(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Sex. Aurelii Propertii Elegiarum libri quattuor"

Google 



This is a digital copy of a book that was prcscrvod for gcncrations on library shclvcs bcforc it was carcfully scanncd by Googlc as part of a projcct 

to make the world's books discoverablc onlinc. 

It has survived long enough for the copyright to cxpirc and thc book to cntcr thc public domain. A public domain book is one that was never subjcct 

to copyright or whose legal copyright term has expircd. Whcthcr a book is in thc public domain may vary country to country. Public domain books 

are our gateways to the past, representing a wealth of history, cultuie and knowledge that's often difficult to discovcr. 

Marks, notations and other maiginalia present in the original volume will appear in this flle - a reminder of this book's long journcy from thc 

publishcr to a library and fmally to you. 

Usage guidelines 

Googlc is proud to partncr with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to thc 
public and wc arc mcrcly thcir custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing tliis resource, we liave taken stcps to 
prcvcnt abusc by commcrcial partics, including placing lcchnical rcstrictions on automatcd qucrying. 
Wc also ask that you: 

+ Make non-commercial use ofthefiles Wc dcsigncd Googlc Book Scarch for usc by individuals, and wc rcqucst that you usc thcsc filcs for 
personal, non-commercial purposes. 

+ Refrainfivm automated querying Do nol send aulomatcd qucrics of any sort to Googlc's systcm: If you arc conducting rcscarch on machinc 
translation, optical character recognition or other areas where access to a laige amount of tcxt is hclpful, plcasc contact us. Wc cncouragc thc 
use of public domain materials for these purposes and may be able to help. 

+ Maintain attributionTht GoogXt "watermark" you see on each flle is essential for informingpcoplcabout thisprojcct and hclping thcm lind 
additional materials through Google Book Search. Please do not remove it. 

+ Keep it legal Whatcvcr your usc, rcmember that you are lesponsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just 
bccausc wc bclicvc a book is in thc public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other 
countrics. Whcthcr a book is still in copyright varies from country to country, and wc can'l offer guidance on whether any speciflc usc of 
any speciflc book is allowed. Please do not assume that a book's appearancc in Googlc Book Scarch mcans it can bc uscd in any manncr 
anywhere in the world. Copyright infringement liabili^ can be quite severe. 

About Google Book Search 

Googlc's mission is to organizc thc world's information and to makc it univcrsally acccssiblc and uscful. Googlc Book Scarch hclps rcadcrs 
discovcr thc world's books whilc hclping authors and publishcrs rcach ncw audicnccs. You can scarch through thc full icxi of ihis book on thc wcb 

at |http://books.qooqle.com/| 



jNGoogle 



jNGoogle 



jNGoogle 



N.M.a37' 



n,gN..(jNGoogle 






■vGooglc 



nGoo^Ic 



SE3iL. AVBiaLU FBOFEBXn 

E I^ £ a I A R IJ IH 

LIBRI QUATTUOR. 



C0DIGIB1TS PARTIH DBNUD C0LI.ATI3, TABTIM ITIIBO fBIMUM 

DXCIiSSIS BBCZflSDIT, LIBBOBUM HSS. CBOIflHGABI, aVBLPBB- 

BTTANI, HAUBUBSXItaiS , DKESSBHSIS, TOSSIARI, HBINBIANI, 

KDITIONIS BE6ISNSIS, BXCBRPTOBVSI PnCCn, BXXUrLAaiS 

FBBBBUNI DISCBBFANTIAS IHTBOBAS 

QUAESTIONDM PROPERTIANARDM LIBRIS TRIBDS 
ET COHHENTARIIS 

ILLUBTBATIT 

GVnL, AB. B. HHBTZBlStG, 



TOHUS UI. 

COHHBHTABIOS LIBBI BBIHI BT SBCUNDI COHTIHBHS. 



K A K I S. 

SDHPHBUS I. P. LIPPERTI ET SgHHIDTI. 
HDCCCXLT. 



vGooglc 



■vGoo^le 



Praefatio. 



^uod Lnperco illi piloso Martialis poela accidisse 
Ittdit, ut tonsore genas drcueiinte altora iam bari)a 
sobiret, buic simillimHin aliquid saepe evenire expe- 
rietor, qtii epus qualecnnqoe laboriosum per totos an- 
nos volverit. Quodsi retractare semper omnia si 
qoid novi subnaseatur volneris, linem in bac vita non 
iBvenies. Keque tamen nos, cum prioribus duabus 
Fropertii partibus iam prelo sobactis, teriio vero inter 
manos scribae versante, Keilii Observationes criticas 
in Fropertinm (Bonn. 1843. pag.56. S.) ab ipso au- 
ctore humaniter nobis transmissas accepissemus, locu- 
pletare ex istis quae videbantur divitiis liostram edi- 
tionem noluimns. At intentius quaerentibns ea qnae 
diu nobis stabat sentenlia ipso boc libello finnata est, 
non favere Divam Criticam ei, qni „casn magis qnam 
consilio'' ut iUe in Fropertium illatus a margine 
qaodammodo rivi bauserit^ neque tn ipsum gurgitem 
et veluti iutima fontis penetralia immissus toto pectore 
^ns iagenium imbiberit. Nam quum onmium poeta- 
nun magnorum proprium sit, ut novum sibi et pecn- 
liore quoddam dicendi genus pariant, tantumque ab 
nsu viilgari diversum, qaantum ipsi e torba aequaUom 
emineant, aegre illi et inviti ad communem modulam 
cojgi se patientur. Itaqne qui non modo interpretem 
sed casUgatorem etiam horum exemplarium profiteri 
se aosns fuerit, is copias ante omnia ex aliorum sori- 
pt«na& leptione haod mediocres companiverit oportet, 



jNGoogle 



Praefatio. 



Q,uod Loperco illi pQoso Marlialis poeta accidLsse 
ludit, ut tonsore genas cdrcueunte altera iam bariia 
Bnbiret, huic simillimam eliquid saepe evenire expe- 
iletar, q<fii opus qualecmique laboriosmn per totos an- 
nos Tolverit. Quodsi retractare semper omnia si 
qmd novi subnascator Tolueris, iinem in ti&c vita non 
isreiiies. Neque tamen nos, cum prioribus duabus 
Fropertii partibus iam prelo subaclis, tertio vero inter 
maDos scribae versante, Keilii ObserratioQes criticas 
in Propertium (Bonn. 1843. pag.56. S.) ab ipso au- 
ctore homaniter nobis transmissas accepissemus, locu- 
pletare ex istis quae videbantur divitiis tLostram edi- 
tionem noluimus. At inteatius quaerentibus ea qoae 
din nobis stabat sententia ipso hoc libello firmata est, 
non favere Divam Criticam ei, qui „casu magis quam 
consilio" ut ille in Propertinm illatus a margine 
quodammodo rivi haiuserit, ueque in ipsum gurgitem 
et veluti intima fontis peiietralia immissus toto pectore 
eius iBgenium imbiberit. Nam quum omnium poeta- 
nna magnorum proprium sit, ut novum sibi et peco- 
liue quoddam dicendi genns pariant, tantumque ab 
0811 Tiilgari diversum, qnantum ipsi e tnrba aequaynm 
^iaeant, ae^^ illi et inviK ad communem modulum 
Btigi se. ' Itaque qni aon modo interpretem 

— ■ »-««™ exemplarium profiteri 
nnia ex- aliorum sori- 
MHDpamverit oport^ 



vGooglc 



jNGooglc 



Praefatio. 



^uod Luperco iUi piloso Martialis poeta accidisse 
ludit, ut tonsore genas circueunte altera iam barba 
subiret, buic simiUioium aliquid saepe evenire expe- 
rietur, qfti epus qualecnnque laboriosum per totos an- 
009 volverit. Quodsi retraclare semper omnia si 
qmd Dovi subnaseatur volueris, finem in bae vila non 
iBvenies. Neque tamen nos, cum prioribus duabus 
Fropertii partibus iam prelo sobactis, tertio vero inter 
inaDas scribae versante, Keilii Observationes criticas 
in Propertium (Bonn. 1S43. pag.50. 8.) ab ipso an- 
ctore bumaniter nobis transmissas accepissemus, locu- 
pletare ex istis quae videbantur divitiis tioslram edi- 
tionem noluimus. At intentius quaerentibus ea qaae 
dia nobis stabat sententia ipso boc libello firmata est, 
non favere Divam Criticam ei, qui „casu magis qaam 
consiUo" ut ille in Fropertium iUatus a margine 
quodammodo rivi bauserit, neque in ipsnm gurgitem 
et velati intima fontis peiletralia immissus toto pectore 
eius iBgenium imbiberit. Kam quam onmium poeta- 
mm magnomm proprium sit, ut novam sibi et pecu- 
liare quoddam dicendi genus pariant, tantumque ab 
osa vulgari diversum, quantum ipsi e turba aequaHom 
emineant, aegre illi et invitt ad communem modulum 
exigi se patientur. Itaque qui non modo interpretem 
sed castigatorem eliam horum exemplarium profiteri 
se aosus fuerit, is cc^uas ante omnia ex aliorum sori- 
ptenm leptione baud medio<a«s comparaverit oporiet, 



vGooglc 



quibus similitiidiDes et analogias per omnem Latinita-. 
tem rarissime dispersas diligentei^ collegerit, colle- 
ctasqne ad locos Properlii idoneos vel explicandos 
vel persanandos adhibuerit, tum vero etiam usu poe- 
tae assiduo et quodanimodo familiari bonam vitae 
partem dederit. Ad quod in amicorum moribus fere 
contingere auimadvertimus , ut plurima quae aliis in- 
solentia videanlur, vitiosa et immania, si coDSuetu- 
dine quolidiana omnem viri vitam penitus cognove- 
rimus, nobis non solum ferenda, sed omni laude digna 
esse appareat; idem hocin scriptoribus fierinegemus? 
Quamquam esse in illo libello, quae toUere velis, mul- 
taqne nos ingenii iaude non carentia, immo cerla pro- 
babilitatis specie blandientia invejiisse minime infitia- 

' mar. Quae si tanti erant, deinceps locis suis anno- 
tavimus. Ubi tamen nobiscum dissidebat, quod saepe 
redarguendi molestia contra morem noslrum superse- 
deadum esse dnxerimus, mirari noli. IVam qui in- 
Venta sua, sive vera sunt, sive falsa, argumenlis ne- 
gatis tamquam decreta ceriissima dod nno loco pro- 
Duntiat, et auctoritate potius sua qualicunque Utera. 
praecidere, quam certis ratioDibns demoDstrare venim 
conatus, adversarii seDteatiam breviter ut ioeptam no- 
tasso' satis ducit (cf. ad El. 1, 13, 8. 1, 9, 33. 111, 15, 
31.)» is, mehercules/ apud pnidentes et modestos re- . 
fntationis honore indignus videatur. — De librorum 

• mss. pretio et cognatione, in quibus percensendis eius- 
dissertationis summa versatur, quimi plurimis locis no- 
bis cnm illo conveniat, ea parie qua a nobis discre- 
pat, uter nostrum vemm viderit, coUata nostra (QuaestL 
Frop. 111. c. 5.) itliusque commeDtatione, doctoruni' 
erit aestimare. De multis locis, veluti de Groningaiio 
libro, aliter eum iudicatnrum fuisse exislimo, si in tot: 
depravatiODum originem et causam eam, de qua ad 
EI. III, 7, 22. III, 8, 11. m, », 36. III, 15, 3. IV, 4,- 
78. diximns, satis animum advertisset. Mentelianum; 
vero codieem- quia poet Heinsium et Oudendoqiium. 
demio excutere Keilio coiUigit, eos locos, quihna ab 



jnGoo^Ic 



i^o bic illic indfcalis nova collatio cum Heinsiana 
nostra erroribus ptus quam plane vulgaribus vel oiv- 
thographiae discrepantia dissidet, enotare operae pre- 
tiam visum esl.- Sunl enim hi: 

1,3,43.: Interea leviter. 1,13,28.: ad- 
dnxi. 1,14,24.: nec. 1,20, 13:Nec. 11,6,20.: 
dnro. n, 13, 47.:memiQisset. 11, 15, 44.: adrin- 
cum. IT,16,15.:amicam. 11,19,2.: colis. 11,20, 
27.: narrabat. 11,30, 12.: vaderit. 26.: siib- 
ire. 40.: vale. II, 31, 11.: In qiio. 11,34,31.: 
inisis.43.: componere. III, 9,47.:n)inacom. III, 
13,2.: venerem; ubi tamen venere non Heiosii 
est error, sed Bumanni. IV, 7, 85.; Tiberina. 

Cetenim nnam rem ut caveant lectores commen- 
tanorura meorum impense admonitos velim, ne inler- 
pretationem Propertii (iermanicam ante bos sox annos 
in collectione poetaium Romanorum Metzlerjans edi- 
tam prorsus et ab omni parte nostram esse censeant. 
Quod et ab iis factum esse intelligo, qui in suas col- 
lecttones carmina non pauca inde transtulemnt, Hen-' 
Bingio et Borbergio, et ab ipso Keitio^ Sciant enim, 
eos qui corpus illud Stuttgardianum edendura tunc 
curabant, viros illustrissimos Osiandrum et Schwa- 
bium , ea tantum exceptione interpretationes ab aliis 
factas recepisse, ul sibi recensere eas et quae et quo. 
loco sibi videretur, corrigere et interpolare liceret. 
Hinc tot versus nostri adulterati sunt, ut saepe nunc, 
qoae mea siot, quae editorum, dubitem. Fraeterea 
carmiDum inscriptiones, quibus non ntiqne omni- 
bus vera argumenta examussim reddi Video, noa a me 
sunt, sed ab illis additae. Tnm operarum erroribus 
et aliis locis illa exemplaria pulldant, et imprimia 
lemmata scripturae discr^pantis in annotatione 
admixtis insuper editorum inventis, prorsus perturbala 
snsL Neque enim id quod volueram praestant, ut 
nbicnnque ab editione Gottingensi et Barthiana rece- 
dendum mihi visum fnerit significent, sed nescio qnas 



vGooglc 



scriptiones Qndiqae corrasas, et qoae saepe cam inter- 

. pretotionis' verbis veluti frontibus adversis pugnent 
Deniqae ne quidquam in ex^emo boc operis li- 
mine praeteriisse viderer, quod relictnm noceret, pri- 
mnm coniecturarum quarundam mentio facienda est, 
quas Schneidewiuus noster in censura commentalionis 
Keilianae in Actis Gotting. N. 74. et75. p. 730sqq. 
protuliL Ac de EL quidem II, 18, 5. ubi aetas me 
conderet annis proposuit; 11,32,23. ubi n. ma- 
ledixit ad a. tentavit; I, 7, 16. ubi audacius: Qjuam 
noles n. te.violasse d., tum £1. 1, 8, 22. ubi pro 
vita — sueta; 1,12, 2. ubipro conscia Roma — 
Cynthia nostra; IV, 1, 108. ubi pro versus — 
rectus maluit: de fais igitur locis satis nunc videtur, 
ad commentarios nostros provocasse. Elegiae .,vero 
IV, 3, 48. quod pro Africus ceteris coniecluris re- 
iectis Tetricus rescribendum esse ideo censuit, quia 
Fater hoc loco attributum postularet: attributo 
Dequflquam opus esse his similibusve locis, ubi sum- 
musPater, qui coeli etaeris regnum tenet, aperte 
significetur, duohaec exempla satis declarant: HoraU 
Od. 1,2. ittii: lam satis terris nivis atque dirae 
grandinis misit Pater— etVii^I. Georg. 1,283.: 
Ter Pater extnictos disiecit fulmine montes. 

lam superest, ut harumlitterarum causa ipse mihi 
gratuler, quod in emendationem versus Hermesianactei 
(in nobili illo fragmento v. 72.), quam ad El. III, 22, 
15. prohdi {'OQtvyiTjv pro ^^vyif), nunc demum, 
postquam comnienlarii nostri iam dudum Halas mi- 
graverunt, Bergkium virum elegantissimum multis- 
que nominibus mihi coniunctissimnm in oommentatione 
Marpurgi bac aestate edita incidisse animadveiii. 

D. Elbingae VIII. Kal,Decembr. 1844. 



.vGooglc 



Commentaril 

i n 

8ex. Anrein Propertfl Eleglamm 

Libros qaattaor. 



I 

^„jN.«j-vGooglc 



NGooglc 



CommentariDH 

in 

Sex. Anre]..Pr6pertii Elegiarnm 

L i b r B n I. 



jW antae agnoneB, ^od in pleriiqae coild. idh. tto- 

pertio baesit, per se ^idem nihil habet, Cfir PropertiomB 

laaiiU&e adiici non potneril. Sed cmn el ab aliis liltrii Bie. 

, el a Neap. absit, aon iniurU VV. DD., » d^raTala JEl. II, 

24, 3& gcriptione navita dives a librariia semidocliB ad- 

ditui id esse iav dndnin smpicaU lonl. Neqns tanun Ulnd 

ipSBB nlcns futumm fuisae credideriq, nt tanto cimieiBn li- 

bromm omDinm auctoritate defenderetur, nisi aliis qno^s 

locis, non modo cnm mari poetae noslro commerciam idiqnod 

foisse, sed sna navi etiam osnm, et mercatnriun fortspse ena 

fecisse festinaster legenti perBnaderi potuisset. Qno cnB 

elegja huius libri 17. nniversa pertinet, tum El. II, 30, 19. .B|. 

IfiHte iam, dnre, para» Phrygim nmic tre ftr iffiitif 

Et petere Hyrcani lilora «auta marii — 

abi T- comm,,'^d. II, 9, 30.: quid... mea si atwet na~ 
via in Oceano, et IV, 1, 147.: JVifnc tua velmeUii$ pup- 
pi» htcteturin undit. Qpo de asa prononiniB poaieuin u- 
coratins diximas Qnaestl. II, 6. pag. 139- §■ ^O. lCf. prM- 
terea ad noslram argamentnm U, 14, ii9. lU, 9, 95. 

De inscriptiooe Cynlhia moDobiblos haie potiBtf- 
nnai primo libro ^b ipso poeta destinala t> QnaMtt. U, 7. 
p. 9ff7. sqq. lU, i. f. iiO. iqq. 

Argumenti dispositiOBem illastraTlmns QtLaesll. L. I, 6. 
p. 41. ef p. 93. De temporis Tero rationibns diumns ibiil. 
t 3. p. 15. sq. c. 6. p. 41. c &. p. 23. sqq. 

T. 1. Gynthia. De nomine paelUe et de Tits eina 
faliBfne Tide, qnae expoBnimns Qoaeitt. L. I, 6. p. S2. sqq. 



N..,j-,Goo»^lc 



4 Commentarias in Prop. 

■sis-ms ceplt ocelUs. De variiB compsTstioBara mth 
iia, qnibns ocnloran in amare tIs b poetis iUnslraiDr, Tid. ad 
El. I, 19, 5. Hnnc locam optiffle illDslrat ex Latinis Ofid. 
Amor. UI, 12, 48.: 

Pen/tte tuoa ficulM, qui rapwre meof, 
e Graecis TCto Sosipater, ep. m. Aiiall. Br. A. P. p. 96.: 



JSttpe aliennm ea metaphora Meleagri ep. 37. Anall. Br. 

Mviaxog- ofiiiaai toievaag, Tideenim ad t. 2. 
Adde eond. ep. 70. 76. el qoae confert, PiersoD. Verisimm. 
p. 147. Aristaeoet. 1, 1. Libao. p. 710. D. Oculis enim amala 
pnella Tel atnasium tamqnam sagillis ulitDr. Qua re-De ea 
qaidem absona, qnae lacobs. citat ad Anlli. Gr. p. 19. Qnam- 
qnam qnia diTersa ilUc tniscet, praeter OTidii versnm modo 
allatnm, noslro loco Appnleinm lantnm Metam. II. p. 98. 
Rnhok. el Pliilostral. Epist. L. p. 936. inde adhibere licail. 

T. 'i, Meleagri locnm (ep. 37. Analt. Br.) Dostro ita 
similen, nt Fropertii animo obTersatnm non ininria coniicias, 
inte^nn ponere inTat: 

Toy lit n6»oi( aTgmTov vni ifiiQvaiat Mulaioi 

'Oftfiaat ■toStuaas, ■mui iaotiatv tno;' 
Toy 9Quavv ttlov lyoi* i6 «T tii iipguat wii-o cffiiayfia i 

2xtj7iTQotp6gov aotpCas ijyiit noaai -ifaiw. 

Vides paeri ocnlis non modo tanqnam sagittia percnssnm; 
sed caplnm etiam Meleagmm; rides deiecla Inmina, 
qaibns sapientiae fastns insederat, Tides integram antea 
cnpidinibns pectns. Neqne tamen salis caassae fait, car 
W. DD. et nod-oig matore iniliali scriplam exhiberent, et 
liac rnrlns ancloritate nisi eliam in Properlio Cupidini- 
bas reponerenl, de Diis, non de menlis sollicitndine inter- 
pretati. Primom enim ancipites lali in re metaphorae et al- 
legoriae, qnalem Qnaesll. 11,4. p. 77. 78- definirimas, ler- 
nini snnt el ctim cnris sanciom Tel coolactam pectns 
nemo scribere dnbitel: no&oig aTQiorog vel cupidini- 
bns GOntaclas quin ntraqne lingua optime dicatnr, ambigi 
non potesi Deinde, n( Terhnm contactnm a spiculDram 
iaclo snmptnm sit, qnod et Meleagri 1. 1. snadel e( Propertii 
II, 12, la II, 34, 60. (add. U, 13. ioit.), qui Tersns Tulgo 
bnc solent referrJ: tamen nec necessarinm — si quidem si- 
inillinia in canssa EI. I, 9, 29. idem Propertins : „Amor," in- 
4[ait, „qai oon ante patet, donec manus atligit ossa" — 
nec, si accipiamns, melaphoram tolli cogeret. At illud ipsnm 



jnGoo^Ic 



Eleg. I, 1. 5 

TerbuiB GODtln^ere, In panlcipiQ maidme de morboram, 
mnllo saenius et de veneni contagione, qnam de telornm iacta 
dicitar. lUias enim nsns exempla iii metaplioram dedinata 
cnm milii nulla snppelant, alteri altro se offerant. LiT. IV, 
8.: cgutacta ciTitate rabie; XXIX, 8.: Sacrilegio con- 
tactos milites furor agitat; ibid. XXXI, 8.: contactiB 
gentibas Funici belli societale; XXXVIII, 55. lam vero si 

fropriam Tcrbi Tolnntatem, qnalis apparet Lncret. II, 852. 
lin. N. U. XI, 53. cousideres, optime eam in animom in- 
aaaia amoris aegrnm translerri, fatendnm est. Qaod et 
OTidins' fecit (Metam. tx, 482.) et Valerius Flaccus (Arg. 
VII, 173.). Alque Jioc illad est, qnod Properl. II, 12. 19. 
fiiguificat: Intactos isto saliiia tentare Teneno, nbl no& 
tam sagitlis, qnam medicamenlo, quo illitae sint, Intactos ia- 
teliigi patet. His ego rationibns permotns cum LachmaDao 
capidinibns rescripsi, non propter hoslem toties mntalnm, 
„pueUam, Gupidioes, Amorem," qnam ille potissimam eius rel 
caassam asserit. Nam in talibus eiiam figuris TarietateiR Pro- 
terttus non iogil, sed expetit, Cf. enim Q. P. II, 4, p. 76. 
T. 3. Qnid sil: „mi]ii deleeit Inmina— Amor," 
optiDe illustraTitHemsteriinsius; neque ita recondita erat sen- 
teolia. Unnm dnbitare Tideo Wassenberghium , qni !n notia 
Bss. : „Deiicere alteri ocalos, nt pndefiat et Tictamsefateatur, 
an quia idoneus anctor dixeril," ignorare se oil, Qnid, qaod 
Heleagri Mjiiens sapercilia amatoris pedibns ealcat? Fro- 
pertius ipse sui iaterpres optimqs: 11, 30, 10. „Amor,'* jr- 
qoit, >,lolIere numqnam le patietur hnmo Inmina oa- 
pta semel." Quod Tero, qui anctor facli fnit, oomDUsissfl 
Ulnd tpse dlcitar, prorsus hoc Prtfpertianom est Gf. enira 
Q. F. n, 6. p. 153. Uoo Tcro loco cam prononea mihi 
•■nem dubitandi eaossom adimat, nnm idem alter Bcriptor 
dizerit necne, band equidem cnro. 

Inmiaa-fastas. De genitiTi Tolnntate dixlmBs Q, P. n, 
6. p. 154. 155. Usus apnd Latinos pmaras, quBmvis insoteB- 
tina etiam sit, quod habet LoereL III, 42,: Tartaraleti. Sed 
Graeci sine dubio exemplum praeiTernnt. Sic Arisl, EccL 1018. 

Plat Legg. Vm. p. 844. D. Cf. B»nbardy. Synt. Gr.p. 163. §. 45. 
T. 4. De suaTi hac triumphanlis Amoris imogine cf< 
EI. n, 30, 7. sqq. ; ex Graecis Tero Ueleagri ep. 28. ap- 
Bmnei. (A. P, p. 575.) 

Klifiai, iaf hii^aTvt »B.-i o^jf^Wf, ayQtt ^Kiftay, 
Ol^d at val [ta d-eovs m>1 patjiy Syia ipiQtir, 

taiD luUanum Aeg^Uua Auall. Br. IL jj. 196. ^igr, 12- ibi^c 

, n,gN..(jNGoogle 



(t Commtfiittuiiia In Frop. 

lacobL Anlm. X. p. 3?&. F&ull. Sneutiar. Anall. fir. lll. p. 
77. ep. 20. A. P. p. 131. An&cr. ap. Alhea. XUI.p. 564. D. 
Enstatb. ad Iliad, p. 1442, 47. lacobs. AnimadT. in Euripld. 
jt. 30B. Bach. ad Uernieslon. Frgm. 5, t. 84. p. 169. Hinc 
a^poTisdilos *^gtas dicUur M^eag. ep. 21. cgll. Vlalw. 
Sjmp. p. 19.S. D. 

T. 6 — S. SeateDtiam expIicaTimai Quaestt.1, 6. p. 41sf, 

T. 9. De Milaaione praeter locos a Bnrmanno re- 
lato) (Athen. X, c. 6. ibid. Orid. Amorr. III, 2, 29. A. A. 
n, 188.) cf. Schol. ad Euripid. Phoen. t. 152. et ad 153. fl 
cod. Voss. Leid. lo. Schrader. in AnimadT. ad Mnsaeam p. 258. 
yerab noninii formara pro codicnm slribligine primns Pro- 
f ertio reddidit Volscu. , Pfe oonfQnderetur ■ hic Msdavlcov 
CUB MsXavitavi (Arist. Lysistr. 766.), admODuit Hemsterb. 

T. 10. laaii «on ab lasios facta est, at Tnlgo refe- 
mt, nd.ab Ia«ai, faae est terlia foriaa nsmiais alias eliam 
lasion pronaaciati. Pkribos expesnit Hemsterh. Schal..ad 
Aristoph. Plnt. p. 207. Valdien. «d Schol. Euripid. L 1. 

T. Vi. Tidere feras. Goatra Heinsinm inre tuentnr 
Hemsterb. Lachm., qni Tidendi Terha pro adire, Tet ez- 
periri nlraque lingua pdui, plnrimis exemplis demoosiraTit. 

T. 13. Hylaei, Perreii et Volsci coniectura omaiuiu 
fritieomu consensu recepta. Olim tentabam PhjIIei, quod 
propins oerte a libromu Tesligiis abest Et ptaceret for- 
tassci si de Phyll^ Arcadiae regioae, vel Argolidis Parlhe- 
sio fioithBae omnia essent explorata. Gf. Stal. Tbeb. IV, 45. 
ibique Bart^. — percnssns Tulnere rami. Optime de- 
fendit.a crHiDomm ansis- Laclim. coll. Cic. Acad. I, 3, 11. 
Geli. N. A. IX, 12. Sit. h. V, 251. Rami Tero, agfestia 
tela, tribunnlur aetalis fabulosae Tiris (Lucret. V, 1283.) uon 
modo Cetttauris, sed eliam Hercatt, Tetat Yirg. Aen. VIII, 
1350. Propert. IV, B> 15., iibi claTam sigaificari T. 17.^ de- 
mMstrEtt, et Hjlae I, 2(^ 30. Sic etiam ramis adhuc Tiren- 
tibns Tel totis arberibus pngnania Semiferos conspiciraus ia 
metopis Phigaleit, et in xophoro Tbesei. Gf. Stuart. Auti- 
(ptitl. Athen. la, c 1. pU21 — 24. Mueller. el Oesterl. M«- 
BumenL Arlis Antiq: VoL I, fasc. 2. Tab. XXI. n. 110. Ge- 
temm ramas de uuoqnoqae li^o dicitnr, Telut de torre AI- 
tiiaeae Ond. Metam, VlII, 4Q1. qnem tamen stipiteH |raeR- 
atum panlTo antea descripaerat. 

T. 18. notas-Tias. Nob satis doeaeront iuterpretes, 
^ae Tiae Amoris dicantur notae (antea). Sunt autem 
eae, qnibus ille deus insinuare ge pectoribos pnellamm soli- 
)tu erat. Pkntns docet T^ia. ID, 2, 41: ipse amorit tene» ' 



■vGoo^le 



&tg. I, 1. T 

ma Tias. Ite Mt tear: biUsto ot MWr: MOa 4o (i4- 
lere est, Hcqae TOlat Cf. EI. n, 4, 10. 

T. 19. deductae-faliftcla InDse. CX. Qnttn. U, 
A. p. 120. §. a p. i»e. §. 3». 

T. 20. «acra pUre. Nei<^o an rohia Froperthis ii- 
xerit. „Fie facere; nll amplias** Totgo iuterpntaatDr. Ifec 
eqitidetn inpedi&m, si locl, qnl ad ftiaic nBnm a Bmnn. Knia. 
ilL referantDr, sddieerent: III, 10, 9., arae piari dlomitBr 
(iKn IV, 9, 56.) ir. 1, 50., bM rnra, IV, 9> 2»., alii fon- 
lei. m» adde bnsta lY, 7, 84. Al Iiao lege Propertiin 
«ribere deb^at: maglcos sacris piare foooe. 8ed plare, 
em primtnii sit piam et propitinm redderej et DU piari dl- 
tmaax et Deeram osteota (Orid. Fast. III, 291. S91. Flln. 
X. H. n, 25. Orid. Heroid. XK, 194.), et soelera (placala), 
ndbas Deonim ira mittatnr. lam Tero, faoniftn ogiaia, ^ae 
Deoram eotlai adhibeatnr, nisi soero ritn ftni^sqne formBlis 
hitnta' prirfaaa existimaBtar et impnra: aras, fontes, 
rira Diis dlcBnda plari antea oportet. Hiae seqdtar| at 
laera nostro ioco non sacrificandi actionem (liac enim de* 
na ar&e pIuilDr), ipsam signiiiceDt, sed reS sacrificio obla- 
1u, liTe Tictimas, slve latices et herbas m&gicas, ^ae certia 
anunibas certoqne rila Diis adolentnr. 

T. 22. faclte illa meo paUe^ ore magis. De 
psllore, amaatium proprio, salia egemnt interpreies. Al>- 
larde antem WasseDbergh. in notis mas. : „Facite, nt iila me 
■i^ depereat," quasi iam onlea Cynthia PrOpertiam amas- 
let, nec iile plos CDperel, qnam nt ardeatii». AblatiTQs po- 
tini ex coBparatiro pendet, ea- figora, de ^a diiiUDS Qnaestt 
F. D, 6. §. 28. p. IfXi. el ad El. II, 3, 21. 

T. 23. De attractloiie pronominik t. Q. P. II, 6. p. 137. 
§.19. 

T. 24. Gytaines, Qnod in codil. legltnr Cjt^nis prf- 
mnn ab lacobo in ordinem receptnu, id oiani ntrinsqne ser» 
■enis analogia caret. Nam adieetiTa geuHlia in-inus dest- 
nentia, Italis imprinis ciTitatibntt propria (cf. Stepb. Bjt. s. t. 
iifiTislos. Odoir. Muellems de Etrnscis I. p, 35.) ilanqnaitt 
dncnntnr a noiDinibus, qnonim nltimaifi dipKtliDngas antecedit. 
Qoare cnm NicaiDBB (vel Nicaeinns), ^ocaliies, Elalnns, Hir 
stiunDS ne fiindo quinem sinl andita, nt h^ridam et barba- 
rsB iitam positionem Propertina Graecarum formarom alio- 
qnin amaDtiMimns (cf. QnaesH. L. 11. c. 6. p. 103. sqq,) 
finterit, neqnaqnan addttCOf. In promptn igilar erat a C7- 
taea formalDm Gytaeaeis restitnere, quod a Gnjeto ii- 
Tentnni rdiqnl VV. DD. nsqne &d lacobBm o«t1atim ant' 
pnemaL QnaaqDaB, qnOd eodeU MOd« ^i. Vlrgiliiui (Anl. 



■vGoo^le 



g Commmtaiiii» fai Prop. 

ni, 969.) et MStani (11, S2, 4. m, 17, 31.) ah Aea Ae- 

seDin fieri ceDiDeninti in eo falsi snnl. Nain insRla, aade 
Giree Tel GMTpso (cf. enim ad III, 12, 31.) cognomeu habet 
ipsa iKm Aeaea andit, non Aea (Odyss. X, 135.) Gui r»- 
tionl si Medeae noaen accemmodaTeria , Cylaeam habebiB, 
Bon Gjtaeaeam. Nec tamen, nodo codd. addicereut, mo* 
gnopere pngnarem. Gerte VBleriQm qnidem Fiaccnm Ae- 
■oenm ab Aea (L e. Golchide) effiniJsse Tideo Arg, V, 287. 
VU, 191, 281. Ul nnnc est, qnin iu lilera n, qnae pertina- 
dter in omnil>ns libris mss. haerel, veri qaid lateat, non ani- 
bigo. lam lero, cnra satis constet, oppidnm et K^Tetr (Tel 
Jimtpi) el 'Kvfalttv appellatum fuisae (colL Sctol. ad Apol- 
lon. Arg, II, 401. Orpli. Argou. 1004. Suid. ■. t. Tzetz. ad 
Lyoophr. 1312. HermaDD. ad Orph. H. T. 819. Kizaia 
Baohmann, maTnll ad Lycophr. 1. I.) unde Stepfaano Byiantio 
teite ciTis Kvtaievs (cf. Apollen. lU, 286. 402. rectius for- 
tacia Kxias6s scripaerii, nt Oaxa^ a Oomala. cf. Lo- 
beck. ad Fhryn. p. 41. — led utraque ralio posterioribns 
iemporibus.premlsoue obtinnit. Vid. Buttra. Gr. gr. onpl. §.119. 
A. n. 56. 67. T. II. p.432sqq.), femininnm nodo Kvtala 
(a matculino Kvrauis ApolL II, 1094.), modo Kvraids 
(lel iouice KvTTjias. Orph. Arg. 904. ; nnde correxit Mei- 
nek. .-EnphoriDH. ap. EnstattiiDm ad Od. J. p. 1493.), modo 
Kviats (siTe Kvtailg ApoUon. U, 399. coll. IV, 511.) quod 
ionica positiOBe in KviTjig mDtatum in iisdem Orphicii iuTe- 
Biee T. 579. el ipse Fropertins habel II, 4, 7., eadem pro- 
-perlione, qna pro AdrasIis-AdraBtine, Nerels-Nerine, 
Oceanis-Oceanine, Merois-Meroine exqnisiliore forms 
^icitur (nude vel Neptnnine effingere GalDllns ansns est 
LXIV, 28.) a Kvralg lel Kvrrjig plane ayalSywg faetum 
est .filWoifvi; Tel Kvnjlvi], unde genititam suo more Grae- 
xun (cf. Qnaeatt I. I. p. 162.) Propertins poaoit Gytainea 
vel Gyteinei. Utram enim harum formara an tertiam d&- 
Diqne Gytaeines (i. e. Kvcaiivrjg) praeferamns, non liqnet, 
Eisi qaod las lingua, onins propria haec eit termioatia, Gy- 
teineB maluerit. Interim quo optimi libri dncebant, sequnti 
sumns. — Getemra palroaymicoruK nsura non intra filio- 
mm nepotnmTe appellationes substillsse, sed etiam pro geil> ' 
filibns iam antiquitus tiSD venisse satis coustat. Cf, Voss. 
Arl. gr. IV, 28. Ruddira. iDstitl. I, c. 5, not. 11, 4. P. 1. 
p. 188. ed. Lips., et nnde illi doctrinam hanserunt Friscian. 
Art. Miu. n, 7, 39. Add. Lobeck. ad Buttm. gr. 1.1. p. 436. 
-437. p. 439. Qaamquam qaum ipse Aeeles Kviaioe ait 
.dictns (Gallim. frgra. 14. Emest), eiiam patemo nomiae Mo- 
dea KvTc^ me Kviata^ andire potnit. 



jnGoo^Ic 



ia«g. 1, 1. 9 

OUm teiitaliaB: Gylinaeii, J. e. Tlieu^idi. Stepfc. 
Bjx. a. y. Kirviva, inqail, rcoJlfg QeaoaUag {ig Qew ht 
vTtofiv^liaat ^vxo^Qovos (1389: jiajtftcuvioC z^ xaiKvtt' 
valoi KqSqoi), 6 fioXkrjg Kvmvalog. Qua coniectara ad- 
nissa hi versus (24. et ^5. aq,) accuraUai eiiain expressi ti- 
deantDr in TraXtvtjfdif EI. UI, 24, 0. sq. quds ad banD 
jiriiiii libri elegiam refereDdos esse coDital: 

Qiad imht «oa palrit polerant mtrltre omlri, 
JHwrc flirf vatta Thettala tiaga mari,, 

Sed iniyfii. 

T. 25. Aot Heoateib. Fropertio reddidlt 

T. 27. ferrum-ignes. Oocte ab aite cbimrgica n». 
lapboram duxit. His enim diiabus rebos potissiDium tuIdb- 
rnm curalio ooutiDelur; et aptum est sinile ad Tiolentiam re- 
Bediorum sigBiGoandam. Gf, £1. III, 24, 11. Seaeo. Afait. 
T. 152. OTid. Heroid. XX, 183. Rem. Am. 229. el iocalMU- 
doa idem Amoir. I, 14, 25. de comis omicae caUmistro fra- 
etis; „Qaara se praebnemDt ferro patienter et igni.** 
Bxemplum Graeci praeiveiunl, qaos hDC adbibet Hemsterli, 
Ljaid. epist ad Hippaicb, I, 78. XeuophoD K. A. p. 217. 
T. 22. xaiyaQ laiQoi veftvovai xat xalovaiv iai aya- 
^^. His add. FlatOD. ap.. Diog. Jjaerl..Ilf, 65.: ^ Si xet^ 
fovQyutii dta t& vifivetv xat xaisiv oyia^ei. Bipp0Or. 
de Medico p. 13, 18. ed. Basil. irii ds nuv xBtQovQytdiif 
Soai dia Tofi^g eiatv, t} xavaiog, Cf. Hensd. S|eG. 
Crit p. 91. Plnra dabuDl StauL et filomf. ad Aescb. Afr 
T. 822, 

T. 38. Ne ipterpretQB Tnlgo eiedas, haec est semen^ 
tia: Libenter reraedioinm cmciatDS feram, dnmmodo icacifDda 
Terbft, ^uae nunc amoie caplns miser ietineo,| in moroiaii 
dominam palam ingerere liceat. Vemm Tidit Hemsterh. 

T. 31. Heinsias ore pro aure. . Hino doctas tntbas 
moTeioat ciilici. Fm&lra. Nam qni anre annaentem Deam, 

Jnasi asinnm (ovifi Tig eXEfe fiv&ov 6 6i ixlvsi fit utca) 
eridicnlo habent, hi ne risnm dootis ipsi debeaut, . adraODcndi 
•unt. AblatiTnm enim, q. d., instmnenti faciunt, qni mo^ani 
ugnificaL Cf. U, 16, 48.1 Non lappiter — «nrda negligil «uie 
preces. 

T. 32. pares, \. e. bene consociatl. Cf.eL6, 2. ]lo- 
nt Epod. \b, 14. 

T. 34. De prolepsi pleonasmo simili diximus Q. F. n, 
6. p. 140. §• 21, Huc perlinenl Lucretiana plurima, T|:lm 
^ 50l aq. nalnra peremta resolTet; ibid. 344. Non ntotu 
priTata- carerenli II, l&k Cnm coipore BeiuQGtuB ;d»* 



jnGoo^Ic* 



10 Commraterias tai Prop. 

loc abalt, e( looos nostri ilnniiaiii ibM. t. 15.: B^gio- 
kcs TBOiiiiM ^ctns UnfsaBt. 
T. 86. Q. P. n, 6. f. 161. 

Eleffia H. 

De diapedtione t. Q. P. I^ &. p. 88. Iden arpliieir- 
tHB pemcBtns est Siletfiariu, AiiJL Bt. UL p. 76. ep, XVU. 
A. P. V, 27a t. iSO. 

OSu ^ocFqv ajtipayair tniStvtrai, oStg av niitluy 
ovu liAojlilfftao', Ttojym, xixQvtpaluy *, t. 1, 

aed Tftriatis panllo eoloribns. 

T. 1. Tita. Q. P. n, 6, p. 151. 

T. 3< Orontea. Antiocbia enim toHas «rienHi enpo- 
risn, OHdeAralHae etiaii odores Romanla Tenlebant: t. Bronkh. 
iBterpp. ai Uor. Oi. II, 7, 8. Salmas. aS SoUn. ^. 746. 
laeohii. AnlnsdT. ad Anib. Gr. T. VI. p. la. — nyrrha scri' 
beBdnm recte Ghr. Bachi&a admenel; mnrraaiiiti, quodLach- 
_«uio placait, lapii est, non herbtt; alia deniqne Eih 
nii, alia Propertil orlhographia. 

T. 4^ ihtlBeribns ablallTna est, Bon datiTnS, nti Bur- 
AiU et fttrOmbeckiDB ceDsnernnl. Vendere Tcro idem es^ 
fBfld Tendiisre et iactare. Gf. Fetron. 126.: Qno enin 
apBDtBBt PskM peeSne eomae ~ nisi qaod fornan prosti- 
toii, ot Teadiiff. IttT»i. VII, ISSi: Porpara Tendit — 
«WBi£t»o^ 

T. 9. Lachm. in ed. BeroI.i „qvo sommittit — &I 
yelidnL" Qda Senteniia, noo intelligo. Ego Tere priore 
%Mii «ptinas nenhranas tecntns qoos snmmittit scripai, 
tn qM hlc, nl allaa, pro iBbitn Fropertinl modos rerbi va* 
riarerit (^nriiBa enim eins generis exempla Lachm. docta 
IIbAb faic oongleisit), led qnia prouoiaeii qnos relatiTmn es^ 
lilNl interrogktiTnM. Sie demnm eas colornm apecies, qnas 
t^lbiU tBMqnentibtts pOeta receuset, ad snnm genns recle 
refeirBBtar, Haeo igilnr Fropertii seBteotia: Aspice colores, 
qi^s terra sobnittit; -iam Tidebis, nl apoote sna melias ve- 
Diint." Qbb inierp^tatione simul dlibitaHti in ed. Lipl. Lach- 
■4iwi respoadetnr, qnod hic, nbi oatnra ipsa arti conferatnr, 
^«^rnmiltit" nade positnm nt, cbb etlaA ooacta arte hnmas 
ti^ei snnmittat. Hoc etiam KeiL aensi^ qoi glossemate in- 
tisipelatnm esse lOcnm ralDi pro forfflOsa-mnsCDsa snb- 
atlpiere maTnll. De prononinbm Tero rell. el intt differen- 
1i«| a grammaliciB saepe confnsa cf. SpaUing. ad QninllL 
Vi^ 0, 26. Krdger. ad Gramm. Lat. GKrtef. p. 827. aaBOt. 2. 



vGooglc 



Eleg.l,». U 

T. 10. Eadem da Miusa yersa brerlore Ul, tfmi et 
Perreianns emeadator ad uarg. Aldiue uiiiotavil, et 'Miim 
*. 1500. prima in ordiiteiil reeepil, itl contra libros tnendna 
ezistiniD. El enim iic aeda non modo darum est, se ne La- 
tinnm qnidem. Idem vero Lachm, „hamnm formOBam'* 
ib HeiDsii el Waliefieldi coniectnris opttme protegit. 

T. 11. lafeUci conatu Bnrmannns: pemosior arbn- 
tns. Elegantios sdne Bentleii inTenlnm frondoiior, do- ' 
cGssimnm Tero Lacbmanni: feliciai. Al naUa emendatioM 
ifldigel locni. Qaid enim ia carmine, ^od letam de forma 
agit, hanc Tocem aliqnoties repetitaiil iDTeniri miremnr? Ta- 
Ba Titare Tel coolra nalnram eral, qoam ipie ouiio poeta at 
optimam pnlcliri artifioem commendat. 

iu — anlris, aat ID Mc, at I, I, 11. 8, 6., iaxta 
dictam, ant aolra (qnod magis placet) et liic et I, I, 11., 
ifeceisns snnt montinm. SiC IV, 4, 3.: htcas kederoso 
Goaditns antro, nbi t. comfflenL 

T. 13. Maxima liic codican diiievsio. Neqoe tnioi 
fersnadent, qaod Neapolitanni cnm asieclis lais exbibel, 
ez pTOmpto illo et facili collacent, qaod est Gronittgaai 
Btnltornmqae proborum librornm, nasd potuit. Et tamen er- 
ror apertas. Itaque erat, cnm trntarera perfandat, quod 
ad siibiectDm lympha referrelnr. Sed laborabal aeqna et 
timplex membrornm disposido^ qtia soam cniqne Tenai soll- 
iectDffl tribntum est, saaqae inle^ senteotia. Ilaqoe iln&o 
seripsi praeUcenl, qnod Terbnm in Uttore lapillii prae" 
texto iqitissimam esl. Fortasie menti obTersidiatDr Lncretia- 
nnm illud I^ 374. t 



Littofi» iMurvi bibulai» fUvH ■ 

Flarii aalem Uceret addere einsdiim rignifioationii ex- 
enpla, nisi a Ubrariis passim esset oblitteratam et cum po- 
ttore Tocabolo: perlncere confasnm. Blnd lamen taeor 
Lacao. X, 141.: Gandida parpureo praelacenl peclora 
flo et ap. Flin. N. H. XXXll, 52. extr. Polmone si eon- 
fricelur Ugaum ardere tidetur, adeo nt fitcolae iaslarprae-' 
Inceat, L e. in extremo margine lacAI. Sin eodem hic 
l^oqae iatti pridem aberralum erat, qaam faclle in atramque 
partem et lucent (i. e, coUucent) et persndenl, vel adeo 
tii iUnd pferinadenl codices abire potnerint, manifestliffl est. 

T. 14. atilla dalciai arie canunt. Ablaliri osum lin- 
golaren sicco, at ainnt, pede transiemnl interpretes; nos, 
4U0 (tferddeat, indicai^ns Q. F. II, 6. §■ 18. p. 137. Ne- 
gae uia tanlnm ligoi&iati cnm nulla araadeit, qaaa- 



vGooglc 



12 ConuneQtarias !■ Prop. 

lom ao, qnod nulla ara adeBt, vel abaentia Artis. 

Audacins etiam Ovid. Hetam. II, 281.: liceat periturae TiribuB 
ignis Igne perire tuo, clademqne auctore lcTare? nbi 
caTe, ablaliTum iUum instrumenti, iu rebns tantnm concesiniir 
nd personam relalam credas. !Qst potius: „clad, .lev. eo, 
qnod auctor is eat, qui auctor est, i. e. tu" (x^ ai shai 
. alttoy): Add. ibid. VIII, 493.: mortis mihi displicet au- 
ctor, pro «0: me esse anctorem, Ipsa enim, qnae lo- 
quitar, auclor est. El quodpropins etiam ad noslri loci n»- 
tntam accedit VIII, 684.: Et Teoiam dapibos, oullisqne 
paratibna orant, i. e. t^ ovdefUag eivai Tta^aaxeiMis, 
Eodem reia redire, qno illad genns, quod ad El. UrT, 6. et 
IV, 1, 41. illostraTimns, apparet; nisi qnoddnrins boc etiam 
prt^Wr participii absentiam, quo in Terbo substantiTO I»-. 
tioitas caret. 

T. 17. De metODymia cf. Q. P. II, 6. J. 28. p. 151. 

T. 25. le Bim tibl. Fost Ilalos Scaliger inTexit: 
^e lis tibi." Lachmaauos pristina Terba postliminio r«- 
dnuL Recte. Nec locobi emendatio, qnamTis ingeniosa — < 
Hon ego nnnc Terear? placet. Nam orationis nerTi en- 
thymeoute artius soltto adstriugnotnr. Latet enim hic sjlio- 
gisBna , qni totius caroiinis dispositione inlelligitnr. Non 
credo, te istos de Tulgo amantes potius quam me captare. 
Alqni ego sic sentio, salia cultam esse puellam, si modo niii 
•■uUori placeat (qnev bio poetam ipsnm esae, omnis elegiit 
doceL Apertius^II, 18, 30. Mi formosa satis, ai modo saep^ 
lada et II, 7, 19.; Ta mihi sola places, placeam tibi, 
Cynlhis, ■olos). Ergo tu, qnse mihi placei, mitte Joxurias, 
Tanlo, hercle, gratior eris. Eandem rationem iam inter- 
pretatione GermaBica a uobia propoiitam KeiliuB seqnitor 
(p, 9. 10.) diaaimolato lamen anctoria Homiae. 

T. 27. aqq, Apte ad sententiam compaianl Epigr. AntH 
tgm, AmU. Br. UI. p, 313. n. 743, 

JUoQtfSs ^ ngmfioy ix*^" ii^fjnoaTO KorrQ^t, 

'Epya o la-iiyata tfgnfa aaowQaavya^ , 
HfoSaa di xol aoiplav »al aaxiua idf ipMQa^or 
HVfUfuyor tgtnois ftiSafiifa fi€Uaiy, 

Exemplnm piimi» omninm Hesiodns praeiTil in Pandora. 

. Jt 29. gratia, Hlc, nl alibi ambigas, Deaene nomea 

rif, nn appellatiTuin. SJmiliter Graece x^9^s ap. Fhocylid. 

AnaU. Br, I, p, 78. ols ovv iv fiv^ots tnevai Z«P'S 

- Qvv ivi ^ovXfj, ' 

T. 31. nostrae Titae L e. nobis doffl viTimus, Gt 
jj, F, U, 6, f. ?8. p. 119. 



■vGoo^le 



Eleg. f, 3. 18 

Eleffia HI. 

De dispflslrtone cannJDis t. Q. P. I, 4. p. 71. Varfan 
Itnc flores decerpsit FaulL SileDliarius, Deo tamen omne ai- 
guaentum exsecntus est, Cf. euim ep. 12. Anall. Br. li]. 
p. 75. A. P. V, ep. 275. p. 133. T. I. p. 16». lacobi.. ct^ 
m primi Tersus: 

jleiilivia j;ttQl(iinc HfcMXfiatlt f»^ttoc vnmp 
Krrro nepl «poidffcuc n^X"" HkiSafUf^, 

lersnum nostri carDinis 1 — 12. qnasi qnaoclaDi epitonen Goii> 
tinent. Hinc epigramma , longe , nt consentanenn, PropertH 
sniTilate iDferius, atio digredilur, niai quod semina qnaedam 
bic iltic deprehendnntur, Telnt t. 4. rj naiq i§ vnvnio Si^ 
y^ETO (cf. T. 33.: ^ffvTzontfmlafiivvdaxQvaivelneTads, 
(t. 34. sqq.) —x^rXts — olxnfiEvog ff alXi^v inox6kmm 
ei^ig eXi^sig (i, 36. sqq.). Versnnm Tero bnius elegiae 19, 
ff 20. admonemnr ep. 2i. Analt. Br. III, p. 77. Awti. P. V, 
ep. 262. p. 130. imSftsvoi (J* ayxKiTa teSi^nafiEv ofi/ia 
j^Qaiijg — ola noXvyXijvov §ovx6i,6v 'Ivaxtrjs. Ariadnac sta- 
lum cerlam Froperlii animo obTersatam primis Tcrsibag su- 
ipicali snmns Q. P, II, 4. p. 71. Fregnens aTilem erat arti- 
fcibns argnmeotnm: Ariadne dormiens. Sic in tabula pictam 
describil Pbilostrat Imag. I, 15. p. 785.: inl ttSy nsr^iSf 
fKtXax^ xstftivrjv vrcviji (ct. Hejn. Oposc. Acad. T, V. p. 
&3.), aic epigr. ddian. GGGIV. Anatl. Br. T. III. p. 21d. 
^enlplam commemorat vnsQ ninQaq xexXifUvav, Ex ■em- 
lis monnmenlis praecipna recenset G. 0. MUlter. ArcbaeoL 
p. 511, 3. Qna re polissimun homm Tersnum Tirlns roo- 
stet indicaTimus Q. F, 11, 6. p. 69. sqq, Non xXlfiaxa vm~ 
talis similibus conlinent, sed Tariis Tisionibns dormientis Cyo^ 
Ibiae imaginem ab omni parle iltnstraDt. Solitudioem eutm 
Ariadna significat, — optatam din qnietem AndrODeda, pro- 
findnm somnnm Baccba toto corpore resolnla. 

T. 0. Ebria Teatigia. Gf, Q. F. 11,6. p. 143.^.24. 

T. 14, dnrns — deus, i. e. Tiolentns et impenoiv^ 
Aecte comparant AcbilL Tat, 11, S.li^otg xai Jiovvaos, 
Ji6a ^iau>i&6oi ^vx^v xataaxovieg iiatalvovao' tts dvat- 
JiXWTiav. 

T. 15. Hnschfc, I, 1, snbiecto positam lacerto 
coninngit, comparato Panlli, qnem snpra posnimus Ters. 3. 
Eic Tcro potins pertinet ad t. 9. Nam nobis, nt abtatiTnm 
es TCrbo templare pendentem eredamus, ordo Terboma 
persnadet 

T. 16. Oscala-apposita samereet arma mann. 



jNGoogle 



ii CommentariDS io Prop. 

Olim iaterpretaH BDnt de teUs «1)100601»$ et fDO foedini nw 

-nssinu loci Tennstiitem manilareDt, arms main snmero 
coniiuixerflia. Nec padoil limiii D. ia Actis Litt. lenens. a. 
183&. II. 79. p. 149. repelere eam explicationem testunonio 
adhibilis Luret. IV, 400. Virg. Georg. UI, 136 (7). In Terbo 
taatandi aulem inesse inbet stgnificationem renerean Graeoi 
nei^av (tioU. Bemsterli. ad Ldc. I. p. 217. Interpp. OTid. A. 
A. 273 (?)), Padnil lamen antea L Fr. GroaoTiam (Ob- 
serTT.IV, 6.) .coius coniectara „ad orft" recepta est ab omni- 
bns nsqne ad Lachmannnm editoribns. Hio Tero, nt loties, 
priniu Terom TJdit, qai arma snmere simili poetis fami- 
liari et Fropertio im^rimis usitato (cf. ad EI. II, 7, IS.) de 
Indis fUBatoriis in nniTersDm iaterpretandnm, opposita an- 
lem mann ablatiTnm absolatnm babendDm esse docnit. Re- 
stabat tamen scmpnlns: Terbnm snmere diTCrsa Tolantate, al- 
tera propria (oscala sumere), altera metapborica bis ia- 
telieclDm, et semel tantum positam. Sed Tere FropBrtiaDDm 
koc ll^Evyftaxos genDS esse docuimns Q. F. II, 6. p. 132. 
Kec desunl aliornm poetaram exempla, fortasse etiam inso- 
Jeuliora, Telut Virg. Aeo. I, 261: Moresgae Tiris et moe- 
*ia ptueL iDTeaaL VI, 419.: Gonchas et oastra mor 
Teri Docte iubet, qno loco aller similior nosbi JDTeniri Tix 

{lOssit, De insana enim mnliere dictnm, cni sabito laTandj 
ibido orta: nam Cftslra moTere simile a re mililari sum- 
ptDw; eonchas movere id est, qood sooat. ADdacissima 
Tero OTidiDB babet, qni huiasmodi lusibvs gandel, Metaoi. 
IV, 175: At illi et meus el qnod opus fabrilis dextra tene- 
fcal, excidit. II, 602: rnltDS, plectrnm, color (Apol- 
lioi) excidil, Ne tamen sic qaoqne apposita mann qno- 
■odo oscnla SDmaniDr, dubites, Appnleinm percontare. Do- 
febit, qnid rei sit. Veterator enim ille talium artiam colli- 
Aas. Metam. Vt, p. 180.: Tddc luppiter pressaCopidinis 
Jlaccnla mannque (i. ^. soa, lOTis) ad os relata (int. 
buccDla CDpidinis) coDsaTiat. 

T. 18. experlae iargia saeTitiae. 6ic codd. prae- 
ter Scaligeri et Fasser^ infimae nolAe, Iibros omoes. Istl 
Tero: Terbera, qaod certatim arripnenuit BrODkh. BDrm. 
ceterL Propertio n«lrnm reddidit Ladm., qui apte compar 
rat Ljrgdan. (TibDlLIIL) 5, 13.: insaa»e pedifantes iox- 
gia meutis. 

T. 20, ignotis-cornibDS Ipaelidps. Miratnr di- 
•Ctnm pro ignotae e. Iqacbidos,- nec tamen cortlgit L^clmi. 
NoUem ineptias distsset haec enallages exempla, ^oe qaani 
■eceitoriit paene TiBC^Iis cum DDiversa poesis hniDs natura 



jnGoo^Ic 



El««. h 8. IS 

CDaimgtosiM, ^«n^iifl- nMtri poefoe iagcidui dtcufll, aa- 
pHffbU coU. Q. P. il, 6. p. 143. tq. §. 24. 

T. K7. DHAtite <lie(n, ntroiQ ilax.ti praeferu, fulfli- 
rim] libri ta^tot, u dnzit, qnoj est KeapeliRuu et copu<- 
tennn, BertdL4r4;o probBtjiH ^Syiit. Gr. p. 424. coU. WdL 
kd Lf^ p. S65. lleBs4. Speciv. eriL iaterpr. Pltt p. ^ 
Sroaii- II, »*, fS3.) 36. lU, 16, 10. IV, 11, W.) Gf. aim 
Q. P. n, 6. §. 6. p. 116. (t»i Gl. II, 7, 1. 

m. 32. Se pir&apU futad ua ^egaati >i4e Q. F. U, 
9. ^ 141. 

T. 36. GUnila cxfilit e faribni. Sfon fateHrail 
(d. I^p>.) liaokauuii. TtQMtjtfnf, cam, qofmuido qnis e oUri- 
Hi for^nu u^eUalH, 8U>i boi li^aere dieat FTokat erg« 
Beinsii inTeBtnn; reppnlit a foribns; Jpse Ttto praffM 
UVenuBiM inetu seoalu aspBlit a proptBaiL Kec tamea 
riU tmrectioae opoi. Htua se de mn Fnpertii diGam, qoeB 
Q. F. H, 6. p. 14D. §. 21. expoani, res iii ntraqne iiiiga* 
Hlis alwerTau ab W. Dp., Telol « Diuen. ai Ttb. I. 8, 16. 
I, 1. 36. Lobeek. ad Sopb. Ai. p. 269. Seidler. ad Enr. EL 
442. Bera. nd Vig. p. 897^ ad Sfxpii. Tracb. 106. Eleetr. 
m. (243.) Ben^rdy. Spt. 6r. p.l26.ef. Itaque r^oif 
ihM» it» laBlua exenpla affcro, lui» Sopbac^ (Antig. 

(uv «bice deHua tdoctp ianna &'ixeaaa%os fit), qno bia 
witer lecia oi^bw iUastialnr; aUerum Qiidii, qood ad ■•r 
■Um aensni paene ^rardnB Tideatnr £ait. V, 435.c 

Va^ae m«ii«s jgnrMs /bnfMM profult wnld. 
qoccam cf. Tib. U, 1, 13, Virg. Aen. I, 659. JH, 237. De 
repetitis Tero in Terbis repiOTendi prsepositionibus Tid. Pissen. 
ad Tlb. I, 2, 84.; et exenplornm nubem hoc ipso Ipco cfilf- 
leptBrooUi. Deniqne ne e faribas expulsnm mireris, non 
de (oribns rel per fores: Lygd.'(Tib. III.) 3, 3. Tel 
c limine prodire non Teritus est dicere. 

T. S4 FortacM obTersabatnr Cidtiaaoh. ep. Aaft. P. V, 
M. V. M. T. I, p. «0. lacobs. 

oSraif im-iaauis, ^unuiBT^, uf i3i' tQifaiir 

XOtflltfts. 

SerABc^g. InvuaGrTpbiaiialfiSl. eslabftt prodncere, 
probatnm Hdnslo magno cKemplomm piolimine Bronk- 
iasias imare aatos est. El perTiciL Nam non modo Bnr- 
■anui, BarAU, KoinoeHi exemplariaoccnpsTft, sed, qnod mi> 
larii, etiam Ladvanii ed. Idps. lac^e expidit, (ni* Ktb« 
iradaeere Uluritatis BOtio adfcaeresocret. Btclei neolCi^ 
Mo ^oa cral iu oitcamagi. Propins eiim wat aa»Ua. 



N..,j-,Goo^le 



16 ConunentariDS hi Prop. 

I^ con prodMtere bEI ,4oiigiorem rcddere &octeiii'' ant eerta 
Mnsnii nOGtii TigiUndo extendere," perdncere Tero 
^ad fiBem nsqoe, i. e. ad in«ne Tigilare," bic, qnid acribeit- 
dnni sit, etiamsi nen tanto conaensn codtces poBGerent; ex- 
aota sidera (t. 38.) dubitari vetant. GeterDm verba pro- 
docere et perdncere passim in codd. confasa exemplia 
plarimis doenit Drakenborcli. ad Lir. XXXVUI, 50, 1. ad 
giL Ital. XV, 229. Doering. ai CbL GIX. 5. 

T. 43. leTiter qneri „erit aubmissa et quaii mp~ 
{iressa TOce increpaie; de qno Tide notas ad Oyid. ep. III, 
60." Kc Barmannua ; recte, et couTenit is questns soiitndini 
et nocti. Neque igitnr canssa era^ qnare oplimi cninsque co- 
dicis anctoritate spreta graTiter ab omnibos nsqne ad la- 
cobnn editoribns retineretnr. 

T. 45. sopor impnlit alis. Falso Bnrmannas ci. in- 
dnit. Snbest enim Gallimacbenn H. DeL 234: {Qttvftmh- 
%idi) l7]&aXov int tfcs^dv Snvog iQeidei. ■ Alaa 
sntem de amictu (Tib. Ul, 4, 55.) intellij^ non posse, do- 
cet HejnioB ad Tib. 1. I. 

T. 46. Illa f* lacrimis nltima cnra meis — 
Meta Helosins coni. plaudente Br., creta Scaliger. Ille- 
vota Lennep. ad Golulh. II, II. Ut cnram tneantur, Bnrgi. 
et HemBterhusias ad medicomm filios prOTOcant. Medicioam 
«lim cnram interpretautur. Faleo; nam omnibns, quas offe- 
rwt, locis cnratio est, non medicina, 1, e. res, quae co- 
rationi adhibetur, qualis hoc loco essel aomnns. Mancl 
igitur In illa Toce significatio cnrandi, quod medicorum et 
honinnm est, non remm. Flane contrarian medicinae in 
poeta' amatorio et Properlio cnrae notionem esse docent IH, 
17, 4: cnrarniDqae tuo (Bacchi) fit nedicina mero; I, 
10, 17.: 



mdes laa^m abesse nt onra medicina sit, nt motbns ha- 
beatnr, qui medicinis egel. Remedium igitBrcnraesonnooi 
dicere debebat Fropertiug (sic domitor cnrarum audit 
Senec. Agam. 76.) si Latiue loqui Tellet, non cnram. Et ta- 
men Bnm. ita hic.caecntit, ot od firmandom suam interpre- 
tationen, alternm Frop. locnm (I, 10, 17.) ipse attnleri^ et 
gnod magis mireris, eliam II, 25, 1.: 

I^nicit wita mcn puleherrma eura dolort — . 
Qni TerBus Teram interpretandi Tiam digito qnodanmodo Bion- 
strat Ut enim illic meo dolori iden es^ qnod nilii do- 
Untf (Qnaestt. U, 6. sect. II. §. 28. p. 149. extr. p. l&l. 



■vGoo^le 



Heg. I, 4. 17 

extr.)', sic boc loco: lacrimis neis-niihi laerimaBtL 

QoM antem cnra fneril Cjnlhiae lacilmaiiti, ipsa aperte 
prolocata esl, el lota elegia et t. 44. : „£xterDO longas saepe 
in aoore moras." Ita deniQm attroctio pronominis: Illa pro 
IllDd dictum recle habet. Nam demonslraliTDm sic 
tanliim genus praedicati seqQi, si pro neutro aliud ge- 
Bns ponatur, certnm est. (Cf. Q. P. II, 6. p. 139. §. 19.) 
Alioqmn igitar „IIle-fuiI-cara" Fropertioa aciipsisset. 

Elegla IT. 

Dispositlonem t. Q. P. U, 5. p. 89., deBasso anteni 
m. I, 5. p. 20. 

T. 4. N^n dubitafi reponere, qnod Neap. cum ana secta 
tietar, dncere. Unde enim In GroningaDum celerosgue U- 
Iiroi TiTere Tenerit, inielligi facile poiest: nnde Neapoll- 
tani Itbrarins nuliins falsi suspectua dncere effinxerit, nullo 
mio polest 

T. 5. De nominnm Graecomm formis hic ad Romannm 
Bodam decliuatis contra nsum Properlii solitnm Tid. Qnaestt. 
D, 6. s. III. p. 164. s. IV. p. 175. 

T. 13.- Exconieclnris omnibiis, qnibns hic Tersus Texa- 
tu esl, praeplacel lacobi: ingenuns calor. Sannm tamen 
esse, qualis libris mss. omnibus exhibetur, locum identiden 
pngno. Nam qnod Sanlen. in nolis mss. contra cogitandi 
leges peccari ail, cnm formae (t. 10.) ingennns color tam- 
^am aliud quid opponalnr: primnm, non equidem formani 
ttfiguram saepe ad omnem speciem corporis exlernam et 
ad palchritQdinem referri negamns. Cf. potias II, 18, 32.: 
cseriila £i)riiia;II, 29, 30.: candida forma; ilem 11, 
S2, 58. II? IJ, 16. I, 2, 7. sq. 24. obi ingenua pulchriludo 
cnltni quaesilo oppoDilnr, et heroinae, qiiae propter simpli- 
ccn (ormam sola pndicitia partam laudanlur, non falso 
candore maritos Insisse, sed eo colore fuisse conspicnae 
dicnotnr , qui in tabvlis Apellis landetnr. AttameD allis locii 
beae utraqae discernitar, ut II, 25, 41. sqq. 

Fiditti» plmo tentram eandore paallam^ 
Yidiatii fuscam: dudl ulerflMB color, 

Tidislis tiumdam Argiva p^odire figura, 
VidUlig iwtlrai: ulraqtie forma rnriil. 

Add. m, 24, 5. et 7. Conlra qnae si quis t. 5. puIchritB- 
dinem in nniversnm aperte significari dicat, hic aat marmore 
eiactas imagines poelae antiquorum operum perilo obrersa- 
tu esse exislimet, ant, nisi Sanlenii inTenlnm magis probet, 
cDlorem hic pndoria ingeuoi (II, 24, 4.) ugnnm hfU>eDlis. 
Ul. 2 



jNGoogle 



18 Commentaritis in Prop. 

LachnaBBnm andiftt, qai „naliTuni et arle nalU infnc&lnm 
colorem ingenunm" intelligit. Recte; naui Iiaec lans a 
forma segregala ad animnm pertinel, cum puella — siTe pul> 
chra est, ai?e deformis, uihil refert — non tult alia Tideri, 
alque esse. Sic ingenni crinea, nullis calamistris cri- 
spati, sed natnra nadulanles Slal. Silv. II, I, 44. dicunlur, 
qnos Pelronius iageoio suo flexos ajipellat; ingeaui 
foates Lucr. I, 231.; ingenuos tophus Iutcq. III, 'iO. 
Haec iaus tanlo magis in Cjnthia placel, quanlo acerbias 
Goalrariuro smator deceptus pueilae exprobrat. cf.'III, 'ii, 7. 
Ne tamen quis bis ipsis argumeulis usus cum Scioppio „nal- 
lis decus artibhs" mallet, iilem Lachmannus provldit, qtu 
Sallustii yerba (Catil. XXV.) ad siguifiGandas quas Cynlhia 
callebat artes recte adbibet: „psaliere, sallare elegantins, 
quam necesse est probae: posse versus facere, iocum mOTere, 
sermone nli tcI modeslo Tel molli tel procaci." Add. QnaeslL 
L. I, G. 6. p. 37. De ablatiTO nero Properlii proprio, cnius 
nsus exqnisilior non fugil hoc loco Lacbmann. yiH. ibid. 
II. 6. p. 136. 

T. 14. dncer'e. Dicere lacobns: receplam deinde 
a Lachm. ed. BeroL, qnod in hanc fere seulentiam Interpre- 
tatnr: = Gaudia, qnae, quamvis oculis testibus soleaut eiL- 
peti, tamen hic poela verecuudiae caasa teciioribus verbls: 
gandia snb tacila Teste malit dicere. = Sed neque 
cnr hic poiissimum, obi non (ul EI, II, 15.) nltimo ardore 
abreplus poeta bacchalur et exsullat, Terecnndius loqui quam 
agere malueril, apparel, neo quomodo res, quae lacobo in- 
dice minime esseut occultae, conlraria plaue appellalione 
sigaiGcare cui liceal. Aa eiQun/a esse tuII Fropertium? 
Quae flgnra in huius loci simplicitale nimium quKnlum frige- 
ret. Ne de Latiailate dicara plns quam suspecia dictionis, 
gaudia, qoae dicere libel: „sub tacita Tesle", pro boc; „dc- 
cnlta tacila Vesie." At, si iDlenlius qnaeras, minime pugna- 
liit leclio Tulgata cnm argumento El. U, 15. Illic enim nl- 
lima ardoris insaaia abreptus exsultat, ut ne pudorem qui- 
dem cnm veste abiectnm mireris. Ilic ubi placide gaudia 
saa expoait, ea qaae tegere et occullare commuuis Terecua- 
dia solet, Terbis eipndori et Terecundiaeaccommodatis sigoi- 
Scari par erat. An tu ceases, FrOperiinm semper, Tel eerle 
Tulgo, ita libidine gestisse, ut eo qaem attulimus loca? 
Quod nobis q^uidem flagiliosum ?iderelur. Cf. eaim, quam 
decenter aareae aetatis amores describat El. III, 13, 33. 
Itaqne, quod NeapoUtanus cum aliis tnelnr, ducere re- 
scripsi. Unde qoam facili lapsu attera lectio oriri potue- 
rit, GODstaDs docet Ubrariomm his in Tocibos error. Cf, 



■vGoo^le 



Eleg. I, 5. 19 

Bnrm. ti NemeB. EcL I, 63. nrakenborcl. ad tbr. XXXVm, 
43,1. 

T. 23. Varia coniectanl Heinsius et Rnlitikeiiiui, qno- 
mm ille „non tingel," )iic „Mallas~Gon8perge(" 
legere m^uernnt, quia, pnto, in ablativo suis fletibns 
kaerebant. Nam comemnere pro „fasti(lii'e et fn- 
gere" vnlgo dictom ipsi eine dubio noo ignorabant. Proxi- 
num noslro Virgil. Georg. IV, 104. de apibus: Gonte- 
■onntque faios et frigida templa relinquunl. Ablativus vero 
ille, quem si simplici verbo contemaere iuuxeris et 
deinde negationem addideris, setilentia perverlatur necesse 
tal, expeditus Tidebitnr, si qnanlum xaza avveaiv nectere 
Terba Propertins amel memiiieris. Cf. Q. P. II, 6. s. II. 
^. 16. p. 132. Alqiii noo contemnere cum idem sone^ 
gnod adire, adorare, quid Telit abUliTus ille satis patet. 
T. 27. nostri. nostro maluerunl Heiosius, Bnrmaon., 
correxit Lachmannns. Antiqua probo; non quo prooominia 
possess. et gen. pron. person. usum hJc promiscuum credam 
(cuJHs tamen nsus exempla plurima collegit Haasius ad Rei- 
U{. Gr. L. §. 363. n. d40.), sed quia sic mullo quam tuI'. 
tfxi mado forlias duae res simiil sij^nificanlur. Etenim so- 
Iiljj mu tui f oederis yinculis, non solum Propertius amore 
H abdicassel, sed Gyuthia etiam suas flammas, propilias 
utea, io odiom conTcrsnra erat. Sic si accipias, nOTissimi 
eliam yersus aptius coeant, quibus si sahae res manserint, 
■ibil in amica inTenlurum esse se de quo qneratnr, Fr. 
lignilicat. 



Eleffla T. 

Dispositionem Tide Q. P. II, 5. p. 89. De Gallo an- 
tem, eui haee elegia inscripta, forlasse Aelio, qnem caTen- 
dam esi ne cam Cornelio confondas, Foroiultensi, cf. ibid. 
I, 5. p. 21. sq. 

T. 2. Melaphora ab ingo dncla (nnde etiam^conin- 
eiam), Dt 1, 1, 32. el apertius III, 26, 8.: 

Tit Vtni co«v(Hi«n* non *init ire iugum. 
Mi. Anson. Solon. t. 2.: Par pari ingator coniux, qnidqnid 
inpar dissidel. Cf. Hor. £pod. XV, 14.: £t quaeret iratus 
paren. Vix opus esl in melaphora tam facili etiam Roma- 
ni» (CatnU. LXVHI, 118. Plaul. Pseudel. I, 1, 65.) ad Graecos 
proTOcare. Qnamqnam simillimum nostrl Theociit. IdJCH, 
16.: aXkflovs iq)iJi.ijavn> ur^ .^vy^. 



ji-vGooglc 



90 CoiDiQenttnBs In Prop. 

T. S. Hemsterli. propler t. 8. malail meae. Assen- 
liebatur in ed. Lips. Lachm. Sed dnae sunt res, quns ca- 
Tendas amico Cynlliiani teulalnro Prop. ait, et amoris vehe- 
menlia fnroresque (yt. 3. 6. 11. 12.), quales ipse iam an- 
num insaniTerit (£1. I, I, 7.), et impotenlia irae mnliebria 
fastnstiae superbi, si qnando peccaTerit. Hae dnae res, cum 
allerntra per se non tam atrox malum filtnra sit, qnoniam 
alteri explelalibidine, alleri conlemptione facite licnit mederi, 
coninnctae demam intolerabiles Snnt. Itaqne coniunctas pro- 
ponere amico poeta debel)aL 

T. 8. non solet-tibi. Si opns esset. emendatione, 
praeferrem ceteris inTeotnm librarii, qni codicem Cuiacia- 
nnm interpolavit, sciet-libi. Solel-Tiris, qnod censor 
interpretationis Strombecliianae excogita\it (Acl. Lilt. len. 
1835. p. 151.), Gallica nive frigidins. Sed recle lacobns: 
„libi ijitixas inlelligo." Gf. Haas. ad Reisig. Gr. Lat. p. 
664. u. bii. KrOger. Gramm. Lat. p. 4B4. §. 365. 

T. 9. Secutas snm, qno codicnm Tel discrepantiuin 
Testigia docebant. lam enim, qaanto feliciore snccessu inilio 
amicus usus fuerit, tanto gra^ns ei serTitiom imminere, 
poela exponit 

y. 11. Vergnm non intellectum coniectnris Tariis ten- 
tamnt. El. censor qnidem ille lenensis solutis nameronnn 
.compagibns: 

Nim libiiam tomnoi no3i uBa relintfaet: ocelli» 
lUa feroa cett. 

Scilieet ignorabat, non nodo oculis amatae pnellae capi ama- 
lorem (ut I, 1, 1.), sed nt sensns omnes (II, 1, 55.), sic 
maxime ocnlos ipsiui amatoris potissimum ioTadi eb amica. 
CSf. ad I, 19, 5. Ui, 24, 2. Hinc de amore II, 30, 9. sq. 
Extuhat iUe acer autog et toUere numqvam 
Te patietw kumo tumina capta Memel. 
el I, 0, 27. non liceat Tacnos sedncere ocelloa. Hine 
Apollon. Rhod. III, 1018.; !STQamtv "EQtng ^dstav anS 
^X6ya'T^G S^aftaQvyag^Ogidalfiiiiy iJQTtaiev, Ulrum- 
qne Bimile coDiungit Oridios, dum Amor. III, 12, 48. inrat: 

ptT-tuoa oculos, IfuJ rapuere meot — 
el Heroid. XV, 22.: 

, O fnciea ocutis ituidiota meia^ 

Sed totns nobiscnm facil II, 19, 19.: 

Tu quogtte qttne Hoelrot rapmitti HtgieT octllo» — . 



jNGooglc 



Bleg. I. 5. n 

H clegufiu per inucs inmeros dncta «en^on BUtnu 
Ann. Br. T. L p. 480. ep. IV, 2. Amh. P. p. &63.: 

a Laclun. ad El. V (IVJ, 4, 32. 

Recle; nam qaomodo ille ocnlos adliac snoa dixerit, 
qBornm omDe imperiam amlcae est concessnm , ' cni somDi 
fuiete dempla, interdiu etiam, al Catallianse Lesbiae flen^ 
do scmper turgidali rnbeDt aul iDcerli el Ta^ bae 
iUnc f erautur 1 An refert , oculoe baheas aecDe , ^ 
uos anDis arbitriuin penes dominam est, si, ut ait Frop. 
IV, 1, 143. aq.: 



T. 16. docet notanLl Dacere de lineis diclum: timor 
CMfaadet et dislorqaebil liiieameDta faciei. Sic dncere 
Itneas Qainl. Insl. II, 6, 12. nolas Tibnll. I, 6, 20. et 
nms Frop. 1, 6, 16. de scissis nngne genis — notare ora: 
H in pallorem et macolas ioterpreteris. 

T. 20. domum Heins. langoere, Lachm. praeler lan- 
jierem falsnm esse ait. „Quis enim," qaaeril, „Tdv Svs- 
i^tt domnm abire cogerelP Errarel io platea, sub diTO 
eicobaret, paella TClare nollel." Sed „domna i^ire" for- 
■nla um triia usn Laliuo (cf. Clc. Act. Verr. I, 9. id. Ep. 
Fanil. lil, 6. estr. Liv. XLV, 34.), nt omnis eouiitiali Tia 
sponle lino in participiam exclusnm Tertat. Gf. ad El. II, * 
16, 16. 19. exlr. UI, 5, 2. lU, 13, 66. Q. P. D, 6. s. IL 
g. 23. Polerat enim eliam omissa Toce „domnm" dicere: 
nijuid sit exclusnm abire," auletiam quid sit exclndi." 
M>m nt, etsi per lolam nocteni excubasset, domam tan' 
dem abirel, certum eral. Quid interea faiierel, expooere 
nnne uon alliDebal. UDde minime falsun ease „domam" 
appareL Contra abire domo, eo qno Lachm. TOluit sen- 
in dictum, Tercor ut Latinnn ait. Sic enim nnde posilum 
de sua caiusque domo propria dicitur, ut*eliara domi, do- 
BRDi, et Graecnm: Oixot, oYxo&ev, oXxooe, ooslrumqne: „iiach 
Hawse , i-u Havae, von Hause " nunquam de aKeua domo di- 
citar. Cf. Cic. Ep. Famil. IX, 5. Caes. B. G. I, 6. Terent. 
Gan. III, 5, 62. Ile 6fioiOT£i,siT(^ Tcrsa cf. Q, F. 11, 
S.IV. p. 171. 176. 

T. 26. de lanlo nouine. Ad Gynlhlam referl lacob. 
Nos ad Gallum. Arlissime eoim hi Tersus per parliculam 
„qnodsi" cnm proxlmis 23. et 24. iuDcU. Fraelerea lid. de 
GaUo Q. P. L5.p. 21. sq. 



vGooglc 



gO CoiDiBeDUritis Ib Prop. 

T. 5. HeinBlerh. propler T. 8. tnalnit meae. Aisen- 
tiebatar in ed. Lips, Lachm. Sed dnae snnt res, qnas ca- 
Tendas amico Cjnthiatn leDtatnrD Prop. ait, et amoris Tehe- 
nentia fnroresque (yt. 3. 6. 11. 12.), quales ipse iam an- 
nnm insaniTerit (EI. I, I, 7.), et impotentia irae muliehris 
fastnsqne superbi, si quando peccaTerit. Hae duae res, cum 
allerutra per se non tam atrox malum fdtara sit, qnoniam 
alteri explelalibidine, alteri contemptiooe facile licuit mederi, 
coniunctae demnm intolerabiles fiont. Ilaqne coniunctas pro- 
ponere amico poeta dehebaL 

T. 8. non Golet-tibi.- Si opas essel. emendalioDe, 
praeferrem celeris inTentum librarii, qai codicem Guiacia- 
nnm interpoIaTil , sciet-tibi. Solet-Tiris, qnod censor 
interpretationis Strombeckianae excogitavit (Acl. Litt. len. 
1835> p. 1&1.)> Gallica niie frigidius. Sed recle lacobns: 
„tibi ^&ixa^ intelligo." Cf. Haas. ed Reisig. Gr. Lal. p, 
664. B. 542. KrQger. Gramm. Lit. p. 484. §. 365. 

T. 9. Secntns snm, qao codicam tcI discrepantiam 
Testigia dncebant. lam enim , qaanlo feliciore snccessn initio 
amicns asus fuerit, tanlo grariai ei serTitium imminere, 
poela exponil. 

T. II. VersQn non intellectum coniectnris Tariis ten- 
tamnt. Et. censor qnidem ille lenensis solntis nameroram 
.compagibns: 



Scilicet ignorabat, non modo ocnlis amatae pnellae capi ama- 
torem (nt I, I, 1.), sed ut' sensus omnes (II, 1, 55.), sic 
maxime ocnlos ipsius amatoris potissimnm inTadi ab amico. 
Cf. ad I, 19, 5. UI, 24, 2. Hinc de amore II, 30, 9. sq. 

Etecyihttt ille acer attleg et foltere namqtiam 
Te pfftiefnr humo lumina capta temel, 
et I, 9, 27- non liceat Tacuos sedncere ocellos. Hine 
Apollon. Rhod. III, 1018.: STf^anTEv "EQaig ijdEtav oiTid 
qHoya- i^s t^ ofiaQvyag' q) & a X ftiSv ^(fjia^ev. Utrum- 
qae simile coniungit QTidias, dum Amor. III, 12, 46. inrat: 

per-litos oculos, ^i rapuere meo$ — 
el Heroid. XV, 22.: 

, fitcies oeulis intidiota meiaj 

Sed totns nohiscnm facit U, 19, 19.: 

Tu quoque guae nostro» rnp^istl ntgieT oetUo» — 



jNGoogle 



Heg. I, 6. M 

et elegantiiis per omiiea namwog dacta metnphon BUanu 
Aim. fir. T. I. p- 480. ep. IV, 2. Anth. P. p. 563.« 

Piifi^S mt tlip jovto nqoia^ntxfttu 
U. Laclim. ad El. V (IVJ, 4, 32, 

Recte; nam quomodo ille oculoa edhnc saos dixerit, 
qnDrnm omne imperiam aoiicae est concessnm , • cai somnl 
i[uiele dcmpta, inlerdiu ellam, nt CalDUianae Lesbiae flen- 
do semper turgidnli rabent aut incerli et yagi hnc 
illnc ferauturf An refert, oculos babeas necne, sl 
isns emais arbitrium penes dominara est, si, at ait Prop. 
IV, I, 143. sq.: 

o «itclem l^ctmaue tiidthi», 

I nwi iuiaa eadet 

T. 16. dncet notam-l Ducere de lineis dictum: timor 
. coifnndet et distorqnebit liiieamenta faciei. Sic dncere 
lineas Qnint. Inat. 11, 6, 12, notas Tibnll, I, 6, 20. et 
nrsns Prop, 1, 6, 16. de scissisnngae genis — nolare ora: , 
K in pallorem et macnlas inlerpreteris. 

T. 20. domum Heins. laugnere, Lachm. praeter lan- 
{nDrein falsum esse ait. „Quis euim," qnaerit, „idv 6vg- 
i^ma domain abire cogeret? Enaret in platea, sub diTO 
eicnbaret, pnella vetare uollet." Sed „domam abire" for- 
■ila tam trila usn Latiuo (cf. Cic, Act. Verr. I, 9. id, Ep. 
Faail. III, g. eslr. Liv. XLV, 34.), nt omnis enuntiati Tia 
Ifmte linG in participinm exclnsnm Tertat. Gf ad EL II, ' 
1«, 16. 19. extr. Ill, 5, 2. in, 13, 66. Q. P. U, 6. »- .IL 
§. 23. Foterat enim etiam omissa Toce „domnm" dicere: 
»qnid sit exclnsum abire," autetiam quid sit excludi." 
Hui Dt, etsi per totam noctem excubasset, domnm lan- 
dem abiret, certam erat. Quid iuterea fa^eret, expooere 
unnc non attinebal. Unde minime falsum esse „domnm" 
apparet. Conlra abire domo, eo quo Lachn. voluit sen- 
in dictum, Tereor ut Latinum sil. Sic enim nude posilnm 
de saa cuiusque domo propria dicilur, ut etiam domi, do- 
iiHm, et Graecum: owtot, «"xo^ct-, otJfOtTEj nostrumqae: „nach 
Uttuse, zu Hau»e, von Haute " nunqaam de aliena domo di- 
dtur. Cf. Gic. Ep. Famil. IX, 5. Caes. B. G. L 6. Terent. 
Eon. III, h, 62. 0e o/ioiOTc^et^^ Tersn cf. Q. P. II, 
!. IV. p. 171. 176. 

T. 26. de tanlo nomine. Ad Gynthiam refert lacob. 
Nos ad Gallum. Artissime enim bi Tersus per parlicnlam 
„qaodsi" com proximis 23. et 24. iunctL Praelerea lid. de 
'Gallo Q. P. I, 5.p. 21. sq. 



vGooglc 



33 Commentarias tn Prop. 

T. 28. medicina mali. Of. I, 10, 17. HI, Id, 3. 
Bacb. ad Fbilet. trgta. I. a. l. 1. I. 

T. 32. rogata Tenit i. e. rogatnr Q. F. It, 6. p. 
143. §. 23. Rogari auteia ad antoies sollicitari recie 
interpretalar Burmannns coll. OTid. Amorr, I, 8, 43. II, 19, 
20. fiaim. patruo ad Ovid. 1. 1. II, 2, 5. et Galjjam. £cl. QI, 25; 



Dispositionera iUustraTimas Q. P. II, 5. p. 92. De 
TdUo, CDi cannen inscriptum, ibid. I, 5- p. 23. sqq. 

T. 6. colore. Absnrde Burmannns colorem ora» 
lionis inlelligit. Ita iDterdiun Docel dectam esse. Qnid 
sit, Teuiistiores leclores non quaerant ex Volsco, qnamm 
Mc anb ipsis iDterprelatioDis PropertiBnae incunabulis Terum 
iam sensit. 

T, 9. meam mihi se iam Heinsias; forlasse recle. 
Quainquam tolia Tel accnratissimo exciduot. Becte lacob. 
cf. III, 6 (i. e, II, 14), 15.: Atque utinam non tam. 

T. 10. ingrato optime coiTexeninl llaltl Vattc. I. et 
Cololit exc OccupaTeral CDiiieciiira ingeniosa Ueinsius (notis 
ad Prop. p. 660.); irato qiialiciinque niodu defendi posse, 
lacobns exislimal, si passiva yi posilum liabeanins. Vix cre- 
diderira; oec addicil Jocus, ad quem ipse prOTOcal I, 16, 
38. Tristis autem, ne lacobo credas, „eo Tocabulo non 
.satis presse iram sigoificari," idem plane est, qnod irata 
el minax, cf. I, 10, 21. TJbnll.IV, 4, 18. Lucil. etAfran. 
ap. Non. p, 409. Plaul. Cas. II, 3, 12. 

T. 17. Non niinc moror leclores Tariarnm conieclura- 
rnm turba, dummodo locnm non modo explicari jtosstf, sed 
facillime etiam explicari iis approbaverim. Quid eniui ait 
Cyulhia? Oscula (mea) debeulur a me (h. e. mihi) Tento 
(non tibi ingrato viro, quo nibil durias esl), si se libi op- 
pOBuerit. Sic euim simili in causa Properlius precatui: 
ulinnm hiiiirnae duplicentur itmjiora brumae, — 

Neve Intntica meni elevet nurn frecee, 
Atqtie ego no» iiideam ItiU sub sidere venloe, 

Cum tibi provectas auferet unda rates. 

Opp.ositos TCnlos recte dici pro conlrariis et adTeisii na- 
Tigationi lacohns et Beckeros docuerunt, quordm cum nter- 
qoe Tulgatam inlerprelalione alia lueri Gonatas sit, iu eo ta- 
nen ambo cnm prioribus VV. DD. 4unl lapsi, qnod osonla 
Properlii, non Cyolbiae iDtelligebant. Nam fieckerns: 
^Veuies," clamat, „ oporliut tibi opponi, ne naris lua exiret, . 



vGooglc 



nbi enin ta et amor tQos .dehfmiai." I«cob. yen: Hoscnla 
(qaae a Properlio reKuIeril) se »90 amori (Fropertii) lit 
debere (}. a. accepla referre), sed lenlis coDU^nriis." Sed 
Beckenis, dDm ablatiTam pnlal esse „opposito TeDto," et im- 
pedilissimm efficit Terbonim strucluram, et Tim facit seii- 
Unliae. Quomodo enim Cynlhia a FraperlJa posceret, itf 
deberet Tenlos oppositos sibi rel iiabere vel r^ijderef laco- 
Ims Tcro praeterTidjt non nnnc de osculatione inter amantei 
igi, quorum altera in littore starel qiieribnnda, alter iii 
ii»e iam dediicta. Sed ridicnla Tere BurmaDni senteDlia, 
fni eliam t. 16. dod CjDlhiam desperanlem in snam i^psins 
Uciem saeTire, sed Prcperiii iam in altnm ablali ora et 
upillas ioTadere eminus opinaliir. 

T. 19. Gf. Q. P. I, 5. p. 23. Specimen Hal. 1836. p. 
6. Sententia liaec est: Tu patrnnm proconsulem, dignnm eo 
iDperio Tiram, per proTinciam comitare et solilo officio ei 
adei. De more latns legendi cnm omnia uolasinl, praei- 
mae eliam clienles palronis ab anliqnariis obsenratnm noD 
le^. Teslalnr antem Saelon. (Oct. M.) de Augusli nepoii- 
ifn: „neque coenaTit una nisi nt in ino leclo assidereDl, ne- 
fie iler fecil, nisi nl Tehicnlo anteireDt" cett. Orid. ex 
PiHil.IV, 9, 17.: 

Dunique Infu« tancti eingil tSA turha matus, 
Conivlis ante pede» irt viderer eque», 

Haec suDt pr&ecedentia longi agminis officia '(luTenal. 
X 44.) eltogati antepedes p4troni (ibid. VU, 142. sq.) 
Bnnc morem idem luTenalis significaTil, egregio simili, quo 
kiing loci paene terba expressit Sat. VIII, 25.: ' 

Praeeeda»t iptat illi (probi moie*) te coiMtdc virgae, 

Qno simiil metonjmiae eins exemplnm praebetur spedosnm, 
quam in Froperlio salis frequentem illuitraTimus Q. P. U> 
6. p, 151. Insigue enim pro ea persona positum, qnae illo 
insigni excellil. Prorsus lamen huc facit Stal. Silv. I, 2, 
23J.: Omnis honor, cuncli veuiunl ad limina fasces, i. «, 
omnes consnles praeloresque. Simile illud quoqne Ovid. Fast. 
VI, 796.: Cum data sunt tralieae templa, (juirine, tnae. 
Slal. SilT. V, 2, 47.: Ille secundus apex beUorum et proi^i- 
Bacassis. Cf. ad EI. II, 26, 18. 

T. 20. oblitis sDciia. Galalis, Famphjliensibns, 
celeris Asiae populis, qui antea liberi ab Amynt^ aliisqne 
tegnlis sub dilione iniili adhuc teuebaDlur. Gf. Q, P. I, i. 
|. 24. 25. 

T. 21. tuaaelas i.e.fn, istaaelate.Q.P.n,.6.p. 149. 



vGooglc 



24 Commentariiia In Prop. 

T. 22. st probis memliranis i«lii tutani retiaeo. Pro- 
nins enim erat librariis lioc in jllnd mutare, ([uam contra, 
Fraelerea nsu rariore CDmmendatnr haec parlicala et ele- 
gantiore. I4am ea nnnc significaliaae pro Tatgari sed posita, 
nt GODlrariam sentenliae, qiiae priore membro negala est, 
fortiiis affirmetar, nlqne iafiuila negatia (aoQtazov} transeat 
in finitam (rS dvTixeifisvov) ; est eoiai Germanoram son- 
dern, Quem nsum quaniTis Tulgo iguorari non oesciam, 
aperlam tamen depreliendi Virg. Georg, III, 520.: Non nm- 

brae possnnt moTere nnimum -^ at ima soWnntnr — 

latera, qnem locum recte interprelali Forbig. et Wagner. 
(Qnaeslt. Virg. XXXVII.) in exemplis omnia miscenl et con- 
fundunl. Cf. lamen Hand. Tnrsellin. I. p. 426. De omisso 
Tero pronomine milii: Q. P. II, 6. p. 124. 

T. 21. omiiia oota. Non tam frigel, quam Lacli- 
maoD. eenset. Nentra enim adiectiTOmm non hercle quidera 
nimis eleganler, tamen ita ccninngnntur a poetis. Certe 
haud deterius dictum, qnam III, 18, 14,; et per malernas 
omnia gesta manns, Tel OTid. Fast. VI, 492.: et dederat 
miseris omnis Insta rogis. Similiter I, 15, ].; mnlta 
dura; I, 18, 13.: mnltaaspera; III, 13,4.: nulla data. 
cf. OTid. Met. VI, 46.3.: ingentia data. Add. Calall. 
CX, 6. VIII, 6. Sed absurdum paene qnod Persins habet 
n, 74.: incoctnm generoso peclns hoaeato. — lacrimla 
ineiB i. e, mihi lacrimanli, nt el. 3. extr. nbi t. commeDtar. 
Qaod antem Lalioilalem ante ^afi^erafne poslulare ail Lach- 
mannus (cf. I, 8, 13. nbi ipae LachmaDn. coalrariam ralio- 
nen est secntns): non modo in oplaliTO negligi eam coninn- 
ctionem nolum est, sed, quod magis mlreris, eliam nbi im- 
peraliTi licibus fnngilnr coniunctiTus. Sic Fers. Sat. I, 5.: 
Non, 51 quid turbida Roma eleTet, accedas, nec le qnae- 
siTeris exlra. Cf. Haas. ad Reiaig. Gr: Lat. §. 324. an- 
.not. 495., quamquam non salis illic discrela sunt exempla. 
Aocuratins rem egit Krflger. Gramm. Lat. §. 511. not. 3. 
Heindorf. ad Hor. Sat. II, 5, 91. Schmiil. ad Hor. £pist. 
I, 18, 72. 

T. 25. Tolnit semper Lachmaonns matnit, auribus 
sois et tribns ap. Bronkb. codicibus obsecatus, quia scilicet 
„Terbnm semper primarinm sibl accentmp exposlulel." At 
nulla sjllaLa fortius aurem ferit, qnam qnae aub terliam per- 
onasionem Tenit. Itaque eaden cansa^ qua Lachmannus, 
motns coDlrariam rationem probo, 

T. 80. Cf. El. II, 7, 15. 

T. 31. lendil lonia propde. HaiD eiQtiJj dioitnr 
Uemes. frgni. 5, 32. Bacli. 



■vGooglc 



Eleg. I, 7. 25 

T. 34. para erla impeTii. Gorniptuni loami oniies 
aistiiiiaTeraiit. Fmtra. Mam pars eris imperii idem 
«t, ^od unns imperantinni. Gf. Q. F. I, b. p. 24. 
ct n, 6. s. U. §. 28. p. 150. Specimen I, II. nbi ex 
Propertio plnrima eius generis exempla altulimos. .Neque 
aliler Virg. Aen. X, 427. Turnus iQ^ens belli pars dici- 
tar (i. e. non infimug bellantiani), cf. ibid. 737. Ofid. Met, 
YU, 483. nt nosler El. I, 21, 4. pars militiae, autTacit. 
Ann. VI, S. Seianum ait Ciaudiae et luliae domus par- 
lem. Unde iniariaLacliniannum, ne, nisi alieno imperio sub- 
ieclas, imperii para appellari possit, pngnat. Quamqaan, 
etiainsi illnd concedas, tamen non inepte sohditum procon- 
liilari ' imperio legalnn partem imperii eo quoque uomine 
dici posse, patet. Esl enini plane idem, qnod ia simili re 
Oiidias ait (ex Font. IV, 9, 7.): 



Accepti autem est grati; tibi eulm aJt, „imperii grali, 
■tpDle Tiro bellicoso, cniqiie semppr armalae patriae cora 
Incrit (t. 22.), tibi porro, ul nepoii, Cui nihiL accepiius esse 
posiit, quam cum sub aospiciis patnii rem gesseris. Nihil 
une gic aenigmati Tel Sibjllino oraculo simile. Acceptnm 
auiem pro grato, quod video oegaturos, etiam sine casn 
posilom inyeniaa Cic. Tusc. V, 15. Gorn. Nep. Uann. 7. Ga- 
liU. XG, 5. Gf. comm. ad El. III, 17, 24. 

Ele^ls VII. 

Fonna elegiae suasoriis similis, de qua cf. Q. P, n, 
5, p. 81. 

T. I. De Fontico eiusqne Thebaide t. Q. F. I, g, p, 
19. Recte ad sententiam Vnlpius confert Anaoreonlea (Od. 16.) 

'Eyra d* ifiiis aXioaiig, 

T. 3. primo Homero. prisco deteriores libros el au- 
ctoritatem Scaligeri aecutus maluit Broukh., quod prae acri- 
plDTa optimi cuiusque cod. Talde langoel. Primns enim in- 
ter omnes'; princeps. Cf. Terent. Eun. I, 2, 10. III, 5, 
19. Quta autem hac appellalione dignior, qoam Homerus? 
H&m, „ul Aralus ab love incipiendum putat," ita Quinlilia- 
nus rtle coepturos ab illo deo Maeonio Tidetiir (X, 1, 46.), 
*t Amipaler Thesaal. Amh. Fal. VII. ep. 409, 6. : vftvtov 
axa7tTQov"O(iTjQ0s ^Z"- Add. Hor. Od. IV, 9, 3. Ln- 
cret III, 105fr. 



jNGoogle 



36 Commentarlas in Prop. 

T. 6. aliquid quaeTioins in dominfttii. ,,'Excogi' 
tamns aliqnid, qno Cynlhiae diiritiem canamns et mitigemui" 
Volsciia. Secuti sunt reliqai interpretes. BnrmaDnns oegat, 
miti^BDdi aignificalionem in ulla huius irersus TOCe inesse, 
Sed mirnm, quod Teram sententiam LachmanDO iniestigan- 
dam retiqnerit. Rectissime eDtra hic quaerere pro exco- 
gitare positom collatis Cic. de Legg. I, 5, 15. Flaut. Pseu- 
dol. I, 4, 8. docuit. Quo accepto, com praepositio in cum 
accas. adversandi potestatem fere semiier habeat, non nodo 
idem esse, qood quaerimns aliquid de domina, sed etiam: 
quo dotninae doritiem nobis expnguemus^ conGtendnm eat 

T. 11. Me landent — placniase. De usu infinifiTi 
PropertiaiM) cf. Q. P. II, 6. p. 156. 

T. 16. eTolaisse. Codices omnes: eTiolasie. Sed 
nire diclum, non modo nove, pro peccasse. Neque Tero 
peccant dii, si sorlem hominibus fere commnnem&b uno non 
srcent. Sed optimum, quod llali iDTenerunt, si modo inTO- 
nerinl nec caan incorrnptnm iis antiquilns sit traditnm: eTO- 
Inisse. Nam, si nsqaam, in amore falalium stami- 
num Tia immorlales manet. El recle perfectnm eTOlnisae. 
Nam, si primo credisHomero, Fonticus etiam (Od. VII, 197.) 

Ililaeiat, Saaa ot Alaa Kajaxlio&is ii fia^lTat 
rttt>a(tiviff p^aitfjo Hfiff, 

Cf. enim praeter exemplornm segelem a BronXh. hnc con- 
gestam 11. 'F. 125. Fiod. 01. VI, Tt. X, 65. Nem. VII, init. 
Flaton. Tim. p. 89. Galull. 65, 311. 381. Lygd. ap. Ti- 
bnll. III, 3, 35. et, quod maxime ad noslram rem facil, Ti- 
bull. IV, 5, 3. : 

Te naseente nofum Parcae cecifiere patUae 
Strvitiitm et dederunt regttit tuperba libi. 

KeiUus tamen Tcrbnm ctoItI „sic translati nec posse dici, 
nec dictnm essennquam, nisi de mnltitndine fatomm — " 
assCTerat. Al nec translate dictnm esi, nec reclam ille 
sibi fioxit fatalis lanificii imaginem. Nam qnaecunque stami- 
na e fusis ducnnlur, haec circniDTOlulis fnsis ediici ne- 
cesse est. Itaque eiolTUDlur stamina, i. e. fata humana. 
Cf. ad £1. IV, 7,51. Ipse Keilius coni. „qiiod noLi no- 
siros hcD Tioiasse deoa." — Quod Tcro debiliorem pro 
acerha carminis inTeciione ironiam ia hia Terbis inesse ratus 
Lachmannus nobis corrigit: neqne omnino acerba illa inTectio 
est sed amica adhortatio, neque «"^fiti^apcelam hoc Tersu Ti- 
demns, sed liumaDiter malnm Terborum omen deprecaDtem, 
T. 21. Veram esse I. H. Vossii ohserTalionem de dis- 
crimiDe particularum tnnc et tum, qnod sola evgmivi^ con- 



jNGoogle 



Eleg. I, 8. 97 

Blel, ^i accoratiBS codices, Neapolitanum impriaiis excnsse- 
rit confilebilnr. , 

T. 22. RoinaDis-infteDiis. EldifkiBS in nott insa. 
coiiiecit „RoDianug loacliiis," Iiand inficete , nisi e( a^tlribatDia 
illnd Ogypat aelati convenienlius easel, qiiam Propertii, et 
Bonanos Gcaecis opponeret, inter quos hic nullum cerlameD: 
iigenia enim graTium' poelarDm cum levi amalorii carmiais 
\m contendiintar. Nam FroperliDS ingCnio carmina sua Don 
Merese, salis aigni&caTit v. 7.: Nec lantum ingenio, qDaa- 
tu servire dolori cogor, cf. 11, 1, 4. Qnare inre illis, 
^u proprie dicanlur, ingeniis inserere ae Teretar. 

V. 26. magno foenore. De alilalivo t. Q. P. II, 6. 
I.I37. §.18. et comm. ad EI.JV, 10, 23. 

Blegia TIII. 

Dispositionem illuslraTimns Q. P, II, 5. p. 86. e( Ac- 
nntiQs ibid. p. S9. et 92. De tempore, ^o elegia scripta 
Uie videretar, ibid. dix.imus III, 3. p. 223. 

T. 4. vento, quqlibet an legeadum sit, dnbitatPai- 
untius. Sed nostram interpuuclionem veram esse BurmaDB. 
deBDDslravit coll. Ovid. Heroid. XII, 110. 

T. 7. fulcire rDlnas. Sic codd. omnes praeter Har- 
Itianam et Vossiannm nostrum. Neqne ego quicquam mulo. 
Qnanvis enim allera tok prninas et facilitate et eleganlia 
K commendel, gemino tamen partu cnm eo Dalum islud 
„BnlGare" spurium librariorum foelum osteudit. Nara por- 
tenlo Bimile, 'pedes teneros puellae cum aralro comparari. 
Ruiaas anlem omuia dici, quae coelo in terram deorsnm 
■itlunlnr, Hemslerbnsins docnit. Idem verbnm fulcire, 
comparalis Graeco sQeidetv et coDtposilis Latinis infulcice, 
ODfulcire, offulcire iilem fere qnod premere et 
cilcure probabile reddit. Nam quominus cum Italis (Pnc- 
cie el Ferreio), qnihus Gronovina (Dialrib. ad Stal. SyW. p, 
357.) el Beckerus (Eleg. Rom. p. 267.) assentinnlur, fnl- 
«ire r, inlerprelemur: imposilas curpori ferre et snstiuerei 
ita antem qnominus iDterpretemnr, Propertiani ingenii mo- 
dcstia impedit, quae Dlvem lanta mole in bomines irruentem, 
Hl eo onere qnasi supprimanlur, profecto non fioxit. lure ' 
Itmen suo Bnrm. in eo scrnpulo baerere sibi Tians est, qnod 
HensterbDsins simplicis yerbi fulcire significalioaem eam,. 
pam proiulit, duIIo teslimonio comprobasset. At snperest 
nnDm cerle et singnlare in omui Lalinitate exemplnm ap. Per- 
siun (Sat. 1, 78.) , ubi: „ADtiopa aerumnis cor luciilica- 
l)ile falta" idem planeeonat» quod „pressa Beramnis."; 



jNGoogfc 



28 Commentaiias in Prop. 

Nsm illic etiam volgatam notionem qni taealar, absnrdani 
efficiat BenteQtiam. 

T. II. Tyrrhena-arena, Versns leoDinns aures 
BrouVh. ita affeDdit, nt in ora rescrlberet. Tn Tero cf. 
Q. P. II, 6. p. 175. 176. CelernB non modo ferri hic 
posse eam Tocem Laclmann. et Beckerns (Eleg. Rom.' I. I.) 
(leinoiistraruDt sed „tam commode sententlam ornare" Hem- 
slerhnsius docnit, „ut nihil snpra, quippe qnae tristissimae 
Eolitudinis imaginem excitet, quod miseriam amatoris desti- 
tati mirifice an^Eeat." 

T. 13. Hiischkins et lacohns Scaligemm secnti disticha 
13, 14. el 15, 16. sedes mntare iubent. Alqne hic quidem 
Tnlgalam librorum scriplnram: snbsidere retinet, sic inter- 
preialiis: Nunquam tales Tenli qqiescant, qnibus unda navem 
tnam Texel et mergat. At primum terbum prOTehi se- 
cvDdnm semper flalDm sigDiGcat, eum maxime, qui e 
portu oaTigaulem seqnitnr. Sic Valer. Placc. IV, 421. Gaes. 
B. G. IV, 28. Sil. It. II, 1. Add. Burm. ad Valer. Flaco. 

11, 77. Oudendorp. ad Lucan. IX, 319. Lucret. N. B. VI, 
1025. Et aic scribendum senlto LIt. XXIX, '21, 6.: Venlo 
Becundo salis Tehementi proTecli celeriter e conspecln ter- 
rae ablati snnt.' Vulgo enim profecli. Nam haec dno 
ferba passim confandi a librariis Drakenhorch. docnit ad 
LiT. XXI, 2, 4. I, 60, 2. IV, 55, 8. VIII, 1, 3. 7, 7. 38, 

12. XXII, 20, 4.'XXXIH, 24, 3. XXVII, 47, 1. XXXV, 26, 
2. XXX, 43, J'2. Vides neqne in Terba prOTehendi nec in 
anferendi qnidqnam inesse, quod per se adTCrsnm mare et 
„diras tempeslates" qnod lacobusTult, signific^l. lam 
TCro Tide^ quae lacohns Propertinm oplanlem (acil: „Ulinam 
tempestales le cnm naTi tua abreplnm perdnint. Sed mare 
tibi sit placidum, Galalea tihi opilnletur." - — Hoccine fln- 
ctuantis aolum animi est, an plane insanientis? Nam ut mol- 
lis amator mala imprecetnr, quae inseqnentihns Terbia ex 
parte revocel: nno oris spiritn niilloqne addito mnlati animi 
signo nec cansa, prorsns sibi contraria optare, hoc neqne 
poetae est neqne hominis, nednm Propertii. Contra, sen- 
tenliarum nexu (serralo anliquo codd. mss. ordiue) hunc ora- 
tionis progressnm poalnlari patel, nl primum quidem poeta 
ne Teoli oaTem litori sibiqne anferant precetor, deiode Tero, 
si tamen dii semet hoc passi sint malum sibi evenire, nl fe- 
licia Tela amicae naTiganti praebeant, Qood cnm oplime per- 
spiceret Lachmaonua, sic inlerpretatns est tales: qui nnnc 
mare possident et te remorantDr. Sed de his neqiie 
aDteasermo fuil, nec qnomodo Teotis adTOrsis etremoran- 
tibua ratis proTehi et anferri possit, uUo modo in- 



■vGoo^le 



Eleg. I, 6. 29 

lelli^tTir. Ita^e iQgeniosaiii Helnsii GODiectnram , qnae vix 
natalio diceQda est, arababns, ul aiunt, amplecteDdam ceu- 
ico. Disiunctis enim (nec sine codicibiis), qnae male id plu- 
rinis libris cohaeseraDt, verbis: sub sidere scripsil; pro 
lilis lero (quod iDseqnentis TOcis liltera prima ilerala fa- 
ciUine nasci potuit) tali restiluil. Sic promplissima sen- 
leotia ea, qDam unice desideramus. Neque nunc de sideri- . 
bas, qaae faciem coeli lemperant Tentosque regunl, ul apud 
doctoa, dicendum reor. Ipse poela Vergilias, ut roorareHlnt 
Bantao proxime (t. 10.) precatiis eat. Hocsolum addo, sl- 
dns saepe non magis cerlas slellas dici, quam ipsa coeti 
namenta el Ticissitndines anni. Ituque Tacit. Anu. I, 10. 
lidere aequinoclii tumescere maxime Oceaaum dicit, et 
Properlius brnmae tempns duplicari vnlt, ne Teml 
aequiDOCtii sidus secoQdos Tentos Cynthiae afferat. Neqne, 
il haec sententia efficiatur, queis pro qnum t, 14. re- 
scribere cum GraeTio opus esl; immo, nisi aoferet eiiam 
Hnliria in auferat, ne licet quidem. De prDprietale eDim 
leriRaais Propertiani, quae post couinnctionem quum in de- 
lignando lempore fnturo indicaliTum flagital, diximus Q. P. 
0,6. p. 118. lie quis aulem miretur /air snb sidere 
im auferel, pro quo — auferal, Ciceronem consulal Ep. 
AII.III, 1.: Utinam diem illum Tideam, cnm tibi gra- 
lias a^am. Cf. Krnger. Gr. L. §. 26. nol. 2. §. 580. n. 3. 
— lafiailus autem esset labor, omues quas his et insequeo' 
libns Tersibus critici tnrbas moTerunl, recensere siDguJas at- 
qne refutare. Nos levissima Passeratii mutatione contenli, . 
nl sBlis demus Lalinilali, patietnr pro patiatur reposni- 
uns, qnod io quibnsdam, nec malae noiae libris inveniri 
Murelus lestatur. Nam patiaris, quod inde a. Beroaldo 
ediliones occnpaTeral, nt nnllo cod. ms. commendalum, iure 
npnlil Lachmannns. Ipsi ptacDit „patienter." Undam 
poela precalur, ne committere Telil, ut in liliore desertos 
i)ise nanu despecta et ludibrio habita, amicam crudelem 
fraslm Tocel. Qua in interpretalione cum singulis paene 
Terbis dissentientes VV. DD. Tideam, age singula probemns. 
Primnm enim, quod undae sensum et Tolnnlalem iribui^ 
ne ineptnm esse Lachmanno credas, salig fortasse fuerit, ad 
locos illos proTocare, qnos Q, P. II, 6. p. 153, p. .114. §, 4. 
conlnlimus. Sed commode succurruntversus, qui in inlerpre- 
tationem hnius loci qnasi nati esse Tidenlnr III, 7, 37. aqq. 
nbi Paetus sinul cum Tentis undas imflorat: 

Di maris Atgaei quos twnt penea aeqttora, Vettti, ■ 

St quaecmngue meum degravat unila eofiut, 
Quo rapilis. 



.(JNGoOgle 



30 CommeDtaiias in Prop. 

et ni, 10, 5. sq., vbi Um hnmanos niares ondae tnbnit, nt 
eam inTilel, secam oalalem amicae celebret: 

«fml aere venti, 
Ponat et in «feco moUUer unifn minas — 

et IV, 11, 16', abi CorDelia undam testem adhibet snae in- 
nocenliae : 



Fatitur ergo nnda, ut Properlins eminos taolnm et fruslra 
amicam vocel. Falilnr auiera non tam est permillil, qnam 
de se impelral. Sic ad daram ianaam amator I, 16, 39.: 

lu — vicla meU nutiquam — miinmlius — 
Ut me lam longa riiticvm p n t i a r e^ querela 

SoUicitas Iriuio jjcnjyifnre roorn». 

Cf. Ovid. Amorr. 1, 14,3.: 

Dicehitm , medicare fuo» desiste cnjnllos — 
Jt, ti paita foret, ijuid eral tpatiosiai illit? 

qnem recle Beckeros confert (1. I. p. 269.) Cic. Offic. I, 9. : 
nl eos, qnos Intari debeanl, desertos esse' patiantur. 
Idehi inre coniparat Graecum Tl^/.n, qnale esl Sopb. Ai. 1305. 

Restat, al de „infesta mana" dicamns, quam omnes 

interpreles nsqae ad Laclim. Cjnlhiae manum Tidentnr intel- 
lexisse. Ille yero egregiam credidlt el veritale perspicoam 
qnasi iraagioem, amalorem in lillore blandaToce reTOcanlem, 
sed minaci infeslae manns gesln simnl increpaniem. Atprae- 
terqnam qnod irati aoimi ne levissimnm quidem omnis elegia 
prodil Tcstiginm blandeqne potius questum poelam quam de- 
dignatam iniuriam ipsas querimoDias iotra vernm modnm co- 
hibere Tidemus (t. 21.); infesta mann Tocare idem esse, 
qaod „modo minari, modo blandiri," nulla ratio persuadebit. 
Nam si infestum interprelemnr minax, Tocare-blan- 
iliri, quis dictum ferat insolens: - „minaci raanu blan- 

dlri" 7 Tn Tcro infesla mann sensn passiTO accipe, 

ioTisa mann, qnam odit et fastidiose conlemnii Cjnlhia. 
Docle euim de hac Terbi Toluulale Gell. N. A. IX, 12.: In- 
festns ancipiti quoque significatione esl: nam et is Infeslua 
appellatnr, qui malom infert cnipiam: et conlra, cai 
Bliuude impendel malnm, is quoque infeslns dicitnr. 
Teslem huins ohserTalionis satis locuplelem adhibet Nigi- 
diam (cni cf. Hoo. Marcell. s. t.), et exemplo comprobat 
exCic. or. pro Planc c. l.sumpto: Doleban-si hnins salns- 
esset infestior, nbi y. inlerpretes. Addere licet LiT. I, 47.: 
in dies infestior Tulli conatns, iofestins coepit regnam esse. 



■vGoo^le 



£Ieg. I, a 31 

Cic pro Rosc. Am. 11: Filii tiIk iuresta, saepe fem atqne 
insidiia tppelila. Liv. IX, 31. Dralieiib. ad Sii.I(. XII, 399. 
II, 9. Barlh. AdTT. XXII, 9. Cort. ad Sall. b. lug. 49, 5. 

T. 19. Ut le — praevecta Ceraunia — accipiat. 
Prmehi idem esse quod '^raetervelii, lexica docent. Quan- 
taa tameQ lites insoIeDtior tocativi iisus iDterpretibns mOTe- 
lil nt perspiciatiir, couiecturas hic potiioius. Itali eniai: 
,per saeva" vel „vectaiD per caerul^," qnod prima 
Yicenlina exhibel. Ueiusius: postvictaCeraDnia. Lachm. 
Viles felici celt. Tu vero pf. Q.P. 11, 6. p. 13S. Nara, 
qni recte locnm sunl interpretati Fasseratius, Scalig. Barth. 
dJTcrsa miscneniDt. Non inepte tamen 1, 11, 9. a Barlhio 
comparatnr. At proximum uoslro el paene par exemplnm 
Oiidiashabet Metani. V, 269.: nisi te virlus opera ad maiora 
tolisset, in parlem ventura chori Trilonia noslri. De re- 
tifuis altrBCtionis generibus, quibas casus rectas in voca- 
liTuD cedit cf. ad BI. II, 1.5, 2. 

T. 21. 22. Senlentia haec est: Non alienns amor me 
itacflrrumpet, Dt tibi iniuriam faciara et anle tuas fores (nt 
»let improba lurba) iniqua querar. De taedis, ardentis 
uiorig iosigni, omnia sunl DOta. Cf. tamen Lachm. ad El. 
n,7, 5. Idem breviori versu aat vita aut verba (quod in 
OBiiibns libris esl) mulandum esse perspexit. Nam „verba 
qoeri" nisi addilo adieclivo (nt Et. I, 5, 17. Ovid. JVIelam. 
IX, 304.), absurdum fore. Quid enim aliud queraris, quam 
TUfca? Itaque pro vi.ta-fida posuit, Sed neque ego ud- 
\am memiiii litleras d tt t in Tulgaribus verbis a librariis 
ctofnsas esse, nec blandam appellationem Tita, quae Pro- 
perlio prae celeris in deliciis esl (cf. I, i, I, II, 3, 24. II, 
i, 18. II, 2G, 1. II, 19, 27. 11, 24, 29-11, 30, 14), hinc quan- 
ISTis pretio exulare insserim. Lerissima conlra Passeralii 
■ediciua, qui Tera pro verba reposnit. NuUa enim iitkr 
na vocum confusione ia codd. mss. frequeotior. Cf. inlerpp. 
id El. III, 24, 12. et ad Calpurn Ect. VI, 25. loco noslii 
ijmili, nbi Tulgo: esprobrare mihi nec enim potes, improbe, 
verba pro Tera. — Vernm anlem iusti aequique no- 
tione passim Laliue dici Priscianus declarat XVIII, 24. p. 202, 
KrehL: Nostri qnoque verum pro iusto et instum pro vero 
frequenter ponunt. Add. Serv. ad Virg. Aen. XII, 696. 
Ueindorf. ad Hor. Serm. 11, 207. Grouov. ad Seaec. de Ira 
II, 29. Ralh. ad Cic. Tdsc. IH, 30. Cic.FiD. IV, 17. §. 47. 
GrOBov. ei Drakenb. ad Liv. U, 48, 2. Schmid. ad Hor. Ep. 
I, 7, extr. — Geternm quod vulgaris ratio posceret: quiii 
vera fatura sint, quae tuo limiue querar: de summa seBlen- 
fiae saepe in attributo posita cf. Q. P. II, 6, p. 142. §. 23. 



vGooglc 



Q^ ComnieQtarias in Prop. 

Hoc enim breriter ait: qnerar qaidem in limine, sed non nisl 
iusta. Hunc nsnm primus, ni fallor, in participio Graeco 
UermanD. observavit adSoph. AJ. 1113. ei ad Soph. El. 1312. 
Facilior omniDO ralio esl, ubi Terbi significalio usd quodam- 
modo atlrila et ita Teluli tenuis facta est, ul nihil nisi verbi 
sabslantiTi circumscripiio Tidealnr esse, qualis in Terbii 
„frui, vti" cetl. Ovid. Trisl. III, 6, 13.: Id qnoqne si 
Bcisses, salvo fruerere sodali; III, 14, 40.: nullns cnius 
lolellecturis auribus olar, adest. Quo mnlto audacim 
luT. Sal, XV, 122.: anne aliam lerra Memphilide sicca In- 
Tidiam facerent noleati surgere Nilo, pro eo: an alis 
(maior) inTidia'esaet, qua illala Nilns snrgere nollet, et sicca 
nauerel terra M.t el ad usum Graecum Soph. 0. G. 982. 
ETUizB yaQ fi STimtv - ovx eldoT ovx etdvia, pro hoc: 
ovx oiSe TExovaa i/e ovx eldota (i. e, avi^v ifte isvoKi' 
vai,). Cf. ad El. II, 7, 15. II, 16, 16. 19, 31. III, 5, 2. IV, 
11, 4. III, 14, 3. Ceternm Keilins. nou intellecla clausu- 
lae sententia pro Tita — ri. mu^ia, scJlicet, nl malta 
Terba quereretur Froperl. Quo nihil^frigidius. 

T. 23. cilafos i. e. quamTis festinantes; ne 
Beckero credas (I. I. p. 270.) ad se Tocatos iQlerprelanti. 
T. 25. Autaricia legeudum esse, ipsa depraTationis 
Tesligia manifesta codd. Vat. II. et Vutss, Antraciis exhi- 
beutium declarant. De Autariis enim sive Autarialis Illyriae 
. populo T. Slrab. VII. p. 313. Atraciis tnebuDlur, qui re- 
motissimnm qnodqae, etiamsi nihil ad rem perlineat, a Pro- 
pertio molesla doctrinae ostentalione carmiuibas intrudi crer 
dideriol. Nam Kuiooelio aut Barihio non nunc vereor ne 
qnis credat, com „Periculum fnisse" censent, „ne eo" (sci- 
licet in Alracem, Thessaliae mootem) „ lempeslatibas de- 
laberetnr, posl circnmnaiigalam Sicilian." Neqne enim ter- 
Tamm situs tam i$;narum fnisse Propertiom pnto, qnam in- 
lerpreles eins. Elis vero (breTiori yersn) nop tentanda. 
Hnc enim Acrocerannia praetervectas nt, aafenetnr, facile 
eTenire potuit. 

Ele^ia IX. 

T. 1. Dicebam. £1.7,1. Imitatns est Fanlns Silentiar. 
Anlh. Pal. V. ep. 300. p. 139. T. I. p. 179. lac. AnaU. Br. 
m. 82. n. 35. 

'd Jpoffvf vtjiavxTlv M, «ol itpouat tls tv ayftgai' 
Xfiiai JiaQSivixiji nafyvioi' ajQayiot, 

T. 2. 3. libera Terba. lam hic metaphora sobest, qnam 
deinde pecsequitur poela. Serrns faclos Bmator ipsins serrae. 



jNGoogle 



Atqni SoiXov T6Se-fiij Xiyeiv S ti^fp^ovet (GQrip. P&ae- 
■iss. 392). Ecce iaces, supplexqiie tcdjs ia iura 
pnellae. Sic eDin alque crudeliua e(ian Propertinm EL 
DI, 11, 2. femina — Irabit addiclum sub sna iara Timin. 
MaiD in iDa,iin maocipioqne pnellae amator est, Idque 
legc. Vis serTituIis hiiius iura accuratias cognoscere, cf. 
IV, 8, 71 sqq.: „Supplicibus palmis tum denum ad foedera 
mi, Cum vix taogeDiIos praebtiit illa pedes, Atqne ait: 
— Accipe qoae uostrae formula legis erit cett. iDdixit le- 
g«: respondt ego, legibus ular. Riserat imperio facts 
SBpetba danK" Apte Bnnnanniis comparat OTid. Amorr. I, 
2, 19: — ego con&teor: bic sum Dova praeda, Gnpido, 
Porrigimus Tinctas ad tua iura manus; et lacobs. Antli. 
ptetKom. II. p. 150. Seuec. Hippol^t. 416.: ferox in inra 
Veneris redeat. 

T. 4. qnaeTis. , Itali correxemnt qnOTii. Sed re- 
tiieRla ntiqne optimorum. librorura scriptara. Eleganter enin 
qniTii ei qoiUbet etiam de ano et certo non Bioe con- 
tcBptione dicitnr. Sic n, 16, 15. de praetore:] * 

Efgo mmmhu» qalvis mercatur amortml 

■»Jo empla aulera, qao tnrpior conditio Tideafur; qnae 
recens a catasla Tcnit. Gf. IV, 5, 51. et IV, 7, 39 sq.: 
floienodo perviles inspecla est publica noctes, Haec qudc 
aintta cjclade signat bnmnm. . 

T. 5. TiDCant-dicere. De infinitiTO Tid. Q. F. II, 
6. p. 157. Neque enim linc faeit Tersoa Silii, qnem citat 
Biirm. PuQ. VU, 224: 



Dlic cniDi est impetrabo. 

T. 7. m e r i 1 0. „ eix6i:ms. Cf. Eur. frgm. Hypsipjle : ^Efii 
faif al dv<fTv%lai a6q>ot e^rjxav" Vir docius ad raarg. 
ncetptorum Santenii mss. Oplime. Qnod cnm frigere ian 
lideatnr finrmanno , miror, nl ipsins coniectnra veri brnmam 
Bataram Dmbriae coHcieat. At iare meritoque peri- 
Ins Fropertius, qui tantis doloribns et lacrimis JiaQC nnara 
»mBndi art^m eruerat. Gf. enim Q. P. I, 6. p. 43. El. 
1, 1, 35. I, 7, 14. I, 15. fslr. 10, Jd. TibnU. III, 6, 43. el 
ia contraria re I, I, 49. Bimiliter: 

jSui a 

Piopertius amaQdi peritian, Tibnllas diTitias perico- 
iij et doloribos mereri alt. — 
lU. S 



■vGooglc 



34 CemmentariaB in Prop. 

T. 8. Atqoe nlinaa. lacobs. prioreM cflnieclanDi 
(ad Anlbol. Gr. I, 2. p. 266.) Vatein: utiDam cett. a 
LachmaDno adnonitiu reprobaiit Antli. poetl. Rom. 1. I. Trita 
enim haec Froperlio formala: Atqne Blinam; II, i4, 15. 
I, 11, 9. II, 9, 47. U, la, 43. 

T. 9. dncere, Volsci inTentom, uDllii codd. iDtDffl 
primaa Laclun. expaUt 

T. 11. PlDS-Tdlel Mimnermi Tersns Uomero. 
Comparandi ratio ne prosae qaideni oratiouia BDcloribng alieaa. 
Cf. ad El. ^ 3, 21. Q. P. U, 6. p. 150. Outime lacob- 
sins confert AntboL Gr. epigr. ddeaTi. 523, 3fc*< de tqitj- 
xdaiot avzijs ('Efiirvag) azixoi laot 'Of.im^i. 

T. 13. VV. DD. ad nnum omnes in banc seDtentiam 
inlerpretali snnl: „Age, sepoue graTia epici argamenti ctur- 
miDa"; qnamqDam e nube ezenplonim, qoam hic more edo 
BronUi. eolli^t , tix nnum aol alterum ad eam qaam ipse 
Tolt Bigu&catioDem pertinet; nam ant adTenantes partes 
. componnnlDr, nt in illo: componere litem, componere ar- 
ma, aA idem esl, qnod in fDlnrnm umm seponere, 
ntHoral. Ep. I, 1, 12. — Proxinnm atiqae Boratianum illnd 
esset: Omnes composnil At prinium componere li- 
bellos, libros, carmina, similia, cnm certa q>Qaats 
facta sit et dicendi qnasi formula, quae idem Talet, qnod 
BCribere libros (cf. Gic. Bral. 7. 48. ad Q. Fr. IH, 1. 
DiTin. in Verr. I, 47. Ep. Famil. 16, 20. Att. 1, 16. Qaintil. 
I, 10. UI, 1, 11. XII, 11, 4. Uorat. Serm. II, 1, 63. OWd. 
Trist. V, 12, 60. n, 1, 10. Amor. lU, 15, 3.), hic conlrario 
plone sensn intelligi Latini sermonis proprietas Telal. Immo 
nl £L n, 34, 41. sq. in eadem plane cansa; 



Betiite iam trUtei ittag amfOMrt Itbroe 
Et can* fiwil qnaevi* notte pttetta vtlU. 

dicere debebat. At eTenerat iam, qnod Prepertina eL 7, 
19. tq. Tttticinalns est: 

Bt /riMlro nwto motlem c»iM|ra»«ra tier#itM, 
Kie Ubt eMidtt earmhM eerm Amor. 



vollem enim Tersnm qnin ele^as dical Prop., nemo coU. 
Q. P. U, 7. p. 199. sq. dnbitabil. Atqae bae ipiae elegiae 
trlstes Ubri nnnc andiuut ■ Nam Uorat. (A. F. 75.): 



vGooglc 



Eleg.1,». 3S 

Oni. Heroid. XV, 7: Fleiilu) unor mem eit: elegeia 
flebile carmen, qaibus cf. qaae Q. P. n, 2. pp. 40. 5S. 
nberias tracUTimus. EtrectB nnnc Iristes Libellos appellat. 
Nsm qaod eidca hnio Pontico modo scripsit (cL 7, 7.): ■ 

Nte tumlim i»ffmto , ipuuUum itnrin Mori (ia componendw 
CkrmUibni) 
Cvgtr tl Mtglit tempora dwn» fverL 

Alqae eadem fata iam amicnm manebant (of. t. bnins eleg; 
19 sq.). Qnib» de cansis neqaaqnan posie smbigi e^ilimo, 
qain dictio illa I qaaaso (pro qao i^as eat I nancj sd- 
qaente et ea, qaa fere lemper naarpatur, irridendi si^i- 
Deatione sit accipienda. Sic U, 29, 22: I anac, et noctes 
disce maaere domi. lil, 18, 17: I nanc, loUe animos, et 
teeam finge Irinmpboa. Ofid. Heroid. fX, 105: J nnnc, 
tolle animos, et forlia facta recense. ibid. m, 26. Araorr. ^ 
7, 35. lutenal. VI, 306. XU, 57. Virg. Aen. VU, 425. Fe- 
tron. e. 115. Heias. ad Orid. Anorr. in, 8, 1. 

Veberaenter anlcm earillatio langueret, si coraponere 
idem esset, qnod seponere. Nam ut perditns anore poeta 
Tbebaidos obliTisceretnr, boc curare non debebat Fro- 
pertins (boc eoim sponte ille fecissel): sed at nOTO elegia- 
ram genere el antehac despecto par esset fntnrns. — Reital 
nt de prononiae istos dicamas, qnod prottios omnino ride- 
relnr, si ad libellos PontiGi posset referri. At eDira et obli'* 
qnae contemptioais color, et secnndae persenae ratio, qnae 
propria eins snnt, rede servantnr, modo memineris, qnantoli 
Penticus paoUo antes leve islvd genns baboerit. - Gt EL I, 7, 
21. Begesta callide .ridebis in cont«nptorem lela, si „istol 
libdlos" ex Pontici sententia dicbts iBteHigas. 

T. 15. Q. i. n. e. facilis tibi copia: „paratos piiel- 
ke vsni." Ita interpretnm Tolgas. Quis noa ridcM de ce- 
pia oraloria apf At ne ssperiomm qaidem W.^ DD. 
qnod sciam, allai ridit Baec enim lententia : „Qaamris tibi 
h medio amore Tenanti plns qnam satis materiae ad 
cleges scribendos praebealnr, non facilis tibi erit, nec in 
carmina cedet, cnm maan ioineta tractetnr". Uaeo enlm 
T«-bi facilis significatio eit, onde facnltas Tenit Ucm 
est, qnod mollis in obseqniam el tractabilis. Gt. 
Bnrm. ad Orid. Metam. XV, 169. comm. ad.EL U, 9, 28. 
lam Tide,. qaam egregie baic lenlentiae proTerbinm aocom- 
modalam sit (y. 16.), tn in medio amoris flamine ar- 
gnm.enta amatoria fmstra qnaeris; „frustra cnpies moN 
lem componcre Tersnm"; colpuitnr fmstra calami, sed noa 
«rgnmenli est culpai led taa; serns Amer non tibi id>iiciet 
8» 



ji-vGooglc 



^ CommenUrliis Jn Prop. 

eaniiina. Miror, tcI optimos ilros hic adeo caecntKsse, nt 
nescio qaii de facililale ancillae sonuiiBrent, credo, qnoi 
jion meoiiDeriiit imperfecli coniDncIivnm io emiDlialis condi- 
tionalibiis saepe poni, uM praesenlem expecles. Qno de uso 
cl. KrOger. Gr. Lal. §. 639^ n. 1. p. 871. 

T. 18. ApteIacobs.'coniparBtFbilodem. ep. XV. (Anth. 
Cr. II. p-,74. Anall. Br. II. p. 87.) 'AXk' TJdn-nvf likic- 
Tai-iyx^v^iov-g)Evy(iJft£v SvaiQwvsg-fidviiq iyd /iEyaAr^s 
avtixa kvQHatrjs; add. Meleag. ep. LV. Anall. Br. I. p. 17. 
Anth. Gr. iiid. p. 18. ft^-xiy/jarjq isffyrj twq VTto&aXno- 
ftevov. Add. ennd. ?p. IV, 4. Callim. VI, 1. 2. adsaTi. XVII. 

T. 21. totls pro lolies Doitsa fil. TOlnil. Inre qne- 
ritnr Lachm., VV. DD. snas elegantias Fropertio obtrn- 
sisse. Neqne enim qnisqiiam, non posse ferri' toties, de- 
moHStraTit. 

, T, 23. Snhesse Imic franslalioni Platoolcam de anims 
alata allegoriain post Huschkium (Anall. cr. p. 43.) docnit 
lacobs. Quod simile Tarle excoluerunt quum poelae eroticl 
tum artifices. Gf. Meleag. (Auall. Br. l, 18, 18. Anth. 
Gr. lacobs ibid.) ep. LVIII. LIX. Mus. F. Gl. III, 22. G. 0. 
HilUer, de Archaeol. p. 530, 8. At Amoris tjvioxov imo^ 
Kiaem obTersalam hic esse poetae anioo, nec HuschliiuB.inec 
iacobsius pergnasernut. Multo Terisimilius , (pavraafia ipsnm 
Flatonicnm de alis animae pulchri aspecla el amoris Ti re- 
BOKeiilitias (Phaedr. p. 251. B. G.) a poeta hic in usum satis 
profannm eise declinatum. Quamqnam qni yersum breTiorem 
eomparaverit, noTum aliqnid nec ila difficile inlellecta simile 
Properlinm effinxisse iure snspicetnr. Secuodus enim Amor 
erranlem Animam nec saliscertis alis subnixam tottit, et 
facili TOlaln adintam snrsnm anfert. Adrersns coatra mana 
premif et hnmum deiicit. Sed an^ebat interpretalionis dif- 
fienltatcm tox alterna ab W. DD. parnn intellecta, qui 
Clim pro altera dictam acciperenl, alii allera manu iuTan- 
tem, allera prenentem feceruitt Amorem, alii mannm pra 
ala positan opinati snot, alii iucredibiliora etiam excogita- 
Terunt, qnalia Tidere es( ap. Burm. Sed adieciiTum pro ad- 
Terbio est, alternis Ticibus, hac sentenlia: Amor nnnc 
■manti alos praebet, nnnc Tersis Ticibus eum maau reprimiL 
8ic Gic. Acl. itt Verr. I, c. 13. „cnm allernae civilales 
reiectae sunt" noosic interpretandani, quasi modohaecmodo 
illa ciTitai reiecta sit, sed ut eadem ciTitale modo reiecta, 
modo noa reiecta, allernis Ticibns adversario reiiciendi fa- 
cnltas data sit Qnod repudiata Asconli explicatiooe docet 
Holtomann. ad I. 1. coll. Cic. Planc. 15. Vatia. 16. Add. 
Virg. Aen. XI, 426: mnllot alterna reTisens, Luslt et In 



■, Goo^le 



Eleg. l,1i. 87 

lolido nirsus FortuDB loc4Tit, AccaratiDi PeniDs: nbeai 
&llerDa8 oportet Ancipili obsepio domiDoa, allernns ob- 
cnea. Q. F. U, 6. p. 145. §. 25. 

V. 26. 3i qtia tua est. SuutqDi iiiteTpreteotDr: serTS 
toa. Rectius, quod ex versu proxiDio '('ib.) apparel: tibi 
dedila. Qao enim Yetina puella amat, eo acrios oiit. Gf. 
£L III, 8, 9. sqq. 

T. 27. TaCttOs. i. amore. Proprinm ea iu re ad- 
iectiTnm. Sic el. 10, 30: qai numqaam tscuo pectora 
Uber erlt OTid. Metam. I, 520. sagitta, in Tacno quae 
Tulnera pectore fecit. Uaeret enim Amor nodo in 
ocellis (Tf. irf 1, 19t 5.), modo iu pectore (adll, 12, 6.). 

T. 29. Theocr. III, 17: og fie xaTaafiix"»' xoci eg 
hviof axQiS tdmst. Gf. £](. II,' 34, 60. OTid. Heroid. 
16, 275. 

T. 30. ah fage, qnod raro n 
■ Kninoetio recte Propertio redditi 
tii collectQra (SiW. crit. p. 73.). Na 
hbent enm casu quarlo iiinclum , Lati 
leratins intellexit, qui o fage Toluit, 
Commelis^us , qai effa.ge correxil. 
(iegantius. Qni Tcro ad defeudeud 
Atalea (Nat. D. II, 43.) et Petroniam 
llTft ■unt. Utroque enim loco maxim 

T. 33. l^achin. ed. {.ips. etsi ] 
et tscUi et ingeniosa. At beqe babet, quod libri tuentnr. 
Dissimalace enim amorem. nt pudeat, aniicuB admonet. 
Ceterum errorum et erra.re amoris Tocabula esse, iq 
TRlgns notnm. Gf- interpp. ad h. 1. et 'ad I, 13, 3&. 
Negat tamen H. Keil. ObservT. critt, p. 2. erroremquC Poa- 
ttci et snperbiam, qaa aulea (el, 7.) intnin ab ainiore ss 
esae iactatisiet, significari censet. At fractam aanc. ess^ 
iUamPontici snperbiam tolo hoc carnune docetnr,. neqne 
an^Hus Tictnm se csse disaimnjat, aed qno in Bmore pe- 
leat, qnamTis diTinanti poetae (cf; t. 9 sq. 5 sq.) couftterl 
aoB Tult. 

T. 34. qae-in amore: coDiuBgenda snnt^baee terbs. 
De usn praepositionis. iu apad Terba amandi. cf, Q. P. U^ 
6. p. 134. ad El. [, 13, 7. Add. Ovid. Mel. VII, 2l. VI, 
490. IV,54T. i'a5t.VI,576. de. hyperbatlii Terfl Q. P: p. 121. 
§. 10. Ceterum recte comparaat Caliim. Frgm. LXVlI.: 

Kavipiitt^iai _ lote ifZia iia^ll^ovaiy ayiai, 
'Ez di tQiii*6vtiay [lal^av Aipille ftittf, ... 



jnGoo^Ic 



gg 'Coimiteiitviiis !■ Prop. 

De GaUo rid. EL I, 13. I, 20. Q. P. I, $. p. 22. 

T. 2. laGiimii. cf. ad i. 13. 

T. 6. Venere ^rata et Ueinsins el Marlland. jid Stat 
SUt. U^ 5, Sl. ex Groningano in longatn — moram 
reponi ingsemnl, qnasi sermitnem benignnm per noctem 
dnxeriBL Qnanto rectias ian Perreios „cnm anbelita loqoi 
deGcientibas Terbis" expoanit. Gf. enim ad t. 13. 

T. 0. Inso. Verbnm iaaniore proprinra otll, 32, 29. 
laderell, 15,21. 11, 18, 24. Horalii Epist.,I, 14, 36. Grae- 
titm^jzaH^siv Asclepiad. Anlh. Fal. V, 7. p*89. Pbiloden. 
ibid. p. 103. ep. 19. Anall. Br. T. II. p. 88. Anth. Gr. la- 
Gobs. Straton. Aatb. Fal. p. 604. T. II. p. 376. ep. 72. 
Antli. Gr. Sardanapal. ap. Arrian. Exped. Alex. 11, 5, 5. 
Sttid. m. p. 287. Flntarcli. T. II. p. 336. lon Chins ap. 
Ath. X, 08. p. 447. F. id. ibid. XI, 8. p. 463. G. ji 

1. 13. dolores. calores; Lachm. De doloribiu el 
lacrimis (t. 2.) amanUum abunde egimus Q. P. II, 4. p. 65. 
guicam cf. t. 15. sq. Suot enira eiiismodi ethic et 13, 15. 
gnae PanU. Silentiar. Asall. Br. III. p. 75. ep. XIII, 1. 
2idKffva-i7ti^^atov-otxtQ& appellat. Hinc pulchre, 
■i in re tnrpissima licerel, al certe yQaq>i>ii3s Vetroa. o. 91 : 
iBTado pectas amplesibua et perfnsnn os lacrimis tuIIu 
- Meo ooalen. Din TOCem neuter iuTenit (cf. t. 6.); nara 

8ner eliara siogaltibns . crehris amabile pectns qnassaTerat. 
rinc Meleagro (Anlh. P. p. 113. V, 177. T. I. p. 133. U- 
cobs.) "l^as fXvxiSaxQvg el qni xlaiwv noXla fiS' 
«cr^ ysXa. Ibid. p. 270. Anall. Br. t$. 126. '^ptas yXvxo- 
mxQog. Posidipp. Anall. Br. XI, 4. T. II. p. 48. Anacr. 
Od. XLV, 5. Barth. ad Glaudian. de Napt Hooor. et Mar. 
T. 70. Donrill. Chftril, p. 426. ed Lips. 

T. 17. cnras, qoae semper in amwia partem Teninn^ 
doamodo aint recentes. Optime HDSchk. £p. crit, p. 34. 
confert Enrip. HippolTt 478. ubi nnlrix Fhaedrae promittit 
Medicinas amoris : elaiv i^ini^dal xai ioyot &ei.xii]Qioi. 
gtcof^aeral ti t^gda <p&^naxov voaov, Accnralius Enri- 
pidia Terba ezpiessil Horat. £p. 1, 1, 34. qnamfis in alia te: 
Swil ««rtn et tisctf, mthw htneUmin deloreM 
Foui* «1 nutgtutm morDt iepontn partem, 

QoeCBBi apte eommiltit Schmid. ad L t Plsloii. Chaniid. 
9. p. 67. Hebd. ©««offfliJsff^o* %ijv tfi^x^ — in^- 
Satg fiat' %ttS fhwSig vavtas *ods M^ovg elvai 
voOs mXove' hf Si stav totoirm iSym h tals ■^vx.ats 



■vGoo^le 



Keg. I, n. W 

ata^oairtp' fyflvaa^u Add. nfocrit XI, 1. XIV, 6J. 
BioB. X 

T. 23. petiit. Cf. Q. P. U, 8. p. 179. 

T. 25. TCniL U>id. p. 143. §. 23. exlr. 

Ele^la XI. 

DispositioDCm Tide Q. P. II, 5. p. 88. 
T. 2. iacet: pstet Bnrm. Sed et gentes et flu- 
mina iacereLatine dicDHtDr (Ot. Met. IV, 771. GoIob. VIII, 
17, 4. MaDil. I, 241.) qoid ni Tiae? Qnanifaam, qaein 
leciun Lachm. citat Ovid. Tiist. IV, 7, 31., enint qoi per 
liEtyna explicare maluerint. Sed senita iUa Hercslis 
■ontis ingam erat Telnt alta mole in mate iootnm. Vere 
Igitnr iacebat. cfi Slrab. V. p. 245. Dion. Gau. XLVIII, 
50. Flin. N. H. XXXVI, 15. Snet. Ang. 16. He|ii. ad Virg. 
Gemg. n, 161. Frop. la, IB, 3. 

T. 3. TkeapiotiTetineo, noB qne fabolae a Seall- 
ffro inTentae et omnibiu deinceps interpretibns (neqne entm 
■e ipnin cnlpa eximo) ftdem eHamnnne babeam. Ule eniii 
qni Abantnm colooiis littns Fnteolannm praeteztnm ewe non 
sine aliqna Teritatis specie ait — sunt enim et Pitbecusae 
insnlac et Cnmae ipiae ab Enboeensibns dednctae; atqni bi 
Abaotibns annnmerantnr — Abantes tamen Tbeapretnm genns 
csse insBit potins qnam docnit. Nibil enim tale s fneqnaa 
Tetemm refertnr. Qnoctrca ingeniosas Sannazarii Tel laAi 
Pturbasii coniectaras magis qnam Tulgatam probarem, tpa- 
mnalter te Frocbytae, alter te Frotei corrigebat, nisi 
mirns librorom in namine rarissimo conBCUsns me deterreret. 
Neqne enim bonos Propertii librarioi tam docto inTento pa- 
rea fuisse, ant adeo forte fortnna in eam doctrinam simul 
omnes aberrasse credidens. Itaqne non tam testimonio egere, 
^am teslem ipsnm Prepertinm esse credam, iUam Italiae 
oram tcI nescio cni Thesproto oUia pamisse, tcI a Tbe- 
sprotis incolas accepisse, fontes ^erti, tinde doctrinam eam 
Imuserit, perditos esse. Aliae oerte Italiae infertoris pods- 
simum geutes origioem snam ad Epirotas haud dnbie refcre- 
bant Gf. Strab. VI. p. 392. sq. LIt. VIII, 24. Miehnhr. 
Hist Bom. L p. 54. 65. 

T. 5. ab dncere. Gorrectnra Soaligeri est; atqae 
miror, qnod lacobns, elegan^ Tir indidi Tnlgatam iUiqu9 
•Milo defendi pease eustiinat, sic interpretando: add.ncer'e 
noctes secam i. e. ledire domnm. Male Tero ante 
Broukb. jfone TOcem inbit muore signo inteifnng^aBt> 



■vGoo^le 



40 Commeitf arias ia Prop. 

Nostri enin et mflmores GOniQDgeadpBi, cmlligeitdiefititi 
perqaam facili. 

V. 6. Difficnltatem loQt aejiBemnt, qai, FaBseratii conieotn- 

ran exteroo amplexi sunt. Al,4e extei^uQ i. e. alieno 

amore (cf. I, 3, 44. II, 32, 31.) insequeoti demnm fersa 

agitur , quem novam seDleDlJam alteri diTersam contiDere 

parlicola Ah testatnr. Neqa^; Tero Lachmanni interpretar- 

lione, qui extremum pro miaimo dictum censet (nt I, 4, 

11. Slat. S>1t. I, 2, 100. Nemesian. G^eg. 231.), nodus 

solritur. Tum enim scribendum eral extremi amoris 

vel exlremo amori aut certe extremo amore. (Q. P. 

U, 6. p, 135. §. 18.) Subest potius metuphora exquisitior, 

quam inlerpretatioiie Germ^nica expressimns. Fac enim amqre 

ant omoe puell&e pertiis aut parlem expleri. Tnm Froper-' 

tium in medio et intimo amore sedem liabere et qnasj habi- 

tare par erat,~ atque eliam prino ,quasi peCtorJs ItmlDe ah 

ainore excipl. laravero cnm, ne prorsus exciderit, Terealnr:- 

cerle angulo num sibi loeus restet, mode- 

Gf. El. I, 1&, 8. ubi, qnamiiB non amari se 

amen „in amore Gruthiae notam hahet", 

ei potins quam ivEQyeiif amoFem iliclum inlelli-' 

: perpetnam allquam aDimi qiialilatem, non subi- 

. qui nOD dintins maueat, quam donec qni ametar 

demum recle interpreteris ip^aatv Tulgatissimam. 

alicnins esse, ut Gic. Verr. IV, 2. Flaeo. 18; 

VI, 1, 12. Famill. VII, 32. Ckintrarinm igitur 

li amoris non maximns sed intimns amor. 

apparet, extremam anoris liueam, qnam 

illigit, hne nbn pertinere. Nam de Cjntbiae 

operlium hic agi, non contra, paleL 

T. 8. Snstnlit e nostris carminibni qnid si^ 

iliximns Q. F. I^ 6. p. 157. 

T. 9. De nextt Terbornm grammatico t. Q. F. II, 6. 
p. 139. §. 19. Qnamqaam posse eliam confisa cnm cymba 
inngi, non neganins. Sed nndata sic aliera Tox attribntis, 
altera onerala. 

T. 11. Tenthrantis. Scaligeri coniectnra, Fran- 
ciani libri assenso poslea firmata, Groning. proxime acce- 
deate. Neque tamen aliunde de hoc flumiuis nomine constat, 
quod Kuinoelii Terba secutns coniicias. Sed Tenthras. Id 
Italia BOlnm Cnmani hominis nomen referlqr a Silio 
Italico XI, 28S. Fraeterea rex Mysorum hains nominis com- 
meiQoratnr a Strabone XII, 8. Diod. Sic. IV, S3. et aliis, 
qnos citat Mnncker. ad Hjgin. fab. G. p. 160. Heyn. ad 
AfoUod, U. p. 115. Unde Tev^d-Quvzos aaiv Mvadiv 



jnGoo^Ic 



Kteg. I, 11. 41 

Wf- Aeid^. SappL548. yS Tev^Qavttag in epi^amni. 
Cyzicep. 2, 2, Anth. PaL p. 37. TenthraHtia ref^na Ofid. 
Trist. Jk 19. TientliraDlia tnrbt Oiid. Berold, IX, 51., nbt 
T. BuTOL TenthriiiitiiiB Caicns Met. II, 243. Uiao AlTsiae 
ea potissinum pars, quae ialer PergameiioraHi et Elailaran 
fines aita eal, i, e. Camae Aeolicae dilio, Tealhrania dict» 
perhibetur. Gf. Slrab. XII, 8. Mareiiu). Capell. i. Sleph, 
Byzant. s. t. Tev9favUx. lam tero qnoniam Cama Opica 
non qagis Ch^ciilis quaai Cu n a e iA 8 i an a e colouian. 
fuisse teBlantar Str^^. V. p. 37^. B. IScymn. Chius t. 235. 
et qaas citant Salmas. ad Solin. p. 7ii. GIuTer. Ilal. ant. 11. 
p. 1104. Raoal-Ilochelte Hialor. coUn. 6r. III. p. 110 sqq. 
Heraaini. De r^as pobliciB Graece. e, IV. §. &t. n. 1. ~-: 
ipsa haeo Chima aostra opti^Q et doclissime^Teulhranten 
Tel Tenlhranlia nrbs dicatur eodem taodo, qno Maeo- 
nia tolies pro Elrarift.poDitiir, nl OTid. Metam. IV, 425. 
HI, 583. Sil. VIII, 48. XV, 3&. XII, 17. X, 40. V, 3-29. 
llnde procliTnm esl acceptara a Scaligero coniecturam aliter 
tamen atque ipae Toluit, interpretari. Nam genittTom Ten- 
thranlit non ad eam Ie|;em formalam esse, quam in nomini- 
1)HS Graesis Propertius sibi scripsil, Q. P, II, 6. p. 165. do-' 
cnimas; TeothrantOs eoim debebal ponere. Gontra ai 
pro adiecliTO accipias — Teulbranlia lympha simililer 
dicta atque I, 19, 10. Thessalis umbra et eril l;mpha 
Cnmana. Ulram Tcro hoc nomine lacus Aoherusiua inlelU- 
gendus sit, qni Strabone teste erat Tijs &alaaar/g avaxuais 
vtg zevay^tdrjg ^nnie fortasse tenuis uuda), an Fuleolana 
yei Neapolitaua balnea (ulraqne eaim ciTilaa cDloitla Cnmanar 
ideoque TeuthraDlii nominis heres), uanc non liquet. FniBse 
antem Neapoli qaoqae nataliones el balnea haiid ignobilia, 
StrafaD auctor est I, 1. "Exrj de xal j) NeanoUg 9eQn.uiy 
vJaiav iM^olag xai xaTaansvag Ioviq^Sv oi /etpoi/j twv 
iy Ba'£aig. Qoacum interprelatlone v. 11. cianaam e|^e- 
£ie cpnieniat 

T. 16. commvnes — deos. Cf. ad EI. II, 30, 21. 

T. 17, cof^nita i. e. probala. Cf. IV, 6, 37. Valer. 
FlMC. I, 788. TibuU. IV, i, 1. ad EL H, 29, 33. 

T. iS. la hoG loco emeudaDdo Lacbmannns sategU, in 
defendendo lacohua, Alter euim cnra Terelnr rescribere^ 
alter cum Tel leTissimam amorem timeri diceret, non. de 
Gynthiae anore, sed de alioruffl Tirornm amoribus poetam 
loqni praelerTidemnl. Hos enim intellige, qui ad delinien- 
dam puellam in litlore Ucilo eomposilani btanda ei ferba in- 
«aaarrabant, Hos se iore limere ait, nec ab hac parte yel 
fidissiraam nmicaai ealis esse tnlam. £adem prorsns cansa 



jNGoogle 



42 CommeiitaHas io Frop. 

nt, fBfte Vi. U, S4, 1. (Gor ^iilsqnaiB domluu fuieai iaa 
credit snori?) ioterpreles MeUit, nt ad eeBiecturBa' fltutra 
lefagereDt, ubi t. comnieiitar. Alioqain, etianu lerissiBd 
aolDiB erga alios amorii loipeotam baberi GjrBtfaiam oob 
Ucobo ceiueaa, libromm scriplnn stan bod potsit Ita 
antecedeBti Tersni repngnareL Neipie enim a CTnthia timen- 
dam erat, qoam modo inBocontem dixit, sed ant ab aUis 
aat propler comnnne omnioffi, Tel fideliler amantiam mBlie- 
nuB Titinm. Tna Toro ant omoi ameri scribendnm esse, 
ut Teretnr oorrigeBdum Lacbmaiuas rcete senriL 

T. 21. VBlgatam An miii non aliqoo modo ferri 
fQSte lacobns ceniet, sie interpretatas: An lulii aon nuuor 
. sil costodia (ac. paeUae, qnam enstodia) matris. At immane 
esset, si sic loqoi liceretpoetis, ntTeriiis seDtenliam abscon- 
derent potios qnam iUostrareat. Neqne euim ambigna soIoB 
wrba essent, sed oonlraria ei, qnod sigBiScaretar. HocTorb 
qnid est, qoam proprietatem omnem de iuitnra remm toUeroT 
Meqae Tero ipsias coniectnram -probo otrinsqae versus initio 
band rescribeatis. Haec eaim particnla, qnae modeste ne- 
gantis est, BBnqaam, qaaatom sciam, ic¥ag>o^S$ figorae ao- 
oOflUBodator. Fraeterea nnde An libros aniVersos occnpatn- 
rnn fnerit, rix dicas. Ilaqne baod dobie correximns: An 
lUIii nnno. Inlerprelatio baee potios est notae », ambigni 
cmpuidii, qaam mntalio (cf. Var. LecL I, 12, 9. I, 2, 
2&. ad EL U; 6, 35.). PartiCDla vero nanc delitesccBte 
paeBe temporis significiitione et Tolgo et a nostro conseqiien- 
tiis adtiUietnr, ot I, 6, 1: Non ego nnnc Hadriae rereor 
■are.noscere} 11,3, 33: HoG ego nanc mirer si flagret no- 
strs inTentns? Add. I, 2, 15. 19, I. n, 26, 21. Sit Tero 
qnod Pnccios babct ex inseqnenti versa facile potnit irrepere, 
-non, credo, sioe encDdaDdi consilio. 

T. 24. Omnia tu aostrae tempora laetitiae. Anda- 
cissima metouyoiia, eid par al(ornm exempiam apud aUos 
Tetemm vix inTenias. Sed non, qnia difficUe, ideo non in- 
terpretandnm. Gansam enim pro eTentn ponere et aliis 
itilgare et Propertio. lam Tero etiam tempns pro eo, qood 
iUo tempore esL De otroqae euim cf. Q. F. II, 6. p. 150. 
§. 28. Atterins Tero usus rariora ntique esempla, tamea 
ne apud alios qaidem desont. Sic Fers. SaL V, 36: „Te- 
veros tu snscipis annos — Socratico sinn," et qnae ne- 
minem ita offeBdemnt „saecuta" Lncretii pro generi- 
bas, Telol: mortalia saecla I, i09i. I, 21: n, 77. m, 
753. IV. 1223. V, 864. VI, 767. Forbiger. ad eund. U, 
M)3. AJia eaqne exqnisillora in ipso nostro cf. Q. P. L 1. 
Andacins omnino bic, qnod atraqne tatio ooBiancta est Sed 



jNGoogle 



Eleg. 1, 11. 43 

M ■tHeabnr, qaod Ipn poeU iiierprelotknieB qnoduiBodo 
sralCB^ proiiBM Tcrsibiu additr 

Sen tristis Teniaa, leu conlra Uetna «mleis • — (haeo 
i^tor tenporn hetitiu} — Quicqnid er» — Gyatkia 
eausa tnit. Ad melapkorM Tema ■npeilorii recte eoapo- 
nnt Hom. U. Z. 429: "&noQ, av&o a6 ftot icat jmz^Q uai 
n&nna ftijT7}Q , ^di xaaiyyt^og' ob di ftf>iihxi.SQognaea- 
xoirtjg' Addere posiis Aescb. Snppl. 370: 2v %oi TtoMS, 
au de %d dijfuoy, nQVtavtg ax^aag wy, Qdos qni ex Ro- 
Manis imjtati sint, Tide npnd Passentiiim et Brcfnkiiiisiam. 

T. 2g. sqq. ^abanL „Recte fincmannns dabant COF- 
li^t e VosiiaDO. — Fmitra eoim, praesertisi fnerant 
seqDetile, dabunt pro dant, Tel dare solent positnni com- 
■iuacHntnr." Lachm. Nihil addo. Apnd enndem vide, qno- 
modo dissidinm el discidiam (anod Ne^ol. babet, 1»- 
psn leTisaimo) inter se differant. Fuerant Tcro pro erail 
dictom noli mirari. Qoamiis enim iu atiis Terbia plnsqnam- 
pofectnm pro imperfecto non poni, sed aemper aliqnunpro- 
prii Dsns noiione^, qnoe pro iiatura loci alias aliter sii ex- 
pliesnda, anperesse Krilgero (gr. L. §. 444. a. %.) el Haaaio 
(ad Beiaig. gr. Lat p. 505. n. 456.) concedamus, ideoi^o 
Froperlii locuni (II, 31, 7.: sleterant) a Laclinianno cita- 
tan aliaque pinrima exempla a Kcilio p. 21. congeila hno 
pertinere uegemus (ef. ad El. I, 20, 4.): diTflMa tanes 
ratio est Terbi snbstantiTi. Hoe enim saepisaimi sentenli« 
miDime anbigua modo cnm alins Terbi parlicipio perfecto 
iuotum modo nnde positnm pro erat inTeniri, et Froperlii 
librt lestantor (1, 12, U. IH, 13, S8. UI, 23, 11. I, 16> 1. 
II> 13, 36. U, 29, 7.) , el reete obserraTemnt HeDainger. tA 
Cio. Off. m, 21, 4. firemioa ad Gorn. Nep. Themisb VII^ 
S. coIL OTid. Triat. III, 11. 25. IV. 6, 71. Cic. Off. U, 1. 
s. fio. ni, 21, 82. Ter. Adelph. IV, 5, 52. OTid. Fast. lE, 
434. Gic. Gp. Attic. VII, 1. quos locoa singDlos dettmera 
aggresans Haasiua (1. 1.) sublililer ille quidem, nt solet, sed 
■on aine Tariis captionibna dispntat. Neqoe ego, herclej 
«bsurdnm eaae reor, si rem , tot testimoniis probatam el al- 
mli fntnri exocti pasaiTi raUoni proximam, non siegemna 
simpliciter, aed origioatione perfecti fui explicare stndeamns. 
Hnius enim praeaena priacnm FUO (Diomed, p.'37&0 cum 
idem proprie sonet, qnod lio: perfeclum fni primitus fere 
idem erat, qnod sum, Quae signiScalio postqnam nsn tuI- 
gari exoleTit (cf. tamen Haas. I. 1. p. 490. n. 447.) ; eodea 
nodo, qno in Graeco sipvv, in plasquamperfecto fnerani 
el fut. exacto fuero plura Testigia reliqnil, in partic. ia- 
tiir&i sempei nmoBait, imde Friscian. XI, 7. (. 927. (5S3. 



jNGoogle 



44 Commentarins iaProp. 

RrOtriaTerbTimfieri piiillcipU}iabere ftit: fiena, fsotii», 
fDturas. Add. Scalig. ad Tilsall. I, 1,67. Voss. ArisUrch. 
m, S7. p. 31». Daatn. ad Tibull. I, 5, 19. qni praeter 
nlioa locos siipra iam citatos coiif. Ovid. Anorr. ill, 8, !t. 
T. 30. Baiae — aqnae pro Baianis sqIhs Prop. 
dicere anans esL Cf. Q. P. II, 6. s. UI. p. 163. B. aquae 
— crimen amoris. ibid. s. II. §. 2S. p. 150. 

Ele^ia XII. 

T. 2. nQaod faciat nobis conscia Roma moraJD.*' 
Sic libri omnes; cousciam Bomam tnterpretanlnr conli- 
nentem, „qnae amores meos, Gynlbiam inclnsam qaasi 
habeat." Sed dod perTincnnt. Nam qnod liic ad Tibnll'. I, 
7, 48. et ad exempla, qnae illic Heynins et Dissenius cot- 
legemnt, proTOcaut: ppsse etiam cistam consciam dicr, 
nota Sgnra, qua mntis et sensn carentibns sensns et inlel- 
leclns tribnilnr, qais neget? Sed conscia Roma nt „nihit 
amplins" sit, qnam Roma continens, nnnqnam exempli» 
snis efGtienl. Sed nt sit qnod Tolnnt continens, nirde, 
^naeso, snnpseriat illnd , sine qno ne ista quidem inlerpreta- 
tio stare possit: „amoris nostri." At in bac amici opinione 
refellenda omne hnins eleglae argnmeDlum Tersalnr. Negat 
TCrsibns inseqnenlibns Fropcriins amore se retinerij 
ie ftoma, qnae se morelnr, de conscia Roma ovSe yQv,- 
Deniqne si poeta boc dixis3.et: Erras^ qnod aisi „Roma 
libi moram fticit" — 

Tam multo ill» mea divitit etf miJia Uelo eett. — 
qoo.tandem pronomen illa, nisi mernm rns loqai Properlinn 
credas, referas,. nisi ad Romam? Atqui de Cynthia, n^n 
if Bomik ^tui; «t illo Tcrso, e( toto quod restat carmine* 
Quiq i^ur ta ocins reecribe, quod sententia efflagital: 

c»nrcJo stKore morant, 
Librftrioruni enim lapsnm in tam simitibus Tocibns, qnis non 
eicnset? In dericiis rero esse Fropertio eam Tiaqovoiiaaiav 
Tidebis coU. £1. I, 3, 44.: 

Extema loagitg laefo iti amore mariia 
et 13, 6.: 

in nuno qitaerit itvtare mornm, 
AA sententiam deniqne explicandam commedus sncenrril i»- 
tcrpresOudina Ueroid. IV, 52.: 

tne tacitam eoHttltt» urit amar, 
Videa aGCiuiUum Propertium ab amico, Damine CjntUae 



■vGoo^le 



Eleg. I, 13. 4S 

■an appellalo: Gonacias le smor moratnr. CdI optinB 
K pnrgat poeta: „Tain longo illa (i. e. ea, qDam ego le 
iicere senlio, Cyntbia) a lecto, meo divisa est" cett. 
Gonacias Tero usn exqniBitiore (nt Ovid. 1. 1. et Virg. Aen. 
V, 455. oonBcia virtns) possive dictan, pUne eodem i 
iHido, qno nosirum beumitt. Sic nescina Tac Aan. I, 
89,: aliis genlibus nescia trlbnla; gnarus Tac.III,6. coll. 
I, 5. 51. 63. XII, 45. XV, 61. ignarus ibid. VI, 22. SM. 
Iig. 18. b'2, 103. Ue ancipili vero similium adieetivornia 
ligDiEcalioue praeter locos ad El. I, 8, 16. collatos Barth. 
Adv. XXXV, 3. Burmann. ad Phaedr. I, 11. Gronov. ad Se- 
nec. Oed. I, 1. Boxhorn. ad Flaut.Bud. I, 5, 17. Heins. ad 
Oiid. Metam. YII, 672, Restal ul noneamus, ne qnod (nt 
ItGO alioqain simillimo III, 11, i.) pro coniunclione accipia- 
tar, sed pro pron. relativo. Crioien aulem non hic est 
idcrimiuatio (ut III, 11, 3.), sed culpa ipsa (ut U, 28, 
5.) i. e. desidia. „Hae igitur," JQquit, „malae desidiae 
(quas in in me iuiuria fiogi!;) te indice, memoranlur amoris 
vjnculis." Desidiam igitur ul tolleret amicus, monueral, qnam, 
u Ovidio fides, „Puer ille sequi solel." Olio enim snblalo, 
lon ampliua amore puellae ila irretitum iri, nt se semper 
uiicis negaret. Celerum duriorem elisionem non dicas, sl 
fsae de hoc Properlii usn Quaesil. H, 6. p. 179. congessi-- 
■ns, comparaveris. Keilius (p. 29.) ceteris reHctispro nobis 
Teneris scribendam propooit. 

T. 6. De compositione bnius dislichi cf. Q. F. n, 6. 
I. IV. p. 173. dolcis in aure sonat Broukh. de blan* 
dis amicae praesentis susurris iDterpretatiir, lestimonio 
■sos Martial. Ep. III, 63, 7. sq.: 



Non inepte, faleor; et ininria Lachmonnns: „80nal dolce, 
qnid sil, inteiligo: non, quid dulcis sonat. Aut C;nlhiae 
eptthelOD dulcis est. Id vero alieuo loco ponilnr, cum iam 
praecesserit illa. Aul denique dulcis subslantivi loco es^ 
qnomodo formosam nsurpant Romani. — At Latini nec dnl- 
cem iia dicunt, nec candidam" celt. Ilaqne coniicit: 
dulcia — soDDs, Sed nenlra eins senteutia Tera est. 
QnDmodo enim aut illa, quod t. 3. positnm est, impediat, 
qoin hic Cjnthiae nomini epilheton addalnr freqDentissimoDi, 
ant quid cansae sit, cur in hoc uno adieclivo poetae facere 
non liceat, quod in omnibns esl permissum. — Sic non modo 
formosae (II, 18, 13. II, 34, 4.), sed eliara pDdiGBe 
(UI, 23, Q.), iratae (UI, 8, 28. el TibuU. U, 1, 74. 0, 4, 



■vGoo^le 



40 CommenlariiM in I^. 

feO-), secnrae <Tii>. I, 8. 50.). aTar» (ibii. U, 4, 3&.), 
teoer (iUd. I, 8, 51.X leTis (Prop. I, 18, 11.), aie pro- 
Doinina poasesgiTa pusim : suae Prop. tU, 14, 22. taae I, 
9, 22.. et III, 12, 18. loco iniaria I,acbitiaBno siupecto. Sed 
HDC ne opD« qni^em est alteratra harum iDterpretationnm. 
BeBtal enim tertia lia, nt dnlcis pracdicato eodem modo ad- 
ditum sit, qao saepissime Teteres ita adiectiTis usos esse ti- 
denos, ut Dostrae liaguae ingeuiam secutns adTerbiaqi malis* 
Sic n> 23, 17.: 

Differtt tiaee mnifuiiM, «ec potcet gamla cetL' - 

nbi si haec gaTrnla sabiectaoi credas, contraria paene 
eTadat sententia; K, 1, 2.: Unde^nens Tsniat moUis in ore 
liber. Ubi caTe, nolils liber inngas, VetateDinLatinilas: 
ef. Q. P. n. s. n. §. 6. p. 142. sq. el ad El. U, 30, 22. 
Of.Met I, 514.: non liic armenfa gregesTe Horridas oIk 
serro. Tib. U, 6, 6.: „tua qui ferns olia liquil,*' et quod 
inEolentios etiam: EabstaDtiTum, nt Prop. 111,18, 31.: Errat 
spiritns ille, nbi t. comm. et ad n, 9, 19. Sed quid 
noror in re nimis nota? mireris, quodLachmanaus, qaiTi» 
bolli locam 1V,4, 19.: „At nunc tota tua est: te solum can- 
dida secum Gogitat" recteqae ibi Heyoium cum Valpio in- 
terpretantes : „caudide, candida menle" laudat, non sensiV 
snam rem htcagi, eodemque modo „CyDtbiadulciB sonat" — 
licere iaterpretari (uti ipse desiderat): „GynthiB dnlce so- 
nal" — quamqnabi iilad quoque crassa, at aiunt, Minerra. 
De integritate igitnr haias loci noa dij)itan<lam. Alia est 
quaestio, nnm Brouhb. recte interpretatus sit. Nam hoc etiam 
Lachm. Sarmanno concedat, ut de tinniln aariomsermo 
esse possit, Tulgata etiam nunc iuter amantes superstilione. 
Frofert enim ille tesIinoDia epigr. Anthol. LaL III, 202. et 
Meleagri Lni. AnalL Br. p. 119. Anlh. Fal. carmen 
ntrum^e nellitissimum. Sed inre negat lacobi. Animadr. 
ad Antbol. T. L p. 69. Nan illo tinnitn non nomea 
anditur amalae, sed loqni ipsam de absente amatore conii- 
citnr. Tn igitnr rectius interpreteris de simnlacro nomi- 
nis qnod annbu anatoris gestienlis identidea obTersatnr» 
dnlce et optatum, >i facilii est puella, triste et graTe, si 
goando conlennit. Cynthiaaulenpro nomine Gjntbiae 
dictum ne nireris, cf. EI. I, 16, 22.: Scribitur et Testria 
Cjnthia corticibas, et l, 11, 8. nbi „GjDthia snblala" 
carmiDibns dicitur. Q. P. U, 6. p. 131. §. 15. p. 157. Bem 
ipsom optime iUostrat LncreL IV, 1058.: 

-- •{ nbtst, qu»d «wat, frmato tlanUient tanunriiH 
JWm, et nomt» duUt otvor«at«r ad aitreit. 



jNGoogle 



Ble|;.,J, IS. 47 

Qaa loco BronU. ad ntam interpretalloiKni fiiltieiidam bsi« 
eue, iBGredibile pfteae dicas. 

T. 9. Qui in treB qiuesdones Temm ^trahnnt, contra 
cogitandi leges limBl et grammalican peccant. Haec enim ^ 
farliculaB nnm primo loco poicit, non seeaDdo. De ioTi- 
dia Yero certoi est poeta. Hoe solam dnbitat, hoaiinannn 
artibns divim sit amar, an deomm namine. — Qnae post 
an pro aliqua diclnm ceniel Lachm. Sed non opui est 
Bigntari. „Herba, qnaediTidit" est berba diicordiae, qnam , 
Promethean dici firoukb. docel ad h. 1. Kvidere antem ' 
■ine casn poiilam j. Q. F. II, 6. i. II. p. 124. §. II. 

T. 15. 17. Pelix, qni — anl, si. De zeogmale 
T. Q. P. n, 6. p. 131. §. 16. 

De GallD cf. t, i. 1, 10. I, 20. Q. P. I, b. p. 21. sq. 
Fanllos Silentiarius (AnaU. fir. UI. p. 73. ep. VU. AnA. Gr. 
IV. p. 43. Aotb. Fal. V, 255. p. 128.) imitatioDe aperta tta 
hoc argamMilnm penecntns est, ut sublalo prooeraio , qnod 
de inTidia Galli et priore inconstanlia agit, certamen illnd 
amatorian (t. 15. fin.) accaratins ei^primeret, atqne eliam 
dilataret nsionem. In fine iBntum ad Hnam conditionem re- 
Tertitnr: tgig uixag, og xoiotat, giiXt], deafiolaiv tXixdTp 
f^ (i&xaQ' aiX -^fieis avdixa xaiofie&a. qnod Frop. iaia 
T. 2. occnpaTerat. De duplid t. 2. pleonosmo: qnod ab- 
repto solns anwre Tacem, Cf. Q.F. U, 6. p. 140. §. 21. 
p. 158. §.29. 

T. 7. Perditas in qnadam. Gf. Q. F. H, 6. p. 134. 
Praepositienem in posl Terba amandi pro simplici ablatiTO 
(de qno cf. fironkh. ad I, 4, 12. Bnrm. ad 1, 9. extr.) po- 
ntani non solns Fropertins h^et. laiolentior etiam OTidius : 
nri in aliqna MeL VU, 21. in illa aestnal Ibid. VI, 
490. Art Am. I, 731: Fallidas in Ljrice, et contra 
Met IV, 547: m pellice saerae. Fast. VI, 576: Caecaqne in 
fcoe nno non fnil illa Tiro.' CBtnll. LXI, lOi: In mala 
dedftas Tir adnltera. Gf. Lncret. III, 647. IV, 8l3. 

T. 8. adire. Vnlgo eorrifnnt nbire. „Venim si t1- 
cbiH ille ae prine certamine confessns abiret, actnm easet 
de eins dolore, aHammqne lolatiaffi libi pro.more sao 6al- 

Ins qnaereret ; nano Tero tardis cnris pallestil, Tictns 

non abit, sed alteram pagnam iam adire incipiL" 
iaeob. Reititntionem probo ; interpretationem nou item. Fri- 
Mim eniffl, qnin lapsns abire, modo libronun praesldie 
csael talnm, leclft dici pasiit,.nOB eildnhina. Abire nim 



jNGoogle 



48 Commeiitaiius in Prop. 

fn lali ^QAaei non est derelinqnere, sed nibil nlsi eTei- 
tnm siguifical, ut U, 12, 12.: Nec qniiqaun ex illo vulnerv 
8anus,aJ)it. Fraeterea „a[lei;a pngna", in qna Ucobia- 
nae explicationis qnodaismodo cardo Tersatar, lacile irrepsit 
Froperlios si Iioc tolnit, dicere debebal: „nirsns adire.*' 
An non adiit aute priniDm lapsnmt To Tero af^oosct 
n^^Xijxpiv eius generis, com noo io Terbo finito sed in ep- 
posito snmma praedicati tis Tersalnr. Qno de genere cf. Q. 
P. U, 6. p. 140. §. 21. Hoc Tult: Tu, qoi antea io lobrica 
amoris via hnc illuc desnltare prolerras solebas, nnnc, dnm 
' adis pnellam, primo gradu lapsos es, iaces, xeiaai, ut Me- 
leag. ait ep. 2g. Cf. El. I, 9, 3. I, 6, 25. Hodc tamen 
seutentiam iam inlerpretatioue Germanica a nobJs iodicalaDi 
imaginis conciuuilate f erri Keilias (p. 7.) ne^at. Vel' 
lem certe docniasel, qoae esset coociDuitas imagiois et 
qnid his postnlaret,' 

T. 9. Haec — erit poena. CaTe haec Tolgari 

. atlractione pro hoc diclum pntes. Velat dvaqioQa t. II. et 

nna Terso breyiori positnm. Cjnthia polius ipsa hi« 

poena dicitur, ol HI, 10, 15. Mjrrha — crimen; I, 11. 

extr. Baiae-crimen amoris. 

T. 10. Ttces - poenas interprelaDtar Bormannam se- 

cnti. Nec nego poeoas esse posse Tices,' ul etiam mo- 

nera (velat Tacil. Hisl. IV, 3, 3. : ProcliTio» est iniuriae', 

quam beueficio Ticem exsohere}, modo Ticiisitodiuis signi- 

ficolio, quae in delicto et prelio iuest, maneat. Hoc loo« 

tamen Tiderint, quomodo enidlagen expedianl — mnllarura 

miaeras — vices exigil. Nam si interpreteris: poenas exit 

git, qnaspro mnltis miseris debes, inraaDe erit. Ila- 

qoe Tices inlellige (qnod proprie sonanl) fortuDae Ticissi- 

indinem et orhem rernm humanamm, eaqoe mala, „qnae 

ciim olim te anctore pnellae passae sint, nnnc le ipsum nar 

nent." Sic demnm recte intelUgelnr Horat. Od. I, 28, 32.:- 

Fors rt 

Dehita turtt vicetqae tuperbae, 

Te mtmeant tpium. ■ ■ \ 

Baec igitor Tices Dum poena sint delicti, necne, illnd noa 
i%fert. Nec mutatnrinterpretatio, qood hic revera misera 
sors Fonlico siiperbiae poena est, ideoqoe etvim Terbura 
exigere propriam suam serTat significatioueiu Grraeci stg- 
fCQatiEiv, qDalis Ictis potissimnm nsu Teoit, et apnd aliot 
jn Tarios melaphorasdeclinatnr, ut Gic. pro Mnraen.' §. I43.t 
pecunias desperalas exigere; id. Ep. FamilL VI, 18.: pensi»- 
nem; OTid, Amorr. I, 8, 69.: pretium: Gio.Fam. Ul, 7.: tri- 
buta; id. ad Q. fratr. 1, 1. DiTinat. in.Gaecil. 30.: daodenvs 



jNGoogle 



Etefr I, II. 49 

; pro FoateLO, : ^ternra deiiBrifs. El Ite ipainR 
illBd: exigere poenan, qiod exemplia probare bob opns 
eil; qaamqaant, si aoimns ett, apnd BomanDiiiii eODSesU 
iiniuei pUnma. 

T. 13. aagnre. Rarior Bimplicis ahlativi nins in peno- 
■ii; sinililer tamen Ovid. MeL II, 281.: Silyaai sorori- 
kis aaclam. lavenal. XIII, 246.: freqnens exsnlibns- na> 
giis, et egregio id. VI, 130.: „Et lassata Tiris needam 
nliats>excessit" de Messalina, qnae viris tamqnain libidinii 
lue initmmeatis utebatnr. Item Tacit. Ann. IV, 3.: seqoe 
it n&iorea et posteros municipali adnltero foedabat Adde 
toid. UI, 41.: Tnxonii legioaario milite oppressi. Gf. ad 
EL m, 22, II. 

T. 17. Hnnc locnm erotici Graeci el Romani eerta- 
lia excolaocnnt, et recte conferunt Flalon. epigr. ap. Gel- 
liMXIX, 11.: 

BlSt -yaQ jj jX-^ituv tbs Sia^t\<iOftt»ti, 

QieiB Tidetnr imitalns eiae Meleag. Antb. Fal. V, Ml. p. 
112. T. L p. 131. lacobs. Anlb. Gr. VU, 1. Ep. l&.r 

— (W ipC l[toT( yvv ytlUUt ;fc«to &ttaa 
^Jnvevarl tpvj;ay tay tt^ifiol itqwitoi. 

ffi) Ud. Petrea. c. 79. 132. LncreL IV, 1103. Plnra in- 
TCBin apad lacoba. AaimadT. ad Anth. Gr. I. p. 336. Sed 
is Propertio nlcns haesit, cnm libri nostri omnea sue seosn 
iflatii-Terbis exbibeonl. Uinc laeobus Tolnit: optan- 
lit-Terbis. At praeter offensionem nanerornm, qnae hic, 
lAi ean maxime adiectiTum dfiotimiiivov desiderea (cf. Q. 
F. n, 6. p. 174.) nnlla ratlone excnsatnr (Tid, enim exempls, 
lue ex Prop. exhiboimas orania ibid. p. 178. sq.) — prae- 
ler hanc anlemoffensionera, quis Jn tanti ardoris descriplione, 
nbi omnes sales in compendio yerboram positae sunt, dictum 
ferat: optantis Terbis capere, qoasi quis aliis Terbis 
cspere possit, quam optantis. Qaare ne dnbita, qain 
ncle e cod. Tetosto, nt ait, Fasseratios ernerit: labris, 
QunqnameUam, qnod restal, oplatis plns qoam snspectnm 
«iHoichluo et Burmanno Tisora est. 8ed qnod alter propo- 
nit oblalis Janguidios est, aptalii qnod Bnrmannna ma- 
Ul nimis orlificiosam. Itaqne obtentis reposni, quod 
iiterprea bsing loci Panll. Silentiarins 1. 1, expressil: xai 
nili» -^Qi^qetato va x^tkea et rarsus: y_BiXsct nr)%&- 
titvoi. Sio UMCh. IdyU. /, 47. tcix Sv Maneivos iffet- 
vet T^ a%6u,a ittuctlvoi el Rnfinns non inficetns Tetenoa 
ffl. ' 4 



vGooglc 



50 Commmlarlos lo Prop. 

ittit&tsr Anftol. Pal. V. p. 90. Ep. U. T. I. p. 87. 

i^aaUa (i. e. iQsiaaaa: ef. lact^a. ad 1. 1.) to aw6/ta rrjv. 
iftvx^^y ii 6p6xt^v ava.fet. 

T. 21. mixtns non satis proprie inlerpretftntor : Nepln- 
BTUi forna Enipei Bnmta. Sed misGuisse se deiim mari- 
nnm flttTio egregie dicit, ad sigRificandam liqoidan deo- 
nim mtaram. Sic UI, 19,13. sq.i 

— Thtaiialico ffgrnm Salmeni» EnipeB , 
fiuutn valmt tiquido tota tubire deo, 

tlnnm Iioe sensisse Tideo Passeratinm frustra refragante Lacli- 
Uanno. Neqae enlm ullo modo Iibc pertinent loci al) eof 
citati III, 24, 5.: „Mixtam le Taria landaTi saepe figara,** 
snt fltat. Tlieb. V, 155. , nbi VennB dearum ioferarBm coetni 
mixta fallere (i. e. lalere} dicitur. Ta contra cf. Q. P. U. 
c. 4. fin. , 

T. 23. attfor Herculis. Gf. Q. P. D, 6. p. 149. S- 28. 

T. 24. in Oetaeis. Sic libri omnes. Scaliger cor- 
rexit ab Oetaeis. At ista tis est. Reciins Propertium di~ 
o4s fiJMau seciitDm esse, t[na Hercules in ipso Oela, rogo 
eTiclo n morlaliiate abdicata, luTentae nnpsisse haod insnlso 
Gommenlo narrarelnr. Cf. Q. P. II, 4. p. 70. 

T. 25. amantes. Omnes; Bibil muto. Sententia: Ta 
ona bac die omnes snperare amanles potnisli. Itaqne cn- 
iBS cntrarinn antea negaTerat (t. 21. Non sic, t. 23. Neo 
de — y, id iam aflimat LachmaDnQS (ed. Lips.) absurdanr 
oredidit eam sententiam et correxit: amores, boe lenBihr 
Uaa diei, qna tn kanc pnellam Tidiati, amoribvs tuti — 
pristinos inlelligit desnltorios — finem impotnit" Al 
{triinnm amores si peeta simpliciter ait, omnes amorei mat, 
non modo „101" ant „pristini Ini" qnifani ticipsiamor- 
nonis continetnr. Deinde qnod praecorrere interpretatir 
aaferre, non eTiBCil. Nam Lncret. I, 372.: 

Illnd i« hia rehu» ne U deducere v«ro 

Tostit, quod quidam fiiigunt, jiraeeurrere eogor — 

propria subest stgoificatio. Pulchra enim est metiqibora » 
dnce Tel ministro sampta, qni nescio itineriB et,erranli prae- 
oarril, nt vlam monatret toI facem pra^eraL Hine 
raercitnnm praecnrseres dicil exploratores, de qni- 
bis cgit Salmaaias de R. militar. Rom. c. 13, Allero Toro 
loco Yaler. Flacc. I, 804. nbi „mors praecnrrere fli> 
ras" dichnr, impediendi lignificatio in morte poliUa 
esl, qnae si prior cTeiierit qnam dirarum eTeatns, live fr»* 
straslBt fatnrae MCeMO eat. — Hk nro «oktTMM rad** 



■vGooglc 



/ Heg.I.M. 51 

Hn ii eiuieB sententla, qna apDdVoIeriiuii, dies haec prae> 
cnrrere amores dicalnr, nihil erit niai „hic diei prior erir, 
qiMB amoreri fDturi," — qned absDrdnn esae Lachmaunus 
igu fatebittir. Tu eontra dc metonynia ci fignrae cognata, 
qna daamn reraa cenpsratamm altera ipsa ponitar, alte- 
rin ^alto. sf. Q. P. II, 6. p. IbS. El. U, 3, 21. 

T. 29. sq, Aliqaid mendi hio latere in oplimis libris 
omnes sensisse Tidentur inlerpretef. UeiDSius correxil ii- 
gna et prox. ceit Fosse aulem qaalicanqDe modo Tul- 
gatam defendi ii deiuoDstrabant, qoi post parla naiere 
signo dislioguereat. Sic patlu pro partui antique dicium, 
tres autem illae qnibus gratior una GjDthia: Leda cum 
Clytaeraneslra et Helena. figo Tero legem secntna, qnan 
fn nominibns Graecis PropertiDm sibi scripsisse docni ((j, 
P. n, 6. p. 164.) pro Ledae partu Ledae e partn eor- 
rexi. !Nam Propertias, niii lUia eansa exCeptioKcn poseeret, 
geaitiTom Ledcs, aoa Ledae fccisset. Similen aDtem li* 
brarioran errarem rid. £1. U, 22, 31. Q. t. I. I. Uoa e 
Ledae parta gralior tribHS, Heleua est, qnae nt ClTtaemne- 
ita „fortissima Tjndaridanim " (Hor. Satir. I, 1, lOO.), sic 
gralisaima merito appeilalar a caDtore anomm: gratns 
eniBi de forma dicitur, ut £1. I, 19, 16. in eansa^ sinili; 

Jllic formoiae vmiont ckons heroinat — 
Qmtrtm ntillti tua fnerit mfAf, CjfnBuk, fortna 
0Tatior. 

Egregia anlem xXlfia^, qna cresceitfe landis ardore primnm 
loTe dignam el Ledae proximam ait, deinde alteram 
Helenam, iam Tero oraDibus heroinis snperioFem, el qnae 
loTem, ul ae amet, eogat: simillima figura Bl. H, 3, 29 — 
84. Qoo loco simnl docetur, qno iure Helenan dicat Gyn- 
fiiiam. QuamTis euim t. 30. secnndain. post HelenaA 
forniaB dixeril, iam t. 3. eandem snperiorem Helena signi' 
fieal. De avTOvofiam^ Tero et awexdox^ «Iraque gratis' 
flina Fropenlo figura cf. Q. F. U, 6. s. II. §. 26. p. 151. 
§. 29.' p. 158. U, 4. p. 75. qnae hic in Iranslalionem ac- 
cepla aXlriyo^ias specien trahit, de qiia Tid. Q. F. U, 6. 
p. 147. Sic proxime nostro loco Ummidii Uberta (Hor. 1. 1.) 
fortisslma Tjndaridarum dicitnr, sic (Qnintil. Vttl, 
0, 53.) Glodia „qnadrantaria Gljtaenneslra", sic de- 
riqne Daphnidis amica (Theocrit. Id^rlL XVU, 2.) 'Mkipa; 
■e de- noninikus ex antiqna historia repetitis dicam', qnibui 
satiranim scriptores personas Teras eolent Telare, ntluTenal. 
Sat I. 58. X, 84. VI, 50S. IX, 102. VH, 74. Fers. I, 121. 
Kbo liMteli pertJnel Aeneas InTen. V, 159. Aiax VD, 115. 



N..,j-,Google- 



Ap. 



53 Comineitotitis in 

X, 3IS. Ceternin hoic noatoae sci^torae HdBrioiinn filmui 
opitnlaii, poBtnndo intellexi. 

T. 33. quoniam semeliprD qnoniani tamen rect* 
et Latiae dici, qoamTts sinile qoid nMttati: tveil «mm doch 
einmal ftonet, nsBC non negatnrnm esse 'LacknaBnnm credo, 
Qt edit Lips. fecit Sic enim interprelatnr, nQnia boc ipse 
inteiligis, fatale esse tibi aemel neqae iterum nnqnnm 
<rere amare, ntere, ama." Nam si easden normam aliis 
locis adhiberemns , ridlcnla saepe efficeretnr seDlentia, velnt 
Horal, Od. I, 24, 16.: qnem Tirga semel horrida-nigro 
compnlerit Mercurins gregi, acilicet - quos non bls Tel ter- 
his «lim redire licet; item in nostro IV, 11, 3.: 



hU. m, 24.: fratrem, ex qno semel foeril aeger, nnoqaam 
lisnm esse in pnbiico. id. III, 36.: Fosaessom semel oblioe- 
rent imperium. De eo dici rides, qnod factamr mntari 
neqnit Cf. Oudend. ad Lncan. III, 296. Gott ad eand. 
VI, 756. Waffner. ad Virg. Aen. XI, 418. 

T. 34. Urere ItaiL Meliornm libromm scriptnrani 
nlere rcQte tuitus esl fiarinannns coU. Prop. IV, 5, 56. Ti- 
boU. I, e, 48. qnibns Lacbm, addit Tiboll. I, 5, 75. 

T. 36. quodcnnqne. Recte: omnia tibi sit Cyn- 
tbia. Gf. El. i; 15, 32. 11, 23. Q. F. U, 6. p. 147. 

Blesla XMV, 

De diapoaitione ti. Q. P. II, 5. p. 86. 

T, 1. unda. MarUand. ad Stat. SilT. I, 3, 50. alVa 
eOBiicit, offensns sine dnbio exquisltiore ^lativi nsn, qni 
pro praepositioDe in etiam tnm ponitur, cnm haec locum 
commoranti proximam significat Sic n, 26, 57.: nihi si 
ponenda tao sit corpore yita; obi ai interpreleria : impo- 
nenda tuo corpori, absurdam esset, sin: soper cor- 
pns, oeqnitia. Add. II, 13, 53.: Illis formosom iacuisse 
palndibus, et quae coagessimus Q. F. II, 6. p. 135. §. 18. 
Alioqnin nlTa pro unda scribere non esset andacia. Go- 
gnovi enim illam Tocem saepiuscule a librariis indoclis prom- 
ptiore aliera expnlsam esae, Telnt Tacit Ann. I, 64. nbi de 
piilitibns in solo coeooso el uligiBO pngnaBlibns, noB in 
{InTio, neqoe librare pilas inter nndas potentflt, nbi 
prodiTe est rescribere: inter nlvas. 

T. 5. Lachm,, qaid sit omne nemns miratni, propo- 
nU: neians ande. Sed nemns omne esttotnni, qnod 



■vGoo^le 



Eleg. 1, 15. " 63 

eircimspicia, Benna, el aptna eg( ad mgwhidMBn 
«ibitDS significudam. Silra anten vltj eit, i. e. arbores 
«iTcnte, quifans wam cOBMkt (oi. Lacttwt. ad. Sut The- 
k*id. VI, 380.), ae ciini L«chmaBO dubites, m a«t«s sil- 
Tii intendere ncmiis non recte dicBtiir. Sic Orid. Met. V, 
i!ti5.: SiWarvra lueas circamspicil anliqniirum. De aemoribns 
asiem, siliis amoenia, satis egit Bronkh. ad li. 1. 

T. 12. gemma. Gemmanm Tocabnlo margarifas signi- 
iuri TolDDt coll. m, 13, 6. Tib. DI, 3, 17. et IV, 2, 9. 
FotaernDt tamen et Propertins Iioc loco et Tibnll. U, 2, 15, 
rerera gemmas intelligere, qnas mare Indicam in liltora eil- 
eere pntabatnr. Cf. Cart. VIII, 9, 19.: Gemmas margari- 
tiique mare litloribus infondit-qnera Dissen. adbibet ad 
HbalL 1. L Rectiua tamen Gnrtium ipsnm pro InxariaDle 
(u Dratione riiargaritas et gemmas taniquam ajnonyma cn- 
nlasee credas. Nam margaritas aliaa quoqae lapldes et 
pUBs dici probaTernQt DorrilL ad Gliarit. p. 531. ed. 
Lipt. coll. Manil V, 517. Salmas. Exercitt. Plio. p. 781. 
7M sqq. Fr. lacob. de M. Monilio poeta partic. altera. 
Libec. 1835. p. 20. 

T. 15 sq. Minnerrai Tersna (Stob. LXIII^ 16. ed. 
Gi^f, p. 387. ed. Gessner.) expressil: 

Tt9valtiv oit fioi fii)xiu xavTa ftiXoi. 

T. 19. Arabinm Umeo, Alabaslriteoi onyoliem 
BSD marmor significaci cettum esL Gt riig, N. U. XXXVI, 
U (7. ». fiB.) 

Elegla XT. 

T. 4. lenta Tenia. Gf. Q. F. H, 6. p. 143. §. 23. 

T. 5. hesternoa. Ch-oniBg. caro allis externos, 
&eqneDtiaBimo Ubrariorum errore. Veram scriptaran optins 
tiltu eet Sroukh. coU. OTid. A, A^ UI, 164. 



BesternDm igilar eril, qnod ila . ntaBiit, lU Iieri erat. 
Qdo Bomine eliam conferre licajt EL II, 34, 59,: 
Mt luvrt hetternit petitiun fangitere coroRi*, 

T. 9. Atnon sic L e. aliter; eodem nodo tpm in- 
fra nec aic, Atqu^ baeo. ipi» proportio ].aeltBiaiUMim ad- 
Miers ddtebat, ne e GtORlagani scnptura: MdieieoHM 



n,gN..(JNGOOglc 



$4 Commentstiiu id Prop. 

Ma|H'* nicerMi (ligrsaii iBneU, nl aaa ad partiGi- 

pioiD referretar. 

T. Ib. 16. Hofl diBtic&Bm lok seds BOB-Iegi, rwlo uirf 
madTerteTDDt HarklMd. Uk. 8cfarade(os. Nec umen tan- 
gere illnd snstiQiu, qnOflian ipa lociu « a pocta ipso tri' 
bntna fnerit, noa certii iadioiif apparal. lUi eoin poit 
kospitio (y. 21.) iuemcmnl, LacJira. past- pBdicitiat 
(t. 2S.).t Utronqne n«n nale; reetiiu c^e, qoam nano 
legitnr. 

T. 20. Aenoaio-Iiospilio, i. e. bocpite AekillB. 
CS. Q. P. U, 6. p. 161. §. 2a 

T. 2t. niseroB-per ignej. Fnemnt, qd seroB 
Tel nixtos matleDt Sed bene habere BOslrnm docuit Hen- 
sterh., exenplis profaaTit Lackm. Tifanlt. I, 2, 89. Ofid, HeL 
XIV, 751. Valer. Fiaec. III, 273. Slat. Silf. V, 5. 34. Cf. 
Q. F. II, 6. p. 148. §. 2i. Speciosins qaod Lackm. coiie* 
cit Bblata pro elata. Sed ant illata malim, quod pro- 
pins a codd. Testifiis abesl, ita ut per ignes arcttas i«u- 
gas cam TCrbo occidit, od partictpiam Tero datiTun igoi- 
bos Buppleos (qno de genere disimus Q. P. II, 6. s. n. §. 
11. p. 128 sq.), aot elaia non de faoere el.exequiis inter- 
pretandum, sed de impcto, qao Euadne ia rogun ae prae- 
cipitaTil; sic elatas impetu LiT. IV, 39. coU. UI, 5, 6. 
IV, 29, 1. — Nan ilU, nl refert Eurip. Sappl.' 1004. : ii 6t- 
xiav fx^axxevaafihia et in rape o()vig rig i5gel KaTia- 
*iio vneQ tivqSs dvaTrjvov atw Qi}na xovtpiaaaa — loB- 
dem per aerem elata tasiluit rogo. Quodsi elatum si- 
mnl ad fanaticnm errorem conferre Telis, quo rapla Euadns 
{ixfiaxxsvaafiiva) nortem sibi conaclTit, noo equidem impe- 
diam. Sic eoira in Tariis mentis perturbationibns Terbnm ef- 
ferri nsnrpari leuca abnnde docent. Gf. tamen Draken- 
bordi. nd Htrm Bell. Gall. VIII, 19. et ad SU. Ital. XI, 492. 

T. 26. noTere irritare recte inlerpretatar Hensterh. 
Eil Graeoaai tiweiv. 

T. 27. Audax ak niraia.ml Nostro dolilnra cett, 
„Uoe Tide, posterior^m Tcrsnm ad illa taotam perlinere: nos Iro 
dolitura periclo; cootra Aodas ah nimium ad prae- 
cedenlia." LackMann. Reete; sed quod propterea scribit: 
»imiam, «f Boslro eett, id ob euden oausan reiidaa- 
dum censeo. Viz enim «sqaan freqneBiins eBse davvievw, 
fuara inippositis, docnimus Q. P. U, 6. p. 129. §. 13. 

T. 29. Mnlta codd.omoes. Facillima Mureti coaiectnra: 
Mnta. — Nnila- flBmiaa PossOratiHa e Telere cod. de- 
dil she iBlorpoIatnm alTe casu serralom, Temm tameo. N*H 
Mnreti UTeUHBi dob aalis adwtaoPf f«o kie tt^m «st, i^ 



vGooglc 



£Ie£. I, Ifi, 55 

-fiilcsL Ncqsft igilsr nMqnam )a boo geMre « ^eta <ur- 
patRB inTeniM, >ed «nt retro Ubi iumina (Ucuplur (ut Uf, 
1», 6. If, 16, 81. Ovid. Trist. I, 7. init- Heroiil. V> i9.>, 
«it OBiBino no« Uki et dealttaare curaHDi, ut Virg. £c). 
I, 60. Senec. Med. Uf, 405. DatiTos Tero DsiUtior %i G- 
«u, ^ inotus teu^t, ligiiilicuidiiBi , qm»m m totig cm- 
m foerit, eot Iscciius p«iitani Oceaonn flaviun interpre- 
tilui, ponto pro ftbUlivo )i«berct. 

T. &i. aiieiiaa LaGbn. inlerpretalur „qBaBi noo 
Cwanot ant aTeraaanr," al Froperliua dUerit: „Licet 
■e fftUas, tMien nulii cara eris." Sed dnriiii hic fnitmin 
«rit «Dppleas ^an id qued in prooiptn eal „8is." No: 
«iiAplia penjcit Lacbn. ut alieaui euet, qnCB areraa^f- 
■nr, cum coBtra eil, qui bos aTergalur Lostilisj iDini- 
eu, Sio Vellei. FatMG. U, 8. qaea cilat, aiiennm aaln- 
lari ^pmitur. Nec OtM. Tri^t. IV, 3. 67. aut Ter. Phornk 
m, 3, It' aliud esl, quan qaod ad not neB pertiaet 

T. 33. Qnan nihi nae. Hano soriplDran optinii 
^ leDent. Turbae iuterpretibuB hinc orlae, qnod Toculam 
n litirariis nore sno per limplex « exaratnm coaiunctieaem 
inkibitiTam credideruaL Sed Terwn ian in iUo renaace»- 
tinn litteramn dUacolo Fuccins perspexJt, qni hanc notan 
JUrgiui ^egiensis alleTit: val, nae. NihU eqaideu addo. 

T. 36. Uos lurabaB, ut. De structara TeFborum per 
■ttODjmian expedieada cf. Q. P. U, 6. p. 156. 
T. 37. Gf. ad Bl I, 17, 1. II, 23, 9. 
T. 39. uultoi pallere colores mire diohim ease 
Harklandns cxenplari suo ascripteral. £t reTera adnira- 
bile dicfum est et Tere yQatpixiSs ,• ittc , credo, minns eo 
pilchrun, qnod nornn esl et aiae exenplo. Qnamquaii Bon 
dMste scio, qui Bon licere peetae dicere credaut, quod 
idlu antea vob dixerit. Gf. tamen £1. I, 6, 6. 

Mlegltk XVI. 

lawu loqaitor, qaa de figara cf. Q. P. U, 6. p. 117. 
$. 6. De dispcsitiOBis Tcro genere ibid. c. ft. p. 84. 

f. 1. fneran. Gf. ad £1. U, 29. Ne quis ianuan 
Ue dioi portan trinmp.kal,em exiitimaret, iam recle Fas- 
•eratiDs noomt. Nam ianna aedium est priTatiirun (Gic. 
N. D. U, 27.: Fores tn Uminibni profanaram aediam iauDae 
Bamiaantur), portaqrbis, Portani auten iriampbalem Giici 
Maxini osiinn fnisse demonstramnt BujiseaiDS (Descript. 
OAis Ron. U, I. p. 439. sqq.) et SactuiDs (I. p. 215. a. 
810 sf.). fiic Tcro priwlaroq aediuip forei ^ielugi, triun- 



jnGoo^Ic 



-56 CoDuneDtaiiiu in Frop. 

p&allap olim, BBno meretricis domiclUi, ratio ^ertft cegH> 
Cf. eniiD T. 5. sq. Canlina lamen niandug est.alim ercor, 
qno omnes post Fuseraliiun ioterpretes japii snnt, qnasi per 
baoc iannam trinmpbator a Gapilolio redux cami aedes io- 
trare sit solitns. ^am pompam triunplialem a porta Urbii 
coeplam (cf. Sacba. et Bnnaen. 11. 11. et Athaa. Ambrosdk 
Slndd. et Obserratt. de cnlta et solo Homae antiqnae p. 78.) 
epulii in Capitolio pablice editis finitam esse certuia ert 
(Lif. XLV, 3%ll. 13.)- Hic depositns est IotIb eroalM (Lir. 
X, 7. Sneion. Aug. 94. laTcnal. X. 38. Ser?. ad Virg. EidU 
X, 27. Lamprid. Alex. SeT. 40. Gapitolin. Gordian. 4, qoos 
locos primna omniam C. 0. Mniler. de Etrosds U, 2, 8, T. 
I^ p. 374. recte illustraTil) ; rcges Tero.*i4iliri, nehoc t. 4. 
aignificatos credaa, statim de Sacra Via in Carcerem dedoGli. 
Cic. Verr. V, 30, 77. Keqoe ostia oedinm priTalarum ton- 
tnm naqiiam patebanl, ut currnm iutrantem recipere pogseii^ 
■ednm quadrigam, siquidem cnrrn pablice nti nisi magistra- 
libns SRmmis et malronis inlerdiclum eral aQtiqnitua. Cf. 
instar omninm Becker. Gallns T. I. pp. 213 sqq. 219 sqq. 
Falefactam igitnr ianuam trinmphis interpretor, nl 
domiDnm laeta familia exciperel a clientibus domnm de- 
doctam, simul Tero tiiulos spoliaque recepta, quibBS atrium 
et Testibnla omaret. Cf. El. III, 9, ^6. Flin. N. H. XXXV, 
2. Lir. X, 7. XXXVUI, 43, 11. Sueton. Neron. 38. Dissen. 
ad TibnlL I, 1, 54. Virg. Aen. VII, 183. U, 504. SaKiHa- 
rins de iannis Teter. c. 29., in Thesanr. GracT; T..VI. p. 
, S09. In Testibulo etiam snbstitisse quadrigas consentanenm 
est, ibiqoe ioler celera iriamphi monnmenta, quibua fronlem 
aediem decorare solebant, in perpetnam rei memoriam n- 
nanalsse. Hinc igitar interprelare t. 3.: cnins inanrati 
oelebrarnDt limina cnrrns coll. InTen. Sat. VII, 125.: 
Hnios enlffl stat cDrrus aeneus: alti Qnadriinges in to- 
stibulo. Qaamqni^el hic et apnd poetam Aquinatem sta- 
tnas Irinmphalea inJAr^ibos Tealibnli poni aolitaa intelligi 
poaae non inficior. tJe Ks t. Plin. K. H. XXXIV, 10. Li- 
nints igitnr nomiBe etiam Teatibulam significat et loca limini 
proxima, nt Virg. Aen. II, 469.: Vestibnlam ante ipsnm 
primoqne in limine, coU. VI, 575. Varron. ap. Serr. ad 
Aen. VI, 273. Porro qni t. 4. commemorantur captlTi 
snpplices, non reges aunt catenati, sed qui ex praeda im- 
peratori Tel aorte eTcnerant, Tel snb corona empti erant 
(LiT. V^ 4. Appian. beU. Milirid. p. 353. s. fin.). Hi igi- 
Inr anle limen prostrati sedcm noTi dOminl SBaeqne aerTitntis 
inler lacrimas adorabant. , 

T. 8. Tsrpeia pndicitia quae sit, neaciii utWo- 



jNGoogle 



Eleg. Ij IS. 07 

tffu. Recle. Sdtteet qnia aemo sanns, qati easet, qaaeiK 
TJt. Sed quae sil Tarpeiae padicitia,t neaini credo obsco* 
HB Tideri, qai de metonymiae Sgora vel fando taDtam an- 
^ierit. Recte igitar iam Passeratias: Tarpeiae pndlci- 
tiam Tarpeiam pndicam ait, i. e. castem Veelaeqae diM- 
tin, Ht contra IV, 7, 57.: Clytaemnestrae atDprBiB 
C^emneitra adoltera est. Exempla fignrae Froperlio ad- 
Btduia familiaris congessimQs Qaaestt II, 6. p. 149. §. 28. 
lui kto altera ^uaestio restat, qDamlacobns interpre(atien|i 
na evitare potins qaam solvere stndiut. Bic enim de Tar- 
ptia podica qnaerendam negat, hoe ficto aedium BOmiii* 
ilind pndicilia nobile latere ralns, velnt Fompeii, nini- 
n> qnia Tera domo descripta, Gyntbiae nomen iaTllos pro- 
ditnniB fueril poela. At primnm minime ^loratum est, nnm 
tue elegia ad GynUiiam Tere perlineal, an ad qnalemcuaqna 
ciu lenporis meretriciem famoaam. Deinde semper dnbit^ 
liittar, cnr Tarpeiae polissimum nomine aedes eas appella- 
THil, cnios nnus error nobilior fnit, quam omnis Tila aa- 
bacls, quamvis casla fortasse illa el pndica. Nam nlnt Ve- 
itBliiiqnae illicito amore patriam prodidit, cnmpraesenlis do- 
■iaae Tltiis comparata pudica sane dici potail, tamen li 
JMa boc petissimum egissel, dI pristinam morom sim- 
plicitatem perdiUssoae aetatis moribns opponerei, aliat 
nifl femlnanim nomjna proferenda erant, quae mtnns smbti 
gia CBstiinoniae exempla ediderant. Ilaque, quin poeta an- 
tiipss patriae bistorias egregie doctus domnm certam lipu- 
MTeril, quae quondam genlis Tarpeiae fuit, nequsquam 
^ilo. Nam praeter cnstodem ilinm nolissimnm aller etiaa 
Sp. Tarpeins commemoratnr, qui a. U. c. GCC. cnm A. Ate- 
lio consol fnit (Lir. Ul, »1. Plin. VU, 28. GeU. II, II. 
DioDjs. Hal. X. p. 673. Diodor. XQ. p. 293.). Hae igUai 
a^des, cnm poslmodo in aliam familiam IrinmpIiiB illDitrem 
transiisient, iara' Ennianae illius anliqnae domus fata palie- 
biBlnr, de qna poetae dictnm iUnd nobilissimam percrebnit 
(Gic OfT. I, 39, 139.): „bea, qoam dispari dominare do- 
■ino!" Getemm nbi baec domns sila fnerit,-nnac qaae- 
rere otiosnm est, qaamqoara iit Arce fmsse snspicari lioet. 
GC, id interpr. Propert. Gem. 

T. 7. non desnnt ~ pendere corollae. Ineptis- 
linam ait locntionem G. Hermannns (in censnra ObserTT. 
crilt. Hanplii Ann. FbUoU. a. 1812. Vol. 33. faso. 3. p< 
253.). Dictnm nollem. Atqne aliter profeclo iudicasset, si 
nnnm saltem exemplomm, quae magnns ScaUger buic libtv 
ascripsit, legisset Perlioet enim baec slradui^a ad id at-. 
tnetionis genoB, ^o lubieclura accusatiTi c, infinitiTO Tedio 



jNGoogle 



98 ComnhntatfiM ta Prop. - 

tmUo, ex ipa Hle infiniliTvs pendere clekelul, snlrieGfiTi Itet 
•dditar , ntu Graec» aMo^oin perrnlgato (riic l^eiHSiv et iJU 
laLneiv: cf. Mallhiae Gr. Gr. §. 297. p. 593. l^q. Bernr 
tardj. S;m.'p. 467.). Itaque qaonian deesse recle ciui 
HfiiiitiTO coniungebatur, nt es( apud Silium VI, 10.: „acc 
wmere deerat Frustra ■einineouDi qnaereQlia Innina coelun,'^ 
siHnUtque certum sabiectDm addeiidnm fnit infiiiitiTO, ea 
maatmclio facla est. qnam personalem TOCiire solenl, cuins» 
qne ideni Siliui boc liabet e^mplum iam a Scaligero hne 
■dhibilnm: Fascere-nec Foenis praTnm et nutrire furorea 
4ee»t (VU, 497.) et XI. 50.: 

Jite q»»s vile genit» desptctaqtie lun* »rigo 
Faeialint, tptrare «iM tt dtfoteere pritnt 
DeiTimtimpeTium, 

Adde Tacil. Uislor. IV, 11.: Nec deerat ipse stipatHi 
aroatii — «■plecti celt. Nam qnod Scaliger CDgnalun 
el geminnm Teronm abesse citat ex eodem Silio (VIII, 6S5.), 
ittic lanc pro absunt certissima Lipiii conieclora legilnr: 
apium. Um Tero cam Terbum deesse, qnod alias cum 
pftfticntis qnin et quopiiDns inngi selet, in iJs quae pOr 
Miani eumplis pauUatim in yerbi detistere Tel desi^ 
Boro ■ignificatum declinasse appareat, facilior iam et pro- 
Bior facU eit constructio et, ut in mnltia aliis terbis, xara 
evftacv imUlala. Quo de genere t. Q. P. II, 6. p. 157. Aper^ 
tlor ralUi ia Lucau. VII, fl60.: „iieo deerat robnr in essei 
Ire dnci, iaguleqne pati rel pectore lelum" et Valer. Flaco. 
VII, 04.: nee spes Defuerit mox iiisia pati nec cedere 
inris, Qnocirca ne calidias Ruhnkeninm aecutos, qni ad 
Bnlil. Lup. p. 132. hunc Froperlii lecnm explicat Ubrornm- 
que ■criptnrain defendit, ntramque rationem temere coifun- 
iu, caTendum est 

T. 11. 12. Spiflosna admodum locni, et in qne ilft 
haeaerint interpretes, ut alter grammalico artificio accea- 
aaa simnl et recessnm in Terbo revocare inesse praedi- 
earet, alter praestigio qoaei quodam in explicatione pro- et 
fwtin nec snbstitnerel , Lachmannas vero sententia desperata 
tamquara spnrios bos Terins eiiceret. Tn lero zeugmatis 
fenns agnosce, de qno nore sao Latinae gramnaticae ma* 
giitri locordins egerunt, nee Tulgari hnins figurae ratione 
fatis separata 8 noitnt (ut Rubnken. el WesterhoT. ad Te- 
»nt. Asdr. UI, 5, 18. GronoT. Obss. IV, 2. p. 636. Flaln.): 
diligenlins Graecae (inler qnos Tid. BernJiardy. Svnt. p. 458.). 
Hnc enim pertiDet Herod. IX, 2.: ovdi eXtav iivat exa' 
atiQ{& di.X' a&TOv i^oiiavov-fioteeiv. Soph. Oed. R. 
9i7. sqq.: ^ fi^ ^w i^saii fitj^ dffi^v fifa dofioie 



■vGoo^le 



Eleg. I, tS. 50 

Sixea&at-iiS^elii ^ ot^ oXxwv. Aii. ihtS. 236. Nui 
quoniain permittendi Terba, si negalia ad^itar ipiM, 
leceasitatia Bigni&cationem trahnnt : haeo significattffv 
ipuDiTis proiu^ie ila demnra Taleat, nl eontrarium pro* 
limi iaSBitiTi inbeatar (nt ovx eXoiv^lsrai = iniXtvo» 
fi^ Uvai) , tamen in alterum etian infinitiTnm , a^ersatin 
poliBsimnm particula innctum, transit et lablala ntga-' 
tivne cogeadi tamen Tim serTat; itaque o^ e^ov Upatt 
aila TioisEiviiem fit qnod ixfXevov-fii) Ihai-AliJi notiam 
Tel ovx eimv Isvai, ct/i' ixsXsvov noiieiv. — Ke Ter. 
Andr. III, b, 18.; Namque hoc tempus praecarere nihi aet 
kiad te ulcisci siait, i. e. iubel ne m. praecarere^ 
hsad sinit nlciaci. Nam quod illuc interpretes adhibetl 
Pbiedr. IV, 17, 1.: „Non Telo demitli, Terum criiciari 
imt," id aliter est; reote enim ex veto-iubeo non efl- 
cilur. Hic Tero noster locas plaae ad superiorem rotiODCB 
pertiDel, qaamTii mutalis Terbomm Ticilius. Nam oom re- 
Toeare hic aperte sit iubere, eum aliqua aDlcacta* Titas 
Titnperatione ; „ ««n reTOcatar parcere, el Tivere " cetl. 
ijen floaat, qDOd: „Bon iubetnr parcere famaci atqoe asqne 
riiitar turpior saeculi laxuria TJTere." Itaqae, li qaidqnaa 
■DlaHdain fueriti pro et reslitnm at, qnas Toces saepiB»M 
■ librariis el alibi et iB nestro conhsai esse doimJmDi Bl^ 
1,6,22. Qaamquam eltam copalandi particalts Mnntlabi 
KgatiTa excipi, nbi adfersatiTas malneris, oomperi. Sia 
OTid. Hel. IV, 377.; Nec dno aant, et forna duplex) Pi>n< 
8>t I, 6.: non si quid turbida Roma EleTet, accedai, exa» 
■eaqne improbam in illa castiges tmtiua i. e. sed castigM. 
Cic. N. D. III, 35.: Hunc necOlympiua lupiter fnlmifle per* 
CDssit.nee AescnUpins — iDteremil: ati|ae in sne lectnlo 
BOrtias in rognm illalas esl. FlBn. IV, 4, 9. : nt neqne sei- 
innn fidem line ratione, nee rationis sioe seasibus exqoir»' 
■01, atqne eornn dteram ab altero separemns. Ulroqae 
loco proDam eral, sed icribere. Qnibus exemplis haec nune 
addere licet Gic. OfT. lU, 6, 16. I, 7, 22. II, 23. a KrQgero 
collala 6r. Lat. §. 653. p. 714. NoL 4. a. Andacissinmnl 
Tero, qnod Statius habel SilT. II, 6, 36., abi que bis posi' 
tam, altero loco paria nectit, altero adTersa inter se oppo<* 
nil: Non tibi feminenra Tulta decos, oraqne (i. e. tc) 8a<* 
pra Mollis honos-parTOqae (h. e. sed) Tirilis Gratia, nes 
pelDlans aciei, blandique (led) scTero igne ODnli-siBpln-' 
que (et) boDore decoro cnnii. 

T. 13; Haa inter. Sic librt nss. Nee mnttnm refer^ 
qnod qhidam Haec inler scribnnt. Nan deflere sine 
tccnsatiTO pesitam qnamTis siniUnn Teritomm avaloyiq trail 

n,,N;.,i-,Gt)0^le 



00 CoiameQtarius in Frop. 

careat, tameii in verbo flere \'m iraiisitiTaiii nimis sanxitse 
ndetnr GoninDiii» loqQendi nsvs. Nepe igitur iode qaid- 
^nam proficias, qnod verba transitiTa etiam ainie accusatifO 
posita inTeniaatnr, qaa de re post Rnddim, (InstiliiU. T. I. 
p. 236. T. II. p, 1560 eruditlisime, nt Bolet, Uaasins tgit 
ad Reislg. Gramm. Lat. p. 291. n. 319. Nam eliam ia 
his modas est «t certa norma nsn d^nita (cf, lepidna 
Ulnm ia verbo deanbulandi, et ipso insolealiore, iocuni 
w^. Cic. de OraL II, 63, 256.), neqne bercle qnisqnam perspi- 
tiat, cnr Fropertius, cnm simplex verbam in prompln essel, 
(tompositum ioaoIeDt arcessiTerit, His, credo, Ttl EimilUias 
OAUsis motns Hermannns 1. 1. Has litei coniecit. At liles, 
qoas rixas polornm intelligit, quomoda cogi te deSere 
ianna dicalt Immo cnm ferre eas cogalnr, defiere illud 
ei libemm essel. Neqae eiiim t. 6. qneri cogor aiL, 
Tu Gonlra, qnid ait lauua deflet Tel ianua moeret, ex 
EI. II, 31, 14. discas Teljm. Ilfic enim nt signis tnscnl' 
ptis funera Tantalidos deflet, ita bic carminibns poiti 
affixis (t. 10.), quibns amalor qnerelas suas mand^Ttt, ips» 
triitis (t. 14.) flere Tidelur. Sic UI, 25, 9.: Limina iam 
■ostris Taleant lacrimantia Terbis. Hinc non rixa» 
iUaa qoerelarnm esse argumenlnm, sed dominae dnriliem et 
excnbiaa, noctesqae alleri concessas (t. 33.) apparet. 
{{aocirca Tcram loci sentenliam perapextsse mihi Tideotor, 
qoi Sronklinsium secnti Tersn breTiori longas-excubias 
reposuernnt. Verum boc ipsnm dnrins. Neqne enim nmqDan 
Fropertius comparati^ro absolnto, qnalis tnm fueril tristiot 
nore Calnlliano asns est. Fraeterea raro in casuuin ratio- 
- aibus turbalnm esse a lilirariis inTenies. Qnapropler aul 
cnm Lacbmanno Has igitnr rescribendum censeo, auti 
qood propring eliam codd. Testigia accedit et concilo hninft 
loci affectni aptissimnm Tideiiir: 

Hat m ter grmiibut eogor ikfiere qii*rell* 

i, e. mihi ter. Mihi enim (ad graTibus relatum) da- 
tiTus eat ille, quem scis, ethicns. Ter graTis autem di- 
Ctnm, nt ter feiix (Ot. Met. VIU, 51.), ter amplus Bo- 
ral. Od, II, 14, 8. Graeco more, qaem illuslrat Slrabo I, 
2.: T^s vni(}9ol^g t^g Toaavzijs aw^ifovg naaiv ovatjs 
tQiSf^ct^ffXQiovg xai iQtsa&hlovs ieyovrav xai o 
jioiijT^S TQia/taxaQeg Javaoi, xal ^Aanaalrj v^iXXt- 
CTOS- Sic iQisAi-aaTOS ap. Meleag. Aoth. Gr. 75, 1. 
AnaU, Br, T. I. p. 21. T. I. p. 22. lacobs^ Epigr. aSs- 
auoi, n. 272. v^ixdi.eatos' Sttm. 71, 5. AuaU. Br, T. 



vGooglc 



Eleg. I, 1«. «1 

n. p. ST&. T. m. p. 85. lacobs. Ne autem noof ei lonfiog 
npetitaBi cierfas, ad qaod proDOmeD Uas referaa: de tnter' 
ieciiODibn cf. Q. P. 11, 6. p. ViS sq. 

Y. 14. o, qnod cedd. omaes cnm lexlo casn relioen^ 
BOn praepositionem esae, ped im^vijfta cod. HanbQr^. 
iodical apice. Ablatims autem post comparatiTom recte se 
bafa^ £t excabiae sDppIicit, snpplex ipse est ex- 
cnbans. Ct. Q. P. U, 6. s. II. §. 28. p. 149 aq. 

T. 17. Penitns cnm comparativo inngi negat Bnr- 
Baniins, scilicet qnia alibi non legerat Ergo Inngl poaae, 
boc loco diicereL 

T- 24, Mirari snbil, nnde amator cognOTerit, noclens 
et ridera et anran frigidam soam Ticem dolere. Gerle Eonm 
Sela DOD ita misericordem aitram testatnr, quae noYOs cm- 
ciatns iufelici addiderit. Hoc sensisse fidentur Itali, qui vel 
dolat, qnod nimis rDSlicnm, vel Tidet, qnod elnmbe es^ 
correxernnt. Alleri tamen coniectnrae Scaliger, alleri Hein- 
nss palrocioatns est. Ego Tero olim dnbitabam, an forle 
dolere pro afficere dolore dixisset Properlins. Et sie 
locnai Germanice iulerprelatns sum. Sed cnm sine exemplis 
kunc nsnm esse inlellexerim, et c^poaitio diaticbi sequenlis, . 
qaae sit poeiae sententia, aperte doceat, ad insanas potius 
fieribnndi hoi^nis lamenlationes male salsnm lioc ovti&^ov 
referam. Nec, si rhetorum scholis id deberi aaspicetis, eqni- 
den magnopere repngnem. 

T. 34. cadnnt i. e. irrita finnL Cf. El I, 10, 
24. 1, 17, 4. OTid. Heroid. III,' 96. Geternm magnopere 
caTendnm est, ne qois hnnc dicendi modnm, qno Terba 
Teatis rapi dicuntnr, qnae non audinntnr, cura altero, specie 
qnidem simili, argnmeoto autem paene conlrario, temere con- 
fnndat, cam qaae ipse quis dixil, inrameuta imprimis, nihili 
, kabet. rfee tamen semper ab interpretibns satis diacreta sunt 
■irinsqnc generiE exempla, Telut a Gerda ad Virg. Aen. IX, 
313. Interpp. Horat Od. I, 26. inil. CatiiU. 39, 9. 04, 58. 
Theucrit. Idjll. XXII, 167. lacobs. AnimadTT. ad Anth. Gr. 
T. !X. p. 213: Q. Maecii ep. 2. AnthoL Pal. p. 106. 

T. 38. Gorrnptum locum esse oomes .critici perspexe- 
mnt. Nec lamen hucnsque est persanatns. Heinsina primum 
coniicit: .,Quae solet ingralo dicere lorTB loco." Al 
locns ad iaHnaa sigDificandam nimis commnnia est appella- 
tio. TorTa Tero epitbeton petnlantiae irrisoris nen aptnm; 
ted ant snperbo et imperioso, ant saeTitiae spleDdescenti. 
Alterum Tero Ueinsii inTentnm irato ioco ita ad senleD- 
tiam idonenm, et ad litleramm ductus facile, nt recipere in 
•rdiflem lon dnbitaTerimns. Qoamqoam non pariter ei ces- 



jNGooglc 



00 Commeatarius in Prop. 

.^ M 
careat, tatneii ia Tcrbo flere vin IransitiTain nitais MfOimiMn 
ndetnr comiiiuius loqaendi umis. Neque igitnr iade qi. ^ |j. n 
^n&iB proficias, qnod Terba traasitiTa etiam ainie accnsai^^^ , 
posila inTeniantor, qua de re posl Rnddim. (lostilutt. I^. ^ j. 
p. 233. T. II. p. 156.) erndilissioie, at lolet, Uaasius U^J. 
ad Reisig. GTamm. Lal. p. 291. n. 319. Nam etiaa,^.^ 
bls modns est et certa norma nsB definita (cf. lepid ~ ' 
illnm in Terbo deambnlandi, et ipso insolentiore, ioc^'* 
•p- Gic. de Orat. II, 63, 256.), neque herde qnisqnam PH! * ***J 
ciat, cnr Fropertius, enm simplex Terbnm in promplu er''^ ** ' 
eoBpositum inaolens arcessirerit. Uis, credo, toI simiU^ 
causis molns Hermannas L 1. Uat lites coniecit. At litf*' 
quas rixas potornm intelligit, quomodo cogi ae det^^*** 
ianua dicalt Immc cnm ferre eas cogatur, deflere i^***!' 
ei libemm esset. Neque enim t. 6. queri cogor ^- fc« * 
Tn conlra, qnid sit iauua deflet Tel ianua moeret,*-^***) 
El. II, 31, 14. discaa Telim. Ulie eaim nt signis inaei^'^***' 
ptis funera Tautalidos dellet, ila bic Garmiuibns pl)^ V* ^ 
»ffixis (t. 10.), qnibus amalor qnerelas auaa mandaTit, iF**is\s 
tristis (t. 14.) flere Tidelnr. Sic UI, 25, 9.: Limina lt*?«uu 
BOBtris Taleant lacrimanlia Terbia. Hinc neu rir''^», 
illas qaeretarum esse argumealnm, sed dominae dncilieq ^aa, ^ 
excnbias, noclesque alteri concessas (t. 33.) appa|*mBU& 
Qaociroa Teram loci seiiteutiam perspexisse mibi Tident>*^*Mw 
qni Broulilinsium secuti Tersu breTiori longas-excvlM-^ViVM. 



jNGoogle 




n,gN..(jNGoo^le 



93 CommdDtiuiBs in Fnip. 

ift atteriBB, (fmi reslafesl, deerls uedieina: pota fto tvta. 
Dioere eiim siDe accusatiTo oratoris est, non CMBniisia-* 
bnndi, Dedum lingnae vino tilabantis. Haec enim Tixloqui- 
tnr. Qttid igitur, si seribas tortaf Nam Terbum tor- 
qoere, simili a telis et iacalis duelo, de eraliaois Ti dioi' 
Isr, nlest luTenaliB illnd. VI, 449.: curTnm sermone rolats 
Torqneat enlbyneiBa. Hinc conlorla oralio in laade di< 
citnr, qnem nsum iUastraTil Spalding. ad Quintilian. X, 7> 
14. Tortam Tero et totom saepissine a librariia confundi 
Tid^imns El. UI, 20, 20. Sed e^^u et dum certiora pro- 
ferantar, Fncciani librarii emendalione qaaliqnali Inrba 
acqniesco, nt qnae genere nentro et casn acensatiTO ad 
sntecedentia Terba xara 'avvsoiv referatnr: y. Bronkh. et 
Bnni. ad El. I, 18, 24. I, 19, 17. Nam io petulanlia 
linfuae dicendi notio latet. Gerle baec aeriplara LiTineii 
(UTinatiooe occupala, qoae ne sit a Propertlo profecta, aU- 
^an sallem habet antiqailatis commeDdalionera , melior ati- 
qne cmiectnra Scallgerana qnae solet iratas dicers 
trita ioco. Nam de reliqirorum conatibus consnlto taceo. 

T. 41. dednxi. ' MeUpbora a lanificio snmpta, qnaa 
UTe confaodas onm alio einsdem Terbi osa, de qno dicemot 
i^ £L U, 33, 34i Dedncere filo OTid. dicit Met. IV, 
S6. Heroid^ IX, 77. Gatnll. LXV, 312. stamina Tibnll. 
I, 3, 86. — Biic simili aperlo Horat. Epist U, 1, 225.: te-* 
nai dedncta poemata filo. Gf. comm. ad El. IV, 7,' 
37. Aliis vero locis reetias abnsionis figaram onn meta- 
pbora innciam dicas. Nam dedncere «tiam de tei.endji 
el de argnmento Testifans intexta diclnm occnrril Ot. Met, VIj 
69. Hino demnra ad carmina et poetae ariem IrBBslatnn 
ibid. I, 4. Trist. U, 560. Nam de texlnra et poesi freqnen- 
tissime comparata Tid. Bnrm. ad OTid. Amorr. I, 14, 7. obi 
glostam citat ascriplam ad OTid. Trist. I, 1, 39. „trBCtnni 
est a filo, qnod snbliliter dedacatar a oolo." ^c enim 
prf> caelo scribendum esse Tidit Dralienb. ad LIt. V, 36, 
1. GL m. U, I, 35. 

T. 42. Qnae sint oscnla nixa, docuimns Q. F. II, 
i6. p. 143. §. 24. laeobas grados priTatamm aedium faissa 
negat Falso. Nam ne de gradibos domnam Graecamn di- 
cam, de qnibns lex Hippiae exlat apnd Aristot. Oecon. II. 
p. 1347. Bekk. : 'Inmag 6 ji&rjvaiog t« UTTEp^ovra tav 
ine^otv elg vAg Srjfioalag odoiig xai tovg dva^a&fiovg 
x«i TiJ tzQOip^diyfiara , xai tog SvQag Ttffi avoiyofieva^ 
e'§iii indlrjaev: de aedibns petentinm Romae Seneca testif 
(Epist 84. fiu.): „Fraeteri istos gradns divitam el m«- / 
g»f> aggestn suspensa Testibnla." Qnid, ^od eoeiiaGala 



■vGooglc 



Eleg.I, 1». , «8 

laepe scRlis erant Iitstracta, qnae fn pnblienm iliAavf. Gf. 
liT. XXXIX, 14. Becker. Gall. T. t p. 39. 40. ii. 9. — et 
p. 94. SeqDe eoin yeri est dissimile, in cella taii parra 
condaeta liabiluse Dieretrieulam nostram. Hio enim eranl 
panperiorum ^umicilia. Viil. Martial. III, SO, S. VII, 20, 20. 
1, 118, 7. - Xiie imagnncnlas Pompeianas ct Hercalanensei^ 
qoas aere et lapide exprimendas cnrafit U. Roux el L« 
Barre. Hambnrg. 1841. T. IV. tab. 14. 

T. 47. Vnlgo coninngaDl semper anantis. IlaqQt 
I. H. VossiDS Tertlt: dea immer- VerUebttn lammerge- 
a^ei. At non onins amatoris constadtis, sed turbae limi' 
m oppngDaatis importDDitatem assidnam ianna qneritar. 
Qosre semper per vnsQ^azov cnm Tcrbo differor iim- 
frendDm erit, figura Propertlo maxime familiari. Cf. cnitt 
Q. P. U, 6. §. 10. p. lil. Pleonasmns antem ne te laedat: 
„itniper — aeleriia Invidia": in particnlis aemp.er ef 
taepe freqnentissimum eiim apud nostrnm esse docnimnt 
ibid. p. 140. §. ^21. 8. fia. p. 158. §. 29. s. fin. Bxempl» 
dns Qsns ctiam apnd alios poetas passin obria, aed omnes 
■odom excedit quod Oridius habel, Trist I, 2, 18.: Verba 
idier frnstra non proficientia perdo. Add. coa- 
MDt. ad EL H, 9, 18. 

Elegia Xm. 

Ad disposltionem cf. Q. P. II, S. f. 87. 

T. 1. Et merito. De Iwius particnlae ti et nsn iA^ 
&s tDmparalo Tid. Q. P. II, «. p. 150. Sic (OTid. MeblX; 
M4.} ^blis orsa est: Et nerito, quid enim lemeraria Tal- 
Mri* hiiini IndiciDm feci. Add. Uorat Sat I, 10, 1. Fcrs. 

sm. m. 1. 

T. 3. 4. Gassiope. Id bnina nominia gcriptione tn* 
Gisbina arbitror codd. mas. acqniescere, qaamTis geograpU 
Graeci, Strabo (VU, 7.) et Stephanus s. t. utmmqne oppi* 
dnm tam Eplri qnara Corcyrae conslanter KaaafSjirjv scri- 
Psiise Tideantnr. Neqne aliter popnlnm cognominem , qui in- 
leriDrem Epir! regioDem colebat, iidem anctores et Scj^ax 
fp. 11.) Cassopaeo» Tocant. Sed Plinii oodd,, nt Tidetnr, 
■eliores {IV, 19.) Cassiopc et (IV, 1.) Cassiopaei «x* 
kibent, ftenque in lertlo oppido,' quod ipsomn Cassopaeo- 
nn erat Ptolem. UI, 14. §.8., qui etian KaaoionaXa 
flrid. et §. I. Ka{a)at67tri \iixr)v habet Accednnt fiell. N. 
A XIX, c. t. SnetOD. Neron. 22. Cic. Ep. FamiU. XVI, 4. 
E( babet quo haec scriptnra se defendat Nam IotIs Cassll 
tenplp of pidmB nomen debere FUaii et Snetonii locis prolMr 



:vGoo^le 



94 CoiniDeBt(w!aa la Prop. 

tn, *BoSlt S. Maria di Castiope andit In iiiaefnend 
Toce iDgeoiosan W;tteiibacbii coiiiectnnm recipere non 
^nbitaTi, quam Bibl. crit Anstel. II, 2, p. 10. propoanit 
Nec credo LachmBOUDn, si eam resciTisset, faisse dubitA^ 
tnma. Sic enim Dmnia de hoc looo lis faciUime solTitur. 
£tenim lolito qnod libri tuentnr, seDteatiam omnioo nullaiii 
praebet Nam neqae Properlias nanta fuit, qui solitas 
essel Gassiopeo naTJgare, nec selito nsquam est ex so- 
llto. Qnod Tero lacobns ad eam Tooem ex seqaenti Tersa 
liltore arcessendnm ait: Id inter dnra omnia, qnaeProger' 
tlDB ausQs est, dnrissimiun foret. Immo nequaquam feren- 
dam. HiiM solitnm sic ingrato epponeretur, cum tameii 
solitnm littns Ingratissimum esse possit, et Terbis sic dis- 
tortis omDis sententiae Tis in Toces alieoaa Tiolenter coiuice- 
cetnr. Nibtl eoim alind poeta Tnlt, nisi: nnnquam por^nm 
oaTem snam nacturara, omniaqne TOta fmstra concepla esse. 
De ablatiTo ingrato liltore cf. Q. P. II, 6. p. 137. 

T. 5. absenti-Tenti. V. Q. P. II, 6. p. 175. 

T. 7. de nsn participti perf. ibid. II, 6. §. 8. p. 121. 

1. 11. „ocuIis opponere esl: hand commoto anl- 
IBO tecnm cogitare". lacob. Recte. Cic. pro Quiut X4.: „Ad- 
liUieBda Tis est Teritati: minae iaclentur: pericnla intendan- 
tnr: formidiDes opponantar, ut iis-perterritns ce- 
dat" Nec tamen idem lacobns Terbum tenere ex infini- 
Hto opponere dependens facere debebat Posse eniDi 
liic Idem Talet,. qnod alibi pali, 1. e. de se Impelrare 
freqnentisaima sigjiificatioue praeserlim cnm senteniia aut ne- 

fatur, aut cerle oralio in negandi modam composila est £I> 
[I, 12, 1. FostDme, plorantem poluisti linqnere Gallam? 
J, 9, 22.: Et Dihil iratae posse negare tnae; II, 7, 7. sq.: 
Nam citius paterer — cett — Qnam possem nnptae 
perdere amore faces. n,. 34, 9.: Lyncen, tune meam po- 
tnisli — curun tangere7 II, 15, 35.: Terra prins elndet 
araDles — Quam possim nostros alio transferre dolores; 
II, 23, 9.: Cernere nti possis TDltam costodis amari;II, 9, 
19.: At 1n non nna potnistl nocte Tacare. Gf. inilinm 
bnins elegiae. Yirg. Aen. XI, 325.: Sin — poasnnt solo 
decedere nostro, qnod non recle accepere interpretes. Add. 
ennd. vn, 808. 

T. 12. ossa nnlla — nostra 1. e. nec ossa no- 
«tra. Cf. enim Q. P. n, 6. s. II. §. 25. p. 145. 

T. 15. leTins Neapolitani scripturam praetali. Dno- 
Tum enim malorum alrocium non melius alterum, sed 
ferins. Nec me moTel, quod lacobns Terbo perTincere 
— meliua, Terbo tolerare: leTins magis accommoda» 



jnGoo^Ic 



Eleg. I, 18. 65 

um este lut Nam leTi non sesper cvDtrarina graTe, sed 
ttiam dnrnm, nt est apnd Hor. Od. I, 24, 19.: Dnrnra, 
kA leTiDS fit patientia. Unde noster II, A, 16.: Omne in 
amore malnm, si patiare, leTe e<t et contra II, 34,49.: 
Kec tn tam dnrpiS per te patieris amoTes, et hic t. 16. 
4nra puelia aodit. 

T. 21. Absnrde Bormannni: rasos. Secare enim et 
tondere lagenlinm eat, rad*re insanientiom. Meo fn- 
nere non magis qnant j. 23, exlreno pnlTere datiTnn 
e»e, aed ablatiTnm, iocnimus Q. P. Il, 6. p. 137. §. IS. cf. £L 
1,16, 12. IlemT. extremo mansnelia littoribns non sin- 
plex locatiTos , sed absolntns casna, qao Bimnl modns et ra- 
tio significalur; similiter £1. 1, 8, 20.: Ut te — Accipiat pla^ 
eidis Oricos aeqnoribns. De pleonasmo deniqne (t. 23.) 
ia morlis allribntis: extremo pnlTere, multa collegernn^ 
qumTis aatis confnsa, BataTl doclt Cf. Q. P. II, 6. p. 158. 
g. 29.; sed adde GUndian. Proserp. I, 261'.; finis snpre- 
■a. HoraL £ptst. U, 2, 173.: morte soprema; ad sen- 
temiam Tero Philet. ap. Stob. Flor. CXXIV, IQ. p. 617. 
frgBi. Bacb. 10. p. 40.: 



El 



&vfiov xlavaat ue ti fifrQia, xal tt nqosfirit 
'.IntlVf fHfiV^a»ati' niiii^ tortos Sftasi 



Eleffia XTm. 



T^ 2. Et. Lachm. p. 239. ad EI. IV, 2, (i- e. m, 3.), 
31. Ut maTall, i. e. nbi. Sed priscom illud esl oec Pro- 
ptrUanum. 

T. 8.'Bachin3 Ingen. Eleg. Bom. p. 152. infelicissimo 
constu errorem Hamburgeusis numerabar inter recepit, 
fuod snaTins esset et Qvi>(iittwz£QQy. Immo abaurdissimum 
utiquis anribus foret, prodncere in ihesi brcTem. Gf. Q. 
P. U, 6. p. 179. 

T. 9. merni, peccaTi interpretanlnr, paene recte. 
Ila eoim merere differt a peccando, ut, qnae prodentea 
commisimns significet, peccare errandi potins noliouem lia* 
beal. 8ic Tibnll. U, 4, 5.: Et sen quid merui, sen qaid 
peccaTimns, nrit. Ter. Audr. I, 1, 112.: Quid feci, qoid 
eomm^rni, ant peccavi, paler? Geternm cf. Heyo. el 
Dissen. ad Tibull. 1. 1. et I, 2, 85. OTid. Mel. II, 279. 
F«t. IV, 239. Heroid. VII, 71- . . 

crimina a Lipsio esl, Pucciani codicis assensn posfea 
probalnm. Valgo carmina, qnod, nisi tam pronus in hia 
Tocibns librariorum lapsus esael (cf. Broukh. ad III, 9, 3 
HI. & 



vGooglc 



QQ CoinmeDtarius ia Prop. 

ScKUgn-^ ad SeTeri Aetn. p. 89. Draleob. a.i LIt. I, 20, 6. 
VI, 2, 40 : haberet fortasse, quo ae defenderel. 

T. 11. Miria niDdia liic somiuarnnt inlerpretes, pi le- 
vis pro leTem diclum iDterpretarenlur. Nempe adiectira 
letis et facilis coDfnilerniit. Sed ipsam leTilatem pael- 
lae poeta deprecatur. Quae eDim Properlio leTes pnellae 
sint, vid. II, i, 50. I, 4, 9. LeTis potins est TOCatiTDS; 
leTitatis enin crinen merita eiat Cynibia, qnae sine causa 
analorem fidelem repndiaTerat. Ilaque ,^eferas te nilii" 
est redde te mihi. Caloll.: Resliinis cnpido, atqae in- 
speraDli ipsa refers le. Hinc leTeras discal, quam mala 
ftTi (ad Locan. I. p. 164.) coniecerit: serTel Deos. 

T. 12. GaTe, oe Bnrmanno obsecutus (ad III, 0. i. e. 
II, 40.) limine pro datiTO accipias. Hnuc enim forman 
TJx antiqniesimis prisci sermouis monamenlis, nednm Propertio 
concedeDdum esse docie disserait Conr.Sclineider. de Etyraol. 
p. 200. sqq. Omnia enin, quae Bronkh. el Barmanuns 1. I. 
GDBgessisBent exempla aptiore inlerpretalione esse dilnenda. 
Itaqae hi^ limin^ ablativum pula iDslriunenlali q. d. prou- 
■um: datiTom anlem donai Tel sinilem, qoe^ apad «li- 
■nm addas, sponte secatDmm inlelliges. 

T. 17. calore. 'Recte Lachm. Fropertio reddidit, nce 
tamen aul ipse aut lacobus exposnerunt, quomodo hioc ea 
qaam nterqae inre probal sententia effici posset: „quia par- 
T» damos caloris signa, nnde mntatum calorem con- 
iicias." Esl antem compendium Properlii iDaxirae proprinn, 
et ex daabDS figuris conflatum. Primum enim ablaliTus ca- 
lore, nlut causam continet parlicipium, more Properliaxie 
laxius addilnr sobstaHtiTO , cum lUii scripiores genitiTua 
posiluri fuerint. Quo de usu cf. Q. P. II, 6. p. 136. s. f. 
Deittde senlenliae snmma tis in attribntara cODiecla jiQoX^itieiag 
fgoxa, de qna Tid. ibid. §. 21. p. 140. coll. §. 23. p. 142. 
HoG i^Hir crimen sibi obiendenlem-Cjnihiam Propertins fa- 
cil, qnod lara parra sigua caloris sibi det, nnde mnlatam enm 
esse necessario coliigatnr. Gontra mutatus color (quod 
Keil. propter N. et M. consensnm mavull), primnra nasceD- 
tis amoris signam, qno tenerae puellae amatore viso, era- 
bescrates modo, modo palleotes fiammas celatas prodere so- 
lent, ab hoc loco prorsus alienns est. Neque igitnr tefert 
ApoUon. Rbod. III, 298. contalisse. 

T. 18. Et non nlla fides pro „nec nnqaan fides" in- 
solenlins diclum obserra, cf. Q. P. 11, 6. p. 14d. §. 25. 

T. 20. De amoribns Panos et Pityos, qnos Fassera- 
tinm Biror ex boc uno loco cognorisse, praeler aactores a 
BrOHkli. «itatoa cf. Lonp». f asioral. I, 27. ; dlXa xa9iaaaa 



■.Gt)Ogli: 



Eleg. I, 16. 67 

vtti jtkvif xal oTsqimnoaanivt] nirvi ^jdt IlSita xai «^ 
nitvv. ihW. II, 7.: ^Exalow zov Hava ftoTj&ov tag xat 
avtov t^g JIiTvog iifaa-l^evTa. Nonn. Uionya. II. et 
XLD.: aila xai avt^ Mei.n:e nizvv tpvyodefivov oQEiada 
OvvdQOfiOv avQij Havog aXvaxdlflvaav awftqievTOvg vfit- 
valovg. Add.Luciaii. Dial. Deoc XXII, 6. Liban. t. IV, 1108. 
CoDstant. GeopoD. XL c. 10. 

V. 21. AdiecliTnm tenerae, ^o sensn cnm Toce nm- 
brae eoniungerent, dabii inleriireles, coniecinram Scbraderi 
receperant, ^i pro leDeras ex breiiori Tersn Teslras ar- 
cetsivit, illic vero t-eneris reposnit Ego qnODdam tre- 
■nlas coDieceram, qubd a Fasaeralio o.ccupalnm posteasensi. 
SiciDCerlae nmbrae apud Virg. (£cl. V, 5.J coll. Stat. 
Tbeb. V, 749. flamma tremnla. Virg. L 1. VUI, 105. 
Cic N. D. n, 110. c. 43. aquae Iremnlnm InmeB Aen. 
VIII, 22. VII, 9. GnpressDs Iremula Fetron. 131. et nm- 
brae Calpnrn. Ecl. V, 101. Veram nnnc antiqna probo. 
Tenerae enim ombrae eodea modo, qoo apnd TibulU II, 
6, 96. (coll. OTid. Met. V, 336.) loTis nmbra, dicnnlnr, 
qnam graii i. e. moleslae opposilam esie illio Dissen. frn- 
slra demonstrare conatnr. Tn potius leTem el inanem 
nmbrae nalaram designari pnta, qnaB solidis corporibns op- 
ponatnr. Qnam interpretalionem anice, credo, probabit, qni 
Temo polissimDm lempore sihas ingressua anras el kerbaa 
amoeno diluculo lefiler obscuratas senserit Quanqnan, >l 
' sprela hac descriplionis CTidenlia, qna lamen Propertins unna 
onninm poetarnm Romanornra excellere aemper mihi Tisns 
esl, erndilias qnid qnaeras, halieo quo scrnputum a Schra- 
dero iniectnm forlius eliam remoTCam. Umbra enim a poe- 
tis noiissima melonymia pro ramis et arboribna el fo- 
liis, qnibna umbra effiGiliir, poni solet. Sic IV, 8, 75. por- 
ticna Fompeii nemori addita:- Fompeia ambra dicitnr el II, 
13, 33. lanrua ipsa: 



Neqne I^tnr III, 13, 37^: lenlna circnmlabat nmliras tentan- 
dnm eral, qnamTia nisi de ramis ipsia umbram praebenlibna 
dictuB esae non poasit Nam apertins eliam Virg. Ecl. IX, 
20.: Tiridi fontes indnceret umbra. Qnare ne mireria 
apnd eondem 6e. I, 157.: „Utebras ampnlari." Nam 
Galpnrnina (qnem, si noslra sola admiraremnr, non pateremnr 
eripi coniecturae prislinae: Iremulaa) Ecl. V, 101.: Ex- 
Cntit Africns nmbras tremnlas, i. e. frendes. Adda- 
inr Festns s. t. „Umbrae Tocabontnr NeptunaJibus caesae 
5» 



vGooglc 



(tS CommeiiUurias in Prop. 

frondeae pio talwntiiciilis." Alui exempia ex Virg. poematit 
diligenter excerpait Wagner.' Quaest. Virg. IX, 7. litt. a. et 
i. ed. Virg. T. IV. p. 413. sq. Drakeab. ai Sil. It. IV> 
681. XII, 354. XIV, 202. NoTog autem liic qneqae Slatitu, 
qm Bon modo Silv. V, 3, 70.: 



sed etiam ibid. III, 4, 30. alas Tucat umliraB: ex limnerii 
nnllae fulgentibus nmbrae. Scio eam eleganliam iQlerdum 
fefellisse interpretes , ut Senec. Med. 767. loco, qaod sciam, 
nemini iDlellecto, nbi de Medeae incantationibn» : 
Bemori* anttqai domat 
JmUU umbram voeit imperio meae, 

hm if>jtnr Tel lis, qaibns sola docta solent placere, cnm 
frondes teneras pro nmbris hafoeant, satis datnm 
existimo. 

T. 21. An. Ut iaeptnm notat Kninoel. „Al poeta: 
An, inqnit, triatitiae tnae 'cansa est, qnod inGdiam tuam me 
aegre tulisse credis? Mene iniuria tua olTendi posse? £go 
omnia insaa tna timidus fero, nec me ininria tibi mulare po- 
test.'* Iiachm. optime. 

T. 22. De more oe nnoc qnidem exolelo testimonia 
Hemsterhnsins aptissima protnJit, nnde unnm solnm exhibere 
tavalGallinachi, qnod forlasse Fropeptio obTersabatur (frgm. 
25. p. 347. GI. Benll. p. 466. Eruest.): 

lAU.' lA ^jj (pXoioTe nfxolBftfiiva loaaa <f>igont 
r^aftftaia, KvSCnnijv Soa' tgiovat xaXtjy. 

T. 24. De generis, q. d., enallage cf. Bronkh. el 
Bnrm. ad h. I. GoDtrarii vim latere in proDomine relaliTO 
docaimos Q. P, n, 6. p. 129. §. 13. ad EI. II, 25, 17. 
Sententia: At haec ego nnnqnam foris elimiDaTi! 

T. 27. diTiDi fonles. Alii aliler coniecerDnt. In- 
geniosins qnam Terins LacKm.: Di, nivei fontes. Nam 
qnod quaerit, cnt hic Fontes potius, quam celeros deos 
omnes invocet: proximae erant et solae IVjmphae testes eins 
■iseriarnm. Has nlpole amoris peritissimas — nam (El. I, 20, 
12.) „Ausoniig eat amor Adrrasin" — iofelicis amantis nt 
misereret coasentaDeom erat. Sed Drjadas iam t. 19. advo- 
caTit; iam aeqanm erat nt Naiadas. (De harnm antem unmi- 
Bibas cf. Serr. ad Virg. Aen. VII, 84. DaTis. el Greuzer. 
ad Gic. N. D. Ul, 20. Tacit. Ann. I, 79. Bnrm. ad OtIA. 
A. A. m, 452. et quoa Bnrmannns nepos citat ad h. L add. 
Q. P^ I^ 4. p. 78.) Uac Tcro oeutentia ^aeren et terram" 



■vGoo^le 



Eleg. I, 19. 09 

B 

qiod ai( Laclun. „«niil adTOOwre" non potnisse Propert. 
iam sponle apparel; neqae enim Id simili caasa af. Tlieo- 
crilum Id. 8, 33. aliler: Afnect xai Jiotiafiol , S-ttov 
Yivog inYOcaiUDr. Frequentissimae anlem tales aJioaTQOwai 
ia Properlio. C(. Q. P. II, 6. §. 3. p. 113. 
, Y. 31. sq. resouant — et Taeaat Scaliger nuUa 

causa addita conlFa omnes librOB scripsit. Nec recioere de- 
siernnt, qnamqaam Hemslerli. eam liceDtiam merito taxaTit, 
fiarlb. Kuinoel. Paldamns. 

T. . 32. Eundem morem Iiic aignificatan Hemslerli. cen- 

Mt, qnem t. 22. illnstraTit. Magis probo alleran inlerpre^ 

talloDen, at amplificatio sit Tersus aDteoedenlis, et imago 

Toci^ intelligatur suia repercnsso. Cf. Ovid. Heroid, X, 22. 

,» 

Elefffa XCS. 

T. 2. V. ad EI. I, 17, 21, 

T. 5..Amanlinm oculi TisGo illiti dicniilar, quibas 
amor et desiderinm baereal, diverso simili ab eo, qno 
ecellis amatarom mnlieram smaute» caplari fiDgnntnr 
(cf. ad El- I, 1. 1.) et Tursgs ab eo, qpo ociili lunaDUun a 
pnellis c^iiiDtur, ant rulneraDtnr. Cf. 'comnent. ad Eh, I, 
5, 11. lU, 24, 2. Ad noslram rem egregie facit Meleag. 
ep. 4. Brunck, Anlh. Fal. p. 582.: 

'£1 TiQoJoiai Jpvxrjg naCStar xvpeg aitv iy If p , 

KiiTtQiiSos oifihalftol ^lififiaitt ;;qt6fteyot, 
'Hqnaoai aii.oy iqana *. I, X. 

et epigr. adeanot. Anlh. Fal. p. 101. Anall. Br. 52. T. UI. 
p. 161. Anth. Gr. IV. p. 128.: 

Et fioi tK fi^fi-ipoiTo Safls Sti idtgis 'Egmios 
•Paitai 3-tititvi^y ofifiaaty tioy l;;oi»'. 

laterpreles Taria misceal. 

T. 7. 8. Illic-caecis looii, Burm. Ille et, la- 
cobs., Olim et, Ast. Sic et. Sed optime Lachmanuiis (p. 
148.). conferl ADacreonl. IV, 6. reotv ixeiae Sei (i ansX- 
&£ai, vTib vBQtiQCiiv y,oQeiaq. Alia plurima nlrinsqne lin- 
guae exempla, qnibus adverbio demonslratiYO certa loci i^i- 
paliatio additur, collegernnl Baehr. ad Flolarcb. P^crb. c. 
1. p. 144. Weisk. de Pleonasm. p. 141. lacob. ad Lucian. 
Tox. p. 77. BoruenaDU. ad XeDoph. ConT. VIII* 4. p. 186. 
HHschk. et DisseD. ad Tibnll. I, 10, 37. 

;V. 9. 10. cupidus— Tbessalis umbra. Sic recte 
Ilali restitnenint , nisi tamen acceptam ab ipsopoela scriptu- 
ram per saecnla aoli serTaiunt. Cupidns eoia ad Pb}- 



jNGoogle 



70 Commentariiis bi Prop. 

lacides referendBin, iimbra Thessalls vero ood snbie- 
eiHii eal, sed praedicalo additnm, ut £1. III, 18, 10: ille 
crrat — spiritns; nescio taneDj qao neo errore eTenerit, 
■I in ordine carmlnis coatrf ac Tolebam Thessalus — um- 
bra exararelDr, Hoe addo , eoDdem Timm qai anlea accnra- 
tiore appellatione Phylacides diclns erat, in allero ennn- 
tUU membro cammnDi nomine Thesaalum nisi maximo lan- 
gnore nancupari non posse. De adiecliTO vero Thessalis, 
quod per enallageu Propertlo perqaara familiarem allribulo 
addttum eEt, non ipst Bubiecto, vid. Q. P. II, 6. p. 144. §. 24. 
aall^oam autem, i. e, pristinam domura ne tangas, cafr' 
<i loci T. 8, adnoneot, qui Uli oppouaatur. 

' T. 12. fali-Iittora, sant mortts. Gf. ad EL D, 
28, 39. 

- T. 16. Bvrmafinni: „Venus hoc, si dea insta, s." 
irata oredo ipsa Venere, modo sensisset. Et tamen recepit 
Kninoeliiis neacio quid de Venere ■^pvxoTiofim^ aomnians. 
He aoten de codicibns dicara, e qnibns Venerem uolissi- 
Bam librariis deam obscuro Tellnris nuraine, lapsn scilicet 
clegaDtissimo, expnlsam inre nireris; Terissima est Aslii in- 
terpretatio (Obss. p, 17.): „insta. in eo iusla, si id, qood 
inre fit, Iribnil alque concedit." At contortam esse 
ioterprelalionem Kuinoel. ut; scilicel impedilam dicere to- 
Inll. An furte impeditam dixerit el clandicantem Horatii ora- 
tionen Od. I, 24, 7.: Qui — poscis Quintilium deos — noa 
ita credilnm, i. e. non hac coDditiODe. Prop. IV, 11,35.: 
Inngor, Panlle, tno sic discessura cubili, i. e. inncia, Add. 
II, 25, 40. III, 16, 12. Deprecatur igilur Tellnris, alias 
insliBaimae deae, si fas sil dicere, ininriam, Fenes Telln- 
rem &ulera aniraarnra esl imperium el sedea cniqne snas 
tribueudi arbitrinm. Hinc Sneton. Tib. 75.: Teiram Ma- 
trem deosqne Manes orarent, ne mortno sedem uIIaB 
nisi inter inpios darent. GoDlra, qnod esl in mellitissimo 
epitaphio Aquini reperlo (Marin. Actl. Fr, Att. U, p. 830. 
Orell. G. L 48310: 



T. 17 sqq. Singulis quibns critici hnnc lecnm Tezamnt 
COniecluria taxandis tempns impendere religio esl. Unnn 
commemoro, quod diDliasime in editionibns haeait, tuis pro 
meis, a Scaligero andacler el nnllo librorum sQbsidiD ra- 
positnm. Sed rnrsns t. 18. sententiam primus Tcre, nl pln- 
rima, perspeusse mihi Tidelur Fasseratias sic interpretatns : 
„Tu nertna eliam mihi misero," (lacrinua meia, .1. «, mihi 



Eleg. 1, 19. 71 

lacrlBanti ; ct. Q. F. 0, 6. s. U. §. 28. p. 149 ■;q.) .»qaev 
toru nec in ipsa morte relinguant, cara eris, teqae morlDaB 
conplectsr." Ad B^quentiEi vero recle lacoiins: „Qaae (i. e. 
quem sempiterniun amorem ;, cf. ad E). I, 18, 24.) „8i tti tiTa 
lenlire possis, com ego comburor" (immo comlmstaa faero; 
de ahlativo enim Iioc plane Froptrtiano cf. Q. P. U, 6. p. 
136. 137. Interpretatus est Ovid. Trisl. lU, 3, 85. sqq.: 
QnamTii in cinerem corpns malaverit ignis, SeDtiel 
ofGcium moesta faTilla pium.), „nnlla parte nahi mors 
tristis fnlnra sit." Reatat ul de t. 17. dicam, queai maxime 
IrusTersos egisse interpreteB credo. Uode eoim, quaerat ali< 
quis, Propertins compertum Jiabebal fore nl „G7nt)iiam longa 
jeneciaremocaretar?'' Nequequodlacobnsiolerpretalnr remO' 
retnr idem esl, qnod remocatnra sit. Itac[»e el lioc loco 
„remDrenlar" sicat t. 18. „possis'* optaliTum pata; 
■ofl ceninnGtiTnn , qui ez coniunctiooe qnamTis pendeat. 
Gr&tior ila et efficacior xUfta^. De ossibag Tero.pro 
nnbra et Manibns dictis cf. ad El. IV, II, 101. Lachm. 
adeinsd. el. t. 8. Sentlre autem'TDcabalara qnasi proprinn 
lidelnr in boc tacito moirtuoram et superstitam eommercii. 
Cf.Oiidii locnm supra relalum, euademque Mel. VUI, 488. aq.: 
Y08 modo fraterni maaes, aDimaeqne recentes, Officinm oen- 
lile meam. Add. ibid. XIU, 504. Slal. SiW. V, 3, 242. lo- 
com ntrnmque a Lachmanno adbibitum. Tnmnlnm anleM 
et Orcnm passim a nostro confnndi docebimns El. IV, 11< 
ioit. Snperest ut Lachmanne respondeamns, qni ad El. UI, 
15, 2. (i. e, II, 22y 44.J sic Terba haec nectit, quasi Proper- 
tios mortem „per se amaram nullo nnnc prelio (nnllo 
loco) sibi esse" Aixerit. Istud Tero esl iraplicare argn- 
tiis locum simplicisaimura , non explicare. Uoc eoim ait 
poeta: Ubicnnque moriar, mors non amara mibi eriU 

T. 22. hen. Libri optimi consentienles e exbibeat. 
. Ilali in a mnlarunt. Illnd aulei^ e familiare librariia con- 
pesdiam est epiphoBematis heo. Cf. ad El. U, 12, 15. 

T. ib. riumems Tersns minime Fropertianns. Fotlasse 
rectins legatur: Qnare, dum licitnra esl, inter laelemnr 
amanles, Compendio -^ omisso » cum insequenU T*ce eoa- 
Init, aut propter similitudinem lilterarura statim perilL Idera 
Tersos exitns, eadem Tftijaig El. 1,18, 7.: iotcr nomera- 
liar amantes. 

Eleffla XX. 

T. I. Galle. Cf. El. I, 5. 10. 13. Q. P. I, 5. p. 21 sq. 
T. 2. Tacno deflnal ex animo, i. e. deluat bI 
muus fiau Q. F. U. 6. p. 140. §. 21. 



■vGooglc' 



72" Commentarias \n Prop. 

dixerit Ferri non posee, quod pknini tibrt Htpie sa- 
tis lioni praebeol, diserat, certnm est, quidqaid cDiitra Kei< 
liaa dl^ntat, qui plnsquamperf ectDm pro simplici prae- 
teritb, nesGio qaibus calamoiis adhibilis positum ease pn^ 
gnat. At nnnqnam LatiQos sernio temporum nsum ita mi- 
sceri passus esl, Cf. comm. ad El. I, 11, 29. At error 
Eeilii inde natus, quod datiTom Minjis, qnem cnm adier 
ctiio crndells coaiuagere debebat, ad verbnm dixerlt 
rellolit. Hio vero modus est potenlialis, quo cum modestia, 
eoque ipso fortius quam indicatiTO fit, asseverare aliquid 
aolemns. Haec igilur sententia est: imprudeoti amanti for- 
tnnaro nocere Ascanius (cmdelis olim Minyis) docoeril 
(vel dooeat); i. e. non modo tnnc docnit, sed nnnc el 
omni temporf'. Uino motato nomine de le qnoqne fabulam 
narrari memento. 

T. 6. proximns ardor Hyltie: est tibi pner amalns 
tlmiUimns et facie et nomine Hjlae. Gf. Q. P. II, 6. s. II. 
S- 2S. p. 149. 

V, 5 — 9. siWaB. Lachmannns Scaligemm secntns nu- 
per recepit Silae. Sed Anieni nihil est cam Brnttiis. 
Bemotissimas antem Italiae regiones enumerare, nihil aliud 
foret, nisi suaTissimnm locnm potida doctriaa cormmpere. 
geotenlift potins haec est; Sive tu flnminis ripam cjmba le- 
ges, sive ipso flumJDe natabis, sne spaliaberis in lit- 
tore: perinde caTendum a rapinis nymphamm. Nam in re 
nautica Terbnm legere proprinm, Serr. ad yirg. Aen. III, 
127.: Iiegimas, praeterimns. Traclns sermo a naulis, quod 
fnnem legendo, i. e, colligendo, aspera loca pr^etereunt. At- 
qni ego Tehementer dubito, an riTulas ille Brultiae ne c;m- 
fenlis qnidem naTigabtlis fnerit. Geterom ne aeqna par- 
tinm distrihntio desideretur, hoc nonendnm, Anienem, qni ma- 
ximo alTeo arra aperta et Tiridaria cnlta praeterlabitur, sil- 
Tae flnminibns non contineri. Nomine antem q. d. proprio 
i» talibos diTisionibns non opns esse nt insta membrornDi 
proportio efficiatnr, El. I, 14. fin. docet, ubi pro faoc: 



Harklandns eadem de caasa, sed ininria tentaTil: non Ljda 
lerebor cett. Simile autem aliquid aocidit loco Theocriteo 
VIII, 53. Mij /40t yav JliXonoq, /tr/ fioi xQvaeta rdXavra 
— nbi Fierson. qnamTis ingeniose, eadem tamen licenlia 
Kgoiaofo TalctvTa reposuit. — Hnnc — cupidis ra- 
pinis. Facillima mntatione pro Hpnc ex Anrati emenda- 
tioiie Snic editum pritnun a Bioakhiuio. Kam plnrlui cod^. 



vGooglc 



Eleg. I, 80. 73 

T. 9. exlinient: cnpidas — rapinas. Sed proba Gronin- 
gani scriplura. Eailem esl Terbornm a^vza^ig qnae in Flaul. 
Sacch. ILI, 3, 39. : Nosler eris, cnm le poleris defeudere in- 
inria. Forlasse noslrum expressit Slatins Silv. II, 3, 24 sq. 
Nungnamne avidis ftrcebo rapinis Hoc petnlanBfoednm- 
goe pecQs. 

T. 10. Probo, si qni inlerprelanlnr: nbicunqae ta^s 
kospes excipieris hospitali fluminis ripa. Sic liospes dici-. 
tarTenalor Tagns III, 13, 43. el peregrinus, cui Ro- 
itnas caosas Fropertius esponit Ir, 1, 1. Mirum tamen, 
;uDil Lncillns Ae(D. t. 127. ripas flumianm — bospi- 
linn flaTioram appellat, at Ipsi flvTii adTenae sint al- 
TCii snis. 

T. 12. Ex Tariis codd. stribliginJbas Heinsius elTecit et 
Srjasin, Ayrmannns ac Dryasin, Lachm. Hydriasin, 
Fnndmnm Tero Scaligeri inTentum ahl Dryasin; sed non 
■imis elegans. Adryasin StniTias (in Ann. G^mnas. Re- 
^Dmonl. 1819. p. 4.) Froperlio TindicaTit, qood el ipse ten- 
tattm mullo anle qnam Addenda edilionis lacobinae lege- 
lua. lure poslea recepil Lachm. 

T. 13. durum, qaod omnes libri scripti aut ipsum re- 
UKnl, aut faisse in exemplari onde manaTerunt erroribus 
nis indicanl, recte Lachmannus reddidit Properlio. Nam 
dnros, qiiod Lipsio obsecuti Tnlgo scripserant, tam pronum 
cuel et facile, ul quomodo librarii iude ad alieram scriplu- 
na mnlto dtfliciliorem aherrare potuissenl, nequaquam inlel- 
ligerelur. De exclaaaliontbus einsmodi BnrmaDuns egit aS 
Anlfcol. Lal. T. I. p. 196., nos Q. P. U, 6. 8. U. §. 2. 
p. 113. 

T. 14. Non de nihilo esl LiTineii coniectnra, pro ex- 
ftrtos, cui noTissima lillera facile ez sequenlis Tocis inilio 
adhaesisse polesl, leTissima nmtalioDe scribenlis: experto. 
Qdo recepio quam apte omiiia coeanl, monere snperracnnni 
esL Mirum euim semper mihi Tisom estlocos, qnos Gal- 
tn« adilurus sit, experlos dici, qnae Hercnles perpessng 
liL Quanlo reclius Gallns adilurus esse flumina el lacur 
dieatur expertus (i. e. si expertus faerit) eaden, qnae 
Bercnles in H;ta. De formnla dicendi „ne sit adire," qnae 
ilemn in' Properlio obTia est in, 3, 41. cf. Heins. ai OTid. 
A A. n, 28. GronOT. Obsem. p. 344. ed. Flatn. Dissen. ad 
Tibnll. I, 6, 24. IV, 3, S. 

y. 15. Hercatis error, i. e. Hercnles errans. 
T. Q. P, II, 6. p. 149. §. 28. 

T. 17 — 20. fernnt Argo — applicnisse ratem. 
Pe melonyBia bftclsiugnlari et haxolov&i^ prouma cf. ibid, 

n„jN.«j-vG00glc 



74 CommealMiDB in Prop. 

ft. 159. iq. Simillimnm antem oostro Meleacri Uliid esl ep. 
125. Bt. Anth. FoL p. 125. al ^ aixai xai ffyyos i3<f- 
iovxovy noQa naat^ neSxai, i. e. taeaae — faces 
mUiistraliaDt. Add. comm; ad El. IV, 8, 76. III, 10, 22. 

y. 18. Phaaidos Tiam. t. Q. F. II, 6. s. II. §. 30. p. 
139. orbis iler OTid. Trist. T, 14, 34. Tia leti Hor. Od. 
I, 28, 16... 

T. 19. Athamantidos niidia. „intellr. mare cirea 
Thesaaliam, in qnod Ino, Atliamantis nxor', se praecipi- 
toTit." Sic tribns erroubns nno ambitu innctis Barlluiis; et 
^pressil iiadem rerbis fidelis pedisseqaus KniDoelins. Noa 
Id mare circa Tbesaliam Ino se praecipitasse, sed in Saroni- 
cnn, nec Ino esse Alhamantidem , sed Hellen, nec deniqtie 
AthamanUdoa undas Thessalicas esse, sed Uelleapontura, 
Tel pneri sciant. Neqne longins pelenda eral ea doctriua; 
temm eniH iam Berealdns Tidit coll. III, Ti, 5. 

T. 21. placidis oria. Heinsiua placitis correxi^ 
qnod exinde omnes edilores arripnernnt. Optime habere 
qnod nniTersi libri tnentnr, Lechmannns docuil coll. I, 17. 
exlr. 10, Ifl, 7. Ovid. Trist. IV, 4, 58. Ep. ex PodI. 1, 2, 62. 

T.'27. palmis pro pennis dictom esse (nnde hoc ipsnii 
aalnemnt Gu^et., N. Heius. AdTT. p. 332. Markland. ad 
Btat. SilT. II, 1, 172. ptomis LiTineins coniecit), Lachman- 
nns GoUatis MitsCfaertich. Lectt. Galull. p. 159. Enslalh. ad 
Odyss. IV. p. 349, 34. Oudendorp. ad Appnl. Metam. V. p. 
S66., non persnasit. QnamTis enim st sententia penitns po- 
•lularet pro pennis accipi posae nen negemus, hic tamen el 
onceps oiminm esset, et agendi Tia, quae in carpendis ocn- 
lis apparet, mann;um opem non inutilem desiderat (sic eoim 
EL LlS, 16. ipse Propertins oscula sumit admola manu). 
Fendere autem et anspensnm esse de omni Tolucrnm parte dici- 
tnr. Sic Stat.SilT. U, 7, 3. nngnla Fegaai pendeus ap- 
pellatnr. 

T. 28. oscnla snpina ne te offendant, cam rel uixa - 
oacnla dicantur I, 16, 42. Hoc lamen novum, quod oscula 
qnae Boreades proni ferebaut, supina dicQDtur, qnippe 
rapta snpina Hjlae. Ad Bequenlia enadanda inlerpretes mire 
desndaTernnt. Nec me nuoc motautur Ueinsii commenta, qni 
lio ingenio magis qnam nsquam lasctTiente qnatoer coniectu- 
ras proponit, andacia simnl et elegantia cerlantes: ue Lach- 
nannns quidem expediTisse rem Tidetnr. Sic enim ille: Hj- 
las — Boreadnm alteri „sini3tra mann externam alam, 
hoc est, remigun pennarnm loagissimam arripit, ilaqne dun 
ille ftltias Tolare nilitnr, sub ala pondere deorsiin Ir&cta 
jieiidet, {ua arle ab ore appeleulis aeclniditar ac reaio- 



vGooglc 



Eleg. I, SO. 75 

letir." At sic, fQaeso, arreplDS quidiil ooDtrKtit tiu, vt 
JeUpsBa in lerruii appreheadeetem liyUm pedes et cominiu 
ftiiiiistrs ioTaderet? Deinde nen qui quam langiisime ab- 
M ct remoTotar, lecludi recte dicatnr, sed qai abs- 
condllDS latet Seclnditar euim qnasi medio genere 
MreftexiTO dicilBr, ut effuDdi Liv. XL, 31. circnm- 
fiidi Virg. Aen. II, 385. adTolW Tac. Ana. I, 13. cir- 
ciMTolTi Virg. Aeu. III, 284. deiici ibid. IV, Ibi. ar- 
lari XI, 463. Itaqne extremas alas non interpretor in- 
lum alaram parlem, aed •nmmam alam, siTe brachiomiii 
cl knneri comiDiBsoram sen ipsamm penDanim intelligi mafis. 
8ic axQov nSda Soph. Pbil. 746. non infimam pedis par- 
lCB sppellat, sed snmman. Ala antem extrema tanto 
rectiBt dicitar, quanto saepins ala iam per le eam qnam dl- 
liani brachii partem signincat, et estpro axilla. Sic enim 
■agts proprie adiect. extremns recessDm et sngulum 
daignat (qoa de uoliooe t. ad £i. I, 11, G.) qnem brachinm 
ciui Ifttere ef&cit, et Tides quam apte lic Terbnm lecludi- 
tiT positnm foerit. 

T, 30. Tolncrii iniidias i.e. iniidias alitnm. Q. F.' 
I^ 6. s. II. §. 24. p. 144. 

T. 32. Uamadrjasin Scaliger primud dedit couie- 
Cbira cerlissima, quod lacobam fngisse miror. 

T. 33. Pege. Jlr^yag Apoltonius Kh. I, 1222. eniii 
fiBlem appellat et confirmat Schol. ad 1. I. Hiuc Pegae 
Bcaliger Bcripsit. Sed rectioa qaod Tnmebus dedit, Pege. 
N«ia in altero singularis erat excusationem nou habereL 
Fraedicatl enim numerns aut Temn snbiectnm sequitur, ant 
in apposilione proximnm. Utrnmque antem hic est Pege^ 
noa domus. Nec mallum inTat quod Lachm. Fegae lir- 
gnlis inclusit. 

T. 48. Spurinm hunc Tersum censet lacobus. Gredo, 
qiia iDseqnentem alioquin retineri non posse probe perseusit. 
Nam qnam Ipse causam profert, quod „facili prolapaas li- 
qiore" Hylas soiinm dare non potnerit: nae istae argnliae 
simL Sonam enim facere, qnidqaid in aquam labatnr, qnis 
ncget? Nedum iaTeois leuiter repugoaDS. . Gontra t. 49. 
cormptnm esse perspicio. Nec tamen, com reliquomm W.DD. 
falsos esse seoliam oroatus, ipse mihi in emendaodo satis 
placeo, nt' in ordinem recipere audeam, qnod olim tentaTi, 
Qaem procul Alcides cital ad responsa: sed illi — . Glan- 
lulam enimhanc: sed illi vel at illi prorsos Propertianam 
qnovis pretio redimendam esse a Lachmanno censeo, onina 
couiectura, alioquiu et facilis et elegans: 

Citi fraeiH Jlcide» iterat, reJjioMit iet: DK, 

n„jN.«j-vGoo^le 



"^6 Commentaiias in Frop. 

ftoc lolo nomine mihi probari nequaquam potesl. NvnqQam 
euim Id fine Tersits proBomine ille novam comma Prop. or- 
ditnr uisi parlicula adTersativft praemiaia. Gna hac au- 
tem particuln lubentiasime : Tide exempU Q. F. II, 6. s. IV. 
p. 170. ' cengesta. Saapensns enim in fioe aDimas eTenlum 
rei iam promiBsum atleniis auribna expectat. Nec aliier Ti- 
buUns I, 4, 13: 



Add. ennd. II, 1, 79. Ot. Amorr. I, 4, 37. Locaii. lU, 663. 
IV, 3«. OTid. Met. V, 121. IV, 174. Pera. Sat, UI, 105. Rul- 
gersii autem coDiectnra nomems moUissimorum Tersunm mi- 
sere dilaceratnr. Sic enim ille (Varr. Lectt. p. 213.): 



0na1e TiUnm peDtametri natnrae exitiale nnngnam commisisse 
Fropertinm iutelliget, qni accarate Doslrnm de compasilione 
Fioferliana Iractatam perlegerit Heiiisii deuique GommenlDn: 
Quem proeul Aieidu tltrati Btiponta led ilH — 

ne Latinnm quidem est. Iterare enim aliquem pro no« 
men alicnins iterare, iDauditum, 

T. 52. Miror, quaDtum in Tersicnlo interpreles Irepida- 
TeriDl. lacobns, quod Tix iolelligas: „Hoc exemplo admoni- 
iQS amores tnos metius servabis, altemra UylaD tnum Nyn- 
phis credere Tisus; sive: nunc, quod alterum Hylan Nympbis 
te credere putabis, ages cantius." Scaliger ex uno Guiaciano 
cod, corruptissimo pro Tiaus tutna dedlt, quod pro aecu- 
rns dictnm existimttnt; sive infiniiivum credere cnm Terbo 
serTabis coniungnnt (quod cavebis interpretaatur), sive 
tnlns credere idem sonare existimnnl, quod secarui 
credere. Sed tntna hoc loco pro securus dici dod po- 
teral. Semper enim el nbiqne eiymi sui tneri sigoificatio- 
nem serrat, nt sit circumspectua et cautus. Nec coii- 
trarium eTincnnt Lschmanni exempla El. III, 2, 11. (i. e. II, 
2, 11.) aut Horat. A. F. 265. Ulroque eoim loco id ipsum 
esl, quod diximus. Nam Properliiis, cum ait „Aate ferit 
(Araor), tuli qnan cernimna hoatera," hoc tuII: quantnmTis 
circumspectoi et proTidos Amor fallil; el apnd Hora- 
tium „lutua et intra apem Teniae caotns" inde Tituperiuni 
babet, quod plus aeqno oaTel, non nl securns, qiii cum 
ye tutnm talso credal minns quam par esl, circnm- 
spicit. Hinc securi et soluli hostes ap. Lir. XXV, 3ti. Add, 
NXXVI. 41. Flin. H. N. XXYIU» ». sect. 42. T&cil, Ann. 



vGooglc 



El6g. I, tl. ■ 77 

m, 54. Qnifltil. VI, 1, 14. At solilo acnmine Seneca Episl. 
M. s. fia.: TntQm aliqna res in nala coDadentia praestat, 
iiiilEs Eecnrum; id. 97.: tnta sceleraegse possnnt, secnra 
m posannt; et tragicns cogDominia Utppoljt. I, 164.: Scelna 
alipa tatam, Dulla seciirum Inlit. Lachmannns ipse cre< 
itte fiaus rescripsit, tereor ut Latine. Wec ego hcrcle 
perspicio quid in vulgata non placeat Aptissima enim sen. 
teatia. Nunc tn serrabis amorem, cnm hncusqne nymphia 
;ienun tnum credere Tisns sis. Non facies in posternm I 

Elegrla ^lXI. 

De hoc Gallo, propinqno fortasse Froperlii (cf. £1. I, 
22, 7.), qnae coDiectnia asseqni licebal, dixifnua Q. P, 1, 5. p. 
21 iq, IntegruD autem est carmen,,quidqnid coulra dispntat 
Heiiisias. Cf. Q. F. II, 2. p. 54. 

T. 1, consQrtem casnm, i. e. caBum consortinn. 
Fortiisimnm enallages genns, de qno Tid. Q. F. II, 6. p. 
144. §. 24. 

T. 3. Qnid nostro gemitu. Nihil tentandom; nere 
lUKi cnm LachBanoo nostro gemitn pro nostri ge- 
■itu dictnmputa. Estpotins nobi» gementibus et recte 
I-E Vossins: bei meincM Geiichz, Gf. enim de ablatiTO 
illD Q. P. il,6. 8. n. p. 136. Froxlmus est causali, de qno 
mpiu etiam dicemns. Nec Tero Groningani illud: qui ce- 
■ codd. seriptnrae qnid praetulerim. Nam commotam 
'i nililis animam haec interrogatio decet ; nec repe- 
tihni proBomen xelatiTum qni dvag>0Qas Sgora commen- 
imtar. 

T. 4. pars ego snm Teslrae proxima militiae^ 
fifl, qai explicet: „ut I, 13, 29. proxima Ledae." Mirnn 
wrat Tix credibile! Ergo Gallus pars esl (cu^ns autem 
KiT) similliraa militiae. Tn Tero partem militiae ve- 
itrae intellige nnnm es Testris militibus, qno de ge- 
lere metenymiae cf. Q. F. II, 6. ». B. §. 28. p. 150. el com- 
■UBUr. ad El. I, 6, 34. Froximus Tero miles (tcI hic 
pars proxima m.) reote dicitur, qui proxime tbI nn- 
per miles fnil; forlins etiam, si Terun superlatiTnm intelli- 
gere liceat: nltimis, qui his in mODtibua cladi Femsiuae 
inperates esl. Sed exempla non suppetunt Nam „praxima 
«m" OTid. A. A. n, 746. aliqnantum differt. Ceterum pro 
t^poris adTerbiis adiectiTa saepenumero poetas ponere 
aolam (cf. Q. P. U, 6. s. 11. §. 25. p. 145. et comment. ad 
^- II, 4, 7, IV, 3, 54.). Quamqnam obscarior hnins usus 
ruio noii senel imei^retet fef ellit SiGOnd.exFont. 11,3,83.: 



jnGoo^Ic 



'TS ■ Coinmeiif«iai in Prap. 

Ptlima mt .tonnn vUit mwHfifiM ciKlmtM 
£jwqril iMnMM /.totf^ orn getAM — 

nbt me, locum Bignitcari credaa; est eoim idein, ae li di- 
xeril: postremo — me accepil ll. 1. Sic El. IV, 2, 58.: 
„baec spaliii attima meta meis," noa qnaai pUres metae 
siBl, ant gnia meta extremo ipatii loco posita sil; led idev 
eat, ac si dicas: iam ultimo meta adest; aperlius Ovid. 
Amotr. UI, 15,2.: Radilnr bic elegis nllima meta meis. Cf. 
comm. ad e. 1. Add. ibid. IV, 10, «9.: liic es, et ignoras, 
et sdes celeberrinas abseoa, i. e. crebro. Neqae 
aliter expUcandos OTid. Met. IV, 156.: qnos serns amor, 
qnos hora nOTissima iaaxit, qnod Hejnins (ad Tib. I, 2, 
39.) pro dintino amore dictam falso interpretalar ; nec 
nelias Broulih. ad Frop. I, 15, 21. faoebre liacalum expii- 
caL Est potiiis: sero ianxil, qnipp» p^st mortem. Aild. 
Virg. Aea. XII, 852.: Alitis in parrae subitam colleela 
fignram. OTid. Trist. IV, 9, 26.: Perpelnae crinen po- 
sleritalta erit, i. e. perpetao. Frop. £L IV, S, 22.: Ae- 
ternnsgne tnam pascal, aselle, famem, i. e. in aeternnii. 
luTeaai. XV, 90. : Nani scelere ia taoto — ne dabites aa — 
prima Tolaptalem gula seuserit. Nam gnla bic neqne aliis 
golis nec uDi alii rei oppooitar; sed prlma plane est pro 
p^imam diclum, Sic adiectivam no^vq Graece totiea pro 
noXX&yttq nsnrpalum. Call. H. Dian. 27.: noXXitq di 
ftdiTTjv iTctvvaaaro x^tQag, nbi Tide Ernest. Cf. Davii, ad 
Gie. DiT. I, 20. Hnnc locnm, qnem Ruhnken. cam concoqnere 
non posset, conieclnra tenlaTit (£p. crit. II. p. 24.), Stanleini 
niastraTit ad Aesch. Agam. t. 732. cf. Abresch. ad Aristae- 
neL p, 166. Apollon, Rhod. I, 248.^ Wellaner. ad Aesch. 
Agam. T. 845. 849. et SepL ad Theb. 6. Maasalc. epigr. 
13. Anall. Br. p. 238. nbi vid. lacobs. AaimadT. ad Antk. 
Gr. T. L p. '406. qni comparat Enrtp. Iph. Tanr, 362. So- 
phocl. ap. Stob. p. 163, 27. TheocriL Id. XVI, 71. Val- 
cken, ad Herod. VI, 125, p. 496. Tonp. Longia. p. 283. 
Rarior idem nsus apad Romaoos. Hnc taraen refero loTfr- 
nal. VIII, 148.: Ipse rotani aslriogit mnllo snfflamine i;oii- 
aol, i. e. saepissime adslriogll snffl. Appalei. MeL Vm, 
p. 518. Oadeod.: El eum faress aper ioTadit iaoentem, ac 
primo lacioias eins, mox ipsam resargeatem mnlto dente 
laniaTit, i. e. saepissine 1. Oiid. TrisL IV, 10, 128.: in 
toto plurinns orbe legor. Gf. quae ad formulani aods- 
simam: mDltas snn in aliqna re Riglerns coU^gil libel- 
lis scholoBticis CIit. An. 1835. od Too. Agric c. 20. et 
Antzeuins ad Nazarii ConsL c. 26. 

. T. 5> 6. Passeratins, oi fallor, serTate participinB 



vGooglc 



meg. I, n. 79 

«S8'e r&tas» ni deleril, omissoin deinde a eeteHs editoribDa, 
Versn brevien Uaee, qnod ex ll&loram eiaendalione librotf ' 
occapaiit, ego qoo^e olim probabam. Sed iure lacobus 
^aertl: qaomode e iacrimis soror scire potaerit, dod qni* 
dem (rtttrem esse morluDio, sed ab iguotis cecidisae- Nec 
tamen nullnm iuTat ipsius coniectnra: „Uaec soror acta tnis 
Hotist ot lacrimis", quod esse tuII inter tuas lacri- 
nas aodiat. Hog Romauorom inleiiectnmm fuisse credo 
neminem. Itaque nanc Lachmanni interpretaliooem probo, qnl 
«cta non mandata Jnorienlis, sed res bello gestas iotel'' 
lipt, coll. Slat. Theb. 11, 651. Sallnsl. Ing. 53. Haec ul 
(orti animo ferat commilito, neve prodat lacrimis admonet, 
deinde Tero nt edoceat aororen, „Be, poslquam mililes Gae- 
saris eTasisset, in ignotas manus iocidisse; tnm ossa sua, oe 
forte quaerat integrura ctirpns, in montibus Etrnscis passim 
ease dispersa." Oppasiliouis enim Tim, qnae aavvSitiff la- 
tet, iUnstraTimns Q. P. II, 6. s. II. §. 13. p. 12Q. 

Elesia XXII. 

T. 1. De ToUo Tid. Q. P. I, 5. p. 23. sqq. 

T. 3. sepulcra. Scaliger emendaTil MemniaDi codi- 
(9S anctorttate sospecta nlsns: sepoltae, stractara impedi- 
tissima. Laclimannos Tersn breTiori post Italiae et addidit, 
scilicet, ut mollior compositio CTadat. Non est tanti. Nam 
•apliGcatioDem breTioris Tersus modo per cohinnctionei necH, 
■odo aowdizas, exenpla docent quae Q. F. II, 6. s. U, 
§. 30. p. 159. ^hibnimos, 

T. 5. Bomaua Discordia, elegantissima metonjais, 
ct paene TrQogtojionoua , qnasi dea sit, Goncordiae Ro- 
■anae eontraria. Hinc snos ciTes egit, Gf. Q. P. II, 6. 
f . IL §. 28. p. 153. 

T. 6. sq. Sit mihi pnlTis dolor — Tn. Non tam in- 
solens Tidetar allocDtio pnheris Elrnacae et repentina oralio- 
Bu couTersio, qoae a lerUa peraona ad secandank assurgil (t. 
Q. F. n, 6. 8. n. §. 5. p. 115.), quam quod nnllo solo 
palTis propinqanm contexisse dicilor. Sed similia exenpla 
alqne etiam audaciora ex nostro congesta ioTenies 1. 1. p, 
153. 164. De propinqno hoc t. Q. P. I, 4. p. 18. Ge- 
temm animom adrertas, sis, compendium dicendi, de qno in 
clecotione Frop. . (s. n. §. 23. p. 142.) diximos : Si tibi nota 
cst Elraria: (scies patriam meam; nam) proxiraa cett. 

T. 9. 10. De situ regionis, qoae hic describilnr, egioiDS 
Q. P. I, 1. p. b. sqq. p. 10. 



jNGoogle 



Commentarins 

in 

Sex. Anrel. Propertii Elegiarnm 

L i b r n m n. 



Elesia !• 

T. I. De ftrgamenlo carmiois eginiis Q. F. I, 5. p. 27. 

T. 2. in ore. Sic libri optimi; et recte I. Scaliger 
tnelar, Qno nomine enim difTerat molllB venit in ora et 
in ore exposnimus Q. F. II, 6. p. 142; 143. §. 23. Gf. ad 
£1. IV, 5, 19. 20. Tenit enim est TCrsatnr. Alollis aa- 
tem Don atlributnm est sabiecti liber, sed accaratins coniaa- 
gendum cnm praedicato Teniat. Nan dnm iu ore Tersalnr 
et legilnr Tersns, mollis apparet. Hinc spoute seqnitur 
* aoB e«n moUem Tersom significari , de qoo Gatnll. XVI, 7. : 
„Ver3icnIi tom||deniqne habent Balem etleporem, 8i sant mol- 
liculi ac parnm pndici.'* Tn Tero de mollllie Teranam 
Fropertianomm cf. Q. P. 11, 6. s. IV. p. 176. 

T. 3. Galliope T. adEl. ni, 2,'14. Pro oantat LtTi- 
neins et HeinsiaB aliam elegantiam: dictal poetae obtmsernnl. 
Librornm scriptnran vel nno illo: Mfjviv avetde, &ea satJs 
probari Lachm. recte att.. Folerat etiam omne Hieogoniae 
prooerainm referre, nbiMusae, JzeQtitaXkia oaaav leiaai 
■ — vuv6vaat JLa t alyioxo» x. T. X. — 'Halodof tm- 
X^v kSiSa^av aoiS^v. 

T. 5 — 10. In emendandis his Tersibns tcI palma tri- 
bnenda est Lachmanno, qoi primns disticha ioc ordiae ia 
codd. Bcripla: SiTe iltam Cois — Sen Tidi — SiTO 
lyrae — in conlrarina motare sedes inssit. Sic non modo 
in loco Tennsto, qui expeditam poscit oraliooem, durior Terbi 
Tidi ellipsis eTitalnr, sed gradatio efficilnr Froperlio plane 
digna. Frimnm euim poeta miratur, deinde laudat, iam 
Tolumen conficit, iam Tcro milleinrenit carminum caiuaif 
et Iliadas magnas coadit. Nec lanen idce 



jnGoo^Ic 



BUg.U,t. Sl 

T. II. cl conliihotloneDi Sea Terbnm Hi\ snEms i» 
}t&tm iotellexerim, quod solDm LatiDum eise Lachm. iadicat. 
bnplex eDJm eIds particalae est nsDS, cum aDl eDDnliala cod- 
lilimlia uectal, ant simpliciier disiungat qaaliacouqne verlu. 
Keque enin t. 15- plane pro si-Te posita eat. Ilem £L 

IV, 'i, 11. IV, 10, 4^. sen non solu prolaies iungii, aed 
tola eoantiala. — lam Tero Lachm. pro Goii — cogii, 
poil^am alii infeliciter: Cois — togis; Gois — tolis; 
Cois — totam; MarklaDdas audacissime : Coa — Teste; 
lUloruD Tero librariorum qnidam Gois — vidi ooniecerunt: 
Gois — Goccis reslituil, facillima et gralissima matatiODe. 
De lilleris enim 6 el 17 a librariis perpeluo confusis t. Dra- 
keib. Lir. VI, 25, 6. Gessner. Lex. B. H. „c pro g." G. L. 
Schneider. de Elemenlis L. L. p. 2S1. sq., iiem de omisss 
tltera consoDanlium gemiDalarum, Schueid. 1. 1, p. 399. sq. 
li breviori eoolra Tersa e Cdb Teste Tolumen sollicilare 
Boi debebat Lachm. Vere euim poelicam esse eam locatiO'* 
■en docuimas Q. P. II, 6. p. 157. Sic enim poelae solenl 
argnmeala carminam pro ipsis carninibua pooere: et ia 
■liTersQm rem, qaae Terbis significatar, pro signia 
mnm, i. e. pro Terbis. Gf. Q. P. II, 6. p. 157. Add. IV, 
10, 1. 2.: Incipiam — aperire arma de dacibaa trina 
Kcepta tribns. Sic Ovid. Trist. II, 371.; Uias ipstt 
^id est, nisi turpis adultera? t. 875.: Aot quid 
Odjssea cst nisi femina — mullianna pelita procis? Alia 
Tid, ad Gl. II, 31, 63.: et cam metaphoris pertecta ad EL 
111,3,41. Huc tamen etiam pertinent, quamTis non pra 
esrntoibas res diclas exhibent, sed Tel pro verbis aliis, tbI 
etim pro fignris arlificnm, Ter.Heaul. I, 1,92.: Inscripsi 
illico aedes mercede,,i. e. lillerii, quibns mercede con- 
diicendas eese illas aedes signilicarelaj; el Vir^. Ec). X, 53.: 
lenerisque neos iocidere amores arboribus i. e. nomeD 
Hioram sive puellae amalae, et Aen. VIII. exlr. de scute la 
qne fama el fala nepotum excnlpta eraul : Attollit (bumerisj 
fanamque et fala nepolnm. 

Ad Ters. 9. (5.) carmen percnssil conlra Barman- 
■oa, qui percnrrit scripsit, recte Inetur Uuschkius (Spist 
cr. p. 9— 11.) collaio Graeco xQixeiv fiUog Theocr. Epigr. 

V, 2, .V Arist, AVT. 682. Suid. s. T. xQixovaa. Epigr. Me- 
ICBgr. 112. (Anall. Br. L p. 32.) Muasalc. ep. X. Anall. Br. 
1- p. 199. (adv xQixovaa /.islos.') Meleag. ep. 88. Anall. 
Br. L p. 24. 25. el aQaaasiv fiiXog Orph. Argon. 380. 396. 
NoBoi OioDjs. I. p. 34. 38. Sic ferire carraiDa lyra 
Ofid. Trisl. 'IV, 10, 50. CaTe tamen ligDrale dicbim credai. 
N«m caraeii peiCDtere £Sl neicntiesdo efficere 

III. 6 



■vGoo^le 



CTommeatarias ta Frop. 

1 (cf. dlVLtl,20, 8.). Neqae en'm ea TKetantam 

eantos siguificatDr, sed etiam orgineraa nodnlatio 
verbis careDS. Sic QDiDliL IX, 11, 4. de aigois toba- 
rDm: receplDS carmeD. Hoc eat carmen lytae apad 
aoslnim hic et I, 3, 42. IV, 6, 32. (liilujfia Iv^as MeL 
III, 4. fiilos z^Avog epigr. 88.) et i^erlias U, 3, 19.: . 

— Aeotioqmm tattat carmina vleclrt 
Par Affonippea* ludert ioeta iyrae, 

T. 20. Impoaitam Lacfam. praefert Probarem, nisi 
proains foisie Tiderem librariis in iUnd aberrare, qnam ia 
alicram Impoiilam. CI. HaddiD. iDstit. p. 8. not. 31. 
Scbueider. de Formis L, L. p. 13. GeailiTom coeli optiae 
e. BrODU. tnetar LaGhD. Gf. Disien. ad TibDll. I, 3, 49. 
Barm. ad Voler. Flacc. I, SOi. lalerpp. ad Hor. Od. I, 3. 
17. DiximDi de hoc geoere Q. F. II, 6. s. II. §. 20. p. 139. 

t. 22. Xerxis et. Lachm. (ed. Lipi.) XerxiTc; 
sdlicet, qoia allero itlo geBJdTO bODam tcriptorem qoi iinS' 
A\ ne nnnm qaidem ooTerit. Dictum nollem. Gf. eDJm 
Schneid. 1. 1. p. 36. n. 2. p. 38. Praeterea, qood idem 
Lacbm. negare Tidetpr, particnlas et et que pro aat vel 
nec in eDDDtialis oegatiTis promiscuo nsu poDi certissimuia 
est. Sic Virg. Ge. lU, 174. loco hnic simillimo: non gr»- 
.mina taolnm, nec Tescas salicnm froodes nlTamqne paln- 
strem, et Gic. de Or. II, 15. p. 128. SchUU.: Neqae Ter- 
bornm coUocalione et tracta oratioais perpoliTJl hoc opus. 
Add. Virg. Ge. UI, 130. sq. 227. sq. 311. sq. Horat. Od. ^ 
17. fln. Ftop. I, 6, 24. UI, 22, 37. GatuU. XCIX, 12. Sei 
mnlio etiam dnrius QoiDtiL V, 14.: qnia et proposilio aen 
egeal ratiODis el ossnmptio probationis <i. non egeat). Unde 
ooa procnl abeise apparet, qqiD iUa quoqne lex eTerlalDr. 
qnam Bentl. ad Horal. Epod. XVI, 6. el Sat- I, 6, 68.. de- 
m, astipulante Reisig. de Gramm. L. L. p. 120. Nec Tero 
Haadiom (TDrielL IL p. 499, 10. p. 536, 12.) Baasius (ad 
Reisig. Gr. Lat. n. 413.), qni, nl solet, emdilissime de hoe 
-loDD difpntans anllat mnllornm Tiromm seulentias discrepan- 
tes qnomodo liceal inler se compOBere, dooet, reprehendere 
.«oUsqne poelis nsnn enm concedere debebal. Cf. ad £1. I, 
16, 12. nbi nltimum qaod coDtuIimDS exemplum, frDstra hio 
« La<dimaano t. 24. GimbrorumTe et 29. STersosre codi- 
.0«m scriplnrii obleodi docebit. Ad argumentnm Tero hniua 
.loci: «maea VV. DD. falio »istinaTernBt, dc Hellesponto 
ianoio loqDL Froperlium. Nam qnod bina Tada — dDO 
.litlora maria inl^rpretantnr: Lalianm noa eit Vada 
opin HM HttQr» ajfai^canu Vti. m«Eia ipso. Alteroa 



■,Gt)0^le 



Keg-IM. 83 

ij^riolellige Xerxls faclona, qnod nos nliiDS iptm tSlnA 
i[itiil Teleres inciarait, Atiioiieni tnootem perfomm et Sirj* 
BOniDm aJDom cam Singitico innctnu. (jf. Uerod. 
VD, 21. Solin. Polyhisl. c. 17. Plio, Hat. Hist. IV, 10. Cifc 
Fin. U, 34. Virg. Culio. t. 30. Epigr. ADthol. Lat Bnrn. p^ 
190. 191. Isocrat. Panegyr. §. 89. Bekk^. c. 25. diage rf 
9i^miS(^ nlevaat fiev dta r^g ^nei^ov x. %. a. 
IutcbbI. Sat. X, 173.: credilnr olim Telificatni Athoa. 
GUnll. eleg. CallimaGh. t. 43. qnem locnm aio lego accnr*- 
tiu aGaa retractatnrns : 

lUt qwiifat evtrtu» taoiu ttt, Tnnn macelmvtm (« ortl 

Progtnitt Pityat dara tupervAitur, 
Gm Utdi praptrart navum mare, cwtifM fwwnlM 

Per medium claiti torinrit navit Athon, 

T. 28. Sicolae clasaica bella fogse. DiceB^ 
tam paDltD insolentlns illQslraTimns Q. P. II, 6. p. 155. 

T. 30. PlDlemaeei scripsi; eaden enim proportioiie, 
^'Ofi^ffeiog Ab"Ofii^(/og, i IlToXeftaisg 6et JltoXtfUfUioSp 
udeLatiniui]: Ftolemaeeua. MaacuUnam Tero genuB libii 
M., qood sciam, omnes taentur. Nam Bnrn. hiQ in appa- 
nta critico socordins agit FemiDinum priraus Berooidus de- 
iit, nhde in reliquas editiones floxit. Idem Beroaldus io Sue- 
tM.GIaDd. 20., obi Iil>ri mss. AlexandriDi Phari exM- 
ieit, Alexandrioae eorrexit. Absqoe eo igitor easet, nnno 
HH Tolgo tegeremiis, femiDioo geaere tantam nomen illnd nsii 
mire. Ham Graece ntrumqne Talere iam G. H. Vossina re- 
iHe abicrravit Arislareh. III, S2. Sed Tid. Rnddim. Inatit. p. 
W- iq. ROt 53. b^- p. 33. noL 77. C. Schneider. de Formis 
I<.L.p.53. AUera» caasam, car Properlian Ptolenaeei 
unpjisiB aenliam, 6fioioT£i.£VTOv est in hia pentametri sedi- 
liupaeDe legitimnm. Cf. Q. F. II, 6. s. IV. p. 171. sq. 

T. 31. Gyprnn. Aegjptnm Itali correxernnt Lach- 
nusiis iogeiiiose (ed. Lips.) canerem inciperem. Heo 
tMHo persBftdet Qaod eoim particnlam „et" in 7tav'9^fii>' 
M<9<I brcTiore seqnente toce lic tantam feni ait, nt 
Wc «01 eam anbieqDentibns artins cohaereal; tam 
"dittlis est iita lex et tot conditionibns eirCDmscripta, ul ai 
Cfitra canmispam nen iDTeniremns, non naum poetamm, ged 
ewiplonun inteFcliaum paeae ab inTcntore Dmoem comDiea- 
IM eausqm peauri&e crederemDs. Et lameB contra stat Ho- 
'M.Sat.II, 7, 8.: awicnm — Haoeiplnm et [| frugi. — Bpist 
I> 7, 77.: sine a-ioise DOlnn. El properare looo cl || cessarV 
U qaawcre et uti. Argatiaft jgttir iatae nnt G;prum 
uiem inter titnlos Irinmphi r^erri oe mireria: haoc proTin- 
tiHi AntOMfM GlHpatnw ^Ufiealui, recto AegyptiKO ai' 



vGooglc 



gl Commeatariiur In Prop. 

jiferst, non sine mftxiina lai iDTidiB. Testes Ftntarch. An- 
lon. S6. 54. SlratMi XIV, 6. extr. 

T. 35. eonlexerel. Gf. ad El. I, 16, 41. 

T. S6. snmpta et posita pace. De novo dicenJi ge* 
liere per ftETiovvftiav explicaDdo nid. Q. P. II, 6. p. 155. 

T. 37. 38. Desidemri quaedam iadicat Lachin. itaqnA 
eomecil cen falurpro teslatur. Sed recte lacobHs, qnofl 
liiperiores etiam interpreles seuseraitt, illa Iieroam foederiri 
Bon cum Vropertii et Maecenatis anicitia comparari, sed CBm 
Xdeli Maecenalis erga ABguslnm animo. Cf. enim El. ni, 9; 
53. Nec tainen ideo de loci integritate desperandnm. Nan 
dnriora etiam aavvdeia relala e nostro invenies Q. f. II, 6. 
B. II. §. 13. p. 126., uode in comparationilins potissinmm et 
In enantiatis causalibas nsum eam obtinere apparebit. Atqoi 
kic alraque ratio coniuncla esL 

T. 40. angnalo pectore. Gallimaclins cnr dicatw, 
exposnimos Q. P. II, 7. p. 195. 

T. 41. Innge couTeninnl — condere, ne augiiit« 
Tersn pro yersui dictnm iolerprelibns credas. conTeDiunt 
anlem est: pares sunl, valeDl. InlinitiTum «azaa^veaiy. 
positam iUnslraTimus Q. P. It, 6. p. 156. sq. — duro Tersu 
fceroico. CC. Q. P. II, 7. p. 199. 

T. 42. Quid sit versn condere nomen, dnbinm emr 
Bon potest collatis locis similitius, nli: eondere acla Gae- 
laris (Otid. Trisl. II, 336.), coudefe laudes (Plin. N. H. 
XXJI, 25.) senlenfia nequaquam ambigna. Sed illud : „no-' 
Bien in avos condere" qnod sola sermonisPropertiaai indole' 
intelligitur, non tam facile explicato habere debebant iBter- 
pretes. Esl enim: celebrando Augnsti noinen usqHe in Pbry- 
. gios aTOs carmine ascendere. Cf. Q. P. 11, 6. p. 153, §. 17.' 
ibid. §. 28. p. 157. 

T. 45. Tersanles e librii mss. Froperlio reddidit 
Laclim., cum inde aVolsco et Beroaldo TersamDS exciunm 
esset. Nec tamen hoc ideo spernere debebat Lachm., quia 
poetae sit describere proelia uon comniittere (id eum 
eise Teriare). Nam poetae es, quae canunt, ipsi quodam- 
Biodo efficere sibi Tidentnr; sic y. 18.: „si fata dedisseot, nt 
possem heroas ducere in arva manns." Gf. ad. £1. II,' 
34, 63. III, 3, 41. in, 9, 53. IV, I, 57. Q. P. II, 6. p. 157. 
Ilaque illud Ilalornm inTentum hand sane absnrdom. Quam- 
qnam non est, quod codionm anctoritatera deseramns. Nam 
in Teiiio ennmerst narrandi significalio latet, qnae hie 
apud meDlem eit snpplenda, Bnde accnsatiyns Tersantes' 
pendeat Doram antem admodnm, contra, qned nt pFono— 
■isB if oi.ND&iiiiuigaaui^ omaii senteBluniai ntnii el ipw 



■vGooglc 



Htt^fi Iftpeliti flft^ta^ adT«r<tiitei»ftitii,q»«dLaito. 
jsbet, nti III, 11, 13. contrs •ppngnare — „altenMi 
■eape oentra Alternm." 

T. 46. Recle citaat, qood in prOTerbium abiisse Tidetnr, 
Atislopli. Vespp. 1432. : ^E^doi Tig ijv txaato^ eldsiij tixvriv. 
Iilei^retaliis . esl Gic. Tasc. I, 18.: Quam qaisqne nerit u^ 
lo^ia-liac se exerce&l. 

T. 47. OUm pracloli ingeniosaia ItBlornm Goniectnram g 
liai si datitr allera, TiTO, qaoniaffi reliqnomm libror 
lu scriptnras ferri uon posge Tidebam, SiTe enim amo- 
ICM iltam nnnm ad ooQstantiam puelUe ~ quod Tenu 
imeqBens sniuiet ~- siTC ad aoatoris firmuin anininm refers 
(fue ett Scaligeri senteDlia): non qnadrabuoi reliqua. Hoc 
MiD si probos, smteutia jn medio pentatnetro exclamatiDD» 
ImiSnia interrnpta ante qnartum Tersum oon excipitar. 
Fruierea illnd: si datur, prorsus absonum esset GoUf 
itiDtiaa enim non datam accipimns, sed*ipsi nol>is para- 
■u. Rnrsum si alteram interpretationem seqiieria, cave ntt 
illi simplicitas dicendi pereat, quae sola talem afTectum dc 
Mt. Haec enim erit seDtenlta: pulchram est et decornm fboe 
Ubi signi&cat; nan nou modo mores landari, sed etiam 
firtnaam praeler alios doc^t Heind!. ad Horat..Sat. I, 1, 
y cf. ibid. II, 7, 22. 23.), si in eedem amore perscTerare 
Hieedilor, pnellae scilicel fide, quac ad aliam desoiscers 
te BDD cogat, Qiiod si tandem exlricaTeris, qnid aptnm poeta 
MTillitori respondeat haec seiscilanti: Nempo tu in amiea 
JieoDilBDti ipse constans esse non potes? QBidqi ebdnras el 
Wue pergia, quamTis infeliz? Aa ipsetn in fine liuins ele- 
(i>e Biorleni polius, qDam qnidqiiaio aliud passurnm esse te 
frulra gloriarisf MuUo aiitem niagis Lachmanni rotionem 
tireris, qui cnm faaec eiponit: „Laas eat in ddo apto amarc 
■i mortem nsqae perstare; laqs altera, si illius uifiiis amaris 
frnctBn percipere licel ex matuo amore puellae — Uti&ftn 
■ihi oaniam meo amore liceat frni. Solns est iosignis prae 
dii amatoribns,.nBns omaium" — eas Toces, in quas omois 
•rMioiis impetni qnodammodfl iDCnmbit, ila obliUerat, nl so- 
lii non amplius sit solus; atque, si ambagihns recisii Terba 
ihit premas, liaec fere senteotia eTadat: Prima laul in.ftmore 
penererare, Bllera amore frui; ergo ego fmar ciimmaxime. 
!■■ qaae e«t Hla diTisio -^ perseTcrare — ei frui. 
IMe deniqiie in primo membro .Lacbm. Iiabet id, qaod ta- 
(itt addidk „iino apto amore^" in attero „itlo nno:" At 
koo; eit fEuint torqaeri. lUud autem, qaod iDlerpretatione 
Ktraiuiiea qaendam expresiimui, ovnc lueri noa non pflut 
taeUi^ns. 



vGooglc 



gft CoDUBeQtadna bt Frop. 

attrhm I» JEM* M mAM] dod •eUn a«dk fat Z^tM dar ZMe 

£ic& xM «rfrciM, o daM f c& tMinn' mich freiH altti» 1 

Primnn eniin gGrapnliia ille anperarel, qnod nni disticlio trcs 
■eBteDiise isfertae eesenl non satis inter ae cohaerentes, quaoi- 
vis sjllogiunani iie contineri et ordo Terbomm et forna eBn>>- 
liatt doceret. Deiode qnouiaia sio t&Htan staret Benlentia, d 
in Toce frui omnii nrbornmTl» Tersmtnrt de gnndio uiih 
ria ne nnnm qnidem Terbnm in toto hoc carauis exitu Seri 
ied ingi potioi dnritiem deplorari inre nircris.' Denique yit 
explices, quomodo ex illo: si dalnr alleta, tIto, qnod 
{irima itatim fronte ita bl&ndialnr, a librariiB alteruBi Iioo fa- 
ctnm sit, nalto qnam illnd oscnrias, idqoe in iis eodicibni» 
a qnibni interpolationis suspicio longissime a^est, GroninfanO 
et Neapolitano cam secta saa. Itaque cam neotram ssnna 
esse nobis qaidem exploratam Tideatnr, hand dubie id, qnod 
Knleiitianun nexns efflagitabat, reriitiiimta: ,4aas altera » 
datnr nnl — poue fml." lam etiin Tide, qiam apte omnia 
eouTeniant, „FnlchroBi eil, in amore mori, polcJimm hoa 
qaoqae, si conlinj^al nt aemnlis remotis nnns fruaris amore) 
qnod nl mibi conlingal, non modo opto, sed futnmm etse 
etiam spero. Gynlhia enim leTcs pueUas* damnal. Iln^e 
Biihi qnoqae ad mMtem nsqne in eodem amore perseTernre 
propositnm esl.'* Nec qnomodo ex ea icriptura Tolgau 
fiicta sit, obscuram erit. Imperitiorei enim librarii proximsi 
nl Eolent, speclaolei, qaam nnt onm ferbo froi eoniangeren^ 
de senlenlia secnri legitimam, xtt credehant, ablaliTum nno 
reicripierant. Quibas doctiores multo et elegsntiores Itali, 
enm non recle ledere eam focem inteiligerent, littera nna Ie> 
Titer mntala Terbornmqne ordine, quod metram poilniabat, 
inTerse, eam effecerant icripturam, qnam Valioanui II. exki- 
beL — Ne antem idem nos usecutarei eiie qnii exiitimet, 
li Propertinm ipinm mere antiqno vno pro iini icripiiuo 
ponamni (qnomodo 1, 110, 35. nnllae pro nnlLi, III, 11,57. 
totft pro loti esl): qnig commisisie pradentem poelam cre- 
dat, nt ea forma iuxla id potiMimnm Terbom osus, qned pro 
ablatiTO eam accipere lectnroi paene cogeret> icieni dol« 
walo in errorem lel iuTiloi indnceretf 

• T. 51. Pocnla. Sic xMutcff simpliciler £cnnt«r pocula 
TCnenata. Meleag. u, 122, Br. Anth. Pal. p. 281. xsi$w 
vevadfMiog ttvXixay. Altera TCro dubitatio haee sobit, nani 
ae morliferis Tenenis (unde t. 53. perenndnm Inerit el 56. 
Innera), an de potioidbns amatoriil Propertini loqnalBr* 
Nam inlerprelei bic omnia niicenL Ac prinnm qaidem io 
T. 51. haeteraot, qnla Fhaedram Hippoljto poonla tradUiiso 
wuiptaa Teteribiu referietnr. Qaamquam ego setmoMM 



jnGoo^Ic 



Iil<«.l(t. 



Kntrfcli EQrtpHeaQ (t. MS. iqqi) i 

le JBdaslrM aDCJpitem, e^ li ^aii scitlle, eodiflniii pnelen* 

Titiis infoiaatam, nisi de Teria phillru iiitetfrclari BUfuB 

luHnai. Naa al qillToa ^thtr^ia <t. 514.> Tarba solan 

et Toces nawfoqattii lignificare dicu, fno tnm noTis- 

iin5l6.aq.: 

iti f ({ ijttl^cv dii ri tof! n»»ovfii»w 
tnifi^iff f li/oxor n^ *) q nialay San 
Xafit»', oufBifiai I /x (fuoif /ifav j;(if>i'. 

Sed Efait eit, siTe bic pocnla Hippoljfto mixM slgnlflcaDlarf 
life coram ■enoria ainal cun Fbaedris Soptiocin et Euri- 
pidii periit, koc certun eit, noTcrcamuoB interimere me- 
dkuientia priiigDum, sed ad amorem pellicere Toluiaae. Gon» 
m T. 53. inlerprei optimui Horatius (Epist. I, 2, 25. aq.): 
SuB MSireium Tocei et Gircea pocnla nosti". Uaee 
igiloT „domioa meretrix" non Teoeno limpliciter perire ama- 
t»res TOlnit, scd libidiDibns profligatos. Nec lamen bie 
rerirc, qnod toties est ^ud Froperlium (1, 4, 12. 6, 27. 
% 34. 7, S3. II, 24, 41.), perdite smare explicaTerim, 
■cd „tarpi fraetum amore" mori (cf. III, 2%, 33.). Haeo 
i|ilnc aperte lententia: Ife efficaeissimis qaidem Teneficarnm 
pmtiouibas adigar nt domiDam prodam. Moriar pOtins, dun 
illrk Tires resisto, qatun seduci ne patiar. Nam contra amo- 
rai Venere irata pertinaciter obnitentibas mortem ccrtam fu- 
Hrui ODuis antiquitas credidit. Gf. Klauseu. de Aeu. et 
fenstt, I. p. 518. sqq. His praenissis, qoam t. 54. lenten- 
tiin qaaercre debeapiai, sponte iam apparcl. Nam poslqnam 
■ Scaligero pro Golcbiacis — lolciacia ioTentum est, 
isterpretei ad nnnm onnes exposacrunl, Properlium si 
Utdeae opcra reeoctns repnerascerel, iteram tamen 
•I nDice Gjntliiam anaturum esge. Quo quid abiurdini lO^ 
■liiri poisit, non intelligo. Sed bene est, qnod libri babent 
Neqne enim aliad qoid egit poeta, qaam ut Golobiacis 
focis regionem omuiam Tenenoram feraGissiaam significaret, 
Hedeae Tero nomine omDium nagioarum artiom et „efGca- 
eii istiui acieuli^e" mulierem peritissimam. His illa excitaro 
uerei, kis diTidere amantei et mederi lanciis poleal. Gf, 
Hin inturrett. ad £1. 1, 1, 24. 1, 12, 10. U, 4, 7. OTid. Mot 
n^ 394. Uor. Od. U, 13, 8. 

T, 56. £x bac-domo. Latcl, qnod nemo sensil: „U 
biiu anplexn moriar." De enallage pronominis ct. Q. P> 
H, & s. U. §. 24. p. 144. 

T. 58. nOB amHI. Molta exempla buins locutiomi prA- 
Int Birmsnnoi, ^orum tamen ne unum quidem ad lem^ ftt- 

*) Sie optimi Harkl. BiDnck. Taleltea. VmE. 

n„jN.«j-vG00glc 



|g CommflDtsrias la;Frop. 

ttnH. Nm jeliebat Ingiiu n^en. Est eilB XttStijSt el 
reete ipse: non amat; Bpetnit. Sic I, 2,8.: Nadiis AmoT 
fomae non amat artificem. 

T. 62. Aodrogeona reBlitatflm -vitae ab Aescnlapio, 
Mlnm FrDpertiDm anctarem esse, interpreles recte aonotant. 
Alii enin aliter. Gf. HygiD. fab. -^51. Mnneker ad f, 49. 
Hejro, ad ApoUed. p. S79. lDterp[i. ad Pindar. F;lli. HI, 83. 
Zenob. I, 8. Ofid. Met. U, 642. Gressis herbis antem 
«analnD dici, qnoniam Androgeon ipse Gretensis fnUsei, tc- 
rissime obserraTit Beroaldus. Qnod non commemorarein, nisi 
Interpretnm BalaTOnim odora Tis doclius qaid hic rimata essel. 

T. 63. De liasta Achillea erndile, iit solet, Fasseratiiia. 
Vnnm tamen addere liceal PaullDm Silentiarium, qui silniploni 
fortasse ex hoc loco colorem in aliam senlentiam adalleraTit, 
Ann. Br. T. III. p. 176. e^. XV, 5. Tjjieyoc o tQtaaag xai 
dxiaaato' /117 avyBxovQrjEtg i^ts dvaftEviavyiveo niKijoviQij. 

T. 66. Gorrnplnm esse, qaod codices exhibeanl, coastat. 
Fmstra eoim lacobns „TantaIea mana Iftdere" eodem podo - 
dictnm ul, quo iofra „Tirgineis urnis doliareplel; nt illic 
nmis implet, qnae implere non polest, sic bic maoit carpit, 
gnae carpere non poteat." At tradere non est carpere. 
JNe enim de datiTO omisso dicam, qno Tcrbnn tradere 
■egre careatt qoi tradit, alteri dat. Al Tamali labor in 
eo est, ut sibi samal. Ilaqne, qai Tantalea mano qn|d ef- 
Scere fingitur, hanc eodem modo eiaEpersonamsabire oportet, 
qno Tirgineis nmis dolia repletnmm Danaidnm. Itaqne 
lUe qaem Fropertias fingit praesligi&tor aat T an t al e a 
mana samat Tel carpat poma (qnod Terins esse etiatt 
T- 69. sq. persnadet), ant tradat manni Tantaleae ne- 
eesse est. Egregiam igitnr Beroaldi commentam.: Tanta- 
leae-mann, praesertim cam librariis propter antiqaioris 
formae igoorantiam pronas esset error. Sed noster I, II, 
12.: alternae manti. II, 19, 19.: reddere pion comva. 
Gf. Broukh. ad h. I. A. Gell. IV, 16. Gort. ad Sall. Iiig. 6. 
Snrm. Aath. Lat. III. p. &77. Goerenz. ad Cio. de Fio. III, 
17, 68. Duker. ad Lit. IX, 5, 6. Drakenb. a LiT. XXIV, 
)9, 6. Ondend. ad Caes. Bell. Gall. 1, 16, 5. Vosa. Aristarch. 
IV, 18. Rnddin. insiilL p. 104. n. 47. Oadend. ad Frontin. 
0,4, 12. qaos cit&l Schneider. de ForntisL. L. p. 833. Bur- 
nannas Tero crassa simis Minerra carpere, prorstu auten 
iinitaradere HeinsiQs tentaTit. 

T. 73. In daas partes abennt libri; qaeram atros ta- 

gnam, difficilius fortasse hic dictu quam asqnam, Interim 
oningannm sequi tatissimnm dnxi. Et nostra iaTent* 
crit R«maoa, Bt U, 3, 83.: nostra iuTentns. U, ^ 43. 



jNGooglc 



S2, 8].: Qftitrte pnellafl. 33, 19. S9, 46.: noitra arl», 
cl qdod nnlto ^aoi cetera dariiu II, 16, 44.: Dsslra 
•ssa. Nam corporU certe parles eomm dunlaut dici lieere 
credas, qnorubi suil cerporDin, non eornm etiam, qui eins- 
den geniis lunl, atque illi fDerunt. Pars aatem io* 
Tidiosa iav. Rom., i. e; inTldia digans iavenis RDmauDs, 
Maecenas dicalor, nt pars mililiae, pars imperii, alia, 
qnae illnstravimus Q. P. II, 6. s. II. p. 150. §. 28. et adEl. 
I, 6, 34. luTeBlliB eoim aetas Varrooe lesle (ap. Gentor. de 
B. N. 14. add. A. Gelt. XI, 28.) Tiris ad XLVl. annum aeta- 
tii tribBebalur , nt, etiamsi Maecenatem anno 746. qDO diem 
anpremum obiit (cass. Dio. LV, 7.), senioren iam fuisse Pe- 
dani credamos (in Obit. Maecen. 2.), lameo circa a. U. IZi. 
qoem huic elegiae deHniTim^s, recle iDTenis dici polueril. 
Haec anlem appellaiio alind qiiid tiabel, qno se doclis.sit ap- 
probatura. Nam ioniornm et seniorum nomine cnm Romanos . 
sd definiendan aetatem mititarem discretos esse conslel (cf. 
Varr. el Gell. 1.1. Poljb. VI, 19. UIodjs. IV, 16. p. 221. d.), 
eqnilum ii, qui aondum slipendits expletis, tton modo ccasu 
ordinis illius continerenlnr, sed equo eiiandum belli stipen- 
dia mererenlur, proprie el oplimo inre equites dicli sunl. 
lidem vero qnODiam tempore antiquissimo omnem ciTium Ro- 
naiiornm ioTenlutem elTeceruDl (cf. Q. P. 1,2. p. 14.), in« 
TeDtns vel iuTenis etiam poslea remansil honorlfica 
eqnitura appellatio. Teslis Livius II, 20, 11.: Recipit 
extemplo animum pedeslris acies, poslquam iuTentulis 
proceres aeqnalo genere pugnae seciim partem pericnli snstl- 
nenles Tidit. 28, 6.: Qnia lenlior Tidebator pedestris pugna, 
eqailatnm in pngthm concital: et ipse fortissimae iuTe- 
Bum turmse immixtus, oral proceres iuTeDtDlis, io hostem 
Ql aecum impelum facianl. Add. III, 81, 7. IX, 14,16. XLU. 
61, 5. Hinc G. el L. Caesares principes inTeDtutis di- 
ctos demoDstraruDt Drakeob. ad Liv. II, 10, 11. Norisins in 
Geootaph. Pis. II, 3. Spanh. de FraesL Numism. XII. p. 359. 
Testalnr Marmor AncyraDnm Tab. III. a laeTa T. 5.: EQUI- 
TES. AUTEM. ROMANL VNIVERSL PRINCIPEM. IV- 
VENTVTIS. VTRnmQVe eoRVM. PARMIS. eT. HASTIS. 
ARGENTEIS. DONATVM. APPELLAVERVNT. lam igilur, 
qno argnmenlo Propertius Maecenatem invidiosam Roma- 
Bae iuTeolutis parten lOcaTerit, colL t. 1. el Q. P. I, 5.'p. 
27 sq. apparebit. Alleri Bcriptnrae spei inTidiosae OTidii 
imprimis locos faTeat Metam. IV, 795. : „ Multorumque fuil 
■pes inTidiosa procoram", qui Tersus iternm recurrit ibid. 
IX, 10. Tum Tero aoslrae iuTeatae non erit Romanae> 
good contra BroDkhuiiam Barnanona demeiMlrBre frwtr» Ma- 

n„jN.«j-vG00glc 



In Frop. 

4tt, leA ^i Butt ctiin KeUiDm •eaiiasa Intriligo <p. 12.) 
meae (de nnmBro enint 1. persoa. subilD niDUIo cf. Q. P. U, 
6, B. II, §. 9. p. 121.). Nam qnidqDid Romana iaTentoa a 
Mucenale sperare polaerat, id iam ea iielate tot rebua bello 
doniqne egregie gestJs obtinebat. Froperlio anlem iuieni 
■nlta erant speraada, qnibns alii iBTiderent. 

Elegria II. 

Ad diipoiitioDem cf. Q. F. II, i. p. 86. 

T. 1. meditabar recte tDiins eat Lackn. (coll. Hor. 
Sera. II. 3, 261. SiL Ital. IV, 178.), qoi qnaerebam in 
Scaligeri editionem aul calimi ant operacum lapsD Teniua 
periDasil. Hiac in omnia Dsqne ad Laduaanni editionem exem'> 
plaria floxit. ' 

T. 4. ignoro optimis libris iDlDm a Fasseratii etBnr- 
Manni aaspicionibns reote defendii Hnscbli. Anall. critt. p. 158. 
Ignoro enim fnrta taa esl niliili aestimo; ,4ta'gordent 
ista prae hac mea paella." Hoc iam BranUi. Tidit, qaam- 
qnan inter exemploram farragiDem incoaditam duo solnm ex-> 
bibait, qnae piane ad rem perlJDereBt. PlanL Asia. I, 2, 28. : 
Eadem nnnc, qnon est melios, me qnoius opera est igoo- 
rai mala, .et einsd. Capt U, 3, 74.: Ne lu me ignores; 
CDm extemplo meo e conspectD abscesseris. Ad sententtan 
umilis color epif;rammatis Leonid. Ann. Br. T. U. p. 190. L 
Gavfia yaQ el (6 Zevg) HE^lavdQov \diav ovx ^i/natre yalijs 
%dv xaio» X. T. X. similior etiam Paltadae (1. L lU. p. 
' 606. IIL) : Nvv xatayiyvwaxta xai tov /iibg wfi ^BQamov, 
lafi xpzapallofievov t^g aopafjag &exa, Ome ya(f EvQta- 
mjg ovte ^avarjg neqixaXlovg, 0v9' ajialijg ^^drjg iat' 
^noi.etnoftivi], qaai lacobsiai citat AothoL Poet. Romaa. p. 
165. coU. Slraton. Epigr. XXXVL p. 367. Fetron. e. 126. 

T. 5. Longa» manas, ve nJtra soiitnm porrectas et 
nagnas dici Faldamo credas (de £roticiB Rom. p. 61. n. 83.): 
oblongae snnt et teretei (sic longa aTcna Hor. Sal. U, 
6, 84. lengae manns ap. noitr. UI, 7, 60. longi digill 
CatnlL XLIV, 3.); procerulas Appnleios ait Florid. ll. inil. 
p. 331. Elmk., qnales non infimam pnlohiitndinis partem esBft 
oonea cnltioris indicii gentes conseotinnt 

T. 6. Smctarae genns, quod a saperioribns inlerpreli- 
btu pamm intellectnm non prorsni reote Lachn. apposilioncm 
«Ppetlal, illas^Timai Q. F. U, 6. s. U. §. 33, p. 142 iq. 
DDpl(x aulem oompendii genas, primnm qnod praedicate ad- 
iectiTnmaccetsionis loco addibir: Inceditloie digna, deind* 
qood hnic iterDm snbstantiTan : BOror, vel si soror sit lo- 
m» Iwm par ^oore, 

.n,gN..(jNGoogle 



Baeg.II,» Qt 

r. 7. DindHIlBa liviiu Tersos imfle qaoi&olo ekpefiii 
9«Hel Q. P. II, 6. 9. II. §. 16. p. ISI. aiiii «Ham ezeii|ilia 
illDstraTJmns. Malim tameo Ui cam, praesertim cum iden 
LachmaBuo et ante enm LiTineio in mentem iam Tenisse n- 
dean. Deinde Mnnycliiaa perelegana Italenim cOaieclAra. 
Sed recte se liic obdaraTit Bronliii, ne in ordinem reciperc^ 
rerrogrante DpttmorDn] librorQm aoctoritate. Neqne ego nnno 
de cultn Minervae Dnlicliii inalitato docte amjuirendiim ces- 
>eo, cam ipaam nomen eiai insulae iam antiqnis igeopapliit 
in disceptationem Teoerit, nednm nobia de eios aQxoto^oyltf 
cerli quidqiiam affirmare liceat. Sed Ulixi regnoBi et pft- 
triam, qnod Dnlichiupi Rpmani certe poeiae cooatanter per- 
liibenl, tntel& MiDervae defrandari religlo esl. 

y. 9. beroine, qaod in omnibns libris nss. tst, pro 
genitivo habilam editores Tnlgo heroinae ezaraTtriint Neo 
Lachmannus prias qnam in editione Berolin. poetae TtraM 
■ fonnam reddidit. Sed •geniliTua heroinae non esl Propertia- 
nae, La|pithae vere pro Lapithidos nec Graeciu nec X<a- 
linns. Praelerea Ischomachte, qnam alil Hippodmaiam tbI 
Hippodamen, alli Deidamiam, Schol. Tero ad Stal. Thebfud. 
I, 106. Hippocatiam appellat, buius sntem Hippodamiae mft- 
ler ne nomine quidem nola est, nt ex materno genere flliaM 
desrgnari ineplum forel. Gontra Lapilhae aot Goninnctiii 
aecipiendum (quod librarins Vaticani U. Tidetor Tolnisse, qol 
Lapithnm scripsil), ant ad patrem Aoaalnm (Hjgio. fab. 
83.) she Alracem, aut ad anctprem tolios Lapilbamm gen- 
tia Lapithem, ApoUinis ex Stilba fiUum referendam, de fno 
vid. Died. U, 71. Schol. ApoU. Rhod. I, 41. 

T. 11. Libri scripti ant saia, an( satis, avt, ipoi 
metri caasa inTenlnm credo, aanotis. Idem Aldioamm edi- 
torea effecernnt additopost Mercnrio-qne; TnmebnsMeii- 
teliani icripturae patrocinatos, nt sententiae ne sic quidem io- 
tegrae snbTenirel, pro primo (t. 12.)' ingeniosisiime Bri- 
no. In eandem couiectnram Scallger inciderat, qni Brimai 
flomiae etiam Statium (SiW. II, 3, 3S.) dilare Tolnit, nbi libri 
dfl Pane: „Omnia qnestas — Immitem Bromiam, stagna ioTida 
et iovida tela." Sed iam BeroatdusSais de Minenra Sai- 
tide interpretatoi est. Gontra pugnabant et alii et Bnmau- 
nns, oam propter nomiois insoleotiam (Neitbam enim illam, 
non Saidem appellari), tnm qnia Froserpinam, non Mi- 
nerTam cnm Mercnrio rem habniase traderetnr. At Saii 
reTora ea dea andit Arnob. c. 9. IV. p. 170. Herald. SchoL 
Aesch. Sepl. in Theb. 169 sq. Panaan. IX, 12. Sebol. Ari- 
stid. Panath. T. I. p. 9b. Vid. Greozer. de Symbolic. I. p. 309. 
Nee Banoannni id i[DDd TOloii ^erat, nl Pn^ntian eam an-^ 

n,gN..(jNGoo^le 



. M ComiiieDtluins 1b Proii. 

ti^is fftlnlia coKOcSarcti Bis enim taBtnra abetl «t Proser- 
piaa MerCQTio moreni gessisse tradatnr, ut summa li obaixa 
«eam a proposito vba terruerit. .Gf. Elym. M. t. B^ifno. 
p. i]3, 49. Hesjch. t. ^Q^it}. Tzelz. ad Lycopfir. 698. p. 
744. MUller. ad t. 1176. (p. 945.) Arnob. c. gent. iV, ^14. 
Cie. N. D. III, 22. Qtiin ab ipsa illa ira excandescente (dud 
vov ifip^ifieia^ai) nomeD id traxisse deam Iraduut Etym. 
Hesycfa. Tzetz. 11. cc. Kec aliler Clemens Alex. Admonit. 
ad ISenles p. 11. ed. Paris. Arnob. V. p. l70., quos cilal 
Markland. ad Slat. Silr. 1. I., qnamm lii Cererem ila ap- 
pellalam propler concnbilum loii negalnm referaDl. De B o e- 
beide vero ilti oids y^w; ne hinc Turnebnm aol Scalige- 
- lum argainenta duxisSe credas. uiut est, Properlinm hic fa- 
bulas Tulgatis coutrarias secatam esse conslal. Recle aulera 
MiuerTae Aegyptiacae et Froserpinae cognaiam 
fnisse nalnram lacobus monet Eandem eqaidem dixerim. 
Qna in re plnriroa arguraenta slndiosis suppedilal Greuzer. . 
I. 1. I. p. 309. coll. Plnlarch. de facie in orbe Lon. p. 815. 
p. 797. 781. FrocL ad.Flat. Timaeum p. 51sq., qni Chara- 
cem aecutAs esl (Creuzer. ibid. IV. p. 238 sqq.). AdJe quae ' 
Herodot. IL c. 62. de Cultu eius nominis noclnrno et paene 
fcrali edit, quaeque de sepalcris regiis iu eins fano canditia 
c. 169. narrat. Mysteriorum vero Saitidis (c. 170. 
171.) imaginem Eleasinia credideris, Qaodsi poeta faba* 
las Aegypliorum superslilionibus infectas gecutus esl, quales 
a poelis Alexaudrinis propagalas esse probabililer coQJeceris, 
illtc fortasse Proserpinam Saidem dictam iuxta Boebeidera 
lacnra morem gessisse Mercurio inTenit. Saitis enim, qnod 
lacobns coniecil, gentile nomen, Tersus non admiltit.' Looga 
enim altera est sjUaha. Gf. Ballm. Gr. Gr. ampL §. 149, 55. 
p. 430. coU. 49. p. 425. 57. p. 434. Lobect. Access. ad 
Bsttm. L 1. p. 432. III. Gontra ot in nomiue Sais primara 
qnoque prodnctam habeafflus, proportio yocIs Nais persnadet. 
Itaqne non cum Aldinis Mercurioque Sais, sed Mer-' 
cnrio A scripsimns, unde, si io aniiqnissimo libro omissara 

• & 

in TersD particulam postea addilam esse ponamns (sic: s&is), 
Tkrias librornm discrepantias oplime illustrari censeo. Sin 
^ laulis tenebris hariolari quid nobis quoqne liceal: Ifais 
rescribere velim, ut ipsins fioebeidis paludis Nympha iutcl- 
ligalur. An illa fuil give dea sive herois ea, cuins meutionem 
BoUuie oraisso Uesiod. facit? ap. Strabon. IX, 5. 

II oTif tdtiii/iovt liQovi vtitovaa xoXmyovs 
^mxlif tv Tiiddf nolvltOTQvoi av^ jt{iVQOta 
Vltlitno Boifiiaiof Xiftinjt itiJit nai(^4yo( aSftiis. 



jNGooglc 



Eleg. II, a 08 

Elegria m. 

De dispositione lide Q. F. U, 5. p. 86. et amplii» 
ibid. p. 103. 

T. 1. iiiillam ytre correxit Heinsins. 
T- 3. Broulili. trtmsposilione Terbornm Vix p.i. d. r. m. 
solitis Propertii nnmeris accommodare Toluit. Cf. eniiB Q. F. 
II, 6. s. IV. p. 6. Al hanc eliam melri fignram sna exempU 
habere ibid. docniraiis. 

T. 5. Gomparare sDbit Archilocb. ap. Slob. CIX, 578. 
Abd. Br. 16. t. I. p. 43. : 

lUijiTfic- l9' vfimy HtOQmii 9avfiaiita>, ' 

' firiS" lav ifXiftai a^Qet Aviautltliiayiat yofidv 
ty^Xioy, Xa( aifnr 9«Xaaaiic lyjijtvtn xvftaia 
iffiiii^' ^nitQou yiyijiai, loiat iT ^(Ttf qv Sqo{, 
T. 15. si qua recle lacobus tnetar. Neqne eoim com 
pnella cooiiingeDdum, qnod Vnlpius fecil, sed nisi idem, si- 
millimnm tamen alque sicabi, si qoaildo, nt esl illud Vir- 
gilii (Aen. I, 18.): si qiia fala sinant. „OratiD ita proce- 
dit: Cepil me Cjnlhia, non (quia est) pulchra, nec si forte 
arnata iacedit, sed quod sallal et quum cantal." Jacob. Cf. 
it struclura saepins a Propertio boc in genere Tariata Q. 
F. II, 6. s. U. §. 15. 16. Aperla aulem libri Perreiani in' 
terpolatio: EJ qnaodo Araba, cdI tamen nunc Keiliumpa- 
trocinari intelligo (p. '^5.), nnlla alia caosa, uisi quod vi- 
dcre se Degat, qnomodo si qna in lacobi seoteDtiam ex- 
j^cari liceat 

T. 17. posito. seposito Kniaoelinsintet^reUtDrfalio. 
Ran qiiem locnm ille citat OTid. A. A. III, 3^0., is plaoe 
contrarinm probat : 

Quis dutitai, futn icirt eeltnt tallare piulJain 
Sl movtnt poiito brachia ituta mero, 
Qnamquam eoim Burmannns iDeptins etiam ad A. A. I, 231. 
pmocat, ipse tamen OTidios et sDi et Fropertii interpre* 
tast. U, 740.: 

— nurum regit ftttit per eolttt cor eni* 
fmieniMtt fotilo peniigilare nfero. 
Et anctor Copae, de coins vere nomine alias dicam, t. 37.: 

Pone merum et taloa: ptrtat qiti crMltfiA ci>r«t. 
Sententra aperta. 

T. 21. cnm cosiDDCtio est, non praeposilio. Corin- 
nae eoim dativas est, ne dubitea. Nam neqne aliler reete. 
procederet oratio, el geDitlvDm Corinnes sermo Propertia- 
rint posceret. V. Q. F. U, 6. s. UI. p. 164. CompeDdium dt- 
oendi ne a prosae quidem oralionis seriptoribni alienon U- 
lutrATiaDs ibid. s. U. §. 18. p. 160. £L I, 1, 22, J, «,.11. 



■vGooglc 



04 Commflntailiu In Propi 

I, 13, 25. Connnnne eat alriqne IJDgnu. Huio HomeiloiiB 
UlHd (I1.XVU,&1.): xo/iai Xafkeaatv Sfiotai. Cf. Wellaner. 
ad Aeschjl. Ghoepb. 174. Schaef. ad Dionp. de G. Y. p. 
170. E Latinis nescio an insolentissimum eins generis kusds 
QnialiL XII, 7, 3. : pestem iDteelinam propulsare CQm pro- 
pngnatoribus palriae comparandnm est Add. InstiD. IV, 
S.: facinus nnlli tyraDOO comparandnm, Tac. Ann. I, 
13.: L. Araatins hand muKum discrepans a GalH ora- 
tione. Cf. SpaldiDg. ad QainliL L 1. GranoT. ad Lit. epit. 
XLVU. p. 634. Draltenb. Idem ObserTT. IV, 8. p. 606. Platn. 
Vorst ad Inslin. I, 7. U, 14, 10. U, 15, 20. SchOtz. ad Cin. 
de Orat. 1,44. ibid. c. 6. Heasinger. ad Of£c. I, 127. 

T. 22. iDiaria boc loco Beroaidnm coDiecturae iniignla 
lande frandaTeroDt Bnrm. Broulili., qoi Tel pei^eram a Sca^ 
li^o illi tribui eam contendant. Nec renunnt Lachm. Ia> 
eob., qain Erianes Volsci inTentum esse tradanf. Sed can 
in ea Volsci editione quae Romae ab Enebario Silber. im- 
preua a. 1482. prodiil, aperte legaloT: Carmina qaae 
qniTiB, Beroaldus primus tiabel: Garmiaa qnae erynes, 
qnod VoIsGus deinde (a. 1488.) noa modo ia ordine carmi- 
lis expressit, sed falsam scribendi rationem, Tel lypotbetae ei^ 
rore, Tel illias saecali iacoDstantia nalam — nam recte tfr- 
naisse Benlentiam Beroaldum ipsiUs annetatio docet — in com- 
■entariis paullo ettam iafiexara (Carmina qnae herijnes) repe- 
tiit, nt senlias „c&rmina" eam ad Baperiorem Tersam rettn- 
lisse, qnae autem pronemen relaltiam habnisse. Quare cav* 
Ug te Bnrmanno commillai, qni prorsns coDtraria narrat. 

T. 24. Ardidaa omDes libri ant ipsam exhibent, ant 
fnisse in anliquiore exemplari erroribus snis significaat; neo 
satia cansae est, car adieetiTam dvaXoYo^g prersus et optime 
formalnm damnemns. Ut enim a timendo timidus, a fw 
Tende fetTidns, a frigendo frigidns, nt placidus, ta- 
nidna, rabidas flt, sio ab ardendo ardidns. Macrobii 
antem anctoritatem, qni (de difTerentiis Graeci et Latiul TerM 
p. 746. Zeao.) sie scriptam habet Tersnra: 

Clafiiliifitj aaguttae tttnmtt omm antar — 

liaiai aaten auctorilalem si tanti faceret Laclimaanns, nt 
Candidns in erdinem redperel,' debebat etiam angnstae. 
Alqni hoc absnrdnm. Nanc ia altero Terbo coniidere ei, in 
altero memoriam eios saspectam habere, non est conseqneni. 
Nec vos merit, qued In fragmenlo incerli grammalici apud 
Eichenf. et Endlicher. T. L p. 173. c.41. eodem medo 
in epileme i^a Macrobii Tersamhnnc scriplum legimna. Nam 
koc .fnaqna ezcerplim ease e Maerebii libro coustat. Gt 
caia.i. 1 p. 145. el .cditoret T. H. FrMf. p. IX.. Ad •»• 



jNGooglc 



tenllan Tfr* epliiie BoraaBQiu Thf ociit «OBtnfit Id. vn, 96> : 

T. 30. RemiiDO - looo Scaliger, qnem secntM e«t 
Broukh. Qaod qaid lit, noii inlelligo. AbBurdioa eliaDi Bnr- 
naDDus: Romano lovi „qnein si qnis de Augnsto Telit 
intelligere," non se refragaturuni esse ail. Recle pnduit Lacli- 
nannDm Properlii leuonis. Sed sanissiDus eil locns, Ditl 
forte eoDcinnioreni Terbomn nexnm exislimes, quem Lacbman- 
DDS Tersibus sic traDspositls 31. 30. 39.32. effecit. At aKud 
est meadun aperlDm delere, aliud elegantiOFem reddere, qaas 
taftwn probabilis erat, or&tionem, 

T. 30. sq. Olim praeferebam, qnod interpretatione Ter' 
Bacnla expressi: Achilles Vel Prtamui: belli celt. Nan 
priore enuntiali xfuXi^ causam Tersns brevioris eontineri cre- 
debam. Nunc errasse ne perspexi. Hoc enim seDtenliis ab 
onii parte expensis poelam TOlDJsse apparuit: „PDeIlae meae 
|iiilcbritBdo ila me Ticil, al Teram forraae Tim nnnc demnm 
inlelligam, eamque omni certamiDe digoam causam fore sen' 
tian. Neqne igilur amplius, ut antea, miror propter Hele- 
nan bellnm Troianam motum esse, nec Menelaam renillere 
raplan, nec Farim reddere Tolaisse." Huius igitur senteDliae 
caasa alia non esl, nisi qBam aotea posuimns: putclirilndinis 
Tis a poeta exptrientia CQgDita. Qoodsi aeqnealia pro argu- 
aenta matatae opinioniH nccipias, prioiam duplicem habebis' 
(lansam enuntiali ia medio posili : tnm Tero raira haec forel ra- 
^ociDBtio: „He[eaam iustam fuisse causan belli nunc intel- 
ligo: nam ita el Friamai et AchiUes censaerDnt, quippe qui 
pro ea nortem obire d«d TerereDtar." Quid? eonuidem da- 
cam Troianorun etGraecornm ancteritas, qnam anlea miralM 
apreverat, eademne aDctorilas ounc taniDm Taluit, ut sen- 
tealian mntarel? An anlea Friamnm et Achillem nen noTC- 
rat, de bello Troiano fando lantum audJTeratT Mijvi» noi 
tt^eral? Immo cun legissel, nihilo tanea minni miraius est, 
CDr aer, Friamns neC Achilles pro paella capitii pericnla de- 
treciBsseni. Nunc deaam, poslqaam qaid foma Taleret In- 
tellexil, cansam din qnaesilan inTeuit. Haec igitur tolins looi 
Tolaolas: Usu doclns DOn ampliusmiror lam levtm belli can- 
SM. Pulchra enim facies digoa mihi Tidetur non solam Me- 
nelu et Paridia, qui ipsi amaTerinl, coDtentiODibaa, sed eliam 
AchUliB «orte, atque adeo Prianii senia laborilins. Gradalio- 
■(■ Tides, qnae ot recli procedat, caTe Terba ^causa pr»< 
Iwda fuil" pro consequeali habeas, ucTe yocem digna cnn 
eiQDtiato relatiTo attribatnm mt labiecti facies credas. 
8cd facies qoiden subiectnm, digns can Terbls inseqaes- 
I3>u prudicaliun est. Ilaqne iian« ila Terleriu: 



■,Gt)0^le 



00 Comment^as in Frop. 

' Wtrth aar ttit tchOneg Geticht, dat$ dafur AehfOet Mtinttafh, 
Wirdiger Grund «nin Kritg war tt dem Priamut telbtl, 

Qnodsi eaDdem fere seQleotiam efGci posse existimes, si ser- 
Tftto DominatiTO Friamus, ab Toce causa noTani ucipias 
eDUBliatiouem, lereor 'tamen ne nuda illa accessio eaqne 
davvdiTos addita magnopere frigeat. Scilicet et aeqoa par- 
tium distributio male turbetur et bellnm ppsl tDortem 
Friami et Achillis, communis senlentia posl sfecisleu po- 
sita easet, debilior post fortiorem. 

v. 42> Viilgo et iu bonis libria in aole, errore tanen 
maDifesIo. Nam obsoletam et paeue rnsticam praepositiOBis 
formam, quae in Tulgarem llalorum sermonen post saecula' 
transiit (iaanzi), mm GronOTius (Obss. I, Ib. p. 98. Platn.) 
merilo eiecit LaehmaDDus tamcD sententia mntata rednce-' 
bat: Hic dominam exemplo poDat in ANTE meam, nt 
snte sit antea, inTero per avaazQOif^v ad exemplo 
pertinea^ Durissima ralio, et quam exemplum ex OTidio 
prolatnm: „Argolica quod in aute Phorooide fecil" mi- 
nime audacia assequitnr. Nec vero Propertii sermo OTidia^ 
sae levilatis norma exigendns, lacobus, quod mireiris, Laeh' 
mauni iniuriam tacitns lulit. Tu vero ne duliila reponere: 
in arte; i. e. dum artem exercel, Sic lil, 5, 9.: 

Curporn dieponent menttm non vidit tn arte. 
Fro exemplo autem N. HeiDsius Toluit examplnm; et Tb* 
vera ille apposilioois naus dativo freqnentior. Qnamqnan et 
Fropertius ulroque geuere ntilur (cf. H, 15, 27. et IV, 1, 
109.) et alii. Cic. L. Agr. 27.: Habeat ne ipsum docn- 
mento. Tac. Anu. XV, 27.: Multa Roinanis secnnda, qnae- 
dam Parlhis evenisse, docnmeuto adversns snperbiam. 

T. 43 sq. De figuris rheloricis, quae his Tersibns apparent, 
el de mutata ■ acccDtus sede coDiunctim egimus Q. P. II, 6. 
». IV. p. 174. sqq. Quo aulem Tersus decimi novissimi per- 
lineant quove argumento cum prioribos contiDeantnr, exfU' 
catnm inTenies ibid. II, 5. pp. 86. 103. 

T. 45. aut, quod optimi libri tuentnr, ferri non posse 
primns. Lachmannns seusit. Nam praeter periodnm minnla- 
tim concisam et distorta velnti oratiouis membra, nonne in- 
saoieutis est, primum orare deos, ut his mediocribus flan- 
mis uri se patiaDlnr, deinde si quid se invito contra eve- 
nerit, acriores sibi imprecari? Quid ebim qni ila in- 
terpretantur dicereut, si poeta recisis ambagibos haec nude 
aic pronnntiasset: „Ne mihi dii graviores crncialus impen- 
dant: sin impeDderint, graviores velim aint, qnamantea." F«- 
lui boc fuerit, non poetae. Ilaque Lachm. ad sententiant 
optime: heij sed melius, ^od Paccil.librarim dedit^ ah* 



jNGooglc 



Eleg.n, 4. «7 

FoBlem erroris fiJeB. Nam In sn nntatnm eptplionema mox 
in parlicnlam awavvfto)' tranaHl. Getenim lacobiu alte- 
rim amorem falso inleTprelatur paerornm, Ab hoc 
<nim farore qnidqitam sibi metuiase poetam, nusquam legimni. 
Immo multo levins, ai modo iuciderit, malom id babiluram 
ose se ipBe declarat El. II, 4, 17. sqq, 

T. 47. detractal an delrectal legas, perinde Tide- 
titr. Utmmqne enim passim et usn promiscao ia libris maan 
luratis comparere annotamnl Dissen, «d Tibnll. 1, 6, 37. 
Dnkeab. ad Lit. XXXIV, 15. 9. Gort. ad Sallaat. lug. 63. 
eitr. Interpp. ad Oiid. Met. V, 246. 

T. 50. Dehinc — poit haec De pleonasao diximDS 
Q. F. U, 6. s. II. §. 29. p. 168. In hii Tero particnUs, qoae 
ttnpns praeteritum significant, paene solemnis eat Jn utrai|ne 
lingaa, Aristoph. Ranu. 1028. eiva fieT& tovto. Phile- 
Bon. ap. Stob. Flor. XCVn, 19. p. &20.sq. STieita fie- 
fa lavza. Herodot. DI,36, ov noli^ (is%£7ietia x^o- • 
rif vate^ov. Add, Fiscber. AnimadTy. ad Weller. III, pp. 
26.63. Ad naamLatinnmcf. Tibull. 1,5, 73,: Mox deiode. 
Terent, Andr. III, 2, 3.: post deinde. Sanct. MinerT. III, 
U. p. 745, Mencken. Obserrr. p. 234.. Wunderlich. et Dis- 
m. ad Tibull. I, 5, 65. Interpp. ad Nepot. Eumen. c. 5. et 
pi immensam exemploriim copiam collegil, Hand. de Farti- 
calis T. II, p. 242, 

T. 51. Mnltum laboraTenint ioterpretes, ut hnncProper- 
tii locnm cum Tulgaribna fabulis consociarent. Fmstra. Nan 
ciui omnis senlentiarnm nexns tnm t. 53. aperle cogit, nt Me- 
lupns ipse, non Biaa frater, amore Peronis captns Nelei 
gralia boTea Iphicli snrripaeril, pro qoibus merilis prelium 
&rti pnellam nxorem dolnam ipse referret, Alioqain ineplia- 
limam foret exemplnm ad amoris Tim signiScandao. Ex de- 
(erditis igitur fontibus hic, nl toties, bausisae Propertium 
■eqaitur. Gf. Q. F. II, 4. p. 70. Geternm de entbymemale 
in elansnla posilo, nnde carmiuis truoci species nascitur, Q, - 
P. U, 6. !>. 127. diximos. 

De argnaiento el dispoaiti^Hte carminis eglmnB Q. P. ff, 
S. p. 104. 

T.4. dnbio-ira pede. Andacisiima Betonymia, de qoft 
lii Q. F. n, 6. s. U. g. 28. p. 153. 

T. 5 sq. Singnla recle inlerpretatl, qnld snmma Tellet, 
Boa explicaTerunt W. DD. Cullus aotem elegantiam el mol- 
k> inceiauB Cjnthiae M gratifiGatan eiM lijBificat, scilicet nl 

n,„N..,j-,G00glc 



08 CoDun^ntariua io Prop. 

his deliciis faslidiaBi pnellae ticcereL Geterniii recte adhibeDt 
PoUucis illud (On. III, 4.) fiera ^v»fiou ^aivety et Colulh. 
Rapt Hel. 227.: 'iQix^^o ipeidofiivoiaiv in txveaiv Xyvos 
iQEiaas -M^ noSeg i/iEQdevTEsvnoxQaiyoivTO xovltjg, et Pe- 
tron, 126.: incessus tiile compositus et ne lesligia quidem 
extra mensDram aberranlia, coll. Gatull. XLII, 8. Hoc illud 
est, qood Senecain luxariem saeculi inveclus Tiris exprobral: 
son ambulamDS, sed incedimus. 

T. 7. Non hic berba valet. Cf. I, 5, 28. Gni non ia 
mentem Teniat Theocritei idyllii Niciae medico inscripli? To- . 
tns enim hic locus in amoris et morbi comparalione versatur. 
Mec tamen in mentem yeuit inierpretibus. Qnamqnan uon 
iniuria allerum Theocrili locam (id. U, l.V) Burmannus con- 
tulit, ubi, ut hoc loco, Medeae et Perimedae artes coD' 
iunclae commemoranlur. Cf. praeterea ad El. U, I, 51. In 
uominis aulem Gytaeis scriptione prorsus oblemperandum 
esse ceasuimas libronim mss. anctoritati. Nam aeque Cj- 
tais, aec Gytaeis, nec deaiqae Gyteis sna carel propor- 
tioue. Etenim si Kvttj tcI Kvta nomea oppidi est, Kviatg 
inde fit, sicuti Qtj^ats a &^^jj, 'Ad-fjvatg alt 'Ai^ijvat, tcI 
secundum lontcam dialectnm KvrifCg qiiod in Orphicis habe- 
tor, Argon. 819. 100'1. Apollon. Argon. II, 401.; sin nomen 
regionis Kvxaia (nam tres omnino has formas Slephanns ha- 
bet fijzantius), Kmaus inde ducilur, ut 'Ax,ads ab 'Axaia, 
JHarai/g a TlXaxaXat (Apollon. U, 399-). Quamquam cum 
in hia quoque uominibus allera forma JlXatatg el 'A^ats plu- 
rimis scriptoribus Graecis placuerit (cT. Lobecli. ad Phryn. 
p. 40. sqq. Buttm. Gr. Gr. §. 119. 57. B. et comment. ad 
El. I, 1, 24.), tutias fortasse quis credideril, aut Gytais, 
taX lonica posilione Cytels scribere. Nocturnam aulem 
Cytaeidem quamTls adsententiam recteexplicenl inlerpreles, 
qnia scilicet „sacra magica noctu fieri solila sint," tauien 
QDO iare ipsa Medea aoctnrna diceretur, non exposue- 
rnnt.' Haec enim locntio, cni par allerum exemplum inTeuire 
mihi nondum contigit, ad enm sine dubio usnm referenda est, 
quo poetae pro adverbiis tempons adiectiTa praedicato 
liceotius addere solent, ideoqne non solum res, quae nocta 
Tel Tesperi Tel mane fiant, sed etiam eos, qui aliqnid il- 
lis temporibns agunt, noctDroos Tel Tospertinos Tclma- 
tntinos dicere Tidentur; sic Horat Sat, I, 3, 117.: Necqai 
aoctnraas diTnm sacra legerit. Virg. Ge. lU, 538.: Nec 
gregibas aocturnns obambnlat. Quamquam multam ia- 
teresse iuter hnnc adiectiTi nsum et iui^BTov illnd qnodam' 
fflodo perpetnnm Medeae probe intelligimaa. Similins dictum 
credas Locret VI, 1218,: nec noctia aaecla feiarmn Exl* 



ji-vGooglc 



Eleg. n, 4. 90 

buil ^Tis. Fronns autem Bppositnm Hor. Epod. V, 20.: 
noclnTiia striz; nam noctuarum inatar per tenebras agi' 
tare solel illud Teneiicarnm geaus; el noslri El. IV, 5, 14.: 
noctnrDas lapns, quamvis dubia illic signiGcatione. Qno 
de genere egeruot Roddimana. InstitL T. U. p. 10. el 373. 
KrOger. Gr. Lat. §. 298. noL Heiudf. ad Horat Sal. I, 3, 
116. 6, 128. Schmid. ad Hor. Episl. I, 17, 50. I, 6, 20. Si- 
oilta Tid. comment. ad El. I, 21, 4. 

T. 8. Perimedea,e maaus. Egregis iaec Ilaloram 
codd. qnorandam scriplura, quara primam iu ardiaem rece- 
ptam Beroaldo graiulamur. Godd. enim nostri omneg per 
Hedeae: inepte; nam .Gjlaeidem modo commemoraTeraC 
Frop. Geterorum coniecluras referre non iuTat. Nam ma- 
noni Perimedae — lurb&m islam Teneficarnm Perimedae arli 
addictam recte interpretatus est Lachmannns. Nec nos moTet 
Bionkh. dubilalio, qui qnombdo gramiua cocta dicereatar, 
Bon iolellexil. At gramen prorsus nt GTaecnm g)iiQftaxov 
de qaOTis medicamenlo dicilur (ot Bl. 11, 1, ^i.), Tel de 
inccD, qnale est apud Ovidium Mel. VII, ld2. : hnnc (draco^ 
nen) sparsil (lasoo) Lethaei gramine succi. 

T. 9. Locns communis. Asclepiades Aulh. Fal. V. ep. 
162, p. 110. I. p. 128. lacohs. 'H Xaftvg^ fi ¥t(>(oae 0t~ 
ietmov' « di fd TQavfia Mij aaqtig, dl^ o novog 
iderai elg Svvxa. Senec. Hippolyl. 281. de amore: Kon 
kibet lalam data plaga froulem, Sed TOrat tacitns penilus roe- 
dDllas, Gf. El. U, 12. 11. — tamen t. breTiori per tan- 
dem falso interpretantur. Haec enim coniunctio prlmario 
cnnutiali Terbo addila, qnalicnnque altributo, sive parlicipio, 
iWe adiectiTO, siTe enautiato relatiTo concessiTam notionem 
Iribnil, Tel Tice Tersa, perinde qnasi quamTis antecesserit. 
Ilaqne Bic sentenlia: „qaamTis iclus non cemamus, tamen 
laalii Teniant; qaod quomodo fieri possit, obscnrum est." 
Quintil. II, 15, 14.: qui eandera sentenliam, non iisdera la- 
■en Terbis expUcant. II, 11, 6.: nen in causas taraen 
laboren saun, sed in locos intendunl." Ubi plena esset 
Oratio : qnanqnam iDteadont — tamen non in cansas. OtI- 
dias Fast. I, 495.: Nec fera tempeslas toto tamen hor- 
ret in anuo. ibid. t. 523.: Victa tamen Tinces. Proper- 
tios El. in, 7, 55.: Flens tamen extremis dedil haec man- ' 
dala qnerelis. Sic sers tamen Ul, 15, 35. U, 5, 5.: In- 
Tenisn tamen e mullis fallacibns nnam, Qnae fierl 
noslre carraine nota Telit, i. e. qaae fide boc praeminm me- 
Rri TeliL Gf. ad £1. III, 15, 32. Gelerum nemo attraclio- 
aett snimadTerlit, insolenliorem eo, qaod et relativi eunntisti 
•pede et sdiectiTO csecs abaconditnr. £t tsmen lolerrogs- 



jNGoogle 



JOO ComnieDtarias io Prop. 

tivan particnlam ande esae, coniaiictiTns Teniant proilit. 
Nam cnm proprie diceDdam eBset: obscnrnm esl, qaa via 
nala Teuianl, — hinc fantum obscnra Tis est, qna mala 
teniaot. Hoc antem ad singala (sw(ownov esl eit qnod Frop. 
expresBit. Nam pro obscnro caecum poaitor, et prono* 
minis Tice unde fungitnr. Siniliter Horat. Od. I, 6, 1.: 
Scriberis Vario-quam rem miles te dnce gesserit etqoftc 
KrUger coUegil Gramm. Lat. §. 669. sqq. §. 670. 3,12. Sed 
piorsas ad nostram rera facit, nisi etiam iasolentins dictam, 
Lacret N. R. V, 613.: Nec ralio soiis simpiex ant recta 
patescit, Qno-pacto aesliTis e parlibus Aegicoretis Bramalet 
adeat flexos. Pro eo: Neo iimpliciter patet, q.as ra- 
tione Bol-adeat cett. 

T. 15. Gomparant Tbeocril.*Id]ill. II, 90. sq. xai ig 
tlvos ovx inigt^aa; "H noiag klmov y^alag Sofiov, aris 
eTc^dev; Ad Tocem praemia cf. comm. ad £1. IV, 5, 29. 

T. 17. Lachmannas qnosdam infimae notae libros seen' 
tns ed, Lipe. pnollam scripserat, scilicet qaod t. 22. Al- 
tera seqneretur, Sed facile non a poetis modo, sed etian 
in oratione pedestri nnmeri ila commatantnr, at a aingnlim 
ad plnralem et Tice versa transitos Sat, siqnidem contnnctim 
Bingalari numero umTAsum rernmTet personarom genns si- 
gniScatar. Sic Cic. Nat. Deor. I, 38. : Hoc idem Geri in d eo 
— ex qao esse beati el aetemi intetliganlnr. Senec. Proiid. 
2.: Miraris tn, si dens ille bonornm amantissimus-fortanara 
illis, cnm qna ezerceantur, a!>signal I Ego Tero non miror, st 
qaando impetnm capinnt speclandi raagnos Tiros oett. Gaa- 
dentins Ser. VUI. p.86.: GaTe eolam, nt aliter non delin- 
qnas, i. e., nt »• fornicationibns fugiaa; — haec autera 
ita deraam poteritis, si elirielateffl deThetis. Gf. Db- 
Tis. ad Cic. de N. D. I. 1., nbi es Craecis idem plurima 
exempla coUegit. Insolentior etiam ralio, qnnm in eodea, 
ennntiato idem fit, at Orid. Fost. VI, 77. : si titulum mensis, 
Bomane, dediBtis,> quod iniuria expnlit Merliel. Neqno 
enim expeditins ibid. II, 128.: boc dedimns nos tibi nomeit 
eqnes; atqne adeo, cni Tersui tocum laac oon hiTeoimns i 
lam locB inssa tenent — Arcas eqnes; ant qnod lalio in 
nnmernm plnralem interpretali sunt, Met.V, 298.: ales erant. 
Similia cf. comment. ad Prop. El. IV, 6, 75 sq, j. 
, T. 18. Gandeot in pnero. De hoc praeposiQoniB oia 
Properlio familim cf. Q. F. U, 6. p. 134. 

T. 19. Amor naTigationi comparalar; infelix onator 
nanfrago. Gf. ad El. U. 12, 7. Horat. Od. I, 5, 9 sqq. Bpt- 
gramra. ddianor. Andiol. Falat. V, 11. p. 89. Hic Tero eAni 
amata poella tcI deliciae Bo^Tigio, qao gOBCre ia ioodiid^ 



vGooglc 



Eleg. «, 5. 101 

m slmilia abnsi gnnt Meleng. Aatfe. PaL V, 204. p. 118. 
r, I. p. 142. lacobs. epigr. 19. Anth. Gr. I. p. 9. Ascle- 
piades vel Hedylas Aoth. Pal. V, 161. p. 110. T. I. p. 128, 
luobs., qni neqnitiae faiidam in Empedocle esse ceuset. Hic 
•ain primofli tovg lifiiyag 'AfQookTjg de natara mnliebri 
isnrpaTit. AninadTr. ad Anth. Gr. I. p. 39. et 63. 

Eleffia T. 

T. 1. I. A Vossins ferri InterpretatBt circnmTa- 
garL Rectios Bnrmannas pro dUrerri dictnm censet coIL 
Ter. Enn. III, 1, 39. Snet. Gaea, 20, Hoc Teram esse t. 7. 
deccL. Gf. El. I, 4, 21. I, 16, 47. U, 24, 7. ferri aatqm 
CBB ipsam dici, cnios nomen feratnr, ne mireris, cf. Q, P. 
D, 6. s. U. §. 28. p, 157. 

T. 4. Aqailo, qnem emneslibri tnentor, immanea tem- 
pestates Jnterpretibas mOTit. SnaTiasimns aatem hic Yulpias, 
fii „poeta", inqait, „mentis suae nebnlaB, qaia seilictt 
uhes depellere soieat Aqailo, hoc Tento dissipatam iri dici^ 
Bt iam Gynthiae Titia Lyaceii ocnlia peiTidere possit, eamqae 
fn meritis' fastidire: Tel, qoia frigns inducit Aqnilo, puellae 
nae frigai in amore miaari." Haeo vero tam dnra hominis 
ilia QOD potaernnt quin ipBum Burmannum facetam redderent, 
cu nebnlas certe denaiasimas et frigna intenanm cerefaro Vnl- 
pii induzisse Tidetor Aqnilo hic Fropertiaaaa." Qaid antem 
l&li inleFpretaliODe clarias corraptiaaimnm hnnc locam legi 
doceaf. Nec absardnn erat, qnod Barmannns tentaTit: alio. 
Sed longe illum eqais albia praeTectus palmam hand dobie 
tilit LachmanDos, qoi facillima atqae adeo Terissima coaie- 
ctBra reposaiti aliqao. De amore enim nsTigationi compa- 
Tato ffloda diximus ad EI. II, 4, 19. In his aulem par eat an- 
darnm et Tentorum imperinm. Qain immo horum etiam ot 
luior incoastanlia, ita ia naTes arbitrium snperbins. Hinc 
nciasitndiDem quum Titae in uniTersnm tnm amoris humano- 
nmqne stadiorum omnium Teatis coAparari iam perTnlgatam 
ot. Qno DOmiDe recte Lacbmannns contulit El. III, 2, 8. 
(i. e. II, 12, e.) et 18, 27. (i, e. 25, 18.). Idem Terissime 
ad signiGcationem adTerbii aliquo Bratum iu Gicer. Epist. 
XI, 1. testem citaTit: Dandus esl locns fortanaA, cedendam 
ex Italia, migrandnm Rhodnm ant aliquo terrarnm arbitror. 
Namqnodpro aliaa qnia-aliqnis Laline dici contra Er- 
leflti-nm (GlaT. Gicer. s. t, el ad Tac. Ann. I, 4.), Wol' 
fiam (ihid.), lahD. ad OTid. Trial. V, 6, 17., C, Fr. Her- 
■annum (Ephenm. schuU. sect. IL 1828. N. B8.), Loer- 
■inm (ad OTid. Heroid. U. 121.), BnknkeiL (ad VeUei. 

r,.nr.,i-,Gt)6^le 



i03 Commentarias In Prop. 

), 17, 7. ad Ovld. Heroid. p. 74.), Spaldlngiam (ad Qh{b- 
tiL IV, 3, 140, Orellinm (ad Gic. pro Gael. §. 55.), Croe- 
Tenzinm (ad Gic. Acad. 11, 10.), unns Haaatni BDper ne- 
gaiil (ad Gramm. Lat. ReiBig. p. 338. nol. 351.), argutis na^ 
gis qnam probabilibns interpretationibug adTersas opiaiones 
Tir alioqnin' sagacissimns deslruere lidetnr. Certe cum Cic. 
Bnit. c. 90. §. 310.: „Commeatabar declamit&ns saepe cob 
M. Fisone et cnm Q. Fompeio aat cnm aliquo qnotidie" — 
hoc igitnr loco et buic similibQs cnm „ant omniao atiqno" 
addi apud animnm posse recte dicat : non sensit, in illo 
„omnino", quod fartim invexit, lalere pronominis alins si-- 
gnificalionem. Nam si solTeris omnino, oppositum habebis 
hocce: certis bis firis, quos Cicero appellat. Hos an- 
tem ipsOs cnm per particnlam ant excipiat ille, reslat, nt 
sinl omnes viri alii praeter dictos. Horum autem omninm 
alioram nnns est ille „aliqnis", i. e. alins qnis alque 
M. Fiso Tel Q. Pompeins; et sic in ceteris. 

T. 17, Ad hnius loci affeclus illustrandoB, cnm a dubi- 
talione ad minas (3 — 16.), a minii ad preces (17. 18.), a 
precibns mrsns ad minas orali,o flectatnr, cf. qnae de dispo- 
nendi arle diximns Q. P. II, 5. p. 89. exlr. p. 90. Inoonia 
dulcia inra qnae sinl, dubilantem Passeratinm falsa docet 
Broukhnsius, nec emendaroDl iDferiores inlerpreles. Neque 
enim, qnod omues muljeres, eliam proslilulissimae, Telnl 
Quartilla ista Petroniana, per InDonem iurare solebant, eti«i 
Fropertio idem licnit; nec quod per nnmen lunonis iUi 
iurarunl, hiuc qnae iura Innonis sinl, per qnae Froperlins 
amicam oblestalnr, apparet. Tn TCro inlellige coaingalia 
inra, quae III, 20, 26. sacra marita appellal. Nam de 
inanspicatis Fropertii et Cjothiae nnptiis vid. Q. F. I, 6. 
p. 35. exlr. 

T. 21. periaro-oorpore. Mira hTpnIIage (de qna 
vid. Q. P. n, 6. p. 143.), nec famen sensu anliquornm ho- 
minnm aliena, qaibns corpns morlalinm snmma, antma le- 
nnis umbra Tideretnr. Nec nnnc admoneo Homerici tersns: 
rfivX^S fttdi TiQotaipev ^qi6(dv avxoiig ii kl^oQia tevx^ 
xvvsaoiv, Solnm Gallimachi GatuIIiani memineris Telim, qui 
de coma Berenices t. 32.: an quod amantes non longe a 
caro corpore abesse Telint. Ceterum lix cum Hnschkio 
(^Antdl. crit. p. 173 sq.) Properlinm hic et EI. III, 8, l.sqq. 
Menandri fabnlam ii^v TtEQixeiQOfthip' imilaiione expressisse 
dtxerim. In tali enim loco, omnibus poetis nt datura rei fert 
communi, doctrina sordet Bectins Panllnm SilenliarlDm, cn- 
ins omnis poesis declamatoria est et iTiideunuc^, FroperduDi 
reddidisse credas. Gt Ann, Br. T. m. p. T2. ep. IV, 2. 

n,gN..(jNGoo^le 



Eleg. a, 6. 103 

angli ^ga^afiirt] fioorgvxov ctS igvaat — l^/lijfi; el d^de 
mvkfia xofiTjg. 

T. 28. Terba leris. Slt; nostri oioDes. Undeinqnes- 
dan libros forma leTis u librariii asam Graecum ignoran- 
libas Teneril, Dresd. cod. docet. BrouUiaaiDm repetitionem 
caa „exo8calaQtem" iare ridel Lacbm, 

Elegia TI. 

Aestnantes buiaa elegiae affectos et tntDsIfns praeraplio- , 
res dubilationem criticis moverunt, an hic Tel illic saacnloram 
iniuria oiancus esset et turbatns versaam ordo. De Tersu an- 
lem 25. iam iu elocntione egimus Q. F. II, 6. §. 13. p. 1^9. 
Omissa enim coDseculiTa parlicula igilur Tel similis; item 
de trepidis geslienlis aoimi affeclibns II, 5. p. 89. Nec tamen 
absoDum Tideatur tolius dispositionis figuram proponere, ^o 
rectius nexu senlentiarum perspecto inlerprelari singalos locos 
liceat Lyricum paene totnm carmeii est, nisi qnod in fine 
deliberatiTi (37. 38.) el suasorii generis (39. 40.) aliqold 
iidmixtaai est. Ac prima qnidem pars (A.), quae a t. 1 — 22. 
perlinel, facitlima iutelleclu est, Triparlila enim eias diTisio 
[OTQ. 1 — 8. aviKrtQ. 9 — 14. ^Jryd. 15 — 22.) anxium poe- ■ 
lam et ntala angnrantem ex comparatione similinm caasa- 
mm describit, quae necessario se maneant, qunm aperla Cya- 
thiae flagitia et ipsins animns natura iam suspicacior conso- 
ciari neqnaqnam possint. His tarbis anliquae slmplicilalis 
lunpora quiela et castilalis specimina breTiter opponit (B. t. 
23. 24.). Nec tameu iuvare, qaod baec olim eliam Komae 
fnerint, neque enim templa pndicitiae a maioribus ia hono- 
rem et exemplum puellarum dedicala conlra ingraentem laxa- 
riem qnidquam Talnisse. Obscoenas tabellas iara in deliciis 
esse. Has plus Talere, quam deonHn (t. 25 — 36.) religio- 
nes. Vides igilur primae pariis argumentnm repetilinn, sed 
coniunclim et in saeculi potins mores, qnam in Cynthiam 
ttrsum; simulque causam corruptionis additam (A'. T.27 — 32.). 
Neqne accusabis; expatiari eaim iaterdnm longlus poelae ele- 
^acD licet praesertim cnm cansa episodii, imaginum menlio 
t. 9. facta appareat. Interim perlexli secoadae parlis repe- 
lilione (B'. t. 33. 34.) qnesliis conliDuanlur el clauduulur (y. 
35. 36. A.") , nbi lamen apertnm meDdum librarioriim colpa 
camiDi ioBiclnm aexum sententiarum male oUm lurbabat; rid. 
enim comment. ad t. 35. lam Tero meliorum lemporum me- 
Boriam cum sorie poetae comparatam ad sedandos affeclns 
nihilTalere apparet luqne exitas qnoque(C. 87 — 42.)ani- 
nam intra timoren aliue spem adhoa pendnloD ostendit. 

n,gN..(jNGoo^le. 



lO^ Commaitariiis In Prop. 



_ , I maltum eam condilioBeai a pritnae pftiiia aHxielals 
diffeire qoia nOD Tideat? Nam cupi castodia« niliil contra 
imitaio inratura^ poeta intcUigflt (o. 37. 38.) pndorem opti- 
mum koti castodem Cjnthiae ita commeudat (b. .39. 40.), 
nt S[Mrare iam certias et cooSdere Tideatnr. Rursos au- 
lem banc fidem sic amore perpetao promisso firmat ("C. 41> 
42.), at nisi Cyatluae gratiam taato animi candore iam es- 
pagnaTerit, at constantia ipse se sua qaalicunqne fortunae 
eTentai parem fntumm ostendat. 

T. 1. Platoois ([aod fertar epigramma (Ann.Br. p. 170. 
AotboL Gr. p. 103. n. 7. Anlli. Fal. p. 141.) expressit: 
'S aoftaQiv yilaoaoa xaS' 'EXldSos, ij riy tfaatuy 
'Eai*6y tyl ngo9-vQOis jiais ix""^" 'y^""'- 
T. 3. Men&ndreae Tbaidos. Cf. £1. IV, 9, 43. 
T. 8. ne desint ez librig corruptionis manifestia 
Bronlih. dedit, cum tamen optime staret Talgata. Irrepsit aa-- 
tem illad, qaod noloisse ipsnm credo, in editionem lacobi. 
nec aatcm, quod prohi libri omnes tnentar, explicatiTnm es^ 
gojile et fere esl ia affirmatione. 

T. 9. nomina qaod libri mss. optimi, neitri Ter* 
omnes tuenlnr, in ordinem reposnit Lachm.; de nominibns 
enim forte per sermonem commemoratis explicat Nec lamen 
alterum, quod Itali inTenisse Tldentnr, numina inficetam. 
Kam deorum imagines qnin hac Toce significari possiDl, pro- 
pler projtimum pictae facies Lachmannus dnbitare non de» 
Debat. De more aatem certorum hominnm Tultua deornm 
imaginibua exprimendi, qni a regibns primnm nsorpatus, dein^ 
' de etiam inter priTBtos obtinuit, cf. Pausan. V, 24, 3. Lam- 
prid. Gommod. 9. Stat. SiIt. II, 7, 124. V, 1, 231. Viacont. 
MoB. P. Cl. T. n, Ubb. 50. 51. T. IV. tab. 8. Iconogr. T. 
H. p. 58. pl. 40, 3, 4. ibid. U. p. 43. Winckelm. Opp. V. p. 
51. G. 0. MUller. de Archaeol. §. 159, 5. §. 162, 2. 3. §. 201^ 
2. GronoT. Diatrill. in Stat. SJIt. c. 6. Nam quos locoa 
Broukh. hic citat, ii ad alium inorem perlinent, antiqniorem 
et ab hoG nostro panllo diTersnm, quo artifices deorum sta- 
toas sacro nsui tcI pnblico destinatas ad mnlierum pneroramTO 
amatorum simililndiDem exigerenl, qnalis Apellis fertur Ana- 
dyomene fnisse, Fhrynae Bimalacram, aliaque quae Plinias et 
^obius referant locis a Btonkh. citatis. 

T. 12. et cnm qaa dormit amica simul. Sic libri me- 
liorii notae omnes; cnm qaae correxit lan. Dousa. Neo 
dabitarem in alio scriptore' recipere. Sed Propertius quanta 
fiuilitate a locnnda penona ad tertiam transeat, et Tice Tersa, 
docuimu Qnaeitt. 11, 6.1.0.$. 5. p. 115. Sensam igitnr 
recte asfsotti niii Itoli* tpi nelro pessamdalo tanea dor- 



jnGoo^Ic 



Eleg. n^ «. 105 

pii eormeninl. SIc Igitar acGlp&: ne Ue^t loror, me 
iMlla, cnm quK amiCK simnl dormire solet. OmissDm enim 
iBts prooomen relatiTnm SDbiectam , nsn el omnibus poetis 
CDinniQni el Propertio imprimis familiari (cf. t, 40.); de qno 
iten diKimas. 1. c. §. 19. p. 13S. Amicam aatem siTQ 
G;a(hiam (amicam Fropertii) siTC commDDi appellstione di- 
ctao accipias {avv ^ <piXr} iis xa&eidei}: tecto talo slabit 
UDtentia. 

T. 16. esf in fine Tergns delendDm eise vel iaTilis co- 
£cilinBLBcIim. ed.tLipi. censDit. Fostea tamen admisit. N&* 
^e ego in tam lubrico loco alind quam religiose libris scri- 
plis obseqQendam esse credo. Ad honim eDim fidem si omDes 
qnDtqQot sant poetarDm loci exacti fDerint, tnm demum, qnid 
aatipae anres in eo genere probaTeriut, qnid respaerin^ 
recte aestimari posse credo. 

T, 20. Frimus, qnantnm sciam, Erfigems sfnctnraiii 
«Btra Tnl^es grammaticae normas factam sensit (ur. Lat. 
% 299.); propriam enim erat: „RomDle, nntrite" scribere. 
Recte aDtem coDlalit Lir. I, 24.: audi to, populus Alba-" 
BB». Orid. Heroid. XIV, 73.: SDrge, age, Belide, de tot 
Bodo fratribDs uDns. GoDtrarium genns iilustraTimns ad 
^Q, 15, 2. 8. — dnro. Sic libri, quos iiobis conferre li- 
Ciiil, omnea. Recte; adidem enim exemplar IV, 4, 52. ; dura 
pipilla Inpae dictnm, non durae. durae si fides est 
Buriianno, in nno Vaticano V., onins tamen apud me nnlla 
ut anctoritas. De Menteliano Tero et GroningaDO niris mo- 
i» sibi non conslat Lachmannns. Nam CDm in ed. Lips. la- 
citus et. velut eoram lestimonio frelus dnrae scripseril, ia 
(dilioae lacobi dnrae MeDleliaDum aolum hobere annota- 
Tit. Nam de excerplis Modii nihil notare Heinsinm nisi io 
Bdfis p. 684., qDaram mioor fides sit qoam exempli Perre- 
iaoi; BroukhDsium GroniDgaDO ascribere,-^cui Dihil DsqDan 
(redi debere. At in editione fierolinensi ipse dnro, nt ex- 
MbaimQs, Groningani nota insigDitum ponit Contra Mente- 
liaQDm in Heinsiano exemplari non darae sed dara kabere 
ipsi Tidemns. 

T. 23. Ulixis. Lachm. ed. Lips, item lihris refragan- 
tibas: Ulixi. Tn Tero Tid, Conr. Schneider, de FormisL, L. 
p. 163 sqq. lectDm pro coninge Tulgo crassa Minena in- 
terpretanlar, Eodem inre, sed absurdias etiam U, 15, 2.: 
nLcctnle, deliciis facie beate meis" in Gjnthiam di- 
ttu creda*. Sed leclo gandiornm tacitornm conscio sensos 
•t tfeetns poetice Hdem- tribnnDinr, qni ipsis amanlibos. 8ic 
Uv6alit X, S8.: Oqnae proelia, quas ulrjnqne pngnai Fe- 
Hz lectBloi ct Incenia Tidit. Hinc lectu {indicai U, 

n,gN..(JNGOOglC 



106 Commoilarius lo Prop. 

8S, 65. ct ff dna tom dicilar HI, 12, 6. Gelemn cf. Q. P. 
n, 6. p. 153 sq. 

T. 25. Ad sententiam cf. quae fai argnmenlo diximus 
et ;nae ad t. 35. samas expositari. 

T. 26. qaidUbet. Heinsiani tres: oallibet, qnod 
ex antecedeole caiTis orlom patet. Nam dnrior in prono- 
mine attracrio, nec gratas sonns. Gontra neiitrnm sing. pro- 
nominis post qnodTis snbiectum in praedicato ponere non tc- 
retnt Propertins. Sic IV, 7, 1.: Sunt aliqnid Manes. II, 
9, 1.; Isle qaod est, ego saepe fai. Cf. Ofid. Amorr. III, 11, 
49.: Qaidqaid eris, mea semper eris, et similias cnm con- 
lemptione Heroid. YII, 168.: Dnm taa aim Dido, qaOdll- 
bet esse ferar. Amorr. 1, 10, 7.: qaidqnid magno de loTe 
fecit amor. Amorr. I, 12, 3.: Omina sunt aliqnid. Met. 
VI, 542.: Si nnmina diynm sunt aliqnid. Durissimnm an- 
tem, si cnilibet mascuHni generis datiTam ex datiTO au- 
ptae pendere crcdideris. 

T. 27sqq. Qnaemanns-depinxil, neqnitfae 

-snae nolnil esse rudis. Per figuram illam interpretari 
liceat, de qna diximns Q. F. 11, 0. p. 153 sq. Sed tantoliic 
focillor metonTmia, qaanto magis i]annm.pro ardfice di- 
cere nsn communi probalnm erat; quo de f^enere egernnt 
Drakenb. ad Sil. Ilal. IV, 6,')3. Barm. ad Pelron. c. 83. Si- 
■dlisTid. comm. ad £1. ni, 21, 30. 

T. 34. paries -pictuB. Non pictnras lectorias, led 
labellas parietibas inclasas si^nificari, et t. 27. corapantio 
docet, el Welclierns plurimis exemplis probavil in doctissinit 
operis Letronni&ni censura Ephemm. Hall. liller. a. 1836. Oct. 
p. 176 — 186. Grimen pro imagine criminuot dictirm ne 
mireris, cf. Q. P. n, 6. p. 157. 

T. 35. Aat, qnod Neapolitanus babet, non in merito, 
restimendnm, ant corrigendum qnod malto magis placet: 
„Sed nnnc immerito TelaTit arauea cett. Facillime enim 
ex Tersibns proximis sic sentenlia snppleatnr: Olim qaidem 
templa pndicitiae posuernnt. Nullo eventn. Quidvis eaiiii 
maritae andent, ex qao piciura mores corrupif. Haec olim 
aliter erant, cum parietes nullo crimine picti, templa in bo- 
aore essent Nuno omnia contra. Nam obscoenae tabalae 
nbiqae; diideserti. Prorsus idem am^^efov habe3lU,13,47.: 
Al nutte deiertit ceuant.t 



Nnno Tero pro non, nt codices snnt, nnlla paene mntatio. 
Haec enim in libris ila prorana miscentur, al quid praeferea- 
dam sit, non auctorilate sed sententiarum nexn recle aestimes. 
CL enim comment. ad £1. l, II, 21. Drakenb. ad IJl. lU, 61« 



vGooglc 



Eleg. U, 7. tOT 

a r, 9; 5. 54. 5. VI, 19, 4. VU. 40. & IX, S5, 4. X, 14, 

lli. 9, II. Ceternin omBia haeG argumenU eleruse atbi n- 
itln KeiK (p. 41.) noTa bac lege intenta. „A,t enim nnUiu 
ia his „sed" pariicolae locns, qna non ntimnt ad alteram 
tenteutiam alteri opponendam, sed nl corrigamni 
qaodammodo (sic) id qnod diximna." Gni eqnidem iion 
frini ast obloqoar aut concedam, denec qaid yelil accnratiu 
OBtenderit. Nam priore edicti sni parte cnm omnem \im ad- 
TCfsativam eins particulae, xaius ea lis cnmmaxime est pro- 
pris, de medio snstolisse YidentnT, alind dixisse eum ^ind 
Tolnisse dicere apparet Altera vero parte istud ..quodam- 
BOdo" posticam qnaai qnandam aperit, quae grammaticam 
regnlftm minime deceat Neqae ezemplis a Keilio congestis 
HltDm res iavatnr. Nam com primum nota in valgns pro- 
ferat, deinde, dam ad TiTum resecare ooHiia stndet, eadem 
i|ui Bupra in siognlis exemplis iaterprelBodis licentia gras- 
Mtnr, eademqne obscnriiate oratio laborat. Nam paguare in- 
ler se otramque decreti illins neiitbrnm, nanifestom esL 

T. 37. qaae limina ponam. Ne Propertiam. arcU- 
ItetBm facerent, criticorum filii alii aliter, Laclimannas: qnae 
id limiaa coni^it. Sed nQHa est aedificatio, nisi ponti- 
nli illius, qaod Rraeci C^vyfioi appeilant, idqae facillimi gfr- 
leris, de quo, si tanti esl, cf. Q. F. II. 6. b. II. §. 16. 

T. 41. Mutato pronominis primae personae nnmero of- 
feuns Volscns dedacetcorrexit, Lachm. didacet At plane 
Fropertianam esse, qaod ex libris mss. dedimas, nemo nega- 
la^ qoi Q. F. U. 6. s. U. S< &• GOmparaTerit. 

Eleffla Vn. 

De dispositione carminis T. Q. P. U, 5. p. 86. extr.; 
de tempore qno scriptam sit, UI, 3. p. 224. sqq. item de lege 
Inlia et qaae eam secnta est Papia Foppaea I, 6. pp. 32. 34, 

T. 1. GaTisa est Valgo corrignnt es. Sed vid. Q. 
r. n, 6. §. 5. p. 116. et ad Et. I, 3, 27. 

T. 2. flenus. Fraeseas pro perfecto, more Proper- 
liano. Cf. Q. F. U, 6. s. U. §. 8. p. 120. Neqne igttar ad 
Gontractionem confngiendnm (sicut Haasius qnoqne fecit ad 
Reiiig. Gr. L. p. 227. n. 271.) illis temporibns dia obsole- 
tun. Recte aatem flemus, ni. NamiuTerbo flendi me- 
tonymiam lalere docuimas Q. F. II, 6. p. 156. Gooinnctio- 
lem Tefo n i pio n e qnBm anliquo usu probatam testantnr 
SerT. Bd Virg. Aen. III, 666. Donat. ad Ter. Gun. II, 3. 86. 
in, 3, 2. saepins etiam Jn codicibas lectoros nos esse credi- 
dnim, mti a librariia nesciia antiqui uana passiiB eiset olt- 

n„jN.«j-vG00glc 



lOg Commentariiia in Prop. 

litterala. Itaqne lis tantnm locis relicta est, nbi pro oisi 
poaitam esse isti opiDarentur. Restat tamen etiamDnne bmnt' 
bns codd. lala Flin. N. H. XXXII, 10. Plaut. Menaecbm. 1, 2, I. 

T. 5. I. H. Vossim ioterpretatos est, ^asi magnis 
jpraedlcatam eisei, omisso Terbo substantifO, puto, qnia, nefu 
eredebat, Angqgti potentiam IotI tam aperte anteponi. Sed - 
st inleUigas, qnid eins aelatis adnlatio potaerit, vid. Q. F. 
I^ 5. p. 29. 

T. 6. Devictae gentes. Locnm saDissimnm HnBch- 
kins qnamns ingeniosa coniectni^a (derictae genlis nil — va- 
let), fmslra tamen tentarit Epist. crit. p. 45. De Betonymia 
eniffl illa cf. Q. P. II, 6. p. 156. Sx aliis anctoribns cf. Ta- 
(ut. Ann. I, 8.: cam occiBns Gaeaar aliis pessimnm, Aliii 
folcherrinHun facinas Tideretnr. Oiid. ez Pont. IV, 14, 47.: 

MtottUer a vobit mea «ora e»eepta, Tomitae 
Tmh nritM draio» titdieat tttt tilroa. 
bM aliter expedienilnm ibid. II, 3, 87.: Inter oonfessam 
dnbie dnbieqne Degantem i. e. inter confiteuduin et ne< 
gandnm, et qnod nemo intellexil Orid. Mel. I, 654.: la 
BOn ittienla reperla Inctns eras, i. e. Inctns lerior erat, 
le non inTentam esse, quam is «st, qnod u reperla. Pror- 
sas enim eodem modo, quamvis citra parlicipii nsum VIII, 493.: 
mortia mihi displicel aactor; abi mater, qnae anclor ent 
mortis, non ipsam se sibi displicere ait, qnod esset absniv 
dnm, sed hoc sibi displicere, se esse anctorem mortis. 
Alia nnnc intelligo snppedilari a Kriiger. Gr. L. p. 662. Aa- 
dacissimnm lamen in hoc genere quippe cum alia praelerea 
malationis specie ianctum illud Virgilit est Aen. XI, 268.: 
devictam Asiam subsedit adulter. Agamemnonem 
enim intelligit Devtcla antem Asia pro Ticloria est de 
Asia reportala; haec vero, notiore iam metonymia, pro ii- 
etore. Sic etiam Ovid. Trist. I, 9, 10.: Nnllus ad amis- 
sas ibit amicns opes. Add. comm. ad EI.IU, 20, 25. Ge- 
terum Tersns inseqnentis plagiator improfaus OfidiuB non 
latoit interpreles, qni Epist. ex Ponto II, 8, 65. : Nam capnt 
e nostra citinB cerrice recedit cett. 

T. 8. faces. Snut qni nnptiales taedas perditas, 
i. e. inutili dispendio frustra consnmptas interprelen- 
tnr. Quale frigns non tantam miror, qnod ceteris omnibns 
Broukhusto, Vnlpio, Barthio, Kaiuoelio placnit, qaanlam qaod 
nni I. H. Vosaio. Vemm seusit BurmanDas, qnanTis, nt so- 
let, pauHo inconeinnior nec salis sibi conslans de amoribai 
Tel de amatis puellis faces dici a poetis scribat. Ta 
TCro inlellige flaramai amoris ingennas, qnas valrimonio per- 
dere lareatar (oeu. 8io I, 13, 26.: Nam tibi non teifi' 



jNGoogle 



Eleg. U,7. 109 

iis nbdidit iUa faces, el I, 18. 21.; Nam na boi nIU« 
utenut comiBpeE.e taedae, nbi Tid. eonimeiit. Qnod sl- 
Hle celeroquin ootiRsimnm et ab omnibns poetii nsnrp&tDB 
ti eiemplis aliis indigere cni lideatni, Lachmannom adeat 
ti k. 1. 

T. 9. Anl libri soripti ad nnnm omnes. la lacobl 
tjitione, nnlla librornn) discrepantia annotata anne, Domae 
inTeDtun, operamm credo Tilio obtiaait Etenin iam Koi- 
loeL sDnm Propertio restitait. 

T.ll. caneret libi Cyntltia lomnoa Tibia. Prs 
Cjitliia Neapolitanns cnm secta sua tibia, qnod el pro- 
pter inp-atDm sonnm el qnin origo erroris inanifesU era^ 
lidnaaBHs inre respait laceret de coniectara HeiasU 
BniiU. recepit. Holto aateu langnidins, „qaales caneret 
t eantns", Avancii, ni laUA, commentam , qaod tamea 
ni)| xal M^ Aitins defendit Obss. p. 2& sq. , aggenlatorem 
Kiinoelinm nactns. At optime iam senlentiam illnstrayit Sca- 
liger, qnamTia in singalu vocibas frastra ofTendens. {fam 
Hailis, qnod tamqoam a Beroaldo inTectnm Talde absnr- 
du censet, idem esse quod qnalea, {. e. accnsaliTam pli^- 
nlem, praelerridisse enm mireris. Gelera reclissime sant: 
«Tiliiam inteliigtt nnptiaiem qaa nOTam nnptam mariti domom 
Micebant, nocta. Tnnc enim deducebatDr nnpta, cnm iam 
cncDbia nox essel. .Itaqne iicit elQtavixoig. cnmmea ti- 
bia indnceret tibi somnos. Atqni contra Tnlt Ea dbia 
fliiB ipsi polias adimeret, com andiret noTae nnptae amicnai 
Frapertium sibi ademtam." Qnare ne Hnscbkii qnidem con- 
iechiram pro Gyatbia-Ljdia legentis, qoia eam modalHn 
(OhXvfinotf vofiov) lamentatioDibns accommodatum impri- 
■is fnisse veteres tradant (cf. loterpp. ad Earip. Ipb. Aal. 
579.), eqnidem Bdmittam, et nimis enm ego cam Hemster- 
tnsio fastidiosQm esse censeo, cni distichou, qaale in ordine 
eikilmimns, non sapiat „Ta caneret praegnauti pole- 
itale cape, canendo faceret et conciliaret, cnia» ge- 
aeria exemplomm ingens apnd ntrinsque lingnae scriptores 
eit copia." Uaec Hemsterhnsius. De accasatiTO eo dlximns 
id El. II, 1, 9. II, 20, 8. Simillimus tamen bnic loco Virg; 
Ed. [V, 46. nbi de fasis Parcaram: talia saecla cnrrite 
l e. cnrreBdo efficife. Tib. IV, 1,51.: Decnrrere saecla. 
Aen. I, 176.: tBpere flamman i. e. rapiendo Tel celC" 
riler morendo cffioere flamnam. fiiid, H, 610.: cripero 
hgtn. QBiBllItan. XII, 10, 98.: Terbomn gr&tia, qnani 
ii ipris Bon faabenna, extrinseeas condienda eit; i. c 
COBdineBtis adhibitis effielcienda. OtM. Trist I, I. 
106.: evigilare libros. Nester III, 82, S5.: cnrTave 



vGooglc* 



110 Coinmentwlas In Frop. 

cornna, i, e. conina qnae noodiim faernnt, eflcere eaqne cnr- 
Ta. Sin Bomnos Gognoscere tis qnales tibia illa GjQtbjae cane- 
bal, cf.El. I, 14, 20 8qq. Tiball. I, 2, 75. Catnll. L, 10. — 
"YTryove ayQim/ovg senlies. Getennn in eadem re iisdem fere 
Terbis osua OTldias faciliDTii lamen nt solet iiitellectn red- 
didit, quamiis ni follor non exigda ansterae gratiae 
parle delraela Ueroid. XII, 140.: 

Ttbiague effimiHi locialia carndnA vobit, 
At mihi fvnerea ftbiHora luba. 

bielljgeB, qoid interut Nec cnm Santenio in Pcopertio gao- 
qne pro funesta, fonerea repoDeie audebis. 

T. 13. palrlis Irinmphis. Fartbis ingenioseltalin- 
keHioa. Allemm tamen rectias; nam lez illa de marilandii 
ordiaibns propterea eliam rogftla est, ne exhansto bellis cl- 
Tinm immero, sola adTenaram tnrba in legionibas mereret 
(Dio Gass. LIV, 16. LVI, 10. XLIII, 25.). Egoue, qnaeri^ 
tam moUis altimaeqne neqaitiae deditna (I, 6, 26.) non laadi, 
Bon natas idoaeas armis (ibid. 29.), egone antem mitite-s 
gignam, patriae Ticlorias reportatnros , qaique dignos ma- 
ioribas triamplios agant? Ne miles qnidem de nostro sangoine 
cri^ nednffl fortis ant triumplialor. Uinc simal illnstralnr 

T. 15. nemini intellectns, praeter nnnm Hemslerbn- 
iiiam, qni solns Teram interpretationis Tiam indicaTit. Hino 
ooniecturae plnrimae natae. Heinsiaa: Qnod mea si te- 
aerae. Scaliger: Qnod si Bomanae. Laclini.: Quodsi 
cnra meae comitari castra. lacob: Qnodsi in Terba 
Meae comitarer. Sed saaissimas locns. Nam qnod Ita- 
lorum qnidam antiqniores comitarem, Pnccius cum recen- 
tioribns comitarer exhibent: hoc aperla est interpretatio ; 
illnd Tero, quod non minns qnam nostrum aplam sensum 
praebet (cf. Q. F. II, 6. p. 142.), nanc non recipiam, qaia 
iosolentiorem Terbi formam nisi efflagilante numero expetisse 
Propertinm Tix crediderim. Nexns antem sententiaciun ideiD, 
qni in loco modo allato I,- 6, 29 sq. : 

tfon ego ittm iaudi, non nataa idonea* arnil«, 
Ha»e mc inlltlfom fala titiirs uolimt. 
Sic igitnr interpretare ; Qaamquam si castra, qnae pnellae 
neae seqnuntur h. e. dnlcis illa amoris militia, rera 
nilitia, ferumqne bellum esset: snmmus miles par mihi 
non esset futoras. Nam „bic" (at ipse ail II, £2, 34.) „ego 
Pelides, I|ic fems Hector ego." Sententia minime ambigaa. 
Nam castra pro militia in nniTeranm dici perralgatius est, 
qnam quod esemplis indigeat. Ac Fropertium, cui amo- 
rem bello, comparare antiquum est (cf. Lachia. ad EI. I, 
3, 16.)t ctian casua sna amatoria habere non Burabere. 



vGooglc 



£!«£. n, 7, 111 

TSeqae ego nwe ad proelia amoris (11, 1«, 4$. m, 5, 2. 
TibuU. V, 3, 63.) protoco , quem xvdoifidv sQtaros Herme- 
Hin. appeUat ap. Athen, XIII. p. 598. F. Bach. frgm. Her- 
Bcs. V, 83. neqiie ad Tibnlli I, 1, 75., nhi eadcm in eadem 
xt avtid^eaie-- Hic ego dux. milesqoe lonns, yoB ligna 
tibaeque Ile procnl — : castra ea amoris Fropertiana lid. 
ELIV, t> 135 sqq.: 

At tu fingt eiega», faUaar optu: haee tita cattra, 
Scribat ut exempto celera turla tuo, 

tHtitiai* t^eneris blanilis patitri (uo armi» 
^ renerit puerj* utilii hotHt erii. — 

Hnio* anlera iocosae militiae caslroramqne Capidinis morcn 
et disciplinam si penitos cognoscere Telis, OTidium lege Amorr, 
1,9.: Militat omnis aL^ans et haJiet sna castra Ca" 
pido, et quae tota ea elegia expoiiantur. Nexns Igilur lotiDS 
loci, quemLacbm, yersu potissimum 17. desiderabal, hio esl: 
Cui bono erit, si ego uxorem daxero, qaam id non sim prae- 
Btilurus, qna de cansa lex Uta est Neque enim ego militem 
reipublicae ullum procreabo. Quamquam in his meis castrii 
tuitus snm miles, nl mihi vel heroum fortilndo sordeal. Biuo 
mm, i. e. ab amoribus nomen tnli, qnod ad extremi orbis 
pgjfulog penetravil. Apage igitur iilnd Irisle matrimouii ia- 
gDo. Tecum al antea, viTam. Flus gloriae et honoris inde 
Kferam, quam si magnae sobolis paler aadiam. lam Tero 
tingula Qt expediamns: quodsi, quod per qnanqnan St 
iptcrprelatt snmns, saepissime conlrariis oratiouis parti- 
bns comdugendis deslinalam a Fropertio esse docutmas Q. 
V. n, 6. s. 11. §, 14. p. 129. Sic ap. Oiid. Mel. I, 593., 
olii antecesserat: pete nmbras nemornm, faaeo seqnonlnr: 
qnodsi sola times ktebrasintrare ferarnm cett. Neque igi- 
tar ab allera sGriplara Etsi anxilium petere opns eaX, qaam 
e nostris libris sola Regiensis tnelur, ex Colbert. I. Regio 
Btroqne Leid. II. Burmaniius proferl, qnibns accedil VaUe- 
rianns a Bemhaidjo inspectas. Nam quod Barmannus in eo 
nnmero etiam Asiieffianam refert, is divioyQa^iav hanc ha- 
bet: Qaod fitsi. Uladantem si admiseris, facilius etiam in- 
terpretatio cedal, Tura enim post etsi yirgula facta reti- 
quas Tersns protasia ennntiati conditionalis efficil, cnius ano- 
doaig pentametro coutinetur, De omissa enim particnla cf. 
H, 13, 49. Hic antem, nt omitteretar, eam accessisse caa- 
sam suspiceris, qnod post Etsi repelila coniuuctio si ingra- 
tom sonilnra fuisset. SimiUimum cerle structnrae genus ap. 
Xibm. n, 4. estr.: 



vGoogk^ 



112 Commeiitarias fn Prop. 

lam Tera caafra recle fiotsehiile belB imaein! opponim- 
tnr, eodem modo quo apad InTeaal. Sat VI, 2^1. Tera 
BlDia nmbralili exercitio. Yernn enim nonmodo tnlgo 
•ed ei, ^od animo solum fisginns, contrarinm esse docuermi 
Bnbnken. ad Rutil. Lnp. II. p. 92. qnoscpie ille citat GcronoT. 
ObBerTT. IV, 7. Markland. ad Stat. Silv. V, 5, 39. Ernest. 
GlaT. Gic. T. Veritas. Sio Aqoila Romanos (c. i-Z.) Teraa 
*cansam ficto declamatoris argumento opponit, nbi Tid, eud. 
Bnlinken. p. 186. Add. HeindX. ad Horat Sat. I, 3, 97. — 
Nerrosa antem admodnm oratio pro eo: si Ttra erant ca- 
8tra, qnae comilantur puellae. De anmma enim aententiae 
in attribnto posita egimns Q. F. II, 6. §. 23. p. l42. et 
amplins ad EL I, 8, 21. Add. comment. £1. II, 16, 16. h«. 
ttat nt de plnrali dicam „mese pnellae", cnm nnaM po- 
tins pnellam eamque Gyntbiam signiScandam fnisse ob- 
Ucere possis. At primam inter pluies pnellas Indere alqne 
adeo regnare solitnm esse poetam, etiamsitunc certe nnam 
dnntaxat regali toro sno diguatus esset, quis neget? Sio 
enim El. II, 34. nbi nnam dominam Cyntbiam colere se ab 
initio toties profitetur, tameu t. 55 sqq. baec habet : „A8pice 
me, cni parTa domi fortuna relicta est. Nnllus el antiqno 
Marie trtnmpbus aTi, Ut regnem mixtas inter conTiTft 
pnellas." Hasigitnr snaspueUas eum dicere, consentaneQm. 
Praelerea simile illud ipsum plnralem sibi poscebat, cnm nna 
ptkella nondum castra efficiat. Fac igitur, pluralem nniBerun 
fignr&e illi concesserit Propertins, nnam puellam Cjv- 
tbiam significaTeriL Sic saepius Fropertinm locutum 
esse docaimns Q. P. U, 6. s. U. §. 28. p. 151. coll. El. IV, 
9, 34. IV, 11, 30. SicVir^ XI, 784.: snperos Aruns sie 
Toce precatnr: Somme denm, ApoUo. cf. ibid. III, 488. 
VI, 822. Vn, 96—98. 359. Wagner. ad Virg. Aen. 1, 3. 
Ecl. IV, 49. Dedamator post Ked. in Senat S, T. deornm 
templa infiammata, nbi de una Nympbamm aede agitnr. 
Add. Cic. pro Sext. §. 84. pio Goel. §. 78. Orat. poat red. 
sd Qnirit §. 14. in Fison. §. 23. Qno in genere per se in- 
Tidiam non inesse patet Ne igitnr cum AYolGo Orat. post 
red. in Senat §. 4. pluralem principes tangaa, qmuBTia 
de nno Pompeio sermo sit 

T. 20. patrio sangnine. Bartbins LiTinehiDi seeo- 
tns; snbole, quae patriae debetnr, qnod LatinnM boi 
est Fasseratios: eris mibi carior, qnam paienles, liberi, prv 
pinqui omneB; quodpamm ad rem pertinet I. H. VosBiU 
dubia interpielatione : theurer denn yatergetchlecil, 
BormfuinM Paitbo coniicil; absuide. Qius eniiB dnbitflt 
amicaB aPioperOo plns amalam tptm BangniBen far- 



■vGoo^le 



Eteg.11,8. 113 

floron. HIc Tero agilDr certanen inter UDoreDi et iasBB 
Ugislnliae. Uaec enim RomaDOS ciTee ingenuam pro- 
Jem edere (ef. Q. P. I, 6. p. 36. III, 3. p. 224.), palrinm- 
qnesftngnineiii filiorum nepo tumque serie augere et 
]n saecula propagare Toluil. Hoc igitnr aitFropertius: noa 
Hilii tanti est faleriia donias et genus, ul ad angenda ea 
Ic dEseram. 

Eleffla Tni. 

De nexu partium huins carminis panllo iDlricaliore e( 
MlBlia per sermociDationis fignram perflonis subobacnro egi- 
■u Q.P. II, 6. s. U. §§. 5. 6. pp. 115. 117. 

T. 7. De irrisioDe seTerae sapienliae, qnae bis senten- 
tttlis fignrisqne rheloricis significalur, Tid, Qnaeslt. 1. 1. a. I. 
§.2. s. U. §. 13. pp. 109. 126. 

T. 10. stelernnt. A Scaligero est; neqne nllo modo 
itclerant, quamTis in omnibns libris sil, iuxla proximam 
Iiitferri polest. Gansa anlem erroris manifesla. 

T. 11. Verba snnt poelae cnm indignalione respODden- 
tiild pradentia ista et mitia amici consilia. 

Tel. Lachmannns Tae coni., quia vel pro et posilnm 
H^lerioris aeTi" sit Nec nos dicimns tcI idem esse qnod el, 
wJdisinncliTarnmparticularum omnium ea, quae proxime acce- 
du eopnlatiTam. Nam cnm aut non poase simnl esse dnas 
'fi signiGcet , et Tero simpliciter esae simul:yel in me- 
'io pesituni , non debere quidem aimul ease , sed jtosse ita 
ccgilari indical, Hinc a copulandi particulis exiguo saepe 
^iicrimiDe differl. Sic Fropertius hac ipaa elegia t. 3».: 
ipferior mnllo com sim tcI malre Tcl armis, e( apcr- 
liu Cicero Dit. III, 10.: cuius opes, ingenium, liberi, af- 
ioes, propinqui mihi magno Tel omamento Tel praesidio 
Hte possint. Famil. X, 4.: In officio luendo habeo causas 
ploriaas, tcI — Tel — tcI. Eadem signifiGatio maDel, cum 
M«el ponilur nt Virg. Aen. VII, 769.: pariter pietate Tel 
srmis egregins. Unde facile eo deSeclitnr usus, ut cum for- 
'><u Terbnm in fine poDi soleat, leTiler se corrigere is 
V^ loquitnr Tideatnr. Hoo nt plnrima acnle perspexil Krtt- 
fn-. Gramm, Lal. §. 543. p. 729. ann. 'i. et lacobns hoc loco 
^re, recte admonet. Simililer in interrogationibns 
nMlendis Propertius enclilica-Te ntitur III, 1, 5.: Dicite 
^oo puiter carmen lennasliB in antro, Qiiotc pede in^ressi, 
qnaiDTe bjbistis aqnam. Neque enim ant nnnm aul aliernm 
■« qnaerfire significat, sed omnia pariier. 

" '" " Hic prae «110 Gronin- 
8 
-.Gt^o^le 



lli CoiDiDentatias io Prop. 

gano reliqnornm libroran isni milii sordet Noa in lonta 
pereontalioDia TehemeDlia quis tenae illud et debile iam at«- 
tim ab iDitio positom ferat, cuiua proprias locos iaxta talfr- 
rim erat. Sedatam illud expofiilionem, non vtieq^oX^v ie- 
cet, quae in his terbis inest. MulEi enim hi anni, ne ne- 
seias, tres erant uniTersi. Gf. Q. F. I, 3. p. 16. 

T. 13. Qni turbatum hic a librariia credideraDt, hi de- 
cepti snnt particulae ergo siguificatiODe. Neqae eDin hic 
iilla in eo conaequeotiae vis inest, ne «dmirationis qoidem, 
at Haodius vall (de Particulis U. p. 449, 16.), Lachmanni 
InterpnnctioDcm seentus, qui in edilione Lips. post donam 
percODtationis siguum posaerat. Sed propria yoculae Tolun- 
tas est, qna cum Graeco eQyov eognuta affirmationem 
GODtiDet, plane nt noslrum wirJtlich, et stirpe et osa proii- 
mnm. Huc exemplorum , quae Hand. 1. 1. plurima cddIoU^ 
maxime perlinent; Plaat. Mostell. 1, 3, IB..Mil. Glor. H, 1, 
63. His add.-AsiD. II, 2, 49.: Ergo mirabar, qood dn- 
dnm ficepnlae gestabanl mihi. Oyid. Amorr. I, 12, 17.: „Ergo 
8go Tos rebas dnplices pro nomine sensi: Anspicii nnmeruB 
Bon erat tpae bonus." Sic enim illa verba dislinguenda. 
AntecedcDtibus enim Tersibas poeta dixerat, non ease miran- 
dnm, sl qnid sibi triale libelli attnleriut. Omnia enim in iis 
mali omiuis fuisge: ita Tel numemm plagularum. Praeterea 
cf. commeDt. ad El. III, 3, 29. Temerarins aatem, qnem 
Btoltam dicireliqni interpreles opinahanlur, andacem esse 
recte Laehm. admonuit. Ille TCro sic quaerentem poelam fa^ 
cit: „B!rgo ego nimis aodax, qui amoiem tuam poscam, cnn 
tamen tam multos aunos imperium lunm patienler tnlerim?" 
Immo andacem se fnisse non negat pueta, sed conlendit, qnippe 
qni tali Charjbdi ae commiserit. 

T. 17. Hic qaoque abrDptnm qnodammodo carminisfilnB 
aperte Lachm. ed. Lips., modestiui lacobns signi&cal, nec in 
edttione Berolinensi criticus summns maiore, nl aolel, tniliali 
nOTnm carmen bic ordiri ausns est. Nec mortis Toluntariae 
-desiderium' quidquam alieni habel, cnm poeta malle se mori, 
quam amore sprelo Tirere Tersu 4. (quamTis negante Lacli' 
manno) palam professus sit. 

T. 25. Fnellae snae mortem minitari poetan interpretes 
snliridicnte existimarnnt non inlellecla aTioaxQOifiis tI, qoa 
nuno in adTersarinm conTersns loqnitnr. Cf. Q. F. U, 6. s. U. 
§. 5. p. 115. Nam y. 2. tn amicnm sigDiAcat, T. 14. te 
pnellam, t. 17. ipse se alloqnitnr (18. tno). Qnid mirom 
' qnod iam quarto personam mntat. 

T. 30. in lectis. Godd. Italomn qudem docte intei^ 
(olatii in Tencros, Arriftutlolicns Bunnaiuuts. In thecis. 

n„j.N.«j-vGoo^le 



Eleg. II, 8. . 115 

Giijeti cniectars est, qiue BronM. placalt. 8ed recle ia 

teclia. Tecta enim cum iel ferarnm lastra ei sp,'elnii- 
Gse dicautar (Virg. Aen. V, 216. YI, 8.), quidni tentorisF 
ITnde oiilime Lachmannns contulit Homer. Iliad. XXIV, 471. 
nbi de eodem Acliilli tabernaculo: yiQOni d* l9iis xie oX- 

T. 31. fugas; tractos. fnga GroDinganns cnm aliis, 
qnod praeferendum dacerem, niai altero fngas post tertian 
dalionem acrina Tersas percDteretar. Hoc TCro ut in uniTersam 
fflagis Fropertiannm (cf. Ei. II, 10, 11.), ita huins loci eri- 
denti^e et argnmento fortissimo ralde accommodatum. Deiude 
fractoa Tulgo recepernnt pro tractos nescio cui obscurs 
Hieronymi Bercliemii libro obsecuti. Sed oplime oostrUm, 
quod „distractos pakntes" interpretatum Fasseratium Bnrman- 
nas iniuria in ordinem cogil. Mam sic Tacit. Agric. 36. : Ba- 
laTi — tractis, qni ia aequo obstilerant, erigere in collei^ 
Bciem coeperuut, ubi non emendandum, sed traclns in spe- 
dem fugae per agmiDa deiucepB conlinaatae inlerprelanduai 
est, Ad eandem similitudiaem aeslus tractus dicitur Sil. 
)t. ni, 53.: Mox remeat gurges tractoque relabitur aestn. 
tbioou defuerunt, qui fracto corrigere mallent (ut Heiosint 
L c el ad Val. Fl. VU, 583. OTid. Met XI, 729.). Nec 
nro ea Terba in libris confnndaDlur. Gf. Orakenb. ad Lir. 
UI, 49, 5. XXin, 35, 1. XXXIX, 51, 2. Alioi emen- 
dandi coDatus sciens praetermitto eornmqae carae mando^ 
qnibns numquam satis elegans poela Tidetur. Nobis salis ni- 
tel, si Titiis Terba carenl, oec orationis conlexlus ab vUft 
pirte laborat. 

V. 33. 34. Hompricum est (II. 6, 27.) obserTanle Hoscb- 
kio: iv xovtrjai fieyag fieyaioiaTi %avva9sis. 

T. 38. Forlem illam Hectora. Erat, in quoLH. Yos- 
sius ofFeDsns corrigerel ille. Sed pronomeD hic dEixxutias 
pDsJtum, quale t. 29.: IIIe-Achilles. £1. lU, 1,33.: Nee 
Bon ille tul casus memorator Homerus. 

T. 39. matre. Sic esimie Lanrentii Vallae codex. De 
ablatiTO enim in personis rariore cf. Q- F. II, 6. s. II. §. 18. 
p. 137. Sic OTid. Met IX, 333.: coninge felix. ibid. VII. 
612.: creicat tua ciTibua, opto, Res. II, 372.: silTaraqufl 
lororibui anctam. luTeoal. XIII, 246.; freqnens exsuU- 
lins, Bt alia praetermillam, ubi audaciori etiam usu perso- 
>ae notici ita est oblilerata, nt in ablatiTO q. d, instrumen- 
tali positae rernn Tice fungi Tideantur, de quibns Tid. ad 
EL III, 22, 11. 

T. 40. De pleonasmo t. Q. P. II, 6. t. H. §. 20. p. 
158. Meioe i^tni qpu eat eon Fonteiaio (Bibl. CuL Am- 
8* 

n,gN..(jNGoo^le 



116 ' Commeotarias ib rrop. 

Mel. n, 2. p. 1&. teale SanleDio in epislolL Hoeafftii inedi^ 

tis) Tnlle pto iare repoQece. 

Eleffla IX. 

De disposilione \iil. Q. F. II, 5. p. 91. 

T. 1. foTB et. ReliDoi, qiiod oodd. pmbent ft Gbft- 
nuo U. p. 165. et Prisciano (XV. T. I. p. 627. Krehl.) et 
Virgilii exemplo satia^ talnm Aea. XI, 50. V, 232. II, 139. 
VI, 537. XII, 183. 

T. 7. De atlractione Vid. Q. P. U, 6. p. 138. Proximnm 
hnic Oiid. Met. IX, 544.: Snperata fateri cogor. Nam 
quod ynlgo huc referunl Virg. Aeo. II, 377.: sensil del&- 
pans io hostes, id aliam eamqiie faciliorem explicationem 
admittere apparehit coll. cofflmeDl. ad £t. IV, 7, 36. Alia 
e](.empla, quae pra^termisaa a grammaticis addere iavabat, 
nnnc occnpata Tideo a Krdger. Gramm. Lal. p. 777. b. 3. 
Ib fine Teriui Ulixem Bcribeudsffl esse docDimns Q. P. 11, 6. 
8. UL p. 164. 

T. 8. Nihil 'mutandum. Nam expectando facta 
ftHas GODiungendnm artius, remansit vero absolute diclun 
<esse recte Lachm. censuit. Est euim iilem qnod perdura- 
Tit, vel quod Prop. III, 12,37. sigoificat: casla domi per- 
sedecat. Miror tamen, quod idem Lachm. iu line doctae 
expositlonis rursu^ diibitat, an remanece „eo senan nude 
poni" non possil. Quamqnam enim domi suppleri dno tov 
xoivov, qnod interprelibus placere solet, nobiscun iore nega- 
bit, hic tameu cnm aliena coniugia distulisse panllo 
aste Fenelope diclaesset, ubi remanserit Balis apparet. Ubi 
enim, oisi domi saae? mnc remanere dicitur qaisqnis 
coDslaDB est et fidelis, eliamsi uec Iocub addilar ubt 
remaneat, Dec is cui maneat. Ulrumqne euim facile ex pro- 
xinis intelligilur. OTid. TrisL 1, 9, 23.: 

Sed tamen tn thm» Temanentem rebut amieiaii 
Quamlilet iniiMa Caeiar in hoste probat. 

Nam in dnris cebus non locum sed coudilioneffl significat, 
qnae hic in attribulo est: facta aaus. 

T. 12. fluTiis. Heinsias flaTis, quod certalim omnes 
acripnerunt. Tu vero cf. Q. P. It, 6. p. 163. Ne lamen Mn- 
guere atlribatum ceuseas, qaaulam antiqni Tim in porgando 
pereuois aquae nndis tribuecint, memineris Telim, Qaod aa- 
tem participinm praeter datiTura etiam praepositio i d cnm ac- 
cusatiTO iuncla sequitur, caye ne euadem eiaa praeposilioBiB 
asuffl esae .Broukhusio credas, qnalis in formalis in pote- 
stAtem esjBe, io mentem esie cett Hoc eum sententiA 

n,gN..(jNGoo^le 



Eleg.U, ». U7 

ri In Slmoenta dietum eaiel, tps& Terba secani pngDarenl.' 
QoanoJo enim qui io fliimine (Simoente) positus est, idem 
simnl ad flnmen (i. e. Tada) vel inxta posilna esse possit? 
Est potius praegnaus pruepositiDnis lis, qna motiouis qno- 
dftinmodo via el finis breviter etvnm eiidentia JDdicatur. Ila 
appositum corpns fliiuiiDi piita, nt Tersas undas pomctam 
forlasse etiam ex pa.rle in iindas pertinerel. Gomparareli- 
eet Otid. Met. VIII, 145.: pendebat ia auras, quod immane 
qaiitilum discrepet ab allero: in auris. Sed tu cf. qoae 
uoflgessimua ad El. U, 17, 6. Q. P. 11, 6. 8. U. 5. 17. p. 133. 
Add. El. IV, 5, 47. 

T, 13. Ob oculos Tersatnm esse Fropertio Homericnra 
(II. 6, 23.): '^^(poTeQTjai 6i xeQoiv ihiv xoviv al^aXoEa- 
eav xevazo xax xeq)aK^s> x<^(****' ^ '^oxwe nQ^goiTiov 
Huschkins persuadel Epiat. crit p. 13. 

T. lii. Tiro codd, probi omnes. toro, qnod Scaliger 
t margine libri sni iuTexit, a condilione mortni Acliillis 
alieaum est. Vidno Tiro post tibi ligura Froperlio usitalis- 
sina| qua uomen ad utrnmqne Tersnm pertineus mutala forma 
repelitur in peQlametro et qnodammodo renovatnr, Cf. Q. P, 
% 6. s. IV. p. 173 sq. Ceterom ia error librariornm fre- 
^neatior est quam credaa. Sic Valleriauns iinus EI. t, 6, IB, 
pfB iufido — Tiro — loro. Cf. praeterea El. III, 6, 80. 

T. 18. etiam — et. Frnslrasunt, qni pleonasmnm cre- 
dimt. Vide Haud. de Particulis II. p. 521 sqq., qni altero 
eiiam necti enuntiata, allero et sententiae Tim in TOce ar- 
na positam augeri docebil. 

T. 21. duxistis recte; nam ubi Ticissim ridetur et 
Tetba mala liuut, plnres adsiut necesse est. Gelernm r. El. 
IV, 8, 17 sqq. 

T. 23. ipse. Apnd lacobura anle est, operarnm Titio, 
nt Tidetur. 

T. 24. I. H. Vossins Tirfl Telot per n^6Xr)ypiv Addltnm 
praedicato iDterpretaliir. Tn Tero arliusconiunge islo viro, 
Dt coDtemptio indieelnr adversarii, qnem uon nominat^ sic t. 
48.: Ille Tir. 

T. 25. Haeo Lai^raaDnDs babere aegat qno referalnr. 
Ilaque Et coni., ut ante enm neacio qui Tir doctus Quae, 
il pronomeD demonstratiTnm ita saepissime addi sulislanliTO 
decuimos Q. F, U, 6, p. 144. §■ 24, s. lin. ; ut severiores cg.< 
eilaDdi normas seculus geuiliTO casu ex eo peudere illad mo- 
lia. Perinde igilur est, ac si dicat: huiHsii.e rei, vel iu buuC' 
Cine eTenlum TOla suscepi, ut saha te facta aliiis friieretur? 
£l iudignantis est talis perconlatio , Telut loco buins sifflilli- 
m 1V,3,11.: Haecne marila fides, liae pactae suutmibi 



vGoogfc 



118 Commentarins ia Frop. 

BMleit AAi. It, 24, 17.: Hoe erat imprimis qaod me gaa- 
dere inbebas? et Melea». Anlb. Pal. V. ep. 184. p. ll.\ T, 
I. p. 136. lacebs. Tcrvt ijv, ravz inloQxe; — Cf. praeteiv 
ea oomment. ad El. IV, 11, 36. U, 34, 83. II, 13, 53. 

T. 26. Gommodan se offert Aclepiadis locna (Aotb. Fal. 
p. 110. G. V. ep. 162. T. I. p. 128. lacDbs.) uod iateger ta- 
nea alUirM-ii erroribas, qnem sic rntituimus: ct$ yap hai- 
Qot NvaTa^mv ini^rv ^di ■9-iy(M' Uida. Volgo enim siDe 
■feusB legilar ^ »f s9tyi}v v' UlSa. 

T. SO. nea si staret narii in 0. I. H. Vosains: 
Oder wenn ttochte mein Schiff in des Oceans Flutk. 
Cogilabat sioe dnbio de ea yerbi stare significalione, qnam 
illDstrabimns ad Ei. IV, II, 4. Sed niliil boc ad rem. Ne- 
qae enim poeta alind agit, quam nt suam praesentis amici 
CODdiliODem cnm looginqna iDilitain ve! mercatomn absentia 
comparet. Stare igitnr, nt Virg. Aen. VI, 697.: Staat sale 
T;rrlieno classes. Liv. XLII, 46.: Ibi stetit classis — et 
^08 locos Bnrmannas cilat Virg. Aen. III, 277. Flor. II, 2. 
Caes. Bell. Civil. II, 25, 6. Verbnm propriam de naTibns, nt 
Graecnm aaXsveiv, h adltp m^vat. Qnid Tero sit mea 
BaTis, illnstraTimas Q. P.U, 6. s.U. §. 20. p. 139 sq. 

T. 3a poeri. Fasseratias recte Gopidines iotelligit. 
Fnistra dabilat Bnrmannus, qai serros, nt mortem sibi atqne 
— inmane dictn — eliam Gynthiae inferant, excitare opi- 
natar poetam. Goolra qaem Haschk. (Ep. crit. p. 6.) aplissine 
proferl Posidippi epigramma (Aaa. Br. H. p. 46.), cains aperta 
luc inulatio snbest: 

JftA, yaX PalltfEpmvtt, lyioaxondt e»( Sf*a nolXott 

Kttfim' uij iftiUtiaSf aipQovtf ^v yaq (fik 
JVwr^ai]^, Ayoftaaiol iy aS-aydroiaiy fata$f, 

Sic GapidiDDm tnrbam, qnos sola paerornm appellalioue 
designat, cnm poela deproeliari alque adeo Tinctum enm Ira- 
Iiere Tidemat £1. U, 29. F a e r antem fere semper Cupido. 
Cf.I,6, 23.: pner isle. UI. 10, 28.: UU pner. I, 7, 15. I, 
19, 5. I, 9, 21. II, 29, 3. IV, 1, 138. Qaod anlem san- 
gnis — palma panllo iniolentias dicitnr, cf. Q. P. U, 6. 
B. U. p. 156. 

T. 41 — 52. FaDDDS ordiae praeposlero hic assntos, qnem 
ad El. Xni. referendum esse docnimns Q. F. III, ,2. p. 218. 
eoll. ibid. II, 5. pp. 91. 98. Frimas sensil Walikeras (Amoen. 
Lilt. XII. p. 76.); Lachmanaos non posse posl absoIalRm 
ifuR oarmen boBO exitan toleraii certiasimis Brgamenlis eTicit 



jNGoogle 



Eleg. U, ». 119 

r. 41. In menleH Tenit Aclepiadfs qt. 181. V. p. 111. 
Asd. Pal. T. I. p. 130. lacoba. Nvi, ai y^Q ovx aXltjy 
fut^QOfiat oXa fi vfiQi^ei. 

T. 45. noslro ponel Testigia leclo. In tnrpilu- 
dioem esplicant, qnasi poela de vestigiis e certunine Tenereo 
relictis loqoator. Sed Testigia peiles siguificare, Teatigfa 
ponere Tero nihil esse niai ing^redi tcI adire et faic ce- 
leri interpreles obliti snnt, et Bnrniannns ad El. II, 16, 27. 
iU praelenidit, ut paallo altius eias fomiolae origiaent re- 
petere baud Tideatnr snperTacuom. Veatigia enim qnod 
pro pediboa poni diximni: baec significatio faniliaris im- 
primis Virgilio; Aen. V, 566.: Tesligia primi Alba pedis. 
yU, 669.: Teatigia nnda sinialri InstitQere pedis. add. XI, 
673. Imitatns est Sit. Ital. lU, 235.: Teatigia nada. Sed 
Um GaluU. LXIV. 162.: Gandida permnlcens liqifidia Te- 
«ligia IjBphi coU. LXVI, 69. Sic CoiumeU. VII, 20. com- 
■eidat „Te3tigiornm arlicnlia — anplisaimis canem." 
PHn. N. H. VII, 17.: a Teatigio ad Terlicem, id. XI, 45. 
earnosum T.estiginn. Admodnm autem freqnens hic to- 
dsnsas post moTendi Terba, nbi paene in gressna no- 
liHw Iranul (qno et ipao interdum pedes sigDificari BOtoin 
tsl), qnalia plurima eodI, quae ex Virgilio altnlimns exempla, 
liibus adde Aen. IX, 798.: relro Tesligia Tumas Impro- 
ferata refert. UI, 669.: Testigia torsiL Sil. Ital. VII, 
463.: Testigia concila sacrae planlae fert. ibid. XV, 614.: 
•Bspensa fereos Teatigia, nbi lid. Drakenb. Flin. Ffi> 
■ee- 22.: snspensnm el instabile Testiginm capere, nbi 
T. Scliwarz. p. 55. OtiJ. Fast. I, 425 aq.: Testigia furlim 
Sospenso digitisfert laciluma gradu, Frop. El. I, 5, 5.: Et 
niier ignotos Tesligia ferre per ignes — cupis, et II, 16, 
27.: agitare Testigia, ubi t. conm. Qnibns locis omni- 
bns de signis pedansolo Impressia aermooem esse non posae 
palel. Neque aliter trabere Tesligia dicitar: .Sil. Ital. I, 
555. et Frop. I, 3, 9.: Ebria cum traherem mnllo Te- 
sllgia Baccho. Unde nec firmare nec teoere lesligia 
(fid, Claudian. Rapln Proserp. I, 19.: „Eb ria Maeoniua fir- 
■at Testigia thyrsns" coll. Virg. Aen. lU, 659. et V, 331.: 
nTestigia presso faand lennit lilnbata") de notis re- 
lictis intelligi posse apparet. Multo Tero minns luTisnal. 
XIV, 272. qni de funambulo: „ancipiti Testigia figere 
planla" dicit. ^Hinc satis oerlo coufici eiislimo, ne hac qui- 
dem formnla, Iritissima iam optimis aacloribns: ponere Te- 
Btigia alind quid proprie significari quan ponere pedest 
Tel ingredi. Quod qnamTis locos adesse noo negem, abi 
contrariam rationem sequi liceal (Telul Horat. £p. I, 19, 21.), 



jnGoo^Iu 



120 CommeDtarius la Prop. 

patiduin cerle esset Hor. Sal. D, 6, 101. obi de mnribas; 
oain poait ulerqite Id loeiiplete domo Yesllgia, vel adeo 
Gicer. Fia. V, 2.: quacunque iDgredimar, ia aliquara histo- 
riam vestigium pouimus. Neque igilur huuc locnm no- 
strnm malto aliler dictum seDtio, quam El. I, 18, 12.: noii 
altera nostro liimine formosos intulit nlla pedes coll. 
Catnll. LXVill, 70: 

V. 48, Simile, qiiamvis minns dnrnm, in simili caasa Me- 
leager aemulo imprecalur Anth. Pal. ep. 166. V. P. III. T. 
L p. 129. o d' ev xolnoiaiv iKeivrjg 'Ptmaad-eig xsi<j9ia 
de^vEpos 'Evdvfiioiv. Cf. lacobs. Animadvv. ad AnlboL Br. 
I, 1. p. 113. 

V. 30. media. lacob. ci. misera. Sed mater locasta 
inter moritnros filios media prqgressa ipsa se interemit; 

S-ayovUa xlTtat neQt^alovif a ftiftoiy x^Qai;. 

Ne tanen ideo etiam Cynthiam iuteremptam velle poe- 
tam interpretibns crede. Kecte enim cecidisse itlos me- 
dia matre, se cnm rivali media pnella pugnaturum 
ait, quae progressa inter certanles locaslae inslar frustra arma 
solvere slndeat. Sic enim Anligone apud Senec. Pboeniss, 
IH. T. 405.: 



Jfitimn inter e«*e« ^ect*» infecto» ten«, 
4nt tolve bellumt mater, aut prima eaicipe - 



cni locasla: 



Pelat anle mnlt 

elqase deinde agantnr toloAct.IV. Cf.Stat.Thebaid. T.325iq. 
Elesia X. 

Tempns Knins carminis scriptioni deRnivimus Q.P. 1, 3. 
p. 16. et III, 2. p. 217. De argumeulo vid. ibid. 1, 6. p. 28. 

T. 1. Sed. Ne carraen capile detnincatum esse Lach- 
maono credas, cf. Q. P. III, 2. p. 220. Nan apud aiiimum ta- 
lia antea repulasse poelam illa particula siguificat: Hucusque 
equidem cecini puellarum amores; sed tempus cett. Beroal- 
dus, uon inlellecta eius couiunclionis vi et usu primus cor- 
rexit: lam. Lachmanno aulem, qui adeo hic criticos celeroa 
fastidit, ut ipsa eornm verba refutalionis loco posnisse sibi 
Tideatur, Iioc unum respondemus, nos qnamquam non prorsus 
„taodvvafiOv ti^ sed", ut Vulpius ait, parliculam at ^ssecre- 
damas, idem tamen hoc sed ab initio positnm scimus, quo 
qois varias ^as animo volverat cogilationes interrnmpereL 



jnGoo^Ic 



Eleg. II, 10. 121 

8io Ter.PlonB. Act. V, 5, 6. Aptipto: Scd Phormitr' gt. 
't^quid ais? Alia et nostro simillimit contulimus Q.V. U, 6. p. 
' 130. §. 14. Ad oUegoriam tero hauc cf. comment. ad EL 
lU, I, i. 

T. 2. Garmina Don solom corsai, sed etiam cnrribiis 
et eqnis comparantur. Hioc Gaitimacli. frgm. 456. Erneat. — 
iirjia Ss dQOfiov fia^yiiJwos Innov. Add. ex Graecis Pindar. 
01. Xm, 69. VII, 401. VU, 24. Nem. I, 10. quoa confert 
Btrnhard;. ad Dionys. Ferieg. 631. Imilati sont Latini poe- 
tae, inter quos proxime nostro loTenal. I, 19.: „Car tamen 
hto potiuslibeal decnrrere campo, Per qnem magnus eqnoa 
Airuncae flexit aluuiuas?" Cf. praelerea Virg, Georg. II. 
extr. OTid. Amorr. Ilf, 13, 18. Fast. U, 360. III, 1, 11. Ne- 
nes. CjiQeg. 9.; Properlium ipsam III, 1, 9. UI, 9, 57. UI, 
3, IS. IV, 1, 70. Hinc trita iam allegoria vestigia in ora- 
tione poetiea reliqnisse Tidetur, qoalelll, 3, 21.: 

Car turt prat»eripto atvecta tsl fiagiaa gyro — 

liod oplime illustrat Stat. SiW. IV, 7. ialt. 

lamdiu lato tpatiitta campo 
Fortit heToot Erato taboTes 
Difftr atque ingent opus tn minore» 
Contraht gyros. 

Bino meta, fiais carminis El. IV, 2, 58. Haemontam ip- 
Inr nnlla alia' de cansa ait. nlsi qnod hi geDerosissimi. Cf. 
Yftlcken. io Oratl- Hemslerh. et Valckea. p. 238. Plat. Me- 
non. init. Hipp. Mai. p. 284. A. ; iam enim oraculo laudati 
sp. Tzetz. Ghil. IX, 291. Non opus i^tur est Heinsii con- 
iectnra: Aoaio. 

T. 3. fortes ad proelia. De inaolentiore boc praepo- 
ritionis asu t. Q. P. U, 6. b. H. §. 17. p. 134. Praeter Pro- 
perliQm tater aeqnales maxime OTimum sic locntnm esse memi- 
ni; Trist V, 8,28.: mollecor ad timidaspreces.Ep.exPonto 
lY, B, 75.: nec ad cilbaram nec ad arcnm segnis Apollo. 
Fut. 11, 688.: Tarqninius fortis ad aima. Met. XII, 167.: 
tDTictam ad vulaera corpns. Tacit. Annal. 1, 40.: Se divo 
Angusto ortam, nec degeaerem ad pericala. Similius 
tamen Virg. Ge. UI, 50.: fortes ad aratra iUTenci, et Li- 
t'm VII, 40.: f ortes ad sangninem ciTilem. Tiboll. I, 9, 
46.: Nsmpoteram ad laqneos cantior essetaos. B^onkli. 
Tero hic omoia miscet. 

T. 11. Vulgo sic distiaguant: Snrge anima es hum. 1. 
cannine: sanite Tires P. cett.' Gur alteram ralionem praefe^ 
tendam duceremas, indicaTimus ad EI. 11,8, 31. lam: „Me- 
Ubs sit anime nec naqnam aliter poetae Latini" Bronkb. 
BeciDniit iuTenesqae seneEqne. Al nisi reliqui, Propertiul 



vGooglc 



133 CoiQiQeDt«riDB in Prop. 

tamen lioc ipso loco. Nam poelis pronns proniscDam esse 
atriusqne Tocis nsum lexica Ealis docent. — Quod . autem , 
carmine oplimornm libromm anctorilate tutnm lacolins Pro- 
perdo reddidil: noa egebat excnsalione ablatiii Propertiani. 
Hic enim abUliTus (qui Graeci accnsaliTi ratione ponitur) 
omnibas qaicnnqne Latine scripsernnl commnnis esl. 

T. 13 — 16. De liis Tersibns t. Q. F. III, 2. p. 217. 
Mlrns aulem error lacobsii, qni in Anllio!. p. 173. Enpbra- 
len ipsum pone lergnm nuUos Farthos conspicere inlerprela- 
tnr. Sed recle iam Beroaldna „aslnlam Farthornm fo- 
gam" significari intellexit, qaa coaTersi a tergo tela in per- 
secntnros coniicerent, gentile artiRcinm et Romanis maxime 
perniciosnm. Gf. El. IV, 3, 66. HI, 9, 54. Inalin. XLI, 2. 
Senec. Oed. 118, Th^esl. 384. interpp. ad e. L et ad Virg. 
Gtmg. III, 61. Oppian. Gjneg. UI, 401. Lucan. ni, 265. 
Alioqnin non tneri debebat dicere, qnod attenti est animi et 
apecnlanlis, sed Tel conspicer^ tcI simpliciler: Tiderel 

T. 19. CBStra seqnar. Perdnnt Ternm oraiionis san- 
gninem, qni inlerpretanlnr : „carmine proseqnar, narrabo, ee- 
lebrabo." Sed reTera, ut ille qui animo rotundnm percnr- 
rit — polnm (Hor. Od, I, 28, d sq.), sic poetae faclis quae 
celebrant, inleresse alqne adeo ipsi efflcere ea sibi Tidentnr. 
Sio m, 9, 53.: 

Protequar et citrru* utroque a Uttore ovanle», 
el mnlto ante enm Pindanu 01. VI, 22. et eTidealins et al- 
tioris spirilns plenns cnrrnm Tictoris quem celebrat con- 
BCendere se fingit: ^Si 0ivTig, ^kla ^eviov ^dtj fioi 
ad^hog ijfiiovm <f taxos, oepQci »ei.EV^t^ i h> xa&a^^ 
{laaofiev oxxov, Tjccofial ts nQog dvdQtSv xai yevos. 
Gf. Q. P. II, 6. p. 157. Insnlsnm antem prorsns el febriculo- 
anm Burmaoni inTentnm, pigri fiataTomm coeli foetns: Uaec 
ego castraloqnar. 

T. 23. iuopes landis consceodere carmen. Di- 
ceudi genns prorsns Propertiannm , ne forte coniectura len- 
tandnm esse cenBeas, Sic enim metapboris nosler nti in de- 
licils habet, nl Tera simulatis, propria (carmen) translalis - 
misceat Q. P. II, 6. a. II. §. 27. p. I47 sq. comment. ad £1. 
IV, 6, 7. Nec accnratins intuentibus, qnod simtle bic snb 
verbo -coliscendere laleat, obscuram erit. Nam allins 
aliqnid Iiic significari, qoam qno hnmilis poetae animns as- 
anrgat, apertissima docet Ters. 21. et 22. comparatio. lam 
, Tero conscendere de monlibns et alias et a Propertio 
(I, 6, 3.) dici cermm est. In monlibns antem Masarum 
delnbra, qoibns poelae sacriScant (comment. ad El. III, I, 3. 
IV, 6, l. ibi). comm.). De liia coUibos delatam elegiam „pa- 



vGooglc 



Eleg. n, 10. 133 

|iDa sna" (III, 1, 17. nbi iii. comtn.) ait. Hlc conlra ad 

f.crificinm ascendere Telle, nec, famen iam*posEe se fln- 
L NaDi montis nomine poesis ipsa. inlelligitur, sicnt 
nlibi Incorum nemornmque (III, I, 2. ibiq. comm.). - Qno 
i^tor gravins et allins carminnm genns, eo magis excelsl 
Dontia simile ea decet, cnm minora genera bnmili casae et 
pauperibns sacris compareQtur (Telat atatim t. 24.). Mam 
(iia genera et aliam Miiaam habent el fonlem laciimque aliara 
(EL UI, 1, 2. 6. ibiq. comn.). Itaipie hic laadis carmen 
OBDe geons landatiTum et epicnm signiiicat (de geuitiTO 
ciim Tid. Q. F, 11, 6. p. 154. exlr.), non id solun carmen, 
qDod Propertins onns hic el cerios ppeta componere aggredi- 
tiir. Alioqnin metapbora stare non possel. Qnodsi sic qno- 
fae aenigmatice dictnm censeas, non eqnidem negarem, nisi 
bita iam baec metapbora, etiara leTiler unoqoe Terbo indi- 
ota faciliorem antiqnis hominibus intellectuiB praebniaset Sio 
Prop. IV, 10, 3 sq. : 

Maffmm iler ateendo, sed dat mihf glorta virei: 
Ntm iuvat ex faeilt lecla eorona iugo. 
Et exenplnm eios eleganliae Graeci praeiTemnt, simili con- 
fcDdio melaphorae osi. Oplime Hnschkius Aitn. crit. p. 159, 
Alexandr. Aelol. conterl ap. Alh. XV. p. 6!)9. G. 
Bi^io; (x vfoiTiiar «d Ztlyotaiy ofiiliTv 

Sciro;' JHi/ivfQuou d' el; fno; iixQOP ieit' *. T. t. 

Sed omninm ainiilimas, nt paene interpretalns enm esseTrop. 
ndeatnr, quem contulil lacobua Hesiodi locus *^^/. 6A7. 
h9a fie rd tcqiStov i,iyvQi]g inifirjaav aotdijg. 
QDBntnm TCro in hoc loco W. DD. laboraTerint, coniectnrae 
lalis docent Heinsii, qni pro carnen — calmen, Mariilaii- 
ii, qai corrnm maluit, Broulihnsii, qui longius progressns 
contendere cnrrn teuIaTll; qnibns maiora ansns Eldick. 
la^ntis ostendere cnltum proposoil, qood aeqoe langnel 
alqne Glercqnii tanto contendere cnltn, Oudendorpios 
deDique quen in tali inTento solus Burnannus landibns exlol- 
lere potuit: lanris eonscindere coUnm. 

T. 24. Tilia tura — adulterata nimis sordide inter* 
pretantnr. Gonlra tos ipsom dooom Tiiissimum (cf. El. II, 19, 
13.). Hinc InTenalis (IX, 137.) ture minnto facere se u^ 
coi cf. Horal. Od. HI, 23, 17 — fin. OTid. & Ponlo IV, 8, 
39. loci ad ■ententiam simillimi, nisi qnod bic translala, quae 
iltic propria SQnt. AlCiphr. ep. XXXV. «is "xaajog dwa- 
Iteiag ^ nB^iovatag elxe, owsigBveyxato , 6 ftiy xqiov — 
nivrjg ndnavov, 6 di gti nevioxeqos ^tfiavoifoH 
x6vdQ0$ X. t. X. 

T. 25. 26. Asctaeos loatea esse. ex qnibvs Ueslodos 



vGooglc 



134 Commentarius in Prop. 

fcanserit, {loemmns Dissertat. de alignot S. Prop. locis, oetL 
Halberst, 1836. p. 6. Non Miisae, Inquit, cartniiie magiii- 
fico, eoquc epico (qaomodo Tbeogoniae et 'Homv auctor 
Iieronm fttcta cecinit), sed solus Amor nsque adeomearleni 
^oelicam docuit (cf. El. II, 1, 3. I, 7, 7. I, 9, 7.). Etenim 
Passeratii interpretatio, a reliqois edltoribns temere accepta, 
qua Ascraeo fonte, qoem eundem esse vnlt Uippocrenae, 
magna, Permeasi parya carmina tndicare voluerit poela, 
nnllis certis nititnr argnmeDtis. Namque apud Hesiodum ipsum 
(Theog. 5.) Permessus fous iuxla Holmeum et Hippo- 
crenen Mnsis sacratns commemoratur, unde „yenientes gub 
diTino Helicone upiliODem pulcbra carmina docnerunt" (ihid. 
T. 22.). Sed haec difTerentia, quod apud Hesiodum 1. 1. Mn- 
8ae ipsae loeaoafievat zsQeya XQ^^a IIsQfij^oaoXo , hic 
Amor. — Recte; nam etiam £1. II, 1, 3.: „]Von baec Cal- 
liope, DOn haec mibi cantat ApoIIo — logenium nobis 
ipsa puella facil." Idem autem Hesiodi locus docet, non 
modo hanrientibns Heliconis fontes, sed etiam lavanti- 
bus diiinnm istnm fnrorem immilli creditura esse. Simililer 
autem nostro, quamvis alia melaphora nsus, Meleager ep. I. 
(Anu. Br. I, 1.) Noaoldog — diitoig xi}Qdve7i^iEv"EQi^S- 

Elegria XI. 

De dispositione carmiois, qnod maioris elegia.e lacinian 
falso pntanl, vid. Q. P. II, 5. p. 87. Non inepte vero ad 
verss, extr. Sapphonis frgm. comparant ap, Plularch. II. p. 
146. A. Stob. IV. p. 52. Bruuck. Ann. I. p. 57. frgm. 73. 
Bergk. Kaid-ivoiaa di xeloij, oiS' evi wg fivaftoavva ai- 
S-ev eooBv- ovdeTioi^ elg vareQov' ov yccQ nsdixeig ^Qodav 
xiov ix IIieQias, dX^ dwavrjg x^v 'Alda doftoig q>oizaaEig 
TieS' dftavQtov vExiiovt iimenotafiiva. Ad t- 4, extreni 
foneris cf. Q, P, II, 6. s. II. §. 29. p. 156. 

Elesia XII. 

De argnmento cf. Q. P. II, 4. p. 64., de dispositione 
Uiid. II, 5. p. 103. 

T. 1. Idem argnmenlnm Graecis poetis in delicils erat. 
Uode plnrimain snam aanm Propertium coDTertisse patet. 
Sic slatim ab initio recle coinparant Euhul. ap. Athen. 
Xin. p, 562.: Tig ^v 6 yQaipag repwrog dv&Qi^noiv 
aqa"!! xi^QonXaarr^aag^EQb)^ inontBQOvj 

T. 5. Non ita pridem alatnm Amorem fictnm essa 
docet Scbol, Aristoph. Att. 574. vEoyceQixov to x^v Nixijy 
xal tbv ^£(jma iTirsQwo&at. Unde Hejndorf. Uomericos 



■vGoaglc 



£leg. II, 11. 13; 135 

h wr ano9-'st(Sv Tersns a Flatone ideo i^qiatittovs sppel- 
lari censel, quia '^'(KDTa ipsDHi noxtpibv faciant ad Platoo. 
FWdr. 70. p. 252. B.; uec mullo prins inventam esse, ut 
|smlns fingeretor, cnm antiquiora signa iuTenem paene pue- 
nu exbiberent, docte disseruit G. 0. MliUer. de Ardiaeol. 
p. 52g. §. 391, 1. 2. 

T. 6. hnmano corde. Heinsins humana sortefri- 
gide. Absnrde anten Barthias: humano corde finxit 
i. e. Gordate et sapienler. Kniaoel. Astinm secBtns 
(ObserTT. in Prop. p, 33.) denm hamano corde coninn- 
git coll. Xen. Sympos. VIII, 1. ip^fi ^s dv&QiiTiov iaovfts- 
voti SQWTog. Sed interprelibus istis anliqiiiim est, facilliraam 
tl in medio posilum praelervidere. Nam t. 15.; ETolal 
bcD tiDstro de pectore namquav, anice reram Stephanl 
naaipQaatv docet: 

'Sls figoTiyOi niuaif iv x^aSti^oi 9s6v, 
Volare cnm solo ablatiTO innctam, sitanti est, inTenies Virg. 
Aeo. VH, 808.: Ille Tolal campis. OTia. Heroid. VI, 65.: 
lelat ille mari. Neque ea allegoria primns Propert. nsua 
hL Iihma ad Tetba paene expressisse Tidetur Moschi Id. 
^16.: Kai nreQosi^ wg oqvis' kwlma^ai aXloz iTi 
alXovg ^AvE^as ^tJe ywoutog, ini aTcXayxvotg ds na&i^tat, 
^m quod in suo corde praeter morem manere, pennasque 
{ttdidisse Tideatur Fuer itle^ hoc miratus poeta conqueritur. 

T. 7. Ab allegoria ad metaphoram transit aliam, qua 
laTigationis simile latere facile sentias. Cf. ad EI. II, 4, 19. 
II, 5, 5. 25, 7. Huc maxime facit Meleag. A. P. V, 190. p. 
116. T. I. p. 138. lacobs. 

Kvfia 10 ■aixQov '^Qmti, axoifiijTov St nviovtis 
Z^lot xal xiaficav ^tiiiiaioi nil.ayoi. 

T. 10. ex hamero alroque iacet iacit scril>enilam 
esse lacobus (sd Lncilii Aetn. t. 456.) uon persaasit. Nam 
stnictura praepositionum piaegnans, qua Fropertiam alibi 
dicendi compendia multo, quam hoc est, aodaciora effecisse 
doeuimus Q. P. II, 6. s. H. §. 17- p. 133., hic et significa- 
lioae Terbi iacere maxime invatur, quod quasi perfeclum 
pusiTiira Terbi ponere Tel pendere est (qui ususia Grae- 
c» xeta&ai Tulgo est acceplus), et eo quod cognata Tcrba, 
qnale peudere, dependere, legitimam habent eam praepositio- 
aea. Sic Virg. Aen. VI, 306.: Sordidus ex hameris noda 
dependet amiclus. Itaque iacet ex humeris breviter 
diGtaffl.pro eo: ex homeris saspeusns iacet (iu tergo). Ex 
hnmero aulem utroqne dixit, non quo dnas pharetras 
Amor geteret, sed quia pbarelra cunl amento, quo ex Iia< 



jNGoogle 



126 Ccraineotarias in Prop. 

neris aptatnr, toniqusm miiim eat Sie gladlo ciiigl ian 
Talgare. Neijnc igitur Meleagri locom (ep. 17. Ann. Br. — 
Anth. Fal- p. 580.) nostro non diBsimilem tentandnm esse cttn- 
cedam: Ei (tri T6§ov"BQO)g, firjde Trre^id fitjSi qtaQ^Qov 
fit]di itSQi^i-^tovs elxs tlo&iov dxidag, ubi erant qoi 
cooiicerent 7ivQig>lsxTovg. Sic etiam Prop.EI. IV, 6, 40. 
ApoUo SBg^ittas hoc onas ex hnmeris meis appellat oon 
ez hnmero. — ■ GnoEia cum Lachmanno qoam Gnosia 
scribere malni, non propter codices, qnornra in hoc geners 
exigna est aucloritas, sed quia sic emendandum esse in Te- 
- rentiano Mauro p. 2402. Gonr. Schneider. persuasit (De £Ie- 
■entis L. L, p. 236. colL p. 491. FriBcian. p. 661. cett.). 

T. 14. OiiataTil hoc argnmentnm more suo imitator PauU. 
Silentiarios Anth. Pd. V, 268. p. 131. T. 1. p. 166. locohs. 
Atin. Br. IIL p. 77. ep. 30. 

Mn*iti us nTnitit ?io»ou fiilos' loSaxTiv yaQ 
Eit t/ii iri^gof "Zgfas l^txivaiatv alrp: 

JMi) TtJtQvybtv tQOfiiot iif tn^lvmi^ iSore yaQ /toi 
Aa^ tm^q ai(Qvoit ■nixQ&v inijU ndrfa, 

llate/itf^s, ijovifios iv(ietai^ oiSi (leitaji, 

Eis t/ii avioyi^v xt iQaftSfos nTe^vyuy, 

T. 15. Fro hen libri e, sed N. Hb. cnih apice, qnod 
s»per iii illis epiphonemalts signnm esL Cf. ad EI. 
I, 19, 22. Nec tamen ideo priscum illnd e, qnod e carmine 
fraimm Arralinm notnm iu coinpoBilis: ehen, ecastor, ede- 
pol, etiam postea semper mansit, cnni lacobo Froperlio oh- 
trndam. Nam ne in Plantnm quidem (Poenol. II. t. 28.) nisi 
coniectnra Tenit. Ad argamenlum cf. Meleag. ^iith. Pol. V. 
ep. 212. p. 119. T. I. p. 145. lacohs. Ann. Br. I, 53. p. 16.: 

ntaa»ai fiiv^^Qtatts 
Btid* Saov laxvtte. 

T. 17. siccis mednllis. Nam ebibere oraantinn 
sangninem Amor fingitur Theocr. Idyll. U, 55 sq. j^ at 
"Eqws aviuQi, tL fisv fiiXav ix x^oog alfta 'Eftfpiig wg 
Xtfoiattg \anav ix ^diXXa nETnaxag, Quamquam si to- 
Blas igni tcI Teneno meduUas, ideoqne aridas diseris, 
■OH eqnidem impediam, Utrinsqne enim similitndinis ex ntr»- 
qne lingua poeiae satis exemplornm snppeditant 

T. 18. Neque hic exemplis caret Froperlius. Ifaai Ar- 
chias Antb. Fal. V, 179. p. 113. T. L p. 134. lacolis.: 

'AkH t&i ivsvixritt' lafiiov (f litl xovqia TiiStla 
'Ex7i(taao> taxivas fls iti^ovs nttQvyas — 

et quod iam ante nos contalenml einsdem Archiae epigr. 2. 
Bmncfc. Aun. IL p. 92.: 



jNGooglc 



— il( axonop Si 
"Ali.oy iyio ya^ IJt;io t^KTy/iaiof o 

T. 23. Qai — canat. Recle ex optimis libris reatitnil 
LacimanDua, ciim iam Tulgo Uaae — caait esset receptniB. 
Quod uude in quosdam libros Tenerit, facile est ad perspi- 
cieadna. ScUicet non iDteUexerunt librarli t. 23. per pa- 
reBtbesin interieclum esse, more Propertio maxime familiari. 
a Q. F. U, 6. >. U. §. 13. p. 128. «xlr. 

Elesia JUIl, 

De argamenti dispositiooe egimas Q. P. 11, 5. p. Sl. et 
accnratius ibid. p. 9S. 

V 1. armatur Ilura. Libri mss. non modo noslri, 
sed quDtquol a criticis inspecti suotj oDiTersi: Etrusca. 
Cf. Q. P. 111, 5. p. 242. et armatur meliores eerte omnei, 
qDOd Groningani qnoqne compendiom confirmat Nam ar- 
manlur ab iis Tenisse Tidetur, qui spicula et Etrusca 
coninngant. Unns Beroaldus in antiqno Fici Mirandnlani da- 
ds Ubro armanlur Snsa legisse se uL Gnius codicis 
qoae sit aactoritas, nostrum non est diiDdicare. Uoo lamen 
lelim ut edocear, qnomodo librarii abnoto illo nomine Susa 
ad alterom Etrosca, qnod praeterea ne sensnm qnidem - 
praebet, aberrare potnerint. Nou ego tam eredulus. Qna- 
re illud Susa, qnod taatopere criticis placuil, per me qni- 
dem Taleat. Qnaerenda potins tox, qnae et rartore usa el 
litleraran similltvdine librarios fallere potneril. Hee, 
hercle, longios quaerenda. Nam multo tempore ante nos iam 
Pontanus iuvenit, Tir uon modo sagacissimus , et in refiu- 
getidis Teternm scriplis pauUo andacior; sed, nt iUo saeculPf 
doctrinae admirandae. Uuius cooiecluram egregiam: Itnr« 
unice Teram in ordinem recipere nnllns dubitavi. Primus 
enim Ituraeos sagiltandi arte clarissimDs foisse omnis an- 
ti^itas clamat. Cf. Cic. Fbil. 11, 44. Ancl. beU. Afric. 2& 
Lucan. VU, 230. ai4. Vib. Sequester p. 400.: Itjraei. 
CeUar. Geogr. ant. T. U. p. 529. Reland. Falaest L c. 22. 
Notit. Dignitalum Orienl. p. 69. ed. Boecking. Com. Limil. 
Aegypt. c. 25. u. 67. p. 309. Notit. Occ. c. 24. J. 1. v. 4. 
QuibuB locis Boecking. citat Arrian. xav' 'Mavoiv (p. 104. 
BUncard.}. Strab. XVI. p. 755. (p. 1096. ed. AUneloT.) 
PUn. V, 28. 8CCL 19. MannerL VI, 1. p. 417. GeorgU Ljp. 
202. Uinc aple ad nostrkra rem Virg. Geofg. U, 448. Itu- 
Taei arcns xar i§ox^v pro opUmis dicuntur. Acbaeme- 
niav Tero sagitlas Itnraeis tribui, nemiui mirom eaae potest, 
qni, guoties a veleriliQs Orieutis gentes inter se GonlaBda»- 



ji-vGooglc 



12S Commeotarias la Brop. 

tor, rqtvtaTerit. Sio Persse pro Media et AssTriis, -Asijrii 
pro Syris et Phoeaicibns dicantnr. Cf. interpp. ad Virg. Georg. 
n, 465. Heins. ai Glaud. in Rulin. I, 208. ad Rapt. Proaerp. 
U, 96. Rnpert. ad Sil. Ilal. XI, 41. Qnaest. Prop. II, 4. p. 
73. Qnid anitaf Non solnm apnd Lncannm 1. c. Itnraei, 
Medi Arabesqne nno agmine pngnanles refernnlnr, sed 
docte SerriuB et ad captnm poetae soi accommodate: Itu- 
raeos antem dicit Fartliicos. Brevior yero nomiats fer- 
na, qaa Itaraeornm regio significatnr, yere FropertiaDa 
esl. Gf. Q. P. II, 6. s. III. p. 163. Et recte est decUnaia a 
propria eins nominis slirpe, qnod Hebraeis I^U') sonat; nec 
Itnraei recla originatiooe ab alia terra dici potaernDt, nisi 
ab Itura. 

T. 9 sgq. Ad argnmentnni horam Tersnnm cf. Q. F. 1, 6. 
p. 34. Gave enim, non tanlnm pro non solnm dictnmpu- 
tes et lionestas formas i. e. nobiles puellas (Q. F. 11, A. 
p. 150. circa med.) expetere poeiam, sed conlrafinm prorsns. 
ConliDetnr enim hac formiila Iitotticos species, pro qua fre- 
^entias etiam „non tam" diclum inTenias. Nam aatecedena 
enunliali membrum cam exlenaari qnidem, sed aliqaa lamen 
ex parte affirmari lidealur, saepissime nrbana seasns in- 
Tersione eo ipso fortius eliam oegalur. Sic Horat. Sat II, 
5, 80.: iuTentns, Non tantnm Veneris,' qnantum sladiosa 
enlinae. Nec dissimile Virg. Georg. IV, 101.: „nec tan- 
tam dulcia, quanlnm El liqnida et durnm Bacclii domitara 
saporem"; sed ipse Properlius, quamvis yariata particnla II, 
S, 0.: Nec me tam facies cepit — qnantnm quod — cett. 
Sed hoc ipso loco negandi yis eo fortius eminet, qnod onia- 
snm in altero ambilns membro qaantnm el pronomen Me 
a principio ennntiati collocalum contraria hic ex adrerso o^ 
posita significant. Gf. Q. P. II, 6. s. U. §. 13. p. 129. 

T. II. Me invet codd. melioris nol&e omnes, Bt 
tamen anle Lachmaon. fere legere placuit: iuTat. Sed recte 
ille: „quia seqitilnr: Haec nbi contigetint; nempe quae 
Bondum coniigerant." 

T. 17. mors. Heinsii nox inde a Broakh. omnes edi- 
tiones occupaiil. Irrisum ea causa iUnm ab Hemsterbnsio, 
qaod non sensit Burmanuusl tanto magia ridicnlnm. Lach- 
maanus, at toties, hic quoqne noctem a Properlio primns 
reppnlil. Egregionim haec omnia plena oralionis luminum, 
qnae nt lere Properliana, ila ab interpretibns relicla. Pri- 
innm enim noTODi, quod longa imagine pro louga ima- 
ginnm serie dixil, in quo non lam mirnm, quod singnlaris 
pro plQraU positns est (nemo enim in mnlta imagin« of- 
feuderet), qnamqnod melieiidi adlectiTUBipro namerandi. 

n,gN..(jNGoogle 



Eleg. n, 13, 130 

at. tamen aA EI. IV, 1, 28. Deinde toba tpia qBerela H- 
citnr, quae qnerelam cieat, eo metODjmiae genere, de quo 
egiHoB Q. P. U, 6. ». II. p. 150 aq. Item mors mea aiza 
loro, pro ego mortmiB; ibid. p. 149. exlr. CommeDt. ad 
EI. III, 13,63. DeniqueT. 2S. ordo odorif eris lanci- 
bns; ablattTus abi genitiTum malis, qao de nsn dixinns L c. 
§. 18. p. 135. 

T, 25. Hunc Tersom interprelati snmna Q. P. III, 2. p. 
213 sq. Versnm qnomodo exhibnimns nnns ex nostris emea- 
dalor Ferreianns dedil, quod sive antiqDts libris servatum 
siTe coniectnra reslilatnm est, Ternm haud dubie. NamPaccii 
SGriptnra interpolalionis manifesta. Gonlra optimorum libro- 
rnra error nnde oi iginem habueril, hand .obscnrDm est. Al' 
tero enim sat mnlalo semel, qaod procIiTe erat, in sit, Ter- 
bnm substanliTum ante s i sponle cxcJdit Geterum codex Geb- 
liardi PatatinDS papyraceus, qni habet sat mea sat magna 
si, an ingeunae scriplnrae Testigia casu serTaTerit, dubitare 
possis. Noiiis enim -vensimilius Tidelar, iterato errore, nt in- 
terdnm fit, priorem ex parte emendatnm esse. 

y. 32. Manes. Gf. ad El. IV, 7, 12. IV, II, 20. extr. 

T. 34. nmbra, ne erres, appositio est Tocis lauras. ' 
Gf. ad £1. I, 18, 21; 

T. 35. arida Ilali. Quod praeferrem, si tntior esset 
anctorltas. Nunc trisles et deformes mortni reliqnias complo 
illi et eleganti qaondam Venerei hominis caltui opposilas puta. 

T. 38. fuerant De tempare diximns ad El. I, 11, 29. 
Qnod aatem ad hoc Terbnm ex antecedenle notescet — 
nota apnd animnm sapplendum esse inlerpretes aiunt: recte 
illad qaidem, sed ratiooem, qua id fieri liceret, addere obliti 
sont Verba enim inchoatlTa tam facile deriTBntur, nt com- 
posila^aene ea potins Tel contracta ex adiecllTis atqne ex 
veteri Terbo esco Tideantur. Hanc enim priscam Terbi snb- 
stanliTi foroam fuisse, futari temporis signilicatioai pro- 
umam, non solnm Telernm testimoniis eertum est, sed confir- 
natar etiam valgari receatiomm Italorum idiomate, qai mili- 
gata, nt solent, in essere prounnlialione breTiorem alleram 
fomiam prorsas expulemnt. Cf. Gii;. de Legg. II, 24. Ul, 3. 
Lncret. I, 612. Plant Amphitr. I, 1, 14. Paull. Diac. t. ei- 
eit p. 77. Mulier. Leg. XIL Tabb. ap. Fest Q. IX, 12. pp. 
12. 126. MDIL id. s. t. snperescit Qn. XIV, 8, 112. t. 
30. p. 302. MUller. ibiq. Ennins et Accins. PanlL Diac. t. 
obescit p. 113. Mllller. Cf. qnae idera oplimus S. Pom- 
peii iaterpres dissernit in Hngonis Horreo Inr. GiT. T. VI. p. 
420. et in Snpplemeoto Annotat Festi p. 386. StrnT. de De- 
i^natione et Coning. Lat p. 62. Krllger. Gramm. Lat p. 85. 
UL 9 



■vGoo^Je 



M) Commeatirias tn Prop. 

-Itftqae, ^ morii notescanl e DOta escniit oontraciBm 
est, liie foetae aatiqnae •rigiiiatiODis adhnc Bemori ita vi- 
debator, cerlo tanen erat idem qnod nota erant, Inde 
recte mna avpsaiv versn breTiori ad fnerant adiectiTnm 
■ ota apad meitem liceBat intelligere. 

T. 39. 40. Hos Tcrsns nerresa brevitate coQspionos ne- 
mo, quanlnm sciam, plane intellexit. Hoc ait: „Tu quOqnii 
aliquando tnorierii — nec nnquam Teli» lioc obliviscare — 
■ed opto, Bt din eliam in titIs sis, nere nisi anus i^ inferos 
et sepricra Teniai; illic ego seniper tni memor ero." Sic 
demnm omnia recle quadrabnnt. Primnm enim ot mori C;n- 
tbia memiDerit, non frastra est adhortatio ; timet enim ne ie- 
Tii pnella amici «blila aiiomm amore peecet. £at prorsns 
eadem sententia, qnae per lotDm carmen 1, 19. obtinenB tt. 
potiBiinom 21 sqq. apparet; 

fluam vtrsor n» teeonlempto, CijntMii, hutlo 
- Jhttriihat k«u netlro ptikert tmquHa amorl 

Cogat tt imAtam laerimM littat* tadettte», 
Et boc ipso loco Tss. proximis apertins, quod modo iodica- 
Tit, emtstt addtta dedaral: Interea cave sis nos aspcr- 
sata sepiiIlDB. Vers. antem 40. daas res limul brcTiler con- 
inngil; primum sero nt moriatur pnella, quod fere soleat in 
mortie {DluTBe commemoratione adiicere, ut malum omen 
absit. SiG ilem £1. I, 19, 17.: 

U longiie ■vmormlur fata eemecttt, 
Bor. Od. I, 2, 43.: Serni in codnm redeu. Orid. TriBl. V, 
2, 51.: Sie ad pacla tibi sidera serns eas; deinde memo- 
rem se eliam morlnnm amicae fnlnrnm esse ait, prorsns at 
El. I, 19, 6 sq.: Non adeu leTiler nostris pner faaesit ocelHa, 
Ulmena oblito pnlTis amore Tacet, elqnae indeBeqnni^ 
tnr osqne ad t. 16. lam Tero singula si examinemps, pri- 
Biam caYCodnm est, ne Tn qnoqne cnm T«ni coninngatar, 
qood si in ceteris noslram interpretationem sequaris, absnr- 
dnn fnerit, lin minns, id quod Lachm. penpeKil, eaoden Id 
protasi atqoe in apodosi efficerel seDlenliam. Scd Tn qn»- 
tiat ad sl qnaodD Tenies pertinet. Iter porro de ex- 
tremo itioere recte dici, interprelea coll. Hor. Garm. U, 17i 
II. I, 29. 16. CatDll. UI, 10. Prop. U, 27, 16. UI, 7, 2. UI, 
16, 32. doenerant. In t. anlen 40. hoc maxime VV. DD. 
fefellit, qaod more sne Properlini aon in Terbo Teni, sed 
in-atiribHtis cana et memorea fomman eBontiati 'rim io- 
e»e TOlnit; homm eoim adieetiTomm pondere pressan iUod 
Terbam Tcaire paene eTanescit, praeserlim eam ian in pro- 
taii positam sit, nec fere aliam nisi Terbi sabslanliTi toIbs- 
totea rvtinrt, fae i» gonere accnratiui eginas Q. P. U, 4. 



■vGooglc 



El«g. 11,18. 181 

I. n. §. 23. p. 142. 143. et ad BI. U, 1, 2. n, 2,0. 16, 16. 
Sic i^tor accipc: ■! ttoriendnn eril: et csna nl ian facta , 
lii idim, et meaores tai lapides hot adlo. Unnm, qno 
Uc locag ceteris nl difficilior ita efficacior Tidetnr, hoc est 
qnod doo simul adiectiTa, qnorftm ntrumqne iam per se prae- 
^catnm expleret, nno anibila conprekeaflaBlQr. Qaamqnam 
Hn disiimilis ratio est El. U, 2, 6., nbl lid. commenl, Qaod 
Tcro lapides ipsi memores dicantnr, hoc ileram Propep- 
liiii&m. Nam perpetnam Maniam et oisinm, inferomm et se- 
pnlcri canfnsionem cnm alias (IV, 7,12.) Inm ad £1. IV, 11, 
20. explicnimns. Uuc et t. 42. pertiaet et El. I, 9, 6. coll. 
T. 11. nbi mena pnlTis et imago lanqnam syDOnyafi se 
exdpinnt Recurrit eadem ratio Tersibns , qoi iiaic elegiae 
asivli le^nlar, 57. et 58. Alqol qnod ossa paliantnr ei ci- 
■is, idem tcI sepulcro et monamento Iribni, poetica plane et 
Proptrliana esl fictio. His eoin mata et sensa careulia sen- 
sam et intellectnm b^ere Tidenlnr. Gf. Q. P. II, 6. s. U. 
§. 28. p. 154. c. 5. p. 78. Unschkini Tero, qni (Ann. crilt. 
p. 129.) lapides memores simpliciler nvqfiava i. e, 
Boaimenla inlerpretalnr, Latino exemplo hanc nsBB pro- 
bire debebat. Ifeqne Tcro Lachmanaas fecit, dnm Valer. 
FIu;c.IV,314.: „stcet memori noscere sepnlcro" excitaL 
Nsm illic ntin lapis memor' dicitar, sed sepalcram, qaod 
iain per ee monamenti signiGcationemconlinet; praeler«a rero 
ibidem omnis sententiarnm nexus docel, memor diei 
idco, „qvod nomine inacripto memoriam nortui conier- 
Tci." At hic omnia conlra. Pleraqne interpretandi Tel enen> 
dindi experimenta, ne lonfns sim, omitlo. Uoc solun Com- 
nenoro, ex Heinsii coniectura plnrimis cara pro cana pla- 
cniise, Lachmannum Hoc iler cam veni coninnxisse, laeo- 
bom denlqne snblalo^pareDthesissigno, memeito hoo itet 
apodoiin ennDliali conditionalis babaisse. 

T. 42. ad Ternm. De praepoiitione Tid. Q. P. U, 6. 
p. 134. In iDterpretando Tero hoc Tersa Kuinoel. delirare 
ianls Tldetnr. Nam dum dno scrinia simul compilal, contra- 
lia inde farla rettnlisie le non sensit. Sic enim ille: „cafto 
■cia terra i. e. qnae me sepnltnm inclnsam habet, 
«SO sepnltus, cinia. Gonscia enim saepe poetice dicnn- 
(«■, qnae aliqnid in se continent el inclnanm habenl." At 
de significatione adiectiTO conscina falso a VV. DD. tri' 
bBta satis epnna ad El. I, 12, 2. Uoc Tero immane, qnod 
eudem lerram, qnam nodo iaclnsnn habere Propcrtiu 
diclt, ane eodenqne ambitn et tenpore, ipnin esse Frop«p> 
&nm prononliat. Sed conicia terra, ne dnbltea, einia 
ceisoina cal de qiio £1. I, 19^ 6,1 Nob — meu oblilo 
8* 

n„JN.«j-vG00glc 



t3Z Comm^tarins in Frop. 

pHlvis amore vacet; et Gornelia El. TVtll, 74.:RaeG cnra 
el cineri spirat iniista meo, Sic Cjothia clnis dieitar El. 
H, 11. extr., sic Froperlius II, 1. exlr. mata faYilla. Gf. 
praeterea ad III, 7, 9. 

T. 43. De panDO hic infeliciter assoto cf. Q. P. H, &< 
p. 99. III, 2. p.218sq. 

ir. 46. De raciociaalione imperfecta y. Q. F. II, 6. h 
U. §. I3.'p. 126. 

T. 47. Codicnm optimns qnlsqne (nam de Menteliano el 
excerptis Modii error esl Bnrnanni): Quis tam longae- 
vae, Inter varios emendaiidi CDDatus, eleg^tia se maxime 
commendat Marklandi inientum ad Stat. Silv. III, 4, lOi)., 
quo et molesliis ille miles Gallicus t. breviori tollilDr: 
Qai H lam longne minuiiset fala »mectae 
Saacins lliariS miles cett. 
Sed longins a codd. Tesligiis rfcedil, el illnd longseTae 
doclins est, qnam qnod librariorum foelam credam. lacobns 
el post enm Lachm. ed. Berolinensi laboranti sensni inler- 
pQDCtione snbteniebat, Tirgnla posl cinis, inlerrogationis si- 
gno posl aggeribns posito. Sed ne sic qnidem senteutia 
iategra. Ilaqne Lachmanni prins inTeDlnm' in taDlnm proba- 
mus, nl pro Cinis — Gui reponentes, reliqnis Tcrbis anli- 
qnam scriptnram serr^dam esse censeamns. De coninnctione 
enim si in protasi ennntiationitm condilionaliDm omissa cf. Q, 
F. n, 6. s. U. p. 129. §. 13. ad EI. 11, 7, 15. Uor. Sat. I, 
3, 15. ibid. U, 3, 292. II, 7, 69. Episl. I, 1, 87. I, 6, 31. 
Dissen. ad Tibnll. I, 6, 51. Wnnderlich. ibid. 37. Schmid. 
ad Horal. Epist. 1,6, 29. U, 2, 201. Dral^eDb.ad LiT.XXI, 10. 
6. Baner. ad Sanct. Minerr. II. p. 326 sq. BenlL ad Uor. 
Sat II, 6, 48. coU. U, 3, 292. Heindorf. ad Horat Sat. I, 
1, 45. GronoT. ObserTT. IV, 20. p. 315. Hensiug. ad Veck- 
ner. Hellenol. p. 147. Matth. ad Gic. pro Rosc. Amer. 20. 
§. 55. Rahnli. ad Ter. Andr. I, 5, 3. Mannl. ad Gic. Verr. 
VI, 63. Liltera a anlem, qnae relatiTO qni librariornm 
errore e cni nato (cf. Hnschk. Ep. cril. p. 52. ad t. 5S.) 
adhaeatt, eorum conalni originem debere Tidetnr, qni stractn- 
ram non intellectam addilo si explere Tellent 

T. 48. Gallicns. Sic omnes codd., nisi qnod anns 
Voss. Ghloricns, Borrichanns Tero et Heinsian, GallBS 
i D. Gorruptum locnm senlio ; nec tamen hucasqne persana- 
tnm credo, siqnidem ipsa coniecturamm lurba nnlli interpre- 
tam alterius inTcntum placnisse testatur. Nam BehotiQS 
Apopborel. I, 4.: Bellicus, Heins. Graicns el Troias, 
Hensterh. Troicus, Ayrmann. lam vetas, Toupins: Gar- 
rnlas, Eldyck. Glassicas tcI Gallidus, Bnrmann. Do- 



jNGoogle 



Eleg. II^ IS. 133 

rteni vel DardsBits, Lacim. llins, «lii aUter coniece- 
niBt, proat Tersn heroico qni ei ant oni ai praelnlitseDl. 
bleria ne tol infelices conalQs uoto ugeam, reconditam ali- 
quB nostris temporibDS doclrinain eo nomine latere credere 
■ilim, qnam cnm Scaligero GalliCDra railitem in nniTersum 
tenerariDra et stolide fortem interpretari. ' Pntidnni 
boe, et BiTe temporiB rationes, siTe avvexdoxijs figurara in- 
iiditam, aiTe rem ipsara consideraTerJB, ab omni parte labo- 
rit. Nec raolto metiDS Donza F. Gallicum Plirygem inler* 
frelatns est i. e. Gallagraecnm, Unnm restat, qnod Beroal- 
4d9 priBDB snspioatns est, mox etiara Fnccins: Gallicam di- 
ctu de Gallo iDnine, Qode Gjbelae sacerdoles nomen inve- 
HraDL Hnnc enim Plin. N. H. V, 42. s. fin. TBStnra aranem 
appellit. Addatnr VI, 1. XXXI, 5. OTid. Fast. IV, 364. ilo- 
%o:tiofaXi.J]yovg accolas Steph. Bjz. s. t. p. 199. Pined. 
Diide si forte regio nominata eit agro Troiano finilima, sire 
> quopiam poetarnm cjclicornm pngna inter mililBm 
tiflp orinndnm et Neslorem commissa narrabatnr, uTe 
ftelae Alexandrini lale qnid rettulerant, eliam Propertium 
kuiitaii ex deperdito*Fonte fabnlam hic Bttigisse, non absurde 
^nnaTeris. Gerte GallJmachnra nescio qno loco de fiumine 
Bli retiolisse auctor est Plin. 1. L VI, 1. 

T. 49. Vnlgo hnraati. Sed recte ex libris Lachra. hn- 
■ari restitoit; qnomodo enim qois hnmati et sepulti Gor- 
piiTideat? 

T. 53. Libri omnes nss. et impressomm Tetostissimi: 
Tettis qui. cni certissima Hoschkii conieclDra, qni aprnm 
iataii importnnam amatorem lestem in ius Tocari G;athiam- 
;ae amoris ofGcia docere recle Tetnit, et cnm a prioribus cri- 
ticis Tariis telis frnstra petilus esset, tandem naiQiif nXijy^ 
Fennit, Adonim sciiibeudum esse docaimni Q. F. H, 6. e, 
UL p. 165. 

T. 53. Illis — palndibns. De ablatiTO Tid. Q.P.!n,6. 
^ 18. p, 135. de. enallage Tero pronominis (illins regionis 
paludibDs), qnod frastra in illic correxernnt, ibid. §. H. p. 
iU. ad II, 9, 25. IV, 11, 36.: de leagmate deuique (for- 
■uum — diceris) , qnod item non liberum mansil a, critico- 
nn saspicionibas, ibid. §. 11. p. 123. Hio Tero ee raagis 
KCDsatur, qnod Propertins more sno, quia oratio maiorem 
inodaamodo spiritom stimil, adsecnndam personam ^er dTco- 
n^of^v ascendit. Multa hoc genus insolentiora eliam po- 
Vuluis comoediae sermo sihi indnlsit, Tclat Ptaat. Hud. IV, 
i, 30.: Qoid? tu idem mihi Tis fieri, qaod herus coosne- 
ni tibi (int. facere). Ter. Heaut I, 4, 101.: Yeram ne- 
ise iUnra tu satis BOTOraB, ue^e te iUoi et amiaso subiecte 

n„jN.«j-vG00glc 



134 CommentaiiiiA in Prop. 

Ter. Hec. IV, 2, 2a: ne cui mm laagirius setatis «batet, 
mortenTe (qais) expectel. FUut. Rad. V, 2, 23 iq. Gr. ■ 
Ecquid meminitti in Tidllo, qni perit, qaid infuerit tibi? La. 
Quid r«fert (iul. Beminiase, qnid infueril in i.) qni periilT 
Uec. U, 3, iV. : Aninnm induxemDl, eocros emues esse ioi- 
qou; luud pol me qnidem (snpple ammnm induc&nt, etse 
iniqium). 

T. 67.68. Manes — oiBa. C^. adT. 40. et IV, II, 20. 

Elegria XIV. 

T. 1. -Atrida. De forma Dominia r. Q. P, II, 6. s. 
III. f. 104 aq. In fioe Ters, est deleri inbet Laelim., quod 
tamen optimomm codd. anctoritate defenditur. Tu tero ef. 
»d n, 6, 15. 

V. 6. Electre. Sie i. o, Fcrr, 'Qnem^Bnnm bie pln- 
ris feci quom reltqats libros emnes. Neqne enjm tic retcri- 
bere dibilarem etianui aniTersi diMeutirent. Lov^rn eoi» 
a in Graecu primae declinatioiis Frisciannm Latinis poetia 
frnstra Tindicare Conr, Scbaeider doeet de Formis L. L. p. 
28. ideoqne Stat. Theb. V, 44. pro NeiuCa (coU. Marlid. libr. 
speet. XXVII, 3. Stat. S;1t. 1, 3, 6.) Nemee -repooi inbet 
Ilaqne Froperlins lonica positiooe nsns etl tn Nesaee, Lam' 
petie, Andromede, el qnod proximum uostro Hjper- 
mnettre (cf. Q. P. II, 6, s. UI. p. 164.). Sed Ubrnriis ia 
notiore Eleclrae nomine Doliorem etiam formam reponN-e 
pronum erat. Quamqusm non ita reeentem emn errorna esse 
cod. Groning. leitatar, caius librarioi iam in tno exemplari 
emendationem illam qualeincnnque iuTenit: Non EleGtrai 
iitsm ■alTum, scilicet qua metro labanti saliTeniretur. Neo 
me moTet, qnod Electra etiamnnnc Ot. Fast. IV, 177. le- 
gitur, Nam nisi bonoa cadices secatai itlio qnoqae Eleetre 
reslilnere malis, ultimam debili leqneDtia Troiae posilion» 
falciri censeas licet. Gf. Scbaeider. de Elementt. p. 690. et 
sic Cic. Ar&t. 270. ; Electra S t eropeque. Cetemm mirun, 
qnod bic duo oplimi libri Groning. et Neap. iu eodem errore 
Gonspiranl. In atrnmqoe cnim ex t. 7. Tidit Tenisae Tide- 
tur. Reliqui omnea id qnod aeripsimus, nat exhibenl, aut 
fuiase in aotiqaiore excnplari indicant. 

T. l'i. Proverbium illustraTimni ad £1. 11, 23, 3. 

T. 19. Taedel paene, coniectandi impotentea critieos 
quoris versn refatare. In oplimis enim tibris contemnito 
erat, qnod qaia non satis obsenrnm Tideretar inlerpre- 
tibns, Sordomm quorundam Tesialinm, i. e. Paaseralii et Sca- 
ligeri codicom auctoritotem sasptctam locnti oonteBdita 
repofoerutt. Sed iure fwm expuUl Lachm. 

n,,jN..,j-,Google 



Eieg. n, 14. 15. 135 

T. 26. Meo snb Homiiia. Reclc Tlndioit IwAmanniu 
Propertio. Qaanqaan eidem kao lormula diveru siguificui 
iodicaTimiis Q. P. III, 2. p. 221. Aliler eaim Otid. Trist. U. 
&5I.: Idqae tao nnper scriplum sub uomiae, GaeEar, Et tibi 
f&cratDm son mea mpit epus. Illic enim nomen eius signifi- 
calQr, cui opns dedicatura est; hic eius, qai dedicaTit. Vid. 
exenpia a Baitaaimo ad OTid. 1. 1. congesta. 

T. 27. laas aedes libri scripli omaes; et occarrit ea 
Tox plnrali nnmero de templo in Jege Q. Papirii apoVDe- 
damat. pro Dome c. 49., ubi dictum ambigaam a F. CTodio 
in privatae domos sigaificationem acceptam esse narrator. 
Emeadatio laara aedera a Scaligero est. 

T. 29. mea naTis. I. H. Vossins coni. mihi naTis; 
■xpliCBndnra sic, non emendandnm esse docnimas Q. P. II) 6. 
a. II. §. 29. p. 139. el ad El. II, 9, 30. In iaterpnngendia 
baias distichi Terbis lacobam secuii sumus, caius interpreta- 
6one nihil Tcrias ioTeniri posse aio. Sislat tamen nnias 
foeaingani ancleritate recipere dubitaTerim, cam in Terbo 
■idal etoppositio lerTatae naTis et perditae multo for- 
tior sit, et percunctatio brcTioris Tersue noiissiniis carminia 
Terttia expHcari yideatnr, Hoc enim Tolt Propertins: Jtam 
^enis Amoris Telis a lictore scruposo, nbi tam diu baesi, ad 
te nt ad tntam porlam et stationera confagio. An tu Tis, nt 
naTis in medio cnrsu medioqne mari anra faTorJs tai sidento ' 
niraioqoe doloris onere mersa perealT Nam moritnram mg 
iUico scito, si mihi etiamnunc mutata fnens." SnaTissima me' 
taphora, in qnanec onnstom frigeal, nec sidal xttx6^t}i.o* 
Tideatnr. Fraeter* cf. ad El. II, 12, 7. 25, 23. Ex Tariia 
emendaodi experimentts nnum Paldaini animi causa afTerre li- 
bel, qni pro SerTata — SerTa ne cooi. ant incredibili 
errore, ant sentcntia plus quam absurda. Et lamea inTeuit, 
Cni placeret, liVeberum. 

Eleifta XT. 

T. 1. felicem. De biatn hoc, qaem bia ansaa eatpone- 
re Fropertius, qaae Q. P. II, 6. i. IV. p. 179. diumus. Du- 
rins atique boc geous, et qnod nisi apud antiqniores non in- 
Tenerim. In Lucilio Tero satis freqaens. Sic Lucil. frgm. ap. 
Terent. Bcaur. de Orthogr. p. iibh. Dons. IX, 1.: Uoc fa- 
ciemas el nno eod€m, nt dicimo', pacto. id. ap. Kon. t. pre- 
nom p. 365. Dons. XXX, 6.: Virginis Iioc prilifira alqne 
hono reddomns honorem. ap. Porphyr. ad Horat Sat. I, 3, 
124. Doos. ine. 24.: Nondnm eti^m haec oDnia habebit. 
Non. 8. T. PopiBones p. 161. Dona. I, 20.: Infam^m inbo- 



jnGoo^Ic 



136 Comiiientariafl lo Prop. 

neBlam tnrpem edisie popiaam. lUqne qauiTis exevpla q»u 
. Tulgo hic aolent afferri Virg. Aen. II, 656. el Lncan. V, b27. 
non salis tula esse a codicibns Cojir. Sclineidero concedam 
(de Elementt. L. L. I. p. 160.), hoc tamen ipso loco, ubi taota 
exclatnationis morti simul et nev&tjfufiSQOvs perGUssione pro- 
ducta s}lltiba nititur, conlra libros nihil malaTerim. Gan- 
didam noctetti Tulgo felicem simpliciler, sed crassa Mi- 
nerTa interpretanlur. Sic eliam Schiller. iu Ann. lahu. a. 
lS3I^Vol.XlI. fasc. 4. p. 370. Sed plna esl uoctem can- 
didam dicere, quam alias res qnascunque. Tam faaslam siLi 
hanc noctem fubse poeta ait, iil ipsae leuebrae sibi illuxerint. 
Sio egregie IV, 9, 41. de Hercule, cni soli interorum noctes 
oi)3ciirae noa erant: uui, ui, Siygias luxiase tenebras, 
nbl T. GOmmeDt. Ad seuteuliam cf. Meleag. Aalh. Pal. V. ep. 
166. p. 111, T. L p, 130. laoobs. '£i vv§, tu qiilaygvTcyos 
i/toi 7i6&og 'HXtodtaQag. 

T. 2. Leclule — facte — beate. Legiliniam banc 
TOcaliTi rationem ease signimcaTimua Q. P. 11, 6. s. II. §. 19. 
p. 158. Nam cum subicctum parlicipii in vocatiTO positun 
esset, Qt praedicatum sequerelnr uormae grammalicae Tulga- 
res praecipiebant ; el aic Calull. 75, 1.: Rufe, credile 
anice, et ex Graecia Soph. Phil. 760.: Iw dvaTTjve av, 
diazjjvs dfjta dia noviav tpavslg, nbi t. Bilttm. Quam- 
quam contra commissum a Plinio-N. H. VII, 31. qui SalTe, 
ait, primua omuium pareua patriae appellate, primus in 
toga iriumphQm liagnaeque laaream merite; et a Stallo 
Tbeb. VII, 777.: audus iacitnre sepulcro. A quo genere 
diversa attractioois ralio, cnm in inteyia enauliatia, 
praeaerlim cum imperatiTO modo et in iuterrogalionibns, prae- 
dicatum pro nominatlTO TocaUvam aibi snmil, quale statim t. 
8.; Siccine lenle iacea. III, Zi, 30.: Nec fngis Ausonias 
Phoebe fngale dapes. Tib. I, 7,53.: Sic Tenias hodier- 
ne. Virg. Aen. II, 282.: quibns Heclor ab oris Expectate 
Tenis. IX, 485.: Heu, terra ignota canihus dale praeda — 
iaces! Pers. Sat III, 26.: an deceal pulmonem rumpere Tcn- 
tis, Slemmale qiiod Tnsco ramam millesime ducis, Genao- 
remqne luum vel qnod trabeate salutas. id. IV, 47.: liso 
si palles improbe nummo. Val. Flacc. 1V,476.: TuPhoebi 
comes et noslro dilecle parenli? int. es. £x Graeco nsa 
bnc peFlinet Theocrit 17, 66.: ol^is, xdJ^s, yivoio, ubi 
T. Kiessling, Terlium genus longe rarisslmnm, abi cum ideu 
nomen bis ponendum essel, primum TOcaliTO, deinde nomina- 
tiTO casu, solas TOcaliTas praeTalail, qnale esl Horatiannm il- 
Ind, Halntiue pater, sea lane libeBtins audis pro eo: M. 
p.f Tel lane» si libentiot aadis lanas, ad Callimaclii 



jNGoogle 



Eleg. H, 15. . . 137 - 

euniiliT dictom frgm. 312. Bend. Stvl yag txXi^&tje^^fi- 

te nagSsviov pri> eo: "l^^Qccae' ixXi^&ijg y&Q ifi^Qa- 
anl haQ&eviov. — non lam dia in h&c expositiooe . 
orati essemns, nisi nb omnibns paene, qni de hac altra- 
ciiODe egemDt, ntciasque linguae yel grammaticis yel inter- 
jirelibDa, tria illa genera nnllo discrimine essent nixta. Nam 
M KiageiUB quidem, qui more suo Iiiidc qnoque locum subli- 
lin ^am ceteri tractaTit, tertiDn genns satis accurale espU- 
tut (Gr. Lat, §. 299. p. 396 sq.). 

1. 3. el 9. narramaa — mntamas. Nec coniectDiia 
teiUndae liae formae, nec pro xoDlractis perfeclis IiabeDdae. 
SeDl enim praesentia more PropertiAno pro Teria perfeclia 
poiita. Qna de re lid. Q. P. U, 6. s. D. §. 8. p. 120. 

T. 7. iasses, qaod G. cam alils tenet, moUicoIo Ita- 
lana sermoni deberi certnm est. Et alterum rectius opponi 
fatefaciendo iam Passeratius sensit, Praeterea lassam 
Msibris, lapsom ocoUs melius coDTeDit. Gf. Nic. Heinsioa 
«1 OTid. Amorr. III, 5, 1. Trlst. III, 3, 44. Et sic labeutes 
leelli apnd nostram sant El. I, 10, 7. 

T. 8. lente. t. ad t. 2. 

T. 11. in caeco molD. De praepositionis ia Tolantate 
(^ Q. P. II, 6. p. 134. Ad senteDtiam conferatur fidus, ot 
■«let, Properlii soi inlerpres PauUus Silcntiarius Anil. Br< lU. 
p. 7i. Anthol Gr. T. IV. p. 42. a. 6. 

'P lip 01 fi ( V z^Q^loaa la ^a^Eit' yvfiva Sh yvfiyois 
'JEftntJjiaij yvioii yvla jiepiJiJ.oKoiIijv. 

T. 22. faaeo ex Neapol. aliisij. cnm lacobo pnietalia 
hHui non modo ad mammas, eed ad Tentrem etiam ragosnnt 
refettur, qoi corpns nudare noUe puellas admoaet.** Recte; 
nec ia re tarpicola plura exponere iuTat. 

T. 24. reditnra dies. Delicatiores hic docli Bataii 
Ures DOo tnleniDl bis in fine proximoram Tersuum positum 
dies. Quanto nos minus ferimns iDconcinna cooiectura tna- 
liuimnm avcLd^^ov ^eTdi^i Nani quies ille maluit, quod ret- 
tuliaseiis,' qni poetaedicta non tantum doetrina quantum pnl- 
cbri sensa expendere didicernnt, pro refulalione erit. M.alto 
une Tenustius, qnod animi causa t. 26. pro alla dies 
LKhm. teniayit: Idalie. Et lameit Properlianum magis pla- 
^ Nam recte diei solTendi lis tiibuitot ct poteslas; cf. 
iilEI. U, 20, 18. 1,13, 25. GoDtra Idalie tales catenas nl 
oWere posset, frnstra aliquaodo oplaTit. Gf. Hom. Od. &'. 
^99. Sin namiue opus est, Yulcanus, qui fecerit, soWat optime. 

t. 25 sq. DilalaTit hoc argumentum PanUns Silent. Ann, 
Br. m. p. 80. ep. 30. AntboL FeJ. p. 1^5., onde t. 5 s)i. 
luume hac perbnedt: 



■vGoo^le 



133 CoDimeiitftrius in Prop. 



IUovroy (ytA rapfciraa Tfoy di^tas ayxac tiC£us ^ 

BtlyoCfiiiv tifl aois aiptai fiallofityos, 

Uitde non ininriii et noatrani et Tibnll. IV, 6, 15 iq. CBm 
diis Homericis senlire se Bignificaaie credas Oi. L e. t. 
335—342. 

T. 28. De netoBTnia cf. Q. P. 11, 6. p. 155. 

T. 30. Sic Socraies Uermesianacfe teste ap. Atben. Xm. 
f. 599. A. frgm. 5. T.' 95. Baclt. ovdi it lixfiaff ^qe. 

T. 32. nigro» eqnos. ,^oIi8 eqni albi et niTei, 
0*id. Amorr. 11, 1, 23, eootra Noctis nigri. Tibnll. III, 4, 
17. 11, 1, 87. Seosns ergo: Sel pVins et Nox eqnos 
snos inter se commntabDnl." Haee Kninoelius Testi^a 
tecntsi, qaa BamaBSUS praeceaserat. Yides qnid doctrins 
Veoeron expers poisit. Contra eqnis et cnrrui eoetestinm 
tribnitnr ipsorniB sidemm natnra: Solis igitnr eqois can- 
dor et fnlgor. Uinc Aarorae equis colorati Indi dicuiH 
tnr El. 111, 13, 16. HincLona minislral equis IIT, 16, 15. 
coll. Ot. Her. XVIII, 59. eademqne (11, 34, 52.) eqnis fra- 
lernis laborare dicitur, cum sole abscoadilo deficit. 
Sic deDiqoe nigri li. 1. equi Solis finganlar, si ipse sol ni- 
ger lumen suum tenebris mutaTerit. Prorsus anteoi eadem 
fignrs UI, 5, 34.: Solia et alrali-s laxerit orbis equis, 
qaod absordiat eliam inlerprelantur. 

T. 35. dolores. Sio tcribendom eaie docoimos Q. F. 
II, 4. p. 65. 

T. 41. onperent ab Italis oMitteratnm recte Laclim. 
op^omm librorwn GonBenso reslilnil. deducere Tero qnod 
Groning. praebet, mnltnm babere quo se commendet, non oe- 
gem, SoaTi enim amantiom tranquiliitati accommodalios ti- 
derl qoam decurrere, lacobus recle obserTat. Et lamea 
alltfDm, quod doctins qnam ad eaptnm librariorum ignoraa- 
tinm, eonsentieni cedicnm Aaod deteriomm anctoritas Tindi- 
eat. Exempla eoim eina locntienis plnrima coUegit diligetis 
Pftiteratini. 

T. 43^ De metro Knins ts. cf. Q.P. BT, 6. s.IV. p. 180. 

T. 44. Terterel. Scaliger tatis elegsnter Terreret 
aoai. lUud tanen recte Lachm. iQetur eoU. (M. a'. 161. 
Virg. fieorg. IV, 525. quibns locis add. Virg. Aen. I, HH) sq. : 
gimois — Scota Timm galeasqne et fortia corpora TolTit 
«oU. VIII, 559. — nofltra durius dictam credas. Sed cf. 
ad EL 11, 1. extr. 

T'45. propriit oppngoata tTtnmphit artios con- 
iasgenda esBe cerlnm esl. Nam si tiinmpliii datiTtim erc 



jNGoogle 



Eleg.U, 15. * 130 

iU< ex T' sDlTere peDdentem, eficBcisainiun conlrarinm el 
«fnsd paene o^vhwqov dixeris, percAt. El ^oraen illnd bao 
in re aplissinuiB. Sio Horat. Epod. XVI, '2.: Suis et ipsft 
II011& Tiribna rait LIt. Praef. 4.: iam pridem praeTale*- 
tis popoli vires se ipsae Gooftcinnt; et nosler III, 13, 60.: 
Fraagitar ipsa snis Roma snperba bonis. Nec tamea 
inde seqnilur, noB spectasse Properlium captamm nrbiBH 
utagiDea, qnae paSsis crinibns in lercnlis trinnpbalibus ge- 
rerentor (cf. Ovid. Trist. IV, 2, 43. A. A. I, 224.). Immo 
rectiQs etiaBi. Ifam simile solnm in pndorem ciTium ficInB, 
■OB rem Tere gestam hic referri a poeta eonatat. Nam re 
tera Romae imaginem fuaestam a quoqnam ctTiiium bellomm 
lictore in trinmpbo dnctam ease, iacredibile facinni est, neo 
uqnam Iradilor. Praelerea non baberea, quo circnm oppn- 
gaata referres. Nam de externis bellia hic non agi eerlnm est. 

T. 47. Haec. Me, quod Heinsio probatnm solns ez 
aelioribns libris M. loelnr, librarii ocolis ad initinn Tocis 
nerilo delapais, ne ferri quidem potesl. Nam se cum pnella 
na inlelligere poelam y. 48. docel. 

T. 49. Dum Ittcel.. Egregie, sed noTe dictnm noa 
talerant criiici. Et lamen Incem pro Tita dici ila pervnl- 
{stum eat, nt exempla adscribere taedeal; et tameu ipse Pro- 
lerlins optimus sahi"terpres lucem facere GeterispoteTat T. 23 sq. 
Ount «0« fata «tnuRt, oeula* taiiemmi amorit 
Nox Ubi longa wnil, nee redituria dita. 
et aperlias eliam Gatnll. V, 5.: Nobis cnm semel occidil bre- 
Tis Inx Nox esf perpelna una dormienda. 

T. 51. Tralatitinm iater poetas et paene bereditarinm 
sinile, quod pnmns praeivit Homerus. H. ^. 146. cerlalin 
elcgiaci expresserBnt. Sic Simooid. ap. Stob. XCVIU, 29. 
Gusf. Miffluerm. ap. eund, XCVIII, 13. p. 12S. preixine DO^ 
■Iro ad Titam laele ferendam exbortatus: 

'Sfifig J* ola M ifikXa ifuit }ioluav9tfl0i iSpt) 

^po(, 01' aip ttvyii avieiai ^elloi/' 
Tols Ixelot n^xvoy M xe^'""' i»'**<">' flj^lf 
Te^7i6ftt&ii. 

V. 63. nagnsm speramos. Sic cnm I. H. Vossio 
codd. secnti ad nnum onnes. Qnamqnam enim magnnm 
ipirare Lalinnm esse nt qaod eptime criticis concedimna, 
aperamns tamen, qnod ad fnlnrnm ipeclal propier Ters.sq. 
aceommodatias etiam est qnam Ulnd. Latinom antem noD 
esse, qais andeat dicere? 

T. 54. De ordine Terborum grammatico Jixinws Q. P, 
D. 6. p. 122. inclndere antem finire iDterpretantnr stll. 
SiL luLXU^ 686.: laude inclasinns aeTon, cu a4d« 



jnGoo^Ic 



i40 CoDUQeDtaiias in Prop. 

Beneo. Epist. 12. ibiqQe GronoT.; et fata pariter ie littt at- 
qne de morte ^ci coDstat. Attamen habent, qao illi loci » 
ooslro differanl, nec, si Froperlinm bene nOTi, btc aliler in- 
cladere fata dictnm eat, ^uam El. III, 13, 63.: „Sola Pa- 
nm Plirygiae falDm componere — dixit." Nam nt 
■lors mea pro mortno me (11, 13, 22.), sic etiam fals 
nea (I, 17, 11. nb. t. comm.) meianyiDia ea, quam explica- 
Timus Q- P- Ui ft- B. II. §. 28, p. 149. s. fin. Itaqne baec 
CSt sententia: Grastina dies nos mortaos Orciiio thesaura 
tradel. Sic propriam Baam potestatem Terbo incladere 
reddi, magia etiam apparebit, si regna inferna et sepnlcra 
possim a poetis confnudi repalaTeris. Gf. ad El. IV, ij, 2. 
Uinc ianna lett Jictam LucreL I, 110.5. OTid. Met. I, 662. 
Virg. Aen. II, 661. atque adeo Trist. III, 2, 30.: interi- 
tuB fores. Sic demum recle inlelliges locum Horatii Od. 
I, 24, 17. cracem interpretnm: Noa lenis precibus fata re- 
elodere — Mercarias. 

Elegrla XVI. 

i. 8. Tritnm Teteribns simile, et qnod in nrbanam al^ 
legoriam excolnil is, qui Laidis meretricis bnstum exorna- 
Tit (Pansan. VIII, 6, 2.): Taipos -datdos^ ^ 3i} ^iaiva 
inl&Tjfid iart xQtbi ^ovaa ev roig tiqoieqois noal. 
Fropius enim etiam ea metaphora accedit ad' Terbi carpere 
signlficalionem^ qnam locns Plantinas (Bacchid, II, 3, 7.), 
quem recte ceteroquio Passeratius conferl: Adibo hnnc, queu 
. qnidem ego hodie faciam hic ^rietem Phryxi, itaque ton- 
debo anro nsqne ad TiTam cntem. IlQO^aTOv %Qvao^aXXov 
Inde dnclam dlTitis gtolidt deaominatioaem proTerbialem 
Bnrmaaaas docet. 

Y. 16. indigna merce p. perit. Lachm. coni. indi-. 
gnamt Recte eoim iutellexit, non id poetam djcere, licere 
qnidem paellam merce perire, nedum indigna; sed id 
^sum indignum esse, qnod merce pereat qnacunqne. At prae- 
terridil, enndem sensnm etiam sic effici, modo recte poetae 
Terba interpretemnr. Dnae enim hic conSatae suqI strnclarae 
grammaticae, qnamm utraque Propertio pariler est acCepla. 
Frimnm enim hoo tamqnam proprium Propertianae breTilo- 
qaentiae obserraTimns, qnod senleutiae snmmam in apposi- 
tis saepe praedicati coUocat. Q. P. II, 6. s. II. p. 142 sq. 
el comment ad El. n, 19, 31. I, 8, 21. lU, 5, 2. IV, 11, 4. 
II} 1, 15. HiuG si subiectnm ennntialionis proprie infinitivus 
cnm accnsatiTO esse debebal, qni praedicati loco adiecliTnm 
aliqnod sobiaactnm baberet, coostricUs qaodanunodo oratioois 



jNGoogle 



£leg. n, 16. 141 

■enbris « inSnltiTO Terfinm flnitnm fit, afliecttTnm Tero iHiid 
adTerbii plemmqiie forma tamqnam ftccessorinm addilar. 
Qnod genns iUnglraTimns Q. P. 1. c. p. 143. et amplins «d 
¥i. n, 34, 31. Hiac OTidiits Heroidd. V, 144. loco cete» 
cUiin nostri simillimo: Tnrpiter ingenuam manera corpas 
•■ant, pro hoc: Tarpe, iogeDiinm corpns mnneribns emi. 
Ncqoe qnisqn&m ofTendisset, si Prop. hic pro eo: Indigonm 
cit merce pnellam perire, aic scripsisset: Indigne pnella 
lerce perit. lam Tero, qaoniam poetae Teteres eTidentiam fere 
■agis qnain proprietatem sectati, adTerbinm ei nomiiii in qno , 
BUime adTerbii Tis apparel, adiectiTi sub forma addere solenl 
(;na de re nt in nniTersam, sic hoc potissimum de loco egimns 
Q. P. n, 6. s. fl. §. 2&. p. lAb.) : nata est locntio, qnae optime 
iUnstralnr Graeco exemplo huic proximo Soph. Klectr. t. 1 2IB. ; 
iig ovv uv a^tav ye aov TieipipoTog itnta^aXoiz av otda 
Qtyav Xoytov; i.e.mogav a^iov eiq, tiva Sde fteraS.x.T.li, 
Nt Terocontracogitandi Dormu oifeDdereeam dictionem opine- 
rii, recte omnino habebil, si repataTeris, indignnm non hic 
adiectiTnm illnd esse, quo certa mercium speciea indigna 
a reliqao genere digne segregelur,' sed tale im9etov, 
ciiDs notio ian inipso sabstantiTO quodammodo latens scon- 
n^ns etiam significatnr. Semper enimindigaa merx, qn« 
pMlla lalis pere&t. Sic igitur Tertere possis Terba: paella 
nerce perit indigna (re), qna puella pereal. Quo nomine 
fscile aestimes, qnaninm lit loci quibas aimilis est post ad- 
■ecfimm indiguns ellipsis, Tel canTeniaat cnm noslro Tel 
direranl. Ot. FasL II, 780.: Comparat indigno Tinfpie 
■elnmqne toro. Lncret. I, 1102.: falum qnod saepe nocen> 
to praeleril, examinatqae indignos inqae merenteis. 
Bor. Sat. 11, 2, 103.: Gur eget indignns qaisqnam te di- 
Tile. Gic. Tusc. IV, 20. : Misericordiam nlilem esse dicnnt 
■d calamitates homiDam indigooruin sublerandas. Orid. 
friiU I, 3,'I8.: Imbre perindignas saepe cadenle ge- 
nu. Add. Met IV, 138. Gf. ad El. I, 9. 23. 1, 21, 4. U, 
*,7. 

T. 17. Cf. comm. ad EI. I, 14, 12. 
T. 21. Tenales ad mnnns. DatiTnm paene credas. 
8ed esl „mnnere proposito." Cf, Q. P, U, 6. a. II. §. 17. 
p. 134. et ad EL I, 10, 3. 

T. 25. testor te. Detestor inlerpretatnr Lipsins 
(Vu. Leet. HI, 7.), qnod Latinum non esL hcobna allemm 
fnia cnm t. 17. artina< coninngit, ila nl verba Tolge — 
aaiea fnit parenthesin efficiant. At qnis enm rictnm ora- 
lionii feral, qni anbgultantibus Terbis el metro mrpiter re- 
hctanle omnem compositionem perdant? Ne^e lero Terl>a: 



vGooglc 



142 CominjHitarias Ui Prop. 

ittestoc tcf" niudBis iBclndeati LttcbKUBe fidem ftdieao. Fni» 
enin aentenUa, modo sic interpreleiiR : Noh te testem appello 
iai anins peccati, sed commDnis foiinOBaram mulienim levita- 
tis, i. e. nOQ tantum iodignarer, bI sola tn hoc commislsses 
icelus, qaantum quod iam nnlli pnellae confidere liceL Vnl- 
go el semper niie ennntiato inncta ae te offeudao^ i. Q, . 
F. n, 6. 8. II. §. 29. extr. p. 158. 

T. 27. VoBBins tertit barbare: Wie der Barbar lter~ 
tckwingt nU geachiittelter t>ende den Fusftritt, De re 
mnlte foediore agi, interpretes ante eum seDseruDt. Nec ta- 
men ipgi tn exflicando consensenint Mam nt varias con- 
iectnras taceam, dnplex interpretatioais fia patere videtDr, 
altera st Testigia sic dicta cenaeamns, nt in simili caosa 
non raro posila inTenimns, El. II, 29, 3d. : 

AppartKt nim vlla toro ve$tigia prcs*», 
Sigma voluptati», «te ittcmtte iuot, 
nbi Tid. cemmcnt. OTid. Amorr. I, S, 97.: Ule Tiri toto Ti- 
deat Testigia lecto. TibuU. 1,10,57.: Semper sint ex< 
terna tuo Tesligia lecto. Tnm Igitur ad Teitigia es 
Terso brenori apad aniniam. addendum erit mea, qaod La^ 
line iieri posse Broukfa. non iniuria censet, lieet aptini de- 
baerit exemplum afferre, quam illiid eiat ex Aeneide repeti- 
tnm (XI, 534.): „iia$ trislis Latonia yoces oie dabal", nbi 
ex neminatiTO tristis accusatiTnm liistes snppleri tult. Ma- 
gis bnc (aciunl luTenal. XIV, 17.: auimos serTorum et cor- 
pora nostia Materia constare pntat paribnsqoe elemen- 
tis. Uerat. Episl. I, 1, 41.: Virtns est Titium fngere et 
aapientia prima Stultitia caruisse, nbi Tid. Schmid. cf. 
Beisig. ad Oed. GoL 583. p. 278. Enanat p. GLXIII. Nfr- 
qne Fropettii orationem similibns certe exemplis prorsns de- 
slitntam esse docuimns Q. P. U, 6. I..1V. p. 173. coll. s. U. 
§. 10. extr. p. 123. Deiode agitare Tesligia fnerit se- 
qni Testigia, occnpore locum, qnen antea peeta tennera^ 
ad qnam agitandi significationem referre possis Senec. Hip- 
pol3rt.Q65., nbi agilare Tias, et Sil.Ilal. II, 94.: Dictaeoa 
agitare aaltas. Excussf Teie lumbi dicantnr exhan- 
sti niraio Veneiis nsa, Onnem autem locum Iianslate po- 
tius qnam proprie accipias. Neqne enin senel et nnnc prl- 
mum recentia lecti Tealigia premi a praetore poeta qus- 
ritar, sed qoed assidno per seplem iam noctes Iste eedeiii 
lecto fraltas sit, q»ein nodo ipse sunm regnoni eredidiaaet. 
Uanc interpretandi ratlonem a Brenkhnsio ni faller priAua 
iaslitotan, ege olin idee potisaiaBm probabam, quia Bims 
ea tnrpem sentenlian efficeiet, qnom altera quae restat At 
nunc feiii noo posse iDlellige^ Frimnm enim quanTia attri- 



■vGoo^le 



ItSiiB breriori TCrM apod aninnB acldi, LstiiiHB esie ow- 
ilct, FiopeMioB toBen rariasine ea licenlia nsns est, cf. Q. P. 
D, 6i pp. 123. 173., neqne in tam lcoai prononine fflea, 
ptd reliqaoram Terbomm poadere non salli emineat, caique 
tuilc ia pridri fersa sedei coacedi potuerit, probaiiilis ea 
rUi». Deinde agitare f estigia aliqaantQ differt ab iUia 
fue snpra posoimas ezemplia, nbi Tenandivel certe ex- 
flaraadi tii potisunum apparct, t. Burm. ad Ofid. UeL 
V, 606., ab hec loco prorsui aliena, Denique exonasos 
InBbDi exhaastoa dici excusarem qaidein, ai cete» aliter 
c^eari loCHra oon permiltereat; at exemplia probatam non 
eit. Giwlra ezcoli de memfarii coqioris cum contentiene 
el Tehemeutia raotia proprie et Tulgo dicilnr, sic bra- 
cMa excussa OTid. Metara. Y, 596. lacertas exena- 
ins Heroid. IV, 43. Stat. Theb. X, 740. Senec. de Benef. 
II, 6. el sie fere iniaculando, torquendo, niteado. Hinc iam 
qioiile inbeat Catolliana „qnas8a lecti argntatio alqoe in- 
aabaiatin" (VI, 10.) coll. UpraL fipod. XII, li. lavenal. VI, 
22. fieqne igitnr T&stigia aigna Tolaptatia interpre- 
tsr, sed pedes, qna de signilicatioae uberins egirans ad El. 
Qi 9, 45, ' Unde Teraom iUum; Nec domioa nlla meo po- 
lel Tealigia lecto tantnm abesae aenlies qI BreaUittsi* 
t««t, nt Tel maximora nobia inile nostrae explicationis firna- 
■«tnm repetere liceat. Pedes antem agitare qaia recte 
dinneget; Sic capnl agitare Golamell. VI, 6, 3. pal- 
atie-m agitare luTenal. X, 33. et qood ad nostran ren 
mttJKe facil id. II, 21.: clanem agitanL Qoibns onni- 
bii eiiienaia dubitari non poase existimo , quin ana Fassera- 
lu iBlerpretalio Teraait, qni crispales in cerlamine Venerea 
tlnseB «t pedcs Tehuienter iactatos deacribi ceaaeL Foedis- 
<iu fateor fpaytaaia, sed cnius expositione poeta infidae 
pielke taedium pndioitiae tarpiter proslilatae notarus ait, 
^nt in lali qooque ^vnaqoyQafpiif qnid praeatare poaset, 
UdioannuB Q. P. II, 4. p. 68. s. fia. 

T. 29. inTeniL MarU. Heinsio praeennte couecit: 
Briyli|le flcrit. Sed recte Ruhaii. cemparaTit Ter. He- 
*■(• U, I, 17.: Uoc cgo mali non pridem inTeni. Tac 
^. I| 74.: perniciem atiis, ac postremam sibi ioTenere. 

T. 30. Gnm Eripbjla Cynthiara canparari, non miram. 
lui utraqne naritnm donis prodidiL Quid auten sinUe in 
*iudea alqne Greaaae condilioae ait nlsi quod altera donis 
«eeiitia (nec tamen ab ipso adaltero) perierit, alteram donis 
fttitoram nropertins ninetnr, noa r~;uiden perspicio. Reete 
■SitU' mdas, Propertiam fabnlam secutun esse, qua Teste illa 
. hieMa nOB s Medea iiler nnplias dojiatan eaae Creuan, 



jNGoogle 



144 CommeDtiuiiis in Prop. 

sed illectam eo dono abipio laaone narraretnr, slmfll 
fortasse nodo in tatem eYentQm a Medea decepto, atqae 
Deiaoira fait a Nesso. Sic antem rectins hnQc iQcnm inter- 
preteris, qaam Passeraiiug, qai „qnanti8 malis" ezplicat — 
„qQaDtR sna et saornm perDicie." Nam alterura, sna 

Sernieie, absnriiiim, qaasi qais absqne saa perQicle ar- 
ere possit; altemm languidam. Mnlto enim gra^ius damnaa 
ipiQm factam qaod arsit, quam eTentas facli, i. e. Inctui 
Buoram. Nam quod regia cnra ea con&agraTit, hoc iam ipso 
Terbo arsil significari commaais eius Terbi usas docet: cf. 
Virg. Aen. U, 311. Bor. Sat. I, 3, 72. Ofid. Het. III, 109. et 
in ipsa Creusa id. VII 394. Qsantis maiis i^tar ablatiTUB 
pata q. d. instrumentatem. Adspicb quanla mala (int dooa) 
fneriut, quibos Medea arsitl Dicendi genoB simile ei, qnod 
T. 16. illastraTimns. 

T. 32. Lociim mnltis modis ab interprelibas et criticis, 
atqae adeo iam a llbrariis Texatam sic optime expedies, si 
GrODing. sequaiis. Nam qnod ille pro An — Ah habet, haac 
re diplomatica TelleTiier imbati ne discrepantiam qnidem scri- 
ptnrae esse CQDsentienL Sic Tero accipe: Nam nnlla taa ia- 
inria efficere polest, ut tibi laadem aiccalis oculis nuntiara 
Temitlam? An semper ego qaamTis dolens tibi Titiosae 
serriamf Ad senteDtiam cf. £L i, 1, 28. n, 5, 13 sq. im- 
primia antem II, 24, 39.: Nil ego non patiar: DDDqnam 
ne iDinria mulet. Horal. £pod. Xf, 25Bq.; Unde (ex amo- 
re) expedire non amicorum qaeant Libera consilia nec con- 
tnmeliae graTes, Pelron. 138.: neo me contameliae las- 
saat. Gontra ipse Prop. III, 25, 7.: Flebo ego discedens; 
eed flelam ininria Tincit. Hoc igitnr qaeritnr, qnod 
qaamTis ipse iDdignam sortem intelligens, non satis Taleat, nl 
proignaTO fletn fortem conteraptionem iniuriis opponal. Hic 
doior aatem pro: hic (i. e. ego) dolens el Titia taa 
pro: ta Titiosa dicere Fropertio antiqaam est, GL Q. P. 
n, 6, §. 28. p. 149. et EL I, 18, 13. : QaamTis mnlta tibi 
dolor hic meus aspera debet. 

T. 35. Al. Valgo Ah. Sed coniunctiQnem Ulam SCDteii- 
tiaram nexas desiderat. Si dolor le meas non noTet, *at Bu- 
dor moTeat, 

T. 37 sq. fremita inani — damnalis militibns. 
> Kuinoelias: „Dno ablatiTi coninncii, ntsaepins." Felicia teu- 
pora, nbi ista erat interpretatio I Tn Tero ad egregiani Te- 
lim appositionem animum adTertas, tanto digniorem obserra- 
tione qnanlo esl rarior, - de qua egimns Q. P. II, 6. p. 155. 
Ex Graecis Tero prorsos hnc pertinet Thncrd. VII, 70.: 



.(jnGoo^Ic '' 



Eleg. II, 18. 145 

— lylyvBTOi fotg fih^A^T^yalolg fita^ea9ai tb tov &inXovv- 
int^o<SvTes x. c A, Eur. Fhoen. 1496sqf.: 

>)>■ i)' ipis (n(iBTt)lRTaic, 
ol ftiy 7ieia(ai nqoaltt lIolvvt{*ti>i ifa^i',' 
oi (T lu; &Bi'6iritay ov&afiov yixjj Titioi, 

et ex Latinis Virg. Aen. VIII, 675.: In medio clas^es aera- 
IBS, Aclia bella — Gemere erat. Bucc. VII, 16.; Etcer- 
Ufflen erat, Gorydon cam Tliyrside, nagnnm; cui si- 
iiiile Ov.Met. VIII, 303.: Et cnm Pirilboo fellx concor- 
dia Theseos, ubi omBem orationis sangmDem perdas, si 
itrgnlis inclnsnm „felix coDCordia" pro epiphODemate haheas. 
SediODge omninm hoc in genere pnlcherrimum AnstDphanis 
ffictam Eq. 414.: Sxi^aa^e Tialdes, ovx 6Qa&* ; ai^a via 
. xelidtitv, qnasl omne ver in luia hiruodiDe repente 
appamerit. 

T. 46. Qnae — quae. Sic omn«s libri mss. qnod con- 
tra Brookh. BarmanDos, postea L U. Vossio eliam renitente, 
reposuit. Nee nunc ea Bltraclioexemplis indigeat. Quam- 
qoam cf. si taoti est, KrOger. Gr. Lat §. 294. ann. 1. Da- 
bitare tanea possis silne quae nentrum pluralis, uU KrDger. 
n Sall. Ing. 18. censet: £a loca, qnae Nnmidia appel- 
lator. Tum solam copulam q. d. praedicali uumerun 
secutaui dicaa, sicnt revera in Terbo fierl accidii LIt. XXU, 
45.: lacalatores prima acies facta. Gf, El. IV, 1, 14. 
An etiaai pronomen relatiTom geons praedicati expreasil? qood 
nl post demonstratiTnm pronomen dnrius, ita noa inaa- 
dilum. Gic. Parad. 1,2,11.: Qnibus gradibns Romuloi in 
coelum ascendit? lisne, quae isti boua appelUnt? 

T. 49. Vidislis. Broukh. coni. Vidistio'. Sed de 
Ti et usn pluralis in hac fignra frequentissimi cf, Q. P. II, 6. 
p. 114. Sentiendi Terba antem passim a poetis coufandi, in- 
lerpretes Graecis exemplis satts docnerunt. £x Latinis addas 
licel OTid. Fasl. III, S, 37.: „Gnmqne locum moresque ho- 
miBam caltnsque sonumque ceraimas. Virg. Aen. IV, 
490. : Bugire Tidebis snb pedibns terras. Keliquun 
Tersnm ^ cum esset fortissimus el plane ad eTidentiam faclus, 
Heinsianis elegantiis (quae tanlopere Bnrm. et Bronkh. pla- 
cnernnl) „boIo procnrrere coelo," enerratam Tulgarem- 
qoe redditnm iri Hemsterhusias docte ct acnte exposnit Nam 
el singolarem, qnae in Tocula totn* est, Tirtutem collalia 
El. I, 13, 5. II, 2 (i. e. 5.), 57. II, 12 (15), 28. II, 13, 64. 
(17, 8.) IV, 8, 51. 85. aliis aliomm scriptorum locis explt- 
cnit, Idemqne percurrere exemplo Lucretii et Virgllii Tindi- 
CBTJt Procurrere euin, quod simili a militam decar- 
sionibas dncto Broukh. approbaliat, ea geDtentia in fulmi* 
III, 10 

n,gN..(jNGoogle 



l$n Cimmaitariys ia Frop. 

BibDS in^tiHianni fore. Percnrrere Tero eit aiqneqna- 

qne circuDCHrrere, nec ahiolute positDm tun Lncretii -toeo 
(V, 1406.) a Lachmanno debebat probari, qDam Terent. Andr. 
II, 'i, 16.: Gontinoo ad le properans percnrro ad-fomn^ 
Dbi recte DonatDs conliDDO cnrrehdi si^iGcaliDnem in- 
eue in ee Terbo observat. 

T. 62. fnltHinis ita. i. e. f nlnen iralnni. Q. P. II, 
6. §. 28. p. 149. DlfTert enim, qnod conparanl Aeackjl. 
Proin. 433. fulmen ^iog l'^os dictnm. 

T. 54. fleTit. „dotiiit" interpretatnr KniD. more sno 
Terbomm proprietuteBi toliens. Sed recteBroukb. deos, qni' 
bus proprie flere non concessnm erat (cf. Kl. IV, II, 60.), 
privilegio qiiasi qiiodam hac lege soJatos fuisse ptnrimis ■ 
exemplis docet. Color fortasse -a Graecis petitns. Sic loppi- 
ter apud Meleagr. (ep. 41. Ann. Br.) amatori iDvidiam deo- 
Tam metBenti: ol3a, ait, na&wv ii.seiv. 

De diapositione t. Q. P. U, S. p. 90. 

T. 3. Optime RuhDlten. comparat Flin. N. H. XI, 37Mn.~: 
Heropbilns aedicinae Tates. Cui BDrmannns additSopb. 
Electr. 1530. iy<o zoi /^arTig elfti %0)v ^ axQog. 

T. 4. fractDs ulroqne toro. Recte qnidem expli- 
eant utraque lori parte; loto enim cubili Tersati amatoris 
qaasi Imago (coll. I, 14, 21.) npDd Bnimum flngeuda est. Neo 
tamen illi satis, nnde hic dicendi nsus et originem habeat et 
laudem, demonstraverant. Plura enim genem innt, quibus 
numerandi adieciiva contra recentiornm linguarnm normas 
G&n snbBlantiTia siDgularibus iQnguntur. Nam aut parte» 
eius rei, cui adiectiva addila snnt, sigDificantur, sicul Me et 
El. II, 'id, 11.: primas extolleos gurgite palmas. Ovid. 
Amorr. I, 14, 32.: Cnr pressns prior est, iuleriorqna 
torus. Hor, Sal. L 2, 125.: dextrum corpua. 5, 61'.: lae- 
Tnm os — ad quod genus adiecliTorum sDmmas, medin^ 
imus similiumque usus iam vnlgaris pertinet — aul subitan- 
tiTa, qnae, cnm continnam materiem sigDificenl, metiri (wh 
Inn lice^ numerantnr (nnde apud Ovid. Triat. V, 2, 28.: Ica- 
riae numerua aqnoe), ut Gurip. Fhoen. 1480.: ftvQLov 
alfta. Nam mulla aqna Tel adeo multus Baccbna 
Hsu iam Irita sont. Gonianclum tamen hoc genns cum snpe- 
riore in Horatiano illo est: Non omnii moriar, mullaqne 
pars mei TJtabit Libilinam. Gai nini cognatua tertius, caa 
ainftnlaris pro colleclivo est, ut oliyog ay^p, multa ta- 
bella ap. Tibnll. I, 3, 38. denso^deate ibid. I, 9, 68. 



vGooglc 



Eleg. II, 17. 147 

lui czqBiiitior tatio et malto celeris elegantior, tbiib id 
£1 I, 21, 4. uberins trBCtaTimiii, cnin eidem rei, qnoniam di- 
lenii temporibiu direna vldelur, nnmerandi adtecliTa ita 
conioDgunlar, nt pro a d t er b i i s posila esse Tideantnr. 
QuiniQm deDifoe genits looge diTersum, cum in enamerandis 
Tariis rebns locus cuitiDe aans assi^atnr, Telnl Gic. N. D. 
H, 33.: „DeiDde retrorsuffl Ticissim ex aeUiere aer nascilar: 
cx aere aqoa: ez aqaa lerra infima" — abi caTc de pln- 
libns terris ajp credas; immo nnam terram trinm princi- 
pioram infimnm aignificari cerlam est. Hnc perlinel So- 
pbocleom illnd (Oed. Col. 8,): to yevpaiov zqItov, hnc nl- 
tima Thole, hae adiectiTa externas, snpremus, li 
■orlia nel rogi epitfaeta abondare Tideaotnr, qno de nsn 
Tid. Q. P. II, 6. 8. II. §. 29. p. 168. comm. ad El. 1, 17, 21. 
Eiec accDratins retraclasse qnoDtinns inntile iadicarem Keilii 
enor impediTit, qui (p. 30.) Dtrnmque toram poetae et 
amicae toros interprelataa, itratns Propertiam ■cripaisae 
GOiiiicit. 

T. 6. Tanlalea. Qna cansa dnctns Lacbm. hie in ed. 
Berolin. Tanlalia coolra optimos libros scripseri^ cnn ta- 
■ea idem II, 1, 66. Tantaleo probasset, prorsns uon in- 
telligo. At spinosa aane haec orthographiae qnaesfiaDCula, 
el qoae origiBalionis Graecae praeceptis non omnino soItI 
possii. Nam poetas Latinos noii modo nalta, quae usu Graeco 
dicere licuerit, inlacta reliqaisae, aed etiam interdnm noTa 
Wi»a esse compertnm babeo. Cf. ad EI. II, 34, 41. et^de 
kia ipsis TOcalibDs Serr. ad Virg. A. I, 177.: «Sciendnm est, 
indice euphonia dici Gerealia tcI Gerialia, Typboea 
Tel Typboia, Gaesareanns Tel Caesarianua. In hi^ 
ergo UceBtia deriTationis est." Sin quaeras, qnas legesPro- 
pertius tam delicalamm anrinni poeta sibi scripserit, prae 
cetflria libri erunt consulendi, Ac primum qnidem in geDlili- 
bos hiace, qnae feminino genere terrae nomen effician^ 
leaiper nsam comiBanem secalua ina habet, nt Aonius, lo- 
sios, Arabius, Ilina, Bab^rloniuB, Geraunins, Dnlichiaa, Hespe- 
tiu), Leucadioa, Ljdius, et quae annl illls similia: Pylbiu)^ 
Carpatliius, Gastalius, Idalins, Lesbiua, Inacbins, Dardanin». 
Ifeqae in reliquis geotiUbus Graecam ralionem deserere ansna 
est, Itaque omHibns libris tnla legnnlur haecce: Scjrius, 
XaHiarius, Teios, Epidanriua, Gnoaiaa, Minoina, Ismarin», 
Nauus, FhfteaciuB, Sidouins. Itaque et II, 1, 69. Ganca- 
•ia et n, 2&, 19. Gaucaaias Neapolilani teotae obedien- 
tes conlra Croning. repoanimns. Quamqnam ut etiam Virg. 
Ecl. VI, ii. Ge. U, 440. necessario sic aeribatnr, aon est 
co&seqaentia. Gontra Pergameae II, 1, 51- lU>ri 'omBu, 



jNGooglc 



148 CommeDtariot in Prop. 

' i(ieii(pie m, 13, 62., gnod el ipBom nsns Graecus conpro- 
bat. Paullo diversa ratio adiectiTorDni , qnae a nomitiibus 
bominuni dacnntur. Nam com GtMce^^yaftEfivSvetog ftLritet 
in 'jyafiEftvoreos et in "AyafiEfivovwg corripiatur (cf. Batlin. 
in Museo Arlt. Anliqq. II. p. 3S6.), Pr«p. tamen cnni ceteris 
poelis Latinis eam normam sibi posuit, ut qnae a nominibvs 
ia oiv, ovoe Graece deainentibns essent derivatae, t* breTe ante 
nltimam baberent. Hinc perpetno, ne nno qnidem libro re- 
fragante: Agamemnonius, Ericlilbonins, Pandiouins, Ampbio^ 
nius, Amytliaonius , Arioniiis, lasoniua. Solnm Gorgoneo 
dissidet (III, 3, 3'i-), quod lomen contra uniTersos codicea 
expeliere cnm Laolimautto, tanlo magis religio fnit, qnod sio 
scripsisse omnes Roniaiii fidentnr, nec Graeci saltein, ni fal- 
lor, difersa forma (uisi ia nomioe proprio Tiri ro(jy6viog) 
ttsi 9uDt. Ex reliquis, qni genitiTnm una sjUaba crescentem 
babeut, Sijz ei Pallas — Slygins ei Palladina fa- 
eiDnt, neque aliter Gecropins (11, 20, 6. 33, 29.), qnam- 
Tis Gyclopens apnd Virgilinn (Aeo. I, 201.) lulum esse 
libris TJdeatnr, Eodem perlinel setherivs (II, 16, M.), 
quod si alibi aelhereas scriptum inreniatnr, ne corre- 
plam ex ei pennltimam credas: a Toce aetber qnippe iam 
paene Latina ad eornm proportionem formalnm, quae mate- 
riem gigDificaDt. Reslant qnibns casns rectns in -or desinit. 
Hinc ad (rraecam normara adiecliTa in -ena lerminata finnL 
. Sic Heclorens II, 7, 20. IV, 6, 28, Mentorevs 1,11, 2. 
abi tanen nnns Hambnrg. disseAit, Aliia deniqne, qnao a 
nonioatiTO -es geniliTnii lotiden ■jllabamm dncnnt, siTe 
lerliam declinalionem Graece sequuntur, siTe priraam, adie- 
ctiTa nnnquam in -ins formanlnr, sed in -eus. Herca- 
leus tamen, qnod aliter Tcrsus non pateretur, breri e I, 11, 
2. II, 32, 5. in, 18, 4. IV, 7, 82. IV, 9, 39. IV, 10, 9. 
Reatant, quae a secnnda declinalione fiunt, Inter Iiaec, qnae 
in -ius desioereul, ioTeni: Sis;phius U, 17, 7. II, 20,33. 
Icarios II, 33, 24. Plnrima Tero in -eas; quam lermi- 
nationem dno propter Tersns necessitalem in eas corripinnt: 
Pegaseas 11,30,3. (aic enira libri omnes) et Aeschylens 
U, 34, 41. abi Tid. comm. 

T. 6. liqnor — fallat ab ore — sitim. Elegantiasl-* 
mam breTiloquentiam nemo interprelnm sensit. Est enim con- 
stmctio praepositiouis, qnam praegnanlem Tocant, Properlia- 
nis exenplis a nobis illnstrala Qnaestt. II, 6. s. II. §. 17. p^ 
133. Graeci exetnplum praeiTerunt. Audacins enim eliam, 
quod Sophocl. habet Electr. 140.: di.i,' aTtd Tuiv fiezQifnv 
in afi^^xavov alyog dei arevdxovaa diolXvaat. Mark- 
land. ftd £nrip. Suppl. t. 1205. Stalibanm. Platon. Enlby- 



■vGooglc 



Eleg. 11, 17. 140 

flirOD. p. 60. Plurina Tero eios itrDctDrae exempla N. T. 
Kriptores siippedilaTe Winerus doo^t : de Idiomate N. T. p. 
104. II. p. 81. Frilzschius Exc. IV. ad Ett. I. p. 475. Tbes- 
Ml. I, S. II. Gor. 11, 3. Goloas. 11, 20. Rom. IX, 8. Qaocnm 
lenere caTe sis sliud coafnndas, quod g^ammaticos TecenliO' 
ret nOTo qaodam atlractionis commeDlo explicare ansos falli 
docet BeTnhardy. Synt. p. 20^. 

T. 11. Egregia felicilatis maximae imago. Nam ipsa 
iflTidia qaae semper feliciam gloriae obtrectat, magnitndine 
rci qaodammodo obstnpefacta, quid faciat nescil, 
ciTictam se fatetnr. Uanc enim esse lim Terbi adBirari 
cidl. Horat. E^st. I, 6, 1. multisqne, quae iUuo interpretes 
CDBlDUmnt, exemplis, ideo anDolandam esse censDimns, qood 
Harkland., quia alind Terbum desiderabat, Gorrupt»m hunc 
iDcnm eaae censoit ad Stat. Silv. I, 4, 93. 

T. 13~15. Codd. pro lieel — iuTat et deinde Nec 
lioei. GorrnptDm locum crilici omues Aensernnl, ideoque 
BerDoldi eoniectura Nunc licet ante Lachmannam pasaim 
recepta. Hic Tero pro iuTat — tubet scripsil. Nos, qaam- 
Tii aliqao modo etiam libromm scriptnram inlerp^etalione 
GenBanica Tindicare iusliluerimus , nunc tamen, qnin aliqoid 
a Ubrariis tnrbalam sil, non dnbitamus. Facili enim senten- 
GarQm progressui lieel illndT. 1&. veliementer obstal. Lach- 
nnaus enim, qai poelam a praetore et cnstodibus prohibilnra 
Use ut, quominus anle fores excnbarel, inlerprelalioni saae 
T. 12. obesse praeterTidit, «bi cnm poeta decimo tameu die 
adailti se fatealur, iam ne in triTiis qnidem sibi somunm 
Diutcessum esse sine aperto mendaeio dicere non potnit. Frae' 
terqa t. 15. non ante fores pnellae, sed in aniTersnm'in 
IriTiis permissum sibi dormire poeta negat. Quod quidem 
HDB denm, nedum praetorera yolenti negasse crediderim. De- 
niqne Properliiis, quamTis perdile amans, tanen non adeo a 
Boribas antiqnis desclTit, nt quod ab illis semper poena et 
dedecns habilom esl (cf. El. H, 16, 39. 40.) tanqaam gra- 
liam el honorem a pnella expetereL Nec tamen Seroaldi 
eoniectura quidq^nam proRcimus, nt qnam neLatinitas qnidem 
ferat. Etenim cum t. 15. a conianctione ant incipiat, qua 
duaram reTiim coutrariarnm oplio datnr, bic t. 15. el 16. 
Md diTenas, sed ila siniles sententias coutinenl, at si ne- 
gatio abesset, particnlam Tel polius exigeret, qnam eam 
qnae nanc legilur. Gontra in enuatiatis negatiTis huic snnra 
iDGum esse, tcI tironibns notum. Qnare sic oidornandDin esse 
omnem bnno locnm existimo: Nec iuTal in triTiis — re- 
qnieicere — Ant per r. m. T. f. Nnnc iacere e duro cor- 
pui licet oelt. Transpositionia enim prinum Gaosam fuiise 

■n„jN.«j-vG00glc 



150 Commeutarioa lu Prop. 

intlift Temua ad litleras ■inillimk exittimo: Neo et RL- 
Qaeffl erroreM cum sero aDimadTenam emeiidwe tameB Tel' 
lel ii, cni comnuue noitroram libronun exemplar debetnr, 
lilteriB, nl fit, super Terbn disticboram primaria posiUi ordi- 
Bea renn indioaTit. Qaod falso aeceplum ab inseqnentibiu 
librariii, ul Terba salam ea, non Tersas mutarentnr, ebcit: 
lam Tero Tlde sls reliqaa, Verbi enim iuTare sigoificatio, 
tfM iittn qnod prodesse et paAie tempas es*e sonat, 
in Tolgaa lota est Licet Tero a prepria TOlnntale cua 
iirbana qoadaa lenteDtiae natalione in necessitatis Tin de' 
flexon HOH ita raro iaTcnilnr, Telati in hiace dicendi fornu- 
lis: abire licel; dacas lieet. Simite enira nostniu 
Msege», Nan qaed Lactmann. inbel ideo legere TOlnil,' 
„ne post noTtem dominam mntare se DOUe" Propertina di'< 
cere Tideretur: snot istae argutiae. Mortii eniu ninai 
etiansi hoo looo terias, qaod nolim, accipiat : taraen lenten- 
tiam inbilo iDterdem nolari a poeta, qaa^ Teri admonito «1 
atibinde Tesipiente (pracsertiu Tcnns finem carininum) do- 
finimBS Quaest Frop. U, 3. p. 84. et acouratios p. 99 sf. 
Itaqae kic eril scnlentiamm nexns : QuamTia tam nisemn no 
re^idsrlt dnritiei tua, nt mori, quara hanc aerTitnten ferra 
Bfttins Ttdmtur, tames resiitam el qoid obieqDiom iposoU 
et fidcs,.ltemn ekperiw. 

T. 16. trita quod optini libri taentar, Tilfari iitos 
telra natato leli. Herbae enim et Tenena, ut solo taetn 
nooerent — boc enira iitelligendnm esie reriia „auBere ia 
manna" docent — trita fherial et frioata neoesse est. 
Nam TCteres ian Tenenorani| innnctiODibtis nsns essOf Fliiiias 
anitor eit N. H. XXV, 7. 

Blefffa •S^Vm. 

T. I — 4. fpie secam a^t poeta, et dan in rebns ana- 
toriis Talgarii sapiendae praeceptii in ordiaem redigere IpsBB 
ee fio^t, fignrata hac et coupenta oratione falsan litan do- 
GtrlBam irridere le si^ificat Gf. Q. P. U, 6. i. H. §.6. 
p. 117. ibld. pp. 109.126. Dtspositionem iltustraTinus U, 5. 
p, 99 sf . 

T. 5. Scripsi qned cnm fiioniiif^ano Ilali.exhibent. Gwr- 
roptoi tamen qnin locas sit, aon d^ito. Nara candere da 
splendido maxime colore dicitar. Qaod qnaraTis inlerdam 
in oanos cadere possit (Tiball. I, 11, 43. Virg. Gir. t. 320.), 
tamen ab hoc looo, qno dedeeu potius qaara oraatns Mtr 
j^uificatar, alienum est. KeiL (p. 18.) tenderet ci. inan- 
dita Tocaboll signlicatione, Fadllimiau .esset ec NeapoU- 

n,gN..(jNGoo^le 



Eleg. II, 18. 151 

kio Nligere: TaneseereL Sed altiiii Mdtn ■orlma 
Haabiirg. dooet 

T. 9. (11.) andia onnes. BnoaMu Dlnii correiit. 
lo Tersa breTiori Scaliger abiniiGtoi coni., qnod receplan 
eerlalim est ab ediloribns. Sed omnis leci difficullas et fra- 
atrata emeadandi pericala inde orla, qaod DOn de redenale 
ad niarilnin Anrora, sed de diBcedenle Kr«eaem eue in- 
lerpretes praelerTidemnl. Qaoran auGtorilati ego qaoqae 
loco Callimacheo (Ii. lar. Fallad. 5 sqf.) ledncbis, olim in 
iDterpretatioae Germanica cessi. Al falsam esie eam ratlo- 
nein iam illad docet, qnod de Aarome eqni* &d Orientem 
reTeclae nonqaam apad antlqtiOB, at conaentaneata eit, men- 
tio fit. Nam Aarora aeque occidentali Oceano mergitnr, ne- 
(iie illic Tilhoai est domns. At ne de Sole qniden. Hnnc 
snim c;mba polins per Oceaaam Telii, nt «anc cniTnm ile- 
rum conscendere possel, antiqna fabnla fnit. Gi HiowermaB, 
JSlesichor. all. ap. Alliea. XI. p. 470. Ann. Branck. I, p. 62. 
Be;n. ad Apollod. II, 5, 20. Praeterea iata nt lenieniia 
prodiret, dnabns coniectnris opas erat — alnis el abiaa- 
cios. At semper restat scropalas in Terbo decedens, ad 
qnod abUtivnm coelo apad animnm snpplere in kec senten- 
tiarnm nezn durissimom foret. Nam enn proxima lit con- 
lagin Gommemoralio , nemia^m nisi bnnc intelligi poue, a 
qno Aurora decesscril, patet. Fraelerea participiutt praesen- 
tis decedens praeteriti et paene plasqaaBperfecti loco dici 
•muis Latiaitas Telal. Tn Tero apnd aoinum finge Anronun, 
dun dilucescit, diem nimis matnmm redire frustra qneri, 
deinde amplecli saep^ inler discessamTilhonun), tandemeqnos 
lavare et iangere, alqne adeo conacenso etiam cnrm fata 
dnra increpare. Sic conmoda ernnt onnla. Neqoe ego nt 
per hos gradas quodammodo oratio ascenderel, disticka prae* 
pOGlero ordine poaita mulare dabitaTi- Quam facile enim ab 
iisdem TOcibus incipieotes Tersns a librariis lurbari potnerontl 
Verba autem laTit adiunctos equos ne quis sie quoqae 
laborare opinetur, more Fropertiano pro boe: laTit et ad- 
innxit dicta Coll. Q. P. II, 6. s. U. \. 21. p. 140. iotelliget. 
la andis Tero, qnod recie laoohns intactam reliqnit, Webe-* 
rus (Gorp. Foel. Lat.) crassa Minerra interprelalns eumii 
aliqnid sapere nbi Tidebniar, cam illam irridens exclamaret : 
Ma^us honor, si decedens coelo Anrora primnm maritum, 
deiade eqnes lavit Vides sales. In nndis euin esse ad 
«idas, Fropenu interpres non debebat igoorare. Gf. Q. F. 
H. 6. s. U. §. 15. p. 135. 

T. 23. Dubitare possis, almm de faoiei an de eomae 
nedicomento sermo sil. At t. 26. Belgicam cotorem 



■vGooglc 



153 Commentarias io Prop. 

gtuUiBi esse noii possc, qno Britnnni corpna iafeeeniiit, cer- 
lam csl. Hoc eBlra caeralenm Tel nigrnm coloreH et- 
Sciebat, quem in facie fagisse, ta crinibas certe non expelisse 
piiellas constat. Cf. Gaeiar. B. G. V, 14. PUn. N. H. XXII, 
1. Qaare bene DonilL Miscell. Vol. V. p. 125 sqq. sspo- 
nen, qno crines ratilabanlnr, Galliaram iareatnB (Pliii, 
XXVni, 61.) intelligeiidnm esse censnit. Cf. Amtzen, de ca- 
pilloraoi coloribus el tinclQra, quem cilat Boelliger, Sabiaa 
I. p. 13S. Spnman Batavam Martialis focat (VIII, 23,20.) 
Tel pilas Mattiacas (id. XIV, 27.). Adde Wesseling. ad 
Diodor. I. p. 351. Beekmann. Hislor. InientioDn. T. IV- p. 
1 sqq. Betker. Gall. H. p. 27. NiJiilo tamen secias, qaia 
Propertins Cyntbiam imilatam infeclos Britannos di- 
cat, eliam Britannos comai mtUasie minime colligilar. Nam 
liac de re neqae coDStat, neqae, dI KaiDoel. opinalnr, BdtaHni 
et Belgae temere confandnnlar. Atqni pictoram Britaaao- 
nun tiuQ frequens est commemoratio (cf. praeier U. Caeaa- 
ris et Plinii modo oitatos Pompon. Mel. lU, 6. lornand. 2. 
Herodiao. III, 14. Solin. c. 25. Isidor. XIX, 23.), at nisi ad 
illain moren pingendi corpas tbI ferro pnngendi referri verba • 
jlla non possiat Hoc igilnr Talt Properlias: Nonne tu ar- 
tifieiii exlrinsecns qnaesitis natarae decns cam per' 
dts, aimiliter insanis alqoe Britanal corpns pingentest 
Binc simnl, qnomodo tt. 31 sq. accipiendi giat, appareL Hoe 
enin ait: „Si asciticins color per ae pulcliram etficerel fk- 
ioiem, etia.m ai qaaceernleo colore ioficere crines Tellet, 
ptdcfcra vt babenda esge^ keqneretur. Qaod qoam absardom 
■il, Tidca.*' . 

T. 29. 30. Laclimaanas, pnto, ne deesset qno ingeniaia 
exereeret, pre certe in ed. Lips. per te scripsit, cnm al- 
ternn aat nimis brere, anl bis otiosan diceret. Non inrat 
eadem tela, qaanTia liceat, in illud per te retorqnere, nodo 
bene habere qnod Properlias dedit cenieas. In brcTiori 
aaten Tena ne pro satia Heinsianum sat ei necessarie re- 
poneodam credas, cf, Q. V. H, 6. p. 124. §§. 11. 12. 

T. 33. „Honestis Tocabolis analorem significat." LaiAm. 
et simiUter iam priores inlerpreles. Tn polins confer El. I, 
0, 23.: Tn mibi sola domns, tn Gyalliia sola parentes, 

T. 35. Gonicias amoris mutui lectna castodia diel- 
tnr, qnooiam eins memorem peccare padebit. Qaam ao- 
ten peccare pndet, ea tnta sat est, neqae alio eustode ege^ 
Qt ait EI. U, 6, 40. Eodem modo praeiexta, pudoria inTe- 
ailis insigne (cf. El. III, 15, 3.), cuslos paeri dicitw Pers. 
V, 30.: Gnm primnm pkTido cniloi nibi pnrpura eessit. 
Add. ad EL n, a4, 1. 



ji-vGooglc 



Eleg. II. 19. 153 

T. S6. fQrVani codd. oplimns qniafue. Nec fHicqvaia 
BBlo, qaanT^s ante maria — 'terraa poiaeris expeolare; 
et iic Gujetos. Al op Ume iam RulmlLeD. contolit Ot. ex Pont. 
i, 5, 76.: 



T. 9. oolea. UDnm Meateliannm nt hio plaris focerem, 
fum rdiqaos liiiros ODiDes, DeceBSilas effecit Nam al)itii- 
rse CyDtkioe scriptuiD lioo carmen siogali ab initio Tenn 
danut. 

T. 13. rara iDlerpretaDtar, qaia eacellam minos frO' 
tpienlabalar. Immo, propter doni Tilitaiem, FretiosDM 
oiu hoc qnoqse in pauperlale agricolarom. Cf, od El. II, 
10,24. 

T. 19, piDit. HoG loco etiam KmnoeliHS aliqaid nsTi 
wns est. Pro pina eaim fiarmanni indiciam secntas pen- 
lit reposuil, et reddere pennis coraaa inleTpretatar: 
tsgittas bamalas «btnsas reparabo. Sagillas enim 
cornna dici iis exemplis docel, qaibas arcss corcn appei- 
iUar (Ot. Met. 1,4&&. V, 383.). Deinde Teroexponit, etiaoi 
fconas sagittas dici. AdDiirabilis oonfnsio, et qoam ex- 
fedire longam esl. Gansam tamen andaciae hanc profert, 
^od sacra Dianae iam aotea commdmorata siDt, «I 
aljqnid desideretar qnod ad TeDatioaem pertineal. Andio. At 
qnierilnr, qao Domine conmemorata sinl ea, quae ille sacra 
«il, ego Tota intelligo. Nam adiectiTnm sacra t. 17, ad 
TOta T. 18. pertinere nOD sensit £t lacobsias qnidem £pi- 
itoia ad A^tiuBi ^at» (P- XXX.) t. 18. ponere TOta pro 
tacere Tola diclnm pronnntiat. At hac in re propriatt 
Romanis Terbam est Tolam snscipere. Gf. Martial. VIII, 
4, 2. Cic. Legg. II, g. extr. e legg. XO. OTid. Trist. lU, 
12, 40. Uiac sigla illa (E. V, S.) in inscriptionibns interpre* 
taada esse Viscontios doeel M. F. 01, t. I. p. 101. not. I> 
isterp. Gall. Impetralo Tero, qnod optaTerant, Tota (i. 0. 
res ex toIO promissas: cf. Lachm. ad £1. III, 17, 29, i. o. 
11)24,45.) locis sacris suspendehanl. Qnod et reddere et 
lolTere et ponere Totnra dicebalor. Gf. II, 14, 27, II, 
10, 22. II, 28, 62. II, 25, 23. Or. Amorr. I, 7, 36. Gatnll. 
XXXVI, 16, OTid. Amorr. I, 11, 26, Heroid. XV, 181. 183. 
Nep. Fausan, 1. Gic. Act. in Verr, IV. o, 28, 36. qaos citat 
Bronkh. ad U, 11, 27. (i. e. II, 14, 27.) Schmid. ad Hor. 
fip. I, 1, 11. Mitsdieil. ad einsd. Garm. UI, 36, 6. Adds 



jnGoo^Ic 



154 ConBUntaritu io Prop. 

C. L Oreim n. 1704. 1707. 1708. oidl. 181». Heqnt alidr 
fo«eee vi&ivat pre avart&hat dici probaot Wolf. ad 
DcH. Lept. p. 307. Yalcken. «d Eoripid. Fhoen. 527. Bie 
Igitur, qnod iani FuseratiDS Tidit, aententiitniB sexm: laoi 
Tccaperata GTnlhiae smore Veneri gratas TOta p o n o snsce- 
pU; iam nora Diauae inacipia, et si propitia mihi fneiit in 
Tenando, in delubris eins (hae antem innt Eilvae) praedae 
parlem, eoroaa excelsa, SDspensnrnm me Toto damno. Kab 
tcstimOniis ttns nsoB ab interpretibns ad h. L congestts: OTid. 
Met. XII. 266. SchsL ad Aristoph. FlnL t. 044. Spanh. ad 
GaUia. b. Oian. 106. p. 246. WesseUag. ad Diodor. IV, 22. 
p. 266. adde Lonj;i Faitoral U. p. 67. Villois.: td 3i de- 
foe xiQaaiv avtots ivim]§av %fi nlzvi. Leonid. Ta- 
rent. n. XXXa Mn. Br. I, 228. Anth. Gr. I. p. 162. : za ^ 
ixva^^i^tt fnvtaniay ^^aYfiar vTiif xQoyaat' Slat 
ifit^a nltvv. EiTCii ep. I. Ano. Br. IL p. 295. Anlh. Gn 
HL p. 8. Pina Tero pro piaai diciam nsn maxime Tol- 
gui: cL coament. ad El. U, I, 66. Neqne ego credo ple- 
liortn formam apnd qaem^aia poelarnra epicoram tcI ele- 
gi a comm ocearrere. Ita metro adTeriatar. llnnm restal, qa* 
■agia Kuinoelii dnbitationem excuses, qnod inter medias oc- 
cspationei Tenatorias TOti mentionem poeta facJat. Nec ta' 
mta piram. Nam recens adhoc erat dearnra commeraoratiu, 
Mcdnm alind qnam generatim TeoatDrnm se eise promiserat. 
Reete ig^r primnm in naiTersnm Tenari ae Telle ai^ 
«t TOta saa lolTat. Deiade singnlas, qnibns oper^nrat 
i&Xf Tcnandi — partea Iractat. 

T. 21. Hon mallura abfait, qain Groningani temerare 
lecipsrea, nisi cenlra illnm turba omDis, non ineondiia led 
optbii dnoibu Neapol. et MenteL staret; et babel sane, que 
lil* 'leiiptwn eximie se commendet, quamqoam^ exempla s 
Bronkh. citntat n sacrilegiis snmpta omnia, minime sd 
rem pertinent. Sed licet ista priua et propria ait significa- 
tio, «Itera tamen kinc dedacta, non minns proba est aut La- 
tina, qna nndaciam notat opas bDmanis Tiribns raaius aggre- 
dieotis. Sie Valer. FIocc. I, 627. Argo nndas temerasse 
ffiutar, Stot. Tbeb. UL 463. Feneus TOlatn nnbes te- ■ 
aernre. Hoe seosnAIpes per Hannibalem temerata|« 
(SiL It. XV, 629. coll. UI, 4fl9. XVU, 601 iqq.). litna te- 
neratom (Lnoan. lU, 194.) Tocantnr. Atqne adeo idem SI- 
lius (U, 473.) „SagHndnos" qoi fame coacti corinm com»- 
^ant, i.nil" ait „temerasse piget" Faceta anlera esset soa- 
rndl Tiriam detrectatio, si Propertiua mollioribos solara certa- 
minibM (^tni, tam diras beitias aggredi Tdat nefas reforni' 
4are se fingeret Neqne tameo alternni tenlare maiis; 



jNGooglc 



Eleg.ll, 19. 155 

• Mmpe Telnt eminai. Utnt tanen eat, ridlealHa apertaB 
ut, et metm Iocobi». Qiianto nsfis risnni debnt Bnnkli, 
fui swio et pkene anxiiu quaerit: „8ed quid fat vtf leeBest 
llli CBTte is Italia nnlii eranl; credo mendan kten 
ifl Jus Toce." 

T. 23. De hTperbato tH. Q. P. II, 6. I.II. §. 11. p. 133. 

T. 24. atricto. Vnlgata utqne «d LaekBaBBHm strn* 
eto, ^ol obscaria qnibnsdaiB Itidorum libria tatnn eiedek 
bsnt Sed reote Hemiterbnsins (}a Addendls apnd Bnns. p. 
M3.) ^ide gladiis tnJaticinm ad aUas etiam res, qoae ex- 
pediuntBf et ad praesentes nins paruitnr, ehganler adUbsri'* 
sbseiTat Sic Btticlo arcn ap. Valer. Ffau». V, A60; 
■tringere Tenabnla Anson. Gp. IV, 30. strietifl telit 
Cludian. UL Gons. Honor. Vy 11. 

T. 25. De regione, qnae hie describilnr, t. Q.P. I^ 1. p. 8. 

T. 27. Cnm Passeratio, qni conari ve^m itnpri essa 
dixerat, Terecandns Bronkh, rixatnr; ipse explicat: „QaotieB- 
cnnqne parabis inctemenler mihl dicere." Non ego lantas 
litea componain. Hoo solnm ato, non ninfs honeatnm Tideri, 
qnod ne Gjnthia conetnr Propenins metwt. Idem certo, 
de qno el. proiima extr.: Gredo ego narranti, noli com- 
■ittere, ta,ma.t. 

T. 31. Qnae interpretes hic dnbltanter ie fasclnatione 
Beicio qna coniiciDOt, ea qaam parnm eam anteoedeatlbnB 
Terbis cobaereuil, lacobns docet. Gains inier argnmenta hoc 
■iiie dabio est potissimnm, qnodqnomodo solitndo Cynthiae 
non matandornm nomiQnm caasa cogitari possit, neqna- 
qaam appareat. Qninimtno fascinatie pnellae emni praesen- 
tis anici anxilio deslitalae mnlto magis nocere dt^ebat, qnam 
li Romae cum Properlio fnisset. Probabllieran fOrtesBe cre- 
deres Weberi opinionem, cnl ia Tenns ad snpentltieneai 
qHoadam perlinere Tidenlnr, qna amantes in absraliB amica- 
inm pronunlialii fortasie qnibasdam nDminnm InTersfOHibits el 
nntatiDDibua secapdnm ar^anoB qnasdam leg<es ab earnm 
perfidia sibi lolerent cavere." At kingula paene Terba 
coniectnrae tmi. Itaqne baad procnl aberal qnin lacobi 
iDTentnm ingeniosnm pariter atqne facile metnam repone- 
rem, cnins sensnm lic explicat: „Haeo ipsa lolitnde tna en- 
ram mihi eximere non potest, qnin abseDti mihi ne qnii no- 
ceal metnam. — Nam: Homina tna In asiidaa lln-^ 
gna netno ita explico; pnlchritidi^l et doctrinae tftae fa- 
na, qnae in emninm ore est, nt te latis occattare po- 
Inerit, timco." Egregia lane baec conieeiura, el in qna nihil 
reprehendas, nlii qaod duai negationea Laline fortins negare 
lie tOBere poise, iBterpretibas CFediderit, Melior tamen ab 



■vGoo^le 



150 Comntentadas te Prop. 

liU faoqBe pBiiti lacobi ratio, quam reUqnonim laterpretDm. 
Ne eoim si simpticiter fiDalis est particala, nnuquam post 
le patilar alteram negationem, iiisi qaa arflrmat. Nam qaae 
Bartbins Mc citat Heynii ad Tibnll. IV, 1, 164. annotata, 
ea ad ssnm particnlae neqne pertinent, ab hoc loco maxine 
Blieoa. Gf. T. 6. et El, U, 30, 3 — 6. Krllger. Gramm. Lat. 
fi. 510. noL 2. At ne iUad qaidem Giceroniiinnm 11. Verr. 
11, 24.: „debebat Epicrates unllam Dnmmum nemini", ant 
Terent Varroo. de Vita Pop. Rom.: „qaod a rege munera 
eorum nolaerit nemo aeGipere" — sl tamea uterqoe lo- 
cus (a lacobsio comparatut Anthol. poet. taL p. 182.3 salii 
a GodicibaB Intns est (cf. Haas. ad Reisig. Gramm. Lat. p. 
408.) — ninis hoins Tersns natnrae simile. la prohibitivii 
Tero ennntiatis nnnqnam a probis auctoribns commissum eu- 
atimo, ot pro nna negatione dnas ponerenl. Itaque uc qno- 
^e, ut diximus, terior lacobi ratio. Siquidem ono certe 
I9G0, qaem praeteritnm ab omni&ns grammattcis miror, poit 
Terboin Tereii ne non pro ne sine olla dnbitatione legi- 
tur. Eit ille in medio positus Gic. Gat. I, 2. neque solnm 
a Godicibns, quod Bciam, tntns, sed etiam Qnintiliani leslimo- ' 
oio coofirmatos: „Si'te iam Calilina oomprehendi, si interfici 
Inssero, credo erit Tereudnm milii, ne non hoc potius omnes 
l>ODL serias a me, quam qnisqnam cradelius faclum pntet." 
Ego Tero peccandi initinm fecisse exislimo eos editores, qni 
primi pro non inTexemnt ue. Nam e noslris solus Gronin- 
ganuB illad habet, facillimo lapsn, praesertim post nemo. 
Asaenliaatnr dubiae fidei libri : Colberlini et Regii, cum sin- 
gulis Livineii et Gebhardi. Sed recte lam expolsnm a Be- 
foatdo, BDte Bronkhnsium patroanm ioTeDil neminem. Lachm, 
Jn digerendo hoc Garaine intactom reliquit lam vide, ne 
aptissima eTadat aeatentia haeccei QuamviB taprocul ab Urbe 
corruptrice in solilndine moutiam agas, non tamen Batis sc- 
cnrara me ratas abstineo, qnio 'de te tnaqne fide anxins tnum 
nomen meute et ore TOlTam, te assidne ^ogitem, te loquar 
(sfc £1. I, 18, 31 sq.: „8ed qualiscnnqne es, resDnent mihi 
Gynthia silTae, Nec deserta tuo nomine saxa vacent," et si- 
niiUus etiam Tibolt. 11,1,32.: Nomen etabsentis singnla 
Terba soneDt). Nam Roma cum absis, ego caalos a te 
absnm. Al (nl ait El. I, 11, 13.) „Ealet amoto labi cu- 
^tsde pnella." Absenti aulem amatori qais uocere noloe- 
xit? Nam ut rarsns ipse snl inlerpres El. II, 34, 4.: „for- 
jnosam raro non sibi quiique pelit" Vides ialerpretationis 
modum et cansas. Unioa tanlnm rei ratio Tideatar reddenda, 
qnod mnlare simpliciler agitare, siTe Tolvere Terliinus. 
Alqai mutare iden est> fuod moTitare i, e. frefnenier 



ji-vGooglc 



Eleg. II, 1». 157 

aoTere. Nud qnod wbnjn iUiid ' soeplssine cnm altero 
mDUre confundi a librarlis perbibent: non a libmriis 
boG faclara esse videtur, sed ipao sermonis Latini us». Nihit 
enim mntare nisi panlo aliler declinala eiusdem Terbi forma. 
Ut enim nnum ex oiao (Mo^iam. Scip. 1.), plurimi ex 
ploirome, munia ex moeoia faclom esl, rel, quod accn' 
ratins est, nl ex proTideqs, boTicnla, loTipaler — prn- 
dens, fancnla, Inpiter fit, nl dmiqne bOTibas uiodo in 
bubns modo ia bobus contraliitur (cf. Scboeider. deElem. 
t. L. p. 126. p. 77 8qq.): sic mQlare ut ex mOTitare 
iiiitum sit, consenlanenm est. MoTeudi anlem DOtio in eo 
freqnentaliTO apparet. EI. II, 15, 7.: Qnam Tario amplexu 
matamus brachia. Ch\i. Mel. XIll, 937.: mntant la- 
tus. Ubi tamen in aliis librii: motanl. Itaqne recle Wag- 
ner. Virg. Acn. III, 581.: ..fessnn qnotiei mutet lalDs" pro 
nolei restilnit, coll. Stat. Tlieb. III, 595.; -~-ant ubi lenlat 
Enceladus mutare latus. Nam illic nnns tantnm liber aperlo 
(riossemale: Tersare. Aperlissima anlem significatio ea est 
Virg. Ecl, V, 5.: Zephyris matantibus nmbras. Qnod 
cum codex optimus qnisqoe commendel, iniaria uqdc motas- 
tibns rKeplnm, ilem VI, 28., nbi nanc legitur: tnm rigidas 
Botare cacamina qnercus. Aea. V, 707. tameo.ln plnrimig 
eodicibus est: „Nnac hoc iogentes, nuac illna pectora cn- 
ras Mnlabal" seusu hand ambigno, et qno noster locns 
•ptime illastrelur. Qnamqaam illio qaoqne duo libri: no- 
labat. ' Hno perlinere Tideatnr omnes loci ii, qnibns mn- 
lari loco Tcl matare se loco (ul esl Plant- Amphilr. I, 
1, 118.) pro „noTere se loco" dici GronOTins (ObserTT. III.. 
c. 1. p. 131.) amplissima exemplorum congerie demonslraTiL 
Qnocirca etiau apnd Sil. Ilal. V, 234.: „Mulat'ulroqne ca- 
pnt" ex Pnt. et Ox. codd. edilionibusqne priscis reposnerim 
pro eo quod nunc legilnr: nntaL Cf. praeterea lOGos ab 
Ueinsio ad OTid. 1. I. ceogestos, ilem a Wagner. ad Virg, 
1. 1. et Burmann. ad noslr. II, 12, :M et ad Claadian. belt 
Get T. 545. Quodsi qnis dixerit, Terba itla natare et mo- 
tare origine eadem etinilio sola prODunciatione diTersa, tem- 
poris decursQ diversas etiam significationes traxisse, at mo- 
t&re maneret frequentatiTum, mutare in Tulgatam nnncno- 
tionem transiret: baud eqoidem magnopere repognarem, nisl 
illnd Tocabulum nnsqnam certnmstare, Bolaque Serni gram- 
maiici aactoritate apprebatum esse critiGiB Tiderem. Unde 
qnis eius demam aetate discriminia canea procuaum illud esse 
inre coniicial. Uoc antem certum, ant mutare hoc loco 
pro moTere accipiendum, anl in motare corrigendum esse. 



N..,j-,Goo»^lc 



ifiS Commeiitarias in Prop. 

T. 7. snperba Paccias et Gim eo Volscns et Beroal- 

dai. Reliqni Ubri saperl)e aot superbae babeot, proul 

vel Niobae tel Niobe scriptom erat. Nain pto genilivo 

I fere flt, Ubrarii babueranL Qnare Lscbm. 

peroe rescribere, qaod mirnin (piantQU ie- 

et Otioaum. Saperba aalem ne ad bnBta 

[letlins uon metuebat, plas aliqaanto qnan 

odicio leslorum sooram conlisns. Cf.adEl. II, 

le de qno idem Lacbm. dnbitat, laperbam 

I fnodere nou ita ait, qnasi eodem tem- 

am et mollem fuisse Teltt, sed qno nerro- 

saperbiam vel S^vtiiagov specie ugnificet. 

Frorsns boo Propertiannm. Gf. Q. P. II, 6. §. 21. p. 140. 

Reqae enim illam in tanto brevitatis studio idem qaod Ori- ' 

dinra decebat, qni commodius aliqoanto et TerboBios haec ex- 

ponil Hetoidd. XX, 10&.: , 



Getenwi nec tanlnm pro neo tantopere dictnni reete 
Pfi^ertio LachM. Tiadicat colL El. U, il, i. Hl, 18 (i. e. 
II. 25.), 40. Glaudian. RapL Pr. U, 95. 

T. 8. deflnit, pro quo deplait Scaliger, Bon. nti 
BnrmaBO. el BarA. Tidentur eustimare, Heinsias coniecit, 
recte cnm accusatiTO iangi Lacbmaan. coli. Glaud. in Prob. 
et Olybr. Gonsnl. 51. de laadib. Stilich. II, 263. docait. Com- 
parare licel Graecum haiv Eoripid. Hec. 528. nbi t. Mus- 
gTBT. Rnhnli»!. Ep. cnt. II. p. 264. lacobs. AnimadvT. ad 
AnthoL Gr. T. I. p. 163. et, ut hocloco, de re deorsum ca- 
duca, siaili a plnvia repetito Archil. frgm. XVII. Br. ap. 
Ckm. Alex. Strom. V. p. 725.: 2v d* e^ya In av&Qtunavg 
&etg Xno^yi %a xa&ifitaza, si recle ante Scbneidevr. aio 
VV. DO. Ubros Hss. iicnti edidemnt; hic enim! op^s re- 
acripsit. Neo nimm in ipsis flnminibns; bomm enim nalars 
eat fluere; accngativos autem per ineS^y^oiv id qaod Terbi 
ti efiEicitnr commnni ionaiam Terborum nsa sigoificat (cf. ad 
EL II. 1. 0. 11,7, 11. I, 3, 7. Burm. ad AnthoL LatL pp. 
10. 173. IL p. 69& Eeya. ad TiboU. IV, 1, 86. Bemhardy. 
S^t Gr. p. 127 s^q.). Hec Tero noTnm, qood Propertius 
flaere Nioben, qnui lotam liquescenten, aiL Nam manare» 
qned in eadem re OTidiui exbibet Met. VI, 312.: ,4acriraaa 
etiannnm marnora nanant" et Sesec. Herc. Fur. 390. (cf. 
luTeoal. Sat VI, 623. Horat. Epist I, 19, 44. Interpp. ad 
Peca. FioL extr.) pauUalum differt. Propins igitnr ad no- 



jNGoogle 



Elcg. Q, Mi 15* 

i^ rem (puMx exenpla a I.ukii. ««Uafa Fetrfln. e. 71. a»- 
ccjit: Delia efflunnt Tinutn e^ si hnne lieet pro feat» 
dtare, Isidor. XVII, 8.: LaorimaB efflunot lirgulae. . 
Vtnin snccnrrit Properlio verbi floere nsas, quo in rebns 
' udis ct madentibns vel etiam inandatiB dicitar, Teldt LiT. 
XXXVIII, 17.: flunnt sudore membra. Carl. VIII, 14, 
3. Vir^. Aea. Ilf, 626. SiL lul. I, 526. (aliter XU, 19.) 
Orid. Met. IX, 67.: brachia sudore fluentia. Add. Gic 
de Oral. II, 266.: buccis iluentibus. Huc etiam pertinet 
EL HI, 22, 2,: Propontiaca qna ftait Istbmos aqua. 

T. 11. In teqnid esset, explicaTimns Q. P. II, 6. p. 134. 
Ob ocnlos antem Tersatas Tidelnr Paallo SileDliarie ep. 16, 3. 
Aiin. Br. III. p. 76.: ];a^xea vixa feix''] xat dtiJnove 
X^odg 6 navdafiaifap. 

T. 13. De te Tnlgo explicaDl: qnod ad te attinet. Male. 
Nan cam dicitur Goniungeedum essei omnis Terborum ne- 
x\a docet. 

T. Ib. parentis. paterna coni. Hoeafft, Santenio 
pTobante in litleris mss. Pnlo, recte. Mirum enim, si pa- 
rentis Bomtne pater matri ex adTerso poneretur, quae ma- , 
B» etiam proprie parens dicerelur. 

T. 18. Anbos ana fides anferet, naa dies. Qnid 
!nl: dies anfcret, nemini obscnrnm. Nam tempns can- 
tSH eius lei habere, qnae lempore eo acddit, poelis anli- 
qaim est. Uiac II, 11, 4.: secnm hdo manera lecto Aa- 
leret extremi funeris ntra dies, II, 15, 54.: iucladet cra- 
slisa fata dies. Hiuc Tilaet meos et ratio dlei tribaitnr, 
11111,28,32.: „Et deus et darns Tertitnripse dies", qaod 
nenio interpretDm inlellexit; Tel adeo ea de die dicnntor, 
qnae bomiDam sanl eo die a^eolium, Telnt I, 13, 2.^: Tlna 
dies omnispotoit praecnrrere amaotes. cf. adHI, 11, 36. 
Hoo igitar faclie, utpoie iam Tulgatum et commnni recenlio- 
niB etiam linguarom asa receptum. Alternm rero nna fi- 
des aaf erel nOTnm, et cnins Tirtntem inierpretes magis sen- 
ttrrut (recte enim t. 34. comparant), qnam explicaemnt. 
feetse bi^ nou modo lempns, sed interdnm etiam, qnud si- 
aol eodem tempore tcI loco-est, causam alterins facli faciant. 
Et de loco qudem t. comm. ad EI. III, 11, 36. Ad nostrae 
Tno dictionis rationem pertinet Callimacheum ep. II, 2.: 
ifo^a^Tpi 5" 6aaixtg afupoTBQov "HXiov iv Xiaxt) xa- 
teovaafiEv, qnod imitatns est Virgil, Bucc. K, 52.: 
saepe ego longos Gantando paerum nemini me conderfl 
soies. Sed pnlcbriora illa eo, quod incundnm opus agen- 
tjbas re vera breTinsefficl temporis spatium et malnrius sol 
oecidere T i d e t ur. Similius igitor etiam Horat. Od. lY; 5, 28., 



vGooglc 



^ffQ Commeitfarinfl in Prop. 

qnod iitls Ven^iu non oommendatar: Gondit qoiaqne 
'dieni collibiu ia snis. 

y. 21. Fasseratias interprelatnr: aeptimuH CBrsns Innae 
deciiErilnr, et sic, nt semper, Kninoel. Sed recte lacobs. 
conf. Ofid. Met VII, 530. : Lnna qnater plenum tenoala 
retexail orbem. Nam dedncere, propriumde opere texto- 
rio lerbnm, illBSlraTimos ad El. I, Itt, 41. 

T. 24. non nunqnam. Qnod in qnibnidam libris «t 
non unqnam, lacoli. praefert. At tn coof. Q. P. 1, 6.p. 44. 
extr. Neque vero tota liaec elegia Fropertinm a Gjnthia, 
sei Cynlhiam a Properlio laesam ease ant certe laesan se 
credi lestator, Tid. n. 13. 14. 27. 28. 33. 34- Quod lero 
nimis langnidam et ineptam senteDliam Keilins (p. 53.) 
esse censet, qnonian non nonnnnqnsm sed semper, sed 
nnnqnam non receptnm se esse dicere debuissel Proper- 
tins: nae itle udd inleliexil, qoid iimvjjg valeret, graTissina 
JigQra, et cnins vin hoc polissimnm loco senliat, qni, nt nos, 
disiBQCtas vocnlas scripsertt, toto orationis leDOre in negatione 
posito: nAn. nnnqoam. Gf. ad £1. n, 1, 58. 

T. 31. nea poeva i. e. ego pnnitns, cf. Q. F. II, 
6. s. n. §. 28. f. 149. Fossis tamen cnm Vulpio ipsos vnl- 
tures lntelligere. Sic El. IV, 11, 28.: poena sofomm infe^ 
lix humeros nrgeat urna. 

tllegla XXI. 

T. 10. ille -maritiis. Gafe ne artina haec Tocabola 
inDCla pro subieclo habeos, qood Tulgo iBterpretes fecernnt 
Sed „maritus" ad praedicalum ease referendnin, ul sit; „ille 
merito landes habel, quia le repndiala uxorem aliam dnxerit" 
— nexns Gententioram clamat. Nam ne de t. 4. el 7. dicaa, 
sic demnm exempla Medeae el Galypsonis apta ernut. 

T. 12. £iecta est. Hanc scriptnram Gron. libri, Be- 
roaldi edilioue firmatara lacitns restituit Lachm. Rectej nam 

3uod Bronlih. et Burm. noa tenuisse GreDsam domum conten- 
nnt, qnae ipso nuptiamDi die simnl com regia co^flagraTe- 
rit, nugae istae sunL Absurdnm Tero qnod illi praeplacnit: 
Electa est lenui namqne Greusadomo. Nam quod Si- 
gyphi domum, uQd.e Greusa eral prognata, coatemptam 
apiid Teteres fuisse narral: crimine anctoris infamis eral^ non 
ob rei familiaris angustias ant obscnritalem coniempla. Gf. 
Borat. Epod. V, 64. OTid. Heroidd. XII, 54. 205. Euripid. 
Med. 740.: locos iam Burmanno cilatos. Nec probabilia ni- 
n is Bnrmanni palrui coniectara, qnam ille debila pietate com- 
nendat: Eiecta lenuiln. G. d., nt sit ablatiTus absolutiis, quem 



vGooglc 



tKfHt, f. c, BBbiect», fniiictiti eltan aliU aaiblgt lUeo (li. 
Iilerpp. ni Caes. BeU. G. I, 300> q<i>v>e certe PrapertiMiu 
noa eal. Alia Bcieos praetemitts. Sasui enin laeni, vt qni 
nasime; eiici autem Tocabnbim ia repDdiatD asiore quasi 
pwpriDio, cf. EI. U, 9, 2. Nam ne de aawder^fi dubitea, 
bKTitu illa concitata et caesa crebro oratio exiaiie decd 
faraea snbilas tabellaa iaiutun (ct Q. P. U, 6. §. 13. p. 
125.). Meqae igitar ant bic aut io praximo qnod stquitnr 
jutiolio quidqnani mntandam ceasee. Laolimaniiis eBim: „8ic 
a DDlichio iuTeitem delnsa Calypso," at infenis s Dnli- 
cliio UUxes esset, dicendi genere a Propertio dJeBD. laco- 
bm vero ladens magis, qaam serio tCDiaTit: iuTene et daa 
lasa G. 

T. 16. Ne qnis bic atlractioieai Tidere sibi Tideatur, et. 
Q. P. n, 6. p. 156. extr. 157. Nom discite hic quatiiape- 
tstiTDS verbi posie est. honae yera Fasserat. prolie la- 
Ciles ioterpretatur. Cf. Ei. U, 18, 22. coll; I, 9, 23. 

T. 17. Huic qnoque qni restal. Sic omnei, niai qud 
GiODisg. pro Haic — Hinc habet, nnde Taria effiuxenut 
Htendaodi conatus. Et Lachmanans postremo interpangendo 
SDliTenlebat : Hinc qooque qni restat? qnod non intd- 
ligo. Mireris, facillima saepe doctissimos latere. Uaec eoim 
tententia, quam neno assecutus est: „eUani post danna ac- 
eepta, Bihilo secius nimia facUitale peccaitf (cf, EL 11, i, 
41.42.). Haec qnoqne (i. e. puella noslra, Cjotliia) w»io 
rcpndiata nihii poena tna didicit; iam enim qaaerit idtefin 
aaatorem euni qui restat, quemque in talem &Te9tnn aitu 
qnodamnadD reserTaverat." Jn qno idem eam pericolun, 
^od in priore modo experla ail, maaere ait Pxopertins. Se 
Tero nmni tempore fidelem fntarDm eiae. Erfto taadem r»- 
Vpiscens iam nnnc se solum quaeral, JkUrer, ni ediMrea t<b- 
jbstissini uc iiderpretati innt. Gerte TCraa tiirenn'! pn» ^0" 
tei — potest scribnnt. Nee laale, ^anfnam altoraai quft- 
qae usn Fropertiano ntaxime defenditar. Cf* Q. F. II, 6. 
1. U. §, S. S, 115. 

Elegria XXn. 

Disposmonem iUostra^ns Q. F. D, 5. p. 101, . 

T. 2. Fosl mihi Lacltm. hiuc inieriiaasil; fniatra. Cf. 
Q. F. n, 6. s. n. §. 13. p. 129. 

T. 5. pidncit conb^a omnes libros cnm Fasseratio 
■cripsi. Nam qnanlo leTius fnit Ubrariorum peccatnm, tanto 
#ecBrias permanak. Usnm ntrineqne tetbi et dedice-rc et 
didncexe nde disertrenBt MarU. «4 Stat-SVT. ii^ d, 66. 

m. 11 



vGooglc 



103 Conmieiitarias in Frop. 

Bentt. ad Manli V, 425. WaVefieW. ad Lvctet IV, 773. 
qoos iam Lachm. cit&vit. Add. Drakenb. ad IAy. V, 38, 1. 
qiii freqnenHssimam eam confntionem in lii>rii mss. ease do- 
cet ad XXI, 65, 5. XLIV, 33, 3. et ad Sil. II. XV, 187. 
Burrn. ad OTid. Amorr. I, 7, 48. Met. iV, 372. VIH, 566. 
Gorl. ad Satlust. lug. 2b, ad Flia. II, 19. Ondendvrp. ad 
Lncan. III, 584. ad Front. praer. ad n, 3, 8. ct 23. ad Gaea. 
BeU. C. U, 6. 

■ T. 14. QUARE. Elegantissima ioterpretatione Iocdb a 
ceteris desperatnm Fropertio Lacbm. vindicaTit. Qaa de re 
^d. Q. P. II, 6. s. II. §. 15. p. 131. n))i sinilia exempla cx 
his BOstri carminibns conlDlimnfl. Laclimannai recle iam com- 
parafil Fetron. 137.: laris consullus PARET NON PARET 
Iia))eto. Addere licel Fers. Sat. V, 87.: „Haec rcliqaa ao-- 
dpie: LIGET illnd el UT VOLO loUe", vel, nt receBtis- 
simi editores maluerant: „LICET UT VOLO VIVERB tol- 
le;'* Invenal. VI, 194.: QnoUes lascivnm inlervenit il- 
Ind: ZSIHKAI VYXH. ibid. 483.: ,J)oDeG lassis caedenti- 
bnsEXI iuUMiet borrendBm." Senec. Ep. 49.: modo te pro- 
eecotns anm et Unen hoc MODO aetatis noslroe bona psr- 
tio esl," alia, quae diligentissimas C. Sclineider coUetpl de 
Form. L. L. p. 12. 

T. 17. 18. natara creato — et delnde T.breTiori: 
Mi fortona libri probi qaotqnot snnt omnea. Broukli. ex 
nembr. GomeUn. altero elian yenu Mi natura rescripsiL 
Frnstra; nam aatura et fortnna synonyma aUqnaleaos, 
ita diiferunt, nt natura nascenti solnm homiui dona sna 
impertial, per lolan lamen ritam mansnra, fortuiiae- ris la- 
tins dominetur, et omninm qnaecnDqne ipse Iiomo ratione aibi 
parare non possit, cansa babeatar (cf. Hor. Sat. I, 1, 2.). 
Uude recle noster „crealo" dedit, qnod couiecturandi im- 
potens Bnrmann. in creatrix mnlare Toluit, inre refutalH 
& Lochm. qui confert Anctor. Faneg. t. 5.: 

Sinc tiw nw vlrtM raptt mlrmida per omne» 

Vila madiK, tjuae H deeuet tihi jorH cre»to ■ . ■ • 

NobiHtat, eodtm pro «obiWola fitiuit — 

et HodU. IV, 18.: 

Hine et opei et regntt (Iwml et taepiu* orta 
Pavpertai, arteiqtie dalae moTCsque ereatia 
El viUa et eladei damna et eompendia rerMn. 

Add. nostr. EL IV, II, 47.: 

M naturadedit legei a lattgi^nt dueta; 
Vides natnrae Tin in naicendo efBcacem; el recte tamei 
idemj qnod propins ad uoslram rem accedit, l, 6> 25. ; 



jnGoo^Ic 



WH- B, ». |«8 

Mt ^H», fwm Mmptr iohM fortuntt itteere, 

Hanc animam eastremae reddere neqaitiae. 
Non ego atm limdi, non natu» idotieiM armit, 
■ Haat ne mUittam fata rabire tiolunt. 

Fortnnae igitnr Mc tiibnilar, qnod aliaa nalnrae (cf. 
comm. ftd El. I, 7, 16.); nam aatara fortaaae parg est. Qnod 
isonmerabilibas liceat exemplis comprebare, qaamqaam con- 
traria etiam pbilosophomm placitis liic pniecipi illis constftt> 
Neqne ego in hisce, ne tantisper qaidem, conuDoratas essem, 
nisi Lacliinanniim qnoqae BataTornin tiae dnbio in argutiis 
baesitaolem fortnna, quod nollem, pro ablatiTO habnisse 
Tiderem, nl senleDlia esset: natura forlnni (i. e. forte) 
mihi amare dedit. At istud sine exemplo ease reor. Nam 
fortnna qnidem natnrae beneiicio moitalibns tribnere ali- 
qnid recle dicatnr, non Batara fortnna. 

T. 25. reqnieTerat actiTO sensa, quod Tulgo eusti- 
manl, diclom esse non possfe lacobus demonstraTit. Reslat 
nt geminas Arctos pro aceusalina temporis babeas,' ut 
Tib. ni, 6, 52.: longas requiescere nocles. ' Nec mi- 
mm, splendidum illud sidus qnod per lotam noctem appareat 
(„ArctQ9 Oceani metuentes aeqoore lingi" Virg. Ge. I, 246. 
oii] <f afifiOQog iati XotfiQuiv 'Qxeavolo Hom. Od. «'. 275.) 
pro nocte ipsa dici, nt Lucifer pro mane Prop. 11, 19, 28. 
sidera in naiTersum pro nocle I, 3, 38.; nam soles pro 
dieb ns plns qaam perTalgalum eat. At hoc ipsam Clsndiani 
aemplo comprobat lacob. (in Cons. Prob. et Oljbr. t. 22.): 

Btiad secu» ac tacitam iMna regnante per drclon 
Sidereae cedmit aciei. 

Cf. Q. P. n, 6. s. n. §, 28. p. 152. Alcmenae autem quo- 
ninns geniliTom credamns, plnrima impediunl. Nam longe 
aliter Meleagcr, iam a Barlhio recle adhibitus ^^Antbol. Reisk. 
341. i. e. ep. LXXXI. Ann. Br. T. L p. 24.): 

'ifcFii yup Kol nqoa&t» M li3i.x/i.i}Vfiv ^ios ^lStg. 
nec nagnam loyem sic amicae nomine deRniri aeqne pafiarls. 
Tnm loquendi genns Propertio alienum, et qaod maximum, 
si genitiTum esse Toluisset,' Alcmenes scripsisset, Graeca 
positione, DOn Alcmenae. Gf. Q. P. II, 6. s. UL p. 164. 
eodem loco, quo t. 31. Andromachae e lecto reponen- 
dam esse demonslraTimos. 

T. 33. Inlricatias paollo dicendi genus a nallo animad- 
Teranm iare mireris, cnm duobns snbieclis nnam quidem prae- 
dicatnm tribnatar, ita tamen nt partibns eius praedicatt 
itenun discretis ad singnla subiecta singnlae per mntnnm nexae 
qnasi eminns referanlnr. Similiter lameu Paneg. Messal. Ti- 
bnU. IV, 1. 40.: Nec tamen hic ant hic tibi l&oi moiorTe 



■.Gooj^le 



164 CkimmeDtarios in Vn^. 

Bunone. 48.! NonPjrlos ant Itbaee tsntoa ^nlne fenm- 
tur Nestora Tel parTae magunm decns nrbia UlixeDt. 
Tacil. Ana. I, 55.: Nam ipea iucesscrAl di«aidere hostein in 
Arminiaiti ac Segeslem, insigneia utnunqne perfi(li« 
ID nos a«t fide. 

T. 38. sinit. Vulgo receperiuit, qnod aane plarimi libii 
tneutnr, sinat Sed sinit Neapol. cam aecta sua et Men- 
tel. lenet. Quod iure Lachmaonas reposnil, Nam, qaod ail 
lacob., si qnis cnni est qaicanque, et ai quABdo qnando- 
cnnque, indicatifiun postulant 

T. 39. irala — meo ministro. lacob. Ingeniose 
nero coniecit. Nibil muto. Letissimae enim snnl caasae 
simoIlatDm mnliebrium. At, inquit, iure quaeratnr, cnr omnium 
cansamm lerium hanc potisBimum poela proferat.. Credo, 
qnia eo ipso tempore eins miaisler causa iurgii exliterit 
Nec tamen haec quae familiaribns tantnm nota esse poierant, 
fortassa etiam soU Gyolhiae, indicare leTiter in eo carmine 
licebat ^uod non priTatae lantnm delectatioui , sed communi 
nsu deslinalnm fuisse ipsa editio lestatur. Unde efGcio, nt 
psulo ante hanc elegiam libri IV, 8. scripta fuerit, nbi t. 79. 
80. Gyntbia: Ljrgdamna imprimia omnia mihi causa que- 
relae Veaeat cett 

t. 41. FroTerbinm est Grsecnm (Stob, Serm. CX, 22.): 
ovte vavv i^ kvog dyxvQtov ovie ^iov iie fiiag el7ii~ 
dog oQiiuniov. Add.^Pindar. Olymp. VI, 170. (100.): aya- 
&al m fiilovt iv x^'-l*^9^'? vvxtl ihoag ix va&g dne- 
axifiipS^ai 3v' dyxvqai. ibiq. Dissen. qui citat Aristidia 
dictnm: knl dvoJv oQfteiv Panath. T. I. p. 110. Euripid. 
Fhaelhon. frgm. VI. Beclc. et Solonis ap. Flnlarch. Solon. c. 
19. Blomfield. ad Aesch. Agam. 488. 

T. 43. De djioajqoip^ paollo dnriore cf. Q. P. II, 6. - 

a, n. §. 4. p. iis. 

T. 44. et omnes libri mss. praeler Pnccianum. Nec 
opna est HIo in, cua etiaU alibi Terbnnt ponere cnm sol» 
ablatiTO conlnnctnm tHTeniator (cf. £1. If; 26, 57. IV, lO^ 28. 
Q. P. II, 6. s. n. §. 18. p. 1S5.). Ceterum Berooldi inTen- 
tnm: bt unllo ponderi Terba loqai nsqae ad LacIuB. 
omnei edttiones «cenpaTWst. El Iiabel aaoe Talgata, in qa« 
inre olFendaa. Recte entm lacob.: „Vetfta in nnllo looo p»- 
nere plemmque est, nnllam Tcrbis anetoritaten tribnere: hie 
debet esse, uidltRS aucEoritatis Tvl poflderis Torba proloqn?. 
at randam, qned Anglt aiinN." Bl tameB, medo ea locnti* 
idem sonel atque nihili a«BlinBre, recte etiam, qnamTia 
uoTe, is, qni fnnltam et aine profecla semper loquitur, in 
BuUo loeo ponere TerbaAcatuf; predigui enim aeqaid- 



jnGoo^Ic 



qaam est terb«riin. Atqd prodlgai ew rcn, eniiis 

piodigos eit, parri Aestimet nBcesse e«t 

T. 48. £x disatnaDte libroruB msa. ^asi strepitu miam 
VaUani cedicis Toceni TCram iure agnoTisse pnlo Lachmaii' 
Dum: Gum recipi qaem non oOTerit ilia, putat; lic opti- 
ne iaterprelalus : „CaeGiis ira amater, qnia paella Tenire ne- 
gat, statim alium rec(pi anBpictitar , sine caasa, qnum paella 
cioi, qnem sibi praelalam patat, ne noTerit qaidem." Unnm 
■iror, accaTatitsimom emendalionum Pnceianornm a7f6yQa<f>ov 
inlactnm reliqnisse, qaod in ed. Regienii est, iUe. Ferreias 
Gontra sua mana in ora Aldinae : „Gam recipi qaem non no- 
Terit illa patat c. Pnccii." Keqae ego hercle tiunnltnariis 
haius notalis, quas ex eiasdem exemplaria Reg. margine fla- 
xisse comperi, plus quam illis fidem haberem, nisi ex Vatic. 
II. idem BurmaaBUS annotasBet. Quore dubito, an hic la- 
Tenatii libmio bumani aliquid acciderit. Ul tamen res est, 
contra nniTcrsos libros nostroa mulare lemere qnidqnam Te- 
ritDs gam. Nec multum differat sententia: pntat ille quidem 
recipi nescio qnem^^nee tamea noiit, qni sit. RepeUtom Tero 
Ters. breTiori iile ne tibi naaseam moTeal, cf. Q. F. U, 6. 
t. IV. p. 173. extr. 174. £1. 1I,;25, 46. 

T. 49. rnrsaB cam quaerendo innge. Faemm ite- 
nim iterumqne interrogal, qnae iam ex illo audiri^ quo effi- 
cadus anxiam ptaestolulis cariosilatem prodat 

Klegla XXID. 

T. 1. 2. Scaliger olind agena scripsit iBdodo, qnol 
indoclam exiude doctumqne interpretum Tulgas recioit, donec 
Lachm. codices in oblita inra resliloit Nam indoctum 
Tulgus recli dici, Tix OTidii testimonio opus faerit, quod 
lamen promere Lachnann. sustiuait: Metam. X, 308. At in- 
inria idem haeo, quod Beroaldi inTenbim falao credidit, 
hacpropter reiecit, qaod, ntram Tiam Frop. diceret aemi- 
tam Tulgi, prioremne illan, an hanc qoam nnnc aeqnere- 
tnr, non satis constaret. Inmo Tariata, nec tamen mDltnm 
diTersa met^hora eandem breTiori Tersn, qoam heroo tem 
■igniiicari certum est. Antea enim Tulgi raUone spreta nobi- 
les modo amores expetiise se, nnnc Tero sententta mntata, 
cuins cansas hoc carmine exponit, Tilissimos quojqae aectari 
ae proBtetnr. Et lecte ait, haec lemita, i. e. qnae nnnc 
anle pedes Incel; nam nanc aeqnitur. Gf. U, 14, 17. Alleriim 
aimile, iam ex Fjthagoreo illo praecepto; ipeiyeiy tos 
XetiifpoQovs BOtam, accnratins illaatrahimai ad EI. III, 1, 
18. 111, S, 18. Z6. AUerum dieti Callinwcbei admonel (ep. 



■vGoo^le 



160 ComnenteriD» In Pntp. 

XXX.Beiifl.) jin& «pjfr*;c nlretv (ct Hor. Ep. ^ 9, ll.% 
guo viliialea rei lignilcari £L II, 14, 12. apparet: JMtxiu 
sicco TilJor esse lacn**; »gcdb eniaiUlc eit exbanitnin. Ni- 
kll igihir in bo reilare ingeiuo ino digDOBi ut, Kd in aola ista 
trita hOBinoH ■edioctlnM cogitandi ratione se Tenui. 

T. 4. ProBiiaa TOrba ^nae aiat, nnus lacobns in- 
tellezit. „Snol eniB, ol tlle ait, yertia, qnae lerTiia Blienns 
proniseral, le dominae saatorii latnrnB esse." In 
qoa interpretalione lioc onnB inprolio, qned Tir illo eximius 
alterins serrnm ipsins pnellae BBatae serTuB Eigol- 
fcari non sensit. Nam snae nin qni de Indnsiria amiii^e 
loqnl Tolneril, ad aliad snbiectnn, qnam qood Terbo ferat 
contioetor, referre non potait, Getera recliisine sant. Vnl- 
galam enim satis dlcendi conpendiam, nt ad participiom pas- 
sifi eorum verboram qaae personaliter q. i. poni sermo L&- 
tlnns tel inbet, tcI pennitlit, infiaitiTns passiTns ex 
Terbo sliqno fioito snppleatnr. Nec raro, si solTai verba, 
avaxoXovd^iav qnandam deprebendes. Sic Vlrg. Aen. X, 
444.: socil cessernnt aeqnore iosso (inssi expectes; 
«t sic, quod in gramnalico non mireris, Serfins legere na- 
Init). Ovid. Fast, II, 368.: Et geBiooa in loca inssa te- 
rnnt. Unde falinm esie Barfflann. apparet, qni Sil. Ital. 
X, 446.: ianque ordine insso Obstriognnt animai patriae, 
tentabal insii. Faciliaa eit, qnod. Frop. EL II, 29, 20.: 
£t iam ad nandatan Teninai ecco donnm. Nam nan- 
du^e etiam sine ioflnitlTO niarpatar, Hoc tamen refer Ovid. 
Met III, 499.: Ullima tox lolilam fuit haec spectaolis 
in nndam, et qnoe de itmillimo uin adlectlvi indignni 
obiefTaTimna ad El. II, 16, 16. 

T. 7 — 10. Foil caia demon interrogationis slgnan col- 
' locandnB. Est enim percontandi genaa id, de qno egerunt 
Drakeob. ad LiT. IV, 2, 12. Heiadf. ad Hor. Serm. 11,5, 18. 
colL Cic. Verr. IU, 10. Ter. Andr. HI, 5, 12. Krflger Gr. L. 
1<. §. 571, 2. poisis tnn erit, inpetraTeris de te. Cf. 
£L I, 15, 37. I, 17, 1. 11. I, 8, 5. 6. 

T. 9. amari optinis libris connendatnm CDm Lach- 
nanno retineo. Neo lanen abinrdum, qnod Heinsianns prae- 
bet: BTarL Horatiaoi eniB Harsjae admonet (Serm. I, 6, 
120.), qni qnuiTis ttntuii namor, Taltnm avarl NoTii 
ferre le posse negat Vid. Scholl. ad e. L At altemm, nl 
fallor, Tcrias etian. Nam plns quam nno nomine raoleslno 
esse solet difficills ille et lordidus et moroins osliarius. 

T. 11. Tortitnr. Ingeniose, ut aolet. Uemsterb. Teo- 
ditnr. Nec Tero ineptom qnod libri pracbent Tertitur. 
Verli enim pro rererti dicij TnlfaloBi esl. Nox vero xa^ 



jNGoogle 



Ekft, n, n. 187 

^ag^ BOx tu ■■ore peraMa ftppeUatar, aiiile Hmata iUud 
ipsHDi TCndere noctem dicere licoiL Sio IQ, ^ S4.: 
Noetibvs illornn dornriet ipsa Veniv. IV, S, 11.: Bae 
pactae sanl milu.noctesr IV, 7, 39.: Qnae Modo per Tiles 
inspecta est psblica aootes. III, 18, 1.: Qoseritis, amle aTi- 
dis nox sitpretiosa paellis. 11,28,62.: VotiTas nootes 
et aiki aohe decen. OTid. Anorr. I, 8, 73.: Saepe nega 
aoclen. ibid. I, 10, 47. Tibnll. II, 6, 45. Petron. XCV, 7. 
Cic. Attic. I. 16, 2. Horat. Epod. XV, 13. Plaal. Aiia. III. 
3, 146. Ter. HeauL H, 3, 12». 

T. 13. reiecto libera amieto toI^ interpretaalar : 
candida, noa teclo pectore. Rectius domi relic^m 10- 
gam a meretrice intelligas. Sic eninpasaim tanicalos po- 
pelins per pnbiicam vagari solcbal. Gf. laTenal. Sat lll, 
95. Ferrar. de re Test. IV, 24. p. 257. Tnm reieeto li- 
bera amicla ad eam npoX^ipea^s speciem referas, qnae pleo- 
nasmi proxima esL Q. P. II, 6. s. II. §. 21. p. 140. For- 
tasse lamen doctius eliam aliqnld bic latet, ot reiectus 
amtctus riciaiam seu reeininm inlerpretandam sit, sft- 
lenne illnd nobiliom matrooaram anicniam, de qno FesL L. 
XVn.'Qn. XIH, 12. (84.) p. 274. MUlIer.: „Hecininm omne 
TCstimentnm qnadratam ii qni XII. interprelati suat, esse di- 
xeraot, qno, ot Tir loga, nnlieres utebanlnr, praetextam 
claTO pnrpareo". Dedimos terba 8. Pompeii de MOUeri 
coniectara, partin de nostra refieta. Nam Yarre L. L. V. 
§.132. „Bb eo qnod dinidiam partem retrorsam iaci- 
ebant, ab reiiciendo rieinian dictum" eenseL Eadeot 
fere Serr. ad Virg. Aen. I, 382. Isidor. XIX, 25. Add. Varr. 
ViL Fop. Rem. I. ap. Noa. XIV. p. 642. Sed qua in loco 
tam tenebricoso non caeculial? 

T. 14. timore. Libri omnea. InAldinls, ni faUor, pri- 
innm tnmore expressnm, qnod iure repqdiaTit Barmannos. . 
Sic enimUI, 14, 23.: Nee liraor, autnlla est clausae ta- 
tela pueUae. et III, 12, 17.: Qnod faciel nnUo maoita 
pndla limore? Gastodes igilar «tpneUae et amalori limO' 
Tem faciunL ' 

T. 17. Differet recte Huseblc. Ep. criL p. 55 sqq. ex- 
plicat diffamabil, nt I, 4, 21. I, 11. extr. Dnde sinal 
seqnens garrula illnstralar, quod Schrader. ia giandia 
inatari TOlniL Recte idem confert Fbilodemi epigramma ex 
emendalione Toupii in Snid. p. 316.: — xai jia^ixovaa — 
Ilavva xai alx^aai Jtollaxi g>EtSofiivt]. Horat Serm. I, 2, 
121. Rnfin. epigr. in Anthol. Cephol. Reisk. p. 137. Agath. 
epigr. VUI. Aun. Br. T. III. p. 36. Martial. epigr. iX, 33. 
Adde prae ceteris £L UI, 14, 29. 30. el qoae iHic annotaTinnu, 



vGooglc 



106 Commentiiriiis In Prop. 

XXX.Benfl.) inh xg^rijQ nlvetv {cf.Hop.Ep. I, 3, II.), 
§110 Tilitateat rei significsri £1. II, 14, 12. apparet; „Dicebar 
sicco TJUor esse lacn"; siccum eBimillic est exhanBtiiin. Ni- 
bil igihir in te restare iDgenio sno digoEUB ait, sed io sola ista 
trila bOBinaai aediocriui cogituidi ratione se Tenori. 

T. 4. PromisBft Tcrba qoae sint, hjhis lacobns in- 
tellextt. „SnBt eDtm, nt ille ait, Terba, qnae ■erriu alienns 
proniserat, se domiDse amatoris laturnm esse." In 
qua interpretaliODe boc UDnm improbo, qnod vir ille eximins 
alterins semm ipsins puellae amalae servnm iigni- 
ficari tton sensit. Nam snae nid qni de indnstria ambigue 
loqni Tolnerit, ad alind snbiectnm, qnam qnod Terbo ferat 
continetor, referre non potnit. Cetera reclisBime snnl. Vnl- 
gatnm enim satis dicendi compendinm, nt ad participinm pas- 
siii eorum Terbornm qnae personaliter q. d. poni sermo La- 
tinus Tel inbet, tbI permittil, infiDitiTDs paasiTns ex 
Terbo aliqno finito snppleatnr. Nec raro, si soWas Terba, 
ayaKolov9i€ev qaaudam deprebendes. Sic Virg. Aen. X, 
444.: so'cU cessernnt aeqnore insso (inssi expectes; 
et sic, quod in grammatico noh mireris, Serrins legere ma- 
Init). Orid. Fatl. II, 3B8.: El geminos in loca inssa fe- 
Tunt Uode faltnm esse Bnrmann. apparet, qni 8it. Ital. 
X, 446.: iamque ordine insso Obstriogant animas patriae, 
tentabftt inssi. Facilins est, qnod. Frop. £1. II, 29, 20.: 
Et iam ad mandatam Tenimus ecce domnm. Nam man- 
dare edam sioe inllDitiTO Bsarpatnr. Hae tamen refer Orid. 
Met III, 499.: Ullima tox solitum fuit haec spectantis 
in nndam, et qnae de simillimo usu adiectiTi indignus 
obsenraTimna ad El. II, 16, 16. 

T. 7 — 10. Post casa demnn interrogalionis sigDum col- 
' locandnm. Est enim percontandi genns id, de qno egerunt 
Dnikenb. ad Lit. IV, 2, 12. Hetndf. ad Hor. Serm. U, 5, 18. 
coU. Cic Verr. lU, 10. Ter. Andr. III, d, 12. Krflger Gr.L. 
L. §. 571, 2. possis tnm erit, impetraTeris de te. Cf. 
£1.1, 15, 37. I, 17, 1. U. I, 8, 5. 6. 

T. 9. amnri optimis libris commendatum com Lach- 
manDO retineo. Neo tamen absnrdiim, quod HeinsianuB prae- 
bet: avari. Horatiani enim Marsyae admonet (Serm. I, 6, 
120.), qni qnamTis mntnm marmor, Tultnm aTari NoTii 
ferre se posse negat. Vid. ScboU. ad e. I. Al altemm, nl 
lallor, Terins etiam. Nam plns quam nno nomine molestns 
esae solet difftcilis ille et sordidns el moroins ostiarius, 

T. 11. Terlitnr. Ingeniose, nt solet, Hemsterb. Teu- 
ditnr. Nec TCro ineptnm qnod libri praebent Tertitnr. 
Verll eDim pro reTertt dici, Tnlgabim est. Nox Tero xa^ 



jNGoogle 



l|og^ Box In uiore peraote appeUatur, nade dennn iUad 
ipsDBi Tfiidere noclem dicere licnlt. Sic OQ, 6^ S4.: 
Noctibvs illornm dornriet ipsa Venn». IV, S, 11.: Hoe 
pactae sant mihi.noclesl IV, 7, 39.: Quae aodo per viles 
inspecta est pDblica nootes. III, 18, I.: Qnaeritis, unde m- 
iiiB nox sit pretiosa pnellis. 11,28, 62.: VotiTAs noctes 
et mibi sDlve decem. OTid. Amorr. I, 6, 73.: Saepe nega 
soctem. ibid. I, 10, 47. Tibnll. II, 0, 45. Petron. XCV, 7. 
Cic. Attic. I, 16, 2. Horat. Epod. XV, 13. FUnt. Asin. III, 
3, J46. Ter. Heant. 11, 3, 12». 

T. 13. reiecto libera amictn Tnlgo interpretantnr : 
candlda, non tecto pectore. Rectins dond relictam to- 
gam a meretrice iutelligas. Sic enhn psasim tnnicatns po- 
pellns per pnblicnm Tagari solebat. Cf, InTeoal. 8at. Ilf, 
95. Ferrar. de re TeGl. IV, 24.. p. 257. Tnm reiecto U- 
tiera amictn ad eam nqolTJipebtg speciem releras, qnaepleo- 
nasmi proxima est. Q. P. II, 6. s. 11. §. 21. p. 140. For- 
tasse tamen doctius etiam allqaid bic latet, nt reieclns 
amictns ricininm seu recinlnm iBterprelandam sit, s»- 
lenne illud nobilinm fflalroDamm ami<»lnm, de qao Fest. L. 
XVII.Qn. Xin, 12. (84.) p. 274. MQller.: „Reciaiam omne 
Testjmenlum qnadratnm ii qni XII. interprelati sunt, esse di> 
xenint, qao, nt Tir toga, mnlieres utekaBlnr, praeteitam 
claTD pnrpnreo". Dedimns Verb» S. Povpeii de MQlleri 
Goniectnra, partim de nostra refleta. Nara Vano L. L. V. 
§. 132. „ab eo qnod dimidiam partem retrorsam iaci- 
ebanl, ab reiiciendo ridnium dietnm" eenset. Eadem 
fere Serr. ad Virg. Aen. I, 282. Isidor. XIX, 25. Add. Varr. 
Vit Pop. R»m. I. ap. Noa. XIV. p. 542. Sed quia in loco 
tam lenebricoso non caecuiiat? 

T. 14. timore. Libri onnea. InAldiBls, m fallor, pri- 
nnm Inmore expressnm, qnod iure repqdiaTil Bnrmannns. . 
Sic enimHI, 14, 23.: Nee timor, anlnlla est clausae to- 
tela pnellae. et HI, 12, 17.: Qnod faciet noUo maDita ' 
pnrila limoref Cualodes igilnr «tpnellae et amatori timo- 
Ttta faciant. ' 

T. 17. Differet recte Husebk. Ep. erit. p. 55 sqq. ex- 
plicat diffamabit, nt I, 4, 21. I, 11. extr. Dnde simul 
seqnens garrnla illustralur, quod Schrader. in grandia 
mulari TOlnit. Recte idem conlert Philodemt epi^amma ex 
emendatione Toupii in Snid. p. 316.: — xai jia^ixovaa — 
Havia xai alr^aai !Toi.kaxi g>stSofiivt]. Herat Serm. I, 2, 
121. Rafin. epigr. in Anthol. Gephal. Reisk. p. 137. Agatb. 
epigr. VUI. Add. Br. T. III. p. 36. MarticJ. epigr. IX, 33. 
Adde prae ceteria EI. UI, 14, 29. SO. et qnae UUc aDDOtaTinnis, 



■vGoo^le 



1^8 Cofluaeatulus Ib Pr^ ^ 

i. 21. Ef fnaB. IiitMs ■embraiiii «»iibii% >es Nfis) 
idonea causa Lacbm., Bcilicet qaia scmu exigerett Hae, 
qsas oeireiit. CT. Q. F. U, 6. p. 129. §. 13. et de attrar 
ctioiie ihid. p. 138. 

t. 22 sqq. Poslea demom qoan Qnaestt e£di, ez Nea- 
polit. et Dresd. reGngendoiu dsse vidi, qaod ii ordiae Ter- - 
HHU exUimi. - Neqae auim qao taadem enore ex notisumo 
verbo cafiant libram ad alteram illnd iuTefint, ne yer- 
sai flidem centenieas, delabi potnerint, apparet Gontra, si 
in primo exemplo inerint exlabat, elTilii origo manifesu et 
enendadOnis. De ferma Tsro iaeriul pro iBTerint Tid. 
Interpp. GatnH. de GoiM Beren. t. 16. Krflger. Gramm. L. 
p. lao. a. 3. Ceteram de enallage adiectivi iasolentissuu 
of. Q. P. 0, 6. B. n. §. 24. p. 144. de TatftoXoyiif tno TCt- 
sunm nBTtssimoram ibid, §, 30. p. 160. 

£l«»9ttt XSSV. 

De ^[Wsilione carmlsis Tid. Q. P. n, &. p. dS. De 
setmooinatiime Tero, qnae prlraie Tersibns oblinet, II, 6. s. U. 
§. 6. p. 117. NolDm autem libram, nnam sigaiflcari 
prtihulU ekgianim libmm, enndem cui Cjnlbia nomen 
indituni e«sel, demoBStrafte nobis Tidemar Q. P. 111, 2. pp. 
215. 220: QuAmqaaak iaCDbH lAGhmanni partitiokera secn- 
tus seropulem inde nelnm stc toUere conator, at UbrBm ele- 
giam ali<tadHa IntelligU, qoa adTersarias per amoreoi 
CTmbiafl diffamatiis sit. At primo librum in BiiiTersum pro 
oahnine el el^ia dlci nOB taii certum est qnam lacob. cen- 
sel (alia enim est Sermooum Horatianomm ralio), nec iile 
demoDBtraTlt, qno.taDdera carmine adversBriam tan male la- 
ceraTerit. Beisde tero illam senlentiara nl nanciscanir, quan- 
tis eqaolris iniBemn boo carraen distorquetl Ab iaitio eaiBB 
pfletam leqaentem (aeit, post foro vero (t. 2.) panctnm mi- 
BttB celloc&t (:), nt t. S. adTersarii Terba contiDeal. Tu lo- 
qnerie Tero diclMi potat pro; Taais; fainc Tertum illBia 3. 
peodere; deinde respoudere poetara t. 4.: „Aul pndor ioge- 
naas diBsimuIandns «bI (quod per zeugma efficil ex 
seqnenti participia), au<t amor reticeadua." At BubsBltanlia tur- 
piter Terba et composiliobem ab omni parte hinkam qeis noa 
detestelnr? Deiade „Ioqni," prolalisxius, qui loquitur, Ter- 
bis nisi aAiccio „faaec" Tel „8iG" nemo nnquam Romauns 
dixit. ArliGoixim illod grammalicnm laceo. Satis esl, qaaia 
facile orotio fluat, indiGM^, si doos primos Tersos admouea- 
lis anici sermenm eete censeas ; et enim iUad in pentamelr» 
ezpHoatiTum ert, 4e_ qeo otu egit Hand. de Paitieal. T. II. 



jNGoogle 



ff. 478. 479. i»nat *d Qraeoos Herm. aA IHger. p. 8S8. 
B. 823.; ses de hac Goaporitionis lege prorana Propertiau 
dixiniis Qaaestt. II, 6. i. U.' §.' 30. p. 159. Uqqs tainen ob- 
stRt scnipnlas, qneia nist tollas, in progressn GarmiDia ide»^ 
tiden o^dai: i. e. sador t. 3. fioe. Et fBciUiDia sane, al 
litteras solas spectea et erroris originem, Canteri coniectars 
est: Bndore. At Tersiis vni^fietgos inaaditas in poeta li- 
■atissimo, aec nnqoam a Propertio admissas. Re^tat igitor, 
Bt iBgenioiam Scaligeri emendationem : snrdo ambabns nra- 
plectamur. Qnaerit Laelimannns qna re pudorem lempora ad- 
speraisie dicamni? At si pndor tempora adsperait, nemo 
credo dubitare potest, q[aa re id fiat: scillcet aqna illa moda 
ealida modo frigida (£L U, 22, I2.), qnam Eadorem Latini- 
taa appellot Pador aatem ingeDans recte dicitnr index 
iageniiae indolis. Dnples enim est pndoris genns, facti al- 
ter, alter hominam. Ule poenilentiae proximni, qno qnif 
permotns, si fortis eit asimns, errata emendabit, «n mins, 
certe cnlpae conscientia angetur; faic famam Teretnr et cnlpa 
cecreta prodita, Tel riinm et contemptioaem rel poenoB 
timet. Pro lioc antem pndore ipsamcausam ponit, amorem 
reticendam, i. e, amorem quem reticere satiua erat, cpii» 
proditns ppetam nnnc Tiles lectantem perfidiae erga aBicaa 
argnebat. Vulgatns is participii fntnri pasa. nins, neqne ali- 
ter dictum Horatiannm illnd Od. I, 3, 24.: impiae aon tan- 
genda ratei transiliant Tada. Haec igitnr senlentia: Fer- 
Sdiae me manifestum accnsas, qnod GYNTHIA mea editafidel 
testationam plena (siTe Teras pudor eisel, liTe temere diTnl- 
gaaie amorem me poeniteret) Tnl^Tagae Veneri operer. £t 
eane pudere me oporterel dicli, nisi Cynlhia ipsa foedns 
Tiolasset. Neqne herde neqniiiae capat dicerer, si facilis 
nihl esset illa. „Qnodsi" enim t. 5. adversatiTa ti posi- 
tODi iUustraTimai ad EI. U, 7, 15. 

T. 8. Urerer praefero propter avfifiSTQiav. Post 
quamTis edilores omnes Tirgula distingnnnt, qno aptum sen- 
snni efSci nego. Neqne enim (qnae commnnis omnium sen- 
tentia est) snppositicjo hoc Cjnthiae nomine infamiam poeta 
CTitare poterat. Primum enim, li lemel amare enm neit 
diffitenle ipio percrebuerat , quii tam nobilem mnlierem ele- 
gantiorei hominea Romae latniaie credat, cui nobis pest tot 
saecula personam delrahere contigeril? Deinde, ntnt verum 
Bomen latncTit, nnm ficto minus infamtae paratams eral, modo 
■lerelricio amore captnm se confiteretnr? Quln immo hoo 
ipao BOimne, CBrmiaiibna per omninm ora perTalgatis nrebajit 
Firopertiam. Uoo igitnr ait: „8i mollis mihi CTnQiia esse^ 
BOB equidem Tiles sectando diffamarer: at ue ipso qudesi 



vGooglc 



179 CommoitaiiHs b Prop. 

Cyalhlae Befidne. H«o e[i1m~i] ml&i Kcprolirarent: af bgo 
eaolBS TCTbft darem, Fictam omnem amoris ems Mstoriam 
et iD obleclatioDem lectomm, qnae poetae est licentia, iDTeii- 
tam praedicarem. El sane liceret, si ipsa mecam conTcniens 
taceret. Infelieis contra omaloris in femina famosa eaqne 
garmla miile snnt indicia. Nec tantum lemm de plebe mn- 
Jiercalarom multae simnl iofamant, qnanliim istarnm nna." 
Getemm arere, qnod amatorium Terbnm hio esse existimBD^ 
de. qnaTis ttDiml irritatione dici obaerfant Interpp. ad Terenl. 
Enu. II, 2, 43. ob. t. Donat.; er in DniTersum moleslnm 
es«e Bigni&cal. iDT^nal. VI, 259.': q&arum delicias et pau' 
niculas bombycinns urit 

T. II. Et caTe cum Et t. 13. coninnctum, sensn dis- 
tribuliTO accipias. Fertinet eiim ad snperiora, et idem fere 
lonat, quod praeterea. Nam cansam non addi anleceden- 
-tium Terbomm, . manifestDm esL lafamiam illic qDeslns brat; 
atuG dispendia. 

T. 12. Salins crat confileri, nos de hoc delicatnlamm 
more nibil nisi quod ipse hic locus doceat, conperlum ha- 
bere, quam, quod Bronkh. fecit, falsos prOTOCore testes Plin. . 
XXXVII, 2. Marlial. Y, 37. XI, 8. El tamen «plime ab iUo 
enm osam firmatum e Plinio, Barmannos adiurat, et temere 
secotaB est Kuinoel. 

T. 13. Heins.: Et inbit iratam. Sed de subila na- 
nieri matatione cf. Q. P. n, 0. s. II. §. 3. extr. p. 114. In 
Toce autem iralnm etiam Lachm. haesit. El baerere debe- 
lial, si inierpretnm somuiis £dem haberet. Nam alteri cu- 
{lit poscere explicant ca^ide poscnul, alleri ad talo- 
Tum ludnm prifTocari poetam a Cyothia existimant. At illud 
certe Passeratiua vidit, non sioe irrisione sui baec dicla a 
Fropertio. Inexpleta eoim mulieris aTaritia iamiam irascen- 
tem tantum abest illa ul modestia mitiget, ut aOTa munera 
emere eum inbeat. Ingratum Tero, qnod Lachm, repo- 
Euit, sensn passiTO dici, i.e.cai gratia nulla rereralur^ 
asas Latinns Tetat. Neqoe enim ullud eomm, quos citat locos, 
addicit. Nam Catnll. 78, 3. molestnia esl, Virg. Aea. II, 
101. Aen. VU, 425. Sil. Ital. IV, 549T de rebas dicitur. 
qoae operae pretiam non 8un|, Deniqae Stat, Theb. I, 700. . 
ingratis adverbium est 

T. 15. Libri Tel A,h Tel Ac. Corrigendam ndebatar 
At Ipse enim sibi obloqDilar, qua ia re neqne ac illnd. 
espIicatiTum, neqae imgxivrjfia Ah, qaod affirmantis esl sn- 
periora, aptum erat, sed sola haec particula buic polissimum 
nsni destiuata. Infine Tersns pro sed me in editiones tuI- 
gares irrepsil T«ram, qood Scaliger tacilna nec, ni fallor. 



■,Gt)0^le 



Eleg. n, 9i. 171 

Tilens reposnlt. il me ^aod ^ldam codd. noii hftnae notos 
Uiieat, nnde Tenerit patet. 



T. 17. NoTnm Iiio earmen .ordiri, neilio non animiidver- 
tit; ita repngnant argQinenta. Vnlpinm non cnro. 

T. 25. Leniaeas ad hydras. De ti et nsn praeposiHonls 
d. Q. F. U, 6. p. 134. Haiid. Tarsell. I. p. 98. 

T. 27. ebibat Lachin. EabliliQS, guam Veiins: imbi- 
Ist correxit. Et immane reyera esset, si omnem Oceaoum 
certatin ebibere cnm adTcrsario se Telle promitteret Neque 
lero id dixit; nam nndas qoidem, nec tamen iiniTersas 
nndas nl ebibat, poscit 

T. 30. prolerTns. Laclim. ed. Lips, inperbua sin- 
golari aut operaram aat ipsios lapso. 

T. 31. se qnod nescio, neone an operamm errore in 
eriline reliclnm sil, librariornm foelnm existimo, qni iaclare 
absolate dici' ignorarent Testis Nonias p. 1421. ed. BasiL 
Tirg. Aen. VI, 816. PHn. Epist UI, 9. Hor. Sat. I, 3, 49. 
8tat SiiT. IV, 1, 6. Q. P. U, 6. p. 124. 

, T. 32. Diseidinm recle Lacliro. reslitnit „Non enin 
rixas fnlnras dicit, sed discessum." De freqDentissima antem 
Blrinsque Tocis confusione t. GronoT. ad LiT. XXV, 18. Broakh, 
«l li. L et ad Tibull. I, 5, 4. 

>. 35. De hyperbalo cf. Q. P. H, 6. s. II. §. 11. p. 123. 
Celemm compooere soIeDoe in re fnnebri esse Terbum, 
lalis cDDSlat Vid. Brookli. ad Tiball. UI, 2, 16. qni citat 
CatnU. LXV, 95. Oyid. Faat. V, 426. Valer. jlacc. VU; 203. 
Kirchmanii. de Fuon. UI, 8. Heindf. ad Hlff Sat I, 9, 28. 
Exqnisitiiis tamen, quod non „me compones," sed „OBsa 
■ea" Prop. dixit Qnod cum Porson. {Tracla and mi- 
Kellaneotis Criticisms celt p. 381.) fieri posse negaret, 
ioc ipso Prop. loco et OTid. Fast lU, 547. refnlatns est ab 
Bnichkio. GL Dissen. ad Tiboll. 1. I. 

T. 38. non ita.' Verissima Beroaldi eoniectnra de qa» - 
lid. comm. ad inscript Libr. I. et procllTis erat librarlis er- 
m in compendio n ita. Tamen si quis com Heinsio et 
Lachib. haud ila maluerit, GronOTii subTeniat obserTatio, 
qai ad Tacit Ann. VI, 43. iu codd. mas. pro hand Tel baat 
laepe han exararl solere docet Quodsi huic loco accidit, 
simillima et paene promiscua litterarum i et » forma nltro 
cffecil, quod ounc Dmnes libros obtiDet, naTita. 

T. 45. Ineptiorem qnan linnc TCrsnn in nostro poela 
inTenisse se negat Lachmt Ipse aadet: lam libi I. Totnm est 
Uedeaj carina. Qoodsi Medea pro TOcaliTO halieBt, guid 



■,Gt)0^le 



173 CommcfitBitafl fa Vrop, 

i* hmlori Tem flal et i» TMifcuf „Ef reliol»/' Uad 
eqoideB penpicio. Tn Tere lan arliiia coaiunge ciia la- 
sonia CBrina, et Tide aa satis apta Iiaec eT&Bnra >it sen- 
tenlia: Notaia libi eat, Medena iaa fnisie in naTe lasonis 
0aa ab iUo tamfua vkoreH awtaK; de abb^o eaim pluie 
Propertiano Tid. Q. f. II, 6. p. 136.); el laBen bos perfide 
JMertaM. partiaiiNO aotas perionalJter q. i. nti antiqnnn 
est poetis. Sic Prepert II, 3, 62.: Melampas Gogni- 
tnt IpUcU SBrripnisse boTes. De verbo autein snliBtantilo 
froqaeatar «Miiso a Fropertio t. Quacstt. If, 6. s. U. §. 12. 

f. lit. Beatat vl d« pwlicula c^mlatira dicamni, caiBa ea 
•Aepe cit TirlM, dI talia naigat, qnae ine tempore esse ae- 
qnean^ qno efficacius vel Bntatae coodi^oia eeieritas Tel 
•ppoNtanua remB TepagaaBtla sigaifieetor. 'Nam dnm 
adTersa in Bnoffl qaodamnodo cogitatioaia anbitaiB cogaator, 
omirBiii Tia paene in i^fui^ov specien evadit. AJterum 
genvi Se^ocUi loce (Eleclr. 763.) optime illnitratnr, Traie 
B ^ticii teittato: eneiTa <f Ahiavos — nalot piq <pe- 

Sivat» ^■VBlovytis ^xror Sfido/ioii t' TJdjj dQOftow. 
inc nota illa dicendi fonnnla: dictnm ac factum Ter. 
Andr. II, S, 7. HeMtt. V, 1, 31. Alteram freqaentiai et qood 
Bo^ e&in In aoitri lod rationem cadere ■entiai. Sopli. Oed. 
R. 108S.: ol m uvyysvtis fi^vis /^^ fiix^dv xal ftiyar 
i}i(o^tff(»>(coII.ibid. liegsq. Aiac.376. fhitoctet.e97.107l.}. 
Qnl siBiliiBOB Virg. Aen. XI, 427.: mnltos alterna reiisens . 
Lnsit e1 ib soiido rnrsu fortnna locayit Aen. VI, 
S34.: Sty^m paUdem, Di cnini inrare timent et fallere 
nnmen. Ber. Epiit.^ 3, 31 iq.: „an male suta Gralia ne- 
qnidqnaB coitfct reieinditnr." Altemm enim Terbnn 
prinariaB enimtiatieneB efficere, allenun appoiiti aodo addi 
malis fld lioc loco: Medea, qnae iam in carina faerat, 
relicta esf, et siniliter in ceteris. Neqne igitnr aliler inter- 
pretandBB OMieo Ter. Andr. V, 1, 22.: „Nescio qnid tQ>i 
snm oblitua hodie ac Tolni dicere" — ant Lncret. N. 
B. V, 776. de solis Innaeqne defecta: „Gam qaaii coani- 
Tent et aperto InniBe rursas omnia conTisaot," aut t. 
1000 sq. f rnstra jtentatBm : „mare gaepe coortam SaeTibal 
leTilerqae «inas ponebat inaaei." — 

T. 47. siBBlatsn flBglL Gf. Q. F. U. 6. p. 15% 

g. 29. eKtr. 

t. 40. 0e TO^o coBfiBrr^ nae caa« posita Tid. ibid. 
p. 124. 

T. 58. Peetora nnda. Ad eTitand» dictionis ambi- 
KnitaIeB'Scalij;er rcBRiptit: pecttre. Secnli sunl fironkb. 
Vn^. B«i^ taiprobat l.ac]uB.| qni lanKa fcao conposi- 



vGooglc 



fiftifl finadtmni (ftomatfrBn paia q. i. Gneen) «» ttf 
mim legat. At bob tani wnlmi mbigae d!ela Freperlial 
entabal, quippe qvi tuiliqiiis aarAms scriberet, es sententiis 
wbt, wn ex Terbtfl setitentias iUerpretari doctis. G(. EI. 
10, i<S 30. I, 8, 19. 16, »^ 11, 24. n, iO, 7. Frte eeteris 
tenBI, 7, 19 sq.: 

Ktm ttit «aetantla tfd iuKn ttgat» fne^Ht 
OmHa detrHo vlmevla fUU eadiM. 
CL eomiii. ad U, 15, 64. Q. F. II, 6. s. U. §. 10. p. Ii2. 
Qdd vero lacobos OTidii looe (Mel. VI, 59 sifq.) 4einoiiitrAre 
nlaerit, baud eqnidem iBlelligo. Fe«lorB emin pro pectoro 
IbIb Lfttiie dicereBtQr, ntm e«e potuit qui dBbiurcb 

Eleffta XXV. 

T. 1. 2. LoCBD, qneni ioter corraptissiflns BsneralMnt, 
ib omnibat crilicis oertatin TexntoiB, feHciiHima lacobas io- 
tei]^taliOBe, qDan exoscaler, FroperliD VindioaTil. Bic enim 
DiDi i.Saepe Teai naterialiler vel lubilanliTe" iDlellifen- 
dflji esie perspcxit, ot Quare II, 22, 14. Hbi Tid. inuotata. 
In boc VBO tamen diiTero ab illo, qiiod pentametrnm t. 2. 
nen cansam (quoniam) iDiequentinn Tersnan coutinere 
ceaieo — sie enim compoiitio turbarelnr, quam in interpuB- 
genda walione bob salis lemper reUgiose obierratBm eiie 
•b lacobo, saepins BDimadrertinnB — sed primi Tersas, atqae 
ileo bonra ta&lnn verbonin: raeo dolori. Alloqnilnr 
eiin GyDlhiam: fa, qnae palcherrima nibi caraiiata, qnaft- 
ni doletfti, qnod tan roro adnuttor, «aica taraen cnra 
ei; toa DOtissima fiet fonia; lenper enin BDiea eura erk 
(t. 9.). Cetera facilia suat; Bam enrau posllan diei an»- 
tui, ttdoloreBi ipsan dotentem sigirificaM, faniliares sont 
emaibus poeliB et Boitro maxinc fignrae. Gf. Q. P. 0, 6. 
i.'U. §. 28. p. 14« «pt. cf. m. I, 18, 13. GsBaam Knten 
lingalii laepe Terbis interiectionii bhhIo addi, praeiertim 
poil aUoGutionen notun eit. Gf. Interpp. ad Virg. Aen. S^ 
65. Honer. II. m. 334. Piadar. Oljmp. IV, 3. 

T. 5. depoiitis — leenbat arnis. Vulgo «ee«'- 
bare exlpIiooBl de nHite e coBtnbcmia Bocionn relieto. 
Ariget deelriDa. Nan sinile in eo positas, qaBd amis tb- 
Mici^ OBeri seBeetaiis, bob qaod coBimilitbnibBS. iFJeoaaimfln 
ttiem in bis nazime adiectiTis, qni renMveiii et liberandi 
BeSoBen CMlinent, Properlio esse faBiiliaren doODunu Q. f, 

^ «. i, n. §. 29. p. 1.'». 

T. 9. deducet omnei» Reete: Ban „€edBeera bob 
nluB «it deoriBB dncere, sel etian abdnocre, it prtdiaii 



vGooglc 



174 CQmnwntarias io Prop. 

wl Aetban LncUil iDdoria t. 848." lacoi. Ajd. Hcrat Epist, 
I, 2, 48.: Doii aeris acermB et anri Aegiolo domiao de- 
dnxil corpore febres. FruBlrB aatem sunl, ^ Tetbo 
iUi nelapliorani aobegBe a re militari ductam exiBtimant (colL 
Flaat. Amph. I, 1, 60. cui addaa licet Lir. III, 62, 5. V. 
38, 1. VI, 15, 9. XXXVI, 31, 6. loterpp. ad SU. Ilal. XV, 
187.). Eodem iare a boum iugo (t. 6.) Tel a naTibas (t. 7.) 
petilnm simile dicas. At nihUo plns Ir^uslati inest, quam in 
Terbo remoTendi Tel abstrahendi. 

T. 13. 14. De Btmctnra Terbonun Tariata cf. Q. P. U, 
6. s. n. S- 1&* P- 136. 

.T. 17. snb limine amor, qni. NiliU teDtandum. Li- 
neD enim Don solum dicitur, qnod sub pediboa est, sed fo- 
rium ^acnnqne patel margo, Tel inpernus. IfoTias Macca 
Exsale (ap. Non. MarceU. p. 1424. ed. BaBil.): „Limea 
Inpernm, quod mihi misero saepe confregit capnt, Id- 
ferum autem nbi digitoa ego omneis confregi meos." De 
Ti autem et nsn praepositionis sab, qnem non recle expli^ 
cnil Barm. ad OTid. Melam. I, 689., cf. Q. P. U, 6. s. U, 
§. 17. p. 135. ad £L III, 9, 36. Qui anlem, qnod complu- 
ribuB de cansis in exitn Tersns terri posse lacob. negat, plane 
Fropertianum est. Cf. Q. P. II, 6. s. II. §. 13. p. 1:^9. For- 
Uter CBim oppoaitum significat, in hac potissimum sede con- 
spicaum, qna omnia Tersns impetus incumbit Sed alibi qno- 
qne adTersandi Tis in eo pronomine ineBl, Telul OTid. ex 
Pont. III, 7, il.s Spem iuTel amplecti, quae non iuTal irrita 
semper, quod prorsus idem est atque: sed iiia non iuTat, 
quippe irrita semper. Cf. Schmid. ad Uoraf. Epist. 1, 1, 85. 
I, 16, 33. I, 2, 46. qni cilat UoraL Sat. 1, 1, 36. I, 2, 48^ 
Cic. de OraL I, 1, ioit. de Senect. 3. 

T. 20. Eleganlissima Iiao figura, qna corpus animi to- 
Imitati repngBaufl poetae faciunt, in contrariam ralionem usna 
flsl Meleag. ep, 20. Ann. Br. avTS/iaios ^ iixiav noapi 
taxvg qiEQOfiai, nbi recte lacobs. confert TibDll. II, 6, 14. : 
^IuraTi qnoties redituram ad UmiDa nunquam? Cam bene 
iuraTi, pes tamen ipae redil;" et Ovid. assiduns nostri imita- 
tator Rem. Am. 218.: Sed qnanto minns iie loles, magis 
ire memento. Perfer et inTitos enrrere coge pedea — 
nbi tamen non bene confnsam esse Sgnrae eius CTideaiialBi, 
qnis non sentiat; Gelemm cf. Q. F. U,6.s,II. §. 28. p. 153. - 

T. 25. Pleonasmun illustraTimns Q. F. U, 6.!b. U. §. 29. 
J>. 158. Qnod Tero parlicula quam t. 26. comparatiTum snam 
praegreditnr : in Imesi Tocnm antequam et prinsqnaoi 
noo ita raras est is nauB. Gt £1. U, 18, 10. TiboU. I, 3, 
9. Nec tamen in aliis locibiu inandilns. GL Tib. IV> 1, 33. 



jnGoo^Ic 



Eleg.ir, S5. 175 

Ot. THit. IV, 0, 31. el qaoA iidaris soUiGitonnit Copa t. 4.: 

Qaid iarat aestiTO defesgnm pilvere iO)es>e, Qaaiii potius 1)L- 
bolo decnbniiae teio, 

. T. 27. „Forlanae, Inqiiit, conftdere noU: tDendacea isQ 
Tenti 8ant,~si qai propitU amantibas ilare Tidentar." Lacktn. 
Recle. Alteram igilafMidiectiTQm aliribatom est snbiecti, al- 
temm praedicato ludnnt per ijiei^yTjaiv additum. La- 
d er e enim Terbnm in promissis irritis atque adeo in (orlaDae 
inconstantia proprium. Vid. luterpp. ad Virg. Aen. XI, 427. 

T. 33. semel ire ntemeato. iDeptnm censetLachm. 
et lacob., sed conlrariis de causis. Alter enim: semel ire 
tineto, aller multo utique ingeniosiusj simalare me- 
neirto ci. Al boc TOluil Froperl., ut leDlns posceuli amator 
si^ neTe primnm Tocanti statim rebas omissis obediat. 
Cf. similia praecepta II, 33, 43. 11, 14, 20. IV, 5, 30. Sin 
omnino noD parnisset, timeDdom erat ue ob contamaciam cansa 
caderet. 

T. 35, Vexalissimns locns, quem tamen faciUime expe- 
di¥e Itcebat, modo interpretes lauoris ablaliTi nsns meminis- 
sent, quem in deUciis nostro esse Qnaeslt. II, 6. 8. iU. g. 18. 
p. 136. docnimns, Significantur igilur saecula illa, cum an- 
liqnis moribas pueUae adliuc Tigebant, „formo8i lemporis ae- . 
tas" (ut ait I, 4, 7.), qaae merilo grala appellantur amo- 
xem tutum expetenti, Alins fDrtaEse dixisset anliqaarum 
pnellarnm saecula. Sed eiusdem usas exempla etiam 
andaciora IV, 3, 63, U, 33, 15. U, 30. e^r. 32, XI. IV, 10, 
43. UI, 2, 3. I, 4, 13. I^ 34, 01. U, 13, 23. Quaestt. 1. 1. 
eonlnUmas. Ke Tero in adiecliTO eo, qnod Tulgo cnm datiro 
coninngitnr, amhiguitatem fagere debnisse poetam opineris: 
hoc de genere el aUbi enm aecnrnm Tidimns (cf. Qnaestt. 
i&id. §. 10. p. 123. comm. ad U, 24, 52.) et in ipso adie- 
etiTO gratns £L n, 2, 10. — lUnd igitar sine casa po- 
sitnm (in, 17, 24. IV, 8, 30. I, 12, 7.), qnoniam nnde ille 
datiTus repelator ohscnrnm CBse non potesL Neqne atiier 
aceeptns (ad EI.1,6, 34.) et placet (U, 13,24.). Qnodsi 
tie etiam facUiorem orationem fntnram fuisse dicas, si poeta 
B(»ipBisset: si antiqna Baecnla essent: primum, non qnod 
faciUimum sit, sed qnod efficacissimum, apeclari ab eo repn- 
tabdnra est. Nam alias qnoque illam hypallagen expetit, qno 
fnadratior Terboram textura flat (Qaaestl. 1, 1. §. 24. p. 143. 
comm. ad EI, ill, 21, 28.), Deinde vero non saeclaaatiqua 
in oniTersnm nt redeant, optare se BigniScat, aed qnatenus 
paellaa alias procrearerint; deniqne ipsum illud adiectiTum 
aBtifnoB cnin persoaaram jtofflimbni ianctum panUo 



vGooglc 



178 OomiiMstfttiiis In Fn^ 

annd ifM »iut ao le^HtB praeUritnn: Inurnq^ d- 

niisoi nom {rngalilatea et castitaten. 

y. 40. sic caie ne imprecAiitis ease eeiieu. Obfitt 
eniin, qood ab initio Tersns positiim est: Qaantam. Est 
potins: „cnm ofGcia in multos amores reTOcetiB." Gf. ad 
EL I, 19, 16. , 

T. 43, lacobns: „ArgiTa3 dici pnlo, of geminae e( 
mammosae cddi gracilibng Romanis. conf. Lncret. IV, 
1161." At hic cene Lncretins, qnare Graecae et Romanae 
figiira differant, non docet. Kescio igitnr, ande eam diffe- 
rentian resciTerit; certe non a signis antiqnis, qnae, nt con- 
sentanenm est, Graecas potissimnm mnUemn facies exprimonL 
At hafl tenerae et decora sjmmetria et moUi simQl teretiqne 
nembroram argntomm fiexn' insignes. Romanae Tero, ubi- 
GUDqne compareot et quantDm ex hodiema popali natnra con- 
itcere licel, procerae illae qniden, sed plenlores et ro- 
bustae et paene qDadratae, alTO promissa, breTioribas cru- 
ribus. Cf. Rnmolir. Qnaestt. Ilall. I. p. 78. et Gatlellani 
JLeUret sur la Morie s. IIL p, 266. 

T. 45, Flebeinm amictnn in mQliercslii togan ctta 
naximeqne pnllam constat (ef. Becker. GalL T. I. p. S^iIS,). 
CocciDis Tero (\. e. sandicis amictu) non modo nebffiorcB ne- 
retrtces, sed honeatissinas etiam matrenas nsas ease, eentra 
Boettiger. (Sabii. U. pf. ftl. 109.) certissunia argnmentia 
eTiint fiet^er. Gall. U. p. 96. Et rectins hoc noniae pie- 
beiim natronali habitni opponi ccasee, 

T. 46. Mimm, qnod pnelia ipsa rla Tulneris dicilir, 
qnam pm causa Latine poni nego. Senper enim ria si 
trandate dieitar, ratioDeu Tel instmneoitfln significaL ita^ 
qne eam allegoriam huio dictienl snbesie existirao, quaAMr 
in genis ecuIisTe pnellae excnbans hinc spienla sna dirigi ia- 
gitnr. Cf. Interpp. ad Sopli. Antig, 783. Bor. Od. IV, 13, & 
Find. Nen. VIII, 2. Haxiii« lero ad nostram rem pertineC 
epigr. Moieag. 91. JO. Ann. Br. L p. 26, ov fte Uh)9viG 
fro%ittt Zijyog)il,eig onftaai xpvflTO/Mvog e( Strat £p. 23, S. 
(Ann.Br.H. p.364,) aei» TtaQioiu^iSsi nf6ga7ta To'^ 
§ofi6loi ■tpvxim' S^nayae aiXotQlav. Recte' lacohf. 
•i Meleag. L L conftrt epigr. AnlheL Lal. m, 212. p. 640. 
At ArislacueL I, I,p. 2.: o oi jc^oSs^fiHB iffaiosvae 
v^ noSw/tdt^ avwrAx'^ i^ifoS^vem zaTg z<av ofju- 
ftditav ^oi.ttis poiins ad id geniu pertiBet, fwd ad EL I, 
i, 1. iUnslraTinni. 

T. 47. 48. Be Tcce inionni» teeriter, ot par •n^ 
aiunoB Q, F. U, 6. 1. OL p. 16S. De ( 
lUd. s. D. §. fSS. p. i&a 



jNGoogle 



Ele«.n,»8. m 

Elegla XXVI. 

De argniBento et de dispoBidone elegiae Jii. Q, P. n, 
5. p. 6S sq. ibid. p. 86. 

T. I. Metrum ab initio, qaod miieDiaB expectatiou 
auimnin deceat, prodnctis sjllabis et iDanibos caeaaranim mo- 
lli graVHer incedil. A parla demam sede factam atroxTe- 
bemeatiore pedam properaotiam inqiiietBdiae significatnr. Qnae 
omnig Tennslat perderelur, iDcnlcato post Vidi: ege, qaod 
BnrmAuo. non recte ex codd. inBme uotae obtrosigse Fro- 
pertio lecte LachmanoDs argoil. 

T. d. Post comaa t. 4. laaiaa pnnctam toHendum eat, 
Bt recte habeat attraCtie proDominis relatiTi. Ad Graefinm 
enim norem facta est, sic solTenda: Vidi te (talem), qaalis 
erat Helle qnam cett.: o">p' '^llrpi. Cf. exempla a Mal- 
thiaeo ceogesla Gr. Gr. g. 472. T. U. p. 885. n. i. RarisN- 
■ns bic nsns apnd poetos Latinos, et cni exemplom par al- 
lemm noDdnm iDTenerim. Vehemenler enim diBtanl, qnae a& 
inlerpretibos alTernntar Hor. Od. IV, 4, 1. Virg. Aen.UI, 641. 
Illic enim noUa attractio. Facetissima «otem KuinoeUi in- 
lerpretatio: te Tidi tale^, qnalem OTis anrea Tidit Hellen. 
Satin tnedestiam poetae admireria, qai se cnm OTe anrea 
cemparet? Farpnreoa deinde flnctna ne splendidoa 
in nniTersnm interpreteris : reTora mare Tentis agitatnm 
vel cariaa attritam in meridionalibns potissimam orbU 
plagis , purpnream colorem sumit. Cic. Acad. H (IV.), 33. : 
Mare iUad, qnod nunc FaTonio naicente pnrpurenm ri- 
detur. Idem apertins in eadem re in eiusdem libri recen- 
■ione priereap. Non. II, 717.: Quid mare? neonecaemlenm? 
« (sic scribo pro ee, qaod sine sensn iegitar as I) eins ando, 
mm eal palaa remis, p^urpnraiciL Farins ap. GelL 
XVni, 11.: Spiritas EnTOrnm Tirides cnm pnrpnral 
nndaa. Hinc iam apnd Uomer. Od. /!'. 428.: afiwt 3i 
KVfia otsiQ^ noQaiQtov fieyd). taxe. v'. 85.: xvfia 3" 
OJtia&ev jiOQqivQeQv fiiya ■9va. Qnamqaam iam apud 
illna in perpetnam maris appellationem tronsiit II. n'. 391. 
c^. 482. Ob eandem tamea causam a Virgilio (Ge. IV, 373.J 
pnrparenm dici I. H. Vossins aen ininria censet ad 1. I, 

T. 7. Quofflodo coninngenda aint baec TCrba, decnimna 
Q. P. K, 6. p. 122. 

T. 8. Atqae tna. Miror ni Fropert. scripsit Teqne 
Ina. Nam inler 43 locos, qnibns ea particola asos est Pro- 
pertias, nnns tontnm exlat fidei indnbitatae, nbi ante cense- 
■anlem esti isqne in ahiois El. IV, 2, 52.: Atqne Sabina 
/eri contuilil orma Tati. AUbi aenper Toealia Bequitnr: ante 

m. 12 



jnGoo^Ic 



178 CommcDtarhis lo Prop. 

consononteni auten ftc ^OBHar, «sa o«iHtaDdssimo. Nec lainen 
iu his, qDorum omnis apud libros mss. auctorttas est, quid- 
qaam inutare ausus Bum. Gf. ad El. III, IS, 39. 

T. 10. escepi per Ictorum foriDiilam interpretontnr do- 
(ftriua putida. Al ne simlle qnidera illud exceptioiruoi 
genns Tolorant ratiODi, Excipere potins TOtum, csl sns- 
cipere TOlnm, qnod Tulgo aiunt TOtl se damnare. Nam 
^xcip«re pro snseipere Latine dici optimis leslimouiisfir- 
nat CiHl. ad Gie. Bpisl. Famill. X, -7. Mox iam Beroaldl 
exemplo in lam Tnlgo mataveruDt. iDinria; nam ande Crror 
talis librariis Teneril, in confrariam mutto facilius ratloneni 
f eccantifaHs, ne^aqaait apparet. At recte, ni fallor, lacobus 
sensit, alia Ti liio LenciHhoeo iam inplftrari, cui aoli adda-' 
fiir dlTinttatis cognomen,' fttVDe reliqua nnmiaa. Hoc igiiar, 
ttrft: iam ad te me coATerli, Leucothoe, quae sinili quon- 
dam perioulo per UDdas iactata' mUera mnlier, de a facta sia 
nanfragis propltia. Nec tamea ideo cnra eodemlacobo: ian 
4ea artiiis cenlunxerim. lam enim, si ad tempns refertur, 
kOii ila pridetn factam mntatienem signiicat, cnm satis, credo, 
din esset, ex qno fca fitcts erat luo. Praelerea si hoc to- 
Mlissel, «Cenratlas locntus esaet, at 'El. II, 28,61.: Relde 
■ fttam Cxenlilas, dirae nHiio, aate iavencae. Ad fordikm 
iHmiltis deae qa«d altinet, Lencollioe et hic et El. H, 28, 
W.' onnes coda. tolam relinendilm esse censui. Nam nbi-' 
flunqne apud, poetas Remanos Lencothee occarrit, crili- 
«ornm emendaiionilins iDveotam est. Virg. Gir. t. 396. Stat. 
ThA. I, 13. VI, 12. Hygin. fab. 125. 224. Serr. ad Virg. 
ee. I, ibl. Laetant. I, 21. OTid. Fasl. VI, 545. Quid antem 
6oni libraril, quibus Orchaml filia (In hsc enim o litteram 
yV. DD. probanl ad Ot. Metam. IV, 208.) neqnaqnam dO- 
' tior anl magis oordi erat, qnam Mater Matnta, fcanc illins 
^omlne expellerent?' Fraeterea Properlium Leucetheen 
^mi Scripsisse oertam est. NnUa enim cansa fuit, qnia for- 
mam legitiraant (Leaeotlieam) metro aeqne atqne alteram 
^Tenientem retineret. Ho6 aBtem sl addkat, insolentio- 
rem non expetere enii Q. P. II, $. a. ni. p. 163 sq. Tidi- 
Ines. At Leaoolheam et Leucothoen dirersas tati-' 
tum «usdem oomiDis posHienes esse existinto. Neque enlm 
*K Aevkoi tX^ea sed ex Xevxos et ^ieiv (uude adL 
■&o6g) composilam esse TOcem, Homerns ipse et qui lade liii- 
gua scrtpsernsl eranes auctDreE testantur. Nara cum qdii- 
qaam 9e£ \a ^e-j secnndum le^es eias sermonis mDtetnr 
(Itf. Hehn. ad Hymn. Ven. 191.), Aevxo^itp' tamen scriptnm 
liiTnlies Od. e'. ^4. MinuDj ni eadem todd. dlscrepaatia ii 
MA. m». Graeei» ineBltar, qaae in Laliflis. Quod accur»^ 



jNGoogle 



Eleg. II, te. 179 

flvs fnqtUri, operae BUe prelinn ait Apnd hoa cerle ant 
Leacotlieain KDt LencothoeB, oei LeBColheen ecri- 
lienilnBi etse constat, 

T. 15. ob iDTidiam. Siclibri nis., vtvidetar, omDes. 
Ahemn ab editoribas Italis liiTeDlim est. Probum tamea eb 
ene eaasam indieans Lftchm. demonatraril colt. Virg. AeB. 
X, 852. XI, 549. IdemT. 17. Frapertio reddidil: subsidio, 
«nni Broukli. et Bnrm, ex Heinsiuie aliiiqae infimae notae 
flodd, ■Hbiidinm ernlssent. 

T. 18. Ne mjreris, Arioniam potins lynim, nen Ipaam 
Arionem a delpbiiui snblatQM dici, ci. de metonjntia Q. P. 
C, 6. B. IL §. 28. p. 153. Ofid., at solet, t^ertius FosL U, 
62.: Leibida cnm domino sen tnlit ille lyram. Magie 
laTenali lalia placnemnt, qni non modo laiigeinem el cer- 
vicem pr^.bostia poiait (Sat. XII, 13.), sed pjrxidem et 
gladrnm pro arte gladialoria atqae adee (XIII, 25.) spor- 
tnlam pio clientibns. Siioililer tancif etiam Oiid. Fast, 
VI, 796.: Gum data Bunt trabeae lempla Qoiiine tuae, 
L e. tibi trabeate Quirine. Cf. ad EI. L 6< 19- 

T. 21. Intime haec cum priors parte elegiae cohaerete 
^dicaTimas Q. F. II, 4. p. 77. II, 5. p. 83 sq. Quo enim 
^alcherriffla iUa somnii Tisio, nisi ad certiim finem el exitum 
dacal? An ia fQmpn temere abiie omniadicas? Frooemian 
ta polins itta pata, quo reliqnum canninis argumenlam cA- 
XrjyoQixais prarformetar. Diis carmjia et piampoe- 
lan cordi esse, Ar^ais exemplo subiadieaL In poetae 
gratiam Tel eos serTari, quos ipse amet, delphinas 
docet, qni periclitjiali puellae suppctias fert, idem iUod 
uiimal, quod Mnsis anucnra alii qaoidam poetae gratificalDB 
crat. Fiden Tero soam in eiUremM peiicuUs ipse Fto- 
peitins leatBtur de saxo snmmo le nissnrui. lam. igi* 
tar Telnt sacri somnii interpres ipsvn ejrditor carmeui sineul» 
«larm repetituns. 

A. (T. 21. 22.) Falso pakherrimae pnellae amoie pO' 
tilam me miraris? B. (2St.) Da «urum contra. C. (t. 24.] 
c^o poeta potior ero. B. (t. 25. repetilur idem aij;umenlam): 
I)a dirilias, G. (t. 26.) carmina poliora erunt. — et pia»* 
ter carmina (C. t. 27.) fides praepollel. B. (t. 28.) diri- 
tiae — G. (id.Tera.) prae hac sordebunt. At ego fideliasimas. 
fiaec autem pars exlrema iam accuialins perti^clalur, nt is 
ipso exilu foitior etiam clansula efliciatur. Oraiiia enim (t. 
29 — 44.) Tel praesenlem ex naufraglo morlem facile, modo 
cnra illa sit (30 — 34. 41 — 43.), perpessnrum ae csse. 
(Nan in hac elian parie hene ariieiilaian lliienles disposi- 
ttonem: a. t. 29. 80. fi. 31 — 34. a. 35—40. ^. 41. a". 



vGoogle 



180 Cominmtarias in Prop. 

43. f. 43. f. 44.) Sed (b. 43—56.) d[ melins; tantu 
fidem adnirali bos BerTabDnt clementes. At (c. 57. 58.) ol 
•erraTeriiit, atnt erit, optime erit. Ne tamen maris tantnm 
peHcula el nanfragiam, neve deos marinos aut Cnm 
Arione delphinam inatar omuiDm posiia et Telat in exem- 
plnm ftcla existimes, consideranda est nnlTerai elegiaoi gene- 
ris ratlo, qnod tanto magis probalnr, qaanto accuralius, oc- 
casione cerla natnm, Teras causas perEequiiur. Itaqne qnin 
revera peregre el trans mare profectnrae comitem ae poeut 
promiseiit, dnbitanduD nego. 

T. 23. Cnr Groesi flumen FaetolnB dicatar, ad di- 
ntias Bnmmas significaDdas , nemini ambigunm esl. Alagis 
dubiles, cnr post Groesnm Gambyses potisdmiim appelletar, 
nec Gyrus tcI cnicunqne alii regi Persarum opibus prae^ 
poUenti Lydia snbdita erat Neqne ego cansam idonean 
flOTerim, nisi Gambysem maxime rapinis famosuni gaiam auro 
Ljdomm ditasse dicai. LeTO tamon illnd argnmentum, et 
qno GorrDptionis snspido non prorsns eximatDr. Habet aatem 
BarmaDni coniectnra iam Gygae, qno se eximie comraen- 
det. Gyges enim instar omDium diTitiamm Lydiae anctor 
perbibetnr, nec aolam ab Arcluloclio et Anacreome (Od. XV, 
1 sqq.), qaos Bnrmannus ipse citat, sed ab aliis etiam. Al- 
pbens Milylen. AnlhoL Pal. IX. ep. 110. Ann. Br. U, 129. 
11.4.: Oh ariQytit 3a9vlr}tovg SQOvgas, ovx oX^ov 7io~ 
XvxQvoov, ola rvyi/fi. Alex. Aetol. Anthol. Pal. p. 319. 
Ann. Br. I, 419. ep. 3. xat MoiHSaq 4datp> 'EX,ixo)vldag, al 
fte zvQ&vyun &ijxaj' ^aaxiiXna fiei^ova xai rvyeat, et 
Herodoto teste (1, 14.) d di xpvaoe ovv>g xai o uQyv- 
Qog, tov 6 riyTjg avi^nxe (DelphisJ vnA ^eXqxSv xa/e£T(M 
rvyadae inl vov ava&evzog intSvfiirjv. Cambysis Tero 
Bomen, ronllo qnam Gyges erat librariis notius, quam facile 
ex his Uteris efflci potnerit, patel. Qnodsi recle se habet 
Barmanni coDiectara, atmn Gjgae flnmina Factolns, an 
lacns Gjgaens inlelligendaa sil, diibttare possis. Cf. Klaasen. 
de Aenea et PeHatl. T. L p. 19. n. 66. 

T. 25. NaB mea c. r. L fl. VoBsina coniecil me. 
Fmstro. De hjperbato eum, qno in altemm eDnnliatnm snb- 
slantiTam traDsmigrat, cnioB atlribnlun ian priore parle 
erat occnpatnm, cf. Q. F. U, 6. s. IL §. 11. p. 123. et EL 
II, 24, 35. add. II, 19, 23.{ et qnae OTidias habel plarima 
id genns etiam andaciora. Ac sinillinan noalro loco Ep. 
ex Poato IV, 2, 37.: 

Bic mta ciri rceilcM, nM fiavtt atripta eorallii? 
Fast. 1,387.: 



jnGoo^Ic 



Eleg. U, S6. 181 



Qiud MMd 4*1 MpHci pr« •frylM tnttit JMma 
JVune quofM pro nitlla vlrgtnt ctrva cadtt, 
ibid. 405.: 



Ct Lncrcl- I, 361. : 

Ntwt «i la«*ii«ilem'>l jit Unat gtomere, fWHtMlnn 

Corperij in plumbo'»!, 
Nm intrtetitius geiuu, nbi lerbaiD aliad Inleiceuerit, velat 
OTid. Triat. I, 3, iOl.: 

FiunJ et ab*»»tem^ fUMHtm tic /Wln liJinMt, 
riuOrl, et a«^o jttAIeucl utq»t tuo. 
el ^od a4 haoG oormam explicataffl recte io cod. Heidel- 
ierg. &xbibeii apparebit Metain. I, 346..: 

Qua Mimiunt plaeui, ttllut, ait, hitce, vtl ufam 
Qaae facit ut Inednc, mutanda ptrde figitram. 

DarissimDffl Tero, cnBt alteram nomen ne pertineat ([uideM 
«d id eDOQlialum, a))i coUocattim, est, quale eat Lnciet. VI, 
204.: Hac etiam. fitL oti d» oansa mobilis ille Oeyolat 
iB terram color, vel Horat. Sat i, f», 7».: Paeae, maoroa, 
Viil, dum (DtdOB versat in igne. Unde explicandaa Otid. 
itaL IV, 5,. 9.: TemporiE, oblitum, dum me rapit luft- 
tm iaiu;, Excidit ben nomen qaam mihi gaepe tnum — ubi 
caie oblltn,i]i ad me referaa; est enim pasaiTO diclDOU 

T. 27. QnibDB argumenlis bi Tersns defendantar, lid, 
QnaestL U, 6. s. IV. p. 175 iq. Ibid. t. HL n. 1S4. docni- 
tua, et V..37. •1E1..U, 9,,7.v UUxem ex coda> w». fide le- 
gemtiuu esse. 

T. 36. frigidas Anatev^ Paecias tarbidnt. Nob 
male; Tid. eiuiii lacofo, Nec tameo qnicqaam nnto. Redolet 
eoim iUud coniecturam Tiri docii, caiai acnmen Austnim fri- 
gidom Goncoqnere noo potuerit. At ta cf. Voss, ai Virg. 6e. 
rV, 261. m, 279. I, 259. 

T. 37. GroniDg, Teri Tesligia lerrasse palet. Unde 
eoim illius Ubrarins contra sententiam, celeroquia planisaiman 
Qaodconqne effinxjssel, nisi simile qnid in exemplari tao 
legisset? At Qnicnaqse liinc emeadare celifis preaim erat. 
Seatentia enim poslnlare Tidebaler, 

T. 39. rndis Argus prinRU Volsont, siTO Uiros mss, 
secatns, siTe d6G0Biectnra, Tocissime lamen scripsit, la Ubrit 
antem qnibusdam Italorum iaTeDtum potios qoam ab ipso ez- 
cogilatnm ciediderim, et propter ciassum Tiri ingeniom, et 
qaia aUter legi Beroaldos, salis aUoqnia ab bac parle di- 
ligeas, Doa anBOtaTit 

T, 41. Broakb, noa nsquam coirexil, qaia Kilicet 



■vGooglc 



183 Commeatariiu In Frap. ' 

soperiora U reqnirere ildereatu. Taeilet sener dosttodi 
licentias retutare. ProbiiiB est, ^od omnes ubri liab.eDt: 
BOBnnquam. 

T. 47. Unice Ternm eaae, qnod ex Neap. dedimiu, pii- 
Bns lacobns lensit, recle sicinterpretalns: „modo aqaam dens 
excnteret, seu aquae pretio eius libidini ceasit, hanc fabalan 
ProperUam ■eoatara esse, t. 29. (i. e. 49.) aperle docet f erre 
egt-pretiam deferre." Nihil adde. Kam quamTia maiime 
in ea re narranda aactores discrepent, in hoc lamen consen- 
tiont, ut Neptunos sive pretium concubitas, siTe in uemoriaDi 
rel, fnscina terrae iliisa aqnam elicnerit. Gf. ApoUod. U, 
1, 4. Hygin. f. 169. Lactant. ad Slat. Tlteb. II, 433. Scbol. 
ad ^nrip. Fboeniss. t. 196. SchDl. Apotlon. Rh. III, 12W. 
Ghrislodor. Ecpbras. t. 67. AnihoL Pal. I. p. 40. Getemm 
in fine versas Temm, ut toties, fiernhardiui Vobae libro de- 
beliir. Velas enim eral error arTii, qnod qaomodo el cnr 
«X Argis a librariis depraTalum sil, nnnc exponere non at- 
tinet, modo immaDe frigere fatearis, qnod reliqoi libri, Tel 
eplimi, exhibeant. Mox t. 4S. Lerne, non Lernae scri' 
liendnn esse colL Q. P. II, 6. a. III, p. 164. apparebit. 

T. 49. VoTerat ergo Neptunns fentes se ilU; datamB* 
fll sni Gopiun sibi fecissel. lam Toto potilus terram tri- 
dente percolsil. Uinc duas res colligo, primnm ampIezQ 
noo enm esse, qaem inlerpreles censent, daliTom pro am- 
plexni, sed ablatiTnm pretii. Deinde falso corrigi a Lach- 
vanno: et illi. Qnamqnam enim eo eTenta TOtam solntnai 
M, qnod aqaam urna profudit, mntatnm tamen aubieolmi 
q.i. logicnm adTersatiiam parlicnlam poscit. Sic Ond. Met. 
I, 283. loco el argnmento et coupositioDe nostri similliBO: 

ip»t Mdenle luo terram pireuisit: at illa 

AilrenHtit, tnolit^ue linui pnt^ecit Bquanna. 
Lenior etiam oppositionis Tis Hor. Sat. I, 5, 58.; et timra 
eaadem coniunctionem BeDlentia requirebat: 
tuR cormt 

Ifl fofet emaeclo fromi, {n^t, ^ufd faeerei, ctim 

rffic mutlfu* TDMiltrf*; At illi fotdn eUatrUt 

Sttmam latm frontem tnrpavtrBt orit, 

AIU Tide, qnae ez Propertio Golle^ns QnaestL n, 6. s. XV. 
p. 170. el ad EL I, 20, 49. 

T. 51. negaTiL LiTinei. correxit negabit proptev 
vlleseet et erunt. ,Jst«Tero alio pertineut. — AuTmoHe 
Neptonnm amori fftcilem lestificata eat, fioream Oridiyia.*' 



T. 53 sq. Mnltnm in reftngendis his Terstboa flridci deao* 
^anwL Et Tulgo ftpertam Itftlomm inlerpolaUonem recepe- 



vGooglc 



meg,U,W. 18S 

m% foui ian pDCcii win f^rMilt Qnod qnnn Maa.m 
■it, LMhn. doeet. Neqae esim reTonilii aqvis, sed To- 
rantiboi Ghtrjrlidlii penlcieiH navigaDtibus Biiiiilarl. Ipse 
fera ncc usqiiam correxit, sic interpretati» : ^^nsquftin 
ipsis OiarjbdiB fore dicil, oniua maria lata ac plftcida." 
At per, iiercle, mirna esset, si qui nodo Scyllam mitem 
qnidem, sed eise tamen amaiitilini icripsisset, iden duhc 
in mDm Dstira uu iUis Gli-arybdiii ae|;aret. Qainimmi 
qni Scytlam mitescere dixeral, Gharybdin eliam di- 
cere debebal, et, Bi qnaeris, iivt, moio Hegatioiem, qaae 
COHinDCtione Qeqne contiaelnr, nan ad oaine quod seqnitnr 
caualiatDin, sed ad solam participium referas; ut kaecsitsen- 
tenlia: Nobis mitescenl ct Scylla el Gharybdis, annquam, nt 
aliis solel, alternanle aqua Torans. Frorsns fropertianns liic 
Uns; mullo enin eiiam quam vostro loco durins II, it8, 52.: 
„VobiscDm (esl) Enrope, nec proba faiiphae'*, qood qui 
ad Tulgares Latiaitatis normas exigerel, sententiam plue gob- 
truiam eius, qnam poela TOloil, efficeret; esl «nia iitm 
qood „M non proba" sire „et improba." Gf. EL 1V> 

T, 13. m. 

T. 56. Recte eonqiaeanf TkMcrit. Id. VII, &S. : '^iae* 

xai ^Aysavaxii, xakbs nXoog is Mavldvccv, X^iai' iqf 
■ ianegioig iqltpotg voios vypa Si(ixr} Kvf.iata xm- 
uioiv 6V i}t'^iKtav^- nddas wxn- Add. Gajtim. epigr; 



Klegia XXTII. 

T. 1. AL Lachffl. Et correxjt. Sed vid. QoaesU. n, & 
I. n. §. 14. p. 130. Admiralieaem eaim etlam, n<m laHlnm, 
^od LuiChm. Mt, iadigDationem e& particnla signiftcaEt recte 
obierrat Hand. de Partic. I. p. 140 iq. a, 2. 

T. 3. Fhoenienm tnTenta. Nea* reote e^iticnii 
Jfeqne enim Phoenicnm iiTcnta qn«eci dioantnr, Md 
qnaerere, quae sit stella oOBmoda, qnaeTe mala— 
M ips» snnt iaToita Pfaoenicnm. £it igilor stmctnrae genns, 
qnod a Latiais graaaaticis param ^serTatnm appositio- 
Bis BomtM Bernhardjns appellal S;yBl. Gr. o. 3. 27 ^ UI. p. 
127. Ad im^riyrjaiv recUns TeL n^Si^^tv debebat refow. 
Naa in accasatiTO lantDm hoi; genus apparet, qusd s»epo 
pro parenfliesi ab iaterpretibns , sed falso acceptnm emftea 
CHiintiati STentam bmiter caaprehenAit.. Vid. coium. «d 
BL m, 8, 4. 

T. h. aeqnitnr (sequimHr Keil. witiH ptnpter GODr 
inaetsm N. et HenteL aactoritateil) et deinde t. 7. fletili. 



jnGoo^Ic 



ISI Commentarliis io Frop. 

nox T. 1«. tuii. De p«««Da at«lala cf. Q. F. n, 6. a.IL 
§. 5. p. 116. FortMse poetM aoiino epigrumiia Flatosio 
obToisabatur Anlb. Fol. p. 246. AniK Br. I. p. 107. n. 2&.: 
Nav^ov zitpog eifii' 6 ^ itvtiov itni yea^yov' ag ali 
xtti yai^ ivvos iiTisav 'AiSfjg. 

T. 7. fleiis 0. acc et infiiil., deinJa cnai acGBMliro 
noBinis, nox Gom coHiimctione ne ianGtttn iUnstraTimas Q. F. 
II, 6. p. 156. ad El. II, 7, 6. Aapliiu cf. coBunent. ad EL 
IV, a, 35. 

T. 9. Lm^. Gontrn omnes libnu doniaisqae lai- 
naa. Fotide eaiia repeti ait domibos, nalla ti nnllaipio 
gratia. At pnlidior etiam quara ava^Qa illa, a Fropertio 
non raro posiu (cf. Q. P. II, 6. s. U. §. 1 . p. 107 iq.)> nofi' 
ovonaala, qaam FlaatiDis Tersibus diga&ia ne sem^ qaiden 
Iiic nosler adoisit, Praeterea eidem rei flammae atqae 
rainas et eodem modo minantes intelligi, simplicitas ora- 
tionis postulat. Qaisoatem mentem dominun ferat? Deni- 
qne cam Tariae res' eDamerentnr, qaae interitum coilibel mi- 
HMitar, qnid refert doninBm esseT An tati in raenle domo 
inqailinae? Quid forle praeterenntes? qni pariter cum domi- 
nis elidantar. DatiTos igitnr illos nt recle inlelli^as, parti- 
eipinn „obiectnra" toI timile quid ex t. 7. suppleas. 

T. II. qnando peritnras. De Terbo snbstantiTO in 
interrogatione q. d. obliqna el modo coBiunctiTO darios 
omiwo V. Q. F. U, 6. p. 124. Sic tamen OTid. Met UI, 
720.: nia, qaid Actaeon, nescil. Horat. Bp. I, 3, 30.: 
Debes boc etiam rescribere, si tibi carae — Munatins, nbi 
Tid. Obbaj. ap. Scbmid. Dnriora etian ap. Tacilam obser- 
vaTit Kragtt, Gromm. Lat. §. 665. n. 2. p. 912. De.Ti et 
uni praepesitionis a t. conn. ad EL III, II, 24. IV, 8, 84. 

T. 13. Qa&eraot inlerpretes ntram remex de ipso - 
amante sit intelligeadon, an, qnpd rertionim ordo tam Ttfai^ 
de Gbaronte. ' At ipsas aoimas remigassc, et VirgiL testatur 
Aei. VI, 3iO. el ArtstophaBeaa illo Dionysns dolens 'oeBSft 
(Ran. T. 201 sqq.). 

T. lA. Mogna ia hac Toee Tel optimomra libromm dii- 
crepantia. Nec tanen mimm; nan smbigunm in codd. nss. 
Ulteramm d el d discrimea, et facillina liiteramm n et « 
transpositio. Recte tamen lacob. damnatnm praetaUt. Fri- 
non enim olanantis ante reTOcaTerit Tacat; deinde 
iare ille, quae aara clanantis sit, qaaerit. Nom famae 
•nra (Virg. Aen.. VII, 64|S.), qnam Tnlgo Interpp. hac refe- 
nmt, aUa est et servat proprian lenis spiritus sigDifica- 
tionen. Gontra anra est ^leiidor rtimago eninas oblecta; 
sic, quod idem lacob. cita^ HoraL Od. U, 8, i£4.: BKlaaal — 



N..,j-,Google 



Eleg. II, 88. 185 

iniKne Vii^u tinptae, ina ne reUnlet Anra narltos, Fo^ 
iii enn, li vlU eias loei intei^etatio, qua a toetpn 
htua iitbanlian metaphonn dnclam censeal. Spnreinimam 
iiBite et a qno abiterrere debebat Tires doctos Lncret. IV, 
1173. qni ad rem teterriiaam Bignifioandan eo ntitur. Ta 
CMtn cf. Virg. Aea. U, 304.: Discelor nnde anri per ra- 
Bot anra refulsit. Georg. 11, 47.: iBtniDls anras <qaam([oaa 
iUtc nano oraa rcpoiaeraBt: sed cf. Wetchert. Eplst erit. 

J.&&iqq.). Priscion Perieg. 1020.: anra viridi qnae splen- 
et laspis. Ori|;inem eina lignificationii indkat LuoreL IV, 
' 258. occommodale prorsus ad captBm TOternm. 

T. 16. Nisi commnnis liic onninm poetarnm loens esse^ 
eifressan diceres PhileL ap. Stob. Floril. GXVIII, 3. p. 599. 
ftfa, 5. fiach.: argaTiov ets jildeo) "Hvvaa, t^v oona 
ns htcntoy ^X^tv Sditrjs. Sed cf. ad £L IV, 11, 4. 

Ele$la XXTIU. 

De orgnmento et disposilioae Garnunis diumas Qaaestl. 
P. n, 5. pp. 86. 87 sq. 

T. 2. De parlicipii nin cnm metonymia cognatA cf. ibid. 
n, e. p. 155. Nam ieiuaior io talibDS figoris OTidius, Telul 
iMerprea hniua loci Amorr. U, 11, 35.: 

Vettrum, att, Grime* trit ttUii tnctitra pvtUa». 

T. 8. Tenlas el nnda rapiL Diversa miscent, qal 
EL I, 8, 13. et IV, 11, 6. conparant. Neqne aliter inter- 
pretes ad UoraL Od. I, 20. iniL, qnamTis illic diligentior ce- 
terii Mitscherlidiius. Ilaque nt Uaden diversi formnlae hn- 
ioa osns ad loces luos quisqne referanlDr, operae pretinm tI- 
deatnr. Prinnm enim omnia qnae pereunt — auferrt 
procellis toI aquam el terram fieri dioontur, nt in to- 
tis El. II, 16, 46., qood dictam ab Honero repetitnm (11.*}'. 
99.: Ull' vfitig fiev n^es vS(o(> xai yaia yiyota&e) 
lecto iBterpretes coll. OTid. Amerr. III, 8, 68. Tibutl. 1, 10. 
11. illDstranL Add. Ennpid. Herc. Fnr. 651.: yiJQas fuaw, 
KaT& KVfiaidty d* e(>^ot. HuD etiam pertinere aio EL IV, 
^9.1 Ite proonl fraudei, alio sint aere aoxae. las Toro 
cnm rei qnae neate tanlnm el seMibns coDtinentir, dolo- 
res dico tUiosque animi affectns, Toluntate loepe lenlientii 
Tincantnr: lalium li quis obliTiacitnr, Tentis et nndii Ira- 
dere ea dioihir, «t Horat Od. I, 36. iniL: triititiam et 
netns tradam proterria in mare Creticum portareTen- 
tia, nbi recle Milscherl. Glandiaanm c£i. de B. GeL t. 205.: 
■aodemusne Koti flabris, quoicunqae- tinores perin- 
liBasr ApoUoB. Rhod/I. 133». Anaer. Fr. 2, 9. UaiBim- 

n,gN..(JNGOOglC 



109' CommfWtorfa» fai Prop. 

MCURi, fpiu flOBtaapt* «t obliTisn* Irrltfta q«i- 
Aan fuere non pouBmm, lanea ot uobis certe perindo 
•c li non •ial, Tideaotiu -^ iu BBiTmDB «» l«c«lio iit» 
vatet qnod niiili Tendere, flooci facere, Telut Hcralt 
Od. I, 25. extr.: Aridas fronde* Hienii sodftii dediee4 
Earo, «t fiaripid. Troad. 419.: lal aat ovBiSr} avifioit 
gti^ea&ai — didofu. — Hiac deaifae diTemc aignileap 
tienea ezlsliMDdae sant, qnibus diota Tentii rapi perki- 
bentur. Eleoira si Terba illa Tel precei vei inssa man- 
data oontinent-, liaco tna irrita fiaot, ai OTentn «arcBk 
Quod anl casu aooidit nt s^. Vir^l. Aen. IX, 312,: laloa 
MoJta patri mandala dabat portaoda: sed aorae Omnia 
discerpnnt et nnbibns irrita doaanl ~ aul eius cnl- 
{>a, ad qneni Terba precesTe nittuntur, i. e. iniuria et con' 
teBptiooe audienlls. Hic igitur verba TCutis rapi fingoB* 
tnr, qnae quippe non exaudita, aoribna deonin boqii- 
Bumfe aTersa Tidcaular. Sic OTid. Amorr. I, 8, 106.: 

Baee «i pratttiterit, ntu mVti tognita longe, 
Nte lulerint vote* t>e«ilM« et aura mtai -^ 
et Theocril. Id. x/9'. 167.: 

'roxov ToiaSf nolla' ta f tig vyijiv (fhj^-fto *vfia 

Jlvnin h-f' ivi/ioio. 
Freqneatissima Tcro de diis, nt EI. I, 8, 12. et IV, II, 0. 
TibuU. I, 5, 35. Callim. Anth. Fal. V, 8S. ep. 6. Ann. Br. 
I, 463. ep. 9. lam vero de alio geaere, cum aacramenta 
et promissa ii ipsi, qui promiserunt, non exseqBBtl 
«Bse signi&cantar: dobitare possis, otrum metapbora ad sb- 
perierem illam ralionem perlineat, qna Tentis tradere is 
imiTersnm idem fere est, quod obliTiaci, an de diis cogt* 
landunl ait, qni imprecalionea inraBtinm non exan* 
diTerlnl. Allernn) lamen boc-persnadealLygdaaas (TibaU. 
ni, 6, 49.); — periBria ridet aniantam loppiter el Tontos 
Irrita ferre iubet, el ipse Froperlins, qnamTis senteulim 
ooBtraria, II, 16, 47 sq. Aiteri Tero opinioai Gatnlli leoaa 
fuveat XXX, 10.: tna diota omnia faclaque, Venlos irriia 
forre et nebulas aerias sinis. Add. eond. LXIV, AO. 
148.BUtnl est, sentenlia lamen operta, qoa prierantin» le- 
«iiaa notatnr. Nec dubium es^ qaio eodcm ol kic ipoo Imm 
referoBdBs stt el OTid. Amorr. II, 16,. 46.: 

Ttrha fueUarv» foUit ktriora caiueit 
JrrllH, fHo vuum t*l, etwlix rl itnd« ftruntt 
ct Uekag. Anth. FaL V. p. 80. ep. S. Am. it. I, 21. ap. 71. : 

■ ITvv ii (tiy l(f)na ift\i»t' tv tiatt ittiva xpipto9at -r- 

tibf eerloBi est, efrasse ariioHasien, qb! haee adMripserit: 
ffo^ To* Sfiitoi^ els v^ci^ Y^ag)eiv. Hte CBim locntioBe 

n,.jN;.,i-,Gt)0^le , 



M ena fri pnaiiit, bm 11«^ fi««iMU. mA tm tm 

fnmiuBn 99% nihili fecisie pnaiiM ti^ficatar; qul* 
MXeBUckiiUtd«p.Alliu.X.p.Ml.£.c "O^xov ^ if^ 
•fvvaixbs ueoivov y^onfna. Udw expUefeiidiiii, n«n eneiiT 
dudui iotellii^ Gatan. hXX, 4.i snlier flnjMUlo ■[uhI dir 
cit toBiiti, Ib Testo et nquda icnbere cpmet ftqna. Hm. 
, tnm geius qaui liwle ait, aat potiDs idea slqne iUud ^od 
n fiiiri|iidii loco (Troad. 419.) iDpra iUasmviMBS, mfis par 
M. Quid enia alind ctt, quBi; obliTitci deJiei mtljftrii 
TEiJiorue, et quaii noa dictt alnl, exialtaiate. Hnc de- 
nfoe Homcri iocDi aJtir |adt Od. ^'. 409 sq. : ^0$ <f et* 
nsp Ti ^^axiai dsivdv, o^o^ t6 ^i^oiey awaffffd^a^ 
9tn aeliat, qaAnvii caaaa, cnr Terbam oUiiiou ttiUla> 
br, ItBge diieria. 

T. 9. Efror est Laclin. in ed. Berel., qni a PMeio d« 
il exbibniBiH emendalum aigatficat, Cironing. Tero mm t9- 
bris allemiir scriptnran illa peraeqne tribnit. At bbI 
GroDiiigaDO salntem debere faDte Tergnm, latis explicits in ed. 
lips. idem docnil Lacbm. et ante eum in illo codice ipia 
ptrenqne legi Broukli, et Barn. lestati sDDt Nec qnio- 
9nim meliQS. Versa vero breTiori qaaitiTis eiosdem Lach- 
fflitnnl fscUis gane coniectDra Per se iam Hambiirg. tibri ai- 
■eniBB DAGta sil, persBnalam tamen eum locnm hand credir 

derin. Ntm nescio quid xaxo^rjlov habeat iUnd Per te. 

Sstii eaim erat iOTidiosam deam dixiase, ut, qaid C^a- 

tUae timendnm esiet, appareret. Pnto Froperlinm scripsiwe: 
Semper formoii» invidioia dea ett. 

'QuutDlam eDira, si muiatas, ut loliei, Uleraram sedea pOBaa, 

lS(i ei ^e dislent, rei diploniaUcae goari sciunl. Sic sta- 

tiB T. 13.: Semper formosae aon noslii parcere Terbis. 

St decet anaphora oratiooem admonenlis et DOta oblitas 

lecper pnellae repeteDtis. 

T. 11. Felasgftm laDOoem ArgiTam dici, dh quod 

iileipr«tes Tolniit Graeoam ia nmTeoian, ooU.ApoUon.Biod. 

1, 14. DioDjs. Ferieg. t. 334. Herod. U, 60. BoetUger. de 

&necoram artificam M^lholog. JUb. U. ad inlerpretatiaBeB 

fi^. German. p. 196. iloceimni. 

, T. 12. De Teibo toiMtantiTD inMleatiai oniuo Tid. Q. 

t. n, 6. p. 124 

T. 17. lo TeriA eapnt. RahDlten. dt Tocca eipliOBt 

BiiBt capnt, dwn magiret, in terram etset incUaatnm. 

Al Tooeaa mngientis extoUanl oapot KunoeUDt Ter» rara 

■elOByiaia partem pro toto poiitam e^timot. RidiCBli m 
1 eisel, m« iBdice foTCl. Qnid eaim attinuil »£0«- 



vGooglc 



J^ Coromnntaji^a fai Prop. 

MCBaret, tfau tOBttnpta •( obliTitDt irrltM ^i- 
dem fftcere non poBsniBiH, tamea nt nobia cwle periad* 
AC li nen sinl, TideaDtor -^ in nuTerenB «• locolio id«B 
Tolet qnod niJiili rendefe, floeoi facere, TCiiit V»n%, 
Od. I, 25. exlr.: Aridu frondes Hieni* sodali dedicet 
Ebto, el EBri{nd. Traad. 419.: noi om 6veiS^ afifiott 
^i^sa&ai — didofu. — HIbc denifBe diTetue Bignifieap 
nenes exialtBUHdae snn^ qoibni diota Teutis rspi perU« 
beatur. Etuim si Tertta iiln tcI precei toI inBss man- 
data contiDeni, haes toa irrita finirt, si eTenln carent. 
Qnod aut casn aoeidit nl ^. Virgil. Aen. IX, 312.: IbIiu 
Halta patri nandata dabat portanda: sed aarae Omnia 
discerpunt et nubibui irrita dODant — aut eias cnl- 
{pa, ad qnem terba precesTe mitlaiitiir, i. e. iniaria et con- 
teoptione audientis. Htc IgitQr TCrba Tcntia rapi fingBSf 
tnr, quae qnippe non exaudita, aaribas deorum homi- 
nomTe aTersa Tideantur. Sic OTid. Amorr. I, 8, 106.; 
Baec #i pratttiterit, mh miAi co^ita (an^«, 
y*e Iwlerint vote* ventuM «I aura mea* — 
et Tbeocrit. Id. x^. 167.: 

'laxov ToiiiSi TioUtf' T(t iP tig vyQOf fpJff»o Mv/ia 

Jlyai^ exoia' ayi/ioto. 
FreqaeDtissima Tero de diis, nt El. I, 8, 12. et IV, 11, & 
Tibttll. I, 5, 35. Callim. Aotb. Pal, V, 88. ep. 6. ^n. Br. 
I, 463. ep. 9. lam vero de alio genere, ciiffl sacrafflenta 
et promiBsa ii ipsi, qni promiaeront, non exs.eqBUti 
CBse sigDificantar: dnbitare possis, utrum metaphora ad sb- 
periorem iilam ralioiiem pertineat, qua Tenfia tradere iii 
BniTUssm idem fere eat, qnod obiiTisci, an de dUs cogt- 
tandam sit, qoi impreeationes iaraBtiom non exaB> 
diTerint. Alternm tamen lioo-pertuadeat Lygdanoa (Tib^. 
lU, 6, 49.): — periaria ridet amantun Inppiler et Tentos 
irrita forre inbet, et ipse Propertins, qnamTia sCDtente 
MBtraria, II, 16, 47 sif. Alteri Tero opinioni CataiUi tecaa 
fKTeM XXX, 10.: toa diota omnia factaqne, Ventos irrit4 
ferre et nebulas aerias sinis. Add. eond. LXIV, SQ. 
148. aUtnt est, senleDtia tameD aperla, qoa peiera^un le- 
TiUs Bolatur. Nec dabium esi, qoin eodem et Itic ipso loOBf 
referondns sil et Q-nk Amorr. U, 16,. 46.: 

r*r l a fueHaruaii feUi» hmara cmfitci» 
/rrilo, fuo msiun est, «eii t«« «1 *nim ftrumt. 
ct Meleaf. AnUi. Pal. V. p. 89. ep. 8. Am. br. I, 21. ep. 71.: 

/fSy ii fiiv SQxia if^Otv iv H ati xtZva xfit^taAai -~- 

iih? cerlan est, etrasse selioliafteii , qui Iiaee adseripseritt 
nfxfA %6' S^KOp- ets- viotQ y^aqieti'. Hae eiiiB loCBtioBe 



■,Gt)0^le 



Eleg. II. S& 181 

M eni fri pnnUi, bm itetim fnmimh, mA vtm eti 

fremiiran «st, nikili feciaae praBiiBft «i^ifiealnr; ipitl» 
eitXe]iueUmad«p.Alhe«.X.p.Ul. £.: "O^xov ^ iyt» 
fVfam&i tis olvoy jfQatpa. Uncn e]q>li«aiidun, mn «nes* 
^dam kilellig* Gatall. LXX, 4.& nalier cniMtd» fiwd dir 
eif tDanii, In Tento et r^da teribsre opwtet aQna. Hm. 
. t^ fciu qum ainulje ait, ant p»Uu iden alqne iUud qaod 
n iBnripidis loco (Troad. 419.) inpra illiitraTiaas, lalis pa- 
HU Quid enin aliiid Mt, qoan: obliTisci debea mnJieiii 
Teri)oraiii, et quasi nsa dicla sint, exiatiinare. Huc de> 
ilfifl Hflnwri locos alter ^adt Od. -ly. 409 sq. : enos ^ eZ- 
atfii ^i^axcat Seaidv, dgiaf tii ^i^oiev sira^nQ^a- 
9ai aellai, qoanvis caasa, cur Terbon oblitioai trftda^ 
Inr, IflBge diTeria. 

T. 9. Error esl Lackm. in ed. Berel., qvi « Faeeio slt 
it exhilrainiB eneBdatum significat, Groning. Tero ean ce- 
lerfs alleraBr scriplaran illa peraeqne tribnit. At nnl 
firoilagano salnlera debere hDae Tersnn, latis explicite in ed. 
I>ip5. iden docail Lochm. el ante eum in illo codice ipia 

psrenqne legi Broukh. e( Bnrra. leBtati snnt. Neo qnie- 
fnaD melins. Versn Tero breriori qnuoTia eiusdem Lach« 

nanni facilis Bane coniectura Per se iam HBDburg. libri aa- 
■tnian nacta lil, persanalnm laraen eum locnm hand credl- 

ittim. Nain nescio qiiid naxo^rjlov habeat illud Fer se. 

SaHi enim eral inTidiOiam deam dixisBe, ut, qnld (^- 

tUae tinendnm esset, appareret. Fnlo Propertinm acripiiMe: 
Sevtper fomo»i* iwidiaaa dea eit. 

Qwtalnm eoin, li mutataa, ut tolies, literarun aedet ponaf^ 

■Stl et pae distent, rei diplomalicae gnari sciunt. Sic alit' 

Cb t. 13.: Semper formosae non Dostis parcere verbis. 

Et decet anaphora oralioDem admonenUa et nota oliUtaa 

leaiper puellae repeteDtia. 

T. 11. Pelasgam Innonen Argiran dici, nea quod 

iiterprttes TOlant Graecam ia nniTejsun, ooU.Apollon.Biod. 

1, 14. Diooja. Ferieg. t. S34. Herod. H, 50. Boottiger. dc 

Gneeeruia arlifican Mjtholog. Lib. U. ad interpietatioBem 

tnf. fiemao. p. 196. docoinDib 

, T. 12. De Terito sabMaoIiTO inaoleatiw omisao Tid. Q. 

t. D, 6. p. 124 

T. 17. lo Teraa capnt Rnbnken. dt Tacca explieat 

oaiaa caput, dom nngiret, in terram eaaet iBclioatnm. 

Al Taoeae nngientea extoUual eapat KBinoeUui icro rara 

■elonyaia parten pro toto poaitan existimal. lUdiCBU ai 

pratmiiiiB eaael, m» iadioe fwret. Qaid eain «tUnuit vm- 



vGooglc 



1S8 CommeDtarlua In Prop. 

ntiTmi, qno pars secnraltna definltnr, ponere, li non ea partt 
■intataDi euejo, sed lotamPropertiHS risD'ficareTolebBt? Tn 
potins docti poetae animo lonis iaaginera <ri)TersBtam esse patB, 
qaalem tragoedla GDxil, jA qoalis etiamnQac in itatais signisqne 
antiqiiis Tidetar (of. Q. P. II, 4. p. 71.)< Nom a sceBa n- 
. peUtam fabulamm notidam ipii poetae ialerdiHn (atentDr, uade 
tragicas ErinByes Fropert. II, 20, 29. appelial etVirgiL 
Aen. IV, 469 — 71. binc exemplum et simlle arcesseic se 
aperte prodit: „Gnmenidnm Telati denens TidetogmiDa Pen- 
theas, Ant AKamemtioiiins scenia agitalns Oreiiei." At- 
qni apnd Aeschylam cerle non boTis figuralooem prodiiise, 
sed capile tantum boTino tbI odeo comibDS solom fronti ad- 
ditii, nisi cni modestia antiqnorum et decori senins satis iain 
persnadere Tideatnr, ipse poeta teitetnr, qni nbicnnqne for- 
■ae mutatae aenfie incideril, coronlam fnisie Tirgineo, 
aperliisime prodiL Sic Frometii. 590.: KXvais ^iyfut 
^ovMBQa naQS^ivov; t. 676.: Ev9^vs de fio^fprj »«* 
qiQiweg dtuaTQfxpoi 'tfaav, xaQaatig ^ <ug oq&z, el 
aic lo secandum Fhilostralum (leste ApoUon. I, 19.) Ifini* 
Tae Scta estabat. Gontra boTiaum capnt indicat Aeich. 
Snppl. 571.: Bor^y Igoowwcfi 3vaxefBS fii^ofi^Qoiov, 
%av |U£i' ^ods Tdv d* ai ywautSg. Add. Eurip. Phoeiiisi. 
255. Scliol. Uomer. Iliad. o'. 487. qui testem adhibel Galliin. 
frfm. GGGLXXXV. Bentl. Nec aliter in artia monumentis. 
Nam poelae ipsi, ut Giceranis ysrbis atar (N. D. I, 29.) deoi 
SOlam ea facie nOTeraat, qua pictorei Hctoresque Tolebant. 
Atqni boTiais cornibns Tirgo lo Gonipicitnr in Pictnris Her- 
CuUneniibus apud Barr£ T. U. tab. 51. cam Epapho, item 
t. 52. cam Argo el Mercnrio. Sia lonem et Isidem eonden 
a Teteribas el ab ipse Propertio babilam cum hoc loco tn« 
II, 33, 3. eoll. 7. memineris (quihui add. Heupl. hA AesChjl. 
Sappt. I. 1. Quaestt. c. 4. p. 92 sqq.), Isidii effigiem nobi- 
lem huc referre non absnrdum videatur, qnae boTiniiB ca- 
put gereni fllianqne Horam papillis nntriens compare^ apad 
MoDtefalcou. II. part. II, 1. tab. 105. e BJcordi MaasiUen^ 
sa-iaiii repeiita. Add. Odofr. Maner. de Archaeol. p. 447. 
§. 337. noE. Herodot U, 41. Welcker. de Aesch^. Ttilog. 
Prometh. p. 153., qui cum ipie hnnc locum teitimoDii causa 
adhibea^ eandem qnam nos »pIicatieDBm Tidetur probasse. 

T. 20. Leacothoen. De forma nominii 'vid. comm. 
ad tt. U, 26, 10. 

T. 27. lil. R^ins primns, nifallor, coniedt sia, qnol 
deinde in luo II, iBTeniise le Bronkh. tUt Irrepsit etius In 
laaobi editionen. Sed proba est librorom lecUo sit. In 
anlTeriDm enin de pBlchritudinii pericula Cynthiam DUrratiH 



vGooglc 



Eleg. II, «8. 189 

mulPritp,: „qao' pericDlo formaas« TlTant"; .fna b 
K de 8Di3 ipsios periculis locutnraiit ean, sponle iatelligitiir. 
Al alteram ne Terain qaidem. Nam Cjrutliia . apud . ittferO) 
«ette illis pericolis libera eral fatnra. Faerit, si illud io- 
Idssel, dicere debebat Propert. Geterum coelutn liic cnm. 
Eljglo confusum esse iam ad loterpr. Germ. oliservaTimus. 
Kec repeteremus , nisi et nimis neglectam eam rem ab inlei- 
ptelibDS lideremns, et EI. HI, 18. exlr. non ila pridem iUam 
cenfnsionem usa Teuisse, vel anas^ qui illnm locum parlim 
cerle iatellexisse videlnr, lacofcus opiDaretur. £t lamen lam 
iFindaro campis Elysiis coelnm substitalum esse locus eius 
p»elae m. Clem. Alex. Strom. IV. p. 460. docet (frgmj^97.) : 
^njiai o aae^iutv vTtovQavioi yaltf mjmSyiai iv Slysai 
ipoviois V7td ^eAyXaig afpixToHs «axwv evasSwv «f ifiov- 
q&viot vaovcai ^toXnaig (laxaqa fiiyav aetSov^ iv vftvoiS. 
Add. FlttlOD. Phaed. p. 81. G. Phaedr. p. i&7, A. de Diis 
Rtum. patriis I, 6. p. 6. Cf. III, 16. fin. 

T.32. dnrus dies hic est supremns mortis dies, 
ni fatomm quoiiammodo potestas permissa esl, enique sen- 
ns tribuitur lamqnam TiTenti, alqne adeo mlsericordia. Eadem 
ralio qnamus in diTersam senteutiam Slat. Silv. II, I, 54.1 
GuBcla in ciaeres gravis iDtnlit hora, Hostilisqne 
diet, Magis iam vnlgatnm genus, cum diei siculi tempori 
iii UDJTersnm agendi quaedam tIs tribuitur, ut El. II, 24, 34. 
iten in die extremo: At me mntabil — non niger ille 
dies. Gf. praeterea, qaae ad El. I, 13, 25. U, 20, 18. an- 
aotaTimas, locum ntrumque iDiuria suspectum. Adde II, 11, 
4.in, 11, 70. ad El. III, 18, 16. UI, 5, 31. 

T. 33. Rectissime sic ut exhibuimns a primo {.achmanDO 
distiacta esse verba ex nsu anoai^oip^s Ptopertio maxime 
bBiliari docuimus Q. P. II, 6. §. 3. p. 114. lacobas enim 
faiillo durins hoc ablativum esse Tult ad t. 31. relatam. 

T. 36. iacet. Sic libri omnes cum edilioaibus Tetnstis. 
Cutems primns in Antnerp. a. 1569. tacel expressit, docte 
Une e( qnod certatim exiode editores arripuerunt. Nil mo-, 
nr, nodo satis significantem libromm scripturam G(Hifiieaiis. 
Bt ipsnin Terltum iacere, de rebus adustis propribm (El. 
ID, 6. 29.: busta iacentia. I, 16, 8. IV, b, 61. U, 10, 35.), 
nescio qnid babet, quo cnm contemptione abiectnm signi- 
fccfnr (cf. I, 7, 18. I, 6, 25. U, 6, 34. n, 18, 8. III, 6, 14. 
Ken. Marc. IV, 248. et Lex. s. v.). Sed ad infelix omen 
■i^fiGandam iam ilbid satis erat, extincluB et semiamb- 
■stun sacrificium commemorasse. Sic Soph. Antig. 1006.: 
« 6e ^(ia¥Qtv"Hgiaiatos ovx elaunBv aiX ini OTfoi^ 
fivdufftt x^xis titjQlbtv if^iieTO xofvfps xdvijmSf 

n,gN..(JNGOOglC 



190 CuDiiieiitarinB in Frop. 

Y. $d. ratts rsti, i. e. nrortfs; cf. EL I. 19, 12. Eit 
Igitnr rftlia fataliB: de genitiTO eDim proraDs Fropertiaoo 
T. Q. P. H, 6. p. 155. 

T. 40. ad inferaos — laciis. Nisi hic gnoqoe nOTi 

Qnid de Sljgiis uDdis et de Acberoalis cymba, pae non se- 

arbas mOTit (cf. El. III, 5, 14. III, 18, 29. 41. 

Freperlius comiiieDtas est, a d infernos lacns sic 

ID eril, ul ex arnndine et portn, nbi Cliarontis 

quasi inaltum elad lacns solutam esse cym- 

Ao tiic qnoqae aliquid ulceris laleatT 

T. 51. lope. Aatiopeii pro illa iaTeiLit Pnccins, qood 

wltis editoribuB placnit. lole tamen, quod certe Gron. coi»> 

■ondal, inde a firODlilins. nsqne ad lacobum libroa occupa- 

Tit. B(d in tanla poelae aoBlri doctriiia, satis estj qnod Ge- 

jdid nxoram faisse ean scimaB, lierotdem procul dubio su 

fama non oareatem (Tid. Slepli. B^runt. s. y,). Qoanqoain 

pi^ter hmie locun Hippes somen, qoae Tbefei coninz fuiBse 

.lcaditDr, FIntarc4. Thes. 29. sriliciiandum esso Lachaanno 

baud lemere aBseitiar. Sie eoim scciplara iUud etiam AA»- 

naei codiees XIU. p. 557. A. exbibent. 

T. 63. 64. Vexatissimns Iocds a Laclin. el lacob. de- 
■peratus, oai penanando onm in ObserrT. (RalberBt. 18S0. p. 
Id — 21.) de iaduBtria operam dedimas. Ac primns qnlden 
Scaitger pro Tnlgata Troia, qna servata In Tersn breTiori 
nioleatissima el noa fereDda einsdem rei repetitio nascerelnr, 
lona reposuit DiTersam enim scriptnram ait esse; Hios 
et in margine Hioaa. At illud lona omni proportioae ca- 
nre, et alio pertioere quae in eina nominis gratiam afferan- 
tsr exempla, constat. If eqoe enim snppetil adiectiTnm lonna, 
flode regionis appellatio ea recte possil fomari (cf. Q. F. 
n, 6. s. III. p. 163. et ad El. III, 9, 44.). Scaligeri aoten 
liber an non Guiaeiaans lUe quem nosti fuerit, dubitare uunc 
Abit. Nam in exemplari Ferreiano Heinsii manu haeo DOts 
oppesitfr: fiioa vel Hiona S. An forle iam in noTa sna 
editioBe adoroanda alio praeter istnm eodice, eoque Vaticano 
ScaOger utDS estf Gf. Q. F. III, 5. p. 246. At qufdqnld id 
csl, Teri Testigia hic relicta coofidinus. Quae qaam proxime 
■eculi E a rescripsimns. Fac in Bntiqnissimo exemplarf 
Graecia lilteris, vX interdim fit, Tocem Graecam sic eiaratan 
Aiisse: HOI^ {^^ria): nnias lineolae transposilione ea scri- 
ptnra nata est HloJt, quam Scaliger in soo libro inTeiiil, 
Solent antem peetae, nt diTersarum orlils piagarura Incolas 
MBiunetiB commemoreol, Eosa ocddeafls gCDtibns opponere. 
Sic U, S, «.: 



vGooglc 



Ereg. II, A6. 191 

Kve ilUm H*tperiit, wtae iUam otfMdet E«l*, 
Oret et Boog, uret el Httpertos. 

Oiid. Amorr. I, [5, W.: fiallns et-ilesperiis H Gallns bo- 
tas £ois, et slmilker qnaniTis io alia re Ginnft ap. Serr. ad 
Virf. Ge. I, 288.: . 

Te malutinut fientem con$pexit Boh* 
El fienitm pauHo vUit poet Hetperu» tdem, 
Qnibas locis ' onnibns (uli etiam Gl. III, 24, 7. ,nbl Bosbi 
po Anrera dictam) Eous snbstatitiTi tocan lenere et Bomi- 
nis i^cntilis modo positum eMe, aotaudam est. ' Uude ^rersus 
ttfaldyiog Eoa regionem signifioare apparet Gtterum iara. 
Huchlii«3 (AnatL litt. p. 840.) Graeeis littem eam t«uii ex-. 
Hetsant foisse suipicato», maioribus amltaigibDs Hioa ex 
UOOLd, itlad Tcro ex Ht^QI^ Batna cniHil, Bnde ttub- 
fum gennina ■cn'pttira-Phthia refiageada mavt. Dia bii- 
tea poaiqiiKa eam emeBdalionen noslraa proaiilgiiTinaa» 
Gratcram (Suipic. ineditar. XXII. c. 13.)^amTiB libri ScBr- 
ligcnuii, Bt Tidetar, noliliaiB bob oactMi ia eliBdea ome- 
Gtu-aa laddisM aBtBMdTerUnos, quaiB inMi«eiB BarnnHB 
WMt. lon qoouodo Troia tot libroa sartptoB «coBpKe p*~ 
tserit, liaud obscura ctusa ett. Neque auim breriori Tnaa. 
fbOQj)!, quod omnes codd. nss. tcuent, lie temere GomScBn 
liiero in Tbebae mBlaTerlm. Gettum est, Properliam sorl- 
paisse, ({aod dedimns: Phbebei et muri. Fboehei nnrl 
WI Trrna, ut apud Lncanom Phars. IX, 995.: et PboebeL 
queril Tesligia muri, el ap. Stat. SiW. U, 6, 32.: 
etretm ttitvi fuffienteia moenla PHoebi 
Vwoilan.Aemuiiiae deprendil laittea demtrM. 

SiA ab Ipso noatro III, 9, %ti. Fergauia Apollliiiji aro«* 
fficuBtHr et El. I, 9, 10. Thebae Amphioniae noenia 
Ijrae. FBerat isjtar, qui eiplicaadi gralia Treia snp« 
•at Toces scribcret, uude, qai hoc nomea in superiorem ver- 
Koa irrepseril, apparet. Postquam aulem fuil, qoi senis 
aeiecioPriami nomiae explicassel, hoc ipsnm noneB pro 
l*ce nnri (noa linla in fine iilterarun discrepanlia) in ai^i- 
tma ipnm versUi receptan est. Phoebei deniquc, qni 
pritco more pro Phoebi soriplun haberet (cf. G«nr. ScliBei-- 
«r. de Element. L. L. p. 63.), hoc pro illo sukstitulo, uL 
■^ subTeairet, £t a principio versui addidiL De antona-^ 
Muta' sDtem gralissima, Froperlie figura cf. Q. P. II, & p. 
I&8., sient de metouynia, qua hic pard pro toto poalae lo-' 
IBB tpsBtD.iBbiBD^ur, Ibld. p, Ibi. El siBiiUinus laue Vir- 
gilti locus Aeu. IV,' 96. : 



vGooglc 



192 ConuneDtarios io Prop. 

Vidu llUc luBOnla noeula (Inno epim loqnilar), bk 

Phfiebeos maroi, iUjc Garthaginie domoa, JiiG regna 
senii. Neo aliter Otid. Melam. VU, 443.: 

Tttltu a4 Aleatioem, Lelegela moeniit lime*. 

T. 59. demissa libri omnes nostri, dimissa| tomea 
Leiil. uterqae et Asliew. Ulud defendebat PosBeratins, nec 
(in qao criliooiHim vel conlinentiam tcI iscODStanliam iure 
adnireris) j^iDs deinde, quam aLachnanno, sede motum est. 
Heram tamen el hic et El. U, 29, 29. patroaum nacta esl ea 
forma lacobaBi. Fruslra, neqoe euim «odem omnia verba 
nodalo metieada eoal, et cnm dedacere El. U, 2b, 9. Gam 
aliis excmplia tiuB ipsa signifiGalione latnm retineamus, de- 
Billere pro dimittere non probo. Si enim is, qni re- 
■orel rem et legreg&t, idem est, nnde *ef;regal> seraper 
praepasliDaem rfi — placuisse Teteribas Gansenlauenm esL 
Neque enim la«tum in mota sigaificationis ris samma posita 
est, qaaatum in eTentn, i, e. io eo, quod qnae antea con- 
luDcta fBeranl, nnnc disiDBCta sant. Hancavtem legen ita 
tantum Talere patel, li neque ntraqne rei loco «uo move- 
tnr, ncqae alteratra deorsam, nec deoique qaae renoTetnr, 
BBoqBam coniancta fnlt. Nam prino Ibco semper di — , al- 
teris duobos de — legitimam est. Hinc lemper diisipare 
eldiTellere, semper etiam defentlere et deprimere: 
depellere Tero et dispellere; deiicere et disiicere, 
deniltere et dimittere diversa Toluntate dici apparet: 
deTcrlere contra el diTerlere; dedncere el dida- 
cere, decedere et discedere, Ucet pauUuInra nntala 
■ignificatiouis specie, in eadem tamen re, bbb paene proml- 
RUO, et pro lubitu loqnentis ponefe licebit. Flnra nonc io- 
qairere lonpim est. Gonsentient nobis, qai accarate quae ab 
Tiris doctis de hoc ei^ologiae loco dispnlata euuI, nobis- 
eum expeuderiDt. Cf. Drakenb. ad Sil. Ital. XVII, lti3. XVI, 
528. U, 189. ad Lil. XXVIU, 28, 7. 20. 5. XXXIX, 53, 1. 
I, 51, 8. XLIV. 43, 2. Bronkh. ad TibaU. I, 5, 40. I. H. 
Vou. ad eand. 1, 4, 29. Inlerpp. ad Tacit. Histor. I, 12. 
ed Quintil. 11, 3, 9. U, II, 5. luterpp. Horat Od. UI, 1, 17. 
Gron. ad LIt. XXYU, 13. Heins. ad OTid. Fasl. II. 9». 
207. Gnperi ObserTT. IV, 5. Duker. ad Flor. U, 2, 17. ad 
LiT. VUI, 7. GraeT. ad Gic. de Off. U, 7. UI, 31. Oudeud. 
ad Gaes. B. G. I, 25. Heindorf, ad Hor. Sal. H. 1. 41. El- 
lendl. ad Gic. Brnt. §. 1. Zumpl. ad Gic. DiTin. Caec. §. 2. 
Verr. I, 35. §. 89. firen. ad Gorn. Nep. Attic, IV, 1. KriU. 
ad SaUnsU lug. XX, 1. 

T. 62. redde ter posilam, iaaBdita PrDpertio Itera- 
lione, niii firouUiasio placBit. Nobis sordent istae orgnliae. 



■vGoogk 



Eleg. n. 29. 19& 

praesertim si non melloribaa praesliliis deTenflaatar, qiu 
Ital. codd. qaibusdam interp olatis , iquorom error node Tene* 
rit, satis patet 

Eleffla XXIX 

.T. 1. Bxtrema. Verlasimft Heinnt emendatio, cnn He- 
iterns ferri lon pnise noiissimns huiDs elegiae Tersns do- 
ceat. Et freqnentiisinia librariomm oonfu^fo in Terbis: be- 
iterBBS, externaf, extremns. Cf^ codd. dtscrepanlias 
•d £1. n, 18, 24. I, 1, 29. ti, 6, 1. III, 8, I. nbi bester- 
Bas a Lacbaanno e Neapol. reslitutnra postea Groning. et 
Paec. aactoritis confirmavit. Add. Bann. ad 11,16,40. Dra- 
keob. ad LiT. XL, 4, i. I, 28, 4. M, 3. II, 31, 10. 32, 6. 
42, 9. 45, d. 51, 7. UI, 48, 1. IV, 9, 3. 47, 8. VH. S». ft. 
IX, 36, 6. X, 35, 11. ad Sil. Iial. IX, 209. 

T. 3. paferoruffl tarba miiinta, i. e. parTOmm pve- 
rsnm f urba. De qna enallage cf. Q. P.' U, 6. s. II. §. 24. p. 144. 

T. 7. fneraul. De plDaqQamperfecta imperfecti loco 
lOsito T. comm. ad El. I, 11, 29. 

T. 9. locaTit. Bene Passerativs neti^oram illaitrat: 
qnasi prctio proposilo excrneiaDdan tradidtt. 

T. II. Bt alter. Sic N. cam seeta sas. Recle. Vnlgo 
cnin et aller libri exbibent. Sed de tI ei nsn eins parti- 
colae T. ad II, 26, 49. 

t. 13. totas in boras. Graiaa MinerTa vmtua in 
baros Bnrm. explicat, et qnamqnam habilnmm firisse, qno eam 
ioterpretationem defenderel, mede ania copiia rectius nsas es- 
■et, coU. IV, 1,23. spparebil: tanen liic minime placet. Nec 
olliim exemplorum qnae aftert addicil [II, 11 (i. e. 14.), 28. 
13 (i. e. 16.), & 18 (i. e. 22.), 24. 19, 19. (i. e. 24, 83.) 
UI, 22 (i. e. 23.), 16. 14 (i. e. 16.), 9.]. Nnm ne in pla- 
rali qnidem nnmero illis locis onnibos adiectiTm totus po- 
liton Mt. At nnllo efficacins totaa in boras Interprete- 
ns: integras in horas. Non singnlis momentia, sed 
totis boris spaiinm illnd temporis, qno te expeetat, paella 
■etUnr. Et sic explicaiidan Nemes. Ecl. U, 58.: 
Ctnimbitnt hamiwm tolt» eonittetere letHt, 

T. 14. nescio quas — fores. Donzs non inepfe: 
loris coni., qaod cnpidias amplexus ^st Broukb. Nec ta- 
men, qa« inre Lachm. iUi Stratonis ep. XGI. Ann. Br. II. 
p. 379. — o/jJ*i;? IIo>i.i]aoi ye &vQais toxt^s Svoi- 
yofiivais — ebteadat, perspicio. Nam ne sannm quidem lo- 
onn eom eaee lacobi. docnit AnimadTT. Anth. Gr. T. U, 3, 
p. 124. Reeliu coBtnleris £1. L 3, 35.: 
lU. ^ IS 



■,Gt)Ogle 



IM CommeDtarias in Prop. 

Vaniam U noatra refertn* Islurlo Im(a 
Alteriut elavtia txpuM t foribut. 

Sluporein poelae exprobrant Gnpidines, qnod cnm pulckern- 

main puellam gratia habere possit, allerins faslDS ferre malit 

T. 15. AdTeraan^i Tim, qnae in prononine relativo in- 

II, 6. 8. II. §. 13. p. 129. et ad EL 

!n illa brefiori versa eleganter ali- 

73. sq. CeterDm milra liaec aon 

lY, », 49, (r,olI. Becker. Gall. T. I. , 

qualesque ab Hedylo conmemoninlHr 

ivfta^za- ftitgai (Antb. Fal. V. p. 

tf. epigr. adfart. Ann. Br, CXIV. 

tz& neQmXoftivixv), ipsae tion con- 

life slrophio (cf. Becker. Ghancl. 

Ben passim factum est ab antiqaariia. 

6. p. 33 sq. Fiscber. ad Anacr. XX, 

p. 1. I. Anim. ad Anthol. Gr. T. I, 2. 

ormilnris exuta3 poliDB qnam colliga- 

Haec Tero mitra capitis redimi- 

illo cullu crines coercebal, noclarao 

rgioribus Ueniis coDsulisqne laciniis 

nm effecit, de quo y\i. comm. ad EI. 

ec laxior et commodior Tulgo etiam 

I Tetulisqne mnlienbus Romae g:e- 

, d, 69. Ofid. Fast. lU, 669. IV. 517. : 

* aimnlarat annm, milraque cspillos presserat. Gic. 

frgm. or. in Clod. ed. Fejron. Lips. 115. p.Rabir. Post. 10. 

Graeca nl videtnr el ipsina origo eral, sicoli nomeo. Gf. An- 

tipat. S Br. II. p. 31. ep. 89, 4.: avdafia ^ al 

fiitga jav noi.toxq6jttfpov. Add. Becker. 

Gkancl. j. 

1. Ea Fanlli Silenl. imitatio AothoL Fal. p. 130. 

Anall. ] 74. ep. IX, 1.: "O/c/taxa asv 0aQ^~- 

9ovat, nsiovTa, XaQixXoi, ota nsQix Kixv^av 

S^tdt vTjg. 

T. ris manibns dnlcissima qnaeqne fabricata 

dici interpp. annotant; el sane simillimnm Tidelnr Gatnllia> 
nnm (Xni, II.): „Nam nnguentnm dabo, qnod meae pnel- 
lae Donarnnt Yenerea Gnpidinesque" i. e, ungnentnn 
adeo dulce, nl bnmaait arte faclnm esse non posse Tideatnr. 
Nec miram, Veneris potissimnm GDpidinisque id dici, qnia a 
■ pnella amala Tenerit. Qno ndmine conferre eliam lioeat 
Meleagr. 1, 10. de Nosside dictum : ^g 30.^01^ x^qov emj^ev 
'^^os. Amatoria enim carmina ille coDdidit. At hoc looo 
alind qnid praelerillam vneffiol^v snbeHse lidealnr, cnm hi 



vGooglc 



Kleg. n, M. 103 

odorei ATKbiae. migneMlis i. f. iuiii^tt ^orle oppo- 
D&ilnr, KCG Fropertii eiie scianin, cnltu areesailo et 
peregrioU deliciia pnellam snaDi reoditm. Qna li re 
Gf. TersBB susTiisiaiDS I, 2, 1 — 8. Ilaqne ne hie qitideM 
Tcra uogueota et 'odorei arie factoa inlelligi pennasnia liabe- 
■D8, sed halilDin illum su&Teoleuiiim elausleraBi, qnalea ia« 
teger iuveBlutis floa apirure solel, qnalemque tanlis landibiu 
Onentii poeue extollere soleDt. Gf. Gantic. Caalicor. VII, 9. 
■bi pD^iae li&litaa cum odore pomornv coaiparatttr; 
ileni iGrangeret de la firange AnthoL Arab. p. 81. Rurina 
cam fr>.grantitiTasornDi, in quibas odores el aroma|la 
recenduut mercalores, Gomponitur ab Anlara (Moali. t. 14.) 
— eumriui odore a Gaab ben Sohair. (Garm. in landem 
Hobanm. dict. t. 3.) — • cum moscho ab Omar ben Faredli 
(Graiig. Ll. p. 34.; de Sacy Ghrestom. Arab. III. p. 123.), 
a Soiuti (Grang. p. 171.), a Metenabbi (Bohlen Gommeatat. 
de Moienabbio p. 54.), in MI Noctiiiui (Hombert Aath. Arab. 
p. 47.), apud Kosegarten. Chrestom. Arab. p.!144. Add. Gila- 
GoTiDdtun. (Enald. Anal. Orienl. 1837, t p. 142.) Qaos locos 
omnes, licnti alios piurimos, amiciasimus HaarbrUckerns Hden- 
lii mibi iudicaTiL Neqne Tero Graecos RomauoaTe ea laus la- 
tuit, et bac dulcedine potisiimum oscnla pnellaram et ado- 
lescentium commendaut. Aperta rea eat epigr. adsan. LV. 
Ann. Br. III. p. 161. Anth. Palal. p. 140.: KovQrj d^ ft 
i<pil>}aev v(pia7ieQa xBli^aiv vyoois- v^oQ e^*' ^^ ^ii-^fia' 
t6 yaQ azofta vixvatfos snvei. Slat. Silr. U, 1,48.: 
Oseulaque iiopliciti rernos redolentia lores. MartiaL Epigr. 
lU, 65, I.: 

Q»od tpirat tentra mnltin» mordtnlt puttla, 

Qaod de Corycio qaae venil aurfi crocoi 
Boc lua, aaeve puer Dtadumme, haiia fr agratil, 

Epigr. ined. ap. Meinek. Aoall. Alexandr. p. 396.: 

7^1^ oov to <pll.itfia 10 ^^iJatof, tas ano aCuplov 

K^qIov, m( ft^Kou nytvfjantntttyo/tfyoylhninaiyofiirov^, 
ubi non recte Meiaekium pro Ttvevfia — x''^>'ft'^ reposuiise 
inre Schneide-niniis monet Actt. Phill, Marb. 1843. N. 117. 
p. 933. HiuG igilur explicandnm recle ridit lacobs. (Anim. 
«d Antb.^ 6r. III, 1. p. 317.) Aleiphron. Epist. I, 38. p. 178.: 
^S S^ 7^1' ti xat dx^Qotov anh laiv tfiXTjnazav vimoQ 
ema^sv, et qnod mazime ad iiiustraadnm locum facit, Ho- 
ratiannm illud Od. I, 13, 15.: oscula qaae Venus Qninta 
parte sui nectaris imbuit Add. PauIL Silent. Ann. Br. 
UI. p. 71. ep. U, 6. Leont. SckoL I. 1. ibid. p. 73. Me- 
leaf . ep. XXI, 4. Ann. Br. T. I. p. 9. Adde ex Orientia poe- 
tia CanliG. IV. 11. FtOTT. V, S. Aitiarae Moall. t. 19. ainltos- 
IS* 



vGooglc 



190. CoDUnaituias in Prop. 

qne Arab. poalerlor. apad Grang. 1. L 74. 76. 77. 81. 82. 
93. 172. aU. plurtma ab eodem amico mecnm «ommuitcato. 
Vides, qoam «grenie ipse Amor, qai qnaesita artificia sper- 
nit, naturales odores mulio, qaam Arabum, dnleioref ii^ei- 
tisse dicatur. 

T. lO.-spondet, hic ul toties p-romiltit. Meqiie ia 
eo argutandum esl, qiiod Properlii ipsiuB Terba, qnac atpU 
tariia illiB parvnlis dixerit, nusqnam compareaDl. Potnil ma- 
tatniB aQioiuin ille ex thIIu snpplice couiicero) ant poeta, n» 
•rationis fliimeD lurbarelur, indicare, quid oontra respOH- 
dissel, quam verba Bua referre malnil. Gelerum Ternm esse 
Gonsentio, quod lacobus de Pucciani libri icriplura; ipon- 
deo ail; „BieIins baec onnia Gppidini tribui, ^n ingeate pa- 
Tore Properlio obmulesoente; neque lam himc spondeje posse- 
ipsnm" — siquidem spondere prepno etforeau asu dictum 
accipias — „qaam reliquis lo^orais %6^aQxov" 

T. 21. me — duxerunt. Verissiman pulo Heinsii emen- 
datiouem: mi — dixernnt. Veri Testigia G. Bermit, et 
erroris origo manifesla. Pigel paene, iu «rdinem eun non 
recepisse. 

T. 24. et. Sio e Gron. primuB lacobns oplime reicripsil. 
Nam laele affirmantis haec parlicula, nec mulalum hic, 
nl alibi, snbiectum couiunctionem adv ersaliTam : al admillil. 
CL ad EI. n, t^, 49. Ne lamen quem lempua diversnm of- 
lendal, cf. Hand. de Particc. p. 486 sq. a. 23. 

T. 26 — 30. fuit. Sic libri de meliore nota omnes. 
Fmterius GODi.- flnit, quod a Bronkhusio omninm elegan- 
tiarum Tenaiore, cupide arreplum, nec a Burmaauo repudia- 
tnm non mirerji. At simplicem hnius loci d^corem uimio.or- 
natu perdi Tel Vulpius sensisse videtur. Broukh. Tero ne 
illud quidem, omulbus quos ipse citat locis taxari flueutinm 
Testium luxnriam. Insequentibus antem Tersibus vel Lach- 
mannus uodum q. d. io scirpo qnaesiTil. Nam nescio quid 
in „puella dormienle simul el eunie et demissa somno et lo- 
qnenle argDlari posse , si quis TeUet", ail. Praelerea, qnod 
Bronkh. monuisBet, allemm membrum comparationis nusqnam 
comparere. Ilaqne prolbat etT.27. Ibat vt rescripsit, qoo 
omnia isla persanBla esie couGdil. Ego Tero, qnibus oculis hos 
Tersns vir acutissimus Tiderit, non intelligo, Keclissine enim 
luut omnia. Nam nec simul ea fieri ait poela, aec similitndi- 
nis reddilio desideratnr, quae iam t. 31 — :i8. praecesierit — , 
formosissima, ait, mihi Innc visa esl; nnmqnan enim formosior 
ae tum qoidem (neqne), cnm, qnanlum memini, pnlcli«nri- 
ma mihi Tideretnr, quo lempore purpnrea tunica indnta ex 
boc ipso cniticulo (hinc) prediens ad Vestaeibat. Nec ali-- 



■vGooglc 



Ele£.II,t9. 197 

ter (uIib) nans reCeBs experKcta. UDnin, lu qao qri> Iiae- 
rere poisit, tempria mnlaiio — cnm fuit el ibat — in Pro- 
penio nihii ofleBaioiiis habere esteBdimnt Q. P. II, 6. b. II. 
§. 8. p. 119. Hen dcDiqae (t. 30.) pro qBO Xo, Schr&de- 
rns Tirfebttt, probalBm s Laebmanno, optinK se habei, Nam 
iDde nBBC liaec referentt poelae tristiiiae ille color Tenerit, 
fsi Tertan hnias elegiae noTissimun legerit, hob dnbitabit. 
Cetemm ad t. 27. argBmeDium praeter Soph. Etectr. 427. cf. 
Iflterpp. ad ieschyL Fers. 221 sqq. ad t. autem 29. dimiisa 
cf. El. JI, 28, bit. ' 

T? 34. Terior. Valgo iDierprelaiitur: eonatantior, 
certior. Qaod nnde babeanl, ignoro. Sine dabio Terum 
amicnm cogitabant. Sed atiud longe est Teram amicBra 
dici, qoi opponilar falso el licto, aliad Ternm in BfliTer- 
SBn, Al Terna etiam, ae dubites, actiTe dicilBr: qni Te- 
TBra dicit, et mendaci coBtrarins est. Sic Terenl. Andr. 
U, 5, 12.: Snm Teras, nbi recte Doaat. Teridicu> Flaat. 
Mil. IV, 8, 69.: Dicenl te mendacem, nec Terum esse, 
fide nBlla essete. Add. Ovid. Heroid. XVI, 123. V, 123. 
Virg. Aen. V, 4&6. Mendacii anlem iore poetam argnere sibi 
Tidelnr Gjntiiia, qai iam toties fidelem ffltumra. se inrarit, 
BBBC noclem libi debilam circa alienas forea exegerit. 

T. 36. Foedissima inTeBtioue magnus, qood piget re- 
ferre, Lipsias hnnc locnm et totam elegiam inqninaTit, Qni 
cnm in codice nescio qno Farnesiaao TOlutantis leglsse^ 
pro casa quarto plur. acceptam illud a VV. DD,, ingenti Ba- 
taTomm plausn obtrnsum esl Properlio. Sic enim Terba di- 
slinxeram: Apparent non nlla loro Testlgia preiso, Signa, 
Tolataates cetl. Hoenfflins ' Tcro non conlentus ea Bpurcitie- 
ligna de semine interpreialns est. At aisi pador defen- 
dit, sermo ProperliADas debebat. Nara toro Testigia 
presso suBt vestigia tori pressi, quae rectB ligaa 
Tslnplatis dicuntur. Sic I, 18, 17.: mnlato itgoa ca- 
}ore, et qnae de hoc ablatiTi usb oollegimuB Q. P. U, 6. 
I. II. §. 18. p. 136. IUnd Tero: nec iacnisse daos «s&- 
plificatio est. Nam noa modo tnrbatis lectnli palliis TOlnpla- 
tis Tesligia, sed ne lalia qnidem apparere ait, nnde dnos ia- 
cuisse coulicias. De infinitiTO eoim siinnl et lubstanliTO ad 
idem terbnm relatis cf. Q. F. II, 6, s. II. §. 15. p. 130. Ik- 
finitiTom antem illum xaxa aimoiv ad signa relalum pru 
\(tti: Tcsligia, qnae prodant duos iacaisse, ne iA ao- 
luta qaidem oralione aegre feras. Gf. tamen Q. F. II, 6. s. U. 
§. 28. p. 156 sq: Rem Tero ipsam opttme illustrat Petron. 
XCVII, 6.: Ne snspicioni relinquerem locnm, leclnlura Testi- 
mentio impleri, uniuaque hominiB Testigian ad cer- 

.,i-,Gt)0^le 



iftS Commentailas In Prop. 

perla mt\ neasnran figo»^. Vlia. EpiiL VI, 7.: pnt ne 
libelloa neos^teiieu, uepe eliam ia TeitigLo neo colto- 
ce». . Neqne olia TeBtigia Lncretia di^t ap. Ln. I, 68,8.: 
Vestigia Tiri alieai, GoUatine, in lectalo tao ml. 
TibuU. I, 9, 57.: Semper aint externa Uo Tesligia leeto. 
Gontra ap. OTid. Amorr. I, 8, 07.: Ule Tiri totfl Tidesl 
Teitigia lecio et Cie. Acciu, Verr. HI, 34.: jwaeiei^ 
cnn in lectalo decnnanae nnlieris yestigia Tide^ 
reatreceatia, qntbos illan inflammari ad perieTersndnn in- 
telligebant — liis autem locis sporciora non iateUigcnda tiae, 
band temere apondean. Cf. firoakb. ad EL II, 7, 9*. (t. e. 
n, 9, 45.) qaem tamen aliter e^^licandum esie in comment. 
demonstrtlvi. — Volatari Tero prae libidioe pecornin 
potins qiiam bominum est, et ipsnm Terbum Petronio (eU 
c. LXXIX, 9-) qaam Propertia dignins. Nam Oljmpias qoo- 
qne (lustin. XII, 16.) cnm serpeate, non cam Tiro rem 
Iiabntt. De hominibas Tero nisi ad taxandam neqnitiam pro- 
fligalissimam nen dicitnr. Sic FUn. N. U. XXXV, 11. to- 
Int&Dten onn piscatore reginam tamqnam nltimnn 
flagitinm notat. Nec alller FnlTins Sparsns ap. Seuec. 
GontroT. I, 4. Tointantes adalteros dixif, et Romanns 
Hispo, quo magis inrisam crtmen in prostitatam iaci posse 
non credebat (ibid, I, 2.): Nnmquid hoc negas, callactataDi 
te cnm Tiro? qnem in illa Tolutatione necesie est, priua 
snper te fuisse. Idem nsns Graeci itvi,ivdet09-ai eo ipso loco, 
qnem fettimonii gratia hac afferre Bnrmann. non Teritns eil, 
Atben. XII, 11. (est potini sect. bB. p. 541. G.) de Dionyslo 
^anno: xai yvfivds fierd yvftvoiv ovdiy alax^viJS 
naQiXmtv, inl tov atpiaftaios xvXivdovfievoS' 

T. 41. Godiccs hic ad nnnm omoes nloas inteteratnn 
frahere manifestnm, et editores nniferai consentiunt. Ad sen- 
tentian anten Teriisima neqne a litleris ita difficiKs Broukb. 
coniectnra Tidetnri cnstos oxclador. Miror tanen, onde 
iUnd re Tenerit, qnod tan constanter in moxima reliqnarnm 
litteraram discrepantia omoei pariter Ubri tuenlar, De Lati- 
BiUte Tero Lachm. dnbitare npn debebat. Gnstos eniia 
recle specnlator anicae (t. 31.) dicitar, qol morei eins 
serTat, et praesentia sna ne peccet illa, providet Tttlera 
onilodem ipie se poeta aperte lignificat I, II, 15,: Ut 
BOlet anoto lahi onstode pneUa, Talem porro cnslo- 
den hic recte reapnit el exclndit G;atliia, oui ,,ipBe snns — 
cnsledia lectni" (nt ailGl. n, 16, 35.). nisi rcTera erat, 
tonen esse enn (ooU. t. 35. 36.) gloriari nuno leenra iUa 
poterat lacobna yero, qnl conieelarui bwui Teitigia codd. 
proxime mao referenUn: 

n,uN.«j-vG00glc 



Eleg. II, S9. 109 



UmpaDi „digiiiasimam GarminlsconclutloDem" proclama^ bls 
peccat. Frimom, qaod cnstode, qaem Amorem illam t6i- 
a^ov iDteUigit, pro n cnsiode vel per CDstodem dici~ 
posse opinatnr. At andorem rei lel sdiuiorem boIo ablativo 
eo, qaem instrumenti dicuDt, ttj^nifieari Latinitas vetat Cf. 
ad El. 11, 30, 29. 11, 34, 45. Nec quicqaam profidet, si 
pro eo positam dicat: cnm ille custoa amoris sit Nam 
ipsnm iUud subieclnm et quasi capul ablat. abioluti, io qno 
tam lamma lententia lersaretnr „illo", omittere neqaaqaam 
potait poeta. Deiade vero, nt „reclDdar" sil >,recln'sis 
foribns recipiar", neo a ipe inpetrabil, Dec a qnoqnam 
qni Latine non nesciat. At ne iUad qaidem quod longis amba- 
gibus demoDstrare conatnr, coniectorft Broukbosii absDrdain- 
ani nnllam ef&ci sententiam eTiciL Nam utat ai animuffl ami- 
cae iratnm delinieodnm scriptam ease baac elegiam illi god- 
cedimas, qnid posttam apertam di,i,^yo^iav iu £ne di- 
■ertis Terbis coDsilinra exponere iaT^al,T Alqni a Tino 
el comraissatione cnm peripsnm Amorem, Tincnlis finnis- 
ubIs irretilnB, ad dominam rednclas essel, luhilomiDns 
propter leTissimam eins amoris snspiclonem, qoem saDCtnm 
iara blande appeUare non dubitat, inperpetnam exclasnm nal- 
las exinde nocles felices babnisse se asseTeral. Nonne fcoc 
satia erat ad Cynthiae irapundiam mitigaudam? An forte, 
qnia qaid Tellel „parae illias aures" non inUlKgereDt, iam 
io £ne adderet istud: „Quid fabala docet!" Quod post tam 
Inculentam enarralionem multo effieacins ipso sUeDtio decla- 
rari, Tennstiores omnes GonseDtiaDl. Videa igitar, quam apla 
ad sententiain Broukhuali Goniectara sit. Nec aliani credo 
cniqaam magis placere, nisi quod cod. Vallae commendal: 
reiector. Producla enim prima s;Uaba Terbnm boc extat 
I.acret. U, 330. Nec raate frequenlatiTam. Nam, CDm nid- 
lam sibi noclem felicem ex iUo fnisse dicat, non tnm soloffl 
cnm peccaYisBet, sed saeiiius exinde froslra adiln petito re- 
pulsnm esse poetara conseulaneum est Nec caasa erroris ot- 
' scnra. Librariorum enim, qui sjUabam re.ante i consonam 
produci nescirent partim pro custos — cnstode Teposne- 
TnDt, parlim pro reiector — recludor, qnod nac Ua di- 
Tersnm litterarum sp^cie, et in qao forle positione debUi ex- 
tendiTOcalem longam crederent Bnrmanni contraillad: cn- 
stos eludor, propler fraudis aUqaam ugnilicationem, 
qnam tamen ab hoc loco prorsns abesse conslal, raulto mi- 
nns probelur. Passeratii vero seclndor, quanTis eoden 
eius iDterpretaliB redeal quo BroukJi., bac fi LatiDum noa 



■,Gt)0^le 



300 ComineotaFllis In ^p. 

esl; elector «nteD, qnod idem allen) loco tsnlat, loflgiai a 
Ijbris recedit. Quid HeUBiDm dicui aot MuklaBdun, quo- 
rnpi BltercnstoiiiB cnltor, alter cuitodi excludoi; 
Nalait. Nam Lachmannns ne ipie qoidem satis lilii flacuit, 
dui liuo pronouit: caltn seclador. 

filegia SOEX. 

De tempore, qno baec elegia Bcripla Tideafnr, cf. Q. F. 
nt, 8. p. 223. Gelemra obscorior parlium distribotio et ne- 
xns senientiarnm intricatior, persona potissimnm qnam pqel^ 
alloqnitnr taepini mntata, cansa fuit ot librarii, statim ab 
initio non Ipsum a se poelam, sed pnellam appellari rati, i. 
19. dnra rcscribereot, qnod d^iade Tulgo codd. occnpaTil. 
At de igavi ea Propertio admodum familiari cf. Quaeslt. II, 
'6. s. n. §. 5. pp. 115. 117. Itaqne quamfis j. 14. amicam 
aliocnlos v. 16. rel ad tibiam orationem coQTerterit (qua de 
re cf. Q. P. I. 1. §. 4. p. 1140. Tersibus tamen 1 — 30. se- 
cnm interloquentem fiugi p oetam certum est. Nam t. 23. ad 
primam personam deflexus io fiue (t. 25.) rursns ad.Cyalhian 
TeTertilur. Quibus omnibus perpensis iniuria Keilium prisU- 
nara ralionem secutnm esse (p. 24.) seolies. 

T. 1 sq. Fropertinm expressil PaBll. Silentiar. ADlhol. 
Fal. p. 139. Ann. Br. tll. p. 62. ep. 36., nntatis tamen paullo 
Terbis: 

£1 JM(1 rn J.o(/^M MiQo^s teir Txro^ iQiCatit, 
Httj v6t'Eqiat n%t\y^ xcTai nij^tt fte <piQei' 

Et xni ts dnokitiv ngog ifioxQooy Tltat ^m, 
Oeiis dfxtjg^jois fiiiofiei ty atailoiS' 

T. S sq. Ne contra morem Lalinnm bis positam nega- 
tionem afSrmare iis credas, qni hoc loco freli £1. U, 19, 32. 
nemo ne expIicaTemnt : /usilatissimnm potins gemis, ubi ge- 
neralis qnaedam sententia in enuntiato primario posita, deinde 
diTidilnr et ad species snaa refertur. Gf. KrOger. §. 510. n. 2. 
Reisig. §. 230. p. 408, Htc illnd taotam nOTum, qupd com- 
mnnis ennntiatio (t. 6.) speciea snas (t. 3. et 4.) seqnilnr, 
qoodqne pnore loco.pro nec — non posilum, tertio vel. 
De zengmate, qnod i. 6. latet, t. Q. F. II. 6. s. U. §. 16. 
p. 191. et de enthjmemate ibid. §. 23. p. 142. 

T. 7. Post Amor pnncto minori distinximn^, qno e| 
fbrtiua nev97jt^i(isQel perGQisus Tersus seDtiatnr, et pro ovoc- 
gjoQ^, qnam saepins interiectti aliqnot Terbis obliterare poeta 
aolet (cf. Q. F. II, 6. s. L §. 1. p. 107.) figura dva^ifJet 
simllior naicafar, magisque illa Fropertii Ingeiiio accommo- 
4alt. Gf. Q. F. L L p. 110. 



jnGoo^Ic 



EiFg. n, 30. «01 

T. 8i ipse, HaUeiH, ni codd. Tetareat, ipi», .tputi 
Beroddam secutos Lachm. iu ed. Lips. dedit. Nam quod 
lacobos ait: „ip9C Jioc dicit: ab amaDtibus Amor muiquani 
recedil; liberis etiain graTia vel saeTns est" — errat; liOQ 
euiu ipsuta, qaoi atiqoe desideres, ipaa sigoificat, qno li.. 
beta coUa domitis oppoanatnr, non ipse, quo Amor aliis 
diia. Licet taoea etian aiicuralias cojiiuagere ipse et gra-^ 
Tig, nt sit: Li,bera quidem coLla sint: graTis ipse eril. 
Alteram tamea facilius sine dubio et efficacius, ut, si Fio- 
pertium, non libraricrum errores aebis castigare liceret, illud 
jiraeferrem. Ad arguaeotDm t. £1i I, 1, 3. 4. 

T. 9. nnnquam. Unos Gr. nusquam — qnod Iiaad 
pTOGol abfuit, quio cum snperioribiis crilicis iii ordiaem reci- 
perem. Hoc enim ail: ubicunqoe locorum eris — seiTDS 
amoris eris. Quamquam, qui nunquaBi liberesl, nusquam 
ot sit, spODle sequilur. ' 

T. 11. Et. Lachm. de Burmauni suspicione ed. Lipa, 
Sed scripsil. L H, Voss. Al. Neuler recte nexum. sententia- 
nim perspexit. Propertius enim, cum propter nescio qnid 
peccatum (quod quid in amore significet, salis declarant EU 
ni, 16, 9.: Peccaram semel, et totum sum puTsus ia aanum. 
D, 6. 40. n, 32, (ti. II, 16, 2d. II, 25, 18. U, 32, 1. U, 
19, 10.), propler tale igitur peccatum cum adversa mnlta a 
paella perpessus peregrinatione memoriam amoris delere in- 
siilnisset, ipse hac elegia se dehorlatur, quoniam el fruslra 
fulnrua sil elTugiendi conatus, et praesentibns precibus faci- 
lem aorem deas ille praebeat. laxta igitur positae sunt hae 
sentealiae, uon coutrariae, Cave enim ne ita exorabilem dici 
Amorem crsdas , quasi noa tam explendo medeatar cupidini, 
quan restiugneudo. Hoc eoim non Amorb beneficiam es^ 
sed Bonae Mentis (cf. EI. III, 24, 19.). Amor secandas 
nt TOti amantes potiantur, dat. Cf. iostar omnium EI. 1, 1, 8. 
16, 17. 32. Q. P. I, 6. p. 41. -~ lara igitur ad Cyathiaia 
conTersus lefitaie amabili, nl pergat secum amoris iter, eam 
adhorlalnr, et ne diutins succeaseat, t. 24. uaa illa coa- 
tentom se Ticlurnm esse spondel. 

T. 19l Nnnc. Sic optime libri. Vulgo corrignnt Nnm. 
Sed egregie hunc locum iTtaval^^sios impetus decet, quo 
iara eratio unde egressa erat et ad cansam totius carminis 
revertltnr. Ceterum dure primus emendavit Puecius el in 
Teterr. librr. sic scriptum invenisse se leatautur Passerat. et 
Beroald. 

T. 20. naata. Libri omnes nota, quo Tilius adiecli- 
Tam et paene «bsurdias inveniri posse nego. Nota enim 
aon wajis apLe Uyrcana liltora dicanlur, qnam qualiacnnqaQ 

n,gN..(jNGoogle 



202 Comnieiitaiiaii Jn Frop. 

erMltatteae. JQnlnlmofl rectias Tiberina, qaui illa Orienlia 
extreiil. At Dflta infamia esseaiant. Ilemmnego. Qaam- 
quam |Hn*e et rei et iominei lam boDa qoam mala fama 
BOta eise, qais non concedatf At boc iilnd eit', car Tilissi-. 
nnn dixi adieclima, qood in qoamlibet parlem deSectere 
passis, ntsi qoid anpllus addlderis. BarQiins Tero nota 
jlici eustimat, qnonian olim terramm imperio illDStria fae- 
rial, et per Ramanos denno iDctaraerinl. Geograpbiam bo- 
Bua komo disceret : non tam incredibiHa narrasset. Quia enint 
" Mardn ant Albanos aul Ilteros aat Gadasios aat Hjrcanos 
aat Ariaaspoannqaam imperio incIarouBe Tel fando aadiritt 
Itaqne Ueinslns coniedt: latiL At qois an^ta potiaa et 
breTia littora maris Gaspii eBse, qnam lala, nescial, Nec 
nagis ezpedit Laclimanni: nnda, qnantnmTis ingeniosina. 
MonUnm enim iugis densisqae silTia (quercetia inprimis) 
arcumtextai oraa sarranl Plia. N. H. YI, 1&. Arrinn. III, 
22. Fomp. Mcla ni, !V. Slrabo XI, 6. 7. Xncan. Fbaraal. 
UI, 268. — qaiiias loeis omnibus qoam noa nota fueril illa 
ora Teteribas, facile discas. Qnare rilscribere non dDbitaTi- 
mas, quo ipaa codd. Tcsti^a dncebant, nanta. Manta enJm 
non modo »1, qni artem naaticam exercet, sed qaicnnqae 
naTigat. Sic HoraL Od. III, 4, 30-: Utcnnqae mecam tos 
erilis liiieni, Insanientem naTita Bospomm Tentabo. Si- 
militer edam I, 1, 13..- Gandenlem proprio findere sarculo 
Agros', Atlalicis conditionibDS, Nonquam dimoTeas, ut trabe 
Cyprica M^rtonm paTidas naula aecet mare. Qaamqnain 
Hlic, qni caTiltari Tolaerit, nisi Tere naalam, nanclerani 
tamen factam ex mstico signiGcari dicel. Cetemm banc ipsntn 
locnm praeler nohj&QvUjnov iatam alteram (H, 24, 38.J 
praecipnam foiaae oansam dirinaTimus, cnr Nautae cogno- 
men Froperlio in libris haeaerit, ad inscript. libr. I. 

T. XI. communes Fenates. Cyntbiae et FrQ- 
pertii interpretantnr. Ergo bi amantes, alterna caede 
anle fbcos anae domns maclatnri ae-eranl. Et binc iisden 
Laribns, anle qaos morluas cecideral, praemia lalama Fro- 
pertinaT Qao commeDto nec dirius quidqaam, neqne imma- 
nius exoogitari posae exiatimo. An forte aiiornm esse cae- 
dem alternam, aliorom commnnes penales dicas, elr 
ne Ipae risnn debeaa', balbatieotem Fropertiom faciasT At 
hoc ceile fatearis, non eminus, el dan in Hyrcania res ge- 
rilur, Romae Cjnlliine penatea spargi. Nam qaod hnc 
refernnt Virg. Aen. IV, 21.: „spars08 fraterna caede 
Penaies" — Sychaeua inxta aram irucidalas erat. 
ttaqne commnnes peDates aut erant pnblici peaates 
eios regionia, qnan bello petiiaraerat expeditio Romans (de 

,,, .Googlc 



£1«£. ll,sa 303 

qan cf. Q. P. IH, 3. p. 06.), ant qMi midl» nagis ^aoe^ 
^BM nlerqne popvlu (wUt. Sio noie eoniBiinea dii ttf~ 
pellanlar, ^oe dnarnBi partian vet roedns faoieatisiB 
nl litiganliuM ntraqne adorat Sio EL I, 16, t«.: 
Ul lolct aaMM labi OBeiede paella Perfida, cftnniiiieiBeo 
Bcainim deoi. Yng. Aen, XII, 118.: Ratnliqne Tin 
TeEcriqne — In mtdioqne foeoi et <ii> connnaibna 
mi parant. Vni, 271^.: GonnnaflHqae Tooate denm et 
date Tina TOlHitee — ubi praeler mnlta alia abenrda hoe uiam 
nijnlnna ex Varrone Serriu r^ert, deos — idios ease pr)- 
ntos — alios conmnaea: priTates, qaos anaqiuieqae gens o»* 
lit — eommnncs, qaos naiTerii, nt Gastorem, Pollaeem, Li- 
kemm, Hercalem. Add. Bleg. ad Meiaal. Antbol. Lat. Bar- 
■un. T. I. p. 299. t. 50. Nan coauiinBeB qnoqne Marteai 
(Gio. pre HU. 21.) hnc referendnn patct Adde qnos citat 
Barm. ad Prop. 1. L 8io autcm si interpreteris, Penates BO' 
■saos nen certos qaosdan et pecnliares eins gentis deos 
feitse, sed qndes nos in tibello de Diis Ronn. patriis- (II, 4. 
p. 70. c. 6. p. 75.) eoa dofinierimus, neceise eil fatearis 
(13. p. 93 aq. §. 14. p. 95.]. Nan de bello ciTlIi, in qoo 
Baj^s eti|»m proprie commnnea penates oltenia caede 
^oni dicerentar, nuac sermonen nes esse COBatnl. Gf. Q.;P. 
1- 1. Geteram singaUrii Ladimanni opinio est, qni Bpar- 
Kcre non eonspergere sed dlipergere interprctotnr. 
Qno aogeri dif&cullatem, non minoi, qnia nea sentiatf Alie- 
nUtinoB eaim, qnamTis caatra ille contendat, Valerii Flaoci 
loeai(Arg. 11,596.): itemm Aeelios fortnna .penates Spar- 
git et iofelix Scjthicnm gens qaaerimna amnu. Qnis enim 
penatee Romanornm dlssipatos dixerit, qai exercitn 
orientera 'peterent, Qon nti loaon, qni exant palria fngerat; 
tSB recte quidem fortan» penates spargere dicator; cae- 
des neqa&qnam. Vaatare ea potest Larem, non dintpare. 
Deniqne semper illa adiectiTomn alternae et commaniB 
repngnantia snpererit, qaam nisi eo qao significaTimas modo 
fnistra coneris componere. 

T. 23. Lachmannoi nOTan : elegian orditnr. Ta Tero 
cl qnae de argamento elegiae et ad t. 11. dixerimns. 

T. 26. Roicida. Rorida, quod in qoibnsdam libria, 
Don nalis sane, inTeoitur, in ordinem enn Lachmanno reci- 
pere, donec Latinnn esse certioribni anctoritatibns probaretor 
dnbitaTi. GontraT. 26. recte iden adspioies reatitoil; apo- 
Jeain eoim qnodommodo efficithio Tersos antecedentinmdnomnk 

T. 27. sorores pro Mniis dictae, nt III, 1) 7. et 
LTgd. (Tib.) m, 4. 4». doctae sorores d. Q. P. U. 0. 
t. IL §. il9. p. 168. 

n,gN..(JN,GOOglC 



S0< Cpmmeatarias In Prop. 

T. 20. Dt CBl dcperditna lo. bcdim nescio tpoA 
laugaidi ia iUo pftrticipio inene ratits eit, vlpfte poet Um 

UisXi GeDibarendi TerbDm posita, At iUa urendi Terita 
VM. tote m» de laDimis Amoris loco iasi diiHDm ita naa al- 
tritasHlf nl tix luUpbopam qnis UDlial, nedam, praeserlim 
in poelA anatorio, forUsaimam eam dicss. Ip«e coniiciti nl 
oeitro percituB lo, ^uod mirii modii sic interprelatHr i 
nt lupiter eoncrematienis dolorem cun Semela, ita 
simul Gun lo oeslri aculeum aensit. — Al priniBm 
non Latinnm esL Nam simplicem ablatiTBn, qn* uetor lA 
cansa fadi persana ^igDificelnr, niii in oertis ([uibnidaa 
dicendi fornulis. iinD(|aam inTeuiri, iam ad EL 0, 29,41.. 
CAntra eondem tacobam obserTaTinas. Hic Tero tanto, hct- 
dfl, minus, qnod ablatiTua instrnmeDti Buperea additiir: oe- 
Btro rciBoliprem q. d. caasan fuisse lonem declarat. lUnd 
i^tnr si TOlebat, per loacm tcI adeo propter lonem 
acribere ddiebat itemqne propter Semelen. latn Tero 
qnae ista eit Bentential Falrerane lovem, quasi coelesten 
qn»idam Wertheruffl Teluti magicae artis cammnnione non' 
solum doninae snae dolorea sentire, sed cnm altera sinul 
consremalun, cnm altera asilo Tezatam se crederel Apage 
istnm noTae Arcadiae pastorem, cum quo „l)ivam pater at- 
qo0 bownum rex" niliil Dnqoam conBane battDil. At Tira 
egregio bie acddisBe, quod interdum Tel bono Uoiaero Ftac- 
cns ait, inaequenlis polissimnm versna interpretatio doceat. 
Nan sie iUa: Kqnum in Seraela conbnri dicatur" (de 
fnUDinibas aine dubio cogitabat, quibns cinctam ad antcan 
iUam loTem Tenisse, fsma fuit), „tecta aTis (?) Tolasse 
Troian , eur tam Tage in hac locutus ait." — lupiter Tero 
ad teota (i. e. ad donns) Troiae aTis (i. e. aTis fignram 
iadutaB> TolaTit, nt Ganymedem raperel. Fabula notissima 

Td plnrimos anctores extat, qnos ab interpreiibDs oitatos 
li. 1. iuTenies. lu superioribaB Tero Tcrsibns ablatiTi 
Semeta et lo neninem offendent, qiii amandi rerba (pe- 
rire, perdi, nri, comburi) cnm illo casu paseim inngi 
a po^s mminerit. Recte; oam flammae comparatur fa- 
cies amatae puellae, nec iUa tamquam persona, nltro effi- 
cit amorem, sed quasi TOluptalis simul et peroiciei instrn- 
■ entum esl. Sic Prop. I, 9, 34. II, 24, 41. perire ali- 
qao dicit; cf. Uor. Od. I, 27, 10. Bum, ad Quintil. De- 
dam. XV, 18. p. 314. Horal. Od. I, 4. extr.: (Lycidas) qno 
calel inTenbis nnuc omnis el mos Tirgines tepebani. OTid. 
Met. H, 641.: Incalnit deo, atque adeo Fast.1, 416.: Lo- 
tlde captus eral. — Geternm ad senlentiam noD iaepta 
Gonferas Epigr. a(}jjl. Anlh. Pal. V, 100. p. 107. A. 1. jf. Ii0.i 

..i-.Gooj^le 



Oeg. II, SO, gOa 

&iUi\ *f\ Z^vtt xitl 'Atia, xir n ^aXaaOrit 
Zx^nteiixoy fialt^r ioSXov ionk n69ay 
El Si Siol ToioitTf, 9tots d* frfnovaiy ineaO-at 
• 'Av&Qionont, tI 9eur i\^ya {laSiuy diixS; 

kii. TerCBl. Enn. UI, 5, 40. 

T. 33. iDgenio^a cooiectnra docli Ifali etl, qtii Val. H, 
i e. T. c. Perr. inlerpoIaTit: Nec te Tirginei reTereulia mo- 
Tcrit oris. Sed recla Iiabet, qoadl libri incorrupti tnentur: 
Nee ta Virginibus reTerentia moTeris ora. Nam moyere est 
lollicitare, lacessere, nti recte Sclol. explicat Hor. 
Epod. XVII, 3.; Fer — Di&iiae nen moTenda namlDa. VL&r ' 
Terens autem est TerecuDflns, qDatia Tirginiim ora esss 
deeet Sic sine casn positum a Flin. Ep. VIII, ^l.,eum mo- 
teato tamqnam' avyf^wfiov iDngitnr. 

T. 37. me. Vaticani II. interpolator te cooiecit, qnod 
prepler Tersum hnius elegiae nOTissimnm ita Lachm. et la- 
cob. Mandiebatur, ut iu ordinem recipere non dubitarent. 
At noa salis alteDderunt, qiiae snb bac allegoria sententift 
lateat. Hoc enim ait: hic (i. e. tecnm in patrils mon- 
tibns, Don aescnletis Hj^rcanis) si mihi Musae el Bacchni 
carmiDa dederinl, lubens ego me fnrore poetico rapi patiar 
— rel — sfcni hoc etiam obscnrins dictnm Tideatnr — si te 
praesmtfl, gelidnm nemns fontesqne salnbres et Ti- 
aoB ad carmioa paogenda paratum me reddiderint, non re- 
fragabor. Nam sine te nostrum non Talet ingenium. Vides, 
id qnod h. emendatione sua efficere Tolnerit, iam nltro ad- 
Terbie hic praeberi. Gontra Mnsarnm choreae miscerl 
nihii slind esse posse, quan quod anpra poEnimns, poesi 
operari, satis docieiit El. II, 10, 1.: 

lam tempiit lutiTare alii» Helieona thoreit, 
m, 1, 4.: Frimus ego ingredior — Itala per Grtios or> 
gia ferre cberoa, ubi t. comm. Sed ita^ nt iiulli dibita* 
tioni locBS sit III, 5, 19.: 

Me iuvat in priinit coTt^ste Hdiconit tuvent» 

Masarumqne chorit imjiHeuigte manutt 

Ue iuvat et mailo memtem vtiicire Lj/aeo, 

?iu TersDs velnU pro xommenlario bniuice loci egss pQStinL 
laqne pronomine te t. 37. recepto haec OTaderet Benlentia: 
>i tR ipsa, Cjnthia, carminibns operam dederis, ego quoqne 
oaaaiD, Qood a poetae meale masime aliennm fnisse ceaseo. 
CeierDin a Teris choreis in honorem deorum institutis dnctam 
tsse bane metaphoran OQBstat Qno nomlne non inepte Bar- 
ma«D. comparat. epigr. 12. Anth. Opsopoei P. 135. i> e. ep; 
adrjL 1>XXI. AnD. Br. T. 111, 260 sq.: 



vGooglc 



jNGoogle 



eg. n, Sl. »» 

lossus L. pedes iltu ii u pasilM 
tentias repntanti ftliit u offeKol ar- 
1 scripsi, iDcidi in ^eclieri librDm 
lin., qui T. I. p. 426. ils compoiiera 
I ApoUinis circamcirca foromn n-i 
et iB area interiore positDHi ezisti- 
s- ingeDioso cam BiiLttos scnipuloi 

HOstram iDtei^retBtioBcn seqni m»r 
i optio concedilor. — Cetenia 
s ex oplinis membraDis Prop. re- 
iterpretatns. Scaliger enin ex qal- • 
i Clario reposuerat, quoduoaideo 

qiiia „PaIatiDi Apollinis templDD 
Sic eniai accipi suam emendationen 
NoD Tult dicere templiim Apol- 
armore strDClnm, sed aedem ean 

tenplo, qnod in Glaro est, el 

Jitamqnam equidem tanlo miaas eam 

Neque enim oratio lam intricata, 

paene necesse erat, descriptioDis 

libri onnes. carior ed. iBcob. opo- 
tygiam alii iagulam prope Delan 
vel ipsam Delon (Spanh. ad Catl. 
loltn. c. 18.) interprelantar, alii ret- 
snm. Cf. Tacit Ann. III, 61. la^ 
>I. Gr. T. VI. p. 414. conn. ad£L 

< — erant. Libri incormpti: El 
emo non seDsit. Uade alii andocis- 
ib Aldinis editiones occapaTit, alit 
«b. Italos secuti) In qno reposv»- 
TulgatAm, ODlla litterarum simiUtii- 
rta, lanqDe yulgari Tocabolo, trans- 
, Ego vero una inversa Uneola d 
trobi libri tiienlur, scriptnra erant, 
[eranl, eETeci. Ne tamen daobns ne 
I licentins dooasse mlreris: plnra 
na ftiisse, accnrdtiisimns flle, qnui 
!. rae docaiL Dno aaten einsdcn 
posila lantiiu aliesl, nl anl Teterm 
isni alieiia sial, nt cnnsensa anUqni- 
c in aede Concwdiae atque in ipso 
fuerant, ana in oulnine, reliqnM 
te (LiT. XXVI, 23.), sic inxta ol^ 
14 



jNGoogle 



^OQ Cominaiticriiu fai Fro{». 

'El^tn ^ffds itfH^ ylavmiifdios iyimif "^BfV 
^ta^CSfg iiPqonoSay p^ftaff ii.ataofuyai, 

'EySa atalioy ar^aaa^t 9(y yo^oy' vfi/u d" aniiof» 
Ztaiipm j|fpufffii]r jftpol»- ix'"""^ Iv^v x, t. 1, 

Bacclag bic et toties Movaa- 
xa ille poetarnni, Ijricorum 
f. praeter El. III, 17. lU, 2, 
^, 6, 75 sq. quibns Tersibns 
ire signiGcari intelliges, Uor. 
lettig. p, 116. Aristoph. Nnbb. 
Iph. Taur. 1243. Weber. ad 

ad Pers. Prol. p. 219. Hor. 

Schmid. Virgil. Ecl. Vn, 25. 
an. ad OTid. Trist. 1, 7, 2, 
td fiiiDer. p. 10. lacohs. Ani- 
)6. Creuzer. de SjmbolL T. 
nitar antem Ihyrso eius fa- 
la in furorem agitatnr. Orid. 

Od. I. 1. Uiinc furoreiB igi- 
I docta translatioue Lacrelinq 



m iimul incutaxt iMitwn mt tM peclwa atnoreiii 
Mutar%m. 

docla antem t. 38. fpro qno Scaliger tecta coni. probant!- 
bns Bronkh. Burm. all. nec Lachm, vetante) haec cospis ele- 
ganter dicitnr, qnia qunm tripndia et choreae incessns sigoare 
et moderari fingitnr (sic docta libia t. 16.) tnra doctos 
el ipsoa poetas efficit. Qno de epithelo cf. comm. ad U, 34, 
69. Recte deoiqne bedera se coronat poela t. 39. nt Baccbi 
foliornm illornm amantis cultorem et clientem se significet. 
Cf. comm. ad El. IV, 1, 61. Docte autem ait sacros co- 
rymbos. HoD enim hederae genns frncln candido el densis 
aciBfs, grandius racemis in orbem' circnmactis (ot ait Flin. 
N. H. XYI, 42. coll. Theoplr. Hisl. Plant. III, 16, 6.) pro- 
pter pampiDi Bimilttudinem et seqnacem simnl sertis faciendis 
Batoniffl prae Geterii coronamentia in cultu Bacchico expete- 
batnr. Gf. Endoc. Viol. p. 121. Plutarch. Qnaesl. S;apoB. 
UI, 2. EuBl. Bd Dioojs. Ferieg. 573. 

Eleffia XXXI. 

De tempore, qao hoc carmen scriplun stt, Tid. Q. F. 
m, 3. p. 223. ; de onisaa clama legitima, imde tranimB ine 
Tideatnrj ibid. I^ 5. f . 103. 



■vGoo^le 



Ei*g. U, 81, «07 

t. S. iii speiclen recte HMMI«4BiiM etnlniBrHU. 
findiurf, qni Ueinsii cfDi. in Bpatium receperal; recle eiisM 
LacliDL BeDlIei. eMeixlationeB Tersai Maiiliani adttnit V, 152. i 
Ft>»A»ta* MafM, fnt i» ■>>»■■ ttgmbM ylimtt* 
8ed tpeeiem, fradiqtie plRcml ad niDlIta grittua, 

Licebal eliam Caesaiem conparMe B. G. VII, 'i3, 5. de mu- 
ria Gallicis: Uoc cnra iu Bpeclem — opm ddd defome est 
tam ad aiililatem — snmmam liabet opportnDitatem. Ce- 
teram Foenai colnmnae dici e marmore Numidico vel Pu* 
nico faclas certum est PnlTnm colore, rubrii Tenis distia- 
ciam Plataer, describit (Descr. Uib. Bom. T, 1 p. 3U.}i 
Bunc „giaUo aniico" TOcalur. 

T. 4. In iDteicolumDiia dispAsilo* fnisse DaDaidom 
efS^es recte ialerpretea obserrani coU. OVid. Amorr. II, 2, 
4. TriBt. Ul, 3, 61. AcroD. ap. Sclioliaat. Pers. II, 56. Nee 
iuioria VisconiiDS (Mus. P. Cl. II. p. 30J suspicatnr, ataloas 
- illas e Graecia Romam Iransialas faisse, fortasse e lemplo 
Minerrae Lindiae, quod Danaides condidisse ferebanlur (He- 
rodoL U, 182. add. Diod. V, !)S. Gallim. ap. Enseb. Prae- 
par. Et. III, 8.). Quid Dauaides cam ApolHne habnerin^ 
frustra qnaesiTeris. Illud cerle falsum , quod Idem Viscon- 
tius 1. 1. ariolatar, ideo cam illo deo compositas faisso, 
quod ipsae ex Aeg^io oriaadae oplime mysteriit Sihjllinis, 
qnas Aegypliacas censet, cnslodes addilae faerint. Nos bnna 
qaoqoe ornatam more Romanoram, qai iUia cerle temporibna 
quid cninsqae numinis rellgiooi aptum esset, lon tam solli- 
cite qnaererent, in solao speciem expetitnn esse credimni. 

T. 5 — 12. Valgo hj tersns ad finem elegidii reiicinntnr, 
cnm turbatum in libris msa. ordinem nobis pennasam sil. Gt Q. 
P.U,d.p.82. Nam ne de CDDfnsa descriplioue dicam, qaa ara 
prins qnam lemplam commemoraretar, atque adeo, per parlico- 
lam t u n ad ipsnm transiretnr, cains pars erat stataa ea: Ap o 1- 
linis Btatualiaec eademest, de qaaiterumTersibnsexlremls 
pnetam inlgo facianl dicentem. Qnamqnan lanlan abesl, nt 
quin dae dei sigoa alternm in templo, allerum in portiOB atqiie 
bibliolheca posila fuisse possiat dabitem, ul ad locum ab in- 
terpretibas Degleclum, quo id aperle doceatnr, prOTOcea Flio. 
N. H. XXXIV, 18. Qnen locnm, qaod Sanleiiua pne- 
terridit, lanlo equidem nagis miror, qnia idem eiiudcn capi- 
lis iDitian citaTil, nl Gapilolinun ApoUinem le enn Puo- 
tino coufunderenl, impmdenles admoneret. Et lancn einsdem 
capiiis rersns panllo iDferiores boe Propertii loco (i. e. ter- 
■ibns 5. el 6. antiqai ordiuis) Apollinem iu porticn po- 
silnm hic descriptan uon eaae, maaifesto coBlra SaBtenina 
decUrut. Nan alter iUe ApoUo AcUu Gilhat»edas« Soo- 

nigNrPtJNGoogle. 



206 ConuReBtaritis in Prop. 

p»e spm duinimnm (PKb. XXXVI, 4^ 7.) el ia nnmmis io- 
Ites eodem qae liic deacribitar hBbini expressnt (cf. Viscont. 
Maa. P. Cl. T, I. tob. A. V. t. 11. coil. (nb, XH.) mar- 
moreus foit; liiG Tcro ftlter 1« portien, qnem Acro scliol. ad 
Bor. Epist. I, 3, 17. nescio qaam fabnlam seculus ipsnm An- 
gosti Tnltam dei effigie rettsliBse aarral, colossens eral e1 
opereTascaDlDO aonens. ~ HeBtat lamen, at errorem corrt- 
^mns a BObis ad b. 1. ister{tret. Propert. Germ. commissnm. 
Nan Mm omnes qal ile hoc templo egeraot Tiri docti (qaos 
citfttM invenies ap. Schmid. ad Hor. Epist. 1, 3, 17.) praeter 
«mm ni :fatior Saehs, (Descript. Urb. Rora. II. p. ll>.) por- 
licum de ipsis templi laxamentis iDierpretali in bis bibliothe- 
-eam pnblicam e&lractom exlstimarent, hoc aliter facinm esse 
BOn posse credebam, nisi cryp toportiens ea fnissel (cf. 
MflUer. de Arohaeol. p. 343. n, 3.), in caius parietibus inter 
filta (quae hic minaB proprie colamnae dictae essent) ty- 
pis expressa fuissenl Uanaidum signa. At illud cam ipsa 
templi maiestas Tetnit, tnm aliter fnisse Schol. Pers. I.' ].> do- 
cet. Nam Acronem Iradidisse narrat, „qnod in porticn 
ApolliniB Falatini faerant Danudnm efligies el contra eat 
stib dlTO totidem equestrei filiornm Aegislhi" (I. 
Aegjpti). Itaqoe ant simili modo, quo Tel basilica Fane- 
itris cam aede Angnsti (VitmT. V, 1, 7.) vel porticns Me- 
lelli onm temptis dnobns iancta erat (cf. Vellei. Pat. I, II, 3. 
TUa. N. H. XXXVI. 4, 14. Schneider. ad VitruT. ni, 2, 5.), 
ant ab atraque parte tenpli porticns (qnas Graeci Tt^oazd- 
csie appellan^ additas foisse coniicio. Nam porticns, 
aon porticDm, additaB aedi Falalinae et Saetouins (Oct 
0. 29.) et testis omninm locttpletissimus ipse Angnslns in Mo- 
Bumento Ancjrano (Tob. I. a dextra t. i.) anctor est. Deinde 
separatim semper porticae et templnm commemorantar (Plin. 
XXXIV, 15. XXXVI, 4, 7. Snet. I. 1. addidil porticas. 
Monua. Anoyr. TEMPLUM APOLUNIS CUM PORTICI- 
SUS.). Qnod e^regie confiroat ipse hic Propertii locus t. 5. 
Tum medinm — surgebat — templnm. Bina antpi inter 
eolamnamm ordines spatia fuisee coniicio, interin^ parietibns 
elausom (of. Pausan. VI, 24, 4.- VilrnT. V, 8, 2.). exlerins 
patens ia publicam, Tel etiam ut ferma basiliettram noa 
dissimilis effioeretur, dnaa porticus apertas, tertiae interiori 
innctas qnae altior illis et praeter Inmina clansa esset. Nam 
Aelo el aeri tot Toloniaa et codices exposita esse non po- 
tnemnt, si forte plutels lantum discreta a na laxamenta cre- 
daa; et Augastflm, qaem eo loco saepissime senatum ha- 
bnisse Sueton. I. i. narrat, inter stainas et libros et paene 
in pidilioo palrea 'Conscf. conanluisse, obsardissimiui foret 

n,gN..(jNGoogle 



Eleg. n, 31. . Mt 

iDgere. Adde qoDd 00109311» L. pedca altai !■ ea ptsiM 
erat et qnae praeterea inlentius repntaiiti alia le ofTercnt bx-. 
gnraeDla. Haec postqQam scripsi , incidi in .Beckeri Ubraai 
doctissimuni de Anliq. Rom., qui T. L p. 426. ita eomponer* 
litem slndnit, bI templnm Apollinis circumcirea forornm ra-i 
tioDe porticibas claaium et in area inleriore posiinm eiisti- 
maret. Qoo inrenlo satis ingenioso cum mollos scmpuloi 
tolU appareat, iUan an noslram iDterprelationem lequi na^ 
lil, Ubera docto lectori optio conceditur. — Getenini 
claro recte Lachmannus ex optimis membraDis Prop. re> 
itilail, album marmor iulei-prelatns. ScaUger enim tx qni- 1 
busdam libris iafimae notae Ciario reposueral, qnodnonideo 
Lachm. reiicere debebal, qnia „PaIatitii ApoUinis tempIoBi 
faisset, non Glarii." Sic enim accipi suam emeadaUoaem 
Scaliger ipse Tetuerat: „Nod tuIi dicere templiun Apot> 
linis Palatint Glario marmore strnctnm, sed aedem eam 
esse Flioebo cariotem templo, qnod in Glaro est, el 
iUo qnod esl id Delo." Quamquam equidem laoto minDs eaB 
Coniecliiram probaTerim. Neqne enim oralio lam inlricata, 
et quam falso inlelUgere paene necesse erat, descripliODit 
CTidentiam decei. 

T. 6. (lOi) carfus libri onoes. carior ed. lacob. ep»' 
rarnm, pnlo, Titio. Ortygiam aUi insnlam prope DeluB 
litam (Slrab. X. p. 480.) Tel ipsam Delon (Spanb. ad Gall. 
&. 'Apoll. 59. Del. 255. Solln. c. 18.) interpretaDlnr, alii re>- 
elius Incnm inxla Gphesnm. Gf. Tacil. Ann. Bl, 61. lac 
cobs. ADimadvT. ad Anthol. Gr. T. VI. p. 414. comm. adEL 

m, 22, 15. 

T. 7. (11.) Et duo — eraol. Libri incormpti: Et 
qno; qnod falsnm esse nemo non sensil. Unde alU audacis- 
flime Auro, quod inde ah Aldinis editiones occupaTit, alli 
(iuler qiios Lachm'. el lacob. Italos secuti) In qno reposvo- 
ntnt. Qnod quomodo in Tulgatam, nnlla lillerarnm similitii- 
^ dine el senlentia tam aperla, tamqne Tulgari rocabnlo, tran»- 
ire polneril, nemo docuil. £go Tero una inTersa Uneola d 
pro q, et recepta, qnam prohi Itbri incnlur, scriptnra erant, 
id quod carmiua nuuc praeferunt, effeci, Ne tamen dnobos me 
templnm cnrribus pro uno licenlins donasse mtreris: plura 
in fastigio eins templi signa fuisse, acenrdtissimus ille, qtten 
BCis, Plinins XXXVI, 4, 2. me docuit. Uno autem eiusdem 
dei signa in nno fesligio posita tanton abest, nt ant Teterm 
Coosnetudini anl pnleri sensni aliena sint, nl consenso antiqni- 
talis -nsiis is probetur. Sic in aede Concordiae alque inipso 
fastigio tres Victoriae fueruBt, nna in Oulmioe, reUquae 
jhiae per «nlelixa disnositao (LiT. XXVI, 23.), sic inxta gdI>- 
III. 14 

n,gN..(jNGoogle 



£13 Comm«Ltarias in Prop, 

Tetat. Hic omnialcoDtrft. Misere eDim ille s^llog^ns pere- 
at, qao amatores snoa oealos crimiDari demonslreDtnr. 
Qoid enim boc ad Cyathiamt At ^id, quaeris, ista inter- 
rogatio ad iaterpretes? qni, nt omnem, qiii restat, Dexnm 
oraiionis rompant : Nam qaid pro Qnldnam diclnmdoceDt. 
Rectins forlasse Scaliger, qni penitos dilacerala verba baec 
cnm celeris Teliiti Absyrti membra nndiqne versns dissipaTerit. 
At non commisit BartbiDs. Scilicet „zd nam non pro interro- 
gandi particnlaiqDidDBm? capi^ sed pro caassali, qiiod ra- 
tionem reddit omissae senlentiae: id te noD fngiL" Et 
totnm assenlientem babet enm, qnem scis, KuinoetiBm. Vi- 
des, qaalibns praesligiis tom inlerpretes TCrba, qnae noD es- 
senl, at essent, effeceriat At missis ungis islis, quid poeta 
Jlota hac carminis parte (t. 1 — 20.) Tolaerit, quaeramns. 
Hoc enim cerlnm, proximis qni seqnuDtur Tersibus (3 — 20.) 
nibil agere nisl nt Gyntbiam libenter ab aliis peii se et ten- 
tari Telle demoustret. Ipsam occasiones el opportunilatei 
qaam plnrimas peregriualioDibus qaaerere, ipsam aUeuis amo- 
riboi alimenla praebere, ipsam castodis i. e. amici praesen- 
tiam fagere. Hidc necessario eficilur, nt Terbis his: facti 
C. I. h., propter qoae iata omnia exponantar, non ocnli 
amantiam, sed ipsa Gyutbia accasetur; deinde, cam ta- 
mea allera illa i. .e. ocnlorum «lieDorum iDCOsalio in primis 
hnius carmiuis TCrhis sperlissima sil: ntj qaod initio diximns, 
illa ferba noa poetae sinl, sed Cynthiae. Hoc igilur ille: 
„Ta frequeDliam amatornm eo excuaas, qaod quicanqoe 
te Tiderit te tentet. Noa eqaidem nego factnm. Sed 
cansam facti praecidere te inbeo. Fac, ne Tidearis." 
Vides entbymema, qoo per particnlam ergo Cynlhiae rerbs 
In sonm asam poeta vertit. At illa non se occnllaTerat. 
lare igitor „lumen" aecnsari' Mt; f. e. qood semper illa 
in pnblico et lumine Tersetar, assidnamqne amantibi^ 
nt se ^deant, facullalem praebeal. lom quam facile seqnen- 
tia cedant, sponle apparel. 

T. 3. Praenesti, qaod probi lihri omnes taeDtnr,,non, 
iit lacob. censet, geniliras est, qnem in t' desineniem tertia 
decliDatto in solis Graecis iis admittit, quorum nomiaali- 
TUB « habet. Cf. Schneider. de Form. L. L. pp. 166. 236. 
Bnddim. Inslit. p. 59. n. 71. Nec tamen aut Praenestis 
corrigo (nednm Praenestis — sortes Praeuestinis dictum 
censeam), nec Gnm Lachm. Praeneste. Nam ne Friscianns 
qnidem me movet, qni (p. 759. Futsch. 1, 328. Kr. coU. Char. 
p. 43.) lllins oppidi nomen stmilem habere nominatiTnm ab- 
latiTO docet Recte enim ille, riqoidem veram dixit abla- 
tiTum. GoBlra iUe GAsns, qaem locatiTnm nnnc reclini 



■,Gt)0^le 



Efeg. n.88. S13 

appellaiit, qniqae aliii noobiibin, Telnli Tiburi, Csrtha- 
flDi, Troezeni, Anxari, Heliconi (tucret. III, 133. 

ab. T. Forbig.) ila absofins yidebatnr Teteribos grsmBaticis, 
nf pro datiTO eoii Iiabereiit (cf. SerT. ad Virg. Aen. [V« 
224. etipae Priscianns XV. p. 1006. FDtsch. T.I. p.6;6. 
Kr.), etiam a Praeneste Praeneiti fierl reli^amin pr»- 
portione perniigit. Cf. Sclmeider I. 1. p. 236. Raddim. I. L 
T. U. p. iS3. (p. 270. ed. Lips.) Haas. .ad Reiiig. Gr. Lat. 

£629. n. 520. KrQger. Gr. Lat. p. 518. n. 1. Schmid. ad 
vr. Eplst I. p. 167. 

T. 5. CurTe te in. Frimae Aldtnae habent, noLacbn. 
et lacob. credas, qni Mnreli eam emendationem esse suspi- 
cantnr, recte ab editoribns dmnibus, quamTia (qiiod In fiur- 
, nanno nirerls) tacite receplnm. 

T. 6. Idem sine dnbio librariornm error, qui snperiore 
yersa Tatem procreaTil, hic C;ntliiam annm fecil. Sed ab- 
snrde liic et nullo sententiae cQmmodo pFopertium ea.appel- 
latiooe amicae conTtciaturam ease, quis uon seuliat? Prebarl 
posse, qnod Mentelianas cumHeissiaDis nostris praebet anns, 
lam interpreles coll. Catall. LXVIII, 46.: cbarta anns, 
FUn. N. H. XVII, 5.: terra aous, Mdrlial. I. 105.: tesla 
anns docoerant. Adde Marlial. VI, 27.: amphora anns, 
Ovid. Amorr. I, 766.: cerva anns et qnod simili modo di- 
ctnm qnamvis multo etiam andacius Fers. VI, 74.: popa' 
yeoter. Qnamquam viilea, quid intersit. Coniecturas tamen:' 
te via Terracinam, le via ducil? amas, t. t. d. 
onns, ideO soium commemoro, ut, qaam pamm iis proficia- 
mns, inlelligatur. Malimequidem: te via LanuTium. Nam 
dncil glosscmati deberiadmodum est probabile. Qood cum 
semeL in ordinem receptam essel, quam facili opera Lanu- 
Tinm iu annm delruncari potuerit, patet. Ad sententiam 
Tero cf. EI. U, 8, 3 sqq. 

T. 8. sed. Groniogani librarius soUto bic doctior 
Oam pto sed correxit. luterpretes coolra te dGcebunt, sed 
pro nam per enaUagen poelicam positum esse. Quod qnam 
absurdum sit, demonslravimus Q> P- II, 6. s. II. §. 14. p. 130. 
Mec tamen ideo cnm Lachm. Grouiug. scriptnrara ialerpola- 
tionis manifestam proiwmus. Nam si in coiitraria cansa 
dicli Gniusdam iuest, satis estpoetae GOnttarium indicasse. 
,J[Uc", ail, ,4a soUtudine spatieris — tnrba coutra suspecU 
mibi esl." 

T. 10. Error corrigendoi est in conment. ad interp. 
Il L Germanieam a nebis coramiBsus, ubi haec sacra Aricina, 
qnae idibu Se^tiUboB celebrantur (cf. Mtwtial. Ep. XU, 67. 



jNGoogle 



XIO CommfBtarias io Prop. 

«Vpetit «p. ViKWBL Mm. F. (U. T. I. Td». XXXHL, Bkl 
btulspev Teotren oissa prislinom statoae vsiiBindiGat. Re- 
ceplae « TrilODe p» 09Dcham, qoa buccioae loco nte&atuT 
(«f. Virg. Aea. X, 209. Ovid. Met. I), 8. £1. IV> 7, 61.), 
aqnae et per ciuiiculos tnboaque tola urbe divisae a N;m- 
jfhia fortasse iterum edebaatar. Vide< igitor, quo noniiDa 
Mjnpbae t. snperiore optime ferri possiaL Haram enim 
dearnm UBura ia eo genere freqnenlissimum fnisie docel sta- 
tua in Visconl. Mns. P, Gl. T. L tab. 35. espressa, qnam 
prepe VeBerJs geDitricia lemplnm reperlam Appiadom nnam 
(oisse ViscoDlins eODiicil, de quibas cf. Ovid. Amorr. III, 451. 
I, 81. Nibilo tamen miiing lymphis liic recipiendom doxi- 
(Bos, OOB quo cum LachmanDO Nymphas crepilare mopslro 
aimile habeamus (cf. ad £1. III, 16, 4.), sed quia, quod raro 
tOBtigtl, cooientienle Groning. et Pucc. codd. anctoritaie baeo 
Mtiptura delenditur. 

T. 17. Falleris qnid essel, nemo ioterpretum explt- 
•uit; onde Lachm. ed. Lips. duriui: Fallor, el ceniecij; 
Bcqoe enim falli Cjnlhian, sed fallere. At d«n fro- 
atra fallere ProperUnm illa studeat, ipsam falli, oHoi- 
festum est Atque hoc EigDiGcat v. II. tox icilicet, qna 
•dTHiarii argumeDla irrideri solenl. Lalet igilur en- 
thymema; Tune: censea te istis fabulaliouibus niilii Terli& da- 
tnram? — Falleris. 

T. 23. nosiras me laedit ad anres rnmor. Slni- 
cturae geous parum fntellectum Tariarum 6oniectararnm cansa 
fnit iBlerpretibus. £l iam librarius Gron. cod. perTeoil 
scripaerat, qaod non multnm abfuil, qnin L&chm. in ordinem 
reciperet lacob. noslrai mala Teni^ ci., Huschli. prae- 
cedit, Nic. Uelua. perTadit, Keilius insederat maluit. 
Al rectiisime snnt omnia, modo praegnanlis illins, qoam gram- 
■atici dicunl, strnctarae meeiioeris, de qua egimus ad EI. 
IL 17, 6. Q. P. n, 6. g. 17. p. 133. Uuc perlinet Ot. Met. 
X, 11.: quam aatis ad snperas Rhedopeiui aorai De- 
tleTit Talti. Slaf. SilT. V, 3, 68. de uMre in rognm ma- 
riti TDitura: tnrbamque tenentem Vincil, In aTdentem 
<lieeBt) Borilura maritom. Sic Virg. Aeo. VI, &1.: 
eeaias io TOta dixit, II, 347.: andere in proelia. To- 
tit Ann. III, 67.: aosis sd Gaesarem eodicillis, et freqoeB- 
tiisimnm illod Plauti: ad coeDsm promiii forai (velot StU^ 
V/, 2, 16. Bicdbli. UL 5, 4. coU. Ter. Phorm. L 2, 2. Co- 
lolL XLVI, 6.), quod craisa Hiaeiya Tolga per elliptin sel- 
vere soleirt. Froximum anlem noitro.LucretiauuBi (N. R. V, 
999.): Acqaora laedebanl nates ad saxa, qood caTe 
ris: ioxta saxa interpreteris. Ul enim in liisce: „roBor 



jNGoogle 



£h!g. U, 89. StT 

ve laeiil ad anna" perTenienii siciiioKdo, tto Hfie 
coniicieidi. De mDtalo Tere nnfflero ^eatras — me" 
^d. Q. If. II, 6. s. IL §. 9. p. 121.; de praesenti deaiipe 
pro perfecto do^icntog posito ibid. §, 8. p. 120. 

T. 25. Sabitam dTioarQoqi^v prorsns FropertiuuuB U- 
InstraTimiu Q. F. U, 6. s. 11. §. 5. p. 117. Gni si, qnae 
ibid. cap. fr. p. 99. dispntaTtmns, comparaTeris, non opua esae 
lacobi coniectara cedere Gonsenties, quam tamen iam Wak- 
kw. ocoepaTerat Am. Litl. o. 12. p. 89. 

T. 28. De altractione t. Q. F. II, 6. p. 138. 

T. 29. lacc^ns e Groo. Inxa praetnJit, promiscna ia 
bac Toce aimilibusqae Italorui scrjptiaae. Sed longnm 
laxnm Latianm esse nego, ea qnidem senttmtia, nt lasnm 
ialum, quem scis, VeDereom nsqne ad mane protractam signi- 
Scet Qnod autem „sno nomine eam neqeitiam Propertium 
non inductumm fnisse" ait: nngae sunt. Nam aalis mite et 
lionestani hoc Tocabulam pro re significala; el apertiua kercle^ 
quld Telit, qnidqne in Cyntliia excnsel, r. 36. proloquitar, 
ne Dimis Terecondum multia ambagibns delicias agere no- 
stmm censeas. 

T. 30. De enlhjnnemate, qnod inattributo parTa lafe^ 
T. Q. F. II. 6. p. 126. 

T. 32. aine decreto, Non mnllnm abfnil, qnin' in- 
geniosan Lanr. Santenii coni. dedecore est ia ordiaem rft- 
cipereai. Hanc enim sententiam, qnara interpretatione qaoqne 
Gernauica expressimas, desiderari patet. Haec aola dubita^ 
tio mannm Tetinnit, num fotte, quamqaam exempla non aaf^ 
petont, Tox decretnm simpliciter pro acerbicre decreto b. e. 
ant nota et igDOminia aut pro poena .capitali oUm accepta 
fnisset. Interpreles nescio quid de ducum Graecornm sulTra- 
giis somniant, qnod ad rem nostram minioe pertiDcaL 

T. 33—36. Non iniuria hi Teraua Talde cxeriiueninl in- 
terpretea. Ac primnmquidem pro corrupta Valciienar. lit- 
teris ad Santen. dalis maluit correpta. De qno cnm hio 
duUtaiset, postea margini epistolae haec allerit. OTid. MeL 
IX, 454.: Bjblis Apollinei correpta cupidine fralris; 733.: 
f emisa femineo correpta cupidine nnUa est. Fast. VI, 575.: 
Arsil enim magno correpta cnpidine re^s. At alind est 
cnpidine, quae tox in omnibua illis locia obtinet, alind 
liiiidine, Gnpidine enim alicnins corripi rccte di- 
citnr, qui ipse illum altemm cupit, et genitiTns est iUe, qneDi 
grammatici dicnnl, obiectiTns, Gontca hic non tam Venns, 
quam Mara cnpisse dicitnr, cnins libido non cosripere po- 
loil Opse euim correptus erat), sed corrumpere VeneVem, 
El propriom est illud TOcabnlum, qno qnis ad oimirem pel- 



■vGoo^le 



. S(9 Commttttuiiis fai Prop. 

tiM eoK lip«rtiu« bmvetro conlimxit, nl klo mos euet 
„mia, ipii UBBC sos eat, eollicet per qtten nolint peecare 
padUe," — qown Latifle, ipse Tidere poterat Hinc iu 
^sle iobuiitiir sequentia, qnae aic ille coutituit: Sed qanu 
DeBcaUoBis a. f. p. o. Et post — aqnaa, Dic mihi — cetL 

T. 61. si — lnqne e> mirata. Qaod codd. nsa. ao- 
tlri OBum cibibeot: e t imit&ta, non ferendam eise iam aile 
Bos omnes VV. UD. censeBierniit, nisi quod BronUi. „Baepe 
Mifnee peetai tic migrare csnones grsamaticos" centebal. 
£t tamen Bwoaldi <nendatioDem seo ais imitata ingenio 
polins Tiii qoaiB libris deberi certom eat. Itaqne Leideiu. II. 
et Voatiatieram JaorBm vestigia Becatns, qni mirata exhi- 
lient, oam lacobO rcsctipsi, qnod lemna Indicat. Ad sen- 
tetttiam eiim tix hoe Terbam dislat alicri. Qnam propo enioi 
admiratio ab imitatione absil, QaintilianiB docet, cni 
Bdmirari ideib eat, quod oam admiratione probare 
I»t K, I, SL. de initatione SeQeeae cam modo JDstitienda: 
UoHa enim, nt dixi, probanda in eo, mnlta etiam ad- 
■ iran.da snnt: elifeni modo cnrae siL Virg. Aen. VUI, 
M7.t Primis et te miretnr ab anais; abi reete Serrias: 
^iretar, imitetar." Neque molto aliter Non. «. IV.: 
Hirari com Tolnptate intneri, delectari, accendL Paa- 
«Ua antem baec Terba a librariis coDfandi. nt Ipsa litteramm 
umilitndo, ita exenpla docent. Sic Qaintil. X, 2, 19. prd 
imilabilia Voss.!. Bobet mirabilia, elplane ad nostram 
ntionem LiT. XXV, 40, 2.: initiim mirandi Qraecaram 
artiam opera, i. e. cam admiratione expetendi, 
«bi codd. plarimi-babeut: tmttandL Sed Bimllior nostro 
locni Tix inTeniatnr, quam Olidii esl Heroid. II, 77. nbl 
PhjUia Demophoonti exprobrat, qnod neglectis Tirtnlibns Tlte- 
senm patrem sola perfidia imitatns sil. Etenim: „Qnod 
Bolum", inqait, „excnsat, solnm miraris ia Ulo," nbi cam 
item atque hic plurimi codd. imitaris exhibeant, melram, 
qaid yeram esset, prodidit. £t hercle plnra praesto fntnra 
esse eias aaoB exempla confido, nisi in tanta Utteramm et 
, mcBinrae simiUtndine Ubrariis eins eleganUae nesciiB, Tulga- 
cina verbnm imitari nt r^ooerent, aimis prounm fuisieL 

Elegia XXXIU. 

De dispositione t. Q. F. n, 8. p. 86. 87. 

T. 5 sqq. Argntanlar ia bis Tersibns sollicitandis, dnm 
omnia ad TiTum qnasi resecanl, Lacbm. el lacob. Hoc autem 
Tdle ProperUum coustat: „Dura profecto ea dea fuit, qitae 
I toties diTidere poleritl. Isidem vero hoc omiiav 

. n,,jN;.,i-,Gt)0^le 



Eteg. H, 3S. 221 

mmiBie decebst. Baee enim experta scire ptttent, qaam tegn 
ferrent amaales dividi et per Tarias vias circQmvagari." Na« 
qaod louem nau han,c ob causam errasse fir doctissinnt 
ait, eatenas tamen similia eiiis fala Propertio ftierant, quol 
diTisa a IbTe analo, froslra et dia erraTeral. Praeterea 
■amma sententiae tis in lerbis bisce (t. 8.): „mul}as inire 
Tias" powtft eat. VV. deinde 9 — 12. ad cetera, ut it, probra 
oratio deflectitur, qaae, dnm paella in terris Teriabalnr, lo 
passa est Horum certe memorem deam superbia aon 
decnit. Hsec enim Tolnntas est coniunctionis an, per qnam 
cam irrigione qnadom percontamur. Deinde illud: Qaae- 
eanqne illa fait, de qno Lacbm. ita dubilaTit, nt pro 
ntroqae fnit — facil legendnm diTinaret, sanissioam esse 
censeo. Non enim de nomine ant persona deae qaaerere m 
■ignificat Propertius — unde absardissima Koinoelii interpre- 
tatio, ^ el Tirginem et Taccam el deam saeTam sem- 
per fnisse Isidem ait — : sed non se corare qaantacnnque 
■it ea Tcl qualicnnriue bonore inler nnmina frualnr; hoe 
■e affirmare, saevam esse deam, qnae tam crudelia iabeat. 
Prenomen enim qnicunqne saepe pro quaiisCDnqne 
poni lexica docent. Nec minus in Tersibns 11. et l'i. argu- 
tantar Tiri docti, qnornm aller mnhas inire viaa nescio 
qnomodo in sensum obscoenum interpretatos post Mansisli 
— at inserit; alter, in breviore Tersa idem dici ratus qaod 
in longiore, mansisses coniecit. Lachmannnm Teto nea 
prorsuB me inlelligere fateor; lantnm Tideo, fignrara Proper- 
lio,maxime familiarem, amplificatioDem, penlametro Gtn> 
tineri, qna, postqaam dori pabuli semiboTem dean adme- 
Buerit, nattc posl pastum Iristem stabulornm solitn-* 
dineu addal. Nec lamHi qaisqaam pabulam et staba- 
Inm idem esse dixerii. Allera figora, non mlnus frequeu 
lOstro, davvdsTOv esl (de qao t. Q. P. U, t>. ». IL §. 13. 
p. 125.), quod cum loties fraadem feceril interpretibos , aliia 
^empUs edocti caTcre hiB debebanl. Cf. Q. P. II, 6. s. IL 
§. 30. p. 158 sqq. Itaque ne N. qoidem Heinsii commente 
indigemus, qai post Maosisli e t inlrudere Toluil. 

T. 20. fnit. Hroakh. Scaligero obseoulns fn8l,Gontra 
libros scripsit Al de usu perfecti doQia-Kug pro praesentl 
posito uanc exponere longum eal. Gf. Scbmfd. ad Hor. ^ist 
i 2, 47. I, l^ 48. Hermanik ad Viger. p. 210. KrOger. Qt. 
L. L. §. 445. n. i. p. 592 

T. ai. nimium placatai Lachm, ed. Lipt. Heinsii 
eonieclnram: niminm. implicata dolore reospent. At 
aliud cst impIaoalBB, alind noB placalns. Hlnd enim ■{ 
enm ablMifo otiiiiuigatar, t[aQd taacn nen neaini' nqaani 



■;Goo^le 



2t2 Cunmentarks ia Prop. 

fieri, i^ue coBbvdoB sigDiBcet ei qaod Ipte Tnlt, Fr&e- 

leres Properliiis nanc iam placalan esse Gjntliiaia confidit, 
qalppe qui ad concabitam el lusam amlcam t. 12. iaTitet. 
Veriosad^Bententiam, nectamen magis Latine Passeratins ia- 
terpretatar: „qaam magno cum meo dolore placare sln- 
dai." Unde enim sobito illud stndni irrepserit, in qoo 
samma eins sententiae Tersarelur, non iadicafit. In Proper» 
tio certe non comparet. Kec lacabns rem expediTit liac ex- 
plieatiooe: „qnnm ego doleam, tn lamen nimis deae faci- 
li>, nilii lenta es." Tidetnr taie aliqnid etiam Scaligero 
eDbohusse, qni delori reposneral. At qaomodo, quaeso, 
mortalis.deo placalas dieatnr, cam hoc Terbum, ubicnnqae ad 
religionem et ceremonias sacras referatnr, semper de 
iBmine asnrpeldr, non de Iiomine sapplicante. Nec modo 
usns, sed rei ratio ipsa aliter fieri TctaL Snperior enim, 
qni irasci polest ei punire, ab inferiore placalar, non lica 
Tersa. Eratigilar, quom tealarem; At ta, quae aostro nuno 
iam plae^a dolore es. Sirailitei El. K, 16, 13.: At tn 
nnno nostro« Venns, o, succnrre dolori. Sed mannn a 
lilura retinni, quoniam illnd Bnnc iam nescio quam babeat 
celeritalis specien hoc loco alieoam, nt malis nunc demuffl 
vel nnnc landera. Fortasse aal allius baereC nlcns, aut . 
placari actira vi posilum exiilimandom est. Quod dnnt 
probelar, aal dnn praesentior mediciaa proferatur, codd. scri> 

Slnrara inlaotam reliqni, quae aliquo cerle modo in probahi- 
m seDlentian esplicari potest, si niminm ariius cutn do- 
Itro doiore coniungas, ut sit: Tu, quae, cum nimium noa 
dolereDtns (qnam nt ferre posses), placata nobis cs. Non 
siultum differre Tideatur ab adiectivo nimio dolore, quod 
foiitasse propter iagralum o/ioiAmmov nostrd nimio Ti- 
lasse Propert. dicas. De acJTerbiis anlem more Graeco ad- 
iectiTOrun Tice positis cf. Ter^Heaui, I, 1, 1.: Quamqaaoi 
fcaec inler nos nnper admodum DOlilia est. Add. Donat. 
ad ennd. Andr. I, 2, 4. Lucret' I, 242.: salis eansa. I, 
650.: ai partes ignis eandem Nalnram, quam totus habet su- 
per ignis', haberent. II, 929.: gigni posse ex non sensi- 
bns ■ensns. V, 1326.: infra locns. AVahefield. ad Lncrel. 
U. oe. SlaTer. ad Nep. Epam. 4. Davis. ad Cic Legg. I, 10. 
Boraann, ad Virg. Aen. III, 348. Goerenz. ad Gic. Fin. II, 
26. p. 248. Emest. GlaT. Cio. t. Satis. Roddin. 11, 304. ed. 
Lipa. L 6. Voss. Constr. e. 61. 

T. 22. ter faciamns iler. Recte de itlnere Venereo 
faterpretatus est Passeratins. BataTi, ipiod ■irtfis, aabito 
pndioi facti idia onnia conieetaot. Et BronUi. quiden Scn- 
Ugemai «BCBiiu iuadiiom aliqwKl lahm., ipod oontn ■«• 



■vGoo^le 



Bleg. n, 33. JK3 , 

tram et proportioBein liDgHae LatiDae p^riter offeD^it: refa- 
cismus prDCudit. BarmanQos vero perficiamus propo< 
suil, additis quae miDinie ad rem perliDerenl exeaplia,- qDi- 
bDS illam Tocem amatam Properlio demouslraret. Sed nostro 
loco faTet Locret. IV, 1190.; spatium decerpere amoria, 
et qai talia amplius describere el per omnes Diimeros sectsri 
solet, OTid. Amorr. II, 7ib,t Sed Deque ta dDBiiDaBi velia 
maioribDB asus Desioe: nec carsus anteat illa tuos. Ad 
metam properate simnl cell. Eandein melaphoram ex- 
pressit Panll. SilenL imitator Prop. assidnus Ann. Br. III. p. 
75. ep. XII. V. 3.: fug di xeXevS^ov T/utav KvTtQiditjg ■ 
^vvov — et detncle t. 7. ftagva/iivtjs ds *o i.oi7idv avva~ 
aafiEv eQyov iQWTog. 

T. 24. „^posite Icarii sidasli. I. commemoratnr, eam 
poeta alloquatur Cynthiam Tino -indnlgenlem," HaecKuinoeL 
Vides, qiias facetiaa doctrina interpretnm ex siraplici poetae 
4iratione elicere sciat. Al qualis doclrina! Scilicet bonne 
homo, qui ter in nna aonotatiancula Icarii sidera loqui- 
tur, DOB sensit Icarnm t. 29. dici aPropert. (et sic Hygin. 
tab. 224. 248. SerT. ad Virg. Georg. I, 19. 33. 67. 218. 
Frob. ad eund. II, 3Sb.) Tiui cultorem, noo Icarium, neqne 
^liic Icarii siders commemorari, sed bOTes Icarii. Pi- 
' geret talia referre, nisi eliamnunc liae et similes edilionei in 
manibDS hominum elegantinm el Tersarentur, et magni adeo 
penderentur. 

, T. 32. Fortasse animo Propertii obTersabatnr Alcad 
iUad Anlhol. Pal. p. 508. Ann. Br. XV.: Otcos xai Khvav- 
fov aXeoev x. f./.. 

T. 35. est. Nescio, nnde in plnrimas ediliones es le- 
nerit, cnm tamea allerum, qnod omoibns libris nss. finnnn 
est, oplime se liabere coll. Q. F. II, 6. s. II. §. 5. p. 116. 
appareat. 

T. 37. meo errore, quem serins quam emendare lioebat 
aDimadverti, demissa serla in carmiae expressnm est, cnni 
NeapoL et Hb. scriptaram demissae — sertae antiqnlssi- 
mam esse satia locnples testis Sos. Charisius I. p. 63. do- 
ceat: „Sed Propertius feminine exlulil (serta), Cam tuaprae- 
peudenl demissae id pocula sertae ; el CorDel. SeTerns, Hnc 
ndes Aonia cnaem circnmdala serta." 

T. 38. deducta voce. MnliDm id hoc Terbo interpre- 
tes argutantnr. Jfeque enim cum BurmannD sabmissa TOCe 
expIicandDm censeam; mnllo vero minus ab opere textorio 
dactam metaphoram Drakenborchio ad LiT. V, 38, !• coRceg- 
serim. Hoo enim simile, qnod ad El. I, 16, 47. illulntTl-. 
• uns, cnm aptiasimniit sit carminibiit pangepdis a t«c« 



■n,gN..(jNGoogle 



224 Commaiiarins in Prop. 

legends, de qna liic ^tar, raaxime aliennn est. Bal potiDs 
dedncta tox melliter in moliebrem modum fracta el cnm 
plaBmate cantiii sinili flexa, qnam in oratore iare Titnperat 
Qaintil. I, 8, i. Rem declarat LacilU locns ap. Noninm (IV, 
144.) de leone Tolpi adaknte et blandienle: Dedacta tnne 
TOCe leo: Gar tn ipsa Tenire non yis liuc? AtVanins Yir- 
gine, de TOCe cooqaereDtia: Verbia paucalis respondit tristts 
TOCe deducta. QDininm antem apertissime Pompon. iB 
Atellan., qaae Galeadae Martiae inscribilar: Vocem deda- 
eas oporiel: nt malieris TJdeantnr rerba. Inbe modo af- 
feratnr nnns, ego Tocem reddam tenuem et t i n n u I a m. Uler- 
que locns ap. Macrob. extnt XI, 4. Alqne iiic Ipse Bient 
Noiiins 1. I. primi Tidentnr dnas illas sigDiflcationes coDfn- 
4iase, cnm Virgilii (Ecl. VI, 5.) deductnm earmen binc 
pnlarent explicandnn. Elef;anter Tero Ondend. ad Frontin. 
Straleg. I, 9, 26. deducto mngitu coniecit nostri loci 
«on obliloB. 

Elegla XXXIV. 

Dlspositionem carninis uberins innstraTimns Q. P. 11, 5. 
p. 04sq.; de L^nceo antem poeta, cai inscripinm est, 
Ibid. egimns I, 5. p. 20. De tentpore, quo scriptum sir, III, 
2. p. 220. 

T. I. credit lacob. recte ex optimis membranis resti- 
toit, Vnlgo enim credat legebatnr, quippe quod perconla- 
tioni dnbitanti accommodatius Tideretur. Errat tamen ille, 
cnm indignationem potins qnam dubitalionem hoc indicatiTO 
sigDificari ait, cni nostrates ivirllich addere soleant. IHius 
enim adTerbii Iiic nullDs esset locus. Immo ea ipsa dnbila- 
tio, quae negativara lolina enunliali efficil senientiara, nt alibi 
coniunctiTO ila hic pronomine qniBquam Bignificatar. 
Qnod cnm iam per se negandi Tim aliqnam contineat, con- 
iuictiTnm, nt snperTacaum, respuit. Et sic, qnantnm meinini, 
aemper tndicatiTum seqaentem habel. Gf. Q. P. II, 6. s. II. 
§. 7. p. 119. Add. Ovid. Amorr. III, 8, 1.: Et qulsqluam 
ingennos etiamnnm snspicit arles! Eleg. in obit. Dms. 7.: 
El qnisquam leges andet tibi dicere flendi. Hor. Serm. 
II, 2, 103.; Gor eget indignns qnisquam le divite? Unde 
reete Wagner. Virgilio ex optimis libris reddidlt Aen. 1, 46.: 
Et qaigqnam nnmen Innonis adorat Fraeterea, ant sup- 

Slex ariB imponei honoremf — Neque idem lacobns, qnem 
•inde LBcbm. seentns est, pro amori Ilaloram inTentam 
amico, qaod e t. 9. effecemnt, Propertio obtrndere debebal, 
■OB qno cui BanBuno denm Amoiea bic signifitari creda- 



ji-vGooglc 



Eleg. n, »4. 325 

BDB, od ([Bem T. 6. Cille dens) referatar; sed ftniori cre^ 
dit est peiicalo ei ezpoBit, nt expeti el adBtiiBri ab aliis 
poisit. Amor igitar non Gyntbiae est — liaec enim easta et 
C0D8tans*T. 8. -^ aed vel Lyocei, vel cuicunque aliqnis im- 
pnidens tam carnm pigsns commiserit. Nec tam xc^' hiQ- 
. yeiav quam xajcc' dvvafity amor dicilur. Prorsna aalea 
eadem ratio est, qoae £1. 1, 1), 18.: Non quia perBpecla DOa 
es nibi cognila fama, Sed qnod ia kac omnis parte time- 
tnr anor — non intellecta ioterpretibus coniecbiDdi causn, 
ilea Dl ])oc loco, fiiil. Ad sentenliam a^te conferas £1. II, 
Sl. Initiam, nbi Cjntbia ipsa hac omaiuin, quicnnqae SB 
Tiderint, ad peccandum proclivilate snos errores excnsaL 
Hinc eiiam cur faciem dorainae falso credi amori dical, ap- 
paret. Cf. Gl. II, 2, 3 sqq. „IIIe dens" Tero (t. 5.), caiDa 
gratia priores cridci Amori scripserant, lacobus Tero ad 
T. 3.: „iH amore" proTOcaTii, non certo qaodam eget to> 
cabulo, Dt qui sil inteJligalur, non magis qnam t. 60. Tel I, 
1, 31. I, 4, 20. aul ille piier (III, 10, 28. I, 6, 23.) el qnaa 
BDDl einsmodi avcovo/iiaalat plurimae, qnibns inlellectas and 
fov xoivov ?enil. Cf. Q. P. II, 6. s. It. §. 29. p. 168. 

T, 9. 10. In Terborum ordine oplinias membranas lecilti 
anmns; et solidiorera siCTersuum textaram fieri, qnani sipost 
caram sententiam iniegram absoheris, satis palet. Ceternii 
cecidere maDus, cam qoo Markland. Ruhakenio plandeiite 
Virg. Aen, VI, 33. : „Bis patriae cecidere manns" comparaTit, 
Bnrm. ila inlerpretatar, quasi Properlius miretnr, brachia et 
vanns ex liumeris Don excidisse Telnt in poenam perfidiae. 
Quod non ideo commemoramas, qnasi refnlatione egeal, aed 
al cnm chimaeris et bydris nobis certamen faturnm esse exemplo 
intelligatnr , si tam absorda commenta obiqoe el sigiUatim 
deBtmere Telimns, 

T. 23. Si in tali loco aliena imilalione nsnm este poe- 
tam pnlare liceat, noo inepte conferas pulcbros Hemesiana- 
ctis Terfius AtheD. XIII, p. 598. F. frgm. 5. t. 70 sqq, Bach. : 

Dttfi fiiv oiS" onoaoi axXijQov 0lov tai^aayjo 

BVSqianaiy, axoXiijv fiBiofitvOi aOffifv, 
ovs «tii^ 'nrqX nixffa Xoyoit tawfy^ato fl^tis 
. xai itivij /ivSaiv xqiFo; Ixova agil^' 
O&i" oliT' iclvoy 'Egoiios dntaiQf^avio icvSoiftor, 

Gertior tamen res eet t. 45. nbi Tid. annotata. 

T. 25. seros. Valckenar. de Eleg. CatuU. Callim. con- 
iecit serns. Dicti padet. Nam seque sententia illnd effla* 
^tal, et Tersus peril, Nnnqaam enim Properlins, nisi in nev- 
&tjfitfisQel brerem natura sjUabam prodacil. 

T, 29 — 46. Mexnm hernm Tersnnm et TolaDlalefli Tfr* 
UL 1& 



jNGoogle 



220 Couuaentariiis in Prop. 

rftn primi tarbaTerntil, qni de tolo secnri in lingnla Terba 
inqnirere conali sunt. Plarimiim aDtem fr&udia fecit BroiiUi., 
qfli Lynceam Iiudo nostnim eaDdem esse, quem vero bo- 
nine (El. I, 7. I, 9.) Ponlicum Propertius appellat, cre- 
debat- Atqni eam opinioaem iam nlriusque nominia nntaeris 
et syllabarum mensnris refnlari demonslravimns Q. F. I, 5. 
p. 20. et amplius Specim. I. p. 2 sqq. Unde iiiiitrta t. 41. 
pro Aeschyleo cothumo Achilleo realilnlum esse, sponle 
apparel, Neque enim qui ait Achillens cothurnas, aut 
quam Laline dicalnr, quisqnam docuit Multo Tero minns 
carminis epici oralionem cotlinrni nomine significari posse 
patel. Nam loo^e diversa snnt exempla, quae ipse Bronkh. 
de colhDrnalo Marone ex Marliali affert, alind eliam III, 
17, 39. Ilaque de Thebaide, epico Ponlici tcI Lyncei* 
carnine, hic quaerere anperTacnnm est, ne diram absnrdum, 
Tragoediam scripsisse et Aeschyli ad exemplnn septem 
dncum fata compoanisse Lyncenm, si nUa libris scriptis 
Cl iyai Propertio fides est, coU. t. 39 sqq. pro exploralo ha- 
bendum eat. Hinc, quid hoc ipso Tersu 29. legendnm ail, 
faciie colligilur. Neque euim andiendi sunt, qui Ilalorum 
libros iufimae noiae secuti et nescio quid de Epimenide 
Gretensi sofnniantes Grelaei scripserunt, quod sic ne Lali- 
num qnidem esse iam Nic. Heinsius (AdTT. p. 358.) TidiL 
Necmagis placet Scaligeri iuTeutum, Lucreti, qaem inve- 
nem mortnam seneni dici non posse oblili sunt, aut Aelnaei, 
quod Tix nllo codd. mss. Tesligio relicto lacobus proposuit 
de EmpedBCIe cogitans. Qnid de Fuccii Tirlaeo dicam, 
anl quem idem mirabili doctrina commendat, Criieo? Ho- 
■lerum enim inaudito hoc attribulo significari tuIi. Ta 
Tero, qno omnes, qui quidem in aliquo numero sunl, libri 
necesBRrio dncnnt, nobiscum Erechthei scribe, quo nomine 
idem, qnem Scaliger t. 41. exulare iussil, Aeschjlns si- 
piiflcatnr. Erechthens enim aenex Albeniensia est (sio 
Erechtbeac arces OTid. Mel. Vtll, 547. Erechtheae 
domus Fast. V, 204. Alhenienses dJRuntnr) eadeni analogia, 
qna ad significattdan terram Tel populum gentiliciis appella- 
tionibus ab auliqno primi regis lomine duclis Prop. alias 
eliam iitilQr. Sic, ne de Dardanis anl Danais dicam, 
LinuB Argolicus Inachius (II, 13, 8.), Leda cum parlu 
snb Inachiae heroinae <I, 3, 31.) audiunl, sic Athe- 
nienses ipsi Erichthonins popnlus dicuntur (II, 6,4.). 
Atqni cnm Erecbtheus el Erichtfaonina non modo eius- 
^em nominis posiiiones tanlnm diversae sinl (cf. Creutzer. de 
Symbol. II. p. 276 sq. id. ad Cic. N. D. III, 19. p. 575.), 
sed ad Erechthenm t&v yj^yev^ leydfievov (Herod. VIII, 



vGooglc 



Eleg. U, 34. t27 

55.) iam primns omniom Honerna Umquam ad atanim et 
intowfiov popolam Alheoieiisem referat (IL ^. 547.: OV if 
Hd ^-d^^vag elxov ivxcifievoy moXie&Qnv d^fiov 'E(ie- 
%^ijog fieyalijTooog , Sv nov 'A&iqvii ^Qeipe Jtos O^vya- 
%tjQ — veiie oi ^eidioQog OQovQa) qois lalia exempla secatua, 
Erechtheam (producta pennllima) eundera queirfAlhenieasem 
esse noB Tideat? De dyrovofiaai^ autem, figura Properlio 
freqnenlissima cf. Q. P. 11, 6. p. 158. lam vides cur t. 39. 
Araphiaraeae qnadrigae et Gapaaei raiaa niliil pro- 
desse Lyoceo dicanlnr. Quid enim in amore senex ille 
donis iuvaret, dpa/ia noirjaag 'L^Qeog fieatov — b 
&6aa&(iBvog nagavTig dviJQ ^Qaa&^ Saiog elvai (Arist. 
Ran. 1022.), qm qaod nuaquam mulierem amanteD 
fecerit, veL apnd inferos glorietur (ibid. t. 1053.). 

T. 31. Hic quoque Tsrsus iresalissimns. Nec inioria. Qaam- 
qnam, qnod Lachmannus satius sio posilam Lattnnra esse 
negat, eam seoteutiam iam esemplis ex Properlio repelitis Q. 
. P. II, 6. s. II. §. 23. p. 143. reprobaTimns. Conferre iuTBt 
praeterea Ter. Andr. V,4,52.: Pa. Pater, doh recie iiiiiGtn'st 
(b. e. nen reetum, liTe aon recle factom est, enm via- 
ctnm esse). Quae ambignilas illic oe peelam quidem ipsan 
fagit. locahnndum enim palrem respondeulem facit: „Haad 
ita inssi", quasi id voluisset Famphilns, non recte h. e. 
Boa satis Talide Tinctum esse DaTiim. Adde OTid, Fast. II, 
225.: raale creditnr hosli. Gic. N. D. 11, 28.: Haec et di- 
cantur et creduotur slnltissime. Andacias etiam Horal. 
Epist. II, i, 216.: lasciva decenlios aetas, qued recte 
Schmid. 1. 1. espUcat: aetas, quam magls decet lasciTire et 
ludere. Od. III, 16, 39.: Cootracto melius parra copidine 
veetigalia perrigBm, h. e. melius est, rae porrigere; et sic 
Toce melins saepius poeta is nsns est, Telut Sal. II, 8, 33. 
Od. n, 12, 11. A. P. 439. Sat. II, 4, 72. A. P. 129. Adde 
Ond. Fasl. VI, 661.: Alterias prolera melius mandabitis illi, 
Met. VIII,' 467.: melius lugebitis ambo. Quod antem in co- 
gnatas et avviov^ftovg Toces Talel, gut io uoum satius non 
Talere dicamns, nihil cansae est. At decepil magaam criti- 
com conianctiTus. Qnem cum pre imperaiiTo yel oplatiTO ha- 
berel, non pro eo qaem dicuDl modo poteatiali, iu omnibns 
fere iis quae ex Horalio allnlimns exemplis obvio , faclnu 
est, nt lalius pro polius posilnm esse crederet. Hincquo- 
qne interpungendi ratio, qna lacobas Tersni subTCnire slndnil, 
Toeabnlo satias parenlhesis signis incluso. Istnd Tero onmino 
Lalinitas vetat, et recle firnestins et Orellius in Cic. Ep. ad 
Att. IV, 16. (coll. m, 2. p. 161. Orell.) Tocem eam hac 
sententia posttam, quamiii obmteutiboa cedd. msa. dimlnaTe- 
15» 



«228 Commentariqs io Prop. 

roDt. Maltt Tero difGcilior qnaestio de seqneolibss Terbis, 
quite in libris, nullo idoneo seDso scriiila; meoiorein Mn- 
Bis ant Mnsis memorem comparent. Neqne nnno alioraBi 
Goniectmae ne morantnr, inlec qnos Strucbtmeyer. AnimadTT. 
Grit. p. 98. Mni&e numeros, fiarm. mollera Musis, 
Eldik. teneri Insas — Philetae, Santen. Musani le- 
Tiorem — Philetae, N. Heinsias: Mimaermuffl aul - 
Co.um teataTeruDl: Lachmanni inTeatno „Tn fiattug me- 
tBorem Musit Imitere Pbilelam", prino certe aspecln qaibns- 
dam doctrinae blanditiis se commendat De Philetae eaim 
amica cogilatit. At primnm nescio qnid xaxo^Tjlov et tamen 
frigidum habeat illnd Musis imilari pro carmine imi- 
tari nnllo altributo positum. Deinde, qood maximum esl; 
Bittida non Battida, nednm Batto eam muliereoi ap- 
pdUtam faisse docuimua Q. P. I^ 7. f . 207. Mihi in men- 
tem Tsnit: 

T» •oclits Muti» Miminrmi Mtere ^Uetam. 

Mnsae Mimnermi enim snnt elegiae amatoriie Mnsae, 
Nan Hermeiianactii nolissimis illis Tersiculis (ap. Alh, XUL 
p. 697. B.)i 

lUlftyt^ftof di, Toc riivv oe tvgsro 7ioi.i.iy dyailuS 
^jfov xak fiitlaxoS nytufi ono Tttrtaftij^ov ■— 

/ qnamTis inTeotorem carminis elegiacl Mimnermum fuisse ne- 
qnaquam demonslrari fiachio (Herraesian. frgm. p. 137.) et 
Silligio (ap. Bach. frgm. Mimnermi p. 11. not. 13.) conce- 
damns, recte tamen hoc idem fiachins Tidil (ad Herraes. et 
Mimn. 11. cc), a primo Mimnermo illud metnimin usnm 
carniinis amatorii adhibilura esse. Quare merito sno Mlmner- 
mas elegiae eins, quae amat, conditor semel et princeps 
habeatur. HinC Froperlios Eleg. I, 9, 11.: „PIus", ai^ 
„in amore Talet Miranermi Tersus Homero," eadem, 
qua hoQ loco, senlentia. Musae aalem Mimnermi recle 
dicantnr, quae ei poesis generi, qnod M. primns et optine 
excolnit, praesidere fingaiilnr. Sic Tel suam Mnsam II, 
.JO, 10. etll, 16, 34. et a se nalam (IH, 1. 10.) — Pro- 
pertins ele^ae Lalinae praesidem appellaL Socinm antem 
Mntis MiraDeridi nt se faciat, Lyncenm admonet, eadem alle- 
goris; qua Et. III, 2,13. Mnsas sibi comiles esse gloria- 
tur [cf. Virg. Aen. IX, 775.: Grethea Mnsarnra comitem. 
Boeth. Cons. Phil. I, 1.: Has (Mnsas) nullns potuit perTin- 
cere terror, ne nostmra comites perseqnerentar iler; qnem 
Burm. citat ad EI. IH, 1, 13., nam OVid. Amorr. I, S, 11.: 
Fboebu Gomitesqne noiem, hnc non peitinel. Pionns two 



jnGoo^Ic 



f Eleg. H, 34. 22i 

fcnc fadt epJgr. adr}X. Anlhol. Pal. VII, 41. p. »14. T. L 
p. 319. lac. Anp. Br. III. p. 270. ep. 566. de CalliBR- 
Gho: '^ fiaxag dfi^^oaitjai avvdazie giilTare Movaaic,] 
et El. Itl, 5, 19. Mnaarnn choris se iinplicuisie ma- 
nns Bit. Sic etiom Froperlinin socinm Musae in enrm 
triumpholi yid. Et. III,' 3, 25 sqq. II, 30, 27 sqq. Cf- Ilmt 
Od. I, 1, 30. Hesiod. Theog. 5, 22. — Qnain prope den}- 
qne nostra conieciura Testigia librornm mss. legat, neminm , 
fagiel, qni qnanlnm a lifarariis Frop. in nomianm propriomn 
■criptione lurbatnm sit, leputet. Interim ad lilterarum spfr- 
ciem faciliorem etiam Scaligeri ioedicinam esse, non negamns, 
^am, donec melins probaretnr, in ordinem recepimas. fit- 
qne enim ineptam sentcBtiam efficit. Nain de ethici q. d. 
datiTi UBU et Toluntate rix credo quemqnam futurnm, fbl 
etiamnnm dnbilet. Itaqae Masis meli-oreni erit indiein 
Mnsarum meliorem. 8ic CatalL LXXXVI, 1.: Qninctia 
fofmosa esl muttis: mihi candida,' recta. id. XXX, 1.: 
falsus sodalibns. Virg. Aen. XI, 416.: mihi fortunatu.' 
id. Georg. 11, 315.: tibi prndens. Frop. IV, 4, 32.: for- 
nosa oculis arma Sabina meis, nbi t. comm. Orid. Fast. 
'II, 625.: Gni paler est TiTax, i. e. qui patrem snnm Dimis 
din TiTere censel. Eodera modo explicandnm 1, 8, 2. L 
II, 21. et qnem locom iam Scaliger contnlit, Ovid. Rem. Ara. 
766.: Me cerle Sappho neliorem fecitamicae. Cf. Ber»- 
liardy. Synt. Gr. p. 84. ool. 35. Meliorem aniem iadicio Ma- 
sarnm alqne accepliorem illis deabus, praesertim ipsis ama»- 
di arlis non nesciir (cf. El. U, 30, 34.), carminis amatorii p»- 
lins anctorem, qoam severae bragoediae a Propertio dici qnii 
mirelnr ? 

T. 32. non inflali artins et in nDius notionis amlti- 
tnm coninngenda, et somnia Gallimachi .^iTta ioterpreianda 
esse demonsIraTimus Q. P. II, 7. p. 194 sq. In eadem com- 
inentatiniie Terss. 33 sqq. nou modo argumeDla ex libris Gal- 
Umacheis hic deprompta, aed fortasse eliam locnm hnnc ck' 
ipsis Akiiay TersibQS expressnm e( consarciaatnm esse d«- 
nonatraTimas p. 195 sqq. Uinc satis apparet, t. 53. parti- 
cnla NoD, qnam primus, qnod sciam, Scaligerpro Nam con- 
tra omnes codices intrnsil, senteDtiamm nexnm prorsus cTer- 
snm iri, et qnod idem retinoit, rnrBus, absardom quomn- 
dam librorum foetnm, neque ullius pretii esse. Omnia contnt 
optime coeanl, modo licel non, qood isli fecerant, pro 
quamTis accipias, sed propria sna significaticne positnB 
esse inlelligas, qua adhortationem qnandamcontinet. Sirfeia 
apnd Propertinm id inTeniea, Telut I, 6, 24.: Falsa, licet, 
CHpidns deponat gandia livor. II, 22, 23.: Pereontcrt, 



vGooglc 



230 Conunentsriiis bi Prqi. 

lioet, n, 26, 44.: Me, lUet, vnda ferat, le modo terra 
tegat ni, 8, 36.: niinc sii iure sapuba, licet Cf. II, 17, 
U. n, 20, 9. I, 8, 43. I, 18, 3. I, 19, 26. II, 26, 42. 

T. 34. Heins. codi. Lnxerit, qaod pro Finxerit a 
BrDnUi. receptatn ediiionea dtu obtimiil. Nec ferri id posse 
uego: necessarinin esse nemo anqnam evincet Amorem euim 
Deianirae significari, quo iDCeasus Bercnles Acheloam vicera^ 
lam Beroaldus gensit ; iam igitur yictiis fluvius debilius flnxisse 
fin^tnr. Nam oplime et alii poetae et Froperlius ea quae 
dli patiuntnr ad res eas, qaibus praesnnt, referre solet: god- 
fnsis, Telnt de indnstria, deomm et elementorum naturis. 
SicII, I, 31.: Ant canerem — Mnm cnm tractoa in nrbem 
Septem GaptiTis debilis ibat aqais. Gniloco cf. Virg. 
Aen. Vni, 726. : Euphrales ibal iara mollior undis, ubi recte 
Serr. „sentien3 se qaasi superatnm", et Horat Od. II, 9, 21.: 
Gantemus — Mednra flamen gentibas addilura Tictnra 
niinores Tolvere Tertices; et qnod prorsua ad nostrara rem 
■ pertinet Glandian, de Land. Stilich. III, 23 sqq. : HiDC Libjci 
fractis Ivgereat eornibns omnes. Quod si quis pro allera 

rotias scriptnra hnno tocnra facere credat, nihil iuTabit; nam 
taxisae etiam Tictnra fluTium, licet lentias flnxerit, qutB 
segel? Qaiaimmo ipse Achelous apndOridiura in eaderahao 
causa(Met IX,17.): „Regem", ait, „me cernis aqaamm Gor- 
eibas obliqnis inter tna regna flnentem." Cogitasse an- 
tem reiera de certamine iLto Froperlium eo Terisimilius fit, 
qnod participium fraclas fabnlae eins admonet, qua Uer- 
cnles fregisse alterum fluTii semiboTis sornn Tulgo fereba- 
tur. Cf. ApoIIod. fiibl. 11, 7, 6. Schol, ad Horaer. U. (p'. 194. 
OTid, 1. 1. Diodor. IV, 35, Neque in Froperlio, qni tanla 
et tam iusolentla io nsn metonymiae ansns esl (cf. Q. P. 11, 
6. a. IL §. 28. p. 150 sq.), quisquam mirelar, ei Terbls ma- 
gne amore Hercnles Tehemenler amans signiGcatur. 
Quamqnam nihil Tetaerit, sed fortasse expedilias etiam tI- 
deatar, si FluTiam antea iDgenli undarum strepito snperbien- 
lem iam magno sed infelici amore ipsnra fraclnm, Iri- 
Btins lardinsqiie serpere fingas. Sic fraclas amore in, 
21,33.: Seu raoriar, fato, non Inrpi fracins amore, quod 
uon de exhaasto libidiuibns animo Burm. explicare debebat 
Est potias preisas infelicis ardoris aerumDis, cf. comra. ad 
e. I. Nam non modo Tictorias Tel clades . sed eliam leoe- 
riores affeclus aodis snis senlire liquidi illl dei fingantur. 
Cr. ad El. I, 13, 21. HI, 19, 14. Q. P. U, 4. p. 78. Et 
taulo hercle aptios illnd Terbnm fradus, qnod tam de Boimo 
afdicto el presso, quam de impetu aqnae rupto et mitigato 
diclum n» Latino p roitatnr. Sic Lucaa. 1, 222. : moUi lun 



wGoo^le 



neg.UyZi. 231 

cetera rnnpil Tnrba Tado faciles iam fracti flnininis db- 
das. Horat. Od. II, 14, 14.: fractisqne raoci flnctibusUa- 
driae. Drakenb. ad Sil. Ilat. 111, 55. Ueins. ad Valer. Flacc. 
VII, 583. OYid. Met. XI, 7i9. Burm. ad Val. FI. UI, 36. ad 
OTid. Epist. Vn, 69. et ad Petron. C. 123. Utul est, et Flu- 
' xerit et fractas recte habet, ue cnm Scaligero librariorun 
quornndam errorem: faclus recipiendnn dncas, quasi Ache- 
lons deos antea, tnm demam amoris flammis velut guidao 
lapis liquefaetus in fluminis natnram mntatns sit. Fabu- 
losom sane facinus, el quod, si unquam narralum es§et, lo- 
qnax Metamorphoseon scriptor profecio uon tacuisset. 

T. 37. 38. Nen ita facile est, de horum versuum ratione 
iudicium ferre. Nam cnm tt. anlecedenles ad ^izia Calli- 
nachea hand dobie perlineant, inseqnentes vero Aeschyleam 
tragoediam aperle significent, M io medio posili quorsnm re- 
ferantnr, Bon iniuria ambigas. Argnmenti aulem simililudo 
vt ia Aeschylum potins dicta sint, qnam in Callimachum, sua- 
det. Atqui Aeschylum Arcbemori fata et Arionis Tictoriap 
Nemeensibns relatam celebrasse non dissimile est. Vide eniin 
de Arione, Adrasti equo falidico, praeter eoa locos, qnos iam 
priores citaTernnl (Mnncker. ad Ujgin. fab. 70. 7^. Barth. 
ad Slat. Thebaid. VI, 296. ApoUodor. III, 6, 4. B. ibique 
B^n, p. 634.), MQlIer. ad Aeschjl. Enmeuid. p. 173 sq. Fa- 
tidicnm hnnc eqnum fnisse omnes consenliunl. Quidni anlent 
equns, qoi hnmaDa Toce (hoc enim signiGcat Tocalis, cf. 
FliD.Nai. Hist. X, 1.: aves cantn aliquo aut sermone hn- 
nano TOCales. interpp. ad Tibull. II, 5, 78.), mente vero 
plus etiam qnam hnmana praeditns erat, praematura Opheltae 
norte luxisse et tristis fuisse a poeta illo, unde Prop. 
^ec deprompsit, flngi poiuerit? Quare miror, Heinsii cou- 
iectnram Tristia Tel Lachmanno, qui lamen Broukhusii ean 
csse credidit, adeo placuisse, nt in ordinem reciperet. Haec 
antem omnia in prima parte Irilogiae, qnam Thebaiden 
Tocat, exposita fnisse Welckerus coniicit (Aeschjl. Trilog. 
Fron^eth. A. I. p. 389.), teslimonio nixus Schol. ad Findar; 
Nem. vTro^. /, ap. Boeckh,, qni de Nemeensiura lodorum 
origine in honorem mortni Archemori primum celebratoruni 
Aeschylom anclorem refert. luTaret hanc suspicionem iu uo- 
Btro loco aequa sentenliarum disposilio, quae quatluor Tersns 
Callimachi poematis, qnatluor item Aeschyli Iribuerel. At in- 
certa baec omnia snnl et dnbia. Itaque , quo slruDlura faci- 
lior et Telut proains orationis flnmen elucere Tideatur, gdjb 
antecedenlibus hos Tersus coniuugere et e Terbo referai 
dependentes facere malim. De argumento enim etiam Catli- 
■achi jCtiots aptissimo anpUns diximus Q. P. U, 7. p. 197. 



vGooglc 



3232 ConuBentBriDS tn ^op. 

Nec B03 nnnc dnliitsmiis, fnio Tersas CaUimacIiei illi ii PIu- 
lorcho citati (Qaaestl. Symposs. V, 3. Fragm. CIII. BeDU.), , 
qnibiu Origo co^onameatornm Nemeensiatn exponi- 
tor, meft^o elegiaco et ipsi scripti, ex eodem Ahiav libro 
HL deprompti fnerinl, qao fragm. XXIX. Benll. pertinere 
ariokti snmns. Sed hoc quoq[ne prorsns Propertiaoum, nt 
Tocabulo ee, in qno somma senlenliae y\i Tersatur (nt hio 
Amphiaraeae), ab initio commatis posito fortissimam per 
aavvdsiov efficiat opposilioaem. Cf. Q. F. U, 6. s. IL §. 13. 
p. 129. 

T. 39. Amphiaraeae hand. Haac onice reram huins 
loc^ scripturamesse confido. Nam libri mss. nihil oisi male 
dissimulalos librariornm conalns produnl, qnibos melro, nl 
crediderunt lab&nti, aut Iranspositis verbis aul inserto dativo 
til>i ant deniijae oegandi Tocnbnlo mulalo, snbTenire 3tadfr< 
rent De^ocis enim gimilibus, qaibus ialempestiTa scioiornm 
corft Tulnera afflixit, docte ^il Weicherl. de UelTio Ginn» 

«oela p. 161. n. 10. Hiatus aDtem in arsi Tersns heroicl 
emioem credo ofi^endet, praesertim cnm in fine priaris Tocis 
dnae vel plnres TOcales conliaaanlQr. Sic Virg. Ge. I, 221. : 
Ante tibi Eoae \\ Atianlides abscondanlar; id. Kcl. II, 24.: in 
Aclaeo II Aracjrntho; Vin,53.: .caslaneae |I hirsnlae; OTid. 
MeU V, 312.: Fonte Mednsaeo || et Hyantea ||.Aganippa} 
VUI, 310.: Cumque Pheretiade |[ el Hyanteo i| lolao; 
VUI, 315.: cnm Parrhasio || Ancaeo; Horat. Epod.XUI, 5.: 
Threicio || Aqnilone sonanl. Cuins generis exempla plnra 
coUegit Heinsins ad Claudian. de sec. consul. Slilich. 21, 16. 
Schneider. de Elem. L. L. De artioribns antem finibos, qni- 
1)08 hunc nsum Fraperlius circnmscripsit, egimuE Q. F. II, 6. 
0, IV. p. 178. HittC, cum Tocem longiorem eo ipso quo nos - 
. coIlocaTimus lOGo moTere Tetamnr, tum alia accedit compo- 
litionis lex, qnam perpetuo fere sibi Prop. scripsil, nt TOcea 
el nomina imprimis panllo magis porrecla in nsv&rjfiifiSQei 
posita esse Tellet. Qna de re cf. Q. P. I. c. p. 180 sq. 

T. 41. l)e Acbilleo cothnrno, qno Scatiger Pro- 
pertium dilaTil, iam snpra ad t. 29. diximus. £l tamen ipse 
UDTentor humanins, ne dicam doclius, de eo iudicabal qnam 
Broulih. Scaliger eniiQ Iragoediam Achillem inteUigCD- 
dam censebal. Hic Tero Belgicarom Tenernm flos poslquaDt 
cos, qni Aeschyleo coth. mallenl, tamquam quosdam ia 
Velahro olearios increpaTil, brcTiter snum „fruslra!" pro- 
clamat „Nam epos Ponticns ECripsit, non drama." Quail 
liac leco de Pontico, non de Lynceo poeta agalnr. AchiUeooi 
igilnr cothnrnum M^vai iuielligit,' liugnlari sine dubio iotec 
TCteres Uiadis appeUatioiie. 



jnGoo^Ic 



Eleg. 0, 84. 233 

y. 42. Qno nomine nollitiem TeraBnm expetiase se 
Properliiu significet, dooaimns Q. P. U, 6. s. IV. p. J76sqq. ; 
ad netaplioram Tero a choreis repetitam cf. comm, ad EL 

ni, 1, 4. 

T. 43. Tornas liic non est caelam to^evtikov, vt 
Virg. Ecl. III, 38., quod noo aatis aDimadTerlisse interpreteB 
Tideo, neqae circinua fabrornm, sed quod ipsum verbam 
inclndere declarat, ioBtrameDtam eornm, qui torqnendo 
ligna poliant neqae vero Iiaec metaphora exemplis Grae- 
comm caret, qnibas oratio polita TeroQvevfiivTj dicilur, Tel 
ioyog TBTOQvevfiiyos. Cf. Platon, Phaedr. p. 2.S4. Plutarch. 
de Aodit, VIII, 147. T. VII. Apsines Texv. 'PrjT. p. 713. 
(Longin. frgm. VIU, 19S.) Nicet Ano. XVI. n. 318. qaos lo- 
cos Lobeck. citat ad Pbryuicli. p. 324. coll. Eiohstaedt. Epist. 
ad Ast. p. 177. Ernest. Lex. RheC. Graec. p. 40. Fortasse 
eodem pertinet Kai.Xiiiaxov toqevtov ifnos (de qao Tid. Q. 
P. II, 7. p. 194.), quamTis TOQeveiv proprie de operibua 
caelatis dicatur, neqae inepta haec ipsa translalio esset ad 
genas dicendi tenne et diligenler elaboratum significandum. 
Sed freqDcnter haec terba iater se confandi docet Meinek. 
ad Menandr. p. 294. Geternm angnstns tornns non dictus 
qnasi eo laeTior fiat Tersns compositio, sed qnod angnstiori 
elegiacae poesis spiritui accommodatns est. Unde ipsi Gal- 
limacho angnslum peclns tribaitnr. Alterum igitur Terban 
proprinm, alterum translatum est; quo de geoere Propertio 
perquam familiari Tid. quae dispuIaTimns Q. F. II, 6. s. IL 
§. 27. p. 147. colL U, 4. p, 76. 

T. 44. Qnid esset dnrus poeta, el qno iare haec ap> 
pellatio iam per se epicnm genus significsre posset, demoa- 
fltraTimns Q. P. II, 7. p. 199 sq. 

T. 45. 46. Hnnc locnm Lachraannns coniectura immerito 
leutare, lacobns non recte defendere Tidetnr. llle enim: An- 
timachos — Homerns scripsit, al sit: „si sis A. Tel H." 
Hic contra ablaliTO» Antimacho et Homero — per AnU 
et per H. ialerpretatns , Tereor, ne contra Latinitatem com- 
miserit Haec enim in hominam appellatioaibus simptici abla- 
tiTO q. d. iostramentali locum esse negat. Nam quod hoc 
afferri possit ipsins Prop. Tersos (El. II, 30, 29.): Ut Se- 
mela est combnstas, ut est deperditns lo, de eius ditersa 
ratione ad nsnm Terboram amaadi referenda cf. comm. ad 
e. I. Recte igitar contra Beroaldum h. I. Bronkh. : „Pudet", 
inqnH, „et dictnm nollem." Pendet enim ablatiTus ex e«m- 
paratione: Tn quamTis magnus poeta, eadem qaae naxini 
ante le passi sunt, ne spera eTitatacam esse. Nam Home- 
runi et Antimachum, otrnmqae amorii TiucnliB irreUtiOi 



vGooglc 



234 Commeiitarias in Prop. 

fiiluei HeneatKiittX anctor est. £( de Homero qnidem solns 
iUe Tidetar amabili liceQtia fiDXisse, quae ap. Athen. XUI. 
p. 597. F. legantar, t. 28 sqq. (frgm. Bach. V.) : 

jitnt^v tU 'ISixi^v &vtTilreio 9etoc 'Oftri^ 

ASaaiv ^iwtris ttv(y.a ntvtJ.6 ntig, 
^v oii 7iaU.a Tta^av &}.ty^v titvaaaaia v^aov 

noXidv An' tiQf(i]t Ittnofitvos ■rtaiQlSot- 
*laiev iT 'IxaqCov m yivos xnl 6!\fiav 'Afivxlov 

r.ul ^TittQiriV iS Ciav aitjofitvog naS-iaiv, 

De amoribus vero Anlimachi, qni Lyda amica morlaa in sni 
■olatiuffl carmea elegiacam illi inscriplam composnil, omoia 
nota snnt Nam praeler Hermesianactis tersns (1.1. t. 41 — 47.) 
cL quae Bachios 1. 1. epimetr, III. de Autimachi Lyda lesti- 
monia Teteram excussil p. 241 sqq. — et BroulLh. iam Ptole- 
BaeuiB Flaiium c. 98. GoDiectaneornm hoc vldisse ait. Her- 
meBiaDaotis aalero Tersns, qnos post lantas VV. DD. cnraa 
noBdam persanates sic refiugo: 

jivdrjs 'Avtlfiaxac Avat]lifoc tx ftiv iQiotos 
■nlTtyeii ITaxiioXav ^tHfi tn(^} nojtifiev. 

^ttQdavl^ 3i Savoiaav vno Iiq^v &iio ycTav, 
nalliyivttiii alav (f ■ijiS-ty anan^XiTiiav 

SnQay ts Koloipaiva x. t. X. 

nam libri mss. T. 44. has slribligiies exhihent: xai.lio/vat-' 
^oof, xaXXiioyal^o)», xalliov i^aov, xaXXlov l'§aov — hoi 
igilar Tersus Properlio ob ocutos Tersaios esse, eo libenlius Ba- 
diio (ad 1. c.) concedimus, quo aplius sic illud: Decipit et 
, magnos recla puella deos, diclnm esse Tideator. Naai Go- 
lophenius etiatn poeia Uomerum ^Siaiov navrav daifiova 
fiovaoTioXiav TOcat, ad quam appellalionem Bachius conferri . 
iubel Colamell. R. R. I. praef.: Parens eloqaeutiae dens ille 
Maeonins, Athen.II. p. 41. A.:"Oft}]Qos 6 &ei6Taxog, et 
quae de Homeri delubro Gic, pro Arch. VIII, 19. Strabo 
XIV, I, 37. p. 646. refernnl. Add. Prop. I, 7, 3. ibiq. comm. 
Getemm reGlam paellamalii proceram iDterprelantur, alU 
impaTidam (qui va lon train Bronk)).), alii denique in- 
BOlenlem et arrogantem. Mirum, quod primam el sim- 
plicissimam Tocis notionem, quae sola bunc locum decet, ad 
cnnm omnes praeterTideruQl. Recta enim pnella est ita 
Gomparala, nt recte el vere eo nomiue digna sil — une fiile 
eomme U faut, ein ritkligeg Madcken — . Ad hanc signl- 
ficalionem passim apnd Teleres obTiam lales locnliones per- 
tinenl: recla consilia Ter. Heanl. II, 3, S6. Andr. II, 1, 
11. indoles recta Seneo. Hippolyt. 20. ingenia recla 
ibid. 21. mos reclns Hor. Epist. II, 2, 31. el quae alia 
lcxicia tihi sappedilantar. Ojitimna lero snl interpres Fro- 



jNGoogle 



Eleg. n, 34. j|85 

pertiDS definUionem paene Tocia dat 11, 18, 25.: Ut oatnra 
dedil, sic omnis recta figara. 

T. 52. De rationibas siderom pliysicis cnm fabnloso 
deornm habiln mixlia lid. ad £1. II, 15, 32. Gan enim In- 
nae defectas ad liinien solare terrae inlervenla exceptnm re" 
feralnr, plane (ivit-oloytxoig eqais fralernis eam tribni 
mirnm eat. Nec ita Tulgaris grammalica liorom Terborum 
ratid. Neqne enim sol (tbI eqni aolis) tam efGcit, nt Inna 
laboret i. e. obscuretar, qnam impeditur, quominns eam iUu- 
stret Sed iDlerdum poetae cansam, quae efficit nt aliqnld 
ilat, tamquam qaae efficial oe fiat, ponnnl, qaoniam non im- 
pedire sallem, qaominus contrarium fial, qnum tamen pos- 
■it, tideatnr. Sic Soph. Ai. 674.: Seivrov aijfia nvtvfia- 
rtov ixoifiiae OTEvovza 7i6vtov, ad qnem locum Matthiae 
6r. Gr. g. 634. p. 1308. recte coDiparat Hor. Od. I, 3, 15.: 
lapyx — quo non arbiler Hadriae maior, lollere sen po- 
aere voll frela. Add. Virg. Aen. I, 66.: Aeole — tibi di- 
Tom paler — Gt mulcere dedil flnotus el loUere Teoto. 
id. Ecl. IT,26.: Qunm placidum Tentis staret mare. Aen. 
III, 5.: Nec placidam membris dat cura quietem, qnast 
eura id possit. IlejD. ad Virg. Ge. IV, 484. lacobs. Opuscul. 
Varr. T. V. p. 380. 

T. 53. aliqiiis sedef arbiter. Egregiam banc et 
Tere palmarem lacobi coDiecturam, qnam auro contra caram 
non credam, in ordinem recipere noD dubitaTi. Ipse lamea 
maluil, quo religiosius Testigia Ubrornm 'servarentnr: ali- 
quid est arbiter. Sed allerura qnoque el satis declarat, 
qnomodo Tariae codd. stijj^Iigines oriri poluerint, et qnod 
in Fropertio non sperneadum eat argumeDtnm, propius etiain 
exprimit El. III, 19, 27.: Non tamen immerito Minos sedet 
arbiter Orci, et IV, il, 19.: Aut si qnis poslla index 
sedet Aeacus urna. Itaqiie liac versas sede brevem Batnra 
syUabam Prepertio, parco eius liceDlide (cf. Q. F. H, 6. a. IV. 
p. 179.), obirudere nolui. 

T. 55. De argumenlo Tide Q. P. I, 4- p. 18. Lepldis- 
simns anlem hic Abbas Alberlus, qui (iu Calogerati Kor. C!oI- 
lect, T. VU. *p. 149.) hoc Tersn MeTauatem fuisse Frop. 
ooUigi dicat. MeTaniae eoim relectam esse viae partem, quam 
lapide Hispellate slratam Triamphalem fnisse antiqua in< 
8criptio testaretur. Sed ne de ipsa inscriptiooe dicam, quam 
Mnratorins iam supposiliciam esse vidil (Nov. Thesaur. Vett. 
Inscriptt. T. I. cl. VI. p. GDLX.) — vides feslivnm hominem, 
qni inde MeTaD&libns adscribit Fropertiam, qaod illi saepe 
triumphos egerinl; hnifls vero inaiores nullnm. Eodem iure 



vGooglc 



2M ConuaeDUaiiu in Prop. 

Phfteaeen dixerts Froperlinta, qaia III, 2, 11. dlcat: Nce 

aea Phaeftcas aequaot pomaris silTas. 

T. 59. Laogaoreu et coronas iam ptfetae Graeci ioter 
iDsigDia iiigaDtii nocturaoTam referaul. Conferre iaTat Meleag, 
Anthol. F&l. V, 175. p. 11:2. T. I. 132. lacobs.: 

Oi^ Zti [101 nsj/it Sptof, iJtel ai yt tiJ*' ^ptXuautop 

HTjviii ftvQOnyovs agjtfiiitx^s jilaicafiot. 
fnivuti Sygvjn/oi' ntv, liov ^effaoif^iyov o/i/na 
xal aif'iyxtos aietpaytov afiifl xo/taiai ftltoi,' 

Cf. epigr. ddeQTt. 285. Anth. Gr. Br. . 

T. 61. 62. Descriptioiieia pugoae Actiacae VirgilJanam 
CAeo. VUI, 675 sqq.) hic tangi non dixerim. Neqoe euim, ut 
in aeqtieDtibai, ubi veraus Aeueidis paQllum in usuin elegiao 
deflexos (uti 67. 74. Ecl. V. et YII.) referri manifestam eat 
(cf. Q. 'F. I, 4. p. 70.), colores es ista d^scriptioDe delibat. 
Sed hoc taDlnm dicere Tult: Me amores iuTaiil, Virgilium 
maiores animi, quibus vel Caesaris Ticlorias canere possiL 
Egregia Tero (t. 63. 64.) illa Ggnra et Tere poeiica, cbd 
quod fingit Virgilias vel carmiue taDlam prosequitur, ipsam 
ageutem facil Fropertius. Ad qDem usam cf. exempla Q. P. 
D, 6. >. II. §■ 28. p. 157. GODgesla, et comm. ad £L III, 
3, 41. Frorsns tamen ad noslrDm locnm faciDot iDTenal. U, 
162.: Securns licet Aenean RatDlumqne ferocem Com- 
mittas: •DuIIi graTis est percassus Achilles. — 
OmDJa de poela qui talia fiagil Oyid. ex Font. IV, 16, 18.: 
Largns — Gallica qni Phrygium duxit in arva se- 
neib. Trist. II, 318. : Cnrnoih — Vexata est iternm carmine 
Troia meo. Stat, SiW. III, 2, 142.: Asl ego (narrabo) 
deTictis dederim qnae bnsla* Pela^is (busla enim ea 
cecinit in Tbebaide). IV, 7, 75.: £t qui per freta dacit 
Argonantas, et qni corpora prima transfignrat; et 
panllo ante (t. 37.): Tu sedes reserabis inferornm, et 
noster tibi proferetor Orpheut; sic enim lege pro: prae- 
teretar, qnod in libris est; nam MaritlaQdi referetac 
ant metro adTersatur, ant sententiae. Cremnlii Cordi dicta 
ap. Tacit. Ann. IV, 35.: Nam cnm armatis Gassio et firuto 
ac Fhilippenses campos obtiaealibas belli ciTilis. causa popn- 
Inm per coDcionei iaCCDdo? — locus ab iaterpretibns non 
satis intellectDs. Descripser&t enim ea; nt, si meton^miam 
Bohas, haec fntnra sit senteniia: Dam scribo et memoriam 
rediutegro Brnti et Cassii cett. — aom iucendo? Gelemra 
Gron. discrepautia (Troianaq.) a librario venisse Tidetar, 
cai „Arma Tiramque" obTersabatur. — Atlributo I.aTiais 
deoiqne, ande lacobns Propertinm Aen. I, 2.: „LaTiDaqufl 
Tenit Littora" legisse Tult, hoc certe eTincitur, frnstra a YVagoero 



vGooglc 



Ekg. n, 84. s37 

(ad Virg. 1. 1.) institntan eue inbtileBL illani digpatationem, 
qna „I<aTiniaqQe" Virgilio TiDdicace stnderet. A qoo cam 
kwic Propertii locam Deglectan iare quis miretar, apertior 
tameu error, qood & nomine LaviDio adiectivam LaTi&ni 
recle &eri negat. Neqoe enim lam Laiinaa a LaTinio 
faclum dicere debebat, qnam LaTiniam a LaTiaos eadem 
proportione, qna Italia ab Italo dncitur. Nam el ali03 
poetas et imprimis Fropertinm breTioribns his nominnm gen- 
tilinm formis, alpote Tcrsai saepe commodioribas admodam 
delectari, Q. P. II, 6. s. III. p. 163. docaimas. ^eqae tero 
•i qais liic LaTinls pro LaTiniis per synaeresin dictom 
eustimaret, qaidqaam calamniis proficereL Nam lex illa na- 
iM&Qmr}jos, qua geniliTi sing. nominnm in iosTel inra 
ilesinentiam per.simplex i debeantTcl certepossint effeni — 
qnol enim quibasqoe locis acriter de hac le decertatnm sit, 
ai discere libea^ diligenter enumeiatos invenies in docta For- 
bigeri dissertatioae de T. Lacretio uot. 41. et ap. Haas. ad 
Beisig. Gr. Lat n. 54. p. 74 sqq. — illa autem lex in pla- 
rali nomero noa Talet, nedum in ablatiTO Tel datiTe 
plarali. Nam praeter formas dl, dls; 1, Is; Idem, Isdem, 
qaamm tamen longe diTersam esse rationem iam Priscianns 
Tidetar seosisse (cf. A. Gr. VIl, 4. p- 300. Kr. Sclineid. da 
El}m. p. 68.), nominatiTi unam tantnm exeraplnm inTeni, id- 
qne apad ipsam noetrnm El. IV, 1, 34.: Gabt pro Gabil; 
datiTi Tero tcI ablatiTi nullam in Lalioilate omni extara 
credo. Nam qaod qnis hnc referre possit Virg, Aen. III, IM.: 
in somnls pro ia somniis: ex perTersa id SerTii iater- 
pretatione in qnasdam editiones irrepsit; Ternm est, qaod 
«mendatiores libri omaes tnentar, in somnis a stngulari 
somno dnctnm. In adiectivis Tero ne genitiTO qaidem illi 
in i desinenti locam esse Conr. Scboeider. (I. l. p. 60.) dein- 
eeps se demouslralnrnm olim promiait, qno magis a recentio» 
ribns grammaticis eam rem prorsBS neglectam esse doleas, 
Kectissime enim ille; neqne ap. Prop. nsquam talis forms 
comparet (eOBtra lonii II, 16, 14.); et ceteris qnoqne ea- 
nbns plenior semper dnabns i iunctis scripla exhibetur, Teiat 
11,8,38.; Aemoniit. 1,18,20.: Arcadio. 1,20,12. 11,33,4. 
IV,4,43.: Anaoniia. 11, 30, 36. : Bistoniis.ll, 33, 29. 11,20,6.: 
Cecropiis. II, 3, 43.: Hesperiis. I, 1, 11.: Partbeniis. 
IV, 6, 8.: Mygdoniis. UI, 3, 7.: Corii. II, 33, 24.: Icarii. 
CetetHm hanc nostmm poetam eomm ordinem dncere, qni 
nsnm, a Ciceronis certe aeqnalilins religiose obserTalnm, pro 
■etri oppononitate deaemisaent, primos ni fallor fientleius 
bdicaTit ad Ter. Andr. II, 1, 20. Nam cnm UI, 9, 56. An- 
toBi, IV, 1, 4». Deoi, IV, 10, 1. 45. Feretri, U, 1, 24. 



vGooglc 



338 Commentarhis in Prop. 

m, 11,46. Msri, UI, 9,&{>. Pelnsf, U, S4,93. III, 10, 15. 
Properli, IV, 2, 52. T&ti, IV, 10, 37. Tolamni habea^ 
GODtra taioeii legnjitur III, 3, 9.: Fabii. IV, @, 48.: Lana- 
Tii. II, 30, 6.: Mprcnrii. III, II, 47.: Tftrqninii. 

T, 68. NoD satis cohaerere baec cnm antecedentibiu 
Laohia. cenael. Ego vero lanto magis iFalatitium ordinem ser- 
Tari Tolo, panto minns in interpretatioQe rr. 83. 84. cnm 
illo conaentio. Nec qaidqnam hiulci in hoo loco Tideo, nisi 
poetam omuia Telut aliqnem dialectices anloren parlicnlis snis 
sectere postnles. Atqoi eas coninnctiones, qnas facillime et 
alii poetae et Fropertins omittDQt, poal cans^es adTeraativas 
esse, Q. P. II, 6. s. II. §. 13. p. 129. docoimus. Qnodsi hie 
Tn canis proTn Tero etiam canis dictam apud animnm 
iutelligas, hoc quaai bacillo, qno taneD noster non egel, ora- 
lionem faltam miaime ctaudicare senties. 

T. 69. puell,as — qnod libri mss, omnes laentnr, nOD 
expellendnm eeae siagulari puellam, Aldinarum ni fallor 
iuTento, coaseutient qui saepe generatim per plnralem pro- 
itnntiari memiaerinl, quae de cerla persona intelligantnr. Gf. 
Q. P. U, 6. 8. U. §. 28. p. 151. ad El. II, 7, 15. At ne 
iUnd qnidem, qaod Tolnnl, critici eSeceinnt, com eo, qaem 
hic Propertins expressii, Maronis loco (Ecl. UI, 71.) oon 
puellae sed puero mata miltanlur. Nec maiore soccessa 
Sc:hraderns (Emend. VII. p. 143.) t. 71. mercatns rescripsit 
Nam ue de persona U. el UI. lotiea a Propertio commntala 
dicam (cf. Q. P. U, 6. s. U. §. 5. p. 115.), hac demum re 
omnes horum Terannm Teneres coBtineulDr, qaod argnmentis 
carminnm Virgilianoram ila utitur, ul qnae poeta cecioit, 
ipse passns esae Tideaiar (cf. Q. P. 0. 4. p. 70.). Sic demam 
T. 75. recte intelllgaa. 

T. 72. In hoc versn Heyoii iolerpretalione acquieacen- 
dnm dnxi, qui (ad Virg. Tit. ann. 717. p. GXIV.) ,4inic pnel- 
lae, inquil (latel enim nomen aingnlare xcaa avvsaiv in plu- 
tali amores), licel ingrata sil, lamen, cum amores eins tam 
parTi emantnr, ipse Tityms caoat, qai Galateam amabat, nullo 
ad pecnlinm fmctu." Nam cnm omnia faic ad Virgilinm ipsnm 
Teferantnr, non refert qnod Tityri el Menalcae (Ecl. UI, 70.) 
personae confnndnntnr. 

T. 75. sna — aTena. Scaliger snam — aTenam. 
Quod nOD modo necessarinm, sed ne Lalinnm quiden esse, la- 
cobns docta ad £1. U^ 15, 25, (i. e. II, 21, 25.) dispnta- 
tione evicil. 

T, 79. Virgulam posl carmeD posui, non, nbl Tnlgo, 
posl tesludiue, tnm qnod hic fortiorem percnssionem nn- 
merus Properlianos postulal, lum qnod alioqni comparatio 



vGooglc 



Eleg.H, S4, 230 

dnacenretnr. Nnic ana Tiiione ef artixnli imposici 
et docta testndo coDtinentur, et alleri enDnti&ti parti pro- 
positio (carnieD facis), alteri redditio tribaitnr (Ap«llo 
citbara ludena). 

T. S3. S4. Super liis Tersibas egregie Weichert. dispntat 
(De G. HelTio CinBa §. 4. n. 10. Poelt. Latt. reU. p. ItiO.), 
foi postqDam Scaligeri coDiecInran „Dec se mioor" cnm an- 
tecedentibas Terbis pugnare optime demonstravit, Laclimaaiii 
commentDm (ant, si miaor ore, canando) malto miDns etiaia 
ferri posse indicat. Miror anlem lacobnffl, emendandi ut so- 
kt hic qnoqDe contiDentiorem, interpretationem tamen snpe- 
rioriB critici amplexum csse. Quis enini Virgilium a Prop. 
aBserem indoctnm dici ferat? Etiamsi enim illud mo- 
destiori poetae conceaaeris, ut tali metaphora ipse se aliis 
ioferiorem esse sifjnilicet, admiralor tameu et afflicus ma« 
lam liercle gratjam ineat, si eam bona fide repetierit. Nihilo 
tamen mlnus id, qiiod nunc nnllo modo concedimna, fortasw 
concederemns, si Virgilitim Ecl. IX, 3ft.: 

Nam fieque ndAnc Vario videor, nec dicere dnwt 
l>igna, sed argtaos inttr itreprrt anter olorea — 
(qui versns hic Propertii aoimo obTersabanlor) Lycidae 
persooa ipsom se siguificare exploratum esaet. Ifanc cnffl ia 
Omnia alia eleganlissimns eins carminia interpres abeundant 
esse doceal, absnrdDm sane foret, si tanlo convicio Virgiiinm 
a Propertio peiilum esse eo loco ceoseremus, nhi aammas in 
cnia laudes cuflinlari Tidemns. Vix enim dici polesl, quan- 
tnm Lachmannna erret, qui sine opprobrio a Propertio con- 
cedi posse existimat, Virgilium „iodoclnm carmen cecinisse, 
Telut cjcnum cum sao omiaso rndem aDserom cantDm imile- 
tor." Nam doclTinam ita propriam et necessariam poetis Te- 
leres censDenmt, nt caraitse ea opprobrium potina, qnan ha- 
bnisae laus Tideretnr (cf. ad t. f^y.}. Uaec if;itur, qualenus 
et Graecomm exempIorDra stadio et polita conpositionia ele- 
gantia cemitnr, tam limae indnstria et urbanitaa et rodis aer- 
monis faga atqne odinm, hae annt Tirlules, qaas a tenero 
MDonun cantore anle omnia et plua etiam quam ab epico 
poeta' poBcere Propertinm cum alibi tun Q. P. II, 7: p. 199 sqq. 
nberrimia argamealis expoBainns. Praeterea, qoid haec con- 
fessio ad noslram elegiam ? In qua cum hoc nnum Propertinai 
demoDitrare Tclle apertum lit, snnm esse etiaffl huic leTiori 
generi pretinn soamqoe honorem: qnod ail, „BeG ninor his 
aniHus", illud qaidem recte, aed si addit „aut si mioor," 
qnid alind expectate aut fla^tare debemDB, quam ut concesB^ 
maiore carminis 1)eroici laude, tamen hia etiam Virgilii Insi- 
linB aUqoam lanreolam relinqui dicatnr? lam vero qai4 lacobi 
lU. 16 

n,gN..(jNGoogle 



240 ComineDtarias in Prop. 

ef Iraclmiuini interpntatione ernimns nisihpo: „>I minorflill; 
iadoetoi quam doctus esse malnil'* — f qu&si qnis, minorea 
hisie, poetae ideo rondonet, quod minor esse folnerit, 
Itaqne islis abieclis Weichertns hnins loci senlenliam sic ex- 
posiiit: Nec minor est hls i. e. Eclogis et Georgicis Virgilii 
«piritos, aul si minor cst, non tnmen l)ic olor ore can»< 
rna, i.' e, Virgilias, cessit indoclo cannini Aoseiis i, e. uon 
tamen ab Anstjro, iniioclo carminis anotore, snperatns est. 
Aat eDini post negandi particnlas pro nee positnm, saepia- 
rimo vero nt bio qnoqne a librariis in iiand vel nec mnia- 
tnn, rem ceteroqnin notissimam, more suo docle demonstrafit 
eoU. inlerpp. ad Virg. Aen. 11, 779— 7S6. UI, 43. 662. Bentl. 
ad Horat. Epod. XV, 6. Sat. I, 6, 68. Bnrm. ad Ond. Met. 
HI, '492. Sil. Ital. XVI, 32. fiacli. od TibnU. I, 9, 6. p. 102. 
Lachn. ad Prop. I, 13, 24. p. 64. IV, 21, 25. p. 310 sq^ 
Addereiero etiam hoc debebal, Anseris nomine male oni-^ 
nate Propertinm amabililer lodentem item nt Virgilinm I. I. 
ad eam melaphoram abnsnm esse, qna doclae et limatae Mor 
nuiia arti rndes inepti TersiGcatoriacoBalas «ppooeret. Kam 

Soefae olonbns comparare iam Graecis procliv^ erat, ex quo 
lesiod. Sc. T. 316. cantas eomm pr^edicaverat Nescio l»* 
mtn, an primns Pl^lo hac allegoria usns stt, cnm de Rep. X. 
p. 520. A. Qrpliei animam cycni iignram sampsisse tradere^ 
TamTram lufciniae. Hinc Theocrit Id. V, 136 sqq. proxima 
iani BOBlra: Ov S-sfttzov iQiadev — ¥ft07tag xvxvoiaiv, An~ 
tlpater Vero Sidooina ep. LXXVI. T. U. p. 27. Anlb. Br. 
band dnbie Anacreootem Tjiov xuxvov appellat; idemqne dt 
Erinna ep. XLVn. Anlh. Br. T. IL p. 19.: Xtaixeqos xixvoa 
^aifibg d-Qdog, •M xoXoi^v xQwyfibg iv etaotvaig xiivafie-' 
»6$ vE^iXaig. Similiter Leonid. Tarent. C<XXX. Anth. B^r, I. 
p. i241.': Tdv xaQcev^ ^Alxfiata, t6v v^vi]t?j^ u^e-" 
ralav xvxvov. el Epigr. dd. CbLKVHI. Anlh. Br. T. IH. 
p, 250. (IV. p. 219. laoobs.); Ei xvxvt^ dovazai xdQvdog 
naDani.^tov fisiv. De hoc Tero ipso Virgilio Ghristodo^ 
|U '£x<pp. T. 414. fortai^e non sine hnias loci imitatioae: 
Kal <p(lot Adaoyloiai Xiyv9^ov( trtgtne xvxvos 
hviCmy idlniris BiQyiXitog, ov noit 'Pufti) 
Oofi^iis glliiv°OfitiQ.ar dvitftif* adt^ot ix"' 
Alia dabnnt ioterpp. sd Horat. Od. U, 20, 9. — De lententia 
igitnr conalaL At Tereor nt de librorum scriptura. Qiiaa- 
l|is enim Weichert. i^iiimns in aninis librarivrnm oonata 
abnsge dicat, qno labaoti, i[ai sibi Tidet^lnr, TsWni sobTtBi- 
fent: famen, cnni in omnibus Ubris mst., «liam iis qni aec 
exhihenl, qdod ipsnm WelcherL iato conat« ortam esie ail, 
^inimjs com|Breat, f^ntp^ libroa faoeie non auuiBti. Neo: 



jNGoogle . 



Eleg. II, ai. 24t 

Tero opas est. QDidni eiin poetam ipson, ninore car- 
minis impeta rainorem videri qitis dicalt Animoa aaten 
pro animo ct Bpiritn reete el Latiiie dici notisiimam est. 
Hi igitar anini-aRini eninl, qai his carminibns apparen^ 
trita nostro pronominis demonstraliTi enallage, de qna diu-, 
Boi Q. P. II, 6. >. n. §. 24. p. 144. s. f. el Bmpllns ad £1. 
IV, II, 35. De Ansere antera poeta, qaen Ue;nins coMra 
Serrii fiden, alqae adeo Ovidii (Triit II, 455.) et Oioerottit 
(Phil-.XIII. 0, 5.) palrocininm nonreTeritas, de nediotollero 
frnstra conatns est, omnia sedalo congesla inTtiies ap. Weif 
tkert. L 1. 

T.'87. cantaront scripla. P« I40 
infra y. 89. iteram conp&ret, Q. P. n, 6. 
Graeci liic qnoqne exemplnm praeivernnt. 
Athen. XIII. p, 596. D.: Samf^ai g>S:eyy 
3eg Ovvofia adv ftaxaQiazov. Sed facilius 
est pagina. Nam illnd iam vnlgatum, cf. II, 
Inm de rae Fanlhi tibi pagioa finxil. Si 
46.: charta loqnalar anns, qno exprt 
illad wg Xiyei yfQoy YQafffia Valcken. t 

Phoen. T. 103. Claadian. XXK, 162.: Ant. , 

Musarum pagioa reges. Audacins cnm melaphoris iaocts 1 
esl metoDjmia, q| III, 1, 18.: o|ins hoc de moqle Sorornm 
Detnlil inUcta pagina ii«stra via, vel III, 3, 21.: Cnr 
tua praescriplo sevecta "(st pagina gyro? ly, 6, 3.i 
Gera Philetaeis certet Romana cor^mbis. 

T. 89. Non ila parcos fnisse teleres in doctrinae laade 
poetis tribuendahic unus locns salis docere possit. Nec Tero 
Broukh. assentiar, qni Bnrmanno teste matare allribota v. 87. 
el89. TOlnerat (Haec etiam docli — Gatalli — Haec qao- 
qne lasciTi GalTi.). Salis eoim fait, ul Graecornm stadi^ 
aliqnatenas delibasseDl, atqne hinc carminibas suis condimenta 
qnaesiisseul. Gf. HoraL Sat 1|, I, 50.: Ennins et sapien^ 
et docins. ibid.56.: anfert — Pacnnus docti fanansenii. 
Qniutil. Insl. X, 97.: PacnTinm docliorem videri, qni esse 
docti affectaot, volnnt Quae si non siDO aliqna irrisione 
dicta esse videanlur, in nniversnm tamen onnes poelas qoaii 
koG perpetao cognomeoto serio oraat TibuUns I, 4, 61.: 
Fieridas pneri, doclos el amate poetas. Cf- qai nberiai 
it boc ifti9et^ tractamnl, Heindf. ad Horat. SaL 1, 10, 52. 
p. 219. Mitscheri. ad Hor. Od. I, 1,29. Heyn. ad Tibnll. Il^ 
6,41. Schmid. ad Horat. Episl. 1,19,1. Bernhardy. Hist. Lilt. 
Rom. p. 95. Weichert. de Licin. GoIt. §. 8. n- 27. DisieB. 
ad Tibnll. I, 4, 61., cni ao) non id Telle concedimas, nt um 



vGooglc 



Z^ Comm. la Pr9p. EI. II, 84. 

ipsias ncli doctna sotione GrMCsnai liltennw ferid» 
Mntineatar. 

T. 90. LadiBL fld. Lipe. Qoinctiliae edidit Qnin- 
tiliae acribendDB etae Spalding. docet FraefaL QnintiL 
p. XXUI. Adde Weiehert. 1. I. 

T.91. De Gornelio Gallo Feroialfensi etQ.V.U 
5. p. 21. de Lycoride il>id. o. 6. p. 34. AblatiTi Tera 
tnins naam Fropertii propriani illnstraTiavs ibid. II, 6. p. 136. 
Hnc seqnilHr, nt Tnlnera amore inflicta inleUi{enda sint, 
iBeteplera 6rae(»a item et RoBMnia trila, quaniTia eo Ue ait 
degantior, qnod iiod AmOri, sed ipai paellae tela ista tribnan- 
tnr) nl ap. Achill. Tal. I, 4.: xaUog y&o o^vzeQov-itzQii' 
axst ^iXovg. Cr. ad El. I, 1, 1. Sedhoc ian interpretes 
ndenmt, neipie ego annotarem, niai iidem „B]mDl morlem 
Calii violentan, qai ~ se ipsam interfecit, indigilare" snspi- 
carentnr. Qnaai eadem Talnera simal propria et trans- 
lata eaae pasBint! — qnam (TDlgo qai de Scaligeri con- 
iectara legebatnr, primnm in ed. IIL (Faris. a. 1600.) expressa 
cnm Antwerpiana anai 1582. adhnc qaa exhibeal. Quod cna 
aententiam nnllam, nlsi Latinitati Tim facias, praebea^ et nl- 
mis langaens atfribalam mDlla Tideatar, Taria utriqne Tido 
fomenta adhibnernat. Sed praeatantissima Lachmanid medl- 
das, qni Tulnera simnl cnm emplaatris ablait el priatlnam 
Utiqailatis formam e librls mss. restitait. Haac et TCrbis et 
interpnnctione aecati samna. Ceternm ipsina Galli Teranm ez 
Snpborione expressno hlc fortaaae relatum esae a Propertio 
lidieBTiains Q. P. II, 4. p. 70. 



n,gN..(jNGoogle 



SEX. AVRELII rROrERTIi 

EL EGI ARU M 

LIBRI QUATTUOR. 



GVDtCIBrB PARTtH DVNVO COLI.ATIS, 7ABTIH BTFIfG PBIHUM 
BXCUSSIS RBGBflSDIT, LIBBOBVM USS. GBOMNfiANI, CDBLPGB- 
BTTAHI, HAHBDBGlJNSlS, SBBSDItNSIS, T0B3IANI, BBINSIAHI, 
BDITIDNM BBSIBNSIS, BXCEBFTOBDH FDCCII, BXBMri-ABIS 
FBBBBUNI DISGRBFANTIA3 INTBSBAS 



QCAESTIONUM PROPRBTIANARUH LIBRIS TRIBUS 
ET COHHENTARIIS 



GVIIi. AD. B. 1I£BTZBEBe, 

PH, OB. 



TOHUS lU, 2. (IV.) 

COHHBNTABIOS LIBBI TBRTn BT QUABTI CONTIHIFS. 



■ AI.I8, 

SUHPtlBUS L F. tlPPERTI BT 6CHHIDTI. 

HDCCCU.T. 



„N.«j-vGoo^le 



jnGoo^Ic 



CommenCarlns 

Sex« Anrel. Propertii Elegiaram 

li i |> r D m ni. 



Elegla I. 

Mwe dispositiODe hains carminia e^miis Q. F. 11, 5. 
p. 84. de traaslBlionilins yero consilio mntatis ibid. 11, 4. p. 76. 
Initinm c&rminis a criticis et iDterpretibai pariter Texa- 
IniB, qai in nno Tocabolo sacra Pli. maxinie haeserant. At- 
qae Eld^k. quidem Epist. ad Santen. dala ci: Coi serta 
Ph. coll. 19. et IV, 6, 3. absurde. Bcripta voluil ValcIieDar. 
(in Frgn. Gallim. I.), sed qai ila penitua laceratam Proper- 
tinm putayil, ut omnia coniectnris licere crederel. Nec me- 
lins AVasseob. : Cois care Philela, aut Suringar. Frogr. 1806.: 
Conm fama, Phileta. Gontra in^eniose sane Kaenmerer. (An- 
nall. lahn. 111. Suppl. i. toI. II. anu. 1835.}: simalacra, 
nt compeudjo scriptnrae corruptelam ortam esse ceaaeret. De 
loco enim HermesiaDactis cogitabat (Alhen. XQI. p. 598. E. 
frgm. 5. p. 75 aqq. Bacb.): 

Oia»a ik xal TOf aoiJdi-, Si' EiQvnvXov noliqTff* 
^V"' X^^"*"*'' ^^^'■>' ^"^ nXar ttvip x, t. l. 
tpo loco sepnlcrnm imagine morlni poetae omitnm ■igni- 
Scari credebai. Sic Calltmachi Manes et imaginem Phi- 
letae mortai pariter iniocari. Al primnm, si rfe Tero laco 
ct de Tero simulacro certo loco posito agatnr, mirum hercle 
fneril, Propeninm precari nl in diversa loca, Alexaadriaitl 
et Go insulam, gtmul admitlatur. Deiude, id qaod maumnn, 
llaTna illa noa mortno, sed Tivo adhnc Philetae posita est. 
Etenim Fhiletam, aequalem Gallimachi et Alexandri Aetolt 
(Vit. Arat. T. I. p. 2. ed. Buhl.), Plolemaeo Fhiladelpho ii- 
■cipulo sno (Suid. i. t. tDilijia) Aegypti regnnm ab OL 
GXXIV, 1. — GXXXUI, 3. tenenli snparstilem fuisse alter 
grammaticus, vitae Arateae scriptor (T. II. p. 442. ed. Buhl.) 
teatalnr. Hermesiaoax Tero, qaaaTis illnm a Paosuiia (I, 
UL 17 

n,gN..(jNGoogle 



244 Commentarius in Prop. 

9, 8.) 01. GXIX, 3. qiio tempore Goloplion a LyaiiDaGbo 
expugoarelur, iain mortDnm esse praepropera coniectura tradi, 
Bachio (Hermes. frgm. p. 90 sqq.) concedamos : tamea qain 
Tivo familiari suo (Scliol. ad Nicandri Theriac. t. 3.) Leoa- 
tinm composuerit, ne Bachins quidem dnbilat. Qniti partici- 
pia pfaes. fiolnd^ovra et QVOfievov de Tivo agi signiAcant. 
Restanl, qui sacra f hiletae pro divo Fliileta dictnm 
Bccipiant; el, si meminissent, in exempliim afferre poterant 
Aesch;Ieum illud: Td6e — HE^awv Tiiata xa^eivai, et 
quae eius generis apud Lucrelium plurima sunl. Sed nsns 
Lalinns Tetal, quo sacer de rebns diis sacratis, nun- 
quam de ipsis diis, qni saucti snnt, dicilur. Unde sacer 
bomo et sacer poeta convicium potins foret, quam inTO- 
catio religiosa. Gf. Ael. Gall. ap. Fesl. v. Sacer mons. p. 251. 
Lindera. p. 318. Mtlll. (QV. XIV, H [128.]). At pugnant 
Broukh. Vulp. Bnrmann. et cum his Bach. (de Ingen. Eleg. 
Rom. p. 181.) el Becker. (fiiegeia Rom. p. 290.), cHm s a-* . 
cra pro ipsis diis poni coll. Virg. Aen. 11, 293. Ovid. Met. 
X, f>96. Fast. VI, 449. demonslrare conanlnr. Aliosduos lo- 
cos indicabo, ex qnibns, si liceat, facilins eliam id colligas, 
Martial., XI, 5.: „Sacra Laresque Piir^gnm, quos Troiae 
mahiit heres, Quam rapere arsuras Laomedontls opes" et ubi 
Tel per apposilionem inngnntur, Ovid. Heroid. VII, 156.: Pe- 
nates — fugae comites, Dardana sacra, deos. Similia 
lid. III, 4,. 11. Nec tamen loco ^cedo. Nam illis locis omni- 
bns non dii penetrales ipsi, sed sigilla, deornm imagi- 
nes, fortasse etiam (Ovid. Met. X, 696. coll. EI. IV, 1, 22. 
De diis Rom. patriis II, 12. p. 91.) vasa et apparalns sacer 
cullai destinatiisintelligunlnr. Unde sacra Pbiletae abslra- 
Clnm, q. i., pro concreto sanctnm Philetam signliicara 
non posse satis apparet. Gontra Bl. II, 10, 24. quem locnm 
Broakh. cnm Barthio tamqnam snae opinionis firmamenlnm in 
partes vocat, prorsus Coirtrarium persnadet. Nihil enim fre- 
qneotins, quam poelas sacerdolibus Musarnm et Apollinis se 
comparare — hinc boni poetae pii (Virg. Aen. VI, 662.}, 
nali impii dicuntur (Caiall. X, 7.), qni diis snis tulelari- 
bus non turibns aul mactatolaoro, sed carminibus facinnt 
Haec carmina pblissimDm ingis aqnae fontibus compa- 
rantOr, et propler modestium rilis doni, et propter flaen- 
tis versus simililadinem, et propler pnritatis significatio- 
aenk Hioc Callim. h. Apoll. 100 sqq. snaTi allegoria: 
■ ^ijoi S" oix ini naftds {(Jaie ipo^iovrti M^liaaai, 
'jlix' »;r(f xaS-aff^ « ital lij^e « ni-iof dvfQnti 
mSaxoi ii ttqni oUyn Xt^as axQOV aanov. 

Hins Propertius IV, 1, 59. (nbi vid. comm.) cumen aaiui 



jNGoogle 



£le£. m, 1. ^ 

rlTvn e psctore flnentem dicii; bioc El. IV, 6,4. nrna 
GyreDaea aqnas in sacrificiain vatei libal; faJQC deniqne hoc 
ipso loco, Galliniachum diligentins imitalug t. 3. pnro de 
fonte sacerdotem se appellat. Fnrum enim fontem 
mm, iit Gallimachns, castigatum et Musis di^nm carmen 
ait, tnm noTum atqne adhuc intactnm poesis genua. Vid. 
eolm, quae ad ?. 6- collcgimus exempia. GoDtrarii suntla- 
eus publici et rivi aperti (Horat Epist. I, 3, 11. cotl. 
comm. ad El. II, 14, l^. 11, 23, 2.). Poela antem ut sacer- 
doB snu quoqoe sacra habeat necesse eSt. Haec enim sunt 
lacra vatnm, ad quae auclor prolop «atirarnm Fersianarnn 
genupaganns carmen sanm oiTert (cf. ad T.6.etl8.). Haec 
sunt paupera illa sacra, quibns rilia tnra se dare Pro- 
pertius- profitetur (El. II, 10, 23 sq.); Iiaec deniqne hic snnt 
„sacra Fliiletae", ad qnae nt ipse admittatnr, Umber 
poeta orat. Cf. EI. IV, 6, 1.: Sacra facit Tales, aint ora 
faTentia sacris. Add. Ovid. Trislt. IV, 10, 19 sq. Ep. ex Pont. 
II, 10, 17 sq. Marlial. VII, 6'i, 3. quos iam Bronkli. contn- 
lit. Philetae autem sacra Propert. inTOcare, qno sa- 
eriftcaiitem Tel sacerdolem Philetam' significet, nemo mirabi- 
tnr, qni meminerit, quanlum ab eo illi metonymiae generi da- 
tnm sit, quo Arionis lyra pro ipso Ariooe citbarista, 
Bruti secnres pro Brnto consnle, Gaesaris armft 
pro Caesare helligero dicta snnt Gf. Q. P. U,6. B. II. 
§. 26. p. 151. comm. ad El. I, 6, 19. Neve, qnod hic mn- 
talnm (sacra Philetae) iuxla proprinm (Gallimaebi 
Manes) positnm est, offendaris: sic El. II, 6, 23.: Felis 
Admeti coninx et lectus Ulixis. — lam Tero poemalnm 
deinbra cnr in nmbrosis iucis potissimum posita cogiten- 
tnr (t. 2. vestrnm nemns), tIx quaeras, si amOrem, qno 
. bos taciios et Tnlgi strepiln Tacuos recessns omnis Apollinis 
cohors omni tempore amplexns sit, repntaTeris. Gf. comm. 
ad lU, 3, 26. Horat Od. I, 1, 30. Benll. ad ennd. I, 32, 1. 
Schmid. ad Hor. Bp. U, 2, 78. Plio. Epist IX, 10. Qninlil. 
Inst 0. X, 3. Dialog. de Oratt. 9. £x hoc antem nemore, 
qood in Tila f reqnentaTerant , quod ne mortuos quidem rece- 
dentes illos Elegiae dniimTiros Prop. facit, Manesqne etiom 
Callimachi oral, nt sibi introitom permittant, Tere poetice 
id institntnm est Possidere enin defnnetornm anintae eas 
eedes credebaotnr, qnas TiTi coluerant, et Geoii vel Larea 
propitii adesse frequentanlibus. Qua de re separatim egimns 
in libello Ue diis Rom. patriis I. c. 4. p. 9 sq.,c. 3. p. 10 sqq. 
c. 13. p. 31 sqq. 

T. 4. De infinitiTO: iogredior (nemus) — ferre ef. 
Q. P. II, 6. p. 156. 157. Verbonun aulem nexum hig ■«lTen<- 
17« 



■vGooglc 



{M CommenttriiM In Prop. 

dan «■^: Gnao» cb«Mi (erre ptr orgia Itila, qaod ten 1* 

ObierTT. (Halberst.' 1836.) p. 6. significavimus , etiamnaDO 
oontendimns. Hoc eniiB ait, Graeca carmina Ronanos 
4«cere se lelle; res est Graeca, ((aae Latinam specien tra- 
Ul. Sic Virg. Ge. 111, 176.: Ascraenmqae cano Romana 
pet oppida carmen. Horat. Od. III, 30, I3.: AeoliniD car- 
■enad Italos dedaxisse modoi. Ep.I,3,12.: fidibasne 
L«tiniB Thebanos aptare modoa — atudet? Chori autem 
Graeci poesin Graecam sigDific&nt, coi qDi stndet, choros 
iueere fingitnr, meUpbora baud sane inconcinna, Inm quod 
wimeroio TersBom iacessa sallantibas carmiaa similia. snol» 
liun quod noTem sorores innclis choreis Heliconem frequea- 
.tare perhibeDtHr. Gf. El. U, 10. inil.: Sed tempus luslrare 
aliis Helioona cboreis. Nam alind geans alios choroa 
aibi quaerit. U, 30, 3S. UI. 2, 14. UI, 5, 20. U, 34,42. qai 
locl iii eadem Iraaslalione versantar. Hos igitar choros pri- 
IKHia ae iasacra Tatum Romana (cf, ad v. 1.) addaxisse 
ail, quae, prorsns ul noater, Gbristodorus ^aiividog off- ■ 
yia Movatjg (Ecphr. 303. AothoL PaL f. 50.) appeUat 
Sirailiter Stat. Silv. V, A, 3. : — qaae Testra, sorores, — Or- 
ffia PiMiae, qaas inGeitavinus arasf Ne vero ferre cbo- 
KOB pio dncete cheros dictum noa Z.atinDm credas: xanoi 
avptaiv facta est structura; choros enim qnDin ait, car- 
nina significat, unde plane ad noslram exemplar Stat. Silr^ 
II, 7, 31.: „Hasaa" (hae enira ipsae choros ille sanl) „per 
geoiinaa arles" (b, e. eloqnentiam et poesio) „ferre" ait — 
Unice antem leram esse quam proposuimus inlerprelationeBi 
jam anie nos VV. DD. senseniDi, quamvis quod io medio po- 
«itan cral, inauditae et vere immanis hypallagae machi- 
jus exlorqaere studercat, ul dictnm esset pro: „Graia oi^a 
per Italos cheres ferre." Humsnius Valckeaar. qui taraen, 
■t er kt manu promplus, hoc ipsum volnil reponere : Graia per 
Jtalicos orgia ferre ehoros (de eleg. GatuU. Gatlimach. p. 2,), 
De hjperbato vero , si quod eius esi, aut certe de praeposi- 
tione insfllenlius transposita cf. Q. F. U, 6. p. 122. Geterum 
Boi dubito, quin Propertias more soo (de quo diximns ad 
EL II, 34, 92. Q. P. II, 4. p. 70.) Fhiletae lersus aliqnos 
lue expreiserit, ubi poela is choros ducentem se finxisset. 
VeriiimiliuB boc fil comparalo Slal. Silv. I, 2, 254. : „Hunc 
ip» cboro plaudente Fhiletas, Gallimadinique senex — 
Umbroqae Froperlius aulro ambisseot celebrare diem", nbi 

Soepropere Morklaad. Bernsrtio obsecutus Coo reposoit (cL 
, 3, 27.). 

T. 5. De «Dlro Masamra cf. ad £1. III, 3,27. Te- 
Siare aatMR cumen, qaod poal Beroaldnm per utenn<^ 



■vGoo^le 



Bleg. mi. MT 

I. e. leris argnnetili et bvBile, carBen eoadeie" OBMt 

inlerpretes explionenitit, Bollft id iiii((ii«n aoaloj^a eTiMent. 
. Mam tennare nbiqne erit, tenue reddere. Nibil igitnr alivd 
Cit, qaam qnod t. S. teBni pnmice exigerer i. e. polire 
et laerigsre (cf. UI, 9, 10. 21. 30.) appellat Hac enim ai- 
gnificatione poHitam inTeniei ap. Stat SiIt. IV, 7, 9. nbl de 
Ifrico carmine, neqnaqnan lenais u*ffnnieDti, sermo est. Reole 
igitnr Bach. comparat Uor. EpHl. II, 1, 225.: leBni de- 
dacta pDcmata filo, medo ne alianillic atque hic sabes«„ 
netaphoram obliTiscaris. 8ed omnia niscet, ' cnn idem Orid. 
Anorr. I, 1, 17. adbibet: Allenaat nerTOS protiBOS iUo 
(Apollo) neos. Gai ne qnis dicat t. 8. repagnare,' qni *p* 
positoni sibi postnlet: opposltio Tero toest illa qnidem, ila 
taraen, nt tennem Tersnm, h, e. limalum, graeilis argnmetiti 
carninibBa potias qnam grandileqHis epicorun et Iragioonin 
onpntlis conTenire facite coniicias. Gf. de lolo hoe loeo Qv 
P. n, 7. p. 199 aqq. Tennen aaten pnnieen de castigatt 
ct limato versn, non de incnria nl Barmann. Tnlt,' acctpien- 
dnn esse, ct ipsins Maginis ralio docet (exigere eBim do 
annma in ^teciendo ^ere diligentia dioitnr — cf. Schnidk 
ad Horat. ^st. II, 1, 72.), et qnod mollen Terson tamqnaK 
propriDa elegiae tTibnit: T. Q. F. 1. L p. 200. 

T. 6. Qnote pede ingressi, Afaiordan Hl, cui 
BrOBkh. interrogare dextro sinislroTC pede poetae iB> 
gressi sinl antram. At ne LaliDnm qnidem. Hoo eain ai 
Prop. Toloisset, accnratioa percontftri debebat: atro pedef 
Immo ■odam et ralionem incessns qaaerere poelus 
apertun est. Nec, si quis in Tooabnlis iBgredi el pes di- 
logiam lalere dical, quo camiais incessaa et Tenann pft- 
des significentar, eqnidem bntopere repngnen. Nan nts 
raro In ambigna Terbornm TOlnntate Indere PropertiM anaL 
Cf. ad EI. II, 34, 64. III, 3, 48. — quamTe bibislis aqnant 
CaTene cum inlerprelibua eadem met^hora hic aqnan cos- 
nenorari credas, qna sapra fonten. Dlio enin saeiilcalor; 
kic fnror poelicns bibendo banritnr, Ininria aolen Ba- 
chias enm Yalckenar. (Ef. criL) ex Vea. 147.^. et A^cnlt 
1491. qnaTe — pro qnamTe reititaebal. Nan nOD nodt 
celebratissini illi Heliconis el Parnaasi lentes diTiaandi vel 
eaaendi indole inbnere crediti snnt, sed Tariit poetis proTarit 
carminnm genere snae tribuBBlBr et qnasi propriae aqtM, 
8ie Prop. HI, 3, 5.: 

Parvitq»* lam magni* AdnmrMi f.o«IJ(«* ani^ 
Utide pmttr lUimu £tiiii«^ Mito UM(, 
U, 10, 25.: 

IVmmIihk tUam Atsrmt»» a omwliwa tmmimm f oiil M. 



vGooglc 



■vGoo^le 



i3es. 111,1. 751 

Vcneri sicra, Aniorr. I, I, 29. I, 15, 37. A. A. H, 7, 8S, 
add. Slat. SiW. V, 7, 10. lacobs. ad Anlh. fir. I, I. AnimadrT. 
I. p. 1 sqq. Kaqne innnmeris Anlh. Pal. Tersibns ad signi- 
ficanda Tariorum poetarnBi ingenia Tarii fiores qnaernutnr, 
qaomm oatura cnm iilis simile quid habeal. Hoc certum, !!•• 
qae hic daram neqae £1. IV, 1, 61. hirsnlain Goronan 
tantam propter „aspera et rigida" laari folia dici, nl 
inlerpretes Tolant. Nam £1. IV, 6, 10. prorsus coutrarJaB 
est: „Para nOTum Tati laurea mollil iter." Sed mollia 
■ erta et dnra corona diTersam tantnm ntriusque el ele- 
giaeae et epicae poesis genas significanl (qua de re cf. Q. P, 
U, 6. B. IV. p. 176.), nsu eo in melaphoris Froperlio admo- 
dam familiari, qno ita solel propria cam translalis mi- 
scere, ut dnni in subslantivo aliqno simile ponat, ia 
Attribulo Teram ralionem retiueal. Gf. quae de angusto 
torno ad EI. 11, 34, 43. diximns; add. Q. F..II, 6. §. 27. 
p. L48. ad El. UI, 9, 29. 

T. 25. De ablaliTO cf. ad EI. UI, 24, 2. 

T. 27. Idaeun Simoenla. Fraadem hic Lachm. fm- 
slra suspicatns est. De fabnlis enin prOpler eaadem nomi- 
nis aoann passim confasis t. loterpp. ad. Virg. Ecl. VI, 74. 
Gollalis Georg. 1,405. Heyn. exc. ad Ecl. VI. ; de Atlantis 
lasii et Schoenel filiabns laterpp. ad Calliffl. h. Dian. t. 216 sqq, 
Schol. ad Eurip. Phoen. 152. Apollodor. I, 6, 2. Ovid. 
Amorr. Vn, 14. ad Frop. I, 1, 18.; de Helena et Adrasteae 
et Ledae filia Spanh. ad Callim. b. Dian. 232., de Aage An- 
lei Arcadis Tel Priami sorore ennd. ibid. t. 70. Uic auten 
locas perlinel ad solemnem reram Crelensium et Phry- 
giaram confusionem, de qna cf. Interpp. ad Lncrel. II, 629. 
SerT. ad Virg. Aen. III, 104. Mancker. ad Hjgin. f. 1.19. 
Spanh. ad Callim. h, Iot. 52. Diodor. V. c. 64. He;n. exo, 
V. ad Virg. Aen. UL Slrabo (X. §. 7. t. IV. p. 154. Tzschnck.), 
leslis hac in re classicus. Ipse euim nominum in ulraque re- 
gione simililadinem Tariis erroribus el confDsionibas occasio- 
nem fuisse (p. 205.) ail. Nec modo Ida mons Cretae et 
Mysiae erat, sed etiam Dictae Crelensis CDgnominis locna 
Scepsiae, et Fjdnae et Hippocoronae el Samonii ap- 
pellatio utriqae terrae communta. Hino Matrem deum cu- 
ius cullum solis Phr]Fgibns"pairiam Slrabo L i. Tindicat, 
tamqnam indigenam Grelenses asserebanl. Qnid, si eliam 
Simois daplex fail el ambigoan nomen? quid, si cnm Matre 
deum etiam loTis originem nsnrpaTeranl Tel Cretenset 
Tel Pbrjges? Nobis certe ton prona in tam cogBali; fabn- 
lis confusione ma^s mimm Tideretar, si non fecisseni, qnam 
u fecissent Quid mnllat Satis locnpleten testeiii eius rei 



jNGoogle 



SS4 ComiaeiitariBs In Prop. 

r. 7. De Bacclio siiBal cDm ApoUine poelanuB tt Pro- 
pertii patrono ct ad El. IV, 1, 62. 

T. 9. Qaod. AjrmaiiQ. volebat Qoid? Sed nela est 
oniB eioi elegantiae ia locutionibDs: quod ais, quod scri- 
bis, TulgatissiDi, nt obiectiODeiB alifnam illa particula du- 
cat, CnMn apodoii respondelDr. Unde non mnltum abest ab 
Biguificatione Toeis qaaniTis; el aic iulerpretati sant Broukh. 
et Bnrm. qoi et alia exeepla affernnt, et OTid. Berold. XVII, 
51.: „Qnod genns et proaTOs el regia nomina iaclas." Re- 
etios etiam contnleris Terenl. Eunuch. IV, 1, 15.: „Sane, 
qnOd tibi nnnc Tir Tidetnr esse hic: nebalo magans esl"; 
^em locnm frostra coniectnria sollicitaTernnt. Cf. ibid. V, 
9, 34. ibiq, Bentl. Plant. Mil. Glor. II, 2, 7. Asin. IV, 1, 
16. 61. — De Taeoario marmore ab iDlerpretibns cnm 
Laconico coafuio docte egemnt PlatDerDS et BoDseniDS ia 
DttOript. Urb. Rom. T..I.p. 336 sqq. Illad enim in Taygeto 
CaesHm Tiride fnit (nnnc Strpentino dictum), de quo Tid. 
Fanaan. III, 21, 4. — boc contra nigrnm. Cf. Strab. VUL 
f, S67. Dlssen. ad Tiball. III, 3, 14. 

T. II. mea pomaria. Frastra hinc coUigas, poma'- 
ria fwase Propertio. De nsn enia boc pronomiuis posses- 
liTiTid. Q. F. U, 6. s. II. g. 20. p. 140.— Phaeacias 
Tel umUe qnid tibri mss. Nestor in Tocabalar. Phaeaces. 
f baeacas recte restituit Scaliger. Gf. Q. P. II, 6. s. III. 
p. 163. et ad EI. UI, 0, 44. 

T. 12. De aqna Marcia omnia coUegernnl W. DD. 
ad knnc locnm, nec tamen nade in priTatas domns ea Te- 
Bire polDisset, qnisqnam docnit GeDcedebaDly antera post 
Agrippae aediiitatem cerlis priTUegiis fistalae ex publicis 
caitellis in aedes priTatas ductae. Hoe sigpificat StaL 
8ilT. lU, 1, 62.: magni — dncis nihi mnnere cnrrens 
vnda domi; et de ipsa aqua Marcia Frootin. de Aqaae- 
docL il, p. 245. Keuch. : Sentit hanc cnram — dMiina orbia 
~ anote casteUoram celt. — numero, nec minus ad priTa- 
tOB comnodnm, qnod ex iDcremento beDeficiorum eins diffun- 
dilur. Add. capita lequentia qnae lota in exponendis, qaao 
Iiac pertinent, innbns et priTiIegiis TersaDtnr. Operosnm 
Bro artificioio eleganleT dictDm inlerpretei obierTant> 
Ego primnm credo Propertiam hoc seDsn el bic et IV, 8, 52. 
ea TOce nsnm e»e. Fosl enm OTidio imprimis frequeas est. 
Cf. Metam. XV, 666.: templa operosa. I, '258.: mnndi 
■oles operoaa. Add. Heroid. Ul, 31. Amorr. II, IQ, 5. 

T. 13. cara Lachm. e GroniDg. malnil grato. Noa 
■agli refert; ovyiiwfia enim sunt Terba. Gic. Off. I, 17, 
67.: OvBian fodetataBi Dalla est gralior, noUa carioi^ 



jnGoo^Ic 



Eleg.ID, t. «S 

qaan ea cett Sed gTatn» «M IsMo Tvlguiiu; ortd| 
plus coloris habel ef rj&ovgi colunt eDim scriptA eim pnel- 
lae (t. 8.); denn Fropertinm clamaDt et sacra eifernht; qna- 
propter consensa Hb. ei N. Inlam id relinuimns. Scioppina tep 
positum al Tolnit pro et; sed non Propertiana est ea «ua- 
ykora. Cf. Q, P. 11, 6. s^ I. §. 1. p. 107. 

T. 14. Allegoriam illustravimns ad El. III, 1, 4. Fnndns 
ei origo eios ab Hesiodo repelenila. Tbeog. 3. de Mnsis: — 
«?cfi — 7E£(H .Kpfjcjjv loeiSsa noaa UTialolaiv dQ%Evv- 
tai. Cur aatem Catliopen poiissimum inler noTcm sorores 
snam quodammodo tutelam Fropertins sibi elegerit (cf. £1. 
lil, 3, 3Ssqq. IV, 6, 12. II, 1, 3. I, 2, 28.), cnm lamett 
Erato alias prae celeris ];rici carminis ars IriliuatDr, non ita 
facilis qnaeslio. Credo anl qiiia canlantibus in aniTerEuni 
praesidel — saltandi enim ariem cnm poesi coninDClam Tide- 
inns io Erato — ant qnia poeta boni ominis cansa pulclierrimi 
nominis deam quaesiTit, quae Hesiodo leste (Theog. 79.) Trpo. 
^EfieaTati] iariv anaawv. Add. Leoaid. Alex. ep. XXVII. 
Ann. Br. II. p. 195. OTid. Met. V, 662. Munck. ad Hygin. 
p. 191. Qninimmo MuBam itoT i^ox^v significare eam Tt> 
detar Leonid, Alexandr. Anth. 6r. T. II. y. 179.^ ep. XXUI. 
T. U. p. 194. Ann. Br, : „Mijviv aeide ^ea" xai ^.'AvSqu (loi 
$wE7ie, Movtfa" Sinev 'Ofti^Qeit^ Kali^iont] azofiacTt, 
^teri tamen opiaioni fareat inscriptio piclurae HerculaQensii 
^. III. t. 9. Le Roux.): KAAAIOIIH nOIHMA. Ac- 
cedit Schol. ad Apollou. Rtiod. Argoo. III. iuit.,^ KaXXtojitj 
nolrjaiv. Fallad. Alexandr. ep. LUI. Ann. Br. T. U. p. 418.: 
Httvzav ftovao7i6X(i>v ^ KaXXioTtri d-edgeaTtv, EI&* 
gis praeesse Tidelur epigr. dd. Aoth. Gr. DCCXiV. T. IV. 
p. 272. ed. Lips. Hinc etiam I, 'i, 27. lyra ei tribaitnr, qnaa 
aliaa Terpsichorae propria est. Nam in iisdem icoDibas 
n. 6. imagini eius inscriptum : TEFVIXOPH AYPAN. Sel 
alii aliter. Gf. Heyn. Opusc. Acad. T. U. p. 309. lacobfl. 
AnimadT. ad Anthol. Gr. T. X. p. 403. Neque ego magno- 
pere pugnem, si quis amalorem poelam hanc sibi inter DOTea 
sorores celeri* propiliorem credidisae coniiciat, quippe amorlt 
Don nesciam, si qnidem haec fuit, quae (II, 30, 35.) Oeagii 
eompressa fignra — Bisloniis olim rupibus accnbuit, 

T. 15. Recte, quod ab Ilalis oblitleratnm eral es^ 
LacBm. reslituit Cf. Q. P. II, 6. §. 5. p. 116. 

T. 21. Aperta est Piodari imitatio Pyth. U.: vuvwv 
^tjaavQov — ovTBxeifiiQiog Ofi^Qog ijiaxrds el&dw 
ini^QOfiov veg>elag ov-i avefiog ig livxuvs &X6s o^oi sfOfi- 
g>6gtp xspaiJt TVJitofievov. 

T. 23. ab aeTO. De n praepositionis ab t. Q. P. l^ 
6. p. 131. 

n,,jN..,j-,Goo^le 



2S8 CommentariDs in Prop. 

Dc argnmeDto t. Q. P. II, 4. p. 77. c. 5. p. 83. Calli- 
machi Somnia imitalDpi esse hic Propertiiim lacobs. sasplcatur 
coU. epigr. ad. Anth. Pal. VII, 42. p. 214. T. II. p. 319. 
lacobs. TT. pottssimiim 6. el 7. nisns; cure fiw ^x '^iSvrjs 
avaeC^as elg 'EXixaiva ijyayes iv ftiaaaig HisQiQsaai 
fpi^m'. Quodsi de forma carminis et de ioitio forlasse Te- 
rum est, argumenlum tamen ei coasilinm longe abhorruit. Naoi 
de GalliBiacho ille: ai Ss oi EiQOfiivi^ ofi<^ dyvyititv 
^ffwiDv jiXTta xal fiaycoiQiav evqov a^tei^ofisvat. Hic 
Tero contraria prorsus ralio. Nam ab historiarum narralione 
Froperl. Tel inTilnm Pboebus abducit (t. 13 sqq.). Cf. prae- 
lerea El. IV, 1, 71 sqq. Q. P. II, 2. p. 55. III, 2. p. 216. 

T. 1. molli iu nmbra. lacobs. interpretatnr: in qna 
molliler, suaTiter quiescas. At umbra non modo Inmi- 
nis defeclus ei aer obscurus esl, sed locus nmbro- 
sns et opacns (cf. ad El. I, 18, 21. III, 9,29.), bic Ealtns 
Heliconins mollibns berbis et salnbri gramine consilng. 
Cf. Ovid. Met. V, 265. Pansan. L. IX. Boeot. 28. Haec Ma- 
sarnm arTa de quibns t. ad t. 18. 

T. 4. Reges — el facta, tantnm operis biacere. 
FraeterTidernnl inlerpreles eleganlem accnsatiTi nsum , ad 
iTtei^yijatv perlinenlem, cuins alia quaedam genera illnslr^^ 
Timus ad £1. II, I, 5. (9.) 11, 20, 8. Cave eoim altemm a^ 
OQBatiTum l^ntnm operjs appositioaem credas superioris: 
Reges. Nam reges non sunl opus. Immo Tero hoc al- 
tero totins enuntiati eTentns continetnr. Proxime nostro 
Virgil. si tamen est Virgilius qni primos Aeneidi Tersns prae- 
teinit: lUe ego, qni — vicina coegi, Ul qnamTis atido pa- 
Mrenl arTa colono — Grainm opns agricolis. Neque ali- 
ter interprelor Ovid. Met. V, 112.: Sed qni pacis opus, 
citharamcura voce moveres. Nam opns mOTOre Latiunm 
BOn est, conlra illud ipsnm mOTere, i. e. cantns et ci- 
tharae modi recle pacis opus dicuntnr. Add. Virg. Georg. 
UI, 40.: silvas saltnsque seqnamnr Intacios, tua, 
Maecenas, haud mollia iiissa. Aeo. X, 161.: Primns tnrmas 
iuTasil agresles Aeneas, omen pnguae, stravitque Lati- 
1109. OTid. Fast. II, 113. I, 641. Virg. Aen. VIII, 486.: 
Componeus manibnsque manus atqiie oribns ora — tor- 
venti genns. III, 304.: tumuliim, viridi quem cespite ina- 
■em, Et geminas, cansam lacrimis, sacraverat aras. Gf. 
comm. ad El. III, 11, 40. Plura ounc dabit Krflger. Gramm. 
Lat. p. 389. quamTis falso cnm interpretnm turba buc refe- 
reni Tacit. Aun. I, 27.: „Postremo deseraut tribunal, ut qnis 



jnGoo^Ic 



Eieg. m, S. 2S7 

praetoriaDOFnin nilifnin amiconimTe Caesaris occnrrere^ na-, 
niis intenlanles, causam discordiaruis et initiam amomm." 
Nam hi accDsalivi ad praetoriauoB pertinent, quos inten- 
tant maiins. Nec veroLacbm. ad Ei. IV, 5, (i. e. III, 6.) 9. 
recte intelleclntn locum coniectara falso lentaTit. Hinc emendo 
OTid. Trisl. II, 43. : „IuDxit Aristides — Milesia crimina — 
sexuB". lungere sexus (secnm Tulgo^ enim ad ox^fia 
yvraixEiov Vel. Gloss. refero, quae Milesiis fabulis expone- ^ 
bantnr. Haec dnm enarrabat Aristides — crimen commi- 
Bit. Neqoe igitur (quod absnrdum forel) crimina appositio 
est Tocis sexus, sed tolias ennDtiati: Quod aDlem Ari- 
stides ipse fecisse Tideliir, qoum tantum facta descri' 
psit: bac de fignra cf. ad t. 41. Gelemm diTersa inlerpre- 
les falso miscenl, qui et EI.U, 31, 6.: carmen biare, Virg. 
Aen. III, 314.: „raris turbalns Tocibus bisco," et Pers. V» 
3.: „fabnla bianda tragoedo" simul comparant. Nam bic 
Impetus oris significalur, qnod impar est caDtns magnilu- 
dini. Apud Virgilium intermortua tox el pressa. Mnlto 
vero eiiam dissimilior locus de Phoebo marmoreo, cnios 
labra aperta spiritum emiUere Tiderentar, cam tamen tox 
nod aadiatnr. Persii deniqiie Tersos maxime alienus rictnm 
personae tragicae describit. Neque igitur quicqnam his 
omaibns locis commnne, praeter os aperlum. 

T. 5. 6. De melapbora cf. ad t. h2. et adElflll, 1,6. 

T. 7. cecioi operarum Tilio in ed. Lacbm. Berolin. ir- 
repsisse quoudam credidi; nunc ex Puccii libro receptnm in- 
tcllexi fcf. lacobs. Floril. p. 205.>. Ulut esl, inler reliqaa 
plnsquaniperfecla Tisas eram, admoramperfeclnm ^xna- 
^alt^lov positumferri non posse, conlra reclissime iuxta bi- 
Dit — ceciBit scribi, iam olim in Aunall. Halenss. a. 1839. 
p. 1039. demODslraTimus. El sentenlia ita demnm integra eri^ 
nt quae maxime. Nam Enninm Teteres Romae bislorias ceci- 
Disse vel pueris noium esl. Propertinm qnidqnam de Cniia- 
tiis et Horaliis conctnnasse nemo retlulit. Hic tamen error 
interprelnm corrigendus, in qneia cum prioribns nos quoqoe 
olim incidimus, Aemilia rale el regiis tropaeis trium- 
phnm Aemilii Panlli Macedonici de Perseo rege latum (LiT. 
XLV, 35.) significari, cnm tamen EnniDs neqne in Annalibus 
neque alio loco eius rei mentionem fecisse poioerit. Obiisse 
CDim enm poelam Q. Marcio, Cn. Ser?ilio coss. a. TJ. 485. 
ex compnlatione Varr. satis constat (coU. Cic. Brut 20. §. 78. 
Eoseb. D. MDCCLXX.), i. e. anno integro ante qnam beUnn 
Macedonicum finitum el spolia Persei Romam docta sunt. 
Haec igilnr qnae eommemorantnr spolia regia Demetrii 
Fliacii nt fnerint, a L. Aemilio M. F. Panllo recepta. 



;vGOOglC 



tSS CommeDtarins in Prop. 



n,gN..(jNGoogle 



iaeg.ni, s. 859 

reu." — Nixnia lyra ApemiieDi, ^BiileDi liic Fropertias 
describat, saepissime ia miiiiiaiiialis aliisqDe Teternm operibna 
exliiberi, recte ioterpretes aoDOtant. luTat conferre statuam 
eiua dei Gapitolinam. (Mns. Capitol. T. III. Ub. 13. ap. MQI- 
ler. et Oesterl. II, 1. t. XI. n. 128.) itemqoe gemmae inci- 
sam imaglDem Lippert, Dacijl. Scrin. I. n. 55. Mlilter. I. I. 
11. 129. Ailde . typo exsculptam lignram ap. Slnarl. Antiqq. 
Atben. I. p. 25., 1. 1. T. XIL n. iSO.j — atia signa Mos, 
Gapitol. III. l. 15. HUlIer. 1. I. T. XII. n. 131. Mus. Bonr- 
bon. X, 20. MDller. I. 1. n. 136. His vero imaginibns plu- 
rimis Tel citliaram arboris trnnco impositam yel deum ipsnm 
in arborem reclinatum Yidemiis. Unde forlasse t. 13. ex 
arbore proprie accipiendQm coniicias, nec pngnare eam de- 
Bcriptioiiem , quae erat Marldandi sententia, com t. 14. ad 
antra. Qoid enim arborem illam proxime antrum sitam fingi 
vetueril? Valgo tamen BnrmaDDnffl Becali ex arbore per 
awenSox^v pro ex silTa dictum interprelantnr. Et habet 
ea explicalio, quo se commeodet. Qnamquam ad El. III, 22, 
33. non debiiisse eos prOTOcare certum est. Vid. enim conm. 
ad e. ]. Rectiiis coDtoleris IV, 4, 4.: MuKaqne natiTis ob- 
slrepit arbor aqnis. 

V. 17. hic. Mala eslFraterii correclio hinc, qnaeper 
editiones Tulgala in lacobi qucqne librum, ipso credo no- 
lente, irrepsil. Sed hic recte in libris mss. „Noa hoc fonte 
aut liac sede", ait, „sed allero illo, quem Phoebns deinde 
y. 25. deaignal." Illud alterum igilitr quamvis de senten- 
tia nihil mutaret, allegoriae tamen eTidenliae delraheret. Et 
recte iam Lachm.- resliluil, quaioTis qnod huc affert I, 7, 9i'- 
„Hic mihi coDleriturTilae modus; haec mea fama est" haud 
prorsns illud ad rem. 

T. IB- Fost rotis lacol). naiore signo interpnnxit, de- 
lefo altero, qnod t. 20. post Tirum positnm erat. Qno non 
■odo cbmpositionem sed Benteoliam male tnrbari censeo. Boc 
enim Fhoebum dicere apparet, oon magnlficis heroi carminis 
Tersibus, sed mollibiis elegiis et in uniTersum et apnd puel- 
las famam quaerendam esse Properlio. V. EI. III, 2, 8. II, 
84,57.111,3,49. coU.l, 7, 21sqq. De mollibns Tero pra- 
tis, quibns mollitiem elegorum epicae poesis graTitati «ppo- 
Bitam significat, T. Q. F. II, ti. s. IV. p. 176 sqq. Prala 
autem Mova<i>v Xsinwva inleltigo, <te qno Aristoph. Raii. 
1334.: iW ^tj Tov avTov 0()vvix<p XEifiaiva MovatSii 
U(}dv off&eltjv dQinbiv. Himer. Eclog. X, 13. p. 169. : — Saa 
)Mova&v le xai 'jinollwvog XetfiiSveg pqvovaiv. Add. 
Pindar. Pylh. VI, 1. Oljmp. IX, 39. Platon. lo. T. IV. p. 187. 
8ip. qubs Idcos mihi siippedilat lacobs. ad Meleag. ep. I, I. 
UI. 18 

n„jN.«j-vG00glc 



SftO CommenUiiiis in Prop. 

Au. Br. T. I. p. 1. Aniii. laeobs. T. VL p. I. Hoc etiu 
perlinet MaDilii tocus ad £1. III, 1, 17. cilaliu : Inte^a qnae- 
ramus rorftDte< prata per faerbaa. Ad olteram rero meta^ 
phorae partem a curribDg repelitam naxime facit iacerti 
poetae, qnem laneu CaUimachnm fuisse ibidem Buspicati ta- 
nus, dictum illud: t& fi^ Tiareovatv iifia^at za orei^eiy 
— Dude Tulgo iaiB acceptam translationem Dion. Ualic. U. 
p. liM. 49. expreuil: JtetQaaofiai lsyea> — ovds xoiva 
ovSs xp9-t](iaievfti*a ttav n^oxi^uni.. Gurm enin t^- 
bentem nodo Muwm modo poetam ipsun tngi eodem loco 
obEerTaTimos ; eademqne meiapfaora t. 21. redit, ne illic iam 
de naTigante sermoaem esse ex v. 22. coniicias. Poema 
enim Tel eqtio peruici comporatur (El. II, 10, 1.), Tei qufr- 
driffia Tectorem rapientibns (111,9, 57 sq.). Add'. comm. ad 
T. 39. Sed optimam hDins loci interpretatiooeM , qua alia 
quoqne carminia pars (v. 26 sqq.) illastratur, e Nemesiano re- 
petaa, baud inficeto poeta, niii loquacitas nocuisset. luTat 
omnem locum exscribere, sed purgatam olceribns, qnibui li- 
brarli eius faciem dehooestaTerunt, t. 5 sqq. : 

CiwfnNM^ mUii «atiii f ocuIa \omliM alamno 
/n^eril H lait compo* mclnfur Bp«rlof 
JmpanflqiM tHj^a vatem retttielfiM cor^mbli 
ImpFicilum dudlque per nuin, qun toXa nuflfunm 
Tritn rolis. lutinl nurnlo procedtrc curru 
Et fi«rere de«: virldo m ire per htrbat 
Itnptrat: intoclD premimu* VMli^ mu*co 
Obvin Calliope, faciei iiuiglere orata 
Complacilo, ruribuj qua lucenl aroilii fulct*. 

T. 7. scripserant ingnm Tali scillcet, n( inmentum Apol- 
linis poetam facerent, cui ipse raQdo deus pocola Gastalia 
propinaTerat; posl t. II. antem Pilhoeoi alinm intrusil buio 
argumento alieDum: „£t qoamTis cutsds se ostendal tra- 
nile noto."' 

T. 21. praescriptos eTecla est pagiua gjroi, 
' „Sie Lipsins et Scaliger ceteris nimia secure probantibos. 
Qnis enim ita locntns est CTehi gyros pro ex g^ris, vel 
exlra gytoat Fotior est scriptara librornm: praescripto 
seTecla est p. gyro." Haec Lachm. rectiseime. De nOTia 
enim Tocabuliimra formis a Prop. Tel ad aliorum analogiam 
inTentJs Tel apnd iilnm certe primum obTiis cf. Q. P. U, & 
8. m. p. 16S. Ceterum hmns Tersus metaphorara etian ad 
anlecedeDlia pertinere ipsa tox gyrns docet, in eqaestribiu 
exercitiis propria. Gf. Interpp. ad Tac. Germ. 6. Ond. Amorr. 
III, 384. MarltlaDd. ad Stal. SiIt. p. 27»-. Aperta translatio 
Cic. Off. I, 26.: Homines secDDdis rebns effrenalos sibi- 
fue praefideatea tamquam io gyrum rationis el dfctrinM 



vGooglc 



Beg. m, 8. 261 

iaci oikorlere. Hinc aestimftoda Gie. de Orat. 01,. 19.: Ez 
iDgeali quodan oratorem immensofae campo iii exigaam 
sane gjntm compellitis. OTid. Rem. Am. 398. ; gyro carre, 
poeta, tao. Slat. SilT. IV, 7, 1.: ingens opna in mlDOrei 
(Erafo) coDtralie gyros. Gelemm, qnod paginam, DOn 
Ipsaoi poetara, gyro sGTectam esse ait, cf. comm. adll, ^,87. 

T. 22. NaTigationi poeticam conparare antiqnnm est. 
Ex nostro hnc pertinet III, 9, 3. 35. Ab OTidio deinde ds- 
qae ad taedinm Iritnm simile. Vesligia prima ni falJor apnd 
Pind&rnm soDt Olymp. XIII, 49. (68.) : iyra 3i l'dtos bv xotvt^ 
a-rcelelg. Pyth. IV, 5.: Moiaa, Jteaoidataiv o^EiX6/.i£vov 
IlvS-avl z av^Tis oipoy v/ivoiy. AAi. Pytb. II, 62. 
Hem. VI, 29. 

T. 27. De antris, gratis Mvsamm et Nymptaram domi- 
ciliis omnia doIb sudI. Gf. laterpp. ad Hor. Od. III, 4, 37. 
Stat SilT. II, 253. IV, 6, 31. Martial. XH, 11. OTid. Mel. 
HI, 157. VIII, 561. X, 692. Fast. U, 315. Hic famea afflxi 
lapilli iDdicare TideDlur, poetae cinsmodi antra MDsarnm 
ob ocnlos Tersata esse, qnalia in domibiis diTilom fixis arte 
pumioibus naliiram Imitanlia extrni solebaut. Illa certe snnt 
HI, 2, 12. operosa antra, de qnibns Plin. N. H. XXXVI, 
42.; „Appellanlnrquidemita (pamices) et erosa ssxa in 
aedificiis, qnae Masea Tocant, dependenlia ad imagineni 
gpecas arte reddendam." Unde poslea emblemalis tesselalis 
nomen masiTam upus haesisse, Teri non disslmile est. Hn- 
ins sine dubio geaeris imitalio erat illad „mnseum ex mar- 
garitis, in caius fasligio horologiDm erat," quod Plioio teste 
(N. H. XXXVII, 6.) in triampho Ponlpeii cum aliis pretiosis 
flmamenlis circnmferebatar. 

T. 29. £rgo. Lachm. praeter necessltatem hic addit. 
Nec tamea ergo pro deinde positnm censemas, sed id qnod 
proprie significat rcTera; periade Igitur est ac si dicat: 
Conieceram Musas libi fnlnras: enTero ipsas. Eadem peni- 
tus significatio Horat. Sal. II, 6, 70. Hinc demnm altera nata, 
qua idem qnod igitnr sonat, Et tamen est, in qna sic qao- 
qiie haeream. Nam et Masamm imagines hic, ubi mox ipsae 
Musae comparent, falsse et singnlarem imago, cnm nisi La- 
tlDlIas, tamen Properlii cerle proprietas dicendi plnralem paene 
flagilet, non iniuria aliqnis miretnr. Quapropier Ternm nuDC 
paio, quod Eldjliios coniecit, etiam SanleDio ia litteris aiss. 
probatum: Organa Masarnm. Tum detelo post pamici- 
bas inlerpuDClionis signo omnia enumerata Tidebis masicae 
instrnmenta, ex antro suspensa slmnl cam Sileni imagine, 
<[aam personam pula tcI oscillnm, qnole taeniis ornatnn 
ister Tarinm apparatum mnsicnm tcI baGchicnm passim in mo- 
18* 

n,,jN;.,i-,Gt)0^le 



SA3 CoiDffiieqliidiHi In Prop» 

■nneiitis antiquia coupiciiins. Cf. Mus. F. Gl. T. V. tab. 18a 

Mnller. Archaeol. p. 510. n. 4. Pausati. f, i. 7. Alhen. XII. 
p.533.C. De cutlii anleni Musarum et Bacchi couiuncto uota 
suDt omnid. Cf. tamen ad l<;i. II, 30, 38. IV, 1, 61. IV, 6, 
76. III, 2, 7. Keil. (p. 31.) longius coAi. miigiis reliclis 
nec causis adilicis, unde tam vulgare Tocabulnm a librariis 
temere muUluin essedenungtraret: Circum pro Ergo scri- 
beDdum C0Diecit> 

T, 31. mea Inrba. Lachm. malnit g«a tnrba. Qnod 
post gen. Veneris vehementer languerel. Mens eat a me 
amatus, mihi carns. EjUmplis lexica abundant. 

T. 33. UiTcrsaeqne novem. Burmaonas ex nno Go- 
loliana, nnllins pretii libro: Et diversa novem. Absnr- 
dnm autem ({HOd ad eam scriptnram confert Virg. Aen^ V, 
166.: Qno diversns abis? et VII, 150.: fiues et lilora gen- 
lis Diversi explorant. Hi euiDi loci prorsus contrarium, 
oplimumqne esse quod libriJntegri tuenlnr, declarant. Adde 
Georg. IV, 432. : SternuDt se somno diiersae in littore ptio- 
cae. Diveraa rura optine illnetrea ex locis ad t. 18. 
ooUatis, Neqne enim nodo pralis poesis coinparalur, nbi 
Bponte flores (i. e. CMmina) veniant, sed agris, qnos coli 
oportet. Ad haoc potissimum metaphoram perlinel Pindar, 
Pjlh. VI, 1.: 'EXiKWfcidog 'j4^Qodi.Tas aQOv^av ij Xa^i^ 
%(ov avanoXL^ofiEV, Nem. VI, 3i. (55.): HieQidoiv 
dgoraig SwaToi reagex"*' nolvv lifivov. X, 27. (49.): 
BJoiaaial-^' ediait aQoaai. Add. Dissen. ad Olymp. IX, 
. 26. qni conferri inbet Monk. et Valckeuar. ad Eurip. Hip- 
pol. 72. Dona igilur t. 34. snat flores varii, coronaeqoe 
inde sertae, inter quas qnod t. 85. etiam ipsa caruina 
aptare fidibus dicitur, non accusabis allegoriae varieta- 
tem, qna proprium traoslato de industria miscere poetae so- 
lent. lUam vero loculionem nihil significare qnam carmi- 
nls Tocem cilharae sonis accommodare certum est, 
ne Burmanno credas, qui coU. Nemes. 90. fidibns ablati- 
vun esse censel. Nam plane ad noslrum exempium Horat. 
Epist. I, 3, 12.: fidibnsoe Latinis Thebanos aptare 
modos stndet — - 

T. 37. dearum. Meliores libri omnes; et retinni, q^am- 
Tis non juelegans hic Heiniiani inventum, sorornm. 

T. 38. Galiiopea. Cf. ad £1. III, 2, 14. 

T. 39. De curribus poelatum diumas ad t. 6. Recte 
anlem cjcnis Tectnm idco fingi inlerpretes perspexemnt, qnod 
ea avi Venns qnoqne in curribus utatar, coU. Stat. SiW. I, 
2, 42. Horat. Od. IV, I, 10. III, 28, 15. Neque aliter Amor, 
coius oloribus Tecti imago exUt in piclniis Herculanens. T. IV. 



vGooglc 



Eieg. ra, 3. 263 

p. 40. BaiT^. Dabilo anten &n O^dio noater locos obrersa- 
tD3 siC Amm. III, B09.: Lnsas habet finem: cycnis descen- 
dere tempns, Dnxerant collo qni iaga noslra aoo. 

T. 41. 42. Oplime de his rersil^ns restitneotlis meruit 
Lacliin., qui et Nil et praeconia ex optimis Libris reddl- 
dit el egre^iam lani Douzae coniectnrara Flare in ordinem 
recepit. Falso tamen primam ad illam tpQaatv, Hil tibi 
sit, pro quo Fruler. Nec tibi sit, Fasseriit. all. Nl tibi 
■it reposneriiDt, comparalis IV, I, 142.: „Nil erit hoc" at- 
qae adeo II, 13, 8.: Tddc ego sim Inachio notior arte Lino, 
Immo ad senlentian idem est, qnod £1. I, 20, 13.: Ne tibi 
sit — adire, vel Tiball. IV, 3,3.: Nec tibi sit dnroa 
acniase et peclora dentea^ Virg. Eel. X, 46.: Nec sit 
mibi credere. Tibull. I, 7, 24.: TnnC mihi non ocnlia 
■ it timnisse meis. — Eadem Terbi snbslantivi vis est III, 
14, 30.: Nec digitnm est — insernisse. AHa invenles 
apnd Rnddim. II. p. 227. ed. Lips. Idem igitar fere signi- 
lleat qnod posse aat debere, at, cnm negalio aocesserit, 
Optativo modn, ut nostrnm ^moeg&n", mox optantis 
est, mox Tetanlis. In hoc tamen minime haerere debebant 
crilici, qiiod uihil hic adverbii ratione pro stnplici hob 
vel ne positiiai est, iisu perqtiam vulgalo. Nam flere, qnod 
non tentandum erat JGI. I, 10, 10-, hic nbi de fortissimo earr 
ininum gemere cornnum sonitui comparalo agitur, ferrl ne- 
quaquam poteat. Ne de immani fleta dieam, qai oorDn 
edatur. Coutra flare aplissiraum, quod iam Bnrm. cell. Virgi 
Georg. II, 539. Tibuli. II, 6, iO. tuitus erat, exlra omDem da- 
bilalionis aleara ponil Marlialis locus a Lachm. cllalns XIII, 
3.: At quam vicluraa poleramns pangere chartas, Qnantaqae 
Pieria praelia flare luba. Pnlcherrima autem sie effici- 
far figura, quam iam inde a t. 40. orsam tolies ia PropertiO 
admirali sumus, ad evideDtiam pariler et ad brevitatem di- 
cendi efficax. Ipse enim poeta inleresse rehns, quas canit, 
atque adeo efGcere eas fingitur (vid. Q.^P. 11,6. s. II. §.26. 
p. 157. ad II, 1, 5 — 10. II, 34, 63.); ipse ad arma voca- 
tur (40-) el quamvis iam (t. 41.) celebrare potlus clhs- 
slca bella dicalur, nen tamen tihiis vel eithara ludit, sedipse 
comicen adest el fera murmnra clangori bellico miscet (haeo 
enlm „praecoDia" snnl; praetoria a Ueroaldo est). Vi- 
des igilnr hic quoque oralionem fignralam cnm propria egre- 
gie allernanlera, n^ inventioite lascivienle simplex senteDlia- 
ram perspicaitas taboret, et intellectus perdatur. Qua de 
arte cf. Q. P. II, 6. s. II. §. 27. p. 147. Hac vel iDsoIeo- 
tior Terbornm slruclnra facil, qaa ex Terbo flare, vel adeo 
clngere, percontattonem illaiii t. 48.: „Ant qnibns ia cant- 



jNGoogle 



304 Commentariiis In Prop. 

pis proelia — iteBt" leetere — vUetor. Rerera eiiei. en» 

Jropria iUoritpi Tenniia ■ententia hacc lit: Noti res 
ellicas deacribere — hanc polios qnam verba speclani 
nata avverni' ennatiatnn addil, quod in oratione pedeslri nisi 
ex. Terbia declaraodi pendere noa possit Gf. Q. P. II, 6. 
5. n. §. 28. p. 156. coU. ibid. §. 15. p. 130. Plara dabi- 
BQS ad IV, 5, 35. Alia vero hnios loci Tirtus haec est, qnod 
cnm meloaymia iUa metaphoram arte pertextam videmns. Cin- 
gne entm — Marte nemns Aoninm itTe Musanin dlci^ 
i. e. arma et bellum ipsnm in poesin inferre hninsqne molli- 
tiem strepitu dissono perdere. Atqne translalio illa, siTe ma- 
lis, aUegoria perie quidem facilis; of. qnae de Masamm 
nemore dixjmus ad El. UI, l, 2. Duplicis Tero Agnnte ele- 
gantiam illam m dixerim cni alterins poetae ioco conferaa, 
oiii is ett Meleag. ap. Bmnck. 2. Anthol. P. p. 607.; 
Ilayxaenoi' aoi XvrtQi, jm»iiQfioar f^ttgl T^vyijaat 
naldaiy av^os^ Eqwg, V^;i;(isoETq; axdpayoy. 
Floren enim pneroram meisnisse, nnde coronam ne- 
cleret, ii dicitur, qniftorentei pneroacecioerat Ge- 
terum cingere bic, qnod nos dedimua, an tiiig^re legen- 
dnm sit, non codicnra ancloritate, qnae in tam araMgnis lilte- 
ris nulta est, sed gola interprel&tione disct.ptatnr. Ego Tero 
„tingere Marte" — quod esael „crnore implere nemns'* 
iii re tam alrocl nimit tenne Tocabnlnm crediderim, cnm tin- 
fere gladinm Tel Testem sangnine reete dicatnr: cam-' 
pnm Tel adeo nemns pnlide. Haec enin flnont potinSj 
qnam tingnntnr. 

T. 43. 44. Proella — itent qnid Ax, tid. ad EI. 

m. a, 2. . 

T. 45. SnoTO egregium est Italomm inTentnm, qnod 
primns Beroaldns in ordine exhibnit, commeraoratnra tamen 
iam a Puccio. Certi popuU nomen deiiderari, nisi eximie 
laDgnidns lit hic Tersus faturns contra tam fortia argumenta, 
fualia antecedentibns contiaenlnr, manifestnra est 

Y. 48. Nocturnae — ebria signa fugae. „Ama- 
tornm a riTalibus Tel raaritis fugatorura." Kuin. peasime. 
Aperteenimpoeta InditinTerbisambiguis: coronati, signa, 
faga ferire, escantare, el eit suavissiraa faciaomra bel- 
licoroB naqiffdia, qualia II, 1, 28. deacribuntnr: Siculae 
clastica beUa fugae. Igilar ebria sigaa (de enaUage ad- 
iect cf. Q. P. U, 6. s. U. §. n. p. 144.) nocturnae fu- 
gae snnt epoUa al) ebrio amatore Boclornii rixis de pnellii 
recepta, „anl pignos ereptum lacerlis aut digito raale pcrti- 
naci." Talet exoTiat Veneri dedicatas Tidet apud Hedyl. 
Anlh. FaL p. 117. Ann. Br. T. L p. 483.: naii»9vifav 



■vGoo^le 



Ei^. lu, 4. a«s 

^y^a lAqivifa no&tav, advdaXa, xai ftaXaxai fiaatiav 
ixdvficntt liixQttt, ^fivov xat axvXfiHiv twv TOte ftaQT£~ 
Qia, Rarens aatem corouae et carniiDa poslibus affixa 
tropaea suat amicae. Gf. £1. 1, 16, 7 sqq. Fnga aDtem anl 
de vera fnga pDellae proelia amatoria recusantis accipien- 
dan, «Dt de iDmulln tolibDB pngnis nOD alieno. Cf. £1. IV, 
8, 5& — 66. et ad U, 7, 15. Unde simal epigramma Ascle- 
piadis {Jtkih. Fal. V, 202. p. 117. T. f. p. 142. lac.) illa-: 
stratnr, ubi t. 4. cnm Terba ndXtov aQtt (pqvcaaofiivatv 
apertam naQf^Siav yersas Callimachei Laiacr. Pall. 2. con- 
tineat, kaneQtvol naXaiy vespertiiii eqni, quin ad im- 
probas istas coitns fignras referendi sint, dnbitari non poiest. 

T. 49. excanlare. De praestigiis Teneficornm Bronkh, 
dnce inlerprelaotur, qmbna fruges ex agris alienis elicinntur, 
cgo vero ee, qno melaphorae ratio dueebat, seciitus de sa- 
Cro illo carmine, qu« di) ex nrbibus bostiun evo- 
eari credebantnr. Qna de.re vid, Seren. Sammonicnm ap. 
Macroh. SalurB. III, 9. Verr. Flacs. ap. PliD. XXVIU, 2. LIt. 
V, 21. SerT. ad Virg. Aen, B, 351. 

T. 52. Fh.ilelaeam aqoam, foDtem ex qno PhUelas 
\wuvnX, esse sigDificaTimui ad £1. III, I, 3. Qnod nisi hn- 
iu carminis t. 6. certissimo argumeoto confirmetur, dubitare 
possU an Philclaea aqna aUa translatiooe ipsa carmins 
Philelae intelligenda sint. Sic certe 'OfiriQixav i^svfia 
<epigr. dSeen. DXIX. Ann. Br. T, UI. p. 260. Anlh. Gr. T.IV. 
p. 227.) in carmina sna derlTosse Stegichorus dicitar. Sic 
Bimillimnm fbret nostro Ofid. Amorr. III, 9, 2f>.: Adiice 
Maeeniden, aqaocen fonte perenui Votnm Pieriis ora . 
rigantur aquia. Cf. lamen ad El. IV, 1, 59. Celernni ' 
Fhilelaens Teram ottribuli formam esse, non, quod adbnc 
in Bornanni editione faahelor, Fhileteas, aaaa nemo nescit. 
Vid. tameo Bach. Philelae Coi rell. p. 1. d. 1. Idem Talet 
in adi. Tegeaee t. 30. quod lerbuB Tariia nodis corm- 
ptniB libri exhibeat 

Elef^la IT. 

Anttm ab U. c. 732. hanc elegian sihi poacere demon- 
itraTinns Q. P. I, 4. p. 13. 

t. J. De diiino Angnsti nnmine dixinus In libeUo do 
diis Palr. I. c. 20. p. 47 sqq. 

T. 3. Valgo: Magna Tiri merces. Qnod cora absnr- 
dnm esset, Caesarem modo deum diclum, iam lirum appel- 
larl, Heins. Tiae coni. qnod a Broukh. Burm. all. receplnm 
est Sed optine Lachm. inlerpunctione subTenil coU. t. 7. 8. 

T. 4. svb tna iura flnent. Interprelor: Snb Ivam 



vGooglc 



266 Commeiitaiiiis in Prop. 

ditioDem Tcitieiit. Nam iora tna finn dicvntar, gatL' 
qoa valent iara taa. Gf. ad £L IV, 11, 3. Recte aatem 
proYinciae el popali Tenire (v. 5.)i flamiDa flnere sab 
iara dicuntar. Neque igilnr propter y. 3. Lachm. sub saa 
iara Broalih. obseculas repoaere debebai, quam debitam 
ditiouem ipse interprelalur, tf^o quid ret sit noii iatelligo, 
l)e personis enim aTiomooififj sabila mulatis a Ptepert. cf. 
Q. P. II, 6. s. a §.5. p. 115. * 

T. 5. Sera, sed Aamaiis veniet. Nicol. Heins. docle 
quidem et eleganler: Seres et A. yenieDl, qnod eetlatim 
exinde ciitici ariipDetant, Lachm. primus repndiatit. Recte; 
sive eaim (ut t. 16.) interrnplam esse Terbgram arabitnm, el 
ptoTincia cnm terra arlius iiiDf^endnt» , giye ad proxima 
referri eam vocem Terbumque yeiiiel DOlissimo altraclioniB 
geuere (de quo Tid. Q. P. II, 6. p. 139. §. 19.) praedicalum 
seqai censes, saha res erit et oralio Latina. 

T. 7. Olim CDm plurimis interpretam alloqui Propeniam 
proras, nl t. inBequenti equos armigeros credebam. 
Nec cerle inauditam in noslro tanlam sermociaalionis Tarie- 
latem aut iUam ftQogoinonodav Q. P. I. 1. §§. 4. 5. docni- 
nuj. Ad ae id quidem absonum, quod ipsae prorae vela 
dare inbentnr. Multa enim id genns eaqoe etiam insolestiorft 
eoUegimua 1.1. §. 2S. p. 153. s. f. et p. 154. Adde ad £U 
IV, 8, 76. 

Mnnns t. 8. Inm interprelandae erant exuviae cor* 
ribns et eqnis impoiitae, lam Tero reciius coire omnia in- 
telligo, si inperatiTi hi atque t. 9. et 10. poaili ad com- 
■uDe subiectam referantar. Nam non modo siraplicior sic 
erit omlio, sed etiam scrtipalus ille, in quo iare haereas, re- 
moTebitar, quod hic anle iDceptum betlum eqai trinmphnm 
ducere iubeanlnr, praesertim cum et anlecedentibus et inse' 
qaenlibus Tersibus adhuc in expeditiouis apparata et in 
ominibus poela Tersetur. Posiea dennm quam suae glo- 
. riae cladisque piandae ut meminerittt mililes adhorlatns esl 
(10.), precibas ad deosi^fnsis (11. rz.) eTentnm fanslum optat 
potius, quam aoimo occupat. lam Tero, com qui sit ar- 
migereqnns quem mnuere ducere milil&tnri iabeanlnr, 
inre quaeras: firoukh. de equo phaleris Tariisque iusigniboa 
orualo inlerprelalns esl, qni offerri imperaiori in bellum pro- 
fecluro solitus esset, tesle imprimis usus Lips. ad Tarit. An- 
iial. XV, 7. (de Milit. Rom. III, 7. cui assentiunlur Hardnin. 
ad Plin. T. II, 48. Ueios. ad Valer. Flacc. III, 13.) At ille 
ceteris quidem locis aihil aliud, qnam dnces Romanos eqnis 
fflagoificenllus exornalis, interdnm eliam insignia eomm ho- 
norom geslantibos, nsos esse demonstravit, Dioi^sii Tero HaL 



vGooglc 



Elee. 111,4. 887 

1. X, 24. hoo amplins, legato» Qnintiam GincfDiiatini ali araln 
ad diclatarBm vocaotea eqnos phaierarlos cuin rciiqno appo- 
ratn addaxisse. Sed nec crcato iamdndom magistralai, qoa- 
iis liand dnbie Angustas erat, et in bellnm profectnro enoi 
Iionorem pnblice tfibnlum esse, iade seqailor, uec cnr inter 
aiios eqnos beilatores hic praeciptie armiger diceretar, 
Brouiih. declaraTil. Quare gratias ille forlasse nobis habe- 
ret, si locam ei a prioribus VY. DD. iieglectiim nobis iiceret 
iadicare LiT. XXIII, 14. obi populi sntTragiis M. Innio Per* 
Bae dictatori equam escendendi ius permitlitor, Sed eam 
«ne dnbio formBlam solemuem faisse, qna lege cnriata 
JDperium diotatori tribaeretnr, dooti eius loci commentato- 
rei eficisse Tidentur. Nec uformnla in alio magislralD lo- 
cnm babere poterat qnam in dictalore, cnisoli, nisi iu bel- 
Inn ituro, eqno vehi oou licerel. Cf. Plntarch. Fab. p. 17fk 
Zraar. VII, 13. Ulnt est, de eqoo imperatoris hic agi, duI- 
Ins eorum looorum eTincit. Itaqne' variis Goniectnris hunc 
Tersnm adorti snot, tamea, ot nobis Tideiur diva Crilica in- 
fila. Nam Burmann. palrnns pro dncile — discile re- 
posilon ne sno qnidem nepoti probare polnit; qnis enim so- 
litum munus disci ab equis ferret? Nec tameo ipse Iiic 
felicins: „sumite mQons" lentabat. lacobsins adeo, cui alias 
aemper Veneres arridere solenl omoes, cludite prOposuit, 
scilicet nt equi iam exlremum belli laborem adiisse tide- 
renlar. At verum, ol saepe fil, in medio positum bic qitoque 
lODgiua evagantes fugil. . An nemo VV. DD. repnlaTit, certo, 
, heque hercle parTO. (Dion. Ual. VI, 13. p. 351.) nnmero 
eqnitum Romanomm, qni slipendia facerent, eqni pre- 
tium e pubiico solntnm esse, eumqne eqnum pnblicum 
optimo iure mnnus reipubl. a Prop. dici posse. Qua de re 
alias uberius exposituri, hic solum hoc monemns, ne quis il- 
Ind SerTii institntum (LIt. I, 43, 9.), qnod lihera republica 
semper obliDDisse coll. LIt. Y, 7, 13. Polyb. VI, 59. I'i. 13. 
Cic. de Rep. n, 2. Dion. Halic. VI, 13. p. 351. LIt. IX, 46. 
XXIV, 18, 14. XXIX,37. XXXIX, 44. Nieb.H.R.Lp.452sqq. 
Valer, Max. U, 2, 9. cerlum esl, Angusto iam principe exo- 
luisse credal. Nam aetate eliam mnlto iuferiore, donec ordo 
eqnesler Romae manebal, eqno publico transTectos Censo- 
rem et in pompa Id. Qointil. equites ciim alinnde (Sneloii. 
Aug. 39. Pers. Sat. HI, 29.), tum ex Insrr. Gnil. 1026, 4. 
Orell. C. I. n. 3052. DIIS MANIBUS SBX. GAVL SEX. 
P. VIX. ANN.XVL EQUO PUBLICO THANSVECTUS EST. 
couslat. Unde in eqnestrem ordinem ob bene merita 
ascitos — equo piihlico ornalos yt\ honoraloa 
dici io lapidibus inscriptis vsqne ad extrema (enpora iDTenl- 



vGooglc 



988 ConmiflDtuias la Prop. 

wm. CX. OrelL I n. 804. 313. 1229. 3457. 267a — Mn- 

nas eqni luiteiii pro equo moDeri dato prorsas Proper- 
tiaDnm eit (Q. P. U, 6. s. U. §. 28. p. 149.), ne forle in 
eo haereftS, qaod mn&Ds dscere parDm LatiDDm Tideatar. 
' Fortasse tamen magis etian proprie Terbara illod ducere 
positnm eaae apparebit, si qaando sorte dnctum equum 
pnbiicnm demonslraTerimns. — Omnes igitar Propertius hic 
alloqnitur, qDibascDnqae eguam pablicum in belluni dn- 
cere licebat 

T. 9. clademqne. Itali cladesqDe. Sed illnd re- 
ctias; nnam enim claden apad Garras iotdligi eerlnm est 
Nec talia angendi hic locns erat. Haesit tamen alterum inde 
a Regiensi in enDibas edd., dvnee Larhm. expnlit. Getemm 
flgnra illa, qham ^ diii Svoa' Talgo appellaDl, qnaBTis sa- 
tis familiarem et aliis poelis el Virgtiio, rarissiUam tamen JB 
Fropertio esse Q, P. 0, 6. s. II. §. 28. p. 150. demoDStraTimas. 

T. 11. sacrae — Vestae. Recte et docte; qnamTis 
• acros deos dici ad El. III, 1, 1. negaTerimas. Atqai Ve- 
sta eadem est, quae fatalia lamina. „NeG tn aKnd Veslam 
qnam TiTam intellige flammam" Orid. Fasl. VI, 291. Dion. 
HaUc. 11, 11. 

T. 13. oneralos — axes omnes codd. Aate Ladhm. 
tamen onerato axe Mureto obsecnti Tulgo reposBerant Cf. 
Q. F. U, 6. 5. U. §. 13. p. 125. 

T. 16—18. spectare — Incipiam — ■ legam, Tela 
— el — sedere. De Terborom structura audaciori cf. Q. 
F. U, 6. s. U. §. 10. p. 123. Add. Lachm. ad b. 1., qui ex 
■oslris poetis Tersicalos aliquos in oampajalioDem bjperbad 
adhibet. Magis Tero rairnm, qaod ne TulUus qaidem proprie- 
latis Latinae Tindex talia admittere Teritus est, dI de Legg. 
I, 1. init: Lacas qnidem ille, etbaec Arpioatiam quer- 
euB, saepe a me lectns in Mario, Gf. Nat D. I, 29. Ep- ad 
Fam. X, 24, 1. de Orat VU, 11. Ralb. EIocDtionis Rom. 
Fraecepll. p. 66 sqq. Non intellexit eam nsain Keil. (p. 39.), 
qui cnm non bj^perbati hoc esse geaDs, sed „ii)terruptiO' 
nis" (illad dicere Toluit: interieclionis, TiaQev^eaews) 
crederet, plurimis quae ad ren non perlioerent exemplis 
congestis, tandem sic transponi Terba iDssit: Qaa Tid. — Ad 
Talg. — Tela fug. — Et snbt. — laqDe sin. — locipiam. 
Elcgans illa quidem per se Iranspnsitio: sed tamen vereor, 
ne dum id potissimDm agamDs, at qoam facillimns lectn poets 
fia^ ideoqne qnae Tulgari dicendi Dsui ofGciant, corrigendo 
laeTigemns: nobilem qaodammodo aeruginem atieramus, mnl- 
tanque de grata Ula elegantia demamuB, quam in maguis tI- 



jNGoogle 



Eleg. m,&, msQ 

tiA non solnm tolerare sed Umqnan impreisan dhiiihiu in- 
genii sigiUom admintri solemns. 

T. 18. Dnbitare pDssis, an veros iatelligas sub armis in 
planstris triumphalibus sedenteB, an tropaeornm imagi- 
nes Tictoriae loco positornm. Utriusqne enim usus exempla 
invenies ap. Viscout. Mus. F. Cl. Y. tab. 31. Alternm tamen 
lioc snadet Ovid. ex Fout III, 4, 104. : Slentque auper viactos 
tmnca tropaea Tiros. Ceternm de hyperbato t. Q. F. p. l'ii. 

T. 2i. Me. Bronkh. ex qnibasdam non bonae uoiae 
eodd. M i. „Optime, nisi io libris nelioribaa esset ^a lectie 
non minus liona w M e." Lachm, 

Klegla .T. 

Eodem fere lane, qnam inperiorem proximam elegiam, 
anno 732. ab U. o. scriptam esse docnimus Q. P. 1, 4. p. 15. 

T. 2. Stanl. Bnrm. patr. ad Valer. Fl H, 84. Stephan. 
in Thesaur. explicabaut: „non exercenlnr, quiescuDl." Qnod 
si Ternm esset, recte cnm Burmanuo Sec. posses comparare 
El. lU, 10, 5.: „ateiit aere Tenti." Ridicnle aulem idem 
confert ibid. t. 18.: „Iaqne menm semper stent tua regoa 
capnt" Contraria enim prorsns baec est seuteDtia, qna mo- 
oere significat Eadem Tero nostro loco proxima. Stare 
enim pDgna dicitur, qnum ab ntraqneparte aequOMarte 
decertatur. Hoc aperte declarat oosler £1. III, 3, 43.: Ant 
qnibns in campis Mariaoo proelia aigno stent; apteqne 
ad eum asum tachm. comparat Sil. IV, 276.: nedio stelit 
aeqnore pngna, et Graecnm e^tv, fit^viv, noleftov attjaat. 
Sophocl. Oed. R. 699. Thnc. l,- 23. Nec tamen ideo corrn- 

8tnm locnm ant Teram Heinsii coniectnram Sat mihi credere 
cebat, qnoniam scilicet hic yersns cnm primo esset pngno- 
tnrus. Aliod enim est pngnam Teram commitlere, alind 
amatorios lusus cnm proeliis el bellis comparare. 
Itaque cnm Facis denm Amorem Fropertius dixisset, recte 
tamen addere polerat, se qnippe cultorem eins dei lcTiore 
illa et ntnt dnra, inno.centi tamen belli imagine in ca- 
itris pnelJae conlentnm esse, recteqne pergit: „Nec tamen in- 
Tiso pectns mihi carpitnr anro." Haec enim, quae Tcra belli 
mola aiut, a se procul habere ee ait. Hauc senleDliam effi- 
ciea, ai in Terbis: cnm domina summam oralionJs vim po- 
sitam esse Toce significes. Eadem aulem plane opposilio in 
epigr. Antimachi (Ann. Br. I. p. 167. Anthol. Fal. p. 410. 
quod inter Callimachea relatnm a Ruhnken. ap. Bloml. n. 
LXXI.) esl, DOD prorsns recte a filomfieldio accepta: 



ji-vGooglc 



230 CoimaeBtarias in Prop. 

Tinxe fti9»a' £ii.riiat'Eyva}i{oio X&ojjftts 

KvnQi; tlg ViEiiaroc atvyvii xa^atjie /ietay; 
"Mvtid aai yaQ iQm-iet fif.i/i((toi, atte xai tiivuv 
TfQilien Xtti XQOiaitar 9rilL<iiavei's Siofioi. 

Vides etiim in comparatiODe atque metaphora res aina<- 
torias aima dici, sed re Tera bellum et amores lamqnani 
longe iliversa atqne ila contraria sibi opponi, nt quidqnam 
Veneri cum Marte negolium esse poela neget. Similem cau- 
eam loco a prioribns interpretibus paeae desperalo Tid. El. 
n, 7, 15. Apud Ladimannum autem Taram, ut ainut, libitt 
•ecnla eBt.< Nam cnm semel Tersa 2. parnm intellecto: sat 
esl scripsissel, eliam t. 3. pro tamen -— tastum repo- 
Bendum esse videbatur, ac deinde transiectia penlametris 4. 
et 6. aratur (t. 5.) et bibit (v. 6.) iu aretnr et bibat 
COrrigeDdum. At iategra omuia atque op^me cohaerentia, 
Bodo sic reputautem seenm poetam facias: Cnm bellis nibil 
rei mibi esl; nam aTaritiam procul habeo; nec diTilias 
cnpio (t. 3. 4.J nec Tcro etiam possideo (n. 5. 6.). Vana 
enim mihi ista Tideiitnr atqne inauia (7 — 10.}, qiiae periculis 
et exitio quaeruntor (11. 12.), nec tamen, ciim oblinuerisj 
perennia suot (13— 17.)- Itaque ego et seram morlem*(l8.) 
et quietam Titam pacis sludiis deditam esse mibi volo (19— 
47.), arma et gloriam aliis reliuquo (48.). — De audacl 
tnetoujmia bibit — nostra sitis vid. Q. F. 11, 6- p. 149. 
S. fio. Mira Tero discrepautia, quae atiquos codd. obtiuet, 
ire— dasse, unde Teuerit, N. optime docet; quo simu), 
qaod de eius cod. cum D. et llb. cognatione diximns Q. 
P. III, d. p. 236. egregie conBrmatur. Errorem autem 
librarii ea ipsa cognatione manifeslum quis cnra Burm. pafr. 
l&mquam iagenuum foelum Prop. supponere Telit? Nisi ia 
esl Kuinoel., cni ideo praeplacel, quoniam miser „TOcaba- 
lum proprium sit de iis, qui mare sint adituri." — Nec tero 
' 1)09 lacobo, qui miserum de quavis animi perturbatione dicl 
aunotat, plaue assentimnr, sed de iis tamen, qni propter Ti- 
lendum, ut ait ille, Tivendi pevdere cansas solent. Unde d i- 
Titiae, ambitio, aule omnia vevo, de qna iam Passera- 
tias dixit, avaritia — misera dicitnr. Adde enim -locia 
ab illo collatis Heiudf. ad Hor. Sal. I, 4, 26. Terent. Adelph. 
iV, 1, 6. Euii: m, 1, 22. Adelph. IV, 5, 64. Andr. 111.2,40. 
ibique comm. Benll. 

T. 7. Allegoria nolissima; nescio tamen, an ab Alexaa- 
driois primum ad Hesiodi narrationem. expressa et in nsnm 
communem diTuIgala. Gallim. frgm. CXXXIII. Benll.: Et 
os IIgo(ii]9svg knlaae xai 7itji.ov fi^ e| tTtQov yiyovag, 

T. 8. 9. cauli. caute N. el D. alii ap. Burm. can- 
Inm Hb. UlrumqueDon male; eltameD autiqua probo. Gau- 



vGooglc 



Eleg. m, 5. 271 

luB eBin non modo est qni sibi OByet, sed cni alter co^ 
yet. Hor. Ep. II, 1, 105.: Gaatos nominibus certii ex- 
pendere Quinmos, ubi vid. Scbol. et comm. Sclimid, Neque 
.enim lioc ait Prop., homioes iDCOiisideratos finxisse Fro- 
metlieum, sed pectori, dumfiuxiaset, parnm caTiBse: liina 
perversas cupidioes el cunas animi vias oalas esse. Fro- 
lepsis igitnr illius genus, de qua diximus ad El. II, 1| 2. 
Deinde i. 9. Pasaeralius cusi Gebhardo iu arce miduil, quod 
miro modo iu capite iuterpretatur, Al quid sit in arie, 
ad £1. U, 3, 42. docuimus. Recta animi tia deniquQ 
quae sil, nemo explicuit. Matuatus aulem est melaphoram a 
Sloicorum disciplina, qni diversas agendi rationes cum llnea 
Cnrra vel recta comparaTenint. Pers. Sat. IV, II.: rectun 
discernis, nbi inter Cnrva subit, lel cura fallit pede re- 
£u!a laro. Uorat. Epist. U, 2, 44.: Scilicet ut posseia 
corvo dignoscere reclum. Cf. Schmid. ad enm locam, qni 
eitat Sal. II, 6, 75. II, 3, 301. 7, 26. I, I, 107. Rhetor. ad 
Herenn. III, 2. Tanlo autem faciliua illud simile cessit, 
quanto magis in Tulgus accepta erat Tocis Tia significatio, 
qna idem quod ratio vel modus ageodi aooarel. Exem- 
plis lexica abuodant. lam igilurPersii potissimnm loco com- 
parato in hunc qiioque Tersiim allegoriam superiorem pro- 
ductam senlias. Hoc enim poela Toluit: Prometheus a qno 
l^erA omnia el ingeuia diversa homtiium sunt nala qnamvis 
eorpora bene disposnerit, in animis fiugendis, accnrata re- 
gnla, ad quam semel exacti rectam protinns Titae Tiam te- 
nerent, nti oblitua eal. Nunc (t. II, 12.), cnm animi via 
perversa ait, quid per Taria noa itinera et pericola sempec 
iaciari mimm estf 

T. 14. Scripsimns qaed aentenlia et nsos dictabat. Nam 
libromm scripturam: ad infernas — rates, dnplici, qnam 
Prop. IV, 7, 55 sqq. finxil rale Acbemntica explicare Lachm. 
frnstra coneloa est Reclius forlaase El. II, 28, 40. coatoleris, 
ubiT.comm. Nam anjmam anteqnam ad rates perreiieri^ 
Teclam eaae, quo iure dixeris? Et tamen iam t. 13. ad 
nndas perrenisse eam videmua. Gontra si Terara nobiscua 
cenaeas Schraderi coni. at, facile nnde librorum ermr .Te- 
nerit perspicias. Hi enim at praeposilionem rali, qnoniani 
olim pariter atqne coniunctio per t finale scribebalnr, accn- 
'satirum oeceisario sibi reponendura esse opinabantur, Quod 
vero ad significatio^era particulae eins pro sed post nega- 
tionem positae allinet, rarior utique illa in Propertio, neo 
tamen sine exemplo. Cf. £1. I, 6, 22.: Nam tua non aetas 
nnquam cessaTil amori, Semper ai arraatae cura fnil patriae, 

T. 15. Yictor ciua viclia — miictbitar umbrii. 



■vGooglc ■ 



2T2 Commfaitarias tn Prop. 

ScripBi qaod noii nodo oplimornin librorntn conseasns, sei 
ipsa LBtJDiltis contra unias G. illud miscebimur defendit. 
Qnod qui praelDlerDnt (i. e. usqne ad lacobum fere omnes), 
demonstrare debftbant, quomodo Tictor non Tictores, sed 
nos Tictores significare passet. An Properlios ae aolun 
Ticisse Indos glorialnr? Hoc vero ipsam Indis, elegans sane 
lani Gnilielmi commenlnm si omnes libri ant cerle optiml 
commeDdarenl, fortasse quibus argnmentis tnereris qnaere- 
res: dddc cnm hexanetrum versn breviori explicari appareat, 
Ingnrtham Indnm dicere immane fnerit. 

T. IB. acta, qnod omnis Neap. secla toetnr, qoam rera 
nt lex de illis codd. seqoendis a nobis scripta (Q. F. IH, 5. 
p. 236.), doceL Recte enim Lachm. adhibet III, 7, 30. : Isla 
per humanas mors venit acta manns. Al nollem eundem 
pro parca die snum iDventum Parcae die in ordinem re- 
eepisse. Nam Parcae diem falalem mortis diem pariter 
dici, siTO natnra venerit, siTe vi properatus, constal. Atqae 
eo ipso quem Lachm. affert Virgilii loco Aen. XII, 149 sq. : 



de Tnrno Inno loquitnr, qni neo morbo oec senio confe- 
ciQS, sed ense cecidit. Hic Tero apnd Propertium plane 
contrarinm eins mortis genns significari, eamqne hnins ipiins 
Tersus summam esse, qua antecedentibns opponatnr, in pro- 
cliTi est. Recte igitnr libri omnes: parca die. Dies 
enim f«m. gen. lempns est. Hoc igitur ait, morlem nt 
tardissime Tenerit, ntqne maxime hominnm Titae et dintis- 
sime peperceril, ita oplimam esse. Qno nomine eas mor- 
tes, qaibuE homo ipse „naturae Tias", at ait El. ni, 7, 32., 
anxeril, excipi sponte appareL Parcere aotem Titae cnm 
Latine recte dicatnr (of. Cic. N. D. III, 15. Nep. XXI. De 
Begg. 2, 2.), et rorsus in signtficatioDe contraria adiectiTa 
prodigDs et largns Tilae tel animae salis Tnlgata sinl 
(cf. Sil. Ifal. I, 225.: Prodiga geos animae et pro- 
perare facillima mortem, ibiqne Drakenb. Ror. Od .1, 12, 
38. OTid. Amorr. III, 6, 64. Stal. Thebaid. UI, 69, 602. 
Glaad. io Rufin. II, 183. Fmdent. neQi aiefp. II, 17.), quid 
Pronertium parcns simili ratione poaere TeloerilT 

T. 19. De allegoria cf. ad El. III, 2, 14. 

T. 2IV sqq. De modornm permutatione diximus Q. P. It, 
6. §. 7. p. 118. Neqae igilur ?. 31. et 39. ait Tel sint, 
qnod cod. optifflns qnisqne tnebator, tangere ansi snmus. t. 
deinde 27. exoriens, quem qddam solem esse Toluemnt, 
neno nanc ad Innam (t. 38.) referre dabitabit, ant t. 29. 
superant, qood Gontra usora Laliunm cnm datiTO Td abla- 

n„jN.«j-vG00glc 



Eleg. in, 6. 278 

tifoconianctam dODinari Tnlgo interpretaltutiir, alindqBui 
abundaBl Tel affatim adsnnt esse colL Virg. Ge. I» 
18» II, 331. m, 63. Tib.. IV. 1, 28. negabit. Ad eundem 
verBam comparant Virg. Ge. I, 462.: qnid cogitet hnmidns 
Anster. Addere debebtnt Pers. VI, 12.: qaid praeparet 
Aoster infelix pecori. Ferrbaebam deinde Findum falia 
Tbpssalicom interpretati >aot, cnn a parte EpiroticA 
Perrfaaebi Metanastae eam monlem incolerent. StraboIX, &. : 
'H 3i nivdog — nfog kamQoy HsdQfii^ovg Mstcmaazas 
ay^QiHnovg e/ovoa. Adde Flin. N. H. IV, 1. Patriae eorum 
eedes ia Aetolia snnt Gf. Stepb. Byzant. T..^»'Mr. Herod, 
ya, 195. p. 445. Diod. Sic. XIX. p. 681. Flin. N. H. IV, S. 
De T, 34. Teraqne eius iDlerpretatiODe cf. ad El. II, 15, 32. 

T. 35. serus Tersare qaid sit et qao tare dicatnr, 
disposaimaa Q. P. II, 6. p. 157. 

T. 36. spisso igne, pro qno magis aalmi cansa, qnan 
qaod ipse necessariam crederet, Ueinsios spisso imbre con* 
iecit, receplum exinde et nsque ad Lacbm. ed. Lips. per libros 
Talgalam — recte illostralnr a ManiUo I, 753. Gennaitic. 
Fbaenom. t. 256. 

Clleffta VI. 

De di^ositione Tid. Q. P. II, 5. p. 87. 

T. 3. Nuni ex Italornm libris recle resdtnit Fasserat 
Vestigia etiam Neap. serrat, anbigoo nlriasqae Tocis compen- 
dio. Cf. Tar. lect. ad El. UI, 5, 42. 43. 

T. 5. sine Tano nnntins esse. Fro bis Teri>is librsr- 
rii qnidam Itali excogitaTernnt : sine Tanis esse relator* 
obscnra taHlae discrepautiae origine. Hinc primnm ii^ Reg. 
expressam Tarias deinceps ediliones occnpaTit. meln aQtem, 
qued ne Lachm. qaidem expulit, inTcnlnm Hareti est. At 
iile totna disticbum aparinm credidit. Iniaria. Frimnm enim, 
qnod omnes aanties Tera referrenon oportei^ait: non sen- 
ait omnis hjperbati genere poetis Romanis perqnam Tulgato 
non ad nnatiUB referendum, sed ad subieclnm nlriasqne 
eDuntiati commane: serTus. Rarior hic utique in Froperlio 
VEus, nec tamea sine exemplis. Gf. ad El. III, 5, 27. ad EL 
IV, 7, 55. Q. P. II, 6. 8. IV. p. 173. At nec Properliun a 
CjDthiae serro, at sibi fidns esset, postnlare potoisse, nee 
Lygdamo qaicqnam metaendum fuisie, si, qnid agerel 
Cynthia, narraret. Mirum aane ar^meDlum, qnaai non plane 
contraria Propertias conditione servo poenam miuaretor, sl 
falsam narrasiet; si non, quod Cynthia ageret, TOre ex- 
IKWuisBeL Tam Tero ntiqne, ai ist gratiam domina enii poela 



jNGoogle 



274 Comiiientarlas io Prop. 

reiliitsel. illi magiinB malga metaenJam erat. Neqne igitar 
lacob,, qai ftUas quoqae recta fronle LacliiBanno obloqai to- 
relnr, argumenta ea ttmidins eTilana aliam interpretalioaia viam 
qaaerere debebat, at Ubrorum ancloritatem obHerTarel. Nam 
qnod timeos ille pro quamTis limeas .dictum ait, iam 
iare quaeras, quomodo serrus maiorem fidem celeris nnu- 
■ liis babere debeat, eliamsi malam eins lidei gratiam a do- 
mina iuiturns sit. Immo liio timor contrarium plane suaderet. 

T. 8. saspeasis — aaribus. A mulis vel aaiais me- 
tapboram ductam Kuiaoel. indicat. NecTcro liucfaciunt aus- 
Iieasi gradus, all. qnae Burm. CDmmeraorat. Certnm eat 
ftigaifiCari meutem. expeclatiOBe snapeneam. Quo de asa 
verbi cf. lolerpp. ad Virg. Aen. U, 114. VI, 722. Add.Flin. 
Ep. VU, 6, 14.: Suspenana expecto. Cic. Eamil. XV, 1.: 
Hia rebua allalia — elsi inleUigeham — noTaram rerum expe- 
claUone snspensos. Alia plurima lexica auppedilant. Uinc 
Tollas saspensns Cic. pro Gluenl. 54. et qaqd maxime 
mi bonc locum facil id. Brnl. c, 54.: Idem si praeleriens 
dspexerit erectos intuentea iudices — aot, at aTem caota 
aliquo, sic iUos videut oratione qaasi snspensoB leneri. 
Recle autem, quod auimi Tei poiiua hominis toUus est, an- 
ribua, quibns dicla audimus, tribuitur, nt U, 4, 4. U, 
25, 19. p e d i b a a, quod esl ennUum, Eadem igilur est tranala- 
Uo, qua pendere oarranlis ab ore aliquem dlcimas, at 
Yirg. Aea. IV, 70. 0»id. Trisl. I„30. 

T. 9. Sicciue ab ATancio Tidetnr esse. Primnm euim 
in Aldiuis legilur, oe Lacbm. credas, qui MareU eam Gouie- 
claram esse censet. • 

T. 14. Quae scrinia sint, BoetUgems docet Sabin. L 
p. 64sqq., ae cum Burmaono de thecia, qnibus UbeUi con- 
ilebaiilnr, cogiles. 

T. 22. Aeqnalem aolla dicet liabere domo (Tel: 
pallam — domi). Passerat.: El qualem uuUas discet 
Itabere demiu^ tbI nulla — domo Tel eliam Aequalem 
— ducere. iTOrTiU.: Aeq. anlla ducere ab arie do-' 
mnm. Markland. autem superiore quoque hexametro tentato 
fpro nnllo eoim maluit uno; cf. lamen Q. P. 11,6. s. IL 
§. 18. p. 136.): RiTalem ex illa dicor habere domo. 
Sanlea. in Ulterts mss. nullo — loco, acilicel „ul expres- 
seril Gallimacheum ep. 26. : Nvv S" 6 fiev aQasvtxt^ ^ipeiai 
m>Ql, lijs Si za?.atvt}g Nv(4g>i]S tug MeyaQioiv ov Xoyog 
ov%' &Qii)-fi6s." Burm.: At qualem nulla possit ba- 
bere domo. Gui ad aenlentiam simile Lacbm. inTentum: 
Aequalem nuUa cui eit babere domo. £go TCro non te* 
vere ageiidam bic ease duxi. Unum enim » iu qu« aUquii 



jnGoo^Ic 



Eieg. ra, 6. jns 

inre iaerere pouil, boc est qnod aeqnalis pro pellici) 
dicmB Bil. At idem Propertins IH, 8, 21. aequales kaad 
dnbie riTales dixit. Ceiera Tero sanissima. Nam ne in 
iavvdirf^ baereas, cf. Q. P. II, 6. §. 13. p. 125. et lacob. 
ad hnnc locnn. Ad id enim genns pertinel, qao dno oratio- 
nis membra es parle sibi oppostta sine cooiunciionibnB inxta 
ponontar. Graeci enim qnnm lalia ope parlicnlacom /j^ et 
Si ueelant, Ramanis qaibos illis Toculis carendnm est, qaid, 
^ nisi nt nuda pooanl enantiala, reslat? Cf. enim, qni de eo nsn 
egerunl Garaton. ad Cic. pro MiL c. 31. qai cilal Clc. Top. 
13. de Falo 8. de Div. I, 38. 11, 49. Rhetor. ad Hereon.IV, 
25. Demoslh. de Coroo. 55. p. 288. Reisli. c. ti4. p. 401. 
Reisk. Philipp. p. 118. Reisii. de liberl. Rbod. p. 192. Adde 
F. A. Woll. ad Gic. N. D. I, 9, 23. AaaU. litt. I, 2. p. 31& 
Aritt. Rao. t. 693 eq. Plat. de Rep. 1. p. 336. B. nbi t. 
Stallb. Flat. de Rep. III. p. 401. E. IX. p. .389. E. Menon. 
p. 86. D. il)id. p. 87. B. D. Pbaedoo. p. 88. A. lan Tero 
boc plane Fropertianam, qnod anoris nsns per domnm 
amautis Tel amicae tignitcatur, nt II, 24, 24.: Imprimis 
nna discal amare demo. II, 16, 22.: Atqoe nna fieret 
eana pnella domo. II, 1, 55.: Una meos quoniam praedata 
cst femioa senius, Ex hac dncanliir fiinera noalra domo. 
Add. III, 20, 9. II, 8, 14. II, 3. exlr. Haeci^Inr senlentia: 
„AUam ille amat; fidem lcTis rupit. Qnod enim negat, ss 
babere pellicem, qais credat, Cum tamen nihil commiserin, 
car me relioqueret? Magna sane ea impudenlia est" Cete- 
fum non oegem faciliug Terba ceesnra, si pro Aeqnalem 
ecripseris Alq. aliam, quod et lilleris simillimum et sen- 
teotia idooea a me qoondam leatalum nnnc confidentins iam 
Tirii doclis approbare audeo, poslqaam idem L H. Vossio 
in menlem Tenisse intellexi. Aliae enim proprie diconlar 
pnellae priatini amoris faeredes. El. IV, 7, 93. : Nunc le po>- 
sideant aliae. I, 15, 10.: Me neqne amare aliam — fa> 
esl. II, 22, 40.: Ul sciat esse aliam, quae Telil esse mea. 
Hoc cerlum, eos coniectaris snis operam, nl aiunt, et oleuB 
perdtluros esse, qai alienae puetlae commemorationen 
hoc Tersa elimineut. Nam in perfidia omnis Cynlhiae qae- 
Timonia Tersalur, ac, ne mulla, t. 25. i lla nullo pacta hnr 
beret qno referres, nisi hic iam Fropertii crim^n Tero nomine 
dicerelnr. 

T. 24. morte mea. Scallger meae scripsit, qni et hio 
et T, 20. Ennianum daliTum obtradere Froperlio TOlnil. Nee 
multo melins Burm., qni morle mea pro morti meae dt- 
ctun putat, eamqne, si diis placet, enallagen casnum Proper- 
tianam esse ait. At inanltare abiolnte positum est pr* 

m. 18 

n,gN..(jNGoogle 



978 ' CommeBlariad fen Prop. 

$f. 6mter. &51, 3. 545, 5. Mnrater. 94!i, 19. nbi liM Ha- 
genbac]!. effecit ex ee, .q.Dod siae sensa legebatar: AETATIS. 
Grnter. 949, 10. Orelt. 4698. Grnter. 548, 4. ap. Orell. 3512. 
qnem Tid, ad e. 1. ^ Re* ipsa et usns pius ille notisginna. 
Cf. Interp. ad Hor. Od. I, 26, 3. Virg. Aeo. VI, 365. HiDO 
CmendD epigramma ctppi Piraeensie a Rois. commnnicatnm in 
Actis archaeol. Epliemm. Hall. litl. snbiDDCtis a. 1837. Ns- 
Tenb. N. 84 sqq. n. 9. - ' 



KbI ttuoni TilovTov nrtTQiiaiv uiqai Ifl^jfoy ofioliai 
Tfi» ai'iriv ') ifXtati *) xal [yjpij^nin lav^ ifo/iiior 
lHiiS]iva ZcnqiTnf, iJt/zcoim ^) imiois [&il] naiiai *) 



uc interpretatus: Et virenteB diyitiamn patemamm parten 
pariter habebant. Easdem fores et easdem opes colebant. 
Neminem taedeni, orberum anlem filinbns gratis mnnas im- 
pertiens Terrae, communis sortis, quisqne iniicilo par- 
tem. — Vides igilnr, qnam prae hac sententia Eldjkil 
CommeDtnra: At maler dob Italiae dare debita terrae — 
gerdent Nam palria reelius hio significatnr, qaain ap- 
pellatnr, et cum Paetnm t. 63. optantera haee faciat, ne- 
^ne bis eadem dieem, neqne faic iam ilta occnpare Tolnit 
Froperliui. — Celemm de cognatis rogis cf. Q. P. U, 6. 
p. 144. Ad sententiam vero optime Hnschk. Anall. Grit. p. 126. 
Glaaci epigr. eontulit, siTe hnnc Properliui expressit, siie ex 
eodem fonte eas Tisieaes, quasi locnra iam communem factnm, 
aterqne hansit. Nam paene ad singala yerba addicit : 

Qv tiivts oiiif iXlyov nit^as .^"QOi, 4Zi' 'EQaaCnnw 
"Hv isoQ^i aSrn naOa ihalaaaa TK^pof 

"Jlifto ydp avv nj(' id rf" iazia tiou «01" Ixelvw 
nii&ttat, aiO^vCais Yvaiara fiovait tr^neiv. 

y. 19. Nam. Omnin optime cohaerere concedit Lacbm, ; 
particttlam vero Nam logicum potias qnam paelam decere, 
ideoqne lam repofluil. Quasi Tero semper iosaaire debeanl 
poelae, ant qnau innoeeni illa particnla tantam pntidae ra- 
liooinatioDii conlineat, ut locum sncci et sanf^ninis plennm de- 
repente ieianum sit redditura. Anliqua probo. 

T. 22. Varia conmenti suDt VV. DD. nt ex codicBH 
BtribUginibuB Beutentiam probalritem elicerent. Ister qnae^ 
quod raro contingil dicere, Knin. correclio: Qna oatal ali- 
qua elegantiae, ne dicam ingenii, specie se commendat. El 
poena Argynni pro Argynno pnnito dictnm vere Fro- 
perUanom est. Sio U, 20, 31.: inler Tityi TOlncns mea 

1) Sic t. pro avTWV. 2) tfitUav Ro«b. 3) Ivn-^aa- 

■ «a lixviav ^osa. Vf tniSovaa nQonaiSai^OM, £) Jiaaiv 

. Uain RoM. 



jNGoogle 



E(eg,III, 7. 270 

poflva TagetHr> pro eg» ponlias, n^i t. Mmm. Nalar* 
Tero alibi qoa^ae aqua perenalein el iaai ■er*iin ait: IV, I, 
J16. II, 23, 24. II, 30, 17. et BiaUiler vehi IV, 6,58. Sed 
xeatal Ula „pistrici8 eaad&" : niDantis aqnae; qnae Terbai 
qnoqae le Tertis, nec Latina erunl, neqne adeo humana. Nam 
•ive KeniiiTnm minantii aqnae ad poenam refers, quae 
mam ia» habel geflitiium Argynoi, sive ad littora, qno 
iislorlnm &at hyperbaion: Terba tilubant, et foede hial eom- 
pOsitio. Itaqve scripsimDs, qnod historiae dictabant, toties • 
librariis noalris nominnm propr. ignoranlia oblilleralae: Qnae 
n. Argynni p. Athamantiadae. Arftynnns enim Len- 
Gonii &Iius (Steph. fijzaot tesle), Alhamantis ex The' 
nial.o nepos (Apollod. L- 0, 2. Paus. IX, 31. J. — lam Tero 
ne disiimiliores iitleranim dnctns censeae, quam qni aola li' 
brarioram alucinatioBe in scriptaras vnlgatas transire po- 
tuerint: non iCgo nunc maiora etiam portenta commemoro: 
boc BOlnm moneo," aquae nt ex lermiDalione nomiDis adae 
effieeretur, argamenti ratienem persuasisse, quod lotDm in 
marii pericnlis Tersabatur. Atqui bonos monacbos proxioia 
tantnm ubif«e spectasse de UBiverBO seDleDtiarum nexu, noa 
nodo de composiliODe secaros, quia nescial? Initinm Tero 
oominis duplicem lapsnm peperit, cam alii e poenaala- 
mauli — poenaminanlis, alii poenanatantis procrea* 
reul. — Quae porro pro Qna in lanta Gonpendiorum si- 
mililadioe litlerae iDitiaiia tix est mntatio, et lic iam anle 
BOa inde a Passeratio omnes. Notal deoique, pro noiasl 
reddit, prorsus Propertiuiam eat (cf. EI. IV, 2, 44.). El 
fortasse huic loco admixla est qaaedam opprobrii sigoiBcalio, 
quo tantornm damnornm cansam aquam poela ineessAt. Sie 
freio Abydeno crimen ex morle Leandri haesisse dicilor 
Orid. Trist. UI, 10, 4^.: Non foret angustae mors tna cri- 
men aqnae. — Defabula ipsa Argjnoi Talde disorepare 
Tidentor auctores Teleres, quai&Tis, quos nuoc qnidem licet 
inspicere, leviter Eolumrera tangaDt AtheD.XllLp.603. U. Cle-'' 
mens Alex. Protrepk 34. Steph. B;z. s. t. Plut. Grylli c. 7. 
Inter quos Atbenaeus Glemente el Stephano agseDtieatibna Ge- 
phisso Argyonnm mersum esse Iradil, qnod in hnins lod 
similitudiBem non cadit. De maris enim saeTiliaagilor. Undo 
snspicari nonabsOBam tidealur, eas narratiooes Properlium 
secutam esse, qnibus naufragio periisae amasinm Agame- ' 
• mnoDia traderetur. In quam sententiam Broukh. Flelarchi lo- 
com absuide esplicat, quun Agamempoaa falsis mare 
et Tenlos crimiDibas ouerasse dicat. Qno iure ipse 
Tideat Haec enim snnt iHins Terha: '0 S' 'Ayaiiifivuv %^v 
Bouaiiav in^X&e xvvtjyuv tov liiffyvyyov vnoqiEvyovTa Kai 



vGooglc 



280 CoBbuentariiis In Frop. 

xavarpevdofitvos rJjs S-aXaTtfjs tiat t^v m'svn&~ 
xom. Uoc certBin est, aon in rem fatarum etse exempluii 
oee onm veraibaa sequenlibus quadrsre, nisi ArgjnDiim marl 
mersiun, Agamemnonem aatem locta pneFi cUssem tam diu 
retatdasse sumpsuris, donec Teoti adTersi orll reverft abitum 
impediiisseuL Quae ioterpretatio si T«ra est, Veneris Ar- 
gyunidis templum, quod in rip« Gephissi eodem qao 
ArgynDns perlisset loco tn eam memcriam «b A^amemnone 
^icalam esse reliqai auctores consenliuut, iu ea flaminis parte 
coUocatam fnerit uecesse est, quae ex infernia receasibas 
iterum erampens prope Lar^mliam iuferiorem mari ia- 
funditur. Cf. Strab. XIII, 'l. init. Restal tameu ttliquid scru- 
puli in voce poena, de qna oiliil nuuc constat, Nam quae 
Scaliger hic in terlia Gastigg. editiooe argutatur, nihil sunt. 
lUe eoim manifesti erroris ab edilore Senecae couTicIum s& 
esse dum aegre fert, non modo in huDc, sed in ipsnm Sene- 
cam alque adeo in Fropertium saeTil, Quem, nisi magui viri 
impotenliam ridere piget, ipsum adi ed. Lugd. p. 276. coU. 
ed. Faris. 1607. ed. Faris. 1677. p. 214. lu rebus aatem 
tam dubiis locnm eltam obscnriorem, quam fueiml, reddete 
nefas est; quod Lachm. fecit, cum t. 23. pro Hoc i. — 
Hic scripsit, scilicet ne „logicus magia essel quam poeta." 
Credo plura, qaam Telis, el logicis et philologis enodanda 
reUquisse Fropertium, ne axoTil^etv iusnper auimum indncas. 

T. 25. Reddite corpus linmo. lacob. littora Ge- 
phissi signilicari credit; qno iure, hand eqniden inteUigo. 
Lachm. pro posita — Tila rescribit: positnm — TCuti. 
Ego ad undaram deos (t. 18.) referendum censeo, Nam 
egregie fluctuantes hnins elegiae affectns et praeruplior panUe 
structnra et inconstantta ea decel, qua, poslqnam modo in- 
dignatns deoa negaTerit, iam quum superhia nihil proficeTe 
«e Tideat, precibus iteram eoadem fatigat^ Nec qnod longins 
dei ab hoc lersn absinl, hoc te moTeat. Nam tria iUa di- 
sliclia interiecla nihil nisi explicationem dicti eins continere, 
recte iam Lachm. perspexit; neque igilur amplins ad sermo- 
cinatiouem snperiorem perlinent, sed Telnt secum repntantis 
Mut et cum leclore confab^lautis : Marklandi inTentum „po- 
sitnmqne in margine ripae" Latinnm uon esl. Nam 
ripn fluminnm crepido est, non naris. 

T. 27. Cnm Lachm. £t restitnimus. Vnlgo I. Doazs 
aactore: Ul. Deinde 

T. 29. qnod metrum inbebat, rates cnrTas, de Fas- 
teratii conieciura recipimus; post fatis Tero pnncto miDOre 
distiuxinns. 

V. 32. 37. ForlDnae. — Natnra. Mntalas a BronJiJi. 



jnGoo^Ic 



Eieg.m,7. ;wi 

ister se tvcm Ladn. in priBtinBm tiitm inan quanitine re- 
dnxiL Nec taDlum tamen landis inTento eins tribnere Aehe- 
bnt. Qnid enim Nalurae Tiae stnt, minime ille demon- 
«Iravit; et »i quis mortis Tel leti Tias — nalnrae Tiam 
dici docnerit, nunquam tamen evincef, nl alins ill^e sinl 
inortis Tiae, nisi eias, qnae natnra Teneril, nOD Ti adacta. 
Hic Tero eae (t. 30.) qnas ipse bDino morles iaTeuit, artis 
Bomine ceteris opponuutari arte igilur naturae vias anclas 
dicere absurdam esl, frnstra obnilenle Beckero (Eleg. Rom. 
p. 301.) qni fata censel esse mDrlem nalurae debitam, non 
„bnmana manu actam." Qnod nt inlerdDm Ternm slt et Gellii 
pDssil anctoritale coDlirmari (N. All. XIII, 1.), tamen con- 
trarins quoqne osus plurimls Teterum locis cernilur. Nec 
Tero nunc lexica aul collectiones epigrammatum sepulcralinn 
ftnt Cic. libram omoem de Falo compiio-, boc nnnm obserro, 
vel TOlnntariam morlem fatum dici, a Prop. El. III, 9, 56.: 
AntDnique graTes in sua fata manns, idem vero obilusgenos 
nodo fatum appellari, modo falo opponi. El. II, 1. fin.: 
Taliaque iilacrimans mutae iace Terba faTillae: Huic misero 
falum dura paella fnii, et rarsus III, 21, 33.: fato noriar, 
non iDrpl fractus amore. Add. I, 17, 11. III, 22, 58. Uiae 
qDanlum differant quamque conlrarii polius sioi GlauiliaDi 
TcrsuB (Praef. I. de R. P. inil.) a Burm. allali apparel: 
Invtnta tecuit qai primai nave profiaidam 

El ndibas remit toUieitnvit aqnns, 
Qin dttfiiu ousiu commiflerc ftntihut alnam, 
Qitas NatuTa negat, praeJiuil arte viat. 
Ubi nod esse eas naturae vias salis aperle decWalur, 
Quamquam in hoc quoque Burm. caecutiTit, quod nequaquam 
illic morlis Tias commemorari nonsensit. — GonlraFor- 
tuna cDmmuDe est vocabulnm; haec sorles c&udidas nigrasTe 
fen, sive naturae ope usa siTe vi et artibus huraanis. For- 
lunae Tiae dicuntur, quacuuque ad nos accesserit: bas Tias 
periculis el rerum hnmunarum discrimiDihus auclis au- 
geri ipsas cerlnm est. Quinimmo plus iu damnis vi el con- 
silio bomiDDm illatis dominari, quam in naluralibus, commuuii 
nec falsa existimatio est. — Gonlra recte 

T. 37. Natiira dea prudens lerras Oceano dissociabili, 
nl ait ille, abscidisse dicilur. Quod qui negat Marklandus: 
„Natura", inqnil, „oplima dux el mater nooquara iosidias mor- 
lalibus struil": pie ille qnidem elreligiose, falso tameu. Ne- 
que eoim aculissimus Brilannus praetervidere debebal, iuslam 
dici deam suarnm legum viudicem, quippe quue secuodum eas 
Tivenlibus Dpituletur, avaris laulum poeaam meritam taaris 
pericula el, insidias subslruat. lure illud. Nam, ul Seuec, 
Q. N. V, 10.: Fer homluum deornmque iras ad aunun 



■,Gt)0^le 



382 Commeiitaiias ia Prop. 

ibilar. — Ma^a pan erat pacis bnnanae ■aria prae- 
Glndi. NoQ tameu queri poasamns de anctore aoBlri de9, 
ai beaeficia eias cormmpiDiiii el at essent Cffntraria, 
effecimns. Reiiqna qnae in Imiug loci nsnm essent, iam Laclia.' 
adstmxit. De inaidiis Tero non erat, qaod ad Slat. Tlie- 
bud. II, SOl. proTOcaret.- Nec praelerea a FortnDa moBdnM 
CODdilnm esse qoisqn&m veterum aal credidit aut dixit. Geo- 
tra OTid. Met. I, 21 sq.: 

Banc deiig (I mtUor litem Nat«ra JiremH; 
Nam taelo terrai el terrt* abteidit undaa. 

T. 42. solili. Verissimara Lipsii coaiectaran, PaiK" 
ratil exiade libro confirmatam, in ordinem recipere anns lo- 
Gobns diihilaTit, SQperstiliosni hie, ut noo raro, eodd. aiM. 
cnltor. Etenim „tD mare doli" per vg>' ^v dictnm ceDset, 
qnasi qnidam sint doli marini. Qnibos artiSciis pnran 
poetae oraliDaem perdt qnts ferat? Recte tamea idem t. . 
43. Qnodsi a Scaligeri transpoaitionibus, sifflal a Lat^o. 
conieclura Oh! si simplici hac et Tera inierpretatione defen- 
dil: „Qaodai est: quapropter si, i. e. qnum tam cerlas sil 
nautamm ialeritns." De commntalii antem temporibni Terbl 
T. Q. P. U, fi. §. 8. p. 120. 

T. 45. Gall. ffgm. 1.1.: 

TalifiaxtiQ el navQojy o3.^io; iati fitti, 
Naviiltjj; Sf vijiy !x(i filof, 

T. 46. flare. Haec emendatio lacobi anro contra bo> 
cara. Ad seDlenliam iam lacobsitis Ternm diTinaTerat: tnr- 
bo potesl. Al quaoto illnd elegantins el feliciusl Geieri 
in emendaada tcI in explicanda Talgata sate^emnt. Quis 
enim flere qnemqaam non posse iu terra dixerit? 

T. 47 — 50. NoD tulit hic: „De terra" intellexil San- 
tea. ia scidis mss. Immo: io terra. Noa tnlit enim, pro 
qno nou lulisset solutae oralionis scriptor dixerit (of. laho. 
Annal. 18^7. Tol. III. fasc. 1. p. 409 sqq. Ciernhard. Comment. 
Gramm. part. III. p. 15. KrOger. Gramm. Lal. p. 874.), noa 
quod Sanlen. Telle Tidetuf,_„non de se impetraTit, no- 
luit" signiiicat, sed „noii perpessus est" Sic si acci- 
pias, et si t. 49. id, qno omnes libri dncnnl, ian a Yalente 
Guellio ad Virg. Aen. X, 136. occupatum Effnltnm resti- - 
tnas, Don opiTs erit omnibns qnlbus h. 1. VV. DD. inuudaTe- 
runt coniectnris, quarum ego maximam partem iam ideo noa 
Guro, qnia rnplas licenlissime a Scatigero totins elegiae cora- 
pages Tersusqae penilns permixtos sarcire Telle irrita opera 
est. Ad id enim zengmatis, sIto avaxoXovi^tm' ean dicls, 
genns hi Tersns pertinent, quo e negaliTO aliqno enDntiato 
iu adietsatiTO qnod seqnilur, Terbnm contrarivm priori 



jNGoogle 



Ele£.in,7. 283 

K^ a^mm ■Bppklsr. Qna de tun «d El. I, 16y 11. 12. 
diuiBDS et Q. P. II, 6. 8. II. §. 16. p. 132. Ilaqas fcic Terbnm 
ferr e, fpioi laboris at([ae aeruiDDaniflt netioDem conlinet, si 
ex negalo: „non ferre'* oontrariaBi effeceris, lae- 
tandi \^ similem aliqaan significationem praebebit Haep 
igilHr BeDte&Ua: S> Faetfls in terra manere SBStinaisset, noti 
kic pericala et tabores ei lerenda erant, sed -omnibuB vitae 
cnltioris deliciis leot^ frai licebal. lam vero, si de siDgnliB 
qoaeraB, ferre cnm infiailiTD iunctnm Tulgarius est, qaaB 
ifDOd exemplts iBdigeal; tum, ne hinc iuxta iafiniliTun nomett ' 
(capul effultuo} ix na^ai.l^Xov posilum le ofTeadat, cf. 
12- F. II, 6. §. 15. p. 130 sq. lam in chio quid lateret, 
doGli Ilali recte perspexernnt. Nam ch et th in libris Ger- 
moBiea praesertim mauB Bcriptis vix discerai notuDi est. Sed 
thyiae tamee iiimis propere emendatuni. Thyio enim (lii- 
sjUobum Bccipe) adiectivum eadem proporlioae forniatam a 
nomine ^ua Tel &vov (Uesych. s. t. Hom. Od. e'. 60. ibi^. 
Hidym. et Eustath. p. 1523. Alhea. V. p. 207. Theophr. Uist. 
Pl. V, 6. Macroh. Sal. UI, U. Piin. N. H. XUI, 29.), qna 
cilrias, qnod nsn promiscoo pro cilrens dicitar, a cilro. 
El ^viog legilur ap. Theophr. Uist. Pl. V, 3. Deinde 
Oriciae terebiathi, quod a Scaligero est, ego qnoqns 
olim probabam. Nnnc thalamnm Oricia terebinto et 
omntDo et a Fropertio recte dici posse iDtelligo. Gf. t. 67. 
Q. P. U, 6. s. U. §. 18. p. 136. Nam boc cum illis exempUs 
si comparaTeris, Tulgare satiB Tidealar. In OBinia lamen alia 
Lachm. abit, cai Ihalami ex tbyia aatterebiutho fahrl- 
cati paeae immanes Tidentar. Qnid, ai anreos Tel ebar- 
nos dixissel? Et tamen anrea lempla (IV, 11, 5.) et an- 
ream porticom (U, 31, 1.) et ebnrnam cameram (III, 
2, 10.) lamquam Tntgaria commemorari a Properlio meBii- 
nisse debebat Quid anream Neronis domum Tel aareaiB 
Romam? At labnlis et laminis citreis (L e. ihyls) ma- 
teriem et trabes aedificiorum snperbaran Tealita esse Pliaina 
auclor est N. H. XIII, 20. 30. — Plumam deaiqae~ TersL- 
ootorem pro plnmis Tariegalis, qaibps culcitae diTitnm to- 
meuti loco farcirealur, dictas accipi posse Becker. segat Galt. 
T. I, p, 46. Cuias argnmealis quamqaam ealenus cerle ce- 
dimns, ut ptfimarios s. nTiXofiiinTag liaciores etlexto- 
res Teatium e Tersicoloribai plamis coDsutarum fuisse asBeo' 
tiamnr, bunc tamen locum ad eundem nsam referendnm esse 
negamns, quoniam plnmae in isla Romanorum iaaana luxuris 
tam propriae tororum factae erant, ol ipsa ea tox iam vihil 
aliud qaam delicatiornm cntcilas plumeas (Gic. Tosc. UI, 19.) 
■ignificare ooepisset luTen. Sat. VI, 88.:, Sed qnam^am iu 



jNGoogle 



t89 CommeDtarios in Pirop. 

fiaribiu ifrivam ceapAsbioe eiua plag nno srgomeiit* goU^ 
gtfmja. RixaH igitnr Propertio inter conTiTiiini (3. i.) cm 
G^iilhiA orlaa esse nperlQD esL Gansa rixae aemoli ca- 
lumniae (37.), qni Gjnthiam BiiBpiciotie perfidiae 
(11—16.) adTersoa PropertiDm stimalarerat loitium amorum 
milledicta pnellae; fioiB trinmpfans ttdveraarii (39.). Ridet U- 
men ProperOns el amicae ira gaudel; Ternm enim hioc arr 
d«rem coDiicit (1—22.). Qaid malla? Deiidias in amore at 
laagutdam iaerliam odit. Gsndimeala cupidiaii tnrbas expe- 
tit el CDBlentiones. Nec nodo amicnm, aed inlerdnm se qao- 
qae dotere tqII et lacriraari (23. 24.). ooctes lospi- 
deoe iDqaietas sibi, iram poellae optat (27. 28.)> Inler 
haec aDtem nofissima Tersunm paria medinm interpositn» di- 
Miehom: 

Tetta tuperciliii *i quando verba retnillb, 
JM tua cHm tacriinU teripta tilenda noln*, 
His TersibDs qoi CyDtbtam Properlio clam minanlem, ne ma- 
rito praeienli amoris secreia prodat, describi ceoseBl, eos 
■unc redarguere non -opus est. Nunqaam enim illa cninsdam 
MXM Mt. At, si faisset, ne tum quidem istara inlerprelatio- 
nem probarem< Qnamquam qoi eas refellendam sibi snnipsil 
Lacbm. argatias perdidiU Haec euim ille: „Qai Tero C}&- 
tbiam, dum scripta sua silenda digilis notat, dalentem 
audire potait? qnae digitis nisi praesente marilo non lOr 
qaebatDr, praeseDie autem marito digilis tanlum, non ore." 
CarillatioBes islas esse Terborara quis negel? At graTtera 
sudI argamenla, quibus Kuinoetio similibusTe scboliastis ob>- 
riam eas, cnm uniTersae elegiae ratio, qna dolores ex amore 

{rofeclos significari patet, son ex poena mariti Tel metu legis 
uliae, tuB probum el candidam pdetae ingeniam, qui si ipse 
moechns fnisset, cnm misera adaliera tam misere ladere nDO- 
qnam hercle susliDDissel. Apage istas malilias et minas^ec 
poeta nec carmine dignas. Alia profecto res esset el mul- 
tnm diTersa, si apnd polenlem riTalem, Teluti istnm quera 
scis praelorem, poela invidia crncialus el impotens amoris in- 
dicem se futnrum mioatDS esset, at repudiaia solus deiode 
fnieretnr. Anxie geilieotem Gjalhiam Tideres, inperciliis, ife 
faceret, precanlem, lacriinanlem, deuique, si nibil inviiset, 
ftperte iam iratara el conricianlera audires. Foelara lameD, 
cnm ab indigno serrilio corraplam auro mulierem iDrilam n 
abstraxiEset el qnaraTii baad dubie relaclantem inilio et 
mnlta mala imprecanlen recnperasset, qnis Tituperaret? flanc 
igitur nos expUcandi yiam qnoDdam iDgressi (ad iulerp. Prop. 
Germ. p. 29* aq.), in eo tamen postea haesinus, qnod Pro- 
pwtiam faotum aliqaod ez aU« amoria tenpore in excmpbuB 



N..,j-,Goo^le 



B»«g-ni,8. 887 

toc adMbitnm, tam ambigaiR TerbiB iDdieKtarnm, reUqna Ver«, 
qDibns dolor paellae magis eliam apparere posset, omissnmn 
faisse, veri dissimile lideretor. Altera deinde se oblnlit ra- 
tio, nt nOD solnm Cynthiae dolores et angor hic describere- 
tnr, sed etiam ipsins poetae, scilicet si non hnic, sed aemula 
cnipiam signa ista data esse poneremns, quibns legilimo ama- 
tore praeseute perGdiam pnellae et occnltos triumphos iamiam 
gloriose iactatunis proloqui vetaretur. Sed ne sie quidem 
deest, dequo dnbiles. PriraDm enim „iratae" pQellae (t. 28.) 
eommemorationem ad hanc certe causam referre non possk. 
Deinde, qnamvis „euspiria" t. 27. etiam Froperlii rem hio 
agi subindicent, lamen „lacrimas tnas" t. 24. posteriota 
loco pDBitnm mnlto magis Gyntbiae dolomm cansam quaDdam 
inseqQeDlibus Tersibus expoui perSDadenl; nec anxium melu 
aut conscientia peccati aDimum nec pudorem Gjnlhiae, 
sed iniidiae cmciatus el iram propler perlidiam amici Dexoi 
omnis senteDtiarura sibi poscit. Deniqne idera qni in snpe- 
riore interpretalioBe scrupulns restat, qnod in Tacto tam re- 
eenli exeraplum ex alio amoris lempore repetitum, nisi accur 
ratius esset exposilum, inlelleclnm morarelur et concenlnm 
|Hiene parlium turbaret. At tertia adhnc Tia soperest, qn* 
nos coniectura ex ipsis haiDS elegiae cansis, qoas supra ex- 
posnimus, facla taraqnam certa semita dnxit. Fac euim, 
aemulHm Istnm qni Properlii calnmniator (37.) snspicionea ' 
Cynlhiae moTerat, in eodera cum poela couTiTio affniue. 
lUa igilnr, nt laesam se significaret et Properliam loTidia 
pongeret ardentem cnpidine, lenla et frigida non carare vl- 
debatnr, allerura foTebat, cum hoc confabulabatnr, locabator, 
hnic seli blaada, bnie facilis erat, dnm snperbis oculi* et 
offensae plenis amicam lacessebat, donec, bile tandem splen- 
descente, ille prioris fortunae atqne amoris decunenta litte- 
ras a Gyuthia sibi datas prodilurum se sigaificaret. His aa- 
lem lilleris non solum ardorera sanra confessa delicias ctaa- 
destinas grata memoria repeliverat, sed fortasse aemulaK 
lUun, qnem nnuc uDicese obserTare fingebat, conlemptioai 
<l ludibrio habitnm dicteriis similibus eomm irritera^ 
qnibns praetorem a Propertio petitnm El. II, 16, 8. legimns. 
Igilnr exlerrita pneUa el anxia snperciliis Terba remi- 
sit digitisque miaacibas, ul taceret commisaa, impe- 
raTit. Propertins Tero tanlis iainriis accensas noa deslitit, qnin 
omnia prodereL Tom illa priraum dissimulare, ipsins pec- 
cala exprobrare, deinde ira simnl , nt fil, alqne padore can- 
descens, raalediclis improbnra irrisorem, atqne adeo manibaa 
fnriosis inTadere. Hinc seditio et tnmultus et fnga. lam 
Tcro nt el alteri se pargaret et Pcopertiom cnideUna aleisoe- 



jNGoogle 



290 Conunentariiu In Prop. 

. eJm caa mnndi pnlclirilnditie compBrabas, el csm totiai 
naadi conTenientiain consenaamqne sfferebas, Zenonisqae 
brefes — conclniiones in ean partem sermonis, qnara 
modo dixi, differemDs. . Ulnd enim cnm afferebas 
aperte cam alleris dnobus membris inzla positis obiecli Tici- 
bos fnngilnr, 

T. 29. Graia, siTe Falmerii coniectura est, qaod Oeb- 
hardns testalnr, sive yaod Bnrmannns assererat Frnterii, Te- 
rissima esl. 

- T. 35. 36. Langaidi nescio qaid tcI potins Tslde lan- 
gnjdnm aliqaid in hoo Tersn t)doratas est sagacissimus Ba- 
UtTns, Broakh. Quem Tero ille langnorem ! Quid enira for- 
tios cogitari potest, qnara si quis tantam amicae palcbritudi- 
nem esse dicat, ut in bac sola snara salutera lideat, liben- 
tiusqae se Tel indignissimam snperbiam latnmm, qunn illa, 
qaa par nihil nec secandom in terris inTeniatnr, cariturnn 
esse assBTeretP At ne rumpi his Tersibus carmiDis filum cre- 
ilas, iam eo perveDiDins, nt aliqnanto magis qnara anfea serio, 
qaid sibi inler tantas amicae ininrias facieudnm sit, poeta re- 
pnlel. Neque eoim at supra, lantnm eins insaniam ridet, et 
irata gaadere se simulal, sed aperte, nisi illa amissa de qno- 
libet alio solatio desperaret, tara inhonestam BerTilntera lato- 
rom se esse negat. 

T. 37. nexisti recte « Prisciano (X. p. 903. T. I. 
p. &05. Kr.) et Diomede grammatico reslitatum est, quonian 
non aliud agenles illi, sed at eam Terbi formam TeleriboB 
nsa Tenisse demonstrarenl, bnoc iDcum de industria adhibne- 
mnL Diomedem autem, apad quem bic Tersns non Propertii 
sed Maecenatts nomine cilatos in noslris eiemplaribus inTC- 
nilar, noD, uti Lachm. censel, ipsum alnciDalam, sed pes- 
lime a librariis babitnra esae coll. Q. F. III, 4. p. 229. ap- 

Earet. Nara PrisciaDas, qnem taraen eicscripsisse hic Diomedia 
brnm coostal, aperte qaod debnil Ftepertii nonen proe&ut. 

Elegria IX. 

De argnmento tid. Q. F. I, 5. p. 27.- 28. 

T. 2. NoD recte ab Helnsio Infra tenlatnm esse docet 
Bronkh. Qaamquam magis etiam Barmann. patr. erraTil, in- 
iaria hic ab nepote defensae, qui (ad OTid. Trist. III, 4, 25.) 
intra pro infra diclun esse ceoseret. Nam quos locos 
ille affert, omnes plus qaam dabia sant scriptura. Flop. I, 
8.: Facinis intra glorian fuit. IV, 11.: Gleopatrae pulchri- 
tndo intra pndicitian principis fait. QnintiL I. Or. XI, 3.: 
Hortensii scripta intra faman snnt. 



jnGoo^Ic 



Eleg. m, 9. 291 

T. 3. De neliipliora dUimiis ad El. III, 8, 23. GrKecsa 

Fropert., haDC Stalius expressit Silv. IV, 4, 97 a^g. : SlabHntne 

snb illa Mole hiiineri? an magQO Tincetar pondere 

-cerTix? Dic, Marcelle, feram? flnclas an snela ininores 

' NosBe ratis, n»uduin lonli credenila periclisf 

T. &. Difficnllatem loci Qemo iDterpretnm seniit; et te- 
ineii cum ad Tocem nequeas aliud ^nam iufiHitiTuin Gom- 
miltere addi per Lalinitatem nou liceat, non iniuria quaeras, 
qiiomodo quis, quod commitlere nequeat, commidere di- 
catur. At ^evyfia esl eins generis, qno idem Terhum alia 
signiGcatione pouilur, alia spnd animum inleltigitur. Hic enini 
couatus Toluntatem habet, ad Terbnm neqneas aulempleiia 
Ti referendum. Qno de genere dij.imus Q. P. II, 6. p. 132. 
Rarum tamen illnd dicendi compendium el mnqnan quod 
jciam a VV. DD. illnslratum, uisi hnc referre Telis quae Uaa- 
jins ad Reisig. Gramra. Lat. p. 497- n. 462. de usu infiai- 
tiTi pracBentis pro fnl. posilo dispnlaTil. Qnibns adde Dra- 
&eiib. ad Lit. XXVII, 2, 4. Gorl. ad Saliusl. Ing. 14, I. 
Ducker. ad Flor. I, 12, 6. Interpp. ad OTid. Heroid. III, 58., 
qui Jociis magis ceteris ad noslram rem perliuet. Neque igi- 
tur miram, falso iulerdani ah interprelibus enm nsnm acce- 
plum esse, Telut Quinlil. X, 7. iuit. qai loona nnus de ye\a- 
tissimis, eliam ad senlentiam floslri similis esl: „Vix enim 
bonaefidei Tiro conTenil, — inlrare portntn, ad qiiem na- 
Tis aecedere nisi lenibns Tentis Tecta, non possit." Frnstra 
enira illic mouslrare repouunt; nam intrare dictam est 
^ro intrare Telle. Similiter idem, aut similins eliam ad 
Blrnclaram Terborum X, 1, 89. de Cornelio SeTero ; Si lamen, 
ut est dictnm, ad exemplar primi libri bellum Sieulan ' 
Iierscripsissel. Ubi caTe, Terha: „dictnm est," addito 
inGnitiTo: perscripsisse suppleas; nam perscribere tanlniii 
volnisse dictnm est. 

T, 6. press.nm. Verum esse credo, qaod ex Italis la- 
«ob. reposait pessnm — dare lerga. Keqne enim ila, ad- 
Tersis similihos mixlis, netaphoras snu perdere solet Pro- 
periias. Qui autem inflexnm genn cnm fnga contentatf 
^t primnm," ais, „pondere pressns et lapsns concidit; mox 
abiecio onere anfogit." Recte. £t qneniam faaec inlerpre- 
taudi tia supereral, mulare nolni qnod libri minus suspecti 
«mnes toerenlur. Quamqoam sio qaoqne terga dare, nbi 
BOQ de hoste, sed de onere ferendo serioo sil, hahere is fus 
offendas, oon difGltor. 

- T. 6. nlla. Vulgo ex Lipsil emendatiODe sna repo- 
•oemnt. Sed altemra recte es codd. Lachra. resUtuil. Qnod 
(nun factoB probem, iiilemcetationem V> D. mb item. fioc 
W. 20 



N..,j-,Goo»^lc 



293 Commentarins io Prop. 

ratB dicere Prop. ait: „NeBiDeDi, uiii artis aase faatiginH 
(koo eDim eue vnlt iagBm nos seqnaa) altigerit, famaai 
Bccipere posse." At obstat sentenlianim nexas et propris 
nniTersi carmiDis TOluntas. Nam difficile ODoa poeta de- 
Irectat, et tamen lioc ipso famant se asBBcnlDrnm eisespe- 
Ttt T. 46. : Meqoe dea m clament, et milii lacra ferant. Coi 
^le conferas I, 7, 9 iq. : 

Bic miM eonltriUtr vitae modiu, Hnec mea fama «f, 
( Hinc cnpio namtn cannini* ire mei, 

Nec inTat IV, 10, Ssq.: 

Hatptimi iter aitendo, »eA dat milU ^Tdtui viref, 
JVm (uvat tx facili lecta corona iugo. 

Hlic enim maioFa adhuc, qaam hos Insus aniatorioB, poeta 
moliebatar; de sammo CDim Iotc canere iDsiitaerat. Nnws 
parem se eiie lalibns itadiis negat. Magis vero mimn, 
OTidii locnm a Lachm. in partes Tocari (Trist. V, 14, 1.), 
vbi plaae Gontrarinm eins rei, qaam Lachm. Fropertio Tin- 
dicat, expelere ie poeta ait Fraeterea etiamii omnes illos 
•rtificea, qaoram censnm iam habilaras eit Propert., diflicile 
artii fasligiam appetiise caocedas — qnamqaam de Farrbaiio 
et Mye inre noitro dabilamns — at, etiamii illad concedoSf 
. tamen quomodo cnm iata qaasi propositione t. 19. coflTenia^ 
neqaa^am penpicio. Nam nec eum, qui paci polins quam 
milttiae aplos Tidelor, nec qui cootra, ob id ipsum iam dif- 
ficile aliqaid propoiuisse sibi apparet. Quid malla? t. 20. 
qoi ratiociaalionis totioi claasulam coutinet, et ot h^ec in- 
dnctio sibi conslet, repetitam in fine propositionem exhibere 
debet, abande declarat, qnam senteDtiam t. 8. sperari oporteat. 
Seqaitar enim necessarie, ot amplificatio eins lententiae sit, 
qnae heiametro incladitar, aaitatissima noitro figura. Itaqne 
„ex aeqeo iogo" interpretor: ez pari iugo. Quod LaliDO 
fleri pOBse non negei, si iu pronomine allni Tim aliquan 
coUectiTaB latere memineris; hac sententia, d| „omnes fa- 
mas ez aequo iogo dnci" poeta neget, coDtrarinmque as- 
seTerei, Bullam fomam ex aeqao (cnm allera) iugo ducl. 
Hoc aalem quid aliad est, nisi: Diversa sant iuga, aade fa- 
nae diveriae dacuDtQr. De melaphora cf. II, 10, 22., ne 
Koinoelio a inmentis dacinm eise simile crodaa. 

1. g— 16. De his Tersibns Tid. Q. P. II, 4. p. 71 iqq. 
NoTom anlem, quod Frop. t. d. animeiua non a snbitan- 
tiTO animuidednxit, ut eiset forlis, sed ab anima, nt 
Titae plennm lignificaret, qaa Tolnntale, negae tamen ad 
BDimam el nlam hnmanam traaslata, occnrrere ctiam ap. 
Virg. Goorg. II, 441. Tidetar, et ni fallor ap. Ond. Amorr. 
Itfl>64. HelUD. V^1S4. Underede GIoii. lell. animosui^ 



vGooglc 



Eleg.lll, 9. 293 

uamtlisitfiipttxos. Spiraiiti& a«r)a Virg. Jixeril, ntnoater 
U, 31, 16. TiTidft signft, nbi t. cooih. p. ilOsq. Ifeqae 
igitur iniuria lilalnm imagiiiiB AlezaDdri Lytippeae conferoBl: 
SivdauovvTi d' eotKsv d;fa^xcos eiS ^tot Xeiaatoy ~ 
Flntarcli. <]• Alex. Tirl. tl, 2. Erat enioi boc Ljsippi eom- 
qae familiae propriuu, nl aalTO Ennmo arlis decore snmniaia 
tameo in imilBDda natnra Terilalem affecl&reDt. Cf. Quin- 
til. XU, 10. G. 0. Mmier. de Archaeol. p. 114. §. 130. 1. 
Winckelm. Opp. X. c. 1. 

T. 12. NoD ineptan sententiam ' praebere Tcrinm sic, nt 
in Godd. legilnr, BCriptnD patet. Salis enim, eun qoi parra 
tantnm arte laadem adeptus ait (argulias TiillnB, eiegan- 
tiam capilli, Tennslatem oris el ctrca exiremas lineas curan 
intelligas, de quibas Tid. FUd. N. H. XXXV, 36, 5.), inter 
tantos artifices locnm sibi Tindicasse. Verins tomen credo 
Lachmanni inTenlDD: parTa Tindicat arte iocnn. Nam ia ^u- 
na^oyQafpii;^ inter primos Graecornm pictores aemolnm nott 
Iiabuisse Parrh. Tidelur. Gf. Flin. 1. 1. s. fiu.: Fioxit et mi- 
noribus tabellis libidines, eo geoere petnlantis ioci se 
reficieas. Add. Snelon. Tiber. XLIY. Lalinnm ^ntcn essa 
MioGora Tindical", Ovid. docet £p. ex FodI. IV, 1, 33.: Vin- 
dicat ut Galamis laadem, quos fecit, eqnornm, mixta ni 
faUor Tersns hnius et 10. imitatiODe. Xamqnam proprinn 
igitnr inTcntnm saum ioea parTa arte expressa Tindicara 
sibi Farrhasios dicitur. parta — arle Scoligeri inTentamet 
laDgnet nec Lalinum eil. Fyreicnm deniqne Beroaldi conL 
non tam absurda est, qoam Broulih. Tolt. Cf. Flin. N.^. 
XXXV, 37. Neque igitur olim Fico principi dieplicnit, nec 
BBnc YVelckero ad Philostr. I, 31. 

T. 13. Adfflirabilis est Marklandl error, qni in notis 
a Bormann. Tolgatis argnmenla magi.s pro maiora ar- 
gnmenta dictum censuit, eamqne locationera FlanliDti ora 
quam Properlii digniorem boc adeo Martialis exemplo appro- 
bare Gonatns est (XIV, 189.) : 

Cyntfiia fVtnuidt carmcn iiitJfliUe ProftrH 
Jxetpit famam, nee minut tpw iWil. 
„i e. nee miDoren." Verbnm non araplins. Quamquan in- 
' terpretes illud decrelnm recinerunt. Nec tamen nnnc credo 
qnemqnam dubitatnmm esse, quin apud opifices argamenti 
nomine actas sigDificetor, qni erebrioribus figoris et dispo- 
aitioDe concinua geslibusque ad certum motnn coDsilinmqoe 
comparatis cernitur. Hac igilnr arte Mentor ceteris excelluit, 
qnibus fortaase absolnta formarum pulchritudiDe , qnamTis 
qoieta illaet ah actu remota, minus cnriosns cessit Recte 
uuio togIi ^guificationem perspexit G. 0. MHUer. de Arehaeol. 
20» 

n,,jN..,j-,G00»^lc 



291 Cominentarias in Prop. 

p. 377. n. 4. et citra duliilatioiem pogila rea coll. QuiQtili 
V, 10, 10. qai postquam de argniDeutig scriptorum egit, haec 
addit: Nec Diiruiii, cum id ioter opifices qnoqne Tulgatam est, 
' llDde Virgilius (Aeii. VII, 791. de lo iamiam in Taccam abi- 
tnra el ab Argo CDstodita): ArgDmentnio iDg^: — tuU 
goqDe paolo nomeroains opaa (i e. quod crebrioribu^ 
quMn debebat, figiiris repletumj est) dicitur argDmeDtosnm. 
His adde quos iam Burmano. cilal, de accnrala tamen, ut 
solet, interpretatione secorus: Cic. Verr. IV| 66. Ovid. Ma- 
tam. VI, 60. de opere texiorio PelroD. Salyr. S8. Uode non 
inepie iam Passerat. argumenta „fabDlas Tel faistori»! 
piclnrae «dditas" interprelatns eit. 

T. 14. Myos IlaLiXV. saeculi TidentDr emendaise. An- 
tea enim in codd. el nsyue ad Volacuu In libris ed. portenU 
DOninuni legebantor. 

y. 15. DifGculiatem loci non sensemnl priores iiterpre- 
tes: Laclimannus qui sensit, desperaiil. Nam DOn nimiuni 
ipse Goniecturae suae confideljat: Phidiaca ars signo te, 
lupiter, oroat eburno. Neqne iniuna. Nam ne de absDrdia 
aliorom interpretatiooibDs dicara, lOTcm, „quotiescnnquemaxi- 
me ornare se Tetlet, induisse slaluam illan Phidiacam": 
aperta res erit, si lOTen Phidiaeum intelliKas deum mente 
«rtificis coDceplnm et ((oodannodo praeformatum, qDi 
nt Titan dignumqoe tam praeclara ISi^ corpus acciperet, 

■ igno le induil Olyra.pico. Plenas aulcm namiais 

■ n i statuas habitas esse lo. Philopoo. docet c. lamblich. ne^i 
ayaXfiat. ap. Phot. Biblioth. p. 185. ed. Hoetehel., quen 
Winckelm. cilat Histor. ArL IV, 1, 15. 

T. 16. Praxitelen propria Tiudicat nrbe la- 
pia. Non ininria tentatns TersDs. Pr. Farios coni. Bcroald. 
Faria BrODkh. „Ego nihil corri^re aDdebam, et quia Pen- 
teliGO marmore Gnidiam alii faetam memorant et quia Praxi- 
telis palriam non noTimug, eam anlen proprian Drbeni 
nominare polerat." Haec lactA. placnitque ea sententia Sil-* 
ligio Gatal. Artif. p. 880. Neqoe igitur ego in re tam ob- 
scnra temere qnid Corrijrere ansns stim. Qnamquam qnominus 
proraus asieutiar lacobo, plorimae causae defendunt At hoc 
quidem Terum,-Pario lapide Venerem Gb. faclam narrari 
in dtalogo, qni ,,Anores" iiiscriptui Tolgo scd pato falso 
Lociani nomiDe circunferlur, c. 13. Nam Terns Lucianos 
fflarnore Pentelico scnlptam refert Iot. Traf^oed. 10. 
Fentelioo etiam factnm alind lignma tix fama ioferius Ve-i 
nere Cnidia, Amor ava^fia Phrjnae meretricii (lulian. Or. 
II. p. 54. G. Spanh. C. 0. MfUler. de ArohaeoL p. 109. ct 
Fan«u.L Attk. XX.). Hoe, nt «li« qnoqne opeia eiu emtr 



jNGoogle 



Eleg. ni, 9. 395 

plara, Atbenls faisse et FUn!ns anctor est N. H. XXXVI, 4, 5. 
et Pansau. 1. 1. c. 20. 30, 8. passim. Gf. Boeckh. G. 1. 1604: 
HiDC el quod pulria Praxilelis nva commenioratar ii Tett.| 
Athenieosem enm tuhse non iniuria siispiceris. Nam qui 
Andrius appellatur Praxileles a Damagela ep. ADth. Fal. 
p. 258, u. 355. Ann. Br U. p. 4ft. n. 12., enm non scnl- 
plorem sed igDOlnm qnendam poetam fuisse, recte censel la- 
cobs. An. ad Anlii. Gr. H, 1. p. 1 16. ad Antb. Pal. III. p. 30«. 
At propria urlie pro patria urbe dici insolens est, neo 
puto Latinum. Itaqne ego olim, quod tamea Puccii codioe 
probalur, scribendum duxi propria — arte. Unde tiaeo 
sentenlia eflicialur: „Propria ars Praxitelis et qaa pln- 
rimum excelluil, scnlplura est, quamTis etiam statuariuB 
non inlimam laudem tulerit. Ilaque lapi? i. e. marmor 
tamqnam suum sibi arlilicem illum Ytudicat." Nam Flin. . 
XXXIV, 19, 10.: Praxileles qnoque marmore felicior; 
ideo et clarior fnil. Fecil tamen ex aere pulcherrima opera. 
Add*. XXXVI, 4, 5.: marmoris gloria superaTit eliam 
semet. Diodor. XXVI. Ecl. 1. p. 152. Wess.: 'O xazafzi^as 
ax(yiog loig i,id-hoig £()yoig la irjg ipvx^g nHyr). At ne 
sic quidem rem coDfectam esse censeo. Primum enim vix in- 
telligas, quoraodo, cum Tersus simillimus (12. J tam Ticinns 
essel, hic ad nnnm omnes librarii ab arle ad urbe aberra- 
Teriut, illic inlactam reliqneriDt eandem Tocem. Deinde Ter- 
•QB h03 argumeulo nihilo, quam celeri (8 — 15.) sunt, simi- 
liores ad singula fere Terba pariler exprimi, non.modo uon 
poelicnm ant pulchrnm esse exialimo, sed ludicrnm el paena 
puerile. Ilaque aiit ego Tchemenler {allor, aiil iam in Terbo 
Tindicat a librariis peccalum est, facillimo qnidem et qal 
nbiqne fere deprehendilur lapsu pro lillera i — c rescriben- 
tibus. Hinc emendo: Praxitelen patria Tenditat nrbs 
lapis,, hac sententia: Praxitelea Atheaiensem lapis Atli- 
CU3, i. e. marmor Pentelicum nnice commendal, hoc anctore 
■nperbit, hunc onice Tendjlat et iaclat. ptria et ppria 
quam simili compendlo in libris msa. exaretur, satis nolniB 
est. De solemni coDfusioDe TOcum veniitare et Tindi- 
care (fendical Groning. habet) iam Burm. dixil coll. ,Ib- 
terpp. lustin. V, 3. Burro. patr. ad Lucan. VIII, 675. Gete- 
rnm nrbem pro regione subdita siTe pro urbe et agro dici 
el abialiTo originfcm siguiGcari, satis iam Brookh. demonstra- 
Til. Add. £1. III, 11, 53. 

T. 17. Est qnibns, unam Latinornm Fropertinm Grae- 
cos sectatnm dicere ansum esse docuimns Q.P. U, 6. p. 13S. 
Add. Bronkb. »d h. L Illad Tero concnrrit palma ad- 

t conciniie el pato siae exeniplo dictapi) a Properlio. 



vGooglc 



29Q Commeatarias In Prop. 

CftTe tanteii interpretibna credas, coDCacril idem e«>e qaod , 
„simiil cnrrit", scilicel qnod, „siCTiti qnadrigA cnrril, ita 
sequxtur illam Tictoria." At palma iit meta demum pro- 
posila. Tn lero concnrrere ad proportionem verbi con-i 
tingere formatum esse pnta, ut simiil celeritas, qoa cerla- 
mine cnrnli yictor palma potitar, efficacins significetnr. Poetae 
enim saepisaime, speciem tantam tniti, quae esse viden- 
.tnr, taaquam revera sint fingant, et dam illudentem sensi- 
hus natnram imitantnr, sab ocaloS qaodammodo aadieulium 
narrata EabiiciuDt Hioc illnd IV, 6, 15.: 

Ett FhoM fugient Athamana ad Utora portut, 
OTid. Met. VIII, 139.: Unda sonat; mecam simnl alil raea 
terra recedit. Gt. ibid. XI, 466. Vlrg. Aen. III, 72. Itaqoe 
qnae firma stant cnm TebemeDlta coDtiaui raolns ipsa 
' admOTeri vel remoTeri hominibas videanlur, pront ipai tel 
occarjnnl Tel recedanl, palma qaoqne anrigae acrias Ditenli 
adTOlare ametael obtiam concnrrere egregie et ^'(la- 
gttxfSg el ad Teritatem accpmmodate fiugitar. 

T. 18. Ilernm hic iDierpretes Froperlio deliciolas snas 
enaliagCD oblrnduDl: gloria euim nata in pedes pro pe- 
des aati in glorlam dictum ease praedicant. Scilicel nsum 
praeposilionis in maxime Properlianum ignoraTeranl, qnisin- 
piici dativo proximns finem et eTenlnm sigiiificat rei. Gt 
Q. P. II, 6. p. 134 sq. Hoc igilnr Froperlius ait: gloriam 
quidem omuibni illis, qui eam qualicnnqae modo asseqnnn- 
tnr, natam esse; indolem tantum diiferre, qua compftretur. 
Itaque aut ingenio aut manibus aut adeo pedibua eara 
tribui et his partibus (siTe in has parles), prout quisque ex- 
cellal, natara tideri. 

T. 2(1. sequilar. fironlili. scilicel ne nllns TCrsas 
{nlaclas maneret, seqnimnr correxit. Nos simplicitaleni 
araplexi, id qiiod omnei codd. tuentur, prolium et Latinam 
sequitur cum Lachm. scripsimns. 

T.21. Tilae praecep ta Kuin. explicatpraecepla, qnaa 
dat lua Tila, exeraplum Inura: immo prEteoepla Biint, ad 
quae tn Tilam luam derigis. ViTendi praecepta Gic. ap- 
pellat pro Flacc. 42. s.f. Alins tamen dixerit tnae Tilae 
praecepla. Sed cf. ad El. III, 21, 28. 

T. 22. Gogor. Heins. el Broukh. Gonor. Sed rectins 
alterom: Nam cum ulerque, et JHaecenas et Properlins, pariler 
hufflilem Donditionem expeieret, iUaecenalera in taotQ fDrtuaae 
fastigio positum ita penilus lalere non potuisse, sed iieces- 
Eario a tam modestae laudis aeranlo Baperatnm esse, ratio 
apeiia cogit — Simillimo modonosier Terbo cogor atilar 



jNGoogle 



EIeg.ni,.ft JJ87 

- l^ 1,8.: Onm tanieti adTerios cogor tabere deos; btacnlni 
TOlunt. I, 7, 8.: Nec tantDm inf^enio, qnaDtatn Berrire do- 
lori cogor. I, 18, 8.: Nnnc in aaore (uo cogor faabere 
notam. Add. I, 12, 14. I, 16, 13. I, 18, 30. III, 21, 1. 18. 

I, 5, 19. 29. flU credo exemplii frelus Afarkl&ndDs in notis 
BS8. Prop. cogor saperare pre ■implici aapero dizisse 
yraedicabat. Sed cf. comn. ad IV, 3, 37. 

T. 23. 24. secnrea el inra-^ ponere. De zenfnale 
kocFroperliano cf. Qnaestl. II, 6. p. 132. Quamqnan ponere 
inra, nodo ne ins dicere illud iDterpreteris, nibilo anda- 
eius diotnm est, qnam ponere leges Uorat. Sat. I, 3, 10&> 
Inra eoim a legibns eo tantam oomine dilfernnt, qaod illft 
generatim dicantar, liae scripta inra maxime cootinenl. Gf. 
Serv. ad Virg. Aen. I, 507.: iara dare autem magistratmui 
■DDunornm est, oon quateDus indicHnt, sed qaatenns !■■ 
civile edictis suis et decretia angeot. Cf. ad EL IVt 11, 
18. Idem igilbr est, qaod condere, componere leges. 

T. 2d. Medoram — bostes. bastas Bnrm.>alis in- 
genioset neo minns docle Lachm. astns. Nec tamen qnic> 
«gaam muto. Cf. de nsn boc genitivi mazine singulari Q. P. 

II, 6. §. 20. p. 139. 

T. 28. faciles opes qnao essent, nemo docnit, nisi 
qaod adiecliTDm pro adTerbio positnm quidam praedical. At 
facile est, qnod nsui bene cediL Metaphora snmpta a se- 
qnaci et lento^Timine; aode primnm ad animam translata ne- 
tio bumannm signiGcat el obseqneni iDgeniDm. Gf. I, 9, 
15.: tacilis copia, vb. t. comment. 

T. 29. tenaes — umbras. Non fntaros fnisse credo, 
qui de hortis Maecenatis cogitarent (cdU. AlbinOT. in obiL 
Maecen. t. 16.), si dicendi genus maxiae Propertiannm repn- 
tassoDt, qao ille Teram melaphorae sententiam uno lea pro- 
prio Terbo iDtermixto sigoilicare aelet. Tenues igitar 
nnibrae oon dictae budI quasi minns obscorae, sed quales 
tennem Tilae condilionem a Maeceuale expetilam deceaul. 
Umbrae, igilnr traoslate, lenues proprie positnm esl, 
Qdo de genere cf. Q. P. II, 6. §, 27. p. 148. Comm. adEl. 

III, 3, 1. III,, I, 4. Sed haec iu Terbo (^^fiari) iam magis 
nsu accepta. De ■nbstantiTo H. comn. ad 1V,6,8. Ra- 
rioreliam, at hic, adiectiTi usus. Memorabile tamen exempiuBt 
ap. Ofidium esl Ep. ez Font. II, 8, 24.: luslaqne Tindiciae 
snpprime 1 o r a tnae. 

T. 34. tropaea fides. Cf. Q. F. II, 6. p. 156. 

T. 36. Tota 8ub — flnminemora. 0|iline Lachm, 
ioB T n t B ex Gf on. reeipl^ aliis subabanrde t o ts exhibenlibna, 
tameii in fine Ten. morft defendit coU. OTid. Hereid. XDC, 9. 



N.«j-vGooglc 



39S GomneDtaritis In Prop. 

Valer. FUcc. 11, SOd. Virgn. EgI. X, 11. Prop. EL 1, 11, 10. 
Batis tamen Bdt antiqnai error Tidetor esse, ntpole etiam in 
Italorum libris obvius el a, tali lihrario priraum eommissns, 
qni exemplar snum non tam ocaiis vel anribiis seqnerelur, 
sed animb et cogilatione. Hioc qaoniam tnto loco de naTi- 
giis agebatnr, ^omodo Tox ralis in ordinemTenire poineri^ 
facile apparet, De altera vero scriptura eaque difGciliori 
mort minime. lain vero ile praeposilione snb disimos Q. P. 
H, 6. p. 135. Nec inepte idem Lachm. comparat Slal. Tbe> 
laid. III, 407.: Sol — laTsbat Gaernleo sub fonle comam. 
Quamqitara illic magis proprie dictnm accipere possis. Sed 
plaue huc perlinet snb Talle tolies a poetis dictnra. Gf. Or. 
Fast. IV, 427. IV, 703. Tiball. U, 3, 9. Add. Barm. ad OTJd. 
Met. I, 689. 

T. 37. sediase recle cnm Robnken. (ap, Bnrm.) tnetur 
lacob'. pro alteroi sidisse, quod a Broukh. esl, ue cani la-' 
cobo dabiles. Nam praeterita Terborum sedeo et sido tam 
cogoata stint significatione, atpro sidisse alternm sedisse 
promiscao paene usa Tenisse Tidealar. Cf. Slat. SilT. n, 5, 
^OOi prorsus ad nostram exemplum; Nondum rogns ille 
deorum seder'at, ubi frustra libris adrersis siderat Mark- 
land. coni, Clandian. IV. Cons. Honor. 628. : Snbmersae s e- 
dere rates. Tac. Ann. 11,47.: sedisse immensos montes. ' 
Atqne adeo praeseati tempore Plin. N. H. XVII, 2,: niTes 
sedeni pro considunt. Add. Drakenb, ad Sil. V, 3. Bue- 
nemann. ad Lactant. VII, 3. Et ila iam Friscian. X, 5, 29. 
p. 491. Kr. : „Sed nliBiar praelerito eedeo Terbi pro supra- 
dicti quoque Terbi (sido) praeterito." Frnslra igilur argu- 
tanlnr Barm. ad Lncan. I, 207. V, 226. el Aralzen. ad Plin. 
Fanegyr. XVI, 5. GroaoT. ObserTT. IV, 16. Palerni deinde 
cioeres sant cineres bellis ciTilibas conflati. Nam pater-> 
nus est patrins, i. e. ad pafriam pertinens. Hor. Od. 
I, 20, 5.: palerni flamiaia ripa, ab, t. Inlerpp. Add. £1. 
iV, 2,2.: Accipe Verlumni Bigna paterna dei. Patrii aa- 
tem cinerei fuerint, quos ipsa pairia Tet cifes sibi coosci- 
verunt. Sic II, 7, 15.: patrii iriBmphi sunl Ir. a ciTi- 
buB reportati. Sic fiazQtpa el nazQta Gneee confundi do* 
Ceut luterpp. &d Xen. Cyrop. I, 1, 4. 

T. 36. septem Teriasimam Lipsii coai. pro semper 
recipere non dnbilaTi, argumentis aperlis. Nam „semper" 
illud, qnoquo Tcrieris, languebit. Mirum anlem Passeratii 
arlificinm, qni seraper •— praelia per if^' & coniaoctara 
TOloit. 

T. 39. Orania Inrbant, qni BroBkli. obsequio dncti, dnai 
pro arees oionibQS codd. iidTenutibHs bio orlOB reponant^ 



N..,j-,Gpo^le 



Eleg.IU,«. SS» 

T. 43. cADlrarlaiB nitiotieiti secuti arcil pfo artia rescri'- 
psemnt. NamPergama — arles Apollinig dici Latinenon 
posBHiit; Tix enim ara. li enim, quod illi sigbificatnm to-^ 
Innt, opns est. - Et sic opus Troiaoonin, Neptnni ,el Apol- 
liois monnmenla ea appellat Diciys Greiens. 11. Tr. V, 11. 
ipso BnFinanBO citaDle. Sic eliam ap. Ovid. Met. XII, 593. 
Neptnnus ad ApoHinem : Vivif adhoc operis uoslri popn- 
lator Acliijles. Gealra recliasime idem panllo sDpra T. dS6.: 

Jt-ntn qui (Sminthena) ineaitn posulsli mottiia Troiae, 

Eequid hI hai idiniain casutaa adtpicif mrcet, 

bigtmi* ? 
Add. oomment ad El. II, 26, 54. Coutra qnibns exemplia 
illnm Toci» „artes" vsnm probare instilnerunt firoukh. et 
Borm., ea ab hoc loco aliena snnt nt quae masJoie, Telut 
si Tenatio — arte« Dianae Tocantnr, rursnsqne (Horal, 
Od. rv, 8, 5.) artes, qiias ant Parrhasius protnlit aut Sco- 
pas. Qe altero Tersu 4^. e1 eqno „Pallftdis arle" (Virg, Aea.' 
II, 15.) aedificato {tov 'Bneiog ijioiTjaey avv 'A&^vjj 
Od. &'. 493i) satis iam Lachm. egit. 

T. 40. decimo. Gallide aDnornm rationes snbduxisse 
sibi Tisns Broukh. scripsit nDdecimo, Sed hoc nou modo 
accnralins esse qnam qiiod poetam deceat, «ed ne Terum qni- 
dem, Lacbm, coU. Oi.i'.'ZiO. docet: 

Ttffdtxat^ff Sk JioJ.iC Ilniauov nigtnti/us tpifity 
Olxa&e. 

el Bic Hestor (Od. /. 118.): 

■ Eivade; ya^ aipiy xexa ^inn/ttv apipifTtoyitf 
Ifttvjoiaiai iSoXoiat' ftoyis f ttiitaae Kgoyiioy. 

T. 41. 42. Moenia — pretsit aratro — eqnna, 
De andacissima hac metonymia, cni par alternm exemplum in- 
Tenisse me DOn memioi, Tid. Q. P. II, 6. s. U. §. 'iB. p. 153. 
Interpretes tamen sicco, ut ainnt, pede transieruDl. Similes 
locos contulirans ad £1. IV, 8, 76., nnlto tameu faciliores. 
Proximns bnic uliqne Pers. I, 106.: Nec ptuteum caedit 
(liber). Gansa enim liber diligenter scriptus est, nt plutea» 
caedatnr. Ceternm premere moenia aratro ne per 
enaltagen dictum inlerpretibus credas, cf. OTid. TrisL UL Ht 
23.: Snbruere est arces et stantia moeaia Tirtus: Quam- 
libet igDavi praecipilata premnnl. 
. T. 42. arcis. cf. ad t. 39. 

T. 44. Dore. Hano ScriTerli coaiectorara (AaimadTr. 
ad Martial. libr. Speclaec. ep. 31.) uiiiee Teram ease docui- 
iDiis in dissertat. Halbersl. a. 1^6. De breTiortbas ei)ia 
BomijHUi geBtiUBD fwmis, qoae Prop.^ in delicijs siuit, cf. 



vGooglc 



90(1 CommeQtarios in Prop. 

Q. F. n, 6. 1. m. p. 163. Dorni anlem prO Dorioflsi» 
taDlo miDns offensioDem haiiebil, quod idem nomen eil alavi 
et iniimifiov Dorieniinm Dori Deacalionidae. Herod. I, 56. 
Strah. VUI. p. 687. C. (383.J PauBan. VII, 1. Serr. ad Virg. 
Aen. U, 27. Isidor. 0rigg.IX,2. Sic Romala viDCla Frop; 
ail III, 11, 52. Qnid niulta? ipsam gentem Doros appel- 
lal Isidor. Or. IX, 2, 80. el mansit ea foma apnd Aomanos 
in Gogoonioe Oppiae gentia, ciqnidera loscr. ap. Marator. 
1690, l.C. Oppium Dornm labet; ibid. 2091, 11. Sex. 
Donmiu Dorus, Dorum aulem poetam qaemTis et ipsnn 
Caliimachnm dici posse si quia obiiciat, Asiae tamen regiouem 
illis praesertim tenporibns hoc uomen proprium quasi sibl 
Tindicasse meminerit, nt nbi to nuiTersum Doriam meutib 
Seret, Asiaui spoote inlelligerentur. Philelam igitur bic 
significari cerlum est, quem ntrum Gonm an Rhodinm di- 
oerent, iam Teleres aobigebant (Schoi. Theocr. VII, 40.: 'O 
de Oilijzag' K^og iA yivog, rj wg eviol ^Fodioq x. t. X,), 
qunm Dorinm fuisse consentirent. Scripti dure, onde Sca- 
liger pore fecit; Lachm. ab initio versus Sit pro Si addi-, 
dit Coe ab Italis est, primum a Beroaldo receptum. Eodem 
librarioram erroro apnd Valer. Fiacc. Arg. II, 573, Dnrica 
fta Dorica icripnim erat. 

T. 45. Haec nrant — Iiaec aranl. Verissimum Fas- 
oeratii et Gujeli inTentnm el iam a Volsco (I4S8.) occopa- 
lam, prae qao allerum illud Ilalorum H. p. cnreut, b. cnrent, 
nsqne ad Lachmannum lulgo receptum sordel. Ita interpo- 
latorem prodil. Urere vero esl amore inceadere, usv 
notissimo, Iniuria lamen idem Lachm. in ed. Berol. nOTissi- 
mnm dislichQm buc Iranstnlil. Praeterridil enim, non id agere 
Froperlium hI reTera res lam oagnificas caneret; sed can- 
larom esse se promillere, si factorum exempla Maeceoas 
praeiiissil (Te dace). Ille vero quoniam conlractam 
Titam mallel, ne se quidem magna carmina ausurnm, sed mi- 
nore gjro conlenlnm amaloria tractalarum esse. Hanc anam 
laadem se qaaorere, ut Maecenalis assecla hnins praecepta 
amplexus esse Tideretnr. 

T.48. Eurjmedouta. Libn Oromedonta, anliqois- 
Rimnm mendum, qQod primasHuscbkius (AnaU,Lill. p. 320 sqq.) 
el boc loco et e Theocrito (Vil, 45 — 48.) feliciler sustulit 
Earymedon eaim, non Oromedoa, qnem nemo TeterniB 
noTit, Gigantnm rex (Hom. Od. t^, 56.), qni Tira inferre lu- 
Koni ausRS perpetralo, si Euphorioni Sdes, scelere (ap. Schol. 
Vea. ad U. ^. 295. coll. Enatalh. ibid. p. 987.) a loTe ful- 
niue ictns (Pindar. Fjth. VIII, 15. 10.) el in Tartarnm coo- 
iectni eil. Eromodonta nniit omniom Voss. I. apud Boibu 



jnGoo^Ic 



Eieg. m, 9. aoft 

babet, cua credo magii, qoam ;aod propiu ceteri* ajiUqi^ 
limam Frop. librum contigerit. 

T. 49. Gelsaque. LachD. Gorrexil GelsaTe, gcilicet 
„iie Graecam argomeiilDm ana cam Romano Iractare Telle 
Tideretur." At particala qne cooiaDgit illa qaidem res, oec 
tamea aut pares tantum, aut qnae simal et nno lempore 
esae necessario cogitenlar. Quod TCro ad particalam vel 
T. 49. L. proTocat, ea illic non est disinnctiTa, sed pro 
adeo posita. 

T. 51. silTestri ez nbere. Lopam Marliam gigoi- 
fical, sihestrem nntricem, aadaci sane metonymia de qna 
Tid. Q. P. n, 6. §. 28. p. 152. Exemplam praeiTit CalU- 
mach. qui ep. LIV. (Ernesl.) nutricem dya&ovyiiXa, eandem- 
que fiaatov appellat (h. Ger. t. 96.). Similia fid, ad £1,1, 
6, 19. IV, 7, 63. III, II, 56. III, 15, S, 

T. 5i. St inlerpretibns credamus, „8ab taa iassa" 
nihil aliud fueril quam „cuni lu imperabis, nt scribam." Quod 
Disi non Latlnum est, certe ieiuuum ut quod maxime, praete- 
rea Tero ad senteDtiam falsum. Nam magna scribere iam tam 
— sed frnstra Maecenas iusserat (t. 3. 4.). Nauc hoc ait, 
se Don aliler sunm scribeadi inslitutum mutaturum esse, nisi 
cum Maecenas TiTeadi ratiooem mutaTerit. Tum demum 
illo dnce maiora se ausurum. Tum epos se et anuales 
compositurum, quibas inde a fabulosis temporibus et Gigan- 
Inm bellis et Romae initiis asque ad suam aetatem el ad Cae- 
saris et MaeccDa.ti3 praeclare facta descenderet, Sic Ovid. 
Trist. II, 560, de Metamorphosibus suis: 

Pauca, quilug prima iargmi ab origint niuRdi 
In tua deduxi temporn, Cannr, opu*. 

„Tam", ait, „si sub tnum imperinm (i. e. tnt impeiii 
tempora) carmine perventnm foret, spiritns noTos et maiores 
ingeDium meum sampluram etset." Nam ut idem ilie OTidiua 
Ll. T. 326.: Traxissent animnm sic tua fata meum. 
Sic et senlentiarum nexus coDcinnus eTadat, et nsns praepo- 
sitionis sub, quam altera ioslilnla Tia cnm accusaliTO posi- 
tam aegre ferremus/ ad propriam suam Tim roTocatur. Gf. 
enim quae de hac praeposilionis Toluntalb cam utroqne casu 
CODiunctae V. D. observat ad Forcell. Lez. >. t. et B. Cru- 
ains ClaT. Sueton. inde a p. .740. Recte anlem noB qnasi 
carmine tantnm ad ea lempora perveniat, sed qnasi re- 
vera, loqnitur. Nam poetae iis qnae fingunt et describao^ 
ipsi praesenles adesse Tidentur. Itaqoe slatim : Proseqaor 
et Gurrus cetl. Gf. comm. ad 11, 10, 19. II, 34, 63. 

T- 54. De hoc Tcrsu diximua Q. P. 111, 3. p. 227. Inso- 
lentias Tero dictom lela f ngae nemo iaterpretatDs est. Nam 



vGooglc 



JOSf Gommeiitarias in Prop. 

ex parte tantnm TeniiD, qnod Indicant „Partli«ram sstn- 
tae fngae" dictnm esse pro „ParllioraDi snbdole fngientium." 
Tn tero cf. Q. P. II, 6. p. 155. et comm. ad I, 1, 3. 

T. 55. Caslraqne omnes. Clanstraqne Lipsins 
praeter necessitalem ; tamen Tulgo cerlatim arripuerant. Pri- 
mnS' recnsavit lacobns. Uecle. Nec minus recie idem 

T. 57. MoUis codd. uniTersonim consensii reTOcaTlt. At 
neeatennsquidemantBroiikhusio qaiMoUia inTenil, autLacIi- 
iqanno qui probavit, cedere debebat, ut mollis Latine lamen 
dici tantnm defenderel. Falsnm enim manifeslo alterum est. 
Nam qood isle EI. III, 3, 18.: „moIlia annt parvis prata 
terenda rotis" comparal: buc plane Don pertiDet. Illic enin 
de lcTibns argnmenlis mollibusque Teraihns agH (cf. 
conm. ad e. I.): hic Tero, qaodcnnque genns poesis cullarum 
esse se spondet, ntodti Maecenas secnm cnrrnm ascen- 
daf, frenosqae snos moderet. Haec enim meiaphora quid 
ad poesin Taleal, aberrime comm. EI. III, 1, 9- exposuimuS. 
Maecenas igilur, qui PropSrtio iagenium dal tbI demit, in- 
star Musae est cnrrnm poelae regentis. Uioc iam qnantam 
Bronkh. inTenlnm a vero dislet exislimes, qni ipsum poetam 
(trito sane simili) freoos mordere, aMaeceoBle tamen mollius 
traclalos censet. Tn Tero cf. Ovid. £p. ex Ponl. II, 5, 75.: 

Saccedalque luia orJiig moilerator ft(ii««is. " 

Denique sic demnm quam recle sedeat exlremnm disticliaDi 
intelliges, quo quodcnnqne opiis aggreasus fueril, boc saltem 
laudis expelil, nt cum Maecenate semper slelisse Tideatur. 
Quod Tero mollis ideo non ferendum esse Brookh. opina- 
batnr, qnod eo nomine dissolali Maecen. mores nolarentur: 
falsae inierprelalionis cnlpa ea est, non TOcis probae, qnae 
idem significat qnod facilis et comis. Cic. Allic. 1,14. 
(17.): Quanla sit in fratre meo comitas, qnanta incuudi- 
las, qnam mollis animus el ad accipiendam et ad depo- 
nendam ininriam, nihil allinet me ad te qiii ea nosti scribere. 
Clandian. Entr. I, 364.: facilisque moveri Snpplicibus me- 
diaqne tamea mollissimns ira. Add.Virg.Aea.IV,:i93.423. 

Elegia X. 

T. 8. Niobe — lapis. Sic scnbendnm esse, non quod 
■*nIgo Nioba'e, locis Q. P, 11, 6. s. III. p, 163 sq. conge- 
stis apparet. Niobe lapis igilnrper appflsitioaem inngenda 
sunl, ut II, 26, 48.: Lerne-^palns. Porlius sine diibio 
et magis poetimm. Et sic iam Homer. 11. to'. 617. ■."Ev9a 
Xid-og ne^ iovaa &euiv Ix x^dfu niaaEt—tl nbehaa 
GalUmacli. h. Apiril. 12. ([uem his nosler expreasit: 



■vGoogk 



Eleg. in, 10. . 8SS 

Xel fitir i taxQV&tit ayapdlltiat SXyta nirQOS, 
oojig tyi 't>Qvy(rj diSQ&s klS-oi fai^Qixio 
fiaQ/iaQoy bctI yiiyaixis Aiivfioy ii j^BvoiJiTilf — 

qnod recle brevius coutraxit Propertius. Neque eoim ia mn- 
tatiooe seotenliae siiinina posila esl, sed in eo quod la- 
crimas lapis fundil. Cf. V. 0. iu Sulzeri Art. Eloquent 
II, 1. p. 93. Ad T. 6. noQ iniuria admoaenl Callimacfa. 1. L 
T. 18.: £V(prifii~i xai novTog. • 

V. II. felicibna edila peDnis. De melonymia vid^ 
Q. P. II, 6. s. II. §. 28. p. .152. Exemplom ilerum a CaJli- 
macho petilum h. LaTacr. Fall. 124.: 

JVoifffiiBi S' oQviSai. Ss alaioi, o? it ■niiovtai 
ij/.iSa xal Tioiiuy Ovx aya&ai Tii^Qvycs. 

Addunl Burn. OTid. Fast. I, 448. Trisl. I, 8, 50. Baci. VaL 
flacc. I, 233.: Seu plenum cerlis iuterroget aera peuiit. 
T. 12. poscentes insta precare i. Alii aliter. 
{.achn. poscendes ci. Quod laognidum, ne dicam tupeiv 
flunm. Quamquam assenlirer, si inter hanc coniecluram et 
inlerpfetationem BnrmaBO. oflio daretnr. Vulgo euim po- 
-BCent.es iusla coniungnnt. Al iusta precari solemueM 
jn precibus formuUm esse Lachm. docuil coll. Sil. Ilal. IV» 
395. Ovid. Melam. XIII, 466. XIV, 785. Recle Ter» po- 
scentes, ad quod verbum „iasla le precari" apad aBimnB 
addi oporlet. De qna Terbornm gtrnclura cf. II, 1, II. Ou 
enim ab hominibus precihns vocari el adorari (t. 19.) 
yolunt el poscnnl. Hinc loties in inscriplionihui iasin, 
pioDilu, imperio deornm. Qnera nsnm optlme illnstr&l 
Augusl. GiT. D. II, 24. Cf. OreU. C. L 1793. 1445. 1475. 
liiLO. Nec solum nt preceotur homines, dii poscnnl, sed eliam 
iusta. Unde formula illa religiosa, de qna expODunt In- 
lerpp. ad Hor. Sal. II, 6, 20. Carm. saec. 14. GalnU. h. Diaiu 
21. Brissou. de Formul. I, 90. p. 54 s|. Et magis propric 
diclum eril, si sacro somuo alioTe signu admoDitam Cynthi&H 
ponamus. Sic ap. LIt. VII, 26.: Precalus deiode, si diTai, 
n iha. esset, qui sibi praepelem misisset, Tolens propilius 
adeasel. Illud autem confideDtins bic signiAcari dicas, qnom 
et hnuc et t. 15. cnm EL II, 29, 27. comparaTeris. Tun 
etiam quanlntn Broukh. erraTerit inlelliges, qui eotl. t. 15. 
pro primnio — pridem rescripsit, scilicet quod lenerae eins 
auriculae Tocem prinum bis intra_ ires Tersus poiitam noi 
lerebant. Sed iam Lachm. reDuil fecte assereos , hac leg»' 
eiiam capnt aliernlro tt. 16. Tel 18. delendun fnisse. 

T. 22. nares nnrreus ungat onyx. De metonjmia 
B«nsui nostroi offeodeDle cf. Q. F. II, 6. ■. IL §. 28. p. l.^S. 
SimiUa Tid. ad £1. Ul, 17, 37. UiwbiUw TOra xazvxff^iHt 



jNGoogle 



904 . Commentarius in Prop. 

In Toce »n7X, qnam indicaTtmiis Q. F. I. I. p. 1^.' Dsqne 

adeo propria lapidis significatio in ea Toce eTanait, ut iam 
prorsas pro i&se dlcla attribDtum snmpserit ab alins ma- 
teriae nomine deriTalam, Nam onyclLem marmoris ge- 
uns nihil cum marriDis cammune iiabere anliquarii docent 
ap. Boettiger. 1.1. Roloff. in Wollii Maseo Pliilol. II. p.dllsqq. 
fioss. Lilter. ad Milliainm !n Horreo Encifclflp. Paris. 1807. 
Tom. IV. p- 91. Becker. Gall. T. I. p. 149. quam qui cbntra, 
-qnamyis frustra dispataTCriint, velul Laqjaiaais. contra Bos- 
siam in Horreo Bncyclop. L L 1808. p. 110. Nec tamen 
aliter Graecam Tivilg de tinaquaqae arca Testibos coadendia 
deslittata.' Gf. Viscont. Mus. P. GL T. I. p. 115. interp. Gall., 
qnem nsum nbiqne obyium iam Qnintilian. nbi de Abusionia 
Bfnra agit obserrat, Inst. VIII, 6, 35. Alabastiitae contra, 
qaae ipsa tox Idem sonat quod bic noster on^,< contraria 
tamen ralio est. Uoc enim nomen lapis a vasis nnguenta- 
riis inyenisse Tidelnr, non vasa a lapide. Gf. Inlerpp. ad 
TliB. N. H. XXXVII, 10. 

T. 26. aora. Sic scripti omnes. ora abBeinsio est. 

T. 27. Non satis recte bunc cam seq. t. ioterpretati 
snnt. Solebant enim Teteres nomina amornm in atea intocare. 
Cf. Piant. Asinar. IV, 1, 35. et aperlius ibid. V, 2, 54. Si 
qnando' deos insnper inTOcarunt, id qnod Becker. Gall. II. 
p. 238. coU. l. Plaatino cam einsd. Gurc. 11, 3, 77. poUegisse 
«ibi Tidetur, boo nt propilius esset iacienti fiebat; neqno 
ifitnr is mos ad nostrnm locum pertinet. Geterum v. 28. 
gravias pro graTibas Beroald. inTenit; ingeniose sane, 
qnamquam noD dignnm, quod I. H. Vossio recipiendum Ti- 
deri deberet. Neque enim ounes conTiTae amaTcriat necesse 
«it, nec de se solo et Cynthia poela loqnilar. 

T. 31. Ipsis igitar natalibus Cynthiae amores innxerant; 
eoqne ipso die poella, uno anno aote tunicam ostrinam in^ 
data, dum ad Vestae precatam it, Fropertil oculoa ceperat. 
Vides, cnr preces el sacra nnno quoqae dii pdscant. 

T. 32. sic peragamns iter. Groniug. ler; qnod a 
Lnchm. receptnm finem tenerrimi carmiais lurpiter Tidetar in- 
qoinare. Sed aperlas librarii lapsas qui oculis ad finem Ter- 
sus aberrantibus, fortasse etiamT. II, 33, 22. memoriasubennte 
cnm sonilu obscoeno tnm sententia Teraum perdidit. Nala- 
lis antem ite-r, de qoo Lachm. dubitat, non minns Lalinum 
est, quam Vitae libcrioris iler (Ovid.Fast. 111,778.), amDris 
iter (El. I!I, 15, 4. coll. II, 30, 14.) et qnae ex Valer. Mas. 
VU1,8, 1. (iter Titae aesluosae) OTid. Trist. HI, 4, 33. con- 
tnlerDDl, Graeco etiam odog in partes Tocato ap. Aescb. 
Cboeph. 790. Enrip. Oresl. 632. rhoeuisB. 922. 



jNGoogle 



Eteg. 111, 11. 305 

Elegia XI. 

De disposilione hniaa carmiDis et de nexa senlentianuB 
ia fine potissimam entliymeinalis intricato, sed ea ipsa cansa 
simnl uaxime nerroso, cf. Q. P. II, 6. p. 127 sq. 

T. 5. noctem. Verissima haec scriplura optime, quam 
cante in fide Italis abroganda agere debeamns, docel, Fir- 
nalnr enim praelerea Nestoris anclorilaie. At ne ferri qai- 
dem posse communem reliquom^ librornm errorem: mor- 
tem Lachmaiioo concedendum est. Mors enim omnibna 
commDnis, nec cur nanla melius, quam aot miles aut amo^ 
tor e&m' praesagiat, inielligitur. Quio immo si perilo fides 
est (II, 27, 11 sq.): 

Solui amttin nouil, ^nndo periturut et a qait 
Morte: negat Aic Bortae fialira, nequt arma timet. 

Contra tempeslates lentnras noscere, nanticae aolins arlit 
est. Hinc etiam quid melius illud velit intelligas, de qao , 
iniDria vel MarkUhd. lel Locbm. dubitabat. Aller enim te- 
talns, alter paTidns reponere maluit relictis prorsus libro- 
rnm Tesligiis, Hoc autem poela ait: enae cuiusque artis pe- 
ricnla oplime qui didicerit, caTebit. Nanta procellas, miles 
Tnlnera, amator diTorlium melius eTitabil. Nara metam 
T. 6. iastum metum, homine prudente dignam, i. e. caatio- 
nem non formidinem dici t. 8. docet, qao timorem di- 
B c e r e amicum inbet Neo te mOTeat, qnod in uniTersam m e- 
turo habere miles dicilnr. Nam qni per Tulnera timere 
didicit, hnnc a rulneribns timere, sponte intelligilur. Qnars 
addere id in tanta nostri breTiloquentia superraCDum eral. 
HeTe tu, ul lamen Tnlnerum metum Tel simite aliqnid 
dixerit, temere postules. Post breTitatem enim Tarietatem 
poiissimnm dicendi seclari Properlinm, et alibi docnimus et 
Q. P. II, 6. s. U. §. 15. p. 130. 

T. 9. Lnxnriatitia hominom nostratium ingenia es ado- 
nantiiiis oratris gemmea fecerunt. Al ferrea dici cerlnm 
est Cf. Uesjch. s, v. 'Adinas yevog atS^Qov. Aesch. c. 
Glesipli. p. 65. Steph. : x^^^^S >"^'- odanavzivoiq reixsai zrji* 
Xa^av 7}/idiv heixiat. Uesiod. Scut 136. Plnra dabil H. 
Sleph. s. T. Munctier. ad Hygin. f. 22. p, 59. el qui singnla- 
rem de hac Toce libellum composDit Manr. Pinder. Berol, 1829. 

T. i:i. quondam. Uuus Meotel. eontra, quod nnda 
laclam sit, Groning. liqaido declarat In ordinem tamcn illad 
receptnm a BrouUi., qui Teteres, qnid Tenustnm sit, qnid 
absonam, docere solet, Tolgo in ediliouibns baesit At ilU 
aoa tom delicatDll 

T. 15. cassido. Yersu [ro fixMplo rariozis totm* 



vGooglc 



S08 Commentftrias In Frop. 

csl ap. Cliaris. I. p. 79. Bnra. »ddU PriscVI. pp. 689. 708. 
Fntsch. Slat. Theli. IV. p. 302. Apnlei. X. p. 233. Voss. de 
Anal. 29. Interpp. ad Tirg.' Atn. XI, 775. Flnra dabniit 
MBBCker. praefat. ad Hjgin. et Scbneider. de Elem. L. L. 
p. 272. Nec tamen ideo Boherius Eleusina, qnod Chronic, 
Euseb. p. 167. legilur, Ciceroni Tnsc. I, 42. oblrudere debe- 
bat. Geterum cf. Q. P. 11, 6. s. III. p. 162 sq. 

T.I6. Ticil Tictorem. V.Q.P.ir,6. s.Il. §.31. p.l6I. 

T. 17. Omphale in. Unus Mentet. Omphale et in, 
^od non debebant probare critici. Nec lacobns commisit 
coH. Schneider. de Elem. L. L. L p. 105. 135. not.'). Add. 
eund. p. 146. Q. P. U, 6. s. IV. p. 179. Wagaer. Qnaestt. 
Virg. XI, 3. p. 420 sg. 

T. 28. inissi libri «nnes. misit Ilati qnidam correxe- 
mnt (nam ante Beroald. iam Reg. liabet) , scilicet qni ambi- 
' tom per duo disticha circnndnctnm non sentiabaiL immissl, 
ae dubite», a Dousia esl; namnecdatii ia Scaligeranis con- 
paret, oeque in Henrlcpetr. a. 1569.,. qnae proxime eas 
praeoedit. 

T. 24. Ne pro nt non positnm esse nemo sensil. Qoi 
nsns post Terba facere et consequi salis Tulgalns (cf. 
Krniier. Gr. L. L. p. 780. §. 573. not.) ceteroquin a |;ram- 
aatieis gon obserTatus est Et est sane rarissimui. Gf. ta- 
nea Plaul. Epid. 11, 2, 98-: lam igitnr amota ei erit omnis 
auspicio, ne graTelur, qnid (iet l)e usu praeposilionis ab 
ablaliTO q. d. instrunienli proximo rid. Q. P. II, 6. p. 134. 
Huc maxirae pertinet Ovid. Het. X, 731.: crnorem Neclaric 
odoralo spargit, qui tactns ab illo Incaluit FastV, 676.: 
lanre sparguntnr ab nda. Mettun. V, 546.: fuhis amici- 
tnr ab slis. Taclt Aon. VI, 35.; qoos a~propioribus tuI- 
neribospedites afflictabant Add.comm.adEI.IV,l, 126. 

T. 26. snrgere. Veram poto lo. Sehraderi et Bnrra. 
pafmi emendationem subdere, qnam ne in ordinem recipe- 
rea, ea- prohibnit dubilaliQ, an forle in tanta Ori«nlis histo- 
riarum discrepanlia hoc quoqne reginae fabnlosae faclum a 
qnibHsdam aucloribns nnnc deperdilis traditum faerit Nam 
QDae eo DoniDe &oiii. ceilegit Tett. testimoQia, contrarinm 
potiiis probant 

T. 27. Nam qnid. Volgo pro qnidnam dictnm in- 
terpretaittnr, noi modo eontra nsum Fropertii et aeqnalinn 
poetarnm, sed etiam ruplo sententianim nex«. Tu Tero de 
particolae hnius ugoiGoalioBe cf. Q. F. II. 6. s. 11. §. 14. 
p. 120. Hoc enim proprion nlriusque lingnae, ul coniunclio- 
nes caasaleg nam el enim non cansam dictiipsius, h. i. ciu 
tei quieTcrtiiftiUoiMrft&ir, 4eiT«rlioc«m qaiJMta MS dedar 



vGooglc 



Eleg. m, 11. 307, 

rattr) contineant; ni^oe non cnr res sl(, sed cnr de ea re 
diclaiii sit, demonstrent. Sic saepisstme post iDTOcationes 

solo TOcaliTO praemisso. Virg. Aen. 1,65.: Aeole nam- 

qire tii)i diTum pater atqne liominnm rex Et malcere dcdil 
SQCtDS et tollere Teotoa. Uhi cave cam interpreiibas iose- 
qnentiam demura veriiorDffl ralionem reddi credas. Qui 
nsns inlerdnm obscurior, non raro transTersos egit interpre- 
tes. Sic. Quintil. H, 4, 19. : Sit in utramqne parlem ingena 
ad dicendum materia, ul de serpente quo Scipio Iraditur ge- 
nitus, et lopa Romnli et Egeria Numae; nam Graecis Iiisto- 
riis plerumque potticae similis est iiceiitia. Ubi nequaqnam 
hiulca TidebilDf oratio, si nexum sententiarnm sic apud auimum 
expleTeris: Hos enim (snnt antem soli Romani) ideo bo- 
mino, quoniam Graecis liistoriis — est licenlia (lios igiiur 
meriio praelermilto). Elodem plane modo Cic, N. D. I 
33.! Zeno quidem etiam litigabal; qnid dicam Albiitium? 
nam Pbacdro iriliil bumanius i. e. illos solos aiTero (hnnc 
ntpote notSm taceo); nam. ibid, III, 5.: Nonne ab A. Poslu- 
mio aedcm Castori et Folluci in foro dedicafam: nonne fle^ 
BatnscDnsaltnm de Valieno Tides? nam de Sagra Graecornm 
eiiam est Tulgare proTerbium. Hinc illud nam eam signifi- 
cationem traxil, dI si quid praeterenndum essei, quod 
anl non ad eum locuu perlineret, ant per se inlelligerelur 
cnm eleganti quadam negligcDlia poneretur. Sic Cic. 1. 1. c. 34. 1 
Omnis eultus et curalio coiyoHs erit eadem adliibendu deo, 
quae adliibelur bomini: ingressus, cursns, accnbltio, inclina- 
tio, aessio — cell.; nam quod et mares deos et feminas esse 
dicitis, quid seqaalur ridetis. ibid. c. 42.: Qnid esl aulem 
quod deos Teneremnr propter admirationem eins nalurae, in 
qna egreginra nihil ridemus? Nam superstitione, qaod glo- 
riari solelis, facile est Jiberari, cum susluleris omnem rim 
deomm. Adde Quintil. IV, 1, 10. qui locns in interprela- 
tionem eins proprielatis Teluti de indnstria comparalus vide- 
Inr: VidendDm etiam, ne contumeliosi celt. in gueoquan ho- 
minem ordinemTe Tideamur, praecipue eoram, qui laedi, nisl 
BdTersa indicunt ToIuDtate, non possnnt. Nam iu indicem ne 
qnid dicatnr — sluItDra erat moiere, nisi fieret. — Pro' 
zime Tero nostro S^at SiW. II, 1, 2I0.sqq. ; 

Obeunt noctesqiie diegque 
AslraqBe, nee solidit prodest lua tnackinn lerTli, 
Nam popatna, mortate genua^ pltlrisque coductK 
Qais fieat inleritua? 

Inre igitur suo Markland. praefaL libr. IV, 14. liara contra 
Donitinm tDetnr, coUatis Epith. Slell. t. 171. Praefat. I. I. 
Plin. N. H. XIV. 1. e. fin. qnaiaTiB ipie tanlDm abesset nt 

ui. ai 

n,gN..(jNGoogle 



gOg CommeBtariss in Propi 

HBt eiu uiuuB persiiiccret. nt „iiinmiaimMS saepc res kui 
particala coBoecti et orationem ad res dirertu transfn-ri " 
talit baberel amiotare. CeteniB eidem cansae coapositaa 
At enim ligDificationeB iBaB debere pradentibm iDdicaass 
ntis est. — in crimiDe oplimis lihris tatum retibni, moi qoo 
cam Broakli. promisCBnm \n ea praepositiOBe caGiun BSDm 
erediderim, sed ;aia ia cum ablatiio coaianclnm, nbi alii 
rimpliceai abiatiTam malDcrint, PrapertioiiDm esse comperi. 
Gf. Q. P. U, 6. s. U. §. 17. p. 134. ludiciale aatea TerbniB 
proprie est raptare. Hinc in sccusandi el conri- 
tiBBdi BOlionem IraBsiil. Cf. Interpp. ad Plant Amphitr. Ar- 
gun. 2. Autnl. IV, 4, 5. 

T. 29. lexerat Unns Temm serTaTil Meniel., qood 
lameB is perpetna hariuB formaram confnsLOne ez ceicria pnl- 
snm Tix mireris. 

T. 31. Goniagis. Primos ex libria Properlio reddi- 
dit lacob. Recte. De genitiTO eoim Propertiaao Tid. Q. P. 
II, 6, p. 139. UDns, qaaBtum scio, luTCnalis giaililer eo 
casn asus est, »on mioos qoam Prop. ea cansa ab iaterpre- 
tibirs TexalDs, Sal. XII, 32.: Gnm — Arboris incertae 
Dallam pradenlia cani Reclotis conferret opem. Ubi arbo- 
ris incerlae cnm opem iangere ne dubita, qaamTis dati- 
Tnm aliuR maluerit. ' Ne antem nimis renotan sabstaniiTnm 
credas, cf. t. 40.: alias (Tesles), quaram generosi grsni- 
nis ipsnm lofecil BSlara pecos. Add, ibid. t. 62.: lem- 
pora poslqaam Prospera Tecioris. QoaBto enim procliTius 
erat post protpera Tectori soribere. Ad rem ipsan et 
hisloriam locis ab interpp. coliatis adde Gass. Dion. L. 4. v 
^i o\)v lavja aycevaxiijaavTeg immevaav Sxt xai zallct 
«d ^QvXloyfieva dltjSi) eitj, xomiavtv Stt av XQaT^an 
rrji' ve jioitv ag>wv tJj K.X£07i&TQ<f xa^eitai xat 
to xQixTog elg tfjv ^Xyvmov ^ieiai^^aet. 

T. 33. Alexandrea. lacob. snspicatar Alexsndri' 
Ba, qnod Ilalorum quidom exhibent. Sed recte Alexan- 
drea, nrbs cnm dilione sna. Sic OTid. Ep. ex Pont 1,3,8.: 
Exolibns tellns nllins Tibur erat et noster III, 22, 20. 
Roma ei lellus iuxla ponit Cf. ad BI. lU, 9, 16. 

dolis aplissima. Honsolum, ali inlerpretes censen^ 
„qaiaillic perfidja el dolo Plolemaei iDteriit Pompeiaa, et lul. 
Caesar eiusinsidias aegre eTasit," sedpropier innatan Ae- 
g;ptiis malitiam, aode Theocrit Iil. XV, 50. Alezandrinos 
appellat; iiofndtas xexQovafiivovg av3Qag'u4i.XdXois 
ifiai^vg xaxd natyvia, h. e. qni ludibrio aiios habent;' 
Cf. lacobs. Anim. sd Anth. Gr. T. X. p. 47. Hinc explican- 
dsm ceoBeo Slst. SilT, UI, 1, ill. con „MeDphitt ioTi- 



vGooglc 



dam" dical, iaterpretibns mis et partim tiimis docta Don- 
ieclantjbui, Mempbin eDim, nt Iioc ipso loco Fropert., nota 
metooymia dicit, qaDd anligaam regni caput fnerat. 

T. 34. 1 1 i e s ait : Ma^i caede, bello Gaeaaria AJexanr 
drinD, et AntoniaDOram tDmDlta, 

T. 36. delraxit arena trionphoe. De eleganti' 
bac metonjnia cf. Q. F. II, 6. s. II. §. 28. p. 153. Locns 
eaim, abi aliqnid fit, ipse interdnm elTecisse illnd TiJetor. 
Qdd in genere andaciora qoaedam coUata ioTenies ad £1. IV, 
S, 76. Simillimnm tamen Tibaliiannm itlad (II, 5, 43.): 
Illic sanctus eris, cam te Teueraoda Naraici Unda deum 
coelo miserit indigetem; qnasi ipse flQTiuB Nnmicins denm 
fecerit Aeneam, 

T. 3(i. Hunc Tersnm cnm 40. Laclim. mntavit, qoDniam 
«lio^i Properlip TereDdum fuisset, „ne coDlumeliose in An- 
f^nstum diceret." Alnobis Dmnia contra Tidenlnr. Nam qnod 
Fompeii caedem aeleraam Romae macnlam ait, qnid hoc ad - 
An^Blumf L. enim Septimii gladio ille cecidil. Hoc vero 
dedeCQB aominis Romani sempiternum, qnod civis Romanna, 
qaod Gommililo abieclissimorum hominnm conlagione et 
, ft^audibus coDtaminatns imperitlorem sunm proditor percnssit, 
Quodsi qna inde memoria OctaTianum contigit, hpneitae illae 
erant Caesaris patris lacrimae tanii Tiri tIccs miserantis: et 
Jans ea erat domua Augnsteae, 1100 ignominia. Gootra nota 
a Cleopatra nomiDi Romano inSicta negnitqnam camit Gae- 
saris cnlpa, neqae aeternam eam Froperlins dicere poterat, 
nisi manifestn OctaTiani opprobrio. Hic enim nihil praeter- 
iBisit, qnin patris errores emendaret et fasUdio meretrieis 
debitaque poena maculam illam deleret, 

T. 37. De zeogmate, qnod in Toce melins late^ cf. Q. 
F. II, e. s. U. §. 15. p. 130. 

T. 39. Canopi, „Apud poetas passim pro Aegypto 
ponitnr, ot h. VKvi». Immo hic portns anle omnia spnr- 
ctssimomm homioum GongluTie infanis erat, Gf. luTen. Sot. 
IX, 84. XV, 46. alias. 

T. 40. sangnine. AblatiTan pro datiTO positum folio 
Bnrm. censere Q. P. II, 6. p. 136. docaifflos cdH. comm. ad 
JBI. I, n, 21. 18, 12. Nec tamen molto melius lacob. ipsnm ' 
datiTnm sangnini reponere Tolnit. Hoc enim iam historiae 
ratioDen Tetare Lochm. vere perspexil, cam eliamsi ana pro 
«na omnium maxime dictam accipiamus, in tanla Ftole- 
aaeoram scelernm illoTie meretrix ista regiDa (sic eiiara Flin. - 
S, H. IX, 58.) Tel Vestalis Tideri potoerit. RursQB dnrissl- 
num, qnod LacAm. iussil, qnen Teraai 35. hunc peolametrnm 
Vnbiecisse snpra ridinDi, arenan uola aduitan dici, 
21 • 

n,,jN;.,i-,Gt)0^le 



3(£ Commentarias in Prop; 

UHis eias cnnsutt perKpiceret. nt .^BsinilliDias saepe res hae 
particula conuecli et orationem ad res diTerias transferri" 
satii haberet annotare. CelerDm eidem cansae compositua 
At enim sigDiGcationem >uam debere prndentibus iD^icasse 
salis est. — in crimine optimis libris tntum reliiiui, noD qoo 
nm BronU. promtsceam in ea praeposilioue Gasaum HSan 
crediderim, sed qnia iu cum ablalivo coaianctnm, nbi alii 
ssDplicem ablatiTam maluerint, PropertiaDnm esse comperi. 
G. Q. P. U, 6. •■ II. §. 17. p. 134. ludiciale aatem verbuni 
proprie est raptare. Hinc in accusandl et convi- 
liandi nolioflem transiil. Gf. Interpp. ad Flaut. Amphitr. Ar- 
gnm. 2. Aiilul. IV, 4, 5. 

f. 29. Texerat. UDns Ternm serraiit Meotel., qaod 
tameD in perpetnaharum formarnm confnsiODe ex ceteris pol- 
Bom vix mireris. 

T. 31. Goniagis. Primos ex libris ProperliQ reddi- 
dit lacob. Recte. De genilivo enim Properliano Tid. Q. P. 
11, 6. p. 139. Uuos, qaaotiin scio, luTenalis stniiliter eo 
oasn Hsus est, non minus qnam Prop. ea cansa ab inlerpre- 
libus Texalas, Sal. XII, 32.: Gnm — Arboris incertae 
Bnllam prndentia cani Rectoris conferret opem. Ubi arbo- 
ris incerlae cnm opem tangere ne dubila, qaamfis dati- 
Tom alius malueril. ' Ne autem nimis reDotam substantiTnm 
credas, cf. t. 40.: alias (Testes), quarnm generosi grami- 
■is ipsnm lafecil satura pecua. Add. ibid. t. 62.: lem- 
pora postquam Prospera yectoris. Qnanto OBin procliTiua 
erat posl prospera Tectori soribere. Ad rem ipsan et 
bisioriam locis ab iolerpp. coUatis adde Gass. Diou. L. 4. :- 
^t ovv ravia dyavaxr/iaavTeg irtiarevoav Sti xai TaXi.a 
ta &Qvi,lovfieva dXrjQ^ eiij, zovzitniv oTi av K^ar^an 
x^v %E noliv aq>oJv t^ KkeondTf)^ x^^^^^^tai xat 
to XQazog elg tijv .Aiyvmov fteta^iiaei. 

T. 33. Alexandrea. lacob. suBpicatnr Alexandri- 
la, qnod Ilalorum quidam exhibeot. Sed recte Alexas- 
drea, nrhs com ditione sua. SicOTid. Ep. exPont 1,3,8.: 
Exnlibns tellus uUima Tibur erat et uosler III, 22, 20. 
Roma el lellus iuxta ponil. Gf. ad El.III, 9, 16. 

dolis aptissi ma. Non solnm, nti interpreles censen^ 
iiquia illic perRdia el dolo Ptolemaei interiilPompeias, et lul. 
Gaesar eiusinsidias aegre CTasil," sedpropler iDnatam Ae- 
gyptiis maliliam, uude Theocrit. Id. XV, 50. Alexandrinos 
appellal; i^dTzaTag xex^ovafiivovg av8Qag'Alldlois 
ifiaXois xaxa naiyvta, h. e. qni ladibrio alios habent;' 
Gf. lacoba. Anim. ad Anth. Gr. T. X. p. 47. Hinc explican- 
dun eenieo Slat. Sily. lU, %, 111. con „UeDphiii inii- 



■,Gt)Ot^le 



Eleg.III, II. 3Q0- 

dam" i\M, iaterpretibnfl Titria et partim nimis docla con- 
iectantibns, Mempliiii enim, nt hoc ipso loco Propert., nota 
netonymia dicil, qnod antiqDam regni capul fnerat. 

T. 34. totiea ait: MagBi caede, belio Caesaris Alexan- 
drino, et ADtODianornm tDmnlta. 

T. 35. detraxit arena trinmplios. De elegantf 
liae metODjmia cf. Q. P. % 6. s. 11. §. 28. p. 153. Locat 
enim, i^bi allqnid fit, ipse iDlerdnm eJTecisse illud videtnr. 
Qao ID genere audaciora qaaedam collala ioTeniea ad £1. IV, 
8, 76. SimillimQm lamen Tibnlliannm itlad (II, 5, 43.): 
Illic sanctns eris, cnm te Teneranda Nnratci Unda deum 
coelo miserit indigetem; qaasi ipse flunuB Namicins denm 
fecerit Aeneam. 

T. 36. Hanc Tersnm cnm 40. Lacbm. mutayit, qnonism 
alioqni PrDpertip Tereniliim fiiisset, „De contumeliose in Ak- 
Kustum diceret." At nobis omnia coDtra Tidentnr. Nam qnod 
Fompeii caedem aeleraam Romae maculam ait, qnid hoc ad 
Augnslnm? L. enim Septimii giadio ille cecidit. Hoc Tero 
dedecns nQmiois Romani sempiternum, quod ciTis Romanus, 
qnod commililo abiectissimorDm hominnm contagioue et 
^ Irandibus contaminatns imperatorem sunra proditor percnssit. 
Quodsi qaa inde memoria OclaTiBDum coatigit, bpneatae illae 
erai|t Caesarii patris lacrimae tanti Tiri Tices miserautis: et 
laus ea erat domns Aaga3leae,l]on ignomiDia. Conlrs nota 
a Gleopatra nomini Romano inilicta nequaqnam carnit Gae- 
saris cnlpa, neque aeternam eam Preperlins dicere poterat, 
visi manifesto OctaTiani opprobrio. Hic enim nihil praeler- 
Btsit, qnin patria errores emendaret el fastidio merelricis 
debilaqne poena maculam illam delerel. 

T. 37. De zengmate, qnod in TOCe melius late^ cf. Q. 
F. n, 6. s. U. §. 15. p. 130. 

T, 39. Canopi. i,Apnd poetas passim pro Aegypto 
ponitnr, ut h. VKuih. Imno liic portni aate omnia gpnr- 
ciflsimomm hominvm conglurie infanifl erat Cf. luTen. Sat. 
IX, 84. XV, 46. aliaa. 

T. 40. sanguine. AbUtiTum pro dativo positnm falso 
Barm. censere Q. P. II, 6. p. 136. docnimus coll. comm. ad 
^l. I, !7, 21. 18, 12. Nec tamea multo melius lacob. jpsum ' 
.datiTnm sangnini repouere Tolnit. Hoc enim iam historiae 
ratiooem TetareLachm. Tere perspexit, cum etiamsi nna pro 
«na onninffl maxine dictum Bccipianni, in tanta Plole- 
aweorum scelernra illuTie meretrix ista regina (sic eiiam Plin. - 
H. H. IX, 58.) Tet Veatalia videri potnerit. Rnrsnfl dnrissl- 
mnm, qnod LacAm. inssil, qnem Teraui 35. hunc peutametrnm 
ynbiecisie snpra Tidimm, arenam uota aduitan dici> 
21 • 

n„jN.«j-vG00glc 



310 CommeBtartns in Prop. 

eatnqae notam sangnine Philippeo innstam arettiiis. 
Quis enim, ne de traasposilione Tersnum ilemm dicam, qnis 
inqoam duplicatnm hunc ablali^m feralt Miror anlem Teram 
rationem, salis in medio posilam W. DD. ad nnnm omnes 
fn^isse. Nam nota adnsla ad omnem periodDm pertinet 
inde a t. SD — 46. Tnrpia regiDae ausa el minae, Romanl 
BOmiuis conlemptio, haec uoa ootn esl, qaam sanguis Fhi- 
lippeus aduBsitl Cni aulem, nisi Romaef Hunc enim dfr* 
tiTom, cun et ex loto senteDliarum nexn et ex t. 36. sponts- 
a quolibel apod animum snppleatDr, de iodnstria adiicere sn- 
perr^cunm eral. Sic saWa omnia. Nam qDidqntd cnm prole 
Philippi (unde Ptolemaeos qnoque ille Lagi ortginem duxil), 
quidqnid cum Pyrrho, Ferseo, Mithridate rei hfbuemnt Ro- 
mani: vna Tel altera dades triiimphis lanto magnificention- 
bns satis erat compensata, cum Gleopatra nna Tideretur fu- 
tnra et Tera nefando ilto slirpe innsta nomini Romauo ma- 
eula — abgque Augnsto fnissel. Vides quanio egregii Tiri 
laus hac avti&itov arle augeatnr. Ad appositionem Tero 
illam, qua udo sabstantiTO totum aliquod epunliatum explica- 
tnr, cf. OTid. Fast. I, 285.: El Testri causa trinmphi — 
Tradiderat famnlas iam tibi Rhenns aqnas. Alia 
Bune dabit Kritger Gr. L. L. §. 296. not. 6. p. .38!). Ando- 
eiora etiam et elegantiora Tid. comm. ad El. U, 16, 37. GaTO 
tamen hoc cnm alio confnndas, de qao diiimns ad III, 3, 4, 
Qnamquam si neolro genere eat appositio, qualia omnia snnl 
ap. Krdgerum exempla, Tix qnae Tera ratio sil discemas. 
Sic e Graecis illud est Aesch. Snppl. t. 204. (198,): Kai ft^ 
nftoXeoxog- firji^ i^oXxos h X6y<ff ^^^' ^^ i^ifs xufrt 
inifp^ovov yivog. 

T.45. GonopeaprimasinTenisseTidetnr Beroaldns; co- 
BOpium scribendiim esse, aiultima corriperelDr, Bentl. doce- 
bat ad Hor.Epod.9, 16. adslipnIanteHeins.adVJrg. Aen. 1,201. 
Nam penullimae Tocalem c in plurimii qaae a Graecis descendant 
Tocabulis Ti diphlhongnm exJiibentibus , corripi I, G. Vossins 
demonstral, Aristarch. II. c. 33. itemque plnrima esse, qoae 
iam Graece dnplicem formam exhibeant, Schneider. concedit 
de Element. L. L. I. p. 72. Atqui Elc: xtovtaneoiva in- 
fCriptum epi^mma Fanlli Silent. legitur Anthol. Gr. T. IV. 
p. 62. Quod Tero de significatione dubitunle^ Tides W. DD., 
qnibnscam ego qnoque (in AnimadT. itd Prop. interp. Gem. 
p. 309.) ah Horal. Epod. IX, 16. pro Texillo dictnm accepi: 
prima qnidem et propria significatione rete est, qnod inler- 
din eliam passim secum circamferre Aegyptios, aocln Tero ad 
eulices areendos spondis praelendere solitos esse Herodot. II. 
p. 146. testatnr, qnem commode adhtbel lacoba. AnimadT. a< 



ji-vGoogle 



Eleg. m, 11. 811 

AjAUl- Gr. XI. p. 105. Add. Schol. Porpbjr. ad Hor. L I. 
■inc fuomodo a mollibus mililiba» Tel inier aigDa miii- 
taria TexitliB nec ipsam dissimile ia itinere circunferri 
potoeril, satis apparet, Mox nsn etiam delicatiore ex tenuis- 
■imo Uno coDfecliiin (Scliol. luveoal. VI, 80.) el aiireis la- 
ael|is inlexlum (Flutarch. Auton. p. 927.) a iliBSolutioribns 
gaoque Roinanoriim usurpabalur. Hac Buiem BigniRcalions 
£iG dictnm si accipias, muguitudo opprobrii apparebit, quum 
circa iribunat Fraeiorium leulorii iastar cooopeum len- 
dere Telle Gleopatra arj^tiiliir. Tertia denique Tocabuli no- 
tio,-onm propier freqiieuItssimiiB in lectis dormttoriis usun 
(qua de re cf. Epigr. Faiill. Silent. Auth. Pal. IX, 764. 765. 
Agathiae ibid. 766. Anii. Br. I. I. el p. (51. ADlh. Gr. p. 31.) 
' pro ipsis biB leclis conopeo circumdatis ponilnr, nt est ap. 
Varr. ft.R. II, 10. et luvenal. Sat. VI, &0. ubi leclumpuer- 
perae CDpopeum testudineiim dicilur. — Geterum noD 
finxisse has Cleopalrae miuasFropeilium, sed historiam veram 
docte secntfltn esae, Dio testatnr L, 5.: otiVd» xai^iyo^TEvoi 
xai xtnidriaEV {rioi lovg neQt 'Aviwvio)/), aiav avT^v xai 
%iav 'Pwfialtitv cpx*'*' i^niaai, tjjv rs ei'X^v ti)c fieyi- 
eTVv, onove ti ofivvot, notsia9ai, t6 iv t^t Kant- 
%<ai,lij} dixaaat. Quamquam iura dare aliqnauto plus 
etiaa est, qoam iudicare; ef. comm. ad El, IV, II, 18. 

T. 46. Verun esse, quod Laur. Vall. cad, exhibet dare 
tt, ian edilorum veterum error daret poterat leslari, aisi 
ct Tersfls pBrticulam iliam interposilam flagilaret, et ipsa sen- 
teulia. Gave enim ab interpretibDS decipi te paliaris, qui. 
genilivnm Afari ciim ulroqne accusatiTO coniungnnt. Qiiem 
crrorem ne I. H. Yossiiis qiiidem ialerprel. Gerai. Titavit. At 
Bulla ante G. Gaesarem dictatoreo in Capilclio, nisi regun 
et Brnti liberlalis Romanae Tindicis signa fuisse CaEs. Dio 
disertis docet Terbis XLlll, 45.; Gaesaris statnaip Dovem illis 
(AsGon. ad Gicer. pro Sc^ur. p. 1017. p. vlO. Orell. toI 
ti Dioni Talinm acilicel omillenli lides, ool«) addilani et 
idem el Sueton. auctor est Caes. c. 71). Flularch. Brul. Bla~ 
tin ab inil. p. 984. Goutra arma haecMurii tropaea sudI, 
qnae aSullaparlim direptaCaesar C^pitclio reddidil, t. Suel. 
Gaes. 11. Gam his Tero tropncis ne Dionumentum Marii 
confnnde, de quo Cicev. de DiTinat. I, 28. exlr. Hoc enim 
templnm loTJs Marianun fitisse coU. Valer. Max. l, 7, 5. 
seqaitnr. 

T. 47. frac^aa secores. De m^tonjmia hac cf. Q. 
P. U, 6. p. 156. 

T. M. Taga, qnod explicare nemo dignatns esl, noo 
nl.iqtiid Horat. Od. I, 34, d. pcrpetanm esse reor fliimi- 



■vGoo^le 



812 CommeatariDs ia Prop. 

Bun attribntnm, qDalibos ampuUta hic nec locas nec pftene 
in tftiilo CArminis impeia tempus esl; sed NHiis aliaa qooqne 
per incerta ostia errans hic quasi eladeoi faluran angurua 
subdere se reginae timidns simnl et perfidns iingilnr. 
Cf. similem ■nQogianonotiav El. II, 1, 31 aq. Add. Q. F. JI, 4. ' 
B. fiu. p. 78. 

T. .53. Platarch. AntOD. c. 86. : sv yaQ 9(}taftBtff t^s 
XXsoTza^e^ag auTijg eidiolov ixofii^ezo, xat xijs aOTiidos 
ifineqivxviag — . IlUia effigiem significare poelam, Teri noii 
est disaimile. At paullo hercle fortius dtctuffl apparebil, si 
simDl divina quadam insania abreptnm poetam praesenteoi mo- 
Titnrae reginae fideri sibi iQtellexeris. sacris deinde co- 
lubris explicant, „quia Isidi sacrae erant •spides.!' Fulet 
doctrina. Quidai eoim de duobus anguibns pictis cogitabant? 
At recle poeia exsecratas noxias beslioUs sacras appellat, 
sicnti Val. Fl. Arg. VII, 165.: Tenennm sacrnm. Alia id 
genns pliirima lexica dabimt. 

T: 54. Recle qnidem Terbornm TOlnntatem BenseniBt, 
qai menbra combibisse occnllo iliaere mortem interprelati 
sunt; nec tamen nnde membra non soporem, sed iter so- 
poris traxisse dicerentnr, explicuere. Alias enim ipsae Tenae 
iter et Tia dicuntnr sangninis tcI similivm hamornffl, Telnt 
ap. Gels. V, 27. Cic. N.D. 11,137. Viloles Tias Ovid. tocU 
Mel. II, 8^8. et Tocis iter ibid. II, 830. Add. VI, 355. 
XIV, 498. Lucret. N. R. VI, 1147. Nec Tcro sopotis iter, 
af mortis iter diclum III, 7, 2. i. e. iter ad mortem, nee 
mrsns nl ap, Sen. GoutrOT. tll, 16.: Multas rerum oatnra 
vias mortis Bperuit, et mallis itineribns fata deenrrant; 
snl nt ap. Virg. Ge. III, 43:^. : Nec v i a m o r t i s erat sifflplex, 
sed ubi igaea Tenis Omnibus acta silis miseros addnxerat 
artns. His enim locis via mortis est, qna nors Teiit, 
Beqne eam trahi membris Latiae dicere ticet. Itaqne restat, 
nt occaltuffl soporis iter per id netonymiae genas, qnod 
Q. P. U,.6. s. U. §. 28. p. 149. pro ipso aopore taciie 
adrepente dictum censeamas. 

T. 55. 56. Noo hoc — fui 1. 1. c. t. Dixit et asfli- 
dno. Sic reliquis VV. DD. in Tanam Taria coniectanHfaus 
laoobos optimornm librorum ope reslituit, quem primum Ter- 
snum horum Toluntatem perspexisse Tideo. „Loqnens hoo 
dislicho inducitnr Cleopatra: Hoc tanto ciTO non ego tibi, 
Roma, timenda fni, nec Anlouins Tinositate delirans." 
Reciissime. Et ebrielatem quidem Anlonii hic acerbe nolari 
' omnes senseruut, metonymiae eleganliam, qna ipse Antoniaa 
lingua raero sepulta diceretur, conieGturis suis (Nee 
Ducis Heins., alii aiitef) oblitteiaTenuit. El BubTeni^t 

n„jN.«j-vG00glc 



Eleg.ni, 11. Slj$ 

toMa coniDiDe hflllimiium coDiicinin gula, nt esl ap. lu- 
wnaL I, 140. — qao mallo idem aadacias, sed ad rldicalum 
Magts composilnm dicere conatua est V, J07.: Monlani 
qioqoe Teater adesl. Eodem pertioet „pulpa" Persii U, 
tS3. et InTenaL XI, 34.: Gnrtins et Matho bnccae i. e. glo- 
liosi et locpnaces. Sed proxime omnium nostro SiL Ilal. XVII, 
130.; tnmidae properantnr slaihiDa linguae — i. e. in- 
stabaBt fata iactaDti et ^lorioso Syphaci. Alia quam- 
fis figuris iisdem explicanda, velul cervix et saaguis pr« 
bostia dicta (laveD. XII, 13.) vel frous severa pro ho- 
mine tetrico el gravi (Uvid, II, 241.), scieos praelereo, Ex- , 
qDisUius iam, et quod propius huc spectet x^^Q pro artilice, 
nt eit ap. Posidipp. epigr. XIV. Aqd. Br. T. U. p. 49. : ^v- 
emne, n^Maia Sutvtovte, &a(}aai.et] j^st^. ' Nam caplta 
«t pectns et Mrda iam commnDi nsu suul accepla. GT. 
tamen Q. P. II, 6. §. 28, p. 151. $. fin. 

T. d9. Ab hoc Tersn crilici diu coDtinenles Passeratio 
dace nOTas distichiB IraDsponendis lurbas egerunt. NecLachm. 
■aDom relinnit, dnm tt. 67. et 6S. posl p. 4li. impingil. Al, 
profecto, nOB commisissel, modo ne poelam argumenti magni- 
tndine abreptam et paene (lebacchaalem Terborum rationes 
■obrie et ad amnssim expendere el orattouis iuncluras ad 
UDguem exigere poposcisset. Immo in tanto affeclQ praerupt» 
Tox alque adeo sentenliarum qnidam hiatus decorem el laudem 
habet. Recte igitor Vulpius t. 59. et 60. exclamalionem essa 
dixit, quamqnam in eo falsus, quod vocaudi casu edila cre- 
didit, Prorsns CDim eodem modo et eadem iadigDalioae ex- 
damtda sunt, alque Persianum illud Sa(, f, 96.: — Arma 
TiruKl Gf. Q.P. U, 6. s. II. §.2, p. 113. add. ibid. p. 128. 
Geleram mouimeDta Syphacis hoc quidep loco habere quo 
ofendas, non negaverim, cam sialim v. 61. in eadem sede 
idem TerbDra legalur, Hoc anlem Laohmannus obiicere uon 
debebat, qaod ob Syphacem deviclttm nnlla Scipioni monu- 
menla posita fuetint. Nam monumenta onnia suut, quae 
facii alicuius admoneDt. Neqne aliler t. 61. dicta lant 
Gnrtii raonnmenta, quae absurde Burmannus aram ob id 
ineritnm dicatam inlerprelatnr. Ipsam enim lacunam ex- 
plelam iDt^igi iam abUlivus ille declnrat; plus Tero eliam 
Terbnm statuit, quasi ipse Gurlins voragine hanslus aram 
Jibi stataerit. Sic Tel pelagus lonium moanmenta 
Intlae carinae dicantur, Add. Inlerpp. ad Hor, Od. I, 2, 15. 
Gic DiT. I, 29. s.fio. Quare tropaea vel spolia Sypha- 
ois in Gapitolio vel qnOCDnqae alioloco posita monnmeala 
.^phaeis Tecte dici potuerint. At ne illod qaidem, quod 
•L«bm, cosel, Terun eat, bis brevissimo spatio etnsdem Sci- 



■vGoo^le 



31S CommMitariBs bi Pn^. 

inm attribotnm, qaalibaB ampullis hic neo locni nec paene 
ia tanto CArminis impein tempus est; sed Niliis alias qnoqne 
per incerla oslia errans bic quasi cladem fnturam augnraas 
snbdere se reginae timidus simul et perfidus fingitnr. 
Gf. similem itqogoinonoUav El. 11, 1, 31 sq. Add. Q. P, II, 4. - 
8. fin. p. 78. 

T. ftZ. Flatarcb. Anton. c. 86. : iv ^ap SQtdftffi^ r^g 
KXsondvqag avzrjg Hdiakov ixofii^eTO, xat vtjg aanidog 
ittnetpvxviag — . Illani effit^iem significare poetam, veri non 
est disaimile. At paullo hercle forlius dicluffl apparebit, si 
simol diTina qnadam insania abreptum poelam praesentem mo- 
Titurae regioae Tideri aibi intellexeris. sacris deinde co- 
labris explicant, „quia Isidi sacrae eraot aspides.." Fntel 
dactrina. Quidni euim de duobus anguibus pictis cogitabantf 
At recte poeta exsecratas noxias bestiolas sacras appellal, 
Bicnti Yal. Fl. Arg. VII, 165.: venenam sacrnm. Alia id 
genus plurima lexica dabimt. 

T. 51. Recle qnidem Terbornm TOlantatem senseniBt, 
qni membra combibisse occnlto itinere mortem interpretati 
Bunt; nec lamea nnde membra non soporem, sed iter so- 
poris traxisse dicereutnr, explicuere. Aliaa euim. ipsae Tenae 
iter et Tia dicaulnr sangninis yel similivm hDraornm, Telnt 
ap. Gel3.V, 27. Gio. N. D.U,I37. Vilaies Tias OTid. vocat 
Mel. 11, 8:i8. et Tocis iter ibid. II, 830. Add. VI, 355. 
XIV, 498*. Lucret. N. R. VI, 1147. NecTero soporis iler. 
nt morlis iler diclum III, 7, 2. i. e. iter «d mortem, nee 
mrsus nt ap. Sen. GonlrOT. III, 16.: Mnltas rerum natura 
Tias mortis apernil, et mnllis ilineribas fala decarrunt; 
ant nt ap. Virg. Ge. III, 482.: Nec via morlis erat simplex, 
sed nbi ignea Tenis Omnibns ncta silis nlseros addnxerat 
artns. His enim locis lia mortis esl, qna mors Tenit, 
neque eam Irahi membris Laline dicere licet Itaqne restal, 
nt occaltum soporis iter per id metonymise genns, qnod 
Q. F. 11,, 6. s. II. §. 26. p. 149. pro ipso sopore lacite 
adrepenle dictum censeamus. 

T. 55. 56. Non hoc — fni 1.1. c. t. Dixit et assi-^ 
dno. Sic reliquis VV, DD. in Tannm raria coniectantibaa 
lacobns optimoram librornm ope restitnit, qnem primnm Ter- 
snnm hornm ToJuntatem perspexisse Tideo. „Loqnens hoo 
disticho inducitur Cleopatra: Hoc lanto ciTe non ego liJ>i> 
Roma, limenda fui, nec An tonias Tinositatc 4^' 
Reclissime. Et ebrieiatem qnidem ABlonii f ' ~ 
' omnes senseruut, melonymiaej' " "^ 
lingna mero sepnlli 
Dttcis Heina,, «Ui i~'' 



jNGoogle 



314 Comniealarius In Prop. 

pioDis Isndes recenKri. Nam Laelini, bab AfrioaBiit, et cufiw 
Syphacis expngnayit et exercitain deitfrit; cf. Ut. XXX, 11. 
Nec t^men, sl similis tox tiic olim faerit, facile fieri potniMe 
iuRlior, Dt aberraDtes ad proximam hexametrara librarii no- 
nameDta iDde repetereat. U»de snspicor legeHdiim esie; 

HannibalU «pDfin tt munimina ojcIa Syphad», 
Qnanto enim momeDto ad bellum PuDicnm secandnm cempo- 
BeDdum capla Numidarnm castra fuerint, quantamgue prae- 
dam iode Scipio reportaverit, LiTius docet XXX, 6 sqg. coll. 
XXX, 16. Polyb. XIV, * sqq. XV, Isq. Sil.ItaL XVII, SSsqq. 

T. 62. At Decius misso. Sic libri mss. ad nnDm 
omneg. Scaliger: Admisso Decins. Sed recle habere 
mittere eqnum, vt t. 23. mittere curmn, iam Heins. 
Nott. f. TiG. plDrimis exemplis probaTit. Recte praeterea 
At, pro qoo Ac Lachm. malait; opponi eHhn Gnrtio Decinm 
lacob. Tere obserTat. 

T, 64. Est. Egregia libri Pnecianl icriptnra, qnan 
Broalh. ingenio dnce iam pridem iuTenerat, omninm conseusa 
inre recepta. 

T. d5. condidernnt. Lirineii Goniectnra, qnam airor 
laoobo nott satis probari. OppoDiiar enim praeteritum prae- 
■eati (serTant), nt plnsqaamperfeclo locns esse non possil. 
FreqneDtissimam vero et paene perpetuam librariornm inscitia 
coitfusiODem eam esse, Dbicunqne 3, pers. pl. perf. breri pen- 
Dltima legilnr, Schmid. docet ad Hor. Ep. l, 4, 7. Cf. ad 
El, UI. 24, 20. 

T. 68. Bospore capta pro capte (Lachm. coniectn- 
ra), Tel pro eo qnod nihili esl Bospora capta (ItalorDB 
quorundam iuvento) lacobus eolt. G. Sclineider. Gramm. Lat, 
llt 1. p. 46, restituit. 

V. 71, tolo. Frnterii coni. tuto non caret lande sua; 
nec multam aberat qnin reciperem, nisi lotnm sfifarixtos 
■aepe poni a Properlio comperlnm tabereoi. Cf, £L I, 5, 6, 
U, 31> 3. I, 13, Id. I, 14, 21. 

Elegria XO. 

De tempere, qno haec elegia scripla slt, rid, Q. P. 10, 
S, f. 226 sq. 

V. 3. spoliati gloria Partbi. De usu partic. perf., 
qnem pessime igoorabat Nobbias, cf. Q. P. II, 6. §. 8. p. 121. 
m, 3, p. 226. eomm. ad El. II, 7, 6. Nam exempla ibi con- 
gesta nulla re ab hoc distant, nisi qnod, si solTeris Terba, 
iDftnitivDs perfeeii illic Teti praeleriti sigDificationem hahel, 
hic aoristi, Quo de nsn c[. G. Uensioger, praef. ad Gie. 



■vGoo^le 



Eleg. m, 18. 815 

ih Offio. p. LXn. Vechner. HeUeiolex. pp. 154. 3U. Heindt. 
«d Hor. Sat. I, 1, 2S. Scknid. ad EpisL I, 17, 6. KrOger. 
Gr. Lat pp. 630. 631. doL 2. Gelemm optime res illastrA- 
bltar coU. £1. IV, S, 63. : 

Nt, precor, atttntt» tanti tlt glorta Baetrt$, 
(qaae nnnqiiam KoDiaDi aacendernnl) 

Raptave odoralo carbata lina duci, 
Ad qn&m normam Dissen. Tib. I, 2, 28.:' rapta praenua 
Teste vetat, recle raptn Yestis explical. 

T. 4. Ne faceres. Gonr. Bachium (Ingen.Eleg. Rom. 
p. 191.) miranleoi, qnod pro ul Frop. ne posnerit, recte 
refelUt Becker. Eleg. Rom, p, 305.; ne enira dependel e par- 
ticipio rogante. Sic aolem omisao pronamine hoc Tel il- 
In d, Terbnm f acer e poni iam Burm. docnit. Hic Tero iUnd 
qnoqne accedit, ulabaoloce poaitom facere idem sonet, quod 
commiltere (sensu iadic. cf. Interpp. ad Gic. Att. IV, 15. 
pro Caecin. c. 25ies.tr.), et sic fere in notiasima illa for- 
iDDla ne faclas Tel ne feceris, qnam QuiDtil. tangit Inst. 
I, 5, 50. 

T. Qsq. tabeacel — oe. Cf. Q. P. H, 6. p. 156. 
Gonnn. ad £1. IV, b, 35. 

T. 10. tibi. Perr. cnm aliis IlaUs sibi. Id qned cum 
ie coDieclara LivlDeius etiam incidisset, Barm. praeluUt, sci- 
licet qnia sic eliam Hero loquentem OTidius finxerit (Heroid. 
XIX, 88-). Qnale doctrinae genua inre pertaesus Lachm. 
mnlto magia teneros coniugis affectns alterum hoc decerecen- 
set. Qno ego iudicio nihil Tcrius esse existimo; et recle 
id opposito ab inilio t. 9. illa flagilari Bach. (1. 1. p. 192.} 
docet. 

T. 12. aurato — eqtio. Vnlgo hunc ahlatiTnm ad c«- 
taphractam referehant. Unde cooiecturae natae ar^ftlQ 
Tet aerato. Sed ex adi. laetns eum peudere, et equum 
Foslnmi siguificari, Don cataphracii, Lachm,docuit. Quod 
Terum ease fateberis coU. Tibull. 1, 2, 69. Virg. Aen. Vl(, 
278. Eleganti Tiro digna est diTinatio lacobi, de Glauco et 
Diomede poetam cogilaase; Inhaerere autem (laTalo alteri 
ignaviae notam, ut apnd. Horat. Sat. I, 7, 16. Gerte iipbeUe 
nrbani hominis laulilias bif^ indicari non ab re fnit, quo ef- 
ficaciua Faetam castra aecntum ioepte fecisse declararetnr, 

T. 18/ G. sil I. Koma m. Inae. Versna Tarie teotar 
tvs, proxime a Lachm., qui tuae nt pro caau tertio habea- 
tuT, regulam ab ipao ad KI. 1, 5, 20. inTentam non permittere 
ait. Tu Tero Tid. Q. P. U, 6. a. IV. p. 176. Mimm Tcro 
qnod Iqcobus, qui ad £1. I, 5, 20. Lachmanni.decreta nihU 
eoran^ hic quouodo ae expediat uescire se fatetnr., 

n„jN.«j-vGoo^le 



815 Commeatarius ia Prop. 

t. 26. Gioonam ^ons, Ismara, Gatpe. Calpe fa 
etroribafl Uliii eoumerata W. DD. Talde affeadit. , ItAqam 
Barn. Gy«lop9 featawt, Santea. Gaore coll. Tzetz. ad 
Ljcophr. 1030.: 'Odvaaeiav axQuv (yocaTit Ulixes) Kd- 
xQav xctXovftivijv TtQiv, Stieq eaziv TtX^aiov Ilaxvvov. Alius 
deinde vir doctus sab finem epistolae aBurmaima sibi missae 
reprobata eiua comectura: Gyclops, qui proximo versu so- 
lis comfflemoraretar, capta praponit. Qui nom Fonteinius 
fDeril, an idem gai in Bibt. Amslel. Crlt. Vol. II. p. 15i 
eandem coniectnram proposuerit, addito praeterea in versB 
medio manns pro mons, uon satls scio. Utnt est, nlruia'- 
qne KlUDoelio et Lacbmanno pariter placuit. At in fabnla-. 
iDm ratioaibns Fropertiam temerecorrlgere, periculosum opna 
ceDseo (cf. Q. P. II, 4. p. 70.), praesertim in aomine, quale 
est Galpe, qaod a bonis cerle librariis, qaibns Umbri exem- 
plaria debemns, ex facillima illaTOce capta procreatum non 
fcsse sptfndeo. Uic Tero noa iniuria suspiceris, Propertinm 
Philetae anctoritatifidem liabuisse, qnem Hermete sno Ulixi 
fala persecDlnm plnrima neqne ab Homero tradlta neqoe apod 
atinm scriptorem obTia (cf. frgffl- illud de Ulixis et Polyme- 
lae amore ap. Parthea. Erot. 'i. Bach. Phil. Coi rell. frj^m. 4.) 
narraise Bach. demoastrat 1. 1. p. 31. Nam idem Farttteaias 
ibid. ordiDem errornm eios ab Homero longe diTersum recea- 
sel, et Propertins Calypsouem Aeaeam puellam appellal) cdbi 
Bomero sit Ogygia, Aeaea contra Girce (Od. a.SS. »'. 
]3&. coll. /i'. 3.). Qnod aunm ad ordinem errorura perlioet, 
qao iam solo argumento Galpe eliminaadDm esse colligi 
liachm. praedicat: eliam Sireaes mnlto infra ant polius nlli- 
nae omainm cofflmefflorantnr , quamTis ia has, statim posl- 
quam Gircae hospitio dimissus esaet, Ulixem incidisse Homeros 
aDClor sit Od. x*. Ad inferos Tcro prins etiam descendlt, 
quam Gircen reliqait. Cnius tamenexpeditionis hic t. demn» 
33. neslio fit. Qaid qnod heroem Uispaniam uon modo n- 
sisse, sed etiam longius ibi commoratum esse, iam aatiqQihis 
Tetlalerunt. Urbem euim 'Odiaasiav cum MiaerTae fsuo 
ab Ulixe profngo couditam ostendi et ipse Slrabo aarratlll. 
T. L p. 398. Siebenk. Posidouii et Apollodori tesllmoniis ni- 
wts (cf. ibid. IIL T. I. 419.), el confirmanl Sleph. Byzant. 
s, T. et Euslatli. ad Hom. Od. a'. p. 137d, 21. Eaudea 
taoG urbem, quam Romani Ulysipponem (hodie LisbaiiaiD) 
Tocabant, fuisse Gasaubon. diviaat ad Strabon. 1. 1. p. 39S., 
probare etiam P. Merula conalur, Gosmogr. P, II. L. IL c. 26. 
Qnibus fabnlis tantum abest ut Slrabo fidem abroget, nt tnu 
liiBtorias ipsique Homero notas esse ceaseal, nnde ille Dore 
poetico Tera ficUs misceDs, laDtnin baDserit, gnautnm Odjueae 



.(jnGoo^Ic 



^leg. JU, i.% 317 

argnmeato aptDm crediderit. Cf. praeterea Goper. {n Apolheos. 
Hom. p. d4. Tzschnck. Miror antem, 1. H. Yossium, cuioB. 
geographia Homerica Uiixem per islas Occideotia el Uispaniae 
oras ad inferOB doci nolum est,- ipsum pro Ismars, Galpe 
— lanaraque alta tentasae. 

T. 26. mox — genae. trnx lasns est MarkUndi. 
Sed SuriDgsr. Bachio tesie (1. L p. 194.) lux, E. G. Uigt. 
qui qnid homiuis sit nescio: nox; stiilicet quod nnus ocnlna 
taalnm FoljrptLemo fuerit. At genae sajtem, interquas oculas 
llle palnerat, daae. Geaae enira, quas pro Ocnlis a poelis 
poni alias notnm est, proprie-lameQ faciei paTtem snpra ma- 
las significant (Flacid. p. 468.). Gf. Fanll.Diac. s. v. p. 94. 
MttUer. PliD. N. U. XI, 37. 38. ^ Neqne igilar opus esl ad 
Enr. proTOcare, qai Cycl. 458.: elg fisarjv ^aXtav KvxX<anos 
oipiv, ofifiav EXT^^M nvqi, neque ad TibuU. IV, 1, 57.; 
Aetnaeae NeptDuius iacola rupis Victa MaroDeo foedalas In- 
mina Baceho. Cf. FauU. Diacon. s. t. p. 94. MuUer. PUn. 
' N. U. XI, 37. 38. Sed tertia signilicatibDe, unde nsum poe- 
taTDm dDCtnm esse patet, accuralius pro palpebris positas 
ioTenio, qnae singDlos ocdIos ab nlraque parte InclnduDt Cf. 
Flid. 1. 1. 5. 37. Aperlius eliam Eud. ap. Serv. ad Virg. VI, 
686. de dormienle: Imprimilque genae genan; cf. id. 
sp. Panll. Diac. I. I. Fest. Qu. XV, 17. p. 149, 21. p. 343. 
MliUer.: Pandite snlti' genaa et corde reUnqnite somnam. 
Unde fit, nt gena sing. numero pro oculo nunquam a tc- 
teribus jictum sit, nec dici poiDerit: qDin nnnm Folyphemi 
ocnlnm genas, non genam Prop. dicere licueriL 

V. 31. Aeaeae. Cf. ad t. 25. Cum Properlio facinnt 
auctores, nnde Uygin, fab. 125. p. 189. Mnnck. et Mela 1, 7. 
saa hauseront. 

V. 34. lacus. In hac quoqae loce BrouU. haesit, qni 
satis inficete latus coniecil. Ai lacnm — mare Sirenna 
scop^Us clansum dici iam Fasserat. recle obserrat, liberiosqoe 
eo Terbo usnm Properlium invenies El. IV, 1, 124. 

T. 36. Miror criticos omnia incongraa rimantes lotiea- 
qne Propertium Tariis cicatricibns inflictis «arcientes in hoo 
Tersn non haesisse. Quid enimf Moras (i. e. errores) 
UUxis poeta receuset, inlerqne eas, infinitiTO modo enn- 
meralas, lamquam ullimani ponil, quod finem morarnm fe- 
cerit. An haec quoqne moraest, moras fioiref ~ Ne multa; 
ctvaimXfiv^la esl, quam lamen ipse emendare nolnit, ne tpo- 
riter decarrentinm Tersnnm compositionem InTbarel. Naa 
quomiDDS non sensisse eam poetam credas, Nec fnistrs 
«b inilio t. 37. positntn Tetal; quas particulos si ad t. 24. 
Ecferre veUs, be^ta ant polins nnlla eiaserit eentemia; Bcili- 



■vGoo^le 



818 ConuoeDtarias ia Prop. 

iiel NoD aocnere norne ; neo fraslra — non nocDere. Qainimms 
od noTissima perlinely qitasi dixerit: nec frustrit landem finem 
erroruffl procis. occisis fecit; pretium enim tanli f&cin«ri9 
fides oxoris. 

T.38. Aelia. Libri.omnes Laelia TelLelia. Corre^dt 
FaBaeratim; &ed mqne ad BroulLh. vitium editiooibm. Iiaesil. 

T. 2. Venere, uve in libria inTentnm, sive IlalorDin 
Ingenio , recte restituit VoIscds. V en e r e m euim ipsam 
damna dici, comoediam magis qnam Propertii cullam ora- 
lionem deceal. Praeterea oe vera qnidem sentenlia. KaDji 
non omnes opes Venere aflliclae snnl, sed eoram lantnm 
qni amant. Hoc igitnr Tult, nnnc noo line magna rei f^mi- 
liaris iaclara amare licere. 

T. 6. cooclia Erycina. 9ic lihri melioris nolae omnes 
ant scriplnm exhibeot, anl in Telere exemplari fuisse ipsis 
erroribas signilicanl. Quod per me quidem licel, ineptnn 
BltrmaDno Tideatur, qui Er^flhraea, iam a Beroaldo lenta- 
iDm, e Leid. I. reposuit. Praeplacnit lamen eliam illud Lachr 
vanno. iDioria. Nam Erjthraea posl rubro — mari 
ylus quam snperracuum esl attribalum. At Erycina loa- 
gins repelitum cognODien ano ore clamanl. At concha,' nnii^ 
natam esie Venerem quidam tradidernnt (Plaul, ^ud. III, 3, 
42.), tam familiaris erat eius deae cullui, ul et ia imaginibao 
coocba Tectam non raro conspiciamus (velul Picturr. Hercar 
lan. T.IV. I. 3. t. Hejn. ad Tibull. HI, 3, 4, coll. IV, 2, 20.), 
el conchae maritaeque in lempla eius dicatae saepissime comr 
memorenlur. Cf. Plin. N. H. IX, 57. ibid. 58. exlr. Qointm- 
mo certum genua earum Venereaa diclas, esse tdem Plin. 
docel N. H. XXXU, 53. exlr. Seiiec. Ep. XCV.. Nautilnm 
enm esse qoem papjr%ceDm Tocant, ex Plioii descriplionQ 
(I. 1. 53. 8. fin.) coll. Blumenbacb. N. H. IX. UI. G. 46, 1. 
|i. 463. apparet. Bio Argonaulam Argo nominal. Atqni 
eandem hanc concham Veoeri dedicalam Tidemiis ap. Gallira. 
ep- 5. Eruest. Nihil igilur mirandum, praesertiti) cani Vene- 
lis res lolo carmine agatur, altribulum ab itla dea repelituiv 
sobTenisse. Qnid quod Stalius SiW. III, 5, 80. quamvis nec 
de Venere nec de amere in umiersum loqiialur, Dionaettm 
tamen perpeluo q. d. epilheto coluntbam appellat? Qnod 
•i qnis uon lam in Venereo cognomine, quara qnod haec, 
ipsa dea per avtpvofiaaiav Etyeiati dicalnr, putidam quan- 
dam doctrinae ostentalionera notandam esse censeal, magno- 
pere eyuidem vereor, n^ ista lege plurunos poetarum I0C09 



jNGoogle 



Eleg. Ul, 13. 819 ' 

ekolBre opoTteref. Nam ne de aliis dicam (de qnibns Q. F. 
II, 6. p. i&8. egimns), Idalinm BStram Frop. Venerla itel- 
lam dicit (IV, 6, 59.), el ipsas noslras concbas Gylbe- 
riaCBs Marlial. £p. II, 47, 2. Nec ego nancscio, an E ry> 
einae freqnentiua gnam yel Idaliae Veoeri apnd Romanos 
cognomen fuerit. Hoc novi, non plas negotii Cadmo cnm 
pnrpnra, qnam Erjci monti cam cenchia faisse; et tamen 
illnm T. breTiori proximo iDtactam reliinerant omnes. Ge- 
terum non nego, aliad hic Gonchae nomen ignotnm nobis 
latere posse, foriasse Erjtbinae, sicati piscis Erytbinns 
fuit, rabeilio Latine diclns, de qao vid. OTid. Halieat. 104. 
PUn. N. H. IX, 23. 77. XXXM, 31. 63. Apic. X,7. Oppian. 
BaUent. I, 97. 

T. 8. G. e1 mnlli pastor odoris A. Heinsins anda- 
cissime pro pastor — coston leposait Haaptins malli 
mntaTit in mallara, qoo tamen slrnctara Terboram nihil ia- 
tatnr. G. Hermannns eonlra (in censora libri Hanpt.) pa- 
storem odorig voluit Arabem esse, qaia pascere odores 
recte dicalnr. Al paslor Arabs vofiag dlcitar. Nec qnid- 
qaam est, qnod in byperbato offeadas, cum molto avdaciora 
eius fignrae exempla e Propertio collegeiimns Q. F. H, 6. 
p. 12^' Qnod fero malti odoris iUe LachmaDnnm seca- 
tns (qoi satis ntiqne eleganter cnlli messor o. A. cooie- 
itfral) ideo ferri posse negal, qaia „mallns odorpotic) 
malta aromata indicare videatur" — cogtlabat enim sine 
dnbio de Horat. Od. UI, 18, 7. — : hoc nl dubie admodnm 
prolalun, ita maaifesto eal falsnm. Nam raaltnm non so- 
lam in nnmero dici, sed etiam, praeserlim singalari posi- 
tione et in nomiaibns qnae continnam qnandam velnti ma* 
teriem significanl, Inm modnra iadicare, lam copian, ila 
penralgaium est, nl lexica ea cansa compilare pigeat. Mnl- 
tns igitur odor estet acer et perennis. Cetemm altera 
interpretatio , qna raulti odoris paslorem pro odoralo 
dictum Tideretnr, non lam absnrda est qnam Bnrmannns cen- 
sebat. Neque eo nomine opns eral ad Honorii et Theodosii 
Constitntionem (qaam Sisraond. sd Sidon. ApoUin. p, 417. 
cdidil, a Scaligero antea Lib. H. Lecl. Anson. c. 24. Gon- 
stantini aomine eTnlgatam) proTocare, ubi de Arelatensi pro- 
nocia: „Qnidqaid enim diTes, qnidqaid odoratna Arabs' 
— cett., polesl habere praeclamm — illic affatim exnberafi: 
ipse Fropert. El. IV, 3, 63 sq. : 

JtTc, pmor, ait, amensit tanti tit gloritt Bacttit, 
Xaplavt odorato carbasa lina dud. 

Nec langueret illnd ia Arabe attribnlom, qnoniam si ipis 
odoratus dicerelnr, nt jiatri* etiam eins oromatnm fertilis esset 

n„jN.«j-vGoo^le 



gSQ CommeDtarias in Prop. 

idtro coBCcerelor. Ilaqne ipae probarem iUam Inferpretatio- 
nem, niai, ti semel ex loce pastor geniiiTnm odoris pen- 
dentem fecissemiis, Romanis certe anribua tix alia signiGca- 
tione ea q>Q£oig aceipi potaisse Tideretar, qnam qnae Her- 
manno placuit. 

T. 10. Haecqne. Apertom est, qnamvis iDTeteratQm 
libb. mss. nlcus Qnaeqoe, quod mlror uoo aute lacobum 
Fucciani codicis' anctoritale sntilatDm esae. Cansa enim er- 
roris maDifesta. iD^niose tamen Gujelns, qiiem Keil. sequi- 
tur, Quaeqne — gerunt. Atsuspecta locnlio — gerere 
fastns. Qnod TCro dnrissimnm parlicnlae qae nsiin esse 
ut, qaam Tix in complurinm remm ennmeratione demonstra- 
tiTO pronomini addiderint; non ennmeratio baec est, sed 
ampliBcalio. 

T. 1>. censns Tulgo explicant amatonim opes; et 
BOta esl eius nsns elegantio.- Diibito tamen, an alia eliam 
Tocis significatio simul iiac Toce lateat. Nam proprie in re 
amatoria censns pactam noctis mercedem dici, OTid. 
ne docel Melam. VU, 739.: censns dare me pio nocte 
paciicor. Sic «ccuratius eliam 

T. 12. spolia opprobrii explicari dicas. 

T. 13. 14. Oplime Lachm. t. minori ipsa restittjt pro 
eo, qood in Gololiano BrouUi. invenit: icta. Nec tamencur 
idem initio Tcrsas pro Aut Et reposnerit, nnnc intelUgi. 
Kam si ad amatornm pretia Terbhm dare referamus, qnae 
mora significetnr non satis appareat. Gontra cnm Broukli. 
poscendi qnoqne' Tcrbum sensa Venereo accipi omnis ar- 
gumenti ratio Tetat. Heque enim in Tiros libidioosos Prop. 
inTehitnr (immo hornm sludia maxime prohat), sed in mnlie- 
res impudicas siDuI et rapaces. Hae igilnr etin poscendo 
et in dando' omnem Terecnndiara exnisse arganntur. Dare 
enim, vocabalnm in ea re proprium, etiam omisso accnsatiTO 
dici probat Martial. IX, 33, 2. : Uanc toIo, qaae pnero iam 
dedit ante meo. U, 49, 2. : pueris dat — Tbeletina. U,31,l.: 
det qaam bene, qnaeris. Omnes iam mnlieres Romae po<- 
SGunt — mnnera, omnes iam promiscue et passim sni 
dant — copiam. Aat si eontra accidil el mora iaiicitar, 
ne castioren ideo crede pnellam, qnae deliciaS agil; ara- 
rior enin tantnn est: anrum ostende, ipsa mora toUelnr. 

T. 21. Ardenl Tictrices. Uenr, Stephan. Sche^iasnt. 
V, 10. coni. Gandent. Barmannns Ardent de cupidi- 
tate mnlhemm in rogum ruenlinm dictum Tnlt. Quod qao- 
modo hoc loco, nbi de veris flammis et de rogo singulis TCr- 
bis agitar, ftrri possit, non inleUige. Ardent fictrices 
igitnr intorprel&re: Qaae Ticerin^ sinnl combnrantnr; et nl- 



jNGoogle 



Eleg. m, 13. 83t 

tro praebent pectorft flaBmis, ipiiii pernstB on Tiiis iapo- 
nDut. Vides igilur commune Terbum ioitio positnm, tam sis- 
gnlft" Bul)iecla esse, ne cnm H. Stepliano vmsQov Tc^oTe^o» 
fl.i in illo Tcrbornm oraine deprehendere lifai Tidearis. Ar- 
dere Tero etiam de bominibus dici demonstraiimns EL l^ 
16, SO. Add. luTenal. Sat. I, 155. . 

y. 23. 24. hic nuHa.paella Nec celt. Olim inter- 
pungebant pest fine>>> '*■ ^^- Absurde. Nec tamcB ideo Snrn. 
pndica repopcfe Telle debebat. Veram enim rationem ian 
Broukb.pHspexerat, deleta tacite post pBellaTirgnla, fnel- 
las T^o nuplas quoque dici res notissima est. 

T. 25. pacata Lacbm. tuitos est (coll. Manil. IV, 140.) 
etdeinde t.27. mnnus erant Propcrtio reddidit. Pro altero 
enim Burm. lani Guilielmi coniecluram pagana imprase com- 
jnendabat; et est sane iDgeniosa, modo necessaria fnisset 
pompa fnil anlem Iot. Fontani foetum credo, qnem TiriiBi 
suis elegantiis non semel primas Propertii editiones el Itbr. 
mss. recentissimos ditasse nOTimus. Uic Tero qnid pompa 
fiat, non babeam dicere. Nec enim profecto, qnod Kuin. tuII, 
pomp^ ^OfiTi^ i. e. missio „sc. munemm" dici Lalina 
paiKil. De muneribus igitur amantium qnoniam agilnr, mn- 
yds eranl nnice probo, etiamsi Broulibnsii anres iterum re- 
petito Terbo erant linniant. De matata vero stracbura cE. 
Q. P. U, 6. §. 15. p. 130. 

T. 30. Tirgineos. Bnrm. Fmterii el Palmerii conie- 
«Inram Timineos recepit, indtibitatam sibi, qnia GopaeT. 16. 
legeretur : 

£i quae virgineo Ubala JcAeloif ab timna 
Lilia vimitteis ntlulit t« calathig. 

Ergo non sensit Tir doctrinae copia afflnens, Gor Copae ao- 
ctor, qno tameu alterum neminem Romanorum melius Fropertii 
Tersns noTisse censeo, virginejs — calatbis, niai snpe- 
riorem Tersnm anlea emendasset, scribere non potuerit. 
Uic Tero et probum erat et Laliuum. luTenes enim amata- 
rnm puellarnm corbes Soribns implebant, Tirginei anteni 
calathi ul U, 1, 67.: Tirgineae nrnae. Getemn Fra- 
terii iuTentam in ed. Lips. Lachm. operarnm Tilio haesisse 
credo. Nam si, quae ad commendandam codd. scriptnram in 
GOmment profert, eiQtavtxdig accipi Toluit, non ista me ib- 
telligere fateor. 

T. 32. Tersicoloris. Sic Terissime emendaTit Be- 
roald., siTC in codd. inTenerat. Discrepantiae reliquonua 
Bnde Tenerinl, prozimomm ob nlraque parte Tocabnlornm lit- 
teraB initiales docent; Taricoloris fortaase etiaffl ez glo»- 
semate: Tarii coloris. 



jNGoogle 



323 ComiBentarins io Prop. 

T. 85. Hiniinlei. Hae Scaligeri conieclnra, tjaam dan 
Belion probarentnr iQ ordiiieiii recepi, penilag tamen hnno 
locnm persaDatnm esse negO. Omnes enini libri scripti eo 
dncanl, ut in Teinslissimo, unde flaxeriiit, esemplari Atqne 
hinali fnerit. Qood ^i ex liinnnlei a librariis factn^ 
esse existimet, satis prona quldem at primnm adspicienti Yi- 
deatnT coniectnra: liic non raodo cormptum communem iUam 
fontem, sed etiam a semidoctis interpolaiMai esse censeat ne- 
cesse esl. Qnod omnes quas de codd. mss. Propertii expo- 
smmas ratioues Tetant Fraelerea qai errore ilit. leTJssiDO 
si modo fnil errer, qao hinnli pro binnnlei eutsretn/ 
pessum dari netrnm sentiret, hic profecto Iritissimam nomMiia 
formam hinnalens ignorare non poterat: et facilios erat 
inserla e Yersam enendare, qaan praefixa coainnctione. Ita- 
qne aiil htnnlns iis verbis adnnmerandam est, tn quibns 
liltera semiTOcalis pro labilu a poelis ^el ileratnr Tel simplex 
jionitnr iHe qaibns cf. C. Schneider. de Eloa. L. L. p. 399.), 
ant alia etiam medicina quaereoda. Nec tamea prorsus mlhi 
probatur Bnrmanni palr. inTenlom, qood qaamvis tA littenf 
rnm dnctnt Terisimilim Tideatnr: at elegantia longe ceOit con- 
iectnrae Scaligeri. 

T. 37. lentas tibri melioris notae omnes. ItalomiL 
noD inelegans inTentum: laetas consensu paene editorumre- 
ceptnn. Alternn tamen et dociius et si qaid Tideo yQaq>i~ 
xuTSQOv. Natura enini pinns -pendentibas ramis conspicaae 
ad yeritatem egregie eo altribnto describitar ; modo ne obli- 
viscaris, nmbras a poetis plaae pro ramts nmbrosis 
dici. Gf. ad £1. 1, 18, 21. add. Q. P. II, 6. s. U. §. 24. 
p. 144. latas Beroaldi commentum Lachmanno praeplacnisse 
Bimn est, Nimis enim Tulgare est epitheion, neqne.nnde 
kinc Ubrarii ad difficiliora aberraTerint, satis appareat. 

T. 38. faerat. De plusqnamperfecto, qnod ridetnr, cf. 
eomm. ad I, 11. 29. Geteram ne interprelibas crede, poe- 
nan hic pro crimine diclan esse. Qaa interpretalioae in- 
finiliri nsum insolentias positi explicaisse sibi rideliaDtnr. 
Est potias constmclio xcaa avveaiv facta, cnm poena noa 
est idem significet, qnod licel. Vide eDim, quae de eo ge- 
nere dispularimus Q. P. U, 6. p. 157. 

T." 39. Goroiger atqne dei. fieroald. nt ridetnr, de 
eoDieclara: Gorniger alqne ide, i. e. Idae. Hinc de- 
Bum Volscns, Gorniger Idaei, qnod nsqne ad Lachman- 
Dnn editionef oblinnil. Hio reponi iassit: G. inqne dies. 
Qaod Latinnm non esl. Nan praepos. in, nisi dislribntiTa 
■n ponilar, cnm plarali jocis dies poal augendi tantum Tel 
creBcendi Terba inn^tnr. G< HernuDaas in censora Obserr. 



jNGoogle 



Eleg. ra, 13. 323 

crit. HiDptil (Annall. Philol. Idp*. 1841. tol. 33. fasc. 3. . 

p. 253.), cui atqne langnere videbatar, naqne scribeadiiB 
censuiL Qnod ai pro aemper posltnm esse yolnit, l&Dgnore 
JBto mallo laDgutdins lioc tideatnr. EteDim cnm redaclos ab 
ariete greges poeta dicat, quid addere reltiilll semper? aat 
quid iDteresI Bcire, nnm nunqDsm aries muneris sai oblitns 
fueritf Immo cam adverbinm nsque ealenus damtaxat ab 
allero semper differat, qaod cODtiDuam actiooem sigDifica^ 
qnomodor.eduxisse taDlum arielem, dod eduxisse DDquaBi 
greges poela dicerel? Itoque si quidquam mulaDdnm esset 
(nam de usn parlicnlae atqne ipse dnbito, cf. Comm. El. II, 
26,8.), litlerarum vestigta diligenliDS secuti propooere- 
nai: GorDiger Amphrysei (cf. Q.P. II, 6. s. III. p. 165.). 
Oocliores forlasse malueriDt: Gorniger Aciaei, coins filii 
tt Gliae pasloriciis el rusticis cogDameulia iDsignes eam diia 
et beroibas coDDnbio el commercio promiscoo olin atebanlar. 
Teslis Pansan. 1. Allic. 2, 5. Cui Gessnerus cordi esl, ten- 
lare possit: Arcadii i. e. Etaiidri, qui qaam prope immor- 
tales coDtigeril satis esl nouim. At seDlentia cerle salra; 
et rectissime lacebus : „Etiam banc versam Tarie teDtarniit 
frustra. Sic eoim fieri solet, at si semel difficullates molae 
sint, panci iocorruplo ocnlo animoqDe riileanL Paslor eaim 
deuB, qui illo tempore JDteresse bomiDibus non recnsabat, sine 
dubio ApoIIo vel vdfiiog vel Admeti bubnlcns est, a dea ad 
deum, post ad deos deasqne optime procedtt oratio." Verbna 
noo addo. 

T. 42. Testris recte s Scaligeri coDiectnra: Tersis 
Lachmami. defendit. Gf. Q. P. II, 6. s. II. §. 5. p. 116. 

T. 43 — 46. Lepidi TersicDli, quibus ad singala Terba 
Leonidae Tarentini epigramm. 17. Ann. Br. I. p. 224. (An- 
Ibol. PaL IX, 337.) Properlins reddidil: 

EvayQii, layoS^^a, xai el ncio^v» iiioxair 

7ff ur^f ^iific, ToSs' ino iioaoii S^of • 
Kajji tof vk^ioQDi' nno xg^fivoZo fiDaOoti 

IIava'-avyayQtvaia xal xvol xaX xaiafioit, 

Neqne ininria simplices teneri carmiois mandiliae Teleri- 
bas placaemnl, qoas certatim imitati sont Saiyras Anlhol. 
Pal. X, 11. (Ann. Br. UI, 184. n. 173., qni inter adsanota 
referl): 

ESjt auy' iQVid^taov vnig xaXaftlJa Jtal.vfUS 

7J(ji Aptipar^ci!, lUe layoxroy/e'; , 
U&ya Kalti' xvvl ITav i.no/ou noSog I^yia ipalftt' 

SvySiaiy axkivimy Hav AyByu xalafiay^ 

et GrTdns ep. 14. Abb. Br. U, 296. (AdIIioI. Pal.IX, 824.): 

m. 22 



vGooglc 



S24 Commentarias In Prop, 

BSang(» ttt^opolttti, xvpayiiai, ot noti ittuti^ 

Hayd! i^iiita ytaaofieyot ateomav 
Atit Ufois paCvont nEnoi9oTCf, atu OiSaQ^, 

jlfit xal fffVT^ Xa9f0fi6l.rp ^ofaxt' 
K&fti Tis vfitla» tni^ioaaibi' oJrfo jroi' S^Qay 

Koefiiiv xal l6yx<"'i ""^ 't'va, xai mlafiovi, 

Videa qaaDto iDtervallo imitatorca et ab exemplari sno et ab 
interprete Romano dislent. Ke lamen plsne aa6n^o},oi hne 
citati Tenisae videantar, id age saltem inde Incremnr, eala* 
Ham noH hic aagittam, qnod interpr. Germanica expressi- 
'ttm, aed arnndinem Tiaeatam aignificare: deinde nOUt 
e libris repoiibim ease a Lachmanno 

T. 46. aiTe peies. petas, ni fallor, primnm in AI' 
diaia comparet. 

T. 50. mox aine lege pndor^ Hoc qnasi integnim 
oniaso Terbo anbstiuitiTO erit ennDlialam sit, iQlerprelantnr. 
At tn enm anperiore versns parle commune praedicalam — 
seqnilnr Aarnm — habere pata; mox pndor legibns boIu-- 
tos seqnilar a. Sic enim brevi entbjmemate poeta xatiocinatu 
est: Homibes ad recte agendnm tcI legibns vel padore 
ingenno dncnntnr. lam leges anro snblatae. Mox Tel pa- 
<lor «eqnetar, qai qaamTia bominibaa a natara inBilua ait, a 
legibns tamen certum firmamentom habet el TinculoD. Na» 
qaed Gomelia iila caslinoniae Bomanae decas aliter SMrit 
(cf. comm. ad lY, 11, 47.): Dibii hic referl. 

T. 54. Gallica. Gf. Q.P.I1,6. a. II. §. 24. p. 144. 
T. 55. Te quod oUdi soIds FDCcianns praestitit, noM 
ctiaEi Dresd. coniirmatnr. De vneQ^aTi^ intricatissiuo Tide 
Q. P. il, 6. a. U. §. 10. p. 121. 

T. 59. Tanus. Alternm veras, qnamTis optimis iibria 
commendatnm, f erri non posse certam eal. Verus enim aru- 
apex at sit cnm poeta optat, Terum Tideri se velle ut 
slgnificet, nnnqaam addncor. At ipse ille coll. Lir. XXI, 10. 
Ofid. Met. XV, 12S. qaam bene altera scriptnra haberel docnit 
Fraeterea de hae TOcia Tanas signiiicalioDe cf. III, 6, 31.: 
Si Don Tana cannnl mea somniB.,ibid. t. 5.: Omnis enim 
debel sine Taao nuDtius esse. I, 3, 28.: Obstnpai Tano 
credulns anspicio. 

T. 61. 62. neqne |enim. Gmdeli Broulih. medicina, 
qni enim particuJam incongrnam sibi risam gladlo reciden- 
dam duceret, non iuTari, sed cum ipso metro pessumdari ora- 
tionis nexum, Lacbm. doctiasime ericit. Qno magis Huschkium 
Anall. Litt, p, 28. hiatiim istam neqne Ilia Homerico dt- 
gammate defendere ausnm esae mireria. Sententia TCro aperla. 
„Non audior; nec mirnni, nam Gaasandram non magis andiri 
fata Tolebant." Becte enim iam Kuinoelins Marklandi erro- 



jnGoo^Ic 



m»8- in> 14. das 

rem comxH, qei particiidnB labenda imetariti sigBiloa* 

tione positum opinabatnr. Na» bic qooqae neceesitatis no- 
tioDem serTat. Fatale ei erat patriae pernicte, BOn aQdiri. 
Maenadem deinde CaBsaadram a critieornm vi finrraaiiD. (coU. 
Senec. Ag. 715. Gnell. ad Virg. Aen. 11, 246. 715.) recte 
defendil. Pho«badeB enim qnandaffl spariam SBppouere 
Fasserat el Brookh. leataiiaiil. 

T. 63. fatum eompoBere non recle pernieiem 
jnacbinari interprMiDtur ad eam proportionen, qua fraa- 
des coHponere diceretar. Recte qniden illDd: at slleram 
fatnm mnltnm dislat. Gomponere Tero poiiui eslTerbam 
prapnnra de sepaltnra: cf. Ueindf. ad Uor. Sat. I, 9, 28. 
Falum anlera mortem atqne adeo familiari Properlio raetODj- 
nia ipsnm mortuum si^ilicaL V. Frop. £1. 1, 17, 11. 
c«ll. Q. P. U, 6. p. 14,9 sq. EL 11, 13, 22. comm. ad El. 
II, 16,32. llaque perinde esl, ac si dixerit: Troiam se- ' 
pelire, Hac aententia sepultam palriam Cic. Cat. IV, 
6. ait, qnam dicliODem Propertio qnoque snbdere Tolueruut 
VV. DD. ad El. I, 22, 3. 

T. 66. Ut hic TBrsuB apte cnra proximo et cnm supe- 
rioribas 61. 62. coeat, aliter ac Tulgo fiari Tideor senteDtiae 
eummam io participio irrila posilam esse existimaQdum est, 
qno de nsa cf. Q. P. II, 6. p. 142. Hoc eoim t. 65. tantnm 
dicere poetam Tolnissa apparel furorem Gassandrae nlilem 
patriae fulurum fnisse, siqaidem ei credidisseDt. Ad sic 
qnoqne, noH aadita Tale et arbe excisa, Btilen faisse 
umpUciler praedicaret? Ulius Tcro, qua eTenlus carnit, ati- 
litatis caasam si extremo Tersn propositan esse dicas, lioc 
ita defe&dere possis, nt „experla est deos Teros" — 
non ad eTentnm, sed ad mentera Taticinanlem et fatnraram 
rerum scientiam referas. Quod ut per se dnmm est, ita 
terapus obslat. Sic euim poela dicere debebal: Experta 
erat. Reslal ergo, ul adTorsatiTa Ti opposita seDlentia 
iaec sit: At quamTis Teros exiade deos snos eTeDtn poslea 
j^obaTerit, irrita tamen erat. Hocantem: „eodem quo ego 
nunc nod»," tacile intelligitar. Nam de exila carminis paoUo 
proerDpliore cf. Q. P. U, 5. p. 103. 

Eleffla XIT. 

T. 1. 2. De nudis Tirginnn apnd Lacedaemonios cer- 
itaminibns dissidere Tehementer VV< DD. opiniones notnm est, 
aliis Tocem yvftvig simpltciter nudns iolerpretantibui, aliis 
iu expeditierem lantum scissaelunicae habitnra ex- 
pUcautilii». Cf. Boetliger. De gHattuor acl. rei scen. Opu^c. 

/ii* 

n,gN..(jNGoogle 



339 Commehtarias in Prop. 

E, 348. De rapta Cassandr. p. 59 sqq. Hansonis Spart, T. 
, 2. p. 161 sqq. Maeller. de Dorienas. T. 11. p. 263 sq. et 
qni nnper^ne de ea re egerant, Becker. Charicl. I. p. 320 sqq. 
Kraoa: '^EXXrjt'. T. I. p. 682 aqq. Neqae ego mVt difficiUinan 
qnaestiODem retracto, qnum qiiid PropertiDa el aeqnales de 
iiaa illo tenpore dndum exoleto senseriDl, his ipsis Tersibas 
satis apparea^t. Nam ne Blternm qniilem illnd qnod qnaeri 
Bolet, nam nixtae cnm adolescentibns virgines Spartanae de- 
certaTerint, in Propertio dabiam esse pbtesl; quocam el Ot!- 
dins facit et qoi de Chiis mnlierCBlis agil, Athen. XIII. p, &66. 
El aasentiri Tidetnr Euripid. Andromach. t. 590. M. 

T. 3. landes. Anrali conieclura Indos inde a Sca- 
ligero passim per editiones recepta. Sed alterQm et elegaB- 
tiaa, et si quid Tideo Terias. Landem enim qnamlibet rem 
lande dignam dici certum est, iraprimis tero cum belli 
egregie facla (Virg. Aen. 1,461.: Sunt hic eliam sna prae- 
mia landi; nbi plura collegerunt Bnrm. et Cerd.), tum Tero 
Indicri certamiQis praestaDtiam. Itaque Nisas Yirgilia- 
. ans (Aen. V, S54.) ereplnm situ praeminm dedignatns: 
Quae, inquit, tnmerti Niio 

Digna dahU, pWmnm menn qmi laudt coroiutm? 

Hoc Tero de significatione com conslet, laodes exercero 
eliamsi neraD alins Romanornm dtxerit, Pfoperlio dicere li- 
cuisse sequitur. Qnid qnod iustitiam exercere Piia. Gp. 
I, 10. exlr.; altilndinem animi exercere Tel Tnllins 
pDrissimae LaliDitalis Tindex dicere dod Torebatnr? De Off. 
I, 25. Vicloriam Toro exercere, qnod proxime ad no- 
stram rem pertinet, Tulgare est LiTio. Cf. II, 55, 9. VI, 22, 5. 
Sall. CaliliD. 38. In eo Tero el alii inlerpp. et Burm. maxine 
falsi sanl, qnod d n i n f a m e s 1. de senlentia Properlii dictas 
meretricis Insibas opponl censebanl.' At in hoc atlribato, nt 
toties (cf. ad El. II, 16, 16. Q. P. II, 6. p. 142.), snmmam 
ennnliali Tersari, et Lacedaemoniornm de iUis laadibDS 
indicium praedicari certum est. Hoc igitur Tolt: „ApDd 
nos quidem lans, quamnuda pnella inler Tiros luclando qoae- 
reret, infarais esset, illic vero tniDirae; atqni hoc iUud est, 
quod mibi exillornra institnlis praeplacet." 

T. 5. pila Telocis fallit per brachia iaGlua. 
Varie Texatus hic locns. Ac ScaUger dnra corrigil: Teloci 
■ — iacln, non inlellexisse se cnra reliqaig inierpp. codd. scri- 
plurara fateiur. Lachm. contra qni hoc primiis tecle Tidi^ 
Telocis — iactas quartum plnr^is, non secnndnm siDguIar 
ris casum esse: iactus — iactantes inlerprelalnr, hae 
sententia: „pila Telociter nimis iactantes decipit, in 
oliara qnan debnil Tiam delata." Goi nou Terisimile esse 



■,Gt)0^le 



EIeg;UI,14. 327 

iiirfl Iscoliiu oblicit, inter palaestrae landei liti» qoae 
deicriberel, flibi sonpsisse Properl. Qnod vero ipie, Telo- 
«is — iaclaa geniliTnm ratas, pilam intelligil, ;oae yeloci- 
ter huG illac vplare dDcta nos fallat: accosatiTnm illam, siTO 
is nos foerit, sive quod deinde snbdil ocalornm aciem, 
«710 zov xoarov addeadum apnd animam esse, nnnqnam se 
collato qaidem qnem cilat loco (como. ad Lncil. Aetn. v. 
277.) eiincel. At evideptissima eise omoia, si lusom trigo- 
n e m liic describi ceoseamns, iam in censnra Galii Beckeriaoi 
(Annall. Hall. 1839. n. iSS. p. 2303 *q.) demonslraTimus. 
Fortasse tamen doctius etiam ludicram illud significat, quod 
inioitvQOv locatum Sparlae imprimis nsn venisse Krans. oon- 
iicit {'EIItjv. J. p. 306.). Sed quoniam hic separatim 6e difer- 
■is pilaram lusibus tractandi locas noa esl (qoamqaam mnlta 
notato band indigna neqae ad linnc loonm illuslraodam inn- 
tilia lel a Begkero lel a Krausio II. oc omissa esse Tide- 
mus), hoc solum addimns, comparato Salei. Bass. Paneg. in 
Pis. 173 sqq.: 

Ntc tibi mobilitnt minor t*t, «i farte vohittem 
JhI geminare pitamiavat, aul revocart cadenlem 
^ Etnonsperatofugientemredderei/eBtU'- 

quid laudis sil, non sperdlo gestu — Telocea iactns — 
fallere satis apparere. Optime antem et hercle poetice a 
Fropertio ipsa pila dicitur iaetiis suos fallere, dum per 
brachia exputsa cursum suum, quem qiiodammodo proipi- 
sisse Tidebalur, subito alio fleclat. Frorsus eDJm ad iden 
ezemplar facta locutio est, qnod est El. 11, 34, 35 sq.: 
Plirygio failaa! MaeandTia etimpo 
Erral el j})>n gaai decipit unda viat — 
in qno non haesiase interpretes mireris. Haec aalem qnae 
iuter agentem (aive animans esl, sive res cni Tita et mens 
tribuilnr) el inter ipsnm aclnm ficgitur repugnantia, qnoniam 
Tel huic alleci Tita el intelleclns coucedi videlur, tola est 
poetis propria. Keque igitur dissimile illud Stal. Sill. 1, 4, 
61. de Apolline properanle: praegressns moras i. e. 
„moras viae, qnas tamen ipse fecerat effugiens qno- 
dammodo," qnod non cedere debebal Marklandi coniectnrae: 
perptssns moras. Quamqnam magis, qnam par erat, illaB 
Slalii lociim iutueules quondam non examussim veram Pro- 
pertii sentenliam in interp. Germ. expressisse nos nnnc piget: 
„fFenn durch die Haende der Ball noch dein raschen 
Wttrfe zuvoreili." Debebamiis enim sicTertere: 
Wenn von Jrme «u Arme der Ball den tckleimigt» Wurf lamfcU. 

Celerum de praegnanli praeposilioois li, qun fallendi lerbo 
ipai motua significatio triboilur, cf. Q. F. It, 6. a. II. §. 17. 

n„jI.«j-vG60glc 



828 Comueatariiu la Prop. 

p. 1S3. Hine iem latis apparet alind Indicri geam (q>at~ 
vivdti Grnecis dictnB, de qno videKrnns. LL p. 306. §. 9.)i 
qaod primniii adspiGienti fortasse is nentem Tcniat, aignifiea- 
tttD esae liic non posse, 

T. 6. Increpat' et versi clsTis adnnca trochL 
Omnia miscent W. DD. Nam ut adnDca aocnsatiTnB 
lati cnm gen. trochi coniangnnt (sic Bnnn. Barlb. Bchef- 
femm secntns de Re Vehic. I, 6. p. 57 aqq.), ant lelnl Passerat. 
claTem esie pntant, qna trochns compactilis aperiretnr 
jmmiltendis annulis et clanderetnr. Neqne rectias Bnleng. 
de Udd. Tetti 3.: „Froperlins claTem adnncam trochi Tocat 
ansam, qna trocbns apprriieDditnr." I, H. Voss. deniqne 
cnm aliis claTem inlelligit parTnlam, qnae aoDDli loco ln 
Irocbnm immiisa crepitam, dnm Terterelnr, cieret At qnam- 
qaam hOG cerle Ternm contra^priores interpretes monaerunt^ 
ne trochus cnm rbombo {^ifi^ixi Graecornm) temere cod- 
fanderetar (qnod iam a qnibnsdam Teternm faclnm esse in- 
telligo , cL Et. M. p. 706, 28. : gvfiSog 6i xal QJfi^og dt- 
%uig Xiyevai, Eort Se TQoxiotog ov zvntovreg iftaat xat 
OTQsgiovfEg naiovat neQidoveta&ai xai xpotpov aTioiEXBXv.), 
claTis tamen hic nihil alind esse potest, qnam Tirga illa 
fortaste et ipsa aerea qna trochns Tertebalnr, qHamqne adnn- 
cam fuisse gemma docet inler Winckelm. Monnmm. Ined. T. U. 
Ilg. 195. (fig. enim 194, discns polins qoam trochns eil, fig. TCro 
196. tola est snbditicia.) Hanc iniectam trocho increpare 
i, e. crepare (nam sine casn positnm aacla lanlum sonitus 
Tehemenlia a simplici difrert, nl EI. IV, 3, 66. IV, 7; 12. IV, 
11, 60. Cic. Or. II, 5.), ipsius apparatns natura docel. Qoam- 
qnnm cnm molo troeho mator eliam annnlis liDuienlibus stre- 
pitns fierel, hinc qnoqoe cansam moTendi, claTcm, ma- 
iore eliam inre increpnisse dici, non nego. Sed Scbelferi 
ralio dnrissima : claTicnlas Tero aliquando pro annnlis catlho 
ittsertas ease, raera coniectura neque illa nimis probabilis 
est, Geternm nobiscum eliam Krausium faeere (I. I. p. 318.) 
annc Tideo. 

T. 8. pancratio. Satagaot interprelei, ut cam Seneca 
(deBenef.V,31.) Fropertinm conponant. Frnslra; restal enim 
Flntarch. Apt^hth. Beg. T. I. p. 753, Wyllenb. coU. Afneller. 
de DorieDs. T. IL p. 306. Khetorice sibi illad snmpsisse Pro- 
pert. nl forttssimam pngnae genns adderel, ad inlerp. Germ. 
p. 320. obserTatimns. 

T. 11. Gyrum pnlsal. Fmstra in gyro hoc cnm lo. 
Schradero Burmannnm haesitasse, Lachn. ipsius Burm. lesli- 
noniis docet, qui ad Anlhol. L. III, 15, 15. ne hoc qniden 
loco omitso g]frnin pro ipais Gnxricnlt spatiis paBgim poni 

n,,jN..,j-,G00glc' 



E|eg..ni, 14. 38» 

docnerit, recteqne tnlsan flpstU et la&at dicL coU. Oud. 
Met. VI, 219. VI, 487. asserit, 

T. l^. protegit. Bronkb. exIibrisiD&naeDOtae prae- 
t egit. Ulad Lachm, Propertio (coU. Ov. Met XII, 273. 351. 
ClaudiaD. . in Eiitrop. II. 120. Stat. Silr. V, 3, 142.) reddi- 
dit, aiBinlqae t. 13. Terissima inlerpiiDOlione BerTaTit Naa 
cnm anteft hic Tersus eum praximo artios coniongeretnr, ab- 
futda prodiit BenteDtia: ita Lacaenas caput protegiss^ 
nt AiDiLzones loti esBenl. Unde UeinsiQs iDgeniose nt sem- 
per: tnrma Tagatur equis. Frustra: Nam laTatnr etiam ad 
feminam t. 7. pertioet. 

1. 17. areBis. Gertisaimam haac VolBci conieclaran, 
certB cnm aliornm oplimae netae codd. Testigia tnm Hb. do- 
cent. Mam ad iinda<s, qnod solns Pnccii liber praestat, et 
ipsam docli librarii emendationem esse, uimis tamen a Ubris 
aberrantem et nnde «ommunis reliquomm error Tenerit, mi- 
Bime declarantem, qnis non videat? Uni tamen lacobo contra 
Tisnm esse maxime demiror. 

T. Id-^nter qnos. Lacbm.: Inlerque bos, Non 
nm referl, quamvis nisi omnia me faUnnt, Tir acntissimns 
Terisiima obserTalione dnctns esse Tideatur, PropertJum, si ad 
Bolitas cogitandi Dormas orationem exegisset, sic scribere de- 
Iiuisse: Qaalis Helena capere arma fertnr inter PoUucem 
et Castorem. At inteTdDn ennntiata q. d. relatiTa idem quod 
attribnta tcI participia, qnorDm iUa Ticibus fuDgnntnr, pati 
ap. Teteres inteUexi. Gf. Herm. ad Soph. Ai^IllS. Electr. 
1312. Q. P. II, 6. p. 142. comm. ad El. II, 16, 16. Snmma 
igitur sententiae in apposito coUocata; nec dissimile iUud 
Boph. 0. C. 1106.: aiTBlg S zsv^ei. Qnintil. X, 5, 6.: 
„orandi minor Tis, nt dicatnr aHquid, post qaod in eadem 
materia nifail dicendum sit," pro eo: „nt nihil dicendam sit 
' in eademmateria, de qna iam antea dictnm sit". 

. T. 26. loDgae Dnlla repnlsa morae. Passeratins: 
„ai dare non Tult, saltem cito- negalnr" cett Ergo : horae 
momeDlo aut cila mors Tenil — at allemm, qnod magis eliam 
expecies: „aul Ticloria laeta" — non seqnalur? Immo hoc 
ipsnm dixisse senlies Properlium, raodo recle inlerpreteris. 
Uoc enim ait: noo illic, nt apnd nos, din expectanies tandim 
— non admilluntar, non longae morae eTenlus repulsa est. 
Qno salsissimo compendio duplex Homani moris damnnm 
simnl significat. Vulpins conlra: „IicebiI tibi sermOnem lon- 
gins continnare ac dintias puellae lateri adhaerere, neque 
ipsa repeUente, neqne oUo alio prohibenle." Hnic credant, 
qnibns bis simnl contra Latinltalem peccare aDimai est. Nast 



■vGoo^le 



330 Commentarias ia P)rop. 

Bom qnid alttti re imiMorift, Tid. EI. II, 23, 16. tSf, 13, 
14. repulis Tero in lexicis. 

T. 27. Nescio qaid lerricnlameBti in T^iis TestiltDS 
Koinoel. iaTenerit, qni tarbatoin Bnimam et titabantem eorapi 
ufieetn liagaau „graphiee" bic describi doceret. At ne 
•colis cpidem aditum patere: boc esse, qaod ia pnellis Ro- 
nanis qnerator, dnm cenlrarinm in Spartanis laadet, satis 
iicet T. 30. oppositio. Uas etian „falleDte8 InmiBa 
Testes" (OTid. Fsst. II, 355.) Fannns oderat senel dece- 
ptos: erraolia autem post fallnni im^^YTjatg tet frtnm 
Fropertiana, de qna diximas Q. P, II, 6. s. II. §.21. p. 140. 

T. 28. adoratae — domi. Hanc Neap. scriptaram n 
Voss. IV. et Scaligeri excerptis conSrmatam, donec cerliore 
coateotara locns persanarelnr,, recepi. Adoralae enim cn- 
ram de salntanlinm molesta ntique amatori lorba diciam in- 
telligere possis, qnae Teslibulum et atriam cDmpIeal. Nam 
adorare cum aliqos vneQ$oXfj, qnam in domiDa amata dou 
oegreferas, pio Teoerari el salutare dici, lexica abunde 
doceol, Hiac Don oimis. aodax Tideattr elfinguM adoran- 
tnm. Gaoterivero medicina, qatunfis salis illiMnlenta (pro 
domi — comae), oequaquam ulceri inTelerato medetur. Nam 
inter eas res, qnae commercio et Tisui et tacliii offi- 
ciant, inepte cura comae referatar. Ac ue illud qiiidem 
Flaulinum: „dDm parautar, dum domuntur, annus est" — iu- 
Tabit; nam de nora expectaatium iaro t. 26. cgeral. Sia 
forle baliiuiB paellae corrumpi odoribns censeas, huic certe 
nolestiae Romanae puellae habebant, quod gravias in Spar- 
taais ezprobrarenl, oleum palaestricuffl, quod scilicet in am- 
plexn Daribns emnnctis ood nimis iacnndnm esset. Fraelerea 
qoo landem modo comae librariorum lapsn in domi transire 
polaiiiel, neqaaqnam deiuongtraTernnt. Ne nulta, Iei;enduK 
Tidetur : 

S*f ntqut odoraeanitm cKro molata domi, 
HoG eoim islis iupedimenlia deerat: ■- 

— cnnti in noitro» «Jml« tceptrreet» dolorei, 
Cum faltetida nwo pollite clatra fortnt — 
m wt IV, 5, 73. nbi T. Barm. el Broukb. enQdem ad Tibnll. 
I, 7, 32. Burm. ad Anthol. Lat.n.p.293. De Toce odora 
nemo dubitaTerit coll. Virg. Aeu. IV, 131. (odora cannn 
tIs), nec mngia de eoallage Propertio asitatissiua; cora odora 
cannm pro cura odororum caBum, quod poni iam sonus ab- 
snrdior Tetabat. Gura cannm deinde ne pro custodia ca- 
nnn non dici credas, coofer: 

Nii»eial hotiem 

Cura tamum fitreiqiu |irociil IntrotidM w«t — 



jNGoogle 



filej;. m, is: 831 

qnm Temm olim a me bic adscriptnm Duie niifle sfl, nitB 
InTenio. Si (ameD qnispropins Tesligia codd. legens odora 
casae maluerit, haad eqnidem impediam, Ad Beatentiam 
enim eodem redit. Gasa enim lum eril cella ianitoria 
<nt 11, 23, 10.), qiiem ibi cnm cane nmal CBbaisse notnm 
est (cf. Bronlth. ad L 1. Petron. 29. fieclter. Gall. h- p. 76. 
Casanb. ad Tlieophr. Gbar. p. 142. 143. Bnrm. ad AQthoI. 
Lat. p. 293.), et cara odora casae eodem modo canis di- 
catnr qno apnd Ovid. Heroid. I, 103. Eumaens snbnlcns: 
„immandae cnra fidelis harae." > 

T. 30. de tarba comll&Qtinm interpretaiitnr. At per 
eomites digito intrare Telle, per iatnd esset mirnm expe- 
Hmentnm, Rectina fortasse de Teslinm mnlliplicum anfractu 
Interpreteris. Hoc tamqiiam mnro septae incedebanl istae, 
quae vtieq^oX^ Graecis, qai amaloria ar|;amenla IractaTerunl, 
eximie placebat. Unde Lncian. Dial. Meretr. XI, 1.: xai Ti~ 
Xog dte%Bi%t^Eg to fista^ ^/twv t^ l/iatiip, tum 4.: aipr}~i 
QiS-tj lAhi rjdrj %d dia%si%iafia. Eiislalh. de Amor. Iim, 
L. lil. p. 100. de pnella, qaamvis ouda: oXtji aiufiaTt TtE^^ 
•tetxit,et rdv fia^ov log noliv axQ^TioXtg. • Paul. Silent. ep. 6. 
Br.: MtjSBV koi to ftera^ — 2e(it^afu5og yaQ exeiva 
Teixog e(.ioi doxiet Xsntov vtpaafia aeS^ev. Qttibas exemplit 
fretos lacobs. Aoim. Anth. Gr. T. XII. (III, I.) p. 51 sq. 
Fonteinii co&iecturan in Agalh. epigr. 8. Br. Anall. III, 36. 
(Anth. Pal. p. 137.): oia 6e nvgyog eaxe^e lijv xovQtjv 
aTiXotg ^xtadiyj — tuetur. Quodsi illii lasclTioribns el cu- 
pidine gestieotibus iam Goae Teslis Semiramidis moenis 
Tiderenlnr, quid tnnicae daplices et stolaf qnid snperbi ami* 
cnli baltens el sinus? Vides igitnr, quid digiti Telint, Tian 
fmslra praetenlantes per isla mnnimenla. 

T. 31. facies Tulgo sed perperam ad pnellam refe* 
rQQt; tu Tero facies rogandi et Terba rogandi parilw 
coniunge; neqne enim modo infelix amator nescit, qnibus 
Terbis, ne caslodes senlianl, puellara alloqnatnr, sed ue illud 
qnidem, quo Tultu preces ue intercipiantur, siguificet. Gf. 
Interpp. od EL III, 8, 25. 

Eleffla XV. 

De dispositioae carminis Tid. Q. P. II, 5. p. 89. 

T. 3. praetextaepndor est Telatus amictn. Non 
prorsug hnc pertinere censeo qnem Lachm*. oonfert Lncani 
locuB II, S60.: 



Nan fUmmeo Baptae reTera caput et Taltua pndorit 

n,gN..(jNGoogle 



3S£ ConnHDtMQft ia Prop. 

teslem 'vdftbaHt. Mnlto etiun ninni Seneo. Tr»ad. 80, : Ciii 
(loniiigio Pectora Telas, captive pndor? Nam ilUc pn- 
dot Yelare dicilar pectus, bic coutra ipse velari. Opli- 
»e vero idem Stat. SiW. II, 1, 136. citat: Sola Terecnndo 
deerat praetexta decorL Addas licet Fers. Sat. V, 30.: 
Cumprimum paTide castos milii purpura ceBsit, SeDtea- 
tia igitur bene habeaL At ne ia verbo quidem veiare, pro 
qno Gujetus elatua coui., iiaereredebebaaliaterpretes. QuO' 
viara enim loga, dum virum yelat, pudorem ipsum abscoudit 
et ue appareat efficit, recte poetae, iusigui rei pro re ipsa 
(i. e. liberiore vita) posito, Telatum toga pudorem 
dicere licuit. Neqae euim dissimile qaamTia iu alia re Stalt 
SiW* V, 2, 57. : imperinm mulcente toga. Militiae eais 
•eTeritatem pacis artibas Diiligalam Biguificat. Itaque nt El. 
III, 19, 22. Scylla „lotondi«se 'purpurea regua pater- 
na coma", sic ipse tiic Fropert. Telasae toga pndoreffl 
dicitur. Gf. praeterea Q. F. U, G. p. 155. At restat scrupa- 
lo^ quen correctione illa elatns minime exemeraut. Prae- 
textam eoim amictni oppooi, cam tameu caudida togs 
peu magis qnaia praetesta amiclas esset, Tix credo fti 
I.«tinae liuguae proprietalem licuisse. Nec qni ego rem ex- 
fediam, babere me faleor, nisi sic scripserit Fropertias: 
Vt miki praetejrtl pvdor m( elatui amietui, 

anicliiB Heins. babet, ef legisse boc Ijbrarios optimenB 
Godd. error: anicns siguiScat, praelexti Tero mauifesto 
Heap. «xhibet. lam nnde Tariae discrepantiae TeoeriBt, sa- 
tis apparet; ueque librarios, ubi de Testibus toto Tersn agi 
•eBBergot, Telatns procodisse ex etslus mirnmesse poteit, 
Elalum antem pudorem — sepnllam dici iam Burm, 
eerte licere demousiraril. At figurate efferri dici uegat 
Lscjim. se memiuisse. Legitar tamen of, LiT. XXIV, 2i, 17.: 
pericBlumque ingeus manel nisi paci et coucordiae conauUtia, 
ne libera efferalur respublica. Qnod magnus Sigo- 
iiiuB coll, XXVIII, 28, 12.: „Meo anius funere elatapop. 
Bom. eral respublica" primus recte inlerprelatns est. At- 
que hac seatentia diclum — Ovid. Fasl. VI, 245. quod opti- 
nae membranae consensu suo tueDtur: „Spem melns ex- 
tnler^t" defeadimDS. Vulgo enim expuleral de conie- 
clura reposuerunt. Et iam sublalum illud es^ ia quo non 
iniaria Lachra, haesit, quod amictu elalus oou beue pndor 
dici Tideretur. <. 

T. 4. BBOris iter. Yid. El. n,SO, U, 33, 22. Becle 
CODfemat OTid. FaiL III, 778.; Vestis qaoque Ubera 
ftt te Suaitor et Titae liberiocis iter. 



vGooglc 



Btefr ni,i5. S88 

T. 6. De Lyciima lii. Q. P. I, 6. p. 32., de te»- 
porls ratioDibns qurnn hic FroperL inemiiiit> vid. Q. F. I, 
S. p. 16. 

T. 11. Frastra qaaeiaDl, euim rei tesfera Dircam Frop. 
faciat Unde Vulpins et BnrmaDnas t. 41. el fi. Iidc Ikta- 
lernnt, Al lioc est alieno aere Tetsnram facere. Probareo 
enJDi, aisi aic mntto eliam magis cariniais exilns biaret Mi- 
sas Tero etiam recte Laclim.: Testis eral coni. sc. An- 
tlopam Lyco accabnisse. IllaTero eins rei aon testis 
erat, sed accnAiirix; sin Tidisse eam illud facinns sieBifi> 
eare Fropertiam censebat, non testis erat, sed faerat scri- 
bendum fuisse illt, praeterridit. Quod Tero ipse ad £1. Ill, 
12, 51. (i. e. 13, 51.) et 6, 21. (i. e. 7, 21.) prOTOcal: ilU Jocl 
. prorsos non perlinent ad rem. Nam illic limiaa, qnae 
etiara Dnnc sunt, Brennam e( littora, quae adlino 
manent, Agamemnonias caras testari dicnntor. .Immo 
iDSniliTus ex crimine pendel. De testiraonio antem non 
tam anxie ad calculos rcTOcanda est poetae oratio, ul Pro.' 
pertio imprimis niliil occup&re animo^liceat. Hoc igitnr itle: 
„Narrabo historiam et profeclo eam qnae ad Cyulhiae et Ly- 
einDae causam perlineat" Teslem fuluram esse Dircara ait 
Cui anlem aiai sibi contra eam, qnacam coDfabnlalnr et 
rixatur Cjiilbiam? Eril Bulem ad eTentnm el fineffl oarr»- 
tionis spectat Recte enira ail: „Dirces hisloriam me tibi le- 
Btimonii causa narrare consenties, si probe milii aoscullaTa- 
ris." — Celeram fruslra in expedieado insequentinm Tersunm 
nexu taberabit, qui confl^tam ex duabus fabulis narratioDem 
secutum esse Fropertlura non consideret, qnam iitraraqiie 
Hygin. referl Mjthol. 7. el B. alteram Euripldis ab Ennio La- 
line Tersam. Quodsi singillalim omnia quae ad hanG histo- 
riam perlineanl cognoacere ?is, doctissimam teslimoniorum far- 
ragiaeffl excule, quam in Paradoxis Thebanis, Teliiti quodan 
slupendae doctriaae borreo, amicissimus nobis Ungerus inde 
a p. 82. congeasit Anliopam eaim Kjctei filiam ex Io*a 
praegnantem Sicjouem ad Epopeum regem fugisse flngit Cui 
tamquam filiae corruptori bello illato, Njcleam cum ia pngoa 
ipse cecidisset, Lyco fratri nt se ulciseeretur , mandasse: 
bunc Sicyone expngnala Aoliopam caplivara secam doxisBe. 
Itlara Tero in- itinere circa Asopi fontes (t. 27.) Amphioaea 
et Zeihum (t. 29.) geraiuo parlD edilos seni pastori educaD- 
dos Iradidisse (t. 36. 37.); Xycum interim amore Eerrae ca- 
ptum iuTidiam Dircae nxoris movisse, quae tomentis sacTiui- 
Bts pelticen ita Texarit, qI landem ruplis Tincutis itta iu Ci- 
HiaeroDem aafugeret (t. 23 — 28.). Non agailam tamen filii 
■atrem a pergida s^pplioem ^egerant donec seue isto in- 



■vGoo^le 



334 Commentarlns in.Prop. 

lerpretfl (t. 31 — 37.) errorem corrigerent. Tan matrii iniii- 
riam in noTerca ulti Dircam tauro sabligalam raptaverunt 
(38 — 40.). ZelliQS ingeiiio duriore poenas exegit (41.), dDm 
Amphion moUior paeanem ex Aracyntbo canit. . B&ec Fro- 
pertius; sed ita solum capiEa quodammodo rernn langit, nt 
tanquam scienti iam et consciae Cjnthiae Jiistoriam notam in 
animum potius revocare, quam de industria exponere Telle 
rideatur. Unde nos Tauri Farnesiani signum ab Apol- 
iDnio el Tanrisco sculptiim, tam vero in aedibus Asinii Fol- 
lionii onriosis patens el sine dubio multis elegantiorum ho- 
ninum sermonibus iactatum, in boc deacriptione.ob oculos 
Properlii obversatum esse coniecimns Q. P. II, 4. p, 72. 

T. 13. iissit. Heins. Tulstt, quod Kuinoel. recepit. 
Quidni autem alteram quoque saeTitiam dignam reginae ioTi- 
dia dicamus? Uanc enim poenam Tel. oculis irala Gjntbit^ - 
ninalur III, 8, 7.: „Tu minilare oculos snbiecla emrere Aam- 
va." Quid multa? certins faciem, quae meruit, foedabat 
cmdelinsque hac quam illa poena miseran] lexabat. 

T. 14. immites. Uoice vera haec Groning. scriptorat 
■ qua altera immittens tam teoni litterarom discrimine dif- 
ferl, ot hanc pro illa reponere noo tam correctio sit, quam 
interpretatio. Ad sententiam tamen, quamvis lacobo non dis- 
fliceat, mire laoguet (idem enim est immittere maous, 
idem figerej et solilam Fropertio altributornm dispositiouem 
tnrbat. Cf. Q. P. II, 6. s. IV. Ne tamen „inmitis" — ni- 
mis mile saeTienlinm islarum manuum ijtl&evov Tidealnr, 
cf. Gell. N. Att. II, 6. ibiq. lac. GronOT. Macrob. Sal. VI, 7. 
Virg. Aen. VI, 438. 

T. 15. pensis — iniqnis. Crndelissimnm qnod An- 
tiopa Dircae imposuil snpplicinm faisie, ut ferreas frngea 
noclu fflolerel, primiis Ungerus docuil coll. Eljmol. M. p. 60, 
3. in quo Tersus citatur Ap. Rh. IV, 1095.: 

'Odffolrii ^vl jfBiJtoj' aktTQtiiovatt naki^s 
(cf, enim nostr. t. 17.). PacuT. frgm. Aiiliop.'2. p. 103. frgm. 
9. et U. p. 104. Ferdita illuTie alque insomnia. Haec „fer- 
rala pensa" Claodian. dicit Rapt. Proserp. I, 53. 

T. 21. seryire. „Verior hic," lacob. ait, „GroDinga- 
nns esl (qui servare exhibet). Si est etsi: Eliamsi deos 
es, Don tamen tibi Inrpe tuam puellam servare" — quasi cui- 
qoam turpe eise possil pnellam servare, anl quasi deo 
etiam turpius, qnam morlalibus. Solapotius iuterrogatio (per 
fcanc euim enontiari vull versum), quae hic ferri possel, esset 
irridenlis. Tum vero non particula si sed quod opns 
erat : „An tn credis, qiiod deus sit, servare te non debere 
puellamT" Qnod auten alteram Hsripturam ideo minnslacob. 



jNGoogle 



Eleg. m, 15. 335 

probat, qnoni&m nemo qnin dena esset Inppifer dnMlaTerit: 
foeta, acerbe loTem iocrepans, iure de numine eios dubitare 
se ttit, qni paelUm snam (indignam deo negligentiam) ser- 
Tire patiatur. In ista lamen dnbitatione, simul veram esse 
quam. in prolasi posaerit sentenliam, faleri poetam, atqae 
hanc ipaam propriam esse conianctionls si Tirtulem, coll. 
comm. ad El. IV, II, 19. Ueindf. ad Hor. Sat. I, 6, 21. ap- 
parebil. Ite^n in (iraeco el vel ct tiotb: Interpp. ad Honi. II. 
t/. 39. 290. 503. Deniqne quis anquam si pro elsi posi- 
lam, nisi addilo in apodosi lamen aut simili Terbo, tcI 
fondo aiidiTil? 

T. 29.30. lu panicipio abacla snmmam ennntiati Ter- 
sari Q. P. II, 6. p. 142. obserTaTimus. Hoc eutm ait: Mater, 
cum durum Zellium moUemqne Anipliionem experta esse^ 
abacla eata stabulia." suis autem ail, quod iam Lacbm. sen- 
sit, sibi debilis. Cf. ad El. IV, 3, 52. Proxime tamen 1, 3, 
37.; Namqnenbi longa meae consumpsli lempora uoctis. — 
T. 29. dnbiles, lacrimis datiTOS sit, an ablatim etad malrem 
referendnm. Qooqno modo tamen accipis, sempermirum Tideri 
debel, qnod in eo versu, qni band dnbie causam inseqneatis con- 
tinet, moUiores Amphionis moresextremo loco commemoran- 
tnr. Nam siTe malris lacrimia cessit, siTe precibustlliiis in lacri- 
inas ipseefTusns esl, ab hoccerteexpuham esseAntiopenProper- 
tins signilicare noluil, sed aduriore Zetho. El sic rem gestam 
narral Hygin.f. 8. p, 26.: „DeTeniI ad lilios suos. Ex quibni 
Zethns existimans fagltiTam non recepil." Miror criticonim 
negligenliam tel abstinentiam, qui tangere hunc locnm oblili 
snnl. Nec tamen ego qaidqaam mntOj quamquam dictnm non 
laudo; hoc solum moneo, ut aliis poeiis sic Froperlio lalis 
interdnm excidere, nec nostro quod ne magno quidem Ho- 
mero contlgisse, nt nnnqnam dormitasse lideretur. Celernm 
mitias Amphionis ingeninm etiam a sculploribus Tauri Far- 
nesiani indicari, in qno Dirce a Zelho subligetur, ab Am- 
phione Tanrus solum dometur atqne ore conlineatur, scile G. 
0. Muellerns obgervat Monun. Artis Anliqii. T. I. fasc. 4. 
Tab. 47. fig. 214. Cf. praeterea qnae de diTersis maxime fra- 
trnm illornm stadiis ex Tariis anctoribos lestimonia congessit 
Unger. Theban, Parado». p. 86. 87. 

T. 31— 35. Locam a criticis Tarie Texatum, ab iuter- 
pretibus Tero peius etiam habitnm lenissima cura, inlerpua- 
ctione, persanaTimns. Sic enim olim legebalnr: 

Ac velttti, magnoi cum ponant aequora motu/, ' 

£urus m adverios ile«tnjt ire aolos, 
litoTe li ladto lomtua rarescit arenat: 

Sic citdit xtiflexo lapM' puclfa ge>m. 
8tta tamm fieta*. 



jNGoogle 



836 CommeiitarinB fai Pnp. 

Videi ilefarBe et hedani miiutram. QnaufDaM foediet 
etiaiii prae reliqais Kniaoelit iDterprefatio , niHi 'Uimis es- 
aet ridicala. Haec enint ille, atqne Berio: ,^raeGlara 
comparatio deBumpta a re penitnB diTersa — " 
loliaot eqaites peditesqne cachinnaml Ladimanai contra 
T. 32. sat ingeniosa est coniectnra: EarnB nbi adTerso 
i. i. Nolo, et qnam, modo necessaris esaet, Terissimam di- 
cerem: ita freqoentia sant adliaerentinm aljeais verbia liltera- 
ram ia Neapol. exempla. In leqnentibns tamen yersibns mi- 
nns feliciter ei emeadalio cessit, quam t, 34. Sic pro si 
posilo, banc ipsam Tersam apodosin esse inssit antecedentiani> 
tnm post genn Tersnm continnis TCrbis scriptnm maiori signo 
a proximo qni sequitnr, separaTit. Qnorsnm enim ista fla- 
minis cnm mari comparatio? Nam Asopnra — liltore 
illo censet sifnificari. — AqI qnorsnm oraniao ilerata eins 
flnrainis commenoratio ?, Qnid Asopus ad Antiopenf qnid ad 
fiiiorom Tel errorem Tel pielatenf Qnonodo deniqae soni- 
tnm flnvii, qni sab Doctera angeri, non raresccre Bole^ 
dimiaalara dixerit Propertias? Nam tempestatis, de 
qna Lacbm. cegitare Tidetnr, ne nno qnidem Terbo mentio 
fit. Nec Tero aanc io coniectara lacobi reprobanda noror 
(qoiT.32. nt adTerso — Nolo el34.pro inflexo ilerna 
nt flexo reposnil); plana enim iam snnt omnia. Haec euiBi 
•entenlia: Fosl; Tarios anxiae matris cracialns el errores — 
maris lerapeslates diceres — • cam iara omaibns Tiribin paella 
deficeret, laodem pielas liberoiam (qnamyis ^era) apparuit 
— post nnbila Fhoebus. Nam de parenlhesis aan pos( Otw 
diom nemiat credo nagis qnara Propertio familiari satis dixi- 
nns Q. P, H, 6, p. 12B. Farticula taraen Tero quae sic 
posita et ipsa Ovidio in deliciis est, non raro praedicato ita 
additar, al proprie qnanvis cun allribnlo ianctnm ponen- 
dnm fueril. Gf. OTid. Fast. l, 495. 523. Metara. 11, 337. 
FasL II, 388. Trist. I, 5, 81. QaintiL II, 15, 14. ibtd. 4. 
II, 13, 16. II, 11, 6. Praecipne Tero hic nsns obserTaadoa 
post Tix et sera». Sic Virg. £cl. I, 27.: Libertas qnae 
sera, taknen respexit inertem. Tibnll. I, 94: Sera,' lit* 
men tacitis poena Tenit pedibns. Simililer sed apnd no- 
strnm esl III, 4, &. : Sera, sed AnsoniiB Teniet proTincis 
Tirgii. Add. OTid. Mel. IX, 57.: Vix, tanen inserui an- 
dore fluentia mnlto — Brachia. Graece est /lolig ofiae 
at eo ipso loco Tertit Plaandes. Gare lamen eodem referaa 
£1. III, 21, 7.1 Vix lanen ant semel admittit, cura saepe ne- 
gaTit. Gf. ad EI. II, 4, 9. Haec poslquam scripsi, iacidi in 
libellom Keilii, qni (p. 16.) emendatioflen Boatram nt ine- 
ptam noiare ausus est, tp^ scilicet linoris silentinm. 



vGooglc 



Bfeg. IB, la 8W 

qnod sqniB eompositis tieret, tvins rei c^aasa dice- 
retor. Nod sensit bonns Tir, protases ilks: cnm poniiiit 
— et: si rarescit — ix naQaXXjjXov positas esse, ita ta- 
neu, nt qnod natura prius esset, priori loco assiguaretiir. 
Ipse liaud inficete pro si — snti scripsit, iu qaaia coniecln- 
ram anie eun iam LiviDeias ineiderat. 

T. 37. Ordionem pastorem invocan ab Ungero edo- 
ctns iotelligo coll. Gedreno p, 24. D. 

T. 40. in ninJ,tiB — locis. Apte qnidem confernnt 
Oiid. Trist III, 9,28. de Absjrto: divisaqne membra pec 
agros DissipM, in mnltis invenienda locis; et fuisse plo- 
rimos, qni Dirces corpns „vagis bovis discursibus foede lace- 
ntum et cruore flnros in fontem solutnm esse ferrent," Unger. 
^ecet 1. 1. p. 92. El tamen reitat, in guo^ haereas. Profecto 
enim «liter membra dissipata nnltis locis esse dicnntar, 
aliter mors. Nisi mortem — corpns ipsnm morruum 
eignificare dicas. Gf. £1. U, 13, fi. Q. P. II, 6. s. IL 
§. 28. iait. 

T. 43. Zelhi. Unns Facciauus datiTam praestat: Zeto. 
j,Ergo Zelho nni parles diras tribnit; a Zelbo Mligainr.** 
Recte qaidem ille et acnte et qnod cum annotatis nostris sab 
V. 30. Oplime concinat, praesertim cnm Ampbionis qnoqne 
canentis imago ad signnm illud nobile expressa qnodammodo 
'^lUealnr. Nam iilic etiam Amphion cilhara instruclns cer- 
nititr. Tamen de geniiivo Zethi nihit muto, Bedom omie 
citts Domen bioc delendam esse Heynio {ad Virg. Ecl. II, 23. 
qni laetum — Paeana maluit) autSchradero (pro ZcthO'^ — 
lale rescribenti) aot deoiqne LachmaDno concedam, Qoani- 
qnara hic ceteris mullo probabilins et ingeniose nt qni ma- 
xime leto proposuit. Qaid tamea, si certa nominnm monu- 
menta illae regiones serrarnntT Si Zelhi prata, sicali 
Romae Coclitis semita (III, 11, 63.), sic iaxta Thebas 
Yisebantnr? Nam ne Aracynlhom qeidem salis nh nrbe The- 
bana et Dirce fonte remotoni sedem Amphionis factnrum fnisse 
Propertium crediderim, nisi in hac qnoque re vel historias 
Teleres Tet fahulas et nomioa prisca locornm factum illnd 
testanlia secntas esset. Laetor vero eandem conieclaram ia 
qnam ante nos Onwensinm incidisse doceor (Noctt. Ha^. 
lil, 17. p. 539.) Ungero probari, Tbeban. Paradox. p. 66. 
qui totnm illnm in moDte Cithaerone traclum; per quem Dirce 
dieebalnr raptata a tanre fero appellatam, ex hoc faclo esae 
persuasum babet. De Aracyntho aiitem tpso in i 
Boeotiae et Atticu sito adi eondem p. 89 aq. 



jNGoogle 



I CoBUDentsrfas fn Frop. 

T. 1. 2. TDlgo sic legnntor: 



et tsneD iQlerprefali lant, qnasi non TibDce Rontam, sed 
Roma Tibur arcesaitum esse se Propert. dical. CoDtrariam 
liaDi ingressus est lacob. qai coli. Valer. Flacc. IV, 747. 
Virg. Geoirg. II, 7. Ovid. Ueroid. XV, 95. Ib. 84. Ennio ap. 
Cic. Tdsc. I, 16, 37. Ofid. Metam. II, 512. TerbDin adesse, 
nbi locDS qno quis Teoerit sigDificetnr, ad analagiam verbi 
BdTenire semper cnm quarto casn coninngi pngnat. 
(jDod autem addit ,,qnando adesse est adTenire"; non 
jirorsns illud ad amussim. Kam adesse — eTentam qoi- 
dem adTeuiendi Bignificare potest, non ipsnm adTenire. 
i}uamqnam com eTentnm illnm postnlamus, sive illnd 
imperatiTO modo fit, siTe post Terba iabendi, ipse 
adTeniendi aclus in medio positug inter Tolunlatem atqne 
factom, nl simDl sponte apod animum intelligalar simnJque 

fiosloletnr, necessario efficitur. Normam Tero illam quam 
ac. proposuit, minime nobis persnasil Teram esse. Nom Lit. 
XXI, 63. haec habet: „Edictnm ad consDlem misit, nt is 
(iXercitus Idibus Marliis Arimini adessel in castris.'* 
iltid. XXXVI, 9. : Exercilnm adesse Romae ad diem trium- 
pbi iDSsiL XLV, 29.: Adesse AmpbipoH denos pri*^, 
cipes ciTil^m iusseral. lam Tero quod lacob. T.4.el j. 
nescio qnem locum regioais daodecimae describi ait, qno 
aqnae Anienis Inbis deducti luerint: lam eTidens Tibnris 
ipsins descriptjo ilia est, dI lecloram Romatiorum, qui- 
bns quotidie in conspecln eral illudoppidum (iv oipei toIs 
iv 'PdftTj ul Slrabo alt V. T. IL p. 175, Siebenk.), nemo 
dnbitare posset, qui locns bis Tereibus designaretur. In al- 
Sis enim rnpibns, commnni oppidonim apad Teteres Italos 
miHiimeato, sitnm (cf. Nieb. U. Hom. lU, 18, 2. Bunsen. in 
Descript. Rom. Ti III. p. 12. 13. hinc proni Tibnris 
arx luTeu. III, 102. snmma Tib. arx ibid. XtV, 87.: Iiine 
Terb etian ..moe^ia Galili" Uor. Od. I, 18, 2. Tiburtia 
noenia Virg. Aen. VII, 670. nnice explicanda. Vi^. Q. P, 
1,1. p.6.) candidam eminug pro lapidis Tiburtini natura (Tra* 
Tertinam nnnc Tocanl, de quod Tid. VilruT. II, 7. Pidlad. I, 
10. Pliu. N. H. XXXVI, 5. 48. Mueller. de Archaeol. p. 315. 
§. 268, 2. Dissen. ad Tibult. I, 7, 58. lucnlenlissime vero 
Hoffm. in Descriptione Rom. L p. 68 sqq.) praeferebat spe- 
ciem et scissnm flominis interrentn ac duplex cnlmen la 
mra^e lipa, hac lillas poteutinm Romanornm, hac tnrriU 



vGooglc 



Eleg. III, 16. 330 

■ppidl futl^a longe ostendebat. Inter qnae Anls nobilissi- 
uis calaroctis praeceps deYoIntas longe pateolem ef- 
icit lacflm, doDec lerrae biala abripilar. Sic locum SlBliua 
ia Vopiaci Tilla (dupUcisqDe coniDiercia ripae — et AnieneB 
iofra supraqae) Sitr. I, 3, 21. deacribit. Add. 1. 1. GerDiog. 
Itinerar. Aaitr. et ll^ T. IIL p. 160 sqq. Neigebaner. Iti- 
uerar. Ital. p. 561 sqq. Tarres vero cam raagniScas ex- 
celsasqae aedes in nniTersaai (hae tnrres snnt in Gapito- 
lio CiC. Gatil. III, 6. — bae torres Tyri TibuU. I, 7, 19. 
nbi et alios Dissen. citat et Obhar. in Horr. Seebod. s. 1625. 

fi. 460. Add. lalin. ad Ovid. Metam. I, 290. Sic noster El. 
II, 21, 15.: RoDianae tarres), lam qnae inportis diTitum spe- 
cnlamm nodo extmi solebant, significare docet ErnesL ad 
SnetOD. NeroD. 38. coli. Dnlier. ad Liv. XXXIII, 48. et Tacit. 
Histor. in, 38. Add. PUn. Ep. II, 17. c. med. Becker. Gall. I. 
p. 303. n. 30. Tnrneb. AdfT. XXIV, 4. Deniqne coi Don di- 
ctus aut cni Jioa cognitns „praecep8 Aaio" (Hor. Od. I, 7, 
13.) „qai per saxa Tolotns Tibnris Argei pomlfer anna ri- 
gat" (Ovid. Am. Ifl, 6, 450- Strabo 1. I.: o xazaQaxrr^g '6v 
noiei nXtindg 6 ^Avim a(p vtpovg fieySlov xarammtov 
elg gxxQayya ^a^Elav. Add. Slat. SilT. L 1. Itaque non 
Romam Tibure, sed Tibnr Roma arcessiri Propertium certis- 
aimam est, Qnid igitar? Gum snperioribns interprelibns Ti- 
bare post Terbam adesse eodem modo, quo supra a LiTio 
Arlmini Romae, Ampiipoli, positum esse dicamus? 
Ifou ego commitlam. Nam cnm oKemam rationem, qaa abla- 
tivns cnm eo Terbo coninnctas non locnm qaem quis pedt, 
sed eum nnde Tenit significat, frequentiorem etiam iiac ipsa 
esse lacobo aeqne concedamus, de indnstria Fropertium plus 
qnam ancipitem orationem factnram fuisse neqnaquain credi- 
mas. Qninimmo si lamen ablatiTnm TOluissel, Tiburi po- 
.'ns dixiaset, magis etiam usitatam formam quaqne ambignnm 
illnd certius eTitaretur. Sic Sneton. Calig. 8, 2. ClmL 34, 3. 
aic Cic. Att. XVL 3. scripieraBt; sic deniqne proprie et paene 
semper scripsisse Teteres SerTins ad Virg. Aen. IV, 224. do- 
cet. At metmm obstabat, neque igitar aliter in simili caosa 
Horat. Ep. I, 8, 1 2. : R o m a e Tibur amem Tentosns, T i b n r e 
Romam. Adde praeterea Hoffm. in lahn. Annall. a. 1828. 
Tol. II. fosc. 1. p. 20 sqq. Ruddim. Inslit. T. II. p. 270 sq.* 
coU. 276 sq. Audio. Sed nihil tamen obstiliue aio , qnia 
Tibar scriberet Atque sic corrigenilnm esse dicerem, si 
modo, qnid librarios in commnnem illum errorem compulisset, 
satia appareret. Itaqne medicinam certissimam simui et le- 
nissimam, qaae in medio posita, tamen at fit VV. DD. omoes 
fngil, eam bnic loco adbibnimuaf nt in fioe T. !■ Tirgnla de- 
UI. , 23 - 



vGooglc 



540 CMnmenttrins ia Prop. 

leto, posl Tibnre piucto minora dittingneremiu : qao sintil 
onnis lis diremiita^eBt 

T. 2. missa. Alii nnlla ex Ment pnetalemnt Ad 
sententiam nihiliaterest; ad orationem probon ntmmqne. Hio 
igitnr iDla BHCtoritai lii)rorum faleat. 

t. 4. Njmpha Anieaa. Ridictilam ^t Lacbm. N;m-, 
pham in lacnm cadere, ilaqae lympba ex Gron. recepit 
At Terissimnm altenim. DiximuB de ea re Q. P. If, 4. p. 78. 
Sei tocnpletiBumns aactor Gieero N. D. II, 23.: Itaqae illnd 
quod erat 9 deo natam, nomine del naocnpant, nl cnm frn- 
gea Gererem appetlamoa, Tinnm antem liibernm. Luctet 
11,655.: 

Hic ri quit mare Septunvm, Ctreremque wocara 

CowNbwl fntgei, et Baehi nomfne ahutl 

Itfniolt, ifuam tatieif propTivm pToferr* uoewMii, 

Cencedam, 

Qoin Tnlgo receplnm dioendi id genu Glemens Alexandr. do- 
cel Frotr. p. 7.: Ol S^ ztav ix y^g 9vofUvti>v toiig ^fti^ovs 
d^67i6us»Qi xoQnova Jri^ tbv aiiov, lug *A&Tjvaiot, 
xal Jtowaov %ov hfinsMv, <5$ Qrj^autt, n^griyoQevaay. 
Add. TheodoreL de FroTid. Serm. I. p. 10. Tberap.UI. p.45. 
Sext EmpiriG. adv. Malb. p. 311. quos Davis. citat 'ad Cic. 
1. 1. Neqne ego nuno Tulgatigsima illa dico, velat ^Baccbo 
perfnsa tempora" (Tib. I, 2, 3.) eademqoe „nda Ljaeo" (Horal. 
Od. I, 7, :£l.}, MinerTam pro lanificio diclam (EI. IV, 
5, 23. Dissea. ad. Tib.II, 1,65.) atqoe adeo pro oleo (Trist. 
IV, 5, 4.: inrnsa Fallade flamma; unde cave Metam. VUI, 
665.: „sinGerae bacca MiaerTaO" in castitalem deae TirgiolB 
ioterpreteris, qnod pntidum esset, siacera enim Minerra pu- 
rnm oleom, qaod ibid. Palladies latices nppellat): Nym- 
pbas si bic monBlro Bimile babei Lacbmanons, qaid ubl 
personam nnminiB, non donum snnm, ipsa Teri)a efSagltare 
videanliir, nt StatStlT. 111,1, 41. qni HerCnlem dicit multo 
fratre madentem? Neqne aliter Ovid. £p. ex Pent IV, 10, 
55.: Qoiqae dnas terras Asiam Gadmique flororen 
diTidis, ant cenlraria confusioiie Trist H, 53.: Fer mare, 
per terras, per tertia nnmina inro. At ne illnd qnidem 
vnlgarei qaod Ep.exPontII,7,82.: Phoebea Tirgine(i.e. 
lanro) cincta lempora nit Njmpha* igilnr pro aqaa con- 
fnso nnminis el aquae discrimineMartialispooil VI,43i 2.: 

Dtm tiU felice* tadalfoit, Caitriee, BMae 
Canaque mi^AtHwU ntfmpha matatmr ofat* — 
et ptorsns ut noater VI, 47, 1.: 

Sym - 



jNGoogle 



Eleg. JU, 16. 341 

nM BOlitoi boe fn nomlDe et paentl ' perpelnos librarioniin 
errores inre non cnrtiTil Schneidevin. Add. Auclor, Eleg. 
In Obit. Maeceoat. 33. Anlhol. Lat T. I. p. 239.: Malnit 
'nrobrosani qaercnn Nympbasqne cadentes — et sic Cels, 
lil, 18.: Confett eliam ad soniDam Silanns inxta cadens. 
Nara propriain eias nominis signiiioalionem haad prorsns bio 
Toluisse enm credam. Sed omnem dubitationem Slatins tollit, 
qni de Aiieito ipsins huiRS nostil Asienis deo et, quod 
plns etiom es^ H» eodem Anienis laca SUt. I, 3, TOsqf.: 

jnt« ipee antrit Anienu* fonle reUcto 

Nocte tub areana glancoe eitutiu amictui, 

Hue illue fragili protlemil peclora tnuaeo, 

Aut ingena in ttagna eadit, 

Qmi, qaod deo lienit, deoe negemns? Nec Tero Lachmanao 
£1. III, 28 (L e. II, 32.), Id. ad Bentleium proTOcandum erat, 
qui Uorat Carm. III, 13, 15.: „nnde loquaces Lymphae 
jesiliant pede" tam Epod. XV, 18.: „monliiins allis Levis 
Crepante Lympha deBilit*yede" legendnm cenanil, qniaaci- 
licel longe esset „figuratias et Ttoii^ixdze^ov lympbae 
liTe aquae darepedes, qaosnon haberet: quam Nymphae, 
qaos haberet, concedere." Tal^s enim magnomm Tiroram 
errores rectius tacenlor, qnara aeternitale donanlDr in poste- 
rnm etiam nocitura. Hoc laraen addam, iu nnllius nnminis 
appellatione proniorera esse illam et poetis raagis expeditara 
dei et naturae confosionem, qaam in Nymphae nomine; 
siqnidem atraque tox initio et origine eadem postea demnm 
in diTersas sigoificationes disperljta est, ita nt anliqnissirais 
scriptoribai Romm. aqnae foatiumqne dea pariter et Ljm- 
pha et Nympha nnDcuparelnr. Cf. Varr. R. R. I, 1, 6.^ 
Groter. C. I. XCUI. i. Fest. s. t. Lytnphaa. SerT. ad Virg. 
Aeii. VII, 377. qaos Forbig. citat ad Lacret. V, 94?. ubi 
eadem alque hic a W. DD. lis mota erat Add. Orellii G. I. 
n. 1639.: LYMPHEIS DIANAB REDUCIS SACR. 1638.: 
LYMPHIS SAG. et solito in formnlis solemnibus pleonasmo 
1637.: HYMPHIS LYMPHISQ. AUGUST. OB. REDITUM. 
AQUABUM. P. POMPONIUS. CORNELUNUS. Q. UT VOVIT. 
Unde absurdam olim Grnppii coniecturam Lygd. (Tib. III.) 
3, 3.: „NnDG aolera sacris Njmpharum" (pro Baiarnm) 
„raaxima lymphis" refataTimus in censnra Elegiae Gmppia- 
nae AnnaU. Htdl. a. 1839. N. 128. p. 1023. 

T. 7. At si haec distnlero. Lachra. exNeapol.: At 
Bi dislnlero haec dedit, al quae elegantior collocalio easo 
Bibi Tideretnr, anmerosque snariores redderet. Al difficiliora 
eynaloephes genera ia bac hexaraetri sede tnaxime freqaen- 
lari, exemplis Q, F. H, 6. s. IV. p. 179. s, fin. coIUtis appa- 



jNGoogle 



542 CommenUuiiis io Prop. 

rebit. Delncle no8tro — timore cam celeris qvidein Inter- 
pretibua ad Terbnm distulero relalam inter hyperbala re- 
censnimus Q. P. 11, 6. i. II. §. 10. p. 122. At nescio tamen 
quid langaidi habeat illad aostro. Nam si qnis limore 
quid differt, qao landem !lle limftre ntsl suo differat; neqne 
ego quemqnam leteruffl sic locutnm eise credam. Qoid i^tnr 
si ablativum, quo Daturalia Terbomm collocalio ducit, cnm 
Biandata coniuoctam eo modo explices, qoo uonraroaPro- 
pertio sextum oasnm posilum iUualraTimua Q. P. II, 6. s. IV. 
t. 135 sq. Noatro igitnr timore paene idem fuerit, qnod 
nokis limentibus, aicut £1. I, 21, 3.: uostro gemitu 
pro nobis gementibos. DatiTnm fortasse allus nulnerit, 
Sic commode interpreteris: 
Dothvtrtchoeb' tch etuia doM sum*imem Sc&r^d aiirBefoUw— . 

T. 9. lotooi — in aBDnii. De hoc aono Tide Q. P. 
I. 3. p. 16. 

T. 12. Bic licet ire. Din Teram latnit, cum Heiaaini 
vodo: si libet, ite — modo: Scironias hisUceti. Tias 
coniecissel, Lachm. vero Ubrorum palrociutnm profesans me- 
dia scilicet in Tia sic tneretnr, ut tgaorari ab eo Pro- 
perliam pronnntiarel, qui illi hunc nsnm iofinitiTi uou conce- 
deret. Edicto isto dolec, nec tamen possnm qnin palmaren 
lacobi emendalionem dicam, Lanrenliani codicis &rmamento 
nixam: sic licetire via. Verissime enimille: NenoPro- 
pertio magia sic amat, hic est sic, ai qnis amat. Nec ta- 
aien refert qnoties, aed quomodo Prop. ea particnla osns sil. 
Ct igitur qnac;^ ad Bl, I, 19, 16. djsseraimua, 

T. 15. ministral iler. Sic noalri omnes. Qnod recle 
contra Bronkh. (qni minlslrat eqnis ex uuo Regio repo- 
■nil) L^hm. tuetur. Nam sine Ince Lnnae iter iuTinm et paene 
nnllnm. Unde Lncretius 1,1108.: Namqne alid ex aUo cltL- 
rescet^ IKC libi oaeca Nox iter eripiet et conlra Virg. A. 
X, 161.: „Iam qnaerit sldera opacae Noctis iter", nbi si- 
dera ipaa iler Tocanlur, metonjmia pulchra, sed cni nnl- 
Ins esset loona, uisi pari et efSci iler sideribus crederetnr. 
Miuiatrare Tero eat offioiose praebere. Itaqne iam GOnfe- 
ctam rem habere debebat nno Maeceoatis loco GonTiT. apnd 
Serr. ad Virg. Aen. VIII, 390.: „Idem humor ministrat fa- 
eiles oculos, pulohriora reddit omnia" cett. 

T. 16. percotit. Gn^tas: praecntit scripsit, re- 
ceptnm exinde ab omnibns praeter lacobnm, qoi reete ,jprae- 
cntit" ail„facemis, qni praecedensperculit: hic antem Amor 
percnlit ante". Snpererat autem, ul rariorem TerbiosBm, 
qoi snperiores interpretes fngil, exempUs ffrmarel. Com enim 
Tnlgo, sll ferire aut cerle percellere, elegantina tamea 



jNGoogle 



EMeg.III, 10. 343 

etlam ee res, g^a&m gnatlinuA et taonlamiir, peroatf 
dicitnr. Sic Ovid. Met. Vf, 58.: anbtemeD — Fercasao fe- 
riaat JDsecii pectine drales. Pecten enim noa peaelTa- 
tur, sed ipse peaetrat aabtemea. Qaia absqne peaetraadi 
nolidne ibid. VI, 64.; „Qua)is ab imbre solet percnssns 
solibas arcns — Iftficere iDgeiiti longan carTamiae coe" 
lum," qaod qni non intellexerant, correxeront: percnsBia. 
Frustra: nam ab' imbre — post imbrem est, perCDSsns 
vero solibns arcus est, qnem sol per aerem iacalBtnr. Citra 
eaim dnbitalionem manifeslo Virg. Aen. Vllt, 22.: lamea 
Sole repercnssum. Qaamqoam ne illic qaiism defueraa^ 
gui enallages praestigiis locum expeditissim* intricaren^ 
cum tamen io verbo composilo repercntere illa qnan di- 
Kimns significatio Tnlgaris iam et propria facla sit. 

T. 19. Sangaiale tam parro. Farras s. dicifnr at- 
pote exilis el ignobilis homiois caede fusus, enallage illa Tol- 
gari de qua cf. Q. P. U, 0. a. U. §. 24. p. 144. Haec igi- 
tur senlentia: Quis lam exigua Ticioria laetetor, unde nec 
praedam necglqriara retlnlerilT Qnod aoa monerem, nlsi cnm 
vetere Medeae ariele poetam comparare interpretibas placais- 
set, coU. Ovid. Met. VII, 315.: exiguo macnlavit sangnine 
ferrum. Quaoto rectios Slraclitmejerus Obss. Crit. U, 10. . 
p. 156. parTnm sangainem explicat parTam caedem, 
Dtap. Stal.Tbeb. VIII, 573.: magnus saagaispro magna 
csede est, et parra arma Cicero dicit de On. 1,22. con- 
temneuda. Fravo sangniue mirnm est Dorrillii inTeDtnni 
(a4 Charit IV, 2.); scilicet nefandam caedem intellexil. 

T. 20. exclnsis. Gorrnptnm esse Terbnm primnsLacIuD. 
tnspicatus est. Nec lamen feliciler ipse et cnrsns coni. 
Hial enim composilio, nec posl iaterrogallonem el illud recte 
sede^ ne de oimia licerarum differenlia dicam. FaciUima ad 
lias esset correctio: Improbus exnlist his f. ~ at ae sifl 
qaidea Propertianns fuerit Tersns, Itaque fortasse qnis ma- 
laerit: exitii fit c. i. V. Neque enim, qaod sponte iotelii- 
gaturr pest exilii his vel adeo haic ilerandnm. Exiliom 
antem e r r o r e n significare procnl domo circumTagaDliam, satis 
.Holnn est. Sed Tulgata qnoqne defendi possil, cnm Cic. pro 
Cloenl. Tagns, exsui, exclusus taraqaam awnawfia 
Mniiogftt, Kodo ns exclnsam foribai amicae, ut prio- 
Tes hterpretes, sed conmercio homiDnn intelligas. 

T. 23. knc. Sic Ubri (noa haec, qaod a GajFCto est); 
recte: ad fonera et ad rognm, qni nngueatis iafusis in- 
spergi solebat, et odoiis cansa el ut flammae alerentnr. Gf. EL 
II, 13, 30. IV, 7, 82, Snbiectnm «item ennDtiati ae cum 



vGooglc 



343 



Commentarius in ' 



rebit. Deiii^e nostro — timore c 
preiibns ad verbam diatnlero rel< 
censaimus Q. P. II, 6. s. II. §. 10, f 
quid laognidi habeat Hlnd nostrf 
qnid differt, qao landem iUe timor 
cgo quemqnam Telerun eic locutaii' 
81 ablativum, quo natoralis verl 
nandata couiunclam eo niodo e 
pertto sextum casnm positnm illi 
|. 13& sq. Nostro igilur tir 
nohis timeiitibus, sicat El. 
pro nobis gementibas. I 
Sic commode iaterpreleris : 
Doch vertchoeJi' ich etwa dat zv 

V. 9. totnm — ia tt' 
I, 3. p. 16. 

T. 12. sic licet irr 
nodo: si libet, ite — m' 
coniecisset, Laclim. vero ' 
dia scilicet in via t 

Serlium proDantiarel, %' 
eret. Edicto isto dolf 
lacobi emendationem i' 
nixam: sic licet irc 







^Um. *r« 



*mmmiarf& 







fie tm g 

MHLmJA 

<• r. /mm 



vmM bm 



" •^ |w« BiaAku Budtt 

« "■« Atbtfe Btistttti, » 

enJa, Hl Sehott. 1 1 f. 

pagaifa afpeUataa, nstar ra 

fWnwA» ieaere cogtomie iieaa i 

V. 04.1,18,11. Hend.IY,t.ml 

MUM 1/ 4t Ljiu altra £aM 

«■ utir expUeaerul iMofrekt. ft 

.__ ... ■■ ^„ 

, „t LL 

Hk KMmm amH BL ir, i M. 
JaMafMiai |M JtfiUa » 



jNGoogle 



■leg. m, t7. «7 

in^qiaXov) mnliercnlttrnm tam CraeoarDBi 
. Tulgare ligamentam (cf. comin. ad £1. H, 
, 70.) a sacris sacerdolum yittU et regio 
nis abhorreDs (Ariit. Tbesn. t. 263. tiasd. 
II, 95. Lncret. IV, 1122.) dici hic esistime- 
lnd Lydia prohibel, qno proprinm aliqnod 

ornameDdim signiiicari conslat Boc autem 
ri(, qnod additia^otriraqae bnccarnm tego- 
ore> lemuiscos exit, uli in Bacchi imagiaa 
Uin.,Fict. Vas. I. tab. 9. a Greuzero indi- 

in. p. 498. Hinc ille fiitQog>6Qog andit 
iffvaofiltQris Sopk. 0. R. 200. Alia cf. ap, 
5 sq. p. 135 sq. Obesse antem nostrae in- 
nr, qnod Lydia mitra ap. Findar. Nea. 

Aen. IV, 210. 'vocatur Phrjgioa .ille pilens. 
r. Duplex enim Lydiae milrae geuns esso 
;Iiica hac noslra fasciolarum et bnccnlamn 
sratns barbaram originem prodil. Unde S&' 

470.: Mitra ferocem barbara fronlem 
nl fiocchus ex Lydia allnlisse crederetnr 
'molnsLydiae mons a quibnsdam patria eins 
Gf. Eurip. Dacoh. 65. Ueyn, ad ApoIIod. 

Hioc tn cofaorle einsXydM mnlieres x^ 
LD. de Salui. 0. S. T. U. p. 167. Reifi. 

C. 

>. UnaB Gron. Lenis, qnod non displicera 
Utemm tamen molto eTidentins, et iam pro- 
le necesaarina. 
am hie significaii Goll. Va). Flaco. ^3SS.t 

^* ^■'^■* , Ahucco chI dremn/iMa coOmnto 

. *ttmt* Palla Ibid* ferit aUa pedet -* 

««i«««*^tiun eat; eandem antem esse Innicam tal&rem (nDH 
■«•■rAV^ietum, qaod et alii demonstrare conali sunt et Becker. 
mm ammt^x. \. p. 324. II. p. 90 sqq.) Pollns Vll, 59. docel: ^vSta» 
^t^»*^ fiaaadQa xixwv zig ^iovvaiaxdg nodij QTjg. Callixea. 
r, tf :«r^Uod. Hbro HI. de Alexandria. (ap. Athen. V. p. 106. G.) 
^«r^fEtix-fSya Ttogipvgovv Sians^ov appellat — el AlbinoT. ObiL 
f <i-*'>^&aeceD. t. 69.: El libi Becnro tnnicae floxere solutae. 
ir/'^"'Add. Stat. AchilL I, 206. Senec Hercol. Fur. 476. el qnae 
rtf**' in ceninrai operis Beckeriani dispnlaTimnB, Annall. Hall. 1830. 
t0i*'' Ntnemb. N. 289. p. 2305 sqq. De nodis pedibus altoH 
'^*'' afj|MSt^'Ctes lilentinm, qoos tamen el in uniTersnm aliqvid 
Mr':T rSHIsi habnisse Spanhem. docet (ad Qall. b. Gfr. i^J^k \ 
'^^'. et Sacchi cnllni proprios. fnisse MusgraTius demt^ 
*^' Eor. BaccL 66». Gf.'8clioen. L 1. p. 155. 



■vGoo^le 



3M Comiaentarlua la Prop. 

l.sclimMno bagiiis qoaeras, onstos esl ad nlmniqne Terbnm 
perUuens, qaam tanea Gjatliiam iutelllgi salis certnm est. 

T. 29. Dedi, cvm iater plnra per codd. optare liceret, 
id qaod maxime Fropertioaam Tiderelar: liumet cnmnlns, 
BOB h-umer cumnlis. Cf. «d El. IV, 8, 76. Q. P. U, 6. 
p.l52.1A3. GannlnsTero — non tamalas — tnmpropter 
T. 27. sciibendam erat, tnn quod aKribatam TaJIatns in 
illnm potins, qaam in hnnc qaadraret. Nadi libronim in tam 
assidua ntrinsqne Tocis contasione nalla est aactorilas, prae- 
serUm cum ipse noa semper diaceinas, ntiumTOcabuInm libra- 
rins expiimet|doliierit. Vallare Tero ad similiam lerbornm 
omuiDm propDrlionem (qnalia sunt ci'ngere, cnmnlare, 
cf. Virg. Aen, XII, 174. 216. circnmdare, circnmferre) 
non modo cum accusatiTO eins rei/ quam circum Tallnm da- 
citur, coniungere licebal, aed etiam eing ipsius, qnae in 
Talli modnm extruilnr. Vallare igitur idem est at- 

Sne aggeiare, qnod proxinnm signiGcatione TerbamMteni 
nplici modo usnrpatur. Nam et arbores aggeraii dicnn- 
tur: Golumell. XI, 2,46. i. e. aggere- cingi, et lerra 
(ibid. 28, 2.) Tel cinis (ibti 3, 28.) aggerarl i. e. in 
acerTum exlrui, et ita Silioa XV, 405. (^rlhaginem noTara 
sublimi Tallatan Terlice moatis, non cinctam Tertict^ 
Ht conseataneum ea^ sed edactam significat. 

Sleffla XTO. 

T. a. pacalo Teatitnit lacob., qnl paols per Bacclinni 
Impetrandae precationem per Tersns seqnentes aperte expont 
recte obserTal. Groning. aalem error bacchato nnde aascl 
potaerit, lacnlentissinie docet Menlel. quem falso, ul saepe, 
Barmann. cum Groning. consentiie praedicat. Ad melapho- 
tam cf. EI. II, 14, 29. UI, 24, 15. 

T. 6. Tilium — dilne. Melapliaram a notis et macn- 
Us snimo innstis {xJ}i.idag, xavnara Graeci dicont) daclaia 
esse erodite obserTat lacobs. Floril. Poet. Lat. p. 216. coIL 
Flutuch. T. II. p. 562. B.: i^aleiiliai nTjXtSa r^g xa~ 
xlag. Elegantius Tero et coacinnins hoc simile eo tt, qnod 
Terbnm dilnefe oplime cum liqnida Tiai natnra concinit, 
unde illnd OTid. A. A. I, 238. : Gnra tngil mnlto dilnitnr- 
gne nero. 

T. 7. 8. in aslris — ad coelnm AldinarQm edito- 
res primi mnlaTemnl pro ad — in scribenles, Lacbra.*rflBlt- 
toit. Qe pleonasmo Tid. Q. P. U, 6. s. U. §. 29. p. 158. 

T. 10. ftut Galphurnins Tel dedit, quod Tetante Lalioi 
aermonis proprietate Birnm quam din ifi editionibtu haeserit. 
lare tamen LaiAm. expnlit. 



vGooglc 






Gleg. H^ 17. ^ 

T. 12. atrloqne menm. GonseDdenli Qna. elPerr. 
ftaotoritati refragaii religlo fnlt; et IminBne laogiiet Ne^o- 
litaui el relicjaoriin illad ntroqne modo, oam qno loeob. 
comparare sou debebat Manil. AalrOD. I, 312.: Hai -:- 
atraaiqnt> DiTidit et inngit sfnamis ardeDtibas aDgnis. 
GratCjnieg. V.333.: UtruBque, etpmdieDi et snmptia ia- 
piger armis, anl Oppian. GToeg. I, 90. : 'Afi<p6i^efov, xoat- 
nvov xe &Beiv o&svaffoy ts fiaXEU&ai. Aliod enim Ulnd 
ironomeD sonat praemisiDm diTisioni, alind sabianGtnin. 
jalonia aalem Uir. t. 93. corraptissimns eal. Gonlra alte- 
rum oplime de diTersis animi perlurbalianibas. Sic EL I, 
3, 14.: qnamtis dnplici correptom ardore iubereot Uac Amor 
bac Liber, dnms nterqne deo^. Iiaqne Horat, £pist. 1,4,*' 
12.: later apem caramqae, timores inter et iras. Utro- 
f ae — menm primna, ni f^Uor, PaseeraL proposnit, qaol 
receplnm deinde niqne ad lacpb. libioa occapaTit Quod li- 
cet et ipsnn per se probnm, „atroqae" tamen „simpIiGiter 
pro utriutpie poui" pronnnliare non debebat Burmatia. . 

T. 17 — 20. Inlerpunctionem lacobi secatns snm. Qn! 
eiiim hoc Dammodo ad saperiora referoDl, muore sigao 
post T. 19. posito, nimis canponant^ num deo poelam fa- 
daat. Ille Tero Cuslodem TiDearum vel sine mercede n 
aistil. Gontra impleri uamiae se spoudere non potesl, niil 
diTiuns ille liqnor lappetat. — t. 1Q. per te et taa cor- 
una. Diceudi genns illnstra^mas Q. P. H, 6. s. H. §. 28. 
p. 151. Si(uificatur JtSvvaos KeQOtotpvjs Tel Tav^fiog^ 
g>os, de quo cf. Atfaen. XI. p. 476. Flntarch. Iiid. 35. 

T.21. Aetnaeo fulmine partus: cf. Q. F.p. 1S6. 

T. 22. De Nysis Tid. I. H. Voss. in opp. posthnmii a 
Brzofka edilii L. 1834. N. II., sicuti de toto qni mox recen- 
letnr apparatn Bacoliico doctam Sclioenii aoucissimi Tiri 
Commeutaliouem de Personarum in Euripidis Baochabns ha- 
bilu Keuico. Lips. 1S3I. p. 70sqq. 

T. 23. Veaauum — in Tite. Grasga Minerra interpre- 
tantnr: in Titem. To Tero cf. Q. P. II,6..p. 134. Nec mions 
errant, cnm T. 24. in triplicea greges pro triplicibas 
gregibn.i dictam exisUmaDt. Esl potius praegDaBslIleprae- 

rsilioaia usus plane Properlianns , qneni Q. P. U, 6. s. Q. 
17. p. 133. Gomm. ad £1. U, 17, 6. UI, 14. 5. II, 32, 23. 
iUustraTimns. Sunt igitur fnnera ia Iriplicea greges diTisa 
>on tam gregihus istis grati, quam ta de qno nno hic 
agitnr, Bacoho. DatiTus enim ex ipso seutentlanim nexa 
f^ile intelliiitur. Gf. comm. ad El. I, 6, 32. nctr. 

T. 27. bene olontia flnmina. Scalig.: bene 
oleuti flamine, soblalo posl y. 28. distingaeadi signo. At 



vGooglc 



340 ConuneatarlBa In Prop. 

recte codtcibnB patroclnafor Laclmi. Ve Indaslria enlm Prop. 
strDCtaras Tariare amal. Cr. Q. P. Q, 6. E. II. §. ib. p. 130. 
ubiexempliscongestis adde qnod maxiinehac pertiaet II,19|II.: 
■peclabia arantes, Etiitem — ponere — comas. Docte aa- 
ptiae Bacchi el Ariadnae significantnr, in qnomn iHinoreiii 
Tina ex saxis manasae anctor est Seoeo. Oedip. 587.: Famice 
ex sicco fluxit Nyclelina latex. Hinc fafaulam de pereoDi Tini 
foDte Naxio per saecnlit serrataffl esse coll. Steph. Bft. t. T< 
Na^og. lacobs. obserrat Floail. P. L. p. 218. 

T. 29. Quae Tirlus easet mnlatae sabilo fornae orati»* 
nia, primiis ndetnr lacobs. intellexisae. Naoi poeta dum eui- 
inmm se Bacchi laadea promitlil, Telot nltro insania illa di- 
Tina abreptus, ipaun denm praesentem Tidere sibi Tidetnt 
atqae adorare. Pertinet igitar ad id figararum genna, qnod 
a. P. 11, 6. 8. U. §. 28, p. 1»7 aq. IIIustraTimns. 

y. 30. Ginges BerotM. correxil, namln lihris Cis- 
gil eral, manifealo librariomm lapsd, qno nihil Tnlgarins. ' 
Baslaricae comae qnae easent, nemo recte interprctaloa 
esl. fiacchicas comas significari consla^ i. e. ea specie 
adornatas et {>er coUa flnentes, qnae soU illi deo prepria 
primo aspecla docUs stalnas eias prodit Cf. Viscont. Hns. 
P. «I. T. U. tab. 28. p. 206. Schoen. I. 1. p. 13. Zoega, 
qrd singularem de crine Baechico libellam Bcripsit a Welcker. 
ed, p. m, AccDratissiBe cultosi enm Bnrip. descrihit fiaciA. 
T. 453.: 

IIi6xaft6t n yag ani ravai:, oi nnli); fm, 
f4t^y na^ ceut^i' xtxnfti^s, n69ov niiut. 
Hlno Libatt. In Tim. se ipsnm deferenle IV. p. 189. Reiak. 
Aldbiadi Iribnit xSfias %ois x^ordipoti kjiusna^has ^ax- 
%ixds. Ne igitor mirare, tan insignem dei ornatam in ipso 
Baccho Bacchi nomine aeparatfm nominari, noTC in eo ca- 
Inmniare, qned alias tamen ^m Bacchicas Bacchoa coraas ' 
habere noo possil. Ad nomen deinde Basaarens, ne Taria 
somniantibna iDterprelihns credas, rid. Schoeo. I. 1. p. 147. 
■|ai sic eum a Teile ^aim&Qa appellatam, Teatem Tero ft 
macnlato Tnlpinn qaamndam genere cognomine dictam euo 
coll. SchoIL ad Hor. Od. I, 18, 11. Herod. IV. <. 190. He- 
sych. 8. T. docet. Restat nt de Lydia milra dicamns, 
qnae qnalis diceretnr non satis explicnerunl interpreles. Trift 
aatem capitis tegamenlomm genera milras dictas fnisse cev» 
tum esl, qnomn iUnd, quod Phrygii pilei nomioe Tolg*' 
appellalar, aliennm a Golla Bacchico fnisse Schoenius 1. L 
p. 142. docle exposnit. Hic praelerea sicuti £1. IV, 2, ^l. 
Terbam cingere, ot de infnla potins qaaa de pileo co- 
gitemus, penuadel. lan vero faomiiras cum reliqnia iater- 



N..,j-,Goo»^lc" 



Eleg. m, 17. M7 

pretibsB iHnd (xSiipvg>aXor) niDlierciiIaniiii tam GraecaniH 
qDam Romanaram yulgare ligamenlDin Ccf. eoiiiln. ad £1. U, 
20, 15. £1. IV, 5, 70.) a, sacris sacerdolam TilUs el re^o 
diademate non nimis abhorreaB (Arist. Tfaesn. t. 263. «imd. 
frgm. ap. Foll. Vll, 95. Lucrel. IV, 1122.) dici bic ezistime- 
mas, allribalnm illDd Lydia prohibet, qoo propriom aliqaodl 
genlibos barbaris ornameBlum significari conslat. Hoc BDlent 
diadema illud faeril, qtiod additis'Dtrimqne baccamm tegor 
mentis in aDgastlores leBoiscos exit, uti in Bacclii imagine 
videre esl ap. Millia..Picl. Vas. I. lob. 9. a CreDzero indi- 
cala de Symbol. in. p. 498. Hinc ille fiiVQOipoQog audH 
Orpb. b. liU, 4. x^OfiivQTjg Soph. 0. R. 200. Alia cf. ap. 
SchocD. 1. 1. p. 15 sq. p. 135 sq. Obesse autem nostrae in- 
terpretatioDi Tidetor, qood Lydia mitra ap. Findar, Nem. 
VUI, 14. et Virg. Aen. IV, 216. yocatar Ph^giDS.iUe pilens. 
Nec tamen moTeor. . Duplex enim Lydlae mitrae genns euo 
potnit, et ia Bacchica hac nostra fasciolarnm et baccalamm 
dependeatinm apparatas barbaram origiaem prodit. Uade Se* 
aec. Hercal. {'ur. 470.: Mitra ferocem barbara frontem 
premens. Qaam al Bocchus ex Ljdia altalisse crederetar 
caasa fait, qnod Tmolas L;diae moos a qDibnsdam patria eins 
esse ferebatar. Cf. Eurip. iJacch. 65. Heyn. ad ApoUod. 
IV, 4, 8. p. 278. Hinc in cahorle eias*Lyda« mulieres re- 
censemnr a Lncian. de SalUt. c. 3. T. IL p. 167. &eil>. 
Alhen. V. p. 198. G. 

t1 Sl. LeTis. UnDsGron. Lenls, qnod Don displicere 
tidetnr lacobo. Allenim tanen mnllo eTidentios, et iam pro- 
pter cliTnm paene necesaariaa. 

. t. 32. Pallam hie sigaiEcari coll. V^. Flaco. ^S89<t 

PmUceii Dwt Hratmfiita eolhinM 
Palla Imof ferit alta ptdii — ' 
oertam e«t; eaadem aatem esse taaicam talarem (noa 
amietum, qnod et alii demonslrare conati snnt el Becker. 
Gall. I. p. 324. II. p. 90 sqq.) PoUax VII, 59. docet: ^vicSp- 
di ^aaaaga xtToiv jig Jfiovvaiaxdg 7iod^QJ]s. CallixeBt 
lUod. Sbro UL de Alesandria. (ap. Atken. V. p. 196. C.) 
Xtic5va noQipvQovv SiaTteZo» appellat — et AlbinoT. Obit. 
Haec«i. T. 59.: El tibi securo taaicae flnxere solntae^ 
Add. Stat. AchiU. I, 206. Seneo. Hercal. Fur. 476. et quae 
in censarai operis Beckeriani disputafhBns, Annall. HoU. 1839. 
NoTemb. N. 289. p. 2305 sqq. De nndis pedibus oltnM 
apud aterpretes silentinm, qnoi tamea et in nniyersDm aUqoid 
religiosi tuibnisse Spaahem. docet (ad ^aU. h. Cer. t. 125.)) 
et Bacclii cnltai jirDprios. faisse MusgraTios demonatiati ftd 
Enr. fiacch. 665^. GI.'Bcboen. L L p. 155. 



■vGoogle 



diS ConuaeDtsrtua lirFrop. 

T. 89. S6.* MoIlU tyjnpana — cjmbala ranca. 
HoBtlna baeo locnm mnbtra inbet BarmanDiia, ut conlraria 
luuwiscantnr attributa, plandente Lachtnanno. Fruatra, Utnt^ 
.enim alibi „tympana ranca" dicuntur, Moymbala mol- 
lia" dici natura rei Tetat. Acntissimnm enint iUa sonim 
ediiiite Rliaban. Manma teilatar Gomm, in Indith, Mscr., 
mum Elmenliorsl. cilat ad Appnlei. de deo Socraf, p. 49, 18. 
Oonfiniial Fhilipp. ThessaL 6. Ann. Br. p. 210, qni o^dovna 
K. appeilat, et ep. aieon. 174. Abo. Br. f. m. p. 184. nbi 
6§v^^oyya audinnt Hano auteia ipsum ocutum et iinnieft- 
tem soniinm rancnm dici laoobs. I. I. p. 219. demonstrat 
oolL Virg. £cl. U, 13. nbi cicadae raiicse appellantnr et Aeu. 
XI,4&S. nbi cygnL Mollia fgitur lynpaoa noA audita 
btellige sed iBCtn, qnippe quae e mollitis coriis f^ricaa- 
tor. Itifle fivqaozevr} ivfiTtava £urip. Hel. 1272. ^vQOris 
tttvnoq fiaecli. d03. Phalaec, ep, 3. Aus. Br. I, p. 422. : 
MOVfpoto ^affvn vvTiavav pQOiiov, GatulI.LXlII,8.: leve 
t7paBiin. TaaPini pulsus Stat. Theb, U,78. tanrea ter» 
gA Orid. Faet. IV, 342. leila terga StaU^chUl. II, 157. 
(cL BdioeD. L I. p. 126.) Qnid, qaod Slat. AchilL I, 654. 
Achiiles Dtidamiam increpana: libi, inqnit, pensa muin, libl 
aolliagesto Tjmpana? — Mujiebre autem imprimia 
Ifltlrnmcntnn erat, nec fere in choro Bacchico alii cuiquan 
■isi Bacchaboo tribuilnr, node Setfec. HercoL Fnr. 469. : laude 
qui notos manus Ad n.ouTirilem tjmpsni moTit sonum. 
^qni hic Dircaearnm Thebarum oomine mullebres 
«horos ioetB signi&cari, cam Fanes t. 34. illis eppositi 
persuudent, Inm Tero eliam, qned Bacchas Euripideas aote 
«cdIo) poetae dbTersatas osse pla3:quam TCrisijn^e esl. Euri- 
pidis autem chorum e solis mnlieribus composilnm fnisse 
GOflstat. Geternm ne propter Gyhelen tjmpana v. 36. ma- 
Ui: c^mb^ala dihi ninus illi sacra fuisse prueter loces ab 
iBterpp. adkibitos Slal. Ach.U,154. Vtrg. Georg. IV, 64. La- 
«ret. U, 618. OTid. FasL IV, 213. epigr. Aulhol. Gr. snpra 
citatum leMuitnr. Getenm ne iMud quidem absurdnm, qnod 
laGobs. FlortL Foet Lat p. 219. propler ipEiua nuliemni 
OMm B«ll« dictnm esse tjmpauum ohserTaL 

T. 34. Fanes oom Saljris hic nt fere selent aji inter- 
fietibos coofuiuiDnlar. Qnamqaam illos qnoqoe in cohort» 
Boccbi fuisse, quis Besciat? At Fan (filoi BdOfdoto NicO' 
Med. Smyrkaeo Tocatur Ann. Br. U, 382. ep. 2. Aoth. Gr. lU, 
f\ 91. lacobs. AnunadTT. T. X. p. 129. £l plnres Faneo 
e^a Golumella uotU X, 427. Mjrin. Eplgr. 2. Ann. Br. U. 
p« 107. A. F. p. 190. Aoth. Gr. U. p. 93. Gf. MveUer. de 
Archaeol. p, A19. §. 387. 1. 6. colL •{. 515. §. 886, 2. 



■vGoo^le 



Ele£.UI,tr. 310 

T. S5. C;bele. De noniais fomiit Tidfl oonn. adEL 
m, 22, 3, de caltn eias deae Baccliico Sclioeii. 1. 1. pp. 69. 
109. 113. 118. 121. Inlerpp. ad Pindar. Fjtfa. lU, 78. Jt'uh 
■en. ad frgm. Partli. I. p. 629. 

T. 36. Tondet Terissima Scaligeri est CODiecfnra, qoan 
JD ordinem Tecipere dabitasse lacabam tanto magi^ miror, 
qaanto apertias nnde error leiieril t. 38. docet. 

T. 37. 'SS. crater — fuadens, Orellius lacobsio teste 
(I>1* p. 219.) craterae fnndent, qood magnopere proba- 
bat lacobna. At Graecas fomus nnice Properlio piacnisse 
comperlnm babeo. Cf. Q. F. U, 6. b. III. Gave tameii, cnn 
Bronkhasio crateram anro pro snrea oratera dictam 
esse censeas. Qaod Fropertianam esse coU. £1. H, 31/ 7. 
mi|^e perriacuQl: cf. comDi. ad 1. I. AblatiTns anro po- 
tidnid fnndens pertinet Me Tero qnod ipse crater es 
aw^ libare dicalnr nireris, cf. qnae de lioe dicendi genere 
in nniTersam dispntaTimus Q. P. U, 6. s. U. §. 28. p. 153, 
Add, comm. ad £1. IV, 6, 4. imprimis Tero EL lU, 10, 22. 
IV. 26, 50. Ex hoc anlem loco noice emeadandam lonis frgn. 
ap. Alhen, XI. p. 463. B. qnod in libris mss, Benleutta ca»a 
aic legitur: 

Xai^(tai ^fiineiK ^ailctig «ctiiti^ ic nctxijQ tV 

'Sftiy <fi jrpTjr^p olvoxooi ^iQa-nts 
KierayToyi' ngoxviaiaif iy &gyvqioiC o «TJ jfpuOoc 

Olyof ixiow jrtiqmy ytiijia tl{ iSaipos' 
£ntySovtei $ ayyms 'HgaicUi — x. t. l. Hifoifiey, 

Bentt T. 3. 4. durius: 6 d* ^xaarog ol. e. xeiQoXy, Bmnct. 
pro tQvaos — Xgvariq, de Apollinis sacerdote cogitani; 
Bergk. X^vaoq call. Arist. Vesp. 1252. At oplime et lonis, 
ai quid sentio, ingenio maxime accommodale anro ipsi i, e. 
Tasi es anro confecto, plaoe utboc looo Frop., Titam el 
libandi minislerium Iriboi ialelligo. Ilaque pro corrnpto illo 
ZM^uy repone: 



XAIPEIN igilur SDbslantiTi modo positnm nt Feraiannni il- 
lud : QnU expediTit psiltaco Buam XAIPE. Nitfit Vero ad- 
modum yQaqnxiHq ad analogiam verbi Xiya,' cnius illnd esC 
eignain,' cuin accasatiTO coninnclam. Nostro deniqae loco 
participinm fundens fere nt snpra Tersn 37. Neqae omio- 
sum Yerbum aubstantiTum quidqoam duri habet, modo sic di*- 
clam accipias: Aiite forei templi (i. eal) craler antisti^f qsi 
fiiadit nerum. Ita prorsns £l.'ni, 19, 21.: 

Twf** o Jftnod UMumJaht (eras) Scylla ^g^a, • * 

Tand<»« ^vrfltrta regna fottrmn aowa. 



N..,j-,Goo»^lc 



JISO ConuieDtarins hi Pnp. 

Durim ecim edam adiecto tpso Terbo sitbstBDfiTO pardctpiDm 
est ap. Lncret. III, 397.: El magis esl animns fitai clau- 
stra coercens; atqae adeo Cic. Nal. D. II, 8.: Omnia enin 
baecDeliora aunt, qnam ea, quae sunt bis careiitia;'add. 
■ Davia. ad Tdsc. IVi 3.; ad DlramqDe genas cf. RDddim. loi- 
■lit. I. p. 306. ed. Lips. Kraeger. Gramm. Lat. p. 652. B. el 
C, ^uamTis exempla illic coUecta paullo sint ab hla diTersa. 

Blegla XVm. 

De argnneDlo Ttd. Q. F. J, 5. p. 29. 
T. I. Glansus — allDdit. Infelici Scali^ri coniectn- 
Fae PlansDs non plansernnt crilici praeter DDDm Broukhu- 
■Iiim; et qnis mare laca plansnm feratf Loci antem wo 
bic describitur nalDra satis cogniEa nnice desiderat WB^ 
libri tnentor Clansus, ideo[[ue praecoces couiecturas snas 
Ipse Heinsius cnris secnnilis relractaiil. Tenui eaini sed 
praerDpto iugo ATernus, antequam ab Aagnsto CDm Lncriao L 
iu portum lulinm coniunctDS est, a mari divideba^ar. Gf. Sve- 
too. Ang. 16- HejD. ad Virg. Georg. II, 161 sqq. maxime Tera 
Slrab. V, 4.: nsQixXstezai & ^'^OQvog owQvaip 
do^icng vJiEQxsifiivaff naviaxo&Ev nX^v tov 
etgnhiv. Nec tamea eqnidem inficior eTidenllorem eliam de- 
scriptionem falDram esse, si ATernum lacnra hunc non enn 
tigni&cari censeamus, qni proprie dictus Lncrino inler- 
iecto a Biari remotins quam hic dislabat, sed ipsam Ln- 
crinnm. Quamvis enim ponti nomine ctiam Lucrinum ipsan 
coDtioeri aliqno modo posse oon negaTerim, postquam mari 
immisso bic portam effeceril (et sic adeo Cass. DioXLVUI, 
&0. tres illos porlos simol S-&X&(j(}av 'c^tnlijv appel- 
lat): magis tamen proprie Baianum sinDm pontnm appet- 
laverit, ut claDsnm inde ATernum semita Hercolis 
dicl exislimes. lam Tide qoam accurate haec expositio ad 
oalDram loci quadret, qaalem Slrabo 1. L defiDiTerit: *0 3i 
^OxQivos xolnos nXoTvveTat fisxQi Bafwc z"'^"** 
eiQy6[i£vos aitb rng c?w ^aldaaT^s Sxraajadiip td 
fi^xog, nXavog Si Sfia^iTov nlazilagS (paotv 'HQaxXia 
diaxdoaai X. V. X' Lbcrioi antem et ATorDl nomina et 
passim a Teieribua inler se mnlata esse, Slrabo autor est 
\"£viot 4s tovTov avt6v t^v Xluvrjv slvat t^c 'A%EQovata» 
tpaaiv, 'AQTSftidwQOS S^ avtdv tdv^^OQv ov.), el ma>^ 
tarit hand dnbie Diodor. Sic. IV, 22. : '0 d* 'HQaxX^s — 
mtisaxsiaaet' igya reepi t^v^Uoqvov ovoftalofiivijv iX- 

' ftvip'. 'Ayanemafthiri^ 3i x^g Xiftvrx stg TJjy 9a~ 

laaaav t6» 'HQaxXia Xiyetai tdv ftev i'xgovv iy~ 



vGooglc 



■ Eleg. IH, 16. SSl 

xScai, t:^»' if Sddv %mi vvr ovaccy naga ^alqTtav 
uaTaoxevaaai t^v an ixsivov xaXovft€ytp> HQaxXsiav. 
Deinde ludil qaodliliri onuies exliibent, maiiifesto est fal- 
80III. Ntun lerbuu ladere CDm eo lantum accusiuivo con- 
iungitur, qui est tnsus illins, quem ludinaa. Hinc ad ani- 
- mam triuislatum «sl tudibrio aliquem babere, illndere. Es 
aiilem qna Iiic intellignnt significatione, luden.do tangere, 
leviter plaudere, unsquam inTenitnr, nec pro verbi aalnra 
inTeniri potest.- Vide enim qna senteutia Senec. Hippolyt 
1232. dicat: Me ludil amuis ora viciaa alluena, Alian 
longe rationem esse compositi allndere Gonsentaneum est>' 
Qnod de leni nndaram vel TenU appulsn diciun ocenrrit 
Ovid. MeL IV, 342.: allndenlibnfl nndis. Cic. N. D. n, 
89.: Mare terran appetens litloribns adludit (sic cerie e 
ood. Glog. Heiadorf.J. Et sic boc loco Lambin. et CaDtem 
emendari insserunL Secutus esl ex recentioribns inierpp. 
anus I. H. Vossios, Miror antem, qnod nec Laehnannna nec 
lacobus Terissimae eius coniectnrae mentionem feeerint. Q(im 
molebam allidit; al sospecta bic mibl uimis, qna baec scri- 
ptura nitatnr, Fuccii aactoritas est. Hoc nnum tamen obser- 
Tasse non snperTacunm Tideatur, omnibus locis, quibna nunc 
Terbum allndere ea qnam diximns significalione legitoF, nt 
Qnintil. V, 14, 34. Gic. Top. 7, Plin. XXVI, 7, 22. CatuU. 
LXn, 6S., aul uniTersis libria ant bona tamen parte allerum 
Allidere commeodari. Cf. GessQer. et Schneider. ad Coln- 
meiL R. R. IV, 20, 2. Unns de quo non satis mihi corapet- 
tnm est, Ruf, ATien. esl Ferieg. 121,: Ininla qna C^nna 
flncta madet aHudente, 

T, 2. Fnmida, Certissimom hanc Scidigeri emendatlo- 
aem non ian olim recepisse nos poenitet. Bumida enim, 

Snod libri habent, nifflia superfloum slagnorum attribntom. 
onlra Propertiam, quocum in deacribendis regionibus eTiden- 
tia nemo facile certet, unnm illud, quod i^axime ei loco priH 
prinn esset, omiaisse neqnagnam est Terisimile, Neqne eniD 
praetermisernnt (quos iam Burmaiui. recte adhibait) Lncce- 
tiaa VI, 749.: 

Qaalii apud Cnnta» toetu hI monlmqut Puewmf 

Oppteti eatidU u&i fumant foHtiliui attctui, 
aal OTid. A, A. I, 256.: 

Quid referam BMai, praetta^aque littom "^lvit 
£1 tpiae de oalido aulfure famal aqaamf 
cni cf. Stat. SiW, III, 17. 

T. 4. aonat. De curribus diclum interprelanlnr. Ne 
Crede; anguslior enim limes vix pedllibus ante Agrippamcer- 
tnm iter praehebat. Testis StraboLl.: JiXdzos 3e d/ja|i- 



N..,j-,Goo»^lc 



352 Commentarimr Ib Prop. 

€ov nlavelas tXStiaie: ^sxofiBvov ^ iTttTiolifs t& xSfia 
Sare (i^ Tie^svea&at ^qdlas 'Ay^btnas hteaxivaae». 
Sonat igitar via maris TeheDeBtioris a^nlsa. 

T. d — 10. Qnantum perversis jnlerpretationibas vex»- 
tns sit bic locas, Q. P. I, 5. p. 30. indicaTiniDS. Interpnn- ' 
etione Teron seotentiae intelieclnni adiaiimns. Neqae enim 
qnemqnam, nisi-Scoligeri opiaioue occapatam, aliter hos ver- 
soB explicatnmm esse esislimo qnam eo modo, qao iam op- 
posilio Thebani dei — etliostilisdei traliit, nt inde a 
T. 7. At dKBO — apodoiin incipiat, qnam cnm proprie 
' flicendon e^et: „Ubi cjnbala Thebano deo concrepnenint, 
kic nnnc nescio qais dens mali^us constitit," crimiDis memo- 
Tiaabreptns poela, Tiolentius particola At ortfilnr, etindi|niar 
feandns contrit ipsas Bvias conTeTsas in interrogationis for- 
inam iententiam cireamfleclit. Qnod cnm ila videatar in prompta 
esse nt neminem fogial, omnes tanten inlerpretes praeteriisse 
satis mirari non possnra, qnoniam si. inTisae Baiae non 
Tooandi sed noninandi easas habetnr, non telerabilis 
nascitur repelilio haec: Qna — fumida Baiae stagna — 
fcic inTisae Baiae. lan Tero nl de Hii (licamas, KnineeL 
qnidem illnd~ explicat: nndis Baianis. At nnde, qnaeso^ 
pelilam? Utmni ex antecedentibits Terbis, nbi nallnffl nndsr- 
rnn vestiginm? At hoc non solnm Latinifas, Terom omnis 
fcamani sermonis ratio vetat Ao ex seqncBtibns Stygiit 
nndis? Hoo Tcro et dnrnm, et rix dicere possnm qoam in- 
fioelam. Ergo ex hii Baiani portus in iliai Slygii fiumi- 
nii nndas praeitigio qnasi qnodam IransmigraTitf Ne de 
Styge Iftcu dicam, qnem Baiis Ticinnra faisBe, W. DD. ne- 
BCio a qoo deo hosti dnctoi {ncommodo tempore momoris 
mbiit. fjam Kainoel. ad t. 9.: „AlIndit ad ATeroales aqnas 
lacns proximi 'Baiis.** 'Atitl9etoy scilicQ) argntnn et OTidit 
artiSciis rhetoricis, qnam Propertii graTilate dignins, lili 
ebim dicere concedanias, qnod est Trist. V, 2, 74.: „vel 
me Gharjbdis — Devoret aqne suis ad Styga mittat 
aqnio." At rainime istnd Propertiaaun. Restal igltnr, nt 
Bis ad proximom qni extat plaralen : Baiae referatur, quod 
qnam commode fieri liceat, statim Tidebittas. ?fara qnod se- 
dato orationis impetn secnndam qnoqae alloqaendi perso- 
nam tertia mntat, hoc ProperttO antiquum esso ooll. Q. P. 
II, 6. s. II. §. 6. p. 116. apparebit: Frenere anlem pro- 
priom in*Texationibas valetudiois Tocabnlnra (cf. OTid. Me- 
tam. XVI, 21. Ifep. Hann. 4. et simililer io «nimi perturbationi- 
bnsViFg.Aen.ni, 49.: formidine pressns; de TinoPropert. 
dixitn, 15,42. morsn premere Lncret. HI, 663. hahet). Nee 
teioinlraTexandiugiBiieatioiien snbstid^sed etiam oppri- 



jNGooglc 



Eleg, m, 1& , 853 

ni(^re inUrSnni esl, atqne i<!eo enecare. TKGit.Aoii.XIV, b.'. 
Fresans Grepereius. Virg.A. IX,330.: Ires famolos prfr< 
mit. Tac.Hi3t.IV,2.: paDCOi pressere. PFoperl. IV,1,M6.: 
exnTiii GAecia pressa C>* e. iulerempla nimia sarciDa) 
suiB. QniDimtao de TeDeficiis layen. 6al.VI,621.: nnioB 
praecordia presait iUe (bolelus) senis. Hauc denique 
afflictandi et opprimeDdi nofionem ad coell graTitatem 
Iraastalerant. Ovid, Ep. ex PodI. I, 7, 11.: Nos premet aal 
bello tellas aut frigore coelum, et Trist 111, 10, 11 eqq. 
loco deiperalo, qnem sic refiDgimDs: Dnm flat ioerB (libri; 
itatinnr) Boreat el nix agitatur ah, (codd. agitata 
sal>) Arcto, Tnm liqaet has genles axe tremeute preui. 
Adde Iustin.n, 1.: Aestivi soles incol^s Aegjpti premoDt 
Itaque Baiis pressos erit: Baiaram inlemperie a(- . 
flictns. Qno Tero modo, inqoil, id qnod de coelo quidem 
valet, de ipsisBaiis dicatar, aul qni Baiae salubribus 
fODlibas iusignesi noxiae appellenlar? Docet Gic. Epist ad 
Famill. IX, 12. can luec Dolabellae scribil: „Gratulor fiaiis 
HDslris, siqnidem nt scribis salnbres repeute factae 
sont, nisi forle te amant et tibi assentantnr et tam din, dsm 
tu ades, snnl oblitae sni. Qnod qnidem si ila esl, minima 
niror, coelnm et teras Tim snam, si tibi cooTeniat, dimi^ 
tere." Vides igitnr et coelam fiaiamm graTO et noxium, el 
ipsas Baias insalubres Tolgo exijlimatas esse. lam ^lngnls 
iil percenseamus, primnm Lachm, t. 5. mortalis cum fion- 
noUis priorum iulerpretam pro nominaliTO noo recle habiiisse 
Tidetur, Nec me moTel, quod interpretalar : „cum etiam mor- 
lalis esset, necdam dens iHercnles." N«m aliter Propertium 
senaisie eerlnm est Quo enim illud in apodosi o^vfuoQtvJi 
„Hic deo illi, noadum deo, cymbala sonnerunl" — T At Am- 
phitryoniades qua tempeslate iuTencos egerat e Geryonae staba- 
lii Gaco Ticlo iam deus apndltaias gentes cnllus est Hoe 
et aiii testantur el Serrius ad Virgil. Aen. VUI, 269.: „Unde 
etiam Bercules primo non est ab ETandro sniceptui: postea 
Tero cum le et Iotis £Iinm dixisset et morte Gaci TirtuteB 
suam probasset, et susoeptus et pro unmine habitas est" 
Hinc sibi aram et sacrificia condidit (EI. IV, 9. muinn 
sob So, Senr, I. I. paullo iotra. LiT. I, 7. Tactt Ann. XV, 
41. Ovid. Fast I, 579. PauIIo diTersa, qaamTis non ad no- 
Btram rem, Diooys. H. tradit I. p. 31. 32, et aoctor de Ori^. 
Ronae c. 6.)j hiac denm iam tnm enm Vii^. Tocal, Aea. 
VUI, 20 V. — Qttid, quod nndatum attribnto, oomeB vrbei 
nec Propertiannm iiec omnino concittnnm sonatf Morlalea 
contra nrbes, enallage maxime nostro faniliaris pro nrbei 
mortalinm (Q.F. II, 6. a. U. §. 24. p. 143 sqq.), ytobam 



■vGoo^le 



854 Coinmeiifftiiis in Prop; 

pnetern effcH ct poelieiiBi caitnidniB. Cf. Q. P. L L g.41. 

p. 160 sq. Ne malta, ntal lionio etiamtDm foit Hereoles, 
morlalem lamen poeta nefna^am dicere potnit, qnippe 
cui immort&litatem certis deoram fatis promhsam esse 
tmiveni, eliam si qui celera dissentinnt, aDtores affirmant. Gf. 
Berr. ad Virg. 1. 1. v. 271. Liv. Dion. Ual. II. cc. Gelemm 
dextra qnaereret nrbes, ne cum Beroaldo conderet 
malis: Lalinnm esse Jllad el ad sententiam aptissimum post ' 
BronUi. LachmanDns coU. Virg. Galnll. XI, 53. Locan. II, 572. 
docnit. — Dciode v. 6. qoamvis in universnm recte Tfce- 
bannm denm -^ Thebis. naxime cnltnm interpretantnr, 
boc tamen unplias commemorasss propter vocem oymbala 
debebant, coninnctam ntrinsqne nnniois etBaeehiet Her- 
enlis religionem velernm moDuieatis passim «gnifieari. 
Sic, cnm HerCDles triamphanlem Bacchnn comitatnr (Visconl. 
Uni. Gapilolin. IV. tab. 67.), vel eodem cnrm vebitnr (Mns. 
F. GI. LV. tab. 26.J, vel eiiam cnm Satyromm Pannmqne cfao- 
lis tripudiantibns stipalos iDcedit, itcnt ap. ViscoaL I. l, T. 
VU. tab. 10. Mds. Ghiaram. lab. 42. Deniqne, qnod [vonHS 
W. DD. videnlar praelenidisse, dens ille mundi servalor ■»• 
Inbrium qnoqae foulinm, Thermarnm imprimis, tntela ett. 
HinG Heracleae Trachiniorum , htac Tibnri, hioc denlqne hio' 
Ipsis Baiis fana babait et sacra. Gf. Pansan. II, 2'i. Apol- 
lon. Argonant. IV, 445. - Biagins G«7ophiIns de Thermis 
Hercnlao. p. 30 sqq. Interpp. ad EL U, 32, 5. IV, 7, 82. 
Vides quanlo iam maiore iure Baias poeta iadignabnndna 

SercoDlelar, qnis nnnc deos noxias in illis aquis COO' 
iteril, antea Hercnlis nDmlne salnbribna. 

V. 10. Lachm. sic dislinxit verba: Errat et in ve- 
■ tro spiritus, ille, lacn; etsane primna senteoliam veram, 
ijuam ea interpnnclione significari volebat, emit. Hanc nos 
^oqoe amplexi, non tamen ideo versum virgnUs ita minnta- 
tim coDcidi opns esse duximm. 

V. 12. amplexum. Scaliger. amplexo' ci. Ad sermo- 
nem LatinDm ulramqae bene: cf. Roddim. losl. p, 15, ed, 
- L. Kmeger. Gr. Lal. p. 634. §. 482. Hecle igilar Lochm. 
codd. scripluram vindicat. 

T. 14. Et per maternasomnia gesta manns. Sa- 
tia inficete Fasseratius o m o i a inlerprelatnr, qaaecniiqae modo 
Fropertins percensnerit Omnia enim illa MaECello aegro- 
lanle ab Oclavia matre pro fiUo aedili adminislraia esae. Ab- 
■nrdior vero Kainoel. qni dictata recinil. Quid enim landis 
inde haberet quod aegrolns esse^ aut qnod, qnae eius no- 
mine administrarentur, ipse agere non potnistel? Qnid Vel- 
Kom dicam, qnen tiunea etiom Bunnabnus seqni polerat. 



vGooglc 



Eleg. ni, 18. 355 

niktl onniiiio Harcello relingaentem, sed ne aedOibte qai- 
^cm GOntenluii, porticnB, bibliotliecan , temploni, theatmin, 
ladoB, omnia, ad matrem OctaTiam referentem. Egregia sd- 
Ucet laus, qnod omnia qnae e^ssei, non egerit. At ne ille 
qnidea, qnem proTocal, teitis Flntarchns (vit. Marcell. extr.) 
paret. rjihil enim ille nisi haec: Elg 3i rtfi^y avrov xat 
ttv^fifjv 'Oma^ia fiev ij niqtt}^ «^ ^i^Xio^xip' avi&Jjxe, 
Kataa^ Se ^EazQov, iTiiyQaipas MaQKsllov. Cf. Sne- 
ton. Aug. 29. LtT. epit. 138. Cass. Dion. XLIX, 43. qui atrnm- 
qne nDnnmentnn ad OctaTiannm^ipsnm refernnl, et Gass. Dion. 
LIU, 30. qoi conditnn ian a C. Caesare thealnim, dedicatnn 
Tero )Q Marcelli' hooorem ab Augnsto^ esse docet. Restat 
igttur, ut £t illud non explicaliTon, sed propria sna 
signiliealione -copuIatiTnm eise dicamus. Hoc tgitnr Fro- 
pertiiis; Quid referam Marcelli ipsius gesla, qnid praeterea 
wniua itla, qaae eius nomine maler gesseritf 

T. 16. Tot bona tam parTO clansit in orbe 
dies. Non satis accurate 'vim huius locntionisW. DD.inler- 
pretaolnr. Nam recte qniden illud, quod elandere — fi- 
nire esse aiimt Cf. ad II, 15, 54. Ton diem — fata- 
lem explicant, qnod, modo reliqua addicereot, nemo me U- * 
iteatins concederet. Cf. comm. ad El. II, 28, 32. Quid Tero 
orbe parvo fiatf quem nisi genitiio cerlo adiecto, autapud 
animnm aiicunde snppleto, de parTO annoinm spatio, 
qnod posl Beroaldum omnes fecemnt, explicari non licet. 
Orbem igiiur eiae ipsius diei, qui (vel quae) in Sne ver- 
sus adest, intelligi necesse est. At quae ista seDtenlia: Unos 
tlle dtea tam parvo dnodecim horarnm Tel eliam duplici spa- 
tio, quo ille mDrtoos est, tot vitae bona flniTit: quasi Pro- 
pertias, nl per plnres -dies Marcellus morluug esset, optaTerit, 
anl qnasi hominibus integro die' ad moriendum opns esset, 
non nna hora Tel potiua uqo temporis momento. Itaque 
diem, quod toties signilicat, ipsum temporis illins spa- 
tium inlellige, quod fatis -Marcelli explelnm est. Hic igllnr 
parTns temporis o-rbis cum ipse claaderetur (lides 
, antem, quanto magis proprie illud Terbum sic diclum fnerit), 
etiam bona omnia ista secum clausit et fiDiTlt. Neqoe alitei 
Horalinm Od. IV, 13, 13. intelligi posse Tideo: 

Nee Coai referwat iam HH purpwae, 
Ntc c(iH la^ee ttmpora, qme teiMI 
Notia eondila faalig 

litclueit volucrU dies. 

Nan dies in fastoa relata, non unus esl dies, nednm ulti- 
mus tolius seriei, sed siDguli dies omoes, quibns tempora 
praeterita explentnr, Magnopere enim erraTerint, qni con* 
lU. ii 



jNGoogle 



QSQ Commentarins in Prop. 

ditaad temporaitfereates diem TotaoreM fnaal actna- 
rina faduBl, qni tenpora ia fastos referat, Tel adeo in scri- 
nia inclndat. 

T. 20. iita. Bnnn. ex Mbs. nsta dedian se ail, ex 
Dne nempe, si recte coniicio, Falalino Gebiiardi, nnlUns pre- 
tii libro (U. P. UI, 5. p. ^46.); el tanen paene cnm fironk- 
Jiasia qnod ista ediderit rixatur, sciljcet qnod t. 22. ilemm 
isla poBitnm esset. Non satis saepe bonos BntaTos mireris, 
gnibns cnm alias nimis dnra sinl ilia, flactns interdam in sira- 
pnlo excitati naoseam moVeant. Retiiiuit tamea etiam Lach- 
nanu. in ed. L. uota; dnbinm forte an consnlto. 

T. 21. huc omnes, hnc p. et n. o. Lachmannns, can 
In (r. et,M. lemel hoc positnm inTeuisset, bis reposnit Sed 
prorsns legilima est ea ellipsis. Gf. Q. F. II, 6. s. U. 
§. 12. p. 12d. 

1. 24. publica cymba. Kecte comparant Hemes. a^p. 
Alhen. XUL p. 597.: 

'Eyaa XttQoiv XDifqf Slxaat tis axatop 
VujfBS tiixofiiviay — . 
' Nec tamen banc imprimia looom obTersatum esse Fropertio 
^Dudenm. Trita enini veterihus sfpQ&ois. Sic iam Aesehyl. 
Sept. 858. cjmbam illam %av ndvdoKov S-eiaQida nppellat. 

T. 27. Nirea, lo ed. Barth. MiTea, operarnm ritio,- 
metco respaente. 

T. 29. Hic — Inctna. Vulgo Sic corrignnL Nec tamen 
toUont scrapnlom, in qno soEo oifeudere possiot, quod Inctns 
pro re Ingnbri dicatar; qnamqaam inlgare hoc qaoqae 
Fropertio: cf. Q.F. II, 6. s. IL §. 28. iait. Hoc aatem dalo, 
qaid difScile in pronomine Hic inieniri possit, non intelligo. 
Si^ficalar eaim strages, qaalem mors facere tolel et iater 
Achifos fecit. Magis tamea etian Lachm. miror, qni luctns 
bis inlelligendnm censel: „Ific luclas AcMtob lac^us i^na- 
TOs popnlaTit." A,t ignarns Inctns aut est qni nescit 
laclnm esse, aut qat ipae nondam, qnid sit Inctns, patiendo 
«xpertns est. Atqni nenlrum in AchiTOs post nonom belU an- 
num et in ipsa peatilentia cadere liquet Gontra sine caan 
poaitom rernra inscitiam significat, eosqae qoi qnid rei 
ant ande sit nescU stapent: dfto^ove Graeci dixerint; et pro- 
xirae Lalinnm inconsultns. Sic Virg. Aen. VI, 361.: Ni 
gens cmdelis — graTalam — Ferro iaTasisset praedamqne 
ignar» pntasset, nbi froslra ignava corrigi Wagn. docel. 
Orid. Melam. II, 100.: Qnid raea colla leoes blandis, igna- 
re, lacertis. lam Tide AchiUem ap, Hoi;aemm (II. a', 62.): 

ilX Syt ^ij wa ftttfi ir Ipciouey, q ^eV"' 

i *al ivtiganiltoy — »1 y"^,^ ovuq i» /ftos taxi» — 

ti i tlno', 5 ri toaaov txvaajii 'Poifios liiioUmv. 



vGooglc 



Eleg. ni, 18. 357 

fiatin' Acliillei IgnarnsT Nec tuieii InotDS igiiuiu era^ 

sed cansae, qaam eslemplo Fropertiu a4ilit: tanto sletiss* 
alteriim AgamemnoDis a.morem Chrjseidemtpie raptuu. Al 
ille ipse alter amor t, 30. non liber mansit a criticomii 
Texationibns. Nam cnm Passeratina primnm amoreA Ar* 
gyoni significnri dicat, VulpiosTero (sicDti ante eoinBeroal- 
das) Ghryseidis pFlmnm, firiseidis Becundam iatelligat: 
Laclunaoaus, altera Golli interpretatione tamqDam oimis sub- 
lilij allera Itali, qnoaiam ne Tera quidem sil, r^cta, tertiam 
viam, qaom nnice veram «xistimamns, iadicasse contentns es^ 
nt post Glytaeonestram allernm Cbryseidis amorem can- 
sam pestUentiae fuisse Prop. dicat. At ipse inventnm stalim 
abiicil, qaia „pntidum sit, per nnmeros indicore amores Aga- 
meinnonis." ladicii elegantiam iutelligo et pedibas ipse is 
eam sealentiam abircm, si nihil amplins qnam amores eDome-. 
rari hic viderem. Sed ita infeliciter Aganemnoni omnei 
amores cesseruot, nl Prop. si per altnm amorem (altns 
enim Lachm. ci.), qni maguo illi stetisset, teupus aliquod 
iiignificare vellet, nihii ageret. Maximo lera omoinm Giy- 
taemnestrae coostilit, quippe ipsa: vita carina. Itaque non 
istnd ait: Lncius AchiTOS popnlaTit, qno tempore damnnm 
Agamemuon ab amore accepit, qni amor inter omnes eins 
amores nnmero erat secnndns — nimis enim absardum — , 
aed hoc: „qao temporeA. itemm amore aale mulctatus Cst" 
Arg^nni Tero amor ita obscums est, nt aliud agentem Frop, 
de hoG cogitasse ueqnaqnam sit existimandom. Restat ergo, 
ut prifflum Glytaemuestrae indicare Tolnerit. 

T, 31. 32. Locns Tezatissimns el quem toties conlectii- 
ris repetiiernnt, nt qoid temm sibi Tiderelur, qaid non, tn 
tanlo obstrepentinm senteDliarnm Inmultn Tix ipsi interpretes 
discemerent, Ac primnm Gujet. c»ni. : At tibi, Marklond,: 
At tn — Hnc auimae portesc. i. anae. Heins. : Dne aa. 
Forthmeu c. i. suae. snae etiam KninoeL retianil, cetera 
qnalia in libris leguntni serraTit. Ki Tero omnes de sen- 
tentiasecnri Huc ad Qua rettnleranl, Lacbm. intacto hexa- 
nelro versnm breriorem sie refioxil: Hoc a. p. c. i. snae. 
Ad alternm Tero distichom et verbnm cessit snbiectum ex 
genit. animae repeteadam esse censnit anima, hac senteH- 
tia: Gorpns qnidem Gharon in Elysinm anferot [?], Ani- 
Btns in astra atieat, qnaMarcellns el Gaesar. lacobasv. 31.; 
p. b. qoo tral n. Hnc; unnm enim tantam nOTisse se ail, 
qni nmbras traiicial. Neqne ego nnnc in singulis opinionibot 
refntandis dialins moror, sed pnrgatam emplastris simnl e1 
cicatricibus faciem loci tolem , qnalis in libris nss. habetur, 
repono; boc solum tddo, primun banc omninm erromm ori- 
24' 



jNGoogle 



' 358 Commentarias in Prop. 

ginen atgne foatem fnisse, qaod W. DD. loeo Ovidii ad 
veri)& non diisimill sedscti «orpas animae inane coninn- 
gerent idqae cadaver anima Tacnnm interpretareiKor. QaO 
facto omnia ila corraemnt, at yarits deinde falmenlis frnatrs 
laboruetar. Unns lacob. yenim vidisse ^detnr, qni : „Philo- 
sophorum" ait „commenta, qal in sidera remigrare piomm 
animas aiDnt, el fabalaram campos Elysios illiag aeri mora 
commisCQit". Sed ne sic qaidem omnem difficDltalem gustnii^ 
Dednm singi^, qnae tamqnam absnrda Lachm. impngnaTi^ 
'rindicasset. Frimnm igitor nauta, qni pias snimas tra- 
ticit, Gbaron esl, non qoio idem ad Tartara itnpios traiece- 
lit, sed qaia nanc larTis commemoralis non opns eral, alqne 
id potissimom poeta agebat, at ad laetam aedem pias (quiilis 
Marcelli faerat) animas traiiciendi arbitrinm faisse Gha- 
-TOnli signiGcaret. Neqne enim aliter Horatias de Mercnrio 
ifivxono/inqi Od. 1, 10, 17.: „Tn pias laelis animas re- 
ponis Sedibas virgaqne leTem coerces tarban," qnamTis hnio 
qnoqae ntrinsque tnrbae imperinm fnisse censtet. Cf. Homer. 
Od. ta. inil. Virg. Aen. IV, 243 sqq. Al ne sic qaidem cun 
vulgaribns fabnlis Properlinm facere certum est; nam cnm re- 
liqni poetae, quoram omninm instar nnns sit Virg. Aen. IV, 
425sqq., poBl Stjgias nndas et Gharontis cymbam s 
Minoe aedes diversas dari consenttant: noster, quamTis alias 
eaidem opiniones secntns (Telnt El. IV, II, 5 sqq.), tamen et 
hic et El. II, 28, 29. IV, 7, 55 sqq. noram aat ipse com- 
nentus esl aut ez fontibns deperditis hausil fivi^oTiouay, 
qna ■tatim in faucibns Orci per diTersa flamina diTersis 
cymbis animaeTectae esse finganlar. Unum Hegesippnm 
noTi, qni slmilem opinionem secutns sit ep. 7. Ann. Br. I. 
p. 25&. Anth. Pal. VII, 545. p. 293.: 

Tj» tnl (f. and) nvQxeiijt ivdiiia lraaljiHtv9oy 
EQfiiiii loijc ayaSoiii elc 'PadaftayS^uy aytty — 
qnod lacobsias (Animm. ad Anlh. Gr. XI. p. 176.), Propertia- 
nomm fortasse locomm immeraor, alibi legere menioisse se 
negal. Deinde animae tuae — flabra tna iam Pucciaa 
recte interpretatns erat, nec quisquam anle Bnrmannnm quin 
probam illnd essel el Lalinnm dubitaTit. Hic Tero non tulil, 
Bcilicet qnia longe diTersa senlenlia Orid. Met. XIII, 486.: 
„Qnae corpns complexa animae tam fortis inane" dixis-* 
set. At qaid noslro cum Oridio f Imitalnsne est istnm? Atfor- 
lasse Oridius nostram. Audio; sed si islud fortasse mihl 
des, fortasse eliam falso acceplnm ab Oridio nostrum dicam. 
Nam sentenliam aptam neqnaquam sic prodilnram esse huio 
locb, nlsi cnllello critico per omnia membra grassalus fneris, 
ne ipie qnidem BnrmaBniu diffiletnr. Uliaam lamen istis me- 



■vGooglc 



Eleg. III, 18. 359 

dicinis, ne diGBD cunifieiDis, qaidqoiw iuTisietl KGltaans 
igitnr OTidiimi, ot qaam bene animae tnae — anrae 
Stygiae dicautnr appareat. Sic Lacret, V,- 1229.: „prece - 
-^ quaesil Ventornm pavidus paces animasqne secnndas." 
Horat. Od. IV, 12, 2.: „linpeliant animae tintea Tlira- 
ciae." Varro ap. Non. IV, 2.: „Detis habenas animae leni, 
Dnm nos yentaa flamine sndo saaTem ad patriam perducit" 
Accins ibid. : „Lassis trahere in salum el TelaTenlorum ani- 
tsae permiltere". Recte antem GliaroDtis (Inae) animae 
illae dicaulur. Huic enim Iruci deo ul nndaa Acherontig, 
BJG etiam Teotos, qnibns Tela dirigat, addictos credi consen- 
tanenm est. Nam alternm Aeolum apnd iuferos non novi. 
Hinc quoqae t i b i illad expUces, qnod cum redandare Pas- 
•erat. dixisset, et hunc et sednlnm eias epitomatorem Kai- 
ooel. debito cachinno Lachmannns excepit. Tibi autem, .ol 
tolies, estlntt gratia, tni obseqnio, tao dicto aadieoleB el, 
Bnnus tuum grato ministerio inTanteg. *Hoc anlem ipsnm Gha- 
ronlis officinra eral, nl gias animai taetis gedibns reponeret 
Neqne igitnr aliua datiTus, qnam El. in, 21, 14.: lam liqui- 
dnm nantiB anra secundat iler, aul 1, 8, 11.: lali Bob si- 
dere Teutos, Gnra tibi prOTeclas anferet nnda rates. laa 
corpns inane qnid »1 non dnbitabia, si repntaris, qnoties 
res apndinferosgestae cnm sepnllnra, Manes cnm 
cineribns el ossibns, cum ab aliis poetis, tnm Tero na- 
xime a nostro confnndantnr. SifiGornelia apnd inferoa C(Ut- 
sam agens (El. IV, II, 14.): 

Bn i»m, quod digilit qMinque tevat»r onita. 
Deinde t. 18. umbram se slgnificat; iam Tero t. 20.: In 
nea, ait, sorlltaCAeacas^Tindicet OEsapila, cf. v. 58. T. eztr. 
Tnra T. 74. eadem Gomeliae nmbra: 

Nwte tibi commendo communia pignora nal<ii: 
Maec cara et ctneri tpiral itiusfa meu. 

Neqne aliter Gjnthiae simalacrnm ossium snb inagine 
Fropertio El. IV, 7, 11 sq. apparet, ubi vid. comm. Qnininuno 
eadem Gjrnthia tn Orco Propertium e&ceptura t. 03 sq.: 
Nmc te fotiideant aliat: moa tfla tenehoz 
Mecttm erit tl «tixlia atsibvt otta teram, 

Sic qnoqne EI. I, 10, 6.: 

Non adeo leviter noitrit pner luietU octUii, 
Vl tiieu« oblito pntvit amort WKct, 
El mox de eodera se morlao y. 11.; 

IUic quicqiMera, temper tua ditar imagoi 
Traiidt el fali lilora magmut aimr. . 
el de Gyntliia, qaae a snperii eris expectata Teneiril, v. 18.: 



jNGoogle 



300 Cooimentartas io Prop. 



r fata • 

1 futura mei* — 

' vbi 1. Goau. cf. T. 22. Insolentiiiiaium tamen qnod Iioc in 
genere Propert. aninB est, Manea snnt coutraria cODtasione 
pro Dineribns positi El. II, 13, 31 sq.-:- 

BeMt, uU mippotitmB oincreni me fteerit ardmr, 
Aeeipiat Manai parvmlatetta meot, 
Ada. ibid. 57. 58.: 

Sed ftmtra m«laa revoeaiii, Cjf*ihia, Manet: 
Nam nua qttid fottrmit o»»a minula lo^ni? 
liii lods onnibos comparatis quin corpus inane — te- 
Bnii et iaaniB ambra lit, dnbinm esse amplius non pote- 
rit. ^o Orid. Trist. 111, 11, 25, nou dissimili confusione: 

Quid.tnanem prelem tiniirnm 
Qtiid etnertm eaaHt buitaqve neflra pmau? 
Hae avtem tantnm leiiteitis, i.e.ooiifasis corporis combu- 
■ti et animae ratiooibns, corpoa inane a Charoote pa- 
ludes infeniBS traiectum ferri potest, uon si cnm tracbmanno 
aoonrate ntromqoe diicrevisse et de indnstria aoimam a cor- 
' pore aeparasse Propertium credamus. Qnis entm nnqnam fando 
andiTit, cadaTora torpentia a nauta illo vecta esse, animas 
kinc exemptu et coelo datas? Quis in eodem ennotiato ipsnm 
■ecam Propertium ita pagoare toleret, nt eidem naadero quem 
Kodo BHbrai pias L e. animas et Manes -tellere nari- 
gio Aclitnuilico dixisset, bduc sine anima corpus commea- 
daTorit? — lam Tefo, qui acnte isia omnia dividit, qno tau- 
dem modo T. 33, ezplicet, qnaerimos. Nemo enim yeternm 
rettnli^ aec RomanaBreligiones obserTana referre potuil, inter 
astra receptum esse M. illum Claudiura Marcellum Sjracu- 
samm Tictorem. At neProperlius quidem fecit, qnamvis mixtis 
Graecornm Romanommque snperslitionibns , aUas c o el n m 
cnm Eljsio confaderil; ct. comm. ad El. 11, 28, 27. de dlis 
Rom, patr. I, 2. p. 6. all, ; bic Tero ab Eljsiis campis et se- 
dibus piorum in coelom semitam dncere tinxerit. Neqne 
rero boc sine ezemplo priomm, siquidem beatarum insn- 
lamm incolis cnm coelestibus mnllifarinm commercium fnisse 
iam Tetustissimi emnium Orphioi fioxisse Tidentur. Hanc eitim 
Tiam lotis esse interpretor ap. Pindar, 01. U, 70, qua 
inxta Saturni regiam ingredi auimae piae dicnntur: 
Sooi if iidlfiaaav egrois inaregw^t (teivavreg qtco naft- 
nav ddlKWv i^eiv ipvYav, e'tsiA.av Jtog oddv naQci 
K(f6vov vvQatv iv&a (taxaowy vaaog toKsavHss 
ai^ai nsQiTivioiaiv. K&m Qnintas certe Smymaens de- 
scensan reelnm e coele ibi fuisse commemorat XIV, 255. 
Vid, Boeckh. DisscB. Tafd. «d Fiadar. L 1. Et haec for* 

n,,jN..,j-,G00^le 



Eleg. m, 19. 361 

taiie Tia ligniScalnr, qna Themidem m Oljnpam SDblatam 
idem PJDdar. rettalit ap. Clem. Alex. 9trom, V. p. 731. (trgm. Q.) : 
n^aiov (lev av^ovXov &ifuv oigavlcn' x^vadaiaiv ^noiq 
'^K6avov nctQa naySv Mol^ai nori xXifiaxa aefivav 
dyov OvXvftTzov XmaQov nad^ 6i6v. Sic demnra el re- 
liqaa et T. 34. bnmaiia Tia nemioi explicatnm qnid rei sit, 
intelligu. Nam qnod ad Eccleiiae patres et LactantiBm pro- 
Tocant, nugae istae lunL Hnmana eit Tia, qnae (t. 22.) 
omnibas pnriter teritur, quae senel cuique Bortaliui 
Ctilcanda est, i. e. Tia leti Horat Od. I, 26, 16^ Hac an- 
lem, qua ne Marcellus qnidem ant Gaeiar exempti ifnerunt 
(iiam el AcbiUes mortaui est et Nireui): alia Tia in Elyriun 
dusit, hinc io astra. Fost mortem igitnr Elysinm Tet adeo 
coelnm patebat. Quae omnia, modo de Elysio iUnd seponas, 
Romanomm persnasioniboi , qnas de deorum Maninn natura 
oonceperant, optime accommodata esse, collala aostra de diii 
Romm. patriis diisertatiooe (Lib. I. c. 2 — 5. p. 5iqq.) ap- 
parebit. Corporeenim lepnllo et penitus hnmato omnibos- 
qiie sacns fnnebribns rite peractis, anima luci huiG reddita, 
iam Tero etiam snperis inserta esl (vid. Virg. Aen. V, 7St2. 
coll. 735. c. 11. f. p. 30. c. 20. p. 49-). His igilar prae- 
misBis Tix monendnm restat, ne, qaamns Terbnm cessil ad' 
ntrDmque subiectDm spectet, in aitra illnd etiam ad Glau- 
dium referai. Hoc enim Charontem obsecral, ul Marcellua 
eo advehat, qua Tia ad eedes beatorom dncal. Hac quondam 
aviim Glaudium cessiise, hac diTura Gaesarem ingressum nl- 
terios eliam astra petiisse. Nec Tero cania iiUui fictionis 
obscura est. UlriuBqn^ enim BTi, et Glandii et Gaesaris, exl- 
tum simnl in Marcelli exemplnm componere Tolnit. Quid 
taceret alind, nisi nt eaden Tia atrnmqne in diTersa tamen 
fala abiisse dicerett Qnodsi dnrior Tideatur rado Terbi ce- 
dere sine casu et praeposllione positi, cf. conm. ad El. UI, 
22, 35. et Q. F. U, 6. s. H. §. 16. p. 132. - 

Eleffla XIX. 

T. 2. llla pro ista, t. 5. sedaret pro aedetnr, alte- 
rum a Bnrmanno, allemn a Bronkh. sola nOTaDdi cupidine 
repoiitom, iure expuUt Lachmannns. Nan BronUinsii inTcn- 
tum soloecismns raanifeslus, Bunnanni Tero non procnl a lO- 
loecismo abest. lam t". 10. raptdae, pro qno Donsa ra- 
bidae dedil, Tnlgo receptnm nsqne ad Lachmannnm, optime ' 
habet Sic LiT> XXII, 12, 11.: ferox, rapidni in con- 
ailiis, ac Ungoa imraodicns. Hic Tero rectins etiam illud, 
quod aumptam ab eqnornm Gnrsu et impeta nettqihoram 



■vGooglc 



363 CommentariaB io Prop. 

el T. 3. frena M t. 9 sq. carsDs itimnliqnf l 
In t&libus aalem proprium Tocabulnn rapidum ease,. non 
rabid un, quia nesciat? Gf. Virg. A. XII, 478. 623. V, 291. 
OTid. Heroid. IX, 2§. Sil. ll. I, 161. I, 656. IV, 93. 

T. Vi. I. abieguae c. f. bOTis. Sic in aDtiqnissimo 
exemplari fuisse, errores librariornm indicant. Integram la- 
meo qaalem exhibuimus Tersnm ex oostris codd. nuns Dresd. 
exhibet. Utut est, optimo inre primns Scaliger in ordinem il- 
Iwl recepil, ne cnm Lachmanno de antore dnbites. Audacis- 
sinum diceudi geuns, sed prorsns Fropertiannm Quaest. II, 6. 
s. II. §. 28. p. 151. illnstraTimas ; cf. comm. adll, 26, 18, 
Aliiis^oetae locnm, quem cnm hoc nostro conferam, nou pUne 
babeo. Pertinere lamen hac aliquo modo id genns palet, cnm 
adiectiium aliquod animaU Iribuilur, cuiusin partem tantnm 
insignem illud quadrat, velutii in Uomerico ehttas ^ovg: 
camura cornua Virg. inlerpretalur (Georg. III, 55.). Sie 
yXavKtoiav XitDv Hom.,11. XX, 172. a solis ocalis epttbeto 
repetilo; caesinm leonem Catnll. Tertil XLV, 8. Sic 
„praepes adanca lOTia" an. Ovid. Fast. VI, 196. Gf. comm. 
ad £1. IV, 1, 11. 

T. 17 — 21. In interpretandis his Tersibns Tarie se lor- 
qneut VV. DD. lacobas eoim sic oratienem pergere ait : „Me- 
deae omor matris iram expiafit, amor Glylaemaestrae Felo- 
pis domum dehouestaTit." At qaamTis non alieuamPropertio 
hjrperbali figuram esse satis compertum habeamus (cf. Q. P. 
II,' 6. §. 10. p. 121.), durissima tameu haec ratio; nec nnno 
kis machinis egemns, neqne adeo, si quaeris, meuti poelae es- 
set oTalio accommodata. Quem noo hoc referre Telle maoiT' 
festum est, qno tempore Me^c" amor iram piaTeri^ 
sed amorem illnm ipsnm, tnm maxime perspicnnm, qunm iram 
malris caede nalorum piaTit. Neqoe aJiler in Gljlaemne- 
Blra. Magis eliam LachmauDum miror, qui in inlerpretandiB 
prioribus Tersibus eaodem quam lacobus liam secutns, deinde 
T. 19- pro Glylaemnestrae rescripsit Clytaemnestra, 
quia BCilicet „tamenelsi cum Bnrmanoo hio Glytaemne- 
Elrae crimen el t. 17. Medeae crimen t. 15. inlelli- 
geremus" Cqnamquam id ipsnm fieri licere negat) „tamen> 
quid cnm iUis, qaae seqaantur, Tuque o Scylla faciendom 
essel, minime liqueret." Quasi Tero Propertio, bia qaidem 
per lomiuandi casum aUocutionis figaram dncere liceal: le- 
- mel uon liceal! At ae lougns sim, Glylaenneslra pro- 
ducta nltima Latinnm non esl: Tid. comm. ad El. U, 14, 
6. Qaocirca Burmanni eiusque sectae inlerpretalionem prDlto> . 
qni ad ntrumque genitiTum eiL snperiore nominatiTO crimea 
eaadem Tocea <;asu qaarto «pnd aaimom addi iaaserut 



vGooglc 



• Eleg. lU, tO,. 8C3< 

Qani qaaniTis minine sit Tolgare, pntesertliB cnin illie cri- 
neii per Bmtalioiiis ligaraiii ipsa Myrrlia dicalnr, hic pro- 
pria sigaificatiooe idem Tocabuinm iDteliigeDdara sit, tamea 
prorsDs est ProperliaBnm. Cf. enio qnae id genns exemplti 
plurima, .mnlto etiam qaam hoc esl insoleDliora, Q. P. n, 6. 
s. II. §. 11. p. i'i^ sq. GOngessimns. Add. comm. ad EI. 11, 
13, 55. EI. U, 13, 38. qaod ad verba dnriisimum, III, 9, &. 
quod ad sententiam. Namproximam Iianc ratione'm;eizengma' 
lis genetj esse, de qoo Q. F. 11, 6. i. U. §. 16. p. 132. ex- 
posnimus, satis maDifestDm est. t. 21. deniqne sDlpm nomen 
Scylla, qnod ideo virgulis iDClnsimns, Tocandi casu positnra 
est; TeDundata Tero praedicalum es^ ad qnod Terbum anb- 
slantiTum es apnd animum intelligere, Tnlgare est Fropertio. 
Cf. Q. P. U, 6. a. II. §. 11. p. 124. Qnod ue ipsnm Prop. 
in fine Tersa non addidisse mireris: oberal nonna, qoam 
Laclim. ad El. II, 6, 15. erait. O Tero i7Tig}tAy?jfta ad to- 
tnm enautifttnm perlinel, nti El. II, 16, 13. Deinde partici- 
pinm tondens eodem mQdo nexum est qao Ei. III, 17, 88. 
fundens; ni fortfl loudes malis, quod qaomodo defendi 
possil Goll. Q. P. II, 6. s. II. §. 8. p. 120. apparebiL In 
kanc aulem quam extremo loco posnimas coniecturam miiio 
fltiam Keilium (p. 38.) iDCidtsae animadTertimas. 

T. 22. Egregiam haDC metonymiam explicoimaa Q. F, 
I. I. §. 28. p. 155. Confert Huschlitus Ep. crit. 25. Odns. 
XVIII, 142. et frgm. ap. Satd. Vol. II. p. 372.: IIoQtpvqi^v 
^fiTjae xgixa — quod CallimacM esse non iaepte Toupios 
suipicatar Cnr. NoTiss. in Snid. p. 238., cai adstipnlatar Heyn. 
ad Virg. Cir. T. IV. p. 95. p. 162. ed. Siliig. el Wagaer. In- 
terpres dicti qnodammodo est OTidius, qnamns nec breTitate 
concinna, nec elegantia pat nostro Met. VIII, 94.: nec ma 
BQHC Iradere crinem, Sed patriam tibi crede capnL 

T. 24. amor. Sic, non Amor, scribendam esse coll. Q. . 
F. I. I. p. 153. apparebit Finem deniqne carminls ne pro- 
pler. enth>mema in qaod exil, tmucnm existimes, d. ibid. jj. 127, 

Elegla XS.. 

Dispotilionem Tid. Q. P. II, 5. p. 89. coU. p. 98. 

T. 4. Gorrnptnm in codd. locnm nnas lacobns Tindi> 
care slbdel, Pucciani iibri scriptnrae patrocinatas : tantine 
in Laorimis. At nisi adieclo attributo aliqno, qao cnins 
laerimae eae sinl significetur, neo Latiaam esse orationem, 
neqne humaDam patet. Rectins ig^tar Heins. Bronkh. MarlUaDd. : 
Tantine, nt lacrimes; nec male, qoamTis mnlto qaam 
UU liberina Lacbfli. : „Tanliene in lacrimis A. grata foit.'* 



jNGoogle 



804 Commentarius io Prop. « 

Ego qao ct nbris satia du^ni, et sententiaiii qn&lCB desi- 
derari Demo non inlelliget refingerem, Tantine his lacri- 
■ ii scripsi. Qnod eo confidenttus iu ordiiem recc^i, qnia 
•GCnpatDm Paldaml coniectnra poslea senai. FormtUa enim 
ea „tanti est", tbI seqnente nl <cf. £L I, 6, 13. I, 8, 3. I^ 
16, 65.), Tel cAisecatiTa sententia apnd anininm addita ponitnr 
(Rt EL rv, ^ 63. IV, 11, 83. IH, 12, S. nbl Tid. comm.). 
Unas antem rei Iiac formnla semper comparari, longeqne 
diTersam eins rim esse atqne hninsce, operae pretinn 
est: salis palet Unde falso MarkL Stat SiW. 1, 2, 41. 
pro illo: „IiaBG propter tntnm Tisaea lege trementem cnr- 
rere" coniecisse seqnitnr: „h. p. tanti" cett. His laorimis 
autem deuttuidis et satia pnlchre in GjQthiam dictnm esse, 
qnis nOD senUalf Nam paene idem est alque: hac lacri' 
nante (rid. comm. ad £L IQ, 19, 12. Q. P. II, 6. p. 151 sq.). 
Fraestat tamen eo, qnod lacrimDs pnlcherrimae pnellae fa^- 
Ciem hnmectantes eTidentissime ob ocnlos qnodammodo pro- 
(onit. I)e abktifo Tero rid. Q. F. II, 6. p. 135. 

T. 6. BronUnsins interpretatnr : „Tn iDania eins 
Tcrba pondos aliqnod habere putas." Qnod cnm LatiDnn 
«sse Ladim. recle neget, ipse sicdictnmexpUcal: „Tn deos 
fiogis — deos falso testes adTocas, ta Tcrba inania 
fingis — falflis prooiissis me decipis." Hoc TCro, qiiod ne 
Ipsnn qnidem latnit, cnm omni elei^ae argnmento pngnat. 
IjDdedGfT^^^ ^i^ovT/JtcoDlicil: Att.st, deos, t.f.in. Tera? 
Iiac sententitt: Tnne fingis tibi Teros deos esse, qnos ille 
amoris lesles feceritf lune illa inania promissavera esse tibi 
persuadesy IngenioBa sane conieclnra, modo opos esset Molto 
tamen infelioins KninoeL: AI tn, stnlta, deos tu fingis, inania 
verba. Qnod falsam esse iam perrersns nuneras et pessum^ 
data cnn avaqio^^ composltio leslalnr. Itaquelacob. Terba 
— amatoris promissa intelligit, qnae cutn inania siat, 
pro Teris habita recte fingi a puella dicuatnr. At Tide, 
se Tir sagacissimus senlentiae nexum dissecueril poltus, quau 
disposnerit. Nam Teri dii longe aliter dicaulnr ac Terba 
Tcra. IIU enim (nisi pro Teracibna dicli siot, Telnl £1. 
UI, 13, 66. coU. Terent Andr. 11, 5, 12. OTid. Episl. V, 123.) 
mnt dii, qni roTeia snnt neqne esse Gngnatnr, Terba 
anlem Tera nemo ea diserit, qnae reTera. rerba snnt, neo 
qnnm aliud qnid siit Terba esse fingnntnr, Immo 
Terba tera emnl, qnae cum faclis conclnnnt Hino 
seqnitnr, nt longe diterso modo dii et Terba fingi dican- 
tur. Al illnd enim zengmatis geuns baec dictio perlinet, quod 
Propertio imprimis familiare Q. F. 11, 6. p. 132. et comm. 
£L ^ 16^ II. illBstraTimas. Haec igilur senteDtia est: ^T^ 



vGooglc 



Eleg.IIf, ao. 865 

deos Teros ene et qaales deos esse decef (periniii TindieeaX 
faUo tibi persnadea, At illi perftdiam non cnrant, isl* 
Tero fortasse iara aliam pnellani adamaTit." lam rerbk 
fingere qnid At, Sallnst. docet Ing. XIV, 20.: fingere 
■e Terba, fogan siBalare — iteraqne GiceroFin. U, 77.t 
Terba lu fingas et ea dicas, qnae non sentias. !■- 
Teniendi enin et fallendi notio simul aperle snbeBt. 
Qnen anten pnelia simplet et decepta fattere Teli^ 
nisi ipsa sef Hoc igilnr ait: „Tn in solatinm tni Terba 
conponis, ne perSdnm credere amalorem snstineas — at ina- 
nia annt, qnae tecnm iaclas; blandis imaginibus sciens t« 
fallis." De prolepsi enim forlissima, qnae altribnlo inania 
GOntioetDr, Tid. Q. P. II, 6. p. 140. 

T. 6. terat libri opiimi. Usqnead lacobnn tamen le- 
rit ediliones obtinnit. At illad post parlicnlam forsitan 
nagis proprinn esse, grammatici peranadent. Gf.Rei8ig.§.328. 
p. dOa. cnm Haaaii obserTalionibns et Krdger. §. 4A7. 

T. 8. De do cto avo Tid. Q. P. I, 6. p. 38 sq. 

T. 11. Hinc Scaliger noTam ele^am orsns eit. Frobanl 
Ladim. lacob. scilicel, qnia in nno carmine neno legf ferat: 
„FidDS ero: in nostroa enrre paella Iotos" et „Nox niU 
prima Tenit." Sed praectaram eo ipso , qnod YV. DD. im- 
probaTerDnt, arlem apparere colL Q. F. II, 5. p. 60. nanna 
dabis. Al, nl Tnlgo fil, seqnilnr Tara Tibiam. Naantaplnai 
noTi canninis initinm pararelDr, disticha proxina (tt. 11. 12. 
13. 14.) ordinem mnlare Scaliger Laclimanno snffragante ios- 
sil. Al quis imraanem illDm dvax^ovwfidv aeqno animo talfl- 
rit, ul poeta primara inlerdin Lnnan adTOcet, deinde ad 
Fhoebnra conTersns, nl illi loco cedat precelnr, iara Tero 
llernm de Bactamia gandiis laqnalDr? Deinde ne sic qnidem 
singala yerba intacta manere posse, Lachn. recle perspexit, 
qni nt Tiam semel instilatara perseqaeretnr, neie in angnstiis 
ab ipso sibi Blmctig haererel, pro data tenpora — date 
lempora, deinde pro: Tn quoqne qui — TaqBe,^o, 
qui rescribere caacias est. At oplime libri. Fost puettam enim 
Solem, at carsam accelerel, poeta bortalar. QnamquaA itlnm, 
si legibDs nalurae, non analoris precibns parendnm esse^ 
longins morstumm esse non diffitetar. De nsa enim boo 
parlicipii fnturi etegantissiraa Tid. Q.P. 11,6. p. 141. Aestate 
anlem scriplura esse hoc carmen Q. P. I, 4. p. 16^ obserr»^ 
Timns. Deinde data terapora noctiB, qnod, si post ge- 
niliTam ut tnlgo fil virgnla inlerpnngeTetnr, nan toterandam 
efficerel prioris nenbri repetitioBem, accoBatiTns tenporis es^ 
ex Terbo morari pendeua. 

T. 17. De tabulia napUalibiu Uo a^ reofe iatei];ietee 



vGooglc 



366 Coinoientailas In Prop. 

senBenmt; et qnis nooT Hoc taneu addendntn, sponsori* 
naaere Amorem Mc fimgi, qao de asu vid. Ant Hoiomiuui. 
de Rlto naptiali c. 9. p. 265. ed. Amst. a. 1662. 

T. 18. torta corona. Valgo de Posseratit coniectora 
tota repoanut, cni loTeuto locam Horati^uam (Od. II, -6, 10.)> 
neglectam tamen bncnsqne, eximie favere qnis dicat: Expedit 
failere — toto lacitaraa noctis signa cnm coelo. Sed cri- 
ticoa hoc iroprimis traDsversos egit, qaed tortam coronan, 
nisi de aertis qaibuBdam explicari noa poase opiaabantur 
<nl torta qaercns ap. Virg. Ge. I, 319.). At tenere de- 
bebaat, qnod Bnrm. recte perspexit, coroaam nliqne ease 
chornm sidenim (cotl. Tibull. II, 1, 87.). lam Tero tor- 
qaeti Terbam de coeli eidernmqne conTerBionibus fere^pro- 
prinm. Virg. Aen. V, 738.: torqnet medios nox knmida 
cnrsas. Ovid. Metam. 11, 71.: Coelam — Sideraqne alla 
ttahit celeriqne Tolumine torqoet. Sic Meleag. Anth. Pal. 
p. 112. C V. ep. 173.: "Oq&qb %t vw, dws^paore, ^Qa6vg 
siegl x6a[iov kUaarj; SteUarom anlem torbam cnm Nocte 
choream ducenle circnmactnm omnis anliqnitas finxit. Sic 
Earip. ap. Glem. Alexandr. Strom. V. p. 717. Enseb. Frae- 
par. Et. Xni. p.691.: TieQibv iihnp<3g, TieQi^ oQWvata 
vv^ alolSYQOig, axQtzog ff aatQUiv ox^og ivoelextSs 
aftiptxoQevei — nane expressum paene nostrum locnm cre- 
dai. Cui autem laetarnn caerimoniarnm testis turba sidernm 
saltanliam nou placealT lam adde Orph, Hymn. VI, 4. Hein- 
rich. ad Mns. p. 120. Procl. Lyc. hyuD. in Sol. t. 8. Ano. 
Br. T. II. p. 441. Anlhol. Gr. T. HI. p. 14». lacobi. Aaim. 
T. X. p. 273. ex Latiuis Tero Varr. ap. Non. VI, 16. Prae- 
terea non lorlnm pro totnm, aed tolnm pro lortnm a 
librariis pasaim anbstilni, el consenlaneum esl, et.demoaatr«- 
tnr a W. DD. ad SU. Ilal^lU, 205. IV, 244. XVI, 319. 
Virg. Aen. I, 68. Lucan. V, 600. Gic. It. D. U. p. 192. Claa- 
dian. Bufin. I, 66. — PanUo antev. 17. Constringet recte 
primns Beroaldna restilait; t. 19. cedent, quod lameo ipsia 
libris mas. tutum eat, pro cedaut Aldioarum iuTenlo Lach- 
mannos. AdaententiaramTeronexum optimelacobos: „Loagua 
exoplat noctem etiam eam ob causam, quia foedera ante gau- 
dia ponenda aunl; haec certissima fore sperat, aed quod magiM 
eia teBporis iactnra facienda ait, querilur. Snnt lamen ne- 
ceasario iciqada: namqoe, nbi oou oell." Quam expositio- 
nem non repeliissem, aisi Lacbm. parom accorate baec repa- 
tans ex orationia scilicet ianctnris hiaaltbos nOTarom transpo- 
Btliooum coDatam anspicatns esset: tt. eoim 19. el 20. statlK 
posl T. 12. collocarit. 

T. 22. TioUnd». VwiBsina Perr. libri scripIorB, quo- 



ji-vGooglc 



Eleg.m,»). 367 

cnmqne modo nobis serrala esL ' Nimi nocleo Tigilaiidani, 
qnod reliqot exhibent, eam esse, per qaam „puella » perlido 
amatore deserta insoinniis cmcielar", quis unquam eTincelT 
Nam perfidia el solilndo et crnciatns nnde sumpla 
sint, nemo interpretum demonstrat. Quidni Tero etiam hila- 
res Tigiliss inter serla et pocula co^temns? Contra tio- 
. landa nox (i. e. saucti amanlinm conTentus et foedera Tio- 
lala) et ad senleDtiam oplime habet, et ad orationem elegan- 
tins esl. De asn enim participii fut. pass. pro praesenti 
infiaito positi posl sagacissimam Haasii expositionem (ai 
Reisig. Gramm. Lat. p. 746 sqq. n. 580.) amplius dicere sa- 
perTacunm existimo. 

T. 23. nox. Vnlgo ex codice Colotiano el Vaticanis 
dnobos: mox. Sed optime lacobiis: „Quibns libido, non 
foedera fida, imponit Tincula, iis nox, unius gandia noctis 
exhausla, Tincola solTit' Quo nihil potesl dici melins." Ni- 
hil addo, nisi, nl de Terbis sic per mutiia nexis Q. P. 11, 6. 
p. 122. adeas; de senlentia vero inlerpretatiooem uostran 
poetae GermaDicam. 

T. 24. omina. Vulgo scribnDt oronia, cnm codd. an- 
cloftas in his Terbls nnlla sit. Qnod antem lacobns poetam 
malum omen snperioria Tersns deprecari censet, haui 
prorsus illud recle. Prima enim omina nl fidem quam 
promiserinl cantineant, precatnr. Itaque insta et laela an- 
spiuia, quae eo usque ex Tolis Gesserint, quaeque nocle etiam 
iiistanle propitia affutura sperat, ne eTento mendacia cadan^ 
optitt. Simillimus locns et in inlerprelationem nostri Telnt de 
indnstria comparalns Glaudiani est, de Raptu Froserpinae II, 
363 — 365.: 

Ducifur Ifi tbalamma virgo : ilnl pTOnuha iuxta 
Stellantei Noai picta sinut: tangmsqae aibfft , 

Omina fierpefwo genitalia foedere tanaiil. 
Hoc etiam inaeqaenlium Tersnnm ratio cenfirmat, quibns ne 
alleruter paciscentium sciens dolo malo irrita reddat inra- 
menta — hinc Ergo — , mnluis imprecalionibus cayeri inbet. 

T. 25. pactas aras. Lachmanno aras rnmpi mire 
dictnm Tidetur, ideoqne tolerabilius pactas aras, qnod in 
libris scriptis est, quam quod in suo cod. Passeralina inTe- 
nerat taclas aras, esse censet, quia saltem pacla rnmpi 
Latine dicatur. Non placet isla argnmentatio. Nam aras 
inmpere, sic crassa Minerva coninnctum, uequaqnam ferri 
posse palet. Gontra taclae arae, iurisiurandi insigne, 
pro ipso inramento positum in Propertio paene Tnlgare Ti- 
deatur, si qnae de hoc melonjmiae genere Q. P. II, 0. p. 151. 
vel accnratins etiam ibid. p. 156. eitr. et sq. ad EI. II, 7, 6. 



jNGoogle 



368 Conunraitariaa to Frop, 

ezposniimia, conparsTeiis. Neqae ratione gTsmmatica ila iU- 
fert, quod BtBtiin snbiicitor Tersnbtefiori: novo loro tacni 
■larita pollDere. Nain non toro poUaimiis sacra, aed eo, 
qnod qnaerimnB novnm tornm. Qno molto etiom an- 
dacius OTid. Metam. VIII, 684.: £t Teniam dapibos, nnl- 
liaqne paratifang orant, i. e. v^ fiij Ti^ogetvai noQa- 
oxEv^v, ibid. II, 28.: liceat periturae viribns ignis Igne pe- 
lire tDO clademque antore leTari, i e. eo, qnod tn an- 
Ctor es. — Qnodsi uoa quoqne hoc loco pactas aras 
probamns, non Ideo fit qnod facilius credamus, sed qnia et a 
ubris optimis commendalur, et exqnisitins etiam altero yide- 
tnr esse. Nam pacisci Terbum in riln nuptiali Eolemne (cf. 
Ant Hotmann. de Bitn nuplial. p. 253. Fr. HolmaoQ. de 
Sponsalibns pp. 336. 347. 350.) mntna marilorom promissa 
aignificat Hinc pacla in foedus ara commnnis domni 
f ocos erit, ias.ta qnem et alia sacra nnplialia fiebant, el iu- 
ramenta fntnri foederis concepta Itic fingantur. Gt. Holmann. 
L L c. 29. p. 325. et qnae BriasoD. coUegit de Ritu NupU 
p. 79 8qq. Paciscuntur igitur aram, qui fide mutua in- 
terposita commnne illnd in perpetunm sacrum fore inTicem 
ubi promittnnt. Hinc Tel taedae pactae pro nnptiia di* 
cnntnr ab Orid. Melam. IX, 721., qno fortasse ipse ille 
Ignis commnnis et tltio de foro petilns significatnr, de quo 
Brisson. 1. 1. p. 78 aqq. plnrimos Teiemm locos congessit. 
HoG TOro certissimnm matrimonii insigne et qnodammodo 
pigDOS pro ipso foedere nuptiall ponere quis FropertiuBi 
Telel, quem mnllo insolentiora eo in genere ansnn esse et 
Htpra et Q- P- IL cc. signiScaTimns. 

T.28. argntaehistoriae. „lepidae Tenastae." Kuinoel. 
Loqnaces potius Ticiniarum coDfabulaliones iutelllgi, qnibns 
jnfelix amator perstringalnr, constal. 

T. 29. patefiant Gr. patefaclae, qnod ad v. 27. 
relatum s lacobo, mihi qnoqne olim probabator. Al inter- 
posito Terbo finilo praebeat dnrior ea ralio Tidelar et qnam 
inTitis certe tol et tam probis libris oblmdere Properlio dob 
andeam. Praeterea propler Ticinam Tocem Docle fadlius in 
patefactae, quam in correcUssimDm illud pftlefiant iinns 
et altei librarioruii aberrare poterat 

Elegla XXI. 

De dispodtioae ind. Q. F. n, S: p. 87. De lempoie 
itineris rid. qnae coniectaTimns ibid. I, 5. p. 26. 

T. 1. iter proficisci Graeco more diclnm lacoba. 
«zistiflut (FIoiiLp. 222.), ilaipe ante eom PasseratiDB; Bdt- 



vGooglc 



Eleg. m, tl. 309 

BanBVs flxclftmationia loco poaitnm ceiuett Falsiui ntnmqne. 
j^ipesitiOBH esim loco omiu enDnliato praeSxnnt eat Hoe 
raun: Atlienaa proficisci — Magnvm iler eit GL comnb 
ad £1. m, 3, 4. U, 20, 8. 

T. 4. Ipse. Barm. proposnit Inde, Kninoel. recepit 
Qno omnea salea dicti pereant. Uoc enim Froperlins: Amor 
eansa simol sni eat et OTentns; propler amorem 
speclo, spectando mraus ad anlorem accendor. Praeterea 
ne Lalinnm quidem eat: mihi inde aliquid praebeo, pro 
sumo. 

T. 5. Inf elicisainiB Heinsii est coni.: qnaecnmqne fn- 
gare Fossint: asl omni me pr. igne d. Primum eninl 
ast Propertiannm non esl. Deinde premere Ainor Tet 
poadere tcI mann intelligilur, non igne. Cf. El. I, 1,4. 
I, 9, 24. II, 30,8. Qnanto denique efficacias hoc: ab omni 
parte omnia tentata sont; et Terum hoc ease oonfirmat T. 6. 
De diceudi antem formula onnia facere, tenlare, qune 
idem sonat atque nibil reliqni facere, satia egemnt finrm. et 
lacobs. ad b. 1. GonsaL ad Petron. 107. Ralinlien, ad RntiL 
p. 34. ad TerenL Andr. U, 1, II. 

T. 6 — 8. Pro amica ingeiaose Scaliger : amicta. Sed 
dnbitalionem moTet ilind ipse (t. 6.) fam breTt interTnllo 
(poat T. 4.) repetitnm, qno idem dens, ^ flammas nutrit, 
simnl saeTO abslinentiae imperio ipse ernciare amatorem 
significatur. Itaqne, quod interpnnctione indtcaTi, aubiectnm 
dens etiam per Tersam 7. pertinere censeo. Amoi ipse et 
committere amantea, et negare amplexna Sngjtnr, eodem mod* 
qno El. 1, 1,4. coll. t. 17. Hiac eadem ilUsremedia (t. 29. 
30.) ab amicia poeta, quamns ignaTus adhnc et timidus, ex- 
petil, qnae hic iam fotlior factus nltro accipik Getemra et. 
comm. ad U. lam Tidea, cnr hic araica Tera. breriori no- 
Tum^subiectnm minime omittendum sil, neqne eaaententia am- 
plins (ut olim Lachmann.) pro Sen — Et cnm positara po* 
stulabis. Nam t. 7. poeta ab Amore, qui duras cnstos limina 
•enrat, Tix semel admissus fingitnr, lam t. 8. quod rarina 
eliam el Tix credibile contingit, ipsa aaica. Nec lamen 
qnidquam iuTat nimia illa et diu exoptata felicitaa. ATCraa 
enim Gynthia cubat, copiara denegaL Itaqne Seu illnd prima 
el propria significatione posilum Vel ai significat, quo da 
nan alias quoqoe perperam a W. DD. accepto ef^ comnu ad 
Ei. n, 1, 6—10. 

T. 9.10. VulgoTerba sic innxemnt: Mnlatis lerria laM 
procnl ibit amor animo quam oculis, Primus lacobns inler> 
rogandi signum post finem demnm t. 9. posuit, nt mnlatii 
tertis anxilinm pro anxilio dictan eiiet in terrii 



■vGoo^le 



37ft CommeDtarias in Frop. 

mntatii posifo. Sentenliosain sciOcet orafionen brertori 
Tersni integram reserrari TolDit, Et laagnet sane illad ma- 
latia terris et sine nsn in seqnentem Tersan pVaependet. 
Hec tamea locos communea a noslro de iaduBtrla captatos esse 
crediderim. Itaqne Lachmanimia secutas vel nomen Gyatbia 
Tirgnlis, qoibas inclusum tenebatnr, liberaTi, at iam oon to- 
catiTus, sed oomidaliTus esset. Neqiie enim, si quaeris, amor 
ex ocnlis abit, sed exaaimo. Contra plsnissima senlen- 
tia, qnalem hoo carmen impnnis desiderat; Gnm Cjalliian 
uon amplias Tidebo, uoa amabo amplins. 

T. llsqq. Pro in aeqnora librosomnes: in aequore 
liHbere, error Laclimanni est ed. Lips, Deiade pro nndiso- 
nos Markland. nadosos corrigebat, quia audison.os in 
litore tanlnm et scopnlis dicerelur. Gontrariom lacobs. colL 
Vol. Flacc. I, 364. eficit, nnde anle enm DorTill. MiscelL 
Obs. p. 74. nostrnm tuitns esl. Qaid, qnod Propertins pri- 
mas illam locen iuTenilf Ab hoc igitnr, noa ab imilalo- 
llbns, qnid significaret qnaereadam eral, Gf. Q. P. II, 6. 
s. 111. p. 163. 

T. 21. safferte. Dedi, qnod namerus el serno inci- 
talior commendabont. Nam libroram in talibns discrepanlijs 
Bulla esl aactorilas. Praelerea si anfferre — properate 
legas, rectins qni pro qaod, et pedem anle properate 
scriplnn crediderin. 

T. 23. me lilora. Mira Gron. discrepantia ne cni 
fncalo nitore blandialar: nec terrestre iter lintea patilnr, et 
onde librarius doclriuam suam repeiiTerit, t. IS.docet. 

T. 25. 26. Hos Tersus Lachm. ut spnrios noial ; et for- 
taase rectius abessent. Sed cum per se et Bingalis Terbis 
spectatis nihil offensionis habeaat, coninncli solam cun inse* 
qnenli disliclio repelitione eorundem Tocabulorum non tolera- 
liili oaaeeam noveant! a Propertio quidem esse eos, aed al- 
temlrnm distichum a poeta forjasse in margtDem couieclum 
et fnlnrae receasioni serTatam, ordini reliquornm ai> amicis 
BnperBlitibuB insertnm esse couiicio. Nam ea ipsa quibns 
offeadnnt TCrha (studiis Flatonis — sludiuin linguae; 
docte Epicnre — docte Menandre) tan focilia erant ad 
corrigendum, ul poetam ipsan non sentientem in iis peccasse 
ueqaaquam mihi persnadeatar. Singnla Tero Terba, nt dicl- 
mns, optime habent. Primum enim lllic, nodo ne cnn 
Lachn. ad mnros longo^ referas, sed ad eas de quibns 
iDt» elegia agitnr Atheuas: plane eodem nodo dictom esl^ 
qno EI. I, 17, 19, obi certnm nomen, ad qaod referatqr 
noD snppetit; item El, 1, 19, 7. ubi appositione aobiecta de- 
mnn iUaBtralnr. Idem igitur adferbii demonstratlTi osni ett. 



■vGoQ^le 



Eleg. HI, Sl. 371 

giibm tn cognatis pronomiDilius, aH commnnem aliqaam, quae 
praecesseral, senlentiam referfendis ad El. IV, 11, 36. illnslra- 
vimus. lam vero qaod idem Lachmann. lel ad seqnena aut 
Latiae referri posse negat: rectissime iUe qnidem. Al non 
disionctiTa, sed inlensiTa vi positam esse eam parlicu- 
lam praelei-Yidil. SiC etiam II, 2,6.: el incedit vel Iotb 
digna soror, Aul — cetl., quem tpcnm, nl piarima, docie il- 
lustrat Handias de Parlicul. I. p. 549. Guius expositionem 
si accuratius Keilius (f. 48.) iaspexissel, non in eodem quo 
liic Lachmann. scrupulo haesitassel. lam studia Platonis, 
quae maxime criticos ofTendenial, qiiia Flalonis geuiliTuin 
q, d. obiectiTum pntabanl, stndia sunt, quaiibus Flalo 
Tacabat. Quo de nsu genitivi eleganlissimo Tid. Q. P. n, 
6. p. 151 sq. el comm. ad El. I, I, 3. Frapius tamen 
ad oostram rem Homericnm illud accedit II. tc. 507.: aQ~ 
ftaT av&MTiav non cerlorum dontinorum ciirrus, sed cnrrus, 
qualibns domini nti solenl (Heriackerwagen) ; ex Latiuis 
Tibnll. I, 3, 71.: serpenlBm Cerberns ore (Scklangcn- 
maiil), StaL SiK. V, 2, 47.: apex bellorum, i. e. quali 
fcellautes utuntur (Kriegs-Helmbusch). Nec mullum differt 
nostri: Orpbeae Ijrae carmen (EI. I, 3, 42.). Frorsus 
tamen ad noslrum exemplar Phaedr. III. prol. t. 29. : Librum 
exarabo tertium Aesopi slilo, i. e. dicendi gencre quali 
Aesopns usns esl. Sic igilur inlerprelare OTid. Fasl. IV, 
831.: dominae polentia terrae — potentia, qualis 
esse solel cifitatis in alias dominantiH. Celerum a librario 
Bciolo coniectoa esse hos versns non posse, iam sola horto- 
rnm Epicuri docla commemoralio declarat, ie quibus vid. 
Cic. N. D. I, 33. ennd. ap. AngusliD. adr. Academm. III, 7. 
Heraclid. Allegor. Homer. IV. p. 10. Schon. Phaniae epigr. 
Anlhol. Pal. VI. p. 200. n. 307. Ann. Br. II, 53. n. 6. ibiq. 
lacobs. Menag. ad Diog. Laerl. X, p. 451. Nec cerle, qni 
sic ialerpolare poelam didicisset, celera tam expertem elegan- 
tiae se arguisset. Ex couiecluris tamen maxime probaTerini 
Bronkliusii s t a d i i s, neque lamen eo, qno ipse Tttlebat, sensn 
melaphorico el ad animi exercitaliones traaslalo, sed 
eadem signilicaliODe, qna spaliis item a Broukh. in nolis 
mss. prolahim, qaod et aliis el Huschkio magnopere placuit. 
Stadia enim Lalino Tocabnlo spaiia appellata esse ad El. 
IV, 2, 59. docuimus. Unde Gic. de Or. I, 7. tria spatia 
caTe in uuiTersum pro tribus itineribus dictnm pntes: De Finib. 
T, 1. de Legg. I, 4. Slat. Silv. UI, 5, »0. Gyninasiorum 
■jero stadia (de quibus Tid. VilruT. V, 11, 3.), a Graecis 
commnni nomine S^oftoi dicla (Pausan. Eliac. Posler. c. 23, 
Dion. Ghrysost. encom. Melancom, Oral. 28. p. 531. Flaton. 
111. 25 



vGooglc 



372 CommeDtwias in Prop. 

Pkaedr, p. 227. Xenopb. Oecon. 11, Ib. Pbton. Gul&jil. 
p. 873. PglluG. Obobi.1X,43. cf.Beeker. GharioLI. p.333sqq.), 
philogophoron) ambQlalioDibus freqneDlabantur. Neque egi> 
iinnc doliito, quin ap. Capitolio. Anlon. Phil. 1!6. pro eo, qoed 
nuno CBt: „Apnd Aegjplios ciTem se egil et philosophum 
in omnibuB sludiis, templis, locis" — legendum sil: in 
omnibus sladiis. — Academiam Tero inter gymDasia Atlica 
ambulacris illis stadialis excelluisse, quis ignorel? Gf. 
Flin. N. H. XII, ». €ic. Acad. I, 4. Horal. Ep. II, 2, 45. ubl 
vid. Schmid. Haec igilur sunt „nobilitala illa Acade- 
miae spatia" ap. Gic. Fin. I. I. Ad hoe exemplar idem 
Tollius ACttdeaiiam suam iu Cuiitano, et qui exiude lloma- 
noriim elegsDtiores simili modo villas sibl paravenmt, bas 
Bon nemoribns solum, sed xjstis etian el exedris et sta- 
diia exomaverufit. Cf. Cio. Acad. IV, 3. Brul. 5. Senec. de 
Ira ni, 18. Sueton. August. 72. Schneider. ad Vili-nv. i, I. 
p. 400. ad Varr. R. R. II. praef. 2. p. 509. elin Ind. p. 419. 

T. 2S. Lachm. versibus olim desperafis commale posl 
librorumqiie posilo subTenire gtnduit, nt genilivus e vcce 
siodium (v. 27.) peoderet, Inos sales vero, nt supra De- 
fflOsthenis arma, appositio esset. AssenliuDlDr lacobus el 
lacobains. At quomodo librorura sludium sales Mc 
nandri dicanturf An hoo voluit, quod tameo ne sic qoidem 
Latinam osse aio, nt Demosthenem deivoTi^ia suam lingnae 
■tadio, sic sales snos MeDundrum librorum studio 
debnissef Irrisoris ista laos foret, non admiratoris. . 
Nam sales uon stndio aul lectione paranliir, «ed nalurae doDO 
gratis impertiDulDr. Itaque coll. Q. P. II, 0. §. 24. p. 144. 
comm. ad EI. III, 9, 21. non dubltabis, quin enallage baec 
sil adieeliTi sola illa poeiis aiiliqiiis concessa, qua, com duo 
snbstantiva in unins quodammodo notionis ambitum coniDo- 
eantur, allribnlum, quod proprie ad genltivam illum referen- 
dum eral, ip^i nomini generali addalur — rarius coDtra. 
Quod quantumvis tnoslibrorun sales pro llbrorum 
tBornni sales dicbim nostrarum linguanim iDgeDiis re- 
pngnel (nt si Germanice veiias : ,jdeiften Biicherwin'% nihilo 
tamen minns Laiinnm «■il, quam celera eiusdem generis I. 1. 
eoUata, quae ai ad verba inlerpreleris: „Keusche Diebalahle 
de» Lagers, gnbiickte Km.ie, verwandte Hcheiterhatifen^ 
terhairalhete Fackel», betmnkene Kennzeichen, moiosai- 
9che HundehiiUe," iDre nostratibuB risum debeas. Et extant 
aodaciora eliam id geung plurima in utraque tinfrua exempla. 
Mam ne Meleagri illud dicam ep. 72.: ade (pila &()i7rtet- 
^a zd^ig, quod qnamvis proximum sit huius noslri El. IV, 
3, 11,: Uaecne maritafidea, tamen oriticonui culttos 



■vGooglc 



Eieg. in, ii. 373 

faoD efliigii. {nioleniissima Aeschjrlas babel Eiimen. 517.: |^- 
v6iifiot IntazQowat SwitoiTwv. Sept. adv. Thei. 340,: 
pla%ttl d* aii^tatOEaoai twv eniftaaTtdiriH'. ibJ(I..3d8.: 
iilxTj ofiaifiwv. 676.: avSQoxraala a't(iazos ov ^efii- 
OTOv. T. 852.; «wToxTOvoi xaxd. Ag. 154.: &vaiav 
, veixEtDV zixzova avfiwvtov, ov detaijvOQa pro tsxt. veixEMv 
avfiipvzwv ov, SeiatjvoQog, el qiiod monslro paene simile 
Suppl. 10.: atitoyivTjTov ^v^dvo^a yaftov jiiyv- 
jiTov TTaTdiav pro tfv^avoQwv fjftwv ydftov avxo- 
yevi^Twv .Aly. itaidojv. Add. Enrip. Herciil. Fur. 447.: 
yQuiag oaawv nrjyag, qiio bplime Virgil. locns illustra- 
tur, Aen. X, 418.: „IJ| senior leto caneotia lumina sol- 
Yil" coll. Frop. IV, 7, 23. Imllati auiem snnt poetae Komani 
per omnes aelales: nnde nunc haec tanlum delibo. Lncrel. I, 
475.: Ignis Alexandri Pbrygio snh pectore gliscens. V, 
1258.: auri nilidocapti laeTique lepore. GatuIl.VI.IO.: 
iremulique qiiassa lecti Argulatio iuambulatioqne. 
Virg. Aen. 11, 453,: leclonim perTius usus. U, 576.: 
scelcratae poenae. Ad eandem regulam exigendae snnt 
compositioues illae primo aspectit abDOrmes, qualis Sopboclea 
0.0.718.: hxaTOfiTToSiav NTjQ^Sar, qnod putide Tiilgo 
de quinqnaginta Nereidibas (lictum interpretantor, cuni 
Nereides sint qnodammodo centies pedihus Instrncti 
i. e. cenlum Nereides. ibid. 17.: nvxvonTEQoi dtj- 
doveg i. e. Ttvxvoi dt]d6veg jiTEQoiTai. Aiac.413: dki^t^o- 
9oi TioQoi i. e. noQoi Sktoi ()D9ow'Tes — ne Suidae s. t. 
noQog aut Harpocrationi s. t. n6(>iog credas: noQoi sig > 
a^o! QiovTsg inlerpretanlibas. — De adiectiTO docle, quod 
modo in munde, modo in cofflpte tcI culle critid muttt- 
verunt, vid. ad t. 26. 

T. 30. De mauibns ebore exactis ceir. egemnl 
Surin. el Lacbm. Sed reclins discernere debehaot inler dn~ 
plicem Tocis usum, cum de arte dicatur, Telut epigr. Kiiftn. 
Antbol. Pal. V, 15. Vol. I. p. 87. Stat. SiW. I, 3, .W. OTid. 
Fasl. HI, 8i5. Nicomed. Smjrn. t. 9. Ann. Br. T. II. p. 384. 
lacobs. Anim. ad Anlh. Graec. IX, 41. p. 3t0,, el Cum de ope- 
libns ipsts, usu multo rariore. Sed hoc quoque Graeci prae- 
iTerunt. Sic y.siQ ap. Manelhon. Apolelesm. IIl, 24. epigr. 
adean. ilb, 3. Ann, Br. T. III. p. 218. Cf. GronoT. ObserTT. 
m. c. 1 p. 373. ed. Platn. 

T. 33. fractns. Hnrm. Ae homiue libidinibnS eT^bausfn 
Interprelatnr. At istod Tel optasset Properlius. Coulrarinm 
poUus malnm signiltcari, infelici amore et aerumnls fractnm 
animum, cnm omnis elegia tnm vt. 5 — 10. testlficaotur. Et 
aic (iic. Fin. 11, %. inter avvcivvfta lerhi dolere hAc qna' 

I : ,.,i-,Gt)0^le 



374 ComineDtariiiB in Prop. 

qoe recensel: frangi. Sic aninns fraclna el afflictna 
apud enud. Ep. ad Atl. XII, 22. ad Famil. I, 4. Add. Rhetor. 
pro Domo saa 97. c. 46. iu 8eoa(. p. red. 19. Recle coa- 
tcleris BritaiiQOrum: heart — broien, 

Klegia ItXMM. 

DispositioDem lid. Q. P. II, 5. p. 88. De TuUo T. 2. 
commemor^to ibid. 1, 5. p. 23 «qq. 

T. 3. - Olim Pucciani libri fide deeeplus couieceram: 
Dindyma gua sacra ArgiTum fabricala, Gybele, 
qaod de signo deae ligneo interprelabar ab Argoiwulis 
in DiDdymo G;be)ae consecralo, de qao Tid. ApoUon. -Arg. 
I, 1117. I. H. Vosiii enim coaiectnram; DiDdjoiaqae 
Arctoae qua sunt sacrataGjbelae ideoferri ddd posse 
iolellexeram, quod mons Arctos, de qno ille cogitabat, dl- 
. Tersusest aDiDdymo. StraboeDira XII,8. S. II. Tzschuclc.: 
tijs <Je fi6i.B(i}g, inqnil, to fiiv eaitv iv inined<i>, rd di 
JiQog opei. xaXeltai S" ^AoxTtav OQog' vnEQxuTai S" 
a\lo Jhdvfiov (iovog>vts ieqov exov r^g Jivdvf.i^vT]S 
ft7]TQ6s rteiHv, tdQVfia zaiv 'jQyovavTiSv. Isaaci con- 
Ira VOBsii coniectura iuTenca, omnium iulerpretom plaosn 
excepta, bacpropter suspecta milii erat, qaod et iuTeDcam 
ille intemplo Dindymeaae fuisse nullis Teteriim testimooiia 
nlxuB praedicaTeral, el de lanroboliis cogitaverat, mnllo 
inferiore lempore inslilutia. Gf. Greuzer. de Symbol. T. U. 
p. 53 sqq. Quae Tero iam antiquitus Gyzici factae Gunt boun 
nigrarum immolationes, eas non Gybelae sed Pro^erpi- 
nae fnisse, Appianus me-docueral bell. Mithrid. p. 2'il. Steph. 
el Plularch. Lncnll. X. Add. Klaiisea. de Aenea et Penal. 
p. 97. n. 243. lam vero postquam ab eodem Kl&useaio 
edoelus boum simulacra Magnae Matris religioDe neqnaquan 
ftliena fuisse apud Gyziceaos, et Iionm vel iuTeucaruiii-efflgiea 
frequentissimas in uummis eias civitatis coaspici (Telnt apud 
Mionaet. II. p. 528, 81—83. V. p. 304, 128—130. II, 120. 
U, 93. V, 136. U, 155. 124 — 12(5. U, 159. II, 184. 186. 
224. V, 250- 262. 308. 344. 387. 410), qninimmo Proser- 
pinae sacra et fortasse illa ipsa (DeQaEqiaTTia, de qaibus Tid. 
Appian. el Platarch. II. cc, cDtq Cybelae caltu arcte coniuncltt 
fnisse inlellexi: non amplins dubilo, qnin extreisam TCrsna 
partem Is. Vossius recie restitneril. Verum ae sic quidem 
omnem locum perBanatODi esse, duae res argunul, nomea 
montis, quod Graeci omnes, Strabo I. c. Apollon. 1. 1. Scbo- 
liast. ad ApoU. I, 985. Steph. Byi:. s. t. Schol. ad Nicandr. 
Alex. p, 51., etHomanofUB q[uotqaot eji codd. nss. fide satia 



■vGoo^le 



Efeg. m, «!. 37S 

BQHt caeligali, aut dhSv^iov (neutro genere) dnt ^ivSvfta 
(plar. unmO Gcriplnm exhibent: tum adieciiTum sacrs, qnod 
pro sanclo iu DUinine dictnm contra commuuem Latinita- 
tis usum pugnare, comm, ad Et. III, 1, 1. docuimns. Itaque 
leTissima mntatione elTeci: 

Dindyma taera ree^ el falricata iauenca Cybelae — . 
Cansa erroris mauifesta. Nam cnm nomen Rlieae (ree) pro- 
pter yicinarum litterarum similttudiuem excidisset, tersus ful- 
ciendi cansa parlicnla et Iransposila, et DiDdjma, cnis ex 
proxima me adliaeseral, iu Dind^mus abiit. Siu coi par- 
ticipium fabricata, omnibus tamen libris tulum, uon addita 
nalerie unde bos fabricata esael, langnere videatur, re- 
itat ol panllo etiam andacius refingat: 

DinE^ia, farre tacro fabricata iuvencn C. 

Nam si Terum est, qnod de coninnctis Cjbelae e( Proserpi- 
Mae sacris Klaasen. (I. 1.) emil, ullro se nobis oifert narra- 
tio a Plutarclio et Appiauo 11. cc. tradita, iu PJiersephattiis, 
Gup inlercluso per Mithridalem armentonim commeatn boslia - 
Eolita, iuTVica nigra, immolari non potuisset, effigiem eios 
ex farre fabricatam iu yerae iuTenCae locum sabslitnlam 
esse. lam cnm hoslia^per miracnlnm subter mare annatas- 
set el nltro se' sacri&cio praebaisset, simulacmm, qno nou 
amplius Opua erat, in memoriam facti apud delnbrnm deae 
hand dubie asserralum est. — In nomine Gybelae nihil 
coutra codices tentavimus. Nam Hentleii uormae, qai ad Ln- 
can. I, 600. pennllima producla Cybebe, correpta Gybele 
semper scribi iubet, nec codd. nss. nec Graecornm usns ad' 
dicit, qni non modo Kv^sXtj, ^ Kv^^Stj, Kv^t^lij, Kvfislla 
' promiscne scribunt, sed in deriratis Kv^ijXiaz^g, Kv^tj- 
lig contrariam formam coustanter serTant. Gf. Hesych. 
II. p. 364 sq'. Fischer. ad Anacr. Xfll, 1. His adde locos el 
ab iis collalos, qui cnm IJenlleio faciunt (Drabenb. ad Sil. 
Ilal. VIII, 363. IX, 203. XVII, 8. Heins. ad Prndent. neQl 
oiEq). X, 196. Spanb. ail Gall. Lavacr. Pall. pr. el Bronhh. 
ad h. 1. et ad III, 15, 3,». Gud. et Burm. ad Phaedr. UI, 17, 
4. 20, 4. Graev. ad Lncian. il. p. 895. Berkel. ad Stepb. 
Byz. T. Kv^eXeia. Sillig. ad Gatull. LXIH, 9. Wagner. ad 
Virg. AAi. XI, 768. X,-J30.), et ab iis qui contra: Slepban. 
Schediasm. de Delectu in leclion. Virg. p. 57. Bames. ad Eu- 
rip. Bacch. t. 79. Deniqne Gjrbebae non esse genitiTnm 
sed datiTum coU. Q. P. II, 6. s. IIL p. 163. apparefait. 

T. 4. Raptam iaxla Gyzicnm Froserpinam esse , disertis 
Terbis uuus hic uosler ait; indiCBre etiam Tidetnr Auctor Priap. 
Aulhol. LatiD. U. p. 550. ep. 70, 13.: Heiuiaeae Cererem 



vGooglc 



^6 CoinineDtarins la Prop. 

nnnu freqaeDtaot: Raptaiii Gyzicos QBtreosa diTsn, Neo 
conveDice iuter celeroa de loco facti Trellerna docet de Ce- 
rere et Froserpin. p. 133 sqq. Doti datam a love illam ci- 
lilatem ProserpiDae, Appiaous refert Mithrid. p. Hl., etex' 
pressam raptus imaginem' ia nnmmis Cjzicenorum Klanseo. 
iios admonei de Aen. el Penalib. 1. 1. cdII. Mionnet. II. p. 541. 
n. 1S8. Suppl. V. p. 322. 254. p. 333. 326. 

T. 7 — 16. Miria modis hos Tersns vnlgo interpretanlnr, 
qaasi ant omnia haec Cyzici Tullus Tiderit (sic I. H. Voss.), 
ant contra etiam t. 5. Uellesponti nrbesin exenplura tan- 
tnm cnra reliqnis miracnlis Properlius recensuerit (ila fiur- ' 
naniL). Immane allerum, allerum absurdum. Ta Tero hanc 
esie aentealiam pula: Si forte Cyzicug el Uellesponli oppid» 
te morantur, ue Romam redeas (1 — 6.), nil agis; nam omnia, 
nbicuiique terrarnm quaeras, miracula (7 — 1^) Roma'- 
- nis cedeut. Hoc iam T. 16. doQeri debebant. Nam Nilum 
cerle yeram Tivumque non Imagine apud Cyziceuos expressum. 
Eiguificari, cerlo est cerlius. Ilaquene signa quidem (t. 9.) 
sluluas Interpretor, sed vestigia ipsa lucCae, qualia pere- 
grinaulibus porleuti cansa passim monstrari solebaut ab ac- 
colis locorum fabulosorum. fgregle Tero buc facit locns 
Flin. % H. y, 1. iam a finrmanno aihlus : „Ibi (Lixae, Man- 
ritaniae urbe) regia Anlael, cerlamenque cum Uer- 
cule: ei Hesperidam hortl. AtTiindilnr aeslnarium e 
Vari ^exuoso meatu, io qno draconis caslodiae tnstar (leg. 
quoil draconis custodientis iustar) fuisse nunc inlerpre- 

tanlar. Exlal in ea (iasula) et ara flercalis aeo 

praeler oleastros attud, ex narralo illo aarifero ne- 
more". Eadem fere Solin. Folyh. c, 24. p. 45. Add. Lacan. 
IV, 590.: Inde petit tomulos exesasque andiqne rnpes, 
A,niaei quae regua vocat non yana Telnslas. Haec illi 
s.pelnuca domus. Quid , quod Gabinius lustoriarnm an- 
cior Ipsa Antaei ossa iUic Integra reperta esse Strabone 
tesie (XVII, 2.) stgnificaTerat : u^dg vaQ TJj Tiyyi Wv- 
tatnv /tvijfia laTOQei xat axEXevov iirff/av ei^novTa, 
hv ^aotwQtov yvfivojaai, xai TidXiv imfiaXetv y/jv, Cf. prae- 
terea Plin. V, 5. XIX, 21. ibique Harduin. Illic etiam in' 
insnlis Gorgadibus (t. 8.) Ternm Gorgonls capul monstrari 
Eolitum creduUs, quis mirelur? quamvis duo eius Dionstri 
exemplaria iam HaoDO Carlbagiuem abstulisset. Plin. N. H. 
YI, 36. Solln. 56. p. 88. De insulis Tero ipsis Mel. UI, 9. 
HejFn. ttd Apollod. II, 4, 2. p. 302. Ceterum choros Graeca 
siguifieatione locos choiearam dictos pula, ne cuiu Bur- 
manno domos malis. 

T.6. Phorcidos — non Phoroy4os scribendnm easei 



■vGooglc 



Eleg. ni, 82. 377 

aDologia eTinclt Nimft FhQroys Cjos) aut Fliorcjis ant, 
ne Bbsnrdiiin sonel, FhOFC^as formanduni est. Gf. BnKiD. 
Gr. Gr. ampl. §. 119. a. 61. Heqiie igitur recte ab He^nio 
ail ApoIIod. I, 2. 0oQxva3sg expalsDtn. Cf. C. Schnei- 
der. de Anal, L. L. p. 181. Conlrii a Fhorcus (i) — ut 
est apuil Hygin. praef. p. 7. Munck. — recte fit Phorcia, 
Phorcidos (nl est apod Schol. Aeschjl. Prom. 79:1. Hygin. 
L 1. cf. Heyn. ad ApoIIod. 1. 1.): nnde barbaram illam fornam 
Pborcys (ydoa) et ex aliis poelarum exemplaribua , et ex 
Ofid. Melam. IV, 774. obi taotea bediequt baere^ iia exn- 
lare oporlei>al. 

■ 1. 9. Geryoni. Libri niss, Geryouis. Itali correxe- 
mnl Geryonae, Graeca lingna trlplex monstri uomeu agno- 
Tit: rijQV(av, rtjovovvg, rr^^vovsvg, Eustalhio teste 
in Dionys. p. 81. Hinc rTjQAav ap. Schol. Hesiod. p. 310, 
rTjQvovijtt Heaiod. Theog. t. 287. Prisciiinus tamea duas lanlnm 
fornias Geryoues et Gerjonens prohare Tidetur VI, 18. 
p. 284. Kr. Neque ego, quiprimas Graecornmi^ij^uriivscripse* 
rit, satia compertum habeo — nam apud Dionys. quuqne Pe- 
rieg. T. 561. fijpuoyou plares quam FTjQvovog libros ex- 
bibere video — : hoc scio, Komanornm Qemioem aule Senec. 
Uercul, Fur. t.487.: „Nec una Geryon \ictns mann — " ea 
forma nsum esse. Postea passim ohtinuit, Telut S^mm. Epist. 
I, 1. Hygin. Praef. p. Vi. Mnnclc. Feat. Ayien. Ora Marit. 
p. 436. Fith. Albric. de deor. imag. 22. p. 328. Munck. 
Veleres igitiir Serrius significat ad Virg. Aen. VII, 622. 
cum liaec ait; „SaDe scieudum decliaari hic Geryones, 
huius Geryonae. t/nde est: TergemiDi nece Geryonae: 
nt Aucbises, Anchisae. Unde Salhislius usurpaTil, Geryo- 
nis dicens," Qno teslimonio quod ita abusi sunlW. DD., 
nt geniliTnm semper Geryouae rescrihendum censerent (cf. 
Burm. ad Anthol. Lat. p. 325. Bnrm. palruum ad Suettni. 
Tib. 14. Ueins. el Wagner. ad Virg. Aen. VHI, 202. Ovid. 
Epist. VIII, 9. ad Vellei. Faierc. I, 1. GronoT. ad Senee. Uerc. 
Fur. 1170. Agam. 841. Drakenb. ad SiL Ilal. III, 422.): in 
hoc sine dubio falsi suul. Nam Servii Terba eztrema aul 
nihil omnino, aat boc significant, genitiTum eius nominis sive 
Geryonae sive Geryonis eifGramr, a nominatiTo Geryo- 
nes ducendum esse, ilaque ialer ea nomina barbara re- 
ferendnm, quae a Graecis accepla Romani modo ad primae 
modo ad tertiae declinalionis formam exegerinl. De quibna 
Tid. G. Scbneider. de Anal. L. L. p. 36 sqq. Naa qaae prio- 
' res grammatici de hoc loco egeruut, aimis sunt confusa, Nec 
noshic Geryonis letigissemus, niai TOcalitalis normae a Fro- 
pertio tam soUicile «iiserratae doctius hic aliquid a librariis 



vGooglc 



378 Coiomratarius in Frop. 

oblitteratum esse prodereat. Nam nomeii Geryones inter ea 
faisse, qnfie geoitiTum tertiae vel in is je\ in i declinap 
rent (coll. Schneider. 1. 1. p. 167. locisqae ab illo conge- 
stis), nemo erit qnin consenliat. lam ~Tero si optio data es- 
aet ante ^ocem stabnla vel Geryonis Tel Geryonl scri- 
beadi, qma I^roperlium adeo snrduu fnisse censeat, nt aibi- 
lantem illam formam probae haic et exqnisitae antepODerett 
LibrariorDm autem errorem lanto libentius exciisabis. Contrs 
nnde a Geryonae adGeryonis nniversi aberrassent, nemo 
docDit. At ne ultlrias dubites: iu eadem prorsns positione, 
i. e. litera 8 impnra seqnente, apnd Virgilium (Aen. VHI, 20:^.) 
ovnes paene codd. GeryDnis spoliis praeslant, nnus Tero 
egregins ille Romanus manifesto habet; Geryoni. Senties, 
me nOD ciim criticis facere, qai illic qnoque iaTicem sibi plan- 
dentes Geryonae repoaneronl. 

V. 11. tno remige qoi, nli Euinoel., cum tnts SO' 
ciis inlerpretanliir , bis peccant. Primum enim simplex afa- 
latiTus comilandi significationem habere noopatest; deiode 
non cnm remigihus TuIIus ipse flumea propellit, sed per 
remiges. Insotenlior nlique iu personis ea ratio, quae 
in rebus maxime est Tulgaris. Sed recte et hic, et ubicun- 
qoe homines non qaatenus mente el Tolnutate praediti aunt, 
sed Teluti muta alterius Tolontalii inslrumenta qaaedam po- 
nuntnr. Exempla Tid. ad EI. I, 13, 13. Deinde tno pec 
eandem TiQoXrjipiv dictnm, qaam io geaitiTi usa itlastraTimi» 
' Q. P. II, 6. p. 139 sq. — Colchon Aldiaarum iuTealnm 
Statio qnam Propertio digolns, qni nunquan iu adiectlTis 
2. decl. Graeca posilione usus est. 

T. 13. De ablatiTO insoleatiore t. Q. P. II, 6. p. 135. 
de praesenli Tero pro perfecto posito ibid. p. 120. 

T. l.'>. Primus Lachmannus qua adTerbium loci ess^ 
ad coniuDCtionem' Tero si — „Iega3" apud animum adden- 
dum docnit, qua de ellipsi Tid, Q. P. II, 6. p. 131. Mirs 
tamen idem Tir sagacissimns inlerpretatur : „Qua Caystri ora 
est, tam Ticina illa Orlygiae, ut hoic Tidenda sit." At 
istud si dicere TOlnisset Properlius, quamquam ne potuisse 
qoidem Telle enm censeo, profeclo eo ipso Tidendi Tel pro- 
spectandi Terbo nsns esset, non Tisendi, quod semper 
frequentandi el adeundi sigaiGcalionem conlinet. Ne 
de ttsa parlic. futuri dicam, quod sic positum non -facnlta- 
lem ted necessitateNi designat. Denique quanlae poetain 
insimularemas infauliae, si simplicissimum hoc : proximum Or- 
lygiae Gayslru:m tam iaconcianis et paene Sibjllinis amba- 
gibus circamscripsisse' eam crederemus. At reciissime emnt 
omnia, si Ortygiae genitiTum exisUmes, siTeexaltero genit. 



vGooglc 



Eleg.UI, tl. 379 

Caystri pendenlem (nsu aProperlio ninlme ftlieiio; cf.Comin. 
El. IV, 1, 103.)> ■ive qaod muliH locatlTuu. Nam par- 
ticipii Tisendas propria liaec eit et elegans vis, nl rea 
Tisa di|;nas et nou omittendiis peregrinanli significet. 
Cf. Cic. Verr. IV, 59 sq. Lucret. I, 728. Quintil. Xli, 10, S. 
Flin. N. H. XVI, 91. Lit. XLV, 17. Haec Jgitnr erit ^en- 
tentia ab omni parle sasa et integra: >JBt si nBTigaieria, 
qua memorabilis Gayslri ora iuxla £pliesum tendit." Gete- 
rura ex lurba coniectorarnm, quibus aperto codd. ulceri ori- 
gae mederi docti et semidocti tentaveruDt, ceteras referre 
atqne refulare longnm est: nnire yera Tidetor Isaaci Vossii 
enendatio , eo tameD quo Lacbm. proposuit raodo codicnm 
Testigils magis accommodata. Vossins enim Ortjgii scri- 
pseral, ut aUributum essel Gaystri. Vix antem dicere poi- 
Bumns, quaQtam et calcnlum adiiciat simillioia loci Hermesi»* 
~ nactei corroptio (Atheu. XIIL p. 598. E. a. 71. p. 160. Bacli.), 
abi Tnlgo, sentenlia absnrda, Iiaec ieganlDr: 

Baxyov xal ).ioxou jiiatixaxov' ib/iCij»" 
MovaRi naii(v9(vxa^ 'l'iloieyov, ola xiyax9cls 

ftyywoxit. 

GftDnm lalratum foQvy^v Hesych. xvQitog interpretatnr, di- 
gaam, hercle, lanlo poeta landem! Qnin lu mecum ocius re- 
pone: 'OQTvyirjv, Ham Philoxenum aDionysio el ex laa- 
tumiis profogum Ephesum ae contulisse ibiqne diera snpre- 
mum obiisse, satis conslat. Cf. Schneighaeus. ad Alheo. 1. L 
Bacb. 1.1. p. 161. Weber. de poetis Graec. elegiacis p, 683. 
Nec qnidqnam me mOTet, quod Spanhem. ad Gallim. h. Dian. 
257. ideo felicissiman hauc Is. Vossii couiecturftm iraprobat, 
auia lucus Apollinis Ortygias non Gaystro, sed Cenchrio 
flumine allaeretur. Nam Properlius non lucum illum Lato- 
nae, sed ipsara Ephesnm signiGcat, qnam autiquo nomine 
Ortygiam dictam fuisse locoplelisslmi testes affirmaul Ste- 
pban. Byz. s. t. Eustath. ad Dioa. Perieg. t. 827. p. 109. 
Piin. N. H. y, 81. , 

T. 16. Vix credas, quo interpretes noslros somnis. sna 
auferant; Gangem enim hic dici Passerat. et Cerda cogila- ' 
bant, Rhesnn Troadis fluvium Beroaldos. Deiude viaa 
temperat Kninoel. explicat: „in septem alreos diTisus cur- 
Eum sQura raoderatur, et miuus rapidum reddit." Immo 
temperare prcpria significalione liqnor Nili dicilur, qu 
denno semper per vias snas elTunditur, noTasqne aquas prio- 
ribus addii, ei has suis miscet. Allnit Tero eliam ripaa 
DSliomm, et arentei hnmectat. SicVirgil.6eorg, 1,110.: 
iUa (aqua) scatebrls arenlia temperat arTB. 



vGooglc 



^QQt Commeatariis in Prop. 

T, 23. UA. S:t libris pcMlmia VDm. illa. At nbte 
iam aB(e« BvvnUinB.: ,J(d8, qnanyiB irati, poslqnam tI- 
Qinns, mSBitHia tempemiiu." Vere FropsrliaBain esse di- 
ClioMn cqU. Q. P. U, 6. p. 150. sealiea, ne cum Bacliio 
iXl. f. n9.y Jtof avTif^cfVtr iran cosaantem iHci credas. 

T. 2&. Libri iDcompti: ALbaDus lacns et soci« 
SonoreHsii ab nada. Scaliger ex CniaciaDe: AlbaDss- 
qne laens toci) Nemorensis ab unda, senteDtta per- 
Ttrsa. At n^ aiteniw qaiden saDnia. Nau nee NemoreDsis 
l»ona Albano aquaa snppedkat, nec (qii»d LaChmannus vult, 
^iironii* bic palronas) aterfne ah eedm fente orilar, siqui- 
^n StidA» (V. §. 12. T, ir. p. 17». Sieieiik.)^ de, Nemo- 
£«««: vag tiA' ovv Tti^as ooav iatir e^ wv tj kifa-Tj 
Jii^t]^0iSi9t. frOVTJov i" iurty i€Qeia Cttetfvtj Casaub. — 
ta T«f9 neeiHi corrie«r« ae dnbita 'Hyegia cell. Qvid. Fast. 
W, m. ■m. 273. a7&. Stat SHt. I, 3, 76.) naXovfihii dal' 
fiovog xivog imavvfiog. Alhani contra lacus fontes (in 
ipsins lacusfuDdo scaturieDtes tesle Dion. Hal. frgn. Mai. 11.) 
nec TiaebaQliir, neqae nade repentiui fluctus Tenirent, qaae 
bello Veiente nutrginem egressi subiacentia inundarent, causa 
maDlfeata erat. Gf. notarcb. Camilt. 7. Dion. Hal. 1. 1. Liv. 
V, 15. Niebnhr. H. R. I. p. 205. 11. p. 537. Neigehaur. Iti- 
nerar. Ital. p 222. coll. p. 238. Itaque iam otim tentaTeram: 

All/anagqae lacua, aocia Nemoreittls et uuiln. — 
Ifiinc eandem amleotiam effici Tideo, (i librornm lestigiis 
proptns prefiais socii iDiactun relinquamns. Socius enim 
fere idem sacpa quod propinqnus. Plia. N, H. XII> 1,5.: 
FUtonnsi esl clar« in Lydia gelida fODtis socla amoeuitate. 
Sta(. SUt. 1,3,3.: soQiae conmercia ripae. Cave aulem • 
fmprimis, ne Kuinoelio hic couMas, qui non nodo Nemo- 
reosi et.Albaa<i lacui ennden fontem tribuit, sed bunc — 
nirahile dictn — ipsan Intnmam esse credil, Gasauboni 
coalectnra {ad StrabQn. 1. 1.) siae dubio seductus. At la- 
turnaa duas fuissi;, alleram, qnae prope LanuTium hauA 
procnl 'a mari lacnn eflicit (hodie: LagodiTorMo) — cf. 
3etT. nA Virg. Aen. XII, 139. — , alteram Loc loco comme- 
moratam, in foro Ronauo inxta' Vestae, satis coostat. Gf. 
Dto^t. Hal. Vi, IX Oni. Fast. 1,707. uhi diversa prieres io- 
terprfiles conftiderunt, recte nnnc regiones et fahulas Merlte- 
Uua disliout p.. GXLVU]. Hic autem fons iUe est, ad quem 
yost puguam RegilLeosen Ca^tor et Pollux Vatieno appa- 
ruernnt, eq.uis sudautibns. polun praehentes. Gf. Cic. N. 0. 
V, i. Plotarch. Goriel. p. 215. Aemil. Paut. p. 268. Syn- 
nach. E[iisL I, 96. Dion. Hal. 1. 1. Lactant. DIt. Instit. I, 10. 
Lir. If, 20. Hic igilnr in adversa foutts ripa contra Ve- 



jnGoo^Ic 



Eleg. lU^M. 3S1. 

stae leaitliim Cutomm aedei ab A- Poilaaio dlotla est. 
Dion. Ual. Lir. 11. cc. Niebubr. U. R. I. p. 58:1. AmbrosiDS 
ia llbello de locis el sacria Romm. (Studien und Andeu^ 
tungen) p. 100. Hiac Valerii Maximl error corrieeDdm 
(1, 8, 1.}, qiii nescio qnas fabnlas confnsas seculua ila reo» 
aarrat, quasi iam tnm prope Intariiam Tyndaridae aedea ha-' 
haerint. Incertiim Tero esl, de hoc aa de aliero lODle Ovi-' 
dius (Fasl. II, 603.J et Varro (L. L. V, 71. p. 28. Muell.) 
loqnanlorl Namutriiisque salubritas landalnr. Merkelius 
denique si recte verba eiusMnbobacQra (Prolefg. ad Orid. 
Fasl. p. GGV.) iDle/prelor, ex raale inteltecto Servii loco (ad 
Virg. Aea. XII, 139.] tertium fontem in Campo Martio 
sibi inxit, ubi aedes lantum N^mphae Laiiaieasis erat. — lyn- 
pfia ECripsi, noa aympfaa, codicibus obsecutas, non quod 
seateatia postulari id credam. Cf. ad El. HI, 10, 4. 

T. 28. fluit, qnod Frulerii iam et Ganteri coniectnrii 
oecnpatum Bernardini Vallae liber postea RrmaTil, simplicilale' 
praestat alteri furit, haud aane infioeto Itali eiaa commento, 
qui librum Scaligeranam interpolatit. fnit frnslra lacobu» 
tfefendere slndet. 

T. 29. Andromedae datirum esse, non nt Lachmann. 
censet gsniliTnn, coU. Q. p. II, 0. a. III. p. 164. apparebit; iam 
T. 30. de attraotione Tocaliri fng&te cf. ibid. s. II. §. 19. 
p. 138. et comm. ad El. I, 8, 19. 

T. a. in arbore. inter arbores Tulgo inteppretan- 
tur; et probare possint coll. El. 111,3,13. Sed doctius sine 
dubio, qnod Lachm. apud lacobnm admonel Enrip. B^ccha' 
nim T. 1093. Addere licel Pausaa. U. Gorinth. 2,6-: Hsy- 
■&ia — ava^avia ~ig devdeov &eaaaa&at %& noiov- 
fisva' z&g di (ywaixag), mq eiptiQaaav, xa&eXxiaat 
T8 avrlxa Tlev&ia, xat ^divTos dnoanav a^lo aiJi.ip^ 
%ov atiiftaTog. 

T. 35 sqq. non pro nec propter Groo. et Ment. con- 
sensnm Keil. maTnlt. Forlasse recte. Sed non tanti nobls 
faerat, nt sqriptuFam tot saeculis Iraditan desererenus. lam 
Tero nemo de eleganti BCcnsatiii nsn dixit, quo cnrTaro 
pro efftcere cnrTando positam est, aul de metoaymia 
elegantiore etiam: boTe dedecorare faciem pro: boTis 
figara Tel ore — ■ Ta de-altero cf. comm. ad El. U, 1,9. 
II, 7, 11. II, iO, 8. IV, 5, 14. de altero Q. P, U, 6. p. 157. 
Seqnitur zeugma insolentissimum, quod ante Lachmana. fm- 
stra suppleto Terbo onrTare sohere studuernnt. Quo Tero 
tnm noa hospita Graiis saxa? Aa baec qnoqne Sinis car- 
TaTit? Al mnllin fe.ctius 6 x0izi.xMzaTos ex proximis Tersi-i 
bos habendi T^ftdbibeDdi Terbum nllro effici obsetral. 



jNGoogle 



^2 ' Commentarius in Prop. 

Qnod genna nd usam Graecuin optinie Bemliarily. UliiatraTil 
Bynlax. Gr. p. 458.; de Properlio cf. Qaaesl. II, 6. p. 13;!. 
Neqne ineple Ghr. Bach. ad Nep. Alc. ni, 5. Tlirasyb. IV, 1. 
Dat. VIII, 4. prOTOcat. Quamqaam haud equidem dlflileor, 
facilius jnnllo omnia cessora esse, si sic rescriberc noliis 
lioeret: 

Arloreasqite crvcet m 
8<nxa, et curtatc 

iioii hic, Dt siipra t. 29. diotum fueril; paves nl v. SO. 
tremis. De oopuIatiTO et post negalionem lid. comm. EI. * 
U, 1, 21. Ne autem mireris, qnod curtati paTori dican- 
tnr, cf. comm. ad Et. U, 7, 6. Q. P. II, 6. p. 155. lam id, 
quod efflagilare hic locns Tidelnr, nt tres illi Isthmi lalrO' 
nes significeptur, imfetratum Tides. Recte autea, qaod wa- 
men Siois ati reliqnorum duoram circamscripsit. Utnt est, 
^on hospita saxa" inYilum paeae te cogant, vt Scire- 
liias mpes inlelligas. Atque ila ab aniTersis anle nos tiiler- 
pretibus faclam est. Qnod tamen, nisl accepta quam propo- 
snimos conieclura, Geri licere negamos. Nam Sinis etprimi 
et extremi commatis snbiectum haberi, nOTissima vera verba 
lic espleri necesse esl: „Sinis curvata^ in sua fata trai- 
bes habet." Alioquin enim Terba in sua fata explicari non 
possunt, eodem modo dicta quo El. III, 9, 56.: ADlaniqne 
graves i'n sua fata manus. Hoc autem utferimus, ita quo- 
uodo quia inter medias cruces et trabes Sioidis iacutcala 
baec Scirouis saxa coacaqaal, non modo praedicato suo unde 
pendeaul et subieclo qno regaular careutia, sed qiiae.aliud 
etiam subiectiim aliudque praedicalum alqoe proxima membra 
ubi posMent — haad equidem perspicio. Non nobis tam 
dura sunt ilia, Ilaque, si lamed interira Tulgata aequiescea- 
dum sit, saxa inhospita faucea Islhmi iulerpreler, in quibus 
HfcvoxdfCTtTtjg isle praelereuutibus insidias slruebat. Cete- 
rum Siuis uomen in librorum mss. uuUo comparet, primum, 
DO cum lacobo dubites, a Beroaldo iuTeutum, quamTis hic, 
nl 8|ieculQ illo, Sciais scripseril. 

Ele^la XXllI. 

De argumenlo Tid. Q. P. II, 5. p. 88. 

T. 5. puellas. Sic optimae membranae. Vulgo ex 
quibusdam libris uolae inferioris pnellam reponnnt. At il- 
lud recle lacobus resliluit, sive in aliis iam ca^tris secum mi- 
Ijlasse fideles illas tabolas poela sigDiiicat, Wre notasyuecdo- 
CtiB utitur, de qua diximus sd £1. U, 7, l^ 



N..,j-,Goo»^lc 



Eleg. Dl, sa. 988 

T. 9. Qaaleacnnqne. Sic distiixi Tflriia, qaA «t 
composilio aptior per conlrarium procedi^re:, el nmnerus mol- 
|iciil& caesnra blandior flebile qdd sonaret Sic eDim iam 
.CaluUiu, quaniTis miuor anriaB captandarum artifex: 
Qaare hahe tiht, qtadifliid hat tibelK 
Qaaheunque. 
T. 11. fueranl. N. faerinl; itaquo iam Heins. con- 
ieceral. Sed prol>um allernm et, ui fallor, magis Fropertia- 
num. Gf. comm. ad El. I, 11, 28. If, i9, 7. Contra 

T. 14. ben,e lenissima correctura idem pro bona re- 
Blitnit, qood nnoc etiam firmari cod. Hb. video. Neque euim 
proraus superflnis attnbulis oralionem ooerare decebal, ne- 
(tum in carmioe tam slmplfti et tenui. An etiam bona cri- 
mina sunt? Canlra: „Non beae ficta crimiua" egre|;ie 
faciant slomachabundae puellae, et leviter irridenti. Ueiude 
venies, qnod lam Lachmann. coll. Horal. Episl. I, 7, 69. 
probavit, el optimiB libris el sequeuli 'cessabimns imice 
commendatur. Fraelerea confideulius sperantem eoqne cer- 
tius impetraturam pueUam describi malim, quam iuvitanlein 
simpliciter. 

T. 17. volens.palmaris Bronkh. est coaieclura, postea 
Ferreiaui eKempIaris conseusu probata. Reliqui libri omnes 
dolens. Nam qiiod inler discrepanles codd. Hb.omisi, ope- 
rarum error esl, Sed nlcus vetnslum originem librario de- 
lict, qui ad finem t. 18. oculis aberraterat. Ad Eenleotiam 
idem deiude Bronkh. aplissime Calnllianum illud cilat: 
Ai tflrt mutta tuin tocixif pebrmt, 
Quum ta volebat nec puelta nolebat. 
Qni tamen sprelabac emeudatione dolis in iocia CulPerr.) 
mutare Tolueril, eum proximos certe Tersns hoc ordine traus- 
ponere oporlebit: ,16. 15. 12. 13. 14. Magis vero necessa- 
rinm, quod t. 18. Lachm. es G. restiluit: „dicilur." Ne- 
qae enim inter nocturoa gandia talia scribontor et re- 
scribuatur, sed ut ipanm argumentum epistolae doce^ 
ante noctem, el cnm hora dicitnr. De dolis Tero mini- 
me cum Lachmanno dubitahis, si fallaciarom muliebrium mo- 
nioeris, qaibus tcI praepotenti amatori, tcI lenae os Bublini' 
tur. Cf. £1. IV, 7, 16 sqq. IV, 5, 73. Nec magis alieno pa- 
trocinio egregia Beroaldi emendalio t. ^i. ligna pro signa 
eget, quae Bnnc etiam ab Hb. &aud spernendum firmamentoM 
nacta esl. 

T. 20. „daraB ephemeridas, in opposiliODe ad tabellas 
amatorias, ob aTarornm daritiem". Kuinoel. Recle qni- 
dem, Bam qualis dominiu est, talem esse apparalum decet. 
£t lamen absardam esset, nisi rerera etiam cphenerides 



jNGoogle 



366 ConuBCiUarias in Prop. 

p«ti«iiiT et ignet — mmo veaastior negabiL 800 igiMr 
HDBG ul: „Non ego diottos caeco Kmere decipi me p^tiaf. lam 
«inaes iDiv iUecebns, qnilHis nec palrii amicij nec tcdo- 
flcarum arles liberare me potaernat, BbiiciaB. lam TCslrii 
nedicinis opos noa est. Ipse me serYavi. Non coactai 
ferro aat igne, sed nltro saperiores ilUa laudes mera 
verba faiaee fattJor, et usqae fatebor, vel si ipsi dii, 
^od.iam aate» fagienti paella.m (I, 17.) mihi mimlati 
sonl, naofragii periculo prtstina amoris vota repetiluri siuL*' 
Meve tu nnno ia eo haereaa, quod proaomiiiia namerum poela 
variaTerit. Nam cnm Qaod recle haberet, singulari nunero 
onne qnod praegressam erat argumenlaiD ampleclciis: Uftee 
tamen necessario seqni deliebat propler nolissimum illud at- 
tractionis genas, qao prODomen demonslratiTum praedicati sui 
(lositioni accemmodalar. Atqui Terba noa terbum pro 
neodaciis dici lexica doceut. Gf. tamen e noslra EL Il^ 
20, &. II, 9, 31. 

T. 13. Simile hoo non satls snis exemplis inlerprete» 
IIlaBlraTemnL Neqae enim boc singnlare, qaod torreri so 
Vweris fiammis poeta dicit, sed quod in ahenum coDiectuoi 
se fiugit. Itaque Venerem magicarnm arlium antistitem di<ii 
pnta, qoae Teluli allerum Aeelam lacerata Propertii Tiscer« 
coquaL Proxime fortasie Meleagri iUud ep. 4, 7 sq, Ann. 
Br. I, 4.: 

'OnTaaS-' tr xkIXh, ivtptO&^ inoKajofteroi ruy, 
aXQOS iifl ^VZ^^ iaii fiayei^og^Eftiaf. 

Heqne inepte Lnciani Lnc. 6. compares, quamTk illic p n e 1 1 a, 
aoa Venns ipsa tales arles in pectora humana exercere se 

glorielnr: ax^i^ij ^Xinei dv&^tOTcdfiayEiQov 

^3i} — tdv ayh^tonov olda syioye xai atfaTTetv xai 34- 
fiaivxai xaTaxOTtTeiv tjSiaza de iwv onXay%v(av av~ 
Zbiv xai Tijg xaQdiag ajctofiai. Gf. praeterca lacobs. ad 
ADthol. Gr, T. VI. p. 20. Immauiorem vero etinm metapho- 
ram, cam metoaymia coniuDCtam, sioilUmam amem huic Ho- 
TiiL kabet £po|i. XVII, 38 sq.: „ta, donec cinis lainriosia 
aiidos Teatis ferar, Gales Tenwis officina Golchicis" — 
i^»am Gaaidiam sic allocatus. 

T. 15. Metaphorae fuadnm qnaeras ex El. U, 29, 10. 
Amorem enim infelicem cam naofragio comparari £1. II, 4, 
19. II, 14, 29. 30. doGuimus, De coronatis Tero in fe- 
lici reditn,pnppibns praeler locos ab interpretibns couge- 
^8 cf. Virg. Aen, U, 418. Orid.FasL IV, 335. Val. Flacc. 
I, 301. Uioc demom recle iaterprelaadam esse reor Ascle- 
>iad. Anlh. Fal. p. 111. V. ep. 169. T. I. p. 131. lacobs. Ann. 
' 215. ep. 20.: ^dv «6 vaitais Ix /et/tuvog lSsa> 



jnGoo^Ic 



Eleg. m. S4. 387 

ilaQty&v atifpavov. Nam qnod Tulgo interpretaBtiir po«t 
biemem — flores Teroos, quid liJs naatae pliis laeien^ 
tar, qaam aut agricolae ant ceieri morlales omnes? 

T. 18. sanum. Tarpis &ron. lapsns est: saniem, et 
recte Bnrmann. saDnm usa adieclivoram, nentro genere pro 
snbstantivis fnnseuliara interpreiatur, collalis ex nostro £1. III, 
5, 28. II, 26, 36. n, 16, 45. 

T. 19. si qna dea es. Haec qnoque egregia scriptura 
Bernliarditti Vallae libro debelnr. Et ila iam Beroaldns emen- 
dandum esse perspexerat, qnem ne illud quidem fugit, qnod 
tamea sequenlinm inlerprelom mnlti praelerriderunl, deam 
Mentem dod ficlnm nuuc esse a poeta, sed delibro pabKco 
eQtluH numen. Deinde lepide diclum: doDO centra Ueina. 
et Markland., qaorum alter condo aller poDO coni., Lach- 
nannus tuilus eal. Nam ul ille ail, ' „ipsum se pro donario 
Tel ova&ri^aTi donat Bouae Menti." Vereor tamen ne hoc 
Tir dodlissimus non saiia animnm adTerieril, quo et audacis 
dicti excusetnr, et superior illa metapbora elegantins eiiam 
per hos Terans conlinuelur. Gs naufragiis enim serTati si- 
mnlacra sui Jn sacella deorum Inlelarium £X VOTO dedl- 
care solebant Cf. Cic. N. D. III, 37. Uorat. A. P. 20. Schol. 
Gruq. ad Hor. Serm. II, 1, 33. et ad Od. I, 5. extr.' hxit- 
Dal. XII, 27. Diog. Laerl. VI, 59. Plularch. Mar. p. 486. E. 
Brisson. de Formul. I, 177. p. 107. Heindf. ct Lambin. ad 
Hor. L e. Crenier. ad Gic. N. D. I. c. Differunt enim, qnae 
tnlgo cnm bis coDfaDdnntnr , tabnlae piclae a nanfragis cir- 
Climlatae, de qnibuB Tid. luTenal. XIV, 301. Pers. I, 89. 
Fhaedr. Fab. IV, 12,25. — Hinc accoralins qnid TOta siot 
T. 20. inlelligas. 

T. 20. £xciderant. LiTinei. ci. exciderinl, rece- 
ptum a multii, qaud tanien ne aptnm qoidem esset. Primnm 
enim Dimis impium esset qaod poela non cnraret loTem, deinde 
altribntam sardus et omne carminis argumentnm neglectas 
lam reyera a love preces esse significant. Malim eqai- 
dem: Exciderunl. Nam qnolies a librariis in systole illa 
peceatnm sit, ad £1.111, 11,65. docuimui. Add. G. I. Voss. 
ad Valer. Flacc. I, 614. Inlerpp. ad Virg. Aen. U, 774. m, 
48. Heins. ad OTid. Heroid. VII, 166. Burm. ad AnthoL Lat. 
L p. 538. el Uor. Eped. 9, 17. Obbarius ad Hor. 1. 1. Nec 
tamen perfectom hic necessariam. Qnidai enim anlea iam . 
loTi TOta excidisse didamua, quam amore iodigno poela se 
abdicaTisBetf Cf. causam simillimam ia eodem Terbo El. lYt 
1, 16. 



EU. 36 

n,3N..(jNGoogle 



aS3 Coma. in Prop. El. 111, tS. 

Klesia XXT. 

DispOBiUonem ete^ae, qaam Lachmann) obsequio conli- ' 
nnusecim snperiore poenilere se iam laoobos in aanolatioae 
fatetur (p. 211.}i nos Q. F. II, 5. p. 97 sq. accuratiiis ex- 
plicnimns. 

T. 1. Risns emm siint qoi plusqnamperf. T^erbi rt- 
deri credanL Reclins Bnnnannns Lucian. Dial. Mort XIV, d> 
comparat: vavta yilias ^f "^oig oQbiaiv. Propertianniil 
esse fateatur, qni £1. II, 21, 7. comparet: „Bt nnnc inter eos 
tn sermo es." 

T. 3. Quinqne annos. De temporis rationilius ■vli. 
Q. P. I, 3. p. 16. 

T. 6. ab insidiis. Non recle Hand. Tnrsell. comporat 
El.rV,4, 29. Gansam p*atius el modam agendi ea praepo- 
sitione Bignilicari, Q. P. U, 6. p. 133 sq. docoimns. Goins nsu, 
cxempla plnrima ipse Hand. colle^t T. I. p. 27. fin. 

T. 9. Recte quidem ipsia liminibus misericordiam el flfr- 
tnm eleganter tribui, iaterpretes obaerrant. Gf. El, I,'16, 238q.' 
II, 31, 10. Hoc tamen addere debebant, tanlo magis eam figu- 
ram probari, quanto propius Terbnm lacrimare ad eomnt 
verborum proportionem accedal, quae, nt fluere, non modo 
de ipsis liquoribns sed de soUdis etiam sed irrigatis 
dicnntur. Gf. comn. ad EL II, 20,S. Deinde noslris Ter> 
bis csse propter Dostra yerba, coll. El. I, 21, 3. m, 
24, 2. Q. P. II, 6. p. 136. non iofitieris. 

V, 13. cupias. Itali cum codd. qnibnsdom: cnpies. 
At recte optotiTus, in seqnenUbua lamen Terhis ab Usdem Ita- 
lis exsUrpiluBf ni" Quod t. 11. et 12. restiternnt. Vemin 
primoa Laclim. Tidet. Idem t. 14. A epiphonema esse ti- 
dit: Ah, pro quo Beroald. Et reposoit, Bunn. At tel Sed, 
Heins. Has coniecit. At Aii iUnd nnne eUam Rb. consen- 
■nm nactum est. Gelernm dicti colorem Gallimaclios prae- 
baisse TidBlnr Anlh. FaL V,^23. p. 91. Abd. Br. I. p. 464. 
ep. 15.: ^ noii^ de jivzix dvafiv^asi ravvaOBTidvia 
xofj-Tj. Vid. lacobs. AnimadTT. ad Anth. Gr. VII. p. 272., 
qui ooslri quoqne loci non immemor fuit. 

T. 17. fatalis geoitiTnm sing. quam quartam plnr. co- 

sHm interpretari maUm; nam in diris, qnaram propria esl 

''^natnra nl fatales «nl, aitribntnm illnd paene langBel. Gon- 

tra fatalis pagina efAcit, nt carmen hoc quasi qnoddan' 

folium SiliyUiDnn Tidealnr. 



jNGoogle 



Comkii«ntarlns 

In 

Sex. Anrel. Propertil Elegiaram 



Elesla I. 

jPriorem liniiu earaiiiis partem r. 1 — 70. prooeniinn fn- 
iBro uihUin' Roiiuiionim TolnmiDi destlDatam foisse,* Q. P. 
n, 6. p. 82. coll. III, 2. p. 216. demoBstraTimu. 

T. 1. fno. Libri qaan. Scripturam receptam Toa-' 
riaoo Heiisii Laebm. tribnlt ed. Lipt., qnem lacob, seqnitDr. 
At iB illiiu exeaplari aiinetatam non inTOni. Utnt est, Teris- 
sime ita primas Donza P. correxit, BroDkb. teste. Frnstra 
aatem esse, qni promptissiisum Ubrariomm lapsum collatiB 
OTid. Trist in, 4, 75. Virg. Aen. ¥1,96. tamquam iagenuum 
Frop«tit foetnm defendere aadent, Wagneri annotata ad Virg. 
1. 1. dedarant. 

T. 2. Aeneao. Sle icripii, qnia libris hand spemen-' 
dis Graeca positio commendabatnr, Nec tamen Latinam for> 
naa, si libri inssiisent, in boo nomine detrectatnmm fiusse 
ne, ooU. Q. F. II, 6. s. UL p. 164. apparebil. 

T. 3. NaTali Pkoebo. De tenporiim rationibns Tid. 
Q. P. III, 2. p. 216. 

T. 4> ETandri profngae bOTes. „EleganteT^' 
Kniao^. pro domino ~ armenta posita esse asseTcrat.* 
NoB iUi Hos inTidemns eam elegantiam; aed protngaa bo- 
Tes Tagantes iBterpretari o«n dnbitamna. 8ic Horat Od. 
I, S5, 9.: Soytiiae prefugi. Deiado procvbnere aatis 
' ■Miif eata erroris origtne in libria qolbiisdan exaratnm e*t -, et sic 
Hamb. m. a. SedTenw ooncnbaere, qnod ad sententian 
qnoqne nolfo, qniui altemn, rectina. Nam noo id agit Fro- 
perL, nt feasos itinere greges describat, sed nl magnifica 
iUa Fidatia, commoda aliqnaido boum pascna fnisse ob ocnloi 
qaodanmodo legenti pri^oaal. Gf. £1. tV, 9, 20. 

T. 5. ereTere Tnlgo ad praesens tenpns refemnt, 
fno auGla in tantnn aplndonn tenporsm conditio sigai- 

n,3N..fjNGoogle 



300 Commentaiiils Id Prop. 

fieetnr. Qaod (aIshib esseddtiias cUtnat: ficlilibaa deii. 
qai tam iom nusqaam -trant. OppoBilio vero argalissiioa in* 
ter labiectum et praedicalam (sicuti t. 27.) haecce est: 
Templa oaDC ex maleria iplendida et auro fabricala, tuno 
— creTerant. Crescere enim, quod natora non arte 
fit, dicilur. Templa igitur vivae nudaeqae rnpet 
eranl (ct. t. 7.), aris pro illias lemporis sinplicitate de ce- . 
spile faclis. Eadem prorsas est seateDtia, quam priuume no- 
itro Vir|>..Aen. Vlll, 347. sed amplioribus ; TerMs circum- 
acripsil: Uinc ad Tarpeiam sedem et Capitolia ducit, Aurea 
nonc, olim ailTestribus fiorrida dumis. Simililer 
Orid. Fasl. I, 246.: Arx mea (IotIs) cotlis eraL Add. 
eBnd. 1. 1. 201. 203. A. A. I, 105—107. 

T. %. Absarde B^roald. et Fatserat. qaos deinde Broukli. 
Knebel. Kuiuoel. sequuDtur, Tiberim longins tuac a ditione 
Ilomanaafaisse inlerprelaiitnr. At aute Phrjgen Aeoeani 
nec Roma erat, nec rursus a Gapitolio et Palatio, ubi 
boTes errosse modo dixeral Propert, longius Tiberis aberat, 
qaaa postea: immo propiei Velabra (IV, 2, 7.) propius etian. 
At ne qaid dubites, omais contrarii vis in atlributo bnbas 
jjosila est: Hic, ubi nunc fori Komani magQiScentia, ibi tuao 
boTea pascebantar. Sic t. h. et quod nou dissimile t. 30.: 
Magnaque pars Tatio remm erat inter otcs. , Haec eniB 
avTiS-efa, tn quibus prooemii huius snmmam TCrsari Q. P. 
n, 6. p. 161. decIaraTimas, eximie poetis Romatiis placuisse, 
et alii loci doceDl et Virg. Aea. VIII, 360 sq.: passimqne 
armeDta Tidebaat Romanoqne foro el lautis nugire 
carinis. OTid. Fast. I, 244.: Tantaqne nes paacis 
pascna bubas erat. TibuII. II, 5, 25.: Tunc pascebanl 
herbosa Palatia Taccae. Accaratissime rem nostram re^ 
fert OTid. Fast. V, 639.: „Et fnem nanc geates Tiberin 
noruDtque timeatqae, Tddc etiam bobui deapicieadas 
erat" — ubi caTe ue praeterrideas gratissinam Nasoai diclt 
anlijgaitalem. Despicere enin proprieest dictun. Ne ta^ 
nen hic in Toce adTena haereos, adTeDa erat nihil est 
nisi adTentabat, nnde adTenam commnae fluTiorun e 
remolioribDS moDliam iugis TeDientium atlribntum esse recte 
Barmann. obserTat. Sic Orid. FasL V, 268.: adTeua Ni- 
Ins. ibid. U, 6S.: AdTena Thybrii; ilen UI, 524. Yaler. 
Flacc. I, 588. Neque ego nuuc repetitam saepius ia eadem 
elegia sententiam simillimam magnopere probarem, nisi hic iani 
nCOgnomina prisca locorum" decte sabindicari a poeia 
inlelligerem. Fornm enim Boarinn hiC taagi, „qaa Vela- 
bra sno stagnabaat flDmiae", ipso Tocabulo admoneor. Et sio 
fortasse aliqaanlo significantios illad: adTena. 



jNGooglc 



Eleg. IV, 1. 391 

T.'9. Quo — snstnlit. Lftcbmannas HetnslDiii aeeafnS 
exano Valic. reposoit: Qua, nt ..sustulitse non aoglatias, 
ged propria temporis perfecti toS zeXelov iveauSTog signifi'- 
eatione" interpretaretur. -Qnoil nos quoque olim probaTimns. 
Nam BronKb. rationem, qni postaasiiilit exclamationis signo 
inlerpnnxil, iam ideo ferri iiOD posse, quod Romuli casft 
post eins tempora non allior facta, sed in memoriam tenninm 
aliquando Komanarum remm, siciili fneral, religiose conser- 
vata esset, acule idem Lachmannns observaTit. lacobns ter» 
qnomodo eam qiiam in commenlario posnil sententiam: „Qud 
nuoc gradibns itnr ad domnm istam Romoli, illic qnondam 
regni contiaebarilnr fines", istam igitnr sentenliam qno- 
inodo es poelae verbis eiicueril, hand eqnidem perspicio. 
Ham si suslulit ita perfectum q. d. praesens esset, 
ul omni temporis et motus signiGcatione sublata uihit fere 
TcUet nisi „sablimis est": Qua uon Quo scribendum 
fnisse patet: sin minns, tollendi actnn cnius finis et 
«Tentus praesenti lempore cerueretar, post illam rem fuisse 
ne^cesse esset, quae vers. inseqnenti per imperfeclnm tamqnani 
anleacla, et nuUa cum praesenti relalioue, describitnr, hacce 
senlentia: Qno (posiea) domus Remi se sastolit (quBe niioe 
Jllic estj, ibi olim focns erat cett. Quam perversam esse in- 
terpretationem nemo non senliel. %c lamen nunc altera ra- 
tio placel, quia si suslnlit ea, qna Lacbm. Tolt, significa- 
tione acciperemus, imperfeelnm „erat",. ut rnxli snperiora 
imperfecta et Telut ix ^aQaXX^lov posilnm esset, neeessario 
Beqoeretur. At illa ad tempns longe snperios referenda sunt, 
Ante Phrygem Aeneam. Ilaqne praeterilum snslnlit 
nnnc viOQltnwg positnm esse exislimo, ufsit narrantis et 
nOTa iam asserentis, imperfectnm erat describenlis : II- 
lio, quo domusRemr se smtnlit, i. e. nbi gradibns imposlta 
est, in Palatio, nnns focns eunde pro magnis regnis 
erat. Geterum banc fralrnm casam, tcI supremis reip. tem« 
poribus religiose caltam el conserratam (Ovid. Fast. I, 199. 
m, 182. Senec. Gonsol. ad Helviam 9.), in Palatio, non, 
qnod malle se lacobns ail, in Capijolio fnisse, cerlo 
e«t cerlius; siqnidem Fabins Pictor ap. Dionys. Hal. I, 79.: 
diTolg 7jv diaiTtt avTovQyog h oQeai t5 tcoII^ n7jSa/ii~ 
»0(S dia ^iiXiiiv xal xalafuav anTp/ag ttvtow6govg' tSv ett 
xai slg ifie ^v tig ix xov Jla/aniov ini Ttjg fCQds 
tdv ijrnodqofiov tnQEipovaJ^g i.ay6vog, ^PwfivKov Xe~ 
yofiA^, ij^v fpvXaaaovaiv legav, olg TovTfov imftelig. 
Accaratias eliam Flntarch. Romul, 20., nnde primna Lachm. 
nni gradns inteUigendi essenl docnit: "Sixei de — 'PdfiV' 
Xag — na^a Toiis Xeyonhovs ^<t9fun)s xol^s oxx^s* 



N..,j-,Goo»^lc 



;S93 CoaaaeatiaHap ia Prop. 

-e^of di alaifiBfl zrjv «£ kj»- i7m63^0ftoi' *&r ftiycnf 
ix ncelctvziov Kcrca^Qaiv. Hoctipedabio tagnrinia Fa»- 
jHnli est, gradnB vero illi, qnae scftlae Uaii nominftbu» 

SF, ali apud Solinum est c. 2. ex pulclira Gerhardi uiw- 
klione: Qnadrata Boniil „iD(dpit a silTa, qnae eit in nrea 
ApeUinis et ad anperciliuni scalarnm Gaii (Tolgo Caci) 
liabet terniinum: ubi tugariuB Fanatnli. Ibi Rsfflolps 
BansitaTit." Qaodsi ditersa Arellins Fdbcus (Seoec. GoiUrvTr 
0. c. 9.). VitrnTius II, I, 5. Valer. Max. IV,4, 5.&a. tradi- 
demnt, «imalacrvm fortasae Terae doBUi ia C^pitolio e*- 
Iractam tuisse coaiiciendnm est, aicnU in ficu Ruoiinali «•- 
icidisBe cofflperloB kabemui. Hic Tero, nbi gefflinoriui domi- 
cilium hand dnbie signiScslnr, qnin Palatiura gub inilijs 
Romae Qaadratae, OBois anliqnitalis coaiensn Bamnibns gt 
Bonulo cui fralre tamqgan propria sedes tribulnB, inltU»- 
geadum sit, ambigi nequaqnam potest. Cf. LiT. I, 3S. Uin. 
HaL U, 50. Tacit. AnuaU. XU, 25. Niebabr. fl.R. I. p. 30& 
(ed. II.) 322 sqq. (ed. UI.). De diis BoDm. patriis II, 20. 
p. 115. Mueller. ad Feat s. t. SuppIeB. Ami. p. 309. euni, 
de Eb^nscc. HI, 6, 7. T. II. p. 145. BaBten. Pescr. RaB.IU. 
p. 81 gqq. Ambrosdi. Qnaestt. Robb. p. 88. i. fin. p. 69. Sio - 
demnB, qnid rei sit quod focus. maxima regua dicatar, 
recle iotelligi poterit. Jkqnp enun cia Barthio ant Kninoc- 
lio regna ia nniTersnm pro possessione dicla iBterprn- 
ter, quod liic, abi de Teris regibns agitar, Talde laBgu«- 
rel, nec Fasseratio „Remi domom" nrbem Ramani dief 
gaisquam concedal, nec denique, qnod lacobns signiGcare t^ 
detnr, unus locns pro Palalio (vel adeo Capiiolio), 
in quo ille fpcus-fuerit, positus esse petest. Ibibo rcTera 
iavenilinniL regolorum ditio ouiais, qoae propter regiam inter 
famiiiares anctoritalem, regian origineB, fulnram denique !»• 
giam dignitatem, pnlclierrimo avaxQOvia^^ •mm tnm regnoB 
dicitur, nnins tugurii, nou omoisP^atii finibus coBtineba* 
tnr. Nam lum, cnm coBmnnem adhnc focnm gemelli cole- 
banl, ne condita quidem Koma fuiL Cf. LiT. Dionjs. Solia. 
U. ce. Flntarch. Romnl. 9. 10. i 

T. 11. 12. Fraetexlnm senalam a potiori senatonui 
parte dictoB esse ian Ferrar. de Re Vest. U, 4. p. 141. 
perspeut. In eo laBen nemincB haesisse iare mireris, qnol 
praeiextnm senatnm boto Propert. appellat, qnem prao- 
textatam proprie dicere debebsl, qnamTii iUam andaeias 
«liler excnsari non posse oonstet, niii ea fignra, qnaB EL Ui,^ 
19, 12. iUustraviraus. SimiUJBa Tero lociOTidiani ratioMft- 
lan. yU, 151.: draco casios arboris aureae, ubi frOf 
•tra Uuju. >t 'ftUi arietii aarei «ovieserant. Naa iti 



N..,j-,Goo^le 



Beg. IV, 1. m 

inc a togis praeleztig, honormii iusigni, BeriatDS prae- 
texlBS, tta iUic a reflere aureo arbor anrea, De ttetfr- 
nytauk deiude venaa breriorls cf. Q. P. II, 6. a. II. §. 29. 
p. 152. comni. ad EI. IV, 7, 64. 

T. 13. Isidoms Origg. XVHI, 4, 1. f. A63. LinJ. fue 
Tersam sic scriplam exbibet: fiHCcina ian priscoi cogAat 
•d arma Qairites. Sed m«Doria lapsDm, ot assolel, epl» 
scopnm Hiapalensem non nodo anclAris nomen falso ab ills 
tilatQm — Fersio enim Tersum tribnit — sed etiam naaerat 
pessnmdatDs arguit, cun codd. melioris notke: Bacdna c. 
^rlscos ad arma Q. illic exhibeant 

T. X4. erat. Vulgo correxeranl erant. Hlad rectt 
Lacli». restitQit. Gf. Q. P. 11,6. s. 11. §. I9.extr. p. J39. 

T. 18. peadala torba. loterpreles ad nnum omBet 
adiectiTQm sensa ad aniranm translato eodem nodo didnlii 
interpretaDtnr, ^ad „pendena ab ore" dicalnr, Al pen- 
dnlas apad probos qoidem aactores, cnm de aoino dicitnr, 
niliil esl nisi dnhiuB, iacertns, ac ne bIg qoiden nisi 
auifflo tel spe simtiibasTe Tocibus addilis inTenitar. Ilaqse 
Hisi qnid a librariis iDrbatom est, pendalas sensn proprio 
BGcipiendiin, intelligeudae autem oscillationes, qaibus an- 
tiqai deos agrestes plsGare solebanl. In his eoim Indil sacris 
bomines ipsos funibos se iaclasse, priasqnam persooaa tx 
simolacra sni in arboribus saspendissent, plnrini anctores son^ 
ni Hygin. fabnl. CXXX. Astr. II, 4. Fest. s. t. FliUargyr. et 
Frobns ad Virg. Georg. II, 3S9. prae celeris Tcro SerT. ad 
Virg. 1. I. cura cod. G. Lion., qni idem esse fidetur atqas 
Glossalor ms. 6e. I. quem IMiincker. citat ad Hygin. 1. 1. Iten 
Bcliol. Qerman. ab eodem Muncliero alhlns. Adde Varroik 
ap. SerT. ad Virg. Aen. XII, 603. Isidor. Origg. XX, 14, II. 
Mytliogr. Maii I, 19. SerT. ad Aen. VI, 741. Recle aulen 
tnrban sic e fuuibus suspeusam pendnlam ^ci, nisi rea 
ipsa doceal, TertuIIian. declarare possit, qni in sinili re 
eodem Tocabulo otitar (de Fall. 1. exlr.): „Arietem nenini 
adhuc libratum dicitur Garthago prima omninm amasse in 
oscillnm pendnli impelos." Nec Terbam Irenere ab 
feao re alieDum est, qnofortasse exoletnm illud cillere Pro- 
pert. exprimere TOlnit. Uinc enim doctam TOeen osciltun 
grammatici praedicanl. Nam pendenles Tenlo mOTori (Ot 
Jinrgari aeris i^atn) osdUantes Tolanl. Cf. H^gin. Astron. 
Serr. II. cc. 

T. 19. 20. DisdcIinB Tarie a W. DD. Texatum. Intbr 
qaos LH.Vossin8 annaaTe pro aDnnaque reponens snan 
Aobis elian aliquando sententian probaTit At «ccoratins in- 
IrospicieDti recte ian Faccias ex inperioriboa Teru, (Nutli 



vGooglc 



884 Commentarios In Prop. 

cura fnit) afippleiidDtii Ue esse: „ciira fnit" senaisBe vi- 
delar. Qiio de genere ' dicendi cf. Heindf. sd Uor. Sai, I, 1, 
S. uas conm. «d £1. I, 16, 11. Unde ne Laclmanni qaidem 
coniectnrB: „anoii& at" opns esae apparebil. Versu deinde 
breviori curto opliiDis membranis tulum recte babet. Nani 
^urvo, qood reliqui lueotur, si in eqoi staturam explicetnrf 
putidan oontinere elegantiant, vere lacobus admooel, aiu de 
hostia ad iamolaodum ioCDrrala, erroris argnamus Proper- 
tiom, qoalem palrianun religiooum expertissiioum poelam comT 
miaisse vix crediderim. Nam Faliliorum feslo bostiam oon 
mactatam esse, ut dies laDguine porns esset, Plutareliua 
auctor est Romul. l^. Atqne liacleous iu refutaudis adver- 
sariorum opioiODibus bene rem gessit lacobos, qui hoc qno- 
qoe recte, anliquam morum gimplicitatem cnra pcaesenli 
ipleodore, quaJi* profecto corti equi imroolatio noo esset, 
comparari negat. Sed qoam deiode, ipse iogi^essus eat iuter^ 
prelandi viam, ea taatum a vero iioe aberraiit, quanlam sa^ 
periorum interpretum nemo. „Tantum enim agroram Ulo tem- 
pore lostralnm dici Geoset, quanlo curto Danc quis csr 
ballo circumTectelor, — Termiaalia eoim VI. ab 
Urbe lapide facta ease coll. Ot. FoeI. II, 679." Al quia un- 
quam oaballo vectum diis ambarralia aacri&cia tulisse Tet 
faiido audiTitf Ne de duplici errore dicas, qno Ternas ar- 
Tonim lustraliones iam Patllibus, itla Terocnm Termi- 
BalibuB Gonfudit. Qoae tanieo tria sacrorum geuera satis 
difersa esse in dissertatioDe „De ambarvalihns et amburbi»: 
libus sacrificiis" Horreo Philol. aoo. 1839. V, 3. p. 413 sqq. 
ioserta expoiuiinuB. At hoc certe uon ignorare debebat, in 
Palilibas non pro segele et fromeoto, sed pro solius pecoris 
el pastorum salote sacrificBlum ease. Cf. Ovid. Faat. IV, 730. 
VI, 257. Varr. R. R. II, 11. L. L. V (VI. p. 198. 8p.). Plin. 
N. H. XVUI, 26. Uioo. Ual.1,88. Tibull. II, 5, 87 sqq. FesL 
B. T. Pales. Farilia. Colomell. VII, 3, II. Pers. I, 27. L H. 
Voas. ad Virg. Ge. III, 1. p. 514. Nihil de caballo plns quam 
forti dicam, quo si per terminos ab Crbe ad VI. lapidem re^ 
motos sacri&calurum circumTectum esse lacobo credos, uoo is 
die plos XXXVI. railia perfecisset sequeretur. Al lu yid. dis- 
sertaL L p. 421. coll. Strobon, V. p. 230. OTid. FasL U, 679. 
Dion. Hal. II, 74. Flolarch. Nnm. 16. — Curlnm igilur 
eqnnm. oisi equum Octobrem iotelligi ooo posae certum 
est, qui tameo, cnm non Palilibua ipaia, sed sex iotegris mea- 
sitiai BDle immolaretur: cave ne neom tamqnam recentloreni 
aotiquis sacris sangoinis expertibns opponi hoc loco, Beroaldq 
eiaaqne sectae credas. Primum enim ritnm illum, qno eqni 
in Campo caesi cauda in Regiam delerebatnr, nt Baagois io 



■vGoo^le 



Eieg. rr, 1. S95 

(ocam ]. e. aram YeBtM ^estHtaret (cf. Fest a. t. Octeber 
equos p. 186. tindem. PUtarGh. Q. R. »7. Otid. Fust. IV, 
730. De diis Romm. p&(riis p. 79.], perantiqniim fuisse rei 
ipsids ratio docet. Tum in Palilibns per hoc certe n- 
crnm profasum esse sangniiiem nemo santis dicat. Inm* 
serratns per sex menses cruor el igne, ut Tidelnr, dnrs- 
tns, soffiminis laalBm loeo Palilibos eral. Quil)t»«mni- 
bua argnmeDlis oppositionera anliqni et praesentia (empo- 
ris intra uuius linius disticiii ambilum frnslra qnaeri apparet. 
Immo extemis religionibns magis ia dies g:liacenttbas (t. 17.) 
bacc Paliliorum deEcriptio opponiluf, qnod sacmm eliamnun 
ab agricolis sertalum, Telnli meliornm tempornm resiauiim ia 
exemplum prislinae simplicitatis profertor. Hoc igiinr Pri>> 
{erlius: Non illo tempore externos deos quaerebant, sed festa 
talia, celebrabant, qualia mcdc annna Palilia qnibus eqni sufr 
fimine el foeoo acceuso Instra conduntur. Eadem prorsns 
ratio esl y. 25., nbi Lupercaliorum rilus non opponnnlnr 
„selosis aratwum Terberibos", sed lamquam monnmenlumpri- 
stini cullus commeudnntuT. — Ceterum et hic et El. IV, 4, 
73. DOn sine libris Falilia scripsimna, non Farilia. Haee ' 
eDim forma grammalicis deberi Tidelur, qui a pariende oo- 
men deriTarent. Cf. FauII. Diac. a. t. Mneller. p. 222. Mar. 
Vicior. p. 2470. P. Turoeb. AdTT. XVI, 22. Sed certior Var- 
ronis (L. L. VU lA- P- 79. Mneller.), Oiidii, PHnii anotori> 
tas, Bt si qnando Farilia pronuotiatum fnerit (nam DiODys. 
Jlct^ilta — Plularch. Ilal^lia ait), eadem proporlioue lil- 
teras mntatas crediderim, qna e xe^aiaXyia Graeci xegia- 
i.a^ia efficerent. Gf. Schaefer. ad Gregor. Gor. p. 158. 
G. Scbneider. de Elementia L. L. p. 299. 

T. 20. luslra ab inlerpreiBm Tulgo propter IJrbl4 
Instrationem dici, annotalur, At mnlto geoeraliiis de 
omnibns expiationibus, quibns homines diis se purgant, sive ii 
aqua iil, stve igne, sive aere, sive sacriliciis, Tocem eam nsn 
Tenire dissertalione aopra citata p. 416 sqq. demonstraTimos. 

T. 22. Sacra quae hic commemorantur, non deorum 
Imagines, sed inslmmenfk obscnris sacrornm caerimooiis de- 
slioiUa fnisse docnimns De diis palriis 11,11. 12. p. 87. p.91. 

T. 23. FarTa — compila, qnae maioribos - opposita 
Tulgo praedieabant, crassa stc Minerva explicata inre respnit 
Lachm. Ipae Fanca reposnit. Ego, si quid mnlandnm es- 
eel, mallenr Rara. Sed hoc ipsnm iulerpretatione, non emen- 
datione ef&;ieodum erat. Nam numerandi el meliendi 
adiectiva saepe ila a Teteribns confnndnnlnr, nt aul singDlaris 
pro plurali positns' (vel materiae nomeu partes singnlas 
&omflexiui) cnm nnmero Conioagaliii (quibnl de genribai 



jNGoogle 



910 ComuoitMiag bi Prop. 

-fiWrit «eontiBi «d EL n, 17, 4. iixisui), bM, ([nod msiH» 
.tanen rariu coutyigit, nl qnae Bumermri debebant neliHaiiir. 
Sio nbi letas^ (Dnnero ptarali) pro «mDes ponilor, nt OTid. 
TriU. V, J, 65.: Da TeDiam polias, vel totos lolle libel- 
loa i. fl. ODinei libellos, libellos in vniTertam. Virg. Aen. 
I. 18».: tola arfflenlB. M&rtiol. It, 68, 4.: loti dii. Cf. 
«OMMnd £L 11, 29, 13. Bodem igilvr nodo hic eompitn 
fiarTft et ap. TibBll. 1, 1,2.; ingera nagna recle toearit. 
I(an nagna nillia Vaier. Flacc. 1, 274. et magBae 1«- 
giones Hor. Sat 1, 6, 4. panllo dirersa suBt Conlra pm- 
MH nt noflro laoo Tiboll. I, I, S.: exiganm pecna, pre 
«xigao peeorit nnmero. Hne etian pertinet nola diotio: 
lODga diespro longa diermn aerie i. e. longo lempore. 
CL, Vnlp. et Disten. ad TibnlL I. 4, 17. InTeaal. 8at X, 266. 
PlauL £pid. IV, 1, 17. UIbc ftrmatn OTid. Helam. IV, 30. : 
loBgo — foramine boxns, ab Hein^io iBiaria Texatus. ^ Eat 
Cum caden libia, qnae XII, IS8.: mnltifori bnxi dicitnr, 
U e> loBga foraminnm serie instrncta. Slc nosler "BL 
H, 18, 14.: longa image pro longa imaginnm serie, 
qMdnesoioaa etiam andacius illo ; et Pompeii dictnm : longi 
s«biellii Udicalio i^. Gie. Ep. ad Fam. III, 9.; qned recte 
delongo tubselliomm in iudiciis ordine interpretantar. Ceietnn 
4e Gonpilolibns et de Loriiws, in quornm henorem ille dies 
•debrabatnr, non raro illia cam aliis festii aliia^e diia cm- 
luiiB Tid. De diti'palr. I, 17. p. 41 sqq. 

T. 29. TnscorBm dncem galeritnm a aacerdol&Ii 
f ileo docle dioi laceb. coaiicit. Et Luenmones sBmmis s«- 
, ceidoinn mwieribBB inler pepulares fDncloa esse satis eoi- 
aUL Gf. Niebnhr. H. R. L p. 187. (p. 124. ed. II.) C. 0. 
Hneller. de Elmacia U, 2, 9. T. I. p. 375 aqq. Geettling. de 
BepnbL Hon. §. 24. p. 34, n. 7. Forlosse lamen reclias — 
csl certe sinplicias — ■ galero ilto praetorem ElrusGum more 
rnatico nsum este dicat. Hoe euim capitis tegnnenlnm e pel- 
Kbns Inpinis consntnm (Tirg. 'Aen. VII, 068.) Tulgo etian 
Froperlii tempore agEetles geslasse ViscoBllBs docet Mds. FIo- 
Cl. T. V. p. 168. ed. GalUe. Cf. Interpp. SneloB. Ner. 2«. 
£l sic reclius coDtrarii Tis elncescil, qnae in agresti habitn 
praeloria sunmi ei regia inest, sicnU cnm t. 30. Tatias Sa- 
binomm imperalor inter oTes remgetsiase dicitur. Neqae 
enim Bnae nl olim respro opibns dictan erede, qoodprae- 
poritio inter velaL Qbis enin rea mihi inter ovea est 
pro hoe dicat: diTitiae OTibns coKstantT Itaqns res 
— negotiom ioterpretor. latcr otcs igitur degebat, ina 
dicebat, inperia dabaL ForTO^Graccan nomiDis fornaa 
Jiijemon tanto nugis Tol bio wl El. IV, 2, M. tangne tc- 



■vGoo^le 



rilM nm, qoia Frspertiiim aliu qnoqne ianmi pOMficim 
MRaotiMimuiit loi ntodo Sengraeco», nti erant, el Lydia 
•riundos Tdscos firedi^sse, sed Graecoi fortasse anotores se- 
oilnnieitte Teri aiinUe: est. Quid? qiod idem Gnrei noBei 
Tere Italam el li oUnm Sabiniim, ad C^ecam proporlionen 
declinaTil £1. IV, 4, 9. Add. £i. IV, 10, 7. Q. F. II, 6. s. IIL 
p. 163. Nomen anten proprium, oon lionorii Tocabnlu» («ti 
MneUer. cansel, de ElrasG. II, 2, 3. p. 363.) L.;cmonem 
babitnm eiu aProperlio, Tatins et Bomnlus inxta pHiti 
declanuit 

T. 31. Titieas. 8ic libri mss. omnei ul exliibeMt 
Hil fnisBe iB anlt^i»e exeaplari ipsii errorilioi testifiewi- 
tu*. Gontra qDOrnm coDseDsnB in voflabnlo aflliquissiBM- M 
■abol»c«ra, el li qaa VarroDi (ides Tnico, nntare qoiil- 
qna» religio fuit. Naa Lir. I, 13. Fest s. T. p. StHt. SImU. 
8. T. Sez Veilae p. 344. t. t. Tnrmam. Faul. Diaa a. t. 
SexV. p.34g. UcdeRep. II, 20. Ovid.Faif. UI, 131. Ti- 
tieniei, Vsrro L.L. V, Sd. p. 22. >4pbII. Tatienses, leM 
Tities anl Talies eos appellat. Ram nnde gen. plar. Ti- 
tiDm dnceDdus sit (Varro L. L. V, 81.), piui qnm dnUnH 
ect. HoG igitur Bomen, qaod postea Ni^nbriiu apud bm 
aelemitate doBaTit, Heiosii est infentaai, prrauMa ni faU«r 
• Bronli^. receplnra, qDamqnan Tacies ian in Ven. pr. el 
BfBd Pasierat. legitnr. At ne koc quidem praetereBBdnm aM 
censeo, quod apnd Gie. 1. 1. in iino qnl' exXat libro ms. g«M- 
fiVBi ploral. nou Tntgari Latinae declinationis more, sed omisso 
i — Titiensam scriplos exhibetBr. Geternm a singulari c«l- 
lectiTO Titieniad plnralia transire Propertinni non sirerii. 
— coloni Lnceres docte dicunlor, dob qno magts reliqitii 
tribnbns agricoltnrae eperani dederint, quod interpretes ce»- 
sent, sed qua a Lvcnmone ex Elruria Romam dedncti eiM 
perhibentnr. Gf. El. fv, 2, 49 sqq. FauL Diac. s. t. Lnco- 
nedi p. 120. MHell. luaiiia Gracciiaiins ap. Varr. L. L. V, 
6S. Cic. de Rep. II, 8. Niebnhr. H. R. l. p. 305. ed. B. 
Goettliag. de RepnbL Rom. p. 55. Menorabilis anten oedd, 
qnomndan proboram dtscrepautia: soloui, qoae miraCDli is- 
■lar cnn altero errore ap. Dionys. Hal. II, 37. ceDTenit, nbi 
it Lncnmone Lnoertnm dnce: ^xe di aifii^ Tv^^rpnSv 
inuiovQiav Ixav^ in Sokwv iov 7i6i.6(i>g — .AoxdfttMx. v. i, 
Ctaaviua. JIotsi.aviov ccmi. Sed^O^ffbii^/otiant Oioi.- 
aavlov nt nos, ita dia ante nos Adam. Histor. VtlsiB. L. IL 
T. I. p. 170. et G. 0. MaeUerns de Etmse. Frooen. II, 16. 
T. L p. 116. corrigeudum esse TideniBt. 

T. B2. SenteBtiamm aexui hic est: Ab bi» a^mUb*B 
dBcUiu (hinc) tanti popili tribni oMm: Ab kis isilii» MmA- 



jNGoogle 



|Kt6 Commentariufl in Prop. 

bii* frltmiphi dactt. Et erant, quu dibellari poMeot (QoippeX 
propiaqDae ciTitates, quae HHnc vix comparent, tnnc hoste* 
liaud ipemendi. Hinc iam Bequilur, ftn. seq. non id solua 
dlolDH esse posse, remollDres otim qnam budc ab Urbe Bo* 
^llas faisse. Nec tamen aliud qnid interpretes (Vulp. Bnrm; 
all.) efficiDDt, quaniiis de singalis ioter se invicein dissideo^ * 
tei. Nec nultum L&chm. conieclura celeroquin satis injteniosa 
proltclt: parva eminus. Nam quod t. 3ti. Iribns aliis iani 
oppidis commemoralis de Fidenie dicere lioebal, hic inlimiue, 
nbi inslar caasae Irinmphi referendae erant, minime salis esh 
Magis placel Passeratii ioTenlnm: parvae miDus, quod si 
de cOdd. eius salis compertnm haberem, noo dnbitaren reci'* 
pere. „Subnrbanae enim nnnc BoTillae, tnnc non tam 
parvae erant, quam ipsa Urbs."' Quo cum nou solom BovlL^ 
larDm opes exlollantnr, sed Romanae eiiam minaantnr, plaoe 
iUod in rem est. Inlerim nos interpungendo guliTenimus, nt 
maxima tnrba ntriusqne Tersns praedicatnm esset, retiqDa 
•ic inlerpretali : Bo(iIi||p, quae qudc minns qnan» parva nrbs 
(1. e. ne parva qnidem nrbs), nec nisi ricns snbnrbanos est, 
et Gabii qni omnino nulli sunt, tunc maxima turba fuemnt. 
Nam de formnla minus (oealr. gen.) qnam homo, yel ho- 
nine, minns qnam privalns cf. Burm. Qninlil. Declamat. XO, 
18. p. 260. Faleor tamen, et haec et alia (relut t. 31.) in 
iaTenili hoc carmine et limam postea snfailnra melius dici po- 
taisse a Propertio. Nam sic qnoque scrnpulus restat, quod 
primnm subnrbanae BoTillae (nt Urbs xaz iioxrjv Roma 
apnd animnm iutelligatuT), deiode Ipsae nrbs dicantnr. Unde 
dnbitare snbit, an forte reclias sio verba strnas: BoTilla^ 
nnno ancta Roma (parTa minns Urbe) vicus subarba- 
nni, et Telnti ipsioa Urbis parliotda annexa, tonc mauma 
torba fttit. 

T. 36. Volgo in editiones receptum erat: „Hac, nbi Fi- 
denaa longe erat ire, Tia", quod de tojioyQcefli^ securi sia 
accipiebant, qnasi Alba in ea Tia fneril, quae Roma Fideoas 
dncebat. ItaqneLachm. e cod. reduxil: Hac, nbi Fidenas 
longe eral ire vias -- sic inlerpretatus : „Hac ubi Fi- 
denas vias ire, looge ire eral." Fidenas enim pro adie- 
ctivo habebal. Quod, qnamvis Virg. Aen. VII, 773. falso hHfi 
referri Wagnerns ad e. 1. coll. Sil. XV, 90. Tacit. AuDall. 
IV, 62. doceat, in FropertiD, modo celera addicerent, hand 
eqnidem improbarem. At mirnm in modam perplexa sic effi- 
dtBr oratio. lacobo igitnr Puccli scriptnra (longa — vLa) 
el auctoritale et simplicitale praestare Tidebatnr. At nimis 
correcturam sapit tUud longa pro longe reposilnm, qnod 
Boslri librarii nisi inTenisKH^ profectp nou obtrDsisseit PriH 



■,Gt)0^le 



Eteg. IV, «. 9BB 

pertio, et eadem gententia efficiemr recepbt et, in quani aliad 
agens et telnti caecns Scallger inciderat, scriptnra, ila t^ 
meu, si Fidenas dod pro accaa. plnr. nominis sabstaDliTi^ 
sed pro noniinalivo singul. adiectiii habeas; Uac, nbi viaFi- 
denas, loDge ire erat. ,Jre erat'' pro „iter erat" vel „na 
eral" ^dictDDi Lncret liabet VI, 698.;: ,3ae ire faieDdDn est 
— mari" i. e. hac iler esae mari, fatendum est. Similia yid. 
Ter. He. I, 2, 18. Adelpb. V, 3, 42. FlaDt. Truc. II, 6. 20. 
Tirg. EcL X, 46. Heins. ad OTid. A. A. U, 28. FaDllo ali- 
ler, cum est pro licet ponilnr, quo de dsu vid. Interpp. uj 
El. II, 10, 21. lam nnde librarii eodem quo Lachm. errore 
dncti simnlque pariter cadeutinm to bemiBiichiis Tocabnlomiii 
sonilnm secDli Tias pro lia scripserint, satis apparet. 

T. 38. noh pndet. Velns error est: nnnc padet'; 
sic enim ante Aldiaas iam Beroaldum legiaae eius iateipreta- 
lio declarat, cnm in ordine TeraDum alia Ilaloram correctio : 
non putat exhibeatur. Sed recte Lachm. hoc carmine mo- 
res sui temporia reprehendere Fropertium Toluisse negat. GL 
enim quae de eiua et coasilio et composilione Q, P. H, 6. 
p. 161. II, 5. p. 82. diximus. Uade forlasae codd. qnarBD- 
dam scriptura: noa paie) e. 1., si interrogandi fignra 
poaitam dacas, hahere Tidealur, qno se commeadet. Sed sim- 
plicius ntiqDe et ob eam cansam praefereudam : non pndet. 
Itam Burmaaoi quoque conieclura; aam pudet xaxo^^iov 
Titio Uboral. Senteuliae vero cum seqnentibus nexum recte 
lacobns explicali „NDn pudet dnro Inpae lacle nulritos esse 
bellicosos Bomanos, belloque potenliam adeptoa. Huc, per^ 
git, ia tam bello Talentem terram Troia, Ipsa potentiomm 
bostinm praeda facta, melius confugit." 

t: 40. Tecla. Broubh. male dncta, nist qaod pelor 
etiam coniecturae causa, cnm nescio quam colnmbam Argoam 
vel Veneream ducem eins naris sibi fingeret.' At arem pro 
anspicio dici, tcI poeris notnm. 

T. 41. illani, i. e. pnppim Dardanan, qua de m»* 
tpnjfflia elegantissima cf. Q. F. U, 6. s. U. §.* 28. p. 152. 
NoD intellexit Lachm. lemere illos corrlgens. Qnamqnani 
Tix melins lacobns, qai pronOmen illam ad Treiam re- 
feri. Nam Troian aon laesam esse abeqoo, nnllo modo 
Fropertins dicere potniL Immo deiecta est, qnae (t. AT.) 
resnrgere poaset Nec minns andaeler deiade Tenler 
apertua eqni pro insidiis Tenlre illo Gondilis, fatalique eqni 
Duratii partn, immo pro ipsa heroom Graecaram fflann posi- 
luA Of. Qnaeslt I. I. p. 155. Sed adinlus est Frop. nsn iam 
ob aliia poetis receplo, qno Tenler toI nlerns prp parlo 
atqne foetn dici selebol. ot Horat Epod. XYH, 50i libi 



vGooglc 



4tft Coiiniieat»riHs In Frop. 

Ti^ 9aM. Cni^ Orid. Met«a. VI, 192. Vm, 478. Adin^ 
tat prMlerea est pftrtieipU perf; Dia, qMm &d El. 0, 7, 6. 

«^•nunns, 

T. 48. trepidos. Aldiirae, aescio nnde, tremnlDS 
hiTexernnt, qaod inler discrepantias libroniin omisi. Uniis 
Sres#. aasentir! Tidetar. Sed oplime trepidns; alterun ft 
libniriis oralts occapaluni e Ters. 49. linc Tenisse Tidelor. 

T. 45. De diiplict melonymia egimns Q. P. II, 6. s. IL 
$. 29. p. 151. Comm. ad El. I, 6, 19. 

T. 46. lacobus post VeniLs signo deleto in fioe T. 47.' 
Interpnnxil. Faiso. Nam t. 46. ab Aenea et Romulo pet 
Decios et Brulos ad ipsa Gsesaris lenpora delapsam' essft 
Soetan conslat. Inlia enim gens Victricem illam Veaeren 
colebat (Sueion. Caes. 5. Gic. £p. ad Famil. VIII, 15, 2. Scbol. 
GronoT. Gic. Marc^. p. 4X9. Klansen. Aeu. II. p. 731 sqq. 

f. 1068 sqq.) , quam in nummis Iiilii exprimebaut (Vaillant. 
nlia 2.30.31.32.44.45.62. Gossotia ;i.), qii«m tesserae 
loco apad Fharsalum Gaesar dictalor diTiserat, qnamde- 
niqae annnli signum ipse gestabat. C£. Dio Gass. XLUI, 43. 
Saeion. Gaes. 49. Appian. B. G. II, 151. SerT. Virg. Aen. 
Vn, 637. loann. Labos. Praefat. inlerprel. Gall. Mus, Gla- 
ramODt. p. XXV. tab. A. et B. coll. M.us. Fio-Gl. T, IL Ub. 
XXQ. Itaqne si portaos ad Venerem referremus, noa 
solum diiisus a penlamelro sno tersus beroas et cum praece- 
denti disticho conglalioaloscompoailiODem tarbarel, sed prae- 
roplior etiam t. 48. ad tempora fabulosa reditus, el iDli al- 
locutio Ttderelur. Praelerea Caesaris aelale non resurgebat 
Troia, sed diu resurrexerat. Unanlo igilur rectius, si ter- 
ram, qaae resurgenlis Troiae arma ferebat, i. e. Latinm et 
Troicam Romam (coU, t. 87. Virg. Aea. L liOO.), propler id 
ipsum felicem deorum Troianoram lieredem e( custodem prae- 
dicari exislimamus, Ifeque illud de nihilo est, qnod lulua 
Bon palrem Aenean Prop, appetlat. Ille enim nomine Pe- 
nates Troianos, quos P. B, suos fecit, palriosque deos eos- 
dem fnisse significat, quos lulia gens proprios priTatosqae 
coleret, Bo« igitor ipsos deos genli luliae imperium pppuli 
Romaoi fatis et iure debitum testificari ait, qnod Gaesar 
Tera regiae stirpio Troianae progeuiei et heres iniu- 
ria ereptnm luli nepotibns recuperasset potias, quam fortuna 
et armis primas occapasset. Cf. enim quae de hoc loco ia 
libello de diis patriis II, 9. p. 84 sqq. coll. I, 18. p. 44. Ct 
20 sqq. ^gimus. , 

T. 49. A Sibylla RomolDn el Remnn macnla et anspi- 
cia petiiue nnss PropertinB indicatt qnid^d ad GlAndian. 



jnGoo^Ic 



£1«. IV> 1. 401 

b«U. Qililffn. 29. piOTOCBat Qais b»c qMqae n^a alifwmdD 
nOTam et ex bistoriis recoDdilia liaBStaai pulal>uiiu, colo- 
■ iam s Reno in ATentionm esse dedaclam. Piare 
enim Terbnm in caerimoniis proprium (ct. luterpp. ftd EL III» 
10, 19.) ad instrationem el inaugnrationem, qnam iii con- 
deodis nrbibns nanqoam Teteres oaiseTuDt, rererendam eiie 
dncebamos. Gf. Lir. I, 7, V, 52. Gic. Bep. U, 3. 0. Goett- 
Ung. de Rep. Rom, p, 202. Nam quod vulgo mra ob Re<- 
■on oaesum expiala Mc ligaificari opinantur: abominaoda 
fotins !■ hoG loco anspicalissirao caedis fraternae eit com- 
■emoratift. Neqne enim piacolum sceleris pignns aeteroaa 
Imperii felicitatis dici potuiL At aliam Tiam patetactvB tI- 
demni Flori loco (I, I.) de qoo tcI magous Salmasins de- 
speraTerat: Gemini erant: nler anspicaretar et regeret, ad- 
bibaere piacnla. Anspicii igitnr capiendi cansa an- 
tea rnra piaTeront. Qnod lieri solilum at alibt le^sse me 
Bon memini, ita religionum ralio paene- postulat. Hinc ai a 
Romulo Fajattnnm', ATeatinum a Remo occopatnm recor- 
deris, ATentino fortasse ablatiTom a nomine montis do- 
otom, quam attribntnm Remi eiae malis. Neqne ego facilio- 
rem etiam sic intellectu orationem fuluram esse dirfileor. At 
Blternm com docttns, tnm magis Properlianum, Nam et snum 
cnique nomini epitbeton tribnere (Q. P. II, 6. s. IV. p. 174.) 
el ofiotontotTa imprimis per penlaroetrorom nEv^/.ufi£()eis 
disponere nosler araat, ATeDtioura antemRemum oob taii- 
tum propter «nura hoc auguriam, nli interpretes censeDt, di- 
xerit, quantara qnod is raons taraqnara proprins Remo in to- 
teribos fabulis assignari solet. Sic eoim sine dubio existl- 
■abant, qni Remoriam non nti Dionys. Hal.1, 85. (cdII. Siepli. 
Byz. y. 'PsnovQta) XXX. stadiis ab Urbe, sed in ipso ATen- 
tiDO nonte silam tradiderunt (Dion. 1. 1. 86. Plnl. Rom. c. 9.). 
Alii alia commenti sonl. Gf. Enn. ap. Gic. DiT. I, 48. Paull. 
Diac. T. RemnrinuB ager p. 276. Mueller. Sapplera. Ann. 

5. 404. Niebnbr. H. R. I. pp. 211. 228. Neque ego Unnc 
nbito, quin ut Romnlui post mortem inter deos receptna 
Qnirinns dictni est, sic Remi fralris diva anima ATen- 
tlni BOmine cnlta siL Ita sJmiles de hoc quisqois fuit deo 
fabnlae traduntnr. Vid. Angnslin. Gir. D. XVIII, 21. Haec ■ 
igitnr Tersnnm hornm BeDtentia; Romam felicia fata manent, 
«i Tere Sibjlla gemellos reges el auspicari et condere Urbem 
iuisit. Gf. Bl. IV, 6, 43. Qnodsi ampIiHB qnaeras cnr so- 
lom Remnm hio poeta commemoret, non habeo qno ro- 
spondean, nisi quod T. 9. item casam Remi Propertin» dl- 
ei^ qaam ceteri omnes Bcriplorei Romnli ^ellanl, tna I^ 
1, 38. Reai «w Revtnli regna iu^'P. R. et H, 6^ 80. 



jNGoogle 



402 ' CoBUBNitaiiiis In Prop- 

ftlgia Renl Brqwlu Ronaaas. Adde laferpp. ai G&RiU.' 
LVUI. ». laienal. Sat. X, 73. 

T. 52. De DSQ praepdailionii ad Propertiano cf. Q. F. 
n, 6. p. 134. Deinde t. 51. hic cinis deganliisime de 
reliqQiis gentis Troianae. Q. P. 1. 1. p. 152. Item dispo- 
nere t. 57. recte Lafhm. scriptiirae Mentel. anlea probatae: 
describere praetnlit. Poeta enin qnae describil, ipse ef- 
ficere Tidelar. Cf. Q. P. p. 157. 

T.59. Sed tamen. Beck. Gofflm. SocPhil. Lipi. V0I.L 
V. IL p. 148. malnit Bt lamen. Palso; eftregie enim illae 
parliculae coninnctae concedi simnl snperiora el ex pwte 
corrigi signiiicaDt 1100 igilar ait: CaDara res Romae ge-' 
alas (t. 57.), qaamqaam tix Tires snppetaot (t. 58.) — 
Sed taneu — si qnid Tirinm esl (quodCDDqDC) — 
bnic operi dabo. Qno de asu cf. Heindr. ad Uor. Sat. 1,1, 
87. HensiDg. ad Cic. Off. 1, 1, 3. — Deiode pro e peclore 
ed. Golting. 1762. exliibet in p. contra omoes librOs etipsiua 
Prop. TOinntatem. Varias eoim huins metaphorse formas ad 
El. lU, 1. ioil. IIL 3. fio. IV, 6, S. illustraTinui. ' Haec t»- 
neD huins loci propria esl Tirlns, qnod ex ipso poelae pe- 
otore flDmeii illnd carniDis emaDare fiDgitar. Elegas- 
tiae eius fntidus fortasse ipse Homerus est, cuius diclo de 
Q^ao (II. ^'. 195.) ad Datnram principis poetarun slgni- 
' ficandam praecUre aiinsns est Dionjs. Hal. Vol. V. p. 187. 
Beisk.: "0(it}Qos — ii ov fnasnavcsgnozafioixai naaa ' 
9ai,aa<sa xal nSaai x^^vai. Nan et Quintil. iden simile 
inde expressit (Ji, 1, 46.) el auctor epigr. di. DXIX. Aniu 
Br. T. in. p.^260. (IV. p. 227. laeobs.)^ 'Ohijqixop 6W 
Snd ^svfia^Eofiaaag oixeiotg ^jjjalxoQ' h xaftdroig, Qula 
etiam OTid. Amm. III, 9, 26. parten hinc traDsIationis dnxit: 
Adiice MaeoDiden, a quo cea fonte perenui Vatnn Pie- 
riia ora rigantiir aquis. Fropins tamen ad Dostri loci indolen 
accedit eiusd. Ep. ex Pont. 11,5,21 sqq.i lagenioqne nee, 
Tena qnod panpere mani^t, Planilis et e rlTO flmniBn 
■agaa facii. Quem locum si cum bis Prop. Tersibns conpa- 
ralam. ad Ep. ex Pont. IV, 8, 65. adhibneris, el expresaon 
ab iUo nostrnm consenlies, nec nobiscum sic emenaare da- 
bilabis : 

8i ifuid adhne Igttitr rivt (Tolgo vivf), Germaitiee, mxlrO 

Be»t»t tn ingento, etrvitt omtt tibi. 

FauUo aliter eed ex eodem unili enendandus Trist. \, 11, 
28. de TOtis suis el carminibns: 



Vnlgo Sic pro Hic, melaphora trnnca et a&aorda similis 

n,3N..(jNGoogle 



Eleg. IV, 1. 403 

redditiooe. Snc elian referendam, qaamvit ex parte EL IV, 
6> 8. propiDS, cum Ttoi Tel nectaris inatar miscere carmioa 
^oeta dicilar, Oppiao. IV, 9.: Movaai ftoi noQov, ifiezi- 
natai Kif)vaa&ai yXvxv vSfia xai ovaai xai nQani- 
deaaiv. Qaae omnia loiige et audacia et eleganlia Pindanis 
snperat, qoi cnm Isthm. VI, 2. 3. Oppiano exemplam praei- 
Tisse Tid^alur: xQTjtfjQa Movaaiwv fiEXiatv xiffvafiey, 01, 
VI, Iffb' (Ol.) ipsum poelam crateram carmiaum appel- 
lat: iaal yaQ ayjisXog oq&og, ^vxofnav axvtaXa Moi~ 
aav yXvxiig XQtjirjQ dya(p&iyxnav dotdav. 

T. 61 sq. Molletn GalUmachi Tersam prae raditate En- 
niani praeconii a Froperlio expett, neno coll. Q. P. II, 6. 
8. IV. p. 17ti sq. II, 7. p. 200 sqq. negaTerit. Sed quomodo 
allegoria, qua poeta t. imprimis 62. usus est, cam hac seii- 
teatia conveniat, difficilior est quaeslio, Frimum enim inspi- 
cienti propler palronum Properlii Bacchum Tersa breTiori 
iuTOcatum alierum denm Ennio propitinm ex adTerso deside- 
rari, eidemque poelae aliud coroaamentnm folio hederaeeo 
asperius tribuendam esse Tidealur. Atqne banc corODamPas« 
serat. Bart|i. Kuinoel. inTeneraat Janrean propter folia ri- 
gentia bispidasqne baccas, denm vero Apollinem. Al hoc 
sine dabio falsum, sola duritie satis sigsificari eam fron- 
dem, quam ipse El. IV, 6, 10. moUem dicit sibique at 
„iter molliat" expetit. Deiode nuUo alio Iogo Bac- 
chum et Apoltinem eo discrimiue sibi opposiloa ioTenies, 
nt fortioris hic et durioris poemalis, ille tenuioris auctor ha- 
beatur. Immo ipse Propertins, nt snpra l^rnm, sibi poscit, 
sic ambos deos sibi in elegia propitios esse ail. Cf. £1. III, 
S,7. IV,6,76. Contra ubi hedera Bacchi aliis poeiarum ho- 
noribns opponitur, dramatica poesis significari solet, Telnt 
apnd Anlipatr. Sidou. ep. XXV. Aon. Br. II. p. 115. Aotbol. 
Gr. II. p. 102. Antliol. Pal. p. 290. et apnd Simmiam The- 
ban. ep. 1. Ann. Br. I. p. 168. Anthol. 6r. I. p. 100. Ita- 
que duram. quidem el hirsulam coronam eam esse valt, quae 
durnm poesis ganus durumqne TerEam deceat. Atqni 
Tersuum natnram cum argamenlo carminum lam arte co^noctam 
esse Teteres pnlcbri et Tenasti aeslimatores callidi seasemnl, 
nt difficilis et iograta maleria ipsa quodammodo darum Tcr- 
eam parare sibi Tideretur. Cf. Q. P. 1. I. p. 199. call.II, 2. 
p. 51. lam vero Ennins Annalibas Urbis historiam naiver- 
sam complexQs iucomptas el trislis aliqaando apparnerit ne- 
cesse esl. Hinc hirsuta coroua; hinc vero etiam fortasse, id 
quod longe alia de cansa isti iadicaTernnl, lanrea. Nam 
qni lanro dignos cannine celehral nortuosqne heroas resusci- 
tat, in arma dacit> pei castra comilalnr, fpse. meretnr eius- 
III. 27 

n,3N..(jNGoogle 



^SH CommeuUiriufi in Prop, 

iem frODdis liooorem. Cf. comm. &d El. II, I, 18. U, 34, 
63. II, 10, 19. ni, 9, 63. Q. P. U, 6. b. II. §. 28. p. 157. 
Sed qnid dicta? „CariBiiia, libroa" Barthios interpretatur. 
RectG fortasse, si litteraa laurealas, quas triiuiiphatari S. P. 
Q. R. mitlere solebaot, Properlium significare ceuseapiDS. De 
Ms cf. LIt. XIV, 1. T^cAKric. 18. LisdeDbroch. ad Ammian. 
XVI, 12. Gevart. Lecll. Papin. t>, 1. Salmas. ad Lamprid. 
^ex. Sever. 68. GronoT. ad Stal. Silv. p. 130. Bartfa. ad 
Claudian. p. 306. Drakenb. ad Liv. I, 1. Sic Eoniiis simul 
laudis snae ipse tvanciua et praeco fingeretur, faaud ab- 
surdum commeDtum el tanta Tiri illius fiducia digiium. V. 
Porph. ad HoraL Epist. II, 1.52. call. €ic.Acad.IV, 16,51. 
Column. ad Enn. Frgm. p. i. 5. Hessel. Pers. Sat VI, 10. 
liescio tamea an magis Properiianum tidealnr, si dicta hic 
Goronari eoAtm TTQosamoTtoit^ &agi waseamaa, qua T. 102. 
Horologns ait: libris est data palnia meis. Simillima 
quamTis miillo etiam audaciora Klopstoekii noslri qiovTa- 
a/iciTa suat, cum Carmina coronis quernis cincla lamqaam 
niortaorapi aDimas ex iaferis excilaresefifgil. Garminibus 
i|jlDr tribnitur qnod proprie poetae esl. Cf. de loto hoc 
loGO ad El. II, 34, 67. lU, 1, 17. 18. lam vero hirtsnlae 
coronae dnm molliua foliuin opponere poeta vult, sponle se 
praebail hedera, cuius sequax naiura tcI io proTerblum abiit. 
Hederam luamBacchns secutus es(. Quem deom noo ut. 
Appllinis adversariuDi — istae enim nugae sunl — sed ut 
poetaram lyricouin el elegiacoram patronum (cf. comm. ad 
El. U, 30,*38.) nic qaoque quamvis maiora ansnrus iure 
Prop. veneralur. Naui his quoque carminibus, licetab Ipso 
poela elegiis, qnae proprie dicuulur, segrogari appareat (v. 
135.), elegiacum fermentiim admixlum esse Q. P. II, 2. s. f. 
p. 55 sf. demonsIravimDB. 

T. 63. 64. Ad aenteatiam vid. Q. P. U, 7. p- 192 aqq. 

T. 65. De patria Propertii, quae Iiic desoribitar, Q. P. 
I, 1. egimas. Arces rauros dici ifaid. exposuimus, sed nou 
UtericioB islos ia plunitie ductos, quales Afberlus sibi ^xil,- 
sed monlinm praecipilia arte mnnita. Neque adeo verisimile, 
potuisse arciiim nomiaff tales muros dici, quibus alias de 
indostria opponantur, ul Virg. Ge. U, 534. : Roma — septem 
une aihi muro circumdedit arces. Pseude-Ascon. Cic. 
DiTinat. Gaecil. §. 18.: Arx — editns in civitate ac mu- 
nitnslocus. — Ergo prima spes in mu.iis est, secnnda. 
in arce, si mfirOB faoslis irruperil. 

T. 66. iDgenio — neo. AblaUTns, in quo el alii et. 
Paldamos faaeaerunt, prelii esl. Gf. Q. F.11,6. 8.II. §. IS. 
p. i37. GaTe tdinen aesitmare pro aagni aestimare 

n,,jN;.,i"-,Gt)0^le 



EJcg.IV,!. 405 

dictam credas. Ad senlentiaiii reclo iam conlDleranl t. 126. 
jProxime tamen Orid. Faat. H, 116.: Ingenio cerle non 
latet ilta (doDius) meo — et nbi eandem senteutiam imi- 
tatione iUaslral el paene InterprelalDr Amorr. III, 15, 13.: 

Alque atiquU tpectnm hospea Sulmonis aquoti 

Momia, qane cnmpi iagera pauco tenent, 
Quae tantum, dicel, poluMtiji ferre poetaiu, 

Sed nl senleulia, ila eliam Terbomm alrnctnra simillime Mar< 
tiaL 1, 62.: Gensetur Apona LiTte suo tellos Stella- 
- que nec Flacco mioDs. 

T. (17. surgit opas. Recte conferDDl Ovid. Amorr. I, 
1, 27. Fast. IV, 830. Metapliera, egr^e ab Horalio (Od. 
III, 30. ioil.} dilalata, a monDmeDlis et Mansoleis docla esl. 
' Fuodus, ni fallor, apnd Pindar. Tel Nem. IV, 80. BoecUi.: 
xsi.eveig aiakav O-efisv HaQtov XL&ov Xevxo%eqav, tbI 
quod propiiis eliam ad oostri loci rBlionem accedit Nem. Vin, 
46.: ^Eo 3e naiQif XaQiddatg ze Xa^qov VTie^eiaat 
Xi&ov Moiaalov (i. difujov). , 

T. 68. Omina candida — fansta; sed non nodo / 
audienliam, nti interpreles ceosent, Terum etiam plaiuiHB / 
et acclamationes poeta poscit. De argamento tt. sqq. tL, 
Q. P. II, 7. p. 198 sqq. de metaphora TCro comm, ad-^ 
% 10, 2. i 



t. 71. Hinc Horoscopns loqui incIpiL Qaa de re, slc- 
oti de lemporam ralionibus aliisqne rebos quae ad utring- 
qne partis argamenlum pertinent, accnralius Q. P. I, 5. p. 27. 
111,2. p. 216sqq, edissernimas, — imprudeus, Ta^e, di- 
Cere faCla. Veram interpretandi Tiam primns lacobus iD- 
terpanctione indicaTit, ne forte cnm Heinsio taga f acta re- 
scribere malis. Nam quod.aid Pers. Sat. V, 143. ille prOTO- 
cat: Quo deinde insane rnis? qaof Quid tjbi Tis? — iste 
locus plane contrariliaipersnadet, YacatiTus enioi Tage, cn- 
Ins nanm atlraciioniliroximuDi Q. P, II, $• p, 138. et ad £1. 
I, 8, 19. II, 15,2. explicafimns, recte sd Propertiun re* 
feratnr. Vagns poeta dicitnr, qni praescripto gyro se- 
tehilur (ut 1)1, 3, 21. ail) veL qui a litore tuto carminis 
elegiaci in medium poesis epicae mare delalns est (III, 3, . 
23. 24. III, 9, 3d sq. coll. 30.). Pro fata antem nnice Te- 
rnm esse iDlelligo facta, siTe illnd in Gron. legitnr (qnod 
negat Merkel. ad OTid.Fast. p. GCXLIX.) aiTe ab Ilalis pri- 
mum est correctumi nam in Voss. IV. m, sec. scriplnm Biir- 
maDBns ioTenit. Facta dicere aatem et Laiinum est, et 

a7 • 



■,Gt)0^le 



406 CommcarariDS ia Prop, 

ad Tem tntpriDiis accoiamotfiitDni. Epicornm enun poema- 
tnm argumenU facta snnl, eoque nomine recte opponnntur 
elegiarum affeclibas, gandiis, qnerimtfniis, amo- 
ribns. Sic noster ia eailem re III, 3, 3.: Visns eram — 
Reges, Alba tuos, etregum facta tuonim — hiscere posse. 
Fropius etiam accedit Virg. Ecl. IV, 54. nbi dicere facta 
item atque Iiic pro eo: epos compon'ere, et Hor. Episl. II, 
1, 234- <;ai Choerilum epicum carmioe foedo spleadida fa- 
cta levisse ail. Gelerum nt pro f ata — facia ecribamns, 
vix litnra opus est; ila a librariis, perpetuo paene errore, 
ea vocabula confitDduntur. Gf. Benll. ad Horat. Epiat. U, 
1,6. Eurm. ad Quintil. DecL p. 702. Drakeol). ad Sil. Ilal. 1, 
277. II, 9. comm. ad EI. IV, il, 66. Merkel. tamen 1. 1. coni. : 
„impraden3, vel quid dicere, Properti?" — cni coniecturae 
andaciae certe taudem nemo denegabit. Sacra TCro, quod , 
lacob. versn 69. tuetur, eins ipsius versns cansa reiicieudum 
esl. Neque enim sola sacra, ac ne potissimnm quidem , 
> sacra, sed sacra diesque et cognomina prisca loco- 
rnm canlucum se promittit Fropert. et exinde ceciuit. Gf. 
1 Q. P. U, 7. p. »98 sqq. 

\ V. 72. fextro colo. Oe genere Inins nominfs masc. 

\t- Q- P- 1- 1- c. 6. s. 01. p. 162. comm. ad £L IV, 9, 4S. 
jAi. netaplioram Texo comm. ad £!■ I, 16, 41. 

\ V. 73.;Aversi8 Gharisin. Gertissimam hanc Heiu-. 
sij •'oniecluram in ordinem recipere non dubitavt. Talem 
sententiai'? lesiderari iam docli Itali perspexernnt, qui cod. 
Laarentii Vallae iDterpolaverunl. Hinc eam emeBdationem 
(Aversis Musis) in Beroaldi exemplar Suxisse intellig^o, 
nisi quod ille Adversis scripsjt. At uoii verisimile taatnin 
Heiasii invenlnm (praesertim in rariore nomine, ct librario- 
rnm porteota similUma: El. I, 20, VZ. IV, 7,61.), sed ut dixi 
certissiraam esse conseoties^ si Leid. II. et libri Scaligeraoi ' 
3iTToyQaq>Cav apertam ; Aversis lacrimis Gfaarites 
consideraveris. Egregia autem hoc loco Gratiarum com- 
memoratio. Hae enim verbis iucuodum sooum praebent (cf. 
El. I, 2. fio.), bae peelis el musicis i|larnm Musarnm loco 
adsunt propitiae (cf. Findar. Nem. X, 1. Olymp. VII, 11. IX, 
23. Pyth. VI, 2. Simon. Anlh. Pal. XUI, 28. v. 10.), hae de- 
uiqne omni pnlchro operi opitnlanlur. Simonid. Antfa. PaL 
VI, 144. ubi vid. Schneidew. frgm. GCVII. lisdem antem 
Gratiis aversis MerlteLad Ovid. Fasl. p. GGXLIX. lenUt: „Ar- 
cessis Latias. causas" inre tamen, al ipse fatetnr, timi- 
dus, Lachm. olim, sed qnod ipse poslea eme&davit: Arcessis 
LatJnm; caatas; aversus Apollo. Mians vero, quam ia iaitio 
-bnins jrersus, In fioe atque in pentametro emendatio fieiasio 



vGooglc 



Eleg. IV, I. 407 

cessit. ToUftqr enln asyndeti tIs et oResornfli ivsQyeia (cf. 
Q. P. II, d. B. IV. p. 16«.), qufii etiam anaphorae ligara de- 
hilitatiir, si soblata poil ApoUo ialerpunclione pro poscis 
^b — poscitar scribamns. Praeterea necpaquam opns est 
ea coniejctQra. L;fra enim Propertii ftmatoriis lusibns taalau 
apta argamenta trislia ipsa respnit. Unde recte iam snte 
Lachm. conlulernnt Anacr. I, 4.; l/f ^aQ^nog d^ x"?^'''? 
"EQcaxa fiovvfyp axei, sed qnod in usnm snulti coDTertere ipsi 
nescierunl. Ille vero librorum Bcripturam oplimia Horalii, Vir- 
gilii, Ovidii exemplis derendit. 

T. 75. aut. Itaii: haud. Qnid praereras, difficile est 
sd iudicandum. Bed tamen qnod dedimns et neliornm aa- 
cloritate, et ipsins Properlii usn (El. IV, II, 20.) commendo- 
tur. Ad Bententiam utraqne scriptura eodem redit. Haec 
nostra confidenter af&rmanlis est: „Gerta snnt, quae pronnn- 
cio — aot ego nescins anm artis meae." Haec tamen 
tom ea Tocis flexnra ennntianlur, nt de perilia artis snae dn- 
bitare abanrdissimnm esse oslrologus aignificel. Qe spliae- 
ris Tero aeneis vid. Gic. N. D. II, 34. Synesii ep. I. Ann. 
Br. II, 448. Leont. in Arateis ed. Bulil. I. p. 257. Genini 
Elem. AstrOB. el FetaTii Uranol. qnaeque collegil Fabric. 
Bibl. Gr. Vol. III. p. 455. Uckert. de Geogr. Graecc. et fioninl. 
n. p. 203. lan. Bakii in Posidon. Rhod. Rell. p. 63 sq. la- 
cobs. Animm. ad Anthol. Gr. X. p. 293. Plin. N. H. XXV, 5. 
Hinc sine dubio inlerpretandnm Ofid. FasL III, 831.: Qniqne 
moTes coelnm. 

T. 77. 78. De praesenti creal Teri praeteriU loce po- 
8ito Tid. Q. P. II, 6. 8. II. §. 6. p. 120. Deinde a fineprio- 
ji| Tersoa et ab inilio allerins sive Horops Horon, sive 
ffOros Horon legis, confragosns naacitnr similium nec ta- 
men earandem lillerarum strepilus, qualem Properlins nnaquam 
in libris snis admisit. Conlra aolita Prop. dyadiTildaEoig 
graiilas egre^e decel circulaloriam aslralagi facuDdiam et 
frontis seTerae afTecIum fucatum. Ad hnnc igililr orationis 
colorem perinde fnerit, Horcn bia cum Puccio legas, aa 
qnod atii Ilalornm (Vat. I. Colol.) invenerunt, primum, ai fal- 
lor, a Scaligero receplnm Horos. Illud lamen ideo non fe- 
rendnm, quOd gentile nomen Babylonins ngn hoberet quo 
referres; nam si ad aoboles — Babylonia eral scriben- 
dnm; tnm Teio eliam id unum agit astrologus, ut stenma 
siium et aTorum nomina clara iactet. Eadem causa Saby- 
lonins nationis Tocabnlum, noa arlis (uli Scalig.) esse aio. 
Nec nunc anxie qnaerendum, qnomodo Archytae Taren- 
lini genlem cnm Cononis Alexaodrini (Gallim. ap. Schol. 
Arat. p. 21. frgm; I. Benll.) et Hori Gbaldaei componu. 



jNGooglc 



408 Cominentarias In Prop. 

Sails erat lonlnl gloriabando clara malliematicornin noBrina 
. niidiqae corrasa tanqnam patema «I avita iactarei G^Iemm 
de dvadmi.(aaews figura, tmninm qoae in repetitioue Ter- 
lantur apud Propertiiun freqneDtissima, vid. Qoaestt. 11, 6. 
p. 110 aq. EaDdeni eodem modo in nomine babel Gal' 
limachni h. I. PoUad.-T. 40.; 

JTpfioy (T flc opoc ^nCaaio, 
KqtXov oQCf oi (fi Saiiinv, ihieti^iiytaatv iS^xtv— «.T.l. 
et Orid. TriBt. I, 10, 29. : 

Hincque Propoatiacit httertKtem Cyeicon orlt, 
Cifsieoa, Hatmotiiae nobile gentis oput. 
T. Sl' — 8B. Extremom liorum lersunm par; „DiGail, 
Trois oadeg cett." hinc remohim Scalig. post t. 70. incnl- 
caTit, nbi qnam male aedeat, Tix eat qaod commemorem." Ne- 
^ae enim Propertins fntnri, sed factornm interpretem se 
promittit. Deiade Tcro per siognlos paeoe TeriDS scholiastae 
Jiostri immane peccant. Prlmnm, quod pretinm fecere 
deos fesse aioBt: anrvm et pecnnia est iis deorum 
)oco; et hoo quidem Beroaldo diice. Sed qnid tnm de <e- 
quentibaa: Felicesqne lovis. slellaa? At „Hi"> iDqnil 
Barlh., „accusaltTi pendent a t. aDtec. preiium fecere". 
Etsic cnm Vnlpio KiiiDoelins, Igilar aDram non modo deos 
ia nniyersnm faciant (deum rectius dixerit) , sed speciatim 
felices loTia ilellas Martem, Satnrnnm. Qnod qaantum- 
vis sit absnrdnm, tamen si concesseris, qnid de seqnentibns 
nllra: „Qnid mOTeaot Fisces" — ? Sed Uartbins tamen, 
homo frngi, hanc cerle cantionem addil, „nondnn salis expe- 
.ditam eise locnm." Kuinoeltns contra, Telnt prorsns lomDi- 
cnlentns, banc eleganter esse dicit cohaerentiam: „noit.t|fe 
]am stellas feUces, sed et infeUces prelinm fecere, s. falloK 
i. falso traciant." Videi praestigiatorem. Nam eadem 
locntio: preiinra fecere deos, qnae modo pro hoc fne- 
nU: snrnm deorum loco colnnt, derepenle significal: 
(allere atqne adeo falso tractare. Qnin Inppiter bis 
fallitar t. 83. el 85. Nec tamen in his satis erat osci- 
taise. Nara illnd: „fallitnr auroluppiter" — ad nnnra oranei 
sic fere iolerpretantur : „faIso promitlitur, Tol simDtatur, qaasi 
sit dominus geoitarae, cum non sil." NoTa soiUcet, qna La- 
tinm locnplelalur, Terbi fallere signific^io. At missis bil 
nngis seria qnaeramna. Primnm enim deos prelinm fe- 
cere non hoc significat, Anrnm ab istis lalsariis pro diii 
coU, sed deoi inospro prelio haberi, qnaestum Incram- 
.que fieri ex diii. Hanc enim dictionem argutam lane el 
Tere Propertianam, sed alias qnoqne falso ab ioterpretibns 
acceplsm accorAtiiu iUastraTimai comm. ad £1. IV, 5, 29. Diii 



■vGoo^le 



Eleg. l\, 1. 400 

vero T. 82. slgna zodiaci, qnae callidis lUis inlerprelibos nu- 
meroriim instar gint, addit (de asyndeto eDim cr. Q. P. II, 6. 
'§. 13. p. 12.5.). Inleriectnm vero est illnd': „et fallilnr auro 
liippiler." Fallere eDim nihil aliad signfficare potest, nisi 
^uod a prima H propria elas Terbi notione derivetur, qoae 
est decipiendi. Pallnnt auleni isti perfidi inlerpreles 
loTem, dum quae certns et verax dens ipsis ea fidn- 
cia portenderit, nt sciscilantlbns porro vera unnciareot, 
auro accepto vel tacent, Tel aliter et in laetura eTenmni 
tarbae crednlae exponnnt. Ea enim hDminnni est dementia, 
ul laeta el optala promiltetitibus bariDlis plns pretii SDlvant, 
quabi vera sed inrausta, quia donis siiis nou modo interpre- 
les deorum, sed tpsos eliam deos corrumpi poasfr crednnt 
Hnc enim perlinel illud luvenalis VI, 540.:. Ansere magno 
'Scilicet et popano tenui corrnptns Osiris. — et igitnr 
T. 81. explicatiTnra est, et cansam facti, eTcntn cerlo, sieni- 
licat: et tevera, nt est apnd Horalinm Sal. I, 9, ob.i 
Expngnabis; et est, qui finci possil. De reliqnis Tersibns 
83 — 88. Dptime egil nnns lacobus. Umniaenim isla eTerbo 
Dicam Ct. 87.) pendere Tidit, el tamqnam lestimoniam af- 
ferri, „Ee nOn quod consulenlinm litiido lelit, mendacio in- 
Tentamm, sed quod ipsae stellae promiltant, siTe boni, sIt* 
mali, esse aperla dicturnm. posl slellanim autem exempla item 
summae cladis exemplnm proferri : Troiam cadeatera, 
siimmae felicilatis: Komam resurgeutem; neque haec se foisse, 
ficlo angurio, praeler Tcrnm prolalunitn." Dicam igitnr, 
propter qnod Tcrbum Scaliger hos versus hincamandavit, noii 
fntnram esl, sed, qnod iam Barlh. perspesit, coniuncti- 
Ttts hypotheticns : dlcam, si res ila ferat ut dicendnra sit, 
Tel, di.cere lalia possim, De Terborum antem slrnclnra dn- 
riore illa quidem, sed nliqae Froperliana Tid. Q. P, H; 6. 
p. 124. ibid. g. la. p. 131. 

T. 82. obl. signa ilerata rotae, gnibos' zodia- 
cnm significari nemo non Tiderit, Vnlpins plaudente interpre- 
tnm corooa ideo iterata dici ail, quoniam sex ad boreara 
cemantur, tolidemque ad auslrnra. Hac sciiicet.legename- 
rum parem omnem, quippe quem bis partiri liceal, itera- 
, tnn dicas. Ovidii autem locus (Met. II, 18.) qnem quis 
forte buc referat, longe diversus est. Ne multa, iteratus 
don est dnplex, sed repelitus, nec salis esti lottdem 
signa ntrinqne disposita esse, nt iteraU vocentnr, s ed eaden. 
Coolra iterare saepias pro eoest: iteram perln strare, per- 
currere, nt El. IV, 3, 7. coll. Hor. Od. I, 7. eitl r. I, 34, 4. 
Hinc igilurverbo ad animum translalo recte astrolo giis nen.lQ 
percurrere ilernmq^ue rogllare sigoa coelestia d icatur./Dic 

n,<jN.«j-vG00glc 



410 , CommeQtarias lo Prop.. 

certe de aTo horoscopi nostri ArcKyta Honit. Od. I, 2S, A.: 
Mec qnicqium libi prodest — aDimo ~- rolandam percar- 
risse polum, el Lacret I, 73. deEpicuro: ,^rgo mida vis 
aaiaii penticit et extra Frocessit loDge flammajilia moenis 
moDdi, Atque omneimmensamperagraTitmente aai- 
mo([ne." Geternm iterare non soIudi esse bis facere, sed in 
QniTersnin repetere, lexica, docenl. Alioqoia mallem: obli- 
qnae signa iter acla, ant ne aavvdetov durins utique 
quam alias te offeudat, addita facillime post eaudetn Ktteram 
particala et; obliqnae et signa iter acta. De accnsa- . 
UTO iter nnnc ct Krllger. Gramm. t.at. §. 321. p. 425. Tel, 
qnofliom passiTa agi, dnci, trabi in eundi siguiGcatioueDl 
traosiemnt. ibid. §. 304. p. 408. exlr. p. 409. Agi antem 
freqaentissiiDam de notn, qai per orbem Gt TibaU. I, 5, 3. 
Virg. Ge. U, 401. Aen. UI, 708. VI, d32. I, 36. Horat. 
Od. K, 7. 

T. 85. Antiqnum esl nendum: mofieant, qnod per se 
qnidem ferri possit Illnd tamen ntpole elegantins Propertio 
osserit Oudend. ad Lncan. I, 631. Gf. El. III, 5, 29. Virg. 
Ge. I, 462. SimiJIime Tero Pers. Sat V^ 12.: quid prae- 
paret Auster Infelix pecorL 

T. 86. Lotns. Bronkh. et poil enm Kninoel. cnm Bar- 
tliio Laetns ex M. cai D. adstipulatur. Mon impedirem, 
si polior esset librornm auctorilas. Qnamquam, ne in nai- 
Tersnm Gaprioomnm laetnm dici exlslimes, obstat Ghaldoeo- 
rum ars, qaae triste et fuuestnm esse sidus GapncorDum 
docet Gf. ManiL IV, 256. Hitscherl. ad Horat. Od. 11, 17, 
19. Neque vero ii laptus Hesperia aqua coainngas, ad 
Virg. Aen. II, 417. : laelns Eois Eurns eqnis, prOTOcare 
liceat lllic enim ab Oriente flare^Enms signiRcatnr, ni- 
bil amplius. Uoc vero signnm nec saepius cccidil quam re- 
liqno, nec longTus ant saepius in parlibus occidenlis moratnr. 
Rcclius cODluleris Hor. Od. II, 17, 18.: „tyranaus Hespe- 
riae Gapricornns nudae". Imperium enim illi pU- 
garum occidenlalinn Inbnitnr, ut ibid. I, 3, 15.: Noto, qno 
naa arblter Hadriae maior. Sed recte iaiu Beroaldus: 
,4<otnm ideo dicit io nnda Hesperia, qnia Tult iDlelligi «&• 
casnm signi hnius magis saeTJte et dominari, qnam ortum." 
In occasn enim demuin imperiam eins iDcipit. Nam Manilina 
IV, 784.: Tu Gapricorne regis, qnidqnid snbSoIe cadente 
Est positnm. 

T. 87. .Troica. Bronkh. 'ni fallor primaB, sed; tadte 
Troia correxit. Libromm seripturam rednximns. 

T. 88. HnscH. Anall. critt p. 125. de Graecis Inlerpre- 
tatur postTroiae excidinm terra mariqne Toriis fatisperena- 



vGooglc 



El«fe. IV, 1. 411 

tibns. Neo per se qDidem inari's Bflpnlornm, nt Graeco- 
tnm 7i6v%ios"AiSr}g, inlicete esseldictom. Qnam^am fideo, 
quo iitrnmque dialet. Al neqne nnde Gr&eci ano lov xoir- 
voo iiixt siipplendi, nec quomodo longa sepolcra, nnllo alio 
Verbo dddlto, pro remotis a pallria dici pOssiot, satis li- 
quel. Contra ia medio positum, nt inlerilnm inuDdi, sive 
lx7ii)(>ioatv (cf. Nigid. de diis IV. ap. Ser?. ad Virg, Ecl. 
'IV, 10.), sive aeternam illam et nOTissimam noclem inundo 
instantem (Plin. £p. VI, 21. Procl. ad Hesiod. Opp. 1-36. Lo- 
beck. Aglaoph. p. 793.), Talicinalurum esse se, prompla islo- 
rum hominum Taniloquenlia, promiltere aslrolitgum inlelliga- 
mus. Haec enim asaidua cum physicorum tum mathenalico- 
rnm erat quaeslio: Sit ^entnra dies, mundi qiiae subrnat 
arces. Gf. Ofid. Met. I, 256. Lucret. VII, 812. Hanc an- 
tem diem cerlts calculis snbdaclis Chaldaei InTeniebanL Gf. 
Creuzer. de Symbolis IIL p. 328 sq. (ed. L) 

T. 93, e|qui. Barmannns Heinsii et Marklandi coot, 
eqnes receperat, scilicet qnod sancia ora dicanlDr, ande 
non protecla esse a Lnperco seqnatnr. Risum nerilo de- 
bebat Lachmanno, qui tamen non satis, quam ridicula Bur- 
Danni obieciio esset, docuit Mam ille eqnitem sua quidem 
ora sancia prolegere posse coocessil, eqni negafit. 

T. 96. roBtra crnenta. signa nnde in R. Tenerit, 
T. 95. proximns docet. Nec tamen!, quid lo^oS ant, qnod 
ArislBphanei fartoris ffvQaaiirov admoneat, lacobus ia hisce 
Terbis Tiderit, intelligo. Aspersa sanguine rostra aqnilamra 
non plns offensionis babere possnnt, qnam t. 112. „Ter» 
cruenta". 

T. 101. Inttonis. Scalig. lacite rescripsit Innoni. 
lure illnd Lachm. defendil; qnamquam qucrd a Virgiliol re- 
pelit exemplnm Aen. XI, 4.: Vota deum primo Ticlor sol- 
Tebal Eoo — baud prorsns ad rem illnd perlinet Alind 
enim est facere TOtnm, aliud solvere qnod faclnm est. 
Hoc aulem facilius TOlnm deornm dicilur, quam illud qnoA 
adhuc fit Sed genilivns lamen prorsns esl Properlianos. Gf. 
Q. P. H, 6. B. II. §. 20. p. 139. Ceternm TOlum facitet 
quod admirabili consensn in Ilbris mss. omnibus, ordine in- 
TCrso legitnr, nnde fortasse f acilo genuinam esse scripln- 
ram Burm. hand ineple coniicil, iam primi edilores reposne- 
rnnt, el plnres saepe praeter pnerperam Tota in iUo peri- 
culo snscepisse Lachm. coU. Fbaedim. ep. Ell. Awt. Br. I> 
p. 261. demonstrat 

T. 102. Ad metaphoram onm meton;rniia cognatam cf. 
Q. P. ibid. §. 28. p. 156. 

T. 103. Heins.coni. Libyos. At recle Lacbm. dnpll- 



ji-vGoogle 



413 Commentarin&ln Prop. 

oem genmnmi coll. III, 21 (i. e. n, 27.), 6. IV, 8 (i. e. n^ 
9.), &6. lY, b, 23. defendit. Nec tamen huc pertinet TV, 6, 
15. nbi Tid. comn. Reclius cODtulerls III, 22, 15.: qua Oiv 
Ijgiao TUenda esf ora Gaystri. Geterum de aolronm 
lovis balitn faDatico vid. qaae Lobeck. conlnlit Aglaopb. 
p. 1123 sq. 

T. 106. Umbra neqDe e. Sic scribeQdnm esse libri 
Tel ipiis*erroribaa snis declarant. Lachm. tamen probabal, 
qnod Livinei. et Turnebiis inTeneranl: UmbraTe quae, sci- 
Jicet, qui prodit bod a prodendo aed a prodeaDdo ie- 
nrre putassenU At Inrbatur parlicalarnm proprietas, quae si 
nos seqaeris, Bamma in his yersibns iDesl: Neque — ex- 
plical antmm — aut fibra — aut — avgur — neque 
nmbraprodil. Miror antem, qnod lacobns, ut^Tim prae- 
positioDis e qualis hoc loco eit defiuiat, ad EI. IV, 3,4.: „e 
lacrimis facla litura" proTOcat. Ah norluam magicis 
Tenenis Toloit nmbram? Immo iuter aacras aspersio- 
nes el funeslas caerimoDJaa ex inferis apparentem larTam hlc 
fingi, salis constal. Fortasse ex lacn ATernalibus aquis re- 
pleto surgeiilem nmbran sibi finxiL Maxima enim illaruiB 
fuit in istis snperstitiODibns aitctoritas, Gf. Gic. Tusc. I, 16, 
S7. Varr. ap. Auguslia. Civ. D. VIU, 25. Uoral. Epod. V. t^ 
Virg. Aen. IV, 512. 

T. lo/ tersnsqne per aslraTrames. NeapoUtaiU 
Bliorumque librorum optimornm error esl Terusque, qnod 
lamen Lachm. ed. Lips. probaferat^ scilicel quod nemb, qni 
essel Tersns trames, explicaerit At nunc explicuit lacobua : 
„Tersa Tia est ae Tertens per astra," Visexempla? Plu- 
rima congesta inTeaies a GronoT. «d LIt. XLI, I, 7. Nic. 
Heins. ad Vell. Falerc. n, 101, 3, Drakenb. ad LIt, IX, 2, 
15. et ad XXXVI, 15, 7. nbi Tel Epirns Teraa in septen- 
trioDem diciiQr. Hinc apparet, qnanti aeslimandnm ait Keilu 
edictnm, qni (p. 31.): „neqae" inquit „qaod anliqniores edi- 
lores subatituere, Tersns de Iramile per astra facto dici 
potest, sed cerlaa credo poetam acripsisse." 

T. 116. SDis. ATancii, nou qaod Lachm. patat Mu'- ' 
reti, coDieclura est: tuis. Sed recte iden altenim Propec- 
lio reddidit. Mnllo enim elegantins alque efficacius, Grae- 
ciam propriis sais spoliis ouastam periisse dlci, quam Tro- 
iae. ExQTias meas aatem recle et Laline appellari qnss 
aliis detraxerim, cotl, EI. IV, 12 (L e. lU, 13.), 12. Virg. Aen. 
XII, 94. demoustrat. 

T. 117. Oiliade. Italicorrexerant Oiliite, seducti sine 
dubio sinilinm palroujrmicorum analogia: UTjlaidijg, Tvdei- 
dtjS. M apud Uomernn, qnamiia metro nou exigenle, ubb 



■vGoo^le 



Baeg.IV, 1. 413 

tSKea conitanti 'OlXtidtjg le^, recle Luhm. obaerrat Qaoi 
Vero iiteiD Iliade victor acribendam oensuit alqae adeo 
!n ed. Lips. reposail: aec salis ea lilara Gronlugani errore: 
OIiade'excusatar, qni conlrariae potias ralioni favet, ne-' 
qne ullo nodo Tictorem lliadem forna patrDnymica pro 
Tictore Ilii Tel Iliaco dici polnisse concedo. 

T. 118. Teste. BarmaDoo sede praeplacoitt qaod aper- 
lam f;lossema ease ceoseo. Sed alteruB iam recte cepit 
Broukh. de pepJo Minerrae interpretatus. Nnnc eliau cf. 
piclnram Tasis Nolani apud Tischbeio. Homer. Fasc. IX. 
Tab. V. VI. apad Mueller. el Oesterl. T. I. fasc. III. XLin. 
fig. 202. imprioiiB Tcro picliiram apnd Labordinm in Vasis 
Lanibergianis V. II. tab. '^4. apnd Maeller. et OesterI..T. L 
faac. 1. lab. 1. fig. 7. nbi Cassandra GODspicilor, qnae to- 
ilem Palladii amplexa ii raptalor ab Aiace. 

T. 119. ViO, deTehar. Inde ab AldinJs deTehor le- 
gebatnr. 8ed recte alterom, nt magnificentius qnodque mt- 
■gis hDQC hoioiDem Taniloqnum decerel, Lachm. praetolil. Idem, 
ne qnis Teran breTiori Marklondi coniecturae satis illi qni- 
dem blandienU: lacrimn. — tnis fidem Iiaberet, „BOTaa 
lacrimos — ad illud priacun Graecorum infortaniam respl- 
cieutem horoscopnm dicere" ait. Tn Tero ne lacrimaf 
pro re laorimosa atqae adeo pro rei lacrimosae exposi- 
tioae dici mireria, cf. Q. P. II, 6. p. 156. nbi simal quo iare 
ftslra T. 119. pro falis dicantar, explicatam iuTenies. 

T. 121. edit praeaens pro Tcro praelerilo. Vid. Q. F. 
1. 1. §. 8. p. 120. 

T. I'i2. langilnr or» — Qna. Snnt qni tangilar 
explicenl: aigaificalnr; oram tcto patriae pro lena- 
patria dictam accipiant. Qaos in utroque falsoa non solum 
longe diTcria rerbi tangere ratio argail, qaod obligne et 
velati in transitu admonentis, aed non omnia diceatts 
est, nti Cicero ipse interprelatnr pro Rosc. Am. 30,85. cE. 
Acad. IV, 136. Ovid. Amm. III, 12, 17. — Ternm eliam se- 
qnens qua. Qnid enin alunrdias effid possil hac senlen- 
Ita: „Ibi commemoro patriam tuam, oM Mevaniaest" — aut 
foid illis Terbis magis ^tortnm, ai hoc Tolnissel poeta di- 
cere: ibi patriam tnam aitam esse aio, nbi — f — Al 
aperta sententia pronaqne intellectu Terba. Sic enim aceipe: 
^iqes patnae Talle Mevanate oontinguntar. Nam de 
.Tero oppidi quod si^iScatur situ, qni allera ista interpreta- 
tioue accepta aemini dnbiua esse polnisset, cf. Q. P. I. p. 7 aqq. 
T. Vii. lacas Umber. Glilumaas. Vid. eoim Q. P. 
LI. Addas licel Stat Theb. lU, 204. ubi vel Dirce, fona lim- 
pidissiDOB, laous dicitur. Saoer imber vinua Ilalorum 



vGooglc 



414 ConuDent^as In Prop. 

oomnieiitniB, et ([aod pliu qnam reliqns otnnia gnspectam no< 
bia facit Perreii el Paccii fidem. DefeQaorem tamen nacta 
est ea scriplara post Liliam GjTaldam et Scioppium eliani 
Albertam abbatem. Qaa de re Tid. Broukb. ad h. L et 
Q. P. L L 

T. 125. Asia. Sic iacormpti libri omnes; axis corre> 
ctio Italomm est, qui oom