(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Pleonasmi graeci: sive Commentarius de vocibus quae in sermone graeco ..."

This is a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project 
to make the world's books discoverable online. 

It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject 
to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books 
are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discover. 

Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book's long journey from the 
publisher to a library and finally to you. 

Usage guidelines 

Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the 
public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to 
prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying. 

We also ask that you: 

+ Make non-commercial use ofthefiles We designed Google Book Search for use by individuals, and we request that you use these files for 
personal, non-commercial purposes. 

+ Refrainfrom automated querying Do not send automated queries of any sort to Google's system: If you are conducting research on machine 
translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the 
use of public domain materials for these purposes and may be able to help. 

+ Maintain attribution The Google "watermark" you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find 
additional materials through Google Book Search. Please do not remove it. 

+ Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just 
because we believe a book is in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other 
countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can't offer guidance on whether any specific use of 
any specific book is allowed. Please do not assume that a book's appearance in Google Book Search means it can be used in any manner 
anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe. 

About Google Book Search 

Google's mission is to organize the world's information and to make it universally accessible and useful. Google Book Search helps readers 
discover the world's books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web 



at |http : //books . qooqle . com/ 



-?, 



PLEONASMI GRAECI 



S I V * 



COMMENTAPiIUS DE VOCIBUS QUAE IN 

SERMONE GRAECO ABUNDARE 

DICUNTUR 



AVCTOKK 

BENIAMIN WEISKE 

SCHOX.AK SOAT^ITSXS VUPXA CONR. 

SOCl£TAYl8I*AT« tJtVZiSBlS 

SOCIO HOKORAAtO 







h:\\:\o'^ 



iMPSIVSZS AirCTORXS 



PRQSTAT LIPSIAl!: 

ji T V D 1 O H» A. »5 9. A 5.. .B ,A !V 3' « 



. I 8 a g o g e, 

De pleonasmis Graecis uuiverse spectatis 
eorumque naturaetcausis. 

V/mnes Graecde litteraturae partes lam superiori seculo 
tam copiose sunt ex|>licatae, et hodie ab l^ominibus inge- 
niosis et dootiii ta^to tractantur et illustrantur studio, ut 
qui iam novi quid, quod non sit spemendum) in eo genere 
proferre velity ei.y}4endum. sit^ ne aut ftctum agat^ aut ar-^ 
dellonum more se tebus agendis ing/erat. Sed tamen licet 
et alioruin inventis sic uti^ ut inde ad communei;n.usui|i 
quaedam minus vulgata elicias ; . licet plenius quaedam et 
copiosius eXponer6> quae> ut minus gravia) viri dqcti non 
summO studio sunt persecuti l licet deuique diversis iu lo* 
cis pasaim disputata colligere, jetitasubuno adspectu^pone* 
re^ ut ea studiosi> qui cognoscere velint, statim in prom*> 
tu babeant. Hac colligendi opera inprimis bene metui^ 
Lambertus Bos, edito de ellipsibus. Graeci$ Ubello » quam^ 
quann bic pluia videtur a se parata^ quam ab aliis. petita, 
protulisse. 

Simile quid ego de pleonasmis Graqcae Unguae confi« 
ci posse ]am oUm ptitavi, non quod aeque largti borum 
esse videretur, atque illarum) copia^ sed quod saepe multo 
maior difRcultas occurrit in verbis abundantibus^ quam ia 
omi^sis» lam ad hoc ipflfum plane diiudicandum ^ pleoiias- 
mine notnine^ veiibuip, qupd Qmittiposse videatutj eppel- 
lari debeaty jan necessaria de causa positum certam baVeat 
' slgnificationem^ non exigua diligcntia opus est. Itaque 



i^ 1 S A G O G K, 

tionnuUi interpretes^ si tall in verbo haerent, pleonas» 
mum esse pronuntiant^ utsi solo hoc Aomine adscripto se 
plane pflicio functos esse piitent. Sic in Xenoph. £xp. 
Cyii VI, 3, io^ Zeunius, bohus ceterum interpres, finxit 
pleonasmum particlpii hrsg^ qui ntdlus est, neijue in illo 
loco, neque in eo, quo male abtititur, Flatonis. 'Commo* 
dum igitur erit, et omnino pleonasmi vim omnem co* 
gnovisse^ et collecta in unum habere ea, quac hoc nomine' 
feruntur. Sed ipsa prope fiimilitudo cum libro Bosii meum 
institutum cdmmehdaro potest. N^tn utraq^uc loquexidl 
ratio disicedit a iusto modo verborum: iUa pavum, hacc 
nimium' verbofum, videtur adhiberer et? tamon utramquc 
tuetur usus loquendi, ut*, si illi addak^ quod * omissum 
videtur, non magis bene Gratgcam orfetionena-faoias^ quam 
si huic detrahasy qitod (j[uis abcase debero existimet. Gra- 
vissima autem haec^me ratio movit, quod vitir tdoctissimi» ob* 
sture «t «mbigue de pleonasmo loquehte» titsoftibufr crro* 
rem, ?def quo post dicam, obiiciunt. Nam ^umunt ilK, ^i* 
lucide^fSt accurate de eO in grammatica itistitutione agi, 
sibi autem in singulorum^Iocoxum interpretatione nihil 
aliud monendum esse, uisi hoc vel illud veibuai ^jfKeovd^itv. 
Itaqiie cum in grammatlcis Ilbellis studiosdrum usui scrip- 
tir a]eque bteviter et ol>scure agatur^ neniogiie facile do^ 
e{i»l*'in eKplicandis liguri» iiyntacticis totam rem satfs 'co- 
piose persequatur, nihil aliud ii^de a prima aetate ^aci* 
mus, hi^ veil>a qi!iaedam solere abtvndare^-i et salvo 
sensu' tibesse posse , ' sed tamen in ils aliquam injbsse 
vim 'ant certe elcg^htiam. • Tum uno alterove ex- 
•emp}o pitopoeito res' titiiisacta, et,- utclai^ dicam, nrale 
nofeisciun actiim est.- Sio' v; <?. Bergler ad Alciphr. p. 63 
j,o Tixa/ ^^cicrxtfiiti Ah^tidtt Hoc}^ ut «aepe. ' Demosth* 
Exorcl. 3Q: iv^Stov ^ fih^if €hicr&$'' tt liai nfm^rvti 



• J :5 A G U G i, 6 

fTrmnm elirgite, ^iaxd factmi sitis» . Xdeii|i.ftlibi> 
flliique.*' <^uidi? nullasnne pldne viiu ilUid jca/ habet? 
an e3ega;iter addxtur? et quaa est haec, si qua es^ ele* 
gautia? '.DeBique alio- eitiain. Interpiete bic: nohig opus 
erit; nisi foite credamus, 'Berglerum existimasse , hoc 
apud Graecos abtinuisse in sormone vitium, ut nulla de 
causa^ nihilque 'prorsvs fiigniiicttntes, hac particula passitfi 
uterentur. Nam p. 89' simili brevitate : „ a (liv rtg : 
Hic -ris' ira^f Xxf ;, utsa^e.*^' Tiun reliqua con&cit ex- 
emplis nihil lucis pleonasmo praebentibus. Sed oste&dunt 
alia loca, eum. sanius iudicasse , ut p. 357 yj\Erf(ii ffoiz 
Moraliter per abundantiam positum <rofy ut magna necessi- 
tudo ipsis intercedere videatur ^^ etc. Verum, ne longior sim, 
res ipsa docebit, imm operae prctium fuerit, singulari me 
libro hoc argumentum pertractare, 

Q, 2. Jam ut nostra sibl .con&tet disputatio, paullo.al* 
tius rexn«, quem Lambertus iBos suo in . argumento fecit^ 
tepetemus, a prlnGipus certis profecti, e qulbus iudicari 
neccsse est, quid in oratione aion modo Graecorum, sed 
cuiusvis populi, %-el nimium slt.vel parum. Sod ante do- 
cendum estt qnalis esse Hngija . debeat, in cuius usu de* 
monstrare aut- pleanasxnum velis^. aut elUpsin. Cuqi lin* 
gua constare possit exiguo quodam rudium soiiorumnu-' 
mero, qui nuilacerta lege compoaantur , qualis haud du* 
bie fuit primorum hominum, et nuuc etiani est, quod ad 
grammaticam. compositiouem pertinet,> barbaronun quQ* 
Tundam }ingua;i yBoa per se patet,/ quod et in&a^ clari^s 
Het, de huius jnvdlo quaeri opprfcere pleonasmo. Eam po- 
tius lingtiam' poncre debemus , quaiO abundet noi^^ihibuft 
reruiti naturalium .et arto factarum qiiam plurimis, verbis 
\tem eventiM el «c^nes ad eas pettinentes signi&oantibus, 
denique, utpaiucis dicam, quae simUis^^it Graecae, Latinae, 
Oenuij^nic^ei .Fra^GO^allicae,. Anglicae. Fopulua igitvr 



S ^ 1 S A O O G £* 

hac lingUa lo^ueHft gnarus esse debet cum pbildso^^biM et 
reliquae^ doctrinae liberalis ', tum axtium variarum , sed 
maxime artium dicendi et $cribendi, ita ut, qui sapieiites 
hoc in populo appellentur , ad eui» perf eotionis gradum 
accesserint , ad quem^ hoininis natura facta esse videtur. 

$, 5. In tali ergo lingua pleonaspius est rer- 
borum ad sententiam pro captu populari ple- 
nam, sed n»udam nec plane politam, accesslo, 
quae verba quasi supervacan^a ig,n9ros of- 
feivdunt, quibus tamen. xecondita quad^m 
rationevel dialecticam subtili tat«m, vel 
vim ad movend.Um quocu-nque mbdo aaimum 
accipit sententia. Hanc definitionem p^ucis illu- 
strandam puto. Sententiam, quae pleonasmo suo non 
instructa est, dixi plenam, sed pto captu po- 
p u 1 a r i, Nam homo - de- populo talem sententiam 
integram putet, neque quidquan^ in ea desideret» 
quoniam ^ verba relicta sufficiunt ad eam utcunque 
:intelligendam. Sed si pleonasmus romotus spectavit 
ad subtilitatem dialecticam, ut eo aliquid magis definiretur, 
aut; magis ad veram Tei rationem componer^ur , sententia 
iam est manca: ideoque dixi eam non plane politam, 
sive non prorsus absolutam. Sin ille vim, qusm 
Vdcant, aestheticam habuit , sententia iam nimis simplex 
et, ut dixi , nuda, sive ornatu necessario spoliata 
movore animum eo, quo debet, modo non po- 
test. ' Tardiores , eti homines de vulgo , id aogre sentiunt. 
Hahc ob causam dixi , sicut in dialectica parte, ita in hac 
vel oratoria velpo^tica, pleo&asmum recondita qua« 
dam ratiohe aliquid conferre adanimum aliquo motu 
af ficieiidum : atque ita non ex eo appellatus vi<lebitur, 
quod <nK€ov tS liovro^ afferat, sed qnoi /nke^v rS..civcf>'i' 
*xa«dTi6T8» Sed haec hactenus : qdhe satis clare etiam 



I S. A G O G £l 7. 

ostendunt) iips ' J^ pleonasmo , ^i adoctioritm» gramma- 
ticis fere dicitvr, agere. Nain etsi definitiQ pjropoiita 
pleonasmift eti^im' in ^ermo^e usltatis convenit, tanieajaon 
pertinet ad omnes y quae ex etymo dici pos^unl;,. ::£nim de 
verbis , quae temerarius homo praeter rationem eSwttdere, 
possit^ frustra. suscipiatur disiputatio^ Illos maHime pleo- 
nasmos tractamus, qui apud antiquissimos scriptoifiS Grae- 
cos occurrunt, iisque explicandis Graccae liiiguae studio* 
sis consultum volumus. Adde dicta sub dvii^ ^jslr. . 

iJ. 4. Quemadmodum nos pleonasmi , . sic Lautkibertiis 
Bos ellipseos universe speotatae^ ponem debebat ddfinifio* 
nem, aut certe sententiae pleuae, ut boc ellipseos certo 
&igno uti pOSset, neque aliarum linguarum cQpsuetvLdine 
deceptus pleqna^mum non usutpatum pro elltps^ baberet* 
Nam iKTCOfiau^ pifUU^ (pcMi v. «q* et slmilisl iia ^aiediU 
lententiis illi^ poni statuit pro ig iKltOfMU ^ 10^' ol(i%l 
etc. perperani slixle, si 'Ag ad integrltatem necessaritim slve, 
quod dicunt, essentiale putabat, Nam cum PMo in 

Phaedone v. c. dicit: ''EShi 3« '^E, (p»flh ^ TT^d T8Tft)V 
Tjjv t5 fa-» €Wi<7Tif/tAljv s/Xij(p€VflM, . nullum verbnm necessa- 
rium abest. Quid cnim desideramy.|.? aut quid obscurita- 
tis aEert, quod pro .(p»fiey non Interiectum est. cif ;^p&« 
/£€y? Nam simplex <Pd(^y.mediiSi santeatiae v<3rl^iaf inter- 
iectnm. arctissiime 'omn ea eoniungttnr ; particula <verp et 
ibesse et adeste . potest^ uftiujnqve. vecte » atque etia«a ex 
usu loqu:endi. Vid. Fisch. adPIat. Pha^ed, JJ. .13. • Quqdsi 
kaecadest, pleonasnmm potius qnendam agMoscamus» Qpoi:- 
ta , quam^ ellipsin , quia re ipsa non comparamus 
dictum nostrum- (nant comparationi (tff ins^rvft), sed 
simpliciterdictmu.s. Denique e3( linguarum etlan^ l^p^o* 
pa sic statuendum est, Nam et nostri sine ptiiticul^ yer- 
biseiusdem sententiaeintcrponuntsagt man, et glauV 



a I S A O O <i E* 

it;lLi6r6imilia,'et diit 'a^Fraitcogalliir |e crois^ ce me 
stem^ile; neque maiu^a cdtietructio liabetar, etsi {fariter 
bi<>^aerte solent: coihine il me sembl^e^ etiios: wie 
ma n ••ag t.* Hoq inttdiii{lltim infe^^^siti sententiae verbi 
p^r^pied^, ^^r 9perbf docebit, qnomodo ego et plcjonis* 
mQBb;et<>iellipsin definiendaiti putein; Non ad Liatinain, 
neque^ ad/pirtriam liiiguam quis ifeferre sententias debct, ut 
in^iigaiiquid veldemevelsuperfesse' iiidicare ^ossit, sed ad 
leges dliftliecticas 'cui^is iinguae €xcultae aptas; nisi forl;e 
soU&olUli^ ^quiljatina^sciunt', autBatElvis Germanisvte ta- 
lia 'jnroSesse yolumus;' I^xH' dialecti^ demtfm disGipiina, 
aiitnatUrali^ certe quaedamet acute cOgitando excultaso- 
lertia, quae iliiTls loco esse jposslvv '^^tctifdit ; quid ad 
s-fe^Stirf iv.TeA#«av ^tintegritii^fciitfi quam L. Bos 
in ipttietf. dicit ,i'sive ; lil idem «t^int^tfidit , -ad pl c u« m 
Qr«4io|iemil^gitimai|ique §tr:t»<;|j[^rj«i|> :.a(?P:^.^^.«- 
tio r^qu.iTatur,..Sed etiam ad. ,8p,aJj&gicai^ ^tru- 
ctu^.am^ipm jlUa rofert:. pairi hoijips.unf verbum , aadit, 
quasi $Ynonymum ; . analogiam autem quam velit intel)igi, 
non signilficat, eiqttc r^ id, quod principii loco ponit, 
obscurum et ambiguuni teliitquit. 

'; 5;'5. Pfobe exciiluin et luculfentl^ •copiis instnictolm 
poi^iimis linguam, qua qui ; iltantur ple^oiiismos adhibeant, 
de-tpiiBtis^ eb ciim FrCiistJii, quem -W spectamus , • quaeri 
pOs^it. HOc deiijiguJftebppiis'Tursus'a!miiiMBaobmus,'iquit 
iilih^^id llccedendutiV esti ^ipidJr de&lit^oiik brevitas^noa 
c^pit; / Firies enite 'cferti pleonasmbaruim ^ suiit »p(;>nendi. 
Niittiirtiift^Vferba suttt''»muit«, : quae 'niial©ctici:«bease .posae 
videant; 'c6teti auteni'Cfmnes?abiecta vdefiaerare possint. 
Hafcc ii^^^ntfsmis nori «unt immei«m.dav 
- iiJHtii^ji^efetV^ pra«i^€l^sitiotoes 3et*«d:verbia, quo« 
tvuA vk itJh ih vetbb <?ompositb iaestv ut iicrmdi' -^k 



, 1 &'A O O O £i '9 

•yjff, ct reliqiu liuitis generis: quac af pcr onincs partes 
pe^sequenda esseut, infiiiitum nasceretur opua, Fraestat 
hic unirerse dixisse, ^ 0?uxisae c atudio perspicuitatia; 
Adde Praemon. de praepositt. b) Potibri autfm iure ^et 
plane excludimus e pit heta poeticfl, idque cum tlii? 
multis de causis, quas lectdtes faciliUB ipsi reperiunt, qutnt 
libentius eitpositu tognoscuxit, tum quod pleonasmi nxk 
utrumque geuus orationis pertinent, cum in prosa epithe* 
tis poeticis n6n sit locus. Vid. Quintil. YIII, 6, 59 ss. 
c)Sunt etiam, qui circuitiones sive circumlocutio» 
n e s , quas '7rgg/(|pg^Tf i<r Graeci dicunt ^ pleQnasmorujn ge» 
nere et nomine complect^iitur. Sed^nec hne ad arguitientum 
no^trum pertinent. £ar«m enim vi^ non «st recondita, 
neque ijuisquam dixit, eas- esse otiosa^,^^ aut in iis fere ali-r 
qaid^cf^seotiosum ^elL ii^e. . Porro lcbagum foret eas sub 
cettsk ipi^g/dTp capita,,. ut de iis.commQtle: ^isput^ri posset, 
Deniqu^ Vel ob i bmib- CMiAam eas mittere jdebemus , f quia 
omnis eamm ' tractatio ad oratoriant et j/oeticam ihstitu- 
tionem,'|ion ad grammaticam praeccptionem pertinet, quae 
:iiagis nostri est iiistituti *}. Si futuris dialecticis aut 

*) Post aliquanto , q^uam hacc , scripseram , subTereri 
cbepi ,' ire scccmendis ab hac pi^aCccptione circum* 
.lofcuJtionibus" laborem def ugisse . viderer , ac pa* 
nun etii|m egissc constanter^ cum in verborum pleoi* 
nasmis nou diligentcr examinassem , quid vel per se, 
vel* iti circumlocutione quadam, abundaret, ac de 
utroque generc dijtissem promifiCue; Visum est igi^ 
tur quaedam de hoc geuere ^bundantiae summatim dicta 
subiicere, quae aliquando cop^ose de ea exppsituro, 
ct ceteiis etiam' lectoribu^, non liil^il prodcsse possint* 
PeriphrasLs tantum homina, verba et adverbia 
potest attingqre. Ceterac p^rtes oratiouis vix mutatio- 
neih subire , servatis reliquis 'sententiae yerbis , pQjS* 
' s*atit: ' ef, ai possifnt, nemo ccrte trnn agnoscat peri- 



iO l S k G O 6'T.. 

philosopliU, non interpretibus , haec dicata essc yellemj*?, 
c n j u n c c i o n e 8 plei^asque ad argumentum nostrum pps- 
«emus trahere, ut «^Xa, 'yag, &, ofiieg^M^, JJae si 
Oihittantur, in sententiis ipsis .nifail desideres: Nam AfJ^ 
V. g. noa facit sententiam , cuius ah i initio ponituT , an- 
tecedcntihus adversantem , - sed tantum significat, talem 
tententiam jajn esse secuturam, etlpsa esteius praenuntia* 



phrasin. Jam ex illis maxime nomen suhstantivum 
hoc orhamento afiicitun Sed tenendum est , in suh* 
stautlvis niaxime duplicis generis periphrasin distin* 
gui oportere-; a) quae pltiiihus ^rhis rim definiat 
. * aut descrihat ; vel propriU, . uv Xenoph. Cyri d. ' III^ 3 » 

- . 45. T» TV^?<ci ^H.(7<ii(i»Tog-etc.te.ig\im; t«1 tians- 
' Wtis, ut Plat. Mnncx. Vol. V. p, 279, tifV iiftct^fJL9V9ff 
irpgs/ij^v, mortem aut statum pbst mdttfem; 
h) quae uno yerho ad sensum siiupUcem additb •coii'* 
gciatur, Posteripr 0st, quae acoedit ad pWnasmi 
speciem, et proinde de hac quaedam addemus^ Con- 
iun^itur nempe cum primario nomihe aliud nomen. 
quod non esse primarium, sed ornandi primarii no- 
minis causa adiunctum, e ceteris sententiae verhis 
pa^jet. Significant autem haec nomina ad circuitio- 

' ' , nem faciendam adscita i).genus,,ut o-sfjiQ ivvTtvfa^ 
. Herodot, V,.5d; fJLot^ tvlsK^fiQvtoL^ ^ Pind. Fyth. 3, 

"' ■' iHoi 2) partem, ut ccTitihg Avtv^ et i^s^XTo^ 

\ ^%/iOM Theocrit.ai, i84 «1 3) attrihutum-quod- 
pun^ue, utlliad^3\ 507 ftev3$' <36vS^5y^ ett/, 307 
Ahe^oto p/ff, Eurip, Phoen. 502 xKifJi%K'j:v '"^^c^a-aiJL* 
' ' (3flftJW* Xe^jaoph, C7rid.n, 3» i4 tjc t£v oTTrcav 
(pO J\fJt,(tTX ■ 4) s i m i 1 i t u d i n « m , (si Ua nc r ela tio - 
liem ahattrihut\s dlstinguisre placet), ut X6^«vv5 pg- 
hoi^ Aeschyl, Sept p, Theha^, 459.! l\ifCf' haeo 



I S A, G O G. £. 1 i 

Fan ittoio ymp. non facit «nuntuitioiiex^.cauaAleiii,. isti 
commode tautum moiiet^ cftuaalem e»5e ^ ,et . simul , fticut 
Teliqutfe coBjuiiGtioii^a omnes, vinctiU vim. habet, quo 
' anteoedexiti sententiae iuncta sententia tenetur. Huiu9* 
inodi signis ita sumut adsueti, ut necessaria de causa addi 
videantur, etut aegre feramus, si illls nonmoniti senten* 
tlarum inter se rdationes. nostra cogitatione invenire co« 
gimur. Sed nihil mirum, H^bent enim vim integrormn 



exempla considerabiti non erit obscurum, in circiiltio*' 
nibus nominum su])Staiitt troposinesse omnis generis. 
Nam , remotis geniti\is , relinquitur in i et 2 synec- 
doche ; in 3 metonymia ; in 4 metapbora : et sic iro- 
nia quoque in illis facile reperiri potest, cuius exem-' 
plum iam non ' halieo in promtu. E rbetoricis ergo 
institutionibus vif horum Ofnu^um nota esse aut com- 
mode cognosci pote^t. Cum autem duplici modo ad 
periphrasin bina noiriina coniiingantur, vel sic, ut in 
genitivo ponaitur nomen necessarium , quemadmodum 
in locis propositis Omnibus factum est ; vel sic , ut id 
mutetur in adiectivum, v. c. (iflT^l^ov oifictg (ma- 
trem) Aeschyl. Eumen. 85, Xf^auvfe^ (SoXaf (fuU 
men) Sept,'C. Thebas 43^ • p^ior forma facilius ad 
pr^umentum.niMtrum tralii potesty quia, onrisso n<>» 
nune adventitio, casus tantum nominis necessarii mu- 
tnndus est. Ceterum adiectivi etadverbii pe- 
riphrasis plane nihil ad nos pertinet, quia similis, vel 
potius •eiusdenl plane generis cst^ * quod primum de 
substantivo sub pot» a posuimus. In v e r b i s autem 
nonnulii», ut in «^iSv et xvgeTv e^m, ut non alienaiii 
.ab institJuto, traot^vimus, quonidm viri ddcti de iJlis. 
anibieue locuti opportunitatem nobis dare videWntur 
quaedam diligentius pocsequeudi, quibus monerentur 
studiosi , ne ficta abundantla decepti negligenter aut 
lcviter ilhi transirent. Hanc auteni ad rem sufficiuat 
ea,. quae in Fraemonito.et «d sjngvlii ve^ba dixi, . 



12 t 8 A,' o a G c. 

i»od.d ditctiif^atllrpicictuiri^' JioiaM/Q tin^ro"WiJJftiiictio- 
neft ftcfnt ad senstim el^m populapem Mieceasariae | ^ iit> .€0^ 
|>ulativaev disiuactiirae^ toiiditiojlal6& : quae proinde jilulla 
lationa in nunrerum ploonasmQmm Ti^cm i: possunt. .!Nam 
•i»qtti»'dicit, .EiiS«^g/$'^, ^ntgig^' i^i^swoficii ^ opportuni- 
tate primac particiiJae f acit^ ut Seheig' fiat enimriatip. con- 
ditionalis, Qt arcte quidem iungenda cum insequenti. Sed 
illa particula remota ^iKti^ fit catcgoricum, abruptum 
ct ambiguum. Sed do illis priorifous si" copioie eK|3ibnere 
vell^m, actum satie agdrem et 'magnum pararem vbltimen. 
I^^m post Deyarii, . ilpogeveeui et Schut^zii, Z^iinii itcm 
ad Vigeri librum el; •fl6«a«i9ni e<i iuigqncit labores aliis 
^erquam exigua'mate9fia reli€ta'e«tv»iii} qua ingenium su- 
um cutn fructu ^xefrcere -possint, 'Et praeterea lingua Grae-» 
ica abundat, ac' potiusi ut ingeriue diCam qudd sentio, 1 » 
borat :tot et tam varie comppsi^is paT:t^culis^(|i^ni ,ih yii- 
tutifeus aut oppoituni|:fi.tibu$.ft rudl populo inventa tot ct 
tam ambigua signorunx ^igaa ego non,numero}, utverbB 
qumnvis multis y'\^ p^rspicue s^tis explicari possinu Has 
ob causas paucae tantum coniunctioncs mibi erunttangen- 
^ae. Nam, ut di3ici,uniYerse spBctata« ^iwkonasmis se^rc- 
'^ah<55lS'pUtO, '■'■~' ;.'•■• -■^ .' ... «' 



, ^ . g. . i5. , I n t e r i e.q t i o p e 5 ,possexa pro' instituti ratio- 
ne . persequi. . . Vetbi^. cecte affectum per ^jse clare indican> 
tibu^ passim inteirponunit»r,j efe-ibiJBctae - «ensum . integrun 
'irelini^uiit, ^AIiis fbrtasae -secusvvidcbitui'. Ego illas <> 
ttlltilo', quia nulliils aut perquam exigui usus est de ills 
^disputaUo. Tsfam iHud de o/ft^f sub • ErXi ^% 2T eit 
♦«"fllw^tfV. Verbaper epi^euxin, anadiplosm 
et <$panaflep6i:(i^^0)^etita sub plepnasmi nomine B3n 



1 s.A o o e M. 15 

essc compri^lieridei^cla, vel ex ^o appam, quod vhtutem 
in eorum iteratione positam nomines non planc hebetes cle* 
njonstrare latcunque possunt. N.emo enim facile dubita- 
bit, quid v. c. bis positum [jjj in iSopTiOcl, Oed. Col. 207 
sibi veli]t;.aut in Aristoph. Equitt. 19 tp- repetitum: 
(in fioiy^^ flfj ficij^4iii dicccrxavdifi^g^ i^Vl^o minus pleo- 
nasmi nomirie venire deb^.nt^ quae divexso sensu repetita 
et paullura etiam immutata reperiuntur, ut Hom. 11. ^ Qu 
og ^ivym ^Jfgotpv^ffj^xmcv. Her.o.dot. IV, 23. cf «vxa^ 

TctCptvytay, xot>TCc(pv:^.^,ig:THTH^j^ vns ihvo^ d^acisToUtf 
qui;ali,qu(>d p.erfugium ^uaeTe.i) s ad hps co.n* 
fugit etc. Locus ^^t^m V, .95, in .quo item aHquid 
abupdare fingitur,, .sin^Ui^ est-. ilH Hom^rif o. At vero, si 
quod verbum aut si qua yerba pqst parent^esin, aut post 
\>lura membra per legit^mam . s^tructuram periodo inserta, 
repetuntiir, an haec habenda erunt in pleonasmis ? Defini- 
tio id patitiir ; sed ladicnim prope..es$et.,de talibus verba 
facere.' Intelligimtenun.pAeripeT.se, ai.pecspicuitatem 
taljE^s ^lejonasmQS (.$i: qTiis ita appellare vult) esse necessa- 
riosai^t.valde commodos, ceterum nibil ^e iis, nisi ho^ 
ipsum dici possei r * ;, , 

• ' ■ ■ ;■ /. ' . . ' > 

5, 7; Eodetn modo itidi^andum est ^e s y n o n y m i$ 
cofljwflujtis. .NamiflLiSfl^' f^i^pudHo»^er>im,Il.y399,c^f 
■S^iwfct^v^Tie /*«gov Tf, Qd. /, 6i.,,9xit,in,,aliis, ^', ig6^ 
§' i^Jct tV42' ®*** imum veibum abe^s0po8sit,&ensun,oxi 
nianctf, taxpen, Qa.tixra docente», homines quavis lingua lo-^ 
quentea hoc faciunt,.(Ut verbum^Verbo ;|diungant, quoma« 
gisaliquid af£niient, aut suadeant, aut,rut primp Ipcp fit^ 
urgein^4. ..]^^i$ e^tiam i^epj^e.pleona^mum fingas , .ufiJL cor 
pula vefbis ^diungit synonjma, ut Aeschyl. F|ron^eth. i5g 
aut jp«$Q9o^hj .PJprjAthj,^ n.i initfc ^c^oy((f T^* i^ , &8^ 



X^ I S A o o e £. V 

'TTXnd^J^OUriV ioiMlf 9Vii^$ff(cf. Patet, ab oratore aajecttin) 
essf icod vffix, ut augeret beneficii magnitudinem. Acces- 
sit ergo elusmodi (]^uid ad sententiam, quod neminem of- 
fendere, ctiius vis nemini aut nulla aut recondita videri 
debeat, • Ita ct Plato Crit, p. ip6 oUv re 0¥ x») hjVGf^rov 
conlungit, et mox item oiOvctrov xotl Mefi Swv Tf , graviter 
utrumque afdrmans. Atque nonnulla hujus gencris, quac 
grammatici vctt. dicunt per cry^fix i% TragaA.XnAg posita 
esse idemque signiEcare, possunt etiam discerni, ut diver- 
so sensu dicta. Nam hicvi itoiw potest etse omni ex 
patte valde, ut A/«v isiworo^og dicatur is, qui cun- 
ctarum artiiim sitvalde gnarus: et in rujfov ^ Jcrwf 
posterius potest !esse ^ariter sivc aeque. Sed quo* 
cunque modo de talibus quis stfttuat, ad pleonasmos certe, 
de quibus nos agimus» non sunt referenda. 

S* 8« Quoniam longiores bic esse coepiihus^ comm^ 
~ morare etiam subit sententias integras, quibus ex- 
clusis nihil ad rei summam, parum etiam ad vim aesthe* 
ticam desideres^ Nam grammatici veteres etiam;has in 
niimero pleonasmorum habent. Plutarchus quidem,. aut 
quisquis est, in vita Homeri aliique inter ^yjlffMTa 
Homeri refefrunt ^ententias diversis verbis repetitas. Ta- 
iia xion pertinent ad institilLtum nostrum. Nam sensnin sin* 
^torum quorundam verborum noh attingunt : et, fci ktius 
sumer^ pleonasQii nbmen placuisset, tamen haecAliis re- 
linqueremus, quia infinitum esset ea cougerere, etdifficil- 
limum ad ceitas feges revocAres 'ut, tma interpretAticme 
plura Ibca illustrari possent. : Apud Aeliamum V. H. I, 3 
src scriptiim est : * evtf r ev^ta^^tu^ ^i ^i^ly9i HfOV^fisvoi : 
ei t. ^eq, ri ^^v fjtt^V^ lCUtto x^* ifJLt. Hific utruaean- 
<d«m vim habeant^ 'tfDt -aliqiiid^liutlAiquantiim diff«:aBt, 



interpretum erit exquirere. Hi si rhetoruin eliAm munere 
funguntixr, consulere fortasse debebunt Quintiliauum IX) 
3, 4 s, et maxime IX, 4) ^^9* 



$. 9. Propter propriam ^\ecVMfl3 ftignificatioilemy 
^iiam et Quintilianus 1. 1. setjxLitur, grammatici etiam ad lit^ 
tcras et sylUbis hanc figuram referunt. £tymol« M. sub 

Hi\^ilo^^ etc. Atbenaeus II, 7. To AvY^7Tig ix t2 vjtf"- 
T<f , nfhtdvp^fiZ t2 A, c5f o'T«%v5' Afrrxxf^^ Tfo^d K^o^ 
t/vo) XfTra^K Hujusmodi abundantit nihil ad nos. Sed 
tamen de syllabis quibusdam sgere possemus , quarum 
accessio vim verborum mutat et indoctioribus difiicultatem 
obiicit. Nam et has , ut dixi , habent in pleonasmorum 
aumero. Gaza quidem in T^^fifi. fhc^ycfiyy p. m. &57; 
Ka^aTTC^ aT0i%e7dv iarh^ 5 isKtofi^u^ h ro uvtc, a^oi'' 
X^g oi/rva^yv^} msvovi ifvoiriy rSrovmrovirirciDitocioviSioti^fl, 
hirm TrgoXiTTwv , irvfioq krr\rvfjiog^ i(prtg i(pn<T^x. Sed 
usitatius pleonasmus ponitur in verbis integris^ nou ver- 
borum partibus : et gravioribus etiam de causis ita dcRni- 
tionem instituimus, ut in latiorem illum campuiu nobis 
non easet exspatiandum. Notabilis est duplicata pracpositjp 
"^iK ^^ HV* «i^ltis egit Fischer in Anijtudv* ad Well. Gu 
III, ^, p. 134. quaUKj^uam vim eius non clare expte^Bit^ 
£am quis, sicut similes voculas verborumve incrementa^ 
sub pleonasmis cqmplecti possit, ad gmplificandum scilicei 
boc aTgumentum» Nec vero non esset operae pretium^ de 
talibus (juaereret yuerunt certe olim homines Graece ap* 
pritne docti, ^ui vim aliquam singulis in verbo composito 
praepositionibus tribuerent, Eustath^ /id Siad. |3', 267^ 
^fl7iySv a-fiSh^ i^^viravicrti^ fiyHV xaTwi^fv bI{ 



i6 i s A a a ^ /B. 

,t9v^G^y(ag Tidl iv r^ uire^ava^vj-^xaiev Tc83f ofidtotg. 
V^jiov 7«^, oTi aiajtw aroififiv nt^oBia:i(av fJUCTfiv axcef t/- 
dfia^iv itoiyjTYig, AhX ixdarfi rSv ovyMiiiivm oTifixivei t;, 
Tales argutlae « vero «bducnmt. Sanior* tradidermit secen- 
tidres multi, qutanquffm fortasse non iust;a diligentia ubii- 
que caventcs, ne in alteram peccarent partem. Y. Fra&- 
mon. de praepositionibu s. Sed, jie Iqngiixs aber- 
remuS) nobis pUcet intra fincis, c[uos posuimusf maxiere. 
K am si latius accepto pleonasmo nobis plane constare vel- 
lemus, non solum de ^raepositionibus , qnarum plures in 
vcrbis compositis otiosae vel sunt yel. dicuntur^ sed-etiam 
de aliis inseparabilium vlm babentibus diaserendum esset^ 
d^ hx^ Ai, et de terminationibus quibusdam , ut diounuti- 
vorum et amplificativorum. Haec ergo ad etymologicam 
grajnmaticae partem pertinentia non tangemus. 

* ~ Bifctenus nihil {eto aliud, quam campum purum feci- 
muSp in quo nobis decurrendum putaremus; nimls Ibhgo 
f ortasse nec satis fructuoso perfuncti Ubore. Sed Volui- 
mus <6tiam cogitatorum nostrorum rationem reddere. lam 
et riobis et l^ctoribus iucundior dabitut decursio» Nam hi 
si f orte me in conliniis pleonasmorum liberius vagari atque 
etiam extta Rnes excurrete viderint^' hactenius fortassere* 
prehendent: sed certe noil indignabuntur , se m^tf 'dilpa 
nescio quo delatos neque utilla neque iucunda ta^rom^A^. 
Hoc quidem etiam iniquissimi ludices probabunt, quod fea, 
quae pleonasmprum nomiiie f eruntiir, sed iusta iriterpfeti-» 
tione facta ad sensuih popularem et simplicem redeuidt^ mi- 
hi tractanda vindicavi. Nam de his vel masume inqtiirer© 
studiosi et alios consiJere debent. 

• gi 10. Sicut Eustathiiiife , (5^. antfsc.) ptaeppsitiono^ 



X S A O % 17 

aionnnllas iti Vcrbia coitipo$itlg nlmiuin urgetai, ita tt ips* 
et alii atiti^iofes etilam gtammatici parum urgebant pleo* 
nasmos, 'qui a notis dicuntur, Hos si licer^t sequi, pau* 
cis '^ane defuogeremur, 'Nam descriptis capitibtiis duO 
gcnera • verboriuri sl&tueremiiS', 1 ) ubique nThsovoi^ovTXy 
^uae sunt' ina^ime jparticulae ^ct^OLTtKfi^CtificcTiXO^i } 
8) eertis loe»-'-^Aeaya^0VTa , qnae nobis deinceps ' sunt 
maxime >xplicanda'.; id autem sic interpretaremur, ut ad 
sensum ipsum; i]3L.neutro genere horum,verborum ullam vim 
inesse diceremus, sed tantum illis eixpleri vel numerorum 
cau^a, vel elregantiae cuiusdam, orationem; in hoc qui* 
dem repugn^nter: quomodo enim elegans esse potest^ 
quod plane doyGV habetur ad sensUm, et supervacaneum ? 
Non soluna autem graihmatlci veterea plerique, sed etiam 
rhetorcs nonnuUi sono^ illos, quos significavl, sensu cas'* 
«os et inanea statuebant, yocabantque 'jrU^GCvhfl^dfioLTX 
ct TJ^x^ocrrKff^kflotTtXH^ crt;vSgVjtt8r, E' grammaticis Dio- 
nysius Thrax in I\abricii Bibl. Gr, V, 7. de ^oniuiictionl- 
^sA^^eMi^^noi^t^M^fiOinrixoi he ((rvvh(r(JiCi) sio-h^ otrdt 
fieT(8 ^. KoafiH hixtv 'Jt;o^»Kxfi^xvovruu Ehihe oih" 
Jn, ^ yy, 'arg, nh &fiv; ^g, 5?r«; ^e^, ntta^ firiv^ av, 2v* 
X6V, 'yr. Innumera etiam aliorum grammatifcorum ex* 
stant scholia) i^aicimer ad poStas, in. quibus illae particu' 
laedtiosae dicuntur» Similiter illi expediunt rem in gra* 
vioribus verbis^ qiLOram vis et sensus non cuivis statim 
patet. Scholion vetua^ad Luciani Jcaromenipp. c. fip ad 
'sailfigiy^jm sic Habet : T^ fc^fwv ^gflMPfiWf f vcxa KeiTott, 
liriUv CHIfidiiVm^ Vid. et infra ad irctg^ in numeralibus. 
Wem fcre tradunt recentiorcs, ut Gaaa p. ^57: oiifot^oi^ 
"JiM^fMSTUoi (jTVifhorfioi) ilhf leoKK&^y^ sk iwoiosv eruv- 
Tf^g^i; Etp. 966: T^ fJLsv ovofioi ?^%oy di^jto rU rfiv tp^di* 
r*» «r^gcmrKffgSv, i fiir^a f^ %0(rfi^ %A^i% Inter rheto- 



13 I S A,0 O O B. ' 

res audiaaius primo Piopysluni Halicaniaf densem , qui T, 
II. p. 95. Isocratem propter nimium exornandi^rum perio- 
donxm studiiun vituperans haec iu euin c|onfert : . . . 
^Zai:9 ivdyxfi (scil. Ifl-ox^are* ) 'TragairXifgfii/xao-i Xf ^cwv 
hUv d^PsKaa-Siv X^^^^^a -^^^ ipsellQmer^ualaudatp. 15. 
his vcrbis: B yx^ rig B^qtro ovrivSv rSy^mifirSv i? ^»i- 
ro^cov > rivx anfivortir» n 7ca}<KiKoyixv '^wj^ ix^i rd o- 
vofiarx^ X rcffi Bomttxig wSrcu *xohjioriv^ 'T^/a xoti Mu- 
xoAiio^wf ..♦ xflti ToAXaefiff, Sv Troiifnff iiifivf\rxi^ 
ihk oiv iiTsiiv il' nvrtvSv f%o^ 'AKK* ir^g »vrdi na- 
hSg ixffvog cwv^poGveVy xa/ oraga-JrXng^/Eeanv ev- 
<Pmotg SirfAi?^?v, «Vrg fieyfieKoTr^eisia-rarx (podve^^ou 
♦STwy ovoflOLroc» Spectat ad Iliad. ^\ 497 ss. Eandem in 
rem Demetrius Phal. 5. 55. ss. To7g U atctqjxmKrigfaflOLri' 
xolg awlea^liotq x^fia-reov^ «% d!>g it^og&fiTccttg, x^va?^, xai 
oTov at^oarCpvfJtxa-iv ff '7toL^a>^va'fiouriv, o^aiseg riveg r^ M\ 
%ga)VT«./ at^og aJfv, xccl rS Nv, xxl. r^ Uire^pi (lege 
-jroTp), oiKKioiv cvf/iJ^KKmroff,ri rSf fieye$ei tSI A^7». 
Haec, et quae deinceps aequuntur^ recte h«bef ent, si cer- 
tam significationem illi& particulis trihueret. Sed de ea* 
rum yi ad sensum ipsum iiihil dicit : ^d^og autem inesie, 
et iis orationem fieyxKov^eTPfi fieri defendit. -*• . 

Q. 11« Sed fueruiit ^tiam recentiotibu& temporibuS) 
postquam Graecae litterae magno etfelici studio' coUcoe- 
ptae sunt > qui verba quaedam prorsus inania nulliusque 
significatipnis esse dicerent. Saepe sic Budaeus in Con- 
mentt. Gr^ L., ut p. 547: „ Est etiam «5 olSp orty tSi 
Ofot^eKxovrco^ , * » cuisimile^st fui^^^d^ip quoid vel n i h i ], 
vel utique significat.^^ Siq et p. 1^99: „Est Winter* 
dum d^yov^utin et ye et roi et ftwv et av/* Eodem 
modo Yigerus YI, &, 1.; „Farticipia quaedam elegauter 



t S h O Q Q %. 19 

in oratione TfX^eKy.WLV atque uni decoro inaiemunt ** Et ^ 
Cleiicus A. Cr. VoT, I. p. xii. „In Gra^oca lingu»^^ crae- 
sertim iii Atticorum sermone, aliquot suntparticul^e, <g^a^a 
Grammaticis '7ragairX>y^&)jtW6T*X«), expleti^ae, dicun* 
tur; quat interdum nihil significare certum quidem e&Xy ' 
sed qua^ ut plurimui^ gratiam et vim orationi , qua care- 
ret, si ftlessenty addere omnibus constat , qui Attito ser- 
moni aures adsuetas habent. " Monendum tamen, plerps- 
que feorumji qui hoc tradiderint, magis a^biguitate ver- 
borum' tisos ivxVTio^(Zvyf protulisse, quam vero lapsos 
eirore OtoWUTCC, Sic3tidaeus postquam dbcere instituit.i 
particulam 8V abundare, p. ^9. addit: ^,Fortasse autem 
conreenientius est dicere, TO Sv esse 'Jto^u.ifXfi^cafiotTixov, 
quain 'TrageA.xov. *' JVIp;x tamen idem: „ At Y«ro h^Qi 
particula lonice cov dicitur, /et saepe. apvfed. HeroSotuio 
nonmodo Ifa^iKxti^ sed etiam ipter pradpositionem et 
rerbum ^ompositum interponittir. ^^ Haeo vel incon^tanS' 
vel^a yerp aberxans praeceptio non satis persficae sedor'-» ' 
guitur a viris doqti^». qiii chcfiipB^t^^Ct traderesciunt;]Vrfm' ' 
quid. prodest studiosis, quod v. c. Bttiiiclc in Aristophania* 
indice 4iicit fltlV et Toresse particulas expletit^as. 
Nam praetetea -ne verbum qiiidem. Eandem in partem ' 
peccat Keitsius ad {Jucian. de saltat. g. 4. ubi de pronomine 
cqI sententiis interiecto agens, Interdum autem, iil'^ 
quit, non pleonasmus, sedemphasrs in eo in^ 
est,'Ut hic: quasi haec inter se pugnent. Quin etiam 
Fischerus quibusdam in locis lectores incertos facit^ num 
qua vis, an omnino. nuUft, in quibusdam verbis insit. In 
AnimadT. cnim ad Welleti Gramm. 111.- b. p. 56. ex Herof 
douYHl^si^y&cma-XfTOffiym vertit „non tenuit 
silentium^ pro siluit^^; cum tamen sit^ non pertu- 
lit ^ilentium, sive non potuit sibi teniperar#| 



^a I § A a Q a £.. 

quift loqucrct,ur. Idem pauUo po«t a^^ cum, alioj 
veibo constructum prorsiis otiosum fccit, ut et alia dein- 
cep v" V>tinulla ; magis illc brfevitati» causa, q^uam quod 
sic hm oporterc putaverit etiam in diligenti et cppiosa, 
expUcatione. Vid. et infra sub fiev verba Dorvillii. 

5. 12. Tcncndum igituf est, quod in tota bac quae-| 
stione principii loco ponimus, nullum ompipo vcrtum a| 
probato scriptore Graeco profectum es«e inane, slv^ , quod | 
nihil significet, et nullam vim habcat (nisi forte per io- 
cum aut exeioipli causa id fccerit) ; scd oinnia omzii^i ge- 1 
ncris verba, atqve etiam minimas partlpulas,, quibus nul- 
laein Latina lingua et in aliis, qtubus nunc loquimur, 
lliiguis satis respondeant, suam et certam Habere vim, cjua 
ailqtiid in enuntiatione definiatur 'siye, quod dicunt, deter- 
riikictut au?t ad animum quocunque motu afficiendum aptiu» 
reddatur. Latiui hoc patet, et ad beteras etiaWlinguas 
pertinet, quaa g. 2 indicavinius : sed ad il)as dicta xiOstra 
referre et d'e pleonafemi^ universe phildsdphafi ^ni^luiihus. 
Qnd mimis auteni hdc dubium videatur, quod ut cerlissi' 
nKnm ponimus, quoedam' etiam liccbit a^eiic. Non solum 
homines , scd.nei beatiae. quidem sonosi voce sua edunt, 
nisi e sensu quodam, quo affccti istuo itnpelluntur natura 
sua« Hun.^ sensum in hominibus produnt verba. Sed^^t 
coiibedam, etiam severe et cogkate loqutenti temerc' ali- 
quando verbum excidere posse^ 'Sl^^ nvilAa Bignificctur 
ides^, s^ribenti certe eideiu et scriptmn suum\ cognttiOfti 
et iudicio aliorum commissliro id accid<>re nunquam po- 
test, quin statim illud,. si animadverfcerit, expungat. Quod- 
s^ non animadverterit, nos illud corrigamus iket eo, quo 
ipse corrigi pateretur, modo: aut,' (quoniam^ de antiquo- 
^ijiin scriptis loquimur, et de liiagua nobis non^satis co- 
gnita, ut caute et religiose.nobi£ agendum sit) monea- 
mus saltem, invito auctori illud .e^cidisse <et sedulitats 



i » A O O G E. 21 

librarioFum senratum viclcri. Furibsi cnim essct dicere, 
illud elegantcr ^rAwva^gr;. Ex hactcnus dictis iitt jkiii 
seqoitur, ea, quae simili ratione^ ^Ot^iXxtiV dicantur, plu- 
rimum inter se posse differre. Valkenarius ad Eurlp. 
Phoen.'^ 722 inter alia : „ utrum dicatur l%e< Tre^avo^ an 
irr}^ vel xv^el vel Tvyxccvst m^ohct^y ^i^^^ interest;" 
His verbis iHe tantumsigniflcavit, in omnibus liis loquen- 
di formis lioe inesse, rem al> homine esse perfe- 
ctam siv^ absolutam. Sed cum per se illae aliquan-^ 
tum differunt, tum suis locis, propter ide^s socias, quas 
divcrsas cxcitant, ab auctoribus cum iudicip ct delectu / 
sunt usurpatae. ^ 

g. 13. Jam supra monui, grammaticos de pleonasin^ 
Graecis; rectius. videri sentire, quam }oqui. Tj^ctfxx digna 
sunt, quae Hoogev^en banc in xem ad Yig. de idiatismis 
Gr. d. YI> 2, 1. addidit. Salvo sensu aliquid abesse 
fosse, sed ta^ien idem illud eleganter addi, . dicunt. Hoc 
ergo maxime pcccant^ quod fere unam elegantiam. ipro 
causa' pleonasmi babent , neque tamen buius elegantiac 
naturam dcclarant. /Aliter nobis agendum est, queoiad? 
modum et Hoogeyeen aliique facere coeperunt, accuratius* 
^ue d^mo^strandum, e quibus fontibus >pleQnas];ni Gvek^ 
corum ducantur^ , / , 

g. 14. Primus fons nobis esto Subtilitatis, quo- 
nlam banc in definitione 5. 3. primo loco posuimus. Haec 
ut non desideraretur, Graeci ad iustum, qui videri possit, 
modum verborum, multa addebant, in speciem supervaca- 
Bea. Efct autem sentcntiae subtilitas in 'c^o, ut nibil faf- 
s^m re, ambiguum verbis coiitineat, nibil quod duBiuiii 
sit, tamquam certum et exjiloratum pronuntiet, iit iifitb 
^eque latius neque angustius de rO decernat, denique' rft 
on»nia verba *et otaninp rerum naturae, et maxim^ fei, de^ 



22 I 5 A G p G. B. 

^ua dicitur, eomreniant. Ad «eiitenti#ft igitur plaiie po* 
liendas, ad earum parte» rite definiendas et ad- omnia vi- 
cinis sententiift scite aptanda quaedam verba, quos plco- 
nasmos vocamus, add^bant, Eximia est eorum ct fortas- 
sp nimia hoc in genere diligcntia, quae .maxime cernitur 
in luculenta particularum, quibus fere sententias instnip 
unt, copia. In bis diiudicandis et explica^dis difi&cultas 
longe maxima interpreti obii^itur. Nobis hic t2^ntui|i suf- 
ficiat dixisse, cum non a dialecticis, sed a populo intro-l 
ductae sint illae tot particulae, quas et fi, 5 extr. tetigl- 
mus, cumque linguarum an^logia non. suadeat, ut singulis 
earum syllabis vim aliquam tribuamus, cavendum esse, nc 
putidius agendo ad argutias illas prolabamur Eustatbii, 
qua» castigayioius J, 9. 

Q. 15. ' a) Secundo loco ponimus simplicitatem 
antiquam,e quo fonte non pauci pleonasmi manarunt 
Nam priusquam populus artibus bonisexcolitur et dicendi 
maxime artem tractare incipit, multa in sermone adhibet 
minus necessaria , quae deinceps elegantiorum homiiium 
polita oratio respuitj adeo ut si ea rursus, ab aliquo ad- 
dantuT,' insolentior abundantia paullimi offendat. Huiusj 
- generis est ^V ante dativOs instrumenti. Notissimae sunt 
formulae SaA^/av ^hKsvsiv^ itoKefiey 7roXfjite7v, et similes, 
quarum permultas congesserunt Ritt^rshus ad, Oppiani 
Halieut. IV, 263. Vorst, Philol. S. II, 35- Fischer ad 
Well. Gr. m. a. p, 422 ; et alii. Manifesta in his etiam 
est ^implicitas antiquam redplens aetatem, qua homines 
nec auribus nec mente satis acute sentiebant.' Nam aures 
erud^tae variejtatem sonomm in sermone poscunt, et prio- 
rujtt syllabarum iterationes respuunt: animus item cum 
res easdem subiiciat, ^men e diversi» partibus eas adspi- 
cere, quasi mutato earum situ, cupit, Itaque in actione 
aliqu^ exprimenda verlxum nomini adiungimus, qupd cau- 



I 8 A G O G E. 23 

sam, cffcctum, aJlimctum propri^ signifltet, non ipsam 
actionem nomine aigniiicatJim : et, si id commode fieri 
nequit, veilmm certe nomini adhibemus non cogndtum, 
sed ab al^ji origiae ductum. Sed iUa sxmpUcitas convt;nie« 
bat anttqiiisBimis Judaeorum scriptoiibus aliommque 
orientis papulorum, a quibus illa manavit adGraecos: 
Non omnes autem istiusmodi foTj.nuIae pertinent ad insti- 
tutum nostrum, sed illae tantum^ ubi substantivum abso- 
lute ponitur. Nam recte Sanctius in M i n e r v a p. (J 19 : 
„ Julius KujG^ianvs rhetor pleonasmum vocat, v i v e- 
re vit.am, pugnare pugnam..«« Cui facile assentior, 
(ium ne credat, pleonasmum es^e, longam vitam vi- 
vere, et hunc f urere furorem. " Itaque Hom. II. 
r, 74 flftg&njv ^HhiiV QiiKiVC^ non est pleonasmus, nec 
Matth. 2, 10 , si licet analogiam sequi, e%«gifaav'%agai^ 
[ItyciKflV ^(pii^CCy nec similia Xenopb, de rep. Ath. 1», 3- 
et AristopK Vesp. 617. Sed verus ille est Iliad. ^^ 147 
\i>iKdg (SsXfUgiv : nam simplici verbo poeta defungi pote- 
raty quia nomen |32;\0Cf non habet adiectivum, nef^ ad aliud 
quid refertur, sequente v. c. r^lativo, « f , oSt etc. Si- 
gniEcat autem talis pleonasmus, ^liquem studios.e^ 
et unice, vel pro vitae et muneris ration.e« 
id f acere, quod in verbo ix^est, ute. g* V^ft^g^/^^ 
7ewjg7€7v Xenoph.. Oec. 3, 5 ^d^em esse yideatur^ quod' 
fiimplex '^eoo^yuy i^, 2; sed illud prius clarissime et si^ft; 
ulla amfaiguitate significet tempus omne ini^gari-: 
cultura collocare. Eodeni modo inter se habent 
iyQ^veiv , et, quod Diad. fi\ 70^ occurrit, oiyo^»g ^7^-! 
^eusiv. Sic Plat.. GoKg, Vol, IV, p, 8p '^^^ iitody^g hepU' 
vSv et T»f ^079^ '^Aynv est st^u^iose ^lios lnu- 
dare, et in aliis jreprehendandis versari, Sic^ 
et apud L^tinos^ervitu^em s^^rvire.nqn est simpU* 



^4 I S A G O G S. 

citer 6«Fvire, ted ^erTuio e^sei tervitutift^on: 
djitiojae uti, 

b) Haec simpUeitas» (ti .ultertus re^edi placet iul in- 
, dagandas ultimas pleonasmorum eautas) fluxit sine.dubio 

epaupertate lioguae, unde etiam al^ehix alyS» tl |3\ 
474 et ctiirihog cUyoiv Odyss. v, 173 et Vv^v avfioa-M 
Odyss, ^, ioix quae usnrpare homines tum ^oeperunt, 
cum nomen gcneris nondum liaberenty coactique essent 
nomine uti speciem proprie indicante. Sed deinceps tali^ 
bus formis etiam delectati esse videntur. Nam, analogiam 
secuti, cum catacbresi verboram dicebant oea^/KOTi^^iov 
oiKciefieTVy veocrc^ ohcYfiii^^ mvq vciiuitnyeTv, crr^aTjy^oV 
t3 W^S, et similia, 

c) Quoniam simplicitatis, in qua ipsa possemus ac« 
quiescere » causas etiam quaerere coepimus, in nonnuUis 
formisy quae ad hoc genus pertinere videntur, fortasse ad 
primum illum subtilitatis reducimur fontem, De nomine 
Koyoi^ in Koyoig iircuvea-c^i Sophocl. Ai. 1399. dubito. 
Sed sont Homerica malta manifestae simplicitatis , ultra 
quam nihil quaeri etiam debere videtar, ut s^Jtecc it^OT^ctAJ" 
iSv et (ItJ&OV it^^BiTStTv. Veruntamen ad rectius diiudican- 
das antiquissimas loquendi formas tenendnm est, multas ea*: 
rum petitas esse e vita hominam prorsus barbarorum et nul* 
V formatorum humanitatis disciplina ; ut oJ/i^fr ^e^^deivl}, 
y^ 35, quod ab Homero aliisque ab illo mataatis per aIlego« 
riam dictum,pro gravissima pugna affligere, pro- 
prio sensu factum erat ab hominibus, quorum nondum iti* 
terciderat memoria, vel quos sciebant etiam tunc vagari in 
tervis non longe remotis; Horum ferltas tacita signifies' 
tiolie eomparata cum aliorum humanitate pluribus pleo* 
nasmis videtur causam dedisse. Feri homines, laetitia 
i^lati, clamoribu» ct cachixmis totoque etfrpore gestiente id 



produnt. Itaqtie si qtiis irere gaudet^.xieque t^ilien iIU$ 

laetitiae signis cum str^pitu effertur, is llicitur SvflS '^9}" 

•&f7y 8. <Pg^ya %a/ig€iy. Recte igitur <Pqivx ijirgebat Vale^ 

rius Frobus in Odyss, /> io6» Yid. GelL IX, 9» Sicef 

ia alijs animi commoti signis effusi feruntur barbari. Ai 

Men^aus fiiyo^ , CTTMU^/f STa dv/iSy II. »f, 95. Nestor 

hhi item h QvflifyJl. B'\ 133. Homines isti (ac vi*; 

homines) yoce inclmaAt alterum, et, ^aucis sonis, quibus 

pro lingua. utuntur, yix sensus suos e^primunt, Ah bis 

multum diversos significat Homerus, qui prudentcr et iur 

sta oratipne eum ialtero agunt. Hinc iv(p^ove(av II. 4/ 

75 et V^itwiWfog y , fio5« Ba^bari host;em solp clamore 

iublato adoriuntur: Ulysses et Socus oratipne com- 

pellant: Hiad. X\ ^ap et 440. In his 7rr7ryi;f6£V0^ in 

dubium potest vocari, quia in Qdyss. 7 9 passim, ut et 11« 

7> 148» ^o sensu pru^ei^S dici videtur, quo is^ qui 

nunc prudentia excellit. Sed universe^ et maxime in IIia-> 

j de, permultis id tribuitur , qui non sapientius loquentes 

ioducuntur, quam nunc quivis homo non plane bafdus d^ ^ 

j vulgo. Veri;intam6n de magnitudine sapientiae aut pru- 

i dentiae' non quaerimus, sed de causa, , cur huius virtutis 

; fiat mentioy cum verba simpliciter facta commemorari dc- 

I feant. Nam per se frigide illud 9tbun.dare videtur, 

9. i6» Tertius pleonasmbrum fons est in studio perr 
ipicuitatis. Exempli causa necessavio hic commemo'- 
randa est verborum cniusvis generis post parenthesin au$. 
ilia interiecta verba repetitio, qualis est £«rip, Fhoenissi, 
510: 'Efio} fiev, tl XXI fiii m9r' 'EA^vw y^im rs&^josfi^ 
^e^', «A' ?v ^werci fioi IokS^ AryWi Multa huiiiii 
pneria Zeunius habet ad Xenopb. Exp, Cyri I, 89 iS -^ 
aiis,.quos ipe moiastrat, loeis, Similis ratio est, «hl 
p«n iz»teriecta vieinbrHs ' neglec^ pmriibHs mWs,^ t(i4i 

\ . ' , 

i 



d6 I 5 A O' O G £. 

•entetitia mutatis rerbis repetitur. Vid. »T^r S. 5. Sae- 
pissime porroy cum alicuius oratid refertur , etti ab ini- 
tio dictum est ^ltiy tlifcv etc. tamen pluribus locis inter- 
ponitur ?<P»IV, S<Pr\ ctc. aut in oratione obliqua* poimij 
scillcet ut clarissime Videat lector, qua in oratione verse- 
tuTi et ut mature ab errore revocetur, si forte dlxoA agens, 
nec satis aittentusi opinetuf, auctorem e sua persona loqui. 

5. 17. Quartus fons est gravitatis. Sed gravl- 
tas ea est virtiis orationis, qua res insighes et ad animum 
laetitia, dolore, admiratione aliove motu afficiendum ac- 
commodatae uno verbo aut paucis ita ponuntur ob oculosy ut 
itnotus ille ex repente intellecta rei magnitudine consequatur. 
Nos dicimus Nacbdruck. Uno e?templo ' satis erit hod 
illustrasse. Apud Herodotum VTtj 166 baec l^gimus; 
Tov U ^AfiChtav . . . a^avro-'9'?v«i rv)f&x}i3fixr Stb '^oi^ 
'^SvTet, Hte' dito&of^fovT» ^xvrivoU^HicifJLH yti^. Non ob- 
scurum erat adverbium ioctfiH per se pQsitum, neque id 
facile quis inteHigeret ita, Hamilcarem v. c. nuUo in loco 
Siciliae^ aut nuUa psirte Carthaginis apparuisse; praeser- 
tim cum antecesscrit 'd^XVi,7&livoLt^ Sed verbo 'yijf 
addito longe clarior Jux exoritur, ita ut repente totum 
prbem terrarum oculis animi pbiectum cohspicere videa- 
mur, multoque clarius maiorique cum admirktiohe intelli- 
gamvi;^^ . eum nulla in par^ terrarum ampliuA fuis^e yisun. 

Omnino a^tem ad multitudinem, magnitiidinemi prae- 
^tantiam et quamcunque vim recum insignem eixprimen- 
dam saepe addi^vnom^n generis vel partis, ad.quam per* 
linet praedicatum. Hoc faciti ut animus paullf> diutius 
l^^.re /Consideranda pocupetuv. ^ Dtod. Sic. XVI 1 8^« 
dvrha^^a, rm nX|'9e/ar.v fVTd!, i^Mf&f^ov ^ Tifv <ifi&^ 
«te. Herodot;!!! 9d,extr. tAisKdkcrwkob ^Xi^B^i ^oXU* 
f>«us. Vn, i5t 3 dhp^lF46fUvr9f «Ai^« nforg^g. e\ ^VIX 



X S A O O G B. . T27 

f^j 6. 'Ket^cy^xi X^^^^ l^y^^ f^^y^^^^ 8c* vii 
maxmi6 Xenopb. Mem. 11, x, ubi i5e7v, (pwBiy ofifiUTCCy ^ 
^X^fMi et Xt^^fM^ Ad sensum ittOrnatum accesserunt. Vid. 
et Praem(»i. de substantivis ,VL Ex toc pleonasmo gra- 
vita» nata cst lodi illitu apud Cieeronem or. pro M.* Mar* 
ccHo c. 3 init. Ddmuistig^xi tes immanitate bar- 
baras etc. Sed* et in levioribus tebus gravitas quae- 
dam locum hnbet: ndn enim eius est certa mensura, sed 
notio est, ut dicunt, relativa, Quamobrem ih permult» 
Terbis et exigui ab prope ntdlius momenti particulis,utin 
^^ gravitatem all^uam I^udamiiSt 

jjj* i8* Quintum fontera pleonasmorum facimus %t6^ 
vltatis. Kepugnans et ridiculu^ cuipiam videatur^ e 
brevitate fluxisse abundantiam, et id, quod verbis detra- 
H possit, e verborum paucitate ortum esse. Sed nos locjui^- ^ 
mur de pleonasmo non vero (qui nullu« est), sed a gramr 
maticis appelkto. Res autem sic se habet, !Postquam 
usus linguam satis locupletaverat ratioque perfecerat, bo- 
mmes primum sine dubio plenas verbis per se necessariia 
efferebant sententias. Huius geneVis verbum exempli 
causa nobis sit praepositib Iv cum dativo nominis iuncta^ 
quod instrumentum, subsidium aut modum rei efficiendao 
significet. Haec praep. antiquitus pccurrebat ambiguitati^ 
monebatqae, ne qiiis dativuin proprie acciperct, quasi Y^ 
mini aut. rei aliquid dfltttm' destinatamire signi&caretur. 
Sed deinceps oum animadverterent, e ceteris senteiitiae 
, mbis, aizt vicinis, dictis, illujk^facile intelUgi, neqm opus 
csse praepositione , omnibus fere platuk solus nii^ttftqiie 
dativus ad illud signiRcandmn^ et ea brevitas, quae ptae^ 
^ertim alacri gentis Graecae. ingenip apta esset, prptsus le*» 
gis vim obtinuit. Si quis erjgo pqstea- hanc yocuIamiK^ 
nini praeponeb^t, ii^sokntijas lo^ui et pleonasims ihrvi- 



28 :i* 6 A O O O £. 

debatun Pettinot lioc i^id omtiia- f^re ;elUpteo«'.iexjdet9.« 
genera.^ Formulae etian^; (][uae(^m occurrunt nfrta^r € sen- 
tentiii^ oUm plenis et absolutis, sed; itai -decurtat|ia^ cir- 
c^umcisae, ut inde non' quivis intelUgefe poMitr..^uale8 
oUm illae 5ententia<i J^erij9t« Jam qjufa,^ hif pprro quae- 
dam^ abiici possunt y et ita quideno^ , ut reUf^iae . deinde 
eum vicinis verbis in uni:^ sensuin «pn^mode '59^111^ • illa 
ex antiquo tempore reUcU, quibus carere possevm^y.gram' 
matici^ dicunt Ifhiovd^eiv. Hac ratiope, causa. uQstra sati» 
^defensa est, si quis iorte hoc accu^etv quod iden^ h. 1 
- peccemus, in quo peccassc Lamberttim.tios $.4 o^teride- 
^imus. Exempla autem certa habemus in kwav Sivcci ct 
rd vvv elvuiy (v. elvai S. i et a) et probabiUa in eXfct et 
ilteitotj itemque in e^tv CTJtor. Vid. ElUps. plur. vctb. 

• Non incommode hic addere videmur, in singuUs qui- 
busdam verbis, ut in CtVfi^j (vid. h. v. extr.) utrumvis 
poni pos3e, Vel eUipsin vel pleonasmum. Si levi appclla- 
tionis errore non causa datur falsis interpretationibus, n^- 
bis perinde erit, sive pleonasmi quidam nobis accedant, 
.•ive detrahantur. Hactenu^ in verbis, quod dicunt, su- 
musfaciles, nec de taUbus acrius, quam res fert^pugnabimus. 

/ g. 19, Sextua nobis fons sit elegantiae. Largus 
«ftt hic fons» ita ut ex eo plura derivare possimus. Com- 
meqnoranda nohia , primo est Attioorum elegantia ec urbia* 
jislas in verborum modestia et in ironia. Nam 
uJsriique abundantiam quandam Qrationis peperit. - Mo- 
^^$tiae causa ingenium ilU suum viresque suas omnes 
^lifbi^ extenuant, et iudicium de* rebu» vel aUis petmit- 
tunt, ^vei sic efferunt, iit circumspecte et cautCy n;on< con- 
^enfceviet temere,< pronuntiasse videantur. . .Hinc TC' Tfet 
qJMdutf et To ^0%»V) ^t alia^ maxime in particuU^. Ai- 



I S A O O O .£; 29 

tenraon .allins . «H:bbid*a€|s ^artem ironiam feci. ' Nil^,'^ 
quatenus ad aiguineiitiim >no9truin pcrtinct, ea \tii H^nf 
vQxb^^ trilxnun^ :&jigj?ifi,<;atioBi propiiiae prorsus contMriain/ 
De hac antiphrasiv, quii rion cogitant, hi aat plane nihil 
«-*F?^r« ^?W»twr» t ^nt infeliciter argutando re» niale ex- 
pediunt.N Di£Feit autem aliquantuni ab ironia yulgari 
sire; rh^tcxric^. . . Nam baec fere ad redargutendos. et ri- 
nend^^ ^lip^ atdhib^tur ; ilja vesa Attica, qua hic •• uti- 
mur , ad res severas iucunditate , quadam temperandas, 
Hafb^ilius enimplura huiusmodi; XivSvveveiVy de quo dicc- 
mus ^suo ibcq^iiv^v^Ptff^elv, vehementer iWmentV 
rl, l^lat;.l?haed..'p. 135: uhhvs^eiVy laudari,, Jlfiit. 
6org. p. 122:. xaremetv et TCOiTfjya^eJv „ testari cum: 
la V d e^ Xcj^Qpb; Mem. H, 6, ^ : dvex^^&di et Xfl&gregfjy,^ 
del^eptar^, ^rui: 1;A JI,6, 4 etCyri disc. V, 1, 26; et 
^Vg^^H^V item, ut equidem explico Sophocl. Ai«v&i;L (Cf.. 
EwiVlHfi^- ^^'p)2 oT^^(de re explorata et mha;;dubia;>^ 
gers)^r^«,u,m;mihi habeo,;,?{49oph.^Cy^ % 5U3>. 

et IV, (J 4: ?(rajf, certissim^e, Terissim.e. Haec 
tantuflj, adfirmatidai^ ironianu .^«ae in pleona^i^D, TO JWV- 
ouye«;£^y inest^ attulinms. Sed adde particulas VHet Bnuw^ 
^uas et ihfrti suis locisponemixs: nam et i^sa^ "KKeovci^eili 
a quibiisdam diciintur. Nonien plednasmi eliam in hi* 
particuli^ ,£epinMS V ^>odo illi doceantj^ unde.si]: ductuf, e| . 
quamivim hj^bent^ , ' / ' ' «"^ 

.$., su>. , Sed quaed*m,etiam hominujga in cet,0;visjcle* 
gantev loquentium consnretudo introduxit, piagis ip»orum 
auctoiitatip, quam suk^Viwtute, cbminehd^ita. 'Nam^^uod 
in aliia TCbufc" nsu VehiL ut mbres et Jracta homihuiif^ no- 
ms propatorMJQ^ imi^emujr,,etsi per.ge.non admofiui»«Jau» 
flanda, id etiam fieri solet in usu loquendi, id.eftti^^on*- 



,50 i s A G o ^G e; 

«Muu bonaxiim scriptoruni^ Gf. QuiiitiL I, 6, «xtr. l!ihini: 
• matorem. ut Horatius dacit, amicae ^ 

turpia decipiunt caectim yitia, aut etiam 

ipsa haec 
de^ectant; veluti Balbiaum polypua Ha- 

gnae. 
Vellem iu amicitia sic erraremus, et' illi 
errori nomen virtus posuisret honettum« 

Hoc praeceptum Horatii nos acQommodayiiiius ad in- 
stitutum nostrum, et honesto elegantiae no^ine etiam 
ilTa complexi sumiis, quae ollm auctoritate hominum ve- 
^ustbrum, qui ipsi in his cesserunt multitudini imperitae, 
iii sermonem introducta et ita pervulgata sunt, ut propter 
iila i^ quipp^ non ratione sed homtnum voluntate prohata ) 
itsus loquendi dicerctur tyrannus.*)' Inde igitur qtddam 
etiam ]^leonasmi exsistunt, et in Graeca lingua exstiterunt. 
Gum riiiBi exempla in promtu siiit, iKltar hic ea*forma, 
quae }^ pronominihui tantuih quihusdam causam praebet 

^) JLatiori sensu verhum elegantiae, sicut Emesti in 
rhetoricis initiis, aliik][ue alihi, posulmu^, complexi 
etiam urhanitate'i2Kiv Commodius hoc visuni est, 
quam divisa in plures partes elegantia , et adhihitis 
plurihus vocahulis, fontes pleonasmorum dispergere 
in rivulos plures. Per se autem urhanitas est pro- 
prium homen, quo signtficatiir quidam in usu verbo* 
rum guiStus urhis ,(der Haupt^ta d t) y'tn quo 
nihil peregrinum neque sensu neque verhis deprehen' 
datun Ita Quintil. VI, 3, i7 et 167. Hoc sensu in 
Gommentario i» orationem Gic. pro Mi Marcello fi. 4 
1;. tdiid, hodiernio die magis. tirhanum dsse, quam 
.rl^q^ie, quipp/e. ab^ hominepo)ito in orationihus dili- 
geirter scriptis^ sai^pius usurpatupi. Moneje hoc pla- 
ciiiti, quoniam v ir Doctus in Xi e i p z. L i 1 1. 2 e i t 

'5« St. xjjod duhitibat, qua'iu're istic urbaniiateR» 

• J^osuerimk 'ow 



X. s A e o G E. * ,31 

pkonasmoruizi , in iiommibus ^ autqm enallagen casuum 
dictam sive antiptosin» Gramm^tici de ea non satis perspi- 
cue agunt^ Verta nem|>e sunt multa sciendi et docendi, 
et affinia, ^uae et. ut neutra s. intransitiya, ^sequente dein- 
ceps nominativo, usurpari pbssunt> et ut activa s. tr^nsi^ 
jtiva, adiuncto statim in eadem enuntiatione accusativo. 
Haec ubi cpnvenit priori moda poni, saepius posteriorem 
modum sequUntur. Aristopli. Plut. 56/ <n) TTgOTegflK a^XV* 
Tcy, og .Tf^ It, (Pj^oifTOV^^ • Xenoph.^Cyri disc. V, i, 19 
'Eyd^vf^^g oTS« o^ot^pSg^, ort,, . fl^^-^^T^^, : I^uc. E.vang. 
13, 25 et ^7.-^3^ cTSa yjwiff, 7rpS'ev..go-,Tjg..; In.his &ctmov 
et yyi^g salvo; sfins^ pptest omitti. N^c tamen verii Qtt 
qui dici iolent, suiit plepnasmu Hoc e£^er ^se in^eU:^-^ 
tur, et clari^ £t,. cuiii in pripri, cQmmatd non poni^y^^ 
pronomen, sed nomem.,u|^4^ri$topk« J^y^* 1147: ^^ ^(^0^^ 
\Tov vicv^ ti fiflii^mfrTh'>^Qyov exBiVQV^^hi: etPlut.55.:. 
\TtvB'oifls& ^v^^riv. XifJ^fi^^ iflSv,S 7i:VcXh .Earip. HippoL.: 
1250 : i Ivvifia-oficit .ujiOTm rcv «ra*t-irii8'^'9'a^ • ff$c7^^ , iirftv ; 
itrraKc^icot»: Tjea^^ ParepaJ ikr JLex.> Crit Man-:- 

tissrp. 7x Tei. ta^itum^^ etMe^nihil {^g^tPJ^f 4^rajtion^,yuH, 
Troge^V^eiV,, F^rj^ass^ et noiinuila huiu» g^enem oJi^ gr^? 
yitat,ew»ine^cio q^uajinj habuetunt, sed Jfipsu^ t^myj)3;uif>^ 
propter "fjrpqiient^m u^ifm sic elaiigu^runt , ut lam ex 
alio font^ laiis q^aedasi ilUs peteada' videatur, Cf. . e* . 

g. pleon. articuli S. 5. , . 

-' •• - ■ ■"• • ■ f ^r r .>.l -■•••• - j^ 

. 5. 21. Postre;no ii^ulta ornatus causfi^^^pontintu^^ua^, 
scnsus omnino "npn poacil. . Hup refeKO inprimi^, quad; 
jiopter numeros inseruntur seiitentiis, ^^^^paribus .nempe, 
paria r^spondeanl, nec verb^ prop^er soups yicinos oiEpn*^, 
dant, aut propter ^aucitatem nimis cito praeterlabaj^tuy 
aurcsy etc.ut Xenopjj. (?yri d, t,.a^ 1 st^cg fJih TidhKia-Tog^ , 
■^%^y ^i (ptKxvS^^mfCTXTog^ Diofl. Sic IV, 61 fiiTi^Hf 



5«^ # l s k o o a'£ f. 

tulimu* ad gravitatem jj. 17. Vid» et Praemonita de suL- 
stahtivis S^ VI, et praemonitum de verbis. Scd haec La- 
«tenus. Nam pieculiaria quaedam elegantiae genera per* 
aequl, ut de d^X^crScct Sect. a, longum foret* 

g. 22. Fontes demonstrasse videor pleonasmonua 
veros et liquidos: quos utinam' non turbasset foeda glos- 
aarum illuviesl Ccrte si quo loco monere commodum est, 
sie gldssatorum additamentis dec^ nos patiamur, hic pro- 
fecto est, (juia taih' multa vefba' VfeAiS scriptorum interpre- 
tandi consilio adiei^a deinceps^errbre* librariorum in me- 
dta oratioiie positk sunt. Ek^siietunt ^ hac re copiose 
multi et ih critifci^ operibus et iti conimentariis *ad Bcrlp- 
iWes antiquos, ut I>orville ad Ch^irftpnem VII, 5* VIII, 
8^ hl alibi^ Nos vel verbo nioniiisse satis esset. Sed 
uitum exemplum ndda&dt. Apud Herodotum III, 36 legitur 
R' itoKhS furiitJiirx X^cfca wr^i^ev : sed x^p: X^ovw i ts, 
vjrr€^v: VII» 137 autexii xfjfcftm^re^Ta •jto^AS; et xs* 
mcMiol<Ti Iktfftucrri^ov^ itemque 170 %^^vft> «tw^ «oA- 
XS; vni, 128 extr. iwsus er roV' pLrrsTtnr» x^- ^^^' 
IX, 65 veto ^^xaJfrwx varB^ov jttetflfc rSvrx: de ffome» 
rb denique 17 %^. i^^mKKS liiriiriirv^ Cui'^ ndti ^uspi- 
cid nascatur, auctdrem primo illo Idcb simpliciter ucrTS^<?» 
•cripsisse » et ailaidisse aliq[uem flirBTtstrX X^^^^i ^^ He- 
rodoteum ; aut hoc ipsum explicasse verbo v<rr8^ov ? Nam 
tiec usu loq[u^nd?5^}jtixintum membriii' mea fert, se tuetur 
i!le''pleOnasmus, nec selitentia loci. ^ Nam silongo posl 
te^npote poenituikie Canibysem diceretui:, vetborum mul- 
trtttdo bene haWtfet. NuUc equideiu proboC sine fi, %^. 
«olum ' uaregov, quod auctori non estinsolens. Sic II, 31 
^Ugcf9 «r^A^; fet m, '<55 fll^i^yri vorrs^of «f eix^^u 



TLIZOJSASMVS AHTICUIil. ' 53 



* , 3ixiguli pWonasmi ..:,./ 
jS^ctandniD pajtes oratiouis enumerati et 
expositi. 



•^Pleonasmus artrc^li. 

1. jLjLic redundat saep^, side.sensu.nudelogica et populari 
quaerasy iisuinque aliarum linguanun compares. I*^am plu* 
ribus de eo' philosopbari, a nostro instituto a^bhorret. Fa- 
cile quis sentit et intelligit^ licet involuta notione^ eum 
linventum esse ,ad.nomina appellativa, sive uniyersalia 
omnia, ad unum pluravp indiyidua aut ;ad-sp^ciem revo- 
canda et restringenda.' Primus , igitur pleonajmus *. est ar- 
ticuli nominibus hominum propriis praepositi. IJfttus ex 
eo videtur, quod Graecorum nQmina notae svmt signiiica- 
tionis, et proprie appeHativa. Sed ceterura in ho.c, eiws 
usu non Tidentur certam esse secuti legem. ' ^ . , 

2. iiOca ixio babemus apudXenopbont^ sibi simillinic^, 
quoium in translatione si articulum plane negligas, nihil 
vitii depreb^ndetmv Prior est Cyri d* III, 3, 4: ^oH ^i 
ci^oi ifdiirsf^^olv^r^coTtGi ( c'U)M.'3r^^7re/*7rov ), ^vccKc&hSvTs^' 
Tov tv^^irnv^^roy ^vS^« riv.ckyc^iy.. . Haec commode 
sic vertas : Etim cmti hfi^ms mn^s ^um pnosecuti v^citab^jft 
mrgttafn et virumopk9um^ Sjed aliquftntiii^ gr^vitatis pe- 
rit. Nam sygjg^y. (cum articulo) est, cui, .w<ix tt froprin 



34 . PL£QNA8MV^ A11TICUI.J5. 

iompeth nomttif eutrgnae ; et nos dicamus in wahrt EuergetA) 
dem der Name £• so ncbt eigentbcb ztikommt, *In altero com- 
mate repetitur articulus, ut^pateat, dyot&ov esse primari- 
um verbum» Is si non esset bis positus, locus et ambi- 
guus essetet languidus. Nam sive dic^res . B dtfy* ^V);^^ 
sive dvYJ^ Ayx^og^ nd solum. substantivum trabi pos- 
set articUlus, et sic maxima vis detrabi verbis. Alter lo- 
cus est Exp, Cyri VI, 6, 7 ^ 01 ^e oi^oi . . . i^Jti^etoH^i 
(icxAsiV TGV Ael^TTTrov, AvaiKotXSvTSC Tov 'ir^oloTfiv. Ver- 
tas licet : Ceteri vero ., . .. iactu telotum D. petere aggrediuii' 
tur^ cum clamore appellantes proikorenK ..Nbti male sic. SA 
et b. 1. praemissus articulus nt^oooTfjy facit einen rvahren 
Verrdtber ! Non diversa vis articuli est ( quamquam ref 
facit, ut aliquantuin interesse* putes) Meinon IV, 4, 5 
«TTflCVTfit fisiTToi etvo^i tSv hh^^^ivToov^ bmtiia plena esse eorum, 
qtii boc proptentur ^ in boc unice versantur^ adeo uifarati sint ad 
docenduM, Eodem usu ante interrogativum t(c? inrespon- 
go flagitat nomeh bominis insignrs, et maxime appcUati- 
vum. Plat. Vol. VI. p; 134: oi Se tS tivog yS/ici^oi^io-roi 
Tici^' 4^X'^^ ''^^^ av-^^WTr^wv; Hx^ th (iota^iheojg ; Q^d^t, 
Vid. Vig. d. Idiotismis III, 11, 3. Sic et cum irrisione 
per ironiam adbibetur EuripMVIed. 274. Vid. Valken. ad 
Pboeniss. p. 553' ' 

3. In primis participium TUJJWV cum articulo nomi- 
nibus subiungi sblet. Xenopb. Mem. III, 11, 4 ^ ^ €T&rr 
• Ti X»} 9'fg«7re/« 8 TJf TVXHcrvf^ si Xatirie ad verbuin ver-» 
tas, cum hulluita babeas 'articulum, * gravitas perit. 
Breviter tamen reddi potest vestibus ei famuHs nou vulgari- 
bus illis^ aut . . . « quidem non vulgaribus. Sic Liuc. Act. 
Apost. 20, 2.* Aelian. V. H. VI, 12: • AJciphr. III, 5p. 
Liucian. Pisc. 17: et Eunucb. ii. Longin. 9, p. Polyb. 
VT, 1. A^lieae PbKorc. 5 et 6. Alia dedimut ia X^no- 
pbontis" indice. •, " ' 



^LEOWASMUS ARTICUJul, 35 

4. Justior est pleonasmiis articuli noihinibus nuVie* 
forumcardinaliumpraepositi) et quidem derebus, quofum 
nonest legitimusaut natura definitus iiumerus. Herodot. 
VIH, 82 : 'E^STfKfi^HTQ ro vamTiXov iotin l^Af\fTt kg toL^ 
r/StoxevT» xcw Tg/>Ix<j<r/<«^ vwas*. Xenbph. Exp. Cyri IT, 6^ 15 
?y Sg . • , iii(pi rd TrevTitxovTa €Tfi ; uti iaotandum, dc ce- 
teris ducibus interfectis articulum non adhibefi : quo iut 
dignior significatur eius mors fuisse, quippe iam ad se-^ 
nectutem provecti. Cf. I, 7, io et J* i^- Lucian. Ma- 
crob. c. 8 bis occurrit, tuin c. 10, iQ, 22^ 26, Non per 
totum libellum humeris annorum, quos flC(X^6(iiOL illi vixe- 
rint, adhibetur atticulus, quia. crebrior eius usiis peperis- 
•et taedium. Adde Xen. Cyfi disc; V, c, 1. Vl, 5^ 19. 
etDiod. Sic. XVIi sfitibi Phaylltis Twv cr^ciTKarm aTre- 
(3a\fv ax iKdrrHg rSv Siaxoc/iwVi iSed ^iam duduin de 
boc usu articuli agehdum erat. Proprie, ut dixi, ponitur' 
de certo et legitimo numero, ut Cyri disc. Ij 2, 12 extr. 
ct 13 et 15. Jam ubi maior quidain numerus effertur, sed 
niilla lege aut cbnsuetudine definitus, articulus vim dicti 
auget eo, qubd siguificat, numerum esse^ quo veram et admi- 
rabitem magnhudinem metiri possimus, Et sic hostri : Er wr« 
lor ofi dii 50000 Thdkr ; et Er ist an die 90 jahre alt genfor* 
den. — *^ Vid. et vXs in numeralibuS; 

5. jungitux ille porro cum dembhstrativo pronomihe 
htmc in mbdum: t2tov tov eiv^^ooifOf, aut rov dv&^i th- 
799 et Ixs/v»? TJy rifJtJl^oti neque ratione id postulante (riam 
satis cilare solum pronbmen rem demohstrat), neque ex 
usu aliariutn linguatum, ^juae studib philosophoriim excul- 
tae sunt. Nam etsi apud Ebraisos articiilus ptaefigi solet 
pi-onom^nibus tcrtiae persOnae, et in aliis item, ut opinor, 
orientis Jingtds : tamen ne longe abeam, hec nos dicimus, 
dieseu deh Moftni ueSi tantum diesen ManH} neque Franto- 

* 3 



56 ' PLE0I9ASMUS ARTICUJ1.I, 

galli» & Honme^ «ed tantnm Gr lomme. ^Veram ille «rtl- 

culi pleonasmus^ primo maxima liaud dubie cum gravitate 

ab aliquo usurpatus est : postea ^ cum vulgo placere coe* 

pisset, ita frequentatus est^ ut vim ojoinem amitteret^ 

# • 

6. Repetitur articujus saepe ita , ut indocti^ videa- 
tur posteriori loco passim otiosus esse^ Sed ubique iu- 
stam babet iterationis cdusam; quae optime cognoscitur 
c locis ipsis. Exempla tantum propter brevitatem ficta 
baec ponimus : 'O aqrog OBl:ii>nog^ To.ovcfJLCiro Mii^ajy, 
Toi »Aoi Toi 'TToX/ma, o TtKdTonv o^A^icrmog. tn tali- 
bus ante posteriorem artictilum cogitari debet OflKovoTi'. 
nam, ut S. i, monuimus, significatur,, primarium sequi 
verbi^m, ad quod maxime attendendum sit. Sic primum* est 
ttPTo^ non omnis, sed tantum «9n8WS', alimenra (nOn ei^* 
quisita, neque copiosa, sed tantum) quae f^atura de^lderat] 
simul et significatur , tale iTpi&eTOV ^ non esafe pogticum : 
«ecundum, mmen^ et quidetn Medornm : tertlum , cetera non 
omnia, quae in mentem venire possunt, sed quae ai reptp. 
fertinent: quartum, Plato y et quidem (ne quis alium eius 
iiominis boniinenl v. c. Sardianum illum Platonem intel- 
ligat, pbilosopbum Epicureum) Aristonisf,^ Socratis auditor, 
Sed certum etiam locum adiungam. Isocr. Paneg. 47: 
fioiK^To^ fiev Aocxs^xifiovioig €y'm?\.SciVy i^itma.^e xcu 
Totg ou^oig To7g fJieTexHn TtS f^g^vnr* Hic fiejex* aine 
articulo significaret, etiam Lacedaemonips e^se participes 
pacis, cum tamen sint auctores pacis, et alios fecerint eius 
participes. Kite ergo diLstinguuntur boc articulo a Lace- 
daemoniis Atbenienses, Tbebani, Corintbii et Argivi. 

7. Peripbrasis illanominumj TO TJff TV%Uf, Tpi T^g 
(PtKoaroCpic^g , paro ipsdi rvx^y ip»» (PhKo^o^tcf^ est abun- 
dantis articu]i. Vl« lEiut^ eius in QxempUs propositic 



7 ?I.BOiKJLSMUS ARTICULI. „ 37 

est: iotBim ilhid , qoiJ^id /ortmme. mmiHe co^iplecttMfir, ct 
omif pbiUsophia^' Locum iete hal^et in rebus, quarum-dis* 
cemere licet varias 'panes^ attribtita et alia praedicata , ut 
de iis plura cogitari "p^Miut* Fermulta cxempla reperiun- 
tur in Fisch/ /Inimadrri. ad Wclh Gr, I, p. 33^. 

0. Jam Sect. 1. v;m aliquam articuli ante t(g positi 
tetigimus," ^iiad in omni bratione locum habet. Sed alia 
videtur esae in «lediis colloquiis, ubi exspectatur respon- 
sum contismo ^ubiicieodum. Fischenis, qui 1. 1. p. 540. 
exempla suppeditaty commode et breviter dicit, articulum- 
ita praemittiy, ut vim relativam faabeat. Pltiribus id illu- 
strat ileTxtiannu^ ad Vigerllibrum p*. 704. Ostendit autem, 
To sem}>er refcfirri ad aliquid antecedens, noque'idem esse, 
quod T^Ta : obstare tritissinia illa,'^ To <3tGiOV t^to? rd Tictx 
TccwTCt?- Hunc igitur.u^um articuK vir doctus sic explicat: 
Is^ qui inteiTOgat, audiendi&tudioid,' q\ibd alteruxti dicere 
vult, dccupatums ipse Orationfem inehodt, quam ab illo ab- 
solvi vult; ipse aurem, quia eam absolvere non p^otest, 
addit pronbmen • ihterrogativum. Exemplis utitur Aristopfa. 
in Pace 693. ss* OiVjU* f xeAev (7€v avaTruS-gor^a/o-» ! -^Ta 
iil\:^ ^vlaifi^d)f4t y 'Tfcicrx^rU ^(XAJfi^jjcv -,— 'T3 t/? 
et Aeschyl. Pi'ometh. 243. s. Bvfiti^ 7 tliCiLVTCb fliiisqp* 
li^(fBciLi fio^ov— Tiitdtov k)qm rflgh(poi^iJios,Y.ov vg^tH ? . 
Slmillima igitur ratip' est 'eorujri, quae infra sub iV« 
expostd. - '» 

9. Intercedit articulus passiin substantivo et adiecti'' 
vo, quorum poisterius per se sine articulo ponendum vide- 
tur eodem in casu, qui tamen mu^atur in genitivum. Xe- 
noph. Conv. 7, 2 Tg<?%o^ tSv xs^ctfJinzoov pro Tg. 'KB^afxuTicg. 
Tlicophr. Char. 5: ©yg^ajcaj- tSv <rr£^dyyvhm htixv&ag, . 



38 PZ^£0:^ASMUS AHWQns,!. 

Tytiacas keytbos rotmias^ Fluxit hk, qmdicl potett, pleo- 
nMtous e subtilitate. Est euim ille haud dubie partis ge- 
nitivu»^ »iye partitionis index, ^t lecte Fischenis monet. 
Nam $i apud Xenophoatem v. g. M^Vifi^TCQf dictumeaset, 
peculiaris matpriae trochu» posset intelligi, neque statim 
pateret, genus certum esse trochorum- Sic, ut aliud ad- 
dam, Socrates in Gorgia Pktonis p, 15$, Vol. IV dicit 
<rvxm Tg/Vft) T(wv Koym.ifcrpttuas pr^duco ^habeo) aratipKmn) 
iisulyi fioi iz iS^fhei^ dit^nc^ivucrBcLi.- Nam Aff^wpossuRt 
esse vel perpetuae ararums vel breues tfuxtis responsis mterroga' 
tiumuloi. His qupniam Callicles lion dat causam, Socrate» 
coactus est illa parte orationum uti, quae dicuntur perpe<^ 
iuae. Post etiam elegantiacl, puto, causa haec foroia ad- 
hiberi coepit. Sic ce^te statuendum v. c. delocoHerodotiI^24« 
Tov TToAAov t2 Xgov». §ed eo utitur Dpi-ville ad Chafit. 
.1, 13 inter alia , in quibus ^lUpsis esse dicitur nominis 
/*^^r, aut fioi^OL^ ut n ^pAA» T?ff (TVgoi^riSig^ ij itKtiaTfi 
'^Jf %^g*r. Nimirum etiam in his genitiyus est partitio» 
nis, ut copiosius docet Fischerus in Animadv. ad WelL 
Gr«. ni a« p. 296 ss. probantibus idem viris doctissixnis, 
quprum auctpritate utitur. „ Unde emm ^S inquit, „pen- 
dere dicantur genitlvi substantivprum masculinorum ad« 
iectivis ejusd. generis additi?^* Deinde affert essjpmpla 
bien^ multa Herpdpteo similia , ut ' Demosth. c. Lept. 7, 
6 rijnavg tS X%^^^^ Herodot. III, 105, rov ttkeof) rS 
%§U3*2 Thuc. I, 3oi Ta;^§<?V8T^v ^XeTcrTov: et VJJ, 69. 
iv TW TOiHTCo t5 Pjjgov». Ergp et ante feminina redundat 
artlculus : et, quamquam nomina in his exemplis non spe- 
ciem generis, ut in tiribusillis pripribus, indicant, sed to« 
tum parte detracta, tamen ceterum niUl discriminis est 
pon^ndum. 

10. Denique aliquid adspergere liccat de locis, ubi 



>5:CONAS3IXJS ARTICUIJI.^ . 39 

Tltio interpretum ^^t typograpborum articultis videtur 
abundare. Conttat Sce o aeque dlci , atque HTOg o. (Cf. 
aiodo dicta S. 5. et infra dicenda Vid \iTog^ . Sed in Luci* 
tni Somnio '$; x^. ' sic expressum^' e)»t iii isd; Bipont. 
iitsi^joiieti cri Ti^qh ritf lixxio^v^ni^. IbiSolanus; „T?ff 
ds Tii^: Ftiit cum crederem legendum Tjfj" oi fftj^, Scd 
sic etiam usurpatur elegantissime. " ^ Sed oe est encliticum, 
et scribendum erat t^SOS Tif^ 0« fropt^r banc iuitimm. Ap. 
eundem in Ver. Hist. 1 5» ^* ^W recte scriptum cst 
TfiSvSe tS» cvyy^xfifidrmy Reitzius: „De repetitione ista 
articuli iam bis alibi monuiipiid'. f^ .Dejnde i^lupa .ipsiim'' 
locum ponit ■TJJS o^ Tt 0» sed et sibi rcpugnafis ,alia buius 
generis: if TcSh J^ AlfT^co^ recte.^ii^cti : sixiA accientu 
enclitica. Sera vidl iam« DoryilUuin de erraris ^tdf>ni^isse 
ad Cbarit. 1^ 3* P* 0^« ^^ ^ De plepaasinp p^ouoininis 
OAE vid. 0TT02 Sect;. i. . :, 



40 PLEONASMI 1 SUBSTABJTlVblfeUM. 

'P 1 6. 6 n a s m i ' 
..ni^ininum .iSirbstantivorum 



r A .> 






Pta^mQn^ta. 



U' ."^' ■ '.'^^ ■.;'.;■ '■ • ■ . ■• ^ •■■•.. 
nifertehic rtioneo, I>^ittult»i accusatiroi nominwiii 

vevbis cognalis iuhctortnia ^abundare.-"*^ I>e cjiia locutione 
Suidas: * Att/x^ crppf ji4» WT*, :ri ^ilirivrcc 'T^ 'js^yfioi 
€7FC(ty»y97v ri* ««tto' rS Tf^yfixr^og iv&fi»y6k ro v{i^tv 
v|3^/^wV,'Xffg<j> Kng'^v,' ftaVfccir fisbtv^^^i^ '• (pvytiv (ffevy^iVy 
CHKtictv hhsveiv^ X^^^ Xa/ge/v; Hic tjfntum moneo , ve- 
teres granimaticos ridicule Atticum vocare, quidquid a 
vulgari et simplici verborum structura pauUum recedit. 
Huiusmodi formulae apud omne's omnium populorum Grae- 
corum scriptores occurruut, . ut. apujd Herodotum , Theo- 
critum, Hesiodum, Plutarchum, Polybium etc» De cete- 
ris vid, Isag. g. 15. init. 11) Abundant et non pauca no- 
raina in genitivo casu adinncta temporis et loci adverbiis, 
Ita Hom, Odyss, 5, 264 "JtiBevetg dvlqjav? Herodot,V,73 
'JtoH ytjg oUfjfiivoi, VII, i66 , «StXjttS 7??, Plat. Vol. V, 
p. 226 5 ytj^ ei/i}^ Aristoph. Ran* 48. "Ttol yi^^ dire^fieig ? 
Aelian. Hist. an. VDI, 10. ivrccv&x rS TMi^S.Jiic kvrccv&x 
est i, q, rore: et vicina verba per se ostendunt, de tem- 
pore esse sermoncm. Itaque et ipsum itKeovd^ei, Plera- 
que huius generis gravitatem ofationi addunt. Vid. Isag. 
fl. i7f Nonnulla faciunt ad perspicuitatem, Horum ex- 
empla certa sunt, quae cum i^B ii^nguntur ; ut Matth, 25, 1 



6'^ (TU^fiichm-frimmitheidmffde: AeUinrV. H. TI, cji' 
c\f^€ Tijt "^Xixla^^^iramacto (wViVwix) matis tmpore. Nam 
cum ortuitt esfe* Viaeatiir *ab c^ffi&is 6. STfia^Bi (post;ve\ 
extremo tempore;) aUsteltite ' quidem eommode pronitut , ut 
Lat. itro, iibi ceteri verBa dubitarenon sinunt' de tempo- 
iis spatio et relatiotfier sed tanien, adiedfotall hbmihis' 
piebnafsinO, clarior tempotis sigriificatib *rion displicet. Alia 
fiimilis* forii^ae ad institniliim nOstirum non pertinent; xit* 
SophocL^Ai. m^r-^xM^^'*^'^^ ^^ »«x5, nom vider, nhi maU 
{\^, ^* qua in fiweria)s%sf qadLB txnxxvai est elegans con»» 
stmctioy > sed. sine pleonasinL suspici6nev Huic similia sunt 
Ilom. QH. y 17, l^ug {Nimc^og. He^odou IX 09. t&v T?r 
QqfjiXfjg.i Aristopb. Pac. 300, €vQv TJff *toTlfg6tf * Lucid* 
niNigtin.g:^ iv9v TjJfWdAfW*. In his tv&v est fipcrei 
ri ftjdt), scil. jttfjg^f tfff 0^3; Genitivus autem ommnq 
ponitur ad sighificand)Biin' viam, quae dufcit ffd locum% ' ut,' 
V\iiiicog,le Aminde' lavilk. FaHitur Liamb. Bos sub 
^k^ qtii regi' Vtilt genitivum «ab ■ fi*r" T^av aut eiusmodl 
ellipsi. IH) Post ? 3'or (b, e. iifhl 8T5f) pasjsim nomen 
ipsiim, qiiod iam uMnioverbo o^ si^ificsituin est, pei^ 
pVonasmum pdnitur. Plat. (Ide rep.) Vol. VI. p. i^f 
ff ^'c?<5rA^t%cyv; et idehi L». III.e3ttr.Vbl. m. p. 34^ 
'?! S og 'i-iirvici^Trmg. ^ Idem fit post i /iw^ 6 ii etc. Ae-^' 
11 m. V. Hrl, 30 Cf [ihlntTtBVS^.*. TG fiiiqoifiiQV^Jl^ 40 
pv T^ff, aXicJfg" gTTi^av^aveTa/ iKi^PoLg^. in, 32 Q ^l 
i.YJLmy.ry\<TCLg o^Vi^xhSig^ Pausan..ni, 4, 4; ^le^ipi'- 
c-ivsxeKc^y jj. '^^ifiimig^- Ridet ro i^ ^' og j:.ueianu8 in 
Lcxipbapp c. 21, ut putidum et ingratum; sed, utopinor|. 
coniunctum cum aliis quam plurimis insolentei/ dictis, e^ 
nlmls frequCntatuin. Nam et ipse in Convivio c, 9. et3^ 
iis utitur. Ceterum docet ille locps, non gloss|iruin noj^nipf 



4^ PMtOKASliifl SUMTANTlVdRUM; ' 

dflmhandii ^sse- talU iioiiiim ; qn&ium ^BpB pefftpiettitati 

inseTviexxs it^ .fuisse miiigatus videtur <:on8ii^tiicli&e^. iit 

^<p97 in xnedia sententia post €T?re .^t alia ^i^endi verjba. IV) 

ia.!^i^^^' I^ec praetereund,u9 ,^st pleona^mi;^ non^inum , quorvini. vis 

^^^T^jfw inest in antccedijnti alio noniine privationem ^uam- 

^^>^7/tf/l* cunqup sed xnaxime orbitatenj aignificante» tit ^^^^^f ^kj^* 

'"^^fjPt^^ TTflt/Swvi Xenopk C7ridi?c. ly, 6, 2. ^(^(^ r &isou- 

^^ *^^ 5^^flfS3f 6di|JCW, Eurip* Androxnaclie6i5, gimiliasunt 

dn/a^-eT- d4>o(ptirqg wm^oiTm {sinelamenm^ &i%^voi M^Qtmj 

dCif-n cf'- ^ quae magis poetica sunt Eu^ip. ^hbeniss. 359 «• etante 

53^> ad.quem locum pluribus Valkenaiius de haf loquendi 

tatione^disputat. Talia necepsitas prima induxik, usus 

postea* conun^ndrvit. Sic iudicayimus Isag. 0. 15. m^d. 

V) Noxninibus rerum quarundam naturaliuix) .pvopriis, 

et notis quidem, adiuiiguntur iaterdum appellativa; 

4vg/XPV inaxime dico, sed etiapi . 7roTa/«^y , jSf/AViJV el 

ogo^. ^crodot. IV. 99 D rafgcf^.» Tr^of Evg^v «yeft:>y 

Tc ^o\L% trvqtg^^Vioq : et pa^llo post, fPT^vity^/xpv, et 

^§, airjiAiCUTijy <;&, Adde c. 49 et ixtf, ek Pprip. Cycl. xp. 

In bis ^nyi^ verbum TragsXxoy ^ f orli^sse olixxi necessario 

additum fuit, cum propria non^um essent plane pervujga- 

ta 9 post autem seryatum consuetudine loquendi. Fortasse 

ct lectoribus xniirus doctis scriptor gratificari yojuit. Nam 

physicis et nautis JUa nptiora eraat, quamceteris, Vulgo 

enim, praeter 4 plagas coeli, homines non multum cura- 

baiit nosse regiones. Nec yero ap. Herodptum absurda est 

, suspicip interpolatipnis. , Na'm f ere sola ponit ventorum 

nomina, ut 11,. ^ 7r§c> fl€(rufl(i.^ifls TH Ttcti V5T«etIV, 45 

rx ir^og p^^WV. IVJontes , lacus et fluniina tere accolis 

. tantum nota erant. Non igitur liq[uido pleonasmos statuas 

in his : Xenpph. E^p. Cyvi I, 4, 9 s. f TT/ T^v XeiKov %o- 

Ta/tov> ovTa lo tZ^og ithJ^^Hy 7rA.jf^ Jf 4%3u«y etc. 



Deinde: t2 t^iCb^lddMg -JTOTajMS, i xo tvqog nthib(jii. 
Qnia lon^tudo iLdia. defiiiitnr, nemo dubitare poterat, esse' 
irflTafW^, Scd «|)^«i5 Xenophontift Volebat hoc ipsuto 
addi , ih' ' ffti^ib " piraf^sjBttito ignqbili. iEterodian. itl , i , 
r5 T^fcVg» c^«f. Cum Tii^ri tam rnulti^^ sint signlficatio-r 
ces, semel oig^fiiomen poterat subiici. . Deinceps saepius 
Tau^as" simpliciter appellatur. StraboXI, i. 5. Tw TF^d- 
Tstay tS Tava/Si.''^^ ^ea^' « <5 Ki/^os* xa/ o'h^d^ig 
xM^fTt Tcorotfiog^ ^em c [lev ctc. Sedgeograpbivixpos-' 
«imt in talibus esse nimis diligentes. De his hactenus, 
Alla per appositionem declarari necesse est ; de. quil^us v^l 
mentionem facc?re •riihil attiniet. VI) Ea, quae Isag, g. 17/ 
I extr. tetigimus, huc vel inprimis pertinent. Sunt ^nim 
substantiva: .et, si quod verbumejus generis occurrit, sub- 
8tantivi vim continet, ut loslv TCCcKKijrog, - Eoruin.hic 
mentionem rursus £aciendiun duximus, quia numerp infini- 
ta sunt, et pauci^ tantum quaedam monendi causa ppssunt 
commemorari. ' Quidquid enim scholastici praedicabilibus' 
et praedicamentis , iriuae vocabant , complectebantur ; it 
sTibstantivo expressttm culn'virtutc dialectica vel aesthetica 
potest et solct abundai^e. Sunt autem fere dativi et accii*^ 
sativi huius getfetis-. Cpvo-ei^ cdfiirt^ %^t^^f l^o^^^^og^ 
ihoq^ icohni i^ailtfiltvfiouTt^ Tfci^io^iy 7cwto7gt.cro(p(x ^tc: 
lam ad singula. ^ 

A N H P. 

i. • Hoc abundat iunctum gentilibus, ut «Wjg Voofiouog^ 
Usus enim hic est loquendi, ut vocabulo FcafJUiiti' abso* 
kte posito significeuir incola urbis Botnanae aut ^jvis WfmamSf 
Don subiectum quodvis gencris masculini, quod ad Ro- 
manos urbemv^ Romanam pertineat. Itaque ycrus ille 
' tidetiur plaonasiiiiis. Nam perperam in Gram. IVfiirchica ^ 



44 Pl.E0KA3Mt' SV^BBTMHWJViCmjmn 

Gr. p« in.411 '?co/fa7(3f et%Hfit}/i^%d^jAter ^a geotUki^ po- 
Hi|n^uiy qupi:ui;p, flff^pTs^ci sunt.tewmiifltloJi^Sj.fe^.ldepi^en- 
«li^. Naxnjadiectiyy Sf^M^^^ ^,9f^iti*Wj;-P^^**^^*"» ^^ 
U8U 8iBn8uq,ve«^^l? illis (^crufli, ,jgmbtt8^^i^p, certpi^ civi- 
tatis aut nationis ^fgniftc^tur. ^ncp;i9ny8iu6HaUcs»opus 
•uum non *Pwft^j«v a^jj^<;6<5>,p76tv inscripsity scd 'P*y*flpi'x»jv, 
iQsepbus 8uum IHdctuicYiv^ nou IsWi^l^y, .Pe vi pleqnaspii 
»lp;^a,l^n<}um :. «icji^ omnino XV^fl^ absolute ^osHum si- 
gni&cationein virtutis habet, ita et iunptum cum-adi^ gcntir 
li. Confiiniatur .hoc ep, quod oratores sic appella^it audi- 
tores 8uos,ut /i^vt^eg Ab7\vcCm, Q'/lfixiOi etc., et maTcinie 
quod^ it^ media o^atioijke ,sae|»e ^injtp^icit^r ^cunt : (ti 

., / fi. Coniungitur iderfi cum nom. substantivo hominem 
^lgnificante in aliqua cond^ion^ vitae constitutum, aut 
certaeartl studioque dedituiii. Thuc.IIl!, 29. avjjg ^fldvn; 
Aesciiui. c. Ctesiph. extr. ecvYj^ ^nTOo^.. A.elian. V.H.XIV, 
&p, «pvj?^ 'nccv^ctya)^qg^ Lufi^n.^Halcyori, ipit, xa^ciog a. | 
:^seu,dqs9ph. la ,crvyy^(p^us.[JDisi. mort. p,'233. j^HxoKcg 
etp. .;In,his nil;iil, nisi io»;i«ei» ab initio videtur significas- 
^e» ,usur^atuni^ suhtilitatis causa, postcu^ ; vero ipattsi^se in 
usuloquendi. Na^i et ^^v^c^" «i^ dicitur- .Xenop}i. Exp. 
C. I, 3, 20. sicut ix^^o^ dvB^^og^ Mattji. i3,^;B8...Yid. 
Jsag. 5. 14 et ao, ^ 

... 3. Ubi 5h avifjg ponitur pro eyca^ vct.AeachyV ifi Se- 
pten\ c, Th, 6^7 et Sophocl. Ai. 333 .sujffi,ce|:e quis. putet 
^/J^j .Hit nulla sit causa, cur nomenadiiciatur. Sed cum 
^i, -qui illud usurpat.i necesse sit gestu, se ipsum demQu- 
^trfir^ 4mbiguitati occurrit verbo O^VO^O^ ^ddito. Qupd si 
^o^ .^iipp]iciter adhiberpt» posset id , quod in corpore ge- 



rit, nut pata corpbTis' gestu ieMomitita, utO^C^IXt^Of, 
intelligi. IjatinietbkiicnfitetbicJfomo./- ^ '^ * i 

Addere li. 1. visum eet, qua6 Schwebel ad JL£iiB))^rti 
Bos Ellipse» p. 31. monet: „Isfec tempus" inquit , „ nec 
charta sufnceret, si.Tel potiora huius ellipseos (av^gof ) 
exempla in mediunt profene velJemus. In permultis ad* 
lectivis absolute positis subauclitur c^v/)^^ quad vox etiam 
Bubinde expfessa reperitur, e. g. in (^Kcg ^ viog^ (^^OToi^ 
f^v^o^, TicXiTUOjff (icLcriKixcg ^^ etc, J.A|^paret, no,shictri* 
cis impeuiri posse odiosisslmis. Nanl si prp seiitentia nS* 
€tra pugnare VTellemus , prorsuis KdyolZX^iU illa Implicare- 
nmr, quaxii Werenfelsiuspeculiarilibro exaglVavit, Schwe- 
belius scilicet iiltelligi volebat sentcntiam" dtalectke plenam\et 
p/a«e/)W/M/» (quamquani hoc ipse non''prodit^) nos tan^ 
tum po Captn pbpulari plenam , nec pldne peUiauh ^id* Isag* 
5. 3 et 18 extn Sed iti tali disputatiouie ultra, quam reg 
flagitat, philosophanHiamhonputo: idque ingenue pluri* 
bus locisj et'*maxiiAe JJ. 9» et iQ. extlr., ^'ofessus ^uifi. - 

A N p n n o 2, ' 

iHuius est in pleonasmo eaJem vis, quam vidimui 
ai^^gof, 5. 2. PalaepL'44 dfv^^wTrDf ^^^wv xc^l Ao-Bsr^g^ 
Matth. Evaiig. lO,' 23. 'c^fJLoid^yi . ". . dv&^ojncd {iWTiK^X 
Sic Latini ; ut rtautl Bacch. I, 2, 52 et 55 bumo aMefcen» 
fiilus. Gic; Tusc.V^2.'Sbomo^y4rpinas, ' Arch. 10 ^udius 6* 
^t or. IIj 18 Grhecus b, Ini his Ciceronis niinuendi quidfeiii 
causa £jowo additur : , sed tamen conditi6 item homihis sJ^ni* 
licatur^ et quidem externa s. civilis , cum in Plauti loco 
iit natutalis, ubi noxy jhiiliery viiium ' adolescentulo prae<*, 
i^iu iUecefaraSi .' :- .: . . .. = -" . •. 

s A ^i & u % \ . \ 

Passim hoc, «icut TsKi^^og^ redundat gravitatis et cqJB|T 



/|6* F1.EOWA8MI «UBSTAWTIVOaUM, 

ciimitttb causa« 4it Herodot. lY, Qa» 90T«fA8^ *!FCjhS fis 
'^hrng mI ci^iBiiov vhzicrcH^^ Paus. III, 5, 3. ^qevTH 

A P X R 

Cum prAepositione €^ coAiunctum hoc,nomen KaLent 
pleonasticum, idem nempis B^ «^JyS" significare statuen- 
>tc8, qudd dtv^i^ aut 7raA.iV, fcum quibus illud coniunctim 
poni solet. Sed ?£ a^xJfS" non est rursus j sed propiie 
secundum initium^ i. e, siciit ah initio^ ^ive de integro, Aristopb, 
Plut. 0^7 : ^i "itoiKiv dvet(iKi4>€tev i^ <5fc§%?r. Hic sine du- 
bio F^ d^XV^ ^*^^"* ^*^ q^uod Vi 95 tt^otS, et 402 TO '^r^o- 
Tggov Plat^ Euthypbn Vol. I. p. 24. *nciKtv eh^ e^ d^TJ^S 
etCi riirsus dic, quasi rt nondum tractata, quid denijue fas sit^ 
quofiat, ut etc. et p. aoi: Swfta* itdhiv^ wV-tt?^ i^ ^. 
^t??, &»^H 7ivcg KoyH. Vol. VII. p. 4.' de rcp. V, "Oj"^ 
Koypv isiKiV^ tofw. i?| «., . xivsTt^ TTP^i-TjJf TroAm/flftc, >tv 
w^ if3»| heKfiKvdd^i iy^aye ej^fiiqov l Theopiir. Ghar. la 
axnxsjO-TO^ xai pLeiioLBfiKOTxg dvhTOLa-ddi e^ dq^Xflg IiIm- 
wav^^ui mrgat et eosj qnirem audheruht et cognoverunt^ do* 
t^t^ a prims princifiis orsus.. Ita et Xenoph; Cyri difejc. I, 
4, i3 et n^ 2, Q. Eodem «ensu dicitur €^ ditciL^j^g^ fcla» 
irissimus est locus Luciani Bis accus. 4: Ciiux^e^^on i^ 
vTsot^y^g^ ^g ei fif\le tq nsot^TfOLv ihiiKA^ro. Add^ is^ 
phbclis Oedi Tyr; 132; 

E X A b 2 

•acpe ambiguitatis evitandae causa ^KX^eKkek ut Paiisi TSU 
1, 3 'Tdxiv^ov [lev vecioTGCTOv hrd x«i To^eihocxdjii^i7T99. 
Sic et o^ig redund^t, de quo iniFra. Sed de illo vid. ct 
Isag; 8. 21. ' ' 



FXEOlS&Sm SIIBSTANTIVOKUM. 47 

. E n O. 2. ' 

1. Bbc apud Homeruhi abuiidat saepe siihplicitatis no» 
mine ^ ut Odyss. «d* 397 ; sed etiam ea cum sighificfisitioney 
de qua dixi Is^g. fi. 15 extr. ^ ,ut Odyss. c', 77, t\ po. 
Nam Antihous, licet vehementer iratus, tamen, nonsolo' 
clamore trucique yulta prodit indignatiohem , sed gravi 
oratiohe Iriim increpat. Sic etiam Penelbpe iusta oratione 
incessii fadiulam. Sed ^tamen baec non pror^us explorata 
sunt, et multa eiu«modi Idca referripOssiint ad Isag. 0. 15 
« ct K 

2.' Apud scriptores insequentiuni temporum notabilis 

est pleonasmus in a>f l^Kt^ it%siv. J)e quo cum etiam nifnc 

viri docti aibi non cOnstent, iuvat audire Clericum optime 

de eo disputantem A. Crit..L p. 114. Tractat ille Flato<^ 

nislocum Apol. S. fi. 7: ,/f^f ^'^«f e*^tfy/« inquit, „est 

ad verbum, ut dicere^ li,e,uiJicamverbum; quodvertit Fic?* 

nus, ut ita loquar^ Serranus , m um verba complectar. For- 

mula est, qua, ut durius^ quid emoUiebant ; uec aliudv^ult 

Socrates, nisi aperte se dicere > nibil veri ab adversariift 

esse.obiectum. AliquOties in hac ipsa Apologia haec fbjt* 

mula eodein sensu occmrrit; Sic loquens de poftis: 

fiSffiWs' •y«§^8hre7v, ohiyB avrSv oinsomi^ oi irx^Qvreg «v 

^iKriov iXeyov 'ite^i m avro}imicoiYix€<ra,v: utdieam.quod 

^fi tii, fere omfies praefentef ntelinSf qudm ipsi, loqu&eutuf dt 

w, de qwhns foemtaa feterunt. Itaque loquutione Graeca, "' 

TO iSfi^tMo^OV adlirmationis emoljitur. Sic intelligenda 

Hebr. 7^ 5^. ubi prziiestaret Vertere , ut dicam, qziodsentio^ 

quam ut ita dicam* Galli similiter dicunt : pour dire le moti 

qua Ibquutibne utuntur, si quid atidaciiis 'dicuut; Quod 

niultis aliis Flatonis locis ostendere facile possem. ^* Nbs 

^aec addimus, quoniam ipse non fecit, ad iii-mandam eiu^ 

«xplicationem* In eiutd. Apol. initio : iti^xvZ^ (^ol itciri • 



^ PLEONASMI 5UBSTANTITORUM. 

•y^g^i fis) eheyav* xoUroi ikftdif yi^tag sTfog ilirBlv iShei' 
^^KM^fr Fbaed^ §. 99. de conditis ^egyi^tioir. coiif^pribus : 
hix ^ /lie,^ tS cwfMTog, xui eciv crans^^ o^rSi r^ x^i vav- 
^a^ icot} rd roi^ura ncinot^ SfM^f (^ evog iliim^ d^a> 

VfliTa so-Trfv/ Alcib. L Vol. V. p. 0- Socrates cum Alcibi- 
ade disputan» hunc ne maximis quidem rebus^estis con- 
tentum fore dici^, et inter eilia sic.i W oiy ccv hxsl^ fjLCi 

, idiheiv iU i-nl riroi^ fiovoig ^jjv, '^* (M\ tfcTr^aJ^^*? t2 aS 
ivofixro^ xai rtig <rriS hw»fie(ag atdvrctg^ (ig.i..e,y dvS^d' 

^ 1T8C^ Sympos. p. i^pfingitur exercitus solis constans ho- 
nestis i^owrciig et rsouiuoHg, Tum additur: finxofJifvoi 
^avolrc&roi fAsr oi}^r\7i(ov VixSev av, cKiyoiovreg^dogs g, 
^ccvrotg dv&^ditiig, Deleg. IL Vol. Vm. p. p2: mivTsg 
pivr «v, «f i.9,,'(o^ivB^ Ta^a^arSv^towv iyiyvco^xofjLev, 
<^uam laborarint oUm in hac fonntila, intelligas e dissen* 
ftu interpretum in Demosth.de Cor. c. a. ubi vid, HlerJ 
JWolf. Occurrit eadem or. in Leptin; JJ. 118 ed, F. A. 
Wolfii : 'E'(m ^B Tsdvroc fiiv^ (^ i. i^ o^ot, iorri^ rd> Sve&m 
(P^sMreo^ THTo ir (invidiam) mvroov fJLoihQrr» AddeAe-' 
#chyl.Per8. 716. Polyb.I, i. etPlutarch. ire^i hunltCifi: Vo). | 
VI» p» 630. ed Reiske. Recte autem locum ei dedisse vi«l 
deor in pleonasmis , quia ^f £i7re!y (sine eTSQg), eodem f ere 
•ensu dicitur, et quia etiam nunc sunt, qui vertaut: ut\ 
Bummatim^dkamy aut, ut Ceh Wolf in Leptin. ut uno verh 
dicamy «nt ut ita Mcam. Postremiun certe ambiguum est, 
quia non verbum aliquod, tamquam in duriore tropo, scd 
^TSog res (v. Brunck ad Soph» Ai* ia6(J) sive witcntia totA 



initjgatiir,» 



© T M 2, 

^. Multis loci& hoc, uX et ^^v et similia, per pleo- 
Oitsnium ponitur ex antiqua simplicitate , neque aliud 



FLEONASHI SJJBSTAimVORUM. 49 

affcrt, quam nimiazn ])er^pieuitat^ , ut Ody$«. d, 730 
hiffToiiJLSVui c^(Pc^ Qv/JL^: et 739 ^^^ ^S^^' ft^T^v v^Ppof. 
Sed m.$viJL$ ^Jj^&gTy et •&. %«iigf^r et $gfva/item ^e^fj- 
^fv^i.B. ^ i(J9 et itpiret '&', 555«Hbique, causae porro 
aliquaepossuatrequiri. £as persecuti suinus inlsag. Q. x5 c 
2. In peripbrasi (pgnv gravitate non caret ; ut 
i ^'^im Ai^^^vgr^ao ifeld^. • Odys». a , 42 : et. yi^Gyro£ 
^i^h Pind. Pyth. 5, 35- 

^ K A H P O 2. 

Yacarenoc yideturadiunctum verbo J^OLy^ctvsiv^ sicut et 
tiKog^ Ut Aeschyl, Septem c. Theb, 55 s. (ag vdkta ho^ 
Xmkois^Tog ccvtSv wfoj" isvKous ciyoi Koxovi et Xenoph. 
Hem..ni, 9, 10 TOf xX^§(iEi AazovTW. Sed verbum 
^^Tjximv haud dubie non complectebatur ab initio du-. 
plicem Dotionem, ut essiet accipere, et sorte quidem accipere^ 
sed siitnplicem habebot significationem Tov Kptfi(iciv€iV, 
Kcipmdi, Haec occrtrrit apud Homerum et alios antiquis- 
fiimorum scriptorum saepissime. Itaque si quissorte ali- 
quid accepisse dicebatur, necessario addendum erat xKfiPdf 
aut A«;^«. Sed cum 'usus tulisset, ut illud vcrbumpo- 
neretur maxime de rebus sortif obtingentibus , pronum 
fuit, ut omitteretur fere nomen, et ut raro, ac tantum- 
ffiodo ubi summa ax^<(3e/a opus esse videretur, 'noiKca 
addeietur aut x?V3j^w. Sic et Aesch. contra Ctesiph. c. i, 
ei^qui non iusta sortitione sed caUida ratione it^OBd^og 
factus est, opponitur is, qui SvTft)? Xa;^»? xAfl^^iimg 

^Ci^jEVitV* 

A H P O 2. 

In formula Kff^ov Kfl^stv nomen abundat cum gravi- 
tate. Nam analogia vult, non simpliciter esse i. q. Afr^87v, 
^i plahe^ frorm tiva vfbmensfr delirare. y.Isag. JJ. 15 
i extr.s 

4 



$0 FLEONASJMa SUBSTAKTIVOHUM* 

A O T O 2. 

Passim occurrit 7\,oyctg nist^SiV^ et iusto quidem plei 
tiasmoY ut Sopb. Philoct. 602 ss. Sed looa plura non ia: 
pos^um ostendere. Apud Xenbpliontem Cyri disc. I, 5, 2 
nulla pleonasmi suspicio esse potest ; nec api Polyb. Ex- 
cerpt. legatt. 115, uLi src dicitur: Tiroi? flh ^v 'ioig Ko- 
^cii it€i(T&ik o YBcaTe^ogTlrcKeficuog. Sed ubi illud ab- 
iolute, sine adiectivo aut pronomine, v.' Ci •'TrdAo?^', roi- 
STOtg^ T^TOigy etc dicitur, tenendum est,' mi^tiy non so- 
lum essiB verhis persuadere^ sed omnino perfhrJere, sive fial 
iminis, sive promissisj sive donis. Vid. Xenoph; Mem. 11 
1, 13. et rU, XI, i5« et.Piat. Vol; V; p, 176. ubi dr 
hr* exeivHg i(a[ieyj %od miB^onfiev ii M^otg ri yji^m 
etc. Alia }oca suppeditat Xenopfa. index; Itaque in *eius 
modi locis subtilitas poscit Koyoig. Gf* in£ra huiov^ 

2 Occurrit apud Httodotum Wf emeiv Xo^^y n,37 
Hoc plane eodem sensudictumvidetur,;qud togemg eHiii 
Vid. img. 

M E T E © O 2. 

X. Res insigniter magnae dicuntur fisye&ei [ieyia^Xl, 
Aeliau. V. H. HI. x8: ^vo M slvcci nsoKeig eXeye (leyedt 
/JLeyia-TOtg^ Siniiliter Paus. H, xo, 2. Vid, Isag. 5. i^ 
cxtr. Sed huc non pertinet locus, si sanus est, Arriarii 
Exp. Alex. V, 25 xa/ fJLeyeBei fieyt<TTHg Te xclI dvS^eta, 
Nam hoc esse debet et magttitudine ins ig n e s^ et virtnte. 

2. Non minus germanus - est pleonasmus in Isocr. 
Evag. c. 4 Ta fJiev h f| d^X^^ E'vxy6^c& *JsoL^oi tSv it^o- 
yovoDV vitd^otvTOi TfiKixoivTO^ t^ fxeye&og co-t/, y, Prac- 
monita S; VI. 

O A 02, 
Kedundat boc secundum iUud in Praemon, II. - Sitf 
rcperitur Xenoph. Exp. Cyri IV, 2, x2. Est cnim 



rL£0»ASMI SUBSTANTIVORUM. gl 

\yyvg oJa, pleni» verhh ^xpres^nm, prope in ilk via, (qnm 
m^edicboHtur Graeci), pro simplici f 771)5", prdpe. Hsliet 
lutem aliqiiid gravitati». Yiain quasi sibi, aperiuxit Grae* 
ci, qua oommode xngredkntur et nullo impedientet 

•. ., O V I 2, 

Apud LuciaidijLm de histdria conscn Q. 9 est AJirp^fCr^ 
Tsg G<P^ijvxt T^V ov//<v; in qub non solum nominis propo- 
liti, sed etiam verbi O^JljVXl^ videtur esse pleonasmus. Sed 
lftiV%<^Taf,iolumposset pertineread turpitudinem morum; 
et o^SifVCUi Bi sokim adesset, ad liabitunl in vestitu aut 
motu. Subtilitas etgo fortasse voluit; huic adiici T9|v o\psv^ 
:iit forma corpdris ipsa, quae seniper inesset, intelligere- 
iur. S^d tamen fateor, hoc et putidiim esse, fct.insoiens, 
ita ut rectius aUetutrum deleatur. Apud^eundem iri Chari* 
demo 5. 10: alirxj^ore^ur^ o\l/iv, Ne hicquide^ locus 
obscurus aut ainbiguus esset, remotd Uomipe T))v oypkV^ 
Sed eb addito fit paullo dilucidior et aures magis implet. 
Sed in PlatQuis Parinenide Vol. X. p. 7a fetiam e simpli- 
cissimo sensu et maxime pbpulari dictum est, tov ITfl&^e; 
v^riv ev iidkot, i\lf\ ^r^sjjSvT^v €}\faiy tr^pol^ ntoKiov^ KOr 
hov ii xcd oiy^ov Ti)v o4/al. Nam icxko^ cumalteroad* 
iectiyb dyxB^og per se plane non pertinet ad speciem 
corporis. Ut ergo indoles animi e corporis forma eluceris 
intellig^retur, illud aut eiuidemmodi noriien.adiiciendum 
crat. 

In Poiyb. Exterptt. de virtut. et vitiis p. 132. Pru- 
sias, Bithyriiae rek fuisse dicitur dhx^rS ^Tci T^V ifl- 
(potaiV^ odiosui Is. foeius adspettu secundum speciem. Sed ut 
Ernesti in Lfex. Pblyb. itionet, eihx^fi^ latius dici cbe- 
pit pro foedo qisoUhet^ ut S^xt. Emp. Hypot. Pyrrh, 3, fi^ s 
deum essa wvgufta Xi^xov x«i lid rm ilhx^v.-^.Siad- 

*4 



^2 PX-EO^ASMI SUB3TANTIVORUJVI* 

lis pleona^nus in mentem venit, e Zosimi U, iQi ^£^ 

^Vi.ubi voces elg OL^nosl/iv leetorem admoiient et exci 
tant, .ut planitiem illam animo intueatur» Tiklia plura oc 
currunty sed minus frequentantur. Itaque exempli cau& 
}\&e<i est visum adspergere* Vidk infra ad l^^eiV. 

n A A O 2. YiA. K A H P 2. 

n A H © O 2. 
isocrateft in Paneg. 37- roa-uvrog roiirKii^o^ ^^iv^€i^ 
Xenoph. Miem. I, i, 14. &mi^ot, ri ^hfi&o^ (rd c¥t<i) 
Qm utcunque existimat, utroque loco Tt vh* superva 
caneum habeat, et sine ratione adiectum. Nam Toa^xiJTX 
iam per se sunt tot naves, sive tam mukat, nei^tLe cuiquan 

' Videri potest ambiguum, de numro\ an de fbrma, magni- 
tudine aliave re, qua illae naves differre possint, cogitan- 
dum ait. Quod autem ad Xenoph. locum dttinet, «rre/goi 
omnim est infinirum; ergo tam ipatio quam numero. Quh 
vero opponitur Iv fMOVOV ri ov, et quia in Aeliani V. K 
IV , 29 £mi^oi rtveg xoa-fMi innttmerabiles sunt mundi, ui 
Perizonius opposito et aliis exemplis prob^t, rimnero item 

, ifl[/$nita non magnitudine intelligi debere, appiaret. At Iso- 
cratislocum pleonasmi gravitas ornat: apud Xenophon« 
tem acc^dit ornatus etiam in- oppositiohe. 

<I) P H N. Vid. © T M O S. 
X E I P 

num antiquae simplicitatis est.in loco Sophoclis Ai. 670? 
Totus locii^ sic h^bet: 'E7W 7«g «| 5 %eig/ T«T f.J^|a- 
fiflvUct^ "Exr o^o^ id^iffix ^a^fiBvsirrdrSy Outtw ri xflvov 
l<r%<?v A*g7«/a>v Ttd^cc,. Quantum e copiii, quibus iam 
utor, existimare pos&um, prima verba ita capiunt^ ut %fig 



PI.EO:!;rASMI SUBSTA^TIVOniJM. 53 

sit eius, qui loquitur, Aiacis, vertendumque sit : Nam ex 
po temfort manu (^tnea') boc donum accepi ab^ Hcctore etc. Sed 
6go i]2a sic malim construi : • • •% ^^^^» 0. itct^d X^^ 
"ExT, lu7(iev. elc.y ut yfi^t • . . "Kci^ (ita enim accen» 
tus poni di^bet auctoritate giamm^ticorum) %it€^miUy fenes 
(\um^ 8. in (fua erat ille eladius Hectoris. Sic apte inter se 
referuntur %8i^2 'Tro^ '*ExT©go$' et ^A^i(o^ Tsci^ Ita sane 
Scaliger yidetur inteUexisse; recte: vertit enim: tx qua . 
mttterafttfft tempore ego illud bostka Hectoris cepi tnanu. Nam 
insolenti simpliciute lij(t7^0f,i y(ii^ dicatur. Sed tamen 
contendere non ^udeo, nusquam id occurrere. Simillimum 
certe cst in l^hiloct. v. 663 (iaa-Toi^(a %Pgo7v, 

«) a N H. .' 

Cum per se et absolute eXti.ffv[^iiv sit Graeca ling^a 
Wf, sicut (i^(lo^(^i^ barbaray ^(D^id^eiv Dorica Hngualo- 
^uii adiectp pomine Tifj (pwvj? exsistit pleqnasnius, Hoc 
Aeschiries utitur or. c. Ctesiph, c. 34, ubi Dr.niosthencs 
dicitur Ta diso flflT^^ fuisse 'Sxi5'&>?f, {id^oL^cg 8/J^»jvA 
(m Tjf (poovfi ^ ratione mate^ nae stirpis Scytba, larharus Grae» 
tt %a^ loquens, Non facile quis To il^fivt^m interpre- 
tari poterat Graecis favens aut Qraecorum morcs imitans : sed ^ 
tamen ad perpoliendam sententiam et ad augendam acer- 
bitatem dicti, ut nihil Graecum habere videretur Demo- 
stLenes, praeter linguam, bonus orator Tjf (p, addere 
^elebat. 



54 PLEONASMI SUMCHALIUM. 



Fle on asmi 
nominum numeralium. 



E l t. 



xJLbundat hoc. pronomiiii Hoilc adiunctum, cui magnaml 
vim a^dit. Fiftcberus ad Welleri Gr. III a* p. 274 haec 
exempla collegit. Herodot. I, 52 (»g U tlou w^^yjCH cZ- 
fM ev i}h xvrc^fiig i<TU. Thuc II, 51 Iv ri bUv 
x»re7ryj ix[i», Plat. Epinom. Vol. IX. p. 245 iU r^rm 
€V «&v /J^mL Vid. et Koen, ad Gregor. p. 22 , qui ex 
Aristid. or. T. I. p. 196 notayit i^V aA.0 Iv. Ratio pleo- 
uasmi ex ep repetenda est, quod 8dev (i. e. XCtr* »df ir ) 
pro 9mnin0 non, ut Lat. nibily ponitur. Ergp ro ev pptestil- 
lud quidem toUi, et ita, ut sublatum non sentias^ sed tuui 
' aoev propria signiflcatione capiendum est, et gravitas ne- 
gationis perit. Primum illud, ex Herodoto, sic vertas li- 
, cet : ita veroi etitm boma unus omninQ tion sihi sufficit q« e. wiU 
lus omnino b. s. t. Sed rempto T^ iv languidior fit s^n- 
tentia : ita — bomo nuUus s, /. Cf . inf ra 89C in adverbb. 

A T O. 

Npminibus dualis numeri apud antiquPs scriptores 
saepe ipsum numerale» ovo^ additur ; neque sine iusta cau- 
sa, maxime quod ad eas res pertinet, quee non natura 



FLEOI9ASAIX »UM£RAHUM. 55 

«Tintbinae, ut TW'^o&, rd %e?gt, et «imLles: nam plura- 
lis et dualis numeri formae fere promiscue ponebantur. 
Ne qua i^,itur ambiguitas ejtsisteret, ipsum addebant saepe 
numeri nomen. |Ianc in rem Eustathius ad Iliad^ € 554 : 
To U lv(a irkeovcilei fdv xct,} iyrxv&ci^ xo^&oi aiiv ciAoi^ 
%ouiV tS 'Ar^eiSa ^v«, xoriiviTo^s KomSv. Sed et iusta 
latione poetani ductum esse ostendit: nam iva /*j) . ..T« 
TOiaiJToc, inquit, mki^^VTtTclSg v^Vjy Tif, STfoiyei to 
ATQ, d>g ^ioMrx(pfifi%6v. 

MH AEI2 et OT AE12. 

Secundum aliarum linguarum rationem haec saepis- 
Bime abundant, ut si dicas cum Aristoph. Plut. 209 
f*»} m fiehsTca a-ol fifj^ev^ ne iam tihi curae quidqmm estoi 
et, utPlato alicubi: ile Xt^ri^^cn T^ dTro^i^st H^v 
o&W ijcrdfl^. Sed vid. HT^. 

n A 2 

evett. gramm* sententia sensu n^llo usurpatum dictapa«sim 
apudHomerumexplet.Schol. min. ad J\.(r\ ^J^^T^i^plcf^^ 
7«? eeiKO(fi mdvrcf,^ erevxev sic habet: n^^iiravJv To 
'^inag. Et Eustatjhius in eandem sententiajn. Simili- 
ter auctor vitae Homeri p. apQed.Gale: TSv dr o^»Ift«- 
rm Tti fj^v xc^rd nsMova^Tfiov voieiy evhre (lev hd ro 

ft8T50V((O^ iv T8T», XfV0"2 U OT^VoC O^hffCTBVS heKCC 

*^m(A roiKcmx toyoi^ ntavrcc pi^Uv <rvvrs}^ eyxeFV^^^ 
fo-ti Jg ore xorflH %aig(V etc. Haec commenta iam refu- 
tavi Isag. g. 10 ss. Eq^uidem puto ad gvavitatem facere, 
^t nos dicimus 10 ganze Takntef mtjo vclU T. etferfe idem 
^sse, quod I^Jt. deCem ipsa t, Hoc iam Glarkfe , ut vi- 
.^eo, docuit ad 11. j}^ 161 et y/ ^5^ pluribus loci» usus, 



56 FLEOKASlkJCI mVUERAhlVm. 

quam ego faabebam. Sunt autem, pvaetor iUa, D« ^\ 573 1 
et 470. t\ 247. Ctf, 232. Od. /, S04. Secl Od. fii, 6a 
M3a«« S' w^a TOor** huc non pertinet. Ceterum toc 
addendum puto. Apud eo», qui per decadas numerant, 
numerus .denarius in rebus maioris momenti debet esse 
insignis magnitudini«, et babere quasi iustum lucukmi v. 
c. doni modum. Hunc fuisse bominum sensum aetate 
Homeri, ostendunt loc^ baec : H. 4 ^^2 et 2(^4. Od. V^ 
129. Etiam sine nominlbus numerorum irfipvTO^ ad magni* 
tudinem rerum signiiicandam adbibetur, ut Q. /, 449 et 
0", 4Q5. Denique in nsdvTCiL TfltA... non modo inest ix^iQiZg 
in4icatus numerus, sed et magni numeri signiiicatip, quod 
ap. Yirgilium Aen, V, 24O, magnum. taUnttm dicitur. 

Airticulus talibus aliquid gravitatis addere videtur. He- 
rodot. III, 66 : ^WiKtwa^vTCi f^iv rci ircivrx ivrx erm 
fuu fitivxg itivri. i*olyb. IV, 63 ( <btKiitKog ) evoKiS^Tcsi 
rov "AftjS^axov . * • x«/ itcc^eKxfie ro %ft)§/bv iv iifjLe^oi.ig 
rerrcbQXxovrot, roSg itdtTcu^. Similia legimus Diod» Sic. 
XVII, X 1. Arrian. Exp. Alex. V, 15. Zosim. I, d. In 
his tantum diKgenter deiinitus numerus inest. Cf, Hero- 

dot. IX| 70 extr> et Josephi Ajcbaeol. XXV» z6. 

\* . • 

2.*^*^ An ntSi^ in dissimilibus locis abundet, liqnido non 
dixerim. Nam aravTCtfV quidem superlativis adiectum ad 
simplicem sensum pertinet. Nam si quis e. c. Tr^VTCuy 
IMKvTrof, Tt^dyfJLCLrog eTttfiiKel^cu dicitur, autffMjdmemrfr 
omn€s hwififs^ aut maxme mnium rarum (». magis, quam 
omnes aHas res) illud curat, Habeo autem duo loca in- 
certa: quoruni alter, qui est in JuUano Caess. p, in. 4 
mihi videtur huc pertinere; OuSeva yoL^ ol rm r^irjsm 
oivTifiKimiV I7|/ir. Sed Spanhemius sine dubiutione legi 



ruh : iL 7. cl a/rta,vr(LrT(a\f ctc. Julianum enim niLil 
iliud dicere, quam Augustum sibi pe)'Suasisse , neminem 
•ccurrentiuin contra iadspicere et oculotum ipsius fulgp- 
em perferre posse. Verum id, quod docendum erat, Sp," 
ffert pro ratione. Antecedit quidem, €iVa/ i* ^^^Kt m{' 
\o\xg rSv ofifiXTtav^ o^Koiig tTriv fJLsya^ ^HXiog: 
ed non aolum occurrentes , verum etiam stantes in loco 
equeunt pcrferre solis adspectum.' Nec Suetonii lociis, 
)ctav. 79 solos occurrcntes signiHcat. Denique non ap- 
aret, cur hps solos ille vultum submittere voluerit, non 
icm cum ipso agentes, aut quos alibi conspectos intuere* 
ur. Ergo germanus ille mihi videtur esse pleonasmus 
^ik T, V. netM quisquam. — Aker autem locus in Pisca* 
ore Luciani J, 13 rectius, ut opinor, corrigitur. Indu- 
itur ibi philosophia procedens in Poecilen, sed comiti** 
m stipata Virtute^ Veritate, ct aliis. Dicit igitur Lu- 
ianus: Il^^a^ ofiolot^ o^ Toyi cr;^?]!*», xflti ro |3a-^ 
iTliot,^ xxl Tjjv aval3oX)fv, Ka/Tw [itot, ircirrm ^yt aAif- 
}<i? (piKocro(pix xcd ev OLvroSg. Hic pro itdvronv esse de^ 
)ere TC^jSVy recte monet Hemsterhus. Sed Solanus ex 
i Flor. reposuit TTavTWg", repositumque servavit Rei- 
^ius. Cum vitio etiam ahundaret ^4VTft)V, cum sequatur 

3. Videtur interdum VCtg abundare , uhi est quMs, 
ut , accedente pegatione , uttus, qMisquam* Ita Max. Tyr. 
iiss. Xin. c. 7* Npj"«; ^K^irlotg yotrov . . . w Ixa-iiiov 
^ ivoiirx^r^ rf, nsMif voKbi. Vid, ibi Marklandus, 
[ui recte vult eiici articulum rtl» Locum hic suuin tue« 
etur plurali numero positus, T«?i? isSicri rSoh£7i, Plpo» 
asmi ergo species evanescit, — - Monere hic liceat, a4 
lia fort. non inutile, nsSig W ex Hebraica ratione dictum 
^^0 nnllus occurrere ap. Flatonein, Fhaed. p. soQ, 



56 PtSONASMI NUIttfiBALItJK^ 

4. Potiori iure tanginius h. 1. illud Prisciani L^ XVIII 
p. m. 740: „Attici: 'nMoveg ^ is^vTeg tStq hiyH^iv 
ivd^canfoi, Terent. in A^dria: Quod tkrtqut omttes^^ pU, 
Plura Gellius VJUt 12 de hoc pleonasmo d.ixet(it, ut ex 
argumento, quod npbis servatun^ e^t ,- exisdmamus : in 
quo et ipse, f ormam pUri^^c omnes a Grfiecis acceptaai, sta- 
tuit. De Attici^ si verum est, raro (:erte ita dixerunt. 
Abundat autem TSCtVTeg^ et necessariiim est 'nXslcifsg^ 
contra atque vult Dpnatus. De ratione locutipnis argu- 
tari licet verbosius. Hoc fiutSm certum puto, quod iam 
significavi, non intelUgendos esse ad unum omnes^ sed, 
ut in Latinis, quqm flurimos. Ceterum valere bic opinor^ 
i^uod disputavi in Isag. JJ« 9o. , ' . 






PI.£ONAS]U[I ABIEGTIVOAUM. ^g 

Pleonasmi 
nominum , adiectivorum 



Q 



Praemonituni. 

uoniam substantivis diminufivis abundant Graeci, et, 
utEustathius ad II. X>, 200 dicit, «(^^iSc?^ vifOTCO^i^aa-t^ 
^X^/iMi xxrourfHTc^ovreg /iv^hfg rd, TTgwroTvira, his 
adiectiva solent adiungere, quae vim illorum magis decla- 
rent Adiungunt autem fexe [llK^o^ aut huius aliquod 
sponymum, ut (3ga%Ufj ffTiVOg, &VfllJL€7^0^y oKiyo^^ fih 
T^Ail^j sed et alia, quae modestiam, coiitemtimiy amo* 
rem, commlserationem significant. I>e illis Eustath. ad II. 
a p. 26 . . . XOi S/%« 7«^ T8 jttJX^iv, «gTUgfe CTjlAlX^P- 

T*iTa hn\o7 ro d^yv^t^iov. "Exwif ^ oiTtoKor^luv rd roi'» 
«Sra, H fiovoy tcv wvJidn Tjf ifoiYiorei icKBovx7[ioDf^ iXid 
xai Tjjv «;7ro r7ig rcixvrtig 'jr^oadjtxtlS' o-aCpifvgiav. Verus 
igitur eat, ut £. monet, ille pleonasmus, sed tam aesthe* 
tica quam dialectica vi instructus, quia solum diminuti* 
vum, cui homines fere nimis adsueti sunt, languere vide* 
tur, nel^ue aures animumque prorsus explet, et quia ob- 
scurunji ambiguumque relinquit, propriene illud sit usur« 
patum/ an rem contem'tu, amore, commiserationcf dignami. 
aut eiusmodi quid, significet. 

, A K O T 2 I O 2, 

Quia non e.^ppeta petimus «it^0"wv, dveiyxftff^ sed e, 
scriptQTe submiftsum et simplex orationis genus sequente, 



6o PLEOHASMI AD*E<JTIVORUM, 

Dionysla Halicarnasaensi , recte inter plconasmos nobis 
explicandos hoc adiectivum videi^ur r^ferre. Occurrit 
ArcLaeol. IH» p. 169: hfiff ie uvm xod iiti rJfv fljjcacrws' 
dvdyxfiv civx<pe^oy7cav^ ro le^oiy/iXy ^x %7ih!xv fj cvyys- 
VHXV, FauUd post latiori sensu alii etiam dicuntur 
. i^nTtxrno^&cu xxl ek xnwlx^ xvxyxxg x^piyj^xi. Elcgan- 
ti sane metonymia necessitas ipsa dicitur ifjvita^ ut quae in- 
titos agere iubeat. ' Solum nomen xvxyxf\g aures nequa- 
quam explet, neque iustam peccantis excusationem sua in 
luce ponit. Sumtna vel vera necessitas commemoretur opoi- 
tet. Sed usus haud dubie suppeditavit elegantius et gra- 
vius adiecUvum , xnwtav^ invitam necessit^tem,. 

A A A O 2. 

, Huius est pleonasmus vulgo miniifi observatus. Oc- 
cutrit ap. Xenophontem, Expw Gyri*!, 5,^, ubi notavi 
duo loc», quibus addo Plat. Alcib. I Vpl. Y. p. 22: 
rSig TS Kxxiolg %a(i rol^ a^oig T^(a^/v; et p. 40 5§<«, 
ftj) rS re Tfvw hfKO^ eXxTrdfie&x rSv xvh^Sv xxi u 
ciX^ Tgo(pJf. Idem de xep. II Vol. VI. p, 234: S«j >ip 
Tfi isohei « • » %ctt T6dV xd^m liOfxcvm itH. liucian. .dial]. 
mort, 29, 1. viiHg ol x^ok, mKv xfjLedfoveg ovreg^ xTtsi' 
rsd^^e rov dySvx^ Cum postremo loco comparari potcst 
forma pleonasmi Francogallici : Fous amres qui het bem' 
eoup plus braves ^ etc. Maioris perspicuitatis causa sic 
»^og adhiberi probabile est. Sed rursus secutn afFert 
ellipsin quandam, quae usu debuit esse^satis tnta, tit ob- 
«cura brevitate non oflFenderet. Nam'in primo Platonis 
loc0 V. Cf non si:L£B.cit ad distinguendos a Giaecis Troia- 
|ios, si casu nominis X&,og et vicinia signiticatur, id pei- 
tin^re ad TgWT/V , sed pluribus verbis et pcculiari qua- 
dam sententia dici debeb^t TroiaAvrum gentem aGraecisfuiiit 
diversam. ;•. • • -i- :• 



PJtEOSA^HI ASISCTIVORUM. 6\ 

V A M A r K A I O 2. 

fitdc Vecliiierus in . Hellenolexia significat* abun^are 
apud Oppianum* Nam in Cynex. I, Q2 d. ^H yoi^ T8 

postrema verba 'JfCt^aJ^fjKa ease dicit. Hoc quatebus pro- 
lari posslt, apparet. Nam J|Jg«/W iam per se est necesiitas 
(sc. parandae sive habendae rei); e:n BedUi^fiiifSf.eh Erfor^ 
krntfs. Jam bum necessitatis significatio etiam insit in 
ixorpLCfAYi^ hoc haberi potest pro pleonasmo, sed ita, ut 
Labentur nomina in formulis oq%QV oiXVVVcU, ito^iictV tivou 
et simiiiWd/ i^uae collbcta d^dit Fischetus in Animadvr. 
ad Weil. Gr. Spec. HI. P, I. p. 226. Nempe sicut in 
ilUs verbum abiindat definitae actionis notione, etpropter*^ 
ea reddi debet, aut certie potest, g^nerali verbo facietiA 
(ut md^ttuv levUf, irer fac€re)j ita in hoc substantivuia 
abundat notione speciei, et reddi debet aut potest gene* 
Ta]i nomine rei (non necessitaSj sed) res uecmaria* ^oa 
est poeticnm hoc iepitheton, ut his ab instituto nostro de* 
ilexerimus (vid. Isag. ^. 5), «ed sarmonis vulgaris, et re» 
dolet antiquam simplicitatem. Sic nostrates iam in omni 
oratione dicunt, «» noilmtiidiges BedHrfhifs pro exquisitiori) 
ein dringendts fl., aut eins der ersten^ nachsten Uediirfttisse^ 
Etiam Diodorus Sic. IV, 33 posuit ;tjg€i(XV OrVUyxxiM^ 
t^e exonerand^ ventu^ . 

E K n N, 

Hoc abtindare quis putet saepius, ut in Xenophont; 
H. Gr. VI, 1, i4i Breviter illic egi: hic pluribus ver- 
^^ uti licebit, quoniam id, quod monebo, ad alia mul- 
^ft expedienda potest adhiberiv I/Octis ille sic habets 
^Ttoa^xi^ixvog «ut^, tjjv ts itoKiv tteio^oig IxSyav GrvfifJiX'- 
^0V Ttot^TSiV^ Tcxl etc. Hic Morus B^70lV uncis inclu^ 



62 FLEONASMI ABIBCTIVORUM. 

ftit , et haec subscripsit : „ Hoc verbtim . delendum puto, 
quippe glossema. Si Folydamaft civif ateip >u^m cxLm Ja« 
*one coniungit nt^iiTOLg (persuadendo), coniuiigit eam eTcSo^Gf^ 
(voktttem^ baud invham) cum J^sone. Sic saepissime Grae- 
ci, ut Plutarch. iPhilopoem. ig- ng (isv axovTa^, tig U 
(TViJiTtihotg 'K^o&fiyciyefo. " Defendit vulgatum KoeppeE 
allato loco Exp. Cyri V, i^* 14« ^'^^ male ille quidemj 
^uotiiam ex eo certe patet, TretTOU et eTco.VTOC posse in eadeiD 
sententia coniungl, adeo ut nei^S^fU aliquid ^KWV faci- 
•t. Sed urgere ille debebat, IscScrav non pertinere ad 
«3r£/«r^f sfed Ad! (r\>mLOt,y^0V. Promisit Polydamas, je civi' 
tatem suam esse permoturum, (Cf. supraAOr02)«rj/wi»^non 
armis coacta)iociew«/» cumjasonefaciat. Sicet ialtero inExp. 
O. loco ekiora^ non pertinet ad. eTrf/iTC^sedadTTi^ifTv, ct 
tota senteptia «ic structa videri debet: Tccg pe tt, i^Tsets-i^ 
i&ff^fe) e%i^OLg 'St. etc. Itaque errOr in cbnsttuctionc 
tet pfeonasmum finxit et glossema, cum neutrum is repe- 
liat in verbis, qui ea toniungat ex mente auctoris. 
, I A I O 2. 

HuiuB adiectivi pleouasmos hos hotatps habeo. Eu» 
rip. Hec. 968: l''^*^^^ eiiGCvtrtg In ft v^og (ri (^hKqiicu 
itoei 9ra?W rf^^^e^v ^«S*, proprium quid meum tihi er liherii tuis 
Sicerevoh. Aeschin. c. Ctesiph. c. 26 fh nyefiovtGiv rY,y 
jjJv iiGCTx d4>^ccor(TOLv imkif^e-yLOivYiVyro S* avdhmfict t^Pf 
Vfiejeepv. Opponitur hic i^iOV illi xoivriv , ut ^^ftSTego» 
Videatur abun^re: sed tameh hoc ad perspicuitatem est 
magis necessarium. Plat. Menex,. c^ 19 X^&ou U WH\ 
)^or\iMi,7m xui Ti(JLijiv^^f\orocv^(Sy (scil. a maioribus tradito) 
xai pLfi folg iTcyovoig 9r«ga8<3<3l/<«, efc*V%gcv x«/ i^vctv^oh 
aTtbqtoc lll^v ccvf^ y.rnjLcaTfitfV Te xed evh^iZv. ^Necessi- 
tas ih sehsii nudo et simplici h.I. tantum pbstulabat auT8 : 
led antec. adiectivum «ententiani fecit magis persJJicuai» 



PLXONASMI ADIECTlVOJlUM. 65 

;t gravem. In Latina etiam lingua dici' mnts propfius et 
m pr, , «Ui)i iocm. Usitatius dicitur i^to^ et deiade 
«;t?5 ut ikexkbph; Cyri discs YIII^ i. 2i Cf. iafra airog 
5ect. 2; , 

5 2 2. 

i. A3' felegantiam, i. e. non modo ad consuetudlneni 
Graecorum bene loquentium, sed ietiam ad iustam ratio"^ 
aem inembroTum sibi respondentium pertinet, si post 
TO^HTU) ponitur otrtaf sequente noii adiectivo, sed^ quod 
ex analbgia lihguanun nou exspectes, verbo finito. In 
pleonasmbnim niunero id recte haberi, facile intelligitur. 
Non paucis enim locis illud ita positum est, ut apud Her 
Todotum ynij 13: n aiiT)! TTgg iScrcc vv|, 9ro^()v.?v en 
tt^^Mar/^n, to<7j5tw, off(f h ifshdyei (pi^oyiivoitTi eifimrttTS^ 
Et sic Xenoph; Gyri d. VII, 5, 81 et MllL, 1,4. In posteriori 
X. loco ad siensu^i simplicem prorsus abundat Offdv. Nam 
in primo membro Chrysantas ostendit, se demonstraturum 
esse, Cyri socii el amici quahtb antecellere debeant servis; 
W facit vArbis Oi fiBV ^Koi XKOVTeg ToHg ^€0"7tCTcug U7r>y- 
^nH(Tiv\Yi[iSig-hey etits^ «|*Sjuev eKivde^oi shoUy ixovTocg 
^^7 etc. . Sed gratia in bene nectendis sententiis pbscit 
ali^uid, qubd vim habeat T2f.«imir«w, sciliGep. Hoc ipsum 
iucst in 0(TQV, quod quidehi eo debet haberi aptius, quia 
cognatum est cum TOVHTOV, Viri docti talibus in locis 
post oo-oy statuunt ellipsin tS fiS^OV. Vid. mAxihie Reiti 
a^l Luciani Somnium g. 18 et Fischi ad Anacr. XI, ii. ei 
Animadv. ad Well. Gr. III. b. p. 87- Sed haec tantum 
convenit locisj ubi antecessit aut ipsum liSil^ov (quod de« 
inceps cogitatione repetendum est) aut comparativusj ei< 
^uo item notto T8 flStX^ov repetita deinceps intelligi de^ 
Wt; ut Tliucyd. VI, 78 Toa^iTOf U .xai d^(potiKi<rT€^ov^. 



6*i^ FL£OMiLSMI AJ>IECTlVOJlUJtf. 

ivM Ayt^iMTrcu: et DenjiDftth. eJ Arittogit. I, p, m. S6o s. 

'T5TJ./A€y ^y^d^peiv - fMvof £sro 5*» *?r«gfli tjJs' i^/btd;', vw/ 
he ^tc. Adde Xen. Cyri d. VI, 2, 19. Sed nimis illi 
pendent e ratione Latinae linguae, in qua cum fere tanto 
comparativum adiunctum h^beat aut particulam fnagis, se- 
qui sane debet quanto cum cobiparativOy aut cum illa ipsa 
particula. 

s. £tiBm iteraium C&OV recte ad pteonasmos retuleris. 
Non enim pcrtinet ad illa, de quibu8'dlximus Isag. (J. 6 s. Per 
6e Otriv significationem luculeritiaemagnitudinis non babet. 
Natuia autem duce signo dupliciter vel etiam multipliciter 
addito notamus, qiiae maxime volumus animadverti. Itaque 
i^Yh&ov^yli Lat. quantUiH qudftthm^ vi^m potest mapii- 
f ttimejw rei notar6, non rei exiguae modum. Sed ,in ep. 
<id Hebraeos 10, 37 sie sctiptum lest: ''Et*^^ 7«^ >ix^<?v, 
I70V oTOV i^x^iiivog i^^h %cd i 5^gov<?t Hic fet prima 
el extrema verba o&tendunt, media etiam' de parvo tem- 
poris spatio intelligi dehere, '" Ad eum locum olim nptavi 
cx ArrianO, Ind. S. 29. oU^Oi U CtvtSv (Tmt^WW occ^f 
OTOV tTjS" X^^ir. Minus clarus est hanc in pait^m ille lo- 
Cus. Meiius utimut eo, quod o\p Es. 26, 2o WY^TOyO 
(exiguum fhomentufH, ) ' vertunt fiiTC^ov So-OV Oo-ov^ Glarissi- 
inum autem Aristoph. Vesp. 215 Tf {ix dTrixoifitiS^H^ 
0(t6v oo-ov &ftKipf ? quin oms capims quatitulumcunque tst 
<sive pauUulum) sompi ? Ad rem igitur valde imminuendafli, 
«t proinde ad gravitatem sententiae, facit hic pleonasmus. 

^, Salva aententii o&ov porro exeludas e* his Lu*' 
iiani Nflvjff* i7c ohiyov otov fifiicrroihov ra it^o t3 A^ 
WtJAtf iTViXtrP^M'^ '^Jf evx^^ t^rvo hemimdU spath, quoi 
fst atite Dij^luf^i ^grediar voum. Et de m&rpe Per^. 25» 



^J.KQ:iiASMl ADIECTIVORUM. 65 ' 

ati vcrior ertpleonasmus: TCoUoyrcu 8? Sccv oX/^i^v ixT^8- 
pOLvrsg Tfif xarUTtKiceca^^ eremari se patiuntur, ne paulltm 
]mdem mutuntes locum et statnmy quo ieeubueraHt, Hoc sine 
iubio idem cst, qn^cl ifi Fughivis 7 dicitur, avi^oVTow TCAt* 
ilisvoi^ iiiv rS (rxfffJLccro^ vi t?^ Ttoc^ih^xg sicr^m^rsc^ 
Sed in ptioribus loeis animus excitatur ad spatium dili^^ 
gentius metiendum^ quod primo. propter verbum magni- 
tudiuem. signiiicans, et pro^ter^Too^St^V, quod ante sup^ 
plenduni est, videturesse^luculentum, quod tatoen stiatiiTi 
tentimus exiguum esse. Habet ergo maiorem vim ad in-' 
formanduiii animo parvum spatii 'modum^ 

4/ I>ic6ndum denique de illis^ &XVfJix^ov Offov^ 
iiiYix^vov c(T09y i 0OWOV oa-ov^ vm^vig orov^ ut Ari- 
stopb. Pliit. 750: 'A^* ?v TTS^i axnov ^p^Xcf U7rgg(pu)j^ 
cco?. In talibus nonniilli putant OO^OV vere abundare. 
B-ittershusixis quidem^ qui multa buius formae ad Op- 
piani IV. Hal. ipi commemorat, in fine pronuntiat 
liunc in modum : Videtur autem in Graeca loquendi formu* 
la ista TO ocov esst 7ra^Ax<?v, vej ix rsiqiHTtxg adie' 
ctm; vel topim esse parapbrasis quaedam ahcuius adverbii, ut\ 
'Ji:Kuffrovoa'ov, proi^KilTroc: dotvjiot/rrov ocoVypro &»v- 
li%7TCag, HoTum priu^ id sapit, quod modo diximus, quod- 
que refutatum est Isag. 5. 10 ss. : posteriusnovadifficultate 
lem implicat. Vigerus item, etsi cum dubitatione HI, 9, 7. 
aliquando ItOt^hxuv dicit ovoi^ et 00"«, soliusque orna- 
tus causa adhiberi, „ nisfsubstantivum verbum intelligas." 
Sed recte Hoogeveen ad VHI, 10, j.o posterius solum pix)- • 
l>at, quod iam Lainbertus Bos in EUipss. sub ilvou docue* ^ 
rat, ante icov nempe io^l cogitandum esse. 

t)bstaie videtur, quod similiter dicitur per adverbium,' 
^t Plat.. Phaed. p. 225 vTSiqC^vZg [liV h , <ag ^iXofiUi, 
similibusque modis p. 149 et 231 et Gorg. p. 53 ubi non 
^idetur quadrare adiectum yerbum ^aTi; quamquam ra- 



66 PLEONASMI ' ADIECTIVOilUM. 

tioni Galllcae quispiam adsuetu» id recte fieri putet : c' £si 

mrveilleusement queje veux cela^ Hoc si quis defendere ve 

lit, pleuam sententiam banc esse statuet: VT^t^^P» /t. ^i 

inl (HhBC&ou^ (tig fiihcfiou. Sed paulk> melius certc 

habet, quod Hoogeveen dlcit, in talibus su]^plendum esse 

€%«4. yeruntamen ut Verum boc equidem non probo. 

' Ipsum potius verbum, quod sequitur, intelligendum esse 

puto; V, c. V7F. fJL. h (iiihofiot/^ <ag (i^Kofisu^ et V7re^(p, 

aA.jj&J? Ksyeig^ ta^ dK K et &xviJLOM'((ag oi^Kiog yeyovev^ 

(iif oi^Kiog yiyovev. Aliquando et (og (quoniam de bac 

particula dicere coepimus) post adiectivum ihsignem ma- 

gnitudinem significans ita ponitur. Plat. Gorg. p^ 68: 

'Tw^(Pve7 Wm aga <t>g fieyxKvi 3^|3jT ^ %aauf ^ouj- 

fjiciL^ioo vite^fid^e^ ToiAoc vi rvig ^pvxvig ^owj^Uy ^ dictum 

pro VTte^^p. T. a. (iK. VTte^(ixX^ei wg [i, j3A. etc. Incrtdi- 

bile ergo eti^ quanto damno et quam insignt mah cetera incom- 

moda suferet pravi^as ammi I 



PLEOI9ASJVII PKOIMOMINtJM. * 6j 



Pleonasmi pronominum. 



P r a e m o n it a. 

L/uaedam hic praefanda sunt de pronotninihus personalihur 
id cetera xiiliil pertinentia. I) Pronomina personalia no- 
lunativi easus saepissime sic redundant, ut vel gravita- > 
em habeant emphaseos, vel ad gratiam in antithesi spe- 
^tent. Nam in hoc Demosthenis Cor. c. 6. nihil desideres ; 
E^ra ZG(,rfiyo^i fih 6jit3, y,qtm Se rnrovL Sed redundat 
^/W c. 9: Eyca fih rofvw ey^ot^po^ . . . htoi he etc. 
Patet autem, illud antitheseos causa praepositum esse. 
Eiinphasin autem hahes in iteratione c. 79 : Eoidcta^xsg 
)ioififixrot* Jy(a ^i^Polrtav. EriKeig- iyca h^ireKs/JLYiv* 
^Z^^^^^^* ^y^ ^ iX^^yiy^ etc. Ita quater etiam dein- 
ceps eyd!)^ cui nullum cv redditur. Nam ipso pron. ey(a 
toties repetito significatur, Demosthenem virtute et meri* 
tis longe praestare AeSchini. Clara item emphasis est iA 
Xenoph. Mem. 11, 1, 30 - T/ Sg 2T dyot^ov exeig? nam 
Qon solum pro Kxniot^ nomine ponitur illud av , sed vim 
etiam hahet insequentihus declaratam, Yiric ioe rrjV rSv 
ijlm eTti^ViliOW oivoL[ieveig etc. 11) Sed eadem pronn. 
etlam sine amithesi et empbasi ah initio alicuius orationis 
aut partis enarrandae.ponuntur. Ita Xenoph. Mem. iV, 7, 7 : 
Ejcg/vo^ yd^9 heym [JLev ro otvro elvcu etc. pro Aeyoov 
7*? • . . ro otvri elvou etc. Et Plat. ep. 1. init. AfaT^A- 
i>xg eydi TtoL^ VfiHf fetc. uhi eyoo item nec propter em- 
phasin addidim es^ nec propter antithesin. Quid ergo?- 



68 PXiEOWASMI PRONpMINUM, - 

Placet, wt opmor, ^ma scntentia ct ad legendum allicit, 
si plena est verbis »on aolum ad necessitatem, sed etiam 
ad cppiam quandam, et, si enuntiatur quam clarissime, 
ita ut subiectum non modo verbo certae personae indice- 
tur, sed pronomine quoque eiusdem personae adiuncto. 
Imitantur boc Latini. Cic. ad div. L 9 non longe ab init. 
Igo tne^UntuU, imtto rerum etc et paullo post: Ego.si uhim- 
frohis etc. Sic VII, 6. Tu, qM cmris cavere didicisti etc. et 
yn, 9 Tu deesse tibi noli etc in (juibus T« etiam excitantis 
esse videtur. Adde XV, 6. extr. et Att.lX, ii, in ep. Caesam 
extr. etVirg. Aeri. Vl,95, 3^5 et 367. XH, 433. III) Ke- 
stat laudanda gratia venulstissimi^leonasmi, quo in sen- 
tentiis maxime disiunctivis post alterum tfj et in duplici- 
ter negativis post alteram ' negandi parti^ ulam pronomen 
personale comparet praeter opinionem. Hom. II. Y, 4^9 
r AKoxoV "nomtrercu, ti oye SaAijv. Callim. H. in Dian. 150 
'TSiv^y or ix ht(p^otb iidKa fJLeyccv^ rj oye %Xav»jv KaTT^ov 
o^TikcrSi^ioio ^s^oi Teo^og dtrircct^ovTa,. In simili forma 
Nicander Ther. 512 ... Jt (Tvye. Vid. Clarke ad Hom. 
1.1. qui plura Latinorum contulit sumta e Bentleio ad Ho- 
rat. Carm. 1, 9, 16, ut monet Ernesti ad Callim. 1. 1. Vid. 
ct, si placet, Iliad. a, 65^ 320, 342» et 7C, 237 s. etcLa- 
tinis Terent. Adelph. HI, '2, Q. Ilorat. Carm. IH, 24, 
45 ss. et iV, 51. Virg. Aen. V, 456. Venustas inest in 
recnrsu minimiB exspectato ideae, quae printipem obtinet 
locum, i. e. subjecti; et in emphasi quadam non obscura, 
ut II. 7', in hye^ satis durum esst ^lexandrum, nec nnimum 
eius'abfforrere a tali facto, sed facile Venerem adio anciUae coU' 
fiitione bahiturum esse. Etiam voculae brevitas aliqtiid mo- 
jnenti ad suavit^tem addit. 

_ A T T O 2 

ubique per significatum aut ^iserto nominatum oppo' 
situm suam neque exiguam vim habet. Feccavit in 



FLE0NA5MI l^ROWOMIONUM, 6^ 

eo Vigeruftf qui IV, 8 hoo scripsit : „ Pronoineii WTor, 
cum nomine (^wrroi;^ idem penitus e$t,, quod ex^curroip 
per se soliiin. t> tmosxh. %i^l tTVfliJLO^,^^ etc. Totus lo- 
cusp. m^ x6q P. I. sic habet: 'Q^Sre 7«^, (a d. A^-S"*!- 
vcSoi ori y Sa-x uh 7rai7ro&* «TravTf j* ifiSg i^aXildijTe, . 
YOf fieroi roAiro^ ro nt^oirrsiv ofmog tiiot^^rog mvr!^ Trgc-' 
ui\xm fiyrtcoi.ro , ilei itooTroS'^ ifiSig f^e(pvyev' oax U 
F38A)j-9'>jTr [livy iierd rotHjra, U «7re(3Xgv^aTs re^og dK- 
HK^g, (log •o^vrog fjuev exxvrog i^itoiYfa-cav, rov Se TrKficiov 
w^^a|ovT«, ilev mdynpre vfjuv iyevero, Versione' superse- 
deo. Sententia est .Xenppliontis Cyri disc. II^ 3, 3., cu- 
ius verba hunc locum egregie illustratot, Addidit Cel. ^ 
Hennannus -dup Herodoti Ipca , qua^ et vi et iusta etiam 
perspicuitate destituerentur, si OLvrog abesset: Prior est 
"Vn, 19 extr. deKoDV xvrog lnot^TTdg roL it^oTLelfi^wot^ ^S^a 
XpfcjBgiV. q. e. cum (non in commune consulerent, sed) 
p9 ^t quisque vellet dena (tabiquam certa sibique) parata ca'^ 
pre. Alterlocus VJII, 123: Tra^ rig oLirsm eufvriS £t/- 
^ho Tijv ^^'P^Vj oi^vrog iTutarog loxem oiqiorrog yeyecrBou^ 
ai unum omnes singulatim sihi suffragahantur y cum quisque 
futaret, se ipsum (non alium) ceteros praestitisse virtuie: 
Adde Thucyd. 11, 35. ^irum, quod vir doctiss. Kuinoel 
in Fiscb. Animadvr. ad Well. *6r. III b, p. 1Q4 probavit 
ista Vigeri. Plura deinceps Hoogeveen ad Vig. IV, 12 at- 
tulit loca e N. T. in quibus Civrig videtur,abundare, quae» 
• ut adHebraicam rationem composiu nihi} ad nos pertinent. 

2. Neque in illis locis OOfTog otiosum est, ubi pro- 
nommibus primitivis iunctum veteres e^ntrCiyfictrLKOV 
appellant (v. Priscian. L. XH. .p. 447)» ^t ujit?v «uToT^, , 
(rCpSig avrig. Nam inservit, ut ita dicam, clarius de- . 
monstrando pronomini, et altiort voce efferendum .est, ut 



70 PLEONASMI PKONOMINUM. 

Plat. Eutliyphr. Vol. I. p. 5/ TarctfV ctvrSv Ivcxa , propter 
b$s ipsos (quos dixi deos); et Gorg. Voh IV* p, 12O 
(idKojJLGti , . . dxS^ou ^S otxnS iuovro^ roi iTstKoir^ct: 
Te ipsum (Socram,) inquit GQrgiias, voh audire cerera 
explicantem h. e. ut tu solus et perpetua oratione senten- 
ttam tuam exponas, non -interrogando et respondendo 
alios eo perducas^ utid proferant, quod tibi verum vide- 
tur. , Perperam igitur Schpl. min. ad Odyss. d , £44 ad 
^«UT<?V flLV (ipsum se) sic hahetr3u5 ho^wUfJi^Horca avTo;- 
wfiioif ot,nl fitSig irc^a,\ot[jL3civovrou. Prius illud, auTcv 
gravitatis causa est additum, declatatque, sponte Ulyssem 
illa mala subiisse. Nam quod Hesychiu^ et auctor * Ety- 
mologici Magni, aliique vett. Grammgtici tradunt , . jLtiv 
«ignificare CcifTOVy auTJfV et CCvrO^ eo nihil aliud signifi- 
cant, quam quod in Etym. diserte dicitur, illud esse 
t^/t» it^oa^coTni^ sive i. q. he^voVy exefvrjv^ exelvo. AfEne 
Homerico est illud Herodoti II, 100, ccvrviv fJLiV^ ^ws" rSro 
.€^e^yx7ro,^l\pou elg ohrifiGiCTto^S^JtKeov: h. e. eam (fiiv)^ 
postquam id perfecisset^ se (ccvr^V) praecipitasse in comlave fa- 
villis plenum. Pueris etiam talia clara esse dehent. 

5. Genitiyus quoque huius pronominis additus pos- 
sessivis vacare videtur. Plat. Mencx. p. 48 ed. Gottleher : 
^Ti; if/JLsre^cc avrSv, ^i»(f)o\cc ix^ocr^^fffieVj nostra ipsorum 
discordia Jiicti sumut, Nos : durcb unsre ^igne Misbeiligkeit 
etc, Similia sunt Isocr. Paneg. c. 31 et 37. Thucyd. I, 
5.. et in, 43. Sed, ut yideo, hic usus iam a Posselio in 
Syntaxi Gr. demonstratus est^ Addit autem genitivos 
ccvrHy ecvr^g^ olvtSv non exiguam vim antecedenti pos- 
sessivOy et graviter asseyerat, non alius esse tem, quod 
dici aut soleat aut possit, sed e^us ipsius, qui possessivo 
pron. significatur. , 



PLEONASMI PRONOMINUM, • 71 

4. Eadem vis est in hoc Platonis : OtJ yA^ Jn wa 
«J mlvog Tfiv n^oirrv^fTow ywxixec, sie'rf\v oTgSv /ifi' 
Ti^c(, litvoitro aTroxTH/voM, d)k% tjjv OLvro^ ainrS. 
Alcib. 11. Vol, y. p. 88« Similia loca non habeo notata. 
Puto autem , ita collocatum et usurpatum esse aUTOf , 
quia non habebant possessivum po|>ulari sermone tritumi, 
quo exprimeretur /»ft/, 4er seinige. Nam eo^ est pri- 
8cum et poeticum, ut et <T(f)€re^os^ de quo vid. Spanh. 
ad Callim. H. in DeJum, 233. 

5. Cura ^o^'* aifrov sit seorsim , solum , seiunctum ab 
«///;, praeponitur saepissime OLVTogy qiiod et ipsumest so- 
|/w, ad imprimendam lectori et inculcandam quasi solitudi' 
k notionem, ut nulla omnino remaneat ambiguitas. Nam 
»p. Aelianum V. H. XI, x. recte et satis clare dicitur 
Horicadmus invenisse per se, et nuUo docente, genus lu- 
ctae Siculae, x^y eoLVTOV eTCivoricrug etc. etsi non prae- 
mittitur AVTog : sed tamen f ere hoc fit. Plat. Phaed. p. 146 : 
«oJ slvcu rSro re^vdvcu^ Xwg/f fih . . . wuro xadMav- 
T: iQ (rZfM yfyovevcu^ X^gif Se tjjV \//u%iJv. . . . outjIv 
««^ ccvTfiv eJvoC4. Sic et bis eodem modo p. 148- Xe-. 
noph. Mem. HI, 14, 2. 

6. Utrum iif 'irgSTOV auTOV X. Mem. I, 1, 12 pe- 
culiaris sit pleonasmus, »n legendum sit 'TTjg. Tfe^l CCvr(x)V, 
^uMtare licet. Mihi illud non displicet , ut nempe in 
KWv insit exquisitior synesis, quae significet rationes 
Diox aflFerendas. 

7. Denique quoniam a,VTcg in casibus obliquis vim 
ctiam habet pronominis tertiae personae, perspicuitatis 
causasaepe abundat, sicut ^Tog et iycelvog. Xenoph. Cyri 
^^^- 1> 3, 15 'n^i^Xirofiui rZ Tra^Trw , a^ad^v iT^^nem 
^,m7Tog m Pnisnvgy cvfificx^x^^ ctvrcf. Sic et H, 3> 4- 



/ 



72 FLEOl^A&MI PRONOMISUM^ 

Cf. et M eiD4 IV, 7, 9. t- Negligeutlae /non ingratae cst 
hop Thucyd. IV,' 93 : T^ 'litltcx^oiTii , . . Wf UVTit 117- 
78^S'>I . . . 'nifiisu, pro 'lititox^drng . , . %i(ncet, aixt tw 
VKTroK^eifVU oig ijyy. etc. Minus ijtem comtum est, sed perspi- 
cuitati quodammodo inscryit 'TfOov Sivpu #ri?T^/<ivcv, slg 
ov , . . uSw^. (pg'^<V gfe auTovr Diod. Sid I, 97. — "Vid. 
et ad ^TO^ S. 5* Nam exemplfs iUic propositis siinilH" 
mum est ho.c Josephi coHtra ^pionm init, Ta^ . . . yiy^- 
(pirxg dvr^g S^ ixvrSv k^syxPf^^^^ '^^f^^* Us»is i^ 
sanxit pronomen aVTHg pracponendum , ut sine eo tali^ 
sententia non modo languida vidpietur, sed eUftm vis 
Graeca. 

E r fl ct S TP. 

In primis dativi horum pronn. poni per pleonaslnum 
solent. Uic auctoritatihus et exemplis. copiosissimus esse 
possem. Etenim grammatici fere pmnes de usu dativi aut 
de pleonasmis agentes rd fioiy ^ol et mibi et. mir , eucb 
etc. commemorant. Nam huius pleonasmi usus est in 
omnih^s haud duhie liuguis diligentius .exc^tis. Praeter 
alios quam plurimos de eo consuli po^sunt Vechner iu 
Hellenol. I, 2, 6. p, 175 ed. Heusinger. ^Viri docti ad Vi- 
gerum de Idiott. IV, 2. Rittefshus ad Oppilani Cyneg. I, 
89 et Halieut. V, 348. Davis. ad Cic. de N. D. I, 26. 
Perizon, ad Sanctii Min. 11, 4. Fisch. ad Well. Gr. E 
p. 230 s. Dativi ergo [lolj crol^ fifJUV et.VfjClv illis insen» 
tentiis ahundant, in quibus nulla res ceteris verhis decla- 
rata usui aut V incomu^odo froprie sifi dicto illis personiS) 
quae significantur illo dativo /lol aut «i"etc., inservi- 
re dicitur. Frequens hoc est apud Demosthenem : 
Koihei fiot rircav rig iii^rvgdg. Sed auditores potius, 
quam orator ipse, cognoscere dehent jdicta testium. Ergo 



TIEONASMI PRO^OAEII^UM, ^ 73 

.?/ abuixdat. Ita mors Feregtim ap. Liuclanum non Ideo , 
3nsecuta est, ut damnuni' afferret aut tisum aliqueih prae- 
aret Croinio, ad quem epistola dt mortt Peregrim scripta 
it, £t tajnen $. 1. dicitur: eKslvo^ d'nffV&^cix(itiroei TOi 
^sKTKTTog^ in earbones tibi verstu est vir ille eptitnus. 
lec signiHcat auctor, se Iioc consilio prppe discerptum es»' 
s a Cynicis, ut inde aliquid boni aut mali redundaret ad 
liomium, Et tieimen g. 2. ohJys iSv, inquiti t^o tSv" 
mTiSv iyci a-ol heor^nM&tf)!. Post ubi narraturus est,' 
[U& xatione se F. in flammas coniecerit, quid boni prae- 
tat auctori attentus in legendo animus Cromii ? Tamen 
). 36 eum sic rogat: %cu fiQi icdvv ^Sif 9rgoag;gg Tov vh. 
Jnde ergo iUa? ■ Aliqua tamen ratione res pertlnet ad 
pcrsonas datiyis illis declaratas. Frimo loco significat' 
Lucianus illo CTol^ risurum esse Cromium furere stulti et vana 
{/orw excoecati sems^ idque facit salsa cum ironiar nam se- 
cundum T^rba quis putet, magn$ dohre Cremum^ amisso tali 
wro, affectumiti, Deinde JJ. 2 in a^ol hoc fere inest: T;. 
b maxime hoc narro, ut.qui gavisurus sfs, qtiod filiciter elapsus - 
m^ aut, non sine aliquo motu animi eognosces de periculo meo. 
In postremo ftc2 boc : Hdea quodammodo interesty te penitus 
co^uoscere id, quod inaxime notatu dignum videtur, Itaque ta- 
les pleonasmi oriuntur e magna, ai quis ita dicere vult, 
cllipsi; ut fidiucrToi coi tSto KviFfi^o^ icrroUy coi ^iu 
iTTUi tStc 7i7vwo-x«n!, Bfiol ^tX^^V^^o^ ^^. Tam arr 
guta breyitas non potest non magnam yim habere, si non 
est usu. nimis trita. 

2. In e:(clamatione illa ££ [lot l^e^ %omSv Euripid. 
Hippol. 591 et Fhoeniss* 38tf similibusque locis, utOdyss* 
^' 299 quaestio e3»istit,non leris illa sane, utrum fiol an 
^7w abundet, et omnino quomodo constet verbonim stru«! 
ctura. Interpretes talia feire transtont, diffioiliora certf 



74 PLEONASMI J»R0NOMINUM. 

ia ilUs dwftimuUnjt. Glericus autem in Ane Critica JI 
1, 10 extr. sic: ,,In e?cclamatlone hac £l' fiei eyoiy xaicSii 
Hti mibi ^go malorum! quis. analogiam invenerit? Si de- 
trahatur s^O), constat constructio: at ita frequenter oc- 
curiit apud poetas Graecos, et praesertim apud £uripidem, 
cuius hic cst versiculus ex Hippolyto 591. Scio posse 
aupplcri Ct fiott iy^ {oi^Kiof eifii) xotxSiv (eyeKOf,): 
scid nuUa est tam anomala loquutio, qxiae supplementi? 
ciusmodi ad regulas revocari ncque^t." Sed gravis est 
error grammaticorum recentiorum » quo in fl fio* , Gifioi, 
idfJLOlllOl ^ hiflOifJLOi syllabam ,fJ^oi, statuunt esse dativuin 
primae perspn^ei cum tamen sit pars interiectionis anipll- 
ficataCy nihilque nisi gravem dolprem aut adpiirationem 
cum 01 et l(a iuncta \ signiHcet , nunquam autem mihi. 
Nam a) affectus animi /nunquam^ significatur dativo pei- 
6onae, quac affectpm sentit aut excitat, sed reliquis casi- 
bus proiniscue omnibus. Froferat mihi quis ex^mpla hu-" 
iiismodi : ohoi, Oi ftfJUV^ 01 TW avS§2 ! -Sed nemo habebit. 
b) Repugnant illi dativo loca infinita , ubi affectus exci- 
tatur ab alia persona, ut Aristoph, !Nubb. 925 ss. AA> 
coi fJLoi (Tocp/iXf, Yig efJLvria-^fs. AIK. ODtfioi fiaviotg tyic 
crjfr, 'J^oKmg 3"\ v\rig as r^s^Pei ! Ergone ille Yicem su- j 
am dolet, propter istius f^rorem et propter civitatem, 
quae istuin alat? Aeque absurda et repugnantia suntlliad. 
a, 149 et Odyss. 1. 1. c) In talibus schoUastae veteres 
nihil de hac difficultate monent, quippe cum nulla sit. 
Sic in Eurip. Phoen. 1. 1. tantum hoc adscriptUm est: 
otfJLOi iydo evexcc T. ifJL xccxHv At leyius erat indicare 
genitivi causam. Hoc potius docendum erat, quomodo 
dativus fiol cum nominativo eyco in eadem enuntiatione 
stare possit. Nunc oifJiOi simpliciter repetit, quasi nulla 
insit difficultas. Emimvero nulla inest. Aristoph. Acharn. 
«50: Otfioi Tciikctg rm km Twv ifiSiv. Ibi schol. vet. sic: 



FX.£QNA^I PRQNQMINUM. .75 

7C' ciTfofiXftrey ihi j^r o ^fJLOi IotlH. c^olq» y^'ATmi} 
<P^a<Tir sKemeiyoi^ ro mxa . . , Ai^eig av xcu cn) 
rcc^oL^T^Kn^icdg* Ol/iot rJig rvxil^l etc. Rursus igitur 
le sola causa genitivi ; sed ie dativQ fi04^ et de nominativo 
sihx^ per soloecismum^ quasi per appositipnem, adiuncto 
lihil. Sed veteres illji erant scholiastae , 'ut qui scirent, 
iuot esse, ut et Hesycbius interpretatiir , iTrf^P&eyfix 
b/]V^ 9 unam particulam» noi^ sententiam mancam ex oi 
t dativo Ti^eyw compositam. d) Ab interiection^ 
iiJL^i derivant verbum oifioi^eiv: et recte. Sed si flOi 
n illo est mihiy quod tandem monstrum nobis proferunt ? 
in dativus in medio corpore verbi locum habet, aut si*? 
tiili modo compositum ullumverbum exstat? Ab otl £&•» 
^tuiu est dlcc^eiv^ sicut ab acb apud nos acbzen» Sed num ab 
!• et fJLol aliquid huiusmodi confiari potest, ut Gei'manice 
r. c. dic/as webemirzen ^^ aut Gall. malbeuramoier 9 Faene 
)udety vel fefutandi causa, fingere tam scurrilia, quae cum 
itomacho yidentur eiFundi. Hoc potius dico, quod deni- 
|ue clare pronuntiandum restat, in Euripidis v. g, Phoe- 
liss. 536 nullum esse pleon^smum, et constructionem 
)ptime coKStare: BiflOi £7«, miser ego\ sive bei mibi\ me 
niseruml tSv ifi. x, scil. evtKOff^ fropter mea mala. 

O 2 T I 2 vid. T I 2 . 

O T T O 2, 

1. Coniunctum Srog cum iyco ita ^jrot^ihxei^ ut 
lotioni prim,ae personae, sive huic k^do gravem assevera- 
ionem addat, quasi quis digito se ipsum monstrans dicat : 
^K^i ^g^i inquam^ etsi quis minime cred/it, quod dt me dicturus 
tm. Sic illud occurrit Aristoph. Nub. 141 E yfitf yag aro- 



75 pl£on'asmi pnotJOiatiNUJ*. 

ri iim [lOtBfnrr.g tk 'fi ^qowt^rvi^iov, Plat. Pbaied. p. t6i 
Ou Tretdw Kgft^wva,' wy g^fit» fljx< §to$' c 2ft>xg«r>|f o vu 
hxKeyoiliVog etc. nam ibi «Tif item pertinet ad iy(t 
nonad SwxfaTilf, Demostb. de Cor. c. 54: ^E^pdv) 
rotm owrog h smIvyi r^ rj/jL^u sydo. Afud Latinos il 
tgo fere in contrariiim sensum dicitur. Nam qui sjcl( 
quitur , aliquid vel severe vel ironice de «e praedica 
quod rfit in vulgu» notum ; ut Cic. Catil. II, 61 Ego veh 
WKTiS ille consul, qui verbo civet in exfilhim eiicio^ 

Prorsus sic et OAE ppnitur.. Odyss. <P', 207 "^0« 
mjTog iyoo, tumcx 'koAA fioyri^rug "HXudov sItcqo^S h 
eg TraTgiSa yoSocg^ Sopbocles.Oed. tyr. 987, iy(io ^ cl 
fV&aSe etc, Haec de coe suppeditat Toup, Emendat 
in Suidam, P. 11. p. aog ed. Lips. Is, et apud Euripi 
dem, Ipbig. in Taur. 345 ^in verbis T« 3* Moi^' rt/j^fi 
cE» (pg0VT<»jifcgda pro fffiiig oh acute etprobabiliter cen 
Aet reponendum fl/l* oWs» 

fi. Prorsus otiosum videri potest aTo;", uti, sicu 
La&^ ille , significat notam rei magnitudinem. Xenopi: 
H, Gr. VB, 3i 8i rtagfiftXapciv /AfV yA^ (Eufhron) rt 
ie^di fi€7Toi xot,l ^guo-wv ritcav %od d^yv^Sv oivx^fifAoim 
%BVci mivrm dT^BOSij^e» In his viri docti non memore 
liuius significatioi^is pronomen T^TOIV damnamnt. Se 
vid. Zeune ad Ex^. Cyri I, 5, 8 ^^ Reiske, quei|i ips 
laudat Ind. in Demostjien^m h. v. nec n(5h MarUand. a 
Max. Tyrium Vol. I. p. 444. ^ed. Reiske'.- 

.3. Permulta loca sunt, ubi hoc proi^bn^n articul 
vel praemisso vel deinceps addito ponitur ad explendaii 
et clarius graviusque efferendam sententiam. Etiam ij 
his passim haeserunt interpretes doctissimi, -et proDome' 
4elen4um cens^runt. Forma^ipsa e^ in omnibus,,opl 



PL£OI¥ASJlI PHONOMINUM, 77 

aor, lijigiiis, quae babent articuluin, usitata, nt vix opiU' 
lit exemplisi Sed haec Hcjebitdare: Xen^Cyri disc. II, 2, 20; 
m ix^ rov irheia^Tx xal^rKcfi/Syrc^^ wai dcpe^Uvra, ro %oi- 
m, rSroy xoti fiffyhim d^&vbwr Aesch. c. Ctc*» 
liph. c. 47^extn ^ AfffJLo&deyfiv ^e, « 'A9^va7<?/, rov y^ci^ 
^'xna fih irfi^ 'nswfVTTehffv «|o5ov^ m^^olivrk ^ rig 
7io(WimA^^ rSrov vfislq rifi^<rsfi$7 Plura attuli ad , 
X. Memor. IV, 7,-5. et plura etibm pbtuissem^ ^uarum 
copiaiiv ct Hoogev. siippedltat ad Vig. TV» 14** 

Simili ratione ahundant feKEINOS et OAE Xenbphi 
Cyri disc. I^ 4, 19 : 0?, #v hr htsiv^g ^fiMg iXarivofjksv^ 
vTTorsfiSvrcu TToiXtv i^fiag i Kslvo^ Adde VI, i, 17 et 
VT, 2, 53. Ghariton I, 14 : fiovrj ^ }Ut\\i^*^ori ysvofiivn^ 
ht iisr i^aclccq r^v iiictv diroii^v^sro rvxflVy De simill 
apud Latinos p)conasmo Dorville ad h, 1. laudat Cortiiim' 
ad Sallust. Catil. 37 et Drakenh, ad Liv, XXV, 27^^ 
Vid. et supra avrog^ Sect. 7* ' ' 

4. Aliquantum gravitatis habet pleonasmus huiua 
pron. post 6 dvrog. Nam cum 6 uxjrog satis clare per se 
signi&cet, quis aut quid sit intelligendum , tamen si rea 
videtur mira vel incredibilis , ue ' ulla dubitatio possit 
exsistere^ additd pronomine demonstrativo declaratur, hunc. 
ipsum hominem, vel banc ipsam rem aut praesentem aut 
niodo dictam, intelligi debere. Xen. Cyri disci V^ i^ 12 : 
oi dmol Srou VI, a, 8* ^k '^ov cLvrov r^oTfOv rSrovi ^ 
Gemmus pleonasmus est rS OTTilSj quod v. infra. 

5. Passim reperitur rSro fih , .% rSro csy ubi suf» 
ficcrexit partt. fisv et is^ aut repetitum Ka). Lycurg". c. 
Leocr. p; m* 246: Tgro fisv yd^ (si iwti TrrtAcuart^oif si* 
'^«Z» sfrn) rnv r^oictv rig ifc dK^Kosv^.Srt fisyicrti ysys* 
^fllisvfi rSjf rors ^oA««y, koI 7rd(r^g i^d^^acrcc rijg 'Atr/tstcj 
^c -cfc^tft^ w^ r^v *EAAff»«v Karsa^KOJipni riv cUava df^^r 



78 PLEONA^MI PRONOMWUM. 

xfprcg iTTi; rSro Ss^ Mjsccifvfiv ^ mvra)co<rloig. tria-tv v 
Cn^ etc. Nemo quidquam desideraret , si auctor iti 
scripsisset: Tfoiav fJLSV yd^ r(g ^k etK^K . . . oioUfjroi 
iarri; Ustrtrfivnv hs mvrctK. etc. Sed voluit auctor Laet 
exempla diligentius separata ob oculos ponere , quia 
utrumque est eiusmodi, ut seorsioi attentius considerari 
moque momento ponderari debere videatur., Haec enini 
vis e^% liulus fprmae, qua phira in aliquam rem argumen* 
ta, obscurius «ignificato cuiusque ponderey deinceps alFe- 
runtur, aut per f^^iCTflQV aliquid ponitur ob oc^los. 

T I 2 . 

i. Hoc nulIiuB usus videtur, adiectum illis 6 fisv . . 
oSsy ut^. Cyri disc. VI, i, i. oJ Cp<Ao^ r(f ILv^ca 7r^o(r' 
ijyov o\ fih Kflt^^ trfec . i . ol $b ^T^jcttvfec? o ^i ng HccKcc^y 
6 is riq Kot) Toa^^iSacv. Plutarch. 7rs^4 ttcli^. ay. c. 7. ol 
fASV yd^ avroSv KokaKctq Kcti Trct^cLdrinig ctvocXafjL^jivHCi^ 
^ . . ol is nvsg srai^ecq Kccl xafAcUrv^ctq fiurBSvreu co- 
^cL^dg Kct) mkvrshstg' ol Ss ctc Sed in talibus vis pleo- 
nasmi haec est, quod clarius sisnificatur^ non certum bo- 
minem esse cogitandum , aut multos ; sed ignotum ^ali* 
^uem, But paucos quosdam. Itaqtie sublato pronomine 
indefimto res^ esset ijuodammodo minus clara ininusque 
•ubtilis. 

2. Indefinitum saepe notionem simul babet Jwcerti. 
Hinc pronomen indefinitum incertam rei partem signiR- 

' cat, vertique potest, quoiammodo aut nUqna tx parie ; ut in 
r$ fuv n . . . ro os n. Aeneas in PpHotc 13 : ToV Si 

* fitrr&dl iict) rrjv r^o(^riv ol ^svoi %ot^oirm fMorS-ooa-afjLsvm 
XcLfjLQctvSvroov^ ro fisv n ttol^* oLvrm^ ro is kclI rijg Tro- 
/^oog CVfificLWofisvng.^ Arridnus iExp. Alex. 11, 15: 
(^kxander duoi captivos) ^strcoLXlcKOv fisv kot^ Atovvtro' 



FLEOI4ASMI PRONOMINUM-. 79 

h^oy^ KCLhri^ 0jj|3flMi<c onaq^ Bv^vi a^fiiU' ro fiiv n^ 
uirci)cri<rBi. tm Q»i(i£v ro isy ori tft^yyi^ftXTTflt Seo^cucevcu 
■^ctivovro etc. Hunc et plura loca bene tractat Haogey, 
kd Vig. I, i6,\ JBOnen» , . Infirmiori rationi. r) additum 
»se. Sedt in binisvsententiis incertum' hoc puto, cum e 
ffiori ai alceram quoque- Ti pertinere possit. Strabo X, 
i, 17: hst&6v (ex^w). JCflt) Tjji? -TroAA^Jv ^ncnK^v fjuira^ 
^i^aci» Kcti 6 /tify rtg ^tjtnv Ki&d^ct.v kcncirw '^dcnroov (s€ 
ntUare Citharam j^simcant), 6 os riig av\^g B^eKVvriag kol-» 
Ui Kdl ^^vyiaqi . . 

3. Numeralibus adiectum t)^ partim ad S. 1. perti* 
let, partim ad S. 2. Ad prima illa Demostb. c. Aristog: 
L p. m. 543: tioHv ofi^ ii(rfiv^tot Trdv^sg 'kB-rivcuoi, Th- 
m ViUtcrrog %v yi rt Trgdrrcov yictrdrfiy dyo^dv TCe^ii^y^S' 
^cu. Et Arrian. Exp. Al. VII, 30. ''Ey^wyfi SoKoij^ori 
pi Tt sQ-vog dvB-^dTroov^ Sri rig 7r6\tg sv rcf rore fjv^ Hri 
f? «C cLvB-^amog^ sig ov i TCs^otrriKSt. Ad S. 2. pertinet 
maioribus numeris additum, ubi est fire^ sicut Thucyd, 
^^ 21 : iiaKOfring f^sv Tm^, r^g ^wrfctg rSv omavSv^ 
inMSivs. Sed fiv^C arra eid seq^ci. pertineiiti 

4» Plurimum hoc pronomine utuntur Graeci ad in-. 
"gnem magnitudinem signiEcandam. Scilicet magnitudo^ 
)ua scriptor animum lectoris movere vult, nori debe^, 
>artibus distincte cognitis , certa mensura iniri, sed po* ^ 
^us confusa et nullis Rnibus circumscripta imagin^ ani- 
^o ad intuendiyn proponi. Feliciter ergo illi, qui prirai 
'ixerunt fisydg rtg^ TToWij rtg et ttqKv ri. Cum enim ' 
^syag et 7r6\vg iam significet^ qua ex parte debeat res 
'pectari , commode^ subiicitur illud infinitum T*^ aut rty 
luo pbahtasia ypm quam maxime augere possit. Tacile, 
*is deinceps accesserunt nomina OTfocrog-^ TTtjKiKogy S^aV" 
*ao"Wf5 ^^iVog et similiji, in quibus potest esse emphasis, 



M 7Z.EONA8MI PROMOMIMUM. 

ut uo^i Honi. Jliad^ i , 658 : o^^^i^ '^^^^ (p^ff*} (3/|pv *H^d' 
KA^fiV) quamM virtmiSj qumn admirdhiU rnbwre^ corforis tt 
§nimi iiCttnt etc. Sed etiam subBtanti^is ng additui: ut 
Soph. M. 30Q. cvv reix$i rmiet Plat* Crit. VoL I. p. 
101 y iv XM^oS' nvik Foat et aHis veirbift iosigne quid, 
^dn.finitae jAutem magnitudinia^ tSignifica^tibus lUud ad> 
dere coeperunt, taT xctkog^ ^oii(T%^y (ro(pd< et gimill* 
V». Herodot. IV , 198. AoKSSi <^i fiot ^^* d^MTfjv iivcd 
Ti^ if A<3^9 crVHOaiil : Viditur auttm mibi ne firtilitete 
quidem admodum insignis esse Lybia. ' Theocr* Idyll. VII, v. 
57 s. xjfjt^s fsiyom Yioiniq ciotiov a^icror iyoo Ss ri^ i 
rdX^^i^^i.y ^f ^^ dicunt omnes cdntorem optimum : ego vm 
mn vaUe credulns sum. Callim. H. ih ApoII. 4. fiov ti, 
suaviter -admodum, Quoniam vero 'ars dicendi non solura 
amplificare res stu^et, sed ctiam exteiiuare et imminuere, 
in contrariam quo^ue partem dixenirit, fJUiX^o^ rtq^ oMyoi 
•irivfi^j et quae bis ,8unt affinia» 

5. Sed deiade longius etiam, et ex mea . quidem 
Opinione iusto longius , progressi eodem pron. ornarunt 
adiectiva, ^quorum notio incrementa. capere non potest^ 
ita ut dicerent dfJLir^og ng et Teiq ng. In his non auget 
r)( sed imminuit. Facit CHim, ut intelligamus, uiur^ov 
jper hyperbolen eftse dictum, non proprie immensumy sive 
•quod^ nullos terminos babeat, secundum quos eius spatium mensun 
definire possis, Et sic '7r£g\ ng non sunt omneSf qui uhiqw 
sitntf in terris bomines ne ullo quidem excepto, sed qttam plurim^ 
prope omnes. Iride ambiguum factum^ utnim ^oiv n sit w- 
bil omnino kn nibil admodum, Sed tamen prius pluribui 
lixcis Videtur converilre. Accedit quod in Sn negatio est 
fortibr, ^uanl iri Aimplici 1?. Nam dicitur pro 8 Kccrd Tl 
»0» propter quidquam v6\ Hon ulld -ex pdrte. Hoiri. II. ct, 153. 
' inatoriis ipsa verba Vol. VII. p. 6 ponam : (^0(^6^0}/ 1 
uai ff^pcLks^ov^ Sn yf\Qi>rct 6(p\sw C^cuiMov yd^ rSA 



PLEQNASMI PRONOMINUJVI, 8i 

70- fltAA^ fAji (r(^cLX^g rijq dXtiSticLg etc. perieulosnm est 
et lubrkum^ nequaquam ^uod verear^ ne me ridendum praebeam 
(nam hoc quidem iocnlare m).jL red ne prorius,aLerratiS a wro 
etc. Etiam Hesychius »T< icddit vevho ii^aLfid^. 

In TTctvv n afficitur et inteaditur ro Tfccw a pronomi- 
ne Tiy ut sit pronus ex pmui parte, De ironia i TTcivv n 
vid. sub adv, nANT. *) ' 

5» Ceterum cavendum est, ne frigus afferamus lor 
cis, a quibus insignls magnitudinis sigtiificatio aliena ^st, 
neve pronomini iiidefinito ubivis aliquid ponderis adda- 
nuis. Aliud enim est, si quis igriairus vi^^e, ut Cyri disc. 
IV, 6, x.o, quaerit: mtrrj r)g o^og? aliud, cum Xeno- 
phon Exp. Cyri VI, 5, 2o didit : TTCtfOV ri vccTTOg 6 IloV 
TO?! Sed in illo loco r)q est fere, ut et*Cyri disc. II, i, 

*) Notuni est, hominem magfia •i^irtme ant dignitate prae* 
stanrem saepe simpliciter dici rivd aut r^ sicut et Lat. 
aliquem. Vid. interprr. N. T. ad Act. 5i 5<^ er Galat. 
2, 6. SqA iam Bu4«ieus copiose in Commentt. Gr, 
L. p. 75 aliique aliis inlibiis illud dpcuerant. Haec 
pronominis per se positi signifjcatio adnostram dis- 
putationem non pertinet. Non enim habet plep- 
nasmi-speciem, sed manifesto necesiarium est ad in^ 
tegritatem sententiae. Sed levem errorem Scliwebe- 
lii, castigare h. ]. licet. Is per ellipsin rS fisyccg il- 
lud sic usurpari statuit. Sed ct sibi ipse repugnat, 
cum exinde contraria ratione bominem nulla virtute 
aut dignitate pracditum dici statuat iioh et ^oevcc* 
Num et in his supplendum est fJbsya, et f^iyccg ? Tmo 
sicut hoc absolute dicitur, et sine ulla ellipsi, ita et 
illud. Ratio dictorum per se ostendit, emphasin es- 
se in t}^5 ut non sit proprie aliquis sive quispiam; 
quod frigeret ; sed mn mediocris bofns, Ceterum etiam 
fJLiycLV nva dici solere, maximeque (liycL ri^ iieutrQ 
genere, non est dubium. 



82 PLEONASMI PROR^OMINtJM/ 

ft et 4. Fischerus autem in Apimadvr. ad Well. Gr. II. 
p. '23a haec loca, quia non satis diligenter ^a notaverat, 
inter alia retulit, in quibus clara est ejnphasis magnitu- 
dinis insignis. 

6. De enclitico Tiq in tffti^ pro t^ Vigenis H, 5 
Bon rectc tradit oCtiq es86 qn\ quidem. Ac ne docet qui- 
dem, quam ipse vim his Latinis tribuat. Id autem» quod 
Zeunius adspersit, quorsum spectet aut quam vim baheat, 
cgo non intelligo. Ne multa, mibi sic videtur : si hoc 
lelativum spectat ad hominem non certum, sed quemcun- 
que, vim To Ttg suam retinet, et hoc ipsum vult iiitelligi, 
clariusque facit , bg noU spectare ad certum homiDeini 
et eimpliciter Ti CQKSi esse qiuidquid videtury cum o. sit 
iUudy quod, videtut. Bxemp^is et locis certis hic uti ridi- 
culum esset : nemo enim dubitabit, oCrtg poni pro b^ av^ 
quictmque: ac ne proficerem quidem quidquam exemplis, 
quia etiam bg sive iv universe usurpatuTif ut «Hom. H. jS', 
198: ubi V. 189 odrng eadem mioxie d4ctum antecessit. 
Hoc tamen manet , proprium eiite rS Strttg usum^ quem 
dixi; et simplex bg sine dv ad indefinitum subiectum 
spectans neque tam perspicuum esse, neque tiam usitatum, 
Patet iam ex oVt/? Stf. Sic apud Zosimum I, 17, Trav 
inSv iS^iov ij ififiotrtov t?^ ^oksooq oiM^ofJUfifjut ^iaXpQ-si' 
^avtsgy primum illud ^TT^V ad certuiri quodcunque aedifi- 
cium peitinet, quod quis facile apud animum proponat; 
id autem, quod per pleonasmum additur> 0T«5*i/ ad reli- 
qua, quae quis etiam ignorare possit. 

Sed quid faciam locis, ubi ocriig ad certam rem ><jer- 
tumve hominem refei?tur? Nihil equidem laboro. Nam 
n^ in his quidem Jocis evanescit vis- pronominis indefi* 
Biti. Nimirum simplex relativum b^ usurpatu^ da re. 



mii simpUciftr et Ustjorke aliquid tribuitur: sed l^<^'re» 
spicit ad rem , ex qua liceat/ existimare , cuiusmodi sive 
^alis illa sity et ex qua lector deheat argumentum peUre, * O^ 
ergo est simplifcis • narrationis : oCTiq etiam cbniecturae 
lectoris aliquid relinquit. Atque ita res, composito hoc 
pronomine frignificata, vel omnino rel certistquadam ra* 
tione consideratur ut incognita, quoniam de ea illo ipso 
fommate, quod ab eVr^c ineipit, aliquid adiicitur, ex 
quo de ea possit existimari. Hinc recte vertas quippe qui, 
Isocr. Faneg. ag^: l^yoi Tfag otv iKsivoiv civ^pq diJLsmq^ 
if fiiWQq (^iMP^vsg pvrsg^ i^iri^BiX^ilsv^ oirmq kroKfin^ 
(Tftv etc. Thuc* .IV, 18 - TvAfTfi ,^f, elg. i^fJLeri^ug niv ^vfi-- 
(po^flt^ etTnSovrsg* otuvsgy ei^ioi^iMct fi^sjKrrov roSv 'EWifvcQv 
iiovrs^ Ijxofjbsv etc. Palaeph. li^ i ^Aiya^nv^ on AioKog rjv 
Kv^isvojv rm msvfidroov^ otrnq socokbv 'Oovcta-sH r^g ci^vs' 
jU»«C iv dCKif. Similiter Spph.Ai. xpap s, Xenoph. Ages. 
i, 36 8» PauUi ep. ad Rom« 16, 4 ss. Plura lector fa- 
cile ipse phscrvabit. 



84 



PLEONASMI VEnBOKUSd. / 



Pl^onasxni verborum. 



Fratmonitum. 

Ajencratim liic de verbis quibus<!am monebo, quae ha- 
bitum, statum, motum, actionem etiam subiecti casu cum 
re coniunctam, exprimunt, et ea quidem " tempore finito 
posita, quasi eorum usus sit necessarius; cum ipsa tamen 
abundent et participium alius verbi aut adiectivum cum 
ipsis coniunctum re ipsa sit primarium, et omisso verbo 
participium in tempus finitum mutari, adiectivo verbum 
thcu adiungi possit ,' salvo , quem r^s postulat , sensu. 
Horum numero sunt ^WiV, ci7risvct.iy ixsiV (se bahere), e^- 
X6(r&'cu^ KccS^^cS-ou^ KsltrS-cUj Kv^siv^ criivtiu^ rsmp^S-ou^, 
'VUYXflLVHV^ v^KO.^yjsiV* Viri docti quaedam buius generis, 
fkcnt alia TVctqkKTiOVVct ^ congesserunt , tamquam ad inte- 
riorem grammaticen pertinentia. Sed iustiorip de causa 
commemorantur in demonstrandis virtutibus elocutionis 
oratoriae. ' Nam et pictura quadam ornant orationem, ut 
&(l^%a"X$q(t omnia llant, et animo quaedam obiiciunt, 
quae libenter, velut in transcursu, sicut illud oy$ (v. 
Praemon. de pronominibus III), adspiciat, et ita, ut a 
scopo non aberret. De singulis quibusdam ^suo loco di- 
cam. Qui Latina buius generis tractacunt, ut Ernesti in 
rbett. initiis §• 3o^ s. et Scbellerus in maiori opere de 
stilo b6ne Latino, eos mirum est GraecQrtim minus fe* 
cisse mentionem \ et qui de Graecis egerunt , eos non 
studiosius comparasse Latiaia. , Verbi substantivi varia- 



PLEO^ASHI VERBORUM. 86 

• /■ 

tiones studiose collectas dedit Fiseheruft in Animadw. ad 
Vyell. Gr. m b. p. 69. 

A r E I N. 

Recte Hoogev, adVig. Vl, 2. abundantiam participii 
flcy^jy coniunxit cum (pi^m, Nam ad sensum, quem res 
poscit, non est necessarium, et adiungitur ie^re in fine,- 
ut \ctQoiv, Vim autem plane eandem videtur habere, 
quam (^S^v. Hom. U. (3', 557 s. Aict^ ^' BK "LaXctfU" 
logayCT dvoKcbl^BKA v^ag^ llTfiars S* ar/m^ Tv S&fivaim 
irrctm (^ii^ayysg. In his Sr. ^' d. est de industria col 
bcouir ad etc. sive studhse frQvidit, ut hcum capereut ad etc. 

. A E I O T N . 

Huius verbi usus per se argumentum nostrum non 
«ttlngit. Sed quoniam Fischerus in Animadvv. adWell. 
Gr. in. b. p. 37 illud in numero redundantioam habet, 
de eo plane tacero non consentaneum est. Tenendum igitur 
((luoniam ille nimis breviter de eo egit), cum u^iog sit 
^pius sive aeqnus (nam haec duo ad unum idemque revo- 
care licet), oL^iHV esse 1) dignum s. aequum facere ; et inde 
2) di^num s. aequum putare ; 5) prdpterea, quod d. s. aeq. sit^ 
^dle. Prima significatio non est dubia. Nam verba in 
0<y ab adiectivis derivata fiunt transitiva. Sic ab toiOg-^ 
^^voq etc.Aucnntnr iolooi^ proprium facie ; KSVOOd^ vacuumf.; 
cnyoQtf^ angustumf; fJU^VOOd^ f otoarittw /I ; similiterque 091- 
°^> Q^^ooi^i CifMOO)^ etc. Secunda 'significatio- e prima 
^acile fluit : et in aliis etiam existimandi declarandique no- 
tio deducitur ex illis, quae. faciendi notionem habent, 
sicut ap. Hebraeos fit in formis Hipbil et PieL E secunda 
ontur tertia, quia opinio declarari potest factis. Sed, ut 
grammaticorum verbis utamur, hac tertia significatiorie 
verbum fit praegnans, nec plane reddi uno Latino verbo 



86 PLEONASMl VISIIBOKUH^ 

potefit. Respondet ferc Francico prStendre ,* qnoA iiostri 
verbo begehren expriniere videntur. .Jam cum d^toco cum 
infinitivifi aliomm verbonim construi sol^at, in hac pe- 
riphrasi res ipsa ostendere debet, ' ad quod subiectum ae* 
quitai spectet Aristoph, Plut. xo85 * ^*'^^ ^ '^^^ ^**'^' 
riZ^Hg TTivsiv. Haec ita verti possunt: Qumiam tibi conve- 
nire cen/uifii, ut vinum ebiberes. Xenoph. Cyri d. VII, i, 
43 : T4 9jfjuv d^ioicrug X^ijcr^ou : qumodo mbiscum agere ae- 
quum statues ? sive qucmdo {ex tua sentemia) a te iure meri- 
toque tractabimur, qucve Uco habebimurl Sic F. haec loca 
explicare poterat: et similiter v. ct^^Si' uhique expUcaii 
debet, nisi uno verho defungi et vim rco velk aut cupere 
utcunque significare velis. Isocr. ad Demon. p. lo. civ 
'rrct^cx/TFKrifrict)^ 6x*l^ "^^og rsg dfM^civovroLg^ oicm^ uv 
TT^og crcLvrov dficL^rcwovra, kcu rng dWsg i%Siv d^icocrst' 
ag: si. talem te praebeas adversns peccames, quales alios in tt 
peccofitem esse debere credas^ et esse postules, Adde Demosth. 
^dv.Aristocr. p. m. 394. d l^ UofUU rs Kctt d^tS Tra^' 
^d Trdvroov VfiSv rvxm^ ^iKcu\ wg ifmvrov mi&oif. Di- 
ligentius hic d^tSv a priori verbo distingui videmus (per 
rs Kcti)^ et postrema ^iiuit . . . mi^oi rationem conti- 
nere videntur, cur et d^tS additum sit. 

A P X E 2 A I 

cum inf. alius verbi coniunctum saepe^A^oy^yJ^ Nam 
actioy quae altero verbo exprimitur, non solum coepta, 
sed absoluta significatUr, adeo ut d^str^cu videri possit 
otiosum. Sed eandem actionem studiose et cum conten- 
tione quadam continuatam aut iteratam vult simul intcl- 
ligi. Matth. 26, 22: fj^^cLvro Ksystv ctvrcf sKctcrrcfg ctv- 
rav' fiijri syoo sifjbi^ %v^isl et v. 74 •'J*^''''^ li^^ctro etc. Act. 
1, 1. . . . Jv fi^^cLro 6 'irjtrSg Trotsliv etc. Sponte quis 
intelligit, non abruptis quibusdam verbis illos usos esso. 



fs ec vero alterius oratione, a^t casu) nescio qtio, interpd- 
lati sunt. Sic neque Jesus rn rerum agendarum et docen- 
darum initiis ita haesisse significatur, nihil ut ahsolve* 
rit. Alia loca lexicographi et commentatores in N. T. 
congesserunt ; et alii a^ alios jcriptores,. ut Erhardus ad 
Petron. c. d, Nam et L.atini ro coepisse sic ponunt sae* 
pissim« > nec non r^entiores in suis liuguis verba signi- 
licationejp incipiendi habentia. Nostri certe ^ic solent: 
h fieng an zU etc. cum significare volimt, aliquem studiose 
et vehexnenter aliquid egisse. 

2. Alius est pleonasmus, ouius haec notAvi exempla. 
Herodot. V, 49 med. "E<7T< U xca d^o^^d 7ci(Ti T>Jv 
tiT^si^ov eKiiVtiv Vifio^voiTiy oor» Mi Tota-i ffwdi^Kos^i oiikoi* 
Vi" oLtso x^^^ ciq^a.fisvoi(Ti^ oi^yv^og^ xai %aX'/Jf, tcou 
ior^Yig voixihTii etc. pro X^^^'^^t Ǥ7. etc. Nec vero 
Jones signifw^antur incipere , ab auro in bonorum suorum 
enumeratione, sed alii, quibus placftt, ut hic ipse, qiii lo- 
quitur. . Plat. Alcib. I. init. 7oi ydi^ visoi(^x^v7oi oroi fie- 
ycikcL €i]ioc4^ ojcrTi fif\hevog hlir&ai^ diisd t2' <7(^fioLrog 
i{^dif/.sva etc. Strab. X, 2, 7. 'Atso ^agiT» <xrc[A,csTog 
ciP^ccfisvoig Tcal rS AfA^^ciXizi^xoK^Jra.-Ts^Srov euTiv^Ax^g- 
vx\m ^fcwgibv, "AxTicv: nam inie afaucibus et /fmbrdcio smu 
frmum etc. et X, 5, 2. de Delo insula; TerifiyircCi oe €70 
'nctihci^ hdi r^ &iHg oltso Twv'H§wi'xwv%^:?vwv u^^^ccfiivri^ 
Sic et Xenoph. Vectigg. 5, 3. Sufficiunt haec exempla 
ad intelligendum, iii versione hoc participium, quod fert; 
rebus inanimatis vitam tribuat, commode reddi non posse. 

BAINEIN, 

De .hoc recte et clare Fi^cherus in Animadvv. ad 
Well Gr. in. b. p. 37: „Hoc verbum infinitiyis velpar- 



88 - PLEONASMI VEMORUM. 

ticipiis allor. verbor. iunctum celeritatem { actionum ex- 
primit, ita ut reddi adv. statiin^ celerirer, edHtiitrio poftCit/^ 
Sic cetcra bene. Hoc unum iusto gravius videtur, quod 
Od. (3', 5 (3>? ^ tfjLfv fx &aKoiiJLoio vertit» proripmt set 
cubicuio; id quod convaniret verbis yfi^S ^eTBf^B^ou, II. 
(p\ 247. Simpliciter, puto, «ignificat boc verbua>, navi- 
ter aliquem eontendisse; nen segnitery fiec interpmta nioray pro- 
gressum este. Nam Antilochus cogtiita morte Pateocli, et- 
si graviter affectus et plane stupens/ tameji cum a Mene- 
lao iussus esset currere ad Achillemy eiqu^ nuntiare hunc 
casum , aS' (ag jMgveXa» i^viiJLoa^vvfig oifisKr.a-e^ BJf Se Shiy. 
H. 697 s. Et iVlinerva Odyss. a, 102 postquam cum 
impetu evolaverat de coelo (ciC^curet)^ tum jSiy, acriter in 
itinere proposito coniendit. Sed c^erum elKpUcationem 
Fischeri loca ipsa tuentur. Aocedit autem, quod et |3(X- 
oi^BDi celeritatem exprimit (v. Dorville.ad Charit. p. 330 
ed. Lips.) nec noQ.B^sc^cu et iivcLi^ de quibus infia. 

B A A A E 2 © A I . 

Ap. Herodotum aliquoties occurrit ^Ctl^trBau i(P' 
€0(trrij« significatione dubia et fonte tropi incerto. Cum 
autem i(p' Iolvth ap.. ipsum et alios sit spcntey facilius 
quis ^ verbum ^KKiovci^etv putet illis locisv ut V-, iq6: 
eiifs^ 71 ToiSroVy ohv av ^t^ii^oLf^ Te^^a^a^ei ifJLog hisi' 
T^oitogy iT&i oLVTov STs i(t)VTS (i.oL/^M/i€vov TTeir^^/^eyai : 
Si tale quidy quale tu dixisti, parat mens frocurator, scito eum 
sponte . . . parasse sive egisse, v Sed rectius, ut opinor, ver- 
timus, in se suscepisse , ut id ageret. Cf- Aelian. V. 11. II, 
4. ubi SchefFer et Joach. Kuhn vertunt recipere in se, quod 
illi loco est aptissimum. Sed tamen non sine ratione 
(ioLJ^eaS^cii quis vertat considerarey agttare animo; et e^' 
ioLVtS adverbio seorsim. Hoc sensu lcp' €clvtS occurrit II, 
a. IX, 17 et 38 et aUbi. Vid. Valkenar. ad VIII, 32. 



fl;eoi!7asmi terborum. 89 

B OT A E20AI. 

Hoc Vertum saepe prolixum studium ct promtum ad 
em agendam animiim significat. Aristoph. Plut. 290 ss. 
Wt /lYiV kyca (iiiKYi(TO(ixi . . . viiSg oiyeiv: et 318 ss. 
7fi5 S", Idov ^ifjy AoiS-ga (iHKYi<TO[JLcci tS h^^oT^i . . . Tot) 
m(o v^uv€7v«;. Ad sensum ceteris aptum nihil desi^e* 
es, si simpliciter dictum sit, 87^ • . . VfJL^g ^h^y et «70» 
. . ^vvia^OfZott, Jpsum etiam futurum (isKia^oflXi^ in 
lac prima maxime persona,. alicuius studii signiHcationem 
labet. Nam quae volumus, ea per se sunt futura, non 
praesentia. Quodsi de futura. voluntate nostra significa- 
mus, promtam voluntatem nos ostendimus allaturos esse, 
^ua vincantur ea, quae mutata aut sero cognita consilium 
Qostrummutare possint. Sed tamen hoc pertinacitcr ur-- 
gere nolim. Non usquequaque sic philosophari in lingtus' 
licet. Sed ceterum vid. E0EAEIN. 

2, 'BiihS(rS^cii ^VOti potest quis interpretari pcr simplex 
^iVflti: et ^st sane idem: sed tum riva* verti debet \/^ftf/f- 
wre sive fitnilitudinem alicuius rei referre, quo sensu saepe 
ponitur. Itaque etsi ap. Platonem in Cmylo p. 29 x s. 
^icitur 7vv)| oe fioi CpmzTai f^iKefrbcti elva;, et p. 309 
TOiaiJT»! Tig ifi^KBTo ^voit , " ctot, ^fiK^Sv , similiterque p.. 
320 ; ac deinceps p. 322 •OVCfio^Tog^ (pdflh^ QqBoT1/\g i(TTlv 
^^'r>lj rlTJS", hhr^STOLi^ oTov i(TTi TO "K^ZyfJioc: tamen pri- 
oribus locis (3«A. ehou equiiem mter^retor fignificare, Jimi- 
Inudinem bahereynos, ^eine Sacbe vorfiellenj' adLtissimuslocu& 
suffragatur in Phaedone (JJ. 19) Vol. I, p. ^69: OvxSv 
^P-oKoyHfisy^ OToiv Tig t) iSwv Ivvoijrij, oTi "(38A.ftom fJLsv 
T§Ta, vvv €^(a ogS, etvxi^ oTov aS^o Ti tSv ovtohv^ ev- 
^^^Se^ .xa2 i IvmTOLi.ToiSTov eTvai, olov helvoy a^' euTi 



SQ, PI/EOKASMI VERBORUM. 

Ts^oBilora inilvo , w (^'ijerty «yTc? '7r^07?(?<)efv<»< fcnr, iyh- 
s&re^co^ o^ e^Biv: Coirvenit ig, inter nosy fi quis confpecta ali- 
qna refic/ecum cogitet; ^^fimilitudine.quidemid^ qnod ego utiuc 
tideoy aemulatur dliam quandam rem.fed eam noil afjequmir^ 
neque re ipfa tale e/?, quale illud, fed repcritur deterius ; ** eum, 
qui boc cogitety ante vid/jfe illud^ cam quo dicat bahcre fimilitudi' 
ntm , fed eam , qtfae ad illud non dccedat, ManifestJo bic 
/3«^.. HvOLk et ncqo<XtOwivcLi ponuntur ut synonyma'. Sat 
dara etiam haec sunt Aristotelis Eth. Nlcom. IV, i: 
BaAfiToM, 7»^ cifTmog mui o h rt'xaxov ^%«v ro (p^s!- 
^siv rYJv ' «cr/av, ^^Actorog yct^ o S/ cc^vrcv oiT^oj^vfJLsvoc, 
i^xti ^e di^Ti^oiheici rig auxS sHvaL xotd yj TJfV sa-ictg (pd^o^d, 
(Wf rS ^j?v lid T8TOV ovrog, Qvr(a S?} t>iv ao-cwT/av hch- 
^Of/^eS^u : /ffotus enim efl^ qui uno aliquo vitio laborat^ nimi- 
rumy quod rem familiarem perdit, /fotus nempe (fecundim 
etymon') eflj quifua ip/ms gpera interit, Fidetur enim interi- 
ins quidam vpluntarius ejfe difperditio rei familiaris^ qusa huius 
Jiibfidio vitam tuemur, Sic ergo diflinete ioquemes *) afotian 
capimus. Jam cum ipsum ihoLi sit figmficare , (iiikeir&cii 
, abundat, sed ita,.ut vini fere habeat T^ 00'/£iv ^ Ae quo 
verba statim diccmuSi . ■. : ^ 

5. Participium pH^ofiBvo^ praemisso ri videri potest 
abundare. Nam 't/ solum, pro oiCL ri positum sufBcit, 
et offendit participii obscurior bievitas , oum addi de- 
buisse videatur, ii:omv , firivvHV , rco^i^ST^c^i aut similis 

^) Dixerat nempe, iriterdum oi(rmrictv hoc coraplecti, 
ut ad pravas libidines explendas.profundatur pecunia. 
Nam bcoixea^B^ott est aliquid fingularim sive diflznctum 
a ^cnere^ fpccie etc. inTclligcre, Inde Cv.syM^X/i' tropns 
dicitur, quo aliquid simul intelligitur, ut'Cum parte 
nominata totnra. 



Infinitivxis. Omnino igitur in hoc participio pcQpri* vis 
aon u^g^da est, scd ^i jS^AcjUWVpf v§rti^ ppte^t «implid* 
ter, qua de caufa? ut ne voluntatis quidem, signi£ca£io, 
exprimatur. Nam respondetur ita, ut huius verbi nuUa 
ratio habeatur. Aristopb. Ran. 7x. HP* T/ QHKoflSVog? 
W. liofjLm tto/jjtS ^e^iS. Xen.Cyri d. II, 2, ix. T/ftijv 
^nKcfisvxji, S<pyf oK:, '4^ivhovrdci ; T/ S' ASko '^^^'itpti^ « 
\iLY\ yiKcura, Ttoiih. iBiKaneg, SimiJit^i' fit ap. Adiarium* 
V. H. IX, si. Aliis^xemplis Viger. VT/ 1, 7 et Hotogev.' 
ibid. aliique passim utui^tur. Videntur autem Graeci banc' 
forinam adbibuisse variandae orationis causa. Sed- et aliii 
paiticipiis illud oici ri evitarunt cum aliqua pteonasmi 
specie, qui clarius quid magisque definitum lectori offeiS 
ret cogitandum, et bactenus magis placeret. Hoc genu» 
sunt r( S-gAfitJv, Herodot. IH, 77* IV, x45. V, 13. t« Jffo- 
fisvcg m, 156. 'ir4 TTflTr iioLVonQ^ii^-i Plat. ,Fhaed. p. 137. 
ii o^Svy Xeiiopb. Conv* 4, fix. ri TTccQ^cov (v* infoa 'nrdir 
(^XSiv^y et alia. 

r I r N E s© A I- 

Etsi dovvcsrov per se est id qmd non fotefi fierij tamex 
atliquando verbum y» additur, ut in or. Aeschinis c« Cte- 
siph, c. 8 €xtr. Dicit ille, Ctesiphoiitem et D^mostbe- 
^em ita causam suam acturos esse, ut dicant, duas esse 
Athenis leges inter se pugnantes, e quarum una rogatio 
Ctesiphontis valere debeat. Hoc de duabus legibus con- 
trariis refutat Aescbines, et docet, falsum esse, prorsus- 
qne pugnare cum institutis Atheniensium. Postremp igitux 
Ozve^Ss" lirv:^y inquit, ileA.g^^ovTa; ^ 8 fiivov •i^svl^ 
K^yovreg^ dXt^d zccl *7tctvrsKjSg oi^vvotra, "^marQrai, 
Kximius est hic pleonasmus^ Nam dovvccroy est scholae 
aptuni et nimis breve, et eo non apte caderet periodi 



92 PI<i£ONASMI VERBORUM. 

clausttla. Sei acces^ione tS ysvi^r&eu si sententia non fit 
magift poptdarifti cert& gravioi multo ledditur et nu« 
meroftior. 

A O K E I N, 

Gentfanus est buius verbi pleonasmus. Nam diver* 
sissima sunt shcu et ookHv^ ^t saepe inter se, sicut rerum 
natura fert, opponuntur. Et tamep coKsi slvcti ex usu 
Atticorum ut plurimum nihil aliud significat, quam sa^Ji, 
Hunc usJum magis etiam conErmavit philosophia Socratis 
et Platonis. Frobe autem memona tenendus est, quoniam 
etiam Moro , homini Graece doctissimo , accidit , ^t in 
Xenoph. Hist. Gr. II, 3, 5x verbi ooKfiv propri^m signi 
£cationem urgens vania dilEcultatibus se implicaret, sicut 
in Excursu ad illjim locum p. XXXV monui. Res ipsa 
ubique docere debet, utrum illud sit proprie videri sive 
fpeciem tantum et hicenam exifiimationem praebere^ an mode- 
stiae causa adiunctum affirmattonem mn Miam alteri verbo 
relinquat. Isocr. Fanathen. init. dicit, se iuniorem non 
scripsisse Koyag XTvKSg €i^r,(TQ-oii SoxSvtaf, explicatione 
«tatim subiecta, x^i finlsfLLSig TCOTfiiOTfiTog fJLsrBxovTo^g. 
Sunt igitur orationes iliae, non quae viitntnr simpliciter 
compositae, sed vfre et re ipfa simpliciter comppsitae: 
quod etiam clarius fit, ubi ornamenta commemorat, qui- 
bus ipse tum sit usus. In Plat. ApoL S. p. 49 haec legimus : 
i^o^i' fioi HTog dvrj^ ^ootitv /msv sivxt cro(pog aXioig rs 
ntoi^otg dvB^^diFcig ^ xal fJLO(,Ki^TO^ hoLvroi^ ihou ^ i* 
Hic soo^s modestiae causa dictum verti debet cognovi sive 
wdi; aut reftri (sic enim forma periodi servari poterit); 
OQiUiv autem, ut oppositum verbo shou^ tideri sive baheri: 
nam »aepe OOKSlv commodius redditur haberi^ q. e. vulgo 
s. qum plurimif videri^ et maxime in participip, ut ol Jo- 



xSiTlc wymlg-i Qi f^ '^K^crioiy^ ^. ci^Xf^ etc. Sed pleo- 
nasmus maxiroe ipa.tc^t a^diu^ctp verbo CpA/i/f^rS^^st/, ut Xe- 
iioph. Cyri d, yiU, 3>. 14. Memv If, ^, ,22. Plat. (Gorg.) 
Vol. IV, .p. ^aS- .^^ e3templa e^jispb^ri 4^^ 
Well. Gr.- ni. h. P..39, et aliunde fa/;ilB.petes. Ceterum 
modestiani Atticoruih boc in verbi u^u proLare non p(3s- 
suin, ^u^a noxL paucis in loeis amDiguam lacit orationem. 

,, . L% N A s'©. A 1.^ ' :"J;;;';^ 

1. Cum hdc proprie sit vins qmstlaw sive facult^teiH 
aliquam bahere, non mirum est in^e pli&onaSmum' ex^sj&er/^. 
Tvaiii fifd unamquatnque rem efficien<lam viresquaedan^iWnt 
iiecessariae. Fisclierus 1. 1. p, 40 utitur soio loco Ti^a€>i 
Locf. p. ttj. 55$^ "s. To fuv mkBvkh\iio^x.^mirciv.o^iVy ro 

^? fi^Kuv a-vyy.^iv^i^QXODgit^i^ ro&s^ficv Si(J6%f?Tay <:4(P«VvTo 
cs ^^ii-X^^oV (Tvvciysiv v.vvctfcei. Non obscurumest, poatremwn 
cu\cLrou idem . elsb^e :>q[Uod %k(pvics^ fhyfii^tim kdnc- vim iuiheL\26' 
tuisset aucfor pio ert/Vfltyi ^t/v, eodem sensu^icere (Tvvdr 
7£{, slcut et ante ^i^%f7y ^ma/vcu:^' ^xoy^itt%&. Pertinet 
huc Platonis illud e -Phaedone '(sub (i^Ma^S-ou 3,2.) 8 
ouWtcw rotiroV tlvctt. Ndn habet ■ species eas vires^ut 
similitudinem alterius assequatur. ' Sed ingemii vires.ri»* , 
tflligendae iii pleonasroo, quiJ haberi p<jtefit, ap. Jsqcxatam 
Areop. p. m; 354 }uii r^i; gvr^ctweKng.^s kcu (Diod^rBiV * 
maiikvaq^ ^V «'tJv ^v^vii% w'^o(ra.yo^svHaHv.^ hcsltm iv<rrv* 
X^lg ivofjbi^ov. In his pro '(Tk.-^vv. ©sse poss«t ^TM.dT^m' 
"^cig, Sed tamen locus est sninus aptus^ ... i 

2. s Sed uftitatissimus est pleon^smus, quo ovvafr&cLt 
usuTpaut utToA/Urfsfvj de quo verbo infra. Vires nempe 
inorales "rea : ovMM^Stciu significahtur , ut hoc sit falva pru* 
^mia amhcnefi^tepoffe* Evaug. 3oh. 7, 7; 8 cvvccrai 
i KoVjMo^ fjtficslv vfMg* ifis is fAicsu ' Sed locu» 12, 39 



94 JPLEONASMI VERBOnUM* 

est ambiguus. Kdm 8K iovvctvro mtTKi^m eomikdAt i\i 

cxplices: cerfe /uturum ' erat^ ut eiim non curarent^ iire fieri 

non poterat ^ ut ti fe iederent. Nain ex mente atictoris id 

necessaiio eventurum erat, qma pra^dixei-aft |)ropheta. Se- 

cundum Fisclieri veirba 1. 1. p. 40 credat quis, Palairetum 

a^'Marc. fi, 19 etKrebsium ad decretum Athen. proHyr- 

caiiop. 407'multis (ixemplis i]]um usum oonHrmasse. Sed 

Palairetum, quem ego consulere non potui, Krebsius cer* 

' te non neglexit. ' Tpsfe' autem praeier'loca iam indicata 

habet unum twi o, Genes. 43, 32^ qui alienus est, .et al- 

•terum e Josepho, Ardxaeol. VII» 8; *0 is^ (rr^tiyr,iia 

rSr\ ilTriv^ sv^v^ dyctyilv cs ic^cq ]ifjf.a^y ^t^vd^yov iiU' 

AS^tJflt rSv ivroKSv^ ck-) ivct. fi<n roiv Trccri^a, JictAAa^jjf, 

iTrQi^fjLPfV*. Statuit Ig.. Krebsius', irt .cvydusvQV lesse pleo- 

uasmum, quod et aute si^e tali verbo antecedat KcctA' 

psKiia-a.vrog <ig 'loidfiiif. .Sed yerba yix sana sunt. De- 

iebat certe esse ovvdf^mv.dfjLS^flcra^iy quiftflinueris negli^t- 

-re. :F. excidit verbuB;! post omdfjusvQV ^ ut %flt^/^f(rdct<. 

Denique ne hic.quidem.locus est commodus. Melior est, 

quo Koenius utitur ad Gregorium, Hom. Odyss. v\ 331: 

ToT (ri>Kdi i ^vvafiou ^^o?n7rslv Svtrrfjvov sovru^ unde 

expressum esse. putat a Virgilio A/en. II,, 657 Mene effmt 

peJtm^ ^emfoTy^te peiffe rklicto, Spcrafli^.et Quintil. decl. T. 

p. m, 15 Fater . . , confitetnr uxori^ fe ahdicare fton pojjc. 

Alia dedi ad Crc. IV Gatilin. extr. in Orai X//I fekctit 

Sed usus verbi Graec^^ qiiem pleonasmi nomine ornaxit, 

nott raro occurriti Vid* Xenoph. Mem. II, 6, za s. ubi 

ter sic adhibetur. Hist. Gr. VII, 5, 7. Ages. ix^ 10. et 

luycurg. c. Le6(?r. p. 234 cuius haec suutx T/c oiv iVif 

^ fU&oSfTfidg rhe^ ^\ fjua-ctS-nvctiogy o<mq sivvjjSii dv dra^ 

9i,rov scturov vmfjmvcti i^iiv , viviKct n f^v ^rrct kcu n 

ysyovoq irdSog rtf Snfjua ^jr^ogriyyshMro ? 



PLtOlJASSH VERBOriliiH. 9j 

•■ •• ^- E E A E TN. ■ ":. 

Quod de V. (iiik£cQ'&,i init. diximtis, iJ etirvm 4^. hpo 
raiet; qtiod iam ex co quis existimet, quia^ quae inde 
lerivata sunt, iS-^AovWf , iS-iK^cnoi^ i3'&?^8^og^ iB-iXo' 
Tovog signiiicant eum, qui rem sponte et libenter susci- 
)iat aut tractet. Iliad. ?f, 375 s. ui % i$tkK(jt\&{ 'Kiti&a^ 
rS-cti TToXefJboso: et o"', 434 ttoKKA fHxK* sti eS-sK^trct, h. 
'., vekemeftrer repugnans tt invira, Lys. or. iQ, c. 2 'Jts^ctif* 
imi yd^ tfjq o^ijg CLVTm ctK^oicrS-s^ Kcti Jiig iXsyxH^ 
\ln B-iXovt^g dm^ixsffS-e. Aesch. c. Ctesiph. c. 46 sdv 
Jg fi^ Tr^ogTrosfircu Vfioi)/ d-iCHStv^ fin^z vfjLsJg iKslvk i&sKs^ 
n iK^Siv. E Xeftoph. notavi Mem. II, 6, 27 Cyri disc* 
I, ij 5. iExped. VI, 2, 6. De re eq. 3, 3 s, De rehus 
inanimatis pleonasmum notavit Wesseling ad Herpdotum 
I^iop. Sic de Nilo 11, ii.- et de vento VII, 191. In talihus 
i^i?^iv etiam To ^uvatov exprimit, Ut Plat. Phaed. (g. 50 s.) 
Vol.L p* 233 s» Vid. ct ToAftfifi^. Haec totlbca certe ad cri- 
sin cognoviise expedit. Nam Longinus 33, a haec hahet : 
*0 ySv 'lcroK^.^ 8K ol^ oTTcog^ Trat^og ir^ciyfuc 'sttccJSsv^ iioi 
rnv rS "Trdvrct av^TirtKwg iS-sSsiv \eysiv (^iKonfiictv. Ihi 
Morus (in Addendift): „ Nonne iS-ikssv redundat? 
Sui&cit ^ici rtjv Cp. rS Aeyf/y." Illud ergo deleri volehat; 
Sed delectantur eo Graeci etiam per pleonasmum acldito,.. 
c[iiem h. 1. et subtilitas satis tuetur. Nam sine sSiKsif 
significasset auctor vere Isocratem auxijfe res otnius dicendo i 
cum illo verho autem notavit puerile et infelix eius hoc 
in genere (ludium, 

2. Quoniam promto pardtoqiie ad rem agendaiA 
animo fete declaratur benevolentia adversus eum, ad quem re» 
pertinet, omnino et ahsolute haec ipsa significatur yerhp 
'^i\9AV. Sic Xehoph. Oecon. 3, 12 terra dicitur S^fAifCtf^ 
^^ne^ioia^ propitia. Sic et Latini. Apud HoratiUm Carint 



£>6 Pl4£(>NASJWI yEHBORUM. 

III, 50, %6 volens hoc senau pooitur, et coningata' ap. Ci 
ceronem. Haec participia passim o£Fendenmt viros do> 
ctos adeo, ut ea tollenda aut mutanda exiatimarent. 

E I A E I N . 

. Verbum iaslv e prisca forma (imiv s. sIgsIv) miita« 
tum quomodo ^bundet, haec exempla oatendunt. Eurip. 
Rbes. 379 s. kolXqv^ cS B^i^Kfj^ ckvjulvov i&^e^tpag TroXia^ 
yjiv iiiiv. Plat. Vol. X. p. 72 in Parmenide: . . . ivfii' 
Kn Ss^ KOU %a|tfVTflt l^siv- Xenoph- Cyri d. V, 4, 11, 
o^o7oV 'T^'? ^<3Tf ^ctivn i^siv. Et Mem. H, i, 22 : iviroir 
'irn Tff iMv Kou iXBV^s^tov (^vg:su Quod in.his minuti 
^uaedam ellipsis ^iq ro statui potest^ id ^leonasmum non 
tollit, qui ctiam magis lu^ciilentu^ yidoretur, si melloi 
usus talia seri^asset. Sed vixl. Isag. 5« Ag. Facit auteni 
losiv ad subtilftatep. Nam Xou^isi^ v. g. sine io€iV po$set 
rcfe^ri ad suavitatem in sono ypcis, 'Ketl ad )iun)finitatcai 
in convictu; fuV^gTT^C ad decorum incessum' et naotum, 
vel etiam ad vestitum. V» et OTIS. 
* . . 

E I N A I. 

1. Optimi scriptores hoc verbum prorsus, ut vi3e- 
-fcur, TTS^nrov adhibent in formis 70 vvv slvou et SKOiV slvoul 
Sed has ego ex usu vulgari populorum quorundam ai 
ceteros Graecos ita venisse puto, ut doctiores non ratio- 
ne sed multitudine iubente earum usum adsciscerent. 
Vid. Isag, g. 20. Certe SKOoV slvou iam apud Jonas usita- 
turo erat , ut ostendit Fischerus in Animadvv. III, b. p» 
41. Falso igitur scholiastes Thuc. 11, O9 ad SKoiv shcu 
mina^ofjuu hoc scripsit ; To slvou 'Ka^shusk 'Arruioii : et 
«imiliter ad VIII, 40. Ad quem locum Gregorius p. 29 
spectan» to shou^ inquit, ^ct^sXfUitV ttol^* avr6i$ (roi^ At- 



, PLEONAS^I VERBORUM, ' 97 

ixo7c) eyvo^ta^oLfiiif^ dig kof,} isaq^x Q>im)l&t\^ ircivrcav fih 
dh(Trdt it Tjf cy^dYi, oUy ea-ri xxxelvo^ xal ro fih iig 
islvoi^sJvad^setc* j£ustathiiis item ad II. k\ 20: iooKS ^fi- 
iiov ^ivoLi fi fAeh//4V ?;^f< rS wiTTf, IVa Ki^ti% ori «^- 
ev UKTre ^evfjiov eivui ^ i;e£^rrorfirx rs ^vou , ?f p^^if- 
i? 8 /t^vjy Tc? *Exa)v «'vax, oiX^» xoii to , . , ril\fie^ov elvou 
tc. Flenum haud dubie est ai^rrs SKm slvcu, Itaque ap. 
jucianum de mercede cond^ fy. fi. in verbis sooKHV fioi rd 
;9&^oi Srot \yn cUTX^yn^ eTnx^imrecBou , xai exovre^ 
hcu eTTi/^v&oivsc&eti aUrSv^ postrema sic explens: x<^ 
'rctaq (STiA. avrSv) ^crs sk. ehau. Siniili modo integram 
«lUentiam facias in epistola Xenophontis Vol. V'I (nostrae 
idit.) p. :^io : dvslircu (6 X^^^g) U^og slvcu: de quo cf. 
Talken. ad Herodotum p. 134. Non debetoffendere, quod 
Jlud et obliquis casibus subiicitur , ut Plat. Vol. IV. p. 
114 (in Gorgia); SK SfXYJv . . . vm ^S SKOVTog stvous^cL- 
l^cLTri&i^^rsC&cti. Constat enim in Graecis non modo ac- 
cusativos , quibus nos e Lat. adsueti sumus, sed etiam ce- 
teios casus ctim infinitt. coristnii. Vid. infra rs S. 5, sub 
nota * Sic et ro vvv eJvcu Xenoph. Cyri A, V, 5, 35h6c 
modo ad ihtegrum sensum vocari debet: O^crs Kccrd ro 
m cv fie^og x^ova Srcag elvou. V.Lamb.BosEUipss. sub 
y^^oq» Unum hic eKempium ponam e Dionys. Halic. 
Archaeoi. VI. p. 409 : ro ys iCp' i^fjCiv sJvou fis^og , ut pro 
•a qmdem parte statuam^ quae nobis concessa est* 

2, Formae ro vvv shcn afHnis est ro rrifii^ovsJvcu* "D^ 
ia plane ex hactenus dictis statuend[um est. Vid. £usta- 
tliii verba modo allata. Exemplum hoc habe : Plat. Vol. 
tn. p.- a57 in Cratylo : Ao>Cff7 jiv fioi %^^Vou ir(ti(r\ lifioig 
fciJfo-ai, ro fdv rrifJLe^ov elvou x^W^^^^^ ^^'t ^^* 
r»ov ^ etc^ 

. 7 



98 ' PJ-EO^ASMI VERBOJlUld. 

3. Nec disstmilU est formay quae et alibi occurrit, ei 
«pud Thucyd. VUI, 40 To sV* gKiiyoig shcu q. e* quanm 
in ipsis esset , »ive , quoad ipsis decernere aut rem perf 
ctre liceret, Ibi Scholiastes : To stvcu 'Trs^iTTOV. Sed loc( 
rite expleto, sicut Sect. x ostendiinus^ ehcu videbitur, si 
cutest, pmrsus necessarium. 

4. Post V. OiSovcUy ut et post alia ejusdeih fere signi 
ficationis, e.g. oi^Uvcu^ iTrn^STfStv^ accusatlvo dqni dat 
acjiungi solet verbum sJveUj quod ad sensum videtuf abess^ 
posse, ideoque 7rXsovci^s$v dicitur. Hom. II. A^^ 19. s 
i&«gjfiM6 . . i Tov ntore 01 Kivugv\g I&^e^ ^mYttav sim 
Pausan. Ill, i^ 7 MsfJL^Xia^ov ^i . . . Kd^fJt^g iv t\ 
VfiffC^ icareKni^ev ^ye/iovx elvcu rSv eifoixd^, Longi F» 
storal. I: rsg fiiv rv^yg SoS^ovsheu iimtru^ Notat ih 
Villoi^on^ hoc sheU^ sicut et alibi ixsiv post. v. Oidim 
eleganter 'JFXsova^etV, Etiam Fr. W. Reitz ad Vig«ri M 
belTum bonam copiam exemplorum de hoc «pleonasmo T| 
ilvcu congessit, Verbun^ ixBiv sic positum £urip. Hec 
1260 et Oppian. Cyneg. Ij xi. Zosim. 11, 39: sed etaTj/ii 
Hiad. «t, 338 et ^\ 612 et (^s^scrB-ou Callim. lavacr.Palll 
x33. Ante hos infinitivos omnes ellipsis est r^ i^lti 
et infinitivi dona data quasi magis firmdnt, et, eorum ma 
xime propria esse, quibus data kint, declarant. Herodo^ 
tUB passim post dTToosiKVVSiV ponit shcu simillima rationei 
ut V, 99 : avro^ fiev Syj «x ea-r^os.reveto . . • o^^a^riffii^ 
ii aJkag diteh^e MiXti&icov elvcu, 

3, Porro et cum rerbo ovofJLciQiV positum abunda 
elvou. Plat. Vol. m. p. 39 (Protag.) oro^ifrrriv S>i ra ovo' 
IM^tiori ye^ S 2,, rov oiv^x etvou. Xenoph. Apol. S. 5« »3 
cTwvss-re xxl ^fjfio^ tcocI Tufi^ohig re xoti/ioivrei^oyofia^ 
^wi rig "^i^oa^tifMtvovrctg ehxi. In his ovo/ioi^eiv nonai 



iim^icxtet Mcere, ut ^ui^am Vertwt, (qjxo feti$U hocvex' 
bum nuf quaih occurrere puto ) a^d>,ut^erc; Bachiu», : qnam. 
quam -dubitan», verh fer$o vel vfrbisrcei^tis^xpriefierei gjcut 
in Fhoem$si^ Eutip, 419 s. 10. jj '^sir^U^ d^ ?Q^) ^fA- 
TUTOv (J^oTaf... nO. it evafioiirou ivvcuficBf^:'^ wi ' 
4)<Aoi/. In Pltttonis et Xenophi locode M^iM inaximeTe* 
rum agitur. Verborum ordo ele^antior in eam ojAnionfem 
ducere potest, ut ovofid^siv nihil aliud esse putes ^ quam 
^eyBiV ; sed constructio est eiusmodi ^ ut aocusativiM cum 
inf. recte sequatur. Platonis igitur verba slc intisrpretan- 
da suiit: Komirne etrso (vtl > sito) ,affellant ^ tuos^ilicett ' 
s^pbistaMi , '• , : : , 

6i Gravis vidctur esse pleoBa$mi)ft;apudFol7l>iuiii.IX, 25; 
Oi^ilg yd^iTTi rSv ovrcdv^ Srm ci^isqciyfAia» , of 8%2 , 
Te^TrvcrcLi , ^fiS? k^vrlwar^o^ ^c. Neglecto partidpio sen- 
sus ma|iet integer: se<i t» 0'tJO€)g videtui' grave^ mo- 
mentunt cietriBihi; Sed hoc cst iiiieertum. CasauboAus qui« 
dem prima illa vertit : Semo homo ' vioit rejr. gestar, ddeo ifT- 
curiosus : recte fortasse ; quia ilikU , pio vivere:^ superstifem 
esse^ et isdibi dp. Polyhiuiii rcperituT^ ut 11, 43, saepiiis ap. 
alios^ ut Sdphocl. Philoct. 425. maxiiiie cunl pcgatrohe, 
^K, slvcUj fton snperst, sive mortuum esse^ Atque etiam res 
admittit hanc interpretatiohein^ quia ibi agitur de rl^bu3ihoh 
longe a inorte Alexandri Mi gestis; — ^ De f/7r<&^%»v fJvtti 
vidi sub ij^Troi^uvi 

£ O I K E N A t. 

HuiuB verbi trequens est pleonasmuS) uhiiunctumest 
infinitivo alius verbi^ seil et ubi participio^ Nam pror« 
ius resp6ndet TO) OOKiiVy quod vide supra. Sophocl. Phi- 
loct. 3ao. s. E"o<Xflt Kdyd rolg ecCpiyfievoigt^ra ^ivoig fTTOi- 
y-Tsi^m CS* Haud dubie intelligi vult Chorus, se aeque 
dolere^ non tantum speciem dolentis habere. Xenoph^ 



*7 



jhO PXEONASIvil TEBBORUM. 

8i hihtttin vidtremur' iocti^^ . i^prehcnsto rana esset: ' sed 

7^e dii'C(*ntitr.\' Sicet indralogis rocpe itofuihivus verbi an- 

tecedentM intelKgendus ^st, ubi sinipUcite^ respondetur 

' tW£ ^t ^& 2o4Xf^ quibus vetbis liquido et iine dubitatio- 

j»e<a^i?^tur. Aut'iiegatur^ ut Flat. Yol. Y.: p. 66 s. in 

., , : EnEPXESQAI. 

.Hoc verbum sae]^e impersonaliter lEidhibetur , ut in- 
^ellig^duui sit nomcn v. chri^sraU fioi (sci). hvotfic vel 
^jh:i&vfiicb) t-WQO*» tSto. . *ic ^ etilcri^ % € crB a-i^ vws^- 
XSO^^ct^i-) BTTiivcLij et SiCTiSVXi. Vertcre talia* solent: 
inminiemivmre. Etfom^^dd^^ Ofyiy^ (addito nomine) 
■ sltrs^X^C&iX.i T<v<t idicitur. , Vid.Valkeu. a^ Eurip.Phoen. 
p. 4(Si4. . H^^terh. ad Lucia^iiProm. c. a.Dofvillead Char. 
.V,. 10» . ■ Vacare aute.m vi4^tur tale verbum» ubi uon ex- 
prj^itiivc, cogitsktio a Ubero . aiui^ni proppsitp .susc,epta , sed 
.motus. inyoluntarius et repcntinu^, ut admirariofiis ettimoris» 
Plato lacgg^v Vni. Vol., yni,. p. 412 ; slfrijKS-^ h fis^ ohv 
.slKog-i ip^fj^^vdti. Zofiim. II. 36: Kai (JLoi TtoXKdKviq i- 
TfijKQtsB-w^g^cu. , Et, IV, 40 : loiq Ss Qct^fia^Ofc STTijsi 
yiA^K- Dicta videntur proisu» eodem. sensu dici, quo 
dicfts^ ^(ppiin^v isi) o^ov siKog^ et %oK?U^iq s&av.fiMcrct. 
.§04 taaien in his similibusque lo.cis hoc significari .puto, 
animum tali motu tentatum,' deinceps adhibuis^e cogitati- 
onem, et de causis timoris, admirationis aut alius afFectio- 
nis quaesivisse. Sic in* Lat, ifibit miraH. Ceterum mone- 
re Mteaty 'i^tivcu et STri^s^r&ai cum dat. personae con- 
stiui, 'ceterapromiscue cum dat. et accusativo. 

EniBAAAE20AI. 

Proprie hoc est se (ad rem') applicare^ sive incipere^ $g- 
gredi. Plat. in Sophisfa, Vol. III. p. 297: gtpojSif-S-jy/^r 
ol^ij lin liavToiTtcL^iy dvYivvtov ^yov i7ri(ictAoifis&u^ 



(ri73vng ttpto, Sed cu^n. iof. aliiis v«rbi " consthictum 
prorsiis e^n4eiEp i)^im h«bet, qupm iX^e<rB-iU Sj i* Lmcta». . 
Philopatr. g. i^ Ot/%1 o Zft/V T<y AiV^r-^^fit) '#?^X?r>.a<i flWW-' 

^5?v 7C0L9stjjLxzTcci TioKm ;(g<:vfev; e^<|3aA©jLfcfvcj) S^ TaifT« 
^f^tT^/v, i KO^^rrs^slv 3'U\^di'8y' In his/sin^ diihio 
fXi|3<xAAoji^SPW 9rf fltrrsiv est i. q, T^dTTOvri^ qtiod et e seqq. 
magis patet. Dionys, Hal. Archaeol. VI. ^.403": 'E^ilSo- 
yofievo^ ^ rig tfs^I tS iixaiH ^oieitr^oLi Ao^ar, 'Mti r» 
fih roig 'ioiVBi&riHJolq iyKxkSv eic. Non inodo conatusvel 
aggressus iH^ est dfe'iustitia et- kequitatef dicere, sed-.re * 
ipsa dicit) quod vel ex his pcrucis intelligas , cun^ fdene- 
ratores atoaisaaserit. : Eodem: m6dx>^ dicit in ep. ad Fompe** 
ium Vol. n. p. ia4 itif. Oti^ w. T*€i%o^. kost' (^vtiq rSroi 
lJ^li\l^o^3'xLfJL^..Tcr. /le^og ^ ori^TOY iivi^.tm^TTWTov, rm 
(PikotTo(pm (Pktonom) i^im^^i^iTi^Q^oi^ofji^yy (k? SiSiflfc, 
tSto ^^9ig.,fivog'r6u^ofjb6vpg,^-Mij9i Joca ^ 'Solyhmfmh^n^ 
rus in^Ammadw.i^ftbetUI. b^p^ 43.^ .» i . ..» i 

Prima huius v.Vgnificatio est tnanum oferijadmovere i^ ' 
proxim^, conafu Huius ex^mpra sunt Galen. //e vsu fartu\ 
S. I extr. 'AWa^a? /AHV 7«^ t^S* «vdg(^irg/i^f 7rga|f (^ «y^-^ 
XSi^ii pt,iybm'^(tL%c\!L.o ^i3-riK<)gy , srudet i^^^f^^f^^^f^^^lib^ 
conaturjxpritnifr^. Xenoph. Oec. 10, 5 . . * dyctyKfi f^'^"]; 
xgr^al, «V m^^^^iwirlv s^aitccr^y- a^r/A^s*/ Se4 aii^i 
non splum conjtfm ^aut ineeftum si^nincat, sed acttonem au* 
idutam et perfectam^ quae iniinitivQ verbi adlujicti decfa/a- 
tur, ut circumlocutip^ fiat '^Movci^mcrcx^ Dixerat Sbcfaltes* 
in Gorgia Platbl^is^Vor fV. pl i^. miserum*esseft6'mii?i'^iri' 
iniustum; minus tamen miaerum, si poenas det diis et 
hominibui.'' Tum tolus:' 'ATc;4r<^ V^, S Z/«waf^g€7ir ^f- 



lpa> PLBdHASMt VERBORUM/ 

y$w. Alia huiusmodi loca suppeditaut Raphelius ad £- 
vang. 'Luc. 1., et Fischer 1. L. Pl^ne igitur ethoc yerhuxn 
usum babet W «f%f<rda<. 

j; P X E 2 © A I. 

, !• Hoc yerbum primp wstri iuris est, ubi aliuai ver- 
bi participium futuri adiunctum bab^t. ^ii. primis^ apud 
Herodotum. frequens est haec pleonasijpiforma, ut; .II, 35 : 
l^X^ffMi \ li Tfe^J Alyvirra jAfi^vvsaiV rov Koyov. 
De Aegypto iam plurihus verhU dicmt^ . Et c. 40^ Tifv 4« ^v 
zfityhrnv re ioUfiovc^ ^yfivraji glv»*, 9c^/ [Ji^:^kfrnv ol.o^-^ 
rviv eivciiyHvi^ ro^vrnv^if^x^l^ tqkm^ Sed neo^raro apud 
alios occurrit. Plat. Vol, h p. ^27 i^%oftm ««i^figSv. 
Plutarch. de educat. pucrbnhn^. 7. t3 H 'r^dvrm fiiyiT- 
rov : . ./?f%ojti«i (p^ditTOov^ Xenoph,:, Agfes. 2|-7, 4 rSro 
hi^coVf^X^H^^* Plane idem vid^re^tiir aensus, si pro bis 
^ictum esset S r. As£», ^imilique tatio<ieinpTtoi!^bu«. Sed 
haec f orma exprimit rein non ' simpUciter {txtaram , quae 
et longo post tempore^ tr^ctari pos^it, sed mox suscipien- 
dam. SimUe est X.atinomm ire cum siipino ; ut Hor, Carm. 
I, 2, 15. Ceterum plura exempla collegit is, qui saepius 
hic mihi commemorandus est^ Fiscberus in' Animadvv. ad 
Well. Gramm. III, b. p. 48'; sed duo citiam aliend e Pla- 
tone, "Vol. 1. p. 5 dli^ Jio^^AcSv ^ i^x^oci^tk ri ^txattri- 
(^mi et p, 26^ oXr-^ha 70^, '&}ih.&ov dyyekSv. tn bis 
^SJC^^ ** non facit peripbrasin cum stgnificatione' actio- 
nisinstantis, sed propriam yim w«ie«//i babet, et est iie- 
cessarium ad sententiae integntatem , . ^raqterquam quod 
post^eriori loco simile bstberi patest rf^ tfKe.iy^ de quo 
infra^ : ." - -, . . " . . '^[^'^'' '" " '■ 

„.2. Alia scilicet res e.$t, ubi veniendi notia praeter fem 
accedit. racit emm noc diversum a supenon verumque 



PfEOKASMI VEllBORUM. IO3 

)leoiiasiHum. Odyss. 6^ 153 s. (ik ^O^a (Xelo TVp^oSv ^l' 
iOTTjTg^ tkitzjVig lg%c/Aau In his simplex narratio pro 
•y%ci)y €^^ofiui tantum poscit hvxov. Similia siint Eu- 
ip. Phoen. 15^ 145 -€t 1295, Elegantiae rationem cognos-. 
'as e Fraemonf de yerhis. 

3. Peeuliaris abundantiae est participium ih^m, 
rWcyd. Vn, 73; gotf^cTrar fXdwv roi^ iv rihei Scriv, 
S^enoph, Gyri d. H, fi, 6. eh&wv e^&o^(TXOV evx Koxov* . 
Significat actionem sine mora susceptam. Nam participii 
brevitas, nisi me sensus. fallit, cogitationem affert hominis 
ad rem propositam properantis. Itaque vertunt adverhio 
nafim. Illud certe duhitatione caret, Matth. 27, 5. par- 
ticipium ehreXQ-oiv (nam de hoq aliisque compositis, S^s\' 
vwv, 'Trcc^^A.-JWV idem valet) significare actionem mox 
susceptam, et ex hoc ipso intelligi, ludam se suspendisse, 
aon moerore accel^rasse n^ortem. Cf. infra lENAI. 

E T X E 2 A L 

Redundare hoc verbum videtur ^diunctum yerho Sivcu^ 
maxime ap. Homerum; ut Iliad. ^\ 211 (coll. 215.) et 
231. ^5 60. Odyss. ctj 172, x8o, 187. ij ^63. ^% 199. 
0) 196. ^'^ 223. Sed perquam difficile et luhricum est, 
constituere primam eius significationem, a qua ceterAe, tam- 
quam a capite, facile deduci possint. ^. Nam ita multiplex 
fertur feiu» interpretatio, ut non pro* uno codqmquo verho 
quis hahere possit, dfed pro duohus trihusve diversae ori- . 
ginig. ]^am. gbnuriy dkere^ prec-ari, votmi facere aliquanto 
^agis videntur inter %e dissentire, quam ut ex uno cetera 
possint derivari* Sed tamen certae huius verhi signifioa- 
tiones non male componuntur, si propriam ponimus profi- 
^^iy clare ihfui; Germ; laut sagetiy lant und deutlich erkUretu 
Occurrit haec et in locis iam demonstratis , ^t Odyss. ^ ^ 



104 PLEONASMI ,VERBORUJM# 

4^3» f coll. verss. seqq.) et v^ ipfi. Nam bacc ct alialoca 
coAsideranti non potest esise obdcurum, pro simplici dicere 
non adbiberi. Ghriandi autem nbtionem affinx<;ruxit e re- 
bu8, quae eam utcunque aut facile admittUnt, tiequaquam 
vero postulant, ut Iliad. J, 533 et 593. Sed, posita pri- 
ma illa signiAcatione, qui precantur recte dici possunt €V' 
j(^ea'&'-u , quatenus eorum verba pronuatiata opponuntur 
tacitae cupiditati sive desiderio rei aptatae; multpquexna- 
gis, qui vofn /acmiir : nam baec nupcupabantur clara voce, 
saepius adeo per praecpnem , et verbis conceptis. in con- 
cione pronuntiatis, si esseot publica vota. Sed ut ad illud 
redeamus, quod instituti nostri cst, pleonftsmum grajnma- 
' tici statuunt maxime ii; Hpmerico StixofJUU shou^ quod dii 
' ctum esse volunt pro sifii ; recte , si sensum rudem et 
quam simplicissimum quaeras : sed argutius est, quod dixi 
proprie verbo signijficari, profiteorme etst, Is, qui hoc 
utitur, significat aut gloriosum sibi aut non turpe saltem 
csse, quod hunc patrem, banc patriam etc. habeat. Haec 
tenenda putp,' dum quis certior$i piotulerit. ^ . 

E X.E I N, 
t. Duplicis maxime formae pleonasqaus in bpc verba 
^notabilis est. Primo ipsius ponitur tempus finitum , ad- 
luiictQ participio aor. maxime ^ verbi ad sensuip necessa- 
rii. . Hesiod. E^. 4«: YL^v^OMrsq yci^sXHtri j3/oK 4^9-^00- 
'Tfom. UbiProcl^s: . . . TG is (TXfifM. ATWOV. Kniyoi^ 
tS Kex^v^pctffiv sl^e KgvvpavTCf 2x«afV. ^(po%hSig^ xjj- 
^i^ctg exct)^ dvrl t3 ixvt^v^a^ Similiter Tzets&es , qui addit : 
01 yd^ A*Tnxol rcig (^sroxck avTi ^i\fL(i,rm Ke^^scru Ti- 
yd^ Koeroi ira^oKmVy riyHV its^irirSg nB^icMrw ^ dg wv ro 
K^v^. etc. Eurip. in M^dea, 33'e»l!/ji6ct<rrf? S%li, pro ly- 
rliMcLCS. Sic in Hec. 1001. et Cycl. 407. Herodot. I, 27 
ct 37. ni, 87. Lucian. Asin. 20 : ct Alex. 6i. Utroque 



PXBOKASMI YSABOHUM; IO5 

loco Reitslu$ plura exempla propo^t k^ il^ustrandan^ 
banc fqrsatiam loquendi : aliis in Hbris alii ; ut Yigerus Y, 
7) 10 et qui eiuslibeUumlocupletanmt; Yalkenaer ad £u« 
rip* Fhoenissas p* ^67 ss. et quos laudat Fischer iii- AniT- 
uadvv, IK. b. p. 43 ss; qui et ipse multa congessit. Sed 
Pere nibil aliud illi y nisi pleonasmiun esse t ' docuerunt«. 
l^alkenaer quidem 1. ]. n^X^^ interdnm idem s^gnificat' 
azihcUy Tvy%cLv9iv>y kiJi^H».^^ Tum loca nonnulla, ubi 
iic positum inyeniatur > demonstrat. Sed sic ratio' illius. 
a^us nequaquam aperitur. Beiie autem* Cel. Hermaanus 
ad Yigerum monuit , f^ m^dvc^ e. g. significare pro- 
prie, 4im m ea conditUmiy quat est emsy qui ptrfait. IVecte 
sine dubio« Nam sicut •fiu Sxo) eat hekt me ha^Oy itst f%&i 
7. esse potest) m boBeOy «t exseeutttSj siye ut is^ qui perfe* 
m; atquie ita, pleonasino remoto, i. 'q. BTre^cLV^^y perfeci, 
£st igituT exquisitior et bactenus, i^el propter commutan- 
^e orationi& opportunit«ten}> elegantior rei exprimendaf 
latio, 

Nonnullis in locis ambiguum est , utrum l^ifV abun-^. 
iet, an participium alierius yerbi. Vtid. praemmtia» dov 
verbis. Referat huc quis Find. Nem I, 44 s/ ^K (i^CLflou 
^oAuy ly fisyci^ta 'jrXSrov JUcrcLK^v^cu^ «%«<^ »l>i accusa- 
tivus potest regi a )UtTcLK^tjypcL^^ ut f%f<i/ absolute sit di^. 
ctum, me baiere; atque etiam ab f%f4i/, ut KoLraKfi^a^ 
(scil, jflpt/T>ov) significandae ayaritiae catisa sit additum. 
Sed fiirmatur prior ratio yersibus insequentibus. Ceterum 
q^uod Latini dicunt, absolutum babeo, pro absohi, et quae ba^ 
'^^ institmaf ^torquae instituisti^ etsimilia, etsi non responr 
ient i]li pleoAasmo Graecorum ; quia baheo non est nte ba^*. 
^O) et participia stmt pas&iya non actiya; .tamen ex. eq 
videntur.adumbrata^ ^quia illud genus pleonasmOrum a 
^raecis accepttun ustuparunti de.quo \n Framon. di^» ef 



106 1'I.EONASMI V£ABOIIUM'. 

quia pmipipia passira ponere cpacti fuerunt» utpote ca^i 

retites actitis, I 

2. Sed diffieilior est altera ibnBa, in qua noil^&rLi 

primarii participiuoi poniturf sed cum huips tempor<e ftni- 1 

to participium e%A)y. Socrates cum in Gorgia Plaeonisl 

Vol» IV. p. 95 per iocosam calumniam dixisset , sutorem 

fortasse iure suo maximis et quam plurimis calceijs indu-| 

tum oportere incedere s respondet Callicles : ^oSdt t/wo^if- ' 

fMXcb (pKvA^iig 5%fitfv ? Nempe accusativus 'Jr. vttoo» perti- 

n6t ad (pAuct^fK, non ad PX^^ 9 quod adiicitur absolute. | 

rarl modo p. loB dicitiir SXWf A^7c, (aut, ut f. legen- 

dum, Xfipig iXO)V) et similiter Aristopb, Ran. fio^et 515* 1 

. Liysistr. 944. Nubb. • 509 , >i lo^s huc pertinet« Verba | 

sunt Xi KVTTTci^i^t^ i%«if m^) rn* dwf av ;.. ubi- acci ri pot- 

est regi ab i'%^v« Sed unum locum adtlnm ex Icarome- 

nippo Luciani ^. 24« ^^^ Menippus narrat suum cunilove 

*coUoqu)um . . . EiVi fi^i^ i^n^ ^i^ il ifis oi ^v&^afTTOi 

r(JA yvoififiv i-^HCk ; tivet \ i<^fm iicTroret.^ ij r^v sv(rs{it- 

crdrfjv^ ^cL(n\i(t trs shcu 'Kcivrm Q-sm ; Uai^si^ ^x^h 

€<Pi/. De talibtts dare Fischerus 1. 1. p. 44. statutt, i» cx§<y 

hoc in genere idemesse^ quod $ha4^ et tiifrd^Siy-^ Kx^^sl^ 

et rvyxcc^VBiv^ atque adeo tales formulas similes esae iis, 

quae -ex yerbo substantivo et p^rticipiis aiiorunY verboruni 

pompositae sunt^ ita tamen, ut participium ff%&^v mutetur 

in tempus finitum alterius verbi , et hoG in partioipium.**^ 

Utitur ctiam bis Gi»c^orii: Kcu ro Ktl^St^ i%^> ^^ '^^ 

irai^Siq l%4W, xm ro ri TCVTrrci^sig €X<^v m^) n^v &v^civ^ 

ArrwV . ♦ . ly ri sx^v ns^mt^sXKOvroq^ # t? ^}}futro^ wfrl 

ftsroXfi^i ^\ Tfi^fMrcxiig cLm ^nfJ^ro^-) ^etf,tfia^f0fU$m9 *. . 

din) W «X«*? Kcu ikrU^sig ^&f^^ ^ J^^ '^vrq'*Atrt9(jiv^ 

cim rS Aix^ffV) io*T<y. Ad ea Koenius: j^Nbstri, lAi^^i^ 

1%^*^ pro v^rdi^iig Airf^v accipientis , sentenJti^ meruit 

Claji^sy Vall^eaarii adsensum ad Eurip. iPhoen. v* 7^^ ^ 



PI.EOKASMI VEEBOIIUM. I07 

aqne K. et sili ^am probari signiiicat. 1SgO| utingcnue 
icam^ lianc fexplicandi rationeni portenti instar esse et 
m ab Msu loquendi, quam ab arte interpretandi, longis- 
me abborrere statuo, eaqne nodum non solvi, sed plane 
;indi. Cuxxt Attici pariter, atque adeo saepius , dixerint 
fl^m f >C«C> quod, ut supra vidimus , ex analogia recte 
abet: qup ta;ndem modo, aut qua conspiratione inter se 
jnstantes,' inversa, vel potius perversa, rationedicerein- 
irdum vpluisse putemus ^^slg S%&>v, et ea quidem con- 
itione, ut lectore* aenigma ioculare isto modo , mutata 
cmpe utriusque verbi Forma , solverent ? 

Mibi hae<? stat Sententia, participium eXftiy sic verbo 
nito subiectum habere vim graviorem, quam in priori 
enere tempus huius verbi finitum ; et Vt g. formulae Aiy- 
k HJi^v prpprie sensum esse Kfi^sig Kttrd i^iv slve Xfi^ 
iS^) tXm Sroog scil. Xff^oiv: dehraSt et quidem non una dicto 
mio, sed hahitu et vitio tnemis, Nam exsiv de nasurali cor^ 
wi/ haUtu proprie ueurpatur, unde et i^iq dicta est, Par- 
icipia verQ usitatissune ponuntur in fine dictorum arguta 
iim brevitate, et sic inclK^i^nv addunt sententiae praemis- 
ae. Vid. ^oiWi^. penique brevitaa, qua v^erbum ex an» 
ec. iatelligendum est, Graecis vel maxime placuit. Eam 
!xemplia:q^busdam liceat demonstrare. Plat. Vol. I. p,- 
to3: fi*TyǤ ^ekw^ <2 K^., hoi rs shdu oi ttoAAoi rd 
tiymd XMKA i^e^d^trbcM^ Tva hdi re no^av Hoi dya- 
liroL fisyicrra' KouKct^jSg ilx^. Nvv ii hiBrs^ctr S0ir$. 
^'ides bic bis subaudieiidum esse S^e^d^etrBcu. Afistot. 
^th. Nicom. n,' 5,> ^is fpsysrai 6 dw\oSg d^^^oftevogf 
*AA' 6 irSg^ (sc. ooyi^ojjLevog.) Alia, quae habeo notata, 
ponere non est operae pretium; ut Plat. Vol, V, p, 54 et 
^) p. 3^3 et plura e Demosthene et aliis. $uppeditat 
DorviHp te^d Charit. 111/3* Sed vis illa> qua^ statui tS' 
^X^i Hjpn' est nimi^ ^argeikla: tantum ,, coutinuiitipiiieB^ 



lOa PLEONAS^fl VE^BORXrM. 

quandaJB^ perseverantiam ac morao^ infert/^ ut rectosen' 
8u Graecae dictionis monet StoUberc ad Sopboplis Aiaceal 
T. 2.2. Utinam ille aliquid prbtultsjfet ad rationem pleo^ 
xiasmi, qiiiam in animo involutam ^abui^se videtur, es^ 
> plicaiidam. 

3. Post S^ioveu et simiUa in&nitivu^ ^%fiv abundat, 
aicut ihcu^ ut sub hoc ipso verbo ostendii^aus. 

4. Pro vvv plebniori quadam forma, sed cum ellipsi^ 
' dicitur TO vvv et rd vvv^. sic aliquando etiam ro vv.v f%ovi 

ip Qut> participium nonnullis visun^ est abundare. Vid^ 
Hoogev. ad Vig. C. I. B. 6. et Sylburgii index adDionys. 
Hal. T. n. sub gxov. Sed plenum esset Kctrd ro vvv i'%31 
tl^oq rS ic^oiyficLroq^ aut rm Tr^o^yfidrm ^ secuftdum frat^ 
umtfh rerum conditiontm seu breviter, ut nune h/ihet. Vis er- 
go ri ixov /est certa, el Idco suo non exigua ^ ut i^n Ubro 
Tobiae 7» "• 

H K E I N. 

Huius verbi notio saepe aibil momenti babet ad sen* 
' 6um, quem res poscit : atque ita recte in TrA^sAjcyo*' nu- 
meratur.. Vid. . Praemonitum. Hic defungor exemplis. 
Sophocl. Ai. 8Q0 8. T^' BitrdKiis rdvi^ig , oig ^xa <pe^^' 
A4a.vrog ijfjuv tt^cl^iv ^ ^V iiXync' iyoii Satis erat m ^^' 
pi vel iivsyKS. CalUm. Cer. 123 s. (^i^oiora > n^H Xe- 
nqph. Hist. Gr. I, 5, 3 $%mhl ^KHv rdKctvreu ffsvrAvJi* 
tr$a. , ' losephi Archaebl. XV, 4 : ctvrov dvsKrif^raro roi^ 
^o^^o^) d <pi^m. iKiv bk rm 'is^oa^oKvfjLm. 

^EAEIN yid, E€)EAEjIJ. 

.. I ENA^I. 
1. Hoc verbum ita, ut s^X^trS^^i (S. 1.) >constructiii» 
^xtcrna similitudine illi respondet, 'sed qupad t«mp(>ra n- 
i^ita in pleon^smis non hab.et locum, nisi sicubi;i;pia€>^'' 



PtEONASMI VEkBORUM. ' lOg 

jirod fci-e «igtiiflcationem futuri habet, cum paTticipIo fu- 
turi oOTitiilctLrm 'reperitur; v. c. sJfU Oiod^mi quod pro- 
inde etistn' deisvcu 'jr^ci^oha^ valere potest, Xen. Mem. 
[II,*9, pi S^dferfe fa<5it praeterituin iFilturi tit periphra* 
ds vim habeat tS i« €o eram, ut (boo^ 1>el iilud facerem) ; si- 
cnt baec exempla dooent. Herodot. IV , g^ et V , 62 ijix 
Ks^fav-. Plat. Vol. 11. p. 170 in Theaet. orarfci^f&fi^^rm 
h 6 aL^AfimriKoq^ ij u dvctyvAxrofjLsvog 6 y^ccfiacLrtKo^* 

Vou yii, p. ^ ^^ ^^?* ^ • '^^ /^*^ ^^ '^^ i^%^i if^. 

S. Cyri disc. V, 4, 11. iTg hruvctQ-ia&Ofisyoi fjiob, 

fi« 8ed ex part. io^v cum finito tempote alius verbi 
ronfttructo nascitur pldoriasmus. Est autem, interprete 
E[esycliic>4 i. q; (Tvvrovoog iX&dv^ significatque stuikm €t 
'^krhatem. Hom. II* d 158» et ij 87^ Jlurip. Gyclv 240« 
Xen. Cyri d. V, 4, 22. 

KATAAAMBANEIR 

Itisjtb brevius de hoc Fischerus, qui Herodot. VI, 5ft 
«utTlAorjSf dwoS-ctvsiv interpretatur d^n-iS-cLVS^ et VIQ, 55 
tctTsA-. efiTT^ftirS-nvat solo item verbo ivsTT^iicrQ-fi.' Sed 
tenentlum est, >6c£r^A^jUj3^mt^, sicutpassim et i7n\cCfjLfid* 
fsiv ( v. Bergler ad Alciphr. p. 9 ] valde usitatum esse de 
nalis et cnlamitatibus, quae homines inopinos opprirtiunt* 
[taque Kivovvoqy mKlfzoq^ Svgrvxicc eos KccrcLkccfjLfidvSi^ 
^. Hemsterhus ad Ltician. Somn. jj. 12. Sed Hetodotuft 
jum ellipsi nominis, sive ut impersonale^ id adhiber^fe sb» 
et, ut nempe subintelligendum videatur lj rv%yi dut aliud 
iiusd. fere significatibnis. Sic IV, 105 etVII, 38 et 155» 
Jed tamen si quis viilt instituere duribrem structuram^ ei 
iontendere licetj de elHpsi et imperSonali verbo hic nou 
!sse cogitandum ; sed infinitivum, licet articulo carentemi, 
sse subiectum^ et tertia verbi KctrotX. persona praedica* 
um exprimi, ut VI, 58 (ti) dfcol^ouviiv wxouhaiutriha^ 



IIO PX.EONASMI VMIBORUM. 

JlTtia-Ayo^iXy mm exrortem protis opprtssit Stisogoram. S( 
de stfucturi^ ,lxanc in partem quaera^t alii. Fatet aute 
latiu» : niiin et cvfifixhsi»^ CUfi/TritrH» ^ (Txr/M^iii et, op 
ttori alia sic construuntur* Nqbid ^li| prior ratio plac( 

KINATNETEIK. 

Proprie hoc est pericUtari sive parum lAesst tsb immm 
Ao, Sed Graecis, et inprimis Atticis, etiam contra sign 
ficatp«r»w» abesse^ab ohtinendfk re pikime ingr^ata dut imom 
day et plane idem» quod ooKSiv, Hoc SoKBiV cum tnservi 
modestiae den^onstrandae ( vid. h* v.|) x4viijv$vii ehcu e 
i. q, ia^Jij et Kivivviusig Xiynv n nihil aliud^ quam Aiyi 
T<. Melioi mibi videtur haec intefpretandi pleonasmi n 
tio, quam quod, nihil usi hac iroqia, dicunt, qui pericl 
tetur, eum prope abesse a malo, unde et in meliorem pa 
iem illud adhiberi, ut sit omnino iyyi^iiv vel ioKiiv. N( 
stra ratio est e certo fonte ducta ^t analdfgiiBie subsidio ft 
joiata. Yid. Isag. % 19. Locanqtavi pauca: sed sexceni 
^moxin promtu haberem, si quis mon&tratore opus habi 
tet; Herodot. IV| 105. Xenoph. Oec. 16,11. Aeschii 
Socr. i, li. etCi Librorum indiceshodie talia facile su[ 
peditanti 

K T P E I N. 

iioc KV^iV sive KV^iiv est primitivum^ signiiicatq« 
i) acqnirere aliquid iusta ratiotse^ sive dominumfie i alicumrt 
a) babere aliquid iiire dominii; ut ,et Lat. possidere est a)m 
occupare^ j3) ocGupatuni tenere : 3) versari sive esse alicu 
cum digniMte domim: 4) simpliciter^ esse aliqub loco. Vvm 
tivum essib dixi KV^iiv* Nam ab eo deductum est xv^^ 
auctoritaSi iiis dominii; ab hoc KV^oco et KVpog^ a quib 
rursus ceterai Sed haec nihil ad nos. Nobis satis eti 
pervenissd ad iertiam et quartam verbi significationem 



nam ex his briuxitur ;,cir^itioiieS)^ qnae involuant pl^onli^* 

mum; iBterUa 7^fi,.>^^^^^it4^iy M^^^^^^^y Sppbo^cL Phi- 
loct. 5^; ct^ante.g74v.^t4*^^^^v.7ftg, <yV Kv^^^^ «a»? fiofe 
aderat. E quartj^ si|j^.^e^t ^^i.. Q7,^r;f^iv\ \ ^C. KV^iit 6%^^ 
mane^ tt ep (piidetf^ pl ,sj^a^Uj quo te OAbfs: et 1563 icLV fncrm 
xv^yg, >i ieum) 0^9 habueris, Sentitur veibi gravitas: 
sed versionc exprimi ixullopacto^pcjtest, De persopa te- 
nuissimae condit^pnis.Aunquani) i^t,opinor, serio adkibetun 

AAMBANEIN^t AArXANJEIJ^. 
1. Horusi iniinitivus abundfit ppst yerba p<f^^y« S0* 
pbocl. Aii 83<3l2 cLirtjcroficu Se <r\ s fJMK^ov ys^ec^ Kayjuv* 
Lucasin Act^- Jy 3* ^omc iXsnp^ffVVfiy hafislv. ^imillimo 
plepnaamo dicitvr '^fUCricLV pT« oi oo&^vcu TT^og ^fAOV : 
Zos\m. V, a8» Gemina est structura rS sJvcci S. 4:,ad 
;cuLus rationem vis quoque pleonasmi aestimanda est^ Iii« 
finitivo enim adiectp 4onum clfrius petitur et pauUo etiam 
cnixiiis V. ^t Valkeni ad Eurip. Phoen. i324i' Cf. ^EXElH 

s. 3. '.'/,' ' ; . ^ \^.. .': !. ... ",.. ■ 

a. De ^yx* nihii amplius habeo dicere. $ed Aflt- 

p^v ita Tra^skKSi js^epius, ut sit excttantis ad capiendi . ft ce» 
ura deinceps agendi celeritatem. Etiam in narratione celeri- 
tatem significat^ $itut shS^m et iaiv^ Sic ap. oratpres ex- 
citantur y^ctfjufia.riiqy utA«|3ovT«5, atque ita nihil aliud 
ante agentes, aliquid retitent. Deniosth* Con c. 9: Ksyi 
roivuv fjLOi ro ^ij^piCficL rnri ka^tivi et i6 )Utl fioi ks^fs 
^^v y^flt(p^'y fltt;T^*v AajSoJv. Eadem vis , quamquaoi s sine 
pleanasmo, in his iHest Lycurgi adv. Leocr. p. m. 23 Jj : 
^cti fioi (vid. kcl) S..5et iyd et cv) Aflt|3g ro^Jvia^ia-fjLa^ 
y^cciAfjMrsvy ro 'TTrs^siinj kcu dyccylyvctxrKS. In Aristoph. 
^ub. 19 IV dvccyvoi A(tj3fiJv festinatio cum indiguatione 
tidetur exprimi. . 



112 ^Juli;Odll^SMI V£]LBOAUM. 

A E r E 1 N'. ' 

^articl}>iulil Xiym' pdftt aliud dic^h^' verbum tempor^ 
finito positiim sigtiificatipsa reffeni alteriiis V6rba , noi 
«ent^nttam eitls^utciifl^^^xpr^sssfm; Hefbdbt. 111. x^6 

''i(p9l ^iyooVk Seqiiuiitiil-ipsa verba bratione recta ; pariter- 
que^TX, 2 post i<p(i&dv kryovTgg: VII, 46 s«. autem d- 
fisiihro kiyoi>i. Sic fc't:Soph. Ai. 76^ s. 5^^^ V^? ecvroi 

'. . . 'kS^avctgfiffvi^^^^ ia% i^fi \iycA\ uhi postrema irectc 
interpreteris, ut Mxtty bis ipsis vcrbis ufus, £odem constru- 
ctionis moAd et p&rtidpii s<*nsu gJTts (pdg , Herodot« IX, 
6i ct alibi, ni fallor^ I^Jy ih^ii V. et «PAKAL 

' • •• • M A'N A N E I N. 

fie participia fid^m^ ijuod dicunt iTA^iXTLtiv vid* ad 
.tlASXEIN. - 



• ■ M E'A A E I N; 

' ' * i^rbuilexicogfapbi significatibiies huiiis Vetbi c6hsti- 
tuerunt^ pleona^mi speciem id praebet, ubi iunctuiH est 
f utuf o infiiiitivi alterixis vef bi, ut pti\K$i' miwsiv. Pri- 
'faiam enini (forl/quia ipsis videtiif usitatissima) fere pb- 
hunt siiuplicitef futurUm esse ; unde inepti saiie pleOiiasmi 
tonflanturj uk fiikkei dfcs&siv^ fimXriis est auditUrus esse. 
*Cur silvam observatioriuni et locofum temere cohgestorum 1 
In lexibis deponunt, ac potiUs abiiciuht , quasi concaedes : 
quasdam, qiiibus et i^si et studiosi impediautur ? Sae- \ 
^issiiiie sane illud verti potest fututum esse^ sed ita, Ut vi- j 
tiuih non s^ntiatur. Ficta iest baec sighificatio, rieque cum j 
ialio verbo coniunctum pforsus simplicem illud facit peri- 
phrasin futuri. Id iam ex eo quis existimet y quod toon 
probabile est, Gf aecos, praeter verbum substantivuiti, haud ' 
dubie antiquissimum , cum formis temporumj pe<5uliare 
verbum fecisse ad «xprimendum ro iatr^cu^ idque or- 



PLEONASM^ YEHBOAUM; 113^ 

asse formis oamium temporum et personarum, /mums 
m^ futurm eras, futuri enriir etc. Sed quidvis defendere 
cet denique* Prima et antiqtuBsima Bigiiificatio videtur 
iisse quadraref s* ionvenin^ quodnos dicimus pa/fen, ut 
intum de rebus in oculos incurrentibus dictum fuerit, 
t) si qua pars macbiiiae Vi c. vel fcorpciria cuiusounque 
eficeret^ ut alia locum vacuum apte' explens diceretur 
iWiiv» Hinc nata est usitatissima apud omnes scripto- 
B», fiquif cmfequms sive €onfmt§mum ejfe, Similiter UlO 
uod e^/ei!ii&' notionem habet rim fequendi accepit. Y. 
flicliaeUs Supplemm. ad lekx. Hebrn p^ 1504. Itaque 
ubiit hoq verbum a Fhoenicibus profectum suspicari. 
confentanetm ejf e convemt interpretationi omnium fere 
[rammaticorum. Hesycbius reddit verbis BOiMvat et 
^(tivscr&Ai i auctor Etymologici 6(psl\eiv et w^iiritVi, 
Sec dissentit Scbol. ad Odyss. ct', 137: Sfiekhov 
toW, fvofA4^6finv : et ad Sopboch Ai. 937^ SfteX- 
^; icuuS^y icaKeiq d^a >ut) i^Ms^ ^C* Itaque Tbucyd. 
^y 4 rov TTiyApy m) rS vorn f(prfov, iyKeKv(p6req rf, dq, 
M,h(rrcL fiiM^t iTrifiivetv^ proni illi incedebanti ut mM» 
^itne cpnfentofteum effet, rerumque naturae convenirety lutum ma* 
im ih eorum iorfo, Hippocn Apbon S. V'. fi. 19 okoccl 
Ufio^^ayes^y $1 fjii?0<Si^ qttae fanguUtem profundunty ant quae 
<^fiquem efi demceps fastguinem profundere, Sic et g. sl^. . 
^ucian. de bist. conscrib. $. x2 . Koi ifisX}Ji ye Sroog 
^ycLvxKrncesv 6 AXi^ctv^^o^^ Sg ye etc. Non alia est 
igni&catioj ubi commodius vertitur debere^ cuius gederif 
'Xempla infinita suppetunt. Sed paucis opua est. Flat. 
i^ol. VI de rep. U p. 232 : 6 yd^ yew^yog^ oig eqiKev^ iK 
moq 'iroiiicsrat eavtS ro a^or^ov^ ei fiiWei jUtAAwy 
'iv(u. Demosth. de Con 29 T« Sfis\Xov KsXsva^Siv '^. ri 
^^l^pis/^vtreivl quid debebam imperare etc. fiue quid cw 
^^taneum erat, ut imp. ctc. Ita et Max. Tyr. XV, 5* Xe- 

8 



il4 PXEOSASMI V£RBORUM. 

nopfa. H. Gr. III| 3, la de mag. eq. 2, 9. Alia fauiiu 
loca index noftter faabet DOtata. Sed plara ex Homerc 
Scfmeiderlm Haudwifrterb. ex aliis Fiacher in Amthadvv 
JSi, b. 18 8A.V e Budaei autem Gommentt. Yigerus coq 
gessit. Sed secundum ea, quae disputavimus, pleonasmuj 
proTSua evanescit. Nam futurum inf. pos^ fiMKKsiv esl 
necessarium, et ubi sequitur praesens infibitivi, huic tri< 
buenda est vis futuri. Geterum addere hic licebit, T/z 
/btiAAoi/TCft Aicifutura per ellipsin rS stncQ^cu^ quod sae- 
pe additur, ut Aesch. c. Ctesiph. c. 16 et 24 : quamquam 
et per se $onfequintui vim futuri habent involutam^ Mul- 
tis locis etiam. aliud f utumm pro gtrSiF&cu ex antecedd, 
int61Ugendum est, utAesehyl. Pers. Q15 b. et 845^ 

2. Tironum in gsatiaih etiam aliquid dicendum pu- 
to de pleomasmo , qui videri potest in tS^ s (liKKu 
vel r/ y^3tf i (liKKsil Frequentius enhn est TToi^ (J' ^? 
et T^ yd^ jJ? quidfdl MgAAoi igitur videtur -abundare. 
Sed ellipsis potius est verbi ex antecedd. intelligendi. 
Flato in Bippia Vol. Ht. p. S&02 Socrati hoc^tribuit: 
B,ScK€t ^j^ ol^ hiam^ O^nqm 'its^og fji^v ^Jvca dvff^ dh- 
J^^qy s^e^o^ os yst/oi;^'. • . Respondet Hippias UoS^ yci^ 
i fiihKsi^ in quo repetendum est cogitatione oo^sct^Ofi^nf 
izs^og fi. etc. EUipsin Fiato ipse quodammodo demon- 
strat initio Protago«ae: ET. xocAoV T^ 9 ^iivoq eio^s (Toi 
tSven^ ^o-rt rS KA^i^* vUoe TUtXMmv orot (^ctvifvcM ? SO. 
Iljug S' H fJLiKKB^y m^: fMKci^iSj ri <ro(poirurov KdXAiot 
(paivstr&cu^ Ita ubique taUs intecrogatio debet.ad inte- 
graaii seatentlam expleri. 

O I X E 2 © A I. 
OlfyfipkU d^ioov non dubius ' est pleonasmus, et sii 
Suidas etiam appellati Nam dmifii est abeo^ et oXxofm 
, item aht9, Sed cekritatem discessus dcclarat participiuin, 
sicut «A^&fiJ» et idv^ de qtiibus supra. 



PL^O«ASHl VERBORyitf. ll^ 

Vcruni hic QOtandus est error, quo laWntur homi* 
nes Graece doctissimi, qui non ip participio cum ^hrisvctf 
coniuncto, sed ipso verbb otx^o^^Ai celeritatis significatio- 
nem ponunt> quam celeritatem proinde ultra modum au* ' 
gent. oTxB^rQ-cu potius est plane ex oculis ahire^ ut mt in 
locum longt Mfjitum tt cbHferas^ unde fcro aut nunquatu fis re^ 
dimrus , attt fumo fciat , quorfum evaferit. Scbol. ad Phoe- 
niss. X071 ccite nOn exprimit celeiitatem, sed oi^STdM 
solo' verbo dmrii?^sv reddit. In Hesiodi 'AcTTT- 'fi^tftxA. 
200 verbaT iTr) dlx^o^ cpjAo^r^y aiyiiv Joh. Diaconus 
slmpliciter itfem interpretatur sigji^sro 06 ffi? TOV ^oAr- 
fioy, Sed babeo graviora tati auctoritate argumenta. 
La^rtes .cum Odyss. 0, 354 narratur kKTciyKGi)^ odv^ecr' . 
Bcu 'rrcUdog aixof^ivoto-^ non ille dolet ob celerem disces- 
sum filii, ^ed ob longutn, ex quo ille fortasse nunquam 
redibit. Mirtui dicuntur oiXofJLSVoi^ 'TTU^OiX^fJLSVOi etKcL- 
TosxcfJLSvoi -^ ob celerem discessum? imo ob certum', ut 
plane ex oculis sublati> 'OKvfl^TficL is Kou JLci^viiCL "Kct^- 
C(XoSHSi f^ certe non tuftiultuariis ritibus telebrata, 
sed «uo tempore, et per statos dies: Herodot. VTII, 72. 
Abradatas apud Xenoph. Cyri d. V, 1, 2.' TT^scrQsijmv 
w%eto. An hoc est celerher evolarat in legationem ? NiJla 
cjerte significatur causa. Est potius lon^i, et m fat hngum 
tempus abierat. Alia lota lec^or ipse requirat et conside- 
ret V. c. Herodbt. Vli^ id^* Xenoph. Hist. &r. H, 4, - 
42. Plat. Phaed. (§, 27..) Vol. J. p. 181. Ly». or. adv. 
rHagit. c.^5 extr. Cic. in Pis* c. 25. , Denique si iam per 
«e oYx^^rBai est cekriter aUre^ cur Graeci addunt partici- 
pia a/KOTrrcifisifog^' dm&soov et sii^ilia, quae habet Fische- 
rus Animadvv* III b. p. 46 ? Vereor ne talia loca pas- 
slm frigeant celeritate nimium aucta. Hoc certe patet^ 
his et taUbus opinionem illi^iird» c«Uritatift notione in ' 
•yxicr&cu noja firmari* 

8' 



Il6' PLEONASMI VtKBORUM. 

OnTEsOAI vid. O V I 2 . 

4)EIAEIN. 

Huius vcrLi aoristus £, a)(^2\oy proprie est iehcham 
•ive quod nonnulli ex Gerncf. khfollte, icb bdtte gefolh^ mi- 
nus Latine dicunt, dehtremy vel dehuijfem. In ipso verbc 
vis desiderandi vel optandi inest. Ponitur autem cuoi 
infinitivo fere. Sed ita frequentari coepit pro adverbic 
optantis, ut Graeci ipsi vix verbi naturam et formam in 
€0 agnoscerent,/ Quamobrem grammat;ici iionnulli oi- 
«erte nominant adverbium. Etym. M. sub oC^bKov : Cri' 
. fietivBi ^vo" i<rr) 6i%fiq (TfifiavTiKov ^ Koi ^fjfKt. Schol. 
Aristopt. Nubb. 41 To u^<^sks nvBq .eTn^^nfMriKoiig ^s^ 
Xovrui. Cf. et Ammonius sub AiS-f. Non mirum igi- 
tur est, etiam sine augmento scribi oCpsXov et o(pB\koy, 
Ex eo autem, quod etiam cum indicativo constnictuin 
reperitur, ut Callim. epigr. lO* o^^s^S flfi^ gyivovro ^oai 
v?«^, nijiil sequitur: nam indicativus praeteriti alicuius 
temporis post illa ponituri quae per se coniunctivunl aut 
optativum adsciscunt, si« in bis praeteriti non est certa 
xiotio^ quae sane non est in yhfotvro et yimyTca, Exem- 
pla banc in rem suppeditare possem certissima. Notan- 
dum praeterea, non solum '3 personas sing. numeri sic 
usurpari, (oS(ps\ov^ uttMm ego; sg^ utinam tu; Sy utinam 
ille) quas fere solas traduntj sed fortasse omnes plur. 
numeri bbc usu f uisse ' f rcquentatas. Tertiam certe sae- 
pius pbservatam notavi: Odyss. ^\ 3ia. Demostb; Con 
c. 89 Piat. Crit. Vob I. p. 103. Sed ne diutius immo- 
remur alienisj pleonasmus fit^ ubi buic verbo praepom- 
tur coq optantis, quqm! ut Xen. Cyri d. IV, 6^ 3 et Ari- 
stopb. Ran. 98 ; aut si^B vel si yd^y de quibus infra di- 
cemus. Nam et baec cum infinitivo passim p6nuntur, 
ut Hom. Odyss. >f, 311 «s. et Pbocyl. v. 4. Itaque aut 



PLEONASMI V£RBORUM. ' 117 

hafc, WLut (S(pS^^ov sententb, ut vi^etur^ nihil mutata tolli 
posset. Milii videtur boc plconasmp maior vis desiderii 
vel maior cupidita» optantis exprimi. 

n A P I 2 T A 2 6 A I. 

Prorsus eodem modo ponitur Trct^icrrcLToLi fioi-^ in tnen^ 
tetn mibi venity quo «rs§%eTcfc*. Vid. i. v. 

nA2XEIN velpotius nA©ETN. 

Dc participio "TTcL&civ prorsus ita disserer^ licereti ut 
ie -part.^H^CflSVO^. Vid. BOTAEXeAl. N^m T* TTcfcS^cy V 
(quana^t re permotus animo) significat siitipliciter ci*r; neque 
de fenfu animi guecumque re affecti argutandum est. Ari- 
stoph. Nuhh. 33p w. Af ^ov J^if fjbai^ ri .7rccBS(ra.i. ske^ 
yi(!^iXcu y sicrh akfi^Siq^ B-vnrcCiq sC^cun yuvcLi^iv ; Et 
Vesp. 25 1 t/ ^n fjLoS-o^v (vel TTfl^&aJv) r£ ^wTt/Ao) r^v 
bmcLTsXih' d^iiq. Pro ircL^m nounuUis in locis, ut in, 
hoc, vQtt. li^ri dant f/^OL^m. Id per se commode pptuit 
dlci. V.ertendum autem est qiia re intellecta. Sed taraen 
quia illud multo est usitatius, et quia permutatip tst fa- 
cillima, IBrunkius ad Aristopb. passim, et Cel. Perman- 
nus in Ohss. ad V^geri librum aUique statuunt, hoc ex 
illo cbrruptum esse. Vid. tameii acute et elegantpr de 
his disputantem et flct^OdV defendentem Fr. Aug. Wolf 
adDem.Leptin.p. 347 ss^ 

H E I P A 2 © A I. 

Ad foritem plconasmi, qui saepissitoe in hoc verho 
inest, lectores duxi Isag. §. 19 init. Facilo intelHgitur, 
ap. Aeschylum Pers. 85^ quod Atossa dicit, v^am^^siv 
irau^ Sfi/3 TFSi^curofMt^ nihil aliud esse, quam ij^ccvricia-Qi. 
Nam V. 856 Dariu» ei pracceperat his verhis : VTircLvria^s 



113 PLEONASMI VBKBORUM. 

^cuoU Sed clarioT mul^o est haec abundantia in PIato< 
nis Craitylo 'Vpl, III. p. 275: '^y^ "jrii^diTOficU C^^cia-cti^ 
oyi fioi ^cUiirei4*^ Adde Herodot. I, 84 Ly** Or. «9 c^ 6 

n O I E I N. 

Qupniam participium "/roiS^ in brevi iudicio de ali- 
cniu« facto, ut in f J irotoiv vel KccKcS^ (o^B-qS^ etc.) TTO^iii 
abundare aigniRcanty vertendumque essc dicunt, rfirr, mc' 
rito^ aliove adverbio; et quoniam Doryill^ ad Char. p. 
2p7 (ed. Lips.) ostehdit, talia saepe ab interpretibua non 
intellecta esse, visum est de eo mentionem facere. Nana 
per se ad nos nibil pertinet. Noh enim pleonasmus est, 
sed ex^uisitior aut Graecis propria ratio locjuendi cum 
aliqua ellipsi, Latini sane solo adverbio v^i dicunt; 
commode me monuifti ; non commode faciens m. «9« Sed Grae- 
ce .meli^s ita dicas: civB/jLVficrcig (JLS KCLX&q mtSv. Plat, 
Tbeaet. Vol. 11, p, 100 ; T^^ ctK^ovrccg . . • dvoim-itS-stgj 
a KctKSq woiSv» Succurritur brevitati p^rticipii subintel- 
lectis verbis Kard rSro^ quae Heliodoru» VI, 5, addit, 
.cum dScit . , . KciKoiq KcLrd rSro TTOiScra,: et, si Xeno- 
phon Cyrid. I, 4, 13 dixisset^^owT^^, 'i^ffy KctKSg 'Tfoim^ 
verbis hoc illis, quibus ipse usus est, explicare ppssemus. 
Fostremum moneo, non semper in fine hoc participium 
cum adverbio poni, sed passim etiam in media sententia, 
ut exem^la ostendunt ab Hoogev. ad Vig. VI, 4, 4 collecta. 

2 T M B A I N E I N. 

E propria buius verbi significatione, ctmgredi^ s. ctn- 
vemre in unum &cs»i, (Xen. H. Gr, I, s^ 17.) ducitur me- 
taphora de lebus inanimatis, congruere ^ conjmirei ut in 
computatione de numerorum summa, quae e pluribus nu- 
meris (rvft(icUv$ty cottficitur (iVa, nt boc totum amfentiat cum 



! PLEOWyidMI yEHBOKUM. 119 

pr partihtis. } Ab hoc in numeru usu rursus dicitur,^ ar» 
pmentis ekpositis et collectiSf v. c. fi$iSh cikko riv <iv- 
^'j}7rov.-ff'Vfi(iccivsiv^ n ^^X^^-^ (ruthuibus quafi /HbdfiCtif) 
Wl alittd canpcii quam^ ut auimus fit bQm, Ct Herodot. 



io2. 



Sed pleona$mu8 verli statuitur cxsistcre, «i cum ali- 
[uo infinitivO coniungitur. fieroctotus in vita Homeri ^6 
Ek ^i Tvig da-Bsveia^ rxvrtig arwififi rov 'OfJLfi^ov TfXfu- 
lij^rcu fy^Ia). Ex boc morbo evenit, (non ex alia, quae feie- 
katur causa) «r fiem etc. Plat, Cratyl. Vol. III. p. 255 : 
ovfificum HV-^ opSSg 6vofJLoi^€(r3'^ irooqy eo ig. redeunt 
&«, s. emgruttiit ita, ut recte afptlletur. Sic et p. ^OQ. Po» 
l^b. IX, 23: A406 ro itgog^lir(^ m)ra ysyovivm^rehid)^ 
ivA^jj ffVfJt^cUvsi r^v yvScrtvuin^ VTfd^etv: qura tila m* 
pTt facta fumyfiquitur^ ut ea rficertfi memma vigeant^ sive. ut 
botmibus fksue fim ncta, Oce)liM Lfucajms de Univ* c. 4 : 
atlrd^ Tdf hwdfjLsig , xoi rd \i^ya,vx , xcti t^^ o^i^eig 
Tdg -rgc^ (rrjv) fii^iv vito rn-^td hlcfiivot,g roig *v3'g<y-' 
''^^*fj »% liSpvJjfs' mx^ SfSc^da* fxvfi^i^fJiKsv ^ iKKoL 
etc. . , ^, own/a in eo con/e^tinnt^ nc^ propter. voluptatem data 
^S^ifid etc. Quid? num^ casu abreptus esl deus, ut illa 
claret? Iino ioc vult auctor, quod interpretatus sum. Cf. 
et Zosim.IV, iQ. et VI, 13. et Palaephati c. 6 extr; In- 
telligitur autem per se, in versione quae ingenio linguae 
Latinae convenire debeat, non putide, ut hic fecimus, et 
pluribus vini verbi esse exprimendam. Sed monere opor- 
tet, bac dicendi forma per se non bstendi, cafit aliquid: et 
fortuito factum essej etsi res ipsae, quae concurrunt, in- 
terdum caslii sunt subiectae. Nam ut aliud etiam ($xem- 
plum addam, in Plat. Phaed. Vol. I. p. 151 flvcti ^vfificci- 
vsi casui prorsus repugnat. Verba sunt: Kci&cC^Ci^ oi 
^W ^ft a rSro^ ^vfi^vet / o^ne^ rscLhcK^t ev. ilS Koyof 



MO PLEOKASIUI VJERBORUM. ^ 

hiyetdLi^ ro ;g«g/^e<v ori ^uiKi^x difo t2 &iii%rog rn^ 
yt;%»}v etc Purgmo vero notme convenit u^ fit boc^ qiiod du- 
iim m^bac disputatione diximus\ « . ? Res ipsa tamen ca- 
sum potest prodere, ut cum dicitur : (Tvvi^fi {tVTOV re?iSV' 
r^tra^^ ors rSro iymro. In talibus prima significati# 
verbi obtinet : mors eius ipi idem tempus quasi coll^ta e/ 
et convemt, quo illucl facttun ^st. Suis ergo causis moi! 
consecuta est : s6d casu fuit coniuncta cum facto , quoc 
altero* commate significatur^ 

Eundem in modum disputari potest de v. STMBAA.- 
AEXBAI, convenire, congruere, Aeneas in Poliorcet. c« 18: 
2v/Aj3«XA.€Ta< ylvsTdoii Tfifiivto '2ol(w sv Iwv&t Tm, 
«■oAi< svfJbiyi&ffg: rei in eo coftventt, eo omma reda^a fum, ut 
Temeno accederet Teos, fnagna urbs Rbodiorum in Jon^^ £tf^ 
^dKKsrou ergo idem est, quod (TVfificuvsi. Ea^em raio, 
tam structura quam usu, est verborum o^vyKV^siv , cofi- 
viTrrSiv et frvfd/pi^siv^ .quod exempli& illustrat Fisdbr in 
Animadvv. sub STMBAD^EI. 

T A A I N. 

Hoc V. inter abundantia referunt, ubi videtvr ad pe? 
riphrasin faciendam adhiberi, sicut Aristopb. ?lut. 28Q 
(p^flfcV(3t< 6 itTra) rirK^Kctq rifMV. - Hic (J)^. tstA. explicet 
sane, qui vult, solo verbo S^p^a^Cctg : vim certe magnam, 
quae inest, sic tollet. £am si plane declarar^ velis, hoc 
fere, modp f ossis :'(prae fallendi auiem fiudio} nondum fnfti' 
nuifii fiobis dicere, siyc nondnm potuifii in animutn inducere^ ftt 
fiobis dicefes. Germ. P« bafi es nvcb nicht iiber das tipn 
bringen konnen etc. Maxime a^tiexi» conferenda j|ui^t, quae 
Hd seq. ToAjtt^v diciaius ; nam prorsus eodeni modp 
usurpatur. 



PLEOKASHI VBHl^ORUJIff 4«! 

T O A M A I N. 

Fisohems in Animaclvv* m, b. 48 abundare algniflp 
?at« Brcmter autem ille, ut solet in talitms : „ ToAjU^eTdv 
t^MT^eer-Q-flti h. e/ xu^urai fiot^^i et deinde: y/rotiiw 
Wo^fjMV^ K e. hrotHv. ^' Commodtsm igitur videtur plu- 
ribus de usu eius agere, praesertimxum et lexica, e qui-? 
bus plerique pend^re cogimur, npn omnem eius vim der 
Dlarent. Sequente fere infinitivo, rarius participio, pro<* 
jrie, aut c^xte usitate Ipquentibus, illud est, qnod fere 
inum affertur, ferkuUs a^t diffisultattbus ^xternis mn deter-i 
reri^ quo minns aliquid fams, Sed deinde et is dicitur ToAr 
ttai/, qm caufis httra ipfum fitis^ /iiis nempe^ opinionibuSy fenfibus, 
:upidttatibus j a re non ahfirabitur* Aristopb. Vesp. 526; 
Td\f4,ff(roy^ dycc^Ti XOL^itrcttr^oU fiot-^ nete^ rex(Jupiter), ,co«- 
fcientia maiestatis tuae^ aut €ogitftio iudignitatis meaty deterre^^ 
at^ quo minus tnihi grattfixeris. Isocr. Ffineg. c^ 15: Tivs^' 
yd^ dv IxsTsveiv roKfivia-atsv ^ ra^ virTH^ uyrSv . . . ? 
Haeo pluribus ita pdssis exprimere : Qtfis enim ita parum 
memor fit virium Juarumi iit velit- aut infefioribus potentia Jup* 
flex ^O , . . 9 Theogn. 435 sb. 6 fih iarB-Koq ToKfM 6- 
ym ro xotKov . . . 'EittrohfjL&v yj^ Sw^ a-^avaTwv, oTflt 
^i^Sciv^ %X6tv, Cf. cum h. 1. Odys§. ct, 355 et ^', 238. 
Add, Aeliaii. V. H. I, 34. Apud Latipo^ etiam, poetas 
certei audere sic ponitur, ut Virg, Acn. VII, 364 Aude^ 
bojpes, conttmnere opesm Transfertur deinde ad res*inanimas, 
ita, ut y. g, Platoniif verba, Fhaed. JJ. 50 Vol. I. p. 233, 
h)cs$vo Ss^ i nroKfJiffiKs^ firyct ov^. orfjLtK^ov slvctt hao para^ 
phrasi possis clare reddere: Sed illud (difficultate interna. 
i. e. repugijantia ) deterr^tnr (i. e. impeditur), maguiim nempe 
quod ffi, t^e fit parvum. Sed Fiscberus in noviss. editione 
haec ^dscripsit: ,,Neque vero magnopme miranduni est, 
Flatoi^e^ h. 1, ita scripsisse, quum ^tiam reliqua huius 



122 I^X^EONASMI «IfEHBOHUIir. 

loci verba» (pivyni\ v7rsKXfi>^ibfy 7r§o</«ww, tt^o^sXS-sIv^ oi- 
^OLO^&ou^ UffOfjJivai sint verbji xnilitaria, ut c, 52. •"* Pei 
86 hou multa durior. esset haeii. alldgoriar, quam xDa ap 
Xenopbonleni Ae con€iliatione amicitiae ^ quae aub - iuik 
gine ' venationis ptoponitur. Sed multo ckirrtift, Plat< 
aignificasset iaudaciam militarem, si aptam iudicass^ h. 1 
talem allegori^m.. 

T T r X A N E IN. 

Notissimum est, etiam tironibu$, hoc vcrbiim prc 
verbo slvcu participiis aliorum adiungi, eoque significari 
fortuitum esse illud, qiiod participio e^primitur; ut Xe 
nopb, Cyri d. VI, 1, 6, hirii irj Trct^oov rvyxa^foo^ ^onm 
cafi$s tulity ut adejjem, In alia loca inflnita facile quis incl 
datt Cum proprie sit coUifteare, fcopum iaculando tan^ere, 
qUae res est incerta^ et magis a cafu pendet, quam ab arte: 
!n promtu est ratio periphraseos. ' ^ 

2) Sed pleonasmum huius, v^rbi habemu» m locisi 
vhi infinitivus eius cum verb^i petendi coniun€tu& est; ui 
Josephi Archaeol, XIV, Qt 5 S<^^V ihifStrKrciv tuX^^ * ^^^ 
fetierant ut ehtinercttt/ Manifesto suflicit priua verbujn 
Sed vid. ^d AAMBANEIN S. 3. 

T n A P X E I N. 

Huius verbi praeter primam incipi^ndi significationciu, 
vi^ omnis sic videtur posse declarari : fuppetere /itbjtdtorutn 
(ertorum loco^ quibtti , tamquam ittitus , ad rem aliquamj vel a^ 
^mnem vham feliciter agendam qids nti pojpt; vel si brevitei 
interpi^etari placet, omiiino fubfidio ejfe^ adiumento ep. ho- 
ca haec viaum cst notare. Plat. Vol. I. p. i84 et IV, 84 
^% 98. Vyx37f 4<J et 138. VIII, 398. Aeschin. Socr. D»! 
3.4. Xenoph. Mem. IV, 5, 1. Aeachin. or. «dv. Ctesipt- 



VLEOKASMI YEABO^UM. i25 

1. 
s. 54/ Faiis«n. I, &8, i. Flutarcb* At diser» «mid et 

idul. init. Dionys. Hali^. Arcbaeol. VIII. p. 500. < It9^4 

g[ue ti-TTflt^f^y fjyo^ repte inierpreteris: ^f primipH Mix^Jyn* 

iamenti locoi in qup piou UT^d^Biv inteUigas \icet &6rt%{ 

Ita Xenopb. de rep. Ath. 5, 9, ^roprie dicitur in bonani 

partem ; sed per ironiam Atticam (Yid. Isag. 0. 19.) etiam 

in deteriorem, ut Demosth. de Cor. c. 60: Xoi* d€ ^U)CO- 

^ivrn fjtsy dvou ioyUw vTFci^Bi^ tu amm hw bom if poftt^ 

rum, binc copmendotionem , habeSy ut vvlgo prc calu^niatore 

bahearis. {Uis autem locis, ubi, nuUo infinitivo iunctum^ 

vMletur esse pro verbo sufcstantivo^ eUipsis est 'iS sJvoLi^ 

sicut in participio substantive posito, si quid buic adiun^ 

gere cogitatione velis. Nam' , VTTci^ov^d cum £cuntur 

h<m quaeitunquey non necessario subinteUigendom est 

dyct^a^ quia haec notio iam in vexbo i|>so, inest. Deni- 

quQ boc Jiquet e loci^ propositis, VTTOL^SiV n^isquam 

.abundare ut otiosum, et omnium n^inim^j ubi cqniun^if 

fur cum verbo uvcu^ 



T n O M E N E I N . 

Hoc verbumi non raro cum inf,. simiUs verbi' iungitui^ 
ita, ut recte abesse posse videatur. Sed exprimit anmun^ 
ad/ufcipienda incommoda faratum^ e$ ad eadem perferend^ conn 
ftantem. Cbarit. I, 12 : SKsn (^i^si^f vTrtfim rnv 7r.o^oK% 
*^v. Il)i DprviUe : „ Sane alterutrum suffecisset verbum, 
Non abit Demostheneum : TTct^fiv onSv VTrofnivcLvreg in 
ada PhiKpp. ** Apud Xenoph. Mem. 11, a, 5 pro vm- 
fjivstrct "TTOviiv ^num sane sufiFecis^et xovSo^flt, sed. nequa- 
quam ad sensuni, quem res pospit, perspicue declaraxtdum, 
quia Tfovog sine vmfiovij non est virtus. Hemsterhus ad 
Luciani Necyom, 5 locum Philonis babiet de vit. Mos, p. 
^40 r^cLXfi^d^oiAWi Si roug hr^vf/^oLtg ifcbfBt vvofi^lri 



}124 PLBONASMI VEnBORTJM. 

i^AV Tt^cu na<3)%m. Sed non probandum est, quod illfl 
tradk, '7rdv'9(t vmfliwiv etc. in malam fere parterm dic 
de ii»> qui nibil habent pe^si, modo libidinem suam ex^ 
p2ere possint. Dicitur haud dubi« in utramque, sed ccrt« 
non rarius in meliorem, ' 

<t> A I N E 2 A I, 

^ituvscr&ou cum inAnitivo alterius verbi constructuni 
nunquam facit orationem ambiguam, quod fit passim in 

usu rs Cq.ksHV', dc qiio siipra egimus. Contra (^cuv&tcu 
fiOi illud, quod ego Aic&dvofUisi. Flat. Theaet^ Vol. 11, 
p, 69: 2. (-^6 mBvfict) xcS /jsif f'<ySKT< ^l^vx^ivytal i} fin^ 
^? @* hi^' ^, ouxSv KOtl (pocfyirai HTiag exdire^od^ 
©.. vai. 2. ro U y$ (pa/v«T«i, itWdivtird^y^i iarfv^ 0. 
•'Elrrf 7fi{g. 2. ^(pavray^c d^oL xm) aU&f}(Ti^ rxvrcv^ h 
rs dsq^fiolg xo^i ^U(7i rdig rciHrol^. Oh yoi^ odGr^dvi' 

^ rou inxvrc^.^roixvrotixcirrcif ^i TCivhvevii ^ivui. Hinc 
Legg. Xir. Vol. IX p. 2i5 8. in veirbio ^jjuv^ln fio) 
(p%ivz7^0Li IcyM t2t eS^Biirov roig vofioig Hvdi^ irSf xvj\ 
etc. nibil non e^t neeessarium praeterr omh^ quqd suo 
inodo abundat. Yertas igitur: SentimuSy ut mihi videtur^ 

^illud adhuc deftderari in legihus, quomodo oporieat etc. Et is, 
qui Mem. XenoJ)h. III, 1, 4 ioKsl yg^a^oirs^o^ ^ctivscrStcu^ 

fi octilis aliorum praebet et exhibet magis veneraftdumj sive vere 
reperttur piogis venerdnduSf Similem locum vid. sub ooKsHv» 
Eodem modo de aliis locis statuendum est, ubi ^aivscr&cu 
solum ponitur cum participio aliquo, ut Aeschin. Socr. 
II, £3, Nam (pctivsc^S-ai sfMOiys ^oKsi 6 K^irioLg \sya>v t< 
«ignificat, manifestum esse, neminique dubium esse de- 
bere, quin id, quod dixerit Critias, alicuius sit momenti. 

O A ^ A I. 

Hoc verbum 'duplicl modo vKgOVei^si ; p4mo mediis 



PLlLOIfASMI yERBORUM. 125 

ilteriu»^ quae referuntnr, verbis, interpesitum ; Jeinde 
)ositum m particjjnb ct coniunctu^ fcum eme-^ ^r^K^^ *i* 
nilive tempor^ finito, cie quo iam sub v. Asyfiv iponui. 
Priods iisus exempla sunt fiequentissima. Xenopb. Hi. 
i, 7 U^og TotvTffi ^^ legft;v dii;€x^iVXTo^^ iyoi (ih toiwv^ 
:(P»|, w Xifl(a\i^Yiy i|« T* etc. Cyri d. I, 4, 19: 'O ^ 
l^qpg . . . ^gETo, .'^H ^TCi^ €(pti^ S ^jcoivirs^ 7tokifi$o$ 
■mv etc; JDe talibus vid. Isag; ^. 16 ^xtn 

O E P E I N . 

Mirat)ilis est pleonasmus participii (ps^CiiV at)So1ut« 
positi ; cuiu^ exi^mpla hslec suntD. Diod. Sic. id ex* 
cerptt. T. IL. Wesseling. -p. SQ6t . • . KctTittrKSij^i^ 
\foKKlSv 5&0CV txKxvT(ov (pe^cov ei^crxro t^ liy\rgL 
Longin. 36, 2 "jrSiq avToiq (fiomero^ Demofibeni, Plaront^ 
fetc.) alftjv xai ^(ogy i hvoifJLSVoi viro t? (p&ov8 oraga- 
"^wtf (tKSSvxi, (ps^cov dm^cox^ icl ViKtjTYi^iX;, Aelian.'V. 
H' VI, 1. olAs ^EWfjvsg SslvoSg ccvrovi {i?hilippum> 
»aTg?rT»y|fltv , xa/ sxvTsg zxrd *noKtig ivsxsl^tiorxv 
xvtS (ps^ovTst Idem Vtn, 14: AioysvTig l^ivtoirsvg 
'Tf KuTfov kvSa-si STtl dxvxTOdf idvTov Cps^cav fJLOvov 
^iii'^s karoi Tivog- ye^pv^tn Tf^cg yvfivxtxic^ ovTog^ Kxi 
'^^ogirx^^s tS *n<iKxi7T^o(pvKom ^ msilxv oiSt^yi^ 
Tcii xTtoniemsvxoTX aiirov , ^isj^xi slg tov 'IJ^a^croVi 
^' e. D. 5» tum ad extremtim aegrotaret letali morho^ omnihtd 
Mhus contendens^ fcfe,nullo adiuvante bomine, ad fonticulum ab^ 
'w, etc. Porphyrius ap. Eusebium H. E. VI, 19 deOrigenc* 
^og To j3Ǥ/3^cv i^mstKe ToKfinffix, S (S>) (pi^^v xv^ 
rov re xxi ti?v sv ToHg Koyag e^iv exx^nviKsvtxe : h, e. in* 
^erpiete Hemsterh, ad Lucian. Vol. II. Bipont, p^ 425 
»^ hrharam Chrifiianorum et. audacem difiiflinam velut infco^ 
'^ilmn impactus adlfaefie, cui agglutinattis Jeque turpiter vvididit^ 



126 . l*JLE01fASMI VEKHORUM. 

fuamqvt in phHtfJhphiat cultu JplUrtim. Cfcariton VI, * 
(pi^MV li (TMvriv rff fiiwgef^iyp^g^r^g TfoKiiils^, VII, 2 
^i^ovreg Sv*mut85* MojLtfv ae^ ^i>8g itiarig. Lucianu 
i€ mcrte Peregr. 25: rivog airicig hsKSv ifi{idK?^i <pk^Cii 
ictvrav iig ro ^rtJ^? Gf. ct, si videtur, Homeri loca 
Odyss. cCy 127 et"i35, Y^ 545, et qtiae Hoogeveen ad Vig 
dedit. Jam ut de vi huiuft' participii videamus, Budaeui 
in Commentt. Gr. L. p. 543 dicit > ^, ornatus magis causa, 
quam signiEcatiouis, ^^ poni ; quod non una de causa i& 
pudiandum est. Tayloro praeeunte, qui dicit , accipicn 
dura esse de rerum inverfiotH et mutatione in cbntrariam partem, 
Zeunius statuit commode verti ubique posse contrm, Sed 
boc'nfc verbo -ipsi nec uUi fortasse loco convenit. Co- 
piosissime autem et bptime Hemsterliusius ad Luciani di- 
al. mort. 6, 3 de ^o agit, et eius rationi .prorsus aasenti- 
tur DorviWe ad Charit. VI, 2. Sed loca proposita quem- 
vis non plane faebetem docere possunt, eo certum actionis 
e>fequendai confitum et perfptcuum /iudium signific&Ti^ et verti 
utcunque posse, omui/ludio^ cum contentione^ velfidulo et di- 
Ugenter, Sed difficile est bunc usum eiusque rationem ex 
ipsa verbi significati^He arcessere. Verumtamen, nisi ab 
aliquo fa^cto nobis ignoto^ ^cut in formis proverbiallbus 
- multis factum est, originem habuit, credere licet, ab ho- 
minia molientis et ad opus aliquod res necessarias c6mpor« 
^^is studid ductum essc, adeo ut verbum «it grapbicum, 
An vero considef an<ium est ut verbum neutrum-, positum' 
i^uc pro medio. (quiamquam graviow) (^ipofnvog^ -.- 
Nim,irum 

2 etiam (^i^otisvog pleonasftium faciti Plal. Phaed. 
p. 22d s. Aiti In SxvjjLOLrryig^y S h. , iKir^og apx^l^^ 
(pe^OfJbiVog: a mirabilifpe repente deiectus fum, Herodot. VIII, 
£Gi (^s^ofism Vighrs^rov^ cum impetu irruertm* tycurgi 
e. I/«o€r. p. 244 ^H<^s< ^* 'itroig hr iKstm rov \6yov cpfjo- 



PtEONASMf TERBQKUM. ^ 1^7 

vjo^ : ^ . ei^ i)L m%6q itm r^ "n^^oS^trifit • cupiJe fortaffi 
Htn locum arripiet . . . («r docere conetur)^ fe n^neffls fro* 
ioms rtmn^ Patet ex his locis, illud.panidpiuin vebe- 
entis impetus significationem habere, et quidem proprip 
iriter ac tiropico sensu. 

(D e A*N E I N^ 

Freqxicntissimus huius verbi usus (p&dvsiv fnoiSvfA^ 
^avsiv *nomv. et ntomv (p^dvovrx^ frius faceirey aliunde 
)gnoscendus est. Sed loca sunt multa, quibus notio prio- 
s temporis prbprie non convenit^ ut Aristopb. Plut. 075 • 
fiBv^ sig dyo^civ loov rccx^^^y «» ^ CpB-dvoi^S Josepb. 
.rchaeol. XV, 0- Tfi ^' oiKKo 'jrXfjBoq 'id^^fi fMv eig rty- 
'/t^dyLOdfUt CVfJL^vyiiv -^ ubi Gelenius simplicJter vertit ;^ 
ntra turba refitgit quidem intra caflra^ Sed vid. Eru. ad 
^enopb. Mem. III, n, i. Is contra Budaeum et Stepba» ' 
mm, qui otiosum esse volunt: ro ^Bdvm^ ostendit, celeri' 
atis signi^cationem inesse. - Itaqu^ ap. Josepbum rectius 
^eitas-.yei cetera qnidem multitudo csleri fttga fe intra vjillum 
'Kepiu Veruntamen iie'a talibus quidem locis ocCupandi 
■X antevertendi significa tio abest ; f}^g n ifi catio inquam j 
lon enim diserte commemoratur res , qua prius aliquiA ' 
aeiendum est. Sic in priori loco intelligi debet: fri\iS^ 
l»am vi te i/iuc abflrabami in posteriori: priusquam confice^ 
'itur ab bqflfbus. 



lag PLEONASMI PBASPOSITIOBUV. 

Fleonasini praepositionum^ 



^raemooiia. 

i. I J<* praepositi6hibuft, quae in rerbis compositis pror- 
^U8 et ubique btlosae dicuhtur» cur nobia non agendum 
putemus^ diximus in IsagogCi jj. 9. Yeruntamen paucis 
hionitos volo studiosos linguae Graecae, he illorum aucto* 
iitatibus exemplisque male abutantur, qui nullis argu- 
mentis usi breviter pronuntiant, boc et illiid composituni 
Verbum non plus siguificare, quam simplex. Nam 6^ et 
t^Ki V. c. in illis CQnfiJentiam, vel miuas, rel imperum signi- 
ficant 5 TT^o diligentiam et ftudium, aiit, pro re, copiam orstie^ 
nis, ut in Platonis Gorgia p; 93 ^ ^oiic cicTKitv sit ccpiofe H 
plane docere^ non modo i^ere simpliciter ,- et "JT^OfUtvS^cimf 
ilihi^* ftudipfe et pemtus perdifcere, non difceri utcunque aut 
aimpliciter. Sed nos pro instituto praepositiones extra 
compositionem persequimur» 

2. Abuiidant ergo illae^ quae ad verba ex ipsi* 
composita separatim adduntur, ut 'JT^oqmcU Tt^og rtvct^ 
i^s^ea-B^cu I» r^g TroKiGOi. t)e bis iam aliquid dixi 
isag. fi. 5 0* Recte autem iudicat Ferizonius ad Sanctium 
IV, 6. p. 777^ ^as infervire nexui rerum faciendo cum verbiSi 
j^am casus praepositioni verbi conveniens et propter illain 
|>08itu8 saepe possct aliunde per ellipsin r, c. quandam 
penderci unde sententia fieret ambigua. Itaque recte dixisse 
Videor^ earum usum fluxisse e studio perspicuitatis. Ana- 
logon cst i 'JT^ocro^ d/K fltAAjfAfltfv, pro i TT^otroi aAA^A^»? 
t}ion« Halic. L p. 57ji Sed talia ubivis obvia. 



PI«Ed^ASMI PBAEPpSITIONUM* 12^ 

A n O ct E 2. 

Hae ahunclant praepositae adverbiia motum e locosig?^ 
lificantibus 5 ut Iliad. &\ 5^5: oiw i^avoS-iv. Hesiod. 
Isp. 7: a^Tto K^vS-ev. Theocrit. a5, xQo: 'OtJx/EA/;^^-. 
3*5V ^AXcciog: Achivus ille ex Helice (oppido). Herodot. IX, 
r3 : i)c SnfjLa AeKsKijQ-ev. IVTatth. 26, 53 •* ^^0 fiayc^o&sy., 
[laec tantum priscam simplicitatem linguae nondum poli* . 
:ae redolent, nec aliam vim habent, quam ctTT* H^cCvSy 
xTTo K^ccrog^ 6 i^ 'B^^iKfjg^ bk ASKeXeicLg^ dTTq (mk^S^ 

A M 0) I et n E P I. 

1« AliquBudo ap^d poetas ifcXsoveumKSg utrumque 
posituia , inveniri , osteiidit Hoogev. ad Vig. IX, 7 , Q. 
Coniunctim ne^pe ubi posita reperiuntux, ille utrumvis 
live alterutrum vult abundare, ut Iliad. |3^> 305. Veriua 
tamen^jL^^ pro adverbio prorsus absolute usurpato ha- 
bebixnus i. e, ut nullum nomen cogitatione addatu^, quod 
proinde sit i. q. kvkKo)^ circum circa^ Gall, tout 4 Pembnr i 
m^\. autem vim praepositionis retineat, et post,eam in» 
telligatiir nomen aut pronomen, ut uvrj^g Hiad. jtp'5 10. 
Sed p.riori loco ipsum nomeus, K^ffVfjv^ adest. 

2. .Sequente accusativo ha^ praepositt. redundant in 
circuitione nominis j ut rd m^ 'EKsvtjv 5 Hclena ipsa ; ol 
ayi/p) yisvsKcuiV^ Menelaus. Pariter et de rebus inanima- 
tis; rci 'TTs^) ro Is^ov^ templum, ro %e^i r^v cLfMct^riav^ pec— 
catum. Singularis hic pleonasmus a consuetudine alianim 
linguarum ihirum quantum recedit. Et cyra saepius, ot 
T^epi (vel cifl(pi) rivcc dicantur ii, qui circa aliquem verftn- 
tur. sirefocii, comites^ difcipidi , atque ita praepositio vim 
suam retineat: credere quis possit, Graecos tam duram 
tamque ambiguam^ loquendi rationem sequi nullo modo 
potuiss# ; cnih hominis saltem nomine coniunctam prae- 

9 



150 PLEONASMI PBAJBPOSITIO^UJII. \ 

positlonem ^ion posse tali modo abund^re : (nam yi tts^) 
r^v dfjuc^riay rationem eandem habet quam ro rif^ et,a^ 
Vid. Tleon. ' articuli S. 6.) sed usus non est dubius« 
Iliad*./, 80 ss. liominantuT (pv\d}Lrfi^sg dfi(pi n G^cKTtJ* 
fl^iicL ,.. • ^o diJL^P' 'AcrKoikcL^ov etc. «Eorum autem 
•ocii, quos ^imul intelligi putes^ seorsim deinceps com- 
memorantur: ^Kctroy Si KoS^oi ^fi icrstxov etc. Hero- 
' dot, I, 157: UcLKrtJtig . * . J%«to <pivy(kiy ig KufJLwi. 
Mx^d^yj^ U , . . wf 8x sv^e in iivrctg T8f dii(pi Ilax- 
rvffv h Ix^ha^iy vqSrx /isv etc. De solo Pactya de- 
inceps plutibus capp. dicHur, sociis eius aut comitibuil 
nusquam significatis. In Flatonis Menone VoL IV. p. 
576 commemoratur primo Themistocles , et post Aristi- 
des, Pericles, Thucydides (Fericlia in civitate aemulus}; 
tum Frotagoras aliique sophistae. Ad illos omnea deinde 
respiciens Socrates p. 558 dicit: ot ifL^pi ®siiurrokhea 
Tf X«i 8f dfn "'Awrd^ oSs shsys^ ctc. quorum vcrborum 
prii^a illa 0» tt. d. non po»8unt, nisi solum Themifioclem, 
^ significare^ Ae^ue clarus est locus Falaephati c. 14 extr.,ubi 
ol iss^l ' krotXdnfHV KOii MviKixviufvot, ' manifesto est ipsa 
Atalahta et Melanion. In Tatiani oratione c. 45 oomme- 
morantur, qui scripseriiit de HomerO, Deinde c. 49 Te- 
guAtur haec: ^ir(kxv hs ol *ns^l K^xrttr» ic^o rSSv *Hga- 
kKsiISv KSf^olii (px&if cLvrov i^KfioLxsvxi fisrd rd Tgwix* 
fvSoTPgw rSv oyloYixdvrx srSv' ol S« irs^^l 'E^oLroo-^m 
listoi SKoytbvrov srog ryjg 'IA& dKcoTeocg ol hs Tts^VA^iff- 
T«g%ov, Kotrd Tijv Iwv^aiv dmixlctv . . . (biXoxoeGg ^ 
«tc. Sed ante solo nomine iidem dicti erant K^drtfg^ 'E^a- 
rocS-svtig etc. Vix ergo quis aliud interpretali potest, 
quam ip/um axvefolum Cratitem^ Eratofibenm et ceteros, pro 
aua quemque opinione^ definivisse aetatem Homeri. 

De origine huius plednasmi fortasse audiendus erit 



pi.£6kashi praepo^itionum. 131 

Cel« Butlmaxixiiift^ qui in graiilmatica Graeca coniicit, eo 
primum homine» tuos et^e) si quacunque de causa incer- 
tumi es^et^ unusne^ cuius nomen ponitur^ fujisset, an 
plujtes : et sic fortasse Xenoph. Mem. itl^ 5, 10 obscuri» 
tatem veteris fismae si^niiicari* £x hac ratione non male 
expedire licebit nonnulla loca^ ut Hiad. ^, 435:«p{ u^4C' 
roL dfiCpi At0,\rri viio etc* incertum nempe esse, quot et 
qul fuerint; sed fere. sex illos aominarii Mdius certe 
hoc est; qu$m quod ipse B» in indice ad IV dialogos Fla- 
tonia ed* Biester proposuerati ubi in Menonis loco supra 
lai\datO oi cifi(pi^B* Germanice vertit 4i$ Tbmi/locleffe. 
Non enim cum emphaSi quadam .Timttf oc/ii jitm/si ihi.aunt 
intelligeudi^ sed tmus ThemistecleSi Sed quidquid primo . 
. causam dedit hums for^e usurpandae^ deinceps certe ea 
tantummodo^ usi sunt ad variand^dm oxationem^ 

3. Ante i^iim^ralia positum dfXi^) est non^minut^fuam ^ 
et luculentuiu pro te ^ qua i^ agitur^ numerum siguificat; 
ConsiderHnti Haec loca Xenophontis id facile apparebit. 
Cyti d. I, ij 15. VI, 3, i?* Cyn Exp. Ij 2j 9* 11, i, 
15, Eandem vim habetEIX, quodvide» 

. • • ' 

A T E P © M . 

Jiuthoc BXLtyocr<Pt\f apud |iesiodum *E^. Ji et^ii^ * 
m pleohasmis numerari potest. Ad- posteriorem locu(n 
Moscho^Ius: votr^tv urs^&B* iK 'ifot^AXXfiXii ^ ayri 
rS X^^i* Non igitur possumus ex eius verbi^ ^consti» 
tuere, utrpm ,,horum sit adventitium. . Sic et Vechner i« 
Hellenolexia p. 165. Quodsi lectio aTS^ rs vera esset, 
omnino Hulla pleonasmi suspicio locum liabisret* Vid,. 
Isag. fi. 7' Edmj quod mireris, Heusingerus tepbsuit in 
Addendis^ qiiasi typographico vitio sublato ; cum Vechne? 
aas iu prima certe editione Francof. 1610, posuisset 

* P 



15^ PLIONASMI 1»RAEPO8ITl0kvjUr. 

eire^Bs* Sed vaHe frigent haec : v6(r^i)f dri^ tf Ka^Km 
fine €t ahsque malit ; v- dr. rs i^pm^ fine et absqne lAorib, 
Itaque probandtun illud arB^^E^ quod cum aliis Bruncl 
in Gnomicift poetis Graecis e^pressit. Nimirum .vo<r(^i\ 
bic poftitum existinio^ ut adverbium. Nam «tsi utrum' 
que praepositionis yim passim accipitf positum tmxx geni* 
tivd: tamen voct^Pa^) ni»i me sensus fallit, est gravius, et^ 
ut ita dicam veriorem longioremqne remotionem exprimit^ 
, quam dri^&i') 'quae vefa est ubique pva<eppsitio et ^impli 
citer liabet significatMneoi piiyationisi Quftri^'>explicandi 
c&usa iUa verto i^ge a, siv^ Iwge reme^ a. E^go et si« 
pldeuaaoms ina^Bia evanescit» • : ' t . . < • w 

' ■•.. /■- V- .' .5:1 t. .-. . . . ^ 

Hoc, numeralibus 'ddditum, fest «o» w?«»i', q^iccm; ut 
^4 Tl^^, non minus ,^tam ^fef:.^ Ita Cel. Hermannus ad Yi- 
g^ri librum IX, 8, 14, . Ap. HerodAtum cqrte I, q6. et 
ap,. Suidam sub ^vv.Vjiyyc^rp ex , Aejiano quod. Groe- 
sus ;diciitur ic T^)^ pronu|itia8se Splonis pnomen, npn po*- 
test ^liud esse qaarieLpfr adeot ipso num^io,historico» Pa- 
riter Theocrit. 1, 25 Alycc rs' roi daxroo aiovfjLciroiCQV iq 
; T^i^ cifAiK^Ai: et capfam tiii Mp gm^Uas euixam^ ^iam vel 
ter (s. «0« fninus q. t,) mulgere fojjis. Xenoph, Cyri d. V, 
^' 2i\.' oiils^&m iTr^KSi^^^^sys^fifJLmi sig^irXiKiii^ : )Perfa- 
rum eguhesy qui iam' aucti eraiit fhinimum ad iuo lAiltia: Fi- 
ftcherus certe iti Animadw. ad Wefll. Or. HI. b. p. 226 
, hanc e cod. Guelf. lectioileni Xent)phontis esse putabat 
. hon minus, quam alteram, dfJL(pi rs^ Oi<r')(^. Utpote e se- 
cunda ductoris rfecensiohe durtam. Zosimuis de luculento 
ponstaritini M, appdratu ad ^elluni narrans, xdi rptfKov- 
* ro^oi fjLSv^ inquit, sig ^ctycotriets KcLrstrxsvdcr&ricrctv : naves 
irieems refids agenda numero mnimnm duccmae paratae erant. 
Adde X. Cyri d. 11, 1, 5. VI, 2, 10. " Exp^ ly 2, 3 etc. 



PI.£0»A8Ml PHABPOSITIONUM. 133 

Lelian:. V,/ H. Xni, 34. yariter ^ adverbiis WKCL^ vim 
aaiorem addit. Nam sigcLTTct^ "est vel fimel^ fmel adeo; 
[ULod aliLi }cdv a*7rctf^ SophocK Philoct. 123 et 446; aut 
[uod nos artf einmabl^ cum opponitur xS TUjLroi fJiiK^oy^ lit 
^etetis tab. c. 4. 

Alia recte videmus alUs relinquere. Nam^ quod hu- 
c a£5-ne videtur, siq ciii^ in omnt /Hturum tempuf^- fsLQilt 
ta, ut interpretatus sum, a^cipitur pro^tei? analogiam, 
uia saepe talia occurrunt quale est €7Fmip6icc. 'ix^iv sig 
'^ii^ /Jl^vvaq^ cirsKsicffV SiSovcli sig Uhxc srrf-^ et dvpxclg 
roisl(r3-c(d sig 'irivxs ( s^ etc. ) nf^i^^g : ^eque qulsquam, 
^pinor, dixi^, p^aepositio^em *iu ^is e^ similibus ^sse 
^tiosanH 

E N. V '■ ' 

Jeiunum est, quod Vigerus IX, 3, ij, dicit, li^ rc- 
lundare^, ,,ut ap. Xiphilinum in Traiano: X^Otl yct^ ol 

ibi kv aut vacet kut pro KOLrct oum acc. sumatur. Quo- 
Dodo de talibus iudicandum sit, diximus Isag. g. iQ. 
Lxempla haec habe. Aeschyl. Perss. SQz^rOKfitg jochrcu- 
W e^e^otvrca iv ^cbH^v<rL Eumenidd. 444 iv r^oTTOig 'l^io- 
oc- Plura ex ©mni scriptorum genere habet Hemsterhus. , 
d Luciani diall. mort» 2^, 5 f liatinorum autem simul, 
[ui posuerunt in similiter, Salmaisius ad TeVtull. d^ pallid 
). 115. Hermannus etia|n Brunckium laudat ad Sophoclis 
)ed. R. iii2 et Tyrrwhiti. ad Aristot. Poet. p. 126* Cf. 
t Lamb. Bos Ellipss> sub EN. Sed multa eiusmbdi nata 
ruto ex interpolatione. NonnuUa speciem tantum habent 
tleonasmi, quae tollitur interpretatione , quod exemplo 
locet Hooge^. <id Vig. 1. K « 



134 FLEONASMI F1UBPOSITI0I9UM. 

De E S rli. iuh A H O. 

E n I. 

Hdc eandem Tun liabet, quam $i^. Heirodot. IV» i^ 

extr. 'Ayot^yi U yJi xai rifv Ev$7K€^tou vBfJLovrou' k 
kxecToa^Toi 70^^ imdv wrti iaivriig i^iTrct iv$(xri]^ h 
(pi^ii* n li iv tJj KtwTn^ iirl T^iii\%imot.i fertUem yero ter 
ram £» quoque hicoJunii quanio enim^ quam optimam pottji 
pf*aebet mejfem, non minus^ quam centies muhiplicatof fructus fj 
fcrt; illa vero in C. non m* j. trecitiHes. Sic etiam Actor. 11 
10 in $nri r^ig pra^positio numerum significat pro rei na 
tuta inagnum, ter facto illo prcdigio ; non ftemel iteruoi 
ve, quod a casu quis posset repetere, sed toties, quotie 
vera et a Deo missa prodigia exsistunt. «— AUud qui( 
de iWi y. sub OZ S* 6;, 

K A T A, 

Multum nsurpatur haec praep. ad penpKraain, etex 
^ernam quandam commendationem praebet oratipni, va 
rietatis , numerorum , etc. Tci vuircL ttcAiv $unt roL n 
^roAfiii»^, res civiks; &so) ol KctS 'eAAa^«4 dii Graedae. ViJ 
et Polybii locum sub coni. CIL S. 2. 

Sed grammaticos quosdam recentiores yideo ei vlij 
ctiam tribuere praepositionum dfl(p) et m^i Sect, 2, e 
Aeliani auctoritate illud firmare, apud quem V. H. II, i] 
oi raraL YJKimft dicatur pro 10sAm* Sed falsi illi. Ve^ 
ba sic babent: Oti yaf oi Koxei KXsa^v^ (aut KAs&ivdd 
^v ro i^&fjbct^ i$$ hKodfJ/^ht XaKsScufioviiig. Ad prima ig^ 
tur Scbe£Fer ; , , Socios eius intelligit) bomines flagitiosii 
•imos, de quibus Flutarchus 1131 Pericle, Nipia " etc. Sei 
bene monet Joacb. Kiihnius, oi esse dativun^. Vertcndu^ 
igitur est ad verbum: nen enim ilM fahula erat ie Cliene:\ 
e. nofi enim ab eofabtda tractabatur ad ridendftm Cleomem, Di 
tivus oi sive ettirtS^ aut pro eb u^* CLvrS mon ben^ ^< 



PLI^OI^ASJWI PRAEPOSITIOKUM. 135 

^eraretur , cum sequatur iios hudfjL^ A. Sic et ceperat 
haud dubie Fenzoniua, qui de verbis per ae plaria hibil 
disputavit. Quo magis mirum est,' nQyissimum editorem 
assentiri Scbeffero. Neque doctiss. Kuinoel locum dili« , 
genter inspexerat. Vid, Fiscb. Anhnadyy. ad W. Gr. 
m. b. p. 192, 

M E T A , 

Cum usitatissimum sit smc&cU rtv)j praepositio va- 
care yidetur in ^lrsc&cu fUrd TiVo^. £f sic statuendum 
e sententia Beitzii ad Lucianum in NavigiOf Yok VIIIi p. 
496 Bipont, Ibi sane ^htiro fiiS'* ^I^Sv idem esse yidetut, 
quod diceres.f^^ro ^fliv^ ut e. solo aurium iudicip illud 
buic praefereudum fuerit. Sed omninp nibil discriminis^ 
inter bas formulas- ponit, et aKoXs&siv etiam a£Fert, quo^ 
in N^ T. utraque structura ponitur sine uUo discrimine. 
Sed tenendum tamen est, s^TTStrB^cu fjbirei rtvog esse a tergo 
dteriut /equi, ita ut fisrci sit pofi siye pohe : et nibil obstat, 
quin sic etiam 1. 1. capiamus, ItaAnstopk.Plut.824. E fTHflsr 
ifiS-^ '7roLtO<i^tov^ feqttere tne (ptaeeuntem), puer, Lysias 
'ETTiTa^. c. 9: ('O HeglnO • ^ . oi^fst^ovroifKfi&ogfiyev^, 
C07TS xoi rot IdvYi Tfis fisr mjr^ dxoKHdyi^owr-a ifotiV oiv 
^yoVstriii xaroO\.€^0U. Sed rex cum suis prior initinere in- 
cedebat: populi autem illi sequebantur a tergo. De boc usu 
praepositionis yid. Biipbel. ad Marc. 10, 50 Doryille ad 
Charit. p. 'sgi. «d. Lips. Fiscb. Animadyy. ad. Well. Gr. 
IIL b. 199. 

n E p I* vid. A M a> I. 

5; T N. 
Quae de hf diximusi^ ea plane huc transferri et ad* 
commodari possunt. Nam X?^^¥ '^^^^^ loquentibus est 
Imgo pojl tempon ; utXenopb.Hist.Gr.iy, 1, 34 Xf- '^ors-,. 
K demum p* t.^ aiye tandem aliquahdo, Sed antique SopbQ- 
cles ^vv %§oiw, Ai. 306. • ' • 



126 l*JLE01fASMI VEHBORUM. 

fmmqut fH phHvflphioi cultu /fillertim. Ctiaritoit VI, 

<pe^o\teg iv*eowr8g l&oiiev aoi ^i^sg mia^rig. Luciani] 

it fnorte Peregr. 25: rivog cdrictg heKSv ifi(id\\si (pi^A 

icturav eig ro TrtJj? Cf. ct, si videtur, Homeri loa 

Oclyss. ci^ 127 it 136, ^, 545, et quae Hoogeveen ad Vig 

dedit. Jam ut de Vi litiiuft ' panicipii videamus, Budaeoj 

in Commentt. Gr. L. p/ 543 dicit , •„ ornatus magis causaj 

quam significationis, ^' poni ; quod non una' de causa re*! 

pudiandum est. Tayloro praeeunte, qui dicit, accipieJ 

dura esse de rerum inverjtont et mutatione in antrgriam partem^ 

Zeunius st^tuit commode verti ubique posse contrm. Sed 

boc^nfc verbo -ipsi nec ulli fortasse loco convenit. Co- 

piosissime autem et optime Hemsterliusius ad Luciani di- 

b1. mort. 6, 3 de ^o agit, et eius rationi .prorsus aasenti* 

tur Dorville ad Charit. VI, 2. Sed loca proposita quem* 

vis non plane hcbetem docere possunt, eo certum actiotiis 

exfequmdai confihum et perfpicuim /iudium significari^ et verti 

utcunque posse, omni/lndiOy cum contentione, veljedulo et di- 

HgenteK Sed difEcile est hunc usum eiusque rationem ex 

ipsa verbi significati^se arcessere. Verumtamen, nisi ab 

aliquo facto nobis ignoto^ ^cut in formis proverbialibui 

. multis factum est, originem habuit, credere licet, ab ho- 

minis molientis et ad opus aliquod res necessarias cOmpor- 

^^b studiO ductum esse, adeo ut verbum sit graphicuin. 

A n vero consider an^um est ut verbum neutrum^ positum* 

•que pro medio (quamqitam graviori) (^i^ofievog? -»- 

Nim,irum 

2 etiam (p^oaevog pleonasmum facit\ Plat. Pliacd. 
p. 222 8. Aito ifi dxvfJLxrrfig^^ w h. , ehiri^og doxoy-^ 
(Pe^Ofievog: a mirabilifpe repente deiectus fum, Herodot. VIII, 
fiOJ (^s^ofisvoi sighfscrov^ cum impetu irruertint. tycurgi 
c. I/«ocr. p. 244 '^^^u h* iirojg ct sksIvov rov Xoyov (^soi- 



PLEOWASMI yERBOKUM. > ii>7 

€vog . : . eig HK ivo%6q icrn ry TC^oo^trt/t: cupiie fortaffe 
liim locum arripiet • . . («r docere comtur%fe non.ejji pro* 
tiofus reum^ Patet ex his locis, illixd.partitipium vehe- 
lentis impetus significationem habere, et quidem proprip 
ariter ac tropico sensu. 

<D ® A N E I N^ 

Frequcntissimus Luius Verbi tisus (f>Boiv€tv fJtoiSlf^ci^ 

pB^dveiv itomv. et 'Tcomv (pddvovrx^ prius faceire^ aliund« 

-ognoscendus est. Sed loca simt multa, quibus notio prio- 

:is temporis proprie non conveniti^ ut Aristoph. Plut. 075 • 

Lt) fjbh^ eig dyo^dv ioov rax^^h ^'^ clv (^^dvoiqS Joseph. 

Archaeol. XV, Q: T« ^' dK\o '7r\^&oq /i^pS-fi fjiv sig ro- 

Xx^dTCOdfLct crvfJLd^vyiiv ^ uhi Gelenius simplicher vertiti^ 

cmra turba refugit quidem intra caftra^ Sed vid. Ern. ad 

Xenoph. Mem. III, n, i. Is eontra Budaeumet Stepha» 

num, qui otiosum esse volunt ro ^b-dvsiv^ ostendit^ celeri" 

tatis si^nificationem inesse.- Itaque ap. Josephum rectius 

vertas ; fed cetera qnidem multittido celeri fugaft ifttra v/dlum 

recepit, Veruntamen ne'a talihus quidem locis ocdupandi 

et antevertendi slgnificatio ahest j f}g n ifi catio inquam j 

non enim diserte commemoratur res , qua prius aliquiA 

faaiendum est. Sic in priori loco intelligi dehet: prins^ 

fuam vt te ifluc abflrabam i in posteriori : priusquam conjke^ 

ntur ab hJBbusJ 



158 . FLKOKASMI. ADVERBIORUM- 

^H^ iry fted oOKSvTCLf^ iine articulo, Similis est erro 
fcripturae, cuius $uspiclbne ductua est Dorville^ad Cha 
rit. VIII, 8. (p. 676 ei* Lips.) qui probabiliterpro aA 
X^v legi vult clvtSv*' Ita(|ue Aimnon 1« l^ fruitra defen 
dit ci^f^i. \ ■ 

A ME A E I, 

' Hoc et propter usum et propter fbrmam in adverbli 
proprie sic dictis nnmerandum centeo. Convenit eniQ 
illis dfJltCtX^h ^^^^^^ ctc. et ubique sic adhibetur, 
'.inepte ^uis vertat: bono animo es ^ noli follicitus ejfe. Ne( 
verq aliud Suidfts videtur significKre voluisse, quam ori 
ginem vel potius cognationem vocis, cum posuit fJifl <ro 

. fjLiKsrOi) Oici tSto. Solus accentus de imperativo vult co 
gitari: sed ambiguitas facile grammaticos et librarios de* 

\ cepit, ut pro vero dfisKs) introducerent dfJbiKsi. Si ety- 
mon spectamus, primo' ^sse videtur fine fofjiitftudinei sive 
ut unb verbo ^icdim confiiemer^ Ita commode vertas Flat 
rep. 7. Vol. Vn. p. i78: ''e^5 '^^^V-i ^^ Tsrrct^ctr Myng; 
*AfJb6ki)i slTrf^Vj 'X'in6 B-ig . . ■. Hquido s. c&nfiienitry inquam^ 
, ^one quitique. Hinc usurpari coeptum pro utique^ prorfuf, 
0ihnino^ ut Xen. Mem. I,, 4, 7. Haec interdum iusto 
graviora yidentur, ita ut mptius vertatur particulis nifHi- 
rum^ fcilicet, Tum nempe ratio significat^r, propter quam 
is, qui loquitur, simpUciter et sec^re iudicium facere 
possit , ut IV , 4 , 6. H^ec^ usus inconstanti^ f ecit , ut 
Moe^is, (sive quis alius) explicationi adderet: SCTi X0t( 
. TTg^^TToy, iv rcCig y^ct(pdig >LQ(Tfji^ X^^v mt^ct?^fi(ist,vo' 
fJtffNOVf Itaque staadum est iudicio Scbutz^, gui in Epit 
doctr, particularum Hpogev. p; m. 46 dicit : „ Abundare 
banc vocem, qupd quidam putant • • . idoneo argumen* 

« to probari non potest. Non enim, si aliquo loco eam 
disetto verbo reddere liatinae linguae genius impediat, 



P£E0NASS1I ADVKRBIORUM. 139 

c&ntinuo exii^timanduxKi est^ hanc yoeem^plane tuperfloam 
esse, ac proTsu» nihil «ignificare* 

■ . A N.' 

' Quoniam grammatici fluctuantur in clefini|ndb hu,ius 
adverbii usu, eiusque significationes multiplicant, quia 
non a prima deriviuit ceteras, breviter e^o in 'indice Xe« 
nophontis lioc egi, Nimirum e vi duhitandi et /implex itJ* 
votrcv concedendi ceterae significatlones » non sane multae, 
clucuntur, Una particula reddi Latine haec vis prima non 
^otest, neque facile in alia Itngua: sed significari debet 
vel modo potentiali vel verbis, si qua suppetunt, quae' 
dubitationem aut incertum eventum exprimant* Jam hoc 
et cetera inittimus. Yjbv et seq. conspna Ki apud po€tas, 
ntconatat, plane easdem significationes habet, quas aV in 
prosa. Huius rei hulla probabilis ratio reddi potest, nisi i 
ut dicas, eapdem esse particulam, non diversam ^nec di-* 
versae originis { cum apud priscos lenem spiritum in «Uf 
alii fortasse asperuxn facerent, alii asperius etiam dicerent 
x^y^vel ex alia dialecto yuv^ek sequente consona, ut ex par- 
te molliretur prisca durities, 96? • Dixerit quispiam : „ Auda* 
cter prpfecto coniicis : tali ratione e quovisverbo quidvis 
conHngere licet." Huic ego: Et licet quidem, ubi ne» 
cessitas cogit: cedo tu melius. YLs^ctfiov certe derivant 
ah i^a^ et Xfoiv vix diverstun est ab im, Sic et cura fort. 
ductum ab oi^tt-i et KoVxg non aliud est, quam nostruin 
hobL — Sed de ^y et de pleoaasmo agimus.Hic tantuniillis 
in locis statui potest, ubi ctv eadem in sententia bis ppsitxrm 
occurrit, sive nude, sive sub forma Kxv u e. 7UU oiv. Eu* 
i:rp. Hecub. 559 s.7(rodg av htrTrorSv dfiSiv (p^iva^ rvxoifM 
av, o(rrtg dfyv^n fji mn^rsrcu; firtMJjit inibi obtingat 'uli- 
qnis domittortm duro amm9f gui me pecunia eiyiof , Aristopb. 
Av. 127: "JFotcLV rba 5v fiStcrr cLv oiinSir clv ^roAiv; qualem 



l/^O frLEONASHI ADyEMIOIlUM. ' 

irgo luhentiffim h^hitttis €imatem1 Aeliaii. V. H. IX, i®. 
Plato dixisse ijiarratut : iycioys hm> wi s^i slg lou uK^a^ rd 
rS "a&oi> fjbiT^KrftTA dv VTfi^ rS fictK^o(iia>7ttrog yevsa'3'a.i : 
Vitae qitatn longiffimae caufa ego fitne ne in montis Atbo ^idem 
^cumen migrare velim. In ompibus his locis repetita par- 
ticula gravitatem addit verbis. In ultimq negat ilie pcr 
ironiam rS dv^ e% negationem £rmat ^odem repetito post 
flsrc^KnCcLy se ex Academiia demigraturum. In Aristopha- 
nis verbis dubitatio et sciendi aviditas . non pertinet ad 
oiKolrs (non ^jiiaerit Epops ubi babitaturae sint) ^ed ubi 
luhetitiffime) neque modum verbi afficit, ut fiat potenjtialis, 
^quod quis dicere possit de loco Aeliani) quia optativus 
per se hanc vim habet. Itaque illa iteratione tantum 
gravior fit oratio, Pariter primo Iqco significatur, facillijfie 
illud fieri posse de duro domino* Sed ubi post paren- 
thesih aut similia Jongioris perio^i membra <iV repetitur 
vt Aristoph, Acharn.^io. ss. et Plat, Alcib. i.^ VoL V, p. 
37 AAAfl& )^iV i{ etc. id facit ad perspijpuitatem. V, Isag. 

Sed magna diificultas oritur interpreti ex eo , quod 
yiri doctissimi praecipiunt, in geminato riS av^ \mum 
trahi debefre ad verbum, alterum ad aliam' sententiae vo- 
cei|i, quae cum dubitatione adhiberi possit. Hoc non- 
uullis in locis verissime statui^ur ; ut Lycurg. c. Lepcr. 
p. m. «43 woSg yd^ i hmvy r^g . hFi i/MWQ^ioLv a/n-o^nf^Sv- 
7CCS. a-Tseuhiv. e-Tri rry Tifc wX^wj' (3fl>J^giay, tStpv ^e 
ficvov iv rolg rors xxi^ol^ %%r i^yxaiav ixTeXeof^ ffvlm 
»S' 4v ifg TrgofXT^aarS*!»; &^h av i^^rnasv. Hic yoste^ 
riu* civ vim potentza]em tribui^ verbo, ut vertas quaefivis» 
fit^ non quaefivit; prius autem ad jiosig pertinet, cui.etiam 
per tmesin arctissime iuactum est. Quod si nihilo mi- 
nus ad verbum qius traherevelit, suam cer|e peculiarem- 
que xm ^ffeverattdi habebit^ nemo fane . . . quaefmjjct. Ae- 



irtis ia Polior<;, e. 10 praecipit, pareiqteft obftidum «tudio- 
e obserya^dos. asse obsidipnid texnpore, et honesto prae*^ 
extu a ternis civibus cuetodiendos. Tuiu addit ; Ou.r« 
'i^ dv hctKsifisvoi Hyutrtx m ^vvcuno vems^iccu, la 
18 prius av. «i tolUs, sensus poterit esse: Qnia hacc efi 
vum €%nimo* -Se^ co. servato manet illud conditionale^ 
lcut rei conv«nit, et accipi debet pro Hin^cji efi^eor^m con^ 
itio, Posterius autem affirmandi vim babet. . Sed ubiqua 
oc pracc<?ptum oWrvifizxdum esse , non puto. .£t loca 
rimum allata, quorun) ^imilia permulta reperias, adver- 
mtur, et vis omnis orationis bumanae. Nain^ ut bofi 
larius explicem, uniuscuiusque sent^ntiae ^na pars esK 
rimaria^ et ad unum ma^ime verbum, quodcunque est, 
criptor cetera vuh referri. Sed si vel dubitatio vel ceir* 
i afErmatio) quae .T<^; ^y sigfiiiicAtiur, ad duo verba per- 
inet, scopus totius ! aententiae fitiin^ertior, ut ncsciasi 
ao maxime consilio scriptor eam protulerit, Sic in ^ri- 
topb. .Plut. 405,misere baerebis, si ^y , y , dv div^rsis 
erbi§ assignare v^iilu^ris.; Dicitur sic: if n y dv e%o< 
k av ^iKcupv^ d^rsmsiv hr^ m (diquid fwu babm quh, 
uod eti&m contradicatl (Serm. odcr bat nrm .vteUelchp . uocb 
^ms erhehli^bes einzuwenden'^ Equidein utrumque ad- 6%o« 
raho, et irotiica vi dubitandi bis significata boc decjar^ri 
ttto, mbil quidquam illos babcre etcl *) • Sicubi ter po- 
itum av eadeba in sententia leperitur, locus debcbit esstu 
aspectus; sicut ille, quem Ilbogev. ad Vig. VIII, 3, 1 6 
latone attulit. Nam et obscuruna et in^citum vixque 
uribus Graecorunt tolejrabile videtiir T^ . ysoo^jKfj ctv 
'^iifisvpg^ dv rix^^ Tertium autem ct\l ibi pertinct ad 
'iam sententiam. 

*) Scripsi f( T<5 noii 71 f( atit ^ ri. Nam T; ob setj. yj 
puto esse indefinitum^ nori interrogativum; et verfea 
»ic essc capicuda, ut siautecesserit -^OTf^oy, .V 



14^ PLEQSASMI AJDVERBIOHUM. 

AT (poet. ATTE5 et A:t?®11 $. ATTI5:. 

Hi^ee pleooattice poni tolent, non 6itte gravitate 
Odyss. yV *^^^- ^^^ iBvn^oy (tinq. Aristopk. Nub. 971 
ai ^fltAiv «tJd'/^ Max* Tyr. XV ^ 3 y«A/v av. Add 
Iliad« |3', 7^ Atistoph. Plut. ^60. Xenopfa. H. Gr. m 
5, fii. ConviT^ 7f 1. et S, 1. De leniu et usu horui 
paene piidet aliquid addere,. postquam> tam«tDpioft& Ae illi 
yiri Graece doctissimi Devarius, Hoogeveen^ aliique ege 
imut. Sed taiueh quoniam etiam de partictilis aliquil 
audere coepimus, ne pifdore quidem victi rem. in<^hoatai! 
abiici&mus. Si illa aetate^ qua Graeci^ quoil habemm 
•criptores vixerunt, propria vis harum particiilarum li 
fuisset oblittevata , nihil ut eas omnei, nisi rurfus puti^ 
rent significare, ratius eas haud dubie coniunxissenj 
Sed dv est comra. Id defendit Devarius et firmat Hooge 
ve^n, quamquam hic iioti clare statuiti primaiii hanc ess 
ligniAcationem* Praeter Platonis loca Xetiophomis hunl 
habet, Cyri d. ni, 1, 2tf; et' clariorem, II, 2,; 23. •Se( 
darior etiam est Conv. 4, 52 Plura etiam ex aliis scri 
ptorihus suppediure facile esset. Res certe multum di 
Ver^s iibique sigxiiiicat. ' I 

AtJ-O'!^ estdivtffo tmpore, infiqttemi nempe, quod si 
praesenii tempori quasi oppositum. Nam etsi non es 
prorsus kvccvriOJfjbUTiKOv^ tamen ut dvrtird^ciB-STtKOV huiti 
vicem tetiet. Scilicet T« aJ, a quo ducitur, adiuncta es 
Syllaba,^ cui tribuerunt vim temporis. Sed tamen ^t de loci 
spatio in contratiaih partein patente occurrit, ut Iliad; A* 
446.* •— Poetica ctvre et cLfjng sehsu tibn differunt ah at 
et av&ig* Iliad, i^ 135 particulae cLvriKcc oppdiiitur avrs\ 
pro quo f. leg. avng^ quamquam et Pindarus dixit Pytbl 
3, %y2 iv avie X^ivca^ infequenti vero tempore. Pro avBi^ 
CaUimachus etiam aliquoties posuit av&i^^ analogia, uj 
^utaat, irepugnante, quia termiaatio d'i loculu ifldicat^ ui 



PI.EONA8MI ADVEIIBIOKUM. l^ 

u^i sic debeat esse i. q* Avro&i ; Jliai. k\ fiop, 410 ti 

ibi. Yid. Bentleiiis ad Callim. Fragmenta ab ipso^ col- 

cta 2Q6. Sed lubricaai eat de talibiis iudicium. Cum 

otx^i et ux^^ dicatixTi £ort et iCvB-i reaedici potuit 

avS-ig. 

UaAw ^uid proprie iniiii rideditur ess^, breviter dixi 

1 Xen. Exp. Cyri tf 's» fi6. Hic lici^it opinionem meam. 
ifendere copibsiUs. Futo nempe, accusativum esse a 
A\ig^ quod nomen, imdecunque ortum, significayent 
vtrjionm, incejfum mpartm contrariam. Priiino enim nul- 
i sunt adverbia syllaba Aiif aut tv terminata ; sed permiiU 

aecusativi nominum vim babentes adyerbiorum, ut 
^^^ chcfiffif etc. Deinde Phrynicbus docet, pib 'K^dkiy 
onnullos dixlsse Td?Uy qui est sme dubio datiyur a ^a- 
ig. Occurtit autem; ih Matiethonis ' A!7ror6\iirfia,ff. L. 
^i V. P5J: ^ta TrdXi i* d^^viroiq ^jrcCiiig foKkscr^ri yhwh 
ou: ftut, ut Dorville corrigit: "tfmaXi ^ cL^ ^mtoi^ etd. 
)enique fre^uetltissimum cst dvd icdfuv^ sive, iit scri- 
unt) dvcLTtaXlv. Itaque illud Paulli 4 Cor. 1,^, s Si^ 
TTrtAiv pienis verbis erit fl^ ro dvd TrdXtv Sv fii' 
o^ X^ov^» Sed locus magis notabilis , qui et santeti- 
lam Hostram firmat, est Callimathi , lavacr. Pall. v. 
41. Xou^s Kcf4 i^iXdoiCcUy K(ti ic 'JrdKiv avrig cA^- 
a*^' tmrH^: b. e. Salve et egrediensi et ad reditum rur/ui 
;effi equoi» Scripsi iXa&crccia'' cum apostropho, ut sit 
To Attico participio iP^M^cLtra* In his pro ig wdXi^ nec 
ecessatiam et plane frigidam lectionem ^ coniectura in- 
^lit Stephanusy^ i^ 'JFoXiv^ in urhem. Licebat saltem tme- 
in statuere et sic vcl adatJT^^ vel ad ikotxr(rcu&* traher^ 
raepositionem. Sed ego quidem. iungo cum 'TrdkiV^ fa- 
Uiori ratione, ufc ait ptisco more dictum ad reditum pro 
cLKi^ rttro. 5ed quid fiet de ifiwaXivl Pria>o roulta 
A omnihus linguis praya ;ration# eomponuntur proptef 



Jt44 PLEOHASMI AJ>VBHCIOH.Um1 ' 

Ignaratani propriam verboruiti iignificationeiii , * eaqus 
cum .usurpentur vulgo ab omnibus, ne ddcti quidem ea 
respuunt. Deinde credere licet, iUud multis locia cof 
.tuptum esse eit.Mfl^JrMJii b. e. h waAi^ aut UfJUTfixMv h. e. 

' Jam e dictis patet, cOmx&Oda il]ai,particulaa potuisse 

coiuuDgi, ea^quQ «o^iciliare orationi Aliquid ^aritatis, 

quisL rem diver&is ex,partibus, mosnstr^t, et, si quid iir- 

^en^^m e»t> magis i^rgent. Cf* €% pJij/.et d^n* — Sed 

aioiknulU$ in locis yaiia suspicio pl^onasmi exsistit, si 

^ it.^hA coutra mQnt:em scriptoris ab interprete distrahun- 

lur. ^e^.Cy ti d. ,Vn,. .2, 23 pafiiculae «J TTctAiv a 

' ^eunio in indicTe sub ctv in unvim coniunctae yertuntuT 

fimiU plane^ modc Sicd 4&t/ est cMrrtfv P^iz^^tque ad iUud,; 

3U0.4 multis interiectis sequitut Q. «4, ^(KoUmg 'ixa) r^r^ 
t^f^» .Nam* §nte de sorte sua Croesus nibil fortunae 
succensueratf neque Apollinem acGusarerat: TT^tAiV autem 
p^rtinpf ad. A(X^f t/^TTOjiMivoc et avaC^vcrdfjLSvog. 

. ATTO0EN Qt ATT.01!^. 
1. Horum pleouasmi faaiunt* ad perspicuitatem. 
Nam vim eandem babent^ quam ipsum pronomen cLVTQij 
aut significant, euhdem locum modo fuisse commeniora- 
tumj -monentquelectorem, ne oculis mentis ab eo ab6r- 
ret. i II ^\ 236 s. rovk i' s£f£6v ctvrS. evl r^oUf yi^A 
'S-arHfisv i bunc verd fimmm ad banc ipfim Troiam> fe pafcert 
praemis, Sic et.(r\ 350.. Theocrit. a5, 170 s. "A^y^o? 
i^ U^oio e&vro&sv. -Xenoph. H. Gi\ h rp TeyM ccvri 
xoLTctfJLivovrsg Plat. Vol. V. p. 8 : «^^^ <^« <^^* ^vva/rrh' 
S4V kv 'Ev^oiirrf. Simile est Vol. in. p> 5 ivTBV&iv tto&S}! j 
dcrlv BK yHa: i. e. inde orimdi ftmt, ex ignoro aliquo' loce in- 
fnlM Cbii. Sic Cicero pro iiosc. Am. 27 indidcm Ameria, 
i> e« ex epdem oppido Ameriaa, in quo natus estRoscius. 



PJLEOIiASMI ABY«BBIOEtJ/M. I45 . 

£t Nep>sJtein Epadi. 5^ tndUtm Tbehis ii o«^esi eadeai 
urbe l^hebaium, ubi EpamiiiQndas natus erat^ Geterum 
quoniam sic p<^uerunt adveibium, quod exp.riinit motuoi 
in loco ((fltWT») et quod motum ex loco ( tftVTC^S^^U;) : uon 
est, quod dubitemus, quin et adverbium motus in locum^ 
atiToeri^ epdem modo posiieriht adiecto ipso loci. nominei < 

2. Occurrit et etvxo^nt ivB^i^tg^. €^ eo ipfd tempori 
fiatirhi Polyb. Excerptt. de Virtutibus et vitiis p. 115^ 
In illis alterutrUm si quis staiuit abundait3/ cert^ diiu^ 
dicetita^ ut ostendimus Isagi fi* 7* / 

^ A ^. , ■ ' 

Abundare lioc dicitur in locis, qualis cst tlladl. K^ 
440 : "^At// ^* dvcLXOo^ritrciq . . k >hmiv. Nimirum oimX(a- 
^iiv iam pet se est reiro ceiere^ ut adverbio <*y non opus 
esse videatuh Sed nisi boc velis referre ad illa tsag. {)• 
5 fl), ad quae certe pertinet dipq vm&T^s^/et^ v. 446^ 
in promtu erit defendere, illo cty noii significaH, tflys* 
sem' d*e locd cessisse quan;kcunque in partem^ sed r^etro, 
neque uno alteroque gradu, \sed jper iustum spatium, quo 
validius bastam deinde torquere* posset. JDe causa retro 
-cedendi hon est hostnim quaerere. Ad tetum extraheu* 
dum putiant euih se iremovissei Novissiinus ieditpr ; ^, Po- 
tius haturali impetu resiluit, qui ictum sie setisit, ut su- 
pra Hector J54. " Mibi piepnasmus ad simplex niud in 
Isag. g. 5. d ) pertihere videtur. Occumt enim ^ ubi 
friistra quis argutari possit^ ut tl. Ky ^io et 41 1^ ^^ 4^^^ 
bt aliis locisi • » 

".« ^ -." ^ H; ._.;...■ - 

^umefat j&emetrius Phalereus g. 55 hanc partifjulaih 

inicT^ (rvv^scfi^f ira^oLTrX^mfUikiKHq: sed et alii. Vid; 

10 



146 PLEONASlftl ADVERBlbAuM. 

Isag. Q.'io. Quamobrem non alienum est de*est K. 1. al 
quid : monete. CvlHi ^- veter^ ei nullam signilicatioheni 
. tribuerint cenis verbis ^xpressam, recentiores *in alteran] 
partem pecotnty ciim ei significationes ' afEngunt oppida 
xnultas 4%uIl<oque modd inter se con5&iHandks;'> Nec mi 
rum. Falsa ehim est prima, quam pohiint, significatio, 
uunc, iam. Flacet igitur breviter repeiere' Id, quod plu- 
ribus persecutus sum ad ]^enoph. Mem. II9 .3, 11. . Dixi, 
mihi yideri olim significa^e clare ^ aptrte, difiiticpe^ inde 
magna cum ellipsi ubique adbiberi, ut vis^ipairticuiae ver 
bis, quo res clara fit^ vel similibus 'exprixhi possit^ et uni' 
verse ea significari, vel ad .ips^am, cuius illa pfl^rs est, vel 
ad. autecedentem aut siub^equentem, quam auctoir demon- 
stret, maxime attendendum esse. 

Sed aliiid mihi postea in mentexh venit, quod et ra- 
tione certa et ahalogia hititur, et propter ipsam simplicl- 
tatdin 'magis placet. Statuo nempe; Of^ habere ad os^ ut 
fJLYiy ka ii€V, Vlde infra, quae de his particulis dixi. 
Nam gfavior quaedam significatio disiunctionis facit itein 
sententiam notabilem , siye hanc vim habere potest , ad 
ref» fnaxime dttendendum ejfe, et magni ejje^ ad ceteras res nto- 
menti. Natura duce hbc facimiis , ut verbis gravioribus 
in pronuntiatione moram quandam addamus^ syllabasque 
omhes qiibdammodo producamus. Id Graeci non modo 
in pronimtiaiione particulae oi faciebant, sed etiam infcrip- 
tiohe ; et d^uplicato tco E 5 hoc est, mutatb ih H signifl- 
cabahi;, rem esse probe tenendam. Hob ergo hunc am- 
plector "etT verissimiim esse putb. Vid. et infra, si placet, 
quae postreiitao dixi sub coni; APA. 

EI TAP et EI0E (poet. AI0E). 

Utrumque dicitUr per aposiopesin quandam, quae 
>«uq>icaTi alterum iubet cetera: et plena ^ratio est, qua- 



PLEOi^ASMI AbVERBIORUM. l^.^ ' 

tenus in universum exemplo potest decllEirari : Ei . . . 
(tum apodosis)! Kct\oSi dv BX9h *i^'® svrvx^^cLv BifjVj sive 
alia Luiusmodi coirsequentia. Nani si nihil est, nisi nota 
particula conditiohalis ^ qu&e et in siinplici forma, sine 
yd^ aut encUt. &€ , nt SVKTMn occurrit iri hoc Luciani 
(dial. meretr. 4) : 'AAA* sT nva sv^GifJLt^ (2 B^»^), y^ccvv^ 
ligs^ml dmtroitroi yd^ &v (pavslura. lia et ap. Virgilium 
simplex ft pro ofi. Aen. VI, 187. Differunt autem pro- 
positae particulae sic , ut si ycL^ ^A. aliquid antecedens 
referatur, et graviorem prodat Dptantis cupiditatem ; s\^S, 
minus sit vehemensj et ah initib, totiuS oratibuis poni -! 
possit: uam •&£ hudiim et per se coiisideratum vix quid- 
quam sigiaiiicaty ac tantummodo facit ut si^ ciii adiurictum 
est i agnoscatur ut sv)(,iiKov. Hinc et . ali&s yd^ dicitur 
apud Callimachum, in Cer. ioi. Pleonasmus auteni ex- 
sistit e coniunctione horum cuni oig aut (wCpffAoy. Vid. su- 
pia Ot^EIAEIN, et infra iiS S. 4. Iliad. d^ 415 Ai3-' 
o(^sksg 'TTUi^d vnvirh dodK^viog icdi dTFtifim ^(r^(ti\ 
Odyss;' tf,. izi^. iLucianus, nescio quo loco : il^ s\'B^S ys 
•jicti s^SfJLS^reU ovvcCyov i^v\ Lahorare yidetur HoogeVeen, 
doctr.. particularum p. 272 ed. iSbhiitz, ne quid in hjs otio- 
sum sit. Repudiata enim Budaei seritentia, qui tantum- 
modo in personarum distinctione Tp "£l(^s\ov discrimeh v 
ponit, *^i Alia," inquit, ^, videtur T^^^il*. adiecti ratior, fa- 
tale quid rieinpe indicautis, q. d. minanifatale hoc ejfet yel 
fnijjit: id quod Graeci efferunt per wC^S?^^ debuijjii^^ *SeA 
si haec est eadem significatib, quam suh dCpf/Af^v attuli^ 
etiarii sic redundat si&s \, sin autem nova , letiam per se 
videtur suspecta. Quare gravitatis causa €v%j;v repetitam 
^sse puto^ ut maior optantis cupiditas intelligatur. 



^48 ' > PLEONASMI ADVERBIOKUM, 

E I T A et E n E I T A. 

Hae particulae, quae nbii milltum inter se diffetunt 
iignificant confiquenthan i) veram , ut Xenoph, Hi. 7, 9 

Imvov elvoLi^ xai a-TroXaufiV avraf dyx&^ V&ji/cravTfd 
cTrfiT» tStov «vlx a-rofioe,. re ix^^'^^ i^JtaivSvrti etc. Sid 
Plat. Phaed.^p. 1Q7. Aristopb. Vesp^, 234 «. 2) /«tf» e^ 
repugnamem naturae re\ ut Xenoph. Cyri cl. I, 2, 2. et V,| 
5, 12. Plat. Apol. S. p. 47* Aristoph. Acham. 311. 
Tauta Jjy roK/Ji^g Keyeiy €[i<PccvS^ ffh Tf^og ^fiSg; elr 
iyci cra (^Bicoficti. In illis prioris generis yerti potest 
proptereaj in his autem tamen. Apud Latinos hoc tamn\ 
post ablativos consequentiae usitatissimum est. Sed Ci-! 
cero Off. n, 5 sic : collectis ceteris c&ufis . . . deinde com- 
parat etc. ih quo manifesta est imitatio formae Graecae. 
Jam quaestio hic oritur, quae saepius moveri .potest| 
utrum bllipsis, an pleonasmus in talihus locis statui de- 
heat. Nam si locum postremo positum e. c. spectamus, 
poeta commode dicere poterat : Taura o^ 'pr^oSrov Xiys^q 
etc. ct deinde : s7r iyci (TS <p. Posito igitur Toi' "/r^airov 
cum plenior fiat sensus, defendere quis potest ^llipsin. 
Sed licehat item mutatis paullum verbis omitti ro SiTctj 
et sensu quidem integro. Potest igitur utrumvis aefendi.. 
Verunlameh si quis arterutrum vehementer urgeret, acri- 
ter ille pugnans pro sua scntentia , non plus proficeret, 
quam <|ui pugharet cum unibra. Nos pro instituto nostro 
adverhium illud sic ahundare statuimus, ut attentos fa- 
ciat Jectores ad illam consequehtiam, quae maximam viin 
hahet in tota sententla. 

Coniunctim posilas particulas tot hrsira, apud He* 
siodum Theog. 8Q9 ad antiquam ^implicitatem referre li- 
cet, ut Lat. tum deinfU^ et similia. 



FLEONASMI ADVEaBIORUM. l^^ 

E T l. 

Hbc Tibiqiie significat Mcceffltmem vel temporh^vel reu 

Et temporis quidem acCessio. ita significatur, ut ' aliquid 

Pactum esse, aut fieri, aiit facturii iri dicatur' citius sive 

ftntev quam aliasferefit. Estergo temporisquasipraeteriti 

accessio, sive quod praeteritum esse debuit aut potuifc, quando 

res fleri aut facta esse dicitur. SicinBionisIdyll. 2, i auceps 

S7i TcS^o^ adhm puer Amorem quasi avem capere voluiss^ dici* 

tur ; pldijis ergo, qua^ sponte se in illius potestatemxommis* 

sunig erat. Ap. Aelianum V. H. I, ifi Aspasia traditur 

9rc«5 oTi if(rct aliquid c pulchritudine amisisse, magna er* 

go temporis accessione ab initio iietatis, cum illud acci- 

dere delierct mulieri demum aetate provecta,"^ aut vetulae. 

Sed magis notabilis locus est, in quo nonnulli pleonasmum 

particulae ideo statuerunt, ut interpretationis dilEcultate 

supersederent, Evang. Luc. x, x5 : TTvsvflctrog cLyis ^^Xn- 

(T^ntrsrou hi ^iK KdiKictg flflT^eg cturS^ Dicitiir Johannes 

adbuc (Germ. tmb) in utefo matris fore spiritu S. plenys. 

Potuisset auctor pro srt ponere fldfjy quo pariter signifl-» 

casset, mature admodum, et prius, quam aliis, Johanrii 

illud contigisse. Sedi su. paullo gravius est, quia significat 

antecedens quoddam et remotius temporis spatium non- 

dum exactum, et magis absolute consideratum ; cum ^Ofi 

omnino referatur ad tempus insequens, quo res it§^ fieri 

potuerit. Verum facilius talia Sensu percipiuntur, quam 

verbis declarantur. E dictis autem patet, Kcu vvv sri 

plus significare, quam Kou vvv^ quia gk sri intelligitur 

fuisse tempus, quo res constanter fieret, ut Xenoph. Cyri 

d. I, ss, x6 Odyss. oi^ xQ5 Diod. Sic. I, xq, Heracl. de 

politiis p. m. 504. Denique cum futuro etian^ iunctum 

interpret^A fere negligunt: sed est ampUus^ et negationibus 

maxime vim tribuit npn exiguap^, ut Dem. Gor. c. 53 - 



X50 PLEONASMI ADVERBIORUM. 

io d\f . . .^in (rvfJL7rv$v(r6na>v ^ tnditqr^am ampHus (». mdh 
unquam pofl tempore) ccnjpiraturis. 

Rei acces^o saepe significatur cum pleonasmi specie, 
ut m 06 "TT^og riirotg : qua in formula yel srt oe vel tt^. t. 
prorsus a]>unclare videtur. Sed multitudinis inest signi- 
ficatio» et in 0% excitat lectorem, ut summam quasi rerum 
conficiat, remque rebus additam quasi mAioris esse mo- 
menti existimet. » ; 

Comparativis praepositum sri non est multo, ut non- 
nulli vertunt, sed tantum aliquantOf sive eti^m^ qupd ver- 
sioni saepe aptius ,est. Cf. Cic. Paradox YI, i. ubi maiort 
etiam est $ri ^Miovoq (sc. ^«7.) Nara illud multo^ iroKv s. 
TToWiS^ fMK^cS diserte r^ «Tf solet adiangi, ut Xenoph. 
M^m. II, 1, 27. Alia permulta exempla petes e Fisch. 
Animadvv. ad W. Gr. II. p. 137. 

E T T 2 . 
Cum svS-ug idem sit quod iv 4^X7 (^* Schol. Aristoph. 
Nub. 1046) pleonasmum habemus in Xenojfh. Cyri d. VII, 
2, x6. 6ti3rtJXS^ d^H etde rep. Lac, 8» 4» syS-vq^Trci' 
^oiX^fifJM,^ In talibus svB-vq monstrat seiisum posterioris 
particul^e atque- ita inservit perspicuitati. Solum l^ d^' 
Xfjg posset hanc viin habere, Croesum tantummpdo ab 
initio adversatum esse Apollini, deinceps^ aut^m sapien- 
^us egisse. Sed praemisso- f tJdt}^ intelligimus , eum neab 
initio quidem pie et prudenter egisse, nedum in rebus 
deinceps actis. In altero loco €v3-vg ostendit, "Tra^cf^X^fifia 
proprie capiendum esse, quasi scriptum sit: TTce^ avro 
jo X^Vf^ ^* ^* i^ ^fif^ ^^f^9 ^on exspectata nempe aliqua 
iudicii forma^ aut dilata quocunque mpdo pbena. Simili- 
ter alihij ut Dionys. Hal. VIII, p. "495 : 'ioo&sv svBv; 
dvatrr^trctg rnv ivvetfJuv ny&i im Ko^^mva^ fttma fiatim 
luce^ etc. Patet, lo^Ste^ii esse praecipuum verbum, et unum 



TX^^QH ASMl ADVERBIOBUM. l5l 

maxime att&ndendum. Fing^ , (V^^t^^ non ades^e , totui 
locus aliain qupsi faciem induet: put«bis, .laane oopia» 
illum eduxisse versus Corluonein^ post a^tem aliu4 egisse, 
cum diyeFsis rebi^ agendia part^s diei descriptas baberet. 

H A H. 

Offendit iatj^ quasi supervacaneum , ubi ad confirr 
mandam rem cojnmemoratur aliquod factum. Sed noQ 
caret grHvitate. Nam cum ixitaliis linguis tantum tempo- 
le verbi significetur, rem ante fficts^m esse, in Graeca si-, 
mul adhibetur baec particula ad rem suo tempori magis 
assignandam, ut eo minus de ea dubitetur. Itaque etsi 
Latine aut Germanice talibus in locis commode verti non 
potest, tamen ceter^m non debet negligi, aut suspecta vi- 
deri, sicut visa est Zeunip Xenopb. Gyfi d; IJ d, 45. 
quia non legitur ixi, cod. Guelf. Ceterum Idca haec dabo. 
Biad. ^, 260. Soph. Ai. 1161. Aristoph. Nub. 345. 
Xen. Cyri d. VIII, 4, 9. Mem. 11, 2, 7. TV", 2, 24. 
Plat. Alcib. I. p. 35. Max. Tyr. dissert. XV extr. 

fi. Abundat ejadem parlieula etiam ita^» 'ut it^poris 
vim f ere omnem amittat^ sed magna (;\un grayit^i^ fid alir 
quod verbtun aut ad sententiajsi .spectet^ .'quiu^ .p$t maxi- 
mum momentupi.^ Tum igitur eandem f ere yiip» qMam 
o?f, babet^ et verti.potest wro. Sed sij iusta,et«&c^:^^^;i|ir- 
terpretatione noa opiis est, ipso.vQcis so];k>| ,q^« illi^ 
verbum velillam.sententiam/pronqjities» grandioi:! .nempe 
et clariori, prope melius exprima^. 3?lat. liiutl^yp})?^ p. 6 
Socrates a JVrcJito aceusatus/dicit^. Bt jtQfK ^V|j^\^ ,^^ 
i\syoy^ fjLsWoiiv fia )cctraysK£v (sc. ol A&fivcSoi)^ • . . 
i$sv £v sm dpiisg.Trai^ovxaglMi y<A^i?r^5 iv rS SiKcurtti- 



1 52 PLBDNA5MI .ABVS ABIORVM. 

(Athnknf9s)y fam non iuiuctmdum^ ijftt^ kcantm a ridemm in 
iudicio verfmru Sfd fi fkvert ^tm ^ tum vero^ quorfum rts 
evofura ftt , inurtum efl, No« ita possitnuft : O / danu, dam 
ifi der AusgMg verbargeu. Mem in Phapdone p. i^rar fjifn 
r^¥ cpjcr^ rijq .d/rdsvtittq iiriStiKvvmo erifiet (acpotius 
^i^stKvvoi ro <r. ). Germ. df^m tpUrde erfl der Korper recht 
teigeu, was Scbwacbbeit beifst. Mojatii iam ad Xeooph. Mem. 
II, i, x4. Sicet Lat. passim iam; ut Cic. addiv. X, 32: 
illavero iam (iKslvcL i^fiS^) ne Caefaris quidm exmph. 

H T T p N . 

Hoc ira^iX.KOv adiangitur cQmparatiyis. Plat. Vol. 
IXr p. 5: ^' fis\riov(t # fiox&fi^ors^oy' ntrov. Aristot. 
Eth. Nicpm. VI, 5: h fji^y rix^^ SKciv dfJLexftdvm ai^s- 
rcors^o^* tts^] ds Cp^ovmriv. rirrov (sc. al^sroirs^og.) De 
yi et usu accpmmodanda huc suiit, ^uae i^tSL flipam de 
MAAAON. 

M A A A , 

Fropter commentum veterum hoq tangixpus. Auctor 
cette ritae Homeri KOCfLSXci^iv Iliad. ar\ 12 fidjfia sta- 
tuit po»itum esse, et addit: To yd^ iMciKcL 'Tt^Ksovd^ii 
xccroi (TvvnS^tctv *Arw^v. Nimirum fugam Graecorum 
et r^S' ^prum ancipites Achilles secum reputans mortem 
Patrbcli pracsagit et iicii:-H fJLciKa^^ rs&VfjKS Msvoniii 
diKKifio^ vii^. Non KO&fiog inest in fAciko^ sed quaedam 
isevorfi^': neque abundat, sed confirmationem auget antc- 
cedeiitia ff^ quod et pluribus Homepi Ipcia facile doceri 
potpst^ tit Iliad. ^\ »55. <p\ 56. Odyss. j3', 525, ^', 264. 

M A A I 2 T A. 

1* M^AiiTTa* ^Xitirroi gravissime *dioitttr ad aignifi- 
cahdum num^rum longe $naxiitium. In Jiiliani Caess. p. 



FI.EONASMI ADVEKBIORUM. l53 

sp. ed. Heufting'. fiifiritn^ &§Sv inesse dicitur in oiidB-cct 
m iKa^iffxm^ §v Tcoim ^\ oig Su fidKicrrcc ir^sicr^i, 
jetera v. infra sub OX S. 5« . 

2. Interrogativis additum intendit, . quasi tu dicas : 
\kbmeuter ovto fcire i^,, q^od interrogo, Videntur nonnuUi 
sic accipere , quasi ^lter eo excitetur, yit clarissime (fJLct" 
hfTTct .ctK^i^oig) ^Jicat, qupd ex ip^Q quaeritur : nam ri 
ficih(rrcc yertunt: n>ns denn eigemlicb? Certe nd antece- 
dens quoddarri dictum vix potest referri, ^uia in Plat. 
Menex. statim ab initip, ubi nihil pbscurius dictum antet 
cessit, admiratione abreptus bac quaestione Socrates ur- 
get: Tf jbt. etj TT^o^ (3i^Xf t>Tif^<ov ? Alibi post dictum "TTci* 
^oioo^ov ponitur,.ubi consentaneum est, alterum cupidius^ 
instarc quaerendo. Plat. Vql. 11. p. i5o. in Theaet. 2. 
lfi\og iJ^ "J ©., Kot^ra^^ovSv fLH^ kcc) i ishe^g. 0* Tf 
lioi\i(rrct? Et Vol. VL p. 179 de rey. 1. Verba vid. 
infra sub INA S. 2. 

M A A A O N . 

Solet hpc addi comparativis, cum tamen ipsif^ insit 
vis rg fi£?0^ov. Xcnopb: Cyri d. I, 6, »5. >cafr€^ciri^ov 
fiiWov : ct n, 2, 12 Si}Utt6rs^ov fl. Pluribus npn opuf 
est in forma tam usitata et nota. De ratione audiendus 
est isj cuius auctoritate Bergler ad Alcipbr. p. 228 ^s^» 
est, Apolloiiius Alexandrinus Synt. I, 28: ^'^etKXa Kcu 
hf Tol^ crvyK^triKoig syKsnou ro fjb£Wov\ kcu ^oAAoc-xi^ 
(njfjma^ct)sjiifji.^<ivsrcu fj rS fji^kov (ruvrct^tq. " 5,*P»f *Tg§o« 
ycL^ fiahXov " etc. (Hiad. (iy 243) i. f. Sed in comparativis 
inefi to magis: et boc faepe una affumitur. ^, P?;*^- etc. 
I^em in, 21 TioXhdKtq rd i^roivvcLfJbSvra, Trcfr^fltAAjyAtyc 
ri&ivrcu Bk ^A£^»v* ifJiX^curiVi^ dq ro rdxiov m^vKctrii^ 
xaf, MaAAow T^X**'^ ^s^t^aisl , An vero assentiendum 



154 PLEONASMI ADVERBIIOKUM* 

DorvilUo ad Charit. I, x4 yt i^nf^^VB^^^ /t^A^ai^ : Augct 
/LftaAAof, licet alioijui saepe ab^det cui^ cofnparativo 
Aristoph. Eccle^. *i23- Theniitt, XII, ^77. A." Se<3 
et aliis placent inanes soni. Yid. Abresch. Aniinadv* ad 
Aeschyl. I, 20 et intcrprr. ad Thdm. Mag. h. v, Milii 
sic yidetur: adiectum fLcLWov non altiorem rei gradum 
sive maiorem eius yim demonstrat ; sed tanti:^n signiilcat, 
Vir9 altiorem siye maiorein esse, idq^e probe e$se tenen 
dum: nam ad altius tolleiidam rem, additur comparati vis 
iT^ et otAAo?. • Vid. irt. Vis igitur asseverandae amplio* 
ris magnitiidinis ubique TfitT fJLoiKKov inest. 

Ceteriim non incommode monet Fischer in Animadw. 
ad W. Gr. 11. p. 138 , esse loca , in quibus (iSLXKqv sit 
necessarium, neque pertineat ad compar^^tivum , sed ad 
alia com|)arativo subiiincta, ita ut separatim accipiendum 
sit et verbo fotius vertendum. Se4 ad talia loca digno- 
scenda diligenti cogitatione opus esse puto. 

2. Vechnerus e fragmento Eupolidis Hellenol. II, 15, 
12 laudat haec : TTtv^ pf^v Zspq bfm^pii 7o Tr^Srov i^a-v- 
XQog^ STTSira fioLKKov fjbdWov. Repetitionem t5 fjbS^Wov 
pleonasmi quis nomine appellare potest. Sed moneo, se- 
mel sine gtavi frigpre non potiiisse poni, neque adeo op- 
poni XcS r^cTxj^X^Oiig : et quamquam' copula ex anal.ogi^ lin- 
guarum similiumque locorum (ut Xenoph. Cyri d. VII, 5, 
39) intei"poni potuisset, t^men cLtTyvoirod^ dictiioi gravius 
multp esse et ad pingendas nubes repenle se glomerantes 
aptius. Cf. 0202 S. 2. 

M H. 

Yi negfindi seryata hoc redundat post verba xiegandi, 
prphibendir et remqvendji qwpun,queKmodo ; nam iii verbis 
ipsis iam inesp. quaedam. ^egatio. Ai^istOphv P^i^^ «41: 



PLEONASMI ADVEHBIORUM. l55 

'a^og i(rr$ (ifi^* i^Bw fja vdicors. Thuc. IV, 40 dnrKr- 
hrsg fifi slvOrt : ubi schol. 9 ^^ aTiro^c^ig 'KSprxfi. De- 
osth, adV. Tinocr. p. m. 48a: T( ^ fld^JCta dmu' 
airQ-si ^i TOVTflt T<* 'TT^ciyfMrct^ utts^ h ^^ Ta?if 
W;coi/T<t5 ft^ ysvscr^atl Dionys. H?il. ttcjj^ a-uvS-. ov. 

3 (hrofjburxfifuvoq firi dvayKaorS-^vcu. Plui-ft exempla 
oenius exkibet ad Gregor. p. 45 et alii, quos ipse Uudat ; 
id quam^ plurima. doctiss. $chaeferus ad Vigeri libellum. 
tiam hic pleonasmus derivaiidus est e perspicuitatis 
udio. Yerbujn in tali s^ntentia ut absolute positum pc-? 
pi et interspiratione aut inciso a f/fff distingui debet, ita 
t deinde intelligatur Ctia^rs. Jam quia, negatio in. illis 
srbis involutii latet, prppterea ipsum flfi subiicitur, ut* 
alla relinquatur ambiguitas. Ellipsin supplet Thucydides 

49: To fASv TC^irov dTTSXofisvoi Scrs.fiij Sfi^ciXksiV. 

2. Tainquam .pecuHare et eemmemoratione dignum. 
3 Hoogeveeno in doctrina partu XXVII, i, p ponitur, 
aod post OKVOQ sequitur fifj ap. Flatonem Yol, VIL ' Bi- 
ont. p. 5« Sed structura est usitata. Multo macis 

otabilis est haec Zosimi I, 12 ; isn rS fAfl TTO^lv ri Oid 
^\i ^ct3vfA(cLV siq ffrd/rsiq ixci^avi ex quo particula jit^ 
tanifesto; salvi^ ceteris eximi posset. Sed Graeci lectores 
^tlni seatiebant) rS esse explicandi notam) non autem 
ertinere ad waSslv^ quasi causam timotis ; et fJi^ esse ti«- 
lentisy nequaquam autem poni posse pro iy quod et per 
' h. 1, sententiam perverteret. Sic idem I» 5f et 65 et 
ibi. Significat autem hic pleonasmus, maiori dubitationi 
>cum es&e, causamque timoris minus exploratam. Confi- 
entius idem sine fj^n V, xp : iisi rS nvog dyritrrdtrettig 

3* De rep^tit^ neg^tione dicemus sub S. JHv^ 9i^tem 
onere liceat yetua scholion ad Luciani de parasito c. 



156 PLEOKA9MI ADVERBIORUM. 

4. Verbis ,^etAA^ jlci;, Kd&ihrse cu 'TTtfvfi^cLi %ut^<*i^ ^'^ 
x^ncfievat^ fin aa^^ov aTro^P-jeY^^fTOi*^ haec adscript 
sunt: Hhtovd^ei A^trncSg ^ i^xyo^ewig MH . , . ^gw 
7«g, xaTfli Tijv xotv^v XC*?^*^» '^ 1"'^ anscxrfo^w^ig^ ^tc 
^ TT^WT^, i^ ij Sfl^Tigtff, Recte. Sed repetita negation 
clarior fit sententia, quo consilio verbf oxnnU generis pos 
inembra interiects^ repetuntur. 

M M N, 

X. Quoniam de hoc adrerhio nonnulli doctores . nihi 
n09 docent, ignava quippe ratione contenti, partktdam ex 

fletivam esse; alii non satis sibi constant ; quaedam de e 
mihi dicenda puto^ Ipsa vocalis, E longum, sive duple? 
i. e. H, graviorem afErmationem satis significaty cum piG 

' nuntiatio ad particulaipi clarius efferendam et auribus in 
inilcandam adiuvet. Yid. dicta de jbt € v. Oniatigiturloc 
gravissima, ut Xen. Cyri d. Y, 4, ii- ubi certe non pc 
neretur repetita, nisi gravi asseveratione dictum firmare 
Scilicet ubiqtie signifioat saue^ veroy fr4fecu>» Ac de ceteri 
quidem formis, in quibus fJf^v cum aliis particulis coniun 
gitur, nihil habeo, quod dicam. Sed quaerere commodtu 
est, quam^yim habeat interrogationibus ibsentum. Maxi 

^ me autem notabilis est illa , qua saepissime utitur Flatc 
Ti flf^vS £am graviter afRrmare, nemo . dubitat. Ratiqnei 
Hopgeveen in Epitome doctr. particc, p? ftii his verbispei 
sequitur : y^ Ti enim interrogando signiiicat, nihil omnin 
excogitaxi pcxsse, quodpraecedentibus adversetur, idquo 
To fi4'i stabiilt..*' Sed deinde vertit ,yQuidni? ^iQuid in 
peditj quo minus hoc ita ? ^* Hoc duci^ in errQrem. Nam i 
Quidui probamus , quaero , ubi vestigium sit negationis 
sin ^terum, Quid imf^ , q, m. h. ha, quomodo ellipsin ve^ 
1>i >c«At;«*v (impedire') defendemus ? Firtnat ipse sententiaii 



PLEOfiTASMI ADVERBIORUItf. 157 

iiiain verbis Flatonis lii VIT, de rep. Vol. VII. ^. ii: 
)vx«y ihko xul €^ov. hiXTi^cf- u^^o^kh Ts^o^rctTretiii^ ro 
iaroi T^y avrS (^vcrsv. i. e. Ergo et iiverscs labores uirlque 
[Tiro et mulieri) oportet assignari, qm ecfwefgiani utriusque 
Mturae^ Respondet «Itev ti ji&jfy? h*.e. Qnid vero^, In eo 
mm vis afRrttiationi^ intity necessario intelligendum est 
umplex sive genetale quoddani verl^um, quod et alibi 
umittatur$ dico nempe AAAO. Sic et ad Ti yd^ ille 
lupplet ti6t>\iJSt in Sophista Flatonis p. 251 ^ cum facitius 
mppleatur a\^ : qUd enim aliud fotuft dicamus ? Hoc opti« 
mum videtur in omnibus locis similibus, ut Xenopb. Oec. 
pi2 Ti o\l Simili modo nobis statuendum vidixxlus de tvei 
7/. Vid. INi^ extr. Addit deitide H: ,^Sedquandoquidem 
Ti jUrifv affirmandi vel potius tonfirmandi potestatem {irae* 
fert oaturavua; usus voluity quae sunt vocabulorum fata, 
iit etiam adh3)itum «it in dictioniBus sixnpliciter - asSenti-^ 
c^tiumv ^'^ *»V- eundem inFbaedro, .• * ubi Fba^drb roganti 
'Oqig Sv fxf»viiv njv v^pv\Korirf\v TtKdrccvov; , , ; 
respondet: T* jtAjfv, Qnidtii^i Et . . . rogat Socrates : An 
%. vis, itt sermcnem tHn referam^ quetn super bis audivi ? Re* 
«pondet Pbaedrus : T< jtAifv ; Quid fii ? " Imo vero eadem 
graviter affirinaHdi significatio est iitWxjue in loco, Id 
pxiori supplendum : dWo ^SiKXov o^oiffV ? Quidnam aliui 
mgis tddeam? Ac multo liquidius affiimare poterat JPbae- 
drus^ se videre illam ar}>orem sibi mohstratamj q^uani 
Glauco de laboribus utrique s^icui as^ignai^dls, die quibuS| 
ut Sbcrates ipse statim excipit, et ut aliunde etiam coa^ 
Btat, homines singuli et universae nationes dissentiebaiit. 
Aher locus Vol. X. p; 375 minus certam babet giavitec 
affirmaudi notam: sed tamen nec in contrariam partem 
Buspicionem praebet :^ audiendi enim illius itermonis se cu- 
pitlum ostendit Pfaaedrus; Occurrit autem ri fJLifv eod. iu 



158 . PLEONASMI ADVEKBIORUM. 

dial. saepius, ut p. 364, 377, 389 et ante; neque tillolo 
c6 frigida Vid6tur grayis affirniatio. Alium locum v. sul 

ors. 3v 

fi. In plenis et ceterum clatis interrbgationibus com' 
parari fi^v potest cum irgov^ vertique, vel reiftMt si vertm 
quaenmHSj vel usitata illa gravius in«4;antis particula verOi 
Priora conveniunt vcrbis Xcnophontis lEJ. Gr. Vt, 3, x3 ; 
T/ fJUfi¥ ^KO/Miv ? 'et T/ fiifv €<rrtv ? post&Hus locb aliis , ul 
Cyri d. I, 6, 25. Hi. x, 31, Koenius, qui ri fiaiv attin- 
git in Gregor. p. iop de vi iuus nihil prodit* 

n n 2 o T N . 

Hoogeveen ad Vig. Vn^ 11 7. ihter formulas negan- 
di retulit ioo^fiSg o^otgSv, Hoc si e loco certo' simisit, 
gravissimum in eo hahemus pleonastnuin, .similem rtSTra^ 
QCritrSv» (Yid. ri^ Sect. 6. med.) ufsic reddere possi*! 
mus :, »«//1» ptorsus mdo^ vel nequaqwU» vero i vel nuBa 'omni'] 
no rationi^ ^ 

bT vei OTK, OTXI etc. I 

Duas negationes eadem in sentehtia coniunctas di- 
punt'ap. Graecbs maiori cum vi negare. Sed^ exceptis| 
illis Sect. 3, per se non jgravius iUae negant^ quam una 
apud Latinos. Nullus igitur pleonashius graviter negantis 
test V. c. apud Xenophontem Mem. . II j (S, 36: nT/SfMi} 
m i^uveti fjLoi TTs^ trS kiysiv tKouvSm ^^hy ori <zv fM^\ 
UkfiB^ivo). Nam si S'^ c^mittas, sentekitia iiet ab^urda:! 
futOy tnibi Ucere^ ut iu tuam laudem nibil dicam , quod non ve- 
rum sit, Sin ^oh} pro eb ponendum eritT)). qubdnimiumi 
languet. iSed Graeci non bahent^ quod respondeat tJ| 
'quidqudm s. idUtim prdeter oT^^y, quod 1.. L e$&€t iusto gra- 
Vius, neque sine negatione quadam pbni solet. .Itaquel 
hecessario X; addidit Soh» Et sic ubique ad ievitandum 



PLEX)NASMI ABVERBIOllUJV. 159 

vitium necessatia est illa negationis iteratio: ^K . • , i- 
osigetfJL^f', . Vfi^oilg. Non. crgo propter duplicem ne- 
gationBtti, se5 pit>J)ter pronominis vim grave iest, io€ crxjfi' 
ficix^ • ' . sAwig i& 'ijftgSP tJ^?f%f : in quo pro iS fjr. 
rectuiA, sed "itisto leVius esset iSsfiiet. Polyb; I, 71. U- 
num etiain toCum 'i(dt}am , Demosthenis , Aristogit. I. p. , 
531, quem quis piitet insolenti negatiohum copia cum vi- 
tio redtaii^ait: Yfi^l^tvtAi\ • . fifi TTV^og^ fjbn Ao%vii', 
li^ ^Tf&rS^ fiin 0f «t2 fitfiivft fAfiSevo^ riirca }i04vmsl\f , fjt^fiSs 
htfL^dveiv^ fino etvxov r^ia SiSovau Sed practer anapho^ 
ram negationis, quae ad nos noh pertinet ( Isag. 0« 6,) u- 
sus loqu^hdi omnia posciti 

&. 'Sed tameh pleonatmi nomeu iu hia et.talibus 
non improbamus : ^Ss yd^ ^Se rov cov hou^ov Sii 'Jra^sX- 
B-siv^ Plat.VoLX. p.389 2 et, iStyoi^^ aitoiviSsvsB-fiKiv 
o^S-oogBX^^' t)€h»ostli. adv. Timocr, p. 498- -A.b initio 
pro .««Jfi y4c ^^ci poterat Kcu ya^. Sed. recte ab illa ne- 
gatione sententia incipit,, iit statim inteiUgatur , enuhtia- 
tioneni fore neganteip. Ceteriim illa tantum copulae vim 
habet, simulque praenuntia est certioris et gravioris nega- 
tlonis, ^uae adiungitur verbo enuntiationis primario, quod 
in illis est halPog et aKcov, Hinc Zosinius II, 53, <?uui 
totani negationem jepetere nbn posset, ut vis m m mitdem 
maneret, sahem ^s repetiit i i^^g fisrd rfjv /JrXfiyfiv OB rS 
Troksfj^lv akoo^rag. Sic ei nij 30; 

3. Ov et jLtiJ ubi coniunbta suiit, potiorem vimLabet 
illud, qnod statim ante ipeum verbum , altero nen inter- 
cedente, positum isst. Vcre igitur negat fJm ^y «t, negatio 
inest in iJ, cum antecedens flfj vim suam^ yel interrogan- 
di, vel probAbendi, vel timehdi, servet^ tatiuij negatibnfem 
graviorem reddat. Proliibenii sive iremovendi vis in fJl^fi 
<^8t Eurip. Ipbig. in Aul. 42 roSv aTrc^aov iSsvog ivhlgy fi^ 



l60 PLEONJISMI ADTXRBIOIIUIVL , 

i futi)fS(r^cu. Et Plat. Eutbvd. YoL m. ju 7! 
iSi *} rS x^fifAttti^ia-^cu ' (pfltrov dicuiAf Avfiv nlh , ft;? : 
^A^ccX(t(iilv ortivSv sfjTrsToi^ rffv trCpsri^av c.o(p(ec¥: ueqi 
pecumae acquirendae stuiium duo tili.dktmt^ ulle modo impedm 
.^uo minus facile quivis sapsemi^m ipsHrum arripigs. f^ortii 
«utem fieri videtur negatio in Plat Alcib* L p. QQ i 2. Ti 
is ys olfjuu iSsva, av rtAAo?^ oinB-iiyct^i, A. To irdloy ; X. 
lAn « Tg«5v Iv ^i Ti Eivflw Tcv ^y^gwTr^. A T/vwv ; 2, 
^vxri^j n (rSliXy v ^oti |w<xf4tptftf^v, To SKov rUfo. A, 
.Ti jttifv ; Et Aristid. ot. in Apellam ihit. jj)t flwrff%c)VTiti jUr^* 
S TToKiryiv rtBivcU. Sed tamen non neg6 difficile et lubri- 
fcum esse huius discriftiinis iudicium, eiqiie paetie concedi 
posse, qui claram tantum et propriam in his tribus locis 
iieg^tionem subiici putet^ cum post verba reihovendi usi- 
tate fJLtf jponatur» ita ut talia loca re^erenda sint adillud, 
quod persecuti sumus sub flfi S. i. Sed in S flfj prior par- 
ticula, qtiae alias ubique proptia est negationis , yini ad • 
dit pbsteriori. ' H^ec autem ciim vim h»beat vel pf-obibenM 
vel timmdiy primum^ auxilio satellitis i f orUus fein probibn, 
iit Aristoph. Nub. 296 Ov ftfi (TKoifphg^ fiyfSi ^oiiitrsig^ 
uifS^ etc. Non dicitut 8OS Troifi&Sig-f^qnia jjLilj estprimaria 
particula, quae pf oinde in fjUfios fursus apparefe debebat. 
,!Scd hiic pafticularum cohiunctione vinii prohibehdi vehe- 
iaientiofem lieri| hegat Reusmanh ad Devar. p. 296^.79; 
falsus quidem ille. Pefquam vefo dura Hoogeveehi ra- 
tio, qui S per ellipsin insoUntein vim vult habefe ihte- 
grae s^utenriae, ut ^X ^'^^^ ^%^* ^^- ir^SLyftoi tA h mifi- 
riov Hrm. Ubi vero timendi Bighificationtem res habei-e 
videturi elllpsift aUbi usitata potest statui; 5i€ Soph\ in 

*) Quod in Sipont. exsUt ^hs rS %f. aesdo qTiahi an- 
tiquum sit vitium; Sed hmud dubi« legendum: 
iis ro Xi^ 



jElectr^ 1033: 'aAA' ikoT iP ifiS ^i fi^ fAei&i^ ro^ 
post ihroT intelligas licet (pe^hffiov^ vertasque : Sed nufh 
fuam tfMendum eft^ m boc ex me ccgtiofcas. Et Aescbines in 
or. c. Ctesipk c. 36: w^ j^w 7«f TFovff^^g H^fin "^ori 
jisKTiiic TToiiitrtti : nam mfribos non efi tmminm ne MfHmh 
io melicns reUotisi per antiphfnsin Atticam ^ictua p^o 
nonfperanJum etc. Hat. Vol. VII. p. fyj \ "Ovnyei^ y/y. 
mai^ §ri yiyovnf^ iii iv fAii yivnr^ dh^oiov n&o^ etc, 
Sed tamen ne in his qu^dem mihi prorsus placet elUpsis : 
peculiari potiua particulae fi^ utu timpliciter negandi 
Tim s fi^ luibere pntoin locis, ubi aequitur futurum^ 
aut praesens yel aor. coniunctiyi significationem futuri 
lia))ens. Ac ne timendi quidem yis necessario in talibu» 
ponenda est. Fortaksis igitur fi^ olim 4ubitandi nota 
fait, quippe in re futura et bactenus minus exploiata^ 
etsi deinde usus omnem vim dubitandi sustulit^ Sed 
omnia persequi non est nostri instituti: po;tiora tantum 
attingert Tolui, magis ut opportunitate quadam usus ^oV 
neremy quam ut plane docerem, ne bas quidem particu» 
las nihil usquam significafe. 

4. In iure iurando *Ov fut etc. fictus est negationis 
pleonafiinus. Nempe Budaeus in CoYnmentt. Gr, 1. rult 
Mct per se negare. Hinc praeter alia loca illum a£Eerc 
Xenopb. Oec. 7, 14 s. yiquo in sermone, ** inquit^ MA 
vXiovci^ii. *^ Huius auctoritatem et alii oUm secuti sunt, 
praesertim cum et vett. grammatici eandem in senten* 
tiam statuant, ut scbol. Tbucyd. IH, 36. Sed vi^i^io^ 
cti deinceps ostenderunt^ fid proprie neque a^rmare, 
neque negire, ideoque praeponi aut veti aut g : usum au** 
tem Yoluissei ut saeplus^ omissa r£ 8^ per se poneretur 
lut in iure iurando negativp. Novissime autem CaL 
Schneiderus in HanitPSrterK ruT^vL$_ AiKity negfttlvam esse 
pmiculam , at ortam a ftiy : siti praepbnatur v^ f pema 



i62 .PX^KONASMX ABVfHBlOKUM. 

propriam ftignificationem. Tum exemplum posuit vij fii^ 
riv £m , , pro usitato • v<ti fM T. A. Hoc nolim in ta| 
libro.factum^ quia res eftt parum probabilis. Nainpai! 
ticula fin^ 6 qua illud ortum statuit, in affirmando et as| 
fteverAndo.nunquam ^dhibetur, sicut fJLCL^ et multtim difj 
fert ab i quod splum in iurando lociun babet. Nec ver< 
mibi persixadere possum, ita perire cuiusquam yerbi pro< 
priain significationem , ut extra ironiam in iensum con 
trarium adhibeatur. Denique origo illa , quam statuitj 
vereor ut analpgia quadam possit defendi. Etehim vi 
•ine dubip est aeque antiquum : sed nusquam pro eo v^ 
dicitur. Maneat ergo illud^ plenam esse negantem iuris 
iurandi formam i fld tov (3'f6v): sed obtinuisse, ut o^ 
«iissa negatione saepius solum fjLci in negando adbjbereturj 
5.^ Sed spinosae disputationis campus aperitur de 
begatione huius formae: dflov ro {ii?^VfJUt^ Kcii fJLsycLy 
iyviitT^cu^iroK^v o\fiv SiccCpS-gl^cLi fiaWov^ij s jsqcdii^^i 
dura femmtia et notabiliSy quod decrettm fity tttam potius fer' 
dere 'crvitatetA, quam auctores ( sc. maleficii. ) ' Thuc. ' III, 5^- 
Sola negatio lectori difficultatem creat. Hinc scliDliastes 
eam 'TCBpTCffV dicit, probantibus plerisque viris dox;tis, et 
J, Kiihjiio etiam ad Aeliani V. H. III, 45. ^erizonius 
aut^m id repudiat, et )egendum statuit a^urs^ pro s W 
Slmul tamen explicandi rationem affert, secundum quam 
TUlgata scripturli ferri possit, argutam nimis et obscu- 
ram,' quam vir doctus (non memini quis), quasi allo- 
quens Periionium , recte vituperat his comici (Aristoph. 
Ran. 1493 ) verbis : 'Ov ficLV&dvci)' oifbcL&icrrs^ov OT^ 
«Vg, x«i (TA^pitrr^ov. Verissima certe sunt Thiicydidis 
T%ri>a, quprum similra II|:($2 habet. Accedith($6 gravis- 
sunum, quod Stephaitus c. 16 Operar. li; Dionysium Ha- 
Ko. observavit, hunc D. saepius ita ioqui; ut Archaeol. 
VI, 81 fV^^^^^^if^.ol^m ^^* Ofy?(? Il%avrlwv . . • fuSH- 



^ PL£0]!9ASJid^' ADVtKBtORtJM; J^ 

^ov^ flKijt TjfcaJlrfe^: et X, 28» ri rkSrct rS i^od iTTh 
kclKoS ■ fidkKo)^^ # »%-.VfiUv; et XI^ 54, srs . . .. Ji^A^^ 
aAAoT^ftt^ dv€KdfA(icM '^cuoio)f> fui^ov^ if ^ yvvatKo^ 
ikevS^i^cLg^ Nec vcronimis durus pleonasmus videri de- 
bet, quoniam similUmum habemus in FrancogalUcn lii** 
gua; r. c. il efi p}u£ fage qiC on fte croit. De explicatione 
facilUmum espet dlcere, pbdkKov in taUbus absolute poni, 
et^ vim habere particulae fltAAflC^r^sed hac ficta significa- 
tionei scindimus riodum, non solvimus. Ego perspicin- ^ 
talis etgravitatis causa S adieO^uifi puto. Nam cum fjbdK* ^ 
Aov ft rem dubiam. reUnquat, ita ut dptio quaedam maneat,. 
quotiiam poti^s-y nOfi iefto , prius illud fieri factumve dici- 
tur: in posterioii s^ntentia omnis toiKtur dubitatio, ad- 
iecta ipsa j^egatlone. ' * 

• ''• ' ■ > . ■..-.-'' 

O T T at. 

X. Hoc saepe additur adverbio oocrdvroogy quamquam ^ 
vis eadem iam in hoc ipso inest : nam prima syllaba, cog^ 
est i. qi ^TW^. Additur autem , ubi mirifica simiUtudo 
rebus intercedit, aut ubi ho<5 agitur, ut aUis videatur mi- 
lifica. Cf. maxime §rog S. 4. Plat. Vol, IV. p. 32 : 'aTUV- 
roog ^i §rod KCii idv o^i^roo^ etc. Xen. Cyri d. VIII, 5, 
5 : 'a(rcLvro^g Jl Sroog l%« Ka) m^) KccrcLO-Ksy^g. 

2. AUus huius adv. pleonasmus praebetur hoc exem- 
plo ; i\ xwga dito ,*lTaA5, ^atTikeoDg ^mg ' A^jcaSwv, tx- 
vojtta tSto ex^vr^g* iroog ItoA^ (mQiidcrdv^: ThucV^ 
£» CJpnyeiut illi^, quae in. praemonitohuius cap. ^ixi. 

5; Plednasmi noroitie nobis eti3m veniat kr&fg por 
«itcim pro fatile^fimplicitery perfHnctGritl etc. Xen. Mem. 
III, 6, 9 iirodgys d^i (rr^fictrog.' Plat; Vol. VII. p.'^3s>*5 
'^a.kWd yd^ rt l%ug . • . •? TA.^Ot;» l%6> ^5 '^<f^ 1 
i^tJv 7' ^ml. Max. Tyr. diss. XVT: irjit. ko^d^^ot^^ ' 

n * , 



^ffBirra : ubi MftrU. expUoit verbU, tmiet fm ^ froh 
time vel examhie, neglfgemtr^ ebker^ et tlia Maximi aIio 
rumque loca affert. Protmui idem ridetur esse Homeri 
cum «tuwqy» 11. ^520» ^\ 34«. Cf. quae dixi ed or 
Cic. pro RoBcio Am» c« ftiS. ad verba: mn fis ihiiios^ 

n A A I N: vid. A T. 
n A N T. 

Abundare faoc nou&ulli yolunt iutictum adverbic 
0^Si(a. Arifttopk I^lut. 25: %uv^<ifOfiM TcSfV c^poi^a* 
Ibi schoL irt ainnii&i^^ *A7T^o/f TriK^oAAi?^ ri&iviu ri 
hrehvoLfiSn». An^^rUt ^ h n i^ Afi/poti^wf. Ou* 
TWf ix^^ **' '^^ rvxov iVfltf?. ^ Mihi hoc non pkcct. 
IQ^on refertur utrumque 9lA TTVwa^opuui tngiAam et in' 
comtum esset b. 1. Asytideton. Neque eodem iensu iv 
CAS TTcivv ^TTVvB^ecvoficUj quo ^. tt» IUudemm esset mm 
moJo sive phfUj iferff reqttiro ; cum <r(p* wvQ'. sit cufide, per- 
tinmiterf cum impetu idem urgens reqtdrOk Tu potius sic ba- 
betos Primaxium, sive id^ quo maxime modus rS Irvih 
^•oivMCrh-cU definitur, h. L est c(Jf 60^0^1 et rm 7f<iMv rur- 
sus definitur ro (r(p6o^et* - Nam ordo in illis obtinet| quejn 
usus frequentiorem fecit, i^uo nreivv prius ponitur» et, 
quod incrementa capere potest, posterius : et 'Kcivv etiaio 
natura sua non faabet gradus^ quibus possit intendi et 
Tefaementius JlierL £x fals perspicumn est, Verum pko^ 
nasmiim in verbfs illis non inesse. 

• s. N^n poss^um facere, quin hic i icivv iua in luce 
ponam^ eui ad institutum per se non pertinet^ Horreus 
d« eo in indice ad Aescfainis dyiU. I, 5 multum'* a vera 
fberrat* Nam u Ttmv interpretatus est prorfui »0«^ nequs 
, ^uidquam addidit> adeo ut appareat> ei nihil diffii^ultatif 
fuboluisse^ et ex eiua sententia vim negationis u de£iiiri 



biveYlilo itdifU^ ,^f^oA a fttruetura dt privui. Aoutius cer-. 
tens S<itlaNixinoS| Wf ,ttt constat, Graecanuxi litteranim 
^pxuEie gaarua, aliof iitodo expUcaiidiKQi esse yidit. Hic 
M ind. «d IV di«ll^ PlatDnis ed. Biester aub H sii; : nNo* 
ate inm est Ho^ev€(^o (p. <(o5 Schiiu) yis huius fMoy 
icttlaey qua* vocein, ciai additur, non-Untum negat,f seA 
flane m umrmmk\ pmh^ Adstrucmm boc eu ibi f kms 
Nt cp9fM> i. e« nego. Addam ex nostrp partieuUi H ^^i^ 
quae ut manifestum fit ex as L <d«^^ (Vol, IV Bipont. 
P- 343 ii ^* f^< ^Mbl! T£fO yi)^>< Aon versendae sunt: 
uon oiMuno» non idiMi elc^ sed} mmo^nmi^ miiiime.. Ad? . 
*e 85» L ^, " (L pi^ ,s*o, Qv» ^^y d3^l//«rri,;^«K0 
ifjTw (p^m^V^h 9 '^^ i^Scilf ol iroXhAt ^fiAg) m ubi ver- . 
Va aliquot sunt i^tesiecta. Jhistta Ikitnd (igitur normam ' 
apcipienda ^uoq^efus^l *i. e^dVt. p. 35o> HTTeijfV BifU 

IMntMyr^t s4o. m,".<.y* p. aA) ^»4 f^wy. /if«^i(59:av^a..** 

Sed, i^ro nim qjiHdem o|»n|one, n/5»;$icjp]4m ad v^m 
diicinftu^v I^fm esi I^a^ t^tione ^^tfti. ,€;9S|St pfipMrtm^ s. e^r 
»fiiMMi|Mrrf^ ^t on^zunQ non late pajtet^a. obseryattio 
de a^atip&e; singuUiri». po.tUMk ^»t 4 ^nf^, fHi.a ia wi-. 
versum, negaUo tantum, i;emayet et ^biudicat, ^o;^, plane 
in con^riun^ mutat. Esi igijtur, ut mibi videtui , j^^c 
Attica ^ i^onia, d^ qua^ dud Isag^ fi-.tp* £x ea H/^dyv^ 
quod proprie est nm Sronuf^ sigui^cat pform notk , omnino 
nmi nt ii TTtwv Ti in quo Budaeus Commentt. 6r. L. p. 
i27i T#sts€ui€esse«c^^9 graviua etiam negat, qu^ a 
pion. '^C maiprem vijti 70 *n^Ayv accipit«, Lucian. Necyo- 
mant, c. \5iA T* '''* ^^ ^'^OToy proprie vert^ndum esset ; mn 
mmmk mn» tp^ parte erat fycile^ Sed res^ dpcet, ironiam es- 
' te, et 4eBSum ifa declarari debere : . res ersf hnge diffklllima^ 
Nan» Xi in kii verbis nou est jntiontKOV^y sed OfV^nxtKOi. 
Sic et Xenoph. Exp^ YI, ^^ 26.. J^eque soli Attici, sed 
et alii bac ironia utuntur, ut Hippocr* Apbor. S. S extr/ 



x€6 TtnimAsm xnvmmcKim» 

Ol iKrs^iu^ H TTewvvi wmfiMmiiii^.mfiVriit.^ S. 6. $.1 
^. Ta vr\a.Ticb i^uv&tjfMXcf, h ot, ,%i. }Ufn<fiMi&s<W Sed 
ma^ ad renr perUn^iit «Jla HO&iaQPi&xeiiipla, quae .lenivs 
sonant jet gtavtti» qiiid kignificiaiit. ' BojikocHi Ai. 465: 
if^fj^ 8X BKOvro^:^ mt vtbilnenttr i$ukfrnattrt. ^ X«n."?Meiii. 
Ht 6>i6: ro-vneuTiov ^ivcfi nii w^aMvm^^^^ogisuai^. tnolt^ 
5wsmif$> mibl ac^.; disvum reprebe$ak9uhHi'4ist ohrmxium, 
Berodot. II, /^6 t'4UH ri^KV .iar*ck^vthemmtr kb^mnori 
Alia qt^edam loc^ xiotavi ad Xi Aigtah:"^ iS.> Nan iainl 
ojAis est^ ut hoc^etiam Si&dogia IfoigK^i^m muniain./ Sed 
et AOfttri saepe nidn^Mbr^ «lidHr sMoHSeh pev iffOMMa di- 
ciint, et Franco^ilU itttn «f r / ^'^utrss; atc. * .' . 

. n H r (lon. R H j>. : 
Particulam ^iy Heit|:. Stisphftnns' in.vocam 'HeFodotl 
recensione simpliciter ekpletiv4i>n" vlM:at\ nuUa ^ kiter- 
pffetatione, -Ut ffti)ile existimsrl fi^^;' tdieotst, D^ usu 
frequeBrtissislio, iquo Agnifi<^t y - alifHa* ^0tis^\ nihil e^t, 
qu<|pl dicaih. Sed retpicit ille adlV, 1^4» ubi codinfteoio- 
rantur castella tirov d9r* tiXh^^mt dmxpvra^ trrcLk»g d^ 
g^ifKOvrcL fidKurrd Kff. ♦) Iri hoc et siririlibus hano parti- 
culam puto vim addere rtS fLCLkttr^ta , - ut verti pioissit : . . . 
ad stadia minmum ctttt stxaglntttrHisim ^imilis ekfusus 
particulae '^&iq^ de qua ^ost suo loco. *^* - •t 

*) Magna incolsstantia, quod ad iotasubscriptumihuius 
particulae encUticae attinet, nun^.in libris versatur; 
nec foitasse minor olim, ut ex observatt. grammati- 
corum existimare licet. Nam et olim vehemehter in- 
ter se multis iri verbis de eo dissentiebant , ^CS¥ ^if- 
rSfisv^ inquit Sex. Empiricus adv. Grammatt. c. 9, 
si roug oon^ccuq "JF^q^srsov ro loircL, Ego ^ddidi, 
' ^ecutus anajogiam, scripsique Krf, . Id h. 1. vel hapc 
ob causam licuit, ut facihus a nota numeri .2Q, xif, 
discerneretur. Levissima et prope ridicula, fateor, 



PI.£ONA$JMtr ADtViElyaiOflUM. i *itJ7 

' - - -. n O T E-. • * ..;I...u-;:..' 

Notionto loci ptiixs liiTorrtiaAflibinines', 'qnam *.t'em- 
porls : ,et tttm^particulis locum ' proprie indlcantibus "tem- . 
poris fere- «rgnificationem tribnfunt. Itaque* ptimo* TTdrl 
(pro TTOCf) opinor fuisse, ^liquem ifi loctifh y dein9e'autem 
in teftfpni qUquod' futurtm» ' E*:2t* hafc^ opinione iiec^vrocrs 
( quem in kpnm^yef^ots (^ quodin tempis^) fnenintdiver- 
sa. Sic rori olim^.pto ro&e fuit. -Vid. Cel.V Sfciiiefideri 
Hatidv^iteAuch §iib TO^.' (Jf. ^t- infra TTaJ, ' * \ ' ■' 

X. < Sed pleotiasmtis hlc i{l;us,trandu» exsis^it'^ tlU' 
'TTQTE ^.b. ei msighis Musdum spaui sign^cam vecbis. 4ii33[U%^ 
dam additur. Apud Sophoclem Ai. 1176 ?. 'O^oS 06 roi 
viv, /ca!<rrtVy^ cog sfMoi ^oxA, si^^ %6r OfKKoq , .i} tni etc. 
nihiLed integtami ^et ; ab&olut$(9i r^an.tentiam oijiifeso. -TTOTg 
'desideratuK. SedYSi..pk|iissjiiii|s evpUcar^ \t}n^ )ihit f^^ 
erit ;icjKi0, ^eiH akqtsm in pmim^ ^MX^ i$aqtt^ieri^m» ^^*. 
ras. Brevius yertes: ttem& quiifuauf.^^ Xe^ioph, £[istr«. Oj:« 
l^j 3» 45et,4p iu jCfcg/.TroT^ ide^n ^pJiiaonftsqnms \siik wnpU-' 
iicat sempitemi 'leinporis notiQneani > E^ eiaj^t ^ ilMaf^ 
( vitae ) ifMtii»». .. §ed in ver$M>^ s,ii; fere p(m»9»m?»3|^r xt 
nullo non temfor^\ • Sic br^vi^^r in, Arriani 5»j^>[j(^lfo:» I, 
7,2 ^cni/fir$ xerta^ tofulem.aUqimdd: et Arist^. Eoat; 5 
or^S Tfors ser^yHdmAdum. Euseb. H, E. I, .4 fMK^ifl ^^&' . 
WTS^^ '^^v^yiongissmo poh tp^is $pam* ;, .•..'; , . 

; 2^ ' Saepe significat cognoscendi . etiam cupiditat;em 
in percuixctando, et quaerendo., iubitantisqup admiy^tio-^ 
nem. et d^Tro^ioLV quandam ; ut Xenoph. Mem, - ii?.it. . ri(rt 
TTOTf Aoyo<c... PJat. Legg. Vn.^. 378 oq^r^q 'kor, ^y, In 

haec est ratio: sed cavillabitur fprtasse , qui v^ram 
in hoc et similibus verbiis scrrpturam ex auctoritati- 
bius divit mxmMtB^tktifi vdtehiln }>Tot«il^ity' ^^ >' > 



i68 nuonABut abvswxoir^um. 

Wniinddi Ibcu bene es^fini^s partU:.ulU ttm^ el tamdem. 
Nam qiiod )£n|etti priori i|i locp verti vult,. ibrcfr nw 
io^A wQJil fn «firr IfV/r ^ Btwtift^ id tiimi* gniv9 ebt et 
r^sppndet liBre GrAecis Tiri (^ 70T' ^v kiyoi£. > Suf ficit 

■ 3. 4diuBCtiim TjS» MH admirabilem vim habet ad 
sigiiificaiidaiii modestiam et circunKpectam diligentiamL in 
d^lbitaiidp. pionvs. Halic, IX. p.{85^ tdv H fUfl^fM^ta 

fOtxS xa^ fhroTrrtvoi^ fijlhfor i Awin ^ i K6yoi; • • • , 
mfirtt Xftopttr ti^qum^ puit binc hUt tx^iri ptffk « camfamy 
00» fi$ Lffm* 41^ exenipla tn^peditant #lii permtlta- 

, n o T. 

X. De liec Biidaeaa Commentt. Gtr L. p. 1099 : ^^ 
Picit^r et ii T01 et ii ttu. Plato» in Gergi "l&i itl^ ^ Km 
vfog r^$ tyetf aAr/ov, iiOfioKoyno^ fi^h ^^ d^AHo^a 
%6t$dhf^ Xiy$i$. '^EAiyoif ii^n-ov^ Sif$ n fJi^t o^poTrotffTMii 
Sv fMH iokol r$Xvn ^Zv^' dvn rov (iK$yo$ ii. Est 
enim TO ii^duni 4fy«*^ ut ^, et 7«^ et TW, et f*Jfv, et 
av. ^^ Baec ille, 6ed, c^ris miflsi»; lectius - dicemm, 
T«u iUo^Ioilo (Bipont, Vol. IV, p. 117) "gaificar* ©pintfr. 
Non ut certissimumaffirmat 6;« se illud de.c4^« dixisse, 
^ed tai^tutn e^istimat, si reCte meminerit. Nam mnlto an* 
te, ^. 40 s, illud pronuntiaverat.. Addit Tfi. alia Hatonif 
loca^ Tol. VI. p, £07 et 5^34^ Frioris verba transscribam. 
Ti ii; i at)rd r$ dvrS xd^iv dyccTrSfisv kcu rS$ dir av- 
rS ytvofiivcovy hou av rq ^^oviTy, tulI ro o^£v xm ri vyt- 
oUvtt» ; rd ydi routvtd ^a ii dfjJ^ors^a davra^ofuS^a. 
Hic illud ipsum optHtr interpreuri possumutf. Nimirum 
. Wif proprie /ofi inctrti significfitionem habel;» Lide ad r«s 
ificerta^ transl^tpin esjt* $ed teQeqdvim est». pet ironiaja 
Tursns de re otrtMmmuftt^ibAkt dici coepiase» ut Xenoph. 



ri.X019A«]II ABVSIIBiORUM. tffSJI 

tu to^ 4. yid. tsag. (. ij^. Kostri similiter da r6 pror»» ' 
ixs «xplonttet Dfr Umuftfriidm ift d^ m^hl sOntif armi 
tsi n^iU usiuie dicitur pro vieUeicbt, Slurn scriptomm lo? 
a faci)o ex indicibus et nliunda petas. |iTihil enina asc, 
pud ilttiicos inpriixHftf fieqneQtius^ . 

ft. Yiili etiam {ntendendi htec particnls hahet , a4* 
Bctn V, g. w n^^fi» Z6sii|i.,JI, j: td^cvneiri yd^^i^" 
60 ^a rHc I Vfl(X&t^ llVe^ rtfm#iM9 t$im in lonpjjine remeta 
arte ItaUae ejfe. Adda IV^ 19 et 54 et 35? '"hi proprie de 
patio locis interiectd dicitur, ut et deinceps pasniPf Sed 

^epoph. Mem, III,' 5, 15 itei4 metaphpricct , 

.... ,^^ ,k ■ . . . ^ 

'■'n^-a. \- ■ . \ ' ■ 

£x hoc compositum ^i^oTt £ust8thiua ad Htad. ' ely 
154 Tocat ok^aiA^A^^a^itMcni&av. Sed non obscurum aut 
imbiguum est ^Ai, i»t i«i«c cosifugian^iiJii Mt Significat 
L) b^tttm^y aive ntf^ie aibumkcumi s) aitec, ^ive usqna 
td boo remfus; et cognatum esse patet cnm ^tf ist^flroi* For^. 
tasse datiyus ast sive aUativua ai^tiquust sicut TTOiy s^4 ,■ 
peculiafis fonnae y quam '^i dederunt proptar discrimen 
signifteatipi^s; Ad )ocum at conditiiHitfm/ isi qua ras est, 
ref0rtur'apud Platonam Vol. VI^ p. fi3S*' Si fraquans es^ 
let ^0A/%vicy, de quo copdlndo jdisputant, arti^ciun mun 
gno numerp, UKcht r^ ifa/tu ye fiiye^ n eihi ai hme /b- 
cum (siTe eenditieuemy yel eo utque) frnimta emttiffaue uei^ 
eget emum luculenia et vtMe infilgnit, Sed quam saapiitiiM 
tempvLS ante actum significat, ut in illo ^^or$^ autea UUt 
quam^ in pkn^W^ ne adhuc^ et HTCOi , ftmidum etc. Nam I. It 
etsi in Wf ncm item yerti.potast weiudumjanie^ ugEnandatam* 
pore non est serino: sed et ap. Latinos dum refar^ ad 
statum et coaditionem, vX Ufandxtm %\% i^ q. noii |^ mt eanii^ 
tionei noff, iiret ita eomfurata est^ 



IT^ PX.£OIUfiMI. AI)!V£B9IOJR:UM« - 

- T • . n -^-n •;'£ t ^- •» ■' '■ 

n«C, q\Lod Stcplianus dicit saepe viicarc, ptop^ne est 
K^tft W«t r^^V^i>,'\it ich6lirfstei' Etit-Ip:'-TIibeii."i4^0 ex^, 
plicat; QuoniaiH igitnr notioneqi ptafelDet non c^i-tls fini- 
bus inclusam, 'eo coeperunt utl^ sicat pvonomine'*r<f aJ 
iniiciendam insignis^ magnitvdix^is ^uspicioneju. , Sic mi-! 
hi videtur. Analogia, ut ostendi,^ho,c suadet: et loca, 
quae demonstriibo ^ satis idem decjarjftpt. Jliad. ^'^'^ 104 
fjLct\ct 'n^oog^ pcrquam ^rai)itcr. Soph. Au 306 [J^,^^ 'TT.vc^ 
aegerrme. Eurip. XpWg. ii^ Aul. 66 1 ev %(t)q ferquam snta 
ratione, Xenoph. Gyri d. 3'sioi)g. ^^^5 (Cicerqnis verbis 
sic : ) ut iUtid^ nefcio qnid, non fortuitum^ fed divinum vidtretnr, 
Id. Exp. ni, 1, 43 fifCi^Xov^jrca^y longe frequmtiits. VI, 1, 
5 riXViKoiq Trdogy mira quadam arte, Strabo X. p. 122 ed. 
nttviis* HoifAfi i * . «tJ^Jtw^ mMifiinfi ^m^^rij 'X»K%iXoii^ 
Oik^iMrst^ tims coinmede^adm^dum (sic tecteXylan- 
d%Ty adiac€ns*$raktri^i j^cbehiJ^ ita^ue #imi)ir rfftiona ci\ 
nfi(i£g"Mr^gy in'ifi6'^ Stephaihia ^7r4v<^ vtdt v<«ca9^^< redJi 
potesti^^fxrtm ^arkmei 

<< - De hoo vide laagoge^ eKli^mamparticultfal^;'^ 

♦ r ' / : • ■ . ^- ■ •-''.:,... .AiB r -» 

-'^i . ' >fl "S'k • '• '. '• . • • 

Quoniam haec particula afaepJu* vim hdbefcOiikincti- 
Mts, quan Advftfhii, quae de ea dicere habetivAsv ne di- 
t^ersis locis qtraetenda sinf, bthtiia in CBput de co^ftitfhctio- 
nibu« vonferemu»: <" . .' . ' v 



^vts^TS^^i comvjsiCTiQj^vm 171- 



Vle o n as m i c oniun c t i o n um. * " [ 



'■ . }\' • ;■ 



i . < 



I^.racmonitum, 



A.. ;r. ,:..;:■•• i-,' » ' *l .. • V-" x^y^ .: v 
fcetsi iam ad c^put^r cuius^ tractatio imihi ti^Atup:tdieiQ: 
f ere mple^tiae , ; quai^tuv^ voluptftt.i^, attulit. I^ahi^ ci^ 
ea, .^^e .Qot^ta habebamv dilige.tii^ ^mfm^i^ mmr. iln 
lis e^sept^ ,qu^yiyi,,Ap,cti, ^t ii][pF¥^?jii^.q^A ,tt»pfca.di-r, 
xiy lam copios^ illustraruQt , ^,m^gm hoc laho^^ non, 
poemteQ^os quide^i %uctu8,. sed ^ hanc ( quo itibeiia isar 
xuissem) cepi, ut viderem, omnia prope abAUu M«l€#9et 
occupati, ejt p^irp^fti^ca mibi relicta, (^uae' iau^ §4n(» pudo>re 
mea 4ic.ere pos^em. Coniunctipups univexs^ l^plpeUat^ 
ab afgumento n^eo removi. Yid, Isag. . § 5» Sed tamen, 
quonifun/ t|:actan^us peUtas e Graecis fcrip.toribus^ qui in 
usu: earum tam copiosi sunt, ac potiiis effusi , . nonnlill$e 
ad m0 pertinent. Nam illiy,quos significav*!» Dey^riu^, 
Hoogeveen et alii, non mirum e^t^. si qi^aedam pfaeteri^« 
runt, nqnnullft nvinus dccurate tra^iclerunt ^ aut minua 
perspicu^y alia non ep delectu argun^ientorum etexemplar 
Tum firmarunt, nihil ut agendum supersit. In his igitur 
inyestig^pdis diligejitiusque per^eqwa^i»» illu^tjriindis ^ef: 
exo^nandis opera.nostra verdahitur. 



STI^ 9LSOKA8MI C6l!IXUNCTI<mtli. 

A A A A , 

A'AA^ platie respondat Latinonun partiGtilaa ^i/utro* 
^ue •eiitu* Fraepooitur enim ei| <|^od fib antecedenti di< 
veraum est, aut eidem plane repugnat» ' Naip estbsnddu- 
bie «<otiaauvu« plur. ab dXXog et i. ql Hard rei ^XX^ ac- 
^entu tantum diftcriminia oausa mutatq» Signiticatione 
id plane vacare putet ab initio jibrortim et orationum, 
Sed refertur ad aliquid ante sigiiificatum, poniturque ad 
excitiandam auditorit vel lectoris attentionem. Nemo enim 
exapeotat a principio partioulam advermtiyam , ideoque 
ea lecta vel audita fttatim suspicamur, rem notabilem pro- 
latum iri. tta Cyaxares , Xenoph* Cyri d. 111, 3, flo« 
orationem Iiia indpit: A'AA' Sirm^ fjb^ • • . tydax^ofuu 
r^mifMi etc. Respondet nempe illit a Cyro di^rtit 
'5* ij^M^ ^OKyc, dx&Ofjmo^ Srt r^ii^ 4f^i i^oi» fis^ 
fjwijcrQim* Non ditsimilis ratio iiiitii est Vllly i, i. A^A. 
Xd mM-cbu^ etc* ubi dMjll taeitae ^spiicioni auditQrum. 
oppoiiittity Gyrum potentiae tuae stabiliendae caana, quae 
dixerat^ dixitfte.^ Tota oratio ad amovendam illam autpi- 
oionem «omparata est, et $. 5* illud Chrytantae consilium 
fit etiam clarius, cum dicit : K«l rSro ytif Mu iiiiveu %^ 
ete. ' Ocourrit eadem particula tacitae reprebtotioni, quod 
aui^tor mifliiit diueadem in re versetur ; ut Zotim. 111, 19. 
'aAA«s raSrA fi,h ^i§ ^K-^dx^fr c M «af ^Wif ^tc. quaii 
dicatur: ^M^) rsrm « wKsiotf hffyftcofjM'^ dkXii j^ fi. ctc. 
Gf^ V) s^* init. Apud Homerum cum' alibi abundai« 
tf AAa pulat Euttatbius, tum ab initio orationiii Iliad. y ^ 
31}} 'AAA' oV fJiiv S'^ hnroitPt etc Id post alios ex eius 
oommentariis' refert Hoogev. in doctr. particc. Gr, p. 13 
Epit. Schiitz* Sed ibi oppositionis ratio elarior est, quam 
ut Eustathius eam desiderare potuerit. Sine dubio ipse 
oommemotare voluit tersum 313, u1»i causa particulae ad- 
versativae obsourior est, aptiorque videatur conclusiva ^^ 



>x.£o:km)M caKjuNCTipNUMi^ 173* 

Scd ct h. ]. cxcitat Ulyft$e8 auditoreoi» filium, re graviore 
(igtiificata. pi^erat Bempe , socicM certaminii curulis e- 
^uis valere yelocioribus ^ sed Autilocho non supefiorfss 
wse arte et prudenti^: tJv &h'mt fjiiv §ae$v A^d^S^ot^ 
iil fjisv avrol lirXslova tirc^rtv ciS^sv avrS fAiiriccitrS-ain 
Eonjm igitur celeritati opponit prudentiami ad quam hoT'^ 
tatur filium, ciim pengitc 'aAA' ays cfi (tv^ ^/Ao^, /ti^rin 
ijitp^xAAfQ 3-v/jLcS Treuroiftv etc. Sed , ut dis^i , nec[ue xa* 
tioHe aut vi caret ^iAA^ positum in principio librorum^ 
at Convivii Xenopbontei. Significat e^im , antecedentl 
libro eiusdem volumihis severiores sermones Sdcratis et 
imicorum aut alionun virorum gfavium explicatos esse,» 
Cf. infra yd^, 

i2. Cuiti iii iiexU verbortitn et sententiamm iidam* 
qnamq^Ue Ttevn ununl taiitummodo sequi possit opjHffttum^ 
ied i/h^r/a infinit^:. apparet, faaud paullo frequentiorem 
esse hanc diversae rei sjgnificatioibem. Secundum hanc 
^AA^ icdii aaepe verti potest pdrro etiark. Adhibetur au- 
tem, ubi post reih minoris momenti maiiift quid aflerttLr, 
ut Xenoph* Mem« I, ft^ 61. Biog. Laert* p. m. iio B^ 
&41 D, 268 'A et $; saepius sic apiid hunci sed etiam 
tibi seqiiitur res a priori lohgius discrepansj cUius geherii . 
ia locis'{ere fln^ interpouitur t i^ehoph. Mem. III, td, 14 
IV, 4, 1* Cohv. 8i ^» Vectigg. 5, 4. Sic adiuncta vi* 
Vidior quodammodo fit jehtentia et lectorta ad eam hoiqb 
perfuhctorie c^ognoscendam excitat* 

S» Adversativam vlih aAA^ passim hab^t ih mediit 
^«iitentia^ ubi quis id corruptum et inutile putet; ut 
tpud Lysiam ih Theomn. c, 6 : B2<AojbU» iv tturav » • «» 
viiai^ous^^av m^o^q 4AA4 ^Sv 'TiramvS'^^ Hic wie aAA«s 
(cui f« addeudum 7^ ) cogitandum est Koimf Itfdrt^Ptf 
ioiv ^vvttQ-MiC fAClBiiV t et sic ih aliis huiusmodi \wM 9Btf 



174- ^PLEOISASMr COHIUNCTIONtJM. 

ctXAA tacita latAj antithes^os significdtio. Vid. Perizon. 
ad Aeliani «V. H. XHI, i. >qui similibus locis particulam 
ibi a nonnullis damnatam defendit. Ndti debebat igitur 
Reiskiiis Ind. Demosth. eam pro abundanti habere v. c. 
in his Aristog. I. p. 771 2 Ss K^ivofJbSifq^ r^v /jlsv sl^ (Toih 
^fl^iav avr^ (ps^ovrm ctAA* iii oriSv ird^cmv exm. 
Bene et copiose contia eum disputans Schiitzius in Hoo- 
gev. docirina particularum p. 14 partiqolae vim asseve- 
randi tribuit, et optime vertiti Er hat dpcb aucb nkht das 
ferttigfle vcrzutragen, Mihi hoc in loco, cuius similia non 
desunt, (e. g, Euripi Orest. i578) ellipsis quaedam vide* 
tursubesse, ut anti^ cogites : pLi^ d^to^^yov n (ne dkam pro' 
habile quid) sive ^ fiovov ihfJbdq ^OTT^g ^Sh (nonmodo nilil, 
qaoi alicuius momenti fit.) SustLnebat in talibus ante oKKi 

- orator vocem, quasi verbum satis aptum quaerens. Vi- 
detur et alios particula hic offendisse. luNBas. 1547 non 
legitur. Etiam Zeunius, Ind. ad Xenoph.. Exp« Cyri 
eam ante ios abundare vult I, 3, 3. praeeunte Reiisman- 
no ad Devarium. Sed eundem locum iam Schiitzius op- 
posuerat Reiskio. Verba sunt : ^q (da^siTtig) iyoi \u(icd)/ 
SK eig ro J3iov KctrsQ-Sfiriv ifjLo)^ oiKK id{ KccQ-ti^t/Trd^rjo-ci^ 
dW slq VfJbcig iooi/TCcivm : quos eg^ nec in mm ufus repofui, 
fed nec voluptatibhs fruendis confump^ veruin in vos impendi. Op- 
positum est ^AAiXtacitae obiectioni, quoniam multi appa- 

- ratis et exquisitis enulis disperdunt pecunias ad alios usus 
•ibi datas. Simili ratione statuendum de his Josephi Ar- 
chaeol. XIV, 12 ; fisrrivsyKcLv sig KoJ rd Z^jfjttar^ o< h 
«•? hxrici ISQcCioi^ Sid rov sk MiS-^iidra (p6(idv. Dv yci^ 
Mticog rig h rn \i^ctia^ 'ttoPuv rs ox^^dv sxovrctg Kcurov 
^aov^^ vsfji^siv %^'ji6c6w sig Ko?* ctAA* iSi.rig sv A^^^a^j- 
i^sia, xartOiKSvrag 'lnicLiag nvAoc^ov rSr iaiii ^aij^rcu^ 
fjuiihMi^ftidrtiv isSiorag. 



VLJiO^ASJAl CONlUlSCTIOKUltf. 1^5 

A N'. ' 

Haec particula^i copiunctio usurpsita pro ict)! alienfi 
est a mat^ria nobis tract^uda. Nam si quando post pa- 
renthesin aut alias sententias perio3o intcrtextas itejnuzi 
ponitur^' pleonasmus est nullus. Neque opus est ut eam 
tangamus e locis excltatam, ubi eodem in membro repe- 
tita vim adverbfi habet, ut ap. Charitoneni VI, 6: \v oi 

^iCCLOTS^OV CLV Tk ySVnTCti'^ TOTf io^TicrOl '/iCLl^Og iTt^lOSi^CCH 

£um vera viohntm qUid (quod fieri possit) factttm fuerit, tttm 
iuflnm ttU erh tempus, qtto ofiendas etc. Ibi Dorville e^tem- 
plis alio loco adhibendis abutitur." Yid. supra AN iz& 
adverbiis», 

AP A. . . 

1. lioc ct^d inter pleonastiioj Irefera^ ubi tantum- 
inservit apodoseos initio significando et annectendis si- 
milibus sententiis post genitt. consequentiae. Ocellus 
Luc. cv 1.' p» 5 12 cd. Gale : tt Se Srs VTrS.rmg rSv s^a^" 
Q-evj irt VTTo rtvog. rSv evio&ev (^S-cc^i^&srett ro itS,v , £- 
(pB^ct^dg d^dt Kcu dvc^KsS-^og 6 KOtTfioq. * Adde Xenoph'. 
Cyri d. I, 5, 2 et Hist. Gr. IV, fi, 22. In Ocelli loco 
subiicituf fconclusio • ante ^ictis : tam^n ne tftli quldeirii 
in apodi^si necessaritun est ^«^ multO' minus, ubi priot 
pars periodi* muCata ^ iu genitivos consequentiae e-Tftnuit: 
nam lobg^ frequentius sine ci^d haec conse(|uttntiiffl Sed 
quae vis est particulae ita positae ? ^ Ego {irorsus eaiideia 
esse . puto ^ q^uam 4n illis ^ de quibus in Fraemnkd de ad? 
yerbiis tegi. . / • : . : % 

Noii ingrata fore pnto studiosis, quaa de Latinoiun^ 
er^o etM^Vttr observata hic addam. '^Nam et hi ad ihdi^ 
canddDir apodos^in ilHs particulis usi reperiuntur. Cic Iwt 
I, 34*'extr. ^QnodJi mUus . ^ . gertifUnt: cofifiH^ ipf«i* *tc. 



17^ ^ n.£QirASMI CQNlUNCTIOirujll. 

Ibi Ernetli statuit, temere immtgratse T^ ^tno', Inpri 
mis italiactantius: ut II» iQ^ Namfireli^o ex dhimis rehn 
^ . t . : atrm ergo reBpane etc. IH; 6. Si ergo JStiguU 
• • • comfmcunturx olmnei igititr vanae etc. Similiter c. | 
et i&i itemque la med« 

a» Adlidtur o^tf particulae ^drihunc in modum 
T/ XOT* «tj n JUtTv^ 4'^**^ Ariitoph. Ve«p,,i43 : et T 
VoT 8 ^fo ^f A?v ^cdm A^ n(MV ? V. «73. In bis urget et in 
«tat interrogans ita , ut sibi aliquid responderi cupiat^ is 
quo planeacquiescerepossit.' Nam conclusiya particula sicul 
argumentationem terminati nibilque ampliui requirendum 
esae «ignificat, iu inlertogationi addita suppe^itandun 
•liquid exposcit, quo nihil amplius debeat requiri. 

5. Magia notabilia est plurticularum dq A^ct usus, 
Hon rarus ille, sed tamen ab aliis non satis demonstratus, 
quo aut plane r^udiatur alterius sententia^ vel dictuixi,| 
aut certe in dubium yocatur.^ Hic usus .brevitatem et 
perspicuitatem egregie adiuvat, Nam e solo cL^iX, statiia 
InteUigitur, id, quod anctor iam dicere 'ingressus eat, ipii 
Msa yalde suspectum» Demostb. c> Lept. p. m. 260: 
*£0f I T^/yuv tig v^ix^i^^ Xoyoc^ ds x^a xai wci^ tifilif 
M rS^Vfoyifw mM^ dyet^d ii^ywftevoi rmc sievk 
fi^Sno roiin k » . 'Eyd inyUfMi etc et p. ^70 $, 
KoUroi Mi tSto mxifo ori Xiyetv^ m ci^» r^^ltg m rm 
*y^*4>a^mi Tf^ore^ojf fShi Ak ivt^A^w (Inter r^ik 
«t rt9$g ex aliis editu trs addidi.) Id. contra Aristogit. I. 
p. 538 s OiH 7»? «V tSt' iorif e/irdV, air rfg' in rirm 
19 isoh^^ ilh (ihdTcrBrai. Adde Xenopii. Exp« Cyri V, 
7) 5» et de tep^ Ath. 3, la. Lua Charid, 10. Max. 
Tyr» 3CVI, i^ (Vol^ I. p*' «8^ Reislg Aelian. V. H. XII, 
($4, ubi bis in' eli^em periodo cfccu^it Anrian» Exp. AI* 
I^, 19) ft. m» 8t tttr^ ubi pro d^ est Sru . lY, ao, 4. 



^rimis duj^uft .dDe^lpeis Hopg^v^. <)Uoque .^utitur, et ita 
[uiid^ini ut inde eUciat vixn particulae (ru^oyi(rrtK4y ; 
lactenus^ 1i>iene ; AQd add^fe debeLiaty e^^u siti usurpari per 
Eoniaizi, quia is, qui eahi adhibet, non modo non , £unpli<« . 
ts nihil requirfty.i^cd rem platae repudiat. Gf, S. 2, Et"? 
am alibi ea ponitur ironice, ut Xenopb. Meu^ I, 2, Q« 
l fjun^fii^^ ^ 'r:?^:i4?^.TPf iTfkiJLiKsia .Siu^pS-p^d IdTT/y: et 
Dion. Halic.,Ar?tafol. VH. d. 457 inf. ,si fifi ot^a^ (S^ As- 
iis^ 6 fjbh o^fig^ uroi.iirrai oi>uc<rrij.g etc. Hesycluus cum 
n ea. interpretanda.etia^n di; ponit, fortasse ad talia loca 
Rilt respici. Nam ct in Cfj locum babet iroriia , qua di- 
:tum alterius aut iudi(;ium facto declaratum, quasi per- 
pam nbtabile exagitatur. Xenoph» Mem. I, fi, 56 et58' 
rbeoplir. Cbar.' 2, 3 ^t 23, 2. Cf^ et 2vy et yu^ S. 2. 

r A p. ^ 

^2^am fhxtinii^-^^iA videri possunt et vtilgo dicunttir, 
kuiua comunctiohi» pleonasmi ad paucissimos rediguntur^, 
cogosKkis . grammaticonixn Hoyissimotum p.raeQ6ptis« Nos 
haec paj^ca iiM>nebjm\i^* ' 

i» ''Pleohasnius imihime dubius habetur, cum yA^ ab 
initio alicuins orationis positum reperitur, quam nibil an« 
tecessit) quod ex uUa parte cum ea cobaereat; ut in Aeli«^ 
ani V/H. IV, 29 Ov yd^ ^fj SvvctficLt TTsiSstv sfjLctvriv^ 
fiTj yskav ht' A'A^civS^ai rcS ^iKi%lrH. Sifabulae scehi- 
cae initium esset, aut conviyii, aut cuiuscunque dialo- 
gi; ratio esset in promtu: nam intelligeretur aliquid ante 
dictum aut significatum, ad quod prinia sententia referre- 
tur, V. c. prudentissimds etiam homines interdum stulte 
%t ridicule agere, Sed tenendum, in tali narratione vim 
particulae obtinere, quae videtur prima et propria (ex ys 
S.0CIL ) fropter caiisam qiiidm i. e« battc salte?n oh rationm, qiiae 

18 



178 PLBOMASMl CbWiUNCTIONUlA. 

•equitur, t^i^dmli^q (tKlim fW tHM^MO-fiBi ^ . . S^t 
livi&ro^ flflis tS ivo^ kcl) mivS k^oxSv, Saepius ftut^in 
. post particulas demuta conclusiva^ secjuituT ratio , quae 
antecedete dtebebat. Docet hoc Hoogeveeir in Dactr. par- 
ticularum sub ii yet^ ^falibi. Eadeisi de re dixi in. com- 
Rkentarit) in of. Cic. pTo Marcello 5* .i5 ji.' 149. Cctcruin 
in Aeliani Idfco negatio fit co graviot , q^d ratia suppe- 
tere significatur, non simplex negantis atictoritas f adeo- 
que recte vertitur neoniiquamy iKUtiquam tero, 

' 2. In pHncipiis narratlonis longioris passim aliquid 
commemoratur , quod inprimis memoria sit tertendum, 
quo prolato iam quasi aliquid (^onfectum videtur, ita ut 
particulae conclusivae dL^cx, sit locus ; de quo usu v. Hoo- 
gey. V, 4, 5. Exemplum habiss Herodot. Vllt^ 135: 
To^« ^g Stoivfid fioi fisyicrrov yivicQ-ai XiyBxcu wVo ©r 
j3flti^v ik&siv ot^x rovU}}^a)ii^icc Hvv etci S^d etiamY^i^ 
illius locQ ponitmTf u|;pote ex illo artum^ 'Mek^t yill, 8- 
£ V ^} THrcfi r/S x^ovca -, iv cS nrot d^i^fLQjf imi^iivro rav 

Sic etiam apud nos bomines noii inepti , €um Barraturi 
sunt aliquid, nihil praefati , nisi se h^l^eFf i qti^d jjrofe* 
rant, rem ipsam incipiuiit ab Alfo aut Namlich* 

" ' ' . • '• » 

3. Extra narrationem^ adhibetur item pro conclusiva, 

ubi afFertur sententia, quae rem irisiguiter et praecipue 
illustrat aut probat, ut ip ea qua^i acquiescere possls. 
TaTis locus est Xenoph. Hi. 6, 15. Ibi in notis reddidi 
verho fciiicet. Tvo oocm^ yd^ si ponas usftatiores particulas 
uxr^^S^Svp pleonasmtis nullus iilesse Videbitur.- Zosim. II, 32 : 
Ayp 7ag rijg otvhik ovroov vird^x^^ ^^^ ^^^ d^j^xoi- 
Vjf fierdx^i^t^ofJth/ooVy i fiovov rd m^l rrjv urjkiiv rdyfia" 
t% rp rirm okovo[JLe7ro q^^ovrt^i Kai elHTix^ dKkd yd^ 



9LJlOT!iA^Ml CONIUNCTlDTSUlVr, , l^ij 

tu} T« €mrsr^c^iifiev(t 'rviv r^g 'noKsoogCpvKciHryy 
5tc. libi particulae aAAflt yflft^ Kjct) sic explices; sed etiam 
[ex qup vel maximt intelUgaSj Hhs omnem imperiicuram geffijje,) 
Verbis in parenfbe^i positis viih partifculae yci^ siguificavi. 
/Llia exempla in ndtt. ad Herodotum suppeditat Jac. Gro- 
nov. p. 133. , 

',. ^ /., . ' A E. ^ •;: ■,■ 

Saepissime oS abundat, cum r^petitum ponitur ih 
periodi sententia primaria post interposita nonnulla, qui- 
bus lector /Biispenkus tenetur. Duo Idca deinceps occur- 
rentia iuht in Plat. Phaed. Vol. I. p. 257 ot S'dv U^o^tTVf 
dvioira>i ^C^w-^ iidrd fHyiS-tf rSv dfjLd^fjfioiroiiV ^ if Is^o- 
(TXiKtctg t . .'TOts^ AE Vj (HP^ogfiXHtTa fto7ga ^Tvrsi dg 
rov T^tfTft^v etc. Beihde, oH S^aii^ idcrifiA fih^ f^^yci' - 
Xa, Ss So^o^crsv i^ficterfikivat dfioL^fifJi^drct^ ohv ; . . riiriig 
AE k/Amcrslv JLtgv sig rov-Tci^rcc^ov dvdyKti etc. Slc et an- 
te p. i83 et alibi. ^Adde Herddot. VI, 58 extr. Yid. ^A • 
Xenbpb. Cyri d. I, 6. 43 et Hist. ifir. tl, 4^ 13. 

i., Fit hoc idem in apodosi: Herodot. VHI^ 22: eI 
^f vjiiv s&rt rSro fifi Svvdrov "Tro^ccu , vfjiisg AE sn kd) 
Yvv hk rS fiicra i^fjSiv s^sa^S^s etc. Abebse pbsterlus Si pos- T 
se, ac potius debere, putes : et egb ipse cum Zeunio iap; 
Xenbpb. Vecligg. 4> 4^ P'^^^ ^^'^^g^ volui y^ 5 quam icon- 
secutibnem particulatum res f crt et usus scriptorum tue- 
tur. Sic ap. Herodotuhi pbst verba modo ^ allata sequitur 
os • . ; ys. Sed. illb Xenophontis loco os est graviter 
hortantis. ttd inExp. Cyri V, 5^ 22 i^fjLslg Ss^ ms vero^ 
Et sic apud Hbmerum, puto, Iliad. oi x37,; ' 

3. Ab initio positum , ubi ad nihil* ^ntecedens re- 
fertur, ut in dialoffs Luciani meretr. Q et, I3 hon magnam 
(iiifiicultatttm treat. Lepiduhi auctoris i^geniuin arripuit 



X^ WhZpJiASMl COiNJUMCTIOXIUH. 

ntitvem comlcpmm. Non enixn iusta arte elaboratos con 
kcriysix dialogos , qulbus ^iligcnter aliquod argumentun 
pertiactarety sed tamquam in faLula scenica personas ei 
abrupto «ermonem incipientes inducit. Quod autem ii 
Varia Histona Aeliani quaedam capita cum.antecedentiLu! 
particula 06 nectuntur, de eo vetLum%iulIum dicerem, ni 
si viri docti eam abundare traderent. Nihn mirilm cst 
res non nimiuni inter se pugnai^tes' hac particula coniurfgi 
n^m pro simplici copula (}UtO ponitur inRnit;is locis : ca« 
pUum autem distinctio instituta est a receutioribus. 

4. Ante fbrmulam si os fjt^fj ferp ubique. aliquid noo 
dictuni debel ex re ipsa intclligi, ut oratio sibi constet, 
et ma^ime in dialogo, si quis hac formula re^pondere in^ 
cipit, Sic in Xenoph. Convivio 3, .7. anteintelligas: £%4i 
yd^ Xeysiv: ct Mem. IV, 4, 10 haep.fere: ?(.6yog TOiSrc^ 
i(r:t^*Ciog iKotvcSg dmdHKvvvui-^ d fiot ooKst oiKouet shat. 
Similis est illa forma , qua in colloquiis item ante ycto 
ajiqu^d .a re ' suppeditatum intelligi debet. Ergo ro AE, 
quod abundat in llla formula, ratione non caret , et ipsa 
commendatur virtute brevitatis. 

AI Tf absolute positum tetigi sub TE S. 2. fi€V • « • Je 

autem subMEN. ., , 

\ . . . .' ., ■ , , ' 

1. jtelec particuli TfAsovd^^Si ap. Thucydidem Vl, 33 
invevhii i^tolg jMV A&i}voUoig (int. 61 Ketf^oL^ivecloi ) svvoi\ 
^(TaV')' 'ttX^v Ko&ocrov sl r^v '£iKs\ixv .cSovro cLtJr^g ^<s^A<y- 
^6<r&cci, Quoniam it passim, ut et b, 1., ponitur pro 
Sn^ sed ita,'ut rem miniis certam significet, ro KctB-ocrov 
eo videtur imminui, adea ut Ath0iiic^ns©s prope absolvau- 
tur ab illa suspicione, \ 

a, .Offendit eadem adiuncto pronomine T^^j ut apud 



llosimum V, 8 •* Ewr^^/o^ Ss viiyMg^ m iYng Aoyo^, 1» 
rG^eSv KaTa<rri}(r(U pitKofUvog^eto.' Eutrofiiis verbrcufu om- 
eSy q7if 4liqu$4Sifmi'»Mtmro (jiivc, .^ui.^liquid jmom^nti^ aU'^ 
[uid auctoritatie babei^ent; ) remoif^re veliet etc. Sed sicim- 
ainuunt Graeoi TO-TK^t Tmgy aliqm^ nounHlH y ut dubita* 
ionis notam, ii^ Sitructui:a. iiu,in^5,accurata, praeponant. 
jooa io Xenopb. Ixsd, sub ii moBfif rayi. Frusti*a Sylb.urg. 
fvlt.cSv ^V Tig hjoyoq, » 

'•'.:' ■ H.- ^ ' - 

Tangendus et huius particulae pleonasmus. Grego- 
ius de iitiUitis^ Att. g. 38 ; Tc fj 'TJra^iKKii 'nroWdaig 'Trct- 
\oi Amxolgf tkg iv TJ? 07S5J7 (c. 94.) iv^t^rxtroLi'' ^,car 
rs ISAj ^oiKiiiii (lii^ovog^ yi dno rSv iroKi/^fm^ 8% eKX^, 
iXXoi it^og tS Kifiivt ovTog^^' dvTi t3 ih^ ntcKifJLis fni^- 
^ovog e^Tfo tSv Tsrohsfiim, Firmare hoc studet Koenius lo- ■ 
:is XeHophontis Hiist. Gr. II, 1, %. et III, 2, 19. ^ed hi 
lubii. N^m in priori pro %Bif:^og legi potest XSi^t^i et in • 
posteriori (cui similis e^t locus Thucyd. 11, 13 mecl.)' 
jenitivus (TTaciii pendere vicjetur a. Kifjbvn-^ quod intelligas 
iiro kotvSz Neque certiora sunt loca, quae addit; Lysiae 
i. /^70 TrKiov ?i 'TrsvriJKOvrct TtzKoivTm (de quo multadi- 
Jputare non attinet), et Aeschyli Syppl. 520 AAA*' ij o^ct- 
tovTWV iv(r(p^6vMV kx&ioa^iv: ubi ^ e^t.iexemendationepro 
mlg. il^ et hactQnus mnus certam babet auctoritfitefH, 
;t potest etiam gvavitatis causa iunctum ^esse cum aKKc^^ 
Sed nihil dubitationis affen^ viijetur veraus Theocriti ioj 
i?; l&'^^'ii fJi^ii(PmciyKvKS^mi^a.y ii .fnKiK^oi^i' Itaque ' 
\i quid iudicare licet ^ gq vin^ huic pajrtJQula^ tribuam-x^in 
uuendi , ut meUis e.^ g; ^ulcedo eius ope magis iauninuta 
ndeatur^ . quam si sqI^s genitivus fAsKsK^^^' i^Gsltns; sit^ 
sed tamen ea dumtaxat ratione, qua TcS fiuKKov compara- 
tivis iunct6 viih augendi tribui. • Vid, hv v. ••.--- 



182 PLEONAMai Cb.HtUVCTIOKUM. 

' INA (ftimulque OTI et n2). 

Ia p)eonaftttiii It^A pono propter TvA ri « i • f Nan 
sine «oloeciftmo dici per ie nunquam potuit tvA^ pro oia. 
neque construi cum accusativo « ut tm> ti esaet pr<ipta 
quidl Nimirum propriua et antiquissimu^ ugus ruit hic, 
ut iVA diceretur ex eius per^ona^ qui reftpondere deberet, 
et deinde t/ ex elus , qui^ interrogasseti ' Locua ex AtI* 
8topb« Nubb. X 1Q9 88.. boc illustrare potest. Pbidippi^ej 
de Solonis consilio in terminis mensium constituendis dij 
cit: Tjjv xySjtnvtiq iv li^i^aq «d^xw, sig rs r^v hfjv n 
xcHi yeow^ Hy dl &e<Teif; y(yvoivro r^ vBiAfw(ct. Strepsiaj 
d^s, 9ui ratio allata nondum satisfacit , eius nomine per- 
git verbis TvcC otj^ eumque sic invitiat, ut rcJiqua ipse ad- 
dat, Id quoniam Fb. non facit confestim \ Strepsiades, 
quasi morae impatiens, integra interrogatione iiistat, ad< 
iectis nempe verbis ri rnv hfiv TT^ogiS-fiKSV 1 Tum demuin 
Pb. Tv (2 fiiXe^ TrcL^oyrsq etc. Geminus est locus in Ex- 
}ckfl(r. 713 ss Pr. . . . roiq TToi^vctg KdraTrccvcrcu (iiiXofW 
dTfu^cuTFcitrccg Bh Tvol t/? Tr. ^nkov rSro ri* Tvcc roSv vi- 
m exooanv avrcu rdq dKfidg etc Verba ^Aw t5to ti 
sic explipo : „ Manifestum et clarum est id, quod prono- 
mine ri ex iiie quaeria, quodque me via tuoly^ statifii 
aubiicere.^^ 

. 2. Idem dicendum de ori ri et dq ri* Nemo enini 
unquam dixit iki Tj)v airicLV aut ^f T- a. (propter eausam^ 
aut cum alio accusativo. In Plat. de rep. I.. VoL VL p^ 
179 a/dixerat Tbr^symacbus « Soorati neque gregem nti 
qu^ pastorjsm plane uotum esse ; .iSi 4r^6^rcc sii ^oi/^H 
m yfvmrKSig. OfVi ^ij n fid/uorrcc; ilv ^fy«. 0>V< 0^«! 
t^C 'XoifiBvoLg vi T8f 3^^^^ '^^ '^^ 'n^o(idrm nro t^v 
(ioSv dycJ^iv (TKOTrslv. Ari8topb..Plut. i^tf a. I^A. on ^i 
Sii; XP, oT' «J «y ifg &v€itev dvB^d^mv It* • • . 1^^ 



finAofjLivH cS. Facile quiii haec loca ad eundem moduni 
explaoabit, ut ego ilU de ^ccrL 

3. De ci^ ri e^emphim petam e LucianiJTecyoman- 

tia c. Q : ubi Menippo iu Orcum descensiiio Mitbrobarza- 

oea ifuaseraty si qui» iptius nomen apud ipf eros rcquireret, 

MfViiTTrov jbtiv fiYi Keynv, ff^gaxAe^ Si> »1' CSvd-tf-fa, )f 

0*^Cpla. Pbilonides, cui Menippus rem narrat, sciendi 

avidus eum interpellat verbi» oig^ qii 5 qyiibus^ Menippum 

cetera vult adiicere ^d absplvendam sententiam, v. c. A(- 

iSg rvyxdvstif' ^ct^oi rm Xtdrod^ aut, quod seqq. volunt^ 

TJ7V t2 Alax? fP^H^dv ^iaKo^ely }cal dxoDKvrctit "Jra^eK" 

S^siv» Sed ipse Ph, , non exspectaxis bip aliisve verbis, 

itapergit: rl raro^ Oi M. etc. ( nempe verba, quaeego in- 

terpositis meis dlsiunxi, dic deiiicep^ scripta sunt : 'Xl^ Cri. 

ri rSrOy(S'M£Vifrjre;. etc.) Inde Menippus ei planitis 

rem exponit; non tamen usus particulis oo^ 9^ i nam sae- 

pe alter in responso alia verba pro arbitrio suo adhibet, 

praesertim si int^rrogans interpo.sutt alia , cunctanti^.^te^ 

sponso non exspectato, ut Plat. /Apol* S. 5» i4« (Bfpont. 

Vol. L p. 61.) Sed et Aristoph. ita: 'W ri rSro ^^xrovi 

TP. oVi vij Aicc ifi fJLUq fiev etc. in' Ea^. 408 ». Et Lucia- 

nus irem in Charonte c. 6. XAP^ dla-Srct^ (3 'E^ji/fc? , oog iiSsv 

fjfjuv ifiiF^axrxil iKhd fief/rnv rr^Ilst^vo^jcrov wir^ Ko^^ 

TOLKict^ xoii rtiv Ohm^ KCsi rduhkct o^ti fJLerjem^ffotfjLev i 

EPM. OVi T/-XA-P. av^h dic^ifiSg' eyaoye dito tS u- 

vf/>|AS o^S' eQHKofimv^de etc. '^ 

Sed usus rS ivct,Jii deflexit eo, ut etiam extr^ i^h 
loquia. pl$»ne. ita^ppneretur, ut Sici t/, et origi^is v^stigi- 
um in talibua lofsi^non apparerei, quorum plura ov^curnint 
in N. T« Hino pai;ticulae^ ^^ ort <et oig abundai;^ ^ $q* 
lum ri (fxoQfd ri) ad int.topgai;idum .suificiere - videtur. 



184 PLEOifASMl C^XWfUNCTIdli^M. 

Hoogeyeen in oper6 de ^Hrticul» Gri non optmie -ro vj^ 
ri illustrat. Nihil cnim £e;:e, ni«i cUipgin statuen^am es 
$c, dicit, rS %a/ryjii y^ dCpsKSficu vel d^oXxt^Gd^ Sed 
' talium yerbonim ellijigia noafa^ild ixiitrdduci .posse^ «cu« 
tiores f dcilius . senti^nty, quam egO; .verboftius explicem. 
Frobabilior esset ellipsis rS yiyQVSy yiyvnxcci ctc* utvor- 
bi, quod notionem habet multp latiiis patentem, et culus 
usum in omni orationc nimis frequ^entem Graeti circTioi- 
scripdsse videantur. Ea placuit Lamberto Bos et alils. 
Non enim cuiu^vis verbi^ quod addituqi sentexitiam ex- 
pleat, ellipsis recie statuitur. Cf. si placet sub MHN S. i 
uied. Cetenini Jloogeveen de 0T< eabdem rationcm, quam 
no8| sequitur, quam et clare conun6deq[ue explicat. 

K A I. 
' Gcrmano pleonasmo KCXA bis poni solet, ubi semelne- 
cesse est et oportcre videtur.' ' Nam sa^e critici alterutnm 
H>ou sublatum voluerunt. Lucianus in Ennucbo c. 7 : xcu 
rkvcf^ xdi xvrcg ckirtfzvfifioyivs Xdf^Sf, x«/ *n^og ixiiw 
vTto re ^roShLm xai KvvMm fidKi^reb^ il^fJi,iv8g %^og to 
ys^oiors^oy etCi In his primum Ka) ad nos hon pertinet. 
Sed aai e(,vrog opponitur Stoicis et Gynicis, et hoc aitero 
Kdi ipsius D i o c 1 i 8 in pmhes eunuchos dicta distinguuu- 
tur ab illorum 'TT^og eKUVOV (^in eunuchum Gallicum) dl- 
ctis. Itaque hoc alterum 9C^ cum p^r se' necesMrium slt, 
nihil morari debet: post au^m (in xtti TT^.-iKiim) coin- 
mode iteratum est. Nam priori loco exspectationem mo- 
vet.hominum) qui opponautur clvtS» Suspensi ergo non 
sine aliqua VOluptate' tenemur, donec post ultimum x^i 
5toici et Cynici comme^orentut. Sed 'ReitgiiUs ibi : .„ li^^ 
9r^o^: ^mallem illud' Kxi abesse, non modo quia ^ Kai t<- 
vci,g dA vetsUih ihde i2mum usque laies repetitum )iuti le- 
gas; s^d ^uia KmriVccg i^cti cLVtog iam pleoii^«mui est./^ 



MPX.£OiiASMi coNiiracTiONtyjtf. 185 

tc. Sed tamen in sfeqq; fere mutat dicfa et alios qtioque 
epctita hao coniunctione gaudere fatctur. Scd cOnliden- 
ius Gottleker de bi^ Platonis in MenCK. c. 3. ff^TTS^ ( scil. 

*A^j hd (|f Kct) 'Sict<p$^ovfet' roSv E'AAjfi/fit)V , ns^iK\icc , ''rtJ# 
tctv^iicits* "In pjlori ;tiiJ ille se semper hae^se dicit; 
rto^ ehim ro Koti sequi: in quo viik intelligi ilKid f.nte 
iyczB^^q^ cum taVen tangcre delicret ultimum , ante w«t* 
Pe^bvra: Pariter ap. Max. Tyrium XVIIT, p, Vol. I. p. 
553 ed/ Reisk. editore^ Kou male sustulerunt. Nihil itp: 
Graecbs, et maxime Jttticos, boc repetito Kcii frequentiua 
36t. £ «olo Xeuopboute loca baec suppeditare visum est r 
Cyri. diie. V, i> ii..y^ 2., 25. V, 5, 4^- VIII, % x^ 
Oecoi;, 6, 5. Cooviv. 2, . 25. de re, eq. 7, 19. de magiatr. 
eq. 2, 7. Alja in indice .defUv . 

2/^ Similiima est copulae abundantia clare etdiligen- 
ter demonstraiidae rei in&erviens. Xenopb. Cyri d. IV^ 
2, 1 ct 2 : rXi^Svro^cLvroiq^ol ^ccrv^m^ citrm^ kou o\ tkjeu 
}tsi»tfi6noi rdlg 2x/g/r««$- . . . •STgaTgi/ffvrai • ♦ • iitQ^* 
mitEg Koi chtS^rt V, i< J12 oiscog Kcfi yiyvoicnifiTS ^' irco 
yxu "X^oiitrs. Exp. Cyri^VII, 7,* 47 . . . roiSrov miijtrcciy 
olov ^s^ Kcu^Trct^iKct^eg. Sic et Hist. Gr. IV, 4, 15. 
Isocr. Evag. extr. o^sysc&cu riirct)V , 'oo)f7rs^ kcu vVv roy- 
Xcivoo iTnS-vfim. Aelian. V. H. X, 11. O' is (Aioysvfig) 
fiiSE' rig slUrct^ &hTnj;^irreiv sv rS l3fe>, xai a htKi- 
'^siv, Tirng ys ^^v TS^o^nxE^ (leg. oi^odYiKstv)^ aiv xc^ 
cLvrog cofloKoysi slvctL Non necessariam bis in locis es- 
se copul^in, fa<:ile intelligitur. lam illud %s^ in oovTTS^et 
mv TTf j est perspicue demonstrantia ; sed Tft? Kou adiimcto 
signiEcatio fit aliquanto gravior. 

g, Sed monet me locus Aeliani , omriino pronomini 
CLvrog ^raeponi solere Koui per pleonasmurii) qiicm tic 



185 PXSpNASMI CONXUNCTIONUM. 

commemoraTi commodum videtur, Iliadv &' 293 *• '^^ f^ 
-(TTTSv^ovrA XM cutirQy oriiuvsig^i Fot^t »ane verti tt vc| 
hm* Sed, nisi-me «ensus fallit, et^am sic yis quaedanj 
dicti perit, quia iiuplentius certe in Latinis tali particul^ 
aignificesY quod Teucer vel maxime vuk cogitari, AgsH 
memnonea esse alterum impt^lsorem, quia jam ipse (sivi 
sponte ) sese impellat. Lucian, Hermot. c* 6x ; «c ^^ou aiu 
rog sv dfixfi i(^$i<r&a. Tolle }kA,)UU: HermQtimi soliui 
qui c. f . hoc dixerat, facies iudicium, nou simul Lycinii 
qui iam loauens idem statuit. loseph. Archaeol. XIV, 2} 
p. 504 s. Mfi?^(rcL'j (tvr^ rnv Kcc^rd rov €ii$\(p,ov rvxn^\ 

rgwfSg ntqo(pcuvw<is tcv tS d^tK^^ &dvoLrcv, Non spei^ 
ne^at ille aliorum narrationem, sed etiam suis credebal 
somniis. In Evang. Luc. 23, 5x eleganter et Attlce dicl- 
tur : cg nccl f^ogeU/jsxo xod ot^vrog T)jv.(3a(r^gf«y t2 •&«5, 
Sed imperitus. librarius aut grammaticus alterum kcu dele- 
vit* Nam Kcu avro^^ utLat. et ipscy est, quod dicas cm 
aliis^ s. sicut alii, ,Nos insigni accentu pronuntiamus no- 
strum aucb ad illud exprimendum. Frius autem KOU addlt 
novam laudem (qnod ilfe regnum Dei exspectaverit) superio-! 
rihus laudibusy quod fuerit vir bonus et iustus , neque particefi 

cottsilii et ^acti hdaeorum. 

t ■ . ■ , '• • ^ 

4, Qmninb frequentatur haec particula saepe^ vU 
cavendum est ne cltius corrigere cogites, quam explicare; 
ut Thucyd. 11, 93; yLcu nq kou dvsfiog avrng Asysr^st/x^- 
Kv^Tcii ; et aliquis ^tiam vemus eos Hcitur probihidisse. Prius 
' TCcd totam sentantiam copulat cum antecedentihus : poste- 
ylus autcm est, ut verti , etiam, sive praetereay nempe prat- 
ter alia impedimenta. Paus. DI, tf, 3. ^eLKsicufJLovsoi [ih oil 
qtot^o(Xiyhvevsiv &yir{vro K^nvcUiav ri svvolct^ xa} t< ^ 
4^op^ f^^l^VShj^g eireaoi, i^ydare^T&xt it^oBviiifiivsi. 



PI.EOKASMI CONIUKCTIOISUM. ^87 

lic /postmus KcU arcte Gobaeret cUm .seqq. quinqne ver^ 
lis. Nam et reliqua sine bis dici potui^sent, nec sina 
aude XjacedaemonioruiUy Kcu Ti €^. ^p Nam T^amnino 
\&t alinfuid mn kve, s. non minmi mwmn^i* Cf< aupra ad 
>ron. Ttg Sect* 4. noUi. lam ut illud r\ joakis- Tideretur, 
idditujn est Kcti cx,^m . • • h^$t,ra. Similis fare est ra<» 
tio in Kcu ori Kcu^ KcU fJL^v Kcu aliisque similiter cpniuncti$ 
farticiiliSy in qufbus posterius Kcu spectat ad peculiarem, 
Bt praecipuam qiiidem sententiae partem. Lucianus in 
libro de conscr. bistTc. 60: KcU flTJv Kcu fiv^o^^ sivgTTcCr^ 
qccTcia^oi^ /ksxriog fihy 8 ftjjv TticrotyTiog 'Xoivru>g etc. Ad 
baec Keitsuus: ,,Biq.potrus pleonasmus eleganUae est 
(licet alibi illud nimis frequentatum Kcu oderim): sic et* 
enim et Lpng. Post. I, p. 26 ed. lungerm. Kcbi dfiM Kui 
aurSf ff^ifJM v^ntipBeyyBro. Idomp. aa. «»2 Ka^ffy^itut 
ctZS-tg ivi^iiiiXhe , ri^ KoKrsiA. Nostersuprac.37, xfxl vi^ 
tM Tcai iv cr^^cbrovB&ca: et c. 46 x«2/xjiv3wtitfw&i}«jl** 
etc Cf. ad Xenopb. Mem; IV, s, 38* -De ceteris ein^dem 
f orma^, K»i roi TtoU^ K^ 7«^ Kod^ quae et ipsae alias nar« 
ticulas inclusas babent , iam non opus est ut singuli^tini 
dicam. 

5. In nectendis adiectiyis cum antec. TO AAtft otiosum 
quodammpdo haberi xai potest. Leguntur nempe multa 
buiusmodi: TToXAa xoi irovi|ga '3ro<f7v , tt. x. %blK$L xex- 
rficr&cu-y dfe rebus iucu^ndis, iniucundis ; turpibuSy bone* 
stis etc. de qua loquendi forma dixi ad Xen. Menjior, H, 9, 
6. Non placebat mibi olim Zeunii explicatio ad Gy« 
ri discIV, 5, 15, muha eaque hona; 7r.^K.dyc^cl: sedest 
certe simplicissima ; modo is, qui prim.us ti^le quid dixit^» 
verbum adbibuerit, quo ipso ambiguum ^oAAa jdefinixe* 
tur, ut 9roAAfl& ... low^iyV^Ta. Fpterat iJle tuminterpo- 
nere kcu kolKa eo sensu, quo Zeunius capiebat, taquef^U 



i86 ^PLEONASMI G0NItJI!*fcTl6N^UM. 

eirtf. Nam donanii verbo lam significantur re» bonae, vX 
quke Aano dari ftoleaiit. Loca talibus verbis insignia suzit 
Herodot. IX, 37 •rs^difc&dT^g TToAAflft^Ti )c«i cbfctq&ict: et 
mi^ofievog *3v. rs xoU* Xvy^A» Patis.in, 3. AT^o&ecvoYTi 
}i «uTw (Polydpro ) ^noKKd ts itct^x Aa,xsluifi6vi(av ^e- 
. ioTAiiioi} dlioKoyx igTiiiYiv. 'Et Ht, 6; ntcKKoi tb xxl 
iX^^d sg ryjv isoi^tq&d hoK(if\7t. pe reliquo etsi haec 
tatio intercedentis copulae pauUum imminuitsubtilitatcm, 
tamen in usum introducta gravitatis specie probaripotuit. 
Certe ipsum ^oAAct, quoniam obscurum- est, pbantasiae 
nescio quid magnum propbnit, et yuCi q^iiasi cumuli loco 
novi quid aflFerre viflletitr, cum ta^tilker^ id, quod sequitur, 
«it pcmecessarium'^ nec sine eo possit intelligi, TToKKct 
isttt cuiuft sirit generi». Cicero qUldfem Tiisc. V, S^-TToA- 
hoi' nXni ohQii^ in epigrammate Sardanapali \ qiiod in An- 
tbol. lcgitur ©t a pluribus commemisratur (v. Menag, ad 
DiQg. Laert. p. »5a ) expressit ad verhuin, et copula qui- 
^m JxoxL ncglecta, .1» ult,$> et fra ecia r q ; sed hcqiie ipsc 
^iis locis, ne^e ialii scriptores La tini sic lo^uti reperiun- 
^ur, ' Itaque melius esse yidetur, copulam f^mquAVi otio- 
sam omnino non v.ertere : et Uactenus non muto , ,quae 
disputavi ad Xenopb. 1. c. . ^ 

' '- 64 ' Vigerus de Idiot. Gr. VIII, 7\ 6 dixerdt, tacite 
ftssefnticnte Zeunio,< ytcct ap. Atticos saepe vacare, maxime 
post T< TTOT^; ut Xenoph. H. Gr. II, 3, 47.' ' Sed rimpar- 
ticiiltie talibtis in locis aperuit ibi Cel. Hermannusj esse 
nempe Germ. aucb etja ; et in f ormula ri X?^ ^^' 'ksysiv 
dizbit«ri,"non soluiu^vi^, sed 'etiam/i;ifl/f\p7Jsitdiccnduin. 
Bocivel ideo probefndum puto, quja TCst) nianifesto petti- 
net ti^kiysiy, Itaijue in illis bic *^erisusf iriest : ' j2?oi tat- 
dem nomentibiy et omnino nnm' oUquod YM' nomeh dari pomtf 
q^O'Tb«rafmene5''i^ignificdrt,^ Graeciifnliftg-uam^ verbocarere, 



verhi% /f/KOg ^vwt^ jqfltf j^rtf^w ffi Tif .Bcurra ^ignificat ," ^ot^ 
modo pKafper nVij^./r, fifff v^f^tuffi,kh..4e4^fnpi^ *m irl, voca}' 
fum. ^ Rationes ^in^l^i i^J^ adiicifc. .♦ 4*- J^HcifiimminNftr 
vi s». VQtis c.. X* sic^imr : T/ yd^r,'(^iu J&c^ ^p<Wi. :i./.«. 
J2«^ ^««? ^^k(it.,«gft^% ^ mr$no -dti.if^igjiid agertOfHpeb^f^ 
Haec loca docent kcc) vim suftm exserere in illud vei^b^a^f 
cui ipsi j)raemissum e^t, .et jyTaasyicium in Pol^aeni pro- 
oern/X. lll. perperam ex cgd, Cantabr. edidisse. tI KfU 
Xqti y^cK^kiVy pro 'Casaub. ri %^jj }CctX y^ct(psii. Dicit 
neiiipe ¥*., Antonium et Visruna semper jnsrd &reaTfjyi}ifiQ 
fiTTia^^fjyjttj/C prospicere cmum commodis, etaadit: (tXTrs sr 

xo7if iv%jfft»5jtt^^fV. €V .^g n''??^^/^ -!?^ ^JCg') 7^^' jVS^^*^'^ 

-7rg<?Sn^<?K y% -1 . :/• .u *\ :- :'.^ i; .,.:.. *. . :/ r 

:.w^i' &&d locA sunt cetnmemotati^xion pt€)^t»$ sxinilia, 
quLbus J2flee r^tio viixdacti :v^ potest . accoimmi&dail; ut iij-n 
ciphx. I;- ai/Ot/H o7#'. c .rw:»ai 'jS^darcUfJbn iti -Bergler:' 
,, Abimdxt ~JC^<, />ut »acpe**: nihil aSmpIiua. , Equidemt 
pauUoifdtElxu» e&se f>ttto, quam ^roT^^.sed eiusdeiti signiii-l 
catio&is: Ita Plat Vol. III Eutbyd. init. .OVoTfi^OM K.^ 
i^odrS^ y^i S^itm'\-H yct^ sJgydkKd ^vo ^(rrrv^ Fs^ullunl; 
discrepajt Herodoti Vm* »43: (Xfti/VfUjttfS-flt^O), axfitf^ rtlil^ 
;6£;ti d^yoilJLS^etf. Nos : »wV ip/r e; immir vermogen^ Alibi 
recte vertasrmt, sahem»^ Arrian.ExpiAlex. II,. 15, 7. i T| 
yg Xflti' Acyi^ a^/iov : et li, 22, g sine y^ iiieij^ ot/;c. X.aj^ 
Utroque modo positum est in Plat. Alcife. L.Vq1. V. p. XQ,^ 
ivoL 'koI siocOy ou Ka,\ i^si^^ rrimum est s^ftetn , altei-u^JL 
tanJem* Insignis etiam locus est Maximi Tyrii Vol, I, pi^ 
254 8. Reisk. rSro fihi (^Jjcrst t)V, TTSiB-Ofictiy ork^Kccr a,"^ 
^srnv r^o^rrs Kc&i (^vcscog ysvvutorfjrcL ^rioo^ff 6 XcoK^d^^ 
rr,q Sutf^Qvtii cruvscrictty ,yi is ku) ^v ri OQLifJCcviOv^ TTQ-^if^ 



J90 ]rJLE0NA8JllI COiriUNGfTIONVM. 

fSa^ih. Etiam luc rexU^ licet i4ifAi». Sed ndt&ndumj 
quod S« 5« montii, etiam^ bic Kcti mibdine pertinere-ft^d ve#i 
bum ^y, cui ipst priepositum est» ut Getm. re^dere posl 
•i»: ^y Aber »« ,«»«** (vel potius *,,n>4^ tigcntlicfi. 
' mas im QruBde') das Daemonion war, dayon wunscii^ 
icti belefart «u seyD.** Loea e Xteophoiite notavi ic 
ittdice. I 

8« Ai> initio posittun )Uti in buiusmodi dictis , KO* 
fjifOi dvd/yiyycoCKi rSro^y vim habet excitandx ad celerite^ 
^gendum, quasl quis dlcat : tiunc. iam boc imtat ^ quo hibil 
priiis agendum est. Odyss. «, apd KeU fioi rSr dyo^ivcroi 
, ^ifrvfioy^y o^f* iu ilaS* Tig; TToS^iv iiq dvS^Sv; etc. De- 
&ibsth. in or. de vitiosa leigatione p. 152. Kdi fioi \iys ri 
i^/^a-fjM: et itfi^ »04 fKuAiys t^rd ro T^^cp^^jifUt ActjSctfV 

Talibus formulis nihil freq^uentius est apud bratores. 

I 

9. Saepe in media sententaa bccurrit Kcu fJuiKa, et 

Koi Trdvv. Aesch. ta. c. Ctesiph. c. 7- Ouro^ uouo^ ^ <S\ 
*A^vdioi^ keu fidXa KaKSq i%tt. Et 46: rdri 019 dXh», 
Kcu fJbdK diraiisvru>q ^«As%dif ^ xo» • stt} T«A»t/T^c etc 
Luciani Somn. c. 7 To 3'iiQ> dfj^orsi^c^ Kd!i fiMka^vioKh 
fsiirov Si' lifidi. Nec dissimile Hippocr. Sect. IV; - JJ. 74 
ilv hi Koi SK rlSf ^wSv alfto^^a^jfcri?, tcuI itdw rxy^y Au- 
hctu Adde Xenoph. Cyri d. VIII, 3, 38- Expl Cyri Y, 
^, 4; Conviv. 4, 50. Sed vid. makime interpretes ad 
Hist. Gh H; 4, 8; tibi videbis, hunc, qui videtur , pleo* 
iiasmum Viris doctis fraudi f^isse. Intendit autem se- 
^uentia i ita' ut peculiari commate interpretafi possis , et 
valde ^uidemy e$ omnitio quidem. £x eod. pleonasmo lucem 
a<Jfcipit gravi^siina uegatio , quae et apud Demosthenem 
laepe alibsque bccurrit, et Polyb. IX, 22. ^roAAS yk kcu 
iiiy nequa^uatn veroi sed proprie, muhum abest <, quod Gall. 
ii i*enfakt beaucot^f. Duo nempe membta in uhum con^ 



r»ct|i'«Unf/qtiafti dicai : hl^ vel lv&7 (i^Vo^) ^^^^ "^^^^^ 
^€ z abes^i et miikMm quidem. ■ j r . , - r , - {, 

16.' Abunidat poi^ro Kctl ante aAAo^ m coxiipataHoite) 
[xia alictii \iTiquitl gtavl asseveratxone vindicattir. t>e* 
Qostb. adv,^1*iiiiOCr. init. Ey^ [S* shfi^ TiW rSroiti^SkKd^ 
r^o^flKon^oo^/^^^ctij vofii^c^ K^tfiol 'wi d^oruti iilfiivl 
Et dcinceps fead. 4n or. p. 480: '^k^ioi^ity Bifft^ its^ t^ 
icu aiKka^ Ktu it^l rS^t^ ov ^Sv ctvlyv^ A'«A-&57u; Xerioph. 
Zynn Exp. X, 3, is» vcak ci^s^trB-oui^Ut^ctfJLoUy m riqTtak 
0? AXo^ jobiaXicrrc^ m^^drfrm. Sic^ et I, 4T i5« Demosttie* 
ais illa plns digiiitJitis habent, qu6in haec e XenopiiQnte; 
qoiae cgOi sicut e't lliad, K , 222^ tctxilerim ad Isag. g. 26." 
Sed in perio^,:I>3ea)Q^jLWnid , ^u«rliq% i%mi Alibi.xKiultae^ 
aixnile« ^ ptiua Hftf jpbnitur, Ht^tatim consilium xeruiii 
comparandiUTtin 'pHtfiat^ et lectore» ailterum Ket,i et. nomen 
ei adiibien&m «xspecte^t, quoxl f|(cit sane attento». • Sed 
iaaaexK tolum 4AA4< ad iB0XB rem suiGcieibati Quac^iUati* 
ni hac in forpia Graecos mon suntimi^aii : sed slne>r di^ 
xcriihtiT quis.nlms; Liv. X, 5- ?»^* "nfrr^r Hp» eo^tttntuhk « 
JFkbio jiilbHr^et^ qmd^ siqua alia ^rpe' ^egnmtf^ sn^m^kefitdm^ 
tum makime belUds huMus ; sed etiai» etc. Suett Glaud^ 4ai 
jf quem alittm, tt.se^ libertm esst ^ : - 

ii; In propositionibua: disiunctivis saepius posteriori 
additur Koi^ k^uoi interpretes sileifttio tri^eunt, ut 4i prd 
nibilo vbabendum sit;. Biad. |3Vap$r s. TXijre (^ikoiy Kcci 
fj^imr hr-i X^vwv^ oCp^ la&fm.^ ei ksov KctA%4tc fictv^ 
rivsrcui^ Hi Kal-^Ki. Similitet Gdyss. o^ 6^^ et o, 177* 
Dembfftb. Coh c. xQ: urB ctkn&n "^i^i iflS yiy^ccCpi Kt» 
rcttirit ^uctTr^o^n^vta^ «Tf xrt) v|^f i>J#- . Herodot.IX, 91.; 
&f^sro A.6vrv%ii9t^j iire KX^jSovog iAiKS S-ikcov ^V'S'f(r-&dti, 
sJV« Kcei Kctrd (rvvriixin^ ^iS ii^omro^\^ „«5 ^sm^^ etc; 
Paus. III, 3* », E^crr^ )ti.fy to* ka) Iloksftci^8 fbtfjfMU H 
' STTfltfTj;,. f iTJ dya&S rct 'Tr^on^a, dv^^og ihai vofAiC^W' 



JuliBxii Caes8« p. m. ii : tiroog fih viro <pi?Lavrietg ^x-ecQ-iv^ 
Tf^ iirOiiq i) }tcL\ Sroo^ ix^yxgg.. Add.^Xenopli. Cyri disc 
y, 4, 127, uLi malc Zeunius ; abu8u$ ptiam k>co supra Sl 
iu cdmniem,orato, Y» ^» A2* Nam iu talibus (quoddiceo' 
dum.restat} KciX^ adiungitur tantum poateriori sententiae, 
^uam M, ^ui loquiti^r^" minua probat, ita ut id vertere 11« 
ceat: quod itm ^trij^test. Hinc intelliga», cur Zosimuj 
n, 45 ita s<;ripserit : ^h^ roiq Us^a^Sv firoXifjbOig cbmcn^ 
(TOfimv^ ttri (pTTi^ iv dM&s0 v^of^Gurviriiq etvrS (ia- 
hoasvog, sv^iiv dvai^iffsu^q. Nam ai pro. p^renthesi posu*| 
iiset XC&), rem plane pervertisset. ;4Uter .HI, i8' 

la. De ceterifti f onnis, in qtubua Kcunom mjtigatur 
Unguarum analogia Kcct rs et KcuyA^ (qtiamquam etLa-i 
tini ettnm dicunt) xJUire satit bxpoauit Hoogeveen. Nam 
Ae iingulis quibusdam locis diceoe, quae non de peculiari 
paiticulae ugu moneant, longum sit. . Hoc genus eat, quoi 
Emesti liabet in glosftBrio Folybii ad II, is (&iL(U IPci^a] 
ysvofMoi: „lVcdundat**, inquit, „eleganter. Sic et Lu* 
C0si»!Act. *' Hoo inihi non satiafacil. Verba Polyliii 
•nnt: 'o UoirrgfA^g fisrarcLvra. 'ir^gQsvrcig i^cLwitrru^i 
^r^og rs rsg Air(i}\^g kcu ro rciv \%cuiiv s&vog : Jtum : oi 
xau TCL^cLy. b. e. v? 4^ ^t missi erant ita mam io coUo- 
quium apud utrosqtie admissi, " etc. Sic 'TFct^sK^siv prc 
^ire JianAi causa i/i hcum^ ubi crationes babeHtur, .Idem co- 
pulae tisus est in sorte Telepbo edita, ut jesprimitur apud 
Suetonium Glaud. 43 e con?. Victorii : ,6 r^fitrctg 7f,ou U- 
(TsrcU, Si tccl) non adesset , verbum. ictirsrou non ita re* 
ferretur ad r^ai^rcLg^ utintelligeres, mextto eundemAchil- 
lem Telepho medicinam facturum eBse^ qui Tekphum 
Vulneravit f' neque intelligeTes, quodsimu}, obscurixulicet, 
sigmficatur, et aeque facile et eadei^ re illum niedicinam 
•sse facturum. - 



ThMOnjLSMl CONItJKCTibHUM. ' 1^3 

M E N (et AE.) 
Notitsima est paTtictklamm jtisv 4bt M necessitudb \ ex 
jua res inter se'oppositae, vel tantum diversae et mjem.- 
brorum convenientia sibi respondentes, nectuntur, Earum 
ratio saepe itahabet, ut ex MEN, flh^ os ^ AE mediae in- 
ter se referantur, et ultima item respondeat primae , nul» 
laque proinde pleonasmi debeat esse suspicio. Sed Dor- 
villc ad Char. VI, 5« P- 543 ed. Lips. de talibus locis iu 
loquitur; „IUa particula (fJi^$V)* cr^bro quasi pro nibilo 
liabetar, et iten^ai proinde etiam, aUud fih vel oi orationi 
sine nosa a4ii£iiur , ut hic . • .* Etiam alias creberrinie 
abundat illud fJi^ ^ et similia or^tionis complementa. ** 
Verba Cbaritoms sunt : KcLKXi^^ofi fjiv ro fih tt^oviS^^ 

(p^el^ovrog ^vriiv. Oh ii TVWf «irflM^/itiyii '; . . rn» 

oqy^ ftmlBaX^ etc. Patet, fih ante Tr^^^Tov positum et 

is antc yvvfj inter se referri. Sed priori fih auctor oppo- 

nere Tplebat aliud ^£, faoc fere modo:.0' $g: nvv^xog. Sei 

multia intexiectis faoc dimisit ex animo, non penStus illud 

^uidem, sed iu, ut repetito rtS f/i^v scriberet^ hcu ^ fi,h, 

dTrii^UfJLSV. ^orrfi AE o ivvSx^g dxftm* Etiam faoe ex- 

emplo I). utitur ex III» 8: AiovuV<oc fjav iv <sra,Hu>Vi fjbh 

dKaSvrm $hi tjJv bvxv^j KaXKt^^ofi is puovn i&iXifon 

'JT^og rfiv j^(^^irttv \a>Ji<ra,i. In eo particulaf» ^ftev- iv 

connectunt narrationem ,. certumque a&runt ibotum. ( dd 

votis.a Oionysio factis) propter cetera scitu oecessfriuin, 

^uod tamen quoad externam sententiae for^^ a^' aliam 

deinoeps st^>iiciendam sententiam non ref ertur : quod cum 

fit nifail primae particulae fisv redditur. Hoc . est quod 

• Dorv«dicity eam quasi pro nifailo faaberir Sed pqsi^i^s^ 

fjliv ref ertur , jicut opottet , ad^ piy quia 'Trdvrm ^H-^Hff^^* 

opponitur verfao jt&o^t'^) quod dictum es^ pro H^ivog d^^v 

13 



194 *X-EONASMI 'CONIUNOriONUHll. 

TOf. 'Hoc igitur jLt^ ooa jnodo sixtt .^oxa^, ut D. diclt, 
led necessaria de causa ppsitui^^est.. Sic etiam ixi ceteris 
locisy quibus ille disputation^m suam instruxit^ ratio par- 
ticulae iterum positile xeddi potest. ' £x his autem patet, 
quod maxlme nobis dicendum est, sociatam illam cum ds 
facere ad perspicuitatem sententiarUm rite discernendarum, 
itemque ad ektemam concinnitatem et numerorum quan* 
dam gratiam. Sed 

fl. si ie sensu quaeras ^ certas^ue tibi Latxndrum 
particulas dari velis , quibus illae 'possint* explicari, fjusv 

^ |Hroprie statuas esse vere 8« soHe^' sed ita^ utinikicis graviter 
confidenterque afBrmet^' quam fii^ y de qua' particulil in 
adverbits cgimus. Nam Jones r£ fi69 utebahtur pro fJLr,v. 
Gregoriuft de diaUttis p. 223 ed^ Koen. ^\ Tov (rvfi,'7rKsKri' 
Tioy MEN nvhfT(jt^obrirSiVO(^ciTrKfi^(fifM (i. e. 

jitrv) y^rf^GgkcLfjt,!^ciyii^iV' dg iifp^ 'H^ohirM^ firj fiiv 
€%SiV 'EKsyiflv " Locus estlt^ iio. Hinc n f^iv pla- 
»e pro:^ f«9V ia iureiurando.occurrit Iliad. <t,.77 et ^\ 
^75. ,Sad quam fapile H cum £ in vpculis tam^imilibus 
permutaiur l His igitur locis *ndn potest itiultum tribui. 
Certioribus atgumeittis usuui particulae Qs(icua^UKOv fir- 
mayit Hoogeveefn. • Vid. £pitom. Schuttii p. 470 ss. 
S^ omisit iUe arganientum^ quod iam iexplicabo« Nimi- 
nim. «^epe- simplea: fJ^v opponitur nega.tiotii ^. Herodot. 
h ^3^.1 M'< rSro (scih ro y^a^fia^ ro.l) ii^nf^vp^ $0^19- 
citgrwhMSvrotrSynB^crimrd&fofJLar^ irci MEN, 
T« i5'0^, 'ciAXa 7r«vta ofjLo{(fig. Hic mani^esto fjbh non 
tam coniungit seiitetotias j quam clare affirmat : alibqui 

' dictum esset ^ rd fi^h Svra^g^y aut simili verba adiecto. 
Sic et H^ isT^: iJ% dfJtiv^ 6 i^i^, dKKd rdvrsg. Plat. in 
Crit; Vd. L p.VtoS: i 'jrcitrctg %fij rdg ip^ag rSv dvS-^ai- 
ifrm rtfjt^Vy dKKdi^rSv jttev , rSv'^if. Et Ffaaed. p; 208 



PLE6NASMI CONIUlirCTlQNUM. 195 

nSTe^ov HV, F<Pn, 'TrdvTOK THg efi^/r^GirBsvKoyis^ ix «tto- 
dex^^&^^ i THi fiev^ T8f 3*«; T^g fiev e^T>jv, T^g^s. 
Anthol. Gr. T. I. p. 54 ed. lacobi*: Kflt/ Tok (Da)X-jA&Ctf. 
Ae^iai Tcouoh ix ^ /^^v c? S*»- itoivTeg , ttXjiv n^o-/cX9a$'* 
xai IT§o)cAfijjr Aeg/d^. lam vero ^s affirmandi ^arti<iula.e 
respondens erit tamm, Haec eiu^ vis adversativa est iisi* 
tatissima, et saepe declarari potest particulis contra et po^ 
tius. Sed iit istuc rcdeam , si universe quaeras ^ quibus 
particulis vetti debeant fih et OB-f ubi inter se reipondent ; 
nuUas liabebis pra^ter quidem et mitm. Sed tamen et his 
inepte plerisqule in locis utaris^ et facile i^entias ^ prlorem 
fere negligendam ^sse posteriorem modo' leniori inodd 
jgraviori particiila reddendam. Sed de hac re alii; 

3. Ad nbs mli3ciine hoc pisrtiiiet^ ut inonieanius^ 
fjiiv et 0$ ititer ie telatas saepius ita poni , ut propria ea- 
rum vis oinnind ndn pos^it urg^riy sed iit tantummod<> 
isententiis apte copulandift iiiserviant. Hactenus illae ina* 
xime at>undant. Lapsi sunt viri docti vim earuni intem- 
pestive tiirgenteSy quae res mihi causain dedit, ut de usu 
earum copulativo ad Xenb^hbnteiii disj^utarlBm.. Yfd. ind; 
sub fm. Hic iam alia quaedam iBxlempla licebit addereu 
Plat. in Theiet. Vol. H^ p. 172: yvcSvcu^fih t^v x^t/%)7V 
fAffShy dyvb^crcLt ie "^rdvTct : quod animus nibii sciat , omma 
ignoreu Et in Conviv. Vol X p; i84, Ofibioog fjbh dyctS-ov^ 
OfJLoloifi o$TSvavTiov» Adde Xenbphontea Cyri d. I^ 4^ a 
fets.Vli, 2, 19. Hist; Gr. VI, 5i 49^ VHj 4i 36 Mem; 
tl^ «^ 4^ Vid. et seqi TE. S. 2; 

.X E. .... 

Misere habitaiii hanc Voculam hbinin^ iGra&ce docti 
fere omni vita privatam voltilgi^nt; ihHnitis ^fiim' Iddl 
tinx(M:unt csse aupetvAcaiieam; Oir^g^fiiis minus iniquct 

* 13 



ig6 rJLEOBTASHI COVIUNCTIOlfUM. 

qui tantuia in Jonas hoc coi^fert. To AE, inquitxAsovou 
^fi 'Kot^mnoH JwiJ va^thit}. 'H^oIoto^* ^^^iwirt iyi- 
vovro T«uT«**, ini t2 tw^i iyivovro. lad. 5., 24. Koeni- 
tn ibi nihily unde aliquid proficias. Monet tantuoi ^ post 
olov in oiovrS vacantem hanc Toculam attigisse Dorvillitun 
ad GHaritonem» qui in aliis ei pleonasmo nimis videatur 
indulgere. Haec verha quid sibi velint, nemo facile as' 
sequatur, nisi perlecta Dorvfllii disputatione. Is ad TVj 
7. init. locis quibusdam difficiiibus propositis aut rescribi 
vult ys pro Tff, aut aliud quid mutari ; sed in vei^bis Cha-i 
ritonis, iip\co(rs rdriVtjr^ctr/fffiva^me^M voculas inter- 
pretatur IMU rd^ ut rd rs *K. sit itim fact§. Sed tum : 
„ Sic in olovrs et aliis abundare videtur. ** His adiectis, 
opinor, significat, et in oToWi (de quo post S. 4) et in 
«liis vim aliquam rS T£ inesse , quamqua.m dicatur ab- 
undare. Sed Koenio placet sornus prorsus inanis: et si« 
gnificat haud dubie, Dorvillium simpliciter dicere de- 
buisse, TS plane esse otiosum* 

1. Sed praeeuntibus aliis, masdmeque Hoogeveeno 
Zeunius ad Vigeri librum d^ Idiot. Gr. d. ostendit, ri 
nusquam plane abundare, nec, quod vulgo putabant, nu* 
meri gratia poniy ubique autem vim copulandi haberci 
etsi permulta sint loca, in qiiibus id copula Lat. et reddi 
nequeat. Magis etiam id confirmavit Hermannus pluri- 
btis loois Tragicorum;. Sic ergo sine dubitatione -Statuen- 
dum est. Id iam ex eo probabile fit, quod tamquam 
principii loco ponere debemus rs esse ma^ime po- 
etarum, jcai ceterorum scriptorum. Namcum 
tam multiplex huius x&^ sit significatio , eaque clara et 
OfioKoynfiivri^ ubi id rerum simpliciter copulandarum cau- 
sa non positum est, TS item quaerendum erit>, quoi&odo 
possit explicari. Primo ,autem. jLUtA^ TS plane est i. q. 
;t<ti fAciKu. Yii.KMS, 8- Diad. «, a»8. 0\ K« ^soi^ 



r7rsKrti^jfr«#, ioE^^Adt' yf^^Aow AtJTff/ Perpmni vettant 
noniixtlli': Qmlifuh Hii ^ttmpet^atktfty Hhm quo^ ;HJdttxaB- 
gUunt. f^tLm Hlum fw^ue est i. q.' ^eter alios etiaifi httnc. 
3«d -volunt, ut opinor, hoc ten»a accipi , tjuo-^ nes ,, ifcif 
Jk^rm tuuueb diifffir^^et GaM. Usexamctm m revambt^ ta fri* 
^Ort.' Sed tu sio potius verte; Qui iih ohttmptrat^^ ilBt^ frt'- 
cas vtl maxhue ratat ttlbtrt foknt^ Cf; maxiiiie KAI^S: d^ 

ft. In fii\t rt . » . oi n reLus rite discerneiidis et 
inter 1(0 comparandis opponendisque inserviunt jMV et w; 
copiilandis autexn iisdem repetitum xt ) s^d cum ifivorrfTf 
quadam, quia res rebus addit, earumqvLe copiam cogitan» 
Jam offert. Non exiguam Igitur yim habet ter positum 
Hiad. (p\ 260 ss. de aqua per hortos deducenda : tS 'fi6V 
re it^e^iovro^^ vitg \pt((pi^eg ^vt^jrxi ox,y^B\Jyrai ^ TO.Sr 
rSncx xxri}(iciimv xtK(^v^ti X^^V ^^! "^^oot^tT^ ^Bcim 
le rt xai'T(hf.eiyorra,: Hac proflft^me cakuti mmt fukus. 
turbantmx ipia rapide 4^lata umrfUira$ jola iudecUvif ^ praer^ 
currit adeo ducetttem. Cf. et K ^ i&6,, uhi ffco^ e^pfessuni 
non adest, ^(sd iiitplligitux 5 et ^'^ 139,. 

In p&rtieoilis fiie r^wt nulhim ego Tf agnosco. Vxd. TOI; 

3. Post ?( et coro^ fere statuunt esse ^quidemy etan- 
te ea poniint ellipsin rS iroq^ et roa^q. Faus. tll, 4 init. 
KaT«(Dgu78f<y y, ^q f TgawflVT?:^ wov rt vtvrot^Kxf^^ 
rm K^tim ig rd viisj^ag ; o^ terga vertiUeut ^rgtvi, con- 
fugeruut iu luctbu^ et' quidem ad S.P^HliUf Oiad. 9', 45^ ss.. 
TS ^ ^Toi xXi^r eTTou, op-cv r iTttK&votroti lico^. rSfS ^ 
ewiAii^mfti) itV iyt» xiei Odi(39^ A'«roAXaiy if^ Aotopti- 
hom itohhcrotpuif «dXifaavTef ; ttl««/ {murt) at^ttmpro- 
feettfamaerityet qujdem pet^ quantam regionem auf^ra lucem 
fmdit. Eius cmrfoblhijlemur,^ fiem et ego et Pb. A. «tc. 
In his q r iyoi xai dictum est yiroo^ iyei rt kcA. Seilice( 



uMr^iftiQliliA 7i «t i^ Tfi^ cppulan|urY .propriuft lOGUS pri- 
Q|^i& iBft^.pof^ verlma» 8fift|tenti^e p^riaiariuiii. Sed tam«n 
eMmtin prosa AiscedHut ab hac lege; ut Xenopb. Mem* 
lIi^p,i^7:Q rir$,^}iGri hm o ri.^^QiSci^ pro on Aiy«- 
<r^.f6^,iui^'iaUi* Adyerbiis autem relatiriH sp^A^ 4VA (ubi)^ 
PTf V Mf'.^<rif adi^otuni Tfi nudaei coputat vim, babete iidem 
viriflppei tradwtv ut p3tcL js^$i% pro Jjce), effAU^^jt, ^^^^ 
et Tvcc^ rs i. q. kol) fiJtfl, Tva^ similiterque in reliquis. Sed 
ingenue fateor, mihi utramque explicatipnem non sponte 
a.p§rticfi!a suppeditatam 'secl necessitateexpressam yideri. 
!6f ain jllis Homeri et Pausaniae verbls, et aliis item locis 
ro €t quidem casu potest aptum viderj. Sed consideret 
mihiy., qui sensu iustae i^nterpretationis imbutus est^ haec 
lo£a| quibus ista illustrant: l\i%i. 'cL j . 27^, S ^ 5<>59 34^/ 
467eV5oPr f? 477/^^5 305. ^^!>'478- Odyss, «, 25- 
Theogh. 536. Profecto et nuda cppiila; et iMp quidem or- 
nata, olffendet, et dicta poetae partnn f rigida partlm ope- 
i^Ose . quae^ta et putida videbuntur. Mrfior certfe ratio 
videtur.quaerenda,'ne'operam ludere ab'ill!if dicamui:', si 
qui et nunc sunt,, qiii pafticulam TS tahtum in auribus 
inb^ejees^ete» non.in animum >penetrare> yelint; Di^i ab 
initio, quod homines doctissimi tradunt , eam ubique ha- 
b^re vim copulandi, quamduam miilta sint, loca, ubi rS 
it Xiatin^ verti non possit. Vim igitur copulandi etiam in 
locis- paullo ante notatis afiisque tuebitut ;- sed hactenus^ us 
si^fich tamum, cumanticedentt membro- otrovy aufof^ ors h- 
^OL etCk em nettendum^ sive referri ad id ^ qu$d stamt all^ttoeS' 
sity non pertmert ad i$^eqttens dictum^ neque.e^e eifoiate pofitum. 
S^ h|iec:aeiitentia tuin 4^mum erit me^yvcim^ft.vii^ do« 
ctla ^j^.prpbari intellexero. , - . ■■ f-"\^ 

4.. In Oioq rs et §((f :^rs yis illiioppulfAdiii^adiunctfl 
particula claripr est^ q^uia.yerti pote&t item% pmttr ^ etiam* 
Sed singulare est^ quod ia his aimplici oopula rs illa re» 



f PCEOiiASSii coniUMCTioKUM. igg 

fmttr^ skm A&i> fiorirpQMe Mt.debete dicitiirt' jqu«e ta* 
pen una Qauiiie significfttur, Fra mea «pioione m pot* 

tt ftic ezpediri. • Ija ^aatiquA loaum; dialecto videtur r$ 
iBc vifo obtinifiaaet ^ut rebi maioria' nonienti quibuadaia 
tb f ormis notaret» Ftobabile bkoc fit, ex ilFsi ts ) quod 
Besodotus pro kradip^ saeputime adhibet. Yid. quae suk 
ff diximus. Maa notabile £ac|umV ex -quq |iliud quid 
lecatum esee dUi pmeimssa pcrticulil' y^^^inarr^nCt ille 
commemi^rat ^exe^pfaemisso r£ i^$4r^f HoogeTeen in 
Joctr* fa^tcc» ulium 'Untummodo 'eiusi exemplum harbet 
(•ecuzidumi/epitomett certe ^chutaiiX quisiraroat^t hui* 
^m-^UWotecurmv a^mpiB VI; 1^4 ^in quo 'encliticam 
male interpretajKar.'' Eti tibi liiea<eiit muha, I, s?) $5» 
7ai 74. in);7^1^vw^:sa, 2(S; pSiv^Alia qoam^ plfidNMi 
notare non curavi, £ac hac igitur' ratione rs in ftinttit 
«*^'?ffi«vt «^!4?T! u»«lfc iW4o, m«v»qti|9y}YW*^» ^4 maj^mam 
vim h^bet, 4t(^r^i^j^i9<itf ii%^^t.^(l^ ve/ aiaxiin^ simir 
Ul^^iaaiteexi^io^i^jfoi^^, ; ^. • « . : - , ' t 

-&4 ^Sedwbhmddni^To -0,10 (''T'! Kliiiiperenminfihitivo 
eonstruiii^anfinitinim^sKitM^' etiamaiiie oio^rs^ notienem 
rS j^vtitf^erd-^^^piaaim- habere*>i9vrolUc«it»/' ufA^Xenophi 
Exp. Cyid YII9 44 ia^-i}^^:«^AAi^4ir)i«rp«i9>e;pWiV*r 
Mem. in, 13, 3 oi<rrs ^^trcurS^cu^ ut lavari quts possit» 
MoitnLin.indica tiib rrv. "iii^fftiivm. . lam^^uod saepiui* fit ' 
po!rt'particulam (3it$ et VHik verba, id usus tulit; iit con- 
stanter obtineret poat oiogrs , ut' neinpe infinitiviXs vel 
additu^ vel intelligQndus restringeretur ad, ro cyvctrov, 
Loquendi ratio est eUiptica^; quod^ut mtelUgatur, ,)(rerba 
Xenophontis Meitf. 11,' 3, 37 huc edcosaanodabo. Si quis 
dicit, oUi r s7 trxjAkcifjLfieivsiv fLou^ plehiore oratibne hoc 
ita potest ehuntiari:. rd^OTOC s% ^Jo^^js o^vKKcLfificivsiv fiot' 
(^iicurSmy: tu^^i^talis^ ut m "^um adiuvare possis^ sive 
ut ofom^^*fMi*/orre>p9ffir.' Ad^am" Aeschinis Socr. 



200 FI^HCWABttr COHI1X9CTIOBI7K«. 

lociim.akl. n (nat; Tol. XI p. 37ft>: iS!^' ^ . • .ifk 
fcuro eoLSM hcri fui •fif6r9z Anigtnrr « ^^. p^^'^ ''"^ 
f«f tm$€ fmffts furimt^ Hoc eaceiO]do Hooger. et ad Vigei 
bbnun et iu Hoctr.r:perticc. sub IV ntitttr, 00«- phne cii 
plicata eiu* Tatione.' Pleiia seBteatfti est: aY ^r ; • . < 
«. i» T0i»T8 avd|ci«» ^ olirt fui mit»1 nam et gent 
iivua *) ctun infaiitiTO. pooitur». etai msaiador est acca*| 
Mtivytfet nonuniicivua; r.g. iiL Ttf:f«#e!^f eiifai dM.i6i!K^ 
S^d, quod ad noatrnm institntum .pertiiiet» ¥1»« quam di< j 
»9 pbrticulae etiamjioc lA.dicto salYa.est» Multa eniin. 
•unt, quae bomo.noo potest. bm ua Imkp- «atiqua forva 
loqnendi Aeacbinea ^nfilitica Tiaigni^omtt .quid)ficai#> vd 
potius, quid j^nwfffT niia<aiaimr.ia«b^mO) .quemsibi jingit, 
nc» potueriti .nitaiimm n f/^ aMuietii^^^igeipfiAtriam ms 
midir0s - c. --: r„ ;J * .■ I 

tfl lam expeditidf nobis eit Mribiii^tfrtf , quia et 
in bac ti est fraeerpiie'etfam; Est iluf^ttr ifllfptica, prom' 
T«Tfi# tJ Aoya), f(p' J etc. ea rMtiofk^^^tmihmt; ^$idf^'p$ 
(praeur aliaa condUicmes) . qua$rqiiiiCrjadii«ngeDe p^ssitj^ 
boc yel illud msxmt,SM^ . EtjHUOKnpstoiaiKJ^poneresoleiit 
.in«.ooBditione,significaiida; ut« duiim^fitlfmi imb umtr 
itrMedifgmig^ dqfsiuMu^cb turk^tim»eo>Zmvriederkmm^. 

' *). (^esneras in Chrestom. Qtaeca in dnliium rvoediat 
. ,' casum obliquum relatiyi lOrp npminativQ : ideq^qi^e in 
Theopbr. Char. xQ pro HX o) ^sXvcTA ^ycursTcUy 
quodCasauboiius legendum censeBat^ edidit 8X bg oig p. 
etc. Sed opposuit ei Fischenis haec in Plat. Phaed. 
$. t5 : T8TO' ^oaam wrw J rvf o^ sAiysrs : nam s« 
peite datiyiis ^ positus ,est pro nominativo y sive 
pro pleniori.i^iVa;^ etc. Aliud ecoexemplum no' 
tavi e Theajre Platonis Vol. II.p, 16: *tlciw $ofiSuau 
frfri^ Tyry, fiii rm dXAca hriJXf oV^ rirof OiaC^S-sl' 
^cu. Pariter in too dativus ot» est 1. ^i roiit^t^ omi 
' et sic cafus oUi^iitis relatiTi iaat .loco AominaihsL 



LHxpftiii, t q^ . pkonasnti speci^ ^oritmr, supplet Flato . 
a Apol*S. (8- 17) Vol. Lp. «8: a'<P«i^ «• $ir\ tota^ 
tivroh i(p'^i fiifim^i hrMTTf rjf ^f\rfi&9$ iioLre^etv: 
>Sd alinm etiam' haVeo^ldctim, ^ 4^o *^^^ intelligat', W. 
\eitzium in liVello de pros6d. Gi'. alccentus incltnatione 
ecte coniecisse cle ellipsi Aoyy. Is. eit Herodot. VII, 
l58. Promittit ibi Geton Graecis ^uxflia '^t conmiekttii;* 
\t addit.: tm Si KoycdrotSh tdh vfriexofUUy W'-& 
rr^of,Tr,yog re icgH fiysfiuav rm^^t^fjiiiaiiffofictins^ig 
rov (ioi^^ioi^oY* €ir* '4^\w ?8 T.o^yft) gr iv ofuro^ ihS^oijit^ 
ir dv ahKn^ ar?jtt\^^«jjxi.* Particula ts hic non adiecta 
est : sed ea H. item uti solet ; ut*I , S9* 

7s.r ,C^iiiiifitia.f«irli<mlis(i(M^ n^tfmof videtiito ai«i 
pUciteT copulare, posterior eam fece. viai;.liaberey.4s;qoi| 
$. 4. ^ixi. . Recte ei^im yevtM%fraicifu^ vel aMJftM pco eo, 
^uotd alii Yolun^ ^^fi^^ frmena,. ^iad^ 4y 5fto si h' ^ 

fu ^^hfMx^ T^oipTfxtv ii^iiv: iffi ommMtomnm'^ 
cum, panftr nUcr irnmortMlfs deos amtn^y et p^gedpme boe ^ 
€kf*mei\i»,pfigna Trmanis attxititm fetrel Minus clara sont 
bftQC ii» xem loca; Tbetognidis ab *t]f>ogev. usurpata v. Lgft ^ 
ct 66z. . Sed animadviersioiie digims aliua Honpieri loous, 
XUa^^ %\ Afi4 ss. £vV Te iv i^f/^m^ 9ud tc* ^^Oi 6 rS 
motiP'»^ oVnr^i^ M^s^gjin: y^i i^ths^rs vonort}^ otkKcirs * 
M^^^rcr^y Tff Mioi;^ hmfrtn ii rs fAiirti. . Primum (ruvivo 
sunt bim i nam per tmesin interpositum est Tff, quod sim-> 
pliciter cbpiilat. (Vid. Reitz depTosod.,Gr. accentus in« 
cii:natioiiep.-io3^ibiq(ue WolHus.) Deinceps, post no» 
mii^tfivos absoltitod', in particula Keti in animo auctor ba- 
bebat,alterum Hift) 4tatim poiiendum^ etsi non posuit Nam 
binae sententiae idebebant inter se oppoi^L Nempe bifti 
eum incaftra Troianorumfe oommttum^ 1) alter cititts feTe 



cnmrd ^adm^dverrh^^ a) fom. mnHttt mUor$ confitu cam 
Haeo dao posCtiktituf prdptar-o^posita' ia. tertiai rersd 
d\^d rs etc. Ln^m ata ^) et $ari$uf jm^gity ^)' ep ii^ 
mius co»fitium bdt^U -^ $0d loinf^ ttt^ ^uqd pqeta pro of^ 
vo)^ Kf $if non bm<f s^nsum expressit: Kc^i sortixvorif^^ 
ffSir$if ixii^ AnX pxp o^a»c legeifdum XV'^!^^'^ ^^^ ^^ 
nfiB^.PPf^WtacoxiatareiM:) x) er d»Mtf ^ntelligit nnu^ quaui 
aker, fl) er, fumffdo ^imm§4^ sk f intelligit • • Sequitu^ 
xapetitum Tgy qiiQd«ut rejH^titMm facile .dcf^nditur. Cfj 
S. 1. et KAI 1 ^t^^. Tum iihrf^ rs v} e»t i» q. sJV, Kit) yj 
itiamfi vel maxime^ anima^ertat. , Pro «sAA^ Tlj ubi 111. Hevi 
ne Ti yidetiir exprimere particuli» ve/yJc, fort. »cr. atAAai 
yi. •) Postremuni oi' TS' refertur a^ antecedens,' lit si dii 
ctum ^ |9^. fikf'^ V ^ Nito' jtifi^tia^pe ^miittitttrt uHi op-i 
poi|ithi^per'0e^ava*-esl, ■ ••••^■■•'"r » j- i 

$•' Quid verd ?' num «^TI li. 1.* tangendum c»t , ul 
composituin ex ^^ df T^^ cuius •postcriof p4rs ^Hiindare 
soleaf? an ubiqu^ prb^nina^voce^^fckTjcndtrm,*- nisF'"sictitt 
tb|>^lft "praemitt^da desfdlpflituV et in<te 4epeti M^ -potest, 
ut sciibatur divise^ ^ TS ? Talia proirsus Bxptorare Wif^- 
rov^s^pv puto. Sed tameii sumo, et v^Ide probabile e$t» 
affirmo^. ubi signifieet fikuty > scribendum ease aitm j' «t p^ 
steriorem particulam reete iaterplc»nttamq«referri..:.Siiiit 
autem poetarum p^rticttlae | e qiiibils Taetl^ ' ^t ^ipere 
eKCmj^la quam plurima: Iliad. y ^ aS-'*''? <^33. Hesiod. 
--Aenf. 405. Eutfip. Fhqen: 1750. CaHim^- ilk.Cer. 2^^ Um 

' ^) Mihi p^nitus persuasi/librafios 'sacpius , quam Cri" 

tici sitigulisin loeis, statuunt', Tl pbsuisse pro^^y?, fa- 

i;iUimo sane errore : quantlilam enim ioter^ati .iater 
TE.et r£? Passim certe id fa,ctum.<es|e,.moaqeruat 
vin docti, Dorville ad, Cbaritonem, Koenius ad.Gre- 
g.orium aliique multi alibi. Sic ^ristbph. Acharn, 
' 598 verum est haud dubie koKkvyii ys r^Hq pro 
* •vtilg. 'K. rt r^sk^ ,. . ". * ..-";\ ^ 



S non.ut syllaba i^i^Uicatipius expm priori adhUigitiatv- 
24^erf L-g. jmm, i^'^;>,etusu seusu^ue^ipso lucpleQiiagr^ 
iXMs p^^Q^t ad .J(a;< Sect. d. Alia e&t Hoog^veeni mpJk 
atioit cpae aiultif^yei?ior ,pQte$t yideriA '" Ergo et hancadv 
wg9m,..Iu exf^nphim iUe proposuit Ilia4* ^) 14: ^ei^ 

^rrcsaru awem 4gaming$onJnnd€m Ucrmusy fiau fyiu uptisMn 
^r, 'In hoc aiinilihusqji;^ aliquid.ante .A^S ellipsi suppres^ 
ain, qiu>d yiQcu|c^iP«rticulaeTf ct;^^ ^e^n^^tilj^us.. oosine»! 
tatur, intelligi deb^re.i^tatjailt et pjeniua ita dici : oc^TiL^v^ 
(^im^ Kdu Hr(d i<tn,^Q%im^ (i^ H^^.. Postremo addit^ 
, Si itfi^ue siiiiplicitet:-6)(.ac^^^dixissety simplicem intel-. 
igex&jja^s compfpratioufUTi.: at» cum ^%\{aiq:rBf yidiemus^ 
^aeterxcompfiratioue^^, ^tian^ampltf^lionem.; q, d«/La^' 
^maa fun4euSy. ^t ^^nntl^ iqpiidem ^^p^» rquiipUm fundii^ 
loaa ^qufiruiu cojpiiafn* Sjf^rvit jBrgf> ampliiioatlpni, quae 
perit aib«^en(^ Tf«^^ Mihi prior ^llit:raM^i ut simplicior^^ ' 
Bt e sc^rmpne quotidfi|n^. facilius n#t^y.< qh idque danjor^* 
praeferenda .yid^ti^<,>T*r^ Pe JoTf ^Uam.;in fine-lnaius* 
cap. .aliquid ^daj^. . ), , , . » . .: / ♦ 

- ,\\ 'T Orir A P T-O L , " '» 

.CujB *Iianmi paxticulanuor medl» sit e duabusys et OM 
compp^ita, omnia, quae insuut, si4> mprimere possuhiul : 
£y boc aerte^ utprpwmnmur i tx koci.^v^e $ic :H4eo certt e 
wodo dims^ idio* , AfiEirmat igitur pvimi^. particula : restrin* 
git et.limitat ^ffirj^^atimem media: grayitatis causaradii' 
citu^.t^r^» ut.intelligiltutv nihil detfacuim esse ajBBtaua*' 
tioni adiecta secunda. Ex eodem loco haec illustrabot 
quo Hpogeyeen uUtur, Flat. Yok lY» Gorg» p. X03. Cal«> 
licles iafm p«i 7& v^tiuste questus erat de avgutiis Socratis, 
quibus alios eo compellati ut in dispuiiando sibi ipsi re« 
pugnent, dixeratque dg dX^Sf inf^nyo^v incb. De-^ 
inceps cum hoc puropuntiasset , heammefit^ ^ui c»*idkaief' 



204 Pl/EOIiASMl COMU»t?Ti6lStTM. ^ 

iUM €Xfler€'p6ffki iykMh Sdteftftes, mtm fcaMnfuf hemy f 
fef^Mamvhutfiflfitkm^pffnl bratwitihttt'. -Excipit C. iu 
ilV • Axmo^ ely ti' t.' j ' jeoi drt^fiS^' ^nf^t/^^^ • Tinii S. 
Tor/dftoi^ (J KaAA/iAfK^ n^Aov jtt€y)caiTof//eef 3bt<i|i 
Trhsi^cL Kcik diaxvv^tr&ai ilTQintrcL t h.' fe, M^» c^fTf ejp ( 
ftod dixifii^ Cquod suin concioiiator) Pbhm n Qargiam jm 
furbavi tt jmdfre affieii Luciani locum adSam/qut in libi 
ir cvtfcr. bift. c. stQ. M iftcriptore narraf , 'qui, omissis n 
Ims ad'hi8tdmn^|>ettluent2bu8'r^r l^issimaff et aTieniss 
mas persecututj «rat. Deib<te WiMielt :' ToiyctfTdi elKou 
dv n^' fhroi^ ni ro^»g r$ (ih(^Soi^^dv^o fiii Q\ifrst 
rdg dKd^S^a^ ii aurS rdg vcfs^d r^v i^i^dVidKPi^Sg h\ 
(rKOfriifi i. e, Htkifi^uf^ Uuc, ttufumyree» quis dkat et( 
Se4 vald)» putidutiii - 'Mi^t , hiinc ' hi ' mpdum ubiqtre intei 
pretari. In iuitaf ^«rironfe sufficit particulfll profecto ^ at 
veri§mum fOk eft^ ftm ^itnile quid. Usitatiot ;^Tticula Tffl 
yw^wi 'eandem f Mre ri^ * habet. Hoc scilicet ihterest^ quo 
^ fifotikur, 'ut iiira )»)^ttts^s^xpIorimi; '^ani ne^ iam ii 
dabindbi 'irocare' pOMit"^ Ter)^^bi rera 'ItKquantum conten 
dit, quasi contra eps, qui secus sentire^possibt. Occurrl 
etinGorgia Pl^t.tp.g^ *et' de^ rJp;/5.rVol«,Vn , p, ij 
Aeschit or. i&: Ct6ti^b« <u .24^ Iii^iaiK. Neoyoob : c 16 
Qc/^ Jliuc. c. 4 mpi* p.i 533- . •«- :' - ' - • 

«) V 2i Visum est- hic ^iaputare ^e jti^thr^^v^ qudiiitiifm isunt 
ut opiuorf qui T ^idstiment «$se ' fl^f hxm tfta^en y aicut ii 
y^ .T«V5 sit TOl/ Hoogeveenii IflMftt- de partkc. me W 
destitiiit.' £k us «uteinV quaeapiid alidslegi, et^u%iecuii{ 
viriaquibusdam doctis de hac vel synaloephe ve^ crasij 
qua^ est in T.^,' cdramuaicavi, '^aec putantur eKploVataj 
x): i^hthongt^ in' TOi( non f posfe elidi r 2 ) apiHl poeta^ 
ubi bccurrat T ef v^ 'id '^ise quidem pro TOf '<:6V, sed per cra^ 
siri posham, ita ut 9l tion sublatute sit^ sed unam- in sfl^ 
labam cumvitv coftlumt; 3) iu prosa partidulas Udvroi n 



f%.M9A$Ul ^ONIUK€TIO|flTH. S0$ 

V uiter]^sitm aHi9,.yerH» dmtni^ ixnipqii^iii i^Um fsiv^ 
'ctVy sxcut apud poetas, occurrerer laai quod ad eUsionem 
lam attiuet^:; noo yidepcur fi^rinpai pqssit,cuiil etiaan di« 
litbongi-^ ej( £f/ abiici-solfant., Yid« Fisch. Animadyv» 
d WeJJeri Gr, I, p* 159, &q4» ?^« lonpor. sim, si eseem^ 
ila valent, bonao^ eoru]|} cppiaoi, e. sariplori|»u| > prosa^ 
ixationis sutim dabo, ubi Tctv non pot^st non esse Tdi 
ty^ cum in prosa nujxquam dicajtuxfefi^ r$,(de quov.TE S* 
i ) ^catur. Sed. ei^empla ipsa n\im forte infirmantur eo, 
^uoddeinde defendumtv .crasin esse in TWj nov ectbli<» 
»sin? Minifne veto. Gravissi^ia. nimide^ bic iest aucto^ 
ritaa Pprsoni , qui ad Euripidis J^itam, v, 165 muUU 
ectione Aldina ix, ehf ydfici^oig in 4 r dv dfA. baeo 
lddit:.«E/iii mnpottfi JipMtmgti^ i^ T^oi^ fed ,ptr crafin. ^ 
uil^ kngam effici$. \^rist&pb. Agbi^n,^6viv^oa^im fUth 
XUM ,^^ftvirijg ^oig^ M ob metrum feilicet addidit Brunckkii 
y (i</ quod iam fraeceperat Marklmdus ad SiifpL 376«) Ea»i^ 
^ fraepo/ieram medt({inam fecitin E^cUfiaz. .646^* eto. £a( 
eius^igitur sententia non Um pr^pter positionem, quam 
propter crasin, i^ et aliey et i^sua|.ai(tetii^m alibi Iongi|im 
baberi debet, ut in,Nicandri Alexipharm, 16&: itS fjUvT 
i^ iSdvoiO TTo^Oig ai^Tra^ etc» ^t in. carm^ie Maximi ^B^l 
dTfd^Sv V. 87. ''Ht dv .ytiro<nx/d^fM etc. Nonaudeo 
tali vixQ quidquam opponere. Sed .taa^n ,si in prosa per 
se clafuin f uit> sicut ostendi, T cum appstrQpbo nqn esse 
TS, sed TOI) et si.vetustissimi libti mss. non roi V prae* 
bent, sed T'^tf : sonus dipbtbbiigi aut huHus aut perbrevis, 
productior autenk patticulae dv-^ (sive vocalis ei) videtur 
exauditus fuisse^ Veruntam^ii illud de crasi et inde pro» 
ducto av firmatur locis , in quibus item ^er diphtbongi 
crasin brevis vocalis aut syllaba mutatur in loiigam, ut 
ipsum dv in kdv pro luu av^ XV V^^ ^ ^ Theocr.a,72, 
et Ari^topb. Nub.^SSfip. e$ 6$! XV^^o^ffio ^ cVwj Arir 



«topk £qflitt. 4^3. Simllia «unt PiAA Pjrtlil S-% (J5 
«t alibi. $ed ad catisam no^train iffliit inter^st, Hve p< 
apoitrophuin T^ OI statuat abiectiiin e Jse, sive mixtum il 
particnla dv lateire: modo in fiivr' agnosdas fiinoL lai 
Bodaeui in Commentaiiis Gr. L«^ p; i£8<^ • )> Miifr'^y e 
fbfrSVTe»^ et ^ir compbuituK'^ Sed plus auctoriutis haben 
q«fae affefenda restant erxempla e scriptbtibns prosaevors 
tionis. Notaveram olim Toca iii quibus et ipse dubius ha( 
aeram, num ^ssent protsus ^ana : I^oct. adV. Calliin. p. n 
940, Otf fiivriiif pai^ibKS (pxr/iir ^^^ritf B^cttrvkox 
yviifinv. Demosth. Olyiltb;! extr. rSv' cirowcirclTm fii 
rav4vj» ' Sed eta Budileo plura e t>embsthehe exenip] 
proposita feperi, et postquiim apud Platohem vidipartlcu 
)»s ilias saepius ita positas occurrere \ ihde a' Vol; VI] 
idca notare cbepi. Sunt autem p; 13^ «3 , 39 j 70 ^ 105 
171, 268, 3»9; Vol. Vlil. p. 92 et 351. Vol. X. p. sio 
Brevibus fere huiusmodi formulis constaut: ys\dtov (ato 
i^ov^ aU(rx,^0¥) fiiitrav aJ5f : sed et aliift -; ut X^fifidtri(^otvr( 
miftrcb nrrov d)feuS£g^ et Tca^g fi. dv •ii^ fio\ , rSr uw 
trJToA^tjSflJr, o^&i- fhrohd^ot. Addij Voi. I. p. 199. tlo- 
irum tiohnulia etiatti eo favent Fotsoni sententiae« quod, 
si &y hon crasi ptoductum statultur; intempestivi passim 
oriuhtur hexametH, dimidiati c^rte, quos Platbnis auies 
usu eruditae respuissent ^ ut VII; io' (aiOTCty) pL^ivrwi^ 
s(pj75 fnid^M^ai^iltcrS-ai^ Bty€ eic. 

Vis affirinandi gravissima conficitur ex iis^ quae su- 
pra de singiilis expbsui. Msv est verci et affirmat simpli- 
citer : Toi hic est acquiescentis quasi in re iustis etiam ar- 
gumentls {>rbbata : dv denique maibrem Vim illi jj^y additj 
bt istud, quod dicitul:^ verissime dici significat; 

a 2.;- ^■'^"' 

i. Sicut Srt consCructum cum acc: et inf; hititur in- 



\\]igenio fiiintmmerSro^.iu dt toiem modo poMtuni 
itxonem h^bet in OmMiO ,et cogitftliona addendo ^76»(i 
enoph. Cyrl i.l^,6y &5i Atywc <rp: i . > A)^ ka) Kcifrtz 
kk^ov ^y^it^og itcCyrecriv 4fCortarmdfX^^^^M^l 
ov thpLi>f ln hisi ii redt«» iUud itabiiiinu ^ particula m^ 
»ae Tacare Tid^tur, adv$6ntentt«in 'integratti itu&pUfioaii 
^test hvncin jnodum: ^at^, fi^ u» Myti^y (>Uti M^^ 
\i^ etc.) Sic in aliis, ut Palaeph. i. 'EKV^fi^ev 3v l^icoVy 
p . . ^ idtniVf prd Stag^ a!^, tftil^ . • ; ooiceiv : ira ^^ro^ 
mtiari iuffity m bochabet^fe * ; i dMurum €j[e. 

2. Adiectiyift et adyerbiis insignem yim significanti* 
\x$ postpositum cig tractayimu» sub otro^ Sect. 5. 

Sed aiia rati<>ne adhibehit ante posttiyum adyerbii^ 
sriusqub abundare yidetur. Dem. ie.Ci^^ c. .96: 'E^ n 
d Koi yvd^fM TTci&i rd 'Tr^dyfjuirc^ (ea quae quis in 
vitate insfituit.) ifltJ^ Tg,,Hxt,K£^ iji^^j X^^^r^ Tvyxdvu* 
iv^' dq irB^6>i y rifJfCii^icLq. Geminui ^t iBolyVix locus 
Yy 10: ubi postquam dictum est de spe futuri iiuccessus^ 
lec sequuntur: i'^u' i!6ig'd\iKci>g iK0jl jd Kardrov klv^ 
mv etci In his et ^libus dg esc profjitsi $ri^»g aut^nii 
i ciKKfiiq per euphem.. infelkiier, Sic aS^: (T^CPiV^Xenoph;. 
ony. 8, Sfrorfus manifefloi Flato in Menex« V6h Y. p. 293 : 
( TE 70C^ T8 Hti^aLiio^ KCtl tS cL^Ttoig dfg do^fiivQog xcU 
\tsi(ag JoiAAifX^r ^ifii^oBV ct lioKiroci: nm exPi^ako 
ex tifbe prorjui benevok er famrliariter inttt fe (bello) ton^ 
xerunt, Idem alibi iaepe oig dKfj&Sg^ i. e. berifjimt* Sio 
: Latini quami ut Teretit. Aridr. t, i^ io^ quam familia^ 
ter^ Aliis exemplU hiinc pleonasmum illustrat Bergler 
l Alciphr. I, 36 et Vigerus de Idibtt. Gr. d. VIII, 10, 9. 
l per iexclamationem talia prtofetti passeait, pleonasmindi 
en esset alienum. Ita neque, ubi cig siiperlatiVo prae^ 
)sitttm e^t, de pleonasmo ^quis cogltabit. 



208 PI-EOlfASMI C01ilUS0TII»iUM. 

i^ AliquantQiii diffii^utis praebet m^^ acliuncta sta* 
tim panicula OTH Nonnullit in.lodteiiia nsum adnegli* 
gehttam non ingraum referre possumw, ^1>i nenipe ot 
ponituT pro oi^ quod tepeti d^bat^ ut' Xenoph. Hist 
Cr. VI» 4, 37; Oi ii wig (sc? Aiyjfdn) «tf, mi vdik 

pifaTmTiJvIaa-oyof TuvflSbMftfltvaXaPfiV. »a et VI, 5, ij 

Sed offendit pleonasmus e. g. in, bis Dionysii H^Ke 
Arcbaeol. IX, p. 51^4: fTrryViJc^ dq oTrw «(r%c6T0<c sWi 
oi XATfltxAKO-S-im^ « tJAo^w. Hoogeyeen ad V ig. VIII, 
1O9 8 A^^s probantibus s^atuit , OTi esse quam , paTtlculaa] 
nempe intensivam superlativo l(T%(ifoiq'^ praemissam. Sed 
mibi non videtur hic superlativUs admittere gradus y De( 
eius generis esse, nt uUs particula praemtttipossity sicut 
xiec Latine dicas, qiMm nltma pati, Proinde nec proficiai 
quidquam, si exponas adverbialiter , quod ipse addit: &)< 
Sn i<rx<ir6i)g %%Wti nam ne hoc quidem recte dici puto. 
Nempe adverbium quoque summum tei gradum/ ultra 
quem non possis adscenderCi exprimit^ ita ut absolutetan' 
tum dicatur et «v fi^oCTO<ff ihcu^ et i(rxcir6^g*i%swi Com- 
modius igitur videmur statuere,' dictum illud esse pro ^( 
rSto vel )ULrd rSro mI^ n iv icxdrot^ , etn m Uhft^^ti 
^fty qito m nltimis.perkuUs veffantes. dn nempe est prono- 
men« Sicbene idem -H.* in Doctrin p«rti<mla.rum (£pit* 
Scbutz p. m. 592.) OTI aiUe siiperlativos, ut in oti fidk- 
ifrct^ explicat, ut sciL retineat vim pronomjnis. ,, Dici- 
turenim,*' inquit, „fti^ PTI fldki(rrcLy unde noh ^ecte 
talia.fH T^^AAifA^ posiU dicuntur. Sic etiam Latini 
quam maxime et quam quod maxime dicunt : ut: tam nitidtm 
tstf quam quod ««isw." Cf. supra pron. TI2 S. 6. Addam 
a loca. losephus' contra Apionem L p. m. 1050 : ijutm 



7 rotg ^EWfKriv : quia fytis clare^ ut opinor\ docui, quodammddo , 
w inftitutis maiorum ufitatam ejje confcriptionem rerum olitn fa^ 
:tarum magit^ ap. b, etc. Dictum ig. pio aV rSro ti», iiu. 
[uliani Caess. -p, 2^ ed.Heus. dcorum imitatio inessedicitutin 
)ii(Tdoi,i jxh i\6^XlTroaDf ^ %v 'noiilv U (ag o n fixhKrret 
tksiiTt^g, Pleiia oratlo sie videtnr constate! tJ TT. i$ 
iroosy (og rSfro ia^rij 'o ri fJL. itK (^S Tiois^iv.) 

Sed res dif&cillima superest, vt constituamus , q&am 
yim hic ple6nasmus habeat. Qudntum opinio mea fert^ 
|)roprie tem aliquantum imminuit« Hoc prioribus 2 locU 
vi(iet>ur conrenire. Sed deinde^ ubi res ipsa clare docet, 
Vim babet augendij sicut in ironia res ipsa docet^ non 
proprie caplenda esse verba. Itaque In luliafti loco j nisi 
Omnino fallor^ non potest videri ambiguum, utrum fufn- 
faiid homines intelliganturj ah mmerus hondnum ^qham fieri po* 
Ufl maximUs^i\aiiit)e\x^ omnes homines benfeficiis afficit* 

4^ ln dg «1^^ yig^tusVin^ lo, 4 dicit fiJc abutidare, 
tum $\^t per se sit Utinam. Sed vim buic addit, quasi di* 
taS) quafn Utinlifn ! b. e.. qUam opro 1 Sic ooq o^psksg . • . > 
vctisivx quam optdbik ejjet^ te habitajje^ Vid. supra adv. ^rj&^ 
iektn 

5* Idem Vig. dicit^ 6J< praemittl aliquando tiomini 
iXMtroi^ solius, ut videatut*, ornatus *causa. Recte autem 
ipse dubitat» Thucydidis 1 , 3 verbd, quibui Utitur, sic 
habentt Oi S^2v oig SKct&rdi E^XXjjvsg^ %ttrdL woKsigrs oa^oi 
ifiXKfiXcaV ^wkffocVy iccc} ^VfJLnotvreg , vo-rs^ov xKfi^svreg^ 
ilev Ttgo rm Tg«'/xc?Vj U oi^^sysiccv xui dpLi^ioLv dKKviKoov, 
d^^oolsTt^OL^ctv: ,q^e ,sio vertit Cel. Hermannust llli 
W^uff ut qui ctmcti HelUnts ejfent^ five quod cotnmuni Ungua 
^urentur^ Jive qaod pfiejn ita vpcarentur, nibil ante Jroica ^m- 



210 PLEONASilll COJNIUNCTIOWUJ^I. 

pera eomunctis tiribus geffere. Sic partipula praemissa dob 
videtur esse otiosa. Sed oog SKoLtrroi rectius , puto veru« 
mus, ut feiuncti ab aliis^ sive ut non mixti et coniuncti cum a< 
liis^ Loca certe baec Lxiciani eam in sententlam ducunt. 
Ver. tiifi. 15: To (jt^h Se^m KS^ug u%o)i o\ 'iTrxoyt/xoi ... 
T^ S* Bvmv/iov ct 'Aap^^&v^TTTf^oi* 70 & (JLEa-ov ol avfiiiA' 
'XOi^^cog SKcttrroi etc. Postrema sic interpres: tnediamacm 
auxiliareSf fuum Jtbi agjnen quique iinplentes* Idem,^ de aflrol^* 
^ia 7, postquam narravit, Aegyptiorum alios alia in coelo 
locasse animalia, sic pergit : sis T^dypv KTsiv^Ct»^ ooTot clI- 
yoKS^cov ffhcetv* kcu o\ dXKoi xoLkXct , ooq ?Keurroi , lAd- 
erKOvroLii neqt^e caprufn mactantj qui capricorHum norunt: ti 
reliqui reliqua^ feiuncti a Ceteris ^ placant. Clarior etiam es< 
Arriani locus Exp. Alex. 111^ x6. 6i '^a^vkmiOi i^wih 
'fjLsl aTTjJvTWV «utS (Alexandro) ^vv Is^iV^t re c^pSvxi 
oi(X^crij &wga Tg, u)g excc(TrQi^ (pegcvTff , xai tj}v itok^ 
SKiiSovrsg: lam per &eSKcc/rroi sunt finguli: sed dg facit 
clarius non KOiV^ -^ publice y sed privatim et pro fe qumqut 
dona attulisse, sicut advenientibua regibus suis «fferre 
consueverant. ' 

6. Ad eundem locum "Vigeri VIIT, 10, itf de a^l^* 
agens Hoogeveen alterutrum vult Tfcc^sXKSiV. Profert inj 
«am' rem Arriani yerba, Exp. Al. I. 6 : hrfjysv *K\i^Wi' 
^^og yig re 'Ay^idvocg xx} rig ro^orag ^%ofi(a ^ d>g h^ 
Tcv ^orccfJLov. . Et II, 6 ; it^ogfiyeVy (log iitl Aoc^eTov n 
Kou rng Us^erocg. Sed stt)^ ad vel 1», est necessariimi : ^f 
autem non eandem habet vim, sed significat, rectoitinere 
illos progredi iussos et addUctos esse, non per anfractum, 
per quem item ad flumen accedere , et ( quod ad alterum 
locirm pertinet) repente et nec opinos Persas opprimere 
potuissent. Ref ertur ad directionem , qua tehdimus ad 
certum locum brevissima via. Notjis enim est usut cou^l 



PLEONASMI CONIUNCTIONUM,» 2ll 

l^nctionis a>^, quo e. c, dg d^Trd^oov non est quaj! deiuctw* 
uSf sed mpore sive quipfe d^ quod alias a/v$ dTroi^ay , au^ 
iim alio patticipio ; ut vetum consiliuniy. non fictum, ex- 
irimatur. Ita et in illis vera sive recta yia, et ad ipsuix^ 
Utim ducens locum hac particula significatur. 

' 7. In brevi sententia membro intexta , quales hae 
tint, cog olfbCLi et dg siKog ^ magna ellipsis caus^am dedit 
larticulae adiungendae ; nempe baec fere : si §ra> dsi vofil* 
^Hiv^ (og otfJLOLij et ri OTW «X«*, «^ eixpf «JTiy Ipc^iy, 
idde Isag. g. 4. 

ii 2 T e; 

Sopbocles in Pbiloct. 664 : ^A^ ' «cTTiy oiWfi tedyyv^^ 
7icLV ?ict{isiv7 £x bis si sustuleris , ^O^TS , nemo quitlquam 
lesiderabit praeter numeros et integritatem.versus : sensu^ 
irit idem : //« Iket etiam e propinquo adfpicefe ? Sed brcviterf 
lic dicitur, pro:/*Af' kcrtv HToog sxov io w^oiyfiu^ co(rrs 
Jtc. sive ''a^* icrr) roiSro to tt^.^ oo(rrB etc. Etestpruden-. 
:er et modeste interrogantis. Nam signi&cat, alterum non 
)ropter fastidium^ aut insolentiam, quia sic yisum est, de* 
legarei sed iustis de causls; Similis ^st fbrma loquendi 
'ap. teq. Sect. 3. ^ " / 



•x4 



411 
212 FLiEOSASMl PJLURIUM VOCUM, 



Pleoriasmi pluriuiu vocum. 



P r. a e m o n i t a. 

TT 

Xluius generis pleonasmi^ qui saepius occurrant, pro- 

ptereaque ad certas forlnulas revocari possint, non multi 
atatuuntilr, neque statui possunt. Nam usqu^ eo sensum 
communem nemo unquam exuit, ut fotas sententias sine 
sententia olim prolatas esse crederet : et in pluribus ver- 
t>is,unum certe alterumve ansas, ut ita dicam, praebet 
senstfs, qui ceterisr inesse debet, depTebiendendi. Verun- 
tamen quoniam non modo^ sensum singulorum dicto^uin 
quaerere, sed etiam reli^uam vim omn^m et omadienta, 
quibus ilU totam ^peciem orationis distinguunt, animad- 
vertere debe^us: primo hic tenendum* est^ apu^ iUos 
tfcriptores, e quibus per totum librum exempla pleonas-! 
morun^ suinsimu^, ne plura quidem verba deinceps scripta 
sic abundare, nihil ut ad docendum aut movendum lecto- 
rem conferant. Nam hactenus de singulis ver))is agentes 
in eb maxime elaboravlmus/ iit sua cuique significatio ad 
sensum certum elFerendum cohstaret: hic praeter sensumj 
quem quis facile capiat, vim etiiim atflbeticdm^ quam nul- 
lam esse putet, spectamus^ Reprehenditur a Quintilianoj 
VIH, 3, 53 •et a Diomede grammatipo L. II, aliisque il- 
lud Liyianum ; Legati^ non impetrata pace, retro domum^ unde 
veneranty ahiermt. Breviter Quintilianjis [MK^oXoyiav in- 



PI,^OI9A6MI Pt4UJlIVJ4 VOCUM. 2 13 

esse dicit; pluribus Diomede» illud vituperat: sed multo 
etiam pluribus yerbis stuporem suum exserit Buchnerus 
de cdmmu^0U rutf dic^di Lu I. c. $i, lam ipsum Livii 
fiomei» )ios moyete ^eVebat, ut verecunde et cum dubita* 
tione aliquid in e^u^ verbis requirerent. Nimirum aut 
iegati ridentur, ailt vituperantur illi , ad quos veuerant, 
quod nihil profeoerunt ueque ad alios abire potuerunt 
consijlii auf opis petendae causa^ atque bocunum commo- 
di obtinueruht, ut sibi domum redire liceret. Facilius 
bffec sentiri possunt, quam explicaTi. Ad utrumque au- 
tem. consilium f acere posse multitudipem verborum, etiam 
mediooriter intelligentes sentiunt. . Ad de&nitionem in 
f^agl Q. 3 propositam lector ista, si videbitur, per se re- 
feret. Sed tamen si per $. Q. Isagoges licet (nam inte* 
gras sententias aliis reliqui,) haec addo. Cum satis esset, 
dmum rediemnt (ndLxa abitus iam inest in reditu): expressa 
utraque notione, et.abeundi et redeundif fii^tum est aliquau- 
to EvcCfiyecTTS^oy* Sed magis anipiadvertenda sunt illa> 
nnde venerant ; quae plurimum aut leporis habent ad irri- 
sionenii aut gravitatis ad commiserationem. Haec ergo 
sunt, quae accedunt ad sententiam pro captu populari pl^- 
nam, sicut in Isagoge demonstravi. Neque vero Cicero 
putandus est serio reprehendisse Hirtiumy quod ibid. nar« 
rat Quintilianus. Cum enim in declamatione dixisset, 
flium a matre decem^ menjihus in ut^r9 latum ejfe ; Cicero, 
Quid2 aliae^ inquit, in petiula foleat ierrel locatus tantum 
esse videtur, ut scita ratione experiretvu: , nuni satis ^e 
defendere sciret Hirtius. Eum coutra istam cavillationem 
def endunt , interpretes. 

t Sed, quod Aiagia ed nos pertinet, vituperat f latonem 
Dionysius Halic. in ep« ad Pompeitun,' Yol. H. p. i27| 
quod:, ubi fiutentias oporteat in pauca verba ctigi, in cireuitioms 
^JTundatur infiitas, et copiam verhorum iiianem oftemet% (Tts 



2l4 PLEONA*Ml>I.tTKIUM VOCUM. ^ 

cr^hpcu i$ iiov h iXiyok ovofia/nv^ hixiirm (sc. ^ riAtf- 

rmijcn Cid\$Krc^) Wc An-n^OKoihs^ or^f iCp^o^fi^f wAgTor 

evofidjotiv iiniiiKVVfiivn Kivov, Hoc iudiciiuB de inani co* 

pia probare t|uis potest^ modo ne intl»lligat vexbft nihil 

significantia y sed pauUo copioaiora^ quam in oratione 

pliilosopbi et maxime in dialogo probes^ magisque spe» 

ctantia ad inanem, id est, leviorem eloqlientiae, quam ube- 

riorem sapientiae laudem. Multo au<em minu« vcrbo- 

rum oopia in illis scriptoribus^improbahda est, qui maxi- 

mam sibi laudem ex artibus dicendi pepererunt. Nam 

etsi non omnes aut ubique ponderibus verborum utnntuT^ 

tamen nibil ponunt, in quo nop sit aliquid mcFmenti. Hod 

idem valet de sententiis, quae saepe leves sunt in~ spe- 

-ciem , sed ceteris multum momenti aiEerunt. Talis est 

Hp. Demostbenem h n yevonc: ut Cor. c. .53: ^Hxfv 

(0 OtKmi^og) €x^v ryjv Iv^afiWy y,ai tj^V 'Ekxr^ixv m- 

riha^Bv^ (hg i% otv^ ti ri 7;, hi (jvfiitvevvovrmv vfim 

}ioLi roSv &r}Quia}V. Occurrit et c. Leptin. p. 116. el 

Wolfii. „'Dubia sane/* inquit Taylor, „ sententia.** SIc 

ct aliis multis videri debuit, ut versiones doceiit. Sed 

Biri est quidquidi et tota sententia negationem facit gra- 

vissimam : quidquid, evenerb , sivc quaecunque opfortunitas^ 

quicunque cafus reconciliandae amicitiae datus fuerit , quaji « 

tum quidenf vos c^tm Thehanis aliquando confpiraturi ejfetis» 



* 



1» Sed ut nos t missis sententiis integris,'ad sen* 
tentiarum partes.et minutiora quaedaoi recipiamus, qua- 
lia per totum librum tractavimus, nomina quaedam buc 

Jertincnt cum praepositione , ut lOflSV m (p^Bcli Odyss. 
y 652. Sed de talibus satis actum in Isag. $. i5* 
2. Cum articulo abundat praepositio in formula r/ 
rolg fJifCtKiCrcL^ pro qua si simplex ppnitur fJbeiKiCrct,-. nihil 
videtur detractum esse sententiae, ut Thucyd. VIII, 90: 



PJLEOSrASMI PLURIUM VOCUM. 215 

ivtf^ sv yoi^ fid\i<rra Kcf^ bk "irKehrii ivctyrio^ r<S ^^fic^. 
Verum brevls baec ampliflcatio superlativum auget^ 
quemadmodum ap. Latiuos ut qni maxifne ;pTO simplici ivia"' 
xiftte, Sed moneodum e&t, articulnm videri neutrius ge^ 
jieris esse, ita ut illud Thucydid^s dictum sit pro.^v^^ 
iutrcl roL fidXitrrci ivoCnicc cvra. » . .^ hmvriog r. ^. Vp^ 
cte etacute, comparatis etiam similiLys formulis, de hoc 
loquendi modo disputat Cel, Wolfius ad Reizii de frofod, 
Gr. accentus inclinatiane p. 21 ss. 

3*. Verba porrp i(rriv oTTctig et yiyvircu. 4^rA se? * 
quente verl)o necessario faciuut. .anfractum iti spcciem 
non necessarium : et^ quamquam subest eUipsis post ver- 
tum substantiv.um ut T^oV<?^5 AoyoCr ciiriA (v. Burm.^ad 
Petro»,^ c, 1^7), tamen e pleonasmis lalia bou excepl: ^ 
nam utraque figura est coniuncta. Plat. Alcib. I, Vol, V» p. *o 
^'Eo-Tiv 2v oitoDg &)0 riQrs .'ificiBig ri^ « ^^^J^^^i <*J5T§ 
'fiay&oiv€iV s^eXm^ fiYire a^yrog ^virelvi Dietum pra ' 
'^EfueJd-s^ oiv "xqvs etc. sicut s*%tim sequitur: 'B&«A>?«rfl£^ 
d» O^rfjtrou^ brevi, ut ita dicam, verborum via, . Xen-. 
Hist. Gr. V, 3, 101 'VOfii^8(roLj ^k dv. . . ..yByitT&oUy 
Strre ufM oLfi/^ori^ng r^g fiatnXedg «^^ ^Trdt^fjg slvou. 
Pro verbis ysvstrO^ctiy Scrrs slvoLi simplex scstrQ-ou ponere 
potuisset. In his igitur nihil nisi elegantia in membro^ ' 
rum conformatione et in oratiotie varianda quaesita estt 
et similia sunt* plurimis Latinorum locis » quae praeter 
lexicographos tractantur ab interprr. Hor. Carm^ III, i, 
9. Sanctio in Min. p. 6^2,^ Jani A. P. p. 4S>^ ^, et aiiisv 
Sed alibi tali anfractu non sp^cies solum extemai . sed vis 
in rebus ipsis quaeritur: ut in Sophoclis Philoct. <$d4, de- 
quo sub oi^rrs dixi; et Aristoph. Plut. 18 : iic s<r^ o^cog 
Cty^orofjuou^ fiert nm pctTe/itit taiaam^ siye nulld mvdota^bo. 
Plura habet Hopgeveen ad Vig.. V, a, 2, 

4, Pleonasmum hic addo, de qtib minus fruc^bsum 



tl6 PLEONASMI PrURIUM VOC0M. - 

est quaerere , nisi pluca elus e^empla ptolata fuerin^ 
Heroijot. I, 79 J ^^V ol TTct^cL ^o^ctv i(r%B rd Tf^ciyfjMray 
fj oaq OL^xoq KundOKi^^ quia ipfi praeter opinimem res hahe^ 
htmfi alitery quam ipfe putaverat* Et VIII, 4 : hcii cLVJoi(r. 

dg Avro) KxrsdOKSov-^ quia ipfis (sive ipff>rum itUQmmod)) 
praeter Bpinionem res barbarorum eedebant , aliter^ qnam ipji 
putaverant^ Utroque Ibco verba posteriora, ff oi^ xvr^ K,y 
cum vitio vide;itur abuqdare/ Sed cum Ttx^x,^. fere sit^ 
fraeter omnium hominum exfpectation^m sive cpiniQnem^ unde 
et TTX^cioo^x dicuntur, statuere qui» pote$t, ambiguitati 
occurrisse auctorem, et addidisse verba, e quibus plane 
perspicuum esset, Croesi et Graecprum illomm exspecta- 
tiouem intelligendam esse, Sed equidem puto esae sim- 
plicitatis, quam usus lox[u^ndi comm^ndaverit, Yiic enim 
• cf^dibile est, ita putide egisse scriptorem elegantem, et 
bistQricum praesi^rtim, ut subtilitatis laudem isto modo 
quaereret, cum facilius fuisset pro tt* oo^xy ponere a\- 
?^^y aut alio modio vitium evitare. Et fateor etiam, me 
Vin, 4 avroicTi propterea explicasse ips^ incommodo^ ut 
tautologia tolleretur ; et rectius illud in constructione 
iungi cum TT. ^o^xv^ ut dictum sit pro 'PTet^X OQ^AV XV- 
rm. Defendenda igitur erit haec forma, ut significavi 
cx Isag, §. 15 <2. 

5* His iam nonnulla subiiciam maioria momenti, 
quae ad formam proverbiorum ac^edunt. Primo simplex 
notio pluribus verbis, et abundantibus quidem exprimi- 
tu^in buiusmodi formula OvSsv if fiiKPOv ii fJLSyx^ utDe- 
mosth, Cor, c. 43 : si* icrrh nrs fJiii^ov ur sXarrov ^n- 
(pKTfix ^ih Aitrxivif etc» Alia exempla suppeditat Hoo- 
gev. ad Vig. III, 7, 10, quibus plura e Platonis Apolo- 
gia Keitzius addidit. Sed plura ctiam ex Andooide,,Lu- 
cianov Herodoto et Demosthene congesserat Bergler ad 



irEONASHI^ PLUniUM TOCUM. Alj 

llcipkr. p« fi6o. 8. Hebraeos iam etforma utos esse, 
jraeter aliot ost^ndit Yorstiuft in HtbrAtsms N* T. P. 11. 
p. 8<5 M. Vid. iHnxn. 22, ig, I Sam, 20, 3. I Hegg^ 
22, 28* Oa sen$u talis pleonasmi nemo dubitabit, quem 
Bt loca Flatonia declarant, Apo). S, $, i^^et 13. I^aai 
quod primo dicitu^, 6? MfA^T^, . . . <rcc(pSg d7fO<pcffyniC 
T^v a-ccvrS dfj(fi\$uM^ Sn sisrt c^i fji,€^6)^m ^g^) m cj»i 
ii^dyuq^ id deind« pl^ribua ita : oixi^o Ss elcdysi^^ pj vor 
fiog kcrriv ei^oiym t»c xo^xicrscog Ssofisvaq^ ciAA' k fUL^^ 
csco^, 'kXXd yd^^ cJ (tf^ijff^ 'aS-., tSto fjbh SiiKov iiS^ itrriv^ 
» 'yoi sXsyov^ Sri MsKixa) t»ta> (imo 1, ryra) srs^fiiyc^ 
irs 'fJLiK^ov Troo^Tror^ SfjLs\n(r&f^ Gravissima autem inesi , 
negatio, ut c, q. Melitus boc loco dicatur nibU omnifw (on^ 
fiderajjfe^ nuHam plane adhihmffe curam aut cegirationem» 

(5, Simije"est, qupd e Clerici sententia (A. Cr. Vol 
I. p. 128) legi potest apud Platonem Apol. $. 6 ^ih Kec^ 
xoy (pro vulg. KccKoVy) i$' dycfJd-ov^ i, e. mbiU Locutiu 
nempe Socrates de bomine, qui sibi videbatur et ab aliii 
babebatur< sapiens , se cum illo comparat, et dicit: K<V* 
dvvsvst fjisy yd^ vifJt»Sv i^rs^og sSsv Ka\6v ii* dyaAiv 
siosvcu. Non sane absonum ,est, Socrat^m apud iudicea 
suos popula^i ratioue res fcitu dfgnas tmiverse appellare 
KocKd yuti dycftB-d \ qua^ forma videtur ab orientis popu- 
lis vehisse ad. Graecos. Hebraei enim y*!'^ SW TOr\ 
(scientiam boni et ipali) ponebant fto faptentiay ut ipse Clt 
ad Gen. 3, 5 et ftUi alibi ostendunt, ' £t in Odyss. t/, 309 
8. Telemacbus ad pruJentiam provectus se dicit si^currtt 
nosse scrS-Xd rs Kcu XS^sm^ Et Platoni ipsi (^^ovff&ig er?it 
kTTKrr^fjLfl dycL^m KeikKccKoiv^ui in '*O^0iq eius reperimus. 
Nescio an baec sufficiant ad emendationem Clerici com» 
mendandam. Me certe in ea Hpc unum offendit, ^^od 
dycc&ov non pridri loco positum e^t. Hlud autem, quod 
Ubri praebeut, kcl^Jvj mancum videtur, nec satis grave, 



ttS- PLBONASMI PLUBIU3SJ: TOCUM; 

2iec populare. Sed utbunque est, certe dya&d }C(U kclkaI 
flosydi sicubi^occurrit absolute dictum, ex illa ratlone ex- 
plieaBdum est, simiUterque ^Siv. tisyet^ov ySi KctKQV : in 
quo fiB^UTflo^y qui pleonasmo inest, grayitatem r^ H&h 
addit^ Fostre^o et boc fatendum est, in.hac et superiori 
loquendi forma (S..5«) casu speciem inesse pleonasmi, 
quoniam negationi H06y cqtera adduntur in locis,^ quibtvi 
usus sum ; sed ubi occurrant similia per solas negationes 
•^Vf • . • 8Tg disiuncta specnem <illam evanescere. 

7, Sed germanus pleonasmus est in iila Ipquendi 
forma , in qua rei ..significatae additur contrarium. De- 
inostb. Cor. 37: (io£g>^ ^firel Kcu cL^^fira, 6vofuC^(t>v^ voci- 
fkrurisy me nominibm, applSaftt fandis et ftefandis, Patet «e- 
fafida tantum inteUigi debere, et Dion. Halic. Vol, I. 
p. 718 ^*l^^ kcl)' d^^firoL Kctr cLvrS ^^yacri yerti posse: 
infmdis contMfneliarfm verbis eum tnfectamur, AristopH, Equitt. 

»56,. iV ^y^ l3oV^^l K$K^OLy(i^ KCtl SiKOMK^hKOL. Haud 

dubia praeter necessitatem .aotKct eti^na fidiecta.. ^Actor. 
^6, £8 s. lO U 'A^gfeTrw •jrgor t<?v HolvKgv elirBv' 
'Ev 0X/7W fi£ '7fBiS'$ig Xi^ifjrtcfMCV "^tvea-botti, 'O Jg ITaS- 
'T^og elTrev Eu|«/ftJiv otv rS S^m^ Ho^i iv oKlyco xa,i kv 
^oKKld^H jiovov crt , AKkoii xxl KxvroLg etc. Matifesto 
"l^aullus non multum, sed panim, ac potius nihil abessei 
*Tiilt,*qmn Agrippas sacra Cbaistianorum amplectetur. 
■Iinitantur hoc Ltatini. T^rent. Andr, I, 3, 9 quo iure qna- 
^uh itiiuria» Virg. Aeh. IX^ 595 6^ digna atque indigna re- 
latu vmferans, Hoc plane est illud Demostbenis, Hor. 
•Carm. H, 18, 40: tocatus atque non votatus audit. Clara 
sunt haec omhia ; ut hic ap. Horatium interpretandum 
^sse ^fpomej nulla omnino prece vecatrsSj audit. Pl#ira huius, 
generis collegeruntniulti, ut Erasmus in prooemio ada- 
giorum et sub .Oioff 10 ; interpretes ad Aristopb. Plut. 233. 
. et ad Terent L h Non exigu» vis in hoc pleonasmo in- 



PLEONA6MI PLURIUM VOOUM. Qtg 

58t. DeOlarat eniin^ cllscrimen. omne sublatuski esse pro» 
pter hdnfinift v^ c. incredibilem temeritatem aut iram, •qatt 
nihil pensil faabeat in ' evomendisy' qtta^unque in buocam 
veniant, verbis. Pa^iter ubl commbtio . e re laeta nasci* 
luT, ' animns^ ita; plenus , bao una re cogitata intelligendu» 
est, nihil ut amplius curet aut videat, Ea res dudt adl 
hyperbolen cixtn' eiusi^odi pleonaBmo iunotam^ qui* grar 
vissime urget illud unum, quod solum est intelUgenduin^ 
excluso contrario per ^psum pleonasmum adiecto. > 

8* Fropter similitudinem^ cum dictis modo explica- 

tis posjtremum afPerdm t)^ # fitjoetg : q. e: »«//«/, aut cet- 

te yirme nemo, ut^Valkenarius ad Herodoli III, 140 inter* 

pretatur. Voces igitur ng fi propemodum abundant, Plat. 

Gorg, Vol. IV, p. 55 : 'Ev rolg SiKatrrfi^ioi^ , . . 0* ers^oi 

rng ire^ag. ^otcSciv eKsyx^^'^^ iive^dv rSv Koyoov, Sv dv * 

KeyoiXTi [Jioi^tu^o^ itoA^g 7r«gc%ot)VTaf x»} Bvlonliiiig^ ^ S 

Se rdvotvriot, ^iyoov hoc rivdi 'leoi^ixnTOLi j? ftfjScva. Ovriog 

S^ iKsyx^^ H^evog oiiiog ktxri isgog ti)v iKvi^tuiLV. 

Occurrit ct Xenopl^^ Cyri d, VU, 5, 45 et apud Aelia*» 

num Hist. Apim, V, 5, VII, 8 aliisque locis, in quibuar 

et VI, 58- ^i de spatio temporis, quod phoenices aves 

instinctu, natutae nosse 'f erebantur, sic : To V os rSv ^iv- 

rxxoTtu^v krSSv %gov(?v r^hfi^^fievov ia-ounv Alyvitr((av ^ 

rig i ^hlg^ oKlyoi U xofii^^ tcolI ^roi rSv k^em, Hic 

verba illa explicantur ab auctore ipso adiectis his : oXiyOi 

oe KOfitifi. Haec ratio paucitatis significandae satis fa-. 

ceta videri debet illis, apud quos non est usu nimis tri-^ 

ta. Eodem sensu apud nostrates dictum tpenig oder nicbts 

iam gratiae nihilhabet. 

^ed ab ihitio dixi, me hanc loquendi rationein pro- , 
"pter similitudinem cum antecedentibus afferre. Non enim 



220 . PLEONASMI PrURITJ»» VOCVM, 

multitudo Yerborum ad •implicem notionem aut ad pa 
tem aliquam aenteiitiae exprimendam. u^arpata yim ple 
nasmi habet ; alioquio et alia comm^moranda ref tar^n|| 
ut X&sg iC<ti *jr^cifiv pro vwa"v\^ Salvo sensu e^. fere salval 
verborum couatructioiie eximi pos^uot, quae vere abuiij 
dant. Horum si^iua, praeter ante explicata, reperiuntu^ 
ad singula tantum loca pertinere puto, non autem ita ii 
usum loquendi introdu<:ta, ut ^orum explicatio ad illus 
tranda plurii scriptorum loca conferri possit. Minus igij 
tur erit causae , cur lectores ea a nobis praeterita re^ 
^uiriBint» 



I 11 d e 3C 

pleonasraorum et rerum quae in eorum 
explicatione occurrunt. . : 



dyo^d^ dyopvsof 
dK^ciog 
claXcl • 

dWo^ • 

dfJLSP^l 

d[jL(pi 

av 

dvaykatog 

dvifjLOC • 

dv^ • V 

dvS-^cmog 

d^iSv f 



ATraig^ ^ai 



ijow 





f«6- 




' 85 


) 


> *^ 


- 


^ $> 


i 


. >7» 




^ 66 


. 


' »37 




' i3li 


> l^p 


k ^39 et 175 




. 61 




• , 4a 




. 49 


■ - 


- 45 


« 


85 


• 


42 



1 N B £ X. 



<f 


P«g' 


cujret^ , • , ..55 


ctTro , V. V . 12Q extr. et 129 


«§* ' • ^ . . .175 


d^iS-fioq ... .♦45 


articuli propriua tisus . . -33 


articulus ante genitivum ptititionis . , 37 


Cetera de articulo vid. «lib 0. et rot. in pkonn. 


plurium' vocum. 


a^sfT^cu , . i '• . - \. 3<J 


«?xrf ... 


. '4^ 


ars^&s . . ', 


. 131 


rtJ et ^xjJS-^f . . . , 


142 


avroB-sv et avrS . . . . , 


• 144 


rttJToc • ' 1 . .: . 


68 


ct^/ . . , . . . 


^ 145 



B 



hreifitafj fona pleobasmorum 



y^? 



ynq (^ScLfji^S} , • 
yiyvsa-S-ui • . 

gravms^ cauta pleonasmorum 



. I N. D B, 


x.. 










P«6r 


, • • • . A 


• 




^i . . , . 


. 


»79 et ipjv 


fv .. ... 


• 9 


145 et 177 


liminutiva Graecorum , 


» 


, ' 5^ 


(o;cf7y. •• , t 


■ ^ 




'.. 9^ 


IJvfltJ-i&flM . ♦ ^ 


. 


• • ., 


. 93 


'yo . .. " ' ^ . 


♦ 




. 54 


. E . 






, 


yci ^ . , . 


• 




. 7a 


Q-bXsiv X . 


• 




. 95 


( • •< . 


* 




. iQo 


i yd^ et «rS-^ • - . . 


• 




. ;*4<j 


i'ri yivotro 


• 


" 


. «x4 


iSsiv ♦ . ' • 


♦ ^ 




. 9« 


j^fX^-gi^ • . 


• 




. 5» 


iSog . . , 


. 


/ 


. 4« 


JWw y. ioiKevcu 


. 




• 95» 


ivcu . ' . . •. 


•- 




. 9<J 


K • . ' • . ' 


,• 




. 13« 


k .'. ' * 


• 




. 54 


ici^xsG-S-oLt * 


• 


\ * 


' loa 


tV^gVfltl 1 , •• 


f 




. 100 


n-a . ' * ' * 


<l 




. »48 


}6f7vO^ . ' • • . 


■ ^' 




. n 


KMV • . • " 


•l 




. 61 


kgamia y ions pleonasmorum . 


•^ 




. . «Q 


fJL^CL?UV ' . 


•> 


« 


x45 ». 


if * t' f 


• 




. 133 


i;< Cp^lcr)^ ' , 


• 




. 2x4 


i^ roHg fjLciXiarra ^'^ 


* ^ ' 




»bi<l. 


vroLV&cc « 


!. , 




. i5<J 


noLv^cL rS Kcu^S . 


* 




. 4» 



I N J> E X. 

ii 

ioiKSveu ^ .... 

wic^vou k , 

U TTciXiv ap, CaUiin* 

f(fTW ^oTwg ^ ^ . 

i<rxarci , , , 

ft^uV ... 



^rrov k 



H 






• ^ 


i.'-w 


D B X. 




: ^- 


I 




•■* 

1 


V * 


\ivcu ' jjk 




h 
• 


ironid A^m^ 


lont plednatmorum ^ 


Mou 


• 
• 


K ■, 


Koii ri 


% 


* 


karetXaiApaysiv 


... 
V 


)csv 
}UvSvysu€iv 


• 


'•'■ 

• ^ 


kXij^oi 


V 




\dY)cdvm 

)utfJb(^^VU$ 

Aly«v* 

Xlfj.vn • 
•Xoyof ' 


•■ 

• 
• / 

•• 
'• 


h 

• 

y • 
• 

4» 


- • 




M ; 


/t^flt Act et fi^dhtfTXA 
fjii^uWqff .. • 


> 

• » 

* f ■ 



. 10$ 
»9 et 165. 

k 201 

• *3^ 

• 109 
' 135! 

• XlO 

> 1*0 



49 et ixi 

•• " \;45^ 

• 113 



.4« 
5«. 



> ■.JkKJL- 



1$ 



I.. N D B Xo 





' 


pag. 


iih' 


.. • ' . 


. 204 


^wiy , . 


4 *, 


. 195 


furti . . 


4. . * . 


. 135 


fi.rt'%iFuret fort. e glosiM 


' • . 


, . 38 




• 


■ .154 
. 15^ 


gfc^dfl^ : . • .. 


1\.. . ' ' t..l. •■*,'.• f > *. 


4-..-. • 55| 


fliK^og et •iinilla 


• 


. 59 


fnodeftia, fon» plconasmorum - ' 


. 28 


fwi' '.^ • * 


• . * # ' 


. 74 


. 


N-. 


■"" 


negafiOnes ap. Graecos 


• 


.' . 158 


foVcp/if ♦^ • 


-. 


-••■.'%■ X32| 


* - 


o- 


• 


6'siJt^irftt . 


i'^ 


"^' * 33 


OTT^oiorfig, Ud^od^ rig7 rvXoi^ ' * 


i 34 


p cum numeralibus 


• 


* 55 et 5tf 


,' cum pron. demonstrativo * - 


." ibul. 


i ct^og 6 hnsa^og^ ct 


similia 


. ,. ' 3« 


SSso'' "V • , 


• « 


' . 59 


i^Vdvli^ 


« 


. 44 et 7& 


' OT^Oi / 


• • 
• • 


. 50 


otjCt^* " q\ 


#• • 


.74 


■ olfJLOO^itV ' • 


• 


■ V 75i 


qlhre ' , ♦ * 


♦ • 


. ' 199I 


oixsa-S-cu ' • 


11- • * ' 


.' "41 


ovofjbd^siv 




, 199 


S^Acr»! ' V 


•V 


.. _ ■ . i58i 


$^oi ' • ^ : 


•v , * % 


•'■..'". . 4«i 


aercJ^ • - ., 


•. % ' ' - « 


. 65 


&rotf'Tf" . . 


.• ■ c 


. I97I 


J^crw'. % 


•., • ■ 


■ .' 8» 



' I . w 


B 


E X, 


' 


trtrf. ■ ., 


# 


' 


■ ,..B'«S^ 


f 


* 


,138 


ow? J^X'5 »%i 


* 


♦ " 


^ i58 


Blj TTpeVW ^ 


' 


i ^ ' ♦ 


. 1^4 


tvSxwS y« 




t \ 


^ itf et 40 


!?^K;,^ • • . 




♦ 


♦ 159 


»^5«; 


,* 


4 


.-. /5.5 


i^£v iffiiH^ov vifiiyct ' 




/. " \ 


, ai5 


il^gy x^itxov iJ^ dydS^ov 


— ♦ ■ 


♦ 


'. 117 


hog ' ' , ■ • , 


• 


♦ ' ^ * 


. 75 


?T^ ' 


♦ 


♦ 


156 9t 155 


)<^eiXsn .^ 




• " ♦ 


. "6 


Ivf/g cum genitlyo 


1 


. ' ' -«s ' 


■ . '^x. 


i'^^^ . ^" 


• ■♦ 


' V 


, 51- 


* 


n 


- 


■ ■ 


toiXiv \ ^ 




H 


. »45 


vdvu . ^. 


» * 


• .. ..' • ^ 


•/KJ4 


rcL^ci ^o^etv , 




■ • , 


, A16. 


rG&^^7rAi7^£c»/Ei>0OTi)c^l p«r^iQi^l«a 


« ■ 1 ♦• 


, 17 »'»". 


rS^ , : 


* 


♦ 


. 65- 


ra(r%e<v ' . 


. « 


♦ > 


. 117 


rti^siv , ♦ . 


•♦ 


<► 


. / 6» 


rV<5a(r'&tf6« ♦ 


► 


♦ 


. 117 


♦ 


* 


. ii^ 


*eriphrasi$ , ♦ 


^ 


«. l 


- , 9 


trfficuitatis studiu^, caus» pleo 


natiporum 


, .»5 


KJ ♦ 


•i • 


♦ 


\ x66 


Tksiovsq TToivreg 




♦ 


. 5ff 


^Uomitnus cuiusnioai 'in 


Hngua 


locum baheat 


p. 5. Eiii» , 


'definitio: p. 6. 


Vid, 


et Addenda. 


• ' •■ ' 


vK^U ' r ' 


•■ 


¥ 


. . 46 


r\ijS-bg (sub d^^S-fiog} 




•." 


; 45'et52 



N 



X. 



'O-o^iv dvS^Sv i . , 




folyfig i. i ' , 


• ibid, 


^Q<57y i ' ; 


* iiQ 


vQrcLfuoq^ ? ? 


4 42 


^0T5 '' i > ' / 


e 167 


^oa ^ , ' ^ 


' .168 


^mf positiones in verba compotita * 


* 


Fronomina personalii^ « ^ 


^ 67 8, 


^6) * ^ ' ' .. ' . 


\ 169 


^^5 . t ' . , ■* ' 


«r 17Q 


; ^ • . .. ■ • > 




tlelativi casu« pbliquuii • - 


« 2oa 


Repet&tio verborum . « . * , ♦ 


- 25 «. 


^fird Kal d^(fiTcC( , 4 ^ 


r ai8 



fimpli0taSf e^uB9i pleonMmor^ni « « ^^ 

aiibstantiva dativi et acc. casu^ * ' t 45 

aubstantivum accusativi casus iunctum verbo CQgnato 40 

substantiviun genitivi casus * 4 

subst. post fl ^o^ et 6 /L&iv etc. 

aubtilitas , causa pleoQasmoruni . • 

trvfifiuivsiv '. , . • 



ibid. 

4» 
21 

7fl 
118 

12Q 



Tflt T?^ (pi\o(ro(p(ctg^ TcJ T^c TW%^C*ctc, 

Tfl^ t/, T0\t<5 TO ^OiOK , 

T/jtA^'y • . 



5^ 

57 

i5<^ 



I i^. p ir X. 







pag- 


'rf? . ' . , - 


♦ f 


, ♦ 78 


r1g nlf^ik, 


• • 


. 219 


rXoLV ♦ 


♦ * 


^ IfiO 


roiryaffroi 'i ■ 


• ♦ 


' ♦ 205 


ro\fi£v 


♦ ♦ 


\;,i2i 


ior i^urcc. 




♦ ^ ^8 


ruyxdm -i 




• ' 12^ 


VTT^oi^X^iV . 


• ♦ 


♦ 122 


VTTOflimV - 


^ 


♦ 125 


t?(rT5^oy cum fmifFstra 


» ♦ ♦ ■■ 


* 35? 


' ' 


<^ 


• ' 


(pctivsa-S-ai 


■ ' 


.. .• i^ 


. (pdvo^ ♦ ♦ 


• 


^ 8( et la^ 


<pg^€(r-9'ft< • ' ■ 


t ♦ 


,. 125 


♦ '♦ 


, 12« 


<pS"fltvg<v 


t ' • 


, I«j 


iCpfSVifc %fl6/f€<U 


♦ ♦ • 


. «$ 


<Pg^V ( snh S-Vfiog) 


♦ ♦ 


.« 4i 


^Oi>V^. .. t 


• ♦ 


• r 55 


' 


X 




Xi^ t^ . r 


fl ■ ' 


', ^ ■ ^* 


'h^. Eius ellipsis ficta 


♦ 


■ • ,-? 


^ Plebnasmus eius 


♦ ' ,■ 


, «5 et aii 


cojs el^ct 


♦ ' • ♦ 


, . 17^ 


oog or$ ♦ 


* \ ♦ 


. fiOQ 


«?T« . ♦ . . ♦ 


♦ . 


. . 202 et iit. 


(tfV t; • 


, ^ ♦ 


, 18« 


Jrs (lcp') 


* ♦ 


. soo 


•* 


"" ' 1 





MiBenae, typis Klinklch,tiani8. 



Addenda quaedam' et emendaoda, 

J?, (Siin. infima posf t;. dvccyKcaordrn heiec addei: D^fiiu^ 

tio proposita non dissentit ab usu ipagistrorum vete« 

rtim. Aqiiila ^lomanus de pleonasmo .II, 22 sic; 

',, Necejfarius huins figurae ufus in eo efl^ ut verha quidem 

i adiiciamus mn tam enuntiandae rei necelfaria^ quitmy ut.ex 

w lis magnitudoj vel dtghttas, vel moraiii aiiqHar commendatio^ 

aut denique fpectes fnotura iudtrem circump§natur. Alioquin^ 

' fi.nihtl eorum additio verbi efficiet^ viti^fa erit. 

V. S» lin. 2 a sumi^a post Sopb. Pbiloet 602 Jf SiiA^i Jose« 
phi Archaeol. XlV^ i^i^TrsicTft^efrfYP^icfif 

P. 36 lin. 12 a summa pro S> 1. repone Sect.. 2. 

P. 44lin. 13 ab ini.proTrccviityGoyogrcpone TTcCiicLyodyogi 

P. 46 lin. 9 ab inf. ^vo cLttcl^X^C T^p» VTTcc^^^c^ 
' P. 50 lin. 5 ab inf. pro VTrci^ccvrct rep. uirct^^civrcL^ 

P. 55 lin. II ab inf. pro firf!/%gv* rep. Brsv%Bv. 

V, 61 ' lin. 2 ia 5. pro Cynex. *rep. C^neg * 

P. »70 Jin. 5 abinf.pro' ^f«i>/W rei^, genitivus^ 

P. f75 lin. 2 a ^s. pro ^sysig o-ep. \syoig, . 

J*^ 76 lia, 12 a s* pro yctixg rep^ yoCiccv^ i / 

P.-82lin. 15 ab inf. pro//«e rep, fine, 

Pi; 97 lin. Inf» patet pro ccvt^ CLV- reponendum csse etvr^^ 

V w cf.V'^ In talibus tali modo saepius pefccatum est, quae^ 
ut spero, typothetae facile igiroscuntur, qui etiam 
iponitus, dum corrigit vitium, nova facile vitia in^ert. 

P. ri7 lin. II a s. pro qmcufnque rebone qUacUnque. 

P. 122 med. pro fiTTg/ J;; uno, veibo smt&fj scribendum erat 

f. 124 med, pro verhio repone verbiif. 
f 1461^11« I2,a s. post verl>um i^/am^vtide^ quod oniissuffl 
est, fehtentii^m- . 

P, T06 liii. 2 ab inf. pro T< lepone rs. ' . 

P, 189 lin. 8 ab inf. pro recte tepone Cefte^ 
¥i.s$6 lin. 6 ab inf: pi>o J^am rep. Jam. • 



^ 



fi^ 



X. 



foiynq i. i 

'^oritfji^oq X 

TTOtX ^ , 

^ri^epositiones in yerba comppsitQ 
Fronomina personali^ 

; ^ . . •. " • *P 

tlelativi casua pbliquu^ • 
RepetUio verborum » . * 

^rird Kcci c^^fira. 



♦ 40 
• ibid 

* 118 

* 42 

* 167 

* 168 

* 

r 170 

* 200 

* 25 «• 



fimplii^tasy ci^usa pleonpsmorian^ « 

aubstantiva dativi et acc* casu^ • ' , 

aubstantivum accusativi casus iunctuxn yerbp cpgnato 
substantiyum genitivi casus - \ 

subst. post H ^oq eiQ fJbh etc. « 

aubtilitas, causa pleo^asmorum . • 

crt), '•../, 
trvfifiamiv ''- , ^ ♦ 

^fifidWstrS-cu ^ 



22 

43 
40 
ibid. 

4» 
21 

72' 

118 

120 



TtfJ r^g (pi\o<ro(p(ctg^ r$ rn^ TV%^c"ctc, 
"rct riy toVt/, to ^orpv , 

TS^ ; ■ ., ♦ ^ . . 

rtfji,n9 \ ♦ . 



56 

37 
195 
i5<i 



THE NBW YORK PUBLIC LIBRARY 

REFERENCB DBPARTMBNT 



ThiM book i« tiiider no oir ouiiifttdJitfCft to be 
taken froin tke Buildlni 





























































































f«rpi «it 









MMHhi