See other formats

Full text of "Poetae lyrici Graeci"

hVhVuVi 

iw/ijriri 



â– â– â– â– â– â– â–  

mmm 

V<VViVi'V»V(Vri 



m 



m& 



mmmmrm^ 



«HHHMB 



m 

tiVil'iiVliV>'l'( " 

OV!V>>tVi"M'lVl.H'i),W' 
iW/i£VWl!)Si.<.6M 



POETAE LYBICI 




GRAECI. 



KECENSUIT 



THEODORUS BERGK. 



EDITIONIS QUARTAE 

VOL. II. 

POETAS ELEGIACOS ET IAMBOGRAPHOS CONTINENS. 



lipsiae 

IN AEDIBUS B. G. TEUBNERI. 

MDCCCLXXXII. 



pfl 
im 

v.z 







lilPRIAK TYPIS li. G. TKiniNKHI. 



INDEX POETAEUM. 

Pars II. 
Poetae Elegiaci. 

Pag. 

3—7 

8—22 

V ±- 23 

. IV. ler 24 

"* V. Min.nermus 25— 33 

J VI. SOLON 34— 61 

VII. Cleobuliaa 62— 63 

VIII. Aesopus 64 

IX. Demodocus 65— 67 

X. Phocylides . . . 68— 73 

XI. Pseudophocylidea 74—109 

^ XII. Xeuophaues 110—116 

i XIII. THEOGNIS . 117—236 

XIV. Hipparchus 237—238 

XV. Pigres 239 

- XVI. Epicharmus 239 

XVII. Aeschylus 240—242 

XVIII. Sophocles 243—250 

XIX. Ioo 251—257 

XX. Melauthius 258 

XXI. Archelaus 259 

XXII. Hippo 269 

XXIII. Empedocles . . • 260—261 

XXIV. Diouysius Chalcus 262—264 

XXV. Euripides . 265—266 

XXVI. Thucydides 267 • 

XXVII. Alcibiades 268 

J XXVIII. Agathoo 268 

XXIX. Euenus 269—278 

XXX. Critias 279—284 

XXXI. lophon 285—286 



IV INDEX POETARUM. 

Pag. 

XXXII. Socrates 287—288 

XXXIII. Antimachus : 289—294 

XXXIV. Plato 295-312 

XXXV. Simmias Thebanus 313—315 

XXXVI. Zeuxis 316—319 

XXXVII. Parrhasius 320—322 

XXXVIII. Praxiteles 323 

XXXIX. Dionysius minor . 324 

XL. Mamercus 325 

XLI. Astydamas 326 

XLII. Philiscus 327—328 

XLIII. Aphareus 329 

XLIV. Speusippus 329—330 

XLV. Demosthenes 331—335 

XLVI. ARISTOTELES 336—362 

XLVII. Cleon Siculus 363 

XLVIII. Crates 364—373 

XLIX. Theocritus Chius 374 

L. Menander 375—380 



Iambographi. 



* I. ARCHILOCHUS 383-440 

II. SIMONIDES AMORGINUS 441-459 

III. HIPPONAX 460-500 

IV. Ananius 501—503 

V. Diphilus 504 

VI. Hermippus 505—506 

VII. Scythinus 507-508 

VIII. Herodas 509-512 

IX. Cercidas 513—515 

X. Aeschrio 516-519 

Addenda 520-522 



POETAE ELEGIACT 



POKTAK JiYH. II. 



I. 389 

CALLINUS. 
1. [1.]*) 

Me%Qig tev xatdxeiG&e; xot' aXxLfiov r e%ete ^vfiov, 
m veoi; ovd' aldslGQ''' d^fpineQintCovag, 

De reliquiis poetarum Elegiacorum scripserunt L. Ahrens in Diario 
Antiquitatis a. 1841 p. 518 seqq. 1214 seqq. et a. 1842 p. 1012 seqq. idem 
in Philologo T. III p. 222 seq. de hiatu apud elegiacos poetas disputans. 
Bamberger Coniectanea in Poetas Graecos Brunsvigae 1841. Benndorf 
de Anthol. Gr. epigramrnatis quae ad artes spectant Lips. 1862. JEmpe- 
rius in Museo Rhen. Novo T. I p. 453 seqq. Alph. Hecker in Philologo 
T. V p. 450 seqq. idem in commentatione de Anthologia Graeca Lugd. 
1843, quem librum postea seciihdis cuiifi retractavit (Commentatio cri- 
tica de Anthol. Gr. pars I Lugd 1852). Guil. llertzberg in Prutz 
Literarhist. Taschenbuch III p. 209 seqq. G. Herm<mn in Iahnii An- 
nalibus Vol. XXVII p. 26 seqq., no nulla atti.it N. Piccolos Supplement 
a TAnthologie Grecque Parisiis 1853. Utto Sclmnder in Diario Anti- 
quitatis a. 1838 p. 933 seqq. Stoll in Philol. VI, 744 seq., deniqne 
H. Weil in Mus. Bhen. XVII 1 seqq. laudabili modestia usus de sym- 
metria disserens, quo artificio nunc homines inertes plerumque satis 
intempestive abutuntur. De dialecto poetarum elegiacorum et iambi- 
corum post Ahrensium (qui tractavit idem avgumentum in Actis convent. 
philol. XIII p. 55 seq. iiber die Mischung der Dialecte in der griechischen 
Lyrik) disputavit Joh. Gotth. Benner in Curtii studiis gramm. (vol. I) ut 
et diligentiam et iudicii sollertiam satis probaverit, sed cum quam 
plurimum ad aequabilem normam omnia redigere studuerit, quam mei 
instituti rationes arcebant, passim tantum viri doctissimi mentionem feci. 

Callinus. Fr. 1. Stob. Plor. LI 19: KalUvov. (ita A Vmd. Trinc). 
Thiersch in Act. Philol. Monac. III 577 seqq. et 637 soium elegiae 
exordium (v.-l — 4) Callini esse existimat, cetera Tyrtaeo vindicare ma- 
vult. Hartung universum carmen Tyrtaeo tribuit, negans Callinuui in- 
centiva carmina militantibus scripsisse. Bernhaidy Hist. Litt. Graec. 
II 418 satis multa in paucis his versibus reprehendit, sed ipse videtur 
incertus haerere, utrum poeta culpandus sit an diascenasta aliquis, an 
denique universum poema Callino sit abiudicandum Quae displicuerunt 
Bernhardyo, ea omnia facile veniam impetrabunt. Nam quod contendit 
ante Theocritum neminem dixisse olCyog %al fisyag, quod hic poeta 
v. 17 usurpavit, valde miror: etenim c^fngog 1'uit comuiuni consuetu- 



*) Numeri adiecti sunt editionis Bachianae. — In margine paginae 
editionis tertiae adscriptae sunt. 

1* 



POETAE ELEGIACI. 



code XCrjv nsd-iavTeg, iv eiQrjvt] ds doxelTe 390 

r)6&aL, cctccq TtoXepog yalav uita6av e%et. 



* * 

* 



5 xaC TLg arto&vrjGxov v6TaT axovTi6ciTCd. 
TL[ii]£v ts yccQ £6tl %al dylabv c\v8ql \La%£6$aL 

yr\g %£ql %al itaCdcov zovQLdCrjg t aXoyov 
dv6[i£V£6LV ftavaTog de toV e66eTaL, bnnoTe %ev dr} 
MolQaL i7tL%lc66a6\ aXXd Tig C&vg Itco 
10 ey%og dva6%6[i£vog %al viC a6%C8og ccXxl^lov rJTOQ 

£k6ag, TO TtQCOTOV ^Lyvv^iivov 7toX£flOV. 



dine tritum vocabulum, quare epici poetae raro admodum utuntur, qui 
oXiyog, (latog, xvx&og dicere maluerunt: perspexit hoc iam Aristoteles 
Poet. c. 23, qui recte existimat vilem fieri orationem si poeta vvv Ss 
fi' ecbv OfifHQog xs v.ai do%svtv.bg v,ai dstSr)g vel SicpQov (iox&tjqov 
v-axa&sig fitVQav xs XQaits^av proprio usus verbo dixisset, cum smv 
oXiyog et oXiyrjv xs xQans^av venuste dicere liceret. Neque quod 
Callinus oXiyog et ftsyag iunxit, iure reprehendas: nam hoc quoque ante 
Callinum iam Homerus adhibuit Od. x 93: ov fisv yaQ nox' ds£sxo 
â– nifid y' sv avxco ovxs fjtsy' ovx' oXtyov. Porro Bernhardy v. 19 &vrj- 
cvovxog vituperat, quod ei videbatur poeta metri necessitati obediens 
pro &avovxog posuisse: at non sunt talia ad vivum resecanda: nam 
etiam Pindarus dixit 01. IX 34 ^Qoxsa oc6fia&' a vaxdyst voiXav %Qog 
dyvtdv &vacv.6vxcov. Aeschylus in Septem 242 fir) vvv, sav &vr)ovovxag 
r) xsxQcofisvovg nv&rjo&s. Sophocles in Electra cum v. 59 oxav Xoyco 
&avcbv SQyotct aco&co scripsisset, deinde r)Srj yaQ siSov itoXXdvtg nai 
xovg aocpovg Xoyco fidxrjv &vr)cvovxag posuit; item in epigrammate 
Attico Anth. P. VII 247 ayysXog . . , ysvov, cbg . . . Botcoxcov nXstvoig 
&vr)avofisv sv SansSotg, quod Kaibel perperam ad proelium Chaeronense 
rettulit. Ac vel pedestris orationis scriptores hunc verbi usum non igno- 
rant, velut Isaeus de Nicostrati her. 21 scripsit: dXXa v>ai aXXot noXXoi 
r)Srj xav sv xfj vnsQOQta aito&vrjovovxcov ovSs yiyvcocvovxsg sviovg xr)g 
ovaiag r]fiq)ia^r]Trjaav. Alia exempla congessit Iacobs ad Anthol. VII 
207, 5 et quem ille laudat, Schaefer ad Theocr. VII 2. Porro ibidem 
v. 19 d^tog rjfit&scov cur improbetur, non video: nam pulcre dixit poeta 
virum fortem dum vivat heroibus' antiquis aequiparari: hic usus voca- 
buli ai-tog notissimus: neque r)ftt&scov nomen ab huius poetae saeculo 
alienum, quod et in Iliade et apud Hesiodum legitur; nam quamvis 
largiar illuni locum non esse antiquae Iliadis, tamen veteris poetae est. 
Denique quod v. 9 adhortatio in medio pentametro inchoatur, monen- 
dum est veteres elegiographos Graecorum etiam hac in re varietatis 
studiosos fuisse, neque cadere in illos putidam diligentiam, quam Ro- 
mani sedulo sectantur: nisi forte etiam Theognidis versum culpabimus: 
coSs Ss nag xtg SQSt' GsvyvtSog saxtv sitr\ xov MsyaQsag. Manifestum 
vero vitium contraxit sQ%sxat v. 15, de quo suo loco dixi. — V. 1 vox' , 
Ursinus v,ai. — V. 2. alSsta&', A alSst S'. — Post v. 4 Camerarius ut 
lacunam redintegraret, addidit- sv vv xtg- daniSa &sc&co svavxtfiicog 
noXsftigcov. at plures versus exciderunt, quibus poeta descripserat ca- 
lamitate?, quibus patria terra tunc premebatur, bello ut videtur contra 
Magnetas adversa fortuna gesto. — V. 8. xox' vel xox' B et Ursin., 
vulgo Ttox' . — orntoxs, Bach bv.v,6xs. 



CALLINUS. 5 

ov yccQ xcog ftdvarov ye cpvyelv eL[iaQ(ievov e6rCv 

avd(}\ ovd' sl TtQoyovcov r) yevog d&avdrcov. 
noXXdxi drjiorrjra cpvycov xal dovnov dxovrcov 
15 eQyerac, ev cV olxco {lotQa nC%ev ftavdrov 

«A/T 6 pev ovx e^ntag drjfico cpCXog ovde 7to&eivog, 

rbv d' oXCyog Grevdyei xal peyag, r\v tl Ttd&v 391 
Xaco yaQ 6v\ntavn Tto&og XQareQocpQovog dvdQog 

ftvrjGxovrog' t,oocov d' d£iog rpL&ecov 
20 &67teQ yaQ [ilv TtvQyov ev 6cpd-ak[iol6LV 6qoo6lv 

eQdec yccQ TtoXXcov d%ia [iovvog eoov. 

EI2 AIA. 

2. [4.J 

EpvQvaCovg d' eXer\6ov . . . 

Mvr~j6aL d' el xore tol ^irjQCa xaXd (iocov. 

3. [2.] 

Nvv d' enl KL^eQLCOv 6TQarbg eQ%eraL o^QL^ioeQycov. 

V 12. xcog, A 7tcog. — ys , ts Trinc. — V. 13. st, Brutick r)v. — 
V. 15. EQystcu (i. e. si'QysTcci) scripsi, legebatur sq%stui, at hoc etiam in 
virum fortem, qui salvus ex bello revertit, cadit, itaque Schneidewin 
exktimat post v. 16 pentametrum cum hexametro excidisse, ut haec 
dixerit poeta: eum non carum esse suis, (si qui turpiter se periculis sub- 
duxerit: sed qui fortiter depugnaverit) eum vero lugeri. Compares Demo- 
sthenis illud de Corona § 97: nsQocg (isv yaQ drtaGiv dv&QconoLg sgtl 
tov fiiov ftuvccTog hccv sv oiv.iGY.cp ng ccvtov na&scQ^ccg trjQrj. Cum quo 
Plut. de poesi Hom. 157 componit Aeschyleos versus: ovz' sv GTsyrj 
rig rjiisvog ticcq' sgticc cpsvysi tl iidXXov tov nsrtQcofisvov (jloqov. Mei- 
neke pro sq%stcci legendum suasit sv%szai, quod non magis commodum 
quani quod facile aliquis commentaverit GrtsQ%szai. — iiotQa, A jjcoiQav. 
— V. 16. sfirtag, Brunck sintrjg. — V. 17. oXiyog, Voss. (a m. s.) Ars. 
oXiyov. — V. 18. GvciitavzL, Ursin. %vimavTL. 

Fr. 2. Strabo XIV 633: r\vi%a v.a\ EctvQva snalsiTO r) "Ecpscog" v.ai 
KaXXivog itov ovzcog covoiiay.sv avziyv , EixvQvaiovg zovg 'Ecpsciovg xa- 
Xcov sv zcp 7tQog dia Xoycp m EcivQvaiovg 8' sXsrjGov, nal ndXtV Mvr)- 
aat rczX. (xal nakiv et v. 2 om. Med. 3. 4). — V. 2. probabiliter Ca- 
saubonus addit SctvQvaioL xat s-nrjav. Ad hauc elegiam videntur 
fr. 3. 4. 5 pertinere. 

Fr. 3. Strabo XIV 647: Kal zo rtaXaiov 8s Gvvsftrj zotg Mdyvrj- 
glv VTto Tqt]qcov aQdrjV dvatQS&fjvat Klliiisqlhov s&vovg, svzv%r]Gavzog 
TtoXvv %qovov tco ds st\r\g srst MtXrjGiovg y.araG%siv rbv TOitov. KaX- 
Xivog [ihv ovv chg svtv%ovvtcov szi tcov MayvrjTcov [isiivrixai 
nai Y.aTOQfrovvToov sv tco TtQog 'Ecpsaiovg TtoXsfico. 'AQ%iXo%og 
8s r)8rj cpaivsTai yvcoQi£cov Tr)v ysvofisvriv avtoig GvficpoQav . . . s£ ov 
y.ai to vscotsqov slvat tov KaXXivov TSY.tcaiQSG^at naQSGTiv. . . . aXXrjg 
8s Ttvog scpoSov tcov KtiiiiSQicov (isiivrjTai TtQSG^vzsQag 6 KaXXivog, sndv 



6 POETAE ELEGIACI. 

4. [3.] 392 
TQrjQsag avdQccg ccyav. 

5. [5.] 

Strabo XIII 627: Qr\6\ ds KaXXL6&svr\g dXoovaL xdg ZaQdsig 

VTtO KlfJLflEQioOV nQOOXOV, sl& > VTIO Tq7]QCOV littl AvMOOV , OTtSQ %tt\ 

KaXXivov §r\Xovv, xbv xrjg sXsysiag noLr\xr\v , vGxaxa dh xr)v sn\ Kvqov 
Kal KqoiGov ysvs6&ac dXoo6Lv. Asyovxog ds xov KaXXivov xr)v sq>- 
odov xoov KinfiEQioov in\ xovg H6iovr\ag ysyovsvai, xaO 1 ' r]v 
ai JSaQdsig sdXoo6av, sl%d£ov6iv ol nsQL xbv 2%r\ipLOv J Ia6xi Xsys- 
6&aL H6iovsig xovg 'A6Lovsig (^A6iavovg x)' xdja yaQ r) Mr\ovia, 
cpr\6iv, 'A6ia sXsysxo %xX. cf. Steph. Byz. v. 'H6iovia. Hesychius 
H6iovEig, ol xr\v 'A6iav oixovvxsg "EXXr\vsg. 



6. 

Pausan. IX 9, 5 : 'Enoirj&r) 6s sg xbv noXsfiov xovxov %a\ snr\, 
&r\f}a'i'g' xa 6s snr\ xavxa KaXXivog, ttcpL%Ofisvog avxoov sg (ivr\fjLr\v, 
Ecpr\6sv "O(ir\Q0v xbv 7toir\6avxa slvai ' KaXXivoo ds noXXoi xs %a\ a^Lot 
Xoyov %axtt xavxd syvoo6av. Ita Sylburg., vulgo et codd. KaXalvog 
et KaXaivoo. (Ag KaXXaivoo, V a pr. KaXXvtvoo?) 

cpij' Nvv 8' snl %xX. sv fj xr)v SaQSscov aXcoaiv 8r\Xol. — 6§ql- 
fiosQycov, vulgo ofi^QLfiosQyav, ODhios b^QLfiog sQyav, Fmz Ald. bfi@QL- 
(iog SQycov, x 6fi§QLfiosQyr\g. Respicit huc XIII p. 627 (vid. fr. 5) con- 
sentitque Clem. Alex. Strom. I 398 a Callino secundas Magnetum res, 
ab Archilocho adversas commemorari. Adversari videtur Athen. XII 
525 C: 'AncoXovxo 8s y.ccl Mdyvr\xsg oi n^bg xco MuluvSqoj 8id xb nXsov 
dvs&rivai, cog cprjOL KaXXivog sv xotg sXsysiotg y,ul 'AQ%iXo%og. suXcaauv 
yuQ vnb xcov 'Ecpsaicov. At Callinus videtur luxuriam et superbiam 
Magnetum memoravisse, quam deinde interitus civitatis ab Archilocho 
significatus subsecutus est. Atque ob id ipsum nequeo Hartungo as- 
sentire, qui distichon quod legitur Theogn. v. 603, 4: 

xoidSs %ul Mdyvr\xug dncoXsasv SQya %ul v$Qig, 
olu xd vvv LSQr)v xr\v8s tioXlv y.uxs%sl. 
Callino vindicare voluit: cui cum simillimi sint versus 113. 4: 

if$QLg %u\ Mdyvrjxag dncoXsas rial KoXocpmva 
%al 2fiVQvr\V ndvxcog, Kvqvs, %ui vfifi' dnoXst. 
quos Theognidis esse certum est, huic eidem poetae etiam illud di- 
stichon iure attribuimus. Denique Hartung etiam aliud Theognidis 
distichon v. 235. 6 Callini esse suspicatur: sed cum ibi Cyrni nomen 
plane extet, hoc audacissima mutatione tollere conatus -est. 

Pr. 4. Steph. Byz. TQtJQsg ^®Qa%iov s&vog, XsysxuL nul TQiavXXd- 
ficog TtaQa KuXXivcp xco (sic RV^ %ico et %uXXivoi Pp, KaXXip,d%cp A) 
ToiriTfj- TQTiQsug (R TQLQsag) d. d. Treres Celtae fuerunt, non diversi 
;i 1 rti erip. 



CALLINUS. 7 

7. [6.] 

Strabo XIII 604 : Toig ycto s% xjjg KQrjxrjg dcpiyfisvoig TevxQOig, 
ovg itQcoxog naQsdcoxs KaXXivog, o rrjg eXeyeiag jtoirjrrjg, rjxoXov- 
frrjdav 6e TtoXXoi, %Qrj6(ibg r)v avro&i Ttotr/cfatf^at rr)v fiovriv, oizov 
av oi yrjysveig avroig em&covrai' 6v(i§rjvat de rovr avxolg cpa6t 
tzsqi f j4fAa£ix6v' vvxxcoq yaQ %oXv 7tXr)&og xcov aQOVQaicov (ivcov e^av- 
&rJ6av Stacpayeiv, o6a 6xvxtva xcov xe ortlcov xai xcov %Qr\6xr]Qicov' 
xovg ds avxo&t (teivat' rovrovg 8e xat rr)v "Idrjv arto rrjg sv KQrjxrj 
TtQocJovofidcjai. 

8. [7.]' 

Strabo XIV 668: KaXXivog 8e xbv (iev KaXyavxa ev KXaQco xe- 
Xevxr)6at xbv /3/ov cpr\6i' xovg 8e Xaovg (iexd Moipov xbv TavQOv 
viteQ&evxag, xovg (iev ev Tla^cpvXia (ieivat, xovg <T ev KtXtxia (ieQt- 
6&r)vat xal HvQia (ce%Qt xai &otvixr]g. 



II. 393 

TYRTAEUS. 
I. EYNOMIA. 



Aristoteles Polit. V 6, 2: Ev 6e raig aQi6xoxQaxiaig yivovxai 
ai 6xa6eig . . . ext oxav ol (jlev a7toQco6t Xiav, oi 6 ev7toQco6t' xal 
(idXt6xa iv xoig TtoXifiotg xovxo yivexai. Hvve§r\ 6e xai xovxo iv 
Aaxedaiytovt vnb xbv Me66r\vtaxbv 7toXe(iov. ArjXov de xai rovxo 
ix xrjg TvQxaiov 7totr\6ecog xrjg xaXov(iivr\g Evvofiiag' 
&XL(56(ievot yaQ xiveg Std xbv TtoXepov r\£iovv avad a6xov 
Ttoteiv xr\v %coQav. Adde Paus. IV 18, 1: xai i%oir]6avxo ol 
Aaxsdaifxovioi doyfia, axe xoig iv xrj Elqcc (idXXov r) 6cpi6iv avxoig 
yecQQyovvxeg, xr\v Ms66r\viav xai xr\g A.axcovLxr\g rr\v 7tQo6eyr\, ecog 
av 7toXe(ico6Lv , iav a67t0Q0v. Kai anb xovxov 6ixodeia iyivero iv 
SitaQxr\ xai ojjlov rf\ 6iro8eia 6ra6ig' ov yaQ r\vei%ovro oi ravxr\ 
ta xrr\(iara eyovreg rcc 6cpixeQa aQycc elvat' xai rovroig (jlev ra 
diacpoQa StiXve TvQratog. 

2. [1.]*) 
Avxog ycxQ Kqovlcov, xalltGTScpuvov itocJig "HQrjg, 
Zevg *HQa7tXeidaLg rr]vde dedcaxe %6Xlv 

Tyrtatfus. De Tyrtaei locis nonnullis disseruit Osann in Com- 
mentariis Seminarii Phil. Giss. spec. IV (quod non vidi) et VI. 

Fr. 2. Strabo VIII p. 362: xal yaQ elvaC cpr\GLV (TvQxaLog) ineCd-ev 
(ex Lacedaemone) iv rij eXeyeCa, r\v enLyQaqiovGLV Evvo(LCav Avxog 
yccQ xxl. co6r r\ Tauro; dnvQaxeov rd iXeyeCa (dxvQcoxeov correxit 
Porson, libri r)nvQtoxaL ovxa vel r\x. xa) r\ <&lXo%6qg) dniexrjxeov xco tpr\- 
aavxL A&rjvaiov xe xal 'AgjidvaLov , jtal KaXXiG&evei xal dXXoLg TtXeCoGL 
xoCg eLTiovGiv e£ A&rjveov dcpLxea&aL. Temere Strabo sive universam 
elegiam sive hanc carminis particulam in suspicionem vocat: neque 
enim animadvertit Tyrtaeum a Lacedaemoniis civitate donatum suo 
iure se illis annumerare. — V. 2. cod. Palimps. nuper Romae repertus 
vitiose xi)v AEASIKE tioXl . . . IAMA nQoXLTtovxeg. vid. Cobet Mnemos. 
N. IV, 51. 



") Numeri adiecti sunt editionis Bachianae. 



TTRTAEUS. 9 

oidiv apa TtQoXtnovTeg 'Eoivtov rjvepoevTa 
svQelav HeXoitog vrjcjov dcpixo^e^a. 

* 3. 

*A (piXo%QrniaTia EitaQTav oXel, «AAo 6e ovdev. 

****** 
code yaQ aQyvQtho^og ava% ixdeQyog 'AitoXXcov •".'.» i 

XQVdoxo^rjg e'xQtj itiovog e% ddvTOV. 

4. [2.] 
&oi(5ov dxov6avTeg TIvQ-cQvo&ev ol'xad' evetxav 

Fr. 3. Diod. Sic. T. III p. 3: "Ott 6 avtog Avxovoyog rjvsos %Qr}- 
ollov sn dsXcpcbv nsQi xr)g cptXuQyvQiug xov Iv nuQOtLitag llsqsl (ivrjfio- 
vsvollsvov 'A cptXo%Q. . . . dSvxov, uq%siv (isv (lovXr)g v.xX. Haec 
quae sequuntur Tyrtaei sunt (fr. 4), itaque verisimile est, etiam priora 
Tyrtaei esse, itaque homines docti neglecto versu 1 'A tptXo%Q. %xX. in- 
seruerunt v. 2 et 3 post primum distichon fr. 4; sed cum hoc disti- 
chon coSs yuQ %xX. non bene cohaerere videretur cum eo, quod Plut- 
archus praemittit: <J?ot@ov dnovauvxsg %xX., hoc ipsum Schneidewinus 
subditicium esse censuit. Sed potius in epitome Diodori duo diversi 
loci temere in unum conflati. Diodorus primum ex Tyrtaeo commemo- 
raverat oraculum Lycurgo editum de vitanda avaritia, deinde aliud 
oraculum, quod Polydorus et Theopompus retulerant. Tyrtaeus autem 
hoc ipsum oraculum more suo pentametro addito explanaverat, for- 
tasse etiam alia addiderat, denique in fine subiecit: coSs yuQ nxX. Ce- 
terum Plut. Instit. Lac. 42 Alcameni et Theopompo hoc oraculum editum 
esse dicit. Recte Zenobius Prov. II 24 (ubi vid. interpr. et MuTler Fr. 
Hist. II, 131) asserit proverbium ex oraculo Lacedaemoniis edito de- 
ductum esse: (isxr]vsY.xut uno %QrjO[iov So&svxog AunsSuiLtovtotg, sv 
tb s%Qr\as 6 &sog xots dnoXsto&ut %xX., Aristotelis auctoritate usus: 
(is(ivrjxai xov %QrjOLiov 'AQtototsXrjg sv xrj AuKsSut(iovi'cov noXtxstu. Nuper 
Hendess de orac. Gr. 19 sat levibus argumentis confisus Delphico ora- 
culo abiudicat hanc dictionem. Cum oraculo componas versiculum 
vulgi ore tritnm vuv uqsxuv kuI xuv aocptuv vvauvxi %eXcbvut, v. Pollux 
IX, 74. — V. 1. doricas formas consulto servavi; pro oXst Diod. et 
Zenob. (cf. Miller Misc. 372) sXot, schol. Eurip. Andr. 446 oXst, dXXo 
yctQ ovSev (sed cod. Vat. onuQxuv xig eXot), unde possis eXot, ccXXo 
Ss x' ovSsv restituere, sed Tyrtaeus, qui pentametrutn subiunxit , for- 
tasse scripserat oXst, uXXo yuQ ovSsv . . . Clemm uXX' oXsi ovSsv con- 
iecit. — V. 2. coSs Hermann, Diod. Sr). — V. 3. %Qvoo%6(ir]g, Hermann 
%Qr]6a(isvoig. 

Fr. 4. Plutarch. vit. Lycurg. c. 6: "Tgxsqov lisvxol xcbv noXXcbv 
dcpuLQsasi kuI nQoa&sost xug yvcoLLug 8tu6XQStp6vxcov xocl nuQa^ta^oiis- 
vcov, TloXvScoQog %ul Osonottnog ol (iuotXstg xdSs xij qtjxqcc naQSvs- 
yQULpuV Al 8s OY.oXtdv 6 dafiog sXotxo, xovg nQ sofivy sv sag 
v.ai uQ%uy sxug unoaxuxfjQug slfisv xovx' £oxt (jtr) kvqovv, dXX' 
bXcog dcptaxua&at kui StuXvetv xov Sr)[tov cbg sxxQsnovxu ytai (isxu- 
notovvxa xr)v yvcoLtr\v nuQct xo fisXxtoxov ' enstaav 8s xui uvxoi xr\v 
noXtv, cog xov &sov xuvxu nQoaxdaoovxog, tbg nov TvQxatog sntfisfivr]- 
xut Stu xovxcov <PotL3ov ... dvxanuLts tfio [isvovg (v. 1 — 6). Auctius 
vero Diodor. Sic. T. III p. 3 omisso poetae nomine et confusum cum 
fr. 3 (ubi vide locum) affert v. 3 — 10. — V. 1. otycuS' svstyiav Amiotus 



10 POETAE ELEGlACI. 

[luvzeiug ze fteov xul zeXievz 67tew 

uq%6lv [ihv (iovXr)g ^eozL^zovg (iu6LXrjug, 

o'l6l [ishei Ejtdozrjg C^eQoe66a TtoXtg, 

5 7CQ66 (ivy eveig zs yeQovzug' eneizu de drftiozug avdQug 

ev&eCuLg QrjzQULg uvza7tu[i6L(}o[iivovg 

[iv&el^&UL ze zcc xaXcc %ul 6q$6lv tcccvzu Slxulu, 

^r}^ , eTiL^ovleveLV zfjde Ttolet (zl kukov), 395 

Srjfiov de %Xr\fteL vi%r\v xul xuQZog 67te6&UL' 
10 (DoZfiog yccQ tC6ql zoov cbd' uvicprjve Ttolei. 

et Xylander, libri di xdSs vt%dv. — V. 2. xs, xov FaL. — ■ V. 3. ccq%siv, 
s%slv Fa, sed corr. in m. — fiovlrjg Plut. (Fa. xtfifjg), fiovXrj Diod. — 
^aatlrjag, ia fiaaiXs tag. — V. 4. UnaQxrjg Diod., Enaotag Plut. fort. 
recte. — ItisQosaaa, Diod. i%sQOsaaa. — V. 5. itQsafivysvsig Diod , 
â– TtQsafivTag Plut., fort. itQSQ@vysvsag, cf. etiam Plut. an seni sit ger. 
resp. c. 10. — xs ysQOVxag Plut., Ss ysQ. Diod. — V. 6. sv&siatg Qr\- % 
xQaig, Diod. sv&sirjv QiqxQag. — Post dvxanafist^ofisvovg distinctionem 
sustnli, nam arctissime cohaerent ea quae sequuntur; similiter Sauppe 
Ep. ad Herm. p. 69, qui praeterea coniecit sv&sir/ Qf)xQa ndvx' dna- 
[istfiofisvovg, Boissonade sv&sirjv Qr)xQaig. — V. 7. (iv&sta&ai xs Din- 
dorf, cod. [iv&siadai Ss. — SQSstv, in edit. 2 scripsi sqSslv. — 
V. 8. non est integer servatus, nam cod. (irjSs xi sntfiovlsvstv, rectius 
supplevit et emendavit Dindorf firjS' sntfiovlsvstv xfjSs nolsi xi %a%6v, 
quam Bach (irjQs xt fiovlsvsiv xfjSs nolsi ohoXiov. Est enim hoc so- 
lemne carmen, velut apud Athenienses, vid. Aristoph. Thesmophor. 
335 si Ttg snifiovXsvsi xt xm Srj(i<a %a%6v. — V. 9. 8r)(t,ov Ss Krebs, 
legebatur Srjfiov xs. — V. 10. Hecker interpunctione post snsa&ai de- 
leta coni. <tot§og d%stQS%6(irjg %x\. — Dixit de hoc Tyrtaei loco 
satis difficili Goettling Opusc. I 317 seqq., ubi ostendere instituit La- 
cedaemoniorum Qr\xQag, quae dicuntur, olim versibus heroicis adstrictas 
fuisse: Goettlingio adversatus est Urlichs Mus. Rhen. VI 194 seq. ne- 
que tamen quaestionem expedivit. Non est huius loci rem accuratius 
pertractare, capita tantum paucis perstringam. Nullis omnino legibus 
scriptis Lacedaemonii usi sunt, QJjxQai quae vocantur sunt dictionea 
Delphicae, velut nobilissima illa Qr)xQa, quae Lycurgo praecepit, quo- 
modo respublica Spartanorum ordinanda esset, antiquissimum pedestris 
sermonis Graeci monumentum, non Spartanam, sed Delphicam dialectum 
prae se fert. Et hoc quidem tam planum est ac locupletissimorum 
testium auctoritate firmatum, ut mireris neminem perspexisse. Sed 
nimirum homines doctos fugit duplex fuisse genus dictionum Delphi- 
carum: praeter ipsum oraculum versibus heroicis aptum, quod Pythia 
furore percita edebat, quodque ipsius dei responsum esse credebatur, 
legati plerumque etiam litteris mandanda curabant, quae sacerdos 
Delphicus (nQocpr)xrjg) ipsius oraculi explanandi gratia suppeditabat: et 
haec quidem [lavxsia pedestri oratione erat perscripta, quemadmodum 
illa ipsa Lycurgi Qr]xQa. Utrumque genus Lacedaemonii diligenter in 
publico tabulario servabant, neque tamen mirum, si postea pleraque 
diuturnitate temporis absumpta fuerint. Goettlingius autem hos Tyr- 
taei versus argutius quam verius ad Lycurgum referre voluit: nihil 
enim causae est, cur Plutarcho lidem abrogemus, qui poetam de Po- 
lydoro et Theopompo haec retulisse testatur; idem tamen Plutarchus 
mihi videtur omnino falsus esse, cum dicit hos reges novissima verba : 



TYRTAEUS. 11 

5. [3. 4.] 
r H(i£T8Q03 fia6ilrji:, &eot6i cpCAcp &eoji6(i7ta), 896 

ov did Me66r\vr\v eXlo^ev evov%OQOv, 
Me66r\vr\v aya&rjv fxev doovv, dya&r)v de (pvteveLV 
afKp' avtr)v d' etidxovt' evveaxaCdex etr\ 
5 vaXepeag atet, tala6C(pQova &v[i6v e%ovtes, 
ai%[ir\tal nateQOov r)^ieteQcov TtateQeg' 

cci 8s oiioXiav 6 8a(iog sXotro (scr. sqoito) rovg nQEO^vyEVEccg n.al ccqxcc- 
ysrccg ccnooruT^Qag slfisv, addidisse ei dictioni, quam quondam Lycur- 
gus accepit: eiusmodi fraus ab illius saeculi ingenio aliena. Imo haec 
ipsa verba, quae Uelphici oraculi insignem prudentiam arguunt, a prin- 
cipio Lycurgeae dictioni addita fuerunt: sed sensim populi licentia 
gliscente Spartanos huius praecepti oblivio cepit, reges ac senatus non 
iam audebant populi multitudini, si quid novasset, resistere. Igitur 
Polydorus et Theopompus iterum Uelphicum oraculum sciscitati sunt 
de re publica ordinanda; antistites oraculi regibus eadem fere, quae 
olim Lycurgo responderunt, antiquissima quaeque civitatis instituta 
optima arbitrati. Ac proximis quidem saeculis videntur Spartani ca- 
visse, ne quid senatus consultis obrogaretur: quare qui postea de 
institutis Lacedaemoniorum scripserunt , praesertim cum oraculum 
Theopompo et Polydoro editum oblivione obrutum esset eiusque me- 
moria potissimum Tyrtaei testimonio firmata esset, commenti sunt, hos 
reges primos id cavisse et Lycurgeae dictioni novissima verba addi- 
disse. — Hic quoque videtur Tyrtaeus ipsa oraculi verba servavisse, 
quae poeta deinceps explanat, ut hoc fuerit dei responsum: 

"Aq%siv [isv (SovXr\g &EOTinr\TOvg (ittGiXrjag 
TtQsa^vysvsag rs ysQOvrug' snstrcc 8s 8r\(i6rag avSQccg 
fiv&siG&at rs rtt 'AttXa y.u.1 eqSsiv navra 8i%ata, 



8r\(iov Ss nXr\&st viv.r\v v.u\ %UQrog snso&ui. 

nam post v. 3 (sive post v. 2) id ipsum, in quo-summa rei est, cautum 
erat, ne quid senatus consultis obrogarent, quod Tyrtaeus v. 6 et 8 
significat. Quod Plut. dicit an seni g. s. • resp. c. 10: rr\v sv Auke- 
Saifiovi UQiGTOKQttrittv 6 IJv&iog kqs ofivy sv sug , 6 8s AvKOVQyog 
ttVTi%Qvg rsQovrug (ovop-ttGsv , non hos Tyrtaei versus respexit, 
sed sacerdotis Uelphici dictionem (vid. vit. Lyc. c. 6). 

Fr. 5. Tria fragm. in unum coniunxi, et primum quidem alterum- 
que iam Buttmann copulavit. V. 1 et 2. Pausan. IV 6, 2: Ovrog 8s 
6 &sono(inog r)v xul b nsQccg sni&slg rco noXsfico' (iuqtvqsi 8s (iot nal 
ra slsysia rcov TvQrdiov Xsyovra- 'H(isteqco %tX. — V. 3. servavit Schol. 
ad Plat. p. 448 ed. Bekk.: 'Acpi%6(isvog 8s ovrog (TvQruiog) slg Auke- 
Saifiovu TAttl sninvovg ysvofisvog ovvs^ovXsvosv uvroig uveXeg&ui tov 
nQog MsGGr\viovg noXsfiov, nQOTQEncov navroicog' sv olg nai ro cpsQOfis- 
vov sinsiv snog' Mso6r\vr\v ccyoc&ov (i. d. uyu&ov 8s cp. et similiter 
idem p. 388 et Olympiod. in Alcib. I 162. (Olymp. etiam tpvrsvGui.) 

— aya&r)v pro ccya&ov bis scripsit Buttmann. Respicit huc Strabo 
VIII 366. — V. 4 ... 8. Strabo affert VI 279: MsG6r)vr\ 8s euXco no- 
XsptrjdsiGu svvsa%tti8Ev.a srr\, â– xtt&unsQ %ui TvQratog cpr\6f Aficp' 
a.vri\v nrX. Adde Pausan. IV 15, 2, ubi versus 4. 5. 6, et IV 13, 4, 
ubi v. 7 et 8 leguntur. — V. 4. cc(icp' avrr\v Pausan. , ajtupoo rcoS' Str. 

— V. 6. ccix(ir\Ttti, Strabonis libri uix(ir\Tug et deinde r) (ir\rsQcov. Re- 



12 POETAE ELEGIACI. 

sixo6tcp <3' oC (isv nutu Ttiovu sQyu Xtnovtsg 
cpsvyov ^l&cofjtuicov sx (isydXcov oqscov. 

6. [5.] 

r '£l67teQ ovot (isydXotg u%&s6t tstQO(isvot, 
6s67to6vvot6t cpsQOVtsg dvayxuirjg vjto XvyQtjg 
r)(it6v Ttavtbg o6ov xuQitbv uqovqu tpsQSt. 

7. [5.] 

jds6itotug oi(Lt6t,ovtsg bfitog aXoyjoi ts %al uvtoi, 
svts ttv ovXo(isvr} (lotQu xiyot %uvutov. 

8. 397 

Strabo VIII p. 362: TIXeovuKig <?' i7toXi(ir}6av dicc xdg dno- 
oxdoeig xcov Me66r]vicov' xr\v (iev ovv 7tQcoxr}v kuxukxy}6iv uvxcov 
cpt}6i Tvqxaiog iv xoig 7totr}(ia6i kuxu xovg xcov Ttaxigcov Ttaxeqag 
yeve6&ai' xr)v de devxeoav, ku& r]v eX6(ievoi 6v(i(iuyovg ^Aoyeiovg 
xe kuI 'HXeiovg (ita etiam cod. palimps., Kramer coni. , AQKu§ug) 
kuI TIi6uxug U7te6xrj6uv, Aqku6cov (iev AQi6xoKQuxr\v xov ^OQyoKie- 
vov (c. pal. OPXOMENRN i. e. ^OQyofievicov) §u6t,Xiu TtuQeyoLie- 
vcov 6XQuxrjyov, IIi.6uxcov de TluvxuXeovxu xov OficpuXicovog, rjviKu 
cprjolv avxbg 6xQuxr}yr)6ui xbv TtoXeccov xoig AuKeduifxovioig. 

9. 

Aristot. Eth. Nic. III 8, 5 (III 11): de iis disserens, qui vi 
cogunt milites, ut fortiter pugnent: Kul ol TtQOxdxxovxeg , kuv 
uvuycQQco6i xvTtxovxeg, xb uvxo §QC06t,' kuI ol tcqo xcov xdcpQcov 
kuI xcov xoiovxcov TtuQuxuxxovxeg' Ttuvxeg yuQ uvwyKu£ov6t' 
dei de ov Si > dvdyKr\v dvdQeiov elvai, dXX' oxi kuXov. ubi Eustra- 
tius xovxo TteQi AuKeSuitiovicov Xeyou dv' xoiavxrjv yuQ xivu (id- 
yr\v, oxe TtQog Me66r\viovg i(iuye6uvxo, irtoXifiovv, r)g kui b Tvq- 
xuiog (ivrj(iovevei. 

spicit Strabo VIII 362: xrjv (iev ovv 7tQccxr}v KuxuKxr}6iv uvxcov (Mes- 
seniorum) cprjol TvQxaiog iv xoig 7toif}(iu6i %axd xovg xcov naxeQcov 
TtaxsQag ysvsa&at. — V. 7. S' Xylander, om. Strab. libri. 

Fr. 6. Pausan. IV 14, 3 : eg xtficoQiag' Ss, dg vfiQi.gov eg xovg Mea- 
orjviovg, TvQxuico 7tS7toir}(isva saxiv tlcnsQ kxI. — V. 3. Ttavxbg bcov 
Ahrens, rtav o60ov Kuhn, 7tdv&' oaacov AXKFcAgPc, 7tdv&' bacov MLab, 
7tdv&' oaov PdVab. Schneidewin (Philol. I 588) r)iiiaa 7tdv&' baaov. 

Fr. 7. Pausan. eod. 1.: "Oxt Ss nal avintsv&siv skslxo avroig 
dvdyxr), SsSfjlconsv sv xcoSs- Asanoxag xxl. qu&d ex eodem carmine 
esse apparet. — V. 1. olccco^ovxsg, oL(ico£ovxag VaLb. 



TYRTAEUS. 13 

II. (YIIO0HKAI.) 

10. [6.] 
Ted^vd^ievat yccg xalbv inl 7CQO(id%ot6i 7te6ovta 

avdQ' dyafrbv jzeqI tj TtatQtdt [laQvdfievov. 
tr)v d' avtov TtQoXtTtovta 7t6l.iv xal Tttovag dyQovg 

Tttcoievetv itdvtcov e6t dvtrjQotatov, 
5 Tckat,6^evov 6vv {irjtQt cptXrj xal TtatQt yeQOvtt 

7tat6t te 6vv {itXQOtg xovQtdtrj t dX6%co. 
e%&Qog {ihv yaQ tot6t [ists66stat, ovg xsv txrvtat 

%Qri6{io6vvri t slxcov xal 6tvysQrj nevtr], 
at6%vvet te yevog, xatd d' dyXabv eldog iXsy%st, 
10 7ta6a d' dtt^ita xal xaxotrjg snstat. 

et <T ovtcog dvdQog tot dXco(isvov ovds[it' coqy\ 

ytyvetat, ovt aldcog ovt bntg ovt sXsog, 398 

ftvfico yrjg TtSQt tr)6de ytaicoyLS&a xal tisqI Ttatdcov 

&vr}6xcotiisv tyvyscov (irjxstt cpstd6[isvoi. 

Fr. 10. Lycurg. in Leocr. 107: %Qr\aiLiov 8' saxi %al xovxcov cchov- 
aai xcov sXsysicov (xov TvQxaiov), i'v' sniaxr\a&s ola noiovvxsg svSovi- 
fiovv naq' susivoig (xotg Aa%sSaiLiovioig)' xs&vdfisvai yaQ v.xX. — V. 1. 
ini, V. Franke ivi. — V. 2. ^, AB xrj savxov. — V. 3. avxov Z Ald., 
v. avxov, V. Franke r]v 8' avxov, Herwerden fr\v 8'. — V. 4. dvirjQO- 
xaxov, aviaqoxaxov P, dviaqcoxaxov AB et L a pr. m. — V. 6. LLiriQotg, 
Z fitxoa. — V. 7. lisv om. A a pr. m. , tralaticio errore, unde alii 
aliter sed frustra locum tentaverunt, ut mittam nuper ab Hoerschel- 
manno repertum dx&rjQog ydo , Thiersch coni. s%&obg ydo x' daxoici, 
Scaliger i%&Qog ydg xovxoiai, Taylor s%fticxog yaq xoiai. — V. 8. %Qr\- 
Cfioavvrj x' slkcov, Herwerden %Qr\Lioavvr\ J-sikcov. De forma %Qr\aLLocvvr\ 
vid. Lobeck ad Soph. Ai. p. 319 et Paralip. 452. — V. 9. alc%vvsi, 
LP ala%vvr\. — xs, Hartung 8s. — slSog, olim conieci sv%og. — V. 10. 
naaa, Epkema naiai. — dxiiiia, Bekker et Hermann axiiiir\, Ursinus 
d&vLiia, Scaliger d&vLu'r\. — V. 11. sl 8' V. Franke et Passow, vulgo 
s W , iidem in fine V. 12 comma ponunt (vulgo plene interpungitur), ut 
v. 13 apodosin contineat. Sauppe r) q vel r) 9', Thiersch verba sl&' 
ovxcog Lycurgi esse putat, qui omissis aliis versibus deinde pergat reci- 
tare Tyrtaei versus . . . 'AvdQog xoi, amicus Thierschii, si 8' ays&' 
ovrcog dvSQog aX. eiecto xoi, Hermann si 8' ovxcog ovx' dvSQog dX. ov. 
co. y. ovS' aiScog, sg x' oniaco xsXs&si, ut ante sg x' negatio repetenda 
sit, *quae illi ovxs respondeat, Ahrens si 8' ovxcog dvdQog xot' (nunc 
xs scribit) dX. . . . ovx' onicco ysvsog, Schneidewin sl 8' ov ncog 
dvSQog xoi. Scbeibe noi vel nov requirit, Heimsoeth xsv. — d>Qr\, coqt\ 
ABLPZ. — V. 12. ovx' aiScog, ovS aiScog Z. — ovx' onig ovx' s"Xsog 
scripsi, vulgo slconiaco xsXs&si, sed ABP ovx' onicco xsXog (P xsX.) et 
ovx' oniaco etiam L a m. pr. , sed corr. sg x' onicco ut Z. Scheibe 
s^oniaco vel xov^onicco ysvsog. — V. 13. xrjcSs, xr\g ys Z. — Lia%c6(is&a, 
Lia%6(is&a ABP. — V. 14. % , vr\cv.coLisv , &vr\ay.0Lisv AB. — ipv%scov Ald., 



14 POETAE ELEGIACI. 

15 m vsol, aXld {jLa%s6ds hccq' allr\loL6L fisvovTsg, 

(irjds cpvyrjg ai6%oag ao%STS [irjds (pofiov, 
akka ptsyav noistafrs xal dXxLfiov sv cpQs6l frvpiov, 

{ir}ds (pilotl>v%slT avdQa6i fj,aQvdfj,svoL' 
tovg 8s naXaiOTSQOvg, cbv ovxstl yovvaT skacpQa, 
20 (xr) xaTaXsixovTsg cpsvysTS, Tovg ysQaiovg' 
ai6%Qbv yccQ dr) tovto [istcc %Q0\id%0L6L %s6ovTa 

XSL6$aL TCQO^&S VSCOV dvdQa TtaXaLOTSQOV , 

r)8r\ Xsvxbv s%ovTa xaQrj tcoXlov ts ysvsLOV, 
d-vfiov artoTtvslovT alxLfiov sv xovCr\, 
25 affiaTosvT aCdoZa cpCXacg iv %sq6\v s%ovTa — 

al6%Qa Tay ocpftalfioZg xal vsfis6r\Tov CdsZv — 
xal %Qoa yvfivco&svTa' vsql6l ds tccxvt stcsolxsv, 

ocpQ SQaTrjg rjftrjg dylabv av&og s%r\' 399 

avOQa6L fisv d-rjrjTog CdsZv, SQaTog ds yvvaL^Cv, 
30 tcobg scov, xakbg d' sv 7CQ0fid%0L6L 7ts6c6v. 



ipv%cc(ov ABLPZ. Ahrens &vr\a%sfisv svipvxeog, Kayser post v. 13 pen- 
tametrum, ante v. 14 hex. excidisse putat, Hartung post v. 14 plura 
esse omissa videtur existimare, Leutsch praeeunte Heinrichio a v. 15 
novum diversae elegiae fragmentum inchoari arbitratur, quoniam hic 
et infra iuvenes compellentur, supra (v. 1 — 14) virorum fiat mentio. — 
V. 16. arjSs cpofiov , Z ur)xs cpofiov. — aioxQag, Sauppe aioxQrjg. — 
V. 17. aXXa, Hecker ur\Ss. — noisia&s ABP, vulgo noisixs. — V. 18. 
uaQvdusvot, LPZ uaxousvot. — V. 20. ysQatovg Z, yr\Qatovg ABLP. 
scriptura suspecta non tam propter correptam paenultimam, quae li- 
centia satis exemplis munita est, cf. infra fr. 17, .sed quod abundare 
videtur hoc additamentum: verum haec copia verborum ab antiqui 
sermonis simplicitate haud aliena, quamquam xovg yr\Qatovg fortasse 
interpretamentum est alius vocabuli, velut to-us noXtovg. Antea conieci 
ysQaQovg, idem etiam Winckelmann suasit, Kayser dvr\Xsyscog coniecit, 
XrjQStovg Ahrens deleto tovs, Hartung yrjQalsovg, Herwerden cpsvysxs 
J-SQy' "AQSog. — V. 21. yaQ, AB usv yaQ. — V. 22. 7tQ6o&s, B kqog&sv. 
— V. 25. cpiXaig sv, BZ cpti' ivi, Schneidewin cpiXrjg sv. — V. 26. xdy' 
vel xd y' vulgo, Hermann xa x' , Sauppe xd S ', Osann yaQ. Ego con- 
ieci olim ataxed x' ocp&aXuoig, Cobet aioxQOv sv 6cp&aXuoig , Hecker 
alaxQov x' 6cp&., idemque priore versu svxsqcc &' aiuuxosv za con- 
iecit, ipse, ut puto, mox improbaturus. Deinde Reiske vsusar\x' ivt- 
Ssiv, V. Franke vsusar\xd iSsiv, possis vsusar]x' satSstv. — V. 27. 
vsotai Ss, Thiersch vsco Ss xs. cf. Hom. II. X 71: vsco Ss xs rtdvx' 
sksoiy.sv 'AQr\'iv.xausvcp , SsSaiyusvco 6h,si xuXkco â– nsta&af ndvxa Ss %ala 
ftavovxt itSQ bxxt cpavr\r]' aXX' bxs Si} itoXtov xs â– x.aQr] noXtov xs ysvstov 
aiSw x aiaxvvcoat v.vvsg -nxafisvoto ysQOVxog, xovxo Sr\ oirtxtaxov itsXs- 
rat SstXoiat $Qoxoiotv. — V. 28. iQaxrjg Z, itaque Valckenaer coniecit, 
aQsxijg ABLP, aQa xijg vulgo, aQa xtg %' V.^Franke, ego in ed. 2 ccQa 
Tig, Boissonade o q' sQaxr)g . . . s^st. — V. 29. &r}r\x6g Reiske, libri 
&vrjxoictv. 



TYBTAEUS. 15 

uXld tig sv dcuflug fiEvhco 7to6lv d[i(poTEQOL<1iv 
6Tr\QL%% , slg ETtl yrjg, %slXog 68ov6l duxcov. 

11. [7.] 

'AXX' 'HoaxXijog yuQ dvLxrjTov yivog eGte, 

&uq6slt\ ovtcco Zsvg uv%ivu Xo%6v e%el' 
[Lfjd' dvdocov itXrj&vv Sel^luCvste, ^irjds cpo(3sL6&s, 

t&vg d' sCg 7tQO^id%ovg u67tCd' dvr\Q i%STCO, 
5 i%&Qav [isv i\)v%r\v ftsiiEvog, Q-uvutov 8s [isXuCvug 

xrJQug 6{icog uvyutg r\sXCoLO cpCXug. 
1'6ts yuQ "AQr\og noXvduxQvov SQy' dWr]Xw 

sv 8' oQyrjv iddr\T UQyuXiov 7toXi[iov, 
xul &u{iu cpsvyovTcov ts Slcoxovtcov te yiysv6$s, 

V. 31 et 32. Stoll (quemadmodum iam ante Brunck et Gaisford, 
nuper Hartung et Behdantz) in Philologo IV 169 subditicios censet, 
iniuria, quamquam distichon hoc repetitur Eleg. 11 v. 21. 22. Weil 
post hoc distichon plura omiBsa esse censefc. — Ceterum et haec 
elegia, et quae deinceps sequuntur 11 et 12, integra sunt carmina, 
quamquam Franke elegiam 10 et 11 in unum coniungere conatus est, 
versibus aliis traiectis aliis obelo notatis, cui iure iam adversatus est 
Aug. Matthiae (de Tyrtaei carminibus Altenb. 1820). Thiersch in Act. 
phil. Mon. III 624 omnia in breves quasdam particulas dissolvere cona- 
tus est. Etiam Osann censet ea, quae Lycurgus adscripsit, ex diversis 
carminibus pro oratoris consilio excerpta esse, item eleg. 11 exordio 
carere: fugit homines doctos particulas ya.Q et ccXXu yuQ in prooemiis 
horum carminum insignem orationi vigorem addere, nec meminerunt 
idem etiam usu venire in oratione pedestri, velut in Xenophontis Oeco- 
nomico, Symposio, item in libellis tieqI TtoXixsCug AuxsSuLfiovCcov et 
A&rjvuCcov. 

Fr. 11. Stob. Flor. L 7: TvqxuCov (sic A Trinc. , Vind. a m. s. 
r\QcosXsyslu) 'AXX' 'HQunXr)og â– x.xX. Besp. v. 1 Plutarch. de nobil. c. 2: 
6 TvQxutog vovg uvxov GXQuxicoxug slg itoXsiiov TtUQUKuXovLLSVog , ys- 
vsccv 'HQU-nXiovg uvL%r\xov cprjalv uvxovg. — V. 1. Gesn. margo 
uvCv.r\xov. — V. 2. ovnco, Hecker ovitcog vel ov xoi, et.posterius hoc 
Osann requirit. — V. 4. In edit. 2 hic et v. 10 sg scripsi, et v. 5 
^X&Qrjv. — V. 6. ytrJQug b[icog avyaig Grotius, urJQug uvyuig A. Voss, 
Vind. , nriQag sit uvyuiGLV r). cpCXuig B, uvyuCGiv nrJQug Gesn. in m., 
Schneidewin %r\Qag sit lg' uvyuig, similiter Osann slg' , quod prorsus 
non ferendum. Etenim bpcog cum omissum et postea in margine adiectum 
esset, per errorfim insertum versui seq. et inde illud cog ortum, quod 
prorsus incommodum. — V. 7. "AQrjog scripsi, et sic Emperius, v. cog 
"AQEcog (Voss. <og "AQSog). Schneidewin 1'gts yccQ cov "AQEog. — ib. B et 
Gesn in m. TtoXvSuxQvxov. — uCSrjXu Ars. et marg. Gesn., v. dQi'Sr\Xa. 
— V. 9. &un<x scripsi idque etiam Schneidewin proposuit, omissum fuit 
in archetypo, itaque librarii pro arbitrio suppleverunt, kuqu Voss., 
TtQog B., .§• Vind., llexu v. — xs ante Slcok. om. Trinc. (Vindob.) — 
xs ysysvG&s scripsi, x' sysvGfrs Voss., x' uysG&s A, x' sysvsG&s Trinc. 
(et Vind. sec. Schneidewin, sec. Gaisf. uysG&s vel uysv&.) ac potuit 
sane dici xui JtQog cpsvyovxcov xs Slco-aollevlov x' sy eveg&e , cf. Aesch. 
Sept. 497 TtQog xcov y.quxovvxcov eg[iev , ol S' r\GGr\[isvcov. 



16 POETAE ELEGIACI. 

10 co viot , dficpoxiQCov d' sig xoqov r)Xu6uxs . 400 

ot fisv yccQ xoXfito6t tiuq' uXXr\Xot6t ftivovxsg 

sg x uvxo6%s6tr\v xal 7tQOfiu%ovg tivat, 
TtavQotSQOi ftvr\6%ov6t, 6uov6t ds Xubv 07ti66co' 

XQS66UVXC0V 6*' UvSqCQV TtU.6' U7t6XcoX' UQSTYj. 

15 ovdstg av tioxe xuvxu Xiycov uvv6stsv s'xu6xa, 
o66\ rjv u16%qu 7tu&7], yiyvsxut uvSqI xuku, 
QtyuXiov yccQ 07ti6fi"s fisxdcpQsvov s6xl duiXstv 

uvdQog cpsvyovxog drjtcp iv TtoXiftco' 
ut6%Qog d' s6xl vixvg xumcsiiiEvog iv xovirj6tv 
20 vcoxov 07tt6& ui%firj dovQog iXr\Xuftivog. 
dXXd xtg sv dta(5ag fisvixco 7to6tv dfi(poxiQOi6iv 

6xrjQt%d , slg iTtl yrjg, %stXog 6dov6t daxcov, 
firjQovg xs xvrjfiug xs ndxco xul 6xiQVU xal Sfiovg 
a67tidog EVQsirjg yu6XQt xaXvipdfiEvog' 
25 ds^txEQrj d' iv %siqI xtvu66ixco bfiQtfiov sy%og, 
xtvsixco ds Xocpov dstvbv VTtsQ xscpuXrjg' 
SQdsiv d' bf^Qtfiu EQyu didu6xi6d , co 7tsX£fiiclcov, 

{irid' ixxbg ^sXicov s6xdxco u67titV e%cov. 
dXXu xtg iyyvg icov uvxo6%e8ov £y%£i fiuxQco 
30 r) %icp£t ovxd%cov dr)'Cov uvSq' iXixco' 

> ~ a , , 

V. 13. guovgl Buttmannus, v. guovgl. — V. 14. A nuc' ncoXsxo. — 

V. 15. ovSsCg, fort. ovSslg S' ut Ursin. — V. 16. r)v et yCyvsxui Valckenaer, 

v. uv et yCvsxui; idem etiam uiG%Qonu&rj , vel oGcunsq ulg%qu nu&slv 

yiyvsxai uvSqX y.uncp coniecit, similiter Hartung, nisi quod oggu kcck' 

scripsit. Fort. : ogg' ul'g%q', r)v xl nu&rj, yiyvsxai ccvSql ■nuv.m. — %u-au, 

B supra y.uy.co. — V. 17. QiyuXsov scripsi, legebatur uQyuXsov, Ahrens 

uqtiuXsov, Hartung permire &uqguXsov, quod interpretatur : „es gehoert 

gar kein Muth dazu." Librorum lectio aperte corrupta; nam fugientem 

interimere facillimum est: neque tamen QrjiSiov hic scribendum, sed 

QiyuXsov. ipsi enim Spartani fugientibus parcere solebant, vid. Flut. 

Lyc. c. 22: TQSipufisvoL Ss y,ul vi%r\Guvxsg sSCcov.ov ogov iftfisfiuLcoGUG&UL 

xb vinrjfiu xrj cpvyrj xcov noXsfticov , slxu sv&vg uvs%coqovv ovxs ysvvutov 

ovxs 'EXXrjvcKov r)yovfisvot %drtxstv xul cpovsvstv unoXsyofisvovg hul 

unoY.s%c0Qriyi.6xag. cf. O. Muller Dor. T. II p. 247. — V. 18. Srftcp, 

Franckius 8f]'Cov. — V. 19. utG%Qog codd., uIg%qov Gesn. margo Trinc. 

— KWitKsifisvog A, v. %axaycsifisvog. — V. 24. yaaxQt, Voss. Ars. SovQi. 

— V. 25. o^Qtfiov, ofi^Qtfiov Ars. — V. 27. SQ$stv . . . SlSughsg&co 
nsXsfii£cov scripsi, legebatur sqScov (nonnuliis sqScov placuit) . . . StS. 
noXsftigstv, Voss. noXsfii£', Arsenius noXsfii£cov, unde olim suasi sqSscv 
. . noXsftigcov, nunc nsXsfti£cov correxi, nam poeta dixit, fortia facinora 
edere meminerit, cum vibrat hastam, respiciens praeceptum v. 25 xt- 
vuggsxco o@Qtftov sy%og. — o§Qtftu vulgo, oft^Qtfiu Voss. Arsen. — V. 28. 
A sgxux'. — V. 29—34 Weil de medio tollendos censet, quippe qui 
ex alia recensione sint additi. 



TYRTAEUS. 1 7 

xal noda tcccq xodl &eig xal sit a67tidog a67ti<f iQei6ag, 

iv de kotpov te kocpco xal xvvirjv xvvirj 401 

xal atigvov Gtigva) 7te7tlr}[iivog dvdgl iia%i6fra, 

rj ijicpeog xo37tr\v ?] doQV {taxQov eloov. 
35 vpeZg 8\ 03 yv(ivrjteg, vit a67tidog allo&ev dklog 

7ttco66ovteg [leydkoig fidkkete %eQ{iadioLg, 
bovQaai te %e6tOL6LV dxovtit,ovteg ig avtovg, 

tolGL TtavoTtXotGL 7tlr\6iov [6td(ievoL. 

12. [8.] 
Ovt dv ^ivr}6ai^r)v ovt iv Xoyco avd*Qa tLd-ei[ir)v 

V. 33. nsnXrj(isvog Brunckius, v. nsnuXrjftsvog. — V. 37. ^satoiaiv 
epitheton tantum ornans foret, sed distinguenda sunt haec iacula, 
quibus milites levis armaturae utebantur, a pilis hoplitarum (v. 29 
s"y%si nctKQco, v. 34 8oqv (iukqov), itaque %v6xoi6Lv coniicio. apud Ho- 
merum quidem hasta procera appellari solet, ut est licckqolol \v6xoiai 
II. v 497 et vcoficc 8s ^varov (isyu vccv(ia%ov . . . 8vco yiai si%06Cnrj%v 
o 677, huc adde Alcman. fr. 68 Sovql 8s £v6tco [is(irjvsv, et Apollon. 
Rh. II 1062 8ovqu6C xs i,v6tOL6i %ui cc6til6lv ccqgsts vrjcc, sed postea 
dicta sunt iacula breviuscula, ut Herodot. II 71 ^vgtu uy.6vtlu, Xenoph. 
Cyr. VII 1, 33 tV^a Srj dsivr) (id%rj rjv ncci Soqutcov %cci !-v6tcov ytui 
(iu%ulqcov , itaque equites potissimum utebantur, vid. ib. IV 6, 1. — 
sg uvTovg offeusioni est, sed medelam aegre adhibeas, nam sg uxQovg, 
quod Franke suasit, non convenit. — V. 38. nuvonXoL6L Dindorf, ituv- 
otcXlolgl A Voss. Trinc. Vindob. , nuvonXCruLg B Gesn. marg., xai6L nuv- 
onXCuLg Ursinus, navonXCoLg v. — 7tXrj6i'ov, B (?) syyv&sv. Hartung 
scripsit d%ovtL^ovTsg olerovg tsvrsg, nuvonXotg nXrjeCov i6TUfisvoi. 
Weil totum distichon Tyrtaeo abiudicat. 

Fr. 12. Stob. Flor. LI 1 affert primum v. 1 — 14: Tvqtulov (sic A 
Trinc), tum LI 5 v. 15—44 (Tvqtulov Trinc, 'HQCosXsysiu Voss. et Vind. 
in m., om. lemma A), sed recte Brunck, alii haec in unum coniunxe- 
runt, quae videntur casu magis, quam consulto ap. Stobaeum diremta, 
neque tamen assentior Weilio, qui Stobaei libros traiectione corrigendos 
censet, ut post integrum Tyrtaei elegiam (LI 1. 5) continuo sequantur 
versus Euripidei (2. 3. 4. 6), nam Stobaeus alias quoque ea, quae con- 
tinuo se excipiunt, diremit. Continuo post v. 14 secutum esse v. 15 
maxime docet quod haec ipsa particula carminis inter Theognidea re- 
cepta est v. 1003—6 hoc modo: 'HS' aQSTrj, roS' as&Xov sv uv&qco- 

7tOL6lV CCQL6T0V , XttXXLGTOV TS CpSQSLV yCyVSTCCL ttvS^i 60CpCp' ^VVOV S 

sgQ-Xov tovto noXrjt ts tcuvtC ts Srjfico, 06Tig dvrjQ SLccfidg sv 7tQO(id%oi6L 
(isvrj. Et ad eandem elegiam utrumque fragmentum pertinere docet 
etiam repetitio consulto adhibita v. 10 et 20; accedit quod Plato quo- 
que in Legibus utramque partem respexit, cf. quae dixi in Museo Rhen. 
novo III 213 seq. Bernhardy tamen Hist. Litt. Gr. II 346 (II 1, 436 ed. 2) 
multa sibi reperisse visus est, quae offensioni sint, cui iure adversatus 
est etiam Schneidewin Philol. III 106. — V. 1. Plato Leg. I 629: Tvq- 
xcxiov ... og dr) (idXi6TU dv&Qconcov tcsqI tccvtu senovSccytsv slncov, otl' 
ovt dv (iv. ovt' sv X. a. tl&s Cfirjv , ovt sl Tig 7tXov6LcoTUTog av- 
&Qconcov sirj, cprj6Cv , ovr sl tcoXXu dyaftu yiSY.Trj(isvog , slncov 6%s8ov 
unuvTcc, og (irj nsQi tov tc6Xs(iov a.QL6Tog yCyvoLT dv. et ib. II 660: idv 
8' uqu nXovTjj (isv Kivvqcc ts %ui MCSu (idXXov, rj Ss u8i%og, u&Xiog xs 

FOETAE LYE. II. 2 



18 POETAE ELEGIACI. 

ovts Ttodcov aQ£tr)g ovts 7takaL6\io6vvr\g, 402 

ovd' sl Kvxlco7tcov \L£v £%ol (xiy£d-6g t£ (Hrjv te, 

vuccorj d£ fticov &qtj'iiclov BoQirjv, 
5 ovd' d Tl&covolo cpvrjv %aQLi6t£Qog d'rj, 

%Xovtoir\ §\ Mid^co xal Klvvqeco fidXcov, 
ovd' £L TavtaXid£co IIiXo%og (5a6LX£vt£Qog £l'rj, 

yXco66av d' 'AdQr]6tov \i£LXL%6yr\Qvv £%ol, 
ovd' £L %a6av £%ol do^av %kr)v ftovQLdog dXxrjg' 
10 ov yaQ avrjQ clya&bg yiyv£taL iv %oXi\ico, 
d ixr) t£tXair\ [i£v oqcov cpovov al\iato£vta 

xal drjlcov oQiyoLt iyyv$£v L6td\i£vog. 
rjd' aQ£trj, rdd' a£&Xov iv dvd-Qco%OL6LV d,QL6tov 

xdXh6tov t£ cpiQuv yiyv£tai dvdQL vico. 
15 %vvbv d' ie&kbv tovto %6Xr\L t£ Ttavti t£ drj[i<p, 

o6tLg dvrjQ dLaftdg iv %Q0fxd%0L6L fiivrj 

iarl ■x.a.l dviaQcbg £97, xccl ovt av LLvrjoaiLLriv, cprjolv vlllv 6 noirjTr]g, 
slnsQ OQ&cog Xsysi, ovx' iv X. d. ti&s lllttjv, 6g (ir) ndvzcc rcc XsyoLLSva 
â– xccXd {isra di%ttto6vvr]g 71quxtol â– xccl â– atcoto , ytccl 8r) y.ul Srftcov ovTog dv 
OQsyoiTO iyyv&sv ioTULLEVog, udiHog 8s cov (irjzs toXllco oqcov cpovov ai- 
llutosvtu, (ir\TS vlv.co &scov &Qr\t%iov BoQStrjv , [irJTS uXXo avTco [irjdsv 
tcov Xsyofisvcov dyu&cov yiyvoiTO noTS. unde restitutum TL&sifirjv. Stob. 
Ti&sirjv (ib. pro iv Xoyco habent A Vind. Trinc. uv Xoycp). — V. 2. na- 
Xuiofioovvrjg, A Vind. Trinc. nuXuLLLOGvvrjg, quem ad modum Aristarchus 
apud Homerum scripsit, vid. Eustath. ad Od. & 103, sed nccXccLGLio- 
ovvrj Simonid. 149, 2. et Xenophan. 2, 16. — V. 3. s%ol, s%oig Vind., 
s%sl A Vos8. — V. 4. &scov, B &scbv. — V. 5. %ccQLSGTSQog, Trinc. %u- 
QisoxuTog. — V. 6. Klvvqscq lluXlov G. M. Schmidt, cf. Hesych. : MdXiov 
lluXXov , Choerob. Orth. p. 248: "icovsg Ss to lluXXov lluXlov Xiyovoiv. 
Vulgo Klvvqsolo [ittXXov, et sic Vind. A (hic tamen Klvvqsolo), B Ki- 
vvqcco nXsov , Camerarius Klvvqsco $d&iov. Ceterum cf. Plato Rep. III 
408 B: ov8' sl MiSov nXovoicoTSQOi slsv. Clem. Al. Paedag. III 233: 
sdv llsv uqu 7iXovzrj Klvvqu ts y.ccl MiSa [idXXov, rj ds adLxog v.a.1 
vnsQrjcpuvog. Postea Schmidt scribere maluit Midsco r) lluXlov Kivvqsco 
abusus Hesychii glossa r][idXLov [isyu, ubi divisim r) lluXlov scriben- 
dum censet. — V. 8. cf. Plat. Phaedr. 269 A: xl ds, tov [isXiyriQvv 
"ASqugtov oIolls&cc %tX. — V. 9. e"%ol, s%sl A et Vind. a m. pr. — n\r)v 
om. B. — V. 10. ov yuQ dvrjQ, Hartung si [Lr) dvijQ, et v. 11 sl Lir) 
TSTXuirj x ivoQcov, male utrumque, ac Plato quoque his mutationibus 
aperte adversatur. — V. 11. [ir) TSTXuirj, Vind. Trinc. [irjTS TXatrjg. — 
cpovov , novov A a m. pr. cf. Plat. Leg. I 629 E: SLQr\%ug yovv cods iv 
Toig noLrj[iuoLV, cbg ovdu[icog xovg TOLotTovg dvs%6(isvog' o'i [ir) ToX[ir)- 

GCOGL LLSV OQttV CpOVOV U.LLL. %. 8. QQSy OLVT iyy. LGTaLLSVOL. 

V. 13—16 leguntur in Theognideis v. 1003 — 6. — r)8' Hermann, vulgo 
r) 8'. — to8', Toy' B, idem inverso ord. uqlotov iv d. us&Xov. — V. 14. 
vsco, Theogn. ooopcp. — V. 16. dvrjQ, Upton coni. uv sv. Huc respicit 
Plato Leg. I 630 B: 8iafidvTsg 8' sv v.cci llcc%6llsvol i&sXovzsg dno&vr\- 
6-x.SLV iv tco noXsLLco, cbg cpQa£sL TvQTCciog, Tciv [iio&ocpoQcov slai 
ndfinoXXoi. 



TYRTAEUS. 19 

vcoXsfiscog, ai6%Qag ds cpvyf\g stcI Tcdyyy Xd%r\xac, 

tyvyr\v xal d~v^6v xXf\iiova TCaQ&spsvog, 
fraoGvvrj d' stcsClv xov icXr\6Cov avdga naQs6xcog' 
20 ovrog dvr\Q dyafrog yiyvsxai sv tcoXs^lco' 
alipa ds dv6[isvscov dvdQcov sxqs^s cpdXayyag 

XQr\%sCag, 6tcov6 fj t' s6%s&s xv^ta \idyr\g' 
og d' avx' sv nQO^,d%ot6L tcs6cov (pCXov coXs6s ftvpov 403 

a6xv xs xal Xaovg xal TcaxsQ* svxXsl'6ag, 
25 tcoXXcc dtd 6xs f QVOto nal a67Ctdog 6\i(paXos66r\g 

xal dtd frcoQrjxog 7CQo6d , sv sXr\Xaicsvog, 
xov 8' oXocpvQovxat fisv 6(icog vsol f\ds ysQovxsg, 

aQyaXsa xs tco&g) 7ca6a xsxr\ds noXcg' 
xal xvytfiog xal Tcatdsg iv dv&QcortoLg dQt6r\[iot 
30 xal Tcatdcov Ttatdsg xal ysvog s\otcl6co. 

ovds tcoxs icXsog s6&X6v dnoXXvxat ovd' ovop avxov, 

dXX' vtco yf\g tcsq scov yCyvsxaL d&dvaxog, 
ovxlv aQL6xsvovxa \isvovxd xs ^iaQvd^isvov xs 

yf\g 7CSQL xal naCdcov ftovQog "AQr\g 6Xs6r\. 
35 sl ds (pvyrj [isv xf\Qa xavrjXsysog ftavdxoLO, 

VL%fj6ag tf' aiyfirjg dyXaov svyog s'Xr\, 
Ttdvxsg fiLV xl[ig>6lv o^tcog vsol f\ds naXacoC, 

TCoXXa ds xsQTCvd Tca&chv SQysxaL sig 'AidrjV 
yr\Qd6xov a6xoi6t [isxaTCQSTCst, ovds xtg avxov 

V. 17. ccfc%Qag, A aioxQot, ego in ed. 2 aioxQrjg scripsi. — V. 19. 
8' snsotv Hermann, vulgo Ss nsosiv, Voss. om. Ss. — V. 22. x', Vind. 
&', A 8'. — so^s&s , A s'xso%s. — V. 23. og 8' avx' scripsi, cum antea 
coniecissem si 8s rt? vel avSqa 8' og, ut v. 27 xbv 8' oX. %xX. sit 
apodosis, vulgo avxbg 8' et plene interpungitur v. 26, Hartung ooxig 8'. 
— V. 25. noXXd, A noXXd Ss. — V. 31—34 Weil ex alia elegia petitos 
esse existimat. ego diversam recensionem praegressi distichi v. 29. 30 
agnosco, cf. quae infra ad-v. 39 adnotavi. — V. 31. ovSs noxs Her- 
mann, vulgo ovSsnoxs. — V. 35. si, Brunck r)v , contra Ursinus et 
Steph. cpvyot . . . sXoi. — xavrjXsysog, Vind. xavrjXsyscog. — V. 36. sXrj, 
B fptj. — V. 37. \llv om. A., Schneidewin coniecit iisv. — V. 38. xsQnvd 
A, &SQTiva vulgo. — V. 39. yrjQccOKcov A, vulgo yrjQaoxcov 8'. — (isxa- 
TiQSiisi Vind. Trinc. , vulgo (isxaxQsnsL. — In Theognideis haec sunt 
contracta et male cum alienis versibus conglutinata v. 933: IlavQoig 
dv&Qconcov ccQsrij xc« y.dXXog onrjSsi' bXfiiog og xovxcov dficpoxsQcov $Xa- 
Xsv ndvxsg fiiv xi^icoglv ojAcog vsoi ol' xs %ax' avxbv ^cop?js si'v.ovoiv, 
xoi xs naXatoxsQOf yrjQdoxcov doxoiot, (isxanQsnst, ov8s xig avxbv 
pxdnxsiv ovS' aiSovg ovSs oYxtjs s&sXsl. Franke v. 39—42 subditicios 
censet, Thiersch Act. Mon. III 636 existimat v. 41. 42 ante v. 39. 40 
collocandos, et ndvxsg Srj Iv &co%ovoi coniecit, contra Schneidewiti 
vulgatum ordinem tuetur, sed v. 37 et 38 eiiciendos esse censet. 

2* 



20 POETAE ELEGIACI. 

40 ^Xditteiv ovt atdovg ovts dtxrjg e&ekei , 

ndvteg d' ev %co%oi6iv b\x,cog veoi ol te xat avtov 

ely.ovo^ e% %03Qfjg o? te TtaXaioteooi. 
tavtr\g vvv tig avrjg aQetrjg elg cckqov ixe<5&ai 

7teiQa6d-co &v[i(p, }ir) {lefrielg TtoUfiov. 

13. [10.] 
Al&covog de Xeovtog eyjmv ev GtrfoeGi &v[iov. 404 

14. [9.] 
IIqIv aQetrjg %eXa6ai teQ[iaGtv r) ftavdtov. 

15. [11.] 
"Ayet\ co ZtitaQtag evdvdQov 

Schneidewino assensus est Leutsch, qui hoc distichon (v. 37. 38) 
Mimnermo tribuit. Antea nihil omnino novandum esse existimavi, ratus 
necessarium esse v. 37, quoniam virum fortem, quamvis nondum ad 
senectutem pervenerit, omnes honorare soleant; ac verba v. 38 noXXd 
xsQnvd na&obv explanari distichis duobus 39—42. At v. 37 et v. 41. 42, 
qui aequabilem plane eiusdem argumenti explicationem ostentant, non 
possunt inter se conciliari: atque veteres critici haud dubie notaverant 
hunc locum, in quo eiusdem sententiae duplices versus deprehendun- 
tur, disticho v. 37. 38 haec, duobus v. 39—42 altera absolvitur. Qui 
Theognideas eclogas concinnavit, cum abundantiam ingratam animad- 
vertisset, maluit contaminare, quam alterutram asciscere recensionem, 
itaque primum et tertium distichon nullo negotio in arctum redegit. 
Heimsoeth correctionibus intempestivis usus v. 39 r) yao lcov pro yr\Qu- 
ghcov et v. 41 bfiag ol xoC xs %ax' uvxov frustra traditam versuum 
compagem tueri conatus est. — V. 42. sI'y,ovo' sy, %cc>Qr\g, Schneidewin 
sikovoiv %coQr\g, Leutsch %coQr\g si%ovocv xoC xs ut est ap. Theogn., ego 
%coQr\g oi siy.ovo' (J^sCyovg ). — V. 44. &v[io} AB, &v[iov Vind. Voss. 
Trinc. — [is&tslg, B [is&slg. — noXs[iov Ursin. et marg. Gesn., libri noXsfiov. 

Fr. 13. Galen. de Hippocr. et Platon. plac. III T. I p. 267 ed. Bas. 
olov %ul bxuv sinr\ (XQvotnnog) Tvqxulov Xsyovxu' Ai&covog %xX. oxv 
[isv yaQ s%si 6 Xscov &v[iov d%Qt§cog unuvxsg uv&Qconot %uX tcqIv u%ov- 
out TvQxaCov yiyvcoGYO[isv. et ibid. : TvQxaiog ds ys, %u&dnsQ ovv 
%uX "OfirjQog %uX 'HoCodog %uX unXwg sinsiv unuvxsg 01 noir\xuX oqpo- 
dQOxaxov s%siv cpaol xovg Xsovxag xov &v[iov, cooxs %uX xcov uv&Qconcov 
boxvg dv r\ %v\x,osi8soxuxog si%d£ov6i Xsovxv. 

Fr. 14. Plutarch. de Stoic. repug. c. 14: %uX xo TvqxuCov xo tvqIv 
UQSxijg %xX. ex Chrysippo qui frequenter Tyrtaeo usus esse videtur. — 
tiqXv , Brunck tiqCv y' . 

Fr. 15. Dio Chrys. I 34 ed. Emp.: sxt ds oipui xr\v nuQU%Xr\xi%r\v , 
oiu xcov AuY.coviY.av s [i§axrjQCcov , [idXu nQtnovou tr\ Av%ovQyov 
noXixsCu Kal xoig snixr\8sv[iuGiv s%sCvoig~ uysx' co %xX. ubi Schol. se- 
cund. Morellium: nuQu%Xr\xi%u s% xcov TvqxuCov. Tzetz. Chil. I 092: 
TvQXutog Auycov 6XQuxr\yog %uX noir\xr\g vnr\Q%sv TlQOXQsnxiY.u nQog 
noXsiiov yQuipug doiidxcov [isXr\ . . . cog dCcov 6 XovoooxoLiog ovxco nov 
yQucpst Xsycov uysx co %xX. Ahrens olim haec in'tetrametros redigere 
instituit. — V. 1. SnuQxug, V nuQxu. — svuvSqov, Renner svuv8qco. 



TYllTAEUS. 21 

XOVQOl 7tat8QG)V 7tofaaTCCV, 

Xaia [isv Itvv TtQofidketi&e , 
doQv d' svtoXfKog [(idXXete] 
5 [irj <peid6[ievoi tag t,codg' 
ov yaQ itdtQiov td 2J7taQta. 

* 16. [12.] 405 

"Ayet\ to UitdQtag evonXot xovqoi, Ttotl tav "AQeog xivadiv. 

V. 2. kovqol, M yiovqa. — nuxsQcov CMAVP Tzetz. , nQOxsQOv m 
in marg., nQcoxov rell. — Troitatai' scripsi, noXirjxuv P, quod Hermann 
coniecit, noXnqxuv V, ttoXitjtwv M, Tto^ras C, noXLrjxut M in m. et rell., 
om. Tzetz. , Ahrens bnXLxuv , Schneidewin nuvoitlixav , Thiersch uysx' 
co EnuQxug noXiuxuL, kovqol nuxsQcov svdvSQcov probante Koechlyo. — 
V. 3. XaiS [isv V et Tzetzes, Xaa psv C, Xuidv fisv M, Xulu {isvxol mr. 

— Ixvv, B mjv. — nQ0§uXs6&s , nQofldXXse&s BCMP a m. s. (a m. pr. 
itQofidXXs a&ai) et Tzetz. (cod. B Tzetz. nQofidXXovxsg). — V. 4. 8' eiece- 
runt Klotz et Thiersch. — fidXXsxs cancellis sepsi, nam est haud dubie 
a litoariis profectum ad versum redintegrandum; Tyrtaeus scripsisse 
videtur 8oqv Ss^lxequ 8' svxoXficog. verbum enim nQo§dXs6&s utrius- 
que est enuntiati, neque offendit vocula 8s postposita, quandoquidem 
nomina Soqv Ss^lxsqu arctiore necessitate comprehenduntur; cf. Hesiodi 
Op. 46 SQya fiocov 8' unoXoixo kuI rjfiLOvcov xuXasQycov. Ceterum fidX- 
Xsxs libri meliores PCM (supra fidXXovxsg) var. lect. v. , sed fidXXovxsg 
V et rell., Luzac et Thiersch ndXXovxsg. Interpolatione fidXXsxs (fidX- 
Xovxsg) confisus Grote Hist. Gr. I 473 interpr. Germ. coniecturam de re 
militari Spartanorum, qualis Tyrtaei aetate fuerit, periclitatur. — V. 5. 
cps iSollsvol, Tzetz. cpsiSse&s, unde prius nuXXovxsg . . epsi'8s6&UL conieci. 

— xug £coug M, xug £toug C, gcoug jell. — V. 6. ov yuQ, Koechly rog 
yuQ. — TtdxQtov CM (corr. ndxQL), nuxQl B, ndxQL v. — xu SnuQxu CM 
(corr. xrjg 6nuQXug) Tzetz., xu SnuQxu B, xug SnuQxug v. Contra mr 
pro hoc versu nihil nisi nsQt ndxQug. — Koechly, qui disputavit de 
hoc carmine in actis philol. Heidelb. 1865 p. 204 (cf. 103. 104) cum 
alia immutavit, tum fr. 16 cum his versibus conglutinavit, quae ludi- 
bundus, non serio videtur fecisse. 

Fr. 16. Hephaest. 46 om. nom. auctoris: Tb llsvxol xbv 6nov8siov 
s'xov , uXXd (irj xbv uvditui6xov nuQaXr\yovxu, slelv ot Au%covly.ov xa- 
Xov6i, nQocpsQOfisvoL TtuQadsLyLiw "Aysx' %xX. "AQSog DE (iidem ytivrj- 
6lv), vulgo "AQscog. Probabiliter ad Tyrtaeum referunt, Valckenarius 
Alcmani tribuit, quod sane scholion ineditum cod. A videtur confir- 
mare, snsl 'AXrtfiuv s%Qr\6uxo, ovxog 8s Au-ntov , sed credo hoc gram- 
matici uvxo6%s8iu6fiu esse. Hoc scholio videtur abusus esse schol. metr. 
Soph. Ai. 134 (T. II p. 384 Dind.): xb nuQOv 8s llsxqov dvunui6xin6v 
s6xl, AuncovL%bv kuXovllsvov , 8id xbv Auncovu 'AXklluvu noXXco xovxco 
%Qr\6u6%uL\ nam rettulit haec ad dimetrum. — ExTyrtaeo conversus 
videtur versus ap. Mar. Vict. II 11: Ite o Spartae primores fauste nunc 
Parcas ducentes, ubi legitimum numerum restitueris Ite o Spartae nunc 
primores f. P. ducentes (perperam Ritschl Opusc. I 273 primores nunc 
fauste traiecit et deinde turmas interpolavit; attigit hunc versiculum 
etiam Hense de Iuba artigrapho in Actis Soc. Lips. IV 136), sed vi- 
detur non tam librarius culpandus, quam metricus, qui satis superque 
artis inscitiam prodit, quandoquidem hunc Molossicum versum dicit 
temereque moras Laconici exercitus Parcas interpretatur. Sane non 



22 POETAE ELEGIACI. 

17. 

Schol. Hephaest. 157 ed. 2 Gaisford: EvQLGKexai <T ankwg 
iv uica) li&tog xotvrj xai iv 7taXt(i(}aK%et(p , cog %al naoa. TvQxaua 
rjQaeg' ovxcog yaQ eka(ie xbv SevxeQov noda xov 6xi%ov. Igitur 
%Qcoeg paenultima correpta dixit Tyrtaeus, ut saepe est apud Pin- 
darum, in sede secunda hexametri ut videtur. 

Hartung praeterea Tyrtaeo tribuit versus trimetros iambicos, 
de quibus dixi Carm. popul. 18. — G. Wolf Tyrtaei nomen resti- 
tuere voluit apud Lydum de mensibus p. 117, ubi EvQvxog b 
Aanedai{i6vLog b fieXoitoibs legitur (de quo loco dixi p. 1283 ed. 3), 
non recte: nam a Tyrtaei ingenio hoc prorsus abhorret: nec magis 
probanda Schmidtii coniectura, qui Alcmani vindicavit. 

ignoro plerosque existimare morarum institutum recens admodum esse, 
quemadmodum Schoemann Antiquit. Gt. I 298 ad belli Peloponnesii 
novissimum tempus refert, quandoquidem Xenophon primus commemo- 
raverit: at iam Hermippus comicus inde fabulam Molqaq inscripsisse 
videtur, quae fabula initio belli docta est, vid. Commentat. de comoedia 
Att. 318, estque verisimile Spartanos legiones suas inde ab antiquissimo 
tempore ftotpag sive fiogag appellavisse, sed descriptio exercitus reique 
militaris varias subiit vicissitudines. 



III. 406 

ASIUS. 

XcoXog, 6TLy[iccTLr]s, 7ioAvyrjQUog , l6og ctXrjTrj 

r)A.d-£v xv 100x6 Aa|, evte MsXrjg iyci[iEL, 
axXrjTog, £co[iov X£%Qr}[i£vog, iv 8e [ie6ol6lv 

rjocog Ei6Tr\X£L /3op/2opou £%<xvadvg. 

Asius. Athen. III 125 B: Kvi6oXol%og yag rtg si v.a.1 v.azu zbv 
£u[iiov Ttotr\zr\v "Aaiov zbv nuXutbv sxsivov ftul ■x.vt60Y.bXu% . . . zd 
fisv ovv zov 'Aatov, sqprj 6 MvoztXog, s-nr\ zavz' sezf XcoXbg %zX. — 
V. 1. i6og P, v. i'6og. — V. 2. rjX&sv %vi60Y.bXa^ B, r)X&s y.vi66o%bXa£ C, 
rjX&sv b nvi,60Y.bXalj, PVL. Welcker KvteoKoXu^, ut nomen proprium 
sit, coniecit Cycl. Ep. I 144, de Creophylo Samio cogitans, idemque 
v. 4 de Melete fluvio , non de advena parasito accipienda esse existimat, 
cf. etiam Welcker Mythol. III 47. Si Meles Homeri pater intelligendus 
est, Asius fortasse Irum aliquem nuptiis intervenire finxit, quamquam 
Homerici Iri origo repetenda ex iis, quae Athen. VI 259 A refert. — 
Non est hoc epigramma, sed pars maioris carminis. 



IV. 407 

P I S A N D E R. 

'AvSqI (iev 'iTtTtaC^cov ovofi r)v , iitttcp ds IIodaQyog. 

xal xvvl Ar]%-aQyog, xal frsQaTiovti Bdfirjg' 
&£66aXog, ix KQr]tr\g, Mdyvr\g yevog, AXpovog vlog 

coksto 8' iv rtQopdioig o^vv "Aqh] 6vvdycov. 

Pisander. Anth. Pal. VII 304: IlLedvSQOv 'PoSCov. hoc m. 2 in 
marg. , tum C. xovxov xov sniyQafifiazog (isLLvrjxaL Ni-no(Xaog) 6 Aaiia- 
6-Ar\v6g: x cbg doi6xov. slg 'innaCfiova xov sn KQtjxrjg Mdyvrjxa. Prius 
distichon legitur etiam ap. Dion. Chr. XXXVII T. II &52:Uv&qI . . . 
Bafirjg. xig ovv ol&sv 'EXXr]vcov ov% oxi xov itvkov , dXX' avxbv xov 
InnaC(iova; 8o%co llsv ovSs Mayvr]xcov , o&sv r]v 'lnnaC(icov. ovxog llsv 
ovv cpQovSog s£ dv&Qconcov avxco BufirjZL v.al IJo&aQytp. et ap. Polluc. 
VI 45: ov Lir)v ovds 6 Mayvrjg nvcov, xo 'lnnaC(iovog xzrjLpa, 6 Ar]&aQ- 
yog, dvcovvfiog, bg xco Ssonozrj evvzs&anzai, xa&dnsQ urjvvsL xovnC- 
yQauau' dv&Qi v.xX. et Eudoc. 96. — V. 1. bvou' r\v Anth. Poll. Eud. 
et ap. Dion. BM (in m. bvoua co), sed reliqui codd. bvoua xco. — 'inn- 
aCficov, Eud. 'innducov. — Xnncp, cod. Pal. 1'nncov, quod deinde corr. 

— V. 2. Arj&aQyog Dio Poll. Eud., &rjQayQog Anth., sed corr. yQ. Xr]&- 
aQyog (haud dubie ex Nicolao Damasc). cf. Finsler gr. Anth. 72. — 
Bu$r\g, cod. Pal. udurjg. Eud. Bd&rjg. — V. 3 s% in Pal. supra add. 

— AiLLOvog Plan., aiLiovog Pal. Ceterum Thessalus fuit equus, Creti- 
cus canis, Hippaemon Magnesius, servi, qui inferiore habetur loco, 
patriam consulto poeta videtur reticuisse: fuit fortasse Phryx, vid. Tit. 
Phryg. n. I ap. Stevart A Description of some ancieut monuments in 
Lydia and Phrygia: BABA, idem nomen Bdfivg, vid. Proverbia Kdy.iov 
r) Bdfivg avXsi, de quo cf. Athen. XIV 624 B et Zenob. Prov. IV 81, et 
Bd^vog %OQog App. Prov. I 46. Etiam Pherecydis Syrii pater Bdfivg 
vocabatur, vid. Suid. $SQS%vSr\g , Diog. Laert. 1 116. De significatione 
confer Phot. Bibl. p. 341 B: Bd@LU Ss ot Svqol, â– h.ul uuXl6zu oi sv 
zJuiideKcp xd vsoyvd kuXov6l naiSCa, rj8rj &s nal xd usLQaHtu dno zrjg 
nu^' avzoig voui^ousvrjg BafiCag &sov. — Hartung meam explicatio- 
nem reprehendit, nimium honorem cani aut equo tribui existimans patria 
eorum addita, quod mihi quidem non est offensioni: at quod ipse con- 
tendit haec omnia ad virum referenda esse, qui ex Magnesia Thessa- 
lica fuerit oriundus, cum maiores fuerint Cretenses, huic interpretationi 
non solum ordo verborum obstat, sed etiam hoc refragatur, quod Magne- 
tes non credo illa aetate recte Thessalis accenseri; nam etiam postea 
Magnetes a ceteris Thessalis seiuncti fuerunt, cf. Aeschin. adv. Cte- 
siph. 83. Sin omnia ad unum Hippaemonem referenda sunt (quod Pol- 
lux videtur secutus esse, qui canem Magnetem dicit), tria haec simul 
in eo laudari existimandum est, quoniam Magnetes ex Thessalia ori- 
undi olim in Creta domicilium collocaverunt , haud ita multo post his 
sedibus relictis novam urbem Magnesiam ad Maeandrum condiderunt: 
nam haec fuit reapse Hippaemonis patria (vid. Dio Chr.), non Creta, 
ut videtur lemma cod. Pal. indicare: etenim nulli omnino Magnetes 
Cretam insulam videntur obtinuisse, postquam sedes suas in Asiam 
transtulerunt: cf. etiam Hoeck Creta II 410. ^ 



V. 408 

MIMNERMUS. 

NANNO. 

1. [1.]*) 
Tig ds (tiog, xi ds xsq-jivov lxxsq %Qv6r)g ^cpQodixrjg; 

xs%vair\v } oxs ftot {irjxsxi xavxa iislot, 
XQvnxadir] cpiXoxr\g xal {isiXi%a dmga xal svvr]' 
o£' tffirjg avdsa yiyvsxai ctQTtaXsa 
5 avdQctGtv r]ds yvvai&v sitsl d' odvvrjoov sTtsl&ri 
yrJQag, o r' al6%Qov 6{icog xal xaXov avdQa xl&sl, 

Mimnermus. Fr. 1. Stob. Flor. LXIII-16: MiiivsQfioV xCg 8s %xX. 
V. 1. 2 affert Plut. de virt. mor. c. 6 s. p. n.: u%oXuaxcov (isv yuQ ul'8s 
cpcovuC' xCg 8s %uQig, xl 8s xsqtivov uvsv %Qvar\g 'A. x. ... [isXst. 
Cf. Apostol. XVI 61 c. Huc respicit Horat. Epp. I 6, 65: Si, Mimner- 
mus uti censet, sine amore iocisque Nil est iucundum, vivas in amore 
iocisque. ubi scbol. <&W: „Mimnermus scriptor elegiorum fuit, qui dixit 
nil esse iocundum sine amore et iocis, concordans Epicureorum sectae." 
rectius ille quidem, quam Porphyrio, qui dicit Mimnermum in ecloga 
quadam Hieronymi (corrigunt Epicuri) sectam commendasse. V. 1. xCg 
8s, cod. Vind. Arsen. xCg 8uC. — %Qvar\g, fort. %Qvasr\g, quemadmodum 
nunc etiam Meineke et Hartung sciipserunt. — V. 3 et seq. om. cod. 
Vind. Trinc. — 8coqu %ui svvr\, Hecker Scoqu Aic£>vr\g, Hartung 8ooq' 
'Aq>Qo8Cxr\g, Leutscb Philol. XIX 664 [isCU%a [ir\Xu %ui svvr'\. — v. 4. 
oV r){$r\g av&sa scripsi, i. e. solus iuventutis flos dulcis; si r\$r\g dv- 
&sa AB, dv&su si rjp-rjg vulgo, Ursinus olg %'. Antea scripsi sa&' 
r\$r\g av&sa yCyvsxai, UQTtaXsa %xX. probante Stollio Phil. VI 747. 
Grotius av&sa xf\g r\$r\g, Schneidewin svav&r)g r\§r\ y. UQixuXsr\, 
0. Schneider dv&s' dsl r\§r\ , Kayser dvfrs' 6[nr\Xi%Cr\g vel r\Xi%Cr\g 
8' dv&su, Ahrens ol' r\fjlr\g dv&su, Hermann dv&su xuvQ-' r\@r\g, Hertz- 
berg sl' (at?) r\$r\g dv&sa, Hartung dv&su xsqixv' r\@r\g, Sauppe siv 
r\@r\g dv&si, C. Brugman denique oiq vel olg <&•' rj§r\g, quod, si olg 
ad Veneris munera refertur, abhorret a graeci sermonis consuetudine. 
— V. 5. sixsi 8', AB sns C x', Brunck snr\v 8' '., — V. 6. opaig %ui 
%uXov libri, opcog %ui %u%6v Hermann, oficog %ui %uXov Doederlein coni., 
quae couiecturae improbandae sunt, recte se habet librorum lectio; 
oficog xl&si eodem modo dictum est, quo Xenophon scripsit Agesil. 11, 
12 usi xi&sig xu xcov cpCXcov uacpuXmg. 



*) Numeri adiecti sunt editionis Bachianae. 



26 POETAE ELEGIACI. 

aisC yuv cpQSvag d[icp\ xaxat tsCqovOl fjtsQtfjtvat, 

ovd' avydg %qo.6oqcov tSQ%stat r)sXCov, 
aXV s%&Qog fisv %at6Cv, dtCpta6tog ds yvvat^Cv 
10 ovtcog aQyaXsov yrJQag s&rjits ftsog. 

2. [2.] 

Hfistg $' old xs cpvkka cpvst rtoXvav&sog coQrj 408 

saQog, oV aty' avyfjg av^stat r)sXCov, 
totg IxsXot %r\%vtov s%\ %qovov dv&s6tv r)(lr]g 

tSQ7t6[is&a, TtQog &scov sidotsg ovts xaxov 
5 ovt dya&ov KrJQsg ds %aQs6tr)%a6t ytsXatvat, 

r) psv syov6a tslog yrjQaog aQyaXsov, 
r) d' stsQr} %-avdtoto' \x,Cvvv$a ds yCyvstat rjfirjg 

xaQTtog, o6ov t s%\ yr)v xCdvatat r)sXtog' 
avtaQ s%r)v dr) tovto tslog %aQa{tsCipstat coQrjg, 
10 avtCxa ts&vd{isvat (isAttov r) (HCotog' 

TtoXXd yaQ sv d-v^tco xaxa yCyvstat' dlXots oixog 

tQvypvtat, %svCr\g d' SQy 6dvvr\Qa %sksf 
aklog d' av %aC8cov STttdsvstat, covts \idXt6ta 

C[isCqcov jcatd yrjg SQ%stat sig 'Atdrjv 
15 dXXog vov6ov s%st ftvfiocp&OQOV ovds ttg s6ttv 

avd-Qcoitcov , cb Zsvg {irj xaxa %olla dtdot. 

3. [4.] 

Tb %q\v soov %dXXt6tog, s%r\v %aQa[isCxpstat coQr\, 
ovds %atr\Q %at6\v tCfitog ovts cpCXotg. 

V. 7. alsC fitv scripsi, v. alsl fisv. — V. 8. JtQoaoQmv, Grotius 

TtQOOOQaV. 

Fr. 2. Stob. XCVIII 13: MtftvsQfiov rjfistg d' nrX. — V. 1. ito- 
Xvavftsog A, v. noXvdv&sfiog. — wqtj scripsi, legeb. Coqt]. — V. 2. altf}\ 
Brunck aip. — avyijg Schneidewin, avyr/ libri; subiecturn est cpvXXa. 
Postea Schneidewin coni. : cpvXX' , a cpvsi noXvav&sog (OQrj si'aQog, 
alip' avyrjg agsrat r)sXCov. — V. 9. snrjv, Brunck snsC. — naQafisC- 
ipsat, naQafistxpai A. — V. 10. rs&vdfisvat Bach, codd. dr) rs&vdvat, 
Stephanus et 0. Schneider rs&vdvai , at eiusmodi forma satis dubiae 
est auctoritatis, cf. Hermann ad Aeschyli Agam. 517. defendit tamen 
Ahrens Philol. Suppl. I 539. barbaram censet Cobet Var. L. I 390 (ubi 
apud Mimn. avrC%a Sr) ftavarog parum apte legendum censet), cf. 
etiam Contos 'EQfirjg Xoytog I 25. — V. 11. aXXors A, v. aXXors r . — 
V. 12. 7tsvCr\g, tisqX rj A. — v. 16. Sidot B, v. 8tSa. 

Fr. 3. Stob. CXVI 1: MtLtvsQfiov (A. sed Trinc. MsvdvdQov)' rb 
TtQtv %rX. — V. 1. eoQrj, Ursin. ex codd. wqttjv, quod probant Nauck et 
Hartung, non recte, cf. Hesiod. Op. 407 rj o toQr] 7taQafisC§rjrat, et 
supra fr. 2, 9. — V. 2. cpCXotg Voss., vulgo cpCXog. 



MIMXKKMUS. 27 

4. |f).| 

Tiftcovo) {Ltv sdcoxsv s%slv xaxbv dcp&itov o Zsvg 
yfjQag, o xal ftavdtov Qiyiov aQya?.sov. 

5. [3.] 

(AvtCxa [ioi xatd psv %Qoir)v qssl a6rcstog CdQcog, 410 

TttoLa^iaL d' s6oqojv dvftog o^rjhxLrjg 
tSQitvbv b^icog xal xaXov, snsl rtXtov mcpsXsv slvaL') 

dXX' blLyo%QovLOV yCyvstat co6tisq bvaQ 
5 rj(ir) tLfir]e66a' tb d' aQyaXsov xal d^ioQcpov 

yijQag vtcsq xscpaXijg avtC% vnsQXQS^ataL , 
i%d-QOV b[icog xal dtipov, o t dyvco6tov tLfrsl dvdQa, 

fikdntsL d' 6cp&aX(iovg xal voov d[icpi%vfrsv. 

6. [6.] 

A\ s yaQ dtSQ vov6cov ts xal aQyaXscov ^isXsdcovcov 
s^rjxovtastrj {lotQa xC%ol ftavdtov. 

7. [7.] 

([Mr]ts tCva %sCvcov drjXsv^isvog sQy^ia6i XvyQotg 
[irjts tLv' svdrjticov, aXXa dCxaiog seov) 



Fr. 4. Stob. CXVI 33: Ml(ivsq(iov Navvovg (Ndvvov A, om. 
lemma Vind.) - Ti&cova> %rX. — V. 1. s%siv, A. Vind. Trinc <$%siv, fort. 
6%slv. — 6 Zsvg om. A. B. Voss. Vind., o Trinc, acp&irov aisi coni. 
Schneidewin. 

Fr. 5. Stob. CXVI 34: s% Mi(ivsq(lov Navvovg (Ndvvov A, om. 
Vind. Trinc)" 'AXX' 6Xiyo%Q. ■nrX. . . . d(icpL%v&sv sed cum v. 4 — 6 
legantur in Theognideis v. 1020 — 1022, recte Brunck fragmento, quod 
servavit Stobaeus, tres versus praemisit: Avritta . . . stvai, qui prae- 
cedunt apud Theogn. 1017 — 1019. — V. 4. ovaQ, Schneidewin saQ. — 
V. 5. aQyaXsov, Theogn. ovXofisvov. — V. 6. Theogn. avri%' vtcsq v.e- 
cpaXr)g yfjQag vnsQKQS fiarai. — V. 7. A orav yvcoarbv n&r). 

Fr. 6. Diogen. Laert. I 60: cpaal 8' avrbv (EbXcova) v.a.1 Ml(ivsq- 
(iov yQatpavrog' at yaQ %rX. S7Ciri(iavra avrco sinslv 'AXX' sl' (lot, Y.rX. 
cf. Apostol. I 60 b. — V. 1. (isXsScovcov scripsi, nisi praestat (ieXeScovscov, 
ut Cobet edidit, legebatur (isXsSwvcov. Sola hac forma antiqui poetae 
usi sunt, (isXsScov recentis admodum aetatis est vocabulum, cum (isXrj- 
Scov satis habeat auctoritatis. 

Fr. 7. Anthol. Pal. 1X50: Ml(ivsq(iov. Inmarg. m.s. MIMNEPMOT. 

tum in rasura aX vv, tum infra alia manus addidit naQaivscig 

sig rb dvsrcog £r)v (cod. Par. Mvr\(iEQ(iov 7taQaivsriY.6v)' rr)v eavrov 
cpQsva ktX. Idem distichon legitur in Theogn. v. 795 — 796 praemisso 
alio: Mrjrs rivd £sivcov nrX., quod Bach, alii recte Mimnermo vindi- 
caverunt, quos et olim in edit. 1 et nunc secutus sum, cum in ed. 2 
Mimnermo abiudicavissem. 



28 POETAE ELEGIACI. 

tfjV 6avtov cpQEva t8Q7is' dv6r\X£y£G)v dh 7Cohto3V 
akkog tCg 6£ xaxcog, aXXog a(X£tvov £Q£l. 

8. [8.] 
'AXrjfoCrj 8s 7caQ£6t(o 
6ol xal £{101, Tcdvtav XQrjfjca dixaiotatov. 

9. [12.] 
'Hjjcug d' aiitv HvXov Nr\Xt]'Cov a6tv Xi7Covt£g 411 

L[i£Qtr)v 'A6Cr]v vrjvGiv d(pi%6ii£fra, 
ig 8' £Qatr)v KoXoqxava (iCrjv vtcsqotcXov £%ovt£g 

£^6}l£9' , aQyaXdrjg vfiQiog r)y£[xov£g' 

5 K£L&£V d' aKtri£VtOg a7COQVV[JL£VOL TCOtaflOLO 

&£cov (iovXfj 2J{ivQvrjv £lXo[X£v AloXCda. 

V. 3. ttjv oavTov, Ahrens avtov vel ocovrov, Bekker olira xr\v a' 
ccvtov, poterat ar)v avtov scribi, ut est in Homeri Hymno in Mere. 564 
av 8' aTQS-nscog sQssivcov ar)v wvtov cposva tsqjis, sed nihil mutandum, 
cf. Sappho 15. Alcaeus fr. 72. 78. 87. 101. — V. 4. cod. P bis dXXog 
et praeterea dfisivov. — Tig as, ap. Theogn. rectius roi as. 

Fr. 8. Stob. XI 1: MsvccvSqov Navvovg (A, om. Trinc, ll vavvovg 
Vind., Msvav§Qog sv Ndvvoig Schow.) - dlrj&. ktX. Passow et Gaisford 
MLfivsQfiov. — V. 1. dXrj&SLjj, Schneidew. dXr\9irj. cf. Nauck Philol. XI 466. 

Fr. 9. Strabo XIV 634: 'AnsX%bvTsg 8s naQa tcov 'Ecpsoicov ol 
SiLVQvaioL otQaTSvovGLv snl tov Tonov iv co vvv sgtIv 7] ZtfiVQva, AsXs- 
ycov %uts%6vtcov snfialovTsg 8' avTOvg s%TL0av tj)v naXaiav EfivQvav. 
. . . "Tgtsqov 8s vnb AioXscov snnsobvTsg uaTScpvyov sig KoXocpcova xal 

flSTtt TCOV SV&SV8S STCLOVTSg Tr)v OCpSTSQUV dnsXttfioV %a&tt7lSQ Y.tt.1 

MifivsQfiog iv Tr\ Nttvvoi cpqcc^sl iLvr\o%s\g Tr)g 2fivQvr\g oti tisql- 
[itt%r\Tog dsi- 'HiLsig v.xX. — V. 1. rjfisig om. CFmo Ald. — 8' omis- 
sum in codd. omnibus exhibent edd. — ainv IIvXov scripsi, legebatur 
ccinv IIvXov, codd. ainv ts nvXov , nisi quod F snsi ts nvXov exhibet, 
nisi forte scribendum uno verbo AinvnvXov quasi si dicas Hoch- 
pylos, cf. Curtius Pelopon. II 174 seqq. Meineke rjfisig 8' avrs (vel 
SrjVTs) UvXov legendum proposuit, quod denuo proposuit Cobet. — V. 3. 
sg 8' SQaTr)v Wyttenbach, legebatur sg 8' kqk rr)v. — V. 5. -nsi&sv 8' 
d%rr\svTog dnoQvviLsvoL noTttfioio quamvis dubitanter scripsi, sed lit- 
terarum vestigia tradita deserere nolui; 8' doTvsvTog vel 8' 'AorvsvTog 
editiones, 8iaaTr\svTog CFoz, 8l doTr)svTog s, 8' dvaaTavTsg x. 'Av.Tr\sig 
dicitur fluvius, cuius aquae altis ripis labuntur: adiectivum hoc auctori- 
tate destitutum, sed probe factum, atque constat, quantopere graeci 
poetae id genus adiectiva frequentaverint. Cum fluvius Colophonem 
praeterfluens aut nominatim fuerit appellandus aut epitheto aliquo 
illustrandus, nihil dum coniectura repertum, quo manifestum mendum 
probabiliter tollatur: nam a litterarum specie plus minusve omnia ten- 
tamina recedunt. Ego antea scripsi 8' ccvt' "AXsvTog, "AXsig enim vide- 
tur fluvius vocitatus esse, vid. Paus. VIII 28, 3, siquidem pro codd. 
scriptura dvsXovxog recte "AlsvTog restitutum, rectus casus ib. VII 5, 10 
"AXr\g legitur ac pariter ap. schol. Lycophr. 425, lat utroque loco "AXsig 
videtur scribendum. Sed coniecturam ccvt' "AXsvTog propter insolentiam 
productae syllabae primae praesertim in thesi versus repudio, neque 



MIMNERMUS. 29 

10. [18.] 

Strabo XIV 634 : KoXocpcova <?' ^AvSqaiptcov HvXtog (xtifci), 
cog cprjOt xal MiLivSQfxog iv xr\ Navvoi. 

11. [10.] 

Ovde jcot' dv yteya xcoas dvrjyayev avxis 'Itfticov 

e% AHrjs, xeketias aXyivoe06av bdov, 
vfioi6xfj IleXir] xeXecov %akenr\Qeg de&Xov, 412 

ovd' av en 'Qxeavov xalbv ixovxo qoov, 

* * 

* 

5 Airjxao noXiv, xo&i % cbxeog 'HeXioto 
dxxtveg %Qv0ea xeiaxai ev d^aXd^cp, 
'Qxeavov naQa %eiXos, Xv opyjexo ftelog 'Ir}6iov. 

avts "AXevTog hiatu admisso veri simile. Sane Lycophro produxit, sed 
in arsi 425 â– nu.vr i Y.ug ov% uncoQev 'AXevTa tiotcov , ubi insolens nominis 
clausula librariis offensioni fuit, qui 'AXevTog correxerunt. Utramque 
offensionem Hermann verborum traiectione "AXevtog ov-x dnco&e v.uvr\Y.ug 
Ttorcov removere conatus est. Mimnermo fluvii hoc nomen iam Brunck 
vindicavit, perperam ille quidem scribens S' 'AXr\evTog, Schneidewin S' 
avTig "AXevTog. Hartung cc6tv, "AXevrog scripsit. Schneidewin postea 
ytei&ev S' uv Mr\Xr\Tog proposuit, usus Choerobosco I 142, ubi a fluvio 
MeXr\g secernitur dXXog noTuuog 6 Mr\Xr\g 6 Stu tov f\ Trjg KoXocpcovog, 
qui I 45 MiXrjg dici videtur. Vicissim alii epitheton aliquod fluvii 
indagare conati sunt, velut Hecker S' devdovTog. Ego cum olim 6Ttr)v- 
Tog coniecissem probante Hertzbergio, postea Se KovoevTog (S' av otv- 
yoevTog) scripsi, vid. Pausanias VIII 28, 3: "AXevTog Se tov iv KoXo- 
cpcovL Htti eXeysicov notr\Tai Tr)v ipv%QOTr\Tu uSovotv, adde ib. VII 5. 10, 
tit periegeta hunc ipsum locum respexerit: et in eundem modum Mei- 
neke Y,si&sv nu%vr\svTog proposuit; quod vocabulum Nonnus frequentat, 
sed apud priores non comparet, neque huic loco aptum. Meinekium 
praeterea offendit unoQvvusvot praesentis temporis participium , quod 
satis tuetur Pindarus Pyth. I 65 so%ov S' 'AuvuXug oXfitot TltvSo&sv 
oqvvusvoi. — V. 6. fiovXr) , Cobet (SovXrjg nulla necessitate. — Zuvqvt\v 
stXousv Brunck, vulgo Suvqvuv stSouev. 

Fr. 11. Strabo I 46: el S' coaizeQ 6 2yirjipi6g cpr\6t'naQttXa§c6v liccq- 
rvQa MiuveQuov , og iv tco 'Slneuvco notr\6ug Tr\v ot%r\6tv tov AItjtov 
TtQog Tttig dvuToXuig extog neucp&r\vai cpr\6tv vno tov IleXiov tov 'id- 
aova yiai Houioat to SeQog, ovt' dv r) eni to SeQog ev.eioe nounr\ nt&u- 
vcog XeyotTO eig dyvcoTag %ui dcpaveig Tortovg, ovS' 6 St' SQr\ucov nui 
doi-Acov y.ai ■na&' r\udg tooovtov SY.TSTont6usvcov nXovg ovt e"vSo£og 
ovTe nccotueXcov. OvSh xtX. v.ai vnofidg' Air\Tua y.tX. Apparet haec 
cohaerere et„paucos quosdam versus intercidisse. — V. 1. ovSe kot' 
dv Porson, v. ovS' okotuv. — ueya Brunck, v. ueTa. — kvtjs Hecker, 
legebatur avTog, Meineke UQ%6g. — V. 2. TeXeeug, eiusdem vocabuli 
repetitio, quam antiqui sermonis simplicitate non satis tuearis, displi- 
cet, corrigo dvv6ug, cuius interpretamentum est TeXeeag. TeXecov quod 
futuri temporis est, cum dvv6ug iungendum. Meineke ut hanc offen- 
sionem removeret, v. 3 HeXir\ Te eXcbv legendum proposnit. — V. 6. 
%QV6eco, Hecker %Qt>aeot. — V. 7. %eiXog, i'v' scripsi, ABC %eiXs6tv, rel. 
et edd. %eiXee', i'v'. 



30 POETAE ELEGIACI. 

12. [9.] 

'HiXtog [xev yao Ttovov iXXa%£v rjfiata Ttdvta, 

ovdi Ttot d(i7tav6tg yiyv£tat ovds^ita 
L7t7tot6tv t£ xal avtco, irtsl QododdxtvXog 'Hcog 

'Qxsavbv 7tQo2.t7tov6 , ovQavbv £i6ava(3r}' 
5 tbv {ihv ya,Q did y.v\ia cpi^u TtolvrjQatog £vvr\ 

%otiXr\, e Hcpat6tov %£q6lv iXr)Xa[iivrj 
%qv6ov tt[Lrj£vtog, v7to7tt£Qog, axQOv icp' vdcoQ 

£v8ov^' , uQTtakicog %coqov acp 'E67t£Qtdcov 
yalav ig AifrtoTtcov , tva 8rj &obv aQ[ia xal iTtTtot 
10 £6ta6 , , ocpQ? 'Hcog r]Qtyiv£ta {i6Xr)' 
£vd-' iTtiflr} itiQcav 6%icov *Tit£Qiovog viog. 

13. [11.] 

Pausan. 1X29, 4: MiLivsQfiog 8s sXsysiu sig xr\v fidyrjv 7toir\ciug 
xr)v 2[ivQvatcov rtobg Tvyr\v xs %ai AvSovg, cpr\6lv sv xop TtQOOLfiioo 
&vyuxsQug Ovquvov xug aQ%uioxsQug Mov6ug, xovxoov 8s uXXug vew-413 
xsQug slvui Aibg nuidug. Respicit Schol. Pind. Nem. III 16": Kul o 
fisv ' AolGxuQiog Ovquvov ftvyuxsQa xr)v MovGuv 8s8s%xut, nu&aTtSQ 
MiuvsQfiog kuI , AX%iiuv lQxoqovGlv. 

Fr. 12. Athen. XI 470A: MifivsQLLog S' sv Nccvvol sv svvf\ 
cpr\oi %Qvaf\ %ccreGHevttGuevr\ 7cgog rrjv %Qsiav xavrrjv vno 'Hcpcciorov rov 
"HXlov ua&svdovra nsQCCLOvo&aL nQog rdg dvaroXdg, aivLGOOLLSvog xo 
"aolXov rov TtorriQtov XsysL 8' ovrcog' 'HsXiog %rX. — V. 1. novov sXXcc- 
%ev Hermann emendavit, legebatur e'Xcc%ev novov. Stoll 'HsXtog fieyav 
e£,eXcc%ev. — V. 2. Ttor , Bach %or '. — yiyverca Dindorf, yiverccL vulgo, 
compares 1, 4. 2, 7 et 11. 5, 4, ubi ipse antea ylvsraL scripseram. 

— V. 3. snsl, Casaubonus enr\v. — V. 4. eioccvtt$f\, Hermann eioave§r\. 

— V. 6. tioLLXri Meineke, quemadmodum ofioiog et bfLouog dici solet; 
possis etiam %colXr\ ut oXcoiov est ap. Hesiod. Th. 591, vulgo %oiXr\, 
Eustath. p. 1632, 27 qui h. 1. respicit %vXr\. Ahrens coni. %oiXr\ sv, 
Schneidewin %oiXr\ vcp' . — V. 7. vitonrsQog Heyne, vulgo vnonreQOv, 
ut Apollo tripode alato fertur (Monum. Instit. Archaeol. T. I t. 48), ut 
ap. Aesch. Prom. v. 138 Oceanides 6%co itrsQcorco vehuntur; conf. etiam 
Gerhard Pict. Vasc. I t. 41, 57 al. — V. 8. evSovft' PVL, ev8gv&' o&' 
AB. — ttQnaXecog non est referendum ad evSovrcc, sed iuugendum cum 
verbis cpeQeL* &%qov eop' vScoq, h. e. celeriter, rapide. — %<oqov VL, 
%coqov B, %oqov AP. — V. 9. 1'vcc Sr\ &oov scripsi et sic Meineke, BP 
l'v' dXrj&oov, VL ivcc oi &oov. — V. 10. eoraa' Brunck, earcca' B, torcca' 
PVL. — V. 11. ereQcov VL , ereQecov BP, conieci ocpsreQcov vel itQO- 
rsQcoy, nisi forte latet adiectivam eiusdem stirpis, unde reiQecc descen- 
dit, quasi dicas arsQoncov 6%ecov. Schueidewin ie\)<ov_ vel nreQtvcov vel 
sTte^aed 1 ' ecov, Ahrens oreQecov vel ene§riaer' ccq' cov. De ipsa fabula 
cf. Gerhard Pict. Vasc. II t. 109. 



MIMNERMUS. 31 

14. [13.] 

Ov plv 8r) xeCvov ye pivog xal dyrjvoQa ftv[i6v 

TOLOV i{lSV 7tQOT9QCOV 3t£V&0[iai, Q% (IIV idov 

Avdcov L7t7toiid%cov TtvxLvag xloviovTa cpdkayyag 

"Eqiilov d{l TtE^CoV, CpOOTa CpEQ£(l^£kCr\V 

5 toi> (ihv «(»' ovJtOTE 7td(i7tav i(ii(it^aTO TlakXag 'sj&rjvrj 
dQLfii (livog XQadCrjg, Evfr' oy' dva 7tQop,d%ovg 
6svaL&' , aCpaTosvTog iv v6^,Cvr\ TtoXi^OLO 

TtLXQa kLat,6(i£vog dv6{i£vicov fiikEa' 
ov yaQ TLg xeCvov drjlcov eti diiELVOTSQog cpcog 
10 s6xsv i7toL%£6&aL cpvloTtLdog XQaT£Qr)g 
EQyov, 6V avyfjCLV cpiQET ELXsXog r]EkCoLO. 

15. [15.] 

KaC fiLv £7t dvd-QcoTtovg (ydfyg ejel yaXETtr]. 

16. [15.] 
'jQyahirjg aCsl (id£,Log Hiievol. 

Fr. 14. Stob. VII 12: Mlllvsqllov' Ov llsv Sr) nxX. — V. 1. ov 
llsv Sr) v.sCvov ys, Hecker xov llsv 8r) mXslvov ys, Hartung %al llsv 8r). 

— V. 2. oi' lliv, Meineke og [iiv. — l'8ov, A slSov. — V. 4. "Eqlliov 
A et ap. Schow. BCW, v. 'EqClllov. — V. 5. ovnoxs, prius ovkoxs scripsi. 

— V. 6. sv&' oy' Schneidewin, sv&' oV A, Schow ut vid. ex codd. 
BCW onnox', vulgo saft' ox' . — V. 7. 6svcu&' Schneidewin, asvrift' 
A, csvs&' oS' Schow, asv' r)S' vulgo. Deinde A aiLLaxosv voLiCvri no- 
Xslllov , sed supra oi. — V. 8. Xia^oLLSvog scripsi, Biagofisvog codd. 
Schowii, v. (iiagoLLsvov. Quemadmodum s%y.XCvslv xl dici solet, ita hic 
eiusdem notionis verbum Xia£so&ai. 0. Schneider Ttvycva fiiagoLLSvog 
Svollscov fisXsaiv scripsit. — V. 9. Sr\'Lcov sn' scripsi, i. e. coram 
hostibus; legebatur Srftcov sx', quod sensu cassum; alias conieci Xrjcov 
sx' d(i. i. e. Xacov. Ahrens 8rj 'icov sx' vel xox', debebat certe ov yao 
8rj ksivov xig 'icov scribere, sed vel haec ipsa forma 'Icov hic vix fe- 
renda; Hartung ov ydo xtg -asCvov y' dv' "icovag. — V. 11. avyijoLV, 
v. avyaiaiv. — cpsQSx' elnsXog t]sXiolo Meinelrio obsecutus scripsi, libri 
cpSQSx' coxsog r)sXCoio, cum antea co%sog t)sXColo (si-nsXog) proposuissem, 
sed integro versu terminari locum a Stobaeo adscriptum consentaneum 
est, nisi forte librariorum socordia pentameter omissus. Schneidewin 
o^sog pro co-nsog requirit, et pro cpsQSx' scripsit axQScpsx' (quod recepit 
Hartung praeterea avyaig ev scribens), idem post SQy' , o&' cxll' avyij- 
olv cpsQSx', Ahrens &sqsx', sed postea la' avyijg cpsQSx'. — fioc frag- 
mentum videtur referendum esse ad elegiam, quam Pausanias fr. 13 
testificatur. 

Fr. 15 et 16. Etym. M. 187, 45: Bd^ig . . . arjLiaCvsL 8s xr)v cpr)- 
Lirjv xal xr)v QrjoLv, MiLivsQLLog' KaC lllv . . . 'AQyaXsrjg %xX. — Fr. 15. 
C. Flor. cpd^ig sl%s. 

Fr. 16. alsC, D. Colb. dsl. 



£2 POETAE ELEGIACI. 

17. [14.] 414 

Ilaiovag avdoag dycov, vva rs xXelxov yivog Xmicov. 

18. 

Athen. IV p. 174A: f O <?' ccvrbg {ArjurjTQiog o Hxrjtyiog) i6to- 
qeZ %av tco tetccqtg) %al si%o6xcp Trjg avTr)g TtQayfiaTsiag (Tqco'C%ov 
Sia%o6uov) Aairr\v (sic BC, Sakav PVL) r)Qcoa rtficousvov TtaQa 
roig Tqco6iv, ov (ivrjuovsvstv Mi(ivsQuov. Cf. Eust. ad Od. p. 1413, 
23. Item Spartae sec. Demetrium colebantur heroes Aaitcov (eun- 
dem MccTTcova dicit Polemo ap. Athen. II 39 C) et Ksqcccov. Aai- 
Tr\g, quocum apte componas 'IcodaiTrjg, etiam appellativi nominis 
loco erat, velut in Euripidis versibus, quos Porphyr. de abst. IV 
19 adscripsit: %al vv%Tt%oXov ZciyQScog §QOVTaig Tovg couocpdyovg 
Sahag TsXsaag, ubi perquam inepte legitur ^QovTccg Tccg t cou. 
Sattag. Recte me procurare mendum argumento sunt Hesychia- 
nae glossae, quae huc referendae: cojxocpdyovg Sattag (scr. Sakag)' 
Tovg Ta co(ia XQSa (HEQi^ovxag %al £6&iovTag et Sakag ' u£Qt6Tag. 

19. [16.] 

Aelian. V. Hist. XII 36: 'Eoixacsiv ol aQ%aioi vTtsQ tov aQt&uov 
tcov Trjg Ni6§r\g TtaiScov ur) Gvvddstv aXXrjXotg . . . Miwv£Q(iog d'%061 
%al HivSaQog T06ovTOvg. 

20. [17.] 

Plutarch. de fac. in orbe lun. c. 19: Ei Sh (ir) &icov r)(iiv 
ovTog rov Mi(ivsQ(iov STtd^st %at tov KvSiav %at tov ^AQpXoypv, itQog 
81 Tomoig tov 2Tr)6i%OQOv %al t6v IlivSaQOV sv Taig s%Xsiips6tv oXo- 
cpvQouivovg rbv cpavEQCOTaTOv %Xsm6(isvov %al (ii6cp dfiaTt (sic Schott, 
v. d(ia Tr)v) vvxta ytvo(iivr\v %al Tr)v a%Ttva tov r\Xiov 6%0T0vg aTQa- 
Ttbv . . . cpa6%ovrag. ubi prima Mimnermi haud dubie sunt, corrigen- 
dum autem u6tqov cpuvEQcoTUTOv %Xs7tTO(isvov, quae sequun- 
tur ex Cydia (vel Stesichoro) et Pindaro (Fr. 107) sunt petita: quam- 
quam Pindarus quoque voce %Xs7tTO(isvov utitur. 

21. 

Argum. Soph. Antig.: MiuvsQ(iog Si cpr\6t Tr)v usv 'tefirivrjv 
7tQo6o(itXov6av @so%Xvuivcp vnb TvSicog %utu A&rjvug iy%iXsv6iv tsXsv- 
vr\6ai. Videtur excidisse id, quod de Antigone dixerat Mimnermus. 

Fr. 17. Schol. Hom. II. % 287: iitnoHOQvoTccg. MCuvsQuog, TlaCo- 
vug %tX. Cf. Cram. An. Par. III 287, 1 (nuidvag d. d.). 



MIMNERMUS. 33 

22. 

Tzetzes Lycophr. v. 610: Tqoi^r\via ds Xsysxat r) 'Acpoodixrj. 
d>g MifivSQfiog Xsyst, vnb AtOfit]6ovg xQoo&sfca r) ^AcpQo8ixr\ nuQS- 
6xsva6s xr)v AiytdXstav noXXoig fisv fiotypig fiot%sv&rjvat, 6vyxotfir\- 
&rjvat dh %a\ xco 'InnoXvxco xat Kofir)xrj, xop Zt&svsXov viop. Ato- 
(irjdrjg ds naQaysvofisvog sig xo 'AQyog, im§ovXsvsxat itao avxrjg' 
xov 6s xaxacpvyovxog sig xov vaov xfjg "Hoag dta vvxxog cpsvyst 6vv 
xotg sxaiqoig xa\ r]X&sv sig IxaXiav nobg Aavvov §u6tXsa, 6g avxbv 
doXco dvsiXsv. quae plane congruunt cum veteris scholiastae com- 
mentario, quem Kinkel nuper edidit. 



Mimnermi fragmentum aliud praeterea olim legebatur apud Stob. 
CII 3: Kaxu Iuxqcov MtfivsQfiov Ndvvov (ita A, sed Voss. Vind. Tr. 
simpliciter MtfivsQftov vel MvrjfieQfiov). Coniecit Meineke MevdvdQov 
$>aviov, sed cum versus, qui sequuntur, tam a Mimnermi quam a Me- 
nandri poesi sint alieni, potius censendum est Mimnermi fragmentum 
excidisse, et illos versus Euripidis esse: MtuveQfiov Nuvvovg' (u drjilo 

noteiv cptXeovetv irjXQoi EvQtnidov 'On)oia drj cptXovotv taxQol 

Xeyetv xd cpuvXu uei£co xui xd deiv' vneQcpofia nvQyovvxeg avxovg. — 
Quod Meineke ap. Cram. An. Ox. I p. 102 xb nuQu MtfiveQfito • r Sl Zev 
noXvxifirjxe, cag xuXui vcov ui yvvai scripsit MevdvdQco, nescio an Eq- 
(jtinnco praestet. Ap. Stob. CXXV 3 MtfiveQfiov ex NeonxoXifiov (Voss. 
Vind. Tr. et Apostol. V 92 c simpl. MtfiveQfiov) Jetvoi yuQ dvd^i 
ndvxeg iofiev evxXeei Zcovxt cp&ovr)out, xux&uvovxu d' uiviout. fortasse 
itidem excidit Mimnermi fragmentum, ut deinde scribendum sit Ntxo- 
fid%ov ix NeonxoXifiov (vid. Suid. v. Ntxofi.), sed cum satis turbatum 
sit lioc caput, etiam alia coniicias: possunt enim hi trimetri etiam 
Archilochi esse. — Mimnermi nomen deprehendit Gomperz apud 
Philodem. n. evoe§. p. 29, 4, sed nihil ibi extat nisi MNEP, neque 
licet assequi, de qua re disseruerit philosophus. 

Aliae Mimnermi reliquiae haud dubie delitescunt in Theognideis, 
maxime in posteriore libri I parte, quemadmodum v. 983 — 8. 1007 — 12. 
1023-4. 1055—8. 1063—8. 1069—70, ut iam olim significavi. Hartung 
his alia addit 993—7 (de quibus valde dubito), 1012-6, 1045—6. — 
Quod Porphyrio ad Hor. Epist. II 2, 101 perhibet: Mimnermus duos 
libros luculentius scripsit, non magis fide dignum, quam Suidae auto- 
schediasma: iyQuipe (itfiliu xuvxu (hoc add. ABVEm) noXXd, ubi Kuster 
xuvxa delendum censuit, Bernhardy eQcoxtxu xu noXXd proposuit, Halm 
nuQu xuvxu, nonuulla intercepta esse arbitratus. 



POKTAE iiTK. II. 



VI. 416 

S O L N. 

2AAAMIX 

1. [12.]*) 

Avxog M]qv% r)X&ov d<p' CpsQxrjg Uala^ilvog . 
xo6{iov stcscov codr)v dvx dyoQrjg ftsiisvog. 

2. 3. [12.] 

Ei'r}v drj xox syco <&olsydvdQiog r) Hi%ivr\xr\g 
dvxi y 'A&rjvaiov , 7iaxQib^ d\xsi^)d[isvog' 

aiipa yccQ av (pdxtg r\ds [isx' dv&QcSjtoiGi ysvoixo' 
'Axxcxog ovxog dvr\Q xcov 2Ja2.aiXLva<psxcov. 



Solon. Fr. 1. Plut. Sol. c. 8: 'EXsysia Ss %Qvcpa cvv&slg â– acd lls- 
XsrrjGag, cogts Xsysiv ccno GTOiiarog, s£s7trjdr}GSv slg rr\v ccyogccv acpvco 
itiXlSiov nsQL&Sfisvog. "0%Xov Ss noXXov GvvSQccLLovrog dvafidg STtl r6v 
rov nrjQVKog Xi&ov sv cpSf t Sts^rjX&s (cf. Aristid. II 361) rr\v sXsysiav, 
r)g sgtIv aQ%r]' Avrbg . . . & siLSVog. Tovro rb 7toirjfia UaXaiLig 

STtiySyQCCTtTCCl KCil GTl%COV SKCCTOV &GTI %C(QLSVTCOg TtCCW 7tS7tOLrj- 

(isvcov. Rem ipsam etiam Iustinus narrat II 7,*qui cum dicit: „in 
publicum evolat factoque concursu hominum quo magis consilium dissi- 
mulet insolitis sibi versibus suadere populo coepit." non sibi, sed 
ibi scripsisse censendus est. Respicit hoc carmen Philodem. de Mus. 
in vol. Hercul. I c. 20. — V. 2. Bab STtcov. — cpSrjv, fort. rectius 
coSrjv r , id quod etiam Hartung proposuit. 

Fr. 2. 3. Diog. Laert. I 46: sv&oc rotg 'A&rjvaioLg dvsyvco Sid v.r\- 
QV%og rd Gvvrsivovra tisqX £aXtxiiivog sXsysia %al 7taQC0Q(irjGsv avrovg' 
kccl av&Lg TtQog rovg MsyaQsag sTtoXsfirjGav %al svincov Sid EoXcova' 
r)v Ss rd sXsysia rd [idXLGra â– xa&aipdfisva tcov 'A%r\vaicov ravra- sl'rjv 
. . . 2JaXa[iLvacpsrcov sha' "Iollsv %tX. V. 1. 2. affert Plut. praec. 
reip. ger. c. 17 inde a <&oXsy. Respicit Demosth. de falsa leg. § 252. 
— V. 1. EL%tvr\rr\g cod. Monac. , vulgo 2JL%i.vitr\g. — V. 4. ZaXaiiiva- 
cpsrcov Is. Vossius et Hermann, v. ZaXafiiv' dcpsvrcov , sed Stephani 
codd. SaXafiiv' dcpsrcov, unde ZaXaLiLvacpsxscov restituere licet. 



*) Numeri adiecti sunt editionis Bachianae. 



SOLON. 86 

* * 

*>"Ioiisv sig UaXa^itva, {i,a%r]66[isvoL 7isol vr\6ov \\i 

[[isQrrjg, %aXs7tov t al6%og a7ta)66fisvoL. 

(YnOOHKAI EI2 A0HNAIOY2.) 

4. [13.] 
'HfistsQa ds Ttolig xaTa iisv /liog ovtcot oksiTat 

ai6av xal iianaQav fisaiv cpQSvag ad-avaTOV 
toii\ yccQ <isyd&viiog STti6%o%og 6(3QLiio%aTQr] 
TlaXXag 'A&ryvalr] %stQag vtcsq&sv s%sl' 
5 avTol ds cp&scQSLv Lisydkrjv %6Xlv dcpQadCr]6Lv 
a6To\ (lovlovTaL %Qr][ia6L tcsl&o^svol, 
dr]{iov •§■' r)ysfiov(ov adcxog voog, ol6lv stoliiov 
v($QLog sjc {isydXrjg alysa TtoXkd TtafrsZv 

V. 5. 6. Apostol. IX 6 b. Arsen. 304. Schol.Demosth. p. 94 ed. Sauppe 
et Ulpian. in Demosth. de F. L. p. 152 ed. Dobson afferunt, ubi dnco- 
GaiisvoL est; leguntur hi duo versus etiam in Ald. Voem. praemissi 
fragmento 4, ex coniectura manifesta: Lopsv y' slg nrX. — V. 6. Ulpian. 
Sch. Dem. Ald. Voem. r om. 

Fr. 4. Integram hanc elegiam adscripsit Demosthenes de Fals. 
Leg. 254: Asys drj llol Xafleov Y.a.1 xd rov ZoXcovog sXsysia ravrl, 
i'v' idr}&' ori v.a.1 SoXcov sllloel rovg olog ovtog dv&Qcoitovg . . . Asys 
av- tXsysia EoXcovog {EoXcovog om. ZTAugl2kst Bav. Lind. Vind4 
JT7L8M, rjQcosXsysiai, Sl [corr. sXsysia EoXcovog], r)QasXsysia t, iafjL^sia 
LaurS, titulum plane om. r.)' 'HpsrsQa ds %rX. Varietatem lectionis 
exhibeo secundum novissimam Voemelii editionem (Dem. oratt. de co- 
rona et de falsa leg. Lips. 1862). Solonis elegiam plane omittunt 
2Augl2ks, sed primum et tertium distichon in scholiis exhibent Augls 
Vindl. Exstat haec elegia praeterea in Cod. Vind. 153, cuius colla- 
tionem a Schubarto mecum communicatam iam olim subieci (S), in 
cod. Paris. Reg. n. 2600 fol. 114, quem contulit Voemelio auctore prom- 
tissimo studio B. Hase (P) , et in codice Ambrosiano D 15 sup. chart. 
saec. XV, quem contulit Studemund (A), qui fere ubique consentit cum 
P. — Sitzler versuum ordinem perturbatum esse existimat, itaque post 
v. 16 inserendos esse v. 23 — 30, quos excipiant v. 17 — 23, denique 
v. 31 seq., infirmis ille quidem vel nullis usus argumentis. — V. 1. 
Est ipsum hoc exordium elegiae, neque quidquam excidit, quemadmo- 
dum Voemel olim existimabat, nam nunc ipse largitur elato Solonis 
animo satis convenienter carmen a particula adversandi inchoari. — 
rifisrsQa codd., rjiisrsQ-^ Brunck. Initium hoc elegiae videtur respicere 
Arist. Eqq. 1175! — nor oXsirai, *S nors 'Xsirai, A itor dXsirai, P 
itor coXsi. — V. 2. ftaxapeov, Tpr. fiaKQCov. — V. 3. o$QiciOTtatQri A 
exhibet ut vulgo, 6n$QiLLondtQr] Sltvi Lind. 2 TL ex corr. , S o^QindrQr]. 
— V. 4. lla?.Xdg, noXXdg il, om. PA. — V. 5. psydXrp, Sitzler SQarrjv 
vel XmaQrjV requirit. — V. 6. datol, darol 8s r Vindi M (a pr. m.). — 
XQrtfLaai, male olim conieceram Qr)[iaai, quod probans Hecker praeterea 
v. 5 dcpQadssoOL scripsit. — V. 7 — 11. om. Lind. — oiolv, u ovglv, 
PA oIol. — sroiciov, PA sroLpoL, %roLiLov r\. — V. 8. v§QLog, AP a m. 

3* 



36 POETAE ELEGIACI. 

01» yttQ S7116TCCVTCU KOX&yjBlV XOQOV Ovde TCCCQOVGag 

10 EvcpQ06vvag xo6[i£lv dcciTog Iv r\6vyir]. 
****** 

hXovtov6lv d' ccdiKOig £Qypa6L Ttsi&o^isvoi 418 

****** 

0V& LSQC3V KTSUV&V OVTE TL 'dr\[l06L03V 

cpsLd6[isvoL kXe71tov6lv sy ccQTCayfj aXXo&EV aXXog, 
ovds (pvXa66ovTaL 6£{ivcc frsns&Xa Ai%r\g, 
15 r\ 6Lyeo6a 6vvoids tcc yiyv6{isva hqo t iovra, 
Top ds XQOvop TtavTcag rjXd'' a%oTL6o\x,£vr\. 

tqvt r\dr\ 7ia6r\ %6Xel SQ%STac sXycog aepvxTOV 
sig ds xaxr\v Ta%£oog r\Xv&£ 8ovXo6vvr\v , 

r\ 6T0.6LV E\l(pvXoV %6Xs\lOV d 1 ' EvdoVT EftEyELQEL, 

20 og tcoXXojv EQarrjv 6rXs6sv r\XLxir\v' 

ix yccQ dv6^,svsaiv Ta%sag %oXvr\QaTOv cc6tv 

pr. v$Qtg. — [isyuXrjg, M a m. pr. (isyuXmv. — V. 9. snieruvrut, rL8 
snieruxut. — V. 10. r)6v%irj, r\6v%iu M a m. pr. u r) d%iv . . . Post 
hunc versum inserunt editores %Qr)(i.uru 8' i[isiQ0V6tv s%stv, dSincog 8s 
nsnde&ut mutuati ex fr. 13 v. 7, aut ri%rst yuQ noQog v^qiv, oruv 
noXvg oX@og snrjrut ut Sylburgius, aliquanto probabilius (fr. 8). Conieci 
nihil nisi hemistichium excidisse: 

svcpQoevvug %06[isiv Sutrog sv r)6v%ir]. 

nXovrov6tv 8' uSincog 

ov&' isqcov Kxsdvcov ovxs xi 8r][io6icov. 

cpstS6[isvot, ytXsnrovct §' scp' UQnuyfj uXXo&sv dXXog. 
ut d8iv.otg SQy[iu6t nst&6[isvot illatum sit ex fr. 13 v. 12. Voemel v. 11 
nXovxov6iv 8' dSi-Aotg SQypuot nst&6fisvoi plane sustulit, sed quod pu- 
tat hanc coniecturam firmari cod. Lind. auctoritate, qui hunc versum 
omiserit, hoc nihil valet, nam ille codex etiam v. 7 — 10 praetermisit 
manifesta librarii negligentia. Ceterum in codd. nec hic nec infra 
ullum lacunae indicium. — V. 11. nXovxovGtv AFT$t, nXovrovct il 
a m. pr. S, nXovxsvGtv olim edidi. — SQy[iu6t, £1 a m. pr. tu sQ[tu6t. 

— Sitzler hexametrum in hunc modum instauravit: nXovxovetv S' d8i- 
%ot6(tv sn) SQyfiuet (&v[i6v s%ovrsg). — V. 12. 13 om. u. — rt om. 
JJVind4. — V 13. scp', J7L8MS dcp', et dcpuQnuyrjt FT$r, A dq>UQ- 
nuyr). — V. 14. &s[is&Xu diurjg scripsi, codd. omnes Sixrjg &s[is&Xa. 

— V. 15. t/, A r). — evvotSs, <£ S' sXrj&s 6vvoiSs, IZL8M Vind4r 
XsXrj&s evvotSs. — xd, Chrysoloras corr. xs. — ytyvofisva, ytv6[isva S. 

— V. 16. r]X&' ', A r)X&u. — dnoxt60[isvr] cod. Bavar. , dnoxteafisvr] ce- 
teri libri. — V. 17. rovr , S rov 8' , Steph. ruvr , ruvrrj 8r) Sylburg. 

— sXnog, II corr. SQ%og. — V. 18. 'sig, A sg, P si. sg fortasse aliquis 
praeferat, et ad eandem normam alios locos exigat, sed nimis incerta 
est paradosis. — ra%scog, Sl Vind3 u rscog, sed ii'in m. ru%scog, unde 
rsXscog possis coniicere. — V. 19. r) Stephanus M corr. AldV, r) ceteri 
libri. — snsysiQSt Sl et vulgo, snsysiQstv $Bav., snuysiQStv FTrS8MA, 
snuysiQst Lind. Vind4, dnuysiQStv P, snsystQsv coniecit Schneidewin. 

— V. 20. SQurr)v, SQurcov TS Lind. PA, sQU6rr)v Vind4. — V. 21. 
Sv6[isvscov, Hecker Sv6vo[iir]g requirit, contra Sitzlero ru%scog suspectum, 



SOLON. 37 

tqv%etcu sv (Svvodoig, Trjg udtx' e6t\ cpCXu. 
tuvtu ytlv iv drj[icp cjTQscpETat xccxd" tcov 6e TtsvtyjQcov 
txvovvTut noXXol ycctccv sg uXXoduTtrjv 

25 JtQafrBVTES 8s6^l0t6C T ttEtXsXCotGt ds&EVTSS, 419 

xu\ xccxd dovXo6vvr\s dTvyva cpsQOvdt fiCcc. 
ovtco drjiio^tov xaxbv eq^etui olxud' sxu6tco, 

CCvXstOt d' ET E%EtV OVX E&EXOVOI d-VQUt, 
VtjjrjXoV #' VTtSQ EQXOS VTtSQ&OQSV , SVQE ds 7tCiVTCOS, 

30 si xui rtj? cpsvycov sv civ%co r) ftttXttytov. 
tuvtu dtdd^ut &v{ibs *A%"Y\vuiovs ^s xsXsvst, 

COS XaXtt TtXstGTU TtoXst dv6V0{litt 7lttQE%Et, 

itaque tuymv corrigit. — V. 22. tQv%stut, M Vind4L8r tQV%st' , hinc 
Chrysoloras tqv%st' ivi. — xfjg uStv,' iotl cpiXa scripsi confidenter refingens 
librorum lectionem toig dStHovet cpiXotg, nam cpiXovg ut vulgo Vind4, 
cpiXotg T$rg^nL8M Lind. SPA, utrumque t, cpiXstaiQotg 5JuVind3. (quae 
scriptura videtur orta ex staiQotg supra apiXotg addito). Cum verba 
quemadmodum vulgo leguntur , sensu cassa sint , antea scripsi iv 
6vvoSoig Toig dStxovet cpiXatg probante Voemelio, ut clandestini coetus 
hominum factiosorum notentur (cf. Plato Theaet. 173 D: 6novdul 
stuiQtav in uQ%ug kui evvoSoi): lenis quidem medela, sed molesta 
eiusdem casus repetitio non satis digna vetere poeta, itaque malui corri- 
gere iv evvoSoig, trjg uSix.' i6tl cpiXu, quemadmodum est apud 
Theogn. 465 nui 6ot tu Sinaia cpiX' s6tco. Librorum corruptela repe- 
tenda ex compendiorum scripturae ignoratione. Ahrens coni. r) evv- 
oSoig tfjg dStY.r\6icpiXoig, Hecker iv 6vv6Soig toov stuQcov dSinotg, Em- 
perius toig S' dSi-noig bcpsXog, Hertzberg r^g dStnovei cpiXovg. — V. 24. 
tnvovvTat (pro quo Schneidewin ixvsvvTut) Sl et omnes codd ,-l%vovv- 
Tai P. — sg, L8 sig. — V. 25. nQU&svTsg, Sl a m. pr. nuQU&svTsg, 
Solon 7tQr)&svTsg scripserat. — dsiv.sXioi6i, ML8$r dstxXsiotot, AP dns- 
Xioiot. — Ss&svTsg, FTrvSApr. So&svTsg. — V. 26 vulgo deest, sup- 
plevit Goettling ex apogr. Planud. (Iriarte Cod. Matrit. p. 113): nui- 
■x,uy.u S. £vyu cp. §ia, unde %ul %u%d S. 6v%vd cp. ^irj scripsit, ego 
6Tvyvd . . . §ia praetuli, Hartung et Sauppe XvyQu praeferunt. Voemel 
perperam £vyd tuetur, quod nullo pacto licuit producta syllaba priore 
efferre. Schneidewin, qui nuy%uv.u (Voemelio probante) scripsit, reliqua 
tuetur, ratus a Lascari versum suo periculo additum esse, at eiusmodi 
versus docto hoc homine indignus, quamvis idem Sauppio sit visum. 

— V. 27. ofauS', Hermann oi'%m. — V. 28. uvXsot, AP uvXiot. — 8' 
st Vind3, vulgo Ss t, Sst' '&,$' ot' APJ7Vind4T$rS, 8' bt M 
a pr. m. L8, Hecker 8' i'6%stv ovxst' s%ov6i. — V. 29. insQ SQHog, 
vnsQSQ-nog AP, om. u. — vnsQ&OQSv, vtisq&vqov L8M a m. pr. Vind4. 
Obs. Ask. rrj. — itdvtcog SVind4, ndvtcov APVind3ML8£ et Bekkeri 
codd., ndvTug Obs. Ask. r\, ituvtcav et supra Ttdvtag U, ndvTug r\ ndv- 
Toag Bodl. — V. 30. sl %ui Tig margo Lessing., r) ys ti? {r)ysTtg) APTS, 
sl' ys Ttg ceteri libri, s'i ys Tig r) (siysTtg rf) Ald. — iv, r) Vind4ML8r. 

— rj fruXdiiov scrrpsi, nisi malis &uXdficov , idemque Schneidewin et 
Koechly coniecerunt, codd. omnes r] &uXd{up. — V. 31. /xf, AP (irj. — 
V. 32. Haxd nXsi6Tu, u naXa nXsietu, rL8Vind4 nXsi6ta kuhu , Schnei- 
dewin xaxa noXXu. — Svevofiiu, antea scripsi Svevo^irj et deinde 
svvotiir], quod Baitero quoque placuit. 



38 POETAE ELEGIACI. 

evvofiCa <3' evxo6[ia xal aQTia itavt ditocpaCveL, 
xal ^dfia Toig ddCxoLg atxcpLTCQ"Y]6L Ttedag' 
35 TQayea XetaCveL, itavet xoqov , v(Iqlv dpavQoi, 
avaCveL d aTrjg dv&ea cpvofieva, 
ev&vveL de dCxag 6xoA,Lag v7teQr\tpavd t eQya 

TtQavvet, Ttavel d' l^ya §L%o6Ta6Cr\g, 
jtavet d' aQyaXerjg eQtdog %oXov, e6Ti d' vit avTrjg 
40 TtdvTa xaT dv&QcoTtovg aQTia xal TttvvTa. 

5. [14.] 

Ar\^cp (ihv yccQ edcoxa to6ov xQaTog, o66ov eitaQxei, 420 

TLfirjg ovt acpekcov ovt' eTtoQe^d^ievog' 
ol d' eiypv dvva^LV xal %Qrjfia6LV rj6av ayrytoC, 

xal Toig e(pQa6d{irjv {irjdev deixeg e%eiv' 
5 e6Tr\v d' d(icpL(5aXcbv xQaTeQov 6axog d[icpoTeQOi6Lv , 

vlxcxv d' ovx el'a6' ovdeTeQovg ddCxcog. 

6. [15.] 

zfrj^iog d' cod' dv aQL6Ta 6vv r)yefiove66Lv eitotTO, 
{irjTe XCrjv dve&elg \ir\Te TtLet,6\nevog. 

1. [16.] 
"BQy[ia6iv ev (teydXoLg ita6LV adeiv yaXeitov. 

V. 33. svnoofia, S efineSa. — V. 34. xai &d[ia scripsi, vulgo ycai 
&a[id, 0. Schneider v.aC &' dfia, quod ego quoque conieci , Hartung %ai 
«fta hiatu non ferendo. De particula &dfia, i. e. dfia, dixi ad Pind. 

— V. 35. tQa%ea, Chrysoloras xQrj%ea. — XeiaCvei, laiivv Sl, XiaCvsi, AP, 
S' laivsi $rL8, Si aivsv U. — V. 36. dxrjg, Sl a pr. m. dvxrjg, unde 
dvaxr\g aliquis coniicat. — V. 37. sv&vvsl, Herwerden l&vvsl requirit. 

— Ss, Ss Sr) S. — V. 39. dqyaXsrjg, Vind4 AldT SQyaXsrjg. — soxl 
AP, vulgo ioxi. — V. 40. ndvxa, Sl a m. pr. ndvxag. — mvvxd, Ven. 
ovvexd. 

Fr. 5. Plut. vit. Sol. c. 18: 'EmarjfiaLvsxaL Ss (ZoXcov) avxog av- 

XCp XJ)V S^lGCOGLV OVXCOg' /JrjflCp KXX. V. 1. (ISV Om. CL. OGOOV 

Stephanus, ooov libri. — sTtagKSL libri, dTtaoy.SL Coraes, snaoKSLv 
Brunck. — V. 4. firjSsv, qV ovSsv. — V. 5. FaL eg xr)v S' dficpifiaXcov 
â– nodxog dficpoxsQOLOL. Hunc locum respicit Aristid. T. I 829 et II 360. 

Fr. 6. Plut. Comp. Sol. et Popl. c. 2: Kai xovxo S' solhs ovvlSslv 
TtQOXSQog 6 EoXcov, oxl Srjfiog Sld' dv aQioxa nxX. — V. 1. dr\\x,og d' 
Schneidewin alii praemiserunt, Brunck scripsit cbd^dv Sfjfiog. — V. 2. 
Xirjv FaL, v. Xiav. Ad idem hoc carmen fortasse pertinet fr. 12. 

Fr. 7. Plut. Sol. c. 25: SQyfiaoL (a SQfiaoC) yaQ ev ft. n. dSsLV (v. 
dSeiv) %. cog avxog slQr\v.e. Ad hoc carmen fortasse pe"rtinent Theognid. 
v. 799—802. 



SOLON. ;;<.! 

8. 
Tlxtsl yccg xoQog v(5qiv, otccv rtoXvg olfiog snrjTai. 



9. [17.] 
'Ex vsrpiXr]g rtilsTaL %Lovog [tivog r]6s %akdt,r]g, 421 

^QOVTtj d' ix XayirtQag yCyvsTaL a6TSQ0rtrjg' 
dvdQcav #' ix iisydkav rtohg oXkvTai' sig ds iiovaQ%ov 
drj{iog dldQLrj 8ovXo6vvr]v srts6sv 
5 XsCcog d' i^aQavT ov Qadtov i6TL xaTa6%slv 
v6tsqov, dXX' rjdrj %Qr) tisqI rtdvTa voslv. 

10. [18.] 
/isi\si 8r) [lavirjv [isv iprjv ftaLog %Qovog a6Tolg, 
6sl%sl dXrjdstrjg ig [is6ov iQ%ofiivrjg. 



Fr. 8. Clem. Al. Str. VI 740: SoXcovog Ss noLr\aavxog- Ti%xst yuQ 
(zot H et Ottob.) %xX. avxiKQvg 6 ©soyvtg yQucpsf .TiuttL *ol %OQog 
v@qlv oxuv %u%co bXfiog snr\xut. Uterque secuti videntur antiquius pro- 
verbium: Ti%xst xoi %oQog v($qiv , bxccv %a%co ccvSqI nuQsCrj, Diogenian. 
VIII 22. Simile SoloniB dictum memorat Diog. I 59. 

Fr. 9. Diod. Sic. Exc. Vat. T. III p. 23 Dindf.: Asysxai ZoXcov 
%al TtQOSntsiv xoig 'A&r\vaioig xrjv saoLisvr\v xvQavviSa 6V sXsysicov 'E% 
%xX. . . . vosiv. V. 1 — 4. Diog. L. I 50 (et Apostol. VI 93 c) affert, 
V. 1. 2 Plut. Sol. c. 3: 'Ev 8s xoig opvat%oig aitXovg saxi Xiav %al ao- 
%aiog, cog drjXov s% xovxcov 'E% vscpsXrjg . . . dax SQonr\g, deinde 
sequitur fr. 12 ;> et V. 3. 4 Diod. Sic. XIX c. 1. — V. 1. nsXsxai, Diog. 
cpsQsxat. — tisvog, ap. Diog. ed. Frob. §ia. — %ocXd£r\g, ap. Pl. C 
%dXa£a, Diod. &uXdxxr\g. — V. 2. XacinQttg, Diog. Xcc(inQr\g fort. rectius. 

— yiyvsxat, Diod. yivsxai, et sic ut videtur codd. Plut. Diog. — V. 3. 
8' om. Diod. utroque 1. — LtovaQ%ov, Diod. XIX 1 xvQavvov (F xvQav- 
vov). — atdQirj Diod. ib., sed altero 1. dcdQsirj, Diog. atSQtg icov. — 
SovXoavvrjv, Diod. Exc. 8ovXoavvr\g, et priore 1. FV snsaav pro snsasv. 

— Post v. 4 Hartung nonnulla intercepta esse existimat. — V. 5. 
XsCcog S' s^uqccvz' scripsi, cod. Xir\g 8' s^sqccvxcc, id est, si quem plane 
extuleris, nam non est verisimile Solonem s^ttQccvxa eo sensu, quo 
ii-aQ&svxa dici solet, adhibuisse. cf. Phot. 218, 3: xb yaQ Xscog saxt 
xsXscog. 'AQ%iXo%og~ Asicog yuQ ovSsv scpQovsov. Apollon. de pron. 334 A 
xsXscog, Xscog. Firmat Diodorus dicens: nQtv xsXscog la%VQOv ysvso&at. 
Antea scripsi ex mea et Schneidewini coni. Xirjv 8' si,d.Qavx', Ahrens 
yaCr\g 8' s\dQavx', Kayser %str\g 8' s^aQccvx'. Cobet nuper commen- 
davit sv%XsCr\v 8' SQJ-avxag ulSlov soxt %axaa%siv , quod interpretatur 
sempiternam gloriam reportare potestis, neque institutam sententiam 
curans, neque versus numerum, quandoquidem barbare vocis dtSLog 
antepaenultimam produxit. ov add. L. Dindorf. — quSlov , cod. 
QutStov. Dindorf Q~r)Stov. — V. 6. nsQt add. Dindorf, Sintenis coni. xtvu 
ndvxa, Schneidewin 7tttQs6vxa. 

Fr. 10. Diog. L. I 49: j\£ttg y&Q (SoXcov) sig xr)v s%%Xr\aCav (isxd 
-frco^axog %cd danCSog, TtQOsinsv ccvxoig xr\v sniftsatv xov HstaLaxQttxov , 



40 POETAE ELEGIACI. 

11. [19.] 422 

El de TteTtov&ate XvyQcc dV v^iexsQr]v xaxotrjta, 

prj tL ftsolg tovtcov [totQav e7ta^<psQSts' 
avtol yccQ ro-^rovg r]v^r]6ats Qvpata dovtsg, 

xal 8lcc tavta xaxrjv e6%ete 8ovXo6vvr\v' 
5 vfiecav d' elg [iev exa6tog aXcoTtexog l'%ve6L fiaCvet, 

6v[i7ta6Lv d' v[iZv %avvog eve6tL voog' 
elg yaQ yXco66av OQate xal eig e7tog aloXov ccvdQog, 

elg eQyov d' ovdev y Ly vopevov (5Xs7tete. 

Y.a.1 ov fiovov, dXXd kccv ^orj&svv sxovfiog svvav, Xsycov xccvxcc' "AvSqs? 
A&rjvavov, xcov (isv aocpcoxsQog, xcov Ss dvSQSvoxsQog svfiv oocpcoxsQog 
[lsv xcov xr)v ct%cixr\v HsvovaxQttxov (ir) ovvvsvxcov dvSQSvoxsQog Ss xcov 
sTtvoxccfisvcov (isv, Svd Ssog Ss ovcoitcovxcov . Kttl r) fiovXr) II s vovoxqcc- 
xiSav ovxsg, (jvaivsa&uv sXsyov ccvxov od"sv slns xavxi- dsi- 
!-sv ktX. xcc Ss nsQi xr)g xov Usvovgxquxov xvQttvviSog sXsysva tcqoXs- 
yovxog ccvxov xccvxcc r\v 'E« vscpsXr\g kxX. Carmen, unde hoc disti- 
chon petitum, scriptum eodem fere tempore, quo fr. 9, neque tamen 
utrumque fragm. eiusdem elegiae est. — V. 1. Sr) (iccvirjv, C arj(iccviriv. 

— V. 2. sg, M s'g. 

Fr. 11. Diog. L. I hl:"Oxs xov IIsiaiaxQaxov sficcftsv r)Srj xvqccv- 
vsvv, xccSs syQcctps rtQog xovg 'A&rjvcciovg- El ds nxX. (nnde Nicetas Cho- 
niat. p. 772 ed. Bonn. , ubi cod. A om. v. 5 — 8 et ex Plutarcho v. 1 
XvyQcc, v. 2 (ir)vvv, v. 3 sqv(iccxcc exhibet) et Diod. Exc. Vat. T. III 
p. 24: Kal (isxd xccvxcc xvQccvvovvxog scprj' El Ss %xX. integrum ser- 
vant hoc fragmentum. Adde Plut. vit. Sol. c. 30: Kcci xo Xovrtov r)av- 
%iccv r)ys v.ul xcov cpiXcov cpsvysvv ticcqcuvovvxcov ov rtQoasv%sv , dXXd 
7toirj(iaxa yQucpcov covsiSi£s xovg 'A&rjvccioig' si Ss ... SovXoovvrjv 
(v. 1 — 4), et supra: kccv noXXd Svs^rjX&sv ofioicc xovxovg, olg Svd xcov 
7toir](ittxcov ysyQcccpsv svg yaQ %xX. (7. 5. 6), unde Clem. Al. Str. I 328 
affert v. 7. 5. 6. — V. 1. Xvy^d, Diogen. Seivd. — vfisxsQriv, Diod. 
vpsxsQttv. — V. 2. (ir) xi frsovg xovxcov, Diod. (jvr) &sovav xavxrjv, et (ir) 
&sovov ap, Plut. FaLC (C etiam xovxcov om.). — (lovQav, Plut. (irjvvv. 

— Post v. 2 Leutsch distichon intercidisse arbitratur, in quo poeta 
Pisistratidarum dominationem descripserit , quandoquidem xovxovg v. 3 
non habeat quo referatur: sed hoc argumentum parvi est momenti, si 
quidem non integrum carmen, sed particulam tantum poematis adhibet 
Diogenes. De Pisistratidis haud dubie dictum in iis versibus, qui v. 1 
praecesserunt. — V. 3. qv(jvuxu Stephanus, sqvcvuxu Diod. Plut., qvolu 
Diog. fort. recte. Sitzler Qcoccaxa commendat. — V. 4. xavxcc, Diod. 
xovxo. — so%sxs, ap. Pl. C s%sxs, Diog. i'a%sxs sed ed. Frob. s%sxs. — 
V. 5. vfiscov Diog., vficov rel. — fisv om. cod. Laur. ap. Clem. Respicit 
Cratinus Leg. fr. 1. — V. 6. %ccvvog Plut. Clem. , Hovcpog Diog. Diod. 
Nauck coni. y.ccvQog. — svsoxi, ap. Pl. C sgxv. — V. 7. snog aioXov, 
Pl. Cl. sitr\ ccvfivXov, quam lectionem licet speciosam non recepi. — 
dvSQog', ap. Diog. cod. Mon. ttvSQtt. — V. 8. yvyv6(isvov, Diod. et cod. 
Mon. Diog. yvvofisvov. Quod Plut. et Clemens versuum ordinem in- 
vertunt, memoriae errore factum videtur; ac si Plutarcho fides habenda 
esset, pertineret haec ad illa carmina, in quibus prae"sagiens de futura 
Pisistrati tyrannide dixit, vid. fr. 9 et 10. 



BOLON. 41 

12. [17.] 

'JSjj dvfycov dh ftukaGGa taQa66ttaL' r\v 6b tig avtr)v 
(ir) xivfj, nuvtav icftl dLxatotdtrj. 

(YnO0HKAl EI2 EAYTON.) 423 

13. [4.] 
Mvrj(io6vvrjs xal Zrjvog 'OXvimlov dyXaa texva, 

Mov6ai IIleqlSss, xlvte (iol £v%onevca' 

Fr. 12. Plut. vit. Solon. c. 3: 'Ev Se xoig cpvoiKoig dnXovg taxl 
Xiav -aal ctQ%aiog cog drjXov ex. xovxcov. 'E« vecp eXr\g . . . daxtQonrjg 
(fr. 9 v. 1. 2). 'El- dvecicov de &dXuaau kxX. unde vulgo etiam hoc 
distichon priori subiungunt et ad illam elegiam referunt: at Plutarchus 
ex diversis elegiis duo diversa exempla petiit, quod etiam Schneidewin 
nnimadvertit. Dixit autem poeta de populo, qui nisi improbis ducibns 
utatur, sit iustissimus , sicut mare placidum, ventis non turbantibus. 
Herodot. VII 16: xd ae %al uLttpbteQU neQir)y.ovtu dv&Qconcov, y.uy.cov 
bfiiXiut acpdXXovat, xutdneQ tr)v ndvtcov XQ r i 6lllC0X ^ CTr ] v dv&Qconotot &u- 
Xuaouv nvevfiuxd cpaai ifininxovxu ov neQtOQUv cpvai xrj ecovxrjg XQV' 
a&ai. Polyb. XI 29: o&ev del tb nuQanXr)atov nd&og ovfiftaivet neQi 
te tovg oxXovg xal tr)v ftdXuttuv â– x.u&dnsQ yuQ Huxsivrjs r) fisv ISia 
cpvaig eaxlv dfiXa@r)g xois XQ WLl ^ vot '? %ul gxuoilios, bxuv 8' sis uvxr)v 
efnteor) tu TtvevLtutu (iia, totuvtrj cpuivetut tois jjpco^fVoig, oloi twss 
uv cootv ol HvnXovvtes uvtr)v uvetiot, tbv uvtbv tQonov kui tb nXi)&os 
del nai cpuivexui kuI yiyvexui TtQOs xovs j;poo|u.£*'oi>s, oiovs uv t%r\ tiqo- 
oxdxug vlu\ ovLtflovXovs. Dionys. Hal. XVII 12: naQanXr\atbv tt nd- 
axovaiv ul 8r\Ltov.QatovLttvat nbXetg totg neXdysoiv e%eivu te yaQ vno 
tcov dvsLicov xuQuxxexui cpvatv txovxu r\QtLteiv, uvxui xe vnb xcov 8r\(iu- 
ycoycov kvkcovxul jirjdev ev avxaig exovaut â– Auv.bv. Adde Cic. pro 
Cluentio c. 49 et interpretes ad Livium XXVIII 27, 11. Cf. etiam Fr. 
Adesp. 23. 

Fr. 13. Stobaeus Flor. IX 25: SbXcovog integram hanc elegiam 
adscripsit, de qua disputavit Linder Philol. XIII 499 seqq. Cum H. 
Weil a. 1862 in Museo Rhenano XVII, 1 seq. hanc elegiam, quem- 
aduiodum alias, stropharum vinculis astrictam esse contendisset, decem 
annis post Leutsch in Philol. XXXI 150 seq. citharoedici nomi Ter- 
pandrei structuram 'sibi deprehendisse videtur, non meliore successu 
quam Weil strophas indagavit: nisi quod Weilii artificia iam prope 
obsoleta sunt, Terpandrea studia, postquam Westphal facem praetulit, 
nunc vel maxime fervent. Et Westphal quidem miro errore, cui non 
est venia parata, oLicpuXco quartum attribuit locum, quem quintum ob- 
tinuisse manifestum est: itaque cum Terpandrei nomi vestigia alibi sibi 
deprehendisse videtur , vana esse ista commenta necesse est. Ab hoc 
errore sane Leutsch sibi cavit, sed enuQxu et LtexuQxu nuncupans vel 
ignoravit vel sprevit certissimam emendationem, qua olim haec monstra 
procuravi ad Terp. fr. Nec debebat citharoedici nomi structuram trans- 
ferre ad Solonis elegiam. Sane ad nomum auloedicum auctore ut videtur 
Clona translata est, sed a reliquis elegiacis carminibus plane abhorret:« 
nam singulorum lyricae poesis generum singulares sunt proprietates, 
quas non decet confundere vel contaminare: frustra igitur sunt, qui 
chorica carmina tragicorum poetarum vel Pindari epinicia ad eas leges 



42 POETAE ELEGIACI. 

oXflov [iol TtQog &eoov (laxttQoov dote xccl 7tQog ttitdvtcov 
dvQ-QCOTtcov cciel do^ccv s%elv dyccd-rjv 
5 eivccL de yXvxvv obde cpiXoLg, eyftQoi6L de tcltcqov, 
tolcSl [lev cciooiov, tol0l de deLVov ideiv. 
IQr^iaxa d' iiieiQoo [iev e%eLv, ddixoog de Jtendo&aL 

ovx e&eXoo' Ttdvtoog v6teQov r)X&e dixrj. 
TtXovtov tf' ov yLev 8oo6l fteoi, TtttQccyiyvetccL dvdQi' 
10 efntedog ev vedtov Ttv&tievog eig KOQvcprjV 

ov d' avdQeg ^,etioo6Lv vcp' vfiQLog, ov %ata xoG[iov 

eQ%etaL, dXX* ddixoig eQy[icc6L 7teLd~6[ievog 
ovx, e&eXcov eTtetat' tcc%ecog d' dva[ii6yetccL dtv 
ttQ%r) d' i% oXiyov yiyvetttL co6te TtvQog, 
15 cpXttVQr] [ihv th TtQcotov , dvLrjQr) de teXevta" 
ov yttQ drjv fi-vrjtoig vfiQLog eQycc TteXet. 
dXXd Zevg itdvtcov ecpoQa. TfAog, e%cc7iivr\g de 

co6t ttvepog vecpeXccg cdtya 8te6xedcc6ev 
r\QLv6g, og Ttovtov TtoXvxv^iovog dtQvyetoto 424 

20 Ttv&yLeva 7tLvrJ6ccg, yfjv %atd TtvQocpoQov 



revocant, quibus nomi autiqui astricti fuerunt. Parodia lusit initium 
elegiae Crates fr. 1, imitatur scriptor epigrammatis in insula Amorgo 
reperti, Kaibel Epigr. 1029 a Mvr\(ioavvr\g %a\ Zr\vbg 'OXvLt(nCov ay%vXo- 
firjxeco) dyXad xev.va, fteotot v.a\ dv&Qco(7totat Tto&eivaC), quemadmodum 
supplendum videtur. V. 1 affert Clem. Al. Str. VI 742: ZoXcov xrjg 
eXeyeCag cbde aQ%exaf Mvr\[ioavvr\g xxX. — V. 1 — 6 om. A. — Mvr\- 
\ioavvr\g, Trinc. Mvr\\ioavvr\. — V. 2. (iot sv%ofis'v<p , Valckenaer fisv 
sv%o[isvov. — V. 3. {iot, Brunck. sfioi. — V. 6. detvbv, Trtxpov Voss. 
Ars. — V. 7 et 8 affert Plut. Sol. c. 2 (ubi FaL %Qr\(iaxa Se netQco), 
adde comp. Sol. et Publ. c. 1. — %Qr\(iara d' tfieCQCo, Trinc. %Qr\(iax' 
ifieQco. — V. 9. nXovxov, Schowii codd. nXovxog. — ov, ov A, om. N. 
— TtaQay Cy vexai, b rteQtyCyvexat. — V. 11. uextcoatv vcp' vfiQiog, ov 
x. x. SQ%sxai, legebatur xtficoatv, vcp' v^Qtog ov x. x. e. (lexCcoatv re- 
stituit Ahrens, distinctionem correxit Hermann. Emperius coniecit 
Stcpcoatv, Linder avXcoatv, Weil â– xxCaocoaiv, Leutsch dvdycoatv, Herwerden 
%r\Qcoaiv , Sitzler xexficoatv. ego olim conieci (icocoat, quemadmodum 
apud Homerum est [iat(ic6coat: activa forma huius verbi usus â–  est Epi- 
charmus Et. M. 589, 42 IIvQQav ys (Jteo %a\ dsvxaXCcova. quamquam 
elegiaci poetae his epicorum formis abstinent, nam Theogn. 877 
correctum. sed in antiquo Attico epigrammate , quod ad Pisistrati- 
darum saeculum referendum, ap. Eustath. II. 1353, 8 legitur: 'Epftij 
xexQanecpaXe, %aXbv TsXsaaQ%Cdov eQyov, itavQ'' oQaag. nam qnod Goett- 
ling versum imperfectum supplevit baa itQ6a&' baa x' ev fieaco oaaa 
x' bma&ev, non satis verisimile : fuit haud dubie distichon. — V. 12. 
SQ%sxaL om. Voss. — V. 13. dvapCaysxai, Ars. Voss. avauCyvvtai. — 
axr\ ab, v. dxr\. — V. 14 et seqq. om. A. — V. 15* a.vir\Qr\, Trinc. 
avCr\, Qr\, B m. sec. aQ%r\, cpXavQrj de %xX. — V. 16. dr)v Vind. Bace, 
dr\ rel. 



solon. l:; 

drjco6ug xulu eQyu, ftecov edog ainvv Ixdvei 

ovQavov, ui&Qirjv d' uvrig e&rjxev idelv 
Xd(i7teL d' r]eXioLO pevog xuru 7iiovu yalav 

xulov, dtuQ vecpecov ovdev St' etitlv idetv 
•2. r > rotuvrrj Zrjvbg jteXetui ti6cg, ovd' ecp^ exu6tco, 

cotiTteQ frvqrbg dvr]Q, yiyverai b^vypXog' 
aiel d' ov e XeXri&e dia^iTteQeg, o6ttg dXctQov 

ftvycbv e%r\, ndvxcog d' eg relog e^ecpdvr]' 
aXX' 6 [ihv uvtix etL6ev, 6 d' v6xeqov ei de cpvyco6iv 
30 avtoi, [irjde decov fioip' encov6u xi%rj, 
rjlvfte ndvtcog avrig' avairioi eQya rivov6iv 

r[ jcaldeg tovtcov r) yevog e\o%i6co. 
frvritol <T cbde voev[iev b^icog dyuftog te xuxbg te' 

drjvevetv uvtbg do^uv exu6rog e%ei, 

V. 21. xdc, Gesn. m. x«xc. Schneidewin %Xvra vel Srjoag dylad. 
— V. 22. avTig Bach, vulgo av&ig. — V. 23. niova om. Ars. Voss., 
contra B m. sec. et b nax' dnsiQOva exhibent. — V. 24. dxaQ, Ars. 
Voss. avraQ. — V. 27. ov s Hermann, B m. sec. ovxl, b ovxs et 
supra ovxl, rel. ovxs. Hartung ov ocps , Linder ov%i. — V. 28. s%rj 
scripsi, legebatur s%si. — ndvxcog, Trinc. navxog. — V. 29. si, Vindob. 
Trinc. dl, abegw r\v._ — V. 30. fioig' sitiovoa, Trinc. NB m. sec. (ioiQa 
snovoa. — V. 31. avtig Brunck, avxi% libri: praeterea distinctionem 
pravam ndvxcog' avriv.' dv. correxerunt Wyttenbach et Gerhard. — 
dvaixioi bcd, v. dvairia, Wyttenbach dvaixid r , Hermann dvairia 8' . 
Ego olim r). n. avrs, %al avrita, quam coniecturam me sibi surripuisse 
conqueritur Ahrens, qui coniecit dfisrQcog' drr\ %a\ dvxixa, postea lapsum 
calami fuisse dixit, vitium vitio emendans: axr\, r\ avxixa v.xl. Hartung 
scripsit dvaixioi si'ys xivovoiv. Leutsch. r\lv%' bficog ddxrj %al dvai- 
xlol commendavit. — V. 32. r) ysvog s_\onioco B m. sec. c, ut Pierson 
coniecerat, rel. r)ysfi6vcov onioco (sec. Schneidewinum A r) nqoyovcav 
07T.), Schneidewin r) ysvog cov onioco, Sauppe r) ysvog cov onioco, Em- 
perius r) xo yovcov onioco , Linder r) ysvscov onioco. — V. 34. 8r\vsvsiv 
scripsi, h. e. unus quisque callidus esse sibi videtur, hoc vocabulo utitur 
Hesiodus in theogoniae versibus, quos Chrysippus apud Galen. de 
Hippocr. et Plat. plac. III. p. 351 servavit: s^anaxmv Mfjxtv xainso 
nolv drjvsvovoav, ubi vulgo Sivsvovoav legitur. nsQiSr\vsvsLv Sophocli 
olim conatus sum vindicare in versu ap. Erotian. p. 45. Antea in hoc 
Solonis versu 'sv Sttjslv avxog scripsi, h. e. aliqua re se potiturum esse 
unus quisque sperat: 86'gav s%slv idem est atque 8o%slv, potest igitur 
non solum de eo, qui aliis, sed etiam de eo, qui sibi videtur dici. 
Libri admodum variant, Ssivrjv slg avxov b et SsLvrjv etiam B: m. s. 
exhibet, svSrjv slg avxog ac, 1% 8r\v r\v avxog e, iv8r\r\v avrog Vind., 
sed corr. sv 8r\v r\v, vulgo sv 8r\v r\v (r\v) avrog. Emperius. xs8vr\v 
slg avxov, Hermann alvsiv, rjv avrog, Schneidewin sv qslv stg avrog, 
Ahrens sv&rjvsiv avxog, quod probavit Hartung , nisi quod sv&svseiv 
scripsit, Linder r\8sLV r\v avxog, Meineke r\v8avsv r\v avxog, Sitzler 'sv 
8' r\i,SLv avxco %xl., Leutsch denique sv8sivr\v i. e. svSisLvrjv proposuit. 
Praeterea Linder hic inserendum censet distichon v. 39. 40, ubi scripsit 



44 POETAE ELEGIACI. 

35 TtQLV XI Tta&ElV tOtS 6\ UVtLX oSvQStUL' U%QL ds tovtov 
%U6X0VtEg XOVCpCCLg sXltL6L tEQ7tO[l£&U. 

%co6tLg pev vov6ol6lv vit aQyaXs\]6L 7tLe6d-fj, 

cog vyLrjg s6tuL, tovto xutscpQu6uto' 425 

[uXXog dsLXog scov ccya&og doxsl E{1[ievul dvrJQ, 
40 xul xuXog, (iOQ(pr)v ov %uqle66uv s%cov'] 

el de tLg d%Qr](icov, 7tsvLrjg ds \itv SQyu fiLatai, 
xvr\6s6$UL ndvtcog %Qr\yLutu TtoXXu doxsl. 

6TtevdsL d' uXXo&sv dXXog' o (iev xatu Ttovtov dXutuc 
sv vr\v6\v iQr]%cov olxuds xsQdog dysLv 

45 ly&vosvt , uve'[iol6l cpoQEV{isvog aQyaXsoL6iv, 

cpEL8coXr\v ipv%r\g ovdsfiiav xts^isvog' 
uXXog yrjv ts[ivcov TtoXvdsvdQEOv slg sviuvtov 

XatQEVEL, tol6LV xu[i7tvX' aQotQa peXeL' 
dXXog ' Axtr\valr\g te xul c HcpuL6tov 7toXvte%veto 
50 eQya daelg %eLQ0lv ^vXXeyetai fiCotov 

dXXog 'OXvyLTtLudcov Mov6ecov tcuqu Scoqu dLdu%&eCg, 

uXXcog SscXog ...xci Ss ytuXog. ... — V. 35. aimx'_scripsi, idem suasit 
Bamberger, vulgo av&ig, Trinc. ccvxig. Schneidewin av xLg. — V. 36. xsQito- 
lls&u, a pr. m. et Vind. et a xQscpofis&u. — V. 37. ^roffTtg Schneidew., v. % 
oaxig. — vrt aQyaXsyOL, Trinc. VTtUQya(Lsrj6L. Deinde Brunck vit UQyuXsrjg 
sitLsoftr]. — V. 39. 40 ab instituta sententia alieni sunt, itaque can- 
cellis sepsi: distichon hoc, quod fortasse ex alia Solonis elegia petitum 
est, adscriptum olim fuit ad sententiara v. 34 illustrandam , deinde ut 
fieri solet alieno loco in ordinem receptum est: dixi de his versibus in 
Comment. Crit. I 8. Defendere studuit M. Schmidt Mus. Rh. V 625: 
item nuper Leutsch tuitus est: traiiciendos censet hoc versus Linder 
post v. 34, qui etiam quaedam immutavit, vid. supra ad v. 34. Bern- 
hardy Hist. Litt. Gr. II 357 ed. 1 v. 39 — 42 in suspicionem vocat, 
quemadmodum ei etiam extrema pars ex Theognide interpolata vide- 
tur, et v. 37. 38 ante v. 59 collocandos censet, sed vid. Schneidewin 
in Philol. III 111. Postea Bernhardy in ed. alt. tantum v. 37 — 40 re- 
iiciendos esse censuit. — V. 40. %uXog, "Vind. acw ■x.uXXog. — V. 42. %xr]- 
gso&ccl scripsi, cum olim HSKxrjoQ-UL coniecissem, libri nxrjGuo&UL , cor- 
rectio necessaria, nam nimis ambiguus hic aoristus. — nuvxcog Gesner, 
v. ndvxcov. — itoXXu, c nXsioxu, b utrumque. — V. 43 — 46 mercato- 
rum, non piscatorum, ut Leutschio visum est, quaestum describunt. — 
V. 46. ipvxrjg, Voss. B m. pr. Trinc. tyvxrjv. — ovSs^llccv Schneidewin, 
v. ovSs(iCrjv. — V. 48. llsXsl B m. s. Gesn. margo cef, vulgo llsvsl. — 
V. 50. SQyu Suslg Voss. Ars. B m. s. b, SQyuXaslg Vind., SQyaXa sig 
acefgw. — V. 51. Movoscov Brunck , codd. (lovocicov et llovocov. — SlScc- 
%Q"si'g, Brunck SlSux&tj, Hartung SsSsxxui. Hermann pro uuqu coni. 
Xd($s, Halm %6qs , contra Ahrens (deleto SiSax&SLg) Movodcov tp %uqu 
Scoqu, Linder eiecta voce TtuQcc scripsit Movoucov, Leutsch Ttvxct Scoqcc 
SlSuohsl, ego cum olim tisql commendavissem, credo nuQd additum 
esse ad versum redintegrandum, Solon Movecov cpCXu vel y.uXd Scoqu 
videtur scripsisse. Post. v. 52 fortasse distichon sententiae amplifican- 



SOLON. 45 

L[lEQTr)s 60(pir\S [IStQOV int6td\x,svos' 
dXXov ftdvttv E&r]X£V ava\ sxdsQy os 'AtloXXcov, 
syvco d' dvdol xaxbv trjXo&sv iQ%6^svov , 
55 cb 6vvo\iaQtr]6co6t &soi' ta cTs ^oQ0i^ia Ttdvtcos 
ovts tis oicovbs Qv6stat ovd'' tEQa' 
aXXot Tlatcovos 7toXvcpaQ[idxov SQyov s%ovtss 426 

irjtQOt' xal tois ovdsv £7ts6tt tiXos' 
TtoXXdxt d' i% oXiyrjs odvvrjs [isya yiyvstat aXyos, 
60 xovx dv tts Xv6att r)jtta cpaQ^iaxa dovs' 

tbv ds xaxais vov6ot6t xaxovfisvov aQyalsats ts 

cal?d{Jtsvos %stQOtv aitya tid^rja 7 vytrj. 
MotQa ds tot frvrjtoi6t xaxbv cpsQst r)ds xal i6&X6v 
dcoQa d' dcpvxta ftscov yiyvstat d&avdtcov. 
65 7ta6i ds tot xivdvvos sti sQyyta6tv, ovds rtg oidsv, 
fj {isXXst 6%rJ6stv, %Qrjnatos aQ%o^ivov 
dXX' 6 {isv sv sQdstv TtstQconsvos ov jtQ0V0rj6as 

sis [isydXrjv dtrjv xa\ %aXs7tr)v S7ts6sv, 
tco ds xaxcos SQdovtt &sbs itsQl itdvta 8i6co6tv 
70 6vvtv%ir]v dya&rjv, sxXv6tv acpQo6vvr\S' 



dae destinatum excidit; sin integra est oratio, alternm participium 
s%loxo.llsvos verbi finiti vice fungitur, neque oifensio inest in repetito 
participio, cf. Hom. Od. A 606 : o S' sqsllvjj vvnxl soixms yv[ivov xo^ov 

S%C0V Y.CU S71L VSVQrjCpLV QLGXOV, SsiVQV TtaTtXaLVCOV , aisl fiaXsOVXL SOLHtoS- 

— V. 55. avvo(iaQrrj6coai, Voss. ovvoLLaQxr\oaai, Brunck ovvoiLaQxr\oovoi. 

— ndvxcos, bdf navxa. — V. 57. aXXoi, Salmasius ov&' ol. — SQyov, 
B m. s. SQya. — V. 59. yiyvsxai, b saaszajb, unde Schneidewin ds^sxai. 

— V. 60. v.ova av Gesn. m. Voss. B m. s. Schowii codd., %al ov% dv 
Vind. , v. ndv. Schneidewin interpolavit %ov xis dv ir\aaix' , quod 
Leutschium probavisse miror. Media verbi forma usus est etiam Aeschy- 
lus oa-msQ 'lco 7tr\(iovas sXvoaxo. et ad eundem modum passim suXvso&ai. 
dici solet, velut ap. Phocyl. 15. — V. 61. xaKovfisvov Lobeck, libri 
kvhcollsvov , Dindorf vovoois xsY.a%co[isvov mavult. — V. 62. %slqolv, 
Vind. %sqolv. — V. 65 — 70 leguntur in Theognideis v. 585—90. (ex Theo- 
gnide qui descripserunt Apostolius alii passim alia variant, vid. ad 
Th.). — V. 65. Ss om. Theogn. — sn , Vind. Voss. scp' SQy(i. — V. 66. 
r\, a j\, Vos8. Gesn. m. w xl, Theogn. nij. — llsXXsl, b llsXXoi. Theogn. 
inverso ordine o%r\asLv llsXXsl. — Stigma post g%i\gslv posui, nam verba 
%q. ccq%. cum olSsv suht iungenda. — %Qr\[iaxos, Theogn. 7tQ^y(iaxos. 
Theognidis libri germanam huius versus scripturam per omnia serva- 
visse videntur. Apud Aristoph. Ran. 188 libri nov vel itoi o%r\asiv 
Soksls. — V. 67. sv sqSslv, Theogn. svSoklllslv. — 7tQOvor\aas Vind. 
Vos8. Ars. B. m. s. abcew, vulgo 7tQ00Qr\aas- — V. 69. xaxcos Gesn. 
m. Vind. ab, sed in Vind. et a supra y.aXcos, ut vulgo tam hic quam 
ap. Theogn. legitur. — sqSovxl, Theogn. uolsvvxl. — SlSwolv, Theogn. 
xi&r\OLV. 



46 POETAE ELEGTACI. 

TtXovtov d' ovdev tso^ia 7tetpa6iievov avdaaGL xettai' 
o'C yao vvv r)[iecov 7tXet6tov e%ov6t flCov, 

di7tAa6Lcog 67tev8ov6i' tCg av %OQe6eiev aTtavtug; 
%eQ§ea toi frvrjtotg co7ta6av afravatov 
75 atrj d' £'| avtcov dvatpaCvetat, r]v OTtotuv Zevg 
Tte^f] tt6o[iEvr}v , aXXote dXXog e%et. 

14. [7.] 

Ovde [idxaQg ovdelg TteXetut ^QOtog, dXXd 7t6vrjQOL 427 
Ttdvteg, o6ovg frvrjtovg r]eXtog xa&OQa. 

15. [6.] 

IIoXXol yuQ 7tXovtev6t kukoC, dya&ol de Ttevovtaf 

V. 71—76 leguntar in Theognideis v. 226-32. — V. 71. affert 
Aristot. Pol. I 3, 9: coonsQ So\cov cprial notrjoag n\ovtov 8' ovSsv 
t. n. ccvdQttOi %sttccL. Plut. de cup. divit. 4: o&sv sv rtoog tovtovg 
\e\e%tcci vno tov 2o\covog' n\ovtov 8 ov. t. n. dv&QconotOL. Basil. 
M. de leg. Gentil. II p. 183: %atd xbv 'E^rj%soti8ov Zo\covcc, og cprjOi n\. 
8' ov t. 7i. dvSodai %sttai. civ&QconoLOt, etiam Theogn. — V. 72. 
rjfiicov , Theogn. tjllcov et voov pro §iov. — V. 73. Sin\aai'cog, Theogn. 
8in\doLov. — %oqsoslsv dnccvtccg, quamvis etiam Theognidis libri tuean- 
tur, suspectum, nam dnavtccg nimis languet, fortasse Solon Homerico 
usus vocabulo scripsit %oqegslev avd\tovg, quod occupavisse Heim- 
soethium video, Herwerden dn\r)atovg, Leutsch tiv' dv %oq. dTtavttt 
coll. Hom. II. 7t 747, Doederlein %oqsgsi sva ndvtcog, Ahrens %oqsgels 
Ttsvqtag, Sehneidewin %oqegsisv dnccvta. — V. 74. Theogn. %Qr)(ittrd toi 
&vrjtotg yCvstcci dcpQoovvrj. — V. 75. dtr\ Vind. Voss. B m. s. Gesn. m. 
abcegw, vulgo ccvtr). — avtcov, Theogn. ccvtr)g et bnors pro bnotccv. 

— V. 76. 7ts[iiprj, Vind. Voss. nsfiipEi. — ttaoLisvrjv , Theogn. tsiQOfit- 
voig. — &\\ots ccWog e%sl Schaefer, vulgo dWots t dWog s%si ut Vind., 
c ttWot' dv aWog s%ol (ut Gaisf.'), abeg dWots t aWog s%oi, Hermann 
dWo&sv dWog s%si, Hartung sciipsit r)v bnots Zsvg nsLLipr/, stio' dnd- 
trjv, dWots t a\\og s%sl. 

Fr. 14 Stob. Flor. XCVIII 24. — V. 1. [id%aQg Stephanus, lege- 
batur liu%ccq (quod fortasse quis tueatur Diphili versu ap. Clem. Alex. 
Str. VII 303 d\\tt LiccKttQ 'Ar)Q Sid tcov vscpscov SLansLLipov), Hartung 
dubitanter Lid%ctQ y' . De forma LLu%aQg vid. Alcman fr. 10. — novrjQot 
Grotius, v. novrjQOi. — V. 2. &vrjtovg, malim %vr\tcov. 

Fr. 15. Plut. Sol. c. 3: "OtL 8' ccvtbv sv tij tcov nsvrjtcov lleqCSl 
lluWov rj tfj tcov n\ovaCcov statts, 8r)\6v iatLv s% tovtcov TJoWol 
ydQ %t\. Leguntur in Theogn. 315 — 18. — V. 2. 3. 4 laudat Plut. de 
tranqu. an. c. 13 et de prof. in virt. c. 6, idem v. 2 et init. v. 3 de 
cap. ex inim. util. c. 11, Basil. M. de gentil. leg. II p. 177 affert v. 2 — 4. 

— V. 4. resp. Theodul. or. de reg. off. 146. Respicit fortasse hoc car- 
men Aristot. Eth. Nic. X 8, 11: kccI Eo\cov Ss tovg svSttifiovag 1'ocog 
aTtscpttLvsto %cc\cog, eIticov ListQicog tolg s%tbg %s%OQr]yriLi,s'vovg , TtETtQU- 
yotccg 8s td %d\\iatcc, cog costo, %al $spico%6tag acocpQovcog' sv8s%stai 
yaQ (istQLcc %s%trjLisvovg TtQttttsLv d Ssi. nam plura in eandem senten- 
tiam in hac elegia videtur poeta exposuisse. Hartung hufc refert Theogn. 
1155 — 6, quos Solonis esse existimat. — V. 1. yaQ, Theogn. toi. — 
n\ovtsvai, ap. Plut v. Sol. FaL n\ovtovai ut Theogn. 



SOLON. 47 

aXX' rniBtg avtotg ov dLa^SL^o^sd-a 
trjg aQStrjg tov nXovtov, snsl t6 psv sfinsdov aisi, 
1Q7]^,ata d' dv&QKtTtcov dXXots akkog s%si. 

16. [8.] 

rvco[io6vvr}g d' dcpavsg %aksTtcotat6v s6tt vor)6at 
[istoov, o dr) ndvtcov Ttsiqata fiovvov s%sl. 

17. [9.] 

ndvt)} 6°' d&avdttov dcpavr)g voog dv&QC07toi6Lv. 

18. [10.] 
rr}Qd6xa 6" atsl itolla dLda6x6(isvog. 



nP02 $IAOKYnPON. 428 

19. [22.] 
Nvv ds 6v [isv 2JoXlol6l tioXvv %qovov sv&dd' dva66tov 
trjvds Ttoktv vaioLg %al ysvog v^istSQOV 

V. 2. uvroig, Theogn. rovroig. — V. 3. atsi C Theogn. Basil., FaL 
ianv ulsi, vulgo sariv. — V. 4. Hermann uXXog, Zx aXXog s%st. at cf. 
supra 13, 74 et Hom. Od. 8 236. 

Fr. 16. Clem. Al. Str'. V 694: Ztocpcarara roivvv ysyqunxat rm 
UoXcovt xavxu nsqt &sov - rvcoitoo. %xX. Eadem Theodoret. I 14 
ubi v. 2 navxa et praeterea CVa nsLQuxui. Clemens videtur verba S 
8r) . . . s%si ad numen divinum referre. 

Fr. 17. Clem. Al. Str. V 727: EUbxcog uqu EbXcov 6 'A&rjvuiog 
sv raig sXsy s iaig v.a.1 avxbg Y.uxaKoXov&rjoag *HoLo8cp' TLuvxr} (cod. 
nuvxi) %rX. Cf. Euseb. Pr. Ev. XIII 688 C, ubi nuiinuv. 

Fr. 18. Plato in Amatoribus p. 133 C: SoXcov yuq nov slns Tt}- 
qu.aY.co 8' atsl n. 8. ubi 8' om. %®U pr. , et deinde exhibent VWII 
noXXd Sr) 8l8. Schol. ibid. : Ttaqoiciia . . . slXkvgxul llsvxol sk xcov £o- 
Xcovog sXsysicov. Respicit Plato etiam in Lach. p. 188 B. 189 A. de re- 
publ. VIII 536 B, ubi Schol. uisl yrjQuonco. Adde Plut. vit. Sol. c. 31: 
snst o%oXr\g ys nsQtovoiuv wixov firjvvovatv ul xoluvxul cpcovui, yr}Qua%co 
8' uisl n. 8. (ubi FaL usl) et c. 2 og ys nai nosafivxsQog cov sXsys 
yr}QU0Hsiv alsl (sic qV, usi rel. ut videtur omnes). Schol. Soph. Antig. 
711 (ubi nuvxu pro noXXu). Io. Siceliot. ap. Walz Rhet. VI 201. Zenob. 
III 4. Diogenian. III 80. Arsen. 161. Apostol. V 40. Paroemiogr. ed. 
Gott. T. II 107. Suid. v. yrjQuvuL. Cf. etiam Dio Chrys. or. XVIII init. 
Tatian. c. 35. Cic. de senect. c. 8 et 14. Valer. Max. VIII c. 7, 14. 

Fr. 19. Plut. vit. Sol. c. 26: Kul uvxbg Ss (ZbXcov) ^sfLvrjxaL xov 
avvoiY.iactov (Solorum, quae antea Aepea dicta fuit) - nqoauyoQsvaag yuq 
sv ruig sXsysiaig rbv ^tXoYvnQov Nvv Ss cprjoi av xrX. Vita Arati 
p. 53 Westerm.: Msfivrjxai Ss xovxcov (xcov iv KvnQco XoXicov) Z,oXcav 
sv xaig sXsysiatg xaig nqbg KvnqdvoQa xbv fiaotXsa, og ovufiov- 
Xsv&slg vnb UoXcovog Kxioui xx\v noXtv %uqlv rov uvSqog EoXovg covo- 
fiuasv, uLtot^rjv ruvrrjv vsllcov rr\g avfi§ovXr)g uvrcp- Xsysi Ss b EoXcov 



48 POETAE ELEGIACI. 

uvxccq i[is \vv vrfC d-oij xXsLvrjg unb vr\6ov 
u6xr}&rj 7ti(i7COL KvTtQig lo6xscpavog' 
5 oixi6iicp d' iitl xcpds %uqlv xul xvdog bitutpi 
i6&Xbv xul vo6xov tiuxqCcV ig rjfisxsQrjv. 

nP02 MIMNEPMON. 

20. [21.] 

'Ahk' Sl' {10L XUV VVV SXL 7tSL6SUL, S^sXs XOVXO, 

[irjds iisyuLo' oxl 6si/ Xcpov i7tscpQu6ufirjv , 
xu\ [isxu7toLrj6ov, ALyvu6xu6r\ , m8s cV uslQs' 
'Oydcoxovxusxrj {iolqu xC%ol %-avaxov. 

21. [21.] 

Mrjds (iol uxluv6xog ftuvuxog [ioAol, ullu, cpCAoi6LV 
7t0L^6uL[iLL ftuvebv uXysu xu\ 6xovu%ug. 

nP02 KPITIAN. 

22. [20.] 429 

EL7tS[lSVUL KQLxCrj ^UV&OXQLftL TtUXQOg UXOVSLV 
OV yUQ U[lUQXLVO(p 7tsC6SXUL r)yS[l6vL. 



ovzcog' Nvv %xX. usque ad v. 5. Resp. Herod. V 113: <I>iXo%v7zqov Ss 
xovzov, xbv EoXcov b 'A&rjvaiog UTZL%6fisvog sg Kvtcqov sv stzsol ulvsos 
xvquvvcov fidXiOTU. Regulus, quem Herodotus et Plutarchus <^lXoy.vtzqov 
appellant, ab Arati biographo Kvtzquvcoq vocatur: nam vix recte Engel 
(Kypros I 264 seq.) diversos putat, alterum alteri successisse ratus, quod 
hi loci, quos adscripsi, minime confirmant. — V. 1. EoXColol, vit. Ar. 
cod. M EoXCr\ai. — V. 2. rrjvSs, ap. Plut. ACFaL xr\v (xr)v) Ss, ia xr)v. 
— vuCoLg, vit. Ar. cod. M. dvoig. — V. 3 |ev, ap. Pl. CFaL avv. — 
V. 4. ap. Pl. i da%r\Tr] , a da%a&r\ , et v. 5 i ovv pro snl et ondgoio. 

Fr. 20. Diog. Laert. I 60: <Paal S' avxbv %ul MLfivsQfiov yQuipuv- 
xog' Ai yaQ dzsQ vovacov xs %ul aQyaXscov fisXsScovcov 'E^r\%ovxusxr\ 
fiOLQa %C%ol %avdxov , sniTLficovxu avxco sinsiv aXX' sl' fioi %xX. — V. 1. 
%uv, Thiersch %ul. — xovxo , cod. Mon. xovxov. — V. 2. asv Florens 
Christianus, edd. antt. a' sv. — Xcoov snscpQuadfir\v scripsi, Florens 
Christianus Xcolov scpQucdfi,r\v , vulgo xolov snscpQUodfir\v. — V. 3. Ai- 
yvuaxdSrj scripsi, vid. Suidas v. MCfivsQfiog, AiyvQXLuSov . . . shuXslto 
Ss %ul ALyvuaxdSrjg (XLysLuaxdSrjg BVE, XiyLaxidSrjg A) Slu xb ifi- 
fisXsg %ul r)Sv. Cf. Eudoc. 303. Vulgo uyvLug xuSC, cod. Arund. et 
Cant. bySoa sg xuSC. Sopingius coni. xdyvQi xuSi, Meibom Xiyscog xuSl, 
Hermann &Quoscog xuSl. — V. 4. 6ySco%ovxusxr\, ed. Frob. 6ySor\%. Re- 
spicit huc Liban. I 403. 

Fr. 21. Plut. comp. Sol. et Poplic. c. 1: "Eri xoCvvv d xolg tzsql 
MCfivsQfiov dvxsLTtcov nsol %qovov £cor\g snLnscpc6vr\%s' MrjSs u 1 %xX. 
evSaCfiova xbv uvSqu tzolsl. Eadem Stob. Flor. CXXir3. — V. 2. noir)- 

6aiflL Plut., KUXXS LTlOLflL Stob. 

Fr. 22. Plato Tim. p. 20 E: Hv fisv ovv otyisLog kul acpoSQu cpCXog 



SOLON. 4") 

23. [2.] 

"OXfiiog co Tcatdeg te <pCXoL xal ix<6vv%eg Xtctcol 
xal xvveg dyQEvtal xal %evog dXXodanog. 

24. [5.] 

Iticv tOL %Xovtov0Lv otca TCoXvg agyvQog ieftiv 

xa\ %ov6og xal yrjg rtVQOcpoQov TtedCa 430 

L7CJCOL &' rj[iLovoL te, xal <p \xova tavta TcdosGtLV 
yacStoC te xal jcXevgyg xal tcocjIv dftod TCa&eiv, 
5 TcaLdog t r)de yvvacxog, e7tr)v xatd tavt a<pCxr\taL, 

(o EbXcov) r)ttiv zJQconCSov xov nQondnnov , %uftdnsQ XsysL noXXuriLg %ui 
uvxbg iv xfj notr)ast, ubi his ultimis verbis schol. et Proclus in Tim. 
p. 25 F hoc distichon adscripsit. Aristoteles Rhet. I 15: nai KXsocptov 
naxu Kqixlov xoig ZoXcovog sXsysCotg s%Qr)auxo, Xsycov oxt ndXut dosXyrjg 
ry ol%Cw ov yuQ uv noxs snoCrjos EoXcov ECnsiv uot KqlxCcc nvQ- 
qoxql%l (QYbZb nvQOXQL%t) naxQog u-aovslv. Huc adde Plat. Char- 
mid. 157 E: 'H xs yuQ natQcoa i[iiv olrcCu r) Kqixlov xov ^JQconCSov %ui 
vnb AvaiiQSovxog %ui vnb SoXcovog ycui vn aXXcov noXXcov noirjxcov 
syyis%co[ituo[jtevr] nuQuSeSoxut r)[iiv cbg StucpeQOvau ycdXXst xs %ai ccQSxrj 
nui xfj aXXji Xsyofisvr/ svSutaovCcc. — V. 1. slnsctevat, Aristoteles elneiv 
[loi, quod probavit Ahrens, pronomen fioi additum tuitus exemplis 
Homeri II. S 501 et Herodoti VIII 68. De forma infinitivi sinstLsvai, 
qua Solonem usum esse negavit Ahrens, cf. Renner Curt. Stud. I 2, 31 
et 47, qui elegiacorum poetarum consuetudinem recte illustravit, et 
quae infra ad Theogn. 806 dixi. 

Fr. 23. Plato Lys. 212 E: dXXcc ipevSeft' 6 noir\xr]g og etprj- "OX- 
$Log htX. (v. 1 u (iovvv%lol). Solonis esse docet Hermias in Phaedr. 
p. 78 ed. Ast. : Kui sv xoCg notr][iaoiv cog ytaXov xov sqccv (ivrjttovsvst 
(Solon) Xeycov "OXfitot co %tX. Cf. Luc. Amor. c. 48: oXfitog yuQ cbg 
aXrj&cog %uxu xr)v xcov aocpcov dnocpaatv , co nuiSsg xs vsot %ui ilcovv- 
%sg InnoL. Eadem in Theogn. 1253, 4, ubi &r]QSVTuC xs %vvsg %ai £svot 
dXXoSanoC. Olim suspicatus sum Solonis fortasse esse etiam proximum 
distichon ap. Theogn. 1255 — 6, ubi eadem sententia iteratur: 
oaxig (ir) naiSug xs cpiXsl %ui ficovv%ug tnnovg 
%ai %vvug, ovnoxs ol frvfibg sv r)ov%Cr]. 
quod Hartung probavit, sed possunt hi versus etiam alius poetae esse. 

Fr. 24. Plut. vit. Sol. c 2 affert v. 1—6: JJXovxov S' ov% s&av- 
[iu£sv {ZbXcov), dXXcc %ui cprjolv bfjtoCcog nXovxslv , coxs noXvg . . . 
aQitovCa. Eadem leguntur in Theogn. 719—24: sed cum quatuor qui illis 
subiunguntur versus 725 — 8 cum his arcte cohaereant, consentaneum 
est haec quoque Solonis esse. — V. 1. labv xot nXovxovatv (Schneidewin 
— svatv) oxco ex Theognide restitutum. — V. 2. %Qvabg, CFaL %Qvaog 
saxt. — V. 3. [ibva (C llctvcq) xavxa, Theogn. xd Ssovxa, Schneidewin 
xdSs [tovvu. Solonis xu Ssovxu esse videtur; a verbo nuQsaxt etiam 
dativi, qui insequuntur, yuoToi %tX. suspensi sunt, infinitivo af?oa na- 
&slv per epexegesin addito: nisi forte xd cpsQovxa scribendum, i. e. 
ea quae conducunt. — V. 4. nXsvQrjg scripsi, nXsvQrj Plut. , nXsvQuig 
Theogn. cf. Horat. Epp. 1 12, 5: „Si ventri bene, si lateri est pedibusque 
tuis nil Divitiae poterunt regales addere maius." — itu&siv, Hertzberg 
nuxsiv. — V. 5. rcuxu xuvx' dcpCrcr]xut scripsi, legebatur %ui xuvx' dcp. 
cf. Homericum dcpCrcovTO rcaTa otqutov , II. A 424 e$v\ %utu Sultu, ubi 

POKTAK IiYB. II. 4 



50 POETAE ELEGIACI. 

rj(ir]S' 6vv d' ajQi] yCvexaL ccQ[i6dia. 
{xavx acpevog &vr\xoZ0i' xcc yccQ 7teQtco6ta itavxa 

XQrjfiax' e%cov ovdeig £Q%exai eCg 'Jtdeco' 
ovd av ccTtoiva didovg ftavaxov cpvyoL ovSe (iaQeCag 
10 vov6ovg ovde xaxbv yr\Qag e7teQ%6[ievov.) 

25. [1.] 

"E6&' r)fir]g eQaxol6tv en avfte6t %at8ocptXr\6r] 
[ir]Qmv L[ieLQ(av xcci yXvxeQOv 6xoytaxog. 

26. [11.] 

"EQya de KvnQoyevovg vvv [iot cpCka %ai /1lovv6ov 
v,ai Mov6eov , a xC&r\6' av6Qa6LV evcpQo6vvag. 

schol. comparant Sophocleurn versum iyco %ur' uvzov, cbg OQccg, i^SQ- 
%ofiut, adde Solon. 27, 17 hcctcc fisrQov tycotro. — dcpCyir\rut, x icpCycr\rat. 

— V. 6. r]@r\g CqVx, 7\§r\ vulgo: r\@r\g suspensum ex u@qu na&siv, pueri 
et mulieris flore frui, quemadmodum est apud Theogn. 1003 rmv avrov 
ycrsdvcov sv nuc%sfisv. — ccQ(iodia scripsi, legebatur UQftovCu, nam 
minus placet quod olim commendavi uQfiovta. Apud Theogn. longe 
aliter: nu&stv nuiSog r r)Ss yvvaiwg'. oruv Ss ks tcov dopC%r\rut coqtj, 
6vv d' rjprj yCyvsrat ccQfioStov (cog) et similiter fere Stob. XCVII 7, nisi 
quod uQfioSiu (sed AB uQfioviu). Coniecit in his Hermann inr\v %sv, 
Hase coQrj, Coraes uQfioSiu, Emperius inr\v %' svzavft' dcpi%r\rut r\$r\g, 
sv 8 coqj] yivsrut uQ(iovir\, Ahrens inr\v %avrav& depi%r\rat r\fir\g, gvv 
y ojqjj yiyvsrai uQfioviu , vel sv&' coQrj , yCyvsrai UQfioviu. Hartung 
nutSog r r\Ss yvvut%bg (inr\v %ai rcov icpi%r\rut) coQrj avv &' r\@r\ yCyvs- 
zai UQfioSiu. subobscure, sed videtur de legitima uxore et filio intel- 
lexisse. Heimsoeth bzav %dvruv& dcpi%r\rut, r\fir\, gvv Ss TQocpj) yCvs- 
rai aQfioSirj perperam, Madvig inr)v ycal roovS' dcpi%r\rut o%Qr\, Gv£vyir\ 
yivsrai aQfioSiu. Sitzler denique novavit op fiova Ssovra (vel Ssvvra) 
nuQscrtv yaGTQi rs %ui nXsvQrjg %ui nooi, %d@QU na&siv natSog z' r\Ss 
yvvat%6g, inr\v %ui zcov dcpi%r\zat coQr\, goC & r\$r\ yCvszat uQfioSiu, quae 
quantopere calumniis sint obnoxia, manifestum est. 

Fr. 25. Plut. Amat. c. 5: sv ys vr\ dCu, %cpr\, zov EoXcovog iftvr]- 
G&rjg %ui xQrjGzsov uvzco yvcbfiovt zov iQcort%ov dvSQog' SG&' r]@r\g %rX. 
Iuvenem haec scripsisse Solonem coniicit Plut. b&sv olfiat ytai 6 Eolcov 
iycsivu [isv syQUips vsog cov srt ycai GTtSQfiurog noXXov fisarog, cbg b ITXu- 
rcov cpr\GC. — V. 1. sg&' r\$r\g Canter, BE iG&^rjg, vett. edd. ig ®r\$r\g. 

— nutSocpilr\Gr), Brunck nuiSocpilr\GSig. — V. 2. IftsiQcov ap. Plut. om. 
Legitur integer versus ap. Athen. XIII p. 602 E (ubi P om. tfisiQcov) et 
Apulei. de Magia* c. 9 : „Num igitur etiam Solonem fuisse serium, seve- 
rum et philosophum negabis, cuius ille lascivissimus versus est: fir\Qoov 
tfisiQcov MrA.. ubi vett. edd. (isiQcov sv fisCgcov. 

Fr. 26. Plut. Amat. c. 5, ubi fr. 25 affert: 6 ZoXcov iycsivo fisv 
syQUips vsog tov sn . . . ruvri Ss nQSG§vrr\g ysvbfisvog' "EQyu kt^.., 
ubi vulgo v. 1 fiot vvv, sed E vvv fiot, ut ceteris locis. — V. 2. edd. 
vett. et EB ri&rjGtv pro rC&r\G'. Idem distich. legitur vit. Sol. c. 31 
(ubi CBac Movgucqv, FaLia rC&rjGiv) et Sept. sapient.^conv. c. 13 et ap. 
Hermiam in Phaedr. p. 78 (ubi sQyu ru et %ui Movgucov rC&rjGi). — 
V. 2 Schneidewin Movgucov &', a rC&r\G' . 



* SOLON. r,i 

27. [3.] 431 

TJalg (isv avrjfiog smv fat vrjnLog SQXog odovtav 

(pv6ag s%fiaXXsL itQcoTov sv sitt ste6lv 
Tovg d' BTSQovg ots dr) TslsOt] ftsbg stct ivLavTovg, 

rjfirjg STKpaCvsv 0r,[iaTa ysLvo^iEvrjg' 

5 T\l TQLTCCTt] ds yEVELOV ds£,0[l£VaV %TL yVLOJV 

Fr. 27. Integram banc elegiam servaverunt Philo de opif. mundi 
p. 24 A ed. Francof. (1691): rdg rjXiYiug ruvrug uvsyQUips yul ZoXcov 6 
rcov 'A&rjvaicov vofio&srrjg sXsysia notr)Gag rdSs' Tlccig (isv %rX. et 
Clem. Alex. Str. VI 814: rdg rs rcov r)Xiy.Lcov (isru§oXdg Yccrd s§So(idSa 
yivsa&cct EoXcovog ui" sXsysvui 8rjXovGLV co8s ncog' nccig llsv y.rX. huc 
respicit etiam V 714. Add. Ambrosius Ep. VT 39. Legitur elegia etiam 
in Cod. Paris. ap. Cramer An. Par. I 46: 'HgcosXsyscu EoXcovog ngog 
jtsQtGruaiv i)XiKicov (notabo littera C), et Apostol. XIV 94. Respiciunt 
huc Censorin. de die nat. c. 14 (Macrob. in Somn. Scip. I 6) et haud 
dubie Aristot. Pol. VII 14, 11: %ard rr)v rfjg Siuvoiug aY(irjv uvrrj $' 
sariv sv roig nXsiaroig r)vnsQ rcov Ttoir\rcov rivsg sIqt^yuglv ot 
[isrQOvvrsg rccig s§So(ittGiv rr)v rjXtntuv, nsQL rov %qovov 
rcov nsvrr)%ovra srcov. ac rursus VII 15, 11: dvo 8' sklv r)XiY.iui 
TtQog ug uvuynuiov Sir]Qr)G&UL rr)v natSsiccv, (isru rr)v unb ratv snrd 
(is%ql r\$r\g, yuI ndXiv (isrd rr)v dcp' r)@r}g (is%ql rcov svog yccl sIyogi 
srcov • oi yuQ ruig s§So(iuGt StcciQOVvrsg rdg r)XiYiag cbg snl ro noXv 
XsyovGtv ov YccXcog (corr. cum Mureto YccYcog), Ssi Ss ry Sluiqsgsi 
rr)g cpv6scog snuYoXov&siv. Atque alias quoque philosophi rationes 
plane congruunt cum hac elegia, velut testificatur Hist. An. VII 1 
coll. v. 5. 6. et Rhet. II 14 coll. v. 9 seq. Hinc satis superque apparet 
secus iudicavisse, qui sat levibus argumentis usi hanc elegiam non 
solum Soloni abiudicaverunt, sed etiam admodum noviciam esse cen- 
suerunt (vid. infra). Aristoteles, cum poetas, non medicos vel philoso- 
phos testificetur, Solonis nomen huic poemati inscriptum abunde tuetur. 
De simili Hippocratis sententia vid. praeterea Pollux II 1 et Boissonade 
Anecd. II 455. Adde Daremberg Extraits de Msc. medicaux p. 141. — 
Porson, Franke, alii hanc Solonis elegiam in suspicionem vocaverunt, 
iniuria: nam tenue hoc argumeutum etiam orationis exilitatem quan- 
dam requirit, neque quae dixit Solon fr. 20 v. 4 adversantur huius 
elegiae v. 16, si accuratius inquisiveris in utriusque carminis institutum. 
— V. 2. sv snr ', C snr dv. — V. 3. rsXscrj Schaefer, vulgo rsXscst. 
Perperam Sitzler tentavit rsXsc' fiftsog, nam indicativus ab hoc loco 
prorsus alienus, neque septem annos natus usque ad annum quartum 
decimum rj&sog, sed nuig vocatur; vid. Et. M. 422, 40 f)i&sog 6 
dnstQog yd(iov vsog dno srcov SsxursGOttQcov ecog 8sY.aoY.rco. Traditam 
scripturam satis tuetur v. 17. — V. 4. SYcpuivst, C <Js cpuivsi, ap. Cl. 
cod. Par. Ss cpavsiarjg. — Grjiiccrcc Philo Ap. C, GTtSQiiara. Cl. — ystvo- 
[isvrjg, yivoLtsvrjg Ap., ysvofievcov cod. Laur. Cl. — V. 5. rQirdrrj, C 
rQirjj. — Ss om. Philo. — yevsrov, ysvsLcc Ap v ysvsi C. — sri scripsi, 
quod etiam Emperius coniecit, legeb. enl. Ap. Cl. cod. Laur. de^ofievov 
snl ysvvcov. Alii fortasse legebant rrj rQtrdrr/ 8s ysvstov ds£o(isvcov 
ors yvicov Xu'%vovruL . . . . rrj rs rsruQrrj ndg ng sv s$8olluglv fisy' 
uQLGrog, utrumque distichon arcta necessitudine vincientes, neque vero 
probabilis haec ratio. Solonis his versibus usi sunt, qui de ephebia 
Attica commentati sunt, cf. Schaefer Demosth. III 2, 22, sed neglexerunt 
ai recte memini insignem locum Teletis philosophi ap. Stob. XCVIII 72. 

4* 



52 POETAE ELEGIACI. 

Xu%vovtuL, XQOiijg av&og u^teL^OfJLivrjg' 
tfj 8e tetuQtr] nccg tig iv e^do^iddL \iiy UQi6tog 

l6%vv, r\vt avdgeg 6r]fiat £%ov6 > UQetrjg' 
7ti\i7ttr\ <?' coqlov uv6qu yd\iov \ie\ivrj\iivov elvai 
10 xal TtuCdcov tfltelv ei6o7ti6co yeverjv 

tfj d' extrj neol Ttdvtu xataotvetat, voog dvdoog, 

ovd' eodeLV ed-' 6\icog eoy' UTtdXu\ivu ftiXet' 432 

eTttd de vovv xal yXco66uv iv efido\iu6Lv \iiy 'dqi6tog 

oxtco t' u\icpotiQcov ti66aoa xal dix etr\' 
15 tfi d' ivdtrj eti \iev Ovvatai, \iuXuxcoteQU d' avtov 

7to6g \ieydXr\v uQetr)v yXco66u te xal 6ocpCr\' 
tfj dexdtrj d' ote dr) teXi6r\ &ebg ent iviuvtovg, 

ovtc ccv ucoQog icbv (iolquv £%ol ftuvdtov. 

28. [16.] 
' NeCXov iitl 7tQO%ofi6L KuvcofiCdog iyyv&ev dxtrjg. 

V. 7. nug xig iv s$8o(iu8l fisy' Cl., naig (nutg C) xig (om. Ph.) iv 
(ivl Ph.) I §8ofidSsaaiv (ipSofidaiv Ap.) Ph. Ap. C. — V. 8. rjvx' CL, 
r\x' C Ap., oi x' Ph. — dgszrjg, Ap. UQSxccg. — V. 9. coqiov uvSqu 
ydfiov scripsi , ut iam in edit. 1 , legebatur coqlov uvSqu ydfiov , Ap. 
ooQjj uvSqu y. In edit. 2 librorum scripturam servavi distinctione 
addita coqlov, uvSqu y. — ydfiov fisfivrjfisvov, Ph (isfivrjfisvov ccq ydfiov. 
— V. 10. slaoniaco, Ph. Ap. C. it-oniaco. — V. 11. yiazaQxvsxui, y.uxuq~ 
xvvsxai Ap. et Cl. cod. Par. , sed Laur. %uqxvvsxul. — V. 12. ovS' , C 
iv 8'. Hinc Schneidew. iv 8' sqSsiv s'&' oficog, falso. — sqSslv, vulgo 
sqSslv, Cl. iaiSsLV. — oficog, Cl. ofioicog. — sgy' dndXufivu, Cl. sgyu 
fiaxaLu. — V. 13. fisy' UQiaxog, Ph. Ap. C fisx' uQiaxuig. — V. 14. 

6%XC0 x' ' UflCpOXSQCOV, Ph. Ap. OY.XO0 S' UflCpOXSQU, C OY.XC0 8' dficpoxsQOv, 

et dficpoxsQov quod etiam Cl. cod. exhibet, coniecit Sintenis. Deinde C 
xsaasQS yulSsy.' , unde xsaasQU elicias. — V. 15. sxi (isv Svvuzui, Hartung 
Svvuxul fisv sxl. — (iuXukcoxsqu, Cl. (isxQLcoxsQU. — V. 16. yXcoaad xs 
â– kuI aocpLrj Ph. Ap. (nisi quod %ul om.) C Ambrosius, acofid xs yul 8v- 
vufiig Cl. , unde Schaefer coni. acofid xs %al aoepirj , quae coniectura a 
vero aberrat: neque tamen Clementis scriptura probanda, quam resti- 
tuitHartung, nisi quod (iuXukcoxsqu servavit: nam est haud dnbie a 
correctore aliquo profecta: mihi vitium in voce (iuXuycoxsqu delitescere 
videtur: conieci fiaXLcoxsQU, h. e. cum corporis virtute si componas, 
eloquentia et sapientia multum praestat sive potior est. Formam testi- 
ficatur Hesychius fiuXiooxsQu, jtQoacpiXsaxsQU. A forma (iuXlov (i. e. 
fiuXXov), qua usus est Tyrtaeus, descendit fiuXicoxsQog, quemadmodum 
dfisLvoxsQog alia. Sitzler (jluXsqcoxsqu praeoptat. — V. 17. respicit Diog. 
L. I 54: HoXcov Ss oqov uv&Qconivov Blov cprjalv sxrj s$Sofir]y.ovxa. — 
xij Ssndxn, Hartung xrjg Ssndxrig, qui deinde praeoptavit lectionem 
Philonis et rel. — oxs Sr) xsXsan- (sic Schaefer, v. xsXsasi) &sog snx' 
iviuvxovg CL, sl' xig xsXsaug kuxu [isxqov lholxo Ph. -Ap. C, quae scri- 
ptura non spernenda, si correxeris xrjg Ssxdxrjg 8' sl xLg xsXsaug %uxu 
fiixQov t%oixo. — V. 18. s%oi, s%sl Ap. et ap. Cl. cod. Laur. cum Par. 
Fr. 28. Plut. vit. Sol. c. 26: TJqcoxov (isv ovv sig Atyvnxov dcpi-nsxo 



SOLON. 53 

29. 
TloXXd ifrevdovTcci doidoi. 

30. 

Diogenian. II 99: ^Aq^qov uxove xul dixutcog xddixcog' 
ix xcov xov SoXcovog iXsysicov %uQuiv£xixr\, Cf. Arsen. 79. Apost. 
IV 3. aqypv restitutum ex Apost. ed., vulgo %wv, praeterea ex433 
K rectius scribas 'Aq%cov uxovs xuv dlxr) xuv (ir) 8lxr\. Apparet 
non Solonis esse hunc versum, sed poetam similem sententiam in 
Elegiis protulisse. Cf. etiam proverbia in Append. I 100 (Schol. 
Aesch. Choeph. 75) AovXe 6s67totc6v uxovs xul Sixuiu xudixu. et 
ib. II 1 xqu66ovcov yuQ etfr' uxovsiv xul dixuiu xudixu (sic enim 
corrigendum). 

En h. 

31. [23.] 

TIqcoxu (xev svxcofiso&u ACi KQovidrj [3u6iXr)'i, 
&E6'(ioig xoi6ds tvyr\v uyu&r)v xul xvdog onu66ui. 

I AMB 01. 

TETPAMETPA. 

nPOS <££KON 

32. [24.] 

Ei dh yrjg £cpsu6d^,r]v 

xai StstQiipsv, cbg xal 71qoxsqov avtog cprjof NsiXov ini xtX. — tiqo- 
%oijoi, TiQO%oaiai FaL — Kavcofiidog Stephanus (AC), reliqui Kavcofiidog. 
Si illud xul 7cq6xsqov, quod quidem FaL omittunt, recte se habet, 
versus Solonis non ad illud tempus pertinet, quo Plutarchus Solonem 
dicit Aegyptum adiisse, i. e. republica Atheniensium legibus firmata, 
sed referendus ad elegiam, quam ante illud iter composuit: nam for- 
tasse ram olim iuvenis viserat Aegyptum. 

Fr. 29. Schol. Plat. p. 465 ed. Bekk. noXXd tpsvdovzut dotdoi. . . . 
ilivrjo&r} xavxrjg (nuQ0t(iiag) v.ai <&tX6%OQog iv 'Ax&idog a' xai EoXcov 
iXsysiatg xai UXdxcov ivxav&a. Cf. Aristot. Metaph. I 2. Plut. de poet. 
c. 2. Paroemiogr. T. I p. 371. II p. 128 ed. Gotting. Apost XIV 41. 

Fr. 31. Plut. vit. Sol. c. 3: svtot ds cpaaiv , oxi nai xovg vofiovg 
ins%siQr\asv ivxsivag slg snog i^svsyxsiv, xai dta(ivrj(iovsvovat xr)v 
ctQ%r)v ovxcog s%ovaav nQcoxa xtX. — V. 1. sv%c6(isa&a Stephanus (A), 
sv%co(isd-a CFaL, sv%6(isa&a S, sv%6(jus&a ia. — V. 2. xvSog, Hecker 
xvQog. — ondaoai, ondoat CFaL. Hi duo versus haud dubie Soloni 
abiudicandi. 

Fr. 32. Plut. vit. Sol. C 14: aXXa TtQog (isv xpvg cpiXovg slnsv, cog 
Xsystat, xaXov (isv slvat xrjv xvQavviSa %coqi'ov, ovn s%stv 8s anofiaoiv, 
TtQog ds $c6kov iv toig noir)(iuot yQucpcov Et ds yrjg, tprjai xxX. O&sr 



54 POETAE ELEGIACI. 

nccTQidog, tvQccvvCdog de xccl (iirjg a^EiXC%ov 
ov xaftr\rptt\Lr\v , tiLccvccg xal xataL6%vvccg xXeog, 
ovdev aldev{ittL' %Xeov yccQ iode vLxr\6eLv doxeco 
5 Ttccvtccg av&Qconovg. 

33. 
Ovx ecpv UoXcov ficc&vcpQcov ovde (HovXrjeig avrjQ' 
s6d'Xa yccQ &eov dtdovrog ccvtbg ovx ede%ccto' 
TteQL^aXcov d' cxyQccv, aya6frelg ovx ene6ncc6ev [leycc 
SCxtvov, &v[iov fr' cc{ittQtfj xccl cpQevcov cc7to6(pccleLg' 434 
5 rj&elov yccQ xev XQcctrj6ccg, 7tXovtov cccpfrovov Accficov 
xccl tvQccvvev6ccg 'A&r]vcov [tovvov r)iieQccv [ilccv, 
cc6xbg v6teQ0v dedccQd-ccL xccTtLtetQlcp&ccL yevog. 

evSr\Xov, oxi hul tiqo xr)g vo(io&e6iag fieydXrjv So^uv el%ev. — V. 2. Si 
nul, Ci %u\. — V. 3. fiLuvug, i [huvul. — y.u\ omittunt Babci. — V. 4. 
uiSevfiui ACFaL, vulgo uiSovfiui. 

Fr. 33. Plut. vit. Solon. c. 14: A Se cpvyovxog uvxov xr)v xvquv- 
viSu noXXoi %uxuysXe&vxsg sXsyov, yeyoucpev ovxcog' Ovx scpv nxX. 
Tavxa xovg noXXovg y,a\ cpuvXovg nsQL uvxov nenoir\%e Xe- 
yovxag. Videntur haec, sicut ea quae sequuntur, ex eodem carmine 
ad Phocum petita esse. — V. 1. ecpv, scprj a, scpvg FaL. — BovXr\sig, 
BovXeirjg ia. — V. 3. uyouv , in ed. 1 uyorjv scripsi. — uyuo&sig, 
Huetius uyoevxr)g, Lobeck uuod-slg, non recte, na,m tunc ftvfiov &' ufiuoxrj 
hul cpQsvav dnoecpuXsig plane forent otiosa. Sitzler dvv66ug coniecit. 

— sns6nu6sv , sns6nu6s FaLCq et A supra, snuv6s Bci et A a m. pr., 
S7iuv6s vel vTts6nu6s V, s%u6s Bab, s6nu6s vulgo, dvs6Ttu6sv Xylander. 

— V. 4. ufiUQzrj RSTBabc, ufiuQxrj A, ufiuQxsi Cq, dfiUQzcov vulgo. — 
V. 5. fi&sXov Xylander, libri r\%sXs(v), quod defendi potest, sed Plutar- 
chus indicare videtur, haec omnia ad vulgi sermones referenda esse. 
Ne quis erret, moneo voculam v.sv non ad r\&sXov, sed ad SsSuq&ul 
KunLzszQtcp&ui v. 7 referendum esse, nam futuri notio requiritur siti- 
zszQitys6%ut, quam reciperamus ascita particula uv , vicissim recte se 
habet rj&sXov , quandoquidem qui verba facit, dominationis est cupidus, 
nam r\&sXov %sv si diceret, se aspernari potentiam profiteretur, de quo 
discrimine scite disputavit Hermann de part. uv p. 67. Solet autem 
passim Solon verborum traiectione satis licenter uti, velut eleg. 13, 
43 — 45 et iamb. 36, 21. — V. 6. zvQuvvsv6ug , Babc zvQuvvioug. — 
'A&rjvav, Schneidewin 'A&rjvecov. — r)u.SQuv, in proecdosi r)fLSQr\v scripsi. 

— V. 7. u6%bg CaFaL et a m. s., uvzbg RTooBabcVi et A a m. pr. — 
KUTtLxsxQtcp&UL Sintenis, ■nanLxszQicpQ-uL C, kul enitezQicpQuL vulgo. — 
Ceterum in iis, quae statim ap. Plut. c. 15 leguntur: cpoBrj&sig, fir) 
6vy%sug nuvxdnuGL %ui xuQU^ug xr\v noXiv de&svsexsQog yevqxuL xov 
%uxu6zrj6UL ndXLv zul evvuQfioeue&UL nQog zb uql6zov arbitrantur prae- 
eunte Bekkero Solonis versus delitescere: 

Evy%sag unuvzdjtuoi kul zaQU^ag zr\V noXiv 
u6&svs6zsQog ysvrjzuL (ysvcofiuL) zov 7iuzuGzr)6ui nuXiv. 
sed haec Plutarchi sunt, qui respexit sane hoc loco Solonis carmina, 
sed iambos, non tetrametros , vid. adn. ad fr. 37. — item Leutsch ex 
Plutarchi verbis c. 29 de Solonis et Pisistrati simultate: 6 Ss ZoXcov 
xu%v zo rj&og scpcoQUGev uvzov %ul xr\v sniBovXr\v nQcoxog eynuxeiSev, 



SOLON. 55 

34. 
Xavva (iev roV icpQc<6avto, vvv de (iot ^oAov/JM/ot 
Xo%6v ocpftakiioig 6qco6lv ndvteg co6te drjlOL. 

35. 

"A [xev aeXnta 6vv &eoi6Lv r\vv6\ akka d' ov (idtrjv 
£odov. 

TPIMETP A. 

36. [25.] 
2jv(i(iaQtvQoCr\ tavt av iv dLKfl %qovov 
[irjtrjQ (ieyi6tr) dat[iovcov 'OXvixtclcov 435 

a,Qt6ta Ti] (lilatva, trjg iyco itote 

dv (ir)v i(iior\aev, dXX' ineiQuxo noavveiv nal vov&exeiv nal noog uvxbv 
eXeye nul nQog ezeoovg (fort. exaiQOvg), cbg ei' xig il-eXoi xb cpiXb- 
7io<oxov avxov xr)g ipv%r\g v.ul xr)v ini%v(x,iuv luauixo xr\g xvQUwiSog, 
ovv. eoxtv aXXog evcpveoxeQog nQog UQexr)v ovSe (ieXxicov noXixr\g. hos 
versus instauravit: 

Ov yaQ eax' dvr\Q nox' UQexr)v uXXog evcpveaxeQog, 
ovSe fieXxeQog noXixr\g. 
Largior sane Solonis aliquo poemate hic usum esse Plutarchum, sed 
poetae versus restitui posse nego. 

Fr. 34. Plut. vit. Solon. c. 16: 'Oxi 8' ovv nQooe%Qovae xoig nXei- 
axoig ixeQu nQoo8o%r\ouoiv , avxbg ei'Qr\%e neQi uvxcov , cog Xuvvu hxX. 
— V. 1. Xuvvu, FaL %uq(iu. — %oXov(ievoi, in editione 1 %oXev[ie % oi 
scfipsi. — V. 2. 8r\CoL Reiske, vulgo SrfCov. 

Fr. 35. Aristid. II 536: O Se Sij HoXcov ■x.al §i@Xiov i£enixr\8eg 
nenoir\%ev elg avxbv xai xr)v eavxov noXixeiav (vel sic tamen 
potest carmen ad Phocum intelligi), iv co aXXa xe Sr] Xeyet %a\ xuvxa' 
A (iev kxX. OQctg, cog av&aScog v.a.1 ov xrjg afjg ovfifiovXrjg; Kal xavxu 
(iev ioxtv iv xexQUfiexQotg. — V. 1. d (iev Gaisford, vulgo dfia yuQ, 
r& Iunt. d (iev yuQ. — r\vvo'_ Gaisford, v. rjvvoa. — aXXa S' Gaisf., v. 
d(ia S'. — ov, 0. Schneider uv, Schneidewin cov. Videtur potius poeta 
scripsisse uXXu S' ov (idxr\v avxbg ZqSov. nisi forte haec ita sunt 
refingenda: 'Aoaa (iev yuQ (r)v) ueXnxu, avv freototv r\vvoa~ "AXXa 8' 
ov (idxr\v (dv avxbg) eQSov. quae Solonis modestiam satis superque 
testificabuntur. — V. 2. ZqSov, Dindorf sqSov. 

Fr. 36. Aristid. II 536: iv Se xoig idfi^otg (ZoXcov Xeyei)' Evp- 
(iaQxvQoir\ . . . ovx' dv v,uxea%e 8r\(iov. i. e. usque ad v. 20. Partetn 
affert Plut. Solon. c. 15: Ol Se nXetoxot ndvxcov bfiov cpaoi xav ov(i(io- 
Xaicov dvai.Qeoiv yeveo&at xr)v oeiodx&eiav xai xovxoig ovvuSeiv (idXXov 
xu noir\(iuxu. Uepvvvexui yuQ XbXcav iv xovtoig, oxi xrjg xe nQO- 
vnov.ei(t,evr\g yr)g"OQOvg dveiXe . . . eXev&eQU (v. 4. 5). Kul xcov 
dycoyi(icov nQog aQyvQiov yeyovbxcov noXixcov xovg (iev avr\yuyev (v. 
dnr'\yuyev, FaLC dnr\yev, V enuvr\yuyev) dnb h,evr\g yXcoaauv . . . 
e%ovxug (v. 9—12). — V. 1. ev 8iv.r\ %qovov, Iteiske ev [ir]yiei, %qovov, 
Clavigerus Kqovov (ir\xr\Q, (iey., ego coniicio ev dinrjg &q6vco. — 
V. 3. uqioxu de vitio suspectum, Lobeck nQeofieiQU. — (teXuivu, fie- 
Xaiv'. — xr)g Scaliger, v. rjg. 



56 POETAE ELEGIACI. 

OQOvg dvslXov 7ioXkcc%ij 7ts%r\yoxag' 
5 TtQoG&ev ds dovXsvov6a, vvv sXsv&sQa. 
noXXovg d' J Ad"^vag TtaxQtd' sig ftsoxxtxov 
avr]yayov TtQa&svxag, aXXov sxdixcog, 
dXXov dtxaicog, xovg d' dvayxairjg vtio 
1Qr\6\iov Xsyovxag, yXco66av ovxsx > 'Axxixrjv 
10 isvxag, obg av TtoXXajrrj TtXavco^svovg, 
xovg d' svfrdd' avxov dovXirjg dstxsa 
s%ovxag rj&rj, ds67toxoov XQOfisviisvovg, 
iXsv&SQOvg sd"r]xa' xavra \isv XQaxst, 
bpov (iirjv xs xal dtxrjv 6vvaQ(io6ag, 
15 £Qs%a xal dtrjvv6' obg V7ts6%6[ir)v. 



V. 4. noXlttxHi vulgo noXXccxf) , ap. Plut. FaLq noXXaxov. — V. 5. 
71Q06&SV &F et Plut., ap. Arist. v. nQ06&e. — SovXsvovacc F® et Plut. 
(sed CqFaL SovXevoveccv vvv eXev&eQccv), ap. Arist. v. dovXevoaocc. — 
V. 6. &£o%zitov ©, vulgo &s6htl6tov. — V. 7. TiQa&evTccg, Solon haud 
dubie 7tQr}&£VTccg scripserat. — e-x.8Cv.cog, © evdtxcag. — V. 8. aXXov 81- 
Kccicog, r ccXXov Se 8in.ccicog. — vno xQVOfiov, vulgo" vnoxQr\6[i6v, Reiske 
vno xQi]0^ovg, male de servis vaticinantibus cogitans, Ahrens xQr\6[i>co- 
SeovTag, qua coniectura facile caremus, perperam Emperius XQW r l v ve l 
XQrj6^.6v XeyovTag vel Hartung Seofibv cpeQOVTccg, peius etiam Sitzler 
SQrj6}i6v cpvyovTag. Illi, qui apud exteros commorabantur, patriae lin- 
guae vixdum gnari obscuri et obfuscati sermonis ambagibus utebantur; 
ipse poeta haec verba xQV a ( l0v XeyovTccg explanat iis, quae subiecit 
yXco66ccv ov%eT 'ATTiw.r\v tevTccg. itaque post XeyovTccg distinxi. Prae- 
terea olim ir)g dvaynttirjg vno conieci, ut omnis oratio ad eos referatur, 
qui apud exteros servitutem sive iustam sive iniustam serviebant. Sed 
nihil novandum; poeta praeter istos etiam eos commemorat, qui, ut 
servitutis calamitatem a se averterent, patria relicta foras aegre 
vitam sustentabant patrii sermonis propemodum immemores: atque 
hanc coniecturam inprimis commendat, quod poeta dixit noXXaxjj 
nXavco^evovg. — V. 9. ovxeV, Plut. ov%. — V. 11. SovXirjg deiKea 
exovTag r\&r}, Se6noTcov TQopevfjtevovg scripsi, apud Aristidem legi- 
tur SovXeirjg dei%ecc exovTag r)8rj SeonoTag (sed r Se6noTcov), Plut- 
archus SovXeirjv (ita FaL C, vulgo 8ovXo60vrjv) exovTccg reliquis prae- 
tennissis. Manifesto vitio laborat r)8rj, neque r)8e, quod suasit Bach, 
commodum. In ed. 2 scripsi SovXirjv (ita Brunck) deiSea exovTccg, 
rj&r] 8eonoTtov tq., atque ri&r) vel av8r)v etiam Emperius suasit, 
nunc distinctiOne correcta patrios casus SovXirjg et 8e6noTcov par- 
iter servavi. Poeta, ne accusativus ab accusativo suspensus esset, 
insolentiorem structuram praetulit, cf. Aratus 766 necpofirjiievog r]Qi 
&ttXtt66rjg. Cum ambigua esset verborum interpretatio, iam antiquitus 
SovXirjv, quod Plutarchus exhibet, in locum SovXirjg reccessit, item 
apud Aristidem librariorum sedulitas, quos insolentior offendit structura, 
SeenoTccg pro SeenoTcov refinxerunt. Sitzler nuper novavit exovTccg r)8r\ 
Se6noTcov nQog ev&evcov. — V. 13. ■HQccTei, © ■KQccTrj. — V. 14. affert 
Plut. vit. Sol. c. 17, ubi recte fiirjv, Arist. fiiav. — 6vv^Q(i66ccg, © £,v- 
vuQfioeag. — V. 15. kgs^a r@, v. eQQei^a. — Snr)vv6' scripsi, legebatur 
SirjXftov, quod ex falsa interpretatione est ortum, cf. Hesychius: 8ir)vv- 



SOLUN. 57 

&e6{iovg #' b^toiovg xa xaxa xe xdyad-ca 436 

ev&etav eig exa6xov aQ{io6ag oixr\v 
eyoatya. xevxQov d' aklog cbg eyco XaficSv 
xaxocpQadrjg xe xal (ptloxxr'} ^tcov avr\Q 
tio ovx' av xaxe6ye drjpov, ovx' eitav6axo, 
ttqIv av xaQcc^ag niaQ e^elrj ydla. 

37. [25.] 
* * * EC yccQ rj&elov 
a xoig evavxiot6tv rjvdavev xoxe, 
avxtg d a xol6i vcoxeQOtg, 6Qa6at dt%a, 

guv dirjl&ov. Nam Strjvov, quod fortasse quis praeferat, huic loco 
minus est conveniens, neque alias haec verbi forma extat. — V. 16. 
bpoiovg r&, v. bpoicog. — V. 18. cog, nequis r) cog requirat. cf. Schoe- 
mann Redetheile 236 , hunc quidem locum non satis recte interpre- 
tatus. — V. 20. ovx' ccv, Arist. ovn ccv, qui substituit ovx, quoniam pro- 
ximum incisum praetermisit, sed recte Plutarch. vit. Sol. c. 16, qui 
haec redintegrat: %ui xoi cprjoiv, cbg, si xtg uXXog sg%s xr)v avxr)v Sv- 
vayuv , ovx civ xuxio%s Sfjfiov, ovx' inavoaxo (Fa inuvouvxo) tiqIv 
. . . ydXa. — Srjiiov, Reiske et Canter dvfibv coniecerunt, Ahrens Xr)[i' 
ov. — V. 21. Hartung interpunxit xaodl-ag, ntuQ %xX., at haec est ver- 
borum structura tiqIv av ydXa xaod^ag s^iXrj ntUQ, hic quoque ut alias 
niao substantivi vim servat. 

Fr. 37. Arist. II 437 pergit: slxa xi cprjotv 6 EoXcov sl ydq v.xX. 
apparet ex eodem carmine esse, et pauca tantum intercidisse. Fortasse 
Solon dixerat, in republica ordinanda se non tam id, quod omnibus 
numeris absolutum sit, expetivisse, quam quod obtinere et consequi 
se posse ratus sit, neque id egisse, ut diversarum partium desideriis 
pariter satisfieret, quibus subiecit sl ydq ij&sXov %xX. Aristides haec 
praetermisit, fortasse respexit Plutarchus c. 15:.ot> [ir t v nuQcood[isv6g 
ys xrjv xvQavviSa xbv tiqocoxuxov xqotiov &%Qr\oaxo xotg nQuyfiuotv, ovSs 
[tuXuyicog ovSs vnsixcov xotg Svvuytivotg ovSs nQog r)Sovr)v xcov sXofisvcov 
s&sxo xovg vofiovg (cum his componas Solon. fr. 37, 2 seq.), dXX' 
r\ psv ctQiozov r\v (videtur ovn avvoxov xb uqigxov r\v scribendum) 
ovn snr)yuysv luxQsiuv ovSs xutvoxofiiuv , cpo^rj&sig et q. seq. , quae 
supra fr. 33 adscripsi. Denique Plutarchus huius carminis auctoritate 
utitur: a Ss xui Xiycov rjXntgs nst&ofiivotg xul nQOodycov dvdyY.r\v 
vnofiivovot xQrjGuo&ui, xuvx' snQUxxsv , cog cprjoiv uvxbg (fr. 36, 14) 
significans Solonem id secutum esse, quod Plato praecepit ovvaQ[t6£stv 
noXixag nst&ot *al uvdynr]. — V. 2. r)v8uvsv @, v. r)v8avs. — V. 3. 
avxig, legebatur uv&ig. — u xotot vcoxiQotg, SQuaat 8i%a, noXXcov %xX. 
scripsi, legebatur u xotGtv uxiQotg Squgui, Std noXXcov, quae non uno 
nomine vitiosa esse apparet: frustra enim Renner contendit dxsQog et 
hic et infra fr. 40 (ubi sxsQog traditum) prima syllaba producta esse 
pronuntiandum, quod nec rationem habet nec usu firmatur. Quod 
correxi xotot vcoxiQotg i. e. vcotxiQotg sive nostris poetae consilio ap- 
prime conveniens, nam praecessit xotg ivavxiotg (unde olim uQdptotg 
conieceram). Duali numero ntitur Solon, quoniam^in hoc quoque car- 
mine amicum aliquem affatur. Pronomina vatxsQog et GcpcoixsQog ab 
Atticorum consuetudine non abhorrere testatur Apollon. de pron. 371. 



58 POETAE ELEGIACI. 

itoXXcov dv ccv8qc6v r)d' exrjQco&rj rtoXig. 

5 tcov ovvex' c\qit]v %dvto%ev xvxevfievog 

cog ev kvgIv TtoXXaiGiv eGtodcprjv Xvxog. 



38. [26.] 

nCvovtii xal toc6yov6LV, ol [iev LtQLa, 
ol d' aQtov avtcovc, ot de 6v[i[ie[iLy[ievovg 
yovQOvg cpaxol6L' xel&L #' ovt£ ne^dtcov 
artetitLV ovdev, ov^' , otf' av&QC07toL6L yrj 
5 cpeQeL yceXaLva, itdvta cV acpd-ovcog naQX. 437 

39. 

£7tevdov6L d' ol pev 1'ydLV, ol de 6CXcpiov, 
ot d' o%og. 

iambographus autem metri gratia adhibuit trisyllabam formam , quam 
epici poetae ignorant. 4C%u b. e. xaqlg seorsim emendavit 0. Schnei- 
der. Versum refinxit Sitzler uv&ig 8' a xoiai \iovxuQoig Squv, val JCu 
kxX. Alii alia tentaverunt, velut Valckenaer pro Slcc scripsit «anc, 
Schaefer fiCu, Ahrens uv&cg 8' a xoiaiv, snuxsQoig Squoul SC%u, noXXcov 
%xX., Hermann xoiai %uxsQ0ig servata librorum scriptura Siu noXXcov av 
uvSqcov tjS' i%SLQ(6&rj noXig, Hartung r]vSuvsv yQUcpscv, av&ig 8' a xoiai, 
%dxsQovg &quv6ui §Ca. — V. 4. s%rjQ(6&rj Valckenaer, v. s%slqc6&i]. — 
V. 5. uQ%r)v, uqkvl Meineke et Emperius (qui etiam uyQrj), Hartung uqxcov, 
Ahrens uqSttjv, Lobeck oQyrj . . . %vnXsv[isvog, hoc quidem recte, sed 
scribendum censeo xcov svsku xuq%x\ nuvxo&sv HvxXsvfisvog. Hesych. 
xccQ%rj (xuQ%rj)" xuQu^cg. et uxuQ%og, uxuQU%og. cf. ibid. xuq%ulvslv. So- 
lutione utitur poeta in primo potissimum pede vel post caesuram, vid. 
fr. 33, 3. 35, 1. 40. Eandem legem Archilochus observavit, raro aliis 
locis, velut ovSs &uv[iuolov snsiSr) vel ovSs diunsnXiyfisvov hanc li- 
centiam admisit. 

Fr. 38. Hoc et fr. 39. 40 ex uno eodemque carmine petita viden- 
tur. Athen. XIV 645 F: yoi>Qog (C yvQog, epit. Hoesch. ywQog) ozi nXu- 
■novvxog slSog, 6 EoXcov iv xoig Idii^otg cpr\oC~ UCvovgl nxX. — V. 4. 
ovSsv, ov&' oo' scripsi, AB ovS' svuoasv, VL ovSsv daa' ccv, propterea 
Schaefer v. 5 cpSQ-t] pro cpsQSi. Possis: ovSsv, uaau x' . . . ndvxu 
'jtj dcp&ovcog nuQa, et ovSsv, uoou x' etiam Ahrens, quod recepit Har- 
tung, qui deinde ndvxu x', dcp&ovcog nuQU scripsit, quod non intelligo. 
— Ceterum yovQog nihil aliud est quam yvQog, antiqua pronuntiatione 
servata, quemadmodum Attici ad Boeotorum et Laconum exemplum 
etiam breve v videntur elocuti esse in voce Mufifidyiov&og , quemad- 
modum cod. Ravennas Arist. Ran. 990 exhibet. 

Fr. 39. Pollux X 103 : nal LySiv 8s uvxr)v (xrjv ftvsCuv) Y.SY.Xr\%uai 
ZoXcov xs sv xoig 'idfi^oig Xsycov ZnsvSovoi rcxX. ita Casaubonus, 
vulgo nsvaCS' (ita etiam C, ansvaCSu B, ansvS' A) ol ]tsv. Lobeck 
cpsQovai. 



solon. &g 



40. 

Koxxcovag alXog, tteQog tQde 6r]6a^ia. 

41. 
Photius 491, 21: 'Povv' rb qdvCfia. Zolcov. 



ME AH. 

42. [27.] 

V KJ J. \J \J — ^ W _ W W _ 
__uw___ww_ 
__wu_w_\~/__ 
_>~'*~'_UW_U_V__*-'_W__ 



7tecpvXay^ievog avdoa exa6tov ooa, 
[irj XQVTttbv e%cov ey%og XQadifl 

CpatdQG) 66 7tQ066VV67t\] 7tQ06(07t(p, 438 

ylco66a de ov di^o^ivd-og ix iielacvrjg qpQevbg yeycovrj. 



Fr. 40. Phrynicb. p. 396: hi %a\ vvv kohxoovcc ol noXXoi Xsyovaiv 
og&ag' y.cu yccg ZloXcov iv roig Ttoir](iaatv ovrco %Qr)zav Koxxcovag Ss 
aXXog szsQog Ss af]aa(ia. ita vulgo et cod. Bachmann An. II 399. Lo- 
beck edidit â– x.OY.ncovag (vel v.oy.v.cova S') aXXog, dzsQog Ss arjaa(ia, quod 
ferri nequit; scripsi %6%v.covag dXXog, szsQog sqSs arjaafia. 

Fr. 42. Diog. Laert. I 61: zcov Ss d8o(isvcov avzov iari zdSs- IIs- 
cpvXayfisvog %rX. Cum Diogenes ea, quae de septem sapientum poe- 
matis tradit, Loboni Argivo, homini fraudulento accepta referat, pro- 
clive est, etiam hoc poematium Soloni abiudicare. Et epitaphia qui- 
dem clarorum virorum Argivus iste non dubitavit suo periculo fingere, 
nullius enim artis aut laboris ista fraus, difficilius aliquanto eiusmodi 
aivovg melicis versibus exornare. Haec igitur poematia, fere quaternis 
versiculis comprehensa, quae scoliorum speciem prae se ferunt, Lobon 
aliunde petiisse, censendus est, si discesseris a Cleobuli cantiuncula, sed 
adespota haec carmina (fortasse unum alterumve auctoris nomine erat 
auctum) quo iure Lobo singulis adscripserit , ignoramus. Hominis frau- 
duleuti cum exigua vel nulla sit fides, auctoris nomen in dubitatione 
positum esse apparet, neque vero cantilena, quoniam cum Pittaci quod 
fertur poematio similitudinem quandam ostentat, a versificatore aliquo 
mala fraude videtur ficta esse. — V. 2. s%mv £y%og scripsi, similiter 
Hartung s%cov s%&og, legebatur sy%og s%cov: praetuli hoc, addito v. 3 
pronomine as, quamquam poteram leniore mutatione defungi, quam 
antea proposui (irj as Y.Qvrtzbv sy%og s%cov kq. — ?y%og, edd. vett. £%&og 
(Sambuc. fy&Qog)^ Roeper coni. eXttog (ed. Lugd. sX%og). Olim conieci : 
(ir) Y.Qvnrbv ^os ivzbg. — yiQaSirj, ed. Frob. y.QaSCr]v. — V. 3. as 
TtQ06svvsnrj scripsi, vulgo rtQoasvsitt), Ilgen. 7tQog a' svsnrj. — V. 4. 
oi, cod. Cant. r). — St%6(iv&og, Cobet St%6&v(iog. Hesych. Si-xo&vfiog 
interpretatur SidfioXog, quae interpretatio magis voci St%6(iv9og con- 
venit. — (isXatvrjg, vulgo (isXaivag, Ilgen (isXavog vel (isXdvag (rectius 
(isXavdg, vid. Lobeck Paralip. 139), Roeper in (isXaCvag cpQSvag ysycovy. 



60 POETAE ELEGIACI. 

ES AAHAON EIAGN. 

43. 

Choricius p. 107 ed. Boiss.: Tccvtcc drj 6ov vrjg TtoXscog tcc 
yvcoQi6ficcTtt, r]v al %oival xov fiiov &EQa7taivai yrj te %al &aXa66a 
Tolg eavTrjg e^uteqcc dcoQOig cc^qvvel' yrj fisv yaQ Toig ivoi%ov6iv 
E7tl6TaTaL cpSQSLV o6a tl%tov6lv g>qccl, vwtitt te Tta6a %al %CC&ELflEVr}, 
%al ro tov IZoXcovog, XntaQr} %ovQOTQocpog' &aXccTTa 6s fii%Qov 

CtTtCO&EV TjJ TtoXsL §Ltt%OVEL, dl£6Xr}%VLCC X060VX0V , 060V firjTE %TVTtCO 

7tccQEvoyXr}6ui %vfidxcov, firjxE xr)v ii- ccvxrjg %OQr\yittv 6v6xv][s6xEQttv 
%axtt6xr)6cci xrjg fiETccilv TtOQsiag i%TSLVOfisvr\g. 

44. 
Galen. Protrept. c. 8: "AfisLvov ovv i6uv iyvco%oTccg Tr\v fisv 

T(5v fl£LQtt%icOV (OQCCV Tofg rjQLVOLg (XV&E6LV ioL%VlttV, bkLyOIQOVLOV T£ 

Tr\v TEQipLV £%ov6av , inaLVELV te xr\v A£6$iav Xiyov6av, 

'O fibv yccQ xakog, oo*ov ideiv neXerca' 

6 de xdya&bg avrtxa xal xalbg e6tai. 
nEi&Ee&tti 6e %ca ZoXcovi Tr\v ccvttjv yvcofirjv ivd£L%vvfiiva>. 
Fortasse Galenus Solonis aliquod apophthegma intelligit, sed potuit 
etiam in Elegia talem sententiam proponere, et fortasse Solonis 
sunt versus, qui leguntur in Theognideis v. 933, 34: 

TlavQoig dv&Qcctftcov aQetrj xal naXXog onrjdel' 
oAftiog, og tovtcov dficpoTeQcov eXa%ev. 
ut etiam Schneidewin coniecit. — Hartung praeterea alia quaedam 
ex Theognidea sylloge vindicare voluit Soloni, 197 — 208, 605 — 6, 
693 — 4, 847 — 851, 945 — 8 (ut ipse iam antea significavi), 
949 — 54 (id quod iam olim non verisimile esse dixi, quamvis 
etiam Hecker hoc versus Soloni tribuerit), 1155 — 6, denique 
1255 — 6 (quemadmodum ipse quoque suspicatus eram). 

Quod Diodor. Sic. Exc. Vat. T. III p. 16 dicit: "Oxi b ZoXcov 
rjyELTO Tovg fihv itv%Tag %ccl 6Tadi£L~g %al Tovg dXXovg d&XrjTag firjdsv 
di-LoXoyov 6vfifidXXs6&ccL Tcci~g noXs6L itQog 6coTr\Qiav, Tovg §s cpQO- 
vr\6£L %ca aQExfj dicccpSQOvxag fiovovg dvva6&ai xdg TtaxQidccg iv Toig 
%Lv§vvoig dLttcpvXaTTuv, fortasse ex elegia petitum, in qua nimia 
artis gymnasticae studia pariter exagitavit, atque Xenophanes 439 
(fr. 2). Hinc etiam publica victorum praemia minuisse fertur, 
vid. Diog. L. I 55. cf. Plutarch. vit. Sol. c. 23. — Solonis utrum 
apophthegma aliquod an versum intelligat Libanius Epist. 726: 
Sv c?' slScbg rbv SoXcova, %al vvv , ov dv& > tjficov afaa6&ai 6i%atov, 
ov% dyvoEig, ambiguum est. Audiverat Libanius a mendaci ali- 
quo homine Theodorum amicum contumeliosis sermonibus contra 



SOLON. Gl 

ipsum uti ; itaque diu nullas ad illum litteras misit: iam cum ille 
ultro Libanio longam misisset epistolam, haec rescripsit. Fortasse 
intellexit fr. 42. — Alia quae fortasse quis huc referenda esse 
censeat, omnia apophthegmatis adnumeranda arbitror. — Ea deni- 
que, quae Plato in Timaeo et in Critia de Atlantide Solonis car- 
mine inchoato illo quidem sed non perfecto memoriae tradidit, 
fama fortasse aliqua vetusta nituntur, neque vero verisimile est 
Platonis aetate reliquias eiusmodi carminis superstites fuisse: con- 
feras praeter alios C. Fr. Hermann de Platonis philosophia I 
p. 703 et Westermann ad Plut. vit. Sol. c. 32. 

Quod Photius 164, 9 exhibet: Kt,y%dvsiv' xb iits^iivai' ovxcog 
HoXcov (similiter Suid.: KiyydvsiV xb' snsl-iivai oi itsql SoXcova) 
rectius inter legum reliquias retuleris. — Quae affert Schol. Ari- 
stid. III 524 (Frommel 195b.): 'AXX' o noirjxai nai vofio&ixai %al 
nuQoifiiai xai QrjxoQsg xai ndvxsg nsXsvovGiv, afivvsG&ui xovg vndq- 
^avxag, xovxo siGr\ysixo\ .... "Ofir]Qog "Av8q > snufivvuG&uc, oxs xig 
7tQoxsQog %aXs7trjvrj. EoXcov (BD xui SoXcov) xbv (iav BD) uyovxu 
§icc {pia ddixcog BD) xdfiu (Oxon. xd Gu) sv&vg dfivvofisvog 
nxscvuc r] cog itivr\xu yvcovui (haec quatuor verba om. Ox.) 
ubi Frommelii libri recte sav xbv . . . xxsivrj , non ex ipsis Solo- 
nis legibus petita sunt, sed descripsit scholiasta legis verba, quae 
extant ap. Demosth. or. in Aristocr. 60. 639: xui sdv cpiQovxu 
r} dyovxa fiia adincog svftvg ufivvofisvog %xsivr\ , vr\7tocvsi xs&vdvuc. 
unde facili negotio vitiosas schol. Arist. scripturas licet corri- 
gere, nam importunum xdfid (xd Gu) librarii alicuius est ad- 
ditamentum ex Demosthenis verbis 61 petitum. Solonis autem 
lex, quae in Demosthenis libris legitur, utrum locuplete auctore 
sit propagata an, quemadmodum alias usu venit, ex oratoris ver- 
bis concinnata, ambigas. Et Koehler quidem in Herme II 27 
seq. in titulo Attico, quem instauravit, haec ipsa verba sibi de- 
prehendere visus est, sed eo loco alia legebantur, vide quae in 
Philol. XXXII 672 disserui. Sane ista tabula olim etiam hoc 
carmen exhibuit, sed novissima pars tam male habita est, ut 
restituendae legis periculum irritum sit. 

Quae apud Sch. Aesch. Prom. v. 400 sine auctoris nomine 
leguntur ocysxuc xb xXijtog avxbg sycav, haud dubie Solonis sunt 
ex legibus petita, vid. Pollux VIII 34: SoXcov fiivxoc xb nXififiu 
nXinog iv xoig Nofioig covofiuGsv. verba quamquam versus speciem 
referunt (unde non recte Meineke Callimacho attribuit), nihil tamen 
obstat, quominus in lege scriptum fuisse existimemus: (sdv) oc%rj- 
xai xb xXinog ivxbg sycov, i. e. ivxbg xov ifiuxiov. 



VII. 440 

CLEOBULINA. 
1. 

"Av8q' sidov â– Jtvol %alxbv etc avigi xoX2.r]6avta 
ovrco 6vyx6Xk(og Sots 6vvai\La noieiv. 

2. 

"Av8q > eidov xXimovxa xal e£,a7tat<xivta (iiaicog' 

xal tb fila Q~e£,ai tovto dmaiotatov. 

Cleobulina. Fr. 1. Ath. X 452 B: IJoXXoi Ss yQCcpcov %ui xoiov- 
xoC xivsg siaiv olov &vSq . . . . noistv xovxo Ss arjfji,uCvst amvag nQOO- 
fioXrjv. V. 1. 7cvqI %aX%6v , ap. Ath. nvQC%aX-Aov , sed veram lectionem 
servaverunt Aristot. Rhet. III 2 (ubi TtvQiia.lv.ov QVbZAb) et Poet. c. 
22. Demetr. de eloc. 162. Rhet. Walz. VI 360, VII 949 (hoc utroque 
loco slSov syco tivql %.) qui primum versum afferunt. Cleobulinae sive 
Eumetidis esse docet Plut. Sept. Sap. Conviv. c. 10: 6 8s Aiaconog 
olov dftvvofisvog vnsQ avxrjg, ov ysXotoxsQOv ovv, slns, xo (ir) Svvao&at 
xccvxcc StaXvstv; otov saxtv, o jtuxpov s[mqoo9sv rjfitv xov SsCnvov 71qov- 
fiuXsv "AvdQa iSov . . . xoXXrjOavxa. — sn avsQf huc fortasse re- 
ferenda Hesychii glossa: sn uvsqi, hn uv&qcouco (cod. snuvco). 

Fr. 2. Sophista anonymus (qui Gorgiae discipulus fuisee videtur) 
apud Gale Opusc. Phys. p. 720 (Orelli Opusc. sentent. T. II 222): Bov- 
Xo[iut Ss nal notrjfiuxu xdov nccXtttoxsQcov (iccqxvqcov snayaysa&uf KXso- 
fiovXCvrjg' "Av8q' siSov %X. k. g|. fitix, d>g v,ul xo fi. q. r. 8. r]v nciXcct 
xuvxu. Aia%vXov Ss kxX. Emendavit fiiccCcog Heringa. Post v. 1 plura 
praetermissa esse significavi, nam non continuo se excipiunt hi versus, 
ac nescio an SfnaCcog potius quam fliaCcog scribendum sit: nam con- 
sentaneum est, auctorem griphi ea quae adversa fronte inter se repugnant, 
conciliavisse. Docuit enim Cleobulina, etiam iniusto facinori subinde 
veniam esse paratam, quam quaestionem Aristot. Eth. Nicom. V 10 
attigit snsi S soxtv aStKovvxcc [irjnco &Slhov sivat -axX. etiam furti 
mentionem faciens, ubi schol. (Hermes V 81. 82) snsi ovSs v.Xsnxr\g 6 
xov (iccivofisvov yiXsnxcov xo £Ccpog, ocoxrJQ Ss. ut liceat coniicere hoc 
ipsum exemplum ex Cleobulinae gripho esse repetitum. — V. 2. non 
huius griphi clausula, sed ex alio Cleobulinae poematio petitus esse 
videtur. — Temere Gruppe de Archytae reliquiis p. 14^5 aenigma sub- 
diticium esse censet a Iudaeo homine Philonis aequale fictum, a cuius 
fallaciis tam Archytae nomine quae feruntur, quam huius sophistae 
libellum praecepta exitiosae artis tradentem repetit. 



CLEOBULINA. 63 

3. 

Plut. Sept. Sap. Conviv. 5: r O 6s AfacoTtog, siys, slnsv, siSslrjg, 
co £svs, xovg vvv avXoTtoiovg cog TtQoifisvoi xa vs^Qsta, %qco[isvoi xoig 
ovstoLg, fisXxLov r)%siv \syov6iv. Alo %ai KXso$ovXLvr\ TtQog xbv &qv- 
yiov avXbv r)vi'£axo, N s^Qoyovog xvrjnr} r)as xsQaafioXov ovag 
sxaxi KQOvGscog' co6xs &av(ia£siv xov ovov, sl Ttayyxaxog %ai 
auovGoxaxog cov xaXXa, XsTtxoxaxov xai fiovOLXcoxaxov o6xsov itaQ- 
s^sxai. Ita Wyttenbach coniecit, vulgo Alo xai KXso(5ovXov r) TtQog 
xbv O. av. vs$q. xvrjfir) %SQa6cp0Q0v ovag r)£s &av(id£siv s%axi %qov- 
6scog, A. Voss. Ven. P r]Q^axo %vr\^r\ vs%ooybvog alfia %SQa6cpoQCO 
ovag s'% xs (P xi) %Qov6scog, eadem TVB nisi quod s%xo%siov6scog 
re, conf. quae dixi Comment. de Comoed. Att. p. 113. Hartung3f>5 
haec excogitavit: 

"HQ^aro vsfigoyovog xvr\\ir] (xal idi^ar ovelov), 
xal rb x£Qa6cp6()ov ovag %xan XQOvdtog 7]£,sv, 
d~av[id££LV. 

idem praetera sive Cleobulinae sive Cleobulo vindicat ex Theo- 
gnideis v. 257—60, 261—6, 861—4, Cleobulo autem v. 1209 — 16, 
prorsus temere, nam griphi quidem versibus elegiacis vel heroi- 
cis comprehensi et Cleobulinae et Cleobuli nomine ferebantur, 
sed elegiaca carmina neque reliquerunt, neque quisquam illis sub- 
dere ausus est. — Cleobulinae tribuit Suidas v. KXsofiovXlvr] 
aenigma, quod locupletes testes patri tribuunt, vid. infra Cleo- 
buli fr. 2. 



VIII. 
AESOPUS. 

Hcog xvg uvev KUfiuxov 6e cpvyrj, file', (ivqlu ydo 6ev 
XvyQu' nui ovxe cpvyelv evfiuQeg, ovxe cpeQeiv' 

rjdecc fiev yuQ Oov xcc cpvcet, xuXu, yala, &dXu66u, 
u6xqu, 6eXr\vuir]g kvkXu Kui r]eXiov' 

xuXXu 6e Ttavxa cpofioi xe kui aXyeu' ktjv xi nd&r] xtg 
e6&Xov, dfioi§air]v eKde%exui Nifie6iv. 

Aesopus. Anth. Pal. X 123: Alawnov. Apud. Plan. uSrjlov. 
Aesopi nomen videtur ex solo errore ortum: est autem satis novicium 
poema, neqne recte Hartung uni de septem sapientibus vindicandum 
censuit. V. 1. v.ufidtov emendavit Meineke, legebatur &uvdxov. — <pvyr] 
Schaefer, legebatur cpvyoi, sed malim (psqrj. — V. 2. tpvystv EVfiugsg, 
fort. cpvysiv o' Evfiuois legendum. 



IX. 442 

DEMODOCUS. 

EHirPAMMATA. 

1. 
(Kal tods zlrjiiodoxov) Mt\r\6tot d^vvstot ytsv 
ovx eitii, doacjtv d' otd %sq d%vvstot. 

2. 

Kal tode zJrjytodoxov Xtot xaxoi' ov% 6 ytsv, og d' ov, 
7idvteg. 7tlr)v IlQOxlsovg' xal nooxlsrjg ds Xiov. 

3. 

Udvreg (iev KtktxEg Kctxol uveosg' iv 6h Kth^iv 
stg aya&bg KivvQtjg, %a\ Ktvvqr\g 6h KthS,. 

Demodocus. Fr. 1. Composui ex Aristot. Eth. Nic. VII 9: Ov 
fir/v dXX' ofiotov ys v.ara rdg nQd^sig, cogtceq zb dr][ioS6xov stg MlXt\- 
csiovg' Miki\Gioi yctQ (yccQ add. LbOb, om. ceteri) d^vvszot (isv ovv, siai, 
Sqcogl Se oldnEQ ol (ot om. Ob) d^vvsroi, ubi Aspasius, quem laudat 
Michelet: 6 drjfioSonog AaQLog (scr. Asgtog) r\v xb ysvog, itoXXu Ss dno- 
Gxcomcov rovg MiXrjGLOvg sXsysv. Ceterum quem Pseudoplut. de Flum. 
c. 18: uu&cbg l6toqel dr\(i6SoY.og sv a 'HQanXsiug dicit, vel diversus vel 
potius nullus omnino fuit. 

Fr. 2. Anth. Pal. XI 235: Jr\cioS6yiov. Respondit huic epigram- 
mati, Demodocum "exagitans , Phocylides, fortasse offensus Milesiorum 
irrisione (fr. 1), vid. Phocyl. 1: Kal toSe 4>cokvX.l'Seco • Aeqlol kukoI 
■nrX. — V. 2. IJQo-KXsovg, Renner IlQonXsog. — Ss XCov scripsi, vulgo 
Ss Xiog, cod. Pal. Ss %Log, Brunck. XCtog. 

Fr. 3. Anth. XI 236: rov uvrov. — V. 2. kuI Iacobs, cod. Pal. 
Ss. Hoc epigrainma Demodoco omnino abiudicandum censeo: tanta 
enim similitudo inter hoc epigramma et prius, quod Demodocus se 
composuisse ipse profitetur, intercedit, ut incredibile sit, hominem fa- 
cetum et ingeniosum lepido dicterio tam illepide bis esse usum. Alius 
nescio quis Demodoci vestigia legens hoc epigramma composuit, quod 
propter hanc ipsam similitudinem subiunctum est Demodoci versibus; 
cum autem nomen poetae non esset additum, quoniam ignorabatur, 
deinde proclivi errore Demodoco tributum est, quemadmodum plurimi 
errores in Anthologia orti sunt. Utrum novicium an antiquum sit epi- 
gramma, quoniam propria virtute omnino caret,.incertum. 

toKTAK iiYK. 11. 5 



66 POETAE ELEGIACI. 



KuTtitu$6%r\v itox syi8va %a%r\ 6d%sv' dXXa %al avxr\ 
xdx&ave, ysv6ufisvr\ aifiaxog iofioXov. 



KaTtTtadonat, cpuvXoi fisv dsi, £covrjg ds xvyovxsg 443 

cpavXoxsqoi, nsodovg <T sl'vs%a cpavXoxaxoi' 
r\v <?' aqa 8lg %ai xolg fisydXr\g §qu£,covxui aTVrjvrjg, 

8r\ §a xox sig cooag cpavXsmcpuvXoxsQoi. 
fir\, Xixofiui, §u6iXsv, fir\ xsxodxig, ocpga fir\ avxog 

%o6fiog oXici&rjcir) %uTt7tudo%i£6fisvog. 



Fr. 4. Ant. XI 237: xov uvxov. — V. 2. Friederaann ULfiuxog lo§6- 
Xov %dx&avs ysvouLLSvr\. fort. recte. Hoc epigramma non magis De- 
modoci est, quam id quod puaecedit: est autem satis novicium: neque 
tamen notum aliquem hominem videtur versificator exagitare, quem- 
admodum epigr. 5, sed Cappadocum gentem omnino perstringit, quae 
vulgo male audiebat. » 

Fr. 5. Anth. XI 238: xov avxov. — V. 1 — 4 adscripsit Lydus de 
Magistr. III 57: ovSs yuQ v{axEQ0v) vnsfiELVsv 6 fiuaiXsvg %uXog %al 
snLEi%r\g xvy%dv(ov novr\Qoig uq%ovol %uxumaxsvaui xr)v uQ%r\v , r\8r\ 
llu&cov %ul xoig s^QyoLg evqcov, d>g KunnuS6%UL cpavXoi llev %xX. — 
V. 2. elvshu cpuvXoxaxoL, Lydus eveku Soxl (vel sxi) cpuvXoxuxoi. — 
V. 3. fisydlrjg SquI-covtul dnr\vr\g, Lydus Squ^covxul fisydXcog dnr\usig. 
— V. 4. Sr\ qu xox' slg coQug cpuvXs7ticpuvX6xEQOL Fuss, S' r\QUxo xig 
OQug cpuvX' snLcpavXozsQag Lydus, Sr\ xoxs ytvovxuL (yiyvovxuL Plan.) 
cpuvXsTticpuvXoxuxoL Anth. — Epigramma hoc, quod iam olim Demo- 
doco abiudicavi, factum est anno 534 in Ioannem Cappadocem, tunc 
iterum praefectum praetorio, ac (iaaiXsvg, qui v. 5 compellatur, Iusti- 
nianus imperator est. Iste Ioannes Mazacis oriundus, quem Lydus per 
totum librum de magistratibus odio internecivo et conviciis assiduis 
Byzantinorum hominum more persequitur, cum gratia apud impera- 
torem plurimum valeret, ad summos honores evectus bis fuit praefectus 
praetorio a. 530 et iterum 534 (vid. Haase p. VIII ed. Bonnensis) , sed 
gratia denique excidit. Lydus sane non aperte dicit hos versus in 
loannem compositos esse, sed satis acerbe, quamvis haudquaquam vere 
scribit, imperatorem postquam improbitatem Cappadocum reapse ex- 
pertus sit, non iam eiusmodi hominibus summos honores commisisse. 
Zcovr\ nihil aliud est, quam dignitas, gradus honoris, vid. Suidas s. h. v. 
(cf. de eodem Ioanne Malal. p. 480 redintegratum in Herma VI 377 
sni 'lovaxLVLuvov dns£c6a&r\ 'lcodvvr\g 6 s'nuQ%og xcov %qulxoqlcov . . . 
ndXLV s%Xr\&r\ [ir\ ^coa&sig , aXX' cov nuyuvog), dnr\vr\ autem est argen- 
teum carpentum, quo praefectus praetorio vehi solebat, vid. Lyd. de 
magistr. II 3 et III 76, ubi ipse dnr\vr\g nomine utitur. Quod autem 
Ioannes ter carpenti honore ornatus esse dicitur hoc epigrammate, vide- 
tur alio praeterea illustri honore functus esse. 



DEMODOCUS. (57 

I A M B I. 444 

6. 
"Hv rv%rig jcqlvmv, dixd&v xr\v IlQir\vir\v dixr\v. 



Fr. 6. Diog. L. I 84: Aiystai de (BCag) %al Sfaag dewotatog ys- 
yovivai slnsiv sn dya&co (isvtoi tr\ xcov Xoycov lo%v'C nooos%Qr}to' 
oQ-sv nai drjfiodwog (Bochart Jrj^odotiog) 6 'AXsCoiog (Menag. AsQiog) 
tovto alvCttstat Xsycov rjv tv%. %tX. %a\ Inncovuk, %tX. Ead. Eudoc. 94; 
unde Hipponacte aliquanto antiquiorem fuisse coniicias , qnamquara 
fieri potest, ut aequales fuerint, cf. fr. 1. — hqCvcov , cod. Cant. Ar. 
Mon. tr\vcov. Cf. Suid. v. dwd&o&ai (ubi leg. IJQirjvCrj dC-nrj). Formam 
TlQir'iviog testificatur Steph. Byz. 



X. 445 

PHOCYLIDES. 

EAETEIA. 

1. 
Kal tods <&G)xvMdEG)' Aeqlol xccxol' ov% 6 [iev, og 6" ov' 
itdvtEg, %lr\v IlQoxXEovg' xal IlQOxXErjg AEQLog. 

2A. 

rvrj6iog sifit cpiXog, xal xbv cpiXov cbg cpikov olda, 
rovg 6s xaxovg dioXov Ttavrag aTto6rQScpofiai. 

2B. 

Ovdsva ftcoTtsvco nobg vTt6%Qi6iv' ovg <?' av ira66co, 
rovrovg i£ aQ%i)g (i£%QL rsXovg ayuTtca. 



Phocylides. Fr. 1. Strabo X 484: xor! AsQiw xal xods cPcokv- 
XiSov %xX. SisBsBXrjvxo ycco cog y.uiior)&s ig oi sv&svSs uv&qcoixoi , unde 
sumsit Eust. acl Dionys. Perieg. 350: cog Sr}Xoi (PcoHvXiSrjg Xsycov As- 
qlol ktX. Vide de hoc epigr. ad Demodoci Fr. 2. — V. 1. cPcomvXiSsco 
edd. Strab., cpcoxvXiSov Jibri, cf. de hoc exordio, quod proverbii loco 
usurpatum est, Cia ad Att. IV 9, ubi item 3>coHvXiSov. — og S' ov, 
ap. Eust. M 6 d' sv, m 6 S' ov , b ovS' ov. — V. 2. ndvxsg, B dXXd 
itdvxsg, ap. Eust. vulgo ndvxsg Ss. — 7tXr)v, D nolv. — IJQOKXsovg, 
JIuxQotcXsovg no Ald. et ap. Eust. Mm. Renner IlQoyiXsog. — v.ul, no 
yiul yuQ. — IJQOtiXsrig, BKno Ald. (Eust. Mm) IIuxQO-nXsrjg, et deinde 
addunt Ss CD(?)hlsx et Eust. vulgo, ut hic quoque Ss Asqov coniicere 
possis. Ceterum Proclis, qui apud Chios insignis auctoritate videtur 
fuisse (genus fortasse duxit ab antiquo illo Procle, de quo vid. Pausan. 
VII 4, 2) commemoratio Demodoco Milesio satis conveniens apud Pho- 
cylidem inficeti aliquid habet, quem Lerium hominem exagitare decuit, 
neque tamen IIaxQo%Xsovg et JIaxQOY.Xsr\g recte se habent; nam haec 
ex pervagato librariorum errore repetenda sunt. 

Fr. 2 A B. Anthol. X 117: $>coKvXi8ov. Ap. Planud. est dSrjXov, 
ut ap. Cram. An. Par. IV 376. — V. 3 et 4 apparet^er errorem priori 
disticho adiunctos esse, est enim novum epigramma, sed utrumque a 
Phocylide plane alienunx, quod vel novicius sermo, velut in priore di- 
sticho StoXov, in altero nQog vnoKQioiv arguit. — Qconsvco et uqu xifico 



PHOCYLIDES. 69 

E n H. 446 

3. 

Kal Tode 0axvXCdeco' tst6qg>v ano Tavde yevovTO 
cpvXa yvvatxeCtov r) [tev xvvog, r) de ^,eXC66r\g, 
r) de 6v6g (H.otivorjg, r) d' l%%ov %atTr\e66r\g' 
evcpoQog r)de, Tayeia, 7teQCdQO{iog, eldog dQt6vr\' 
5 r) 8e 6vog (llo6vQr)g, ovt av xaxr) ovde pev e6&kr)' 
r\ 8e xvvog, %aXenr) Te xal dyQtog' r) 8e fiekt66rjg 
oCxovofiog t dyaftr) xal ent6TaTat eQyd£e6d-at' 
r)g ev%ov, cpiti hatQe, Xayetv ydpov C^teQoevTog. 

4. 
Kal Tode (frtoxvkideio' %i nleov, yevog evyeveg eivat, 
olg ovr' ev [iv&otg eiteTat %aQtg ovt evl fiovXrj; 

5. 
Kal To8e <&toxvM8eco ' noktg ev 6xoitekcp xaTa xo6ytov 
oixev6a 6(itXQr) xqb66cov NCvov dcpQatvov6rjg. . 

Plan., prius verum, alterum non convenit, itaque ovg uv sxuaaco 
correxi,*) xo&svco et uqu xifir\aco Anecd., no&svco et uq dxcfidaco Pal. 

Fr. 3. Stob. Flor. LXXIII 60: $coy.vXi8ov — V. 1. xcovSs, A 
xcov. — ysvovxo A Voss. Vind. Ars. Trinc. , sysvovxo B (olim ysvovxt 
leg.) — V. 2. yvvui%sicov si integrum, ionice pro yvvav%scov dictum, 
quamquam eiusmodi forma auctoritate non minus est destituta, quam 
yvvamdcov. Meineke cpvXu yvvui%si ' * cov r\ fisv, Hartung cpvXu yvvai- 
%coV r\ (isv yccQ. — r) Ss, B rjSs, vulgo r\8s. — V. 4. rjSs Brunck, ut 
videtur, ap. Stob. r\ S' fnnov %uixr\saar\g svcpogog r\8s xa%sia. — 
V. 8. r\g, malim xr)g. — ydfiov ifiSQOSvxog, Brunck ydfiov ifisQOSvxu. 

Fr. 4. Stob. Flor. LXXXVII 2: $co%vXi8oy. V.l. $co%vXiSsco 
Brunck, vulgo $co%vXi8ov. — xC Brunck, vulgo xd. — svysvsg, in ed. 2 
conieci svysvsi, nam svysvsa(c) aeque improbabile est quam svysvsg 
aeolica ratione pro svysvsag dictum esse. Sed nulla opus est muta- 
tione. — V. 2. fiovXrj, Hartung sqyoig. 

Fr. 5. Dio Chrys. XXXVI T. II 505: ovxcog scpr\v, %ul xrjg xov 
3>co%vXi8ov nocrjascog s^saxi aoi Xufisiv Ssiyica sv $QU%si' %ui yuQ saxiv 
ov xcov (laHQav xiva %ui avvs%r) noirjaiv sIqovxcov, coaitSQ o vfisxsQog 



*) Planudes haud pauca menda suo periculo, dispari eventu tollere 
studuit, quemadmodum etiam corrector cod. Pal. alia exempli veteris 
auctoritate, alia divinando procuravit, passim parum scite criticam 
factitans , velut VI 54 , 3 ubi Eunomi citharoedi aemulus vocatur nuQ- 
9r\g (Plan. nuQ&og) corrector adscripsit yQ. anuQxug, quae manifesta 
est coniectura: memor fortasse fuit alius poematis IX 584 ncog nox 
sviKcov anuQxr\v 6 XcotiQog syco, ita A, anuQxcv 6 XoyiQog Plan. Unus 
Brunck vidit utroque loco IJuQ&ig esse restituendum, id est IIuQ&sviog, 
cf. Herodianus II 206 et 859. 



70 POETAE ELEGIACI. 

6. 447 

Kal xode <&(oxvXide(o' %Qr) xot xbv exaioov ixaiQo} 
' (pqovxl&lv «(?(?' av 7teQLyoyyv£(a6L TtolXxat. 

7. 
XQf]it,a)v itXovxov iieXexrjv e%e itiovog dyQOv' 
dyQov yaQ xe Xeyovtiiv ^A[iaX%eir]g xeQag elvat. 

8. 
Nvxxbg fiovleveLv, vvxxbg 8e xol o^vxeQrj <pQr\v 
dvdQaGLV r\6v%ir\ tf aQexr)v dL%r)[ievG) e6&Arj. 

TloXXoi xol doxeovtiL GaocpQoveg eiiiievaL avdQeg, 
6vv y.o6iico 6xei%ovxeg, elacpQovooi TteQ eovxeg. 

10. 
Ai£e6&aL plLOxrjv, aQexrjv d\ oxav r) (liog rjdrj. 

Liiav s£r)g 8tst,si6i n<x%r}V iv nXsio6iv r) nsvxa%i6%iXioig sns6iv dXXa 
naxa Svo â– x.al xQia snr\ avxco nal aQ%r)v r) noirjeig %al nsQag Xafi^dvst, 
wexs nal 7tQ06xi&r)Gi, xo ov ofia avxov n«#' snaGxov Scavorjfia, 
dxs GTiovSaiov â– nal noXXov a^iov r)yovLisvog' ov% coensQ "O{irjQ0g ovSa- 
llov xr)g noirjGswg wvoftaesv avxov r) ov 8oy.sc goi slnoxoog itQOG&stvai 
<&(OHvXiSrjg xrj xoiavxr\ yvwcir\ xal dnocpdosi; Kal xoSs nxX. respi- 
cit idem or. XXXII T.'ll 457 'et Themist. XXIV 307. — V. 1. d>to%v- 
XiSsw Brunck, vulgo ^wnvXiSov. — V. 2. CfUHpr/, BM juttpr/. — Y.QS6- 
6wv MAv, v.Qsi66wv reliqui. 

Fr. 6. Phrynich. Ecl. 358: royyv6(iog %al yoyyv^siv xavxa dSo- 
Kiju-o! lisv ovh S6xiv , la%a Ss. ^wnvXiSrjv yaQ olSa YS%Qr}Lisvov avxco 
xov MiXri6tov , dvS^a naXaiov ffgpodpcr Kal kxX. — V. 2. Salmasius 
o66wv TtsQi yoyy. 

■ Fr. 7. Stob.^ Floril. LVI 6: cp a %vXi8ov XQr)t£wv xxX. — V. 2. 
'ALcaX&sirjg, Stob. 'AfiaX&airjg. 

Fr. 8. Orion p. 43 ed. Schneidew.: sx xwv ^wnvXiSov. — V. 1. 
etiam Tzetz. in Mus. Rhen. Novo VI 617. — V. 2. aQSxr)v Stgrjfisvw 
Schneidewin, cod. aQSxr) StgrjLisvw. 

Fr. 9. Stob. Appendix p. 10 ed. Gaisf. (Meineke IV p. 157): $eo- 
nvXiSov. ubi cod. 6cocpQovsg et sXacpQovoi, quae corr. Gaisford. 

Fr. 10. Schol. Aristot. T. IV 275 B: v.axa yap xov (PwKvXiSrjv 
Ssi grjxsLv §ioxr)v . . . rjSrj. et sine poet. n. Diogenian. Prov. IV 39 
(Arsen. 181. Apostol. VI 8 a. Proverb. T. II 67): di£s6&at $ioxr)v, aQS- 
xr)v S' oxav r) fiiog, nnde Sigrje&at restituendum esse vidit Scbneidewin, 
qui in versus fine densiv addendum censuit, sed r)Sr\, quod Schol. Arist. 
suppeditat, firmat gtiam Plato, qui huc respicit de rep. III 407 A: 
<I>wKvXiSov_ yaQ , r)v S' syw, ovk aycovsig nwg cprjdK, Sstv oxav xco 
rjSrj fiiog r) aQsxr)v a6%siv. Huc etiam refero Liban. Epist. 1536: 
^wKvXiSrj nsi&OLtsvog, [isxd %Qr'jLiaxa Xoywv anxofisvog. 



PHOCYLIDES. 71 

11. 
Xqx) d' iv <3v(i7to6i<p xvXCxcov 7teQLVL6ofievdcov 
fjdecc xcoxCXkovxa xa&rjfievov OLV07ioxpc£eLv. 

12. 448 

Tlokla (is6ol6lv aQL6ta' fis6og frshco iv txoXsl slvai. 

• 

13. 
. . . XQr) TtaLd' ex iovxa 
xaXd dLda6xi(iev eQya .... 

14. 
77oAA' ajcaxrjd-rjvaL OLtfiiievov e^ifievaL ejs&Xov. 

*15. 
'AXX' a.Qa daCfiovig el6LV i% av6Qa6Lv dkloxe aXXoi, 
o£ ixev i7teQ%oiievov xaxov clveQag ixXv6a6&aL. 



Fr. 11. Athen. X 428 B: 6 8s <PcoKvXC8r\g scpr\- Xqt\ 8' %rX. — 

TtSQlVt60ttSVUC0V APV, 7tSQtVlGGO(lSVnCOV CL, TtVQl VlGQttSvdcoV B. 

Fr. 12. Aristot. Polit. IV 9, 7: Std rovro nuXcog sv£uxo $wm>lj- 
8r\g- TToXXd %xX. — &sXco, IbVbP4(?) 2042 (a. ra. pr.) frsXcov, quasi 
Aristotelis baec sint. Versus integer sine p. nomine legitur in Scholiis 
ad Aristot. Topic. T. IV p. 272 B. 

Fr. 13. Plutarch. de pueror. educ. c. 5: KtvSvvsvst 8s %al <Pcohv- 
XC8r\g 6 7totr\xr\g naXcog rtuQutvstv, Xsycov Xqt) %xX. sed Sylburg, Fabri- 
cius (ex codd. sex?), Dubner exhibent hexametrum: TluiS' sx' sbvxu 
%qscov 8r) kuXu 8t8ua%sLtsv SQyu. ubi importunum 8r) haud dubie ex 
coniectura additum. Adde Mai Collect. Vatic. III 198: %Qr\ yuQ kuxu 
xb snog, rtuiS' sx' sbvxu ytuXd Stdua-nsfisv. unde StSua-Asttsv pro 81- 
Sugksiv restitui. Olim conieci ex Elegiis esse versum: 

TluiS' iv' sbvxa %qscov kuXu Si8uaxs{isvut. 
quae infinitivi forma rara quidem apud elegiacos poetas, neque vero 
auctoritate carens. Hartung %qi) yuQ nuiS' sx' sbvxu xd %aXd StSuans- 
llsv SQya. Componas cum hoc versu incertum auctorem de Figuris 
v. 92: A primo puerum rectum est condiseere recte. 

Fr. 14. Plutarch. de audit. c. 18: ov yuQ [ibvov, cog cprjat ^coiiv- 
XiSrjg' IlbXX' UTtuxrj&fjvut xrX., dXXd nai ysXua&rjvai, (Hirschig yiaxaysXa- 
&r)vut) Ssi itoXXd (Hirschig â– JtoXXdv.ig). Contra Clem. Al. Strom. V 733 
sine p. n. v.al xco ovn uvdy&r\' itoXXa TtXuvrj&fjvut (cod. Ott. nXuv- 
TTrjvai) %xX. Adde Cram. An. Par. I 166: ov tibvov xb <&coy.vXXC8siov 
nu&siv, nbXX' dsxovxa St£f\tisvov ov tibvov xb (vel xbv) us&Xov, aXXd xul 
novrjaut nbvovg ov cpuvXovg. Hic igitur legit: TlbXX' usxovxa nu&siv. 

Fr. 15. Clem. Alex. Str. V 725: irt itQog roiaSs <PcoxvXC8rig 
rovg uyysXovg SuCttovug xuXcov , rovg (isv slvut dyu&ovg uvrcov , rovg 
8s cpuvXovg 8td rovrcov nuQt'arr\otv , snsl kuI r)(itsig unoaxdxug rtvdg 
7tUQStXr]cpu[isv 'AXX' UQa kxX. Eadem Euseb. Praep. Ev. XIII p. 687 c. 
— V. 2. xuxov uvsQug scripsi, ut etiam Schneidewin coniecit, vulgo 
auhov uvsQog. Tertium apparet versum intercidisse. 



72 POETAE ELEGIACI. 

16. 
Xorj6tr}g xaxov sfiixsvai avdoog 
rpevysiv, {irj 6s y >avirJ6rj [dtdovg] â– Jiaocc xaigbv ccTtaitecov. 

1 7. 449 

* 'Ev ds dixaio6vvr) 6vXXr]f)dr]v jcifo* ccQStr) '6tiv. 

Fr. 16. Schol. Arist. Nub. 240: <&coKvXiSr]g sv (isv roig avxov 
noLr)(iaOL %uxu xr)v avvr)%SLav xovg %QscocpsiXsxug %Qr)atug nuXsi, Xsycov 
ovxcog' %Qr)axr]g k. s. d. cpsvys, (ir) as y' ((ir) cs' Bekker) dvtr)asis didovg 
n. m. d. sv sxsivcp llsvxol dvxl xov duvsLOxr)g Xull^uvsxul' MrjSsnoxs 
%Qr)oxr)g mxQog ysvrj dvS^i nsvrjxi (Pseudophoc. v. 83). Novit igitur 
schol. et germana et subditicia carmina. Suidas v. dnuizscov • dnatxcov. 
(DconvXidrjg (sed A d\b xcov <PcoxvXiSov) %Qr)axr\g (E %Qr]axag) xuxov 
(ABE â– K.unovg) s. a. cpsvys (AE cpsvysiv) (ir) as y' (A (ir) ys, BE (irj ys 
as) dvi-rjasLS xxX. et rursus v. %Qi)oxr]g' %q. xaxov (A xuxovg) s. d. cpsv- 
ysiv (xr) a' (A llt) ys) dvir\asis xxX. unde v. 2 cpsvysiv restitui, deinde 
(ir) as y' dvir)arj scripsi deleto participio didovg, quod ex interpre- 
tatione ortum, v. 1 autem sic supplendus videtur: Kul xoSs <&coxv- 
XiSsco' %Qr)axrig xxX. Contra Reiz et Hermann . . . cpsvys %Qr)axr]g 
x. s. d. [irj xi a' dvir)asis SiSovg n. x. d., Ernesti cpsvys deleri maluit. 
— Libanius Epist. 1073 cum dicit: Tbv Evoxd&iov 8s (ir}8sig snsi- 
ysxco, (irjSs StacpfrsiQSXco xoig SsvxsQOig xr)v %uqlv, (ir]Ss xoLovxovg r)(iug 
dnocpuvvsxco %Qr)axag, oiovg cpsvysiv nuQacvsi <PcoxvXi8r]g temere vi- 
detur utramque sententiam simul respicere. 

Fr. 17. Aristot. Eth. Nic. V 1: dib xai nuQoifiiugofisvoi cpufisv 
sv Ss xxX. ubi pro 'axi codd. saxi, praeter KbLbOb, qui svi, om. Schol. 
Oxon. Arist. in Herme. Hic adnotavit Michael Ephes. : r) Ss nuQoifiiu 
©soyvtSog soxlv, cog &s6cpQaaxog cprjaw sv xtp nQcoxco nsai r)&cov Xsycov ' 
sv Ss xco nQcoxcp xcbv r]&ixtbv, cbg <ico%vXiSr\g avxov lisllvtjxul' xui ovSsv 
&uvllugxov xui <&coxvXi8r]v xui ®soyviv uvxcp %Qr)oaofrai. Adde schol. 
cod. Oxon. editum a Rosio in Herme V 356: xovxo ©soyviSog - slqt]xui 
Ss ovxcog' fiovXso 8' svas (iscog ... sv 8s SLxaLoavvr) avXXr)$8r\v 
nuau uqsxt) (Theogn. 145— 7). %coquv llsvxol nuQoiiiiug sns%sv xui llsll- 
vrjxui uvxrjg cbg nuQoifiiug ©socpQuaxog sv xcb nQcoxcp nsQt rj&cov (pr. 
man. &scov)' sv 8s xco nQcoxco xcbv rj&iKcbv, cbg <I>cox.vXi8r]g uvxov (is(t,vr]- 
xav Kui locog nui <J>convXi8r]g uvxcp s%Qr)auxo, r) xui bcioicog dficpoxsQOL 
(cod. dficpoxsQu) %qcovxul <£co%vXi8r]g %ui ®soyvig xovxcp (cod. xovxo). 
quibuscum fere congruit schol. cod. Paris. ib. editum V 79. Inde de- 
scripsit Michael Ephesius, nihil offensus mendo manifesto cbg <PcoiivXi- 
Srjg uvxov (isfivrjxai, ubi coi'rigo cag <1>cohvXl8s iov xov axi%ov llsllv. 
Videtur hic versus olim in Phocylidis pariter atque Theognidis carmi- 
nibus lectus esse. 

Sententiae versibus heroicis explicatae passim leguntur, ac non- 
nullae -Phocylide haud indignae videntur, sed possunt etiam ex aliis 
didacticis vel epicis carminibus delibatae esse, velut apud Ioannem 
Damasc. ed. Gaisford. Stob. Ecl. Phys. II 763 (Stob. Floril. IV 230 ed. 
Meineke) co-nsicbv 

AlScog xol >%vvsxoiaiv sni (iXscpuQOiOL y.d% , r]xui, 
"T$Qig 8' u^vvsxolol- aocpbg 8s v.s xovxo Susir]. \ 
ubi conieci {s% xcbv <J>)coxvXi8sicov. — Huc adde apud Schol. Eurip. 
Androm. 100: 



PHOCYLIDES. 73 

Mrjnote tig (yvv) clvSqu navoXfiiov avSrjaSte, 

nalv (y av) i'Srj, ncog xeivov eXoi noth notfiog dnr\(icov. 

supplevi et correxi traditam lectionem ncog iueCvov e'%01 note not(iov 
dn. Item quod legitur apud Philonem de incorr. mundi p. 600: 

OvSe yvvr) toaaovSe^ voov iniSevetcci. ia&Xov, 
'Slate %eoetov eXeo&cu, dfieivoteocov (naoeovtwv.) 

ita enim hic versus redintegrandns. — Quod legitur apud Themistium 

Or. XXI 258: 

"Ocpiv fiev iv ovqeaiv r]Se Xeovtcc 
&r]Qr\Tr]Q dtcov te v.a\ elaoQocov % aXeoito' 
yvcoatr) (iev yaQ tcov fiovXr], yvcoatov S\ vorjficc' 
dvrjQ o ccXXu Kenev&ev iv\ cpQeaCv, dXXtt Se @d£ei. 
(iv&ot, (iev Xeloi v.a\ (ieCXi%oi, i%&Qcc Se eQycc. 

cuius poetae sit, prorsus incertum. Phocylidi praeterea Meineke censuit 
versus dSeanotovg tribuendos, qui leguntur ap. Athen. V 186 B: 

Ov %Qr) avfinoaCoio cpCXovg dne%ea&ai, etaC^ovg 
SrjQOV dvdfivrjaig Se neXei %ccQieatdtr\ avtr\. 

ubi haud scio an dvdXXrjipig sit corrigendum. 



XI. 450 

PSEUDOPHOCYLIDEA. 

Poema hoc protrepticum , quod Phocylidis nomen prae se fert, 
antiquo poeta Milesio haud indignum esse olim censuerunt homi- 
nes docti; primus Friedericus Sylburgius, cum et iudaicae et 
christianae doctrinae aperta vestigia sibi deprehendere videretur, 
id addubitavit, neque tamen, ut erat in hoc viro insignis mode- 
stia, universum carmen Phocylidi abiudicare ausus est: Iosephus 
autem Scaliger confidenter edixit, carmen a Iudaeo aliquo vel 
Christiano, qui veteris poetae personam mutuatus sit, compositum 
esse: sed satis habuit argumenta quaedam, quae ipsi inprimis 
notabilia videbantur, breviter perstrinxisse, aliis hanc materiam 
accuratius pertractandam commendans, in qua vires suas experi- 
rentur: ac persuasit sane viri summi auctoritas plerisque, vetere 
poeta indignum esse carmen*), neque tamen quisquam illi ad- 
monitioni obtemperavit. Nuper demum Iacobus Bernays in com- 
mentatione peculiari, quam Vratislaviae anno 1856 de hoc car- 
mine edidit, illi desiderio satisfecit, ac luculenter ostendit, nulla 
christianae doctrinae vestigia in hoc carmine reperiri, sed homi- 
nem Iudaeum veteris testamenti praecepta versibus explicavisse, 
quem post Ptolemaeum Philometorem sed ante Neronem impera- 
torem vixisse statuit**). Neque tamen ille gentilibus suis hoc 
protrepticum poema destinavit, sed Graecis hominibus, qui a 
Iudaeorum sacris non abhorrebant; itaque sedulo silentio praeter- 
misit, quae illi genti peculiaria sunt, nec sine offensione alieni- 
genis commendari poterant, sed ea potissimum selegit, quae piis 
ac religiosis hominibus facile probarentur. Atque ob id ipsum 



*) In diversas tamen discesserunt partes, nam alii Iudaeo tribu- 
erunt, velut Is. Vossius et nostra aetate Bleek, alii Christiano homini, 
quemadmodum Brunck. 

**) Goram , qui post Bernaysium de hoc poemate disseruit in Pbi- 
lologo XIV 91 seq. Aristobuli nescio cui discipulo tribuit, qui circa 
annum CXX'X a. Chr. n. hoc carmen ediderit, vid. p. 98 et 110. 



PSEUDOPHOCYLIDEA. 75 

Graeci poetae, qui virtutis magister haud ignobilis habebatur, 
personam induit*). 

Antiquitatis ementita specie legentes decipere noluit: igitur451 
si unum alterumve versum antiquioris alicuius poetae in hoc car- 
mine deprehendimus , consentaneum est, haec non ab ipso scrip- 
tore, sed ab aliis postero tempore inserta esse. Tenui dicendi 
genere ubique utitur, quamquam passim praecepta perpetua, quae 
fastidio legentes obruere solent, varietate quadam distinguere 
studuit. Delectus verborum et iunctura dictionum ad plebeii ser- 
monis usum prope accedunt, neque versuum numeri elegantia 
commendantur , ut haud raro ambiguum sit, utrum scriptor ipse 
an librarii castigandi sint. Inprimis offensioni est, quod haud 
raro praecepta non satis iusto vel nullo omnino ordine recensen- 
tur: saepius a librariis peccatum esse constat, nam non solum 
libri manuscripti de versuum ordine vaide inter se dissentiunt, 
sed etiam passim librorum meliorum auxilio nunc ea, quae temere 
disiecta fuerunt, in suum locum restituta sunt. Nec tamen licet 
ad eandem normam omnia pariter exigere: nam hoc poema ab 
aliis vario modo amplificatum est, non solum eiusdem sententiae 
versus sunt additi, sed etiam scriptoris ipsius iudicium castiga- 
tur: itaque non mirum accidit, si nonnunquam vel continuo vel 
etiam diversis lociseadem variatis tantum verbis iterantur. Neque 
tamen licet satis tuto aliena seiungere, nam ingenii mediocritati, 
quam hic scriptor ubique prae se fert, aliquid condonandum **), 
Quod Suidas v. &coxvXidr)g de hoc poemate dicit: eial d' ix 
tcov 2c(ivXXiaK(av xexlefifieva, ex Hesychio descripsit, nam eadem 
apud Eudociam p. 426 leguntur. Sed tantum abest, ut Hesy- 
chius verum sit assecutus, ut planum sit eum, qui librum se- 
cundum Oraculorum Sibyllinorum vel primus concinnavit vel ab 
alio adornatum retractavit, insignem partem carminis Phocylidei 
huic libro inseruisse. Nam de Christo pios homines meritis vir- 
tutis praemiis ornante haec dicit II 45: 
45 *Ayvhg yaQ XqiGtos xovxoig xa dtxaia (5Qaflev6ei, 
Kal doxi'[iovg 6xetyei, avxccQ d-e^ia {iccqxv6i dco6ei 

*) Auctorem carminis ipsum ascivisse Phocylidis nomen neque id 
postea ab alio inditum esse etiam Bernays existimat, quamvis primos 
versus expunxerit. Verum quod censet (p. XXXIV) propterea Milesii 
poetae nomine poema suum ornavisse, quoniam etiam ille varia prae- 
cepta nullo fere vinculo inter se apta ediderit, tenendum est perpetuum 
carmen ab antiquo Phocylide prorsus alienum esse, qui singula prae- 
cepta paucissimis versibus comprehensa seorsim proposuerit. 

**) Goram p. 98 novissimam poematis partem inde a v. 179 omnino 
a reliquo carmine alienam et postea adiectam esse censet. 



76 POETAE ELEGIACl. 

'A&dvatov t d%QL(g) Q-avdtov tbv dycova tiolov6lv. 

IlaQ&Evixoic; ds dQa{iov6L xakcog dcp&aQtov ae&Xov 

Aco6sl Tot>d' d&Xov, %al tolg xa dixaia vs{iov6iv 
50 'Av&QooTtoLg 7ta6C[v) te xal s&vs6lv aXlodanol6LV 

Tolg o6ioog £,(6ov6l, frsbv 6*' (-9'') sva yLvoo6xov6LV. 

0'l d' ayarto56L ydpov ts ya[ioxXo7tLoov d' aTtsyovtat, 

Aoo6sl 7tXov6ta 6*e5p', aloovLOV iXnida xal tolg. 

Ha6a ts yaQ tpv%r) yLSQ07toov &sov s6ti %aQL6[ia, 
55 Kov &s'[iLg dv&Q007tovg tr)v dXys6t (Gallaeus ays6L) 7ta6t 

litaCvsLv. 

quisquis haec composuit, v. 52 manifesto imitatur Phocyl. v. 3, 452 
v. 53 videtur ad similitudinem Phocyl. v. 2 compositus, v. 45 
possis cum v. 12 (quamquam hoc incertum), v. 54 cum v. 106 
componere. Iam sequuntur versus sat multi ex Phocylideo poe- 
mate descripti, tum versificator iste redit, unde deflexerat, v. 149: 

Ovtog aycov, tavt s6t\v ds&Xia, tavta ^Qa^sta, 

Tovto TtvXrj t,coijg xal sl'6odog d\tava6Cr\g, 
"Hv ftsbg ovQavLOg QLxaLotdtOLg dvxtQOOTtotg 
"E6tr\6sv vixrjg STtasd-Xtov' ot ds Xafiovtsg 

Tb 6ti(pog svdo^cog §LsXsv6ovtaL did tavtrjg. 

quae in memoriam revocant epilogum Phocjflidei carminis v. 229 — 30. 
Iam libros I et II Bleek (Schleiermacher Theologische Zeit- 
schrift Vol. I 185 seqq. 193) medio saeculo quinto p. Ch. n. com- 
positos esse censet, Friedlieb in editione Orac. Sib. p. XXI sub 
finem saeculi secundi, Ewald, qui in actis Societatis Gottingen- 
sis de his oraculis disputavit Vol. VIII, sub saecnli tertii finem 
conditos esse statuit. Non est huius loci haec disceptare, illud 
apparet Phocylideos versus, quibus nulla est omnino necessi- 
tudo cum istis vaticiniis, inserta esse ab homine Christiano, qui 
novissimo tempore haec vaticinia interpolavit. Ac satis quidem 
intempestive haec praecepta vitae recte instituendae interveniunt : 
si deessent, nemo quidquam desideraret: licuit enim infantiae 
huius versificatoris versui 55 statim subiungere v. 149: sed hic 
iam usus est carmine Phocylideo, quod cum alius animadvertis- 
set, poterat centum fere versibus alienis haec oracula amplificare. 
Neque tamen hoc certum: nam in utraque parte, et in nova hac 
versuum Phocylideorum recensione, et in versibus qui hanc re- 
censionem vel antecedunt vel subsequuntur, parem infantiam 
deprehendimus, ut nequaquam a veri specie abhorreat eum ipsum, 



PSEUDOPHOCYLIDEA. 77 

qui oracula horum libroruin concinnavit, etiam Phocylideos ver- 
sus quamvis loco minime commodo interposuisse. Neque quod in 
principe editione hi versus desiderantur ac postea demum alio- 
rum codicum auctoritate restituti sunt, certum indicium suppeditat: 
poterat enim librarins, cum animadvertisset integrum Phocylidis 
poema superstes esse, ut suo labori parceret, haec omittere; 
alii autem religiosiores quam. doctiores fideliter haec descripserunt : 
cuiusmodi libris Suidam usum esse apparet. 

Iam vero is, qui hunc Oraculorum librum adornavit, versus 
Phocylideos fere integros in opus suum transtulit: pauca quae- 
dam consulto immutavit, quae ipsius instituto non convenire vel 
cum obscura essent, emendatione egere videbantur, quemadmodum 
etiam unum alterumve versum plane omisit: idem alia ampli- 
ficavit et de suo addidit, quae, quamvis neque ista Pseudopho- 
cylidea aut numerorum elegantia aut sermonis urbanitate insignia 
sint, sed noviciae originis plurimas notas prae se ferant, tamen 
multum illis deteriora sunt. Pauca quaedam sunt, quae utrum 
ipse mutaverit an sic scripta in suo Phocylidei carminis exem- 
plo repererit, ambigi potest, libro certe usus est, qui hos codi- 
des, quos nos usurpamus, virtute haudquaquam superabat. 

Carminis primordium redintegravi, restitutis bonorum libro-453 
rum auctoritate versibus duobus, quibus carent et editiones et 
codicum pars. Bernays hos versus rursus relegavit, a Byzantino 
aliquo grammatico adiectos esse ratus, sed quod dicit me hos 
versus huius carminis scriptori vindicavisse , quoniam in nonnullis 
codicibus nullo intervallo a reliquis distincti legantur: id ipse 
commentus est: nam nihil dixi, quo istam suspicionem, quam de 
me concepit, posset stabilire, iustas autem secutus sum rationes. 
Sane qui scriptori ipsi derogare velit hos versus, iam poterit uti 
auctoritate cod. Al, de quo infra dixi, sed nihil aliud inde colli- 
gas, nisi librarium istum eandem suspicionem fovisse, quam Ber- 
nays exornavit. At vana omnino est haec suspicio. Sublatis enim 
his duobus versibus iam plane a%icpa\ov foret poema: prorsus 
enim praeposterum foret carmen inchoari hunc in modum: fiiqrs 
yafionloTiEEtv. Scriptor si volebat missis prooemii ambagibus sta- 
tim praecepta quae daturus erat ordine percensere, debebat ordiri 
versu 8 : Ylotora &EOV ri(ia %rL quemadmodum est in Pythagore- 
orum aureo carmine 'A&avdrcov {ihv ngcora &Eovg vofico cog dia- 
xsivrai (scr. didaEtrai) rifia. Itaque septem primores verstis 
omnino aut expungendi sunt, aut servandi*). Neque vero in- 

*) Alienum fortasse visum est prooemium Bernhardyo Hist. Litt. 



78 POETAE ELEGIACl. 

commodum est prooemium , quo scriptor summam praeceptorum 
v. 3 — 7 paucis absolvit, id quod ipse Bernays ostendit: iam vero 
si scriptor iste Phocylidis personam induit, consentaneum est, 
eum in principio veteris poetae Milesii nomen ascivisse, cuius 
auctoritate se suaque tueretur; nam istum neque suo nomine, ne- 
que adespoton edidisse carmen omnes largiuntur. Congruunt autem 
duo primores versus prorsus cum novissimo disticho , ita ut planum 
sit prooemii hoc exordium eiusdem hominis esse, qui epilogum 
addidit, cuius fidem nemo addubitavit. Ipsa autem oratio, quam- 
vis exilis sit, et oXfita Scoqcc satis sit languidum, non est post- 
habenda epilogo aut plurimis huius poematis versibus. Nam quod 
unum offensioni erat dinrjg o6ir\6t sive dtxyg o6ir]6i iam expedivi 
germana scriptura dtnrjg bclotGi restituta. Minime vero culpandus 
scriptor, qui OcoKvXidrjg uvdofov b 6o<pcoxaxog scripsit, neque enim 
verum est, quod Bernays dicit, hoc modo scriptorem ipsum frau- 
dem quam molitus sit aperte quamvis invitum professum esse. 
Homo Iudaeus, cum Graecis hominibus hoc poema destinaret, 
Graeci poetae haud ignobilis personam mutuatus est, quemad- 
modum si in gentilium suorum usum scripsisset, Salomonis nomine 
poterat uti: neque vero mala fraude usus novicium carmen anti- 
quo poetae subiecit, sed fingit tantum, se suis verbis Phocylidis 
praecepta explicare, itaque haud incommode veterem poetam sapien- 
tiae laude exornat. Denique monendum est eum, qui huius car- 
minis partem vaticiniis Sibyllae inseruit, non solum v. 3 — 7 
prooemii usurpavisse, sed etiam ipsum exordium imitari II 52: 
oi #' aya7tco6t yccfiov X£ yafioKXoTttcov x ccTtiypvxcct, Jco6£t TtXov- 
6iu dwQu, quae ut solet ex versu 2 descripsit. 

Carmen hoc vulgo inscribitur OcoKvXidov noirjfia vov&exmov, 454 
sed libri admodum variant. (DcoKvXidov yvcdfiat V3, QcoKvXidov 
yvcofiat noir\6tg wde xov QcoKvXiSov OQ&07todr}yov6a itqog xo §iX- 
xtov P, QcoKvXtdov ccoyvQtt £7trj rjQcotKu V2, &coxvXtdov cptXo6ocpov 
itoir\6tg cocpiXtfiog M, QcoKvXXidov %oir\6tg cocpiXtfiog H, sed Ma Oco- 
KvXXiSov Ttoirjfiu, Mb 0coKvXi6ovg noir\6tg Ttcxvv cocpiXtfiog: xa X£yo- 
fi£vu ccQyvQa, Va &coKvXXidov yvcofitKov aQtttcc, denique alius cod. 
Vind. CLIII fol. 2 <PcoKvXXidov noir\fia. Al praemittit versus iam- 
bicos hos, quos etiam A2 sed sine indice exhibet pariter atque 
ed. Basileensis scriptorum Gnomicorum (1521): 



Gr. II 2 p. XXXI, sed ambigua utitur oratione, atque II 1, 322 ed. 3 
satis obscure loquitur. Goram totum prooemium abiiciendaru esse 
censet p. 103, idem tamen mira inconstantia carmen germanum v. 3 — 178 
constare dicit p. 98. 



PSEUDOPHOCYLIDEA. 79 

Gxiyoi eig tbv OooxvACdrjv. 

<X>ooxvXCdr]g £V7tQ£7trj ^rjcfag (iCov 
Q>S XQLdto^LvGrrig, oog UTtoGtokog Lidyag, 
cbg dxQoatr)g toov &£ov d-£67ti6Lidtoov , 
xal Liv6tayooybg tcov aQC6toov TtQaxtioov, 
£vayy£hxcog tavta lal£i xal yQacpu 
£viQr\6ta tvy%dvovta tolg iv too (rCco. 't 

£ig tbv avtbv £t£Qot: 

tavta dCxrjg o6Cr]6t &£ov fiovX£V[iata cpaCvu 
c&coxvXCdrjg dvdQcov 6 6ocpcbrarog bkfita dcoQa. 
QcoxvkCdov 7totrjiia vov&£tix6v 

tum sequitur v. 3 ceteri. Sed A2 hanc praebet inscriptionern 
6xijot rjQmxol &coxvXtdovg yivog &coxvXidovg, tum sequitur v. 1 
ceteri. A3 (DcoxvXidov 7iolr)(icc vov&sxtxov. rvcofiui ut praeferrem 
effecit Suidae testimonium (Eudoc. 426) v. QcoxvXidrjg' . . . 
eyQutyev %nr\ xcti iXeyeiug, TtuQutvieetg ijxot yvcoytug, ug xtveg xe- 
cpdXutu eni.yQucpov6tv ' et6t <f ex xcov StfivXXtuxcov xexXe^evu. 

In Phocylidis hoc carmine edendo praeter Mutinensem (M) 
et Vaticanum (Va) codices, quos contulit Bekker, *) et Baroccia- 
num (B), quem Gaisfordus comparavit, et Parisinum (P) n. 1603, 
quem comparavit Boissonade Anecd. I 445, et Taurinensem (T), 
quem contulit Peyron Notit. Libr. Valperg. p. 83, adhibui iam 
cum primum ederem hoc poema Vindobonenses tres vel potius 
quatuor, primum, qui est inter illius Bibliothecae codd. Philos. 
Philol. CCCXXI (VI), secundum CCCXXXI fol. 112b (V2), 
in quibus integrum carmen exstat, tertium cod. CLXV, in quo 
carminis pars prior bis legitur vol. 88 b v. 1 — 81 et fol. 102 
v. 1 — 124. (V3 et 4), quorum librorum collationes suppeditavit 
Christianus Schubart. Item adhibui Ambrosianos tres, quos con- 
tulit Studemund, primum (Al) codd. Ambr. H. 22 sup. chart. 
saec. XV forma 8, ex bibliotheca I. V. Pinelli, qui post Pytha- 



*) Mutinensem qui nunc est Parisiis (codd. Gr. Suppl. n. 388), 
qui praeter Theognidem, inter cuius libros principem tenet locum (A), 
fol. 74 seq. hoc carmen continet, diligentissima cura H. Nolte cum 
Bernaysii editione contulit mihique lectionis varietatem comiter tra- 
misit. Item codicem Vaticanum (n. 915 bombyc. saec. XIV form. oct.) 
Hugo Hinck iterum fidelissime examinavit et perhumaniter univer- 
sam scripturae varietatem mecum communicavit. quam cum in Adden- 
dis ed. 3 proposuissem, nunc licuit ad restituendum Phocylideum poema 
adhibere. 



80 POETAE ELEGIACI. 

gorae iqv6o. £nr\ continet hoc carmen fol. 76 b — 81 a, tum inse- 
quuntur Gxiyoi 6'C§vXXag xr)g EQV&Qaiag tceqI xov xvqiov r)(icov 'dypv- 
reg a%Q06ri%l§a rrjvde : ir\6ovg %Qi6xog &eov vibg 6coxr\Q 6xavQog. 
cuius vaticinii primus versus est 'Id^raca yaQ y&chv %Qi6Ecog 6r\- 
fiEtov oV £6rai, novissimus 6r\ q rjficov (hoc deletum) a&dvaxog (5a6i- 
Xsvg o na&cov eve% r){icov. vide Orac. Sibyll. VIII 217 — 250; 
consentit autem hic codex fere cum antiquis editionibus; secun-455 
dum (A2) codd. Ambr. D15 sup. forma 4, chartac. saec. XV, 
item ex libris I. V. Pinelli, qui praeter Hesiodum, Solonis ele- 
giam IV, Democratis sententias, Pythagorae %Qv6a IVr^, Theo- 
gnidis elegias, Gorgiae Helenam {yEcoQ skivrjg iyKcofiiov) etiam 
Phocylidea continet, sed est liber proletarius, quare Studemund 
satis habuit usque ad v. 50 conferre, deinceps passim tantum 
inspexit; tertium (A3) codd. Ambr. B 52 sup. chartac. saec. 
XVI, quarti ordinis forma minore, qui continet Babriae fabulas, 
gnomas ex variis poetis collectas, Catonis disticha, Pseudopho- 
cylidea, Pythagorae versus aureos, Batrachomyomachiam, Musaei 
carmen de Hero et Leandro, Euripidis Hecubam. Liber prole- 
tarius, contulit Studemund initium carminis, deinde passim in- 
spexit. Praeterea Mutinenses duos item contulit ex parte Stude- 
mund, pridrem (Ma) II D 15 chartac. fol. min. saeculi XV — XVI 
miscellaneum ; post 'OQcpicog Ttoirjxov 'AQyovavxina (quorum in fine 
legitur riXog xov aQyovavxLXOv [corr. xcov aQyovavxi%cov\ yscoQyiog 
6 ovctlla [corr. (IdXXag] TtlanEvxivog [m. s. ivog\ syQaips [corr. 
i£iyQail>£] legitur Solonis elegia IV, quam excipit QconvXXidov 
Tioirifia, finem facit Platonis Epinomis; alterum (Mb) II B7 
chartac. saec. XV — XVI form. 8, qui nitide scriptus post gram- 
matici argumenti commentarium uxicpaXov continet Qco%vXidovg 
ftoir\6ig ndvv cocpiXifxog: xd XsyofXEva aQyvQa. cum glossis nullius 
momenti. Postremo in hac quarta editione usus sum collatione 
codicis Heidelbergensis (H), cod. Palat. Graec. 43 p. 83 — 85, 
cuius antea copia facta non erat; quas lectiones religiosissime 
enotatas acceptas refero comitati Alfredi Holderi. — Lectiones 
oraculorum Sibyllinorum notavi littera S et cancellis additis lec- 
tiones trium codicum a Friedliebio collatorum, qui soli hos ver- 
sus exhibent, FLR subieci. 

Ceterum plurima alia apographa huius carrainis extant, qui- 
bus non licuit uti, quae fortasse alii adhibebunt, velut codices 
duos Vindobonenses , quos ad v. 1 significavi, item Neapolitanum 
(sign. I. E. 22) saeculi ut videtur XIII, quam BachTnann ad 
Lycophronem emendandum adhibuit; librarii fides cum in descri- 



PSEUDOPHOCYLTDEA. 81 

bendo obscurissinio poeinate satis sit spectata, fortasse etiam ad 
Phooylidis 7totr]iia vov&exixbv frnetus aliquis redundabit, si iste 
codex fuerit diligenter examinatus: Praeterea fortasse dignus est, 
qui examinetur, cod. Vindob. CLXIX, de quo dixi in praef. Ety- 
mologici Vindobonensis p. 5, nam in illo codice insunt praeter 
alia multa etiam 7taQSY.(ioXal sk xiov TtoirjxiKav (ii(iX£(av slg yoacpr\v 
avvxsXovaai xaxa axoi%SLOv TtaQSK^Xrj&sLaai, in quam syllogen etiam 
Phocylidis versus recepti sunt. 



«POKYAIAOY TNOMAI. 456 

Tavta dCxrjg o6Col6l ftsov ^ovXsviiata cpaCvsL 
<J>coxvlCdr}g dvdooov 6 6ocpcotatog oX(5ia deooa' 
[irjte yapoxloitssLV , pryi aoGsva Kvtiqlv oqCvslv, 
[irits doXovg QajitsLv, ^,r\% : ' aXiiatL %sloa iiiaCvsiv 
5 firj nkovtslv ddCoccog, a"kX s% o6Ccov flLotsveLV 
aQxsl6&aL TtaQ iolg, tcov $' dkXotQCcov dnsistiftaL' 

V. 1 et 2 addidi ex MVaBV4Al2MabH idemque exordium leg. in 
cod. ap. Villois. An. II p. 79.' Miller Catal. Bibl. Matr. p. 23 et in 
duobus aliis codd. Vind. c. CCXXI f. 222 b, ubi item integrum exstat 
carmen, et CLIII f. 2. — V. 1—7. ora. A3. — V. 1. dixrjg ogiolgl BMb, 
di7ir}s oglolgl A2, diKTjg ogltjGi Al Va Villois. , diKrjg ogltjgl reliqui. 
Haec verba optime congruunt cum epilogo 229: xavxa SiKaioGvvrjg 
LLVGtrJQLa, tolcc @LEvvxeg. Ceterum eadem structura Aeschylus usus 
Sept. 994: lsqiov rtcxTQcpcov &' ociog cov LLOLicpr}g cxtsq TS&vrjKsv. — &sov, 
Mb Qscov, sed in m. yo. &sov. — V. 2. oX^lu Scoqcc, nimis iners addi- 
tamentum, videtur vitium delitescere; conieci aliquando 'OX^loScoqov, 
ut auctor carminis Phocylidis patrem nominaverit, cnius nomen nobis 
non est traditum. — V. 3 — 5 invertit PV3 (irjxs ya(i. (P yccfiov %Xo~ 
itisLV) iirfo' ai'(iaxL x- (l. llx\ts rtXovxsiv d. d. s. 6. (3. LLrjxs d. qcc7Itslv 
Lcrjx cxQGSva K. 6. — ya[ioxXo7tssiv , Al yccLLOKXcortssiv, A2 yaLionXont- 
gslv. Affert h. v. Floril. Monac. 12, ubi yaiLOKXortssiv s&sXrjg. — V. 4. 
aifiaxL, aiLia xr)v Vl et Vind. CCXXI. — V. 5. oglcov, oglllcov B. Inde 
ab h. v. incipit S. — V. 6. nccQ' soig, xcov 8' Gregor Cor. 425, item 
Et M. 365, 40 not. et Favorin. 197, nisi quod itccQ Iolgl, qui omnes 
poetae nomine omisso versum adhibent, Va nuQ' solgl xcov 8', ceteri 
(etiam S) rtccQsovGi ual, nt vulgo, sed alterius lectionis vestigium ser- 
vant Mb nrao' solgl, V 134 et c. CCXXI rtttQsoLGi. Antitheton neg- 
lectum (curavit Teles ap. Stob. XCVIl 31 dXXd picoGr/ uqkovllevov 
xoi~g TtttQovGL, xcov dnovTcov ovk srtL&vLicov) arguit vulgarem scripturam 
ab interpolatore profectam esse. Atque commendat alteram lectionem 
Hierax 7IeqI SiKttLOGvvrjg ap. Stob. IX 58: xb dysXaiov skslvo ku\ 
koivov, ttQKOv TOig uvtov, kccI (Lr) SiaQrta^s tu rtXrjGLOv (quod praeceptum 
tanquam novum Meineke in Add. IV 143 ex ed. Froben. repetiit; adde 
Apostol. III 88 b, ubi aQKOv v.a&' avTov scriptum). Sane insolentia 
structurae ttQKSLG&aL itaQ' soig offendit, solet enim hoc verbum, quem- 
Poxtai Lyr. II. G 



82 POETAE ELEGIACI. 

tysvdsu [ir) (5u£slv, tcc d' itr]tvfiu ituvt uyoQSvstv. 6 

IlQcotu ftebv tL^iu, ^stiitsvtu ds 6slo yovrjug. 
%u6l dtzutu vipsLV, {irjds %ql6lv sg %uqlv skxs. 
10 [ir) QLtfjfjg nsvLrjv ccdLiccas' ^ 7 ) xqlvs 7tQo6G)7tov. 

admodum alia eiusdem notionis, dativum asciscere, sed recentiores non- 
nunquam etiam praepositionem addunt, velut dyunuv hsql, et apud 
scholiastam Demosthenis nuper ex cod. Patmio editum uQnovfisvog 
snl vel avv legitur, si recte memini; itaque non dubitavi ncco* soCg 
revocare; postea corrector aliquis, non ferens structurae insolentiam, 
neque pronomen sog in hoc carmine admittendum ratus, substituit 
uQKSiofruL nuQsovai nul dXX. dn., memor pervagati praecepti, quod tam 
pagani, quam christiani homines (cf. epist. ad Hebr. 13, 5 dcpLXuQyv- 
Qog 6 xQonog' uqhov(isvol totg nuQovaiv) terere soliti sunt. — Versus 
hic Pseudophocylideo carmine haud dubie antiquior, id quod etiam 
Hierax testatur, qui manifesto hunc versum respiciens, non tamen 
huius poematis auctoritate usus est*), atque olim scriptum fuit opinor 
UQKSLa&uL TtavQoig non nu^' soig, cf. Theogn. 145 (lovXso 8' svas§scov 
oXCyoig avv xqwccoiv ol%siv xxX. Hesiodo versum attribuit Goetrling, 
levi admodum argumento usus, quod Gregorius Corinthius dixit alia 
exempla infinitivi, qui imperativi sit vicarius, in Homeri et Hesiodi 
cavminibus legi: possis ad Phocylidem Milesium referre, quem medio 
verbo uqhslo&ul usum esse, sicut Herodotum , non est mirum. Iam si 
recte infra ad v. 87 dixi, huius poematis auctorem non esse solitum 
alienis versibus uti, verisimile est, hunc quoque versum ab aliena 
manu postea additum esse; iam cum v. 6 iteret fere praeceptum quod 
proximo priore versu continetur, eo minus dubito versum segregare, 
nam decebat auctorem poematis in prooemio summatim operis sui in- 
stitutum perstringere , nec latius exspatiari. — V. 7. 8s om. A2. — 
ndvx' dyoQSvsiv , S ndvxcc cpvXdoosLv, deinde S inserit hunc versum 
MrjSs (idxrjv slScoXu osfiov xbv 8' ucp&ixov cclsl nQtoxu &s6v 
%xX. — V. 8. nQcoxcc, V4 nQcoxcc fisv. — Ss om. SA3, in M supra scr., 
H (£ (i. e. v.ul). — V. 9. nuai, ndvxcc VaPTBVl234S. — vsfistv 
vulgo, vificov PBV2A2Ma, vsfccov (sup. vsfisiv) Va. — prj8s, fii] Ss VaH, 
ut solent. — sXks VaVl2P, v. sXkslv, M firjS slg hqCglv %uqlv sXkslv, 

5 firjS' stg kqColv ccSihov sX&rjg. — V. 10. QCiprjg, Al QTqiprjg. — dSCxcog' 
fir} V3PA2 , idem fir) Ss kqCvs, v. dSC-Acog fir). — kqlvs, M Xufirj, supra 
■hqlvs. — nQoaconov, S nQoaconco. Cum ego correxissem pravam dis- 
tinctionem, rursus Bernays dSCiccog fiij kqlvs nQoaconov revocavit: at 
iudex qui respicit nQooconov , semper iniuste agit: itaque in Deuteron. 
1, 17 plane est ovx snLyvcoofj nQoaconov sv kqCosl et ib. 10, 17: 6 &s6g 

6 fisyug . . . oaxLg ov &uvftd£sL nQoaconov ovSs ov fir) Xdfir] Scoqov, 
noLcav kqColv kxX. Sed corruptum haud dubie, quod praecessit fir) 

*) Hierax philosophus, de quo nihil memoriae traditum, quem im- 
peratorum Romanorum temporibus vixisse consentaneum est, fortasse 
natione Aegyptius, siquidem nomen 'Isqu£ illic satis usitatum, homo 
non indoctus, qui Nicandri Theriaca v. 823 seq. et Archelaum phy- 
sicum adhibet i. e. qui 'iSiocpvi) scripsit (Stob. X 77. fugit hic locus 
et 0. Schneideri diligentiam et Westermannum, qui Archelai reliquias 
composuit), qui subinde intempestive grammatici personam ipduit (v. 
Stob. V 60) qui Platonici sermonis lumina sectatur, hoc Iudaei ho- 
minis opusculum, si quidem novit, testimonii honore haud fuerit ai- 
gnatus. 



PSEUDOPHOCYLIDEA. k:j 

rjv 6v xaxcog dixcc6r}g, 6e ftsbg ^iEtETiELtu dLXu66Ei. 467 
{iccQTVQirjv favdij cpevyeiv, tc\ 8lxul uyoQEVELV. 10 

7lCCQdsVir]V trjQELV, 7tL6tLV d' EV 7lU6L^CpvXu66ELV. 

petQa ve\ielv tcc SCxulu, xakbv d' inC^LEtQOV U71U6LV. 
15 GtuftyLov [irj xqoveiv Et£Qo£vyov, ukti l'6ov eIxelv. 
\ir\(Â¥ E7CL0Qxrj6iig \ir\t ccyvmg {irjts ixovtC. 
^EvdoQxov 6tvyEEL ^Eog upfiQotog o6tig 6[io66r}. 15 

Qfyyg, neque probabilis Bernaysii coniectura uri &XCipr]g, tunc enim 
eadem plane foret sententia, quae infra v. 19 (irj frXifis nsvr]Tu. Ego 
conieci ur) QSiprjg nsvirjv dSiticog, i. e. iudicem cavere oportet, ne prae- 
ter ius atque fas pauperia causa superior fiat: poeta vel misericordiam 
pauperis hominis improbat, si a legis ratione iudicis animum avocet: 
nam idem praecipit variatis tantum verbis, quod est in Exod. 23, 3, 
nul nsvrjTU ovk sXsr]as tg sv v.qiosi, quod Philo commentatur II 747, 
adde Levit. 19, 15: ov notr)osTs uSmov sv v.Qiost, ov Xrjiprj nQooconov 
nTco%ov , ov8s ur) &uvudor]g nQoownov Svvugtov. — V. 11. ytuncog, V3 
in m. KuXcog. — Stndarjg, M StxuGstg. — 8i%doost, Stxdost Vl24MAl2Ma, 
usTsnstTU &sog as St-Auast S, StKuorj Mb. — V. 12. uuQTVQirjv, Va (iaQ- 
tvqi, sed supra siv et r\v utrumque a m. 1. — xa dixai' dyoQSvstv. Va 
in m. H ac vulgo (cf. Hesiodi Op. 280), tu 8i%utu 8' dyoQSvstv Mb et 
S, contra tu Sittutu @QU@svstv MVBV34: recte sane dicitur ra 8i%utu 
PQufisvstv, velut Philo II 718: utotiqv yuQ uuuQTr\uuatv svo%ovg slvut 
Tovg Toig uXXotg xu 8i%ata fiQufisvstv d£tovvTug, Or. Sib. II 45: uyvog 
yaQ XQtaxog tovTOtg tu Siuutu ^Qu^svast. At de iudicis officio dictum 
v. 9 — 11, nunc poeta de eo dicit, qui in iudicio suam rem agit. — V. 13. 
nuQ&svirjv, Bernays nuQ&soCrjv, comparans Dioscor. epigr. Antb. Pal. VII 
37, ubi TtuQ&sairj item ex coniectura restitutum. Speciosam hanc cor- 
rectionem antea recepi, videbatur mihi poeta, quoniam proprii voca- 
buli forma nuQ&r]%rj non erat in usu, maluisse nuQ&soirjv dicere, simi- 
liter ionicus scriptor ap. Stob. 28, 18 sv nuQu&sost dixit, deinde na- 
Qufrrjxrjv. sed formae insolentia in hoc pracsertira carmine ofFendit: 
niihi scribendum videtur ovv&sair]v TrjQsiv, nam naQ&svirjv, quod 
omnes libri exhibent (Al nuQ dsvirjv) haud dubie ex interpolatione, 
non ex cormptela ortum. — nioTtv M (Barocc.) V134, cf. Stob. XI 5; 
vulgo dydnr\v, ut SMabTA2, TVQStv dydni]v Va, sed supra yQ. kui nioTtv. 
— JvMVaHA123MabSV4 et v., snt BV13, sed hic i. m. sv. — cpvXuoGstv, 
cpvXuTTStv VaV34; cpvXaaos BMa pr. m. (s. m. cpvXdaaat). — V. 14. in 
M ab alia manu insertus. — usTQa vsustv, B ustuvsusiv. — nuXov 8' 
snifjtsTQOv unuot vulgo et S, sed VaV234Al23Mab 8' snl ustqov, M 
snifisTQOV undvx. — undvTcov MBV34, unuvTU TV1A2, unuoi et dnuvTU 
Va, unuot II et vulgo. Antea scripsi nuXov 8s ti ustqov undvTcov, 
Bernays %uXbv 8' sniusTQov snuvTXsiv, Goram xuXeSv 8' sniastQov undv- 
tcov. — V. 16. In Vl praecedit dnavTU ur]T' dyviog u7]t' s&sXovxi sXsi- 
tut, vid. clausulas v. 14. 16. 18. — ur]8' scripsi, v. ui)t'. — sntoQxr)- 
Gr]g \l{]T dyvag M (nisi quod svuyvcog) VaVl2 (nisi quod hic (ir)&' 
uyvcog) Al2Mab (omnes dyvarg), at V3 sntoQ%r)or]g dyvoirj (supra sntoQ- 
iisiv), B dyvoiut. Brunck e cod. reg. ai]T sntOQxsiv urJT' dyvoir]. — 
ur']TS snovTi, MbAl uCjt' skovtC, A23 urjQ' snovTi, B ur\Tr\ s-novxr] (for- 
tasse fnit SKOVTrjg vel sv.ovTr]v), M uC]t' sxcov ti, Vl ur]T s&sXovti', 
fortasse recte. S(F) ur]&' uyvcog ur)&' s-novTi. Bernays citra neces- 
sitatem uCjt' dyvcog uC]t' slnuiog. — V. 17. 18 om. V3. — ouoaor/, 
VaPA2MMbH et dno codd. Brunckii ouooasi, B ouooorj, idem ccu§qotov, 

6* 



84 POETAE ELEGIACI. 

GTtSQiLCCTcc [irj xXsrtTSLV' i7iaQa6L^og o6Tig %h(\Tai. 
[ii6&6v tioxd-foavTL dodov' [iy) ftXlfis itsvr\Ta. 458 

20 yXco66ri vovv s%e[iev xqvtctov' Xoyov iv (pos6lv l6%slv. 



Al u§QOTog, Ma m. pr. 6 &sog, S, quem ufi^QOTog offendit, &sog ottl 
â– ksv av Tts ofioaarj, deinde addit noVum versum: 

'£| dSincov sqycov Scoqov %sql (X^LQ 1 libri) (irjrtOTS Ss^r\. 
suspicor illum versum hunc vel similem in suo libro reperisse. — 
V. 18 libri nihil variant, nisi quod H snaQu&iLL , B sitaqociLi' exhibet, 
Va et P slrjzai yo, uqsltul, quod exhibent A123H, uq^tul Ma. Neque 
S aliud quid legit, sed sensit obscura esse, itaque hunc in modum 
supplevit snaqaGLfiog, 06Tig s1t\tul, 

Eig ysvsdg ysvscov 6KOQrtL6(i6v $lotolo. 

ubi Slu 6KOQrti6(i6v corrigunt: ego hanc balbutiem non intelligo. Satis 
infeliciter Bernays scripsit tsqllutu (ir) %lsrtTsiv, nam terminos nemo 
sinu furtim aufert, dicendum fuit tsqllutu (ir) klvslv, quemadmodum 
etiam est Deuteron. 19, 14: ov (LSTUY.Lvr\6sig oqlu tov rtlr\6iov, u s6Tr\- 
6uv oi rtQOTSQoi 6ov. cf. Philo II 360. At neque slrytuL neque uQsiTai 
convenit, sed uqsl, ut est Sib. III 240 ovts oqovg yuirjg yshcov xov 
ysiTovog ulqsl. Commodam sententiam praebet sq(iulu fir) v.lsrtTSiv, 
ut sit illud o (ir) nuxs&rjKs rtg, ovx dvuLQr\6STui, de quo cf. etiam Ioseph. 
adv. Apion. II 16, Philo ap. Euseb. Praep. Ev. VIII 7; sed eiusmodi 
correptio aliena ab hoc carmine, neque sqllutu pro sqllulu quisquam 
dixisse videtur. Scripturae varietas extremo versu inde repetenda, quod 
magistellus, coniunctivo slr\TUL praecedente oaxLg offensus, substituit 
uqsltul. Neque enim recte antea existimavi, hic duorum versuum re- 
liquias coaluisse, scribens 6rtSQ(iuTu (ir) yIstctslv srtaoLSuig' 06Tig 
sXtjtul . . . uqsltul, ut poeta de segete aliena magicis artibus pelli- 
cienda dixerit. Denique addo Opitzium (Pibrac Vierverse) 348 haec 
ita interpretatum esse: ,,Wer Ackersamen stielt, der sei verflucht auf 
Erden, Und wer in gleichem nicht dem Tageloehner giebt Den Lohn, 
den er verdient." — V. 19. ante hunc versum de suo inserit S: 

Mr) (codd. fnjt') uq6svoholtslv, (ir) avY,ocpuvTsiv , (ir'\TS cpovsvsiv. 

quem exhibet etiam Ma {il"t\ts avnocp.), sed expunctus deinde. — V. 20. 
ylcoaarj , ylco66r\g S(L). — vovv , A3 ovv. — sv cpQS6lv, Va ab eadem 
manu suprascr. yQ. %u1s6lv. — Correxi distinctionem, legebatur s%sllsv 
KQVrtTov loyov y.t!., at s%sllsv flagitat additamentum, non 1'6%slv, neque 
quod quis legens haec verba fortasse haesitet, ubi sit 6tl-atsov, alicuius 
est momenti: eiusmodi ambiguitas praesertim in arguta sentontia haud 
infrequens. Sententia haec est: si loqueris, consilium tuum occulta: 
verba pectore sint recondita; i. e. cave eloquaris, quidquid in mentem 
venit. Sed notabilis scripturae varietas in Va -iidlseiv indicio est fuisse, 
qui legerent: ylco66r\ vovv s%s(isv yqvtctov %lr\6\v loyov l6%slv. 
neque hanc grammatici correctionem sed germanam lectionem esse 
arbitror; cf. Soph. Oed. Col. 1051 cov %u\ %qv6su Y,lr\g sni ylcoeeu (ts- 
fiwxsv, ubi schol. Srtsl UQQrjTa tu llv6tt\qiu ual nu&drtSQ nlsielv %UTsi- 
lr\rtTUL r) ylcoeeu vivsq tov (ir) s^svsynsiv. Hic quoque versus ab hoc 
poemate alienus antiquioris est poetae adscriptus olim in margine ad 
v. 48 vel 50, postea huc delatus; ac Goram quoque pOst v. 47 m- 
serendum censuit. Irrita igitur criticorum pericula, velut Hermann 
scripsit §ovv, quod ab hoc loco plane alienum; multo audacius Bernays 



PSEUDOPHOCYLIDKA. 85 

\k,v\x > ddatelv e&eAoig, {Liyi ovv ddixovvtag euGrjg. 
7ZTa%<p d' evftv Sidov, (ir}d' avgtov il^eftev einrjg. 20 
nXrjQ(o0ag 6eo %eiQ' ekeov iQtfeovn naQu<5%ov. 

HQvnxcov Xoyov iv q>gsalv tipr]. Ceterum de Graecae gentis moribus 
iusto iniquius iudicat Bernays p. XII: immemor erat Homericorum ver- 
suuin 'Ex&Qog yccQ pot -netvog aliorumque id genus: nec debebat ludae- 
orum contumaciam ac pervicaciam tantis praedicare laudibus, quippe 
quae haudquaquam fraudem aut mendacium aspernata sit. — Denique 
S hic de suo addit: 

OQCpavtxotg, %r]Qatg intSeoiisvotg Ss naQaa%ov 

quem versum rectius post v. 19 inseruisset. — V. 21. repetunt BPH 
infra ante v. 132. — i&sXotg BV2 P infra, i&sXrjarjg V3, i&sXs P, i&i- 
Xr/g SMabMAl3 vulgo, i&iXetg A2, i&iXrjg Va, i&iX g H utroque loco 
i. e. i&iXrjg (r/g), quae antiquitus tradita fuisse videtur scriptura, sed 
(irj cum coniunctivo praesentis iunctum , id quod graeci sermonis legi- 
bus adversatur, merito iam librarios offendit, itaque alii i&sXs , alii 
i&sXr)arjg (eiecta vocula ovv) correxerunt. Hermann in Opusc. I 279 
hanc controversiam expediens iure contendit ne in hoc quidem poe- 
mate eiusmodi structuram esse ferendam, itaque optativum i&iXoig 
restituit, quem duo libri postea suppeditavere. Nam ut hic ita alii8 
locis, quorum eadem est conditio, libri fluctuant, rjg , oig, sig exhiben- 
tes: obfuit praeter pravam Byzantinorum hominum pronuntiandi con- 
suetudinem etiam compendiorum usus, quae errori obnoxia esse solent, 
velut in H t]g (rjg) nota , si-g nota ss insignitum. Equidem Hermanno 
auctore ubique optativum praesentis restitui libris vel paucis vel plu- 
ribus addicentibus , etiam v. 183 cp&siQOt, scripsi, etiamsi ibi cp&siQrj 
possis tueri, si scriptorem aoristo, quam praesenti uti maluisse sumas. 
Ad eundem modum in Naumachii poemate ap. Stob. LXXIV 7 v. 58 
firj i%oig (var. 1. s%r]g et s%eig) legitur. Sed optativi usus apud utrum- 
que scriptorem latius patet, siquidem fir) quod est vetantis etiam cnm 
optativo aoristi iungunt, velut est in hoc poemate v. 122 Xvaaa&strjg, 
v. 181 fiiysirjg, v. 198 -[itysir] (var. 1. {ityrjvai) et ap. Naumachium 
v. 53 di!-cao, v. 55 sxatQtaaato. quibus locis versus lex optativum satis 
tuetur: atque huic necessitati parentes videntur hi poetae optativum 
aoristi admisisse, nam v. 185 librorum consensus fidXrjat (vulgo fidXoto), 
item v. 187 iX&stv (unus liber iX&otg) et v. 206 iX&rjg (unus liber 
iXfrotg ut vulgo) tuetur: unus restat v. 191 (itfir]aatvxo ubi praeter ne- 
cessitatem optativus legitur, neque tamen invitis omnibus libris (itfir]- 
acovxat substituere ausim. Plane segregandus v. 85 iyntQoXtnotg , ubi 
Hermann nescio quo errore i%nQoXt-rtr]g requirit, nam est aieus enun- 
tiatum. Quod si quis argutias captans admonuerit, modorum discri- 
mina haudquaquam esse negligenda, equidem contendo his scriptoribus 
optativum vel imperativi vel coniunctivi esse vicarium: nam qui sin- 
gnla exempla diligenter examinaverit , intelliget (ir) cum optativo 
iunctum esse vetantis, non optantis. — ovv om. Ma H infra MV134S(LR). 
— ddiitovvxag scripsi, v. ddtnovvxa, HP infra V4 dSt-Aovvx' . Melius 
sane scripsisset: (ir)x' ddtxstv i&iXotg avxbg (irjx' aXXov idarjg. Hic 
quoque versus quemadmodum qui praecedit, ab hoc loco alienus, ac 
delendum censent Bernhardy et Goram. — V. 22. sv&v, MaAl23Va 
M a pr. m. V4 sv&vg. — [irjS', Va (ir) S', B (ir]S\ (irj Mpr. — S nxa- 
%otg sv&v S. (ir]x' kxX. Deinde Mb ik&i fiot. — V. 23 om. V3. — 
nXrjQcaaag HAlMb corr. ut vulgo, nXrjQaastg MB, nXrjQcooet A2, nXrjQoj 
aetv Va, nXrjQcaaov V4. — iXeov, iXiovg Vl. Fort. legendum iXiov. 



86 POETAE ELEGIACI. 

a6teyov eig oixov de%at %al tvcpkbv bdrjyet. 459 

25 vavqyovg olxtetQov, irtel itloog e6tlv a8r\Xog. 

%£ioa 7C86ovxl didoV 6co6ov d' a7tSQi6tatov avdoa. 
xoivcc 7td%r\ TtdvtcoV 6 (llog tQO%6g' a6tatog bXfiog' 25 
TtXovtov e%cov 6r)v %£loa 7tevr\tevov6tv oQe^oV 
cov toi edcoxe fteog, tovtcov %Qrjt,ov6t 7taQa6%ov. 
30 e6tco notvbg ctTtag 6 (iiog xal bfiocpQOva Ttdvta. 
[aljia de [ir) cpayeetv, eidcoXo&vtcov a7te%e6d-at.] 

cf. Philo fragm. T. VI 242 ed. Lips. n&viu %u&' suvTr^v (isv sX&ov 
XQri&i sig &nuvoQ&co6iv svS&iug. Permire S *ISqco6l 6tu%vcov %&iql 
XQjj govri nuQU6%ov. hinc suspicatus sum ante hunc versum alium 
intercidisse, de spicis legendis, cf. Deuteron. 24, 19 et Philo II 390. 
Sibyll. III 245. Deinde S suo periculo hos versus addit: 

og 8' sksrjiioavvrjv nuQ&%si, &scp olSs Suv&l^&lv. 
*Pv&tul &% ftavccTov &X&og, kqi6iq onnoruv &X%rj. 
Ov &v6lr\v, sXsog Ss ftsXst ftsog uvtl d'v6irjg. 
"EvSveov ovv yvfivov, fi&ruSog n&ivcovT uqtcov ecbv. 

— V. 24. oIhov, oi-novg V3. — rvtp7.bv , nTco%bv V2TA2. — bSqy&i, S 
codrjysi. — V. 25. vuvrjyovg, B vuvuyovg, Mb vuvnrjyovg, Va vuvr/yovg 
et supra yQ. nr\yovg. — Mpr. vuvysybv coht&lqov. — sn&l nXoog, S 6 
yccQ nXovg. — V. 26. 6co6ov, ecogs V3. — 8' om. M. Affert h. v. Gramm. 
Cod. Vind. 169, ubi oco 8' dneQ. Necessitudinem huius praecepti et 
sententiae, quae subiungitur, desidero: suspicor post hunc versum inter- 
cidisse alium, quo caverat, ne quis alteri adversam fortunam opprobrio 
faceret, cf. Isocr. ad Demonicum 29: Mr\8svl 6vficpoQuv ovsidierjg, Koivrj 
yuQ r) Tv%r\ huI xb fisXXov uoqutov. Philo Fragm. T. VI 207 ed. Lips. : 
Mrjdsvl ovficpOQccv 6vsi8i6rjg' Koivr) yuQ r) cpvoig kuI tu iniovza uSrjXa- 
(ir)noTS rolg uvTotg ccXovg uvroHUTUHQLTog iv tco gvvslSotl svQS&ijg. 
Fortasse inserendus versus Sibyll. 91: MrjSsnor' dv$Qa n&vrjra IScov 
6Hcoipr]g in&sooiv. — V. 27. nuvrcov, navTU V4, ■nocvu tcc ndvzcov bfibg 
TQO%og V4. — $Cog, Mpr. fiiov, S iSCorog omisso 6. — V. 28. om. V3. 

— s%cov, H s%cov; stigme addita. — 6r)v, Va rr)v, supra rj 6r\v. — 
n&vrjTSVovaiv, M n&vr]T&vovTL. — V. 29. cov xoi Vl3, cov 60i vulgo, 
Va ov 6oi, supra r) cbv tol, H cov 6 SsScoks, sed 6oi ex corr. — sScorcs, 
H Ss8coy.s, TA2 8cov.&. — xovxcov, Va nXovxov, supra rj xovxo, S cov aoi 
s'8. &. tiuvxbg %q. n. — %Qr\%ovoL, V123S %q^ovtl, P utrumque, — V. 30. 
H pCog dnug, b om. etiam M. — S sic immutavit Hoivbg ndg b §iog 
[i&Qoncov, dviaog S& x&xvAxai. tum vero haec adiecit: 

Mr\nox& dvS^a nsvr\xu IScov excoiprjg sns&66iv, 
Mrjds â– x.uv.cbg y& nQ06&Qnrjg (icofirjzov tlvu cpcoTU. 
Tb %r\v sv &uvuTco 8oHLLiug&TUf si TLg &nQu£,&v 
"Exvoliov r) Slkulov, Slukqlv&tul &lg %ql6lv eX&cov. 
Mr\8& cpQsvug ^Xunr&LV olvco, firiSs niv&LV dfjL&TQU. 
Alfia S& fuj cpuy&siv, siScoXo&vtcov 8' dns%&6&ui. 

— V. 31. exVa addidi, ubilegitur post to ^icpog dpcp. (v. 32), sed librarius 

., tt , y ~ ~$ 

iustum ordinem restituit &6tco — ullcvl$uXov — alyi,a. atque hunc ipsui» 
ordinem testificatur S. Versum cancellis saepsi, est enim non tantum ab 
hoc loco, sed omnino ab huius poematis instituto alienus, cuius scriptor 



PSEUDOPHOCYLIDEA. 87 

Tb %icpog dticpL^akov (ir) rtQog cpovov, dkk' ig dfivvav 
el&e de (ir) %Qrj£oig ^r\t exvo(ia \ir\xe dixaicog. 30 

r)v ycco dnoxxeivyg lyftQov , deo yeiQa (iLaivetg. 
35 'AyQov yeixoveovxog ait6G%eo, (irjd' ccq' vTteQfSfjg. 
\71dvxcDV (lexQov txQidxov, vneQfiaGlai, <J' a\eyeivai.\ 
\%Qr\6ig 6vr\c5i(i6g ecSxi, cpiKcov d' ddixcov dvovrjxog.] 160 



nu8quam aperte Graecae gentis sacra reprehendit. Neque vero ex Si- 
byllinis oraculis versus in Vaticanum librum translatus est, ut olim 
credidi, sed interpolator oraculorum usus est huius poematis exemplo, 
quod ad recensionem Vaticanam prope accedebat, cf. in primis v. 37, 
quem non potuit scriptor Vat. ex Sib. depromere. — V. 32 om. P. — 
cpovov, MbS cpCXov. — eg, S en', Vl eCg, V2 uXXd nQog. — duvvuv, M 
ex corr. dyaXfiu. — V. 33. Se om. A3. — ^17 XQjjtoie, ur) XQVtie MA2, 
firj XQ^aig Vl, fir) XQV& i e V2. Omisit Va, qui sifrs Se firjt' dvofiu 
toSe nu&eiv fir)te Smaicog exhibet, sed supra yQ. el'&e (ir) Se xQVtoce 

ijltjt' dvofia (ir)te SL-naCcog, et rursus supra additum Se fir) //////, S fir) 
XQrjOrj. — e-Avofiu scripsi et sic S, H et v. e"vvo[ia, BMb evvofia, TVa 
uvofiu. — firjte ScnuCcog BMVaVl2TA2S, (irjte d8i'y.cog V34Al3Ma, utrum- 
que P, vulgo (ir\t' dSCv.cog ye. — Si XQV^o^-e vitii expers, enuntiatum 
imperfectum. Difficultatem animadvertit non solum S, qui suo periculo 
XQriorj substituit, sed etiam auctor archetypi, unde Va propagatus, qui 
deleto xqM 01 ^ inseruit toSe nu&eiv, quae verba vitium contraxisse 
manifestum est: scripserat opinor corrector ei&e Se [irt' uvollu ana- 
a&ui toSe. Ego commendaverim ei'&e Se (ir) xQcptote dvofi' aifiatL 
[i. Slk. — V. 34. r t v, S yi.dv. — dnoKteCvrjg, Va dnonteCveig. — ix&Qov, 
aeo V4, v. ex&Qov aeo, x £ ^Q a \ Vl i. ar)v x £ iQ a [mxivrjg, S(FL) [iLUveig. 

— V. 35. H yeitovoevtog. — dnoaxeo, MbMS dnoaxov. — prjS', Al 
bic et alias (ir) 8'. — uq', VaV4 av. S dyQov yeitovevovtog unoaxov 
(ir) tbv 8' uq' vneQ^fig. Videtur uq' ab interpolatore . additum, poeta 
scripserat vneQUfi§fjg. — V. 36, quem exhibent hoc loco MVaV2Al2H 
et duo Brunckii codd. , ceteri infra post v. 69 sicut vulgo , cancellis 
8epsi. Atque etiam S in suo libro reperit, sed in hunc modum im- 
mutavit nug oQog iatl SCnuiog, vneQfiuoCrj 8' dXeyeLvr). Prius hemi- 
stichium affertur Bachm. An. II 97. Et. Gud. 658 et s. p. n. a Lon- 
gino vid. Hephaest. p. 139 ed. Gaisf. cf. Keil Anal. Gr. 12, 13. For- 
tasse idem erat in germanis Phocylidis carminibus, cf. etiam supra 
v. 14 et Pythagor. Carm. Aur. 38. — dXeyeivai MVaVl234TH (uXyei- 
val Mb) Append. Paroemiogr. 461 not. Eustath. II. p. 1318, 8, qui ex 
Hesiodo citat vneQ§aaCaL 8' dXeyeivaC, B vneQ§aaCr]v 8' uXeeive, sed 
in m. vn. 8' uXeyeivaC, v. vneQ$uoCui 8' uXeeivuC, Al vneQuaCuL 8 
dXeeivuC. Integrum versum affert Stob. III p. 136 Schow, ubi vneQ- 
fiaoCrj 8' uXeeLvr), Append. Paroem. I 461 not. et Schol. Lucian. IV 
137, qui Cleobulo tribuit (cf. Anth. Pal. IX 366), et ne elegantes ho- 
mines quid desiderent, Schol. Crnq. Hor. Sat. I L 106 (Phocyl. nomine). 

— V. 37. solus Va exhibet ita scriptum XQV ai e ov. i. cpCXov 8' dSixcov 
dvovtog, cuius vestigia premens scripsi XQ*} a - ov - f '^-> ( P t '^ a>v $ , a ^' 
vlcov dvovrjtog, i. e. consuetudo utilis, amicorum iniustorum pcrniciosa, 
sed multo malim eat eo&Xcov, dSCxcov 8' dv., ut omnino ad homi- 
num consuetudinem praeceptum referendum sit; praeterea versum can- 
cellis faepsi, quoniam non minus quam v. 36 continuum ordinem huius 
capitis turbat. Cum ex Va xQVGtrjg (non XQh 0lv ) notatum esset, Schaefev 



88 POETAE ELEGIACI. 

ixrjde tiv' uv^oitevov xaortov X<D(3r]6)] uQOVQrjg. 
"E6ta6uv d' o^iottiioi iTtrjkvdeg iv 7to}.ir]tuig' 
40 7cdvteg yao 7tevCr]g 7teiQ<6[ie&u tr)g 7toXv7tXdyxxoV 35 

%<QQr] d' ov ti fiifiatov e%ei Ttedov uv&q<6tioi6iv. 

e H <piloiQr]^,o6vvr] [ir]tr]Q xaxotr]tog U7tu6r]g. 461 

correxit %Qr\oxbg ov. s. cpCXog, dSfntov S' dvoxr\xog, ego imperfectam 
esse sententiam ratus . . . (ysCxcov) %Qr\cxbg ov. s., cpCXov (sive cpCXovg) 
S' dSt%cov dvovr\xog. Etiam S reperit hunc versum in suo exemplo, 
ubi yixfJGig pro %or\<sig scriptum (minus illud quidem commodum, quam- 
quam cpCXcov v.xr\Gtg non abhorret a sermonis proprietate, ut est in 
monostichis Menandreis- cpiliag SwaCag v.xr\Gtg aGcpaXsotdxrj legitur), 
unde satis pro arbitrio, ut aliquo pacto alienum versum conciliaret cum 
finitimis, in hunc modum refinxit: Kxr\Gtg 6vr\otti6g eofr' ogCcov, dSC- 
%cov S"e novrjQa. Goram duas simul correctiones proposuit %or\Gxbg 
nXr\oCog soxl cptXcov, dStncov S' dvovrjxog vel %Qr]axr\g %Qr'\6tix6g soxt cpi- 
Xcov , dStttcov S' dvovrjxog, ita ut hic versus post v. 83 inseratur. — 
V. 38. [irjSs xiv' , V2T A2 [irj ne xiv' , fortasse (ir\Se xsv vel fjtr\S' snu- 
e^ofievov. — Xco^or/ MVaVl24PT, Xco$r\Gr\g AlMa, Xo$r\Gr\ig elg B, Xco- 
Pr\6ov v., S inverso ordine XcofirjGr/ ytuQnov; deest versus V3. — V. 39 
om. P. — S' V134, om. VaH et vulgo. — bfioxtfiot in H fortasse 
postea additum, A2 bficovvfiot. — V. 40. Al noXvnXdytxov , A2 noXv- 
nXanxov. — Hunc versum S variavit et in hunc modum amplificavit 
ndvxeg yuQ £svCr\g nsQiQr'\GGovxut noXv fio^&ov (R noXvfio6%ov) 
'Slg £svot dXXrjXcov ^sivog (LR ^stvbg) Ss ys ovxtg sv vfiiv Eggsx' 
ensl ndvxeg §qoxoI utfiuxog e^ evbg eGxe. Hinc Bernays 'ge- 
vtr\g pro nevCrjg recepit, quod Goram probat, at quamvis ^svog noXv- 
nXuyxxog recte dicatur, non tamen ad eundem modum etiam £svCr\ noX. 
uuncupari poterat: recte vero se habet nsvCr\ noXvnXaynxog, atque hanc 
omnium librorum lectionem etiam similitudo principalis litterae n re- 
petitae satis tuetur. Quid S legerit, ambigo propter scriptoris nimiam 
infantiam: reperit fortasse £svCr\g in suo libro atque ob id ipsum no- 
Xvfio%&ov substituit: sed verisimilius illum nsvCr\g nstQr\G ovxat scrip- 
sisse, librarios autem E,svCr\g prono propter seq. v. errore exhibuisse. 
— V. 41. om. V. 3. — %coqv H (%coq^) et vulgp, %coQr\g (quod probat 
Goram) MVaVl4MbAl, S %coQr\ (ita F, %coQr\g R, %coQtg L) et deinde 
e%etv xonov. Displicet ovxt, nam potius %coQr\ S' ovxtg dici oportebat, 
itaque haud scio an sit legendum %coQr\g 8' ovtt p£§utov s%etv nsSov 
sgx' dv&Qconotg. cf. infra ad v. 102. — V. 42 — 7, qui neque ex 
prioribus neque ex sequentibus apti sunt, cum nullum omnino prae- 
ceptum contineant, sed tantum communem locum illustrent, ab hoc 
loco manifesto sunt alieni. Atque id etiam S sensit, nam praemisit 
his duos versus: 

Mr\Ss &sXr\g (FR fteXeig) nXovxsiv iir\S' sv%ov, aXXd xoS' ev%ov 
Zr\v dnb xcov oXCycov, fir\Sev xe s%ovzu dStyiov. 

Igitur hi sex versus, si ab ipso poematis auctore profecti sunt (nam 
sane a reliquorum similitudine aliquantum recedunt), restituendi sunt 
in suum locum h. e. post v. 30. Atque etiam post v. 42 S rursus 
duos versus suo periculo inseruit: 

Mr) no&og eig %qvgov r) sig UQyvQOV ev S' uqu xut xoig 
"EGGsxat diicpr\yirjg ftvfiocpfroQog ev&u GCSrjQog. > 

V. 42. affert App. Paroemiogr. 461 not. — r\ H in ras. 



PSEUDOPHOCYUDBA. 89 

%Qv6og dsl dokog i6rl xal ctQyvQog ccv%-Q(6noi6iv. 
%qv6s, xaxcov ctQxrjys, fiiocp&OQS, ttccvtct %aks7iTcov , 

45 sids 6S [17] ftvr]T0l6l ySVS6ftctl 7CTJtlCt TtO&SlVOV. 40 

6sv yctQ txr\ti tid%a(, xs ksr\ka6Cai ts cpovoi xs, 
i%&Qa 6s rsxva yovsv6iv , ctdsktpsioC xs 6vvaC(ioig. 

Mrjd' stsqov xsvd-oig XQaSCy voov, akk' ayojQSvcov 
fi^d', cog 7tsTQ0cpvr)g nokvTtovg, xaTa %(oqov d^sCftov. 
50 7ta6iv d' aTtloog i'6&i, to, <$' ix 4>v%r)g ctyoQSvs. 

"06Tig ixcov ddcxsi, xaxog dvrJQ' si d' vn dvdyxr\g, 45 
ovx iQsco to TsXog' (lovXr) d' svd-vvsfr' ixa6Tov. 

Mr) yavQov 6ocpCrj, \ir\t dkxtj, \ir\t iitl TtkovTco. 
slg ftsog i6Ti 6ocpog, dvvarog •9'' «ft« xal Ttokvokfiog. 



V. 43. 44. Gramm. Cod. Vind. 169, v. 44 Zonar. 1842 et Theod. Prodr. 
in Exeerptis Bibl. Paris. VIII 88. — V. 44. 45. 46. Boiss. An. 197 (ubi est 
ei&e (itj &v. nrjfia no&rjvov lyeyovetg). — V. 44 — 47. Et. M. 321, 45, 
ubi avvatitot re et Apost. XVIII 41 a. — V. 45. ei&e, S(L) rj&e. — ae 

eae , 

in M supra additum, H ei&ttr). — nrjfia, V3 ytrrjfiu, Ma XQrjfia. Goram 
coniecit ei&e av nr) &vr]toiat yevoto yitrj^ta no&etvov. — V 46. aev 
VaVl3, v. aov. — XerjXaatat, Al Xr]titaatat. — cpovot, T cp&ovot. — 
V. 17. dSeXcpetoi, PMH dSeXcpoi, A2 dSeXcpeot. — V. 48. 49. Apostol. 
XI 53 a. S buic versui praemisit: 

Mr t Se SoXovg Qantetv, nr) itqog cpiXov rjtoQ 6nXi£etv, 

cuius prius hemistichium petitum ex Phocyl. v. 4. — (irjS', MbV2TA2S 
firjQ-'. — iiev&oig BTH, MB yie&otg et deinde ytQaSirjv, nev&yg MAlApS, 
ytev&rjg ytgaSirj Va, ytev&wv Vl, qui etiam ytQa8ir\v, ut S, qui om. voov. 

— dyoQevwv, dyoQevotg Ma, dyoQevetg B, dyoQevr\g Vl, dyoQev . . Mpr, 

dyoQevcov corr., V3 om. versum. — V. 49. x^Q 0V V3, x^Q H, x<*>quv 
Al, v. utVa et S x^Qctv, utrumque P, in quo hic v. ante 48, Vl XQ otav - 

— dtteifiov, Mpr. dfiet . . , corr. §ov , idem a m. pr. coaneQ cpvrjg, S 
uLtei(letv. — V. 50. Addidi ex MVaVl34 MabH, nisi quod V3 nuat 8' 
unXovg, Va nuat 8' dnXovg iatt, H nuat. Exhibet versum etiam Sam- 
buci liber, omittit Al, in niarg. add. A2, habet S, ubi td t . — V. 51. 
iariv encov dStytetv Y.av.ovg B, similiter Mpr. eattv encov dStyteiv nancog 
quod corr. m. s., atque etiam Va dStyteiv, ceterum traditam exhibens 
lectionem. — el 8' Vl, r)v 8' V3P, dv S' Va, dXX' MH (ut vid. a m. 
s.) et vulgo, quod ex uv 8' ortum, S og 8'. — Goram permire scripsit 
battg extov dSiytei, ytaytbv dfiyjaef vn dvdyytr\g xri. Ceterum in v. 51 
et 52 plane cadit, quod supra de v. 42 — 47 monui: traiiciendi autem 
sunt hi duo versus p. v. 21, ubi sententiae confirmandae inseiviebant. 

— V. 52 fiovXri B, P fiovXrj et §ovXrj, MVaVl23MbH povXrjv ut v. — 
8' om. M pr. — ev&vve&' Brunck ex suis codd. et S, Mpr. ev&vv' eg, 
Va ev&vvov, VlMcorr.MbAl ev&vve, V3 ev&vvatg, V2 i&vve, P ev&v- 
vat, B ev&vveg, S ev&vvat ex corr. Ego antea ev&vvog scripsi. — 
V. 53. 54. Stob. III p. 75 ed. Schow., inl Schaefer, ivl libri, in H supra 
additum. — V. 54. elg, etg iatl S(L). — &' omisit Mpr.AlV2PH, <T B, 
t' M corr. 



90 POETAE ELEGlACI. 

55 Mtjde 7iuQOLioii£voi<3i xuxolg tQV%ov tsbv rjTtuQ' 

ovx stt yccQ dvvatut tb tstvyixsvov sIvul utvxtov. 50 

Mr) 7tQ07tstr)s ig %slqu, %uXlvov d' uyQiov oQyrjv 462 

tioXXuxl yccQ 7tXr\%ug ccsxcov cpovov s£,stsXs66sv. 
"E6tco xolvcc Ttu&r]' fjtrjdsv [isyu [irjd' vnsQocpQv. 
60 ovd' ccya&bv TtXsovcc^ov scpv &vr\toi6tv ovsluq' 

r) 7toXXr) ds tQVcpr) TtQog u6siivovg sXxst SQCotug' 55 

vipuv%si d' 6 TtoXvg TtXovtog xul sg v^qlv us%sl. 

&v{ibg V7tSQ%6(isvog \Luvir\v oXoocpQovu tCxtSL. 

oQyr) <T s6tlv oQsfyg, v7tSQ^ULVov6a ds ftijvtg. 
65 ^rjXog tcov s6&Xcov uyu&og, cpuvXcov tf u'C6r\Xog. 

toXpu xuxcov oXorj ' [isyu 6*' cocpsXsi itf&Xct Ttovsvvtu. 60 



V. 55. naQOL%ofisvoi6i, S(F) na^' ol%ofisvotg. — %aY.oig om. V3. 

— xqv%ov , V3P xqv%s_. — xebv , Va xuhov. — rnaQ MbMcorr.BT, 
rjfiaQ Mpr., r)fiaQ, yQ. r)naQ Va, vulgo et S r)xoQ, P r)xoQ et r)naQ. — 
V. 56. axv%xov, Va yQ. axev.xov, P axvnxov et axvyaxov. — V. 57 et 
58 leguntnr Append. Paroem. I 461 not. (ubi elg %eiQa . . . OQyrjv . . . 
itlexeXeeag.) — nQonexr)g, M 7tQonexstg, Va supra yQ. nQ0Ttaxr)6r\g , i. e. 
7tQ07tExrj6rjg, quae grammatici est correctio, melior illa quidem, quam 
r)g x*iQ tt (V4); qui verbum necessarium putaverit, fir) 7tQonsxr)g %slq' 
i'6&L poterit scribere, sed nihil novandum; Bernays (irj nQonserjg. — ig, 
sig VaV3Al, r]g V4. — opyryi> etiam S et Paroem., aQrjv MBV34, utrum- 
que PVl. — V. 58. no-XXauL, MbV2Mpr.S noXXd-nLg. ■ — dsucov, V3 axtov. 

— ijj,exeXs66ev duo codd. Brunckii, i^exeXees S(LR)Mb, il-sxsXseag MTP, 

il-exeXeeeag VaVl234, cpov ii-exeXe66ag Al, i^sxslsee H i. e. ii\sxsXs6- 
6ag, notae \j (ag) et i_ (sv) cum non admodum discrepent, inde libro- 
rum errores h. 1. repetendi. — V. 59— 61 affert Stob. III p. 136 ed. 
Schow. — V. 59 om. V3. — (irjSsv, Va fir) Sev. — vnsQocpev Vl, cett. 
vnsQonXov. Cf. Hesych. vnsQOcpQvg' vnsQonxog et vnsQOCpQvg' vnsQrj- 
cpavovg, quod iam rccepi, antea firjSsv vnsQcpsv proposueram. — 
V. 60 — 62 legnntur in Append. Paroem. I 461 not. — ovS' Bernays, 
legebatur ov-a , V3 ovn dyot&bv nXsovs^trj &v. iexiv ov. — &vtjxol6lv, 
Va $qotoi6lv. — V. 61 om. Mb (initio paginae). — r) om. M. — XQVcpr) 
Stob. codd. BMV134, xQocpr\ et supra xQvcpr) Va, vulgo xQocph. ut TH 
et App. Par. deeuvovg Vl3, vulgo ut VaHS et App. Par. dfisxQovg, 
utrumque P. — eX-nex' MBVlPHS, sX-ASxai V4, sq%sx' Va, vulgo eXnei. 

— V. 62. vipav%ei, vif<ot Mb. — ig om. V34. — V. 63. vnsQ%6[ievog, 
VI ineQ%6fievog, S(F) vnaQ%6iievog. Bernays 6neQ%6fievog coniecit, ego 
vneQ%vfievog. — xiy.xsl V2, vulgo xev%et, S(L) xev%r\. — V. 64. d' om. 
B. — V. 64 om. Mb. — V. 65. 66 om. V3. — ie&Xcov dya&ogVVl, vulgo 
dya&cov e6&Xog. — dtdrjXog scripsi ex Vl, qui vnoeQybg et supra dtSrj- 
Xog exhibet, vnovoybg V2 , vnoeQybg ut vulgo PV4AlMbH, vnsQoynog 
M, novrjQog yQ. vnosQyr)g Va, Brunck Ss %a%ovQyog, S cpavXcov Ss ye 
cpavXog, quemadmodum etiam proximi versus novissimam partem pro 
arbitrio variavit. — V. 66. %a%cov , Mpr ■x.av.ov. — fieya S' cocpeXet 
HPV2Mb (ocpsXsi), vulgo fisy' ocpsXXsi S', sed BVa fisy ocpsXXsL. >- 
novsvvxa Mb, Va nosvvxa, supra yQ. novsv6ag, vulgo rtovsvvxag, S 
dya&cov S s y s tivSog 6nd£s i. 



PSKUDOPHOCYLIDEA, «n 

tieiivbg eQcog aQerijg' b 8e KvitQidog ai6%og ocpekXet. 
\r\8vg ayav atpQcov xixh]OxeTaL iv %oXvr\xaig.\ 
ftetQcp edeiv, fieTQco 8h melv xal {ivd-oloyeveiv. 463 

TtavTcov fieTQov ccqicstov , vTteQ^aGiac d' akeyetvai. 
70 Mr) cpftoveoig ayaftcov haQOig, ^ir) ^tco^ov dvc^rjg. 65 
acpftovoi OvQavidai xal ev aXXr]Xoig rekeftovcsiv' 
ov cp&oveei {iqvr] Ttokv XQeitiGocjLV r/liov avyatg' 
ov %fttav ovQavioig vx^cofiadL veQ&ev eovGa' 



V. 67 est ap. Stob. III 136 ed. Schow. — asfivbg, asfivbv S(LR). — 
V. 68. 69 om. V23T. — V. 68. ccyuv cicpQcov scripsi, libri et S dyavocpqcov, 
solus M dyuvvocpQcov. Probavit emendationem Bernays, reiecit Goram, 
(irjSsv uyuv acocpQOv yttxXrjoyistai sv noXtr'irutg scribens, quod mihi qui- 
deni a Graeci sermonis proprietate abhorrere videtur. Neque vero Bernays 
recte intellexit locum a me emendatum; nam existimat poetam dicere: 6 
uyuv r)Svg ynytXr)o%STUt cicpQcov, at est 6 ayav acpQwv yiiyiXr)ayiSTai rjSvg: cf. 
Timaeus Lex. Plat.: r)Svg, svq&rig ytul atpQiov. Et M. 420, 42. Suidas v. 
r)Svg. Schol. Plat. Gorg. 491 D. Exoraplis Platonicis illustravit hunc usum 
Kuhnken ad Tim. 131. Verum versus ab hoc loco alienus, itaque can- 
cellis sepsi, videtur adscriptus olim fuisse ad v. 50 fortasse cum alio 
versu, qui intercidit, ut ingenium eorum describeretur, qui veritatem 
procul habentes vel vitia speciosis nominibus occultant. Videtur euim 
in archetypo una quaeque pagina versuum fere XVII fuisse, quaeque 
ibi in margine ima adscripta fuerunt, saepius in alienum locum traiecta. 
— V. 69. (istqco sSsiv, [isTQco Ss ntsiv scripsi cum M, qui habet [istqco 

sSsiv Ss f x 

cpuystv (istqco nistv, Mb (istqco cpuysiv, [istqco Ss ntsiv , Va . . tqco 
tpuysiv , (iSTQtp Ss ntsiv, B (iSTQOcpuysiv, (istqco Ss nisiv , VlA2 (in m. 
adi.) (istqco cpaystv (A2 add. (isv) (istqco Ss notsiv, V4 (istqco tpuysiv 
(istqco nisiv , P (isTQcp cpaysiv , (istqco os ntsiv , Al (istqco (isv cpuysstv 
nai nisiv, Stob. III 135 ed. Schow (istqco (isv cpuysstv, nisiv , vulgo 
(istqco fisv cpuysstv, nivstv, S sv (istqoj cpdysstv, ntsstv n. (i. — V. 69B. 
hoc loco vulgo legitur 6atis commodo , atque ita libri, praeter eos, de 
quibus dictum est ad v. 36: repetunt hic versum M (ubi S' om. et 
dXystvui) Al (vnsQ^uairj S' uXsystvrj) A2 in m. (vnsQ^uairjv S' dXsst- 
vui). Atque etiam Sibyl. iterum hoc loco exhibet (vnsQ^uairj S' aXs- 
ystvov), sed ibi praeterea duo alii adiecti sunt: Mr) tp&ovsQog, ut) 
dntOTog sorj, (irj XoiSoQog io&t, MrjSs yiuyioyvcoficov, (ir) ipsvS- 
unuTtng dfisTQrjtog, quos manifestum est ab ipso diasceuasta pro- 
fectos esse. Mihi hoc quoque loco versus, quamvis satis conveniens 
instituto, quoniam ex antiquiore poeta petitus videtur, suspectus. — 
V. 70—75 om. S. — V. 70. dyu&cov, Mpr. dyu&ov. — cp&ovsotg V12MBP 
ut v., cpftovsr\g V34, cp&ovsorjg VaTMb et Brunckii codd., tp&ovrjorig II. 
Deinde vulgo additum S', sed om. B codd. Brunckii et ut videtur re- 
liqui omnes — STUQOtg, V2 in m. srsQotg, M pr. stuqoi. — dvuxpyg, 
dvdtprj M, sed a pr. m. ut videtur dvdxp. Atque dvutprj Bernays ex 
coniectura scripsit, falso: neque enim invidi deterreri solent a pro- 
fessione sua metu, ne ipsi aliorum sibi invidiam et odium concilient, 
sed fortiter alios vellicant : cp&ovog enim et (icofiog germani sunt fratres, 
arctissima necessitudiue coniuncti: igitur recte se habet reliquorum 
librornm scriptuia. — V. 71. ucp&ovot, P corr. uqp&ovot S'. — V. 72. 
(it]vr), Vl GsXrjvr}. — V. 73. vsq&sv . . . nsXuysaotv om. A3. — vsq&sv, 



92 POETAE ELEGIACI. 

OV 7tOTCC[lol %£ldy£66LV cceI d' 6[i6voiav £%0V6LV. 
Ih eI yao sQig [iaxaQ£66LV ivrjv, ovd' av %6log s6tr). 70 

EcocpQ06vvriv a6%Etv, al6%Qcov d' EQycov d%i%s6&aL. 
[irj [iL{iov xaxotrjta, dCxrj d' d%6X£Ltyov afivvav. 
%el&co {iev yccQ OVELaQ, EQLg d' EQLV aVTLCpVTEVEL. 
fir) tiLfiov y.axoTtjTa, dCxrj d' d%6l£Lipov dfivvav. 

TtELfrcO flEV yCCQ OVELaQ , EQLg d' EQLV aVTLCpVTEVEL. 

fir\ %l6teve Ta%L6Ta, %qIv aTQExicog %iQag oi\)£L. 
80 vlxcxv ev EQdovTag etl %Xeove66l xa&rjxet. 75 

KaXov $elvl£elv Tayicog Xltol6l TQa%i%aLg, 464 

rj %XEL6Taig $oCvaL6L §Qadvvov6aLg %aQa xaLQOv. 
Mrjdi%OTE %Qr]6Tr]g %LXQog yivrj dvdQL %ivr\TL. 
firjdi Tig OQVL&ag xaXirjg a[ia %dvTag i/\i6&co, 
85 firjTiQa d' ix%QoXC%oig, lv' £%r]g av Trj6ds vso66ovg. 80 
Mrjdi%OT£ xqCvelv ddarjfiovag dvdQag ia6r]g' 



Mpr. vso&ev. — V. 74. dsl, Va aisC. — V. 75. fQig om. Vl. — svrjv 
scripsi, legebatur srjv, V4 ssr\v, om. Va. — ovS' scripsi, libri ov-a. — 
V. 76 — 80 P hoc ordine exhibet 75, 78, 79, 80, 76, 77, 81. — V. 76 
quem om. V3, legitur ap. Stob. III p. 135 ed. Schow. — acocpQoavvrjv 
BVaVlM, vulgo acoyooavvrjv 8' — aioxQcov 8', om. 8' BV2VaH. — 
V. 77. (irj {iifiov, S firjSs [icfico. Quid poeta dicere velit, non obscurura, 
sed planius foret [ir) dfisCfiov na%6xr]xa, sed eiusmodi synizesis inusi- 
tata recentioribus poetis. — dnoXsirpov Brunckii unus cod. et M(dnc6- 
Xsvxpov pr.)B, sed Vl23VaAlH dnaXsvipov ut vulgo et S. Iniuria hunc 
locum sollicitavit Bernays SCnrj 8' dnaXs^ov diivvcov scribendo. — V. 78. 
ovsiccq HS et vulgo, BMVaV3 ocpsXXog, Vl2 ocpsXog, P ovscccq et ocps- 
Xog, mihi ocpsXXsi scribendum videbatur. — dvxicpvxsvsc, S(LR) dvxi- 
cpvxsvasi. — V. 79. nsQctg, xsQccg S(FL). Hoc versu desinit S. Versus 
legitur in Append. Prov. I 461 not. — V. 80. sv, V4 8' sv. — sqSov- 
xag, Al SQSovxccg, Va sqSovxcc. — sxv nXsbvsooi correxi librorum scri- 
pturam snl nXsbvsaat. — %aQ , r\Y.Ei, Vl supra dvrjnsi. — V. 81. ^sivC- 
£eiv, Va ut vid. 8svi%siv. — Xvxaioi, M Xixsoi, P ex corr. bXCyaioi. — 
V. 82. &oCvaiai scripsi, sive %oCvr\av malis, minus recte Brunck &aXC- 
avai edidit, V123PMA1H SoXCaiov ut vulgo, Va @Qa8. SovXsCavg. — V. 83. 
affert Sch. Arist. Nub. 240. — niv.Qog, xav.bg Vl supra, om. Va. — 
V. 84. 85 desunt in V3. — oQvi&ag, Mpr. oqvl&cov. — V. 84. sXsa&co, 
Va sXsa&co. — V. 85. sznQoXCnoig, Va s%nQoXCnoi, AlV2 sHnQoXCnrjg, 
quod Hermann requirebat, non recte. — %XV$i M H SL S, fort. s%oig poeta 
scripserat. — av xr)o8s scripsi cum Schaefero, Va avxovg Ss, V2 xai 
xrjaSs, vulgo ndXi {ndXiv MPH) xr)aSs. — vsoaaovg, AlV4 vsoxxovg. — 

— Citra necessitatem Bernays s-anQoXCnrjg, avvsxv? aavxco 8s vsoaaovg 
scripsit. Praeceptum hoc disciplinae Mosaicae peculiare esse etiam Por- 
phyr. de abst. IV 14 asserit ovSs vsoxxoig snsxQSipsv 6 voLio&sxrjg xovg 
yovsag ovvs&aiQslv , quae ex Iosepho descriptae esse docuit Bernays 
ad Theophr. nsQi svosfi. 153. — V. 86. hic desinit V3, om. h. v. P. 

— V. 86. 88. 89. 90 affert Stob. IV p. 108. — V. 86. avSQag, Va 
cpcoxag. 



PSEUDOPIIOCYLIDKA. 93 

{{irjdh 6ix)]v dixa6t]g, hqIv a^rpa yLvftov dxov6t]g.\ 
tr)v 6o<pir]v 6ocpog Iftvvei, tiyvryv d' oporeyyog. 
ov %a>Qel [ieydXr]v dida%i]v ddtdaxrog dxovrj' 465 

90 ov yaQ dr) voiov6' ot ^diitot faftkd iia&ovteg. 

Mrjde tQaneloxoQovg xokaxag 7toLei6&ai eraiQovg' 86 



V. 87 additus ex uno Brunckii codice et V4; nqlv dficpco uterque 
cod. , noluique nqlv dv dficpoiv corrigere. Versum cancellis sepsi, Ber- 
nays delendum censet, tuetur Goram, qui mavult traiicere: Mr\8s Siytrjv 
.... Mr\Ss noxs -nqivsiv .... Ipsa sententia satis quidem conveniens, 
sed loco minus commodo interposita, nec traiectio, quam Goram suasit, 
admittenda. Hunc versum ut subditicium existimem illud potissimum 
me movet, quod huius poematis auctor non solet alienis versibus operam 
suam exornare, (nisi quod v. 92 legitur apud Theogn. 113, et aliis 
locis antiquiorum poetarum imitatio deprehenditur, velut v. 125 seq. 
164 — 174, 201 seq.): nam si quae praeterea aliunde translata sunt, non 
minus sunt suspicioni obnoxia. Est autem hic versus satis antiquus et 
populi usu tritus: 

Mr\Ss 8iY.r\v Siytdayg, itqlv dficpoiv fiv&ov dytovor\g. 

quem versum olim retuli ad germana Phocylidis carmina propter lo- 
cum Luciani de calumnia non tem. cred. c. 8: noir\xr\v fioi Soytco 
x6v dqioxov sndystv xco Xoyco sv fidXa nsql xovxcov anocprjvdfisvov, 
fidXXov Ss vofio&sxrjcavxa' cprjal Ss Mr\Ss Siytrjv Siytdor\g nqlv dficpoiv 
(dficpco ADFGPQ Schol. , dficpoiv rel.) fi. d%. ubi Schol. ^coytvXiSrjg vel 
c&cohvHSov , alius xov <&coytvXiSr\v noir\xr\v fioi Sonsi. at scholiastae 
illi, nisi prorsus temere coniecerunt, Pseudophocylideum carmen respe- 
xisse videntur, indeque etiam lectio dficpco repetenda, nam qui praeterea 
hunc versum sine auctoris illi quidem nomine laudant, Plato Demodoc. 
p. 383 A, Plut. de Stoic. repugn. c. 8, Sch. Aesch. Eumen. 322, Sch. 
Eurip. Andr. 957, Sch. Thuc. I 44 nqlv dficpoiv, atque ita addita tamen 
particula dv Aristoph. Vesp. 725 et Schol. ib. : r) nov aocpog r t v, oaxig 
scpaoxsv, nqlv dv aficpoiv fiv&ov dxovorjg, ovv. dv Siytdoatg, ubi quidem 
quod schol. addit vyicog 81 vvv xb dficpoiv ytsixai, id fort. referendum 
ad hanc ipsam Pseudophocylidis lectionem dficpco. Iam cum Cicero ad 
Att. VII 18 dixerit: „Ego enim etsi illud Wsvdr\ai.6Sstov, ita enim 
putatur, observo, (nqSs Siytrjv. 11 probabilis est coniectura Schneidewini 
(De Pittheo. Gott. 1842) ad Xsiqcovog vno&rjytag , quas vulgo Hesiodo 
tribuebant, referendum esse hunc versum. Ipsam tamen sententiam 
alii ad Pitthea referebant, vid. Schol. Eurip. Hipp. 264: 6 Ss Ssocpqa- 
oxog, <bg xd Ziovcpov Xsyofisva ytal Tlix&scog, olov MrjSsv ayav, Mr\Ss 
Siytrjv Siytdor\g. Denique legitur versus in Proverb. T. II 759 ed. Gott. 
Jrjfioytqixov vnoftr\Y.r\ (Apostol. XII 89 vulgo, in ed. Leutschii deest) 
fortasse quod Democritus alicubi hoc versu usus est. — V. 88. oocpir\v, 
Va aocpiav. — t&vvsi, MVaB Schol. Lucian. T. IV 226 ed. Iacobitz 
sv&vvsi. — rs%vr\v, xs%vag MVaVl2 Schol. Luc. — V. 89. \isydXr\v 
displicet, poeta videtur oxsyavr)v 8iSa%i)v i. e. ytqvtpiav scripsisse. — 
dytovr) M(P), dytor) Vl, dytovaav B, dytovsi H, sed Va ut vulgo dnovsiv. 
— V. 90 initium sic exhibet P ov noxs ydq ytXvova' oi, in m. ov 8s 
ydq vosova' oi, fortasse fuit ovSsv ydq vosovo'. — vosovo , M vosov- 
giv. — firjSsnox', VI fir)nox', malim fir\8snco vel fir\8snr\. — V. 91. 
xqans £ox.6qovg vulgo (MP), xqans£onovqovg Al , xqanstocpoqovg BV14, 
xqans fynoxovg H. — noXaytug, TV2H ytoqaytag. — sxuiqovg, P stdqovg. 



94 POETAE ELEGIACT. 

TtoXXol yccQ rtoGtog xal ^Qoo6Log £l6lv itcciQOi, 

XCUQOV &0O1t£VOVT£g, STffjV K0QS6tt6&(U £%(x)6LV , 

ccyftoyLevoi #' oXCyoig ocal TtoXXoig itdvTEg a7tXr]6TOi. 
95 Aacp [irj Jtt6T£V£' TtoXvTQOTtog £6tlv oaiXog. 

Xuog TOL XCcl vdcOQ XCcl TtVQ CiXaTCC6%£TCC TtCCVTCC. 90 

Mrjdh accTfjv inl tivq xad-C6ag [iLvv&oig cpCXov tjToq. 

[ISTQa $£ T£V%£ &£0L6l' TO yCCQ [l£TQOV £6TLV CCQL6T0V. 

Faiav i7tLyL0LQa6&aL ccTaQ%vTOLg v£XV£66lv. 
100 ut) TV[i(iov cp&niiv(OV dvoQV^rjg, [tTjd' cc&iaTa 

d^Cfyjg tj^XCoo, [ir) SaLuoviov %6Xov 0Q6r]g. 95 

ov xaXov ccq[iovCt]v dvaXvi[i£v dv&QOJTtOLO' 
xal Taycc d' in yaCqg iX7tC£o[i£v ig <pdog iX&£iv 

V. 92. noatog v.a.1 @Qcootog, M in rasura exhibet, Vl fiooaiog %ut 
Ttoatog, V2H ^Qcoatog -/.ui Ttoatog. — V. 93. %utQov , H %uXoi. — s%coatv, 
M sxovoiv. — V. 94. oXiyotg, B oy%otg, M Xiy in rasura. — TtoXXoig, 
PVl 7toXXd%t, sed supra noXXoig. Intempestivam Nauckii coniecturain 
oXtyoiai HVTtsXXoig non debebat Bernays recipere: hoc enim dicit poeta, 
parasitis numquam satis fieri, sive ampla, sive tenui coena accipiantur. 

— nuvxsg, scribendum ndvzoz' , nisi forte poeta aisv dnXr\azot prae- 
optavit. — aTtXrjazot, B unXsiozot. — V. 96. xot om. MaPBVaVl24MAlH. 

— Ttdvxa, malim Ttdvxcov. — V. 97. (itvv&oig Hermann correxit, lege- 
batur [LtvvQ-rjg, VaH (itvvd-rjg, Mpr. snsi et deinde %u&iar]g [itvv&tg, 
T %u&iarjg Ltr) &sig. — cpiXov, Vl zsov. — 'V. 98 M ftsoiotv et rjziv. 
Olim, quum &soiat aperte sit vitiosum, conieci no&oio vel Tto&otat, 
nunc rnalim llsxqu d' s%stv %Xuv&llolo, Bernays yooiat, Goram &a- 
vovot. — xb yuQ, H xig yuQ. — V. 99. STttiiotQua&ui , Vl2VaH sntfLoi- 
Quo&ut, B S7ti[ivQuo&ui. — uzuQxvzotg, V4 (Al) dzuQ%svzotg , sed supra 
dtaQXvzotg. — V. 100. cp&tctsvcov MVaVl2, P vs%vcov s. cp&tLtsvcov, vulgo 
cp&tttsvov. — V. 101. Lir) scripsi, perperam libri %ui, repetenda nogatio, 
quoniam est ut ne divinam iram excites. — V. 102. dv&Qconoio, Vl ivl 
uvotg, P uvuXvslisv' saziv dv&Qconotg. Memorabilis optimorum librorum 
lectio fortasse inde orta, quod corrector emendationem, quam v. 35 
uv&QW7toiaiv adhiberi oportebat, errabundus huc transtulit; sed etiam 
li hoc loco dv&Q(07totat exhibet. — V. 103. %ai zu%u d', malim %ui 
zd%' dv, quamquam non adsentior Madvigio Advers. 1 179 censenti 
infin. aoristi ornissa vocula uv subiunctum verbo sXni^co a graeci s-er- 
monis consuetudine abhorrere, quam structnratn Sophocli vindico Phil. 
629 tti' sXniaut Ttoz' sv Xoyotot LtuX&uxoig dsi^at, ubi vulgo uv legitur, 
sed flagitante numeri lege ex bono libro sv restituendum, ut est ib. 
1393 sv Xoyotg, et ad eundem modum sv Xtzuig, sv SoXco alia. Neque 
in Euripidis Herc. Fur. 745 TtuXtv slloXsv u nuQog ovrtoxs Stu cpQsvog | 
rjXTtiasv nu&siv yug uvuE, numerorum causa uv addendum, ut visum 
Madvigio aliis, sed in antistropha verba traiicienda sunt ucpQova Xoyov 
ovQUvicov nuxsfiuXs LLuuaQcov , cog uq' ov a&svovatv &soi. choriambo 
(ovQuvicov) cretici locum obtinente, nara OQUvicov non ausim commen- 
dare. In pedestri sermone multo est difficilius hanc controversiam 
dirimere, et Madvigio plane assentior Platoni locum de rep. V 451 A 
alienum esse, neque vero slvut addendum, sed voLti^co pro sXnigco 
emendandum censeo. — ig cpoiog, V4 stg (poog, Mpr. r)g, H stg. 



PSEUDOPHOCYLIDEA. 

Xst^av' anoiyoyLivcov ontGco 8\ &sol xtki&ovxat. 
105 Tl>v%al yccQ {iciivovGiv dxrjQioi iv <pfri{itvoiGiv. 166 

7tv£V[icc vccq iaxt &eov %QrJ6ig ftvr\xoZ6i xa\ etxcov 100 
[Gcoticc fiev ix yccirjs' xal inel dafjtdaij TtvQog avyrj, 

V. 104. 8s, xs M a m. 8., ora. Mpr. V2BH. Meliore versus numero 
scripseris onCaco 8i rf &soi xsX. — Hemistichio hoc graviter offensus 
Bernays scribendum edixit onCaco xs viot xsXi&ovxat, quod si dicere 
voluisset poeta, certe av&ig, non onCcco scripturus erat: sed multo 
deterius, quod Goram commentus est: XsCipav' dnoi%o(iivcov onCoco, 
xa &sov xsXi&ovxa vel onCoco 8s ftsov xsXi&ovxa. Bernays dicit 
hanc mortuorum hominum cum diis contentionem non solum Christia- 
norum et Iudaeorum placitis adversari, sed etiam a Graecorum pariter 
atque Romanorum moribus abhorrere. Scilicet non memor erat Empe- 
doclei versus: 'Eyco 8' v(i[itv &sog a(i§QOvog, ovtiixt frvqxog IlcoXsvfiat 
(tsxd ndot xsxi(tivog, quem versum imitatur Pythagoreus philosophus, 
qui xa %Qvoa snr\ scripsit: r)v 8' dnoXsCipag ocofi' stg at&so' sXsv&sqov 
fX&rjg, taosat d&dvaxog &sog dfi^Qoxog, ovttivt dvrjxog. Cicero autem 
Tusc. Quaest. I 26, 65: „Ergo animus, ut ego dico, divinus, ut Euri- 
pides dicere audet deus est." et 33, 76: „tantum autem abest, ut malum 
mors sit . . . si quidem vel dii ipsi vel cum diis futuri sumus." lta 
etiam hic Iudaeus homo, qui non gentilibus suis, sed Graecis poema 
suum destinavit, Graecorum philosophorum placita sequitur, idque 
callide instituit, quoniam praevidebat novam hanc de moituorum 
restitutione doctrinam, quam modo professus erat, multis offensioni 
fore. Ceterum media forma xsXi&ovxat, quamquam facili negotio xsXi- 
ftovet substitui poterat, legitur etiam in Sibyll. Or. III 264 xsXi&ovxo 
xs (tixQa &soto. Sed de proximis versibus 107. 108 anceps haereo: 
nam parum apte hi duo versus prioribus subiiciuntur , inprimis incom- 
moda est particula yap, nec multum profeceris, si (isv substitueris, 
quod nunc praeoptavi. Qui hos versus cornposuit, seqnitur pervagatam 
Graecorum opinionem: corpus, cum cinis fiat, ad terram, animum ad 
aetherem, unde profectus sit, redire: ei igitur, qui hanc sententiam 
profltetur, inferi nulli sint, necesse est. At huius poeraatis auctor 
inferorum regna, ubi mortuorum homine3 degant, satis dilucide signi- 
ficat v. 105 et 111 seq. : igitur hominum animae post mortera apud 
inferos agunt, donec restitutis corporibus laetiorem et divinam sortem 
nanciscuntur: nam silentio praetermisit, quod sane mireris, animas a 
deo sub iudicium vocari. Haec igitur cum adversa fronte inter se 
pugnent, credo hos duos versus ab aliena manu insertos esse. Itaque 
non dubitavi tanquam insiticios cancellis circumscribere. — V. 107. 
acofia (isv sk yaCrfi' scripsi, legebatur ocofia 8' ao' sx y. s%o(isv. 
Verbum interpretandi gratia supra adscriptum se. insinuavit, quem- 
admodum s%stv v. 110. — (isv B, yaQ MVaVl24PH, 8' ccq' vulgo. — 

sh om. Mpr. — ytai snsi 8a(idar] nvQog avyw scripsi, Vl nanstxa 8 . . 
TtQog av yr)v, M Y.dnstxa (hic 4 vel 5 literae erasae) nQog avxrjv, B 
v.dnstxa 8s w.a\ nvQog avyr)v , PV2H tiai ndvxsg nQog avvr)v, TV4VaAl 
xoa ndvxa nQog avtriv , vulgo xal ndvxsg sg avxr)v. Apparet tres 
libros VlMB correctionis fere immunes esse, nam nuraerorum et sen- 
sorum pariter incuriosi antiquam paradosin quantum licuit propagant, 
ceteri interpolando versus legi et poetae instituto satisfacere conantur. 
Apparet in archetypo post ndnsixa verbura oblitteratum fuisse, equi- 
dem confidenter 8a(idov scripsi auctore Homero Od. A 220 dXXa xd 
(tiv xs nvQog HQaxsQOv (Jtivog at&ottivoto Safivd insC hs nQcoxa XCnrj Xsvn' 



96 POETAE ELEGIACI. 

A.v6[isvoi novig £6[iEV cctjq d' dvd 7tv£V[ia dEdsxtcu.] 

IJXoVtOV (ITj CpEldoV ^LE^IV^ Otl &Vr}t6g V7tttQ%£ig' 

110 ovk £vt d' £ig "Ai8r\v oXftov xal iQr]^,at ayE6&ai. 

7tdvt£g 1'dov v£%v£g" il>v%aiv 6e ftsbg $a6iXEVEi. 105 

xolvcc fihv cc&Xa, tslrj d' alcavia' xal Ttatqlg "Atdrjg, 

ogtscc &v(iog. Antea, cum mihi e%oiisv nondum suspectum esset, cor- 
rexi KunsiTcc nQog ccv yrjv vel yiansira 8' sg ccv yr)v , at structurae in- 
solentia Xvollsvol 7to6g sive sg offendit (nam in versibus ap. Kaibel 
Epigr. 646 a ipv%r) llsv noog "OXvlltiov avr\XXttTO, gcollcc Ss nQo(g yrjv) v.a.1 
Xv&sv sj-STto&rj zeugmatis figura admissa ex ccvr\XccTo est r)X&ev repeten- 
dum), neque quod postea conieci gcollcc (iev sv. yccCr\g' %ccl enel nccXtv 
eX&r\ eg av yr\v (cf. Valkenarii Diatr. 58 seq.) Xvofievoi %6vig eG(iev 
propter iterata sensa commendabile. Videntur hi versus huc translati ex 
sepulcrali epigrammate, in quo fortasse scriptum Xv6(ievog %6vig ei(ii 
salva vocis ccr\Q prosodia. — V. 108. XvocievoL x. sG(isv Va(qui Xsvo.) 
MV124H, Brunck ncd nav toS' sg ccvrr)v Xvollsvov %. sgtCv. Cf. ora- 
culum ap. Stob. Ecl. I 41, 46: 'AXXcc xo (isv Xv&sv sgti %6vig, ipv%r) Se 
ngog ai&Qav gy.C8vcctcci, adde Porphyrianum oraculum, quod illustravit 
Wolff Porph. 178 seq. — V. 109. om. V2. — tcXovtov, B(P) nXovTcov, 
at M nXovTco (nXovTtov pr. m.) (ir) yccvQOv. — (ie(Lvr\G', Vl (ie(ivr\Go 
8'. — V. 110. ovh svt, 8' sig scripsi, libri et vulgo ov% sv' eg, etiam 
M pr., sed m. sec. ov-a evisig. Tradita scriptura a correctore profecta, 
quem fugit s%slv ineptum esse additamentum; neque svi videtur elisio- 
nem admittere, quamquam en legitur ap. Theogn. Antea minus pro- 
babili numero ovv. sgt' sig r 'AiSr\v edidi. — oX§ov V2, vulgo oXpov e%eiv. 
— %Qr]iiaT' , V2 xTJjftcrr'. — ayeG&cti, H dyeG&cci. — V. 111. 112 revo- 
cavi versuum ordinem vulgo traditum, quem tuentur VlAl, nam in 
BMVaV24HA2Mb inverso ordine leguntur, quibuscum conspirat Stob. 
Flor. CXVIII 9, ubi v. 111 et 113 leguntur, quamquam huic testimo- 
nio non multum tribuendum, ecloga haec, quam Stobaei libri ignorant, 
postea inserta. Legitimum ordinem vulgo traditum esse arguit arctis- 
sima necessitudo verborum y.a.1 nocTQig Aidrjg, ^vvog %coQog ktX., cum 
non commode conciliari possint ipv%cov 8s &sog (iaGiXsvsf ^vvog %to~Qog 
â– htX., nisi si censeas v. 113 tanquam alienum esse expungendum, quod 
quidem parum verisimile, cum hic versus proposito sit convenientissi- 
mus. Sed quamvis iusto versuum ordine restituto locus nondum ex- 
peditus, vid. ad v. 112. — V. 111. lgov MBV2, Igov VaH, ceteri ut 
vulgo 1'gol. Adverbiascit lgov , quod alias sn' lgov vel y.cct igov dici 
solet. — vsnvsg, Sylburg praeter traditam scripturam etiam 1'aof vsxvcov 
ipv%cov. — ipv%cov Ss &sog l3uglXsvsl, V2 ipv%ccLg Ss &sog sLifittGiXsvsi, 
commodiore versus numero ubi voculam Se sUstuleris. — V. 112. xolvcc 
ilsv cx&Xcc, xeXr\ 8' cclcovitt scripsi, legebatur kolvcc (leXa&Qcc S6(icov (P 
Scollcctcov) ccicovLtt, ubi offensioni est non solum otiosum additamentum 
Sollcov, sed multo magis, quod cum subsequatur "AL8r\g i\,vv6g %coQog, 
bis idem dicitur. Atque graves turbas testatur librorum pars, nam V4 
(isv ttQ&Qtt doficov ccicov â– Kttl naTQLg Ai'8rjg, M (isv aQ&Qtt xs Sollcov 81) 

(sec. Bekk., sed ut Nolte testatur in rasura exhibet 8o(i), Va v.oivcc 
(isv (jLsXa&Qtt ts 86(icov Sr), denique B (isv aQ&Qcc Soiloav ycovLGLLttta xcil 
n. cxSrjg omisso aicovLcc exhibet. Apparet has turbas ex diversarum 
recensionum confusione ortas esse, scriba cod. M reperit in suo exerupTV} 

dufiwv juiv ls t!i/ 

iiev ttQ&Qct rs Sr), vicissim Va (isXtt&Qcc Sollcov, B et V4 llsv cxq&qcc 



PSEUDOPHOCYLIDEA. 97 

£vvog %coQog a7ta6i, 7tivr\6i xs xccl fia6iXsv6iv. 

ov nokvv av&QC07i0L £a>{isv %qovov, dXX' iitl xaiQov' 
115 i\>v%r) 6' dfrdvaxog xal dyrjQcog £r; 6id Ttavxog. 

ov6slg yivco6xsv, xC ^sx' avQiov rj xi /A£#' d)Qav. 467 

a6xo%6g i6xt fiQoxav %-dvaxog, xb 6s {tiXXov d6r)Xov. 
Mrjxs xaxotg a%ftov, \x,r\t ovv inaydXXso %aQfir]. 110 

TtoXXdmg iv fiioxco xal &aQ6aXioi6iv cctli6xov 
120 7trj[ia, xal d%&o{iivoi6L ttaxov Xv6ig rjXv&sv altyvrjg. 

dofioov partini hanc, pavtim illam recensionem seqnuntur. Pro inepto 
ccq&qcc scripsi aO-ia,quam emendationem planissime firmatB ycovCayiaxa 
i. e. aycovtfffiaTa, (cf. Hesych. eiywviOfietTW tTta&Xa), quod olim interpre- 
tandi gratia supra scriptum post in verborum ordinem receptum. Alterum 
errorem xe Sr\ facili negotio expedivi tslr] &' corrigens. Hoc dicit 
poeta: in orco omnes praemia fructusque factorum consequnntur, 
iudicis autem decreta sunt in aeternum fixa. r A&Xa, quemadmodum 
latine praemia in utramque partem dici constat, zslrj autem quid 
significet comparanti rsXog diHiqg, xvqlov ziXog alia id genus patebit. 
Poeta haud obscure significat, deum iudicis partes sustinere, id quod 
silentio eum praetermisisse supra ad v. 114 aegre tuli. Igitur loco in 
integrum restituto nihil amplius desideres. Verba gravissima, quorum 
vim librariorum captus non satis assequi poterat, iam antiquitus viden- 
tur vitium contraxisse, itaque importunam medicinam xoiva {isXa&Qa 
d6[icov adhibuit grammaticus aliquis, quam correctionem propagaverunt 
Byzantini ita, ut pristinae lectionis vestigia non penitus oblitteraren- 
tur. — V. 113. &,vvog, VaVl24 xoivog, M &,oivog. — V. 114. sitl naiQOV, 
VaT sniKrjQov, A1V2PH £itiv.aiQov, M liti in ras., sicut v. 115 navzog. 
Ceterum v. 114—5 mihi insiticii videntur, nam manifesto v. 113 clau- 
sulam decreti continet, cuius exordium est v. 109. — V. 116 et 117 
accesserunt ex Vl. Bernays non recte ab his duobus versibus novum 
caput orditur: at poeta singula capita, ut par est, imperiis et prae- 
ceptis inchoat, yvco^iag, quae confirmando praecepto imperio inaerviunt, 
subiungit: pauci tantum loci adversantur, velut v. 63, et rursus v. 65 
olim novi capitis exordium esse credebatur, parum quidem apte: nam 
omnia arcte cohaerent: ipse Bernays tacitus hoc correxit. Minus facili 
negotio removeri possunt duo alia exempla v. 42 et 51, sed de his suo 
loco dictum est. Ceterum hoc loco sententiae cumulatae displicent, et 
cum v. 116 — 7 tantum in uno libro extent, fortasse ab aliena manu 
additi sunt; sed potest etiam versus post v. 115 interceptus esse, quo 
praeceperat poeta, prudenter hac vita utendum esse, tunc iam apte hi 
duo versus subsequantur. — zi fisz' avQiov scripsi, cod. zi [ie&cc>Qiov. 

— rj zC, cod. r\zi. — V. 117. ftdvazog, Bernays Hcifiazog non recte. — 
V. 118. ovv, av T, om. Vl. — snaydXXso M in rasura, Va inayaXsv. 

— V. 119. 120 coniunxi auctoritate Vl(P), vulgo (etiam VaHAl23Mab) 
pessime diremti sunt interposito v. 121: â– naiQa XazQSvsiv %zX. qui ver- 
8us, cum in margine olim adscriptus esset, postea imperite alieno loco 
insertus est. — V. 119. noXXdv.tg PMVaBVl24H et sic vulgo, Brunck 
noXXd zol. — sv , ig Mpr., slg B. — aniozov ut vulgo PVlH, anizov M 
(pr. dnizovv), aQiozov V2, dniozoi V4, Q-aQoaXs' stolv dmoza Va ex 
grammatici correctione, cui emendatio non magis successit, quam 
Brunckio noXXd zoi . . . anioxa. — V. 120. nfjpa ituC, M nfj yaQ. — 
al'cpvr]g Vl, v. dcpvco, Va r)X&sv acpvco. V2 om. v. 120 . . . 133. 

POKTAB LYR. II. 7 



98 POETAE ELEGIACI. 

XCCLQG3 XaTQSVSLV , Jl^d' aVTLTtXsSLV dvS[L0L6LV. 

Mr) ^isyaXrjyoQLrj cpv6cov cpQsva Xv66co&sCr]g' 
svsTtCqv a6xslv, 7] TLg [idXa Ttdvtag bvr\6sL. 115 

oitXov tOL Xoyog dvdol to^lcotsqov s6tl GidrjQov 
125 onXov indGTcp vel[ie &sog, cpv6LV r)sQOcpoLTov 
oqvlGlv, rtcoXoLg TayvTr\T ', dXxr)v ds Xsov6iV 
TavQOLg d' avTO%vTOLg xsQa xal xsvTQa [isXC66aLg 

V. 121 non ab aucfcore carminis, sed ab interpolatore profectus videtur ; 
additamenti indicium faciunt etiam turbae in libris, vid. ad v. 119. — 
dvxinXssiv Lobeck, dvxmvssiv vulgo. — V. 122. (isyaXrjyoQLrj PMVaH, 
ut vulgo, Brunck ex uno cod. (isyaXrjyoQirjaL. — cpvacov Vl, ceteri xqv- 
cpcov. — V. 123. xig, Mpr. xi. — [idXa ndvxag, Vl (idXXov ndvxcov a' . 
— ovrjasL, P ovsCasi. Iactantiae offensionem paullum imminueris r) xig 
. . . bvr\ar] scribendo, sed apparet poetam legentibus eloquentiae stu- 
dium commendare, non ut aliis, sed ut sibi prosint, id quod etiam 
scriba cod. optimi Vl perspexit, itaque corrigendum r) xtg (idXa noXXd 
a' 6vr)asL, cave enim ndvxa a' scribas, num ambigua procu babeant 
graeci scriptores, critici nostri nihil curant. — V. 124 . . . 131. Stob. 
affert Flor. III 26: <I>cc%vXl§ov. — xol M in ras., idem aiSr']Qco. — xo(ico- 
xsqov, P xoficoxsQog. — V. 125. vsl(is M in rasura. — cpvaiv, V4 opvcig. — 
rjSQOopotxov , Va IsQoopvxov, B IsQoopovxov , T r)sQOcpvxov , Mpr. r]sQOcpoi- 

r , OL , 

xcov, Al isQOcpvxov. — V. 126. oqvlglv, ncoXoig Sylburg, oQvrjai noXXotg 
B, ceteri codd. ut videtur omnes vel ut Va 6qvlgl(v) noXXr\v (Mpr. noX- 
Xov) vel ut H vulgo oqvlgl fisv (Al oqvolgl (isv) noXXr]v, et sic Stob. 
(sed Voss. Trinc. Xaycootg noXX*jv). Hinc discas, quam mendosa fuerint 
antiqua exempla buius poematis vel iis locis, ubi plana oratio nullam 
errori ansam dedit: cum peccavisset imperitus librarius pro ncoXoig 
scribens noXXotg, solus B boc vitium religiose tuetur, ceteri ineptam 
correctionem noXXrjv propagant, qua mendi origo plane obscuratur. — 
dXxrjv Sh solus Vl, dXv.r]v xs ceteri. — V. 127. xavQOig S' avxo%vxoig 
xsQa %oc! librorum scripturam quamvis vitiosam servavi, nisi quod ex 
Va KSQa nal scripsi, quae Byzantini magistri non improbabilis est cor- 
rectio, cum antiquitus ksqugl esset traditum; vulgaris lectio, quam 
etiam H tuetur, xuvQoig S' uvxo%vxoig ksqusgglv et sic Stob. PV12, 
sed M xavQOig S' uvxo%vxcog %squs66lv , Va xavQcog uvxo%vxcog %SQaxa 
nai ksvxqu, et uvxo%vxcog etiam B; Sylburg xavQoig S' avxo%vxov ytsQug 
saxtv , Bernays xuvQoig S' avzocpvzcog nsQa saxiv, praeeunte Grotio, nisi 
quod ille avxocpvcog praeoptavit, Goram xavQOig x' uvxoopvxoig -nsQasa- 
aiv, quae mera est barbaries, Scbmidt xavQOtg S' av cxovv%ag hsqsuX- 
%sgl: quae inventa nihil proficiunt. Cornua uvxocpvxu dici poterant, 
non uvxo%vxu , tauris neutrum convenit: neque vero credibile poetam, 
si avxocpvxa -nsQuxa scripsit, continuo subiecisse sfiopvxov uXkuq sScons, 
quae verba pariter ad tauros et apes pertinere conseutaneum est, ita- 
que cave verbum aliquod bic delitescere credas, velut avx' icpvxsvas, 
vel av&' vxpcaas (av KOQvcpcoas). Poeta igitur tauros praeter cetera 
animalia epitheto ornavit, velut avxcoSsacL sive vipav%ovat vel, 
quod malim, avxovQyoioi i. e. SQydxaLg. Emendatio incerta, senten- 
tia plana: nam communis est locus, quem recentiores lubenter varia- 
verunt: vid. Anacreontea 24. Maximus Tyr. II 4 et qui locus etia"m 
propius accedit XXVI 6 (qur legitur etiam in Etymol. Vindob. p. 67) 
ubi dicit: Xoyov Sh avxotg &sog sScoks nQog xdg undvxcov svnoQiag dv- 



PSEUDOPHOCYLIDEA. 99 

fycpVtOV ukxUQ ZdcOXS, XoyOV <?' &QVLL CCVdQ€0n0L6iV 120 468 

\trjg ds dsortvsvGtov GocpCrjg koy og iatlv uQL6tog'\ 
130 fisktSQog ulxrjsvtog scpv 0s6ocpL6^LSVog uvrjQ' 

ccyQovg xul itofoug GocpCr] xul vrjcc xvi3sqvu. 

Ov% odiov xqvtixslv tov utua&ukov lxvOq ccvsksyxtov, 

ccXXcc %Qr) xccxosQyov cc7totQcoitu6&UL ccvciyxtj. 125 

itokkcixL 6vv&vr]6xov6L xuxolg ol GvyLituQSovtsg. 
135 0coqcov [irj ds%rj xXo7tC^r\v uSlxov 7tuQU&r]xr}V 

ccLLcpotsQOL xXcoTtsg , xul o ds£,u{isvog xul o xXsxp-ug. 

MoCQUg TtULtil VSklSLV LtiOtrjg d' SV 7tU6LV UQL6tOV. 

xtQQonov yxX. Fortasse Aesopus princeps huius sententiae auctor, quae 
apologo inprimis convenit, cf. fabulam, quam ex cod. Bodl. edidit 
Knoell (Diar. Austr. 1876 p. 163). Denique spectat huc Empedoclis 
locus apud Plut. de fort. c. 3: 'Ene\ xv%r\ ye yui cpvoet yeveoeiog d[iet- 
vov xd nXeioxu xcov aXoycov Ye%Qr\xaf xa [t,ev yuQ conXtoxat YeQuat yu\ 
oSovot yu\ YevxQOtg, avxaQ e%tvotg, cpr\o\v 'E[tneSoYXr}g, 6£v($eXetg vaixut 
vcoxotg ent necpQtYuat, yu\ vnoSeSexut yu\ r\[icpteoxui cpoXtot yu\ Xu%vutg, 
yu\ %r\Xaig yu\ bnXuig dnoYQOxotg' [i6vog Se b uv&Qconog, yuxu IJXd- 
xcova, yvfivog yui uvonXog yui dvvnoSexog yui daxQioxog vnb xrjg cpvaecog 
unoXsXstnxuc dXX' 'ev StSovou ndvxu [luX&uGGei yuyu, tbv Xoyio[ibv Yat 
xr\v snifieXeiuv na\ xr\v nQovotuv. — V. 128. Xbyov V4(P), H ut vulgo 
Xoyog, VaB Xoyov 8' og icxtv uQtoxog, M Xoycov (supra Xoyov) Se og 
ioxtv uqioxov. Similiter ap. Stob. Voss. et Trinc. Xoyov 8' og iaxtv 
uQtazog 'Av&Qconcov (Trinc. uv&Qconco) vsifisv ' fisXxsQog S' (8' om. Trinc.) 
uXy. — V. 129, quem omittunt VaMBA2 (sed sec. m. add.) ab hoc loco 
plane alienus: plerique manifesta christianae doctrinae vestigia sibi 
deprehendisse videntur, quemadmodum etiam Bernays ab homine By- 
zantino adiectum esse existimat. At poterat hic versus inseri ab ho- 
mine Iudaeo , qui Philonis sectam sequebatur. Frustra versum tueri 
studet Goram, qui v. 128 scribit Xoycov 8' ia. uv&q. — V. 130 affert 
Apostolius IV 89 A. Arsen. 140. — ecpv, M tcp. — V. 131. aocptr\, Al 
Stobaeus oocptu. — yv^sqvu, H YvfieQvdcov. — Post hunc versum PBH 
addunt: [ir'\x' dScaeiv e&eXotg (e&sXr\g H) [ir\x' ovv (om. H) dStYovvx' 
(BH uSiyovvxu) idar\g, id est v. 21. — V. 132 et 133 leguntur ap. 
Boisson. Anecd. I 119. — xbv, Vl xr\v. — dxdo&aXov, Mpr. dxdo&uXog. 

— uv8q' dvsXsynxov Vl et Boisson. An., ZvSq' dvdSsYxov Va et B, 
uvSqu dSsyixov M, dvS^a uSiyov T, uvSqu dxixov HPAl et vulgo, dvS^a 
uSstYxov Brunck ex coni., cum in uno Parisino u8sv.xov repperisset. 
Hic desinit V4. — V. 133. %qt\, Boiss. An. xbv. — Y.av.osQybv, Vl xuXu- 
SQyov, B kukcov, M kuy.6v, H %uy.6xs%vqv. — dnoxQconda&ui scripsi, 

Vl YaYoxQonauG&ui, Va unoxQonaoao&ut , M unoxQonuua&ut, sed au ex 
corr., H dnoxQonduo&at ut vulgo. — dvdyYTj, Bernays ivuQyr) scrq>sit. 

— V. 134 om. Ma. — noXXuYt, V2 noXXuYtg — YaYotg, B avxoig. — 
V. 135. cpcoQcov, P (a m. pr.) Vl cpcoQog, B cptoQov, Goram cpcaxcov con- 
iecit. — YXontfirjv , YXontpav P (a m. s.) M, YXonr]\iiov B, YXontfiov V2. 

— uSiyov VlP (a m. pr.), uSCycov HMVaBV2TP (am.s.), vulgo uvSquv. 

— nuQu%r'\Yr\v , Vl naYaxaft f\Yr\v. — V. 137. uoiQag nuea\ M, sed corr. 
nuoot, Va [loZquv natot, utramque scripturam Brunck ex suis libris 
notavit, B [toiQaig, MV12H fiotQuv nuat ut vulgo, nisi quod M [toiQug 
babere videtur. De herciscunda familia poetam praecipere arguit looxrjg 



100 POETAE ELEGIACI. 

^QXOttsvog tpstdov Ttdvttov, [ir) tEQfi sittdsvr]. 130 469 

(ir) %tr\vovg %vr\tolo (ioQr)v xata {istQov sXr\at. 
140 Ktrjvog xrjv sx&Qoto â– Jts6r\ xa^ odov, GvvsystQS' 
[nka^ottsvov ds fiQotbv xal dXttQov pi] Ttot' sksy^rjg' 

ntX., itaque altera lectio uotQav naat veuetv omnino repudianda. — 
laotrjg, Mpr. P laotrjtog. — uqlcxov BMVa, vulgo aQtatrj (etiam H). — 
In iis quae subsequuntur, usque ad v. 152, iustus sententiarum ordo 
prorsus desideratur. Iam Scaliger v. 139 ante v. 147 collocandum esse 
perspexit. Bernays totum locum in huno ordinem redegit 137. 138. 
143. 144. 140. 141. 142. 145. 139. 147. 148. 149. 150. 151. 146. 152. 
Longe aliter Goram 137 .. . 9. 147 .. . 50. 140 .. . 2. 151. 143 .. . 6. 152. 
Mihi, si hanc aleam subire licet, ea quae v. 131 subsequuntur, in 
hunc modum videntur digerenda: v. 132 — 4. [141. 2.] 135. 6. 146. 151. 
143. 4. 138. 145. 139. 147 — 150; trium versuum, qui plane supervacanei 
sunt 137. 140. 152, nullam habui rationcm, quamquam ex his postremus 
tantum segregandus videtur, nam v. 137 et 140 a poematis huius insti- 
tuto haud alieni. — V. 138. zeQu' M in rasura exhibet, H uetQ'. — 
entdevrj V2, entdevrjg B, en 8evetg Mpr., vulgo entdevrjg (Vall ent8evr t g). 
— V. 139. ntrjvovg, M ntstvovg. — sXyjat, Va sX%at, T eX%e. Versus 
haud dubie corruptus, sed quod Bernays scripsit, %ata Xuqccv eXrjat 
et metro refragatur, nec sententiae convenit; nam carne mortuorum 
animalium omnino abstinendum, non solum si in foro venalis prostat, 
sic enim interpretatur Bernays id quod coniecit. Fortasse y.atdue untov 
legendum, quamquam gravius aliquod verbum (velut -/.atdntvatov) de- 
sideraveris. Antea tentavi urj ntrjvovg &vrjtoto fioQrjv neve@Qetov eXrjat. 
inest sane abundantia quaedam, sed huius verborum copiae exempla alia 
in hoc carmine extant, velut v. 135. — V. 140. %rjv P(a m. pr.)VlVa, 
vulgo 8' r\v , Mpr. yitetvog 8' rjv Iqqoio, corr. e%%QOto. — avveyetQe 
TVlBM, avveyeiQtti Va, avvsystQOv H ut vulgo. — V. 141. 8s, MVaAl 
te, V2 tov ^Qcotov. Multimodis hic locus corruptus et interpolatus, 
quem in integrum restituere difficillimum , cum ne id quidem constet, 
quorsum spectet praeceptum. Bernays sententiam proximae priori fini- 
timam ratus, sed fallax admodum eiusmodi ratiocinatio in hoc poe- 
mate praesertim hoc loco, ubi in comparandis praeceptis commodum 
ordinem certumque consilium neglectum esse constat. Quodsi versum 
qui subsequitur animum advertimus, facile apparet hoc dictum: satius 
est amicum, quam inimicum parere non esse peculiare decretum, sed 
inservire praecepto confirmando, itaque consentaneum v. 141 et 2 arc- 
tissima neeessitate esse vinctos. Iam scriptura antiquitus tradita, quan- 
tum quidem assequi licet, fuit dXitQonov vel dXitQonov (ita MVaAl) 
urjnot . non simplici vitio affecta, nam nec versus recte procedit neque 
dXitQonov graecum vocabulum, quamquam Goram tuetur, aXttQonov 
scribens naQo^vtovcog, quod dXttQonovv esse commentus est. Neque 
Byzantinos magistros manifesta corruptela latuit. utrumque mendum 
sustulit qui audacter sed non inscite d X r'j u o v a scripsit, quam cor- 
rectionem sequuntur Vl dXrjuova urjnot dXv^etg, P aXrjuova urjt dno- 
Xsy^rjg, H dXrjuova urj noz eXey^rjg. contra alius litterator satis habuit 
ut versus numero consuleret ov pro ur) inferre, velut M dXitQonov ov 
noz dXv^rjg (hoc voc. in ras.), inde descendit vulgaris lectio dXizQonov 
ov% vnaXv^etg, quam V2 (T) exhibent, nisi quod ov% om. item B (dXi^ 
tQonov) ovnot eXey^rjg. utramque correctionem temere adhibuit sedu- 
litas scribarum, quos hiatus asperitas non offendit, in Brunckii libris 
plerisque dXrjuova ovnot sXsy'E,rjg. Neque magis legitimum numerum 



PSEUDOPHOCYLIDKA. 101 

(iikxeQov avt i%d-Qov xsv%stv cpiXov svfisvsovxa.] 

'yiQ%6^isvov xo xccxov xo7txstv, tXxog x' dxs6a<S&at' 136 
iZ, okiyov tirttv&rJQog a&sclcpaxog aldsxat vXr\. 
145 'EyxQaxsg x)xoq s%sty, xcov lcofirjxcov d' aTti^Eefd-at. 
cpsvys xaxr)v cprjiirjv, cpsvy' dv&Qco7tovg ads[ii0xovg. 
(irjds xi frrjQofioQov daitit] XQiag' aQyiito6tv ds 

curavit Va dXuQonov Ssl nor uXs^siv, quae correctio haud dubie ex 
libro petita, in quo dXrjLtova. De Al, ex quo dXirQonov enotatum, non 
satis constat, qui si iii\nor iXiyj-r/g, ut videtur, exhibet, solus antiquam 
paradosin tuetur, a qua ceteri libri corrigendo, interpolando, errando 
plus minusve deflexorunt. Equidem non dubitavi nXu£6[isvov 8s (tootov 

y.ul dXiToov iirj nor' iXsy^rjg scribere. In archetypo fuit uXmbv, 
nam n et tq passim confunduntur; cum scriba vitium correxisset, inde 
ortum dXiTQoitov (uXiTQanov) quod monstrum porro propagatum esse, 
non magis mirum, quam noXXoig pro ncoXoig v. 126 aliaque vitia in 
hoc poemate. Utrum iXsy^rjg an dXv^rjg scribendum sit, ambigas: nam 
ceterae lectiones fide indignae, vnaXv'&,sig corrector novavit, cui ovnors 
displicuit, dnoXsy^rjg manifestum mendum, nec maiorem auctoritatem 
habet 8si nor' dXs^siv, cuius correctionis origo repetenda est, quod 
uXs^sig (rjg) vitiose scriptum pro uXv£,sig (yg). Iam dXvi-yg idem litte- 
rator, qui monstro uXirQonov adhibuit medicinam, intulisse censendus 
est; nam cum dXrjiiova substituisset, iam parum commodum verbum 
iXsy%siv ei visum, itaque haud inepte dXv^r/g refinxit. Sed iXiy£rjg 
non esse sollicitandum arguit v. 132 ov% aoiov KQvnrsiv rbv utuo&u- 
Xov &vSq' dvsXsyHTOv, ubi poeta interdicit, ne quis maleficum homi- 
nem inquisita re domi suae recipiat. Huic hominis ludaei severitati 
adversatus is, cuius sunt v. 141. 2, callide magis quam pie praecipit, 
requisitioni non esse locum, ubi vagus aliquis ac vafer (scelestus) 
nostram domnm confugiat: satius esse isto homine amico, quam ini- 
mico uti: nam haec quoque adversa fionte pugnant cum v. 133. 34, 
ubi ludaeus edixerat, scelestum hominera procul esse abigendum, ne 
eius consuetudo et contagio nobis perniciosa fiat. Itaque non dubitavi 
v. 141. 2 aperte insiticios cancellis circumscribere ; nec iam offendit 
§QOTog, quo vocabulo non utitur Iudaeus, aut cpsQtsQov, si quidem 
hoc profectum ab auctore huius praecepti. Contra Bernays hic quoque 
Mosaicae disciplinae decretum sibi indagavisse visus nXa£6[isvov Ss 
Potov %ur aTaQniTOv ov% vnaXv^sig scripsit, porbv speciose admodum, 
reliqua minus probabiliter, itaque in ed. 3 proposui nXu^oiisvov rs 
Botov %druy' drQanbv ov% vnaXv^ag vel â– Aardysiv Sofiov ov% 
vnuXv^ag. Cf. practer Exod. 23, 5 Philo II 391 et 394. — V. 142. piX- 
tsqov dvr , V2 §iXnov, Va (Hqtsqov i. e. epsQTSQOv. — s%&qov, i%&Qoio 
B Brunckii codd. — rsv%siv V2, rv%siv H Brunckii codd.^r' s%siy B, 
rv%ssiv AlVa ut vulgo. — cpCXov svfisvsovruTB (nisi quod sv fisv iovru) 
Va et Brunckii codd. , PVlAlH cptXov svfisvsovrog ut vulgo. Ex M 
s%9qov et sviisviovru enotatum. — V. 143. Honrsiv, sXxog, BMpr. sXxog 
ytonrtiv. — r om. Mpr. — %6nrsiv idem est quod dvurtonrstv . Imitatur 
poeta Theogn. 1133 %uv.ov tturunuvooLisv uQ%r]v, £r\rcoiisv 8' tXrtst cpaQ- 
iluku cpvofisvcp, sicut v. 144 ei obversatus est Pind. Pyth. III 36 noXXdv 
oqsl nvQ i£ svbg ansQfiarog iv&oQov dtarcoasv vXuv, et Eunpides in 
Inone fr. 415 iiixqov yao irt XatinrriQog 'iSuiov Xsnug nQTjGsisv av rig. — 
V. 144. 145. 146 accesserunt ex Vl. — V. 145. s%slv, rcov scripsi, cod. 
%%sl. — V. 146. cpsvy' dv&Q. cod. cpsvys uv&q. — V. 147. (ir}8i xi, H 



102 POETAE ELEGIACI. 

Isfyava Xeltce xv6Cv ftrJQEg d' utco ftrjQog eSovxul. 

qHxoficcxa [ir) xev%elv ytuyLKcov (lCfiXcov utce%e6&ul. 
150 viyrCLujovg uxuXovg {ir) ytuQrprig %elql ($LuCcog. 470 

cpsvys dL%o6xu6Crjv xul eqlv tcoXe(iov TCQo6Lovxog. 140 

(xr) xuxbv ev EQ^rjg' 6tceCqelv l'6ov e6x evl tcovxco. 
'EQyu&v, [lox&cov cog f'| CdCcov (iLoxEVflg' 

jtccg yccQ UEQybg dvrjQ ^coel xXoJtCytcov ujco %elqcov. 
155 XE%vrj xol XQEcpEL uvSqu' uEQybv d' ityaxo fa[iog. 

[lr}^ , ulkov tcuqcc duLxbg sdoLg 6%v(5uXl6[iu XQUJtE%r]g, 

uXX' utco xcov CdCcov (iCoxov ScdyoLg uvv($QC6xcog. 145 



(ir\Ssnoxs. — &r\QofioQov , Va 9r}Qoqp&6QOv , AlB &r}Qio^oQOv. Permire 
Nauck &r\QStov coniecit. Ceterum cf. Levitic. 5, 2. Philo II 355. — 
Suierj, Va Ssiet. — uQyinooiv, B UQysinoctv , M UQyr\noGtv. — V. 148. 
&r\Qsg S' dno Q"t\Qog PVlH (qui om. S'), vulgo &r\Qcov uno (dno MVa) 
&r\Qsg. — V. 149. xsv%stv, T xsv%s, Al xsv%ov. — fiifiXcov, Va fitfiXicov. 
Bernays Xt\qcov coniecit: at ut apud Aegyptios magicarum artium an- 
tiqua satis consuetudo, ita haud dubie his saeculis iam dudum libri 
extabant, quibus artis arcana tradita fuerunt. Ceterum cf. Philo II 315. 

— V. 150 om. Va, sed exhibet infra post v. 205. — vr\ntd%ovg dxa- 
Xovg (Jtr\ (iuQipr\g %stQt fituicog scripsi, probante Bernaysio, nisi quod 
fituiu praefert. Propius a librorum vestigiis recesseris scribendo vr\ntd- 
%otg dxuXoig (ir) tdiprjg %eiqu fituitog, i. e. (Jtr) sntfidXrjg %stQU (nam de 
infantibus mala fraude surripiendis cavet poeta), sed displicet (ir) cor- 
reptum. MB vr\nid%otg dxuXoig (M corr. unuXoig) (ir) (t,uipr\ (M supra 
fiuQiprj) %stQU fituicog, Vall vr\ntd%otg dxuXsig (Va dxuXov) (ir\ [lUQtprj 
%stQU fituicog, V12A1 vr\ntd%otg unuXoig (ir) [lUQiprj %stQU fituicog, ut vulgo; 
Brunck vr\ntu%cov unuXcov (jtr) uipr\ ((ir) dtprj unus cod.) %stQt fiiuiu. — 
V. 151. §t%oGxu<5tr\v PMV12H, 8t%o%xuGtr\v Va, St%oGxuoiug Brunck ex 
uno cod. — nQOGtovxog, Vl nuQtovxog, sed in marg. vulg. — V. 152. 
In M versus ab alia m. additus, Bar. om. versum. — to'%r\g, V2 sQ^stg. 

— 1'gov, VaH Igov, Al 1'gco. — sgx' ', H dvx' ut videtur. Conieci cnstQstv 
i'6ov evqsI novxco. Theogoidis vestigia legit poeta, vid. v. 105 seq. 
ubi Megarensis monet, nulla in malos beneficia esse conferenda, Igov 
kui GnstQEtv novxov uXog noXtr\g. Idem praecepit Isoci\ ad Bemon. 29 
xovg Muy.ovg sv nottov ouoiu nstGSt xoig xug uXXoxQtag ytvvug Gixtgovat 
rtxX. Sed ab hoc poemate videtur praeceptum alienum, itaque in ed. 3 
versum tanquam insiticium cancellis saepsi. — V. 153. sQydgsv, M 
EQydfcov, Vl EQydgso. — [lo^&cov scripsi, legebatur (io%&cov. — fitoxEvrjg, 
V2B (lioxEvstg, VaPAlMH §toxevGrjg. — V. 154. £cosi, VlMpr. £cor]. — 
%eiqcov , H %stQu. — V. 155 accessit ex Vl. — xs%vr\ xot scripsi, cod. 
xs%vr\. — uvSqu codicis scripturam restitui, antea civdQug correxeram. 
Multo autem commodius hic versus post v. 157 legeretur, quo loco 
inserendum censet Bernays: nihil tamen novavi, cum nesciamus, utrum 
ab ipso carminis auctore profectus, an aliena manu insertus sit. — 
V. 156. sdotg, ecJvs Va, tSrjg Vl2. — V. 157. xcov tdtcov fyioxov dtdyotg 
dvv$Qt6xtog scripsi, quamquam ex librorum corruptelis etiam dno xcov 
CSicov (io%&cov dtdyotg elicias. Solus Vl uystg fitoxov, ceteri valde men- 
dosi, Va xov tdiov fitoxoto tpdyrjg, V2A1H xcov otv.Eicov (H nsicov in ras.) 
fitoxcov (Al fiicoxcov) cpdyotg (ita Al, cpuys . . V2, cpsvyotg H), M (iioxcov 
tpdyoig, PT fitoxcov cpsvyoig, B (ite&cov cpdystg, vulgo xcov iSicov fitoxcov 



PSEUDOPHOCYLIDEA. \o:\ 

ei di TLg ov deddrjxe Ti^vrjv, csxktitolto dixillij. 
b6ti fiicp nav eQyov, ecp" a {iox&eiv id-ehjti&cc 

160 vaxnilog ei, nXcoetv iftiXeLg, evQeta &d\a66a' 
el de yerjnovirjv iie&ineLV, \iaxqai tol aQovQai. 
ordev avev xapaTov nikei av6*Qa6Lv evneTeg iQyov, 150 
ovd* avToig (iaxaQe66L' novog d' cxQeTrjv \iiy ocpiXXeL. 
{ivQprjxeg, yairjg fivxaTovg 7iQok§koL7toTeg olxovg, 

165 eQxovTai $lotov xexQrjfievoL , bnnoT aQovQac 471 

Arjia xeiQix^ievaL xaQncbv fiQi&co6Lv akcodg' 
61 d* avT rj nvQoio veoTQifleg ax^og exov6LV, 155 

r) xQLftcov, aiel de cpiQcov cpoQiovTa dicoxeL, 
ix ftiQeog jiotI %£fyta fioQr)v 6cpeTiQrjv 6vvdyovTeg 

170 cctqvtol' cpvkov d' okiyov TeXi&eL noXv\iox^ov. 



cpuysocg. — dvv@QiGzcog MV2, dvv^qiaxog VlAl ut vulgo, dvvfioioz H, 
dvvpQiorov Va {ov prope detritum), Brunck ex uno cod. dvv^Qioza. — 
V. 158—161 in M leguntur post v. 166, sed litteris in m. additis iustus 
ordo restituitur. — sC, V2 r\v. — SsSdrjKS , P SsSdr\zo. — zs%vr\v, 
OHcinToiTO , Bar. Ts%vr\g o-nunToio, Ts%vr\g etiam MPH. Insolens sane 
media verbi forma oxa7TTOJ.ro, sed neque onccnToi ys neque ey.dipsis 
probabile, minime vero Goram audiendus, qui oWoito St,y,sXXr\g scripsit. 
Ac TSfivso&ut, quoque passim dicitur, ubi Tsyuvsiv sufficiebat. — V. 159. 
pYco, V2H filcov. Antea (iiog scripsi, sed pYro i. e. iv pYw non est addu- 
bitandum, cf. Menandri fr. 617 ov% sotiv ovSsv %Tr\ixu hccXXlov pYo), item 
Diphili fr. 105. — icp' co B, inr)v VlP, indv VaHAl, vulgo insi. — 
V. 160. vccvTiXog sl, nXcosiv s&sXsig, legebatur vccvTiXog sC nXcosiv i&s- 
Xsig, sed PV12H sl, et H stigmen post sl exhibet. — nXcosiv, V2 nXsiv, 
Va nXbov , P nXcosi. — i&sXsig, Mpr. s&sXrjg, corr. sig vel oig, V2BPH 
i&sXoig. — V. 161. Ss om. M. — ysr\novCr\v PVl , vulgo ysconovtrjv, 
TV2 ysconovsiv , Mpr. ysr\g novsr\v, Va yaionovir\v. — (is&snsiv, PV2 
i&sXoig, H i&sXsig, scilicet legebatur interjjretamento recepto fis&snsiv 
i&sXoig (sig), post ut legitimus numerus restitueretur , germanum vo- 
cabulum \is&snsiv expunctum, id quod alius correctionis ysconovsiv TV2 
necessitatem imposuit, sed huius interpolationis immunes PH. — toi, 
Mpr. T£. — V. 162. nafiaTov, B KUfiuTcov. Sch. Hermog. Rhett. T. V. 441 
hunc versum tanquam oraculi dictionem affert. — V. 163 deest in MB. 

— V. 164. fiv%UTOvg, V2 (iv%aToig. — nQoXsXomoTsg, Vl nQoXsXoCnuoiv. 

— V. 165. pYorou VlMVaB, (Motov P, vulgo pYoToto (H pYoToi). — bn- 
noT ', V2 ojtot'. Goram legendum edixit ojtttot' uQOVQUtg Xr]'Cu xsi- 
Qdfisvoi, ut de formicis sit sermo, satis infeliciter: vid. Lobeck ad 
Phrynichum 319. — V. 166. tcuQncov , Mpr.Al yiaQnbv. — $qC&cogiv 
scripsi, Vl PqC&ovgiv , MPBH nXr)&cooiv , Va ut vulgo nXr]&ovocv. — 
V. 167. oi 8', MVaV2Mab ovS'. — avr' r\ scripsW, legebatur avrol, Vl2 
uvt' . — nvQoio, in M litterae extremae erasae. — V. 168. uCsl Al et 
cod. Paris. ap. Schneidew., v. dsl. — Ss, TV2 S' b, PH xai. Deinde 
Al cpsQco cpsQOVTU. — V. 169. ovvdyovTsg Vl, sauyovzsg B, inuyovzsg 
H ut vulgo, nQOodyovzui Va. — V. 170. cctqvtoi Brunck (Vl), uzqvzov 
VaPMH ut vulgo, utQr\zov AlV2. — cpvXov, M cpiXov, idem a pr. m. 
r' ifrsXsi. 



104 POETAE ELEGIACI. 

y.<x\lvsi d' rj£QO(poLTLg txQL0to7fovog re [iifo66a 
r) TtirQrjg xoCXr\g xard %rjQa\iov rj Oovdxs66Lv 160 

r) dQvog chyvyir\g xard xoLkddog svdo&L 6i'[i(3Xcqv 
6\x,r\vs6L [ivQLotQYjta xar av&sa xrjQodo\iov6a. 
175 Mr) \iSLvrjg aya\iog, [irj ncog vcovv\ivog olrjaL' 

dog tl cpv6si xavrog' rixs d' s\i3tafov, cog sXoxsvftrjg. 

Mr) 7tQoaycoysv6rjg &Xo%ov, 6so rixva [iiaLvcov 165 
ov ya.Q tlxtsl itatdag SfiOLOvg \ioL%Lxd XixtQa. 
[irjtQVLrjg \ir) iffctv", ats dsvrsQa XixrQa yovrjog' 

V. 171 — 74 affert Schol. Nicand. Alex. 448. — fjSQOcpoiTig Brunck 
ex uno cod. , M fjSQOcpoiTrjg, Schol. Nic. VaV2H rjSQocpoizog ut vulgo, 
Al r)(i£QocpoLTog, Vl fjSQicpoLTig, B tsQocpoirrjg. — uQtGTonovog , H olqi- 
Gxonovog, Va ccQiGtocpovog , iclem ut videtur om. xs, quae vocula valde 
suspecta, credo poetam uQLGTonovsiu scripsisse, quod ad uqlgto- 
novsvg referendum, quo vocabulo Manetho usus; similiter Theocritus 
aQiGToroTisia, Oppianus UQLGTonoGsia, aivoTov.sia Moschus et Nonnus 
adsciverunt, alia, cf. Lobeck Paral. 462. — V. 172. r) Va, vulgo r)s, 
Al r)s itSTQrjg f) v.oilr\g et f) Sova%. — %riQa[ibv, Schol. Nic. cod. Ric- 
card. et Marc. v,uTa %iQaSog (%oLQuSog). — r) Sovuvsgglv , quamvis schol. 
Nic. cum libris conspiret, haud scio an vitium contraxerit. Conieci 
aliquando ul Sov sovtul . . . v.riQo8o(i.ovGUL; quemadmodum haud 
raro non solum poetae ad Homeri exemplum, sed etiam qui pedestri 
utuntur sermone, post nomina nsQisvTLv.d inferunt pluralem numerum, 
velut Nicander Alexiph. 445 SQya (isXicGrig, afo' dnb (iog%ov G(ir)vsog 
s^sysvovTo ktX. quem poctam numerum variare solitum esse Schneider 
ad Ther. 201 ostendit. Verbum Sovslg&ul aptissimum, cf. Choerili 
versus nsQL Ss vQ^vug UQsdovcug fivQta cpvX' sSovslto noXvG(ir)voiGi (is- 
XicGaig sinsXa. — V. 173. voildSog, Bernays %oildSug scripsit. nihil 
novandum esse docet Nicander Alex. 448 sv&a Ss %ul %oiXoio %utu 
SQvbg SKziGaavTO rtQcoTOV nov &aXd(iug, quem locum fortasse scriptor 
huius poematis expressit, eadem structura usus supra nsTQiqg %oiXrjg 
%utd %oiQuSog, si istam lectionem comprobaveris. Magis offendit tribus 
versibus continuis totiens repetitum xara, item v.oiXr\g et %oiXdSog 
finitima. Pro %oiXdSog , quod adiectivi vice fungitur, QcoydSog, pro 
%utu %r t QU(ibv possis dvd %. corrigere, nam %uTU%r]QoSo(iovGu , quod ad 
exemplum v. %utol%oSo(lslv dictum, non est sollicitandum. Sed satius 
nihil novare, ab huius poematis simplicitate istae repetitiones haud 
abhorrent. — GipfiXcov, V2 ci(i§Xov. — V. 174. G(ir)vsGi, M sgl ex corr., 
B G[ir)vr}GL. — LivQiozQrjTa, MBTAl et Schol. Nic. (ivQioTrjTU. — avftsu, 
Ruhnken coni. dyysa (atque ita exhibet ut videtur cod. Gott. schol. 
Nic), ego r)&su. — %rjQoSo(iovGu, T %rjQoSovovcu. — V. 175. (ir) ncog, 
Vl OTtcog. Parum commode ncog additum, fortasse poeta nug scripsit, 
quod breviter dictum pro (ir) nug Tsbg ol%og oXrjTut vcovvfivog. — vco- 
vv(ivog B, vcowfiog Vl2PAlVaH, ut vulgo. — V. 176. w, V12H rij, 
Mpr. Trj. — tsv.s, H to%s. — V. 177. nQOuycoysvGrjg M in ras. — uXo- 
%ov, Vl uXoyov. — V. 178. [ioi%iv.d, Vl (ioi%Lv.r). — V. 179. (ir]TQVir)g 
(ir) ipuv', ccts scripsi, neque enim probandum quod Brunck edidit ex 
uno libro ipuvs tu S. X y. (duo alii ipavs zs), nam ut insolentiam sti - u- 
cturae ipuvs Xsvtqu praetermittam , (irjtQVLrig Xshtqu yovfiog nullo modo 
ferendum. Igitur stigme post ipuvs posita uts scripsi; participium 
ovguv omissum aliis exemplis satis superque tuearis, neque accusativus 



PSEUDOPHOCYLIhKA 105 

180 {irjTtQa d' Sg rifia Tr)v (irjTtQog lyyia (ra6av. 

11*16' tnntaXXaxCoig naTQog kt%it66L (nytir]g. 

itrjdt xa6LyvrJTaig ig artoTQoitov iX&iptv tvvr\v. 170 

{irjde xa6LyvrJT(ov ako%OLg inl dipvia (iaCvuv. 

firjdt yvvr) cp&tLQOi (rQtcpog iti(tQvov tvdofi-L ya6TQog, 
185 [irjdt Ttxov6a xv6lv ql^h xal yvifriv iXcoQa. 472 

firjd' inl 6rj dko%<p iyxvfiovL %tlQa (jdA.rjai. 

[^r}^ , av TtaLdoyovov Tt^ivtLV <pv6iv a.Q6tva xovqov. 

^irjd' dloyoLg t\G30i6i (iaTrjQtov ig li%og iXfttlv. 175 

flrJ^ , v(rQLt,t yvvalxa i% al6%WTolg kt%it66LV. 

inusitatus, cf. Plato Phaedr. 275 A rovto yccg tcov [ia&6vtcov Xr'\&r\v 
[isv iv ipv%aig naQS^si . . . ats . . . avtovg vcp' avtcov dva(iL(ivr\GKO[is- 
vovg, eandemque structuram passim cbg asciscit. Libri omnes vitiati, 
ipavsts MVlPfi, ipavs te V2, tpavsrai B, tpsvSsts Va, tpavs ys Al et 
vulgo. — XsYtQa, MAl tSYva. — V. 180 in M legitur (ir\tsQa osio ti(ia, 
HQSiooov yaQ dv' r\%vta fidooav. — V. 181. 182 hoc ordine Va et P, 
vulgo inverso ordine leguntur. — snmaXXttYiotg scripsi, vulgo inl nccX- 
Xa.Y.10101, at neque praep. inl locus, et hypocoristicum nomen naXXaYLov 
vel in hoc poemate offensioni est. Libri omnes inl, deinde variant, 
PBH naX\av.Coi, Al nulXaniooi, VlVa naXXaxfjGt, V2 nccXXccYoiGL. Quod 
restitui ininaXXaYioig est sane dfiaQtvQOv, sed similitudine aliorum 
adiectivorum, velut inirvficpiSiog, inttioiQiog, al. tuearis. — V. 182. 
Y.ttGLyvr]taig scripsi, legebatur YaoLyvr\tr\g, Va YaotyvijtLg. — dnotQonov , 
Mpr. dnotQov. — V. 183 Bernays in suum locum restituit, quam cor- 
rectionem iam cod. Va denuo collatus confirmavit, nam in ceteris libris 
legitur loco prorsus alieno ante v. 195, om. V2. — YccGLyvr'\tcov dXo%otg 
scripsi, legebatur KttOLyvr\tcov dXo%cov , sed P Yaoiyvr]tcov dX6%oioiv , B 
YttGiyvr)tttig Xo%cov. — fiuivsiv, B cpccivstv, sed supra fiaivsiv , duo 
Brunckii libri fiaivoig. — V. 184. cp&sl'qol V2PH, cp&siQSLv Va, vulgo 
cp&siQrj ut M. — 185_Qitpr\, B Qiiprjg. — V. 186 subiunxi versui 185, 
vulgo legitur: MrjS' ccv naiSoyovov . . . (ir\Ss rsfj dXo%co . . . libris fere 
omnibus adversantibus, qui eo ordine, quem reBtitui, v. 186. 187 ex- 
hibent velut H, plerique interposito v. 191 (186. 191. 187), quos indicavi 
ad v. 191. — [ir\S' inl ofj VlP, [ir\Ss ti of\ BMV2, (ir\Ss tig r\ Va(H), 
(ir\Ss tig r\ AlP in m., (ir\Ss tsfj Brunckii cod. unus." — @dXr\cci quod 
Hermann ' requirebat MVaBVl2TP, §dXr\tcxL Al, v. (idXoio. — V. 187. 
(ir\S' av non convenit, neque vero existimandum alinm versum iam 
iuterceptum praecessisse, quo referatur boc exordium, sed corrigas (ir\S' 
sy nttiSoyovov rifivsiv quod verbum proprium, cf. Sophoclis versum iu 
Troilo GYdXfir] yccQ OQ%sig fiuGiXlg iYtsfirovo' (fort. sxts fiovo') stiovg. 
— nctLSoyovov , Va naiSoyovcov. — tsfivsiv cpvaLV aQOSva yovqov VI, 
sed VaH ut vulgo 7ror« tsfivsiv aQGsvcc yovqov, M ts(jlvslv aQGSva yov- 
qov. — V. 188. icootGL, Al £cooig, idem slg. — iX&siv PVlMVa ut 
vulgo, Brunck sX&oig ex uno cod., unde Hermann sX&yg scripsit. Varias 
lectiones quas H h. v. suppeditat nequeo indicare, schedula, quam ab 
Holdero accepi, hic detrita. — V. 189 Va collocat post v. 192, rectene 
an secus ambigas. Revocavi vulgatam lectionem sn' cclo%vvt0Lg Xs%s- 
soglv, quam tuetur Al ac Bernays servavit, nisi quod yvvtunas scripsit, 
sed gravius mendum libri produnt, Vl yvvaiYa in alG%vvtf\Q\ V2 
yvvalYU ato%vvtLYoig , P yvvaiYag in' alo%vvtiYOig , M yuvatxa in 



106 POETAE ELEGIACI. 

190 }ir) . nuQuflfjg svvccg cpv6scog sg xvtcqlv a&s6(iov ' 
ovd avtolg d"r]Qs66L 6vvsvu8ov uo6svsg svvui. 
{irjds xi ftrjXvTSQUL Xs%og uvSqwv iiLixr\6uLVT0. 
firjS' sg sqcotu yvvuLXog u%ug Qsv6r\g axa&sxTcog' 180 

ov yccQ SQcog &sog s6tl, nu&og d' 1 utdrjlov aitavTcov. 

195 6TSQys Tsr)v uXo%ov %i yccQ t)8vtsqov xul uqslov, 
r\ otuv dvdQL yvvrj cpQOvsrj cpiXa yrjQuog u%QLg, 
xul %o6Lg r) uXo%cp, ^irjd' S[i7ts6r] civdi%a vslxog; 185 473 

(irjds Tig u\ivr\6TsvTU $ir] xovqi]6l [iLysirj. 



ie%vvroig, Va yvvaiva anu.i6ivvxiy.Qiq, unus Vl omnium praestantissi- 
mus liber videtur germanae scripturae in ul6%vvrr\Q6L vel v.uruL6%vv- 
rrjo6L (utroque nomine Aeschylus utitur) vestigium servavisse, cuius 
interpretamentum ul6%vvrLv,oig alii libri (etiam H) exhibent, corrector 
denique UL6%wroig substituit. Denique Xs%ss66l VlAl, inss66i MV2, 
%slXss66l PVaH, %elXs66l duo codd. Brunckii, scripturae fide indignae, 
nam interpolando librarii vocabulum in archetypo oblitteratum restituere 
conati sunt, fuit fortasse 6%sCuig, quae poterant v,arui6%wrr)Qsg dici, 
quemadmodum rv%r\v ecorfjQU Aeschylus dixit. De foeda libidine poe- 
tam verba facere certum, itaque reiiciendum quod olim scripsi yvvuiv,' 
ut6%vvzrjQoig inss66L vel (irjS' ul6%vvs yvvuivu icpv§QL6Z0Lg inss66iv. — 
V. 190. ig wvnQiv, V2 stg uoirov , M v.vnQiv in rasura. Post hunc ver- 
sum haud dubie alius excidit: nam debebat poeta plane puerorum 
amorem interdicere, quemadmodum statim in prooemio praeter cetera 
uq6svu KvnQLv oQivsiv vetat: v. 189 latius patet, nam pariter ad v. 191 
pertinet. Fortasse talis versus intercidit: 

(irjSs fiiu£s6&UL nuidog cpv6LV aQ6svog uvSqu. 
tanquam Serapidis oraculum edidit hunc versum cum alio: sig ui6%qccv 
6vvsXsv6lv , insl cpovw sixsXov ierLv Piccolos p. 189: cf. Mommsen 
Schol. Pind. 2. — V. 191. Hic versus, quem post v. 186 collocant libri 
tantum non omnes Vl2PBMVaMabAl23, rectissime in H et vulgo suum 
locum obtinet. — %r]QS66i 6vvsvaSov UQ6svsg svvul Victorius ex Sambuci 
cod. et sic tres codd. Brunckii, item H (ewsvuSsv) M (ewsvuSsv, ubi 
m. s. 6vv add.) Va (evvsvva Ss uQesvog) T (&rjQS6L ewsfiuSsv uq6sv ig) 
et ut videtur BVl (6vvsvaS') P (ewsfiuSsv). Olim legebatur &r]QS66' 
UQ6r\v 6ws(iuSsv ig svvr]v , quod plane exhibet Al. — V. 192. urjSs ri, 
Va (irjS' srL. — dvSQav, M dvSQog. — ui(ir]6ULvro , V2A1M corr. ucofirj- 
6ULvro. Malim (iiunecovrai, atque id ipsum fortasse delitescit in 
altera scriptura ucourjeuLvro. — V. 193. unug, Mpr. unuv. — Qsverjg, 

U6 n , , , . . j / 

Va otnsQ sv6r\g, Vl Qverjg, V2 veverjg. — uvu&sv.rcog scripsi, V2 uv.u- 
&sv,rog, ceteri ut vulgo dv,d&sv,rov. — V. 194. Va ovQcog yuQ &sog. — 
S' om. Mpr. — dndvzcov manifestus librariorum error, videtur dnav- 
rdv potius scribendum, quam unu6iv, quod languet. — V. 195. rsr)v, 
TH rsvvov, Mb rsvvcov , Va rsvvov dXo%ov rsr\v. — V. 196. cpQovsrj, 
V12BPT cpQovsoi, MVa cpQovssi. — cptXu, Mcorr. vuXd vel v.ul. — u%QLg 
VlMcorr., vulgo u%ql, ut VaH. — V. 197 et 198 desunt in MB, 198 in 
MbV2TH. — i[ins6rj, Va ur) Ss ns6r\, T i(ins6oi. — uvSi%u, V uvSqu. 
— V. 198. P d(ivr'j6rsvru dvrjv.ovQrj6i (uysLrj, Va duvrjersvrueirj v,ov- 
Qai6L (iLyrjvui, Al v,ovQr] iLLysir]. Versum ab hoc loco alienum com- 
mode post v. 183 inserueris, sed fortasse ab aliena manu adscriptus est. 



rSKUDOPHOCYLIDKA. 107 

Mr]de yvvatxa xaxr)v noXv%Qr]f]iatov olxad' ayta&ai' 
200 KatQevdeLg «Ao^» XvyQr)g %c'(qlv eCvexa cpeQvrjg. 
'Cnnovg evyeveag di£,rj{ied , a yeiaQotag te 
tavQOvg vipLtevovtag , dtaQ dxvXdxcov Ttodag aQyovg' 190 
yfj(iaL 6" ovx dyafrr)v eQidaCvoiiev dcpQoveovteg' 
ovde yvvr) xaxbv «Vdo' dnavaCvetac dcpvebv ovta. 
205 {irjde yd[icp yd^tov akkov dyoLg iiti Ttrj^iatL Jtrj^ia' 
firjd' «fNjpi xtedvcav dvvo^aCiiocSLV eig £qlv eX&flg. 

llaialv ptr) laleitaLve teotg, dlk' rjrtLog eirjg. 195 

rjv de tL natg dkCti] cfe, xoXovetco vte*a [irjtrjQ, 
rj xal 7tQe6(5vtatOL yeverjg, r) 8r\iLoyeQOvteg. 
210 Mr) (iev £% aQtievL itatdl tQecpecv itXoxafirjtda %aCtr\v 



V. 199. noXv%Qr](iatov oi'ya8' Brunck ex uno cod. (et sic ut vid. Vl), 
coiaiv oi'yoiotv AlMVaV2H, ooiatv oiyoiai 8' B, oiyoiatv aoiatv vulgo. 

— V. 200. XatQSv6s ig P, XatQEV6B ig 8' Vl, XatQsvsig 8' M (sed 8' add. 
al. m.) Al , XatQSvsi 8' B, Brunck ex suis codd. XatQsvsiv 8' atque 
ita Va. — XvyQrjg, Bernays non recte XvyQrj scripsit. — V. 201. innovg, 
MB ndnQovg, deinde 8' addunt AlVaV2. — Si£r)(is&a ysiaQOtag te 
scripsi in ed. 1, et plane sic P (supra vulgata scripta est), Vl Si^rjfis&a 
ysiaQonag ts et supra yat olyov, vulgo 8i£s6&at (isv yatd olyov ut 
est in MAlVaH. — V. 202. tat>Q0vg MB, ceteri tavQOvg 8'. — vtpits- 
vovtag, PVa vipitaivovtag. — a-A.vXaY.aiv, Va ay.vXav.ag, P ay.vXay.ag, 
sed in marg. oyvXd-ncov. — noSag aQyovg scripsi, cf. supra v. 147 aQyi- 
nooiv Kvaiv. Cum in archetypo scriptura oblitterata esset , librarii 
frustra expedire studuerunt, Mpr. ayQioio, sed corr. navayQiovg, P in m. 
navayoaiovg, Va na^d dyQOvg, Vl navaQt6tov , V2A1 navayQiovg ut 
vulgo, unus Brunckii cod. navayQsiovg, H n////ovg. Antea navayQrjag 
correxeram. — V. 203. dya&r^v, B dya&fj. — dcpQovsovtsg om. Vl, M 
in ras., dXXd cpsQovtat Va, dXXacpsQovtsg B, fort. dcpQaivovtsg, Bernays 
dcpvog sXovtsg coniecit, non recte. — V. 204 omisit Ma. — dnavaivstca, 
Va dvaivstat, H dtavndvstat. — dcpvsov, Vl dcpvstov. — V. 205. dyoig 
codd. ut videtur omnes, praeter AlVa, qui dyrjg (dyrjg). — sni Schaefer, 
legebatur snl. — V. 206 in V2MbA2TVaH legitur ante v. 205, in Ma 
ante v. 203, «deest in A13M. Hic versus, qui neque ex prioribus neque 
ex sequentibus aptus, aut aliunde huc inlatus est, aut finitimi versus 
interciderunt ; fortasse praeter alios iam perditos v. 137 olim hoc 
loco legebatur. — (irjS', H (ir). — d(icpl, Va dtbQi (?). — yzsdvcov, 
Vl ytsdtcov. — 6vvo(iai(io6tv, VlH 6vvai(io6t, V2TA2 ys evvaifioei, 
PVa ts 6vvai(io6iv. — sX&rjg VlPH, quod Hermann requirebat, ai&rjg 
Va, sX&otg Brungk ex suo libro ut Al soloece.. — V. 207. naielv 
vel natel MVaVl2BPAlH, vulgo nael 8s. — si-rjg BM, r)6&a Vl, vulgo 
i'6&i atque ita H, i'6ts Va. — V. 208. r)v , Al r). — dXizri es correxi, 
Va dXitr}6t, Vl dXttr]6ato, vulgo aXitrj (H aXitrj, P dXitr), Mpr. sXrjtr]). 

— yoXovstco scripsi, vulgo ycoXvstco, Vl YQivato, V2TB s6yQivstco, hoc 
etiam unus Brunckii, alius yQtvstco, hinc Schneidewin: rjv 8s tt naig 
a' dXitrj aso, yQivstco pravo numero. Praeterea Mpr. vytsa. — V. 210. 
(ir) (isv, quod iurisinrandi est, insolentius hic in vetando adhibitum, 
nec tamen removere ausim, cum etiam Herodoti usus latius pateat. — 
nXoya(irjt8a %aitr\v scripsi, Va nXoyafirjtSa ts%vr\v , quod recepit Bois- 



108 POETAE ELEGIACI. 

H>r\ xoQvcpr)v TtXetyjg ^O - ' afjtfiata Ao|a koqv^cov' 

a.Q6e6LV ovk eneoLxe xo[iav, %lLdavalg de yvvai&v. 200 474 

Ilaidbg d' evfioQcpov cpQOVQelv veotr\6LOv coQrjv' 
itolloL yaQ Xv66co6l TtQog aQ6eva {il%lv eQcotog. 
215 TtaQ&svLxrjv de xpvXa66e 7tokvxXei6TOig ftaXdtioL6LV' 
[irjde {ilv a%QL yd\icov tiqo dbfiav cHp&rjpev Ea6r\g. 
xdXXog dv6rr]Qr)tov ecpv Ttaidcov toxee66tv. 205 

UteQye cpiXovg d%Qig ftavdtov, 7ti6tLg yaQ a\ieivcov. 
6vyyeve6Lv cpL~kotr\ta ve\iOLg o6irjv & bfiovoiav. 
220 ai,del6^aL 7toXi6xQotd(povg , elxetv de yeQ0v6iv 
edQrjg xal yeQacov ltdvtcav' yeverj <?' dtdXavtov 
tiqe6$vv 6[ir]foxa TtatQog l'6aLg tL[ial6i yeQatQE. 

ra6tQog ocpeLXofievov da6\ibv 7taQE%ELV &eQd7tov6LV. 210 

sonade, V2P %XoY.ttfiiSa %airr\v , Al 7tXo*ttfii8ccg %airr\v , Vl TiXoxdfiovg 
Eiuxdorovg, BM 7tXoyidfiovg inl %aixrjg ut Brunckii codd. tres, vulgo 
TtXoytaiiiSog %aixr\v vel %airr\v nXoHttfiiSog. — V. 211. firjd'', Vl fir\S'. 
Deinde pro dfifiaxa exbibent sQfiaxcc dno codd. Brunckii, tertius ut 
BMVa fir) &av(iccxa. — V. 212. inioiKS , Va inioi y.ai, T ivsr\v.s. — 
■KOfia.v VlP, %6ficci TBMVa, vulgo n6fir\. — %XiSavccig Ss scripsi, lege- 

batur %XiSal Ss, in M a corr. %Xi8aX Tepositum et Ss deletum, VlP %qt) 
8s xccig, sed superscr. vulgaris lectio, quae manifesto mendo laborat, 
nam %Xi8r) iambi modulum babet, et omnis generis luxuriam, neque 
vero luxuriantes capillos significat (itaque Aescbylns de Curetibus dixit 
%Xi8cov xs itXottttfiog, cocrs nccQQ-svoig dpQccig), nec denique structura 
recte procedit; neque vero nt bas difficultates expedias %Xi8dav Ss 
scribendum. Antea %XiSal al'Ss yvvai%cov commendaveram. — V. 213. 
8' om. B. — coqtjv, B coqccv, M coqccv. — V. 214. Xvaccoci, Vl Xva- 
aoovoi, P Xvaccoovai ut vid. — fii^cv, T nvTtQiv, yQ. fit^iv. — sQtoxog, 
iQcovxsg M, SQcoxsg B. — V. 215—217 affert Stob. III 125 ed. Schow. 

— TtttQ&svfnijv , B nccQ&svirjv. — tpvXcccas , M cpvXccxxs , Va tpvXdaasi, 
quod eadem m. correxit, idem noXv%Xsicxoici &aXdfioig. — V. 216. cc%qi, 
Mpr, fis%Qt. — yccficov, fort. ydfiov, ut P exbibere videtur. — ocp&ijfisv 
scripsi, nescius Boissonadum occupavisse, M cocp&r\(isv, B 6cp&r\fisvcu, 
ceteri 6tp&r\vai. — V. 217. i'cpv , V2 scpr/. — V. 218 addidi ex VI. — 
V. 219. avyysvsaiv P, v. avyysvict. — vifioig, vifisiv Va, ■9'' om. Mpr. 

— V. 220. noXiotiQoxdtpovg, V2 noXvoiiQordtpovg. — V. 221 omisit Ma. 

— sSQtjg, Al i'dQTj, sicut M yrjgacov. — 7tdvxcov, P dndvrcov. — ysvsfj 8', 
Mpr. ysvsr)v, sed m. s. add. 8'. — drdXccvrov, Vl2 dxdXttvrog. Verba 
si integra sunt, significant, senem natalium splend»re et annis patri 
parem pari honore afficias; sed propter sermonis ambiguitatem haesito, 
nam ysvsfj drdXccvrog potest etiam aetate suppar dici ut bfi.rjXi.yicc plane 
otiosum esse videatur, itaque in ed. 1 dcpr]Xi%a correxi, postea ysvsfj 
S' ttTtdXttfivov conieci, i. e. aetate confectum, decrcpitum. Bernays 
in priore versu vitium inesse existimans scripsit ysQacov ndvrcov ysvsij 
&aXs&ovrccg. nQscpvv v.rX. quae parum probabilis est coniectura. — 
V. 222. TtarQog om. Vl. — xtfiaiai, Al rifiaig. — V. 223. nccQS%siv 
MBVa, vulgo 7tttQs%ov, Vl 7taQccc%ov. Deinde Mpr. &SQtt7tovra, Va 

&SQtt7t0Vn. 



PSEUDOPHOCYLIDEA. 1 1 ,! i 

dovAca taxtd vifioig, Xva xoi xata&v^uog etrj. 
826 atCyixata \xr\ yQail>r}g, iitoveidClav &£Qartovta. 
dovlov fxrj (ikdfyg ti, xaxrjyoQiav nao' dvaxti. 
kdpjiavs xal fiovkrjv Ttagd y otxitov tv (pqoviovtog. 
^AyvsCrj 4>vxrjg, ov tfco/iairog, tfal xa&aQ[ioC.] 216 

Tavta dixaiotfvvrjg tivatrjQia' tola (itsvvtsg 475 

230 tcoijv ixtEkioit dya&rjv pixQi yrjQuog ovdov. 

V. 224. Sovlco, Mpr. Sovls. — vsuois, viusiv Va. — roi . . . sCr\, 
V2 of . . . sir\s, et s?r\s T a m. s. , Schaefer sir\. — V. 225. Mpr. ariyud 
et inovsiSC^ov. — yodipys, Va yQacpr\s. — &SQUitovrcc, V2Va bsQttitovri. 

— V. 226. Sovlov, T Sovlos- — fildrprjs, B TtXdipr/s, VlT yqdiprjs. — 
rt, om. MB. — Y,ttY.r\yoQSCov, Va %av.r\ dyoQtcov, M Harr\yoQtcov. — tkxq' 
avanri MVaB, Ttap' dvanros Vl, nQOS dvanra P ut vulgo. — V. 227. 
Ttagd y' scripsi, legebatur Ttagd, VlAl naq' . Vocula ys haud quaquam 
arot^tjs vice fungitur, nam cum kuq' sv cpQovsovros ys ol-nsrov dicen- 
dum esset, ys praepositioni adhaeret, cuius traiectionis exempla non 
solum apud Homerum (velut aQiaroi rav dlXcov usrd y' avrbv et avv 
ys ftsoiaiv) et reliquos poetas, sed etiam apud Herodotum et Atticos 
scriptores extant. Minus recte antea fiovXsvfia nccQ' proposui, Bernays 
TtaQa SovXov ivcpQOvsovros. — sv cpQOvsovros, svcpQoviovros MAl. — 
V. 228. dyvsCr\ ipv%r)s, ov acouaros, tlal Htt&aQUoC, olim legebatur 
ayvtiat ipv%r)s rov acouaros tlai v.a&aQUoC, Brunck suos secutus libros 
dyvtCrj ipv%r\s tov acouaros iari ua&aQUos. Libri variant. dyvtCrj libri 
(T dyvCrj, Mpr. dyvtCr\s) praeter P et Al qui ut vulgo dyvtiai. — ov 
BVaV2, MAl aov, T aov , vulgo rov. — tloi na&aQuoC MV12P, iarl 
(iart) xa&aQuos Va et duo Brunckii libri. Negatione ov in locurn 
itnportuni rov (aov) restituta ex trium librorum auctoritate versus pri- 
stinum nitorem recuperavit, cuius haec est sententia mentis, non cor- 
poris sanctitateni in sacris lustralibus omne momentum facere. Con- 
spirat igitur hic versus planissime cura programmate Epidaurio dyvov 
%qt\ vr\oto &vco8tos ivros lovra iuutvai' dyvtCrj S' iarl cpQovtiv oaia, 
quod praeter Cleraentem Alex. adhibuit Porphyr. de abstin. II 19, 
Theophrasti libro nt qI tvat§tCas usus (cf. Bernays de Theophr. 77 seq.), 
neque dubito quin antiquius hoc epigramma obversatum sit ei, qui 
hunc versum panxit. Tueor autem pluralem yia&aQuoC, quo lustrationes 
in universum dici solent, nam librarii cur xa&aQuos substituerint, facile 
apparet. Ncque probandum, quod fortasse alicui in mentem veniat, 
iarl â– x.a&ttQuoC, nam quamvis in versu solitario haesites, utrum nomen 
subiecti vice fungatur, Graeci in eiusmodi enuntiatis soliti sunt verbi 
numerum accommodare finitimo noraini. Iam vero hunc versum, qui 
nulla prorsus necessitudine cum reliquis est coniunctus, ab alio ad- 
iectum ssse consentaneum est: itaque cancellis sepsi praeeunte Ber- 
naysio. Sane poterat huius poematis auctor versum subiicere prae- 
cepto, quod scribarum incuria praetermiserit, sed haud scio an animus 
religione et praeceptis opinionibus liber, quem hoc decretum prae se 
fert, in istum hominem cadat. — V. 229. roia codd. ut videtur omnes, 
praeter MaAl3 qui ut vulgo ola, quod Brunck ex uno cod. correxit. 

— §itvvrss non ausus sum mutare, quamquam M §iovvtts. — V. 230. 
ovSov, VaVl2Al3Ma ovSco vel ovSco, B dSov, P ovSco sive ovSov, M 
bSov, Mb oSov. 



XII. 
XENOPHANES. 

E A E T E I A. 

1. 
Nvv yccQ dr) Zdrtedov xa&aobv xal %£iQ£g ditdvtcov k 476 

xal xvXixsg" Jtkextovg d' dfj,cptttd'£i 6t£cpdvovg, 
alkog d' £vood£g {ivoov iv cpidXr\ tcoq6vv£l' 
%Qati]Q d' £6tr\v,£v [i£6tbg ivcpQ06vvr\g' 
5 aXXog d' olvog itoipog, og ov7tot£ cpr\6i 7tQodco6£iv, 

Xenophanes. Fr. 1. Integrum hoc Xenophanis carmen servavit 
Athen. XI 462 C : 'Oqcov ovv vfieov hccI avxbg xb cvfinoatov , Kaxd xbv 
KoXocpcoviov Ssvocpdvrj, nXrJQSg ov ndar\g &vftrjSt'ag' Nvv ycco Sr) 
kxX. — V. 1 — 3. om. C. — V. 1. £dnsSov ABPV, s SdnsSov Basil. L. 
Forma gdnsSov non magis sollicitanda, quam v. 6 ooSofievog. ZdnsSov 
non solum Hesychius testificatur , sed etiam antiquum epigramma in 
insula Paro repertum Kaibel Epigr. 750 a tuetur csftvco svl ^ansSco. 
Fortasse etiam in hymno Hom. in Apoll. Pyth. 345 dSvxov £dnsSov 
restituendum, ut exposui in comm. acad. Hal. 1859 p. VI, ubi ostendi 
principalem esse formam cdnsSov, unde £dnsSov, SdnsSov, dnsSov 
descendunt: errant enim qui a forma SidnsSov repetunt etymorum 
scrutatores. — V. 2. dficptzt&ei scripsi Dindorfium secutus, libri dftcpt- 
xi&elg, quod frustra tuetur Mullach. Versum adespoton ap. Clem. Alex. 
Paedag. p. 211 dnsQQS' fir\ (iot axscpavov dficpi&ijg huqcc Cobet tragico 
attribuit, quoniam solenne verbum sit neQt&eivat cxecpavov, at comicus 
inc. 305 dixit cpsQcov Ss cxscpavov dficps&rjKS xtg, quemadmodum etiam 
dftcptKsiftsvog axscpccvog, vel eniKetxai axscpavog (Theogn. 1259) dicitur. 
— V. 3. aXXog, fort. scrib. cxscpdvovg aXXog, b S' ut etiam Hermann 
coni. — cptdXrj noQGvvst correxi, antea cpidXrjci itQoxstvst scripsi dubi- 
tanter, libri tpidXrj naQaxsCvst. Meineke coniecit naQayivsi, ctfius loco 
TtSQaytvst (nsQtaytvsi) potius dicendum fuit. — V. 4 ... 8 affert Eust. 
Od. 1633, 53 sine poetae n. — xQaxijQ, Schneidewin KQrjxijQ. — 8' om. 
Eust., qui etiam sficpQoavvrjg exhibet. — V. 5. dXXog S olvog exotfiog, 
og ovnoxe cprjal nQoScocetv scripsi, legebatur dXXog (ABCP, dXXcp VL) 
S' otvog eotlv (hoc om. Eust. VL, A utrum exhibeat an om. non liquet) 
txotfiog (Eust. Zxvfiog) og ovnoxs (ita AVL Eust., ovnco BP) cpr\ai nQO- 
Scocstv (ita AVL, TtQoScocst omisso cprjcl Eust., cprjol nQoScoceiv om. BP). 
Cum haec duo verba etiam in A deesse crederentur (in quo revera 
exstant, vid. Ritschl in Museo Rhen. Novo I 140), Hermann coni. olvog 
S' saxlv sxotfiog, og ovnco nv&fisvi yeCxcov collato Hesiod. Op. v. 336, 



XENOPHANES. 1 1 1 

lieiAi%og iv xeQa{ioig, ccv&eog o6doLtevog' 
iv Se (liGoig dyvr)v 6dLir)v hfittvcoxbg 'Cr\6LV , 
iI>vxqov d' iatLv vdcoQ xccl ykvxv xccl xa&aQov' 

TKXQXUVXCCl cV CCQXOL %CCV&ol ySQttQTJ XE XQCCntt,tt 

10 xvqov xccl Liihxog nCovccg dx&oLiivr)' 

ficoLibg d' av&eGiv ccv xb Lii6ov ndvty nenvxcc6tac, 477 

Lioknrj d' ttLicplg £x u dooLicctcc xccl ftccUr\. 
XQr) de 7tQooxov Liev &ebv viivelv evcpQovccg ccvcjQag 
evcprJLioLg [iv&otg xccl xcc&ccqoiGl Xoyoig. 
15 6neC6avtag 8e xccl ev^aLiivovg xcc dCxcua dvvccG&ca 
7iQt]66eLV — xccvxtt yccQ obv ioxi TtQoxeLQoxeQov, 
ovx v^QLg, — nCveLv ono6ov xev e^oov dcpCxoLo 

otxccd' dvev nQonoXov, Lir) ndvv yrjQccXiog' 
dvdQcov d' ccivelv xovxov, 6g e6d , Xd ncoov dvacpaCveL, 
20 oog ol Llvr|Ll66vv , r), xccl xbv, 6g diicp' aQexrjg, 

Schneidewin contra olvog S' saxlv sxoLfiog, og ovnoxs cpr\cl nQoScoasiv, 
at necessarium prorsus est uXXog 8', nam praeter vinnm temperatum 
iam in cratere praesto erat aliud in amphoris, itaque saxl delendum. 

— V. 6. ocSoLLSvog, B 68(i6(isvog, Hermann otofisvog. — V. 7. 6Sur)v, 
Eust. 6cur)v. — irjOLV Eust., v. l'r]Ci. — V. 8. scxiv Hermann, v. saxlv. 

— V. 11. dv xb (ikcov Karsten, vulgo uvxb uscov, Fr. Francke avxo- 
Liscog, Mullach. uvxollscov , Hermann avxoLidxoig. — ndvxn, legebatur 
ndvxrj. — V. 13. %or) Ss, scribendum videtur %or) Srj. — vuvsiv Ste- 
phanus, vllvsv VL, vuiv P. — V. 14. Xoyoig, Eichstaedt vooig, Schnei- 
dewin vofioig. — V. 15. cnsiaavxag Ss scripsi et deinde itorjGGsiv — 
xavxa y. cov s. nQO%siQOxsQov , ov% vfjloig — nivsiv bnoaov v.x\., ut xd 
Siv.. Svv. nqi]GGSLV sit ex partic. sv£u(tsvovg suspensum, nivsiv autem 
infinitivus sit cum accusativis cnsicuvxug et sv^ucisvovg copulandus, 
illa denique ravra . . . v$Qig mediae orationi interiecta, vnlgo: cnsi- 
cavxdg xs. . . . norjaGsiv xavxu y. cov L noo^eiQOTSQOv. ov% vpQig nivsiv 
S' bnocov %xX. Contra Hermann Xoyoig cnsicuvxdg xs nal sv^uctsvovg â–  
xd Sircuiu S' ovuo&ul nQr)acovxug' xb yaQ ovv soxl nQO%siQOXSQOV, ov% 
vpQiv " nivsiv 8' bnoaov %xX. — V. 16. nQO%s lqoxs qov corruptum, qnam- 
vis Ahrens aliter censeat, qui xavxa yuQ ovv. sgxl nQo%. coniecit, ego 
conieci nQouiQsxsov , quod etiam Schneidewin proposuit, vel nQoayQS- 
xsov, sed non satisfacit. hoc enim poeta dixisse videtur: est hoc ho- 
minum honestorum vel prudentium, exempli gratia nQOLiij&oxsQcov 
i. e. nQOLtrjdsGxsQcov, quemadmodum v^QiGxoxaxog, duQuxsGxaxog alia a 
legitima specie recedunt. Mullach nQoxiLi' sxaQoi, Herwerden nQoxtfi' 
sxsqcov scrip8it. — V. 17. ov% vBql^, B ov%' v§Qsig. — V. 18. Heim- 
soeth verbum yrjQaXsog nulli calumniae obnoxium tentavit, (ir) ndvv 
Sr) GcpaXsQog scribens: poeta unis senibus aetate provectis comitem 
largitur. — V. 19. dvacpuivsi, Hermann et Hartung dvacpuivrj. — V. 20. 
cog oi [ivrj(i6avv' r) scripsi, vulgo cag r) (Lvr\(iocvvr] , P m arjjLvrftioGvvr], 
Scaliger coniecit eog *H (ivrftiocvvrj %al xbv "Og d(i.cp' UQSxrjg,^ ut haec 
scoliorum fuerint exordia, Hermann ocarj avrftioavvri xul voog dficp' 
aQsxr)g, Schneidewin cog ol (ivrftioavvri kul novog dficp' uQSxr)g, similiter 
Ahrens, nisi quod cog y, quod probans Hartung praeterea xai Xoyog 



112 POETAE ELEGIACI. 

ovtl [id%ug dteTtet Tttrjvcov ovde Tiydvtcov , 
ovd' av KevtavQcov , 7tXu6\iutu tcov TtQoteQcav , 

r) 6tu6tug 6cpeduvdg' totg ovd\v %Qr\6tbv eve6ttv' 
^eoov de 7tQO[ir)&eir}v aiev e%etv aya&ov. 

2. 

'Akl' et {iev ta%vtrjtt 7Codd)v vixr\v tt,g uQotto. 478 

r) nevta&Xevcov , ev&a Aibg te\ievog 
TtaQ Uitiao Qofig ev 'OXv\i7tir], eite TtaXaicov, 

r) xul 7tvxto6vvr\v aXyivoe66uv e%cov, 
5 ehe tb detvbv cie&Xov, o TtuyxQuttov xuXeov6tv, 

a6tot6iv x el'rj xvdQoteQog xqo6oquv , 
xui xe 7tQ0edQirjv cpuveQr)v ev dyco6tv uQOtto, 

xui xev 6tt elr\ dr\\io6icov xtedvcov 
ex TtoXecog xal Scoqov, o ot xet\nr\Xtov elrj' 
10 elte xul t7t7toi6tv, tuvtd % uTtavta Xd%ot, 
ovx ecbv u%tog, S67teQ eyco' Qco\ir\g ya.Q upeivcov 

scripsit, Mullach cog oi fivrjfioovvrj uul usvog, dfncp' ccQSTrjg, ut dficp' uq. 
suspensum sit ex dvucpuCvsi, Meineke tov r\ fivrj(ioovvr\. Heimsoeth quae 
ego emendaveram depravavit scribendo ooo' oi fivrifioovv' r\ , idem 
deinde kul xov , og d&X' UQSTrjg commendat. — V. 21. ovtl, ovts. 

— Sisnsi C, Sisnsiv PVL , Sisnr\ Hartung. Ceterum Slsitsl est regit, 
tamquam imperator, quod non sine cavillatione dictum. — V. 22. ovS' 
uv scripsi, ovSs BC, vulgo ovSs xs, ovSs tu Hermann. — nXdoauTU 
xcov Schweighaeuser, nXuofiuTcov ABC, om. P (sed in m. nQuyiLUTcov) 
VL. Hermann coni. Ksvtuvqcov cpXuofiuTu tcov ttqotsqcov. — tcqotsqcov 
r) GTuciug ABP, r} OTUGiug tzqoisqcov VL. — V. 23 et 24 om. C. — 
ocpsSavdg Osann , ut ego dudum emendavi, libri cpsvSovug, Scaliger 
cpXsSovug, Hermann cpXsSovuv. — roig, Mullach TUL~g. — V. 24. Ss 
adiecit Scaliger. — nQOfirj&sir\v , Dindorf nQOfirj&Cqv. — dyu&ov Fr. 
Franke et Hermann, v. dyu&rjv. Librorum scripturam tuetur Weil, qui 
v. 19 — 24 traiiciendos censet post v. 14, non recte; nam cum disticho 
v. 13. 14 arctissima necessitate coniunctus est v. 15 onsCouvTug Ss v.ul 
sv^ufisvovg, quibus verbis praecedentis distichi summa ut solet iteratur. 

Fr. 2. Athen. X 413 F: Tuvt' stXrjcpsv 6 EvQLnCSrjg sx tcov xov 
KoXocpcovLOv ilsy slcov Esvocpdvovg ovxcog' 'AXX sl fisv v.xX. — 
V. 1. sl fisv, Wakefield sl' %sv. — xa%vxr)xi A, xu%vxr\XL PVL. — V. 2. 
nsvTu&Xsvcov, fort. ns vtus&Xsvcov, et similiter v. 16. — V. 3. nuQ TIlouo 
Qoijg sv Stephanus (Schneidewin Qodg mavult), tzuq itiou oqoyjgsv P, 
nuQTtCou OQor]Gsv B, nuQ nCou OQorjg sv V. — V. 4. s%cov, Karsten sXcov. 

— V. 5. t6 Wakefield, libri tl. malim stV cov. — V. 6. ugtolgiv B, 
ugtolol PVL. — nvSQOTSQog Stephanus et Scaliger, KsSQotsQog PV. 

— nQOGOQav Iacobs, A nQOOSQUv, B nQog usquv, PVL n^bg uxqu. 

— V. 8. tisv L, v.s PV. — olt sir} Turnebus, libri GLTsCrj. — V. 9. 
noXscog, noXLog Schneidewin et hic et v. 22, nam noXsog ubi bisylla- 
bum est videtur scribendum. — V. 10. tuvtu %' unuvxu B, xuvcu v.' 
SLnuvru A, tuvtu -ndnavTU P, tuvtu y' unuvTU VL, xavTa %s ndvTU 
Schweighaeuser. — V. 11. oux scov PVL, ovn cov Casaubonus, ego in 



XENOPHANES. 113 

dvdQoov r)d' Xmtoov r)(iEttQrj 6ocpL f rj. 
dXX' £Lxrj [xaXtt tovto vopl&tai' ovde dlxatov 

7Cqoxqlv£lv Qoofirjv trjg dya&rjg 6o<pLrjg. 
15 ovtE yaQ el itvxtrjg dya&og Xccol6l (istELrj, 

ovt el XEvta&XEZv , ovts 7taXai6iioQ*vvrjv , 
ovds {ihv el tayvtrjtt nodoov, to tteq i6tt itQotiiiov 

Qoo^irjg oW dvdQoov «07' iv dyoovL -keXel, 
tovvEXEv dv dr) [idXXov iv Evvo^Cr] itofog sl'rj' 
20 6iiixq6v d' dv Tt TtoXsL ^apfta yivoLt i%\ tco, 
eL' tLg aEd-XEvcov vlxoo Ul6cco 7taQ y oyfiag' 

OV yttQ TtlttLVEL tttVttt JiU^OVg TtoXsoog. 

3. 
A$Q06vva.g 6e iia&ovtEg dvoocpEXEttg nccQtt Avdoov, 479 

bcpQtt tVQccvvLrjg r)6av dvsv (ftvyEQrjg, 
r\'C6av Elg dyoQr]v 7tavaXovQyicc opape' EyovtEg, 

OV [lELOVg 0067t£Q %CXlOL ELg iltLTtttV, 

ed. 2. ovn <av. — V. 14. dyu&r)g, Valckenaer dyuvrjg. — V. 15. Xuolol 
iisrsirj Stephanus, legebatur Xuoioiv er sl'r\. — V. 17. ru%vrr)n Schweig- 
haeuser, v. ru%vrr}ri. — V. 19. uv ABP, ao VL. — V. 20. yevoir', P iievoir' . 
— V. 21. Tlioao nuq' ', B niaug nuqd. — V. 22. respicit Eust. II. 1299, 
22. Deinde Xenophanes videtur dixisse potius viros de civitate universa 
ac publicis rebus bene meritos his praemiis ornandos esse, plane ut 
est apud Euripidem in Autolyco, qui ut recte animadvertit Atheuaeus, 
Xenophanis vestigia sequitur. Carmen enim hoc longius etiam fuisse, 
significat ipse Athenaeus: IloXXd 8s %al uXXa 6 &svocpdvr\g %ard 
rr)v euvrov aoapiuv snaycavi^srai, diufidXXcov cog u%Qr\arov v.ul uXvairsXsg 
ro rrjg d&Xrjoscog slSog. quamquam fortasse etiam alibi, velut in Sillis 
idem argumentum attigit. Vide commentationem meam de Babrio in 
The Classical Museum N. VIII p. 116. 

Fr. 3. Athen. XII 526 A: KoXocpcovioi S', cog qprjai <^vXuq%og, 
rr)v da%r]v bvrsg axXrjQOi sv ruig dycoyaig, snsl sig rQvcprjv e!;c6xeiXuv 
nqbg AvSovg aptXiav nai avtiiiu%iuv noirjOULievoL, nqorjsauv Strjaxrmsvoi 
rug KOLiug %qvgco â– noGLt.cp, d>g â– xal & svocpdvrjg cprjaiv 'Aapqoavvug xrX. 
Ceterum hos versus videtur Phylarchus descripsisse ex carmine, quod 
v.rioig KoXocpcovog inscriptum fuit, in quo carmine cum poeta patriae 
origines et primordia diligenter illustravisset , etiam ea tempora, quae 
insecuta sunt, strictim attigisse videtur. — V. 1. 'Afiqoavvug Schneider 
Saxo, libri dopQoavvag. — V. 2. rvQUwir\g, Meineke rvquvveirjg — rjaav 
uvev OTvysQrjg Dindorf, A rjoaa vsv orvysQr,g, B rjaaavsv arvysqqg, P 
r]aouv svotvysQTig, VL rjouv snl arvysQr)g. Tyrannideni poeta appellat 
bel ipsorum Lydorum imperium vel domesticam dominationem, quae 
Jfub Lydorum lmperio Colophonios oppressit: nam haec luxuria ante 
bellurn cum Lydis effloruit: Aristot. Pol. IV 3, 8: ovr' uv ot nXovaioi 
8lu rb V.UTU nXifoog vnsqs%sLv , drjfiag' olov sv KoXocpavi ro nuXuiov 
snsl yap SY.sv,rr\VTO uuhquv ovaiuv 01 nXsiovg nqlv ysvso&ui rov noXs- 
(iov ruv nqog Avdovg. — V. 3. r\Loav Meineke, vulgo ijsauv. — V. 4. 
coansQ AB, rjnsq PVL, vid. Solon. fr. 36, 18. cf. Schoemann de Parti- 

POETAE LtE. II. 8 



114 POETAE ELEGIACI. 

5 uvyjuXeoL, %uCvri<3iv uyuXXo^ievoL evitQe7tee66Lv , 
u6xr}Tolg odnqv %ql^lu6l dev6[ievoL. 

4. 
Ovde xev iv xvXlxl TtQoteoov xeouGeLe tLg olvov 
ey%eug, ccXX' vScjq xul Ku&vneQ&e tie&v. 

5. 
IJe^x^ug yu.Q xcoXijv eQLCpov, 6xe'Xog tjquo riiov 480 

xuvqov Xuqlvov , tl(ilov uvSql Xuyjelv ', 
xov xXeog 'EXXccdu itu6uv ecpC^eTUL ovcf uitoXrjl-ei, 

itft' uv uoLdonoXcov r) yevog 'EXXudLXcov. 

6. 
Nvv uvt uXXov enetfit Xoyov, deC^co de xeXev&ov. 

bus orat. 237. — Quod est ap. Cicer. de Republ. VI 2: „ut quem- 
admodum ille scribit, cotidiano in forum mille hominum cum pallis 
conchylio tinctis descenderent" sane ad Colopbonios pertinet, sed Theo- 
pompum auctorem sequi videtur, quem etiam Athen. 1. 1. adhibet. — 
slg inCnuv, Schweighaeuser cag inCnuv. — ■ V. 5. uv%uXsoi ABPV, 
uv%fiuXsoi L. — %uCxr\6iv PVL, %uCxi6iv AB. — uyuXX6[isvoi V, uyuX- 
X6[isv L(AB), uyccXXo[isv P. Hermann uvruXsoi %uCxr\g iv uyuX[iu6iv, 
ego olim uyuX[i' cag, Schneidewin uyuXXofisvoi xuvur\6iv, Mullach uyuX- 
X6[isvoi %uQis667]g, Meineke uyuXX6[isvoi %QV6sr\6i. Synizesin facile 
possis removere scribendo %uCxr\g ysyuvcafisvoi svnosnss66iv , sed 
permirum est aurea ornamenta, quibus crines decorabant (vid. Athen.), 
non esse commemorata; hoc igitur nomine et Hermanni et Meinekii 
coniecturae ceteris praestant, sed malim scribere uv%uXsoi %uCxr\6iv 
uyuXfiu6C x' svnQS7iss66iv. — V. 6. oSprjv ABP, 6S[ifj VL, Hartung 
6S[ir]g. — %qC[iu6l V, %qC6[iu6l L, %qt\[iu6l AP. 

Fr. 4. Athen. XI 782 A: "E&og 8' r\v kqoxsqov iv xca noxrjQCm 
vScoq i[ifluXXs6&ui, (jls&' o xbv olvov Esvocpuvrjg' OvSs nxX. — 
V. 2. iy%sug Casaubonus, iy%svug C, %svug Schweighaeuser. — vSooq 
offendit propter paenultimam in thesi productam, cf. supra fr. 1, 8. 
fortasse vSuxog corrigendum. 

Fr. 5. Athen. VIII 368 E: v.u\ &svoq?uvr\g S' 6 KoXocpcaviog 
iv xolg iXsysCoig cprjeC' JJi[iipug xxX. — V. 1. r\QUo, A ttjquo, C rjQU 6. 
Haedi vel hinnuli %caXr\v solebant honoris vel amoris causa donare, 
cf. vasculorum picturas ap. Jahn. Catal. Monac. n. 262. 275 al. — 
V. 3. icpC^sxui Karsten et flecker, libri ucpC^sxui. — V. 4. uoiSoitoXcov 
scripsi, vulgo uoiSucav , C uoiScov , Hartung uolSwv r) 6cav, Meineke 
vel uolSo&sxujv vel nXsog scribendum proposuit. — 'EXXuSlkoov C supra, 
vulgo 'EXXuSikov. 

Fr. 6. Diog. Laert. VIII 36: IJsqI Ss xov uXXoxs uXXov ysysvfj- 
6&ui (IIv&uyoQuv) &svocpuvr\g iv iXsysCu nQ06[iUQxvQsi, r\g uq%y\' 
Nvv ovv x uXXov snsLfii Xoy«v, SsCl-ca Ss ksXsv&ov, 6 Ss nsQl 
uvxov cprjeCv, ovxcag s%sv KuC noxs iuv kxX. unde v. 2 — 5 tanquam 
epigramma receptum in Anth. Pal. VII 120. Eadem Suid. v. Esvo- 
cpuvr\g. — V. 1. vvv uvx' Stephanus, vulgo vvv ovv x', Hartung vvv 



XENOPHANES. 115 

* * 

* 

KaC noxe {itv 6xv<peh£onevov 6xvkaxog naoiovxa 

<pao~iv inotxxetQat xal xode (paa&ai inog' 
navtiai }irjde Qaittt? , inel 7] cpCXov avsQog iaxCv 
5 4>v%rj, xr)v eyvcov <p&ey1*a[ievrig dtcov. 

7. 
Hdrj d' inxd x ea6t xal e^rjxovx' ivtavxoC 

(ilr]6xQC£ovxeg i{ir)v cpQovxCd' dv 'Ekkdda yrjv 
ix yevexr\g de xox' r\6av ieCxo6t itevxe xe JtQog xotg, 

etneQ iycb Tteol xcovd' oida Xeyetv ixvficog. 

8. 
'dvdQog yrjQevxog itoXlbv dtpavQoxeQog. 481 

S' avx' . — Se, fort. xe praestat. — naQiovta, Pal. itao' lovxa. — 
V. 2. x«t noxe, 8r]noxe Planud. — V. 3. cpadv, Suid. cpaeC y'. Deinde 
cod. Pal. a pr. m. incoiyixeiQai. — V. 4. inei r) scripsi, v. inetr), cod. 
Pal. inel r). — iaxCv , Pal. corr. eaxt (erat iexCv), idem v. 5 a m. pr. 
ipvxqv. — V. 5. xr)v, Karsten xr)g, fort. cp&ey^afievoio legendum. Ap. 
Suid. BE cp&ey^aftivrjv. — eyvcov, ed. Frob. eyvat. 

Fr. 7. Diog. Laert. IX 19: fiaytQO^tcoxaxog xe yeyovev (6 Sevocpd- 
vrjg), cZg nov x«l avxog cprjoiv "HSrj hxX. Eadem Apostol. VIII 42 r, 
qui v. 2 filriovQCgovx' v(ir)v exhibet, v. 3 omisit xe, v. 4. habet xcov. — 
V. 2. cpQovxCg non significat mentem, sed quidqnid mentis opera par- 
tum i. e. carmen, eodem modo dicuntur (leXrjSoveg, quod Hesychius 
coSaC interpretatur, vereque opinor Ruhnkenius Callimacho restituit ep. 
2 , 5 al Se xeal ^coovai fieXrjSoveg, ubi dr\S6veg legitur; ad eundem 
modum Latini curam et curas dicunt. Xenophanes autem quod sin- 
gulariter dixit cpQovxCSa, unum aliquod poema significat h. e. ne^l 
cpvaecog, quod praeter cetera potissimum eius nomen nobilitavit: fuit 
igitur unus e principibus graecorum philosophorum, si quidem 01. 47, 1 
admodum adolescens hoc poema foras dedit. Sane in carminis reli- 
quiis insunt, quae non poterant scribi, antequam poeta Siciliam et 
finitimas regiones visitavit: videtur igitur poeta secundis curis receii- 
suisse poema annos natus XCII, ut hi ipsi versus hanc epecdosin spec- 
tent. Nam Heracliteum noXvfia&Crj voov ov SiSdoyief 'HaCoSov yaQ dv 
iSCSal-e x«i nv&ayoQrjv, avxCg xe Sevocpdved xe xal 'Exazaiov haud- 
quaquam arguit Xenophanem philosophum post Pythagoram inclaruisse. 
— V. 3. yevexrjg Hiibner, vulgo yevixrjg. 

Fr. 8. Et. M. 231, 4: r) fiexoxr) yrjQeig ... yrjQivxog, coaneQ Sevo- 
cpcov olov 'AvSQog ytxX. ubi Eevocpdvrjg scripsit Sylburg. Cramer An. 
Ox. IV 339 dvSQog yrjQovxog affert. — Ex Elegiis praeterea petitum 
videtur, quod refert Pollux IX 83: eixe 3>eC8cov nQcoxog 6 'AQyeiog Hnoipe 
v6fii6(ia, eixe zJrjiioSCnrj r) KvfiaCa avvoiy\.r\aaaa MCScc xco $QvyC, . . . 
eixe AvSoC, xa^a qpjjot ^evocpdvrig. Item quod Diog. Laert. I 111 de 
Epimenidis aetate refert: cog Se &evocpdvr\g 6 KoXocpcoviog dytrjyioivai 
cpr\oCv , xexxdQa nQog xoig nevxr\y\ovxa xai. enaxov (fiiovg i'xrj). nam 
quemadmodum Pythagorae in elegiis fecit mentionem, ita poterat etiam 
Epimenidem memorare. — Mullach, qui in Fragm. philos. Gr. (1860) 

8* 



116 POETAE ELEGIACI. 

denuo Xenophanis reliquias recensuit, cum alia praetermisit , tum ver- 
sum, quem Herodianus exhibet n. fiov. Xs£. 30, 30: 

Kal firjv svl onsdzsooL rsotg xaraXsCfisrai vScoq. 

item ib. 41, 7 (cf. Et. M. 235, 4. Et. Gud. 301): 

El fir) %Xcoqov scpvos &sbg fisXi, noXXbv scpaonov 
yXvooova ovv.a nsXso&aL. 

denique Varronis testimonium ap. Augustinum de civ. Dei VII 17: „De 
diis populi Romani publicis, quibus aedes dedicaverunt eosque pluribus 
signis ornatos notaverunt, in hoc libro scribam, sed ut Xenophanes 
Colophonius scribit, quid putem, non quid contendam , ponam." haec 
enim non sunt referenda ad versus notissimos: %al zb fisv ovv oacpsg 
ovtig dvrjQ %zX., sed Varro videtur alium versum, qui illi loco prae- 
missus fuit, respicere. Et prioris quidem versus, quem Herodianus ser- 
vavit, emendatio incerta: in promptu est correctio xai fiiv svi, sed 
non magis illa quidem probabilis, quam quod Lehrs dedit dyvov, for- 
tasse scribendum est d%fir]v sv onsdtsooi. 'A-nfir)v adhibuit etiam in- 
certus poeta ap. Ioh. Alex. de acc. 29, 35: 'Ay.(ir]v rov $Qva zijfiog sni 
ozrj&sooi, y.s%vvzai, ubi $Qva scripsi, cum in codice sit (SQvd. cf. He- 
sych. BQva . . . snszC&szo 8s dyvLGfiov %uqlv. qui versus Alexandrini 
alicuius esse videtur, nam rrjfiog idem est atque hodie. 

Insigne denique Xenophanis fragmentum legitur ap. Schol. in Hip- 
pocrat. ed. Daremberg in excerptis ex codd. medic. p. 206. Littre Hip- 
pocr. II 686. Klein Erot. 18: BXr]arQLGfibg' b Qinraofiog , ovrco Ba%%SLog 
rC&rjGiv sv svCoig Ss dvriyQacpoig svQOfisv ^XrjzQLOfibv %coQig zov o - 
bvrcog Ss rov QLnzaofibv orjLLaCvsi, y.a&mg %ui £svocpdvr\g b KoXocpcovLog 
(libri KoXtovLog KcoXcovLog KvncovLog) cprjOLV syw S' sfiavrbv nbXiv 
(nbXiv noXiv V) sv. nbXscog cpsQtov (om. DLQ) s fiXrjozQL£ov dvzl 
zov sQQLnza^bfirjv. Haec mihi in trimetros redigenda visa sunt: 

'Eyw 8' sfiavzbv s% nbXsog nbXLV cpsQcov 
BXrjorQL^bfirjv. 

ut Xenophanes etiam trimetros composuerit; nam ad Xenophanem Les- 
bium iambographum , cuius memoriam unus Diog. L. servavit, hoc 
frustum referri non posse manifestum est. Similiter Schneidewin qui 
coni. : syw 8' ifiscovrbv s* nbXrjog slg nbXiv IIsqcov dv s@Xr)orQi^ov (dvd 
rr\v 'EXXd8a), Dubner syw 8' ifiavrbv noXibv slg nbXiv nsQwv 'E% noXiog 
spX-rjarQigov, Daremberg s^XrjorQCa^ov requirit, Hartung s% noXscog cps- 
qcov pdoLv @Xr)orQigov. Contra Meineke censet haec ex pedestris ser- 
monis monumento, fortasse ex epistola desumta esse, idemque coniicit 
Xenophanis versum El. 7, 2 ^XrjorQC^ovzsg sfirjv cpQovzCS' dv' 'EXXdda 
yr)v intercidisse, ut haec omnino aliena sit a Xenophane. Meinekio as- 
sensus est Klein, qui ndXiv s% nbXscog scripsit. Atque ego quoque iam 
arbitror haec ex epistola Xenophanis esse deprompta, quae utrum ger- 
mana an subditicia fuerit, in medio relinquo. 



XIII. 482 

T HEOGNI S. 

Sl ava, Arvxovg vis\ 4ios xtxog^ ovtcoxe 6elo 

lr\6o^at dQ%6[i6vog ovd' aTtonavo^Evog, 
dXX' aisl TtQcatov 6e xal v6xaxov ev xe \k,e6ql6lv 

Theoguis. Codices collati a Bekkero in editione altera (Berol. 
1827) sunt hi: Mutinensis (A) omnium praestantissimus, Parisinus Reg. 
2008 sive 3340 (b), Parisinus Reg. 2551 sive 3233 (c), Par. Reg. 2739 
s. 2803 (d), Par. Reg. 2833 s. 3341 (e), Par. Reg. 2866 s. 3336 (f), 
Par. Reg. 2883 s. 3537 (g), Par. Reg. 2891 s. 3525 (h),. Venetus Mar- 
cianus 520 (i), Laurentianus plut. XXXI cod. 20 (1), Barberinus (m), 
Vatieanus 63 (n), Vaticanus 915 (O), codex praestans, Vaticanus 1388 (p), 
Vaticanus Palat. 102 (q), Vatic. Pal. 139 (r). Praeterea ex Vindobonensi 
331 lectiones aliquot enotatas habui (s), Laurentiani plut. XXXII cod. 
48 chart. primorem partem contulit Studemund (t). (Venetus Marc. 522 
! KJ ex Vaticano descriptus est: v. Ziegler et Hart in Fleckeiseni 
Annal. 1868 p 329 — 336.) Asteriscus (*) significat ceteros libros inter 
se consentire. — Ex his codicibus sententias distinguunt bdhimnqr. 
— De auctoritate horum librorum dixi in commentatione de crisi Theo- 
gnidea, quae legitur in Museo Rhen. Novo III p. 206 seqq. et 396 seqq. 
Cf. etiam Schneidewin in Notit. Societ. Gotting. 1852 n. 5. Theognidis 
locos complures pertractavit Leutsch Exerc. Crit. Spec. II Gott. 1862/3 
et passim in Philologo, alios attigit Sclwemann in schediasmate de 
Theogn. Gryphisw. 1861. — Recensionem Theognideorum absolveram, 
cum Ziegler denuo edidit has elegiarum reliquias (Tub. 1880): quem 
mox subsecutus est novissimus editor Sitzler (Heidelb. 1880). Van der 
Me>/ in Mnemosyne nova VIII 307 seq. de nonnullis Theognidis locis 
commentatus subiecit exemplum cod. A inde a v. 529 usque ad v. 1055 
sua manu descriptum, ut consummaret inchoatam olim operam. Denuo 
examinavit codicem H. Jordan: vid. Hermes XV 523 seqq. — Inscribi- 
tur carmen fteoyvidog ileysiav a A. frsoyvig g, fteoyvig t, ftsoyvidog 
fisyagtag el, uqxV g ^ v ® 8{ P t °v &soyvcSog og <J«.a 6tl%<av rjQcasXsysicov 
0, ftsoyviSog yvcofiat. bdfmpq, dsoyvidog usyaqsag aiY.s7umxov yva>- 
fiat slsysiaitat c, ftsoyvtdog yvwfiat, rjoasXsystot ot GzCxot i, &soyvi- 
8og yvdfiat: fiaXXov &soyvidog yvcofioXoyia ngog Kvqvov noXvnatS rjv 
xov igcousvov h, xTsoyvtSog yvcouat xov usyaQecog 7tQog Kvqvov xbv 
savxov cptXov frsoyvtg, &soy vtg ' &eoyvtg r. — V. 1 — 4 affert Apostol. 
XVIII 56 b. Arsen. 485. — V. 2. aQXOusvog , aQXOuevog y' i. — 
dnonavouevog, Turnebus dvanavouevog. — V. 3. as scripsi, libri 
xs, quod praeeunte Leutschio tenens Hartel in Analectis (Wiener Stud.) 
o' dstaco commendat, quod IV rf ueaotg ae vel ev xs as usaaotg dici 



118 POETAE ELEGIACI. 

CC6106)' 6v 8e [loi xXv%l xal e6%~Xd dCdov. 
5 <&ot(He ava%, ote [iev 6e frea texe itotvia Arjtor, 483 

cpoCvtxog Qadivrjg %eo6lv eq)aipa\ievr], 
a&avdtoov xdhfo6tov, enl tQO%oeLde'C XC\ivr], 

7ia6a {iev enXrJ6d-rj Arjkog a7i6LQ66Cr] 
od{ir)g d{i(5Q06Cr]g, eyeka66e de yata TteXooQr], 
10 yrj&r]6ev de flad-vg novtog dXog Ttoforjg. 

"AQteyLL d-rjQocpovr} , ftvyateQ Atog, r)v 'Aya\ii\LVGZv 

oportebat. — V. 4. dsCaco, hanc futuri formam antiquis poetis plane 
abiudicans Cobet vfivrjoco proponit; poterat leniore medicina uti dsCSco, 
quemadmodum apud Eurip. Herc. Fur. 678 sxl xuv 'HQU-nXsovg kuXXC- 
vi.y.ov dsCaco Elmsleius probabiliter dsCSco scripsit. Alexandrini saepius 
adhibent, vid. Theocr. I 145 daco, VII 72 et 78 uosl, XXII 26 dsCaco 
(unus liber dsCSco\ item Callimachus III 186, pariterque Babrius, deni- 
que, ut Herwerden animadvertit, exordium Orphici carminis, quod Ale- 
xandrinorum saeculo superius esse Platonis auctoritas testatur, dsCom 
^wsxolol, dvgag 8' snC&sa&s ($s§r]XoL, in cuius locnm interpolatores 
substituerunt cpQ-sy^o[iuL olg &sfiig iazC. — [iol AO, fisv ceteri libri. 
— ■ V. 5. $ot|?£, cpoL@' p. — V. 6. QuSivf)g Obcdefhilmn et pr. g, 
quamquam non multum tribuendum in hac re his codicibus, cum l da- 
tivi tantum non ubique omittant, ut Bekker dicit: ceteri QuSLvijg. Cod. 
Pal. ap. Hoesch. xQvcpsQr)g, at scribendum omnino cpoCvLnog QuSivfjg (ut 
etiam Draco Straton. p. 93 exhibet), quod epitheton inprimis palmae 
convenit, nec quoniam infra v. 996 de Lacaena puella dictum EvsiSfjg 
gaSivaig %sqo*l AuycuLva vloqt} continuo idem de Latona dicendum. At 
gravis inscitiae me arguit Schneidewin, dicendum enim fuisse cpoivinog 
quSlvov: scilicet is ignoravit palmas et mares et feminas esse, vid. 
flerodot. I c. 193: sial Ss acpL cpoCvLtcsg nscpvnoxsg dvd nuv xo nsSCov 
ot nXsvvsg uvxcov xuQnocpoQOi, in xcov xui aixCu kuI olvov xal fisX' 
noisvvxuL' xovg avAscov XQonov &SQU7tsvovoL xd xs uXXa zai cpOLvCncov 
xovg SQOSvag "EXXrjvsg kuXsovol, xovxcov xov huqtiov nsQiSsovOL xijoi 
(iaXavrjcpoQOLOL xcov cpoivCv.cov , lvu -nsnuCvr] xs ocpc o ipf t v xf]V $d- 
Xuvov saSvvcov xui fir) dnoQQSrj 6 xov cpoCvLnog' tpf t vug yuQ Sfj cpoQsovoL 
iv xco nuQ7tcp ol sQOsvsg, xuxu7isq Sr) ol oXvv&oi. At adversarius dicet, 
quaerendum esse, Delia palma mas an femina fuerit: hanc quoque quae- 
stionem solvam; in imagine enim ap. Tischbein Vas. pict. T. II t. Xlf, 
ubi Apollinis adventus in Delum insulam exhibetur, licet videre pal- 
mam baccis exuberantem: femina igitur palma fuit, quamquam a poe- 
tis vulgo 6 cpoCvi^ dicitur; prorsus ut est in simili argumento ap. Pau- 
san. X 15, 5, ubi describit palmam auream, quam Athenienses Delphis 
dedicaverunt, Xsyst 8s nui cog xo Soqv xui xug yXavnag nui oaog xuq- 
7tog ini xco cpoCvLKi insnoCr\xo ig \xC\ir\OLV xf\g oncogug, xuxuxXuoulsv *ui 
xuvxa ol xoQunsg. Item Theophr. Hist. Plant. III 19 6 &f)Xvg cpoCvi^ 
scripsit. — V. 7. xqo%osCSs'C A. — V. 8. dnsiQSolr}, hs dnsLQsaCrjg. Delos 
dnsLQsaCrj dicitur, id est HvxXoxsQrjg, quemadmodum SuiixvXiog dnsCQcov. — 
V. 9. sysXaos Oiqrt. — V. 10. yr]&r]Gsv, yr]&r]OS Onp. — fiudvg, §UQvg el. — 
V. 11. &r]Q0cp6vr], &r]Qoq>ovoi i, &r]Qr]cp6vr] s, &r]QOcpovs Brunck, quemad • 
modum. Eurip. Herc. F. 378 &r]Qocp6vov dsuv appellat, sed ap. Aristoph. 
Thesmoph. 320 &rjQocp6vs -nui emendatio &r\Qocp6vr] vix dubitationi ob- 
noxia- Huc adde mulieris nomen ap. Pausan. V 3, 9 quod rectius ©rjQscpovr] 



THKOGNIS. 11!i 

£L0a&\ ox' ig TqoCi]v enkee vrjvrtl ftoatg, 
evXOfievG) [iol xkvfti, xaxccg d' dno xrjoag dkalxe' 484 
6ol [itv xovxo, fted, 6(llxqov, ipol de (teya. 

i:> \Tov6ai xal XaQLxeg, xovQai /Jtog, a r i noxe Kddpov 
ig ydfiov il&ovGaL xalov deC6ax' enog' 
oxxl xakov, cpCXov iexC' xb d' ov xaXbv ov tpCXov ifixCv. 
xovx' enog d&avdxcov riX&e did 6xo(idxG)v. 

KvQve, 6o(pL^O(ieva [iev i(iol 6<pQrjy lg inLxeC6%ca 
20 Toftfd' ene6Lv, Xrj6£L d' ovnoxe xXenxofieva. 
ovde xig dXXd^ei xdxiov xov6d~Xov naQeovxog' 

quam OrjQucpovrj vel €)r]Quicp6vr] scribitur. Herodianus Et. M. 602, 4 
&rjQOcpova et &r]QEcp6vu testificatur, cum hac forma componas uvSqe- 
cpovog, quod idem Herodianus (Eustath. 183, 8) Doriensibus attribuit; 
utrumque exemplnm ad vocalium variandarum studium referendum; 
aliam vicissitudinem ostentant MsvoXuog, Zi&svofioiu, Bsqoviht] Latinis 
potissimum hominibus frequentata. — 'Ayu(is(ivcov t dydfivcov d.. — 
V. 12. SLCud 1 ' dh, ceteri omnes si'au&' t etiam A (in quo supra Bcrip- 
tum cognovit), quod Bekker aliique receperunt, sed e lcuto omnino pro- 
bandum; nam Agamemnon, ut alias Dianae cultum instituisse dicitur, 
ita etiam Megara propagavit ibique deae templum condidit, vid. Paus. 
I 43, 1: nui 'AQzsiiiSog lsqov, 6 'Ayufiscivcov snoirjcsv, rjvinu rjX&e KdX- 
Xavta oinovvzu sv MsyuQOig sg "IXlov enea&ui neiacov; nam illud leve 
discrimen, quod Theognis de ipsa expeditione dicere videtur, Pausanias 
de itinere, quod antea ad heroas congregandos suscepit Agamemnon. 
Ceterum conferas Callimachum ap. Schol. Arist. Av. 873: Tr)v toyu(ie- 
(ivcov, eog 6 (iv&og, elguxo , Tfj nui XinovQU nui fiovconu ftvszai, quae 
de Amarysia sive Colaenide Diana sunt dicta. Neque tamen propter 
hanc similitudinem etiam hic locus ad Amarysiam Dianam revocandus, 
quamquam insunt in hac sylloge reliquiae poetae, qui in Euboea si 
non natus fuit, at certe domicilium collocaverat. — &ouig, Q-orjg A 
(rj cum ras.). — V. 13. dnb, dno g. — uXuXhs, eXuXhs r. — V. 14. (isv, 
8s r. — &sd, &sd i aut a ut videtur post a eraso A. — gjilhqov, (ilhqov 
A, sed glllhqov etiam ap. Aristot. Eth. Eudem., VII c. 10: svSsxEzai 
8 slvai wansQXsysi Qsoyvig- aoi (isv zovzo &sd glllhqov, ifioi Ss (tsya. — 
V. 15. KuSllov, ndayfiov i. — V. 17. 18 affert Iriarte p. 191. — V. 17. 
scxi AO, atque ita saepe. — Nescio an traiicienda sint vocabula: zo 8' 
ov cpiXov, ov naXov lcziv, sed vel sic probo egregiam Valkenarii emen- 
dationem in Eurip. Phoenissis v. 814: ov yuQ o (ir) naXbv ovnoz' s"cpv 
cpiXov (in libris est tcpv huXov). Videtur autem Hesiodus Cadmi nuptias 
enarrans hanc Musarum cantilenam prodidisse. Hesiodum sequuntur 
Theognis, Pindarus, Euripides. Post v. 18 Leutsch distichon interci- 
disse censet, quo verba Sia czofidzcov explanata fuerint: non recte: 
d&dvuzu gzolluzu Gratiarum ora sunt. — V. 19. aocpi£o(isvcp (isv ifioi, 

r\ 
Hartung aocpigofisvcp ovofid (ioi. — acpQrjyig, acpQuyig 0, auq>Qyig i. 
— V. 20. Xr]csi, Xvcsi bq, Xr\ar\ s. — nXsnzofisvu A et fortasse r, 
nXsnzofievu 0, ceteri nXsnzoLisvr] , m quid habuerit incertum. — 
V. 21. dXXd^EL, uXe^el 0. — huhlov , huXXlov pr. r. — zova&Xov, 



120 POETAE ELEGIACI. 

oode de itag tig eQei' ®evyvidog i6tiv eitY\ 
tov MeyaQeatg' Ttdvtag de %at av&Qcortovg 6vo^ia6tog 
a6tolg ror<?d' ov itco ita6iv ddelv dvva^iat' 
25 ovdev &av{ia6tov, IloXvttatdri' ovde yaQ 6 Zevg 
0V&' vcov %dvte66 > dvddvet ovt dve%av. 

2Jot d' iya) ev cpQOvecov VTtod"r]6o^iat, old neQ a-vtog, 485 

Kvqv\, dnb twv dyafrojv italg et icbv epad-ov. 
TteTtvvo, ^rl^ , at6%Q0t6tv in eQy[ia6i [^rj^ , ddtzot6tv 



x' ova&Xov AO, xov sa&Xov cegilpqr, s in m. yQ. d&Xov naQiovxog. — 
V. 22. Ss om. q. — nag xig sQSi AO, naig sqssi r, ncog sqssi elpq, 
ceterism? £qssi. — ©svyviSog, ©soyviSog g, frsoyviSog 8' r, ftsioyviSog s. 
Ceterum haec verba: 0s6yvtSog saxiv snr\ xov MsyaQscog affert Xe- 
nophon ap. Stob. LXXXVIH 14, unde confirmatur haec ex prooemio 
petita esse. — V. 23. Msyagscog, Msyagsog Bekker in ed. pr. scripsit. 
— ovoiiacxog AO, ovofiaaxovg f, ceteri ovofiaaxov. — V. 24. ovofiaaxbg 
daxoig xoiaS' scripsi, vulgo legitur ovo/iaaxog (vel ovofiaaxov)' aoxoioiv 
d', A a m. pr. et aaxoiai d' , Ahrens ovotiaaxbg daxoiaiv Sr) ovnco, ego 
olim ovofiaaxog daxoig si (ir) 7tco scripsi, ut hoc ad Q , av(iaax6v referretur. 
Contra Hartung ndvxag (isv sn dv&Qconovg ovoitaaxog, daxoiaiv 8' ovnco. 
Leutsch daxoig ovS' ovxco. — V. 24—28 affert Ap. IV 14 d. — V. 25. 
IlolvnaCSri Elmsley omnibus locis scribendum esse vidit, vulgo IIoXv- 
naC8r\. — ovSs yaQ 6, 6 Ss yaQ bt. — V. 26. ovft', 00&' r. — ndvxsaa' ', 

quod Porson comecerat, A {navxsaov, 1 a m. s. ut vid.), navxcog el, navxag 
h,ndvxag et in marg. rj ndvxcogt, * ndvxag. ndaiv Dindorf requirit. Anti- 
quitus fortasse scriptum fuit ndvxag J-avSdvsi. — Respicit huc Liban. III, 
27. — Ad. hanc elegiam fortasse etiam aliud. distichon v. 799. 800 refe- 
rendum. — V. 27. ola, oaaa 1 et margo h. Megarensis poetae vestigia 
legit Aristoph. Av. 1362: aol 8', co ysaviav.' , ov %a%cog vno&rjoofiat, aXX' 
oldnsQ avxbg spa&ov, oxs naig r]v. Seiunxit Bekker hoc distichon a 
prioribus, ego vero coniunxi cum sequentibus, quae vulgo separantur; 
recte vero Bekker v. 29. 30 segregavit a proxime sequentibus; quam- 
quam haud dubie aliqua necessitudo intercedebat. Nam omnino haec 
tria fragmenta inde a v. 19 usque ad v. 38 eiusdem elegiae fuisse vi- 
dentur, quae prooemii locum obtinebat: v. 19—26 huius elegiae exor- 
dium sunt, nec tamen integrum, nam poeta post v. 26 illam senten- 
tiam videtur pluribus persecutus esse , neque licet continuo v. 26 cum 
v. 27 seq coniungere, quod vel nomen repetitum UoXvnaiSiq (v. 25) et 
Kvqvs (v. 28) arguunt. Versibus 27 — 30 inchoabatur media pars car- 
minis, v. 31 — 38 epilogus huius elegiae est, ubi non incommode ea 
ipsa sententia, a qua poeta epilogum orsus erat v. 31, in novissima 
parte (v. 37. 38) iteratur, ut epilogum integrum servatum esse appa- 
reat: olim suspicabar ultimum distichon (v. 37. 38) separandum esse, 
quippe quod propter similitudinem esset subiunctum. Adversatur Leutsch 
•Philol. 30, 219 seq. de Theognideae poesis forma ac specie et hic et 
alibi improbabilia commentus. — V. 29. nsnvvo scripsi, libri vitiose 
nsnvvao (nisi quod nunc compertum est in A legi nsnvvno littera 
erasa, quod emendationem plane comprobat): nam media syllaba ubique 
producitur, itaque nsnvvo scripsi, quemadmodum saavo apud Homerum 
II. VI 585. Od. I 447 in plusquamperfecto dictum; nec dissimile est 



THEOGNIS. 121 

30 ti^idg firjd' dostdg eXxeo fir]6' dcpsvog. 

Tavta (iev ovtcog i'6d-L' xaxot6L ds {ir) TCQoOofitXei 

dvSgd^Lv, dkk' alsl tcov dya&aiv s%so' 
xal iiBta totcfcv ntvs xal e6&le, xal (ista tol6LV 
l£e, xal dvdavE totg, cov (isydXr] dvvafiLg. 
35 EGftlcov iisv ydo d% s6ftkd (iaQ , r\6saL' r\v ds xaxot6iv 

6v(i(iL6yt]g , dnokstg xal tbv iovta voov. 486 



Saivvo, quod est II. XXIV 63 aliaque id genus. — sgyfiaat, Hgyaot 
0. — firjd' nai i, fortasse (t,r]x' scribendum; sed aegre diiudices, utrum 
librarii aberraverint an sermonis graeci consuetudo in his voculis 
fluctuet. — V. 30. dosxdg, non mutandum, nam non tam de honesto, 
quam de laude et praestantia accipiendum; uti est v. 129. — sXkso, 
Herm. coniecit sXnso, at conferas Euripid. Ino fr. 13. Hartung totum 
locum sic conformavit: nsnvvo r)S' ala%qoiatv ln' soyfiaat \ir\v' dSi- 
xotctv xt(iag fif]x' dqsxdg sXnso fir\x' acpsvog. — V. 33—36 affert Plato 
Men. p. 95 D Theognidis nomine, item Muson. ap. Stob. LVI 18. — 
V. 33. (isxd r.ototv utroque loco Theognidis libri, quod nunc revocavi, 
cf. Hom. Od. A 449 fisx' dvSqav t£st dqiAr(iq>, cum antea Platonis 
libros secutus naqd xoiatv et (isxd xoiatv scripsissem, contra Brunck 
et plerique (isxd xoictv et naqd xoiatv commode quidem, sed nullo 
auctore. Offensioni fuit jiexd iteratum, itaque variandi gratia apud 
Platonem priore loco nagd substitutum, alii structura variata (isxd 
xcov avys et ptsxd xoiatv, velut est apud Muson. v.a.1 (isxd xcov evye 
(ita AB, vulgo ye cv) nivs xca £a&ts %ai (isxd xoiotv. adde etiam 
Nicostrat. Stob. LXXIV 64: %qrjcxbv Ss nai xo' (isxd xcov ovye nive 
ytai t£avs naq cov xt cprjot v.ai %qr\axbv dv dnoXavoatg. — V. 34. t£e, 
s'£sv el, i'£ev r, v£sv s (ap. Stob. A et Trinc. i'£so). — xoig, xoig 8' 
Trinc. — V. 35. 36 om. p. Afferunt hoc distichon etiam Xenoph. Mem. 
I 2, 20 (Stob. XXIX 95). Sympos. 2, 5. Clemens Strom. V p. 572.-Cram. 
An. Par. I 229. Schol. Aphthon. Walz. Rhett. II 593. Iriarte 448. 
Rpspicit Aristot. Eth. Nic. IX 9: ysvotxo 8' dv %ai aoKrjoig rig xr)g 
aoexr)g sk xov ov^fjv xoig dya&oig, xa&dnsq %ai Ssoyvig cprjOtv. et IX 
12: dnofidtxovxat ydq naq' aXXr\Xcov, olg dqsav.ovxaf o&ev xo' io&Xcov 
(iev ydq an eo&Xd. cf. etiam Liban. III 90 ed. Reiske; idem in Epist. 
79 et 1366. Crates Ep. 29. — dn Adfghimnqr, ceteri an . — (ia%r\asat, 
(ia%r\oatat r, (ia&r\csat Muson. Clem. Cram. , contra 8tdd£sat Xeno- 
phon utroque loco, Plato, Hermogenes ap. Bekk. (Schol. Aphthon.); 
ap. Stob. XXIX 95 vulgo (ia\rr\asat, sed A Gesn. margo dtSd^sat. 
Schol. Aristot. (Hermes V 91) so&Xd (isv dn â–  tc&Xcov (la&qasat (ib. 
av(i(ityijg et sovxa). Aliam denique lectionem secutus esse videtur Ari- 
stoteles altero loco: 

Eo&Xcov (isv ydq an fc&X' dnofid £sai. 

quod probavit Heimsoeth, comparans Aristoph. Ran. 1040, reprobat 
Leutsch; M. Schmidt Sarjasat olim scriptum fuisse suspicatur. — rjv, 
sl ap. Stob. pr. A. — V. 36. av(i(iiayr]g Bekker, avfjtfitayfjtg A, av(i(ityr)g 
0, quid habuerit m incertum, av(i(it%&ijg ceteri. ovfifiiyfjg Muson., Clem., 
Plato, Cram., Ir. , Stob., at apud Xenoph. Syrnpos. et Mem. ovfipicyrjg 
codd., Hermogenes et Schol. Aphth. av(i(ii^r/g. Cobet pro imperio sori- 
bendum edixit av(i(itysrig. — xbv sovxa, xbv vsovxa Hermog. — voov, 
ap. Sch. Aphthon. unus cod. §iov. 



122 POETAE ELEGIACI. 

tavta [la&cov aya&OLdiv b^tCXee, xaC note cprj6eLg 
ev 6v(i(3ovAev£iv tol6L rpiXoi6iv epe. 

Kvove, Jtvei 71oXls tfds, dedoLxa de pr) texy avdoa 
40 ev&vvtrjoa xaxrjg vfioiog rj^ieteQrjg. 

a6tol [iev yaQ £<^•' oide 6aocpQoveg, r)ye[i6veg 6e 
tetQacpataL TtoXXr\v eg xaxotrjta %e6elv. 

Ovde^tCav Jta, Kvqv\ aya&ol jcoXlv &Xe6av avdQeg' 

aAA' btav v(5ql&lv tol6L %axol6LV adfl, 
45 drjpov te cp&eLQcodL, SCxag t c\§Ckol6l dido)6Lv 

OLxeCatv xeQdeav euvexa xal XQateog, 
ekneo [ir) drjQov xeCvrjv tcoXlv dtQetiiel6&aL, 487 



V. 37. Cf. ad v. 27. — aya&oiaiv, dyad-oig c. — dptXss, o[iiXsi' 
yq. bfitlss 1. — V. 39—42 haud dubie exordium elegiae, et v. 43 — 52 
eiusdem carminis epilogus. — V. 39 et 40 leguntur infra v. 1081 — 2, 
sed pentametro mutato: 

vfiQiaxrjv, %aXsni)g rjyspovtt axdawg. 

ibidemque in Codd. AObdfhlmnp repetuntur etiam v. 41. 42, ut appa- 
reat illa non ex alio carmine petita esse, ubi eandem sententiam poeta 
variaverit, sed ex hac ipsa elegia sumta. Iam versus 40, quemad- 
modum infra legitur, melius videtur cum huius carminis instituto con- 
venire, itaque illas lectiones praeoptavit Hartung: neque tamen credi- 
bile ea, quae hic legimus, a breviatore substituta esse; puto equidem 
utrumque pentametrum Theognidis esse: breviator hic quoque poetae 
copiam in artum redegit, hoc distichon ex pluribus coaluit; poeta tyran- 
num, cuius imperium auguratur, primum acerbe dicit v§Qiaxr)v %xX., 
deinde libere fatetur optimates hoc malum sua superbia commeritos 

esse, svftvvxriQa kxX. — V. 39. r)8s, r)8s A, ovSs i. — *snr], xsnoi h. — 
V. 40. sv&vvxrJQtt, coniicias l%vvxr)Qa, sed etiam Solon IV 37 sv&vvsl 

dixit. — r\\isxsQr\g A, v[isxsQr\g h, omisit m, ceteri vfisxsQrjg. — V. 41. 
t'&' ol'8s, infra saai legitur, quod recepit Hartung. Tonosis olSs, quam 
A exhibet, congruit cum veterum grammaticorum praeceptis, vid. Lehrs 
Quaest. Ep. 133, quibus passim librarii velut apud Heiodotum ob- 
temperaverunt. — V. 42. sg, slg A. — V. 44. %av.oioiv, ■x.av.oig i, %ay.oiai 
ttdrj hic et aliis locis requirit Leutsch. dSy, dSrji A, dSrjt 0, aSv r, 
dSr) el, dSrj ceteri, Turnebus 8oy.fi. — V. 45. cp&siQcoaiv et SiScooiv 
vulgo, cp&siQovoiv (v a sec. m. ut vid. in spatio vacuo inter o et a) 
et Si8ovoi A, quae revocavit Hartung, de structura loci, quam expe- 
divi in commentatione de Theognide in Mus. Rh. III, ea professus, 
quae nullo pacto probari possunt. Etiam Leutsch (Philol. XXI 141 seq.) 
probat cod. A scripturam, sed is praeeunte Bekkero inde a v. 47 novum 
fragmentum inchoari credit, quamquam eiusdem carminis omnia haec 
esse largitur. — V. 46. ksqSscov AO, ceteri ksqScov. — ■aal om. 0. — 
V, 47. axQspusia&ai scripsi , quocum Homericum dyXa'Csio&cu com- 



TBEOGNIS. 123 

iirjd' el vvv noXXfi xelxat iv i)6v%trj, 
evx' av xot6t xaxolOt <pCX' dvdQaOt xavxa yivrjxat, 
50 xigdea drjfiotiCtp 6vv xaxa eQ%6{ieva. 

ix xg)v yao Gxdtitig xe xal e^ttpvXot tpovot avdgav 
^ovvaQ%oC <&â– ' '' d jtoXet (irJ7toxe xfjde ddot. 



ponas, Schoemann dxQifi' tot&at praeoptavit, codd. dxQSLtisa&at, at 
insolens prorsus media forma; recte vero se habet drQspieia&ai; nam 
quemadmodum rJQSLti&tv est facere ut aliquis conquiescat (Xenoph. 
de re equ. 7, 18 xbv innov . . . r'jQSLLi£stv rtai ndXtv bofidv, et 9, 
3, ubi male nonnulli r\QSLtr]aavxa) , ita etiam dxQSfii&tv transiti- 
vum est verbum, quemadmodum apud Xenophontem ap. Clem. Alex. 
ad Gent. p. 46 et Strom. V p. 601: 6 yovv xd ndvxa asicov v.ai dxQS- 
fii^tov, cog (iev fiiyag xi$ v.ai Svvaxbg cpavsQog*): et similiter apud ipsum 
Theognidem v. 303 explicandum est: Ov %qy) ytiynXi^siv dya&bv fiiov, 
aXX' dxQSfii^etv , xbv Se v.av.bv ntveiv %xX. Hinc igitur iam recte dxQS- 
fti^ea&at dicitur quiescere, ut r]Qefii£eo&at apud Aristotelem. lam ut 
t'iqs[ll£siv intransitive dictum apud Xenoph. de Lac. rep. I 3 : ol dXXoi 
EXXr\vsg KOQag rjQSfiigovoag* eQtovQyeiv d^tovatv, ita etiam dxQe(ii£eiv 
apud Herod. I 165. 190. VH 8. IX 74, ac vero etiam VIII 68: ovxe 
avxov (sic legendum, non avxovg) otyiog, r)v av eni xr\v HtXonovvr\aov 
sXavvrjg xbv ne^bv axQaxov , dxQefttetv xovg snst&sv avxmv r\%ovxag, 
quamquam ibi alii dxQSfiistv vel dxQSfirjostv. At dxQSLti(o ut rJQefiito 
ubique intransitivum est. — V. 48. fir\S' el vvv noXXfj neixat Iv 
r t av%trj, scripsi auctore Epkema, solenni verborum ordine restituto, libri 
â– neixat noXXf\. Perperam Hei - werden noXXf\ oiytei vel noXXrj %Qr\xat e&' 
V av X l 'V a ^ a tentavit, asserens in hoc poeta yteia&at de adverso tantum 
rerum statu dici, quod praeceptum satis redargnit v. 843 ev [iev ttei- 
[itvov ytayimg ftettev evttaQeg saxtv. — r\Gv%ia superscr. rj 0. — V- 50. 
drj[ioai(p, A SrjLtoGtmt. Insolens sane tonosis, 6ed etiam in Alcmanis 
Parthenio pag. I 30 charta SaLtoatmt exhibet. Non raro manifesti 
hnius generis errores in A deprehenduntur: nam antiquum exemplum 
cum rara accentuum notatione esset adornatum, passim librarius suo 
periculo addidit tenores ac saepius scripturam secus interpretatus vel 
oscitanter hoc negotio defunctus, deliquit, velut v. 337 scripsit xtaiv, 
v. 346 x' Sfta, v. 347 x^Q^Qjjv, v. 377 xoXfta, v. 1055 SLtoi av, v. 1059 
xtLtayaQ anoXXcov, post v. 1162 emxoXfiav, v. 1172 av&Qconog (i. e. dv- 
&Qamotg), v. 1173 S' rjLtiv, post v. 1278 vne^acpoio, v. 1354 erjt (sr\), 
v. 1381 dv&Qconotg (av&Qtonoi a'). — SQxbfisva, aQxbfisva s et a m. 
pr. r. — V. 51 axdateg xe A, axdatg iaxi ceteri. — ytai om. c. — Hfi- 
cpvXot, SLtyvXiot gi. — cpbvot, cpftovot et cpbvot i, om. q, contra s i(i- 
cpvXtog cpovog, — V. 52. [tovvaQ%oi -O 1 '" d -noXst (i. x. dSot Ahrens 
stigme post dvSQcov deleta, legebatur dvSQwv ftovvaQxog Ss nbXet, 



*) Cobeto (EQfirjg Xoytog I 249) dxQSfiigcov mendosum videtur, per- 
peram, idem non recte scriptoris verba ad venti vim revocat, cum sura- 
mus deus omnis motus et quietis auctor dicatur. Clemens haec de- 
scripsit eodem anthologio usus, quo Stobaeus in Eclogia phj-siciB II 
1, 21, uterque vitiato exemplo deceptus; nam ionici nescio cuius phi- 
losophi haec verba videntnr esse, quae temere conglutinata sunt cum 
ecloga Xenophontea (Memorab. IV 3, 14). 



124 POETAE ELEGIACI. 

Kvqvs, itolig (xsv sd-' rjds TtoXtg, Xaol Ss drj aXkoi' 488 

o£ JtQo^d' ovts dixag fjds6av ovts vofxovg, 

55 dXX dficpl 7tXsvQrJ6i doQccg aCytav xatstQiftov , 

s^co d' oo6t sXacpoi tr)6d' svsfiovto noksog, 

xal vvv sU? ayaftoC, IIoXvTtaldr]' oC ds kqIv s6&XoC 

vvv dsiXoC. tig xsv tavt avsyoit s60Qcav; 



sed AO [iovvccq%oi Ss. — dSot, uSst superscr. ot 0, dSoi i. Ad eundem 
fere modum Leutsch, qui comparat Herodot. III 82, cui credit hanc Theo- 
gnidis elegiam obversatam esse, scripsit uvSqcov (iovvuQ%6g %s • noXst 
(ir)no%s %f)Ss uSot . . . nam existimat sententiam imperfectam esse. 
Denique M. Schmidt [lovvuq%oi Ss noXst [irjnoxs xrjSs uSotv, quod 
uSotsv interpretatur: at inaudita haec forma*), quam finxit primus 
Bekker (Homerische Blatter I 111 seq.): cuius error ne latius serpat, 
rem paucis perstringam. Homeri loco Od. T 381: 'AXX' si uoi xt ni&oto, 
xo %sv noXv ksqSiov sirj' %ovg ^sivovg sv vrfi noXvy.Xr)'iSt $uXov%sg sg 
St%sXovg nsfitpcofis v , b&sv v.s %oi u^tov uXcpot. recte quidem Bekker 
verbum novissimum uXcpot interpretatur, sed fefellit eum sicut reliquos 
criticos imperita rhapsodi alicuius interpoTatio, qui temere v. 382 tovj 
^sivovg . . . QuXovxsg inseruit, quasi poeta de Theoclymeno et Ulixe 
vendendis verba faceret: at poeta solum Theoclymenum intellexit, recte 
igitur se habet singularis numerus aXcpot. Non minus audacter et im- 
perite alii loci sunt interpolati, velut in Hymno in Cerer. 490: 'AXX' 
uy' 'EXsvotvog &vosGorjg Sr)(iov s%ovout y,ui IIuqov dficptQvxrjv 'Avxqcovu 
%s nsxQr\svxu, noxvtu, dyXuoScoQ' coQrjcpoQS, Ar\ot uvaGGU uvtr) v.ui y.ovQr\ 
nsQfnaXXrjg IIsQC>scp6vstu, nQOcpQovsg dv%' coSr)g fiioxov &v[ir]Qs' onufcs. 
uvxuq sycb rtai osio v.ui uXXrjg (ivrjGOfi' dotSrjg. Cum iam non congruat 
onu£s, corrigunt onugstv, frustra: nam poeta solam Cererem indigitat, 
quod cum alia tum versus novissimus arguunt; itaque de medio tol- 
lendus versus importunus 493: uvxr) v.ai %ovQrj- %xX. et s%ovca atque 
nQO cpQcov restituenda. Quae Bekker de II. 3> 611 ovxtva %cov ys noSsg 
Y.ul yovvu aucoaat scripsit, ubi Gutooatv requirit, non intelligo: in Euri- 
pidis Oreste v. 557 o %t %v%ot praeter omnem necessitatem sollicitavit, 
nec magis probandum, quod Bekker p. 219 in Cratini fr. 170: dytvvutv 
pro d(ivvatv%o vel dfivvuiuxo restitui voluit. — V. 53 — 60 videtur item 
prooemium elegiae fuisse, sed in arctiim redactum, quod confirmatur 
repetitione: nam V. 57 — 60 infra repetuntur v. 1109 — 1114 disticho 
auctiora et non sine lectionis varietate. Rursus epilogus huius elegiae 
statim subsequitur v. 61 — 68. — V. 53. r\Ss A, Sr) om. q. — dXXot: 
hic (isorjv o%ty(ir)v, v. 56 vnooxtyfiriv posui, nam protasin v. 54. 56 
excipit apodosis v. 57 â– x.ui vvv sia' dyu&oi, sed vitiatum v.ai, cor- 
rigas o f i vel %oi vvv; ubi corrector, qui particulam %oivvv sibi 
legere videbatur, perperam v.ui vvv substituit. — V. 54. di nQoaQ-' , 
A o? nQOGd''. — V. 55. nXsvQrjat , nXsvQuiot AO, nXsvQotot s. — 
V. 56. s£co, sioco margo c. — %r\GS' . . . noXsog A, ceteri %r)vS' 
. . . noXtv. — svs(iov%o, svs[iot%o i. — V. 57. yuxl: vide ad v. 53. — 
sia' , AO sig'. 



*) Graecorum sermonem ab eiusmodi formis non plane abhorruisse 
arguunt tituli Delphici, in quibus nuQS%otv, ftsXotv, notsotv pluraliter 
dicuntur, cf. Curtius de verbo Gr. II 88, 



THEOGNIS. 125 

dXXrXovg d' a7taxo36tv sit dXXr\Xot6t ysXdavxsg, 
t;o ovxs xaxoov yvoSpag stdoxsg ovx' dya&div. 

Mrjdsva xoovSs cptXov itotsv, JJoXvitatdri, a6xo3v 

sx &vfiov, XQetrjg sXvsxa ^irjdsfitrjg' 
dXXd doxst [isv na6tv dno yXoo66r]g cptXog slvat, 

%Qrj{ia ds 0v{i(it£,rjg fir\dsvt ^,rj^ , bxtovv 
65 6jtovdaioV yvoo6r\ yag 6'C^vqoov tpQsvag dvdQoov, 

&g 6cptv STt SQyot6tv ntdxtg £% ovdsftia, 
dXXa doXovg x' ditdxag xs itoXvitXoxiag x' icpiXr\6av 

ovxtog, cog dvdQsg \ir\xsxt 6G&,6\Jtsvot. 

Mrjnoxs, Kvqvs, xaxtp nt6vvog fiovXsvs 6vv dvdQt, 
70 svx' dv 6itov8aiov XQrjyfi i&sXyg xsXs6ai, 



V. 59. dnatcoaLv, dnatcovtsg el, tunc ysXcoatv scribendum , quemad- 
modum infra, idque ipsum praestat. — V. 60. Poeta videtur scripsisse ovt' 
dya&cov yvcoLLr\v siSotsg ovts v.av.c6v. — V. 62. %Qslr\g, %QSirjg A, ut 
XQSiovg possis suspicari. — sHvsv.a, ovvsxa A, svsxa bcfmqt. — fir\- 
Ss(iLr)g, (ir) Ss [iLr)g A, (ir) Ss fiiag 0. — V. 63. Soksl, Sohsl 1, Sohsi e. 

— V. 65. anovSaiov, onovSaLcov 0. — V. 66. acpiv, cpiv fmqt (a m. pr.). 

— £'w', in AO, sat bcfmq, sv' corr. g. Hartung st scripsit. — 
sQyoiai et ovSs [iia A. — V. 67. SoXovg t elr, SoXovg ceteri. — noXv- 
nloxiag %' , noXvnXousag £t' p, noXvnXdyxtovg t' s. — V. 68. ocpi-6[isvoi 
scripsi, libri oco^ollsvol. Futurum omnino requiritur, cf. Plato Theaetetum 
176 D: avdQsg oi'ovg Ssl sv noXsL tov? Gco&r\ao[LSVovg. eandemque mede- 
lam adhibui v. 235 dvdQccai aco^oiisvoiai, quod ex adverso positum noXsi 
dXcoacoiisvri planissime firmat, sed de v. 675 ambigas. Doricam formam 
quam acpo6[isvoi revocare malui, quoniam libri ad unum omnes Z testan- 
tur. In tabulis Heracleensibus Hatsaco^aiisg et â– natsacpaaLtsg, Laconicum 
dnsooL^sv servavit Hesychius, idem v^ov, quod Curtius recte gol^ov 
interpretatur Cypriis vindicans, Laconica nomina Uot^idSag, Eoi^innog, 
2oL%LtsXr\g in titulis extant. Dorienses enim et Aeoles etiam futurum 
et aoristum deductmt a oc6£co sive aoC^co, Attici et Iones a principali 
verbo repetunt acoaco, sacoaa, unde est in titulo CIGr. I 70 acoco xorl 
dnoScooco i. e. acoaco, extrita littera sibilante*), ut est apud Hom. Od. 
IX 430 itr\v acoovtsg, et apud Soph. Philoct. 1391 ocoovol ex cod. Laur. 
restitui, ibid. 1379 navaovtag w.dnoGc6£ovtag aut cum Heathio acoaov- 
rag aut acoovtag legendum : fugit enim litteram sibilantem Sophocles, 
quam Euripides frequentabat. Sensim vero l latius serpsit etiam apud 
Atticos, ut lapides testantur, velut CIGr. I 175 ovtog dvr\Q, og £(a)coi- 
asv, ita Keil rectius opinor scripsit quam Boeckh dvr\Q iodcoLOsv, nam 
praesens aao^co sive oac6t;co (Et. M. 741, 32) grammaticorum figmen- 
tum videtur. — V. 69. [ir\nots , (irjnstL el. — V. 70. i&sXyg, i&sXr\ r. 



*) Geminum exemplum praebet Hesych. Scosl, naQsi-SL et Scoco, 
dcooco. ubi cod. Scoco. 



126 POETAE ELEGIACI. 

dlld [ler e6&Xov tmv (iovXeveo TtoXXd fxoyr]6ag 
xal ixaxQrjv 7C066lv, Kvqv\ bdbv exreXe6ag. 

IlQrj^iv {irjde rplXoi6iv oXcog dvaxoiveo %a6iv' 489 

TtavQoi xoi TtoXXcov tcl6tov e%ov6L voov. 

75 IIuvqol6lv 7ti6vvog fxeydX' dvdQa6tv EQy' e7tL%eiQeL, 
jtujjror' dvr]xe6tov , KvQve, Xdftrjg dvirjv. 

JlL6rbg dvr\Q %qv6ov re %al aQyvQov dvreQv6a6&aL 
a&og ev %aXe7tr} , KvQve, 6Lyo6ra6ir]. 

V. 71. so&Xbv, so&Xcbv Of. — (SovXsvso, fiovXsv'. kccI A, (SovXsvs 0. — 
fioyrjaug et snxsXsoug A cum proletariis libris, nisi quod a pr.m. (loyrjaa 
et sxxsXsoa ([loyrjout et stcxsXsoui s. Jord.), (ioyr)aut et s xxsXsout, quod 
olim recepi, ascita lectione fiovlsv %ui. Breviatorem post v. 70 complures 
versus praetermisisse manifestum est. Ahrens aXXd avv so&Xov isiv (lov- 
Xsv ytui noXXd (ioyr)oug. — V. 72. nooaiv, noaoi AO, noai i. — Cohaerere 
videntur haec disticha, sed ita ut post v. 70 plura olim fuerint addita. 
Ceterum obversabantur haec Isocrati ad Demonic. 19: Mr) %axbyivsi 
(laxoav oSbv noQSvsa&ut nQog xovg StSdoxstv xt iQr\at(iov inuyysXXo- 
fisvovg' aia%QOv yaQ tovs (isv i(inoQOvg xrjXtnuvzu nsXuyr} StunsQuv 
svsnu xov nXsico notrjaut xr)v vnuQxovouv ovaiuv, xovg Ss vscoxsQOvg 
(irjds xdg xuxu xr t v yr\v noQsiug vnoitsvstv ini xcb fisXxico nuxuoxfjout 
xr\v savxcov Stdvotuv. — V. 73. dvuxoivso, el dvuv.otvso, g dvanoivss, 
qt dvauivso. At insolens est forma dvanoivso, insolentius etiam, quod 
Doederlein coniecit dva%oivos, itaque videtur scribendum dvanotvsv, 
quemadmodum media forma etiam Herodotus utitur (IV 38 dvanot- 
vovxat xco "iotQcp xb vScoq), adde Isocr. ad Demonic. 25: IJsqI xcov Qr\- 
xcov cog dnoQQrjxcov dvunotvov, ubi inepta sunt quae subsequuntur : locus 
transpositione sic corrigendus: Mr\xs (isxu fiXdfirjg nstQcb xcov cpiXcov, 
(jtrjxs anstQog sivat xcov sxaiQcov &sXs' xovxo Ss notrjostg, idv (ir\ Sso- 
[isvog xov Ssio&ut nQoanotfj- (tr) xv%cbv (isv yuQ ovSsv pXafirjes t, 
xv%cov Ss (tuXXov avxcbv xbv xQonov intoxr\ast. TIsqI xcbv Qr\- 
xcbv %xX. Adde ibid. 34: nsQt cov dv alo%vvr] naQQr\atdaao&ut, (lovXrj 
Ss xtGt xcbv cpiXcov dvuyiotvcboua&at , %qco xoig Xoyotg cog nsQt aXXoxQiov 
xov nQuy(taxog. Quod si dvayioivsv probaveris, etiam scribendum dna- 
auv pro nuatv , ut accuratius nQr)£tg describatur: monet enim poeta, 
ne cum amicis quidem omnem rem esse communicandam. At prae- 
terea oXcog, quod vulgo legitur, displicet; cum olim cpiXotg, co Xcoox', 
coniecissem, post malui cpiXotg dSoXcog (nisi quis Brunckii coniecturam 
oficog praeferat, Iacobs o^tcog); dSoXcog est sincere, aperte, satisque con- 
venit vafro Graecorum ingenio hoc praeceptum. Ipsum autem verbum 
ab hoc poesis genere non abhorret, ita est in Scolio 13: Tb xqixov Ss 
nXovxstv dSoXcog. et similiter 12: Et&' s^rjv , bnotog xig r\v snaoxog Tb 
oxrj&og StsXovx' snstxu xbv vovv 'EoiSovxu, â– H.Xsioavxa ndXtv, "AvS^a cpiXov 
vo[ii£stv dSoXco cpQsvi. — V. 74 affert Apost. XIII 86 e. — nuvQoi xot, 
nuvQot xoi. — noXXcbv, noXXbv bcdfmnpqrt (am.pr.), Hecker coni. nuvQoiy' 
sk noXXcov. — V. 75. nuvQotai 0. — V. 76. Kvqvs, ksqvs q, qui alias etiam 
v.iQVs. — Xdfirjg, Xufirjtg acc. er. A, Xdfloig c. — V. 77. 78. Plato affert de Leg. 
I p. 630 A unde Euseb. Praep. Ev. XII 575 et Theodoret. I 13, 42 (ubi %ui 
pro xs xal et vulgo dvxaQvoaa&ut). Resp. Philostr. vit Apoll. it 46. — 
V. 77. dvxsQvoua&ui , dvxsQsiaao&at i. — V. 79. 80. Themistius XXII 



THEOGNIS. 127 

IJavQOvg svQr]6Eig, TIoXvnaLdr], dvdQag itaiQOvg 
80 ni6rovg iv %aXsnotg nQr]y\ia6L yivo^ivovg, 
o"C Tiveg av toX^icosv, bpocpQOva d-v^iov s%ovtsg, 

i6ov tcov dya&cov tcov ts xaxcov [isti%ELV. 
to66ovg d' ov drjSLg di^^ievog ovd' inl ndvtag 

dvQ-Qconovg , ovg vavg {ir) icCa ndvtag dyoL, 490 

85 ol6lv inl yXco66i} ts xal ocp&aXpot^LV sns6tiv 
aidcog, ovd' ai6%Qov %Qrjp s"nL xiQdog dysi. 

Mr) p stcsGlv [isv 6tiQys, voov d' s%s xal cpQivag dXXag, 

sl [is cpLXstg xaC 6ol nt6tog svs6tL voog, 
dXXd tpCXsL xa&aQov %-iyLEvog voov, r\ ji' dnosLncov 
90 s%&aLQ% d^icpadCrjv vstxog dsLQa^isvog. 

og ds [iirj yXco66r\ dC%' s%sl voov, ovtog itatQog 
dsLXog, Kvqv , i%&Qog (iiXtSQog rj cpCXog cov. 

El' tig snaLvr\6r\ 6s to6ov %qovov o66ov oQcorjg, 

p. 323 ed. Dindorf affert. — V. 79. svQqostg, atQrjastg p. — V. 80. 
ntaxovg, t a pr. m. noXXovg. — TtQr\y(iaai , itQdy(iaat Themist. — yivo- 
(isvovg praeter Themistium A, ut fere ubique (yiyvsxat legitur v. 162 
et 218), item 0, ac sic etiam s, qui ubique et yivo(t,at et ytvcbo-nco 
exhibet. — V. 82. laov, 1'aaov i. — V. 83. xoaaovg 8' ov Sr]stg scripsi, 
xovxovg ov% svQoig A, xovxovg ov% svQr)asig 0, xovg S' ov% svQr)astg 
ceteri. EvQr)ostg, quod metro adversatur, haud dubie alius vocabuli 
interpretamentum est, quod licuit reciperare, refinxi 8r)stv, quod 
Hesych. svQrjostg otpsu (ia&f)orj interpretatur: sed praeterea neque xov- 
xovg aptum neque asyndeton conveniens; utrumque correxi, quaraquam 
nescio an distichis traiectis scribendum sit: oloi 8' sni yXcboorj . . . 
dyot, ov xooeovg Srjstg v.xX. Olim v. 83—86 separavi a praegressis, 
scribens ov xooaovg %' svQotg vel onovSaiovg %' svQOig. Hoc enim 
dicit poeta: Homines probos vix invenias tot, quot navis una capiat, 
cf. Pittacus ap. Diog. L. I 77: ctQog xov <PcoKaiv.dv tpdoxovxa Ssiv 
£rjxsiv dv&Qconov onovSaiov, av Xiav, scprj, £rjxrjg, ov% svQrjastg. Hartung 
xoaaovg 8' ov% svQOtg scripsit, idem in proximis versibus snsirj pro 
snsaxt et dyot pro dyst requirit. — V. 84. vavg, Bekker in ed. I vrjvg, 
sed v. 856 omnes codd. vavg, idque ipsum v. 970 revocavi, ubi A 
tantum vrjvg, at 1361 idem cod. vavg: omnem dubitationem eximit 
v. 680 vavv, at v. 12 epicum vr t voi consulto reliqui. Renner ubique 
praeter v. 680 ionicam formam requirit. — (irj , om. bfm , in m. ^add. 
t, xovg dv&Qconovg ovg vavs (iia q. Heimsoeth. xoaoovxovg % svQOtg 
et cbg vavg. — dyot AO, dyrj i, ayst ceteri. — V. 86. sitt, inl et 
plerique codd., sitt A. — V. 87 — 90 repetunt post v. 1082 AObdfhlmn. 
— V. 87. aXXag A infra, legebatur aXXrj. — V. 89 — 92 ^coniunxi 
cum priore disticho. — V. 89. dXXd Ainfra, legebatur r) (is. — 
V. 90. dficpaSirjv, ificpavscog A infra. — V. 92. SeiXog Bekker et 
quamvis dubitanter Brunck, codd. Sstvog. — Kvqvs, tiVQsi. — 
V. 93 — 96 nescio an ex diversis eclogis coaluerint, certe v. 96 cum 
praegresso disticho non satis congruit. — V. 93. st vtg, AO dv xtg, 



128 POETAE ELEGIACl. 

voGcpHf&slg d' aXXr\ yXco66av lr\6L xaxr\v, 
95 TOLOvrog toi stalQog dvr\Q cpCXog ovtl (idX' i6&Xog, 
og % slnr\ yXco66r\ XcHa, cpQOvr\ d' stSQa. 

'AXX' sfrj toiovtog i(iol cpCXog, og tbv italQov 

yLVco6xav OQyr)v xal fiaQov ovta cpsQSL 
avtl %a6iyvr\tov , 6v di ixol, cpCXs, tavt ivl ftvticp 491 
100 cpQa^so, xaC itot ipov \xvr\6saL s\oTtC6co. 

MrjdsCg 6' dv&Qcoitcov %sC6r\ xaxbv avd^a cpiXr\6av, 
Kvqvs' tC d' s6t bcpsXog dstXbg dvr\Q cpCXog cov; 

ovV av 6' ix %aXsitoZo Ttovov Qv6aito xal atr\g, 
ovts xsv i6&Xbv sycov tov {istadovv i&sXoL. 

105 dsLlovg sv sqSovtl \xataLOtatr\ %aQLg i6tCv 
l6ov xa\ 6%sCqslv itovtov dXbg TtoXirg. 
ovts yccQ av novtov 67tsCQcov fia&i) Xrjlov apag, 

Welcker r\v xig. HartuDg, qui haec cum prioribus iunxit, %r)v scripsit. 

— inuLvr)ar\ , £nuLvr' t or\ A, inuivr\0£L Oelp , inuLV£G£i bcdfhimqrt, 

inuiv£0£i n, inaLvioasi corr. g. Cobet inuivf\aiv requirit. — xbaov, 
xbaoov i. — OQcor\g, oQcoLrjg A, ogcorjg 0, 0Qcpr\ ceteri quod praeoptat 
Cobet, mihi secus videtur. — V. 94. uXXr\, uXXr\v AO. — lr\ai, ljjgl 
Bekker, l'r\GL Adeglnpq, l'r\OL bcfhimt. — V. 95. sxuLQog, malim sxuCqco. 

— V. 96. sinr\, sl'noL 0. — ylcoaarj, yXcooou c. — Xau restitui ex AO, 
qui Xcoiu exhibent, ceteri Xcooxu. confer v. 800. — cpQovfj Ai, ceteri 
cpQOvsi. — V. 97 — 100 separavi a prioribus. Hartung, qui necessitudi- 
nem tuetur, putat antea distichon intercidisse. Repetunt haec post 
v. 1164 AObdefhmn, ubi v. 97 ita legitur: Toiovxbg xol (xig m, om. 
0) avr\Q saxco cpCXog %xX. — ifiol, ifibg 0. — V. 98. yLvcooxcov A, ut solet, 
item 0, yLyvcooncov ceteri. — cpsQSi, cpi^siv 0. fortasse cp£Qoi legendum. 

— V. 99. xuvt', xovx' AO infra (s. Bekk.) — ivl, iv O. — V. 100. 
nox' iitov scripsi, noxufiov a corr. in £ a pr. m. A, noxi iiov ceteri. 

— V. 101. o' A ut Neander coniecit, om. ceteri. — V. 102. xC S' sox', 
malim xC 8r)x'. — dsiXbg A, om. 0, nanbg i, xsLvog ceteri, quod fort. 
revocandum. — V. 103. ovx' , oV bq,' oxx' din. Leutsch. ovSi %sv (ovxs 
%sv?) i% %uXsnoLO nbvov desiderat, perperam. — nbvov, nbvoio 0. — 
V. 104. xov llsxuSovv i&iXoL Buttmann (optativum iam Brunck aliique 
restituerunt), errant qui jjlsxuSovv' i&. praeoptant, nam Sovv ac simi- 
les formae non ex Sovvui, sed ex Sbcisv proficiscuntur. xov llsxuSov- 
vai (x a sec. m. corr. ex y s. Jord., a erasiam est) &iXoL A, xov fiiya Sovv' 
i&sXsi bdefhlmn, xov [isyuXov Sovvul QiXsL 0, i&sXsi etiam cgi — V. 105. 
sv A, ceteri S' sv : nescis in his saepenumero, copula utrum addita sit ab 
iis, qui cum prioribus coniungere volebant, anabiecta ab iis, qui senten- 
tiam compage solutam ab omni, quod reliquum erat, vinculo liberare stu- 
debant; cf. 955. Hartung haec cum prioribus coniunxit. — s qSov xl, sgSovxi 
bcdefmn ut alibi quoque saepenumero. — %^QLg, %uql e. — V. 106. loov, 

laaov i. — V. 107. uv, xbv 0. — §uQ-v, (SuQ-vv 0. — ci[upg, u[i' 0. — 



THEOGNIS. 129 

ovts xaxovg sv 8qcov sv ndXtv dvttXdfiotg' 
dnXr\6tov yccQ s%ov6t xaxol voov rjv d' sv d^aQtrjg, 
110 tcov 7CQo6d-£v ndvtcov ixxiyvtat cptX6tr\g. 

oi 8' dyaftol tb ^iyi6tov lTta.VQi6x.ov6i na&ovtsg, 
fivr](ia d' s%ov6' dya&oov xal yaQtv s\onC6co. 

Mrjnoti toi xaxbv dvSQa cpCXov notst6&at statQov f 
dXX' alsl cpsvystv oo6ts xaxbv Xtpiva. 

115 IloXXoC toi no6tog xal (3qoo6 tog sl6iv statQOt, 492 

iv ds 6nov8aCoo nQtjy^iatt navQOtSQOt. 

Kt(i8r}Xov 8' dv$Qog yvcovat %aXsnootSQOv ovSiv, 
Kvqv' ov8' svXafiCrjg s6x\ [nsQl] nXiovog. 

Xqv6ov xtf}dr\koto xa\ aQyvQOv dv6%stog dtrj 9 

V. 108. sv prius om. el, alterum i. — dvttXd(loig, fort. uv xi Xdfioig, 
Lorey dvrtnd&otg. — V. 109. Verba unXr^crov y. e'%. x. voov affert 
Teles Stob. XCVII 31. — V. 111. inavQtcnovot insolens activa forma, 
nec sententiae, quae requiritur, convenit verbum: nam aut dixerat 
poeta: boni quovis beneficio contenti sunt (unXrjorov ydg i'xovat xaxol 
voov), quam sententiam aegre ex corruptis verbis restituas, aut: boni 
vel mahi, quae ipsis illata sunt, non curant. Itaque olim conieci xb ui- 
ytarov iXacpQtgovot na&ovrsg, nam iXucpQt&iv vid.-tur idem esse, 
quod iv iXucpQtp notsto&ut, parvi ducere, huud gravate ferre, uti est 
apud Herodot. I 118; yiui ftvyurQt ry iuij dtufisflXrjuivog ov* iv iXucpQco 
inotsvfirjv, adde III 154 Eodemque modo interpretor illud Arcbi- 
lochium apud Euseb. Praep. Ev. XV 4: iv xa KU&rjuut afjv iXucpQt- 
£wv udxrjv. Ahrens duavQiGnovot couiecit, Emperius inuuniaxovat, 
Hartung xd uiytax' cv navQ' ia-Aovat, Heimsoeth unocpXuvQigovct. — 
V. 112. uvfjuu satis insolenter dictum. — V. 113. prjnoxi xot scripsi 
praeeunte Brunckio, cf. v. 155, legebatur ur) nozs xov. — sratQtov corr. 
in sxatQOv A. — V. 115. Cf v. 643, 4 et Pseudophocyl. v. 92. For- 
tasse hoc distichon Phocyhdis est. Etiam v. 147 paradosis similiter 
fluctuat. Hartung, quoniam infra eadem fere leguntur, hoc disti- 
chon cancellis circumscripsit. — ^Qcoatog slotv, ^Qcootog slolv. — 
V. 117. 8' om. 0, hinc Leutsch itt§8r]Xoi' dvSQog coniecit. Praeterea 
XaX. yvcovut ovSiv. — V. 118. svXu^irjg, tj cpQovrtSog margo bdfmn. 

— nXiovog, nXtiovog i, nXstovog bdfhmn. Versus, quem interpretatur 
Camerarius: ovSs nsQt nXsiovog iarlv ovSsv r) svXufisic&ut xat cpQOv- 
rigstv, corruptus: nsQt, quod corrector aliquis adiecit, ut versum sup- 
pleret, cancellis saepsi;nam svXafitng iarl eodt-m modo dictum, quo 
Euen. 1 6 Quarrjg elal StSaOKuXiag. Fortasse f>Qototg olim fuit scriptum, 
nam Leutschii inventum nviQ. i. e. nvQ haud placet. Heimsoeth £<;#'' 
onsQ n nXiovog commendavit, M. Schmidt Stt nsQt rsv nlsovog. Har- 
tung hos duos versus adulterinos censet. — V. 119 — 24 affert Clemens 
Al. Str. VI p. 625 ed. Syl. recteque dicit Euripidem in Medea v. 616 
haec imifatum esse. — V. 119. uvaxsrog i, ceteri cum Ciemente aaxs- 
Pqetae Lyb. ii. 9 



130 POETAE ELEGIACI. 

120 KvQVS, Xttl ScjSVQSLV QttdiOV CCv8q\ 60(ptp. 

sl ds cpCkov v6o$ ccvdQog svl 6trj&s66L XsXtf&rj 

ipvdQog smv, dokiov d' sv cpQsdv r)tOQ s%r], 
tovto dsog XL(3dr]l6ttttov 7CoCr\6s f}QotoZ6LV, 

xccl yvcovccL ndvtcov tovt' dvir]Qoratov. 
125 ovds yccQ sCdsCrjg dvdQog voov ovds yvvccLXog, 

tcqIv nsLQrj&SLrjg co6tcsq vnotpyCoV 
ovds xsv sCxa66aLg co6tcsq jtot' sg wqlov sX&aV 

xoXXdxL yaQ yvca^irjv s%a7Cata>6' CdsccL. 

Mr\r aQsrr)v sv%ov, noXvTCcctdr} , s%o%og slvaL, 493 

130 \ir\r dcpsvog' [lovvov d' dvdQl ysvoLto tv%r\. 



zog, in A supra scriptum: difficilis. — V. 120. qccSlov, prius qtjSlov 
scripsi. — V. 121. 6zr]&sGGL, Gzr)&SGi n. — XsXrj&rj, XsXrfori A, XsXr)&si 0, 
ceteri cum Clem. XsXrj&s. — V. 122. tpvdgog, quod Ruhnkenius coniecit, 
confirmat A, ipvSvog bdf hmn, ipsSvog cum Clemente cegl et corr. h, ipsv- 
Sovg 0. — s%r]i A, ceteri s%sl cum Clem. — V. 124. ndvzcov, ndv bfm, 
ndv dh. — avirjQozttzov, uvirjQOTSQOv Clem. — V.125 — 128 Leutsch seiun- 
genda censet, quippe quae olim subiecta fuerint disticho v. 117. 18, atque 
ita sibi videtur duo integra elegidia Theognidea recuperavisse, utrumque 
sex versibus comprehensum, v. 117. 18. 125—28 et 119—124, argumen- 
tis ille quidem usus speciosis magis, quam veris, velut quod Euripidis 
loco hanc suspicionem firmari asserit, omnino falJitur: tragicus enim 
necessitudinem, quae inter v. 119— 24 et 125 — 28 intercedit, luculenter 
testatur. — V. 1 25. 126 affert Aristoteles Eth. Eudem. VII 2 : dei yaQ 
nsLQttv XccfisLv, cogtisq Xsysi kccI Qsoyvig. Ov yuQ ccv siSsirjg ycxX. et 
Apost. XIII 15 k. — V. 125. ovSs yccQ siSsirjg A, ovSs yttQ siSoirjg 0, 
ov tittl siSsirjg c, ov yaQ siSsirjg n et Ap., ceteri ut videtur omnes 
ov yccQ ttv siSsir t g, atque ita Aristoteles. Sed ccv passim omittitur, 
ubi vei proximo priore inciso fuit additum, vel subsequitur, cf. 
v. 927. 1187. — ovSs Aristot., ovzs codd. — V. 126. tiqIv , Ap. tiqlv 
av. — TcsiQTjd-SLrjg A, nsLQccGQsiiqg g, nsiQcc&sirjg ceteri cum Arist. 
et Apost. Ahrens, nihil curans Aristotelis auctoritatem nQiv nsQ nsi- 
Qrj&slg. — V. 127. slnaGGctLg, sinuGULg f. — noz' sg coqlov A, 
Obdeflmnq noz' sgcoqlov , Camerarius et Turnebus noz' sg coviov. 
Conieci nQog {nozl) %coviov (nisi aliud vocabulum latet, cf. Hesych. 
snccGHLov r) %covrj' UixsXoi), ut Theognis imaginibus e re metallica pe- 
titis uti solet, vid. 417. 450. 500. 1105, adde Isocr. ad Demonic. 25, 
qui solet Theognidem imitari. Sed vocabuli species non satis stabilita, 
nam fortasse %covsiov potius, quam %coviov scribendum, cf. Zonar. et 
Suid. Malim igitur cocnsQ nQrjzrjQiov i. e. qui mancipia emturus ex- 
aminat, quamquam etiam possis tentare cocnsQ norl %coqlov sX&cov, 
i. e. quemadmodum qui agrum adit et visitat; nam verisimile hanc 
quoque translationem a re rustica esse petitam. Heimsoeth novavit 
nox' sGonzQLov imagine incommoda et vocabuli forma inusitata usus. 
Hartung noz' sg tpnvQov, confidenter dictitans, si quis posthac aliam 
medelam circumspiciat, operam perditurum, at nec sententiae institutae 
convenit ieta coniectura, nec Graeci zb s[invQov, sed zd s'iinvQa dixe- 
runt. — V. 128. noXXdv-L, noXXdmg bfm. — V. 130 poeta videtur scrip- 



THEOGNIS. 131 

Ovdev iv dvd-QcoTtoL^L narQog xal firjrQog d^etvov 
eitkeft, orocg o6irj, KvQve, [ii[ir}Xe dixrj. 

Ovdeig, Kvqv', drrjg xa\ xeQdeog atriog avrog, 

dkXd d-eol rovrcov dcoroQeg d^icporiQcov 
135 ovde ng dv&Qconcov iQyd^erat, iv cpQealv etdcbg 

ig rilog elr dya&bv yiveraL elre xaxov. 
noXXdxL yccQ doxecov d"t]6eLv xaxov, iG&kbv eftr\xev 

xai te doxcov frrjaeLv icj&kov, e&rjxe xaxov. 
ovde tco avfrQcoTtav naQayiverac, 0O0*' i&eXr\6iv 
140 £6%eL yccQ iaXeitr\g neiQar diir\iavir\g. 

av&Qcoitot de [cdraia vo^o^ev , eiSoreg ovSiv 

&eol Se xard 6<pireQov ndvra re\ov6i voov. 

OvSeig Ttco £,elvov, nolvnatSr], i%a7tarr\6ag 
ovtf ixirr\v ftvr\rcov d&avdrovg ela&ev. 

sisse uvSql ysvoixo xv%scv cov xcg £qu (cf. v. 256), quam sententiam 
deinde explanavit pluribus; breviator non satis perite in arctum rede- 
git. Neque prospere cessit Heimsoethis rQocpfj corrigenti. — V. 131 — 2. 
Stob. LXXIX 1. — V. 131. dvQ-QconoiGL, dv&Qconoig n (et Vind. ap. 
Stob.). quod fortasse aliquis praeferat. — V. 132. £'nXs&', oroig scripsi, 
sive snXsr oroig malis, A et ceteri VnXsro olg, edd. vulg. snXsro roCg, 
apud Stob. snXsQ' (sic A pro snXsr') oooig oaCrjg (oaCoig A) Kvqvs (ls- 
(irjXs dinrjg. — V. 133. KSQSsog, HSQSog bmq. — V. 134. ScoroQsg, Sco- 
xoxsg bmq. — V. 136. yCvsrui AO, legebatur yCyvsrui. — V. 137. 
noXXdnL, noXXuv.ig el. — V. 138. Sohcov, Leutsch Soxscov. — V. 139. 
dv&Qconcov, dv&Qconcp corr. 1. — nuQuyCvsrui AO, legebatur naQa- 
yiyvsxui. — oao' s&sXrjGLV, A oaou ftsXrjaiv, oou &sXr]Oiv, bcdfhm 
60' s&sXr\aiv. — V. 141. 142, quos Schneidewin non recte separare 
voluit, affert Orion Anthol. V 12 s% xcov QsoyviSog 'EXsysCcov. — 
V. 141. vo[iC£o(isv, Geel aocp^ofisd'', Leutsch xo(iCgo(j,sv, conieci tidxac' 
sXnC£o(isv , 8ed nunc malim (idxrjv (sive (idraig) (io%&C£o(isv. — 
V. 142. Q-sol, ot Orion, sed hunc quoque &sol legisse, inde apparet, 
quod sub titulo nsQi &sov hoc disticho utitur. — Ss v.uru acpsrsQOv A, 
<?£ HuoopsrsQOV 0, Ssxu acpsrsQOV e, Ss xdocpsxSQOV c, Ss xuacpsrsQOV 
lr, Ss xug ocpsxsQOv dh, Ss nuoacpsxsQOv fm, Ss nul ocpsxsQov n, 6' 
txug ocpsxsQov yQ. n, Ss -AuacpsxsQOV s, xuScTs margo h; unde colligas 
olim scriptum fuisse &sol yuQ %uocpsxsQov, quemadmodum Aeo- 
les KuanoXsco, xuexd&SLg dixerunt. Apud Or. acpsxsQov. — V. 144. 
i"%sxriv, iy.stiv bfm. — &vrjxcov quod cum ovSslg iungendum foret, 
non caret offensione; corrigo &r\nscov , similiter Schmidt &r)ncov, cf. 
Hesych. 9r)nsf ipsvSsxui, item %r\nr\xr)g' dnaxscov et &r)ncov l£a- 
nuxcov. Herwerden dXixcov probante Leutschio. — £'Xu&sv A, ceteri 
plerique sXu&s. — V. 145. 146 affert schol. Aristot. Eth. Nic. V 3 
ex cod. Paris. editus ab Osanno in Wolfii Analectis IV 638: §ov- 
Xouui sv (idXu Gsitvog oXCy. 0. %. oiv.. r\ nX. uSCttcog. et deinde v. 147 
affertur; Hose in Herme V 79 idem scholion ex alio cod. Paris. edidit: 

9* 



132 POETAE ELEGIACI. 

145 BovXeo d' ev6£^ecov oliyotg 6vv %Qr)^,a6tv oIxeZv, 
r) itlovtEZv, ddixcog yQr\ytata ~ta6a\i£vog. 
iv ds dtxato6vvrj 6vXlrj(idr)v ~ta6^ aoEtrj '6ttv , 494 

~tdg 8e t dvrjQ dya&og, Kvqve, dixatog scov. 



XQrj[iata [iev dai[icov xal Ttayxdxcp dvdQt didco6tv 
150 Kvqv' ' aQEtrjg d' oXiyotg dvdQa6t [ioZq' £~t£tat. 



"TftQtv, Kvqve, ftsbg TtQcotov xaxbv co~ta6£v dvd^i, 
ov ytikkEt %coQr\v (irjdE^tiav ^i^Evat. 

tovto &soyvi8og' siQrjzai 8s ovTcog' fiovXofiUL 8' sv (idXa as(ivbg oX. 
. . dSiYcog %Qr)[iaTu YSHTrj[isvog' sv Ss SiYaioovvr) ovXXr)§Srjv ituauv 
dosTr)v slvai. item ib. V 356 ex cod. Oxon. ubi fiovlso S' svos- 
§scog . . . Ttuodfisvog . . . ~tuou UQSTr). — V. 145. svasfiscov, svosfiscog g. 

— V. 146. ~tuad[isvog Brunck, libri naaadfisvog. — V. 147. 148 con- 
iunxi cum praegressis Brunckio praeeunte: illud enim praeceptum sub- 
secutam esse iustitiae laudem praeter illud scholion Aristotelium con- 
firmat etiam Isocr. ad Demonic. 38: MdXXov d~toSs%ov SiYuiuv 
Ttsviav r) tiXovtov u8lkov togovtco ydo YQsiaocov Slyulogvvt] XQV~ 
[iutcov , bacp tu (isv gcovTug fiovov cocpsXsi, r) Ss yul TsXsvtrjOaot, So^uv 
-tUQUGYSvdfcsL %tX. — V. 147 affert Aristotel. Eth. Nic. V 3: yul -cuqol- 
(iia^ofisvoL cpafisv sv Ss Sly. htX. Usus eodem versu ut videtur etiam 
Phocylides, vid. fr. 11. — uqstt) ' gtlv , uQSTr) sgtl Abfgmn, uqst' sctl 
(ap. Aristot. KblbOb svi, ceteri sari). — V. 160. Kvqv' '• aQSTr)g 8' 
oXLyoig dvSQaai [iolq stcstul A, ceteri r\ 8 uQSTr) oXiyoig uvSquol yvqv' 
sitSTai. — V. 151. ri.UY.6v, yuyco A et s (sed in marg. yuyov). — V. 152. 
ov, ov e. — (isXXst, Heimsoeth (is(ivsv coniecit. — %coQrjv, %c6qav el. 

— (irjSsfiiuv, A (irjSsfiirjv. — ftsfisvui vulgo, quod perpauci ex dete- 
rioribus libris firmare videntur, A &s(isvov, ov a sec. m. corr. in co, 
ac &£(isvov praeter etiam bcdefhlmns. Xcoqtj similiter dictum 
infra v. 822 tovtcov tol %coQr\ Kvqv' oXiyrj tsXs&sl visum est idem 
esse quod coqi], idque ipsum restituendum censuit Ahrens hoc loco, 
Corais infra, utque hiatus asperitas procul haberetur, alii ys in- 
seruerunt, nec meliore successu Hartung ov [isXXsl 'v coQrj (irjSsfiiu &s- 
(isvuL refinxit. Herwerden aliquando S-coqt} dictum esse censet, at guttu- 
rali potius littera orbatam esse vocem latinum vocabulum curae vide- 
tur arguere: itaque olim suspicatus sum Theognidem retinuisse prin- 
cipalem litteram, sed ambigua forma incommoda, et consentaneum 
litteram X, si olim adhaesit, dudum evanuisse; accedit, quod coQrjv 
&so&ul potius quam &slvul dici oportebat. Itaque assentior Hermanno, 
qui usitatum %coQrjg vocabulum agnoscit, Theognidis versus componens 
cum Aeschyleo Ag. 78 "AQr\g 8' ovy svl %coqu, ut sit locus sive nume- 
rus, in qno quid habetur. Sane %coqu dici solet locus, quem cuique 
in acie vel choro praefectus attribuit, unde u%c6QiOTog qui nullo est 
loco dicitur. Atque Aeschyleum svl %coqu idem fere significat, quod sv 
(ioiQu; sed ad Theognidea illustranda adhibeo Hesychii glossam: d%co- 
Qog' sv KUTUQa XsysTUL 6 [irjTS tu£lv fiiov (ir'jTS yutuotuglv olYiug s%cov. 
Videntur enim, cum quem diris devoverent et extorrem facerent, pre- 
cati esse, ut scelerati hominis (ir\8s(iia %coqu esset, quorsum etiam 
diSQVTog apud Cratinum et Aristophanem spectat. Atque Hesychii 



THEOGNIS. 133 

Tixrei tol xoQog v(1qlv, oxav xaxcp okfiog snrjrai 
av&QcoTta , xal otco (ir) voog ccQTtog r). 

155 MrJTtOTE toi 7tevCr]v %-vfiocpd-oQov uvSqI xoAco&eCg, 
tu]d' dxQr}fio6vvrjv ovko^evr]v itQocpEQE' 
Zevg yaQ tol to TaXavTov E71lqqetiel ccXXote aXXcog, 495 
dkkoTe pev itkovTeiv, akkoTe firjdev £%euv. 

MrjTtoTE, Kvqv', ayoQaG&at Eitog fiiya' ol8e yuQ ovdeCg 
160 dvd"Q037tcov o Tt vvt- %r}{ieQr] dvdQl TeXei. 

IIolXoC TOt %qgovtul detlaig cpQe6C, daCfiovi d' e6&Xco, 
oig t6 xaxbv doxiov yCvETaL eig aya&ov. 



testimoniura plane confirmat devotio, quam edidit Kumanudes in sylloge 
titulorum sepulcr. 2585: xcci sl' xi (isXXsl SQyd£sa&ai, dvovrjta wvtco 
yCvoixo xcu a%coQa nai aj.iotga y.ai dcpavfj avTco aitavxa ysvoLto. Etiam 
Hartel % 00977 tuetur, cum antea h. v. Qc6[ir)v, infra [ioCqtj coniecisset. 

— V. 153. Eandem sententiam Solon protulerat, vid. Clemens Al. 
Strom. VI p. 740: ZoXcovog Ss 7toir)aavTog' tChtsl yaQ xdpog v^qlv, 6V 
dv noXvg oXfiog snrjTaL, avtixQvg 6 Qsoyvig yQacpsf tCxtsl tol xdpo? 
v@qiv 6V dv y.ay.(p oXfiog enrjrai. Affert etiam Schol. Pindari 01. XIII 
v. 12 tanquam Homeri versum. Et fortasse antiquior utroque elegio- 
grapho epicus poeta usurpavit, quorsum fortasse referenda est ea forma, 
quam servavit Diogenian. Prov. VIII 22: Tlhtsl tol xdpog vQqlv, otuv 
xaxcS dvS^i naQsCrj, ubi vid. interpretes. Hartung totum distichon 
Soloni vindicat (quod sic conformat 6\av noXvg oXfiog snr\TaL 'Av&qco- 
no l 6 lv, otco xtX.), eidemque etiam tribuit v. 155 — 8, quod parum est 
probabile. — V. 163. otav, 6V dv A. — V. 154. dv&Qconco , AO dv- 
&Qconcov (A avcov ut saepius). — y, si'n n. — V. 155 — 158 affert 
Stob. XCVI 15, et his continuo sine lemmate adiungit v. 179. 180, 
sed Vind. praemittit versui 157 xov avTov, affert etiam Apost. 
VIII 28a v. 157. 158. — V. 155. tol, [iol Stob. — &v[iocp&6qov, s &v- 
(wtpfroQcp. — %oXco&sig, %aXscpftsig Stob. (sed Gesn. marg. %oXco- 
9sCg). — V. 158. find' d%Qrj[ioavvr]v , Bekker praeoptavit [irjSs %qv- 
fioavvrjv. Heimeoeth Stobaei scripturas uol et %aXscpbsCg praefert, ac 
deinde eodem auctore abusus Kvqv' oXor]v nQocpsQS. — ovXofisvrjv, 
Kvqvs, y.av.r)v Stob. (sed Vind. Trinc. om. Kvqvs, Voss. xviiaxr)v). — 
V. 157. yaQ tol, (isv ycip el (ap. Stob. psv toi, sed AB Gesn. m. yap 
tol, (isv om. Vo8S. Trinc). — iniQQsnsL, A enLQQeni. — aXXcog Stob. 
(t' aXXcog Vind. Voss., aXXog Trinc. aXXco Gesn. m.), aXXco Apost. et 
Theognidis libri praeter s, qui aXXor' in aXXco probante Hartungo. — 
V. 158. (irjSsv A et Stob., S' ovSsv ceteri et Apost. Firmat dXXcog et 
(Lqdsv Basilius M. II 177: iv oig cprjai (Qsoyvig) tov &sov . . . Toig 
dv&Qconoig t6 TaXavTOV iniQQsnsiv dXXoxs aXXcog, d. [i. nX. aXXoTS Ss 
[irjSsv s%slv. — V. 159 et 60 affert Apostol. XI 38 a. Arsen. 355. 

— V. 160. %' rj(iSQr} A, %' r)(iSQa vel %v[t.SQa ceteri. — V. 161 — 168 
Hartung Solonis esse existimat. — V. 161. 162 affert Apost. XIV 68 a. 

— V. 162. yCvsTai et Apost., legebatur yCyvsrat (etiam A). 



134 POETAE ELEOIACI. 

el6\v d' oT fiovkfi t' uyufrij xul duCpovi dstXa 
po%ftCt,ov6 l , xelog d' EoypaGLv ov% enexuL. 

165 Ovdelg uv&Qcaitav ovx oA/3tog ovxe 7tevL%Qog 
ovxe xuxbg vo6(pLV duCfiovog ovx dyuftog. 

"AXX' ulla xuxov e6xi, xo 8' uxQexeg ol$Log ovdeCg 
uv&Qebnav 07to6ovg r)eXtog xu&oqu. 

*Ov de freol XL^ca6 , , ov xul {ia[iev[ievog ulvel' 
170 uvdQog de 6novdrj yCvexm ovdepCu. 

®eolg ev%ov, &eolg e6xLV eitL XQaxog' ov xol uxeQ d-eav 496 
yCvexuL uv&Q&itoLg ovx' uyd% , ' > ovxe xuxd. 

"Av$q uyuftbv %evCr\ Ttdvxav dd[ivrj6L ^luIl6xu 
xul yriQoog tioXlov, KvQve, xul r)nLuXov, 
175 r\v Sr) %Qrj rpevyovxu xul ig (lu&vxrjxeu Ttovxov 



V. 163. eloiv , elai. — Sedcoi A, xaxqo 0, cpavXco ceteri. — 
V. 167. Similiter Solon 14: OvSe udnaQ ovSeig neXexai fiooTog, aXXd 
novrjQOL Ildvxeg, ooovg &VT\xovg rieXiog xa&OQa. — Post atQexeg 
interpungunt bdfgmn. — V. 168. onooovg, 6 zooovg c. — V. 169. 
ov Se, om. Se. — libri xlucoolv o, nisi quod AO o. K in ras. 
xiucoo' ov quam emenda,tionem recepi. Ahrens 6 nai KOLixevuevog 
(â– noLucouevog) avei (Schneidewin dyQei, Hartung aiQsi), sed cf. Sophoclis 
versum ex Thyeste I apud Orion. V 10: Eocpbg ydro ovSeig n\r\v ov 
av xifia &sog. ubi nOD debebat Seyffert oratione inversa og av xiua 
&sbv scribere; versus tres qui sequuntur sunt ex eadem scena illins 
tragoediae petiti, sed non continuo hunc v. excepisse videntur: 'AXX' 
elg &eov a' OQcovxa, v.uv l'£ra dYxrjg %coqslv nsXsvr] , usio' oSomoQStv 
XQScbv' ala%QOV yaQ ovSsv cov vcprjyovvxaL &soi. ibi stg &sov a' scri- 
bendum esse, pro slg &sovg, ut dudum conieci, recte perspexit Seyffert. 
— V. 170. dvSQog, Hermann dvSQaaiv, idemque, si recte intelligo, hoc 
distichon, omissis v. 171. 172 arcte coniungendum censet cum v. 173 
seqq. — yivexai AO; legebatur yiyvsxai. — V.-171. ftsoig eaxiv sni 
%Qaxog scripsi, nisi forte quis xoig eoxiv s. x. praeferat, ne idem voca- 
bulum ter repetatur. &soioiv sni-XQUxog A, olg Icxl xQuxog 0, oig saxi usya 
KQaxog ceteri. Cf. Homer. Hymn. in Cer. 150: 'AvsQag oloiv eneaxi ueyu 
â– xQuxog ev&dSe xiur}g, Bekker Q-eoioiv yuQ eni kq., Schmidt &soig sv%ov, 
ftsoig, olaiv eni -nQaxog perperam. — ovxoi A, ov xi ceteri. — V. 172. 
yivsxai AO, legebatur yiyvsxai. — V. 173. Sdavr\ai, A Sduvrjioi. — 
V. 174. noXiov, Heimsoeth tacens nXsiov substituit. — V. 175. 176 plurimi 
scriptores afferunt, Stob. XCVI 16. Clem. Strom. 1V483. Plut. de comm. 
not. 22, de Stoic. repugn. c. 14. Schol. Thucyd. II 43. Hermog. Progymn. 
T. I p. 24 ed. Walz et Aphthon. p. 68, adde Rhetor. ed. Walz T. II 



THEOGNIS. 135 

Qintelv, xccl netQecov, KvQve, xat' r)fot3dtcov. 
xal yaQ dvrjQ itevir\ de^^rj^isvog ovte ti elnetv 
ovd-' eQ%ac dvvatac, yXcoGGa de ol dsdetai. 

Xqt) yaQ o^icog snl yrjv ts xal svQsa vcata &aXdaarjs 497 
180 di£rj<Sd-ai %ahs7trjs, KvQve, Xvdiv nevCrjs. 



306 et 309 et Praef. p. XI, ibid. Theodoret. XI 153. Schol. Aristotel. 
T. IV 8 et 14. Cram. An. Par. IV 404, 30. Respicit Lucianus de merc. 
cond. c. 5: v.ai vnsQ ys xov xoiovxov v.ai ig fiu&vwrjTsa novxov focog 
Qinxsiv tSsi, co Osoyvi, nui nsxQmv, cog cpr)g, â– x.ax' r\Xi$dxcav, idem Apol. 
de merc. cond. c. 10: xo (isv yaQ xov OsoyvtSog kuv iycio (ir\ Xsyco, xCg 
ovk oiSsv, ova una^iovvxog â– x.ai sg $a&VY.r\xsa novxov acpdg avxovg 
Qinxsiv xal â– x.axd â– KQr\(ivc6v ys r\Xi(idxcov , si (isXXot, xig ovxcog dnoSgd- 
cso&ai xr\v nsviav. adde Timon. c. 25, ubi Mercurius Plutum com- 
pellat: <aaxs v.ui ig $u&vx.r' l xsa novtov cpsgovxsg sooixpav suvtovg xal 
nsxQcov xax r\Xi@uxcov, vnsQOQua&ui, votxifcovxsg vnb aov , bxmsQ ovSs 
xr)v uQ%r\v scoQag avxovg. Cf. etiam Boisson. Anecd. Nov. 181 et 394. 
Eust. II. 998, 25, et Ammianus Marcell. XXIX p. 448: „Angustiis for- 
midandae paupertatis attriti, cuius metu vel in mare nos ire praeci- 
pites suadet Theognis poeta vetu3 et prudens.'' — V. 175. r\v 8r\ %qt\, 
ita Theognidis codices, quod profectum ab iis, qui haec cum proxime 
praegressis copulare voluernnt; nam omnes, qui his versibus utun- 
tur, %Qrj nsvir\v afferunt. — ig, sig Clemens et unus Theodoreti cod. 
— fia&v-nrjxsa A, et apud Stob. (ubi vulgo (isyuv.r\xsa) codd. AB Gesn. 
marg. sicut Clera. Plut. de Stoic. rep. , sed ceteri Theognidis codd. 
(isyaxrjxsa, ut Plutarch. de comm. not. Schol. Thuc. Theodor. Eust. 
Rhetor. — V. 176. Qinxsiv , A Qinxsiv, Qinxsiv g Schol. Thuc. , sed 
Qinxsiv Stob. Clem. Plut. utroque loco, Lucian. Hermog. plerique codd. 
(unus Qinxsiv, alius Qinxsa&ui) Aphth. Theodoret. — nsxQscov A, ce- 
teri nsxQcov; sed nsxQscov ap. Stob. AB (vulgo nsxQcov) et Clem.; ns- 
xqcov Plut. utroque loco Sch. Thuc. Luc. Hermog. Aphthonius Theo- 
dor. — nax' f\Xi@dxcov, 7ta&r\Xc§dxcov A. — V. 177. 178 affert Stob. 
XCVI 14, ita ut coniunxerit cum v. 649 — 653, fortasse in collectione, 
qua utebatur, infra hoc distichum erat repetitum, sed propinquum fuisse 
priori disticho etiam Lucianus indicat de merc. cond. 5 : slxa 6 Qsoyvtg 
nQO%si,Qog nal noXv xb ndg yuQ dvr\Q nsvir/ SsS(ir\(j,svog, nai oaa dXXa 
Ssi(j,aza vnsQ T/jjg nsviag ol dysvvsaxaxoi xmv noir\xi>v it-svr\v6%uoiv. 
et deinde addit illa: nui vnsQ ys xov xoiovxov v.ui ig $a%v%r\xsa v.xX. 
Affert hoc distichon etiam Artemidor. Oneir. I 32. Plut. de poet. 
audiend. c. 4. Arsen. 149 et initium Aristot. Eth. Eudem. III 1. Re- 
spicit Lilan. III 30 seq. — V. 177. nai, scriptores, qui utuntur hoc 
versu, ndg (ap. Artem. L naQu), haud dubie rectius. — SsS(ir\(isvog, 
nsnsSrjtisvog Artemidorus (sed L SsS(ir\(isvog). — V. 178. ov&' sq£ui 
g (Stob. Plut.), ov&' SQ^ai A, ovx' SQ^at ceteri codd., ovS' sq£ui V 
Artemidori. Theognis solemne carmen defixionis scite ad pauper- 
tatem rettulit, cf. plumbeam tabellam ap. Kumanudem Tit. Sepulcr. 
2590: naxaSsSsa&co IIv&oxsXr\g nqbg xbv 'EQ(ir\v xbv %&6viov xal xr\v 
'E%dxr\v xr\v %&oviuv v.ai yXaxxuv v.ai snr\ v.ai t'Qya. item %<OQr\g 
vocabulum ex diris repetitum, vide quae ad v. 152 adnotavi. — 
V. 179. 180. Stob. XCVI 15, itaut adiunxerit v. 155 — 158. — %qj\ 
yaQ Ojitcoff sni, %Qr) 8' dsi naxd Stob. (sed marg. Gesn. %Qr\ yaQ 
b(i<6g ini). — xs om. O. — V. 180. Si^r\a&ai A, ceteri 8i£sa&ui cum 



136 POETAE ELEGIACI. 

Te&vdfievea, tptXe KvQve , TtevtyjQth fieXteQov clvdQt, 
rj t,coetv %uXe7tf[ tetQo^ievov 7tevtrj. 



Stob. — %aXsnr\g, %aXsnr\ pr. A. — V. 181. xs&vd(isvat A, xs&vdvoct 
bcfgm, TS&vdvat dehln, in evan. — fisXrt/ 0. — V. 182. £costv, 
£cost 1. — V. 183 — 186 ipse Stobaeus affert LXX 9: QsoyviSog; idem 
vero ex Xenophonte affert v. 183 — 190 LXXXVIII 14: Ssvocpcovrog 
s% xov nsQt ©soyvtSog. Xenophontis hic liber nusquam alibi comme- 
moratur, Heiland existimat hunc locum ex integro etiam tunc dno- 
Ltvr\Ltovsvttdxcov opere petitum esse, ego suspicor scriptum olim esse: 
Ssvocpavxog * * * * 'Avxta&svovg s% xov tzsqI ©soyvtSog, cuiusmodi 
errores frequentes in Stobaeo; confer Diog. Laert. VI 15, ubi Antisthe- 
nis libros recenset: nsQt St%atoovvr\g %a\ dvSQsiccg 7iQoxQSTixiy.bg TtQco- 
xog, SsvxsQog, xQixog, 7csq\ OsoyvtSog S' . s', potuitque Antisthenes no- 
bilitatis contemtor haec scribere; iiam continent nihil fere aliud, quam 
quod Antistheni placuisse Diogenes VI 11 dicit: dnsSsi%vvs xovg av- 
xovg svysvsig xovg %a\ svaQSxovg. Utut est, a Socratico philosopho 
haec profecta esse apparet. Leguntur autem ibi haec: SsoyvtSog saxtv 
snr\ xov MeyecQScog' Ovxog Ss 6 notr\xr\g nsQ\ ovSsvbg aXXov Xbyov ns- 
noir\xat, r\ nsQt ttQSxrjg %a\ %a%iccg av&Qconcov %a\ eoxtv r\ noir\atg avy- 
yQafifia nsQt av&Qconcov , coansQ s'i rtg innt%bg cov ovyyQtttpsisv nsQt 
innt%r\g. 'H ovv aQ%r\^ [iot So%si xrjg notr\ascog OQ&cog e%stv aQ%ezat 
yaQ nQcoxov dnb xov sv ysvsa&af cosxo yaQ ovxs av&Qconov ovxs xcov 
dXXcov ovSev dv dya&bv slvat, ei (ir\ xd yevvr\aovxa dya&d str\. 'ESo^sv 
ovv avxco naQadsiyttaat xotg dXXotg ^tootg %Qr\Gao&at, baa Ltr\ si%r\ xqs- 
cpsxai, dXXd (jtsxd xs%vr\g e%aoxcc &SQansvsxat, oncog ysvvatoxaxa saovxat. 
JrjXoi S' iv xoiaSs xoig eneotv KQtovg . . . ysvog. Tavxa xd enr\ 
Xsyst Tovg dv&Qconovg ov% sniaxcta&ttt (adde oQ&cog) ysvvdv sh, uXXr\- 
Xcov, %axcc yiyvsa&at xb ysvog xcov dv&Qconcov %d%tov as\ ittyvvitsvov 
xb %stQOV xco fielxiovt (scr. LttyvvLtsvov xov %siQOvog xco §.). Oi 
Ss nolXot s% xovxcov xcov sncov oiovxat xbv notr\zr\v noXvnQay Lioavvr\v 
(scr. cptXo%Qr\LLoavvr\v) xcov dv&gconcov %axr\yoQsiv , %a\ dvzt %Qr\Ltd- 
xcov dysvstccv %<x\ %a%iav dvzt%azttXXdzzso&ttt eiSbzag (legendum vide- 
tur cbg dvxt %q. d. %. %. dvxt^axaXXdzxso&ttt sicoftcoxcov), £llo\ Ss So%si 
ayvotav %axr\yoQStv nsQt xbv avxcov (iiov. Itaque haec erat prima ele- 
gia, quae continuo excipiebat prooemium (unde est v. 19 — 26). — Haec 
olim scripsi. A Xenophonte haec aliena esse manifestum; neque ex 
subditicio aliquo libro petita esse credibile, siquidem qui eiusmodi 
fraude usi sunt, id fere egerunt, ut famam de simultate Xenophontis 
cum Platone exornarent. Sed quod Antistheni attribui, iam retracto, 
neque enim eius librorum eclogis usus est Stobaeus. Omnino inscriptio 
libri nsQt ©soyvtSog de vitio suspecta, nomen GsoyvtSog, cum aliud 
vocabulum intercidisset, perperam iteratum ex principio huius eclogae, 
itaque nihil superstes nisi s% xov nsQt, sed probabiliter redintegres 
{'AQtoxoxsXovg) s% xov nsQt (svysvsiag). Post Xenophontis eclogam, 
quae intercidit (fort. Agesil. c. 1 , 2) inseruit Stobaeus locum ex hoc 
Aristotelio dialogo, quo usus est identidem, neque qnidquam inest in 
hac ecloga, quod Aristotele sit indignum, praesertim si memineris 
dialogi scriptorem varias sermocinantium sententias exhibere. Quae 
Leutsch in Phil. 29, 519 seq. proposuit, improbanda sunt: nam quam- 
vis et ipse hoc loco Aristotelis eclogam insertam fuisse suspicetur, 
tamen plurima, quae hic leguntur, Aristoteli abiudicat et novicio scriptori 
attribuit: neque recte aQ%r t v xr)g notr]ascog exordium elegiae alicuius 
interpretatur, id quod noti,Liaxog dici oportebat: b am poesis, ut Lucilius 
testificatur, est opus totum, ut tota Ilias unast evv&sotg aut (patris) 



THEOGNIS. 137 

Kqlovs [iev xccl ovovg dt^^is&cc, KvQve, xal tnnovg 

evyeveag , xcci tig ftovXexccL i% dycc&mv 
186 (irJGead-ca' yrjiiccL de xccxrjv xccxov ov iieXedaivei 

idfrXbg dvrJQ, r\v ot %Qr\'iaxa noXXcc didco. * 498 

ovdl yvvij xccxov dvdoog dvaivexccL elvai uxoixi^ 

nXovGiov, dXX' dcpvebv fiovXexctL dvx 1 dyad-ov. 
%Qr}{iaxa yccQ xi(ica0L' xaX ex xaxov ia&Xbg iyr\(iev, 
190 xal xaxbg «| dya&ov' nXovxog e'[ii%e yevog. 
ovxa <ir) &av{itt£e yevog , noXvncctdrj , dtixdiv 

[iccvQOvG&ttL'. Gvv yccQ [ii6yexccL io&Xd xaxolg./ 

Avxog xol xccvxr\v eidehg xaxonccxQLv eov6av 
eig olxovg ayexcci, %Qr\iia6i neLd-oiievog, 

Annales Enni, atque stuc unum est maius multo, quam quod dixi ante 
poema. Recte igitur Aristoteles Theognidis vito&rjyiag tcqos Kvqvov 
appellat noit\Giv , et aQ%r) itoir\Gecog est, ut olim dixi, prima huius operis 
elegia, quae prooemium excepit: neque offendit, quod philosophus hanc 
7ioir\6iv censet avyyQaafia 71bqI dv&Qconcov esse, commode totius operis 
institutum significans, nam <?vyypa/i|Lia nihil aliud eBt quam liber. — 
V. 183. HQiovg pev xal ovovg, xotk; ft.lv Sij vcoi Stob. Ceterum imi- 
tatus est haec Pseudophocyl. v. 201. — Si^fie&a, St^oifie&a apud 
Xenoph. Stob. duo codd. (AB). — V. 184. evyeveag, evyeveiag Xenoph. 
(sed A Trinc. evyeviag). — xig, xoi Xenoph. (sed rt? A Voss. Ars. 
Trinc). — dya&cov, dya&ov Xenoph. (sed dya&cov Ars.). — V. 185. 
firjGsa&ai, (HjfreG&at, bfmq, (tivsG&at margo q, HxrjGao&ai Xen. , olini 
fiaivsc&at conieci passive dictum, ut est ap. Lucian. dial. deor. 22; 
sed tueor PrjGso&ai (item Leutsch); est enim i| dya&cov, quod Camerar. 
quoque censet, breviter dictum pro s£ dya&cov bvxag iitnovg , prorsus 
ut est infra 189: xal sx -nayiov io&Xbg eyrjfiev xal ■x.av.bg s£ dya&ov. 
et 1112: (ivrjGTSvst S' stt v.a%ov eo&Xbg dvijQ. Confirmat Themistius 
XXI p. 302 ed. Dindf. qui haec respicit: eyco fiev yap oqco xbv xe Tnnov 
e£,exd\ovxag xbv §rjo')fievov, el yavQog xs xal bipavxnv KUl iXev&eQog. 
Mey yiyvec&at. requirit, poteratque adhibere Plat. Rep. V, 459, quem 
locum imitatus Ocellus Lucanus extr. , sed iure hanc suspicionem re- 
pudiat Leutsch. — v.av.r)v , ap. Xen. om. Voss. — V 186. r)v, r)v b, 
lv' el. — oi, xig Xenoph. non male. — SiSco , cpeQV Stob. — V. 187. 
ovSe yvvfj A cum Xenoph. , ovSefiin 0, ovSsfiia ceteri. — V. 188. 
fiovXsxai, fiovXsx' Ocmn. — V. 189 — 192 coniunxi, quod Brunck quo- 
que fecit, cum prioribus, firmatque hoc Xenoph. locus, quamquam sane 
apud ipsum Theognidem post v. 190 alia plura videntur interiecta 
fuisse. Ceterum ad eandem hanc elegiam etiam sequentes veraus 
193 — 196 sunt revocandi. — yap Xenoph. , (isv male Theognidis codd. 
— sx -na-nov, pr. A exhov. — V. 190. nXovxog A et corr. g cum Xenoph., 
nXovxov ceteri. — yevog, yevrjg 1, £evog f. — V. 191. ovxw, fort. ovzcog 
scrib. — yevog om. bfm. — V. 192. ouyyap ut vid. A. — V. 193. 
ainbg xoi xavxvv , avxbg xoiavxnv 0, Kayser doxbg xoi xavxrrv , Geel 
ouros xol xavxnv, Heimsoeth afftos xot, yafiexrjv. Ipse Theognis nomina 
duo propria posuisse videtur. Ita olim scripsi, quae perperam inter- 
pretatus est Hartung, qui collaudat me, quod hic nomina propria deli- 



138 POETAE ELEGIACI. 

195 evdo^og xaxodo\),ov , STtel XQareQr] [iiv dvdyxrj 
evrvei, r\ r avdoog rXrj^iova ftrjxe voov. 

Xoijfia d% o [iev Aio&ev xal 6vv dixrj avdol yevrytat 

xal xa&aQcog, aiel 7iaQ[i6vi{iov rele&et. 
ei d' ddixcog naQa xatQov dvr\Q cpikoxeQdeC &v(ico 
200 xrtjderaL, el'^^ , oqxco TtaQ rb dixaiov eXcov, 499 

avrixa fiev n cpeQeiv xeQdog doxel, eg de reXevrrjv 

av&ig eyevro xaxov , ftecov d' vjteQe6%e voog. 
akXd rdd' dv&Qco7tcov ditara voov ov .yaQ eit avrov 

rivovrai [idxaQeg 7tQr\y\narog d^TtXaxiag' 
205 a/U' 6 pev avrog rl6e xaxbv %Qeog ovde tpiXoi6iv 

arrjv e%07ti6co 7tai6iv v7teQXQe\ia6ev' 
aXXov 8' ov xarepaQipe Sixrj' ftdvarog yaQ dvatdrjg 

TtQoe&ev enl fiXecpaQOig et,ero xrJQa cpeQcov. 



tescere intellexerim : at ego non librariorum errore, sed breviatoris 
opera baec nomina oblitterata esse putavi: irritus igitur erit labor, 
8i quis haec nomina indagare velit, quemadmodum Hartung Avxo- 
v.Xr)g Jvyrjv coniecit, atque cum in his nominibus nescio quam irri- 
sionem inesse ciederet, propterea omnem locum Theognidi abiudicavit. 
siScbg, tScbv — pr. n. — sovouv, ovoav cg. — V. 195. svSo^og A, iv- 
Sogog ceteri. — V. 196. svxvsi Brunck, libri svxvvsl (ex corr. in 0). — 
V. 197—208 fortasse Solonis sunt, vide quae in Mus. Rh. III 230 dixi, 
ubi cum aliis composui. — . V. 197. %Qfi(ia 8' , o (isv scripsi, %Qr)(n,tt 8' 
6 (isv A, %Qr](taQ'' co 0, %Qrj(iccxtt 8' co ceteri, Lachmann %Qrj(icc&' oxco. 

— V. 198. cclsl, dsl c. — nccQ(iovL[iov, nccQ llovlllov hhnn et alii pleri- 
que, yaQ llovlllov cg. — V. 199. nccQcc naiQbv est praeter ius, fere ut 
infra v. 401: MrjStv ayav ensvSsiv xcaoog 8 snl nu6LV aQL6xog"EQy(ia- 
6iv dv&Qconcov modum significat, et epigr. ap. Schol. Eurip. Hipp. 263: 
Tccvx' sksysv 2cbScc(iog 'Enr]Qaxov, 6g ii' dvs&rjYsv MrjSsv uyciv ycclqco 
ndvxa tiq66S6xi kuXu. cf. Diog. Laert. I 41 (Anthol. Append. 206), 
ubi Hecker satis intempestive (isxqco restitui voluit, item Aeschylus in 
Prometheo v. 507 ycclqov nsQcc dixit. — V. 200. uuq' A. — V. 202. 
uv&ig libri, malim ccvxig. — V. 203. ov, ovxs n. — sn cegl, ix' 
ceteri, etiam A. — uvxov Iacobsius, avxcbv corr. 1, ccvxovg ceteri. 
Brunck coni. ov yccQ sn' uvxoig . . . nQr]y[LU6Lv, Kayser ov yuQ sy.cc- 
otos (vel dnavxag) . . . dLinXunirig, Schneidewin ov yctQ sx' uvxcog %x\., 

v y ,, , a 

0. Schneider ovxi yuQ uvxcog. — V. 204. xivovxaL, xivovxaL f, yivovxui 

cg. Sylburg scripturam xivvvvxuL memorat. — (iuy.uQsg, fiaxaoo? e. — 

nQrjy(iuxog , nQuyfiuxog el, nQUKtOQsg margo g. — diinlaKiag, quod 

Brunck coni. A, d(inluy.ir]g ceteri. — V. 205. uvxog, uvxovg Obdefhlmn, 

uvxbg yp. 1. — xies bcdfhlmn, xies Oel, sxi6s A, quod Brunck coniectura 

assecutus est. — ovSs AO, og Ss *, quae lectio fortasse vera, ut deinde 

v. 207, uvxbv 8' ov v.axs(iaQips dYxry scribendum sit. — V. 206. vnsQ- 

kqs(iu6sv scripsi, vnsv.QS(ia6sv U, snsKQSfiaesv ceteri. Conf. Pind. 01. 

I 57: axav vnsQonXov, av ol nuxr)Q vnsQKQSLiues kuqxsqov uvxco Xifrov, 

— V. 207. K.uxs(iUQips, A Y.uxd(LUQips quod pr. m. corr. 



THEOGNIS. 139 

Ovx e6xiv cpevyovxL tpikog xa\ itL6xbg ixalQog' 
2t0 xrjg de cpvyrjg totlv xovx" dvLrjQoxaxov. 

Olvov xol JtLveiv itovkvv xaxov' rjv de xig avxov 
7tivrj e%L6xa\ievtog , ov xaxog, dkl' dya&og. 

KvQve, cplkovg xdxa ndvxag eni6xQecpe noLxCkov qfrog, 
OQyr)v 6v[i[LL0ycov rjvxiv' exa6xog e%eL. 

V. 209. 210 repetit A post v. 332. — ov% eativ scripsi ex A (ovx 
iati), qui infra ut saepe germanam lectionem servavit, quam etiam 
Clemens Str. VI p. 620 commendat: ndXiv OebyviSog (ihv Xiyovxog- ov-n 
eativ q>. cp. x. n. etaiQog, EvQinCSrjg nenoCrjxev nivrjta qoevyfi ndg ng 
innoScav cpCXog. Hic omnes codd. ovSeCg toi. — V. 210. eati hic A, e*azi 

0. — aviJiQoratov A infra, hic omnes dvirjQoteQOv. — V. 211. 212 
antea cancellis saepsi (Brunck plane segregavit), legitur enim infra 
v. 509. 10 distichon eiusdem argumenti, quod pristirikm speciem re- 
tinuit, quae hic immutata est. — nCveiv novXvv, g novXvv nCveiv, 
AO noXvv. — V. 212. nCvei 0. — V. 213. 214 videntur sane ex eadem 
elegia petiti esse, ex qua proximi versus, confer infra v. 1071 — 4, non 
tamen continuo coniungendi. — V. 213. KvQve, &v(ie A. — xataBekker, 
libri ut videtur -natd (A xata). — V. 214 numerosior fit versus voca- 
bulis traiectis cvftfiCcycov opyr/v, cf. v. 312 yivcoaxcov 0Qyr)v rjvtiv' 
eyiaatog e'xei, v. 1072 avfifiCaycov' OQyr)v otog eitaatog ecpv. — V. 215. 
216 affert Athen. VII p. 317 A: drg %al 6 MeyaQevg GioyvCg cpr\aiv iv 
taig iXeyeCaig' TlovXvnov . . . icpdvrj, bftoCcog tatOQet nai KXiaQ%og iv 
SevteQco neQi naQOi(iicov naQati&ifievog tdSe td enrj , ov StjXwv dtov 
iatC' TlovXvnoSog (ioi tiyivov excov voov 'AficpCXox' r]Qcog, toiciv icpaQ- 
(io£ov, tav v.ev ttatd Sr)(iov i%r\ai, et rursns initium adhibet XII p. 513 D: 
%al 6 Gioyvig novXvnov OQyr)v ia%e noXvnXonov. Affert porro Plut. de 
amicor. mult. c. 9: KatayeXav xov ©eoyviSog naQaivovvtog' TIovXv- 
noSog vbov iax^ noXvcpQovog, bg notl nitQj/ , tfjneQ b(iiXr)arj, 
toiog iSeiv icpdvr}. et de solert. animal. c. 27: x«l f)eoyvtg bfioCcag' 
TlovXvnoSog vbov ia^e noXvxQoav o? n. n. tyneQ bfiiXrjarj t. 

1. i. et plane eodem modo Quaest. natur. c. 19, nisi quod nQoaofii- 
Xr\ar\ ibi legitur. Et cum Plutarchi altera lectione convenit quod est 
apud Diogenian. I 23 (Apostol. II 39): "Ofioiov TloXvnoSog noXvxQoov 
voov §9jt. Affert v. 215. 216 etiam sch. Luc. de saltat. 67 et respicit 
Iulian. Misopog. 349. Parodia legitur ap. Philostr. vit. Soph. I 6: 
Tlavaocpov OQyrjv ia^e ^iXoctQatov, og KXeondtQrj Nvv nQoao(uXr)cag 
toiog CSeiv nicpatai. Theognis hic quoque sua debet antiquioribus 
poetis: insigne enim hoc et Graecorura ingenio inprimis conveniens 
praeceptum Amphiaraus Thebas proficiscens filio dedit 

TlovXvnoSog fioi ti%vov e'xoV vbov, 'AficpCXox' rJQwg, 
toiaiv icpaQ(io£eiv, tcov v.ev -natd Sr)(iov ixrjai, 
aXXote S' dXXoiog teXi&eiv xal x^QV enea&ai. 

nam cum duobus hexametris apud Ath. VII p. 317 A coniungendus 
est tertius apud Zenob. I 24, Diogen. I 23 (quod est apud Antig. 
Caryst. 25: b&ev Sr)Xov x«i 6 noLr\tr)g tb &QvXXov(ievov eyQatyev TIov- 
XvnoSog cog ti%vov e^cov iv ctrj&eot &V(ibv Toiaiv icpaQ(io£eiv, ab iis 
ortum, qui peculiare praeceptum unicuique accommodare Btudebant). 
Qui -quidem versus sive ex Thebaide sive ex peculiari aliquo carmine 
didactico (vid. comment. de com. Att. p. 220} petiti sunt. Amphiarai 



140 POETAE ELEGIACI. 

215 UovXvnov oQyr)v l'6%e TtoXvTtXoxov , og noxl TtexQrj, 500 
xij 7tQo6o[iLXrJ6r], totog idelv ecpdvrj. 
vvv fiev xffi ecpeitov, xox\ cV dXXotog %Qoa yivov. 
xqb66cov xot 6ocpir\ yivsxat dxQ07tir]g. 

Mrjdev dyav a6%aXXe xaQa66o{ievcov Ttoltrjxscov, 
220 Kvqve, {i£6rjv d' eq%ev xr)v bdov, co6itBQ iyco. 

"06xtg xoi Soxeel xbv 7tXr\6iov Id^iEvaL ovdev, 

dXX' avxbg [tovvog TtoixiXa drjve' e%elv, 
xelvog y dcpQcov e6xi, vo'oi> fiefiXapiievog e6%-Xov. 

l'6cog yccQ itdvxeg «otw/l' i7ti6xdpLS&a, 5ol 

225 dXX' 6 pev ov% i&eXei xa>toxeQdeir]6LV e%e6%at, 
xco de SoXoTtXoxiai [taXXov diti6xoi ctdov. 

autem illud cum Ampbilocho colloquium praeter Pindarum et a tra- 
gicis poetis et ab artificibus expressum videtur, de qua re alias dicetur. 
Hoc ipsum praeceptum imitati sunt multi, non solum Pindarus, sed 
etiam Sophocles in Iphigenia, qui versus sic sunt corrigendi: Nbei 
noog ccvdgl %Qco(ia novXvnovg bncog JJexQa xQanea&at yvi\aCov cpQOvr)- 
fiaxog. et qui invertit Pseudophocyl. 49: MrjS' cbg nexQOcpvrjg noXvnovg 
%axa %coqov dfieC§ov. — In Theognideis versibus triplex scriptura tradita, 
noXvnXb%ov , noXv%Qoov , noXvcpQovog. Teneo noXvnXb%ov quod praeter 
Th. libros Athen. testatur, est enim convenientissimum , cf. Theogn. 
v. 67 noXvnXo%Cai , atque etiam Ion tragicus ap. Athen. VII 318 E 
commendat. Coloris varietas extrinsecus ascita proximis versibus no- 
tatur itaque posthabenda lectio noXv%Qoov: denique noXvcpQovog quod 
semel Plutarchus exhibet, memoria eum fefellit. Praeterea Plutarchum 
apparet hemistichium novXonoSog vbov i'a%e noXv%Qoov repperisse, 
quemadmodum corrector aliquis videtur immutasse, quem Hartung ut 
rerum novaimm studiosus fuit, sequitur. Ceterae discrepantiae leviores 
sunt. — V. 215. TlovXvnov, noXvnov ap. Ath. utroque loco duo codd. 
(BP). — OQyr)v, 0Q(ir)v el. — noXvnXonov, nbvXvnXonov ap. Ath. altero 
loco unus cod. (B). — notl, noxe eh. — V. 216. nQoao\x,iXr\ar\ g, nQoa- 
0(iiXr\aei ceteri et Schol. Luc, apud Ath. recte nQoao(niXr\ar\ (sed C 
nQoao(ii.Xrjaei). Ecdosis, qua Plut. usus est, xr\neQ b(iiXr\ar\ exhibuit. — 
V. 217. ecpenov, ecp' enov c. — xoxe, xbxe A, noxe g. — yCvov AO, 
legebatur yCyvov. — V. 218. %Qeaacov A, %Qetxxov yp. 1, %Qat,nvbv ceteri, 
Brunck aliique %Qeiaaov ediderunt, cf. infra v. 1073 — 4. — xoi, xi On. 

— yivexai 0, legebatur yCyvexai (ita A). — axQonCr\g, evxQonCrjg cg et 
yQ. 1. — V. 219. Mr\Sev A et Turnebus in calce, ceteri codd. (ir\S' 
(0 fir)8'). — noXirjxecov A, noXixdcov 0, noXixwv ceteri. — V. 220. eQ%ev 
A, eQyov el, eQ%ov ceteri. — V. 221 — 226 affert Stobaeus IV 27. — 
V. 221. xoi, aoi c. — idfievai ovSev , i'S(iev %al ovSev bfm, l'8(ievai 
ovSevbg 0, e'(i(ievai Stob. (ap. Schow bc i'8(ievai). — V. 222. e%eiv, 
litt. v in A vix conspici potest, neque tamen deleta est. — V. 223. 
%eivbg y' , %eivoa8, fortasse %etvog Sr) acpQcov (SacpQcov). Hermann 
transponere vult acpQcov %eivbg y'. — fieflXafifievog, §e§Xa(i(ievov Odhfmn. 

— V. 225. %a%o%eQSeCr\at. proletarii libri tantum non omnes recte, 
quemadmodum a%eQSeia dicitur, %u%o%eQ8Cr\aiv AOm, et Stob. codd. 
(nisi quod Voss. %a%o%eQ8Coiaiv, Trinc. %a%o%eQ8Cr\aiv). — V. 226. aSov, 



THEOGNIS. 141 

IIXoVTOV 8' Ovdlv TEQ{ia 7tE(pa6{lt'vOV dv%Qco7tot6tv. 
0'C yCCQ VVV f]H<OV 7tXil6TOV E%0V6t (itov, 

8i7tXu6tov 67tsvdov6t' Ttg av xoQE6Etsv unavTag; 
230 iQYi^atd tot &vrjtoig ytvsTat ucpQ06vvr)' 
atrj d' i% avtrjg dvucpuivsTUt, r]v otiots Zsvg 
Tts^iipr] tstQo^svotg, uXXots uXXog s%st. 

'AxQOTtoXtg xul TtvQyog icov xsvsotpQovt drj^itp, 
Kvqv , oXiyrjg tt^irjg smioqev i6&Xbg dvrjQ. 

235 Ovdhv BTtLTtQBTtSt VfltV dt' UV§QU6t 6cp^0flEV0t6tV, 

uXX' cbg 7tuy%v TtoXst, Kvqve, uXco6o{i£vr). 
2Jol [isv iyco titeq' sdcoxu, 6vv otg ix uTtstQova tiovtov 



A uSov, uSov. Stobaeus (iciXXov ft' s lal cpiXui, ex manifesta cor- 
rectione. Poeta fortasse scripserat aol Ss SoXonXow.iai iiaXXov, dniaxs, 
aSov, qoae de influstria immutavit qui has eclogas concinnare instituit. 

— V. 227 — 32 Solonis sunt versus, leguntur El. IV 71—76, sed non sine 
diversitate. Videntur ab eo, qui Theognidea concinnavit, consulto plera- 
que immutata esse, velut v. 74: ksqSsu xot &vrjxoig mnuoccv d&uvuxoi, 
uxrj S s^ uvxcov dvucpuivsxai, rjv bnbxav Zsvg nsfiiprj xiao(isvr\v. — 
V. 228. nXsiaxov, niaxbv. — fiiov AO et vulgo, Bekker vbov edidit, 
nihil omnino de librorum scriptura testatus. — V. 230. yivsxcti, v. 
yiyvsxca. — V. 232. ns(itprj _A, nsfiipst ceteri. — aXXoxs , uXXoxs x' . 

— V. 235. ovSsv sninosnsi vjilv scripsi, ovSsv snixosnsi rj(iiv A, ovSs xi 
nosnsi vfiLV 0, ovSs xi nosnsi r)(Ltv el, ovS' sxl ys nqsnsi tjlllv 
bcdefghmnq et om. ys r. Ut numero versus consulerent, Sylburg ulllllv, 
Brunck r)(uv scripsit, Bekker ovSiv smnqsnsi tjlllv, Ahrens et Hartung 
ovSsv sxi nqsnsi r)(iLv. — oco^ollsvoiglv scripsi, vid. ad v. 68, A ocoigo- 
(isvoiai, * aco^o(isvoiai(v). — V. 236 germanam scripturam unus servavit 
A uXX cog nuyjv nbXsi Kvqvs aXcoaoLLSvrj, sed dXvsiv kvqv' ag nbXs' 
aXutaofisvr} Obdefhlmnpqr (nisi quod e dXvsiv), denique ex manifesta 
interpolatione Xvslv dg nbXscog xoi%oi dXcoao(isvrjg c, et qui nbXsogx si%r\, g. 
Brnnck dXvsiv nbXscog coonsQ dXcoooLLSvrjg scripsit, ego olim ovSsv k'xt 
nQsnsc . . . ccvXog (sive ctvXsiv) ndy%v nbXsi , Kvqv' , iv aXmoofisvrj, et 
praep. sv addendam Hermann quoque censuit, Herwerden ovSsv s"xl 
nQsnsi . . . dXX' oou . . ., Heimsoeth oV dvS. o., dXX' boa x' dy%i nbXsi 
K. dX., Hartel vero dXXcog n. n. Kvqv' iv dXcoooLLSvrj, Ahrens coniecit dXX' 
dXvsiv nbXsi cog Kvqvs dXcooo(t.svrj, Hartung uXX' dXvsi nbXig cbg ndy%v 
aXcoaotisvr], Cyrni nomine abiecto, ut Callino hoc distichon tribuere posset. 

— V. 237 seq. Hanc elegiam Theognidi abiudicat Bernhardy Hist. Graec. 
Litt. 1 112 ed. 1 (148 ed. 3) et pluribua ea de re disserens II 2, 461. Her- 
mann autem in plures particulas (237—46. 247—52. 253 — 4) disposuit. 
Hartung Hermannum sequitur, et praeterea v. 237 — 46 Theognidi abiu- 
dicat, rationibus usus, quas non intelligo. Mey criticorum calumniis 
faciles praebens aures poematium ruris et inficetiarum plenum esse 
censet, ac Herwerdeno quoque, quamvis has criminationes procul ha- 
beat, novicium videtur. Sed vid. quae de has elegia in Mus. Rhen. 
disputavi. 



142 POETAE ELEGIACI. 

%corr\6r\ xal yrjv 7ta6av cc£LQU[i£vog 502 

Qtjldicog' ftoivrjg d£ xal £lXaitivr\6t 7taQi66r\ 
240 iv 7ia6aig, noXXcov x£i[i£vog iv 6royta6tv 

%ai 6£ 6vv avXi6xot6t Xtyvcp&oyyotg vioi av6*Q£g 

iv xcoptotg iQarotg xaXd r£ xal Xtyia 
a6ovraf xal orav dvocp£Qrjg vnb X£v&£6t yairjg 
(irjg TtoXvxcoxvrovg £tg 'Atdao dopovg , 
245 ovdh roV ovdl fravcbv anotetg xXiog, dXXd {i£Xr\6£tg 
acp&trov av&QcoTCotg auv £%cov ovoyta, 
Kvqv£, xafr' 'EXXdda yrjv 6rQcocpc6[i£vog ^d' avcx vr\6ovg, 

tyfovo^vra %£qcov Ttovrov iit arQvy£rov , 
ov% tnnotg ftvr\roZ6tv icpr\\i£vog' dXXd 6£ 7ti[iip£t 
250 dyXad Mov6acov dcoQa io6r£cpdvcov 

%a6t yaQ, o't6t yti[ir\X£, xal i66o[iivot6tv dotdr] 



V. 238. nooTr\ar\ , AO rtcoTr\osi. — v.ui scripsi f. kutu. — ccsiqcc- 
fisvog 0, rel. usLQOfiEVog. — V. 239. froivr\g A, &oivr\g 0, rel. &oi- 
vutg. — V. 241. avv uvXioKOLOL, m avv uXtaKoiai, deinde Al Xiyvcp&oy- 
yoiai, qua lectione abusus Schmidt Xtyvcp&oyyoiOL vsuvsg coniecit. — 
V. 242. sv ncofiois sQccrotg scripsi. legebatur svKoaficog squtoi, nisi quod 
t svKOGfico, cg sv noafico. Blackwall sv Kcoftco, Bruncfe sv yicofioig sua- 
serunt. — V. 243. SvocpEQrjg AO , rel. SvocpSQOtg. — vno, h ini, sed in 
m. vno. — ksv&sgl ut Brunck scripsit A (ksv&sgl), Ksv&ftcoat 0, kev- 
&fiuat rel. — V. 245. ovSs toV scripsi, y. ovSi noz'. — uXXu (isXr\- 
asig A, ot>8s te Xr\osig 0, ovSi ys Xrjastg rel. — V. 247. Antea 
existimavi post hunc v. pentametrum cum hexametro excidisse, cum 
hexametri exitus simillimus esset v. 247. . . . ovk ccvu vr\vaiv 
'I%&v6evtu ktX.: nisi forte quis crediderit v. 249 detrimento isto affectum 
esse, cum poeta scripsisset ov% 1'rtrtcov vcotoloiv icpr\(tsvov , ovS' uvcc 
vr\vaiv, . . . pentametro una cum hexametri parte praetermisso. At 
non est verisimile poetam nimium hanc sententiam amplificasse; haud 
dubie v. 249 vitium iam antiquitus contraxit. — V. 248. t%9vosvTu, 
c l%&v6sv. — 71EQCOV, fm titeqcov. — V. 249. ov% tnnoig &vr\TOtoiv icpr\- 
(lEvog scripsi, legebatur ov% i'nncov vcotolglv (K %vutolglv) icpr\(tsvog. 
Offensioni est, quod poeta antiquus familiarem suum equo insidere, non 
curru vehi fecit; neque v. 257 t'nnog usfrXir} equus celer, sed curulis 
est, quemadmodum ap. Hom. II. XXII 22 1'nnog us&XocpoQog. Et hanc 
offensionem et difficultatem, quam v. 247 notavi, facili negotio removi. 
Verba, quemadmodum correxi, tam ad terrestria, quam ad maritima 
itinera sunt referenda, nam naves sunt ccXog tnnoi, itaque etiam icpr\(tsvog 
satis est conveniens. Herwerden ov% trntOLg r\ vr\valv icpr\(Lsvog dubitanter 
proposuit. — uXXu as, uXX' uys. — nifMpsi, e et pr. 1 nQsipSL. — V. 251. 
nccoi yuQ, A nuGi diog, rtuoiv om. yu.Q, hinc Lachmann nuai d' oooiot 
coniecit, Heimsoeth nuai 8' oaoig tu (isfirjXs, praeter necessitatem, sed 
adsentior monenti Movoucov Scoqu verbi tLSLLr\Xs esse subiectum, cum 
antea dixissem uoidr) (A uoidr\t) esse per brachylogiam explicandum, 
nuoLv , oiGL (isfirjXsv uoi8r\, soor\ uoL8r\. In ed. 1 scripseram uar\ (pas- 
sive) pro soor\. 



THEOGNIS. 143 

£607] 6ju.c5g, '6(pQ av y yrj ts xai r]ihog' 
avtccQ iyoov bkCyr\g naga 6ev ov tvyydvca aidovg, 
dkk' coGrtso [itXQov rtaida koyotg jw,' dnatag. 

255 KdkktGtov xb dtxatotatov kcoGtov d' vyiaCvEiv' 503 

7tQrjy{ia ds tEQrtvotatov, tov tig iQa, tb tv%Eiv. 

"Irtrtog iyd) xakr\ xai aE^kCr\, dkkd xdxtOtov 
avdQa (peQG), xat [iot xovx dvtrjQotatov 
rtokkdxt d' rjiiikkrjGa dtaQQrftaGa %aktvbv 
260 cpsvyEv, drta>6a^iivr} tbv xaxbv x\vCoyov. 

Ov [iol rtCvEtai oivog, irtsi rtaQcc rtatdi tEQECvrj 



V. 252. ccpq' dv r) scripsi correpta vocula bcpqa, ut v. 1143, 
quamquam in promptu correctio bcpq' rj. v. bcpq' av. Hermann bcpq' 
av yr)v cpXiyrj. — V. 253. 54 Welcker, cui asseneus est Herwer- 
den, non recte separavit a praegressis. — iycbv, g iyco. — ov, quod 
om. cg, mihi videtur subditicium, poeta cpCXs opiDor scripserat: 
neque enim uXXu quod sequitur neganti semper enuntiato subiicitur, 
sed idem fere est, quod Si, ut navqu ftev, aXXd fidXu Xtyicog. Cobet 
coniecit uvxdq iyco ovS' oXCyrig nuqu otv vvv xvy%dvco ulSovg. — 
V r . 255. 256 neque Theognidi?, neque alius elegiographi esse videntur: 
fuit hoc distichon antiquitus Deli in Apollinis templo vel in donario 
aliquo inscriptum, vid. Aristot Eth. Nic. I c. 8 ubi dr\Xia%bv ini- 
yqafifia dicitur, et v. 256 scribitur rjSioxov Se nicpv%', ov xtg iqa, xb 
xv%eiv (sic Kb marg. Par. 2023, sed eqaxui vel iqdxai xv%eiv HaMbNb 
Par. 1471. 1835. 1856. 2051, iqa xv%tiv LbOb 1852. 2023. 2114), 81 
ov rtg iqdxai xv%siv Ox., Se xv%eiv ov xtg exuotog iqu 2113 marg. 
2114. Adde Eth. Eudem. I 1, ubi ndvxcov S' (8' om. MbPb) rjStoxov 
ov xig iqd (Zqaxai ZMB, iodxat Pb) xb (om. omnes) xv%eiv. Stob. Flor. 
CIII 8 ubi qdoxov &' vyiuCveiv (A Vind. qaoxov S' io&' vy. B qdotov 
8' vy.) r)SiGxov Se xv%eiv (B evxv%tiv) cov xig eyiuoxog iqd. Ceterum 
conf. Sophocl. ib. 15: KuXXtoxov ioxt xovvSwov ntcpvxivui, Acooxov 8t 
xb £r)v dvooov, r)8toxov S', oxco Tldqtoxi Xfjiptg cov tqd ku& rjfiiquv. 
— V. 256. nqriyfiu, AObcdfglmn nqdyfiu. — xov AO, ov rel. — iqd 
xb, A eqdxo, el iqdxai, ut vid. iqdxo vel iquxb corr. in iqdnoxt. 
Bekker et Meineke iqcoxo, ego antea touLxo. — V. 257 — 60, item 
v. 261 — 66 Hartung Cleobulo vel filiae Cleobulinae tribuit. — V. 257. 
inncog 0. — V. 258. dvtrjqoxuxov, bcfgm dvtuqoxutov. — V. 269. 8' 
rmiXXr\ou A, S' r)fiiXr\aa 0, 8r) fiiXXrjGa bcdfghmn. — V. 260. cpsvysv, 
ancoaafisvr] scripsi, legebatur cpsvysiv, coaafiivr}, sed AO dncooufiivrj. 
Hoerschelmann cpevyiftev coGafiivrj. Cum dorica infinitivi forma cpsvysv 
componas slfisv (r)fxsv) v. 954, item Ssikvvs v v. 769 a Schmidtio com- 
mendatum. Negat Herwerden doricam formam admittendam esse, quo- 
niam v. 257 nuXr) producta priore syllaba sit adhibitum, quod a 
dorici sermonis lege recedat; at Alcman modo corripuit (nuXbv fis- 
Xigkov), modo produxit (y.aXXd fisXiGSofievai). — V. 261 seq. vix pos- 
sunt restitui, cum ue id quidem, separandi an coniungendi sint hi 
versus, certum sit. 



144 POETAE ELEGIACI. 

aXXog avrjQ ycaxe%et TtoXXbv i[iov xaxCcov' 
i}>v%q6v [iot Ttaoa tfjde cpCXoi nivovtii Toxrjeg, 
C06& a[ia &' vdoevei, xal [ioyeov6a (peoei' 
265 ev&a {letirjv neol Ttaida fiaXcbv dyxcov' ecpCXrj6a 
detQrjv, r) de teoev cpfteyyeT ditb 6t6[iaTog. 

Tvcoxr\ xoi nevCr] ye xa\ dkXoxqCr] Tteq eov6a' 

ovxe ydg elg dyoQtjv eQ%exai ovxe dCxag' 
Ttdvxr] yccQ rovXa66ov e%ei, itdvxr\ cV eTtC^tpcTog , 
270 Ttdvxrj d' e%&Qr) b^ioog yCvexai, ev&a TteQ r). 

"l6oog xoi tcc [tev aXXa &eol ftvrjToig dv&QeSrtotg 

yfJQag t ovXo ^ievov xal veoTr\T edo6av 504 

to3v TtdvTdv 8e zdxt6Tov ev dv&QCQTtoig, ftavdxov xe 
xal 7ta6ecav vov6cav e6xl TtovrjQOTeQOv f 
21b Ttaidag eitei &Qetyato %a\ aQ[ieva itdvTa 7taQa6%otg, 
IQr^iaTa d' et xaTa&rjg, Ttoll' dvtrjQa Tta&wv, 



V. 262. Mts^t, Hermann y.uxu%sl, Hertzberg et Emperius y.quxssl. 
— noXXov, Hartung yolxov. — V. 263. ipv%Qov, Hermann ipv%QoC. — cpCXoL 
nCvovoi, Kayser sm%Xs vu^ovgl, Hartung cpCXoi nQonCvovoL vitiose. — V. 264. 
cao&' a(ia &', A wo&ufiu &', bcdefmn a>g &ullu %â– ' , cooQ-afid, 1 ag 
&' ccficc &', margo g rjS' pro coo&'. — fioysovou scripsi, libri (is yocoou 
(A sine acc), nam doricum (loyCaou non ausim commendare; praeterea 
videtur scribendum olg &d(iu Q' i. e. olg u(iu xs, qua forma Pindarus 
utitur (vid. T. Ip. 93 sq.). Reliqua expedire nequeo. Deinde margo g cpilsi 
pro cpSQSi, quod Hermann in &sqsl, Goeller in cpXsys i mutavit. Sauppe 
coni. ipv%QOV (lol nuQW xfjg Ss . . . olg ccfia . . . yocoo' dcpUQSi coll. 
Hesych. dcpuQst' lSqol, uvl(jluxul, ubi vSqsvsl corrigit, Hertzberg olg 
&â– ' duu cum Schneidewino, Brunck r) Ss &' d[i' . . . yocooa yuXsl. 
Ahrens omnem locum sic conformavit: ipv%Qov xov nuQu xj/Ss cpCXoi 
â– kXlvovol xoHrjsg, coo&' . . . yocoo' dcpoQu (haec novissima probavit Har- 
tung), 0. Schueider: ipv%Qov yaQ llol xfjaSs cpCXoL nvsCovoi xo%r\sg, coa%' 
. . . yocooa &qosl. Heimsoeth plurima novavit: av%vov llol tc. x. qp. 
'tclvoovol x. IW dpca &' v. nuC ils ysXcooa &qosl, idem proximo versu 
cpCXrjfiL novavit. — V. 265. 7isql A, tiuqu rel. — QaXcov Hermann, v. 
Xufiibv. — V. 267. yvcoxr], A yvcox' si'. — ys Bekker, xs A, om. rel. — 
uXXoxQCrj, uXXoxqCu. Locus corruptus, quem Hartung ita confor- 
mavit: "Ayvcoxog 7tsvCr\ xs %u\ uXXoxqCk\ tcsqCslglv. Hcimsoeth vca&rjg xoi 
7tsvCr\. — V. 269. STttfivaxog A, STtCfiLnxov 0, S7tC[iL%xog rel. — V. 270. 
s%Q~qt) A, £%&qu rel. — yCvstuL 0, v. yCyvsxuL. — V. 271 — 8 Hartung 
Mimnermo tribuit. — V. 272. ■aul, pr. A kuv. — V. 273. 8s kukl- 
gxov, Schneidewin 8' o y.uy.loxov. — V. 274. TtovrjQoxsQov Hartung, 
TtovrjQoxaxov libri. — V. 275. S7tsl, A snt. — uqllsvu, uQfisvu, gm 
UQfisvu. — Ttdvxu om. pr. n. — 7tUQuo%OLg, g 7tuQsa%0Lg. — V. 276. si 
uuxu&ijg, libri synuxu&rjg (in A y er.), Heimsoeth %Qrniux' snr t v Kuxad-fjg 
scribere maluit. Poeta dicere videtur pecuniam in templo depositam, 



THEOGNIS. • 14fj 

tbv 7Ccct£q' s%&atQ0v6t, xccTccQavTai (V ccrtoXttifrccL, 
xal 6Tvys'ov6' mditEQ TtTcofbv insQxo^svov. 

Elxbg tbv xaxbv ccvSqcc xaxcog rcc dixata vopitjstv, 
280 turjds^itiav xaToTtiQ^ at,Q\t,svov vsf%s6tv 

dstXco yaQ t dndXafiva ^Qotco naQa nokk' dvsAttid-at 
itaQ Ttodog, r)yst6&ai &' cog xala navta ttftsi. 

'A6toov (irjdsvl jttGTog soov itoda toovds itQofiatvs, 
infid'' oqxco 7ti6vvog {irjts (pt^rj^iocsvvri, 
285 firjd' si Zrjv' s&sXrj 7taQS%stv (ia6iXrja {isyt6tov 
syyvov, dftavdtoov %t6ta ttdstv s&sXcov. 

'Ev yaQ tot itokst cods xaxotyoyoo dvddvst ovdsv 
oog 8s tb 6co6at ol itoXXol dvol^otsQOt. 



id quod filii, qui inhiabant paternis opibus, aegre ferebant; cf. titulum 
Tegeaticum in actls menstruis Acad. Berol. 1870 p. 51 sqq. Herwerden 
XQr\uuTu 8r\v hutu&sis, non recte, ac quod ex antiqua scriptura non 
satis recte expedita corruptelam ortam esse existimat, fallitur, nam 
participinm KATA&ES olim scribebatur. Hartung coniecit v.ai uqusvu 
Ttavxa nuQuoxcbv xqr]yiuta xur&sCrjg. — dvtr\QU, cg dvtUQU. — 
V. 277. nuTaQcovTUt, f tiutuqcov. — V. 278. insQxousvov, A iosQXOUSVOv. 

— V. 279. stubg rbv, fort. sC-aog roi (sCxog rov etiam A: quod nunc 
ibi exstat toi pro rov macula potius quam rasura ortum videtur). — 
V. 280. xuTontad'' A, v.uToniv rel. — V. 281. dnuXuuvu, n dn dXauvu. 
■ — @qotg>, §qotuI A, — noXX' dvsXsa&ut, Emperius noXXu usXso&ui. — 
V. 282. &', n S'. — V. 283. rcbvSs Hermann, v. tovSs. Emperius per- 
mire noSunovSs (aliquo). — V. 284. cptXr\uoovvr\ , bfm cptXouoovvr\, cg 
ovvr\uoovvr\. cpiXr\uoGvvr\ legitur in titulo Attico Ross Arch. Aufs. II 
672 uvfjuu toSs KvXXcov naCSot(v) ins%r\n.s &uvovtoi(v) uvf\uu cptXr\uo- 
Gvvr\g, sed haud scio an apud Theognidem Gvvr\uoGvvr\ ex duobus 
recentibus libris revocandum sit, id quod etiam Herwerdeno visum est. 

— V. 285. i%sXr\ A, irsXsi c, i&sXst rel., Iacobs i&sXoi, Heimsoeth Zrjvu 
ys tX?j, conieci Zrjvu XCr\ vel Xiij , sed nunc malim Zrjvu &scov nuQ- 
sXVi Brunck Zf\v' uvTog nuQS%r\ proposuit. — V. 286. Post voc. lyyvov 
interpungunt bcdefhlmn. — i&sXcov, Hartung t&sXs requirit. — V. 287. 
%av.oty6ycp, Boissonade xuXotpoycp , mihi cptXotpoya scribendum vide- 
tur, Emperius 'sv usv y. n. cbS' dxQOipoycp. — V. 288. A a>g Ss 
togcogul sl noXXol dv. et dvatfioTSQOt, Boissonade ig Ss ro acbaat 
dsC, Kayser cog Si xul oq&wgul n. dvoX$OTiQr\, Hermann cog Ss rtg (dv- 
Sdvsi), cog dtsi. noXXov dvoXfioTSQog, Hartung ig Ss to gcogul toI noXXol 
uvoX$OTSQOi, Emperius ig Ss to ocog slvui (vel Gtbaaa&ai) noXXbv dvoX- 
§OTtQr\, Schoemann cogts Ss ocog slvui noXXco dvoXfioTSQog, Welcker 
coa&' ot ocosg dsl (Schneidewin ocog atsl) n. d., Orelli ig Ss to ocov 
uCsl, Ahrens ovS' STog, cog aCsi. Heimsoeth meis insistens vestigiis 
parum prospere iv Ss to vcogug&' ot n. d., Hei - werden ig Ss to gcog' 
aCsi, Hartel cog ys to gcogui dsi noXXco dv. Olim suspicatus sum Sig 
Ss Toocog (cf. Eurip. lthes. v. 159) aCsi noXXoi uvoX$6tsqoi, sed possunt 

POKTAK IjYK. II. 10 



146 POETAE ELEGIACI. 

Nvv ds xd xcov dyad-cov xaua yCvsxat iti&Xcc %a%ol6LV 505 
290 dvdQcov' rjysovxai d' ixxQa7tsXoL6L vo^Loig' 
aCdcbg psv yccQ bXcoXsv avaidscrj 8s xal v^qlq 
VLxr\6a6a dC%r\v yrjv xaxd 7ta6av s%sl. 

i 

Ovds Xscov aisl XQsa daCvvxaL, dXXd [ilv E{t,7tr]g 

%a\ XQatSQ.ov tcsq iovt ayQsl a\ir]%avCr]. 

295 KcotCXco av^QcoTtco 6Lydv %aXs7tcoxaxov d%&og, 
cpd-syyoyLSvog d' ccddrjg, ol6l TtaQt], TtsXsxat, 
i%&aCQ0v6L ds Jtdvtsg, dvayxaCr] d' iTtC^iL^Lg 
dvdQOg XOLOVXOV 6V[l7t06C<p xsXs&sl. 

Ovdslg. Xfj cpCXog sivaL, S7tr)v xaxbv dvd^l ysvrjxaL, 
300 ovd' co x i% ya6tQog, Kvqvs, ^iLrjg ysyovrj. 

IlLXQbg %al yXpxvg fo&L %al aQTtaXsog %al ditr\vr\g 
XdtQL6L %al 8\ico6lv ysCto6C t' dy%Ld"VQOLg. 



alia coniici, velut ag ira vcoaac&at (cf. Hesyck.sra, aXrj&rj, dya&d, 
et irsd, dya&d, dXrj&fj) sive cog vcoaaa&' alst noXXot dvoXfiorsQot. 
Certe dvoXfiog hic hominem stoliduni significat, ut est apud Soph. Aiac. 
1135. Antig. 1033. — V. 289. yivsrat AO, v. yiyvsrat. — V. 290. 
dv&Qcov r)yiovrat Bekker, avdqio r\ysovrat A, dvSocov yivovrai rel. 
Sed locus nondum expeditus, inprimis displicet otiosum dvSgwv 
praesertim insigni loco positum. Fortasse proprium nomen "AvSqcov 
restituendum, similiter Kvqvs v. 102 eundem obtinet locum. — i%- 
rQaitsXoiat, 1 snrQondXoiai. 'Fort. svrQaniXotat. — vo^iotg A, vottog 
rel. — V. 291. dvatSsirj, c dvaiSirj. — V. 292. s%st, sXst. — 
V. 293. Saivvrat, Ocfm Saivvvrat. — V. 294. io vr dyQSt scripsi, 
iovr aiQst A, iov&' atQsi rel. Heimsoeth SQyst. — V. 296. dSSrjg 
scripsi, legebatur dSarjg. Cf. Hesych. dSrjg' drsQiir]g et dSsg' noSsg, 
svtot Ss drjSig. Neque vero ex trisyllabo drjSrjg repetendum, sed eius- 
dem stirpis, unde dSSrjv sive dSrjv, dSSr}%6rsg alia descendunt, itaque 
et prosodia et scriptura variata. Hoeschel coniecit daSr]g, Hartel 
dSybr\g. — niXsrat Camerarius et Turnebus, (jtiXsrat libri. Emperius 
cp&syyoytivov S', dXsrjg, olat itaQrj, fiiXsrat (fuga cordi est, quibuscunquc 
adest), Hartung daaQog (vel doaQrjg) roiat, quod interpretatur nauseam 
sive fastidium movens, Herwerden qp&syyo(iiv ov S' d(i aarj, rotat itaQji, 
rtsXsrat. — V. 297. ndvrsg, A ndvrag. — dvayxairj est cruciatus ac 
supplicium, nil igitur opus coniecturis, velut Pierson dvirjQr] suasit, 
ego deterius inifiv^tg. — V. 299. ovSstg Xrj scripsi, idem Sauppe 
coniecit, A ovSstg Srj, ovSs &iXst, rel. ovS' i&iXst. Hermann 
ovSelg Sr) cpiXog iariv, Schneidewin ovSslg Sr) tpiXog aisl. — V. 300. 
co % scripsi quamvis dissuadente Bekkero, A cok', vel. rjv. — [itrjg 
scripsi, v. (itdg. — ysyovrj A, rel. codd. ysyovsi. — V. 301. nt- 
■nQog, m (jttKQog. — aQitaXiog A, v. aQyaXiog, quod frustra tuetur 
Hecker deinde corrigens ivrjrjg. — V. 302. XdzQtat, XdrQotg corr. g, 



THEOGNIS. 147 

()v XQV xiyxXi&w dyafrbv (Hov, dkl' atgsiitfciv, 
xbv Se xaxbv XLvelv, s"6t dv ig oq&cc Xdftrig. 

305 Tol xaxol ov rtdvTcog xaxol ix yaatQog yeyiva6cv, 
dXX* dv8QEG6i xaxolg 6vvd~efLevoL (piXirjv 
fyya ts deiX' fycc&ov xal eitr\ dv6cprj{ia xal v^qlv, 606 
iXnopevoL xeivovg itdvTa. Xiyeiv hvfia. 

'Ev \l\v 6v66ltol6lv dvrjQ TteTtvv^ivog elvai' 
310 %dvT dXiycov XrfoeLv cog diteovTa ooxev 

eig de cpiQeiv rd yeXolcc, d-vQtjcpi de xccQTeQog eir\g, 
yivco6xcov oQyrjv r\v tlv exa6rog e%eL. 

*Ev pev [ittLvo[iivoLg (idXa ixaivo^ttL, iv de dcxaioLg 
itdvTcav dv&QcoTtav eipl dLxccLOTccrog. 

315 IloXXoi tol tcXovtov6l xccxol, dyccd-ol de TtivOVTCCL' 



XdxQOiai Obcm et pr. g. — Sucoal 0. — V. 303. %Lyx,Xl£sLv, y.iy%XC&iv. 
— V. 304. Xdfirjg libri, .d.ng A (duae litt. er.), ^dXrjg scripsit Sylburg, 
ego dydyvg conieci, Emperius oq&' iXdarjg. — V. 305. zoi A, rel. ol. — 
ndvxcog, A ndvx.g er. una litt. quae s fuisse vid., h navxbg. Heimsoeth 
intempestivam adhibuit curam ovv. do%r)v corrigens, cuiua interpreta- 
mentum sit ov ndvrcog, quemadmodum etiam v. 425 ex aQ%r)v primum 
ndvxcog (quod ibi nulla est auctoritate firmatum), deinde ndvxcov cor- 
ruptela latius serpente ortum esse opinatur. In 1 omissi sunt v. 305 — 352, 
sed 305 — 328 {ftvr\xotg) a rec. manu additi. — V. 306. ctvdosoai, cf. 
civSosai, e avSosg. — V. 307. sqyd A. — rs, gh Ss, e xoi. — SsiX' 0. — 
Siacprjua 0. — V. 308. srvua, c sxoifia. — V. 309. slvai A, rel. 1'aQ-L, Her- 
mann efij. — V. 310. 7tdvr' dXsycov XrfosLv scripsi, legebatur ndvra Ss 
ulv Xrj&siv (bcfm Xrj&rjv), nisi forte malis ndvr dXsysiv, Xrj&scv S', i. e. 
observa omnia, sed simula te tanquam procul remota si)it latere. — Soy.s i 
libri recte (A Sov.sC), Bekker Soxsi, Geel Sokol. — V. 311. slg Ss, c %l 
Ss, g corr. slSs , Kayser et Emperius sv Ss. Consulto slg tuitus sum. — 
cpsgstv rd cg, <psqol rd A, cpsQsi rd Obfm, cpsQoirai h. Hartung cps- 
qolxo scripsit. — Q^VQvcpi, A QvQvicpL. — Ss om. A. — xaQxsQog, 
KQttxsQov. — £l'r\g, si'r} AO. Ahrens st Ss cpsQOiro ysXoicc, &vQr\cp{ ns, 
0. Schneider ndvxcc rs uiv . . . Soxsl, sl'g rs cpsQsc . . . sirjg. Hoc di- 
cere videtur poeta: si foris es, taceas, noli ridicula efferre. Sed fortasse 
oratio imperfecta, nam proximus versus incommode subiicitur. Quod 
si pentameter cum hexametro interceptus, possis coniicere d-vQrjcpi Ss 
â– ndQrsQog si'r]g yXcoaarjg ... cf. v. 480. Sin minus placuerit, versus 
in hunc modum traiiciendi sunt: iv utv avaalroiatv d. n. stvai, yivca- 
av-cov 6. rj. s. s. slg Ss q>SQSiv rd y. &. Ss x. si'r]g, ndvr dXsycov X. 
d>g d. S. Heimsoeth , qui hanc transpositionem probavit , iv Ss cpsQOi 
xd ysXoca, &VQr](pi Ss naQXCCQog tSffi, ndvxa . . . Soxoi scripsit. — V. 312. 
yivcoancov AO, v. yiyvcoaKcov. Si veraum subiicias v. 309, malim avu- 
uiaywv OQyr]v , id quod etiam Herwerdeu suasit. — V. 313. usv, g 
yttQ. — V. 315 — 8 Solonis sunt, vid. Eleg. fr. 15, ubi noXXol yaQ nXov 

10* 



148 POETAE ELEGIACI. 

all rj^tetg tovtotg ov dta^tet^o^teQ-a 
trjg ccQetrjg tbv JtXovtov , ejtel tb [iev epnedov aleC 7 
XQiJiiata d ccvd-Qcojtcov aXXote aklog e%et. 

Kvqv , aya&bg [jtev ccvrjQ yvc6[ir]v e%et epjtedov atei, 
320 toX^ta d' ev te xaxotg xeipevog ev t aya&otg. 
et de &eb$ xaxcp ccvSqI (iiov xal jtlovtov 0Jta66r], 
acpQaivcov xaxirjv ov dvvatat xate%etv. 

Mrj jtot enl 6(itXQa JtQ0cpa6et cpiXov ccvSq' djtoXe66at 

Jtet&oytevog %alejtrj, KvQve, dtatfioXir}. 
325 et' ttg a^iaQtcoXfJ6t cpiXcov ejtl Jtavtl %olcoto, 507 

ov jtot av dXXr]Xotg aQ&yttot ovde cpiXot 
etev dfiaQtcoXal yccQ ev av&Qc6jtot6tv ejtovtat 

&vr]toig, KvQve' &eol d' ovx e&eXov6t cpeQetv. 

Kal flQadvg evfiovXog xad-eXev ta%vv ctvdQa dtcoxcov, 
330 KvQve, 6vv i&eir] frecov dixr] a&avatcov. 



tsvol . . . avToig ov Siafi. . . . s'(insS6v sgtlv legitur. Ex Theo- 
gnide affert Stob. I 16, ubi v. 316 vulgo tovtcov. — Heimsoeth refinxit 
hsSvol Ss n., dXX' fjfisig snl toloS' . — V. 318. %Qrj(iaTa 8' , c %Qrj(iaT'. — 
dXXoTe, A dXXoTs t. — V. 319—22 affert Stob. XXXVII 3. — V. 319. 
s%sl om. fm. — e"(ine8ov, f HfinaiSov. — aleC, n del. — V. 320. In- 
verso ordine bcdefghmn et Stob. sv t dya&oig %sC(t,svog sv ts nanoig 
recte : hoc enim ordine alias quoque utitur hic poeta. In versus bis 
legitur hoc loco et post v. 317. — V. 321. ondaarj A et Stob., ondaost 
rel. — V. 322, v.av.Cr\v , Stob. (Motov. — V. 323. afuxoa, antea G(LixQrj 
edidi, snia(iL%Qa . 0. — dnoXsooai A, dnoXsor^g c, dnoXsoorjg rel., 
Hecker dnosmsiv , Hartung dnoXvaai, fort. legendum dno&so&ai, 
quod postea etiam Hecker proposuit. — V. 324. Stat^oXirj scripsi, 
v. SiafioXCrj. — V. 325. d(iaQTcoXrjGi, d{iaQTcoXoioi , quod antea pro- 
bavi, quemadmodum praeter alios Hartung, qui praeterea cpCXoig 
requirit. — V. 327. snovTai, Ruhnken neXovTai, ego antea con- 
ieci sn dv&Qconoioi, similiter Emperius d(i' dv&Q. commendavit, sed 
poeta dicere videtur: delicta in rerum natura (ev dv&Qconoig , in der 
Welt) comitantur mortales. Kvqvs etiam v. 102 novissimum locum ob- 
tinet. Heimsoeth sn dv. nsX. &eo(ioig proposuit. — V. 328. fteol, 
Schneidewin naycol, quod non magis conveniens quam quod Hartung 
snasit dSiyioi: ego etiam nunc teneo quod olim proposui &eol S' ovv 
s&sXovgl cpsQeiv. — V. 329. na&eXev scripsi, libri slXsv (O siXs, 
n eXev), ut versus numero consulerem, ante ev§ovX6g &' edidi, Her- 
mann evfiovXog S', Iacobs cov ev§ovXog sXev, Hartung av S' svfiovXog 
sXsv. Hartel svflovXcog. — ra%vv, m pr. tqu%vv. — V. 330. sv&sCr] 
libri (19. e ras. K). 



THEOGNIS. 149 

"Il6v%og, conEQ iyco, (i£66r]v bdbv eq%eo no66Cv, 
(irjd exeqolOl dCdov, Kvqve, xd xcov exeqcov. 

Mij noxs cpEvyovt' kvOqcc iri iknC6\, Kvqve, cpLXrjoi^- 
ov6e yccQ oixads /3«g yCvExac avxbg exl. 

335 Mh]Oev dyav 67Cev6elv ndvxcov ^fcV aQL6xa' xal ovxcog, 
Kvqv\ E%ELg CCQEXiqv, r\VXE XafiElv %ak£nov. 

Zsvg (iol xcov xe cpCXcov doCrj xl6lv, ol (ie cplAev6lv, 

XCOV x' i%&QCOV (lEL^OV, KvQVE, dwr)60(lEVOV. 

%ovxcog av doxioL(iL (iex' dv&Qconcov Q-Eog eIvkl, 
340 el (l dnoxL6a(i£vov (iolQa xl%ol ftavdxov. 

'Akka Zev xeKe6ov (iol 'OAv(Mle xaLQLOv £v%r\v 
dog di (iol dvxl xaxcov xaC xl naxrEiv dyad-ov. 

x£%vaCr\v d\ el (iq xl xaxcov d(inav(ia (iEQL(ivicov 508 
£VQoC(ir)v, SoCrjv d' dvx' dvLcov dvCag' 
345 ai6a yaQ ovxcog £6xC' xC6ig d' ov cpaCvExac r^ilv 
dvdQcov, o'C xd(id %Qr}(iax' e%ov6l plCt] 

6vXr\6avx£g' iyco dh xvcov iniQr\6a %aQadQr\v, 

V. 331. 332. Stob. XV 6 ubi rjavxog om. — stiQoiai, Og stiQOig, 
Hartung (ir]SstsQoiai. — SC8ov Stob., legebatur diSovg. — Post h. v. 
iterat A v. 209. 10. — V. 333. avdQct, Hermann dvi^', ego avSQ' inl 
iXnCSi, cf. Pind. Pyth. II 49 inl iXnCSsaaiv , im-iXnsa&ai. epici fre- 
quentant, inCsXntog Archilochus testatur, infra tamen v. 823 in iX- 
nCSi legitur. — cpt,Xr]arjg, g cpiXr]asig. — V. 334. yaQ om. f. — yCvs- 
tai AO, v. yCyvstai.' ^ — avzog, fort. avtbg. — V. 336. Nescio quo 
errore in ed. 2 et 3, non in 1 ordine inverso s^sig Kvqv' editum. — 
XdXsnov, nescio cur Heimsoeth axoXov. — V. 337. ts , e Ss. — SoCr), 
Q Storj, lacobs &sCr]. — tCatv , A tialv. — V. 338. fisi£ov, Kvqvs, 
e hvqvs psi£ov (sicut K). — Svvrjaofisvov libri, locus impeditus, neque 
quidquam opis attulerunt critici, quamquam Heimsoeth suam coniectu- 
ram (isC^co, Kvqv', 6Svvr\v &i(isvai omnibus numeris absolutam esse 
censet, Sauppe Svvriaafii vco , Hermann Svvrjaofiivrjv , Boissouade Svvrj- 
aofiivcov, Geel oSvvrjaofisvcov , Schaefer SvvrjOOfisvco. — dv&Qiontov, 
Brunck dv&Qconoig. — V. 340. si fi' A, sC (ir) 0, r\v rel. — *i'xoi 
Hermann, v. ytCxjj. — V. 341. Zsv, Obcefgm Zsvg. — naCQtov, Empe- 
rius hvqiov. — V. 342. Ss perperam sustulit Mey. — V. 343. xa- 
xtov, h naKOv. — utQtuvitov A, [iSQifivdcov 0, nSQifivobv rel. — V. 344. 
SoCrjv S' Ae, SoCr\v t' Og, quod praetulit Hartung, SoCr} z bcdfhmn, 
vulgo ex Turnebi coni. 8oCr\g 8' . — V. 346. 6i zdfid, A oiz' apa. 
— V. 347. kvcov, g in m. nicov, Ahrens xav.iov. Heimsoeth audacter 
novavit iyco S' di-ntov iniQrjaa x<xQciSQr]v j;ftft«opov nozafLov, Herwer- 
den iym y.dv&cov et deinde dnoXovaa[iivr\ corrigit, Hartel vimv i. e. 



150 POETAE ELEGIACI. 

%SLflCCQQCp TtOtaflCO TtCXVt Ci7t06Sl6CCfl8VOg' 

tcov £ifj fieXav alficc itisiv' ini t itiftXbg oqoixo 
350 daificov, og xat ifibv vovv tsXs6eis tdde. 

'A dsiXr) 7tsvirj, ti fisvsLg 7tQoXL7tov6a 7tccQ' dXXov 
avdQ } isvai; fir) Xr) fi ovx i&eXovta cpiXsiv' 

aXX' l&l xal dofiov aXXov S7toi%so, firjde fle^' , rjfiecov 
aisl 8v6tr\vov tovds fiiov fiete%e. 

355 ToXfia, Kvqvs, xaxol6iv, insl xu6&Xot6iv s%aLQsg, 
evte 6s xal tovtcov [iolq' iitefiuXXev s%slv 
cog ds TtSQ i% dya&cov sXufisg xuxov, cog ds xul avtcg 
ixdvvaL TtSLQoo, &sol6lv i7tev%6fievog. 

Mrjde Xirjv iTticpatve' xaxbv de te, Kvqv\ iTtLcpuivcov 
360 TtavQovg xrjdefiovug 6rjg xaxotrjtog e%eig. 



nando. Poeta fabulain respexit nobis non traditara, nam hvoov Kgiag 
cpsQOvaa huc non pertinet. — V. 348. %si(iaQQ(p, cn %si(idQQoo. — dno- 
astadfisvog, Hartung dnosQad(isvog. — V. 349. sitl, sni, n insi. — 
oqoixo A, UQr\xo h (a pr. m. aQr\xai), rel. uqolxo. Permire Emperius 
insl ia&Xog oqolxo Saifioov, og %ux' i(iov ndy xsXsasis xoSs. — V. 350. 
og, c cog et g apposito in m. og. — V. 351. d, «, bcgm et f in m. (a 
pr. m. d) co. ■ — Geel coni. xi (isvsig; tcqoX. n. dXXov &vSq' isvai, Hartung 
et Meineke xi (i oxvsig nQoXmovaa %xX. — V. 352. (ir) Xr) ii' ov% i&s- 
Xovxa cpiXsiv i. e. (ir) &sXs scripsi, A (ju' r]v 8r\v, xi 8r\ (i' , rel. xi 8s 
Sfi (i', deinde A cpiXst, rel. cpiXsig. Antea correxeram (ir) Xr)v (vel Xr\v fi') 
ovy. i&sXovxa cpiXsi coll. Hesych. Xr\v Xiav. Bekker (ir\ 8r) (i' ov% i&. 
cpiXsi, Ahrens 8r)v 8r) (i' ovn s&sXovxi cptXrj, quae" Mey commentus est 
praeterire satius est, Herwerden xi §irj (i ovk i&. cpiXsig; — V. 353. 
rjfiscov A, r)(jLcov rell. — zovSs, A xov Ss. — V. 355. KaKoiaiv, Heimsoeth 
novavit KUKtaaLv. — Y.daftXoiaiv , A k saftXoiaiv, k sa&Xoiatv , unde 
in ed. 1 Krad-Xoiat doricam formam restitui. — V. 356. svxs, A ovxs. 
Offensioni est insolens verbi ini^dXXsiv structura, malim svxi ys aol 
■nal xcov (iolq' snsfiuXXsv s%slv. — V. 357. oog Ss 7tsQ, antea ut Abrens 
quoque coniecit d>g Ss itQiv scripsi, Hermann ooansQ 8'. — sXafisg, fort. 
s'Xa%sg. — avxig, A uv&ig. — V. 358. ftsoiatv, A &soig. — Hartung his 
continuo subiunxit proximum distichon v. 359 — 60, quod ipse olim veri- 
simile existimabam. — V. 359. Xir\v, f pr. Xiav, Geel dvir\v, Nauck 8vr\v, 
Herwerden r)8sa fiovv', Heimsoeth (ir) to Xir\v interpretatus abundan- 
tiam, res secundas. Equidem prjSsv ayav scribendum esse puto, olim 
conieci (ir) nsvir\v snicpatvs, non dissimulans, etiam contrarium con- 
veniens esse: secundam fortunam prae te feras, mala vero occulta. — Ss 
te A, legebatur 8s xi, h 8' sxi. — snicpaivcov navQovg Brunck, lege- 
batur snicpaivsiv navQovg %xX. Hartung vero scripsit (ir\Ss Xir\v sni- 
tpuivs â– nav.ov xi 8s Kvqv' inicpaivoig; navQOvg kxX. 



THKiMiMs. 1 r, 1 

'AvdQog tOL XQadit) ^iivvdsL psyu 7irj{ia TtufrovTog, 509 

KvQV *" <X7tOTLVV[l£VOV 6' aV^STO.1 i%07CL6(0. 

Ev xojtlXIs tov £%&q6v otuv d" v7to%siQLog ehfry, 
Tl6ai vlv, 7tQO(pa6Lv ^r\dsiiiav d-s^isvog. 

365 "I61S VOOV, yX<a66tl ds TO (Is£Al%0V ULSV S7tS6^0)' 

dstkav tojl TshsdsL xuQdirj o^vtsqy]. 

'A6tg)v d' ov dvvapuL yvoovut voov 6v tlv s%ov6lv 

ovts yccQ sv sqcJoov uvduvoo ovts xaxoog' 
(lojfisvvzai ds (is Ttolkoi, ofioog xuxoX r]ds xal £6&Iol' 
370 ^LL^LSL6&aL d' ovdslg tojv u6ocpoov 6vvutul. 

Mr] 11 dsxovta $ir\ xsvtoov vti a\ia%av skuvvs, 
stg cpLXoTrjTU Xir\v, Kvqvs, 7iQo6sXx6(isvog. 

Zsv cpiXs, &uv[idcloj 6s' 6v yccQ %uvts66lv dvu66sig 



V. 361. zoi, bcdeghmn zi. — V. 362. dnozivvfisvov, d dnozLvvfisvov, 
Ocghln dnoxivvvfisvov, bf m dnoxLvvufisvov, e dnoxLvovfisvov. — uvt-sxut , 
c uv^sx'. — s^onioco, fort. si-univr\g. — V. 363. -acoxlXXs , xcoxiXe. — 
8' om. A. — V. 364. ziaui viv , A zioui viv. — LLr\8sfiiav, fir\8sfiir\v. 

— V. 365. i'a%s, A i'o%i, m ea%e. Deinde A vbco yXcoaar\g Se zb fieiXi%ov 
uPsv insazco, unde Bekker vbco recepit, quem non sequor, poeta idem 
fere praecipit, quod Pseudophocyl. 20 yXcoaorj vovv i%ifisv kqvtczov, 
Xbyov sv cposalv lg%slv, item Hom. Od. T 42 aiya nul v.aza obv vdov 
i'o%uvs fir\8' sQeeive. (Ahrens perperam i'a&e vbco proposuit.) Sed novis- 
simum hoc insaxco fortasse aliquis praeferat, siquidem supra v. 85 legi- 
tur oiaiv inl yXcbaov zs xort ocp&aXiioiaiv eneoxiv alScog, sed snso&co 
satis tuetur Aesch. Suppl. 194. cp&oyyij S' snso&co nQcoxa iisv zb cir) 
d"Qaav. Praeterea fieiXi%iov, 1 inea&co. Hartung 'lo%vd vbco kxX. scripsit. 

— V. 366 Hartung hunc versum tanquam insiticium cancellis circumscri- 
psit. — SeiXcov xol, h SslXov zl. — KUQ8ir\, AObcdfhmn -HQaSir}. Brunck 
transposuit 6^vzsQr\ v.Qu8ir\ numero pessumdato, germana forma ut 
videtur extat infra v. 1030 SsiXcov zoi KQaSirj yivezai 6i,vzeQr\, quam- 
quam semel admissa est forma ■K.aQSirj v. 1236. — V. 367. legebatur 
ov SvvaiiaL yvcovuL vbov daxcov, sed daxcov 8' ov dvvafiui yvcovut vbov 
AO infra post 1182 (1184), ubi hoc distichon repetunt. — V. 368. eq- 
Scov , A sqScov , (Qyov. — dvSdvco, A dvSQavco. — V. 369. 370 sepa- 
ravit Bekker, fm nihil nisi ficofievvxui 8' ovSelg zcov da. Svv. — dV uh. 
h 8' ecie. — r]8s, h oi~ Ss. — %al om. c. — V. 371. afia^av A, dfia^av O. 

— V. 372. Xirjv, videtur sedes vocabulorum (ttr/ et Xir\v immutanda, Xir\v 
y.svzcov et (iir] nQocsXy.6fLSVog conveniens ; Hartel perperam cpLXozriz' dcpi- 
Xr\v coniecit, quod dcpiXov dici oportebat, sed ista figura omuino ab hoc 
poesis 'genere alieua, vel cpiXozrjd 1 ' dXirjv, ubi dXicog dicenduin fuit. — 
V. 373 — 92 fortasse Solonis sunt (vide quae dixi in Mus. Khen.), sed 
in arctum non satis prudenter redacta. 



152 POETAE ELEGIACI. 

tt{ir)v avtbg s%oov xal [isydkrjv 8vva\iLV 
375 dv&QooTtoov d' sv ol6&a voov xai &v{jlov sxa6tov 
(fbv ds XQatog Ttdvtoov s6fr\ vnatov , (laGiksv. 
Tteog dr) 6sv, Kaovidrj, toXfia voog avdaag dfotQoi>g 510 

iv tavtfj poiQri tov %s dixaiov s%slv, 
rjv t inl 6eocpQo6vvrjv tQScp&fj vdog, 'r\v ts itQog v@qlv 
380 dv&QCOTteov ddixoLg SQy{ia6L TtSL&oiisvoov; 

Ovds ti xsxql^lsvov JtQog daipovog s6tL (oQOtol6tv, 
ovcY bdbv r\v tLg ioov d\favdtOL6LV ddoL. 

"E[i7tr}g $' 6'A/3ov s%ov6lv dnrjfiova' tol d' dnb dstKoov 
SQycov i'6%ovtaL ^v^iov, b[ieog nsvir\v 
385 \Jbr\zsQ d\ir\%avir\g sXafiov, tcc dixaia cpLlsvvtog 
r) % dvdQog naQaysL &v{ibv ig d^in^axirjv, 
^Xdntov6 y iv 6tr]&s66L cpQSvag XQatSQrjg vn dvdyxr\g' 

roAfta d' ovx i&sXoov ai'6%sa nolla cpsQSiv, 

%Qr\\io6vvr\ slxcov, r\ dr) xaxd nolla 8L8a6xsL, 

390 ipsvdsd t s\andtag t ovXopsvag t eQLdag, 



V. 374. s%cov, A s%cov. — V. 375. oi'a&u A. — V. 377. Sr], cg 
8s. — asv, Ocdefhlnin asv, A asv aut as , Wassenberg Zsv, Bekker 
aoi. — toXficc, A toX[iu. — V. 378. ravzfi, Ahn xuvxrj. - — tqv xs, 
A zov Ss. Post hunc versum haud dubie plura intercepta sunt. — 
V. 379. t snl, ts kqos. — roscp&rj Neander et Brunck, libri tsq- 
cp&fj. — V. 380. SQypccaL, SQyaoc, eg sQfiaot. — nsi&o[isvcov , Her- 
mann nsi&6[isvos, et hoc distichon post v. 382 ponendum esse censet, 
quam transpositionem qui probavit Ahrens coniecit praeterea: uv&qco- 
7ioi 8' dS. s. nsc%6[isvoL "Efinrjs oXfiov ktX. quem secutus est Hartung, 
qui quidem nsi&o[isvcov servavit. — V. 381. 382 Bekker et a praece- 
dentibus et a subsequentibus separavit, Emperio hoc distichon insi- 
ticium videtur, itaque versui 380 statim subiungit v. 383 seqq. — 
V. 381. sotl, A ootls. — V. 382. oSov Abdfhmn, oSos vulgo. — 
tls quod Wopkens coniectura assecutus est, exhibet 1, tiv' reliqui. 
— V. 384. i'o%ovTuc, bcfgm i'o%covTUL s fortasse recte, A ia%ovxss, 
quod probavit Ahrens. — S[icos, Ocdefglnin bficos. — 7tsvif]v A, quod 
Brunck coniecit, nsvirjs reliqui. — V. 385. d\x,r\%avir\s AO et ut vide- 
tur ceteri plerique , nam quod vulgo legebatur d\x,r)%uvir\v ex solo g 
notatum. — cpiXsvvTOs rj x uvSqos correxi librorum scrij)turam cpiXsvv- 
tbs rj *' uvSqcov. Ahrens cptXsvvTcov rj t uvSqcov scripsit. — V. 386. 
TiuQuysL A, qUod Meineke coniecerat, nQouyst reliqui. — V. 387 — 92 
Hartung a prioribus separavit tanquam alienos. — V. 387. KQUTSQrjs, 
c XQaTSQrjs. — V. 389. rj Sr), el rj8r\. — huhu tcoXXu SlSuohsl, quamvis 
eadem infra legantur v- 633, corrigendum existimo xaxa nuvTa, nam 
ui'a%sa noXXd proximo priore versu vel Homeri auctoritas tuetur. 



THEOGNIS. 153 

ccvSqcc xccl ovx i&iXovxa' xccxov di oi ovdsv sotxsv 
r\ yccQ xcd yjttXs7tr\v xixxst tt\Lr\%ctvir\v. 

'Ev nevi-fl d' o xs dsiXog dvr\Q o re JtoXXov cc\ist'vcov 
cpaivsxai, svx' av dr) iQr\\io6vvr\ xaxi%r\' 
395 xov [isv yccQ xcc dixccia cpQovsl voog, ov xi tcsq alsl 

i&sia yvc6{ir\ 6xr\&s6Lv i(i7ts<pvr\' 511 

xov d' avx ovxs xctxoig sjtsxai voog ovx' clyad-oldtv' 
xov d ccya&ov xoX^idv %Qr\ xd xs xccl xcc cpiQsiv. 

AldsiG&tti ds cpiXovg, cpsvysiv x' 6Xs6r\voQctg OQXOvg 
400 ivxQinsv, d&avdxcov [irjviv dXsvdfisvog. 

Mrjdsv ccyav Gitsvdsiv xaiQog d' inl 7ta6tv ctQt6xog 

SQy[ioc6tv av&QcoTtcdV itoXXttXL d' sig ccQsxrjv 
67t£vdst ctvrJQ, xi^dog dtt,r\\i£Vog , ov xtva dccificov 
TtQocpQcov sg [isydXrjv d[i7tXaxir\v TtaQaysi, 
405 xai oi s&rjxs doxstv, ct fisv f\ xccxd, xctvx' dycitf slvcct 
sv[ittQicog, a <T ccv r) ^p^tftfta, xccvxcc xccxd. 



V. 391 et 392 Ahrens alienos ab h. 1. esse censet, Emperio 
v. 392 spurius videtur. — V. 392. r), r). — V. 393. o xs n., g ex 
corr. tote n. — V. 394. svx', cg sax'. — w.axs%r}, el v,axe%ei. — 
V. 395. xd SiHUia cpQovet A, x' dStna {tctdiy.cc 0) cpQoveet reliqui. — 
ov te Bekker edidit, ovxe A, ovxe et plerique, ut vulgo. Emperius 
r]Se ot atei coniecit, Ahrens xov fisv itag xa S. cpQOvij voog, ovSe oi 
atel. — V. 396. t&eta, t&etrj. — eptnecpvrj, A e^neqpvtrii. — V. 397. 
xovS', fort. xcaS', ut sententia sit: illi neque in adversis nequc in se- 
cuudis rebus cst prudentia, quemadmodum snso&at dictum est v. 410 
et 412. Omuino componas cum his aliam eclogam v. 441 — 46. — avx' 
A, av reliqui. — xaxotg, 1 v.av.otatv. — V. 398. xd xe , g xctSe. — 
V. 400. evxQsnsv scripsi, Brunck svxQsnov vel evxQsns', legebatur sv- 
xQene S', A svxQansX , hinc Bekker scripsit EvxQaneX' . Locus nondum 
expeditus: hic quoque duo disticha videntur librariorum oscitantia 
coaluisse, ut pentameter exciderit, quem alia ecloga excepit, ubi haec 
fere legebantur . . . (snn cpsvystv &vacpri^a y.ai tQya) evxQccneX'. cf. 
Pindari Pyth. IV 104 ovxe SQyov ovx' snog evxQaneXov stncov, ita enim 
cum Mommseno ex librorum auctoritate scribendum, atque etiam Pyth. 
I 92 pars librorum evxQccneXa v.sQ8sa pro evxQaneXa suppeditat. — 
dXevdfievog, A dXsvdpsvov, 0. Schneider dXsvofjtsvog. — V. 401 — 448 
om. 1. — V. 401 — 406 fortasse Phocylidis sunt: Soloni tribuit Hertz- 
berg. Clari alicuius poetae esse etiam id argumento est, quod Sopho- 
cles Antig. 620 hunc potissimum locum videtur respexisse. — V. 402. 
SQypaatv, g eQyfiaatv, c eQfiaatv. — S' etg aQexrjv, Ahrens 8' stg ddxrjv, 
Sauppe Sr) dvsSrjv, Iacobs S' stg dndznv. — V. 404. nQOcpQcov, olim 
nuQtpoQov conieci, sed conf. Hesiod. Op- &6^- — h b, etg *. 



154 POETAE ELEGIACI. 

(&CXtatog cov rjfiaQteg' iycb di toi altLog ovdev, 
aX?J avtbg yvcofirjg ovx dya&rjg etv%eg. 

Ovdeva &r\(5avQbv itaiGiv xata&rj&t] dfieCvco 
410 aldovg, r) t dya&oZg avdoa6i, Kvqv', e%etai. 

Ovdevbg dv&Qcoitcov xaxCcov doxeZ eivai etaZQog, 
co yvcofirj & ertetat, KvQve, ttal cq dvvafiLg. 

IIlvcov d' ov% ovtcog d , coQrj%OfiaL, ovde fie olvog 
i%dyeL, co6t elneZv detvbv enog TteQL 6ov. 

415 Ovdev' bfioZov ifiol dvvapaL dL^rjfievog evQeZv r>i-2 

TtLGtbv etaiQOV, otco firj tig eve6tL doXog' 
ig fia6avov <?' iX&cov TtaQatQC^ofiaL co6te [loXvfidco 
1Qv6og, vjteQteQLrjg d' ccijl(ilv aite6tL vbog. 

V. 407. <&CXxuxog cov rjfiagxsg de vitio suspecta sunt; fort. legendum 
(PrjXogicov r](iaQxeg. Hesych. cprjXov ' dnaxrjXov, Xrj&aQyov, xuyiovQyov, inC- 
fiovXov. adde Schol. Arist. Pac. 1165. Corrector, curn cpiXog cov reppe- 
risset, videtur cpCXxaxog cov substituisse. — xoi, A 6oi. — V. 408. exv- 
%eg, A s i uiisCvco (ex versu seq.). — V. 409. conf. ad v. 1161. — tiui- 
clv , AO Ttutal. — xuxu&rjorj , AO %uxu&r]Osi, Brunck nuxuQ-r)asig 
Ttaialv dfisCvco. — V. 411. ovSsvog et Soksi A, (.irjSsvog . . . So-nsi reli- 
qui. — nazCcov, g Y.uxCug. — V. 413. ovxcog AOhcdfghmn, vulgo ovxco. 

— &coQr)i-o(Lui, bcdfhmn et pr. g &coQvij,o(iai. — (is, A (isx', (i y\ 
fuit antiquitus (is J-oivog, Hermann ovS' i(is y\ Item A v. 548 et 574 
svysQysaCrjg i. e. svJ-SQysaCrjg exhibet, nam v. 440 ubi pro iSiov A tCiSiov, 
%"i'8iov suppeditat, germana lectio pi-orsus incerta. Doricae dialecti 
cum passim vestigia deprehendantur, litterae Bau usus quamvis infre- 
quens non videtur Megarensi poetae abiudicandus, quamvis Flach 
negaverit his indiciis fidem habendam esse, cui-Hartel assensus est. — 
V. 414. i^dyei, i£aQsl Ahrens et Emperius. — Seivov, malim SsiXbv. — 
V. 415—18 infra post v. 1164 repetunt AO. — V. 415. ovSsv', A ovSev , 
AO infra p. v. 1164 ovxiv' . — b(ioiov A, olcolov Obcdefgmn, ollolov reli- 
qui. — V. 416. oxco, h oxi. — V. 417. 7tUQUXQC§o(iui coaxs , AO infra 
naQaxQLpofisvog xs et deinde S' post vnsQxsQCrjg omittunt. Pro TtuQU- 
xqC§ollul Hartung 7tUQafidXXo(iai desiderat. Heimsoeth scripsit et xqC- 
^ollul . . . v7tsQX£QCrjg dfifiiv. — (loXvfiSco Herwerden, legebatur (ioXCp- 
Scp, .item infra v. 1105, nisi quod ibi novicius liber v testificatur, quam 
scripturam grammatici non solum Atticis, sed etiam Ionibus vindicant, 
neque tituli Attici huic praecepto adversantur. A principio v fuisse 
tam latinum vocabulum plumbum arguit (cuius eadem est ratio, quae 
inter (3ia| et iiaXav.6g intercedit) quam graecae vocis species : nam quae 
in geminatione et prothesi observatur lex, ut o et v alternent, velut 
lloqlloqco, TtOQcpvQa, xooKvX(idxiov , oSvQOiiai, 6%Qv6sig, alia dicuntur, 
etiam ad epenthesin pertinet, quae arctissima necessitudine cum istis 
affectionibus est coniuncta. Quod si primigenia esset littera 1, (isXifiSog 
ad exemplum vocum fieXi (§XCaoeiv) et MeXixCSrjg (BXixo(idiL(iag) non 
(jLoXifidog dixissent. — V. 418. ull(ilv, Dindorf r)(ilv scribendum edixit 



THBOGNIS. 155 

llokkd 11; xal GvviivTa itaQiQ%STai' dXX' v% dvdyxrjg 
|20 tiiyco, yivcodxcov rjfisTiQtjv dvva^iiv. 

IloXXolg dv&QCoitav ykco66rj dvQat ovx iitixsiVTai 
aQitodiai) xai Ccpiv 7t6XX' d^iiXrjTa [liXsi' 

noXXdxi yaQ ro xaxbv xaTaxsi^svov ivdov dfisivov, 
ici&Xbv d' i^skfrbv kcolov rj to xaxov. 

(praof. Iliad. p. XII), quoniam v. 235 r)filv (^fiiv) legitur. Qui aoqua- 
bilitatein sectatur, poterit illic ufifiiv restituere, nam iniuria Dindorf 
eiusmodi formas epicis poetis abiudicat; sed illo loco vfiiv restitui. 
Aeolicae formae ufifis et vfifis leguntur Theog. 1273 et 1104, quibus 
cum Homerus sit usus, licuit etiam elegiacis poetis uti. In Theo- 
gnide cum passim dorica deprehendantur, possis ufiiv, dfis, vfis prae- 
optare: sed satius duxi librorum fidem sequi. — unsaxi scripsi, in libris 
est Zvsazi, probabili opinor medela ascita, i. e. animus mihi est aJienus 
a swperbia, cf. Hesych. vnsQXSQirjai' vscoxsQiOfioig, vnsQrjcpaviaig. Heim- 
soeth snsaxi. — voog, A (et fort. d) Xoyog, Heimsoeth xonog scripsit. 
— V. 419. dXX', Heimsoeth dXX' perperam: eiusmodi ambiguitatem 
sedulo evitant veteres. — V. 420. yivc6a%tov AO, v. yiyvcoa%cov. — r)(is- 
xsQqv librorum scripturam revocavi, Hermann vfisxsQrjv, sed eclogae 
sententia quorum spectet, prorsus latet. — V. 421 — 4 affert Stob. 
XXXVI 1. — V. 421. dv&QcoTzcov AO et Stob., dv&Qconoig rel. Deinde 
Stob. frvQU ovy. sTtC-ASixav uQfiodcrj. — V. 422. acpiv , e acpi. — A 
noX" atisXvxa fisXsi, e fisXXsi, Stob. dXdXrjxu (B m. s. Trinc. aXd- 
XrjXa) nsXsi, Geel noXX' dXaXrjxa fisXsi. ' — V. 423. xo, bcdh xbv, 
e ts. — svdov dfisivov, Stob. svdo&sv r)Xftsv. — V. 424. i^sX&bv, 
AOch igsX&ebv, Stob. i^sX&sCv. Versus corruptus. Poeta videtur dixisse: 
bonuiii, qttod dindgatum, plus nocuit, quam malum; sed nequeo verba 
ad hunc modum refingere; alias conieci ia&Xbv 8' ii-sX&bv Xcoov (dnb 
axbfiaxog) ut rj xb %a%6v correctoris sit supplomentum; articulo ad- 
dito rova&Xbv non est opus. Hartung r) %Qvcpiov pro r) xb %a%6v pro- 
posuit, Herwerden Xcbcov r) 'noxs&sv, cuius coniecturae cum ipsum me- 
rito poenituisset, non meliore successu rjh KQvcpsv suasit. Leutsch 
io&Xov d' (vel noXXdv.t d') sl-sXQ-bv Xcoizsqov xb naxov vel ia&Xov d' 
i^sX&ov XcoCov r)v xb %a%6v. Hartel sad"' oxs §' i£sX&bv XcoCov r)v xb 
ycaXov vel so&' oxs fir) '^sX&bv X. r)v xb KttXov. — V. 425 — 8 affert 
Sext. Emp. Hypot. III p. 175. Stob. CXX 4. Clem. Al. Str. III 432. 
Theodoret. V p. 71, 15. Suid. post v. uQ%r)v iua&ai. Cf. etiam Diogen. 
III 4. Macar. II 45. Apostol. III 85. Fnerunt antiqui versus, quos 
Midae Silenus ferebatur olim dixisse, 'AQ%r t v [isv fir) cpvvui im%ftov(oi- 
atv uqioxov, cpvvxu 8' oncog coxktto: nvXag AtSuo nsQr\aai, quos imita- 
tur Theognis, conf. quae monui Anal. Alex. I p. 22. His fortiter ad- 
versatus est Leutsch Philol. 30, 202 seq., cuius argumenta singillatim 
refellere non est huius loci. Negat antiquitus traditos esse hexametros, 
quos Theognidem ascivissse dixi, quamquam largitur hunc poetam 
usum esse vetusta sententia sive decreto, quod numeris non fuerit 
astrictum: itaque si qui duobus illis hexametris utautur, adbibere 
Theognidis ipsius disticha in arctum redacta: quod ibi uQ%r)v legatur 
non ndvxcov , ut apud Theognidem, Crantorem philosophum primum 
tuib.stituisse , quem ceteri testos huius scripturae ad unum omnes se- 
quantur. At huic opinioni fides omnino deneganda. In Sileni versi- 
bus antiquitus tradita fuit scripturae varietas ndvxcov et uQ%r]v, hinc 
eandem diversitatem etiam qui Theognidis versibus utuntur, testifican- 



156 POETAE ELEGIACIT 

425 TLdvtcav >iev fi^ cpvvat eTtiyftovioiQtv ctQtGtov , 
firjd' etiidelv avydg 6%eog r]eUov 
cpvvta d' oTtcog coxidta TtvXag 'Atdao 7teQr}6ai, 
xal xeid&ai 7toXXr)v yrjv eTtaiiriddfievov. 

<&v6ai xal ftoetyai qaov ^QOtov, r) cpQevag e6&kdg 
430 ev&eyiev' ovdetg Ttco tovto y e7tecpQa6ato , 513 

cp tig doacpQOv' e&rjxe tbv dcpQOva, xdx xaxov ed&Xov 

el d' 'AGxXrjTtiddaig rovro y edcoxe &eog, 
ia6&ai xaxotrjta xal dtrjQag cpQevag dvdQcov, 

TtoXkovg av iiicj&ovg xal ixeydlovg ecpeQOV 

tur: sed potior testiurn auctoritas eviucit Theognidem ndvxcov scri- 
psisse, neque aliter legit Sophocles Oed. Col. 1225, qui non Megaren- 
sem poetam sequitur, sed vetustum carmen, quemadmodum Bacchylides 
fr. 2. 'AQ%r)v repperit non tantum Crantor, sed iam ante Aristoteles, 
qui in Eudemo utramque scripturam testatur Sileni sermonem amplifi- 
cans: dv&Qconoig Ss ndfinccv ovk s6xl ysvE6Q~ccL xb ndvxcov dcqigxov 

OvSe (IEXCC6%ELV X?\g XOV ^EXxL6XOV CpV6EC0g' UQL6X0V ttQtt TICC6L Y.CU Jia6CUg 

xo fir) yevee&UL %xX.: nam -ndintuv nihil aliud est nisi vocabuli ttQ%r\v 
interpretatio, quod Atticis maxime usitatum etiam Herodotus usurpavit: 
atque certamen Homeri et Hesiodi, quod carmen Theognide est anti- 
quius, in his ipsis Sileni versibus ttQ%r)v exhibet. — V. 425. ndvxcov, 
Sext. Stob. Suid. Paroemiogr. dQ%r)v. — V. 426. e6l8slv, Clem. Theod. 
s6oqccv, Sext. cod. Vrat. ISeslv, Macar. exlSslv. — avydg, ccvydv (v e 
corr. ut vid.). — b£sog, Hecker coxsog. — V. 427. 'AtScco, bdfmn dtSa. Re- 
spicit Plut. consol. ad uxor. c. 10. — V. 428. yrjv snaLir}6ttLLSvov, insolen- 
ter dictum, nam alias de cognatis, qui mortuum sepeliunt, dici solet 
aLiae&aL yrjv, vid. Herod. VIII 24. Anth. Pal. VII 404 et 416: et diver- 
sum quoque est, quod dicit Antipater ib. VII 241: noXXcc xL&r\vrjxr\Q 
bXocpvQcoxo, %sq6lv ccLLrjeccg 'AvSQOLLcc%oig SvocpEQttv HQctxbg vnsQ&s kovlv. 
Quare placet Sexti lectio ycciccv scps66ttLLEvov , sive yr)v snis66ttLLSvov 
malis. Cf. Pind. Nem. XI 21. — V. 429. cpveai, A cpav6aL. — V. 430. 
nco om. A. — . V. 431. co xig scripsi, A bxig, rel. oexig. Hartung coxivi. 
— • 6cocpQ0v', c ecoepQcov. — xax hcckov 0, xaxov A, xcci naxov bcdfhmn, 
kccl w.av.bv rel. — V. 432. sl S' , ovS', et sic affert hunc versum 
Clearchus Athen. VI 256 C. Plut. Quaest. Plat. I 3. Dio Chrys. I p. 2. 
— ■ y' om. cg. — V. 433. dxrjQttg, AO dxsiQttg. — V. 434 affert Aristot. 
Eth. Nic. X 9. — V. 435 — 8 vulgo separant a praecedentibus, sed per- 
tinere ad eandem elegiam, quamquam graviter immutata, docet Plato 
Menone p. 95 E: sv dXXoLg Ss ys bXCyov fisxcc^dg (quod indicio est, hanc 
elegiam non ita longo intervallo separatam fuisse a v. 33seqq.), sl S' 
r\v noLr\xbv xs (cpr\6iv) v.a\ svQsxov cxvSql v6r\Licc, XsysL ncog oxl noXXovg 
av ll. v.. ll. scpsQOV ol SvvaLisvoL xovxo noLSLV, -kccl ov nox' sh, dyccfrov 

dvSQ' dycc&bv. Itaque scripserat poeta: 

ovS' 'A6yiXr\nLuSttig xovxo y' sScotis &Eog 
taa&ttL •Att%bxr\xtt hccl dxrjQag cpQSvccg kvSqcov. 

si S' r]v novr\xbv xs v.a\ sv&sxov dvSQL vbr\(icc, 
noXXovg dv [iia&ovg kccl iisydXovg scpsQOV. 

novnoz' dv i| dytt&ov nxX. 



THEOGNIS. 157 

435 st d' r)v TtotrjTov te xal sv&etov dvdQL vorjfia, 
ov tiot av i% dya&ov TtaTQog iyevto xaxog, 
7t£L&6{isvog iiv&OLtiL 6a6(pQ06LV aXXd dLdaGxtov 
ov 7tOTB 7toL7]6£ig tov xaxov dvdQ' dy a%6v. 

NrjTtLog, og tov ipbv ^lIv £%£l voov iv g>vXaxfj6LV , 
440 rcov d' avTov Idlav ovSlv i7ti6TQ£cp£TaL. 

Ovddg [yocQ %dvT\ i6TL Ttavol^Log' dlX o \uv i6&log 
ToXiia £%m> to xaxov, xovx i7tCdr]Xog opcog' 

quod firmat Aristotel. s l \isv ovv r\Gav ol XoyoL avraQ%sig itQog xb itoLr\- 
gccl i7tisi%sig, noXXovg dv iLLGftovg Kal (isydXovg 8L%aCcog scpsQOv â– h.cctcc 
rov ©soyvLv, %al sSsl dv rovroig ttoqlgccg&cci. Cf. Mus. Rhen. T. III 
p. 409. Eclogas has, quas coniunxi, rursus diremit Leutsch Phil. 30, 
210 sq. per omnia mihi adversatus: censet enim duo esse elegidia, 
prius v. 429 — 34 novissima parte truncatum, alterum v. 435 — 8 inte- 
grum: ut enim tueretur, id quod proposuit, hac sylloge Theognideam 
poesin fere integram vel certe multo minus immutatam quam plerique 
existimant exhiberi, fingit Platonem pro arbitrio duo diversa carmina 
contaminavisse : at Aristoteles eandem carminis Theognidei speciem 
testificatur, quam Plato: .neque ille Platonem descripsit, quippe qui 
Megarensis poetae carmina multis annis ante diligenter versaverit, 
quam Platonis Menonem evolverit. Quae idem Leutsch Phil. 29, 521 seq. 
de Platonis loco et Theognidis poesi disseruit, non licet hic exa- 
minare, sed quod dixit mea causa Platonicum oXCyov [i£Ta(idg quid 
momenti habeat explicare, dixi idem multis annis ante (vide supra), 
non solum in' ed. 2 et 3, sed etiam in Mus. Rh. III 210 (nisi quod ibi 
Bekkerianum -Kc/ra^ccg probaveram), et quod castigat interpretes, quos 
ad v. 432 Arctini versus adhibere decuisset, quos Theognis respexerit, 
vanum omnino est opprobrium, nam nulla hic necessitudo inter epicum 
et elegiographum intercedit. Heimsoeth quoque, quamquam eclogis 
coniungendis non adversatur, paradosin tuetur v. 432 fideque omnino 
dignum breviatorem existimat. — V. 435. rs , e n. — V. 436. sysvro, 
A sysvro, f et Platon. codd. iysvsro. — V. 438. TtoLr\Gsig, A tcol^gsl. 
— V. 440. Sententia eclogae plana, nec audiendus Heimsoeth, qui 
vr\7tLog og&' stsqcov fisv requirit. — rcov S' ccvrov CSCcov Jacobs, lege- 
batur rov 8' avrov ISlov, libri haec variant: rov , A rcov. — avrov, 
bdfhmnq avrov. — lSlov , A k'i8lov, %l'8iov. Fuit antiquitus J-l8Ccov 
scriptum. Cf. adn. ad Pind. 01. XIII 49. Aeolicae litterae etiam aliis 
locis apud Theognidem vestigia deprehenduntur , quamquam Flach 
(Bezzenberger Beitrage II 54 seq.) his fidem abrogat, ac fortasse gra- 
vius vitium h. 1. delitescit. Hermann rcov avrov 8' iSCcov , alius rcov 
8' avr olv.iSCcov , Kayser rcov 8' av %r\SsCcov, Orelli rcov 8' avrov %Xr\- 
dcov, Hartung rcov avrov 8' lSlov y', ego olim conieci, quod iam ante 
Ahrens, rcov 8' avrov %r\8scov. — V. 441 — 46 repetunt AO post 
v. 1162. — V. 441. yaq ■jtdvr' cancellis saepsi, videntur haec a cor- 
rectore inserta ad versum redintegrandum ; poeta fortasse scripserat 
ovSslg dvSqcov sgtl, nisi cum Hartungo ovSsig yaQ Kvqv' sgtl scribere 
malis; ya.Q A, om. 0, tol rel., sed infra AO yccQ. Antea ut impor- 
tunum nccvra 7tavoX§Log removerem sgtIv dvoXfiiog scripsi. Heimsoeth 
ovSsCg tol Tiavr iorC nor' oXftiog vitiato numero. — V. 442. s%mv A, 



158 POETAE ELEGIACI. 

dsLXog d' ovt uyuftoZ6LV STti6TUTUL ovts xuxol6lv 514 
&v<ibv 6[icog {iLGysLV uQuvutcov ds do6scg 
445 TtuvTolUL % , vr\Tol6LV S71sq%ovt , uXX' STtLToXlXUV 
%Qr) Scoq' u&uvutcov, ola dLdov6iv, s%slv. 

El [i s&sXsig tcXvvslv, xscpuXrjg uiiiuvTov uti uxQrjg 
alsl Xsvxbv vScoq qsv6stul r)iiSTSQr]g. 

SVQ7j6SLg $S [IS 7CU6LV S7t SQy[lU6LV CO07CSQ UTtSCp&OV 

450 %qv6ov, sqv&q6v idslv tql(56{isvov (3u6uvco, 
tov XQOLrjg xa&VTtSQ&s [isXag ov% utctstul iog 
ovd siQcog, uisl d' av&og s%sl xa&aQov. 

"£lv&QC07t , si yvc6{ir]g sXu%sg [iSQog coGtcsq uvoirjg, 
xal 6cocpQcov ovTcog w6tcsq ucpQcov sysvov, 
455 7toXXolg uv ^rjXcoTog scpuivso Tcovds tcoXltcov, 
ovTcog co67tsQ vvv ovdsvbg ufyog si. 

Ov TOL 6V^LCp0Q0V S6TL ywr) VSU UvSqI ySQOVTL' 

ov yuQ TtrjduXico Ttsi&STUL cog uxuTog, 
ovd' uyxvQUL s%ov6lv' u7tOQQrj£,u6u ds 8s6liu 
460 TtoXXdxig sx vvxtcov uXXov S%SL Xl\LSVU. 

s%slv rel. — yovy., infra ovn. — sjtiSrjXog, AO infra sitiSr\Xov. — 
ocicog, A 6(icog. Conieci y.ovhsxl SslXov OLLcog, Heimsoeth sitixXijxov 
requirit, Hartung scripsit xoXilcx oficog zo y.uyov , y.ov% sniSrjXov s%cov. 

— V. 443. ovx' dya&OLGLv sit. ovxs yuyolglv infra AO, A etiam hic, 
ubi ceteri ovxs kukolglv s%. ovx' uyu&oiGLV. — V. 444. oficog fcioysLV 
libri infra, hic s%cov fiifivsLv. Hartung coniecit ofiov fiioysiv. — Ss, 
Abdfmn et infra AO xs. — V. 445. snsQ%ovx' , infra stlsq%sxul. — 
V. 446. £%ecv, Nauck et Hartung cpsQSiv, sed nihil mutandum, cf. 442 
xoXfiu s%cov xo kukov , ubi verbi tantum structura variatur; nisi forte 
sublata distinctione ola SlSovglv s%slv legere praestat, id quocl etiam 
Heimsoeth suasit. — V. 447. 448 affert Apost. VI 70, 1, v. 449—50 idem 

VIII 7 d (ubi xqvgov om!). — V. 447. sl' fi 8 dsXsig 0. — V. 449. Ss fis, 
A S' sfis. — V. 451. iog, iov (v fort. e corr.). — V. 452. aisl, g dsl, 

— V. 453. cov&Qcoit' A, avQ-QcoTc' bcdeghlmn, primis litteris caret f, 
ev. — dvoirjg, cg dvirjg. — V. 457 — 60 affert Athen. XIII 560 A. 
Stob. LXXI 2. Apost. XIII 39, 5. Eustath. 11. 1345, 56, prius distichuin 
Clem. Alex. Str. VI 745. — V. 457. ovxol, h Eust. ov. — GviicpoQOv 

SGXl, g GVfLCpSQOV SGXL, Adehn GVfLCpQOV SVSGXL, bfn OVLlcpQOVOV %VSGXl, 
C GVLLCpQOV SGXL, 1 GVflCpQCOV SVSGXL, \X\ eV. , Eust. GVLLCpOQOg SGXL, 

Clem. %Qr]oLfiov soxl. Possis ovficpQcov coniicere, sed cf. Theophilum 
comicum ap. Athen. ov ovficpsQOv vsu 'oxl itQsofivxrj yvvr). cogtisq yaQ 
aKaxog ovSs [lly,q6v nsiftsxai svl itrjSaXicp, xo nsiGLi' ditOQQri^aoa Ss s% 
WKxog sxsqov Xifisv' s%ovg' s^svqs&t]. — ysQOvxL, Eust. et epit. Atb. 
ysQaico. — V. 458. ov, ap. Ath. B xi et deinde drcoxog. — cog, in ed. 2 
et 3, non in 1, nescio quo errore coax' legitur, libri et testes ad unum 
omnes cog. — V. 459. dyY.vQUi, cg uyv.VQav ut Athen. Eust. et vulgo 



THEOGNIS. 159 

Mri jcoz i% a7CQ7^toi6i voov £%£, fiijde {isvoCvcc, 
XQrJliuGi, tcqv ttvvtiig yCvsTai ovdsfiCtt. 

EvfittQtag rofc XQVP a ^* ^ SoGttv ovte tl xaXov 515 

ovt aya&ov ynXtTta 6*' EQy^ttTt xvdog ihtt. 



). (sed A Vind. Trinc. uyv.VQUt), 1 uyavQug. — dnoQQr)^uau, ap. Stob. 
ic. dnoQQr)^aaut. — V. 461. sn' , 1 sv, ora. cg. — vdov k'%s, numero 



Stob. 
Trinc. 

labanti ut subvenirent M. Schrnidt et Heimsoeth a%s&s commendave- 
runt, quod occupavit dudum Hermann ad Orph. p. 765, iure repudians 
priorum commentum vbov y' t%s. At (ir) a%s&s sermonis graeci consue- 
tudini advereatur, nam (ir) a%s&i]g oportebat dici. Apollonius sane et 
Herodianus c^s&co agnoscunt, nostri grammatici dissident de verbi natura, 
alii veteres magistros sequuntur, plerisque est aoristus, id quod Euri- 
pidis versus apud Erotian. 119 yvvatnsg 6Q(ir)&r\TS (irjS' dQ-vu-iuv a%s&r) 
ng vitcov , ruvru yuQ OHsd-Qcog oquv %tX. confirmat: nam Vulcanii emen- 
datio a%i%r\ (libri prono errore a%s&Qr)v) nulli dubitationi est obnoxia. 
Attici igitur sa%s&ov in aoristorum numerum rettulerunt; quibus si prae- 
sens a%s&co probatum fuisset, Euripides ar) a%s&srco dixisset, nam (ir) 
a%s&rj non minus foedus barbarismus visus esset, quam si quis (ir) Xsyr/ 
scripsisset. Iam si quis existimet (ir) a%s&s pro (trj o%s&rjg admittendum 
esse, quandoquidem passim negans vocula etiam cum imperativo aoristi 
coniungatur, tenendum est aoristi I pleraque esse exempla, velut pr) 
ipsvaov, fir) vofiiadrco, alia, rara aoristi II praesertim apud Atticos, (ir) 
tv&so, (ir) %uruSvaso apud Homerum, (ir) iSsrco apud Xenophontem. 
Sed horum exemplorum nullus hic est usus, siquidem imperativus a%s&s 
quod sciam nusquam legitur, sed a%sd-srco Homerus Od. 437. 442 
usurpavit. Possis vbov a%sg substituere, sed equidem a%siv i. e. snt- 
a%slv praeoptaverim. Nondum tamen locus expeditus, nam %Qr)(iaai 
apparet coniungendum esse cum dnQr)%rot6t, non cum proximo priore 
verbo (isvoivu: sed haec verborum traiectio in antiquo poeta offendit: 
Alexandrini quidem hanc licentiam frequentant, velut Theocr. XXVIII 6: 
Zncog l-sivov Sfibv rsQipO(i' iScov, %dvricptXr)60(iut , Nt%iuv %uQircov i(ts- 
Qocpcovcov isQov cpvrov, quae nou debebat tentare Ahrens, XXIX 3: 
%r)yco (isv ru cpQsvcov sqsco %sur Iv (tv%co , ubi item Meineke einen- 
dationem periclitatus est, item Epigr. 19, 1: 'Aq%iXo%ov %at ard&i %al 
si'aiSs rbv ndXut noir\rdv. Callimachus fr. 176: rbv ov% snlrjos cpSQOvaa 
(irjrriQ, ovS' coStv', svvsu (ifjvag (oXovg). apud Schol. II. 2! 399: oi S' 
svs%' EvQw6(irj Tirrjvidg slnov srv&rsv. fr. 306: Mr) us rbv sv dcoScovt 
Xsyot (lovov ovvs%a %uX%bv "HysiQOv. fr. 445: (NsiXog, bv) ovS' b&sv 
olSsv bSsvst OvrjTog dvrjQ, eandemque licentiam imitati sunt latini 
poetae, velut Catullus 44, 8: tussim, Non immerenti quam mihi meus 
venter, Dum sumptuosus appeto, dedit, eenas. Quae ex antiquioribus 
affert Lobeck Ai. v. 476 (quibus addas Eurip. Phoeniss. 386) pleraquo 
alius generis sunt, itaque nescio an hic locus gravius vitium con- 
traxerit, scribendumque sit vel (ir) nor hn dnQr)%roiot vbov a%siv 
(Lr)rs (LSVotvr)v %Qr)(iaat, vel vbov 6%siVj, (irjSs (isvoivu %Qr)(iara, 
rcov uvvotg yivsrai ovSsitia. Hartel nuper hn' dnQf)%zotg avys vovv 
s%s. — yivsrat AO, v. yiyvsrat. — V. 463. sviiUQScog roi, A svfiaQScot 
aroi. — ovrs, g ovSs. — n, Ofgn rot. — -nuXov scripsi, libri SstXov 
ex manifesta interpolatione, Hecker coni. ovr' sniSt]Xov, Hartung Sstvov 
scripsit, Heimsoeth kXsivov. — V. 464. %ulsnco, 1 %aXsnbv. — sm A, 
s%st rel. 



1 60 POETAE ELEGI ACI. 

465 'A^fp 'cCQEtfj tQlfioV, KCtl 60t tCC dtMXlCC CptX' S6tG3 , 

[iqde ds vtxdtco xeQ&og, o,t cd6%Qbv srj. 



V. 465. goi, A toi, quod restituit Hartung. — earco om. cg. — V. 466. 
o,t' Hermann, v. 6V. — %rj A, e&et 0, eoi rel. -*- V. 467 — 96 integra 
elegia videtur, quamquam fortasse hic quoque nonnulla in arctum sunt 
contracta: atque etiam editiones veteres haec omnia inunum comungunt. 
Sane Bekker haud dubie codicibus suis obsecutus v. 467 — 68 separavit a 
sequentibus, cum quibus arcte cohaerent, conf. Pherecrates sive Nico- 
machus in Chirone ap. Athen. VIII 364 C: 6 8' ux&erui uvrbg 6 ftvcov rm 
xccrccyicoXvovri,, %al ev&vg eXet;' eXeyecu- Mtjdevcc iir]r' uHovru (uv.ovra 
BP) peveiv nureQvxe (%ureQvv,ecv B) jcuq' t)^lv ftrj-S'' evdovr' e7iey.eiQe 
£c[icovLdri' ov yuQ en olvoig roiuvrl Xeyopev Sentvi^ovreg cpiXov avdQu. 
Item ipse in ed. 1 v. 475 — 92 separavi, id quod etiam Hartung fecit, nam 
v. 492 — 6 iam Bekker segregaverat. Welcker, qui variis poetis haec attri- 
buit, diremit v. 467—74, 475—6, 477 — 92, 493—6, sed idem v. 487—92 
ab interpolatore aliquo profectos esse existimat. Non minor dubitatio est 
de carminis auctore. Ego cum v. 472 vel certe simillimus Eueno tri- 
buatur (vide Eueni fr. 8), in ed. 1 hunc certe locum v. 467—74 Pario 
poetae tribui, id quod iam antea Bach erat suspicatus et postea Har- 
tung probavit: nam Aristotelem, qui compluribus locis hunc versum 
Eueni nomine adhibuerit, non esse incertae memoriae errore ductum, 
apparet. Postea cum intellexi antiquioris alicuius et haud ignobilis 
poetae hanc elegiam esse, rursus eam suspicionem abieci: existimabam 
enim sophistam Euenum nobilem hunc versum ex antiquiore poeta in 
suum carmen transtulisse. Etenim vel Pherecratis ille locus, ubi haec 
elegia cum Hesiodeis versibus componitur, satis superque arguit, anti- 
quum esse carmen neque a Pario sophista compositum: accedit gravis- 
simum argumentum, quod is, qui hanc syllogen concinnavit, veterum 
tantum poetarum monumenta adhibuit, noviciis poetis, qui circa Pe- 
loponnesii belli tempora fioruerunt, procul habitis. At rursus parum 
credibile est, si hic sophista versum istum ab antiquiore poeta haud 
ignobili mutuatus erat, id Aristotelem, qui graecae poesis monumenta 
diligentissime perscrutatus erat, fugisse: atque etiam si largiaris, eius- 
modi errorem in Aristotelem cadere, tamen non est verisimile philo- 
sophum tam pervagatam sententiam sophistae alicuius auctoritate 
identidem tuitum esse: sed iure suo Aristoteles Eueni mentionem fecit, 
si ille unus e principibus gnomicae poesis fuit. Aristotelis igitur 
auctoritate confisus iam totam hanc elegiam Eueno tribuo, nec tamen 
sophistae, qui Socratis fuit aequalis, sed maiori, cuius aetas sane in- 
certa est: sed cum hic Euenus Simonidem alloquatur, suspicor Amor- 
ginum iambographum , qui et ipse elegias composuisse fertur, dici: 
quae si vera est coniectura, falsi sunt quidam grammatici, qui iambo- 
graphi nomen 2Jrjficovi'3r]g scribendum esse praecipiunt. Simonidis bis 
praeterea in hac sylloge fit mentio v. 667 et 1349: itaque hi quoque 
loci pariter ex Eueni elegiis videntur repetiti esse. Igitur Euenus ille 
Archilochi popularis sui exemplo excitatus videtur animum ad elegia- 
cam poesin appHcavisse. His elegiis integris usus est, qui hanc epito- 
men condidit, qua quidem epitome factum est, ut antiquorum poetarum 
elegiae magis magisque oblivione obruerentur: itaque iam Eratosthenis 
aetate Eueni carminum exempla penitus extincta fuerunt. — Improbavit 
haec omnia Leutsch Philol. 30, 662 seqq., qui v. 467 — 74 quovis pacto 
contendit Theognidis esse, sed post v. 474 quaedam intercepta esse: 
proverbium antiquitus traditum esse, quo et Theognis et postea Euenus 
usi sint, neque temere Aristotelem hunc quam illum testem adhibere 



THEOGNIS. 161 

Mrjdivcc ttovS' dixovtcc fiiveiv xatiQvxe itaQ > r)(ilv, 

(iijde d , vQtt& xikev ovx ifrikovT tivca, 
(irjd' evdovt' ijtiyeiQSj 2Jt,(uovLdrj, bv xiv av r)(icov 616 
470 ftooQrjxd-ivt' oivco (lak&axos vJtvog ekrj, 

(irjde tbv ayQvnviovta xikev aixovta. xa&evdeLV 



nialuisse. De proverbio fortasse ille quidem recte, sed quod ad Platon. 
Phaedrum 240 C ablegat: xul fir)v xo ye dvuynuiov av fiaov navti nsoi 
nuv Xeyexat, nihil probat, nam Plato fortasse eundem Eueni versum 
respexit, quem Aristoteles adhibere solet. Et ab hac quidem ecloga 
omniuo segregandas censet alteram v. 476 — 88, ac tertiam v. 489 — 92, 
quas quidem Theognidi abiudicat, Panyasidi attribuens, cui etiam quae 
sequuntur v. 493 — 510 vindicat: refert autem haec omnia ad 'Icovtncov 
opus, quod Ionicarum civitatum origines illustrabat, ut Suidas auctor 
est: eaxt Se xd neql KoSqov v.ui NrjXeu v.ui xdg 'icovindg dnowiag, a 
quo proposito horum elegorum argumenta plane abhorrent: nam quod 
Panyasis in Heraclea epici carminis gravitatem festivitate quadam tem- 
peravit, ab herois, cuius res gestas celebravit, persona haud alienum. 
— V. 467. xcovSe non satis commodum, fortasse scriptum olim fuit 
xeivSe i. e. evtuv&a; Pherecrates fir]x', quod ipsum Theognidi vindi- 
cant Schneidewin, Hartung, Leutsch: non recte, etenim comicus sub- 
stituit firjxs ut Atticis inusitatum vocabulum teivSe removeret, quod 
fortasse etiam infra v. 1045 restituendum : si' xig teivSs (libri tcovSs 
vel xovSs) v.a.1 synsY.uXvftftevog svSst. TstvSs et tsiSs Doriensibus usi- 
tata; Callimacho in Cerer. 26 vindicavit Hecker, tsiSs restituendum 
Hesiodo Op. 634 og nots xui tslS' (vulgo tijS') r)X&s ut Proclus testa- 
tur SrjXoi yuo avtb tovto tb trjSs (scr. tsiSs) ovv. dXXo ti r] tb trjSs 
Y.al evtav&w y.ui ol Xsfyyodtpoi KQt]tcov sivat tr)v cpcovr)v dvsyqaipav. 
ftsXst yuQ ovSsv toig notrjtaig vr)v noXXcov avvrj&stav sY.tQsnoftsvbtg 
v.ui totavtatg StSovat %coquv Xe^eaiv. Et Proclo etiam Schmidt tsiSe 
vindicat, non item Hesiodo. Hesych. tsiSs' ev&dSe. et tsiv ^rjteiv, 
dXXoi Se aot, ubi fortasse legendum xeiv xijSe r} tetv. Atque ad has 
glossas videtur KQfjteg auctore Proclo referendum, quod nunc proximae 
glossae adhaeret. Principalis forma tetv (fort. rectius xeCv scripseris) 
extat in duobus epigrammatis Thebanis ap. Herod. V 60 et 61 dve&rjne 
xetv neQt%uXXsg dyuXftu, quod auctore Suida perperam aol interpretan- 
tur, ac gravius etiam critici errant quod hos titulos mala fraude ab 
Ismenii antistitibus confectos esse censent: inscriptiones tripodum sunt 
vetustae, sed heroum saeculis multo inferiores: neque enim Laodamas 
Eteoclis filiu8 aut Scaeus unus ex Hippocoontidis, ut Herodotus quam- 
vis de Scaeo ipse dubitans existimavit, hos tripodes Apollini dedica- 
verunt; ipsi qui fuerint aperte profitentur, Laodamas [iovvuq%scov i. e. 
magistratu vel sacerdotio functus, non rex, ut visum est Herodoto, 
Scaeus autem pugilatorem se esse profitetur, nvyttu%scov. Inter xstv 
(xsiv) et xsivSs sive xsiSe eadem necessitudo intercedit, quae inter Cre- 
ticum xvt vel xvi et Aeolicum xviSe . Hac forma xeivSe antiquum ali- 
quem elegiographum usuni esse cur negemus, nihil est causae. — 
V. 469. uv add. A, om. rel. -— # V. 470. &coQr)%&svx', bcdfhmn &coqv- 
X&evx', el Q , coqi%%^svx' , Hermann &coftt%9evx' , non recte: verbum 
&coQr)aaetv similiter adhibitum est in hac sylloge v. 413. 508. 840. 880, 
quae diversorum poetarum sunt, item usus est Anacreon fr. 147. — 
eXrjt A, eXot rel. — V. 471. [ti]Ss , A firjSs, fir) Ss, et sic vel (irjSe 
fere ceteri, Bekker (irjxs scripsit. — dyQvnveovxu, el dyQvnvsvovtu, 

POKTAK LYB. II. 11 



162 POETAE ELEGIACI. 

Ttav yccQ ava.yy.alov XQrjp dvirjQov e<pv 
r<p ntvsLv d' i&ekovtL itaoaGTadbv oCvo%oeCTco' 
ov 7ta6ag vvxxag yCv&iaL a$oa Ttaftelv 
475 avTaQ eyca — {ibtqov yccQ e%a txeXLrjdeog olvov — 
vTtvov %v6L%dxov iivrjGoiiaL OLxad' icov 
defl-co d' (og oivog %aQLe6TaTog dvdol iteTtod&ui , 

our' jhi vr]<pcov cov, ovts kCr\v ixe&vav. 
og d' av VTteQ^dXXr] 7to6tog ixeTQOv, ovxbtl xelvog 
480 Trjg avTOv y"k(o66r\g xaQTeQog ovde voov 517 

ixv&elTaL d' ccTtakaiiva, tcc vr]cpo6L yCveTaL uC6%qu' 

uidelTut 6*' eQdoov ovdev, otuv txe&vrj, 
to TtQLV eoov 6oocpQcov, tot£ vrjTtLog' akXd 6v tuvtu 
yLVco6X(ov, ixr Ttlv oivov v7teQ^oXddr\v , 
485 dXX' r) 7tQlv txe&veLV vtiuvC6tu6o — ^ir) 6e fiLu6&oo 



i. e. dy Qvnvsvvxa. — V. 472. dvtrjQov, cg dviUQov. — V. 473. olvo- 
%osixco, 1 olvo%6sixs. — V. 474. yivsxai AO, v. yiyvsxui. — V. 475. 
yccQ om. 0. — V. 476. Xv6iv.aY.ov, n Xr\6iY.dv.ov — A ovy,u8' . — 
V. 477—87 affert Athen. X p. 428 D: yuI Ssoyvig 8s cpr\6iv, neque 
tamen hoc testimonio ahutendum, ut hi versus a reliquorum socie- 
tate dirimantur et Theognidi adscribantur; nam Athenaeus, nisi ubi 
aliena descripsit, hac tantum sylloge, non integris Theognidis ele- 
giis usus est. — Ssi^co cg, r\t,co AO cet. , quod probat Leutsch, 
Athen. r\v.co, Ahrens st;co, Emperius Xrfeco, Heimsoeth et Schmidt 
s£oi8', cog. — Ttsn66&ca, el rtsitve&ai. — V. 478. ovx' sxi (ita Ahrens, 
cf. v. 840) vr\cpcov cov , ovts Xir\v (is&vcov scripsi numero minus com- 
modo, sed alias quoque obvio, legebatur ovts ti yuQ vr]cpco, ovts Xir\v 
(is&vco quod possis tueri, una littera addita vr]cpcov, ut verbum sub- 
stantivum sit omissum, vid. v. 522. Libri nihil variant, nisi quod pro 
tc exhibent Obcdfhmn toi. Athen. ovts ti vr]cpcov sI'(l' ovts Xiav tisftvoov. 
Ahrens ovx sxi 8r) vr]cpcov . . . (is&vcov, Hartung, qui Ahrensii inventum 
s£co probavit, ovxs Xir\v vrjcpcov ovts Xir\v (is&vcav, Leutsch ovts tc vr\- 
cpaivcov ovxs Xir\v (is&vcov, Heimsoeth ovx d.Qa vr]cpcov sl(i' ovxs X. 
(is&vcov. Mihi olim scribendnm videbatur: "E!-co 8' cbg olvog %aQis6xu- 
xog uv8q\ itsnoe&ai Ovxs xi vr]cpcov slfi' ovxs Xir\v (is&vcov, i. e. foras 
ibo neque sobrius prorsus neque nimis ebrius, qui vini modus gratissimus 
est. — V. 479—87 affert Stob. XVIII 14. — V. 479. av om. g. — 
vTtSQ§dXXr\ , ap. Athen. AP VTtsQ$uXw, C vnsQ@dXoi. — ovnsxi Y-sivog, 
Athen. et Stob. ovy. sx' sxsivog. — V. 480. avxov, ap. Athen. avxov 
(avxf\g PVL, avxov C). — yXco66r\g, m yXcottr\g, sed sirpra 66, Athen. 
yvc6(ir\g. — V. 481. dndXafiva, xd, Leutsch aTtdXafiv', axs requirit. — 
vr\cpo6i yivsxai A, vr\cpov6i yivsxai 0, vr]<pov6' sidsxai rel. Ap. Ath. 
vr)cpov6i (B vr\cp06i P vr\(pco6iv) yivsxai»(&ic B, yiyvsxai A, yivsx' PVL). 
Ap. Stob. vr\cpo6i yiv. Schowii bce Vind. Ab m. s., vr]cpov6v yiv. Voss. 
— V. 482. Ap. Ath. B #' sqScov. — V. 483. xoxs^A et Stob., ovxs cg, 
oxs rel. , xs Y.al Ath. — vr\itiog libri et Stob., r\rtiog Athen, et hanc 
scripturam xs wal r\rtiog commendat Leutsch. — V. 484. ytvcoencov AO, 
v. yiyvco6Y.cov (ap. Ath. yivcoeHcov PVL, yiyv. B). — V. 485. cf. Isocr. 



TIIEOGNIS. 16i 

yacSxrJQ, co6xs xaxbv XdxQLV tcprjptQiov — , 
i} naQtcov fir) ntvs' 6v d' sy%ss xovxo fidxaiov 

xcoxikXsLg aisC' xovvsxd xoi [is&vsig' 
r) [jlsv yccQ cpsQSxac cpLkoxr\6Log, r\ ds ttQoxsixaL, 
i.in xr)v ds frsoZg 6ttivdsLg, xr)v <5' ittl %SLQog s"%SLg' 
ciQvslO&aL d' ovx oldag' dvixrjxog di xol ovxog, 

og noklag nivcov [irj xl fidxacov iQtl. 
v(istg d' sv (iv&sZG&s TtaQcc XQrjxrJQi pivovxsg, 

aXXr\Xcov SQidog drjy^i' dttEQvx6{isvoL, 
495 ig xb picsov tpcovsvvxsg 6[icog ivl xa\ 6vvdtta6LV 

%ovxcog 6v[itto6iov yivsxai ovx d%aQL. 

"AcpQovog avOQog o^icog xal 6cocpQovog oivog, oxav drj 
ttivr] vttSQ pixQov, xovcpov s&rjxs voov. 



ad Demonicum 32: [idXtoxa [tev svXafiov xdg iv xotg noxoig ovvovaCag' 
idv Si noxi aot ovfiniar] v.aioog, it-avCoxaoo noo [ii&rjg y.xX. quem li- 
bellum veteres et recentiores magistri non recte Isocrati abiudicant, 
nam Cephisodorus Isocratius hoc opusculum ab Aristotelis reprehen- 
sione vindicare studuit, cf. Athen. III 122. — ap. Stob. A Vind. Trinc. 
[is&vcov , Athen. nolv [ts&vstv ([is&vstv 8' VL) dol-ri 8' (ita ACP et 
ut vid. B, do^rj y' VL) dnavCoxaoo. — (irj ae, h [irjos oe, ap. Stob. A 
Vind. Trinc. ttr) 8s. Hermann firjSe fiido&m yaotrjp a', fortasse vere. — 
V. 487. fi?j om. 1. — 8' iy%ee A, 8' i'%e 0, 8s i'%s bdehm et sine inter- 
vallo cfn, 8' ol e%s g. — V. 488. ntoxCXXetg, %coxCXXotg , n pr. xto- 
xvXXetg, g corr. v.coxiXrjg, c xoxvXrjg. — V. 489. cptXoxr)otog, bdfhmn cpiX- 
exr)otog, c cprjXoxrjGiog. — V. 490. 8e, e [isv. — onivSstg, bcfm onsv- 
Seig. — inl %sioog e%etg. Coniicio int %sZXog dysig, Hecker xr)v 8s 
no6%sioov i'%stg, Hartung inl %eCXea' e%etg. — V. 491. dpve Zo&at , A 
ulveiG&ai. Lectum vocabulum aiveZv satis commendatur, sed mediae 
formae desidero aliud exemplum, nisi quod apud Hesych. aiveZxat' 
ovyv.axaxC%exat legitur, sed ibi Alberti correctionem aiveZxe' ovynaxa- 
xC&sg&s Cyrilli auctoritate firmari asserit Schmidt. — 8' om. c. — 
dvhtrjxog, Hecker ditCvrjxog, Hartung dvC%vsvxog. — xoi ovxog, bchfmn 

xotovxog, Nauck rtg ovxog. — V. 492. noXXdg, A noXXov, noXXg , 
cg noXXovg. — [tdxatov , 1 [idxatog. — V. 493. sv llvQ-sig&s, Hecker 
ev&vfieZo&e. — V. 494. eotSog A, egiSag rel. — 8fjyfi' scripsi, A 8r t v, 
rel. 8r\v: nam neque 8eCX' neque SeCv' commodum. Antea cum Schneide- 
win 8r)tv in A legi falso rettulisset, Srjoiv iovv.6[tevot commendavi, 
Scbneidewin Xr\it' dn. coniecit. Heimsoetbii Srjlv io. quid sibi velit, 
nescio. — V. 495. ig, Obdegln etg. — cpcovevvxeg, tpovevvxeg. Heim- 
soeth i'g xe fiiGov cpCX' livieg, sensu cassa esse tradita verba dictitans, 
immemor loci Herodotei VI 129. — 6[tcog om. 0. — ovvdnaotv Bekker, 
ovvdnaxt A, ovv dnaatv rel. — V. 496. %ovxcog, Hecker ovxcog. — yCve- 
xat AO, v. yCyvexat. — V. 497—508. Stob. XVIII 15. (16. 17). — V. 497. 
6(tcog, Stob. ayav. — olvog om. bdfmn, in m. posuit h. — V. 498. 
nCvrj Stob. , nCvryt' A, nCvrj&' Oel, nCve&' rel. — vnso Stob. , vnso 
A, vnsQ xo rel. Cf. Panyasis Atb. I 37 B: ntvoftsvog natd [tixoov, 

11* 



164 POETAE ELEGIACI. 

'Ev nvqii ptsv %qv6ov xb xal aQyvQov IdQtsg avdoss 518 
500 ytvco6%ov6\ dvdQog d' oivog sdstl-s voov, 

xal ptdla TtsQ ittvvTov, xbv vjtsQ (JtSTQOv rJQaxo TtCvcav, 
&6ts KaTai6%vvai xal tiqiv sovTa 6ocp6v. 

OivoftaQsa) xscpaXrjv, 'Ovo^tdiCQtTS , xaC [is fit&Tat 



vnsQ llstqov Ss %sqslcov, ubi Clem. Al. v7tSQ(isTQog. — V. 499 — 503 
quos Hecker Soloni vindicare voluit, affert Apost. VII 16 m, v. 500 
dvSQog 8' ktX. Athen. I 37 E. sllkvqI A. — V. 500. yLvcoo%ovo' AO Apost., 
vulgo yiyvaoxovo', ut Stob. Post h. v. distichon interceptum esse suspi- 
catur Hartung. — V. 501. xov om. 1. — r\QttTO, Schneidewin aoaxo, Ahrens 
r\occTo, cum ante r\QocTO rtivsiv , i. e. concupivit coniecisset, Hartung 
denique $dXs scripsit. Stobaeus longe aliud hemistichium exhibet: 
%a-AOTr\Ta Ss jcdoav sXsy%sL. Non inelegans Ahrensii coniectura rjoccTO, 
nec tamen apta huic loco: ceterae omnes pravae; nihil omnino mutan- 
dum: similiter infra v. 976: Jlcovvgov Scoq' soasiQafisvog (scr. Scoqov 
dsLQOfisvog). Quod vulgo dici solebat itQoocpsQSG&ccL (velut ap. Xenoph. 
Cyr. IV 2, 41: tolovtov gltov itQooqpsQSG&UL %al tolovto tiotov, comicus 
poeta ap. Athen. II 36 A: iav S' i'oov lgco 7tQOGcpsQr\) lectiore vocabulo 
al'QSG&aL dicebatur, cf. Gramm. (Phrynichus) Bekk. An. 1 358, 2: ttQcc- 
o&ai, TZQOGSvsynao&aL. KQttTLVog TQOcpcovicp' Ov gltov aQttO&', ovS' 
vitvov Xcc%slv (iSQog, quae descripsit Suidas. Sophocles Phil. 701 eodem 
modo activam formam cclqslv adhibuit, quod cum interpretes non in- 
telligerent, varia commenti sunt. Sed dicebatur etiam cclqsig&ccl gltov 
alia id genus, ut nonnunquam ambigi possit, utrum cclqsg&ccl an cclqsl- 
6&ai scriptores dicere maluerint, nam a librariis haec duo vocabula 
sexcenties confusa sunt (velut ap. Theophr. Char. 27: %dv nov KXrj&rj 
stg 'Hqcc%Xslov , QLipag ro LfiaTLOV tov (iovv cclqslg&ccl, i'va TQoc%r\XiGr\, ubi 
debebat dudum cclqsg&ocl restitui, idque tituli epheborum Atticorum 
planissime confirmant), non solum poetae, ut Aeschylus in Palamede 
ap. Ath. I 11 A: "Aqlgtcc, Ssiitva SoQitcc &' cclqslg&ocl tqltcc, sed etiam 
pedestris orationis scriptores velut Thucyd. IV 26: al fisv gltov iv Trj 
yrj tiqovvto, ubi facilis quidem correctio rjQOvro, sed idem II 75: Tovg 
Ss vrtvov kccl gltov cclqslg&ccl, quemadmodum III 49: ol 8' vrtvov 
rjQovvTo Y.artt fisQog , adde Herod. III 26. VII 120. Xen. Cyr. VIII 1, 38, 
plane quemadmodum apud Homerum est Soquov sXovto et vrtvov Scoqov 

SXOVTO. V. 502. %OCTCCLG%VVttL, Stob. %ttTaLG%VVSLV. TtQLV, Stob. TOV. 

Heimsoeth tentavit cogts %ccl ccIo%vvccl tov kqlv -atX. — V. 503 — 8 
afferunt Stobaeus XVIII 17 et Apostol. VII 16 m. Onomacritus non 
Atheniensis esse videtur, sed Locrensis, qui Thaletae amicus, Cha- 
rondae et Zaleuci aequalis, pariterque legibus scriptis clarus fuit: vide 
Aristot. Pol. II 9, 5: 71slqcqvtccl Ss TLvsg ycocl ovvdysLv, cog 'Ovoii,ccy.qltov 

LISV ySVOflSVOV 7tQCOTOV SSLVOV TtSQL VOflO&SGLCCV , yVflVCCG&fjVCCL Ss OCVTOV 
SV KQT^Ttj AOKQOV OVTCC %al SltLSrjLLOVVTCC KCCTtt TS%VT\V LLCCVTL%r\V XOVTOV 

Ss ysvso&ccL OdXrjTcc stcclqov, ®dXr\rog 8' dviQOttTr\v AvnovQyov ■x.ocl Zd- 
Xsvkov, ZaXsvHOV 8s XaQcovSav dXXa tccvtoc (isv XsyovGiv doKSTtTOTSQOV 
rcp xqovco XsyovTsg: non omnia haec fide indigna esse censet Aristo- 
teles, sed temporum iustorum incuriam merito perstringit: possis suspi- 
cari Ephorum castigari, quem consentaneum est ampli operis partes 
seorsim deinceps edidisse, etenim is, id quod testantur Strabo et Plu- 
tarchus (qui in vita Lycurgi Ephorum potissimum sequitur), Lycurgum 
Thaletae institutione usum esse memoriae prodidit: sed hunc historia- 



THEOGNIS. 165 

olvog, axccQ yXco66r]g ovxix iych xccfiirjg 519 

505 t}[iexEQr}g, x6 de dco^ia tieqlxq8%ei' aXX^ ay dva6xdg 
7teiQYift<o, p,ri Ttcog xal nodag olvog e%ei 
xal voov iv 6xrj&e66f SidoLxa de [11? xl {idxaLOV 
eQ%G> d-aQtjx^elg xal {Ley' oveidog e%a. 

Olvog 7tLv6fievog TtovXvg xaxov tfv di XLg avxov 
510 %Cvr\ i7tL6xa^Levcog, ov xaxbv dXX' uyaftov. 



rum scriptorem etiam Zaleucum Thaletae discipulum (quod per tem- 
poris rationes licuit) eundemque Lycurgi aequaleni perhibuisse, cum 
Locrorum Epizephyriorum civitas 01. 17 vel non multum ante condita 
sit, fidem excedit: itaque fortasse in Heraclidem Ponticum haec dicta 
sunt, quem in libris tcsqi voficov talia temporum veritate adversante 
prodidisse non est incredibile. Onomacritum autem Thaletae amicum 
fuisse non est, cur improbemus: is vero, si popularibus suis leges 
scripsit, certe non ante Zaleucum hoc munere functus est, ut primus 
legum auctor in ipsa Graecia habendus sit: nam consentaneum omnino 
est, colonos prius rem publicam legibus ordinavisse, quam patrias 
urbes: verum Zaleuci exemplo excitatus videtur Onomacritus vel apud 
Opuntios vel apud Crissaeos Locros legum auctor extitisse: hoc tamen 
veri similius puto, si quidem Epizephyrii Crissaeorum fuerunt coloni: 
neque vero Locri Crissaei adeo humanitatis expertes fuerunt, quem- 
admodum plerique existimant: civitates eius regionis bene legibus 
temperatas fuisse argumento tabulae aheneae Oeanthiae repertae: prio- 
rem quidem tituluni , qui pactum Oeahthiensium cum Chaliensibus ex- 
hibet, cum Ross nimis liberaliter saeculo septimo adscripsisset, Kirch- 
hoff ad primordia belli Peloponnesii fere rettulit; alter autem titulus, 
qui exhibet legem colonis Naupactum deducendis, illo aliquanto vetu- 
stior est. Igitur si hic versibus Onomacritus Locrensis compellatur, 
elegidion fortasse Thaletae vindicandum. Adversatur, ut assolet Leutsch, 
qui cum acriter castiget levitatem eorum, qui elegiarum reliquias a 
Theognide alienas aliis elegiographis nominatim attribuere conati sunt, 
ipse commentus est Onomacritum hunc referendum esse inter ccQxrjys- 
tas Ionicarum urbium, quandoquidem hoc quoque versus Panyasidi 
inscripsit. — olvofictQsoa A et Stob. , oIvo@ccqco rel. — 'OvofictxQiTS , 

OVOflOC HQLTCtl. ^LCCTttL, A (isfllCCTCU, Ap. filOVTttl. V. 504. y\ 030 67}$ 

scripsi, quod postea Hecker coniecit, legebatur yvcofirjg (v et [i er. in A). 

— Tccpiris, ap. Stob. Trinc. tafilv vlistsqtjs- — V. 505. dXX' dy' Stob., 
ap. Theogn. vulgo dXXd y', atque ita bdn, dXXcc y' eg, dXdy' 0. — 
V. 506. TtsiQTj&co, c TtoQtj&co, g TtcoQrj&co, sed in m. nsiQr\aco ut Stob. Ap. 

— s%si A, s%r\ rel. et Stob., s%si 0. — V. 507. %al, Schaefer cos- — 
fiaTttyov A. — V. 508. sqI;co, et plerique sq£co ut Stob. — •freopifttfeis, 
bcdghmn &coqv%&sIs , el dcoQixfrslg. — V. 509—10. Simillimi versus 
211 — 2 ex his aperte detorti. Afferunt hos versus Galen. I 345 ed. 
Bas. Stob. XVIII 12. Clem. Al. Strom. VI 742. Artemidor. Oneir. I 66. 
Aristotel. Probl. nuper ed. I 17. — tcovXvs, noXvs n (et ap. Stob. Vind.), 
noXXois 0. — hccxov, kcckos Stob. (Schowii abw xorxov) Clem. Artem. 
Arist. — ccvtov, ccvtcov, c avxos- Clem. ccvtco XQVtai. — V. 510. 
Y.av.6v cxXX' dyoc&ov, Stob. (Schowii abw consentiunt cum Theogn.) 
Artem. Arist. xaxos dXX' dya&os et sic supra v. 212. , 



166 POETAE ELEGIACI. 

*Hl&sg drj, KXsccql6ts, (lccdvv dicc ztovTov ccvv66ccg, 

sv^^cc^ , sn ovdsv s%ovt co tccXccv ovdsv s%av. 
vrjog toi itlsvQrJ6LV VTto %vycc &r\6o\isv r){islg, 
KXsccql6&' , oV s%o{isv %oicc didov6t &sol. 
515 tcov d' ovTcav tccqi6tcc 7tccQs£o[isv' r]v ds Tig sXfrr] 520 



V. 511—522. De hac ecloga copiose commentati sunt duumviri Gottin- 

genses, Schneidewin secundis curis, quae repetitae sunt in Philol. 29, 

664 seq., et Leutsch ibid. Et ille quidem dicit se nova collatione cod. A 

eximie adiutum esse, sed nihil novi inde attulit nisi v. 515 Sirjg pro Se t^s, 

quod ipse nulli usui esse largitur. Ut elegiam redintegraret post v. 522 

addendos censuit v. 691 — 2. Leutsch, quamvis invitus mihi assensus mo- 

nenti ad v. 513 haec in arctum redacta esse, post v. 512 distichon inter- 

ceptum esse statuit, alioquin carmen integrum esse censet, ad Terpandrei 

nomi structuram carmen exigens, quam machinam auctore Westphalio 

nunc multi admovent elegiographis, Pindari epiniciis, tragicorum denique 

choricis carminibus: temere diversissima poesis lyricae genera ad ean- 

dem legem revocantes. Septenaria partitio, qua primus usus est Ter- 

pander, nomorum citharoedicorum propria, neque alio translata, nisi 

quod postea auloedi item septemplices nomos struxerunt, id quod 

argnit Callimachi hymnus, qui IlaXXdSog XovxQa inscribitur; neque no- 

vavit haec Cyrenaeus poeta, sed ut solet antiquos auctores secutus 

est. Sed ut ad propositum revertar, quae de huius eclogae instituta 

sententia Gottingenses exposuerunt, non licet singillatim hic repetere: 

ipsi, quamvis passim inter se discrepent, sibi omnes difficultates felici- 

ter expedivisse videntur; mihi secus visum: unum hoc addo, si Leutschio 

fides habenda (Phil. 29, 679) Theognidem exulem in Euboea hoc carmen 

condidisse atque ad eundem Clearistum etiam alias elegias misisse. 

— V. 511. #17, Se el. — KXeaQiaxe, 1 nXeaQiaxog. — dvvaaag, Oel 

dvvaag. — V. 512. srovx' , m s%(ovx' . — V. 513. vnb £vyd, fm vnb- 

£vycc, Hecker inl vel svl ^vycc. — V. 514. KleccQca&' , kXsccqi&'. Heini- 

soeth y.lrji'6&', Hartung TojpiG-9'' scripsit. Nomen repetitum indicio est, 

haec in arctum redacta esse. Neque enim is, qui hanc syllogen con- 

fecit, integrum inseruit carmen, sed ut solet potissima tantum selegit, 

ut, si passim hiet oratio, non sit mirum. Sed hoc loco non tam bre- 

viator culpandus, quam librariorum socordia: nam si verba, quem- 

admodum hoc disticho leguntur, inter se sunt connexa et apta, poeta 

amici decedentis navem copiis suis instructurum se esse promittit, 

id quod cum proximis versibus, ubi poeta amicum advenientem hospi- 

taliter pro virium suarum modulo se excipere velle dicit, non bene 

convenit: neque enim licet importunum hoc v6xeqov tiqoxsqov removere 

hoc disticho traiiciendo: omnino autem nimia haec liberalitas non cadit 

in hominem gravi paupertate oppressum. Hic quoque ut alias duo vel 

plura disticha temere in unum coaluere. Poeta explanans quae v. 512 

quam brevissime dixerat rjX&sg sn' ovdsv s%ovxa ovdsv s%wv , videtur 

scripsisse: vr]bg xol nXsvQJJ6iv vnb tvycc (vr](iax' aQa%vai vaaiv) 

solemni hoc penuriae simulacro usus, ut amici navem inanem esse 

significaret; tum suam paupertatem ingenue professus, vel sic hospitis 

officiis se pro virili parte functurum esse subiecit (dXXa y.al Sg 60 1 

Salx' dya&rjv n a q a)&rj60[isv r][isig v.xX. Leutsch scripsit vsag noxi 

xot, nXsvQ7J6iv vnb £vyd &rj60[isv. — Cum iis, quae sequuntur, compo- 

nas Hom. Od. O 280: avxaQ ■nsc&t cpiXrjaeai, old %' e'xco[iev. — ol', oi 

0. — V.. 515> Hartung haec a prioribus separavit. — xccQiaxa Bekker, 



TIIEOGNIS. 167 

6sv cpikos cov, x«T«xft(j' cos (piXotrjtog s%els. 
OVtS XI tcov bvtcov a7to^r]6o(iaL , ovts ti (IEl^ov 

6rjg svsxa %£vir]s akko&EV oi6o(i£&a. . 
r)v 6e tig stQcota tbv i(ibv (iiov, cods o£ SLTtElv 
680 cog sv (isv %aXsncos, cbg %aks7tcos 6s [idX' sv, 
co6& sva {isv %eivov TtatQcoiov ovx aTtoXsiTtSLv , 

\sivia 8\ TtlsbvEQo^ ov dvvatbg 7taQE%SLv. 

Ov 6s (idtrjv, co Ilkovts, figotol ti(ico6i {idfa6ta' 
t) yccQ Qtjldicog tr)v xaxotrjta cpsQSLg. 

525 Kal yaQ tOL Ttkovtov ijlev e%elv dya&oi6Lv eolxev, 

t) TtSvit] ds XaXGJ 6V(lCp0Q0g dvdQL CpSQSLV. 

"il (io l iycov i](5t]g xal yrjQaog ovXo(ievolo, 

TOV (ISV i7tSQ%0(lEVOV, ti]S 0*' a7tOVL60(lSVY]S. 



codd. ra agiatcc. — Si xtg, A Str]g('?). Hartung scripsit svStog r]X&sg 
sv, cpCXog cov. — V. 516. asv cpCXog, g £sv cpCXog, el dcpiXog, Leutsch 
aol cpCXog scripsit. — cptXoxrjxog, A cptXoxrjxo. Locus haud dubie cor- 
ruptus: teneo, quod olim in ed. 2 suasi, -Aaxd-ASia' co cptXoxrjg, xox' 
sqco, xovxs, quod Leutsch eatenus probavit, ut ror' SQsCg ovxs scri- 
beret. Post in ed. 3 proposui: r]v Si xig sX&j] asv cpiXog cov Kdxsic', 
cbg cpiXoxrjxag s%r], ovxs xi %xX. ratus poetam amicum non domi, 
Bed in illius navi hospitaliter excipere velle quod iam retractavi: 
missa igitur hac iuterpretatione pro v.axdv.sia' possis KXsdqia%'' suspi- 
cari. cpiXoxr]xag s%stv similiter dictum infra v. 860. Heiinsoeth %axd- 
ysa&', cbg cplXov rJxoQ s%v. Schneidewin -xai â– x.sCo', cb cpCX' , snog xoS' 
SQsCg' ovxs %xX. — V. 517. ovxs xt , bis ovr' sxi. — xi (isCgov, h 
xoi psC£ov, A xi psC£co. — V. 518. svsKa, n stvstia, Leutsch traiecit 
sivsxa afjg j-svCr]g, postea retractavit. — V. 519. sIqcoxcc, sqcoxu eln. — 
V. 521. cooQ-', Ahrcns divisim cog &'. — ovn, g ovr'. — dnoXsCnstv, 
Epkema coni. dnostnsCv, alii alia tentaverunt frustra illi quidem. — 
V. 522. nXsovsaa', bcdegl nXiov' sax', A nXsov sax\ Ofhmn nXiov sax' . 
Svvaxog, el Svvaxov. — V. 523—4 affert Stob. XCI 1 (ubi pro (IqoxoI 
ftscov, sed AB Voss. Vind. marg. Gesn. &soi, et av yuQ qt]'CS.) et Maxim. 
Conf. II 572. — V. 525—6 separavi a prioribus, affert Stob. XCI 2, ubi 
per errorem coniunguntur cum v. 699 — 702, ap. Stob. est nal yaQ xoi {xoi 
A, Trinc. Zsvg vulgo, om. Voss.) . . . dyadoCaiv soinsv . . . aocpco avpcpo- 
qov. — V. 527—8 fo rtasse Mimnermi sunt: affert Stob. CXVl 11. Anth. 
Plan. 10 ubi inscribitur Ssvyvidog, sed vett. edd. Br]aavxCvov, ut est 
Anthol. Pal. IX 118 (Br]aavxCvov corrector, antea fuit TJaXXaSa, cuius 
epigramma proxime sequitur 119 inscriptum xov avxov , corr. IlaXXaSa) 
et ap. Iriarte Catal. Bibl. Matrit. 106. — co (iot sycbv, A cpfiot iycov, 
cg ol'(iot sycb. — V. 528. dnovIoofisvr]g A, in apparet a7ro, dnavtaxa- 
(isvrjg* (Stob. dnoviaao(i,svr]g, B ...vstaa., Anthol. Pal. dnoviaafiivrjg, 
Plan. dnovstaofiivrjg vel dnovioao[iivr]g, lv. xovS' dnovsiaopivov). 



168 POETAE ELEGIACI. 

OvSeva itoo TtQovdcoxa tpCXov xal itiGxov etatQOv, 
530 ovd' iv i[ifj tyvftfi dovltov ovdev evt. 

AleC {ioi tpCXov tjtoq taCvetat, oititox dxov6 to 521 

avXoov tpd^eyyo^ievcov t^eQoe66av 07ta. 

XatQco d' i{i7tCvoov xal vit avXrjtrJQog deCdcov, 
%aCQto d' evtp&oyyov %eQ6t XvQr\v 6%ecov. 

535 Ov Ttoxe dovXeCrj xetpaXrj i&ela Ttecpvxev, 
akX' aiel 6xoXtr], xav%eva Xo^ov e%et. 

Ovte yccQ ix 6xCXXr\g Qoda tpvetat ovd' vdxtv&og, 
ovte Ttot ix dovXrjg texvov iXev&eQtov, 

V. 529. ovSiva nco scripsi, A ovSiva, ovSi xiva, * ovxe xivd. Aliis fort. 
ovSafid nco placuerit. — V. 530. ovS' ev A, ov8ev 0, * ovx' iv. — 
i(ifj , ifiol h. — SovXiov, n SoXiov. Vocabulum fortasse vitii haud im- 
mune, sed perperam Heimsoeth noiv.iXov scripsit Leutschio probante. 

— V. 531. iaivexai, livexai bfm, ivaixai c a manu pr., dydXXexai g. 

— dnovaco, Emperius dxovco. — V. 533 — 4 separavi a praegressis. — 
8' i(inivcov scripsi, nisi Sr) nivcov malis, libri 8' ev nivcov, Brunck 
8' av n. — deiScov Pierson, libri dnovcov, emendatio necessaria, non 
quod praecessit proxime dv.ovaco (id quod corruptelae ansam dedit), 
nam non coniuncta olim fuerunt haec disticha, sed propter orationis 
concinnitatem , quae elegiacae poesis peculiaris est virtus; nam ut 
poeta citharam pulsat, ita idem etiam canit tibicine modos praeeunte, 
non auscultat: itaque iam reiicio, quod olim scripsi, quodque etiam 
0. Schneider commendavit on avXr\xr\qog dxovcov. Versus Archilochi 
esse puto, qui primus iure haec de se praedicare poterat: ceterum cf. 
Archil. fr. 122 uScov vn avXr\xr\qog, ubi Schneidewin Diar. Antiq. 1842 
p. 683 verbis traiectis scribere maluit vn avXr\xr\qog deiScov, quae si 
vera esset coniectura, etiam locuples auctoritas hanc suspicionem fir- 
maret. — V. 534.<o#fW, Pierson iXdcov, ego Sovicov conieci, idque 
etiam nunc tueor, nam poetae animus laetatur, quod in convivio 
fidibus canit, non quod lyram tenet; 6%icov correctoris est supple- 
mentum, cum novissimum vocabulum oblitteratum esset: sed quod 
in evanidum est vocabulum, nullius momenti. Perperam Leutsch 
alii trimetrum ex Homerico Margite cpiXr\g e%cov iv %eqalv evcp&oy- 
yov Xvqr\v adhibent ad librorum fidem stabiliendam , ubi rhapsodus 
Colophonem visens recte lyram manibus gestare dicitur. Omnino 
Leutsch~dum studiose undique conquirit antiqua exempla, quae Theo- 
gnis imitatus sit, saepenumero modum excedit: neque enim hic poeta 
servo imitatorum generi accensendus, qui nihil sibi fidentes aliena 
ubique sequuntur vestigia. — V. 535 — 6 affert Stob. LXV 36 et Philo 

i.' 
II 469. — SovXeirj, SovXirj cehl, SovXeirj 0, SoXir\ g. — C&etu A, 
rel. et Stob. ev&eia. — V. 537 — 8 separavi a praegressis, v. 537 
affert Arsen. 397. Apostol. XIII 76. — av.iXXr\g, a%vXXr\g el. — qoSa 
cpvexui, participium cpv6(ievog producitur v. 1134 et ap. Solon. 4 v. 36, 



TIIKiKJNlS. 169 

Ovtog avrjo, tpCke KvQve, 7tedag yuXxevetat uvtco, 
540 et firj i{irjv yvco^irjv i£,a7tatco0t &eoC. 

det[iuCvco, {tr) tr]vde TtbXtv, Ilokvitaidq, vfiQtg, 
rj7teQ KevtavQovg co^totpdyovg bkeOev. 

XQrj pe tiuqu Otd&nrjv xal yvco^tova tr' f v8e StxuOOat, 
KvQve, dCxqv, lobv t u^ttpoteQotOt db[iev. 



545 \idvteoC t olcovolg te xul at&ofievoig CeQOtOtv, 522 

btpQu [irj u\i7tXuxCr]g uiO%qov bvetdog e%co. 

Mrjdevu, Ttut, xuxbtr\tt (itdfeo' tco de StxaCco 
trjg eveQyeoCrjg ovdev uQetbteQov. 

"Ayyelog utp&oyyog 7tbXe\iov TtoXvdaxQvv iyeCQet, 
550 Kvqv , uTtb tr\kuvyeog yputvb\ievog 6X07ttrjg. 



hic possis cpvsxut qoSov coniicere. — ovS' Bekker, libri ov&'. — 
V. 538. ovxs Bekker, libri ovSs. — sXsv&sqiov, sXsv&sqov bfm. — 
V. 639. ovxog A, ovxig *. Deest protasis oaxig . . ., si ovxog recte est 
traditum. — uvxa, uvxco Adfhmn. — V. 540 cancellis sepsit Hartung. 
— V. 542. coitocpdyovg, cofioqpogovg f. — oXsosv A, oXsos 0, oXsatj *, 
quod praeoptavit Hartung. Mey assentiente Leutschio censet eclogam 
mutilatam esse, si oXsasv scribatur: at eadem brachylogia usus poeta 
infra v. 859 r)v Ss xi (ioi no&sv sa&Xov, u nuvQUHL yivsxui dvSgi, 
item alii passim, velut Euripides in Inone fr. 421: Y.s%xr\oo S' OQ&cog- 
av S' sxjjg (ita corrigo, vulgo xskx. S' oo&ag uv sxys) dvsv ipoyov, 
â– xdv aLUTiQd ocogov, xy Siv.rj ^vvovo' dsi' (irjS' cog xaxog vuvnXriQog 
sv itQu£ag noxs grjxcov xd nXsiov' slxa ndvx' dncoXsosv: nisi forte 
ibi scribendum og nQut-ug nox' sv. Nam Homerus II. IX 46 si 
Ss â– x.ul avxoi, cpsvyovxcov avv vrjvoi cpiXrjv sg naxQiSu yaiav reticen- 
tia magis quam breviloquentia usus est. — V. 543. yvcofiova A, ut 

Valckenaer coniecerat, * yvc6(ir]v. — St-ndaaai, Slxuo £ . — V. 544. 
Post S6(isv plene interpunxi, nam sequens distichum prorsus alienum 
est. Manifestum duas eclogas male coaluisse, nam hic de lite diiudi- 
canda agitur, deinde poeta dicit se antequam quidquam suscipiat divi- 
natione uti, ne, si quid diis invitis agat, plectatur (cf. Xenoph. Cyr. I 
6, 44). Intercidit autem praeter exordium proximae eclogae fortasse 
etiam distichon huic eclogae subiunctum. Hartung me secutus est. — 
V. 545 — 92 om. I. — V. 545. Lacunam notavi, vid. v. 544. — fidv- 
xsoi % A, (idvxsoatv e, (idvxsoiv *. — at&ofisvoig, altiopsvotatv e, ulofro- 
(isvotg 0. — V. 547. MrjSsva, nai, scripsi, legebatur iir\8svu nco , A 
(irjSsvdnco. Hartung s%9o8ondv v.uy.6xr\XL (J. scripsit. — V. 548. svsQys- 
air\g, svsQysaiug, A svysQysoirjg, id est svJ-SQysair\g. — V. 649. iysigsi, 
c dysiQst. — V. 550. xrjXuvysog, e rrjXuvyovg. 



170 POETAE ELEGIACI. 

dXX' i7irtoig spfiakks xa%VTtxiQV0t6L %aXLVovg' 
drjcov yaQ 6<p avdooav avtia6eiv doxico. 

ov TtoXXbv xb \i£6r\yv' dLa7tQr]1*ov6L xiXEv&ov, 
el [ir) i[ir)v yvcofirjv i%,a7taxoo6L &£oi. 

555 Xor) xoXpav %aXs7toi6LV iv aXys6L k£L[ievov avdga, 
Ttobs t£ d^Ecov alt£lv exXv6lv d&avdxoov. 

f&od&o' XLvdvvog xol irtl %vqov %6xaxaL dx^irjg' 
dXXoxE itoXti £%£Lg, dXXoxE TtavQoxsQa. 

Aco6xd 6e [irjtE Xir\v drpVEov xtEat e66l ysvi6%at, 
560 [irjtE 6i y ig 7toXXr)v %Qr][io6vvr]v iXd6ai. 

Ei'rj {iol td [isv avtbv s%elv, td ds 7toXX' iTttdovvaL 
XQrjpata tcov i%&Qoov tol6L (piXoL6LV e%elv. 

KExXrj^&ai d' §g dalta, TtaQi^^aL ds jrap' i6&X6v b'23 
dvdQa %qec6v, 6ocpirjv %a6av i7tL6xd\x£vov 
565 xov 6vvl£lv, oTtoxav xl Xiyr\ 6o<pov, ocpQa dLda%&rjg 
xal xovx' ELg oixov z&Qdog £%cov a7tir]g. 

V. 551. 1'nnoig , A innovg. — xa%vnxsQvoi6t , xavvnxEQvys66i cg. — 
V. 552. Srjcov, AO Srjicov. — ecp' om. e. — V. 553. iis66r\yv, e fis- 
erjyv. Post hanc vocem distinxit Bekker , vulgo nulla distinctio, 
unde Brunck noXXr)v , Turnebus ■x.sXsv&ov. — SianQrj£,ov6i, g SianQrj- 
66ov6i probante Heckero , qui sprevit Bekkeri distinctionem , sicut 
Heimsoeth ov noXXco xb fis6rjyv SianQr)£,ov6c •aeXev&ov- scribens , at 
xb tua. â– xsXsv&ov rationi adversatur, noXXco quod sciam sermonis con- 
suetudini, quamquam noXv s. noXXbv de tempore dici solet. — V. 555 — 6 
repetunt AO infra post y. 1178 non sine insigni varietate (nam xoX- 
fidv xqtj AO, sv aXys6LV r)xoQ s%ovxa A, sn aXyscsiv r\naQ s%ovxa 0, 
cf. ad Simonid. Amorg. fr. 1 extr.; deinde A, qui hic xs praebet, 
infra (sec. Bekk.) nQog 8s Q-stov, nQog xs ftscov 8'). — V. 557. cpQagso, 
A cpQagso 8' 6, unde eiecto xoi possis coniicere cpQagso 8rj' -xivSvvog, 
vel cum Hermanno 8' cog -xivSvvog. — £vqov, ^tjqov eh. — ctKLirjg, d-xfiri c. 
Fost hunc versum pentametrum excidisse statuit Hartung. — V. 559. 
Acp6xd 6s Geel, libri co6xs 6s (0 coari es, A sec. Iord. co6xs66s) : idem 
Geel hoc distichon a prioribus segregavit. — V. 561. avrbv, A avxcov, 
unde avxco possis suspicari. — Hartnng post h. v. pentametrum cum 
hexametro intercidisse putat. — V. 562. %Qr]fiara, %Qr)fia c. — V. 563. 
Nisi forte ante h. v. plura intercepta sunt, mendnm latet; conieci 
y.syt.Xr}6ai 8' sg Saixa, naQS^s6&ai 6s na^' s6&Xbv â– xrX. h. e. si vo- 
catus es ad cenam, oportet te adsidere, paratactica structura 
loco hypotacticae adhibita; attigit hunc dicendi usum Winkelmann ad 
Plat. Euthyd. p. XI seq. , quamquam passim exempla vel aliena vcl 
non satis certa collegit. In eandem sententiam refinxit Heimsoeth si6- 
■nXrj&svr' (vel r]v ■xXrj&ijg) sg Saixa naQs£s6&ai xs et xov evvifisv &', 
bnbrav. — sg, slg Obdehn. — naQS%,E6%ai, naQs£,s6%at A. — V. 565. 
hnbxav , bnbx' av AObcdghn. — ^f'y?7> Xsysi corr. a pr. m. in Xsyrji A, 
Xsysi 0. — 8i8a%9rjg, A Si8a%dr]i. — V. 566. slg, sg fm. 



PHBOGNIS. 171 

'Hjitj TSQXO (isvog 7taC£a>' drjQov ycco eveQftev 

yrjg oXe6ag il>v%r)v xeC6o(iaL &6te ACftog 
acpftoyyog, XeCtfjco <T eQarbv cpdog r]eXCoto, 
57() e'(i7trjg <T eo&Xog ecbv 6%l>0(iaL ovdev eti. 

Jo£,a (iev ccv&qo)71ol6l xaxbv fieya, neiQa d'' hql6tov 
tioXXol aTteCQtjTOL do%av e%ov6' dya&cov. 

Ev eQdojv ev 7ta6%e' xi x dyyekov dXXov idkKotg', 
Ti)g eveQye6it]g QrjdCr} dyyekCr]. 

575 01 (ie cpCXoL 7tQodidov6Lv, enel xbv y £%&qov aXev^au 
oj6ts xv^sQvrJTtjg %OLQadag eivakiag. 

'PfjSiov i% dya&ov dslvat xaxbv rj 'x xaxov s6&kov, 
(irj (ie 8C8a6x ' ov tol Tr\\Cxog eipl (ta&elv. 

'Ex&aCQGj xaxbv avdQa, xakv^a(ievr] 8e 7taQeL(iL, 
580 6(iLXQrjg OQVL&og xovcpov e%ov6a voov. 

V. 567 — 70 fort. Mimncrmi sunt. — nai^co, Obdefhrnn ituit,cav, 
vnule itai£oiv aliquis coniiciat. — V. 568. oXsaug, oXs^ug c. — V. 571 — 2 
repetunt AO post v. 1104. — V. 572. ujtstQrjxoi A, * dnsiQrjxov (O infra 
dnsiQrjxoC). — dyu&cov, A infra post v. 1104 dya&oi, non male. Heim- 
soeth institutam sententiam non assecutus ccyuyov desiderat, vocabulum 
Atticis proprium neque antiquum, quod invito poetae etiam infra v. 1167 
revocare conatus est. — V. 573. sqScov , A sqScov, g sqSco, c sqSco. — 
ticc6xs' %l Bekker, A nuax' sxi, * nQuxxs xl. Sed suspicor potius scri- 
bendum: sv ndaxcov sv sqSs' xi y' kxX., sive sv sqS' sv ndo%cov 
xi ysv malis. Leutsch paradosin tuetur, frustra, nam inversione 
structurae, cuius non desuut exempla, poetam temere usum esse, non 
est credibile: principalis notio est verbi sqSsiv, quo magis miror Heim- 
soethio tam traditam scripturam quam a me emendatam inexplica- 
bilem visam esse; ipse hariolatur sv sqScov xd nsQiaa' sxl y'. — xi y' , 
Brunck xi S' , quoniam legebatur idXXsig, item Hartung, quamvis idl- 
Xotg recipiens. — tdXXotg A, * idXXsig. — V. 574. svsQysairjg, svsq- 
ysaiag, A svysQysoLrjg (svJrsQysoirjg). — QljSirj dyysXirj, QrjtSirj dyys- 
Xirj, A QrjtSiayysXirji, unde possis scribere QrjiSirj dyysXirj. — V. 575. 
TCQoStSovaiv , Hecker nQovScoYuv desiderat, Schmidt oi! fi' vcpuXoL tiqo- 
SiSovglv, Heimsoeth nsi' ps cpiXoi uqoSlSovo' , sfnnrjg yxX. — snsl xov y' 
aperte corruptum, sed medicina incerta. Hartung edidit (idxrjv sx&QOvg 
uq' dXsv[iai, Herwerden syco Ss xov sufficere credit. — V. 576. x oi Q<*~ 
Sag sivaXiag, x il °dSug sivaXiovg. — V. 577. QrjStov , A QrjiSiov, 
c quSiov, Lachmann qjjxsqov, possis cum 0. Schneidero Qrjiov. — dsivut, 
A ftsiQui. — \, £x cg, om. 0. — yuyov, yuyol A. — In fine versus 
vrtoaxiynrjv posui, non xsXsiuv oxiyfirjv, nam suspensa haec sunt a 
verbo SiSuoYS, itaque nil opus Hartungi coniectura, qui assentiente 
Leutschio existimat post h. v. nonnulla deesse. — V. 578. xol, xl Oe. 
— xrjXiYog, n xrjXtYovxog. — V. 580. a\iLYQrjg A, (itYQrjg *. Leutsch hoc 
distichon proximo v. 581 — 2 adiungit, colloquii reliquias esse ratus, 
perperam ille quidem. 



172 POETAE ELEGIACI. 

'EyftaiQco ds yvvaixa 7tSQidQO[iov civdQa ts (iccQyov, 524 

Og TfjV CchXoTQLfJV ^OvXsX CCQOVQCCV CCQOVV. 

'AXXd xcc fisv 7tQo(3s(5rjxsv , dfirjxavov s6xl ysvsG&cu 
ccsQycc' xcc d' s\o7ti6co, tmv cpvXaxr) (isXstco. 

585 JJa6iv rot xivdvvog sn sQyficc6iv, ovds tig oidsv, 
Ttrj 6%t]6slv [isXXsl, TtQrjyncctog ccqxo^isvov. 
aXX' o [isv svdoxL[iSLV 7tSLQ03[isvog, ov 7tQovorJ6ag 

sg (isydXrjv cctr\v xal %aXs7tr\v S7ts6sv' 
tcp ds xaxeog TtoisvvtL frsog TtSQL Ttdvta ti&r\6LV 
590 6vvtv%ir\v aya\tr\v, sxXv6lv dcpQ06vvr\g. 

ToXfidv %Qr\, xd 6l8ov6l dsol &vr\toi6L $Qotoi6LV, 
Qrjidicog ds cpsQSLv dficpotSQcov tb Xd%og. 

Mrjds Xir\v %aXs7toi6tv a6co epQSva, (lr\8 , dya%oi6LV 
tSQcpd-rjg s%a7tivr\g, %q\v tsXog dxQOv idsiv. 

V. 581. kvSqcc A. — V. 582. dXXorQCr\v, A aXXorQCav. — fiovXsr', 
fiovXsrui. — V. 583. dfir\%avov iari, cg dfx,r\%av' svsori. — V. 584. 
dsQyd scripsi, Eldick d^yd, libri SQya (A SQya). — s^onCaco, A s^oarCaco. 

— rcov cpvXav.r\ A, rfj cpvXaxij *. — fisXsrco, e fisXXsrco. — V. 585 — 90 
Solonis sunt, vid. fr. XIII v. 65 — 70 ubi non sine varietate leguntur. 
Ex Theognide iidem versus afferuntur a Stob. CXI 16, adde Apostol. 
XIII 100 d. Boissonad. An. IV 455. — V. 585. ndaiv roi, nuoC roi. 

— V. 586. nij Ae, noi reliqui. — V. 588. stg libri (ig A sec. Bekk.). — 
V. 589. Ss om. g. — nuucog, libri omnes %uXcog, noisvvzi libri, nisi 
quod A noisvvn, item nuXov noiovvn Stob. Boiss. Apost. — nsQi, iidem 
naXd. — V. 590. Stob. dyu&cov, sttXvaiv, sed Voss. 8' dya&cov, shSvoiv 
ut Apost. , Trinc. dya&cov, skSvglv S' , Boiss. dya&cov, shSvolv. — 
V. 591. rd om. bm. Hic quoque brachylogia notanda, nam rci non a 
roXfiav suspensum, sed a cpsQsiv, quod ex proximo versu repetendum. — 
V. 592. dficporsQav, A uficporsQov o corr. ex co (ras. inter o et v), Brunck 
dficporsQov. — V. 593 — 4 separavi a praegressis. Hartung cancellis cir- 
cumscripsit, versus subditicios existimans propter v. 657 — 8. — Mr\Ss XCrjv 
%uXsnoloiv doco cpQSvu, fir\S' dya&oioiv rsQcpdijg scripsi, legebatur fir\rs 
xay.oL~ai voacov Xvnov cpQsva fir\r dyaftoioiv rsQcp&ijg, sed A %uv.oioiv 
aacovra Xvr\v , %a-Aolai voaovvra Xvnov, unde Bekker necessitudinem 
cum prioribus tuitus et libri primarii auctoritatem secutus lenem ad- 
modum adhibuit medelam, fir\rs â– x.av.otoiv dacovra XCr\v cpQsva fx,r\r dya- 
doiGiv rsQcp&svr , sed interpretamentum Xvnov , quod se in ordinem 
verborum insinuavit, satis superque imperativum doco testificatur. Iam 
cum nec daco XCryv producta l admittendum videatur, nec doco ri XCr\v, 
ut antea probantibus Hartungo et Zieglero scripsi, huic loco conveniat 
(nam v. 989 orav Ss ri ftvfiov dor\&f\g alia est ratio), verba, quae 
graviter depravata esse apparet, conformavi ad exemplum v. 657: fir\Ssv 
uyuv %uXsnoiGiv daco cpQsva iir\S' dya&oioiv %uiqs. — V. 594. rsQcp&ijg, 
A rsQcp&r\g S'. 



TlIEOGNIS. 173 

b^b"Av&Q037t ukXr\XoL6LV utiotiqo&sv G){isv sxulqoc 
nXr)v nXovxov ituvxbg %Qr]^uxog i6xt xoQog. 

/ir)v drj, itul, cpCXot oo^sv uxuq x uXXol6lv bfiCXsi 

dvdQCC6iV, 0'C XOV 60V pLuXXoV 16U61 VOOV. :V25 

Ov fi sXu&sg (potxwv xux' dpiufyxov, r]v uqu xul tcqlv 
600 r)Xu6xQStg, xXsnxav rjiisxsQrjv (ptXCr]v. 

SQQS, dS0L6Cv t' i%&QS XUl UvQ , QCO1t0l6lV U1tl6XS , 

iI>v%qov og iv xoXna notxCXov sl%sg ocptv. 

Totuds xal Muyvr\xug d%c6Xs6sv SQya xal vftQtg, 
olu xu vvv LSQr)v xrjvds TtoXtv xuxs%sl. 

605 IloXXa xot nXsovug Xl<iov xoQog coXs6sv fjdrj 
uvdQug, o6ot [loCQtjg nXslov s%slv s&sXov. 

^Aq%\\ sm tysvdovg {iLXQr) %uQLg' ig 8s xsXsvxr\v 
ul6%qov dr) xsQdog xul xaxov, d^icpoxsQOv, 

V. 595—6 diremi a sequentibus, adversatur Mey, probavit Hartung, 
sed censet diversas sententias temere in unum coaluisse: igitur penta- 
metrum cum hexametro intercidisse putat. — V. 596. nXovTov AO, 
* tovtov. — V. 597 — 8 separavi a prioribus, itaque iam licuit mendum 
inveteratum tollere scribendo Sr)v Sr), nai, libri enim Sr)v 8f) ycal 
cpCXoL wfisv, quod quamvis tueri videatur repetitio v. 1243, mani- 
festo vitiuni contraxit , nam -nal ab hoc loco tam alienum, quam aptum 
proverbio xdXXa kccl cpLXcofis&a , quod commode explanat Phrynichus 
Bekk. An. I 65: naQOLfiCa inl tcov iv (isv xotg dXXoLg 6vy%coQOvvtcov, d 

fiovXoVTttC TLVSg, Svl Ss XLVL firjHSTL' OrjflCClVSL Ss OLOV TttXXa (pCXoi 

cofisv, xaToc Ss tovto SiaopsQco(is&a. (Adde Diogen. VIII 50, Apost. XVI 3, 
Phot. et Suid.) Schneidewinconi. 8r)y Sr) xal cpCXoL cousv axs q&'' dXX., 
Hartung noQQco&sv cpCXoL cousv scripsit, Schmidt 8r\v 8r) icprjXco&rjusv 
novavit. — dtaQ, avTccQ c et g a m pr. — t , quod mihi olim delen- 
dum videbatur, idem est quod xol, Hermann TaXaoCaLv oulXslv scripsit, 
Heimsoeth aqpaQ 8', Ahrens cctccq 8' i. e. cctccq Sr). — aXXoiaiv, dXXr)- 
Xolgl efl. — ouCXsl A, * oulXslv. — V. 598. 1'aaai, Heimsoeth laovai. — 
V. 601. t om. Ael. — V. 602. ipvxQOv, Wopkens ipv%Qco, sed utrnm- 
que epitheton convenit serpenti. In ed. 2 scripsi ipvxQov a' iv ytoXnco 
tcolxlXov sixov ocpLv (quod probans Heimsoeth %al6Xov praeoptat), nt 
poeta dicat se infidum amicum velut agricola, qui est in fabulis, sinu 
fovisse, similiter Sintenis ipvxQov ov . . . slxov ocpiv. — V. 603 — 4 Har- 
tung Callino vindicat. — A tolcc8s et deinde CSQr)v, voluit opinor 
librarius proximum verbum ty\v8s hoc tenore insignire. — dncoXsasv, 
e dncoXsaav. — V. 605 — 6, quos Soloni tribuit Hartung, non sunt Theo- 
gnidi abiudicandi, siquidem Teles ap. Stob. XCV 21 priorem eclogae 
versum huius poetae nomine adhibet, utrumque versum affert Stob. 
XVIII 10. Maxim. Conf. II 613. — tol, 8r) g. — nXsovag, nXsCovag c, 
nXsCovg Teles. — Xoiuov 1 a m. pr. — f)8rj dvSQag, dvSQag r)8r} el, 
dvSQag omisso r)Srj Teles. — V. 606. nXsCov, A nXsov, Stob. nXsvv' i&s- 
Xovolv Mffiw. Fortasse nXstv i&sXsanov s^slv scribendum. — V. 607 — 10 



174 POETAE ELEGIACI. 

yivsTat' ovd' stci scaAoV, otgj ifrsvdog 7CQ06oiiaQTrj 
610 ecvdol xccl i&h&r] tcqcotov ano 6To\iaTog. 

Ov %akiibv tys^at xbv 7ckr}6i0v, ovds [isv avTOv 

atvrj6at' dstXotg av§Qa6i TavTa iisXst' 
6tydv d' ovjc i&skov6t xaxol xaxcc ks6%dt,ovTsg' 

ol d' aya&ol TcdvTcav [ietqov l'6a6tv s%stv. 

615 Ovdsva 7Ca\n,7Cr\§r\v dya&bv xal ytETQtov avSQa 526 

T(5v vvv dvd-QcoTCiav r]sltog xa&OQa. 

OvTt \idk' dv&Qm7Cotg v.aTa$v\ita TCavTa TsXstTat' 
tcoXXov yaQ d-vrjTcjv KQs66ovsg d&dvaTOt. 

HokX iv d\x,r\yavir]6t KvXivdoytat dprvytsvog ocrJQ' 
620 dxQrjv yaQ 7Csvir\g ovy v7CSQsdQa\iO(isv. 

Ildg Ttg 7ckov6tov dvdQa Tist^ aTist 8s 7Csvt%Qov 
7Ca6tv d' dv&Q037Cotg avTog svs6Tt voog. 

UavTotat xaaoTrjTsg sv dv&QcoTCot^tv sa6tv, 
navTOtat d' aQSTat xal (itoTov 7CaA.d\iat. 



affert Stob. XI 17. — dQ%rj snt, uQ%r) int Af Stob. (A em, Schowii abg 
uqxv), dQ%r) snl cg, ev. 0. — pwQr}, iukqcc A Stob. — ig, sig AO Stob. 

— V. 608. 8r) , rot el. — dficporsQov, ap. Stob. AB (a rn. s.) marg. Ges. 
uttcporsQu. Hartung interpungit ytSQSog, â– x.cci %a%bv dficporsQOV yivsrat. 

— V. 609. yCvsrai A Stob., v. yiyvsrai (et sic Schowii codd.), ev. 0. — 
ovS' snt v.aXbv scripsi, legebatur ovSs rt (A ovSs ri) kccXov. Heimsoeth 
tentavit yivsrai ovSsv sXccggov, drco v.rX. — nQOGOfiuQrr) Stob. , nQoaa- 

oo 
fiaQrrji A, nQoooficcQrst e, nuQOfiuQrstl, nQooofiaQrst * (et ap. Stob. AB 
et Schowii codd. — V. 610. y.u.1 A et Stob. (Schowii bc ksl, aw v.av), 
%dv *. — V. 611. [isv, (is el, fitv Schneidewin. — avrbv, avrbv bdmn. 

— V. 612. uivrjout, covrjoat 1. — V. 613. 8' om. g. — V. 615. dya&bv, 
xtt&aQov n. — V. 617 — 8 affert Stob. XCVIII 55. — noXXbv, noXXco 
Stob., noXXwv Oel (ap. Stob. B). — V. 619 — 22 affert Stob. XCVII 15, 
V. 619. 20 repetunt AOlmn post v. 1114. — V. 619. dfirj%ccvirjot, 1 firj- 
%avir\Gi, infra post v. 1114 libri noXXa 8' d[ir]%avirjGt. — V. 620. ctKQrjv 
yaQ nsvirjg scripsi probante Schneidewino, libri hic et Stob. d-HQrjv yoiQ 
nsvirjv , sed infra UQ%r)v yuQ nsvirjg, cf. Eurip. Archel. fr. 4: ov yaQ 
vnsQ&stv nvfiurog u%quv jdvvdfisoQ-' " srt yttQ &dXXsL nsvia, Kunbv ulg%l- 
orov, cpsvyst 8' bXfiog et Aesch. Eum. 560. — V. 621 affertur s. poetae 
n. in Et. M. 758, 41 (om. nXovotov) et ab Aelio Dionysio in Aldi Cornu 
C. I 4, quem locum Schneidewin adhibet, ubi rtd, drisi. — drisi, ap. 
Stob. A ov risi, Hecker drsst, Ss nsvi%QOv. — V. 622. ndoiv 8 ', 
ndoi 8', nuotv cg. — uvrbg, Brunck covrog. — V. 623. suotv, saoot 0. 



TBKXJNia 175 

686 ^QyuXiov (pQoviovta kuq' acpQo6L itbXX' dyoQevetv 
xul 6iyuv uieC' tovto yctQ ov ovvutbv. 

AitiyjQov toi {le&vovtu 71uq' uvo*qu6l vr\cpo6L ^lslvul, 
ui6%qov d' ei vrjcpcov ituQ {ie&vov6l pivoL. 

"H(St) xul vebtrjg ijtLXovcpCfeL vbov uvdQog, 
630 TtoXXcov d' i^ULQSL ftvtiov ig u^TtXuxCr\v. 

'ilit ivL {ir) &v[iov XQi66cov vbog, uiev iv utuig, 527 
KvQve, xul iv (isyciXuLg xeltUL u\ir\iuvLULg. 

BovXevov dlg xcd tQCg, o toC x inl tbv vbov eXftiy 
utrjQog yuQ tOL XdfiQog dvrjQ teXi&et. 

635 ^Av0qu6l tolg uyu&otg eitatUL yvcofir} te xul uidcog' 
o'l vvv iv TtoXXotg dtQexicog bXCyoi. 

'EXnlg xul xCvdvvog iv uv&Qc6noL6Lv bfiotoL' 
ovtOL yuQ luXenol duCpoveg u^icpbteQOL. 

V. 525—6 affert Stob. XXXIV 13, v. 625 s. poetae n. Diogenian. 
II 90 (vid. ibi interpr.) et Suidas v. aQyccXsov , ubi Evql7[C8ov Xoyog 
BuY.%ccig ab aliena manu additum censent, sed Suidas ipse videtur 
haec subiecisse, qui Theognideis nusquam est usus. — Male Herwerden 
§r\txEQOv . . . r) Giyav et Heimsoeth aQyoxsQov (i. e. dsQy.) . . rj aiyav 
hariolati sunt. — V. 626. cclsC, el ut videtur dsC. Hartung scripsit v.a.1 
ciyav alsi xovxo lisv ov dvvaxov. — V. 627—8 affert Stob. XVIII 11 
(ubi bis s%9qov P r0 ocIg%qov A Vind. Br. Voss. marg. Gesn.