tres cum Scholiis in ed. Ssec. 15. 2934. Dem. orr. 5S. 
et Epp. et prooemia. Soecoli. 10. 2935. Dem. vitae 11. Oratt. 28. et 
prooemia. Saec. 11. 2936. Dem. opera cum Comm. Ulp. et Schol. 
ined. Ssec. 13. 2937. Dem. orr. undecim. Seec. 15. 2938. Dem. 
vita, orr. IS. ^schinis vita A. 1480. 2939. Dem. orr. sex et Schol. 
Anno 1484. 2940. Dem. orr. 16. Ssec. 13. 2941. 42. Dem. orr. 
editae duobus tomis. Ssec. 15. 2943. Dem. or. adv. Aristocratem. 
Saec. 15. 2944. Ulpianus in or. pro Corona et Demadis apologia, 
Saec. 15. 2945. Ulpian. in sex Dem. orr, 18. Seec. 16. 2946. Scholia 
nondum edita in Dem. orr. 18. S^c. 16. 2947. iEsch. orr. tres. 
2961. Libanii vita Dem. et Dem. orr. 17. et Philippi epistola Seec. 

15. 2990. fragmentum orat. Dem. constans tribus paginis, Saec. 

16. 2993. Dem. orr. 13. Seec. 16. 2994. Dem. orr. 21. et Epp. 
Saec. 11. 2995. Dem. orr. eaedem cum argum. et schol. Saec. 13. 
2996. Dem. et ^Esch. orr. de legat. cum schol. Saec. 13. 2997. 
Dem. 25. Saec. 13. 2998. Dem. orr. 19. et iEsch. dua Saec. 14. 
2999. Dem. orr. 12. anonym, de iEsch, vita Apollonius de iEsch. 
vita etc. Saec. 15. 3000. Dem. orr. 20. Saec. 15. 3001. Dem. orr. 
tres Saec. 16. 3002. iEsch. orr. et Epp. Saec. 15. 3003. iterum, 
Saec. 15. 3004. iE. etD. orr. pro corona Saec. 15. 3012. D. Phi- 
lippicae cum Ulp. Comm. Saec. 15. 3021. iEsch. Epp. Saec. 15. 
3044. JE. Epp. Saec. 15. 3044. iterum, S. 16. 3052. iterum et 
Libanii Vita Dem. Saec. 16. 3054. iEs. Epp. S. 15. 2995. A. sive 
Appendix Dem. orr. quinque Saec, 14. 1760. iEs. Epp. S, 15. 
2755. iterum S. 15. 2832. iterum S. 14. 1638. Dem. Olynth, 1. 
et 2. S. 16. 1773. Olynth. 3. et Phil. 1. Anno 1497. 2043. D. 
orr. septem S. 16. 2508. Dem. vita ab editis diversa et orr. 15. 
Saec, 14. 2596. D. Olynth. 1. A. 1447. 2844. Dem. orr. quatuor 
cum margin, emendatt. A. 1498. 2489. Dem. Epp. manu Angeli 
Vergetii S. 16. 

In bibl. Colbertina hodie Regia, 3510. M. adv. Ctes. 3754. JE. 
queedam. 4923. IE. epistolae. 4927. iterum. 4958. iterum. 

In bibl. Baluzii V. C. hodie regia, Anonymi oratio contra jEschi- 
nem, cujus titulus ovk dvrCnrt TO) ^cXiinrM. 

In bibl. Coisliniana Codex 249. membr. Saec. 10. complectitur 
tres ^sch. orr. cum scholiis grsecis et Epp. 12. cujus variantes in 
orr. tribus nactus sum. v. Montfauc. Bibl. Coisl, Video queeri, utrum 



xcvi 10. TAYLORl PROLEGOMENA 

sint scholia tantum ad orat. priniain, qiise est contra Timarchum; 
an ad duas priores. 

In bibl. Cardinalis Radulphi iEsch, orr. tres cum proleg. et epp. 
iterum ej. orr. tres. iterum ej. epistolae. 

Codices Msti Anglicant. Oxonii Baroc. 1. Codex Baroc. n^ 
73. habet orr. 13. v. Conspect. Baroc. 2. ibid. n. 45. Olynth. 1. et 
sic cum schol. Ulpiani Barocc. ibid. n. 139. oratio funebris fiei- 
ovpoc. Baroc. 3. n. 69. (q. 96.) Ecloga vocum quarundam rhetorica- 
rum e Philippicis Dem. Cod. Baroc. n. 159. expositio vocura rheto- 
ric, in Philipp. Laud. Codex Laudianus n. 26. complectitur Dem, 
orr. 12. has : Olynth. tres, Phil. 1. de pace, Phil. 2. de Halonneso, 
Cherronneso, Phil. 3. et 4. Advers. epistolam PhiHppi. Epla Ph. 
T. (Tvvra^. 77. avfifiop. de Rhod. libert. pro Megalop. de foedere 
Alexandri. desinit in p. 165. ed. Frankf. Ven. Aldinum exemplar 
in bibl. Bodlei. collatum cum codice Veneto. Bodl. Observatiun- 
culse ad oram Exemplaris Heiwagiani prioris in eadem bibliotheca. 
*Not3e item et observatiunculoe ad oram edit. Manutianse 1554. in 
eadem bibliotheca. Bern. Varige lectiones quibus adjunguntur lo- 
sephi Scaligeri conjecturse una cum scholiis graecis in tres orationes 
.Slschinis ad oram exemplaris Aldini Rhetorum Grsecorura in ea- 
dem bibl. L. 14. Art. E penu D. Bernard!, v. Dodwell. de CycUs. 
Brooke in Ed. ^Eschinis advers. tt. Trapa-rrp. prsefat. jEschinis vita 
cum argumentis orr. et vita per Apollonium in cod. Savill. Barocc. 
n. 72. Libanii vita Demosth. 

Cantabrigi^ Annotatiiinculae Claudii Groularti ad oram ex- 
empl. Aldini in bibl. Regia Cani. lacobi Duporti seu Thomae 
Stanleyi notse ineditae ad Dem. orr. Annotatiunculse ad ^schi- 
nem ex ora exemplaris Aldini Rhetorum graecorum in eadem bi- 
bliotheca quod olim fuerat loannis Mori, Episcopi Eliensis. Ibi- 
dem in bibliotheca collegii Caio-Gonvill. Libanii Vita Dem. msta 
aut collatio cum impvessis, cujus apographura etiam habet biblio- 
theca regia inter codices Abraham! Selleri. 

LoNDlNl et alibi cod. Harlci. v. Conspect. T. III. codex Harvei. 
ibid. Mead, complectitur orr. tres iEschinis cum Schol. grsecis et 
Epp. 12. Lock, tenet Olynth. 1. et 2. ]E%c\\. in Timarch. Rarvlin- 
soii. Dem. fimebrem. In bibliotheca Ecclesia^ Cathedr. Claudio 
Cestriensis Rhetores greeci H. Stephani cum notis mstis H. Dod- 
welli. Codex Askew, orat. pro corona, videtur esse ex bibliotheca 
Vindobonensi. vide Letter Murray from Hamburg, infra codex 70. 
Vindobon. Codex mstus biblioth. Guclfert. (Wolfenbuttle) ele- 

* T;i3'lor nonniilla ziphris aiiiiotaverat, ut snrpissime feoil, cam sibi in memoriae 
adniiniculuiri chLirti:> niuiiUarc vcllel ca, (jua; alios sciie uollt't. 



AD DEMOSTHENEM. xcv'u 

ganter scriptus pergameno, annorum circiter 500.* Dem. Aldinus 
with MSS. notes per D. Gaily ex biblioth. Altempsiana. Demosth. 
Aid. with MSS. notes apud D. Askew. Rhetores grseci collati 
apud Askew. 

Codices msti Germanici. vindobon^ in bibliotheca Caesarea ju- 
xta Lambecium et Nesselium. Cod. pliilosoph. XLIV. 4. 135 — 137. 
Olynthiaca secunda cum Libanii Argumento gr. chartac. 4. Codd. 
philos. et philolog. quae est Nesselio pars quarta, codex XX. 
Ulpiani commentarii graeci in XVIII. orr. Dem. chart. 4. Ita 
Nesselius. Dubitatur tamen utrura sint Ulpiani. Textus Demo- 
sthenis non apparet. Ejus tamen allatis verbis subnectuntur an- 
notationes qusedam his orationibus olynthiacis tribus, philippicis 
quatuor, contra Androtionem, contra Midiam, pro Corona, c. Ari- 
stocr., de falsa leg., c. Leptinem, de Rep. ordin., de classibus, de 
Megalopol., de Rhod. libert. Codex 48. Dem. orr. gr. cum notis 
interlinearibus et marginalibus chaitaceus, antiquus, Folio. Nessel. 
Attamen in ipso codice ea non continentur, neque hujusmodi codex 
prout descripsit Nesselius, hodie reperiri potest. Codex 59. 2. 
Apollonius c. jEschinem et reliquos. (sic.) 3. .(Eschinis, discipuli 
Socratis, epistolse, graecus, chartaceus, antiquus et optimse notse. 
Codex 70. orr. variae gr. chartac. folio. Nobis ita designatur Vin- 
(lob. V. Conspect. editt. et mss. initio T. III. Olynthiacae tres, Phi- 
h*pp. 1, et 3. de pace, de Cherrhoneso, de Haloneso, ad Philippi 
Epistolam, Philippi Epistola, de Rep. ordin. 1. de classibus, de 
Rhod. libertate, in Midiam, pro Corona, in Aristocrat, in Timocrat, 
in Leptin. pro Megalopol. de foedere cum Alex, oratio adversus 
Midiam ita scripta est, ut Integra textus verba preecedant in qua 
enarratione pagg. 88. 89. integram paginam Ulpianarum enarratio- 
num continet codex, quae desunt in editis inter verba avaKuXeaa- 
a^ai dvyarai et ovc' vftpi^e Trj ^lavoi^. — Ita f. leg. Verba preecedunt 
(sc. Enarrationi. In qua Enarratione p. 88. 89. integram paginam 
enarrationum continet codex, quae desunt etc. Pag. 89. Anony- 
mi, quod vulgo legitur argumentum in orat. de corona (cujus vari- 
antes lectiones excerpi curavit Prof. Mascovius, Lipsiensis, qui 
Editionem in octavo hujus orationis adornavit) cum Ulpiani enar- 
rat. Caetera, quae desiderantur in Incusis, etiam a Msto absunt, 
ita ut postea continuus textus sequatur. Anonymi argum. in orat. 
adv. Aristocrat, quod quidem ab impressis abest, turn textus et 
Ulpiani enarratio. Oratio adv. Timocratem similiter explicata. 
Anonymi argumentum difFusius in Dem. de falsa legat. cum Ul- 
piani enarr. sine texto. Libanii arg. in or. c. Leptin. et anonymi al- 
terum et textus cum Ulp. enarrat. Orationes de ord. rep. de clas- 

In hac regione sunt qaaedam ex Adversariis Taylori forfice excisa. Wolfen- 
buttelae ignorant ipsiin-ique ccdicem, ct quoinodo in potestatem Tajlori pervenerit. 

VOL, I. n 



scviil 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

sibus, et pro Megalop. similiter cum Ulp. item pro RhoJiis et de 
foedere c. Alex. Codex 82. 3. ^schinis Epp. gr. chart. Codex 
101. orationes varise gr. chart, fol. oblongo, nee adeo antiquus, 
nee eleganti scriptus est charactere, mediocriter tamen emendate. 
Continet Dem. orr. 18, tantum cum Libanii argumentis singulis 
orr. preemissis, et codicis initio ipsius Dem. per eundem vita, qualia 
in editis legimus. Codex 105. orr. quoedam cum notis margin. Gr. 
Chart, fol. Busbeck. Pars prior vix legi potest ob defectum atra- 
menti et chartae. Pag. prima adnotatoe sunt orr. ad 29. et exordia 
orationum ad 63. turn sequitur Dem. vita per anonymum Orationi- 
bus preeter argumenta Libanii singulis prseposita, ad oram ad- 
scripta sunt scholia, excerpta uti videntur ex Ulpiani Comm. sed 
hcec in plerisque desiderantur. Codex 137. or, de corona gr. chart. 
4. in fine adjectum est argumentum recens scriptum. Codex 181. 
Olynthiacae gr. chart. 4. Busbeck. Aliter tamen ac Nesselius. 
Continet Philippicae primse partem alteram tantum de pecuniaria 
ratione, Philippicam tertiam, non integram, cum Libanii arg. De 
Cherrhoneso (cum Liban, arg.) non integram or, de pace, imperlta 
nianu. Philipp. secundam male descriptam. Codex ille nee anti- 
quitatem, nee optimam pree se fert notam ob recentem et incon- 
cmnam scriptionem, et omnia puerorum exercitationes videntur. 
Codex 188. 4. 135-137. Olynthiaca secunda cum Lib. arg. Gr. 
chart. 4. Olynth. 2, tantum inchoata et initium primfe cum Liban. 
arg. parvi momenti. Codex 196. ^schinis, Demadis (sic) et De- 
mosthenis ad populum Athen. Porro autem in eadem bibliotheca 
editio Aldina 1503 cum castig. rastis lacobi Tusani. 

Codex Augustanus, optimee fidei collatus ad Herwag. secundam 
(v. Nos ad or. in Leptin, p. 34. Dem, nostri) a Simone Fabricio, v. 
Consp. ad init. T. IIL Codex Obsopoei, sive codex Pannonicus, 
exemplar admirandae vetustatis, v. Conspect. Codex Lindenbrog. 
cujus varietates descripsit Lindenbrogius ad oram Herwagianae in 
bibliotheca Hamburgensi. Similiter addita margini ejusdem edi- 
tionis in bibliotheca Kennet Mackenzie Scoto-Britanni. v. Con- 
spect. 

Codices MSS. Batavi vel Bclgici aliique. Dem, iEsch. MSt. fide 
Swertii Ath. Belg. In Bibl, Perizon, codex mst, in quo contine- 
bantur Dem, orr. plurimse, Lysias unica. Dem, MSt, Eliee Obrechti 
V. Jebb ad Aristidem T, 2, p. 472. ^schinis epistolae cod. Pantini 
Decani Bruxellensis. v. Fabric. B. G. T. XII. p. 313. Demosth. 
orr, quamplurimas ejusdem Pantini, ibid. Codices Vossiani. Dem. 
Olynth. tres Philipp. I. de pace n. 47. yEsch. Epp. 90. Comparatio 
Dem. et /Esch. 121. -/lilsch. Epp. Salinasii notac anecdotte in Rhe- 
toras gr. MSt. bibl. Lugd. Bat, in eadem editio Aldina manu eru- 
diti viri passim notata. 



AD DEMOSTHENEM. xcix 



CAPUT SECUNDUM 

jidversariorum Taj/lori. Editiones impresscB Demosthenisy ^schints, 

etc. 

A. HYO. Olynthiaca prima latine Bessarionis cum notis. Paris. 
V. Maittaire Ann. Typogr. T. I. p. 87. et Chevailler ad orlgg. ty- 
pogr. p. 57. A. H-81. Dem. orr. Venet. Ita Beughem Incun. ty- 
pogr. Sed errasse videtur. A. 1485. jEschinis orr. per Leon. 
Aretin. Venet. Idem Beughem, sed falso, aut certe minus accu- 
rate. Res ita se habere videtur. i^schinis et Dem. orr, [adversa- 
riee credo, de corona] per Leon. Aretinum [in linguam Lat. ver- 
soe] Venet. 1485. 8. Bibl. Norib. Snab. p. 83. 154. 155. Catal. 
Bibl. Harl. et Maittaire T. T. p. 469. A. 1488. ^schinis oratio 
contra Ctesiph. de Dem, coronatione latine per Leon. Aretinum 
Ven. Fol. ad calcem opusculorum quorundam Ciceronis. A. 1497. 
Dem. oratio in ^schinem interprete Aretino. Ita Beughem ibid. 
Rectius fortasse hoc modo iEsch. et Dem. orr. contrarise [de co- 
rona autumo] latine Leon. Aretino interprete per Anton. Koburger 
28 Martii. Fol. Anno 1499. Dem. et vEschinis Epistolae graece 
Ven. Aid. 4. Beughem. Catal. Bibl. Fabr. 1503. Ulpiani Scholia 
in 18. Dem. orr. graice Ven. Aid. Fol. 1504. Demosth. orr. etc. 
grsece Ven. Aid. Fol. inter Rheloras grsecos. 1518. iEschines 
grasce Aid. octav. Ita Catalogus exquisitior H. Harris Leicestri- 
.ensis^ verum falso. JEschi/his enim, xion JEschines. 1521. Olynthi- 
acae tres graece Lovanii mense Februavio penes me. ^schinis et 
Dem. epistolse grsece Paris 4to sine anno notato. 1522. vEsch. et 
Dem. orr. de corona gr. ex academia Anselmiana Hagen. 4. quaere 
num quatuor adversariae. 1523. Olynthiacae per Par. Garmond. q. 
Catal. Lend. 1523. contra Aristocratem gr. ib. q. iterum. 1524. 
Olynthiaca prima latine Camerarii Hagen. 8. 1524. Olynthiacae 
grsece Corapluti apud Michaelem de Guid. 4. v. Catal. Bibl. Mat- 
taire P. L p. 79. 1525. or. in Midiam et Olynthiaca secunda Lo- 
van. 4. q. in bibliotheca Fabriciana. 1526. adv. Leptinem gr. apud 
Theodoricum Martinum Lovan. 4. eodem anno contra Aristogito- 
nem grsece Witteberg. 8. Mattaire A. T. p. 673. ex edit, et cum 
prsefatione Melanthonis. Eodem de Rhod. libert. latine interprete 
Hagendorphio Hagenose 8. Maittaire A. II. 676. 1527. Ulpian. 
etc. [v. 1503.] in eedibus Aldi et Asulani Fol. 1528. Ph. Melantho- 
nis praef. In M. et Dem. orr. ex offic. Rob. Stephani. Eod. Dem. 
et M. orr. de Corona L. Aretin. Basil. Cratandr. 1530. Philippicse 
[comparent solummodo Phil. I. et oratio de pace] graece Paris, 
apud Colleg. Sorbonae. 8. 1531. Philippica I. de pace. Ph. secun- 
da, de Haloneso, de R. Cherrh. Ph. 3- et 4. ad Ph. Epistolam, epi-. 



c 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

stola Phil, grsece apud Gu. Morrium Lutet. Sorbon. 4-. eod. lEsch. 
et Dem. de corona ibid. 4. [q. quatuor adversariae.] 1532. de Syn- 
taxi, de classibiis, de Rhod. lib. de Megal. de foedere c. A. gr. 
Paris. Christ. Wechel. eod. Dem. orr. cum Sch. Ulpiani gr. Basil. 
Herwag. Fol. 1536. Dem. epistolae gr. Lovan. ex offic. Rutgeri 
Rescii. 8. penes me. eod. jEschinis Epp. etc. Lovan, penes me. 8. 
1537. iEsch. et Dem. epp. lat. Petro Nannie Alcmariano interprete 
Lovan. etc. penes me. 1538. Olynth. tres lat. Clobardi Antwerp. 
eod. C. Aristogitonem gr. Paris. Tilet. 4. eod. Olynth. tres et Phil, 
duse priores grsec. ap. Nicol. Bryling. Basil. 8. 1539. C. Dionyso- 
dor. gr. Paris. Tilet. 4. eod. C. Conon. ibid. 1540. Dem. et M. orr. 
de corona Lat. Aretini. 1541. Olynth. tres, Phil, prima et de co- 
rona gr. Romae 8. in bibl. lacobi Harris Sarisberiensis. eod. Olynth. 
tres Gallice per Louys de Roy Paris. Vascosan. in bibl. Reg. Can- 
tabrig. 1542. de ord. Rep. de Rhod. lib. pro Megalop. gr. Paris. 
Tilet. 4. eod. de classibus gr. Paris. Tilet. 8. 1543. Dem. orr. gr. 
Venet. Feliciani. eod. Libanii preeparatio ad Dem. orr. gr. lat. Re- 
nati Gaillonis Paris. Wechel. 4. 1545. Dem. et JE. de corona gr. 
Argentor. 1545. Dem. Epp. gr. Paris. Tilet. 4. eod. Dem. et M. 
orr. cum. argum., oratorum vitis, et M. epp. Lat. Venet. apud Hier, 
Scotum 8. (Paris.) 1546. Ph. quarta gr. Paris, apud lac. Bogardum 
4. Price Rawlinson. Eandem fuisse arbitror in bibl. Harleyana 
ubi sic notatur : Dem. oratio ad Philippum gr. Paris. 4. eod. de 
Rhod. libertate gr. Lovan. apud Servat. Sassenum 4. eod. de Me- 
galop. et de foedere ad Alex. gr. Lovan. ap. Servat. Sassenum. 4. 
eod. Dem. etjE, Epp. gr. Paris. Wechel. 4. (Rawlinson.) 1547- Dem. 
orr. grsece Basil. Herwag. 8. Editio penes me etc. in Bibl. CoUeg. 
Gonvill. Caii Cantabrig. item in bibl. Barberiniana Romse cum 
notis MSS. porro in bibliotheca Hamburgensi collata cum cod, 
msto Lindenburg. itidemque apud Kennet Mackenzie Juris Cse- 
sarei apud Edimburg. Professorem collata cum eodem codice. eod. 
Olynth. tres, Phil, quatuor, c. Aristogitonem duas gr. lat. Francfurt 
apud Petr. Brubach. 8. Catal. Maittaire P. IL p. 85. Esedem orr. 
penes me, sed grsece tantum deficiente pagina principe. 1548. C. 
Leptin. Gr. Paris. Xtian. Wechel. 4. cod. C. Aphobum duae Paris. 
Wechel. 4. Catal. Maittaire T. 1. p. 86. 1548. de pace Lat. Leoni- 
ceri Bas. 8. 1549. Dem. orr. gr, lat. Basil. Oporin. Fol. Vehemen- 
ter ambigo de fide istius ed. graecolatina. Wolfii et aliorum versio 
Dem. circa hoc terapus, ex eadem officina ct in eadem forma, et 
ad cam ipsam video adludier. cod. Phil, quatuor Lat. Manntii 
Venet. 4. eod. Dem. M. orr. adversaria; gr. Venet. apud Franc. 
Turrisanum. 8. eod. orr. aliquot inusum adolescentium, Basil. Si 
in bibl. Vindobon. eod. 1549. Les quattre Pliilippiques traduites 
du grec en Francois per Jean I'Alemant Paris. 8. Vide omnino 



AD DEMOSTHENEM. ci 

Laleraantis epistolam de hac versione prsefixam ejus versioni orr. 
c. Aphobum Basil. Opor. Fol. 1550. Dem. or. falsa leg. gr. Argent. 
Rihelii 8. 1553. ^Esch. c. Ctesiph. gr. Paris. 4. [Hactenus, neque 
ultra perduxerat Taylor recensum harura editionura.] 



CAPUT TERTIUM 

Antiqiii Critici De?nosthenis. 

Editio antlqua // ap^a/a Schol. ad Mid. n. 268. ed. Lutet. Editio 
popularis, ij ^i]fxwCi]Q, vulgata. Schol. ib. n. 246. Two Copies of 
Dem. [hinc ziphrae aliquot] Vide Nos ssepiuscule ad Edit. Paris. 
Lambini in ultimo tomo. C. Aphobum 1. n. 15. tie Sycoi'itcovTa jiyuiy 
d^iav. One tlq v. fxvaq. Another tt. fxyioy, irepl TrapuTrpeap, n. 398. 
dpxaici et Srj^wlrjQ, item n. 413. Contra Aphobum 1. n. 14. 15. 
collat. cum c. Aphob. \ptvhiJiapT. n. 11. et c. Onetor. 1. n. 11. editio, 
qua utimur e binis est conflata. Schol. Olynth. sec. n. 24. Schol. 
de Coron. n. 19, 20. p. 139. et 145. n. 108. et 109. locus specta- 
bilis adv. Calhpp. n. 9. 1. Phihpp. Var. Lect. n. 11. 12. 13. And 
so we came by two sets of Scholia, v. Nos ad Mid. n. 268. ed. 
Paris. Omnino Hermog. p. 353. ed. Crispini, Schol. tt. Trapairp. 
n. 524. Crit. N. Ulp. n. 144. 247. Sch. tt. Trap. eV nut /3,'/3Xw in an 
old book. cr)(o^. ib. n. 265. lu rolg dp-^^aiorepoig jSiftXioig. (r)(^o\. 524. 
TOVTO, ovTOc 6 XoyoQ w/jt'Xiff-at, kareyi'worai cryoX. ad Mid. n. 246. 
173. et sisepe. Ita Hermogen. de orat. c. Neseram Ulpian. ad Mi- 
dian. 66. 1. 13. edit. Cantabrig. Wolfii prsef. ad Ulpiani Conversi- 
onem, Eunapius in vitis Sophistarum. Praef. Lysiee Accurata vtto- 
Hvr]jiaTL(TTCjv, quos legit Ulpianus, diligentia, Rabbiuorum ad in- 
star, qui figuram, quam vocant to TrapaypacpiKoy numerarunt, et in 
or. de corona 72. vicibus usurpatam repererunt. <rx«X. ibid. n. 22. 
ot irpd ijixwv tS,t]yr](Tafi£yoL c)^. ad init. Phil, quartae inuui potissimum 
videntur Alexander Diocorus, Zeno et Genethlius n. 268. tt. Trapairp, 
ot Trpo^£u)ptaQ Kal ciaiptaeig crvyypa^LavTEQ idem ad or. de Cor. ru'cc 
Tw»' Trpo i]/iiu)v (T^. ad TT. Trap. n. 401. o'l Tvpo i)i.iu}v CieXovreg ibid, oi 
e^j/yjjrat ibid. Antiqua Commentaria. ^x* ^^ i"it. or. de foed. Alex. 
o'l TrpE(r(jvrspoi commentatores in argumento ad Halones.* 

Callimachus. Prsef. Lysise or. c. Charidemum pro Satyro tutelae. 
Dinarcho tribuit Photius Cod. 265. or. contra Theocrinem Dinarcho 
eidem. Dionys. Halic. in Dinarcho. TrivaKoypa^og. v. Dionys. Halic. 
ad Ammaeum. Praef. Lys. 

Dionysius HaUcarnasseiisis. Scripsit ad Ammaeum de Demosthenis 
oratt. Tztpi Arifioar^. hLvorr^Tog. Ejus alius quoque tractatus de Dem. 

* Cruda haec el impolita, ut inveni, ila protuli. Condat inde aliquaudu qui volet 
«t otio abiiiidabit, scitum quid et elaboratnin. 



cil 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

V, extremum tt. A. ceiy. Alius Item ad init. Ep. ad Aramaeuna. 
S<;hol. UIp. p. 35. 

Ccecilim. Prsef. Lysise et notse mstse ibid. Fabr. B. G. T. XIV; 
p. 35. Csecilii comparatio Demosthenis et Ciceronis, Plutarch, in 
Dem. Comparatio Dem. et i^^sch. Liber de Dera. oratt. genuinis. 

Sallustius. Said. Plutarchus in Pyrrho. Cicero 1. Tuscul. Pho- 
tius bibl. p. 570. Fabr. B. G. T. I. p. 870. 87L Suidas e Dama- 
scio tradit Sallustium quendam orationes Dem. universas crjfioaiovQ 
memorise mandasse. 

Ulpianus. Chapman. Ulpianus kv 'Apaf^iKolc. Stephan. Byz. in 
V. Taij'toi. vixisse videtur sub Constantino, NB. ut placet Hierony. 
mo Woltio, aut filio ejus Constantio, ut ex Eunapii Proseresio con- 
jici potest. Ulpiani varii. Schultingii orat. pro Triboniano p. 899. 
Domitlus Ulpianus JCtus origine Syrus v. 1. 1. pr. D. de Censibus. 
Ulpianus Damascenus JCto cosevus 1. 18. D. de interdict, et rele- 
gat. V. Augustin. de nom. propr. Ulpianus Tjn'ius rhetor dictus Ket- 
TovKEiToc. Athenseus in prooem, 1. 2. c. 13.1. 3. 17, 18. et alibi. Ul- 
pianus quidam. Stephan. Byz. v. Ruald. vit. Plutarchi. Writes the 
Arguments next to Libanius. See the eiid of* the argument tt. tto- 
poTrp. and my Mss. Notes in the Paris Edition p. 729,* Schol. adx. 
Trapcnrp. 84. wg ij^ielg. ovk en h^oi(i>Q ri^iiv. wc eyi'tofxey. 206. Author 
of the Arguments expressly Schol. ibid. n. 190. Schol. not all one 
hand. Case of Menander tt. iranavp. n. 220. ed. Paris. Ulpianus* 
Judgment upon the reading of an old MS. n. 265. tt. Trap, eyyw/uev n. 
451. Vales, p. 228. not. ad Maussac. a»c i/^»? ey rolg a-iotcpciTiicdiQ ei- 
prf-ai Olynth. I. init. Tlvcva to rvv Kvrpog ibid. n. 7. pro Coron. n. 8. 
Ylvdva fi vvv BEppoia Olynth. L n. 12. Ylorllaia to vvv Kurpoc ibid. 
7} VVV Beopoia n. 118. Tvi'Ca to KctnodEi' tov irolvg Olynth. 2. 24. ai- 
povc. rvv (fxjjaia IhioriKuiQ de Cherrhon. 56. o'l npu ii/xutv i't^r^yyjtyafiz- 
voi Philip. 4. init. ol irpu ii^iLv elg tov \6yov S'lMpiag koi Siaipeaeig 
(Tvyypd\pai'TEg Phil. 4. 10. v. ad argum. de Haloneso ol irpo ijiuuiv 
CieXovreQ. fort. ciiXBovTsg. ol E^rjyrjTul ibid, twv irpo yfiHv twec. tt. 
trvnjjnpiiov init. tt. Trapcnrp. 101. Tiveg Toiv vTTOf^ivr)naTi(JT(iiJv pro Co- 
rona 22. (ipi^fAovaiv ol d^rivaloL t'wc ~<J^v CcoCEh:a, wc v'jjutTc. tira Xolttov 
ovkeS^' bfioUog )'//j7j' tt. Trapmrp. 206. Scripsit vno^eaEig ad Demosth. 
TT. Trapmrp. 290. NB. c. Mid. n. 31. Salmas. de M. V. See Ind. 
auct. not. and pp. 162. 576. 775. Petit. LL. AA. p. 305. 357. 398. 
899. 177. 423. 298. Meurs. Att. Lect. I. 4. II. 8. IV. 3. V. 2. 
Edit. Dem. Paris, cum notis MSS. Ilartungp. 694. Meurs. Pisistr. 
c. 9. de p^gis col. 686. Valcken. ad Ammon. p. 201. Petiti Observ. 
Casaubon. ad Theophr. Charact. p. 64. 68. 100. Palmer Exerc. 

* Necesse est Taylonim, si quid ad illani pairinain Iioc de argntnento annotavit, 
finod aiciiti nos credere par e.sl, alii cxcmplari id adscripsisse. Nam in eo, quod 
penes me est, nihil repcrio. 



AD DEMOSTHENEM. clll 

■p. 634<. Schol. ad Aristocr. Vales, ad Harpocr. 180. 184. 207. 
150. 161. Lucian. nov. Ed. T. I. p. 63. Herald. Observ. II . 3. p. 
205. H. Stephan. Th. L. G. T. I. col. 370. Palmer de Liberalibus 
Not. ad Theophr. v. edit. Needham ad finem. Auctoris Notse ad 
^lian. T. I. p. 270. Lysias ed. Londin, Dorvillead Charit. p. 112. > 
483. 602. 87. 123. 292. 318. Suid. in OhXinavuc. Kuster ad loc. 
Casaub. ad Theophr. p. 287. 288. Wolf C(jmm. ad Ulp. p. 1129. 
kQoa(Tvy£-o dapai'iaag Schol. ad Mid. n. 43. Ulpiani ciijusdam me- 
minit Marinus Neapolitanus in Vita Procli Diadochi. Vales, ad 
Harp, p. 228. Scripsit vitam Demosth. auctor est eorum argu- 
mentorum, quae Libaniana sequuntur. v. Argum. sec. tt. Trapairp. wc 
iyvoy^ev tv tm kuto. Meici'uv. NB. 'iyriofiev a term of art. Nos ad 
Arg. Ulp. c' Aristocrat. Schol. Timocrat. n. 30. 199. 200. 219. 
Age of Ulpian. Schol. Timocr. n. 17. 176. v. Maussac. ad Harp. 
V. 'AffTvpof-iog. De Ulpiano JCto Marlin ad tit. D. de Just, et Jure 
p. 5. 

Tiberius Rhetor de schematibus Demosthenicis Ed. Gallei. De 
Demosthene et Xenophonte Suid. Tiberius Rhetor de figuris apud 
Dem. MS. Bodl. F. II. 6. 

Apsines laudatur ab Ulpiano in Leptinea. Exstat Apsinis cujus- 
dara rhetorica. Fabr. B. G. T. IV. p. 459. Apsines Atheniensis 
Sophista egregius, pater Onesimi Sophistse, qui fuit pater Apsinis. 
Suid. Apsines Onesimi Ath. filius junior Apsini Gadarensi Suid. v. 
SchefFer ad Anon. Rhetor. Tzetz. Chil. VIII. 608. Apsines ad 
Leptin. Schol. Hermog. de Ideis. 

Didymus. Harpocr. in it,iviffe et ^evi^sir (v. Arg. adv. Eubulid.) 
yafii'iXia. 6 KUTca^ey vv^oq Meurs. A. L. HI. 1. Maussac. p. 230. 
Harpocr. in oldaKog. iffTra^dro. (pdpnaKOQ. Scripsit comment, in 
Isseum Harp. v. yafjujXia. Nos ad argum. adv. Eubuliden scripsit 
ad Jilschinem. Harpocr. v. upovaia. KpavctWlccu. v. Maussac. ad 
Harpocr. v. Xoyog. Scripsit ad Axonas Solouis c. Asclepiadem v. 
Plutarch, vit. Solon, init. 

Apollonidcs 6 Nt/cateiic laudatur ab Ammonio v.'O^Xwj' iy vTro/jLyi'i- 
fiari TTEpi TrapaTrpeafDEiag Aj/yLiocr.Jej'oug. ApoUonidis Nicceni vrro' 
fivyjiia in Timonis Sillos Tiberio Cses. inscriptum nieminit Laertius. 
scripsit idem de proverbiis, Steph. Byz. v. Tepiyu. v. Fabr. B. G. 

Gi/mnasius Sidonius Sophista, Imp. Constanlini temporibus vixit, 
scripsit declamationes et commentar. ad Demosth. et alia qusedam. 
Aspasius. Phot. Cod. 265. Ulpian. ad Leptin. Meurs. A. L. VI. 
9. scripsit ad Leptin. Schol. Hermog. de Ideis. 

Menander. Ulp. ad Lept. et ad init. quartoe Philipp.p. 74. ed. Pa- 
ris. Rhetor fortasse apud Aldum v, Argum. orat. tt. Trapa-n-p. Schol. 
ad Timocr. n. 74. p, 294. ed. Lutet. 

Genethlius laudatur a Schol. Aug. ad Androt. ab Ulpiano ad 



civ 10. TAYLOR! PROLEGOMENA 

v. Trapavp. init. et n. 268. Suid. v. ysvlSr\iog. ab Ulp. pro Coron, 
n. 12. 92. p. ed. Lutet. 133. 143. 195. 232. 

Msculapius. Sch. Ulp. ad init. Philipp. quartae p. 29. ed. Lutet. 
Diocorus. Prsef. in Ulp. Comment. Dioscorus idem ad init. IV. 
Philipp. p. 74. ed. Lutet. 

Zeno. Nos ad Lysiam. Rhetor grsecus apud Strabon. 1. 14. Rhetor 
apud Sulpit. Victor. Instit. Orat. Suidas. Z>/\wv (f. TLr'ivwv) 6 tto- 
Xiz-S-pv/Wjjroe Ulpian. ad init. IV. Phil. 

Zosimns. Nos ad Lysiam. Scripsit comm. in Demosth. Vita De- 
mostlienis ceeterorumque oratorum in bibl. Regia Paris. 

Lysimachides. Nos ad LysifE praef. Valckenaer Animadv. p. 94. 
Marcellinus scripsit proculdubio de Demosthene. v. Vit. Thucyd. 
init. Hudson, ad loc. Vita Demosth. per Zosimura. 

Libanius. [Ad hoc nomen nihil est a Tayloro annotatum, vacua 
relicta charta.] 

Athanasius. Schol. ad Timocrat, n, 163. Schol. Hermog. 146. ahus 
rhetor grsecus Byzantinus recens scriptor, quem laudat Baluz. ad 
Lupum Turon. p. 449. scripsit 1641. v. Fabr. B. G. T. IV. p. 293. 
Theo Alexandrinus, idem qui concinnavit Progymnasmata. Suid. 
Niaueniiis Rhetor Imp. Adriani scripsit Argumenta in Demosth. 
Suid. item rwj/ Qovkv^icov kol AtjfxocrSf. j^petwv avyay(>)y{]v . v. Fabr. 
B. G. T. I. p. 872. 

Posidonius scripsit Argum. in Demosth. Suid. 
Eratosthenes. Plutarch, in Vita Demosth. 
Dcmetrivs P/ialereus. Plut. ibid. 

Epiphanius. Schol. ad or. de corona n. 12. ed. Benenati, 'ETrt^a- 
VLOQ o TE'^viKuQ Scliol. in Chcrrhoues. init. p. 94. 133. ed. Lutet. 

Dior/oj?/* Valerii Pollionis filius, vixit sub Adriano et scripsit enar- 
rationem locorum difficiliorum, quae inD, orr. inveniuntur. Suid. v. 
UioXiun' et AwcijpoQ. v. Praef. Lysiae. 

Harpocratio. Caius vel iElius Harpocr. v. Praef. Lysiae. 
Caput XII. Contcnta vohtminis qiiuiti. [ex editione puta, quam 
Taylor Cantabrigiae parabat.] Dionys. Halic. ad Ammaeum gr. 
lat. cum notis. NB. q. de hivor. rov ^rj/uoa-'^. Lucian. ibid. Wolf, 
notae p. 1194. et 1444. Plutarchus ex Parallelis Wolf. Not. p. 
1188. et 1443. add. Barton. Bryan. Casaub. MS. Ruald. Plutarch, 
in Vit. 10. orator. Wolf p. 1193. 1444. Benenati Libanius ad 
Montium. NB. MS. Coll. Gonvill. Wolf p. 1187. 1444. Benenat. 
Ejusdem Apologia Demosthenis Photius. Suidas tcr. v. Wolf p. 
1200. Eudocia. Zosimus. Anonym. MS. Lutet. Fabr. B. G, T. 
XIV. p. 15. Dc iEschine Plutarch, in V. X. or. Wolf p. 1200. 
Philostratus. Ilermogenes. Photius bis. Suidas bis. Eudocia. 
Apollonius Wolf 41. NB. Palmer, p. 649. Wolf Not. p. 1200. 
Incerti AtV^^tVijc vtoc /xev ^y Wolf 41. Not. p. 1200. Ven. Hieroa. 



AD DEMOSTHENEM. cv 

Scot. 1547. lat. vers. p. 6. a. on ^i^yiiOr, c. Timarch. Ed. Aldi Wolf 
15. Not. p. 1200. Ven. Hier. Scot. p. 10. a. on /za5t;r//c. Ovre 
KciWtoj' MS. Vossian. q. Libanii, v. Opera Libanii. Wolf 16. Di- 
narchus. Demades, ad ilium v. Plutarch. Photius, Suidas, Hermo- 
genes, Eudocia, ad hunc Suidas. Prscfationes Aldi, Manutii, Lam- 
bini etc. Chapman comment, de Ulpiano. Lexicon rhetoricura 
Ulpianeum. Appendix notarum. lacobi Duporti notae mstaa ad 
Dem. e bibl. Regia Cantabrig. Varioe lectiones e codd. MSS. 
Indices hi. l) rerum memorabilium, 2) Atticus locutionum ia 
Dem. et iEsch. 3) auctorum emendatorum. 4-) Auctores laudati 
ab Ulpiano et Scholiasta .^schinis. Budceus from Wolfius, Wolfii 
Specimen Demosthenis edendi. 

Caput XVIII. Fragmenta .^schinis, p. 1307. Adversariorum 
scripta ipse Taylor rursus calamo induxerat, ut, aut non digna 
luce, aut jam a se passim locorum allata. quapropter, prsesertim 
cum pauca essent, ne unam quidem paginam implentia, repetere 
nolui. 

Caput XX. Sophistoe. Tiberius Rhetor de Schematibus apud 
Demosth. bibl. reg. Paris, n. 2918. Libanii oratio Demosthenis 
nomine adv. iEschinem cod. Reg. Paris, n. 2998. Ejusd. oratio 
Dem. nomine post proelium ad Cheeroneam mori postulantis. ibid. 
Ejusd. or. Dem. nomine Philippo dedi cupientis. ibid. Ejusd. ora- 
tio, qua Dem. rationem reddit cur a Philippo dimissus ad remp. 
non accedat. ibid. Ejusd. or. Dem. nomine, iEschinem accusantis, 
quod solus ex Atheniensibus ad Amphictyonicum judicium Philippo 
non contradixerit. Cod. Reg. Paris, n. 583. See Libanii Epist. 925. 
Photius Cod. 243. 

CAPUT VIII. 

Demosthenis orationes habiice, fragmenta. 
Philippicce Orationes. 

Stob^Us p. 201 . 244. 245. 246. 344. 566. 270. 365. Plutarch, 
polit. praecept. p. 389. fine. Valckenaer ad Ammon. p. 73. Multse 
[sunt ejus] totse [orationes] graves, ut qusedam philippicae. Cicer. 
or. Quintil. III. 8. VI. fin. Victor. Var. Lect. p. 94. 95. 136. 145. 
248. Schol. in Androtion. p. 391. Vales, ad Harpocrat. p. 26. 
saepius, p. 38. ubi de ordine Philippicarum. Robortell, annotatt. 
c. 3. p. 31. Sigon. p. 152. Meurs. Attic. Lect. II. 4. Aramon. in 
irapixiiy. Etymolog. M. 151.5. 187.56. 449,9. 736.5. Maus- 
sac. ad Harpocr. p. 138.24. 66. 97. 111. 113. 248. 90. de Arthmio. 
Cicero ad Attic. I. 2. Gellius 9. 3. Polybius in Excerpt. Peiresc. 
p. 90. seq. Nicephorus Gregoras 12. 5. Hist. p. 365. Hermogen. 
ed. Crisp, p. 341. S62. 363. 375. Philippum regem Macedonum ; 

VOL. I. O 



CVl 



10. TAYLORI PROLEGOMENA 



contra quern Demosthenis Philippicse tenant. Hieronym. adversus 
Jovianum L. IV. fine, ol (htXnnriKul Ku^apevovm (TicwmjaTog Kal I3u>- 
IJ.o\oj(^i'aQ cnraariQ. Plutarch. Polit. prsecept, p. 391<. iirnrroXifxaiovQ 
Svvaf.{£ic H. Steph. Thes. L. G. III. coll. 1005. ical fioi o'l re cri^o- 
aioi Xoyoi tovto e-^ovgl ^avuaaiov, on toIq (piknnrLUolQ Itti Trpa^ctg 
TrpoTpe-irerai /cat Afirrivov 7rpdt,iv tTraivfi Plutarch, de glopa Athe- 
niers. extremo. (nrcKjfia H. Steph. Th. III. col. 916. Aquila Ro- 
man, p. 15. ed. Pithosi 

ORDO PHILIPPICARUM. 

Schottus Vit. Dem. ad Olyrap. 107. 1. et 4. Lambini de hac 
causa oratio. Juxta mentem Dionysii Halicarn. ad Ammpeum. 



Archon. 


Olymp. 


Orat. 


Callistratus 


CVl. 2. 


contra Androtionem. 
adv. Leptinem. 


Diotimus 


CVI. 3. 


de classibiis. 


Theodemus 


CVL 4. 


contra Timocratem. 
pro Megalopolitis. 


Aristodemus 


CVII. 1. 


Philippica prima. 
c. Aristocratem. 


Thallus 


CVIL2. 


de Rhodiorum libertate 


Callimachus 


CVII. 4. 


Olynthiaca secunda. 
Olynthiaca tertia. 
Olynthiaca prima 
c. Midiam. 


Themistocles 


CVIII. 2. 


Philippica V. 


Archias 


CVIII.3. 


Philippica VL 


Lyciscus 


CIX. 1. 


Philippica VII. 


Pythodotus 


CIX. 2. 


PhiHppica VIII. 
contra -ZEschinem. tt. ttc 


Sosigenes 


CIX. 3. 


Philippica IX. 
Philippica X. 


Nicomachus 


CIX. 4. 


Philippica XL 


Theophrastus 


ex. 1. 


Philippica XII. 


Aristopho 


CXII. 3. 


De Corona. 


Anticles 


CXIIL 3. 


de donis. 

orationes XI L drjixSvioi. 

A 




hjfiriyop. VII. hKaviKol V, 



Trapa-TTpeaft. 



Haec ita chronologicc Dionysius et ostentat omnes has orationes, 
tribus ultimis exceptis, habitas fuisse ante cditionem Aristotelis 
pr)ropiK. 



AD DEMOSTHENEM. cvii 

Philippica. 

I. Philippica prima. 

II. Olynthiaca secunda. 

III. Olynthiaca tertia. 

IV. Olynthiaca prima. 

V. Philinpicee primse pars a fxh yjfxelQ. v. Fabrieii 

B. G. T. I. p. 924;. ec Ulpian. ad locum. 
VI. de pace. 

VII. Philippica secunda. 

VIII. de Huloneso. 

IX. de Cherrhoneso. 

X. Philippica tertia. 

XI. Philippica quarta. 

XII. ad Philippi epistolam. 

Olynthiaca prima, potius Olynthiacarum tertia, Philippicarum 
quarta. Stobteus p. 504. 506. Valckenaer ad Ammon. p. 73. 
Victor. V. L. p. 85. Casaubon. ad Theophr. Charact. p. 101. 163. 
Maussac. p. 96. Eustath. ed. Flor. p. 711. Vales, p. 22. 90. 91. 94. 
170. Hermog. ed. Crisp, p. 179. 181. bis. 287. bis. 293. 295. 296. 
bis. 300. 302. 309. 341. 364. 366. 409. 412. 414. 416. 433. Dor- 
vill. ad Charit. p. 177. 197. 

Olynthiaca secunda, sive Olynthiacarum prima, Philippicarum 
secunda. secundam primo loco ponendam esse res ipsa suadet et 
Dionysii Halicarn. testimonium. Stob. p. 105. 319. 328. Eclog. 
physic, p. 9. Lucian. Encom. §. 9. Schol. et notee ad locum. Bro- 
dseus Miscell. V. 34. Meurs. L. A. II. 11. Petit. Observ. p. 110. 
Schol. Androt. p. 190. ed. Lutet. Carrion. Ant. Lect. 2, 10. Ca- 
saubon. ad Theophr. Charact. p. 61. Maussac. p. 52. Vales, p. 42. 
86. 178. Hermogenes ed. Crisp, p. 88. 89. 153. 177. 182. 183. 
235. 284. 287. 298. bis. 325. 353. 432. 435. H. Staph. Th. L. Gr. 
T. I. 209. 484. II. 408. Dorville ad Charit. p. 109. 693. 

Olynth. tertia, sive Olynthiacarum secunda, Philippicarum tertia. 
Meursius Them. Att. p. 1740. Barbeyrac Treaties T. I. p. 69. 
Pollux II. 59. 234. Duport. ad Theophr. p. 237. Eustath. ed. Flor. 
p. 703. Vales. 84. 88. Habitse hse tres Olymp. CVII, 4. Adversus 
Olynthios dixit Demades adversatus Demostheni Suidas in Ari/u.a.a]g. 
Hermogenes ed. Crispini p. 230. 243. 250. bis. 265. 289. 291. 298. 
355. 252. Stobaeus Serm. 98. p. 540. Dorville ad Charit. p. 218. 
687. Schol. ad Lucian. II. 516. 

PhiHppica prima, habita Olymp. CVII. 1. Stobaeus p. 344. 
Maussac. ad Harpocr. 211. 262. Robortell. Annot. 1.2. p. 30. 
Sigonius Emendat. 1. 3. p. 148. Hartung, 2. p. 634. Meurs. L. A. 
2. 8. Victorius V. L. 18. 12. Pollux 2. 58. Vales. Emend. 4. 8. 
Eustath. p. 378. T. I. ed. Flor. Not. ad locum. Vales, p. 80. 114. 



cviii 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

128. 158. 159. lens ad Lucian, p. 379. 1319. Hermogen. ed. Crisp, 
p. 90. 176. 177. 198. 215. 235. 252. 277. 285. 296. 329. 347. 364-. 
388. 415. H. Stephan. Th. L. G. T. I. col. 486. II. 445. III. 791. 
Schol. Aristoph. 205. 338. Pearce ad Longin. $.18. Dorville ad 
Chariton, p. 115. 177. 317. 337. 391. 670. 674. Not. ad Lucian. 
T. I. p. 63. a. 487. a. Nos p. 316. T. II. vol. 1. 

Philippica secunda, ordine septima, Etymol. M. 620. 47. 699. 
33. 46. Hermogenes ed. Crisp, p. 178. 315. 366. Vales, p. 165. v. 
infra Philipp. septima. H. Steph. Th. L. G. T. III. col. 457. 

Philippica tertia, nona Harpocr. in KarafioXtj, decima Dionys. 
Halic. V. in Philipp. X. Meurs. De F. A. p. 1470. Valcken. ad 
Ammon. p. 39. 116. Luisin. Parerg. 1. 3. Canter Nov. Lect. 8. 2. 
Maussac. p. 213. 24. Vales, p. 26. H. Steph. Th. L. G. T. col. 26. 
II. 700. III. 1600. Quintil. 9.4. Hermog. 178. 188. 197. 198.244. 
253. 254. 265. 281. 287. 210. (sic) 334. 342. 348. 366. 416. 

Philippica quarta, undecima Dionysio. vid. in XI. habita CIX. 4. 
Casaub. ad Theophr. Char. p. 95. Etyraol. M. 469. 4. Maussac. 
p. 56. 211. Not. ad Polluc. 5. 134. Hermog. 179. 194. 250. 255. 
264. bis. 309. 311. Vales, p. 156. Spanhem ad Julian, p. 169. 

Philippica quinta "A jxh i/juele etc. Apud Dionys. Halic. voca- 
tur €KT}] tS)v Kara (piXiTnrov crjfxrjyopiwv, sed leg. TrejXTCTT] ut patet 
ex lis, quae ipse subjungit. Nos ad seriem prsetorum in ed. Wolfi- 
ana Schott. vit. Dem. ad Olymp. 108. 2. The subject of it Dionys. 
ibid. -KEpl ryg 0uXa(c>7c etc. habita Olymp. CVIII. 2. Harpocr. v. 
l^ioiKely. Valcken. ad Ammon. p. 171. Etyraol. M. 224. 47.404. 53. 
Vales, p. 84. 

Philippica sexta, alias de pace, Etym. M. 254. 26. Maussac. p. 
266. Schott. vit. Dem. ad Olymp. 108. 3. 

Philippica septima, hodie secunda, Etymol. M. 734. 24. 418. 47. 
Habita Olymp. CIX. l. Hegesippi. v. Suid. et Etym. v.'Hyijffnnros. 
Sed videntur de Phil, octava loqui, sive de ea, quse inscribitur de 
Haloneso. Vales, p. 176. Initium orav w ap?!peg etc. Arg. or Title 
■n-poQ rctc €K YleXoTrovvi'iaov Trpeal^eiag. Dionys. Halic. ad Ammseum. 
Harpocr. v. 'HyijfmnroQ, Suidas et Kuster. 

Philippica octava, de Haloneso juxta Dionys. eadem est. Se- 
cundum Libanium rectius inscribitur TrpoQ rt))' eTnaroXi'ii' <piXi7nrov. 
Habita CIX. 2, Maussac. p. 99. lin. 12. Harpocr. Vales, p. 104. 
Princlpium"Ai'^pee dBrjvaioi ovic iariv ottwq. Adversus Philippi le- 
gatos. Dionys. ad Amma^um. Schott. ad Olymp. 109. 2. 

Philippica nona. Eadem est de Cherrhoneso Dionys. Halic. 
Schol. Androt. p. 291. od. Lutet. v. Philipp. tertiam. Vales, p. 23. 
51. 84. 121. 155. 165. Suidas in Kardyr.iv octavam laudat Philipp. 
locum exhac oratione produxit. Habita Olymp. CIX. 3. Harpocr. 
V. t:Oi'or. Mcurs. A. L, 3. 15. 



AD DEMOSTHENEM. cix 

Philippica decima, vulgo tertia, voWwv w fiflptc. argumentum 
edit. Dionys, ad Ammaeum. Vales, p. 99. 101. 125. 160. 

Philippica undecima, hodie quarta. cat (nrovEala etc. Arg. apud 
Dionys. ad Amm. Vales, p. 99. 133. 

Philippica duodecima et ultima, juxta Dionys. Halic. eadem est, 
quce vulgo inscribitur ad Philippi epistolam. "On ^ikv w urcpeg. Idem 
edit argument. 

De Pace, Dionysio Philippica sexta. quem vide. Phot. cod. 265. 
Tertullian. de Anima c. 4-5. Stobaeus Serra. 96. Paul. Leopard. 
Miscell. 3. 15. 16. Emendat. 9. 15. Rufus apud Gruter. T. I. 
p. 573. Victor. V. L. p. 229. Vales. 48. 104. Habita CVIII. 2. 
Wesseling. ad Diodor. II. 129. Wolf ad or. tt. Trapcnrp. 152. 9. 
Princ. 6pu fih' etc. Dorville ad Charit. p. 338. 

De Haloneso, Philippica septima juxta Ulpian. cum aliis octava. 
Rectius inscribitur irpuc ttjv t7ri(T-o\rjv rj/v (j)i\iTnrov. Auctor argu- 
menti, 'No^everai. ib. Hegesippi est Liban. Phot. Bibl. p. 880. 
Etym. M. Suid, Faber ad Longin. p. 202. ed. Tollii. Q. Athen. AI. 
p. 223. Hermogenes. Phrase and Construction not Demosth. Li- 
ban. in argum. F^'iirep v[j.Elg tov €yKe(f>aXoy Iv rolg Kpordcpoig Kal ovK 
€V raig TrrepvaiQ KaraTrtTrorTj/UEj'ov ^optirt. Condemned Suid. ttc^w- 
pcLKaai (antiqui) non esse Dem. et ab idea orat. et a factis. Ait 
auctor se Callippum Trapavopwv accusasse. Id autem fecit, non 
Dem. sed Hegesippus. Objectio, sed hie apparet to covvat kcu dTrc 
^ovrai, quod iEschines Demostheni objecit. Resp. 1) idem potuit 
fecisse Hegesippus et Dem. 2) Et Demosth. ryg avTfjg tv TroXireiq. 
TrpoaipetTEioc. Ambo contra (jyiknnriiiovTag. Petav. ad Julian, p. 121. 
ed. fol. Hegesippus cognomento Crobylus. Ita Liban. Photius, 
Etymolog. Timarchi amicus fuit. v. ^sch. contra Timarch. Suidas 
et Etym. aiunt Philippicam septimam esse Hegesippi, in hac voce, 
forte voluerunt octavam. nam cum Ulpiano est septima, cum aliis 
octava. 

[Vacat tituliis.] Habita Olymp. 109. 2. preetore Pythodoto. 
Phot. cod. 265. Meurs. L. A. 3. 5. Brodseus Misc. 6. 9. Leo- 
pard. Emend. 12. 7. Luisin. Parerg. 1. 5. 2. 8. Eustath. T. I. p. 
56. ed. Rom. Valckenaer Ammon. p. 201. Eustath. ed. Flor. p. 128. 
T. I. p. 118. not. ad loc. p. 695. not. 933. Vales. 87. 58. Harpocr. 
'AXE^ciycpog. Hermog. ed. Crisp, p. 140. 250. 252. 

De Cherrhoneso. Phil. IX. P. Leopard. Emend. 11.2. Canter. 
V. L.8. 2. Vales, p. 52. 54. 104. 111. 125. 156. 160. 177- Her- 
mogen. p. 234. 253. 333. 346. 347. 411. 448. Arg. or Subject 
Dion, ad Ammaeum. Pr. e^ei /xev Pro Diopithe v. Argum. orat, v. 
etiam Schol. ad Philipp. IV. bis. Dorville ad Chariton, p. 405. 
Vales, ad Excerpt. Polyb. p. 7. not. 

Ad Philippi Epiptolam, Meurs. L. A. 3. 6. H, Steph. Th. L. G. 



ex 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

T. I, col. 1277. Casaub. ad Theophr. Char. p. 77. ad Athen. 6. 
24. Habita Olymp. CX. 1. (v. Phil. XII.) Vales, ad Excerpta Po- 
lyb. p. not. 16. 

Philippi epistola. Vales, p. 14. 154. 176. H. Steph. Th. L. G. 
11.814. Detnosth. ad PhJlippum. Ammian. Marcell, p. 576. 

De rep. ordinanda. Meurs. A. L. 2. 8. Vales, p. 69. 86. 130. 156. 
Habita Olymp. 106. 4. Multa habet communia cum Aristocratea. 
Hie cites Theon. p. 10. et consule quae habemus in aditu Midianse, 
Andiot. et Aristocr. consule item Ulpian. ad Timocrat. n. 153. ed. 
Lamb. Fabric. Bibl. Gr. T. I. in Demosthene. Schott. vita Dem. 
Ol. 106. 4. Dorville ad Charit. p. 348. 

De classibus, avfxjjLop. Petit, p. 356. Meurs. de F. A. p. 1716. 
A. L. 1. 1. Victor. V.' L. p. 25. Etymol. M. 758. 53. Tzetzes 
Chil. 12. 540. 543. Vales, p. 40. 112. 144. Habita Olymp. 106. 3. 
Wesseling ad Diodor. 1, 413. Hermogen. 179. 416. T. Trepi twv 
ffvf.ii-id'^uv Suid. TifiiTna. The Subject Dionys. ad Amm. Dor- 
ville ad Char. p. 257. Langbain ad Longln. Spanhem ad Julian, 
p. 166. 

De Rhodiorura libertate. Stob. p. 364. Vales, p. 22. Valkenaer. 
Amnion, p. 202. Maussac. p. 96. 205. 

Pro Megalopolit. Vales, p. 48. Arcadise civitas. dicta Olymp. 
106. 4. Hermog. p. 340. 395. Fabr. B. G. T. I. in Demosthene. 

De fcedere Alexandri. Photius Cod. 265. Valcken. ad Ammon. 
61. Phavorin. in TrpopoXoc. No^f^erot Dionys. Halic. tt. Eetuor. A^iifx. 
juxta finem. Hyperidis est juxta Photium et Libanium. Habita 
Olymp. HI. 1. Casaub. ad Theophr. p. 161. Vales, p. 167. 176. 
Suid. TT. 7rpo/3o\oe. 

Dinarchus. Meurs. Att. Lect. 3. 11. 14. Vales, ad Harpocr. 5. 
17.26.32. 35.45.54.87.88.91.103. 105. 110. 111. 118.70. 133. 
bis. Muret. 2. 7. Meurs. A. L. L 8. 2. 10. 3. 5. 19. 4. 9. 13. 16. 5. 
9. 14. 33. Aramon. in MapTvpla et h^aprvpia. Canter Nov. Lect. 8. 
12. Pollux, 3. 27. V. Ind. 7. 10. 11. Fabr.B. G. T. I. Valcken. ad 
Ammon. p. 202. Casaub. ad Theophr. Char. p. 707. Etymol. M. 
788. 57. 469. 4. Ammian. Marcell. 30. 4. ev rw KaTci HoXvivktov. 
Putschii Grammat. 1173. 25. Pithoei Rhetores. Diogen. Laert. T.I. 
p. 118. Index ad Lysiam. Maussac. ad Harpocr. p. 140. 34. 67. 
77. 80. 87. 97. 100. 208. 260. Not. ad Polluc. 1. 44. Wesseling 
ad Diodor. I. 585. II. 98. Hermog. p. 252. 389. Schol. Aristoph. 
Equit. 1299. P. Faber Semcstr.l. 2. p. 271. 381. Photius inLexic. 
Evaj'Opm. Qtoyc'iTtiiv. KX/jua^fei. Aafiirdcioy. Aoytara/. yno^-?r;pcJc. 
o'licijfia. ifxoepKioc. u-^aoT. TraXi/iftoXoc. 7Tapa(PpviCTtt)pe~tp . TraXipaiperog. 
Meurs. Exerc. Crit. P. ILL. I.e. 5. 

Demades. Pollux 7. 104. Quintil. Fabric. B. G. T. I. et IV. 
Tzetzes V. 345. VI. 113. 179. Plutarch, in Solon, p. 192. ed. 



AD DEMOSTHENEM. cxi 

Bryan. Maussac. p. 240. Vales. 91. Hermog. p. 109. H. Stepli. 
Th. L. G. T. I. col. 1606. 

Demosthenis Epistolse. Quintil. prsefcrt Ciceronis epistolas. Stob. 
p. 613. Phot. cod. ]58. Epistol. 207. Photius de Phrynicho ad 
Heracleodorum. Olympiad. MS. apud Lambec. bibl. Cses. L. 7. 
p. 127. Marianiis Criticus, cujus meminit Phrynichus libro II. ora- 
torii apparatus, et Excerpta leguntur in Photii bibliotheca, Bruti 
Epistolas Platonis et Demosthenis scriptis praeferebat. v. Nos de 
Criticis Comment. Pollux 2. 128. Maussac, ad Harpocr. p. 185. 
Vales, p. 75. 101. 125. 195. Hermog. 250. 251. 252. 355. Suid. 
epavLcruQ. epyoKujioq. Etymol. M. p. 369. 36. pro Lycurgi liberis. 
793. 14. (^$01]. Suid. in Ho/;. Schol. Aristopli. Equit. 603. Phot. 
troa. H. Steph. Th. L. G. T. I. col. 282. Dorville ad Chariton, 
p. 649. 

iEscliinis Epistolse Shaw's Travels. Valckenaer ad Ammon. p. 
5Q. Meursii^s in 'A\a/. 

Exordia Concionum. Petit, p. 277. Schott, Vit. Dem. ad Olymp. 
103. 4. Vales, ad Harpocr. p. 10. 119. 147. Plutarch, de X. Orat. 
Roboitell. Emend. 2. 4. p. 67. Valcken. ad Ammon. p. 67. Pollux 
6. 143. Casaub. ad Theophr. Char. 153. 154. bis, Maussac. p. 5. 
99. Cicer. ad Attic. 16. 6. Famil. 6. IS. Plato in Menexeno. Fabr. 
B. G. T. I. in Dem. Cicer. II. de oratore prooemia facienda prae- 
cipit. Idem in Epp. ad Attic, dicit separatum habere volumen prooe- 
miorum, ex quo deligere solebat cum aliquod o-vyypc'./i/ia instituisaet. 

Oratio funebris. Leontidse Chalcicecus virgo Hieronym. adv. 
Jovin. p. 185. Phot. cod. 265. Meurs. Alt. Lect. 6. 11.4. 18. Dem. 
de corona. Vales, ad Harp. p. 8. Valcken. ad Amraou. p. 28. Lect. 
Lys. Pollux 2. 14. No-Stuf-ca Phot. p. 88. Demostheni abjudicat 
Dionys. Halic. tt. A^/^t. cuvot. p. 178. 181. Habita Olymp. CX. 3. 
Plutarch, in Vit. Dem. Abjudicant Dion. Halic. Libanius, Photius. 
Not. ad Polluc. 8. 110. Fabr. B. G. T. I. in Dem. ^schines p. 
423.1. 

Oratio amatoria seu laus Epicratis. Phot. Cod. 265. Valckenaer 
Animad. p. 58. 98. Pollux 2. 122. 3. 144. Casaub. ad Theophr. 
Char. p. 119. No^£V£-cu Photius p. 801. Dionys. Halic. Liban. 
Vales, p. 353. Nos ad fragm. Lysiae. 

[Sequentes articulos, iEschines Dem. irepl Trapairp, JEsch. tt. tto- 
|oa7rp. iEsch, contra Ctesiph. de Corona, contra Aristocrat, cancel- 
laverat Taylor, dudum illis usus in voluminibus Dem. a se editis. 
item articulos, contra Timocrat. c. Aristogit. sed contra Theocr. c. 
Eubul. c. Neeerara, non concellarat, tametsi certus sum, eum illis 
omnibus jam usum esse in editis, quge his in Adversariis deposuit.] 

Contra Apaturium. Salmas. de M. V. p. 83. 88. 190. 393. 575. 
690. 698. 711. etc. 754. Vales, ad Harpocr. p. 12. 54. 5S. 89. 101. 



cjcii 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

106. Duport. 404. 405. Vales, p. 136. 147. H. Steph. Th. L. G. 
T. I. col. 660. Suid. v. avaoKEvaaafxtvoQ. Steph. T. III. 839. 
Spanh. ad Julian, p. 140. 

Contra Aphobum prima. Salmas. de M. V. 153. 156. 160. 191. 
154. 155. 192. Isidor. Ep. 4. 209. Petit, p. 557. Victor. V. L. p. 
5. Pollux 5. 124. Valckenaer not. ad Ammon. p. 70. Etymol. M. 
739.33. Vales, ad Harp. p. 25. 42. bis. 45. 49. bis. 117. Liban. in 
Vit, Dem. Iseei sunt hce orationes eTnrpoTrucol Liban. ibid. Tacit. 
Dial, de Orat. v. Schurzfleisch Acta liter, p. 187. Hermog. p. 337. 
Fabr. B. G. in Deni. Herald, p. 213. Vales. 153. Suid. v. Ataict- 
y^pnjJiivov. H. Steph. Th. IH. 1264. 1628. Spanhem. ad Julian. 
p. 178. 

Contra Aphobum secunda. Vales, p. 62. 6Q. 

Contra Aphobum teitia. Meurs. Att. L. 3. 18. Valckenaer Ani- 
madv. p. 102. Vales, ad Harp. p. 18. 161. 

Contra Boeotum ttEjOi tov ovoftaToq. Petit, p. 303. Meurs. Att. Lect. 
IV. 13. 32. Ammon. v. Ievi'Ceiv. Valckenaer ad Ammon. p. 26. 
Herald, p. 85. Pollux 8. 28. Maussac. p. 40. Vales, p. 9. 43. 127. 
156. 195. Hermog. p. 282. 

Contra Boeotum vxep TrpoiKug juj/rpwae. Meurs. Att. L. IV. 32. 
Valcken. p. 127. sed alia quoque oratio sic inscribitur. v. inter oratt. 
dubias. 

Contra CalHclem. Priscian. col. 1098. 2. Valcken. p. 26. Vales. 

p. 17. 

Contra Callippum. Salmas. de M. V. 192. Valckenaer. p. 47. 111. 
Maussac. p. 22. Vales, p. 29. 32. 55. Herald, p. 77. H. Steph. Th. 
L. G. T. I. col. 999. Dorville ad Chariton, p. 57. 

Contra Cononem. Notae ad Lucian. T. I. p. 330. Meurs. Att. L. 
1. 6. 3. 6. Brod. 5. Miscell. 34. Euseb. Proepar. Evang. p. 466. 
ed. Paris. Herald, p. 85. 6. 37. 91. Not. ad Lucret. 4. 714. 
Valcken. ad Ammon. p. 230. Maussac. p. 209. 61. Vales, p,4. 18. 
80. 94. 95. 141. 156. Actio aklag male apud Plutarch, de gloria 
Athen. avoiac, ut notatum Meursio 3. 6. A. L. Ex hac oratione 
multa ad verbum transtulisse Dinarchum in prooemium suae adversus 
Cleomedontem, notavit Porphyrius apud Euseb. Prsepar, X. 3. 
Hermog. p. 128. 225. 336. 437. Fabr. B. G. T. I. in Dem. Ca- 
saubon. ad Ath. 2. 21. 14. Dionys. Halic. p. 277- T. H. ed. Hud- 
son. 6\poTroiovnEvoQ Pollux 6. 37. Suid. "ATraye. H. Steph. Th, L. 
G. T. II. col. 376. 768. 

De corona prsefectura?, navalis. Salmas. de M. V. 24. Vales, ad 
Harpocr. p. 7. 177. Harpocr. v. IvXag. 

Contra Dionysodorum.. Salmas. de M. V. 194. 195. 215. 357. 
403. 504. 516. Phrynich. p. 104. Herald, p. 106. 108. Victor. V. 
L. p. 162. Pollux 2. 33. Maussac. p. 38. Vales, p. 52. 55. 137. 



AD DEMOSTHENEM. cxiii 

Hermog. 224. Duport. p. 322. Suidas afx(\)OTtp6ir\ovQ. awiTijAijOr]. 
TiujQ. H. Stcph. Th. L. G. T. II. col. 172. Spanhem. ad Julian, 
p. 144-. 

C. Evergum. Salmas. de M. V. 100. 501. 557. 767. Petit. 365. 
366. 488. 624. seq. H. St-ph. Th. L. G. T. I. col. 1427. 869. 
Athen. p. 481. Valckenaer ad Ammon. p. 134. Not. Animadv. p. 
13. 14. Pollux 8. 23. 30. Vales, p. 16. 29. 40. 42. 43. 45. 52. 54. 
88. 109. 132. Knhn ad Poll. T. II. p. 941. Herald. Animadv. ad 
Salm. p. 225. Casaub. ad Athen. 5. 10. Vales. 163. 165. Pollux 
8. 14. not. 

C. Lacriti exceptionem. Salm. de M. V. 21. 193. 209. 394. 424. 
503. 504. 505. 754. 86. 506. 215. 721. Petit. 508. etc. Meurs. L. 
A. 3. 12. Valcken. Animadv. p. 112. Herald, p. 106. Victor. V. 
L. p. 84. Etymol. M. 151. 17. Meurs. de popul. Att. ^viriTt]. Va- 
les, p. 48. 56. 83. 85. 98. 101. 117. 152. 177. Sarrau. Epist. p. 5. 
17. Casaub. ad Athen. 2. 10. Duport. p. 406. Spanhem. ad Julian. 
p. 78. 140. H. Steph. Th. L. G. T. I. col. 1423. III. 1131. 

C. Leocharem. Vales, ad Harp. 39. 41. 45. 93. 120. 149. rrepl 
KXi'ipov. Lucian. nov. edit. T. 1. p. 163. apr. Casaub. ad Athen. 7. 
17. Petit, p. 446. Vales. 152. H. S. Th. L. G. T. II. col. 514. 
Lindenbrog. ad Phorm. Act. 1. sc. 2. 

C.Macartatum. xfpirou'Ayj'/of KXt'jpov. Phot. MS. v. Trpoo-kXt/crtc, 
male Suidas TrpcKXrjfnc Vales, ad Excerpta Nicol. Damasc. p. not. 
65. Petit, p. 423. 590. 624. 551. Meurs. L. A. 5. 1. 4. Valcken. 
ad Ammon. p. 78. ssepe 13. Vales. Emend. 4. 5. Herald. 86. Pol- 
lux 3. 28. Casaub. ad Theophr. Char. p. 116. Perizon. de lege 
Vocon. p. 128. sq. Meurs. in Ohv. Vales. 2. 15. 17. 18. 99. 137. 
151. Isaei oratio de eadem causa, vrfpl rod ' Ayviov KKiipov. Harpocr. 
v. tt,ETvpiiivi'Cov. v. Suid. in eadem voce. Suid. v. wp6i:\r](rig. Harpocr. 
V. Qfirec. kXijo-tt,'. 7rpo7r£/i7rra. TrpoaKXijmc, 
C. Nausimachum. v. Lysias fragmentum. 

C. Nicostratum. Valcken. ad Ammon. p. 107. not. Animadv. p. 
31. Casaub. ad Theophr. Charact. p. 67. Vales, ad Harpocr. p. 
10. 30. 52. 57. 60. 104. Inscribitur tt/jog 'A/.taSouo-tov xspi arc^paTro- 
^bjv. V. inter orationes dubias. Trpoc Ntfcoorparov Trtpt dvcpaTro^wv citto 
ypaipfjc 'Ape^ovdiov. Hermog. p. 317. Suid. TrepLaroij^u/v. apyaiov, 
H. Steph. Th. L. G. T. I. col. 868. II. 431. 

C. Olympiodorum. (iXaftr,c. Leop. Em. 2. 3. Poll. 7. 179. 197. 

IX. 39. Etym. M. 355. 9. Vales. 10. 15. 41. 52. Duport. p. 326. 

C. Onetorem. Euseb. Praep. Ev. p. 466. ed. Paris. Casaub. ad 

Athen. 8. ult. Vales, ad Harpocr. p. 19. 104. 163. Isa;i est v. 

Liban. Suid. v. co/ct/uao-^e/c. Harp, et Suid. v. 'Ov//rw/). 

C. Onetorem secunda. Maussac. p. 77. 

C. Pantseuetum. Meurs. A. L. 5. 30. Ammon. v. TraT^a Valcken. 

VOL. I. p 



cxiv 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

p. 116. Animadv. Herald, p. 107. 212. 284. Pollux 2. 64. Etym. 
M. 717. 9. 359. 57. Vales. 21. 67. 68. 104. 122. Lindenbrog. ad 
Eunuch, act. 2. so. 4. Suid. v. Trapa/cara/joX//. 

C. Phsenippum. Salmas. de M. V. 653. Valcken. Animadv. ad 
Amnion, p. 22. Pollux. 4. 167. Maussac. p. 60. 78. Lucian. nov. 
ed. p. 143. T. I. 213. Vales, p. 114. 175. Suid. arjfie-ia. H. Steph. 
Th. L. G. T. II. col. 150. Spanhem. ad Julian, p. 169. 

Contra (vel adversus) Phormionem. Salmas. de M. V. 17- 20. 88. 
195. 209. 309. 394. 395. 504. 516. 583. de Usur. 129. Meurs. L. A. 
4. 28. 2. 15. A. A. 1. 2. Valckenaer. ad Ammon. 158. 64. Vales. 
Emend. 4. 2. 3. 4. Casaub. ad Theophr, p. 33. 113. Vales, p. 82. 
153. 154. 'Yirep XpvaiTTTrov. H. Steph. Th. L. G. T. I. col. 116. 
III. 999. VTrepXpvminrov irpuc t})v '^opf.ucjpog Trapuypaipyy. Harpocr. 
V. kvL^iTovQ eopr. 'iipeKTOQ. Spanhem. ad Julian, p. 78. 

Pro Phormione. Meurs. A. L. IV. 28. Pollux 2. 124. Casaub. 
ad Ath. 2, 10. ad Theophr. Charact. p. 67. 117. Duport. p. 254. 
Maussac. ad Harp. p. 126. 44. Vales. 9. 10. 42. 53. Contra Apol- 
lodor. Plutarch, in vita Demosth. Afrjg. Suid. it. ■^rjaral cvo. Miscell. 
Obs. V. p. 187. 

Contra Polyclem, ir^pl rjje eTri-ptr/pap^^/ae. Salmas. de M. V. 211. 
219. Petit, p. 499. Valcken. ad Amm. p. 117. Victor. V. L. p. 5. 
Vales, p. 5. 7. 40. 83. 87. 117. 154. 175. 176. 177. Suid. Ifspoy. 
Spanhem. ad Julian, p. 170. 

Contra Spudiam. Priscian. col. 1180. 29. v-n-ep TrpoiKog. Herald. 
p. 107. Etym. M. 716. 52. Vales, p. 68. bis. Hermog. 224. 337. 
opoy Suid. item NEfxecria et erKiji'}). quorum in illo Trpoc IttovS. in hoc 
Kara It. laudatur H. Steph. Th. L. G. T. HI. col. 851. 

C. Stephanum. Salmas. de M, V. 165. 168. 167. Petit, p. 407. 
446. 166. Meurs. A. A. 1. 7. Ammon. Kara-^vp^uTa. Herald, p. 100. 
102. 105. Pollux 3. 84. not. 8. 30. Etymol. M. 448. 19. 788. 6. 
Maussac. p. 47. Vales. 15. 18. 97. 101. 106. 122. Hermog. 316. 
^'Xtj' Schol. Aristoph. Vesp. 1427. H. Steph. Th. L. G. II. c.689. 
702. HI. 119. 

C. Stephanum secunda. Salmas. de M. V. 163. 418. 424. Meurs. 
A. L. 3. 24. 25. Petit. 267. 446. 535. 588. Herald. Observ. et 
emend, apud Otton. T. II. p. 1383. Vales, p. 15. 

C. Timotheum. Salmas. de M. V. 390. 502. 503. 507. 560. 579. 
639. 508. Meurs. A. L. 5. 19. Valcken. ad Ammon. p. 13. 70. 
Leopard. Emend. 11. 18. Vales. 4. 10. Scaligev de Emend. Temp. 
p. 63. Petit, do aimo Attico c. 5. Vales, ad Harpocr. p. 4. 13. 19. 
4-1. 59. 102. Dodwell de Cyclis diss. I. (J. 11. Casaubon. ad Athen. 
XI. 11. Vales. 150. Spanhem. ad Julian, p. 166. 

C. Zenothcmin. Salmas. de M. V. 208. 357. 400. 426. 401. 
Valckenaer p. 80. Vict. V. L. p. 1 1 1 . Vales, p. 54. 158. Dorville 



AD DEMOSTHENEM. cxv 

ad Chant, p. 280. HSt. T. III. col. 849. Spanhem. ad Julian, p. 25. 
[In his desinebat hie index in schedis Taylori p. 421. sequebantur 
p. 4-24. ista2c, ipsi soli scripta, nobis tamen etiam quodammodo 
futura non inutilia.] My own copy of Aldus' Edition with the 
Van. Barocc. MSS. Aid. first entered into the Margin. MSS. 
Aid. entered in red ink. Ven. may be better had from the copy I 
bought at L. Oxford's sale. NB. To see what the Copy has of its 
own exclusive of the Ven. collation, [turn versus tres ciphris exa- 
rati] Collate the Felician edition with Lindenbrog. andFelic. MSS. 
The Paris and Manucian editions collated by correcting the proof- 
sheets by them after they have been corrected by Wolf. Paris. 
Lambinus correct first, entered in the margin. And the Various 
Lections to be found in the Scholia. To asterisk what is observa- 
ble in the Schol. Manutius. Collated by correcting. See above 
MSS. Manut. If I would procure the Manut. or Felic. editt. ad- 
visable to enter Var. Lect. in the margin, in red ink, and the Lin- 
denbrog. in black. Various Lections of Wolf's MSS. viz. Obsopoeus. 
Aug. Ital. of my own Vindob. Harley. Locker. Harris. Voss. Laud. 
Gaily. Askew. MSS. Ven. Barocc. Bodl. Cant. Lind. Codices 
nostri ^Eschinis Coisl. Regii Parisienses Locker. Bernard. Mead. 
Askew. Ed. Wolfii 1604. belongs to L. Granville the Venician 
collations in the marg. the Aldine copy in the Royal Library at 
Cambridge from the margin. The Hervagian edit, in folio the 
MSS. emendations in the margin. Bodl. NB, these MSS. emenda- 
tions are of two sorts : 1 . from some touches in a copy of this edi- 
tion Bodley. Libr. Oxford. A. 2. 20. Art. Seld. 2. from a copy lent 
me by D. Bernard (but with a very ill grace) at that time Preb. at 
Westm. now Bishop of Derry in Ireland. Before you have done 
with the Aid. Edit, more to be consulted Aid. Ed. Gaily or Alteraps. 
Iterum Aid. Dr. Askew. 

A p. 438. ad p. 449. perscripta erant nomina auctorum vete- 
rumque novorumque, quos, ad Dem, facientes, deceret excuti. 

Pag. 452. Index auctorum emendatorum in edit. Demosth. 
Cantabrig, pertinet hie index tantum ad volumen tertium, et sic 
habet, 

Athenseus. 179. 1. Antipho. 344. 2. Andocides. 449. -^schl- 
nes. 517. 2. Clemens Alex. 69. 2. Dio Chrysost. 63. 2. Dionys. 
Halic. 168. 2. 240. 1. Digesta. 182. 2. Demosth. c. Aphob. 554. 
2. Etymol. M. 244. 2. 523. 2. 618. 1. 621. 1. Harpocratio. 631. 
1. 445. 2. 446. 1. 553. 1. 618. 1. Hesychius. 618. 1. Isidorus 
Pelusiotha saepius. 167. 2. Thomas Magister. 662. 2. 355. 2. Mo- 
schopulus. 244. 2. Plutarchus. 179. 1. Jul. Pollux. 240. 2. 651. 2. 
Priscian. 652. 2. Suidas. 63. 1. 75.2. 618. 1. Strabo. 68. 2. 



cxvi 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

Syrianiis bis. 63. 2. Thucydides. Si*. 2. Ejus Scholiastes, 75. 2. 
bis. Ulpianus. 653. 2. bis. Xenopho. 72. 2. 

P. 455. Auctores ab Ulpiano in scholiis ad Demosth. laudati 
juxta paginas edit. Paris, ^^^schines 131. ter. 132. 230. contra Ti- 
march. 253. ^sculapius 25. Alexander 74. et ad Leptin. An- 
docides 60. Antipho 14. bis. Aristophanes 26. 57. 58. 62. 127. 
Aristoteles 57. Arrianus 56. D. Basilius 10. Crates 56. De- 
mosthenes 1. 14. PhiHppicoe 59. 127. 151. 217. 262. Olynth. 
secunda 88. tertia 100. de Haloneso 82. oratio septima, quae est 
eadem juxta computum Ulpiani, 74. de r. Cherrho. 81.96. 119. 
oratio octava, quee illi est eadem, 74, pro Diopithe, eadem. 77. 85. 
decima, quse est Phihppica quarta, 74. Philippica quinta, quae 
juxta ejus distributionem nulla est, nisi sit ea, quee sequitur, 74. 
Ad Philippi epistolam 148. Pro Megalopolitis 98. contra iEschi- 
neni h. e. sy rjj Trspi Trapcnrp. 96. Pro Ctesiphonte 36. 56. 58. 63. 
Pro Corona 127. 218. 219. ter. 222.235.241. adv. Leptinem 120. 
c. Midiam 98. 196. 227. 251. c. Aristocrat. 133. 196. 252. c. Ti- 
mocrat. 210. Diodorus 25. Diodorus nepKpepwv (f. Trapacjyepwr) ra 
'EWaviKov 155. Dionysius Halic. 35. Dioscorus (f. Diocorus) 74. 
Epiphanius 54. 133. Euphorus (f. Ephorus) 137. Euripides 31. Ge 
nethlius 133.143. 195.232. Herraogenes 29. 48. 54. 213. 221.222. 
bis. Herodotus 386. (credo 61.) Hesiodus 252. Homerus 7. bis. 25. 
33. 131. 143.254. innominatus 223. Hyperides 14. Isceus 14. Iso- 
crates 14. ter. 28. 29. bis. 35. 37. 87. 299. in Panegyr. 59. 244. 
Lycurgus 60. Lysias 14. Menander comicus 127. ejus factum 
egregium in gratiam Demosthenis. Menander Sophista 194. Philo- 
chorus 28. Plato 15. 127. 195. 206. 219. in Euthyphrone 158. So- 
lonis Elegi 254. Theopompus 12. Thucydides 1.8. 40. 41. 46. 56. 
58. 59. 61. 62. 103. quater. 117. 138. 195. 199. in libro secundo 
25. Solo (f. Zeno) 6 iroXv^pvWriToe 74. Auctor incertus 61. 6 rag 
Bea-piKag ifTTOplaQ avyypaxliaQ 253. Attici 20. o'l ctp^aloi 40. comici 
127. Grammatici 15. Historici 127. Historia Philippica 43. Pro- 
verbia 147. S. S. aira^ tXaXrjaev o ^eoc, 56. 

Demosthenis orationes deperdit-E, dubise, falso inscriptse, opera 
supposititia, fragmenta. Orationes Dem. yr/iaioL 65. Phot. Cod. 
265. Rutilius Lupus. Index Plutarchi. T. XIL B. G. Fabric. Meur- 
sii Bibl. Attica apud Gron. T. X. Oratio secunda in Aristogit. 
tiiroXoyia rwv cdjpwy, /ut; eKCovrai "ApTraXoy, Kara, '^ealpac, Trepi rwv 
TTpijc 'AXi'^avcpov (7vi'$r]Ku)y improbantur a Dionys. Halic. irepl A>//.(. 
hiy. juxta fin. ab aliis, or. funebris, amatoria, de Haloneso, c. Theo- 
crinem, c. Onetorem lt,ovXr}Q. 

l.TTcpl ' Ayvlov. Est ea contra Macartatum. 2. rcipX tSjv dcfXfiov. 
f. driXtibit'. Est ea adv. Leptin. 3. contra Alexandrum. Maussac. 



AD DEMOSTHENEM. cxvii 

p. 27. 4. irpbg'Ai.iadov(Tcov Trepl avlpavo^toy. Plutarch, p. 201. v. Ind. 
ad Plutarch. Opera in Fabr. B. G. T. XII, oratio est xooc Nt/co- 
arpuTOv V. Harpocr. v. aTroypn^//. 5. contra ApoUodorum. Plut. in 
V, Dcm. Est ea pro Phormione. 6. wtr'AptoToreXouc. Syrianus in 
Herraog. Meurs. in Bibl. Attica. 7. ttioI twu apTroKelwv ^(^prifiuTCJv. 
Isidor. Epist. IV. 205. eadem videtur aVoXoyta rwj' Soipuu et Trtpt 
Xpvffc/ou ad Amm£eum fine, Anticle Archonte Olytnp. 113. 3. 8. 
TTEpi -ov fxij eK^ovyaL"ApTra\oy. Dionys. Halic. tt. A>;/h. Celv. fine. 9. 
TrpoQ 'ApralMoy. Priscian. 1. XVIII. col. 1197. 22. 10. Trepl rwy 
aVeXfiwi'. Est contra vel adv. Leptinem. 11. ti'^oc Atocwpor. Suid. 
V. av}'ETi^)]dii et (TvvTi^i-q^Tivai. lege irpoq Aiovvffcciopov. 12. i^TTtp 
AioTTEi^ovQ. Schol. ad Philipp. quartam bis. oratio est de rebus 
Cherrhonesi. 13. diroXoyia -Qv cwpwv. Dionys. Halic. tt. Ajy/x. Rei- 
ver, fine, habita Olymp. 113. 3. Dionys. Ep. ad Ammseum fine, 
eadem fortasse, quse de pecuniis Harpalicis. 14. TrEpl ETnTpiijpap-^ii' 
fiaroe. Suid. v. ifUpov. Ea est contra Polyclem. Vales, ad Har- 
pocr. p. 154. 15. TTEpi TfiQ et,ovXt]Q XuyoQ. Harpocr. V. 'Or/z-wp. * 
16. -n-poQ ZT}m(3iov. Harpocr. v. Iciay. 17. contra Theoridem Plu- 
tarch, in vita Demosth.f 18. Trpdg Kpiriav TTEpl rov ivETncxK/ipfxa- 
Tog. Harpocr. v. erETriaKij/nf^ia. 19. Kara Mecovroe. Pollux 8. 6. 
Harpocr. v. AerartuEu'. Vales, p. 38. v. Lysiae fragmenta. 20. con- 
tra Mnesibulum. Athen. Exstat contra Evergum. 21. Pausanise en- 
comium. Dionys. Halicarn. 22. vrpoc Heptf-Xta. Priscian. 1. 17. col. 
1089.48. 23. virkp npoiKug. Priscian. p. 1180.29. Hodie contra 
Spudiam. 24. ep Tf v-irep py^ropiov Xoya>. Suidas v. ufia. 25. pro 
Satyro tutelge contra Charidemum. Phot. cod. 265. Demostheni 
abjudicat. Callimachus Dinarchi esse mavult. alii Lysise. 26. vEpl 
avppuvwv. Suid. v. Tini]p.a. fort. irEpl twv av}ip.opiwv. 27. icara Tt- 
fiap^ov. Ita Lexicographi, ita Ulpianus in Schol. contr. Midiam 
ed. Paris, p. 330. n. 71. Forte contra Timocratem, aut fort. M- 
schinis c. T. vide similem errorem H. Stephani in era ^schinis. 
(tt. TrapuTrpEtrft. credo.) 28. Kara (^pvyujpog TrpoayujyEiac Schol. Her- 
mog. p. 245. 264. 29. Trpog Xapia-jpor. (v. tit. 25. )J 30. Trspl 
XpvcTEiov. Athen. 1, 13. p. 293. et 592. forte de pecuniis Harpalicis. 
31. virkp Xpfo-tTTTrou. Harpocr. £7rt^£?-. topr. et EcpEicrog. contra Phor- 
mionem est. v. Vales, ad Harpocr. p. 83. 33. -Trepl ■)(pvffov. Athen. 
p. 641.$ 34. vTrep ^wpt'oi/ /3\d/3);c. Priscian, col. 1095. 2. contra 
Calliclem est.|l 

* Exstat, contra Onetorem. 
t Exstat, contra Tlieocritiein. 
t Videtur Aristocratea esse. 
§ Videtur eadem cum or. ttsji ^pva-lcv esse. 

H Adde oralionein pro Ctesippo, comraemoratam a Dinarcho p. 101. 19. ed. 
Stepb. [et a I'luUro!i. ^'it. Deni,] quae est eadem cum Leplinea. 



cxviii 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

Two copies of Demosthenes, vide Nos saepiuscule ad edit. Paris. 
Lambini in ultimo tomo. Contra Aphob. I. n. 15. etc 6yloi]KovTa 
fivwv (i'^ia. One EiQ TT. fxvdQ, another tt. ^ivCjv. tt. Trapmrp. n. S^98. 
ap^aia et Eijfidjcrjg v. tt. TrapaTrp. n. 415. r/ ap-^aia. ff)^. Mid. 168. »/ 
^Tjfibj^rjg. 0-^. Mid. 246. Editio, quae uUima, ex binis conflata C. 
Aphob. I. n. 14. 15. c. Aphob. ilevcoixapT. n. 11. c. Onetor. I. n. 11. 
Schol. Olynth. 2. n. 24. de corona p. 139. ed. Paris, et p. 145. N. 
108. et 109. locus spectabilis. And so we came by two sorts of 
Schoha. Nos ad Midianam n. 268. ed. Paris, [v. supra p. 709.] 

Adv. Callipp. n. 9. 1. philipp. var. lect. n. 11. 12. 18. 

^Ti'^oi, irei'Tt 11 t'4 fivpiacaQ ori^wv Imivov rov aycpoQ KaraksXonro- 
roQ Dionys. Hahc. Trepl Bhv. ^rji-i. fine. Omnino Barth. Advers. 
LIV. 21. 22. 1. 2, §. 1. cod. de vet. jur. enucl. Gothofr. ad loc. 1. 2. 
pr. eod. 1. 3. ^. 1. eod. Marmor Sanduic. p. 29. Montfaucon. Pa- 
Iseogr. 1. 1. c. 4. p. 30. Nepos in Epaminonda, Lambin, ad locum, 
Isidor. 5. 4. Casaubon. ad Athen. VI. 10. Salmas. proleg. ad Solin. 
Contar. Lect. Subsec. 1. 8. Menag. ad Laert. 1.7. p. 33. Sarrau. 
Ep. p. 230. Stryck, Preecogn. Jurispr. Mill. Prsef. N. T. it. H. 
Steph. Parmenidis oTf^oTroda vel (tti-^ol Plutarch, p. 28. fine. Nemo 
cum Prophetas versibus viderit — quam distinximus. Hieronym. 
praef. ad Esaiam. Ciceron. Tuscul. MS. ort^Tjpwc in bibliotheca re- 
gis Christianissimi. Salmas. prolog, ad Solin. Actor. Apostol. MS. 
codex an-xripwg descriptus et editus a T. Hearne. Uno hoc volu- 
niine vitam — ante nos explicarunt. Corn. Nep. Epam. Solebant 
antiqui numerum versuum seu (xrixcov ad fin. cod. notare. Hero- 
dianus de numero not. KpapTtJp KareXiTrey v-n-of.iyi]pLaTa tic fivpiaSaQ 
cTlyu>v rpelc Diog. Laert. 4. 24. Menage ad locum, yivovrai al ttcL- 
cai fxvpLactQ ariyMv TETrapeg ical rerrapaKoi'Ta Trpog rdlg irspraKia-^i- 
Xioig, K(u EiaKOffioig eftcop.i]Kovra. Idem 5. 27. scil. 445. 275. Zo- 
roaster's Works are said to contain two millions of verses. Plin. III. 
1. Hieron. Catal. Script, eccles. Idem Ep. 124. ad Damas. et 
preef. adversus Daniel. Theopompus's 15. myriads art^iov Phot, 
cod. 226. 

Titulum proximum Acfa Philippi psene eadem tenentem, quse 
Schottus in scrie praetorum Atheniensium etc. jam tradiderat, prse- 
terii, aut partim meo indici rerum memorabilium setate Demosthenis 
gestarum intexui. Pari modo praeterii titulum Postp/iilipplca, ut 
parum ad rem nostram facientem, et ultra primum Alexandrei regni 
bicnnium non procedentem. Praeterii item titulum, Mi.scellanea, 
farraginem ita inconditam et permixtam, vit ne Taylorus ipse qui- 
dcm earn potuisset in ordinem redigere. videtur rudimentum quod- 
dam indicis groccitatis dcmosthenicae esse, alia pertinent ad vitam, 
intcrprctationes, etc. Demosthenis, quibus omnibus idem jam ahis 
locis<;onvcnientioribus usus est. Sequitur in Taylori schcdis titulus, 



AD DEMOSTHENEM. cxix 

Contents of the V. Tome, editionis puta, ab ipso institutro. quern ti- 
tulum jam supra letiili. turn titulus Period of LXXX. years, ubi 
pene nihil egit aliud, quam ut noniina ederet auctonim, qui res setati 
Philippi et Demosthenis aequales et suppares litcrarum moniimentis 
consignarunt. multo plurima de Theopompo collegit, pauciora de 
Clitarcho, Marsya, Diyllo, Duride, one hook in Diodorus assigned 
for this purpose, Satyro Peripatetico, Philochori Atticis, Callislbene, 
Ephoro. indicavit auctores a Scholiasta ad ^schinem laudatos, turn 
locos Suidse, ubi de vita Demosthenis quaedam afferuntur. p. 770. 
tico French Lives of Philip of Macedon. Charles de I'Ecluse Life 
of Philip Toureill. Rollin. L'Education de Philippe. Pletho. p. 771. 
Scriptores vitae Demosthenis. Plutarchus in vita Dem. et in vitis 
X oratorm«. Dionys. Halic. Libanius ad Montium, Libanius de 
Demosthene MS. Collegii Caii Cantabrig. Libanii Apologia Dem. 
Sophist. Photius in vitis x. oratorum. Zosimus et Anonymus e bi- 
bliotheca regis Christianissimi v. Fabr, B. G. T. III. p. 15. Lu- 
cianus. Suidas ter. Eudocia. Fabricius B. Gr. Ulpianus. v. Schol. 
ad Timocr, n. 213. ed. Lutet. Schotti vita3 Aristotelis et Demo- 
sthenis comparatae Aug. Vindel. 1603. 4. Old Lives of Dem. pe- 
7-used by Dionys. Halic. from -whence he compiled his Life. Idem ad 
Ammseum. Leonard Bruno Aretinus. Brodooi Miscell. IV. 26. A 
p. 775. ad p. 94'5. contexuitvitam Demos.thenis, qiiam verbatim red- 
dam, tametsi multa jam a Schotto et aliis tradita sunt eadem; ut 
calumniam occupem querentium, me psene nihil usum esse schedis 
Taylori, in quibus profecto non multura reperi, quod dignum esset 
edi. Sic ergo habet ilia Demosthenis Vita a Tayloro collecta. 

1. Nascitur Olymp. 99. 4. Prcetor Demophilus. Dionysius ad 
Ammeeum. Zosimus, vitae Schotti. Olymp. 98. 4. Plutarch, in X. 
oratoribus. Ita fere Photius in Bibliotheca. Palmerius cum Petito. 
Himc calculum defendit Petitus ad Leges Atticas p. 266. ed. Wes- 
sel. AtjfioaOevtjQ u prjTwp eyevrj^i] rpiru) etel jxet 'AoLaroTi\r\v. Anon. 
Recens. Olymp. eye>'//-?jj kVft irpoTepov rfjg eKciToerrfjg 'OXv/UTnaEos. 
Dionys. Halic. ad Ammoeum. Ita etiam Sigonius de Atheniensium 
temporibus. v. Meurs. Lect. Att, III. 25. Nos ad orationem Mi- 
dianam. Olymp. 98. 4. Schol. Dip. 99. 4. v. p. 347. ed. Paris. Mi- 
diana 15. annos post Stratonem et tutores. Ergo. Thema natali- 
cium Demosthenis Firmicus I. 6. Demosthenes, qui abhinc annos 
prope tercentum fuit. Cicero de Divin. II. 280. annis ante exces- 
sum Ciceronis obiit Demosthenes. Dionys. Halic. Epist. ad Am- 
mgeum, vel nascitur ante natum. quod perinde erit. [si nempe neuter 
SKtatem ultra annum sexagesimum produxit.] Ulysses et Nestor, 
quorum setas mille fere et ducentis annis seculum nostrum antece- 
dit. Vos autem Demosthenem et Hyperidem pcrcipitis, quos satis 
constat Philippi et Alexandri temporibus floruisse, ita tamen ut 



c\x 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

iitdque superstites essent. Ex quo apparet, non multo plures, 
quatn CCC. annos interesse inter nostram et Demosthenis setatem. 
Tacitus de oratoribus. Gellius XV. 28. et XVII. 21. ubi sic ait, 
Postea Macedo Alexander, pleraque parte orientali subacta, cum 
annos regnasset iindecim, obiit mortis diem. Neque ita multo post 
Aristoteles philosoplius, et post aliquanto Demosthenes vita de- 
functi sunt. 

2. Pater Demosthenes, ex numero rwV icaXwy Kclya^wv. Plu- 
tarchus ex Theopompo. avi)p iXiv^^poq iEschines in Ctesiph. Tze- 
tzes Chil. VI. c. 37. v. Somnium Luciani c. 7. p. 9. ed. Amst. in 
8vo. trierarchus Lucian. Encomio Dem. Trierarchus etiam De- 
mosthenes filius V. Ulpian. ad Philipp. A. Tt'/xj^/xa rpirjpapy^iKdv 
conditio Athenis optima et honestissima. Lucian. Encom. Ma^cu. 
poTTotoQ. Plutarch. Brodseus Miscell. IV. 26. Lucian. Rhetor, prse- 
cept. Marcian. Capellal. 5. Philolog. ^Eschin.Tr. Tr-apaTrpearjS. Noster 
contra Aphobum. Suidas. Valer. III. 4. Quern pater ardentis 
massse fuligine lippus A carbone et forcipibus gladiosque parante 
Incude et luteo Vulcano ad rhetora niisit. Juvenal. Sat. X. v. ve- 
teres interpretes. Praeterea quidquid latiaribus indere libris prisca 
setas studuit, totum percurrere suetus. Mantua quas acies pelagi- 
que pericula lusit, Smyrnseas imitata tubas ; quamcunque loquendi 
Arpinas dat consul opem, sine fraude locutus Fabro progenitus. 
spretocui patre polita Eloquiis plus lingua fuit. Sidonius Carm. 2. 
Non isto potior t'uisset olira, Qui Pandioniam movebat arte Orator 
caveam tumultuosus, Seu luscum raperetur in Philippum, Causam 
seu Ctesiphontis actitaret, Vir semper popularitate crescens, Et 
justo residens in arce fandi, Qui fabro genitore procreatus, Oris 
maluit expolire limam. Thomas Scholasticus Anthol. IV. 31. epigr. 
3. prjTopitci) (jnXeio Christodori in Dem. Kal Trauivdwv Anthol. Quam 
matrem Euripides, aut quem patrem Demosthenes habuerit, ipso- 
rum quoque seculo ignotum fuit. alterius autem matrem olera, alte- 
rius patrem cultellos venditasse, omnium psene doctorum literse lo- 
quuntur. [Et hanc ipsam ob causam decebat te, Taylore, operae 
parcere, ineptec, inutili, et miseroe, testimonia congerendi de re in 
vulgus nota, de qua nemo dubitat. et quse si testimoniis debebat ap- 
probari, poterat unius Dem. oratoris testimonium sufficere. Et ta- 
men rideor, traducor, jejunitatis accusor, qui pinguitudinem istam 
pituitosam fastidiara, et persona mea indignam ducam, libenter pu-r 
tidis magistellis relinquens, quibus si fatuam industriam detrahas in- 
eptias coacervandi, nihil ingenii superest.] Sed quid aut illiiis tra- 
gica, aut luijus oratoria vi clarius? Valerius Max. 111. 4. Phocio 
^ouvKOTTOiov Trarpof Glaucipp. — slptjKwc — Kara — r,))' vv^yiveiav Trap- 
flKtv. Athcniafis all of trade, — the Sparta}7s of none. — T/ie popular 
error of baseness of birth among the Athenians from the father s pro- 



AD DEMOSTHENEM. cxxi 

yission, — that error very ancient. Paul a tentmaker, — similarity of 
Jewish and Athenian customs. — Lysias kept a warehouse. — Timarchus 
a weaver, a shoemaker. 

3. Mater Cleobula, filia Gylonis. Gylo Ponti oppidum Nym- 

phseum hostibus prodidisse dicitur. Inde exsul et in Scythiam pro- 

fectus, uxorem barbaiam in matrimonium duxit, ex eaque duas filias 

suscepit. quffi nubiles Athenas missae cum ingenti dote, altera Phi- 

lochari, NB. altera Demostheni nubebat. Nos et Gronov. ad Suid. 

V. VvXm'. Toureill T. II. p. 4-76. Dos matris quinquaginta mina?. 

Noster c. Aphobum I. a.vcpaTroEujSr]Q koL noi'oroin: EaTiyfievoQ avToyLO- 

Xoe, jEscliines. 38. 26. ed. Stephani. Demosthenes of Scythian pa- 

rentage Suidas. ^sch. c. Ctesiph, Scytha impurus. Dinarchus. 

Yv\u)v ovTOQ alriav ej^wv kir\ rrj rov Nu/Li0a/oi/ rov kv Ylovrf Trpocoaiq 

e^vyfj/. kXdojy S" £lg ^KvBiav, eyrj/ue. Si/o o' e'xwj' dvyarepag, eTTSfiipcy 

elQT})y Trarpi^a, wy ri'iy fxey fiiay 'iyrifxe ^iXo^dp/jC, ri)v h' krepay KXeo- 

(3ov\oc. Suidas. Who is this Cleobulus? Meursius Lect. Att. VI. 

29. legit ^rifxo^apr]Q. ^r]/xo')^apt]g 'i^ijjy d^£X^>/v Tfjg e^ui/c firjrpoQf 

Bvyarepa ^t Fi/Xwi'oe. Dem. c. Aphobum 2. Nos ad iEschinem p. 

60. ed. Staph. Demochares, Demosthenis consobrinus. Athenaeus. 

Demo Pseaniensis Demochares or. c. Neaeram. nota varias lectiones. 

M>/rpoe TTctriip rov pijTopoQ 7]y Kepafievg tiq TvXwy. Tzetzes Chil. VI. 

c. 37. ubi vulgo rXvKwy. ^schines c. Ctesiph. TvXojy it: Kepufxiiay, 

Demosthenes cum ei quidam objecisset, matre Scytha natum esse, 

non miraris igitur, quod Scytha matre barbara natus, tarn bonus et 

clemens evaserim ? Rutil, Lupus de fig. sentent. 1. 2. Timothei 

dictum scitissimum. Quid si evigilassem? Omnino Plutarch, prge- 

cept. polit. p. 390. ed. grsecae Basil, ubi aTrayri'icreig aymriaTpi- 
^ovcrai. 

4. Domo TlaiayievQ. In tribu Pandlonia Paeania supei'ior et in- 
ferior. Spon, Harpocr. Meurs. de populis att. in XTatai'. Lucian. 
Brodaeus. Miscell. V. 5. Ascon. Pedian. act. 2. in Verr. Cic. IX. 
Philipp. ubi Ser. Sulpicius Q. F. Lemonia Rufus. v. Adversaria 
Nostra. Did. Covarruvia var. Resolut. 1. 4. P. Manut. ad Cicer. 
VIII. Famil. 30, Onufr. Panu. flYAIM. WesseHng Marmor Sand- 
vie. 'AjOtoTo/vX>7e 'ApiffTOKXeovQ OlT]^ey. Claudius C. F. Palatina Ci- 
cero 4. in Verr. Ascon. ad loc. Q. Verrem Romilia. Cicer. 2. in 
Verr. Ascon. M. Mucium M. F. Galeria Felicem Plin. VII. 48. 
^vX{]. ^?7juoe. h']iJ.ap-)(OQ. Tribus. curia, curio. Curio legitimis tunc 
Fornacalia verbis Maximus indicit, nee sacra stata facit. Ovid. 
Fast. 2. Marmor Britannicum. Jovi O. M. Tanaro T. Clupius 
Galer. Praesens Guna. etc. v. Maittaire Marmora Oxon, Galeria 
tribus. Gruter. 343. 3. Reines. VIII. Fabrett. p. 338. Beger Spi- 
oil. Ant, p. 111. Praesens Marmor Oxon. 180. See Horsley. [Tae- 
det pigetque istsec tali.a transscribere, tarn trivialia, tarn aliena. Si 

VOL. I. q 



cxxii 10. TAYLOR! PROLEGOMENA 

volebas exempla coacervare nominum Romanorum, cum quibus 
tribus quoque una fuisset annotata, poteras ex indicibus Gruteri, 
Reinesii, Fabretti, Muratorii, aliorum centenas paginas implere. 
At cui bono? turn si Irjfxoc curiae, non tribui Romanae respondet, 
quid attinebat morem Atticum cum Romano componere? Attici nun- 
quam tribus nomen addebant viri nomini, sed solummodo curiae, 
contra Roman! nunquam curiae, sed semper tribus.] 

5. AT]fiocr$eyriQ Ar]jxotT^evovQ. Lect. Lys. c. 5. N. [id est Noster, 
seu Demosthenes] c. Boeotum 'Ytttovikoq KaXX/oy. Fabric. Biblio- 
graph. Antiq. p. 597. At enim multi Lesbonici sunt, nisi nomen 
patris dices, non monstrare possum istos homines, quos tu quceritas. 
Plaut. Trinum. item Mensechm. prolog. Nos ad marmor Sandvi- 
cense. Corsin. dissert. V. N. contra Boeotum de nomine. 

6. Noms de Guerre. BctraXoe. Harpocr, Plutarch. Clemens 3. Pae- 
dag. 3. Photius Bibl. p. 816. Libanius. Phavorinus. Brodseus Mi- 
scell, L 20. iEsch. c. Timarch. p. 56. 58. ed. novse [Tayloranae puta] 
Schol. ad loc. it. c. Ctesiph. et tt. irapairp. Dem. pro corona. Suidas 
in BarraXoc. Etymol. M. Schol. Hermog. p. 408. BaraXov] (p\vw 
p6v EfTTiv ovo{ia av\r]Tov. Ulpian. ad tt. ote^. n, 321. ed. Paris. 
Quia Noster gracilis et imbecillis. Battalus, tibicen tu>v Kurzayo- 
Tior. Fabula Antiphanis. Plutarch, Antiphanes avKi]n]Q memora- 
tur ab Athenseo. Battalus poeta mollis et protervus. Bak^jXoe pro 
castrato et aslatico gallo, apud Phrynich. BarroXoc membrum 
obscoenum Plutarch. Adversaria Nostra. Lucian. adv. Indoctum. 
Athenienses yvt'aiKdjhig et eviratos Batalos ab obscoeno quodam 
tibicine et histrione, cui nomen Batalus, qui primus sandaliis et mu- 
llebribus vestimentis in scenam prodiit. Galli retinent illud nomen 
et vocant Batdcux. Suid, v. B«raX('4ff(T-9-ai. Lysias c. Agorat. 
Vere Pertinax. See Upton on Shakspeave. TimtEus Epitimaeus. 
Diod. Sic. Notae ad Midianam. Aristoph. Av. v. Vitam Lycurgi. 
de Laide v. etiam vitam Demosthenis. Vere Pertinax v. Salmas. 
ad Inscript. Regillse. Erato Apollon. Rhod. initio libri 3. 2a^wc 
li^rjpu) Kui (pepovffa rovro/iia Sophocles apud Aristotel. Rhetor. 2. 
23. Pentheus. Ajax, Analecta T. I. p. 6. Sec the names of the Ladies 
in the IS. of At/ie/ucus. Dem. contra Neacram IrpoftvXrj, vvrl Se 
f^avd). So a certain courtezan was called Clcpsi/dra for a particular 
reason, of which see Athena:us. Aristides cognoniine Justus, Phocio 
Bonus. Cornel. Nep. Nos ad Lysiam de Lysitheo. Carolus ad Gcl- 
lium. Imbrex Tegula. v. Adversaria Nostra. Demosthenes etiam 
Vertumnus appellabatur a Diodoro. v, Indicem Wolf in v. Diodo- 
rus. Proteus a Dionysio. Quare ? v. Schol. ad Midianam p. 350. 
ed. Paris. Noster TroiKiXog Scholiastae Hermogonis. v. Fabr. B. G. 
Malala. KopwproQ. vvnTSfjlg. Nos ad Midianam. 

7. Pueritia et adolescentia. Meminit pueritioe suae orator loco 



AD DEMOSTHENEM. cxxiij 

quodam, ostendens, se solitum convenientia discendi loca frequen- 
tare, et ea habuisse, quoe opus sunt homini turpe nihil propter ino- 
piam facturo. Schottus ad Olyrap. CI. 1. 01. CI. 2. moritur De- 
mosthenes pater, rehcto fiho septern, fiha quinque annorum. N. c. 
Aphob. Plut. Phot. Soror memoratur in Midiana. Sub tutela for 
10 years N. c. Aph. 1. Tutores Aphobus, Therippides Pseaniensis. 

Demo Demosthenes pater Soror 

Demopho tutor Demosthenes 6 ttcij^v. | 

Aphobus tutor. 

D. c. Aphob. n. 6. Nos ad ^schin. p. 60. ed. St. Demo frater 
Demosthenis superioris. N. c. Aph. II. 22. Therippides amicitia a 
pueris juncta. Therippidae legatur 70. minarum ususfructus, donee 
Demosthenes fihus hereditatem capesseret. Demophonti despon- 
sata fiha quinquennis ac dotis nomine duo talenta data. Aphobo, 
ut Cleobulam uxorem duceret, 80. minas rehquit, addito praeterea, 
ut sedibus et supellectile domestica uteretur, usque ad virilera filii 
setatem. Frequens hoc Athenis. v. or. pro Phormione passim, in- 
fra ad D. mortem. Ex sorore Demosthenis et Lachete Leucono- 
ensi natus Demochares, vir et armis strenuus, et eloquentia neraini 
inferior. Suid. Athen. I. 5. Diog. Laert. in Zenone Plutarch, de 
placit. philos. TElian. V. H. 3. 7. Demochares etiam quidam, iti- 
dem Leuconoensis, duxit in matrlmonium amitam Demosthenis, 
Gylonis filiam. de Democharete v. Leop. Emend. XIV. 19. -(Elian. 
V. H. 8. 12. Valesii Excerpta Polyb. p. 10. not. Maussac. not. ad 
Harpocr. p. 197. et Vales, not. ad has notas, p. 295. Cicero in 
BrutOj II. de Oratore. ^. 95. ed. Delph. Ajyjuo^aprycj o ^■t}iioa'^ivovq 
Tov pi)TopoQ are\pioe, kv rij eiKoffTrj tS)v laTopiCJy. Athen. 1. 6. p. 127. 
Cognati, afBnes. Nos ad ^sch. p. 60. ed. St. Not. MS. ATj/io^a- 
priQ 6 AtvKoi'oevQ, o t})v rrjSt^a rriv ifxrjv e^wv. Dem. C. Aphobum 1. 
n. 21. A>;/toi^ap>;g, e'^wj/ aceX(J/))y ri/g e/i>jc fJ^r^rpog, Bvyaripa ce TvXuj- 
voQ. N. c. Aph. II. 4. Tzetzes Chil. VI. 50. Demomeles Tzetzes 
Chil. VI. 376. Demomeles. Demonis filius, N. c. Aphob. 1. n. 16. 
Ita f. Demophontis fi'ater rov tirirpoirov. v. contra Neseram. Demo 
Paeaniensis, Demochares. Demomeles Tlaiavievg. ayE\pi6c. Hunc 
iypaxpaTo apud Areopagitas Noster iEsch. c. Ctesiph. Harpocr. 
in Ilaiavulg. v. Maussac. ad Harp. p. 235. Vales, ad H. p. 85. 4". 
Nos ad edit. H, Steph. iEschinis contra Ctesiph. [Quae in Taylori 
exemplari iEschinis Stephanici ad me misso reperi, ea omnia edidi. 
Quae non reperi, edere non potui.] 

8. Census. Domi in drachmis 3000. drachm. Supellex, calices, 
vasa aurea, vestes, mundus muliebris 10000. dr. argenti 80. minae. 
Ad sununam 14. talenta N. c. Aphob. XV. talentis f.uKpuv cnrt\nrtj\ 
Plutarch. 



Gxxiv 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

3000 dr. = 30 min, == | tal. 
10000 dr. =z 100 min. =z 1 tal. iO. min. 
80 min. 



180 min. [voluit 210 minae scribere] Summa 3 tal. 
-|. [Irao vero 3. tal. et 50. mineej 
Multa desiderantur. 

[3 talenta cum dimidip non profecto gequivalent 14. talentis. de- 
sunt utique multa. Sed cur tu omittis, quae Demosthenes enume- 
raverat? Constat ratio Demostheni sua, tua tibi non potest con- 
stare.] oi TToXaiuTrXovroi Lysias. 'ATra'ictvroQ naOrjixciTuy TpocrrjKov- 
Twv eXevBepo). quod mater propter imbecillitatem corporis et tutores 
propter rem negligenter administratam ad paedagogos non mise^ 
runt. Plutarch. 

9. Platonem audivit. Cicero 1. do oratore. 1. Offic. princ. Conf. 
Dionys. Halic. et Epistol. Demosth. Ulpian. ad Olynth. 2. n. 31. ad 
TT. ivapairp. n. 75. et 124. Amm. Marcell. 30. Olympiodorus MS. 
apud Lambec. Comm. Bibl. Cses. L. VII. p. 127. Alcinous apud 
P. Victor. Var. Lect. 26. 4. Laert. 3. 46. 2. 108. Quintil. p. 
1062. et 1091. ed, Burm. Apulei. Apolog. Quintil. seu Tacitus de 
sui Seculi oratoribus. Diog. Laert. in Platone. Lucian. in Dem. 
Encom. Colum. in princ. Lectitavisse Platonem studiose, audivisse 
etiam Demosthenes dicitur, idque apparet ex genere et gravitate 
verborum. Dicit etiam in quadam epistola hoc ipse de sese. 
Cicero de clai'is orator. Quod idem de Demosthene existimari po- 
test, cujus ex epistolis intelligi licet, quam frequens fuerit Platonis 
auditor. Cic. in Oratore. An id dicit Cicero ob colorem orationis 
demosthenicse, an quod in Epistolis id testimonium reperitur ? 'Ette* 
KoX o Ylkarcjv aTreMujKe rijc tavrov ^laTpifiijc rhv ^)]i.iO(rBevt]V, we ■&»?- 
poXt^f/v. Schol. ad Aristotelis Rhetor. 1. 3. p. 51. Demosthenes 
Platonis discipulus, Gellius 3. 13. Demosthenes Platonem audivit, 
ut ei mos erat. Gell. 3. 13. uti emendatGu. Ranchinus Var. Lect. 

1. 3. apud Ottonem Thes. I. R. Tomo 5. Hermippus hoc scriptum 
reliquit Demosthenem admodum adolescentem ventitare in Aca- 
demiam, Platonemque audire solitum. Gell. 3. 15. de Herraippo v. 
Pint, in Demosth. Huic respondebat, non se nogare Demosthenem 
summam prudentiam, summamque vim habuisse dicendi. Sed, sive 
hoc ille ingenio potuisset, sive, id quod constaret, Platonis studio- 
sus fuisset, non quid illc potuisset, sed quid isti docerent, esse quse- 
rcndum. Cic. 1. de oratore. Genus fortassc sunt secuti, non idem, 
quod Demosthenes, aut Plato, quamquam et ii ipsi inter se dissi- 
miles fuerunt. Quintil. 9. 4. Demosthenem principem omnium 
Graeciae oratorum dedisse operam Platoni tradunt. Quintil. 12. 

2. Non illud jusjurandum j)er ctebos in Marathone ac Salamine 



AD DEMOSTHENEM. cxxv 

propugnatores reip, satis manifesto docet praeceptorem ejus Pla- 
tonem fiiisse? Quintil. 12. 10. Demosthenes in Epistolis. Equl- 
dem et Platonem existirao, si genus id dicendi forense tractare 
voluisset, gravissime et copiosissime potuisse dicere, et Demosthe- 
nem, si ilia, quae a Platone didicerat, tenuisset, et pronuntiare vo- 
luisset, ornate splendideque facere potuisse. Eodemque modo de 
Aristotele et Isocrate judico, quorum uterque suo studio delectatus, 
contempsit alterum, Cicero de OfSc. Eubulidem dialecticum 
audivit Demosthenes. Phot. cod. 265. Laertius in Euclide, ubi 
versus comici de Demosthene. 'EttJ tovt^ Ik. [soil, pravo accentu] 
•KoKKaKiq l6opvj3t]3^r], (ry(^oXu(TaQ ^' Ev/Joj/XtP?/, rw ftaXfjcrtcw MtX?;- 
flf/tf), liraj'iop^djcraTO Trai'ra. Plutarch, in Vit. X. orator. Demo- 
sthenem vero, primarium in dicendo artificem, quis est qui non sciat 
semper ante speculum, quasi causas meditatum ? Ita ille summus 
orator, cum a Platone philosopho facundiam hausisset, ab Eubu- 
lide dialectico argumentationes didicisset, novissimam pronuntiandi 
congruentiam ab speculo petivit. Apulei. Apolog. p. 425. Audi- 
vit etiam Aristotelem, Theophrastum, Xenocratem Lucian, Encom. 
Dem. At illi [primus et ultimus] setate fere suppares. Theo- 
phrastus forte junior. Unde enata suspicio non levis, eum librum 
non esse foetum Luciani genuinum. Nam Xenocrates Speusippo 
Olymp. ex. 2. et Theophrastus Aristoteli Olymp. CXIV. 3. suc- 
cessit. 

10. Callistratus et causa de Oropo. Callistratus Aphidnaeus. 
Edit. Dem. T. III. p. 578. [edit, nostrse Lips. 301. 18. aut436. 13.] 
Plutarch. Pausan. in Atticis, A. Gellius III. 13. et 15. Ulpianus 
ad Timocr. n. 213. ed. Paris. Dem. de Corona. iEschines. Xeno- 
phon. Cornel. Nepos XV. 6. Suidas '[Ipwirla x'^P"- Lucian. Nos 
ad Midianam. Gellius III. 13. 15. de Callistrato et Demosthene 
Academiam relinquente. ex Hermippo. Barton ad Plutarch. C. Ne- 
seram n. 39. et 67. ed. Lutet. Omnino Aramian. Marcell. 1. 30. et 
Vales, ad loc. Callistratus est ille a Lycurgo memoratus, si fides 
Valesio ad Marc. 1. c. 

11. Inde ad Rhetoricam se contulit et Isaium audivit. Harpocr. 
V. 'Iffatog. Vales, ad loc. Dionysius de Isseo et ad Amma?um, IttI 
?pox/Lia7c /^vpiaiQ. Phot. cod. 253. Plut. in Isoeo. Quamquam Iso- 
crates tuin docebat, vel quia decern minas persolvere non potuit 
Cthe very same sum) vel quia Isoei dictionem prseferebat. Plutarch. 
in vita. [Ego equidem interesse aliquid puto inter yCKiag et jivpiai; 
fipai^pac] Nos ad Lysiam de Aristophanis bonis. 'lo-aToc irpwrcg 
a^rjfxaTi^eii' i'lp^aro koX Tpeireiv eiri to ttoXitikov rijv cidvoiar, v fxa- 
Xiara fif^plp-t)Tai ^r}ixo(T^ivr)Q. Plut. in Isseo. Zosimus. Thucyd. t/'c 
TO iroXiTiKov. Isaeus junior. Juvenal. Sat. X. Plin. Ep. 

12. Ibocratem audivit. Schol. ad Timocratem. Dionys, H. ad 



cxxvi 10. TAYLOIII PROLEGOMENA 

Ammaeum. Phot. Plut. in Isocr, Schol. ad Herraog. Schol. ad An- 
drot. p. 239. Cicero de orat. II. 5^.94'. edit Delph, Rivalship be- 
tween him and Isocrates' School. Schol. ad Androt. et ad Timocrat. 
Isocratis et Alcidamantis rt'xj'ae a Callia Syracusano et aliis clam 
accepit. Hermippus ex Ctesibio apud Plutarch. Adjungit Suidas, 
Zoili et Polycratis. Audivit Zoilum. Memoires de 1' Academic 
des Inscriptions T. VIII. p. 181. Isocratis Schola. Cicero. Fabric, 
in Isocrate. Alcidamas Cic. 1. Tuscul. Dionys. Halic. ad Ammae- 
um. Plutarch. Philippus Macedo Demosthenem militi, Isocratem 
pugili comparavit. Dion, in Isseo. Liban. in Dem. Plutarch. Suid. 
Phot, in biblioth. p. 204^. et 804<. Cleochares Smyrleanus Demo- 
sthenem militi, Isocratem athletae comparavit. Phot. p. 204'. ex 
Theopompo. v. Schott, ad Olymp. CX. S.Fabr. B.G. T. IX, p. 435. 
Qui Photio est Cleophanes Myrleanus. idem Straboni aliisque est 
Cleochares Smyrleanus. TrapayytXyLiarwv te-^plkuiv avyypa(l)e~ie Dio- 
nys. ad Ammaeum. aWa icaS' krepag rime dcrayujyuQ. Idem ibid. 

13. Learns action of the players. Tam diligenter apud Aristo- 
nicum hypocritem studuit, ut — Quintil. XI. 3. p. 998. ed. Burm. 
Phot. cod. 265. Aristonicus historicus, Serv. ad Mn. III. 334. f. 
Aristonicus histrionicus. Q. [id est qucere.] Polus Chariclis Su- 
niensis, et Satyrus Theogitonis, Marathonius, histriones. Lucian. 
Necyomant. T. I. p. 336. Neoptolemus hypocrita Plutarch, ii) 
Dem. Nos ad orat. de pace, Leopard. Emend. IX. 15. 

14. MeXerat. Studium. Dionys. Halic. tt. aw^iaeiDQ, Lucian, 
Plutarch. Liban. Cicero de Orat. 1. 61. Balbus, literam caninara 
pronuntiare non potuit ; perfecit, ut nemo planius pronuntiaret Cic. 
1. de Orat. §. 260. ed. Delph. Valer. Max. VIII. 7- Omnino Plut, 
in vita, et d. X. or. Laert. in Euclide. Quod ille [Demosthenes] 
in una litera fecit exprimenda, ut a cane pw disceret, tu in mq 
criminaris, quare homo ab homine Hebraeas literas didicerim, 
Hieronym. Apolog. adv. Ilufin. 1. 1. to pw Karappy]-optv6^evov- 
Plut. gr. Basil, p. 389. Multi etiam naturae vitium meditatione 
atque exercitatione sustulerunt, ut Demosthenem scribit Phale- 
reus, cum Rho dicere nequiret, exercitatione fecisse, ut planis- 
sime diceret. Cicero II. de Divin. A. Gellius de Crcesi filio. 
Dr. Mede of Christ's College pref. to Terentianus Maurus. Era^ 
smus de bla:sis. Camden in Leicestershire. 'Irrj^vof/jwroc. Conjccti$ 
in OS calculis inambulans et ascensu ingrediens arduo. Cicero I, 
de Oratore Valer. Max. VIII. 7. Quintil. XI. 3. Plutarch. Phot. 
*(TX»'o0wj'ot qui ? Hippocrates. Galen. Aristoteles problem. Hesych. 
Mercur. Var. Lcct, VI. 4. In quo [Demosthene] tantuni studium 
fiiissc, tautusque labor dicitiir — ascensu ingrediens arduo. Cicero 
I. de Orat. Ad litiis dtclamare solitiis. Propter (puf idem ille 
tantus amalor secreti Demostlieues in litorc, in quod so umximo 



AD DEMOSTHENEM. cxxvU 

cum sono fluctus illideret, metlitans, consuescebat concionum fre- 
mitus non expavescere. Quintil. X. 3. Cicero V. de Fin. Valer. 
INIax. VIII. 7. Plutarch. Solitude. Demosthenes melius, qui se in 
locum, ex quo nulla exaudiri vox, nihilque prospici posset, recon- 
debat, ne aliud agere mentem cogerent oculi. Quintil. X. 3. Plu- 
tarch. Liban. Suid. Phot. p. 803. 'YipoTrorijg. Lucian. Liban. Phi- 
Hpp. 2. TT. TrapaTrpefrft. Athen, p. 44. lib. 2. p. m. 22. Decem pa- 
nis uncise diurnse, et aquae tertia sextarii pars. His anima magis 
trahitur, quam sustentatur. Qui cibus et potus juxta inclytum ora- 
torem Demosthenem, non vires tribuit, sed mortem prohibet. Hie- 
ronym. Comm. in quartum caput Danielis. [Locus a re proposita 
alienissimus.] Servius ad lEn. III. 14. v. Brodseum. Quern tres 
caliculi [lege cauliculi], selibra farris, Racemi duo, tegula sub una 
Ad summam prope nutriunt senectam. Bibaculus de Valerie Ca- 
tone apud Non Marcell. de ri/nepay Imorjjj/ Ko-vXag Svo tcpiQwv Xaji- 
^dvovTEQ, Kal pLiav vcaroQ. diarium Atheniensium in Sicilia capto- 
rum et ad lapidicinas (sic) detrusorum. Plutarch, in Niciso fine v. 
Gothofr. ad XII. tab. p. 199. Thucyd. VII. ult. [Quid htec ad 
Demosthenem ?] Servius Demosthenem abstemium fuisse refert, 
ob idque acrioris natursc. Jlu^tac ^tioiv. 'AWa tovq vvv ctiiuaytj- 
yovg opdvE, Ar)ixoiT^evr]v Koi Aj/^ctt/jv, wg eyapr'nog rdig (3ioig cictKaiv- 
rai. 6 fiev yap viponoruty Koi ^itpij.ivu)i' rag vvKrag, uig (paair. u ^e 
TTOQvopoaKwv KoX fXE-'^vfTKOfievog Kara T>iy yj-iepav eKciart]}', Trpoydarwp 
rifxiv iv Tcug EKKXrjaiaig cij/aici'/cXelrat. Athen. 1. 2. Demadis dictum 
wg 01 fiev ciXXot Trpog vcwp Xiyouv, tov Aimoadeyrjy ce rrpog vccop 
ypd(f)eiy Lucian. Encom. facete et acute. XiyEw -rrpog vcwp Davis, 
ad Ciceron. Tuscul. D. p. 164. id est ad 1. 2. caput postremum. 
Cum Demade risit Philocrates Dem. p. 216. C, et p. 301. A. ed. 
Wolf. Humerorum vitium correxit appenso e laquearibus gladio. 
Plutarch. Liban. Jactantur et humeri, quod vitium Demosthenes 
ita dicitur emendasse, ut cum in angusto quodam pulpito stans di- 
ceret, hasta humero dependens immineret, ut si calore dicendi 
vitare id excidisset, ofFensatione ilia commoneretur. Quintil. XI. 3. 
Speculum. Plutarch, Apuleius. Decor quoque a gcstu atque motu 
venit. ideoque Demosthenes grande quoddam intuens speculum, 
componere actionem solebat. Quintil. XI. 3. Vigiliise. Dolere quo- 
ties antelucana opificum victus esset industria. Cicero IV. Tuscul. 
Interrogatus, -Kwg Trig pr^ropiKijc irepitykvov ; ttX^ov efrf 'iXaiov o'ivov 
SaTrari] rrag. Stobseus Serm. 29. ex Aristotelis Chriis. Diomedes 
grammaticus. Quodsi proponat nobis aliquis, quare dictum Demo- 
sthenis, plus olei quam vini expendisse, dicitur et omnes opifices 
nocturnis semper vigiliis praevenisse. Hieronym. Apol. adv. Rufin. 
1. 1. Ill/St^ ^e b KpoTog tCjv ^rif.io(T^tyiKwv Xoywy uTro^ny k<paivETO 



exxvlii 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

Tox) vvKTepiyov Xv-^vov. Lucian, Encom. J. 15. Scomma etlara Istud 
Pytheoe conservatur in Plutarchi compar. Demosth. cum Cicerone, 
in prseceptis pol. et in Apophthegm, item in Libanio. ^lian. V. H. 
7. 7. Stobsei serm. 26. Niceph. Greg. Hist. Byz. p. 211. 1. 8. La- 
ctant. V. 2. Ad furem. Scio me lucerna utentem tlbi esse mo- 
lestum. Plutarch, p. 390. ed. gr. Basil. Stob. serm. 29, p. 201. Fur 
ille vocatus yaXKog. unde et ilkid subjecit quoque. Vos, cives, ne 
miremini furta, cum fares habeamus Chalcos et parietes luteos. Plu- 
tarch, in vita. Leopard. Emend. XII. 14. XIII. 15. 

15. Memoria. Thucydidem octies sua manu descripsit. Lucian. 
adv. indoctum. T. II. p. 380. Agathias 1. 2. extremo p. 66. ed. 
Paris. Suidas in 2royf«ptrj?c- decies Turneb. Advers. XXVII. 22. 
septies Robert. Titius Adsert. IV. 5. Cren. Animadv. Philolog. 1. 
p. 75. Thucydidem devoravit Agath. Smyrn. 1. 2. de Chosroe. 
"On TTOTE Ka£((Ti]g tTjc Ptl3Xto-'jriKt]Q Iv 'ABifivaig Kai (TvyKaeifjiLv TcJy 
laropiwv QovKvciSov, avTOv j-iovov LiroiivrijiovEvrTai Traawy, /cat ovtu) 
f.u-ciypa(j)7'irni Troifiuai. Arsen. Monemb. Episc. in Apophthegm. 
Marcellus [f. Marcellinus] descripsit Thucydidem octies. Nau- 
dseus de bibHotheca. Hence perhaps the Story of Demosthenes' doing 
so. Strength of Memory. Adversaria nostra. Brown's Clerum. 
Bayle in Hadrian, et Dr. T. Fuller. Plin. Ep. VI. II. Tzetzes Chil. 
1. c. 11. Cicero 1. Tuscul. Mureti Var. Lect. Salraasii remini- 
scentia incredibihs. v. Vitam ejus. H. Grotii. v. Borremansii var. 
lect. apud Cren. Animadv. Philolog. et histor. P. I. p. 1. Cyneas 
Tliessalus, Demosthenis assecla et auditor tanta vi memoriae excel- 
luit, ut missus a Pyrrho, Epirotarum rege, Romam legatus de pace, 
uno die Senatorum omnium nomina sine nomenclatore recitaret. 
Plutarch, in Pyrrho, Cic. I. Tusc. Memorat Suidas Nonnum 
quendam (auctorem metaphraseos Evangelii D. loannis intelligit. 
Bonifac. XV. 6. Historiae Ludicrse) sexies Demosthenem devorasse 
totum. cKpu^ovra l^(iK■te oXoy tov AtifAoaBeptp'^ f.ujce ci^pai to crof-ia 
^vyaaS^ai irpvc ye \6yo)v tTTiEiKwy crvy^eaiy, Anonymi vita Demosth. 
ex bibl. regis Christianissimi. Hadr. Junius Animad. I. 4. Memorat 
Suidas e Damascio, Sallustium quendam orationes Dem. cijfwaiovc 
memoriae mandasse. Sallustius cum Thucydide Demosthenem sibi 
imitandum proposuit. Quintil. X, 1. Seneca IX. Controv. 1. 
Schottus ad Senecae rhetor, controv. Salhjstius cemulus Demo- 
sthenis Gellius 2. 27. Sallustius auctor apud Phot. Bibl. p. 570. 
Damascii Excerpta apud Phot. cod. 242. Damasc. in vita Isidori 
Suidas. Fabric. B. G. T. I. p. 870. 871. Gellius de Sertorio. 

16. Noster Thucydidis semulus. Dionys. Halic. passim. Ulpia- 
nus prfset". Scholiorum Dem. Olynth. 2. 'AXX' ol^mt yiiv ^ey aKoirei 
— Thucyd. 1. 3. orat. Cleonis. f'tw-^f ci. rwy iruXewy. quam etiam yvb)- 



AD DEMOSTHENEM. exxix 

jutjv illiistrandam sibi putavit Clemens Alex, poetarum grsecorum 
versibus, 1. 5. Stromat. axvf^c- ^fioriKdr mutuo sumtum a Thucydide 
Clem. Alex. 

Olymp. CIV. 1. anno setatisDem. 17. praetor Timocrates. Dionys. 
ad Ammseum ait hoc anno deciraum septimum setatis annum in- 
gressmn fuisse, annos natus septem patrem amisit. decem annos in 
tutela fuit. c. Aphob. I. II. III. c. Onetorem I. II. actiones tutelae 
£7rtrpo7rt/cot Xdyot. Schotti parallelae ad h. a. Gets what he covld. 
N. c. Midiam. Plutarch, in vita. Gets but little. N. c Midiam, 
Gets the better and remit s the penal tt/. Isidor. Epist. Plut. de X. orat. 
Stephanus, testis Demosthenis, falsi testimonii accusatus a Demo- 
sthene defenditur in tertia contra Aphobum. Stephanus quidam, 
poeta comicus, a Demosthene dvitate donatus. Auctor anonymus 
proefat. ad Aristophanem. Demosthenes agit banc causam fieipa- 
KvXXioy uy KofiiciJ. c. Midiam. v. Petit. LL. AA. de tetate Dem. 
Hiijus actionis usu dicendi audaciam consecutus. Ob morum a- 
speritatem et ferocia-m in hac causa, dictus 'Apyag. Suid. Plut. 
yEsch. c. Ctesiph. etc Trai^wv cnraXXaTTOfxevoQ etc. "Aypav legit Lam- 
binus ad Horat. Od. II. 19. v. Brod. Miscell. I. 20. Maussac. 
p. 83. Maussaci Lectionum II. 15. caput erat de scoramatibus 
iEschinis ct Demosthenis. v, eum ad Harpocr. 'A^yac. v. Hesych. 
serpens. Plutarch. Nicander. Homerus. 'Apyac poeta. Plutarch. 

Factus trierarchus circa Olymp. CVI. 2. v. Ulpian. ad 1. Phi- 
lipp. vel potius Olymp. C V. 3. nam id contigit in bello Euboico, res 
autem Euboicae circa istam Olympiadem. v. Schott. ad 01. CV. 3. 
Dem. or. c. Midiam et Aristocr. p, 403. ed. Pari?, sed quaere quis 
eam causam egerit. v. Nos ad edit. Parisin. [nihil ibi reperi scriptum.] 
Epidum tribui prsebuit. Panathensea instruxit. Populo triremem 
dedit. or. c. Midiam. Cherrhones. de Corona, ^sch. c. Ctesiph. 
Thrasylochus frater Midiae. or. c. Mid. c. Aphobum. Liban. in ar- 
gum. Philipp. de Antidosi. Antidosis argum. ad Lysiae or. IV. 
Pylagoras ^Esch. c. Ctesiph. de isto magistratu Schol. ineditus ad 
Philostrati Iconas, item Suidas et Harpocr. van Dale. q. Corsin. 
In hoc magistratu pecuniis ab Amphissensibus corruptus. iEsch, c. 
Ctesiph. 

Olymp. CVI. 2. set. Dem. 27. CaUistratus prsetor. Demosthenes 
foro se dedit et publicas causas tractare coepit. sc. c. Androtionem, 
et Timocratem, adv. Leptinem. q. Dioiujsius oicns but the jfirst and 
the last. Argumenta nostra. Gell, XV. 28. Dionys. ad Ammceum, 
ait Callistrato prsetore set. Dem. 25. rescribs 26. aut 27. Plutarchus 
eum ait tres orationes, Androt. Timocr. et Aristocr. scripsisse anno 
27. vel 28. advers. Leptinem anno set. 24". Phot. 

Olymp. CV'I. 3. set. Dem. 28. Prsetor Diotimus. Diodor. et 
Dion.^ H. fort. Ai^/uovticog 6 ^Xi/ev^. Dem. de corona. De classibus. 

VOL. I. r 



cxxx 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

TTcpi ffvfifiopiujv, prima, quam habuit, concio. Dion. H. Rectius in- 
scriberetur irepl (oaaCKiKtHv, ut Dionys. Halic. et Dem. de Rhodio- 
rum iibertate. Bellum Phocense sive sacrum Olymp. CVI. 2. Eo 
tempore nondum ad remp. accessit. de corona. Ad populum primum 
verba faciens, risu excipitur et tumultu, ob insolentiam pronuncia- 
tionis, vocis imbecillitatem, linguae acdftiav. Plutarch, in Vita. 
His bad accent, veojrcpl^ejv etc. 'AtTKXrfiriov pro 'Ao-K-Xj/irtov. Plut. 
de X. orat. novam pronuntiationem afFectans ab Athen. exagitatur. 
Cic. in oratore. YlpoaeX^ibv 'jrAXiv dg rag iKKXtjiriag, vEwrepiKwe 
Tiva XeyaJv, ZitavpETO^ wc KioiJ.uSi]^rjpai avrov vtt 'AvTKpcivovg ical 
TifjioKXeovg. Plutarch, obviam factus quidam, qui Periclem audi- 
visset, ait Demostheni contigisse orationem Pericleae similem. nihil 
ergo desperandum. Similiter cvenit, ut Euripides Timotheum 
(TvpiTrof-ievov ctti rij KULVoTOfiic}, Koi irapavo^iiv iig t))v fxovcTLKriv ^o- 
Kovvra, Bappelv eiciXevaev' wg oX'iyov ■)(^p6vov to Searpov vtt' avr^ 
jEvqaontvov. Plut. an seni etc. Moeror inde et tristitia. Confir- 
matur ab Eunomo et Satyro. Eunomus quis? Satyrus et Andro- 
nicus, histriones. Satyrus Theogitonis, Maratbonius histrio. Lu- 
cian. Necyom. T. I. p. 336. Satyri histrionis filiee captivae. Dera. 
TT, TTctparp. Schott. ad Olymp. CVIII. 1. Andronicus. Ideoque 
ipse tam diligenter apud Andronicum histrionem studuit, ut — 
Quintil. XI. 3. Cicero et Roscius. Satyrus laistrio recitat quse- 
dam Sophoclis et Euripidis, wo-S' oXwg erepay Aijiioa^h'st (jiayijyai. 
Actionis vis. Cic. III. de oratore. Ex quo satis significavit. in 
Orat, Quintil. II. ult. Phot. p. 803. Bibl. Val. Max. VIII. 10. quid- 
nam esset in dicendo efficacissimum respondit j; imoKpiaig. — quid 
si ipsum audissetis. — in Demosthene magna pars Demosthenis 
abest, quod legitur potius, quam auditur. Rhetor nobilissimus 
cum interrogatus est, quid ei primum videretur in eloquentise prae- 
ceptis observari oportere, pronunciationem dicitur respondisse. 
Cum qusereretur, quid secundo, eandem pronunciationem. quid 
tertio, nihil aliud, quam pronunciationem dixisse. August, ep. 56. 
ad Dioscurum. Something of this said of hysias in Flutarch. Iso- 
crat. or. ad Philippum. Dionys. de stylo dicendi Dem. Demostheni- 
cum, quod ter primum ille volebat. Auson. comm. profess. Burde- 
gal. Sine hac [actione] summus orator esse in numero nullo po- 
test, mediocris hac instructus summos ssepe superare. Huic pri- 
mas dedisse Demosthenes dicitur, cum rogaretur, quid in dicendo 
esset Primum, huic secundas, huic tertias. Cicer. III. de oratore, 
et de Claris, orator. Si quidem et Demosthenes, quid esset in toto 
dicendi opere primum interrogatus, pronuntiationi palmam dedit, 
eidemque secundum ac tertium locum, donee ab eo quaeri desine- 
ret, ut earn videri posset, non prsecipuam, sed solam judicasse. 
Quintil. XI. 3. uheie sec moiw Memoriam pronuntiatio sequetur, 



AD DEMOSTHENEM. cxxxi 

res, ut Demostheni videtur, inter oratoria officia vel prima, vel 
sola. Aurel. Augustin. Princip. rhetor, oratio Deraosthenis ad 
Pericleam accedens. ofioXoyu ^rjfKovv tov Trfpi^oi'wc ceivoraTOV 
yiyovoTa \eyeiv WipLKkia. Hermog. it. ctiv. ^tjXojrfig Ttjg tov Ilepi- 
k\€ovq TToXiTeiac. Plut. de Educat. IlepiicXrJQ ^jii'^^ero Tzpo tov crjfiT]- 
yopely — IffKennevoQ. Plut. prrecept. polit. Post heec, ut forte 
recte, addit Plutarchus exercitationes improbas, subterraneum con- 
clave, rasum semi caput, etc. 

Olymp. CVI. 4. set. Dem. 29. c. Timocratem. Dionys. ad Am- 
mseum. Plutarch, eodem anno, quo Androtiana, sc. biennio ante, 
cum quo consentire videtur Gellius. De rep. ordinavda. nempe post 
orationera de classibus, quam primam habuit, et ante Philippicas. 
^iXiTTTTtcwv TrpoytviaTspoQ. Ulpian. ad orat. init. 

Olymp. CVII. 1. set. Dem. 30. Praetor Aristodemus. Philippica 
prima. Ita Dionysius, Ulpianus, Suidas, et Harpocr. banc post 
Olynthiacas collocant, et quartam Philippicam numerant. C Jri- 
stocratem, Plutarchus quadriennio ante habitam esse contendit. 
CVII. 2. de Rhodionim Ubertate. 

CVII. 2. Prsetor Callimachus. set. Dem. 33. Olynthiaca I. II. 
et III. 
Philippica II. = Olynth. II. 
Philippica III. =: Olynth. III. 
Philippica IV. = Olynth. I. 

Dionys. ad Ammaeum. Libanius in argum. Aristid. or. 1. de So- 
cietate. Plutarchus in X. Rhet. anno Dem. 37. habitas vult. Nos 
Dionysium sequimur. Nam Philippus Olynthios Olymp. CVIII. 1. 
evertit. Photius in Bibl. p. 802. anno Dem. 38. habitas esse vult. 
Schottus. Error Photii et Plutarchi, quod eetat. Dem. una tota 
Olympiade ante alias notant, scil. natum eum fuisse contendunt 
Olymp. XCVIII. 4. Refragatur his concionibus Demades, qui 
Olynthios non esse juvandos pronunciat. Suidas. Res Olynthiacse 
circa hoc tempus. Sicut Olympiadis centesimce septimce anno quarto 
(Codi. tertio male) quum rex Philippus Cirseciam quateret Plin. 11. 
27. Philochorus 1. 6. Atticorum Dionys. ad Ammseum. Cephisodo- 
tUS aiTovhu^ovTOQ XcipTjroc ev^vvag hovvcn tCjv TTfpi tov oXvv^iaKov tto- 
XtpLov i]yavaKTti ^aGKwv hq wiy/xa tov Siji-ioy ayayovTa, tciq evOvvag 
Treiparr^ai ^i^ovai ovr(og. Aristotel. Rhetor. III. et ex eo Dionys. ad 
Ammseum. Ex Philochoro 6. atticor. juxta Dionys. Halic. Cal- 
limachus Hepyaarj^Ev [archon.] Athenienses auxiliantur Olynthiis 
a Philippo obsessis, sc. tteXt-. 2,000. nav. 30. cum Charete, ac Kal 
avvtnXi'ipioaav. deindc societas cum Olynthiis tertio inita. 

Demosthenes Choragus. C. Midiam. post hsec uxorem duxit. nam 
piobabile est euro, cum Midianam egit, uxorem non habuisse. libe- 
ro5 non habuit certe. Ambivit Chabriae viduam, Ctesippi matrem. 



cxxxit 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

Plutarch. Suid. Inde causa Leptinea habita in gratiara Ctesippr, 
Earn duxit. Suid, Non earn, sed Samiam quandam ex Deraetrio 
Magnesio in Synonymis. Plin. Binos liberos ex honesta matrona, 
Heliodori cujusdam filia, suscepit, et post se reliquit. Wolf. Uxor 
Demosthenis se Cnosioni cuidam stuprandam praebuit Athen. p. 539. 
iEschin. tt. Trapairp. Paulo aliter Tzetzes Chiliad. 

Olymp. CVIII. 1. set. Deni. 34. Praetor Theophilus juxta Dio- 
nys. Plato obiit, Philippus Olynthum cepit. Dionys. Halic. et diruit. 
Plutarch, de discrim. adul. et amici. 

CVIII. 2. set. Dem. 35. prsetor Themistocles. crvv^^Kai <^i\iTnr^ 
rrpoQ 'A^rjpaiovQ e.yeyovro Trepl fiXiac xai avfifiay^iac. 1 years. Dionys. 
ad Amm. Philippica V. a fxey ?/jUftc — Tvepi rije (pvXaKtjs twv vrjcrioj' 
rwv Ka\ TuJv iv 'EWt/o-ttoj't-^ TrdXewj'. Dion. Demosthenes ad Phiiip- 
puni iterura legatus. Coram Philippe obmutuit. ^sch. GeUius 
8, 8. 

CVIII. 3. set. Dem. 36. prsetor Archias juxta Dionys. Philippica 
sexta, sive irepl i\pi]vi)q. 

Olymp. CIX. 1. set. Dem. 38. prsetor Lyciscus. Fhilippica se- 
ptima, hodie secunda. oray, w ap^pec. 

CIX. 2. set. Dem. 39. Philippica octava, seu de Haloneso, ordine 
vulgato septima. et Trepl TrapaTrpeufieiac. 

CIX. 3. Philippica nona, seu de Cherrhoneso : ehi, w ctv^pec. 
Philippica decima, vulgo nona : iroWwy, w avcp^g. 

CIX. 4. Philippica nndecima, vulgo quarta : *.a« airov^ala. 
Olymp. ex. I. Philippica duodecima, vulgo ad Philippi epistolam, 
finitse induciae septem annorum, Philippo et Atheniensibus se mutuo 
accusantibus. See Philochorus apud Dionys. Philippus Perinthum 
obsidet. caetera. 

ex. 2. Ad bellum festinant. Philippus ad Elateam. csetera. 
ex. 3. Pugna ad Chajroneam. prima die Metagitnionis. Plut. in 
Camillo. Dinarchus or. de Harpal. ait eum cum 7 talentis ex urbe 
profugisse, cum audisset Philippum in Atticam venturum. In ea 
pugna Dem. abjecto scuto fugit. Diod. Sic. Plutarch, in Vita et 
Apophthegm. Lacon. Aristotel. II. Rhetor. Horat. od. II. 8. Schott. 
ad Sepec. Rhet. Alciat. in Parerg. ^sch. c. Ctesiph. Dinarch. de 
pec. Harpal. Dem. in Chersones. 'Av))jO 6 ^twywv kuI iraXiv juax'/ff^- 
rat. GelHus 17. 21. Plut. Marcian. Capella 5. de N. Ph. Tertullia- 
nus de fuga in persecutione. Clypeum inscripserat 'Aya-^j; tv\t}. 
Plut. Phot, Cum a tergo hostis instaret, et chlamys rubo adhae- 
sisset, psene vivus captus est. capi enim malebat, quam interfici, 
clamabattjue ^Twypei. In adversa ista fortuna adversarii dicam scri- 
bebant. absolvit omni suspicione populus et constanter in honore 
habuit. Schottus. Dem. pro Corona. Tunc decreta (juamphirinia 
ex SCto scripsit, quibus amicorum nomina, fbrtunam suam detesta- 



AD DEMOSTHENEM. cxxxiii 

tug, inscripsit. Plut. Post pugnam ad Chteroneam (ante pugnam, 
Plut.) muros civitatis centum minis, pecunia sua refecit. Phot. Cte- 
siphontis decrctum de homine coronando. Olim a multis coronatur. 
Dem. pro corona. Diondes intercessit. ^schines Ctesiphontem in 
judicium adduxit. Judicium vero commissum est Olymp. CXII.3. 
1,iTwi>t]C eligitur Dem. pro Corona. Landatio funehris. ad Thucydi- 
deam et Platonicam contbrmata, et hujus exemplo TuUius Sulpi- 
cium Philippica nona laudavit. 

Olymp. CXI. 1. obtruncatur Philippus. Demosthenis laetitia, so- 
mnium, etc. iEsch. c. Ctesiph. 

CXI. 2. Demosth. movet ad defectionem. ad Attalum in Asia 
literas niittit, ad arma incitans contra Alexandrum, quern puerum 
et Margitem appellat. Plut. Dem. pro Ctes. Maussac.ad Harpocr. 
p. 214. Alexander adventu suo Grscciam percellit. Poenitet Athe- 
nienses, qui legatos ad Al. mittunt. ex iis Dem. Cithserone domum 
revertitur, sive quod, quern ofFendisset, metueret, sive ftacrCkiK^ 
'^(^pvmo) corruptus. Alexander legatis liberaliter humaneque respon- 
dens, Athenienses metu liberat. Diod. Sic. Paul, Oros. Poenitet 
Attalum. Epistolam Demosthenis ad Alex, mittit. Interficitur Ale- 
xandri 2. jussu ab Hecatgeo. D. Thebanos, qui c. A. conspirabant, 
auxiliandos suadet. Thebse eversae. Tzetz. Chil. VII. 404. Ale- 
xander sibi tradi postulat decern oratores. Diod. Sic. XVII. 15. 
Mauss. ad Harpocr. p. 55. octo, secundum Idomenem et Durin 
apud Plutarch, in vita Dem. hos scil. Polyeuctum, Ephialten, Ly- 
curgum, Myroclem, Damonem, Callisthenem, Charidemum, De- 
mosthenem. decern juxta Suidara v. 'Aj/r/7rarpoe, qui tamen unde- 
cim commemorat, scil. Polyeuctus, Ephialtes, Lycurgus, Patrocles, 
Diotimus, Cassander, Charidemus, Demosthenes, Hyperides, Thra- 
sybulus, Chares. Fabula de Ovibus. Plut. Mercatoris specimen. 
Idem. Phocion obtrectator, id est cum Nepote, v apTLTroXirevofievocy 
mollitiem oratoris exprobrat, quod pro salute communi mori dubi- 
taret. Demadis decretum. 5 talentis a Demosthene acceptis, omnes 
servandos censuit, missis ad Al. legatis, qui pro iis deprecarentur, 
et promitterent eos ex legibus patriae, si quid commeruissent, pcenas 
daturos. Probata sententia. Exoratus Alexander. 

Olymp. CXII. 3. eet. Dem. 53. De Corona, ^schines quintam 
partem sufFragiorum non tulit. victus Rhodum secessit. History 
of iEschines after his defeat o-^;. MS. ad or. tt. Trapairp. Demo- 
sthenes equo prosequitur, ^schines comprehendi se ratus, obtecta 
facie procidit. Ibi consolatus alter, talentum dedit (alii ixvplag dr- 
tlkciq) tum jEsch. nonne merilo gemo, cum talem urbem desero, in 
qua tales habeo inimicos, quales alibi amicos non invenero. Pint, in 
Vita Dem. in X. orat. Hellad. apud Phot. p. 804. 873. Alax'^'^c o 
pt'irtvp fiiTO. TO 'ABtjvacovf: avrov KaTa\pt](f)iffa(T$ai, A>/^oo-?e')oi;c avr^ 



cxxxiv 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

fxvplac iiTTiKa^ Trefi\payTog, kcu yeyvutioe r^y TreplcTTacriv (pip^iv Trapa- 
Ka\ovVTO£, Kat TTwc, ^<pr], ^vvafxaL fii) XvTrelffBat TOiavrrjQ 'Kctrpicog €K- 
fiaWoj^uyog, ey ?J o'l d^n^rj^eyreg Kai TrpoarbXpeXovm tovq aCLKOvyrag. 
Anton, et Max. serm. VIII. fin. Hoc dictum alii Demostheni tri- 
buunt in fuga. jEschines Rhodi scholam aperuit. Scholse Rhodiacee. 
Pint. Suid. in Phot, in Dem. p. 804. Maximus Gnomologus. Hunc 
exsilio delegerat locum, Quintil. XII. 10. The founder of the Rho- 
dian idea, Aliquid gentis, aliquid auctoris, between Attic and Asiatic. 
Ibid, omnino. Suam orationem Rhodiis legit, postridie demosthe- 
nicam. rl Ee el ahrov rov ^rjpiov. Plin. II. Ep. 3. et IV. 5. Cicer. III. 
de orator. Plin. VII. 30. Valer. Max. VIII. 10. p. 397. Philostrat. 
Phot, in /Eschine, Quintil. XI. 3. ax- Scalig. ad tt. irapcnrp. Hieron. 
I. 2. Ep. 2. select. Phot. p. 29. ed. Hoeschel. Plut. in X. rhetor, dis- 
simulat orationem Dem. ab. iEschine fuisse recitatam. To take 
our leave of vEschines, Olymp. CXIV. 1. concessit Samum, et non 
diu post obiit anno aet. 75. Fabric. Vit. vEsch. 

Olymp. CXIII. 2. set. Dem. 55. Harpalus, relictus satrapa Ba- 
bylonis, dum Alexander in Indiam profectus, ejus reditu desperato 
voluptatibus et luxurise se tradit. Reverse autem Harpalus sibi 
metuens, convasatis quinque talentorum millibus (incredibile dictu) 
Athenas venit. Decretum Demosthenis de Harpalo non reci- 
piendo. Harpalus in Cretam navigat. Interficitur Philoxenus Ma- 
cedo. Ejus literse ad Athen. de pecuniis Harpalicis. Nihil 
in iis de Demosthene, tametsi erat Alexandre et Philoxeno infe- 
stissimus. Pausanias. Calix regius. Trocrov ayei ; a^ei <tol 20 talenta. 
Non Angina, sed Argentina. Aliter Gellius XI. 9. v. et XI. 10. 
Non audietis eum, qui poculum habet? Plut. Cum Polus histrio 
dixisset, si biduo talentum agendo lucratum fuisse, at ego, inquit, 
unico die tacendo talenta quinque. Plut. X. Rhet. Gellius ait Ari- 
stodemus, non Polus. Aristodemum histrionem tragicum, maximis 
de rebus pacis ac belli legatum ad Philippum Athenienses saepe mi- 
serunt. Cicero fragm. libri 4. de Rep. Dem. et yEsch. tt. Tzapinzp. 
Gellius XI. 9. ad Milesiorum causam, in qua Dem. quinque talcntis 
silentium suum vendidit. ex Critolao Hist, non ad banc Harpalicam 
qusestionem refert, et proximo etiam capite Demadi tribuit ex ora- 
tione C. Gracchi, qua legem Aufeiam dissuasit. Dinarchi in Dem. 
oratio de pecuniis Harpalicis. Athenienses veriti ne pecunite ra- 
tionem rcddcrc tenerentur, domos oratorum perscrutantur. Demo- 
slhcnes plebiscitum scribit, ut Arcopagitse ea de re qutererent, et 
affincs culpse punirent. Ilypcrides, Pytheas, Menestechmus, Hi- 
mcrueus, Proclus quinque accusatorcs de pecuniis Harp. Phot, in 
Dein. et Hyperidc. Patroclus, non Proclus, Plut. de X. orat. De- 
mosthenes daninatus a concilio Arcopagitico. Lis quinquaginta 
talcntis a;stimata. In carcerem conjectus, partim ob pudorem cri- 



AD DEMOSTIIENEM. cxxxv 

minis, partim ob valetudinis infirmitatem, salutem fuga consulit. 
[Sic Claris Uteris inveni exaratum,] nonnullis consciis, nonnuUis fu- 
gam adjuvantibus. Prosecuti cives. Viaticum. JE. an D. dictum : 
qui possini non graviter ferre etc. O domina Minerva — tribus 
bestiis, Noctua, Dracone et Populo. Goltzii Numismata twv AdTjva. 
lege 'A^rjyuiioy. Exsul. Pausan. Corinth, p. 14-8. Exsilium tulit 
animo imbecillo. iEgina et Troezene sedens Atticam ssepe lacry- 
mans inspectabat. Eos, qui visebant, absterruit a rep. Si propo- 
sitis duabus viis etc. Plutarch. Stob. serm. 43. Ad senatum literas 
scribit reditum postulans. Plutarch, in Vita et de X. or. et tt. Svaoj- 
TTiag. Pausan. Corinth. Diod. Sic. Dionys. Halic. Dinarch. adv. 
Dem. Phot. p. 803. Hellad. p. 873. Athen. 1. 6. Aliter Gellius XL 
9. ex Critolao. Demosthems Epistolce. 

CXIII. 3. set. D. 56. Bellum Lamiacum. Pausan. p. 415. Meurs. 
Att. Lect. IV. 4. 

Olymp. CXIV. 1. ast. D. 57. Mors Alexandri. quot annos re- 
gnavit, vixit, genus mortis. Schottus. Res Demosthcnis proeclare 
gestae. Lucian. Enc. D. Plutarch. Apophth.p..l7. Leopard. Emend. 
XV. 9- Imago ejus Pirsei. Pausan. Meurs. in Pirseeo c. 7. obsidet 
Antipatrum Lamiae. In bello Lamiaco, cum Antipater intra La- 
miam a Greecis conclusus esset, Demosthenes dixit, non eandem 
sibi esse sententiam, ac Atheniensibus, qui ob hunc laetum nunciura 
sacrificabant. Novi enim, inquit, Grsecos stadium pugnare et scire 
et posse, Dolichon autem non item. Plut. in X. orat. simile Pho- 
cionis Plut. Prsecept. Polit. p. 388. fin. Demotionis, Areopagita- 
rum principis, filia virgo, audito sponsi Leosthenis interitu, qui 
bellum Lamiacum concitarat, se interfecit asserens, quamquam in- 
tacta esset corpore, tamen, si alterum accipere cogeretur, quasi se- 
cundum acciperet, cum priori mente nupsisset. Hieronym. adv. 
Jovinian. 1. 1. Pytheas et Callimedo Carabus. Hortantur graecas 
civitates hinc legati Antipatri, inde Athenienses. Demosthenes 
turn exsul resistit Pylheae. Pytho Byzantius rhetor. ttoAXw peom 
— Dem. ipse. Plut. in v. Dem. Sextus Empir. p. 297. ed. Fabr. 
Tzetz. Chil. VI. 38. Olear. ad Philostr. p. 283. Voss. de Nat. Rhe- 
tor, p. 81. iElian. V. H. XIV. 28. Phot. cod. 241. Demetr. Phaler. 
c. 80. et 286. Lac Asininum. Decretum de Demosthene redu- 
cendo. ETtte Demo Pseaniensis. Missa triremi revocatur. Effusa 
turba excipitur. Pn^clarior reditus, quam AJcibiadis, quia populus 
sponte revocavit. Mulcta districtus. Elusa lex. Jovis I.u)Tripog ara. 
Munus Dem. locatum L. talentis, quanti scil. ei lis fuerat tsstimata. 
Plut. Phot. Reditus Demosthenis. Justin. XIII. 5. Diod. Sic. re- 
diise ait anno proximo. 

CXIV. 3. aet. Dem. 59. Obiit, eodem anno quo Aristoteles. 
Laert, V. lO. in Aristot. NB. anno proximo Menander fabulam do- 



cxxxvi 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

cuit primam. moritur Aristoteles annum agens 63. et Dem. 60. 
Gell, XV. 28. Photius ex aliis annos 70. Demostheni tribuit. 
Antipater cum Cratero Athenas contendit. Aufugit Dem. aliique. 
Eos P. A. Demade rogante capite damnavit. Antipatri satellites. 
Archias dictus ^wyato.?//pae, olim histrio. Hie ex Ajacis fano, 
quod est yEginte, extrahit Hyperidem oratorem, Aristonicum Ma- 
rathonium, Hemergeum, Demetrii Phalerei fratiem. Hi missi 
Cleonas ad Antipatrum capite plectuntur. Hyperidi lingua prse- 
cisa. Plut. Arrian. de rebus post Alex, gestis. apud Phot. p. 124-. 
Demosthenes in templo Neptuni, quod erat Calaurise, sedet. Hue 
magnis actuariis contendit Archias, Antipatri gratiam pollicetur. 
Eustath. comm. ad Dionys. Perieg. versu iCO. Insomniuni D. Ar- 
chia, nee histrio me movisti, neque nunc movebis promissor. 
Quo ad iram converso, Nunc, ait, oracula edis Macedonica, modo 
mimum egisti. Sustine parumper dum meos domi salutem. In 
interiora templi recedens, scribenti et meditanti similis, calamum 
veneno imbutum ori admovit capite inclinato. Stipatores, qui ad 
fores stabant, riserunt ut ignavum. Archias instat. Reditum in 
gratiam cum Antipatro ostendit. Intentis in Archiam ociilis, Fac 
agas ex tragofdo Creontem etc. Cum aram prgeteriret, concidit 
animamque efflavit. AHiMOIOENHS EnmflMIOI. Dr. Mead. 
Barton ad Plutarch. De morte D. et genere mortis Strabo 1. 3. 
Pausan, in Attic, et Corinth. Hell. XVH. 21. Nep. in Hannib. 
Dr. Heberden. Dr. Askew. Eratosthenes in cavo annulo refert 
eum venenum habuisse, et hunc annulum pro brachiali gessisse. 
Plin. XXX. 1. Alii sub gemmis venena cludunt, sicut Dem. sum- 
nius Grsecise orator, anulosque mortis gratia habent. Plin. 
XXXHI. I. Pausan. in Att. p. Ik Vincent. Bellovac. spec. Nat. 
1. 7. Obiit 16. mensis Pyanepsionis. Plut. in utraque vita. Meurs. 
Lect. Att. IV. 21. Corsin, F. A. T. I. p. 108. Obiit die 17. Octo- 
bris, quern diem Cereris sacris tristissimum agentes foeminae in tem- 
plo Dese jejunant. Contigit hoc 280. annis ante excessum Cice- 
ronis. Ejus tumulus Calaurise in fano Neptuni. Pausan. p. 13. 
et 21-8. Strabo 1. 8. Circa Peloponnesum etiam nunc in ^Eggeo 
Phthiusa et yEgina Epidaurico litoii proxima, Troezenia Calauria 
inter ignobiles alias leto Dem. nobilis. Pompon. Mela IL 7- Cum 
domum aeternam adiit, testamento reliquit Archippam uxorem 
servo Phormioni cum libertate. Thysius apud Gronov. Antiqq. p. 
1370. [Thysium hoec scripsissc, si de Demosthene scripsit, nil 
miror; Taylorum autem ctiam atque etiam niiror, sive quod tarn 
stulta commenta digna habuerit, qune iteraret, sive quod prteter- 
miserit notare atque corrigere, si tanti erat tarn absurdas nugas 
recoquere. Non Demosthenes, sed Pasio, Apollodori pater, Ar- 
chippam Phormioni legavit, de quo satis superque constat e Demo- 



AD DEMOSTHENEM. cxxxvU 

slhenis orationibus pro Phormione et in Stephanum. Sed vere 
credidisse Thysio somnianti Taylorum, paret ex additis in conti- 
nente] Ita Demosthenes pater uxorem etiam testamento reliquit 
T. Titulo Pueritia et Adolesccntia. [quid sibi velit T. non intelligo. 
nisi est Tai/lor. Debuit Aphobo scribere.] 

Oiymp. CXXV. 1. Gorgia preetore (q. anno CXIV. 4.. vel CXV. 
1.) P. A. statuam tEneam decrevit et victum familise in Prytaneo, 
rogante Demochare, sororis filio. Plut. X. orat. Basi statuae in- 
SCriptum hoc epigTamma. EiTrep 'larjv yrw^u?/ pwjx-qv, ^rjjuorT^ereg, 
fl^eg, Oi'fETToS'' eWyyiov ^ip^sv "Apijg MaKectoy, ab ipso Demosthene 
conscriptum, teste Demetrio Phalereo. Plut. Suid. in Antipatro. 
[Hie subjecerat Taylor, quam omittere mihi liceto, totara Demo- 
charis rogationem e Plutarcho transscriptam. Ne quid tamen, 
quamvis tenue, pereat reliquiarum Taylori, adscribam duas ejus ad 
hoc monumentum annotatiunculas. 1) ad v. AevKoi'oevQ. Excusum 
AevKov^eiic, saltim in quibusdam exeniplaribus editis. Sed scri- 
bendum est Xevkovoevq. Sic T. [id est Taylor] in D. bis infra. 
Suidas t ante eve inserit. Scribit enim AevKoyuvg crj/iog tT]q Xfov- 
Tilog. ol XevKovoi, 2) ad ilia verba ttXeiw Trevrakoo-twi/ ToXapruty 
adscripserat haec. ttXc/w ^jjcti rakavTov codex Petav. erat nimirum 
<p' hoc pacto, id est 500. quod scriba arripuit pro ^r]<jL. In calce 
monumenti adscripserat v. quae Ruald. Stephanus, Amiot. Casaub. 
MS. etc. 

17. Demosthenis Vitia, amores etc. Laidem amavit. Athen. p. 
588. Gellius ex Sotione 1. 8. legitur P/iocione. lo. Sarisber. Tanti 
poenitentiam non emo. v. Gron. de monetis veterum. ovk wrovfxai fiv 
plu)v ^pay^jxwv ixETafuXEiav. Macrob. II. Saturn, or^. Aristophan. 
Pluto ex Phocione peripatetico 149. Athen. 1. 13. p.m. 291. Lais. 
viri docti ad Xenocratem Laertii. Carrion Antiq. Lect. II. 12. 
Polit. ad p. 611. Eustath. ed. Flor, Stephanus Poeta comicus 
(Fabric. Catal. Comic. N. [id est Nos] ad Neaer, a Demosthene ci- 
vitate donatus. Auctor anonymus prsef. ad Aristophanem. Lais 
capta in expeditione Sicula Olymp. XCI. Acdca rfiv iraipay 'irt 
Koprji' tv Toig alypaXwroig ■Kpa^tiuav tig WeXoirovviirrov KopiKr^Tirait 
Plut. in Nicia. Lais Kopr] f. 15. annorum Olymp. XCI. 2. ergo ad 
Olymp. XCIX. 3. quo natus fuit Demosthenes, anni 33. 15 + 33 = 
48. Demosthenes annos natus 15. turn 15 + 33 + 15rr63. Lais et 
Nais. Aristoph. Plut. Athen. Lais a^/nj kniKXriaic. iEhan. V. H. 
XIV. 35. et alibi. Prolem ex meretrice suscepit, Athen. p. 592. 
sumptuosus, Athen. p. 593. vestitu nitido, Gell. 1.5. Adolescentes 
in amore habuit, Athen. ubi T. inter quos Cnosiona, cum quo con- 
cubuit Demosthenis uxor, Athen. 1. c. plura de ejus intemperanti 
libidine, Athen. 1. c. Os poUutum, Gell. 1. 5. Dem. in Ka7!-r]Xei^ 
Diog. Laert. in Diogene Cynico. ^lian. V. H. IX. 19. Plut. quo- 

VOL. I. s 



cxxxviii 10. TAYLORI PROLEGOMENA 

raodo quis etc. BarraXoc eirUXrimc. Infamia de Moscho. Eubu- 
lus. Aristarchus. Biographi duo MS. Biblioth. Paris. Nos ad 
Midianam. crx- ad iEscli. tt. Trapairp. §. 46. ed. Brooke, ayj. n. 348. 
ed. Paris. [Demosthenis puta] Suid. ^Esch. c. Timarch. Athen. ay^ 
Hermog. p. 190. Midianam et ayj. Vales, ad Harpocr. p. 80. 
Schott. ad Olymp. CXII. 3. Populi plausum ambivit. ^1. V. H. 
IX. 17. Cic. Tusc. V. Laert. in Diog. Cyn. 1. 6. ovroq h:€ivoq. 
Nannius apud Gruter V. I. p. 1333. 1334. L. Gyraldus T. II. p. 
377. Horat. in Odis ad Musatn Melporaenam ait. Totum mu- 
neris hoc tui est, quod monstror digito prsetereuntium. Tractum 
est a Demosthene, qui, piout refert Plutarchus, adeo gavisus est 
lanista [alii mercenario] digito ostendente sociis suis, dicendo. 
Hie est ille Demosthenes magnus. Schol. ad Persium 1. 28. ex cl. 
Wassei Bibl. Literar. An, si Demosthenes jure leetatus est, quod 
ilium anus attica ita demonstravit, ovruq kari ^y\[ioa^ivy]Q, ego cele- 
britate mei nominis gaudere non debeo ? Plin. IX. Ep. 23. Cum 
Dem. dicturus esset, concursus audiendi causa ex totaGrsecia sunt 
facti. Cic. de clar. or. 

1 8. Demosthenes et Cicero, ^mulatio naturae et fortunse. Et 
natui'ae dotibus et fortunge casibus simillimi. Oranino Gelhus XV. 
28. Politicse simihtudines Plut. D. et C. compar. Multa in utroque 
similia, cum in vita tum in oratione. Uterque paucos annos vixe- 
runt, eodem setatis tempore in forum progressi. Gell. XV. 28. 
Reip. causam sustinuit unus contra Philippum, alter contra Catili. 
nam et Antoniura. Exsulavit et revocatur. exsulavit bis. fugasalu- 
tem qusesivit, unus ad Chseroneam, alter ad Pharsaliam. Utrique 
mors violenta, eodem exacto vitae curriculo, utrique immatura, et ab 
hoste inimicissimo profecta et ob eloquium. Eloquio sed uterque 
perit orator, utrumque Largus et exundans leto dedit ingenii fons. 
Uterque filiam dilectissimam amisit, redux ab exsiHo cum honore, 
cum libertate publica interire. (sic) Quid habuit in libertate ulti- 
mum. Cic. et Roscius. Dem. et Andronicus. Corn. Nep. in Pho- 
cione XIX. 2. Uterque nactus famse derogatores, hie Demadem, 
ille Antonium, sed plus cavendum est, ne fera propter jam propalati 
augraenta voluminis in aliquos forsitan incidamus vituperones, quo- 
rum fugere hnguas cote livoris naturalitus acuminatas ne Demo- 
sthenis quidem Ciceronisque sententiae artifices et eloquia fabra po- 
tuere, quorum anterior orator Demadem, citerior Antonium tole- 
ravere derogatores, qui lividi cum fuerint malitiae clarae, dictionis 
obscurae, taraen ad notitiam posteriorum per odia virtutum decur- 
runt. Sidon. VIII. Ep. I. In stylo et orationis genere Quintil. X. 
1. Longin. $. 15. Caccilius. v. Suid. et Plut. in vita Dem. Renatus 
Rapinus S, I. Nigronius S. I. Comparison of Cic. and D, gallice. 
Arch. D. Stephens. Perraultus. Fr.Maucroisius Paris 1685. Fonte- 



AD DEMOSTHENEM. - cxxxix 

nellc Dialog. Mort. A. 1712. A. Schott. vitae compar. Dem. et Ari- 
stotel. P. Clobardus, Flander, praefatur ad Olynth, 3. Antwerp. 
1538. de compar. Cic. et Dem. Rob. Britannus Paris 164-3. 4. la- 
tine vertit et edidit Dem. orat. ad Philippi epistolam, adjectis ali- 
quot locis, quos Cicero ex Demosthene adumbravit vel vertit. Ber- 
gerus. Hermogenes. Ciceronis locus e Dinarcho expressus Muret. 
Var. Lect. II. 7. in pro Sylla e Dem. Mur. ib. II. 18. in II. Philipp. 
Muret. II. 19. VII. 27. VIII. 10. II. 19. 20. XIII. 10. XIX. 13. 
Lips. Var. Lect. I. 3. 22. II. 5. 16. 20. 27. III. 4. 6. 28. Petr. 
Victor. Var. Lect. XV. 3. XVIII, 21. Quantum ingemiscant patres 
nostri etc. Liv. 21. 53. ex Aristocratea. v. viros doctos ad Lucian. 
T. III. p. 464. Quod fretum, quem Euripum etc. Cicer. Kv/xa v. 
Lips, in V. L. 1. c. Muret. VIII. V. L. 10, 11. not. ad M. 414. 14. 
Tourreil. ad loc. rursus Tourreil. p. 466. 468. Hoc nee gratior ex- 
stitit quisquam — Cic. Orat. Unus eminet inter omnes — Id. ibid. 
Plane quidem perfectum — Id. in Bruto recordor me — Id. in 
Orat. Demosthenem igitur imitemur — Id. in Bruto. Demosthenes 
Ciceronem ex magna parte, quantus est, fecit. Quintil. X. 1. Sado- 
let. de liberis recte instituendis. Juvabit cognosse etc. M. TuUius 
cum se totum ad imitationem graecorum contulisset, effinxit vim 
Demosthenis, copiam Platonis, jucunditatem Isocratis. Hunc igitur 
spectemus, hoc propositum nobis sit exemplum. lUe se profecisse 
sciat, cui Cicero valde placebit. Quintil. X. 1. Demosthenes tibi 
praeripuit, ne primus esses orator, tu illi ne solus, v. Hieronymi 
epist. ad Nepotian. Nee vitium dixerim, si Cicero a Demosthene 
paululum hac in parte descivit. Quintil. IX. fine. Quicquid attica, 
quicquid romana prsecipuum habet lingua, cognovit; aurum De- 
mosthenis et ferrum Ciceronis expendit, utramque dicendi se- 
riem latinus Relator implevit. Ennodius I. Epist. 5. Non Cice- 
ronis modo, sed etiam ejus, qui est strictior multo, Demosthenis. 
Quintil. XII. 10. Quis ita ad ^sopi venustatem, quis ad sophi- 
sticas Isocratis conclusiones, quis ad enthymemata Demosthenis, 
aut opulentiam Tullianam, aut proprietatem nostri Maronis acce- 
dat. Auson. ad Symmach. Ep. 32. Ad explicandam incredibilis 
gaudii magnitudinem et tulliani fluvius siccaretur ingenii et con- 
tortae Demosthenis vibratceque sententiae tardius languidiusque fer- 
rentur. Hieron. Ep. 97. ad Demetriad. de servanda virginitate. 
Ubi mare illud eloquentiae Tullianae? ubi torrens fluvius Demo- 
sthenis? Hieron. Ep. 93. ad Salvianum lapsum. 'Ewifj-ov)) or Am- 
plification. ai)^jj(7tc Longin. Alexander Aid. Rhet. Gr. de a-^^rifxarL 
kninovi], Demosthenes et Pericles nunquam dixit a7r£pi(T/ie7rraic. 
Cum Athenienses ad dicendum vocarent, ov crvvTEray/iai, inquit. 
non omnes meas copias in ordinem redegi. Plutarch, tract. I. item 
in Aldina o^oXoyovfiai (sic) i^ie^e\trr}K.Ei'ai. Kul yhf) etc. Epicli obji- 



cxl 10. TAYLORI PROLEG. AD DEM. 

cienti orationem meditatam, dixit : erubescerem, si tanto populo 
consulens extemporali oratione uterer. Plut. X. orat. v. Historiam 
Midianse Plut. polit. prsec. p. 390. ad illam causarum operam, ad 
quam ego nunquam nisi paratus et nieditatus accedo, adjungatur 
hsec juris interpretatio, quse non tani mihi molesta sit propter la- 
borem, quam quod dicendi cogltationem auferat, sine qua ad nullam 
ntiajorem unquam causam ausus sum accedere. Cic. I. de Legg. 
Hermog, tt. ^e^. hiror. 

Ciceronis sales et dicteria. In his vincit romanus, gravitate 
grsecus. Quintll. VJ. 3. X. 1. Cicero dicax etiam dicebatur. 
Macrob. Sat. II. 3. VII. 3. Seneca Controv. 8. E quibus (Atticis) 
tamen non omnes faceti, Lysias satis et Hypei'ides, Demades prae- 
ter cseteros fertur, Demosthenes minus habetur. Quo quidem 
mihi nihil videtur urbanius. Sed non tarn dicax fuit, quam facetus. 
Est autera illud acrioris ingenii, hoc majoris artis. Cic. Orat. Di- 
cacitas propria significat sermonem cum risu aliquos incessentem. 
Ideo Demosthenem urbanum fuissedicunt,dicacem negant. Quintih 
VII. 3. Bons Mots. 6yov (tkio.. prov. usus Sophocles in Cedalione, 
Aristophan. in Dgedalo, Lucian. in sectis, Demosth. in Philipp. 
Menander in Enchirid. Plato in Phsedro, Procop. in quadam epi- 
stola, Orig. praef. ad librum 3. adv. Celsum, Aristoteles apud 
Suid. in cicaaKaXicuc ait hoc nomine fabulam exstare. Plut. X. 
orat. Zenob. Apostolius XX. 4. Suid. uvov aiaa. virep ovov cnciag. c^. 
Aristoph. Vesp. 191. Apulei. Metamorph. 1. 9. extremo. Demo- 
sthenes Scytha matre barbai-a natus, quid dixit. Rutil. Lup. T. Tit. 
Mater. Timothei dictum. Bons Mots. Cum Demade. Me Demo- 
sthenes, sus Minervam. Hsec Minerva nuper in Collyto in adul- 
terio deprehensa est. Plut. Vit. et prsec. pol. p. 390. Collyto. Ju- 
ven. Cum Pkocione. v. Corn. Nep. Phoc. Phocio short and pithy. 
Dictum Polycucti (Polyeuctus ille cum Lycurgo et Demosthene 
legatus ad Peloponnesios) jiiywrov ArjfioffBei'T)!', cvyaTwraroy c ft- 
Tra'ii^ (l>w/c/wi'o. Plut. in Phoc. et polit. preec. NB, quoere num ceiy, 
an cvruT. quotiescunque assurgeret Phocio dicturus, dixit Demo- 
sthenes >; Ttov kfiMv \6yu)v kOTrtf aviaTarai. Plut. in polit. prsec. in 
vita Dem. in v. Phoc. Stobaeus serm. 37. p. 221. Demostheni di- 
centi ad Phocionem, Occident te Athenienses, si quando coeperint 
insanire, rcspondit Phocio, te vero, ubi ad sanam mentem redierint. 
Plut. in Phoc. p. ISi. et Apophthegm, p. 113- Annon hoc potius 
Demadis, quam Demosthenis? v. Plut. Moral. Mulier parata est 
depositum rcddere etc. Valer, Max. VII. 3, 

Hie desinebat Taylori diligcntia compilandi. Nam loci e Sto- 
buei et Maximi atquo Antonii florilegiis transscripti, qui Adversaria 
Taylorana dt^mostlicnica claudunl, hue nil faciunt. Fcssus equi- 
4ern sum describctido, et nuncjuam hijcc edidis£em> qucc jam dudum 



REISKII PR^F. AD DEM. cxli 

a Schotto et allis occupata et in vulgus nota sunt, nisi voculas me- 
tuissem malevolorum, qui de fide mea fuisscnt dubitaturi, si quid a 
Tayloro profectum celassem, atque clamaturi, me Tayloranorum 
optima quaeque suppressisse, aut mihi arrogasse. Ego prof'ecto, ita 
medius fidius, si prscvidissem in schedis Taylori me non inventurum 
esse meliora iis, quse inveni, nunquam operam dedissem, ut eas adi- 
piscerer ; et sic locum omnem calumnise atque suspicioni exclu- 
sissem. Sed fideliter verbo tenus reddidi, quse inveni, in quo erunt, 
qui superstitionis me atque vecordise notent. Quid agerem, ubi 
cavere non possera, quominus in alterum scopulum humanse iniqui- 
tatis impingerem ; malui excessu religionis peccare, quam com- 
mittere, ut Manium Taylori contemtor atque violator viderer. 



ANTONIO ASKEW, 

MEDICO ET CRITICO FELICI, 

S. p. D. 

10. lAC. REISKE. 

Demosthenem tibi meum, Askewi, Vir Clarissirae, cur in- 
scribam, caussse mihi sunt, id quod te non fugit, publicseque, pri- 
vateeque. Quse nos intercedit satis vetusta necessitudo, Leidse Anno 
1745 inchoata, cum aliquamdiu, per locorum, quibus disjungimur, 
intervalla, negotiorumque dissimilitudinem, interquievisset, nuper 
eam benigna tua et imprimis liberalis promissio de schedis Taylori, 
Demostheni consecratis, quae in potestate tua sunt, ad me mittendis, 
renovavit. Quee promissio spem de te meam, ut non superavit mo- 
do, sed etiam antevertit, ita nihil poterat ea mihi neque jucundius, 
neque honorificentius accidere, cum ea sit Taylori schedarum aucto- 
ritas atque prsestantia, ut si eas nihil aliud quam edidero, tametsi 
nulla de meo domestico penu auctas accessione, vel solse tamen 
sint meam Demosthenicarum reliquiarum editionem, non ornaturse 
modo, neque commendaturse, sed plane etiam necessarian! reddi- 
turae. Et te, Askewi, tantuni virum, quantus in rep. litteraria 
merltis tuis cognitus es, tanti me facere, ut provinciam, quam ipse 
tute in te suscepisse nuper a fama ferebaris, in me transferres, mi- 
hique schedas reciperes crediturum, tanti faciendas, ecquas pra^ju- 
dicii gravitas ! quam splendida, si vanus sim, jactantise materia ! 
Quam de tuo erga me animo dubitationem silentii tui diuturnitas 
injecerat, eam istoec tuse voluntatis veluti subito prorumpens quaedam 
aura disjecit. Vera tu adhuc es vetus illc, qui Leidse eras, certus ct 
calidus amicus. O si fatalis nescio qui casus, o si fati mei maligni- 



cxlii REISKII PRiEFATIO 

tas ne tntereesslsset, Italiam tecum peragrassem, Graec'iam, Asiam, 
Franciam, Britanniam ; tot nobiles spectassem populos, musea, bi- 
bliothecas ; viros adissem litterarum laude florentes ; calamo exa- 
ratos tractassem optimorum auctorum, antiquitatis principum, co- 
dices, vetustate fideque venerabiles ; monumenta vetusti sevi cla- 
rissima coram intuens veneratus essem ; rivos, montes, oppida, 
tractus, poetarum atque historicorum seu natalibus, seu sedibus, seu 
testimoniis nobilitatos, salutassem ; artificum in quocunque seu in- 
genii, seu manus exquisite opere summorum officinas lustrassem, 
calcassem vestigia. Particeps nunc essem gazarum, quas tu illinc, 
et magnaa, et singulares, in Britanniam tuam tecum retulisti. Sed 
secus visum fuit superis, quibus gratias etiam habeo, a rebus ad- 
versis quam plurimis doctus, in mediocritate sortis meae conqui- 
escere. Ecquis enim auctor mihi sponsorque sit, futurum fuisse, 
ut itinerum tot molestias toleraret, tot evaderet discrimina, corpu- 
scukun hoc, quod natura mihi tribuit, ita valetudinarium ? Comita- 
tus te si essem, mi Askewi, ut condictum inter nos erat, nescio 
an Xanthi nunc arense, Simoentisve, ossa mea tegerent, neque Hce- 
ret, id quod nunc hcet, Demosthenis, aut si qui sunt alii e vetusta 
Graecia mihi famiHares, eorum ossa legere, pro virih mea lavare, 
ungere, sertis redimire. Deo enimvero gratias habeamus, Askewi, 
qui te quidem salvum ac sospitem, spohisque Orientis insignem, pa- 
triae, amicis, htteris reddidit, quas tu multis egregiisque modis or- 
nas ; me autera in provinciam misit, non amplam quidem illam, ne- 
que qusestuosam, neque admodum delectabilem, earn tamen, in qua 
bonas, quas a puero amavi, htterulas, per otium, non plane nuUo ad 
publicum fructu, exercere possim, in consuetudine conjugis, quae 
mihi divinitus obtigit, fida et sellers studiorum meorum socia. Haec 
hactenus. Ad te redeo, mi Askewi. te si aiam hujus mihi operis 
auctorem fuisse, baud vereor, ne a vero multum discessero. Diu 
enim inter spem boni successus, metumque adversae fortune despe- 
rationemque cum dubius pependissem, eo inprimis accensus ad au- 
dendum permotusque sum, quod tu mihi de schedis Taylori ad me 
mittendis fidem tuam obligares. Quo factum est, ut spretis impe- 
dimentis,discriminibus et terriculamentis, qua3 me plurimaque maxi- 
maque circumstabant, operi manum admoverem extrudendo. Quic- 
quid ad Demosthenem decoris ab hac editione mea olim judicabitur 
acccsissc, quod quantum sit futurum res diesque docebit, ejus partem 
baud contemnendam auctoritati tuae, mi Askewi, grata posteritas 
iuiputabit. De singulari tua graecarum Htterarum peritia ecquid 
ego multa hoc loco pra^dicem, de qua inter omnes constat? Jam 
Leidae, cui deus bene velit, almae studiorum meorum juvenilium 
nutrici, Leidae, infjuam, vidi penes te spissum volumcn a te con- 
fccriptum, turn adhuc juveue, animadversionum ad graecos auctores, 



AD DEMOSTHENEM. cxliii 

Sed tragicos inprimis, quod, qua eos assiduitate, qua Ingenii felici- 
tate, qua judicii severitate tractarcs, testarctur. Erit olira posteris, 
cum in luceni illae prodibunt, de quo sibi congratulentur. Interim 
salutem civium tuorum tuse artis felicitate tueris. Etiam hoc Bri- 
tanniam tuam ornas, quod bibliothecam, a te magno sumtu, neque 
minora contentione, et felicitate adeo, collectam, usibus virorum 
doctorum patefecisti, tarn locuplctem, tarn instiuctam codicibus 
graecis latinisque calamo exaratis, et editionibus auctorum veterum, 
typographioe nascenti sequalibus, aliisque, paullo quidem illis junio- 
ribus, hactenus tamen magni faciendis, quod margines earum seu 
varietates Icctionum e bonis vetustis libris exscrlptas, seu doctorum 
virorum scitas observationes prseferant ; ut certus sim hodie super- 
esse privatum neminem, cui sint hujusmodi copise cum tuarum seu 
numero, seu excellentia atque raritate comparandse. Quas tu co- 
pias non sepelis, non domi premis invidus, sed roganti cuique, qui 
bene honesteque iis usurus esse videatur, impertis. Legetur in an- 
nalibus litterarura et tolletur nomen tuum, piisque pro salute tua, 
donee supereris, cumulabitur votis, et in famse perpetuitate vivet, 
quoties e gazis tuis preeclarum quid proferetur, ut nuper fecit sempi- 
ternse vir memorise, amicus noster, in Herodoto suo, Petrus Wesse- 
lingius. Laudiorum quam celebre, quam perenne sit nomen, Pem- 
brokiorum, Bodleyorura, Seldenorum, Cottoniorum, Bernardorum, 
quos imitaris, ecquem fugit ? Verus bic est et psene solus ejusmodi 
opum usus et fructus, cum monumenta sunt de virtute dominorum, 
de sapientia, et industria, et officiositate, et caritate patrise, et cura 
constantis glorise et providentia posteritatis, testantia magis, quam 
de fortunis ; cum horrea sunt et armaria bonas mentis, cum fontes 
publici, non materia otiosae et inertis jactantise, non stela infamis, 
inscitiam dominis, et vanitatem, et invidentiam, et illiberalitatem et 
a^iovdiav exprobrans ; non paratum vermibus atque muribus pabulum, 
non prseda vetustatis, ultro eas, etiamsi alise clades atque injurise 
absint, tamen lento tacitoque dente depasturee. Male profecto vera 
suffi gloriae momenta tenent, male existimationi suae consulunt, si 
qui petentibus chartaceos suos thesauros occludunt, brevi post ab 
ipsa vetustate dilapsuros ; qute vetustas, nisi continuis doctorum vi- 
rorum manibus detergatur, assiduisque multorum rimantium et ex- 
scribentium studiis identidem regeneretur quasi, ministerioque typo- 
rum ad remotissima secula, nitida semper et recenti florens juventa, 
propagetur, cum ipsa semet absumit, atque in cineres dilabitur, turn 
gloriam pristinorum conditorum atque possessorum secum trahit. 
Musarum p-jene ausim Alastoras ejusmodi appellare pestilentes ho- 
mines, litterarum lucem exstinguentes. Cujusmodi in pestes ut ite- 
rum atque iterum impegi,ita rursus de edendo Demosthene delibe- 
rantem mea me secunda fortuna proceribus Augustanae reip. Oeffe- 



cxllv KEISKII PRi^IFATIO 

lio, Bruckero, Lessingio, Bartholomseo, VV. CC. conciliavit, qui 
sua cujusque bona ita benigne, pcene dixerim, mihi ingesserunt, ut 
esset in iis recti et elegaiitis vir judicii, OefFelius, qui rogandum me 
potius censeret, suis ut vellem bonis uti, quam se, ut eorum copiam 
faceret; majusque se dantem, quam me accipientem, beneficium 
auferre affirmaret. Quse quamquam tardioribus, aut qusestui dedi- 
tis, habebitur humanitatis quasdam intemperantia, perspicaciores 
tamen et liberaliores consentientera earn veiitati invenient oratio- 
nem. Hujus viri, cujus in laudes gestit animus excurrere, ita me 
mores ejus politi, ita candor animi, ita litteroe mirificae, ita latinitas 
exquisita, qua suas ad me litteras condit, cepere ; sed locus non 
patitur ; hujus igitur subtilitatem atque elegantiam judicii sibi pro- 
ponat imitandam, si quis intelligat, in quo sua, in quo publica litte- 
rarum res agatur. Nos profecto, quotquot sumus vulgo derisui, 
homines navi, honorum, et moUitiei, et luxus, et splendoris, et divi- 
tiaruni contemtores, setatem macris in htteruUs agentes, iisque 
otium, fortunas, bonam valetudinem, spiritum ipsum insumentes, 
ultro etiam eramus invitandi, atque, suis ut bonis uteremur, rogandi 
ab his, si qui iis, aut a fortuna eblatis, aut labore partis, sive per 
negotia, sive quacumque aUa de causa, ipsi uti nequeant. Nescio 
enim an possessor! bonorum singularium et inventu rarorum majus 
etiam decus publicatio eorum afterat, quam obscura et infructuosa, 
quasi in carcere quodam mancipatio, minuti testis animi, aut cupi- 
ditatis bona sua prostituentis. Quid enim ahud bibhothecarii, 
membranas suas venales habentes, quam lenones, puellas suas plus 
licenti vendentes, et quaestum ex iis facientes ? Beatos itaque illos, 
qui a te, Askewi, a gazisque tuis propius absunt, quibus in iis, 
in tuaque humanitate et communicandi facilitate paratum est preesi- 
dium ! Beatos posteros, quibus hie fons a te apertus manabit! Bea- 
tum me quoque, cui tu hoc tribueris, ut ministerio meo Taylori 
schedas, viri de Demosthene cceterisque oratoribus atticis egregie 
meriti, orbi litterato velles impertire. Summi a me Taylorum, sic 
meritum, fieri, cum hie tester bona fide, tum in prsefatione, et alibi 
sa?.pe testatus sum. In locos autem ejusdeni prajfationis cum in- 
cides, mi Askewi, eos, ubi de Taylori atque Marklandi, civium 
tuorum, de Demosthene meiitis, libere, pro sensu meo, judicandum 
mihi esse duxi, tarn bene de tua, populique tui universi, coquitate 
spero, ut confidam, cjusmodi locos ofFensioni vobis non esse futures, 
reputantibus hoc primum, hunianis in rebus omnibus nihil esse per- 
fectutn numerisque omnibus absolutum ; deinde, privatum hoc esse 
meum de vestris civibus judicium, quod neniini pro lege irrogatum 
vt;lim ; et a quo pracvidco fore ut bene multi in diversa disccdant ; 
tinu, paris hujus virorum clarissimorum causam ad populum ilium, 
•lucm litterissuis illuminarunt, universum nil pertinere, cujus digni- 



AD DEMOSTHENEM. cxlv 

tati ab illorum paucis quibusdam facileque ferendis lapsibus nil 
quicquam decedit ; nccvos denique si quos in corpore coeteroquin 
formoso notcmus, totum ideo a nobis nuUo niodo contemni. Egomet 
ipse quam numero multi sint magnique opei-a? a me ad ornanduni . 
Demosthenem collatce nsevi, ut probe teneo, et ncscio an niagis 
etiani, quam illi, si qui erunt, ejus reprehensores, ita nil me puduit 
ipsum ore meo profiteri. Neque enim fieri potest ut mihi desint 
Toupii, et si qui alii sunt, aut erunt, ejus similes Momi, qui, facto 
quasi agmine, in me censores asperl et iniqui coasurgent. Quorum 
ego minas et importunitatem tanti non teci, ut ab iis absterreri me 
paterer, quo minus hi publicum piodirem ; bene mihi conscius, a 
me in tanta multarum rerum insuperabili et penuria et iniquitate, 
qua septus fui, tantum elaboratum esse, quantum bonus et sequus 
quisque aut exspectet, aut flagitet; plus etiam, (juvat enim ad de- 
pnmendum vanorum istiusmodi hominum nasum nonnihil insolescere 
et juveniliter gloriari) plus etiam, quam alius quispiam eodem loco, 
quo ego fui fataliter conclusus, praestiturus fuisse videtur. Tibi, mi 
Askewi, si non prorsus displicuero, qui arbiter sis hujusmodi re- 
rum, et intelligens, et eequus, rem gessisse modis non oranino pceni- 
tendis mihi videbor. Bene vale. Scr. Lipsise d. 8. Aprilis 1770. 



ERUDITO LECTORI 

S. p. D. 

10. lAC. REISKE. 

Demosthenem edere, ex oratoris et rei dignitate, quam sit ar^^ 
duum, tametsi non ignorarem, neque me fugeret ingenii mei me- 
diocritas. quae a spe tantoe laudis procul abest, satius tamen duxi, 
conari, quam plane desperare. Propositam metam etiamsi non 
contingas, satis tamen ad laudem merendam arbitror esse, si navi- 
tate haec consequaris, ut nobile aliquod et praeclarum facinus ausus, 
a secunda fortuna non plane desertus esse, ad contentionem tibi ni- 
hil fecisse reliquum, processisse, qua potuisses, et fundamentum 
baud spei-nendum opens, cui manum ultimam posteriores imponant, 
posuisse videaris. Jacta itaque esto alea. Prodit, quod felix fau- 
stumque sit, Demosthenes nostra qualicunque opera, non perpoli- 
tus ille quidem, quod vel sperare sit arrogans et vecors, ita tamen 
emaculatus, id quod aienti mihi baud vereor ne res ipsa contradicat, 
ut superiores omnes editiones heec nostra lectionum prsestantia fide- 
que sit superatura. 

A tot tantisque viris collaudatus est certatim Demosthenes, et 

VOL. I. t 



cxlvi IltlSKIT PR^FATIO 

hodie de laudlbus ejus oratoriis ita constat, ut putidus sit et siblHs 
explodendus, si qui soli facem accendat. Tot prseterea sunt et tam 
gravia atque spissa agenda et meditanda, et enucleanda, tam edituro 
hunc oratorem, quam ad eum prgefaturo, ut vix finem operis inve- 
niat, et psene totam eetatem in eo uno consumendam habeat. Ego 
vero, ut mens mihi Iseva fuit, quod vehementer dolet, ad gustan- 
dum et imbibendum Demosthenem, et muito etiam serius ad eden- 
dum adjeci animum, quam ut exasciatum quid promittere, aut prse- 
fationis saltim copiosis, plenae, et vere pragmaticse spem facere li- 
ceat. Juvat capita qusedam hie attingere eorum, quse prsefationem 
paranti non leviter perstringenda, sed penitus excutienda et in plena 
luce collocanda sint. Debet ille e. c. de ralione veterum Demo- 
sthenem in scholis suis interpretandi, et in scriptis imitandi expo- 
Here ; quse imitatio est multiplex, non enim solummodo illi imitantur, 
qui locos oratoi'is quosdam aut verbotenus recitant, et scriptis suis 
intexunt, aut allusione quadam adumbrant ; cujusmodi locos inda- 
gare, indicare, et cum exemplo primigenio comparare, munus im- 
primis nobile editoris est; quod nobis ne tentare quidem licuit; sed 
et illi imitantur, qui, ut Aristides fecit, orationes scribunt eemulas 
Demosthenicis, sive in idem consentientes argumentum, sive in 
partem contrariam. Debet porro de illis agere atque judicare, qui 
vitam Demosthenis literis mandarunt, de Ulpiano, et aliis vetustio- 
ribus in Dem. commentatoribus ; de rationibus, quibus diversis ve- 
teres usi sunt, orationes Dem. distribuendi ; de lexicis item rhetori- 
cis, et quaj sunt alia hujusmodi plura, quibus omnibus vix homo 
sufficiat pertinacis et infatigabihs assiduitatis, qui totum literaturae 
grsEcse anibitum pervagatus, non memoria, id quod negatum est, 
sed adversariis conclusum habeat, ubi diligenter annotaverit singu- 
los quosque locos veterisque novceque literature quomodocunque 
ad Demosthenem facientes, quibibliothecarum sinus, adquaspaucis 
aditus patet, Italise imprimis, ubi multa egregia et parum cognita, 
minusque etiam, quam pro merito, cestimata jacere atque situ perire 
jpecesse est, excusserit. Nobis autem, ab istis omnibus praesidiis, 
seu fortunco, seu memorial, atque industries, desertis, ut qui sero 
Demosthenis edendi consilium ceperimus, pa^ne imparati, prgeter- 
mittenda, aut certe vix leviter perstringenda sunt haec omnia, et 
posteris, si qui erunt, de quo desperandum non est, editoribus re- 
linquenda. Juveni fortunato, setate et amicitiis florenti, cui datum 
sit exteros adire, qui gratia, vel auro, sibi obserata bibliothecarum 
scrinia rcserare possit, cui vires sint integrae, ingens et excelsus ani- 
mus, invicta laborum patientia, acres oculi, multo etiam acrius judi- 
cium, et diligentia vigil, quicquid legat, ad Demosthenem unura re- 
ferendi, et in commentariis condendi. Nos vero jam senium pacne 
ingressi ccspimus cum Demosthene hospitium contrahere ; unde 



AD DEMOSTHENEM. cxlvii 

tempore post natus est ejus edendi conatus, qui si non omnino nihil 
expedisse videbitur, ut de re sic satis commode, inter tot incommoda 
circumstantia, gesta Igetabimur. Ut brevis sim, agam quod potero, 
cum neque quod velim et assecter, neque quod assectandum et 
prsestandum video, consequar. Missis igitur aliis omnibus id unum 
Iiac agam prscfatione, ut fontes emendandi Demosthenis, et quo- 
modo iis sim usus, demonstrem, Primum itaque de libris Demo- 
sthenicis typorum beneficio vulgatis (editiones vulgo usurpant) dis- 
putabo, tum de codicibus calamo exaratis, quibus editores quique 
suis in editionibus adornandis usi sunt, denique quid a me novi de- 
coris ad banc nostram editionem collatum sit, exponam. 



SECT. II. 

De editione Demosthenis Aldina. 

Aldus nempe Manutius, pater quasi quidam, et nutritor grsecae 
literaturee, in aliis, quos multos e situ et tenebris bibliothecarum in 
lucem publicam protraxit, auctoribus graecis prsestantissimis, Demo- 
sthene quoque nos beavit primus, e typographeo suo Venetiis A. 
1504-. prodito. Volumen est in folio minore modicum, bipertitum. 
Pars prima procedit ad p. 320. quee pagina exhibet Libanii argu- 
mentum ad orationem primam in Aristogitonem. tum novus orditur 
paginarum ordo, rursus a p. 1. ad p. 286. pergens. In p. 273. desi- 
nunt ipsse Demosthenis reliquiae. A p. 274. autem usque ad p. 286. 
continua serie leguntur Libaniana argumenta in orationes eas De- 
mosthenicas, qua^ illam paulo ante dictam primam in Aristogitonem 
cxcipiunt, cum hoc titulo Xifyayiov VTroSto-fte £tC Tovg fiETO. rov icard 
dpiaroydrovoc, ciji^ioctBevovq Xvyovg. Nam in primo tomo Aldinse 
singulis quibusque orationibus proemissa sunt argumenta, non Liba- 
niana solummodo, sed etiam ab alio quopiam ignoto grseculo pro- 
fecta. Finem operis faciunt variae lectiones ab Aldo, seu Musuro 
forsitan, aut Carteromacho, e tribus, quae pepes eos erant, codici- 
bus vetustis collectae, sed incredibili cum supinitate. Aldus ipse 
testatur in hac sylva variantium, eam e tribus mstis esse congestam. 
Nam ad locum qui in editione nostra p. 371 . v. 21 . legitur (in Parisina 
p. 220. 12. in'Xldina p. 155. T, I. versu 10.) haec annotata leguntur 
in illo indice Aldino (nam sic appellito in commentariis nieis suo 
tempore publicandis, Taylorus Msptos Aldi appellare solet) ei/ aXX« 
^e ufTiypdipu), rpia ydp ei-^ofxev. ovrwg. — Qua SOCOrdia confectus sit 
hie index, ex eo intelligatur, primum, quod in ipso opere Demo- 
sthenico seepe positi sint asterisci, ad ilium indicem ablegantes, qui- 
bus tamen nil ipsius indicis respondet ; tum, quod in indice repositge 



cxlviii REISKII PR^FATIO 

sintillse ipsse lectlones, quse jam in texto leguntur, varietate lectionis 
Buppressa et dissimulata. Titulus huic editioni prsefixus est hie 

Aitavicu a-o'^ioTou iiTTo&EirEi? Ei? Tot/f flUTOi/J "Koyovf, 
BiOi; Sri fxojSiivoui; kclt avrov Xi^aviov. 
Bio; 5i)jwo3-&£Vouj nara TrXouTa^p^ov. 

Demostbenis oraliones diiae et sexaginta. 
Libanii sopbisfce in eas ipsas orationes arguraenta. 
Vila Demostbenis per Libanium. 
Ejusdem vita per Plutarchum. 

In calce tituli est signum Aldi, anchorGe implicatus delphin. In 
aversa statim prima pagina orditur prsefatio Aldi his verbis aidus 

PIUS MANUTIUS ROMANUS DANIELI CLARIO PARMENSI S. P. D. 

unde juvat hoec excerpere, (integram enim in operis nostri calce da- 
bimus) unde nonnulla, quamquam obscure, intelligentur ad hiijus 
editionis historiam pertinentia. Nescio enim qufe fuerit istius eetatis 
mala consuetude, rem, de qua exponere vellent, adumbrandi magis, 
quam enarrandi. Verba itaque Aldi, quse tradi hoc loco et accipi 
refert, (nam plcraque prsefationis in vita fortunisque Demostbenis 
exponendis cum versentur, hue nil faciunt) hsec sunt. 

Abhinc fere triennio desyderanti tibi orationes Demostbenis, 
brevi me informatas mea cura publlcaturum recepi ; sed tot id ten- 
tanti mihi acciderunt impedimenta, ut perseepe excudi coeptas in- 
termiserim, Carteromacho etiam nostro demirante — cum etiam 
admodum quam pauca earum orationum exempla excudenda cu- 
raverim, idque coactus, quod in nullo ante accidit volumine ex- 
cuso in thermis nostris. Quorum omnium mihi testis est optimus 
Angelus Chabrielus, patricius Venetus. — Nescio quomodo liber 
hie omnium, quos imprimendos vel latine vel grcece curavimus, exit 
in publicum ex sedibus nostris. — Rursus si pulcherrimis chara- 
cteribus et perquam decenti forma habituque, nee non castigatissi- 
mus exit in manus hominum. — Has vero Demostbenis orationes 
Clari doctissime nominl tuo nuncupatas ex Neacademia nostra 
cmittiraus ob multas causas. — Tu quia in inclyta ista urbe alumna 
virorum nobilium Epidauro, cui nunc Rhacusse est nomen, et lati- 
nas et grsecas literas profiteris, instituisque juventutem istam elo- 
quentioe studiosam arte dicendi. — Hsec visum fiiit ex ista Aldi 
proefatione excerpta hie proponere e tam multis aliis, quae Aldus 
ibi disputat a proposito nostro prorsus aliena. quibus nos hodie fa- 
cile careanius, ea tum temporis non sine fructu dicebantur, neq«o 
erant non neccssaria. Sed ex illis, quae retuli, cognoscantur haec, 
Primum, ilium Danicleni Clarium, cui nuncupatus est Demosthenes 
Aldinus, fuissc Parmeo natum, ludi literarii, qui Ragusae tum esset, 
>nagistrum. Huic eidem Danieli Clario Aldus inscripsit a sc A. 



AD DEMOSTHENEM. cxlix 

1501. editum Prudentium, cui addita sunt alia complura opuscula 
argumcnti sanctions, quoe recenset Fabricius B. G. T. X, p. 332. 
deinde triennio Dcmosthencm Aldinum sub proelo heesisse, turn 
magni fecisse Aldum, magnificeque deprcedicasse sui Demosthenis 
elegantiam, et curam in ejus emendatione positam. Chartae utiqiie 
sunt mundse, typi pro ista setate belli, editio sic satis emendata. 
Mendis quidem laborat multo paucioribus, quam pro istius sceculi 
tarditatc, in primis bonarum literarum exordiis, in tanta subsidio- 
rum criticorum penuria, exspectetur. Imo insunt ei multse egre- 
giee lectiones, quas temere ab insecutis editoribus neglectas necesse 
fuit a me rursus ad lucem et usum revocari atque vindicari. Prse- 
fuit enim editioni illi, id quod suspicione non prorsus improbabili e 
verbis Aldi colligo, Carteromachus, vir grsece latineque doctissi- 
mus; quern ab A. 1500. ad 1507. typographeo Aldino rectorem 
operarum, et edendorum operum auctorem inspectoremque, quern 
hodie Correctorem appellant, prsefuisse constat. Cur thermas ap- 
pellet Aldus suam officinam typographicam, id vero non intelligo. 
Nisi si id more sui sseculi fecit, quo probabile est balneum vel tlier- 
mas appellatum fuisse idem, quod nos hodie officinam appellamus, 
interdum quoque vaporarium, quod ejusmodi officinss fbrnacibus in 
usum operarum instructaa essent, ne per hyemem ob frigoris sgevi- 
tietn ab opere feriandum esset. Subobscurum mihi item hoc est, 
quod de paucitate exemplarium, qu'ce excudi curaverit, admonet. 
Inducit me tamen iste locus in suspicionem, quae dubium expediat, 
cur Aldus eodem anno bis Demosthenem ediderit ; de quo certo 
constat, quamvis rem ipsam mireris. Duoe utique sunt Aldinoe 
Demosthenis non parum inter se discrepantes, sed eundem ambae 
annum prseferentes, eandemque prsefationem, paginis item et ver- 
suum numero inter se consentientes. In lectionibus autem saepe 
a se multum discedunt ; id quod statim planum faciam exemplis 
prodendis, qute dubium hac de re nullum relinquant. Videtur 
nempe Aldus eo, quod pauca tantummodo Demosthenis exemplaria 
curasset excudi, effecisse, ut cito ea distraherentur. Requirentibus 
itaque et flagitantibus exemplaria a se satis fieri aliter non posse 
videns Aldus, quam nova instituenda editione, rursus eodem anno 
Demosthenem praelo suo submisit, sed diligentius, ct e melioribus 
codicibus, emaculatum. Prioris editionis exemplum penes Obso- 
poeum fuit, et Mounteneyum, et, quod suspicor, etiam penes Tay- 
lorum ; mihi nullum licuit usurpare ; posterioris vidi exempla duo, 
unum, quod Weimaria Bartholomaeus V. C. ad me misit, quo non 
licuit mihi plusquam octiduo uti ; alterum, quod indulgentia Ordinis 
Amplissimi Lipsiensis, ex ejus bibliotheca publica, toto biennio 
penes me habui. Quam pluriraa hujus rei exempla et argunicnta, 
unde constet ab Aido, eodem anno, duas, inter se discrepantes; sub 



cl REISKII PR.EFATIO 

eodem tltulo, prodiisse Demosthenis tK^vaeig, dabunt slngulae paene 
paginse libri, quo varietatem lectionis Demosthenicse undecunque 
conquisitam exhibebo. quern librum, quod in molem grandiorem 
excederet, ideo placuit a reliquo corpore nostrarum annotationum 
segregare, et peculiar! volumine, quod operae a nobis Demostheni 
navatae prinium erit, concludere. Ponara tamen hie exempli causa 
locum unum alterumve, unde liquido constet, exemplaria Aldinae, 
quibus usi sunt Obsopceus et Taylorus, ab eo discrepavisse, quo ego 
usus sum. V. p. editionis Paiisinse, (qua ubique in hac prsefatione 
utor, quae necessariis de causis prius excudenda fuit, quam nostra 
grsecorum Demoslhenicorum editio,) 6, 17. 26, 15.et29. 34,30. 
36, 29. —item 11, 24«. 4,5. 15,11. 16,20. 18,3. et 8. 31, 16. et 
31. Haec cum anno superiori exarassera (preefationem banc anni 
1768. mense Septembri conscripsi ; nunc autem, die 17. mensis 
Novembris 1769. excudendi factum est initium) obtulit interim for- 
tuna secunda mihi exemplum Demosthenis Aldini venale, quod 
sere meo meum feci prorsus simile illi primce editioni Aldinse, qua 
usi sunt Obsopceus, Mounteneyus et Taylorus. ut dubium omne, 
quo antea agitabar, de gemina Aldi eodem anno facta Demosthenis 
editione mihi jam exemtum, reique Veritas, meis oculis testibus, de- 
monstrata et extra controversiam posita sit. Prseclarum est, et 
magni a me fit, quod exemplum Demosthenis Aldini meum teneat 
eodem volumine conclusum Ulpianum quoque et Harpocr. Lexicon 
ab Aldo eodem anno editum. Distinctionis causa exemplum Ob- 
sopoeo UBurpfitum, Aldinam antiquiorem, alterum, cujus adhuc plura 
supersunt in bibliothecis exempla, illam emendatiorem puta, po- 
steriorem appellabo. Reperi quoque in libro Weimarano subob- 
scura hujus ejusdem rei vestigia. Nam p. 543. 9. ed. Paris, haec 
reperi in Weimarana Aldina annotata ad p. 57. 36. T. II. ed. Al- 
dinae, ubi est in exemplo posteriori krepoTrXoitj lisec a manu recen- 
tiore. (erfpoTrXdw. in pr. ed. ix. irXeio). sed p. voluit ttXo/w.) Sed 
necesse est ut ilium, quicunque fuit, qui ista annotavit, oculus fe- 
fellerit, nam in Aldina mea est e-eponXio) (per iota.) Patet tamen 
eum siglis illis pr. ed. designare voluisse primara Aldi editionem. 
quid autem p. solitarium sic positum sibi velit, baud intelligo. Pari 
modo, ad locum, qui in Parisina p. 553, 23. legitur, hsec reperi ab 
eadcm reccntiore manu annotata, quae non intelligo. (pr. Trepl em. 
ut hie.) non potest fieri, quin nota pr. editionem Aldi primam, voca- 
bulo hie autem secundam designarit : nam in ea, qua e bibliotheca 
civitatis Lipsiensis usus sum, et quae eadam est cum Weimarana, 
legitur illo versu bis Trapa. non Trepl. Et annotator ille Weima- 
ranus codices suos mstos non vocabulis pr. sec. tert. sed ciphris 
1 . 2. 3. designare consnevit. In meo exemplo Aldinae dubium est 
quid piimitus ibi fucrit. nam est quidem ibi utiquc itepX sed sic ut 



At) DEMOSTIIENEM. cli 

t et t atramcnto inscriptse satis clare videantur, nulla tanien appa- 
rente rasura. 

Aldo idem jam ante evenerat ut Theocritum eodem anno eo- 
demque sub elogio geminum, alterum ab altero vehementer dis- 
sidentem ederet, ut in prgefatione ad novissimam poetsc Syracusani 
editionem, hie Lipsise curatam, demonstravi ; neque dubito, quia, si 
auctorum latinorum grsecorumque editores diligentius in primas 
cujusque auctoris editiones inquirant, quod e re literarum est fieri, 
constet, et ab Aldo, et ab aliis, ejus oequalibus, eandem operam fi- 
demque in operibus suis ad incudem revocandis meliusque item 
et melius recudendis positam esse. 

Ut mater est Aldina texti Demosthenici, typis provulgati et pro- 
pagati, sic eadem mater est critices quoque Demosthenicse, hoc est 
studii lectiones variantes, in libris demosthenicis occurrentes, colli- 
gendi et in medio ponendi. Aldus enim primus indicem editioni 
suae subjecit, variantium lectionum, quas in tribus codicibus Dem. 
reperisset. Tot enim omnino codices sibi pitesto fuisse Demo- 
sthenem edenti ipse fatetur eo loco, quern supra recitavi. Intelli- 
gebat nempe Aldus, ut erat ipse vir doctus, geu Carteromachus, 
cujus consiliis ille turn in adornandis suis grsecorum latinorumque 
auctorum editt. utebatur, magnitudinem fructuum, qui e collatione 
variarum lectionum ad emendandum et recte intelligendura au- 
ctorem quemque enascuntur. Sive inciderat forte fortuna in ejus- 
modi codicem, cujusmodi est Bavaricus, quo uti mihi licuit ; quo in 
codice seepissime varise lectiones aut supra versum, aut ad mar- 
ginem, ab ipso librario, qui codicem exaravit, annotatse sunt alias 
meliores, alias pejores, ut fit, ipso texto. Indicem hunc Aldinum, 
conservavit Herwagiana prima, quae proxima Aldinam consecuta est, 
nil niutatum. Sed auctiorem dedit Felicianus, (Paulus enim Ma- 
nutius vix videtur Felicianeo quicquam de suo addidisse.) Morel- 
lus postmodum copias Parisinas, Wolfius Augustanas addidere, 
Taylor Britannicas et alius generis, mihi tandem fortuna qucedam 
secunda fontes quosdam novos aperuit. Sic enata est ilia ingens 
lectionum Demosthenicarum farrago, de qua paulo post pluribus 
agam. Aldina vero ista critices Demosthenicae elementa plane sunt 
tenuia et informia. Mihi mos est in commentariis meis ilium indicem 
Aldinum vel Aldi, vel Jldince, ut occurrit, appellare. Taylor Manu- 
scriptos Aldi appellat. 

Notabilis adhuc superest, mihi non prsetereundus, error insignis 
in Aldinam admissus, et illinc in Herwagianam propagatus, a Feli- 
ciano primo feliciter sublatus, in Prooemiis, ubi multa miscre per- 
mixta et conturbata sunt, ut extricari et in ordinem redigi neque- 
ant, foliis a bibliopego transpositis, qua de re pluribus dicetur ad 
p. 763. 35. 



clii EEISKII PR.EFATIO 

Desiint Aldinoe, et proinde quoque Herwagianse, Deraosthenis 
epistolae, quas primus Wolfius adjungendas reliquo corpori judica- 
vit. Aldus autem satius judicabat eas secerni, qui paucis ante annis 
easdem epistolas in syntagmate suo grsecarum epistolarum edidis- 
set ; cujus syntagmatis exemplaria turn temporis adhuc sat copiosa 
suppetebant. Hsec de Aldina. 



SECT. III. 

De editione Herwagiana prima. 

ExcEPiT earn Herwagiana, prima a me dicenda. Quatuor ora- 
nino Herwagiana officina, quse Basilese fuit, edidit, duas graecas, 
duas grgecolatinas. Prima itaqiie earum prodiit Basileae per lo- 
hannem Hervagium mense Septembri MDXXXH. hoc titulo: A;;- 
/uo(Tvtj/ove \6yoi Ivo KoX kli]KovTa. Habes Lector Demosthenis grse- 
corum oratorum omnium facile principis orationes duas et sexa- 
ginta, et in easdem Ulpiani commentaries quantum extat : Libanii 
argumenta : Turn collectas a studioso qnodam ex Des. Erasmi Rot. 
Guilhelmi Budsei atque aliorum lucubrationibus annotationes : Ad 
haac ipsius, Plutarcho Libanioque auctoribus, vitam, et leclionera 
denique variam adjectam. — Excipit hunc titulum Erasmi Rotero- 
darai ad lo. Georgium Paumgartnerum, epistola, qua Demosthe- 
nem cum commendatione sua ad ilium turn adhuc juvenem mittit. 
Nil tamen ideo moveor, ut credam ab Erasmo navatam esse Demo- 
stheni emendando operam. Leguntur quidem in hac editione, quae 
ad Aldinam expressa est, non nulla melius, quam in Aldina. Sed 
possunt ilia a Sim. Grynaeo, aut si quo alio Herwagius turn uteretur 
niendurum typographicarum correctore, profecta esse. Ab Era- 
smo tantummodo prsefatio postulabatur, commendationis ergo, quo 
liber esset vendibilior. Praestat hcec editio multis rebus Aldinae ; 
chartarum magnitudine, typorumque ; tum quod appositos statim 
ad texti oram Ulpiani commentarios habet, qui ab Aldo seorsim 
editi fucrant ; accessit denique huic editioni primse Herwagianae 
primum quasi fundamentum commentariorum in Deraosthenem e 
scriptis Erasmi et Budaei aliorunique a lacobo Rubero collecta 
farrago, in Wolfiana quoque editione servata. Sed singula ha?c di- 
ligentius videamus. Erasmus in ilia epistola nihil a se ad ornan- 
dum Demosthencm collatum commemorat. Verba ejus hue per- 
tinentia e longiuscula quidem epistola, a qua homo criticus tamen 
parum abeat doctior, (sed tum temporis loco proofationum homilias 
ficriptitabant) base sunt : Accipe igitur Demosthenem qui nunc 
prodit, ceu positis novus exuviis nitidusque juventa — multum de- 
bemus Aldo, qui nobis primus oratorum principem dedit ; plus de- 



AD DEMOSTHENEM. diii 

bemus Hervaglo, qui non parura addidit illi turn dignitatis, turn 
.etiam cominoditatis, baud niediocribus impendiis parique vigilan- 
tia, ut jam merito possint omnes admirabundi diccre ovtoq eartv 6 
eKsh'og CTffio(7^Ei'r,c. Hsec Erasmus. Sed viderit, qui praidicationi 
suae fidem facial. Haud infitiabor splendidiorem oculis accidere 
Herwagianam, quam Aldinam, quarum ilia majoiibus Uteris, htEC 
minutioribus est excusa. commoditatis item hoc affert haud parum, 
quod ex adverse dat oratori commentatorem. Est denique ssepis- 
simc Herwagiana emendatior, quam editio primigenla. Arbitrer 
tamen nihilorainus Aldo deberi plus, quam Herwagio, cujus opera 
fuisset cessatura, si materiam ille nuUam suffecisset. Plerasque 
mendas Aldinf3e servavit Herwagiana, novis adeo quibusdam auxit, 
ex ea in posteriores derivatis ; non nullas tamen sustulit, non ope 
msti codicis, qui nullus apud Herwaglum fuisse videtur, nullus cer- 
te usquam commemoratur, sed solo ingenio, haud constat cujus. 
Verumtamen suspicione in Simonem Grynreum feror. Nisi huic 
suspicion! hoc obstat, quod GrynfEus turn tcmporis, cum Demo- 
sthenes in officina Herwagiana excuderetur, in Anglia peregrinatus 
.sit. Quare satius erit de lacobo Reubero suspicari, de quo paulo 
post pluribus dicetur, aut de loanne Oporino. Non videtur Era- 
smus in hiijus laudis communionem admittendus. Haud abundabat 
Erasmus otio, neque videtur ei ingenium fuisse Demostheni emen- 
dando par. Aliis in literis, theologicis imprimis, regnabat. Ab 
hoc genere profano erat alienior. In hac editione, prorsus ut in 
Aldina, ab oratione prima in Aristogitonem novus orditur pagina- 
rum ordo; quo fit ut haec quoque, pariter atque ilia, in duo quasi 
volumina, dispescatur, sed ea molis imparls ; quorum prius ad 
p. 532. procedit, alterum ad p. 207. Sed in Herwagiana cur id ita 
sit institutum, ratio reddi quscdam potest, cur in Aldina, nulla. In 
Timocratea, quam proximse conseqiiuntur illse duse, quae Ai'istogi- 
tonem insectantur, commentarii finiunt; qui commentarii ut a cor- 
pore orationum ipso discernerentur, necesse erat, ut typis majori- 
bus oratlo demosthenica excuderetur, minoribus oratio enarratoris. 
Hoc jam couticesccnte suadebat commodum eratorum, ut qui typi 
hactenus essent in enarratorem insumti, iidem nunc oratori ipsi 
consecrarentur ; ne volumen in molem abnormem excurreret, neve 
sumtus geminarentur. Gonsultius quoque Herwagius, seu qui pro 
€0 Demosthenem edendum curavit, argumenta Libanianadisposuit; 
qua; argumenta orationum in causis privatis omnium cum Aldus in 
unum locum congessisset, et in calce suae editionis quasi abdidis- 
■«et, melius consulens hie, quisquis fuit, argumenta singula singulis 
orationibus praefixit. Sed in exemplo meo Ilerwagiance desidero 
argumentum orationis in Aristogitonem primse, quod in Aldina tomi 
primi paginam ultimam implet. Videant quibus est Herwagianee 

VOL. I. u 



cHt REISKII PRiEFATIO 

copia, num in suis exemplis pone p. 532. illud argumentum habeant. 
meo quidem deest, nescio bibliopegi culpa, an ipsius typographi. 
Fihem denique facit hujus editionis farrago qusedam annotationum 
e Budget maxime commentationibus de Asse, et in Pandectas, con- 
suta, studio cujusdam Ruberi, de quo hacc proedicat loannes Opori- 
nus in admonitioiie ad lectores, quse ultimam operis paginam im- 
plet : Utinam fatis lacobum Ruberura, divini ingenii juvenem, et 
in inquirendis excutiendisque id genus autorum locis mire sedulum, 
aut vivere diutius, aut meliore, dum vixit, otio frui, visum fuisset : 
qui si, quod ceperat, perducere ad umbilicum potuisset, alium nos 
dim Demosthenem et observationes in eum absolutiores — habi- 
turos fuisse satis exploratum habeo. — Farraginem illam annota- 
tionum, seu compilationem, si mavis, lo. Oporino tribuit Morbof 
Polyh. T. I. p. 962. Farrago haec annotationum etiam in Wolfiana 
editione servata est. De qua quid statuendum sit, neque ipse in- 
quisivi, neque novi qui alius statuerit. Obiter perlustranti videntur 
sic satis utiles lectu et adhuc esse, et turn temporis etiam magis 
fuisse. De lacobo illo Reubero nihil mihi constat. Annotationes 
illse ultra orationem tertiam in Apliobum non procedunt, Quare 
autem Oporinus hoc defunctus sit quasi perorandi officio, ratio reddi 
non potest, nisi si statuamus, id quod consentaneum est, Oporinum 
in officina Herwagiana correctoris partes egisse ; a quo etiam facile 
fiat, ut profectae sint illse passim occurrentes meliores lectiones ibi 
locorum, ubi hsec Herwagiana editio ab Aldina discedit. Laudo 
equidem istorum temporum modestiam, cum ad hujus sseculi jactan- 
tiam specto. Turpe tum judicabant viri docti in emendatiunculis 
quibusdam trivialibus exsultare, quod hodie multi faciunt. Suadet 
tanien prudentia, suis quaque auctoribus tribui, ne posteri errent, 
neque nesciant, undo lectio quaeque profecta sit, num e libris bonae 
notae, an ex ingenio viri docti, et cujus, quo de auctoritate cujusque 
lectionis certo pronunciare possint, sciantque, quibuscum sibi nego- 
tium sit, et quos aut laudare aut notare debeant. Sed hasc obiter. 
Eidem Oporino tribuo aliam admonitionem, quae item in calce 
Herwagiana^ legitur, et haac est : Hactenus coUectis in Demo- 
sthenem annotationibus quantum in prsesens licuit, utere et fruere. 
nam et aliarum, quae in reliquas orationes pertinent, edendarum 
occasionem nobis fore propediem superis bene fortunantibus spe- 
ramus, una cum Harpocrationis lexico, et locorum quorundatn 
varia lectionc ad vetustissimi exemplaris collationcm a D. Petro 
Danesio lo. Sphyractis industria nobis et impetrata, et, quanquam 
id quidem serius, extrema quippe manu jam imposita operi, trans- 
missa. — Quani hie spem facit seu Herwagius, seu Oporinus, de 
nova, eniendatiore et instructiore Demosthcnis editione, ea exitu 
caruit ; neque in liicem, quod sciani, prodiit liic promissa collatio 



AD DEMOSTHENEM. civ 

exemplaris Danesiani. Quantum ex obscura Herwagii oratione 
colligo, res sic liabet. Herwagius, per lo. Sphyracten, rogaverat 
Danesium, ut, si quid haberet opis ad emendandum Demosthcneni, 
id conferret. Motus his precibus Danesius codicem nescio quem 
Demosthenis cum Aldina contulit, eamque coUationem ad Her- 
wagium misit. Sed ea sero venit opere jam absoluto. Falbjntur 
ergo viri docti, qui perhibent, collationem codicum a Danesio ex- 
cussorumin hac Herwagiana reperiri. Nihil ejus ibi est, neque in 
vestigium uUum collationis hujus Danesianoe incidi, unde aut con- 
staret, aut suspicio saltim nasceretur, qua sorte una sit ilia collatio, 
quasve in manus pervenerit. Haec de Herwagiana sufficiant. Ver- 
satior si essera in historia literaria Saeculi XVI. poteram hie niulto 
plura, eaque scita neque injucunda de illo Clario, cui Aldus suum 
Demosthenem adscripsit, de Carteromacho, de Petro Danesio, de 
Baumgartnero, Sphyracte, Reubero, Oporino afferre. Quo in ge- 
nere cives mei, Germani,gloriolam affectant, exteris ridiculam. Mihi 
vero ingenium ab ejusmodi sedulitate, non prorsus ilia quidem in- 
fructuosa, neque plane contemnenda, abhorret. 



SECT. IV. 

De editione Feliciani. 

Venio nunc ad editionem, quae Demosthenicarum omnium fertur 
optima, et emendatissima, qua quod carendum mihi fuerit oegre 
fero. Non dubito quidem earn in hac urbe esse, in bibliotheca 
viri celeberrimi, in qua partem ejus memini multis ante annis vi- 
dere, sed ille a me rogatus negavit sibi ejus copiam esse, quacunque 
tandem ductus caussa, de quo integrum cuique sit pro suo sensu 
existimare. Quicquid ejus est, hac editione, in curanda mea, ca- 
rendum mihi fuit necessario, ilia puta, quae Venetiis anno 154.-3. ex 
officina Francisci Bruccioli, in forma octava tribus voluminibus cura 
lo. Bernardi Feliciani prodiit. Ex hac SKpe bonas lectionesWolt' 
profert, interdum FcUdancam, vel FeUciamim, alias Brucciofenscrn, 
vel BruccioIu?n, appellans. Praeterquam quod multee texti Demo- 
sthenici mendae in hac editione emendatae sunt, et in primis ilia 
abnormis perturbatio in prooemiis rursus ad ordinem revocata, index 
quoque variantium Aldinus auctus et emendatus est. Haec universe 
habeo pauca de hac editione quae dicam ex aliorum fide. De edi- 
tione Feliciani testimonium Wolfii, quod insigne est ad cogno- 
scendam ipsius Wolfii editionem, v. p. 72. col. a. initio annotationum 
Wolfii (ad prooeraia Demosthenica) ut et in epistola priore ad Fug- 
gerum ; unde intelligitur Wolfium curasse, ut Herwagiana se- 
cunda, scu minor, in octavo, ad Feliciancam expressa, a se emen- 



clvi REISKII PRiEFATIO 

data, pro fundamento suae majoris poneretur. Loquitur de edi'i 
tione, quam Herwagianam secundam appello, Basilese A. 1547. in 
forma octava, tribusvoluminibus prodita, quorum non nisi duo prima 
penes me sunt volumina. v. annotat. Wolfii ad prooemium 22. De 
Feliciani meritis literariis libenter equidem dissererem, si quid in 
adversariisannotatum haberem, Nequetamen ideo illaudatus a me 
discedetvir egregius, quern magni facio. Quge interim ille in literis 
gesserit, qui cognoscere cupient, eos ad ejusmodi libros ablegabo, 
qui de vitis excellentium Italorum exposuerunt. Interea dum heec 
excuduntur, spem mihi per literas facit amicus Argentoratensis de 
hac editione Feliciani e bibliotheca sua ad me mittenda. Quam 
ubi adeptus ero, licebit mihi de ea aliquanto diligentius exponere. 



SECT. V. 

De editione Pauli Manutii. 

Feliciani editionem insecuta est editio Demostbenis ex officina 
Pauli Manutii, quara in annotationibus appellare soleo modo Pau- 
linam, modo Paulum, modo litteris P. Man. designo. Titulus illius 
editionis non est unus universe prsefixus operi, sed trium volumi- 
num (tot enim volumina totum opus conficiunt) suus cuique prsefixus 
est proprius, et primo quidem hie Atj/.soct-JeVoi/c Xoyuyv rufj^a TrpCJToy. 
Demosthenis orationum pars prima, in qua dehberativae orationes 
sedecim, cum exordiis deliberativis et duae demonstrativae continen- 
tur. Secundo hie A^fioaO^vovQ Xoywv rfiiiixa cevrspoy. Demosthenis 
orationum pars secunda, in qua judiciales novem ejus publicse ora- 
tiones continentur. Tertio hie ^-qj-ioa^evovg Xujmv rfirjfia Tpirov. 
Demosthenis orationum pars tertia, qua judiciales tres et triginta 
privatse ejus continentur orationes. Unicuique horum titulorum 
Eubscriptum est Corrigente Paulo Manutio Aldi filio. Venetiis A. 
1554?. quae verba dubium est quomodo accipi voluerit Paulus. Qui 
si voluit solummodo signiflcare, se mendas typographicas e chartis 
rausteis adhuc et a prelo madidis sustulisse, nse partes suas egit ad- 
modum indiligenter et imperite. Scatet enim editio Paulina mendis 
typographicis tot numero et tarn turpibus, ut omnes alias longe hoc 
in genera vincat. Sinautem suggerere Paulus voluit, Demosthenem 
a se e libris antiquis calamo exaratis meliorem esse factum, id quod 
videtur omnino de se jactare vohiisse, fumos vendidit. Ego equi- 
dem, quamquam video bonas in ca multas esse lectiones, Aldinis 
meliores, nuUam tamen omnium suspicor esse, quse non e Felicianea 
derivata sit. Feliciani editionem a Paulo Manutio exscriptum esse 
ait Taylor ad T. II. p. 370. Nusquam tamen Paulus Felicianum 
nominat. Qua in re nuni boni et honcsti viri nomen tueri queat 



AD DEMOSTHENEM. clvu 

Paulus, viderint alii. Nobis incompertee sunt minutcc quaeque ra- 
tiones illarum editionum ; constat tamen Paulum grsecis Uteris 
minus, quam latinis, valiiisse. Ordo orationum inhac editione pau- 
lum ab Aldina discedit. In primo volumine sunt omnes avpftovXev- 
T iKo\, qmhus adjunguntur procemia, et duo etticuktiko}, scil. funebris 
et amatorius. Ha?c tria in Aldina, ut et Parisina, ad finem rejecta 
sunt. In secundo sunt oratt. pro corona, de falsa legatione, Le- 
ptinea, Midiana, in Androtionem, in Aristocratem, in Timocratem, 
in Aristogitonem duse. Reliquse privates tertium volumen implent. 
Hanc editionem aiunt e Felicianea expressam esse. Potest fieri ut 
verum aiant. Solebant turn temporis typographi Itali in se latro- 
cinia exercere. Juntas se primos edere, aut correctiora, ferre, quae 
Aldus edidisset, et Aldus contra, quae Juntse. Similis videtur oemu- 
latio, similes excursiones mutuoe in fines alienos intercessisse Paulum 
Manutium et Brucciolum. Deprehendi tamen nonnunquam illas 
duas editiones Bernardinam et Paulinam inter se discrepare. Ex. 
c. p. 286. 2. Potest fieri ut Paulus locos, in quibus a Bernardo 
discedit, ex ed. Hier. Wolfii prima (A. 1549. ) acceperit, de quo 
diligentius qucerendum. Indices cuique voluniini sui sunt subject!, 
qui videntur iidem esse cum illis, quos Felicianus suae addiderat, 
iisdemque vitiis laborant, quibus Aldiniis. Nonnunquam indices 
lectionem eandem, quae in texto est, reddunt, suppressa varia le- 
ctione, quam exspectabas; ssepe in texto asteriscus est positus ad in- 
dicem ablegans, quem si consulis, delusum te sentis. Ille tacet, tu 
frustra qusesivisti. Indices Pauli ubi cum Aldino consentiunt, sunt 
ex Aldino sumti ; quapropter pro uno solummodo sufiragio habe- 
buntur. Dolendum veteres hanc critices partem tam supine tra- 
ctasse, ut e quo codice una qugeque lectio esset depromla non indi- 
carent, quamvis constet inter criticos multum referre, ut, quo e co- 
dice lectio qusepiam derivata sit, ne nesciatur. Nam in auctoritate 
codicis magnum est prsejudicium ad auctoritatem ipsius lectionis. 
Nihil haec habet editio, quod in Aldina non esset, prasterquam prse- 
fationem graecam, qua Paulus hanc editionem AovcovIicm Beicorf/W/w 
rw PajjiWov eTTKTKomj), {'nrofTToXiKiS E)'er/?;fft Xsyara inscribit.* Iled- 
detur hsec epistola tota in calce nostri operis una cum aj^is dedica- 
tionibus et preefationibus. Epistolse hujus hoc propemodum argu- 
mentum est ; fuisse queritur Paulus, qui segnitiem sibi exprobrarent, 
quod hasres factus typographige a patre relictse egregie instructae, 
nil curaret patrem imitari, sed opes tam praeclaras non exercendo 

* Papadopnlns in Historia Gjmnasii Patavini (0. ©fTetjrteU Lexicon T. I. c; 
887.) dicit Ludov. Beccatellium episcopatuui Ravelli oblatum a Ranutio Farnesio 
recusasse. 

Loci dc Beccatellio apnd Manutinm in epistolis (ed. Henr. Stephani) p. 115. 
Epistolac elarornm viroram a Paulo Manulio A. 1564. sditas p. 65. 



clvlii REISKII PRJ^FATIO 

sineret dlsperire. Sibi vero non animum defuisse preeclarum quid 
enitendi, sed pecunias. quare sibi necessario quiescendum fuisse, 
donee Ludovicus Beccatellius sibi de pecuniis abunde prospexisset. 
His adjutum se primum omnium, quse edenda decrevisset, sive du- 
dum ante jam essent, sive nondum edita, Demosthenem edidisse, 
diligentissirae a se emendatum, et cum optimis exemplaribus colla- 
tum. Verba ipsa Pauli hsec sunt, tovtovq Toiyapovy tovq \6yovQ wq 
o'lcvTE J/J' iTn/ueXeuraTa CLop^uxrafxipoi (cat toIq loKinuraroig tQv avrt- 
ypa.(j)ii)v ai/re^e-atTayrec;, (toi Trpoanpiovovniv. Sic gloriam editi De- 
mosthenis, et si quid postmodum editurus esset, Beccatellio esse 
tribuendam. — Constat ex his, Demosthenem primum esse hbrum 
omnium a Paulo Manutio proditorum. Comparasse ait ra loKifiii)- 
rara ai'riypcKpa, quae autem ilia fuerint, unde petita, manuscripta, 
an typis excusa, an ab alio quopiam jam usurpata, reticet. Edi- 
tione Paulina mihi licuit uti benignitate lo. Friderici Fischeri V. C. 
Professoris in Universitate Lipsiensi, et Rectoris Scholse Thoma- 
Doe, optime de bonis literis meriti, qui earn e sua bibliotheca mecura 
coramunicavit. 

SECT. VI. 

De editione Wolfii prima grcecolafina. 

Venio nunc ad editlonem primam grsecolatinam. nam superius a 
me commemoratce graecae solummodo sunt.* Primus totum Demo- 
sthenem latinum fecit Hieronymus Wolf, Augustanus, vir de De- 
mosthene immortallter meritus,+ qui Demosthenem sernel grgecum, 
bis gr3ecolatinum,ter latinum edidit, quarum editionum successiones 
persequemur. 

Latine primum edidit Wolf D em. Basileas A. 1544. ni fallor, in 
folio, splendide impressum opus, quod ipse olim habui, deinde rur- 
sus, prcepostero conlemtu, cujus me nunc pcenitet, vendidi. 

Deinde groecolatinam Basilece A. 154'9. apud Oporinum in folio, 
qua carui. quare de ea verbis Fabricii (Bibl. Gr. T. I. p. 926.) mihi 
referendum est, quinque partibus, quarum tres priores opera De- 

• Morliof T. I. p. 962. E(si Carolas Cliitlnus Parisiensls orationes omnes De- 
mostlienis una cum Libanii argumenlis et Ulpiani comiiientariis ante Wol6um trans- 
tulisse a Michaele Neandro perhibeatur prxfat. Erotemat. L. G. p. 231. ab eodeni 
tamen has iminalura morte praevenlus non edidisse dicitur. Wolf itaque primo A. 
1545. toinis quinque in 8. apud lo. Oporinum, et, cum ills doctissimi Wolfii labor 
calcalis eruditorum approbaretur, factum est, ut mox secundum, atque item tertium 
cderetur. Tandem vero e quarta interpretis recognitione prodiit Basileac apud Epi- 
ecopium A. 1572. 

t Vitam egregii viri, ab ipso conscriptani, et ex ejus scbedis a lacobo Bruckero 
V. C. editam in calce liujus opeiis reddain. 



AD DEMOSTHENEM. cllx 

mosthenis, secundum distributionem Pauli Manutii, seu Feliciani 
potius, quarta vitas Demosthenis, Wolfii notas, et gnomologiam, 
Ulpianique commentarios, quinta translationes quarundam Demo- 
sthenicarum ante Wolfium per varies latine redditarum continet. 
Videntur ex hac editione conjecturse qusedam Wolfianag in margi- 
neni Parisinse et in indicem Lambini, Parisinse subjectum, esse 
translatse. 

Wolfii interpretatio prodiit rursus Venetiis A. 1550. tribus vo- 
luminibus, iterum Basilese A. 1554'. in 12. ex Wolfii recognitione. 
Idem A. 1569. Basilese specimen Demosthenis a se iterum recogniti 
dedit, in 8vo. apud Herwagium, continens tantum orationes olyn- 
thiacas tres et vitam Demosthenis et ^Eschinis grsece et latine, cum 
annotationibus copiosissimis, quse omnia sunt in editione tertia, A. 
1572. prodita, de qua paulo post dicetur, verbotenus repetita. In- 
signis hoc de specimine locus legitur Demosthenis Wolfiani T. VI. 
p. 200. a. totus adscribendus, si vacaret. 

SECT. VII. 

De editione Parisina. 

SuccESSiT editio omnium ad id temporis splendidisslma et per- 
fectissiraa Parisiis A. 1570. in folio, quse quod fundus est editionis 
nostree, pluribus de ea mihi dicendum est. Soleo illam modo Pari- 
sinara, modo Lutetianam, ut sub stylum venit, appellare. Taylorus 
earn plerumque Benenatum appellat, quod illud exemplum, quo ipse 
uteretur, loannis Benenati typograpbi nomen in titulo prseferret. 
Coepta fuerat hsec editio A. 1558. a Guilielmo Morelio, sed morte 
ejus, et bellis civilibus interrupta, diu cum jacuisset, anno 1570. de- 
mum prodiit, quod Dionysius Larabinus in praefationibus iterum 
atque iterum inculcat, cujus verba quia paulo copiosiora sunt, operse 
parco adscribendi. Multis magnisque laudibus hsec editio priores 
superat omnes, sed neque rursus vitiis caret ; id quod e nostra hac 
praefatione, sed e libro variantium maxime constabit. Hie histo- 
rian! ejus contexam. Fatis defuncto Morelio, qui fuit typographus 
regius, homo pauper quidem, teste Lambino, sed doctus et frugi, 
cum pervenisset opus ad orationem de falsa legatione, jacuit per 
novem annos et plus, donee Benenatus, matrimonio cum vidua Mo- 
I'elli contracto, totius instrumenti typographici heres et artis suc- 
cessor factus, ad continuandum et peragendum opus animum ad- 
jecit. Is Dionysium Lanibinum adiit, rogans, ut editionem curaret 
atque gubernaret, veruni ea cum cautione, ne quid ipse suo arbi- 
tratu in texto mutaret, sed vulgatae inhaereret. Ita schedas More- 
lianas Lambinus in oidinem composuit, qui geminam praefixit edi- 



dx REISKII PR^FATIO 

tioni suae prsefationein, alteram nomine suo, qua de opera a se De- 
mostheni a Morello derelicto navata exponit ; alteram nomine typo- 
graphi lo. Benenati, in qua psene eadem iterantur, additis nonnullis, 
quee ad historiam sui typograpliei pertinent, item de signis, quibus 
usus esset Morelius ad designandum, vel codices manuscriptos, e 
quibus collegisset lectioncs vaiiantes, vel eorum seu defectus, seu 
accessiones, item de numeris, aliis ad textum, aliis ad com- 
mentarios pertinentibus. Superest adhuc alia, Lambini praefatio 
dignitate prima, graeca epistola ad Carolum IX. Franciae regem, 
qua Lambiniis ei banc editionem dedicat. Ilia sic orditur. Ato- 
vutjiOQ 6 Aa/.(/5i)'0f, ^'loffTTpoXuvQ KapoXu Toi rrjg ^payKiac jiaai- 
XeT, Ti^v 'vpifTTiavcov ftacnXid)}' fieyiaro) t£ kciI ■^pLariapiKwraro) eii 
-TrpuTTEiv. Cujus arguraentum qui volet ex ipsa cognoscat, nostram 
ad rem baud facit. Preefationes has excipiunt elogia Demosthenis 
et de eo testimonia, ex auctoribes grsecisque latinisque peene om- 
nibus conquisita, minutis typis, per folia viginti. In his sunt vita 
Demosthenis e Plutarcho ct Pseudoplutarcho, Libanii epistola ad 
Moiitium, Luciani encomium Demosthenis, Dionysii Halicarn. epi- 
stola ad Ammeeum, et infinita alia hiijusmodi, postremo Ulpiani ad 
Demosthenem prolegomena. Turn scquitur ipsum corpus ora- 
tionum, cum commentariis Ulpiani ad latus positis, qui commentarii 
hac in editione quarta fere parte, ut asseverat Lambinus, auctiores 
sunt, quam Aldus eos ediderat. Morelius enim quicquid scholiorura 
in codicibus regiis seu Parisinis invenisset, immiscuerat Ulpianeis 
ab Aldo editis, sine ulla discriminis nota. Quod dolendum. De- 
bebant cujusque codicis scholia seorsim edi, aut saltim scholia quge- 
que quibus e codicibus essent sumta, signis aut verbis indicari, non 
omnia in unum cinnum commisceri, cum bonis futilia. Suum cui- 
que debebat relinqui. Importuna et stulta ea fuit sedulitas editorum, 
ineptias et nugas frigidissimas accumulandi, cujus hunc ferimus 
fructum, ut ssepe miremur eundem auctorem pugnantia inter se 
tradere. Quod fieri secus non potest, si diversissimorum au- 
ctorum fragmenta inter se compinguntur, et sub ejusdem scho- 
liastae nomine venditautur. Sic obtruduntur alicui ea, quse noluit 
dicere, et de quibus nunquam somniavit. Si quando contingat, ut 
nos quoque scholia edamus, de quo nondum certo decrevimus, (in- 
viti autem faciemus, cum edemus,) servabimus quidem ordinem 
editionis Parisinoe, nova autem, qute e Bavarico codice, itemque ex 
Augustano prodemus, ea quceque seorsim, eo ordine, ut in codice 
■quoque iiivenimuH, prodemus. Scholia haec, ut in aliis editt. ita in 
hac quoque ultra Timocrateam non procedunt. Nam qua; ad po- 
steriores orationes adspersa sunt, ea oppido pauca sunt, vix decern 
omnino, et minimi facienda. Procedit sic opus usque ad pag. 789. 
non eo ordine, quern Wolf in suam editionem importavit, sed 



AD DEMOSTHENEM. tlxi 

Aldino, quern etlam reliquse editiones, prseter Wolfianam, omnes 
servarunt. Prima Wolfiana, qua careo, si epistolas Demosthenia 
non tenet, de quo viderint, quibus copia primae Wolfianse est, prima 
dedit eas Parisina. nam in epistolis Demosthenis finit hsec editio. 
mantissae loco adjectse sunt varisc lectiones et notoe in orationes 
Demosthenis et in scholia Ulpiani. Videbimus de his paulo post. 
Instituit Morellus orationes Demosthenis in paragraphos dividere, 
quibus numeri sui sunt in margine interiori appositi. In exteriori 
sunt iidem numeri scholiis additi, quo statim inveniri posset, quo 
scholium quodque referendum esset; varise lectiones ad textum 
pertinentes occupant marginem interiorem, exteriorem autem ese, 
quae ad scholia redeunt. Pars ea, quam curavit Morellus, multis 
modis prsestat parti posteriori a Lambino curatse. Chartarum ipsa 
forma novum, sed deteriorem dominum et gubernatorem prodit. ' 
Chartse in parte Moreliana sunt firmoe, et candidse, in parte ea, cui 
prcefuere Lambinus et Benenatus, sunt tenues, flaccidge, bibulee, 
sordidse. In priori parte non satis mirari possum demonstratam a 
Morello diligentiam, ad minutias ssepe delabentem ; obsiti sunt 
spississima copia variantium margines illius primse partis ; codices, 
unde quseque lectio esset sumta, indicati. In parte Lambiniana 
multo rariores varietates lectionis, et quaa tandem afFeruntur, earum 
pgene ubique reticetur auctoritas ; pleraeque harum sunt aut ex 
Aldina, aut ex Obsopoei codice, (de quo post) aut Felicianea, aut e 
Manutiana, aut ex alio quopiam auctore, conquisitae; rarissimae 
sunt, quas suspiceris e codicibus regiis Parisinis esse haustas, 
Nescio an Lambinus eos nunquam inspexerit, sive quod laborem 
defugeret, sive quod eorum copia ipsi negaretur, quod credibile non 
est. Pars Moreliana emendatissiraa est, vix unum aut alterana 
sphalma typogr. in ea meroini deprehendere. Pars contra Lambi- 
niana mendis scatet et numero plurimis et foedissimis. In Morello 
intemperantiam diligentiae notes,* in Lambino incredibilem secor- 
diam et inopiam. Morellus codicum suorum vel quisquilias ipsas 
corrasas nobis ingessit, Lambinus ne gemmas quidem inde conqui- 
sivit, dissimillimus decessori successor, saltim demonstrasset unde 
lectionem quamque sumsisset. Jam vero nescias quid codici msto, 
quid impresso, et cui, quid ipsius Lambini debeatur ingenio, aut 
Wolfii ; nam et ejus conjecturas, auctore tacito, alias in margine 
Lutetianos, alias in indice retulit. Index hie non meras conjecturas 
Lambini prsebet, quod Taylor opinatus est (raras quidem illas tenet) 
sed plerasque lectiones Aldinae aut aliarum vetustarura editionura ; 

• Tajlor (iid p. 231. S6.) eriitionem Paiis'inani pne ccrleris minntiariim prndigam 
appellat. (T. II. p. 164. 1.) Editio Beiieuati longe optima, quod ad cotitexlum at- 
tiriet. Markliind ad p. S04. 19. 

VOL. 1. X 



clxii REISKII PR^EFATIO 

et est snpplementum marginis Lutetiani. Conjecturse Lambini 
rarae ibi sunt, quod dixi, et quae sunt, plerumque in interpunctione 
recte constituenda, et corrigendis sphalmatibus, laborant. rarae 
sunt ingeniosa?, doctse, certa^, Demosthene et Demosthenis editore 
dignse ; multae contra triviales, multse inanes et ineptse.* Conje- 
cturse, aut emendationes si quae sunt in indice Lambini proditae, du- 
bium est, sintne Lambini, an potius Morelli. Veniam tamen ego 
equidem facile Lambino dem. Subito inciderat in negotiura non 
provisum, accesserat imparatus. deprecari non potuerat, Parisiis 
turn non erat, qui melius ipso rem gessisset. Intra annum, quantum 
ex ejus prsefatione colligo, banc operam exantlavit. Quae omnia 
satis eum ad sequos excusent. — Morellus in parte a se curata ubi- 
que citat octo codices Demosthenis mstos e bibliotheca regia de- 
promtos, quos his literis designat a. ft. y. ^. e. ^. rj. -9-. ego in hbro' 
variantium primum, secundum, tertium, et sic porro appello. Quibus 
numeris hi codices hodie signati sint, indagavit Taylor, et his verbis 
demonstravit in praefatione ad suum Demosth. a. sive codex More- 
lianorum primus locum habet hodie in bibhotheca regia 2190. nu- 
mero. reliqua, una cum judiciis de valore cujusque codicis Parisini, 
quae Taylor tulit, apud ipsum velim legi. 

Citat interdum Taylor lectiones tanquam e Parisinis codd. hau- 
stas, quarum mentio nulla fit in editione Parisina. Ergone locu- 
pletior et diligentior penes eum fuit illorum codicum collatio ? Non 
videtur. Imo potius edit. Parisinam saepe nomine codicum regio- 
rum appellat, quos eum oculis non vidisse constat ex ann. ad p. 277. 
28. Saepe citat Taylor codices Parisinos perperam, ubi par erat 
lectionem marginis Lutetiani solummodo laudari. Non omnes le- 
ctiones variantes in margine Lutet. annotatae sunt e codicibus re- 
giis Parisinis, sed ea solummodo, quibus adscriptae sunt literse 
a. ft. y. etc. Reliqua3 lectiones, quae his notis carent, tametsi pos- 
sint itidem illinc ductae esse, tamen certo id doceri nequit, et pos- 
sunt alii fontes earum lectionum demonstrari, e. c. codex Obsopoei, 
aut editio Aldina, aut quaepiam alia vetustior, aut index alicujus 
vetustioris editionis, aut auctor aliquis vetustus, ut Hei'mogenes, 
Aristides, Dionysius Plallcarn. Longinus, alii, aut Wolfii annota- 
tiones, etc. Universe, non videtur Lambinus codices Parisinos 
usurpasse, et in exemplo, quod Morellus reliquit moriens, ipse a 
Benenato acccpit sibi traditum, unde operae Parisinae editionem 
suam expresserunt, Herwagiana prima puta, non nisi paucas quas- 
dam reperisse e Parisinis primo et quinto solis ad orationes a Le- 



• In margine ParisiriiT! si qua leclio tacito anctore proponitur cum Aiigustano 
primo const'titieiis, videtur ea ex Parisino primo esse accepta, nisi aliunde de aucto- 
ritale ejus cunstet. 



AD DEMOSTHENEM. clxiii 

ptinea inde posteriorcs annotatas. caeterfE lectiones illi cxempio a 
Morello adscriptae, unde essent, ignorasse, neque discere curasse. 

Miretiir quis, Fabriciutn in bibl. Gr. T. I. p. 926. affirmare, edi- 
tionem Parisinam, de qua nunc sermo nobis est, prodiisse ex offi- 
cina Michaelis Sonnii; cum Dionysius tanien Lambinus ipse, qui 
poterat rei gestae testis esse certissimus, earn Bcnenato Iribuat, quo 
factum ut a Tayloro aliisque Benenati editio appelletur. Eximam 
hunc scrupulum. Stmt penes me duo exemplaria Parisinse hujus 
cditionis, inter se rebus omnibus, prscter titulum, simillima. in alte- 
rius titulo conspicitur signum Adriani Turnebi, thyrsus angue im- 
plicatus, cum subscrlptione fiatriXEi t dya^ui Kparepf t ui'^iir]T^ Lu- 
tetise M. D. LXX. apud loannem Benenatum. alterius exemplaris 
titulo suppositum est scutum quadratum cum basilisco e flammis 
exsurgente versus digitum dextrse e nubibus exscrtee, cum symbolo 
circumscripto ni deus pro nobis quis contra nos. Subscripta sunt hoec 
verba Liitet. MDLXX. apud Michadcm Sonnimn sub scuto Basili- 
ensi, via lacobcea. Fieri potest ut Michael ille Sonnius partem ira- 
pendiorum ad istam editionem perficiendam de suo contulerit, 
eoque jus impetraverit nomen suum in fronte operis proscribendi. 
Conveniuiit haec duo exemplaria inter se quam perfectissime, ut 
ovum ovo non possit esse similius. Observavi tamen interdum in- 
ter ambo discrepantiam quandam lectionis, quse non potest aliter 
nata esse, quam si corrector operis, quisquis fuit, currente adhuc 
prelo, cerneret aliquod vitium, idque tolleret, parte exemplarium 
jam excusa, nondum omnibus. Exempla mirificse hujus rei sunt 
p. 151. 34. ubi in exemplo Benenati est cwpiaQ, in Sonniano co)peuQ. 
p. 119. 21. in uno est it,aTradr](Tai, in altero k^mraTrjcraL. it. p. 4, 8. 
150, 34. 163, 30. 176, 31. 189, 20. 286, 15. 

SECT. VIII. 

De editione Wolfii secunda grcecolafina, 

EoDEM fere tempore, quo Parisina prodibat editio, carceres mor- 
debat Herwagiana tertia, quae Anno 1572. Basilese prodiit hoc ti- 
tulo : Demosthenis et iEschinis principum graeciae oratorum opera, 
cum utriusque auctoris vita et Ulpiani commentariis novisque scho- 
liis ex quarta eaque postrema recognitione, grcecolatina, sed codi- 
cum impressorum et inter hos Parisiensis nuper editi, duorum ma- 
nuscriptorum, alterius Pannonii, alterius ex Augustana bibliotlieca 
fidelissima collatione a mendis repurgata, variis lectionibus adaucta, 
annotationibus illustrata per Hieronymum Wolfium QJltingensem, 
utriusque linguae in Augustana schola professorem etc. Basileae 
ex officina Herwagiana per Eusebium Episcopium. IMI^LXXII. 



clxvl REISKII PRiEFATIO 

est. — Initio annotationum ad Ulpianum Wolf ait p. 9i4. eas a se 
scriptas esse anno 1566. Sed cum interea prodisset editio Parisina, 
in qua Ulpiani scholia multo sunt antiquitus editis locupletiora, 
illis, quae reddidisset Wolf in sua editione, ideo accessiones illas 
omnes editionis Parisinaj seorsim excudi curavit cum latina sua 
intcrpretatione. a p. 262. ad p. 300. Tomus VI. comprehendit 
Wolfii alioruraque ad Demosth, annotationes et sylvam variantium 
lectionum indigestam. Fini annotationum suarum ad orationes 
Demosthenis et ^scliinis adversarias adjecit Wolf schedas Scrim- 
geri, de quibus exponit p. 102. In fine annotationum ad tomum 
quartum p. 137. graeca clausula testatur eas absolutas esse A. 1569. 
^apyriXiiHyoQ neaovvroQ (h. e. Augusto) P. 143. incipiunt Castiga- 
tiones ac diversee lectiones in orationes Demosthenis per Vincen- 
tium Obsopoeum, letustissimi cujusdam exewplaris svbsidio coUectce 
non tantum editioiii Aldinx, verum etiam Basikensi, qnoc postrema est, 
non sine frudu ad/iibc>ida\ nam in nentra, quce hie emendantur^ recte 
Tiahcnt. Hie est titulus opusculi, de quo jam dudum dicere debu- 
issem, nisi satius duxissem historiam editionum Demosthenis non 
interrumpi. Prodiit hoc opusculum Basileae primum in quarto mi- 
nimo anno 1533. Triginta psene annis post idem Wolf editioni suae 
Demosthenis inseruit cum aliqua accessione sua. Obsopoeus enim 
cum libellum suum Hieronymo Bauragartnero* patricio ac senatori 
Norinbergensi obtulisset, Wolf renovatae editioni hujus epistolaj 
dedicatovioe, aliam suam ad istius Hieronymi Paumgartneri filium, 
patri cognominem, Consulem Noribergensem, adjecit. In hoc 
opusculo Obsopoeus locos non paucos Demosthenis Aldini e codice 
manuscripto, qui in manus ejus venerat e Pannonia, correxit, aut 
saltim varias ejus lectiones expromsit. Quare Pannonlcum hunc 
codicem soleo appellare ad exemplum Wolfii. qui codex quo deve- 
nerit baud constat. Non fuit ille quidem optimae notse. habet ta- 
men interdum lectiones non contemnendas. 

Sed redeo ad opus Wolfianum. Erunt sine dubio qui mirentur, 
cum inter quatuor codices, e quibus excerptse dicuntur varite le- 
ctiones p. 138-14<2. positse, Felicianeam nominassem, rursus tamen 
p. 137- occurrant varietates e Felicianea. Causam rei accipe a 
brcvi Wolfii hac praefatione : Post immaturum obitum Bolgangi 
Empacheri Tirolensis — Clauditur hoc excerptum hac clausula 
Atque haec ex annotationibus meis in Felicianum codicem confe- 
ctis ante annos 22. 3 Nonas Decembr. 1569. Ergone non sunt hse 
merffi variee lectiones, e Felicianea, sed intermisttE quoqiie sunt Wol- 
fii conjectura' ? Examinetur. Insequitur duplex accessio ex editione 

* Viileriiit, quibus famillac patricirc Norinbergensium notiorcs, quam niihi, sant, 
niiin pater hicsil illiiis lo. Gei)rgii Hauiugartncri, cui Erasmus Rotcrodainus editio- 
nem Ilerwrgiaaaui [irimain iDiicripsil. 



AD DEMOSTHENEM. clxvii 

Lutetlana. prima varietatem Icctionis exhibet, qua^ est in editione 
Lutetiana ab Wolfiana. procedit haec a p. 159. ad 174. altera ac- 
cessio sic est inscripta modo perobscuro et dubio: varise lectiones 
et notae in orationcs Demosthenis e Lutetiano codice excerptte. 
Sunt enimvero hse nihil aliud quam ille, quem appellare soleo, 
indicem Lamhini, de quo supra ; qui in calcem editionis Lanibinianae 
rejectus est. procedunt Iiee a p. 175. ad 177. A p. 178. incipiunt 
variae lectiones codicis Augustani membranacei illius egregii, quem 
primum appellare soleo. Cujus historian! cognoscamus e pra^la- 
tione Wolfii ad eas, quam totam hue transscriberem, si vacaret. turn 
procedunt illse lectiones Augustanae a p. 179 ad 192. prsescriptus iis 
est hie titulus : diversce lectiones ex AugustancE rei publkce bibliofhecx 
codice vetustissimo industria M. Simoiiis Fabricii, Marcopibertani^ 
Franci diligenter observatoe. Interspersa sunt lectionibus Augustani 
judicia de ipsis, interdum et conjecturge, sine auctore. penes me 
tamen certum est ea, non a Sim, Fabricio, sed ab ipso Wolfio esse 
profecta. Videtur quoque Wolf selectum fecisse illarum lectionum, 
non omnes, quas Fabricius ei tradidisset, publicasse. Sed vehe- 
menter in illo delectu peccavit. nmlta etiam aliter prodidit, atque 
in ipso codice reperi. Sed hac de re paulo post pluribus. Perti- 
net hue etiam alius locus e Wolfii dedicatione totius operis Demo- 
sthenici, p. 4. Nunc ad mstos codices redeo, ait. — Quse Wolfius 
hie ait de hteris illius codicis minutis et exoletis, quas negat vel 
adhibitis specillis perspicere se potuisse, non possum satis mirari. 
Nolo equidem frontem ejus accusare. vir honestus non videtur data 
opera mentitus esse, sciensque fetellisse. Verumtamen, si vera 
dixit h. 1. Wolfius, naj oportet eum paene caecum fuisse. Velleni 
equidem omnes codices Demosthenicos, quos tractare mihi licuit, 
tarn pulchris, tarn perspicuis, tam grandibus literis, tarn plane et 
explicate, sine abbreviaturis, scriptos fuisse, atque hie est Augu- 
stanus omnium optimus. Literse, quibus exaratus ille est, quadriipio 
niajores sunt, atque sunt literse Bavarici. Forma et proceritas 
literarum, totusque habitus scriptionis prorsus est simiiis scripturee, 
qua exaratus est codex membranaceus, unde Constantini Porphy- 
rogeniti Ceremoniale Byzantinum post Leichium edidi, cujus scri- 
pturse specimen ex sere caelato expressum prostat. Simiiis item 
est pentateucho bibliothecae nostrse Paulinoe, cujus specimen cl. 
Fischerus edidit. Superest adhuc ille codex Augustas Vindelico- 
rum. Inspiciat cuicunque copia inspiciendi erit, videbit uter no- 
strum, Wolfius an ego, verum dixerit. Utinam specimen aiiquod 
illius codicis fideliter chartce oleo imbutse inscriptum sumsissem ! 
Sed ipse nesciebam banc artem ductus literarum ita excipiendi, 
parcebam oculis, festinabam codicem quam primum ad dominos 
remittere, quem annum peene penes me habuissem, nolebam eum 



elxiv REISKII PRiEFATIO 

Habemus hoc in titiilo breve argumentum ipsius operis. E?:plica- 
tionera tituli dabunt insequentia. Partes operis sigillatirn perse- 
quamur. Titulum excipit dedicatio ad Henricum Recklingerum 
et Christophorum Peitingerum Duumviros et ad Consules ac Sena- 
tum inclytse Aiigustanae reipubl. E qua juvat hgec excerpere. 
Fuggerum appellat patronum hiijus operis, in cujus id nomine jam 
tertium apparuit. — Prodiit Demosthenes (modo operae typogra- 
phicfe non de integro defbrmarint ea, quae ego summo labore ex- 
polivi. longe a praslo absum, et alias alios codices chartasque typo- 
grapho misi,) hie igitur inquam, quod quideni in me fuit, se spectan- 
dum Demosthenes, cum non contemnendo comitatu prsebet 

Jam posilis novus exiiviis iiiditusque jurenta. 

Sed ad gi'^cum archetypon redeo — toIc ^tXtXXTjo-i spero. Scripta 
hsec est dedicatio Idibus Augusti, natali meo. Anno R. S. 1570. eo- 
dem igitur quo Parisina prodiit. Ergo jam turn absoluta prselo erat 
hsec editio secunda Wolfii grsecolatina, seu quarta Wolfiana, ut ipse 
Wolf earn appellat. Sed supererant, ut suspicor, adhuc supplenda 
qusedam ex editione Parisina, quoe res evulgationem in alterum an- 
num extraxit. qua de re post pluribus. Ipse Wolf aliquoties testatur 
se anno 1569. has quartse recognitionis annotationes conscripsisse. (v. 
annotat. ad p. 786. ubi ait eo demum anno secum esse communi- 
catam Aldinam a Theobaldo Theodorico Argentinensi, sed Parisi- 
nam, quam Oporino misisset, recuperare non potuisse. Ergone 
Parisina quoque jam anno 1569. prodiit? Sequuntur dedicationem 
versiculi graeci latinique Wolfii ad rem nil facientes ; tum testi- 
monia de Demosthene veterum greecorum latinorumque, ilia cum 
latina Wolfii interpretatione ; tum excerpta ex epistola Matthise 
Schenkii, Augustanse scholse Annese magistri primarii ad Hieronym. 
Wolfium IS.Januarii 1571. scripta, qua ei laborem Demosthenicum 
exantlatum gratulatur ; inde carmen Pauli Melissi Franci super 
eadem re. Tum series operis Demosthenici in 6. tomos distributi, 
quorum quatuor priores opera Demosthenis et ^schinis comple- 
ctuntur, quintus Ulpiani commentarios, cum annotationibus Wplfii 
ad eosdem, accessiones ad Ulpianum ex editione Parisina, Demo- 
sthenis vita e Libanio, Plutarcho, Luciano et Suida. iEschinis vita e 
Plutarcho, et alia incerto auctore, Apollonii in iEschinem enarratio, 
iEschinis vita e Suida, Wolfii annotationes in illas vitas, tandem 
farrago annotationum Reuberana, de qua supra diximus, cum de 
Herwagiana prima diceremus. Sexto denique tomo heec insunt. 
Priraum totum specimen Demosthenis rccogniti, de quo ante dice- 
bamus A. 1569. proditum, hie iteratum, nc litera quidem mutata ; 
deinde annotatt. Wolfii ad omnes Demosthenis et ^Eschinis ora- 
tiones. post varise lectiones totius operis Demosthenici e quatuor 
diver.>;is codicibus collecta:. Sunt illi quatuor codices editio Aldina, 



AD DEMOSTHENEM. clxv 

Hei"wagiana prima, Felicianea, et Manutiana p. 138. Castigationes 
et varise lectiones in Demosthenem per Vincentium Obsopoeum, de 
qiiibus paulo post dicetiir. p. 14-5. varise lectiones ad Dem. ex edi- 
tione Felicianea. p. 157- Wolfii annotationes ad Demosthenem e 
codice Lutetiano. p. 159. quam a^peUo J'arraginern JVoIJianam. qua 
consignavit omnes lectiones ed. Lutet. a sua discrepantes, cum in- 
spersis suis conjecturis novis seu curis secundis. Diversse lectiones 
codicis Augustani. p. 179. Scholia codicis Augustani ejusdem p. 
193. varise lectiones in Vita Dem. a Plutarcho scripta p. 199. Wolfii 
veteres praefationes et carmina grseca atque latina. Hie est con- 
epectus, hsec series operis Wolfiani. videamus nunc de quibusdam 
horum libellorum seorsim, Primum de dispositione atque distribu- 
tione oratt. Dem. Wolfiana. Orationes Demosthenis in editione 
Aldina, una continua serie, sine ulla distributione in classes, le- 
guntur. Primus eas in tres tomos seu classes, distribuit Felicianus, 
quern imitatus est Paulus Manutius. prima classis tenet Olynthia- 
cas, Philippicas, suasorias, prooemia, et duas ostensionales, operis 
appendiculam. secundus tomus tenet publicis in causis dictas, quas 
supra recensuimus. tcrtia reliquas omnes. Wolf autem ab hac 
distributione duabus in rebus discessit, 1) e daabus contra ^Eschi- 
nem orationibus, quse in edd. Bernardi et Pauli pars tomi secundi 
sunt, tomum peculiarem, numero secundum fecit, additis iEschinis 
orationibus, quae autem in edd. Bern, et Pauli reliqua secundi tomi 
implebant orationes, ut Leptinea, Midiana, Androt. Aristocrat. Ti- 
mocrat. Aristogiton. illis Wolf tertium tomum seu classem assigna- 
vit, quo factum, ut quae in edd. Felic. et P. Manutii esset tertia 
classis, ea jam in ed. Wolfiana sit quarta. Sed et ex hac postrenia 
classe, quse est privatarum caussarum, tres orationes Wolf trans- 
tulit in classem aliis mediam, sibi tertiam, orationes puta in Eubu- 
iidem, in Theocrinem, et in Neseram, quod eas orationes crederet, 
non privatas, sed publicas causas agitare. 2) Tomo primo admi- 
scuit, prseter epistolas Demosthenis et iEschinis, etiam orationem 
Dinarchi in Demosthenem. Tomo secundo orationem pro corona, 
quse in aliis omnibus editionibus antecedit illam de falsa legatione, 
huic Wolf postposuit. Opuscula quinque hoc secundo tomo 
Wolfiano conclusa istoc ordine sese consequuntur. l)^schinis 
or. in Timarchum. 2) Demosthenes de falsa legatione in TEschi- 
nem. 3) Hujus adversus ilium super hoc crimine defensio. 4) Rur- 
sus ejusdem oratio in Ctesiphontem, et coronam, tandem 5) De- 
mosthenis or. pro Ctesiphonte, seu, quod idem est, pro corona. 
Tomo quarto subjectus est index in Demosth. et iEschinem. Sin- 
guli quique tomi suis prsefationibus propriis a Wolfio sunt instructi. 
Quinto Tomo, qui Ulpianum complectitur, praefixa prsefatio scripta 
est Cal. Martiis 1550. clausula interpretationis latijiae p. 24'3. ha'c 



clxvl REISKII PRiEFATIO 

est. — Initio annotntionum ad Ulpianum Wolf ait p. 244. eas a se 
scriptas esse anno 1566. Sed cum interea prodisset editio Parisina, 
in qua Ulpiani scholia multo sunt antiquitus editis locupletiora, 
illis, quae reddidisset Wolf in sua editione, ideo accessiones illas 
omnes editionis Parisinse seorsim excudi curavit cum latina sua 
intcrpretatione. a p. 262. ad p. 300. Tomus VI. comprehendit 
Wolfii aliorumque ad Demosth. annotationes et sylvam variantium 
lectionum indigestam. Fini annotationum suarum ad orationes 
Demosthenis et ^schinis adversarias adjecit Wolf schedas Scrim- 
geri, de quibus exponit p. 102. In fine annotationum ad tomum 
quartum p. 137. groeca clausula testatur eas absolutas esse A. 1569. 
S^apyr)Xi<lJyoQ fiEcrovvTOQ (h. e. Augusto) P. 143. incipiunt Castiga- 
tiones ac diversee lectiones in orationes Demosthenis per Vincen- 
tium Obsopoeum, tetustissimi cujusdam exemplaris subsidio coUectcE 
non tantum editioni Aldince, verum etiam Basikensi, qucc posirema est, 
non sine fructu adiiibcndcc. nam in neutra, qnce hie emendanfiir, rede 
Jiahciit. Hie est titulus opusculi, de quo jam dudum dicere debu- 
issem, nisi satius duxissem historiam editionum Demosthenis non 
interrumpi. Prodiit hoc opusculum Basilcse primura in quarto rai- 
nirao anno 1533. Triginta poene annis post idem Wolf editioni suae 
Demosthenis inseruit cum aliqua accessione sua. Obsopoeus enira 
cum libellum suum Hieronymo Baumgartnero* patricio ac senatori 
Norinbergensi obtulisset, Wolf renovatse editioni hujus epistola? 
dedicatorioe, aliam suam ad istius Hieronymi Paumgartneri fiiium, 
patri cognominem, Consulem Noribergensem, adjecit. In hoc 
opusculo Obsopoeus locos non paucos Demosthenis Aldini e codice 
manuscripto, qui in manus ejus venerat e Pannonia, correxit, aut 
saltim varias ejus lectiones expromsit. Quare Pannonicum hunc 
codicem soleo appellare ad exemplum Wolfii. qui codex quo deve- 
nerit baud constat. Non fuit ille quidem optima notae. habet ta- 
men interdum lectiones non contemnendas. 

Sed redeo ad opus Wolfianum. Erunt sine dubio qui mirentur, 
cum inter quatuor codices, e quibus excerptse dicuntur varia; le- 
ctiones p. 138-142. posita?, Felicianeam nominassem, rursus tamen 
p. 137. occurrant vaiietates e Felicianea. Causam rei accipe a 
brcvi Wolfii hac prscfatione : Post immaturum obitum Bolgangi 
Empacheri Tirolensis — Clauditur hoc excerptum hac clausula 
Atque haec ex annotationibus meis in Felicianum codicem confe- 
ctis ante annos 22. 3 Nonas Decembr. 1569. Ergone non sunt hae 
niera; variaj lectiones, e Felicianea, sed intermistae quoqwe sunt Wol- 
fii conjcctura? ? Examinetur. Insequitur duplex accessio ex editione 

• Videriiit, fjuihiis familiar patricirc NorInberf;;ensIain notiores, quam niihi, snnt, 
niim pater hie sil illius lo. Gcorjjii Bauiugartiieri, cui Erasmus Roterodainus editio- 
nem Ilerwpj^ianaiu priiuam insicripsit. 



AD DEMOSTHENEM. clxvii 

Lutetiana. prima varietatem lectionis exhibet, quae est in editione 
Lutetiana ab Wolfiana. procedit hsec a p. 159. ad 174. altera ac- 
cessio sic est inscripta modo perobscuro et dubio: variae lectiones 
et notae in orationes Demosthenis e Lutetiano codice excerptse. 
Sunt enimvero hse nihil aliud quam ille, quern appellare soleo, 
indicem Lamhini, de quo supra ; qui in calcem editionis Lanibinianae 
rejectus est. procedunt hee a p. 175. ad 177. A p. 178. incipiunt 
variae lectiones codicis Augustani membranacei iliius egregii, quem 
pritnum appellare soleo. Cujus historiam cognoscamus e prsefa- 
tione Wolfii ad eas, quam totam hue transscriberem, si vacaret. turn 
procedunt illse lectiones Augustanas a p. 179 ad 192. prsescriptus iis 
est hie titulus : diversce lectiones ex Augustanoe rei pubUcce bibliof/iecx 
codice vetustissimo industria M. Simonis Fabricii, Marcopibertaniy 
Franci diligenter observatce. Interspersa sunt lectionibus Augustani 
judicia de ipsis, interdum et conjectures, sine auctore. penes me 
tamen certum est ea, non a Sim. Fabricio, sed ab ipso Wolfio esse 
profecta. Videtur quoque Wolf selectum fecisse illarum lectionum, 
non omnes, quas Fabricius ei tradidisset, publicasse. Sed vehe- 
menter in illo delectu peccavit. multa etiam aliter prodidit, atque 
in ipso codice reperi. Sed hac de re paulo post pluribus. Perti- 
net hue etiam alius locus e Wolfii dedicatione totius operis Demo- 
sthenici, p. 4. Nunc ad mstos codices redeo, ait. — Quse Wolfius 
hie ait de literis iliius codicis minutis et exoletis, quas negat vel 
adhibitis specillis perspicere se potuisse, non possum satis mirari. 
Nolo equidem frontem ejus accusare. vir honestus non videtur data 
opera mentitus esse, sciensque fef'ellisse. Verumtamen, si vera 
dixit h. 1. Wolfius, noe oportet eum psene caecum fuisse. Velleni 
equidem omnes codices Deraosthenicos, quos tractare mihi licuit, 
tarn pulchris, tarn perspicuis, tarn grandibus literis, tarn plane et 
explicate, sine abbreviaturis, scriptos fuisse, atque hie est Augu- 
stanus omnium optimus. Literse, quibus exaratus ille est, quadruple 
niajores sunt, atque sunt literae Bavarici. Forma et proceritas 
literarum, totusque habitus scriptionis prorsus est similis scripturte, 
qua exaratus est codex membranaceus, unde Constantini Porphy- 
rogeniti Ceremoniale Byzantinum post Leichium edidi, cujus scri- 
pturae specimen ex eere cselato expressum prostat. Similis item 
est pentateucho bibliothecse nostras Paulinac, cujus specimen cl. 
Fischerus edidit. Superest adhuc ille codex Augustse Vindelico- 
rum. Inspiciat cuicunque copia inspiciendi erit, videbit uter no- 
strum, Wolfius an ego, verum dixerit. Utinam specimen aliquod 
iliius codicis fideliter chartiie oleo inibutte inscriptum sumsissem ! 
Sed ipse nesciebam banc artem ductus literarum ita excipiendi, 
parcebam oculis, festinabam codicem quam primum ad dominos 
remittere, quem annum peene penes me habuissem, nolebam eum 



clxviii REISKII PR^.FATIO 

aliense fidei committere. Qincquid est grandlbus, pnlcherrimisque 
et lectu planissimis Uteris est totus exaratus. nisi quod atramentum 
plenimque flavescit. quo fit ut ad lucernam legenti nihil perspicuum 
appareat. De sensu quisque suo quidem testis est certissimus. 
Ego, qui parum oculis valeani, et nescio an minus etiam, quam ipse 
Wolf, de die tamen hunc Augustanum codicem, ducentesimo fere 
post quartam Wolfianam Demosthenis editionem anno, legi planis- 
sime. Scholia autem ilHus codicis sunt ilia quidem ab eadem manu. 
Uteris ad formam quidem similibus, sed multo minutissimis, et cum 
compendiis longe pluriniis atque intricatissimis exarata. Sed de his 
postmodum suo loco, cum de hoc codice Augustano pluribus agam. 
Diversis hisce lectionibus codicis Augustani subjecta sunt in editione 
Wolfiana scholia ejusdem codicis a p. 193. ad 199. cum latina in- 
terpretatione Wolfii, quibus de scholiis item pluribus paulo post 
exponam. Precfixit iis banc praefationem Wolfius — In fine hsec 
scholia in irep) aTt(pavov exstant in Lutetiano codice. (hoc est edi- 
tione Parisina). In TrapaTrpecrfieiav et TijioKpanp' partim ex Ulpi- 
ano decerpta esse, partim in scholiis Lutetianis exstare videntur. 
quare nolim certum laborem capere incerto fructu. Hsec Wolfius. 
Expediebat tamen, opinor, saltim varietates lectionis in his scholiis, 
quse assent in Augustano, si qu'ae discreparent lectiones a Lutetia- 
nis, prodi. 

Denique succedunt variae lectiones in vita Demosthenis a Plu- 
tarcho descriptu ; in quibus T. id est forfasse additur, Wolfianse con- 
jecturae sunt, ceterse Lutetianae editioni acceptse referuntur. (hie est 
titulus a Wolfio prcescriptus.) annotationibus ad Pseudoplutarchi 
vitam Demosthenis banc prsemisit Wolf annotationem : quot loca 
in hoc opu.sculo evcrro^wg emendaverim, testatur conversio mea, et 
specimen Demosthenicum A. 1569. editum. csetera hujus loci supra 
retuli, cum de hoc specimine agerem. 

Hie est apparatus criticus Wolfianus, ingens quidem ille, et ad 
emendandum Demosthenem inprimis utilis, sed, ut nunc est, nulli 
Usui. Stultus sit lector necesse est, qui id faciat, quod editori ne- 
cessario est faciendum, ut tam diversis in locis sparsas, decies repe- 
titas easdem lectiones indagct, nullis neque paginarura, neque ver- 
suum notis signatas, in quibus indagandis, tametsi spississimum 
opus decies revolvat, tamen integras boras perdat. Saepe ego mala 
multa fui imprecatus ei, cui tam vecors et furiosum consilium in 
mentem venit, ut hoc modo patientiae lectorum illuderet, Demen- 
tiam satis mirari non possum. Insumit laborem non parvum varias 
illas tot lectiones congerendi ; sine dubio, quo lectores iis uterentur ; 
cxponit eas, sed sic, ut nemo iis uti qucat. quo ipse sese suae tantae 
operae fructu privavit, unaqne emtores. Perinde nunc est, ac si 
plane nihil variantium edidisset. Digeri hacc oportebat, certosque 



AD DEMOSTHENEM. clxix 

quoeque ad locos paginarum et versuum alligari, ut varietatem le- 
ctionis DemosthenicoQ sub uno conspectu haberes. Delirabat Wolf 
ita scribens in epistola ad Episcopium variuntium sylvae subjecta, 
p. 201. Farias lectiones omnium editionum consignatas hahes, qiiarmn 
numeros si foliis impressionis tint accommudari nequirent, prcetcrmit- 
tendos ccnseo, lectoremque moncndum ex ipsa scrie orationum et loco- 
rum quo quceqiie nota pertineat deprehendi. Iniqua postulas, mi bone 
Wolfi. Tarn ego fungus non sum, ut unius notulse caussa totas 
sexcentenorum versuum orationes perlegam. Non ita festinare, 
non proecipitare opus, quod ordine agere debebas, Episcopio non 
schedas disjectas, folia Sibylloe, alias ex aliis mittere, quas, quo es- 
sent referendce, nemo sciret, quse ipsae sibi contradicerent saspe, 
sed in mandatis dare, ut Demosthenis textum excudendo absolutum 
ad te mitteret, quern tu per ocium relegeres, et annotationes tuas, 
variasque lectiones ad locum quemque suum referres, et munde ni- 
tideque et ordine descriptas chartas omnes ad typographum mit- 
teres. Nisi consilium cepissem edendi Demosthenis, quod me coe- 
git quicquid usquam exstaret copiarum typis excusura indagare, se- 
dulo et cum pulvisculo corradere, et ordine concinno digesta ista 
omnia proponere, nunquam tanti fecissem, utilitatem ssepe mini- 
mam, aut nullam, maximo et serumnabili labore emere. Quem la- 
borem ipsi adeo Episcopius et Th. Zwingerus defugerunt, amici 
Wolfii, quorum plurimum intererat, et qui debebant et omnium fa- 
cillime poterant eum expedire pro omnibus ; ipsi adeo Francfurtani 
et Genevenses exhorruerunt, qui Wolfianum Demosthenem recude- 
runt, (nam in neutra recensione ista miscella farrago in ordinem re- 
dacta est, aut paginae versusve notis aut variantibus adscripti ;) eura 
lectorum tuorum, Wolfi, quotquot sunt et erunt omnium unusquis- 
que viritim maximo cum tsedio devorabit? Non cogitabas nempe 
sic irrideri genus humanum, sic patientiam nostram fatigari. Im- 
portunum est, ut tu malo careas, quod tibi conveniebat, aliis mille- 
nis, ad quos nil pertinet, malum dare. Hcec est una magna labes 
editionis Wolfianse, dra^ia. rudis ea est indigestaque moles, meruni 
chaos, quod intuentem horror et fastidium occupet. Sed est altera 
non levior. Wolfius textum Demosthenis dedit pro arbitrio suo, 
non e libris calamo exaratis, non ex antiquis editionibus emenda- 
tum, sed e conjecturis suis, idque, quod multo pessimum, lectore 
non admonito. Ego ipsemet quoque nonnunquam Demosthenis 
orationem arbitratu meo constituo. Sed ubi ubi facio, admoneo 
lectores cum in ipso statim texto appositis asteriscis, qui lectores de 
mea crisi admoneant, et ad annotationes nostras receptum habere 
jubeaut; turn in annotationibus caussas et rationes emendationis, 
seu si mavis, mutationis cujusque a me excogitatae et in textum ad- 
missaj expono in annotationibus, et tabulam calci operis subjiciam 

VOL. I. 3/ 



clxx REISKII PR/EFATIO 

omnium mutationum, quas meo marte meaque sponte et auctoritate, 
in Demosthenem immisi. OfFensioni quoque est moles libri intra- 
ctabilis, et ea, quge vel fortissimum quemque bajulam fatiget, per 
quam fit, ut lector e. c. Olynthiacse primae, opus habeat non raodo 
denis locis requirere, quse ad certum locum ab Ulpiano, a Budeeo, 
ab Obsopceo, a Wolfio dicta, aut e variantibus modo Aldinis, modo 
Lutetianis, modo Augustanis annotata sunt, sed etiam millenas pa- 
ginas iterum iterumque revolvere. Malim ipso Demosthene ca- 
rere, cujus lectio tam molesto labore mihi constet, qui labor ad 
insaniam facile quem adigat. Sed preeter abnormem molem offen- 
sioni quoque sunt typi in editione Basileensi Tomo VI. adhibiti ni- 
mis quam exiles et minuti, cursivi, quod genus typorum oculis in- 
primis iiiimicum et insuave est, et fastiditur magis, quam ullum 
aliud. Insignis est defectus hujus editionis Wolfianae, quod indice 
griBcitatis demosthenicae caret. Credo equidem Wolfium, a labo- 
rum Demosthenicorum multitudine et perpetuitate victum, non po- 
tuisse agendis omnibus sufEcere, quee in ejusmodi auctore pera» 
genda editori incumbunt. Verum, primum quidem viginti duo anni, 
quos in Demosthene fingendo et refingendo consumsit, tempus, 
opinor, sunt satis commodura, quo quamvis magnus labor profligari 
poterat. Mihi quidem si tot annos uni Demostheni expoliendo lar- 
gita esset secunda fortuna, quae vix quadriennium dedit, et ne illud 
quidem integrum, (interea temporis enim etiam Aristidem ad mstos 
recognovi, et editioni, quam ejus paro, accommodavi : ut alias in- 
terpellationes taceam) o quam mihi videor eum absolutum et nu- 
meris omnibus perfectum daturus fuisse. Me vero ingravescens 
setas, et decrescentes in dies vires, et impatientia in eodem labore 
diutiuscule commorandi, et desiderium studiosse juventuti tam gra- 
vem auctorem, tam necessarium, cujus editiones sunt quam raris- 
simse et carissimce, quo tamen carere sine damno maximo potest 
nemo paulo humanior, quam primum fieri posset, parvo parabilem, 
et facile gestabilem, et ornamentis non contemnendis instructum, 
non omnibus quidem, tot tamen illis et tantis, quot et quanta nulla 
alia superiorum editionum dedisset, in manus dandi, festinare me 
cocgerunt, et minus perfectum opus edere, quam nullum, malle, ve- 
rentem, ne in conatu superstitiosae diligentice fatum me opprimerct, 
mecumque lectores fructu mea2 operse fraudaret, Deinde quis au- 
ctor tibi, mi Wolfi, fuit tam stulti consilii, ut iEthiopem lavarcs ? 
Ul[)ianum cur latinum fecisti? Quisjussit? aut si quis jussit, cur 
obsequcbaris ? Debebas sapientior esse, quam ineptus librarius, 
qui se a stulto more sseculi, ab importunis emtorum flagitationibus 
duci pateretur. Debebas fortiter resistere. debebas bibliopolarum 
stultitiae et importunitati responsare duriter, non servire, non cer- 
vicem submittere. Poteras melius quid agere. Ulpianum latinum 



AD DEMOSTHENEM. clxxl 

quis legit, qiiotus quisque est groecum qui legat ? nedum ut latinum. 
Ulpiani tua latina interprctatio prorsus ilia est, quam nostrates pro- 
verbio jactant, quinta currusrota? Labor incassum peractus, cu- 
jus nemo tibi gratias habet. Pro ista interpretatione bonum grse- 
cum indicera condidisses, addidisses Harpocrationem, aut aliud 
quod rhetoricum lexicon ineditum, digessisses istam tuam horridam 
et inconditam sylvam variantium et annotationum, et concinnum in 
ordinem redegisses ; multo sic majorem gratiam a lectoribus inisses, 
et multo melius eorum commodis providisses. Vitio hoc quoque dari 
Wolfio jure potest, quod, quum decrevisset editionem, non aliquam 
vetustiorem fideliter reddere, sed Demosthenera ad mentem suam 
constitutum, a se reformatum dare, praestantissimum tamen codi- 
cem mstum, quem domi paene suae haberet, in urbe quidem sua, in 
bibliotheca Aug. reip. ad quam bibliothecam ipsi aditus pateret, 
non coasuluerit, sed prius excudendum dederit suum Demosthe- 
nera, et turn deraum absoluta impressione curaverit illvmi codicem 
ab alio conferri. Nam prius illam collationem esse factam nullo 
constat indicio, cum anni notse desint utrique epistolse, tam Simonis 
Fabricii ad Wolfium, quam Wolfiange illi, cui ista Fabriciana inserta 
est. Possit adeo paulo quis suspicacior venire in illam suspicionem, 
Wolfium utique usum fuisse codice illo Augustano in conscribendis 
suis annotationibus, qui multa pro suis conjecturis prodat, quse in 
illo codice leguntur ; quaraquam ego equidem virum optimum ea 
invidia injustissima onerare nolim, ut plagiarius habeatur. Ssppe 
mihi venerunt in mentem conjecturee, quas postmodum in codici- 
bus mstis reperi. (Ut nuper in Aristidc, in quem quas octennio ante 
publicaveram conjecturas meas, earum partem longe maximam a 
codicibus Augustanis et Bavaricis, emendatissimis et optimis, con- 
firmatam deprehendi, cum gaudio, et spe bona de mearum in gree- 
cos auctores animadversionum libellis.) Ego vero illas non mihi 
arrogavi, quse mihi cum codicibus communes erant demosthenicis, 
sed lubens, et prout par erat atque sequum, gloriolam omnem, quas- 
cunque est, auctori suo, codici manuscripto, ubi repereram, trans- 
scripsi. Supersunt mihi vel sic quoque numero plurimae emenda- 
tiones, quarum gloria inventionis mihi propria, cum nemine commu- 
nis, manet. Universe nimia festinatio bono Wolfio obfuit. Tur- 
bulente omnia et prsecipitate egit. Profert Wolf quoque tanquam 
inventa sua, lectiones, qutc jam dudum ante in vetustioribus editio- 
nibus legebantur. Scilicet non habebat in chartis ordinatis bene 
dispositas lectionum varietates ; quo factum, ut lectiones, quas in 
aliqua vetustiore cditione legisset, adhsesissent memoriae, locus, 
ubi legisset, effluxisset ; ut sibi videretur suo marte invenisse, quod 
nienioria suggerebat. Post illam Wolfii ad Eusebium Episcopium 
epistolam sequuntur ejusdem tres dedicationes priorum editionum 



clxxii REISKII PR^FATIO 

ab ipso curatarum ; et duee quidem ad magnificum et generosum 
virum lo. lacobum Fuggerum — prima ad Demosthenem latinum 
a se factum, scripta A. 1549. altera ad eundem in Demosthenicce 
conversionis recognitionem scripta A. 1553. tertia, scripta A. 1568. 
ad Henricum fratrem, physicum Norimbergensem, prasfixa speci- 
mini postremse recognitionis. Juvat ex illis tribus epistolis locos 
quosdam ad historiam Demosthenis Wolfiani facientes hue trans- 
ferre — « 

K prima. Oporinus Wolfio fuit aactor latine vertendi Dem. 
Wolf indicem graecitatis Demostlienica? sibi fecerat. 
Sebasliano Castalione asas est correctore sate latinitatis. 



SECT. IX. 

De Francfurtana Dem. editione. 

H^c de Wolfiana Demosthenis editione postrema, quse ad hoc 
diei plenissima et perfectissima fuit omnium, et vulgatissima. Re- 
cusa quidem est bis, Francofurti semel A. 1604. et tum Genevoe 
A. 1607. prsestare tamen videtur Basileensis, quee videtur omnium 
correctissima esse. Genevensis est admodum sordidis chartis ex- 
pressa. praeterea caret optima dote Wolfianse editionis, Wolfii an- 
notatiouibus. Francfurtana luculentis quidem chartis typisque est 
excusa. praeterea, quod in commoditatibus numerat Fabricius, uni- 
cuique orationi statim subjecti sunt in ilia editione commentarii Ul- 
pianei ; tandem etiam accessionem quandam variantium habet, 
quam in libro meo variantium appellare soleo appendicem Francfur- 
tanam, de qua quse dicam haec habeo. Sed prius totura habitum 
hujus ed. Francf. videamus. Universe est eadem cum Basileensi, 
nisi quod opusculorum nonnullorum sedem mutavlt. E. c. epistolas 
Wolfii ad Fuggerum et ad Henricum fratrem, in extremo calce 
Basileensis locatas revocavit hsoc Francfurtana ad operis princi- 
pium. Ulpiani Scholia orationi cuique subjecit. Sed debebat 
idem tenor etiam in commentariis Wolfianis tarn ad Demosth. quam 
ad Ulpianum teneri, ut et ad orationes adjicerentur annotationes 
quasque suae, et ad Ulpianea scholia item suee. Vita tum sequitur 
Demosthenis olympiadibus ac prseturis Atheniensium distincta ex 
parallelis Andrecc Schotti, accessionibiis locupletata. Annotatio- 
num scries plane inversa est. Reliqua omnia sunt eadem ut in Ba- 
sileensi, nisi quod in fine additac sunt Icctiones in Demosthenem di- 
xersce (hie est titulus illius opusculi) turn c codice quodam vetusto Ita- 
Iko, turn ex Ald'mo, aii illas vir doctissmm man ti propria adscripscrat. 
Dolcndum, quod curator hujus editionis, quis(|uis fuit, tarn incertos 
nos de luic collationc reliquerit. tarn obscure, tarn infinite de codice 



AD DEMOSTHENEM. clxxiii 

quodam Italico loquitur, nil definiens, cujus ille bibliotliecse fuerit. 
Exemplar Aldinum, cui vir quidam doctus variantes dicitur ad- 
scripsisse, videtur hodie in bibliotheca Bodleyana Oxonii asscrvari, 
et vir ille doctus Petrus Pithoeus esse. Colligo id e conspectu Tay- 
lorano, ubi codex, quem Taylor Venetum appellat, sic enarratur. 
[Codex, ut constare posse arbitror, S. Marci Venetiis. variantes ex- 
cepit vir industrioc et fidei summse Petrus Pithoeus. Ex Aldino 
exemplar! in bibliotheca Bodleyana Oxonii, cui ea alleverat Pi- 
thoeus.] Nusquam discernuntur in ilia, quam appello, appendice 
Francfurtana lectiones illorum duum codicum Italici, et Veneti. 
Ssepe eaedem lectiones bis diversis in locis ponuntur. Ipsa testatur 
ad p. 31. 16. partem lectionum e Veneto esse desumtam. Inter- 
dum tamen a Pithocano discrepat ut p. 36. 13. Multa in ilia ap- 
pendice preepostere, multa bis, multa sub paginis ementitis posita 
occurrunt. videtur mihi htec coUectio a Sylburgio facta esse, noii 
ex uno codice, sed e diversis, Aldino, Lanibiniano, Augustano, Pi- 
thoeano et nescio an ex aliis. Ad orationes in causis privatis nihil 
ibi est anuotatum. penes me non magni momenti est haec appendix.* 



SECT. X. 

De editione Tayhri. 

Hang Francfurtanam renovavit Taylor in sua, de qua nunc mihi 
dicendum est ; quse si totum exhiberet Demosthenem, sine contro- 
versia principatum teneret omnium editionum, et chartarum splen- 
dore, et criticis prsecipue, quibus instructa est, copiis amplissimis. 
Sed duo tantum ejus prodiere volumina, alterum Anno 1748. in- 
ennte, Cantabrigias, continens orationes a Wolfio in classem tertiam 
relatas. Turn prodiit A. 1757.volumen tenens adversarias Demo- 
sthenis et ^schinis. Nil prasterea operis hujus splendidissimi ad 
hoc diei prodiit. Fert tamen fama fore ut propediem reliqui quo- 
que tomi e schedis Taylori, baud ita pridem fato suo defuncti pro- 
deant.t Pra^clare enim, et magis etiam, quam ut a me pro meritis 

* Codex Itallcus in f;rali.im Wolfii collatns est. Taylor ad p. 202. 30. 

Francfurtenses piailerquain quod de Dem. nil ineriti essent, etiam aliquando ejus 
iiitorprelein quasi dedila opera luutiiarunt nobis et concidenint. Taylor ad p. 290. 
19. 

Editio Francfurtana sa^pissinie ex tjpotlietiB iiicnria, Tion ancloritate codicum, a 
vera lecfione reccdit, ut id sa^pe notare et lectoreui adinonere pa;iie tsedeat. Taylor 
ad p. 210. 31. 

Quid sibi volunt isfa verba Taylori ad p. 359. anlcpen. Sentit mecuin Ilalicus et 
qui ItaUcum procuravit. 

t Post IiiEC scripla, Uteris ex Anglia ad me dalis Schweighcuserus, Argenlora- 
lensis, A. M, inQkaruin lilerarum periliis, amicus in paucis ineus, certiorem me 



clxxiv REISKII PR^FATIO 

deprsedicari qucat; de Demosthene meritus est Taylorus. Insunt 
taraen hiiic quoque pulcherrimo corpori sui ncevi, in quibus paenes 
me quidem prsecipuus, et psene unus, est (nam CKterorum facile ve- 
niam ei dederim, hujus difficulter) quod in edenda grseca Dem. 
oratione nimis se segnem et securum gesserit. Textum Wolfianum, 
lima nimis parce adhibita, tiadidit operis suis recudendum, quod 
textum constat infidum, et vitiosum esse. Faucis in locis id emen- 
davit, lectiones mendosas, quas ipse in notis damnat, sivit tales, 
quales repererat, fovit, et propagavit ; qiise macula est homine cri- 
tico indigna. Ecquse magna laus veterem aliquam editionem, litera 
non mutata, eandem typothetis recudendam dare? Reliquos tacebo 
naevos, qui a multis magnisque laudibus obscurantur. Tertio volu- 
mini prsefatio prsemissa toti operi accommodabilis est, eo, ni fallor, 
ut a biWiopego olim aliquando, cum totum opus in lucem prodisset, 
primo volumini proeponeretur. Titulus hie est A»//.toc70ej'oi/c, Alrr^a'ovy 
^Eirapyov Kal Atjfiucou ra ao>(^6jJL!iva. grcece ct latine. edidit loanncs 
Taylor, LL.D. Col, D. loan. Cant. Sociiis et Cancellarius Lincolniensis. 
Cantabrigix : ti/pis academicis. Volumen tertium, quod priraum pro- 
diit, implet, extra prcefationem, paginas 662. Secundum, aetata 
recentius, paginas 762. Dedicatum est hoc opus nobilissimo illu- 
strissimoque Dno loanni Comiti Granville, Vicecomiti Carteret — 
cujus studium Taylor collaudat in ornando suo Demosthene, prae- 
sertim quod sibi variantes codicis Vindobonensis impetrasset. Prse- 
fatio non multa tenet non communia ; parum de historia mstorum 
aut edd. Demosth. mihi quidem ista prsefatio parum satisfacit, in- 
digna Tayloro, indigna Demosthene, indigna tantis reliquis lautitiis 
tantaque exspectatione et proedicatione publica videtur. Parum 
ex ilia discas. Insequitur conspectus editionum manuscriptorum- 
que Demosthcnis, quibus Taylor in adornanda sua editione usus 
est. — 

Hoc est omne, quod de editt. et mstis Dem. Taylor nos docuit. 
vidctis quam jejune, quam indiligenter, quara non pro dignitate at- 
que subtilitate critici. Interspeisit annotationibus suis quasdam 
INIarklandi et Jurini ; ambas non magni faciendas. Marklandianse 
plersequc sunt leves, et tantae viri famse baud pares. Jurinus, si 
maturuisset, (sed a cito fato sublatus est,) poterat aliquando melius 
quid extundere. Marklandianse non satis maturse sunt, eliusse a 

fecit, ad Antonium Askewium, V. C. medicum apud Londincnses dexterriinuin, illas 
Taylori cliartas pervenisse, qiii cum anlea spem fecisset earuni a se edendarum, 
iiiiiic abjccto illo pioposito, quod essequi iiiultitiido negotioruin non patiatiir, rece- 
pisse reliquias 'ra^'loraiias miiii missurum. Ipse Vir Clarissimus dalis ad me 
nuper Uteris Inntianis.simis itiilii (actus est liujus rei auctor; ut nullus dubitem fore 
brovi, 111 illae scbedic mihi reddaiitur. quo facto quicquid reliquiai'um Tajlori acce- 
pcro, Cdclitcr id omuc in iiac editione nostra sum publitalurus. 



AD DEMOSTHENEM. clxxv 

rustlcante, et libris destituto. plcrcoque, si bene mcmini, in oratt. 
pro corona et de falsa Icgat. vcrsantur. multas sunt aperte falsse, 
testanturque Marklandum in Demosthene fiiisse hospitem. tricatur 
in commatibus et punctis recte constituendis. quae res laude non 
caret, magna tamen et prseclara palma profecto non est. Taylo- 
ranae notae sunt bonse frugis plense. Sed apparet eum melioreni 
esse juris Attici interpretem, in quo regnat, quam criticum, seu 
emendatorem. quo in genere parum valet, et poene contemnendus 
est. Notse cuique orationi statini subjcctce, ordiuntur ab enarra- 
tione argumentorum singulis quibusque orationibus tractatorum, et 
ab indagatione temporis, quo oratio quasque habita est. Sed plc- 
rseque consumuntur in expositione lectionum variantium. Nos vero 
variantcs ab annotationibus nostris separavimus, et peculiari libro 
conclusimus. Miror itaque qui fiat, ut Taylor interdum nos ad li- 
brum variantium ableget, ut fecit p. I'iS, 24. 588, 33. 

Gratiam utique magnam ei debemus. multum profecit, bonum et 
firmum jecit fundamentum, cui post venientes superstruant. Si 
minus perfectum quid dedit, ecquis unus omnium hoc in genere 
perfectum quid enixus est ? Viam monstravit. Hoc satis ad ma- 
gnam stabilemque gloriam. Ego ipse, quamquam multo, quam Tay- 
lor, processi longius, optime tamen novi, quam multum operis afFecti 
reliquerim aliis perficiendum. una hominum setas tantae rei pera- 
gendse baud sufficit. Dictio Taylori latina baud placet, obscura, 
affectata, putida est. Sed pancos novi Anglos, qui latine scribere 
didicissent, Latinae linguse neglectus illi genti communis est. Et 
tamen Taylor, si ad alios Anglos spectetur, adhuc bene scribit. 
Melius si scisset latine, saepe non vituperasset Wolfium; quern ideo 
solummodo persaepe vehementer exagitat, quod latinam Wolfii 
dictionem, (si Wolfii est, neque potius Sebastiani Castalionis, at o 
quanti viri in judicio latinitatis) bonam et propriara ipse non intelli- 
geret. Repreh^ndit quae laudanda etiam essent, et gnarus quisque 
bonce latinitatis admiratus esset. In antiquitatibus enucleandis est 
nimium sedulus, ultra modum copiosus, aliena et protrita ingerit, 
non sine jactaticne. Non satis trivit grammaticos et rhetoricos ve- 
teres Demosthenem quibusque paginis laudantes. Non satis in- 
structus erat copiis lexicorum rhetoricorum. Quae cum in Tajdoro 
noto, bene memini eadem paene mihi exprobrari posse. Ego vcro 
neque perfectum quid profiteer praestiturum, et festinavi, et a for- 
tunae praesidiis derelictus sum, et alia habeo, quao excusem. Sed 
pergo. Persaepe sine causa bonum Wolfium Taylor ridet, vexat, 
exagitat, objurgat, quod diligentia paedagogica oratoris locos qiios- 
dam enuclearit, velut nutrices pueris omnia minima niansa in os in- 
gerunt. Sed ea diligentia utilis et pernecessaria est, et plus prodest, 
quam supercilium aliorum, qui dum elegantias nescio quas abstrusas 



clxkvi REISKII PRiEFATIO 

et exqulsitas consectantur, vere difficilia prtetereunt et dissimulant, 
in rebus perspicuis de tenebris queruntur, expedita suis argutiis in- 
tricant, clara perturbant et obscurant. Tayloro si natandum sine 
cortice Wolfii fuisset, nse aut cavisset sibl ab hac natatione, aut pe- 
riculum ejus cum dedecore suo fecisset. Ecquis enim Taylor ad 
Wolfiutn ! Largiar Ang;lum in jure Attico paulo plus vidisse Ger- 
mane, quod mirum non est post scripta Petiti, Salmasii, Maussaci 
et maxinie Valesii ad Harpocrationem, qnse Wolfii setate nondum 
nata erant. Largiar boc quoque, Taylonmi instructiorem fuisse 
copiis librorum demostbenicorum, et melius iis uti scisse, quam 
Wolfium, quem aetas tulit nascentis adhuc critices, et in ordinandis 
illis lectionibus fuisse diligentiorem atque solertiorem. In caeteris 
tamen omnibus aio Wolfium Tayloro antef'erendum. Plus laboris 
exantlavit in Demosthene interpretando, melius sententiam ejus 
perspexit, et reddidit, melius latine calluit, plaribus locis medici- 
nam, et feliciorem quidem, attulit, quam Taylorus, cujus emenda- 
tiones ex ipso natee plerseque aut leviculse, aut manifesto falsse sunt, 
vix tres quatuorve in toto agmine capitales, quarum ei magna sit 
babenda gratia, quibus inveniendis non aliud quodcunque par fuisset 
ingenium. Taylor si diligentius editionem Mauutii aut Feliciani 
inspexisset, non reprehendisset toties Wolfium ob novitateni le- 
ctionis, quasi Wolf de suo lectiones quasdam esset commentus, du- 
dum ante a Manutio proditas. 

Tria omnino vidi hujus editionis Tayloranse exempla, quorum 
unum, quod est penes Thomam Krebsium, V. C. Rectorem Schola'i 
Proviucialis ad Grimmam, observationibus Flavianis et Decretis 
Romanorum pro Judoeis nobilitatum, tenebat aliquid, quod in duo- 
bus reliquis non animadverti ; scilicet post finera orationis in Lepti- 
nem, p. 63. ubi in aliis exemplis Taylori in illam orationem anno- 
tationes incipiunt, incipiebant scbolia groeca in illam orationem, pro 
more editionis Francfurtana\ Paginal hse duse 63. et 64'. impleta; 
crant illis scboliis, minutis, non tamen minimis, neque deformibiis 
typis. Turn cbarta singularis erat adjecta cum iisdem numeris 63. 
et 64. tenens initium notarum in Leptineam. videtur Taylor primum 
voluisse scholia grseca cuique orationi subjicere ; deinde vero ab 
illo proposito destitisse, et ilia scbolia universa quiuto suae editionis 
voliunini rcscrvasse. 

Nefas sit specimen silentio prpetermittere, quo Taylor lianc edi- 
tionem suam annuntiavit. Oratio est Demosth. in Midiam cuu» 
orutione Lycurgi in Leocratem edita Londini A. 174'3. 



At) DEMOSTHENEM. clxxvii 

SECT. XI. 

De editionibus singularium urationum Demosthenicarum. 

CoMMEMORANDUM nunc crat judicandumque de singularium 
oratiomim Demosthenicarum editoribus, cujusmodi fuerunt Dou- 
nseus, Freindius, Brooke, Mountcncyus, et nuperrime Harlesius. 
Verum aliis carui, (ut Freindii editione orationis pro corona) aut 
nihil illi novi attulerunt, ut idem Freindius, quod intellexi ex in- 
spectiono brevi libelli ab eo editi, et vereor ne idem de Brookio 
quoque et Mounteneyo sit statuendum ; quorum tametsi ad manus 
essent opuscula, parum tamen illis usus sum, quod viderentur bonce 
frugis parum exhibere, Dounseus onerasse Demosthenem scholiis, 
fortasse non prorsus inutilibus, videtur, sed parum ad rem criticam 
facientibus. Harlesio, V. C. apud Coburgenses professor! literarum 
humaniorum optime merenti, non possum facere, quin hoc loco pu- 
bhce gratias agam et pro elegantissimo munusculo, quo rem uni- 
versam literariam, sed scholasticam inprirais, beavit edenda cum 
commentariis Taylori suisque oratione pro corona, et pro honore 
mihi habito, qui dignatus sit meis ad illani orationem animadversi- 
onibus locum dare, eoquc gustu quodam mearum in Demosthenem 
lucubrationum viros doctos imbuerit. 

SECT. XII. 

De Demosthcnis versionibus. 

Anteouam ad codices mstos Dem. transeo, prius de latinis in- 
terpretationibus singularium quarundam orationum Dem. agam. 
nam de Wolfiana universi Dem. quid attinet dicere, quse est In 
vulgus nota, et de qua jam supra, cum de Wolfiana editione agere- 
mus, saepe commemorandi locus est datus. Meum denique non est 
judicare de versione, qua paene nusquam ad hoc diei usus sum, et 
rarissime attingo latinas groecorum aiictorem versiones. Universe 
persuasum mihi habeo bonam esse. Si naevis quibusdam obsidetur, 
ecquid est rerum humanarum omnium vitii expers ? eccui uni tarn 
longo in opere sommus non obrepat? Horum igitur interpretum 
quia p^ne nihil unquam neque vidi, neque usurpavi, necesse habeo 
quicquid est hnjus notitiffi ex Andreas Schotti Parallelis supra lau- 
datis repetere, qui cap. VI, de interpretibus Demosth, egit. ubi 
postquam de Wolfiana disputasset, sic pergit : singulas vero antea 
orationes exercendi forte styli gratia, ac plerique aliud agentes 
converterunt ; Philippicas quidem quatuor Paulus Manutius, homo 
disertus, reddidit, olynthiacas vero plurimi lo. Camers, Vitus Amer- 

VOL. I. z 



clxxviu REISKII PR^FATIO 

pachius, additis ab utroque scholiis, lacobus Grifolus Ludnia- 
nensis, qui et Philippicas duas et unam de pace interpositam red- 
didit. De pace orationem quoque vertit Justinus Goblerus, et Pe- 
trus Bracchus Placentinus, qui et earn de Cherrbonesi rebus. De 
classibus loannes Lonicerus. Contra Androtionem Bassianus Lan- 
dus Placentinus. Contra Leptinem de immunitate Petrus Nannius 
Alemarianus. Plures in Basiliensi editione interpretes, si voles, le- 
ges. Hsec Scbottus. Scil. in editionis primse Wolfiance calce mul- 
torum interpretationes singularium oratt. Demostb. leguntur, quae 
in postrema omissse sunt. Post ilia Scbotti tempora accessit hoc 
saeculo Luccbesini interpretatio Pbilippicarum edita Romee A. 1712. 
in 4to. cum texto grseco, et notis criticis bistoricisque. lo. Vincen- 
tius Luccbesinus fuit Patricius Lucensis. Videtur periculum facere, 
aut exemplum dare voluisse conferendae ad Dem. tuUianoe facundisej 
unaque interpretationis Wolfianse castigandse, qui conatus quomodo 
ipsi cesserit, nunquam qusesivi. viderint alii. Dorvillius quidem ad 
Cbaritonem p. 177. earn improbat. 

De francica Tourellii aliorum esto judicium, item de britannica 
Lelandi, quibus ambabus carui. Sed ambas laudari video, neque 
detractum ibo illam ipsis laudem, quamquam me non fugit, quid de 
laudibus statuendum sit, quas nostri Journalistae, aut venales illi 
homines, aut de rebus parum cognitis temere judicare soliti, spar- 
gunt. De mea germanica ; quam factio quadam bominum impro- 
borum et indoctorum, sodalitium gladiatorium aut piraticum, vexa- 
vit et infamavit, non quod a sententia Dem. aberrassem, non quod 
earn minus perspicue reddidissem, sed 1) quod non ea essem dictione 
germanica usus, quam ipsi solam probant, quivoluntbelluli, et omnis 
elegantise arbitri esse. 2) quod seepe locorum periphrasten potius, 
quam interpretem egissem. 3) quod in animadversionibus Demo- 
stbenem ssepe acerbius perstrinxissem ; egi causam meam in prce- 
fatione ad volumen tertium bujiis interpretationis. Secundum quam 
prsefationem nemo fuit, qui hisceret. obmutuerunt umbratici illi, e 
latebris, ut latrones saltibus insidentes, tela in praetereuntes conji- 
cientes ; victi vi vcritatis, qua arguraenta mea prsevalent, Nescio 
an censurso illius iniquse in D. A. D. B. auctor fuerit inimicus te- 
ctus vultu verbisque amicum simulans. Ejusmodi libelli menstrui 
sunt buccina diabob, vel Erynnios, aut Bellonse, ut veteres loque- 
bantur, cujus boatum cum andieris, suspiceris quis inflarit. unde si- 
multates et contentiones. Melius egoract ipse novi mcse interpre- 
tationis na-:vos, quam illi omnes, qui earn carpserunt. Sed meliorcm 
profecto nemo illorum omnium condat, neque condct. Erunt for- 
tasse qui in dictione mea germanica aliquid tentent, ungues ei infi- 
gant, scalpant, poliant, voculam unam, quoe ipsis asjjcrior et im- 
mundior videutur, cum alia, si dis placet, mundiore ct exquisitiorc 



AD DEMOSTHENEM. clxxix 

mutent, et sic se Demosthenis fcrant interpretes, reapse sint pla- 
giarii. Exspirabit in ejusraodi ineptiis et titivillitiis omnis eoium 
circa Demosthenem germanice reddendum molitio puerilis. Facere 
tamcn non potcrunt, quo minus constet inter omnes, et res ipsa 
clamet, eos, si qui erunt, vitio a semet creates interpretes Demo- 
sthenis vernaculos e mea demum interpretatione didicisse Demo- 
sthenem intelligere atque convertere. Ante me nemo de Dem. 
germanice reddendo cogitavit, post me erunt procul dubio, qui cer- 
tatim eum reddant. Sed de voculis inter se contendent, rem omnes 
mihi debcbunt. Interim se novos, et, si dis placet, meliores ferent 
interpretes ; et a venalibus Ephemeridum scriptoribus, quorum aut 
fames, aut invidia, aut gratia, aut studium partium agit et gubernat 
stylum, laudibus in coelum efferentur, Quos equidem et sibi ipsos 
placere, et ab ahis commendari facile patiar, meum opus examini 
intelligentium, et ab animi perturbationibus sanorum relinquens, 
mercedem benefacti a deo, et a conscientia ferens mea satis magnam, 
tametsi homines aut stulti, aut imperiti, aut exosi rae mihique infesti, 
negent. 



SECT. XIII. 

De Commentariis in Dejvosthencm. 

CoMMENTATOREs in Dcmosthenem recentioris aevi nullos novi 
proeter eos, quos jam nominavi, Wolfium, Taylorum, qui duo sunt 
principes, et istos minoris dignitatis, Lucchesinum, Tourellium, et 
Lelandum. Nam Schottus, Pctitus, Valesius, Salmasius, tametsi 
locos Demosthenis multos exposuerunt, tamen professis interpreti- 
bus baud videntur annumerandi. Veterum nuUi ad nos pervene- 
runt in Demosth. commentarii, praeter ilia, quse sub Ulpiani nomine 
ciicumferuntur, fragmenta, alia in aliis codicibus, plura, pauciorave, 
deteriora aut meliora. Multi olim scholia in Dem. scripsere. Me- 
minit Dionysius Halicarn. [Callimachi alicujus vetusti enarratoris 
Dem. II. 171. 6. e quo loco paret, jam Dionysii aetate conditura 
fuisse hunc, quern hodie habemus, quasi canonem Demosth. ora- 
tionum. Fabricius Eibl. Gr. T. I. p. 928, hos commemorat his 
verbis [Ccelii Calactini Siculi rhetoris avyKpiaiQ Arji^iocr^irovg kuI 
Kt/ctpwiog. ovyK^iaiQ ^riyi. kui Alay^lvov. liber iripX Aij/^iotrBiyovr, irolot 
avTov \6yoi yvijaioi KaX ttoiol vu^oi, tum vTrofiyiifiaTCL Zosimi Gaztei, 
Zenonis Zitiei, non Stoicorum principis, sed rhetoris, et Sallustii 
sophistoe in Demosthenem, quorum meminit Suidas interciderunt.J 
Wolf in prsefatione ad Ulpiani comraentarios. [Sed cum aliorum 
complurium editos in Demosthenem commentarios, qui stiepe in hoc 
opeie citantur, cujus modi sunt Apsinis, Genethlii, ^sculapii Ale- 



clxxx REISKII PRiEFATiO 

xandri, Diocori, Zenonis, Aspasii, et aliorum, e quibus multa in 
Ulpianum translata suspicor.] In Zenonis ab Ulpianp laudati aeta- 
tem inquirit Chapman diss, de Ulpiano §. 4. collocans eum in tempo- 
ribus Juliani Aug. De Caecilii commentariis variis in Demosth. et 
alios gr, oratores v. script. Hist. Phil. lonsii III. 1. p. 4, 5. quocum 
conferendus Valkenaer Animadv. ad Amnion, p. 95. qui ilium re- 
futat. Antipater Hierapolitanus (v. Fabr. B. G. IX. p. 275.) oXv^u- 
TTiaKovg re rifuv 8iyeL /cat 7rava^t]vdii:ovQ (Isocratis et Aristidis) \6yovg. 
Philostratus in ejus vita p. 606. Aspasium rhetorem commemorat 
Photius in articulo de Demosthene Bibl. n, 265. videtur esse By- 
blius, Sophista, sequalis Aristidis, v. Fabr. IX. p. 667. ubi et alii Aspa- 
sii. Asclepius Sophista Fabr. IV. p. 479. conf. T. IV. p. 5. De 
Genethlio v. Suid. apud Fabr. IX. p. 705. 9. Ulpiani varii Fabr. 
IX. p. 815. Apsinse varii Fabr. IX. p. 859. Hermogenis opus vepl 
He'^oCov ^eivoTTq-oc non absolutumab ipso, sed auctorem ejus Minu^ 
ciano atque Apsini multum debere, tradit Matthseus Camariota in 
Compendio Rhetorices p. £»3. Plures fuere Apsines rhetores — 
forte est Apsines Phanix Gadarensis — v. Fabr. IV. p. 459. 460. 
Cruda haec, et indigesta, ut videtis, ex adversariis, ut illuc retule- 
ram, repetii, materiam, in qua digerenda posted editores elaborent. 



SECT. XIV. 

De Codicibus manuscriptis Demosthenis, quibus superiores usi sviit 

editores. 

Venio nunc ad codices calamo exaratos, quibus aut alii ad eden- 
dum et emendandum Demosthenem, aut ego in hac condenda edi- 
tione usus sum, aut quorum ad nos pervenit notitia. 

Quibus e codicibus Aldus suum Demosthenem ediderit, primus 
editorum omnium, baud constat ; unumne secutus exeraplum, an e 
phu-jbus delegerit lectionem locis quibusque meliorem, quse sibi, 
aut Cartcromacho, videretur, et quonam illi codices devenerint ; 
supersint adhuc, an perierint. Quodsi unus fuit codex, e quo De- 
mosthenes primitus est ab Aldo editus, non ex optimis, sed neque e 
pessimis fuit, sed e genere medio. Tribus se codicibus in univer- 
sum fuisse usum testatur Aldus in indice, loco eo, quem supra attu- 
limus. Non magis scimus, quinam fuerint codices, quibus usus est 
relicianus, quot numero, undo sumti, qiio delati. Ceitum hoc est 
multas bonas lectioncs illinc pctitas. multos locos in Aklina labo- 
rantcs vitio sanatos esse feliciter, Paulo ante Felicianum criticam 
Demosthenicam cxcrcuit lo. Obsopoeus, non infelicitcr, homo in- 
dustrius, cdendis Polybio ct Heliodoro erotico de Uteris oplirae 
merit us, sed ingenio critico non satis instructus. quamquam illo 



AD DEMOSTHENEM. clxxxi 

tempore graeca critica progerminave modo incipiebat. Accedit 
quod codex Dem. Pannonicus, qui ei in manus venerat, non esset 
optimoe nota3. Videtur ille codex in bibliothccam Augustani, quoe 
Vindebonse est, illatus esse. Paulus Manutius num sua; editioni 
codices adbibuerit novos, a Feliciano non usurpatos, dubium est ; 
et pene negem. Wolfius ad suam certe nuUos adhibuit codices 
mstos, quod equidem niajorem in modum in eo miror, qui tetatem 
ea in urbe degeret, ubi copia ipsi esset sex codicum demosthenico- 
rum, et in his omnium, quotquot hodie cogniti nobis usquam exstant, 
sine controvcrsia nobilissimi, antiquissimi, et emendatissimi. Sedens 
ad fontem, aut ignoravit eum, aut nil curavit inde haurire. qusB 
secordia ! Postquam jam excusa esset typis editio sua, turn demun 
in mentem ei venit, esse in urbe, ubi literas ipse publice profiteretur, 
membranas Demosthenis vetustas, forte non indignas, quse confer- 
rentur, Commisit negotium alii, homini docto quidem illi, ncque 
ignavo, excusatione usus, probabili futura, si vera fuisset. Verum 
copiosius de subsidiis Demosth. dicam paulo post, quibus uti po- 
tuisset Wolf, si voluisset. Sed condonemus banc culpam multitu- 
dini laborum, quibus obrutus erat bonus ills vir, sorte usus, eetate 
sua, communi etiam hodie illis, qui jumenta sunt librariorum, quo- 
rum cupiditati operam suam in libris edendis addixerunt, ut eos lo- 
cupletent, ipsi interim fame pereuntes, aut, si bene rem gerunt, 
cum nonnullo rei familiaris emolumento, famse facientes jacturam, 
cum necesse sit opera, non scribere, sed evomere. Condonemus 
etiam saeculi istius ruditati, tum nondum adsuetse ad diligentiam cri- 
ticam. Quam primus adhibuit Demostheni Guil. Morcllus, vir 
egregius, idem tamen Wolfio eequalis, et eadem setate saxum cum 
ipso volvens Demosthenicum. Octo codices ille cum Herwagiana 
prima contulit, et lectiones ex illis a se enotatas in margine suae 
editionis retulit, cum nota cujusque codicis, unde lectio queeque 
sumta esset. Codices illos Uteris alphabeti graici designavit, pri- 
rcum litera o, secundum litera /3, et sic porro. Horum codicum no- 
titiam e Tayloro repete, si placet. Verum non processit hasc Mo- 
relli diligentia ultra partem illam, quse ipso adhuc superstite excusa 
fuit. Supersunt illius diligentiaD vestigia queedam adhuc in ora- 
tione de falsa legatione. In insequentibus plane exspiravit. In 
ilia parte Dem. Lutetiani, quam Lambinus curavit, aut nuUos ille 
codices inspexit, aut perraro inspexit, sine indicio quidem reliquit 
lectiones, si qiias illinc excerpsit. multo rariores sunt jam lectiones 
variantes, quam in parte a Morello curata, et plerumque e fontibus 
vulgaribus haustoe. Sed hac de re jam supra questus sum. Post 
intervallum centum et septuaginta fere annorum prodiit Taylor, a 
quo ppcne perfectam potcramus editionem Dem. sperare. Extulit 
eum steculum nuilto pluribus artis criticte adminiculis in&tructum, 



clxxxU REISKII PRyEFATIO 

quam fuit seeculum XVI. Aderat ei non contemnenda copia seu 
librorum calamo exaratoruin, seu variantium ex iis excerptarum. 
quarum indicem ejus praefatio exhibet, in calce nostri operis, una 
cum aliorum praefationibus, a nobis reddenda. Sed nimia ei cun- 
ctatio ofFecit, nescio quibus a causis profecta. Interim judicia qu-de- 
dam ejus de codiclbus quibusdam, qui ei praesto erant, hie refera- 
mus. Alterapsianum scholiis ait contaminatum esse, p. li?. 37. 
et 40. Baroccianum ait ex Augustano primo exscriptum esse, aut 
contra hunc ex illo, p. 328. 27. in quo falli virum doctissimum ex 
eo constat, quod Baroccianus leges et decreta habet, quee desunt 
Augustano. Augustanum hunc, Vindobonensem et Wolfenbuitte- 
lensem fere ubique inter se consentire, vere affirmat, item in ora- 
tione Leptinea Augustanum et Harleyanuni. Tandem edendi De- 
mosthenis ad me devenit sors, faxit deus, ut ea mihique publiceque 
secunda fuerit. Quod ad opus elaborandum quibus accesserim in- 
structus copiis, meum nunc est dicere. quod faciam hoc copiosius, 
quo parcius de illis codicibus aliorum, quos usurpare mihi non licuit, 
necessario disputavi. Sed antequam illuc veniam prius comme- 
morabo codices Demosthenicos, quos alibi exstare proditum est 
memorise. 



SECT. XV. 

De codicibus Demosthenis in bihliothecis passivi exstantibus, 

Non est animus Bibliothecam bibliothecarum Montfauconianam, 
aut Coislinianam,autBandinii Florentinam, aut Catalogum mstorum 
magnse Britannioe exscribere, et numeros proponere codicum de- 
mosthenicorum, qui dicuntur in bihliothecis Vaticana, Medicea, 
Ambrosiana, Vindobonensi, Leidana, Gallicis, Hispanicis, publicis 
privatisve rcperiri ; quos omnes utique expediebat a sedulo editore 
Demosthenis non perfunctorie perlustrari, sed diligenter percenseri 
et cum cditis comparari. Nullum enim dubium est, magnum ejus 
rei fiuctum laturam esse remp. literaiiam. Paucos solummodo 
commemorabo codices minus fbrsitan publico notos, quorum noti- 
tiam fors fortuna inter legendum cum obtulisset, in adversariis an- 
notavi. Quorum c numero est 

Breslavlensis, pars bibliothecfe, qu^ quondam fuit Rhedingeri, 
nunc in gymnasio, quod BreslaviEe est, Elisabetano asservatur. Hu- 
jus codicis roganti mihi copia negata est. notitiam ejus per hteras 
mihi dedit Arletius V. C. Rector illius Gymnasii. unde inlellexi, 
codiccin ilium quondam Andrea; Dudithii fuissc, et Philippicas 
cum oratt. pro corona et de falsa Icgatione cum schohis multis 
tenere. 



AD DEMOSTHENEM. clxxxiU 

Dorvillius in Annotatioulbus ad Charitonem p. 687. et G93. co- 
dicis sui mentionem facit. 

Penes Eliam Obrechtum, professorem quondam Upsaliensem, 
fuisse codicem Demosthenis, intelligitur e Normanni annotatt. ad 
Aristidis artem rhetoricam p. 274'. 

Petrus Possinus, Decaniis S. Gudilse Bruxellensis, habuit anti- 
quum codicem Dem. qui recensetur a Fabricio Bibl. Gr. T. XII. 
p. 313. in quo orationum alius est ordo, quam in vulgatis libris no- 
stris. Commemoratur ibi oratio qusedam Dem. de largitione^ quae 
videri queat inedita. Sed profecto nulla est alia, quam oratio de 
corona trierarcliica. Idem Pantinus habuit alium quoque Dem. 
codicem, sed inchoatum solummodo. v. p. 316. n. 40. 

Sambuci codicem laudat Wolf ad p. 145, 5. et in ea, quam nos 
usurpamus, farragine. 

H. Scrimgeri, Scoti, Professoris quondam Juris apud Heidel- 
bergenses, schedas in calce suorum ad oratt. Dem. et yEschinis ad- 
versarias commentariorum commemorat Wolf. Non fuit codex ve- 
tustus penes Scrimgerum, sed schedse, in quas Scrlragerus retulit 
lectiones variantes e codice Dem. nescio quo a se excerptas, cum 
intermistis ipsius Scrimgeri conjecturis. 



SECT. XVI. 

De codkihus 7nstis Dem. quihus ego in hac editione vsus sum. 

Profligatis itaque his, quse procmittenda videbantur, nunc 
tandem ad codices nistos devenio, quibus ipse sum usus, aut post 
alios, aut solus. Non erat animus initio Demosth. edere, sed so- 
lummodo animadversiones ad eum. Post editum quintum volumen 
animadversionum ad grsecos auctores cum decrevissem sextum 
edere, dubitabam utrum in id animadversionum ad Constantini 
Porphyrog. Ceremoniale Byzant. reliqua, quse nondum sunt typis 
vulgata, an animadv. ad Demosth. conjicerem. Sed videns De- 
mosthenica non posse uno parvo volumine comprehendi, otioque 
carens ilia Constantiniana recognoscendi et expoliendi, distuli in 
aliud tempus editionem hujus sexti voluminis, animumque totum ad 
Demosthenem ornandum conferre coepi, Quare primum Uteris ad 
OefFelium V. 111. Consiliariam Serenissimi Electoris Bavarioe et 
bibliothecae Electoralis, quoe INIonachii dedicata est, proefectum, 
datis anno 1765. exeunte, rogavi, ut Demosthenis codicem Bava- 
ricum ad me mitteret. Acceperam scilicet ab amico meo Cobero, 
qui nunc literas in gymnasio Budissano docet, cum paulo ante id 
tempus e peregrinatione Bavarica et Italica domum redisset, servavi 



clxxxiv REISKII PR^FATIO 

Monachii codicem Demosthenis egregium, cujus copiam me facile 
impretaturum ab OefFelio, viro mirifice humano et ad coramunican- 
dum copias literarias, quibus abundet, facili. Neque fefellit me 
ista spes. Misit enim ad me OefFelius, cujus benignitatem et offi- 
ciositatem oratione satis prgedicare non possum, mense Aprili A. 
1766. codicem, de quo statim pluribus dicam. Hie codex primus 
est mstorum demosthenicorum, quibus usus sum. hie me coepit do- 
cere ratiouem criticae Demosthenicee exercendse, illius puta, quae 
circa lectiones varias versatur e libris vetustis, seu mstis, sea im- 
pressis eruendas. Prosper in hac re successus animum raihi ad- 
didit plura prsesidia hujus generis circumspiciendi. Cum itaque 
didicissem prpestantiam membranarum demosthenicarum, quae Au- 
gustiE Vindelicorum servantur, cum prcedicatione aliorum, turn usu 
meo, rogavi virum celeberrimum lacobum Brukerum, ut earum co- 
piam mihi faceret, Dedit hoc precibus meis vir humanissimus, sed 
per errorem nescio quern, cujus tamen secundsB fortunae gratiam 
habeo, factum est, ut pro membranis illis antiquis, codex ahquis 
multo recentior, quem jseanidum appello, ad me mitteretur sub exi- 
tum A. 1766. Defunctus labore eum conferendi, remisi, et denuo 
rogavi copiam illius antiquioris et prsestantioris, quem anno paene 
toto A. 1767, m.ecum habui. Remisso item hoc, simul tres Augusta 
ad me missi sunt, ii, quos terfium, quartum et quintum appello. 

Hae sunt copiae codicum mstorum, quae banc mihi editionem ador- 
nanti ad manus fuere. Sigillatim nunc eorum quemque describam. 

SECT. XVII. 

De Avgustano primo. 

Ab Augustano primo, omnium nobilissimo, initium merito facio, 
qui quod nunc mihi ad manus non sit codices raeos recensenti, id 
vero in primis aegre fero. Quicquid enim de eo dicam, e memoria 
repetendum est, quae fluxa et labilis est. Codex est ille, qui in 
Cataiogo Ehingerano p. 763. in Reusnerano p. 78. n. 2. sic recen- 
setur Deniosf/icnis codex icfus cum co^nmcntariis Ulpiani, sed hinc hide 
rmdibts et Icctu diffkilis. Eadem paene scripta erant a nescio cujus 
manu in primo folio illius codicis, cum absurda et ignominiosa hac 
nota, qiii codicem hiinc tractet, pro thesauro carhones inventurum. 
Quae quicunque scripsit, quamquam vereor, nc Wolfius ipse scripse- 
rit, nae is ipse semct infamavit et stultitiam suam denudavit, de re- 
bus incompertis temere judicans, et ea elevans, quorum praestan- 
tiam ipse suo usu non didicissct. Codex est in quarto paene qua- 
dratus, spissus, totus mcmbranaceus, et ab eadem manu, si decern 
folia exceperis a manu recentiore supplcta, exaratus, saccule, ut 



AD DEMOSTHENEM. clxxxv 

mihi videtur, X. aut XI. Uteris majoribus, lectu facilHmis, perspi- 
cuis, planissimis, non niultis abbreviaturis. Simillima est scriptura 
hujus codicis Augustani scripturse codicis illius, cujus ectypon 
aeri incisum exhibetur p. VI. Catalog! mstorum Bibliothecoe Ve- 
netse D. Marci, n. XCIV. item scripturae codicis Nicctee Chi- 
rurgicorutn Medicei, unde Antonius Cocchius specimen eeri inci- 
sum exhibuit in fronte Chirurgicorum grcecorum, prorsus eadem 
forma et magnitude literarum, atque in Niceta ; item speciminibus 
ex sere cselato expressis Catalogi mstorum grsecorum Mediceorum 
a Bandinio editi, Tomi primi tabulae tertice num. 2. tabulae quartae 
n. 2. tabulae sextan n. 5. ut alia taceara similia specimina ex sere ex- 
pressa, quae olim aliquando vidi passim, ut in Evangeliario quadru- 
plici Blanchini. Continet paene totum Demosthenem et nescio an 
olim tenuerit omnia, antequam mutilaretur. Compactus est a biblio- 
pego germanico, tectus corio suillo, non in graecia ipsa, sed saeculo, 
ut videtur, decimo sexto demum. id quod patet e trajectione folio- 
rum quorundam. Desunt illi p. 92. epistola Philippi, 621. in Ste- 
phanum orationes duae. 638. or. in Evergum et Mnesibulum. 672. 
or. in Callippum. 726. or. in Neaeram. 745. oratio funebris. 750. li- 
bellus amatorius. 758. prooemia, et denique 777. epistolae. deest 
quoque Aug. primo magna pars orationis in Bceotum super nomine 
a p. 577. 18. ad p. 579. 26. Ab initio mutilus est. Incipit a KOTrro- 
^evoi p. l-i. 7. ad oKVEiTf. e^ievat p. 17. 4 turn est lacuna usque ad 
p. 25. 14. ubi a KaTtXnrov duo sunt folia procedentia ad p. 30. 15. 
hoe paucae sunt reliquiae superstites in parte prima Demosthenico- 
rum operum. Supplevit autem deficientia pleraque manus recentior 
a p. 5. 8. inde usque ad p. 35. 7. decem foliis. Abhae nova manu 
exarata appellare soleo in libro variantium suppkmentum Augiistani 
primi. A p. 35, 7. inde reliqua omnia ad finem usque vetusta manus 
primigenia exaravit. In extreme fine codicis demum duo reperi- 
untur folia mirum in modum a vermibus corrosa, fumoque et pul- 
vere sordidata et denigrata, ut vix legi queant a p. 4, 11. >//iac 
"kXilv ad p. 6, 5. t\q ovTwg. Orationes in hoc codice sese conse- 
quuntur non ordine vulgari, sed hoc : Philippicae omnes, eodem 
ordine, quo in libris vulgatis. in Androtionem. in Midiam. in Ari- 
stocratem. pro corona, de falsa legatione. in Timocratem. in 
Leptinem. in Aristogitonem. in Cononem. in Calliclem. in 
Olympiodorum. in Dionysodorum. in Aphobum duae. pro 
Phano. in Onetorem duae. in Pantaenetum. in Lacritum. in 
Nausimachum et Xenopithem. in Phormionera. in Zenothe- 
min. pro Phormione. in Apaturium. o'l (TV/jf^ovXevriKol (a p. 
25. ad 130.) pro corona trierarchica, quae oratio bis in hoc co- 
dice est scripta, locis inter se procul dissitis, et cum mirifica lecti- 
onum discrepantia, ut exempla hujus orationis e codicibus diver- 
voL. I. 2 a 



clxxxvi REISKir PRiEFATIO 

sarum editionum snmta videantur esse, universe posterius exem- 
plam priori est emendatius. Sunt taraen loci quidam rursus in 
priore emendatiores, quam in posteriori, post illam orat. pro trier- 
archica corona sequitur or. in IMacartatum. in Leocharen. in Boeo- 
tum de nomine, turn de dote, in Spudiam. in Tiraotheum. in Nico- 
stratum. in Phcenippum. in Polyclem. in Eiibulidem. in Theo- 
crinem. in Evergum et Mnesibulum. Sed hujus adest solummodo 
initium. Ordo in digerendis oratt. Dem. spectatus ab hoc librario 
aut nullus est, aut certe parum diligens. Primo loco posuit Olyn- 
thiacas, turn pliilippicas, deinde publicas, quarum prima fait i-a- 
tione setatis, et ab antiquis primo loco posita ilia in Androtionem; 
denique privatas, sed privatarum rursus sunt aliquot classes, quas 
inter se permiscuit librarius Augustani codicis. Ingessit enim in 
medvds TovQ avfif^ovXEVTiKovg. Veteres, a quorum modo dividendi 
recessimus, ita solebant orationes Dem. distribuere, quae distributio 
servata est in Bavarico codice, ut aliae essent Xoyoi oXvr^iaKol, alii 
(hiXnTTTLKo}, alii avf.ij3ov\evri<oi, alii hji^ioaioi, alii Trapaypacpul, alii 
eiriTpoTriicol, alii IcmtikoI. Quae sint Olynthiacae, quse Philippicae, 
cum constet inter omnes, nil attinet dicere, o'l ovjipovXtv-iKol sunt 
Trepi avvTa.^tb}Q. Trspl crv^jxopiu)v. virep u£yaXoTroXiTU)y. virep poEliof 
iXevBepiac. Trspi tG)v Trpoc aXitfiv^pov avv^rjicwr. Orationes in causis 
publicis dictse sunt, in Bavarico quidera codice hae, et hoc ordine. 
Kara avcporlon'oc. irepl rov arttpavov. iripi tTiq vrapaTrpecyftelaQ. ttooq 
XcTrrlvijy. Kara, peiclov. Kara apLarotcparovc. kcitci rij-ioKparovc. Kara 
apitrroyelrorog. Epitropici sunt, seu de gesta sui tutela, oratt, duas 
in Aphobum, pro Phano, et duae in Onetorem. Paragraphae seu 
exceptoriEe, quibus defenditur, causam ad forum omnino, aut ad 
hoc forum, non posse vocari, sunt hfe, in Zenothemin, in Apatu- 
rium, in Phormionem, in Lacritum, pro Phormione, in Pantcenetum, 
in Nausimachum. Idiotici seu de causis privatis agentes sunt re- 
liquae omnes. Hie est ordo codicis Bavarici, non omnino limatus 
ille quidem, vetustus tamen. Melius tamen Augustanus, quod in 
capite privatarum causarum orationem in Cononem posuit. Sole- 
bant enim veteres, ut publicarum primam loco, non praestantia 
principem, facei'e Androtioneam, sic privatarum in capite ponere 
Cononeam, ut omnium ex hac classe nobilissimam. Haec pauca 
de ordme orationum Dem. atque distributione in libris vetustis ob- 
tinente. Nunc redeo ad reliqua exsequendum, quae de codice 
Augustano dicenda supersunt. Carebat plcrumque spiritibus et 
accentibus. Rara apparebat manus correctrix. Locus unus a 
nova manu erat siqipletus liquore virldi p. 67'5, 32. Paragraphis 
distinctae erant orationes. indicium novae paragraph! erat litera extra 
versum prominens, etiam in media voce, de quo more vid. Vales. 
ad Eusebium. plerumque non male distributoe erant hce paragraph!, 



AD DEMOSTHENEM. clxxxvlii 

Interdum tamen etiam admodum absurde, in media sententia. cre- 

brsR alias, alias raroe. breves qusedam, aliae longiuscula;, ut §aepe 

nulla ratio appareret hujus in dividendo inconstantiae. Ego tamen, 

ut de veterum ratione libros Demosth. distinguendi nobis constaret, 

servandas atque repraesentandas hac editione mea duxi illas distin- 

ctiones. Itaque paragraphorum initia, quae erant in codice Au- 

gustano, designateditio nostra f apposita, utparagiaphos Bavarici § 

quge sunt illis multo rariores. ubi uterque codex consentiebat in 

eadem distinctione, ibi ambo istpec signa sic copulavi §-\-. Scholiis 

oppleti erant margines, usque ad Timocrateam. nam posterioribus 

adspersae, paucee, et a nova manu, scriptura indocta, quae legi non 

posset. Scholia hsec alia in Ulpianeis leguntur, alia in his deside- 

rantur. Edidit ea Wolfius, sed pessima fide. Pro verbis Scho- 

h'astae alienissima, a sana ratione et ab usu linguae abhorrentia, pro 

lubitu, mira et immani licentia, non monito lectore, ingessit. quod 

facinus ei non ignosco, tametsi operam Demostheni ab eo navatara 

magni facio, Vix puto quemquara in ullum auctorem veterem 

tanta importunitate grassatum esse, ne P. Castellum quidem in 

Ammianum Marcellinum, quam grassatus est Wolf in haec scholia. 

Fidem faciet editio nostra me rem oratione non exaggerare. Nulla 

ibi orationum argumenta, nisi in Olynthiacis, quorum varietatem 

enotare festinans oblitus sum. Iota quod nos subscribimus, ille 

Augustanus semper habet hterae ad latus adscriptum, ut e. c. (Sov- 

Xyi, ciyopcii, ^rji^KoQyi, unde multarum mendarum origo potest expli- 

cari. Supplementum illud in Philippicis, quod in libro variantium 

supplementum Aug. primi appellare soleo, scriptum erat Uteris 

multo minutioribus, creberrimis compendils, pallidiore atramento, 

in membranis multo tenuioribus et candidioribus, quam erant reli- 

quae. nam membranae, quce supersunt a vetusta manu conscriptse 

sunt crassiores et subflavse a vetustate. commata nulla sunt, sed 

ubique puncta, ut in plerisque codd. mstis quos vidi. plerumque 

dat ytrecrS^ai pro y/yvefr^ai, irdvTa pro dVaiTa. yiviocrKtiv pro yiyv. 

A 
aid pro d£t. Paucissima compendia scripturse, ut w pro w uv^^eq 

liKaarai' (o pro w aplpsg a^rjva'ioi. terminationes u)y et ovg et ag et 
aliae similes saepe compendiis repreesentatae. scholia contra scate- 
bant compendiis, et erant lectu difficillima. unde nunquam me ex- 
pedivissem, nisi Simon Fabricius praeisset, cui debco, quod istos 
mirificos ductus extricare potuerim. Fabricium hunc, quisquis 
fuit, quern aliunde, nisi per Wolfium, non novi, necesse est horai- 
nem fuisse doctum, et navum, et fidum, et mirifice laborum pa- 
tientem. Sed fructu laborum ct eum et nos fraudavit Wolfii de- 
mentia, qui in schedif Fabricii pro lubitu mutavit, ingessit, trunca- 



clxxxvlii REISKII PR^FATIO 

vit, ut psGne furiosum, inconsultissimum certe, se gesserit, fidemque 
suain omnem everterit. Apostrophes amat ille codex ut ravr pro 
Tavra, ear pro ean, etc. Leges et testimonia, formulae denique 
plerseque desiderantur. Quo fit, ut nequeam Tayloro assentiri af- 
firmanti Baroccianum et Parisinum primum, in plurimis Aug. pr. 
consentientes, ex eodem fonte haustos esse, nam quae formulae de- 
sunt Augustano, ege sunt in illis. Lectionum hujus codicis vix 
tertiam partem dedit Wolf, seu quod Simon Fabricius eas prseter- 
vidit, seu quod Wolf, a Fabricio enotatas, expunxit, leves, et edi- 
tione indignas judicans. Saepe quoque falsas ei imputavit, quisquis 
fuit, seu Fabricius, seu Wolf, seu operae Episcopianse. Ssepe suura 
de illis judicium interposuit, non Fabricius, sed Wolf. Saepe quo- 
que suas conjecturas immiscuit. Conjecturas Icctionis varietati 
Fabricianse immistas, aut omnes, aut plerasque, a Wolfio profectas 
esse, documento est locus in orat. in Leocharem p. 613. 5. ubi in 
lectione Fabriciana et in annotatt. Wolfianis eadem profertur con- 
jectura. Lectiones illas a Wolfio editas cum tractarem, stepe fie- 
bat, ut sedes earum, tametsi totis horis quaerens, reperire non 
possem. Coepit itaque me desiderium usurpandi hujus codicis, ut 
saltim scirem, quo lectio queeque referenda esset. Sed multo ube- 
riorem tuli fructum hujus codicis, ut eo sum potitus. Statim enira 
mihi constitit, Wolfium. seu nescisse eo recte uti, seu nil curasse, et 
alias secorditer, alias mala fide egisse. Quamquam egomet ipse 
vereor ne multa meam attentionem fefellerint, in ista festinatione. 
collationem enim hujus codicis ineunte Maio A. 1767. coeptam ver- 
gente Augusto ejusdem anni absolvi. neque fieri potest aliter. nega- 
tum est homini, ut omnia cernat, ut nihil eum fugiat, praesertim 
alio praelegente, ubi multae soni similitudines in diphthongis, in literis 
ejusdem soni, ut o et w, ^ et r, aures fallunt ; item si audias legen- 
tem aya\iffK6i.uvoy e. c. non possis aure internoscere sintne duo 
ista vocabula, av aXKTKufxsvov, an unum solummodo. bona tamen 
fide asseverare possum me multo et copiosiorem et fideliorera dare 
codicis Augustani collationem, quam ad hoc diei habuimus Wolfii 
bencficio. Jam dudum ante mihi constiterat e Constantino meo, 
quam cxpediat, a diversis easdem membranas iterum iterumque 
excuti. Eum ante me coeperat edere I. H. Leichius V. C. et vita 
diuturniore dignus. Sed baud pauca in ea parte Constantini, quam 
edidit, temeravcrat, alia omiserat. quod deprehendi exemplum typis 
cxcusum ad membranas ipsas cxigens. Ab eo tempore cccpi colli- 
gcre excmplalibrorum, qui cum essent e membranis primitus editi, 
si posteriores eos ad easdem membranas, unde essent editi, exegis- 
sent, multee abac et multo meliores lectiones ex iisdera membranis 
civscnt prolabp. Adcatur Fabricii B. G. T. XI. p. 119. fin. ct 121. 
fm. dc Prato in appendicc secunda ad Sulpitium Severum protulit 



AD DEMOSTHENEM. clxxxix 

varias loctlones ad vitam S. Pauli Ercmitsc e cotlice i-nsti Capituli 
Veronensis a se diligcntius inspecto, meliores, quam ex codem co- 
dice Vallarsius antea minus emendate edidisset. nobile exemplum 
dat locus Livii L. XLI. cap. 9. a Lambino emendatus, de quo, v. 
T. VII, Livii Drakenborg. p. 223. 224. Occurrit etiam simile quid 
Wetstenii prolegomena ad N. T. legenti. Sed locus e memoria 
excidit, neque nunc inquirere vacat. Quomodo codex hie Augu- 
stam pcrvenit ? Haud constat. Conveniunt inter se plerumque 
Aug. pr. Paris, primus, Vindobon. Wolfenbuttel. Harleyanus, Ba- 
roccianus, in multis tanicn rursus inter sese discrepant, ut non pos- 
sint omnes ab uno eodem fonte manasse. 



SECT. XVIII. 

De Codkihus Augitstanis rcliquis. 

Venio nunc ad Augustanrm, qiiem secundum appellito, qui si- 
gnatus erat p. 76. n. 11. Continet hie codex, primum Stephanum 
Byzantinum ex editione Aldi ; turn Demosthenis Olynthiacas, Phi- 
lippicas, suasorias, de corona, et de falsa legatione. Codex scriptus 
est circa idem tempus, quo Aldus Stephanum et Demosthenem 
edidit, verumtamen non ex Aldi exemplo impresso. multas enini 
tenet lectiones ab Aldino diversas, codex est notae neque optimse, 
neque pessimee. me certe non pocnituit eum contulisse. Scriptus 
est in Italia a graeculo quodam. Coepi hujus collalionem d. 1. Oct. 
1766. absolvi d. 17. Febr. 1767. 

Tertium Augustanum appello eum, qui Catalogi Rcusnerani p. 77. 
n. 2. signatus est, et Olynthiacas et Philippicas psene tenet omnes. 
nam in orat. adversus Philippi epistolam p. 90. 25. in voce avrdg 
desinebat. codex non magni faciendus, ab indocto, supino et obli- 
vioso librario exaratus, manu sordida: Schoha qutedam adscripta 
passim erant in marginibus liquore rubro, sed ita pallido et evanido, 
ut leg! nequirent. Orationibus quibusdam subjecta erant scholia 
ex Ulpianeis excerpta, atramento scripta, eodem tenore cum reli- 
quo corpore orationum. Parum mihi profiiit hie codex, qui nuUas 
lectiones, bonas quidem, suggessit, quas in aliis non reperissem. 
Sed idem tanto mihi carior fuit, quod prima pars hujus codicis ple- 
raque tenet Aristidis niirifice pleniora et emendatiora, quam sunt 
exemplaria vulgata hujus auctoris, unde studebo Aristidi quoque 
meliorem aliquando dare habitum, si vita suppetet, et deus coepta 
fortanabit. Ambo auctores hi, Aristides atque Demosthenes, in 
Italia exarati sunt, circa tempera nasccntis typographia;, sed a 



cxc REISKII PRyEFATIO 

librariis diversis. Ille, qui Aristiden exaravit, fult vlr doctus, dili- 
gens, magnis, pulchrlsque Uteris usus, et facilibus lectu, et ad le- 
gendum invitantibus, nisi quod atramentum pallidiusculum oculos 
fatiget. omnia sine scholiis. 

Quartum appello codicem Augustanum ilium, qui p. 78. Cata- 
logi Reusnerani n. 8. signatus est, et nil nisi Demosth. or. pro Co- 
rona, et Aristidis Panathenaicam tenet, ejusdem setatis, atque ter- 
tius, scriptus item in Italia, id quod charta prodit, medio aut ver- 
gente sseculo XV. grandibus Uteris, et similibus illis, quibus Ari- 
stides, de quo modo dicebani, exaratus est, a diversa tamen manu ; 
neque idem librarius videbatur orationem pro corona exarasse at- 
que panathenaicam. Etiam hie codex scholiis caret. Oratio pro 
corona convenit cum Aug. primo. contuli hunc codicem initio men- 
sis Juhi 1768. 

Quintum appello Augustanum codicem p. 78. Cat. Reusner. n. 
19. signatum, in quarto ordinario, a manu recentissima sseculi XV. 
exeuntis exaratum, minus pulchris literis, alibrario indocto et miri- 
fice supino, sed ex aho optimse notte ductus. Convenit cum Au- 
gustano primo psene ad Hteram, nisi ubi mendis calami conspurca- 
tus est, quibus scatet. Caret item hie scholiis. tenet orationes 
quasdam Demosthenis nullo delectu, hoc ordine. 1) Epitaphiura 
Demosth. 2) Lysite funebrem. 3) Demosthenis duas in Aristo- 
gitonem. 4) or. in Calliclem. 5) orationes duas in Aphobum, pri- 
mam et secundam. 6) orationes duas in Onetorem. Haec a Demo- 
sthene, quorum collatlonem absolvi die 20. Maii 1768. Quani- 
quam codex hie cum Aug. primo poene in omnibus consentit, ut 
videri possit ex eo dcscriptus esse, nequit tamen inde sumtus esse, 
quia argumenta habet orationibus prEcfixa, quibus argumentis pri- 
mus caret. Habet hie codex etiam alia aliorum, qu-ae conferre ne- 
que otium, neque animus fiiit, hsec scilicet. 1) partem Promethei 
iEschylei. (usque ad p. 43. Henr. Stephani) cum scholiis interli- 
nearibus et marginalibus. 2) odam tertiam Pyth. Pindari. 3) odam 
secundam Nem. 4) inltium Olymp. Reliqua Pindari carent scholiis, 
prseter initium Olymp. 

Sextus codex Demosthenis Augustanus cujas sit et quid teneat, 
nondum novi, sed sciam, ubi potitus eo fuero. nunc enitfi adhuc 
eum exspecto. Signatus est in Catalogo Reusner. p. 86. sic: De- 
mosthenis Olynthiacse cum multis aliis aliorum. 



AD DEMOSTHENEM. cxci 

SECT. XIX. 

De Codice Bavarico. 

Post codices Augustanos dicendum mihi superest de Bavarico, 
quem illustris vir Felix Andreas OcfFelius pro sua incredibili huma- 
nitate Monachio ad me misit, ejusque usum per tres annos et ultra 
mihi indulsit. v. Epistolara raeam ad OefFelium in fine voluminis 
quinti Animadvers. ad greecos auctores. Codex hie tenet quicquid 
hodie superest operum Demosthenicorum eo ordine, quem paulo 
ante exposui. Non est optiraus, sed neque de pessimis, lectionem 
pleramque prsefert Aldinam ; sed hoc in illo codice est egregium, 
quod refertus est, varietate lectionum super versus et in marginibus 
scripta, spissius initio, rarius circa finem. Qua in varietate baud 
raro lectiones reperi nuHo alio in codice a me dcprehensas, easque 
non contemnendas. In una pra?sertim oratione, non succurrit nunc 
qua, hie codex ab aliis omnibus discedit mirificum in modum, ple- 
nior est, testimonia dat integra, quse nostris vulgaribus libris de- 
sunt, ut plane ex alio fonte manasse videatur haec oratio, quam vul- 
gares editiones. Quae res mihi perquam mira accidit, ut nequeam 
intelligei'e unde sic evenerit. Bavaricus plerumque plena et ex- 
plicata dat vocabula, sine apostrophis, contra quam Augustanus 
primus, qui apostrophes amat. ut e. c. pro rov.y ovtcj dat rovro ov- 
Twg. nam scepe dat ovtujq cum g etiam insequente consona. Exara- 
tus est, teste Cobero meo, cui primam hujus codicis nolitiam debeo, 
et qui oculis iisdem suis tam Monachii hunc Demosthenem, quam 
eroticos Florentiae vidit, ab eadem manu, quse Xenophontis Ephesii 
et Charitonis Aphrodisiensis codicem Florentinum exaravit, hoc est 
sasculo, ut existimatur, XII. aut XIII. literis minutis, sed eleganti- 
bus et perspicuis lectuque planis in cliarta bombycina, crassa, flava, 
per binas columnas. Habebat nonnuUa egregia, et inveutu rara 
vetustatis indicia, ut clausulas in fine orationum, non tamen onmi- 
um, sed earum solummodo fere, quse primam et secundam classem 
ex distributione Wolfiana constituunt, quibus in clausulis indicatiir 
Humerus rwj' ari-^wr : constat hsec vel istwc oratio tot vel tot (ttI- 
5(oic. habet in marginibus item numeros capitum ex vetusta distri- 
butione, quae capita signata erant literis alphabeti grasci majoribus 
A. B. r. etc. In calce operis etiam has distinctiones veteribus usi- 
tatas in majora segmenta seu capita una in tabella reprscsentabo, 
ad paginas nostrce editionis, cum absoluta f "uerit. Habet item pa- 
ragraphos, sed diverso modo divisas, atque in Augustano primo, 
quas paragraphos ego in editione mea signo § indicavi. Habet 
tandem et scholia duplicis generis, alia vetustiora, alia recentiora. 



cxcii REISKII PRiEFATIO 

Vetustiora initio perrjiiam copiosa sunt, seel quo magis procedit 
opus, hoc magis decrescunt. In extremas orationes ad privatas 
causas pertinentes, psene nulla sunt, et quae sunt, ex Harpocratione 
sunt decerpta. In Olynthiacas autem, Philippicas, suasorias, de 
corona, et de falsa legatione, copiosiora sunt ; multa habent ine- 
dita, in ipsa editione Parisina deficientia, qute scholia habet editio- 
num omnium locupletissima. qua; Bavaricus habet edita scholia, ea 
multo hie leguntur emendatiora, quam vulgo in libris impressis. 
Scholia recentiora a manu alia, pinguioii et minus eleganti ad- 
scripta sunt orationibus duabus, pro corona et de falsa legatione. 
Horum recentiorum scholiorum pleraque sunt inepta, luce publica 
indigna, a Moschopulo, ut mihi videtur, profecta. Sed in hac 
parte, quce istas, quas dixi, duas orationes tenet, codex hie Bavari- 
cus usu est maxime detritus, propemodum laceratus, et obscuratus, 
ut paene dilabatur pree vetustate, et manuum sordibus. Tanto mun- 
dior est pars posterior, in qua sunt causae publicae et privatae, ut 
pars haec paene intacta a manibus tractantium videatur. Sed in- 
gens est in hac parte lacuna per plures paginas procedens. Ja- 
cuerat codex in loco humido. quo factum est ut pars quaedam com- 
putruisset. hsec sarta postmodum est a manu recentiore, non in- 
ficeta quidem ilia, minus tamen, atque vetusta est, eleganti, nescio 
unde. Post Demosthenem sequuntur Plutarchi vitae parallelae ali- 
quot, ab eadera antiqua manu, ilia scita et venusta, sed atramento 
pallidiusculo, ut a?gre legantur. In extremo fine legitur Synesii 
disp. de insomniis cum commentario Nicephori Gregorce, a manu 
scripta nmlto antiquiore, in chartis longe aliis, Uteris horridioribus, 
cum nescio quibus ex Aristotele fragmentis. 

SECT. XX. 

De codice Meermanniano. 

Gerardus Mecrmannus, Vir et honoribus et meritis de Juris 
prudentia nobiiiori illustris, e bibliotheca sua codicis demosthenici 
copiam mihi fecit, tenentis cum quatuordecim philippicis etiani 
duas adversus iEschinem. codex est in charta bombycina exaratus, 
manu, non ilia quidem inelegante, sed indocta, superiori saeculo, ut 
videbatur, nescio quo e libro, non optimo quidem illo, exscriptus. 
quod cum mihi e collatione Olynthiacarum constitisset, obrutus 
aliis multis ncgotiis, cito remittcndum duxi codicem ad dominum. 
Specimina tamcn ejus in libello variantium dabimus. Gratia tamcn 
huinanitatis mihi in hoc codice conuriunicando demonstrative nihilo 
minor penes nos domino codicis manct, ac si omnium codex ille 
prccstantisaimus fuissct. 



AD DEMOSTIIENEM. cxciii 

SECT. XXI. 

De libro Weimaruno. 

Tnterdum affcro quaedam e libro Welmarano, de quo mlhi paucis 
dicendum superest. Bartholomeeus, V. C. Bibliothecse ducali, quae 
Wcimaroe est, pra^fectus, vir perquam officiosus et humanus, cum 
audivisset me Demostlienis edendi cepisse consilium, ultro ad me 
mittebat mense Januaiio Anni 1766. exemplum editionis Aldinae 
ex ilia, cui prseest, bibliotheca ducali, cui exemplo Aldino, quod 
dim penes Marquardum Gudium fuit, sed a C. S. Schurzfleischio, 
id quod manus ejus testatur, in bibliothecam ducum Weimarensium 
illatum, adscriptae erant a duobus diversis, altero antiquiore, altero 
juniore, lectiones varia?, in quibus etiam nonnuUse sunt vulgatis 
emendatiores. Has appello Weimaranmn simpliciter, seu Weima- 
rantim correcforem, vel annotatorem. In fine hujus codicis hsec re- 
peri annotata. I. de Valcoh Venetus M. lanuario 1592. mvlfas in hoc 
codice varias lectiones annotavit. Idem ni fallor, in fronte libri banc 
prajscripserat admonitionem (Multas in Jnijus codicis marginibus 
lectiones varias sic . . . notutas reperi. Alias addidi ex alterius librarii 
codice, quas ita signavi 2. ut a primis dignoscerentur. Si qnam au- 
tem in hoc codice lectionem similem alterius codicis lectioni inveni, ap" 
posuivms numeros 1. 2. Paucce item ex tertio codice ita signatx sunt 
3.) Hcec ilia manus nova, quae mihi omnia sunt obscura et inex- 
plicabilia. Nescio, quis ille fuerit Valcobius, nisi est potius Vulco- 
bius, nescio qui fuerint ejus codices, quos numeris 1. 2. 3. distinxit. 
plerseque annotationes erant e secundo petitse. quse cum plerasque 
convenirent cum editione Pauli Manutii, coepi suspicari eas e Pau- 
lina illuc translatas esse. Sed falsam fuisse banc suspicionem ex 
eo didici, quod nonnullse in illo libro Weimarano leguntur varise 
lectiones, e secundo annotatse, quae non exstant in Paulina. 



SECT. XXII. 

De libro Lessingiano. 

Misil ad me Lessingius V. C. poeta nobilis Germanlcus, fabulis 
hiultis scenicis, Laocoonte, aliisque insignibus ingenii monumentis 
nobilitatus, Hamburgo Aldinam, cui diversoe manus varias lectiones 
et scholia inedita, quorum pleraque in Bavarico item reperi, ad- 
scripsere ; qua; quorum manus fuerint, baud constat, neque uUo po- 
tui deprehendere aut colligere indicio. similis est ille liber Pithceano, 

voi. I, 2 6 



cxciv REJSKII PR.EFATIO 

quo usus est Sylburglus, seu quicunqiie appenclicem Francfurtanam, 
a me sic dictam, curavit. Desinit ilia collatio in versu secundo p. 
520. editionis Parisinse. Inde usque ad funebreni orationem nil 
annotatum ibi reperi. 



SECT. XXIII. 

■ Dc ratmiihus, quas sccitfns sum in edendo Dcmosthene^ et 

commentariis in eiim conscribcndis. 

HjEfuere mihi copice ad manus editionem banc Dem. adornantl, 
quibus copiis quomodo sim usus, dicendum mibi nunc est. Pri- 
mum contuli lios codices manu exaratos, et lias, quas dixi, typis 
vulgatas editiones cum editione Parisiensi, et quee bouse genuinae- 
que viderentur lectiones, eas recepi, vetustioribus pravis lectionibus 
abrogatis. Bavaiicum codicem et Augustanum secundum solus 
contuli, i-eliquos una cum uxore, Ernestina Christina Mulleria, 
Kembergensi, quani matronam pudicam et frugi, meique et literu- 
larura mearum araantem, in hoc opere industriam et solertem habui 
sociam. Studio mei, quo labores plurimos maximosque in hoc opere 
mihi tolerandos sublevaret, literas grcecas et latinas me magistio 
coepit discere, quarum rudis mihi in manum convenerat. Editiones 
Aldinam et Paulinam ipsa sola contulit. nee non codicem quartum 
Augustanum, In digerendis, mundandisque et impressioni accom- 
modandis chartulis meis confusis operani mihi pra^stitit indefes- 
sam. cujus opertje ut ego ipsi maximas habco agoque publico gra- 
tias, ita spero futurum ut aetas quoque et haec nostra, et insecutu- 
roe, memoriam ejus grata recordatione recolant. Pronuntiationi 
grcecorum Erasmiansc cum earn adsuefecissem, praelegit ilia mihi, 
codices mstos relegenti, exemplum Morellianum. Ita quoties oc- 
curreret varietas, quae non plane spernenda videretur, earn enotavi. 
perfecta coUatione ca^pi lectiones illas omnes digerere, et unum in 
librum variantiiun conferre, quibus addidi eas, quas Taylori editio 
supped! I abat, nee non editio Wolfiana, et indices Aldi, Manutii, 
Lambini. In hac opera, incredibile dictu est, qiiam mole«ta et 
tscdiosa, plus annum consunisi. llidcbunt me imperiti, qui seru- 
mnosam et niiserabileni ipse mihi laborem literulas conscctandi 
imposueiim. quos ego vicissim contemno et miseror usum et neccs- 
sitatem hujus rci nescientes. Fundus hie est optimus et prceci- 
puus cmcndandorum veterum auctoriim, Editorcs voterum libro- 
rum hinc incipere dcbent. Prima hocc debet eorum esse cura, ut 
mstos codices veteres bonae notae, aut si his careant, vetustissimas 
saltim editiones primigcnias inspiciant e nistis ductas, eoque his 



AD DEMOSTHENEM. cxcv 

a'quiparaiidas. Mirum clictu est, quam turpibus modis posteriores 
editores a primariis edd. desciscentes, seu socordia, seu inscitia, seu 
ambitione, seu importunitate qiiadam critica, bonos auctores de- 
forniavcrint, et vestigia bonarum lectionum, sine quibus auctores 
intelligi nequeunt, obscuraverint. Demonstrabit liber noster vari- 
antiiim, quid lectionum Demosthcnicarum versetur in libris, quo- 
rum copia nobis fuit, et quid vetustas nobis tradiderit ; turn quis 
primus vitium cuique loco intulerit ; denique quis primus corre- 
xerit, aut quomodo vitium corrigi debeat. Hac demum ratione 
potest de veritate lectionis Demosthenicse constare. Non minore 
religione tractari a nobis debent auctores profani, atque Novum 
Testamentum. qua de causa codices N. T. sedulo excutimus, ea- 
dem de causa etiam Demosthenis alioruraque, quotquot sunt, ve- 
tustorum auctorum codices inspici, earumque lectiones erui, et 
proferri par est. nam sola hocc est via veritatem historicam texti 
cujusque, sive sacrum, sive profanum est, e consensu multorum 
vctustorum probatse fidei codicum demonstrandi. Sic cognosci- 
mus origlnes errorum, sic modos tmendandi, sic multa occulta vitia 
investigamus, sic corruptorum nequitias deprehendimus, sic lau- 
dem emendati aut vindicati cujusque loci auctori suo tribuimus. 
Ego cquidem cum video strcnua doctorum hominum opera alio- 
rum post alios limatum Demosthenem et gradatim meliorem fa- 
ctum, ut nunc possimus eo cum aliqua delectatione, multo expedi- 
tius, atque majores nostri poterant, uti, veneror eorum manes, 
qui mei causa, quem non norant, nondum natum, innumerabiles 
suscepere labores, quorum neque numerum, neque magnitudi- 
nem cogitatione consequatur, nisi qui simili in pistrino desuda- 
verit ; parique modo spero futurum, ut grata posteritas memine- 
rit aliquando, fuisse Reiskium quendam, hominem laboriosum, qui, 
quo Demosthenem sibi in manus daret lectu et perceptu planio- 
rem, emaculatioremque, nullis vigiliis, nuUi operae, nulli pecunise 
adeo, peperserit, multas commoditates spreverit, multas tsedii ple- 
nissimas molestias ultro susceperit, sannas stultorum contemserit, 
jacturam rei faniiliaris, bonseque valetudinis bono publico lubens 
condonaverit, vires mentis et corporis impendent ignotorum studiis, 
commoditati, delectationi. Doctorum hominum ad Demosth. ani- 
madversiones dum excutio, miror alias humani ingenii solertiam, et 
igneam vim, alias coecitatem et infirmitatem. In emendationibus 
felicibus et paene divinis cerno et mirabundus suspicio vim mentis 
humanse, ex occultis vestigiis veritatem eruentis ; rursus errantes in 
rebus obviis et notissimis, sibique prorsus dissimiles cum video, ob- 
liviosos, earum ipsarum rerum, quas nossent, alibique saepe optime 
tradidissent, immemores, pueros paene turpissime so dantes, recor- 
der sortis me«, miseratio me subit sortis mihi cum humano omni 



cxcvi REISKII PRiEFATIO 

genere communis, et ut prceclara aliorum inventa lubens et gestlens 
commemoro, coUaudo, deprsedico, sic lapsibus eorumfacilis ignosco. 
Quam eandem eequitatem ab aliis quoque mihi et deposco et spe 
prsecipio, meoque mihi jure despondeo. Contumeliis qui me affi- 
cient, probra in me qui conjicient, Adrasteam illi baud efFugient. ut 
neque Toupius efFugit. Juvat enira hunc prse cseteris e. c. com- 
memorare ; cum quod recens sum a lectione Emendationum, quas 
in Suidam edidit ; tum quod fama viri, his in terris nostris magna, 
verseque ejus laudes, quas ultro ipsi defero, neque obtiectabo, non 
sinunt me adversarii tarn nobilis pudere. Aliorum enim, minuto- 
rum catellorum, ignavorum et imbellium latratus, facile ferat Mo- 
lossus et contemnat. Quamquam aegerrime fero, a juvene (nam 
juvenem ista scripsisse Toupium tota scriptionis ratio prodit, pro- 
dunt mores nimis denudati) summos viros, Scaligerum, Casaubo- 
num, Salmasium, Hemsterliusium, Ernestium, intolerabili et pcenis 
civilibus digna linguae protervia proscindi, rem tamen banc meara 
non facio, viderint ipsi, aut eorum vindices, quas malediccntise 
poenas ab homine vano, et arrogantije pleno repetant, scurra psene 
dixerim. Quid enim aliud quam scurrilitatem nominem, quum me 
ait vestes alienas pro more meo commaculasse. Quo ille ferat 
animo si ego illi probrum, quod optimo jure possim facere, si velim, 
in OS regeram ? Vix pagina sit totius libri, qua non veterum aucto- 
rum vestes pro more sue commaculaverit. Id quod, si necesse sit, 
facili negotio possit demonstrari. Tune mihi scabiem tuam expro- 
brabis ? Homo sum, neque me fugit irpoTrertiav criticam labera esse 
mihi cognatam et intimis fibris infixam. Sed tu, qui eodem morbo 
laboras, cur te non respicis ? cur lapsus meos exagitas, bene a me 
traditorum, tujv Karop-Jw/uarwr, immemor ? Peram cur excutis ante 
pectus positam, posticaj oblitus ? Sedulitatem agnosco tuam, et fe- 
licitatem, in fontibus glossarum Suidoe investigandis. Felicissime 
rem geris, ubi ex ipsis cubilibus glossarum, et aliorum auctorum 
comparatione emendare licet. Ubi autem ingcnio gerenda res est, 
ibi tuipissimc ruis. Hominem profecto tui ordinis, clericum enim 
te esse titulus libri tui indicat, non decebat thrasonem agere de lu- 
panari adhuc calentem ; veneris vulgivagte mysteria e^opx^IerS'at, 
summa ingenia de ponte quasi dejicere. Nihil profecto minus con- 
vonit viris humaniores literas professis, quam in alios bene de literis 
nicreri satagentes, et tantum prrcstantes, quantum pro re nata pos- 
sunt, modis inhumauis ssevire. Scd ha^c obiter. Ad rem prse- 
sentem rcdeo. Segregavi, secus quam Taylor fecit, variantes ab 
animadversionibus. In his quicquid in texto Parisinac editionis 
mutavi, sedulo indicavi, Slmplicitcr cum dico, corrcwi, aut dedl, 
certi velim sint lectorcs,id ex anticjuis libris, sivc editis, sivc manu- 
scriptis, sumtum esse, unde sumtum quodqiie sit, docebit liber va. 



AD DEMOSTIIENEM. cxcvii 

riantium. Si quid autem de meo sensu et arbitrio mutavi de ve- 
tusta lectione, id sedulo indicavi, addeiido dc mea sentcntia, aut de 
meo sensu, aut arbitrio meo, aut sponte mea, aut simile quid. In ipso 
texto ejusmodi locis de meo arbitrio mutatis affixi stellulam, quae in- 
sistere paulisper et addubitare lectorem, et quaerere jubeat, ct ex- 
spectare, donee prodierit noster aniraadversionum demosthenica- 
rum liber, priusquam judicio suo me confodiat. Haud me fugit 
magna me laborare invidia, atque infamia ideo, quod auctores vete- 
res conjecturis meis, ut clamant, contuminem. Haud equidera in- 
fitiabor, fieri aliquando, ut importunitate quadara mea labis aliquid 
vetustis auctoribus adspergam. Humanum hoc est. Negari ta- 
men rursus nequit, ringat licet et rumpatur invidia, me multo plures 
locos gravissime affectos et desperatos in Petronio, in Theocrito, 
aliisque, si quos edidi, (qui pauci sunt) sanasse feliciter. Non pri- 
mus ego edo auctores, sed post raultos alios, e quorum editionibus 
vetusta lectio revocari potest, per me licet, ab inseculuris editori- 
bus, si quibus lectio mea displicebit. Ubicunque facinus hoc audeo, 
toties ipse ego id moneo ; non furtim, non clam, non tacite sera 
mea auro vetusto substituo, ut Stephanus, ut Wolf,* ut Itali longe 
plurimi fecerunt, ut Bentleius, ut editorum, qui hodie veteres aucto- 
res recudunt, paene nuUus non ; quos, si me hoc crimine urgebunt, 
reos ejusdem contra agam ; sed Petronio, sed Theocrito, sed huic 
ipsi Demostheni tabulam addidi mutationum mea sponte importata- 
rum, e cujus inspectione statim agnoscatur quid a me sit profectum, 
quid e libris. Periculi nihil ab hac mea ratione imminet. Saepe 
rideo mecum et miseror nostrorum hominum stultitiam, qui veram 
manum Evangelistarum et Apostolorum, veram TuUii, veram De- 
mosthenis, veram Plutarchi, veram Petronii, veram Theocriti se te- 
nere existiment, cum editionem Bezae, Gronovii, Wolfii, Stephani, 
Burmanni, Heinsii teneant, ignorantes quam multa sint ab illis secus 
prodita, atque in vetustis libris legatur, quam multas plagas illi 
suis auctoribus imposuerint. Securi illi indormiunt lectionibus ejus- 
modi falsis et commentitiis, pro lis tanquam pro aris et focis dimi- 
cant, pro oraculis eas habent coelitus dcmissis, in iis interpretandis 
misere se torquent ; sanguinem citius, quam eas lectiones, dimise- 
rint ; nescientes illas e cerebro critici alicujus furis, aut impostoris 
natas esse. Inspicerent modo vetustos codices mstos impressosve, 
viderentsuum errorem, viderent sibi ab aliquo typotheta aberrante, 
aut aliquo grammaticastro ineptiente aut cerrito^ aut ab aliquo cal- 



* Disces, quam misere Wolf totam orationem (ia tie^eravn) funestarit. (coiijecluris 
nempe suis in textuin iiumittendis) TayIjOU. ad p. 7j3, 05. El nihilominus taiiieti 
textutn Dein. WoHiannm etiain piincipibus in lileiatura graeca viiis purus putus est 
Demosthenes, qualis ex ip^ius auctoris mana prodiit. Hem sapienticC ! 



cxcviii REISKII PRiEFATIO 

lido impostore, falsos numos a se cusos, falsa signa a se facta, pro 
veris antiqnis venditante. illudi. Ego vero homo simplex, antiquge 
fidei, si quid tale patio, sublata voce clamo : Hue adesfofe. hoc 
vicumest, hue olimfuit. spectate mine, et -probate utrum maviiltis. Mi- 
seret me honiiniim nescio ignavieene dicam an calliditatis, qui ex 
eo gloriolara captent, si vetustiim aliquod exemplum auctoris ali- 
cujus typis excusum cum typographis in manus dedissent recuden- 
dum, tametsi non recognovissent, tamen nomen suum prcescribant, 
editores se gerant. Mentiris quisquis es, qui emtoribus sic impo- 
nis. Editor tu non es, sed auctor fuisti typographo recudendi, no- 
men tuumbibliopola3 vendidisti, quo vendibilior merx recocta asset. 
Typotlietee majores habeamus editionis ejusmodi, quam tibi, gra- 
tias. Editor is demum est, qui, nulla ductus auctoritate quamvis 
niagni nominis, textum ad membranarum et primigeniarum e mem- 
branis ductarum editionum fidem vcritatemque revocet, et ubi hsoc 
adminicula sanandis vitiis baud sufficiant, turn deraum ab ingenio 
aut suo, aut alieno, qua pote, opem petat. 



SECT. XXIV. 

Dc ratione Demosthenis e comparafione cum aliis anctorihus 

emcndandi. 

Sed psene oblitus eram fontis, qui unus adhtic superest comme- 
morandiis, unde Demosthenes eniendari potest. Auctores hi sunt 
veteres, grammaticique et lexicographi, Demosthenis locos ssepis- 
sinie excitantes. Hi sunt Dionysius Halicarnassensis, Aristides, 
Athcnajus, Hermogencs, et omnos ejus interpretes veteres, Etymo- 
logus et totus grex scholiastarum, criticorum, philologorum vete- 
rum. Fontem hunc quanquam adhucdum adire mihi per angustias 
tcmporis alias(}ue curas non licuit, (tametsi baud perfunctorie Dio- 
nysium llalicarnasscnsem et Arlstideni cum Demostheoe contendi) 
et qiuimquam ingenium mihi a natiira contigit ab hoc genere dili- 
gentiue abhorrens, quod in leclitando, et annotando et confercndo 
inter se locos similes cernitur ; ct quamquam fons hie psene inex- 
haustus est, ut contentionem luunerorum quotvis vel fortissimorum 
tamen vincerc videatur, etiamsi diu noctuqne sine intcrmissione 
iUinc hauriant : dabo tamen operam in iitroquc libro, et variantium 
Icctionum, ct aniuiadvcrsionum nicaruin, ut etiam hunc I'ontem ne- 
que ignorassc, nj^qiie devitasse aut insupcrhabuisse vidcar, tametsi 
niagnam matcriam hujus generis postventuris intactam rclinquam. 
Demobthouem edcre pro dignitatc ^ei, perinde atcpie llomcrum, 



AD DEMOSTIIENEM. cxcix 

Platonenive, non est unius liominis, non, peene dixerim, iinius ccta- 
tis, epaviff-dg (qua similitudinc delcctatus est Demosthenes) nos 
esse par est. Symbolam quisque suam conferat, nulla cum invidia, 
nulla malignitate, nulla vir«lenta bonse voluntatis insectatione Ute- 
ris noxia, ut quce contentionem ad laudem reprimat, et, velut gclii 
progerminantcs gcmmas, adurat. accipiamus potius quicquid est, 
quod quisque dat, aut cum indulgentia, aut, si res patitur, cuin lau- 
dibus et grati animi testilicatione. 



SECT. XXV. 

De lexicis rhetoricis. 

Hoc de fonte demosthenicarum seu emendatlonum, seu expla- 
nationum, quod dicam, habeo parum. Prseter Harpocrationem 
ejusmodi lexica penes me nulla sunt. Dignus quidem nova edi- 
tione est Harpocratio, recepique a me edendum in illo programmate, 
quo nuper de meo conatu Demosthenem ca^terosque rhetoras grte- 
cos edendi significabam ; quod programnia non modo Belius, V. C. 
Actis Eruditorum Lipsiensibus curavit inseri, sed etiam Harleslus, 
V. C. orationi Demosthenis pro Corona a se editae subjecit. Sed 
ab hoc quidem me deduxit consilio auctoritas Ruhnkenii, V, C. 
ostendentis, Harpocrationis excmplarium in tabcrnis librariis tan- 
tarn superesse copiam, ut nova ejus editione facile careatur. Cujus 
in auctoritate eo sum libentius, quod a tractatione grammaticorum, 
quo in numero cumprimis sunt lexicographi, animus mihi nunquam 
non refugit. Est quidem penes me Photii quoque Lexicon rlieto- 
ricum. Sed ab hoc quoque edendo complura me absterrent ; in his 
vel maxime incredibilis mendarum numerus, quibus obsitum est 
exemplum, unde exscriptum est meum. Quas niendas et numero 
et foeditate tam abnormes, ut res fidem superet, sic in medio poni, 
ihaud videtur e re literarum esse, nisi si quis velit materiam dare, in 
qua ingenium felix et navum elaboret, aut de qua grammatici con- 
tendant: eluere autem illas mendas, neque ingenii, neque otil mei 
est. Alia sunt, qua et malim agere, et felicius acturus videor. 
Turn baud scio, quo me sit auimo laturus ille vir humanissimus, 
qui copiam sui Photii mihi fecit, si ipso inscio, nescio an invito 
etiam, lexicon hoc edam. Adda quod Photius in exponendis 
glossis comicorum et tragicorum, quam rhetorum, sit diligentior 
atque copiosior ; eoque minus institute meo accommodatus. Quare 
provincia heec, cum multis aliis, futuro, quisquis secundum me erit, 
Demosthenis editori reservata raaneto integra, lexico rhetorico 
eum, ejusque sodales instruendi. 



cc llEISKII PR.EFATIO 

SECT. XXVI. 

De indicihus aliisqiie. 

Indicibus instruam, a me confectis, ad paginas editionis meae 
accoramodatis, et Demosthenetn, et ejus sodales, historicis, geo- 
graphicis, legum, vocabulorum et dictionum, nee non rariorum, 
cuique propriarum locutionum. Demosthenis indices volumen 
unum separatum implebunt. In reliquos oratores quos confeci in- 
dices, hi suis quique autoribus subjicientur. Ad reliquos oratores 
quae mihi parata sint subsidia critica, in praefatione ad eos exponam. 
Volumen secundum Demosthenis, quod ante exitum auturani, 
quem proximum exspectamus, e prselo proditurum spondeo, com- 
plectetur orationum classem quartam, proutWolfius divisit, in causis 
privatis plerasque versantes. subjicientur illis 1) dedicationes et 
praefationes editionum superiorum Demosthenis omnium, h. e. Aldi, 
Feliciani, Pauli Manutii, Wolfii, Lambini, Taylori. 2) collatio pagi- 
narum nobiliorum editionum Demosthenis Aldinse puta, Wolfianae 
Basileensis, Wolfiana; Francfurtanee, et Parisinae, cum nostra. 
Commentariis Wolfii praefigam Biographiam, seu expositionem de 
fortunis ejus, rebusque ab eo in liteiis gestis, ab ipso copiose con- 
scriptam ; in qua multa scita sunt ad melius cognoscendam littera- 
rum conditionem, quae illo erat saeculo, quod Wolfium tulit. Nun- 
quam lucem vidit opusculum hoc, qua dignissimum erat. Copiam 
ejus mihi fecit lacobus Bruckerus, V. C. cujus egregiam operam 
fidemque in ornando Demosthene meo mihi approbatam satis prae- 
dicare verbis non possum. Taylori demosthenica, et quae edita 
sunt ab ipso adhuc superstite, et quae in adversariis relicta, ubi 
nactus ero ab Askewio V. C. reddam omnia. Materia critica pe- 
culiari volumine dabit collationes librorum Demosthenis et calamo 
exaratorum, et typis aeneis excusorum. Commentarii mei pecu- 
liai'e item volumen implebunt. Haec est dcscriptio mei operis. 



SECT. XXVII. 

Accessiones prafationis. 

Facerem hie prccfandi finem, nisi intervcnissent nonnulla, quae 
me pa>ne fugerant, de ([uibus tamen admoneri lectores meos, dili- 
gentiusque doceri par esse judico. Debebant quidem omnia suis 
locis ordine enarrata fuisse. Scd procfationem hanc non maturatam 



AD UEMOSTHENEM. cci 

diutufna meditatione, nequc satis digestam esse, sed subito ex ad- 
versariis efFusani, tamctsi non diccrem ipse, quod sa^pe fixcio, ipsa 
tamcn satis proderct. Sic autcm scribenti non omnia loco suo suc- 
ciiriunt. Agam itaque boc prsefationis supplemento primum de 
discrimine, quod utramque Demostbenis editionem Aldinam, vctu- 
stiorem et juniorem, intercedit ; turn de editione Febciani ; post 
de codice Augustano sexto, qui nuper demum, mense Martio bujus 
anni 1770. ad me perlatus est. Addam tabulam, qua divisiones 
orationum demostbenicarum exbibebo, quibus veteres utebantur, e 
codice Bavarico ; turn abam tabulam locorum, quos arbitratu meo 
ex ingenio meo aliter exbibui, atque leguntur in libris vulgaribus ; 
tertiam denique, qua lectiones a Wolfio, Tayloro aliisque excogi- 
tatas, et a me in textum receptas, reprsesentabo. Postremo loco 
noraina cdara eorum, qui pecunias in hunc primum operis mei to- 
mum in antecessum erogare voluerunt, quos vulgo Prgenumerantes 
appellant. 



SECT. XXVIII. 

De discrimine utiiusque Aldincc. 

Supra p, cxllx. praefationis affirmavi, judicium praecipitans, re non 
satis explorata, ambas Aldinas paginarum et vcrsuum numero inter 
se convenire. In quo me fulsum fuisse, aliosque imprudentem fe- 
fellisse, me docuit postmodum diligentior vitriusque inspectio. Dis- 
sentiunt enimvero illse duee editiones inter se, non in lectionibus 
modo, sed etiam multis aliis rebus. Tsediosum sit exempla ejus 
rei multa proponere ; juvat tamen qua;dam observatu faciliora et in 
oculos statim incurrentia signa edere, eorum in gratiam, si qui aut 
vetustos libros coemcrc amant, aut bistoria nascentis artis typogra- 
pbic£8 delectantur, aut criticam exerccnt. Quibus baud injucundam 
fore spero banc de Aldina Demostbenis dissertationem. In ipso 
statim titulo insignis et evidens conspicitur discrepantia. Compendii 
causa vetustiorem appcllabo A. juniorem B. In A. itaque versu 
primo litera tertia vocabuli \6yai exarata est sic r(ut F minus re- 
ferat) in B. autem y. Versu secundo legitur in A. avTova in B. 

T 

ouB^T. Sed uterque dclpbinus inprimis est dissimillimus. et tacdio- 
sum sit, neque facile fiat, ut oratione demonstrem illam discrepan- 
tiam ; oculis potius utrumque subjiciam ligno incisum, ab Hafio, 
Halense Suevo, solerte artifice, qui etiam exempla typorum Aldino- 
VOL. I. 2 c 



ecu 



REISKII PR^FATIO 



rum, statim subjicienda, a me rogatus, Hgno incldit. Est itaque 
Delphinus Aklinoe vetustioris hie. 




AD DEMOSTHENEM. 

Junioris autem delphino hsec est forma. 



ccui 




cciv REISKII PRiEFATIO 

Typorum quoque ut specimen haberent harum rcrum amantes, 
delegi ei rei initium Olynthiacse primte, omissa prima littera o quse 
est in area vacua seorsim posita ; quia latiores sunt paginso Aid. 
(ut quae formte sint in Folio, ut vulgo appellant) quuni h^e nostrae 
in octavo. Typorum formam, qua potuit, artifex raeus imitatus 
est, non ille quidem per omnia felicissime neque fidelissime, ut qui 
grseca non calleret, sic tamen satis, ut saltim, id quod volo, discrimen 
utriusque editionis appareret. Initium itaque Olynthiacee primse in 
pxemplo vetustiore hoc est. 

In recentiore autem est hujusmodi. 

Ne per multa eam, infinita enim sunt, vetustee versus paulo sunt 
longiores, et pagina quaque pauciores. In prima quidem pagina 
primoe Olynthiacoe numeravi 41. In nova autem breviores, sed nu- 
mero plures. numeravi enim in pagina cadem prima versus 43. De 
reliquis paginis quserere nil laboravi, quamquam suspicor per totum 
librum codem modo se rem habere. Observavi quoque aliud agens, 
insignc utriusque editionis discrimen in pagina tomi primi extrema, 
320. ubi argumentum Libanii ad orationes duas in Aristogitonem 
Icgitur, quod argumentum incipit a nomine YlvBuyyeXoe. hoc nomen 
totum apparet in A. prima littera tt seorsim in area vacua posita. 
Sed in B. illud tt non conspicitur. plane nuda relicta ilia area, tan- 
tummodo v^dyyeXoe legitur. Quia mihi librum variantium demo- 
sthenicarum adornanti editio Aldi vetustior ad manus nondum erat, 
nondum potui lectiones ejus in ilium librum referre. Dabitur tamen 
opera ut discrepantcs utriusque lectiones diligentcr cnotatae in ma- 
teria mea, quam appcllo, critica exhibcantur, ut causa dcinceps fu- 
tura nulla sit, cur dc Aldinarmn super demosthenico quoque loco 
dubitetur testimonio. 



AD DEMOSTHENEM. ccv 

SECT. XXIX. 

De editione FcUciani. 

Sub exitum anni superioris 1769. hanc editioncm ad me misit 
Strasburgo vir illustris, Brunckius, Consiliarius Regis Christianis- 
simi. (Conseiller de Cour, Receuveur des Domaines, et Commis- 
saire de Guerre) cujus voluntatem niihi Sloeberus V. C. concilia- 
vit. Raram, eoque summi faciendam in viro illius ordinis peritiam 
grsecarum literarum studiumque earum incredibile, non possum 
hoc loco sine prtedicatione qiiadam mea, qua ille non indiget, 
transmitterc. Magnum a Brunckio meo decus acceptura sit An- 
thologia grocca, cujus ille studio imprimis tenetur, si per alias gra- 
viores occupationcs illi liceret animum expoliendce huic groecorum 
epigrammatum collectioni adjicere. Nondum quidem mihi licuit 
ne hujus quidem preestantissima^ editionis lectiones penitus cogno- 
scere, ncque in sylvam meam referre. Sed antequam ilia sylva 
typographo excudenda in manus tradatur, curabo ut hujus quoque 
lectiones fideliter excerpttc illuc referantur. Universe videor mihi 
observasse, verum esse, quod affirmavit Taylorus, quse bonae sint 
in editione Pauli Manutii lectiones, eas omnes e Felicianea mutiio 
Sumtas esse. Est praeterea hasc Felicianea et chartis incusa splcn- 
didioribus, et typis grandioribus, atque nitidioribus. id quod vel inde 
constet, quod Felicianeee volumen priraum tenet folia 181 . secundum 
364. tertium 369. Paulince autem volumen primum tenet solum- 
modo folia 122. secundum 248. tertium 243. Quibus e libris Feli- 
cianus Demosthenem Aldinum emendaverit, et quo delectu, quid 
quoque loco aut in libris a se repertum, aut a se suo marte exco- 
gitatum et Dcmosthcni donatum esset, inccrtos de eo nos esse vo- 
luit ; quae, magna, neque ferenda est, seu secordia, seu levitas et 
neglectus personoeque et religionis suse, qua editor quisquc vetusti 
cujuscunque auctoris, et ipsi auctori suo, et emtoribus atque lecto- 
ribus editionis suse obstrictus est, seu contemtus posteritatis ctju- 
dicii publici, existimationcm ipsius editoris loedens, ct emtoribus, 
quotquot ille sibi sperat futuros, molcstus, eosque fraudans fructu 
laboris, quem in adornanda editione sua cxantlavit. Perlegi ali- 
quoties et dedicationem et praefationem Feliciani, sed in neutra vel 
verbum hac de re, quae est homini critico multo gravissima, ct in 
qua summam rei ille coUocat, reperi ; pvccter isteec pauca ct vaga, 
quae dedicationem exordiuntur. " Cuin superioribus diebus, Abbas 
Clarissime, Demosthcnis — orationcs coUectis quibusdam antiquis 
codicibus recognoiscendas suscepissem, quo ad studiosorum utili- 



ccvi IlEISKII PRiEFATIO 

tatem castigatiores aliquantulum excuderentur, memini ex te au- 
clivisse — " Inde orsus evagatur in locos communes, dudum pro- 
tritos et ad fastidium declamatos de laudibus eloquentise ipsiusque 
Demosthenis. quibus adjungit queedam de sua cum Francisco Lau- 
retano, Abbate Divse Marise Vangaditise, cui Francisco Demo- 
sthenes Felicianeus inscriptus est, et cum istius Francisci fratre, 
Antonio, necessitudine. Quae omnia ad nos nil pertinent. Quae 
autem ipsius, qui editor esset, personam decebat nos docere, et 
quoe nostra quam plurimum intererat nos ab ipso, qui unus omnium 
optime nosset, et solus nosse poterat, doceri, ea vero nos celavit. 
In quo et ipse suis, et lectorum pariter commodis ofFecit. Sed sic 
ferebant ista tempora, quse eum tulere. 



SECT. XXX. 

De codice Augustano sexto. 

MiSERUNTadme nuper Augustanse reipublicce proceres, qui 
publicse suse bibliothecse prcesunt, ad me codices groecos calamo 
exaratos numero sex, in quibus est volumen spissum, formse qua- 
dratoe, particulam exiguam Demosthenis tenens, tres Olynthiacas 
puta, Philippicam primam, epistolam Philippi, et de pace. Non- 
dum vacavit hujus codicis lectiones examinare. Sed exhibebo has 
quoque in materia critica. Miscellaneus est codex a multis colla- 
tus, quod diversse manus testantur, exaratus in Italia saeculo XV. 
exeunte, aut XVI. ineunte. Nescio an Pirkhaimeri quondam fue- 
rit, quem suspicor ex illo codice primum Theophrasti Characteres 
cdidisse. Longum sit singula commemorare, quse hoc volumine 
continentur, opuscula. Brevibus exsequar. Sunt ibi epistolae, 
quas Aldus edidit, Attici fragmenta pro Platone, quse servavit Eu- 
sebius, Gcorgii Scliolarii, Gemistii Plethonis, Andronici Callisti, 
Bessarionis, loannis Saguntini, Michaelis Pselli, Libanii, JulianI, 
Luciani, Synesii, Theophrasti, Aristotelis, Platonis, et nescio quo- 
rum fragmenta. Tumultuarie cum pervolutans reperi epistolam 
Juliani, quoe in collectione Spanhemii est 58. p. ■i^S. pleniorem ex- 
emplis vulgaribus. Sed illam epistolam integram dudum edidit Mu- 
ratorius, unde repetiit Fabricius Bibl. Gr. T. VII. pag. 84. Alias 
quinquc incditas Juliani epistolas ibidem reperi, quas Wyttenbachio 
mco, futuro Juliani rcstauratori, reserve. 



AD DEMOSTHENEM. ccvii 

SECT. XXXI. 

Indices aliquot. 

Addam nunc indices tres. Primum, divisionum majorum, quas 
codicis Bavarici margines exhibent, Uteris alphabeti grseci majori- 
bus notatas. Codex ille duplex genus divisionum exhibet ; mino- 
rum, quas in ipso texto reddidi, ubi signum hoc § conspicitui* ; turn 
majorum, quas nunc simul omnes hoc loco reproesentabo. Lacunas 
hujus laterculi si qui deprehendentes mirabuntur, monendi hi sunt, 
in ipso codice hteras quasdam desiderari, a librario per impruden- 
tiam omissas, alias a bibliopego chartulis agglutinatis obliteratas 
esse. Brevioribus orationibus ejusmodi notae Hterales adscriptae 
erant nullae. Clausulas orationi unicuique, exceptis iis, quae ad 
causas privatas pertinent, in isto codice subscriptas, indicandi nu- 
meri versuum ergo, quot versus olim veteres orationi cuique impu- 
tabant, quo de more satis e Diogene Laertio constat, illas clausulas 
in materia critica exhibebo. 

I. Conspicitur itaque in codice Bavarico e regions verborum, 
quae p. 66. editionis nostrse [Reiskianee] versu 9. leguntur signum A. 
72. 4.. B. 80. 3. A. 83. 12. B. 94. 17. A. 96. 22. B. 103. 3. 
A. 113. 25. A. 117. 3. B. 120. 20. T. 124. 15. A. 127.27. E. 
135. 13. A. 137. 22. B. 140. 26. F. 144.7. A. 147. 16. E. 
150. 20. Z. 155. 17. A. 

In oratione pro Corona. 232. 13. B. 238. 13. T. 240. ultima 
A. 245.5. E. 254. 20. H. 259.7.0. 268. 13. K. 271. 22. A. 
275. 17. M. 279. 18. N. 285. 19. H. 294. 13. U. 297. 16. P. 
300.21.2. 304. 2. T. 307. 7. T. 310. 19. <!>. 313. 25. X. 
317. 2. T. 320. 10. a. 322. ult. A. 327. 5. B. 

In oratione de falsa legatione. 343. ult. A. 355. 4. E. 358. 16. 
Z. 361.12. H. 364.7.0. 369.2.1. 371.5. K. 373. 5. A. 
376. 2. M. 379. 4. N. 388. 8. D. 400. 13. T. 403.4.*. 406. 
21.x. 409. 22. Y. 415. pen. A. 419.17. B. 426. 26. A. 433. 
2. Z. 436. 2. H. 438. 27- 0. 444. 6. K. 447. 1 . A. 

In orat. in Leptinen. 460. 1 1 . A. 466. 24. F. 469. pen. A. 473. 
2. E. 479. 12. H. 482. 16. 0. 485. ult. I. 489. 3. K. 492. 9. 
A. 495. 11. M. 498. 18. N. 505. 5.0. 508.8.11. 

In orat. in Midiani. 527. pen. A. 538. 24. H. 542. 9. 0. 546. 
10. I. 549. 18. K. 

In orat. in Androt. 596. 12. A. 602. 24. T. 605. pen. A. 609. 
6.E. 612. 15. Z. 615. 24. H. 

In orat. in Aristocrateni. 627. pen. B. 631. 6. F. 634, 15, A. 



ccviil REISKII PR.EFATIO 

647. 18. 0. 651. 3. I. 651. 9. K. 657. 19. A. 660. 24. M. 
663. pen. N. 667. 2. Z. 673. pen. O. 676. 23. P. 680. 3. 1, 
683. 13. T. 686. 11. r. 689.22.(1). 

In orat. in Timocratem. 703. 17. A. 705. 17. B. 711. pen, T. 
715. 10. A. 722. 14.. Z. 725. 19. H. 728.22.0. 731.26.1. 
738. 18. A. 741. 26. M. 744. 1. N. 746. 18. Z. 752. 8. O. 
755. 13. n. 761 . 22. 2. 764. 25. T. 

Ad duas in Aristogitonem nihil harum literarum dabat margo 
Bavarici, ad orationem in Aphobum tertiam, seu de falso testimo- 
nio, has duas solas literas A. p. 514. 19. edit. Paris, et B. ad p. 515. 
33. ad reliquarum insequentium omnium nuUam harumce literarum 
quicquam vidi. 

II. Index lectionum earum, quae in editione Parisina a Morello 
et Lambino curata leguntur, sed a me permutatce sunt aliis a me 
marte meo excogitatis. Prior quoeque lectio est ea, quam Parisina 
exhibet editio, posterior mea conjectura in istius veteris lectionis 
locum suffecta. Indicem hunc qui conspicient, eos ita de me no- 
lim ignominiose et abjecte cxistimare, ut suspicentur, aut calumni- 
cntur, hoc quasi tropoeum vanitati mece a me esse erectum, osten- 
tandi ingenii ergo, et nescio cujus in emendando, seu felicitatis, 
seu ubertatis. Injuriam equidem istam modis omnibus deprecer. 
Volui tantummodo meam in edenda Demosthenis oratione grseca 
fidem atque religionem, censoribus mei, lectoribus Demosthenis, et 
inprimis futuris ejus secundum me editoribus approbare, copiam 
ipsis faciendo, novas lectiones a me prof'ectas cum vetustis coni- 
parandi, et, utra prceferenda sit, judicandi ; ne locus esset calu- 
mnia?, aut querelae, subdole et malitiose secum actum esse, si qui 
siiit, qui vetustiore quapiam Demosthenis editione careant, aut 
opera cam inspiciendi gravcntur. Multo his plures emendationes 
meas rescrvavi commentariis. 

Pag. versu [iiostraj edit.] 
7 7 iJTrep alei jpiXriov i) iifJ.e.lQ ^ifxwv avrwy t7r(y^<£Xoi/^£.?aJ >/ ycip 
ahl /jtXrtoi', rj >//^t£t£ iifxixip uvriJUy, eTnfXi.\ovf.ii:y>]. 

36 12 Trpwrov] TrpwVwj'. 

.57 12 rptiptrcii] lpi\pi]Tat, 
t5 8 oiirtj ovii. 
78 I ware] (Twc T£. 

85 20 w)'] Qvc. 

86 16 avTovc:'\ avrog. 

88 5 uo[xii^£iv'\ vofxii^Mu. 

89 6 V7relXi-i<l)£v'\ {nr£i\i](j)(jjg. 
94 8 j/v)' dc meo addidi, item 
96 11 t6t£, item 



AD DEiMOSTHENEM. ccix 

Pag. versu 

103 1 OVK. 

113 H £u?emi/] tvdr^i'uy. 

117 12 v/ictc] vfxe'ic- 

15 a de meo addidi, item 

118 13 eel. 

122 16 TOvTUfv'] Tovrov, 

123 27 TTporepov ^ovQ Troricaiay ei,r)TrdTt]af] duo postrema VOCabula 

transposui. 

— virdyei] virdyiTai. 

128 6 anaai'] d Ttaau 
130 5 wc addidi. 

1 32 27 £t ri yevoLTo] el yiyvoiro. 

133 9 cvyi)(Teff^e~\ cvvrjcrea^ai. 
137 2 t'l^ioc] d^ioy. 

149 7 at addidi. 

158 26 (j>povriaag'\ ^povrtVat, 

163 9 ro)'] rcjj'. 

— - 12 <pdaK0VTa] cpdaKeiv. 

18 (Tviirravrag] Trerrjrac, 

164? 9 oray to diro Twv Koivuiv £-?oc] orav utto rwy Koiywy to H^vq. 

16 TOVTlOy'l TOVTOt, 

172 17 'v'ai TiQ vTTep ^tXtTTTTou] pronomcn omisi. 

174- 5 Trpeafieti' Kal toTq dWoig] omisi Kal. 

— — 8 vTrof-iyi'ifjiaTa^ vTT6}xvr]^ia. 

179 10 v^ac] »V"£- Sufficiat hoc loco semel pro semper monu- 
isse, me quamplurimis in locis auctoritate mea ista 
duo pronomina nos et xos inter se permutasse. Satis 
dignum non duxi, quoque loco, ubi feci, id indicare. 

184' 21 orav fxkyiaTo] interposui rd. 

195 7 ouK de meo addidi. 

1 1 TrparrrjT-t] Trpdmjrai. 

198 7 rdXayra r»)i'] interposui rd. 

200 1 \6yoy, vv fxe\\(t>] \6yov fieWuir* 

15 y^pT](riJ(i)dol£v] j(pr](TfJ.u)Coi. 

— — 16 eiaeyeyKaiey, aW ov^ av cei^auy, ov^ av ofxoXoyriaauv] 
elaeveyKaiey, oil" dv cei^aiey, aW ov^ dy ofio\oyii<jaiiy. 
b ov\ iKaroy con/J ov^ eKwv av coirj. 

203 6 av addidi. 

— - 19 drdXvTOi'rai] ca'ciXuirwirai. / 

205 ult. I'vy duapToyreo] interposui ov^, 

213 7 Tuiy XeydiTwv] rwvo' eyw raJj/. 

215 23 Kat Toy^ Kcird rov. 

216 5 TMyh, Kal] interposui rwv, 
VOL. 1. 2 d 



ccx' REISKII PRiEFATiO 

Pag. versa 

217 1 /^ev] addidi. 

219 20 (pidaaQ Kai] interposui ^'. 

221 16 av I'lvrnToi'irai] interposal y'. 

222 14 Biicatoy] ctKaLoi. 

226 10 [xnd TavB' ug vcrrepov] articulum ae addidi. 

231 ult. TovTujv biv 'clt:ov\ articulum detraxi. 

232 3 vvv Xiyu) ; on ^r?/it] Sic servarunt operae meffi ex anil- 

qua editione Parisina, quam exscripserunt, me inscio 
et invito. Praescripseram enim sic. vvv ; eyw ce tI ; 
(p-n/jii. — ego rero quid? {soil, censeo ?) Aio nempe — 

233 paen. i)(^$povQ Kai] interposui tov. 
234? 10 im Tov\ ItI r«. 

— - 15 aVoXayw;/] diroXavcreiv. 

—— 18 avrwi'] avrov. 

239 13 6pyi<T^7j eXarrov] interposui ij. 

25 vfidg, ovk] interposui olg. 

242 13 dyavaKTr'icrrjTe] dyavaKn'iffaire. 

243 1 ^e'lvl csLvoy. 

— ■- 23 ToiJQ eXXrjvag. cio Kal ttwq ou^ iTTCparojrovl tovq 'iXXr]vaQ, 
ctKaiiOQ. TToJc ovv ov-^ vTrepdrcToy. 

244 6 vuvt ^' or'] j/ui'i ^' ov, or. 

245 19 rovro c' eoti (caraytXaororarov] ro 2* en KarayeXaoro'rcpov. 

246 ult. TTpdrrovari'] rapdrrovat. 

Tag. versu [Ed. Reisk. ad inarg. nostr. Ed, ex hoc appos.] 

226 20 o] ct. 

227 22 TOV XEyovTog vffTepov] tov vaTipov XtyovTog. 
229 9 ofxod] ifxov, 

— — 15 TToielj/. ovre] interposui o. 
232 17 were roXp^] wot' kroXfxa. 

266 10 Trdcrav Trpog Tav XtLT0vpyiav\ vaadv irpoaTattrdv XtiTOvp^ 

yidv. 

14 ttapiag] iewpiug. 

—— 16 7&J oTE^avw, w ffVffT£(pdvu)TaL] Tu)s aT£(pdy(j)g, wg ioT£d)d« 

vu)Tai. 
— — 26 fieyi(7T(DV dya^iov TpuTTEiv yiyovs] jucytorou dya^wv trap' 

aiTiog yiyovt. 

267 9 ^iL)v. ovy^ interposui tl. 

274 6 iiku TTUiiTOT e7rpa^£^] fiev Iv t^ tot eVpa^ey. 

275 14 og uTTavTo] o Kal aTravra. 
279 3 vifxovtTi] KaTavefxovcTL. 

281 18 eiahr dpiuro(pCivra] interposui icdl. 

283 19 K))pvKar] KripvKU. 

239 5 irapaiptlTai] rrapijprjTai. 



AD DEMOSTHENEM. ccjd 

Pag. rerstt 

291 2 Koi aWotc] interposui ro'c. 

293 10 xp')] XP'i^' 
• — — 16 on] eVi. 

1i-r \ -I u 
7 ^fcJ'j ay, 

r. 19 /uj/?e -Ktipav] fir}V eg ireTpav. 

297 5 et yap wc] et yap oy>( we. 

SOO 12 v/xac] vfxQv. 

301 pen. TTpdvomj'] TTpovo'iaq. 

306 5 ad Truiroe addidi ar. 

307 25 avTorpayiKog 7rt-??jcoe] avrorpayifC07ri^»/»:oe uno VOCabulo. 

308 ult. xoXirtKct] (Tvyt'iXiKa. 

309 20 Kal -TrapaTzXijaia] intcrposui ra'. 

310 S aytlov TL 7//itpav] primurn horum vocabulorum e rnanu- 

scripto, secundum de meo addidi. 
315 4< e^iraaoi'] et^eracnoixtv. 

- 6 Ep(brr)<TOv'\ £pwr/;(TW^£j'. 

- — 23 KaK ayy£\f.l.v] KaKayyeKtly Uno VOCabulo. 
pen. post Toiov-oQ addidi iydt. 

317 15 Ttrayi-iiva ttioq] interposui ovtoi. 
— — 24f ZiQjpLKiv] CiwpiKkvai. 

318 16 oh novov rw Xiytiv] post secundum vocabulum addidi kv. 

319 5 e-^Bpaq Kae] interposui eVfca. 

320 18 avTo'iQ dXijiJifxevoc] avrog aavrov elX. mediam vocem de 

meo addidi. 
322 17 eiropev^ erepoi'. 
329 8 jurjoev TovTwv'] interposul wa.vr(,}v. 

16 TTt'j're raXavrwv] contraxi in unum vocabulum. 

322 4- eii^vg op^fiv Ka\ hKaiav Trjv o^ov] articulum e sede sua 

transtuli, et post ev^vg statim posui. 
34;7 27 v£(j>o(3r]iiii'0}y Kai rera^oay/uej'wv] etiam hic verba trajeci. 

348 pen. eTreilav tl XiyovToq^ lireihav avTiXiyovTog. 

349 19 eTxe] e'x"''* 

350 12 cat ^ojKeac'] interposui et. 

351 18 adi;-a] CC^St. 

24 tovtoiq'\ tovtovq. 

357 2 7rOrf3 TOTE. 

3 ovK addidi. 

— — 9 £7ri rate] ^""^ '"' ^-ate. 
359 pen. n^v v^tig'\ interposui yap. 

362 12 TOVTO~\ TOVTOV. 

Zo our £icj ovo avTog ng, 

367 19 avcpuiv Kal x^pai'] detraxi copularn. 

ult. irporjprjro^ Trpopprjvro, ID plurali. 



ccxii REISKII PR^FATIO 

Pag. rersa 

369 16 eKi'iyo^ k.Ktiv(i)c. 

370 27 f//<Ta] (pr]ni. 

28 Tt)v tlpyiviiv^ articulum addidi. 

377 18 avTo\ avTcg. 

378 10 olfxai] oiofiai. Semel sufficiat hie me admonuisse, quam- 

plurimis in locis hoc pro illo a me redditum fuisse. 
DifFerunt enim istsec non parum. 

383 20 Tov i^j^)'] interposui to. 

384 9 TToWd. ovK e.ce^at'To'] noWd, wc ^' ovk e^. 
397 12 ravra iiricEi^a\ interposui Kai. 

pen. f.Lvpia^ fiiopia. 

405 26 oTojxa, ouc'] interposui dW. 

415 23 ^ll{] fiTjBei'. 

416 16 €Kelvovc~\ Ikeivov. 
20 e'Aeye] 'tKEyiq. 

423 17 KaTi]yopov'^ KaTrjyopGiv. 

427 9 wv dv e-KaaroQ vficjy oifiai] ui> fikp hf ^Kacrroc olfiai. (sine 

vj.iCjv.) 

428 21 yeXwf, aceia, mayyvrf] yeXwc, oat] ahia, Alrryivrj. (in VOCa- 

tivo nominis proprii.) 
433 12 tKeivov tov^ Ikeivov tov. 

437 22 eiraipeiv tovtovq. rauro] kiralptiv. tovtoiq. TavTa 
- — pen. TovTo &iTavTtQ~\ interposui y. 
440 5 (TvX)itTaQ Koi ciatTvpai:'] transposui participia. 
444 8 to7q ottXolc Cvi'7](7ETai'j TO~iQ oirXoiQ y a'lprjaeiv ^vy^fftrai. itl 

quibus particula y de meo est. 
448 26 ovrej ovcev. 
463 2 >) ToaovTovg] interposui hiQ. 

465 16 TOVTOV~\ TOVTO. 

466 10 lLopii^f.ii'~\ ciopii^ioy. 

483 16 o'lc uKtjKociTe'] interposui ovk. 

484 13 avToy^ avTog. 

485 6 oy I'jaay'] ov ivofio^eTrjaav. 

— -pen. (iiKaioTtpov TovTov~\ interposui tov. 

486 4 a TovTov TOV vo^ou] a row tovtou v. 
493 23 j> quani] T,v si. 

495 15 ypafwy yap r>/v ap^w'] articulum addidi. 

496 7 tywye epoi/z»;v] interposui (t\ 
501 9 ai/rov] aavTor. 

517 27 TTo^uTT*)] prseposui articulum ^. 

ult. Kai 6 5«py>/\toj»'] Kal Bapyj]\iti)y. 

— »• lb, [iriTC i^e'tvai \ pif l^f'itat. 

524 8 aciKt]fTonivovr J a^tK7j^y]aofiej'ovi, 



AD DEMOSTHENEM. ccxlii 

Pag. versa 

533 4- dvcj/ian] 6pof.iaari. 

21 rivoc'] Tig. 

535 20 TTpuTtpov rwf ] transposui. 

537 15 vsaviffKov, Kai ^w<pi\ov'] copulam sustuli. 

543 25 ecEtj'o iTTotTjae'] interposui y'. 

54'5 7 enetcav ftovXioi'Tai] eTreiSav ^' eXwjrai. 

549 24 iTre^ji fM£i''\ tTzz'i^rjtifuv . 

553 5 XaXiDj' fxtv Kai 6fX(i)p6<bioQ^ aXiHv /x^v koiv(i)voc kcli bfi. 

554 8 \^i«pr?e] x^P^yc* 

557 2 tri) ^iivoTEpa] ov Ciiv. 

569 8 a7r£^] otctTrep. 

580 1 1 ae c ov iravaea^ai^ cv S" ovS' o{!ru> valtr. 

585 5 evaoToe] eKatTTOi'. 

594 10 a{/r>7c] avTU)V. 

16 ev rourw] tj't rovr^. 

22 vv] (OV. 

597 6 /.tej/ ov] interposui yap. 

7 roCro /uej' £t] ravra fxova tpw, ct. 

598 10 TOT i^ap^j/g] rdre r' E^apyfjg. 

600 15 verba raur' iirideiKwutv cam in sedetn imniisi, quam tenent 
in editione mea, olim legebantur pone tovtm, quod est 
vers. 16. 

602 5 TTfpt rOJ/] TTfpl TOV. 

603 24 vvv U (7£] .'uv ce ye. 

612 4 rw ^' oVt TToTcac] t<3 he TrailaQ. 

— — 6 aTToypa^etv] anoypaxpeiv. 

614 9 (cai |U£ya\a] interposui rd. 

618 9 Trpotiprji^ievwv^ ■Kpoi.Lpr]fievQv. 

626 3 ^v\a'^o}iEvoq\ (]>v\a^aix£VOQ, 

— — pen. ffK'OTTEtcr-Jw] ffKOWEla^E. 

628 14 TreTTOirjKEV OjJ.IOq'^ TTETrOirjKWQ. 

630 26 ot3' ort iraao'l '''^" Traffiv 5n. 

631 2 n/v rov] interposui y«p. 
17 7/ roCrov] interposui cv. 

633 3 7rpo(77pd;|/ai] 7rpo(Typd\pac. 

634 2 tVo^og ^e CTu] eVo^oc ?e i^'ai ffw* 

635 7 >; KOt ciXXwe] fj d Kai aXXwc. 

639 9 rw fi€v vTrenrcjv] post juev addidi yap. 

643 17 yeypappivovc p6p.ovg] interposui tovtov. 

646 23 avrolc] iv^ve. 

647 20 cti^ov ovTorrXl hii^ov, ovtoi. 

648 21 tovq] avTovi. 



ccxiv EEISKII PRiEFATIO 

Pag. versa 

650 19 cv EvvaiTo] Interposul aV. 

655 21 iXTTiVavra] iXizirrai. 

657 12 ttXei'w (Cat (ptXor] copulam expunxi. 

658 pen. yv on Trdtrav} mediam vocem sustuli. 

660 ib. c'l-^pi TovTov'] a^pt rov (enclitice). 

661 22 dig aXrjBuig oarigj octtlc wg aXtj^uig, 
26 iraBrf] Tra^oxri. 

667 1 1 iii-ierepov] vjiETepov. 

668 20 OTTfp ireirou'iKaai] interposui Kai. 

670 1 1 £7rt(7roX>/. i^j'/^iffyna] ipj/^ttr^. iintTToXai. 

675 pen. o' arej^ovl interposui iarnv. 

676 1 1 raXavroig ^' e^ry/xiwcare] raXavrotg ^rjfXKoffavrec. 
681 25 Tra^t?/] napiehj. 

683 21 eVt 7oD XoiTTov] ert n rou X. 
686 25 ale] fie. 

691 16 (TVfxfiaXXofxeyov] avixf^aXofxtvoi. 

692 ult. dj'atpwj'] dvatpovj'. 
713 17 avTovg^ avTolg. 

716 14 avTog o^Xwj/] avroc o d^EiXwr. 

726 5 o^XojTct] 6(j)EiXo}'ra. et alibi quoque. 

ult. TCI fity cnrXa, tq. Ce Kcil ceKUTrXa] sic transposui numeralJa. 

731 9 TToXXwv] TToXXw. 

25 el Kara] interposui yt. 

739 27 Citi'orrjTi] iXttivoTrjTL. 

743 10 Kaivov cia\ Kaivov vq hia, \ 

745 25 yvwaea^t] yvwrrtiaQt. 

747 8 dXXot] aXXyj. 

754 15 fc'at /xeyctXa] interposui rd. 

758 6 OtOtCTTTE^] olofTVEp. 

760 8 TTpofxye roj -Kponyt rw. 

764 11 eXfo-ai' royc ''d/Ltofc TrporE^oov] eXuffaj' £<pf:r^C tovc itportpov. 

766 8 Efj^at ro aciKtjfia] detraxi articulum. 

772 ult. ovTU) \l/ri(l)i^e(jBai] interposui ^») ^e7. 

773 4 (pvXuTTwy] prseposui ov. 
ult. TrpoKuXovfisyov^ TrpoiTKciX. 

774 1 (TKOTTiTaBai Eel'\ ok. aei. 

779 8 TrpoirefjTt^ irpoaiTi, 

780 15 dg -jravTa m rwv ay^pwiriDv^ eig ra iravTuv ay^pd/Tuv, 

782 18 ovTvgl ovrbjcri, 

783 25 ovc' ETTi rijjy] tovt' ovhe rCJv. 
785 24 o'l articulum addidi. 

27 rov /3tov] ribv (iiwv. 

789 6 cff-^twr] avEaBi(i)v. 



AD DEMOSTHENEMT, ccx» 

Pag. Tersa 

791 14< Eorai] £ffrf. 

792 12 avTU)] avTi'iy. 

795 15 uKovffere] cLKoveraiTe. 

27 itTTi] tare. 

801 13 afxciprrj) jopa^eiav] interposui ri. 

24 ro'ic] rovg. 

805 13 avTov'\ avrou, 

807 10 eddare] Ukjete. 

12 TToWdij'] TToXXa. 

808 8 ^EwpiiasTtl Beuptjaaire, 

III. Index conjecturarura doctorum virorum, quas texto 

meo recepi. 

85 5 [ed. nostr.] ecpsiv] e-^u margo Lutet. 

91 22 aX\' vpLtig] d\K el vjxziQ. idem. 

— 23 we eK Tov nijUv] primam particulam detraxi, auctore 

Wolfio. 
109 5 hr\ hlv Wolf. 
199 16 ovhv] ov a' ?i.Mdem. 
209 1 ^e rt] a', ertidem. 

227 12 eleiv addidi ex ejusdem auctorltate. 

230 ult, avfifepei] av/LKpepeiv idem. 

— rawrac] ravra idem. 

322 10 [ed. Reisk.] Esifiaroc] \//)uaroc. Valkenaer. 

332 10 aVayyeXXfi)'] aVayyfXeit'. Markland. 

365 5 Trao-a 7/ aVdr»;] articulus eidem M. debetur. 

368 22 aWijv] air^i idem Markl. 

383 26 rovT av] TOT av idem. 

S87 pen. avn)1 "^'■'Z idem. 

388 12 Ey/caraXfi^^ei^rwv] eyKaTaXrjf^. Lambln. 

422 12 cnroTicrafiivt]] dTTOTtaofievr). Maiklaud. 

440 25 Tt]v Elp{]yt]v] T^ eipt]vri. Lambinus et alii. 

447 5 vfj.uQ] v/jLaQ. Taylor. 

467 pen. joXd^uy] fSXdxjjuji: Wolf. j|L " 

475 ult. a/co>j(Te(7^£] dicov(Tai(T-^£. MarklanoT^ 

496 8 XeTTTivrjv] XtTTTivT] (in vocat.) Wolf. 

504 14 Trapavoiao] Trapayofi'iag. margo Lutet. 

520 26 Trpoahacp^eipag] Trpocia<pd. Wolf. 

521 27 e'xwv] £^w idem. 

541 6 ^■ewpiaKog] dopiKiog idem cum multis aliis. 

649 7 Hirep] i'lirep. Wolf 

661 23 fii) -n-a^E'iv] /i>; rt Tra-^cTi/, Markland. 

733 11 auroJ Tuv j'o/iwv] aurjJ vtto rCJv vofxiav, margo Lutet, 



ccxvi REISKII PR.^FATIO 

SECT. XXXII. 

Nomina prccnnm era forum. 

Provinciam in edendo Demosthene ixiihi sums! atque delegi 
ultro perquam arduani et durara, cum aliis multis de causis, quas re- 
petere nil juvat, jam supra plerasque commemoralas, turn hac raaxi- 
me, quod fatali quadam necessitate mihi evenerit, ut setas degenda 
esset iis in terris, eosque inter homines, quos parum grseca curare 
necesse est ex eo arbitrari, quod librarii nostrates ad excudendos 
libros graecos nullis precibus, nullis conditionibus adduci possint. 
Non equidem infitiabor, aliquot ab hinc annis coepisse hac in urbe 
libros nonnullos graecos edi, sed neque multi sunt illi, et verum si 
velint eorum editores fateri, nescio an ne ipsi quidem dissimulaf uri 
sint, eos sere periculoque suo excusos esse. Ego equidem, quEe- 
cunque aliorum est seu sors, seu felicitas, inexpugnabilem habui 
paene tota mea vita librariorum pertinaciam et duritiem, et aversio- 
nera a me meisque conatibus literariis, ut necesse habuerim, quee- 
cunque edidi, quae pauca sunt, ut in re familiari perquam modica, 
ea meo sere et periculo excudenda dare. Unde, id quod facile est 
existimatu, magnam rei domesticse jacturam retuli ; quam tuli, ut 
potui, satis aequo animo. Demosthenem autem, et eum quidem tot 
necessariis ornamentis atque instrumentis auctum, pari modo insa- 
num fuisset, si conatus essem edere. Quare proposui biennio ante 
conditionem studiosis greecarum literarum, ut sumtus necessarios 
facientem me pecunia collaticia adjuvarent. Sed surdas paene ubi- 
que habui aures, portasque clausas, sive communi quodam homi- 
num, qui nunc sunt, erga literas graecas frigore, sive infamia cce- 
pti, quod alii, si qui ejusmodi subscriptiones proposuissent, credu- 
lorum crumenas cum emunxissent, verbis suis fide non praestita 
rem in se bonam in suspicionem atque invidiam adduxissent; sive 
denique erga me nescio qua hominum malevolentia, et suspicaci- 
tate atque animorum a me abalienatione. Adhuc quidem, magis 
etiam, quam exspectaveram, in hoc tanto, tarn salutari, tam ne- 
cessario, tam sacpe flagitato et votis omnium expetito molimine de- 
sertus pajne ab omnibus, etiam ab amicissimis, fiii, quamquam bene 
de eo saeculo nunquam spcravi, quod usu novi, ventri, ganecc, luxui, 
libidinibus, cupiditati et avaritiac dcditum, in equos, in canes, in 
scorta, in aleam, in cantrices, in scenicos, in nugas, in res quasque 
turpes, ct corpori, famaoque et rei denique familiari dctrimentosas 
fnriose suas opes prodigcre, in res autem divinas humanasque prce- 
claras publiceque salutares, patriae gloriosas, et ad omnem memo- 
riam splcndidas ftituras vel obolum erogare rcformidare, tanquam 



AD DEMOSTIiENEM. ccxrii 

fii in puteum abjlciant. Quanquam ad hoc quidem opus meum de- 
mosthenicum qui symbolam conferunt, eamque non cnormem, per 
minutas partes, pecuniam hi suam non perditutn eunt, sed magno 
cum foenore paulo post recuperatum. Ecquem non plane pauperem 
gravet impensa pistolse dimidiee (cujus valor ducatum hollandicum 
nondum oiquat) in volumen graecum, cujusmodi hoc est, sex nien- 
sibus ante erogata, cujus cequivalens paulo post sit recuperaturus ? 
Ego quidem, qui publica commoda meis privatis semper antehabui, 
non spe divitiarum quserendarum hoc opus suscepi ; quae his pro- 
fecto artibus non quaeruntur; abhorret quoque animus ab impo- 
stura ; etiamsi velim alios decipere atque emungere, desertus sum 
ab audacia et impudentia, et calliditate- Ingenium mihi ad frau- 
des hujusmodi est tardius atque stupidius, et timidius etiam. Satis 
habebo, si sumtus, quos in hoc tantum, tot volumina impleturum 
opus erogabo necessario, recuperavero. Lucubrationes a me hoc 
in opus per tot annos impensas acres et assiduas reipublicae lite- 
rari^ lubens et Isetus condonabo. Denique causa nulla est, cur 
raetuant redemtores, ne si quid humani mihi contingat, opus abrum- 
patur. Quamquam enim in dies alia addo, alia muto, ut dies diem 
docet, ita tamen pleraque in mundo et parato sunt, ut, si vel hodie 
meum me fatum aufferat, coepta tamen tela continuari possit, uxore 
non passura, aut existimationem meam minui, aut emtorum spem 
falli. Prasterierant octodecim menses a publicato illo program- 
mate, de quo supra §. 22. dicebam, quum, incipiens jam de bono 
successu mei conatus desperare, decernerem, paucis illis, qui pecu- 
niam proenumerassent, (sex ferme numero erant) pecuniam cuique 
suam remittere. Sed intercessit uxor, quee tametsi cerneret, com- 
moda ipsius sua tam periculoso et ancipiti coepto minui, aut certe 
iu discrimen dari, me tamen hortata est, ut, confisus dei auxilio, 
qui invia complanare, diibiisque et desperatis rebus insperatam sa- 
lutem afFerre nosset, fidem datam liberarem reique publicae ne de- 
essem, et melius, quam solerem, de liberalitate hujus sseculi spe- 
rarem. Ab ea igitur impulsus et permotus rem meam in discrimen 
dare ausus sum, chartas emi, conduxi typographum, excudendum 
opus dedi. Interim paulo plures atque plures prsenumerantes co- 
ierunt. Parum tamen quid est ses ab iis collatum ad id, quod mihi 
de peculio meo dependendum fuit. Et profecto ni plures numero 
inposterum coalescant, necesse habeo telam banc in secundo sta- 
tim volurainc, posteaquam totum Demosthenis textum edidero, ab- 
rumpere. Quod si tamen vel tantum ex hujus primi voluminis dis- 
tractione redierit, quod satis sit sumtibus in id factis compensandis, 
impiger et deo fretus stadium, quod ingressus sum, decurram, quoad 
vita viresque supererunt. Secundum volumen certo certius sub 
finem Se[>tembris hujus anni 1770. prodibit. Exteri si meum sibi 

VOL^I. 2 c 



ccxviii REISKII PlliEF. AD DEM. 

Demosthenem redemtum velint, recta via per lltterais ut mecum 
agant rogo. Nomina Praenumerantium, qui interea temporis acce- 
dent, illi volumini subjicientur. Quos ad hoc diei (excuduntur haec 
die 20. Aprilis 1770.) habeo in tabulis proenumerantes, sunt hi. 

Abresch, Professor ZwoIIk. 

Andre, Gottingensis. 

Bang, A. M. ot V. D. M. Marpurgl. 

Boden, Professor Wittebergensis. 

Brunck, Consiharius regis Christianissimi, Strasburgi, in totum 

opus. 
Cobei*, Conrector Gymnasii Budissani. tria exemplaria. 
Culencamp, Professor Gottingensis. 
Eck, Professor Lipsiensis. 
Eyring, Rector Gymnasii Gutting. 
Froriep, Professor Lipsiensis. 
Gottleber, Rector Annabergensis. 
Harles, Professor Erlangse, duo exempl. 
Heinze, Rector Gymnasii Luneburg. tria exemplaria. 
Heyne, Professor Gottingensis, duo exempl. 
Hibner, Bernensis. 
Hiller, Professor Witteberg. 

Hoffmann, A. M. illustris Moldani apud Grimmam Tertius. 
Hiibler, A. M. Conrector Scholse Freybergens. 
Kranoldus, Superintendens Graefenhaynichensis. 
Krebs, Rector illustris Moldani, Grimmse. 
Meisner, A. M. et Collega Scholae Cruciatse Dresdae. 
Morus, Professor Lipsiensis. 

Mucke, A. M. Conrector illustris Moldani, Grimmge. 
Neuhaus, L C. et civitatis Lipsiensis Pros tor. 
Niclas, Gymnasii Luneburgensis Conrector. 
Randal, Glasgouiensis. 
Rau, Professor Ultrajecti. 

Reichart, A. M. illustris Moldani Grimmse Cantor. 
Schade, Anspachiensis. 
Scharfenberg, A. M. Lipsiensis. 
Schmidt, Dantiscanus. 
Wencke, A. M. Darmstadiensis. 
Wernsdorf, Professor Helmstadiensis. 
Wyttenbach, Marpurgi. 



STOCICII PRiEFATT. AD DEM. ccxix 



JUVENTUTI ACADEMICS 

SALUTEM. 

Aliquot jam aguntur anni, cum in lucem prodiit Demosthenis 
Orationum Philippicarum Editio nitida, qiiam in usum vestrum duo 
in hisce iEdibus eruditi homines procurarunt. Ad istius multiplici 
jam experientia comprobatam normam cum banc nostram ^schinis 
Demosthenisque Orationum ai'-nrdXioy Editionem conformare sta- 
tuissera, in nonnuliis tamen deflectendum inde mihi esse existimavi: 
de quibus, deque Versionis simul hujus Notarumque ratione ac 
structura, paucis vos esse preemonitos velim. 

Interpretationes harum Orationum insigniores Latinge circumfe- 
runtur tres : Wolfii, Lambini, et Editorum Oxoniensium, Foulkes 
et Friend. In his singulis cum multa reperiantur, quae ad justse 
Interpretationis laiidem conducunt, aliqua tamen superesse vel 
lenissimus earum rerum fatebitur sestimator. Ingratum equidem 
semper, et bberali ingenio indignum opus est, siquid illorum homi- 
num, qui in eadem tecum paleestra desudarunt, negligentia fudit, 
curiosius excutere, et in vulgus indicare : omnium vero minime me 
deceret, qui ahenae potius industriae quam propria^ eruditionis fcetum 
expromam. Sufficiat igitur, si, quse sint qu£e in unoquoque istorum 
Interpretum desiderem, summatim et usque eo tantum perstrinxero, 
dum ratio probabilis existat, cur in his vertendis nuUius demum 
vestigia per omnia sim consectatus. 

Ac primo Oxonienses illos, quorum vulgo Interpretatio inter 
manus versabatur, immoderations et juvenilis cujusdam in conver- 
tendo licentise, et olim a doctioribus plerisquc hominibus arcessi 
animadverteram, et ipse cum in hoc opus penitius introspicereni, 
non potui non creberrime incusare. Dum enim numeros captant, 
et dicendi lepores ambitiosius aucupantur, sententiis tantum adhe- 
rent, verba verborumque ordinem servandi religionem ita plerumque 
contemnunt, ut provectioribus quidem in his literis satis fortasse fa- 
ciant, ad rudiorum Grseceque discentium usum hand multum certe 
conferant. Neque tamen in Auctoris sensibus efferendis usque 
adeo fidem commendant suam, ut non et frequenter titubare eos, 
multaque ab iis humauitus excidisse promptum sit ostendere : quae 
tamen ab ahis investigari malo, quam ut iu iisdem ipse excutiendis 
ingratam operam impendam. 

Summam sane religionem, mihi vero etiam immodicam ad inter- 
pretandum attulisse videtur fidem Hieronymus Wolfius. Diligen- 



ccxx > STOCKII PR.I^FATIONES 

tissimus quippe Interpres, ab Auctoris latere ne puncturn quidem 
teraporis dimoveri sese passus, non sententias solummodo appendit, 
verum etiam verbis annunierat ubique verba ; eundemque dictio- 
num ordinem tam anxie tamque pertinaciter conservat, ut ssepe- 
numero etiam obscurmn, horridum certe et incomptum, nobis exhi- 
beat Oratorem. Enimvero, quod ad situm coUocationemque attinet 
verborum, cum temere et absque necessitate ab exemplaris sui 
forma recedendum non sit. dandum tamen aliquid aurium est vo- 
luptati, neque committendum, ut scrupulosa et servili imitatione, 
omnis ilia, qua divini nos permulcent Oratores, numerorum pereat 
concinnitas. 

In contrariam huic prorsus reprehensionem incurrit Dionysius 
Lambinus. Fidus, elegans, disertus ; utinam et pressum dicere li- 
cuisset Interpretem ! Verum ejus, qua plurimum poUebat, comptee 
Latinitatis studio, beneque dicendi copia in transversum actus, 
extra modum metasque omnes excurrit, et nitorem iEschinis et 
Demosthenis hivorrira profusissima verborum luxurie pariter labe- 
factavit. Ardua complanat, pressa dilatat, mollit incitata ; singulas 
ferrae dictiones Graecas duabus aut etiam pluribus reponit Latinis, 
ut geminet propemodum et conduplicet Archetypum. Quod si suo 
hie ingenio aliquantum esset moderatus, neque supervagantibus 
ipse surculis falcem denegasset, quse fuit homini diligentia in asse- 
quendis Grsecis, et inexhausta lectissimoi'um verborum copia, omnes 
profecto boni Interpretis numeros explevisset. Hiijus igitur Ego 
vinetis putator qualiscunqiie accessi ; dedi operam, ut luxuriantem 
eam in dicendo ubertatem comprimat, et inserta quasi depascat 
exilitas Wolfiana : neque siquid in Oxoniensium aliorurave Interpre- 
tura Latinorum operibus vel se venustate commendaret vel robore, 
traducere in nostra dubitavi: ita nimirum ratus fore, ut sincerior 
multo puriorque exsurgat Interpretatio, quam si ineptae ambitioni 
velificatus, ea quse ab aliis bene dicta sunt, melius ipse dicere in- 
cassum contenderem. Multa etiam ad nos comnioda invexit cum 
Gallica Interpretatio Tourellii, tum vero spectatissima ilia Versio 
Itala, ab Hieron. Ferro, Senators Veneto, concinnata, quam diu 
frustraque a me qusesitam, vir comitate pariter et politiori literatura 
instructissimus, A. Askew, M. D. Londinensis, mecum, sibi licet 
ignoto, per literas rogatus, humanissime communicavit. 

Textum Grsecum ^schinis ex luculenta Editione Hen. Stephanj, 
Demosthenis, ex ea quam Lutetiae typis mandavit Benenatus, ut 
plurimum express! : coUatis interim diligenter, et siquando visum 
est, adhibitis, emendationibus CI. Taylori : verum pa'?cis illis qui- 
dem, ct summa cum brevitate propositis, Quotus enim quisque 
lectorum est, qui dummodo sibi Auctoris sensus claros, et quoad 
fieri potuit defeecatos, ob oculos sistas, aut omnino curat, quot eoa 



AD DEINIOSTHENEM. ccxxL 

ex Codicibus impressis manuve scriptis elicuistl, aut non saltern, ut 
istiusmodi de Variantibus Lectionibus disceptatiunculoe ad calccm 
rejiciantur operis, exoptat ; neve iis Editor cum Annotationibus 
qua? ad Auctorem ipsum pertinent illustrandum, conjunctis, re- 
stinguat animos, quos ardentes acceperit ? 

Quod ad Notas attinet, earum magnam sane partem ex Com- 
mentariis descripsi longe eruditissimis Joannis Taylori : ciijus ego 
laudibus libenter indulgere velim, siquidem id aut destinati operis 
angustise paterentur, aut ipsius utique hominis pervulgatissimum 
apud literates omnes nomen et celebritas. Annotationes, quaj 
aliunde petuntur, singulas (subinde brevitatis causa in compendium 
actas) Auctoris nomine slgnavi : plurimas de proprio penu deprom- 
psi : Interpretationi denique omnes subjeci, Graecarum paginaruna 
titulis inscriptas: ut neque tyroni foveant negligentiam, si textuui 
comitentur, neque seorsim (quod usitatius) relegatas, negotium fa- 
cessant. Arcbaeologia in his Commentariis et Historia parcius at- 
tinguntur, cum illam quidem Potterus, banc vero, quantum ad 
earum quae hie tractantur rerum notitiam satis sit, egregie adorna- 
vit in Vita Philippi Lelandus noster : quod sane utilissimum opus 
iterum ac scepius, me judice, versabit, quisquis ad hos perennes 
Eloquentise fontcs rite imbutus instructusque volet accedere. 



JUVENTUTI ACADEMICS 

SALUTEM, 

Integram hanc Oratlonum seriem quas Demosthenes in Phi- 
lippum habuit, nee inutilem fore duximus, nee vobis ingratam : prcc- 
sertim, cum Philippicarum hbellus, qui Glascuis prodiit non ita 
pridem, spes vestras prorsus fefellit ; mendis nempe compluribus 
inquinatus. Codicem Morellianum praecipue, alios melioris notse, 
nonnunquam, expressimus : quin et harum lectionum, quas e codi- 
cibus manuscriptis coUegit Morellius, pauculas admisimus. Ipsas 
Orationes eo tandem ordine dispositas invenietis omnes, qucm proe- 
fiuivit Dionysius Halicarnasseus in epistola sua ad Amma;um. In- 
terpretatione utimur Wolfiana ; ea vero plurimis in locis castigata, 
ubi authoris sensum aut minus accurate, aut perperam reddidisse 
videtur. Et, ut subsidii aliquid prseterea vobis adesset, Notas ad- 
'jecimus, paucas jam primum editas, plurimas autem ex iis, quas 
praebuere Ulpianus, Wolfius, interpretes Gallici Tourellius et Oh- 
vetus, necnon Mountncius noster, vir literis instructissimus, qui, 
cum apud Cantabrigienses commoratus est, Philippicam orationem 



ccxxii STOCKII PRy^FATT. AD DEM. 

primam et tres Olynthiacas nitidissime edidit. Argumenta in ora- 
tiones hasce quatuor priores, quee ille ex Tourellio reddidit, inter- 
pretation! huic nostice accedunt ; et exemplo moniti, reliqua ipsi 
supplevimus. In Notis, habita est brevitatis ratio. Quicquid Geo- 
graphiam, quicquid Archseologiam spectat, quicquid denique Hi- 
storiam perlegenti primo intuitu se prsebet, aut prseterimus, aut 
parcius attingimus. Haudquaquam etenim suspicari fas est, vos 
hasce Orationes adituros, nisi his rebus omnibus penitus perspe- 
ctis. 

Hiiec sunt, quae vobis prsemonenda putavimus. Quod si quid 
oculis nostris se subduxerit, aut si quid ausi simus infelicius, id be- 
nigne condonetis. Valete. 



ITSDEM 

S. D. J. STOCK. 

Quid in hac altera Editione praestitura sit, Juvenes Academici, 
paucis accipite. Grseca ex Editionibus Vcnetis Aldi et Feliciani 
cum Parisina Benenati collatis excuduntur. Interpretatio Wolfiana, 
adhibitis Versionibus Nicolai Carri, Lucchesinii, et aliorum, ita 
multis in locis emendatur, ut jam quasi nova exsistat. Priorum 
Editorum Annotationibus pauca, quse deesse videbantur, adjeci ; 
qufe asterisco signata, et litera S subscripta, statim sese produnt. 
Annotationes denique omnes Interpretationi subjiciiuitur, Grseca- 
rum paginarum titulos prse se ferentes : quemadmodum nuper fa- 
ctum est cum jEschinis et Demosthenis Orationes de Corona ad- 
versarias typis mandavi. Data enim opera est, ut binse istse quasi 
coaleant Editioncs ; quo prasstantissimje, plurimoque hominum ser- 
monc celebratoe, Demosthenis Orationes uno vobis intuitu subja- 
ceant. Olynthiacarum ordinem, quem monente Dionysio Hali- 
carnasseo, priores secuti sunt Editores, non esse mutandum cen- 
sui : quia baud magni sane momenti res est, cum omnes eodem 
anno Olynthiacas habitas fuisse constet ; et secundum hunc ordi- 
nem citavit eas vir doctiss. deque re litcraria optinie meritus Le- 
landus, in opcre suo, Demosthenem legentibus apprime necessario, 
Vita Philippi Regis. 



AIBANIOY SO^ISTOY 



npo2 



ANGTnATON MONTION 

lElQSANTA AYTON TPA^PAI 01 TON TE AHMOSGENOYS BION KAI 
TAS AllAKTQN TON AOrQN AYTOY YnOOESEIS. 



d. 'Etts/^^, x,pccTiG'T£ dv^VTroiTuv MovTie, jcoctoc tov 
^OfxyjDiKov ' AcrrepoTTouov Trspids^iog roe, eig Xoyovg uv, isr^w- 
revsig fjisv ev rri' Vco^jLcciuv (poovvi kui rvjg rsroc^ ex-sivoig ttui- 
cefxg ofjLoXoyovf/,e^vcog to 7rp£(r(3£Tov dvYi^vjcrocff uf^sXsTg oe 
ovde Tr,g 'EXX^ji/ijCTj^, are KOii Iv avrv ^tcc to rvjg (pvcreug 
fjieys^og VTTips^eiv ^uvoc^svog^ aXXa •zjrept rz rovg uXXovg 
CiiXTfii(3£ig Kcci -Ztreoi tov tsXeutoctov tccv EXXvjvizuv ^tjto- 
puv TOV A7][/.o(r'^Bvv]v, xoil ^^ ^ aoct -^f^ouXTi^Tig Tocg vTTO^eo'sig 



KOI h/xcii l/?»i/Xii&>ii 



Praeter Libanlum, Antiocliioc natum 
314. p. Ch., Plutarclius vitam, et Lu- 
cianus encomium Demostheais sciipse- 
rant: elogia veterum scriptonim de No- 
stro habeted. Lutet. elH. Wolf. Rudig. 

KgaT(ff-T3 av&UTTaTDv] 'Avti toZ, xpaTitrrE 
avQvTraTe. Wolf. 

Kara tov o^tifiJtJv] Ut Homericus ille 
Asteropaeus, de quo Iliados 41. [v. 163.] 
"HfOJf 'AiTTEfO'nraT'oc, ETTEf TTEfi^E^io; ?e, Facit 
autem eum Pelegoiiis cujusdam filium. 
Idem. 

'AiTTE^owtttov] AsteropiFns, utraque manu 
exercitatus, (cf. Horn. II. XXI. 163.) ia 
proverbii locum abierat. vid. Athenae. I, 
1. C. Eust. ad Hom. I. 1. explicat tte^iSe- 
^10; per a/xcf'iSE^io;, undo fortasse hoc in 
marg. Lut, fluxit. Rudig. 

riEjiSif jof] 'avti tov ifjcpi^e^toi;, ambidex- 
ter, utinam hujus Montii exemplum pro- 
ceres nostii imitarentur. Coiitrarium hu- 
jus citalur ex Arislophauis raymiirratc, 
a/ot<faptVTEpof de homine prorsus inepto ad 
orauia : sicut illud siugularem ingeiiii dcx- 
teritatem eomplectilur. Wolf. 

To, £i; Xo'yoi;;] 'AvtI toU, Iv 7^iyoti,>ia,ra, 
'TaelgXi'/ov; ttnixovra, ambidexter in ulrius- 
■<iue orationis, tarn Gra:ca3 quam Latinae, 
facultate. Idem. 

Ta ii'j Xoyoi;;] Qiiif ])eylinent ad liltera- 



rum studia. Gregor. habet : ol afX'pt roiii 
"Koyovq I. e. litterali homines ; de usu 
praspos. Eij cfr. Herodol. V, 49. Xen. 
Cyr. VI. 4. 5. ri el; ttsXEjUov. Rudig. 

Kai Tr-; TTttf' EX-Eivoif ■EraiS's/a;] Quid vero 
Roniani habuerunt in ullo disciplinarum 
genere suum? aut quod a Gra>cis nou 
fueriut niutuali? Id quod nee Cic. 1. 
Tusc. procemio dissimulat, cum hac ta- 
men appendice : suum semper judicium 
fuisse, omnia Romanos, aat invenisse per 
se sapientius, quam Greecos : aut accepta 
ab illis, fecisse nieliora, &c. Wolf. 

To 'ET^Ej-Seiov av>i'p)lo-ai] To tXTpif^MV, 
Suida iiiferprete, ti|U.i7 xai yi^ag est : inter- 
dum etiam grandior (Etas, Thv ^aa-ihsUv 
Kara, to ffpes-lSerov Xafx^avit, (ilius nata 
uiaxitnus. Idem. 

Ibid.] 'Avai^iis-Qcii ■nrpEir^Erov dicitnr de 
eo, qui niunus iionorarium, paliiiam, acci- 

pit. Rl'DIG. 

ITe^i te toL? aXXoyj] ITEpi innuit notio- 
nem versandi in aliqua re, ut in liac vi(. 
§. S'. PJul. Aristid. I. h tsTiol rov olnov cv- 
TTopi'a. IntM. 

Kal J)) ;(a(] Secandum xat signific. adeo. 
cfr. Viger. p. 5'J4. Iloni. II. I. 29. Idem. 

'nSovKriQr}:] Scripsi ex Aid. ila W. et 
A. Quuia Liban. §. y' . »iSuvW>) et $. J'. Viu- 
wifli jcribal, patet, eum in liac scriplura 



CCXXIV 



AHMOS0ENOT2 BIOS 



TCtiv rovrov Xoyuv (zvotyDoc^/ocfT^oci croi, de%0|tts^a f/,5V oi(T[XB' 
vol TO '7rpo(rTcx,y^a., icrfABV yocp on 'ttasico ttju Tif^yjv t] 'ttovov 
f/zi ' oip^o[u.£^oi OS rou (TVVTayfjcoiTog cItto tov l3iov rou aij- 
To^og, o'j')(^ oAov avTOv oie^iovrsc, — ttsoittov yap tovto — , 
uXXu TO<rouTCt^v ^vv]i/,ovBV(ruvTsg, occc ooksTkoh Troog koctcL- 
K-^^/iv oi.Kpil3£a-T£pa,v ruv Xoycjv (tvvtbXsTv, 

(o . Arj^od^&vzi Toivvv tu orjTopi 'srocrvjo vjv A^i^oo'^ev^g 
uvBTriXTjTsrrog rco ysvsi oozuv, ug koci Ki(T'xJ>vy\g \')^p6g uv 
fzocoTvpsi' {eipTjToci yovu ohrcog avroTg lviyM.(n' " rouro) 
TtTccTT^p vjv Ayj^Jiocr^evTjg o UxixviBvg, uvvjp eXsu^spog' cv yap 
osi \\)ivcroccr-ja,i' ) epyao'TTjpiOV oe oizsrcov i^coc^ccipOTToiccv 
KBKTYii^Bvog, svrsv^su rviv tov fjio.y^oi.ipo'm'oiQD KXr^a-iv eXa^s. 

'To fZBVTOl f/,71TpU0V ySVOg TOV pTjTOpOg 0V7C TjV, cog (pOC(n, KOi' 

ocpug Attizov, VvXuvog, tov Trainrov tov Avji/^ocr^evovg, 



^..,:: 



roa-ourov (xn[ji.ovivovri(; 



■srarnj (XiV nv 



flucluasse. Qtiare recepi lect. Aid. In 
Lnt. l0ouXriBni; ; idem rec. R. et B. De iilo 
AUicisiiio vid. Tliom. M. p. 258. Etviu. 
M. 3U. 12. Idem. 

"ifl-jUSv yap oTi ttXeisj; rr,v Tifxriv ^ TOV wJvov 
?;)^Ef] Honos a!it ajtes : quern si sperare 
licuissel, promissos et nos Deinosthenis 
commentarios jampridem absolvisseinus. 
Nunc Amphora cicpit institui, cunente 
rota vix urctMis exit. Wolf. 

riovov e;)(^£i] "Ej^eiv in se habere, mlt sioli 
fiihreii. cf. Dein. Olynth. I. 2. 1. cf. 
Herin. ad Vig. 733. Schaef. et Bast, ad 
Greg. Cor. p. 98;->. Rudig. 

SyvTaj/jwaTo;] lvvray/j.a, liber, in quo 
omnia siio dcscribuntiir ordiiie. Ik Xoy^v 
TayfAO,. Ilesych. of. ^. y'. crmreray^Sai. 
Idkm. 

nspiTTov yag roZro] Scilicet wpo; -rriv vvv 
i/TTo&Ea-iv. Wolf. 

Toi!-ovr(DV jUVJ)/.*(:vEu(rttVTe;] Led. vulg. 
tos-oUtov. Sed Codd. M. U. Y. Nn. apud 
A. et marg. Lut. Tca-oJrMv, quod recepi, 
qiium sequatur o'tra. Idem R. A. U., .sed 
\V. vuig. lieliiiui y.vny.ovBva'avri;, elsi 
pr;rcedat Sie.^io'vte?, nam hie scriptor non 
aocuratus videtur esse in temporuni coii- 
sequutione obscrvaiida, quod colligi po- 
test ex ayofjiivou §. (3'., aTroXwXsxE §. y. 
et JiopfliSo-^ai ^. y'., si quidcm ha:; Icctio- 
nes bene liabenl. Nam Codd. Bav. Aug. 
et marg. Lnt. cniendatricem, ni fallor, sa- 
jiiiint niaiMim: in iii.s enim est f^mixovivov- 
Tic, quod K. el 15. refc. Rl'DlG. 

2viriKiiy\ Dicitui de ii», qui conferunl, 



sc. vectlgalia ; tarn de rebus, quas utilita- 
tem pracbent. Idem. 

C^riixoa-^mt] Demosthenes nat. 01. 99. 
4., murt. 01. 11-1. J. a;tal. 60. De raorte 
ejus V. Plut. vit. Dem. 29. Idem. 

Tlarri^ w] A. ex Aug. post TraTJjj inse- 
ruit [xh, quod non legitur in cetl. edd., et 
fortasse (luxit ex Plut. Dem. 4. init. — 
2Eschink verba leguntur p. 561. Reisk. 
iu or. c. Ctesipli. Idem. 

'AvE'zri'XjjTrTo; tw j/evei] OiIte ^e'voj oUte 

£7r>lXt;?, OlJTE jMETOmof, (/DTE jMi^o^aplJapoj, 
oiiTE iii^oi;' aWa ymclm^ 'ASuvaujj J^ aa-roZ 
nai ao"T?j yiyov'l'g, fionesto loco natiis, geneve 
repreheiisinnis experte. Wolf, 

Ei(t!Ta( yobv] S. I'ur' avrou. Sed inalim 
Ei'p'KE, S.o Ala-)(^ln;. Idem. 

TovTci) t!j-arr,p m'] R. et B. post 'rra.rr,^ 
scripserunt ^aEV. Sed ed. Aid. Lut. W. 
et A. non habent, ita ut nesoiain, unde 
illi hauserinl, nisi ex ipso jEschine, apud 
quem h.rc vox reperitur. Sed quuni in 
eodcm jlis(-hinis loco sit %}'6u5Er5ai et Li- 
ban, scripserit Nj-Eui-atr^ai, utroque in loco 
loctioncm libror. a Nostro profectam esse 
exi,stimo. Omninocfr. Flul. c. 4. Rudig. 

M>)Tp"c<3v] Qua- de malre rel'crt Lib., 
mutuatus est ex ylischin. 1. c, qui narral, 
Gyionem prodidisse Nvuiphwum [urbem 
Tauricam] et fugisse in Bosporum, ibique 
S(^ytliissain in matrimonium duxisse. Sed 
Plut. 1. 1. dul)itiit, an hoc verum sit. Ma- 
Ireni in sdes patris M niinas intulisse 
dicit Dem. in Aphol). I. p. 814. 11. 
[ed, Keisk.] Idi:m. 



KATA AIBANION. 



ccxxv 



(pvyovro^ fjisu e^ A^tjvoov ett* •sroodoo'ioig eyKXTj^iocTi^ oiktj' 
cravTog ^l ttsoi tcu YIovtov KMKSi ywoc'iycoc ocyo^svov "EjcvOiv 
TO yevog, e^ ^g ^v rov A7][/,o(r^£vovg ij f^r,TV]^ KXeojQouAi;. 
£*V TouTo yovv ocXkoi re XeXoiCooTiKoccri Koct AKT^iv/jg, eittuv 
cog KDoc e'lTj XKV^vjg, (2apl3ixpog sXXi^vi^uv tv (puvv. Uepi 
f/,£v rov y£vovg uvtou toctuutoc Eipyjcr-Ji;} cpcpuvog os kuto,- 
X£i(p^slg Jtjto rou TTOiTpog KOfxi^vi v£og, vju fA,£i'f cog (pocciv, 
oc(r-j£V7ig rep (rcouocTi. "icon vocrudvig, ccctts fjivjos Big htccKoci- 
crpccv (poiT^(rcx,i, Kod^diTBp TrocvrBg ol rcov A^Tjvocicov 7rcuo£g 
£no^£cra,v' o^£v tcoil (x,v^ou^£ig vtto rcov s^^pcov eig fjLocXoc- 
yciocv £(j'KCti73rT£ro ytca BxrruXog BTTtovvf^iccv £(T'X£v. 'itrro- 
prjroci yccp, rivoc BxTTOiXov 'E(p£(riov avXvjTvjv yev£(r^oii, hg 
TirpcoTog vwodrif/,cc(ri yvvcciKBioig ETTt Tvjg (ncyiv/jg £')(jpy\(TocTQ 
y-oci ^(XzcTi. TcocTEccyocri, xoci oXug r^v ri-xy/iv e^aXSa^ei/* 



j(*ev otiv Tou 



Etti Ttpo^oTtai; eyxx^^jittrt] Ob crimen 
proditionis, quod tara late paluit apud 
Grsecos, ut non inodo ii, qui prasvaricati 
essenl, et lio.stibus operam navassenl, aut 
alioqui negligentius rem gessissent, sad 
ii etiam qui qnos tueri debebant, desti- 
tuissent, tiTpo^arai dicerenlur: adeo ut 
Demosthenes, etiam TrgoJiVTO? tov Tlaa-'iuva 
Tciv o<f)&aX^ou dicat, et alii ad inanima 
quoqae ut scutum aut gladium transfe- 
rant. Vide Suidam nostrum in voce 'bt^o- 
JoT>ij, a quo Polj'bii TrfoJorou descriptio 
cilatur. Wolf. 

'Eoti — lyjcXiijUaTi] Propter accusatio- 
nem, cfr. $• 5'. 4. em toTj Xoyon;. Matth. 
Gr. gr. p. 859. Rudig. 

rrovTov] Ex iEschin. I. c. patet, intel- 
ligendum Ciramerium Bosporum. vid. 
Stepli. Ryz. s. ITovto; p. 559. Idem. 

'Ayofx.ivou'\ Aut est haWayh p^po'vou, aut 
legeiidum ayayti/j(.evou videtur : etsi hyo- 
f^vv xtti ayo'jUEve; etiam aop. ^. esse potest. 
Wolf. 

Ayofxsmv] Tuitus sum lect. Codd., B. 
scripsit ayayofxsvov. vid. ad §, a. in Jin. 

RUDIG. 

^Kv^iv TO j-iv:;] Ut Ovid. 15. Meta- 
morpli. 

— Sparser qucque membra vcneno 

Exercere artes Scytiiides memorantur 
easdem. Wolf. 

Ei; rouro — Ala-)(ivri;'] Ts — Ka), cum, turn, 
^'ig- p. 517. Pra-pos. el^ utnntur Gineci, si 
qua res nlicui vitio vertitiir, ita ut oblrecle- 
tur. Noster ^. y. Is-Kxnnro sU fAaXaKinv, 

VOL. I. 



Plut. Dem. 4. eij to c-xfxa, Xiyireti a-xtuwro- 
/(AEvo?. Thuc. Vill. 88. Qm'Kofji.evo; avrov elf 
'ABwaicov <f)iXiav JiaSaXXsiv. Cfr. Duk. ad h. 1. 
iEsohin. lioc commemorat p. 5C3. Rudig. 

ITspi fxh tou] Post fA,lv Cod. Bav. 
Aug. oZv, quod R. A. et B. inseruerunt; 
at quum hi Codd. non satis inagnara 
fidem habeant, et oZv interdum a librariis 
adjiciatur, lect. vulg. intactam reliqui. In 
or. Phil. I. c. IX. 4. nounulli libri post 
fA.h praebent oZv, et c. XIJ. 2. B. e texta 
post Touraiv eandem vocem ejecil. Idem. 

KofXiSn vEor] Egit enim annum septi- 
ninm, quum pater decederet. Idem. 

'As-Gev^c] Cfr. Plut. Dem. 4. Idem. 

Eij |uaX. la-x.'li'mJ\ Vid. ad §. ff. Idem. 

BaTTaXo?] Ita legebatnr ante Reisk., 
qui ex Codd. Bav. Aug. motavit in BaTa- 
Xo; [atqui certe per tt scr. in ed. R.]. 
Secutus est B. et A. JDschin. p. 139. 
142. Plut. 1. 1. exhibent per t. Sed Suidas 
utroque modo : quare non ansus sum lect. 
vulg. mutare. Vid. Suid. .s. ^araXo? et 
/3aTTaXi^E£r8a(. Demosthenes etiam voca- 
tus est Arsas ob niorosam et amaram in- 
dolem, teste Plut. I. 1. et Suida. Suidas, 
cui asseiitilur Barton, ad Plut. 4., dicit, 
Demoslhenem fuisse norainatum Batta- 
lum ob vestitum molliorem ; sed ^schin. 
in Timarcli. p. 142. hoc nomen ilium tu- 
lisse monet l^ avav^^ia^ tivoj. Idem. 

'TTro^nfxaa-i] Aug. ia-6ny.a<n. Idem. 

MsXe3-i KaTBuyoa-i'] MiXsa ttarBxyora,, car- 
miua fracta i. e. carminum vwdi enervati. 
Idem. 

2/ 



CCXXVl 



AHMOEGENOrr BIOS 



fltTTo TOTjTov de rcvg eKXvTovg VMi oivuvopovg BuTTccKcvg 

BUOiXOVV. 

y . Kiyirai oe ry]v 'ttoXXvjv aui crcpoooav evr* Xoyovg op- 
fxvjv Tov ATjjjioo'^&vvjv evTBV^sv (T-x/tv. Ka.XXi(Tr^oirog %v 
'Ad^71vcx.7og pc-jTwp iv^oPog' ovTog e^sXXs 07ifj.o(ria,v tivo. oiKvjv 
ayuvilscr'^ocif (pu<riv, ol^aiy r'i]v ivbdi npwTTou. o roivvv 
At] ixoG'^&VTjg^ 'TToug uv, soBiTO rov e^scrrurog omsrou cvy^u- 
P'/i(rcci 'srotpcK.(3oLX&tv uvtm ti^ oi^tv' y-oci, og ZTTsroz'^iv. ukoxj- 
(TOLg ^6 ovTco ^iSTid'Tj, ucTTS Dcw BKBiVTjg Tvjg u^oig •zs-oa/Toc 
zruoBoya rsTpog rovg Xoyovg S'ficrS'a;. Aidua-ytccXu cs X9^r 
(Toc^evog icrociu ^aXa, osivco pvjropi, Bi,g avooocg &yyooc(pBig eu- 



•JUi" uyuvoi Ko^Tcx. Tcov BT^iToowuv evB(rr:/i(rixTOf KccKug 



dico- 



y . Aiyifai — o";)^£~v] A. dicit : " onines 
Codd., quos iiispexi, ita ordinant : Xs- 
ySTai Si Tcv Ari'J.oa-^." Eod. iHodo in B.iv. ; 
sed U. et B. vulg. relinueruiit, quos se- 
cutus sum. Idem. 

'Opy.hv iTii Xo'j/ouj] PIul. c. 5. op/*^ 'crpoj 
"kty. Idem. 

KaXXiVrpaTo?] Cullistratiis, Callicratis 
filius, Aphidiiffius, celeberrimus suee me- 
inoiiiE orator, in acousando praecipiie 
acerbus. Cfr. Deinoslh. d. fals. leg. 301. 
18. 436. 13. ^schin. d. f. leg. 2'.»4. 
liiihnken. hist. crit. gr. or. in Reisk.Oir. 
VIII. p. 140. Hano de Oiopo causaiu 
egit Ol. 103. 3. quuin Deni. r.geret an- 
num 16. Id! jr. 

Ai'xnv ap'oivi'^Eo-Qai] Plut. c. 5. ayccvi^i- 
er^ai npiTiv i. e. litem agere. Idem. 

T>)V TTEgi ' Slp'ji'TrouJ Hscc urbs inter Ta- 
nagriam et Alticam, in ditione Attica sila, 
K-j'pe ill cfintroversiani est vocata, qiuc 
Jion prius cessavit, quam Fliilippus illani 
Athenieiisiltus redderet. Cf. i^ausan. 1. 
34. 1. Hoc tempore Tliemiso et Tlieo- 
dorus, Eretrienses, collecla inanu Oro- 
puni occuparnnt, Chabria res male ge- 
reiite; quare hunc Callistratus accusavit. 
Xen. H. G. VII. 4. 1. dicit, Oropum 
futsse ab exsulibus caplum. clV. Suid. s. 
'il^cuTria yiipo; Idhm. 

'e5£~to] ktenim audiverat, inter mr.gi- 
slros convenisse, ut propter oratoris fa- 
cultatem et causre celcbrilatem judicio 
iutcrcssent. v. PIul. c. 5. Idem. 

Tou IvfiEs-Tairo? oixETou] Servnm nihi /)(vr- 
fectiim, id est, rou 'rra.i^ayMyov, ut nonii- 
nat Plutarcbus. Wolf. 

Ua.paBa.'Ki'iv uutS] In marg. Lut. est 
w^oj£(;^aX£~v, quod qnideni inlerprotameii- 
tuui sapit. 7rafa/3a.XX£iv neutral i sensu est 
se adnwvere. Pliil'pp. in Epist. (ai>iid 



Reisk. p. 163. 3.) scribit: fouX^'jasvof raTs 
vavo'lv ill; rov 'EWvirTroirov tna^a^oKiW, 
Q.iaie uon est, quod pro auTw recipiatar 
alirh, quod est in Aug. et M. apud A. 
Recta R. el B. vulg. tuiti sunt, nam alnrS 
pcrtinet ad a-vy/^-jj^r.crai,. RuDie. 

Kai oc] Turn 'die. cf. Vig. p. 24. et 
Herm. ad Vig. p. 706. sq. Idem. 

Ai£TB&>i] AittTi9;vttt, alniuem allquo modo 
afficere. Cf. Vt'olf. ad Ltpt. p. 463. ed. 
K. el Zeun. ad Vig. p. 300. Idem. 

'ls-a.l'j]'\ Isajus floruit 400 — 356. a. 
Chr. Restant decern ejus orationes in 
Reisk. Orr. Vol. III. De ceteris prxce- 
ptoribus Denioslbeuis vid. Suid. s. A»,<a!);-&. 
et Plut. 5. Idem. 

E;f avSpa; iyy^a,'bv.q\ W. et A. post av- 
o^a? inserunt partic. Se, sed, quanftiiii 
scio, nulla libror. auctoritate. Jam quuni 
Koster non ubique jusia utatur enuncia- 
tionuni junctura, cum R. et 15. vulg. re- 
finui, colo post piiTo^i expuncto. Quod 
si admittitur, p^p)ii-a,uEvc? non habet, quo 
referatur ; neque >jv cogitaudo addi ve- 
lim, (v. Herni. ad Vig. p. 770.) quo- 
nlam hie scriptorduo participia conjungit 
in Argun). Or. 01. I. (HI.) v. 10. et eas 
particulas, qua; uecessarix- videntur, omit- 
tit. cf. §. ^'. Aax£jai,uovi4)v •nrpoj riEXo'Er. — ■ 
t\q a)il^aq iyypa.'^sa-bai, tns^nrti virileiii su- 
merc, v. Dtmosth. p. 412. 25. ed. Reisk. 
Ilac enim a-tate ipsi licuit rcmfaniiliarein 
administrare. Idem. 

'AyZva — IvEiTTiWaTo] 'Ay. Ivktt. litetn 
inxtitucre. Dem. p. 227. 3. ed. Reisk. di- 
cit : toioDtov ayZva, ho'Tr.c-a.fA.ivoi;. Bav. 
avea-T'-.a-aTO. Hiinc causam egit Dem Ol. 
lOJ. 1., natus aiinos 18. 'I'uiores a j)atre 
j)riescripli erant Apliobiis, Demopiiou, 
'i'herippides : qui qiiuni XIV talentd tra- 
ctasseiit, post decenneui curaui LXX 



KATA AIBANION. 



CCXXVll 



jcrjaoTuv ttjv cu(riccv uvtcv. zai eiXe ubv avrcvg' ov ^'*ji/ 
Tjovi/yj'^'Tl TTocvTcc aTToXuf^sl'v, o(Tct ocTToXcoXeKB. Tcvg OB Xo~ 
yovg Toug B7riToo7rix,ovg bktiv oi (pcuriv icruiou kch on isvj^o- 
c^&vovg elvui, ^la. ttjv tjXhciocv rev LTjTopog cc^riG'rcvvreg, 
ozTuzocicsacc yap sroov '/jv, ore nsrpog rovrovg Tiyu'jiQro), 
KOii on dozovciv ol Xoyoi ro rou lo'Uiov uroig e7Ti(pcai''Eiv bl~ 
cog. erepoi oe vcfjutlovcri <T\)vrBrccy^cci ^bv vtto A7;(/,oc9svovg, 
^ aiofi^cva-'^oii ^e vtto rov 'icrocicv. Ovcsv ol ^(Z'o^o<,(rrov^ 
el A',;|«.oo"9"cS'/y? yi^vvotro ' ixlv ociir ezsivy]g TTjg '>]Xi>ciciig 
(Tuyyooi^pBiv roiovrovg Xoyovg' {tj ya.^ v(rrecov virepo'/Ti Tcoct 
Touro ■ZoKTrouroii') ccizro ae veapug en r'/jg do'zrjCrBug rTjg 
vwo TO) oi^cx.o'x.ccXu) rev BKSiVou %apa;iTi;pa 'uroXXocy^^ ^e- 
f/,if/,vjra,i. Mercz i^evroi rovrovg rovg ccycovug Cpa-X'^ "^V 
TjXiKia. iirpoeX'^oov, (ro(pi(rrsvsiv eveyeipi]crev' elra ocutolXXol- 
yeig rovrov, (rvvTjyopvjG'ev ev oiyLoccrrmic^. rovroig as, cod'sre^ 



• JtODP&wirS'ai 



(Aiv nai atl 



niinas Deiiiosthcni redrliileruiit ; quare lilc 
actionem X laleiit. iis scripsit. CtV. Dem, 
or. in Apliob. I. Idem. 

EiAc] Aij£~v, convincere. cf. jEschin. 
p. 544. 3. Ideji. 

oh fjuy — aTTcXiJXE/CE] Aphobiis damnatiis 
quum nibil S'qui facere posset, Demo- 
sthenes in possessionem bonorura eJMS 
venit ; sed amissa non recupeiavit. Pro 
ottoXjuXexe B. scripsit arcXajXEKSj : fontem 
liiijns lectionis ignoro. Yeruni etsi h. 1. 
plusqnainperf. exspectaveris, tanien Li- 
ban. pra2l. vel propteica videtur usiis 
esse, ut nolioneiii hiiic voci subjectaia 
lion ad se, sed ad Demosthenem referret, 
hoc sensu : non poterat recuperare, quae; 
se dixit perdidisse. Quare lect. vuiga- 
tam non mulavi. Inrm. 

Touf 5s "Koyov-^ Tutoriae orationes ex- 
stant tres in Aphobnni et date in Oneto- 
rein : liic eniin, cui Aphobi soror impta 
fuerat, Demoslhenem e fondo vi ejecit. 
Idem. 

Eio-iv o"] Nonnulli, ut Is-riv ore et alia 
ejnsmodi. Vig. p. 234. Idem. 

'Eriv ?v] Cfr. Matth. Gr. $. 372. 2. 
Idem. 

AiOj&ous-S-at] Ant est ha'K'Kayh x^pivou, 
aut ii'jicQZ^^at legendum. Wolf. 

Aiop&oi/s-Qat] Heec est lectio Codd. et 
Aid. Sed Lut. habet ^ix^Bxcrbai. idem 
W. Sequuti sunt R., A. et B. Retiuui 
vulg. hoc sensu : putant, orationes a 1). 
fuctas corrigere hewn, nisi videalur scri- 



ptor tempora'comrantasse; vid. §. B'. y-v^- 
/i/.ov£t'i-avT£f et quit ad h. 1. notuta sunt. 
Ceteram ipsi liistorici Grac'ci interdum 
tempera comrautant. cfr. JMattb. Gr. §. 
304. 1. RuDiG. 

Qavy.aa-ryj, e!] Non solum S'ttu^ua- 
^ai conslru'Uur sequent! £;, (Mattb. i. 
608.) sed omnino ea verba, qupc eani 
animi afifectum exprimnnt, ex quo ali- 
quid fiat aut factum sit, quod non ex- 
spectaveiis aut optaveris, ut ayavaxreai. 
Plat. Crit. 1, 7rX»]^a,ocEXjf eI'i ayMunriiv, £; 
Se" TEXEuTav. Idem. 

'h I'j-TEfov I'sji^ayj)] 'Excellentia , qua po- 
stea floruit, cfr. Vig. p. 376. a. Idem. 

Mi/xlfxtiTai] Passivum poiiitnr pro acti- 
TO, ut TTETTsXiTEi/'^uaf, l-l'r,^ta-i/.ai, multaque 
alia. Mattli. §. 496. 6. Do hac iraitatione 
Demosllienis v. Dionvs. Halic. in Isseo 
p. 103. 1. 108. 36. ed'. Sylb. Idem. 

So^jio-tEusiv] Artem dicendi docere. cfr. 
Plut. Dem. c. 24. fin. Suidas dicit, De- 
mosthenem ab inslituto recessisse pro- 
pter calumniam de Moschi filio, nobili 
adolescente, ortam. Idem. 

2w>i>'o'p>)j-Ev] Hoc se fecisse non pror- 
sus, sed postquam ad Rempnblicam ac- 
cesserit, negal Demosthenes, exceptione 
adversus Zenothenidem. [arf//n.] Ijotot, in- 
qnit (rvfjiBiBriKcV a<f>' ol -srsfi rZv xoivZv X='j£(v 
r)p^a/ji.m fAii^e Trpo? ev 'sjoayfAo. iJiov Trpss-EXfiXii- 
Ssvai, aXXi Hal Tt]? TToXiTEiaj alrri; rk -rci- 
aZra i^is-Tnua, Postreuia hujns loci ver- 
ba anibigua at que obscnra sunt, et alibi 



ccxxvni 



AHMO£0ENOrS BIOS 



' \ 



dTl 



yvy^voccrioig, ^prj(roc[/,£vog btti to tirjixayicystv ycoci to. rriq 
'TToXscog TTDocrreiv 7}X^sv. 

(T. ''Et< KMKSivuv {jcvvi[/,ovevTBov, QTi TpuvXog fxsv 7iv rriv 
yXuTTuv eye (pu(r£iog, ro oe irvevi^.tz ccTovurspog' e^ uv ufx," 
cporepcov crvvB^ocive, (puvXoTUTTjv ocvtov ttjv V7roKpi(riv Trccps' 
"Xp^zvov OVK evoozifJiBiU TO icoiT ocp^ug gTTi TOig Xoyoig. dio 
Tioci TTpog Tov epcoTii](ravTOif r; earTt DyjTopiycT], u.TTSKpivocTO oti 
VTsrocpicrig, ougx^puivuv oti dix TOiVTvjv tuv ^sipovuv tjttcov 
a(pociveTO. AXXoc 'icui tocutoc fjLzXsT'n h.utup-jug'S koci ocra, 
ccXXoc aiiTco irpog OTj^xyuyiuv vtttjv eXciTTco[xcx.Tcx,' Koct yocd 
osiXog v^v ^ TO 'srpcoTov isypog Tovg tov ovj^jlov ^opuj^ovg xoci 

EUKOiTCiTrXyjKTOg, UCTTS eJ-S'L/f e^l(TTOC(T'^OCl. OlOC oe TOVTO 

(puQ-iv uuTov avef/,ov oocyou7ov twovvtoc kczi icivovixevTjV (r(p0' 
opug TVjv ^uXoiTTocv, TTupcc Toug uiyiOiXovg (3a,oi^ovTcc Xe- 
ysiv, Kui Tu Tvjg ^ixXoiTT'yjg *;%w cruvB^lc^crQoci (psoeiv Tccg 
rou ^T^i^cov jcoiTuf^odg. MvvipcovBuovTui oe uutov tcu) cItc^- 



Toxarapp^af 



roTT^airov 



tractanda. Wolf, causas agere. Rudig. 

ru^vao-ioi;] VvfAvda-iov, ipsa ratio qua 
Tires exercentur. Xen. OEroD. 10,11. di- 
cit : ayaQh yvfjt.vi.o'iov xai to SeSirai Jtai to 
fAa^ai. RuDlG. 

y. Tpav^oi; /A.ivnv Thv y'KZrrciv] Balbutie- 
hat Lingua, dr. Plut. v. Dein. c. 6. et 11, 
Ceteruin CAveudum, lie quis putet, Graccos 
hie aliquid supplevisse, etsi ex iiostrsK 
liiigiias indole aliqald addendum est, quod 
explication! inserviat : eaque videtur 
mens eoruin I'uisse, qui naTo, supplerent. 
Nam accusal, absolutum poiiunt Grwci, si 
rem, qualis sit, describuut. Cf. Herra. 
ad Vig. p. 882. sq. Matth. Gr. Gr. §. 423. 

ICEM. 

'atoviwte^oc] Qiiod in Aug. legltur aTo- 
vcire^ov, debelnr inlerpreti. Idem fere 
Cicero de se dicit in Brul. c. 91. Idem. 

'TTro'xpia-iv] 'Tttoxjio-ij lion solum signi- 
ficat gestiim histrioiiis, sed etiam activitem 
oriitoris. Idkm. 

'EttI to"? Xoyoic] Male audiebat ob di- 
renduin. etti, ut lia, TrgoJoiriaj ly^'KriiA.aTi §. 
/3'. "Koyoi oinuiiio arteiii dicendl exprimit. 
cfr. §. y. Idem. 

'E^iuTrnravra'] Eadein de nostro refert 
Cic. Orat. c, 17. Idkm. 

"Httoiv iipaiviTo] Nam Plut. c. 6. refert: 
nartyiKaro 5i' an&eiav ToS hoyou. Idem. 



corrciit. Complectitur autem id varias 
exercitationes, de quibus Plutarchus co- 
piosius. Wolf. 

'T-juw I'KaTraiy.ara] 'Twsivai, quod si- 
gnilicat manere, (Deinostli. p. 330. 4.) 
apud nostrum est inesse. Per e'Karrdy.a- 
Ta iiilelliguntur hwommoda ex dejecta ali- 
quo nrta. Plot. c. 11. similiter hwc : toTj 
Se crcufxarmoi^ iXcc-rTciy.ao'i TOiauTov iitriyiv 
asma-iv. RuDlG. 

AsiXoj iTfQQ 'TOV!; — So^uQovf\ Vocatur, qui 
veretur, ut plebis tumullus sastineat. 
Demosth. p. 405. 18. ed. Reisk. dicit: 
Ttva S' aro'hfxov uttl SeiXov wjoj toi;{ oyXouf 
(faj-tv EiVai ; Idem. 

"Sla-TB siSuf i^la-Taa-^ai] 'Htoj Ix.'or'Knr- 
TErSai, 11 iiTo^oo^Btv, aTTohtrnvTa to P>iy.a. 
Wolf. 

Trs^ovvra] T»p£T, qui cavet, ne qua res 
i|)suiii fugiat. Demostli. p. 317. ult. <f>u- 
XaTTEiv Ifjie Koi th^e'iV exeXewv. Id. p. 836. 
5. ed. Reisk. ^n^h<ra^ tw TiXivralav hfxk- 
pav. Rudig. 

BaSt'^ovra] Ha'c vox diftcrt a TpE'p^Eiv, 
quum ilia de lento, luec de veloce iuces- 
su dicatur. Xeii. Cyrop. II. 3. 14. hy-iii 
jcai Tpip^EiV Jial ^aJ/^Eiv iivayxa^o^wEO*. 
Idem. 

C'E^Eiv] Infin. absohitus insorvit consilio 
indicando. Xeii. Cyr. VII. 2. 26. aitoii- 
ia)fA.t yuviuHa £;^;£iv. Matth, Gr. ^. 53b, a. 



KATA AIBANION. 



CCXXIX 



rocg vvKTocg 



TTooiot rou TVi<; oiyiiocq ou^tocriov' Kai cog ouds 
EKoc^evSev, aKka, OiBTrovsl'To TToog (pug ttboi Koyovg, o^eu x.(x,t 
Tiu^eag (tkcotttuv £(p7i rovg Xoyovg rov A-^fjioa-^svovg 'ko'xyuv 
uttoPbiv. Tfoog ov o Avi^ocr^ivTig oicrrBioog ufJLOc ycoci 'snyt^cog' 
ol^oc, bIttbv, on, (TB Xvttco Xu^vov yccaluv' oiB^B(3Xi^ro ycc^ cog 

XUTTOOVrUV VVKTUp riV^'BCCg. KOCI fX,YjV 'on TB houp BTTB- 

rvioBUB TTivBiV, ivoc syoTiyopviccv ^uXXqv 'srcupBX'^nx.i ttjv oioc- 
voioiv, ccsTxcriv cof/,oXoy':]T(x,i' 7rupBiXy]<poc^Bv ob tcccuBivo, cog 
xoci ^i(pog TTOTB Bx, TTjg opo(pvig U7r7]pTvj(rB, kcci i(rTocf/,Bvog 
vwo Tcvro BXsyBV. bwoibi ob tovto oi" oclnocv roiocvTTjV. bv 

TCO XByBiV U'SrpB'Srcog rov COI^LOV BiCO^ei mVBTv' VTTBpBTCpBf^XO'BV 



Viger. p. 205. Imilati sunt poeta: Latiiii. 
Virg. JEn. V. 248. Idem. 

Karaj/Eioi] Qua3 de suliterraiieo liablta- 
culo el tonsione dicit, ea narrat Plut.c.7. 
Quiiictil. X. 3. Ideji. 

"iva — Scoixariou] Oplaliv. (TTfOioi) poni- 
tur, quoiiiam in eiiuiicialione pnrcedente 
inest ratio temporis pra;terili : dicilur sub 
terra habitasse. Herm. ad Vig. 850. He- 
rodi. 1. 17. I'vet ih Trai^av iyoi, Ttfhis-i toD 
oi'xot/ : quo quidem loco etiaiii usus genit. 
cum TrpoJEvaf confinualur. Idkri. 

AlETTOVElTO TTpor <}'*'? IFEpt X^^OU?] F.XeTCe- 

hutur, id est, exercebat sese in eloquen- 
tia, elucubrabat orationes suas. Sed quid 
si.'' wpof ({)i2; Touj y.iyov^. WoLF. 

Xl^lq <^x{\ Ad lucevnum, iSTfli; de tem- 
pore. Xen. Hell. V. 1. 9. vav/Ji.a'^iaq Js 
9r{of (TsXrinv yim;ji.kmq. RuDlG. 

ITEpj 'Kdyov(;'\ IlEpi. vid. §. a. ibique not.; 
non est quod banc praiposil., ul W. cou- 
jicit, deleamus. lorm. 

ni;&£a;] Hie P3theas, popularitatis si- 
mulator, homo impunc el libidino.s;i; viUc 
full. Demosth. in ep. III. p. IIBI. 14. 
ed. Reisk. eum vocat ^lv fj^e^^t rn; ittt^a- 
Sou JujaoTixoV, y.iTa -raina J' etoi|Uov Etc to, 
xa9' lfA,Zv Trivra. Pint. c. 8. ha-c de illo : 
eXXu^viwv E<f)j3-£V o'^fiv avTou TO, ivQufjifi/xara 
(Denioslli.). Ceterum Plut. responsum 
Demostbenis aliler cnarrat, ct liac verba, 
olia, on etc. facit (c. 11.) Deiiiostlieneni 
Cbaico cuidara respondenteni, qui lucu- 
braliones illius asgre ferret. Quare No- 
sier ba^c videturconfudisse. Apud Luciaii. 
Deiuosthenes ha:c respondet : xal toutI 

TO 'XJ'i^.W TW Xoyw KOIVOV TTps; T^V Ifiiiv l/TTO- 

Seo-iv. Idem. 

"Oti cc Xy7r2 "kxiyym ;taiaiv] \Jr\i odflTa- 
tas nticturim in lumina cedros, ail V'ii gili- 
us. Fortasse, scio, inquit, lacernam meam 



tibi esse molestavi, coramodius verteris. 
Woi.F. 

'il; XoiTToSuTaJv] 'n? adjunctum parlici- 
piis indic^t, rem illam, qu?e deseribitur, 
i(a :ib aliis I'uisse menle conceptam, ut ex 
participio iiitelligilur. Plat. Crit. c. 4. 
01 <n^xo<}'3VTai hf.uv v^ayfxara. ira^i^^ovcnv, ciii; 
c-£ IvAevJe IxjiXE^aj-iv. adde Demoslb. Phil. 
I. c. IV. ojf Ij/vMJtoTDV etc. Neque solum 
genitiv. pariicijiior. sequitur, judice Vi- 
ger. p. 559., sed alii etiani casus. Ru- 

DIG. 

"TJwp] Ipse faletur, se aquam bibisse, 
Phil. II. oi; \yi) fxh v'^a>^ 'sjivcuv sIkotco; 8u- 
<r;toXof Tij ilfA avQ^cetroi;. In banc rem 
narrat Lucian. Demadem dixisse : ij ot 
jMEV aXXoi Trpo? uSw? XiyoiEv, ih £infA,os-bivnv 
5e Trpoj L'Sajp y^a,<\)iiv. Idem. 

"iva — '^aok-)(r\rai\ Conjunct, post tern- 
pus pra?teritum ponitur, si res non talis 
deseribitur, qu;c iieri possit,sed qua; vers 
fiat. cf. Mallh. Gr. gr. §.518. Idem. 

'sifAoh'iyma.i] Convenit. Xenopli. Anab. 
VI. ;3. 9. Ta aXXa i)f/.oXoyiiro avroTq. Post 
banc voceni W. el A. plene inlerpnngnnt : 
R. et B. commate, at loci natura requi- 
rere colon videtur. Idem. 

'Ek tk; o^c/if^c] Gerniani vocamus con- 
vexuni aut tecUim interius conclavis, 
Xiic 'CTincU ; quo uno Latino vocabulo 
dici qneat, non video, nisi forte apud Ho- 
ratium, Nee auretim reniJet in mea domo 
liicitnar, sit p^jwa-Ji ipo<^>i, xara tri/VExSop^w. 
Wolf. 

'Eh TfJc 5^o<|)>?c] 'Opo<f>i tectum intra pa- 
rieles iuclusum. Poll. 1. 80. to vvs^ tw 
ai^aXr.v opoiph xaKiirai. lluDlc. 

'Two toSto] Marg. Lut. rouriii, ex cor- 
rectione. Xenoph. Anab. I. 10. 14. Iiicc : 
Ltto al-rov ^Xo'^iov) ffrnrai; to crjaTEy^u, 
IdEm. 



ccxxx 



AHMOIGENOrr ElOr 



cuu rou u^ou TO z^(pog Iv XPV* '^^* oiiru TCd os'si TTjg TrXviyyig 
ecvvTj^vj KOLratryuv eccvrou Itti tov '^rpsTTOvrcg (r^'/jy^arog. 

e. 'AvccynixTcv Je oiTiy^croccr'^cn ytou oivuq elx^ "^^ "^^ "^^^^ 
EXXtjvuv y,o(,i TO. Tcou 'AQ'^vcciuvTrpccy^a.Ta,, ors tTTi to C7ifj,a.- 
yuysTv TjXde Avif^ocr9sv7]g. ©yjlSoiToi A(X.ycBoai[/.ovioug cco^oinag 
rcov 'EXXtjvcov kcu f^syicrryiv ^ovizf^iv e^ovrocg ev Aevicr^oig TTjg 
Boicoriocg f^cixv ViK't^cruvreg ^ uvrovg, TiroipTjX^ov sig kt^vv, 
XC61 i'^ST oXlyov iffocg ^ojKiccg 'sroXzfj.ov e^7ivsy,cuv. vjcav os 
ol ^^•coKsTg Id-i'og ofjiopov r^ EvjSoicc, TroXsig zyjiv ouo ytcu gi- 
ycotriv. oiiroi oe y^ccrocXccf^ovrsg tov tou Ylv^iou vuov, 'srAiy- 
CTiov ovToc, eo'vX'yicrcx.v' ccv^' otov k.<zi oi Q7j(3a,Toi 'woXb^^ov 
l^Yivzyy.otv i^pog (xuToug. "E'^oXef/.ovv ce koh ol A'^'/jvccToi 



'ev pi^jm] Ut extremara cutein attingeret. 
1di:m. 

£. To. Tf t£v 'E?iX«a)v «,e;] Haec verl)a 
neque apud W. neqiie apud A. legun- 
ti:r; neuter oniissionis ralionem reddi- 
dit : a Codd, et celt. edd. non absuiit. 

1 1) F, M . 

"Oti Iwl TO ^lifx..'] Accessit Demostli. nd 
rempubl. (luum ngerel anmim at, XXVII. 
Olympiad. CVI. 2. vid. Plutarch, c. 14. 
Idvm. 

'Ev AsixTpoif] Pugna Leuctrica pngnata 
a. 327. a.C. Idem. 

Ai/Tou?] Ka'c est lectio vulgata, pro 
qua 11. rccepit alrol, inlerpuiictione facia 
post n»ii£ravTEf, quod se dicit rfi'ecis.se ex 
aCiToTf in Bav. Sed utrum avToix; an avroi 
facilius pofuit abirc in airor?? Seqnutus 
15. A. nolat se accepisse alroi ex Fel. 
Sed qiiutn pronomen aiiro? repetatur, el- 
jaiiisi sul)staiitivnm, ad quod refertur, in 
eadein sit eiiuncialione collocatuni, li. 1. 
aino'ji; reliiieiidiiin rsse putavi : exenipla 
vide apud jlattli. Gr. gr. §. 467. 2. Viger. 
p. 171. Idem, 

riaotixSov £;; 'ts-)(vi'] Potentiam assecuti 
ei'init. Dionysiiis iu vita Isocrati.s, to, 

j/eOo? «pX''? wfoEXiXtSet, V\'oi,F. 

TlafrihOov] Warg. Lut. TrgotjxSov. Non 
negari potest, luinc scriplorem, quum ve- 
llt exprimere notionem ))olenti.x, quani 
qiii.s naclus sit, uti voce ■Trpoipxca-Sra.t . cfr. 
Argum. in Olyiitli. I. (lll.)et Arg. Orat. 
Megalopid. jUnSt Eif Icrxyv w^oeXSovto? Aa- 
xi^ai/xnlou;. Sed ex liis ip.sis loeis f'ortas- 
•sis lectio ninrginalis (luxit : et (|iu;in j. y' . 
Moster dioat eij 0ae-i\iiav 'srafji'hdtv, non 



ausus sura vulgatatn nintare, etsi altera 
lect. mai!,'is arrideat. Rudig. 

'e&voj Cjuogov Ttj Evffaix] BoeoliaB certe 
propior quani Eabceas Pbocis est, ulcuu- 
que codices consentiant. Wolf. 

Tn El^oUl Ead. icarg. habet Boiairia : 
qnani lecliouem quis non lubeiiler ample- 
ctalnr, quura sensus euni postulel? He- 
ccpissein, si niajorein ill! fonti baberetu 
fideni. Ipse anctor videlur ha;c nomina 
confudisse. Rudig. 

06toi Ss xaTaAa/3.] Pbocenses violataj 
religionis condeninafi, quod sacrum agrum 
arassenl, recusabant, suadente Pbilonielo, 
sniinuam, qua; iis erat imposita, solvere: 
ille, f(C(lere cum Spartaiiorum rege, Arclii- 
damo, inito, Delphos occnpal et Tliraci- 
das interficit. Qua de causa Thebani 
Olynip. CVI. 2. bellum illis intulerunt. 
vid. Diod.Sic. XVI. p. .'jSS. H. ed. Stcph. 
Plut. Dem. 12. Demosth. de coron. §. ^. 
Idem. 

Kai ci 'A9i)va~oi] B. delevit oi ; quum 
nuHam bujus mutationis reddiderit ralio- 
nem, non sequutus sum. Bellum sociale 
inde originem duxit, quod cum celeri 
duces, turn Chares, l)ellnni illatiirus Plie- 
ni'is, socios otVunderat : hinc Chii aliique 
extiterunt vindicias ejus rei sumturi. cf. 
Diod. Sio. XVI. p. 521. B. ct Demosth. 
or. de Rhod. libert. $. $' . dicit : c-i/iiT'Tri- 

CaV 6<f>' >!|USc TCV TeX£UTtt?'(3V TO'JTOVl mKe/A.ov, 

Qua' oralio qiiam a. 3.>2. sit babita et au- 
ctnr hoc bellum dicat nXivraicv, videtiir 
adbuc gesluni fuisso hop tempore. Com- 
jtosiluui est, auctore Diod. Sic, (|uum 
Allrenienses audirenl, Peisus defecloribus 
subsidia prouiisisse. Id p.m. 



KATA AIBANION. ccxxxi 

rov crvfif/^ax^ycov xXvj^Bvrot TroXef^cov. Xioi ya^ ytui Pooioi 
y.ou Bvluvnoi uruXcci "stotb hvrsg VTrviJCooi A^7ivix,to)v^ tctb 
per' uXXtiXuv <TV(rrocvrBq kou (TVfJLiu,cx,x^ocv TTOiTjcrcy.^.evoi TT^og 
uuTOvg ETToXsfxow. Kon ouru i^ev tj EXXotg eig ttoXXcc f/.e^yj 

^i'^pTJTO, ^A'^TiVuiuV TTOXSfJ.OVVTUV TTPOg Tovg TrpOilOTJlXBVOVg 

KOii ©vi^ocicov TToog 0c>)KSo(.g, ^ AxKeoccif/^ovicov nrpog IlsAo- 
Tfovwicriovg. K-ocra ob tovtov rou Kcapov (DiXtTTTTog, o 
^Afj,vvTou TTxTg, Big rvjV MuKBdovuv (3cx,(riXBiocu TTot^riX^ev. 
AfjLUvra, yup tco '^IccKBOoviocg (SacnXBT rpBig ByBvovro irou'oBg 
e^ Evpv^UTjg ryig ^IXXvploog, "AXB^av^^og, UtoOiKKocg, <2>;- 
XiTTTTog. TOVTcov fjilv 7rpBcr(2urBpog AXB^avo^og ooXG(povvi~ 
^e\g BTeXBUTvj(rBv, o <5£ Uep^izzizg 'sr^og \X7\V^iovg //.a%o- 
y.Bvog. ^IXiTT'TTog os o vectiTurog £tu')/%<kv£ f/.sv sv ©vjfSccig 
oi^mimV ug Js sttu-S'sto rov TiB^oiKKov "^ocvotrov, vstb^bX'- 
^uv Xci^poc Kcci o^Bcog sig Mci:<,sooviizv a,(piiCOfiBvog, Mccrid'XB 
Tvjv ap^vjv. A^'i]va,l'oi ~ ob BTspov riva, ysvcvg pcsv ^ovTOi 
(2ucriXiKov^ (pvyuacc ob bk Mcx,iiBooviug, btti (^u<nXB!,0Lv xar- 

TjyOV fJLBTOC TSroXXoV •Z3"Alj3'0UJ (TTpaTlCOTUV. TCVTOig <t>;- 

Aa;t£ja!|aovi»)v] LacedsemoDii Arcailas et potest, quum scriptores i;on uno modo 

Alessenios deviceraut : hi quusii res adili- iliam rem tratlanl. Justin. Vil. 6. nair;;t, 

clas restituere auderent, coiitiuua b>l!a euiii a fiatre Alexandre ad Illyrios, turn 

gesserunt contra illos. Post AsxeS. |{. de ad Tliebanos esse iiiissiini. I'lutarcli. Po- 

suo dedit Si; Cudd. Aiip;. et Bav. !iM>eiit lop. 26. ub eodciii IVatre foisse traiiitntn 

ante banc voceni ■a.cu, quod A. ot B. rec. l'eiopid«\ Diod. Sic. XVi. p. 510. B. c. 

Lectio vulg. neutrnm praebet : bahc se- 2. ab Ainynta fuisse pernnssuin lilyriis, 

qnutus sum ex lege, qi:ain niibi scripsi qui eiim Tliebanis tradidisser.t, quaiiqnam 

od ^j. a. ^'. quiim Noslor non accurate idem Diod. XV. c. 67. dixcrat, l'hi!i(>- 

snribat et dnbia illorum Codd. sit fides. j)imi Pelopidie ab Alexandro dediluiii 

Idem. esse. Kx his coiicludas, rhilippum a 

'AfA.vvrov'] Amyntas rex Macedoniae fuit patre lilyriis Cuisse tradiluni, sed quuin 

ab anno 390. a. C. Idi m. Pelupidas ol)sideiii imperasset, illiiin re- 

Eij QaTiK. ■jrapnA^sv] Uex factusest. cfr. petitum ab lilyriis, in bnjus Cdera afratre 

§. a. et Deraoslb. Phil. 111. 5. I. AftJtsSar- datnm e^^se. Idf.m. 

/uovioi; itra.^iKbova'iv t]g Tijv StivairTSi'av Tr,v 'A9>:va~<;i SsJ Post lias voces R., A. et 

alrr.v — ttTTavTs; fit; ';^o^£|aov xttTEiTTutrav. B. iiiseruerurt epa ex Codd. Ani;. Bav. 

Pliilippus regniim obtiiiuit a. 361). a. C. Qiiai parlicula etsi bene sanni iibtineat 

Idem. locum, tanien eani nou recepi, quippe ex 

• Tovrcav i^cev] Alexander necatus a Pto- interpretanienio orlani. Idfm. 

leitiaeo Aloritw. vid. Diod. Sic. X\'I. p. "Etscov Tiva] Hnnc ArgKum nppellat 

.510. D., qui dicil : tcutov nToX6,w.a7o? Plntarchus in vita Philippi. VVoi.f. 

'AXaipiTou ^a>.o<p'>v!)a-ai; Tra.^i'ha0£ rr-.v ^aiTiku- "EtEjOv] Hii! fuit Arg'a'us quiilani, cui 

ttv. Huno Pcrdici'as e medio suslulit, qui Alb.enienses favcbaiit: ad qaein ut iniptv 

in prculio apud Illyrios cecidil. dr. Diod. riuni deferretur, Mantiani cum classe 

Sic. 1. 1. Idpm. bene instrncta et tribus inillibus copia- 

•JuXiTTTro; Se vsaTar.] Qua do causa Phi- rum terrestrium in Rlacedoniam nuscrunt, 

Jippus. Thebis fuerit obse:t, non certo dici Diod. ijio. X'/I. p. 511. A. Rvdig. 



ccxxxii AHM. BlOr KATA AIBAN. 

uixi^oLXcoroug toov A^tjvohuv, ci,(p7iK,eu uvev Xvtoup, ov koct 
evvoioiv rvig nrckzoyq^ ovos oi' BTTiSiKEiuv rpoTTOu. 

g , Ti/\q oTjropiKTjg ^^pvi rplcc' e-snaeix.nKov, (rvu^ouXev- 
Tiicou, Koci otKccviaou. roiv f/,£v ovv ovoiv ocKDog oiyuvKTTVjg 
yeyove, rov tb oikocvikou ytcci cru[jc^ovXe.UTiKOV' Itti^bucti- 
jcovg 06 ovx, B^'^^sv ciVTOV Xoyovg. rovg yocp (psaouBvovg oO 
"srKTTBVTBOv Btuui A7j[/,o(r^auovg, rov e'uriTU(piov, kc^ tov 
epcoriKov' ttoXv yxp rvig bkbivov owajjcBaK <x.7roXBi7rovTcii. koh 
cux yjfJiBTBpoiv yvufA,riv XByofjcBv^ aXXcx koci Aiovvciu ru AXi- 
}Coipvu(T(rBi rovTO crvvdoKBi. on ^ibv yocp sittbv B'7rir(x,(piov Xo- 
you /ATjf^ocr-jBvyjg, uf/,oXoy'yjra.i' ou f^LVju tovtov Bucog sivoa 
TOV VTT BKSivov oYj^'evTa,, Travu (pocvXcog koci ucr^BVug b^ovtoc. 

TtOV 06 (TU^fSovXBVTlKUV CCVTOV XoyCOV, ol fJLBV CCVTO ^ TOVTO 

SXOVCriV BTTiypOC^fjiOC^ (rv^QcvXBVTiJCOi' cl ob ouobu ubv ^ttov 

BlCTi (rVf/,[3ovXBVTli<.Oi. (plXlTTTTlTCCl 06 OidB B'ZiriypOi(p0VTOil, BiC 
TOV TTBOl TUV TOD <^iXl'Ur'iTOV TTOOiyfJiaTCOV Bip'^(r^Ul T71V TCXtj- 

(yiv Xd-ycvTBg. koci toov CpiXiTTTTiyccov BKUcrog lOiav Tivot btti- 
ypoiCpTjv £%ei x,cx.Toc ttjv rcov irpocyiJiaTuv lycucrruv lOioTTjra, 



rouro avro 



'EwiSEittEvoj] Aggressus ex hi^idiis, Iioc modi sil : aXXa (7V[jt.<^^tiv toZto ro!<; ttlrov 

est, EvsJ^Euj-a?, ut Fliavoriniis intevpreta- <rr^i.yixaTi\ hyovfjuvo;, xal lo^av Trpaorttro^ 

tur ex veteruin iitiqiie coiiimentariis : wapi ror? "EXXtiTi SijoEiIav, xaj ttoXecu? /wi- 

SiMasi simiA'ic'iter fAayofA-evoirtiy^ii^dv^rii;. yicrra Svvafji,ivri^ evvoiav injio'lta.a-aa'^a.i ^ou- 

Kudiciis etiam £7ri/Sot;X£uovT£f. Historia XofAiyo^. Wolf. 

extat lib. 16. Diodori, et iu Geinisti wa^a- 'ETfuixiiav tjoVou] Morum facilitatem. 

XEiTrojMEvoif- Wolf. Una Pliil. misit literas, quibns se veteris 

'ETn^re/jiBvog'] i. e. aggressus ex insidiis. amiciliiB studiosnm signilicabat. — In fine 

Ilerodot. Vlll. 27. vyjCTo? EWE&fixaTO (o W. et A. aliqnid deesse patant : recte ; 

TeXXi>i?) to"? ©£c-(rttXo"c-i. Pliavor. expli- sed ipse scriptor pro ingenio sue videtur, 

cat per In^^ivtra;. vid. Diod. Sic. XVf. quod desideratur, omisisse. Ri'Dig. 

p. 511. I). Qui quanqiiani nullaruni la- f '. "Axpoj ayiwvjs-Tij? yEyovE] Falinam ohti- 

ciiit insidiarum meiilionem, tamen .liislin. nuit. Wolf. 

VII. 6. dicil. : Priiiiuiii illi cum Atlienien- A:ov!;j-i» toj 'AXixa^vatriTET] Id opus non 

sibtis cerlaiuen fiiil : qiiibiis ])er imitlias exlaie arbitior : inter ca ccrle quie edita 

vioiis, inoolnmcs sine pretio diniisit. sunt, me reperisse non recoidor. Idem. 

Quod qnideni Diod. 1.1. ita expressit: ' H/xo'kiynTai^ Nam ipse id in oratione 

itros-TrovSou? d<+)nx£v. IIudig. TTEpi c"T£>f>avoL' conlirniat. IriKM. 

"aveli XuTfivJ Ciratis, imjmne, sine prerio Kai TiJv (fiXiTrTrixiv] L'Ipiunns primi lo- 

redempiionis: non quod ita favcret Atbe- mi orationes fere omnes appeilat Philip* 

nicnsibus, aut tani niiti esset insjcnio, sed picas. Idfm. 

ut clenu'iiliai laudem inveiiiret, urlx'niqiie 'iJi'av riva. l'^ty^a<pr,v'\ Ut OlyntliiacaB, de 

j)otenlissiniam sibi cnnciliaret. Vidc^tiir pace, Habjiioso, Chersoneso, ad Philippi 

cnim aiteruui niciubrum deesse : cujus- epistolani responsio. Idem. 



A H M O 2 e E N O T 2) 



BIOS KATA 



nAOTTAPXON. 



a. *0 ME^N 7/^ai|;af ro eTrt tv vltcn TTjg OXVfiTTiKcriv 
iTTTTodpofxiug eig AXjajSiccoTiv eyzufjLiov, eir KvDi73'iorjg {cog 
TToXvg x^oiTsT Xoyog) €t3" Bre^og rig tjv, Xocrans, (pvicn 
%^ijva; TCd evdoii^ovi "zirpuTov uttuo^oh t^u uroXiv BV^ozif/,ou. 
Eyci) de Tco f^sv evduifjLOVTicrsiv fXBXXovTi tvjv ocXtj^ivtiv evd(X,i- 
jxoviocv, yjg sv ^^ei ncci Oioc^Bcrei to TrXeTcTTOU Icttiv, oJJisV 
oioc(p£peiu viyovfjcixi, ccoo^ov kui TocTTBiv^g Trarpioog, ^ ^yjTpog 
u[jco^(pov ycui f^iKoocg ysveo'^ai. TbXoTov yelp ei Tig oioiro 
TY^u 'lovXiocc, fJLBpog fA,ix.Dov ouorocv ou {jceyccXTig v^o'ov Tvjg K/^, 



'O fjilv ypa^at — EvpiTTiJuc] Alcibiades 
ad ludos Oljiiipicos stpteiii c.urrus misit 
palmasqae retulit primani socundain et 
terliam, seciiiuluni Euripidis caiinen Epi- 
nicium, qnod iterum citat nnster in Alci- 
biade Ed. Francof. p. 196. B. et Albena^us 
Deipii. lib. 1. vide eliam Deraostb. Kcna 
MejJ. Ed. Reisk. p.5()l. Sentenliam bic 
inemoratam Aniiii. Marcellinus Simouidi 
tribait, notante Wolfio. Ut Simcmides 
Lyricus docet, beate perfecta ratione vi- 
ctwo ante alia juitriam cuuvenit eise glo- 
riosain. B. 

'OXv/xTTiis-iv'] Dat. adverbii vice, Oli/m- 
piadibus, pro, Olyrapia", in Olvinpico 
certamine. Apud Isocrateui in Plataico : 
mXiKovrou crr^a'nvjj.a.To; c'vto; Bia-'wia.^i, 
peculiiiris adverbii forraatio est, avrl Totl, 
£v ©£o-7r(aTf, nisi forte rectiiis,66o-7riiiir( sicut 
ab ASwai fit oflnvf/iri, in loco, Atbcuis, adn- 
va^e, ad locmn, Atbenas, aQiivti&fv, de lo- 
co, Atbenis. Lego aiitera, rrc oXu/ixTrias-t 
ViXDj : quod artirulos oniitti sitpe non ab 
autoribus, sed ab oscitantibus libvariis, 
eollatio diversorum codicuui ine certo 
VOL. I. 



edocuit. Wolf. 

2oa-o-i6] C. Sossius Senecio, cui vitas 
fere omnes et ex opusculi.t quaedam in- 
scripsit Plutarcbus, anno Trajani Imp. 
decimo quartiim iniit coasulatum. vid. 
Chronieon Cassiodori. et Onuph. Pan. 
Fast. B. 

OyJev Sitt<}>EpE(v hyoZfjiat ali^ou] Nihilo 
plus referre arbitror er obscura et humili 
patria esse m-tum, qiiam e matre deformi 
et pusilla 7mtum esse. Sic verti potest si 
suppleatur juaXXov, et est sententia paulo 
argutior. Nolui tanien niihi licere niuii- 
uui. WotF. 

Tw 'louXiS* /"££»?] Ceos vel Cea insula 
juxta Eubccani, una e Cycladibus, quae 
oliin quatuor urbes babuit, Pxessani, Co- 
ryssiatn, Carlba:ain, et lulideni. quarum 
ba^c postrema patria fuit Siinonidis Me- 
lici, et Bachjlidis poetaruni, item Era- 
sistrati niedici et Aristonis Peripaletici 
pbilosopbi. Strabo lib. 10. De yl^gina, 
item lib. 8. Polus excellentisslmus hi- 
slrio, jEgiiieta fuit, ut post ipse Plutar- 
cbus in hoc opere dicit. Idem. 

2 g 



ccxxxiv AHMOSGENOTS BIOT 

jCQii rviv Aiyivoiv, vjv rtov Attikuv Tig SKeXevev uq Xi^fivjv 
e)e,(pciips7u tou Usipixiug, VTrozpnccg fjLSv ayoc^oug TC£(p£iv Koct 
TTOiifiTocg, oivopoc ovic C6V TTore owoccr-Jcci oix,a,iov }coci ocvr- 
apzT] KOii vow exovTOi icoii ^syctXoT^vxov ^ TS'pocBvsyy.eiV. 
Ta? yoio ccXXug Tiyyocg stx,og io-ri Ttraog epyaa-ioiv ^ do^av 
(rvvi(rT(XfjC£uocg, ev Tcx,tg ocoo^oig ycoti ruTreivoag 7roX£(riv utto- 
f^cipcx,iv£(r'^ixi, Tvju uoBT^v, ucriirsp KT^upov ycoci oiupaeg 

(pVTQV 6V CCTTUVTl OlC0U(r-JCiCl TOTTCt}, (pUCTZUg T£ ^P^JCTT^f KOH 

(piXoixcvov "^vx/ig S7riXoci>il3oiV0^ev7jv. "o9"ev ouy >7|t^er$-, et 
Tov (pooveTu ug de7 ycoci l3iovv eXX£i7rof/,ev, rovro rn] <T[x,i}cpo' 
TTjTi Tvig itTUTDioog, uXX oiVToTg oiycuiug ccvoS'Vjcrofxsv. 

(3 . Tu ^ivroi (TvvToc^iV V7rol3e^X7]i>ievu tcocl l(rropluv l^ 
ov 7rpox^ipc<iv ouo oiksicov, ocXXdc ^evuv rs ruv ttoXXcov ycoci 
oiscT'syixp^ivuv Bv erepoig cvviovcruv ccvix.yvu(r[u,izTuv, rto ovti 

XPV TTpUTOV VTrocpXBiV HCCi fJiOCXiCTTCiC TVjV TtTOXlV eUO0Klf/.0]> 

KOii (piXoycocXov Kott woXvocv^puwov , cog l3i(2Xicov ts 'stocvto- 
cxTTuv a,(p'^ovlcx,v "^ £%£'!', y-ou 'ocrcx. TO\}g yoix(povTag aiccCpBV- 

Arytvttv] In jE2;ina natns est Polus lii- cinitate PIra?nm liberare. Certe constat, 

strio, et (ut quibusdam videtur) Aristo- Periele adlinc vivo, anno belli Pilopoii- 

phanes Comicus. Insula est in sinu nesiaci prime, Olynip. 87. 2. expulsis in- 

Saronico, inter Atiienas el Epidaurum si- colis, coloniani Atlieniensiura fuisse in 

ta. Porro jEgina ilia a^iVrot;? [uTTipTaTODf] iTIginara deductani. vide Tliuojd. 1. 2. c. 

lipotiaj TpEifouc-a apud Pindar. Pjtii. 8. [v. 27. Idem. 

37.] Plutarchi teniporiiius infamis erat, et 'n^ Xrif^triy i'^aipeiv rou ITsigaia;;] 'A<f)at- 

exstat adagium in eos dictum qai a patrum jeTv too nEipai^f , ic Xn/wiv. Sic urdino 

virtute defecerint, yerlta, esse auferendam n Piricect taiiquam 

Ta iT^in' a^iiTTovi TraTSaj AinN' EXTfS<f)£(. lemam, quod videlicet prospeclum longio- 

et alleruin apud Flularcb. Svnipos. .'). 682. rem impediret, ao luminibus ofliceret. 

F. t2v AiriEfiN h MEyajiaT ojiQ^of oi/Jeif, Licet et sic ordines, S» a<f>aip£rv i; \nfjiiv 

oiJs Xoyo;. B. tlii^atZq. Paruin eniin refert, eodenique 

°Hv 'attixSv Ti? — rrsffaia;;] Pericles sci- sententia recidit. Wolf. 
licet, testibus Aristot. Rliet. 3. cap. 10. Aii/.t>!v] Apud Hippocratem irpop'ornmSi* 

Plutarclio in Periele 156. D. et 'sroXir. %, Xfiy,ai sunt sordes oculonnii Uppienthan, 

<7ta^ayyi\. 803. A. sed Atlienitus Deipn. cum lacrii7na et pitiiita cniiciescit. I.emw 

lib. 3. (nisi potius error exscriploris sit) et o-iami«: Latinis dicunlnr. vid. Plin. Nat. 

non hoc niodo, sed aliud etiani Periclis Hist. I. 23. c. 1. el 25. c. 13. B. 
dictum, ToLc vlcy; la^ iTvai rou Srifxou, tri- T£;^vac] Artes, pro modo qua-stns, ant 

buit Deinadi. Dubilari interea potest, gloria', coalescenles, appellat eas, quas 

utruni Plutarclius mentein Periclis satis alicubi aut in usu suni, niodico, crebrove, 

asscculus fuerit ; qui fortasse non tani aut nullo, prout illud oppidum aut nego- 

^.ginam notare voluil, ut insulam vileni tiationis oxercitatione tervet, caretve, aut 

Ct exiguam, qua aniota juciindior e Pira>o gloria (luret,aut ingloriuni et ignobile est. 

fieret prospectus, (narn tola 12. al. 20. Reisk. 

millia passuum, uli scrihil Plinius Nat. S'. 'AXXa ^ivaov te ttoXXSv xai oixEicuv xa] 

Hist. 4. 12. al) Athenis distavit) qnam 5i£ff-7raf|<xeva)v] jM. aXXa ^evoiv te tJv TroXXaJi* 

genteui rei nantica' ])eii(issiniaiii, (|urB xal Sinr'Trct^/xtvaiv. J^atn ro, xal ovk olmixv, 

non seniel Atlieniensinm classeni acie fii- minus placet, Wor.F. 
derat, longius amoliri, el tarn inolesta vi- 'AtpBoviav ej^fi^J Lego ep^w. ut post vtto- 



KATA nAOTTAPXON. 



ccxxxr 



Koc^I^ocvcjOV CCK011 K,cx.i OiocTtTUvQccvofAevog, f^vj woXXcov fJLriO 
ccvocyK.ot,kuv eposeg ccwodiOoiTi to epyov. 'HfA,eTg oe f/^ijcpuu 

OiX.0VVT£g TTOAIV^ X,OCt, IVOC fJCT] fyLlKpOTBOX ySVTjTOCl, (piAO^^- 

oouvreg, ev oe 'Puf/.i^ kou roug Trepi rtjv IruXiocv diocrpif^ciig 
ou (T'xp'kiig ovG'fig yvfjivccCscr^oci "srepi ttiv PupcuiK'^v okx.- 
XeKTOv, VTTO xpzioov TToXiTiZuv Kol Tuv dioc <piXoa'o(pice,v ttXt}- 
(TiU^ovTuv, OT^s TTOTS Koci TTCopu T'^g y]Xiyctocg * ijipa^t^e^a 
Pcofj!,cx,i\co7g yoocpcpccccriv 6i/rLiy%aye;i/. Kaj Ttrpocyf/.oe, 9"au- 
fjcacTTOv fjisv dxX aXTj^sg eTrucr^opc^v. ov yap ovTcog etc rcov 
ovofjLOCTuv roc TtrpocyfjiocTa. crvvievoci tcoh yvcopic^iv (ruvsputvsv 
vjpciu, cog BJC rcov TToocyfjcuTCov apccocrysTrcjg 6i%0|M,et' epcsrei- 
^iocg^ eirccKoXovSeTv dice tuutoc icoci ro7g ovofjcocci. KccXXovg 



' Jip^ajUE^a 



2 » 



'rr^a.yf/.artuv, ouv a.fjt.aia-yi'ajooz (i^Ofjiev E/WTreipiav 



Xa/iAfivajv. Nam to i? refertur ad verbnm 

BTToSiJovai. Idem. 

"E;^a)»] III participio, de meo dedi, pro 
vulgari Ep^Eiv. Constructio ha-c est: if 
fid est tantundem, atque oWoj?] quo scri- 
ptor opus edat iion prorsus macrum et pur- 
tihiis omnibus defectum, sed pnulo plenius 
utqne copiosius, iitpote cnpiis librorum 
ojjluens, et numero viroruvi doctorum, quo- 
rum ex ore excipiut atque eiiciat ea, si qua 
memoriarutn scriptarum auctores effugei-e. 
rAium pro t'OTifavBo-TB^av liiaHm ETrKfavs- 
o-TEjac (in genitive), eo, quod a memoria 
illustriore (h. e. a memoria viri illustrio- 
ris, ilia adliuc iiifisa memoria3 suae teoen- 
tis) consermnlur. Reisk. 

Ata.<fevyovra'\ Melius in Cod. MS. Sta- 
ipuyivTa. Du Soul,. 

Kal, I'va fxh jUixpoTEfct j/EVITai, ^I'Ko^ia^oZv- 
TEj] Hes^'chius, jfiXop^co^EiV, tw X^i"'^ 
ayaTjjav, interprelatur. et sic ego verti. 
Sed si per Grammalicos liceret, intelii- 
gerem in genere, ayanav roTf 'Tra^oZa-iv, 5 
CTEpyEiv Ta Tra^ivra, ut signilicel periculi 
aiil cladis aliquid imminere patriic suai, 
quod ipse prasentia et auctoritate sua pro- 
pulsare aut mitigare pnssit. Pliiioii de 
mundi a;teniitate, a^icrrm Qiciv Kal ri^tv 
lvap|M.oviov Ta rov aoay-QV fJi-Bfiri ttavra e'i'Xi)- 
yiVy i; Exao-Tov tiaQi.7[if TrargiJi <^iKoya)^i\v 
f*h ^utouv ifxiivoo fxiTaSoKnv. Optimum si- 
tum et ordiiiem concinnum mundi partes 
omnes soi'tita: sunt, ut in eo unuqua:que 
ttinqnam patria acquifscat, nec mulationem 
meliorem quicrnt. Wolf. 

Kai TttT; Tra^a, fh 'ixaXittv] M. Kara rrv 
'iraTdav. Praepositiones n. ava, avri, ami, 



Sia, ETTi, Ix, BV, Kara, Trapa, ffSff, v^o, vr^oi;, 
iiTTEf, I'Bj'o : alias item particulas, ut /mev, 
yif, Se, Kai, et similes, permutari Ba?pe 
video. Idem. 

'H^a/^ESfa] Forsan ii^^afA.ida. Buy AN. 
quod video in margine Editionis hujus 
vilJB per Lambinum Paris. 1570. nota- 
tum. 13. 

'iif EH tSv] Stare non potest btrc lectio. 
Yideat igitur Lector, num ita scribendum 
sit : if B^ ?c tmv. H. Stei'h. 

A/xdjcryiTrooi; ("^ofxiv IjUWEifiac, iTtaxoXov- 
&£~v] Observa constructionein, afioiayi- 
ircag i'^ofxev ifA.'ani^ia(;, sicut oZrwi ej^oi i/a,- 
CTEijiaf : deinde, Eip^^OjUEv Sfx'mii^iaq itsraxo- 
Xou&Eiv, pro iSuva/WE&tt h iinarrafAi^a a-imi- 
vai. Wolf. 

KaXXoyc Se — aio-&avEcr&ai] Quidam in- 
terpretes dictum acripiuiil de lingua; La- 
tins proDuiitiatione expedila et eleganli 
assequenda : liberius, ut inihi videtiir, si 
verba species ; si eeiisum, ineple. Noii 
eniin hacfacullate opus est ad judicium de 
Cicerone ferendum, neque vox ala-^an- 
tr&ai eo sensu, quod sciam, occurrit. 
Re vera t!){ a.7rayyt>^ia^ -rky^oq est ipsins 
oralionis rapiditas, cum numeris quam 
maxime Dactvlicis incedit. Sic Dion. Hal. 
TfEpl «rtiv9. ovo/i*. cap. 20. laudat in eo versu 
Homerico, 

aS&ic ewura irilMs xyXi'vSsTO Xaaf avaiJuf, 

rayfoq aOTa^^j/EXiaf. Et Lucian.in Rncoin. 
Deraosth. inter caeteras ejus virtutes ora- 
tionis ra)(0^ inemorat ; quod in his occiir- 

rit : TcivTO to ■^ri.^ufji.a, tov tots tJ; woXEi 
"n^EficrTttVTa m'vJuvov ■na^i'K^iiV iTtoirtartv, ieg-- 



ccxxxvi AHMOS0ENOTS BIOS 



f^ST06(pogoig ovofjuccruv KOit upfjioviag Kott toov aXXuv otg o. 
Aoyog uyoiXXsTOii, %ap<£i/ jttgi/ ^yovf/,e^oc icoci oux. ocrBpirsg, 
Tj Ce Tiroog tovto ^bxItvi kou oicrzvja'ig ovk. svx^PV?^ ^^^ '^'^^ 
Ti<ri TtrXsicov TB a"xpXy\ koci tu rvig uoocg er/ 'sroog Tocg roi- 
ccvTug e7riX(*>P^t (piXoTifA^iag. 

y . A/0 Kcn yDoc(povTeg ev rca (3iPXiu rovrep, tuv Tirocp- 
ccXXtjXuv * l3to)V ovTt 'nrifJCTTTca, Tirsgt Arji^LOO'^svoug x.on K<- 
jce^uvog, diiro tuv 'Ztrpx^euv koci tuv Ts-oXtTBicov roig (pvcrsig 
oiVTcov Kot) Tccg oioc^acTBig Trpog uXXyiXotg e7ri(TKSV/0f/,6^oi. 
To ds rovg Xoyoug uvTe^enz^siv, koci uwocpaivscr^ui Ttro- 
re^og ^diuv tJ ^eivoTegog elweTi/f ecccrof^ev. KaKsT yoc^ {cog 
(fiTjcnv Ict)v) SeX(p'i'vog ev %epo"^ )G/a. "^Hv 6 isrz^irTog ev 
ccTTocdi KoitKiXiog uyvovi(rug, eveocvieucrocTO (rvyy,pi(Tiv tod 



[Ci'ajv] 



•wff vf^of. Quoram admiranda de celeri- 
tale vide Long. irspJ Cvl-ouj cap. 39. ct oe- 
leberriinnm Clarke ad Iliad. B. 537. B. 

Taj^ot;;] Videtur numerum oratorium 
signiCcare, si recte habet. Vernin hie vo- 
cabnlo af^uon'of potitis designatur. Nuin 
ergo Tmv, an SaQovi, est legenduni. 
Reisk. 

OiiK (ux^hg, a\\' oT<rria-i'] Puto adden- 
dum, a\\' h ota-rtTi, non nisi iis, qui: aut 
eerie, oix iv^^s^hi:, scilicet, hfMV, aXXa, &c. 
Wolf. 

^Ziri'XP^u <f)iXoTijaia{] F. A. Iw(t/)5iio?, 
S. Ji f^iXtrn Kol as-HJi^jj. Idem. 

y. KamXyap] Du Soul putat legendum 
xatiri yaf — h h\<ft7y!>;, et (endem nolaiite) 
Grotins niHrai yaj &c. quod niagis probe. 
Notuin interea est hoc genus js^o-sk fere 
semper mnlilas eiTerri, utpote adagia 
omnibua nota. — Quod proverbium atti- 
iict, nolat Xylaudor simile esse islnd T. 
Lirii, Canlherium in fossa, l^. 

Kaxei] Bene habet. Etiam hir, etiam 
hoc in negotio,fisti venit illud lonis: Del- 
fkin in teira continente. h. e. homo vcr- 
Kans in negotio, seu sponle sua, seu jussu 
et coactu alieno, cujus negotii est igna- 
ras. h. e. ano^Zv kuI afxiix"-^^^- K,f,tsk. 

"lojvj Ion, Poeta et Philosophus Chius, 
Odas scripsit et Trago^dias. Bibax crat 
supra modum. vid. Tl'^lian. V. H. 2. ■11. 
j^scliylo notus erat.juvenis srni ; siqui- 
dcm floruit circa Olymp. 82. De eo ac- 
cnratissiine disscruit, et fiagmentrt ejus 
collfgit Bentleius iu Ep. ad .Milliuni 
p. 50. B. 



AeX^jTvo; Iv xh'^V ^'*] Proverbium in 
eos dici, qui commoditatibns suis desti- 
tuti, in rebus sibi alienis versantnr atqae 
inconimodis, facile inteUigitur. Delphi- 
nus enim in niari velocissimus, extra 
aqnas expirat cito. Ion, auctore Saida, 
Chius poela Iragicus fuit, idemque Ljri- 
cus et philosophus. Wolf. 

'O Iv anaa-t WEpiTTOj KainiXiOf] rTe/JiTToc, 
hoc loco, 'irepie^yoi;, woXLj, apycx;, jtivoj ex. 
TT^ordiixrif. Cum enim Ca>cilium hnno, 
quisquis fuit (is fortasse ad quern extat 
^lii Dionysii Halicarnassei epistola) vea- 
viEu£3-9ai dicat, «ai fji.r yvZvcti iaui-ov, uti- 
que viluper-at, non laudat. Refert Vari- 
nus versuin oSsa-woTov ra /u£v TTtintra-evovra, 
t£v Xoya^v a<()E?, supervacaneis verbis super- 
sedeto. Idem nliquando laudis esse aflir- 
mat, ut apud Synesium, ?r£fiTToi ao<fiar 
AlyvTrriot, hoc est, •n'oixiXoi Kal tusropoi. to, 
TTEpiTTa Koi avayxaTa, sa^pe opponunlur, 
ut TTB^irra sinl ra Ei; (fi AoTi/Ctiav /waXXov ij 
£1? pfpEiav aviitiovTa. qua de re disputatio 
est iipud Quintilianuin, to. afTia, quae et 
cv^uya, ut Svo, TEirc-apa, 'e| et WEgiTra, xai 
a^uya, Ut 'iv, r^ia, Trivra, apud Arilhmeti- 
C0.S oppoui, satis notum est. Item. 

KaixiXioj] CKciliu.s Calantianns (est 
autcni Cabintis urbs Siciliae) primus, teste 
Suida, Demosthenis et Ciceronis compa- 
ralionem descripsit. Floruit sub Augu- 
sto, fuitque Dion. Ilalicarnasseo faniiliaris, 
religione Judaeus, siout ille Q. Caecilius, 
in qiu'iu exstat Cif eionis Divinatio. Scri- 
psit cum alia multa Rhetorica, tuni TTEpt 
v-^w; libelltim, in quo multa vilnperat 



KATA nAOYTAPXON. ccxxxvii 

Avjfxoa-^evoug rccci KiKspcovog s^£vsyKe7u. ocXXu yap i(Ttoq ft 
TravTog vju to Vvco9i (Tccvtov e^e^i^ Tr^o^stpov, cujc dv eocKSi- 
7rpo(7'Tcx,yf/.x ^e7ov en/ixi. ATjuoa^svvi yoip koh KiKspcova 
* avrog eoiKe ttXocttcov utt a^^'J?? o ouipcuv, •TtoXkotg ^sy 
sfil^oiXeTv eig rrjv (pvcriv aurcou tuv o^oiotvituv, ucrTur^p to 
(piXoTi^ov Tcoci (piXeXsuQioov ev tti TtroXiTSKx., -Ztr^og as rcivov- 
voug Kai "woXsuovg cctoX^qV "woXXcc o avocfxi^oii xcm tuv 
TV)(yipot>v. Auo yoip eTspovg cvz uv ^vpe^vjvcy.t ookoo lyiTopag^ 
ex ^sv udo^cou Koci pciytpuv icrx^povg ycon fxcyccXovg ysvo^ytevovg, 
TTpocrjcpova'a.vTOig de (3ucriXBV(ri icoci TVpocvvoig, ^vyccTsoug o 
ccsroPxXovTag, lx.'srB<TOVT(xg os TTjg "uroiTpioog, koct^X^ovtoi,^ 
Sb f>t,£Tol TtfjLifig' (ZTTO^QxvTocg uv^ig, 7CCCI Xvi(p^evTO(,g v-nro 
Toov TToXefjciuv' ocfjiot ^£ irotvcroi^sv^ Tin tcov nroXiTcov gAeu- 

^Spta TOV (3iOV (TUyaotTOCCTTpi'^UVTOCg. CO(TTS Bi yiVOlTO TV 
CPVCTBI KOCk TV TV^ri TCCC^dTTSp TB')(\HTO^ig aixiX7\0i, ^uXsTTug 

^Bv av oia,Kpi^7jvcci irorBpov oiUTv; ToTg Tpoiroig, v] ToTg 'srooi," 
y^otaiv bxbIvyi Toxjg av^pocg ofx^oiOTBDovg ocTTBipyocG'Toti, Asktsov 

OS TTBOl TOV TTpBCTIOUTBOOU TTOOTBDOV. 

&. Avjf^ocr^BVTjg o TVocTrip Arj^oo'devovg ijv jxbv tuv koc- 

Lonffinus. B. SxtfMDV esse loUendnin. Milii viJeliir 

To -yvobbt ff-rtDTov] Cognosce te. lion est scribendnin esse : ArifAos-Qmi yap xal Ki- 

opus adilero ipsum, Grx'ci eniiii, i/xauToZ, xsfojvi (in dativo) voZv Tovavi-lv, itumen, vcl 

lavrdv, cnavrou, sa?})e loco siiiipliciuin genius, qui Drninstlieiiem, (jiiiii}ie Ciceronem 

usurpant. Woi.f. priinitus fonnimt, candem umhohus men- 

tIv avTov loiKi ■srXaTTftJv an apyyt 'o 5at- tern, videlur confimisse, vet indidisse a se 

f/tivv] Feliciani editio Imbet, 6 aurc?, idem coni'urmalam. Kkisk. 
genius cum formuret Demostheneni. vel llorefov avTn ro"i; TfOTroic] Sententia po- 

cnm genius (sic vel diviiiain provider!- stniat ill airri xni r^o'sjoi ad '■tva-iv, Ixsi'm 

Ham, vel rtiv ^uo-ixriv Svvaf/.iv, xal to ye- nai rrpayfxara ad tu;:^>iv (quKcuiKjue sit 

veSAiov ^B/xa, noniiiiaro videtiir) eiindem liariun particularuin coliocatio)releranlur. 

formuret Demosthenem, i^c. Noiniiiati- Woi.f. 

VMS niagis placet, quia tov avrov TrXaxTsiv Auti] Natiira. et infra Ixsivt) fortunai 

plus est, qnam woXXi? ofAOiirvrai; Ifji.Qa.'KiTv. Illud prononien li. 1. ad reiiioliiis, lioc ad 

Idem. prnpius redit, ut iutcrduin usurpavit I'lu- 

'o ttuTcc] Codd. inipressi (prneler imam tarrhns. Kkisk. 
edilionera Feliciani) Imbent rov aiTov.quaj S", naT>:p — -raivxaXaJv xai ayaSSv] narJip 

mca quidem sententia (elianisi per Elli- T^"i^afX°^' X?'^^^^ y-^nitiq- oh ya^ nt 'A9tiv>ia-i 

psin duriusculaiu TpoTTOv inlelligas) loculio 'Kafji.'n^oTi^ov rifxyifxaroi; Tpoifapp^ixou. Lu- 

a Gra:ca; linguaj consuetudine aliena est, cian. in Encotn. Deraosth. toutoi Trariip ?r 

et aliqund laajus inniiit, qiiam ea, quas — um^ lxsi,'9£pcif. jEsch. in Cles. cap. t>6. 

sequuntur, TroXXa? o^oioi-iitoiv &c. Locum Recte iiolat Xvlander per voces xaXZv xat 

ita emeiidandura videruut etiaiii Wolfius aya^Hv iKin tain vitic, qaam ordinis in 

et Du Soul. B. jepublica ralionem indioaii, et Ciceroncm 

T''v auTov] Bfne habet. Bartonus ejus opiimiim quemque vccare eum qui hie est 

loco dedit 6 auic;, non seotiens ille, hoc xa.'hl; Hal cya&iq. Ei quo, inquil, cienit, 

cai probetiir, -ei articulura va vocabalo ut alii }'<'pnlares, alii itudinsi i^timi cujhs- 



ccxxxviii AHMOrOENOTI BIOE 

Xuv xoci oiyoc^uv dvoouv, (ug l(rTog&i QisOTsrofjiTrog) STirBKa,' 
XeiTO da M-OC^oiiooTTOiog, spyoccrrmtov ^x/jov f/.eya,, koh oou- 
Aovg rsx^iTocg rovro TroocTTOVTug. A o Ai(T;^iv7jg o pvj~ 
rcop siovjKS Trepi rvjg fjLVjrpog, cog bk. VvXcovog rivog sir outkx. 
'TToodoo'iag cpvyovrog £^ occrsog eyeyovei, koci l3up(3cx.pou yv- 
vtxiicog, ovK e;:^OjM,ev sittsTu etr ocXTj'^cog eiDyjycsv, sire (3Koc(r- 
(p7if/,ci}v ic(x] icuToiT]/ev^of/,evog. ^A7roXBi(p^e]g ^' o Aij^o- 
(rQsvrig vtto tov Trocrpog STTToceTTig ev euTTopia (f^iycpov yap 
ocTreXiTrev tj (rvfJt,'7Tcx.(roc riurj(rig avrou TTjg ou(ri(zg TTBVTeycui- 
deKoc tuXocvtcjO'j) vtto tcov sTTiTpoTruv Tidiycr^v}, rtx. f^iv vo- 
(r(pi<rccf^Bvcov, roc a ccf/,6X'yi(ruvTcov' coctts koci ruv oiocco'koc- 
Xuv ccvTou rov ^kt^ov xirocmpyicroci. Aix re otj tovto tcov 

l^fJLZXcoV KOCi TrpOCTTJKOVTCOV tXBV^iDCO TTOClOi f/,CC^71[/,a,TCi)U 

ccTTUidevTog ookbT ysvecr'^oci, xa* oioc ttjv tov crcofjiocTog oca'Qi- 
vsiocv ycoci ^pv^/iv, ou ^ Trpoi'ef^evTjg Toig 'Trovoig Tvjg f^vjToog 
ccvTov, ovoe irpocrl^icx.Cpi^Bvcov tcov Trocioocycoycov. 'Hi/ yap iz, 
^PX'^I'^ K(ZTi(rxvog x.cu votrco^yig, rcoci, ttjv Xoioooouf^evriv Ittuvu- 

que videantur, pauci tmiversoritm, De al IXEuSs'pioi, nrtes liheralcs, pliilosopliiac et 

OH". 1. Apud Plularchum certe xaXoi ical lileraruin Ktudia (hacc eiiiin illi ininirae 

ayaBoi sape op|joi)unlur toj Siifx-x. Sic in defuerunt) qnain ra yv[xva.3'ia. ut servus 

Pericle p. lo8. B. oli ya^ ei'ao-s tou; KA- apud Terentiuin, [luin. 3. 2. 23.] Fac, 

A0T2 KATAQOTS y.a.'kovfji.iioui; — trvfjt,- 'uH\n\t,-pericidumiii literh, FaC 171 palastra, 

fA.i/xi^6ai 7r^5c rov AHMON &o. Vide et- in m^tsicis: qitm liherum Scire trqutim est 

i;an inlVain Cicerone p. 82. v. 27. et p. 86. udukscentem ,solertem daho. Battali qnoque 

V.6. B. convicium ad corpus potlus, quam ad inge- 

TuXajvo;] GyJon Cerainensis Demostbe- niuin pertinet. Wolf. Addo verba ip- 

uis avus materous capitis dainnatus, quod sins Demosthenis. 'Efioi toIwv Imp^if — 

Nyrnplia^uin hoslibus piodidisset, profu- waiJi jUEV ovti <f>oiTav Ei? Ta 'jr^oTnKovra Si- 

git ad Bosporum, ubi Scythicam niulie- Jao-jtaXsTa. tteji irrEcf). cap. 78. — MS. Bodl. 

rem magna cum dote uxorem duxit. Ea liabet Iv IX£i/&£p«. B. 

duas peperit (ilias, quaram alteram (Cleo- 'ETro)vvfA,iav tov BaraXov] De origine hn- 

bulen) uxorem liabuil Demosthenes Pater, jus vocis, anibigente IMutarcho, rainioie 

Vid. i?iscb. in Ctes. cap. 56. et irepl 'na.^a.ir. nos decet cerli aliquid statuore. Sed ve- 

cap. Il.et24. Idem. ritati propius videlur, dictum fuisse in 

'f.ytyini] Kectias fortasse yiyitoi, ut in vestituni Demosthenis, si non prorsus mu- 

]MS. Jiodl. TnicM. liebrem (ut Scriptor vit. 10 Rhetorum et 

'Aro-oXEKjj&EifJ Pro naraXEKfiflEic, orhains Suidas pulant) inoUiorem tamen et nimis 

et quasi destilulits a yaire. Wolf. elegantem. Uabeo auctorem locnpletis- 

iTEvTExaiSExa TttXavTaiv] Nostra; nionetiB simum iEsch. in Timarcl). Ed. Francof. 

29061. 5s. nam taleiitum Alticum valet p. 280. tte^i t^j Aij/uoct&e'vov; 'cTraivufxlai;, ov 

19:J1. 158. Vide totara rem apud De- xaxSj (utto tiJc ([>»i|at);, aXx' oi;^ utto ti't&»);) 

inosth. ill Aphob. 1. qui scribit tulores BaraXo; Trjoo-aj/ofEyETai, (ipse uiniirum De- 

suos, cum rem qualuordecim talentum mosliirnes adbiaiidienlis pusiorii suo iiu- 

tractassent, et deherenl ei adulto ex emo- tricis vTrox-opia-f^ia esse dixit) l^ avayS^iaf 

lunienlis triginta reddcre, solas seplua- tivo? xa] xivaijEiaj hsyxd/xitoi; 'roLvc/j.a- tl 

ginta niinns (2'2(>l.) tradidisse. B. yap ti; aoZ ra xo/x^a. Tavra ^\avia-xta Trt- 

TaJv iix/xiKxy xai TTporijX'j'v ri-y EXEySs'pa) {iJfXiJ/xEvojv^ai Tovq fxaXaxohi; j^itojuVxouj — 

/t^a^D^aTWv] Iiitelligeuda; sunt uou lam Join c^; tu{ X'^ff '''^^ lixaciSiv, cTfxai av 



KATA nAOTTAPXON. ccxxxix 

jM,/ai/ Tov BocTocXov eiV to crufjuit Xeysrai o-TCWTrTO^^voq vtto 
Tuv TToci^cov Xcx,^b7v. 'U.V l\ BccTocXog {ug f/,Bv Ivioi (poccnv) 
oiuX-^T-^g Tuv icocTBOiyoTm' Koti ^poifxccriov eig ^touto icu- 
uu^uu oiUTOU ^AvTi(pixvvig TreTTOiTjiCBV. ' Evioi os Tiveg ug 
'n'oiyirov TPV(psoa. kcci ttccooivicx, yp(x(povTog tou ButocXou jt/.£- 
fjLvyivToci. Aojcer II ku) tuv ouic eVTrpeTTuv ti Xb-^^yivui tou 
(Tu^ocrog ^opluu ttocdoI ro7g ^ArTOCoTg tots KocXeTcr^ui Pa- 
rocXog. 'O ^^''hpyocg {ytoci tovto yup (pcccri tu) A7jf/,oa-9£vsi 
yevea-^oci TTcx^ouvvfjcov) yj Troog rov t^ottov ug '^yi^iudvi KUi 



I • 



TOl/TW 



avToui — a'Sropna-ai, e'ts ANAP02, e'ti 
FTNAIKOS, dXfx^airtV E20HTA. Et Gell. 
Noct. Atl. 1. 1. c. 3- Demosthenem tra- 
dunt vestitu, sincero et ciillii corporis nitido 
venustoqne et vimis accuratofuisse — Hinc 
turjiibus indiguisque in eum verbis nan 
temperatum, qnin — parumVir dicere- 
tur. Perciuain apposite Schol. in Ari- 
stoph. Plul. V. 1012. Ta; fjiin^ki SnXeiaf 
QariXovi; {(. ^araXoyj) eXej/ov. ubi vide no- 
lam CI. Kentleii. Idem. 

AiX>iT>rj rZv martd.yoTCDv] Scilicet, ek, 
siciit dicitiir, iii; t£v ttoWZv, et Theocri- 
tus, Elf ano TMV TToXXSv elfjd Xupaxoa-iW. 
Paulo post, eadeni IxXeis|-£j utilur, ait 
t£v Xsyovrajv Kal auTof £(rO|UEVo?. Tibicen 
e fractorain sen ejjoeminutornm numero. in 
quern Antiplianes, ad ejus molliciera ex- 
agitandaiii, fabellaiii Coinicain, hoc est, 
coiiKcdiatii, edidit. malo si? touto, to xar- 
tayo(;, nMfxifilSiv legere, ut habet editio 
Bebuliana, quain eij toutov. Hesjchius 
KciTiayara, Karztwiyfxkta, nara.-rt^'Ka.a-iji.i- 
va, KEK'Kaa-fA.iva.. (juKrenduin utruin ine- 
taphorice, an proprie sic dicatur, cui 
spina dorsi in pueritia fracla fuerit, quo 
esset agilior ? ut ferunt nunc quoque fa- 
cere saltalores. nareayai; to. wtu nal SiE- 
<})&ap^Evot rm Siavoiav, pugilis epilheton, 
qui Theocrito dioitur, TE&Xao-jUEvo; ovaTei, 
iruyy,^. xaTEayoif tj?? XE4>aX?f h rou K^a- 
viou, cui calva covfracla est ant vulnenita, 
aTTiKh eXXei^k tS; Kara. Wolf. 

BaraXoc avXnrhi;] Hujus ineminit Lu- 
cian. 'jT^o^ a7rai5. el Libanius in vita De- 
inosthenis ila scribit. 'is-ropnTai riva Ba- 
TaXov E(|>£3'iov aiJXtiTW yivia-'bai, oj TC^wroq 
v7To^r\fA,ai7i yvvawiioi^ etti t?? aumrii; £yp>i- 
craTo, xai ^eXes-i xanayoiri, Kal oXcug tijv tE- 
^mv EjuaXS-tt^Ei/. B. 

Eij toDtovJ In luascul. in hunc Bata- 
lum ; sic de meo dedi, pro vtilgari ei; 

TOiJTO. RtlSK. 

■ Tm;] Nura deleiidum est, an ewoi cum 



TtvEf copulari solet? Idem. 

Tfv<pi^a. Kal wfljoi'via y^a<povro;'] Qui car- 
mina Lasciva et petniantia scriptitaret. alio- 
qui iwa^otvoi;, usitalius est, quani •na^olvioq. 
Varlnus, 'a^a^oivov, exponit, ^e^u^ov, i0pi- 
a"rriv, XoiSojov, exXutcv, wagoivixaTaTov et fxa- 
Kpowagoiviov, nescio ex quo antore descri- 
bit, bis verbis, sibhi; ij ETrETrXno-TO 7roXX2v 
aya^Zv, aHiXaT*, ia-nl^Ta, aTTETro^jEj, xaTE- 
yk\a. TTttpoivioc, Aristophanis inlerpres ex- 
ponit, f^iBua-oi;, t;|3pi3-T^?. Wolf. 

riapomaj Nuin Tfa^oiva. nam adj. irapoi- 
fof novi, non item ^uagomo?. Rbisk. 

Tf a<{)0VTOf] Post y^a<foyTo; videtur acrfxa- 
ra deesse. Idem. 

AoxEi" Se Kal tcSv] Varinus. Hattaii no- 
men a veteribus in eos usurpatum vide- 
tur, qui suam pudicitiam proslituissent. 
Undo Barraxi^icrQai., est moUiter et fiagi- 
tiae vivere. Wolf. 

"Apyaj] Suidas Battali cognomen ado- 
lesceuti Demostheiii ob luullicieni, Arga; 
propter asperilatem in senectute fuisse 
inditum scribit. Idem. 

"Agya?] 'A^yhi; apud Hippocratem de 
morb. vulg. I. 5. est nomen serpeutis, 
quern in os adolescenlis irrepsisse nienio- 
rat, uti nolal Dacierius. Et in Pausaniaj 
Lexico RIercuriiis dicebatur 'ApyEi^fxJVTtjf, 
non quod Argum occidisset, sed quod 
esset o<f)(oxTo'vo;, teste Eustalhio ad II. B. 
Edit. Basil. l.itiO. p. 138. Vid. Harpocr. 
et Hesych. in vocibus 'Apyaj et'Apyij?. B. 

Upoi; rpoTO-ov, i; Snptooijj Veteres ania- 
ram et morosani indoleni serpeuti coni- 
parare soliti sunt. Uenioslh. in primo xar' 
'Afia-TOy. TriXfOVKar'EXlN tw <fv(rtv avfl^ajTrov. 
Aliara hujus cognominis causani excogi- 
tavit Falnierius Exercit. p. 281. Fahula, 
inquit, noi docet ierpentem gelu constrictum 
el fere mortuum a viatore acceplum et pro- 
pria Sinn Jotnm, eum statim momordisse. 
Idco Rhetor, qui tntores suos, stutim ac 
vir foetus est, accusavit, ita dictus eH. D© 



cc,\l 



AHMOSOENOTS BIOS 



VO" 



VTizpoVy ST--J7;, yrov yoio o^piv evict tcov "ttoi'/jtuv ocoyocv a 
fA.a.^ovo'ii') "^ Trpog rov "hoyov, tog ocviuvtck, Tovg aapocof^svovg. 
ivat yoco Apyccg TouvofJLOc TToivjrrjg tjv vcfJLUV irovmcov x,ui 
ciDyuXeuv. Kat tccvtoc [asu tuutv kutcc TIXutuvu. 
- e. Tifjg ^s Trpog roug Xoyovg opf^Tjg upx'^v oturco (poici 
roiccvT'^v yvji(T^a.i. KciXXi(rTPCx,TCV rov h'^ropog ayooviQ- 

(t'^UI TTIV TTSpi ^rioUTrOU KpKTiV BV TCC diyCXCTT'/JOlCd ^A- 



fabnla nihil moror ; seil aclionein in tu- 
tores nnspiisi dedlsse liuic appellntioiii 
fonfiriiiat iEscli. ttzA wapa-ar. cap. SI. I>t 

Smai; Kara t£» I'^irfi'm/y hay^ava^y ' Apya; 
fH\hSrr], Idem. 

srovtipoiv Koi apyaXsoDvj Etenim quidam 
Argns nomine -poetu Jnit, miulis in ca- 
tiendo nti nolitiis iiiiprohatis et jnolextis. 
tofxoi, sigiiiiicat hoc I«ico vmdos jnusicns, 
uon leges civilatutii. o m^ap-jiSixli Tpo'-CTo; 
T>:f /u£\*Siaj, apjuon'av e)(_!iov nrciHTry, xai 
fv9fxov oo^is-fAivov : iti est, vi/ua^, est inodiis 
Citharxdicus nidodiip, ci^mpositiiine ordi- 
vata et numero Jinito. Woif. 

'A^ya; 7tii>;TK<;'\ Argas et Telenicus, se- 
caiuliiin Plianiaj Kressii lib. contra so- 
liliistns apiid Atlieiifeuni Deipn. lib. 14. 
C. 9. 7r'ji>iTa( ^op^SupSv ovrsg vofxaiv, ropoj 
fCKV rov i'Jiov ^apaKTrj^a ti;; 'a^oincraij; sicro- 
gouv' Taiv Je Ts^TuaM^^ov Koi (p^miiSo; vofxaiv 
ol$i xaTa 1UIX5JV h^lvavro t'sn^avTai. Ibi- 
dem fiial do eodeni Arga .\lexin et Ana- 
xatulridain coinicos; sed (;ua! ex ultimo 
atlulit viduntur ad Demo.slhenem peiti-' 
nere. H. 

Kal TuZra. /xh ih ravry;, Httra nXaT4)va] 
JEt Ikcc guidon hacteniis. Iikc de his di- 
xisse siilliciat. Aristophanes, ual ravra 
/u£v Sh TaZra, Est formula transltioiiis. 
xari nXaraJva, Mt lerbo Philouis viar, in 
Latino recle omittidir, cum iion seiilentia, 
sed lo(|nendi modus ex eo cilelur. Extat 
autem in Ci;it^lo, nai -reiina, fxtv Sh ravrri 
(falso eiiim TatTuf in Aldino legitur) ij 
Vapa i^ii^iv elioTOiv, Sijiiir&a). Woi.r. 

(. KaXXij-TfrtTci;] Callistialu.s Aphi- 
diiu;;is, Callici utis (llius, circa pugnam Leii- 
ctiicam (loruit, oralor sui tenipori.s pra3- 
stantissimus, in accusaiido pnrci|>ue acer- 
hiis. Dem. xari M£i5. p. ;").).'j. Nepos in 
Epam. 92. yEsch. «r£^i wajaw. c. 40. 
Alhen. Deipn. 1. 4. c. J 9. Tandem com- 
inuni uratorum Alheniciisium fate in Ma- 
cedonia exniavit, et urljeni in Thracia 
condidit. Isucr. de Pace p. '27.5. IJe- 
iiiosth. adv. I'olcvl. p. 12i'l. Scncc. de 
Belief. I. 6. c. 37. iJelpliico oraculo de- 
ceptus Atheiias rediit, .sed eum popiilus 



all asylo tempi! abreptnm merle affecit. 
Ly.'-urg. Kori Aexuf. Ed. H. Steph. p. 
155. B. 

Thv Wcpi 'jQfa'TToi; apiViv] Oropns Urbs 
erat in Furipi liltore nita, .Attica; et Boeo- 
tiivi media. Hanc Themison Eretriensis 
et Theodorus coUecta exulum mana occu- 
paruiit, etcum se ab Atheniensibus expul- 
8OS fore viderent, Thebanorum auxiliani 
imploravere. Athenienses autera, jure po- 
tius qnam armis decernendum rati, oppi- 
dum Tliebanorum fidei, tanquam deposi- 
luni, conimendaverunt, donee in publico 
Gnecoruni consilio res judicaretur. Tlie- 
baiii urbe potiti earn reddere recusarunt. 
Chabriam ergo accusavit Cailistratus, 
ejus perfulia aut negligentia oppidura ab 
Atheniensibus ereptum fnisse causalus. 
Dem. TTEfi crre<p. c. 29. et Schol. in locum. 
Kara MeiS. 535. cum Schol. Xenoph. 'EXX. 
1. 7, Ed. Paris. 1625. p. 632. Dicta est 
hsBc causa Olymp. 103. An. 3. cum De- 
mosthenes a;tiiti3 annum ageret deciraum 
sextuin. Xiil. etiara Gell. Noct. Att. 1. 3. 
c. 13. I D f M . 

T^,v 'STi^i 'si^cD'orov'] Hrec civitas in con- 
finio Allicre t-t B(fotia- sita, multas inler 
Atlienienses et Thebanos controvcrsias 
peperit. ayain^ea-bai x^iViv, reus potins 
videtur, quam patronus aut accusatnr. 
proinde vertcrem : Cum Callistralus cau- 
sa7n de Oiv)m dicturus esset: nisi Suidas 
.scriberel, KaXXiVrparov ^taa-kfxtw; tov ph- 
Topa. uTtl^ ' ilpccujlooy 'Kiyovra. Cum spectasset 
CaUistratum oratoveui pro Oropiis dicen- 
(on.id est,defendentem Oropios. 'ilprntsrov 
auteni Suidas dici ait, -napa. toii; roZ" ilpou 
amaq. quod Orus quidiim oculos ibi amisc- 
rit. Sed ipse nemosthenes omnium optime 
hunc locHU) declarat in oratione Midiana, 
nisi quod ibi ])ro Cailistralo, Philoslralus 
legilur. Verba ejus liaic sunt : waXiv "fi- 
Xoo'tparov wivTi? iV/wev tov xoXa)v>i&£v Xa- 
S^tov xarnyopovVTa , It ex^iveto Tnv ics^i 
'iijuTToD x^iViv SavaTou, xat waVToiiv tS-v xarti- 
yopasy TTix^oTttTOV yiyvofxvjtiv xai fxna ToXna. 
^opnyoZvTa Traici Sionaia ual vixaJvTa" xai 
XaCgi'av oiIti TvmoVTU, oilrt a.<papwa.!^ovTct 
TOM trriipavcv, cub' oXcuf TrpoiriovTa, cttoi f-in 
TT^os-miv aiiT^. Quo loco Ulpianus, .Xa- 



KATA nAOTTAPXON. 



ccxli 



XovTog, Tjv wpo(rdoKi(X ryjg diKvjg fx^yixXTj, dioc re r'/jv rov 
prjTooog OvvccfJLtVj av'^ovvrog tots fxccXKTra, rv Go^rj, ycoci 
ClOC TYjV TTQUplV 0V(TO(,V TirEpifSoTjrov. 'AKOVCTOCg OVV A7J//.0- 
(T^si/Tig ruv OiOucncoiXuv jcoil tcov Trocioocyuyuv avvri^B^B- 
vci)V TVj oiZT^ 'ZtTocpoiTv^sTv, eTrsKTS Tov eccvrov "Ztruioccyuyov 
oeopcEVog koh 7rpo-jUf/,ovu,£vog, oisrug ocurov ayaryoi Tzrpog ttiv 
UKpooc(riv. 'O J" £%wi/ TTDog roug ai/oiyovTU^ ra. ^iko,- 
(TTTipitz ovjpiO(riovg cmvi^iiccv eu'nropvja'e "x^upag, Iv -h ytocQvi- 
pisvog TToug uoTjXug a.KOV(rerui tuv XeyopLevuv. EvTjpcs- 
^rjcruvTog oe tou Kci.XXi<rTpa,Tou koci 6cx,vpicccr^evTog VTTsp- 
cpvcog, £K£iVov fiev elTjXuce tvjv oo^ocv, cpuv '7rpo7rspt,7rop(,£vov 
v-wo Tuv TToXXuv icou ptdzocoi^opisvov' TOV ds Xoyou pcuXXov 
eociupcoccre rvju kt^uv wocvtoc ^eipovo'Ooci >cui n^oco'G'eveiv 
7!r£(pvzoTog. ' OQbv Boco'cx.g toc Xqittoc pLoc^TjpLocTOi, jcoci rug 
TTUiOiZccg GiocTptPccg, ocvTog oivrov 7j(r>cei Kut oiSTirovei roug 
fjizXBTuig, cog rcov XeyovTuv ecropcsvog. E^^iytraro Je 
Icocicd 'TTPog TOV Xoyov uCpviyyiTi^, xocittsq IcroKoocTOvg tots. 
(T'xpXa^ovTog^ bI'ts {ug Tiveg Xeyovcn) tov upia-pnivov pcio'Qov 



Sfi'aj, inquit, eVei&e QriBaUt; Bar^^r.a-ai 'aSh- 
VaiovQ, ore IxivXijvEuov. sTra c-4)6evt£j ama-Tra- 
<rav TOV ii^ajTTov, 'xo)(iov Iv to"; o^i'oi? mI/uhvov. 
vTritiTnivarj yovv 6 (nparriyii;, oj; 0"uvjiSti;j, 
xai TTpoJos-i'aj Ixpi'fi)). Inlerpretationem qui 
volet, e nostra conversione petat, quas 
cum his aiinotationibus adjungenda sit : 
noil est openrprecium oiierare lectorem 
verborum raultitudinc. Callistratum ora- 
torem Deinostlienes in oratione contra 
Timollieuin vocat, tS rs 'or^a.rTeiv xal rS 
£i7r£~v ^wafABvov, et wspi STriT^mgagj^iifAaTo;" 
^eXXeij, e^n, ayiiv av^pa (puyi^a., ob 'AQnvaTot 
Sav'ttTov Jic xaT64-»:<f)iVttVTO, KaWicn^arov, 
et Isocrales de Pace, Callistratum exa- 
lem urbes in Thracia condidisse scribit. 
Wolf. 

ripjf TolititifAOTiovf^ S. Jo^^o^;J, de qaibus 
I'lpiaiius. Idem. 

rioXXSv] Brjanus mavull voXitZv, sed 
niliil opus. B. 

'E^at-jwao-i] Duo Codd. MSS. addunt 
«ai KaTivorxre. Idem. 

ii; fZv XeyovTciiv IcrofAiVoi; Kat aiJTo;] 
Qnaxi et ipse orator fulurus. rZv KeyovTCDV, 
id est, piiTsup. Sic Oljntliiaca 1. (111.) 01 
KsyovTEc, id est, ol prno^e;. Wolf. 

'E-xff^s-aro S' 'is-aii'] Isaeus Demostbenis 

prtpceplor et hoc maxinie nomine illustris, 

Clialcide, ut quibusdani videtur, oiiundus, 

rhetor erat Atheuis, unus^ue ex illis de- 

VOL. I. 



cem. Floruit post bellum Peloponnesia- 
cum ad imperiura usque Philippi. Diou. 
Halic. Iv nrSiv a^)(_. n^iiret. £xstanl ejus ora- 
tiones decern. B. 

Tots c-;^oXa{civTo;] Scholas habente, pro- 
Jitente Ilhetoricam. alias est a-^o\hv aysiv. 
Paulo post, (rwEO"p^oXaxevai nXaraJK, in 
Platonis schola versatuin. Cic. 1. OfTic. 
" Equideni existimo et Demosthenem, si 
illaqua: a Platone didicerat, tenuisset, et 
pronunciare voluisset, ornate splendide- 
que facere potuisse." Quauti antem Pla- 
tonem fecerit Demosthenes, declarant 
ejus verba in epistola ad Heracleodo- 
rum. Wolf. 

2p(;oXa^ovToc] Senteutia postulat ax/xa- 
l^oyroi;,JL>rente ; nisi si erp^oXa^siv h.l. sigrii- 
(icare contoudamus scholam aperire, prnji- 
teri rhetorem , racare stndiis iironiim erudi- 
ri cupie7itiiini. Id quod non improbabile. 
Et e V. 5. p.ccxlii. videtur colligi posse, 
frequentalum fuisse verbum a-)^o\a(eiv de 
niagistro ludura vulgaute, o-ua-p^oXa^Eiv de 
tirone operam illi magistro daiite. Rlisk. 

Tov aipiS-fji,evov] Vide apud Plutarehum 
vitam Isocratis, nbi hoc Iractatur. Wolf. 

Mis'bov — [jih Suva/C/iEVo;] A«,u.oir9EV)iv ert 
pijTopEJovTi, <facri, jUETa a-'SJov^ni; npoa-iXbiTv 
alrS (Isocrati) naX ;(,'Xia? jwlv «? fxiva^ ila-- 
ETTpaTTETo olx, £;^Eiv ^L\a.i <srs.^at7')(i~v, Sltt- 
xoj-i'af Ss 5»trE(v, &c, Sciiptor Vit. 10. 
2 h 



ccxlii 



AHMOSGENOTS BIOS 



IcoKDcursi TsKscroii jjCtj dvvaixevog, rug obzoc y^vug^ oioc, r^v 
op(pa,viOiv eiT£ y.ocAAov tov icrixiov rov Xoyov, ug oootcrvi^ 
piov jcizi wuvovpyov, liiri ri/jv p/pe/aj/ ccTTod^xopc^vog, ''Ep- 

TV/ ^ 'TV / " / ' ^ » V 

l^iTiTTrog OS (pTjcriv ocoscnsroTOig VTTo^vTiucccnv svrv^eiv sv oig 
eysyouTrro tov Avjy^ocr'^ivv] (ruvcC/^oXccycsvoci YlXccroovi, aocl 
TTXeTo-Tov £ig rovg Xoyovg ^u(peXBTa'Qa.i. KryjcrilSicv ^e jw/-* 
y^v^Toii Xsyovrog, 'nroLoot KoiXXiov rov XvpscKovcrlov, Koct 
Ttvuv aXXcov rocg IcroKpuTovg rs'/yoLg v^cci rug 'AXki^uuuv- 
rog Kpu(pu Xu(3ovru rov A7]^o(r^evvi zurupcu^sTv. 

g" . rig yovv ev "^Xikiu yzvofJLZvog ro7g eTTirpoTVoig vi^^uro 
oizu^eo'^ui, KUi Xoyoypu(pBTv btt uvrovg, TtoXXug ^lu^v- 
0"6;s' yiui, TTuXivoDciug evoiCTKovrug, syyvpcvuo'upcevog Kuru 
rov QovzvQiOTiv ru7g ^iXiroag^ ovx, umv^uvcog ovS' uoycog 



Rhet. in Isocrate. Idem tamen in Isieo ita 
sui oblifus est, ut tlicat Demosthenem 
centum minas dedisse Isaeo, quern prius 
dixerat ne decern habere, quas daret Iso- 
crati. B. 

Aena ;uva?] 321, 5s. iOd. Mina Attica 
valebat3(. 4.?. 7d. Idem. 

"Epju.w7roj]Hermippushistoriciis, Smyr- 
na oriundns, sub Euergete Ptolemaeo 
floruisse creditur. Vilas horaioum scri- 
psif, quemadmodum liic noster, sed non 
tarn rebns gestis, quam eruditione insi- 
gnium. Citantur libri ejus de Isocratis 
discipulis, de Aristolele, de Theophrasto, 
&c. Voss. de Hist. Grascis. Idem. 

l.vvBiry^o'Kax.ivai XlXarmi] Constat hoc e 
M. Tull. de 0(1". 1. 1. ejusdem Bruto, 
aliisquc quam plurimis. Adi ipsius De- 
mosth. Episl. ad Heracl. et, qui Iler- 
Miippum paiiter auclorera habet. Cell. 
1. J. c. 13. Ridicula sunt, qua3 ex Schol. 
in Aristot. Rhet. 3. citat Fabricius Bi- 
blioth. Gra3C. vol. 2. p. 57. nxarajv aziTe- 
eiaim T>Jt aurov Siar^jo^f tov Ai/^ioa-fiEHiv, ii; 
^n^oXi^m. Idem. 

Krtja-i^lou] Ctesibii wtas incerta est. 
Ultra centum aunos vixisse lestatur Lu- 
cian. in Rlacrob. Sciipsit wepi ^piXoa-O'fiaj. 
Idem. 

Aiyovrot; Traps KaXXioy] Reddit Inler- 
pres An^'licaniis hoc scnsu. Cteail/ius re- 
tulit id qncd a Callia aliisque scripUim ac- 
cepit, Dcmcsthcnemdic. quod oniiiino pro- 
l)arem,Cvix enim ratio teniporum palitur, 
111 Caliias isle Syracosius, qui res gestas 
Agathoclis descripsit, possit esse Demo- 
slheni puero familiaris) nisi vulgatara iu- 



terpretationem confirmaret Scriptor Vit. 
10. Rhet. in Deraosthene. aig Ktho-i'/Sioc 
<pntrlv Iv raJ vicl <fiXos-o<f)ia?, Sia KaXXiou 
rou Iv^cmoua-loi) TToplcrai; tou Zn&ou (f. ZaiiXou) 
■ToZ 'AfA<pi7ToXiTOu Xoyovi;, Sia. Ss Xa^iKXkvg 
rou Ka^va-riov tou; 'AXKiJa,Mavro?. Idebi. 

'AX!tiSa;wavToc] Alcidamas Eleates, Iso- 
cratis Eequalis, qiiem Plato Palaracdem 
appellavit, artem Rhetoricam scripsit. 
Qiiinctil. Inst. Or. I. 3. c. 1. Exstanl sub 
ejus nomine oratiunculee dune. — li, per 
quos Demosthenes in eloquentia profecit, 
secundum Lncian. in Encom. sunt Calli- 
stratus, Alcidamas, Isocrates, Iskus, Ea- 
bulides, Arisloteles, Theophrastus, Xe- 
nocrates, Plato. Idem. 

r'. 'H? youv h rjXixi'a] 'Hvi'sttt raj SiW? t\a- 
yov Tuiv war^ciccv roTg iTTiTpiisroii;, fxeipaxuX- 
Xiov ttjvxojUiJj). Demosth. Kara M£iJ. p. h39. 
ed. Reisk. Idem. 

'Eyyv[XVairafji.iV0(; Kara, rov OcyxuJi'Sijv rcuq 
jWEXeraij] Onines, quos vidi, Interpretes 
vertunt, tanquau) iyyviMaa-a.jj.ivog rcuq fxi- 
Xiraig essel loquendi formula a Thiicj'- 
dide desumpta. Sed niliil tale apud euni 
repevio, adeoque in suspicionem incidi, 
locum ita legi debere, lyyv/ji.vaTafji,evo; ra7q 
i\t; TOV ©ouxuJiSov [/.iXiraig, ut hie nimirum 
i'lufarchi sensus sit, Demosthenem, quo 
tempore tutorcs in judicium vocavit, iummo 
studio in Thticijdidis scriptis versatum 
fuisse, OratOiein quippe nostrum octies 
sua inanu Tliucydidcm descripsisse te- 
statnr Lucian. Trfog a-sjaiS'. el Arsenius 
apud Fabr. Biiil. Graec. vol. 1. p. 871. 
scribit : i^nXaixi fxaXiTra rm isTpo avreZ 
TOV a-vyypa'fktt, ,®QuiniU^m , aal ra, 7rX£~a-Ta 



KATA nAOTTAPXON.. ccxliii 

fjupog TU)V 'srocrouoov, ToA^av oe liroog to Xeysiv Koa 
(Twyj^siocv mocvTjv XuQcov, koci y^va'afA.Bvog TTjg 'Trepl Toug 
uyuvaq (piXorifj^iocg koci ovvixi/^eugf mrsx'^^P'^^^^v Sig i^ecrov 

'TTOipieVOCl, KOCi TOC TCOlVOi WOOCTTilV. Kat, KOi^UTTSp AoiO" 

fjLSdovTcx, rov 'Opx^l^sviov Xsyovcri tcoi^e^iocv tivcc CTrX'^vog 
ccf^vvoptsvov, opopcoig fxaczpoTg ^pvjcr^izi, rcov lurpcov kbXsu- 
(TocvTuv Sid ovTug aiccsrovvicruvTa, rvjv e^iv, eTTi^so'Ooii ro7g 
(rTB(pccviroiig ccyu(ri, kui tuv ockouv ysve(r^ui ooXiy^oopo^uv' 
(yoTug Tu A'i^fjcoa'^svei ctuvsCti, to ttpcotov eTrocvoo^cccrsug 
evsKoc TUV loiuv ccTTOOuvTi TtToog TO Xsysiv, ere os tovtqu 

JCTVlCrocpCBVCp CBiVOTTjTU KOCI OUVOifMV, BV To7g TTOXlTlZoTg VJO'^ 

jcoc^UTtTsp (TTB(pocviToe,ig dyucri irpuTBUBiV tcov os/utq tou (3vi- 
f/,ocTog ocyuviCoi^LBvuv TToXncov. KaiTOi to 'STdutov IvTuy- 

XOiVOOV TCO OVlfJLU^ '^Opvf^Oig 'SrepiBTriTTTE, K.OU KOLTByBXUTO 
01 CX.7j9biUV tou XoyOV (TVyX.B^VG'^CX.l TOUg TTBOlOOOig KUl /3sn 

CoicroivicrOoii To7g Bv9vpc7jf/,oi(n TTiKocog uyocv Kcx.t KocTuzopug' 
ooKouvTog. 'Hv ^ ovj Tig {ug eoiice^ aon (puvvjg oco'^bvbiiz,. 
ycoci yXcjTTvjg a,(TOi(pBiu, Kock 'TTUBvpca.Tog KoXo[3oT'/;g, bttitoi,- 

^IXTT0V(T0C TQV VOW TUV XByO[A,BVUV, TCd ^l0i(r7r0C(T^0il Tocg 
TTBpiOOOVg. TBXog d CCTVOG'TIXVTOC tou SvjfJLOU, Koci pBu,(3o~ 
[XSVOV BV IlBipOiiBi 01 K^UfJUOtV Euj/O^vtO^ GoiCKG'lOg Tj^TJ TTOiVU 

yspuv QBotoroc^Bvog BTTBTtfjuvicrBv, OTi TQV Xoyov By^UiV O^Ol'O' 
TocTov Tu YlBpiycXBoug^ 'TTpookoucnv U7T (XToXfjiiocg KOCI pcocXoi- 
kiocg eocuTov, outb tovg ox,Xoug v(pi(rTU^Bvog BuQccpacog, 
OUTB TO (Too^oc TTDog Toug ocyuvocg B^ocoTVo^Bvog, ocXXoc TOU^, 

(PV TTSpiOpUV pC0Cp0ClV0l/,BV0V. 

» SI 

CK tSv sumov Xiycfov 6i; to 7roXiTijt»;TE^oy juet- nibi! rae legere memlni : et satis nobis est 

tvjjpacTE ; quae cam voce fA.s'KsTa.ii; optiine gravis Plutarcbi auctorilas : et ig^norare 

coiiveniiint. Sed quoniam alieno in loco, talia, non est piaculuni, iJicurixa ovra Kal 

et perfunctorie niagis, qiiam res postula- Jia rovr a,<f>i'K6s-o<pa. Wolf. 
bat, nienlio Tliucydidis injecta videri po- Ta; JiatrwatrSai ra; tte^ioJou;] F. heg-Tta- 

test, non magnopere pugno, neque quia- crdai per e, przeterito perfecto. etsi paruJi 

quam certi statuere ausim. Idkm. refert. Idem. 

OiiJs woXXoiTTov fAEpoj] OliSs 'TroWog-Trifxo- 'PEja/3i3jM£vov] WKavotifXiVov, yvfliovra, oheV' 

piov. Nee vnam partem e midiis, ne mini- rantem, olmmbulantem, prse animi acgritu- 

luam quidcin partem. Woi.f. dine ntique. Idem. 

UaWoirrov f^ipoi;] Adi ipsnin Deinoslb. Eiivojuo? o 0pao-(oc] Bebeliaua editio ©^la- 

M.ra MeiS. §. 44. B. a-ioc rectius legit, opinor a uiuuicipio 

Aao^eJovTa Tov 'Oj;)(;C|WEV(ov] De hoc alibi AlticoQfia. Idem. 



ccxliv AHMOS0ENOTS BIOT 

£. IIccXlV Oi TTOTS (pCX.O'lV, BKTTSCrOVTOg UVTOV, KOU (XTTi- 

ovTog oizccos (rvyx,£}CixXvfytf^Bvov aoci f^apscog (psoovrog, xinra.- 
TtoXou^vicroci, Trocrvpov rov v7rox.piT7iv, eTriTVjdsiov hvrot, jcoci 
cweXdeTv' oquooubvou os tou Avjuocr^svovg Troog avrov, 
on lirocvTuv (piXoTrovuTotrog uv ruv Xsyovruv, Koci fMKpou 
oeuv ytcx,rocvocXo)KiV(x.i rvjv rov crufzocrog cca^'^v zig touto, 
XUQLV ovK e%6< 7rpog rov ovjf^ov, ocXXoc KoaiTruXuvTsg ccv9pco~ 

'SrOl l/OCVTOii KOil OCfJLOt^sTg CKKOVOVTOH Xai KOiTB^^VO'l TO 

Pvjfjox, Tiroipootxrtxi o (x,UTog, " 'AXtjGtj Xeystg, co Avj[X0' 
(T-jevsg [(pocvoci rov Lurvpov) ocXX eyco to utTiov nxcrofA-oci 
Tu^scog, ccv fjLoi Tuv EupiTTiaov Tivoc p'/jcrsuv yj Xo(pox,Xsovg 
e^iXTicryjg eiTrel'v cctto (TTOf/^cnTog." EiTTOvrog os tou Ayjpco- 
(T^evovg, ^erocXaf^ovroc rov Xoctvcgu ouru TrXotcai koh 
oi£^sX^£~v ev Tj^ei 'srpi'WovTi Kut oia,9&^(r£i ttjv uurTjv p7j(rtv, 
iotrQ 'oXct}g srspocv ru Avj^ocr'^svsi (pocvvivizi. UsKr^evTcx, 
a ocrov ex. rvjg VTJ'oK.pia'sug tco Xoyca Kocry^ov yca,i yccpiroq 
'TTooo'ecrri, [^nKpov riyTicroccr^oti jcoct to f/,vjOsv stvui ttjv occztj- 
Civ, u^jLiXoxiVTi TTjg 7rpo(popoig KOii oioc^£(Tecog tcov Xsyof^s- 
vuv. 'E« tovtou ycocTccyeiov f>i,&u oiyioooyridoa usXsTTjr'yi- 

^'. 'Ektteo-ovto; avrS] Ciim excidisset, ex- eitaa-rriv Trpoyia-rcef hfjuv Iv raig inKXtia-icKS 

'ploiuseiset.a-vyKiKa'Kvjji.fji.ifiv, lecta facie prce avaxv/,\$Trai. B. 

piidore. Sic Grsci foeda el turpia diciint, eItti'iv airo trTo/A,a.ro(;'\ Suidas, a'sro a-ro- 

i<f>' 01? lyy.a'ku-^a.a-dai ^ioi, obvoluta, ut opi- [xa-roq, inquit, aiiv y^afjifA-arcnv, et aTToa-ro- 

nor, pallio facie. Aliud est, y^afx/xara, fx.art^iiv, am |Wvii(oi>i? Xiyav. Idem valere 

T(vo; luTTUm, quod in fiue hiijiis operis etiam, <J)fa^Eiv am yX-Jn-rr.;, exeuiplis bo- 

legitur, de literis sive per iinprudentiauj, noriuii aiictoruni docet. Wolf. 

sive amicorum perfidia vulgatis. Ideji. 'Ev nOn yr^ETrovTi naX SiaSitrEi] Sic Dona- 

ZaTUjOv] Alii Ueinoslbonem Neopto- tus etiam srepe in 'I'erentio nionet, aliquid 

lerao liisti'ioni, alii Andronico opeiam de- Iv riBii, h et v7ro:t,pta-it legendumesse. Idem, 

disse nairant ; Satyrus erat patria Mara- Kal ■^(i.^irot; wgoVETTi] 'Avti tov, it(oaryl- 

tbonius, Theogitonis filius. Lacian. in yvETai, rt 7rpoj-£is-(. Idem. 

M(uiip. Insigue ejus factum refert De- MsXETJiTrijtov] " Egredienti Atlienas ver- 

moslb. TTEpi 'ura^aTT. c. 58. B. sus Hadiiaui coliunnas occurrit structura 

MtKpov Seojv xaTavaXaxEvai] Aemv per cu meniorabiiis. Incoiiu vocant To Phnnari 

recte scriiiitur, a verbo ieco personali. Ton Deinoiihenia, sive Demosthenis La- 

possit et Seoc per o legi, a Sei" impersonal!, ternam. Ainnt hunc in locum se conclu- 

Kar arrMi<rfA,iv avri tou ^ixpou Jeovto;. derc solitum, ut studiis elociuentia; com- 

WoLF. niodius vacaret ; rasa barb» parte altera, 

K^oiTraXSvTE; — vaurai] Videtnrhis ver- quo se magis intra recessum teneret. 

l)is rivalom sunm Deniadcm perstiingere, Structura cxigua et rotunda est e mar- 

qui cum remigando sibi vifam compa- more candido, Laternac simillima. Sex 

rasset, ingenii optinii beneficio orator columnnc Corintbiaca; tectum suH'ulciunt. 

summus evasit. Quiiictil. Inst. Or. I. 2. Totias molis Diameter intcrnus vix aequat 

c. 17. Sext. Kmpir. adv. Math. 1. 2. c. .sex pedes. Supra columtias unus lapis 

16. Quam vero fuerit cbrictati deditus, orbiculatus est, lolius a^dificii amhitum 

ipstantur Pytbca; verba apud Atbcn. conipleclens. Cacumen ex uno item la- 

Dcipn. I. 2. iy.fart>iMraTa. — 'O Se tto^vo- )>idc fornicatum et concameratnm est, 

^ocTxiv xxl fA.i%a-M(Aiyoi Jtctra tin h{A.ipav liujuH suminilas larapadis speoiem prx- 



KATA nAOYTAPXON. ccxInt 

pioV (o ^rj ^ie<ru^£ro kcx.) ku^' ■jj/^a?) Ivrcxv^cc SI Travrug 
^Iv liCcitTTr,; vjUB^ccg -sr^oa-iovru 7rXa,TT£iv rvjv vstok^ktiv, 
Koc\ Sioi-srove^v rTJv (pccr/iv' iroXkoc^iq l\ ycou ixr^votq l^'^ig 
Svo Kcci rpsTg (rvvccTTTSiv, ^vpovi^svov rrjg K£(poiXY,g ^urepov 
uepog, v-srso tov pcriSe ^cuXo^evu ttocvu 'uT^oeX^sTv evde%e(73a< 

VI. OJ [Ji^v dxXcx. Kca roig Trpog rovg l^rog IvrsvPsig 
yea,] Xoyovg Kcci aV^oXia^-, v-sro^scrsig STroizTTO y.ai aOo^- 
uoig ro\) (piXoTToveTv. ' At: ocXXocyiig ya>^ oiVTcov, Ta%;o-ra5 
KccrefJaivsv eig to ^sXervjTYj^iov, -nock di£^r,ei rug re Trpccrsig 
s(p£^y]g Kocl Tovg VTirep ocvrcov ocTToXoyicrptovg. Et< ce rovg 
Xoyovg, oTg "TTOipervyj XzyoyJvoig, (x,vocXcifx,^a,yuv Sig suvrov, 
ng yvcouccg uvTjye ycoci Trepiooovg' STTocvcp'^coa'sig re Travro- 
oocTTocg Kxi yATocCppoccrzig tKocivorofjm ruv ^.tp^/iptzvuv vcp 
BTepuv TTDog avTov, 7] vp ^ uvTov TTDcXiv TTpog aXXov. Etc 
TOUTOU So^oiv Si'^ei/ ug ovk sv(pvvig cou, uXX e:c urovou crvy~ 



bet. Inter fornicem et coluiniias exsfat siiset collcqiiia aim aliis intdVigo, sive cl- 

inscriptio. AuiriKpaTHj Av7-t6ii^^y.ou Kix-v- vibns, sive hospitibiis : sive ipse illos ad- 

nli^ Ixpffiyn. 'AKa/xavrog rrai^cev hUa,. &kv iissel, sive ipsum illi convenissent. Idem. 

JiJXei. Aus-uaSnc ' Abrivaioi; IJiJarxEV. Evai- Tk-^/itrra. narB^atHV s'.; to ,«£XET»TJ;p(()v] 

VEToc ^SX^'" Georicii Wheeler Itin. ia Vocat, fxiMrririi^iov, to Karayiyiov y.ai Tai 

Gra;c.l.5. Ev»iietiis Archon eralOlyinp. >iarayilou(; o]y.y,a-etg,]ocnm m quo se exer- 

111. 2. anno post interitum Pliilippi INlu- oeret sen ileclaniaret. Ueclaniationes eniin 

cedonis. Temporum erjjo rationes non Graici, /M-aXsra?, dicunl. Idem. 

piohibent quo minus hoc verura fuerit 'ATro'KoynrfA.ovc;'] Hesychins, avo'Koyutv. 

Deinoslhenis y-sXiTmri^tw alia prohibent, Varinus, a.'rro'Kcyi^t^&ai, to anohZvai \c.yovi 

€t luaxiine quod id revera esset moles rxv ^a.'sravnfji.aTxv. BudaJiis, axo'Koyi^ss'Qai, 

subterranea, rel'eiente Plutarclio. Dicen- to Jis^dvai. Suidas ex Deniosthene inter- 

dum ergo aut Athenienses banc slructn- pretatur, a.'STo'Koyliras-Bat, ro E't<7£^£X&£"» 

ram in honorem Detnosthenis posnisse, ne inas-TO.. et e Polyl)io citat : o Se Hav&iTrTroj 

loci nieninria inlercideret : aut idem sta- 'zcapayEVOjUEvo?, Ei; ^j~j>ag'i<^ipt to~? afj^oucrt 

tuendum de hoc a/dific;io, quod ait Cicero Touf a.7ro\oyia'fxov(;, itafi, tj mZv c-<^a'Kuna-av, 

de quercu Mariana^ — -Quercus hide loco Hal vrSj iuvaivro toLc IvavrioCg mixuv. rationes 

non deerit, qmc Mariana vocetur — Nunc obtiilit, cansas scripto eihibuit. Idem. 

sit htec,s('d cum earn tenipestas reUistasve 'AvaXa^lSaviiuv ei; iai/Tov] Ad seipsum re^ 

consttmpserit, tamen erit his in locis, qiiam ferens, in snam personam conj'erens, ita 

Marianam quercnm vocent. De Leg. 1. B. tractans ac si sua res agerelur. hoc nialo, 

'EvraZBa, Ss 7ravT4)f |UEv] Verba sic or- quam in viemoriam remcans,. Suidas in- 

dinato : hraZSfa Se wXaTTEiv -rhv v'tix^ic-iv, terpretalur, av£;^£iv, avaxTac-fiai, evSu^i- 

xal haviVBiv rhv <fajvhv, xarihra (sic etiim 6wa(. Plato apologia, a\'a\aZoo[A,ii 1^ a^'XJ.i 

lego : uon Trpos-iovra) wavTtBj fxh sxas-ms tig h Kariiysji'a, repetamus accusationem. 

hl^i^ag, TToXXaxt; Se, &:c. Wolf. Idem. 

MiiSe 0ouXO|UEvw TTavy 7r^otrEX&E"y] Sub- Ei? aXXov] Sic Bebelius. Sed Herva- 

intelligi potest, tS ^kjxtii, prodire in con- gius rectius opinor, wjsjiiXXov. Idim. 

clones: sed melius videtur, 7rjc=X?Erv, pro- njc? aXXov] Alii £;;. Sequor MS. Bodl. 

dire in publiciini, ne studium scilicet in- qui supra habel ETj'pou. B. 

terrumperetur. Idem. Ovu lu-^ur,;'] A>)/(xofl-0£vt;f IttiiUeXJ;; /uSxxov 

. K'Tai 'sr^i; roh; (KToi bTtC^ug'] Congres- h tlfvri;, Hermippus apud Suidain in 



ccxlvi AHMOSGENOYi: BI02 



TQU (ryi^ziov sivui (/.syoc, ro f/,vj paoiug ujcovcroct tivoc Aij- 
f^oa-^Bvovg evri zoapov XsyovTog, uKXcx. ycoci 7ccx,^7][/,svov Iv 
skkXtjo-io. TToXXuzig rou oyii^ou xocXouvrog ovo[/,(X(rTi, [/.vj 
'TTCi^eXSsTv, £t ptvi rv/pi ^^(ppovTiKug aoa TrupscFKSVcca-f^LBvog. 
Efg- TOVTO uXXoi 'TToXXoi Tcov ovj^ocyuyuv e^Xsua^ov uv~ 
Tou, jcoii JJv^sug STT ifTKUTTTUv, IxXv^viuv e^pTjCTsv olsiv ecu- 
rou roi SV^Vf/^TJfJiUTlX, ToUTOV f^£V ouv vjubI'^octo TiTixpug 
Ayif^ocGswigy " Ov ruvTcc yolp (sIttev) l[/.o] Koci croi, u 
Uv^eoc, Xxiyyog cuvoiae." Tipog ob rovg aXXovg ou ttocv- 
Toi.'uracriv tiv t^txpvog, ciXX outs ypoc^^jug, out oiypot(poc ko- 
^lovj Xsysiv uf/,oXoy6i. Kui fjCBVToi otj^jlotixov cx,'sre(pocivsv 
uvo^K Tov Xsyeiv f/,$XeTuvTcx>' "^spuwsicng yocp bIvoh touto 

C7Jf/,0U TtrupUCTKBUVlV' TO 6 OTTCOg V^OU(nV 01 'TTOXXOI TTOOg TOV 

Xoyov a(ppovTi<rTs7v, oXiyocp^Mou, za,i jSta, f/,oiXXov i] Trei- 
^oi" TT^oaexovTog. l^Tjg ae Teroog kuioov "^ a,ToX[jLiccg Koci 
TouTO TTOiouvTUi crTjpcsTou, CTi Avj^ccoTjg UBV sasivcp ^oaujoTj- 
^evTt TToXXccTctg oivoccrTocg Ix, ttoox^ioou ctuvuttzv^ BzeTvog o 

OU0&7T0TZ AvjfJLOiOTl. 

^ d-roT^yAai avrou Koi 

Demostliene. Idem. to Im Kai^ov Xeyeiv aToT^/jiiai : si scriptura 

'Eoti Kctt^mj XlyoVTo;] Post, in tou 'srapi- non fallit. Wolf. 
c-rafxivov, et, l:i 'jrpx^k""' ^^' '^^ tou 'we^i- A>)/>ctt5>);] Deniatle soiatoreratimjiurus, 

Tu'/ovToi;, et Demoj^thenes, Ix. tou 'wa^a- corruptus, oriini scelere inquinatus, et, 

p^^^S^jUa. In vita A^schinis, to Qelaic il'sreTv, quod vere dicit Pl'Jt. in Phoc. naufiagium 

extempore dicere aut dechunare, hoc est, Reipublicte ; Pliilippi et Antipatri tuerce- 

fxh w£<})povT(KOTa r) TefOTra.pia-muaa'fji.ivov TTjof narius, quorum ultiinus compaiavit eum 

TOUTO, xai a-uVTeTayiji,ivov. WoLF. victimae litata;, cujus omnia consumpla 

Eic touto] Reliqua: editiones his verbis essent, praeter linguam el ventrein. Se 

claudant priorem sententiam, vidit Brya- jnoresque suos oiJtimedepinxit, cum apud 

nus ad haiic referenda esse. B. populnra desperabubdus profileretnr, Se 

ni;&£a;] Pytlieas, secundum jfosO'inn i/i et accepisse semper muncra et acceptvrum 

P/(ocione, orator XaXo? xai fipacrtJ?, quamdiu esse. Dbiarch. in Deinosth. Obitura ejus 

ea consuleret, quic e Rep. essent, pauper vide infra §. Xa. Exstincti jam imagines 

et contemptus erat ; postquara a Philippo ejus et statUiB, qnod de Sejano dicitur, in 

redemptiis est, gratia apud populum va- malulas conllattc sunt. Plutarch. woXir. 

luit, el delectus est, qui sacra pro Alhc- <7ra^uyy. p. 8'it). e. B. 
nicnsibus Uelphis faceret : homo vit.x Gto^uBriBivTi] Cum obturhante et reda- 

inipura; et libidinosx. Vid. Dcmosth. mante popnlo lucsitarei, ucclamatione ud- 

Episl. 3. loKM. versa pnpidi ns(K Capitur etiam pro ap- 

Qsfamiav ya^ eTvai tou onfjiou Tr,v nafci- plausu, ul Panathenaico Isocratis : avl- 

cKfuijv] Orutoris enim prteparatioiiem ad yvKo-ro J' o T^oyo; : Irnvn/xivo; S' riv xal te9o- 

henj dicendum gemis esse aliqiiod ejus cul- puB>)fji.£wg xai TeTux^riy.cbi;, Svnt^ o\ kuto^- 

tiis studiiqve, quo plehcm proseqiiainr. Sic Qouvtbi; Iv Ttt~? ivihi^eTt. Sic et Arist. a. 

flc moo dcdi, pro vulgari BipaTtiicn; ya^ pKToptitMV. nal 'sriQa.vov fxh ov)(^rirTov ol ^oyoi 

llvat TOUTO in fxou Trapas-neu'nv. Rkisk. ol Six t£v ■napaSeiyfyiaTcuv dopu$ouvTai 81 

• T% TTjof Xftipiv ixToXjuiaf] Pro, Tiit w^Jf /ji.ah.'Kov ol tv^v(j(,yifji,ariiio], hoc est, mujirrem 



KATA nAOYTAPXON. 



ccxlviP 



^^ Uo^ev oZv ((par/j rig oiv) *o AiCXiVTig TS-pog rvjv |y 
To'i'g Xoyoig roXfJiUV ■jccv^cco'iuTizrov ccTrBKOiASi tov ccvc^oc ', 
iroog ^e Uvd-uvi rco Bv^ocvricd ^^xirvvofxsvu nut pzovri 
TToXXu ytoLToi rtov '' K^y\VDciu)V^ avua-rolg fxovog ccvnT-wiv ; ^ 
hocacix^v TOV Mvpp'^vociou ysy^aipoTog iyycu^iov AXs^ixv- 
^oou Kca ^iXiTTTrov rcov l2a(rtXscov, Iv u iroXXcc ©i^f^uiovg 
Kccl ""OXw^iovg slp'^ycBt Kccxug, kcci avccyivcoa-Kovrog OXvfi- 
fTixa-i, TTcupocvoccrrixg, zou ^ts^eXQuv [^s9 Krro^ioig koci dctto- 
^si^Bug o(riz ©7j(3ocioig xou Xa.Xxi^6V(riv VTra^x^i ymXcx. 
nroog r-^v 'EXXdc^oc, kou ttuXiu ccruv airioi KtxKcov yeyo- 
vocaiv ol KoXuKSVovreg MoiKSOovug, ohrug e-ZEreo-r^eil/c rovg 
TxrupovTocg, cocttb ^dcrocvrcx. rca ^opul3u rov G-o(piarT7}v UTrejc- 



applausum excitant. Wolf. 

.y. noflsv — av^set] Ex Stat na-ra, Krria-. C. 
48. ai TT^o; fxh ra fjieyaKa, Ka\ cr'rrov^cua t£v 

Ttpoi; Ss TriV Iv TO~i X5J/C1; roXfjCctv Qav/jiCKTiu- 
nrare. B. 

nijflain] Pythonls Bjzantii snmina erat 
eloqueiitire faina : vide ^'Esch. -ttsoi tto.- 
gttTT. c. 40. et Diodor. lib. 16. Hujus 
opera Philijipus inultuiii utebalur, cum 
in aliis ad Graeclsc civitates le^ationibus, 
ium ad Thebanos paulo ante pug^nain Clise- 
roueam, quos ab Atheniensium societate 
abstraliere Python conatus est. ' Rogatus 
aliquando wiS; ej^^ei Bv^uvrioov vo/aoi;, re- 
spondebat, a>i; iyii QbX'ji. Sext. Emp. adv. 
Math. 1. 2. c. 38. Idem. 

&^a.a-viofji.kt()i Koi plovTi] Verba^ sunt ip- 
sius Demostbeuis : tote iyii /xh tm rib&ajvj 
B^ctcnMOfxitui nai •zsroXXa psovTj xa& t;,M.3v ohn 
ti^a, ouS' I'm^xjii^ynra. &c. W£g4 s-tEv}'. c. 43. 
in quibus translationem aliquanto anda- 
oiorem notat Demetr. tsji^i ii>fji.. c. 80. — 
Cceterum de hoc oiatorum certamine longe 
errant viri doctissirai, Dacier. ad hunc 
Plutarchi locum, ct Slanyan Hist. Grajc. 
vol. 2. a Diodoro (qui lumen aliud dicit) 
in fraudem ducti, qui credunt isla conti- 
gisse in Demosthenis legatione Tliebana, 
qnse Athenis acciderunt ^sclilne pra;- 
sente, multisque annis ante, prout ex ora- 
tionis serie c. 43. et seq. et Demosth. 
Epist. 2. p. 1469. ed. R. colliget Lector 
attentus. Demosthenem rectius iiitellexit 
Philostratus Vit. Apoll. Tyan. lib. 7. c. 

16. TivQaiv i'Bjip (t'tXiTfrrcv cerjET^Eijajv 

Wapa Tou;"EXX>ivaj uTrsp t!ij SouXsta; a-jTuiv, 
Tou? y.h aXXouc Eia- aXX' EN A0HNAIOI2 yE 
'AYT0I2, o't£ Sn (/.aXia-rct piiTopixn £'ppa)Tij,a5t- 



XETrStti T6 vv avroiv e^as-M tov (tiXiTTTTov, utti 
Jsiva TrpaTTElv 'ASmaloug to 'EXX»)Hjtov IXeu- 
&6eouvTa;' — aXXi AijWO»"&£Vn; oVT£"7r^v&c. 
et Lucian. in Euconi. Dem. [j. 32.] snb per- 
sona Antipatri : /jtETEvooUif^tEv, OTE touc"EX- 
Xuva? A0HNAZE a-Limyayofj:.BVj ij Ixej/^ovte? 
'A&nvai'oi;?, riij&ajvi >cai toVj ITuSimvoj iTray- 
yi'Kf/.a^t 'nmriS'riiiKorei;, Uto. ArjixoTQsvit y.a.1 

Idem. 

'Peovti ttoXXw] Fluenti muUo, id est, 
acri et copiosa ratione invehenli in Athe- 
nienses. Verba Demosthenis sunt, ex ora- 
tione WEji <rT£<j>avoLi. [$•/«■/•] Wolf. 

Myppuvai'oy] Alius fuit Lamaciius dux 
Atheniensium, qui cum Nicia et Alcibiade 
in Siciliam profectus est, pi4-oy.tvJuvo; naX 
(fiXo'sro'XE^aoj. Muppuvai'ou nomen J/i,uou esse 
coiijieio. In vita Isocratis fit mentio Auti- 
IJi-a.'Xov Mufpivovaiou, Utrum rectius sitMyp- 
pnvai'ou, an Muf'pivova-iov, el an diversa muni- 
cipia sint, sine auctoritate veterum sta- 
tuere non possum. In altera Plufarchi 
vita legitur, toS Tei^covaiov, qucd quid sit, 
jEque me ignorare lateor, Varinus nihil 
aftert, nisi, MuppiVi) pi^^^a, >cai eTSoj (^utou. 
Idem. 

Muppiivaioy] Alii, MvppnnvJ-Uv. Erat pagus 
Atticae Myp'pivoi;?, unde Muppivoucrioj, etMypt- 
vn, urbs yEolidis et oppidum Lemni, uude 
fortasse Myj-ivaroc. Bhyan. 

oL'tw? etteo-t^e^e] Yariuo interprete, tJ 
Taf a'araVTOOv o^Ei? Ei; iawrov lifsiXH-jiraTa, 
fjTol 5(i yttgiTOiV TlvaJv, ri Kal <mi^awv Xoyaif, 
omnium ora oculosque in se converttt. In- 
terdum idem valere ait, to eotis-t^'^eiv, 
quod TO Siop&iti-atrSai, corrigere. Woi.F. 

AEiVavTft] Si SEiVavTa accipis pro Ik- 
wXtip^&EVTa, recte habebit tm Sro^v^ ; alias 



ccxlvisi 



AHMOI0ENOTS BTOX 



oui/oci TTi; TTXPTjyvoewg. AAX soikev o uvvjo tov Ileo;- 

KAeovg roc fxev ocaau ^y] '^srpog ccvrov vj^yTjcnza'-jizif ro o& 

.' \\ \'~\\\ / 

lerAoctT'^cc Koa TOV (r^7iua.Ti(rf^ov uvrou, Kut ro [a,7j roc/tuq 

^"/lOi TirBDi TTczvrog sh. rou 'Tra.otcrraf^Bvoij Asysiv, u(r7!rBp ex, 

rovroov ^ByccXou ysyovorog, C'^Xuv xcn fxifA^ov^Bvog^ ov ttocvu 

'7rpoisa''jcci rvjv eu rco Koapcd oo^uv, oufi evri ru%^ ttoaacic- 

Kig 6KC0V Bivat 7ToiBi(T-jcci rvjv ovvoc^iv. Lttbi roAjxxv ys 

Tcoci ^ccD(yog ok 'kB')(^ivrBg vtt ^ avrou Xoyoi rm ypuOevruv 

fjLccXXov BiX^^i ^' "^^ ^^^ '^iO'rsvBiv "Epocrocr'^BUBi, u,oci Av]f/,ri~ 

rpico ru ^ocXmBT,, kcci roTg Kuf^iKoTg' Sv Epxrocr'^Bvrjg [a,bu 

(p'/ja-iv uvrov ev roig Xoyoig •uoXXct'xoxi yzyovBvoi.i, 'TrtzooclScnK^ 

^ov cs (pccXTipevg rov By.^srpov ezsivov opzov oi/,o(rui ttots 

wpog rov CTj^uov, ucTTTsp Bv'^ou(ncovrc6, 

Mx yiiv, yoc KpYjvxg, [^cc TTorocyoug, pcx vocyctra,. 

TUV OS KU^IXUV f^ev rig OCUroV CCTTOKOiXBi pUTTOTTBOTrSpi^- 



avrov 



conveiuat atique melius TovSofujJov. Reisk. 

nspixXEOuf ra |W£V a.Ti'Ka] Viileiicet, tijv 
trrjiarnylav Kal ivTO'hfA.iav, iinperatoiia mu- 
iiera, el coiiPidentiain. Ac catera quidem 
FericUs nihil ad se attinere, nee sibi xisur- 
panda judicasse, sed gestumct conformatio- 
7iein atqne institutum ejus et Cdutionem, ne 
iubito de re qualihet ac impriEmeditale di- 
ceret, &c. to 'n'KkTf/.a. v.eX tov ayni/.a.'v\(7iji,\y, 
pro persona accipio, quam sibi unusquis- 
que iiuponit, aut ussurnit. Wolf. 

Ov 'STa.m 'BT^oiiaBai rry Iv tm KaigaT Jo'^av] 
Malim, licet 4. codicibiis, \ eiieto Keli- 
ciaiii, Ilervag. duobus, et uno Bebeiiano, 
reclainantihus legere, Trjoa-iEcrSai, hue seii- 
su : non magnopere curassa laudem. diclionis 
pxtemporalis, ()r<csertiin cum sequalur, ovS' 

TW SiW|Wiv. Sed si pro ov ie;^as ovrt, ac 
TO TT^otio'^ai TO icaTa.|)pov67v iuterpreteris, 
furri potest. Im .\i. 

TJiV EV r(Z xaiji' So^av] F. tJ.v inl rou nai- 
foy xlysiv So'|av. Sic postea pro ra~e •ttb^I 
TOV xaipov o7ravTiis-£f-(, inaliin, Ta~{ iirl y.ai- 
^ou, vel, £7ri T6UV Kajpiv. Toem. 

Tr,v iauTOu rcS xaigw Ss^av] F. Kon ad- 
vindnin Jaciie, neque ciebro, sitam glnrium 
sul/Uant'u I.emporis occursiii permisisse, vel 
jiviHlidi^se. Keisk. 

'EjttTOtrSivEi] Eratosthenes Cyrenacus, 
Clalliiiiactii (liscipulus, rej^iiante PtoleuiaiO 
livcrgele l5ihliolluc;e Aloxaiidriiuc prie- 
I'eclus est : Beta dictus, quod nialuit esse 
ill unlversis scieiitiis secundus, quam in 
uuaquavis primus. Ji. 



"EjCtjCtETpov] Numeris deviuctiim, poeti' 
cum. est enim versus iarabicus trimeter. 
Interpres sensum seculus, immaue vertit. 
Wolf. 

'Ptt)7ro7r£5«&gav] Sic balient omnes quos 
ego vidi codices. Lexica quis-dam ar- 
guunt, alicubi legi poiTTE^W^a. Cum aatein 
piZTTE; siut bi/jivoi frutices, virgulta, sar- 
wenta, <pura <puyavciiSyi, tv'KvyKXTa,, et ^iiTtoi; 
Juscir.ulux variarum reruni, a-vfJt-fjcMTog ti<; 
nal euteX^j (fo'gTO? : irzcn^^a. vero nafo. to 
TTEpiv, a trajiciendo fieri videatur : nou- 
dum me pucnitet vertisse ^(rsc/cK/us sar- 
menlorum valvknlem. Nee volui suhsti- 
tuore tunc ex Diogene, A>]^o3-9-£'vo:;; Tr,v 
l>iDl3os-TOf/.v'Knd^av. Im'xei yap rou EtScuXiSw 
Kal AlfAOixQivrK; ay-rmoivai, na] ftooStX-^Ti^o; aa 
TrayiTctJ-Sai. Ubi Anibrosius tov pctiBmiv, 
inlerpretalur, qui R literiim proiiuiiciare 
iiequeat: quam ego voceni iuGriecis Lexi- 
cis non reperio. Anno autcm 15Hi. quo 
liitc primuni verlebam, nciuluiii ersit cdi- 
tus Eustatliii index, in quo est, paiTCoTti^- 
'snp'&pu., a'x.Zfj.iJi.a. i'on ■xy^a.ioTnTi v-oi ^Xua- 
^I'a. Jit scurriles liiijusmodi comicoruiii 
composiliimes non nullum hahent seiisnm, 
queni utcuiiqiie Latine reddi non est ini- 
probaiidiiMi. Neque quiciiiiain vetat, ne- 
que etiani novum est, cutidem ab alio 
scurra appellari aliter. Sed nugarum plus 
salis. IniM. 

'PaTroTTEpcTEfiiSfav] Nota est circa vo«;es 
dccoinpositas veleruni Coinlcoruin licen- 
tia, qualis est apud Aristophancra v.ofj.'TTO- 
<fax£Xi!pp>'i;-ta)v, ejusdem fere cum hac nostra 



KATA nAOTTAPXON. 



ccxlix 



^aoiv. O ^s TTxpoia-KUTTTcov, cog "x^ouf^zvov ru ccvndeTM^ (pij- 

V r/ ' 

(Tiv ovrug. 

To pVj^Oi TOUTO 'TTocpocXul^uv ATJ^OC^B^V'/jg, 

EycTog bi f^y] vvj Aicc Trpog tov VTrep AXovTjcrou Xoyou o 
AvTiCpoiVTjg Kcii Tovn TTSTrai^sv, tjv A^vjvoiioig Avjfzocr'^ev'yjg 

Sentential. Qnid sit paiTrows^'srEoiiSga (no- •rrapa.f'.a^MV Ai(U03-6sv>]; Ixto?. Viderunt ali- 

tanle Xvlandro) docet Eustathias ad qui to £;(T6;ad sequentiareleganduni esse; 

Iliad, v'. V. iy9. ek tovtou (pZiroi) kuI piw- sed fefellit oinnes, hos esse versus lambi- 

noiri^Treptibfa ti; 7rfoa-6p|5ii9», tm ^vSaiorriri cos senaiios, et ilia utique postrema hya- 

xai 'pXucL^ia a-y.oiTiroy.tiog. Idem fere vult tnirnri ya.^ &c. non esse Plutarclii verba, 

^schines, apud quern Demosthenes est sed ejus, qaem cifat, Antiphanis. Ita 

avhf £^ on3/M.ttTav a-uyx.iiy.iyo!; ett' ovo^a- enim Atiienas. Deip. 1. 6. c. 1. 'AttoJiJo- 

Toiv Sia TJ;? Trohmia.^ TT^iwv. Dictum vide- f^iv cot, ov Si'So^ev, ij o Ko3'4;xiJi]j (puTi pff 

lur in voces quasdam Demoslhenis so- to)^, A)i,ui33-&Iv»v )(Xeua.l^xv, o;, OiXiTrTroy 

naules niiiiis et ati-oce.5, /xia^a, not amQava 'Abwaioig 'aXo'vjktov SiWvTOf, a-uviSovXivs (xh 

fifAaTct, "'Ay.TfBXoupyova-t tw 'TToXiv, ava- Xajtx|3aveiV, si St'Saja-iv, aWa fxri aTToJiJoiO'jv. 

cTTEj 'A'/Ti^avJic Ev NEoTTtSi, 'ZSjaiJiav 9sfA,ivo;, 
lgEtrp(^6XE~ tovJe tjv t^ottov 

'O Sej-tto'thj Se TTavra Ta Tra^a, roZ war^of 
A'jreXa^BV, ■JiT'UJi^ s'Xa^EV hyi.Trrin'iv av 
To pB^jWa toDto Tra^aXaffiiV Ar^MOa-SEv*);. 



TerfA.nxaa-i ra K\rifA,a.ra, toZ ^ny.ov &.C. vid. 
^scli. contra Cles. 53. B. 

'O SeJ Autiplianes puta, ut c seqq. con- 
stat. Reisk. 

O SI ita^acAocTirav obj yjpifxvioi ru avn- 
ScTj), (fjntriv, oL'ra'j cTTEXajSEv aJs-TTE^ EXajScv] 

Suidas et Harpocration, avTiSsa-ij, o ;cat 'aXe^i; S' Iv (T-rjaTfiTu &c. Pergit Ale- 

avTiQETov xlysTai, a-)^nf^a Xl^Eaj Ism jtay sin, Anaxilan, et Timoclem comicos ci- 

w aVTiSsasriv aXXiiXoij Ta EvavTia, 15 xara tare, qnibus placuit in irrideiido Demo- 

/wE^oj, >] aSgoaif. Cum autem hie nulla sit slbene ingeuium suuni experiri. B. 

contentio contrariorum, sed vel tth^wo- Ai^wos-flEvi?] Malira ^lyos-BsvouQ, in ge- 

fjiatrla, vel crua-Toi^la quffidam : aut Flu- nitivo. nactus a Demosthene, imitatus in 

tarchus voce avriSirov abusus est, aut lo- eo Demosthenem, Reisk. 

cus liicmendi suspicione non vacat. Quid HyaTrrjcrs yap to piifjia, rcuro 'Tra.^aXa.^iiv 

vero si ita sit legenduni, oL'tojj aTre^aXev Au/otoa-S-Evnf Ixtoc. eI fjt-h vh Ji'a] Libenler 

at; TtapiXaZiv ; Sic uhjecit, id est, amisit, extrinseciis assumpsit. Est et hie locus sa- 

sicut SHScepit ? Ita constabit to avTi&SToy, lebrosus. Libenter et crebro verbum hoc 

in vocibus, a7ro|3aXE~y not TrcL^ctKaB^iv, etsi awiKaBsv aia-Trcp EXafev, usurpabat. Reli- 

To a7roXa?E~v raagis consentiret cum rx qui codices, to Iktoj, conjungunt, libenler 

a7ro^aXE~v: ut legas, oyTajj awESaXey dij extrinsecus assumpsit ; quod intelligo per- 

amhaffev. WoLv. inde, ac si dixisset, qnamvis sententia 

Uapaa-Hii'BTraiv, if ^cufxevov rS avn- non postularet. Sed Feliciani editio con- 

S'etm] Sic illud Epicbarmi : tojc* juev jungit, Ixtoc ei fA.>i vh Si'a, &c. Nisi forte, 

Iv twoij syiiv w, TOKd 5e ira^a Tnvoi; ut et Lucianus 'DJi^nriv^av;, Ijtroj si ;u>i 

eyani' Demetrius tteji 'e^iMuv. 23. in ludi- t^v o-ttoJov ij<*S- irtriia-^ai ■TriTris-rsuxa.r?, 

briuni Oratorum scriptum putat. N'imium nisi forte nos cinerem esuros persuasum ha- 

vero anlithetorum apud Demoslhenem hetis. Pro, "rrapaXa^xv, lego, Tca^oKaBiiV 

usum non solum Poela: Comici irriserunt, o^iaZq n -nxyMx;. Delectalits est Demo- 

sed ipse reprehendit Demetrius, vir ju- stheiies verba na^aXaBuv. Wolf. 

dicii, siquis alius, limatissimi. Me ilia qui- 'T'UTe^'AXomTou — a'srcXa^^ayEiv] Esstat 

deni probat ex orafione tteo; (tte^. [§. tt'.] oratio de Ilaloneso, qnam Lihauius non 

EteXei;, iyii S' eteXou;w»v eSiSaj-ns;, ly!h Se esse Demosthenis putat, sed Hegesippi, 

{■poircor ET^;Taya;viVTEic, eyii 5i i^t'jopur quanquam in initio hwc leganlur. Ov Xav- 

tfETTlTTTEf, lyii Ss EO-iptTTOV Scd, h OVTl9£S-(f, flaVEl ttuTOV, OTt Si' a/X'pOT^ti])! TWV QVOfJiO-TCOV, 

inquit, OVK 'ripf/,OTlV' XajCOTEVVOlJVTI yap lOtHS OWOTEJOi) all' pfp'llTES-S'E VfXi7g, E^ETE TW vijtTOy, 

Sia TW avraTTo'SotriV, fxaXXov Ss wdi^oVTi, oii;c av ts AABHTE, av te AIIOAABHTE. Tt 

aymay.roZvTi — TrEpj 'E^f^. 262. B. oijv ctiiTM SiacfiE^Ei, |W>i ra) S;j<ata ivo/xart p^p*)- 

<t»i3-iv ooTsu?] Locas integer in vulgatis era/xivov, ATTOAOTNAI hfjuv, aXXi SajpEav 

ita se habet. — <pns-ir oL'ts)? atsreXaSBv, AEAilKENAI, cSi'xm; Halonesus exigua 

aa-wEj EXaCsv" MyaTTua-e yap to pvfjin tswto insula est in mari iEgeo ex adverse Thes- 

VOL. I. 2 e 



ccl 



AHMOIGENOTi: BIOS 



(rvv£(3ovXsvs fA,y] XccfjifSocveiv, dxx K7roXot^(3oiveiv ttudoc 0«- 

XlTTTTOV. 

I. YlXriv Tov yB Avi[xa.oviv Trowreg cof/^oXoyovv rri (pvtrei 
^DUf/,evov ccviKviTOV elvxif kui 'sroipx(p£p£iv ^ ccvrov crx^oioi- 
^ovTcc Tag tod Avi^jiocr^ivouq (rKSTj^eig kou TTo.puo'KBVixg. 
A^iCTcov d Xiog koci ©eo(p^ix.(rTou rivcc ^o^ocv IcTTopviKS 
TTSoi Tuv pTjropuv. LpccTYjUevTa, yoip oTroiog ng ccurco 
(poiiveToci pv\Tup Av]fA,oa-^sv7jg, eiweiv, " "A^iog ryig 'sro- 
Xsug' o-molog os Avjuocovig, " 'Ttteo ttjv ttoXiv.' *0 d 
avrog (piXocroCpog YloXviVJcrov KTTopsT tov 'L(p7;TTiov, zvot tcov 
TOTS 'sroXiTevoi^Evuv A^vjvv<riv, u'7ro(poiiv£a'^u(, ixByia-Tov 
fiiv elvcii mTopcx, Avj^oct^bvyj, ovvcctutoctov ce bittb^v ^u- 
Kiuva,, ttXsTcttov yccp Iv f^pa^vTccT'^ Xe^ei vow ex,(pspsiv. 
oci f/,evToi xui TOV A'yjf/,o(T'j£V7i (pcx.(riv ccutov, ocroiKig uv 
ciVTBpuv ocvTco ^fi)}ciuv avocj2cicivoi, Xeyeiv Tirpog Toug arvvv}- 
^etg, " 'H tcov Ipccov Xoyuv aoTrig uvlcrTOiTui." Touto 

saliK, quam a Sostrato Pirata occapatam KeTb;, vel, Kmoj, legendain erit, et 'apnd 

Pbilippns, eo expulso, ia suam clitionem AtlieiiKuin iTrivixiov j/5a4avT0? Si^avi'Joy tou 

redegit; deinde dono obtulit Alheuiensi- Kei'ou, quanquam et apud Ciceronein in 

bus, quorum prins fuisset. Oratores au- Ofliciis Aristo Chius legitur, qnic verba 

tern, ut scribit Pliilippus in Epistola inepte noiinulli jiingentes Aristochium 

(interOpera Demosth. ^. £.) AAMBANEIN nescio quem nobis obtrudunt. Wolf. 

oIk Ei'oDv, AITOAABEIN Je ffmi&ovXtvov . 'a^iVtodv] Aristo Chius, Pbilosophus 

Vide etiam yEsch. xara KTijtr. c. 30. et Stoicus, Zenonis discipulus, scripsil epi- 

^lian. V. H.l. 12. c. 53. B. stolas ad Clearithem. Alia quoque sub 

»'. nXwTov yf A?)/tittJ))v] Lapus eleganter ejus nomine ferebantur, quas Laertius tri- 

addit(uisi forte nostra exemplaria inutila buit Aristoni Ceo Peripatetico. B. 

slut) omnes sni temporis oratores sine IToXusuxtov] Poljeuctus, Midiie defensor 

controversia soperavlt. Wolf. contra Demostbenera, sed in gerenda: 

TlXry — A»j//.aS))v] Demadis eloqaentiam, Reip. ratione cum eo conjnnctissimus, 

qualis fuerat, videre est apud Demetrium orator erat Atbenie,Tsis, corpore praepin- 

WEpt Efjwijv. qui oralioneni ex Empiiasi, guis : nnde, cum oratioue liabita bellum 

AUegoria et Hyperbole conflatara, singu- contra Philippum suaderet, anbelans in- 

lari nomine, Demadeam appellat. KaiToi lerim et sudans, et aqnam ad biben- 



EpI^Et Tl ETTIO-^aXEf, yM.1 OVK iVfjil/XrlTOV fXaKa- 

"Eves-ti yap ti ho.] woditixov tm eiJei' (ei yB 

e-iC") 'SJomrtKov Je («ihtov Kceixto^lai;. cap. 30-1. 
vide etiam Stobaeura serm. 29. p. 'i06. B, 



dum poscens, non inficete dixit Phocion, 
" Egregium belli ineundiauclorem ! Qiiera 
quid facturum censetis, cura bostes adve- 
neriul, qui ne apud vos perorare potest 
sine periculo suffocationis ?"' Videtur 



Ti? <}>J'<rEi p^pM|u.£vov] Subintelligator alte- semper Macedonibus infensus perstitisse, 

rum membrum, jtai toi atacti'^ivrov o'vTct, siquidein circa obitum Alexandri legatus 

sola ingenii felicitate, sine doctrinas ad- ad Arcadas missus est, ut eos a Mace- 

mitiiculis. Nam Suidas enm nant-am sen donum societate abstralieret. Derao^stb. 

navicnlarimn fuisse scribit, et querela nara MeiJ. p. 660. ed. R. Piiil. 3. ^. n . 

Demosthcnis iri^i x^afBrakooVTctiv avO^xnuov, Plutarcii. in Phocione p. 746. Vit. 10. 

♦auTiv, Koi i/jLaQSiv, hunc potissimum tan- Rhet. p. 846. Idem. 

gere videtur. Wolf. 'H -raJv I/x.»v Xoj/<wv kcwi; duVraTai] Ver- 

AiiTov <r;^6Xitt{ovTtt] Scribe ctiiToa-^s^ia,' sas trimeter lambicus. , Oraiionis ensis 

^wra. Bryan. exurgit mew. Wolf. 

'a^iVtw X"o;] Si Straboni credimns, Kowit] 2<fu^a, Kal xoTTij apud StoVteum 



KATA nAOTTAPXON. ccli 

usv ovu u^vjXov elre Ttroo? rov Xoyov rou otvopoQ o Arji^o- 
o'd'ev'^g, e'lre Troog tov l3lov koh ttjv oo^ocv STreiirm^ei, ttoX- 

i^ovTog oiv^ouTTov ycuoiooTBpov Tjyovf^evog. 

loi, To7g ^s. (Tcof^oiTiKoTg \XocTTCofAoc(ri roiccurviv £TD-7jyev 
cca-KTja-iv {cog o OaXTjosu^- AviUYirpiog KTTopsT, Keyuv ocurou 
Avjuoa-'jevovg azovztv 'srpsa-lJvTOV yeyovoTog) rvjv f/,ev ucrot.- 
(pBiuv %oci rpoivXoTTjroi rvig yXuTTTjg sK^oiotc^sa-Jui koh 
^tccp^povv Big TO (TTOf^cc T^'^(povg XupcfSocvovTOi, Koci pvjcretg 
ccfA,oc xiyovToc' ttjv ^e (pcov^v Iv To7g d^opcoig yvpcvu^sa-^oii 
Kui roug TToog toc (rifycoi ■srpof^occrscri OiocXsyopcsvov, yccni Ao- 
yovg Tivug vj crri^oug ufjia. tu "tsrviVfjcocTi 'aruKvovf/,evcp tt^o- 
(pspousvov. bIvoci uvTU) ^iycx, KocTOTtrrpov omoi, yccct Tr^og 
TOVTO Tocg usXerocg e^ Ivavriocg Icttu^^vov 'zs-e^uivsiv, Ae- 
yeroii ^\ dv^PUTTov 'zirpoa'&X^ovrog oeofxevov (rvvTjyo^itxg ycoci 
hi^iovTog ug uuro rou XcclSoi TrXvjyccg, " AXXa. <ru ys 
{(pdvcci TOV Avipcocr'^ivviv) " rovruv uv Xeysig ovosv ttbttov' 
^ug." "E-WiTSivoiVTog ^l rvjv (puvvjv rov avaouTTov Koci 
iSocovTog, " ^Eyu Avj^JLccr^BVBg ov^sv 'ttbttov^oc ; " Niy 
Aioc" {(puvoci) " vm ukovco (puv^v ccai}covf/,evov ytcn ttbttoV' 
^orog." O'vTcog usto [xsyoc TToog "Zina-riV elvai tov tovov 
TCOii TVjv VTTOKpicriv Tcov XsyovTcov. ToTg f^£v ovv 'SToXXoTg 
UTTOKpivousvog ^pso'ice ^avuacrrojg' ol os ^upisvreg ra,7ir£ivov 
TjyovvTO Kcci uyevveg ccurov ro TTAacTjUa koci ptocXuKov, cov 
Koci A'^u-yjTpiog o ^ocXm^ug icmv. Aicncovoc o& (pvi(riv 

serm. 37. p. 221. K0ni2 est gladius le- Kas-o-avSpo? s- gemino, pro Kao-avSgoj. 

viter curvatns, falci sitnilis. Q. Curt. 1.8. WoLr. 

c. 48. 'H K0ni2, TUfO-inov ^l<^oq, o aKivaum "Ajwa tZ 'Orvivy.ari Trynvofjulva)] TametsI 

■Ksyerai, inquit Scholiasles [iuimo Barne- creber anlielilu.s urgeret, nihiloiuinus ta- 

sius] ad EuiipRlis Hecubaiii, v. 134. B. lueii pronunciasse. Idem. 

(a. 'il? 6 <J>aX)ipEu? — Itrrofu] Quce de De- ngo<f>£pO|UEvov] Ita scribendum ex MS. 

mostheiuisltuiioet exercitatkme scripsit De- vidit Du Soul. Ante wpoa-tfEfoV^EVoi'. B, 

metrius, reccrdare. — Q. Cic. de Pet. Cons. OvUv -nrlTrovSa?] Vide consentienteiu 

c. 1. Plura liuc pertiiientia vide apud duorum in eloquentia Principuni aucto- 

Lucian. in Encom. Cic. de Orat. 1. 1. 61. ritatem. Quod Demosthenes dissimu- 

Quinctil. Inst. Or. 1. 11. c. 3. Val. Max. lanter, et tentatuins liorainem, dixit, id 

1. 8. c. 7. Idem. M. Tullius in defensione Q. Gallii pro 

'£>t(3ia{f£r&ai] Cuminsequentibus infini- argumenlo posuit. Tu istuc, M. Calidi,' 

tivis aptuni est ex io-to^eT" pricmisso. De- nid Jingeres, sic ageres? — Cie. in Bruto, 

7aetriHS Phaleieus yerhihet, Demoslheiiem 80. Idem. 

consuevisse vi admota ejpugnure vocis ob- Tov tovov km tw tTroxpicriv] Contew 

scuritatem. Reisk. tionem vocis, et actionem or atori am. AVolf. 

Til"? Trpoj TO. aifxa v^oZas-es-i'] M. TTgoa-- Ata-icova'] Feliciaiius et Hervagius le- 

CajTSfi. et aytnii; pur v gcminatuin. Sic gunt, 'ATTTriwva. Idem. 



cclii AHMOIGENOTi: BIOS 



jsa-j ocuTov eiTirsiV, cog ccxovuv fjisv ccv rig e-jocvfjixa-ev 
sx.eivovg euxocrfzug Koa f^syocAOTirgsTrug rco otj^u diocXeyo- 
fx,svovg' avoiyivu(r}toiJt,£voi o ol A7i[/,ocr^evovg Xoyoi TtroXu 
Tin yiocTotdyum koci ovi^oifxet dicc(pipov(riv." Ol fx,sv ovv 
yzygct^y.iVQi rcov Aoyuv on ro otucTmov 'ttoav kcci ttikdov 
sX^ucri, Ti civ Asyoi Tig ', &v as rctig oiTTOiVTrjCTcG't rccig TTupa. 
Tov Koiiocv zymro Tcoa ru yeXoiu. Arj^ccoov fisv yocg uttgv- 
Tog, *' EjtAS ATj^ocr^svvig ; tj vg tyjV A^'i'iva.v. " Auri? 
{elTTSv) VI A^ViVoc 7rpuv;v sv KoXXvru ^oix^vodcoc 6X7i(p^ri.' 
Uoog ^s TOV x.Xe7iT'i]v, og STrsKoiXsTTO XuXzovg, Koct uurov 
£ig rccg ccypvTTviccg avrov koh vvKToyp(Z(piag 'srsipcofA.svov 
71 Xsysiu, *' Ol^cc (eiVep') on crs Xwnru Xv^^ov kuiuu, 
VfA,s.7g OS, 0) ccvopsg A'^yji^oci'oi, f/^vj ^uuixocc&tb Tag yzvcfjLivocg 
ytXoiirocg, otuv Toug ^sv KXzsyTccg %aAJtou^, Tovg os toi~ 
^ovg HT'/iXivovg e%a>^ei/. AXXa. 'snpi fjcsv tovtcov koci^ 

TTSp sTi ttXsico XsyBiv B^ovTig BVTocu9ix, TTOivcroi^BQoi. Tov 

CCXXOV OiVTOU TOOTTOV KCCl TO TjQog UTTO TUV TTpU^BUV KCCl 
T^S" TiroXlTBiOCg ^BUDBTcT^UI OIKUICV BCTIV. 

i/3 . ' XljO^ijcre f^BV ovv btti, to zarpaTTtiv toc koivoc, tou 

'Axoioov — avayivxa-nofABVoi] Idem prorsus etiara inteHigi possunt responsiones, cum 

erat ipsius Demosthenis de se judiciaru. scommala sconimatis pensantur. ProTrag* 

Rogatus enini, nter melior esset Orator, tov xai^h, fortasse legendum, Kara, rj Trpo;. 

Ipsene, an Caliistratus ? dixit, Eyii y.iv Lexica interpretantiir •jzra^a tov -/.ai^ov in 

y^a^pofjiBvo;, KaXXiVrparoj 5s ax.ov6y,ivog. prasens, Ei; to wapov. Potest etiain signi- 

Scbol. ill Orat. xaTa Tty.oXf. p. 822. B. ficare -ZB-a^ajcai^a;?. Wolf. 

Tri xaraFKBun] V^ariuus Karatrxsua^nv 'E|UE AHjWos-Qivi;] Addidi notam Interro- 

Afj/ETtti i'srl 'rtoMikai; <n;nc-Ta,ot£vav. Sic gationis, unde (nisi fallor) aliquaoto nia- 

DioDjsius Halicarnassens, bavfji,airrcv ya.fi jus est sentenlia? acumen. B. 
S>i xai fxiya, to t!?? 'iffozjaTouj xara^Kevti; 'Ev KdAXutw] Loci nomen, i. Srt/xov 'At- 

ii^of, h^mnti; fjiZwov n av&pajTriv?); <f Js-6a)j rixoZ, unde patrlum nomen KaiXXureuf. 

olxsTov. sigiiilical artificiosam orationis Woi.f. 

cnmpositionem et structurain. Alias est KoXXutoj] Vel pront alias scribitnr Ko- 

h x-ara-xivh, confirmatio, >) aiTioXoj/i'a jtai Xvrrui, Pagus Alticus. B. 
miTTo^a-i; O-Q. ama-xsur, oflsv xaTacrxEui^Eiv Xai^xoZ;] Hoc dicterium prorsns non 

xai ivaa-xEua^Eiv. Wolf. intelligo, insulsum et Demosthene indi- 

"Oti to aJs-T^pov ffoXij] Hat de re vide S""™- Plutarchi quoque referentis desi- 

Dionysium Loi.ginumTrEpio+ouf. Idem. dcio judicium. Qui sunt fures a-nei ? 

Kal TTixPcv] Malim xal rh mxpov, nt -^"eos ego equidein fures hand metuo. 
idem sit, ac si dixisset ttoXL tou ala-rn^cv ^iliil illi quidem auferent, etiamsi parie- 
tal ToD TTixjoy, acerhitatis atque amariiu- ♦es, non liglini, sed prorsus nulli sint. 
diiiis (ve\fetUs) multum. Reisk. Iveisk. 

Ti'avXEyoiTjj] Aliiitadistinguunt. T(, , ©EwcETaQai Jixatoc la-Ti] Si pra;cedercf, 

ttV Xevoi TIC- B. Si aXXoc auToy TpoTTOf, elegans esset Grae- 

'Ev Se Ta~t a-aravThcrea-i, raTj tteji tov xai- cismus. Bebeliiis, tov Se aXXov aJToD tjo- 

jjv] BebeliusTTafa TovxttipoV, iK fo»inre«j- '=''"'. 5'^'"'^'' e'^'^'''- tametsi ctiam sic ferri 

bus occasionc data, vel cam obiter inci. potest : oAiiUoa-SEVou? Si'xaio',- 1«-t( d£i'psr,r9aj 

disKt, vtcbatur etiam ridiculis. anavrhe-Hi (""Ti) tov aXXev TpoVev, &:c. Wolf. 



KATA nAOTTAPXON. 



ccliii 



<!?uKiycov 'TToXifjLov (rvvBO-TUTOC, cog uvrog ts (pvi(Ti, koh Xa- 
Cel'v Icrriv utto tuv (ifiXiTTTTiycuv ovifXTiyoDiuv. At fxsv yap 
T^dr] hocrreTTQCiyiJt^ivuv skeivcov yeyovaaiv, oa ds Trpec/Bura- 
TOii Tcov eyyKrroc TTOcx-yfJiotTuv octttovtoci, I\'^Xoq o tern 
KUi TTiv Kurcx, Msi^iov 7rocp(x,(nc£vcc(r(x.fAevog slTretv oiztjv, 
ovo fJL^v e-ztTt Totg toiockovtoc ysyovug eryj, fX'/jOSTrco o ^x^^ 

KTX'^V Iv TV TToXlTBiK f^Tj^S ^O^UV. "^O Kd] ^OCXi(TTCC fA,Oi 

ooK£7 oeicrug, stt ccoyvpioj Kccru^io-'^ix.i ttjv "wpog rov a,v~ 
^pcoTTov ex^pocv. 

OJ yoco ^n yXvKv'^ufjLog avTjp ijv^ ovo a,yizvo(ppiov, 

aXX evTOvog jcoct Cixiog ttsoi rug aptuvag. Opuv a ou 
(puvXov, ovoB TTjg uuTcv ouvdp(,£ug epyov, ccvopoc kcci ttXovtm 
KUk Xoyct) Kixi (piXoig ev 73-£(ppuypc£vov xoS'sXeiv^ tov Me<- 
otocv, eveouKS roTg VTreo avrov oeopcBvoig. At oe rcicrx^Xicni 
nocy luurocg ovic ccv pcot ooxoucri t'^v ATjpcoa-'^evovg upi^Xv- 
voci TTiycptocv^ BXTTicovTog ycoci ovvccpiBvov TTepiysi'Scr^cii. A<z- 
Puv OS Trig 'TToXiTSiug x.ocX'^v vwoSso'iv, tTjV Trpog ^iXiTTTTov 
VTreo Tccv 'EXXvjVuv oDcuioXoyiuVy aock Trpog tocuttiv uycovi- 



iS.' ^miMoZ woKifjiov] Cum Agrum Apol- 
liriis Delpliici arassent Pliocenses, daiu- 
iiati erant in concilio Amphictyoiinm vio- 
latae religionis et niulcla lis iinposila est. 
Hanc com solvere non possent, decrelum 
Anipliictyonnra, quod tetnpli columnis in- 
sciiptum erat, delebaiit, sui juris esse 
curani fani et defeiisionem asserentes. 
Hffic erat ansa belli Phocensis, cujus ini- 
tia ab Olynip. 106. 2. repetenda sunt, 
cum Dciuostlienes annum ageret septi- 
mum et vigesiniura. Steterunt pro Plio- 
censibus Atiienienses et Laoeda?nionii, 
contra eos Thebani, Tbessali et Locri ; 
deinde per decenniuui vario successu pii- 
gnatuui est, usque dum Olymp. 108. 3. 
Philjppus f'lnem bello imponeret. B. 

'il; avTo; TS 4)>)3-i] Tou OmxixolI a-ucrav- 
TOi TTohiy.ov ou Si' i[A.i, 01) j/ap E7roXiTEyojtt»iv 
wai TOTE. Dem. ttb^I (rTE<f'. ^.7. Idem. 

AtaTTcTr^ayfxivxv IxeiViv] Quidam red- 
dunt, (Idetis illis, Phocensibus sc. sensu 
aliquanto raeliore, si niodo Pliocenses ante 
uominati fuissenf. Ideji. 

'£jtEi'va,'v] JUis, Phocensibus puta, jam 
tippressis et excisis. Reisk. 

Ai Je TTfEa-^uTaTaij VcliutiisinKC Fhi- 



lippiccE condones attingiint res proximaf, 
scilicet, Pliocensi bello. Wolf. 

T5v eyyta-Ta Tr^aj/iwaTwv] Instanli Pho- 
censium excidio. Reisk. 

na^a«-x£t;a«-a|UEVOC eItteTv] Imtituisse u- 
ciionem, comparasse se ad accusandum Mi- 
diam. Wolf. 

Auo y.h ETTi &c.] Ipse Deinostlienes in 
oratione contra Midiam p. 564. cd. Reisk. 
Suo xfli T^iaxovTtt ETH ^.'Eyova. B. 

Ov >/Ǥ] De Acliille dictum. II. T. 4C7. 
Idem. 

'Avwj] Midiain designat. Reisk. 

Ai 56 T^lc-^i'Kiai'] Scilicet, S^a^/xat, ri 
T^iaxoVTtt (WvaT, 12,000. luimmnni, 12. se- 
stertia, id est, 300. coronati. auctore Bu- 
daeo, qui 35. soliilos valeant. Wolf. 

Ai Si T^ic-p^iXfai] Drachmas sc. quarum 
una quaevis valebat 7d. J. universac cir- 
citer 961. 3s. 4d. Centum drachniaj elle- 
cerunt tninam, undo iEschines babet dvi- 
SoTO TjiaxoVTa f.ViZv 'ifjia, t6 t»;V elg avTiV 
L'^fiv, xai T>iv TOU ^h/jt-ov nara^eiPCTOViav. 
Contra Ctes. 20. B. 

Aaf aiv Se TroXiTEi'a?] Lego, "KaBiiv Se. qiipe 
particula pra^serlim cum apostroplio S' 
Seepe perperam omitlitur. Wolf. 



ccliv AHMOSGENOYS BIOS 

Po^jLZvoq oc^iug, Tocx^ oo^uv bg'X^^ ^^^ "urepif^XeTrroq vuro 
Tuv Xoyuv m^y} koci rvjg uraalyitrlotg' coars ^ocvf^a^e(T^oci 
fjilv ev TV 'EXXoioi, ^soocTTBveo'Qcx.i o vtto tou f^syocXov /3a- 
(TiKeug' 'ttKbicttov 6 aurou Xoyov eivoci 'ttolooc tco OiXittttu 
ruv ^v]f/,oiyci}youvTcov' of^oXoysTv ^e koci rovg cx.7tri')f^oivo^i- 
vovg, on TTPog 'ivoo^ov avro7g ocv^puTTov o ocyuv scrri, Koct 
yoio Ai(rxivvj? J^oa 'TTrepiovig rotocuroc VTreo ocutou KocTTjyo- 
povvTsg sipyizocciv. 

ly . ' O^sv OVK old 'onTwg 'ttoc^bo'tti ©£07rof/,7rcd xiyeiu 

COJTOV af^sf^OClQV TCt) rpOTTU y£yOV£VUl, ZOCl f/.7IT£ TTpocyf^oitri, 

fjt/YiT avQpooTToig TToXvu "/povov To7g avToTg £7nfjc&v£iv ovva.^£- 
vov. ^a,iv£TUi yocp, £ig tjv utt oco^V? "^^^ TrpayfjiocTuv 

fJ.£piOOC KOCl TOCt,lV aVTOV £V TV 7roXlT£lCX. X.0CT£<rT71'T£ , TOCU- 
TTjV CX.'XPl T£X0\jg 0iU(pvX0i^(X,g, >CUl OU [/.OVOV £V TCO (3lU fX,V} 
^ fJL£TuQ,OCXXofJL£V0g, CCXXcC yCOCl TOV (3lOV £V TCO f/,y] f/,£Tix,l3cc- 

X£a'6oit 7rpo£f/,£vog. OJ yoiP, ug Ayif^ocdyjg a7roXoyovfX£vog 

^tOi TVjV £V TV 'TroXlT£lOi fA,£TOi(3oXvV 'BX£y£V, " UVTCt) f/,£V 
aUTOV TclvOiVTKX, TTOXXUKig £lpyiy.£VOCtt TV 0£ 'SroX£i ^1J0£- 
TTOTB' (jCOCl MBXoiVCOTrog OC,VTl7roXlT£VOfA,£VOg KocXXlO'TpCX,'- 
TU, KOil TTOXXUTCig VTiT UUTOU XDV^OC(rt fJL£TUTl^£^£VOg, 
BlCo9£l X£y£iV TTOOg TOV avjf/'OV, *' 'O f^£V DCVVP ^%^t'°3? "^^ 

^g Tvg 7roX£ug vikoctu (TUfjLtpspov'' NiKoOTjfyCog Meo"- 

CTjVlOg KuCrUVOOU '7rpO<TTlG£lA,£VOg 7!J'pOT£pOV, £iT OCV^ig VTTBO 
TOU A>?jW1JTO<0U '7T0XlT£V0f/,£V0g, OVK £(pV TUVOCVTiCK, X£y£iV' 

u£t yocp bIvui crvfyi,(p£pov uycpooccr'^oit tuv koutouutuv'^ ovtco 

7C0H TTBpt Avi^0(r9eV0Ug £-X^O^£V SiTreJi/, Olov £KTp£WO^£VOU 

IIXeiVtov Se avrav'l Ut apud Phillppiim 'ipt'Kavi)(9n/ji.ovi)}^ ncfrt^yo^M rZv ■ErXEiVraji', 

de iiullo gubernatoie Atlienieiisis Reip. Kal SMT^iQhv Trotovfj.svo^ to Trpay/A-a, aig y.ar- 

totics verba fiereiit, nullus tanti moinenti »yo^£~v fji.a'^y^ovri iTTOfBiv to. -rrBTTjiayf/.iva. B. 
esse putaretur. Idem. 'ev tS [ayi] MS. Bodl. LabettTriTW. Idf.m. 

'XTTip avTou KarnyofovVTlil Cum eum ac- Aia] Fosset etiain abesse. nam aTToKo- 

cusareiil, taineu de eo sunt bonorilice yiXa-^ai tj est crimen purgare. Sed occu- 

locuti. Idkm. pavit hoc jam Solanus. Keisk. 

jy'. "OTTiw? Tragla-Td ©£07ro'/A7r«] Hajc ex- MsXavaJTroj] Ue Melanopo vide Arist. 

stitisse videnlur in liistoria quam scripsit Kbet. 1. 1, c. 15. et Xenopli. 'EXX. 1. 6. 

Tlieopompus de rebus geslis Piiilippi. p. ;'>90 C. B. 

li'iiit Tlieopompus Cliius, Isocratis disci- 'Ttt' avrov ^ph/j-aj-i fj.iTaridefx,ivoi\ Ab 

pulus, soriplor illuslris, sed Atheniensi- eo pecuniis in siias partes tiadnctus : ob 

bus inlensus, adeoque minus miiaiidum largitionum con-uptelam Callislrato as- 

eum Dcmostbenis (floriam imininiitum sensus. Woi.f. 
ivisse: praesoi lim cum a Luoiano dioitur TaVavria] Subnndi EaurJ;. Reisk. 



KATA nAOTTAPXON. cclv 

xoti wXcx.yioclpvrog yj (pcovYiv rj ttooc^h', a,Kk ucriirBp e(p svog 
jcocl c(.f/,eTtxl3KviTov oiocypufj.'jta.rog rvjg "ZtroXiTeiocg evcc rovov 
£%(yv Iv Tol'g 'sroa.y^oca'iv oiii oiersXso's. Ilavoiiriog o o 
(piXocro(pog kou tuv Xoycov uvtov (pvja-iv oiiru yeypoc(p^a,i 
Tovg TerXeio'rovg ug ^ fxovov tov kuXov d;' uuto utpsrou 

OVTOg, TOV TTSpt TOV (rTe(p0CV0V, TOV KUTIX AoiCTTOyCDUTOVg^ 

TOV VTTsp Tuv uTsXsiCov, Toug ^iXiTTTriv^oug. £v olg TTDCa-iV 
ou Tirpog TO tjokttov 4 la(TTOV 7\ Xv(TiTBXs(rTcx,TOV ocyei Tovg 
TToXiTocg, ccXXcc iroXXoc/m Ty\v oi(r(pocX&ioLV aoci ttjv (tu- 
TVjpiccv oiSTOii oei'v 6v OBVTeoM Tcz^ei TOV xuXou 7roiSi<r^ui 
jcoii Tou TTDB'TrovTog. 'Xl$", eiys tv ttsoi Tag UTto'^ecnig av- 
Tou (piXoTifjiia. aoci tvi tuv Xoyuv svyeveia. vrocpriV uvopeia. 
re 7roXsf/,icrT7ipiog, kui to ytocriapcog sycucrTu "woccTTZtv, ovk 

SV TU KDCTO. '^MvOOKXeOC Kul lloXVBUKTOV KOil 'TtTE^IO'^V 

a^iQfjLco TUV pvjTopuv, aXX' avu jU-sra K^ii^uvog koci ©ovkV" 
oiaov Koci n£Di}cX£ovg cc^iog tjv Ti^ecr^oci. 

io . Tuv yovv "^jca-S"' uvtov o ^ukiuv, ovk e7rizivoviJ,sv7ig 
'TTooia-TociJLSvog iroXiTzictg^ aXXot. ooytuv f/,oiKeaovi^siv, ofjLug 

Aittyptt/w/^aro?] Sumplum a Geome- slat in duobus Codd. MSS. quod anlrnad- 

tris vocabulum, quorum demonstrationes verlit etiam Bryanus. B. 

y^af*;uwai firmissijna; suut. Wolf. FTapw avJ^i'a] M. Trpotr^v avS^Et'a, Wolf. 

'E4>' ivc? ^iay^a.fJi.{Ji,a.ro{\ Melapbora est To na^a^Zq 'ixaa-ra Tr^ttTTSiv] Id est, in- 

a musicis petita. tlsurpat ilerura noster, tegritas et abstinentia in gerenda Repub. 

de adul. et amici discnrnine p. 45. o Se xo- id est, nisi corruptus laigitionibus quae- 

Xa^ a<p ivo? Siay^a/x/xaro^ asi to h^h Kctl to dam egisset. Idem. 

lirpof X^f'" E'*'^*? Inox^inetv. Du Sout. MupoxXia] MugoxX?;, sive MoijoxXSi?, sive 

"Eva To'vov Ep^aiv] Candide quidem ha?c, Me^okX??, Orator, et idem fenerator ava« 

ut cajtera, et cum judicio Plutarchus. rus. Pecunias a metalli redemptoribus 

Sed potest ill excusationem Theopompi injuria extorsit, et eo nomine reus erat, 

allerri, quod Demosthenes ab acqualibus accusante Eubulo, yEschinis amico. Ly- 

etiam suis nomine mutabilitatis male au- curgi liberos in carcerem conjecit. Arist. 

dieril. Ita enim Dinarchns in Demosth, Rhet. 1. 3. c. 10. Demosth. ve^l nja^aw^. 

T(f*o&£i3f Sia|M.Eiva? Ivri rnq woXiTEi'aj, xal ovsc caj). 82. et Epist. 3. B. 

avi/ Xtti xttTa) fxira^aXKofxivog, ao-TTEf tru, 'aXX' ava) fxETa Ki'iuoevof] In altiore grada 

IteXeltic-ev. Vide ^ILscIi. wEpi TrajaTr. c. dignitatis collocuri, vel, cum sujierioris 

17. B. aetatis oratoribus, &c. comparari po- 

rravatTwc — (pritA'] "Videntur liaec exsti- tuisset. Wolf. 

tisse in libris Panretii tteji rSiv xaflfixovToiv, i^. Tiv yoSv fxer alrov, OaixiMv] E.T lis 

quorum fiindamenlum erat ilia pwi?, So- certe(iHi eum sec uti sunt. MaVim xaT alrov. 

lum honestum propter se expetendura Ex Us eerie (jui eadem atate vherunt. <Tvy- 

esse. Vid. M. Tull. de Ofl'. Panwtius, ;^povo? yaf Aii^uotrSlvEi <toox.iiuv, xai avTiwoXi- 

patria Rliodius, erat Philosoplius Stoicus, nus-afji-evog. Idem. 

Scipionis et Lailii familiaris. Floruit A. KaS' airov] Al. jWEt' auTov, minus pro- 

XJ. C. 62,5. Idem. prie de Phocione, quancjuam Demostheni 

Mo'vov] Scribe fx.6vou cum Edit. Floren- superstes vixerit ; adeoque vidit ^Vollius 

tina et Codd. MSS. Bryan. emeudandam esse, ut in proxima pagina 

£iyE T?J Deest i^ in vulgatis, sed ex- J. 9. B. 



cclvi AHMOIGENOrS BIOS 

di civopeioiv zoii diKcciocuvTiv Quoev ovdaf/,ou 'X}'>9(^v loo^c 
TOD E(pia,XTov Koci Apia-reioov ytcct Kiotojvog ocv/ig ysve- 
crQcci. At] f^o(rd'evvjg d ouk uv ev roTg OTrXotg dPiOTriCTTog, 
cog (pTjaiv Ayj^'^rpiog, ovoe vrpog ro Xoi^(^ci,vciv TTocvTaTroc-' 
criv oiTirco^vpcofzsvog, ccXkoc n^ f,tev irocpa, (PiXiTrTrov yccck 
M-Ocv^soovioig dvocXurog uv, ru o ccvco^ev Ik. Tovcruv Kut 
Ex.(3ocTCK,vct]V STTi^ocrog y^pvcrtui yiyovug zai KotrccKSX.XvG'fyJ' 

VOg, BTTXiVeiTOil f/,6V IKUVUTUTOg VjV TOi rCOV TTOOyOVUV KUXXf 

f/,ipc7i(r(xcr^a,i os oJ% ~ o^oiog. 'Eisrei rovg ys koc^ ccvtov 
pv]ropa.g {e^co os Xoyov ri^si/.oii ^ux,iuvcx) aoci rco fjicj 
TTo^p'ijX^s. (paivsTOii OS Kca f/,e.roc Truopvicricicg LcoiXicrroc tco 
cvi^u OiOiXeyoi^svog, kui TToog rocg STTi'^Vfiiccg tuv 'KoXXuv 
avTtnivcjov, x,oci roTg ay^xprviiJLocoriv ccutcov ewi(pvof/,£vog, cog 
e>c Tcov Xoycju X(z^s7u icrtv. 'icTTops'i' os v-cci ©£07TOf/,7rog 
on, Tcov 'A^Tjvociuv stti rivoc, Trpo^otXXo^svoov uvtov kutvj- 
yo^iav, cog ov^ UTTTjicovs ^opvl3ovvruv, avoccrrocg eiTrev, 
*' 'TfjceTg b^oi, u avopeg 'A^tjvchToi, crvptj^iQuXco fA,&v, kizv i^tj 
ObXtjts, xp7j(rB(r'^s' (rvKo(pciVTV os, ov^s lcx,v ^eXvjrs. %(po- 

O^a, OCpKTTOKpOCTlKOV CCVTOV TTOXlTSVf^OC KOCl TO TTBOi 

AvrtfpcovTog' ov vnro r^jg sKKXvicnag cc(pe^svTcc (rvXXccf^cov, 
ETTt rviv l(? 'Aps/cu TTCiyov (^ovXy]v TTupi^yuyB, xoii Trocp ov~ 
osu TO TTpocxpovcrui TCd OTi'xco 9spc£Vog, 'ijxsy^ev UTretr^iype- 

' Deest articulus. " * o/xoing 3 * nr^a^xhcfji.ivxv 

Ata — SiJtaioff-t'mv] Vide Plut. in vita 1, 11. c. 9. Idem. 
Phociouis, aut, qui oinniura iiistar est, YI^oq to Xa.j/.Qi.vuv a'K<t.''xy^ciifj.ho{\ Mu- 

ainicuin ejus et aqiialein jiischinein wspi nitus, vallo et agg&rihus septus, ineipiigna- 

ita.^a.'K^. c. 59. Tca^anaXS) — (7vnyofov — bilis lar<^i,.ioinlnis, aviXcuTo;. Woi.F. 
<iiai>noova, l« t£v /rr^ctrj^yZv , a/jLo, Se Hal Si- 'iif oii'v] Deesse videtur xal ante Las 

xaioTuvri SiEvji'/op^oTtt 'sja.'ntuv. Idem. voces. Du S(juL. 

EifxaXToi;] Kpliialtes, Soplionidte fili- 2<f)oJ^a S' ogicrTOJcpaTixov alnoxj to izroXi- 

ns, Fericlis aiuieus suiiiiinis erat et adju- TEUf/ca] To aflia-TOscpaTiscov opijonitur TaJ 

tor conlia optimalcs. Prscipue Areo- Sijj«otix5, non obsecutus est vuitji ciipi- 

pagi poteiitiain fregit, et, frustra obiii- ditali. Wolf. 

tente Ciinone, graviorum criniinuiu judi- ns^i 'AvTKfiJivToc] Tt; LjwSv oix iil^i tov 

cia ab iis abstullt. Idonieneus tradidit a,'m'>\r)<^i^^iwa. 'AVTi<f>2vTtt, 'o~ iTrs-yyu- 

eain a Periole, qui gloria3 ejus invideret, 'Kay.ivog OiXiTTTTi) ra viui^ia lu-rrfhcriiv to, 

dolo intercnipUini, sed Arisloteles clam i)|0ciT6pa eij tw tto'Xiv ??v9ev ; ov XalSovTCj Sjitsu 

sul)latum a f'aotiono Arislocratica. Plu- xsKji;,w^evov h UupMiX y.ai xara^rh-J-avTOi; 

taicb. in Pcrid. p. 15.). et 157. et Cinion. i.'j rhv exxMcrictv, Qomv o BafKayoi; oJtoc (/E- 

p. 485. I)e absliiientia ejus, insigne est, sohines) xa; Kin^ayii^y—anv ■^ridriT/j.aroi 

quod narrat ylCliainis, Hum, cum in sum- tti|>s9wai ettoiuj-e. Kai e' |Ufi ji SoyXij >i I? 'Apsi'ov 

ma reruin omnium inopia viveret, decern wayou to Trpay/xa aWbofA,ivr), xa; rhv vfAi- 

talenta ab amicis oblata recusasse. "Aut ricav ayvoiav h ov ^iovri a-Vjji.Bi^n'K.'jXav lioZ- 

eiiim" dixit, "adducar, ut aliquid vobis a-a,, lTti^>nna-i tov avflpajwov xai a-v'KXaJiovT-a, 

pra'ter jus fasque concodam, aut si non iTtaynyayiv iiq If/.a^/i^n^Trae'r' av o roioD- 

adducar, ingralus videbor," Var. Hist, to;, Kal to iUm hZvai dialvi 'i^iTrif^Tcn' av 



KATA nAOYTAPXON. cclvii 

Vov OiX/TTTrw Toc veupioi If^TT^ricrsiv' koh Trupudodsig o ai/- 
BpcvTTog J-ztTo T'l^g (2ovX't^g aTri^ocvs. Kocryiyo^vja-e oe ytoct 
TYjg ispsiug GBuoi%gf ug ccXXot re '^(ZOiov^yovcr'/jg ttoKXoc, 
Kcci Toug ^ovXoug e^ctwuTav ^i^oco-Kova-Tjg' tcou ^avurou 
rifJivi(roty.Bvog ocTSSicretvs. 

16. AeyeToii ^s x,oci rov Kctroi Ti^o^sou rou (rrpotrviyou 
Xoyov, u X9W^l^^^°? ^ATToXXoacopog siXe rov ocvdpcc rou 
o(pXviuocrog, Avjuoo'd-si^'^g ypw^oci rto ATsroXXoduoM, KocOoi' 
■zsrsp Kon rovg ttdoc cpopf/^iuvoi kch l,re(pccvcv, e(p ag EiKorug 
•^So^Tjcre' Koil yocp ^opuiccv ^ycoviC^TO Xoyto Ayif^ocSsvovg 
TTPog rov A-sroXXoocopov, cx.rs.'xvug^ koc^olttsp e^ evog f^oe,- 
^aipoTiruXiov, roc jcocr aXXTjXuv eyx^'^toioc TTuXovvrog au- 
rou roTg avnSiKoig. Tuv de ai^fiocnuv, o f^sv Kocr Ai/- 
^poriuvog aou TifiOH,ptzrovg %oa A^tcrroz^ocrovg, ers^oig 
lypu(pri(ra.v, ovTrco rvj TroXireioi 7rpo(rsXT^Xv9orog. Aoast 
yocp ouotv 7} rpiuv oeovra, ervj rpicnycovroc yzyovcag t^sveyKSiU 
Toug Xoyovg lycsivovg. Tou ds jcocroc, Apitrroystrovog uvrog 
Tiyuivicrotro, kocI rov ttsoi ruv dreXeicov, oax rov Xcc(3piou 
'TTOiT^oi Kr'^a-i'smrov, log (pvjcriv cuvrog' cog ^' hioi Xzyovcri, 

Inl Tou trifjiMoXoyou tovtcvI- vCv S' i/jusT? ToTf aVTiSi«o(j ; lypa-^ag Xoyov (tofifAiaiVi to) 

a-Tfi^T-ia-avTiq avrov a.<nrexrilva.TB. De- TfttTrE^iTt) ^^tifxara Xa^uiv tovtov l|>)V£yxa; 

uiosth. WEci a-T£<t). c. 42. B. 'ATtoXKo^ii^y tw wej; rod triifjiaroi; npivovri 

na.fa.hQdi] Suspecta mihi "Vox. Sed <S>o^y.iciiva. ^Escb. Trsp; 'arafan. 32. Et Ik 

quain pro eaj-eponam, non succurrit. Du Tpinfajp^ou >ioyo)'§a4'o; avBfavn, ra warpya 

Soul. At pace viri dccti vox est pro- Karayi\aa-roo<; 'Br^oe/j.tvoi;- ottis-toj Se xa; 

pria, iieque loco inoveri debet. Ejus si 'Trip] raZra ii^a; iTvai, nxt rovg T^oyou; Bx.<bi- 

quffirat explicationeni, legal ista apod fwv ro~i; avTtS.'xot? aamhs-iv ire\ to B^fxa, 

Nepot. in vitaPhocionis. Judicio — dam- Msch. Kara. Krva: 57. Idem. 
natus, T-R Aunvs esl vndecim viris, (juibus KaBamip e| evo;] Siniililudo renusta 

ad suppUcium, more Athenicnsium, pubiice per se et concinna eleganliani insjgiiein 

damnati tradi ioient. 1.26. Idem. a persona niutaatur ; "Vide p. ccxxxviii. 

rrajaSo^Elc] Scil. Tor? tVJExa. Reisk. v. 2. Idem. 

'Siq aKKa, te] Reposui T£, quod ab Ao>tE~ yap Swu'] Illud (inqult Gellius) 

omnibus edilionibus abest, e MS. Bodl. ah lUriusqiie oratims sludmis animadver- 

\'u\e infra p. 84. 15. et 130. 12. [in vit. sum et scriptum est i quod Demosthenes et 

Cicer.] iibi eadem dicendi forma occur- Cicero pari estate illustrissimas orationes 

rit, B. in cmtsis dixeruiit, alter Kara 'Aviporiaiwc 

'AvUrins] Dicitur de accusatore qui nal Kara TifxoK^arou; septem et viointi ati' 

victor est in actione capitali. Vide Jul. «>« natus, alter anno minor pro P. Quin- 

Pollucis Ouomasticon 1. 8. 437. et 439. clio septimoque et vicesimo p^-o Sext.Roscio. 

Idem. Noct. Alt. 1. 15. c. 28. Idem. 

iL Kal yap <I>op,Mi'aJv] Uiide hrec hauserit 'Ef svEyxETv roln; Xoyovq Iwi'voyj] Orationes 

Plularcbus, nescio ; certe, quae apnd illas edidisse, scilicet, contra Androtio- 

^.schiiiem de bac re exstant, non inino- nera. "Wolf. 

ris infamice sunt, sed aliqnantum diver- KTiis-iWTrov] De Ctesippo, quam fataus, 

RIP. tIv Ik •pva-zaii; Tr^o^orw 'orciq )(^pn Stiao- et iiupuitunu.s, quaui prodigns perdilKque 

pE~v ; apa ye ov)(_ (ojj <ru ro"g hrvyyavoiKTi mentis ftierat, vide Plutarcb. in Phocion. 

xai •manva-ac-t Kk')(^-nrai) "Kayavq Eif ^Ma- et Athen. Deipn. lib. 4. c. 18. V>. 
crri^ia j/j-a^ovra jm,is-&oS, rovrou( iK<fepitv "^i <pnfiV aCrofJ MaAifl'Ttt ^EV nyiKct 

VOL. I. 2 k 



cclviii 



AHMO20ENOY2 BIOS 



TTjv, ccKXoc l^ct^ia. rivi <rvvuycYi(rev, ooq icttoobT AvifiTjTpiog o 
MxyvTig Iv To7g TTsp] G'vvct>vv^Mv, 'O oe ycocr At(7%/vou T7}g 
7ra,pcc7rgs(rQsioig oi^vjXov ei Xs'Xsjcrur kocitoi (prjCriv loo^s- 
vevg •wocDoc tpicmcvtcx, i^ovocg tov Aio-^ivtjv ezTTOipvysTv. 
'AXX ouk eoiKSv ovTug iyjiv rocXTj^eg, et oet roTg tts^) 
(rTe(poivou ysyoxf^iMvoig ezocreocov Xoyo;g Tsx^oiioea-^ui, 
MeuvTjTcci yccp ov^irepog ccvtuv evxpyug ovos rpavug Ikbivou 
Tou ocyuvog, cog oc'/j^i aizTig TrpoeXUovrog, T. uvTi f^ev ovv 
erepoi otcx,Koivov(ri pcolXXov. 

ig , 'H li. rou Arii^ocr^evoug TsroXirstoc (potvspcc pizv yjv en 
ytoci rrjg eiOTii/vig V7ir(zpyov(T7ig, cvosv ecovrog av£7nTif/,7;rov 
Tcav TirpixTToi^evuv vwo tov Muaedovog, dxx l(p eacccTTu 
ToioccTTOVTog Tovg A^i^vocTovg, kcci oiaacciovTog stt* tov 
uvQpuTTOv. Ato aoci TTocpoc ^ (^iXfTTTTOu TTXsTcTTog viv Xoyoq 
uvTou, Koc) OTS •orpscrf^evuv ^BKxrog '^zev tig MoiKe^oviocv, 



•ttXlTTTriB 



TOU VOjtAl^ElV (TU^cJjEpElV T^ TTo'XSl XEXtjJT&ai TCV 

VOfAOV, {iraKal tou TraiSo; il'vina rovXa^^iov, 
iif/.oXoyns'a toutoij, oc; av Oio; rl «, cvve^iTv. 
Demoslli. wjoj AiTrrivw, Idem. 

Oil fA,hv lyriy-i Taurriv] Suidas contra 
affiriuat. AiTJ]<7a|WSvoj Si Xa|3piou <n^a.Tn- 
yvj yuvatktt, Xa^pioy TEXeuTiia-avTof, Ktjis-- 
iVttou SuyttTSpa (forte ;(/i)iT£jtt) iyi)y,i)i. 
Suid. ill voce A^ifAo^B. Idem. 

An/joiTgio; Mayviic] Hisloricns, quern 
Dion. Hal. appellal TroXf.trTopa, aetale Ci- 
ceroais lloiuit. Liber Trspt 3-vv(ctvfjiti>y erat 
de ils scriptoribus, qui eodetn nomine 
apptllanntiir, quod ooiistal ex eodem 
Diiiiiysio in vila Diiiarchi. Idem. 

"a^uXov Ei XlXEitTai] Eandera aliornm 
sa.spiulonein meniorat Auctor Vit. 10. 
Rliet. EIj-i Se o" <^a.cri iruyy^a^ai fAty royi 
pwofa? TOL/c Xiyovf (TrapaTTfEir^Eiair sc.) 
i/UTToSiv Si yevojwEVMV Twv TTEft XaifaVEiav, 
/it>iX£Ti T?.v SiW; Ei(r£X9£~v. Sed ipse qiio- 
que Idoineneum sequitur, et alii inuiti 
(Scholiastes in ar^umenfo orationis, Phi- 
lostratus et Photius in vita jEscliinis, et 
aoctor incertus apud Deniostheii. F.d. 
Franc, p. 40.) liquido aflirmant, iEschl- 
nem absolutuni fuisse. Photii verba 
dunt, Ka-myopSiii; TrapaTrpEtr^Eia? vm A))- 
fAOff^ivovt ObV EaXii" aTE 5^ EvBouXov rou 
irifj.a.y»}yoZ, c5 i/TDiplTuj-E, ffuvayoovic-ttjUEVou 
alrii nark A>),M(!C"&£vou?, Iv tw 'TrapaTy.eva,- 
«rai Toi/t Jwaa-Taf avaa-T?va( ert tou A»!/.40- 
»^&£Vou; XE^oKTsf, Phot. Biblloth, 61. t^uid 



qiiod ipse ^^schines in epistola ad popn- 
Inm Atlienienseni dilucide ejus judicii 
sneminit.'' £<|>aiJi S' »o"i»;, !<)>' oi; naTriyofh- 
&»iy iirgoTEpov iiwO Ai^oj-Srivou?, (ttoXu |M.£i- 
^03"t SflXovon Touratv ovo'i, Sj' a vJ^v l^iTTE- 
<roy) ov jUiKgov Eic u;«.aj Se~yfA.a touto rou 
xaXSj £i«£ i3-oXiTEu£c"S*'ai, oTf oiSa AlijOlO- 
it&e'vo!;; xartiyopouVTOj EaXwv. /Esch. Ep. 
12. Idem. 

rittott Tpiaxovra jwovaj] Sic lege pro TTSpi 
TpiajiovTa |t*»)vaf. Trigiiita solum snff'ra- 
gits absotutiim. Quando plures j'ldices 
damnabant, vincebatur reus : viiicebat 
cum plures absolvebant, aut urnae adas- 
quabant, id est, cum paria erant suftVagia. 
Propensiores enira erant ad clenientiam 
quam adsseviliam. Si igitur quingenti sint 
judices, et 220. [235.] damnent yEschi- 
nem, 280. [265.] absolvant : turn dicitur 
^scliines Tragi rgiaxovra aTTO'^uysTv , cum 
Iriginta plures sint qui absolveriat, quaui 
qui damuarint. Tragi hie causam signilicat, 
uon exceplioneni. Woi.f. 

17'. Aiaxa/ovToc] Sic legendum. Nam Ji*- 
yjovTo^fdiffundcnte et exhilarante, yrorsas 
alienum est Iiuic senlenlix. imo contra- 
rium. Idem. 

OiXiVTrot;] iM--IinsinduobasCodd.l\ISS. 
OiXiVttd. Du Soul. 

"Ote TrpEcfEuaJV Sfxaro;] Circiler Olymp. 
108. 2. Athenienses ex decicto Pbilc- 
cralis decern les^atos in JNlacedoniam mi- 
serunt, Ctesipliontein, Aristodemum hi- 



KATA nAOTTAPXON. 



cclix 



£7rif/,sXeioig TToog tov metvov Xoyov. OJ f/^yiv ev ye Toil's 
ciXKoiig riuoug ycoti (piXoippocrvvocig ouoiov ocvtov tco Aijjtto- 
cOivei TTOipSi-yev, ccXXoi 'srpoa-'yjysTO roug Trepi Aiorx^vyiv Koci 
(J?iXoicpccTvjv [zoiXXov. O^ev eTrocivovvrcov bksivuv tov q>*- 
XiTTTTov ug 7cu] XeyEiv ^vvututoctov, Ktxi tcocXXkttov o(p9'yivui, 
Koc] v^ Alcx. (rvfJiTTisiv Ikocvutoctov, yivocyycocC^STO Coicncoctvuv 

eTTiCKUTTTeiV, " ^? TO f/^BU (TOCpKTTOU, TO OS yVVOiiKOg^ TO 

ie (Twoyyiug elyj, (ScccriXeug o ovosu iyycoo^iov. 

it. 'ETTEi ^' CiV TO TToXsueTv BODBTTB TO, TTpOCyUdTOi, TOV 

fjLiv (^iXiTtrnrov ^ij ovvui/^suov tvjv ij£ru;^<av ocysiv, tuv o 
"A^vIVocIcov lyeioo^svccv vtto tov A7i[u,ocr9£vovg, tt^utov fzsv 
slg EuSo;ay s^upfA.'^cra Tovg "AGyjvoiiovg }(,ocTOLOiQovXuf^ivr,v 



ttrionem, lalroclem, Cimonem, Naasi- 
clem, Dercyllum, Phrynonem, Philocra- 
tem, ^scbinein, Demosthenein, qui certo 
exploraturi eraut, an pacein vellet Plii- 
lippus. Eosdera iterum miserunt ad exi- 
genduin a Philippo jusjurandura. /Esch. 
trs^t 'rra^a'TTP. c. 9. Anon. Arguui. in De- 
inostli. 7r£«4 ira^aTt^. B. 

"Hxouo-b — Xo^-ov] Plutarclius niemoiia 
lapsus ea trihuit Demostlieiii, quae re- 
vera erant jEscIiinis. Sibi certe yEsclii- 
res arrogat, Deinostheni denegat. 'O 
OiXiTTTTOj TrXs/j-Ttiv iMOTuq iTeoma-dTO Siarpi- 
^nv 'wpoi roui; ifxolii; Xoj/oi;?' la-oij yaf oiSh 
tSv Ivovtojv ilwiTv, ok; ys o7fji.ai, ira^iXi'SJov. 
xat TToXXaxij fxm TOhVOjuia £V ToT? Xo'j/otj 
onifjt.a^i- TT^o; Se A>i;uoc"S£v>i, tov o"Ta) na-ra- 
J'EXa.a'Ta); awaXXttJaVTa, oiS' iijjrEf Ivo;, oT- 
(t<tai, JisXsp^S'f). TODTO Bk a^a, riv a;/;;^ovi) Kai 
Au'Srt) toCt-ji. jEsch. -EfEjt "sraga-ar. c. 16. 
vide etiam £lian. Yar. Hist. 8. 1<{. 
Idem. 

'Hvayxa^STO ■ — lyxa'jUiov] Male infelle- 
xit, aut certe negligenler citavil locum 
.ffischinis, unde liac hansit, Plutarchus. 
Verba eniin, quas refert, Demostlienis, 
non ad invidiam Philippi, neque studio 
maledicendi protulit Orator, sed ul iis, 
qnse prias in eum contumeliose dixerat, 
STrttvojS-ii-c-Ei qiiadam mederetur. Loga- 
tis enim, slatini a prima legalione, apud 
populum reuunlianlibus, dixit Ctesiphon 
Philippum esse hotninein forma insigni 
et compotorem optimum. Adjeeit ^- 
scbines eum eloqnentia et memciria va- 
lere. Demosthenes his (sec. ^Eschiuem) 
Terbis utrnmque negavit. IJ:x£t ixvny.oii- 
ii.',q -/.a. Ssivcj Ei'vttt Xsysiv h\s")(^.\n <J>iXi7r7rc; ; 

CXX OVU tfxot. ISonEt KT7)5-I<^S»Tt TW Ovj-l? 

J.tt/AWjoj ilmi ; l^oi 5' oh ^jI^-jiv 'Ajja-roJii- 



/uo; uWM^iT?,? — fxyny-oviKov tij alrov <pii- 
(Tiv eTvai ; xai ya^ 'in^oi. s'vy.WiM Sfivcf hv ; 
aWa. "JiiXcxpaTJif — JsivoTEpo;. iEsch. Treji 
TrafHTT. c. 21. Hasc apud Athenienses 
in concione. Iterum vero legatus coram 
Philippo verba faciens, turn demura sua 
in Reguin officia commeraoravif, et sum- 
mo studio se de istis verbis purgare co- 
natus est ; " nihil enim se Philippo ini- 
qunm esse, qui islas ei laudes non tri- 
bueret, quas hahiturus esset cum femina, 
spongia et sophista commnnes." oix ei'ttov, 
a;; xaXo? eT* ymh ya^ tSiV ovtuv eo"TI xaXXj- 
g-Tov ouS' ttj; Seivc; a-v/XTTiiiv, s-Troyyia; tov 
ETTaivov vVo'Kafx^a.vaiv toStov E.'vac otS <wf 
jUV«|UOV(Xoc, O'o^ia-Tou To, ToiaZra, WfAiQaiv 
BfyoXaBovvrog eyxx/jLia. elvai. Apnd eun- 
dem iEsch. vepl 'irapa.Tr. c. 34. Idem. 

Ba3-iX£a)j S' olBh lyxctjUiov] Aut olhvof 
maiim, regis nidiius pradicationem, aut 
/SaaiXEoDV (in gen. i)lur.) 5' ouSevoj, regum 
nuUiiis pradicutionem, aut denique Baa-i- 
"Kicii; 5' oiSiv TQvriui hyuxfxiov, nihil horum 
esse encomium regis. Reisk. 

1^'. rr^iSTov ;W£v £15 EiI/3oiav] Haec accide- 
rnnt Olymp. lO'.l. 4. duce Phocione, qui 
Clitarclium, Erelrise tyrannnni a Philippo 
imposituni (ut constat e Phil. 3. §. i5'.) 
magna cum clade, ad Tamynas commisso 
praelio, superavit ; qua quidem in pugna 
jEschint'S orator insignem laudem me- 
ruit. Plut. in Phocione. jEsch. tt. ira^aTr. 
53. Hrec e Demosthenis coiisiliis flu- 
xisse ipse testis est, iTto. rhv i-ar 'i^fEov 
E*oSov, (Ej/javf-c) xai tw 6i; 'Eg£Tfi'av, IwEiS^ 
Tupavvot/j ixim^ Iv rauraig ra~g 7rsX£<r( xar- 
EtTTus-E. Dem. ■tteji 5-TE<f>. 24. ^'ide etiam 
Diodor. lib. 16. B. 

°E^aJj|W»irE] Lego, l^rop^wKTE, ab l^op^i'^a", 
quod Sstt^aruov est, nam i^oPfxau nea- 



cclx 



AHMOSGENOrr BIOS 



i/TTo TOO]) rvpccvvuv ^iXtTT'TTu, Koci Six^ocvTsg, Iksivou to 
■^ivi(pi(ry.(x, y^d^jocvTog, s^'^Xu(ruv rovg Mocus^ovocg. Asu- 
Tspov oe BvcotvTtQig gjGo^^iycrg koci, TlsoivQioig VTiro rou Mu- 
KBdovog 'sroXsi/,ovfA,svoig' TTSKTocg rov dYJfyCOV, uCpivra, ttiv 
f^-J^Wj Koci TO fjLe^vi^<T^oii Toov TirBpi rov crvy.^ccx^iKov 
^f/,ix^T7]^£vuv szocTepoig TToXef^ov, a.TTocrr^tXon ^vvuf/,iv ocu- 
ToTg, i/(p' vjg ga-uGviarocu. 'ETreiTO, TTosa-f^suuv tea,] ^tocXeyo- 
fA,£Vog rotg LXXTjcri^ xoci Trocpo^wcov, (rwBa-r7](rs , ttXtiv oXi~ 
yuv, ocTTocvTocg ett* tov ^tXiTTTToV coo'TB CTWTcz^iv yevso-^oii 
ITBC^UV f^BV f/,V^lUV KOCl 7rBVT0t)tlG"X,tXiuV , Ittttbuv ^s ^i^x^- 
XlUV, aVBU TUV TTOXlTlJCUV OUVOi^SUV Xf^TjfjiOiTU ^e yCDCl fJLl- 

<r9ovg ToTg ^evoeg sia'(p£^e(rd-oii Trpo^vf^cog. "Otb zui (p'^o'i 

©BO(ppC!C(TTOg, OC^IOVVTUV TUV (TDfiy^DCXOOV GOlCr^riVOCl TOCg BKT^ 

(po^oig, bittbHv Kpu(3uXov tov ^vji^uyuyov, " cvg ou tbtu- 



trnm. etsi me non falllt Moscliopuhim 
annotasse, o^fxSi iyii, i^n^fAoi Ss 'irifov, nycuv 
lara^aKn/u). Wolf. 

Eniivov TO 4-ii(f)(r/ottt ypa-l,avroi\ Ei eo 
senatusconsuito quod Deinoslhene referente 
factum erat. Idem. 

Bu^avTi'oi; uai flEgivS/otc] Perinthus, urbs 
luunitissiiiia in littore Propontico, quam 
Philippus non intermissa obsidione op- 
pugnavit, et incolee samraa cum obslina- 
tione defenderant, (Olymp. 109. 4.) us- 
que dura illis a Byzantio subsidia mitle- 
rentur. Quibus irritatus, diviso exer- 
citu simul Byzantium et Perinlhum ob- 
sidebat. Et Periiithum quidem Persae 
liberarunt, quibus jam suspect'ns esse 
coepit Pbilippus ; nam Chares ab Atheni- 
ensibus missus nihil profecerat. Pho- 
cion vero ad Byzantii salulem delectus 
Philippum prorsus ab Hellesponto ex- 
pulit. Vide Plut. in Phocione 748. Dio- 
dor. lib. 16. et Dem. Tre^i a-re<p. c. 24. 
27. B. 

^ii/xfjia^iKov "sroXE/uiov] Anno Olymp. 
105. S. defccit ab Atheniensibus Byzan- 
tium cam universe fere Hellesponto, et 
Insulai, Cbios, Cos et Rhodus, conspira- 
lione facta se in libertatem armis viudi- 
cabant. Hoc bello, qund ultra tres an- 
nos duravit, Chabrias interfectus est, et 
Timotbeus atque Iphicrates, male re 
gesta, capitis causam dixerunt. Diodor. 
1. 16. NepoK ill Tiinollico, 74. I dim. 

'H|aafT>ijU£v«v] Quffi bello sociali pec- 
cata seu coinmissu fucranl. de quo vido 
argumentum orationis Isocralis wspi Eif«- 
V»f. Woi.F. 

'£x*T£poif] Tam nyzantiii, quam Perin- 



thiis. Reisk. 

ITs^aJv — Swa/t-tEMv] Verba sunt Demo- 
stlienis. otej; <xrB<p. c. 69. B. 

AvEu tSv TToXtTiKwv SvvafMcuvl His op- 
ponuntur al ^BviKai. 15000. peditum, 
2000. equitura. Numerus vero tSiv iia- 
XiTi>t(j;v ^■uvkfA.imv non expriinitur. Dio- 
dorus Pliiiippnm habnisse scribil pedites 
32000. equites araplius 2000. et copiis 
atque peritia rei iiiilitaris vicisseGraecos. 
Unde apparet, Ta? TroXtrwa; Stjva.y,itg, non 
fuisse maximas. Wolf. 

EiweTv KjaJSyXov] Di.iisse Crobylum popuU 
gubernatorem , principem in Repub.virum. 
Hoc cognomeiilum fuisse Hegesippi, cui 
Libanius orationem TO-epJ Trig 'A'Xoms-ov at- 
tribuit, notavit Harpocralion. Diogenes 
Laertius Crobyli cnjusdam Sycopiiantas 
meminit, qui Chahriam accusarit, et Pla- 
toni aconitura Socratis sit niinatus. Idem. 

KpaiSijXov] Crobylus (qui fere Hegesip- 
pus vocalur, Vid. Harpocrat. et Suid.)iB 
Rep. gerenda socins erat et adjutor De- 
mostbenis. 3. Philippic. §. ie. Is societa- 
teni Atiieniensium cum Phocensibus san- 
xit.iEsch.xaTa Krn~. c. 38. et, Pliilippo 
pacera petente, primus, ne fieret.obstitit. 
Soliol.in Deinosth. mfi wapaTr. c. 25. Ita 
Philippo invisu^; eral, ut Rex Xenoclidem 
Poetam iu exilium egerit, quod Heges- 
ippum convivio accepisset. Deinosth. 
WEfi ira^an. c. 92. el Scliol. Huic vete- 
res tribuebant orationem de Ilaloneso et 
alteram de fcjcdore Alexandreo. B. 

'i2? all Tirdyixiia. criTETrai o "aroXE/itoc] 
BRilum denienso non pasci. Metapliora 
sumpta a servis. siiniiem fere scntcntiam 
Tluicydides Label, wicmx o woXijoiof eiti 



KATA nAOTTAPXON. cclxi 

yfjiiva crtreTToci TroXefiog/' 'Ein^^f/^evvig Se Tvjg 'EXXudog 
•TTPog TO fjuXXov, Kcd (TVVi(Trocf/^vuv ycotT i^v'^ Kcci TToXeig 

Kvoociuv, ^iyia-roq VTreXsiTTBTO rw Ayjfxoa-'^&vsi rm ccyu- 
vuv, Qr,(3uiovg TT^oa-ocyay&cr'^oii rvi a-Vf^f^ocx^a, %ct'/:ai/ re 
(Tvvogov TTJg "ArTiKTig Tcal ^uvocfxiv Ivocyuviov 6%oi/raf, xcci 
uaXicrroc rore ruv 'EXXtjvuv ev^oKiixovvrccg sv roTg oTrXoig. 
'^Hv ^' ov pa^iGV, Itt) '3rpo(r(pxToig vjioyzTv,uoc(7i roig Trspt 

TQV (t>U}ClKOV TTOXSfJiOV rBTi9oC(r(rSVf^SVOVg VTTO TCV ^iXlTTTTOU 

fjcBTCca-TTicroci rovg Q-irif^aiovg, koI [xuXi(rTa, ruTg dioc ttjv 
ysiTViucriv ai|/;w,a%/a;^ (x,vcx,Pccivoia,{vcov £ZOi(rTor£ ruv ttoXb- 
fjLDCuv vrpog ocXXrjXoig Oicx,(poouv raTg TToXscnv. 

17}. Ov [AVJV CCXX' STTbI ^IXlTTTTOg, VTTO TViq TTfi^t Tr.V 

''AfJL(pi(T(TO!,v euTU%/a^ BTTcci^ofxzvog^ elg rr^v EXa,T£icx,v eroci- 

(pVY^g BVSTrBOrS, ZOci TVJV ^UKi^OC KCX,TB(rXiV, BKTTBTrXvjyfA.BVUV 

Tcov 'A-S-'/jva/wv, Koci ^vi^Bvog roX^uvrog avcc^ocii/Biv btti to 
jGij^a, f/,vi^B 'ixovrog o, ri x^'^ Xsyeiv, ocTro^iug oucryjg sv 
fjLB<ru Kx) (TiUTr^g, ts-u^bX^cov [/,ovog o A'yjf/,0(r'^BV7jg, crvvs- 
(3ovXBVB TU)V ©7j(3uiuv BX^o-Qcci' zui TocXXa, TTOC^Oc'^OCO^AJVOCg 
Kcc) ^BrBuolcrotg (uo-ttb^ slu^Bi) tov ^vifj^ov roci'g IXTrtWiV, 
aTTBO-rocX'^ Tr^BcrjSBVTvjg pe-S"' btb^cov Big Gvjf^xg. ' E-Tre^ips 
^l Kou ^IXiTTTTog {ug Moc^crvug (pvi(T\v) 'A[^wtix.v f^h zc^i 



pi)To?f Ttfoyjo^ii, eventus hellorum minime illiid passive ant absolute. Wolf. 

cnrisiliis respondent, id est, eventus bello- iii. ris^i T^'A^iA^xc-trav] \ide 16. Dindori, 

rum sunt dabii. Woif. Intellijfenda est belli Phocensis, qnod sa- 

TiTa.yfji.vj a, (7i'ri\Ta.C\ Metapbora dncta cium dicitur, confi'ctio. .Anipbissa urbs 

a victii servorum, quibus singulis in sin- Lociensiuni, tSv 'o^oXwv. Idem. 

gulos menses dabanlur qualuor modii riE^i tw " Pifx<piiTa-ci.v\ Cum a^runi Del- 

frumeuti, idcjue demensum dicebatiir, at pbicum violassent Lonri Ozohr, n-s de- 

annotatDonatas ad Terent. Phorm. 1. 1. lata est ad concilium Amphictvonuni, qui 

o J -ii ■ ^- • I J c cum legates ad reirinnem pLrlnstrandani 

Q,uod ille unciatim vix de aemenso suo cue. .,, " ^ i • • . <• . r 

mitterent, eos Locri luipetu lacto conto- 

Merainit etiam Plaulus in Sticho Sc. 2. derunl. Hoc belli Aiupliictvonioi ini- 

T' • • X- ^ /-. ; J- i J tiura erat, cui cito Pliilipi)us vel nominis 

J OS viemmistis, qiiot Calendis petcre demen- ' ". "= . , „ ,-. j . i,- 

., ^ sui auctoriiate Imeni attulit, dux belli a 

sum cibum, -i- j i . rv ^ ^ i-~ 

Q. • .. J , ,:* r „*, concilio delectus. Uem. Trsfi c-Te*. c. 4/ . 

(tt minus jnemimstis, quod opus sit facto, _. '• ^ 

,- • j-i. 1 -o et seq. B. 

-^ Eic rr,y EXttTEiavJ Elalffia, urns 1-^lioci- 

SuviiTTajWEvMV — EilSoEnev &c.] Vide Dem. dis, Bceotire vicina. Hasc omnia surnma 

Wipi <rT£i|>. c. 69. Idf.51. cum sulilimitale enarrat Demostb. •areji 

Sijvofov T?; 'Attix^c] M. o/j.ofjv. Wolf. o-te*. c. 53. Idem. 

''Hv J' ou — mXia-iv] Vide Dem. wspi Maps-ila;] Marsyas Anti2:oni regis, qui 

^T£4>. c.51. B. post Alexandrum regnavit, frater, gente 

METaa-T^vai Touj ©M^aiouj] Rectius Be- Pella^us, Alexandri iruvrjixfiofjScripsitMa- 

belius^ETocTT^s-at, quod active signiCcat, xESovijtav libros 10. B. 



cclxii AHMOSGENOYS BIOS 

KX£«p%oi/ MoiKE^ovag, Aao^oi/ ^^e ©£(T(ruXov koc) ©pucrv" 
oxTov, ocvTB^ovvTocg. To fjLsv o\)v (rvu(pepov ov ^ie(pvye rovg 
Tcov ©7j(3ccicov Xo'yicrf/,ovg, ocXK Iv ouuotcnv sKcucrrog gi%g roc 
rov TTOASf^ou osivoi, en tcov <1>ukikcov rpxvixoiTuv veocpcov 
TToi^oi^evovTuv. 'H OS Tou pvjTODog ^-jvoc^ig {cog (p7i(ri ©eo- 
TTo^TTOs') sK^i'sri^ov(rix. rov ^u^ov ccvruv, kou ^/■UKOiiovo'ce. 
ryjv (piXori[/,iocv, STrsa-KorvjCTB ro7g cixXoig ccttdcg-iV "^ oocttb 
(popov KXi Xoyia-fA.ov KOii %apv ez^ocXbTv aurovg, Iv^ovci- 
coi'Toig VTTO Tcu Xoyou TT^og TO ycoiXov. Outu ^s fjc&yot y,cn 
Xoc^TT^ov e(pccv7] TO Tov pTjTopog epyov, u(rTS tov f^su ^iXitt- 
ijrQv eu-juj- eTriKTi^vKBVscrd-ixif deo[Ji,£vov elpvivvg, op^'ijv J's Trju 
EXXccooi ysvscr^oii, yton cvvs^uvao'T'^voii Trpog to ^bXXov, 
VTrTj^eTBiv , ae y^vj yovov Tovg (TTOocTviyovg tu Arjpiocr-JBvei 

ItOlQWTOCg TO ITPQCrT OCTTOIJUBVOV ^ CcXXoC KOil Tovg BoiUTOip^Oig 

oioiKSicUoii Tocg eKKX7i(riccg aTToc^ocg^ ovosv tittov vtt ezsi- 
vou T0T£ Tag Q7i(3uiuu 71 Tocg A^Tivocicov, ocyocTTcopcsvov TTOCp 
(x.f^(pOT£poig ycoci Qvvoi(rT£vovTog, ovk cc^ixcog, ovob irccp oc^iocv, 
coa-TTB^ wzs-o(pUiV£TCiii QiowofJiTrog , dxXoc Koa •sycuvu 1X700(71^- 
zovTug, 

id" . Tv)(yi oe T/g- [ug eoiKs) occif^ovtog ev '7reoi<popa, TrpK- 

' ie not Q^aa-v^aTov, ©Ejrc-aXoiJ?, ivr. * Si^r ei; ^o$ov ^ S(oix£~o-Sai * J£ rif 

i^ao-^ov xai BES'iraXov Koi Qoa.a-v^a'iov'j Su- Bebeliiis : aia-T6 nal ifo'cv Ka\ 'Koyi^fx.h Kal 

splcor legenduiu, Aaop^ov Se xai ©jaiTDSarov p^a^iv IxiSaXEiV auTouf. Wolf. 
©S£r<raXou?, quia supra dixit MajtsSova? ad- Aoytj-jwov] Subaudiendum videtur esse 

jeclo ^entis nomine. Sed si niagis placeat toD jUeXXcvto?, vel rov t£ TrapK^iijuivou x<tt 

©Es-c-ttXov legati esse noitien, non obsto. tou fxkWovroi;. Reisk. 
Reponat igitur qui volet, in conversione Xapiv IxSaXsTv] Dubito, num ln.Ba-'KiXv 

mea Daocbum et Thessalura at Thrasy- servanduiii, an Ifjt.Za.'Kiiv pra?ferendum. 

doeum. Hervagiana editio liabet, ®fvla,~i}v Etiain de j(;afiv dubito, utvnm servanduin 

avTi &^a(7v&a[ov, Demosthenes certe qui- sit ; grati aiiimi testificatioiiem, quod sa- 

deni TTEgi <rTi<pa.voij, in catalogo Gra'ciae lutis Thebanorura tiiendne tam diligenlera 

proditoium recenset, Aao^aii, Kivc'av, &pa- curam Iiabuissent : an ;;^^ajav, l!iE;titiam,gaa- 

(Tv^cttov, Tbessalos. Quo lit, ut me con- diura de societate belli adversas Philip- 

jectura; meae non magnopere poeniteat. puni Tiiebanis oUro ab Atlieniensibus ob- 

WoLF. lala. Idem. 

b.ko'xjti Ji ©EtTixaXSv] In vulgatis ^Loyjt-^ i9'. Tvyn Je tj; »? eoiks Sai^on'a] Quia 

Vi xai ©Es-o-aXov, i(a ut Tliessahis sit no- sequittir iiifinilivus Ivavriora-Sai, particula 

men viii. Sed einendat Palmeiius ex ij redundare videtur, aut deesse to, Joxe", 

oralioiie Arisliilis Trspi iri/|W,uttj^i'af, cui n, ttiiixwa, iii; eoixe coiijun^j^autur. Et sub- 

adde J)em. WEfi a-Te(p. 91. Qea-^aXovi; (_hi- intelligalur, hiiinanis viribus tautos exer« 

<f&Eipav) Ai!>.o)^oi;, Kivlaj, &^aj-viato;. In ciliis protligari non potuisse. Woi.f. 
margine Rditii)iiis Lamb, legitur Aao;)^ov Si 'i2? eoixe] Illiul ic, nisi deleatur, (otam 

xai ©faa-uJaroveEs-craXoi^f : sed Tlira.sydH'us pervertet sententiam. Du Soul. Idem 

(uti nolat Du Soul) alibi apud nostrum Woltio videlur, qui ctiam ante i? inserit 

vocatur 'mAeToc- B. eJoxei. Sed qua'ri potest, utrura inlinili- 

"SlTTil(;<poSciv Hal \oytrfxov xal ^a^iv Ifx- vus nunqnam piinatur absolufe pro indi- 

fij.Ki~v alTch('\ Sic Hcrvagius ; sed rectius cativo. Atfirmnut I. Clericus Art. Crit. 



KATA nAOTTAPXON. 



cclxiii 



yuocTUV, slg skb'i'vo zaioou o'VixTrspoitvoucTDi rviU eXevTspiav 
Tvjg 'EXXa^og IvccvtiouctQcc; roiq TToocrTOf^ivoig, kcci rcXXx 
(TtiUZkcx. Tov ueXXovrog <xvci(poiiv£iv' ev otg v] re ilvuioc osivoc 

TTOOVipOilve [ZlZVT£VfA,OCTOC, XOCl ^pTJCTfJCOg t^QBTO 'TTCCXOClOg ViC 

ruv 'Lij3vXXeicov, 

Tvjg stt] ©spjLicodovri f^ocyjig olttocv^m^z ysvoi^viv, 
Aierog ev ve(pBS(r(ri x,oci tjboi 97jvi(rix(Tdxi. 
YiXocUi viTCTj^eig, o as ViKrj(rcx,g o^ttoXuXb, 

Tov ^l Osoi/,u)dovTiz (poi(riv elvoci urotp vi^tv ev Xczi^uveics. 
'TTOTK^iov fjciJCDOv stf TOV Kij(pi(roi/ sf/,^ccXXov' 'HfA.e7g oe vuv 
[jcev ov^ev 'la-^ev ovtu tcov hevi^ocTuv ovoy^otco^evov^ eiTcocCp- 
fjcBv Je TOV KocXovfjievov A\'^uvcc ©eoficodovroc Xeyecr^oci 
Tore. Kat TTocootgoeT Trupa. to HpuzXeiov, ottov koctS" 
crTpcK,TO'sre%uov ol "EXXyjveg. Koii Tex.fyLCiipof/,e^ix, rij? 
l^of)(yig yevofjcevvig, ocifjcaTog e^TrXviO'-jevToi. icoii ve-a^uv tov 
TTOTOifjCOV, TuvTm diuXXu^oci TVjv TroocTTiyopiav . O oe Aou- 

Cig OV TTOTOC^QV slvOli (pTlCri TOV Qepi^UOOVTOC, CCXX ICTTOiVTOig 

rivoig crKviv^v kou TrepioouTTOvTotg, uvipiocvTicycov evpe7v Xt- 



vol. 1. p. 365. et M. Mailtaire de Graec. 
L. Dialect, p. 86. B. 

'ii? EOfJti] Videtur recte habere ; vernm 
pone IvavTjoi/ff-Sai deesse SoxeT. Fortnna 
quedam, non ilia fortuita, sed, itt videtur, 
a rmmine gubernuta, rebus a Demosthene 
institutis et agitutts ohstitisse videtur, vel 
est perquam a-edibile atque prubabile. 
Reisk. 

AiEToc EV vE^JEstro-i] Memliiit hujus ora- 
cnli Aristophanes 'iTtiriZa-iM, liis verbis: 



E2SaijW0V TTToXtES^-ov 'Aflnvitif!? ay£XEi»iJ. 
TloXKa WjV, koX TToXXa naBlv, Hal tiroWa. 

fx.oyf,s-av, 
AIET02 EN NE<1)EAHI2I yma-eai n^ura, 

travra. 
Vide etiam 'lirTn"/; v. 1085. et "0^i'i&. v. 
979. B. 

©£i>io-ao-.5-ai] Pro S'satras-flai fortassis et 
6ia.Qr,vai, vt canspiciar aquila, vel a &£(W, 
curro, dina-Ci!, (uns-ofj-ai, propter versuin. 
Hesycliius biinrlv, ^aufxai-riv. jMoscho- 



'Ays vilv oWw? auTolf (tou; BaKiSo; j^ptiTjUOi;? pulus SEaa) SeJ), o TTaSiiTtxa;? •y^a.i^tra.i Sca!- 

intelliije) a.\a.y)iu)<na-&k |WOi Kai Tcv tteji IjOtoD /(*ai, to iSXettiw. O'EEoi Se, to ^avy-a^cjo, qio'.ri- 

X£~vov, (WOTEp '-nlofxai, 'iij Iv V64>£Xi)5-iv aiETO? TiXaJ;, a(f' oi SjieSvto, oH to IvteXe; IflcE'oVTO, 

yivrnToixen. Agite nunc, fucxte, ut Bacidis &c. Erit i^iliir a Ssfouci, aoj. a. I9sr.c-a- 

oracula mihi recitetis, atque illud, quod ad y.nv, QinJ'a^Qat et x-ar 'iin-a,^iv $iiiia-aa-5ai, 

me pertinet, qunque dclcctor, quo dicor Wolf. 



aquila in nubibusfore. Wolf, 

AiETo? EV ve^ha-a-i^ Hoc oraculam ab 
Arislopbane inlellini putat W'olfius, apud 
'iTrTTEttc v. 1008. ubi de Bacidis responsis 
loquens ail Populus, 

"Aj/E vZv, oTrajf avrovQ ayayviiiTte'di fxni 
Kai TOV TTEp; IfAOi; 'y.iiiov, ailffs^ h^ofxat, 
"il; EN NE0EAHISIN AIETOS ysv'^,iro[xat. 
Ego non credo, aut Poetain, aut Populuin 
taiii saj;acem fui.sse, iit tot aiinos ante 
eventura senliret hoe de Tliermodonte 
oraculnm ad Athenienses perlinere. Ve- 
risiniilias est istud desiguari, quod cilat 
.Scholiasles in locum. — 



©EfiUicJiJv] Fluviiis Tliemiscirac sedis 
Amaze num, vicinac Cappadoeiw. Variniis 
©EjjOCi'Soiv -iCTOTajuoj na<p\a.yo;i3,q TTEpi 2iviu- 
Tmv, CTTOV rja-av ai 'Afxa.^ov'.';. eo-ti Kal Boiu)- 
rltti; TToray-o;. Nolum est fluviis suos 
Deos virili .specie atlrihiii. Idem. 

'HjMe"; — oiiSiy iV^Ev] Therniodonleni (lu- 
viuin juxla nrbeni Glisanfem in Bfrotia 
ponit Pausanias. Boeot. p. 670. Ed. Han- 
uov. Ij. 

AtaWa^ai T«v 'GxpoTtiyopiav] M. fjtiraWi- 
^ai, vel, TttuTiiv ^h cXXi^at. Wolf. 

Ao~p(;] Duris Samiiis a*tate PtoleinEs! 
Fhiladelphi floruit. Scripsit Macedonica 



cclxiv AHMOS0ENOYS BI02 

•Jivov MTtTO ypoi^f^ocruv rivuv dtoarvjjxocivoi^svov, ug eiTj 0efl- 
f/,uoi>jv, ev rocTg ccyKocKoiig Ai/,oc^ovix, (psouv TsrpcvfjLSVviv. 
Etti gs tovtco ^pvjcruov ocXXou a,ds(r'^oci, Xsyovroc, 

Tiyvet roi KOioc rroXXcc Ttrccpsa'a-BTcci ^avd'pcoTTsToi. 

K . TocuTot fxsv oxjv OTTcog i'xzi oioiiTTiToci ^xXsTrov. O 
OS A7!f/,oa'^ev7ig Xsysron roig tcov 'EXX'^vuv OTrXoig sktbOup- 
fyjKug, Kon Xcc^TToug vtto puf/,7ig kcu TTOO^VLciug oivopuv 
ro(rourcov TTooKocXcv^ivuv roug 'TroXs^jLiovg atpofji^svog, ours 
X^'^'^^^'^'^ ^^v Trooa-^eTu, outs f^avTSiag a,zou£iv' oixXa, koci 
riiv iiV'jiocv UTTSpvosiV ug (piXi7r7TiCov(rotv, avccfjuf^vTjcrTccov 
ETToi^Mvuvoov Tovg ©vjiSociovg, ytoci Tlsptx,Xsoug rovg 'AS'j;- 
vociovg^ cog etcBiVoi roe, roixura, ostXiug yjyov^svoi 7rpo(pcii,cr£ig, 
eX^^f^vro ToTg Xoyi(T^o7g. Me;^p; fjiBV ouv rouruv av^jp viv 
Dcycc^og' bv ob Tin jt^oi%^ y.otXov ov^bv ovd OfA,oXoyoujXBvov 

" f '^ i^^-V »/ \ /y '^\ 

B^yOV Ohg BiTTBV OCTTCOSi^a^^BVOg, ^XBTQ TTJU TU^IV UTTOOpUg 

aicr^icTTU, Koci roc ottXcc aixpocg, ovos ttjv S7riypoc(p7]v rvjg 
ucTTTiOog {ug BXBys Ylu^eocg) a/cr^L/z/^Si^-, B7nyBypa,y.^Bvvig 
ypot^pLoccri XDV(ToTg' Ayoc^v tvxv- UapocVTiKU f/,Bv ouu o 
^iXmrwog s'sri rv vizt^ oicc tijv ^apoiv l^ul3pi<rug, koci ku- 

' Deest Je. * M^^i'BjSia, ^ * TrfOfrsp^Ejv * vTiovoiiv 

riultis lihris, iniliiim capietis ab obitu ITySia] 'h ■zsrpo^wij, sacerdos Apollinls. 

Amjiitic Philippi patiis. In historia salis Wolf. 

diligens, siylo negli<;eiitior. B. "Q,-x}to -rnVTa^iv aTroSjaj] 'Pl^f'a5•ffl? yevo- 

'EkX 5s] Inseiui Si, quod prius aberat, jwevi? ai/.a. t^ ayaBn -rv^^n : dixit ille qui- 

e MS. Bndl. Idfm. dtin, avr.f Si <fiuyaiY xal TraXiv fxayji7ira.i, 

"ASes-Ssi] Scil. ^ao-iv e v. 9. p. cclxiii. Sed respondeii queat, avi;f Si (fEuj^aiv <J>£u- 

Reisk. |£raf TTaXtv ttote. Idem. 

TnvEt Toi] 'ExeT, Tr,v_>i inibn. Varinus. "Q.^/iro nrhv ra^iv awoSpayj Praster banc 

"Wolf. e pugna Clucioriea fuj^am, quam ssepe 

' Av^r^MTroiri] Fortasse avS^iTrsia, vel DeinosUieni objiciunt iEschiiies el Dinar- 
pro av^^ojTrojv. Idem. clius, prius delatns esl, taiiquam orditiuiti 

'AvOfjiTTSio,^ Prius ayQ^ci'rrots-i, Sequor desertor, a Nicodeino, quod constat ex 

M.SS. B. yEsch. TTEfi Trajaff. c. 46. vide etiani xari 

x'.'O Ss — <})iXi7rwi{ou5-uv] 'axx' oJ Trpoi'xs- MeiS. p. 548. ed.Rei.sk. Ridicula sane 

•yov, oil TT^ola-hfjieitvov hfjiXv ol Qsoi <pu\a^a.a-8ai, sunt, qu<E de hac re tradiderunt Auctor. 

fA,ovov oi/X civ^^d'wajv (paivai; 'W^oa-Krncrafjiivoi ; vit. 10. Rhet. SoxEr irh ra^iv XiVSiV <}>£u- 

— Oiij^ laavh nv to to"j |iii;s"T»)fioij <favev crri- yovroi; Ss avTov, ffaroi/ IffiXaSES'Sai t!?; X^"'" 

fji.s~ov •^v'Ka.^a.a-Qai, h riiv /jivrrZy T£X£t;T>'i ; /xv^oq, rlv Se E'Erio'T^a^'EVTcj eiweTv, ZilTPEI. 

Ov TTi^l rouTtuv 'A|'-ciAtaS»; fjiiv 7r^ov>.eyiv iv- el Gcilius Noct. Alt. I. 17. c. 21. De- 

T^a^iio-Qai, XC41 'hts/a.-djuv el; AEXvfou; £iz;eji)- mosthcnes orator ex eu prulio saliitem Jiiga 

crofxeiovi; tIv 0eov, o ti ^oh TrparrEiv; Aii- qua' si vit ; cumque id ei, quod fiigerat, pro- 

fA03-Bm; Ss avTEXsj/E, <I>1 AinniZElN tw Uu- brnse nhjiceretur, versii illo nolisiiinu eliisit, 

Biciv <pa,a-nav ; Ol, to TEXsuTaw, uQvTaV xal 'Athf o ipluyuv nai TrdXiv fxaxfi^^rai, B, 

dzaXXiEfiiTsov TaJv U^xv,l^tTre/ji.-^e rovqa-rpa- <t>l'Ki'!t7:o; — i^u$^i<raifj Diserte negat Ju- 

Tiiira; iirl tov ttjoSiXov KnSuvov ; ilisch. in stinus I. 9. c. -t. JVim solita sacra Fhi- 

Ctes. c. 42. B. Lijipus ilia die fecit ; non in convivio risit; 



KATA nAOTTAPXON. cclxv 

j^xtroig S7r) rovg vetcpovg, f/,B^mv vlds ti/jv ex.px'^v tov A?j- 
l^ocr^iVQvg ^ri(piG'u,a,Tog, "urpog iffooa. ^ oiaiouu kou vtto- 
upovccv^ 

At] ptoa'Ssv'yig Avjfjtoo'^evovg Yloiiccvizug ru^ sittsv. 

Eycvyi^/ag ^s ytoti to ^{y&^og rov Trspicrrccvrog oivrou ocyu- 
vog sv vu XoiCcov, eCppiTTS ttju osiVOTVjra, zoci ttjv ovvu^iv rou 
pTjTooog, BV uspsi uiKPca pcixg TjUBootg rov vttbd T^g vjyspcovioig 
x«* Tou G'copcccrog ot,V(X.^pt\\ioti mvovvov ccvccyyiocGr-jBig hit 
auTou. Aiikro d '^ ^o^oc, f^sxP^ "^^^ TLeoo'cov f^au-iXBcag' 
xuKsI'vog BTre^T^is ToTg cocrpot.'Trcx.ig ypcx-pcpiocTU, -x^pvi^oiToc 
A7]pco(r^evei h^ovoci zeXeuuv, ycai Tcootri'x^Biv exsivu pcocXicrroc 
rcov 'EKXtivuv, ug 'TTBOKnircccui ovvocjAvu) koci Karuirx^^v 
Tcag YXkYiv lytoug rapocxocii tov Maxsoova. TotUToc ptsu 
ovv h(rrepov l(pupo(,<r£v ^AXs^xvopog, Iv Xoiposciv eTria-roXccg 
Ttvag ocvevpuv rou Aripiocryevovg, xoci ypocfXfjiccroc ruv poc(ri- 
Xeug (TTPOiTyiyuv, ^vjXovi/roc to TrXyjGog tuv oo^evTCov uutm 

Kcc. Tore oe TTjg an/^/af roTg "EXXtjcti yevopisvi^g, ot 

' S(a/fa;y * Deest *ypa/*/w«Ta. 

non ludos inter epulas adhibuit, non co- Demosthenes, Epist. 3. p. 1477. ed. 

ronas, aut unguenla sumpsit ; et quantum. Reisk. Pbilippum, sedato primo laBlitias 

in iilofuH, ita vicit, ut vktorem nemo sen- impetu, summum liiimanitalis exeuiplum 

tiret — Alque ita inter taciturn, latitiam, et erga Atlienienses exhibuisse. B- 
dolorem hostium temperavU, ut neque apud n^o? Tro'Sa SiaipSv] Sic lege, non wajo- 

suos exultasse, neque apud victos insultasse ^urovai^ Jwi'gajv. Ad pedem digerens, id est, 

videretur. Et iElian. V. H. I. 8. c. 15. iiietieiis ut versum lambicum, et plaudens 

ETrapSi;; rn iW^ayia, ofxaii 'KayiiXfj.aZ CKfa- manihus. 

T-yjcTE, xal oh)(^ 'iiB^ias. His vero duol)us tJifj-o \ a-^hn^ ArifAo | s-SevoD; TTaia | viiDf. 

alios oppono duos liaud minons auctori- Wolf. 

tatis. Aiyova-i Ss tivej, o'rt xai wapa tov Aiaipuii\ Sequor WolOi lectionetn. Alii 

WoTOV TToKvv Bfxfop>)a-a.f/,evog aKiarov, Jtaj scribunt Siai^iav, penacule, sensa diverso ; 

fAera rZv<fiXiiv twIttivi'ikov aycov nZ/xov, Jia sc. suhlata aUius voce, et ad pedum pul- 

(/.itrxv rZv al^/xaXiirctiv l?aSi^£v, v^fi^cDV Sia sum accominodata. B. 
^oytuv TO.; TMV aKXn^ovvraiv Sua-ru^iac i^rifjt.a- 'Exv>i4aj — Ltt' avroij] Prorsus gerraana 

onv oi rev pi'iToptt — Iv ToTq al^fA.aKciroiq ovra sunt, qua3 apud Luciaii. in Eucom. De<n. 

— SiTTBir " Baa-iXsu tiJj tu;^>); trot itifSiia-rtq [^. 38.] dieit Antipater. nspi fxh ya^ Xat- 

tafoTcu'nuiv Aya/xifxyovoq, avros oIm alar^vvn ^ajveia?, oljSe jMETiTWviKiv l-nrctijETOTr^o? WjUaj 

OTjaTTajy ifiyci, GB^j-irov; Diodor. 1. 16. Xgyojv (Pbilippus) " Ei? oVov av&fa;7rof ijtxaj 

Ayif/,aSr,q — TToXXoTj t£v 'ABwaiinni — auvai^- Kiv^vvou KaTStrrJitrs ; uh yip e! Trap' iXmiSa — ■ 

^aXft)Tis-9EW Kal EiTTiiv TTpo; TOV 'tlXfTTTrov }ilK^a.r>i)ictfji,iV, aXX' e-nrl fxiai; ye. TavTDQ rifxi- 

avayKaC^otra. ivoi^sXaQat, paq tov WEfi tS^j ■\'VXrii; «ivSwov iiritnn-i (Ml" 

Tifj/ap ;t£v av^j, oV £vaiV;A*of 6l'«, Idem. __ 

npiv Xua-a^y iri.povt Ka\ Iv r'AflaXjuor^iv "'^^ "^"^ ^UMoZy.ai, sicut a.<fyiA.ai. WoLF. 

jSio-Saj; Od. ;t'. V. 383. Ta^Ta— jj^^D^araiv] Deinades aclioneiit 

SajpoSojtiaf in Demosthenem invexit, quod 
Sext. Euipir. adv. Matb. I. 1. c. 13. Illud 50. talenta a Daiio accepisset. Id pro- 
quidein oinues fatentur, et ipse agnoscit bare voluit, Alesaiidro aactore, qui com- 
VOL, I. ■ 2 / 



cclxvi AHMOIGENOT^: BIOS 

.fy(,sv avTiTroXiTevojiZEvoi pyjTo^sg, eTTS^fSccivovTsg ru Aiy/^o- 
(T^evsi, KccTiCTKBvoi^ov Bv'^uva.g Tcca 'ypoc(poig Itt ocvtoV o de 
OTt^og ou f^ovov rouToov cx,7reXv£v, uXXoc kou ti^uv oiBreXet, 
Kui r/rpotry.ocXov^Bvog odj'^ig ug svvovv Big ttjv 'ttoXitbiocV 

Ca(TTB KCCl rCOV OCTBCOV BX. XxiOUVciCCg KOLCKtQsVTUV, KOil -JQJ- 
TTTOflBVUV, TOV BTTi To7g UVOOUtTlV BTTUIVOV bItTbTv UTTBauZBU, 

OU roLTTBivug ovd ayswug (ptouv to (rufxl2B[27jKog, (cog ypcc- 
(pBi icon Toxyu)^B7 ©BOTTOfjiTTog) oixXoc ru Tif-cuv fj(.(x,XicrTa. Kut 
Koa'fjLeTv rov (rufj(.l3ovXov^ aTTohiZvv^Bvog to [^vj ^xBrocfjLBXB- 
0"9"a; To7g (^B^ovXBUfjLBvoig. Tov ^bv ouv Xoyov bIttbv o 
Avjfjtoa-^BVTjg, ro7g os T\jvj(piG'fytu(nv cu^ bocvtov, aXXoc Iv 

[^B^Sl TUV (piXuV BKOCCrOV I'TTBypaCpBV, B^OiCOVl^Of^BVOg TOV 

loiov oocif^ovoi, KUi TVjv TU^Wi £^5" ctti^9"<5' ccvB^uoprjCB, O;- 

XlTTTTOV TBXBVTVjCruVTOg. 'EtbXbVTTJG'B Jg TV 'T^Bol Xai^u- 

VBiav BVTVx^^x. %^o:/oi' ou txtoXuv B7ril3iu(rocg, Ku) touto 
ooicsT Tu tbXbut(x,iu tcou bttuv Xpyi(Ti^og ot.T70^B(nti(Toi.i^ 

YJXOCiBI, VlKII^Big, OS VlKVIQ-ug tZTToXuXBV. — 

;c/3 . ' Eyvu ^bv ouv y.ou<poi tviv tou i^iXiTT'Trov tsXevt-^v o 

pertam in Darii corapulis corrqptelaiii bebat. Wolf. 

Atlieniensibus nnntiavit. Constat e Phi- 'E^aixvi^6ij(,iyog — T!j;)^«v] Mira scilicet fult 

lostrati Vit. Sopb. p. 537. et Schollaste apud antiquos foitunie reverenlia, adec- 

in Hennogeneui. B. que Diiiarclius vel ex forluna Uenio- 

Eu&wa; xai yffa<j)af] Raliones ab eo slbenis invidiam illi conflal. Mri a^>iri, S 

reposcebant, et male, gestae Reipublicw avJpsf 'A&>)va~o4, /xfi a<prirs tIv im toTj t?; 

accusabant. OXt/v&. a. [y. ^. la.] toLj Ss XI- TroXsajj — a.TvyhiJ.a.criv l7Ciyiyf!i.[xy.'zVov, — 

yovraq, ha, cu tZv TlWa'KiTe.vy.hictiv avTiiii; tu- /uijSs t?; ayct&iij tu^''^ '1|<*2j iiii to jjsXtiov 

&VMCI.I paSia; yeviovTai. WoLF. ayovcrt; — toutov S' vixXv avonriivai ira^ct- 

O Se lr,fj,o(; — TToXiTEi'av] Mfra tavra, Souj-ijj, ctlnoi ro"? 'Ka.o'i o-y//Kj)£foua-iv hoMTiia- 

ava-TMrm of; ?v la-ijt*EXEc xaicSj 1;aI woieTv, ?f?T6' aXKa, METOIi2NI2AS©E Ta; tnq iii- 

nai j/|a<})af, tvBuvai;, UTayyOdat;, •Bravra. "Kicoi; wfi^eii; Eif rovTOUi Tovg hytfJ-ovai; Taf 

taZra iTrayivnDV f/,ci — Iv roivuv rourotg naa-i a7rorv)(Ja.i r^e-^avre^. Dinarch. in Deinosth. 

— ci'SJi-^nipi^Btr^i fAov, Hoi ro Trsy.'Trrov fjii^oi; Similiter jEscbines in Ctes. c. 49. aXXa 

tSv ^.lisfmii' to"; Si'Mov^tv ou (WETESi'SoTE. x.cu rov Seti/xova ncu rnv Tijp^MV a-uf/.TTct ^ax.o- 

Deni. TTEpt s-T£<^. c. 74. B. XouSoUa'av tw a^Q^-Ji'rtx <^u\a.^a.a-^ai, OiItE 

"ETTafVOK EiTTErv aTTiSooXE] Vlfl. Dcm. WEfi iTohig ya^, o-jT iSiiTJJf avn^ ouhU, T^'JoTrari 

<rre<p. c. 88. et /Esuh. in Ctesiph. c. 4d. Ka\x^ avnWafi, Aw/aos-Sevei a-ufx^oiXai ^^n- 

Oratio funebris, quae uniic exstat, suppo- tra^Evor. Vid. Dem. Epist. 4. B. 
.sitilia videtur Dion. Ilalicarnasseo Trepl 'ETEXsyTus-E — im0ix<re.;'] Pugnatum est 

vnt A>i/x. Jeivo't. c. 23. loEM. ad Ciiajroneani Oljmp. 110. 3. obiit Pbi- 

Oii^iauTov — IwiypatpEv] At, si modoini- lippiis a Pausauia iuterfectus Olymp.lll. 

mlco ejas j^scliini credendum sit, !)0c 1. Idfm. 

,11011 De:nostlieni.s niodesliie, Sfd Athe- x^'. "Eyvai — ayaSsv] Oi/Tcj — •sr^Srof Sti 

Bienwiim dolori tribiieiidiiin est. u/l/.^"^ Si tZv KaraynoTtcnv tZv 'ora.^ci XaciShiA,cv 'Wu^o- 

xoTi i^h TOiic vpd'Tov^ ^^ivavi ovS' eTtl ra jiaevo; tkv OiXiTTTrou teXeutw, rSv [A,h QiHv 

^■>><pitrf*ara Elars to A»,uo!r9;'vo!;; I'lrty^a'pnv c-jfj.'rr'Ka.a-cit; eavrS hvTTViov, Kare^svg-aTO, o); 

mofA,a, aKKa, Nttyj-wXEi" toIIto 7r()o«"ETa.TT£T£. ou ttapx Xa^i^riy-ov to 'rtpa.yfxa. 'SJi7ruiry.ho(, 

f^scb. in Ctesjpb. c. £0. Idem. aXXa Traja tou Aic? xai t>;? 'a&kvS;* oE; |Us9' 

Ev /itE^Et] Ft'cjssim, per vices, mode «/u,£^av eTric^xZv vmtiv^ <pyiirh kavTo) SiaXf- 

kuDc modo alium decreti auctorein adscri- yEir&ni, xai Ta ^eXXcvt* la-ie-^m TrjoXlytiv, 



fcA^fA nAOTTAPXON. cclxvii 

Ai'if/>o(r^'evi^g. Tlpo}icx.TockuiJL(iuvcov Se to ^ixopeTv IttI tcI 
fjLsXXovTOi rovt; Adyivociovg, TrporjXQs (pcciopog &ig r-^v (3ovX'^v, 
cog ovot^ ecv^oizojg atp' cv t) f^eya. 'TTpotroozuv 'A^^vuioig 
aycc^oV jctxi fjiZT ou ttoXu Trc/.pricroiv ol tov '^iXiTTTrcv ^a,- 
vocTou UTToiyyeXXoi'Tsg. Ev^ug ouv e^vov svayyeXia,^ kcci 
<rTe(pxi'ovv eT^7j(pl(ruvro Tlocua-ocviay. Ka) TrpcyjXdsv o Aij- 

lA,0(T^{v7ig 6%wy XUf/^TTpOV lfJL(X,TlOV lcrrB(p0iVU^6V0g, e/S^OfXTlV 

vjfis^ocv T7}g ^vyxT^og uvtou TB^vvj-avlocg^ ug Al(r'x,^vvig (pyjcrij 

XoidO^UV STTt TQVTCx), 7C(Xt KOiTViyODCaV CCUTOU f^KTOTBZVlKV. 

CiVTog uv ocysvvTjg Kca {jLocXocKog, el ra, Triv^T} zoci rovg o^vp~ 
fA,ovg 7jfA,6Qov KOit (piXocTTopyou T^l^u^^g eTTcisTro <r'/]fjLzTcx,, ro o 
ccXvTTicg cps^eiv tocvtiz jcou vrpdiog uttb^oki^oc^bv. 'Eyca 
OS, ug i^sv £7ri ^uvcy.ru (BacriXeug 7JiJ,{p£og ovru Kcci (piXocv~ 
'J^UTTug ev oig rjuruxv^^ ')(^pricrDcy,BvoiJ lirDCKToccnv auroig, 
CTS(pa,vyi(pOQBTv Kix.)\Mi et^c kui 9ueiv, ouk ocv etTroiui' {^rpog 
yocp ru VBpcBcrviTcp kui dyevvlg, ^covtoc fzev rtf^tzu jcoa TTOteT- 
c^cci TToXiTviv, TTBcrovTog a v(p' Irepov, utj (peoBiv t'^v va- 
pav pcsTOiug, uXX BTTKntiprccv tco vskdu icon '^rotiuvLCBtv^ 
cooTTTsp uVTOug ocvooDiyoc^vi<TCiVTa,g.) On fXBvroi rug oi- 

^ficli. in Ctes. 29. Vid. etiain c. 50. et S' hfy<.ipav rn; dvyarpog avrco rErsXsuTwv!a.f, 

C. 78. Id ESI. Wfiv ■TnvQnc-a.i xat 'to, vo^wi^o'^sva 7roi?«ra(, 

U^oxara.'Kctf^^a.votiv 5s to 6apps7v Itti ra, cnKjjava'cra^uEvo? Koi Xivuhv Ir&j-Ta 'Ka^iiv 

fj-iXKovTo. Toij; 'A&)]vai'ou?] Constructio in- Kou'hvTU kou Trct^wofxii' tw f^mv 6 oEiXaiof 

tricatior est: sed Ijatic senleiitiain esse nal 7rp'J!T»v avTov -Trarifia Tr^myinroZa-av a-sro- 

reor: Deinoslhtnem mature vuluhse effi- 'hia-a.q. Viai oh Tolvs-rv-xnjxa. Ini^l^oo, aWa, 

cere, ut Alhenienses bona cum spe res debt- tov rpoTtov I^STi^w. 'O yap //tio-orsxvs? xai 

ceps gerendas suscipereiit. Quare legen- Trarh^ 'rrovnpk, oujt civ wote yhoiro Sn/AuycfU- 

duin censeo, Trp'jx.araXafx^avxv tm Srapm- yoj ypiKTTO?, ovH o to, (piKraTa nal olxeii- 

vet'j : et, rri^eTv to a.^looy.ci. : et, to, rrtpi -tviv rma. a-iixara. fji.h trri^yxv, ov^bttots vfA,ai; 

yjapav. Wolf. tts^i wXei'ovoj woiiiirETat tou; aXXorpiou;. Pho- 

n^oXafj.^avMv'] F. prceoccitpans Athc- tius in sequenlibus pro ra mvQri legit to 

»iie?(Sfc.s, iis j»ra;venlens in fiducia rerum raTrsLviv. B. 

futiiranini. Reisk. Tajra] Scil. Ta wevSh, mortesliberorum 

To QapjjEfv] Arliculus reclehabet. Nuin Iiictuscjue de iis. Reisk. 

antem dappE"v quoque recte, an secus, ha- - KaXij Er;^£ xai Srviiv'] Jta est apnd duos 

heat, in diiliin relinquam. .Si servatur de- Codices MSS. ita apud Photium in ii.s, 

lenduin eril Itti. nam ^■appsiv ti dicitur, quae ex Iiac vita in Bibliotliecam suam 

Don Im T(, de aliqua re Jidere, securus de retalit, adeo ut mirura videatur impresses 

eaesse: et turn existet ilia, quara modo tain pertinaciter exliibere xaXaJj ei Se nal 

Latine express!, sententia. Sin autem fluEiv. Slepbanus ex conjectura emeudavit 

tnt servandum sit, cominntandum f'lierit xaXov etj Si Kai &uEiv. B. 

^ap'piXv cara^appMiV. primus omnium Alhe- "Oti f/.ivrot — ETraivS] Quoniam sunt 

niensium esse contendens, qui elves ad fu- qui Plutarclii sententiam niniis severaiu 

tura fata fortes et fdentes redderet, bona- ducuut, magisque jEschiuis humanitatem 

que spe repleret. Idem. laudant, quam atrocem (uti pntant) De- 

MEya] DeessevideturSs'oi, ant Se'j;. Idem, mostlienis asperitateni, liceat apponere 

'ilj Ata-jf^ivijj — |ttig-oTE;tvittv] Extat locus de eadem re judicium M. Tullii. Tusc. 

pulcherrimus mra, Krna: c. 29, 'E/3Soju«v Quajst. 3. 63. Ad opinionem magni mdi 



cclxviii 



AHMO20ENOTS BIOS 



voii^iv A'/jfA.o(T^svvig, a tv ttoXsi (rv[A,(pepEtu ^ero, rccvr' 
BTrpocrrev, eTTUivu' ycoci Ti'^ef/,oci TToKiTiJcrig x,oa av^ouoovg 

-J)? Kcci TTOOiyi^aroc roig ovjf/.ocrioig eTtravs^ovrx, TVjpBiv to 
az^ca^oi TToXu f^ocKXov ^ rovg VTTOKOiTccg tuu (2cc(riXizuv yccct 
TV^ocvvmuv TTpocruTTuv' cvg opu[A,Bv ovre ycXoctovTotg oiiTS yB- 
Xoovrug ev roig ^sccrgoig ug (xvtoI Q{Xqv(Tiv, ccKk cog o uyuv 
dsrocirei' -ar^og t^v VTTo^ea-iv. Xuoig Ss rovTuv, el ^sT rou 
c(,TU-xyi(rcivr(x. pciq Trepiooocv ccTtTocp'^yoDviTov ev ru TircS'ei KSi- 
f/Avov, ccXXu x,oci Xoyoig %p7jcr9"a; }cov(pi^ovcri, zoct nvpog vjoico 
7r^ccy[xa,Toc tosttbiv ttju onxvoiocv, {co(T'srep ol rovg c(pQotj\^t- 

CsiVTOtg OCTTO TUU XoCf^CTTOUV KOCl OCVTiTVWUU BWi TOC ^XCO^CX, 

Tcai [/.ocXciKcc 'x,^u^ccTcc TTjv oT^iu uTTixysiv KeXeuovTsg) iro' 



cum ilia etiam opinio accessit, oportere, re- 
ctum esse, adofficium pertinere,Jerre Mud 
agre quud acciderit, turn denique efficitur 
ilia gravis (Egritudi)iis perturbatio. Ex 
hac opinione sunt ilia varia el detcstabilia 
genera lugendi, p<zdores, lacerationes ge- 
narum, pectoris 6)C, — Sed hcEC omnia fa- 
ciunt opinanles ita fieri oportere : itaque 
et JEschines in Demosthenem iuvehitur, 
quod is scptimo die post filice mortem 
hostias iminolasset. At quam rheiorice! 
(jiiam capiose! quas sententius colligit ! quas. 
verba contorquet ! ut licere quidvis lihetori 
intelligas. Idem. 

rlpOJ TO HOIWV IfTTajUEVOv] Scil. fl-UjUcflfJOV. 

discedenlem ad illani partem, itbi est rcsp. 
h. e. decus et salus patria , ibique stantem, 
Reisk. 

'is-ra/tcEvoi'] Apnd Pbotium Ivto-Ta/Aevov. 
B. 

Ta oixEift wa&n neu irpa.yf/.a.ra. to?? Sii- 
(/.oj-'loii; iTtavi^ovra] Scilicet it^i-yixaa-iv, 
ivru^ri[xa.t7iv, n xaro^^dfjias'i. Suidas lirav- 
iX^Btv inteipielalur iivf-oSv, addito exemplo 
Arteiiiidori, oiKEi'a <7wi<rii p^^^a-Sai, Kai ^ij 
Toii; $'.Pxoi<; lwttVE;)^Eiv, suapte prudentia 
lUi, et noil niti libris. et Demosthenes in 
Oralione falsae legationis : etti taX^ ma^ 
l(j(.MV eTravi^ovni; Ix-arla-i, spe vestri anxi- 
lii freti. hinc seiiteiitia est, privatos casus 
aique negocia publicis successilnis esse qua- 
si fulcienda et sustinenda. eTravi^av ra 

clKiTa ToTc SfJ^OtriOl?, TOUT£a-TlV, EV SEyTEpi) 

Ti&Es-S'ai, pluris facere renipablicam, quam 
suam rem privatarn : non displiceret, si 
linjiis interpretalionis auctorein haberem 
idoncuin. Sed nullura Lexicon rieqne ve- 
tustius ueque recentius suftragatur.WoLF. 



'EwavEj^ovraJ Hem privatam minoris fa- 
cere, quam Rempublicam ^ quo seusu vo- 
cem accipi debere, (quanquam taeentibas 
Lexicis dubitat Wolfias) snadent verba 
Plularclii, alibi banc ipsaui rem traotan- 
tis. Aicrp^i'm? — (UEV oi/v pvjTOfifxa-; — TttSra 
SiE^^X&£v, ayvoSv OTI Sia to&tcdv av^h i'rta.mX 
(Demoslhenem so.) to ttevSeTv ita^ma-afAi- 
wv, xai TO <f)iX07raT^i ITPO t«? t£v avaynalmv 
c-vfAVaBtiai; sviSii^afAenv. Plutarch. Trapa- 
fj^vd.p.llO C. B. 

'Eiravip(ovTa] Idem est, ac si dixisset 
avj^ovTtt £7rt Tor? SvfAOirloig. ob publicos ca- 
sus, quo lis servire possit, affecliones pri- 
vatas reprimentem atque compescentem. 
Reisk. 

"sia-ne^ 01 — xeXejjovte?] Valgati habent 
coa-vt(i\ yth-ivovra;, Fhotius ohj-'jt^ keXeuov- 
rtq. Codices MSS. quorum quidem colla- 
tiones adbuc prodierunl, ad unum oranes 
aia-'ffep 01 xeXeuovtej, quod reposui, intelli- 
gens TToioCc-i, aut siquid simile. Certe 
Arliculus (oi) earn vim liaLet et elegan- 
tiara, ut nisi uiaximo senteutiae detri- 
inento abesse non possit. B. 

ITo'Sev av T(j CTrayayoiTO CeXtis) Tfa^nyoplav, 
>) -ziraTfiSo? aru^ovo'rii;, SK tZv KOivZv ■sra&ay 
km Ttt oixeTo. a-iyn^acnv 'aro^i^ofxiwc, ToXq 
/3£XTioriv a.'^avii^ova-av ra J^s/piw] Hie locus 
superiorcra declarat, ut sententia sit, 
privatum luctum publica felicitate levan- 
dum., contraque in publicis malis ad pri- 
viilam prospcritatem re.^picieiidum esse. 
Quod Cic. mortua Tullia sibi non dari 
queritur, his verbis : Non ut turn me a 
repub. mcestum domus excipiebat, qufD 
levaret : sic nunc, domo nurrens ad rein- 
publicam confugere possum, ut in ejus 



KATA nAOTTAPXON. 



cclxix 



9-si/ oiv Tig ^ a.'urocya.yoiro I3bXtico TtroipTjyopioiv, r/ 'srar^t- 
Gog euTUXoucrvig eic rcov koivuv ttococov btti roc oiKsToi. cruy- 
x,poc(riv TTOPi^oy.svog, roTg jSeXriocriv a,(pcx,vtCov(Tuy rex, %eipw ; 
'VccvToc ulv ovv siTTsTv TrpoTj^^riiJiev, oguvrsg i'jriKXuvTcc ttoX- 
Xovg Koci ccTro^'qX-uvovra. tqv AiCT'/^ivYiv rco Xoyio todtu Tr^og 
oIktov, 

Ky. AI 06 TiroXsig, ''urocXiv tou A'^fzoar^svoug uvoio^fziri- 
Fovrog uvTccg, (T\)vi(TTuvro. Kai Q'^^ouoi ^sv BTTs^Bvro 
TV (ppovpoc, zoct TToXXovg avBiXov, oirXoc tou AYi^o(r^ivo\jg 
uvToTg 7ro!,pix(rK£voccrocvTog' A^TjvuiOt o ug '7roXs^7j(rovreg 
fjiST uvTuv Trapsa-Ksvu^ovro' Kui to (^ti^oc TCocreTxBv o Aij- 
fjLoa-^BVTig, aoii -zs-pog Toug su A(ria, (TT^ccTviyoug tou (^occri- 
Xsug eypa(p£^ tov sKsTdsv eTTBysipuv ttoXs^ov AXe^ocucpu, 
'syouooc Kon MocpyiTTjv (ZttokixXcov uutov. Ettsi i^ivrot tcc 
Trep) TTJv %wWv Qs^svog, ttchptiv auTog ^btoc T^g ouvtx^Bug 



Louis acquiescam. Itaqae et domo ab- 
sum et foro : quod nee euiu dolorem 
quern a repub. capio, doinus jam conso- 
lari potest : nee doineslicum lespublica. 
Wolf. 

'AwayayoiTo] Melius Ires MSS. lira.- 
yayoiro. Bryan. 

EuTV)(m<rriq] Ita leajunt dno Codices 
MSS. et Photius iu Bibliotheca, adeoque 
exulet aliquando a textu a.TV)(o-jTnq , vox 
perperani illala, tain contra Listoriae fi- 
dem, quain argumenli seiiem. Non eniin 
nioi'tuo Philippo hr6)(r,a-av Athenienses, 
spe reeuperaiula? libertalis erect i ; neque 
is erat I'lutarchus, qui juberet aliquem 
ad patrias miserias, tanquaui wjo? j'lJi'a; 
TTfayfjiara t^etteiv "rhv Siuvciav. Quas 
eniiii est ista consolatio ? Noii Plutarchi 
certe, aut Deinostlieiiis ; sed Caligula) 
(siqua sit) aut Neroiiis. Revera adfuit 
Uemostheni ea consolatio, quam M.TuUi- 
iis sibi queritur deesse. A'o/J lit turn (ante 
iDorterii Tullia3 sc.) me a Bepublica nice- 
itum domus excipiebat, qike levaret ; sic 
nunc, domo mcsrens, ad Kemp, confugere 
possum, ut in ejus bonis acquiescam. Ep. 
Fam. lib. 4. 6. B. 

ay'. Til >j>^oupa] Pncsidium Macedonicnni 
desigiiat, a Pliiiippo Tliebis impositum. 
Reisk. 

naTJa — aiiTov] Hnjus in Alexandrum 
contnmeliffi testis est siirrd /Eschines et 
viudex acerbiis. 'E'sxMWfA.iav Se 'AXs^av- 

Sp50 MttgylTHV ETlSarO' OTTETOXjUtt Js XEJ/EIV, 

i>{ oil KivriSrhfizai h. MaxsJoviaj, ayuTrav 



yap avTov s^m Iv TTeXXji Tre^fSfaroZvra, xac 
TO, c-TrXay^va <puXa,rrovTct.' — Biuj^xv tov A- 
XE^avJpov, oi'H in rn^ 'AXE^avJ^ou ipuirlctK;, a.K'h 
SK Ttii iavToZ avttvSji'aj. yEseh. in Ctes. c. 
50. Pliociou quoque super ea re coni- 
pellavit Denioslheiiem isto versii 2;^stXje, 
tittt' l&iAsi? EfE9;{ljM.£v aj/giov avSpa ; Ipse 
quoque Alexander, re audita, dixit, 
" Faxo Deniostbenes sub Atlienarnm 
nicenibus me virum esse intelligal." Plat, 
in Phocione p. 749. in Alexandre p. 670. 
— Margites erat titulus Poematis llome- 
rici, genere Satirico conscripti. Exstant 
fragmenta quicdaiu. 

Tov y out' a^' a-KaWTriptt, &£04 S'EtraV, oLt 

apOTn^a, 
Our aXXojj n cro<p6v' wa3"«; 5' hfxaprAve 

rB)(yn<;. — et 
noXX' JiWiVraTo ipya, xanZg S' n'oria-Taro 

Vavra. 

Hinc vox in proverbium abiit, ut, siquis 
supra modum futuus esset, diceielur Mar- 
gites. B. 

MctfyiTtiv] Helluonem ignavnni, de quo 
seripsisse opuseulum Homerus fertur. 
Wolf. 

To, 'BTifl TW p^ctjav] Id est, Max£Jovi'«y. 
Idlm. 

©e^Evo?] Rebus Macedoniae composi- 
tis. Idem. 

©EjMEvo?] Nuni SljUEvo? eS? an £iJ potest 
salva seutentia abesse, et sic in usu fuit, 
ut diccrctur &£a-&«( pro &Etr5a» e? ? 
Rlisk. 



eclxs: 



AHMOSGENOYS BIOS 



V(x,iuv, KOii Ayjf/,ocr()6V'i^g a,Tzr6(rj3y]KBi' ©Yif^ctTot Ss ttdq^o- 
OsPTsg VTT eKsfycov Tj'yuviO'avTO ytoS ^ avroug^ xul ttJv ttoKiv 
UTTil^c/.Xov. 0opvf2oiJ 0£fjC£y(xXovrovg''A9vivociovc7repiB(rTUTog, 
UTTso'roiX'yj fzsv o A'/jf^ocr^s^vvig aioe^eig f^eO stspuv 'ttpbo'ISbV' 
Tvjg iraog AXs^ocvopov' oeicroig os ttjv opyvjv eji tou Kt^oifpa- 
vog ciV£;)^co^vicrsv oTTiVw, aa) ttjv 7rp£(rl3eioiu dcp'^Kev. EvGug ^' 
AXs^ccvdpog £^''^t£i Tre^TT^w!/ ruv o^/i^cywyuv 0£y,a fX£V, ug 
Ioofj(,£V£vg Kxt Acvpig slo'^Kuo'iv' GZTco o\ ug ol 7rX£i'(rroi 
VyOCi ooztpccoTuroi roov <r'jyypcx,(p£uv ^ Tov<ro£, Aiy^oix-S'ei'iy, FIo- 



avrovi 



'O AijUos-Sivn; a.7e£s-^nKii] Extbictns erat, 
ab aTToT^inufxt, qaod a a-0ioi inusitato 
tenipora imituatur. trffico, c-ffia-co, 'ia-Zia-a., 
Eo-^nna, eirQnKitv forma f.ctiva est, sed pas- 
siva signilicatio, aop. B. a.7ritr0>iv, 'ora^x to 
c-QijfAi. Wolf. 

Ka9' auTou;] Soli, sois duntasat copiis. 
Idem. 

Qosi^w — nrmio'rZroil Thebx dirutae 
sunt Ol J rap. 111. 2. Qiianto ea res bor- 
rore perculit Athenienses, refert Arrianus 
lib. 1. 'A&iivaun Ss, fxvTm^i'Jiy rZv /miya- 
Xajv ayo/xiveav, if ti'ioV tive? tS5v 0)]|3aia?v I? 
aiirov tou ipyov, to. fxh /wusmi^ia Ix^rXa- 
yivn; l^chnrov, Ik SI t£v aypxv la-ntvayii- 
yovv Eij Tnv woXiv &c. B. 

Vnlgati onioes nxhibent, a.Tres-ra.'Krj fjiev 6 
Avy.otrQenii;- alssQi); Se. Islud SI quam 
snpervacuutn sit, quis noii videt ? De- 
levi ergo .secutus f.lS. Bodl. et iiieplrmi 
post vocem A«;M.0(7&6v«; distinclionein tol- 
lens, veraiu, nisi fallor, lectiouem eshi- 
bui. Idem. 

n^Ec-^suT^c] Dua; erant Albeiiiensiiim 
ad Alexandrura legationes (iiti constat 
ex Justin. 1. 11. et Diodor. 1. 17.) quas 
Plutarcbiis non distingiiit. Ad primam, 
qua; ante direptioiiem Tbebarum accidit, 
designalns est Deinostlienes, testibus 
DioJoro et ^scbine. Idem. 

Aeltrai; — a<f)^K£v] Vide eundem Dio- 
dorum et yEscli. in Ctes. 60. Idem. 

'E^iitei TTEifxTrwy] Lego (quanquam re- 
clr.niantibus quatuor codicibus) sine ulla 
(Iiibitatioiie I^jj'tei, ab i^airio), et sic La- 
pus vertit, miiit ad cives depoacendos, per 
lei^atos dedi sihi posliilavit decern pr'uicipes 
ciics. i[i]T£~v vcrbuni liic minus esset si- 
giiificans. et ^ et *, item n /movo^jSoj/j/o?, et 
*i SiifiSo)/j/5j sacpe permutantnr. Mox, 
irpirSeixniv pro TrftirBiCiiv eodem modo eiv 
pro erjiv posiluin. Wolf. 



'£^f,rBi1 Loco TOU EZHTEI 'reposai e 
MS. Bodl. vocem ad Alexandri majesla- 
tem niagis aocomraodatain ; maxime cdib 
videani Philarclium in Phocione eandem 
rem narrare his verbis : ESKTEITO tou? 
WBpi Ad/aoc-Sevhv &c. p. 749 C. et pauIo 
post : nav HixoKXia EEAITHI, SiSivai xe- 
Ksvirai. Ut obiter notem, siniili modo bis 
corrigeudas est ArrJanns lib. 1. qui qui- 
dem ipse paucis versibus interpositis ha- 
bet XttjiSu^uov jwovcvtSv EHAITHQENTilN, 
&c. B. 

Asjta — elpfiy.aa-i'/] .Arrianns Deraonis et 
Callistlienis non meminit ; sed eoroin 
loco Hyjieridera numeral, Charetem et- 
iam et Diotimum, qni, sicut Charidemus, 
cTT^aTJij/oi magis eraut, quam SytfA.ay'jciyi>i, 
adeoqus de bis inlel!igendus est Justinus, 
1. 11.4. Ita — bellum remisit, itt oratores 
et duces, qii(n'U7n Jiducla tnties rebellent, 
iibi dcdantur. — J!^o res reducta est, xd re- 
tenth oratcribus, duces in exilium ageren- 
tur. — B. 

'sig 01 ttXeTcttoi] Ut plerique iidemque 
.probatissimi scriptores tradunt, hos octo. 
Wolf. 

Tova-h, i^rifxos-Qhri &c.] Hi iiempe ma- 
xime, referente Arriano lib. 1. Atheni- 
enses in Macedonas concitare sueli sunt. 
Post Demosthenem, crcterorum facile 
princeps erat Lyciirgus, qnippe non mo- 
do orator eloquentissimiis, sed vir san- 
ctns, integer, vitiisqiie et corruptelis ini- 
munis, quibas casteri tenebantur. Stra- 
tocles, CO inoitui), decrevit imagincm 
ejus in foro staluendani, et ^ibcris ejus 
victum in Frytaneo pr?:ibendura. Exslat 
unica ejus oralio contra Lcocratem pul- 
cherrima. — Demon (apud vulgatos vi- 
tiose Aifxiuv, Sequor MS. Bodl.) erat 
Demosthenis sororis lilius, frater Demo- 
cbaris, secundum AtlieniKum, lib. 13. — 
Cliaridemus solus (secundum Arrianuro) 



KATA nAOTTAPXON. 



cclxxi 



XvsvKTOu, 'E(piocXr'y]v, AvKovpyov, '^MvooaXeoi, AvjfjLtovoc^ 
KccXXiar^evvii Xccpiovjfxov. 'Ore kou tov Trspl rtov Troof^ocrcov 
Xoyov AyifA,0(T^ivvir,, ug roTg KuKoig roug Kvvug s^eSuKS, ^tvj- 
yT^crocf^evog, ccurov pteu siycua-a kcci Toug crvu ccuru kvctIv 
vttI^ rou dvifA.ou i^ocxof^svoig, "AXs'^ccv^pov ^s tov Mockz^ovoc 
IJ,ovoXv>cov TTpoci/jyo^svorev. " "Eti ^ c^g" (e^^) " rovg 
£{/,7Topoug opcof^ev, orccv Iv tdvCXim ^tuyucx. 7repi(p£pct!(ri, ^/ 
oXiycov 'ST'j^uv rovg iroXXoug 'uriTrooca'icovTotg^ ourug sv vjutv 
Xctv^ccvere TTocvrocg ^ auTovg (Tvveic^i^ovTBg/' Taurcc ulv 
o\)v A^KTTojSovXog Kcic(ruv^^i'jg l(rrop7}Ke, BovXevousvuv 
Ce tcjov AoTjvuiuv kui oiolttopovvtuv, A'vjpctx.^Tjg XocQcov Traure 
TocXoaircc ivapoc rc-jv olvdpuv, u^Jt^oXoyricrB '7rpscr(2£U(r6iv zoct 
osTio'eaaui rou fd'a.<nXiug uttIo uurcov' elre rvi OiXicc TTi(mi)uv^ 
iirt TT^oorooKuv ix£<rrov evoyja-Biv^ uq-ttbo XBovroi, ^ovov iteKO' 
^BC^zvov. tLTTBio'f. ouv Kon 'TTocp'^rvjCTOiro Tovg ocvopccg 
A7ifA,xo7]gf ycoci oiTjXXcc^ev ocvrw rriv iroXiv. 



Alexandre instante exulavit. Tiansfu- 
gieris ergo ad Dariuiii, cum regibus uti 
nesciret, sed euui libera niiiiis et cum 
irafpna-ia Democratica de belli apparatu 
moneiet, a Dario capite truucatus liceu- 
tias poenas dedit. Q. Curt. 3. 5. — Ephi- 
alles, missus ad Darium legatus, laa- 
giiam vim anri ab eo accepit, quam orato- 
ribus et Demoslbeiii iiominatim tribue- 
ret, quo riiagis bell urn PLilippo inferen- 
dum suaderent. Cave coufuiidas cum 
cum altero Epbialle, §. jS'. Hie (Olyrap. 
111. 3.) eruptione ex Halicarnasso urbe 
in Macedonas facta, fortissime dimicans 
periit. Diodor. 17. B. 

'i2s To~?] Prius 0? ToT?, nullo sensu. Ed. 
Florentina et Ires Codices RISS. habent 
if. Du Soul mavull a toTj, nimis ele- 
gans el cariosus, nt mibi vidatur, in scri- 
ptore non nimis eleganti. B, 

Movc'Xyxov] 'avti tov fjiova^^nv, ^aa-;Xea, 
h Tv^avvov. Lupum ob saevitiaia. iWovoAwtov 
quod so!u;i rerum pctiretur. Wolf. 

MovoXiiKO?] Alias vocantiir fAovo'srsi^cti el 
//.ovtoi, genus luporum sa^vissimi'ia el im- 
«iansuetui)i,qui non, utcieteri, tunnatim, 
sed seorslra proedam venantur. 'Av&paj- 
TToipaycva-i fA.u,XKov oi MONOnEiPAI rSv 
\vKcev : Aristot. Hist. Anim. ]. 8. c. 5. 
Exstat vox ^.oyiKvMg apud Arati Piucn. 
V. 1121. 

Kai Xuxof , oTTTrore ^«»pa M0N0AAYK02 



Ubi Tlieon Scholiastes ita explicat, XiJko; 
xara M0NA2 yivofxivoi. Vitam eoruia 
solitariam memorat Luciau. in Epist. Sa- 
turni. ov Se JiJu fjiovav IfjiTrlfji.'TrXaa-dat, aiT- 
TTEp rdiiq AEovraj <^a.a-i, aai rovg M0NI0T2 
tZv Xukoiv. Et in Timone. M0NHPH2 5e 
h oiana, aaQaml^ To'i? Xujcotj. Plura vide 
apud J3ocliarli Hieroz. 1. 3. c. 10. Hasc, 
credo, contra jEllnniim sufficient, quo 
auclore, i teXeio? xai jWEyis-To; Xw«o; xa- 
XoTt av M0N0ATK.02. Hist. Anim. 1. 7. 
c. 47. — Imnianem bominis ambitionem, 
qui nee asqualem poteiiliae, neque parti- 
cipem gloriie ferre potuit, depingere vo- 
luit Demosthenes. B. 

'Af4'rTo)3oi;Xo?] Aristobulns, quern se 
plurirauin sequi fatetur Arrianus, comes 
erat Alexandri, cujus res gestas descri- 
psit. Ei mandavit Alexander, ul Cjri 
sepulcrum instauraiet. Historian! tamen 
ejus ncn seque placuisse regi constat, si- 
quidem cum legeret praelii cum Poro 
commissi narrationem, indignabuudus 11- 
brum misit in prullneiitera. Idei.i. 

Tla^a, rZv avS^'Sv] Decern aut octo illos 
oralores intellige, non populum Atheni- 
enseni. Wolf. 

Kai TicicriTfis-aTo roug av^pagj In grntiam 
posuit vims, et urbem eorum rficonciliaiit, 
Lapas rec'.ins legisse videtur ahrS, scili- 
cet 'AXEfavSja, jpsi. Idem. 

AO-rij Ita Codex MS. prius ahyuv. B. 



cdxxii AHMOSGENOYi: BIOS 

Kd . ATTsX^ovrog d AXst,oivopov, fjLzyuXoi [xev r,(Totv ov- 
to;, rocTnivcc o BTrpixTrBV o Ayji^ocr'^evvig. K.ivoufjL.Bvu ^s 
' Ayioi TCt) l,7roipriix.Tvi (Bpoc^sa (TuviMivrfivj ttojX/i/, ht eTTTTj^s, 
Tuv y.iv A^Tjvuiuv ou crvi'e^ixvcx,(rrccvTav, rov (5" "Ayioog tts- 
(TovTog Tcai tuv AocKeoixifA.oviuv a-vvrpifizvTUV. EIo-yjx^tj 

06 TOTS TCCZi 7} TTS^l TOU (TTSCpUVOU ypOC(p7) KOCTCC KT71(n(pUVT0i;, 

y^oiCpsTcroi y^ev stti Xatpuvoov ccy/ovToq^ f/,iKpov Ittccvco tuv 
Xoii^uviKuv, KDiGsTcroc S' vcTTioov er£(ri ^sKOi Itt "Apicrro- 
(puvTog^ yevof/,sv7j os, ug ouqsjjcioc tuv 07ji/,ocriuv, 7repil3o7]Tog^ 
Otoe TS TTjv oo^otv TUV XeyovTuv, ycoti ttjv tuv ^ikccIovtuv 
£vy£VBiOiv' o\ ToTg eXavvovcn tov ArjfxoG-^&vvif tots t^XbIcttqv 

OVVOC^BVOig KOil fjCOiKSGCVi^OVCTiV, OU TrpOVfltOCVTO TTJV KOCT OiV- 

Tou T^Jvi(pov, aAX' cuTu Xcx.^7rpug KiriXvcrccv, ucttb to itb^jl- 
TTTOv fjLBpog TUV Vf/'/i(puv A{V%/z/ijy ^1? f^BTccXcicl3B7v . 'EzsTvog 
f/,Bv ouv Bu^vg BK TTjg 'zroXsug u^bt dTTiuv, zoii Trepl 'Fooov 

KOCl 1UVI,CCV (TOCpKTTBVUV y,a,TBQkU(TS. 

KB. M£t' ou TTOXU ^l " Ap'TTDCXog ^KBV l^ ^AcTiug Big TC/.g 



stS'. MtyaXm fxlv Ha-Av oStoi] Scilicet, o" hfesisse; sive Dionysinm, capto a Chas- 

t' 'AXe^avS^ov (fgovoSvTEj, uai /Actite^ovi^ovTe;. ronda supputandi initio, idem nnraerus 

Wot F. conficitar. — Hoc interea certissimuni est 

oStoi] Quinam Iii sunt? Demades ni- ex ipsius jEschinis verbis in Ctes. 52. 

mirum, de (juo in continente fuil exposi- Agide recens debellato factum esse judi- 

tum? Qui aulem pono ? Nil deque- cium, quod in eundeiu Aristophontem, 

quam alio est commemoralum. Paret, auclore Diodoio, cadit. — Locus Dionysii 

Allieniensinui eos designai-i, qui Macedo- corruptus esse videtur. B. 
nibus studerent. Verum oStoj oflendit, 'E-sri XaipavSoii] Fortasse, XaipwviJoy. 

sic projectam. Reisk. Xai^atvJa?, ut 'E-Trafjcivdv^a^, nescio quid Do- 

KivoujUSVM U "AyiJi] Agis rex Lacedae- ricum potius quam AUicum sonare vide- 

iiioniiis fortissinie diniicans ab Antipatro tur. In vita Isocratis IriXivra i-m Xai- 

viclus est, Alexandro in Persia ageute, paivl^ov af^ovroi;. Quod nomen alii codices 

Oiynip. 112. 3. Vide Diodor. 1. 17. et non per at sed per a scribunt, ul et Xaj- 

Q. Curtium 6. 1. B. px'vEiav : ut proclivis est oscitaulia; lapsus. 

r^a-piiTa, — ' A^ia-ro(pZvrtii\ Inter CIi?e- Wolf. 
ronilani et Aristophontem Arcliontes octo Mixjov Inavm tZv Xai^wvinZv] Id est, 

tanliiniaiuii intercessernnt secundum Dio- oXiyco tt^j t?? Iv Xaipa;v£ia. jWap^nc. Idem. 
donini, (juod notat Palmerius. Adeoque 'i2c ol^sfxia. tZv ShjUoi-.'iwv] Kuerunt enim 

Plularclii, (jui decem numerat, calculum judicia, vel ShjUos-w vel iJioiTtxa. Idem. 
improbareni, utpote aucliiris in tempornm To Tri^Trrov juljoj t^v ^'H's^'f] I*^ quod 

ratioiiibus non niniis diligciitis, nisi ]\I. ignorainiosum erat accusatori. sicut ipse 

Tulliusde opt. gen.dicendi diserte diceret, Demosllienes in Orat. 'Tti^i o-TEtfjavou, his 

Hanc midclara /Eschines a Cleaiphonte pe- verbis significat. trol Je a-vnoipav-rv fA,h €vai 

tlit quadriennio ante FhUippi Macedonis Soxm iTrapp^si* xivSuveuEi? Si e'i'ri SeT irittre 

mortem. Obiisse Pliilippum anno Olynip. toUto notiTv, e'lVe nSn •mTraZff-dai fxh fxirct- 

111. l.onines consentiunt : sexennio post, 'Ka^o'vra. to 7rijiA.7rr(,v fxi^c; TiV -^.'-i^cir/. ordl- 

Olynip. 112. 3. Archon erat Aristopiion iialia usque ad 20. non acuunlur. Trfj^WTOj 

{quanivis Dion. Ilalicarn. nescio quos se- qiiintiis, wafa tcc ttevte- itiy.'ujrl';, 'Traps. 

cutus octo annos a Philippi intoritu ad r7 'TTSTre/x.Trra.i. unde fx.sra'jrcfA.nrl; accerci- 

eum numerat) adeo uf, sive M. 'ruiliuni tns. Idem. 
jeqmris, constet per decennium causam «e. Met' tv 7ro\v] Oljmp. 113. 2. vide 



4 



KATA nAOTTAPXON. cclxxiii 

'A^iyW^-, ezTTo^oocg "AKs^ocv^oou, ^ ohjtu re tx nrpocyf/.ocToi, 

(TVVSlOUg TTOVVIPOC di OCCrCOTlOCU, KOCKeiVOU TjOT] "XOCkZlTOV OVTOC 

ToTg (piKoig ^e^oijcug. KocToccpvyovTog oe Tr^og rov dviiJLOV uu- 

TOV, KCCl fZBTCX. TCOV ^pVjf^OiTUV KC61 TUV VSUU OCVTOV WUOOCOi- 

oouTog, ol |We!/ ccXXoi oi^rooeg ev^ug S7ro(p^ocXf^ioc(ruvTeg Tr^og 
rov TirXouTov, l^oyi^ovv, jcocl (tuvett^i^ov roug AG'^vuiovg <?£- 
^£(r^oci KOii (Tuieiv rov Ikstvjv. O ob AvifA,ocr9ev7ig Trpcorov 
fjLBv ocTTsXccvvsiv crvvsCovXevs Tov' AoTTocXov, Kon (puXocTTEcrQui 
fJtT} TTjV woXiv IfjLJ^uXuo'iv Eig TtTOXSf/^OV, E^ OUK oivocyKociocg 
K,ui ccoiKov 7roo(pcccr£ug. 'Hf/,epocig d oXtyoag vtrrspov s^e- 

TOiCOf^EVCOV TUV 'J^OVjUOiTCOV, lOCOV OiUTOV o' AoWCCXog '^(T^eVTOC 

(ioccnXnon tcvXiki, tcui Kocra[/,uv9oivovToi t^u TopEiocv ycai ro 
eloog, eiceXevs dioi(3tx,<7Tciurtx,vToi, rvjv oXk.v]v tou ^fiUfr/ou crze- 
^JU(^^Ui. <doiVfjL(x.(TocvTog ae rov AvifjLotr^Bvovg to l3oipog, 
Tcui TTV^ofjLEvou TTOtTov ocyEi, f/,eiOicx.(rcx,g o' AoTTocXog^ "'A,^ei 
o"o; [(pYiG'iv) " ei}co(ri tocXuvto.' k.oh ysvofjLSVTig tcc^^^kttoc 

TTig VVKTOg, ETtTEfJi^EV OCUTCp T'^V KVXlKOC, fXETOi TCOV eIkOCTI TOC- 

Xocvroov. 'H:/ o ocpoc OEivog o AoTruXog eocotikov Trpog %pu- 
(Ttov ccvapog ^ ot\/ei, tcocI oioc'/pa'si, Koci f^oXocTg ofjLfjLaTuv ccvsu- 
^e7v vj^og. Ou yuo avTEcrx^^ o AT^fjLoarOEv^g, ciXXoi TirXTiyEig 
VTtTo TVjg ocopoooKiocg, cocTTTEp TUToc^ocoEOEyfJLEvog cppovpolv, Tirpocr- 
iCE)(^up7]KEt Tu ApTxrocXM. Koci fjLE^ '^fjcEooiv Eu Koii ytoiXcog 
e^ioig Kui Tuiviaig kocto, tou Tpoc^viXou ^ aocTEXi^ufJLEVog^ Eig 
Tvjv e}cx,Xi^(ri(xv TrpovjX^E' kui keXevovtoov ocviCTToiO'^oci koci 

Diodorum 1. 17. B. elms. "Ey^cf^iv airoj Iv tS ^fifjita Avfjio- 

At' ao-oPTi'av] De Harpali luxuriis multa <rbivnc, a)f SdXovoti Swaiou roZ Trpay/xaroi; 

vide apud Athenaeum lib. 13. Diodor. 17. o'vtoj, <pvKarT£iV ' AXe^av^^ci) ra Big rhv 'Att»- 

et Plul. ill Pliocione. Idem. Khv a<pix.ifA,eva y-era, 'A^TeaMv ■xjfhfA.a.ra. — 

'ATTSXauveiv o-uv£?ouA£ue] Hoc plenius te- xara Auju. Ed. H. Stepli. p. 101. B. 

statur PlutarcliQs TTEpi JycriKwiaf p. 531. KuXixi /JairiXix?] Alii ^ap^apiK?. Wolf. 

A. ToJv 'A5nvaia;v aiii/jt.n/ji,ivaiv 'AgTraXoj Bon- Thv roptiav xai to eTSoj] CcElaturam et 

^£~v, xal xoguo-fljuEvajv Iwt rov 'AXl^avJgov formam. ovtoj yi^aiv aXaiTTi^ Sai^oSoKeTrai te 

£^tti<|)V)); l7rE<f)av») OiXo'^EVof, o rZv e-Trl BaXarTtj kuI aXiVxErai 'aa.yri. Idem. 

WfttyfxaT4)v 'AXE^ttvSgou ar^arnyoq- 'ExwXa- "O^Ei] Prius ()-\,iv. V^oceni banc repo- 

yEVTOf Se rov Ihjxov naX irwmZvro; Sia rov nendam e duobus MSS. monuit Brja- 

<t>5€ov, Ai/moo-Qevd?, Tt Ttoi{ia-ou(7iv, £tf»), Tov nns. B. 

iiXtov tSovTEj, 01 fxh SuvafABVot itplq Tov Xup^vov Kai jWe9' ti/ASjav] 'EtteiS^ hfji.£^a lyinro, 

ovTi^XETTEtv ; Et hoc suum consilium ap- aW&s inter diu, ut vvktco^ not jWeS' hfjtefav 

pellat Demosthenes, testem et argumen- noctu atque interdut, iiiterdum pro postri- 

lum innocentiae suae. Epist. 2. p. 1470. die, IxXeitttixS?, fxer Immv rhv h/^ipav, rn 

ed. Reisk. Taiv j/§a<j)£yTa)v wsprApwaXou jwo'va vs-repaia, si Lexicis credimus. Wolt. 

Ta, ifAoi "ETETTgay^EViX aviynXtirov TtS.'rtoiriKi Kara Tou Tpa^nXou >ia,ri\i^afA.lvot;"\ Invo- 

rh wo'Xiv. Ipsius decreti, quod tulit De- itttns, vel subintelligitur, wturov, ab IXiVs-od. 

mosthenes, sensum nobis exhibet Diuar- Idem. 

VOL. I. 2 w? 



cclxxiv AHMO2:0ENOYI BIOS 



Xsysiv, di&vevsv uq o6'srox,ex,ofA,fA,evvig avrco rvjg (pcovvjg. Oi 
sv(pueTg x^evu^ovTsg, " oux utto <rvvccyx^^' '^<P^<^^ov, 
" oiXX" ^ d'or apyvpoty/rig eiXvi(p^ui vvtcrup rov OTjfxocyca-' 
yov. ' XcTspov 06 Tov oyjuov TTocvTog ai(T^o^Bvoi) TVjv oupo- 
coziocv, ycoci l3ovX6fA,svov ccwoXoyeT(r^oi,i koh 'stsi'^biv ovk 
suvTog, ocKka. yockzircx.ivovTog Koct ^opv(3owTog, avoccrrocg 
Tig \(r}cu-^BVy eIttuv, " Ovh. MKoi)a'£(r9e, to ocvo^eg AOvjvoci'oi, 
TOV Trjv KvXiica, 'iyov-rog ;" Tore pei/ ovv ocnzTtB^v^ocv ea 
TTjg TsroXeug rov ' ApttocXov' oBOiorsg as ^vj Xoyov dwcci- 
Tcovrai xpvii/,ccrcov, uv oivipTTocKBcroiv ol oTirooBg, C^i^Ti^cnv sttoi- 
Quvro veoiviKVjVf ycoci rug oixiag STTiovreg ripsuvuv, TurXviv Tvjg 
KocXXiicXsovg tov '' AddbvIcov. I^^ovtiv yxp tvjv tovtov vecocTTi 
yeyociA,viKOTog oux. bIckcdcv IXsyx^'^^^h ^^(^(p'yi? bvoov ohcvig, 
cog kttopbT OeoTTo^TTog. 

zg- . 'O Je ATjf^oa-QevTjg o^o(rs x^P^^^ sl(r7jvsyx.B i^7j(pi0-fzcc, 
Ti^v I2, ^ApBiov 'sra.yov (SovX'ijv I^btuo-oci to 'srpocy^oi,, Koa 

TOUg BKBlVVf ^O^UVTOCg a^lKBl'v OOUVOil OIKTJV. BV OS TT^UTOig 

ciUTOv T7}g (3ovXvig bkbivov Kcx,T0i,T\/7i(pi(7cniJiBvvjg, Bicr^X^e ^bv 



VTt 



Ouj^ iiTTo a\sta.yyr[{^ Critolans apud Gel- 
lium Noct. Att. 11. 9. fabulam banc de 
legatis Milesiis, non de Ilarpalo nanat. 
Dicliim hoc de "■syufayy^n Julias Pollux 
1. 7. c. 24. tribuit Deinadi ; quod rniims 
verisimile est: siquidem ipse Deinades 
auri ab Haipalo accept! coudemuatus est, 
teste Dinarclio in Aristog. B. 

BouXOjCtEvov] Vulg. ffov'Koy.ivov. Hoc re- 
posui e duobns MSS. tnoiieute Du Soul. 
Idem. 

Ka; 'rrtiQ Elv ovM, l3vTo?] Coiiatuin hie, uon 
effeclum signilicat, to mi^av, ut saspe 
alias, ov Tot'vuv ad 7r£i&a), Tupavvof rZv tjjpe- 
v3v, aWaia-r ili; aKoai; Tupamnag ifj^iria-ovtra, 
h 7rfoaff)ip^0ii|M,Evii Sia wovngiav n vTTo-^^ia.v <f>i- 
Xa7ti)(Qnfji,ota. Hervagiana editio omisit 
ha2C : TTEi^Eiv cvn ISvTOj, aWa X.CU ayctva- 
XToSvTOf xa; QofuSouVTOCavatTTa;, &C.W01.F. 

OvK aKova-BoSB — e^ovro;] Ante baic verba 
iiiserit Codex MS. Iv yap tok truy.'rTOff-ioi; 
Tw nvktua e'p^ovte; rfSov to, 'Keyoy.iva. truo'hLa,, 
quod ut conce<lam esse glossema, liujus 
tainendicti acumen oplirae explicare per- 
suasum babeo. j.>i6X:a, quippe erant car- 
inioa convivalia, quorum exeinpla vide 
apud AlhenKum 1. 15. Alii ita accipiunt, 
" Nonne audietis Firiceriiam rcgiuui r" 
quod scilicet h KuXt^ supra p. cclxxiii. v. 
12. dlcitnr Qaa-iXiKh, cujus tanien locum 



non UDO in Codice obtinet ^ap^ajixn. B. 

KaXXixXEoy?] Foenerator erat. Vide Plut. 
in Pbocione. Du Soul. 

NUjW<})>]? EvSov oua-n?] Vide verecundiani 
.Atlieniensium, et Ulpianus libro secundo 
Pandectarum : In jus, inquit, vocari uon 
debet, qui usorem ducit. Wolf. 

)fr' '0|MoVe ^cepZv] Prope accedens, rem 
strenue sucipiens, ut scilicet illam suspicio- 
nem a se emoliretur. Ita sorex suo indicio 
peril. Idem. 

Eia-iivEyxE — Sixuv] Auclor est Dinarchus 
Kara Au^oa-S'. — Movo? <rv rZv ino-TfoTB 0.7(0- 
'!TB<faa-fA.ivcev h^ii>Jira(; kitiiv a-tavrS rovrovi; 
xpiTa? xai ^nrriTai; yivia-^ai, xai ey^a-^ag 
nara a-aurov to ■^f)(pt<ry,a, Koi tov StjfjLOV 
EWoi^fl"*) y,a.fTU^a Ta'V wfAO>^oyou/ji.ivaJV , of jTa- 
fjiivoq (TEaDTW ^nfjiiav iTvat Bavarcv, lav a'TTO- 
<pnvrt h SovXh tZv p^ft)|(/ittT£uv EiXii<f>oTtt n ruv 
Elf rriv^M^av LiTTo 'ApTTaXoi; XO^ktSevtojv. Ed. 
H. Stepb. p. 98. B. 

Kara-^tKpia-afxiwg^ Lacianus in Enconi. 
Demostb. totum hoc de Harpalo crimen 
pro falso habet, et Hyperidem perfidiae 
in Deniosthenem accusal, condcronationis 
ejus ministrum. Sed nisi omnem historiie 
(idem dero^'emus, nisi senatum etiam 
Areopagilicuni conjurationis in Demo- 
sthenem socios fuisse insimuiemus, (quod 
quis dixerit.') fatendum est eum jure 



KATA nAOTTAPXON. cclxxv 

ilg TO oiZ(X(rTWiOV, o(pXuv oe 7!revTy]X,ovTcc ruXocvrcov oiktjv, 
xoii TTccpoidoGsig eig to oecrfjLUTmiov^ ocitr'/xivy] Tvjg onTiocg, 
^(pu(n, jccci di' oicr^s^vsioiu tod (ruf/,ccTog, ov ouvoc^ivou (pepeiu 
Tov elpyjxov, ~ ccTreopu, Toug fjLsv Xoc^uv, tuv os Xoc^sTv 
£^ou(rioiv oovTcov. AfysToci yow, ug ou f/^oiKpuv tov occrTBog 
(pew/uv ocicr^oiTO Tivug tuv OiocCpopuv uvtu woXituu &iiyi- 
QlUKOVTOCg, KOCi (20VX01T0 f^eV OiUTOV d'oroKpv'WTBiv. *X1$- ^' 

IjcsTvoi (p^ey^df^evoi TohvofJLoc, Koii Trpoa'sX^ovTBg lyyvg, 

loeOVTO Xoc(^b7v ^(pOOlOC UTOLO OCUTCOV, BTT UVTO TOUTO XOf/^l- 

^ovTsg upyupiov otKo-jsv, jcoci tovtov xpcptv B7ridiut,a,VTeg 
^ auTov, ccfjioc GB ^upoBiV TTupBicoiXovv , Kui f/,71 (pspBiV ccviuoug 
to o-vf/,l3el3ri}cog' bti ^ocXXov avuKXccvcucr^oci tov Atj^^o- 
(T^svTj, Ku] bIw-bTv, " Tleag d ov fJLBXXu (pBoBiv fSoipsug, ostto- 
Xfsrcov TToXiv B')(^povg T^'ouTovg Byo^^ocVn^ oiovg bv BTBpa. (pi- 
Xovg evpsTv ov ha^iov bcttiv ', ' ' HvBy:cB ob tvjv (pvyi/jv f/.oi- 
XocKug, BV Aiyiv^ koh Ypoicyivi ycocQBC^of^Bvog toc TToXXoi, jcoct 

pcEiias dedisse. Libet tanien appoiiere, Itt' avrS rovra xofM^ovrajv. Wolf. 

•quod ad enm crimine liberandum protulil Autov] Ita in duobus MSS. Vnlg. alrS. 

Pausanias. Valeat, quantum valere po- B. 

test. Harpalo moi'tuo,T£y;ff)i/!xaTwv(Har- AuTaT] Uncis inclasi, ut quo facile ca- 

palicorum) Stonir,rhv, <pvyavra If 'PoJov, <!>(- reatur. Nam ut conslnictioneni verbi itti- 

Xo'^EVoj MajteJav cruviXaQiv. — tov Se TraXSa SjxxEfv cam dativo daranem, induci ne- 

TouTov 'ix^aiv iiXsj/p^Ev, If 'nla-ra Iwudtro, queo, quae sic possit defendi, ut dicatur 

oaoi TUV 'a^'Tto.'Kgv ti ETyp^ov EiXtj^oTEf. Ma- idem valere, alqne Sic^keiv em Tivi, celerem 

Qiiv 5e, If 'ASwaf •yfi.jj.fji.ara. I'steo-teXXev — cursum, sive semet, sive equum, inci- 

TOLif Xtt^ovTaf TTctpi ' A^itakov v.a.ra.^i^iA.5jv — tare, quo aliqnem fugienteni consequaris. 

oiSI l|UV»i|U.ov£uc£v ttjj^w A>)/>ios-9£vouf, 'aXe- Reisk. 

^avSjjii T£ If ri fx.a.Mo'Ta dm)(pavofA.i)/ov, TlZg S' ov |UEXXa)] Aliter Iiasc exstant 

xtti airofiSitt TT^os-xjouo-ttf. Pausau. Corinth, apud Pliotii Bibliotli. 265. uti notavit 

p. 148. Idem. Dacierius. lUe refert ^schini in exijiuin 

EIo-ii^Qb fxh Elf TO JutttcTTii^iov] Sejtidiciii abeunti Demoslhenem integrum talentam 
stitit. Lapus videtur legisse lij-fxairn^iov, done dedisse, et simul monuisse, ut cala- 
sed perperam. Verum paulo post legen- niitateni rcquo animo ferret, yEscbinera 
duni, xtti mra^aloQCit; Eif to tls-y-uirn^iov. vero :n has voces prorupisse, nal larmq av 
Wolf. ^uvaif^riv, roiaurni; a.iros-re^o'jfJLivtx; TroXaajf, Iv 

Aic-j^yV)) — aa-^EVEiav] Ou ya.^ aTnyvuDio}; « xai TOi/f SoxoSvraf £;3^S'goi;f ETvai tSv aXha- 
xjf*a;, oiS iti^ws-i Bxincav oxi^af^ov f^iris-rnv X°'9^' <f 'Xa-v ■)(fffia-TO'rmi xai K^'koKayaQia bI- 
aXXi TrpiTov /UEv ToSvEiJof Tr,g elsurtii; ^ctXi- ^sTv l^rl Sia<fEjovTaf ; Nou prrcteriit banc 
TrSf TM \oyi(ry,'S <pi^ci}v Btra, Jia rr.v iXixi'av Demosthenis bumanitatem Scriptor Vit. 
clx. av ofof t' wv TO) a-l-fjiari rhv xaxo'nTa&iia'/ 10. Rhet. p. 84 ). Et exstat Severi Ale- 
iiwevej/xeTv. Demosth. Ep. 2. p. 1471. ed. xand. Etbopceia cujus arguraentum est, 
Reisk. B. TiWf av Eiwoi Xoyouf Aic-;)^i'v>jf, Ai/^ioa-S'tvouf 

<l<»)fl-i] De meo dcdi, pro vulgari <^aa-L StSovro; ah-rS l<|)oSi»v. Ctesiphontis certe 
Demosthenes ipse ait, in epistolis nenipe, erga se officia, et liberalem in calamitate 
se unfugisse e custodia, qitod impur esset inimici misericordiam ipse laudat iE- 
contumelia: carcerisque molest Us ferendis, schines Ep. 2. p. 206. B. 
Reisk. Tpoi^m] Urbs iu litore Argolico raari- 

'Ett' auTo toSto )iO|Mi'^ovT£f] Referri po- tima, ex adverse Athenarum trans sinum 
test ad l)«Tvot, oIVjVEf litojwi{w. Sed nialiui, Saronicum sita. Hue Athenienses, cum 



cclxxvi AHMOSGENOYS BIOI 

w^og rifiv Attikvjv dTrajSKeTiruv Se^oiycDVfA,evog, ukttz (ptdvoiq 
ovK, BV'yvufjt,ovoc(; ovo o^oAoyov(ra,g roig £V rvi TroAiTSioc I'ea- 
vi£v^ct(riv oc7roiJLV7]fjL0vev£(r^ai. Asysrui yoco^ ex, rox) a<rT6og 
awocXXocTTOficevog, yccn Tirpog ttjv dzpowoXiv uvctrsivocg rag 
^sT^oig, eiTTsTv, " "^Xl ^so-ttoivcx, iroXioig^ ri ^ol t^kti roTg 
"XJXkznsTUTocroig 'xoiiaug ^'Tjpioig, yXocuxi Koct doocKovTi aoci 
orjf/.u ; Toug ^e Troodiovrocg chutco kou <TVvoiUT^i(3ovTocg 
vsuvia-Kovg cx.7r£Tpe7rs ryjg TiroXiTeiocg, Xsyuv^ " ug el cvoTv 
"srpoKei^^evcov oocov a-zzr' olp^Tjg, ^ rvjg stt* to f^vifJLOc koci TTqv 
ezjcXyifTiav, rvjg o ci.VTiy.pug elg tov oXe^pov, eTuyx<X'Ve oe 
TrpoBiOug Tcc koctx ttjv ns-oXiTeiocv tcutcix, (pol3ovg, koh (p^o- 
voug, Kocl oiccl3oXccg, ycou ayccvocg, stt) t(X,ut7]V av opfj(.7j(roci 

T71V eU^U TOV ^CtVOCTOU TeiVOUCOiV." 

yfJC^ . AAXa ya.p^ eTi (pevyovTog ocvtou tiji/ eipvif/.evvjv (pvyvjv, 
AXe^avopog ^Iv eTsXeuTTja-s, to. ^' 'EAAijv;jca o-vv'kttocvto 

TiroiXiVf Aecoo'^evovg uv opuyoc^ovvTog, Koct "srepiTeix^cpvTog 
AvTmrocToov ev Aoif^ia TroXioozovf^evov. Tlv^exg f/.ev ovv o ^yj- 

Tup Kocl KoiXXifA,e^uv o Kccpoc(3og, e^ 'A^tjvuv (pevyovTeg, 
AvTiTTocTpcp TTDocreyevovTO, koci fjceToc tuv eneivou (piXuv xat 

TTpecr^euv TrepiiovTeg ovx, e'lcov d(pi(rTO!,cr^at Tovg' EXXTivug, 

• Sfi * T?? ^Ev em ' Aio^Qhov! 

Xerxes Grasciain invaderef, uxores libe- gcsia annos 32. menses 8. nalus. — Ari- 

rosque suos miserunt. — vide Demosth. stobulns apud Arrian. lib. 7. B. 

Ep. 2. ubi se partem exilii in Calauria A.iaia-^iwvi;'] Hunc dacein Athenlensi- 

egisse dicit. B. um, dum re contra Macedones bene gesta 

<I>a)Va? om ivytifxavaq] EvyvxfA.off'vnv, Sui- ferocius hostem invaderet, saxo iclum 

das Bvvoiav nai ■yvTHTiirrira interpretatur. in acie occubnisse scribit Suidas e Dio- 

Vacinus eliani tv^a^n^'riav. voces igitur doro Siculo lib. 17. folio 621. Wolf. 

edidit, vel malevolas, vel ingratas adver- 'Ev Aa/xia] Tliessaliaj nrbe, ubi Grseci 

.sus patriam, vel se parum dignas. Pau- ductu et auspiciis Atheniensium Antipa- 

sanias in Atticis de Calauria, et Demo- Irum vicerunt. Suidas. Idem. 

stlienis inleritu loquens, Atj^ou&E'vst jmev, AafAta] Lamia, Urbs Thessalias. Belli 

inijuit, h TTpo; 'A&Dvaioy? ayav ivvoia I? tout' Lamiaci historiam vide apud Diodor. 18. 

l;^o6p))s-ev. tu Se juoi XEXsp^S-ai SomT, avS^a Justin. 11. .'). Plut. in Phocione, et Pan- 

a^JEiJaJc £S"7rEa-0VTa I? TToXiTEi'av, xa] 'iticna, sail. Alt. p. 45. B. 

hyna-i.iJi.ivov ra tov Sh/Aou, /xriTrorB naXZ; Ka'K\i/A,eScfCV~\ Callimedon Carabns Athe- 

TEA£UT(ia-tti. Woi.F. niensis, Macedonum mercenarius, Anti- 

TToXiac] Quae aliocjui TroXioHp^o? 'a&dvS, patro post victoriam ad Cranonem auctor 

Minerva prases M-his dicitur. Idem. erat, ne Phocioni pro Atbenis deprecauti 

rXavxl Kal SpaxovTt xai Sii;t*w] Minerva crederet ; tandem a Polyspercbonte cum 

prwses ac patrona Albenarnm fuit : Atlie- Deraetrio Phalereo capitis damnatus est. 

nis aulcni UfA.oK^aria erat, qua; el JS^cco? yEscli. Ep. 12. Plut. in Pliocioue p.734. 

sanpe dicitur. riioc_ylides : Xaf fxh nrl- 758. Idkm. 

cTTEuE* TToXuTgoTTsf £<rTiv o^iAof. Draco au- 'o Kapaj3o?] LocHSta vel scarabeus. Cog- 

teni et noctuu Miiiervse sacri erant, eique nomentum opinor ludibrii causa inditum. 

appingebaiitur. Idem. Wolf. 

x^'. 'AXE^ttvSpo^ — £TEX£iJTt)i7B] Dccessit OuSe TT^ocri^iiV 'A&))va(o(f] Ncqne auscul- 

Alexander Olymp. 114. 1. Archonlo He- tare siiiebant Alheniotiibus, abatienabant 



KATA nAOTTAPXON. cclxxvii 

ovae 7rpo(rs^Biv rdiq ^ h^yivoitoig. Ayj^JLOcrQivrig ^£, roTg l^ ota-Teog 
7rp£(rl3evov(ri Troocr^/^a^ eocvrov, ^ycoviC^sro koh (rvveTrooiTrsv 
onrcog al TsroXBig cuvsTtrt^YicovTui ro7g MocKeoo(ri, aoci (twek- 
(3cicKov(riv auTovg T7]g 'EXXcxaog. Ev o AoKocdioc Kcti Xot- 
ooplocv To\) YlvQiou Tcoii Tou ATjfyiOcrOevoug ysvi(r^ai Troog uX- 
XTjXovg, eipvjjcev o ^uXoio^og, sv eKKX7i(riix. rov f^ev vweo tuv 
VLocKB^ovuv, TOU (5" uttIo tuv 'EXXvjvuv Xiyovrog. A/^era; 

OB rov fj(,BV YIV-JBOCV BlTTBlV OTl, KOi-JUWBD OiKtUV, Big TjV OVBlOV 
£Kr(pBPBTCX,l yuXoC, JCOCKOV Tl TTOiVTUg 'bXBIV VOf/,l^OfjCBV, OUTCO KOtl 
'TTOXlV OiVOCyZV] VOCTBi'Vf Big TjV A^VjVUlCOV TirpBcrf^Bioc TTOipUyiVB- 

T06i. ' Tov OB Avifjt,0(r9BV7j orrpBVf/oii to TrupdoBiy^JLOi, (pvi(rocvroc 
*' X.OCI TO yocXcx, to ovbiov B(p vyiBioi^ jcoci Tovg^AOvjvoaovg itoc.- 
DocyiVB<r9(X.i btti (ruTripia, tuv vo(to\)vtcov." 'E(p' olg i^tr^e)^ o 
Ttov A^Tjvociuv dvjfjoog Tj^v](piCEToci Tu Avj^ocr^evBi koc^ogov. 

To fJLBV oZv ■iflVl(plG'fJLOC AvjfJ(.UV TluiUVlBVg, (XVBT^lOg UV AlJ- 

f/,ocr^Bvovg, B](rY,vByiCBv . 'E'srBf/,<p9i^ ob Ton^ovjg btt uvtov slg 
Alyivoiv. Eic ^s YlBtpuiuig txvBJSonvBv, ovtb uo^ovrog, ovtb 
iBoBcog oc7roXBi(p^BVTog, ocXXoc icon tcov aXXcov TiroXiTcov ofjcov 

'SrOiVTUV UWOCVTOOVTUV KUl OB^OfXBVCOV TtTDO^VIJiCOg' '^OtB KOCl 

(pi^criv ciUTOv MayvTig ATjf/^vjTOiog ccvoctbivuvtcx. rocg x^~9^^ 
fjLOiZoc^icroii TTJg yifjLBOocg BX,Bivvig uvtov, " cog ISbXtiov "AXjct- 
f2iocdov KOiTiovTOi,' TTBTrsKTfJiBvovg yup, ov CB^iu(rfjt,Bvovg, utt' 
UVTOV de^BCT^Ui Tovg TToXtTug.' TTjg Je ^ciyjOfcaTfJC^^' ^- 
[xiug uvTco fjLBvovdvig {ov yuo b^t^v %ao<Ti Xvcrui kutuSiktiv) 
B(To(ptCpvTo TTPog TOV vofJLOV. EiuQoTsg yuo Bv Tri 9v(riu tov 

ab Atheniensibus. Idem. old pro misericordiiE ara , non animadverso 

To~j — TT^ia-Bivova-i] Polyeucto niiniram mendo librarii. Wolf. 

et Hyperidi. Vide vilain Deinostlienis 'AvE^|/lo? tuv A»/>tcicr66vouf] 'Ek t>Jj aSeXcf?; 

inter 10. Rlietores, et Justin. 11.5. B. avrov yeyovin;, Hesychius avi-^iovi;, aSeX- 

OiJXa^p^oj] Alii, OiXajj^o; per (. Lapus <pZv vlohg interpretalur, hoc ef<t, Jratrum 

4)aXt;gEuj legit. Wolf. ve\ sororumjilios : subjuiigit eniin, avs^i- 

<Di;Xttjp^o;] Pliylarchns visit setate Eu- ahvi; In tov avsvf-iou yiyoviig, h rii? avE^iaj, 

ergetae et Philopatoris. Scripsit histo- qui e consobrino vel consobrina nali sunt, 

riarum libros octo et viginli, quos ad hoc est, !,obrini. a.hX'^ihu; aulem ahx<fou 

Euerget;e inortem perduxit siiinpto ex- vloq h aj£X<}>??, nejjos e fratre aut sorure. 

ordio ab expeditione Pyrrhi in Pelopon- Idem. 

nesum. B. *e4m<)>i'o"«vto "Zstjo? tov voy,ov] Rectius 

"OvEiov yaXtt] Asininum lac. hoc can- Heryaf^ius, ea-u!<^t(TavTo, legi fraudemfece- 

doriculisconferre.scribitPiiniuslib.il. runt, callida interpretatione legem eluse- 

cap. 41. utrum autem ejus in medicina runt : quale etiani Spartanorum com- 

aliqnis sit usus, viderint medici. Lapus mentum fuit cum decreverunt, leges 

(perperam sane) legisse videtur iviov, Lycurgi ab ea die ratas esse oportere ^ 

vertlt enim lac venule. Sic in Pausania ne multi cives, qui eas violaraut, igno- 

sXai'ou SoifMi avei Ixeov verlit Calderinus, miuia notarentur. Idem. 



cclxxviii AHMOSeENOTi: BIOS 



Aiog roxj (Turvipog apyupiov teXeiv roTg KaTOi(r)cevucov(n x,ui 
ico(rf/,ov(ri rov jjuijcov, sk^ivco tots tuvtu TroiVjcrui x.ui isru- 
puiTX^iv TrevTTiicovTOi. TuKoivTcov ePe^coKixv, ottso yjv tiuvjuoc 
TTjg KocTocoiKyiq. 

>Clf. Ou 1^1/lV BTTi TTOXVV X9^^°^ ccTTiXccvaz T7]g TTOCToi^Og 
XXTEKUUV, uXXoC. TOl.'XP TUV 'EXXtjVIZUV TTpOCy^KTCOV CTUVTOl- 

CevTuv, MsTuysiTvicovog f^ev ^ weol Kpoivuvoi (^oc^vj (tvvs- 
'E^ecrs, Boviopopcicovog os TruoyjX^sv sig Mouz/u%/av '^ cppoupoc^ 
Uvoiv£i\jict)vog OS Avji^oc^Bv^g cctteOuvb tov^s tov Toonrov. 'S^g 
AvTiTTocT^og jioii Kpcx,T£pog "^yysXXovTO 'TrpociovTeg stti Tocg 
A^viVDcg, 01 f/,sv TTs^l TOV AvjfjLoa-^svv] (p^ucruvTeg vttb^tiX^ov 
SK TVjg TToX&ug, o os OTifJLog ocvTcav ^(xvoctov tcuTsyvu, Avj- 

Tavra •mw.a-a.i v.aX ijja.(_ai7yi(y\ Soil. Mowup^i'av] Portns Atheniensis, in quo 
ornare atque instruere aram Jovis Serva- erat aix luuiiitissima. Hano nisi prlus 
toris, et necessaria porapse praebeie. l;tJi- sibi traderent, ut praesidium in ea Mace- 
Sovai [v. S.] dicitur, cum respublica, seu donicum coUocaret, omnes conditiones 
civitas, nlicai susceptori elocat opus fa- pacis recusavit Anlipater. Praesidium 
ciendam certa mercede, quae merces ei ergo earn occupavit, ipso Eleusinioruui 
ex aerario refundatur, posteaquam opus mysterioruni die, magno populi dolore. 
prjEstiterit. Sic hoc loco, cum Demo- Plura vide apud nostrum in Fhocione 
slhenem, aerariam factum, sublevaie vel- p. 754. B. 

lent, quo comraodius mulclam dependere Oi fxh TTEpi tov Ai/wos-Sevw <fi&as-avT6f] 
posset irrogatara, elocabant ei muuus Utrnm 7r£f)i4>pa(rTix£f solus ipse? quiase- 
ornandaj arae Jovis ; eaque pro opera quitur, alnoZ Savarov xctTEyva;. An etiam 
condicebant ipsi quinqiiaginta talenla ex alii ejusdem factionis ? et pro avroZ , ah- 
ajrario reluenda. Fac decern taleula a tm legendum. Wolf. 
Deraosthene in apparatum ludorum fu- Oi •nifi tov — xaTSj/vai] Fugerunt ora- 
isse faciendum, lucrabatur tamen hoc tores, non metu Antipatri, (ut vulgo cre- 
pacto quadraginla talenta, qnffi ipsi, hac ditur) qui nondum eorum deditionem po- 
pia fraude in legem comraissa, remitte- stulaverat, sed veriti,ne dolor populi sn- 
bantur, quae lex de mulcla quicqnam re- per accepta in bello Lamiaco calamilate 
mitti vetabat ei, cui seniel mulcla dicta inauctoresdefectionis verteretur, ut recte 
esset. Reisk. Suidas in voce 'AVTtVaTpoc 1. His ergo 

v,r! . METayeiTVfaJvoj, Bo>iSgO(Uiaivo?, WvMt- sibi fuga consulentibus, populus, prius- 
■>}-iSvo;] Gazam secutns Ju/iiU)?, ^!(^!(S(i«», qnam legationem ad Antipatrum mitte- 
Octoficf/n, interpreter : non ignarus Geor- rent, Demoslbenem, &c. absentes, indi- 
gium Pacliyraerium in sua historia mini- eta caussa (SiVijv lp>i,aw) aut capitis con- 
me consentire cum eo, aut eum potius demnarunt, nt Plutarchus et Suidas afllr- 
qui nomina mensiura in marginibus inter- raant, aut certe, nt Nepos, exilio mulcta- 
pretatus est. Qua de re disceptent alii, runt. Quo jure, non satis constat ; utrum 
l^oi ya.^ (pixov e^ai TTpayy.a.Teov TToJ' e;;^£iv. male gestas Reip. reos, an orbis tristis- 
\VoLF. simo sue tempore relictw. Fuit enira 

'h Ttepl K^avaJva f^a^nl Plinius libro 4. Atbenis capilale, quo tempore la-XBvayii- 
cap. 8. et 9. Cranonem in Tliessalia, ct youv si; rhv woXiv, sc a publico periculo 
Magnesiam urbeni nominat, et lib. 31. sublrahere. Exstat in boo argumentum 



fontis calidi Cranone racminit. Idem. 

riEpi Kpaviva /wi^"] Cranon, urbs Tlies- 
salia;, juxta Pent'um sita, ubi Antipatcr 
et Craterus junctis copiis Grapcos profli- 
gabant. Vide I'lut. in Pliocione 753. 
Uiodor. 18. B. 

Eij Mouvup^iav] Locus Atticw, Suida au- 



oratio Ljcurgi gravissima, cujus severi- 
tatera iniprobare videtur iEschiues Kara 
Kt>io-. c. 9.'>. r?. 

Ariy.aSov ypa^f-avTo?] Demades tunc ari- 
fyco; erat, quippe septies violatarum le- 
gum condemnatus, adeoque non licuit 
illi per leges ad populum perorare. Fa- 



ctore, maritimus, a rege Munycho sic di- ui;e ergo integritatem ci decreto resti- 
ctus, seu porlus, ut alii. Wolt. tuerunt cl potcslatcni dicendi fcccrnnt. 



KATA nAOTTAPXON. 



cclxxix 



AvTi'Wtx.TOog 7r£^i67!rei/,7rs rovg (rvXXuijLl3ccvovra,g, cov "^ysf/^uu 
^v Ao^iocg KX'^^elg ^vycc^o^vjoocg. Tovrov oe, ©ovotov 
ovToc rco ysvsi, Xcyog fXjEi Tpotymlug ^ VTfoy.pivscr'^cii ttots, 
Kui rov AiyiVTjTTju IluXov, rov vrrspQ/xXovrcc rr, ri'/y'n T^ocvrocg^ 
&KHVOV yeyovevoci f/^a.^TjT'yiv icrroooV(Tiv' Ep^iTTTTog ce rov 
Ao^ioiv eu Toig AujcpiTov rov ovjTopog fjcoc^TiTviv oi,vcx.ypu(psi' 
A7]f/,7iTDiog OS TTig '' Avoc^if/zvovg Si.izrpil3vig fJLBTzar'xviyiivui. 
(pvicriv ocurov. Ourog ovv o '' Apyiag TTrspiOTjv f/,ev rov pt]- 

ro^OC, KOCl AoKTTOVlKQV TOV yioCOOC^UVlOV, KOCk TOV Ayif^TJTpiOV 

Tou (PoiXvi^ecog ocdzX(pQV Lj^epociov, ev Aiyivvi jcocru(pvyovrocg 
BTtTi TO AIcczeiov, ocTTOcr'nrciO'izg, eVsjt/Cif'ej/ slg KXeuvccg wpog 
AvTiTTocroov jcujcbI' oi6(p9cx.p7icrocv. 'Tttboi^ou (5e zoci ttjv 
yXuTTOiu eKTf/.yiQvjVoci Xsyovci. 



Diodor. 18. Plul. in Phocione p. 753. 
Minirae praetereunda videiitnr, qua; de 
hac re leguntur apud Nepotem in vila 
Phocionis; quanquam cam Plutarcho et 
ipso Deinosthene pugnantia. Phocion 
cum Demade de urbe tradenda An- 



rtuq. Dv Soul. 

MaSnTw] Ferri posse videtur, i. e. oo<; 
ha. t5v jUa9?)T£v, quanquam utiqne y,a.^ri- 
TttlV prasstaret. Reisk. 

'Ava^ijUEVou?] Anaximenes Lampsace- 
nus rhetor insignis, cui nonnulli tribuunt 
libruni '^ynofiwg ad Alexandrum, inter 
Aristotelis opera editum. B. 

'liueparov] His Lucianus addit Eucra- 
tera. At Suidas in voce 'AvrtTraTgo; 2. 



tipatro consenserat ; ejusque comilio Demo- 
sthenes dim ccEteris, qui bene mereri de 
republica existimabantur, plebiscito in exi- 
lium erant eipulsi. Neque in eo solum 

offenderat, quod patri(B male consnluerat, res duas locis, temporibas, et personis 

sed etiam quod amicitia; fidem non pracsti- maxime dissitas conlundens eos dicit ab 

terat. Namque auctus adjutusque a De- Antipalro post bellum Lamiacum quassi- 

mosthene eum, quern tenebat, uscenderat tos fuisse, quos annis ante duodecim 

gradum, CKM adcevsus Charetein eumsub- Alexander revera postulavit. Numeral 

ornaret : ab eodem in judiciis, cum capitis enim Lycurgum, Ephialteni, et Charide- 

causam diceret, defeiisus, aliquoties libera- mum, quos, jam ante Alexandri mortem, 

tus discesserat. Idem. diem suum obiisse constat : Hunc e 

Qovpiov ovra tS j/£V£i] Capta Sybari Demosth. Ep. 4. ilium e Dinarcho xara 

Tlmrios vocatos esse Sybarilas et 10000. An^otrfl. tertinm e Q. Curtio et Diodoro. 



virorum ab Atheniensibus Thurium esse 
misses, scribit Suidas. ^ovfoi; n bovpiog 
apiif. Mars impetuosus : 6 op//.>iTixoj xai 



Idebi. 

KXsiva;] Arcadise oppidum prope Ne- 
nieam, unde Leo ab Hercule occisus 



iroMfAKTrni;. napa, t«v ^ovpiv, ai; olf/,a.i, t5V Cleonajus et Neraeaeus. Wolf. 

Sypiov, r) mapa. to flopai'v to ctXXecrSai. oflev K-XEcuva?] Cleonw, urbs Argolica, inter 

i^iQope, TO £^E7riiS«5-£. Wolt. Argum et Corinthum sita. B. 

Alymrw nZXov] Lucian. in Menip. Su- 'YwEpiJou Je] Alicubi scribitar,'Y7r£^£i- 

niensem vocat. B. Jdj, ut 'ajic-tei'S)); per u diphthongum, 

*Ev to"? Aaxplrov toD pfiropog |ua&»Tw] quasi ab bJSoi; formaretur. Si 'TOTEpiSrij 

Malim f/.a^maii. Lacriti menlio fit iu per simplex t, ab vtsipov, deducitur. 

vita Isocratis perperam, ut opinor, ait; Wolf. 

yoy,oQhov 'A&ovaioi; j/EVOjCiEvou, et extat ora- Thv ■y\Zrrav |jtTjU.i59wai Xsyovtri] Auctor 

tio Deraosthenis, Trpo; Tiiv Aanpirov wapa- vit. 10. Rhetorum ait Hyperidem suam 

yp*<t>w. Wolf. ipsius linguam prsemordisse, ne civilatis 

AaxpiTou] Is fortasse, adversns quem arcana prodere cogeretur. Credo po- 

exstat Deraosthenis oratio. B. tins id hostium ssevitia factum esse, ne- 

Ma5»iTw] Melius in uno codice f/.abn- que enim Cicero ardentins debaccha- 



cclxxx AHMOSGENOrr BIOE 

jcS"'. Tov OS Ai^f/,o<r^BV7i TTU^ofJLSvog Ikstviv Iv ^ KoiXoiVplCi 
sv rct) IsDco n.o(rsiouvog }coc9e^e(r9oci, oiocsrXzva'ocq U7rmiTiy.o7q^ 

X.OCI UTToCocg fZBTa ©OUTCCOV OOpV(pODCOV, STTBiUev OiVOCCTTOCVTOC 

(Socoicsiv pcsT uvTOV TTDog AvTiTTUTpov, coq ov(r^£peg TTStcro- 
fjisvov ouQsv. O OS A7]fA.o(r^svvig eru-j/^avej/ ot^iu supccKtog 
KocTO. rovg virvoug SKSivTjg ryjg vvKTog uXXoxorov . Eooksi 
yocp uvrocyuvkc^scr^oci tu hpyjLci^ rpoiyudiocv V7rox,pivopc£vog' 
svyjfjLspuv OS ycoci xot,TS-xuiv ro ^socrpov, svosioc wupoca-ycsuvig 
Koci ^opviyiug }1^octs7(t9oci. A/o rou Ap^tov TroXXoi (piXccv- 
^pcoTTOi SiocXs^^s^Tog, ccvcx.l3Xs]\jug TT^og uutov, uctttsp STvy- 
X^V£ iicc<TvifjC£vog, 11 Ap^ia, {siTrev) ours vttojcoivo- 
fjLSvog fA,£ STTSKTotg TTwaroTS, OUTS vvv "srsicrsig s'srocyysXXo- 
fjisvog.' 'Ap^ocf^svou o ccttsiXsiv tov Ao%4ou f^sr opyyig, 
" Nui/" is(p'yi) " Xs'ysig roc, Ik rod Moczsoovix.ov rpiTro^og, 
ccpri OS VTTSicpivov' fjLiicpov ovv eTT^r^e?, O'TTcog STriCTsiXu ti 
Totg oncot. Koit rocur sittcov, svrog oi^vs-xupyicrs rou votoW 
TCUi Xocf^oov (3i^Xiov, cogypoc.(psiv ^sXXcov ,7rpo(r7ivsyKS rto cro- 
fjLO(.ri rou ytotXocfjiov ^ koci aoaccav, cocnrsp sv rod OiuvosiO'-Joii ycat 
ypocCpsiv 6*w9"e;, %oovoi/ rivoi jcarelr^ev, slroc (TvyycocXxj-^oi- 
fjtySvog UTirsycXivs ryjv >is(poc,XYiv . O* fji^sv ouu yrocpa rag ^upocg 
ecrursg oopv(popoi ytocrsysXuv ug a-TToosiXiuvrog avrou, koci 
^OCXOCKOV SKUXOVV KOCl OCVOCVODOV' Ap-^iug 7rpo(TsX^uv 
avKTroccr^oct TrocpsjcocXsi^Koci rovg uvrovg ocvockvkXuv Xoyoug, 
uu9ig STTTjyysXXsro oiocXXotyocg Trpog rov AvriTTocrpov. "Hoyi 

tus est in Antoniuin, quam Hyperides rixoiV, per ei ia secutida syllaba. Wolf. 

in Antipatrum et Macedonas. Hue al- "sia-Tttf Irvy^ave xafliijwevoj] Ut sedebat, 

ludit Anlipatev apud Lucianum, oiS' Im- id est, non assurrexit Archiae. Idem. 

ayxivno Kara rZv wore tfiXTaraiv rn yXdtro'yi 'TnoKfivifjiivo^ — I'srayyiX'hofji.ivoi;^ Neque 

')(^ftaij.iwq, iiv EXP"'' ^^ """^ '^^'' "■yy'^f^ocrvm mihi actione tua unquam persuasisti (id 

Ix.TEjoiEi'v. Eiicoin. Demostheiiis, [§. 31.] est, nuuquain dum histrio esses, te pro- 

B. bavi) neque nunc pollicitationibus persua- 

'Ev KttXttupEict] Alii non per £(, sed per debis. Idem. 

I, scribunt KaXaufla. Calauria, insula OiIte iiTronpivojUEVo?] Archias ipse apud 

maris inediterranei, in sinu Argolico Lucian. Encom. Deni. [§. 44.] Wt/yeXaa-af, 

contra Troe/.enium, auctore Plinio libro jta'jae J^c-xaJTrraDV I; tov TrporEpov (3iov,a7ri9avoy 

4. capite 12. KaXa(3pia perperain legitur, l<{»i ^e vTroKpirm elmt raiv s-aiv (Antipatri 

quo inendo et Guarinus dece|)tiis, in vila sc.) •^.eva-fji.arcov. B. 

Aristotelis scripsit, Demosthenem exu- 'Ek rou MaxsSovixot/ Tpi'SroSo?] Hoc est, 

lem in Italia decessisse. Wolf. ex ammo tt vere istud dicis. Delpbici 

KttXaypi'a] Insula exigua, ex adverse tripodis auctoritas satis nota est. Wolf. 

Troszenis, ingredient! sinum Saronicuin iTapa ra<: Supaj] Haud damno ; lualiin 

ad lacvam sita. B. tamen 'sa-apa raXi; dvpatf, quod . x'. infra 

AittTrXeuo-ft? i/w>ip£T()K)"?] Suidas, Imipe- legitur. Keisk. 



KATA nAOTTAPXON. cclxxxi 

«€ crvvvicr^7jfJt,svog o A7!iu,ocr^svYig If^wi^puKorog cturu rou 

isrpog rov Af>%<av, Ovx, ecu (p^avoig {jc'.TrBv) yidy] tqv 
S7C Trig Tpayuotccg UTTozgivouevog Kpeovrcc, ycon to (rufxa, 
TOVTO oiTTTOJv uTa(pov. hyco u (piXs llocrsidov bti C^uv 
e^a,vicrTcci^ixi tod UpoV tco oz AvTi7ra,Tpu jccci M.oiTctooG'iv 
cud cog voiog Koc^capog dTeroXeKeiTtTTOii/' Taur si'sruv, 
xoci x.eKsvo'Ciig VTroKocpsTv ^ uvtov vjotj Tpi^tovTa, zat ^(pccXXo- 

fJiSVOV, OCfJLCC Ttp TTCOSX^BiV KOil '7rOipCiXXcX,^(Zl TQV fjuy.ov, 
CTTSfl-e, KOi] (TT&VCi^Oig tX,(p7]KS T^V i|/u;^^i'. 

x'. To J's (pdpfyCoiKov 'Adicttuv fAv sk tov y.aXctf^ou 
X(x.(2sTv (pri(r\v avTou, ug £tp'i]TKi. IJccTT-uTog oe Tig {ou tviv 
KTTopixv' Epixt'oTTTog ccvBiX-yjCpz) (pvjCTi, 'STScrovTog auTcu iirotpot, 
TOV f^uf^ov, BV ^Bv TO] j^if^xlto ~ ynypoif/t^svTjg B'sncTToXTig 
oi^')(/,v eJ^s-S'Tjyai, " AvjfjLOG'^Bvyig 'AvTi7ra,Tpct), . %oci [/.i^obv 

CCXXO' ^UVUCcloiJLeVTjg QB TTJJ TTBpi TOV ^UVCCTOV O^UTTjTOgi 

Oiviysicr^oci Tovg irocpoi. TocTg ^upcag ©pocKug, cog bk Tivog 
pocxiov Xccpoov Big ttjv %s/pa ttooo'uoito Tca (tto^uti KUt xa- 
TocTTioi TO (pDcp^oL^iov' uvTo) ^ ocDoc ')(^p\j(rov orfj^i/jcroiv bIvoci 

TO KOCTCiTSriVOf^BVOV. 'H <5" VTTmBTODITOC TtrOilOiCKT], ItTwd'CC' 

Ovx. av vjiSavcij vTronpivofxBviii] Quam pri' melius rcspondct. Quae adjicit Lucianus, 

mum imilahcria, personam siisthiebis tra- si vere dicta, digna snnt Demostbene ; si 

gici Creontis,Si.c. Alludit ad Soplioclis rlietoiicc, (amen iiigeniose conficta. ov 

AiUigonem, ubi Creon Polynicem sepe- yap I<})9a3-Ev iitte^'/^ix; tcv oiScv tou \ii), xai 

Jiri velat. Sententia est : Viventem Ije- /sr^i^ ty-s ^As-vf-a;, "Ays ih toUtov, ?4»), Ttpoi; 

dere non potuisti, defunctura vesabis. 'AvTiTraT^ov, Anfxoc-^BVVJ S' olx, a^eif, OT 

Wolf. MA — xay,ol (xh IcfaivsTO 7rp9c-&ii(T£iv — tovi; 

'E^avis-rcifxaij Exurgo: nolo raea morte Iv MAPaQUNI vi'TrraiKora;. 'O Se ;)(^a'jsiy 

polluere tunsn tciuplutn. Idem. EiTi-iv aTrsTTxn. B. 

"Et( {5y i^ay',3-rafA.ai] Sciliccl ut, qtian- B^-i'^ioy] Ilaiid me fiiijit, aras in atriis 

turn in me est, sanctitas asyli iion viola- templorum fuisse ; videlur tamen liuic 

tur. Ita ipse Deiiioslhenes apud Lacia- loco esse convenicntius /3j)Xoy, limen. Ye- 

ninn. [§. 49.] ixh ir-^OTiyaye fx'.t rhv x^'^?^' runilamen paulo post recarrit ^oijMs'v: ut 

TO nar i/AS ykp ouJsv lUTctpkmfj.ov I VEa; ttei- nil ausiiu temerare. Reisk. 

citai. B. X'. rraTTTToc a.vs!Xl)^f)e] De hoc Pappo 

KaSajo;] Quia me ad necem conipulc- altuin est ap'id srriptores silenliuni. Cse- 

runt. Woi F. teri inlerpreles reddunt, historiam reciipeT 

'TTTo'Ka.ffiiv'] Excipere, siistentare sejam ravit. [Bartoiius anlein narrationem se- 

trementem et vacillantem , inter prngredi- qiiitur.l In re obscura sua3 cujusque con- 

eiidum et arum praterciLndam concidit. jectiira> locus sit. B. 

Idem. rsy:aiji,[A.ivny^ In accus. de nieo dedi, 

°Afjt.a, rS wagaXXa^ai Cat-^rv] Hinc for- pro vulgaii ysyfciujws'n)? in geiiit. Epistola 

lasse tabula; Inscriptio, EmBi2MI02, nnndain eraf exarata, sed adlinc ex'a- 

quod sicut lioslia, ante arain caderet. randa: principinm auteni ejus jam scri- 

Luclanas tamen e\im limine templi egres- plum erat; recte ergo dicitur a^)(h l-jrt- 

sum dicil, antequam periret, quod aane o-toX^j yeypaju^xsvu, minu» epistola ipsa. 

Demosliieuis coasilio asyli nou violandi Keisk. 

VOL. I. 2 71 



cdxxxii AHMOIGENOTS BIOS 

VOfyC&VUV TUV TTSpi TOV Ao^lOCV^ (pOiiVj TTOXVV SlVUi ^COVOV, 6^ 

ov (popofr} TOV a,7rcas(rixov lyceTvov o Ai^fy(,c(r6BV7ig, cog (puXuarri- 
piov. 'Eoa,T0(T^£V7ig ol jcoc) ocuTog ev Kpizu (p7j(ri KoiXto to 

(pDCpiJLOCKOV (puXcX,(r(rBtV' TOV ^S tCpiKOV ilVOil rOVTOV CCVTM (pQ- 

cYifJLoi TtTEpifSpocxioviov. T'uv o' (xXXojv ocToi y£ypx(paG'i vrspt 
ccuTou (TTM^'sroXXoi de eicri) rocg dioc(pooocg ovtc uvocyytcx.7ov 
f'Ztre^eXS'eri/* is-Xviv oti Ai7jtto%a^07$-, o rou Ayjf/.oo'^evovg oi- 
KSiog, ol£(r^cii (prjo'iv avrov *' oJ% vwo (pccaf/,ix,Kou, ^euv oa 
ri^V ncci Tirpovoia,, rr^g ^flocv.zoovuv ufAGrtjrog s^xp'srayvivcci, 
(TvvrofjLtog Ka.TU(TrpeT^c6vrcc kui uXuTrug/ YiocrB(TrD£Vfi£ oe 
£jiTi7 e'STi oeycoi rou llvizvBT^iuvog (^Tjvog, ev n t^v (Dcu^pwtto- 

rCX.TVlV TCOV ^£a'fA,Q(pOpiUV Tl^SpOCV UyOVCCCl WOCpCC TTl Qe^Cp V7j~ 

crsvovcriv at yvvaiKeg. Toutw pcsv oXtyov vcTTspov o ruv 
'A^Tjvuiuv ayjfxog u^iav ccTrodioovg rifx-^v^ sizovoc rs ^ocXjctjv 
ccvscrvjO'e, kui, tov wpzcrfiuTccTov e^iyi(pi(T cy.ro ruv ciiTo rou 



a; (fiuXaxTiipioyJ TueiuH sui causa, pro 
amuleto, ut opiiior. Wolf. 

Toy aTtoha-iA,ov\ KoV^;v Tiva yuvaiXETov 
wspixEifaXtti:*, midiehre ornamentum, seu 
redimicuhtm elegans capitis, Hesycliius 
interpretatur. Videtur id quod supra pxo?, 
nunc avoha-fjiov, linteolum coUigatum, di- 
cere, et sic interpretatur Ruellius apud 
Dioscoridera, /tteXavSiov XEavflsv xai Iv awo- 
Sia-fX'j) Je&ev, Gith tritum in linteo. Etsi 
ego malim: tritum et in linteoto ligatum. 
afci^KTi-/, vulgata Lexica deligationem vel 
solutionem e\ponuui. Quod si varum est, 
possit venenum ideo vocari oTro'SE^-^sj, 
quod animam vincnlis corporis solvat. 
AVioqm fasciciilum interpretaulur. Lapus 
vel recte vertisse, vel non incommode di- 
viuasse videtur. Idem. 

CuXaxTiigiov] Reddidicum cacteris amu- 
letnm. Sed alio sensu accipi potest : (5a- 
<ra.mii; S^EpaTraivn; I'pojfia-afA.iv, 7ra?.ai <pa.p- 
fiaxov ttuTM TiTa/AiivrQat, h.vo'U -^v^tig oltto 
cdfjittTog IXEuSEpittv KTaifjitvov, Lacian. in 
Encom. Dem. B. 

'EjaTOT&Evij; Ev xpiVw] Hunc sequitur 

Plinius. Alii sub gemmis icnena clii- 

dunt, sicut Demosthenes Nat. Hist. 33. 

1. Idkm. 

(to^rifjict wepi0pap^i2Vicv] Livius lib. 1. 
vulgo Sabini aureas luniillas mwgni pon- 
deris brachio lasvo geinmatosque magna 
specie aniialos Iiabuerunt. Wolf. 

A))/(Aop(^af n; — oixE~o;] Demochares, De- 
masthtnis sororisfilius,ortUio7iessen^sii aij- 



qiiot, et earnm rerum kisloriam, qum erant 
Athenis ipsius cttaie grfSta, non tarn histo- 
rico, quam oratorio genere, perscripsit. — 
Cicero in Bruto; cujus censarara satis 
confirmant verba a Plutarcho subjnncta. 
Erat Demochares secundum auctorem 
vitarum 10. Rliet. avhp Ka] xara 7roXE,ao» 
&gao-u?, x.a] Kara rol; WoXitdkiu? Xoyou? ou- 
Sevo? j^Ei'^aiv. Plnra vide apud Fragm. Po- 
Ijbii, Plut. in Demetrio, et Senec. de ira, 
3. 23. B. 

Oliiiioi;'] Cognatus. fuit enim Demo- 
chares, filius sororis Deraostbenis. Alias 
Arifj(.o^a^r;; per v, Ut A£M;^a5»!j: quodmagis 
probo: SL\is.s Av[xi^a^t;, per i scribilur. 
Wolf. 

T£v Ssfl-jwosfiogiiKv] Qeo'fjioipo^ta {estnm Ce- 
reris, quaj non tanjum fruges, sed leges 
etiam reperisse fertur. Aristophanes, cLt- 
WEp Iv T3~c &ES-jU.o<})Ogi'oij Yni-rivofxev atlV &LiJi- 
Xiv. 9i;»Xai auteni A'arino sunt, aTrnf^al 
Kcti Qutriai, xiijIm; Sb i fltXaxoj, eij ov efA.^^a'K- 
Xova-iTabvfXia.fA.ara. Idem. 

eeTfjicfo^tiiv] I'estum Tbesmophoriarum 
in honorein Cereris Legiferan celebratuni 
erat a fcEmiiiis ingonuis, exclusis iis qure 
serviebant. Candidala; uiinislrabant per 
novem dies sibi ab omni Veneris usti 
tcmperantes : Dies Tbesmophoriarum ul- 
timus (de quo I'latarchus) dictus erat 
v)]3-T£itt ex eo quod per totum diem liumi 
sederent jejun.'e. B. 

Eixo'va — avia-Ttis-t] Ex derrcto Dcmo- 
charis, quod exslat inter vitas 10. Rhe- 
turum. Idem. 



KATA nAOYTAPXON. cclxxxiii 

ysvovg eu llpvruvsici) cnrriinv s^e/J'. Kat to swiypcc^f/.cc 
■ ro ^ovXXovf/,evov 6'sreypiz(py] tvi (SoiO'si tou ccvooiuvTogj 
E<7re/3 KT'^v pufjiViV yvu^r,, Avjf^ocrOEvsg, sl^eg, 
Ov 'STOT uv 'EXXtjvuv riPZ^v otovig Mukbocov. 
Ot yap durov rov Atj^^oct'^^vt] tovto Troirjcui Xsyovrsg £u 
KuXxvpiK, f^eXXovra. to (pdp^otytov 7rpoG'(psp6cr^(Xi, ko^iotj 
(pXuoiQDU(ri. 

Xoc. MiKpou 0£ 7rpocr^£v tj TraoDcf^ocXsTv Tji^ocg A^vivocC^e, 

XBySTCCl Tl TOIOVTOV (TUfJif^VlVOCl. l,TpCCTiUT7jg BTTt KClCTiV 

Tivoi Ka,XovfJi,£vog v(p viyz^ovog, ocrou Si^s ^cvcriotov, etg Tocg 
"X^^Tpccg ccvs.'^vi'iCB tov ocvooiccvTog. ' Ectviks os Tovg oocKTvXovg 
(TWZ'xociV 0/ aXXvjXuv, KXi '7rccpoc7ri(pviizv ou f/,£y(xX7i TirXoc- 
ruvog' arro TocuTvig ttoXXoc tcov (pvXXoov (6<re TTvevf^LUTog ex, 
Tvy^fig KUTulSuXovrog, bit oiUTog ouTog Qe]g gJiaXuipe) 
'TreoiUBi^Bvoc x,ui crvf^TrecrovTOi Xoc^bTv B-nrokvia'B to ^pv(riov ovk 
oXiyov %poj/oj/. 'Slg ocvQouTTog bttuvbX'^uv dvBVPB, ycoci 
oiBoo^v] Xoyog VTersp tovtou, 'sroXXoi tuv BV(puuv usro^BO'iv 
XocfoovTBg Big to ccouDocoyc^Tov tov AYifjuocr^Bvovg, oivifjCiX-- 
XuvTo ToTg Bnsnypoc^fJLua'i. Arifx-ocoTiv as, "xpovov ou TiroXvv 
aiToXoLva'DtvTix TTjg (pvofjL&vTjg oo^vjgy ^ Avji^oc^Bvoug oiktj koct- 
TjyixyBu Big MocKBoovloiv, ovg bkoXukbubv alcrxpca?, t^TTo tou- 

TUV B^oXoVfjiBVOV ClKUlUg' BTTOiX^y] f^^V QVTOC TCOCl TTOOTBpOV OiU- 

Ev nguTttVEia) o-iTHJ-iv] Victum in Pry- Ol yap — (fXuagoSa-j] Sic tamen Deuie- 

tdneo, qui honos Athenis maxiimis habe- liins Magnesius apud vitas 10. Rhet. Du 

batur. Quod perinde propemodum e:-t, Soul. 

ac si quis Argentiiix in Curia seu Sissitiis Xa. 'Ewi ;ipiViv Tiva KaXoufxevoq up' hysfxo- 

coiisulis, quein Ammaisteium vocant, gia- vof] Ergo extra Ailienas agebat imperator, 

tuilo honoris gratia pasceretiir. Wolf. ad cujus forum oitatus ille miles fuerat, 

'Ev ITfuTavEiw crjT>i3-(v sp^Eiv] Prytaneiim Longinqunni ergo iter illuc eratjnilili 

ill Acropoli situm locus erat, ubi Prytaiies iugredienduin, et diuturiia imminebal al> 

sacra fecerunt, el de re publica consule- Allienis absentia. Reisk. 

bant. Hie publico sumplu alebanlur, Oito?] Mailem outhi;. B. 

]. Legati ab exleris natioiiil)us. 2. si(iuis 'TwEp rovTov'] Fortassis, vno foirou, ab 

ob tacinus praclarum convivio bonoratus eo, scilicet inilite. Wolf. 

erat, 3. oi Ix TifA,r,r ae/rjToi qui summus Kartj-yayiv eU MaxESoviav] Legalus missus 

honos habebatur. Jul. Pollux. 1.9. B. est, repudiante illud mnneris Phocione, 

EiTTEp i'cmv y\'xifinv pi/jt-ri^ Inverte, yv*|W_t) qui impelraret ab Antipatro, utcustodiani 

(:h[xm. elsi sunt qui yvJi[ji.nv noii minus in e Munychia subduceret. Plut. in Pho- 

Deinosthene requirant : stuTct ysiVaj? dyvs;- cioue. B. 

(xom; ovTEf. Quidam eleganter vertit, 'e^oXo^jMEvov] Perdendum, quibus cum 

Hie si quantum animo, tantum valuisset ?!f ? "'.?"'" '''S!' .*""* "' crimen inexcusa- 
gf. d,.,,;;, bile inciderat. hxculerant enim ejus Mevir, 

-Non Mac'edo Gr<rcas verdomuisset '^ ^''' f^l" ^'"'"'^^«' ^'"f"*- '^""^ """'« ^'' 
„v,gj^ Wolf x'"'^'; «7r«XwXtv. a7r«Xpi|M6vov, i)eritu.rum, 



cclxxxiv AHMOS0ENOTS BIOS 

TOig^rcri o sig uirictv a.(pv}tTOv s^TrecrovToi. 1 pccauuruyoia 
l^J-TTso'ev avTov, Oi uv -TTctDSKuXei TlepoiKxa.v £7r/p/£/pe?i/ Mac- 
Ksdovioi, Tcczi (TuC&iV TDvg t^AArivag, tog ktto (Tccttoou kui, 
'TTccXa.iov (TT'/ifj.ovog {Xsyci)V rov Avtittcctoov) vioTTjiMVOug, 
iL(p 0kg IXsivoiD'^QV rou Kopiv-Jiov KocTTiyoo'/jj-ccvTog, tstocdo- 
^vv^elg ^ Kcc(ra-o!.v6oog lyy.<x,T6cr(poc^sv avrov r^ koXttu tov 
vlov, elra, ourcog easii/ov uvsXstv "urpofTsru^sv, Iv roTg f^ceyi- 
(TTOig oidoi(ncoiyt,&vcv aTU^rj^oiiTiv, " on Trocorovg eoivroug ol 
'sroooQToct TfcoXoixnv,' o TToXXazig A7j^oa''^svo'jg nrpoocyo^. 
psuovTog, ovK e'WicrT£U(r£. Tov ^ev ovu Avjy.oo'^evovg "s^^^s-tg^ 
"LcxTcriB, [3iov, Ir uv yiixslg dvsyvuf^ev, -^ oirjzovcrcif/^ev. 

* ■ * * * 

*^A fA,ev ouv ccPioi ^r^iAY/g ruv ttboi IS.7ifjLO(rQivovg acci Ktxs- 
puvog KTTopovixevuv Big rviv yjixerBoav tz(p7}croci yvcocriv, rccvr 
scTTiv. 'A(pSi:-cug ^e ro (TvyKplvsiv rviv bv roTg Xoyoig b^iv 
ciVTcov, bzbTvo y^oi ooxoo ^r/ irccmrrBiV ccpovirov^ on Avjf^oo'^Bvrig 

yAV Big TO QTjTOpiiCOV BVSTBlVB TTUV, O^TQV B^XBV SK (pV(TBUg 71 

dcTZYjCTBug, Xoyiov, \)7rBp(^uXXcfA,Bvog Ivs^ysiK f/Jv kou obiv'o- 
TVjTi rovg BTTi tcjcv ccyuvuv kixi, rccv Oizcov (TUVB^Broccp^Bvovg^ 
oy'tcu 6b kcc) yAyizXozrpSTTBia rovg B'snasiKriKovg, da^ifcBia, 
^l Koci TByvy] rovg (yo(pi(rTcc';. Kizspuv ob, >ca,i TeToXvf/.cS^g 

7C0U TTOiKlXog Tt] TTBOl TOVg XoyOVg (TTTOvh yBVC^ZVOg, (TUVTCX.- 

vocabuluni est. esecrationis, ant certe di- mnni efiatnra in or.itione wspi <rrE<f>. 14. 

viuationis, quo ad illod alluditur; malis truyiBi^i'i-s — roii — TaWa ttXw iavrouQ olo- 

male pereuiiuum esse. Vide h^cuXi); koi jtASVoij 'si-x'Kb'iv, TrpaJroi;? icLVTOu; WEWpctxoa-iV 

wfoiJXi)?. Wolf. jjVS^srS'ai. Idem. 

Aii'Ja^X'"] J^'iarclius Coriiitliius, Rlie- 'ATrlp^sic] Revocavi e Juntina, pro vnl- 

tor Atheuis celeberrimus, nnusque e;; illis gari c^i-;, verbo siinplici. Coinpositutu 

decern, patriae su?e proditor dicitur a De- usurpatur de oere e. c. debito, quod de- 

moslhene Trsp: a-Te<^. 31. Familiaris erat pensuni est. Non £;;^£ij, sed aiti-^i^. habes 

Tlieoplirasti et Demetril Phalerei, cujus jamrelaitumtihi,quodtihiilehebam: Ueise. 

etiain fortunes secutus est, siquidein oc- * « • « 

cupata MuDj'chia a Deinetrio Antigoni 'T'sres^aXXofxevoi; — <ro<piFrai;'] His ver- 

iilio, Cbalcidem concessit, et quindeciui bis compleciilur Plutarcbus tria genera 

annis exulavit. Noii tain Jc^ayoiyoj erat, dicendi, secundum nnlam Aristotelis di- 

qaain Xoyoypa<})Of. Lnnginus enni (sub ti- visionein, Riiet. 1. .'5. Sixanxov, I'htjJswti- 

tulo A»)/w.o3-&EvoL'f roZ xji&iW) nuniernt xov, a-ufjt.ffcv'Sevriicov, quai cum Quinclili- 

jnter eos qui sublime dicendi genus asse- ano vocare \yoiesi juridiciale, demoiistrati- 

cuti sunt. Tres illius oraliones cxstant vum sive laadaliimm, deliberaticum sive 

TTEji 'ApijraXwZv. Mde Dion. Hal. Iv tk suasorium. — Inst. Or. 3. 7,8,9. B. 

Tuv a^^aiaiv •Api(r£i. 13. 'EvE^yEi'a] F. Iv.-tpy£i^, eridevtia, Sed 

"Oti wptiTOuc — TTiiAoua-iv] Extat vorissi- hoc a Vulcob, jam est occupalum. Keisk. 



KATA nAOTTAPXON. cclxxxv 

^£ig fycsv lotag (piXo(ro(povg ocTrcXsXoiTrev ovk oXtyag eig Toif 
'AKocoTJi^aiKov rpoTTov' cv [.tTJv aXXcx, Koci cioi rcov TToog roig 
OiKOig Kcci rovg ocyccvag youcpoy^si/uv Xoyoov OTjXog \<mv l^- 
•TTBioiuv rivcc ypcccc^drcjv 'srupsTTiOSiZwa'^ai jSovXofz&vog^ 
L(rri as Tig }ca,i rou Tj-joug- £V rag Xoyoig Bx.urepov Oio\yig' o 
f/,Bv yap ATj^oG-^sviKog e^u wocvrog upoa'cr^ov kou 'wui.mccg 
Big OBivoT'/iroc kcci, (Tttovotjv (Tvv^yfievog, ovy. eXXv^^icov o^co- 
OBv^ cocTTre^ 6 Ilu^fiaf scrKcoTrrBv, ccXX vopcTroo-iag koI (ppov- 
Tioct)V, Kut, TVjg XBycj/Jv^g TTiKpixg tou tpowov TCOLI (TTVyVQ- 
TvjTog' 'KiKSpuv ae ttoXXcc^ou rco (T/CwzirTiicu TTpog to (^u- 
^oXo'x^ov sz(pspofA,Bvog, zui Trpaypt^cnTcc (TTTovaTjg cc^ix yeXuri 
Tcoii TrMioia, KocTBipuvBvo^Bvog sv Tuig oiKaig sig to ^oBicoosg^ 
^(pBlOBl rOV TTpBWOVTOg' UCTTTSp SV TV ^ KoiiXiou (Tuvi^yooia., 
" pcvjoev iXTOTTOv ttoibTu txvrov Iv TocruvTTj ttoXvtbXbio. Kcd 
r^vcpv TccTg TjOovaTg x^u^svov' to yocp Zv b^bctti [/,v] [j,btb~ 

X,BlVj fjClZVlKOV BiVOil, iCOtl TCiVTCC, BV VldOVn TO BXJOUl^CV TUU. 

ST3-i(poiVB(rTa,Tuv (piXo(rc^uv ti^bijlbvoovJ^ KsyBToci ^s, Ka- 
Tuvog MovpTivuv ^luaovTog, uttutsvcou a.7roXoye7cr^a.i, Koa 

TCOXXa. Ol(Z TOP KoiTUVCX, KUfXUOBh/ T7JV Xtu'iKVIV CapBCTlV, BTTl 

Toug ocTOTfioag tuv 'sr/xpaoo^uv Xsyo^svuv ooyfjioiTUV' ys- 
XtoTog CB Xixf^'urpov KccTiovrog bk, tcov 7rBpi£(rTUTuv irpog 
Tovg oiKucTTccg, i^crvxv ^oioi^BioKzcug, Trpog Tovg K(Z^7if/,B- 

Aw/xos-fleviHo;] Aoyo; scilicet ; quod nil- Ileni. Longin, wspl v-l'ov; 34. Et tEscIiI- 

ror noil vidisse Editorem Londineiisem. nes Ep. 5. p. 208. Aiy,os-^ivou; a-x-jiy.fjt.a- 

Siexillius senteatia scribatur AijwoirSsvi;, Ta, l<p' oTc oiSsij I'^m KTrtiri<pu>\iTog eyiXass 

sensus plane perierit. B. •aTai-rton. Idem. 

"£?« — 'nciiliaq] Alia sententla est M. MiSsv — TiSsjalvaiv] Nimiam hie Pltifar- 

Tallii. Dempsthenes minus hahetur face- chi severitateiii, merito repreliendit Da- 

tus, quo qnidsm ntihi nihil videliir urha- cierius, nee severilatem laiitura,sed neg- 

nius ; sed non tarn dicaxfuit, quumface- ligentiam. Nihil lale dixit Cicero, quale 

tus, — Orat.So. Et Hermogenis. AiiXoSrai est £v 'i^eari jtcij /werEp^Eiy, /txavotov eTvai, at 

A>)/>k)c-9evi); Iv tw la-ipt a-re^avov, eTj xaiyrj:- Caelii libidines ita excusat, ut luinime 

Sav EwiVraTas. De Meth. 5. 33. At sa- probet. Qua; proxime accedunt ad Pln- 

nius fortasse judicium esl Quinctiliani. — larchi senteiitiain haec sunt. Itaque aid 

Demoslhenis pauca admodum dicta, nee volitptatis causa omnia sapientes facere 

sane caieris ejus viriulibiis respondentia, dixerant, nequc ah hue orationis tiirpitu- 

palam ostendunt non displicuisse iUijocos, dine eruditi refugerunt. — Malta enim 

sed non contigisse. Et Dion. Halicarn. blandimcnta Natura ipsa genuit, quibus 

wepi A»/A. SsivoT. — Tlatra; e^ovTo. rag apg- sopita virtus cnnniveret — • Ergo — detur 

rai; h Ariyos-^ivcv; Xs'^i? Xil-jrerai EurpawE- aliqtdd atati: sit adolescentia liberior : non 

^saj, riv 01 TToWoi xa'Kovs-i p^dpiv, TXEr^-Tcv yap omnia voliiptatibus denegentur &c. — Pro 

etrw; /i*ete;i^ei julpof, M. Ciclio. 17. Idem. 

_» / _ „ , /I V k/ , A , AiaMEiJjaca; — eItteivI Excidit Nomi- 

' ' ' nativus Karaiv. Tsv Karcuva <f>a.s-i Sia- 

/u£iJia5-«vT« EiTreTy, &c, PlatarcU. in Ca.« 



cclxxxvi AHMOSGENOYS BIOZ 

AokeT oe Kai ysXcorog oix,eTog o Kizepuv ysyovsvoii^ x,ccl (pi~ 
XocnccoTTT'^g' to re "wpca-wm-ov ccutou fA,ei^iocfA,ix. Kcci ycxXyiv/jv 
'syoi^Si^eu. Tw ds ATj^jOcr^svoug del rig eTirvjv o"7rou<5)j, tcou 
TO iTBCppovrixog rouro Koct crvvvovv ou padtoig UTreXiTTSV 
'09"ev xoci ovcTKoXov avrcv cl l^^po) Kca ^virrpoTTOv {ug 
avrog (pyjcnv) ccti eycocXovv . 

Er; roivvv bv roTg (rvyypa.[Zf^a,(Ti KccrioeTv ecrri rov fxlv 
Bf^^sXcog za,i ocvsT^ru^ucog ruv Big ocvrov oiTrrofxevov eyx,u^icoi'^ 
ore rovTou osTjcroa "wpog srepcv ri pceT^ov, rctXXa o buXuIStj 
Kdi pceroiov. 'H as Kiycsouvog ev ro'ig Xoyoig af>cerpicz r^g 
'TrBpiDcuroXoyicag cocpoccritzv rivoc TcocrviyopBi TTpog oo^ocv, <oCuv- 
Tog, cog roc o'wXoc bosi rvi ttiIobwco kui tv yXurrvi rvjv 
^piuf^jSiyiTjv VTTBiKBiu od(pv'^i'." TbXbutoov ^£, ou ra Bpyoc 
«ai Tocg Trpcc^eig ^ovov, ocXXoc x.cx,i rovg Xoyovg B'sraivBi roug 
si^Tj^BVOvg V7T oivrov aoci yBypot^fjLBvovg, ua-Trsp IcroKoocrsi 
Koci ^Avoc^i^BVBi roig (To(pi(TTocTg ^ia.^sipoix,Bvo[A,svog, ou rov 
Pcof^oiicov OTj^jLov ccyBiv u^iuv ytou opd'ovv, 

Boi'^vv, oirXiroTTocXocv^ oizi'ov cx.vr17ra.X01g. 

l(r'X}JBtv fjcBV ya,p oioi. Xoyou rov -uroXiTBvofjLBvov tzvocyKUiov, 
dyccTTocv OS txysweg, kcci Xi'/ysusiv rvjv uvro rov Xoyov oo^ccv. 
'O^ev ef/.f^pi9siTrBPog ravr'ii koci ^ pceyuXowpSTrsa-rspog 

ton. 769. Idem. roZro xa; crvwovv — ilia !:pecies meditahunda 

rrE>f'povT(>c5j ToZro] luipressi habeiit tte- vicniis in semet demerstF, quod norunt 

ifpovTiHo?' TouTw. Duo MSS, ^povT«rTi>cov omnes simnlacris Demostheiiis ujmiihus in- 

TovTo. lui'M. efse. Et sic de iiieo [atqui ila edidit 

' Sl(; ra oTrXa — Sa-fvDv] Iiitelligit iiotum 13arton.] dedi, pro vulgaii xal to wt^jpav- 

Cictronis veisiim. Ttno;. tovtu xal avnovv. Ad a'CjEXcsrEV sub- 

r, J . t J . ; „, ;• audilur avTo. non facile relinquebat vnl- 

Cedant anna tc!ia\ concedat laurea Im- ^ ,, ^, . -', ^ 

° turn Uemoaihcms. Keisk. 

° ' Ol) TO. i^ytx, — y£ypajt*;u£voi;;] Multo can- 
Nam ila et iioster legisse vidotur et d'ldior, (noniie etiaiii asquior.-') de Cicc- 
Quincl. Inst. Or. ] 1 . 1. ft. Dcclamalor ill rone .seuteiitia Qiiinctlliani est. Cicero 
Ciccnuinni : Ii)se Cicero legit — concedat — rerum a se gestarum major, qiiam elo- 
Uiurca laiidi. Ih L. Pisou.30. ubi se pur- quentiiv, fiiit in oraiionibus ntique jacla- 
gans de isto versa verba sua in aliunj tor. At filernrnqxte illud quoque non sine 
scnsuin dctorquet. Idkim. aliqua ratione fecit. Aut enim tuehatur 
Ktti TO WEcfipovTixo;] F. Kot TO WE<})fovTiXof COS, quihus crot tisus adjntnribus in oppri- 
auTo xal a-6novv — m'qnc facile ilium [vul- menda coiijuratione, aut re&pondebat invi- 
taia Deinnstbcnis putaj nam avro redit di(r. — Ehqucntiam qitidcin cum plenissi- 
ad 7rpcV4;7rov] relinquebat mcditabunda spe- mam divernic partis advocatis concederet, 
cies, hominem prodens, cui mens est in s?- sibi 7iunquani in agendo immodice arroga- 
met ultc detnersa assiduis cngitalionibns. vit. — In.st, Oi. 1 1. 1. 15. 
Vel potius Icgenduni : xal to -roEciipcvTixr^f BpiSLv] Versus ^.schyli, Idem. 



KATA nAOYTAPXON. cclxxxvii 

ArjuocrQsvTjg, rviv fXEV ^ euvrou ouvafiiv s^'urzioluv rivcl ttoX- 
X7]g dsoLcsvTjv TTjg ttocpoc tuv oMpoco^evccv zvvoKx,g u7ro(puivo- 
fjLSvog, av£XBv^£poug dl accl l3ccvocv(rovg {uo'ttb^ cktI) Tovg 
iTTi TOVTU (pvo'Ufxsvovg '^yovy^cvog. H f/,sv ovv sv Tco cr,fA,yi- 
yopBiv ycoti TroXiTevBirQoci ouvcc^ig o^ockoog (x,[/,(poTeooig VTrvjp^Bv, 
uarre kocI roug ruv ottXcov kui (TTpciTOTrs^uv Tcvpiovg ost'crSoci' 
ATjfytocr^svovg fxsv, Xocovitx kui Ai07rei^7]v xui Asucr^evTiv' 
Kix,&puvog ^6, UofjiTrTiiov jcoct Kocicroipa. top vbov, cog uvrog o 
Ku7crup sv ToTg wpog AyoiTTTzrocv Ka,i Mociztjvocv vis-o^vrj^jLOC- 

CIV BlpTJiCBV. 

'^O OS OOKbT fJLOCXKTTOC KUl XBySTUl rOOTTOV CCVOpog BTnOSi" 

Tcvvvoii Koct QucroiVi^Biv, B^ov(ricc Koii (X.pxVt '^'^^ 'JTo^og «;- 
vaucru, ycoa tto^g'ocv UTroKuXuTrrovcrcc naKiocv, Ayj[xo(r^svBi 

fJLBV oJ% UTTm^BV, QUO BOUKB TOIOCUTVIV dlOCTTBipOCV BOCVTOU, f^VJ- 

osf^ticcv oio^Tiv TUV BTTKpa.vuv cip^ug, cuds TTjg v(p SaVTOU 
(rvvTBTocy^Bv/ig btti ^^iXittttov BG'Tpocrviy'/jG'S ouvoty^Bcog' Ki- 
TCBDoov ds, ra^ictg Big 1,ik,bXkxv, jcui av^VTrixTog Big KiXi' 
yclav Koci Kcc7r7ra,oox.tuv a.7ro(TrotXB)g^ (Iv S ycocipu Trig (piXo- 

TrXoVTlUg dyCf^U^OUG'Tig KOcl tuv 'SrBfJLTTOlJLBVUV (TT^CCTTjyUV 

Kul if]yBfA,cvuVy oog tou jcXbthttbiv uyBvvovg ovTog, Bin to ccp- 

ITcL^BlV TpBTTOpCBVUV, OV TO XcK,IA.(3aveiV B^OKBl OBIVOV, uXX 
^BTplug TOUTO WOIUV TiyOCTTOiTO' ) TTOXXtjV fJjBV BTTIOBI^IV 

vwBpovi^i.oig ^flT^^arwi/ btt oivio'ocTo^ ttoXXvjv ob (piXocv^puwiccg 

KOCt Xpyi(TT0T7lTQg. 'Ei/ (XUTI^ OB TV 'VufJiV, XoyCO fJLBV 

ocTTOdBi'x^Big VTTUTog, B^ovciocv Ss Xocl3cov OiVTOZpOCTOpog 

XCCl OiZTUTOpog BTTt TOVg 'TTBOt KcCTlXlVOCV, l^JLOCpTVpYjO-BV 
k^OC TCO UXoCTUVt IXUVTBVOfjCBVU '* TTOCVXoCV B^BIV KUKCOV TOCg 

'sroXBig^ oTocv Big tuvto ovvoc^ig tb pcsyuXy] kui (pDovv;crig Bye 

• avTotJ * S«»TaTa>poj 

Thv /t*£v iauTou — hyovfji.svo;'] 'Exe"vo S' sS "O Ss SokeT] Sententia Soplioclls in Aii- 

OiS', oT( TW l|Ot.w SeivoTtiTtt — (etto) ■yo.^' tigoiie. [v. 175.] 

na'not 'iy^yi oom nrnc nrxv Xiyovro)v SuvaMEsuc '« ' v^ r , » v > c, ~ 

Touc anovovrai; to w^eictov /jI,£POc xvpuvc .„ . v . / ^ f \, 

.. I . 1 , ^,i. "cv .. Vuynv TB aai <ppoyv/A.a nai yvwuriv, tUPiV 

oVTttf , cm; ya.^ a.v vfA,ii<; a7ro5E^>ic-.JS — ol/to)? '^ . mi 

o-i. Vide in eundein sensiiiii Trspi ttctfair^. Tr fat 
96. et ETTiracf). p. 1393. etl. Keisk. Idem. 

Ka~Tap — i)7rO(Wv>ijuas-iv] Sciipsit Octa- nXaTaJvi] Vide De Rep. 5. p. 46G. B. 

\\vis aliquade vita sua, (]uani trcdccim li- Ed. Lugd. qur-invis verba aliquantuiii 

brh, Caiitabrico teniis bello, nee ullnt, cx- discrcpcut. Et Episl. 7. p. 716. D. Du 

yosuit. — SuetOD. in Oct. 85, Ijdem. Soul. 



cclxxxviii AHMO20ENOT2 BIO£ 

IJ,cx,Ticroc(r^iXi roivvv S'^ri tm Xoycp Avjy.oG'^svTjg f^sv ewn^o- 
yug XBysTd!, Xoyoyp(z(pcov Kpu(po(. roTg Tnoi f^oo^iccvoc ycock 
AwoXXoQuipov dvTiomoig' xcci Oiotf^Xv^ng f^sv IttI ro7g (3tz- 
eriXiXoTg ^pvj^iz(rtv, oipXcov 6s ruv 'AottocXsicov. Ei oe tocvtoc 
Tovg avriypa,^ovTocg (ovic oXiyoi d etcriv ouroi) v^evoso'd'cci 
<pcci7i[x£v^ (xXX on ys TTOog oupeag (3ci(nXsuv cvv ^cioin 
zcci rifji,-ti diOopc£uoig avTif^Xe-^izi A^'jpuocr^&vyjg cvk, uv eroX- 
^'/ICTBV^ cvo ^]v rovTQ TO coyov av'^puTTov oocvsit^ovrog e-sri 
vocuTMoTg, cx.pt'i]^(tvov czvTBi'TTeTv. JJep] oe KiKBouvog, on KOit 
XiKsXiUTcov ccyopa.vopiouvn, kxi (3a,(nXiug tou KocTrTraoo- 
xoov (xu^UTTDcrsvoi/n, kou rcau Iv 'Pcopcv (piXccv, or l^STTiTrrB 
tTjg TToXscog^ dupovpcevc^jv ttoXXu kou ^eof^svuu XccQei'v, uvri- 
o";^ei^, eipTjrcii. 

K-Ui piYiv vj ys (puyyjTui pcev czicrxpa, ycXoTTTig ocXovn^cvv- 
BisTBCB^ Tu OS, KccXXicrrov epyov, dv'^puwovg ocXiTTjpiovg stc- 
KQVf/otvn rvjg irocrpi^og. A;o tou pcsu cuosig Xcyog sycuri- 
iTTOvrog' B(p CO 6 vj crvyicXTjrog go"9"7jra rs OfrjXXiz^s, Kut 
•Trsv^og 60'%e5 koh yvup-iTjv vttso ovoevog SiTTsTv STreicr^v] ttoo- 
Tspov ^ KiKspuvi Ko^o^ov ip^(^/(rcco"3"c;<* Tyjv ^evroi (pvy^v 
ocpycog o YLiKspuv OiVjvsyKSv su '^Aocksoovim K.(x,^ri^svog' rcd os 
AyifjLO(r'^svsi kou ^ (pvyvj fA.syix ^spog rvig iroXirsKzg ysyove. 
Xwotyuvi^ofjisvog yxp {uo'isrso stp'.'jrui) ToTg ' EAAt^o";, kou 
roug MccKs^ovoov 'TTpsd^sig IPsXavvuv, sttw^sto rug TroXsig, 
zroXv (SsXncou Osy.iirroKXsoug xoa AXKi(3iOidou TTotpu rocg 
civrocg rv^ug (pocvsig 'TToXiryig. "Koci ^svroi KarsX^cov ocvQig 
Eocvrov BTTsouKsv slg rrjV a.ur'^v rocurviv TToXirsiuv' jcai oisra- 
Xsi TToXspcocv Tjpog "AvriTTccrpov KOii MuKSoovug. KiKspuvcu. 
a uveioicrev Iv rtn (3ovX'^ AociXiog, airovfxsvov K(Xi(rapog 

■ El Se — <paUfj.ev] Mihi nee Demosthenes ut ei sit satis (rqiius : damnat enim rem 

tarn gravi 7m<rum digmis videlur invidia, moribus legibusque receptam et jtrohatam. 

ut omnia, qua: in eitm ab inimicis con- Idem. 

gesta sunt, crcdam. — Qiiincl. Inst, Or. KaWia-rov 'ipyov'] IM.iliin xaXXiVroiv j'j- 

12.1. B. j/ojv: snbaudi aut hsuev, aut, si mavis, e 

AavEi^cvTo; em) vaurMo~i\ Hoc genus pra-missis aXo'vTi : nam Ciceroni pro enor- 

fenoris valde Plularcho di.splicuit. Ila mi criniiue iiuputahalur ab ipsiiis ini- 

in Calone IMaj. iy^fha-aro Ss xal tm iiaffi- micis, quod factionem Catiiiiijc, homines 

PXnfA,ivw fytiXio-Ttt rZv Sa.veia-fji,Zv Iwi vavrt- nen)j)e insotites et egregie de republica 

jto~f. Prnpter banc (imiiiit Casaubonus meritos, oppressisset. Reisk. 
ad Theopiir. p. 343.') (jduiti tantupere l)e- AatXio;] 1>. Loelins, piito, qni Asiaticis 

mosUtenem reiirehmdit i'lutarchus, vercor Poiiipeii aavibus praerat iu bello civili. 



KATA riAOTTAPXON. cclxxxix 

xjTTUTSiOiv usrisvcci ^ TtToiooivouov cli'sru ysveicovrog, (tiutu-yi 
TccSvifjLZvov. "EyouCpe de kcci B^ourog, syxocXuv o)g f^Ei^ovoc 

KCa tocpUTBOOiV TreTTUl^OTPllSriKOTi TV^OCVvldCC TViq UTT OCUTUV 
KOiTOiXv^eKTTjg. 

'EttI TToia-i ^£ TTJg reXBvr^g tcu f/,ev olycrei^oci rig, uvd^oc 
'TTPBO'lSvTTiv 0/ dysvvBiuv VTTO oineTccv ccvco Koci KocTCo Tsrspi- 
0epou£vou Tccci TrepKpeuyovroc rov ^uvoctov xcm ocTToxpuTtrrO' 
uevov "top o\j ttqXu 73-00 rrig (pvcrsug tijcovtu ett ccvtov, sit 
cc7ro(r(pciyevTO(,' tou ^\ el Jcoci ^ixpoc Tr^og ttiV iz£reicx,v eve- 
^coKev, uyoca-Tvi [a,Iv v} 7roip(X(nc£U7i tou (poc^[.ioixou x,on TTi^Tja-ig, 
dyoccTTvi Jfi VI x^'^^^' ^'"^^ "^^^ ^BoZ f/,'^ Tru^oca-xovTog uUTca 
Tvjv d(TvXicx,u, ua-TTsp STTi fji^ei^ova (^uf^ov y,a,T(x<pvyuv, ejc 
Tuv ottXuv %ou tuv ^opv(popcov Xcx,(3ct}v euvTov ux^TO, TTig 
'AvTiTTccTpou zxTuyeXucrccg ufA^oTVjTog. 



Caesar de Bell. Civ. 3. 5. Victo in Afri- 
ca Cornificlo, seipsum iutereiuit. Appian. 
p. 622. B. 

AirovfAtivou /UETilvai] Idem est, atqae 
aiTou/xEvou TO fAETiEvaj. rogaiitc ambilionem 
consulatus. h. e. riiv i^oucriav Toy fAiriivai, 
ueniam consulatum amhiendi. Reisk. 

"S.ioj'Ttn »a&io/xEvov] Quid vero, nisi si- 
lentiuin, superfuit, cuin Cornelius Centu- 
rio, rejecto sagulo, ostendeiis gladii capu- 
lum noil dubitasset in curia dicere, " Hie 
faciet, si vos non feceritis?" Suelon. in 
Octav. 26. Cui tamen respondisse Cice- 
roneui refert Dio 1. 4o. p. 319. av oiIt»; 



rout ' 



, TiKOvrtti 



TTttfaxaXijTE, T^ii-^irai avrfiv, Consnlatum 
sc. B. 

'Aylmiav] ita Codex MS. vulgo ivyi- 
mav. Idem. 

n£fi<|'Ej30|UiEvov] Jttsserit, vel curaverit, se 
circumferendum. Reisk. 

Tov oh noXxi^ Revocavi e Juulina toLj et 
KXOvTCf : subaudi lisl tov flavarov, vel Im 
TW a'^a.yw. eripere sui conspectum copiam^ 
que nitentem iis, qui venissent ad spiritutn 
ipsi eripieiidum, paulo ante, quam mors 
7iatui-alis id idem esset factura. Idem. 

'E«ri jwEi'^ova ^Wjwov] Veneiium pala. 

lUEM. 



VOL. I. 



2 



TOT ATTOT BIOS KATA TON ATTON, 

EI TNHZIOS, 

KAI 

EI EIK02 TA 0YT12 AIAAEAYMENA, 

KAI 
EIKH AIEPPIMMENA, YHO HAOYTAPXOY rErPA^BAI. 



AHMOS0ENHS Ayj^oa-Qsvovg ycou KXeofSovXyj; ^ryiq 
VvXuvog ^uyocrpog, ruv ol 07ifj(,oov Wixiotviivg, KocTOiXsi(p^ei,g 
\)1SQ rou -TTocTDog Iruv Ititoc, fjcsr u^£X(prjg TTSVTUETi^og, rov 
fA,6v rvjg oocpoiviocg "xj^ovov TTOi^oi W ^ijro) ^ivjys, (T'/oXot^oov 
I(rox,^oiT£i, ug rivsg B(po!,<7ccv, ug Ss ol 7rXB7(rT0i, ^l(rocicp ru 
XoiXx-ioeT, og Tiv'lo'OKoocrovg f^u^TjT^g, onxyovri Iv'A^i^vocig' 
CviXuv QovycvoiOYiv koci TlXuTuvoi, rov (piXo(ro(pov, ov riveg 
siTTou 'TToovjyovfA.svug aurco (T'^oXoLdoci. ug oe 'HyVjCrioig o 
Mocyvvig (pvja-iv, sosvj'^vi rov Troii^ocycoyou, I'va KccXXiO'Tpa.TOU 
Ef/,7roiiaou A(piovuiov, gyiTooog ooycii^ou^ koci IwTroip^yicrocv- 
Tog, Koci ocvoc^svTog rov j3u^ov ru 'Epu^ ru oiyopociu, ^eX- 
Xovrog ev ru ovj^u Xsystv, cckoiktt!. uaovcrccg os, epoiirr^g 
eysvero ruv Xoyuv. yccx,i rovrou f/,ev eir oXiyov TjKOva'ev sug 

Tav ^n/xaiv] Sic Laertlus, lamparv; rZv "Ov tive?] Vide, annon pro ov tivsj legi 

Ji^aiv oAw7r£jt)i&£y. ferri potest, ut jjeniti- debeat iWTiUf.et aiiTovpioaiiTM. Xyland. 

vus parlitionem significans : sed legeii- Bene liabet vnlgala. Non minus mafjister 

dum forlasse, Tov SKjUov, sicut 'A9»jva~ij? t^v discipulo, qaam discipulus niagistro, di- 

TraTfiSa, el facilis est niutatio ex pronun- citar a-^oXa^iiv, ille docens, Lie discens. 

ciatioiie et inco;;itantia rou ev sij ajv, et Reisk. 

conira, ToS oov 6i{ ov. Wolf. 'Hyna-iag o Miyviif] Alias Demetrius 

Tiv Se Siijuwv] Marg. Lutet. t«v Se S?;wov. Magnes sicpe citatur, Hegesias vero Cy- 

XaXxiJeTJ Verba e Pbotio sic ordinaiida : renaicus, 6 ■jnia-Si.va.rot; iTTiKXuSet'?. WoLF. 

XttKMlii, SiayoVTi Iv 'A&waif, o; "nv 'l<ro;c^a- KaXXitrTpaTou 'EfxwaiSou 'Ai|)iS'vaioy] To 

roug fA.h [xaBi-rhr,, (nXZv 5i ©ouituj. Rfisk. 'E^MTrai'Soy, nisi nonieti patrisCallistrati sit, 

Z)iXo!;v©oi;kl/JiJi]v] rioTEpoc ; o AujUOfl-Sivn;, quid ad sensum facial, quidve significef, 

h o^liraioi;. Woi.r. non video. Idem. 

"Ov Ttvei; bT-ttov mfitinyoufji.iVMi; avrw ^X^oXa- 'Efjcrral^oi/^ Hoc vocabulum est men- 

trai] Lego, 0) TivEj sr-ccrov TTfouj/oi^/xsvajC aiiTo'v. dosum. XvLANi). "Hum ev/xri'hihii. Sane 

In altera vita, a'uvtcr)(ji>.ax.ivai, iimuit, avrov e irctllov facile eflioilur -nXl^av. Rt:iSK. 

ifae-j TM nXaTaivj. Idem. Aoxij'.toy,Kr'.] A»j(k'j<*oy, T«D««i(7r7r, Idem. 



KATA nAOYTAPXON. ccxci 

CTTedj^jt^e;. sTTtiO-^ at o ^sv ((pvysv eig ki^ouyiyiv, o o sysyovei e^ 
e(p7](3cov, TTjviKxvTa, TTupelSocXXsv IcoKoocTSi X.OCI nXuTuvu 
eiToc Kcci IcroiTov ccvaXci^uv Big tvjv oijciotv, TBTpocsTyj ')(oqvqv 
^oiUTov aiS7rov'i](re, ^i^jLOu^Bvog oivrov rovg Xoyovg. cog ds Ktt}- 
(ri(3iog (pTjciv sv tu ttbo', (piXoa'o(piixg, oioc KaAX<oL; rov Hvpcc- 
Kova-iov 7fo^i(rocg rov Z5j^oi» tov ''Afx(pi7roXiTov Xoyovg, ^loc 
OS Xtx^ixXeovg tov Kxpucriov rovg ^ AXKiOu^avrog, ccviXoc- 
fosv auTovg. reXsiu^eig as, eXurru 'nrccpa, rcov eTTiTooTTcov 
TTxpocXoikiUV, £KPiV£v ocvTovg STnrpoTrTjg evrt 1 if^oycaocrovg up- 
^ovrog, rpug ovrocg, ' A(po(^ov^ ©rjpiTTiovjv, A'/if/,o(puvTC6, ^ 
Arjiycsoiv. Koii pcuXKrrix. tovtou x.XTvj'yopria'ev, ocosXcpov rvjg 
fA^rjTPog ovTog, ^eKca tuXcci/toc, rlfjcvifJicc Itcoca-rvi tuv oizuv 
6zny^u\\Jciip(,£vog. kch eiXev uuTovg. ryjg as noiruaiKTig ovdev 
BTTpcc^ocTO, rovg ulv ccpyvpiov, Tovg oe zoci ')(^oipirog. 'Api- 
(rTo(puvTog ob v}dv; ttjv TrpocrTuo'ioiv aia, yyjpug KocrocXiTTovTog, 
Kcci 'xpmyog lysvBTo. Msioicnv oe rou Avccyvpucriov ttAij- 

^XVTOC CCVTOU BV TU -JBOCTPU ^OpTjyOVVTPC^ Big KOKTiV ZOtTOC- 

(rrvjo'ocg, Xocf^uv rpicr'x^iXia.g cc(p7jx,B rrjg aiKrig. Xsyovo'i ob 
ccuTov BTi VBOV ovToc Big (TTrTjXociov ccTTiBvoci, xciiCBT (piXoXoysTu 
TO Tjf^icru TTjg K,B(pccXyig ^upuf/,Bvov, 'ivoc f^rj 'sypoBpypiTO' icon 
BTTi CTTBvvjg }iXii"yjg Koii/,cca''jccif iva, oioc tcx.-)(buv ccvicttyjTUi' 

TO, TB ^OU ^7} OVVOCfJLBVOV XiyBlV, ^ BKTTOlTJcroii, JClXl TOV Sf/,OV 

BV TU ^BXbTCCV yilVOVVTOC UTTPBTTUg iCDiT0i7r(XV(r0il, "TrOCPCCpTYl- 

' al-rlv * pa; ' Ixffov^icrai 

nogiVa? X. T. X.] Zl'itofricai; TaJv ZiioiXoo bino <i(f>(Eva( TTEicr^Eif. Idem. 
ToD 'A/a^). Xoj'Ojv, Sii Je Xttp. ToD Kag. tSv Tovq Se xai j^ajiTOf] Decst o>|>e1{ ij cltso' 

'aXxiS. Eiuendationem 7,aii\ou debeo Rei- Xuo-af. Wolf. 

iiesii Var. Lcct. 3. 2. p. 328. Reisk. 'ApicrrotfivToj Se >" Jn t^v wpoc-Tatn'av] Ari- 

Marpf. Lillet. Tropis-a^uEvof. stophontis oratorls fit mentio Iv rS wtpl 

Zfi^cu Tou 'A^^iizroXiToy] De hoc niliil a-T-e^pi^ou. 'Trfoaraalav antem liic inlclligo 

inveiiio. Woi.f. t^v p^opri^tav, cum sequatur, Demoslbeneui 

• 'AviXaStv ahrovi] IToTEfoy l^iJioTronia-aro, ejus loco ffidilitate esse fuiieluni. Idem. 
iihi vcndicavit, an ifj.i\irntTiv ei? ixlfxria-iv EupiiaEvov] Fortasse, ^upjis-i/uEvoi'. Idem. 
avTMV, eas m'at'umcs imituri sludait. supra Bu^i/xivov] Marg. Lutel. l^vpyj/xitoy : et 

riaTToj Je' Tif ob Tr;v i3-To^i'av"E§f/H'S77ro? avEi- pro IxTTowVai |)aulo post iK'orovna-ai. 
X>!<})£, CHjHs histm-iam repetiit, quern uticto- Tote pi;u>] Juva^tvev XEyEtv IxTroiScai] Le- 

rfm citrtt. Idem. gendiuu: to, it p (to <noi^iXov) fxh Suva- 

TfXEiajJtEif] 'AvSgauQEif, Eij avJpaf lyy^a- fxivov Xej/eiv, EX'orovfiVat, id est quod supra 

<}«{if. Idem. ex Laertio citavimus, pa;|3i>taTtjo? iv Ttav- 

'EXttTTa)] Siipplet marg. Lutet. t!); IX- o-as-Sai : einendasse vitiuiu illud balbntiei, 

iri'Soj xai TOU Sixnioy. xal f;'x£iv (fijoVTa. to § pspiTogEf/WEvciv. Prima 

©D^i^riSiiv] (=)»55i7r7riJi)v. Reisk. et secunda edilione non animadverterain 

'A^yu^icv] Siiliaudi i'lExa. Potest locus raendum hoc satis : et cum legendum pn- 

inleger esse. .Siipi>l«'liin) lainen ab Hoe- larem, to', te fjif-]' ^vvatr^ai >iyen', ix*«. 

kchelio in Pholio lull a<^il;, el a Lam- -/lo at, el \ erleiAvn : Atipie ila se extieuisbe. 



ccxcii AHMOS0. BIOS AAAfir 

cavrot ol2£Xt(Ticov, ^ {ug riv^q) ^i(pi^iov lye r^q o^o(p7iq, Iva 
<po(3ov[jt.svog ^gsfjcoivi. 7!roo(3ix,ivovTiz ovj ycocrcc Trjv ruv Xoyccv 
lo'X'JVf ecoTTToov KTQ[jLsye9sg avTto kocto.g'kbvuo'oci, tcch Tr^og 
rouTO a.(popuvroc fjceXsToiv, iva, ewavop^u(r7iToci roe. eXXe*- 

*7T0VTa: KUl KOiTtOVTOC CTT* TO (^(XXTj^liCOV, 'uT^Og TOCg TUV 

7CV[A,d,Tcov s[^l3oXag rccg (nc£i\jeig 7roie7(r^oci, \v\ s'lTiroTS 3"o- 

cv(2oi7} S^uog, uyj lK(rra,ly]. rov ^e TTvevfjtocrog aurco evoeov- 

Tog, 'NeoTTToXiizet) ru vwoKoirri fjLVOiocg oovvai, ivoe. oKotg 

'TrePio^ovg dTTveucrug Xey^. IttbI os tw TroXiTBvecr^ixi tt^oo"- 

7iX9sv, Eig Suo ^im'^fjLivuv tuv iv rin 'TToXsi, ycoct rcov f^ev (pi- 

Xfuysrilovruv, tcov ^e vttsd r^g IXBV^Bpiug dTiuTjyopovvTuv, 

rvju rcov avTi-nroXiTiVOfjCsvcov QiXittttu To(,^iv siXbto, aoct otoc 

'TTocvTog Tou 'x,Povov ^iSTsXecB (Tvy^^ouXBUuv, TOi'g ycivovvivovcriv 

viTo ^iXiiTTTU) ysvs(r^oii, f^ovj^sTv, (rv[/,7roXiT£uoi^£vog Ttte^- 

i^, t^oiva-iKXsT, UoXveviCTu, AioTifyLu. ^;o x.cx,t (ruf^^axovg 

roTg ^AOvivuioig STToiria-e Qvj^a.iovg, Ev(3oB7g, KepKu^ociovg, Ko- 

f)iv^iOvg, BoiuTovg, ycon 'jroXXovg ocXXovg Tr^og rouTOLg, bk- 

'TTBcruv ^B "ZtTOTB btt) Ti^g IzTcXTjCiOig Koci a-^UjWwv, b[6uoiC^bv 

cix-oi. (Tvvrvx^'v ^B uvTu Evvo[A,og Q^iacTiog, 'sr^Ba-(2uTi^g 

Tj^TI UVf 'TTDOBTpB-^j/OCrO TOV Avi(/^C(rQeV'/}V. I^CCXiO-TlX, OB VTTOKpirVjg 

"Av^povixog bIttcov, ug ol usv Xoyoi zocXug 'iyoiBv^ "^Xbittbi 6s 
a\iTta rex. rvig vTroK^ta-Bcog' ccTTBf^VTjfjLOVBva-s rB rcov bw^ rvjg 
\ycicXvi(riocg ^ vtt aurou XsXBy^Bvuv. %ai, ovj nria-rBucruvroc 
rov Avjuocr^Bi'T] Tzrocpoi^ovvciii cturov ru AvopoviKu. o^bv 
loojjJvou ^rivog avrov, rt Tr^urov h '^Tiro^ixv ; SiVev, utto- 

»DeestJ((i. *'T«|5Ei'J)i ^XEiTTot «i7r7 sDeestiiw'. eDeestrw'?. 

•ut dicendi lahorem ferre posset. Eum qnis- fuernnl opes Deraostlienis. Idem. 

que sensum sequatur, utrum maluerit. ' A'tzmva-rajg Xsyji] Pro, xiysiv fxa.vBa.vri 

Wolf. alrli i Ari/xocdmi;, ol^i Je o 'Himto'kiy.oi. 

'Ewi to OaXrpwov] Alias, to, ^aKt^a, Idem. 

portus Aflieniensium. Idem. Kai Sii waVTo? rov J^^ovoy] To Jia omis- 

M^ Ixo-Tfliu] Uh SittTtt^aTTTiTat, ab i^l- sum. Paulo post to~? y.nouvivov3-iV h-aia ««- 

o-Tn^i : sed aop. ^. passive accipitnr. ab Xi'ttttm )'EVEa-&ai |3o>i6£rv. verba sic ordinanda 

if/TTaf^ai, fit EXS-Taa-if. Sic Libanius, Sst- sunt: JieteXece Sia Travro? tou ;)(;f_ovoi) o-u/u- 

"Koq flV TO "TC^iOTiV TTpOC TOU? TOli thfXOV 3of!J- ^OVKiVtilV (3o>i9eTv, id CSt, I'v* Coii9j) 5n/(X0f 

/Sou?, xai EuXttTii'nrXdXTCj, aia-Ti Eii&Lf l^i- ToT? v.iilvvi-JOv<Ti yEVs's-flai iTro ^iXiTTTrw, id, 

o-Tao-Qai. ubi verti, ut statim cederet, sci- est, ^li^ovs-Qai xai xara^ov^oZadai : qui in 

licet obturbanti populo, percelleretur et fjericuto erant, rie a Philippo opprimeren- ■ 

sibi excideret, et obinutcsceret, aut etiain tur. Idem. 
SDggestum relinqiieret. Idem. MaXio-Ta Se imx^irni; 'AvSpo'uxo?] Supra 

N£o7rToX£/t*a) TM uTroxfiTJi] Hujns mciitio Satyrus nominatiir et Neoplolemus : et 

fit in orationew£pio-TE4.avou,elPhilippicis. fieri potest, ut pluriuin opera fuerit usus. 

Idem. Idem. 

Mufiat] Malim, ;^iXtaf . Vix enim tantae 'avJjwwoj siwiv] 'Avip.of ilTftuv, Reisk. 



KATA nAOTTAPXON. ccxciii 

xoKTig. TirposX^uv ^e 'sra.Xiv Big rug eKtcXTjo-ioic, vBcon^i-iccog 
Tivcc Xeyuv, ^iscrupsro' cog vcui^myi^^voci ccvtov vtto Avti- 
(pocuoug, Koci TiixozXsovg' 

c[/,oa'ocg ^oe rovrov rov toottov eu roi otJ^u, ^ooufjov ex,iv7icrev. 
ufjCVVB 06 jcxi TQV ^ Ao^jcXtittiov TrpoTTxpo^vvuv K(TyO\y\'UTlOV ^ 
XKi TTOtoBosiKvusv aVTOV op'^cug XByovroc' elvcci yccp rov ^£ov 
vinriov. Kcci £iiri rovrto TroXXctzig B^oov(2'yj^7j. (r-xoXccdocg os 
'Ev^ovXiOT^ ru) GiccXBKriKcp M.iX7icricd, ''^BTTocvupQcocroiro irccvra. 
yBvofxsvog oe acci bv rvi (JXvpcTiriiXK'i^ TrocvYiyvosi, xai ay.ov(rug 
Aocijcoc^ou rov Tspivcciov, ^tXtTsriirou xou ^AXs^uvooov Byau- 
[jiiov ccvtzyivuG'KOvrog, Qvi(3ccicov os kui ""OXvv^iow xarocroB- 
Xovrog, wccpcivoc(rr(x,g up-^cciuv Ttroiyjrcov ^uprvpiag 'urpovivB- 
yytotro TirBp) .ruv (dvil^ctioig Koct ''OXvv^ioig KuXcog 'wpoc- 
^Osvrcov, ug 'ncxAXTua^cx.i rB roXonrov rov Kot^oLyov^ acci 
(puysiv £%, r'^g 'srotVTjyupBwg' (^i?\i7r7rov oe Trpog roug dvucps^ 
povrocg avrta roig ^ A'/j^ocr^Bvovg ^ xoc^ aurou 07if/,7iyopiug 
uhtbTv, on KOLk aurog tkv cckouuv XByovrog Avj^oa-^Bvovg, 
f%e;flOTOi/);ff'a rov ocvopcc Trpog rov icotr b^ou ttoXb^ov. ezocXsi 
GB rovg fZBV (zvrov Xoyovg o^aovg roig a'rpocricarocig oiu 
rvjv TTOfjcTTiTCTiv ouvoii^iv, rovg OB icroyc^cx-rovg, roig oL^XyfiroLtg 
o/a rii\v Tro^TTTjv. rBo\\jiv pcBV yocp 7rap£%e/i/ avrovg -jeocrpi- 
Kijv. STrroi OS tccci rpioocovrcc srvj ysyovcog, Xoyico[^Bvoig ctiio 
As^i^sou Big KuXXi[x<x^ov, ecp' ou ttxo ""OXvv^icov tikb Ttps- 

•xaJ 2 £7niV(wj9ou(raTO ^ TepEiv«i'ou * Deest An/Moa-S'Ei'oi'?. ^ v.a.T clvtou 
" Ojwoi'iwj 7 Desunt v. oia Tf,v 'wo/xirnv. * Deest |uev. 

Ma j'nv] ViJetur aliqnicl deesse, ciijus- 'Ojuciw? to"? a-r^ariccTUt:; uia, rh:' 'orofx'STi- 

modi sit, aiy.o^£ Se worSfxa yw, Sic. WoLF. X»iv ^vvay.iv'j Lego, cfxoiov; toTj a-T^artaTai; 

Ei<?oyXiJ>)] Hujus etiain Halicarnassens Jia -rhv ttoXEjUixjiv, aut certe, -sroAiTix^v Stva- 

in Isocratis vita inentionem fecit, el Laer- fjiiv. ol yAv yk^ tou 'is-cxfarou? ?vc'yoi -Koy-m- 

lius. Idfm. xot Eio-iv 01 Ji ToZ C^ny.cs-iiycvi;, rixia-ra, 

Ei^ouXiJn] Delioc Eubiilida Milesio, et Wolf. 

qaare Plutaixlins cmn Dialecticum ap- ITo/xTnitiiv] Marg. Liitet. TroXE/^dtw. qnoti 

pellat, V. Ions. H. Ph. Scr. I, 13. in fin. (inquit Reiskius ttoXitixw conjectans) 

Reisk. pracferebat Salmasins, qui ha^c adscripse- 

TEjEivaioi;] In altera vita est Muppivaiou. rat : Interpres videtur voXefA.ixh legisse ; 

Forte Mu^ivaiou, a Letnni urbe, Mv^ha, et ita leg. ut et ap. Photium. 

Fuerant et Attici, SjjjUov Mupttoviricii. Te- Avrovi;'] Tovroui Marg. Lutet. quit? mox 

rina urbs est Italica, de qua Steplianus et post v. Qear^Mw supplet o^fxhv 5' exejWj 

Flutarchus in consolalione ad Apollnniuin, S^as-r-npiov. 

Elisium Terinajum Ilaluin appellat. Sed 'E<p' ol] V. ad h. 1. f^chotti ''omparatas 

id hue non puto quadrare. Xyland. Arislotelis et Deiuosthenis vitas p. B. 



ccxciv AHMOSG. BIOS AAAXIS 

(rQsia. TTSPi rv,g (2o'/j9£ia,g, ette; bwibCovto vtto (^iXittttov ru 
7roXBf/,U)^ ETTSicre B}C7^sf^^/lXl rviv (Sovj^eiuv. ru oe e^vjc, e(p' ou 
UXaruv IreXevrvjcrsv, f^iXiTTTTog^OXw^iovg K/zTetrTpewxTO. 
eyvco OS ocvrov kcci Bsvo(puv o 'LuKpccriKog, 17 ccp^oi/,evou, ^ 
aycf/,cx,^ovToc^ {rco fjtlv yccp ra. 'EXXyjvtycDc. ereAe;>o, ^elg rc6 
'Trepi TViV Iv MuvTivsiu /jtoc^'/jv) up^ovrcc os XupiJcXeiO'^v' Je 
TrpcTspov STTt TifAOKoixTCug siX£ Toug eTTiTpoTTovg. (peuyovTog 
06 Akt^ivov pisra, T'-p xa,rcx,oiK7]v, ittttu koctsoiu^sv ocvtov. 
70V OS oi-^OevTog " uvrov (TvXXxfilSc^vsa'^ui, kou 'TrpocrTire' 
covTog, ycoct (rvy}cccXv\ycx,[xevov, ccvcccTTvjcrccg avrov 'srocpsfjiu- 
^Ticrccro, yccci toCXolvtov bocokev upyvpiov, ycon o'wslSovXsvo'e 
06 TCt) ovjfJLu ^eviaou sv Q^occru rps.<peiv^ ycoa s-ziri tovtu rpivjo- 
ccpxv? s^eTtrXevcB. (TiTcovTjg os ysvojxsvog, Tcoci TCocTniyoprj^slg 
aXoTv^g, (x.(p£i'^7j. ^iXiTtrvrov os ^EXocTSixv KotTa,Xapc(^ocvo- 
fA.£vov, Tcai ocuTog Tolg sv Xoiipuvsia. pioc^^sa-apcevoig (Tuvs^- 
TjX^sv. o^sv Kdi ooycsT ttjv roc^tv XtirsTv' (psvyovrog os 
avTQU, (3ocTov s7TiXoc(is(r^ui rv,g ^Xoif^voog, tov os STriCTPcc- 

(pSVTDC SlTTSlVyZ^CcyPSl. £i%e CS >COH STTlCTTj^OV STTl TTjg tZCTTTlOOg, 

Ayx-J7]i/ Tv^yjv. sitts pisvToi tov STTiraCpiov stti TOig TTScroucri. 

fjiSTOi OS TCOJTOi TTDOg TVjV STTKTKSWJV TTjg 'STOXSCog Ti? STTtpce^ 

Xsioc 'TTooo'sXQcvv, Kcci Tcov TSi^cov STri^sXyjTTjg ^SipOTOVTjOeig, 
ccTTo TTjg loiczg cv(ri(zg sio'TjvsyKS to dcvccXcoosv ocpyvptov^ fycvccg 
STCUTCV. s'srsouas os koci -Jsupoig ptvoiizg, Toiwovg ts siripcx.c^ 
'jTspisTrXsvo'STovg o'vptpcix'x^ovg ocpyvpoXoyuv. B(p oig TroXXoczig 
s(rTe(p(Xvu^7j, TrpoTSpov f^sv Jtto Avj^o^sXovg, Apio'TovtiCov, 
'Tirsploov %f>i'0"w (TTS(pocvu, TsXsvTocTov OS V770 KT'y]a'i(pcovTog. 
7C0CI ypoi(psvTog tov \\j7](pi(rpiczTog TTxpuvo^cov vtto I^IOOOTOU 

KOil Ai(T'X}VOV^ CCTVOXoyOV^SVOg SViKTjaSV, COgTS to WSfJUITTOV 

1 DeeSt tlf. ' ailTCV 3 AH/AOTEXOUJ 'ApW-TOVHKOy 'tTCifillau 

ciijus rationcs a ratioiiibiis Plutaiclii ve- TaXovrcv £5m;<£v] Supra simile quid ipsi 

herncnler (Uscrepaiit. Rusk. Deiiiostbeni in exiiiuin abeunli, accidisse 

'H a^^^ojaEvovl Scilicet, tso'KiTivi^^e.i. sciipsit. Woi.F. 

quid si avjpou/^svov ; virili jirope atate, aut '£v ©as-w] Vilifera et beafa insula, quod 

etiani adulta^ aj;)^ovToc XapwXEiSou, lego, vel proverbium, ©aVoc ayaBxv, declarat. 

Woi.F. Celebratur et &airio; oTvoc, a.v6' orov hfxtTi; 

tS fAtv yap K.T.'K.'] F. TM yaj Ta'CXXfl- ■ttoXIv n^ri ^^i\iov o^inv nxpix'',v, aXXoic t« 

vixi TcXEVrai 7r£§( /x£v rr,v iv M. nam Xe- (papfjidnat^ x.al voctTi •m-pu^fA.i-vw, ttivovte;, 

i\c]}honth Jiintnriit rerutii driicunuii. ilcsinit aXyoZvTH; io'ny.i^ai rev CTCfxa^cv, aTttanXi- 

j» fnigna ad Mantiiiea'ii et Arcliontc Cha- Kafxev. Idem. 

riclida. Ri iSK. 'I^ti to"; tsio-aZa-i] Argumento rcfulare 

''A{;)^(!VTa] "Agp^ovTOt Ji Xttji/tXtiJou Maig. vnlt auclor supriiorem tiadilioiiem, ul 

Lulet. caluuiniam. Nciuini ciiim Iktbat publice 



KATA nAOYTAPXON. ccxcv 

u£Pog ruv ■^vi'Pcov rov muKOvroc fjLvi [A,£TuXoe,f2eTv. vo'Teoov oe 
^AXe'^ocv^oou l-srl Tvjv 'Acr/ai/ (rr^areuo^ei^ou, kcci (pvyovrog 
'ApTTocXou fjizroc ')(^pyifjLO(,ruv eig ASyjvag, to fx&v TTpcoTov skco- 
Xvcrsv ccurov sWoB^^yivoci. e'ZireiO'^ ds SiO'eTrXevo'e, Xocpuv 

^OiOBlKOUg X^XioUg f/,eTSTCC^OCTO. (^OUXOfJLBVCOV TB "A^TJVCCICOV 
^AVTlTTCCTPCp TTOipOiOOVVXi TOV OCV^OCOTTOV, UVTSlTTSV, ey^OCV^S. 

re tzTTo-Jscr-Jui rcc ^ovj^coctoc etg ocKpoiroXiv, rjdT] rco ovji^cd rov 
api^uov sliiroPToc, (pyiaocvrog o& AoinrocXov STtTTocKoo'ia, ycoa 
'Trevrvjx.ovru, vj oXiyu TrXeiOvoc, cog (pyjo-i QiXoxopog. f/^era oe 
roiVToc (pvyovTog ApTtrocXou ejc rov oscpccoTTj^iov, ev o) B(pv- 
Xa,<r(Tero, f^^x^tg av a,(piytvira.i rtg iiTocp AXe^ccvopou, koci 
"sropev^evTog slg rvjv KpyjrTjv, ^ \ug evioi) btti "Tczivupov ry]g 
AoiKUViKvig, uiTiocv eo'x^v o A7jf/.ocr-Jsvv,g oco^oooKixg, aoci Oioc 
rouTo uvirs. rov api^^ov rcov dvocyco^KT^evroov f/,sfA,vivvKcog, 
[jcrire rrjv ruv (puXoccra-ovruv ccf/,eXeiuv. sicrocy^zig os eig at- 
Koio-rvipiov VTTO "'TtthpI^ov, Ilvdsov, Msv£o-a;%^ou/l|«,e^a<ou, 
TloirpoKXBovg, o'l STTOiTja-txv zocruyvcovui uvrov rvjv s^ A^siou 
'ZtTocyou (SovXi^v Ku] ocXcvg e(puys, wevrccwXcccriovoc ccttO' 
ritrui |W^ ^vvcc^Bvog, (s*'%^ ^^ airiccv rpiuKovrcc rocXc^vroc 
XocISbTv,) "^ {ug tvioi) oJ% V7rof/.eivocg ryjv Kp'.criv. fjLBroc oe 
rovrov rov ^povov ruv ^A^vivoticov YloXvBvycrov vrspiT^ocvrcov 
Trpeo'PBvr^v Trpog ro ytoivov ruv AoKoiOuv, ugrB cx,7roG'rv,vut 
ciurovg rvjg ruv Moizeoovuv crv^fjLO(,-)(,^o(,g, kcci rov YloXvsvzrou 
'TTsTa'oci fjLvi cvvccpcevov, e7Ti(pocvsig ATJi-toiT^evyig Koct cvveiTTuv 
ETrsicrev. l(p u ^ocv^oca-^slg fjceroc %poj/oi/ riva, kcc^ooov bv- 
pa.ro, Vifivi(pi(r^ocrog ypci(pBvrog, rpivjpovg ocTrocrroiXBKTTjg. ruv 

06 A^TjVUlUV T^Vl^piG'CClJiBVUV Big OC CoCpBtXB roiOMOVrOC VTJG'Oit 

uvrov rov (^ufJLOv rov crurvjoog Aiog bv nswa/eT, ycoci a(pB7- 
(T^ui, rovro ypocVfiocvrog ro v^yi(pi(rfJio(. Avjpcuvog TluiuviBug, 

' h * 'TTTiftihu, Uv^alov 

loqui.nedum loco et tempore tam llluslri, N^a-ai aurov rov Qiu/xov'] Nweti iuterpre- 

qui ex aciefugisset et scutum objecisset. tautur aciopeva-at. fortasse xoj'itttie-ai. Supra 

Reisk. verbo xaraa-xELict^Eiv est nsus. Frobabile 

'axjoVoXiv] F. axpoTTsXiv, avTov Jt <f>pou- est vetusta et prima Tocabula in religioni- 

fEiv ^Si) — ipsum aiitem Hiirpatum in custo- bus relenla esse. Wolf. 

diam dare, ut qui jam indicasset pecunia- Nwcai] Eodem redit, quo ea, qune Pho- 

rum 7iumerum. Keisk. Ad v. XSd marg. tius habet, senteiiliam eandem plauius ila 

Lutet. asteriscum babet. efFerens: avri t£v rpiaxovra. raXdvrw, a, 

Elra^Qiii;'] E-lj-h^dr! marg. Lutet. iJicf>EiXE, tov tou Aio? Qxi^h Iv UBt^eniX Itti- 

T^inpoy;] Kai t^i. marg. Lutet, et mox cxEuaj-as-fiai. Quod noster dixit, vKirai Qai- 

prov?a-«i, xttTasrX6yaV«(, /A,h, est exaggerare, in uUius efferre. 



ccxcvi AHMOS0. BIOS AAAJQS 



oV ^v ezvsT^^iog avTu, tstccXiv bv rovroig vjv TsroXirEVOf^evoC' 
'AvriTTocTpou ^s elg ^ Acc^iccv vtto rcov 'EAXtji/j^jv (rvyKXei- 
crQevTog, tcov ^A^vivcuiuv euayyeXiO, ^vovtcov, Trpog rivx tuv 
Irociouv "AyTja-ia-TOOiTov l(pvi, ov r-^u ocurviv yvcoi/,'j^v £%£ii/ Toig 
ccXXoig Treoi toov 7roa,yf/,a,Tcov' iTricrrccfxcci yu^ (sitts'i'v) rovg 
"EXXTjVocg crrx^iov ^h TiroXsfx&iV koc] sl^orxg "noci duvctyAvovg^ 
^oA;%oi/ ^l ouKsri. ^upaccXov oe sXovrog AvnisrocT^ov, xcci 
'TToXio^ycTjcreiu tXTreiXovvTog 'A^yjvociovg, ei [^vj rovg ^ifiropoig 
SK^oiTja-ocv, KUTocXi-nyuv o A'y][A,o(T'^evyjg rviv 'sroXiu s.(pvys^ 
'TTpuTov fjilv elg A'lyivocv lisri ~ ro Aiujceiov Kcx,^edov[^svog' 
(pojS'yj'^eig ^e, elg '^ KccXccv^iccv f/.BT£a-Tvi. sK^i^ovui de rovg 
DTiTopccg rcov 'A^tivociuv •,\j7i(pia'a,fA,£vct}v, KoiKsTvov, zad'e^sro 
tKsrvig Iv ru rou Uocrei^covog Upu. eX^ovrog oe stst avrov 
'Apxiov rov ^vycc^o^mov iTTiycaXovf^Bvov, og Tsrot^BpocXBV 
'AvoiPiUBVBi rcd P7]ropi^ TTBiQovrog avrov avoccrrvivoci, ug (piXov 
AvriTTocrpco yBv^o'oy.BvoVy BtsrBV, on UvrB, ore er^oc- 



• Aa.ujiav 



2 -rov 'Axpaioy 



« KaXa/Sjiav 



Reisk. 

Marg. Lutet. Reiskius aulem coiij. iv roig 
ttL/ToT; r,V. 

EiTTsTv] eTttev. [et mox,] xai hoc pri- 
mum delend. Ueisk. 

2TaSi:v] Siiiclas, 'fWTo, nfAis-v a-Ta^ia, 
iroiOva-i fjciXiov 'iv. xai to. SsKa fXiXia, 'i^ouj-i 
o'TaJict w'. TO e-raSiov sp^si woJa; ;)^. to y,i- 
Xiov TToJa? Jo-'. TO Ye nrXiB^ov woSaj p'. h 
a^ovea. wi^ag v'. o Tfovq SaxTuXouf if . o 7r«;)^uf 
'BToJaj ar'. qui locus, an lueudis vacet, 
videnduui est. Nam iti numeris facilliine 
aberratur, uiide porteatosa mendacia levi 
moiiietito exisliint. Wor.F. 

AoXi;)foc] Varinus et Suidas, to igtoto- 
S^o^iov, am rov n.i.fj.Tl'ni.v cTaSiov Ss o opfloj 
^pofxog o^yvioi Exa-rov, h 'B^nxjcov rpia-noiTiMV 
iia.Trr,fjt.u. eVti Se o SoXlpjoj JtS' (TTttSia. 
Si'auXo; S(i7TaJ(0? to'tto?, o JittoV £X,«v tov 
if>o/j,ov, Iv tn TTogeta TrXnjaJo'ai to s-TaSiov, Jtai 
vK0!7T^e-^a,i n (AiT^ov 'Kriyicnv Siaitoa'iaiv. liau- 
Aoj >tai >i lUaxji '!jr£^ioS'5C. JoXi;^oSj6;U.O( Se oI ^ 
TfEp^oVTEC- oi yij o"TaJioSpo/uot [54auXoopi,wo»J 
SittXoi/v Eiiroi'oLivTov Jjo^wov. Ideinaddit, 5iav- 
Xo?,o7rXiT>j;X^&,',(.o?,jM£9'5VXa!V ya^»!j/4)Vt{cvTo, 

fyOVTE? X64>OV ETTl TflJ >C6>faXnf. OJCTu) Se EiCrlV 

ayaJuViUaTtt' trTaSiOV, SianXof, JcXtp^o;, cwXi- 
Tti?, tTVyfji.h, jrayn^ariov, TrctXn xat aX^a. 
Alibi TO ^aj/KfaTiov lioc disticho explicat : 

'*'AX|aa TTiS'^c. S'Vxou tE SoX^, Ka'i aKovrog 



Kal l^ofxot;, JiJs ita.'Kr) fxia. 5' IwXSTO WaiTf 
teXeut/j. 

Ac numeros, qai inter se dissentiani, esse 
corruptos, nou est obscuruui. Nobis igi- 
tur satis sit, sententiam iutelligere, quas 
est : Grtecos diuturno hello esse impares, 
ut in oralione ttejI a-jfjifjt.o^iZv, tov ^ev 'nr^og 
TOV 0aa-i>.Ba ttoXe^ov p^aXE-srov Tsv Ji lit tou 
ii'jkiij.ou ayUvct, pttJiov Eir£S"S'ai, disputat. A. 
Gellius leslatur stadium fuisse pedum 
600. Idem. 

Oafo-aXov] Quid Pliarsali expugnatione 
cum obsidioiie Athenarum? Videlur uo- 
men loci requiri Athenis propinqui. Ve- 
rumtamen Autipater turn in Thessalia 
l)el]uni gorebat. Fiaslerea quoqiie Phar- 
salus in bcllo Laraiaco a soiiptoiibus nou 
noniinatiir. Reisk. 

'Ett; tov 'Axpa"oy xaSE^o-jjWEVOf] Lego, tvi 
TO AiaxEjov. In sacello JEaci in yEgina ses- 
surus, eujus ineminil Pausanias iu Atticis. 
Nisi forte sit 'Ax^oiog Ze-j;, ut 'Ax-^aia. 'A<pf>o- 
Sirn, sive quod pricsint arcibus et pro- 
liiontoriis, sive quod ibi dedicalaj sint. 
Woi.F. ad Ajacis fanum. Reisk. 

Eij KaXa^^iavl Supra uiouui, non Cala- 
briam Ilalia; regioiujin, quae per |3 scribi- 
tur, sed insubiiii Calauriam per a.v di- 
phthongum inlelligendani. Woi,f. 

'Ava^ijCiEVEi rS piiTOfi «.a\ WEi'^ovrof] Alius 
fuit Anaximenes, Milesius philosoplius, 
Aiiaxiiiiandri successor. De Rhetore Ana- 



KATA nAOTTAPXON. ccxcvii 

yuoetg, STrsi^eg fxe, ovre vvv w£i(r6ig a'V[x(3ov-' 
Xsvuv, TOO (Je eTTiX^ipovvTog (3iO(,^e(T^cx,i, eKuXv(rocv ccutov 
ol TCCiTOi r^jv TToKiV. Kui Ayjfxocr^BiTjg e<p7j' Ou (rurvjoioig 
osof/,evog xa.Ti(pvyov eig ^ KuXuvpiuv, uXX" cog' 
eXey^uv MccKS^ovag Kcci KOiroc tcov d-euv (2ioi,- 
cufzBvovg. aiTrjCcng t6 ypoif^cf^xTBiov, eypoc\\j&v {^ug [xsv 
ATjfjf^Toiog yiciyvvig (pvjO'i) ro Itti ryjg eiKovog ocutou eXe- 
ysTov eTTiyeypcc^i/^evov vtto ruv A'^vjvociuv vcrrepov 

eiTTSP iT'/jv pu[X7jv yvu^y] Afifxocr'^svsg £(TX£g^ 
ou TTOT av 'EXX'^vuv 7]p^ev' Apyjg Muksouv. 

iceiTcci OS eijccou 7tX7j(tiov rou 'srBpicT'X^oivKr^ccTog zoct rou 
pu[j.ou Tuv ^u^eKo. ^£uv, VTTQ IloXvBijycTov -sreTroiTjfjLSvyi. ug 
6 Bviok (pa.o'i, Touro BVoB^yi ysypocfxpcsvoV AijjW.oo-S'evTj? 
* Av T i'TT OCT p u ^utpeiv. wtto^uvbTv OS ocurov, <^iXo'x,opog 
fjLBv <p7i(ri (pocp^otycov TriovTca' Xoirvoog ^s o cruyypucpsvg rov 
KccXa^ov 'srecpa.p^oix^oii, u ypcic(peiv vip^ccro Tr,i/ -lwi(rToXrjV, 
cu ysvo'ufj.svou ccTro^uveTv. "EpccToo'^BVTig ob, bx, ttoXXov ob- 

aOlZOTOi McCKB^Ol/Ug, TrBp) rw jGpa%/ov; KOiKOV TTB^iKBTo'd'Oii 

7rB(p(xpf^a,yfA,B^vov. etV) <5'' o'l (poio-i, (r\ja"xp)7 ci uvtov to TfVBv^a, 
UTTo^ocvBiv' ol OB BiTTov, Tou KccTOi T'^v (r(ppuyioa, (puppt,ocx.c\j 
yBuuoc^jiBvov * * * e ovo zoci BiKOcnv. vivmcc Cb ^iXiTTTrog btb- 
BpvjKBi, XocfjiTrpoiv B(T^viToi. TrpoYjX'^Bu £%i«;v, KuiTOi Tr,g ^vyu~ 

T^Og OiUTOU VBUCTTi TBTBXzVTTJKViO^g, B(pV]^OIA,BVOg TCO TOU Ma- 
» VLn'Ka.BfMV * airsu 

ximene non inemlul ine legere. Idem. <f>ap^ajii;. unJe pauIo ante iffe<fap^ui.)(Pcii. 

KEiTtti Js h Eixiv m'Kna'ioy tou Tn^is-^ot- AVoLr. 

via-fjiaTog Kai toZ QcAifxov rZv Id^iaa, S^Eiv] rEuj-ajUevov, It)] Si ?i2yai JiJo xai s^nxsyTa] 

Uma-xoiVKrfj.a, locmii aliquem circumse- Sic puto legeudum ex ipsa historia, pio, 

ptum faisse, probabile est, a funihus cir- Ss Suo not eIxotiv. Idem. 

CDtndalis certe nomen habet. TOU TTEfiirpjsi- TEua'ajUEvov] F. yEus-a^uEvov. e|3ia) Ss Sua 

vi^Eyfltti ineiitioncm facit iEschines x.xrx xai i^nKcvxa et>i. >MKa [ita luarg. Liitet.J 

KTori^iVTo;. XII. autem dii Li receii- — Sic quideni juxla calculos Plutarcbi ; 

sentur a D. Augustiuo de Civ. Dei ex aliter autem coinpulat Scholtus, et taii- 

Ennio: turn GO. anuos ei tribnit, naluin aiens 

r,.„ T7„„*- nr- /-> T-i- Olvnii). 99. auuo 1. ct defuiictiiui aim. 3. 

Juno, vesta, Minerva, Ceres, Uuma, _ / ' " " , r>, ^ > 

Venus Mars Oljmp. 114. Plutarrhus autem iiatuiu 

Mercurius'jovi'. Neptunus, Vulranus, e"'" ^'^ Archonte Uexitheo ann. 4. Olj n.p. 

Apollo. Idem. ^8. ergo qiiadiieunio citms. SaLuasiUS 

ha'C adsciipserat : yEua-a^xsvov. f/iii) 5e, aij 

'Tiro HoXvivKrou vrt'jronfji.ivov] Lege, fxh oV Ta TrXEiai "KtyovjiM, Irn iB^ouhxovra.' 

loKM. i; Se ot Ta IXaTTw, ETTTa xal i^rixovra. 

riETrotiiuEvt)] n£7roi)i;MEvou mnvg. Tjiitot. InoXtrii^aTo Su5 K3.1 E'lVoj-iv. Ita repunen- 

Ue<pacfxayiJ,mv'^ A Terbo •^ap,M«r<riw vel dum e Pholio. — RuiSK, 

VOL. I. 2 p 



ccxcviii AHMOSe. BIOS AAAaS 

zeoovog ^uvoctu. (rvvmyTjcrs da kch Qrjf^cnoig -zirgog 'Axi^ocv- 
o^ov 7roXsfz,ova'i, kiz) roug ccXXovg' EXKvjvocg eTrspnuirev as/. 
OiOTre^ ©rjiSoig ycctTatTKcLvi^Kg^ l^i^TSi 'ttuo' ^AQvivoticov 'AXs^av- 
dpog avTov, ocTreiXuv ei f/,vi ooivjcrccv. (rroccTSVOfji^svu os aurca 
ewi Y[ep(rctg^ icon airouvrt vocvtitcov ituq 'A^tivuiuv, dvr^T- 
TTSv, ccdvjAov etTTcov, et QXJ KtZTct rcov 'TTocoxa'xovTcov ^p7i(rsTai. 
aocTsXiTTE duo 'uraiODcg Ik fjtiag yvvocizog, ^r-^g tuv ev^oxii/^uv 
rivog 'HXiooco^ou '^vyccTpog. ^vyocTBCcc fjiiotv *i(TX^v^ vj itoug 
ert oiKToi 13-^0 yufjiov £TBXevT7i(rsv, £t%s ^s kcc) a.^6X(pi^v, e^ 
T^g Kcci Aa%ou ^ Asvuoviug cc^sX(pi^ovg ccvrca AijjWO%a^ij? 
eysvero, ocvvjo axt ztxra woXifjLOv ccyaQog, Kon xoiTct rovg 
TiroXirixovg Xoyovg ovoBvog ^siouv. 'icrn ^l avTov eikuv ev 
ru TIpuToivsict) eicrwvTuv Tzrpog tv^v lirriocv as^ia, o wpcorog 
TrepiS^coCfJLSvog ccf/,ci tm lf/.oiTiu KUi ^i<pog» ovtu yap oi/jf/,i^- 
yoDTicrui Xsyercut, vivtaoc *Avri7rcx,rpog l^iyre; rovg pvjTopoig, 
X9^^^ oe hcTTBpov ^A^vivocToi crirfjciv re ev YIpvtuvuu roTg 
cuyyevsa-t rov Ai^ifioc^evoug 'iao(rciv, zocl avrc^ TsreXeuroj- 
7C0TI TVjv siKovcc avE^scTuv EV ocyop^, ETTi Tooyiov ap^ovTog, 
uirvi(r(xpcEvou uvru rag dupEug rou doeX^iaov Avj^o^apovg' 
ea koci ocvrca ttuXiv o vlog Ai^fzo^cipovg ^Aa^vjg AEVKOvsvg 
vfTyicrocro doipEug, etet) Uvdoiparov up^ovTog, Sexutco vtTTEpov 
■* ETEt Eig rvjv Tvig Etttovog <7rcx>(nv ev ayopa., rcui (nrvi(TiV ev 

* Aap^if Avfji.op(^a(ov! Aevxainhi • Deest ?tiu 

"^wiipyria-t JJ Ka] ©uCaioi?] Hio legendum Tahr stJox.] F. TaJy oJoxi^aoir. Nam si 

per £1. nam a^ytiv est ignavum esse, et a-w nobilis fuisset Heliodorus ille, non addi- 

tt^yziv si dicerelur, socium esse ignaviie. dlsset Nosier tivo?. Reisk. 

Sed c-uvEpj/Eiv adjuvare laborantem, id quod Kal Aayou] 'avtJ tcZ Aa^nroi, o Aa;f»? 

Bsnsus postuiat. Wolf. tou Aa^ov xa» Aap^nTcj. Est, tSv SixXiTajy, 

'Eic fj.ia.q yinaiy.li rZv el^oxlf/Lov'HXto^dfov ut, X^sfxtK; X^s/a-ou ko.] XpEji^>)T05. Wolf. 
Tivof SyyttT^sj] Supra e Sainia quadam Eic-iovtodv] Pro, ta.v tij eis-iV Btuntur et 
6nscepisse iiliolain scripsit. Puto legen- dative Gracci in hoc genere : Pausanias 
duni, TaJv ElJoxi/ua)v, lioc est, 1^ euJoxi'/mou pra>scrtirn in descriptione Grrecia*. Idem. 
yinaiHo^, euobili ct probata muliere. IMulta 'E^i^tei] Kt liic, ut supra, legendum, 
Iiic inter se miuime consouticntia conge- i^nrii ah l^airico, non a. l^rniai. Idem. 
runtur, ut el in vita Isocralis et aliorum, *E{i]T£i] 'e^iitei marg. Lutet. 
lit j)ropen)odiim suspicer Piutarclium Luo *Q xai alrai waXiv o u'of Aa^yii b.nfx^'Xa.- 
congessisse, quicquid uspiani de Iioo era- f ouf Aeuxovel;? nrha-uro JaipEaj] "i2 xa( avrS, 
tore legerat, non quod omnia probaret, ambiguum, Deraosllienine an Demochari .' 
sed ut suuni judicium per oliiim inlerpo- Democharl et palrem ct filium Lacbetem 
iicrel, atque accurate omnia descri beret, fuisse hinc apparel. Sed Lacbetem lilium 
ut superiore lihro factum est. Deinde Iia3c postulasso patri Democbari ex eo in- 
liac sive scbeda; slvc rliapsiidia: propter telligitur, quod seqiiilur : xai sitti Ta xl-u- 
tanti viri ancloritatem temcraiio cditionis <f>iVjUaTa v9ri£ afXi^oTiiccv avayiyfafx.fA.iva. 
Iiotiore (ulloquituirFabJus) vulgutte aunt. WotF. 
IuL.M. *£iT{ slrtfysfjracrjv] Fortasse, ^«V(v. Haco 



KATA nAOYTAPXON. ccxcix 

TlpvTuveiu, oLvru) re Koti lyyovtov aei rui Tr^^crf^VTctru), Koct 

viTBo <xfjL(poTe^ti)V ocvDcyBypu^^iva., vi as zmav tov A-Jjjuo^a- 
povg eig TO UpuTuveTov fjieT£}Copcia-97j, 'zirspi i^g 'zirpoei^Tirut. 
cpepovTcti ^l avTou Xoyoi yvri<Tioi ^ e^TjKovTccTrsvrs. (poca-i oa 
rivsg ycoci oicrdiTug uvrov Qiuvcci, yvvccijcetoitg t£ BO-SvjO'i %^6^" 

pLBVOVf KCc) KUpLK^QVTCA IzcCCTOTi* o'^^V ^ BcCTTCCXoV ETSTl- 

KXri^rivai* ol ^l V'WQKopiO'TtJCug airo toZ ovofzccTog TTjg r^o- 
<pov Xeyovtriv aVTOv ovTca KiXoi^o^cr^Dci. Aioyevijg os o Kvuv 
^eacrccpcevog auTov ttots ev KocTTTikzttc fl5<(r%uyojti6i;oj' xa* 
J'zjrovwpouvTa, bitj^bv* ' O (T ta aaXXov UTrovwperf, too"' 
ovTca ^olKXov ev ru ys.c&'TTriXen^ io'vi. eXeys ob au- 
rov 'uru^a.cncca'syTcav Iv pi,h roTg Xcyoig 2xu9'iyv eivcx,i, ev os 
Touq jtAa%a<j ^ ^(TTVZov, eAajGs Ka) Trtx^cc 'E(piaXT0V %^u- 
ciov, evog tuv ^Tjpcocycay^v, og, 'srpecr^eva'tzg "sr^og PccaXeoc, 
'Xm\Loi.7a. (pspuv ^Z6 Xadpa,, o-srug ^laveipi^ug roTg oi/jpcayca- 
yoTg TOV w^og Q^iXnrirov l^aij/^ isroXey.ov' Kut 1.01 a. avTov 
^uDoSozyjcroii -sra^a (3oi(rtXeci}g (paa-t ^ccpsixovg T^KT^tXiovg. 
'Avoc^Jxccv ^6 TIVC& *£lgsiT7f}V, ^svov "^avTov yeyovoTU, <rvXXoc~ 
(2uv IjSucrdvi^ev, ug KOiTcca-KO'Trov, ov^ev Je e^Si'TTOvTU ei^rj- 
(picrccTO To7g a^e^ce. 'sra.pa.^omui, Xsyeiv ^bttotb KuXvopcevog 
Ctto 'A^Tjvoiiav ev ejCKXijcria., (3pax^ ^^"^ (3ouX£(rd-ixt Tir^og 
avrovg elireiv* tcov Se (nwjTiicravTuv' Neaf/a? (gtTre) 9"£- 
P0\)<; to^a epLKr^eao'ccTo Ij a(TTBO(; ovov M.eyu-- 

> i^fttorra crim • BiraXoj » atrrta^v * avroS 

Episcopii nostri editio babet vria-n, ad 'Ef kJatou] Scribo. Legebatur 'Af.'pia.- 

collalionem status. Idem. vou, [iln Petav.] et in Ecripto aliqnanto 

'Aei] V. ad h. 1. Cnsaubon. ad Theo- reclius 'EXeftaroy. Ephialloe nomen etiam 

pbrasti Charact. 6. Reisk. alibi in bisloria Attica occnrrit, sed De- 

*Ev Si TaTf /aa'p^atj aa-riHov] Ant, aa-rv- magogus iste Ephialtes, qni Persicam 

xov, aut potius, arrtKov. Scytbarnm bar- traclarit pecuniam, in Hjperidis vita no- 

baries in loquendo qu?e fuerit, vel pro- minatim commemoratur. Xyland. 
verbinm, »i anro Sxy&aiv p^e-ic, testator: et Ai»poJox?j-ai] Id est, SaJpa Xa^iTv xai Ss- 

apud Aristopbanem vide tov 2xu&io-^ov h ^se-bat, to ia>^ohxt"a-^ar Est, et Tiva Swgo- 

eio-y.O'^o^ta^ova-ati;. Atticaj vero «Ioquen- SoxeTv tiv^, to ^^fi/xacri 5ia<fiS£ijEiv, Jija Ji- 

tise commendationon est ignota: et erant SoWi, hx,al^uv,^phfxcta-iy amviiQiiv. 
Atlici eo tempore ignavi. Cynicus igilnr 5. ^^^v ^ ^^.g^^ ^„j ^jj^;^^^ g^^.x^Taf . 
TO av^Tngov ttoXi; Kcti jryxvov t:.» Ar^f^oadivovi j^^^^^^ ^^^^j^ ^ j;, • ,^^„j homincsqm 
Xcyujv irridet, et una etiam Atheniensium deosaue • 

non minus quam Demostbenis ignaviam, pjacatur donis Jupiter ipe <htis. 

quern in dicendo Atticum. m pugnando j jj^, ^„po<piyoi. ic^o^^oxU. ao^oJowTOff 
Soylham esse decuisset. Semper enira , , ., , nr 

Scythte et barbari et bellicosi habili fue- 'O oK^Sa^a;^ .w^ra crfarTan-. W oit. 

raut. WotP. 'El3a<yaviCev] 'zSiurintrty matg. Lutet. 



ccc AHMOS0. BlOr K. T. A. 

(pXsyovTog tov tjXiov, SKOiTepog ccvruu el3ou~ 
XsTO vwoQVSO''^ Oil v-sro TTJv (TKicx,)/' eipyov de 
ciXXyjXovg, o y.ev ^b^kt'^ uyc^vcci rov ovov^ ou 

T7]V (TKICKV, XsyUV, ^£ fjt, B fji I <T d £0 f>(,{v g, Tr,V 

'tiroca'oty s^^^^ £^ov(rtocv. Koti tmjtcx. eittcov, ocTrvet' 
ruu de AdTjyccicov BTTKr-xovroov %ou ^eofjtsvuv TTipocg Itti^bTvoli 
Tu Xoyu)' El^ UTJ-ep f^ev ovov c tt i a g {^(pTi) ^ouXe- 
tr-je ocKouetv, XeyovTog 66 uttbo (tttovoocioov ttpoc- 
ypcxTcov ov f^ouXea-^ e ; UcoXov ^e ttots tov vtto- 
x^irov TToog ccvrov BiirovTog^ on ov<nv vjfxepotig uyuvKrotfjtBvog 
TOiXocvTov XoiCot lj,i(r9ov' ^Ey 60 ^l{u7re)7rivrB rciXoLVT ex. 
f/,i(xu vifA,spocv G-iuTryicrocg. 7ra.p(X,(p'^iX^eig os r^v (pcovyjv 
£v BZKXyja-ioc Koci 9opvQ7j9eig' Tovg V'jroy.otTocg (jBtpv}) ^bTv 
zpivBiv ejc TVjg (puvvjg, TOvg os oriropccg ez Trjg 
yvu^jLvig. ovBidicrocvrog ^s kutou *E7rizXBovg, on ub) <tk{~ 

TTTOITO' AKT^^VOi fZVIV yC60, {BiTtTBu) £* TTjXlKOVTM 

ovjuu a'ui:/,l3ovXBvuv uvTO(rx^^i06^oipn. icrTo^ov(ri 
OB, ug ovde Xu^vov Borl^B<TBv, ciyoi ttbvttih.ovtoc btuv lyevBTO, 
cixic^ivuv Tovg Xoyoug. ocvrog ob (pyi<Tiv vopoTToo'ioc, yp7i(ru(r9oci. 
Byvu cb ocvrov tcccl Avcrlxg o prjTcop, kcx,) ^Icrox^uTTjg bI^s 

TTOXlTBVOfJLBVOV CC^Dl TYig BV XoCipUVBlU piU^Tig, JCUl TlVBg TOJV 

XcoxpocTiKuu <piXc(To(puv. Tovg Ss 'TrXBiU'TQvg Xoyovg bItb-bv 
avroa-)(B6ioc(roig, zv Trpog ccvroug 'TTBcpvx.ug. TfpuTog os By^uT^jB 
c-rB(pizvu^7jva,i uvtou '/mcrtji (TTBfpixvod 'A^i(rToviicog Niko- 
cpuvovg Avocyv^cccTiog, viru^oiTocTo ^b Aiuv^xg. 

Mf/uio-flaixlvai, Se /xefXiiT^a>fxi)iog] Ob- Aia«j3iva;v] Lego, l^axpiCSv, qnRnqunm 

serva discrimcn, fjna-^cZv, locare, (jlk^^oZ- et SiaxjiW locnin liabcre potest. Idem. 

c-Qai, conducere, ut Liceri et licere apud Aiaxfivaif] Aiax§i|3£v raarg. Lutet, 

li Uinos. Wolf. ^Z tc^I^ alrdu; in^vy-iio] Hoc ex aliqno 

Mi'av fijUEfav] M(2{ riixifai marg. Lutet. jnculcatum videtur, qui etiam ingenii 

AiJTos-j^£Sja^oi;ui] AtToc-p^sSia^eiv est non laude omare Demostlienem Toluerit: ant 

taiilujii ■^.ivlia'bai, aa-KiTTTcog XaXeTv ri y^a- certe ad maturiorcni tctalem referendum 

tpiiv Tta^k TO aX))&£f, sed etiam TO-apai/n'xa est, ul juvenis scripseritorationes, senex 

y^iyeiv. WoLr. etiaiii extempore liabuerit, ingenio exer- 

Oi/Se xC-xyiv la-Zta-i] 'TiiiP$oKir.Z<;, pro citatione diuturna et dilatato et confir- 

lucubrare non destitit, nisi forte Jucernam, niato. Wolf. 

lota nocte ardenteiii, aliiit, ut experrectus Avrov(;]/ivro,sc,roalroa-)(i^ia.^Biv.'RhxsK, 

studio vacarc posset : qua; res lioTtiini 'TTrai/uoVaTo Je AiavJa?] Suidas, lire^ri- 

studioso, el Kubinde aliquid nieditanti Bea-^at rnv Ji'k>;v Tr^cfaa-u ■x^ifj.tnv aTroSij- 

pcrciimmoda est. Cicero contra : Lucu- f-iia; « i/ao'cv n TiH Tiiv 7raja7rX>i<riaiv /ueS' 

brationes, inquit, detraxi, raeridiationes c'fxoy. Unde v'OTtDfji.cs-ia Evopxoj ayaBoXh, 

iiiUlidi, sed senectule el valetiidiiie postu- Diondas interressit, rem distulit. quod ue- 

lante : quje Tenia iioii est dauda adole- scio quam belie liuc quadret. Quarc noi^ 

soenttbus. Idem. abest mcndi suspicio. Wolf. 



AHMO2:0ENOT2 



ETKnMION KATA AOTKIANON. 



» J- / 



[IJ BAAI ZONTi' jttof zocTccTTiv CToav, ryjv Ii/Tsvd'ev 
e^iovTuu £u ccpi(rrepoc,T7ig eKTvjg b'st) oskx, cr^tKpou 'woo fjcz- 
<r7]f/,^pia.g, Qsoa-ocyooccg Tr^piTvyx^ocvzi. Ta%a Tiveg ccvtov 

Vf^UU BTTiCrTXlVTO (TfJilKpog Tig SG'Tl, ypVTTog, UTTOXSViCOg, 

avo^iKog TVjv ipvcriv. iduv ovv ocutov bti TirootnovToc, kDzoctx- 
yo^otg^ i.(p7iv, TtToiTiTTJg, TiroT ^7J, Koci 'TTo^ev; ©EPS. O*- 
Jiodsu, ^6 og, svrcw9(x. ATK. UoTeDov S\ yjv ^' lyco, 
CioifSccoKTuv ; ©EPS. 'AptsXei ^ei/, ecpij, kcc] toutov obo- 
f^svog' ocupi yocp rot rcov vvktuv \^ocvoc(TToig, eoo^B f^oi 
X^voci roTg ^O^mou ysve^Xioig ryjg TToivjTiKYjg xttoc^^oC" 
cQoti. ATK. }LocXcog ys cv 'sroiuv, e<p7jv, x-at roc rpo- 
(peToc TTig 'TTonoevo'ecog eKstvco rivuv. ©EPS. 'EKe79ev ovv 



[1] T^v IvTEu&Ev l^io'vTa^r Iv apia-TEfo] Sci- 
licet oZtom, qu(E hiric exeuntibus ad Icevam 
est. Wolf. 

T?? EXTn? em Sexa] Scilicet, hfji,i^a^, sed 
mensis nomcn dissiinulatar, ob incertnm, 
ut opinor, Homeri natalem. Nam si, quo 
spculo fnerjt natus, ignorattir, ut panlo 
post fatetur : dies ejus nalalis sciri qui 
potuit ? Eum igilur natalem arbitralu 
poetarnra confictum fuisse existirao. Ju- 
lius Firraicus latnen liujusmodi tlicma ilii 
coustituit cam Piudaro commune, cnjus 
longe alia et forlnna et natura fuit : ut et 
Demosthenis et Herraodori. Idem. 

"extjic ettI Sexo.] Eo die mensis Pjane- 
psionis obiisse Demosthenem, auctor est 
Flat, sub fin. ej. vitas §.x'. Solan. Cum 
mensem non nominet, nibil inde de natali 
die vel Homeri vel Demoslhenis colligas. 
Et lusit, credo, auctor in hoc ctiam,quod 
natalem inducit celebrantes poeta; et ora- 
toris maxirai, cum de tieutro aliquid con- 
staret. Gesn. 

©Epj-aj/o'ja;] Adjecerat Hemst. viden- 
diim L. Bos ad Evang. Luc. XVIII. 13. 
uiti cum itidem nominativus legatnr, o 
,©iii;, iKacQmi [j(.oi, post excinpla alia eliam 



hoc Luciani affeit, addens : Neque tamen 
Atticismum hunc animadvertit Lticiani in- 
terpres h. I. quando reddidit : Ilic Tlieisa- 
goras poeta est. Debebat : Thersagora 
poeta, quonam, et unde? — At Gesnerus 
vel sine liac admonitione prislinum erro- 
rem jam correxit. cf. Bis Accus. c. 20 f. 
et 33 pr. Adde, si vis, ^sop. F. 129 f. 
t3v E JeiTTvtia-a?, (fi'Xoj ; Reitz. 

'A/ueXei fxh E<f>») n-aX rovrov Jeo'^evoj] Om- 
nino quidem, inquit, et ea re indigens, id 
est,eam quoqueob causam. afxiXti, adver- 
bialiter. Yarinus, roiya^ivv, to Xoittov, a- 
wXSf, xai Sii roZro, QiBaiurmSg. Hesy- 
chius addit, Sio, oSra;?, oSv. Elvmologicon, 
Si'Ka^h, ffaVTiwj' I'nrVf^niJi.a ya^ la-rt a-uyxa- 
Ta&Etriv JnXouv. Budaons, Atqni, iiimirum, 
scilicet, certe, prnrsus, IweiSij, etenim. Aii- 
slophanes, a/xixsi JiSaa-xe; Quin tu doces? 
Wolf. 

'E^avaa-Ta; ISo^s fA.ot] 'avxko\ou9ov sive 
ivnTrTODfl-i; pro E^avac-TavTi [quod exhibet 
marg. Lutet.] vel ETTEiJij l^avEJ-xtjv. Idem. 

KaXSj ye St/ TToiSv] Approbandi formula. 
Idem. 

'ExeI^ev oSv af^ttjMEVo;] 'Ex TcD aaij't rZv 
vuxTaJv. Idem. 



ov 



cccii AHMOSGENOTi: ErKHMION 

a^^otfjcEvogy ^d og, €Xa^ov efunuTOP, Big tovto r^g j^ea-fjiz- 
P^iug etcTreo'uu, hwso ovv icpriv, osT fA,6v fxoi iccu tou tstsdi- 
'TTCCTOU. [2] HoXV f^eV TOi 'TT^OTS^OV, e(p7j, 'TToocrskTrzTv TOU- 
rovt oeofzevog vjku, tv %e'f)* tov '^Of^i^pov iTTi^si^ag. io-ts 
07} 'srov TOV ev oe,^ia tov tcov UToXef/^aiuv veu, tov kcSsi- 
f^svov Tag KOf^ag. '7Tpo<rg^cav Tfi ovv auTov <x(pitcof/,7]V, scpTj, jcoct 
'TTpoa-vj^ofjLBvog a.(p%vuv f^sTU^iSovai tuv Ittuv. ATK. Et 
yoip, e(p7iv, £v eu^ccTg to, TrpxyfiocToe. eiv}. iraXai ya^ toi 
Tcoci ocvTog evox>^BTv fioi ^oxa tov Arj[x,o(r^evriv, eTTixovoTJa-oci 
Ti Trpog Ttju oiVTOv ysve^Xiop. Et ovv ti'mv I'Trotptcicroi to ev- 
X^o'dcct, (rvft(3ovXoifJt,i^v ocv <roi. koivov yoio yi^7v to ^^EpfzccTov 
©EPS. Eyui jtfcgj/, e(pij, xat tuv vmTCop ts recti Trji^e^o: 
irzrroivi^vcdv, dozca fiot Tr,g ^ evvoiccg tov "Ofzmov \7r1ypoi- 
Vgi(X(r^oe,i' ^Bicog yu^ 'wug kou fiavTizeag tig Tijv TroiTjcriv l^s- 
Cajcx^v^i^v* K^iVBig 5" ccVTog. l7»iTi}^£g ydo toi tovt) to 
ypocf^fx.uTe7ov Tre^iTjyofZTiVt £i ocpcc Tca (TypK'^v uyovTi tuv 
STCit^uv 'TTS^iTV^oif^i, ^oTceTg cvv fJLOt ev KocX^ (TV Tvig (Txo- 
"krig eivui. [3] ATK. Majcapiog yap Ci, ^v ^ *^y^y xat 
'TTETTovaag to tov tov doXi^ov vsvix-nKorog, eg rjorj XeXovfjuivog 
Trjv KoviV xcci TO XoiTTov TTjg d-eoig x^ivx^ayuyov^evog f/,v^o- 
XoyeTv Tr^og tcv rnrcx.Xa.itTT^v ^levoeTTO, ^I'TTi^o^ov zXyj^-^cre' 

[2] U^otntirctt rovrovi ieo/xtvof^ Necesse biam, on tw X'"^^ "Trorifc^ovra imxaXiia-Qat 
habens hunc salutare. Idem. hX rif &eif, quod Latinua poeta iuterpre- 

'la-Ti S>i TTov t3v] v. Plut. 1557. 1. Erat tans : 

cliam in Ceramico sfalna intra nrbem, r,^„.,^„,„ ;„_„:» „„.,^. „,.^ „„ „,.7;„ 

„ , . e . 1. ,->. . Js^uiva:mie, mcmz, movent niimina nulla 

qaam a Polyeucto faotam tranit Plut. in " nr^jv-* > ^ • Tr.vM 

ejus Vila. Mears. Atb. Att. 23. AG. IV, '^ ^ ^ ^ 

S)74. Soj-AN. AostS fAot T?j tlpeia-c t3» "O/toipov Imypa- 

Nei] Templi Homero a Philop. P(o- ^ac^cti'] Sic Aldus: alii, elwiag. ivgtia. 
leraKo slrncti menlio est apad ^lian. V, copiosumjiumen versuum significat hoc lo- 
ll. XIII. 22. quod Alexandres collocat, co. alias prosperitatem, successum. Undero 
nescio quam bene, Marsbamus in Can. tlfoiTv, frequens Epicleto nostro verbnm. 
Cfaron. p. 4-11. An illud idem templum evvoici,benevolentiam, Etsiautem ntrumqne 
hie signari dicemus, et sccnam dialogi esse sententia ferre potest: tarn en eSgoja pins 
in iEgjpti Alexandrea? Noiim sane hoc arridef. Sic Cic. Tas. 1. " Poetam," in- 
solo arguracnto : cum priesertim Ptolc- qnit, " gfrave plennmque carmen fundere, 
ina;i Gymnasium in ipsis Athenis Atticis id non.fit sine coclesti aliqoo mentis im- 
inveniara. I'ausan. 1. I. p. 29, 31. Gesn. pulsu." rUt tl^oiai, subintelligitur 'inna, 

KafleijaEvov] A ita^ie/xai vafcLKetfjisvov, iik nv tvpoiaVf et lamen swty^a-l'aa-Qai raiv 

ita^nfjLivoi;, aliud est, ffagi to xo^ii^j. vtttoitifx.victtv, insolentior conslructio el su- 

WoLF. ppecta est, pro to"; vrswoHi^uecoif. El ha;o 

'Evo;;^X£"v rlv Aflftocr&lvijp] Pro tS Ar- muta'io casaam oriri videtur ex nolis 

IA')^Qi\u h'j-)(\r^a-aA, nrgntinm Demostheni cnmpendinriissoribendi, qnas alii aliter et 

jdindudtim, inquit, utique farnssifnem. Al- pii^giint ct Icguiit. Sio noii nudto post, 

ludif, opinor, ad Doricum illud prover- iw? it ptiwofiMv} Xoyoff ji«T«4yoKr;, forlas- 



KATA AOYKIANOK. ccciii 

(T-S-a/ Tfj; iTciXvig ovo-yjg. o^, *AXX* stti rvjg (3ocX(3idog ovk 
av euv'^oXoysig, B(p7]' kcc) (Tv ^ (jloi ^oaug vevacrxc^g tov 
^oKfYov Tcov ETTcoVf evrpv(p{xv Dcvdpi [jCuXcc 07] Kuro^puoovvri 
rvju Tou (TTU^iov T\}Xi\v. 0EP£. Ka* og yBXcca-ag^ rig 
^(5^7 av ri Tuv uiro^cov, eiTrev, l^yaa-ofiivog', [4] ATK. 'l(ro)g 
ycco, 'i(p7iv, ATjfjtcc-^svTjg IXarrovog ^ JcaS"' ' OfMTj^ov elvcci 

(TOi XoyOU KOCTOC(pOc{v£Texr KDU (TU (/.h fZByOC (ppOVBTgj'^Of/^Tj^CV 

I'TTotLvea-ocg' IfjLo) Se o Arifio(rd-ev7jg (Tf^iKpov Kctt ro pcrj^sv. 
0EPX. l,Uico(pavTe7gy £(P'r]' ^lacrTotcnoccraifJLi ^' ovz av rcvg 
^vi^uotg,Bl KCii TrXeicov elfz) r^v yvufjLrjV Tr^og Of^vj^ov tbtcx.' 
y^ui. ATK. Eijye, BiTror e^s ^' ovyc av vof/^i^oig 'wpcg 
TOU AvifJtoa^ivovg ; [5] 'AAX' Ittbi ys ^jltj tolvtyi tov Xoyov 
uTiy.alsig KctToc r^v V'Tro^eiriv, ^tjXov ug riji/ ttoititiktjv epyov 
viyvi [jcovov, rovg ^e gi^To^iicovg Xoyovg jcccTot(ppovB7g oLT^xvoog^ 
otov iTTTTevg TTxpcc Tre^ovg Ixocuvuv. GEPI^. Mi; piuvsiTjv, 
B(prj, ruvrcc yB, aav bI TToXXvjg ^bT ri^g pcocviag btti rag 
TrofrjTiKDcg lou(ri dupag, ATK. AbT yoc^ roi koh roTg rca- 
TuXoya^^v, B(p'y]V, bv^bov rivog B'uri'urvoiug^ s; pcBXXou(n pciq 
toi'TTBivo] <pocvB7<T^oth ^cci (puvXTjg (ppovTi^og, ©EPS. Oloce, 

TOlf B(pV], S BTOiToB, Ku) %a;W TTOXXCfc^C^J, UXXCOV TB OV} Xo- 

yoTTOiuv, Kou roi ArjuocrGsvovg Byyvg ruv 'OfJLvjpov r;^Sig. 
oiov Xsyca rrjv <r(podooT7ira. koci 'ttizoiixv y.oh tov Bv^ov(no!.~ 
(T^LoV -iton TO pcBV i vo jj ocp Bg, 'TTPog rocg (^iXtiT'Trov [^b- 
^oig Ku) Kop^oiTCiCfjcovg xui ri^v octriXyBioLv' ro 
^', Big oluvog ccoKTrog, -zirpog • to, obT yoc^ rovg 

* Sn a-oi Tt * n^rnt 

sis avTi rou, tSv it pnTofnitSv Xo'yajv [ila celebrare institui, magnum virtimjudicas. 

marg. Lutet.] ti.a-ra.<p^on~(. Idem. Idem. 

[;i] "il; Sn a-u Ti] Sic legeudum pro co/. Toh{ is fUTOjottl? Xoyouc iiara.<p^on7^] 

Idem. Non mullo post, m^ev ya^ Ji tue^Kppovoinv 

'ilf M a-oi — Ipyac-a/.tEVf)] Sic legendnm av n-hv c-hv KaXXioVir. et apud Aristopha- 

arbilror, ut pendeat ab tuire^fc^iovvrt, nem,\jHi'p.225.']aefo0a.rZ>ta't vrt^i^povZ tov 

Gksn. Sn roi forsan. Guyet. tiXiov. ubi wefKfsovi dvTj toZ x-aravocu xal Im- 

[4] nXsiuv ei/[*i] Plus in eo sum animo cr»i7rro/jt.at, wyj. Ji arri tou x«Ta<}>povai poui 

meo, ut ab Homer of aciam, id est.inagis in- videtur. Idem. 

clinat animus ad Honieri laudes. ftraxSai OivoSajef] Iliados A. [v. 225.1 TnEM. 

'Sj-^k'Oixhfov « ArifAoa-Qivov^, Stare ab Home- MlS-a?] Oljnlliiaca B. [A. i. ('.] Idem. 

roj'acere cum Demosthene. Wolf. Thv aa-i>.yetav] 'AK^aa-ictv tov gUu liabet 

[5]Tai;T>i— xttTaTWLi7rs&£criv]ToraijT»), Demosthenes, nisi ad Midianam alludat. 

jrapEXxEiv Soxe7, aut xararriv i/cro?Ecriv,E7reJ- Idem. 

fyuD-i? est sive 5(a3-a<ft)3-if. Sed qinmiam tT; oiwof ajiiTTOf] Iliados M. [v. 2-43.] 

ipsum argnmentum oratHmis prdcclnrnm ti- Ipisr. 

-i/i videtur : quoniuiu Demostbecem, <mem ^sX yi^ rw; aya.Qovi'] Oratione TfEfi ctte- 



ccciv AHMOSeENOTS ETKIiMION 

oiya.'^Dvq civ^potg^ rag txyu^ag V7ro^ef4.svovg eA- 
TSTi^ocg' xcx,] TO, yjxs (jJy oif^co^sis yepuv Ittttvi- 
Xdira, YlvjXevg, TT^og to, Trt^Xizov isots. a-Teva.- 
^uiev uv ol uv^peg sJceTvoi, ol vvre^ oo^i^g kui 
IXev^Botoig TsXevT'^cuvTsg. '7ra,pu(2ccXXco os koci 
Tou gsovTcc Uv^uvoc TTPog Tocg 'Ooucrcrecog vi(poi- 
oocg Tcov Xoyuv' Kcct to, si f/,ev f^eXXoif^sv uyv}~ 
puT uQocvxTco T£ ea-ecrOui, 'sr^og to, 'n-epug fA,6v 
yccg ciwao'iv uv^puTToig tov Qtov ^ocvuTog, kocv 
Iv olaia-KU Tig ccutov tca^ei^^ug Trj^ii. xcn ^u- 
pioii ysyovucTiv ccv^tg avToTg STtri tccvtov TVjg otoivoiocg e-sri- 
^pofjLcci. [6] "H^o^jLoti ^e Koci iroc^Ti, acci Sioi^ea-eig, kui t^o- 
•TTccg Xs^cug hcctdc fitzv^ocvuv, kcci Tag u(puipoucroig tov ko- 
cov uSTuGoXccg, kuI Tocg la tuv ttxpcctoottuv STTUVoooug, acct 
Tag Tuv TTocpafdoXuv crvv tu Kuipco yXa.(pv^0T7iTocg, >ca,i to 
TOV TDoitrou f/,icrol3(x,oQccpov73-ixvTocxov . [7] Ka< pcot 'sroX- 
Xaxig l^o^iv (oJ yolp av TciXvi^lg dTToycpv^oclf^viv) evTr^STTS- 
(TTspov pclv oaGvfziccg "ATTiKTjg za'^aTfTec'^oii Ayi[/,o(r^ev7ig, 
Tviv 7rDtppvi(Ti,o(,v, cog (pcccriv, avsifA,£i/og, tov Tovg K'/caovg 
'Ax^n^ccg 'srpoo'Bi'urovTog' ^iccpKSO'Te^u os tcvu wvsv^ocTog 
Tag 'EXX^vi;cag a-woTrXi^^ovv T^ayu^iag, tov ^sra^u Trig 
ccKuaioTDCTTig pcd)(vig ^laXoyovg avairXaTTOvTog, jcat pLvQoig 

Aavou. [§. x^.] Idem. barls, sicat to (xis-oBafffa^av etiam in Ho- 

"'Hxs fjiiy olixci^iii] Iliados ©• [H. v. ruero commetidant Plutarcbus et Isocrales 

125.] Idem. in Panegyiico. Idem. 

nrt\Uov mre <rTEva^rti£v] Oratlone tiar [7] "O t^v wappucn'av, Sx; (fai-iv, amfxivo;\ 

'Af(irTOK5aToy?.[p. C9(). ed.Reisk.] Idem. Libertate, tU aiuiit, soluta, ah ansy.a.t, id 

'Piovra ribSava] Oratione tteji s-r£<favoy. est, o ju»J£v LrTToo-TStXa^Evo? elTritv, nat Trap- 

rS. uy'A Idem. p»5"ioir£3"flai -mi^l tcravTaiv daibeig. Idem. 
Nita^ttc] Iliados 0. [r. 222.] Idem. ToD Tou;'A;)^aiou?] ///oqiii^c7!a:os, id est, 

MsXXoj^Ev] II. M.-323. Homero, quern in rcprehendcudo nomi- 

IlEfaj |U£V yk^l Oratione tteji o-TEfavou. nare veretur, /xaXa wpETrovra)?. quanquam 

r§. m.] Wolf. persona Thersitis focdissirai et iniportu- 

[()] "Hhfxai Je xal ffaSw itai Sia&EtrEi; Hal iiissiini scurr.-c excusari potest, cujus ea 

TjoTTaj X£^j£o,-] nafi» non refcro ad Xs'^Eia?, verba sunt Iliados A. [B. v. !ii35.] Sic 

sed vehementiores afectus, Sia&EJ-Eif le- autem couimendalur : [v. 212.] 

^iom.qux alias «&. dicuntur, intelligo. p,^^^^,'^^^ y |,. ^,j,„j ^_^,^p„E7r?,? £XoX^'a._ 



Ex rciv Tta^ar^owuiV fTravoSoug] Uttparpo- "^ •» 

Trie vornt, Ta? 7rapEX(3acr£ic, xai EX^oXaf re- . ' 

rrrcssioiicx III) P'nv^sioHibus. Idem. Deinde iTTEa-^oXoc ille sic increpat GrfC- 

Kai TO TOU TjoTO-ou fj.iS'oPapZapo'J ma-vra,- cos : 

yw\ Et aininnm burburis ubique iiijhlum. ,^ ^^^ove:;, xax' IXEy;i^£', 'Axa"S£?, oIk It 

TO Toi; TfoTTou, scilicet, TOU A»(U03-&Evou?. ' 'Ayaioi. ' Idem. 

Mures inimici barharis, id est, animus Dc- '^ . - t r ; /• 

niosthenis amaus Griccoruui, iuFcstus bar- MuSoij t^v <fofav crXE3«vvi;VT«J I'abulii 



KATA AOTKIANON. cccv 

Tiyi/ (po^ocv a-KB^otvvwrog. [8] IloXXoaciq ^^a fjce ra, rou A17- 
y.o(r^evovg ycoci. ja^st^cx, tcuXcov zui Iu^^jloi, kui Sccareig ovic s^O) 
Tvjg "TToiviTiKTig TjOovTig e[A.Qil3cc^ov(riu, cogirep oi)o"0^yipog eX- 
Xmrr^g ocvTi^acnuv vj 'urccoLcruo'euv rj c^ijjWar^r^ rpocxpryirog 
7] }ccx,^u^oT7]Tog. uXX eoizB (pvtrei TTCog VTrccg^siv, ~TocvTccig 
Toug ovvocf^Bcri rocg aoErocg e7r;7r£7rX£%9'a;. tto^bv yoco ovi 
TeTEpKp^ovoiviv ocv TTju (T'^v KcxXXiOTTT^v, TOiUT'i'jv OS yiyvudytuv ; 
[9] AAA ouosv TjTTOv Tovi/,ou uymicr^a. rcov slg ' Of^vj^ov 
eyycco^iuv oi7rXcx,(riov spyov, ^ rovg crovg Big Atjuoct^bvviv 
STTocivovg Ti^'^iA.i, ou ToTg uBTooig, aXXci rrf UTTo^Bcrsi (pTji^i' 

Tit) rOVf^OV fJbBV OVK, B'XBiV BOpUlOiV TlVOi KpTJTTiOCC VTrOjOOCXB- 
(T^OCl rUV ETTUiVUV, TiTXTJV y£ TTjg TTOlTjTlZ'^g UVT'^g' TOi 

uXXoi, TOi fXBV u(T(X,(p7j, TTUTDig 7C0LI yBvog Koci ^povog. £1 
yovv Ti (rix(pBg auruv iiv, owe tjv ocv olpc(piXBZTog av'^poomroig 
epig, TTotrpiooc [xbv OiOovTuv auTu^ ^luviKvjv KoXo(pcovo6f rj 

Ku^TJ!/, 7] XlOV, 7] 'L^VPl'ClCV, 7] ©'^(3oig TUg AiyVTTTKXgf 7} 

fA,vPiocg ccXXug' 'srocripoi. ob Maiova, rov Avoov, ^ 'sroTocf/,ov, 
jcon ^viTBpoc MBXuvuTTTjVf (pcccrlv, '^ vvfA,(p7}v Tuv ApucHduv, 

* Je fjiBra roij 2 Deest Tavrat^, 

impetum helli dissipantis, vel luxant'is : Tlodtv yap ^h m^if^omlnv tw (rhv KaWto- 

quod est contra naturam reruiii. Animus wnv, TauTnv Ss yfyvcia-KMv] Suspecta milii 

eniin concitatus, deque vita dimicans, lectio est. Malim, visTe^tppovoUv, Toiaij-rnv 

prolixas disputatioiies non admitlit. Vide tlvai, vel, roMvfnv ye. Qui igitur tiiam 

Glauci et Diomedis permutalioDeni, He- CalUopen aspernurer, qnam talem esse no- 

ctoris item et Ajacis : aliorumque com- rim? Idem. Toiaurnv inaip. Lutet. 
pluiium. Idfui. [9] 'E^^aiav riva. Hfnir'tSa] Satis fir- 

[8] Bao-EifjSic vide(urappeliare»ntn)ero- mumfundamcntum jacere. Pertinet lioc 

sns c/(i«s?iias per!()c/uni»i; qua; iis tanquaiu ad ijftiorationera t5v ■nrEfic-TairEaJv, quas 

iiinitantur. Budeeus, clausula rhythmi, subjicit, setalis, nataiium, patriae, &.C. 

et rhythmus ipse, et pars rlnitluni, avavau- Wolf. 

erig, rhjjthini posiiio. iJ^aia Bairi?, Ciceroni, Ovk ?v av a(/,<pi\eM.TO<;'\ Euripid. Phoenlss. 

id qiwd numerosc sedct. Uesycliius, ^aci; v. 499. ed. Matlli. 

"i n- 'i - n>n ^ )^ 5 j""^' El waa-t TflbTO XttXov £4)U (ToAov 9 aua, 

.cSev Pacriuov, iSpaiov, fis^aicv, a-ras-iu.tv.'n'o- „■• ^ • > .', ' o >„,.•', 

^ ' '% ' '- I- » r" > •" Ou;t nv av ojUcbiXexTOf avajJiJOToi; sp'?' 

fiurtKov, I'sjiiiarov. Idem. ' ^ ' 

Ovx.'i^mrnq] Non extra poelicamvolupta- ''Hlfvm'nla.v] Sic Aldinus codex, quod 

tern coUocant, id est, perinde me adiciunt, quid sibi vclit, nescio, spd alii lfA.upvav, 

.ac si poema legerera. Idebi. rectius opiiior, ut in Epigraniniate : 

IX^fxdrc., r\ax,6r,ro,] De his cor.su- .^^^^ ^,^^,^ S.E^i'^o.cr, wipJ pi|«v 'O^^^o^, 

lalurHermogenes. Idem. ^ , ., I^^'^-v*, 'Po5o;, K»Ao<{>iv, V, X.'.c, >yof, 

Ttn-apx^tiv rati; 5uva|ME(ri Ta; apSTa? e-an- 'A^nvai. WoLF. 
W£7rXE;^9ai] AuviijttEi? appellat, t))V ttoijiti- 

.xhv, nal puTojiitw. Sic Cic. 1. de Oral. ©^jJa? Ta? Alywrrrlag] De llomero vel 

" Finitinius oratori poeta, numeris aslri- iEj^yptio vel Ind. adeo, v. quos laudat 

ctior paulo, verboriim autem licentia ube- Casaubon. ad Allien. IV. 14. iEgyptiuru 

rior." Item alibi, " oratori poeta inultis etiam vocat Calasiris apud Heliodor. 

ornandi gencribus socius ac paiuc par." iEUiiop. 1. III. p. 148. Gesn. 

Idem. "h vu/jKfnv raiv AguaSaiv] Aut nympham 

VOL. I. 2 7 



cccYi AHMOI0ENOT£ ETKriMION 

dv^owsrlvou yivovq ocTzrootcM,' y^oovov de, top 'Hpuiicov fj tov 
'luvizcu. ytai f^Tjd OTirug "srooq rov ^H.o'iooov elx^v TjXMiocg 
crcccpcog sl^evoci, oTsrov ye tcou tovvo^dc ttdo tou yvuci^cv, 
^ TOV MsX'^o'iysvv] Trgoz^ivovtriv, cere ocvru rsQvivoci coaouvTog 
oia. TV^vjU TTSViag^ vi "vra^og ou^octuv' aXXoc fycvj fosKriov 

V \ r^ ■) ~ ■> ■> -,/ OV '^5^' 

eivi Koci roivroi. eav ev oc(roc(pei miuevoc. ttbpi (TTBvov ov] f/,oi 

KO^iOTl TO iyKUfA,lOV, 'TTOITJCTIV- OiTl'pOCKTOV eTTCilVSCroCl, TCC/A (70- 

(piav eye tuv sttuu el>iot,cp^evyiv (TvXXsyBiv. [10] To os crov, 
scpvj, KOiTX x^ioog, IttI^douov re y,oii XbIov, ecp copicrf^evoig re 

TCt)v israoiz crov osofzevov. ri yccg ov ^syoc, Koct Xuf/.'sroov tj 
rxi'xj/i TOO Ayji^oa'd'svei Trpocr^ipe ; Ti o ou yvcaoi^ov ', cvk 
A-J'^voc.i uev avTco ■wocToig, cci XiTTupcct tcoci aoioi^oi, ycoci 

* To MsXijiTiyEV^ Ti'joxpivouj'c Til^iv $£, "srevi'av, h mabo^ ofX[Ma.r(uv, aXXa [/.hv ^eXtis* 

2 'SrlflTTitiv 



e genere Dryadum, scilicet, jwiav. Wolf. 

Tov 'Hjuixov] Trojani belli teiiipas, et 
paulo superius, quo Hercules et Theseus 
lloruerunt. Idem. 

Tcv 'iMvixcv] Quo tempore Smyrna et 
Cuma; conflitje sunt, ut ex Herodoto col- 
ligo. Idem. 

"h tcv 'liijvixov] Forle lonicumboc tempus 
pertinet ad niigratloneni illani lonicain, 
qua; facta est Atlico anno 53C. id est, 
post Trojanj captain annis 163. Sane 
Arundclliannm marinor posteriorein facit 
lloiiicrura Trojano bello annis 168. V. 
IVJarsham. Ca. Chron. p. 352. et 360. seq. 
Cesn. 

M>iJ o'ttrcHj wpoj t5v 'Hs-ioJov] Sunt qni 
Ilomerum et Hesiodum a?quales fuisse 
scribant, et cilatur ex Hesiodi opere ne- 
scio quo, versus : 

"Tf/.v'j] vmris-cK; In xiai 9£i'ov''0/M>)«ov. 

Quo se hyinno vlcisse Homerum gloria- 
tur. Wolf. 

Tij;;^»v Js isrenai; ri 7ra'&o? ofxfxdrxv] For- 
tasse, Sii tv^w ttevioj ?j nra^o^ ofxixaTaiv. 
Vide Suidain in nomine ofxifoi;. Herodotus 
in vita Ilomeri, oi Ky/t*a~oi touj tk^JiXouj, 
iufjiiil, ofxn^ov^ \iyovTi. Idem. 

'AXXix ^Ji Qi\Tiov £(')]] Pro, iVtt)? Se p,i\- 
Tiov Ec-Tiv. est IxXeitttix^ oratio. "pa oTraig 
fth SeXtiov £"». Idem. 

riEpi a-TEvov Sn fAoi xoji^iiJ?] Scilicet, yi- 
■yonv,n xaTia-rri, ul I. (III.) Olyntli. ei'c 
tnivlv aiiTw xo/U(5_r/ ra t?)J T^o^rn; nrotq ^ivoi; 
xaratrrntrerai, de pra'lerito tempore iiitel- 
ligeiidura. Naui encouiium lioiiicri ab- 



solutum jam erat. Idem. 

nowTiv aTT^anTov] Poesin absque rebni 
geslis, oliiiiain, ignavam. Idem. 

[lOj 'EOTi^pofii'v TE xtti XeujvJ Et ad cur- 
sum ejpeditinn et planum. Idem. 

Mo'vov ovO|«aTa;v] Tanium a te verba tan~ 
quam ad parutum obsonium condimsuta re- 
quiruntur. Idem. 

aI XiTrajai] 'Av8«pai, Suidas. Videntnr 
h«c ex aliquo Lyrico aut Melico esse 
siimpta. Hoc epithelon, nisi fallor, Dio- 
genes Athenis commune esse dixit cum 
apliyis, pinguibus pisciculis. Idem. 

Ai XiTrapai] Pindaricum hoc Atlienarom 
eloi^ium agnoscit Schol. Aristoph. N£4>. 
298. cujiis Ljrici loca pluscula laudat 
Spanh. ad I. c. qui non pingues intelligi 
vult Athenas, cum XE'crToyEav sil sohiin 
Atticae, sed s]itendidas. Videtur tamen 
neque altera ilia exsulare significatio de- 
bere, quod olearum ferax fuit Attica, vel 
ob id ipsuni, quod Xettto'j/e*'?. Florentiniis 
Geopon. 9. 4. extr. de oleis 'h Ji Xettt*- 
yEioc ETTiTtiSeia, xai fAaprvplT h 'AttixA. 
Add. ('erda ad Virg. Ceorg. II. 179 seq. 
Deinde nisi XiTrapai 'AQrvai sinl pingues, 
vix intelligitur jocus Aristoplianis Acharn. 
610. ubi ridet eos, qui hoc epilheto 
Atlienarum ita deleclentur, cum eodeni 
plane niodo laudeiitur apua-. Et Se tij 
v/xaqv'Tro^MTriva'aQ Xi7rafa;xaXeV£iEV 'Aflnvaj. 
Eif£ TO 'STav av Sia Taj XiTrajac, a<pvaiv Tt/^hf 
TTEgia^ac- V. Casaub. ad Atlien. v. 3. In- 
terim nitidas dicere in versione placuit, 
quia nilere dicnntur, qni bene habili suul, 
imprimis ab oleo &c. Gi:sN. 



KATA AOTKIANON. 



cccvu 



ri^g 'EXXaAog ip^KTfJLCx, ; kuItoi Xoil2of/,evog uv tyoo rcov AStj- 
vuv, BTTi TTig TroifiTiJCTjg s^ovcTiocg STT&icrTj'yov ocv BocoTug -jeuv, 
xai Kpicetg, kui KxroiKvjcreig, yccn ocopsocg, kcci tyiv LAeu- 
(Tivoc. vofycuu de, koci GiKoccrrTipiuv, tcxi -wavTjyvpeuv, aoci iUi- 
poiicog, Koct ocTTOiKicop, Koci rooTTutuv ^ocXocTTicov re 7CCX.I %sp- 
(Toiiuv STrsKn^yfJieuuv, ^U)U cud uu tig Itt \(rvig "^cc^iug e(piycB- 
cd'oci owociTO TCd Xoyu, (pT^a-iv o "^ATjy.oa-^evTjg, ocip^ovioc fxlv 

TJV UV f/,Oi TTSpiTTT} 'TTOCVTOog. TOO ByKU^lOV OVK (XV OCTTUO- 

ruv ivofjLiC^ofXTiVj ev vo^co roig STrcmvoig ou, ejc rccv TTocrpiduv 
s7riy,oa'f/,s7v rovg e7rcx,ivovfA,Bvoug. ^IcroKouTTig ^s 7rup£f/,7ropevfzoc 
Tvjg 'EXevvjg (pepuv eve^viKe tqv Grj(r6u. ro ^bv oyi TroiTjTiicov 



• DeesiSr. 



a»i*f 



3 Alj(*0«r9lvnf. 



T^C 'EXXaSo? f^ita-fxct] Vifletur et hoc 
e |)Oet:» qnopiain — Pindaro.viile Athen. 1. 
5. p. 94. V. 18. Tr.v Afltivaiuv TTCi'XlV, TO Ti;'j 
EXXaJoc fji-ou^iiov, r.v o fxh ni'vottjo? 'EXXaJo; 
e^£i3"|Ua i^)!), 0ouxLi5iS>;5 (iy rS ei'c Ei/ji'iSTtJuv 
tTTiyfkix'xari) E\Xa5o; 'EXXaJa, o Ss nu&ioj 
ia-Ti'av xai TrfUTavfTov Tav 'EXXiivajv. Locus 
in lihris editis niutilus est — suniptum. 
fpeiTfjia yicv £i, ab E^.'So^aai, fulcnim, jnu- 
tik(i>, ar.i, propitgnuculuin. Hesycliius 
v^njcQaTTaxTr.^a, iiiterpretalur. Tarimis 
fifas-fjLa, n.-^^icr/xa, (rrn^ty/xa, 'i^noq. Idem. 

'Rfunaq S'fiiv] Ul \'ulcaiius adamavit 
Miiiervaiu, Boreas Orytliiaui rapuit. Idem. 

KfiVsif] Ut Neptuiii ft Maitis de caide 
Alirolhii : et Orestom Minerva contra 
Furias defeadU. Idem. 

KaToixnff-Ei?] L't Pallas arcem Atheni- 
eusein incolit. Idem. 

Kai Sa'psac] Pallas olcani, Neptiinus 
equum, Ceres friimentuui, iuitia ct leges. 
Idem. 

'EXEucrrva] Allica^ oppldum, ubi initia 
Cereris celel)rata i'uenuit. Idem. 

No'^»v.] Ut Diaconis et Solunis. Idem. 

Aixas-TBpi'oJv] III oralione xa-.-' 'Aptcrro- 
)ipa.Tov; recensentur, to ev 'ApsiM wayco Si- 
XttiTTiijiov, TO Ewi riaXXa Jio), to i'srl A£X<*iiviw, 
TO ewf ripyTavEioi), to Iv <I)jEaTTor. Ubi etiam 
qnra cujusqiie pra;lorii aiit judicii ratio 
filerit, explicatur. Idem. 

iTEipaia;;] Conlracte i)ro rrsipaiEajj, a no- 
minative nsi^aiev;. X'idetur autem dici, 
tsrapa to tiTSpiv, a trajeclii. Pir.reiini, lit 
lib. 11. Diodorus Iradit, Tlieuiistocles, 
prolligatis Persis, xaTSj-xsuaa-s xaXXio-Tov 
xal /ttsyij-TOV Xi/*£va tuiv xara. Tw 'EXXaJa. 
Idem. 

Kffii awJixiSv] Isoorates in Panefjyrico, 
Athenienses, inquit, ttoXXo.; y-h Icf)' ina- 
rifa T?f iwEijou jroXEi; Iktis'm, •nkfftui II 



Taf iTi^av^ xaT«xi<ra>. Idem. 

TjOTTaiaJV SaXaTTi'oDV t6 xai p^£^5"ai4)v] De 
liis ulluni faocre verbum supervacainnni 
est, cum res gestas Allienien.simn nioTii- 
nientis omnium fere doclornm celebreiilur. 
Quic qui non legit, vel I'anegyrico Iso- 
cratis contentus esse potest, quod ad lianc 
quidem rem attiiiet. Idem. 

'ETTiVnj a|i'a;c] E.r sqxio, pro digiiitate. 
Pleonasmiqua?dam species, fortasse lege n- 
dum, ivr' tcrr,i; a^iag, ])aii (lig)nt(itu. Locus 
autem qui citalur ex Demoslhene, cxlat in 
oratione -steji a-TE^pMou. Woef. a^iaq marg. 
Lutet. Locus autem, ni tailor, ad qiieni 
rcspicit Noster, extat ap. Deni. wsji txv 
XvfAfx. ad init. aiv old' av Ei'c a^ljo; EvJjixs- 
a-^ai SbvaiTo rS Xo'yM* quanivis Solanus se 
nil tale in ea Oral, invenisse. afiirniat ; 
et provocat Gesnerus ad formulas ejus- 
modi in Oraf. tteji iTif. c. 2. et S9. 

'ATraprav to £yK<iifj,iov^ 'A7ra^T>:5-a( to xpe- 
fA-a^ai, aTrafrtc-ai Ss to T£X£i£3-ttl, Suidas. 
Sic Demostlienes tte^i (m^a\ou, [§. ni.] 
a7rapT?3-ai tIv Xoyov t?j y^a^^ng, sulitei'lu- 
gere, et de hiduitria ahrrare ub ohjecto 
crimine, et iiiferre a re cdiena. Woi.f. 

'Ev vofAcii ToTf i'sraivoit; cv] Pro, h',ofA.ou 
ovToj n vOjUi^o^Evcu. Idem. 

XlapijX'rtofiVfA.a <^i^tjiiv lii^nni^ ^EfjiTro^eu/mct 
ipsani mercfin significat, •Ka^tiji.'no^ivixa, 
7r^0!r5iix>)v S ma^i^yov, accemnnetn nicrcis, 
Ciirullariinn, uuctarinm, udditiiincntuiii. to 
<^ipa)v autem eloganti et u.sitato pleonasmo 
accedit. Idem. 

Tov 0ws-£a] Et quidem apparet, euiii 
maluisse cclebrare Theseum Allienienscni 
licroem, et patriani reinpubliram, qiiam 
Laconieam nieretiiculiim, in;;eiiiose cpia'- 
sila occasiono, ut aliud ageie viderelur. 
Kst igltur et ilia oratio tmv W^n(ji.a.-vi7(ii' 
vuv 7\iyaiy. Idem. 



CCCVllI 



AHMOSGENOTS ETKnMION 



(puXoVy Ixev^soov' (ro) d \<rug BuX(x,j3eia, to rviq irocooi^iotg 
(r:cwf/,[jLOC, STiri tv cccrv^^zroici STarocyocyBO'-JOii, [jlvj coi ^ii(ov 
'TrpocnceoiTo rovTTiypu^^oc rw ^vXocicct). [1 1] HotoiVTi oij 
rocg ^A^Tivccg, exdi^srui rov Xoyov 'srarviq roimup^og, %^u- 
(Tsoi jcpviTtTig Kocroc Hivoccpov. ou yocp yjv "A^i^vvcri Xczf^w^o- 
Tspov TtfJiTii^iccroq rpivipixp^iicov, £t OS rov A7iiJLO(r9evovg bti 
7co[jCia7i woiidog ovrog, eTsXsvra, tvjv op<pccvia,v ou (rv[x(popoi.v 
VTeToXTj'TTreov otXXoc co^Tig UTjToS'eo'iv, TO TTjg Cpvcrsug yivvoc7ov 
aTTozocXuTTTOVcryig. [12] 'O^w-tj^ou fjilv ouv ovre Tsroiiosvariv, 

CUT CC(T>CVj(TlV LLVVl^Vl KOC^ ICTTOpiDCV TTOipeiXTlCpOifylZV, OCXX^ £U- 

6ug uvoiyycv] Tuv eTsruivuv ocztrrso'^oii tcov vst ocurou osotj' 
fjLiovpy'/iixevuv, vXvjv eic TPO(p'yjg Ttoct fjcsXsTTjg aoct oiaoco'icocXiocg 

CUK \')(pVTOl.' fJiVlO OUV iTTl TVIV ll(riOaCU 00C(pV71V X,0iT0i(pU- 

yovru, TTjv gocQvfjLug kchi Toig TToipcscri tcov sttuv e7ri7rvBov(rocv' 
cot OS evToojQa ovj ttou r/roXug ^sv o K^aXXio'TpoLrog, Xoc^TToog 
KoiToiXoyog, AXKiOoc^ocg, l(Toxpoi.rYig, \(rix.7og^ Eu(3ou- 
Xidyjg' [/,upluv fxsv s(psXKoiJLSVuv A^Tjvvicri tcov tjoovcov ycui roug 
iTocTDOVo^lug (xvocyaocig i>7ro}csi[/.svoug, To-^siug o oucri^g To7g 



S'uXaxw] Ne inscriptio saccn major adjicia- 
tur. fortasse Iegenduiii,f*ET{ov rolneia-ityfia 
Tou Qu'Ka.Kov. ut sit l'nt<rayii,a. res (jitcc in 
saccam coiifertur. Lexica inlerprelantur, 
turn centones qui asiiiis et mulis iusternan- 
tar, turn accessorias sarcinas. Inscriptio 
sacco major esse qui potest? aJuvaTov ergo 
et wapaJo^ov videtur idem hie signilicare, 
quod TO wagEjOtTropsujUa. Idem, lovma-ayf/.a 
inarg. Lulet. 

Tovniypafjifxa.'] Placuerat mihi quoque 
ilhid iTris-ayfAO. Erasrai et Wolfii : sed 
reduxit me in viam doctissimus Hemster- 
husius, cum illud ambitiose factum a mer- 
catoribus monerct, ut pitlacia, tabellas, 
inscriptiones s. titulos affigcrent saccis. 
Gf.sn. 

[11] X^va-ea xjjitti?] Pytbior. 7 pr. patri- 
ain et genus Megaclis tanquani crepidinem 
aut fundanientum laudibus ejus suUsterni 
scribit. Jam respexcral ad liiiiic locum 
]>aulo anio, ubi negal ejusniodi jj^aictv xpn- 
mSa, laudiiiu Ilonicri esse. Idem. 

Aa/jAWpoTEjov T(//ir)j«aTo; Tfinpaf^ixol/] 
De trierarchiis egimus in Isocratc, nee 
jianca ea de re sunt apud Libanium ct 
Ulpiaiium. Ordiries apud Atlienieiiscs 
olim fuerunt, tZv yMfxop-j.'V , Trevranoc-iofjie- 
i'l/jiVMv, IvTeiciiy xal ^iuynHv. Do quibus 
vide Libauium in arguineutu Midiuniu ora- 



tionis. Wolf. 

[1 2] 'Ewi T^v 'Hc-ioSou Jtt'<f>v>iv] Vide iniiinm 
Tbeogonia; apud Hesiodum. Et Persins : 

Nccfonte, iKquit, lahra frolui Caballino: 
Nee in bicipiti somniasse Farnasso, 
Memini ut reyente sic poeta prodirem. 
Idem. 

noXu; JU.EV o] rroXXSv avra^io? aWaiY. 
Multus tibi est, id est, multorum instar, 
copiamque dicendi suppeditat. Idem. 

'O KaXAtVrgaTo?] Coramendatio a pra;- 
ceptorum excellentia. Sic Demoslbenes 
in oratione wpo? twv Aax^irov 7ta^a.yfa^r,v, 
[p. 928. ed. R.] fAiya 'm^ayy.a, inquit, 
'itroxfdrou; fjiadrnfiq. Idem. 

' AXKiia,fA.a(;~] Hujus extat oratio nara. 
a-o<pti7TS}v. Idem. 

'AX)t»Ja',aac] Is est quem Cic. Tusc. I. 
ncihilem liJietorem appellat ; nisi quod ibi 
prave legilur Alcidamus. Plutarclms AI- 
cidaniaiilcm, ut Lucianus, appellat. So- 
lan. Ita <|uoque Bentleius. 

EiJ/S'^uXiJi)?] De hoc libet adscrihrrc ver- 
sus, quos citat Laorlius cComico quodani 
in vita Euclidis : 

'O ifffta-rtico; S' EuSouXi'Suj XE^aTtva? Ipai- 

TMV, 

Kai ^|/£l;JaXa^oo"t Xoyoi^- rovi; pnro^ai; xv'Kmiv, 
'AwiixS-', e^cuv Tijv Ah/moj-Sevouj ^w^oj-tdi- 
jufXii^pav, 



KATA AOTKIANON. 



CCCIX 



ueiDotycioig ttj^ ^Xixicx.g slg roiq T6pi]j£ig asroXicr^ociveiv, ttcx.- 
pov ^' civru) KOiT e^ovcriocv ^xujjiav, ex. TTjg ruv eTTirpoTTuv 
oXiyuplag^ o TV}g (piXoa-ocpiocg ycoci TTjg TroXiriKTjg aosTTig koct- 
ei%e "ziro-jog, og aurov Tjysv ouk. btti rixg (PpuvTjg, ocXX mri 
Tolg *Api(rToreXovg, jcai Q£o(ppci(rTou, y.ui Bsvoxparovg, xca 
YlXuruvog '^mccg. [13] Kayrc4u9"a, u fjeXncrrs, (piXo<TO- 
(poiTjg Tu Xoyu, ^irrug btt uv^puTTOig epcorcov ocyuyxg. ttjv 
fycev ^ccXuTTiou rivog spuTog Tzrctpccpo^ov r£ Koci ay^iccv zoit 
7CUf/,uivov(rocv ev if'^X^? 'A(ppooiTVjg ttocvctjixov xXvo^voc, (pXs- 
yy.ocivo\j(rcx.ig vscov cpu,ccTg, aoTO'/P'^i}^^ ^ocXccmov, ttjv o 
oupoiviov ^pvarvjg nvog csipocg eXt^iv, ov Trvpi k(xi ro^otg evri- 
rjsicroiv ov(rccX-jeig voorovg rpocv^ccruv^ aXX enri tYjV ocvtod 
Tou xolxXovg oc^poivrov re kcx,i au^ccpccv losuv b^o^i/,cj(Tuv 

[jcoivioc (ru(ppovi Tojv i|;u%wi^, otrui Zijvo? iyy^?f ^oct -jsoov 

'/ \c ^nii ''t^ ^ ^ 2 '' 

oLyx^kdiTopoi^ (pvj(riv o rpocyiKog. [14] LpcoTi or] rovTca 

TTOCVTO, 7ropif/,C6, iCOVOCC, (TTTVlXoCiOV, JCCtTOTTTpOV, ^KpOg, yXUT- 

rocv ^la.pd'pucrccif pcsTsX'^'Blv o^Je ryjg YiXiiciocg v-zs-oKpicriv, 
livtifji.yiv dxpil3ucrcci, ^opujSov xix,Tcx,(ppov7icra,i, ctwut^joci vvxrug 



ISo'jtEi yij avTou Koi AnfJioa-Qin? annx-oivai not 
psjSiXMTEjo; c£v '7raii!7aaBai. Ubi forte le- 
geiidum, paSizo?, 6 rpaZXo;, 6 to p /ji.h ^vva- 
fxivoq Ex4'6;-£iv. Creleri rhetores vel ex Plu- 
tarclio satis noti sunt. Woi.f. 

Ko) fxttv] Kofxav per o, yavpiav, fJ.iya, <^po- 
VeTv, T^L'vfixv, yav^ia^^ai, (niifavoZc^a-i, "X^^on- 
<fopav, proprie est, rpf^fiv htti-Z^Xn Kotr/J-iT- 
c-^at. xayjtav vero per w, si recta scribitur, 
tjuod lion existiino, avri tou Hcc'A,c:3-ai, pro 
roHDHt's'sari capitur. utcuiiqiie sit, lioc vult, 
iinpuiie ilium indulgere geulo potmsse. 
Idem, xoj^a^siv, y^. KOfxaTi luar^. Liitet. 

Oi^* E'ETi TflLj <i>fjm{\ Haiic roaXaiav iraT- 
fttv appellat Suidas, qurc cum iiiaximas 
opes iiiipudico quaestu coiigessissel, Tlie- 
barum patria; siix nia'iiia restituit, cum 
liac insiTiptione, 'AXi^avSpoc fxiy '/.ati^oKi, 
<t^{iMt) S" dva^&(Ms-£. Vir autem factus, Lai- 
dein 10000. drachmis iioctem unain aesti- 
mantein, b.oc dicto, /xsrufxeXuav [to jxi- 
tojueXeivJ TCj-ouTou ovK aJVoSjUttj, coiitenipsit. 
Woi.f. 

'a^io-totIxo!;;] Uorum trium Plutarchns 
lion inemiiiit, iiec ego alibi legi. Sed Lu- 
cianuni aut de iudustria fiiigere, aut iion 
cilra auctorera hoc aflirniare, facile credi- 
dcrini : quainvis touiporuiii ratidiicin liic 
minus curare videatur, qui a-qualcs et nii- 



2 Deest TouTsc. 

nores etiam DemoslLenimaglstros tribnat. 
Idkm. 

[Ij] AiTTa; lit av9f:57roic If wTftJV ayaryk^l^ 
De duplici aniore et veiiere, olcaVia.^ xmI 
Tra.'j^nfA.o'j, uon dissirailera in niodum Plato 
quoque et Xenophon in Syniposiis disse- 
runt. Lemraala autem, qune liic e tragico 
cilantur, Enripidis esse existiino, caitera 
vero ipsius Luoiaiii. Idem. 

'Aj/^-jav xal xuf^ahovTav xXjSaiva] ICXu- 
5ajv usiiatius geneie inasculino. Coiijuges 
autem, >iufA.amvrav ^'Kiyy.aitovcaii; vitvv crp- 
fxcuq : ut sit organicus dativus. Idem. 

hlri-^enixa. SctXaTTiov] AvTO-)(^fri/xa Sui- 
das, aj^EyJaJ?, 'TTo.vu aXr,9£;, TTaVTEXS?, quasi 
esset adverbium, rS ovti, t? aXuSeia, a;; 
aX)i95f. Idem. 

Aua'aX&EKJ Avinxrcv;, a verbo aXdalvw, 
jnio, sano : nude et TrsXuaXflii?. et, axS'aia 
TO yi(j'7fA,a.. Idem. 

AuTou Tov xaXXou;] Platoni particnla 
aiiTo addita nomini, significat tm iJtav tou 
■TT^ayfAaro;, quaiu vocem et Aristoteles ev 
ToTc jUETa Ta (pvs-ux sKpe repetens paruui 
probare videtur. Idem. 

[14] 2DVav|-at vuXTa; ETrjTrovci? h/xifai{^ 
Hinc ipse rogatus, quo paclo tantaui di- 
cendi vim sibi parassel? -arXiov cjvcu £<f»j 
T 'iXatov avaXiVxav. Idem. 



cccx AHMOSGENOTS ETKriMION 



tTTiTTovoig '^f/.e^oiig. e^ Zv rig ovjc ol^sv CTToTog o Avjfioa-QsvTjg, 
t(pri, (Toi TTiv O7]ropi>c7iv eyevsTO, rocig ^bv evvoiong kcci roig 
ovof^occn x.ocrcc7rvxvuv rov Xoyov, rocTg ce Gioc^iO'sa-iv e^xxpi- 
pcov rocg iri^cLvoTyirccg ; Xoc^Trpog fzsv ru fxsyB^si, crcpo^pog 
oe rco TTvevf/^ocTi, (ro}(ppovB(nocrog qb ttjv tuv ovouoctuv jcai 
vovj^ocrcov eyKotxTBioiv, TTOiKiXuTOirog o tvaXXayoug (t^yi- 
f^oiTuv. f/,ovog yB roi ruu pyjropuv, cog o Aecc(r^BV7jg BroXuTjcrsv 
eiTtTBTv, if/^-^u-x^ov, QU (r(pup7iXa,rov 'utccpbU'xb tcm Xoyov. [15] 
Ou yap cog rov Akt^uXov o Kcx.XXicr'^BVTjg B(p7} Tirov Xsycov 
rocg rpoLycooiocg bv oivcv yocc(psiv, l^op^uvra, kcci ava^spixxi- 
vovToc TTjv T^iuxv^i ovx ouTcog Avjfjf.oc'^BVTig a-vvBTi'^Bi Trpog 
f^e-jvjv Tovg Xoyovg, dXX hocop TtrivcoV vi ycoci rov Atjuccotji/ 
"sraT^oci (poccriv eig tccvttiv avrou ttJv vopois-oaiciv, ug ol fAv 
ccXXoi Ts-pog vocop XsyoiBv, rov Avj^^iocr^Bvyiv oe Trpog vocop 
ypoi(pBiv. Ylv^Boi OB xooTog ruv A'yjfzocr'^BViKuv Xoycov a-rro- 
Qiv e(pocii/Bro tov vvzrepivov Xv^vov tcoci tovti fjLBv^ tcpri, 
croi TO x^P^o^ "^cy Xoyov, ycoivov Trpog rvjv BfXTjv VTro-7B(riv' 

•> / ' / c \ \ t / ' / c ~ ■> \ 

OV yocp TOl JXBICOV TTBpi TTjV Ul^TlOOU TT0i7](riV VTTVjpX^ KOCfJLOl 



Ta"f Evyoi'aij xai to"; lyofxeLCi xaraTTvuvZn 
TOV Xoyov] Orationeni seiitenliosani, et ver- 
bis miniiiie otiosis, sed valde signiiican- 
tibns deiisam iiitelligit. Idvm. 

TaTf Sia&iff-Ej-iv k^a-K^iSi'V Taj ^ri^avoTn- 
THc] Quanta ciira leviorihiis art'ectibus 
adiiibitis, probabilitati st'i\ iat. Ini m. 

'O AEaJ3-&EV>ij] Dux opinnr ille Atheni- 
ensium, cujus, prater Phitarcliuni etDio- 
dorum, in Atticis Pausanias ineiuiiiit. 
Callislheiies Aristotelis discipulus, satis 
iiotus est. Idi M. 

"E|M.4.d;)^ov, ov a-vfiys.] Legenduin, lit est in 
MS. 'ifA-^v^cv Kai tT<pupri'karov ^a^ti^l tov 
>^oyov, vivam ft folidam orittiimem edul'il. 
Utraque vox.qua laudat oratioiioin Deiuo- 
stiienis, est Iranslata a staluarioruin arte. 
Signa eniiii vivere diouiitur et spirare, 
cum singniaii artilicis iii;i;tnio sic ficia 
sunt, III vidcantiir non slatua' esse, setl 
viva aniinaiilia.- — 1<^v^ri'Kara, ()ua- et di- 
cu'itur oXia-<pvpa, et oXoa-'^ipaTa, sunt sdiida, 
cnmpacta, plena, Don conllata. I'iiii. II. 
N. 1. 23. c. 4. Est igilnr a-<^v^n>.ar<j^ ora- 
tio, solida, plena gravissiinis senlentii.i, 
in <|ua nuilus est inaiiis verboruni sti'pi- 
tus : cni <)|>p()iiilur unitorutn iimiiis scii- 
teiilii^ verlionitn vi'liihilildS, ut vocatur ab 
Aiigustn. Grt V. ()bsi'(pianinr (luevio, 
i. e. libris antiqnis, de xa; pro ov punendo. 
Aliorjniu milii videbalur pulcre etiaiii dici 



sy.-l'UX'^ "^ <r<f>yp^XixTof, viva et spiralis, non 
rigida et dura, ut quic malleo dticiirdur. 
Gksn'. F^t ob banc rutionem ego in vul- 
gato niliil mntavi. Keith. 

[15] Ov yap it; tov aIj-j^uXov] Athenapus 
lib. 1. (UE&uaV iTTo'.si rag T^ayaiSiai; o AiVpj^ii- 
Xof, £; >f'H5"l Xd/xai'Kixv. T.O'^OKKriQ ovv mvEt- 
Ji^EV avTV, OTi 61 Koi TO, SjoVTa itTOfer' aXk' 
ovx. EiJic yi. Woi.F. 

'axx' II5aj| mvwv] Vid. Bred. Misc. pari. 
II. J). 52.5. HuTZ. 

ripoc ^S'ooj Xej-eiv] (line Clepsydra nomen 
Iiabent, item proverbiuin, Hieret aqua. 
Scd liac de re plura suo loco. Woi.v. 

A«,MO£r.^£Viiv Se wjoj uS«^ j/pa>f)£iv] Hem- 
slcrliusius notaral, videiiduin Davis, ad 
(.'ic. Tusc. ad 1. II. c. postr. in (in. ubi is 
de more ad clepsydrani diccndi allcgat 
Soliol. Aristopb. in Acliarn. v. GiK). et 
Suidani, tiiii: el liuno Lui-iani locum, PJi- 
liiuMi, Syuesiuin, allos(|ue, unde lia-c; al- 
lusio nd aquam scribeiidi satis intelligi- 
tur. Ki:iTz. 

ToD vi/KTEjivou ^.vx^oii] Epitlielon wure- 
pivot; oniisi. Neque enini lucerna in me- 
ridie acceiiditiir, scilicet. Inlciliijcndie 
aulcui sunt lucubriilioues, qnas Ciceror»i 
eliaui fiiisse usitatas, ilia verba declarant, 
(|uibu.s jam sene\ ad Atlicum scribil, se 
luctdnaliones detraxisse, et meridintioubS 
addidisse. Wox-i. 



KATA AOTKIANON. cccxi 

Xoyog. [loj 'AAX' h fx.£reioig esrt rolg (piXuvQowTTiocg, ycui 

rriv ev roig ^DTjfzoccri (piXoTi^iocv, koci rvjg TroAiT^iocg ttjv 
«■/. . / \ t \ ,f / t \ \ 

CATjV AOC^7rpOTyiT(X. yCOCl fZSV Tjil (TVVSIOCOV, Ug rCC AOfUOd 

iT^o(r'^ri<ruv' lyco as ysAcca-ocg' ATK. 'H ttov ys, e(p7iu, 
oioivoT^ x.oiTu^s7v fjbou Tuv coTuv, ugiTso (3cx,Xtx,v&vg XOiTUVrXv}- 
(Tocg rev Xoittov Xoyov ; 0EPL. Nvj A/a ys, bItts, ^ri^jio- 
^oiviug re kxi ^oorjyloig l^BXcva-iovg^ xoci Tpimoc^x^'^^* ^^* 
TBi-x,og, ycoci T(X,(poov, Kcm Xv(r£ig oci^fzuXuruv, xoci Tsrocp-je- 
vcov £)CQo(r£ig, ccoicrTVjv 'sroXirsiocv, Kca 'n'pe<r^eig, xtxi vojjlo- 
•jeciccg, Kxi ixsyi-jog 7roXirBVfA,ot.Tuv e^TTEcrov, yiXocu sttskti 
f/,01 rov Tocg o(ppvg (rvvocyovTog, kcci oeoiorog fjivj Xoyoi tuv 
A'^f^ocr^&povg ocvtov epycov BTTiXtwoiBv. [17] ATK. 'la-ug 
yocp^ e(pvjv, CO ^ya/^e, vo^i^eig, Bf/,s 07J ^ovov ruv ev pvjTopiKV 
psfotuicoruv, fjcvj oiur£^ovXXrj(T'^oci ra. utcc rocTg Avif^ocr'^e- 
vovg 'srpoi^ea-iv ; ©EPZ. Eiy£, £(p7i, wboi rov Xoyov Itzti- 
Koupioig rivog, cog cu (pvg, osofxBijoc ttXtjv et ^vj crs rovvocvriov 
Tiocrsx^i TToc^og, oiov ocuyiqg TrspiXocpcTrovcTTjg, cvk s%o/? Trpog 
Xoc[A,7rpcx,v rrjv Avjijcoa'd'evoug oo^ccv rvjv hiyiv a7r£pe7(roii. jcxt 
ycco oiurog ri roiovrov e(p OjjcmM y.ocroc rocg ocpya,^ '^^~ 
irov^oc. ycocri^ocXov yovv fjcixpou ^el'v, ug ova ccvrijSXB'wrsoi/ 
ov f/,01 TTDog r7}v V7ro^B(riv' elr lyco pej/, ovk o^S oTTcvg, 

Tioif, ill medio |)or ( scril)eii<l(im,non ]ierdi- )(^oZ/ji.at. Caitera vero ex ipso ])eino- 

j(li11i(ingiiin, :i|0(.=TE(/y,i, /ocsflciJij, ao». 0. ficrel sLlieiio, ac in priiiiis Oratioiie tzrefi o-te- 

a. [xt^Uf/.t^ri'iiiitto, iiixo. Foiidct sentenlia, <fiavoy, clara erunt. Wolf. 

quia Tliersagoram Luoiauus iiiterpeliat. 'Ex^oVei? aptcnnv TroXireiav] Elocutiovcs 

Idem. qua sunt optimi civu officia. Est I'Kttn- 

KaTttvrX^ira;] Puto hie servandam siiam j/»<ri?. Idem. 

vim verbi ex etymolorjia, et ah eo pen- npio-j3EK] Lego, 7r;-Ea-/3£i'a?. Idem. Ita 

tlere accusatives, qua; sequnntur,;)(^opn3^i'af, quoque Gesn. et Icgatiunes interpr. Me- 

r^iripao^iai;, rcliquos. Nee taiueii ij;noro, lanchtlioii, 

quani pulcie ex Medicoruin discipliiia hoc Nofxo^ta-ici^ Ka\ fxiyt^o^ TroXiTiu/xarenv 

verbmii apud Longinum c. 12. exlr. in- kfx.Trecrov'j 'AvTiTrTOJirij arriKri, pro fA,eyi9ou; 

terpretetiir Tollius, fovere, et amahili ac ifA,mTovcoi. Cum reruni ab eo ifi ivjiuli. 

jucunda ivrburum sententiarumqiie copia gestarum mentio incidit : ridere mihi suhit 

rigare, animcnumque ulcera emotl'ne atqne eum, qui supercUia coiitruhut, id est, te 

letiire. Ceterum i])sa Ii;rc Duniostlienis Luciaiiuni. Sunt verliaTliersaf^nnc. Wolf. 

KttToj&ii^ara repetiisse videtur auctor ex [17] AiaTsGfuXXiJir&ai to. turaj Ovid, 

illius orations jji-o Cor. v. g. c. 93. nbi [Tr. 4. 10. 4'.».] 

T£i;)(;io-^ov xai Ta<|>p£iav coinineinoral, c. 18. Fersunuitque meas numerosiis Htrralius 

f\ -rmq IK. t£v -siToXefxi'j})/ iXvj-aixnv, ei inn uures, 

Bi/yuTipai; (rwB^i^xKa. n. t. X. Gesn. Qui ferit Ausonia carmina cuha lyra. 

Aijuoflom'af] Viscerationis et epuli usum Idem. 
apud Atlieiiienses I'uisse, nusqtiam nie ie- E'iys, 6<}»i, vre^i rov \cyov] Si quidem, in- 
here memini : nisi forte Paiiatliena'a eo quit, in Onitiime aliqui) nuxilio egemns, id 
rtlerri possint : rpia de re vide argiiinen- est, si tu eges auxilio,)(aT'a3-T£i'av tou ttjo- 
tum Pauathenaici Isocralici. bom uai.boi- cJinw v/aKKayriv : supple, nou puto perso- 



cccxii AHMOSGENOTS ETKriMION 

cx.vY,vsy/,oc^ oozco f>ioi tcarcc CfjCiKpov irpoo'i^iFc^ivog uvrtov 
o^ccv^ Kcx,i ^rio ccTtrorpBTTUV, ugTireo riXiou rocg o^jeig, vo^og 
rov rcov OfJLripidcov ysvovg sXsyx^cr^cci. [18] 'Loi ce ^ot 
(pcciveToii Koci TOUTO, e(p7], TToXv o>xou, 71 KocT ef/.6 elvoci. TT^g 
^iv yoca UfXTjoov oo^Tjg, olov stti ^iccg opfiucrvig rr^g TroiTjriKTig 
ovvoc^iug, oc^poug €^ ocuocyzvig ^v Or-woca'Tig Xcc(3a(r^(Xi' cv o 
ei ^tv STTi TO)) A7]i/,0(ru&i/7jv oXov ecpocTTar rri yvu^Jiy] rpuTTOio, 
jcat fjLocXcc av ocTTopoivig TTSoi rov Xoyov amov, ovx. e%wj/ 
crov "srpojTou rvjv yvcofxyjv ^Xcx,[3oio, yccc^ccTfsp ol Xi^vot ttoc- 
c^oucri TTBOk Tocg 'Lvptx.Kovo'iovg rpocar&nzg, Tj ol (piXvjycooi icoci 
(piXod'BXf^oi'sg, sig f^vpiocg daoucr^ocTUV jcoi) 9eoi[ji,ocTuv vidovccg 
e^-wecrovrsg' ouk sxovcri yup e(p vjv eX^cacriv, ccet ttjv eiiri- 
^u^xiixu fA,STxri^evTeg. olfxczi oe zoa ce fA,eTa.7r7jaocv, ovk 
e^ovra. e(p o,ti (TTcciTig^ ev kutcXu <re. TreoisXycovrcov, (pucnug 
fzeyoiXoTTpeTrovg, opjjLTjg oioiTrvpou, (3iou (ru(ppovog, Xoyov oei- 
voTTjTog, 77jg £V Toti'g 7/rpoi^ecnv apopiccg, Xififjcy^ocTcov ttoXXuv 
jtat ^eyccXuv u■zu^spo^Jiccg, oiKuwcrvvyig, (piXtxvQpcoTiriocg, iri- 
(TTSug, (ppovTi^JLccTog^ (rvvecreug, sycc<.(TT0V nov iroXXuv jcch 
^BycUXcov 'uToXiTBvy.oirojv. KTug ovv opcov \v^zv fxev i\J7i(pi- 
crixoiToc, 7rpicr(3sig, ori^Tiyopiocg, vofxovg^ SKEidsv oiTrocrToXovg, 
F.u(3oioiv, Miyapa, ttjv BoaoTtccv, Xiov, 'Po^ov, rov 'EXXvjo-- 
"TTovrov, avcocvTtov, cvz £%Si$' ottoi tt^v yvufjLTjv WTTOiXtvng, 
cui/,'srsoi(pepo^£]/og ro7g 'urXBoveKTvi^oc,(riv. [\^Y Q^gTrep ovv o 

nuisse tuas aares rebus gcstls Demo- rispi tov Xoyov arriuv] Glossema videtur. 

slhcnis. Idem. Guyf.t. 

NoSo;] Alludit ad consuetiidineni aquila- Ivpaxovrtov; TpaTre^n;] Harnm luxum, 

rum, fjiKc puUos ad .si)lendorem solis ex- nt et Italicarom, Plato etiam perstringit 

plorant, iitrnin germani sinliieciie? Idfm. epistola?. el Horatius : [1. 3. od. 1. v. 17.] 

[18] 2o; 5i i«o, <painrui] Scribendum Dhtrictus ensh cui super impm 

e-ov. lawn opus, laudatio Homer, scil. qiUB i^^^^,-^^ pg,,,/^^^ „„„ ^.;^„,^ ,,„^,^^ 

coraparatur cum laudatione Demosthetws. Dulrem elahrralmnt snporem ; 

Btra majons din.cuUatis res sU. Iens. Non avium citlmraque cantus 

<juncumseiiliunt Solan, et Re.lz. _ _ Scmnum reducent. Wolf. 

Oiov £7ri /utSj o^fjiMs-tK;] Fortassis, op- 

(xma-ri^, a verbo liff/.iaj. oiov etti ^Mia?, sci- AnfAfjiaraiv woXXSv xai /xeyaXmi I'jn^o- 

iioct, aynvfcii;. unde proverl)ium, stti Ivm ^J-iac] I.ur^itioinna multnrvm et jmigmiritm 

iffxiiv. Wolf. of,uouir>ij marg. Lutet. el rff.'.yieciio/fen;, id est, to aJixac-Tov, xai oJa;- 

paulo ante pro >tat /auS', ko.] y,n. ^oSokhtov. Yidetur alludere ad leges Tiier- 

Kai f*ttXa av aTTopoiu? WE«i Tov Xoyov aTTScv, arcliicas, de (|uibus tte^i (TTEtfxivoy gloria- 

cvn ix'i^''] Videtur legendum, o7ropoi»ij TTSp: tur. ])e Per.sicis largitionibus vide Plu- 

Tov Xoyov, Jeu^o xaxsTj-E arrccv, Hal ovK e;^wv tarctium. Ideim. 

CT3U iBTfjliTou T>) yyi;xn ha^oio. Nam 'jtqu II^ec-^ek] Et hie, ut supra fjuoqne, 

ireiiTou T>!v yvM/ix>iv Xfl(33i;, duriusculum vi- wpEs'lSEiaj lego. Idem. 

dctur. Wolf. IviAtBi^i^i^o/juvoi toi"? wXEovwrn/Aaj-i] 



KATA AOTKIANON. 



CCCXill 



UivSapog, stt] TroXXa tu> vu T^wTrofjcevo^f ovtu irug riwo- 



(Tev, 






'^H Kd^uov, 7] (TTTcc^Tcov is^ov yevog, 

H TO 7TocvToXix,ov cr'^evog H^oix.Xeog, 

H Tccv Aiomtrou TrovXvycc^eoc riixav, 

H yufjLOv XevKCoXBvov 'Ap^oi'ia? vfj^vYjcrof^eu ; 

ovTua-] ^6 Koa cv ye tchvtov eoiKxg cctto^sTv, Xoyov, ^ (3iov, ^ 
PviTOPiKrjv, >; (piXo<To(p{cx.v, rj 07j[.i(xyuyicx,v, tj tou Suvccrov rocv- 
<5poV VfJivyiTiov. [20] "Ecrri (5" cu^lv s^yov lz(puyt7v, lipv}, rvju 
'TtXccvtiv, ccXX evog orov ^rj XuCofjcsvog^ '/} rvjg pTjro^iiC'^g tcocd- 
avT-^v, elg rocvTrjv xoctu^ou tovtov tov Xoyov. motw} youv 
(TOi V V nBPix.XBOug. Ikuvou fjLBV ys rug dcTT^ocTtocg^ aoci f^^ov- 
Tccgf KOii TT^iGovg ri xevrpov ^o^v TTU^aXafjCVTegf uXX au- 



Hoc vnlt, singula bona te ad se rapiunt, 
iiec facile ad aliud te deflectere patiuntur. 
Idem. 

'l«-^i;vov !) y(jvTinkav.a.Tm'\ Hymnus liic 
non extat in noslris codicibus, quern 
Hoiat. videtur imitatus lib. 1. carin. 12. 

Qiiem lirum attt heroa /i/m vel acri 
Tibia sumis celebrare, Clio? 
Aut Deum? ctijus recinat jocosa 

Nomen imago, — Idem. 

'itT/Mnvov] IJceotire fluvius, ab Ismeno 
Pelasgi (ilio cognorninatus. Idem. 

MsXi'av] MfXi'a SivSjou £?5oj a-srb M£>iia; 
T?; 'nx-Bttvou. Item fXiXla;, fAiXia-a-ai, J Jo- 
gara, et y-iXixi; xa^'sroj, to rS.<v avSjctTraJv 
yt'vo?. Haec Hesjcliius. hie iieque arborem 
fi-axinuin, neqiie fraxineam hastain intelli- 
gendam esse, declarat epitheton x?'^''^" 
AsxaTov, quod ad inulieieni, sive Deaiii, 
.sive Ts'ympbam perliuet, aurea colu orna- 
tam. Meliam auteni Occani fdiam, boc 
est, Nereidem facere videtur Hesjchius. 
Apud Hesiodum in Tlieogouia sunt Nyni- 
pbas MEXiai.quaj el MeXiaJe?, sicul AfuaSsj 
xai ' Afxa^^vah^, vel quod una cum arbori- 
bus nata; sint, vel quod in sjlvis et nion- 
tibus versentur. Idem. 

2'nra^Ta;v] TTapa to l3''!iraf&al, quod e 
satis a Cadnio draconis deutibus orta sit 
armatoruiu seges. \'ide Ovidium Meta- 
iiiorph. lib. 3. Idfm. 

K.ua'va.fA.'muxa ©riSnv] Non Thebas urbein, 
sed bio Asopi Boeotia: Duvii nxoreui, de 
VOL, I, 



qua Bocatius lib. 9. cap. 36. intelligo. 
Kvava.fX'rrvx.a vero a casruleo colore fluininis. 
afxTTv^ auteui to ic^tiiifjivov, reticulum aut 
mitra inuliebrif, 'wa.^a. to ivatsrvKa^nv nai 
(TvnyiiV Taj r(l)(aq. Idem. 

'Ajjuoviaj] Martisct Veneris filia, Cadmi 
Tbcbaruin conditoris uxoris. Idem. 

'T/Wws-o^ev] De variis hymnoruni sic 
notis noniinibus vid. Spanhem. ad Callim. 
V. I. Reitz. 

[20] 'h nsjuXloyc] Ex prMcedentibns 
repetenduni est purogwii, sufficit tibi Pe7'i- 
clis, sc. eloquentia, si couferatur cum De- 
mosthenis. Gn.!EV. Plutarchus docet, niliil 
ejus prasterdecreta superesse, ejus tainea 
aliqua ferri Cicero in Bruto auctor est 
n. 7, teste Quintiliano III. 1. p. 126 A. 
qui Lajc verba addit : " equidein non re- 
perio quidquam tanta eloquentia; fama 
digiiuiii. Ideoque minus luiror, esse, qui 
nihil ab eo scriptnm putent : ha.'c autem, 
qua: feruntur, ab aliis esse composila." 
De Orat. tamen II. 22. constare scripta 
Periclis ait : nisi forsan ea tantuni intelli- 
git, quai apud Thucydidem extant. " Ab 
Aristopbane poela fulgurare, tonare, per.- 
raiscere Gra^ciam dictus est," Cic. Or. 9. 
Vide auteui Ni^/j. c. 4. ubi versus Eupoli- 
dis legilur, in quo xevtjjov illud Periclis 
liiemoratur. Solan. Verba Aristophanis 
Acharn. v. 530. sunt : 'EvteuS-ev o^yn nsfi- 
xXii; oiXu/^iTriOi; "Ha-TpaWTEV, iSpovra, ^un- 
nvaa. T^v'EXXttSct. — to HEvrpov, ait Reitz., 
legi jubet HemsterUusius ad Nigrin.$. 7 ('. 
2' r 



cccxiv AHMOSGENOrr ETKriMION 

r^u y£ ou% oDUfieVy driXov ug UTrep rvjv (puvToicriav ovotv efx- 
fjLOvov ^ex'^vreg, ovo olezv s^aoKBcrai Troog ttJv rod ^oovov (^oc- 
(Toivov xoci }cpi(nv. ra. os rou Avi[xo(r^evovg — "ccXXcc croi koc- 
TaAeAe/(p9-w Xzystv^ ei tocutti r^UTTOiO. [21] Upog yB ^'^tiv 
Tug rvig v^vxvig aosrotg, rj rug TToXireiag ocvrov rpocTro^evco, 
TcaXov ^tav 'iyjrivcx.ouv ccurors^vscr^ixi nfjv oiocrpip'^v' Si as 
CovXoio ooiT^iXcog, ovo Kcci (TwrpBig eXo^j^svov, eve/i/ uTro^pco- 
cocv Xoytdv xjTToj^oXyiv . TroXXrj yocp ev kiracnv vj Xa.f/,7rpor7jg. 
£1 o 0U7C e)c rou 'sravrog, ocXX ejc yJpoug eTToavBcrofjCS^cx,' 
vcfjLog jM,e2/ yccp 'Ofx^yjpiKog, muuv eTTocivovg bk ^spcov Oiuri- 
^scrgoii, TTOouv, ^ K£(pix,X7ig, ^ Ko^vjg, yjOTj oe kock, ruv (popvi^ 
f/,izrccv, ^ cccT'Trtouv, ^B^isrrov os ovos ro7g ^soTg sysvero, 
Vf^vsTcr^ut TToog ruv TTOivjrcov^ l^ ^XuztxrTjg, ^ ro^cov^ 7} riqg 
cayioog, ^i^ri ye otj [j,soovg (Tco^ocrog^ */ rvig if'uxi?? ruv 
£vspyzcricov oz ovds ouvccrov stpoiTTcc^ eX-JSiv. owiovv ovo o 
Avjixocr^Bwig uirioiCTBrui, kcc^^ ev ruv avrov kuXcov sttoh- 
VDVfiBvog' eTTsl ro ye (Tv^TTotv ovT ocvrog av avrov e^ot^yce- 
creiev lirocivea-cci, [22] l^avroc. rou ©epa-ayo^ou oieX^ovrog, 
ATK. Ol^cci o"e, e(prjv, lev e7ndeoe7')^ott, ^oi CovXoi/,suov, re 
jt6»7 f/,ovov 'TTOiTjrriv ccyoc^ov elvcci, ruv Xoyuv "^apsj^Tropevfjicc 
'TreTToi'^a'Occi rov A7]i/,oa'9evv]v^ ra. "T^zCa rolg e^^juirpoig tt^oct- 
Ti^evra. ©EPS. Sot yXv oui/, etpiy, r^iv ^aaruv^v vnro- 
Ti-JSig-, TTOori^^'V BTTiopapie'iv "^ruv Xoyuv, e'l ri rvjg (ppovri- 
cog dvelg, aKooarvig 7ijjl7v yevoio. ATK. Tlpcvpyou roivvv, 

' ly(pvTa,v, aiS' 0^07 ^ aXkA cdi ' fjih * tcv Xsycv 

OiJIv I;W/MO»iwl;^oi'Tc?] 'E;;^orT(!i; leufo, SCI- 3. V. 256.] mngni gesiamen Abnntis. Et 

licet, rou ITsfotXEot/?. do quo Avislophaiies, Juvonalis [Sat. '2. v. 99-J pathici geslameii 

»uro{ ie (jiovo; lyxariXfTrs to xivr^cv ToTg Olhonis. IniM. 

ein^OMfxivoi^ : et alibi, o? SfovraJv xal acTfa.- 'HXaxaTnc] ^I cplti. ut in Pindaiico car- 

'Krcvv a-vfji,'7yi<fv^H.Bv'£'k'KaSa. WoLv, niarg. mmc, ^pua-ri'KaKaTov MiXlav. Idem. 

LiUtct. Byova-av. EuE^^'ic-iTv] Benclicia Deoruni {inliiia 

orav] Non pertinet ad <^avraa-ia,v, sed qiiaui Deiunsllioiiis ititellii;o. Rliia ccn- 

ad piiTopixnv. Gr/EV. stiuctio est, ut et in Oral, ad Nicoclem, 

Baa-avov Jtai xptViv] Hic arbitror abrumpi xaSoXou Ss tZv e7rnrihvfA.aTan dv yjh a-TQ~ 

oratioriem. Thersiigoras satis habet viani p^a^ecrflji, &fi. Sod quid si legas, l<f>' airi.- 

qiiasi inonstrasse dicoudornui in compa- era? eXSeTt. Idem. 

ralioue Periclis cum Deniosthenc : reli- Ka&' ev Taiv avrov naKuni IraraivoiJ^evoc"] 

«jua inf;enio amici permitlit. Gksn. Hoo est, Ivoj roiv altov xa'Kuv l7raivC|W£vau. 

Ta 8e tou Ariy-oa-^ivou!;, aXXa irot] Est «aQ' fv, pro, £<;>'£vt, Si' e'v. alias adveibiali- 

dwoj-raOTna-ic. noil abscjlvit alteram eolla- ter, pro s»!^»i((/im, quod I socrates ad Ni- 

tioiiis partem, in qua scripla Dciuosllicnis coclein coudiipliiavit, rl yu^ SsT xaS' h , 

celebraiidaeraiit. Sed scripta Demosthenis : ^xaa-rov Xs'p/ovTa, Siar^i'eiv ; t» xaSiv, op- 

veriim illii, &ce. Win v. ponitur, to 3-i.'|t<wav. IiiKii, 

[21] (fo^-ri^aTwJOvidius [Virgilius^u, [22] U^ol^yov 0ar££5v] Uroii^yav sTvai, 



KATA AOYKIANON. cccxv 

e(pviv, (TOi yeyovev ovdsv, bu KT^t. crao'Trei oe fJLVj koh "TtXsov v 
•yeyovog ^arspov. ©EP£. Ka.Xov av Xsyoig, e(p7j, to 
tctfzoc. ATK. Zu yap, £(p7jv, ayvosTg, olfjcoa, to sroi^ou 

CiTTOpOV, bItcC ICCTpOU ^IJCVjV TO TOU VOCTOlJVTOg (TOC^pOV dyVQVl- 

(ToiVTog ccXXo ^spofWBVBig. 8EPS. "Oti tI ^vi\ ATK. 
Su fA,ev, a. Tupcc^Biev av tov tu-ocotov iovTtx "urpog tov Xoyov, 
eTTs^sioTjO'ocg lacr^ut, ^Toi o ^dv} Jca.T'iiva.XuTCii isroiXoiiccTg 
STcov Trspioooig. cogTS TotvTTjg Tfjg ccztropiag euXcc (roi Toe, 
iUf/^XToc. 0EP2. TouTO y ovv, e(p7i, <roi ^to^s lupca. 

X^y} f/,SVTOl, KCcQaTrep C^OU, GaopuXECOTCCTTlV bTvUI TVjV CTUVT}-' 

^6(rTccTr]V. [!23] ATK. Tiji* svavTiuu yotp, bittov, Trpou- 
^Bf^Tju, 7J (pxcriu Avviicsoiv tov KuoifjvuTou (piXoTiiA,vjd'7ivut Trpog 
UXocTcava. re Kai Toug BTcxipovg. tov fjLBv yccp KvptjvocTov 
appc(x,TyiXoi,(TioLV BTnoBncvuvTO,, TfoXXoug Tfspt Tfjv [Azuo'yjf/,iuv 
Bt^eXavvBiv ooof/,ovg, bttI Tvjg uuTr,g dp^jLOcroTpox^ug ocwoiVTCng, 
f/^i^dev TTocpccfoocvTot, cog^^ Bvog opopLOV (TTipiBiu KocTOi rrig yv}g 
VTroXBiTrBu-^oii' TovpLov dB ye touvuvtiov (mrevdni, Tug 
ccppcoiTOTooxtoig dXeBivSiV ou pidXoc padiov o\ oTpcai, Koci- 

VOV^yei'v OOOVg, TUV TBTOifipiBVUV mTpBTTOpLiVOV. ©EPS. 

AXXoc TOi TO '^Ylourcruvog, e(pi7, tro^ov, ATK. HoTov ', 
e(pif]v' ou ycc^ dzriKooi. [24] ©EPS. '^liouro'covi Tea ^ca- 

• vH' 2 Toyt 3 xiavo-mvos * Tlaua-ten 

opertT prctinm cssn, frpav^yov ytyvij-^i -nvi, Thv Ivavrlav yap, sT'srov'] Quod in inter- 

■projiccre, promnvere, facere opcrtr pretiuyn. pretatioiie liuic rcsponsioni verba prieiuisL 

BAtb^ov antern to 'ire^cv, videlicet, cJn avs- male narras, liicis iiiferendns causa factum 

tf-jf, a.X\' ETTtTas-ij tS? cjipovTi'Sof. Idem. est. Nempe sic abrnpte loqniinlur GriEci 

KaX;v av Xiyoif, ifv, to lafAo] Egregium et Latiui, com concedunt tjuidein, qnoil 

snne, iiiqiiit, rcmedhim dixeris, id est, si alter dixit, sed ad se niliilperliuere osten- 

i(a res haliet, at morbus faclus sit auctior: dunU Ali<|Uoties ita Noster in Hermo- 

ineplnm ego mcdicinam adbibui. Idem. timo. Do Latinis dixiiniis ad Qnintil. II. 

Tov ir^Zrov Uvra] Eum qui primus (id 7 extr. Ceternin banc de Anniceri narra- 

est, anU'iinam qnisqtiam alius) hanc uru' tionein babet etiam iElian. V. H. II. 27. 

tionem aggrederetiir, i isT^ainoi laiv, non to Gesn. 
wjaTo)', hoc est, 1^ a^;^>Jf lay. Idem. 'avvi'xe^iv] Illo ipse, qui Platonein, cQia 

TaSs (J.ravTa 5e) >)5ti xaTiiVaXa;Tai] Ista jussu Dionysii veniret, redoineraf. Diog. 

vcro ante complura sccnla sunt ubsum- Lanrt. 74 E. et 5 IC. ubi tamen aliam An- 

pla, id est, tractata ab aliis scriptoribus. iiiceriin esse contendit Menagins, qacin 

•Idem. vide p. 70 D. ubi plura de eo tcstinioni;t 

©appaXfoDTarnv eTvai rhv a-vn^is-TaTiv^ congessil. Idem dc co narrat et j^lianus 

Proverbium, h Tirfiixfxivn oSoj aT<faXEcrTtt- V. H. II. 27. teste Men. et Lactantlas 

•xt). Id£m. III. 25. ubi el pretiuin addit octo sestertia. 

[23] Tw IvavTi'av yap (f. Ss,) eTttov, wpoJOs- Solan . 
(Mw V •paa-iv'] Ego vera diversam institni te- naiirxvoi;'] Menagina ita emendanduni 

wre viam,quamAnnicerimferitnt. De An- esse viderat, et M.S. Gr. et Flor. ed. con- 

nicerideet AunicerJis p]iilosopliis,consule firmant. In reliquis cnini prave ubique 

Diogenem jo vita Aiistippi. Idem. legitur nifrtew; &.c. vid. Plut. 705 f. 



cccxvi AHMOSGENOYE ErKXlMION 

ypa/pu (pu<nv bkoo^vvoh ypa'^on ^wsrov aotXiv^ouuevov' top 
OS y^oixyat ros^ovrot, ttui 'sroAuv koviootov Tirepi tov ittttov 
ug a £Ti y^u(povTog, BTria-TVjvixi tov Ik^ovtu, ^Sf^(pe(r^cx.i, 
f^vj ycx.^ TQUTO 7rpo(rrcc^ui' rov ouv ^ Ylcca-a-covcx. rou irlvocKog 
roc f^srsuoa. koctco iJTepiocyocyovroCj rco tu-uio] ttjv ypocCpTJv 
eTTtosi^oit KeXeucroii, kcci rov ittttov s^'z-rctXiv zstfjcevov 6(p-}vj- 
voci KocXiv^ovi^svov. ATK. 'H^vg et, e(priv, Qiocrctyogo!.^ av 
f^iuv oiv ^s crrpo(p7iv fx,eiu,rj^ciV7i<r^c6t ro(rovTuv sruv, ocXX 
ovx^i 'urocdocg (rrpocpccg zui ■srspiuyuyag evccAAurrovra,, KUt 
fx>£ruri^evrcx,, dsoisvui y.7J ro rsXevToiTov 'sra.'^oifjLi ro rou 
Upureug. 0EPL. Uoiov, e(prj, TiroS'og; ATK, ro ysvof^svov, 
(pociTiv ocvrov yevscr^ui^ ^poccriycov l^evpiG'Kovroi r'l^g ocv^pw 
'TTivi^g OT^eug, luni KarriVaXcozei 'srccaroig ^ ISexg av^puTTuv, 
Koci ^vjpiuv, KOii (pvruv, recti crroi^siuv, ocv^ig ccZ ttsvioc 
fiop(pr;g esrsicroatrou, U^ureoc yevecr^oci. [25] ©EPS. Xu 
f^ev, sIttsv, VTTsp rov Hpurioc y.ti'xpt.vcc rvjv ef^Tjv a%poD(,(Tiv 
a.7rodio^oi(T}(.ziv, ATK. OJ«, u ^yoc^e, ecpviv, rouro. Trocps^co 
youv £f/,ocvrov ajcpooicr'^oci, TTOipstg rrjv STTmrvi^evviv (ppovrt- 
aoc. rcc')(jx yup av ri Treoi rov <ro\j KV^fiarog a.<ppovrig ys- 
vofjcsvog, icoct rrjg ef^TJg udTvog cv^(ppovri<Ta,ig. *ng ovv booksi 
r Ultra, avru, Ko^tcravrsg Iwi rvj "urXvicnov xpvjTtriOog, lyu 
f/.ev '^jcpouf.CTjv, 00 aveXsysro fJiccXu yevvuToc 'iroivifJLOirot. f/,e- 
Toc^v ugrrep ev^oug yevofA,£vog, BTTiTrrv^cag ro ypoc^fjiu- 
TsTov. 0EPS. Kof/,i^ov rov cczoocariKov, ecpv;, y^icr^ov^ koc- 
^ocTTSp A^TjVT^criv eKzXvio'ia.a'riKov 7} OiZoccrTiKov' dxx oTrug 
Btcrin [A>oi %ocpiv. ATK. Xa^/v juef, et^^jv, SKrof^ai, zai ttpiv 
o, rt Kcm Xeyeig eloepoa. [26] T/ ^' e(rr]v o, n koci XBysig; 
©EPS. Maxs^oviTioTg^ ei-ztrsv, Ivrvx^^ tjj? iSoicriXtzrjg ol- 
jciug V7ro^vv}^a,(ri, rcon rors VTrepyjcrSeig, ro (3i(3Xiov ou K(xra 

' rlauff'ftjva ' tJlaj av Bvfiaiv 

^lian. V. H. XIV. 15. De hoc Pausone &£^E>,iW(f, viroonfxx, ii.a,ra^p(at , /3ainf, FJ^a. 

jtidicium Aristotelis vide dePoet. C.2 pr. Wolf. 

(Non vidcrat forleMenagius, sed Guyeto, 'EJtJtXuciao-TixJv ri iixag-rtnov] Concioni- 

ut solet, surripuit). Solan. bus etiain propositatn fuisse mcrcedcm 

['i5]na§Ei; T^v l7rtifrrifA,e\iw (ffovriJa] Ver- non memini me observasse. ra Setw^ixi xal 

titar dimissa ex animo impendciUe cngita- Smac-TMu x.al c-TpaTitwrixa, vel ex Olyn- 

iione : ma.]]m, demissa, srtspensii Ma cogi- tbianis nota sunt. Idem. 
tatione. Vitring. V. Dcm. Phil. I. §. e. 'aXX' oWw?] Subaudi opa, erx.o'mu. 

ad fill. \\\)\ a'jrn^T»[jt.ivot xai rcuj TTapas'Kiua.Ti Gu y et. 

xal Tctif yvce/xai:;. SoLAN. [26] 'Taro^v^jt/ias-i] A M. jEniilio captos 

'Bnl rrt wXtiyiov KptfTrTJo;] 'Tmo^i^^tt, regum Macedoiya; comiiientarios legiuitis 



KATA AOTKIANON. cccxvii 



ysyoocsTrcii S' ccXXoc re tuv 'AvTi-srdr^u) 'ur^ocy^iiVTUv ssri 
TTjg olycixg, yea) tte^) Ai^f/^ocrQevcvg, cc ^/.a ScKsTg ovy, uv ttoc^- 
epycag ccaova-cci. AYK. Koc) urjv, bTwov, ^^tj ye (Toi ruv 
euuyyeXiccv %ap*?, ycxi ret XoiTtroe, roov eiiruv. eyco f^&v ovv 
wye d'woXetT^/of/.cci trov tt^Iv tJ ttjv i)WQ(rxe(Tiv e^yov a-oi ye- 
ve(T'^oci' (TV ^' ela-riotycocg fjcev (/,£ Xuf/,7r^ug rviv 'O[xy]pov ye- 
vs^Xiov, soiKocg (5" ea-ridcaeiv avrog ycocl t'^v Avif/,Q(r^euovg. 
[27] '^g ovv dveyvca to. Xoisrtz tou y^ocixf^UTeiov, diur^i- 
^ccvreg oXlyov^ ocrov dctto^ouvch rco TWoirifzccTi rovg diKaiovg 
BTrocivQug, ve(fx,ev elg rod ©epa-ayo^ov, koci y,cXig f/,ev, e-uri- 
rvyx^vei ^e r^ Pi(3Xioi, x-dyco Xcx,(3uv rore f/,ev ocsn^XXizr- 
Tourjv. evTU%wy ^' ovrco rv^v yvu^^v oiere^yiv^ tag ovoev ri 
'srepiroe^^ccg, aXX' Itt oturuv ovo^a,ruv re za.t pyj^ocruv 
Viuv dvuXe^ouoci. cv^e yxp rco 'AcrKXrjTTiu f^eTov n ytyvercct 
rvig rif^Tig, ei, ^ij ruv 'TTooo'tovruv ccvrca TroirjO-avrcov Kcrf/,ocra, 
rcc "AXKTO^'^fxov rou Tpoilv}Viou yctz) '£o(poKXsovg aaercci, tcoci 
rui Aiovvcruy ro jotei/ TTOiYiCriv y,ocivy]V 7roie7v, xufiudioig, v] rpoc- 
yw^iocgy eJcXeXei-STrai' rcc S" Irepoig (Tuvre'^evra,^ ro7g vvv eig 
fjueiTov Iv Kocipw }Co^iiov(Tt yccpiv cuk eXccrru (pe^ei, ru rov 
S-60J/ ^oKeTu rsnixTiTievcci. [28] To f-tev ovv Pif^Xiov rovro. 
^B(rTi ^s rcov v-moiAVYifjLoirccv ro "st^og-t^kov vjfuv f^e^og, ro oa 

* (Icrrt - - - ji*igo{ ToSe Jpo/txa) to ^ijSXisv <J>oj-(i» 

in ejas vita a Plal. conscrlpta ; sed ab Tragoedise, neqne Comoedia; novae Athenis 

hoc visos &c. non credo. Solak. Vid. scribebantar. Idem. 
Misc.Obs. Brit. Mai. el Jun. 1733. p. 368. [28] To /xh ovv liiSxi'ov to"to (Itti Se tSk 

Reitz. v'Kofj.vnfji.arajv ro wfoTnxov r,[Mv fxi^ot;, to Se 

'E^aiv oiKa^e] 'Avti toSJ oIxm. Wolf. w«oi S^afxa toD iSiSXiou) <f ji/iv] Lego /t*£f>of to'Se 

marg. Lutet. i^Z/xa: rov ^i^Aiou vel redundare videtur, 

Kal ra. "Koitzrct rZv i'STxv'] Aliquid exci- vel potius transpositutn, lit sic Icgalur.jUS- 

disse videtur : petit enim, quod sequentia fo; tou (3i6Xi5u toSe, Spa/xa : ve! ro Trpoj-nxov 

jndicant,ut reliqnura poema sibi peragat. hfjuv rov ffiB^^iov ToSi(Attice pro ToS£)jUE«or, 

Solan. 'Axoiis-o^ai legisse videtur in- ipafxa. Si tou BtB^^lov retinueris, rZv utto- 

lerpr. Guybt. Marg. Lutet. avij/vso&j (xwixarim redundabit. At llhellus quidem 

supplet. hie (est antem ca hujus libelli pars, qua: 

[27] "Hei^tEv sif roZ GE^trayo'pou] Scilicet nostru instituto scrvit, actio, lioc est, non 

oixi'av, nt Etj a^ov, et apud Tereatiam, ad narratio, sed dialogus) ait, Sec. Hunc 

DiancE. Wolf. sensum esse non dubito : transposita esse 

nEpiTp£v|/a?] Lego CTA^ctr^e-lai;, Idem, verba qua^dam, ceino, nisi imperitissiinns 

ita marg. Lutet. mirabitur, qui unius et ejusdeni auctoris 

'AXis-oSn/wou] Hunc poetam ab aliis lau- non nisi unum exemplar legerit.quique do- 
datura non memini. Solan. ctiss. et diligentiss. auctores quaui libra- 

SoijjoxXEOtij] Scripserat ergo et Sopbo- rios vel seipsura potius inscitix et incu- 
des hymnos. Idem. riiK accusare maluerit. Wolf. toSe S^S/xa 

'SKXiXumrciiJ Hujus ergo aetate neque rou ^(^Xi«u, ol fwh 'AvTCtzr, marg. Lutet. 



cccxviii AHMOSeENOTS; ETKriMION 

opuf^oi roi) (3il2x{o\j <p7](riv, 'AvTiTrdrpM fjLSf^TjVucr^at rsroto' 
ovTca rov "Aa^iizv. o d 'Ap^jcc^j et ng upa tuv vecareouv 
ayvosi, Toug (pvya^ug IrerajcTo (rvXXc6pcQcx,vBiv. l7rE(rT0iX- 
To avru jccu A^^ocr^evijy (Xtto T-yjg YiaXctvoiocg '^eTcui 
pcoiXXov, 7} l3ioc(ra(r^a.i 'rrgog top AvTiTrarpov ijiteiv. x,cu 
«^ Koti f4,eTEupog ^ AvriTrarpog iTurt TotVTTig r,v ri/jg bXtti- 
cog, rov Avjf/,oG'^e^vi']v uei irpocrooKcov, cog ouv ^x,oucrev d'TTo 
Trig KccXav^iag t^kovtu tov Ap^iocu, ev^vg eog et^ev ejce- 
Xsvasv Eiarctj kocXbTv. [29] 'Ette) ^' e*V^X^ev, avro (ppa.- 

CEi roc XoiTTOC TO (SijSXlOV. APX. XccTpB, ca ^AvTlTTUT^e. 

ANT. T« ov ptsXXcj ^alpetv, si ATj^ocr^e^vriv ^yccysg ; 
APX. Hyayov ug Eovvixfjcyjv' vopiav yap xopci^co tuv 
ATjpcocr^evoug Xsii^jocvm. ANT. 'Att' eXTri^og ys fA,^v 
iO'ipyiXotg^ CO Apyiot. ri yap tuv octtuU xai Trjg vopiag 

A'i]fA,Q<TGBVriV OVK E'XpVTl \ APX. TiJJ/ yap V^M')(y\V aUTOVy 

u f3acriXeu, TToog (3iav Kare^SiP a^vvaTov. -|--|— j- ANT. 
T/ S ov (^uvto. jcaTeiX'y!(paTe; APX. Ka.TEiX7](pa[ji,£v. 
ANT. KaTa ttjv odov ouv TedvTjKev ; APX. Ovk, aXX^ 
cuTfep i}V, ev KocXavpiiZ. ANT. Ta%oj rrjg V[A,eTS^ug 

AfSjua Tou ^iCxi'of] Sic legendnm vide- ingenio Laciani nafa, ra noiva xaivZi 'Kiyeiv 

tur: TO lErpos-njtov hy.Tv /wEpo? to 5« ifJicrjv aggressi : niagno sane ingenio, acerrimo 

'avtczd-. &:c. TO SjS|ica Toy giSxioy insiti(iiim lioste, eoque regc, laudes Dcmostheiuii 

vidcliiv. GuvtT. Quid in his veii sit, recitante. Wolf. 

ex Pliitarcho inlelli^ig in vita Dein. qui, XaX^i, S'Avrinrarfi] Hie incipit monn- 

oxoepto Antipatii coUoqnio, cadem ferine nicntum antiqtinm ellectii dignuiu rcaetera 

Iiabet. Solan. Legebatnr, to Ss SgS^a non punt magni pretii. La CiiozE. Hie 

tol! SiCXiuD, pr.Ttnir.so etiain piiiicto ante TO incipit quasi iiovus dialogiis. Vid. BK- 

Sl. Sed paientbesi addita, dislinclione- scell. Obs. supra landal. p. 368 f. et 369. 

que inutala,el pro ToS^iCxioy rcscribendo Reitz. 

(3.|3xiov,Gesnerns vnigalum emendavit,cui Ti yAj t~v octtSv xat T^f uJpittij ArifjiocrSe- 

obsocnndavi, quod vulgafnru sensu care- *nv ovx'i^ovTt] Scilicet, ^iik/xoi; vel, o<fiiAo'f 

bat, nee aliter ex Codd. reslilui poterat. Io-t(;Wolf. yj. tJfu'a? ovainxuv,A«/it. niarg. 

Reitz. Lnlet. 

Tohi; fvyaia^ Irerattro] Unde <pvyahQn- Ti 8' ov J^aJvra] Ad Iiuno Auctoris noslri 

pa?, auctoro PluUirclio, qu:'.,si venatorem locnni earn libuit adinittere inedicinaro, 

txidiun dicas, noniinabatur. VVolk. quani Solaiuis, Gesnerus, ct Anonjin. in 

KaXav^iao] S.'iqiius in Imc voce apnd Misc. Obs. Krit. Mnii ct Jun. 1733. p. 

Pint, pctcatur liac in liistoria : pro Ca- 370., adstipniantibns Ilenmanno, Hem- 

Jauria enini ultiqne Calabriam lil)!i ini- sterhusio, Kcilzio, et aliis viris docli», 

picssi babont. V. in Deiu. §. k8'. el §. x'. multis approbavcrunt. Partes autem ora- 

SoLAN. tionis, quas Iranslocatnni ivimas, obelis 

[29]'Ewj1 5'e:5-^)v9ev,auTo<f(a(rs«TaXoi7ra iiotatas edere cnraviinus, ut nescio quia 

TO /JiSxiov] P().it(j}iani vm'o iiigressvs fst, ipse vetustornm fautor ad jiriorein ordiucm 

lihi'llns varrabit catcra. id est : Quid post actutuin rcvertatiir. Solanus quidera 

Arcliiie ingrossutn fa(-lum sit, ipse liber paulo alitor ac Gesncrus, quern nos se- 

explicabit. Sunt autem lixc i/TO-oytxV'ijUaTa quiiunr, locum tmuNposuit, quciU cujus 

iioii iu aula Anlipatri (uti koi) sed ex refert consulat. 



KATA AOTKIANOK* cccxIsl 

ysyffvBV eoyov oXiyupiuqy ov -JSoctTTivovTUV tov av-jpuTTov , 
APX. 'AXX' oJ(J' ^v(p' vjfjuv eyivSTO. ANT. Tl (pjg ; 
cclviy^aTCi Xeystg, u ^Ap^icc, luvroc Xa(2ovTeg ovk e%ST£. 
[30] APX. OJ ycc^ liceXevBg rriv ye Trpurviv ^17 /S^a^s- 
c9a,i ; Kdiroi ttXsov a.v ov^e (3i(X(rcciA,svoig ovdev ^jV y.oct 
ycco ovv ^[A,BXXvia-afji£v. ANT. OJjc Evys U[j,sTg ovds 
^ fjLeXXyi(ruvrs.g' itcrug cvv Ik T^g vfA-zripocg re9v7}>c£ picng, 
APX. 'Hf^eig ^Iv ccutov ouyc oiTmcruvctfxzv, (3ioiQcrd-ai de 
ccvrov fjirj 'TTSid'ovciv ccvuyKccTov ijv. crot a , co f^cx,(riX£v, ri 
TO '^rXeov, el luv <x.(piiceTo ; Tioivrcog ou^lv a.v avrov, ^ 
aTreKTSivccg. [31] ANT. EJ(pijjot£/, w 'A^%/a* ^oKsTg fzoi 
fjiyj (rvvv£V07iz£vcci, |M.^9"' o(rrig Arj^ocrOevrig, pii^Te tt^v ey.rjv 
yvufj(.viv' aXXa. vofj(,i^siv ofioiov eivai ATifxocr^evviv iu^sTv, ytca 
rouToug ^rjTeTu rovg ytocKug oi'TToXcoXorocg^ If^spocTov tov <t>a- 
Xi^pecc, Kocl TOV M-OcpocQcoviov 'AoiCTOVizov, KOii TOV en. Hei- 
Doiiug Ev}cpa.Tr;v, tuv pocyoocicov peviJLctTCi}V cuosv Oioc(p£.povTCx.g^ 
ccv-jpcoTfovg TccTreivovg, a,<popu/ri wpocrxatpuv ^JopVoUV stt^ttc- 
Xoi<roiVTix.gi koci TTpog fA,iKO(xv Tccpoi^vig eXTnoa. {jpcarsug e^a- 
va,<TTccvTagf SkToc 'srTvi^ccvToig cvx, s'lg ^ccxpccv^ olycr^v tuv 
^£iXiVuv 'Trvsvfza.TuV kcu tov a.7ri(TTov 'TTrspiOTjv, Ttoci, tov 
u(piXov Avj^ojcoXoiica, tov ovosv atcrxpov vcf^icnzvTcc xoXu- 
xetoi Tou irXyj^oug <Tvx.o(puvTvi(Tai A^fA,o(r^svv}Vj ovo uutov 
elg TuvTcc TiDC,poL(T'X£~v ^ic&}covoVf ecp oyg ocutoi fieTevorjcroiv, oig 

' £^* ' SfxiXfis-cifxif 3 fMiXrij-avre: * KsAaaia 

Oi)S' t4>' hfMv eyinro] Maliin, e<^' hfMV. metrii fratre, ct Aristonico Maratlionio, 

Wolf. i<f hfjuv inaig. Lutet. atqae HyperiJe, Plut. in V. Dein. ^. nn'. 

ZSvra XajSo'vTE; cvx. tx-'''^l ViAetaT ad iiarial, eos iEginas ab Arcliia ex Ajacis 

tenigma iliud piscatorum, de quo Herodo- monumento dctractos, Cleonas missos ad 

tus in Homeri vita agit, alludere: [c.35.] Antipalrum, et ibi peiiisse. Gesn. 

"aj-it' 'ixofxev, \nrofj,es-Srcf a S' ov^ 'iXofj^iv, AUni rZv SsiXiviJv wPEy/LtaToiv] Hanc ol;- 

^spo'/uEJ-S'a. Wolf. servationeni, venlos qaosdam vespeitinus 

[oO] KaiTof nXiov av ouSI ?iaira,uEVO(?] iiiox ponere, Rrniat Aristot. Probl. 2(5. Srt. 

Pro, oJSe fjLiknTavriQ, lego etiam infra, ovv Jii ri o ^kjfv^o; tTjo; rw SejAijv ttvei", <7r^-M\ h' 

fjiewixravrn;, duplex X\ a future fjuWhs-ai, ol ; Idem. 

scil. ^itt{s5-&ai, pro SiacrofxiMOi. Est eniin Kal tov asf-iXov A^fji.oK6\a-/.ct] Fortasse, 

iiop. a. a verbo /jtiWu. Sic legendum esse «.ai Ari[J.iSr,v tov, &c. Demadem certe in- 

testatur quod sequitnr : ^ia^£a-0ai S' avrov telligit, oZ ypasf-avroc, ut scril)it Plutarcbus, 

ft^ 'srEi'SofiJiV avayxxio-j w. Idem. o S»)|0t9j rou AvfAoa-bBVovi; ^a.va.-nv xariyvao. 

[31] Ktti rovToui; ^vri7v'\ Hinierseus Plia- 'YTrEjiJuv cur a'jrtTrov vocet, earn esse caii- 

lereus, Demetrii fraler, el Maratboniiis A- sam conjicio, quod Qoreute repnb. et ipse 

ristonicus et Euerates Pirwensis fueruut, DemostUeui suflragatus sit, niutataque 

ut conjicio; sive oratores sive demagogi fortuna, eum non modo deseruerit, sed 

Atheniensium, nostris historicis uriuus etiam accusarit. Vide Hyperidis vilaiu 

iioti. Idem. apud Plutarchuni, qui euni sibi ipsi pr:c- 

'if-iifOAoyl De Himerso PUalerco, DC' raordisse liiiguaiu asserit, ne reipub. ar- 



cccxx AHMOS0ENOTE ETKriMION 

l^oioil^&ro. fjLBT ou TToXv yovv Tvji; a'Viio(pavTific^ Xcicfjs.TrooTf' 
potv yj ycocT ^AXyciCiocorjv uvtu t7}u kcc^oqov cckvikoocijCSV ys- 
vea-'^xi' rw ds ovz ef/^eXsv, ovd e-syna-xpviTo kutcc tuv Tfon 
(piXraTCov rvi yXcoTTV x^w^ivog, vju Ixp^^ ^'"1 '^°^ "^""l^ ccyvu- 
fxo(rw7jg BKref^ceTu. [32] APX. T/ o cva l^^p^^ "^If"^^ 
\x^i(Troq Avjf/.o(r^£vyjg ; ANT. Ou% orci) i^sXai t^ottou 
^ XXI TTiO'Tec^g, (pkXov irocv uooXov, aoci ^£(2uiov vjQog yiyou- 
fxevu' TO, ya,p roi kocXcx., kou Trap s^^ooTg kccXoc, zcct to 
TTjg ix.pBT7]g, 'TTocvra'x^QV Ti^iov. 0V06 ytaxkuv eyoo Ssp^oVf rou 
BouAtJ/ ycou T/TTBp^iv rovg AocKBOcci^oviovg Occvf^uo'oiVTogi 
xoci ktbTvch TTocpou cc(pevrog. aXX et dvi nvcc ttuvtuv, jcat 
ATjf/^oa-^ev^v, avTog re otg 'A^vjuyktiv, el koci f^vj kutcc 
TxroXXTjv (r')(pXy]v (rnyyevo^evog^ xui Ts-ocpoe. rcov ocXXcov avoc" 
TtTUv^uvo^evog, ez re rcov isroXirevfjcixrcov auruv el^ov 9"au- 
f^oco'oig, oJ% ug uv vofjLicreie rig rvjg rcov Xoytov oeivorvirog' 
Ei acci fjcvjoeu fjiev o Uvuuv Ttrpog avrov, oi d Amytot pv}- 
Topeg^ 'nroiihoi TtTupaCccXXeiV rca rourou aporco^ kch rovu^ 
Koc] Xe^euv evpv^f^ioCf ycoci rcug ruv oiocvoicdv "urepiypocCpoug^ 

• Deest xai. * ffiropti vrat^ia, na^a^aKKliv rZ 

cana prodere posset. Wolf. «'» repub. acta admirabar. Sed malira, Oav 

Aa.fxn^aripav'] Maa;nes Demetrius apud fxac-ai. Idem. QauiJi.ci.s-ai marg. Lntet. 

Plut. Deiii. referl, in ilio suo reditu De- nj&*v] Orator By/.aiUiuus eioquentissi- 

niosthenein avantvavra ra; p(;s~pa? fxanafii- raus, cujus Demosthenes el yEscbiaes ia 

cat rr.i; rifxipag izEt'vtic aiiTov, iiq ^iXricv 'aa.- oratt. uiemlnerunt. Guyet. 

xiCiaSoy xaro'vTa. TnittiTfj.i^ov^ yap oh Bi- Ol S' 'Attuoi pr.ro^ii; TraiSii va^aBaWli'f] 

Bicta-fxiyavi lit' avrou Sej^ea-Qai touj itoki-ra^. Pro, Ei' ti? av aino-jq 'na^aBa.'Ka rS Ai/ao- 

Gesn. c-BiHi. Observenttir hie Deinosthenicae 

[32] Oup^ "tm fxiXoi r^oTTov wiVteooj cJji'Xaiv] orationis elogia. xgo'ro?, plansus est, sed 

Kon si cui euro: siiit mores fidei avucorum, videtur effectas pro causa poni, ut dica- 

omne sincerian el constans ingenium existi- lur oratio plausibilis, quae applausum ex- 

manti. Hacc ego non intelligo, sed sic le- citat. n^mnTai, inqiiit Suidas, to Ta*? 

gendum censeo, oip^, o'tm ju.e'Xoi rpovov xal P(;£po"iv kisaivia-ai. etrri ya^ o xjoro; t£v vevi- 

wiVteib;, ifi'Xov nrav a^oXov, &c. Non, si cui xnxora-v to'voj, est contentio vocis. Xi^eaiv ev- 

ciiriE sint mores et fides, amicum omne sin- puS'/xia, compositio et numeri oratorii, at 

verum et constans ingenium eiistimanii. SwvoiaJv 7r£^iypa<f>a( sunt al wEpioSoi, quas 

Woi.F. Cicero ambitus, circuitiis et quasi m'bes ver- 

Boi/Xiv «.al 27r£pj^iv] Vide Herodotum borum, coinprehensiones, continuationes, et 

lib. 7. [c. 134.] qui Polj'hyinnia inscri- circumscriptioncs orationis appellat. a-vvi- 

bitur. Darii legati a Laced;cnioniis con- pi^Eia aTrohl^eaiv, densitus argumenlorum et 

jecti crant in puteos. Qua de re Xerxe crebrce probalioncs. aTrohl^eii;, hie non Ari- 

expostnlanle, liiduo se ultro ad illi satis- stotejioo aut Gconietrico more sunt acci- 

faoionduni obtnlernnt. Idem. pienda;, sed avri t£v iTrip^Ei^HjuaTaJv, cujns- 

Ei x.al fxr, na-ra tstih.%r,y a")(o'hrit'] Quamvis cunque generis ilia fuerint. to tryvaXTixo), 

otlo non uhundarem, id est, quamvis con- Tiafa to a-vjtlyuv to a&^oi^Eiv, est densitus et 

grc'ssus ille brevior fuerit, quam volu- frequcntatio verborum et senleiitiarum. Fa- 

issem. Idem. bins lib. 10. Demosthenis dictionem ju- 

"Ek re TaJv "rroXnev/xarciiv avrZv, i7)(_ov dical Ciceroniana densiorem, aslrictio- 

^aufjiac-a^l Id est, Iflauz/ta^ov, projiter ipsa rem, acutigrcin, et talem cui nihil possit 



KATA AOTKTANON. 



cccxx* 



jcai (rvv£^£ioiig ccTsrodei^ecov, koh tu <rvvoiX,Tiico) ye x,oci 
iCDW(TTiy.co. fjCcrsvoouf^BV yovv, ots Tovg ' EXXrjVocg A^i^va^e 
(TUvviyccyofjLiv, cog Ixiy^ovng ^A^vivaiovg, Ylv^^uvi kcki roTg 
Tiv^uvog BTToiyyeXfjCtxa-t TsrSTTia-reuicorsg, slru Arjixoa^epei, 
X.OCI ToTg AvjfjLoa-QevQvg eXsyx,oig TreoiTrscovreg. aXX yjf/iv 
ccTrpocirog vj ovva,[jcig ^ aurou toxj Xoyou. [33] F.yu os 
TuuTYiv f/.£v devreooiv sraTTOv, ev %^pa rid'eig o^yuvoD" 
Ayifjcocr^ev^v ^' avrov VTrepvjyixfjiviv rcu re (pDovvj^a.rog^ 
ycou TVjg cvveo'ecog, aKXivvj ttjv i^v^tjv e^ar op-}vig ev usrcx.- 
(Tocig (pvXocTTQvrcx. TOiTcvfjCtocig TVjg rvxil^j ^^^ Tr^og {XTjoev 
roov ^eivcov Iv^i^ovrot, kocI ^iXittttov oe r^jv ef^Tjv yvu^viv 
i'XjOvroe. Trepi TOLvl^og ^7ria'Tcx,[/,yjv. ovrog fxev ye ovifjiviyo^ioig 
e^uyyeXOeicTTjg 'A^^vvj^sv TTore, au^uTTTOf/^evyig tou OiA<7r- 
TTov, Kut Hocoueviuvog TjyccvcciCTviicoTog, Kca ri nut (tku- 
'uTTiyccv eig rev AvifA^oa'dev/iv IwinrovTog, 'XI Yla^fJieviuv, 
i(pri, oijcoiiog o A'^fJLOO'^evrig 'sruopYjO'iixg rvyxpcveiv' [xovog 
ye Toi Tuv awo TTjg LXXoidog ovifjLocyuyuv ovou^ou roig 
ci'sroXoyiG'fJLoTg eyyeypwsrTcni tcov e^cov ccvuXuixuruv. 
Tcociroi fxuXXov 7j^cvXofji,7iv , 7] ypot^i^urevci, ToivjOiTOiig 
ifjLcojTov 7re7ri(TTevx,£vcci. vvv o eyceivuv ^ev eKoccTTog ocwo- 
yeypocsTTcci, xpV(Tiov, ^uXa, Ts-oocvg, ^pefjcpcocroc, yr^v 
-j-|"-j- oJ Bo;wT/a$-, '^ c\)T ev^x n ttcco e[A,ou Xccfjovreg. 



• avrS 

detrali. Wotr. 

Tfti o-waxTixai] Alind est, to a-vvix.TMh 
a'Tior, tie qua pugiia? pliilosoplioruin et 
medicorum. to K^ous-nKov, intelligo, impe- 
tum et vim, ul si robusttis miles umboiie 
propellat hostein. Idf.:m. 

[3.S] 'Ett' ofGn;] Int. y^a/xy-ni;, liiiea, s. 
via, ill qua mentem suaiii lanquam naviiii 
tenuit. Respicitur ad Rliodiuiii ilium gu- 
bernatorem, o,- ispn, ut est apud Aristidem 
Rbod.p.5t2. Jehb.'xiiy.a^oy.in; aur'2 t?c 
Vlif, xai )taTaSuc-£(7&ai TT^oc-SoxaJv, touto Sn 
TO S'^uXXoiJjUEVov aXX', aJ riOTEiXav, 'a-Qi ori 
op&av Tav vaZv XttraSuyaj. Diim rlavum 
rectum teiieam, ut est in Qiiinlil. II. 17. 
24. ubi reli(|ua dedimus. Sed fiacluin 
animo fuisse in exilio illo Demosllien. si- 
inilemque Ciceroni, monet IMutarchos. 
Gesn. 

Th ifxrtv yvifxriv l^oVTa^ Qnid si nv 
fltTJiv 6^01 yvifxriv : etsi et boc boiium 
est, mecum sentkntein, me u(.htii>uUiti.ire. 
VOL. I. 



Wolf, t^v alrh lfA.ot yy. marg. Lntet. 

r^afXfjiareZ^n TpdifiTaij] Fortasse, xoi 
Tjiupiraic. lunuit enini iEscliineni, opiiior, 
qui .scriba, et Dcmadem, qui nauta fuisse 
perliibetur. WoiF. 

Xfjui-icv] Subaudi xaTi. Guyet. 

Ov BoiajTi'a?, ouS' Iv&a Ti] Ila^c ila ap- 
paiut arete culia-rere, nt sine injuria ct 
iiitiTiiecione seutcntiir rtivelli iion possiiil : 
et tamoii loiige erarit distraela. .Scrupu- 
lum quidem in jiciunt verba, (|n:Tc; posuiniiis, 
in ((uibus multa vaiio Irnlata per bosce 
XX annos cum ab aliis, tuin a nobis 
quoqiie et nostris amicis. Poiiain illiid, in 
quo. non Sfurfpai;, sed JExaxai? niiiiiiMiiiii 
dipovTi'criv aoquiescerc mibi visus sum. 
I'rimo igitur aio, cum sxai-To? aTr-jyt- 
yfUTTrai pnlcre cobc-crere pnrticipium -ruaii' 
iy.ou Xa?o'vT£?, plurali ad distributivuni 
tinmen relate. Delude lioeotiam Alli< :i: 
illani conterininam, et Demagopis Atlicis 
comm'daiii, in pole&tate Pliilippi bis 

2i- 



cccxxii AHMOXGENOTS ETKriMION 

^jLtsr^ Se ^ocTTOv av to Bv^ocvtiuv tsT^oi; tXdfzev fjtvj' 
^ocvocig, ^ Ai^f/.oar^Bvviu '/^^xxriu. [34] 'Eyw ^e, u Ylup- 
fjiiVKav^ £(p7], el f^eu ng ^A^vjvocTog uv eu ^A^vjvocig Xe- 
yuVf £[^s rrig TsrccTDioog itrpoTtfjLa.y toutu dpyvgiov jjubu 'upo- 
Eifjcrjv C6V, (piXiocv ovjc ocv et de rig VTTsp Ttjg TTurfiidog g^tte 
f/.i(reif TouTcp 7roo(r7roXeiJi,co ftei/, cog (zx,D07roXei, zon rei^si, 
KOCl VBUQlOig, Koci TCC(ppU, ^lXVf/,OC^CO ^s TTig ccpST-^g, non ^oc- 
xotQi^o) ye ro\t TCTT^fjLixTog T-yju nvoXiV ytou Tovg ^eV, ef w rvjg 
XPetocg yevo^evog^ vidi(7T uv 'Trpoa-UTToXecrocifJii, tov oe jSouXoi- 
fjivju ocv evTccv^oi 'sroco oj^n/ ru^eTu yevof/,evov pcocXXov, vj tvjv 
iXXvoiuv Ittttov koh Tpi(3otXXuv, koh ttoIv to fji,icr^o(po^iKov, 
TTig oTsrXtov f^tag ti^v tov Xoyou 'srei^u, Koti to Tvjg yvuf^yjg 
efj(,l3oi^eg ov^ccfjt,v Tt^elg ^evrspov. [33] U^og YlotpiJLevluvoc 
fAev TOiUToc' TotouTovg (5/ Tivocg K.OU nr^og e[/,e Xoyoug e-uroiyi- 



faisse constat, In tantum uerte, ut inde 
ligna, reditus s. vectigalia, pecora, pricdia 
dare et assignare suis illis amicis merce- 
nariis posset, setnel in bello sacro, et 
deinde post pugnam Chscronensem. Igi- 
tur legenduin videtur: vUv S' Ixeivmv fjdv 
titacTTOf oTTOj/EypawTai, y^va-lov,^v\a,, tto^ou?, 
Srpifxfxara, ytii o; BoiaJTi'aj, oj S' hSa tj Trap' 
ifjtou Xtt(3ovTf?, ea senteiitia, quain inter- 
prelando expressi, seu magis ad verbutn 
placeat, Nunc illorum unusqnisque scriptiis 
est aurum — alius Baotidc, alius hie aliqiiid 
eorum, a me accepisse, Ita sanari potest 
locas difHcillinius, nulla litera immatata, 
nisi ilia negatione, qua; orta -videtur ex 
sladio conglnlinandi, qu£c tamen coliaj- 
rere nuilo huiJo possunt. Nisi poeticum 
esset, (eerie non satis attend!, an eliain 
in suluta oralione adhibealar) poteranius 
etiam suspicari, ovu, i.e. o Ix. BoiajTia?, o 
S' hda. Ti Xa^ovTS;, sententia plane eadeni. 
Gesn. 

To Bu^avTioiv teTj^c;] Herodianus lib. 3. 
2E0^po; fJLaBiiv to Bu^ivTJOV wpoxttTeiXn/x/ME- 
vov, Kal EiJij o^u^MTara Tirti^nr/j.ivo'Jj &c. 

et TEr^^Of TTETroll/OCEVOV /IXuXtTOU Xl'Sou Ij TE- 

Tjayaivov i^yaiT[ji.i)iou, Tos'avTn 51 iruvaifEia 
jiai KoXX>lj-f(, ajj ixn^iva, oi£3--^ai to ipyov o-uv- 
SjTov, ivoj Se Xi'&oy TO ■ma.v -itiTToiyitrbat. 
Wolf. 

Bul^avrim t£";(^o;] A qua urbe capicnda 
depulsus Deinostheuis consiliis fuerat 
Philippus. V. Orat. de Coron. c. '27. 
Macr;^aXt)V tR? 'EXXaJof vocat apud Allie- 
naeuin VIII. 10. Stralonicus, quod scili- 
cet uti homo ala, ita Gnrcia IJyzantio 
capi possit. Vid. Casaub. pag. 331. 
Ges.v. 



[34] 'Eyii Se, S na^fA,cvtcev] Cum Parme- 
nion ab Alesandro Magno, priusquam An- 
tipaler rerum in Gra;cia poliretur, occisns 
fuerit: necesse est hunc locum esse muti- 
lum et pra:cessisse aliquid, quo Pbilippi 
et Parnienioiiis colloquium Antipater refe- 
rat. Facilis auteni conjeclura est, iuve- 
ctura esse Parmenionem in Demosthenera, 
ut perturbatorem Graccim, el belli conci- 
tatorein inter Philippum et Athenienses. 
Mutila sunt et eaqna; antecedunt, ov Boica- 
Ti3?, ouS' Ev&a Tt ■nraj' IfjioZ Xa^ovTEj : for- 
tassis ov )(_pviriov Ix BotoJTiaf, &c. ut snp- 
pleatur av IwEiVarE a<f>ix£o-9af ttjo? h/xa;. 
Non auro e Bccotia (qua; tarn Macedonicse 
ditionis eral) aut hinc a nobis accepto per- 
suadere illi jiiifu issetis? hoc est, car non 
auro expugnastis ejus conslanliara ? Vide- 
tur alludere ad Pliilippi diclura. Nullum 
castellum tarn esse firmum, quin expu- 
gnari possit, si asino aurum gestanli pa- 
teat aditus. Wolf. 

rrjoti,u>iy ttv] Objecerim, ut canibns, ut 
latronibus, ad inconimoda majora eftn- 
gienda. Hcrodot. I. 2t. de Arione inter 
nautas lalrones constiluto, tov Se cvvtivra 
XiVa-Ej-S-ac, ^^nfAAra tt^oUvta <r<f)i, 4'''X''^ ^^ 
'ma^airiifxivov, Gesn. 

naj' hfxtv rvx}~v yivi/jiewv] Apud nos 
fuisse natiiin : veliin ita ceoidisse, ut apud 
nos esset natus, ut eodern amore patriam 
Macedoiiiam complecteretur, qno nunc 
Atlienas. Sed liic sensus ad rhv 'iXXy^ioiv 
i'ttttov accomniodari non potest. Erat is 
quideiu eqiiilalus apud Philippum, sed in 
iVlacedoiiia natus non erat. videtur itaque 
nihil aliud dicere, nisi : vellem eum apud 
noifuisie, yiy'ijQm tih^ h(MV, Wolf. 



KATA AOYKIANON. cccxxiii 

(TotTO. Tuv yocp f^BToc AioTTetSoug AQrjvriQev uTsna'TcitKfJLBvuv, 
syca fxev wxpv dux (ppovrioog. o o sv ^aAa y£Aoc(rccg, e(pif}, 
Du o' ^Attikov (TTDOCTviyov^ 7} (rTDccTiuTrjv osdoiicocg yjfuv ; 
en f^ev rpimeig x,oct 6 IlsiDuievg aui roc veupioc, "kmog ifjLOi ye 
xai (pX'^vcc(pog. rl o civ ccv^puTrot 'rrpoc^ocisv OiOvvo'ux^ovTEg, 
ev xpeuvofjiiocig Kocroc^uvrsg x,ou xoooig ; et oe ^i\ Ati^JLO- 
<r^(vy\g eig ev ^A^-yivaioig eyevero, haov civ eixof^ev rriv ttoKiv, 
7] Qvj^oiioug zoi] ©erTOiXovg ccTzaTuvreg, (3ia,^ofjc,evoi, (p^oc- 
vovreg, uvovfjievoi' vuv ^l eig ex.e7vog eymyope^ kui Troctrt roTg 
KociDoTg l(pscrT7}x.e , y.ou Toug yii^erepaig opf/,uTg ewuKoXov^eT, 
ycoci ToTg (rrpoirrjyvjf^aa'iv DcvTiTsrupocrarreTcn. Xuv^ocvof^ev 
oe ccuTov ou Texvci^ovreg^ ovx. ewix^ioovvreg, ou l3ovXevo- 
[jcevot, xcii KcS-d-TTo.^ xuXvf^oi ri zoci irpo^oXog vi^7v ccv^^u- 
iTog ecTi, fjuvi ttuvt £%£<:/ €^ eTTiO^ofyii^g, to ye roi tcocT a\j~ 
Tov, ovK "^ A^(pi'UToXiv e'tXofj(,ev, ovk 'OXvv^ov, ou (i?uKeag, 
y-oci ^ITuAov 6V%0jU.ei/* oJ%* Xeolovyia-QU >cat ruv lirepi tov 
EXXria-TTovTov xeKpoi,T7jx,c6[>LBV. [36] AXX avKTrvja-i fiev 
ccKovTOig, oTov Ik, fJLocv^pocyopou y,a,^ewQVTug Tovg uutou tto- 
XiTCig, cogTsrep ro^vi tivi kou ycocv(rei Tvig pa^Vfjiiotg t*? "TTup- 
^7](ria, xP^f^^vog, oXiyov tov TTpcg "^oovTJv (ppovricocg. fA,eTa,Ti~ 
^vja-i Je ruv XPVf^'^'^^^ '^'^^^ Tropovg utto tuv Qexrpcov eyrt rcc 
(TTpocTOTre^ci, (TVVTiQ'yja'i oe to vocutikov vof^oig TpivipuDXi'i^oTg, 
V'TTo Tvig drct^tocg ^ovovox) TeXeug oie(p^apf^evov, eyeipei o 
Ippif^f^evov vjd'^ ^poi/ou Ttrpog ttjv opocxf^^v Kut to TpiufioXov 

tSv ya,^ jxira AioTTEi'SoKf] Vide oratio- actis enim Pbocensibus, Philippas factiis 

nciii Dcmoslhenis -arfpi tmv Iv Xep()oma-ci\ est Pylugoras. Qua de re agitur in ora- 

Lfctio snspeota est: bTx'^^ Sia <('povTi5o? tZv tioiie Demostlienis de pace, el apud Dio- 

amcre.'Xfj.ivoo'j dvTi ToU,' oi)? a'ffi^ra'Kfxmv^. doruin, ct Plutarclititii. Idem. riuXajiiiarj^f. 

i<^(ioT/ri^ov ([n'ldem tZv ires-Tay-fxivav usilate Latet. ifa qnoque Palmerius reponi jus- 

dicitur. Idem. sit, et sic ed. Florentina. 

npo?oXo; hyXv^ Su* las TrpoCoXov interpre- [36] oTov Ix juavS^ayopou JtaflsuJovra?] So- 

tatur, npo/xa^ov, wp- rrartiv, TETp^o?, a.s-<pa- poiifica Mandragora^ vis non es* ignota. 

XEiav. Item, -crjoSo oi, inquit, al sij 9a- Wor.F. Vid. Plin. H. N. 1. 25. 
Xao-j-ttV Tr^oMifxtvai iriT^ai, xal oTov aitTal ToZ 'ir^oi; JjSovw] Scilicet ovtoc, 'd es(, 

T4VSJ. Et ill liiic ; ;;iiiiicatione liic acci- toS JiJIoj Kai toD j^«piVaa-9at. Woi.r. 
piendum est lioc loiiien, ut signilicet : 'atto tsJv Qlar^tav^ "Oti Sei* ra Sretu^ixa 

quemadmodum ru es ant promontnrium ffr^innnrtxa yevesSai, tractalur Oljnthiaca 

fluctunm iiTipelun frangit : ita conatus tertia (secunda). Idem. 
noslros Deraoslliei i facit irritos. Idem. No'jUoi; r^inja^p^ixoT?] Harum legntn fit 

Om 'A/xsfi'woXtv Vo/x£v] Sine interro- menlio in Oratione tte^i o-TE<|>avoy. Idem. 
gationibusha-csun I genda. Quod autein "hSij ;;^pavou] A^M7iC tempttris, id est, boo 

ad res a Pbilippo i 's(as attinet, consula- tempore. Idem, 
tur 16. Diodori Si i ii. Idem. IT^o? tJiv ^fa^fxriv xal to -rfi3u(3oXov1 Ab- 

nJxov £Vp(^»|MEv] ] urtassc, rii/Xaj. Sub- jectum ad drachmani et trei ubotos, id est. 



cccxxiv AHMOSGENOYS EPKriMION 



■>y / 



TO TVjg TTcXsug K^iu^ot, TiotXcci TOVTOvg ■Kotrocyciy.XifjLsvouq sii; 
Tcug Trpoyovoug eTruvocyuv, jcoci rov cv^ov ruv yiocpcc^uvt 
Koii lluXx^Tvi x./ZTSipyoctrfjLsvwv' (rvvia-TTjcri o btti cru^^a- 
'X}0(,g^ Koct (ruvTaz,Big 'EXX7jviX,oig. tovtov ov Xoc^sTv e(rTiVy 

OV (pSVCCKKTOCt, ov TTpHZCr'^Oil d OV JLiCcXXOV, 7] TOV Apia'TBi- 

OTjv exel'vov o He.p(ra)V fioccnXzvg I'wpioi.ro. [37] Tourov ovvy 
0) 'AvTi'TTurpe, XP"^ dsdievoci ^uXXov, r, iroccrocQ TOivjPBig, xoci 
'TTcoiTocg oi,7TO(rToXovg. yoca A^rjvocioig To7g TrdXai ©ef^i- 
(rronXiqg jcoa YlspixX'i^g eyBvero, rovrotg vvv o Avj^xocr-JBvyjg,. 
ecpuf/^iXXog Qefxio'TozXsi f/,eu r^v arvve(riv, IlepiJcXsT oe to 
(ppovyiy^ot. ejCTTjcrccTO yovv uuToTg axovsiv 'EviSoiocv, MeyapoCy 
Toc Treoi TOV EXXyjCTTrovTOV, tvjv BoicoTiav. nai KocXcog ye, 
£<p7], iroiOV(nv A^tivdcToi^ XocpTjTca [xsv xa,i AiottsiGvjv tcoci 
Upo^evov Kon TOiovTovg Tivag a.7rod£tKvvvTBg orTPocTviyB'iV, 
Avjf/.oo'^svTfjv OB Bicu TCUTB^ovTBg B'STi TOV CrifAMTog. cog, et 

TOVTOV TOV UV^pUTTOV OTTXuV DCTTB(py]VOCV XOU VBCOV ytOCi (TTDOC- 
TOTTBOUV KUi KOCIOUV KOU ;^OT;!^aTWl' KVpiOV, OKVU, 1^7} ITBOl 

1 Tovro Tsi"? nil 



somidracbraatn. Libanius St/ofv ofuXoTv fa- 
cit inentionem xxx argumenlo Olynthiaca- 
nim. ^pa^f^nv vero vel Jixao-nxov, vel l»- 
xXns-ias-TiKov ^xij-Sov fuisse conjicio. Unde 
Isocrates in Areopagitico, orav, inqult, 
rjn Tiva? tZv woXnSiy, avTov^ fJiiV tsi^l t5v 
avayx-aimv liy 'i^ovcriv e'ra fjih, tcr^o t5v S(- 
jtao-Ttjgt'oDV K'Kr.povfjiivovi, &c. De hac sorti- 
tioiie suo loco. Idem. 

n^o? Tr,v Jpaj^w] Drachma, to a-uvnyo- 
gtxov, li. e. pietiuni oratori solulum', quo- 
lies vel in privala causa, vel in pubiica 
adesset. Triobolum to Stxavixof, s. nierces 
judicis. Vid. Spauhem, ad AristopL. Plut. 
V.329. Gesn. 

MttfafliSyt] Turn alias, luin nusquam for- 
tius, quain eo loco, quern etiaju Longinus 
laudat ^. 16. nenipe de Corona c. 60. 
Idem. 

Ov tD-^taa-flai S' cv /uSXXov] Repclita ne- 
gatio velienjentius negat. Wolf. 

'AftcTTiihv IxEi'vov] Vide Plutarchuni in 
vita Aristidis. Iui:ni. 

[37] 'attoj-tciKov^'J I. e. duces classis. 

GUYET. 

"O yaf 'AStjvajoi?, &C. TOvToig vuv 6 Ai- 
./wocrSivt); E^xijUiXXoj] ■ 'Ai/axoXovSov. Ratio 
Craiiimatica j)()Stulabal, touto roii; mv o 
An/xos-^ev)?. Scd iiujusmodi tiaivorofxiai; 
Kippe et Latini et Gncci scriptures sibi 
indulgent. VVoli'. toSto to^c v'Ov oZg-i yln- 
tai A'ijW05-&£vi)j, Ha! luarg. Lutct. 



TovTOi;'] Perspicaoin est, legendum 
TouTo. Quod jrriicis Athenicnsihus Themi- 
stocles et Periclea f'liit, id nunc est Demor 
sthenes, ])ar ThemLtocU quidcm prudentiuy 
Pericli aittem animo. Idque rccte consi- 
deravit interpres. Iens. 

AvtoTq axoviiv] Maliin, avrZv. Wolf. 

Xof>]Ttt jUEv] Hujus meminit argiun«nr 
turn orationis Isocraticade pace. Proxe- 
nus aditu Therraopylarnm exclusit PliL- 
lippuiii, ut iu Orat. tteji ina^aTTpicr^ilag 
Demosthenes asserit. Idem. 

'OmZ yM TTE^i T«j MttKESon'a?] Nihil est 
quod verearis, Philippe. Nam DemOf 
stheni, ut et Dranci Virgiliano, Mayors 
ventosa in lingua pedibusque fugacibu;> 
istis Semper erit. — Non statim bonus ini- 
perator erit, qui bonus orator fuerit. Nee 
id de se quoquB Cicero dissimulat, cuia 
Homcricos versus Jovis Venerera casti- 
gantis, ad se detorquet : [11. E. 428.] 

Ou TOt, TEXVo* Ifjiov, SeSorai Tlo'Ki/xriia £j>ya' 
'AXXa a-v y ifii^iivra jMETEg;)^E» i^ya yafjioto. 

Etsi enini rem in Cilicia non pessime ges- 
serat: tamcu Parthorum incursioneni per- 
tiincscebat : et Marcura Antoniuni hustem 
quidem judicavit,sed non prolligavit. Et 
quid, si Virgilio Drances est Cicero? M. 
Antonius, Turniis ? Idem. 

riE^i T>i; MaxtS.] An, de Macedonia ipsa 
ralionem a mc eiej^issct, Guyijt. 



KATA AOTKIANON. cccxxv 

Ti^g Moixe^oviug uv xcx,TB(rr'^(Ti [a,oi rov Xoyov, oq koh vvv 

Xsyei, -j-^-j- ^0 ^e] iTTt^vixzig crroXovg cc7ro7rey.7TBi^ (TUv- 

TUTTei ^vvixueig, ocvri[/,e9icrTocTcx,i. [38] Toiccvtoc. koci, 

Tore %o(.i 'sroXXocycig 'wpog [a,b QtXi'sr'Wog "zire^i Tocvdoog 

iXsysv, 61/ ruv TTupoc rvjg tu%ij$' x^'^o'tuv n^sfA^evog, to 

fjivi (TrpccTTiyBTv tov A7jfjL0(r9sv7iv' cu ys. koci rovg Xoyovg, 

cogTTSp Tcoiovg 7] KocTaTTsXrccg, ^A^viV7]^sv co^fjcuf^evovg, oioc- 

(reieiv ocvrou koh ycarocpurreiv ra [^ovXsvixccroi. Trept jM.ei/ 

yocp Xoiipcovslccg ou^e fjLZToc tvjv viktjv Ittocvsto 'TToog yi^ocg 

Xsyuv, eig ocrov av-jpuTrog yjuxg jcivdvvcu x.ocreo'T'yia'e, 

Kui yoco Bi TsruP eXTiridx, yccci Tctzxioe. (TTpoiTTiycov, jcxt 

CTpuTiuTuv ccroi^ioi, %ou TV Trupocao^o) DOTTV TTjg TU-)(yig, 

TV TToXXoc TToXXaxig vjfjLTv o-W£ipyixa-fA.evri, }C£x,pcx,T7j>ca,i^eu, 

aXX BTTi fxiocg ye TOiVTrjg r^y^Bpcug, tov 'srepi Tvjg cc^X"!'^ ^^^ 
~i'-/^ >/ /' \ ■> / /. ' 

TTjg V^^X"^'^ KkVOVVOV BTTSO'TTlO'a fXOl, TCCg Oi^i(rTCCg TTOXBtg Big 

\v (Tvvccyocyoov, aat tto/tocv tv}v 'EXXtjvccyiv ouvufjiiv a9^oicrocg, 
A^rj^uiovg ocfJLcx, KOii Ovj^ociovg, BotcoTOvg re Tovg ocXXovg, 
ycoci Kopiv^iovgy EujSoB^ug tb kui M.Byccp£otg, koci toc xpcc- 
TKTTOi TTJg'EXXcidog oiuKivouvevBiV KocTa.voiyx,cc(rccg,icui ^vjd 

BiCru fJLB TTjg 'ATTiKTjg BTTlTOST^Oig TTUpBX^BTv. [39] Toi- 

ovTot TivBg vicrccv ocvtco crvvBXBTg TirBpt A'^f/.oa-^Bvovg ot Xoyot. 
x,oci Tirpog ye Tovg XByovTotg, ug fjCByocv e%o/ tov AStj^ocicov 
oyjf^ov ocvTa,yuv«TT7]v, E^oi. At] i^ocr-jevTjg [x.ovog, Bi'srev, ocvtoc- 
ycovKTTifjg' 'A^TjvccToi de, Avi[^o(r^evviv ovk B^ovTeg, Aiviuveg 

• aliroZ * f-h ya,^ 

Auva/onv avVKtyti, I'UTifxhx.iK; o-to'Xou?] initio tjuidcm sc gcssit insolentius ; post 

Scnlisne, lector, Ir.cc olim uiiserum in aulein, periculo licet defunctus, l^^piTTS 

modnm distracta, ita jam coniniissa inter tm Zurj-rrira. xai rh luvufur toZ pino^oq, h 

se et tanj firnia conipage colia^rere, ut di- ("•e'sE* /wwp« jUiS; h/j.i^a<; tov iiTrsp hyifxo- 

velli nullo inodo possint? Si Jiicc non est via? nal tou a-ufxa-ro; aiUfpi^ai KivSmov ava- 

ccrta eniendatio, iliccl de tola arte actum j'xacr&Eij vir' alnou, Plut. in vit. Ueni. 

est: exsequias eainus criticis. Gesn. GtsN. 

'AVTi/^iQiJ-TttTiti] 'AvSiVxaa-Oai est resi- Mh yx^ £i Trap' IXTri'Ja] Fortasse, xai 

stere: fjuQia-TaaQai transire, avTijWE&iVra- yap, nisi l/x-^arotij sit eXXsi^i;, ul inlclli- 

o-Sai, est el resislera Iwsti, et quocumqne se gatur, proplerea contemnendus non fuerit 

ponverterit, consectari eundem, vec dare Demosthenes, it^0Kara\n7tmZ(; ccrte Iikc 

spatium priLripkndi quicqnam. Wolf. dicuntur, siimpta ex EpitapLio, qui inter 

[38] Xaif MVEi'ac] Post pru'liiim ad Chile- Demosthenicasoraliones habetur. Woi.f. 

roneam, quo Allicniensium, (|uiti Grieciw ['■>9] AiviSve'c Ei^-i] Kpiii populi,<iuos vel 

liburuc, opes proatiala; sunt, rLiiippus viuci, vcl decipi facile iuuuit. luim. 



cccxxvi AHMOSeENOTS ETKnMION 

slcTi, x,cci GsTTocXoi. K<x) '7r^s(rl2eig oirore TT^og rocq ttoXeiq 
'TTef/.-aroi, Tuv fx,ev ccXXuv '^tjto^uu ei rivoig ij tuv A^vivuiuv 
TioXig ccvTUTToa-reXXoi, rvi TTpsa-f^eU pcca-rcc ijv xsx^ccTTjxcog, 
rov ATiy^oa-^evovg ^ \'uri(Trcx,vTog^ Mariji/, EiVev, Scv ETT^e- 
(rl3su(Tuu.£v. [40] OJ ya.0 1(Tti kcctoc, tm Arifj,o(r^evovg 
Xoyuv eysioai tdottuiov. tuvtoi. o QiXi-nnrog. kui f/,&VTOi jca« 
TTuvTug eXarTOV civ e%oi/T£S', el Xccf^oii^ev roiouTOV ccvd^oc, 
TTpog Aiog, 'Ap%/a, ri ttote vopcl^eig; f^ovv a,v btti (rcpocy^v 
^yof^ev, 7] TToXv f^cuXXov ocv a-viy(,f2ovXov tts^) tuv 'EXXtjvmuv 
'TrpayuocTcov, tcu) Tyjg ccpx^jg ira.(T'/]g eTTOioupce^u ; (puast pciv 
yelp auru, iccci ycocT ctpxocg 'TTpocre'srsTrovlJeiv e^ ocvtuv reav 
'TToXiTevpcc&ruv, bti ^e pcaXXov 'A^icrroreXei jMoe^Tvpi. TT^og 
T ovv rou ^AXe^civ^^ov xa.) 'rr^og vifJt.a,g ys ^ccyuv, ovdev 
iTTuvero' TO(TouTUv hvTuv ccuTco Tuv 7r^ocr7re(poiTi^x,oTuv, 
uvi^svcc ouTca 'sruwoTS ^ocvucca-cci pceye^oug re (pvcrsug, ycut 
TYig Trepi rv}v cccr}C7i(nv eyyc^uTeiug, tcoci \ooc^oug, tccci rocxovg, 
%cc\ Trocoovjcriug, zoc) Ka^Tepiag. [41] 'TpceTg de, etpij, d/a- 
vo£7(r^s cog uVe^ Eu(3ovXov xccl (^^umvog xca (^iXoK^ocroug, 
xcci TTBip^a-^e ^u^otg ku) tovtov dvocTreiOsiv av^pcairov^ koh 
T^i/ TsrccTPuciv ovo-iuv Big 'A9'7jva/oi/j, lolcc T£ To7g dEHj^sTa-iy 

To" A»!|U05-5£ysi;j S' Ims-ravroc;'] 'T'ori&e- nvquam sic esse admiratum. Aristoteles 

TwSi accipicndurii esse, arguit quod se- et Demosthenes acqiiales fuisse scribnn- 

qiiitiir, fxcLTW av l'rsi(iaBiii:rajj.iv. At si Be- tur, et uterque, Atlienis exulaus, alter in 

%noslheties afuisset, frustra Icgalos misisse- Calauria, alter in Eubcra eodein anno de- 

«»/«. Idem. ' cessisse. Ac condiscipulos fuisse, Pla- 

[40] Kal TrivTac i\amvav Ep^oVTe;] Lo- tonis discipulos, facile admitto, xai c-vf*- 

cus videtur plane niutilus et corruptus: WE^ioiTuxEvai /*a\Xov aura S w^oa7ii<poirwi' 

tjiuiMquam timninn minus hahitnri, id est, va». Wolf. 

tainetsi ejus iiiterfectio fraudi nobis futura T?f weji TnV atnencrtv lyxpcneiaf] Ob con,' 

essel. Noil tamen allirtnarira banc esse tinentiam in exercitatioiie, ac potius tole- 

linrum verbnrum sententiain. Idem. rantiam. videtur enim iyx^arBiav ayri 

'Eti Ss/uSXXcv'ApiTTOTsXEi/t^apTOpt] Ver- nafTtfi'a? nsurpasse, aut t^v a3-x»(riv xal 

hum m^oo-s'STi'CTr'v^eiv, ad Aristolclem non t^v iyKfa-reiav conjunxisse. ^ Nam boraini 

piito referendum, fortasse legendum E'er' vere studioso et toleranlia laborum ct 

'Apio-TOTsXEi (wapryfi : I'ropter Ari^totelis contincntia libidinum vehcmenter est 

testimonium, utcunque legeris, dura erit opus. Idem. 

coiislrnclio. Idem. [41] AwvoeT^Se] Marff.Lutet. SiEvoeurSg, 

U^l'; yoZv Tov 'aXe^.] Sic omnino legen- etteipSt&e, mect&e, ct hyava-KriTrs ; et pauIo 

diim, cum aWioXoymhy particulam series post Sia ToiauTtt pro ra Toiaura v.7.pag. 

orationis pnstiilet, Et qnam facile est r seq. et xai roi pro Kai tj v. 12. 

in T niutari? Gesn. Ita quoque niarf;. 'n^ hirif EuWXoi;] Hi satis noli crnnt 

Lutet. et paulo ante v^oq alrh pro alrS, IcctoDcmoslbenc.qiiem qui pellei^erc ,rra- 

et paulo post Xeyoov ouJewot' pro yi aywv, vatus fiierit, multo minus pucrilcs lias an- 

ouSiv. XEy«v FL a Vcnet. notationes legcre dii;nabitur : quaequidem 

tSIiv ir^oj^irf^onnx-oruv] Qui i/)Si), id est, nemini niultum proderunt, nisi cum ipso 

Arislolclc, mai^islro uii crant, sc nvmiiicm auclore collata; ; cujus geruiana senlcutia 



KATA AOTKIANON. cccxxvii 

xa< driy,o<Tia, r-n ttoXei, xuTrjvocXujcoTW oiafjcaoToivovrsg ds 

Tcc7g TTig 'nrocrpioog ocorjXoig TL/%a;5* Tcoct aa^UTTTOfzsvov ruv 
'TTOocTTOfxevuu Vf^7v, ayocvccKTSiTS ; cd cvoe tqv ^A^yivuitov 
&i]fjLOV VTrocTTeKXeTCii . XsXri'^sv u^a^", eCpTj, tvi ^sv Tfjg "Zua,- 
Toioog £uvoioi TToXirevofzevog, avru de tviV TroXtreioiv yvy.va,~ 
(Tiov (piXocro(piccg Troo^i^ivog. [42] Tec Toiccvra, u Ap)(^nx^ 
VTrepsTTS^Vfjiovv ocutu (Tvyysvofiivog, rrjv re yvu^yjVy tjv e%e; 

TTBpi TUV TTCtpOVrUV, UKOVCTXi XsyOVTOg, KCH TCOV CtEi TTXpU" 

'ErewTuycoTuv yif/JiV koXukuv, si Bosof^yjv, ci7ro(rrixg, ccttXgu 
Tivog B^ IXev^spoig yvcofjivjg ocxovcrui Xoyov, xcci (piXuXvj^ovg 
cvfjcPouXvjg fjc£TuXci.(3sTv' ycoci ri koci vov^STTjcrai oiKoacv^ 

VTTSO oluV OVTCaV A^'^VOtiOdV TVjV OC^XpKrTlCCV, TTCCVTCC TTOCpcC- 

{3oiXoiTO TQV ccurou (3iov^ l^ov BvyvuixovscTTBpoig iCOU (3BJ2a.io- 
TBooig y,Bxo7i(r^oa (piXoig. APX. XI (ScccnXBV, rccv pgy 
ccXXccv 'I'o'cog a.v BTVXBg, tchvtI ob ixccttjv av EXsysg, ovTio 
ftocviyccog (piXcc^vivociog tiv. ANT. Taura, u 'Ap;:^^;a* ri 
yocf ocv ^Koci XByoijjLBv ', ccXXoc Trcog ocTTB^ocyBV, [43] APX. 
KoDCug ETi fJLocXXov^ u QoccTiXev, OoivpccciTBiV, x,cci yocp rj^B^g ol 

TB^BUfiBVOl OlB(pBpO^BV OV^BV BKTTX^Pbi TB KOii UTnO'Tia. TCOV 
OpUVTCi}V. BOIKB ycCO OVj TTCiXui UV UOB ^BJ3ovXBVfZBVOg TTBOl T'^g 

V(rToc,T7}g yjjjiBpocc,' otjXoT de tj TrocpxcrKBvri. tcu^vjctto ^jlbv yccp 

iVOOV BV TCO veto' f/,(XrVlV OS TUV TerpOCr^BV TjfJLBpUV XoyOVg Vj^BV 

avocXcozoTBg. ANT. TtvBg yap vjcrccv oi Trap vf^ccv Xoyoi ; 
APX. YloXXcx. yccci (piXocv^puTTcc '7rpouTBivo[x.'yiv, bXbov nvce. 
'TTupa, (ToZ ycoc^V7ria"Xvou^Bvog^ ou [^ocXu ^bv Trpocr^oycuv' ou 

• Deest xai. 

ut intelligeretur, conscrlptae snnl. Wolf. mus. Studlosus lector arbitrefur. Nam 

Vitl. Dem.Mid. et -nTEpi rna^aiTi^ia-B. vulgatum stare posse, non piito cnipiain 

[42] 'plXKo. wSf aTTE&avEv] ftlira oralio. fore persuasuin. Iens. F'. legemluni -riv ^ij 

An illi, qui viderunt, noii aliter ac qui vi- o^aivTcoy L. Bos. Siaifspojusv inarg. Liitet. lia- 

derent, obstupueruiit ? Qua; hasc diceiidi bet.et paulo supra anlcTauTit supplel Ij-t/. 

ratio ? Suspicor o^'Imon corniplum ex [43] TiJv ojivraiv] Fortasse, tSv oly 

axfocuvrcuv. Ita scilicet stupenda est maiimi ipx-VTuv, ah lis qui iiihil vident, id est, vi- 

hvjus viri mors, ut etiam nos, qui vidimus dentibus oculis cacci eramus. Wolf. Ita 

earn, non minus stupuerimMS, et ipsis no- marg. Liitet. 

strum oculis diffisi fuerimus, ac illi, qui Ka^na-To] Ut supplex : de quo gpiiere 

audiunt, percelluntur, ac relationi Jidem hoc verbuin velut soleiiine est. \id.v. g. 

non habent. An potius unius lilerulas Tliucyd. I. 24. el 136. Cui avaa-ratri; op- 

matatione defungentes, legimus Siatfsjo- ponltur, ibid. 133. Demostlienein aiittiu 

ftev ; Et ncs, qui vidimus heme mortem, salutis scrvandae causa luic coiifugisse, 

stupors et aTtta-TU ne nunc quidem minus satis ulliina illitis verba, qua; uiox rele- 

correpti siimus, ^uam ubl ca)n conspicieba- reutur, iuJicaut. Ges^. 



cccxxviii AHMOSGENOYI ETKriMION 

ycc^ rjTTKTTa.ix'yjv, aAAoc (re ufjcvjv ot opyyjg e^e^y tqv ccvjou- 
'TTOv, %fiijo"/|ttov d' ovv Trpog ro rrei'^Siv vof^iluv. ANT. 'O 
oe TTcog 7rpo(ri£To rovg Xoyovg ', kcci jws i^tjosv uTroKouv^v' 
^ocXkttoc fzev yocp ocvrvjicoog civ sjSovXofxviv ttocouv ^ elvcct. 
vxjv ccXXcc (TU ys jxtj TrupuXiTTYig f^7jo£v' cv yocp toi (Tfytt- 
Koou spyov, ^^og ocvdpog ysvvociov TToog ccvrco rco reXei tov 
l3iou KUTOi^oi'^sTv, TTCTSpov DCTOVog icui vco^ocg Tjv, t; ttocvtcc- 
'TTixcriv ux-Xiveg to TTjg v^v^V^ oodiov e(puXuTTSv. [44] APX. 
Ovoev VTrecrreXXev ex,e7vcg ys. TTcog yocp ', og vjou yeXoc(rocg, 
xa^s cvj (TJCcoTrrav eg tov Trocrepov €/oi/, 'Atti^ocvov, e(pYj^ 
jtte VTroKoiTTiv eivcci tuv (Tccv ^J^eucrfxocTCiJv. ANT. Atti- 
(TTvicrocg upoc To7g e7rccyyeXf/,oc(ri, TTOoeTTO tvjv ^ju^ijv ; APX. 
OuK' etye tuv Xoittcov u}cov(rocig, ou oo^ei (roi ^ovov UTricrTeTv, 
uXX eTTSi yceXevsig, u f^cccnXeu, Xeyeiv, Mocaeaoo'i f/,ev, sl- 
Trev, cvoev octtu^otov, ouos Trocpccao^ov, ei Ayjixoa-^evTjV ovTca 
Xoi,fy(,j3uvou(TiV, cog Afz(pi7roXiv, ug ' OXvv^ov, cog ^ClpuTirov. 
ToiocoTDL uToXXoi, sXsye' yccci yocp ovv V7roypci(pecx,g 7rocpe(rT7j- 
(TocfjiYiv, ivoc <roi Tcc Xe-x^evTa. crcolpiTO. ^Y.yco fjLevTOi,e(pri, oi 
Apy^tcc^ Q>oc(rccvuv tj ^ocpoctov (po(3u jcoct o^Jlv ovk, ocv Avti- 
'TTUTpu yevoifjCTiv. ocXX ei tocut uX'^aeveTe, ttoXv [xoi ijlocXXov 

£Ti (puXoCTCTeOV, ^V] tvjv lf/U%7JJ/ UVTVIV TTCCp AVTIWUTOOV 06- 

dupoQOitTiycevcii, i^vjo vjv ef/,xvTov eTOi^u, tdc^iv Xittuv T7;v 
'EXXvjviycvjv, sig ttjv MocjceaoviJCTJv fxeToc^(xX£cr9oci. [45] Ka- 
Xov yccp, CO 'Ao;:^ia, et to Pyjv e^o; Yleipocuvg ocvTcg "sroco- 
e^oh J'^* TDiriprig, vjv eTTiosocoicoc, ycoci Tei')(og xo!.i TUfppog 
ToTg sfJCoTg TeXe(nv e^eipyacT^evoc, kui (pvXvi Ylocvdtcov\g^ eig 
7jv e^eXovTvjg e^opviyovv eyco, ycoct "LoXcov, >coci Aoocyccov, koci 

' eTvai vZv, a^Xi 

["14]'Ef Tor TTfOTfp^v ^I'ov] Illstrioniam fe- 'TTtoyiia^iai;'] Qui apiid DenioslIieDem 

cisso Aicliiaiii, iiinlti aiK-toics sunt : ([iia iwoypafx/xaTiT:; i\\l\)iM■,m^^ll•. WOi.f. 

«le re coiimiIc I'liil. in vit. Deiii. ct iiisuiu Autw Trap'] To So|a) liio ik'siilerari vide- 

Doin. Sni.AX. fur, /Ufi tj,v 4-f;)(^'iv ainhv 5s'£a) Traj' 'AVTiTTa- 

U^OiXro rh 4''Jt"''] 'T'STE^rUVTEXfXOJ, a T^Ot/ Jfo'/'poJoXliXtVal. Cl'Yb.T. 

Wtho TT^otSfxai TO-^oi't/xiv, 'UTj>oE.~fA.at, ttt^oei- MuS' >,vJ Ante « (;\cicli>se pra'p. Eij sn- 

/uuv, TrposiVo, TT^oErxo. (""oilasse, TrpcsiVo xa- spicatcir [eriius, iiivili.s Solano cl Ileitzio, 

Tix /otETaflto'iV aVTi Toy tt^oUto. Missum la- qui vid. 

cieliat, aul, (ilijlcifhat aiiimnin, lioc csl, vt-l [doj To~j Ijotorc teXej-iv] Hoc est.Jawa- 

consciscebat sibi nefeiii, vol despoiidebat van;. Wni.i". 

aniniuin. Wol i'. 'l-^ofnyouv'^ X'.^ny'i;, id est, ftralntor, 

'A7ri',«0Tciv] Ad b. V. mar;;. T.utet. tout' fuoial Duinosllicnes Lil)eialibu.s, sell. Aio- 

iirriV, ti; iLopnih ^eXXwv, ojA-ojai, ^a^pEi'u, vmrlot; iv aa-rlt. Quo in niuiieie i|Uuniu(lo 

/ixnwoTf yivna-ofjiinv, se gesseiil, apprtitt tx aiguuicutu et iiai- 



KATA AOTKIANON. 



cccxxix 



(TTOOCTiUTlXtX, KtXi VOUOl TDimOiO^iKOL, KCCl TTDOyOVUV OCpSTOH, 

jea< TooTTOiia., KOii TTOAiruv svvoioc, roov ef/.e TroAAocicig ecTTB- 

(pXVUKOTUV, KOci ^WOifyCig 'EXXvIVUU, TUV Xi-W BfyLCU /t^£%pt i^vv 

rBTmrjfievuv' bI ^b koh iSiurov BXBTjQBvn, tocttbivov [^sv, 
avBKTog ovv o eXsog Trocpa. roTg oiiCBioig, uv BXvtrccfyCVjv ul- 
Xf^'X'XioTovg, vj TOig 7r(x.rpoi(nv, Zv ctvvb^boukcx, rug ^vyx- 
TB^cng, vj otg rovg soocvovg crwoiBXvcccfjiTiv. [4-6] Et ob f/,£ fxv] 
cucoi' V7](rct}v 060^7] ycoci, ^ocXolttol^ 'srocoa yB rovrovi Uo(TBi~ 
ooovog oclrco to (rcole(r9oci, Koa rovos rov Cu^ov, auk ruv 

UotOV VOfJLCOV. el ^S TIoCTBIOUV, B(p7], fJiVJ OWOCTOCl (pvXocTTBiV 
TVjV aCVXioiV rOU VBCO, f^TjO BTTOiKT^UVBrCCl TTpodowui Aiyjtto- 
(T^Bvviv 'Ao^ioi, TB^vonyjV, ovoB ^AvTiTTccrpog VlfJUV dvTl TOU 
veou KoXuTCBVTBog . B^vju fjLoi (piXrBoovg Byziv ^A^tivuiuv 
MocKSoovocg, tcoci vvu |t<tere%6/i' rvjg vfA-erepccg tu;;/7J5", 6* 
fA.BTcc ^aXXifjLBoovrog Koct YIv^bou tcoci Atj^ccoou cvvBrocrro- 
fjiifjv. B^TjV yocp K(xv oij^e TYjg ^^u^'y]g ^B9ocpfjL0(roi,(T^ui, e< ^jlvi 



ralione oratloiiis Midianae. Gesn, 

IToXXajci; la-TEi|>av2WK0T4iv] V'id. Deiu.Orat. 
de Corcni. $, 6i. inpiiinis ^. 78. Idem. 

EXurojUDV a'p^jwaXalTot;;] Nobiie hujns 
magiiilicenlia? ex.einpluiii probet arguiiien- 
tum oialionis de falsa Ic^alwne: cura ea 
inpriinis causa legationem Manedoiiicam 
a se lestelur susceptani, uli captivos, qui- 
bus id promiserat, libeiaie posset. Ij)EM. 
Oif Toij? Jpavov; a-vt'iii'hvs'i.fj.m] "Ejavov 
Suklas iiiterprctatur, tw !» xo.'voD is-riaa-tv, 
gt apud Teienliiim [Eun. 3- 4. 2.] de sym- 
boUs essft. Item, IvtoXw, ila-'pofkv, s-i'XXoj/w. 
Videtur igitur, to crwSiaXiio-ao-Qai -tuvq ipa- 
v<,u;, si qui paupeiioies tiibuta peiidere 
noil pos.sent, Deiiio.stbeiies de suo aliqiiid 
illis s'lppecHlasse, aul aliocpii ad snble- 
vaiidam illoriim inopiain uliquid contu- 
lisse. Vide Midianas scholia. Wolf. 

,H oif TOu; tfi;oii; a"uvJieXt;a-a|Cttiv] Phil. 
Melaiichthon verterat: aut quihus donaci 
pecunias, Benedictus vero : aut qiws daii- 
dis contribittionihus juvi. Sed veieor ut 
recte, ait lac. du Port in praelectt. ad 
Theophr.Charact. p. 19a. ed. Caiit. Vuit 
enim ibi Demosthenes, se eos adjuvisse 
indissolvendis debitis erani iioiniiie, quern 
coUegerant, contractis. 'Epavouj truv^iaXvt- 
o'bat, concise el elegaiiter dictum, pro 
debita dissolcere erani nomiiie cotijiata. Ver- 
tendum igitur esset : Quorum ego disiolvi 
debita, eraiti unmine, quern ub amicis calk- 
Iterant, eonlracta. Tnntae nioli.? est alic- 

VOL. I. 



ubi Gra;ca Latinis expnmere ; adeo 
Grfficanicam volubilitatem Romana lin- 
gua sequitur non passibus aequis. Contra 
apud Romanes e^awv iiunquam fuisse re- 
stituendum, docet ibid. p. seq. velut p. 
191. tiadiderat, 'ifavov fuisse genus niului 
graluiti, apud GrsBcos frequentati. Ubi 
eniui quis a^re alieno prenieretur.aut eliam 
alias irj inopiam incidisset, nee haburef, 
unde viveret, ad amicos erat paratuin re- 
fugium, qui, quod poterant, uiiusquisqua 
avi^aaag pro sua ciri/j couferebant. Aliaque 
de eraids vid. ibid. Sed et ccenaiu collalis 
syinbolis fuisse 'ipavov, satis nofuni est. Vid. 
Casaub. Theophr. Char, ttepi aijSaJ. c. 15. 
ad V. Kal (pix-j) Ji 'ipavov •/.. t. X. Item 
Keith. Aniiq. Homer. III. c. 4. Longol. 
ac Buchuer. ad Piin. X. ep. 93. qui Li- 
viuin a:que ao Plin. etiam Laline erainun 
dixisse indicant. Rfitz. 

[46] MiTo. KaXXf/ueJovToj] De hoc. nihil 
roe legere meuiini, nisi quod Plutarchus 
Pyliiea' el CallimeduMtis Carabi meniinit, 
qui Alhciiis exuiarinl: caeteri satis noti 
sunt. Wolf. 

'E^nv yap ov|/£ T?f ^-ux^C .itsS-ap/ucVaa-fitti] 
Si ovJ-E T^c 4'^Pt''' dicitur, ul o^s tou ypivov, 
durum videtur, sed turn /xiSa^/uLoa-af^ai, 
absolute, muture cnnsilium, et vittF iustitu- 
tum. Quid si fxiSa.i/ji,6j-airbai tkv -^uytiv ; 
Idem, tw -^"X^^ tnarg. Liitet. 

Tn; ^u^iiij fXi^a^f^oa-aa-Qat'] Cnirige rnv 
4-ux''v. Gi'YFr. An T^f ^v'";; ; ut juii-atar 

2 t 



cccxxx AHMO20ENOYS ETKriMION 

rag EpexyBcag QuyocTsooig tccci tov Koopov I'Tr'ncr'Xvvo^yiv. ovyc- 
ovv ripovfjiviv ccvTOfjLoXovvTi Tco oocifxovi a-vufj(,ST(X,QoiXXe(r^oii. 
xocXov yoip KovjO'Cpv'ysrov '^cx.vocrov sv cx,7tivovvu Tnzvrog oa- 
o'X^o^ 'y£ve(rd'oci. koci i'Uj/, 'A£i%<a, to ycocr I^xvtov ov y.otr-' 
UKT'Xjjvu rocg A^vivocg eauv dovXeiocv eXo^/^Evog, evra,<piov oe 
TO KoiXXi(TTov Tviv eXsv^spiocv TToosuevog. [47] ^AXXd, di- 
X0610V yoi^, e(p'yi, croi rtav rpcx,yuQicov pcwiptoveusiv^ ov (TB^vov 
TO Xi-x^lv, — 

vi oe, Kui UvTjcncovcr , of/,ug 

TIoXXviu TTpovoiocv elx^v 'sv<r'xvilJ('Ovug Treo'sTv' 
%a,i TocuToc ^^Kopvj' A7i[>cocr^ev7]g J'e evcrxyif^ovog ^ocvxtov jSioif 
'sr^oK^ivsT cc(rxri[xovoi, rcov SevoxpocToug koci TlXocTuvog VTrep 
a.Qocvoc<Tiot,g Xoyuv BJcXaQofjcsvog; Koci rivoc TTiKporepov iXiye, 
TT^ou^Gsig eig rovg Toug rvxciig e^vf^pi^ovrocg. aXXoi ri ceT 
Xsyetv vvv sf^s; rsXog d' e[A,ou tcc pch oio^ivov, rcl o ocTrsi- 
XovuTog, UTroiXTjv ^oxjcrocv (rrecpoc jispocvvvvrog, ^EttsktSt^v av, 
e(p'y;, rovroig, ^ kp^iocg uv, iTre) ^e A7][/,o(r'^BV7jg slpcl) cvyyi- 
yvucTics f/,01, CO ooci^oviB, fjiTJ 7re(pv}C0Ti tcochu yeve(r^cc,i. [48] 

1 OTS 07] TOTS TTpog fjlOiV CiUTOV OiHTOdlTOLV ClBVOOV^VjV 0, 

o^E rn<; {ojiif, i, e. etiam sera atate mores Taf 'Epi^^ian; 6vya.Tspaf\ Vide oratio- 

mutare, quas seiitentia et constructio me- neni Lycurgi Kara. Atxy.eaTou;. Codri bi- 

lior : nam ut ^f-^/;)^^ alibi saepe pro {ajji ac- storia vel ex Jnstino satis nota est. Wolf. 

cipitur, ila hie iion potest. Sed vide, 'E^i^^eoo^ ^uyariea;'] Vid. Hyg. Fab. 

anna vulgata; slnictura sic defendi queat, 238. et Apollod. Ill p. 102. A. Solan. 

ut media forma fjt,BQa^fxo!!-aa-bat riic 4' '^^' 'Evra.<fiov Se xaXXta-rov rh £A.su9epiav] 

leat /A.i6a.ff/.ol^iiv iaurov Sii T>?? ^-'^X''^' ^^='' Isocrates Arcliidanio, Ivraifiov xaXXia-rov 

enira vulgo accasativum adsciscit /weflaf- tw rtifjavviJa « 0aa-iXE.'av, appcllat. Wolf. 

/uo'^ei-Sai, ut .itlian. XIV. 7. lav fx>i tov [47] 'H Js xai QmirMva] De Iphigenia 

0iav Toij XoiitoZ f/.i^apfxij-nraf Deque Auiidensi Euripidis versus. Legendum 

exempla milii suppetunt, ubi genitivo jun- antera, ut est in Euripide, [Hec. v. 564.] 

gatur ; tamen non videtur repugnare ana- t\jT)(nij.m<;, sive xaxa a-vyv.ci'jtnv ab ih7')(n- 

logi;E, si forte anctor cum genit. con- justv, sive ab inusitato £i(r;:^)i(Moj. Sic etiam 

Struxerit, quocum el alia ex jUETa compo- Julius Caesar verecundia rationein liabu- 

sita interdum construuntur, fxi^iis-bal isse scrihilur in interitu, ut et Olyinpias 

Tivo; d'aniUere alt quern, vcl fxETaSiJo'vai tou- Alexandri Magiii mater. Idem. ilia")(nfji.<i)i 

rw, ut Herodian. Item fAtOla-ra/xat, in marg. Lutet. et paulo ante Toi rpayxS3 

Ev. Luc. XVI. 4. oVav (xna^TCL^S) Tii'f pro t2v rpayajSiaJv. 

ai*9V0;t>cia;. Nee non />i6Ta7r!it£r<r9ai T»i'f *yv£- ©uga-xons-'] De Polyxene. Guvet. Eu- 

ersaj; ap. 'I'hucyd. I. 1 JO. aul denique ut rip. Hec. 568. de Polyxena mactata serrao 

•A.XTah\a.-)(Bn ■)(jiKov ^o\ihoc\. Aj. [v. 744.] est. Solan. 

teste Stepliano. Sive regatur genitivus EsvoxpaTot;;] Diog. Laert. IV. 12. 13. 

ralionc pracpos. quae in composito inest, meniorat Xenocratis de Morte et de Ani- 

ut in air-aXXttTT!3-S'ai voVou, ETriSaivEiv ap/xa- ma libros, in quorum utroque de immorta* 

T0{, et similibus, solet : quod tamen in /xs- lilate animorum potuit disputare. Gesn. 

flttj^o^EiT^ai nonduin defiiiio. Ideoque vf-u- 'ATraXw fxova-av cnp'fa xe^anCvro;'] Me- 

X/iv, quod Gesiierus quoqne adscripserat, tapliora proverbiuin sapiens. Wolf. 

preefero, donee cerlioribus exeniplis de 'Afp^ia; ivj Imilatio dicti Alexandri 

g«nitivo constet. Keitz. Magni ad Pannenioneui de condilionlbus 



KATA AOTKIANON. cccxxxi 

zJg- vo-^ero, o'/]Xog ijv xoiTuyBXuv, koci rov 9eov iroocrl^Xs^iocg, 

' E01K.BV hoyiOCq^ BITTSV, OTTXcX. fj(,0VOC, }CUl T^im£ig, KOil Tei^ili 

KOit (TTpocTOTrsooc, owocf^Eig eivui Kcci apvicrcpvysTOi roug ocvOpca- 
TTivocig "^vx^oug V7roXoif/,(3ccveiv' TTjg d If^yjg 7rccpoccrK6ui>]g jcoc- 
r(x,(poov£i'i/,^v ouz oiv sXsy^SiOiv ^IXXvpioi, koci TpijSccXXoi, KUi 
MocKsaousg, o^voutsoixv yj ^vXii/ov ttots rCiyog '^jjctv, ^eog 
ccvsTXbv ccTTop-^TjTOV slvcci' fJLB^^ Tjg oiv TTig TToovoiocg oioeug 
[jisv I'sroXiTeucrccf/yTiv, ocaseg as f/,01 ro koctoc MuKeoovuv 601,0- 
(Tog, e[^sXr,(r£ ov^ev ovk EvKTTjf^iOvog, ovk "Apia-ToysiTo- 
vog, ov Tlv^sou, koci KccXXif^saoj^Tog, ov O^AtTTTrou tots, oJ 

TOC VVV Ap^iOV. [49] TOCUT SITTUV, f^Vj TTpOO'CCyuyS fJLOl TVjV 

yupcc^ s(pv]' TO zuT £[x,£ yoco ovdev TTccpuvofycov veug TTStce- 
Tcci' rov OS. Gsov '/rpoo'enjroov, skcov e^^O|/,cci. Kuyu ^ev tjv evrt 
T)?$" sXTTioog Tocvrvjg, rcui ttjv 'X.si.poc ru crro^oiTi Tfpoa'ocya,- 
yovTog, oTjosu ^ ocXX tj Troocrx.vvB'i'v v7r£XociA,(3ccvov. ANT. To 
oe Ti OV} TTOTS y]v ; APX. ' Ta-rspov fuuo'uvoig GsoocTraiPTjg 
e(pupoia'Oi^£v, ■wcx.Xoli (poip^xaov ocuro) rercx,fA,iBVG'-Joci, Xv(ru 
"^vx/ig ocTTO crcjOfjLocrog sXevQspluv XTUfjLSvov. ou yccp ovv £(pQu- 
(Tiv UTTspCocg rov ovoov rov veco, KXi wpog efxe (iXev^ocg^ 
AyB 07} TOVTOVf s(p7i, TTDog ' AvTiTTOiToov , A7]fzo(r^ev7]v oe ovyc 
ct^Sig, ou fjLoc Tovg. . . . kx^aoi f/,ev s(pociv£TO wpocr^yi- 
(TSIV, TOVg ev MocpX^UVl TTSTrtUiCOTOCg. [50] 'O J'g ^cclpsiv 

siTTuv uTreTTTT]. TOVTO (Tot TO T&Xog^ CO [3u(riXev, TTJg Avjpco- 
cr^evovg TroXicpjciocg ytof^l^eiv e%w. ANT. A'^^oo'^euovg ys 
aoci rocvToi, u A^^ioc. j3oc(3a] TTjg drirryirou "^Jvy^g kocI 
fA.oiX,ocpiocg, ug ocvopeiou f/,ev avrou to Xvj^oc^ TtroXiTiKrj oe 
'TToovoiOi, fx£roc X^^P^ "^^ TritTTOv Tvjg sXeu^splocg sx^'^' "^^^^ 

a Dario oblalig. VV'oi r. Q.Curt. IV. c. Gesn. 

11. §.11. [49] <l>af/aax«v] Caule Noster loquitur. 

*H ^'jXivov W(3T£ T£r;;^(!f] Alludil ad ora- Quantus enira dissensus inter auetores de 

cnlum bello Xerxen datum Allieniensibus, hoc veneno oliin fuerit, .satis iiidicavit 

quod apnd Herodotcm extat in Poly- Plu(aicliu.s in vita. Gesn. Vid. Plut. \'i(. 

iiymnia, id est, lib. 7. [c. 142. 143.] Dcni. j. V. 

Wolf. TcIi; Iv Mapaflavt ff£WTa)XOT«c] Clarutn 

*Av Tw{] AiiTo; T«f marg. Lutet. hoc Demosthenis jnsjurandnm, quod et 

'Evx.riifx.ovc; K. T. X.] De Euctemone apud ipsuni v. pro Coron. §. 60. et apnd 

satis constat ex oratione contra Midiam. Longinura, 'v^o(, quod ei inest, rite enar- 

Aristogitonem oppugnavit Demosthenes rantem. Solan. 

duabas contra ilium scriptis orationibus. noXiriK^] Ad h. v. marg. Lntet. tout' 

Pjtheas et Calliniedon turn alias ex Phi- iVri, a'Jr» ttfowict •noKi-nx.n 'nna-rrifjt.rt wfoj-- 

tarcho noti, tuin conjunguntur in vit. nKov^a, « aya&oD TroXiTof a*ie. -rr.v rti( 

Dem. §. x^'. Cf. ipse Demosth. ep. 2. iAtySe^iac aa-<^'a,\tKiv, Hal 0i^aioTna raXi 



cccxxxii AHMOi:0. E T K XIM. K. T. A. 

f^ev ot^eroii, ^lov s^cov rov ev MuKccpuv v^crotg vjpuuv Xe- 
yofJLBvov, V] Tocq e^g ovpocvov t^jv^uv vofxicof^ivug odovg, oisroc- 
dog rtg ocuiixuv lao'jL&vog ^EXsu'^splou Aiog' to crufjcx d 
ript,iig Big ^A^TjVocg oi'Z3'07re[yt,\ljOfA,£v, kocXXiov dvod^Ti^oc tv yn 
Touu iv y].<x,pcx,Qu}vi 'sreTTTco'/CorctiV. 

j^Epa-i xsTEp^Eiv: «t pauIo post ^ii^ag pro oufdvov dvawra? owaSoj JiJu xai a-WESpot KTTt 

^eT^a. ©£wv. riEf. c. '29. Solan. 

'Ev MaKcL^m viis-oi;] Vide CLiliades 'EXivbipiov Awj] Propter liljertati.s uti- 

Erasini. Woi.f. que aniorein. Wolf. 

'h Taj El? oiijavov ^{-u;;^a;v] Alludit ad Phi- 'E'Kiv^i^iov Aioc] Qui colebatur praeter 

lebani Flaloni.<. Iiilm. cseteros apud Platfeeoses, post liberntain 

'OtcaJo'c Tif iai/n'jjv] Vid. Herodian. I. pr(i;lio ibi facio Grfficiam. Auctor Pau- 

in Cuiiiiiiodi oralioiie, o [x'lV ya^ iranf ili; san. Bceot, p. 283. 33. Glsn. 



OEPI TOT ATTOT EK AI0NT2I0T 

TOT AAIKAPNASSEXII. 



AIONYSIOS AMMAIQI TQI <[>IATATQI HAEISTA XAIPEIN. 

«. nOAA<QrN jusr' ccXXuv ^evcav re tcocI 'wa^xoo^uv 
aycoua-fJLocTuv^ cov tvvjvo^ev o JcaS" 7jfA,ag x.^ovoq^ sv ri x,ui 
TOVTO ecpxvvi fA,oi TurpuTcog (xx,ov(r(XVTi ttoc^oc <roVy on tuv (pi' 
Xocro(puv rig tuv Ik tou UeoiTirocTov, iiroivrx ;^api^ecr-7a; 
(3ovXQ[^svGg AoKTTOTsXei TCt) KTicocvTi TUVTVjv TTjv (piXo(ro- 
(piixv, KOii TOVTO \)tm<T'XJ^To TToiTjcreiv (puvspov, oTi AyifJiocr^s- 
vvjg Tocg oyjTooiycxg Te^vug rsrocp e}iSivov ^oc^uv^ eig Toug 
loiovg i^cTTivsyice Xoyovg, kui ycccT sycsivoc KocriJiOVfJiSvog to. 
TsruoocyyiXi^oiToc, "uyocvToov sysvETO toov dvjtoouv ytpuTio'TOC. 
Ko^T ocQyctg uev ouv vsrBXcc^fjocvov tcov ttoXXuu tivoc eivoci 
Tov TocuT i7ri')(Bipyi<rocvTot Xeyeiv, ytoci ttuo'i^vovv (Toi fju-ri Trocci 
Toig Tirocouoo^oig -zg-potre^e/v. cog 0£ kc/a TomofJLoc tou ocvdoog 
B7rv-7ou7iv, ov syco ycai tcov tjocov svskcc Koct tcov Xoiitccv 
ccTTodex^ofjcoci, sGocv^occroc^ ytoci TroXvg ev sfA,ocvTco ysvofjcsvog, 

iTTlUSXiCTTSPag tO^yiV Oii'(T^CX,l (TKSV^SUg TO TTpOCyfyCCi, y,Yi 

'TTOTS XeXvi'^e f/,£ Ta,Xyi^lg ourcog ^x^'^'^ ^^^ ovoev u>cvi tu 
uvopi ei'prjTcci' I'voc tj ^ T'/jv ooruv, fjv TTooTBpov ocvTog KT'/pv^ 

Desunl liic v. Tr,v So*av, r,v TTjOTSgcy «iiTcs \s-yo-», Bi^aiubZ, 

tt. Met'] Iu margine CtuI, Keg. /ujv a.K- eesf, cum is tolus in hoc sit, iit osteiidat, 

>jiiv. Hvns. ai)leces.sisse Deinosthriiis oratioiies. quod 

'Extrval Wolfii mar^o pro ixt~va habet si ita iej^as : jwaSiv, on oii TrjorffxiDc-i, afl- 

s;(£.'vo!;, ilideuujue versio ejusdem : aecun- jecla iiegaliime, non habere locum parli- 

dinn UVwiyiracepla. Syi.b. tiilain, quam grainmatici disjunctivain ap- 

Ti£v r,9aiv] Aut Tiv l&wv, aul nraZ ribw^. pellaiit, quae in altera parte sequitur: 

Rusk. quare sibi verbum Be.Baio'^M siispectum 

"iva ^ X. T.X.J In Sff/i^ant edilioiie [ef esse; sensutn omnino huric videri esse : 

Ciui. J?e^.] sic legitnr hie locus: I'va ^ riiv Vt ipse, si compertum habuero, Aristuletis 

io^av, r.y TTfOTEfov ttuTo; i^yj>'J, Bi^ai'jiQS.', fxa- artes Rhetoricas jniores esse tempore De- 

fiiiv, oTi TTpoTE^oiJa-i TMV AiJ/uoirQivot;? \6ycLii al mosthenicis Oralionibus, de sententia mea 

'AaTTOTEXoL? ri-xyai, ri -rev ouTa)? lyvaix. ileducur : sin minus, cum, qui hoc sibi 

(qunin Irctionern et ipse adnolavit miDiirie ]iersiiusil , mutare rogaiii sententiiini. Hive 

i<l toRliimaudam Dioin'ni senlcutiaiti t'a- de islo loco Stciih. ego cam Icctiuneiit, 



cccxxxiv EK AIONT2:iOT AAIKAP. 

(^Bf^oiiu^co, fx,oc^cov on TrpoTepovart ruv A'yjf/.ocrSsvovg Xoyuv 
al ^AoitTToreXovg ^ t^xvoci' ^ rov ovrcog eyvuicoToc koci ypcu- 
^joii ye rsrixp€(rK£vc<,crf/.£vov, Tirpiv sig o'/Kov ezdovvoct to ctmv- 
Tocy^a,^ f/,6r(X.^a,Xe7v Trsicrocif/^i rTjV oo^uv. 

0. Ovx, eXoix^o'Tviv as fycoi koci cv iTocp(<T'Xp\} co-sri/jv Big 
TO y.vj 'srupBpyug s^srua-oci rrjv ocXtj^siccv, 'srupuycocXuv (poc- 
vspovg TTOirjarcci rovg Xoyovg, oig ef^avTOv TrsTreiKoc ATjfjLO- 
cruBvovg a}C[/,cx,covrog tjot], ycoci rovg ewi(pocvB(rT(x,Tovg siotiho- 
rog ccyuvug, tots vtto ApurroTiXovg rocg ^yjTopucug ysypcc- 
(p^oci r^xyocg. sooKSig re f/,oi icui rovro op6cog Trocpocivfi'v, jJiV} 
CTifiBioig^ f/,vjo elzcxTi, ^lyd' aXXorpiocig ro TTPocyixoc wkttu)- 

ccvoiyKocicov (rvvocysTui Xtjix^octuV aXX avrov ApicrTOTsXT] 
'7rapcc(T'XB(r'^o(.i otol tuv laicov TByy^^v o^oXoyoDvroL raXy^ig 
ovTug B^Biv. TovTQ 0^ TTBTToiTjiccc, l3eXri(rT£ ^ AfjLfjcouB, ryjg T£ 
uXvj^Btug TToovoovfjcsvog, yjv btti TTocvTog oiof/.at ce7v 7rpc!iyfz,a.- 
Tog l^era.^so'd'cii, kc/a ryjg ccttocvtuv tuv TTspi Tovg ttoXiti- 
Tcoug Xoyovg bo^stovoockotoov ;^aoiro^* tvoc jjLyj tov9 vsroXo^- 
(3co(riv, cTt 'TTocvTot. 7rspieiX7j(pBv vj nBpt7ruT7]Tix.vi (piXo(ro(pioc, 
roc oviTopiKoc 7rc!cpoiyyBX[xuToc. ycoci cvrs ci ttboi \d)Bodo)Dov 
Tcoii ©poicrufjLotxov icoci ''AvTifpuvToc (TTTOvdvig oc^iov ovoev eu- 
pov, ouTB i(roycpotryig icon Avoc^i^Bvyig non AXx,i00ifj,oig, outs 

^i^a.icee'tn, xai to? a?vXaif iyMUKOTa 

qiiam MorelUi Demoslliems in margiiie ha- lianc leclioueni, ne ipsam quidem raalam, 

bebat, sequi malui: praesertiiii cum idem iieque aspernandatn : I'va h rhv So'^av, nv 

antcme fecisset Tt'oZ/iKsin sua Uemo6f/ie»is TrpoTEpov airo? to-^ov ^sSaiajj, IZ, vt quam 

cditione. Syt.b. Mihi tameii (inquit 5f/iot- olim ipse Jirmiter tenui sententiayn, earn 

tui in Xo'l. Ciceron. 1. 4. c. 2.) unius vocis missmn faccrem, f/,a&i}v, crt ir^orifova-i rSv 

parva mutalione locus eniendari posse vi- An^uocr-^svouf hoyoov al 'AfiirTOTEXou; TE^nar 

cletur : si scilicet BiQaia)6M in fxiranQSi i tov oyraj; iyvaiKOTo, xal y^a-^ai Tra^arK. 

comruufetur, nulla addita negalione. Sen- Dicit autem curceg, sic, snbaudi, aif ah <}>« 

sum vero coramodum liunc eliciara : ut tov TrE^'iB-arnTixov yivw<rxsiv. nt tii Hem/>e,»ni 

pviorem sententiam vel ipse mutem, cognito, Ammae, ais ilium tuuin Peripateticum sta- 

priores esse Arislotelis libros Rhetoricos ora- tuere. Reisk. 

iionibus Deiiwsthenis ; vel eum, (jui ita sen- Bi^anus-u] Haec est Sylburgii emenda- 

tit, ct commenlaride eare parat, antequain tio. Stephanas dederat SeBaiaiQx. pro quo 

opus foras del, de senlentia deducam. Et in margine codicis Regii [Oxoniensis 

vero Orwcarumlilcraruni peiitisnon inso- puta] esse Iwavo^Sfi tostatur Hudsonus. 

lens forma videbilur, tw ■yvJj/xm /xtrart- Conjeclura ea est viri docti nescio cuju». 

6nfA.t, setiteiUinm viulo : nam ita jorjui amant Dionysius dederat QtQaix;, rainrtv iZ, vel 

Tliucydides, Xeiioplion ei Siinesius. Huds. SiaiQU. earn sevte/itiam dimittam, aut repur' 

"ivah It. T. X.] H li:clioi)c ex cditione diem et a me umoliar. Ini m. 
prima, <|iiii^ est Sli'plj-.iiii, relala colli);", $'. 'z^oxii^ ri imoi] Malim Je. Idem. 
tuisso olim iu libris Dionjsii rersalam Oiiiwf e;^eivj Soil. &; iyw fH/xi. lotn.. 



nEPI AHMOI0ENOTS. cccxxxv 

ol TQUTQiq cruu!3iU(roiVTeg roTg ocvdoutn, 7roioa.y'y£Xficx,Tuu 
Tsx^ix-^v o'vyyooifpeig Kxt ccyuvio'Ton Aoycov ptjtooikuv^ oi> 

'TTrSDidvjv TB 7coa AvKovpyov Tcai Akt^ivviv' cvt£ aurog o 
AvifJcoa-QevTjg o 'sroc.vrug v'isr£p(3oiKofji£vog rovg re "w^o uvrou 
icon Toijg Koi^^ eocvrov, ycoti fjcTj^s roTg yiv^aof.cevoig uVso/3oXiji/ 
xoiTocXi'srcov, roa-ourog uv eyevero roTg 'l(roicpoc.TOV^ T£ kui 
Itronou KO(rfjioufJi£vog 7rocoa,yyeXfji.a,(Tiv, et ^y} rocg A^kttotst 
Xovg TBXvocg B^£f/,ocd-ev. 

y . Ou;6 'i(TT 'irxj^og Xoyog ouTog, ch (piXe ^Afjif/,oc7e, ovo 

£K TUV 'AoKTTOTBXoVg TB^^^^^ T^^ V(TT£DOV B^£V£'X^£ia'UV Ot 

Avjjxoa'^Bvovg Xoyoi a'UV£T(X,xdr]cruv, aXXcx, ku^ lr£pcx,g £Kroc~ 
yuyocg Tivotg' {i-urlo uv Iv l^ia, ^v]Xco(rco yocctpvi ra. ooKovvroi. 
fjLoi. TToXug yoco o ttboi ocvtcov Xoyog, hv ou KocXug bI'/bv 
BTBfioig ypoc(pv]g Troivjo'oii iTocpBpyov. bv ob to) wupovTi rouTO 
TTBipoco'opcixi (pocv£pov Trof^ccii, OTi, A7jf/,o(T^evovg oiyc^occovTog 

TJOT] KOtroi TTJV 'TToXiTBlOiV, Ko] TOVg £7ri(pUV£(rTCiT0Vg £1^7}- 

xoTog dyuvocg, rovg tb oMocviycoug kch rovg ovjpcvjyopiKOvg, 
icoit ^oiV^jLoccpf/^Bvov Oioc 'srda'Tjg rvig 'EXXuoog £7:^1 obivottjTi 
Xoyuv, TOTB (piXo(ro<pog rotg pviTooiycug Byocf^B TB-xyocg. 
uvotyycvi o '{(rug ttoutov, ocrcc 7rocp£Xo(.(^ov £>c tcov Koivuif 
KTTo^iuv^ ocg xoctbXittov yi^7v ol rovg l3iovg tcov ccvoocou (rvvrx- 
^ocf^Bvoi, TTpoBiTTBTv, Troivia-o^JiDci OB ccTTo Avji^ocT^Bvovg rviv 
apx^v. 

. Ourog "^ lyBv^rj ^jlbv bviccvtu irpoTBpov rvjg bkolto- 
crrig OXv^TTiocoog, ocpyovrog ob Tif^oKpiXTovg Big BTog vjv 
E^Se/S^jcw? BTTTUKOii^BKurov' 07i[zo(riovg T£ Xoyovg ^oPocto 
y^oc(p£iv BTTi \LaXXi(TrpocTou oco')(pvrog, £i}cocrrov aon -sreit*- 

'H^TOV e%&)V BTOg. KOil BJTIV CCVTOV 'TTpUTOg TUV BV Ol}COC(TTVlOiCO 

KoiToca'}CBuoco''jtVTuv ctyuvuv ycuTcx. AvopoTiuvog, ov y£- 

♦4X;ff-Tov] Pro <iii>,i(rT<;v [quod in vulga- ticulam uncis, quos ego rarsus sustuli. 

tis est] rectius fortasse legiiniis <I>iX(TXoy, Reisk. 

quia Philiftus liistorici Siculi noraeo est, S'. Eixoa-rov] Corrigendiis lilc Diontjsii 

Philiscus autem Milesius orator fait, calculus, qui in Archonte quidem nobis- 

unus ex hocratis oratoris audiloribus, cum sentit, in a-tatis Tero annis a nobis el 

nt tradit Siiidas, Supra pag. GW. v. Agellio discedit : ut rescribenduin sit pro 

13. ed. R. ia hoc nomine est ambiguilas. anno XXV. an. XXVII. ut tradit Agel- 

Sylb. lius I. 15. c. 28. Schottus in vita Demo- 

'Av eysv.'\ IncluseratS^lburg. banc par- sthenis ad Oljnip. CVI. an. II. Hlds. 



cccxxxvi EK AIONTSIOT AAIKAP. 

yp(x,(ps Aioouou Tu kdivovti to •^^'^(pi(rf/,(x. Trocpxvoizuv. koci 
iC(xro6 TOP ocvTov ypovov erepo]^ stti tLcuXXia-rpocTov ccpypv- 

TOf, TTSpi TUV CX.TSASIUV, OV OCUTOg Oietl6TO, ^apiS(rTCCTOg 
CCTTOCVTCaV TCOV XoyCOV XOCl ^^^(plKUTUTOg, BTTl OB AlOTlf/,OU, 

rov ixsTcc KxXXiarTooiTOv, bv ASvivaioig Trocorvjv bIttb ot^f^yj- 
yopioiv, vjv e7riypoc(pou(riv oi rovg pi^ropiicovg TrivoMocg crvvrcxr- 
(^oivrsg, TTBoi roov cvfzf/.opiuv bv yj TsrccpBKtzXBi rovg A-J^j- 

VOClOVg fJCT] XVBIV TTjU TTDOg (oOCiTlXBCX, yBVO^BVTlV BtpVlVVjV^ [jCTJOB 
TT^OTBpOVg CCp^BlU TOW TtToXBf^OV, BCCV ^Vj TTiXpOCCKSVOCCnoUTXt 

rriv vuvriZTiv ovvixixiv, bv yi -zirXBicrTvjv bI^ov la-xpv x-oci rov 
TpOTTov rrjg TirccpoccniBuyig avrog Cttoti^btoh. btt) ^s ^ Qbo^t^- 

jUOU, TOV fJLBTOC AiOTif^OV OiO^OiVTOg, TOV TB yCUTOC I If^OZOCC- 

rovg Xoyov Bypoc^B Aiooupu, rco icpivovri 'srapuvof^cav rov 
T i^oicpocTTiv , y,a,i rov lirspi rTjg M-ByuXcwoXircov (3ov]^Bi(x,g 
CYjjjcyiyopiycov, ov ccvrog a.7n^yyBiXs. ^bto. ob Gsoc7ifx,ov vjv 
Api(rr6o7][JC,og ocp^uv, B(p ov ruv icocrcc ^iXittttov ovjfjivjyo- 
piuv 7]p^ocro, KOii Xoyovg bv ru ovj^u disuBro ttsoi rvjg ocrro- 
(TToX^g ^sviKov (TTpocrBVfJiotrog, kdc\ ruv dezoc ' VcudiKuv 
rpiTjpuv Big MizKBdovioiv. bv rovrco ru XP^^'V ''^^ "^^^ aocroc 
AoKTroKoccrovg 'iypocT^'B Xoyov EvQvxXBi, ru huycovri Trapoc- 
voi^uv ro Vf^yi(pi(rfJLDC. btti 6s '^QbbXXov, rov fA.Br a, Aoicrro^'^- 

fyiOV, rvjv TTBOl 'FoOIU'V DCW^yyBlXB d7Jf/,7jyopiOiV, bv ij TtTBl^Sl 

rovg A^vjvociovg ycocroiXvcoci rvjv oXiyoip^ioiv avruv. tcui rov 

"O wegi tSv a.T£^6i£v] Aiyo; est oratio qui ifuj/aJiHJtv leffendum exlstiment. Sylh. 
contra l.eptinem hahha.. Sylb. raSixSv] Inclusi lioc vocabulum uncis, 

TaJv Xoy.] Taiv omittit Corf. Reg. HuDS. ill quo videor inilii vocahuli yaXsiij ve- 

n/vaxaj] RhetDricJe tr.bulic fortasse stigia ceriieie. Guleantni, h. e. naviuin 

ejedem liic sunt, qua.' tabulie Pergamensc ; bellicaruin, uiule Galere naluni. Etiain 

de quibas supra ad p. 661. v. 6. ed. R. alibi, ut apud Aniinoiiiuni dc ditTerentiis 

Syi.b. vocum, observalur lioc medii aevi voca- 

riEpi Tstv o-UjU/AopiaJv] Vidpsis Schotti buhiin. v. Du C'nnge Glossar. Grsecit. 

vitas Parallel. Olyiup. CVl. an. III. Quod veneres rpnipjic usurpabant, id idem 

HuDs. icvo ineilio j/aXsi'a appellabatur : irrepsit 

&EoSiijUt>i;] Sov^ny,ou et moK fiouJ>!|uov in ergo h. I. scliolinni in fexlum. Rusk, 
Cod, Reg. Veruni (in(|uil ^yH>.) EiiJuiwov ©seXXoli] Qui ©esXXoj bic dicitur [in 

legendum esse, satis constat ex p. 648. vulgatis pula], et supra in DinarcLo (p. 

V. 4. ed. R. HuDS. 65."j. v. 1. ed. R.) ©eXXoc, veriori nomine 

&i»iriy,(iv] Dedi Eudemum et hie et appellabitar QiiTcraKci, ut docuimus ad 

infra pro Theodemo, quod noinen in tuI- p. 648. v. 5. ed. \\. Sylb. 
gatis legitur. Riisk. ITfjt 'PoJi'av] 'E-nrJ 'foJiouv in Cod. Beg. 

I'oJixauv] Pro TaJixSv M(trcllii niargo Plenus titulu.s Trspi "PaJi'suv i\iudl^ia(. vida 

hahet ra)(ttvv cut Woljiijx addil ra^vvav- Sc/i(>t<t vitas Paral. Olynip. CVIl I. an. II» 

rwrfy : rxpgcma utrumqiie. Sunt lamen, Hiuis. 



HEPI AHMOSGENOTS. 



CCCXXXVll 



dvjixov eXEV^eouo'oci. stti as KuKXif/,oc^ov, rou Tpircv //.era 
©eeAAoi/ a^^a-VTog r^e7g oibQzto ovjf^r^yooiKoijg^ '^iroipoiXuXuv 
A^Tjuaiovg Qoyj^Siccv 'OXw^ioig oi7ro(rr£7Xa.i roTg 'TToXzy.ox)- 
f/,Bi'Oig VZ3-0 (t>iXi'u-'nrov. -urpcoTov [xeu, ou ecrriv ap^TJ^ Ewi 
TToXXcou f/,Bv icsTu ccv Tig^ u av^peg ' A 9" 57 v a To /, 
fj'Oi ooKEi csvrspov ds, Ovx,i t ccv roc r/Tupta-Toc- 
Toct f^oi yiyvucncsiP, u ccv ^ peg ^AQr^vcc7oi' rpi- 
Tov oe, AvTt ttoaXcov ccv^ CO ccvapsg Aijvjvccto i, 

1CXTCC MBiaiov Xoyog, ov crvveTcc^ccro f^srcc T'/jv ^eiporO' 
viocv, Tju dvjf^og ocvrou ytccrBx^iporov'/ias ' f^BXP^ "^^^ '^^^^ 
oudeKoc- Xoyuv, uv Bipr,',coc, OTjuocnuv, ev oig skti ^TjuTiyopiKol 
f^&v ^ , diKocviKot, oe e, ocTTccvrsg ^rpoTspoi ruv ApicTTOTsXovg 
rs^vcov, cog sk re rcoy KTTopov^uivcov wspi rou ccvooog oc-wo- 
oei^co, KOii £}c Tcov uisr ocvtov ypo!.(pBvrcoVy Ivrsu^sv cco^oc- 
fievog. 

e. A^icTTOTBXTjg viog fxev vju Nmof^ccxov, ro ysvog kcci 
Tviv rsx^Tjv avoitps^ovTog eig yiocyjxovoc tov 'Ao-jcA^tt/ou, ^vr 
r^og Je <Poci(Tridog ccTToyovcu nvog tcov Ik XccXyJ^og rijv uttoi- 
KiQiv ocvccyocyovTcov eig ^Tccysipcc. syevvTj'^T] ^s kcctoc ttJv 

£VV£VVJXO(TTyjv KCCl SVVXTTjV 'OXVf^TSriCC^X, AiOTDe(povg 'A^vj- 

vvjCTiV cc^x^vTog, ly erea-i A7]y.o(T'^£vovg 7rp£(r(3uT£Dcu. bttI ^e 



' Oea-s-a'Kov 

AH^iiyopiHoL;] Id est '0'Xv\/Btaxou(. Idem. 

n^MTov] Oidinein Olyiitliiacarum esse 
ah edilo diversam, ohservandum nioneo. 
Nam qua? vu\s;o prima est, ea recta a Dici- 
nyaio et ordine tertia coHocatnr: ut se- 
eunda priinuiii locum, tertia secunilum 
obtiueat. Qua de re pluribus in Vitis Pa- 
rallelis Ojjinp. CVII. an. IV. Schottus. 
Inr.M. 

XEi^oTcv.'avJ Miire//ii et Woljii margo ha- 
bet )iara^!ipori\lav . Syiis. 

Ai'jTol; xttre;;^.] Redil noii ad Demo- 
slhenein, sed ad Midiaiu. Reisk. 

KaT£j^EijoTov»3-e] Ksj^sijoTovuxe Cod. Reg, 
le.ste Hudsonn. Forlasse Ifg. Kan^Sieo- 

ymv, cov I'l^wtt, tJv St)|CtoJ"i'a;v. Inrji. 

Mi;)^;-( x. T. X.] Fortasse legendum [A- 
y^i Tiv Ji'JfHa. Sylb. In Cod. Reg. f^^Xi^ 
' Tou rZv ici^SKet. HrDS. 

"A-aravTEtJ Maliin ol tuivrif. id quidem 
eoustruetio cum genitivo twv JiJsxa 'Koya.'v 
VOL, X. 



pn.<;tu1at. Reisk. 

e. CittiTTiJoj] Consentiunt hac cnni epi- 
gi animate, quod Amnir.iiins in Aristoli'lis 
vita, et Henr. Stcph. in Anttwbj^ite addi- 
tamento, referuiil : 

*a(o-Ti'Jot nv fx^T^li;, Kal \'ix9|Uap^oi; yave- 

Tiv 'Ac-xXw'BriaJjH', i~o; 'Apis-TOTiXuf. 

Svr.B. 

ty"\ Wolfnts pro i;/' legit y detracts 
scilicet decade : et niox nominandi ca.ia 
TT^ecrBuripor: itidonqiie vertit : trifinnio 
Demostheiie major, atqae ita legendum 
esse, pers[)icunni est ex eo, qund Diony- 
siris [supra] ^. S'. in init. Demoslhenem 
naturii esse dii'it anno ante cenlesimam 
Olympiadeni : aut neei-sse est, ibi niinoris 
nuineri notatioi;eni esse oniissam. Syi.u, 
In Cod, Re^. haberaus y pro ly. quern 
nuroernm etiam reponeudum censet Sclwt- 

tl(5. Hl'DS. 

2 u 



€ccxxxviii EK AIONTIIOT AAIKAP. 

HoXvCv^ov OLO'/ovToq^ TeX£UTri(TocvTog rov TTocrpog, oktwhui" 
osKoiTov erog e%wv elg ^A'^Tjuotg i^X-S's, kch cvcroc^iig ITAa- 
Tcovi^ XPOvou slaoo'ocBT'yi digVotij/e (Tvv avru. ccTTo^oivovTog oe 
TlXoiTuvog, inn @£o(piXou ao^ovrog oiTirYios Troog Eppsiav rov 
Aruovsug rvpocvvov, jcoa toisttj ^povov "uroco ccvtu roixyocgf 
STT Evf^ovXov ocp^ovTog elg MiTuXvir/jv Ix^^piar^'^' l}cs79ev os 

'TTDOg ^IXlTTTTOV yip^ZTQ^ KOtTO. Ylu^odOTOV Ctp'^QVTOt^ KOil OiS- 

TP^^^£ "x^povov OKTOcSTVj TTOio ccvTCo KocQyiyoxjfJLivog AXs^xvopoW 
fA,er(x, tie rvjv ^iXittttov rsXevrviv esr Evocivbtov ocp^ovrog 
^(pizofievog elg 'A^Tjvocg, e(r%oXa^6i/ bv AukbIco "x^povov btuv 
ouoBTca,' Tca o\ TPKncuioBKotrco f^eroc, tvjv 'AXB^ccvapou rs- 
XsvTriVf BUTk KvjCpKrooupou upxovTog, ocwupixg Big XuXziooi, 
vo(ro) TsXeuToc, roicx, Troog rotg b^tijcovtoc [^lucrug btt], 

g" . i oiUToc i^BV ovv BcrriVf oc '7rocpocdBduycoc(riv Tjf^iv oi rov 
(3iov Tou ccvopog uvwypccT^uvrsg' a, ob avTog o (piXo(ro(pog 

UTTBO BOiUTOU 'ypOC(pBl, TTXCOCV OiCpOiipOVfjiBVOg B'SriX^ipVjG'iV TCOV 
X,0iPlC^B(T<7(X,l <o0VX0^BVUV OCVTU TO. fJLVj 7SrpOO'7]KOVTCi, TtTOOg 

iToXXoTg ocXXoig, uv ovobu obo^oh ^BfJiwiuQoci ycocroc ro Trxpou, 
a, TB^'BiKBv Bv TV TTDUTV (3i(3Xco TtxvTTig rYjg TTpocy^ci.rBkocg^ 
ug ov f/,£ipuiiiOv Tju, 0TB Tocg pviTODLKocg crvvBTocTTBTO TByjiocg^ 
ocXX BV TV }cpoiTi(rTv yByovug ocKyJri^ KOii TrpoBX-OBdcoKcog vjovj 

TOl.g TB TOTTliCOig (TVVTOC^Big KCCl Tocg OCVOcXUTlTCOCg KOCl Tocg 

fjLB^ooiKocg, TBXum'iuv b<tt)v Icrx'upoTBooi. (xp^uuBvog yap 
Tag Ct}(pBXBiag bttiobikvubiv, ag '7TBpiBiX'yj(pBv c p^Topizog Xoyog, 
TavTa KaTo. Xb^iv ypa(pBt, Xpvcri^og o bcttIv vj pyjTO- 
piycYly oia ye to (pucrei elvai k^bitto) raAij-^ij 



Tfivl-ac] M'olfii margo pro rjiUaj Iiabel (Rbetoricorura pula). nihil supererit in- 

JiaT^i4-a?. Sylb. tricatum, sed plana et expedila omnia. 

'Exa^Ev X. T. X.] 'ExeTSsv Se Trpiv £';^et9 Reisk. 

niendose in Cod. MS. la margine : is-. Tl^ayfAarBla;, ij] Sabandi Ifx^alvo^ , 

oj';)f£TO, Huns. quod lacita cogitatione solummodo inter- 

t'. "a teS>£(X£v] Si ante a. ex Woljii ponendum est. Idem. 

margine inserainus eVtiv, plana est sen- ZuvfraTTETo] luvira^e MS. Reg. Huds. 

tentia. Sylii. Errarunt anibo, tain Wolf, T£x,u»pia;v ia-rlv lj-y(v^6re^a'\ Aut prx- 

tain Sjlhurg. non hie desideratur Is-ti, ponendura his est Travroov, vuUdiora sunt, 

sed legilur [infra] versu 23. Est quidem, quam omnia argumenta, aut leg. riXfxri- 

fateor, impeditior oratio. nihil tanien ^lov la-riv la-xypTarov. IIeisk. 

Iiic loci deest. Finge tibi menle Dio- X^f)crifji.oi; x. t. X.J Locus, quem hie ex 

njsiura ita reliquisse : 'ev Se toutoi?, a. Arhtolele citat, exstat Rhttoricorum lib. 

avrof mepi airov y^a<pii ks-Ti Travrajv I. c. 1, HuDS. 

TEx^ojiojv la-^v^irtpa ravra,. a t6&£ix£v hiayi] A(« T£ in /4ri5to(e/is exemplari- 

6v T>) TTjiTu £i?X»j Tai^TKf tD-j«j/,(xaTSia; bus. Idem. 



HEPI AHMOIGENOrr. cccxxxix 

KOii rex. diKcctcx, ruv evocvncov' ugre, euv ^ f^lv 
liocToi TO TirpocrTjKov ui Kotcreig yivcovToci, ava- 
yxT] 01 a,\jTO)v "^ttuo'^cx.i' tovto o ecriv u- 



I V 



lov e7riTif/,7](r&ug. en de Trpog eviovg, ovd ei 

TYjV CCKD lf2s(rT(X,T7]V S^OlfjCSV STT 1(7 T 7] fA,VJ V, DoidlOV 

ocTT £)csiP7ig 7r£i(roci XiyovTug. otoua-KoiXioc yoco 
ecTiv Ktzroi ttjv £7ri(rT7jf^7jv Aoyog, touto 
oe aouvocTov' uXX dvayayj oiu ruv ycoivcav 
TtTO is7<r^ (zt rccg 'srio'reig kcci roug Xoyovg, ug- 
TT^p Kcni ev roTg^TToXiriicoTg Xeyof^ev Trepi ryjg 
TT^og roug TroXXoug evrsvt^eug, 

^. Tlepi rs TTupocoeiyuccruu TroosXousvog Xeysiv, on ryjv 
ccuryju rocvr e^si ovvot^iv rocig STTocyuyocig x.oci rag <ruXXo- 
yia-f^oTg, ruvroc, •argo) rr]g dvoiXvnKvig ycoci fJLi^ooiytyig wpoi- 
ypcoirsiug ri'^Tjcri, 1l uv oe ^icl rou ^sitcvug'^oci, vj 
<P(X.iv£<r^oci osiiivv(r6(x.i, icci^cx,7reo koh ev roTg 
av ocXur iKO ig, ro pcev eTiruyuyv] e(m, ro oe 
' a'vXXoyi(rf/,og, tcai evravQa of/,oicog. ecrrt yoco 
ro f/,£v Trotpocdeiy^otf eTTocyuyvj' ro 6 ev9"u- 
^vj^cc, (TuXXoyicpcog' {r o de (pocivo^svov, (poci- 
vo^cvog o'uXXoyio' f^og,) KocXeo yocp ev^vf/,rjfyi,oi 
f^eVf oTjrooiKov (rvXXoyia-uoV TTocoddeiyiioe. oe, 
eTToiyuyvv gyiropiKTjv. iravreg oe rag TTia'retg 
'srotovvrai oioc rou ^eiycvuvoti, vj Tsrotpoioel- 
ypccuroc Xeyovreg, vj ev^vpc/jfjiocra.' icoci 'sroioa 
roivroc ovoev Tvcag. ugr, e'lTrep icot.^ oXtog avd- 

'^ f*h 2 fomKoTf i'KiyofA.iv ' a-vK'Koyia-fjt.of (to Ss (faivo'juEvoc e-v'K'Koyis-[j,oi'), koX 

'Eav/tx^] Vro lav iJi.riSte])hani^\.Mm-ellu ego ^risfoteiis exemplaria sequima1ai:e 

editio habet iav fj.iv. ilidemque Wolfii quibus Morellhis quoque ac [Volfixis ve- 

versio : quantlo judicia ita Jiunt, ut dccet, riorem lectionetn margini adnotaruut. 

.ego Aristotelis exemplaria sequi inalui. Sylb. 

Sylb. ^'. A6ix.vuo-5tt( X. r. 'K.'] Aristotelis exeni' 

At auToiJv] Sell . Jiii TaJv >!/[/i£TEp4)V ;tp'<r£4)v. plaria liabent Seixv^jvai, ^ 4'*'''*''^'" ^"'"''^''*'» 

perverse de rebus si judicatur, neccsse est. Rhetor. I. I. c. 2. Huds. 

nt per ilia prava judicia causa cadumus. 'AvaXurixoi"?] Pro avaXuTiJtoT'? Arislotelit 

Reisk. exemplaria habent ^laKiKrinoii;. sed Dio- 

AiJaa-xaXt'a] Aristot. exemplaria habent nysiuin avaXuTixoT? legisse, satis declarat 

SiSac-xaXiaj. Sylb. pag.cccxxxviii. v. 2S?. Inclusa, quse mox: 

Tovro J' aSuvarov] Sell, to SiSio-xsiv y.a.r sequuntur.addita suut ex Aristot. exempl. 

iitia-rfifx.nv. id est tov JjSi ewia-Ta^evov. At qua3 v. 20. et 21. inclusa sunt ab iis- 

Reisk. dem Aristot. exempl. absinit. P^adem ex- 

ToirixoTc IXsj/o/ytev] Slephani,Morellii, et emplaria eodem t. 21. pro xtXii yaf ba- 

IVfrlJii editio Labst woXtTtJtat; xiynfAtv, bsiii /aXft Jj. Si'lb. 



cccxl EK AIONTIIOT AAIKAP. 

yKTj, (Tv\Xcyil^oijL£vov '^ iTsrayovrot obijcvvvui 
^ or lovv' Gr,Kov o vj^'i'i' r ovto &k tuv avocXv- 
riKccv' uvDcy%cc7ov ^IxDCTzpov TOUT to V TO ecu TO 
tlvcct. Tig y l(rTi oiotcpooa. ^r 0.00.0 siy^ccTog, 
xoc) ev^U[A,rjfA,a,Toc, (puvepov ex. tuv tottikcoV 
BKeT yo,p "/Tspi crvXXoyi(rf/,oij aoci iTrayuyyig 

HpYjTOi TTDOTSpOV' OTl TO f^SV, 6 TT t TTOAACOV }C O t 

r / ^ / /I '/ "•' " ' ^ ^ 

Ofzoiuv d£iKvu(rti oi, oti ovTug 6%s;, gJiS; f^Bv 

t /> •> '"dt*^ '^ .^ 

tTTO.yuyyi scrrn', evTou-ju as, tt opocoBiyy^o, to 

oe, Tivuv ovTUV, erepov ri oio. toluto, cufj.'oOii- 

VBlVf TTCCpO. TO TOUT slvOi ^ X,o9oXoU 7] Ug 

s-sriTOTToXij, licst f4,£v (TuXXoyiarf/.og., ivrou^o, 

06 iv'^UfJt.TjfJLO. KOXSlTOl. (pOViOOV OS JCCttl, OTi 

BKccTSoov £%£' dyo^ov ^eloog T',ig cyjTopei^og' 
Ko-JOTTSp yxp x-^i £" T ig jjte-j oc i'/cotg e ipvj- 
TOl, KOI iV TOUTOig fX i cv g £%£<• O fA,SV ouv 
ApiCTOTsXrig uttsp Ioutcu yeypo(p£, y.opTUpofxf.vGg otopp7id7]v^ 
OTl Toq py\Top\,%og T^yjog crvvsro^oTO TrpecrfCUTEpog cov Tjd?} 
ytoi Tog KQOTKTTog <ruvTo^£ig TrpoBrcdeouzcog. tout s(rTiv, 
er cov 7rpo£iXoa,riV 7roii^<Toi (pov£pov, oti 7rpoT£pou(riv oi tou 
priTopog oycovsg tcov tou (piXoa'o(pou tb^vcov, iKovcog oTTOoe- 
^s'i'y^oi vofjilPco' £iye o fA,£v £iyto(TTOv Kol TTE^jLTTTov £Tog e%^ov 
Tjp^oTo 7roXir£U£cr^oi tcoi 6'rj'^v^yop£7v, koi Xoyoug sig aiao- 
(TTTjpio ypo(p£iv' as tcoto roug auToug y^povoug sti (Tuvyjv 

UXOTCOVI, KOI ai£Tpi\p£V £Cog £TUV STTTO KOi TOIOKOVTO, OUTS 

o")(oXy\g y\you^£vog^ cure idiov '7T£7roi7jKcog oipscrtv, 

7], Ej ^B Tig OUTCog £(TTOt.l OU(T£pig^ UgTB KOI TiOOg TOUTCC 

' iricZy, (h cvtivcolv) SnXov ^ Exarepov (alrav iKarepxi) rovrtn 

^ (to) erjcj * (y^p) ^ *"» ° ff{o8iXo,u»iv 

'Oti6~v] Inclusa Qi ovnvaoZv) ndAlla ?iitit etiam arldita iiiclusa coiijaiicllo ^'ap/SvLB. 
ex Arisltittlis exeiiiplaribus, itideiuqiie ri^osjXc^>)v] 'O tt^oeXo'/^evoc MS. Re/;. 

[auriv jxttTl^a.']. Ini'.M. tesle Miidsono. mule t'deci, 1^ auv, o isrpcii- 

'Ewi TroXXJv] Miirfillii inargo pro jot Xo/xiiv TroiPo-rtx <}>av8fcv, on -nrj . rt sic planus 

wcXXiv liahet 6X woXXiiv. Idem. esl iile \ocus. wide satis dtclarahim arbi- 

' Kteoo'v X. t. X.J Arist{)teli.s cxeniplaria trnr id e^sse, quod tiecldnntdum mihi pro[>o- 

habeiit tTtfov -n iiairaZra <ry^Saiv£iv wa^a sueram, s<^il. oausas Uemosllieiiis forenses 

ToZra, t2 Tttura SiVtti. Idkm. aiiiiqtiioresesse piaeceplis Aristotclis rbe- 

<i>avepv] OavB^ov J', otj Kal ixarfpov in toiicis. Rkisk. 
.^Ws/«(e/i^ exeinplaribus. Huds. 'l»aviic] iro{/('HS ante ixavaj; inserit xai : 

(To) s75o;J Inclusiis articulus to uddi- Stejilumus, otnissa oonjutictione, veibiirn 

tii» ex Arislol. exemplaribiis. In iisdem vofjA^ai vertciidum ceiisct iu pai'ticipium 

pro piT9{«ia{ leghnv fmoffin;. Ex iisdem vofA,i!^vv. Sylb. 



nEPI AHMOSeENOTS. cccxli 

avTiXeyziv^ on fjisv vcrrepov £yp<x,<pyi(Tuv at cTjrcpixcct nyycti 
roov xvoiXuriKcov re kui fA,s^ooi',<,cov kcx,i, totti'^uv^ o^jLoXoycov 
uXvi^-g slvoci, 0V06V da kcoXvsiv Xsyuv, cx,7ra,(ra.g ravrocg rcare- 
(DCBVootsvui rov (piXocro(pov rug 'TTpwy^ccT^lo'.g, sri TTocidsvo- 
f/,svov 'TTupoc llXocTuvi, \.yv)(^pa.v ^ev xoci cx.7rt-Jcx.vov £7r<%e<- 
pvjcriv ela'oiycjov, fSicx^ofiavog de ro xoczovoyoTocTov tccv liri- 
'XaiqritJLCCTCjdV -woiziv TTi-javcorccTov, on Kcci to ^jcv} stzog yi~ 
vsToci TTOTB BiKog' a(psig^ a, "TTpog ra,\jrcx. Xsyeiv £t%oi/, eyrt 
Tcx.g uurou rps^^^o^on rov (piXo(ro(pov fJLocorvplocg, ccg ev rv 
rpiTv (3il3XM TB^Bixe roov rB'xyoiv^ Trspi rvjg ixerix(popocg Kara, 
A£(^<v OMroi ycc!i(pcov, i Ct)v as u£roc(popo)V rsrruocov 
ov(rcov, ev^oKif^coucTi ^ocXicrra ccl Kara, ocvocXo- 
yiocv cog YlspiKXTig e(p7i, rvjv veorTjra., rrjv cctto- 
Xoi/,Bvv)v ev r CO ttoX/^w, ohroog 7](pav kt^oci sx. 
rrjg TToXsug, ug'zireo si rig ro socp ex. rov svi- 
avrov s^eXor koc) AsTrrlvvig ttsoI Aocics^czi[/,o- 
vict}v^ ovK. sctv 'TTSpu'oeiv ryjv 'EXXccdcc srspo- 
(p'^ocX^xov ysvo^zvviv' ko,) KvjCp icrooorog^ cttov- 
oa^ovr og XapTjrog sv^vvocg oouvai ^rou ttsoi 
rov OXvv^ iciKov ttoXs^^ov, '^ya.vax.rei^ (poc<rKcov 
ng TrvTyfjicic rov ovj^ov dyocyovroc, rocg evQuvag 
iTBtpoccr^ oci oioova.1 our cog. 

3" . Et jwev 07} cra(pcog ocurog o (ptXocoCpog txTTOOsiycvmi 
fzsrcc rov OXuv^icxkov ttoXs^ov ysyoafjcfjisvocg vtt ocvrou 
rag rsyyag^ ourog a stti Y^aXXi^ayou yeyovsv ap^ovrog, 
tog dvjXoT ^iXo^opog Iv ejir^ (3il3Xco rvig ""Ar^i^og, Kara 
Xs^iv our CO ypa(pcov, KaXXi f^a^og Tlspyao'Tj^sv. 
tLTTt rourov, UXuv-j loig, tt oXs^ou fjisvo ig utto 
^iXiTTTTOu Ka\ 7TPS(rl3Big "A^viva^s tt ef^i\j acr tv, 
ot A^'/jvaToi crvf,cfji,a^iav rs sTTOivjcavro koc] 



' (tou) 

r>. Kay.ovpy'iTarov'l Morellii clWoIfii m&rgit 'Ayayivra'] Aristntelis exeinplaiia pro 

hiibet TravoupyoTttTov : convenientius. Idem, ayayovra habeiil e)(^ov~a. : et luox Soyvai pro 

Tmv Ss X. T. X.] Exstat hie locus Rhe- SiSo'vai ootoj?. Idem. 

toricorwnl. 3.C. 10. Huus. Outojj. E; fAiv 5^] Videtur sic disliii- 

r£vo^6v>iv] MorclUus et Wolfius maliiit gueiidiirn et leg- esse, ut locus ex Aristo- 

j'lvo.MEvtiv. Syi.b. tele recitatns desinat in voc. 5i5cva(. (uin 

(Toy)] Pro iiicluso TOU Wolfii mar^o re- Criticus noster riirsus Orationinii suaux 

ponit p!iir.T»iv. Aristntelis exemplaria iiett- instauret sic : Ovraxyl fjch ir, — Kk.t.sk. 

truin ngtioscnnl. J uem. S'. Ooto; J" STrlj Woljiiis pro oCn; babet 



cccxlii EK AIONTIIOT AAIKAP. 

f^oTj^Siccv e7rS|ttipai/, vrBXTUcrocg ^f^ev Sicr^i" 
Xiovg, Toir,pBig ^e TpidicovTcx. rug f/,sro6 Xa- 
^yjrog, ug jcoc) (rvv eTrXrjPcocrocv. ' ETreiroc ^iS^eXQuu 
oXiyoc. rex. ^iroc^u ysvcf/^eva, riQrja-i Tocvri, lisp] Se rov 
UVTOV ^Dovov XocXy,ioecdV Tcav Itt) Qpua^g 

^Xl(^OfjLiV UV T to 7TOX£f/,0) K O, I TiT p £ (T [3 £IJ (T OC f^t S V UU 

A^vjvoc^By HocpioyjfJLOV ccvToig sttb^^/ccv ol A- 
^'^vuioi rov £v 'EXX'^g'ttovtu tTTpocTTiyov' og 

SX^^ 0}CTCOKOC,lO£KiX, TDiTjpBig it OU TT BXt OCCT T oig 

T£Tpa}ci(T'x^iXiovg, t7r7r£ig de TrBVTyjicovTcx, kxi 
eKxrov, •yiXd£v £ig ts TIocXXtivtjv tcoci r-^v ^Bo- 

Ti Oil 06 V fJL£T OXVV^ICOV, y. CC I TVIV "X^OiOOCV BTTOp- 

^'y]cr£u. ' Ettei^' V7T£p TTjg rpiryjg (TUfjifxcc-x^locg XByei 
rocUTi, TldXiv Sb rtov 'OXvv^icov iTpi(rl^£ig cctto- 
(rT£ iXoiVTcov £lg rocg A^vjvug y,oci 0£Of/,£vuv (jlvj 
'sr£Ptto£tv ccuTOug ^cocroiTiroXB^vi^ £vt otg, ocXXoi 
■ Tirpog Toag vsyocpxovo'ong ovvoifx,£o- 1 TirBf^i^Joci 
l3o'^^£iocVf 1^7] ^BViKvjv, uXX oivruv AQvivohoov, 
S'7T£f/,Tl^£v auToTg ^"/jfjiog rpi7jp£ig f/,ev Iripocg 

£7rrO(.'KCCI,0£}C0(,, TCOV OS TTOXlTUV OTTXlTUg l(T~ 

XiXiovg Kcct iTTTTEig T^ioi)co(riovg, ev vocucriv 
iTTTTTiyoTg, (TTpocryiyov de XocoTjTa rov (TtoXou 

"TTccvrog. 

t. Attoxpt; fjLsv ouv icoci Tccvroc oTj^^vroi (puv£pa,v Troirj- 
(Toti TTiv (piXoTipcicKV Toov cc^iovvTcov Tocg AoiCTTorEXovg £Cri- 
XuKEvoci TB'xyotg rov ATjuoa-'jevvj, og tjovj TBcrirapotg ^£v £tv- 
')(£v EiPTjKug OTjpcyiyopiug ^iXiTT-zirDiixg, rp£7g 0£ EXXvjVtKoig. 
TrBPi cs Xoyovg d7iXu(r£i ovg £ig oix.oe.(rTmioc. y£ypoc(pug, ovg 
ov^£]g ocv £-)(^oi ^ioe.l2oiX£Tv, ug £\iT£X£Tg rivocg x,on ■* (pxvXovg, 

' (/w£v) 2 Borriaiav >• JJ I Koyovi; SnfAoa-iou? £i; Jixas-T. * <paC\cit 

fouro : minus recte. Syld. btis ; sea. publicis. Sunt autem illsc quin- 

(M£v)J Inclusa fjitv addila ex Wolfii que orationes hac : in Androtionem, in 

editione. Idem. Leptinem, in Midiani, in Aristocralem, 

'O'Ktya. TO, fxcra^v^ Videtur ohiy' arret in Timocratera. Res ]i(|uida est e p. 

fnira^v, illiid arra,, vel arra respondet cccxxxv. v. picnult. et sequentibus. Li- 

Lintino neacio qua. RnsK. quel item jam proximum yEyp«Kf>a;j bene 

I. riEpi Xs 'Koyovi X. T. X.] Correxi de moo habere. Idem. 

tsTi^l it I [id est wivte] Xo'yoi;; SrifA,oa-ioug ftypa^iic] MoreUii et Wolfii margo ha- 

£if J. et circiter quinqna oratioucs Jnrenses bet yiy^afiv. Sed ne sic quidem plant 

ill causii ad majeitatem pkbis pertiiitiiti- fiunl uiunia. Sylb. 



nEPI AHMOSGENOTS. cccxliii 

Koa uTl^ev \7ri(pulvovToiq nx^iicov, 8776167} TTf.o 7UV Apia-TO- 
reXovg (rui/era%-Jij(raj/ Te%:'wi/. ov f^vjv syuye f^^X?^ rovrov 
TTposX^uv, (rrvj(rof/,ui, oiXXoc kcci rovg ocXXovg uurou Xoyovg 
Tovg fjidXiG-T sv^oKif^ovvrug e7r<oe/^w, rovg re OTj^'/iyopMovg 
y.ou rovg ^iKuvixovg, ttootboov ccTrTiyysXf^svovg rvig &Kdoa-£cog 
TOVTCov Tuv Te%i/a)j', uoioTVoi TTocXiv ocuTcp XP^[^^^'^^ Adktto- 
reXsi. fJLBTOf. yocp ixpxovra, K.ccXXi[xocxov, 6<p ou rug £ig 
"OXw^ou l3o'/j^£iixg cc7r£(rrstXuv "'A^tjvccToi TTSKT^evTeg vtto 
AyifjLoa-^iVQvg, QsoCpiXog ecrriv u^x^^> ^'^^ °^ e\c^(x,rvi(r£ ryig 
"OXvv'^iuv TToXsug <t>tXi7T7rog. Ittsitu ©sfXKrroKXYig, e(p ou 
TVjv eKTyjv TUV Kocroc <l?iXi7r7rov OTj^viyopiuv ocTrTjyysiXs Atj- 
f/,o(rasv7ig, Trepi rvjg cpuXoiKrjg tuv V7i(nuTuv tcoci tuv £V 
'Y.XXyia-'srovTu iroXzuVy y\g bcttiv oi^x''^i '■^ M'^^ ^jW-sT^-, u 
uv^peg "A^vivocioi^ ^eovvvjijCB^ oc bv^s7v, tccvt 
ea-Tt. fjLZTol ^B @S[/,i(yToy,XBoc ^A^x^ocg, B(p ov ttk^ocivb^ To7g 
^AQrjvixioig fjty] tcuXveiv (^IXittttov TTig AiJi(piycTVOVKX,g jxbtb- 

%e<J/, f^LTl^B OC(pOpiXVJV ^i^OVOCl TfOXi^OV, VBUCTTl TTBTCOl'/j^BVOVg 

Ty\v Tirpog uvrov Bip7iv7]v. ccpx^l ~ x-cx.i Tuvrrig Tvig dvjy.Tjyopiccg 
E<rTiv vjOB, Opu i^BVf u ocvd^Bg AUriVocioi, roc ttcc^- 
ovroc Tfpdcyf^ocTcc. f/,BTa. ob Apx^ocv bcttw EvQovXog, 
bItoc Avzicrzog, l(p ou t^v BlSSofx'^v tuv ^iXiTTTriicuv otj^tj^ 
yopiuv oiB^BTo TToog Tccg BX, n.BXo7Tovvvj(rov 7rpBcr(3Biocg, tocu- 
TYiv rrjv ccpxviv TroirjO-ocuBVog, 'Otocv, u ocvooBg A9"i;- 
voiioi, Xoyoi yiyvuvToci. ^btoc Aukio'kov bottiv ocp- 

X^dV Uu^OOOTOg, B(p' ou T'^V OyOOTjV tuv ^iXiTTTTIKUV 07jf/,7J- 

yopiuv oibQbto TTpog Toug ^iXittttou 7rpB^(T(3sig, vjg Bcrnv otox^l, 

Xi oivopBg A<77jvccioi, ouic B(rTiv oTrug ut oct- 

rioci. Koti Tov koct Aktx^vou (Tvvbtcxz^octo Xoyov, otb Tccg 

BU^vvoig B^i^ov Tvjg ^evrspocg TTOBcrf^Biocg TVjg ett* Toug o^icovg. 

USTOC Tiu^OQOTOV BCTTi l^UO'iyBVVjg, B(p ou TVjV BVVOiTTjV OiSXTJ- 
XU^B KOCTO, (^iXlTTTTOU ^-/J^ViyOOlCCV, TTBPi TUV BV Xsp'^OV^CTU 

crpuTiuruv, ivcx, fjcvi otocXu^y] to ^btoc AiOTTBtdoug ^BViXOVy 

"Extjiv] Wolfii et Morellii margo pro Huds. 

fXTDv habet tsrifXTrrvv. Syi.b. quo inodo Kai ravrni] Pro xai [quod vulgatse 

legendura esse moniiit Schottus, in Vitis dant] tnalini Ss, contra exemplarium cou- 

Parallelis, Olynip. CVIII. an. II. el III. sensiuu. Svlb, 



cccxliv EK AIONY2IOT A A I K A P. 

oio^Tlv i.y^oxxToc TccvTrjv, iLoei f^sv, u avopsg A-jtj- 
vaToi, Tovg Xeyovrccg oc'sr ocvrccg bv vy^Tv fxviTB 
'7T DO g e^^ pau vroieTcr^oii Xoycv pt^oev oc pcvjT e 
'TTOog ^ocpiu. Kcci ycocra. rov ocurov cLoyovrot ry\v ^e- 
xariyi/, vj v 'sr&ipccTa.i diooccrKSiv, on Xvsi ttjv eiCTjvvv <Vi~ 
AtTTTTog, Kcx,i Tirporepog sy.(pBpei rov ttoas^.ov, vjg ecrnv ccp^vj, 
UoXXuv, CO avopeg A^vivocToi, Xoycov yivofxe- 
vcov oXiyov osiv xocu sjcocctttiv eicjcX'/jO'iccv. fxe.- 
Toi Y,ca(nyBV7\v ^px^^ ^'^'^^ 'Niaoy.ccxog^ 6(p ou rvjv evosxuTTjv 
oyji^TjyopKzv o/eAiyXu-je, 'ttboi tov XsXvmvcci, ttjv api^yv^v <I>/- 
XiTTTTov, Kcti TOvg A^yivDciovg TTSiQei BvlocvTiOig ccttccttbTXcici 
jSci^Jsioiv, 7ig IcTiv cupxyj, K(x.i (TTrovdcx.i'a, vofzi^uv, u 
uvopsg ^A^TjVoiioi, 'TTspi cou /3(3LiAeu£(73"e, >ca,l 
a.voi,yv.oc7oc rv TToXei, 7ir5iPoc(rofA,cii Trspi ocurcov 
stTTsTu. STTi Niiioi^oix^ ©£o(ppoi(rrog upx^v, e(p ov vrSiSti 
rovg A^Tjvoiiovg ysvvcciug VTToyeTvui rov 'TToXEf.tov, cog xocr'/jy- 
ysXxorcg ccvrou 7]07] (piXiTrvrov. Kut tcrriv chuttj TBXevrocioc 

rCt)V ZOCTCC (PiXlTTTTOV OYjy/jyopiCCV, <^pX'^^ E^OUCflJ TaUT'iJl/, 

'Or; /W'£^', co ccvopsg " A'^vjv ocToi, ^iXi-TTTTog ovtc 

eTTOiTicrocTO TTju BipTjVTjv TT p g vfj.ocg, aXX ocve<ooc- 
Xero rov 7!roX£f/,ov, woccriv x)pc7v (pocvBpov ye- 
yovEv. 

ic6. 'Ori 06 dcoOiKo, rovrovg oc-rsravrccg rovg Xoyovg, oug 
Kccr'^pi'^f^Tjpccit, TtTDo rTjg BKOoo'Bccg rct)v ^ApicrrorsXovg re- 
X^^^ ocTT'^yyBiXsv 6 Avjfjcocr'^Bvvig, avrcv ''Aoia-roreXy] 'irupe- 
^oyoci f^ocprvpovvroc. ocp^oc^xBvog yap sv rw Osvrepu f^tj^Xco 
rcov r^x'^^v rovg roTxrovg opic^eiv, cc(p cov nx 6v-Juix,7ii^ocrcic 
(pspsroci, ycoci rov eye rov XP^''^°^ 7rccpcc}\cip(,(2ocvBi, Trocoocn^eig 
ccvru rcc Trocpocosiypcccru. ^tjo-co os uvrTjv rvjv rov (piXo(ro(pou 
Xe^jv, "AXXog eig rov X9°^°^ (rx.0 7irei' oiov, cog 
^l(piy.poc~7jg ev r'A Trpog^ Apfjcookov, on, E<, ttciv 
TTOivjO-oct, ^Ti^lov rvjg Bix,cvog TU^erf, eocv 'ttoi' 
"^(rv, e^or£ uv' TroiTjcrccvri ^'o' ov ocoirere', fjcvj 

* h^.'.i/v * 7roifi(rtu •' J' ('ag') oJ 

A'jTov Wii"! aJtov refertnr ad rov irixe- (a."AXXoc«'c x.t. X.] Exstal locus I. ?. 

fA,oy. Moyellii et Wi'lfii mnr^n iiinvult re- c. 24. u'oi legitiir tinov rov ^^ivov a-Kome'v. 

ciprocnm aijTcv, sci/i.ti/m, : subundito soili- Huus. 

eet woXfjwiov, /io,s(t;w. Idrm. A' («p') ol-J Inclusa uf »d(lita e\ tuI- 



nEPI AHMOSGENOrr. cccxlv 



roivuv fi&XXovTsg fxlu V7ricr^vti(r0£, Tra^ovT^g 
^' a.(poct^s7(r^B, jcocl ttuKiv, Tr^og to ota. 0?j- 
(ooiitov diievui ^iXiTTTTOv elg ryiv Attijctjv, oti, 
E/, 7r^]v (iovi^-7j(Toti (^uycug^ yi^iou, \iiT(<rxQvro 
uV ccTO'srov oZv, E<, ^lori Trpoeiro %cn oii- 
(TTTtvcrev, fjcvj ^cocrovcriv. 'O ^g %90vog oZrog, ev to 
O/XiTTTTOf y\^io\) Oyjf^oiiovg IttI ttjv ^Attikt^v ^ uuto} aovvoa 
Oiooov, V7rof/,ifA,v7j(TKcov TTjg IV Tu TtTDog f^co'K.sTg TToXef^o) ye- 
voi>i,evy]g iSoTi^siag, ex, ryjg Koivvjg yiverui (pocv^oog KTrooiug. 
£{%6 yap cvTug' fjceroi rvjv OXuy-Jicov ocXcocrtv, ot^x^vrog 
Qe[/,ia'ToxX£ovg, cruv^TjKXi ^iXitt'ttco "nroog A^Tjvociovg &ye- 
vovTO Treoi (ptXlocg xcci (njufJLOC'X^iug. uutoci oic'fieivuv stpto.- 
ST'^ X^ovov uxpt 'N iKOfAoixoW Itt) ^e Qeo(p^u(rTou rov fzsrcx. 
ISl iKof^uxov up^avTog IXuGyicroiv, "A^Tjvoiiuv ^Iv (piXiTs-zirou 
otinufxivcov ccpx^fv too 'uroXiucv^ ^iXiwnrov os ^ A^vjvaiovg 
tyycczXovvTog., rocg cl alriixg, c/ ag elg rev "WoXi^ov Kur£~ 
(TTTjcrcicv, cconcei(r^(Xi XeyovTeg ducporspo;, jcoa rov ;^oovoi', bv 
« Tvjv sip'ifivvjv sXv(rccv, c(,ytpiQug CTiXoi <i>iXcxopog ev rv ektv 
Ar^ioog (3il3Xu' ^tjo-co Se e^ avrvjg roc dvotyyconoTocrcx.' 
Oeocp^acTTog ^AXXaievg. 'Ett* toutou ^ iXiTTTrog 
TO f/,ev iT^coTov avccTrXevcrag Ylspiv^ct) TTooa-i- 
(3ctXiv, ccTTOTVX^v <5" ei/r6u9"6v BU^C^VT iOV llTO- 
Xiopjcei x.cx,i iJi7ixoiV7ii/,ccTu, 'ZtTooo'Tiyev. s'^'eiTcc 



galls AristotfilU exemplarilnis. Sylb. 

Ms'xXovTSjJ Wolfii edilio liabet /xi\- 
XovTo? : versio taiucii ejusilcni agnoscit 
vulgatnra /taeXXovte?, acccpturi bencficUim. 
Mo-rellii niargo, ilidcmqno inargo Wuljii, 
post hoc ipsuin jueXXovtej jwsv addit eu 
irai-^iiv. quod in veisione expressit idem 
Wolf. [Infra] Aristot. exeinplaiia liabent 
TTpoc TO &n0aioui itiiXttrnov Siitvai si; rriv 
'Att. [et inox] Aristotelis exeinplaiia lia- 
bent Qon?)>j!Tai ei{ Os^xek : pro quo Diouys. 
panic post, V. 8. dicit wjof Oa/KiTj, adver- 
sum Phocenses. Idem. 

Aisa-TrgfiTiv] Ariitut. exeniplaria pro Sis- 
rwsocrev habeut Iwi'irTEt/cre, et inox jiwouj-j 
pro ^(iicwai. Idem. 

Afwo-oLiiTiv] Prscter ^wcovTiv quod Sjlb, 
pro vulg. Swa-wo-iv ex Aristotelis exeiu- 
plaiibus affert, est el alia lectio non con- 
teiunenda, SiotVoucjv, eodem tendens. Sed 
KUperest maxima difficultas in illis Jion 

VOL. I. 



<7fpoiiro xcti Mc-Trsucriv, Rgo equideni niliil 
nunc melius cxtnndo, quam hoc : Swrt 
"^poi^ovcriv a Hal liitrimive-av , ov Strta-ovtriv 
(vcl ou SioiVoDiTiv). Si, pritisqiiam ijisis nd- 
vers7is Phocenses opitulareiitr, cos traiisitnm. 
per ugrum ipsornm rogasst't, fiiuscnt pro- 
missuvi. Absurdum itnque forct, si mine se 
iwlknt per agnim suum sinere pervadcre, 
ppslqiiam a se impclrasscnt id, quad antfa 
htm vehcmeiitcr contcndisfeitt, nenipe I'lio- 
ceusium excidiuin. Forlas.se n-podro de- 
fendi queat, si accipiatur pro, qnod passus 
esstt opportunitulem sihi e inanilms elahi. 
•jT^oUaQai, soil, tov Kai^iv, sed tnm Sitmi- 
cTCua-iv Coret Icgendum,' prorsus ipsis crer 
didisset. Reisk. 

'AXXaisuc] 'AXaiEiJf logendiim esse do- 
cent Maiissacus ad Harpocrat. v. AXaui/f, 
et Holstenius ad Stcph. Biizant. v. 'AXa;. 
"Vide etiam Meursii Atticam Reliquam, 
lil). I. pag. 7. Hues. 

2x 



cccxivi EK AIONTIIOT AAIKAP. 

^is^bK9cov^ oa-oi ToTg ^AOyivuioig o ^iXiTTTTog Iviycuki.i Sia ttj^ 
eTTKTToXTjg, Koit A7jf/^o(r96voug irotoocycotXsG'ocvTog ^ aVTOV Trpog 
Tov TToXefjcov Koii ^Yi(pi(T^(x.Toe, yDoc^ocvTog, Ix^iporovi^crB ^Aij- 
f/,o(r^£vvjg, (p^iG-i, Tviv fjcBv (TttjXvjv TCuQeXsTv t^u 

TTSDl TTjg TfOOg ^iXlTT'TTOV ElDTIVrig KOCl (T U fA, f/, Oi- 

X^oe.^ (TTOi^BiCTuu, voiug as TrXrjpouv x-at ra 
ocXXu IvBoyeTv ra tou TToXefjiov. raura y^ocT^^ug 
KUTtx Qeo(ppoi(rTov aoxovTot yByovevoci, tu (jlet bxsTvov 

eVlOiUTCt) TOi '7rpa,X"BVT0C f/,STOC TVjV Xu<TiV TTjg Hp7}V7jg iTTl 
AvCllJLOCX^dOU CCp^OVTOg OlB^SOXBTOCk' QtICCO 06 KOH TOUTUV 

avTuv TO, ccvoi-yycaioTocTO.' Aucr;jM.a%/(5'?j? 'A%api/£y?. 
Ett* tovtov roi ^zv soya tcc ttsoi rovg veuo"' 

OtKOVg KUl T-^V (TJCBVO^I^KVJV UVB(3dX0VT0 OICC 

TOV •zsroXsf/^ov tov TToog ^{XitT'ttov' tcc oe %Pij- 

(XOiT E\\J7j(pl(r0CVr0 TTUVT BlVCCi CTTPCCTlUriKCCf 

Ayjfjiocr^Bvovg ypd^avTog, ^iXi'TT'TTov os y.a.Ta,~ 
Xocf^ovTog ^EXuTBiav jca) KvTivtov, zcn tt^b- 
crf^Big TTBU'^oe.vrog Big ©i^l3ctg ©STTuXcav, At- 
viavuv, AiTcaXcov, AoXottuv, ^^iutcoV AS"!?- 
vocicov OB ycotra tov uutov x9^^^^ TrpeVjGe/^ 

WTTOO'TBlXtXVTCOV TOVg TT B p I Avi f/.0<r 9 BVYI, TOVTOig 

(rvfj(,^ix,x^^^ B'^y](pi(Ta.TO. (pocvBoou Ss ysyovoTog tou 
XPovov, ;ca9"' oy bktviX^ov elg GvjlSug "^ol tuv AQvivaiuv '^tob- 
(rj^Big oi TTBoi A7if/,o(r9ev7j, tcoci ot ttocco^ O/XiTTTTOu, oti jcoctoc 

' aiirovi " Desunt v. Aij/wcur&ivdj, <pita-l. ^ h avrco * oi't' 'a9w, 

AiE^EX&iv] Pliilocliorus pnta, ad qnein 'E^tx^iVaTo] Imo rero in plurali i-].>i- 

refcrtiir (Hioquc paulo posl ■y(a.-\>a^, quod ^Icavro, Thcbani pula. Reisk. 
iiistaurand.-c servit orationi. Ueisk. O" ts 'AStivoioiv] Est id hoc loco magna 

AiiTov] 5'tcp/i. et M(>re//(uslial)ent aiiTo'v: didicultas : ^an^ov yiyovoroc <pavt^ov 

ego cum Wnljio inalui plurale av-rohs, iroiha-H. Si e Philocboro jam de tempers 

A ihenienxs \\Ac\\ccl. Idem TFo/f. seq. v. constat, quid opus erat id e Demostiiene 

ad cxplendam senlentiam legit : I;;^6i^oto- doceri. Et nedocet quidem Demosthenes. 

v>io-e ADjaocr0£v»f, <f»ii3-i, th /xh a-TnX. Ego Nam de Arohonte Lysimacbide ille ne 

liaiir, lectioncm inatim ; Kcil is Ai^too-flEvoy? verhum quidem. Ego desidevo, quid De- 

wa^rtxaXEo-avTo? aurou; wpof tov iioKifxov mosilienes in oratione pro Corona docu- 

Koi 4.»i(}>iV^aTa yja^avTOj, Ip^iifioTovno'EV o crit. Nam istud de tempore, non hie, scd 

^n/xoz, -rw fji.lv iTTnK, Syi.u. Pliilochorus jam docnerat. Aliud rcqairo 

^ii.-}(ti^oTiyna-m~\ Malim in plurali tx^^e,"- declarandum adhuc, diversuni ab isto al- 

Tovocrav, soil. Atbenienses. Reisk. tero jam declarato. Nam <{>ave5ot/ yeyovo- 

AL/TaJvJ Dubito, servenine, an euTa prae- to? tou yjfbiw, on Tri-mrei Atlice dictum 

t'cram. Idem. est, pro <}> avspoLl yeyovoToc, oti o p^ovo; TTtTfTEt 

Tlifx-i^avroff] Malil forlasse aliquis ws//.- Kara Av^ifji.. et oVi TriTrrsi ad superiora 

4avTa)» : sed a I'hilippo iiiissos esse lega- referendum est e Pliilochoio excerpta, 

tos hosce, indicant sequculia, v. ult. ct p. non ad insequenlia c Demoslhcne repe- 

secj, V. 15. el p. cccxlviii, v. 1. Syle. leuda. Idem. 



nEPI AHMOSOENOTS. cccxlvii 

Av(rif/.a.xidr}V ckayovra, 'miinu, 7rup£cr}cevoc(r[jievuv rjorj rex, 

'TTDOg TOV TToXSfXOV OC[^(pOT£OCt)V, OCUTOq A71fA,0(r^£V7ig TTOlTjO'ei 

(poive^ov Iv ru •areot cmCpocvou' ^i^o'co oe l^ oiVT-^g KujScov 
rvjg IkbIvou Xe^eug to. (Tuvtsivovtoc Tvpog to Trpocy^oc' Ou- 
Tu oioc^eig 6 ^iXi'smrog rocg 'aroKsig 'srpog aA- 
XTjXag dice tovtuv, koci rovTOig £7ra,p9eig ro7g 
i^'y](pKrfjL06cri tcoct TOiig ocTroKoia'sa'iv, rjjcsu ^xcav 
Tvjv ^uvuf/,iVf ycoti Tyjv 'EXuTeiccv KocreXoclSev, 
cog oud uv, ei ti yevoiTo^ en (rv[/,7srvev(rovTCou 
vj^jLUv ocv xoci Tcov Qv](3a,iuv. AXXcx, fJLViv to. tots 
(TVf^l^ccvToc ote^eX^cov, oie^sX^uv os kcci rovg p'^^evrxg v(p 
socvTOU Xoyovg STuri rifig eKKX7i(riug, ycat cog 7rpe(T(3svr7]g vtt 
A^Tjvuicov Big ©T^fSocg eisrif^cp^Tj, tccvtcc koctcc Xs^iu STiriTi- 
^vi(riv, 'rig d oi(piiiofA,e9ci eig rotg ©TiPocg, ku- 
reXoifjt.l3(x,voi^£v ^iXittttov kch QbttocXuv jcoci 
TCOV ocXXcov (rv[jt,fJi,cc^cou TTocpovTccg TirpecrlSeig, 
Koci rovg f^sv 7jf/,£r£poug (piXoug eu (pol3co, rovg 
d EKBivov ^poia'£~g. ' E73reir iTsrKTroXriv nva, yc£- 
X£V(rug avayvucr^yivoci^ ravr eTTiridTjaiv, ^ETreiovj roi- 
vvv BIT 1710" av TO rvjv eKJcXTjcriav, 7rpo<T7iyov e)C£i~ 
vovg, oioc ro rviu r uv (rufJLfJLOcx^v ra^tv ex.£ivovg 
6%e<v. ;cat TrapiovrBg eori[ji7]yopovv, 'ttoXXoc fjulv 
^ iXiTTTTov £yKcof^io&^ovT£g, TToXXo, V jjiTv ey- 
noiXovvrBg, ttocv^, o(Toc irwnorB Bvocvrioc BTrpcc- 
^ocTB Q7i(3ociovg, ccvocfMfjiV'^a'jcovrBg. to d ouu 

X.£(pD!.X(X.l0V, 7]^lOUVf eOV l^£V BU TT £ TT OV^ £ (T OiV V TT 
^iXlTTTTOV, XcipiV OiVTOVg CCTTO^OUVOCl' UV ^' v(p 

Vfxcov 7ioix,7]vrcx,i, 01X.7JV Xu(3£Tv, 07For£pug ^o\j- 
Xovroii, V] duBVTug uvroug £(p v[jt,cx,g, ^ cruv£fji.~ 
(^ocXovTug Big ryjv 'Amic^v. El otj Kuroi Av(ri- 

fJLOC'X^lOTlV fA,£V apyOVTOi TOV f/,£TOC Q£0(ppOCa'rOV, XBXV^BVVjg ^07] 

'HfA,Zv] 'TjCcSv in libris vulgatis Demo- anavy, o'cra. v. 25. ©n^aioif. v. 27. aiiToIf. 

sthenis. Huds. Huds. 

©fiSojoyf] Post ©tilStti'oi;; distingaunt aCtou;] Morellii et Wolfii margo ha- 

etlain cacleraj editioiies. sed non minus bet aiJTov, eum ; recle. sic eniin Dionys. 

recte ante id noinen distiiixerimas : ut pag. cccxiv. v. 7. alrS loCvai SioJov. et 

accnsalivus iste ferulur ad sequens ver- pag. seq. v. 3. Ji'oSov tm <IiiA.i7r7rw Traja- 

biira avttju.i/xv>iirxovTi;. Svlb. In vulgatis c";;^e~v. Syi.b. Bene potest habere atque 

Demoslh. [infra] V. 20. Exeivou; 7rpoT£5ot/?.v. defend! vulgata. Se, Macedonas puta. 

22. *ai TrajEX-^ovTEC v. 23. v/MV lyKoXouVTE; Keisk. 



cccxlvlii EK AIONTSIOT AAIKAP. 

Xi^cTocv, TTixoczKuKowrsg aurcvg [/,a,Xi(rToi y^v (rvvsKTldiaXXsiV 
eig T7JV ^ATTiKrjV, £t <^£ |tci7, otooov rca ^iXittttu 'siroigxa'^Si'v, 
y^f^VTiyevovq Tojv sveoyeo'icov aurou rcov Trspt rov ^coy.ix,ov 
TToXsyoV TccvTTjg OB fz£fji,v7jTon T^jg '7Tps(r[3eioig 'AoKTrorBXrig, 
ug oXiyca ttootzdov Iwedst^u, rag e>csivou Xe^eig Trdcpixcr^O' 
fzsvog' avixfjc(piXoyoig UTrooeosiycrui rsK^mloig^ ori TTccvreg 
01 A7jyo(r^evovg cx,yuv£g, ol 'Trpo rvig Av(rii/,a,^iaov oio^rig £i» 
eJcy,Xri(Tnx,ig t£ tcixi diKcccTTTjoiOig yzvouivoi,, Troorepoi ru^ 
AoKTToreXQug re'xvuv et(riv. 

i/3 . 'Erspc^iv nrpocr^vidu ^ocpT\)ptcx,v itupot. rov CpiXQ(To(pot) 

XotpoiV^ e^ Tjg er; [xoiXXov e(rra,i (pocvepov, on ysTOi rov iro- 

Ae^oi/, Tov cvfjcfjOiVTOi roTg A^Tjvocioig lArpog ^iXiisrirov, at 

pTjTopiTcai (TVV£Ta^-ji](rav wsr avrcv rs^vai, ATiviOtr-Jsvovg 

azfyiacovrog ridrj Kara ryjv TroXiiTBiav^ zat rravrag eipvi^corog 

Toug re dTj^TiyopiKovg Koi rovg omaviKovg Xcyovg, oov oXtyta 

'TTporsodv efJivi^a'^'yjv. die^iuv yao rovg roTroug rcov ev^Ufzrj- 

. fjcaruv (piXoG'oCpog^ Kai rov ejc rvjg air tag TiS'Tjc;* irapi^o- 

jLcai as rvjv Ixelvov Xe^iv' ' AXXog Tirupa ro dvainov 

cog airtov, olov r to ay a r; ysra rouro ysyovevai' 

ro yap ysra rovro ug oia> rouro Xay^avovcri, 

x,ai yaXicrra oi ev ra7g TToXireiaig' ug o A^jya- 

OTjg rvjv Arjyoo'd'evovg TToXir siav Travruv rcov yca- 

Kcov airiav yer £>ceiVT,v yap (rvve^Tj o TroXsyog. 

Uoiovg yovv o Avjyoa-Qsvrjg K,areG')ceuacrev aycovac^raTg Aoi- 

crroreXeioig rs^vaig ooTjyoTg •)(^pvi(Tdy£vog, e* TTccvrsg oi otj- 

f^ocrioi Xoyoif 0/ oug e-sraive^rat rs Kai ^avyaC^erai, ttpo 

rov TToXeyou ysyovacriv, ug irporspov STreosi^a, ttXtjv evog 

rov TTEoi rcu (rr£(pdvov', ourog yap yovog etg oiycacrrvipiov 

biosXtjXv^sv fjLZra rov 'sroX£fx,ov, ev/ Api(rro(pu)vrog dp^ov- 

rog ^ yev eviavrov yera rviv ev Xaipcoveia ya^Tiv, "oTcrca 

• oySoa) f*h kvMVW * tKTM 

'Avfl/cccfiXffj'oi?] 'Avaja9iSi3Aoi{ legitor in (Rhetor. 1. 2. c. 21.) pro ai; babent oTov 

Cod. MS. Iluns. a;j. HuDS. 

10'. Toy j-u,u?a7T*] lino vcro rov rore ToDv] Malim cZv. Kci3K. 
e-y^u^avTa.non (Ic prioreAtheiiieiisium l)el- 'EviauTsv] MorelUi et Wol fii margo ba- 

lo cum Pliilippo liic agitur, sed de j)Oste- bet biavrS. unJe reole legeniluiii esss 

r'lnre, de qao erat deiiiiienduiii. Rkisk. inonuit CI. Bentleins: oySdao fxiv htavrS 

'fif AwjuaJwj] Aristotciii cxomplaria — tKrai Ss &c. Ht'DS. Correxi lociua 



nEPI AHMOS0ENOTS. cccxlix 

d^og T7]v ev ApjS'^Xoig eviTca, |t6a%7;y. el oi rig epsi tuv 'or^og 
awocvToc (piXoveiycovvTuu, on toutov '{(Tcog epyaiys rov Xoyov 
ra-ig AoKTroreXoug evTSTV^viKug Ts^vaig, rov kooctio'tov 

UTTUVTUV XoyoV TToXXoi TTOOg UVTOV EiTTeTv £%WI/, IVCC fjiV] 

fjCUKpoTBoog Tov dsovTog Xoyog yivrircct f/,oi, Koct rourov 
eTTidei^siv V7ri(r^voufJLa,i tov dyuvcc ttoo tcov ^AoKTroreXovg 
rz'xvoiv eTTirsTsXea-f^evoVf ccvrco ^pt^o-afxevog tu (piXocro(p^ 
fzoi^TV^i. TTDO^eig yocp tottov sv^v^ti^jloctuv tov bk tuv ir^og 
ccXXviXoc^TocAJToc KocTo, Xs^iv yQcii<p£i," AXKo g Ik rlav iroog 
ccXXtjXo.' E* yap d- are pip U7rao%£; to KccXug xcci 
TO aiicoitug 'Troirja'cct, ^utbdu to ttsttov^bvoh' 
Koci, El KeXev(rai, kch to ttsttoii^ksvczi' oiov^ cog 
TBXcavrig AiOf^eauv, ttbo) tcov tsXcovuV et y^^ 
f^7}0 \j^7v ex,icrxPov to "srcoXeiv, oude ^fzTv to 
0)vei<r^cci' koc]. El TCd Trewov^oTi to KccXcog yta.\ 
oixocicog vsrczp^Bi, Tca "srsTtrpoiy^Bvca vsrocpt^e i^ 
x.ai TCt) TTOii^crocvT I, ^ TrotouvTi. sctti ^^e tguto 
TtTocpocXoyKj-occr'^oci' ou yocp, el ^itccnicag eTTOi^ev 

UVy KOCl OlKOclcog UTTO TOVTOU TTBTTOV^eV' CO g 

(povov oc^ioc 'TTOiyio'ocg ttocttjp, el vthto rov vlou 
TOO socurou TTju BTTi UocvaTCt) ocTTocyercci, oei 
(TZottbTv ^co^ig, el a^tog o "sra^cov ttcc^bTv^ kcc] 
TTOiTicrccg wotTja-ui' eiroc ^orjo'd'oci OTTorepuig civ 

' y h rtvTta 

Laiio ad mentein Bentleii, qui in valgatis ReisE. 

omnibus ita legitur: a^'xjDitoi; fxiv hiavth Kai, ei tw iti'rrm'blni] In Aristoti esem- 

fxiTa. rhv Iv Xai^oonU y-a^nv, out* Si ^eri plaribus sic legitur liic locus : nal el rS 

rhv OiXiTTTTOu teXeut^v. Reisk. jrS'ffov&o'Ti to xaXaif, h Sixaiair, vTra^x^i, nal 

Kal TO JiXai»5'] Aristntelis exemplaria ru 'Sjoma-avri' Kai ei tS -nrciiia-avTt, aal to 

(R/ief. I. 2. c. 23.) pro copulativa Kal ha- «r£7rov9o'T(. Ea-ri S' Iv ToyxaJ [vulg. ta-ri SI 

bent disjunctivam >). Svld. touto] »rafaXop/iVa«-9ai. ei yap Sixai'iwj aT^E- 

ntpi t5v tsXouvSv] Ariitot. exemplaria Qave, Sixaioij 7retB-ov&EV aXX' is-a;; oij^ uwi 

babent texSv : minus convenienter, Syle. croi;. Sio Ss" a-x-owEi'v y(_a>^. SrLBi 

In Cod. MS. ilia wEpi rZy teXohviZv desuiit. 'T5raj;)^Ei] Videtur siclegendum virif- 

IIuDs. Milii videtur aut servanda est p^si, scil. waTrovSsvai, awo tiSv TrsTTfay/xsi-aiv, 

lectio, qua3 versalur in libris Aristotelis, I'rra.fi^n nai tm notha-avri. Si laus rerum 

teXSv, quia verba inseqnentia, aio-;(;{ov t« cum justUia, honestute et virtute gestarum 

woiXirv, perspicue ad ts teXtj redeuut. si ei adhcerescit, ad quern ille res ■profectce, 

vohis dedecori no7i est vectigalia vendere, tie vel iii quern collatiB sint, adhdrcsc'et ilia 

nobis quidem erit ea emere. aut alias wEpi laus ei quoque, a quo projects fuerint. 

tSv TEXot;v«£v leg, a TEXojvia. aut denique, Reisk. 

si lectionem vulgatam h. 1. tuebimur, erit "Ectti Se touto] Correxi ex Arlstotele 

WEpi pro i/TTEp accipieaJuni, non de publi- ectti S'evTouraj. Idem. 

cauis, sed pra lis, eoruni defeusiouis ergo. 'OTroTEjajj] Malim eVsTE'pw la dativo. 



cccl EK AIONTSIOT K. T. A. 

up^orryi' eviors yocp o locCptov^T ro toiovtoV cog- 
•TTSP ev TCt) AXiCf^cx-iuv t ^tu QeodeycTOV, ytoti oiou 

^ TTBpi AyjIZOG'^BVOVg OiJCTJ, TCUl TUV auroKTit- 
voiVTcav N txccvopoi. Ttg ouv ItTTiv ri A7jfA.o(r^svovg ^ixt;, 
Kon Tuv oiwox.T£ivocvTuv "NiKocvopx^ TTBot Tjq (piXocToCpog yt- 
ypoKpev, ev ri to x-vpicorccrov rrig cx.f4,(pi(r(3viT7]creug Ke(pcx,X(x,tov 
Tjv SK Tou TTOog oiXXviXa, roTTou, rj tJ Tirpog AKT^ivvjU, vttbp 
K.T7i(ri(pcavTog, tou TToi.pcccr'xpvTog Ay;^o(r^£vst to ttbdi tou 
crecpuvov Vfiyi(pi(TfA,a.f tcui tvjv tuv 'srapocvof^.uv (psvyovTog 

ypUCpyiV ; \v TOiUTV yccp to i^VjT0V[/,SV0V 7}V^ OU TO KOIVOV, El 

Tipcuv KOit (TT£(pocvuv ct^iog vjv ArjfjCOcrQsvvjg, l-zirioidovg sk tuv 
toiuv ycTyj^ccTuv Tfjv eig toc TSt^vj oocTrocvviv' aXX ei xa-7 

OV ^OOVOV UTTBU^VVOg ^V, JCUXVOVTOg TOU VOpCOU TOUg UTTSV^U- 

voug o'Tscpuvouv . to yap ex. tuv Ttpog uXXyiXa tout etTTiv^ 
£;, ugTrep tu 07ifA,u to aouvai, outu koh tu uttbu^uvu to 
Xocl3ei'v Tov <rTe(pocvov e^vjv. eyu pcev ouv TauTvjg oiofjLoci TVjg 
OiKYjg fjt,efj(,V7i(r^oci tov "ApKTTOTeXy]. el oe Tig epeT, oti r/rep] 
TTjg TUV oupuv, 7]v BTT AvTiicXeoug ocpxovTog ccTTeXoyTjcrocTOj 
'Tvept TTJv " AXe^cHvopou TeXeuTvjv, ttoXXu veuTepocg bti 
'TToiTja-ei Tccg ApicrroTeXoug Te'xyocg tuv Ayi^oa^evoug ccyu- 
vuv. aXXoi. yocp oti fjuev ow/, o pyjTup ttococx, tou (piXo(ro(pou 
Tug Teyn/otg TirocpeXocf^ev, ccg eig TOug ^ocu^a,(TTOug eKeivoug 
xoiTe(rKeuoccre Xoyoug, ocXXa. TouvuvTtov toc AvjfjLoa'Qevoug ycoci 
TOf, TUV ccXXuv pyjTopuv epyoi TTupoc^ef^evog ApiCTOTeXTjg, 
ruuTccg e-yoaij/e Tccg Texvccg, Ixocvug (x.Tro^eoe't'^^ut vop(,i^u, 

' TOV ' OUTWf ^ TtO'KXilV 

<juod idem est dictii, atque si dixisset interrogationis conveslita. ecqu(Znam mt 

p^fiiff-flai T0UT4), oTTOTEpov av. Idem. alia, nisi — •Idem, 

Aia<{>a)V£"] Post Sia^ajve? to rotoZrov Ari- 'Ev TauTi] Woljiana: edit, inargo pro h 

stot. exeinpl. habent hoc pra-terea com- ravrn habet Iv rovriii. Sad is, qui Moyel- 

niation, xa; ouSh kojKvBi. Alcmnonis quo(|iie liaiUB edifionis SiTToy^a<f>iaf ev illo mar- 

Tkeodectei verbsi, -dh Aristotele ve\A\.a., Dio- gine in ]VfllJian(E edit, marginem traiis- 

n]/s)us brevitatis causa omisit. Syib. scripsit, Morellianas notas param obser- 

Kai rZv ccTronriivhrciv Nixafoja] Verba vavit ; annotatio enim MoreUiaiia , h ro6- 

haec, ut ab hoc loco aliena, et perperam e toj refertiir ad rovTo, quod est p. cccxiix, 

Kuperioribus iterata, delenda suiif. liic r. 18. [in viilgatis puta pro Toirai] signid- 

enim noii agilur, nisi de causa Demo- cans scilicet, pro Diimysiano toijto apod 

stlienis, a qua causa Nicanoris prorsus Aristot. legi Iv toutcii. Sylb. 

est aliena. Reisk. Tiij tSv 5wf wv] Subaudi t£v 'AjwaXeiaii'. 

'h Ji] Aut delendum est S, ant superios Reisk. 

Ti'c accipiendum est pro t»j aWtj, qu(tnam Kai to, tSv k. t. X.] Ariitotelem e vete- 

alia, cui respondeat hoc « h — qiiam. aut ribus artis Rhetoriae scriptoribus suas 

deest hie aliquid, ant et /u.ri >) — aut ouSfjUitt prajceptiones collegisse, testatur otiam 

cAXn, h h — Hut Ti'j aX^)), h h — responsio ad Cicero, 1. 2. d« htveiilione, et I. 2. de Oiu- 

iupwiorera interrogationem, forma novae tore. Svls. 



A H MO 2 e E N O T r 



<t)i AinniKoi. 



ZnSIAlOT ASKAAnNITOT EIS AHMOS0ENHN 
BIOS AHMOSGENOTS. 



AETTEPni XotTTCv IttiI^vivoci tu Uoiia ib7, Koci^og' Koci 
fjiyi fjLOk ')(jxki'n^vy\q , S ^bToc. xe(poc7^vj, ^svre^og rxTro^svog, 
Tl^iug uv TTpog ocvtov Icp'^sy^df^Tiv. si yoi^ CBi rocX'/i^eg As- 
ysiv, oiVTog (tv ctocvtu) nxuTTjv rvju rix^iv "sr^ov^evi^croig, f^vjoa.- 

f/jOV TV VB0T7]Tt TU ^SysQsi TUV pTjfJLXTUV eTTlOlCOVg (TEOiVTOV, 

fjLiflos df/,vvjTCi ovjTopiKuv (Tvyx^P^v STTif^Tivoii ToTg (To7g. A/0 
TTpoTsXsar^svTBg To7g rov Ssoouoov, ourug To7g coTg [.ivo-ttj' 
pioig STTix^ipsTv ToXf^cof/,6v. TTDOcrsv^a^svoi oxjv rev Qs(T7r&(nov 
pvroooi, xcci Ttpocrvipoc (TTTjcoiizevoi ruvopi, oTTug ccv aw7]o£irj~ 
fjLZv oiozBG-oii roig avTov, ovtu %£t;pij(rOjW£v stg to tocksivou 
^isX^sTv. ri yccQ ou fjciyoc re Kut ^ocv^occnov tcov sksivou ', 
og ^A^vvocg fjilv 'TToutov eurvx^'i' TTixTpiou, dyjfxov cs Uoiioi- 
vtecc' he yoviuy ^l fx,'^ Travv ti (tsi^vuu TrposX^cov, To7g au- 

TOV TOCyCBtVCOV (TUvIkoV^SV' TTOtTDOg ^eV yocp TjV^ Of/,UVV^OU 

UBV TTjv 7rpo(rvjyopiciv, tv os Tsyvyi ^ux^ipoTTOiov, {o ecrriv 
eoyucrTYjOiov s'/ovTog ^oc^p^^P^'^'^^^'^ •> ^'? eiTTOfiBv vidTj Trept 
rov 'TTotrpog ^IcroKpocrovg,) f^yjrpog oe KXso(3ouXrjg y.ev ovo^ 
fzocri, Sx;u9"iOoj oe ro yevog. TvXcov yocp, o TTOiTTTrog avrou, 
'Nuf^(pxTov TeToo^oug, ronrov rivoc ev ru IIoj/tw, fA^eXXcov ttoi- 
€.7(r^o(,i rviv Koitriv vsrsp rcvrou, <pvyuv "sroi^oc To7g rou 
TIovTov ^woccrccig, koci rcvg KocXovixsvovg KvjTTOvg, roTTOvg 
Tivocg, xocoTTovcr^ui Xocfouv urocp aurwv, yvvctiKoi, siUKTS 
Zx.v9l^oi Yiyccyero, ej ^g eV^s rviv KXeo/2ouAiji/, ttjv [xvjts^oc 
rov oyiropog. ocuttj yolp 7re[^(p^s7(roi VTtro rov Trocrpog Xd^^oc 

AeuTEpa Xocarov] Sic Paris, ititerponit 'Af^Cnra,'] Sic anibo codices. Sed lego 

Rotnanus fxb. Significal auctor, ab inter- afjivn-rovi;. iisque, qiii riietorices sacris noii- 

pretatione Isocraiis ad intpvpretationeiu diim initiati sint, baud perniiltens limiiia 

Deraosthenis se jam transire. Reisk. liiorum sacrariorura calcare. Idem. 

As"] Sic Rom. h Paris. Idem. 'O rov eeotd^ov (scil.wo;) est Isocrates. 

T»~ y.eys^Bi'] Id est Sia to y.iys^oi;. qui Idem. 

ea sis nsus oratinnis ma^'nifireiiiia, ut BUS- UoisicrBcti] Imo vera vTiofAveiv. Vernm 

qnam tui ccipiaii) dedcris jiiveoluti, h. e. ingenio ne abutamur r.d eluendiiin has 

tironibus sis iuvins. Idem. orationis sordes. Idem. 

VOL. I. 2y 



ccclii ZnSIMOr ASKAAHNITOr 

TiiCTei TOVTOV TOV OTjTOpCii. }COl,TC)C,ASi(p-J£ig Cc op(pcivog a/ISO 

TOV TTocToog, uuTog eocvTou r»7 (ppovvjOSi rs koci crvvscrei ttcc- 
TTjp eyBvsTo. cog yoca ecoptx. rovg zc/.TUA&KpU&vrccg ocxjtu Trocpcx. 

TOV TTOCTDOg STTiTpOTTOVg OVK STTiTpO'SrUV ^CCXXOV toyOV TTOi- 

ovPTocg, clXKoc 'TroXBfjuioov , too KocKoog as^pyjO'^oii Tin ocutov 

DVCIDC, TTUig fJLiV UV £T<, KUk X.CX.TVjyops'iV BKBlVUV VCCo'KVOfJLtVQg 
Tin TUV VSUV VjAtUKX., TBCOg fXSU TO, TOOV ViCOV i-TTOlSl, KXl 01- 

oucncizKoig ts eavrov ku\ 7nzid'£V(rsi Trccpsoioou, "ivoc (r^oi'^ 

TVjV KOCTTjyOplOiV COg ilTTZlV TjK.OVVjljCBl/TjV BK TUV KoyUV KOiT 

SKSivuv, sig ccvopocg eyyoccpzig . oto zoci, cog fjnocpoi Ttveg, oi 

iTTlTpOTTOi, TOUrO CiVTO Iv'^V^Tl^ivTBg ^ KCii TUV McCCTKOCXuV 

uuTov Tovg fXKr'^ovg aVetrrsoouv, oisrug ejxTroooov ysvoiTO 
TovTo avTO 'urpog to fjcoiv^aveiv cTTrovodicog eaeTvov. of^cug 
TTocvTCK, TToiuv ^sTog ciVTip, (piXo(ro(pcov i^sv loCVTOV TTCCpeOlOOV 
TlXciTcovi' gvjTopmcou os eTtn^Vfxvjcroig bjc tdv cckovsiv KaAAt- 

(TTOUTOV TOV O'^TOpog, pTjTOpBVOVTOg T£ TCOil SVdOKlfZOVVTOg^ 
l(r(XkCO £(pOiTOi, £Vl TUV I pTJTOpUV TCOV 7Cpi-J£VTC0V OiVOCyiVU- 

(rz£(r^ixi. Koii ovTcog avTov X£y£TOii [Xifzvja'oia'^oi;, u(TT£- 
ocvTOV vo^iC^d^oci TOvg KoiTd TUV BTTiTpoTTUV Xoyovg' aoTicog 
yocp viv £^£X^uv UTTO Tvjg £}C£ivov Oicx,Tpi(^ifig. BQiXucTB as 
f/,ccXicrTC6 TUV Trpo uvTov TOV (rvyypoc(p£oc Qovx.uSid7jv, jcoci 

TO. 'TtXBldTOC £Y. TUV £>C£lVOV XoyUV £TZri TO TTOXlTlKUTBOOV 

f/,£T£(ppoccr£v' Kui ovTug XeyBToci ocvTOv £Kfx£ixocQviK£voci, ua-TS 

(p£p£Cr^iXi Ti TOIOVTOV TTBpl OiVTOV. OTi TTOT£ KUElCTTjg TVjg 

f^i^Xio^TlKTig £v 'A^'^vaig, koc) (rvyKoc£i(ruv tuv Icttooiuv 

©OVJCVOIOOV, OiVTOV fJiOVOV O67r0fA.VV1^0V£V(roCl TTOiCTUV, KOCt oliTug 

f/,£TOiypoi(p7]vcci nroi'/icoti. £itnTpQ7r£V-J£ig 0£ OBXa, £tvj, rcoci 
£yypoc(p£ig OKTUKondBKUBTVig £ig uvopocg' {ovTug yccp £V£y^ci~ 
cpovTo Trap A^Tivoiiotg,) Kpivug Tovg BiriTPOnrovg, etXe tyjv 
oi}{.-y]v, Koii a7r'^T7i(r£v uvTovg, ou% o(roc Bovvyi-Jv; o£i^o(.i Trotpoc 
ToTg 0iytoc(rToag ocvTovg •xj^BUdTovvTocg^ aXX occic, (Tvvyi^£i 

eOiVTU KOCTOC TO OCXVj^Bg 'ijOiKVjfJ.ivCp. TO [^£V yocp 7}V TTjg d£i~ 

voTTjTog Tvjg p7jTopix,7ig, TO 0£ Tv\g A7if^O(T^£vovg (ptXocv^pw 

Auto] Sic ainbo codices, sed leg. axny. imitanda proponerentur juveiitatieloqnen- 

Idem. liiu studiosx'. Idem. 

'Avoyiv»(rxE3-9ai] Qui digni liabiti sunt AlitoD] Issei puta, Idkm. 
• grainiiutlcis, quornm scripta iegendaet 



BIOS AHMOSOENOTS. cccliii 

■jr/af. X yccp toc