(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Sturlúnga-saga edr Islendínga-saga hin mikla: Nú útgengin á prent ad ..."

This is a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project 
to make the world's books discoverable online. 

It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject 
to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books 
are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discover. 

Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book's long journey from the 
publisher to a library and finally to you. 

Usage guidelines 

Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the 
public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work is expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to 
prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying. 

We also ask that you: 

+ Make non-commercial use ofthefiles We designed Google Book Search for use by individuals, and we request that you use these files for 
personal, non-commercial purposes. 

+ Refrainfrom automated querying Do not send automated queries of any sort to Google's system: If you are conducting research on machine 
translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the 
use of public domain materials for these purposes and may be able to help. 

+ Maintain attribution The Google "watermark" you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find 
additional materials through Google Book Search. Please do not remove it. 

+ Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just 
because we believe a book is in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other 
countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can't offer guidance on whether any specific use of 
any specific book is allowed. Please do not assume that a book's appearance in Google Book Search means it can be used in any manner 
anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe. 

About Google Book Search 

Google's mission is to organize the world's information and to make it universally accessible and useful. Google Book Search helps readers 
discover the world's books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web 



at |http : //books . qooqle . com/ 



WIDENf.il UBíL^Y 

liiiiiiu:;! 

HX JHIF G 



'^W" 



■:^f .< 



1 





W^ 









m 







I. 



o 



S t u r 1 ú n g a - S a g a 



cdr 



Islendínga-*Saga Jiín mikla. 



Nú útgengiú á prent ^^ 

ad tillilutúú hin^ islénzká bókínentafélags^* 

-^ptir •amanbiurd huiná liicrkíllgustu handríu er feogíst gátu/ 



r \ 



Sídeira bindinis fyrri deildt 



^Kaupmaniiahöfn i8i8« 
Prðntad ad forlfigi ftlagsina kU prentara þorstcini Einarssfni RangoL 






' *. 



/ • 



K^M'^^^'''}^k\m§^^^ 



S 1 ö u n d i p it t t. 

M (xt^omu p6rdar Síglivatssonar Kakala, af utanferd Gxsa- 
urar ok l/rækíu^ af lidsdrfietti p>^rdi|r Sighvatssonar Kakal<L 
ok lians fyígiajra , af Kolbeini Uiiga ok vlðskiptuin þeirra 
pórdar^ .deilaniy manndrápum^ vóröa ok. onietuin^ af |>eirra 
bardaga á flóanumt Kolbeinn Ungi andast ári seinna. p^rdr 
sezt á. Gi;und^ nær godordum ok eig^úm eptir fbdur sínn. 
Brandr Kolbeinsson giöris| liöfditigi yfir Skagafirdí ok Fliótum^ 
Gissur kéipr ixt aptr^ en Uraokia andast i !Noregi» Bardagi 
Þórdar á Haugsnesi ok fali Brands Kolbelnssonar. . |>órdr 
ok Gissur leggia iAl sin mál á^ kóngs dóm^ ok sigla iiU 
/ Kóngr 8]|^par þord yfir landit«* Hánn^kémr jit^ er bér 
nokkur kr\ kóngr bodar hann utaBs Af Ormssonum^ 
fiómg^nga GissAiraj ok annat fleira. 

••. jL-iiniim velri eptir 14t Snonra Sturlusonar höFust þélt at- 
burdir er aiörg tiJindi giördust af Hdún, utanför Ciissurar 




jbeniiar.' Jón Lindias^) var styrimadr k skipi þsu l ^ann tima 



*) er Kaluli irar kftUadr^ baoia irid 



•) tundi* ji. C. 'Sí. þt Lindi^ É. £^ 



4-^ 



jí Éidar Vestfirdíngá Kolbeínl tíl handa, yp. 

Tar Kolbcinii Amórsson m^str hoiilíngi á Islandi ^\ ok haftli praungt 
undir sik mestan lut landsins. £n |>á er Gissur fór ntan,- setti 
hann Hialta frænda sinn í rúm sitt^ ok skyldi hvor pclrra Kolbeins 
veitaodrum^ ef úfridr væri giör í ödrum hveriuru Suniiléndhigum 
edr Nordlendíngam. Varo ok utan reknir synir Dugfúss Svarthöfdi 
ok Kolbeinn^ en Biöm skyldi yinna eida Kolbeirfi at fara aldrei í 
indtt honum vid hvern. kem bann b^ unir Sturla pórdarson yar 
tekinii med valdi Vid Brú med Urækiu, aem (yrr var ritat, ok skjldi 
annathvert &ra utan eda fá hina besto menn ellifu or Vestfírd- 
inga fitSrdúngi med sér, sÍEyldii ^ir vinnavKoIbéini tylftareid at 
ei^Síturla ok eihgi ^eirra ékyldi vera í mdti Kolbeini, ^ött [pördr 
kyæmi til ^). Pánl prestr Hallsson reíd. «ord_r ok QELiátiU prestr 
Porlaksson, Gunnsteinn HaIIs»«r tíSrVígfús sohr hans, p6roddr 
brestr ok altir liinir best^ menn or ^eim sveitiim sem hann átti 
TOirædi, w^ ðturla eid ok ^essír meim med honum ok reid heim 
isfdan* p^ta lut sáma sumar réid Einar poryaldsson ok pórdís 
'Snorradóttír ok hinir bestu béndr mcd ^ám or Isafirdi nordr i 
fpnd Kolbeins, ok ftngu þar sseiuð&ar yidtökur ok gtfdar giafir, 
ok tít skilnadi heirra iátnaii ^aa öllii ]^vi er Kolbeinn vildi edr 
hciddi.^ Jlidu jþa vestr med þeim^Einar JdRSSon ojk Einar Drángi 
cik þeir sex saman af íyljgidarmöniium Kolbeins, en þá er |»eir kvamo 
til Stadar í Steingrlmsfiord , giördu |>eir menn til Asgríms Bérg-/ 
ddrssonar f Kaldadaraes, kvam hann til mdts vid jfí ok festi trúnaa 
sihn med eúlum vid Kolbein ok yar til f»ess traudr # fyrstu, en 
p& %z bánn heyrdi at amiathvert akyldu allhr menn vinna Kolbeini 
eida í Vestfiörduai eda^ta afarkostum ella, fór honum |>á sem 
ödrum, er ekki var til annarar handar^ at hann si ei atinát sitt 
rid en ^iöra sva sem beidt var.' Ridu .j^eir pá vestr til Isafiardaf 
íok stefndni par íund bdndnm, höfdu {>á uppi eidamalit^ &^k ^at 
audveldt sem yaií var, ^vfat þar yaro margir yinir Kqlbeins hinii: 
aterrl bdndr, on í annan stad vitdn allh* ^iöra vilia. j^irra Einara 
tík pordisan S6ru f^a allir bómir eid Kolbeiiii. ^Bptir f>at föro 
|«ir yestr til Bardastrandar ') ok áttu ^r fnnd via höfiðíngia, 

>) iyrlrnocdnnland^^ B.C.E^Gr.St.y >) ^eir sem ádr v«r tagt^ Utn þá jiUir 

^ aokkur iMdr hasfi dfrid í móti hantfm^ éida. þttta sumar reid Testafij aen 

ai>iiiiw g^int var^ t>ördfi8Qorra^óttir okEinor 



lK. Hclar yejtfirdin^ Kxdbeinl ^ ^ 

itefiidatil GislaaíRaudasandi olc löAlii vppi oidsendiitg KolbaSo^. 
at GisÍi skyldi vinna eid eda m^Bta elJa þehn tnun meira fiandskap - 
af Kolb^i, aem hano liekli i fleira ^ví verit er 'liosiQm' var tii * 
xiötgðngs en adrin Gitli Itvadlst aldrei mandi eid averiá^ £6r .j^ i 
feandskap ok heitfat af kverincntveggioiB^ par var Eyvindv prestx 
perarinason [godr tnadr ok göfigr ^) «r optast var vanr at- TGCa 
maliotarmadF ised Gísla olc <)dratn |>ar.|>e8S {lurfti vid, £|>av var ah ^ 
I>órarmii Koilason systvirson Eyvindar^). KcMudu ^eir ^á Gísla 4 
tal vid mkf iðádu hann at hyggia i byert ^fai koinit var, segia nCi 
ei vera Siglurat edr Startu til Jidyeiaiu vid hann^ (edr adra pk et 
kiomim háilrL meatir ^mingeaBemi yerit ^). Gisli kvad anaaea 
▼era makligan Kolþein edr þá mcnn er drepit hefdo S^hiwkt edr 
Sturiu^ én háná vildi þeim nð einn trúnad v^ita. Eyviadir 
Jírad pi é httt at lita at llatm fengi ei ava bfeytt át haiHi tjbki 
aialfr app alarkostt,^ en sveltÍB iief dV i^&id pk ^ætti ^Uum þát m£ 
himam hUQtaat. Gisli kvadst ]\é aídrei muiiðr Keih^iil Amóra- 
^pii eid ffreria, hvat sem jskurdinn géngi. Eyvindr þagnadi j^i 
«m rid ok.mœlti^ sí ian, ^ver pú eid JSoIbeinr^n^a^ c^ a ^ann soQ 
æm Kolbeinn heitir heitinn e^ttr Ketbeini SighvaC^ni, ok mœtli 
bá r^ftttr véra eídr hiiiny ef ^ú* vei^ ^t í hug ^r at þú bykkist 
Eonnm ^veria* > Gísli kvadst þetta^ðra mmndi £med fcu-seá |>eirra ^), 
géngu ^eir þá méd þessu xádi tii moii* vid ^á £inarok l^ordlend^ 
^fi^i segir^yvindf {lá at Glsli 'vHdl giðra fyrip bœn hans4>k viiisí 
siiina anniyp eptir þvf sem faeidt vai^.v Stafadi Einar Jönsson þ4 ' 
Gisia eid^en hanB sviSr ^tir f vi scm þeir Eyviádr höfdu^ rádit^ 
ok sá einginuulr i |>at.. S^óni þá allir b^ndr eid á þeiui fundi^ 
^ir er kvaddir varo, [skildtt þeir sva slikir vinir sem {>eir fond'^ 
ust^^ Fpru þéii: Ein^r bá nocdf í feördu, géngu« bá allir hinir 
staeni bondr til eida, fyrir utan íaeina' menn^ ' Sanda-Bárdr ok . 
Bokkrir menn vitdu ei sveria* £ptir J^at ridu fieir £inar^) nordn ' 

son hennsr, Rida j^ati \>i veðtr með ^) vsntar 1 ^* B, <C* £^ G/« 5*//^» 
^ifií Eiaarl Láiig ok kuis fóldgum^ ») vantár í töma* , . 

iidrir, ent>eÍTkSi,u<3a/4i|*írö^ ^ ^"'" * "°*^ 
o,s./r. 'A. B:C, ErOr. Si. p, ^) vantar í tömu* . 

t) vastar i $i^»cu \' -<) Kolbeint nenn^ s'ðma^ 

A a 



4 ^iur VestfirdÍQga Kolbemi til Imnda:; 7^^ 

ISed cílikum Iiœtú, [sem ðú heTrdut ^ér^), fökklColbeinn'nú vald 
yfir Vestfcördum^ petta sama haust yard parfinnr Fingur^) aptr* 
reka i Rútafircli, raro heir ' Dugfássynir á því skipi úk margir 
jidrtr fslenzkir menny ^du /^ir þá heim L Hiardarholt/ Fór þi 
Biörn Drumbt* nordr á íund Kolbeins ok poMteinn HiUmsson ^) 
méd hoilumy ok skyldu ^eir 'pk frida fyrir fietm brœdrum irid Kol- 
bein, en þá er Beir kvamö á háisinn hiá Syinayatniy reid þar madr i 
móti þeitn,. [s4 nét Jön ok yai' kaUadr lidsmadr^), [porsteimi spyr 
Ikann tidinda ^),.,hann segir þcim skipkramuna íí&íísum^ kyad þar 
4 ýera ^órSi Sighyatsson ok ileiri islenzka onenn adra« porst^i^ 
spyr hyert hann skyldi? Jön^ syarar: ek skal /ara i Vestfiördn^) 
. ok''finna jfdur hina siærrí bdndr. porstéinn spyr hyat eyríndum 
vam, Joo segir Kotbcin hafa- til þessorA mandt^ ef pórdr Sig- 
^ hyatsson kyœmi nokkut i^eim svcitum fram, at {lér. skyldut líta, 
* taka hann ok færa honum, porsteinn bad hann finna<adra bóndr^' 
en yid munum ridti & fund Koib^ina^ pá skHdu beir at, reid Joa 
yestr, en þeir porsteinn ridu |)á nordrjp ok er syn fal á milli þeirra, 
^á mælti Bedm ; þau tídindi hefír ek firétt, at ek man aptrhyerfa 
ok rida ei lengra» Hyí syuist þér þaít, aegir porsteinn. pyíat elc 
yeitf segir Biörn^ at iafnskiótt mano brædur itif nir fiira til^pórdar^ 
8^m fieir ná honum^ hyerío sem ek hefir heitit Kolbeini^ en ek 
YÍl þeim fylgia* porsteinn yard yid (3r» ok kyad haan raáa mundu^' 
|ietta yar um dagmála skeid^ ^Sneri Beötn nu aptr ok reid sya: 
^rdan at hánn Sinn ekki'^) menn, kyam heim i Hiai^arholt, er \ 
litit yar af nStt^ yakti íiann þá upp hrœd^ sina ok sagdi þeioi 
]þe^ tidindi, ^eir urdu ^essu fegnír ok f»dttl hann ha& y^ &rit«~ 

Sátu fieir nú^ nbima um rid. ^ 

» ' _ • ' 

ff. Nur er pórdr yar#a land kyaminn i Ejáfírdi, pá Ý*ro J^r* 
fyrír heimamenn Kolbeins ok .leyptu |»egar til fun^ar yid hann ok 
. segia honum atpdrdr yar út kyaminn. pórdr yard landfastr laug- 

«> sem nú tsc tagt, A, U, C. -S. Gr^ *) kértdmadr. A, B. C. ör, ^. þ. 

^^*P* *) ^tLutar iA.JB,C,E,Gr.Sí,p. 

•) waatar f idíii*, éy vantar í söm«. 

>> HiaUaaoB, A. B, C. É. Gr^ St, þ« , >) Kelbciii&éiieiiiat bœtfi siisntL yi4« 



J», 



tfl¥ ^ ' pótdr Kdcáli rí<ír sudr; í 

. wiag luira nérsla fyfhr 'Mafríttmesso sfdar}^ hotr yaír á ödrtim degf 
Tiktt. Vorv Lar i kaapstefnBBni inargir binir stærrí Ldftidr þeir er 
▼etit faöfBn astvinir fbdur hans^ en i annan^ sta,d ridr' Halidóra tii 
móts TÍd f>tfrd son sinn ck adrir fr^ndr bati9 ok vinrr, urdu hon-' 
ipn alltr fegnir i fyrsto^ en er þeir hugsudú uti\ riki Kolbelns Ungay 
^fcTersn œikit vordít var^ j^ötti þeim naliga sem 'hann væri ') lat- 
ÍÐn^. vakti {>& upp at- nyu fyrir ^eim harmr er iialldóra hafdi bedit^ 

. ^viat eingi hin'na meirz manna treystist at^ veita pórdt edr bana 
Srsandr^ en aíþyda tar sva hnédd at ei {^ordí at mæla vid. faana 
]^t er ei ^ar á allra* manna vitr^), eú mairgir voru i sökum 
Táfifir*)'vid |>órd, er farit höfidu med eignir þœr «er fadir hans 
•k hrædur höfdu átt* I^n J>á er JJdrdr sá hvcrsu elþydVr var snúit 
iÆ fara^slu-gédi til ouS^ángs vid haná fyrtr riki Kolbeins, sva at 
irvei^iuD ^iHti sem at íáta siál&n sikr edr eignír ^iíiar, ef honuut 

flardi Dbkkffrn gédan lut, |>á f^kk haim séir^ besta ok reid inn til 
^ada* Epórdr reid nu inn i GruiKÍ ^*)* par trc* þá *) Styrmir 
pítfisson ok $igrídr Sighvatsd^ltir^ þau áttn tvö böm, hét Teitr 
•on þeirra^ en Halla diittirl Teitr var farínn út- i Grfmsey. - Eii 
\k er |>eir Sighvatr ok Stnrla varo látniry Ut Kdlbeinn eiga skulda-' 
d^ eptir Iki ob gtördi Sighvat félausan, ók vafdi í fivf alla 
hina etðorrí bóndr i Eyafifdi, [annathvert, at þerr kðUudust átt 
haia ^ flt þeim.fedgnm edr keyptu eignhr fieirra med sínu freálsú ^) 
tíl \&^ at ^ vem ai^da -meir bnndin '^) i mótgángi -vid pord, ef 
' hami kvæqji til Isiands; \z lét Itann sem hanii keypti Grundarlánd 
at.^im H<dldó)m cM, Tuma ok gaf ^eim v|d eignir i Skagafirdr, 
binggu paii ') þá at pverá^ bótti Kolbeini sem Tnmi mundi sídr {wic 
kvama né-einu ') áíeidia lil nrótgángs^ er umhverfis sátu úvinir 
hans^ an Styrml ok Sigri^i rak hann nerdr k Qruitd ok kvad liana 

«> í voktdr^ bata vid A^ B^ Ct Jtt áft ok &aUa8t ^tt bafa, eda lét þá 

Gr^ Si^ \>, kaapa krort tt ^eir Tildu 6dr^€igí| 

•) Tegi* A.C.St, N Ý 0'* í^u^ •^"^' ^^'^* ^* ^' ^ 

t) bafdir. C.Si. Æ.Gr.Sup. 

4) Tantar i^Jl.I!. C. X. Gr. Sí. p. ^) ••«i^b"«<i«- »5niu. 

í) áiodurl^díahai bœta söitou Vid^ •) mœdgin, baota söinn vid* 

« ^) aMá5druhT6niii|at{mr»kyldu^im^ ^) minoa.. t^mut 



^at skyldu hafk jqv 3afta)iligase Tar bli ættast { rým födnr^fns^ m 
^au beoggo ádr í^arnastadlahUd^ ok þ^tti honum |>axi ^r sitía 
iijfrir nidsDum ^Sigridr kvad sik mega reka brott af stadie^tu'sinni^ 
ea aldrei [kvadst hou at heldx^ eiga urund '*)« pa er |NSrdr kiranft 
i Grundy kvam til bails Arni .abóti '[hinnisiöundi ai pvezá^) ok 
Gudmundr GiissG^y þeir. bádu at pórdr skyldi-yerda sem (yrst £ 
Inrotto, sögdu pann tima er Kpibeinja yrdi yaf vid útkvamo hanfl^ 
at hana^mundi þegar giara til hans» Tákn ^at þk fiestír upp fvric 
pórdi, a(Halfdán naágr faans ^tæri likastr 'til at ^veita honum nokkr< 
Drn stirk fyrir Mkir ko^ta ok fi&ttar, eu k.QUadu Steinrvöro systac 
bana faörunaköffúng o\ likliga tii iraiðdfavata: vi4 Hálfdán hönidlif 
sínnú Tók pjördr ^at þá til rads ac r^a sudr mu Und^ %m hk 
QJgi m^iri av<ei£^) tnin^ or fyafirdi en tvjeir œeiuiy Snorri pórálla^ 
son [e^ ótkvaiai rped hanum '^) ok Amundi ^) Auga porateinssoii *^)t 
hltfin var leidtogi'^) iþeirra. Ridu þeir jþanordr yfir Vödiaheidi^ 
Oik sm, upp faina nyrdjri Jeid i Sand. £h er Koibeinn Arndrssoa 
apurdi utkvamo pdrdar^ f>& sendi faaan þegar nordr til Eya&irdar 
þriátygi inaonay voru |>.ar fyrír faeimameon faans. Ok er ^eir kvama 
til Gasa, könondu |^r bqdir allar naeld .brugdnmn vapnum ^)^ ok 
fundu bar ^i pördr^sem van var* peir <|indu íila vid sína for, 
USku þa I,eif Ausunann er &idaÐ var kallaidr Knarrar-Leifr ^), ak 
léto sem ^eir mundu {reka iót ;andan jhonjum ^ ^) ^ faamt var viti 
ptfrdar ök £^Iaei» þeir feóko vapn faans")^ «n Austme^a ^ ^) alli^ 
sögdu faann sakJausan, eptir faat létu þeir Iteif lausan^ cn raefnta 
tvo^^) islenjska* menn j^Starkad'^^ JE^xiarsscm jbk -Beöm ' ^) SkakJk' 
" ,*• * ^ ■ ' ' ' ' * * ' ■ - 

«) þykistek atbeldr eigAGrundailaiicl^ f*) sverdoiD. C* ð^ 

þ(Sttekietiuiii#t}wiiidr^ Bji^>eita 5^ Koii«.fceifr,^Cn ^ 

vard tem annat ava at rera sero KoU . o.. i^.««i^«>* 

.beÍAa yildi A, B. C. -& Gt. St. f>y -) gthóggya hann. jÍ. S. C. ^ Or. 

•) vantar i söma* V ■ 

^) föruneyti. .öjm«, »«) T^r Jiaup-«iefln>ttariö«m 

^> vantar í J, C. Si p. '*> í^«"P*enn- a^mu. 

.-J> Hámunír. Ai B. <?. /£ GK St, þ. *') >"^- -<• ^. *«. þ. 
<) vantar í J. C. Si. þ, «♦) Styrkár. f. M. Or^ 

^) leidtagnari. jÍ. C. ^i. þ, %s^ Jjorbiörn^ tömu^ 



zi^ ^ jþórdt Káifcftíí réár stidr^ .7 

tií fjitólfyrf himdrð^a <)4 .Éprfr par/dro Beír ítóifn ok sögda Kol- 
beÍEil at ptfrdr læti fidiiítt á Sand*, Kolbeíntt serrdi^egar mentt: 
Síft|tá biskiipssynr, bad Baiinr gœta sín ^) ok si^tia f)ær gfslar íyrir 
tem honoM þa^tti vænst at f>einx iiitindi duga; Hialti ^) eykt 
|egar féðlmenn^ pórdr reíd feid sína þar tirer bannkvam tíl 
Xádjter Há^ftlánf ok Sterrr^oMdka vei víd honum. En ei^pórdí 
hafdi ^ fír B«tr terity |)á freímti faaim í tal mag sínri ok syöfur^ 
ck segir, at þeim maindi kunnigt v&rá tTm skada þa^nn kinn miklá 
er hann hefcu bedit i [mannamiasi ^k feðrlátum^), en lét^sér vera: 
Bvéfj^ úhætt« ííti er ék tjí þess kvdminir, segir hann, at bidia 
hér nokkurrar lidveizlur^ oE; vita' ef gud gíéS þanif tíma^ eit vér 
mœttum med nokkro mdtf f§: sðBmdir várar^ [er þat fyrst, mágr^. 
at þú ert lostamestr imnnar vcn^lömanna, enda vs^ntir mik hér bezt 
af er fft crut^). Steinvör tók vcl máli hans'ok kvad einsætt vérá; 
HálfBáni at ^Tjfgia d4d slna ok veita pdrdi slíkt alit er hann mætti^. 
fyht bann hefdt eingi styrraldarujádr verit hér til, hefir ek þik ok 
8%ddaff e^iat igaungo t stdfmœli| segi^ hotí, cn n6; man ek þat 
bert gíöm at litir mau Terda^^samþykki okkar^. ef þú Veitrr eigi 
p6rdi brddnr mínum, man þáT sva íara ok sem minnr er at sköþ* ^ 
ndu at ek man taka vapniir ok vita ef nokkrír menn vilia mér 
fylgía, en ek man fa þér af hetjidi búrlyktana« Steinvör var þí 
ffialoda nm hrfd^ en Báudan^þagdi ok hlyddi til, en þá erSteinvör 
ÞðgÐádf, ^i sVaTtnrHálfðán: sva lízt mér sem^ fteira ^ni hér vid« 
pvrfir eu Skafa ehm^ahiati ef þe;tta mál^ skai nokkurn stad eiga er 
þdidr beidíst^), en mér er knnnast hvat manna ek em síalfr, ero 
ID^ Íítt hentar stdrdeildiry eikT ek he]dr hníginn fyriraldursrsakiry. 
en verit, fíó avalt úsamr^) at eiga lut f stórmalum^ en mér synist 
(eir er í þetta míA gánga^ sem náliga hafí allt lanzfdik i otóti sér, 

*J Ití l rtLnttr ( jÍ, Q Sí^ p^ . teizíu yiS mík •em fjú^ bædi vegnnt 

«) Telta sér. j4. É. C.E. Gn St % T«°*^f * *^* ^* jg^ ^'^ koítamwri 

1« L X ^ t u-^*^ ii - ij ^^^ ök annara afla, en hvör annara ^ 

») Tprl«k»a.ok, b*t. .6»« Tid, ^j^^^ WaiDWlna. ok vrtntít ek. 

9 l<ti foditf •&»» ok m bnBdra ok m „, s,/r. ^, JBi C. Æ, Gr, í<. p, , 

tdcnar kUar eigaú varar. A,fi,C,£, . . : 

&r.St,p,-. *) '>7"0'i «»'»»»•. , . 

*) þjkir mér eitt^ iAÍBktíisr tfl lid- '> rótaur.^ C^ Sái 



*S pórdr f(^r i lidssamnaii un Yes|:fiÖr€l€i« 7^^ 

. ' ^ -' ■ • ■ "^ ' : • ■ 

nl'ek ok %rr Tita hverir ^aflá.pdrdr fær ðiúaarsétadar þar sem 
frœndur hans ok vinir ero« IVilan'ek^ ^^ þeir kvama faíngat med 
nokkurif ^tirk lids, g^nga i^niál {med h#Dum lengna* SteinTÖr 
^eggiar þ& tnxtik ')« Giördu' þau þá þat rád öil jsafmao^ at pórdv 
^skyidí fara JL Vestfiördn [ok leita epUr ^ hyerir menn honunt vildtt 
vei^y« segir H^Ifdan þar'mi^r&a rþa menn er harma sína á$tu af 
Tétta ýid k.olbein ok Spnnléndinga^), kvjad j^á ok giarnari vera 
inundu v^fridi^r ep sik edr Siía^^ iQeon^ 

3» Tumi Sighvat^on 4ttí þi bdí Arpar^H^ Kvaoi ^ann tH - 
Kéldna er hann spurdi at J^rd^ var þar kvaminn^ rerdr þar fagna^ 
fundr liied þ^m b^^druijp^ cédst Xumi til v^strfe^ar j^n^d pórdl 
. o,k nokkrir mexui mod j^onum. líikplás hét madr ok ;íRr Oddsson^' 

' þann var ættadr a\istan or fiorduip^)^ módir t!il,iko.iásar yar Íferdi^ 
ddttir Barkar a,f Baugstðidi^m , hann v^r fylgdannadr ][lálídanár^ 
[hann- va^ nukfll madr pk éterkr ok vel vki borinn, hápn ^ngp 

^ ' ]>ap ^teinvör ok Hálfdan til fylgdar vid pórd. Bðrkr hét madr ojk 
' yar Gudmunda^rson, faapn cédst eqn til t^rdkr med pQidi'^)^ ^du . 
'þéix pórdr ok. Tuud bræd\ir ^amati þr^ygi mapna, þá er þeir 
ridji; frá KéJÍdum. B.idu þeir þá jrestr yfir piorsá^ fó u sva uqi 
faérad a^Hial^ vard ei var vid, rid(u þí íeid siaa vestr' til Borgari" 
j^afdar lok sva vestr til Dala^ 3^^>^iigr hét mádr p)c yarporJeifsr 
Qon, faann ^ö þá i JEIvammi, för Tumi þmgfit pk vBr þar qíedaii 
pórdr lór yeistr í fiördo« p4 er Urækia j^r utan rekinn, dreifdist 
' yida sv^it sý er hoiMi^m hafdi fylgt, en er |>dr' spurdu at pórdr 
vár X^aminn í OaUi þ^.þótti þeiia bann >.ænstr^til nokkurrar upp^ 
reifttar móti þeirra irvinum^ <lrifu þejjp jþá ^estir al^ir til póVdár^. 
tók faann vid þeim öllum yel^.yoro þeir ireaistir ^) i þeirri' 
svbit frændr hans Dugfússynir, fieörn Kægill ok KoUiOÍnn GrÖn^ 
por^eir ^ódbiartsson, er kalladr yar Stafðeiidi ^) , bcædrúngr Dug* 
lussunas (jvtdoiitndr Jónason ar kalíadr yar Sprtij soa pórdisar 

.') aeð lioiiufiii fyfftt ftt yúf Steiskr'árf *}^^ti9t^ördum« A. B^ C.E. Gr^Si^p'^ 

" ««»'^ Þ««*» •▼* ^^i ^ji ^- ^* ^ ♦) frá Í vantar í tömu, 

r ^'- *^ Þ* -. V ^) áestir. ^. CSt.^, 

•) vantar j töm^ f^^ ^tabeadlr* HÖnut 



^^ ^rdr fcr í li&Sflmnan nm Vestfkiráiií ^ 

Sreins^dtt^r ^rlttsonár, Asgpíoir Baulvifétr .ok ftdrir fltiri, |6tt 
fér-nefnHin ei alla^ réid þa p<&rdjr yestr til Saurba)ar» Sturla p6r<U 
ai;90B biö f>á a Stadarhiáli^.fékk pórdr þar gódaV yidtökur* pá rev 
liann hafdi pár verít einá jpAtJt, géngu þeir piSrdr ok Sturla á tal^ 
kvad pórdr ^r ^at sagtat^bann væri mestr madr ok vitrastr í þeioi 
areitum af.hans fraBndnm, sbefir cIl <>lp ^t spurt, segir bann^ at oingaA 
mani nær borit Jiafa^^eini hrakningum cr á^rlygsstödum urdu ea 
þik, he£r ^ú ok iafnan verit lidsinnadr ') onínuqi frænduro, þeiqi 
er ains réttar atto at reka» yæntir ^k fnn at sva munir |>ú til n^a 

f>öray var mér þat ok s^gt, at 4é yndir'^ú betr vid skilnad ykkam 
7ræki|i.en Jiér inundi þá f>at i .hug at veita |>eun, .ef nokkw vit4i 
.(ass réttar reka* Sturla kalladist úhagliga vidkvaminn, manto 
^at'spurthafaj ægír hann, at ek >hefir ^id ^nnit Kolbeini XJng^ 
'ok þar i hunánxc f>eim ^idufii allir hinir bestu anenn i iminni svoit. 
^óiÁr k/Edla^i. 4:i4a ^k ei hafa veiit a«|iat cn iMuidúng mna^). 
Sturla kvadst viíia vcrda hoAum ||^ lidl eptir Bvf ,sem hann ínœttj 
sér vidkvama^ ep kyaclst l^itin mi:(ndn .ti} sukrar lidrVei^lu ^pi 
hann vildi^i gánga^^ {>á er pórdr kvæmi ^estan. pMÍrdr fdr þ^d^u 
vestr yfir JBreidahörd til Bardastrandar* pk bed í Haga Eyvliidr 
jpreatr.Ragnheidar^n, sem íyrr var ^étit, hann átti pörcmni Géllis- 
döuur^), fa^ntiar módir rvar Vigdfs Stbrludöttir^ Gísli .Mi|rkÚ!^oi]L 
htó ^k at Bæ á Kaudasandi^ ^hann 4tti pórdísi Gi^llisdót^ur systur 
pórunnar ok var hann sva naægdr vid p4rd, Jbann var mestr b'óncU 
"f|tír vestan A^^arfeÖFd ok var ^ midk kvaminn á hinn cfra ald- 
úr, hafdi hann ok alía s^ verit^i ferdum fyrst m^^d Sighyatij,^ erx 
}4 med Sturlu er liann kvam i Dali, hafdi ok eing;i madr verh 
ráxtaidári i öllum Ðiálafer4um vid Sturlúnga en hann^ atti h^na 
liar ok allt aitt transt ér {>eir varo, en |>urfti iafnan. til at taka^ 
þv^t hahn jrar hinn rnesti uiafnadarmadré Synir Gisla hii^ír skir'* 
gétno^) varo Jitt a.legg kvamnir. en laungétna sonu átti hana 
masga ok ^4 fullkvamna at aldri. £n er pxSrdr ^kvam i Hag^ 
sendi hann menp eptir Gisja ok stefndi at sér öUum. bónduoi 

s) ^dflinnáiidi J?« E. Gr\ ') Gíalsdóttan. J. E^ Si. þ. f>orsteijis« 

>)íiíud6ii^%íís.^.i?,C,AÍ?f-í/. soiuir, bíetir A Tid. . 

B 



•^ /^ 



fO jpérdr Sbt i Udsaamxuai íaúr VestS&rán^ 7 p^ 

^ ftoklw máliíiBkil' kamcK pdrdr bar; ^í tipp' eyrímli síii íyrst 
Tid Gisla^- en hít Viá alþydo^ beiddi Gísla' ferdar audr nm land tjl 
ftitfts vid Hálfdáo' ok- þarmed' alla^ adra' w hasa ilokk viidu tylla^ 
láldi hann ^tt upp vandrcetli siUf sem efifift varo* tíl^ 6egir þj8^ samaa 
berá skada sion ^ aI6ydannar i þcðm aveltum, kvedr ok vel' sóma, 
ftt haBÐ væri fyrírmadrifM i máluMim, en ^eir veitta hooum eptir^ 
gaunguna/ man f>á^ vera annathvert at l/ragdi, aegir faann, at vér 
manum rétta varn lut eda falla ella á fe^tr fraendum' vorum^ ok er 
jþar gódr hver uppk^émr. Gíali fevádst eUdr vera miokr frá úíridi 
6k vœrí fiér mái af at láta^ eD* l^ad' hó- œrna naudsya O' vera at 
iillir drygdu ð^d ok veitta honumy'^enr ek ok 'pk eioa umut KoI« 
beini^'segir lianD, at mér sómiv allvel fyrír ^jí sök at vi^ra hana. 
motgangsmadr, man ek [ia til ferdðr med ]^r, pdrdr^ fíéra ') sonu 
mina ok hvetia alþydu b& er ek mi^ordum vidkvamai okætlak bat 
' ðkuli raikÍÉr ttoda. pdrdr t6k bvt vel at eina, en kvadst aldrei ' 
SBtlat hafa at bann mbndi sik^ÍKlfaiT undandraga* pördr fó^ þr 
nordr til Eyrar i Arnarfeörd^ þ& bed ár Eyrí StMnuxi Raínsdöttir 
Sveinbearnarsotiar Birdarsonar hins svarta^ miSdir h^nnar var HalU 
katla EinarsHcktir Gricnssonaf Ingialdssonar Grímisonar Glammadar 
pdrgilssonar Orrabeinsstiúps ^). Steinun átti stx börn^ dætur tvœt 
ók sonu fiora, Rafn hét son hemiar hinnr éUs*ti, annar Gudiaugr^ 




íinnii önnur ddttir Steinunnar hét Haiku 



.4. pat var tidinda er pórdr kvam áEyri, at Ba&t>k SvafN 
hbíái Ysror ei heima^ ^eir varo famir^) nortír ^) til Dyrafiardar.í 
Hiardardal^ þi var hit n«rata kveld íyrír Michaelismesso ^)« pegar 
um náttinar sendi pdrdr mann h.ordr i Hiardardal, at þeir Rain ok 
SvarthciFdi skyldu kvama til mdts vid hana & Söadum^)/ B£rdr 

■• • - 

>) £ua til liiadar yii, ji, C, St, þ, *> TiMtr* St, 

•) yftntar I tHiRV, - *) NÍkol4«Éw«». jÍ. C, Sti p, 

») xÍBtar i jt,S^C,E. Gr.St, þ, ,^ ^ .uii*iía«gíiöi , b»ta rii S, S* 

4) tflbMk«ip6,.Íypta«»n« Tld, On^ 



flE. ' p&rát ^SfiS^ Uk^ %ás^eí{ iDft&téifieBm* ' fl 

Iittlélwoii heó ^li Sondnin^ er lcflnaclr Yax ^nd<t-'Bardr# liMm 
ni^CMáliá döttur^^ttdmuodar/SigiM'dacsoiiMr ')^ ^ea ^er peia 
k?ftm*.ordsei}dtiig^órdar, fi(i fór-a þeir til isóta YÍd haoa á Sandiu 
(érdr faeioitt Itá i tal Rafh ok Startböfda ok Bárd, ok^eegif sllkt 
ttta 1 líar iians r&dagídrd» TÍyedst |>ar fyrat bef^ at v<enta er Svart* 
kðlHti tar frsNidi b'aM* Svartböfdi aagdi sér þat þa i hug^ er Sturlt 

^ködk {ímIð tar .drepinn frá osa^ en ailir ver hraktir ok akamm- 
riir*)^ ftt vér mundnm fegnir Terda, -ef nokkur j?ildi þesa xéttíír 
rdba^ dialta ok ei ba&naatad til hm&^ alikt .er rér megum veitft 
^« BJbdr aagdi, at hann mpndi þat lid upptaKa aem Eyrarmeoa 
iBkSa^ ii^ ^r lengi þat Tel géfiat. Bárdr var laadaetí Raína, 
|k^dr apýr: hTer^er a& hibn 4jngi madr^ hvi Íoggr ^ ^kki til^f 
Baita' ^Ytdat Baíh heita ok ^erá Oddssan. pördr kvadat hoyrt 
hg& hAM ^étit^ ^eda vika aokkut vera i farduai med .oaaf Rafia 
kfadie jwa imgr ok lítt til ferda faiHna^ hefir ^ek^ eeg^ hann^- 
dJd ^veirit í ferdam med faöAlingium hér tiU kjvedat bana ok ei 
ySta'fatért faann mundi hardnadr vera nokkutj þar faann var litl; 
kvinátiil af bamaaldri. Rafe var þ& eextán vetra^ er pdrdr kvaim 
I VeBlfe£rde« |>4rdr ægir Rafni aMrna naudayn til bera at vera mtftr 
l^higMBadr Kolbeina fyrir aakir <lrá{ia iiHídurhrædra aini.a^ létuat; 
^ far ok ein^ memi iafngöfgir, fyrir utan f>á Sighvat födur mina 
ok •aoim faana aem^ þdr Sveinrbeöm ok ^ákr. . Baíb' kvad ok 

eiMi ' '^ ''^'- "- ^^- -^ 1^^- 1^^ ^u^ -^ 

kvafiiajat 

>vadát. 

fesa €ft RúbA átti« pe^asir yonx þá hinir sté^rri bóndr aordr i feðr* 

4rai» or.pdrdr k'vam" ^ingat^ JdiT porkélaaon. heé í Alptamyrl^ 

IwBn itó Gndrdno dóttur Tómáaar or SeÍárdal^ Halla vai! mddir 

JtoQnar, ddttir pdrdar Sturluaonar^ Gruttor^air ;aon Helga Sveina* 

'jonarrbed i Iiok4nh<kmiiai# portfdr hét módir hana dottir Rffna 
Sveinbiarnaiaonar. Guttormr ^). hafili látit födur ainna Öriyga-* 
itödnm ók tvo mdduxbrœdur^ Beami Brajadason 1>eó þá á Myrom 

^) Taatar f J. Ct Si. p. ðigrfdtr^ ^) ve(ij J.ByC^% ffr, St. p^ 
n^^Aémmik^ ^ B. Cm Æ, Qi^Sé.^^ ^ ^ 




l^ ^rdr Káf^ali. le^ VíáS' af Ðjrrárd'éigUtii:. 7 p^ 

gódr b^ndL SteindiSr 'prestr Stcindórsson beo ^k i Holti í Önund-^ 
arfirdi. ^ pessir bóndr bepggo í Isafirdi : Sigmundr Gunnarsson bcé - 
i Súdaviky hann átti Herdfsi Ráfnsdótttur sidar^^^n fyrr hafdi hana 
átt Eyúlfr Kársson ok áttu þau einn son er £yól& hét% Élrillir 
porvalddðon vai* f>á úngr ok actu .^au þórdls módir hana bú f^atna* 
firdi. Annat sutBdr') var Illhugi Jjorvaldsson' drepinn, eptir pac 
Terk úþokkudust 6va miök béndr i Isftfirdi unr dráp lUhuga vid 
Urækiu,' at þeir- víldíu fara at honum:, var þaí höfudsmadr Páll , 
Bflrdarson or C^ri, mtfdir hans var Valgérdr Snorrad^ttir, hann vaif^ 
sysírángr lUhuga,/ en ^r Urækia vard þes^a var, stukku þeir snmir 
er i þessu hö^u verit med Páli nördr um (and tii Kotbeins ok 

g*€frdust þáí ^tvinír bans, sem f^r er sagt. pormoélr Hiálmssi^n 
jó í P/erÐuvik. Aron aon Halld&r^ Ragnheídarsonar ^) beó i (ygvt^ 
{HSrdr Henreksson beó i Reykiarfirdi. Atli Hi^lmsson beö iGrnnna^ 
vik. pórdr Sighvatason fér nordr i Hiardardal ofc kvam ^ar ádr 
* xnenn voru bróttfamir fra brullaupino, voro þar allir bimr bezto 
œenn [fyrir utaa franf or Isafirdi ^), taladi pdrdr þ4 Ung^ eyrindi> 
hafdi hann {>at uppfaaf á síno máli, at hann krami alla menn |>ar 
lidveizlo ok uppstödo sva skeótrar, at idilr skyldu kvamnir i Saurbdt 
• at allrafaeilagramesso. £n er pórdr iiáfdi lokít sinni rœdn, ^6\X^ ^ 
^nist menn pat finna, at haim mundr yera vitur madr, bá er Jiann 
fengi stiUt'sik iyrir ofsft, en nokknt þótti möminm nann stirdt 
lala i fyrsto, en þess at diarfari ok sniallari var hann i m6Unu 8en&. 
Imnn bafdi fleira mœlt ok feölnteiinára^yar vid. peir menn svörudu 
i fyrstunniy er i eidum höfdu bundist œed Kolbeini um haustif^ 
kölludu sér ei sóma at fara at KolbexDÍ medan hami grordh ei af- 
brygdi viri |)íí,.kv3ídu ok er þurfa trm fiat at leita at þeir mundu^) 
nppstanda med pdrdi, en vera kvádust |>eir vilia vinir hans £ ödr^ 
nm liiutiim^ pórdr kvad sva lúka mundu .sínum vandrœdum, art 
hann ktad annathvert giöra s^yldu |^im er væro i VestfeÖrdum', 
át vera med hoHuirv edr i mdti eUa, k/vad sér ok eigi minna ætlat 
mundu^ ef hann kvaðmi aptr or þessari ferd, en ek. man mega 

^ ») ir tít. A, B^ C. £.Or. 5i, f^ ») fytit ▼estaii*Mfi^d, jt, B, C E^ 

•} vantar i iömu^ . Gr &. þ^ 

.♦>\vt«tan fiura cdr| kæta B^mik vid. 



.* 



^iipta'ydúr eptír maklígTejjífÍDhiiy ei^ nú fóta 8Ír yerst faraé Bónát \ - 
^fogdu baxui ærit xnörgum eiga iUt at launáy ^ósLt haun" heita^ist \ 

ekki Yid "þá. pórdr Kvadpá^ efcí^ þurfa mínha sik á harma sínat ^ 

úá f^ t heitan Kúed þeim" ok kvadust bóndr >^i bíotna^nrundu vid >\ 

fat, skildxist þeir vid $va búit, fét pórdr á Sandá um^ kveldit, ett ^ ^ 

úm daginn eptir baijLd Bárdr honum bú= sitt, pördr tdk vid biíino^ .^ / 
' |íóui ölkíiB petta g&ysi sfeórœannligt«r' 

5« Litlu afdar séiidi párdr inexiii sína út í feörclu at kvédia 
áienn upp^ en hana siálfr fér nordf til Ónundarfeardar ok &kk ^ 
^ar fatt eitt af mönntkn ^)^ én' Zsfirdingar yínir Korbeins giördu 
. Bonum ni6to« pijrdr/fór þadalr nordr til iSt^j^ipisíi^rdar^ ^i 
Veó Asgrúnt^BefgdörssoDi 3 Kaidadarnesi, sqm ^rr^^Xum vér, 
k n dmt þeir {rændvr ^k krafdi pórdr hanxi ferdar,, t^ád hotiuÍH 
^mundc siet s^tpa annat exw v^a í ierá xned-«^r^ fyrst fyrir sákir 
fiuezidsemiSy^en þat annatj Wersii miök Sturla br64ir minn|j||pplióf 
Úk, sá hiim þridi lutr, ^versu bu varst vid allar hrakníngar a 
6riygifstadum ok sá^t lát ^frænda pi^xia ok ^eirra maxiiia er ^ér 
mundu aldrei^ or hug gán^ Ásgriiiir vardist marga vega ok ksnir 
itgai [ok kyam lagagrein fyyírsik^), þvíat Jiaiin var forvitri, fyrst 
^nied eidum ^eipi- er haim liaíili svarda K.olbeini^ þá segir hann^ 
Mem satt y^r, at hanri' sæti í nærra lagi |»éim ^ordlendlngu]^, Þ^gar 
er hanu yæri i nokkurri fiandseini vid þá^ dró hann sva sitt 'mál ' 
ttm sídir, at hana lézt hvergi fara^ mpndu^ pd áttipórdr vidftdra 
bímdr, drógu aUir sik x^d^ni. yi er ^eir vissu^ at Afigrímr mund| '\ 
fieima sitia. - ^ , v ^ • • ' 

6. Asbeðrxí hlt macTr G'ti Jmúh JarsTötr stóíds ^ áfalotoöflssotaiai', 
liann v'ar eiiíleýpíngr ok vaskr madr'*)^ haxln gékk fyrir pórd ok 
xöæltiV. Hvf sætiif bat, at jþií kvedr éingá nienn adra til ferdar j^elss^ 
trar eií bóndr? vil\u éigi adra nyt'af ek -vil beddast til fcrdalr , 
fied^éf ók ætlak at Vera f»ér xltítlklu meiri ^b einhver bóndi> & - 

') ok bftdfiL fór ba<in inn til IsaHardar •) varitar í A^ C. 5/. j>» 

olfe hkíí bánií pKr nær eíng^ nieiin| / 

bastaJTÍ^ A, B C« £. Gr, Si. þ« , ^ ekki var hann'œtht4#' madt |. badta 

») vaatar 1 sið^v^^ ' ^ójnivvi^' 



f 



14 ^rdr fer al yestah l 'Ðð^ ' 7 Þ^ 

fn mér sreit ookkra ok man ek fijeista at krefia |)á upp bðndomAr^ 
•r þat œakKgra at yér eigi^ai $a«ian, hér er hyeriga til at apará^ 
pördr tók f\í yrél fik kvad sfa verá >kyldu, en úm tnyrgtniiitt 
^éptir ,fökk p^rdr Asbirni níu •) %eDn tík k^Iadi ^á aila saraan 
'péstí, fór þa Aabeörii ut cptir Sjteingriaisfirdi, yar |at ^est bónda 
Ht bsotto va^ af bæuin fánuin <úi höfdti itflgizt^ höfdu þeir heyx^t 
Ivítt [i( j^esáfri rátdagiörd úm kveidit, en^) f>eir urdu aíiir at fara 
er he&na vx)ni staádir. íór Asbiöra f wrtil eir ^iann kyam í Húsa^ 
yík/ Hfígni hét iiýnái er fÁr b^ó\ yar hann í úotta. Astóörn 
tók k.oinó hans ok'hafdi méd sé/, le^adi |>t at bændr mnndo^tít 
tidskp ok mundi ba ná fiuidi féírra^ em heimamenn gÍQrdu Högna 
toiosn at kona Jbðtís y«ri Jbrqtt tckin, HSgm fór e|)tir pejtn Aabirni 
'vid fiórtáoda iiíl^nti/ peir jfúndust víd heygard npkkurn, beidd& 



ekki vardT af ^y(» pá skaut Asblöro spidti ok kvadst f>eim léida 
skyldu at ^eir' fœro át mpnn/um ^Þprdai* i annat sin.n, kvam spiötit 
ií .Högna úpp ( h^œrana .ok rendi pmn i I^rit, var iþat sájr mikit;^ 
tJk þaÁymJ^p aá vax tónn fyrstí áyej^ er menn pordar fveitto* 
^éiigu ^khætidx npp nc^krir^ en sumir ^utto Högoa beim. pórdr 
^fieid.padail^'suár ui Saúrbamify mætt^st freir ^á flokkfirnijr ok j^eir er 
Vefitán fóru, var þat nm MHldit fyrir allraheilagramesso^ fundust 
^eir par pórdr ok Stniiá^ spur<tí pidrdr þá, hveit St^rl^ væii búina 
til )&rdar med hpnam? en^ Stu^l^ kvads^ ei nenna at sva búno at 
bretfta e}da sinae|c av|i mfurgra mann^ sem .( yoru tued Monum,.ea' 
kkamt man Ucla á4r át Nprdflendíngar breóta vid mik ok skal mÍA. 
^S ei & hak at leita^ en^ rída xnan ek med þér sudr ,tii Borgar- 
£ardar ef Bú vilt« ' P^trdi fannst íatt um ok kvadst ei vita hveria 
liann skipti þatj^ reid þór^ sudr yfir híidi tíl Hvammsfiardar ') olc 
/Sturl^ med honum. kvam biTumi bródir faan^ tU möts vid hantii 

H ^Akaié A. C« dk^ fy f)* úr Steiogrítiis£rdi| A^B^ C^E^Of^ 



7 K,^ ^^dr" fer fil HKardals^ 6k svaf ausör^ yfir ár. \ 15 

?(^' St^^nmasoft' systisrsoif j^drdar var' þá nordan kicainiaii viá 
aiSimda inaBB ^^ reid pórdr M med allan' ilokkinn' sudr til Dala,' 
keimti hann' þ4 samán allar' biaa^ bestu' loénn^* ok teitadi^ ráds vid 
^i^ kvert 4 •kyldi snúa^' var ]>a rantokat' hyersn' mart tidit var ok 
v^ fiat m^ tvo^'linndrutf niamiay bótti* þa eigi" lídsfeðídi til vera 
at rífda^ nordr á^ lögdu þat' flestir tií at póirdr skyldi' sfudv á' snúa>>^ 
^tti-|%úr minnl vöruí fyrir landi^ en æmar sakir^ lidxt' vak ok lítt 
vapmt^ lög^u ^at* márgir tif ráiis', atf þangat skyldi a leita' er nokknr 
VopMH^aði vflirí Cyriri- p^rdr,' spuidi hvar^ pat' ræn,' honumí var 
aagi^ al? Xoptp biskupjs^n ætti' skiölda' marga^ olc'^dríugum' önnur^ 
vapn; p4^df sagdi liánn? manÍRa^ makligastan' tit vera' at fó nokkm 
akömoi^ af bmum/ heíir^.Kaiin' lengi verít' and'stá-'éyinr oss freéndum^ 
-wr hann ok mest. maiina í rad'agiördinni móti þeins fedgum, ^éssa 
^^^mdB'' allir ok var' ^át' ráda tekit at' rida^ sudr til- Hitardals*' 

T^. Xioptr biskupsson I>eó þ& í Hítardaf atMíúsa&Ui, en er* 
P^irdr kvatiPnpp' í heidina or Svihbúgsdal V),* þá káliadi hann tiL 
tín Teit Styrmisson' ok bad Uann' at' rldá leid rfrif i Hitórdal ok 
liaBdtaka'Lopt bísknpsson^ en' giöra honuaoí ekki; ok láta^ ei meim 
jKrámast í brptl^ af bænumV Teitr reiid' fyrii^ med sextárida mann^ 
-161^1' þéÍÉ bæinny en' Loptr var ei: henna, hann hafdr ridit £ b|-ott 
lidf^ ttm datffjití ofanr undi^ Haun,- þá' bed undir Kautif Skálr por» • 
atenufion^ en Lópti kvánv ne6sir uní kveUlitÍ ok reid hánii^ bá o£air 
l&' ^&Lf ok fékl sér þai^ skip ok fóí* hann þá sndr' y&f íeörd tii 
ISardi^ þar, bcd' ^k pérlbifr pdrdarson^ var Loptr' med bónúnir tim 
^xidd' pdrdr var í Hkardal^ unk nattiha/ en um' ihyrginhin' eptir 
]#tr pdrdr reka samaií rossr öU' ok sva Íét hahn táka vaþn>öll þan 
«f iiuidust^* varo skildir „bornir tát or kYrkio^ þadail'fór pdrdr sudr^ 
tii%Re]^kiadals' hinS' sydray þar kvam til móts' vid liaiur pdidr Be^ 
flrnaaony hann beó' (a f Eskiliolá' ok átt^Margréto' dóttnr pórdísar 
8veín6eamarddttur« peir pórdr ok Sturraí fnndust um dagihh; «r 
fHSrdr f6r o* Hitárdar^^ ek áttu þt*' tál saman ok hvarlSturíá vestr . 
aptr, viúrd þár ekki til tídioda,^ reid pórdr þá sudr utn Skardsheidi 
ikaidaleid til Laugardals ^)^^ar til er hann kvam i Tiuoga tíl 



l6 " ©í^ndr Safflftst i Skálaiiölti. ^ f^. 

ÍMis GissvraT, ^ar vaj: ^ fynr pbvá.Guémímdfícdátát rnoáit ^algis^* 
yar þar allti í kyrkio borit, ^va at þar var cingi lutr inni til matar. 
ZDÖnniim nauia flautakér'^cítt, vildii menn 'pk 3repa« fé, ,en p6rdr 
hánlasiái i^at, kvad ekki dveliast skildu at þyi, kvad herjnQiin verd^ 
þann mat at faafa sem tirværi/ fékk^iann þa neösn af tft Hialci hafd^ 
"ílokka samandregit mdri i Elda; bad pórdr þá lj,verB mann spdla 
iiestsinn, ok sya var giört, sneró menn þá i brott, ,ok |>á ba^ 
f)c5rdr at |K;ir skyldu fyrir rida er knnniat var ofiíin 1 FljSann. 
^'umi bródir hans.kyad .þat éærri jsHyldu fara« öV ridi a\|ir austr 
yfir ir þeir cr' mjér vilia.fylgía* Gékk þá lidit.i tvp st^di, áttii^ , 
Jlienn þá iut at vid pörd^ at keldr &k,yldi rida apstr yGr ár^nar^ 
kvado þángat Van iid veizlo, pordr l^ eptir Í>8^h|im manna ok rei4 
aiístr til Kéidna u^ nattina^ átti þá tai vid Hálfdan mág sinn .Q|k 
beiddi^hann ^idveizlo^ en Hálfdan var binn jfceioligasti, Jcallad^' 
pá eingan'afla Verda þó hann stædi upp., pórdr bad hann fa sér 
' tnepn tii lidsemdar ^^ þótt hanh aæti 4i.eima. . Hálfdaa .^vad^ 
ViHá, fitina "brœdr sínii ádr. Steinv^ro konu ii'áns likadi þá stdiy 
ílla^ bk vid þettá léid pórdr a brotú 

'- fií Ormr Beamarson porvaldssonar Oissiursspnar br^dursufi5) 
íjissoró porvaldssonar bed þa á Breidal^.ólstad i Flidtshlid^ han^ , 
yar godordsmadl* ok' hafdi á.tt n\{kinn iut *«t drápi Suorra Sturlu* 
Aonar f). prfrdr reicl þa ^ustr á JBrcidahólstady fen Ormr jStÖkk und49^ 
áustr í Ver^ en pórdor s^ í búino á Br^dabölsfad uqi rid* pí 
sömu' nátt er páSrdr var í hérad kvaraitui ok HialtÍ splvdi þat at " 
bann var þar med flokk sinUp tdk, baija þat jrádð at hann rci^ 
Hordr 41IU land á^fond Kolbeim AnnírssQnary eu had .bóndr halda 
: setnm^em ieöltne.nnuslúpi i Skálaholti^ ,en bedddi ^) biskup at fara 
4 fíina pdrdar .med sáttarbodum ok draga |>at efni tiUþieirrar stefiiu' 
er Koibeinn .teœtti tii Jcvamast nordan. ^pidSigvardr hiskup austr 
á Breidabólstad til mdta vid p(Srd at vbsein Hiálta ^ ok leitadi um 
aættir .íyrir hönd bönda* Steinvör kviiin qV^ til iued\biskupi« Biskup 

«) fylgdar. J. B. <?♦ £, Or. 4t. ^^ , f)\4 Wiótt f«riftt,*ættt vid ^«C$/«>« 

^) mif^x, C.S^ .*) Sigvara, beta vid 5«C« f.(?A^ 



Ít, -Sttilár sá£baat í Skálaholti. 17 

4«tfi'áktffi]gá, én^ótðr Tdr %ím ^terasti. Bi&kvip b'aud fff Iteii^ii 
bóoda ftt 8ínc Hietin Ajldn giora íjrtr bTeroa liöncly en pociðr Déit<i 
§fit en -baod «t SteiiiTÖr^ 6k HáitiiaÐ ^kyldu giörá allt úskorat^ 
Bwkiip kVddst þv^ bvcrki kuima neita né lita fyrir hí^d bönda^ 
íjfrr en ^ir kvðDmo^) eeéifir/ fór brsknp þa heim I SkálaÍK>lt til 
Bióta Tid bönur^ «n hann skyldi ^endé senÉ akióta&t pórdi niann ^) 
4)k' æÉÍa bvert bóndr vilia sættast edr eigiy -ok var ákvedin stund 
«tf aa sliyldi aptr J^vama.^ A ^ssari stundn fóru ménn millum 
^irra pórdar ok Bearnaí' Soráiiindarsonar at 4eitdat aiú hverft p4rdr 
vSdi -were í siettmn þeín, ^ern brödir bana Tpmi hafdi ádr •tekk 
fýrir báda |>á?vid Beörn, fyrir þat er imnn iiafdi verit 4 Örlygs- 
•^ödum. p6rdr bad Beöm rídá'á fund jsinn í ^riduœ, ók ræddist 
*«r \\A aeálfir. Heid Beör^ tti tiióta vid p6r4 4 Breídabdí&tttd^ 
^ÉIti þi Tbidí «iik1nn iiit at Vid póitd b^ódur éinn, lcalladi eigi fleiri 
^ ava, at henuái befdi sóma^) giört áf -^eim mkUimg em mér 
yþmító-p^t ei &ám ðA ^ béldir þær sætfir. ^rdr kvad BeöA 
4nuúð^ itíestH um ráda seáHan bvert iiann vildi giörast vtnr bans 
•edr úvinr^ eh eigi raan ek tryédir ^ita Bimi fyrr en ek v^k bv^ 
ODadr 4iann viU vera. BeÖrn Jcvadst þat tfkiott s^na mundi, gaf - 
4umn þá pördi eæmiKgar giafír, {pórih' þekktist* þat^) ok akiídu ^. 
"Ík lagíiga* Tveim dögum ^-6{dar -en ákvectít var, ^Lvam ^i madr er 
VKMtup ændi ^rdiy s^gir sá at béndi' neitúdu þéim sœttum saai 
'P^nii* beiddi, pérdr ^reid |>á þegar til Kéidna^med ílekk sinnj 
•^ar Hal£laQ ^dinn ofan i Oiida, en Steinvor var iieima, giördí 
,f)íórdr þegar fa ^thigfússonu Kolbein ^k Beörn til móls yid •Bálf* 
^afp -en Steinvör* stefhdi saman bændum c^llum í einn stad, -bad 

ta 'biíi^a veri^ at ríJa^þann veg •sem fieir pdrdr ok Halfdán. peir . 
olbeinn fttndu; Balídan ^k sögdu bonum ordsénding |>eirra ^ys* 
Jðna, Hálfdan k^rad þat v^a úr^d ^at rída á belga stadi at b^ndum * 
^im er ei Værí slæ&ia til , man ek hver^ fara ok ein^ir ínínir 
menii^ en pórdr ma iá séilia,'«]nn ^á annan veg a bóndúm i-^lQmi* 
Cendi iiidfd&n þá tnenn til bónda ok bad þa igra .hei'm* Em 
iBt l^ir K^beinn livftmó aptr ok sögdu ord Halídanari |á'vardi 

^) f>sá. jí^ B. CiJE, Q9% Sf, þ^ * *) vantar í 3ömrf; — ^ 



l^ IBttiicIf safiiast í SkáUliolti; '7^^ 

iporAr allreidf , Ivadl ]^S slcylcfo rfda at lM(ndnm» ek 8Íá bvai 1 
^ördist, hafdi haim þi ok sanna neoss am fiölmenni ^irra^ ji;t 
beir voru sær sex hondrud., ok faöfda búizt um i kyrkiogardi £ 
SkáIaholti# -pdrdr reid út yfir á ok kannadi lid sitt^ var þar handrád 
okrtíu tygir') manna^ aögdu þ^ margír, aem satt yar, at þat var 
iaÁá at-rida at þeim, en pdrdr kvadst sva opt mundi hætta verda 
i úvænt efni> ef nokkut skyldi avinnast um han$ mál« £udr (rí 
.Attdsholti kvam^) biskup i mdti pdrdiy ok baud allt hik ^aroa ^ 
-1>ónda hendi sem fym pórdr var þá hinn styggvasti vid bbkup^* 
$e^r hann allt draga tíl úlids sér, Bískup kailadtst iafiaframt skyldn 
hannsetia^) pórd ok menn haná er heim ridu á stadinn. þórdr 
bad hánn at hann léti bóndr brott fara af stadnuúi^ kvad þat 
TMWBtjUgt^) «t hmn dragi þá i kyrkíogard slíkir hemadarnienn $em 

Í^eir vssro, þá er þeir bruto kyrícion^ á Miklabæ laugarkveidit ok' 
eiddu út seit menn, ok létu hvom drepa ^) á &Btr ödrum. fiisknp 
Tildi þá.rlda fvrtr ok giöra neósn böndum, [en ér menn pórdaT 
\yi860 þat, þá leto þeir faanti bida Bess er pörd bar eptir, er hanii 
reid sidar. pdrdr lét^) biskup rída hvert er hann vildí^ ok reid 
eotir sem ákafast/ þar til er baon kvam í geiiar hiá Skálaholt^ 
oL bad hann menh þa stíga af baki ok buast til atgaungu« . pá 
aendi hann þi heim Rafn Oddsson ok Teit^) at vita hvert b6ndhr 
VMCO i sama skapi um sætt sem ÍTrr, edr hversu þeim lítiM & 
nmbúnad þeirra hve torsóttligir þeir væro* En er þeir kvamo 
heim, þá var biskup skryddr ok þriátygi klerkar med honum ok 
aa^dist þegar skyldu bannsetia pórd er algángá tældst ok atla 
halns menn* Teitr ^) lögmadr yitor madr ok gd<^iam^ bródir Giss^ 
UFarp hann bad biskup at freistá at gánga &,niiHi^ ok vita ef nokkut 
stodadi, ^^Ff sem satt er^ hve mikil varkunn pórdi var á, sva 
mikinn ma nn s k ada sem hann hafdi fengit^ en sviptír öUn fðno^ 

' ')' nmrtwðhmmðmá^ A^ 2?« C« JSl Gu ^) frtf [ : m ntaii þórJur rSAm |iAt 

£C !>• «1 pk \k\xk haBii ei ná.at rfda^ ea er 

- •)' S%v«rír, btitc eðma yí4 . Þ^"^* ^•« «P^f ^^ ^Mm 0.9^/ir. 

"^) h^nfmm, A. a St, p, ji. B. C. E. Gr. Si. p. 

♦) imM^iff^^B. C» JB; Gr. Ss,^ /J StfrmÍMon, boeim •(^nu vid^ 

') kög|TS« söiiii^ t^ prQHr, bðQtír £^ iimC 



^fL" Ro|b«iiiii jsspmiar lidí^ái ler tfl Bofj^rfiardor. t^ 

el hefír Aki -tíl ^idrKfis tnonáam jBfnuœ annát en ^at hántt ^erdl 
i| dé^ tíl i hemlr ú^riiiUHi Muumf ^r rœna ^aklausa menn, pótt 
&aitn Ícfiti -eptir -ainum ]uia* med bvi Jxióti aefti hann ^ykkist he\$t 
aiega. Xinuduat bóndr ^á/^k ^Kidu^at feir i)iskup ok Teitr &ero 
i^aíyíms ok^áfb aitt Jáiál i þelira iráld 4>k foraeá. Gékk iiisku^ 
^ at^^na p6rd ok f«ir Teitr, :segia jieir Rafs {MSrdi at Beir væro 
totaótd^ir^ *ef nokkur/dád ^œú í fieim.* ^0011 var j^á ok allsam* 
fta. fiöibdnit {>& s«ttir med þ^«Ð6tiatib|skup^fitein!rörAkyldit 
um gUjrat-ren ^^t.er ^au yrdo^ ás^ ekyldijgtora fiteinvör jein* 
Bdachr ak]^dn í^ngum ^n^Stíerdum <vera ^d pMtrd ^r til <7Íssar kymmt 
ttl lalanday -akyldi '^á iokit ^aettum «ned í^eim pdrdi fOk böndum^ 
ef Gissur^LTKmi til, m haldast <ella« Géngo §á i^tfndr til himd* 
ea\a ^^ ^rá. íRelá pórdr fi anstr á fireidahölstad ^eptir Mttinaj 
ok aeetiit þí .enn i .bu Orms, »enOrmr <irar i Yeri (medan pórdr 
Tar á tK^eiaatlÓktad^ íföro Æienn i millnm |ieirray eok Tannst ekid 
at um aætdTé "pórdr ísendi ^öm iDugfóssön ^estr i £réidafiardaf!-« 
éá^ f€M fiofd Seamason 4ÍI Borgaftfiardar ;at ^era & jiiósn ium ierdir 
Kíolbéins Arndrssonar, ^yrir þ^ri at "^k Tar ávittat, at mannsaínadr 
Tairi iyrir <a<Mrdan jland , ^en pócdr xeid .út <y£r á i JBisdknpstáugu^ 
kvam'.6ar bisknpx>k:Stdinvor <ok Jukn þi aipp ^iördnm^ •ok fiiördu 
.k heiiar .al|^ydu bóndai v^elrra .cr ^íngfararkaupi átto at ^égna í 
'0¥éít 6Í8BDtáT, ^ú ðiuÍD^hriid, ^íí i. licndr iiinum «6tœrTnm bönduim 
§mmíbaEmám^ JEptir J^at rreid pórdr sunuan ^f Jiiérödum :til £orgar» 



>9. '!Nn verdr/fira |>yl at segi-a, ^r v^r g^tum fyrr, at Hialfi 
itUmpsson kvam i iund rKblbeins bk :^egir honum aum ferdir 
^étésff ,ok :bad hami ssudn;éidan ^ ,^olbelnn íbróst vid skiott o'k V 
aehdir ]^gar menn jiordr ftil JByafiardar^ ^k jþeir ^rogn iid eámau 
uiD allar sveitir ^yrir norjan tÖxnadalsbéidi. - Adra menn sendt 
hami vvestr >til Rútafiardar^ -skyldu ^eir leréfia^) <menn Æipp um 
Tettr*h&rud ok feölmenna ^som ðnest, ^en er ^oklcar kvamo saman, 
^ vildi Jlialti at fioklcnum ^væri stefnt ^udr .um -Kiöl^ ^k ^va tii 
jnöts vid pórdg ch Kolbeinn áLVadivera þykkia mega^ at pj^rdr vœri ^ 
J^ vestr jidinn, ^ádr v^r Jcvamum ^audr, 4>k jnannm <H%r ^íl ei ná 

C a 



Ig l^sðnclf safiaast í SkiJalioltL '7^% 

|íorAr allreidf , lta4 ]^S slcylcfo rfda at btfndnm^ ek 8iá hvai 1 
^ördist, hafdi baim fit ok sanna neoss aín £ölmenni ^irra, Mlt 
beír voru aær sex bondrud, ok höfda búi^t um í kyrkiogardi £ 
SkáIaholti# -pördr reid út yfir á ok kannadi lid sitt^ var þar handrád 
okrtíu tygir ') manna^ sögdu þ$ margir, sem satt yar, at þat var 
itúá atrída at þeim, en pdrdr kvadst sva opt n^iundi haetta verda 
i úvsent efni> ef nokkut skyldi ávinnast um hans m41« £udr (rí 
Jlndsholti kvam^) biakup i mdti pdrdj, ok baud allt hit ^ama ^ 
bónda hendi sem fym pórdr var þá hinn styggvasti vid biskup^* 
Se^ir hann allt draga til úlids sér, BÍskup kailadtst iafnframt skylda 
bannsetia^) pórd ok menn haná er \ke\m ridu á stadinn. þórdr 
bad hánn «t hafin léti bóndr brote fara af stadnuúi^ kvad þat 
ussBtiligt'^) ^t huin dragi þá i kyrkiogard sUkir hemadarmenn jiem 
beir vsnro, þá er fieir bruto li^rkioiia á Miklabœ Jaugarkveldit ok' 
Jeiddu út ^x menn, ok létu hvorii drc^pa ^) á £Btr ödrum. fiisknp 
Tildi þa.rlda fvrir ok giöra neósn böndum, [en ér menn pórdar 
\yi&eo þat, þá leto þeir faann bida Bess er pórd bar eptir, er hanii 
Teid ^idar. pdrdr lét^) biskup rída hverter hann viidi, ok reid 
eptir sem ákafast , ' þar til er baon kvam í geilar hiá Skálaholti, 
cik bad hann menh þa stíga af baki ok buast til atgaungu« ; |^ 
aendi hann þá heim Rafn Oddsson ok Teit^) at vita hvert bóndr 
VMCO í sama skapi um sætt sem íyrr, edr hversu þeim lítil^t & 
umbúnad þeirra hvo torsóttligir ^eir væro* En er þeir kvamo 
heim, pá var biskup skryddr ok j^riátygi klerkar med honum ok 
aagdist þegar skyldu bannsetia pórd er algángá tækist ok alla 
haHs menn« Teitr ^) löginadr yitor madr ok gddgíam, bródir Giss<* 
urar, h'ann bad biskup at freistá at ganga &.niiHi, ok vita ef nokkut 
stodadi, ^^i'f ^in ^att er^ hve mikil varkunn pordi var á, sva 

mikinn mannskada sem hann hafdi.feogit, en sviptír öliu fénoit 

^ - • ■ ~ 

' *)• HOT tT6 hvndnKL J^ S^ C^JS. Gf^ ^) iti [ : m nttiii }36rdtr Tðda |B*t 
$íé p. eí| f^ Utu hanii ei iiá.at rída^ en er 



^ •). S%Y«r<fr, ba»tc ftðma vi4 . P^^^ ^®"* ^P^'f ^^ Í>*W o. s.fi. 

5) baunfert. JÍ. C Si. p. ^\ *• ^* ^- ^'^ ^^- ^* 

♦) i^umSJtff^sA^B. C.B^Gr. Æfe Jp* J'i Styrmwioii, bqB^m tdm 

kögtrs. •öiiii^ t^ pr^, bðQlir ^ iii|ii* 



^IL' Rolbeliiii jsanmar 2i4i dc íer tfl Bo9gái£ajv3ar. f^ 

ék hcfir .^^i til wiótil&s fnonáam jBfnuai annát en ^at hantt verdl 
il deila. tíl i hemlr ó^rkitiim jtDum, edr rœna ^aklansa menn, þátt 
Imiiií laiiti -eptir -ainum luia- med ^y( móti «eAi hann ^ykkist heUt: 
mtffí. Xinudost bóndr ^, «k badu jat f>eir i)iskup ok Tcitr &ero 
i mUlum^ ok«gáfb aitt áíál i þeltra ^vald 4>k forseá. .Gékk iiiskup 
^ et'^na p6rd ok ^ir Teitr, :segia jieir Rafs {Mirdi at Beir yæro 
taisótdigir^ ^ef nokkur ^ád ^yœri i |»éim.* 'Tumi var j^á ^k allsaðtt* 
fiar fiömdnst. {>& Sttttir med þ^i AÓti at ífalskÆip ^ fiteinyðr ekyldit 
tm ^Ura^-reÐ ^t,er |»au yrdo ei iskc skyldijgiora fiteinvör ein* 
Bdaw-A^^dn i^ngum m^Stferdum <vera ^d pidrd þmr tii Oissnr kymmi 
tU Idanda, -ekyldi ^á iokit es&ttum «ned ^m pdrdi .ok Mndum^ 
ef 6Í8aurAT»mi til, m rfaaldast leUa. Géngo ^ Æ^öndr til himd* 
«da ^ind pórd* Aeid pórdr fi ^ustr ^ fireidahdlstad leptir Mttinaj 
ok jettJit hí .enn i ,bu Orms, »en Ormr <irar i Yeri medan pórdr 
Tar á Æreioat^lstad, dTtfro menn i miilum jþeinra ^ eok Tannst étíd 
at «m asetdré "pórdr ísendi ^^öm iDugfóssön Testr i ^reodafiardaf!- 
daU» f€M póid Seamason til Borfiarfiardar ^t ^era & niósn ium ierdir 
Kolbeins ArD^rssonar, (fyrír þ^ri at "^t yar ávittat, ^t mannsaínadr 
Tairi iyrir £fu>rdan Jland , .en pócdr xeid .út <y£r í i JBisdkupstángu^ 
&vam'.6ar btsknpx>k£t<$invi)r <ok Jukn þi aipp g^iördum^ •ok giördu 
.k hmar ^alf^ydu bóndai «^lrra .cr ^íngfararkMipi átto at ^^na i 
avék Giwnrary ^ú ðiuhdmdy enk liendr iíinum ^stœrmm bdnduia 
fa^iibimdaid* JEptir ^t ^eid pórdr .sunnan af jiiérödum til £orgar« 



^9. ^u verdr/fira |>yl at segia, ^er v^r gítum íyrr, ^t Hialfi 
Ifkkupsaon kvam i ífund /Kblbeins bk faegir bonum jium ferdir 
pdrdiyrt .ok. :bad Jbami ssudn;éidar« ^^olbelnn ^brást vid skiott o'k 
aeDdir ]^gar *menn jiordr ttil JByafiacdar^ .ok jþeir ^rogn iid eáman 
úm allar sveitir ^yrír nqi^dan rÖxnadalsbéidi. Adra menn sendt 
Ibami vvestr ►til Bútaliardar^ ;Skyldu .^eir .kréfia^) <menn «pp um 
Tastr*bérud ok feölmenna 'SGm ðnest, ^en er ^oklcar kvamo saman, 
^ vildli cHialti at ilokiknum vvsm stefnt ^udr <um -Kiöl^ ^kl ^va til 
.mötB vid pórdt ch Kolbeinn áivadivera þ^ykkia mega, at p|)rdr vœri^ 
ii vestr jídinn, ^ádr v^r Jcvamum sðudr, 4>k jnanum ^^r ^i ei ná 

C » 



30' Kolbeinn sftnmarlidi ok íér tfl Borgarfiar^air; 7P« 

bonuBi, vil ek ^efna hiðar ^csCxi bei<lar ok sra ti} Borgarfiardar; 
m^ sva si^t bera í sundr fund varrf, hvert eem pördr er sadr eda 
vestr^ Hialti kvad Sunnleadinga yfrit leogi |»olat hafa þenna úfnd# 
Kolbeinn^ kvad Ifl ye\ mátt hafa hrundit af sér, ^f fi^ir hefdu karl- 
mennsko ') til, sica at peijt þyrítu ei atlnnara m^nuiaiidveizlu^ Mord* 
lendingar alHr bádu Hialtk ílis/kvádu þetta allt áf hoaum Hliöt- 
ast| Kolbeinn reid bá méd allán flokkinn vestr til Midfiardar^ ok 
þadan sudr um TvCiadgro^ en er pe^r fóro u|ip or Gnttþsdal^)) var 
vel sex hundrud manna^ KolbeinD. kyedst þ& œrit Jid hafa, ef 
gipta föUi * Sva, var vedri varit, er þeir i^ido 4 beidinaV at um 
.morguninn. var [4> krapaárifa^) ok vindr lítiil, ok urdu meBn aWt 
votir, en er á leid daginn tók.at frystay Jidp þ$ vedrit í nordur, 
giördist |)á ríd sya mikil isakir myrkurs^). ok frosts^), [at sialdan 
verda f^vílíkar^), leid ei íángt ádr þeir vissu eigi hvar. þeir fórp^, 
[drdgst þa lidit^) miök aiT kuida, bad KolbeinYi^oifnii |^ stíga ^f 
' baki, ok taki menn glíiuur stórar ok viti ef mönnwn hitQar ^ 
vid þat, urdu þar-svTi miklar:hrakníngary at; margit. meðn tynddk 
vapnum sinum ok fengu ei h haldit fyrir kulda^ g^^go þ^ þegar 
nokkrrr menn til heliar af^ en margir Hieiddust til ðrkumbslay tdk 
há heldr at iHrta vedrit, kénndust þehr þá vid at þeir voro kvaaini]! 
I vatn þat ir Hdla?avaln heitir^ lidf þi hver annan á bak, f<irot 
{^eir þá til ^ess er þeir kvaœo áGilsb^kka nokkr^ fyrir dag, var 
Kolbeinn þar ijim náttina, en um dagínn eptir reid hann ófan i 
Reykiaho4t med allatí flokkinn, en þat af fídino^ er ei var fflBft^ 
lá eptir [í Sidunni ^)- \ * 

lO/^En er pórdr kvam ofan { Reykíadal at Englandi, þá 
kv;am í mdti hpnum pdrdr Béarnason ok segir faonnm^ at Kolbeinn 

<) inikilmeiihskttr^fB. ^.JC(?r«^Af>« ^) vantar.í jÍ, C SirpJ tt ml^- 

•) lét Kolbeino ulia lid titt, bsota stundum verda •líkar. i?» Æ. ^n 

söinu víd. r^ tók \>i lidit at daMtt« AJ^IB, ft £» 

í) líkafe drífa, somd^ ^^ ^'^: ^^* ^* / 

' ^) fiúks, tðniiv ^ ' ; •) ornar^ sömM. 

^) ok atfnarB áMOda, bœta vid A. C^ ^) Tantar í A. C, Si. þ/ 



itf & &tiiíggæ i töfðií ok íieak^ lidi^ 21 

tar rtordaá (YftiD&n [a\eá féðlmenni ') ok Éat ^ t ttejháakolá. 
Arí hét madr, hanxr beo" þá at LnBdi í J^tcfykiadál hinum sydfa^ 
ea Bödyai^ {>6rdaraon beó, pá í Bœ, hann áttiHái^disi Arnórðdöttur 
ffysCQrKolbeifls* |fiödv^r var m^iii firnari pördi en brædrúngr^)^ 
^kdr reid efan ep^ir BeykiadaL úi Bœar ^^^ ok beid' þar tit þesa 
er flokkriiui kVai» aílr' eptir, ok þá er menn varo saman kyamnir, 
Idtadi hann ráds til hiiina betrr manna, hvat npp skyldi taka, 
la^i þá- nsrsta siH Mer tiU eggiudn þeir er árædam'estir^) yoro 
at rida skyldi at þeím 'Kolbeini í Reykiaholt!^ köHudu þar márga 
Bumdu^ Vefa lítt tHfa^ir at -veriast fyrir kuida sakir, en aUir híuir 
Titrari menn sögdu þf^f úrád, at sva i^ir memi ridu al þar^ sem ' 

* dikfr feökneoni væri fyrir,- ségia þá allskörugiiga rklit þ<5 at bann 
Yidl vestr um^ sva at hann œtti ékki^vid þa^ var þat ráds tekit. 
l^eid pérdr þa'oran eptir dai, ok s^ladi yíir um í át Gufuskálum, 

' ek svia veltr LáBgavatnsdaK £n er hann kvam^ o&n á Völlu, var 
|»gt at eí væri hross-ís yfir ána,. snéri pí fiokkrinn allr ofan til 

^ ^tf&rvads ^>r ok er mena kvamo upp frá píngnesi^ þá rerd péxdr 
i títí eitt, brast^ nidr tsimi \iÐdif hestinum ok vár faverttvcggiá fi 
kafi bestrinn ok hann, ok er hann ki^am á land, var hann alvotr 
ak snéri ofan aptr. tH píngnes^ ok sex menn med homim. pd beó 
4Í madr i pkignesi er Börkr hét ok var Oirmsson, hann ték vel 
▼íd pórdi.ek skipti vid hann klædmn^ «par létu þeir lAenn pórdar 
f|^jú|íl|p8ta nekkra,' se^i Börkr þá inn i hús bia rossum sínum^. 
S^4^»rkr þa med pérdi upp tii GröfarvadSr en er hann snéri 
c|fi» eptir, heyydi hann.'til hverstveggi^ flokksins pdrdar ok Kpl* 
há^. pördt reid til Stafaholts ok ádi þar, ok þadan út yfir 
líordrx l Svignaskardi setti hann éptir sex memi til nedsnar^ 
▼om þat Dugfússynír.[þrfer, Sanda-Bárd«<^)t porsteinn KoUr por^ 
berg^son^) ok porgeir Stafsendi^), en p6rd Boarpason sétti hann/ 
eptir i Bskihúlti I ef KCrlbeimi ridi hit nedra , en pórdr reid iit a 

:>)^ántsr í J. C. Sf. V *> Gfaftmds. uí. B. €, E. Gr, Si. f^ 

•) þeir Toro tyskinasynir Síghratr fadir «\ Ui\^\\ Sanda-Bárdr. sömu^ 

þórdar ok Bijdvan jí, C, Si, p. ' / • 

3) l«,dar^ JÍ.B, Q A Cf. ft- p. J> Þo^^-^^'^o^- ^^»^«- 

-•*) ^kaJÍféðv:föjiu<» . \ ^*) Siafwndir^ lömiu 



as. ^ltíngar > J^órdi ^ Jiaw íidU ýP. 

Myrar ,mcá allan Aokkitín ok (Var all-lll fœrd, 3n er Arí i{.un(tt 
vard Yár vid ^okk pördar^ tókr ihann hest sinn ole reid til Baíar 
sem ^Íivatast, ,en .er ^ann Jkvám í ,fi«, yvar Södvar ,í jrekkio. AA 
scgir Bödvarí ,at .^okkr pjírdar ^idi >ofa!i eptir Reykiadal , .ok bad 
hann gaBta ^rossa ^jnna ^at þau yrdu ei tckin, ,en fyrir .varo kvamnfr 

- luenn wKolbeins |>pryaldr -Képpr pk ^veir mena adrir, en cr ^eir 
4ieyrdu hvat Arí segjr^ ^pruttu ;þéir upp .olc .iidu sem mc^t matt}i 
.j^cir^tii R^kiahoits.ok wsegia Kolbeini kvat]ltt<vár» 4^nn bad hvcrn 
.mann^^prétta^i klaBdi sln ok jrída eptir ^^iqi sem hvatast, rok er 
þcir ^varo búnir, ^ridu^I^eir'.ófan .cptk Rcykiadai ok Jtvamo i Bœ, 
var ;Bödvar ;Uti^ ök -spurdu ^^eir 4Miin tim íerdir pördar, h^na 

.' kvedst ætla at iyrir flanngu ..mundi ^ann ^vestr rum rídinn. Jflida 
þeir Kolbeinti þá pfan á ^VöUu .ok|jBpurda fat at pórdr h^i upp 
snúit tiIGi4farrads'«), /snúa þejr f>á upp til pfngncss, <var fiörkr útiy 
spyria þeir hann at ,um ,fcrdir ^p^rdar , ihann rlcvedst ci Mta þaít 
hvert þórdar mcnn ^voru .cdr adrír, kvad J>ar rída annan <flokk .af 
ödrum i aHa nátt. iKolb^nn .bad ^hann gnnga á Jcid jncd ýcim. 
,En cr Kolbeínn rcid yS ^irott, tdyöidust rþar.eptir Bokkrír'mcnit 
-lians ^J ok fundu hesta 4 .búd /einu þá ,^r alyotir ^voro ok nytcknir 
-nndan ;Sö(dlum. ^ido J^ir j^ít ,eptir 4Coibéini ^ok ^aegia ,honum ,nt 
.þeir ihöfdn ^fundit :hc^na bk ^kvádu .«t j>ar ^mundn ^vcra Acnn 
tpórdar.nokkrír, .reid ^Koibcinti .þi 4ieim ^aptr á 4Mnnn« ^JQnar 
JUngadiákn ') Jónsson^'^) reid at fierki ok .setti ,api6tshalann alihiai 
hcrda ^honufíi |,ok (4>ad diöfulinn aegiaiivat bann -visfla* ^Borkr^llfNklat 
,ei,vita»hvát :hann,aegdi thonum, >n ekki nian ek. bér.iQcira aegia. 
Börkr ^faöf ,upp eggsina .er ^iann -hafdi ^í iiendi ^^k Jaust til ^Einara^ 
en^Einar :bar .{[fram.hiá .nonum:^) »ok ^vam liöggit á iend hettinnm^ 
I því,kvam,^t.HalIr Jónsson^ok Jcvad ^^ingan ^nann .akyidu Bcrki 
^ftlt giöra, .liánn /var annar madr^en &andrKolbeinsson'mest vvirdr 
af Nordiendíagiitn« ^Var ^a ^rannsakadr ;bær Mrí píngiíesi ok tckic 
R þat er láust var ^nnan.gatta, ^én rœnt .hiá firam rútsum öllum^ ok 
,ir«rd þctta iaung xllröl^ ridn^cir Kolbcuin ^ brott, ,^ Börkr kvadajt 

» \QtAxw%AM. A. >ff«/C £ Of. ^SU ;Þ# !•> ff^ogaailkii^ m. Or. 

•> ok .kt^Qnndu básia| biBta vid jU -*> ''^ í* ^" ■•^' -^* C* Si. (>• . 
.C.Jt.p. .*) BÍ Béi, JÍ. B. C4 Jt Or. Sá, þ^ 



iBiIa it dLtjBt mmidi lída at peiV^siálfir munda verst .tma vid dvöl 
iíoay fok verr én hamr yid félát sitlf ')^ Kolb^inn reid nú i 
Sta&faolty ^r feDg0 ^eir sanna neósnr af nmr f^rdir {>^rdar ok ridá 
fti eptir Mni ákamst* ^ Klóánarmennr pdrdaT hverirrvéggio siá er , 
jLcJoeinn kvam iStafa&oIt^^brugdtt þeir |»á vid, ok ridu frameptir ' 
{INifdi,. hpfdu þeir Kolbeinn þá skeidridit eptir stignum, dró þa saman 
skiótty kæ^dist j>& hestrinn undir párdi Beamasyni/ en énnar undir 
Kæg^-fiimi^ ^iördu þeir ^^ ymist at ^ir runnu edr ridu at baki 
leim Svarthöfda ok Bárdi^ en er þeir kvamo at Lánga^ þá har^ 
láú i miUiy y& lióp Svarthöfdi af baki ok bad brddur sinn á bak 
atSg^y sér ek at oss dugír ei lengr tvimenníng, en vid pórdr Bearna* 
•on munum forda okkr sem verda má, .Bepm kvadstaldrei mundu 
firk kLonum rida. peir pórdr ok Svarthöfdi tóku þa skoid ofan 
0ptír á<>^« ^ Þ^ii* Beörn ridu fram eptir ílokkioum pórdar sem 
ááaftai> en% þeir Svartköfdi ok pdrdr köstudu sér £ snæinn ok iusu 
i áSÍL meöyiniii* peir Kolbeinn söttu þa sya fast fram at ekki var 
iMsr i mílli jþeirra« £n er þeir Bárdr kvamo eptir, þa var Rafn 
Oddáson a haUferdinni, þeir badu hann hvata eptir pördi ok ségim ' 
tum hvot titt var» ér hann hafdi hvildar hest^), en er hann 



Intti p6rd, l^á gékk pórdr ok leiddi hestinn eptir sén Rafii bad 
jbaan far a a bak, segir at Kolbeinn var þá náiiga kvaminn a.hœla 



t^ en meiri van at þeir Svartböfdi ok pórdr séo teknir* £pti|r 
§at tfbé pórdr a bak ok reid ha fram eptir skógargötunum Bar tU 
or kSf var litit; þar bar f>á leiti. £ milli. Bad þí pórdr alla sína 
amuá af baki stiga, kvad þar vid skyldi nema ok laupa k pi^ eft 
1^'vard^sem vicui annarsstadar^ ^t, fldttamönnum er ei hægt at 
fa^ta* £n er pördr sá þetta, at þa leypti margr sá mest er ádír 
kvadit ha& þreyttan hcst, sya at hvergi mátti g^nga^ há bad hasm 
(er ^yi matti e1 áleidis kvama át neœa þar vid) at fólkit skyldi ei 
#va g^st rídai. ok sendi ^á fra fr^m Gudmund Sorta ok haud at 
aigi skyldi brott rída af bœnum í AIptartún|o« En erpdrdr kvam 
J%mBn, f>i sté ^ftr af baki alj^yda, ok §a.segir honum Ingialdr 
akáld') Geiraufidareoi^, ok kvad sét vera hversu ^a mundi &Lra^ 

^/ ók kTnd þettá lítit jsk^ miuida^ jáf •) htúátín hest. jÍ. S, C £, Gn Si, þ« 
S,C.£f Or, Si, pf t) TftnttJ í sömu. , 



aó flyr ðll Alþyda, ^egír hanB, en ;liiflir botri nrónií itíano ^i &4 
lydr rída, eo ef þú bídr KolbeHis ^ terdr ^at {áan sfkádi ok {>éirni 
manna er ^éi fyigia* ^gu |eir fi á 'bak^ t^k þi ok ^ya at batnii 
£crdin at þá.var alit ekeidréidt* pórdr bad þa menn fara l kyrkio, 
er þrotna höfáu iiesta. X»«po f^á 4 kyrkió neBr jþrrátygi nianna* 
Brú Var p Alptá^ pk yar par seinfær-t .yfir, en er pórdr kvam yfir 
ana^* leypti smn ^eg hver* pordr Sendi mana fr^ia eptir Udino^ 
4ok bad meHn Mman haklast hvat «em igiördist^ ep þvi kvam ekln 
tii leidar^ ;vard jþái ei €eira < reid med'pórdi en iians ^enn, oj: 
vorp {»at sei^ty^ manaa, ' Én er p^rdr var .Eörott Hdinn or Alptr 
axtúngo^ |>á ^am þegar 'flokkNnn J<.olbeins^ var þá sva n«r iari^ 
at þeir ^sem fH>rdr Aiöfdu snyáit frá kyrkitinni ok 'fyrir huein, P^^^ 
ei iyrkiunni, -þá er .-þéír sivéro aptr^ v,oro þá vrgnir tveir men^i 
í kyrfciogardiiium SigmHndr HaUs5iön\ ék Toríi porgeirssom ^énga 
^eír K^lbciM menn f>á til kyrkiodai.ra^ og fansokudu hvat manna 

Íial' vaBií jniri, i því Jjili4cyfiun'KoI)ieinu, ok kvad þá ávitHigagiöray 
águ þar ok giörda ekki þat er -framkvætnd ^ærl i, ok p^dTbœri 
xuidan ók alla þa ^er nokkut rBann.smot væri at,' Settí hanB 'þa þar 
^ptir er öfierir 'voro. Sidan tóko þeir eplirreid sein ákaíast, eti er 

Íeir irvamo at Alptá, vard -þeim el ^ar greidfært yfir, |»yiíat pör'dr 
aídi -iatit afdra^a brúna, þá yard þeim Kolbeini allt saman mikil 
4völ. 'p^rdr siléri -oó út eptir.Myruin," oJb: er -hann •kvam yfir H£t- 
;ará, þá $té Teitf Styrmisson af 'baki ok Kolbeinn Grön fjók en|i 
fleíri menn ') ok vötnuHu héstum sjriuiii er 'Vatn féll a ísinuoi^ 
pí ridu Kolbeins ^nena sunnan at ánn^^ ok er þeir Teitr stitkka 
Jupp af ánni, þá snéri px^dr a7>tr, eo Kolbeins monh snero þa aptr 
iXndaa, þ^ at þar Yorp fáir eptírkvamnir. Teitr bad ^þá méim 
akunda á hak, ^vádu þetta ei Vera ^mnát en dvöl þeirra, reid þ4 
livér ;Lindan setu mátti, ^ ^5rdr reid um dagtnn jafnan^dast^^ ók 
^iidi hanp aldrei sva .mikit rida sem alþy^unni var i hngi tpludu 

fá sumir« vid hann , én «^umir .k<;>yrdu h^estinn tmdir iioauin , bar 
á enn undðn« KjOlbeins me^nn t^ko' þá driúg^m merin af piSrdi 
^r hestaitta þrgut, ^&arbi ^eir allir íletm*, ea i sumum unnjt. £a 
^er pördr reid út á vadlaná • þá ^ beir KoibeinsmenA at. iui4#9 
' ' '. ' ' ■ -^' ' ^ '.'•" "' -^v . "•■ . 

^) vaiLtar í A^ €. Si. y 



/ 



TiK; > 0Fart}tðfdi eltr. • 25 

jMndi bbrft ^ htirfö^ ]^ ^ú^. p^Stdr ^d I MilcMoTt ok dvaldist 
^r nm tíá. * par 1be6 þá GndfDniiclr Oláfksof), bann var xpikiU yin 
Storlúnga^ fýsti hann pdrd sení fyrst brottreidar,, rcid p6rdr þadan 
yestr K^rlÍDgarskard ok ^ítb til Helgaieils, fékk p6rdr sér {^árakip 
ok fiSr út i Fagrey^ M liestana léi: faaoo icka bit ytra ')» kvam 
bann %«ir langardagíníi ^Hr tíLÓegi^ ^tít var hi)fin nærsta dac fyrir 
Andreaameséoj þótti {>at dllum'inikil furdaok varla danni tilfinn^ 
ast at menib berau ridk'írinmi €fámt> 4iestum i einni reidaf pins* 
TélH ok til Helgafells i sva miklum d&rdum aein |>á yáro. pórdr 
reid fimtadaginn {um hádegi ^) af pingvelli, en kvam [til Helga* 
ielU^) fostunáttina er stitfrna yar i aostrí, ]^tuj5t pá allir pegar 
yita at |><Srd ^nwdi til nokkt)rra (störra luta "*-) nndan rekit lia£íi;^ 
Ko\béinn rekl i Al^liíngu med aDaii ADkkinn ok var þar um 
iMCtum, eti um myrgininn eptir i^om menn leiddir or kyrkiUy yar 
^á bðggvín hönd af þaim manni er porhallr hét ok varOddJeifs^ 
aon, annar'madr hét Naddr er «nB var haDdfapggvinn^ hann hafdi 
ridit^ nordan med 1 eiti Sryrmisfiynii fen^ {>á alUr adrir menn lifi- 
^rid /ok Hipa/en voro iiettir ^vapnnm ok he^tum^ reid Kolbeinn 
eptir þat i Hitárdalj ok' vár bDntim "Sðjgt {lar allt hit sanna nm 
ferdir pórdíov * - * í 

11« Nú er at segia fr$ f^eltnrSTarrhðfda ok p6rdi Biarnasjoi^ 
er peir lágu i fönninni , psr til er flokkr Kulbeihs var nmfraiyi 
lidinny stddu {leir ^ upp ok géngn tii bæa ok fengo aér hesta^ 
ridu þeir i StaiSibóit ok drápu á kyrkiodur,.>Bugfús karl gékk til 
dora ok fagnar vel syni sinuin^ ok spvkdi hvort hknu vÍ8M>at Olifir 
Kámi'^) var'þar med þriátygi manna^ J^eir Svartböfdi Inpu þá |>egar 
. a hesta ok lidu i hrott, [)a spurdi Svartbðfdi pórd: hvar veizto 
hæ |>ann er kvaminn 6é fiá almannavegf pdrdr svarar : Bær heittr 
i skðginum ^) er vid skulum til rida« En er ^eir kvanso þar, jþ& 
iöm þeir i badstofb jnk afk laeddust, ^ er f>eir liöfdu iitik rid aoat^ 
j^ f ar jþeim sagt, at K.olhcinamenn ridu at gardi^ Inpu ^eir Svart- 

/«) ldrs« ji> C. &« p. inmra^ S, £,,Or. *) •tMdrads^ A, J9« <7< E. Or^ Si. þ« 
•) Taatar 4 A^ B^ Q. E^ Qr. St^ p. J^ Korni. s<?^iu 
*) vaaiar í •(uaiu' í ' ^) Skö^um^ •émtu . . * 



' K 



Sð Bodvár k Stad leitar ma^ wttÍF Tid Kolbeiii. . Jjfþg 

IioFdii ^» npjy dc: ^trtc^ iÍDf^ Br yim in am^ oK^ BtáUuiSatem* 1 ofoum^. 
en |eir lupu^ út^ sktldr þi oiedl heím^. \i6p pórdr i ðkég, en Srairta-^ 
höfdi'til bestaiuia^ reid hann^ ^ar uoda^a sem áka&ðt;. en^ þeir eptir^ 
ok k?iudu harn» fram:^ í bamar nokkumv hano' liratt þar firanr af 
bestihum ok iidp þar siálír eptír^)^. e<^ hyerki sakadi Hann sé 
hestinn^ |i:v£at mikillí lausasnær yar ÍHMrini^ inidii^ hamasian^* ea 
eingi {wesrm vildi ^i^ eptír fehi;, iklirKoIbtías^mi^on'' þi'leid^ skia« 
Svárthöfdi fór béira^ k badtoh tiL vapn^ wma? ok reid^ •þadan- vestr 
til Sauda&ll^. ' Sidan- fér hann« ut i Fagr$yi til^ p6rdar«^ . pórdr 
Beamáson fór hieíai: í Eikiholt; Koibeinn Aknérsson* hvarf apfr í 
Hitárdal ok re^; noktlr Holta^du^eniir ok- svar heim' a Flugomyri^ 
ok léi bafisi setu einb^^Día ia^án; pano'Vetapiét^bami miökhfeöi« 
menná f ymsum stödnmy þar er faonuiiir ^i(tti^ be»t &liir. pórar^ 
inn bét mádr ok var kaUad:r BaUtiV hann>8etti Koibetnn lii peésBar 
i Midfirdi^ ^% bann at sér marfiá^ iUbriesinga>^) ok hafdi tetft 
'at Osi, siördist hamr lunn^ úvinsaðkstí ^^ rœntl bana- bvero^ mann 
]þann er bonum var l nond.' 

ii^ pdrdr SigbvaCssotF vair i^^^ »œr tU iófa fraip ^)', fór 

hann Badan inn tu BaUarar. pá^ t^eó^ þar áardr Hiörleifsson ^)^ 

bann atti Valg&rdi Sij^vatsdótttur systur pórdar; pdrdr fékk þar 

* ^ódar vidtökar^ Mdo þittr banuF þar [YyriröUu siá ^) sem bani^ settiý^ 

4et pérdr þar entir sumit menn sína, eu hahn fdr siólfr tU Búdarr 

dals ok sat þar nm idiin. £par bed* {>» porbeörn Ingimnadarsoa ^)« 

A ofanverdum iólum rídr'Sturla? pdrdArsofi tit fundar vi^ pón^^ 

TÍdu ^r þa út i Dögurdarnes, kvam Bödvar p^k^darson þar til 

möts vid þa^ leitadi pórdr a vid Bödvar um lidveizio^ eu Bödvar 

•egir^ sem s^ var, at honum var mikill vandi á vid bv^atvecgio 

beirra Koibeins, þviat bann áttt Sigirídí AmórsdiSttur systur Kpl- 

beinSy kvedst Bödvar viiia iyrst umleita, ef nokkrum sættum 

ttnœtti a kvama med |>eim KoIt>eini# Var/ ^at \h r&da tekit^ at 

l '. . ~ ' 

•«) þat Tsr hár IiAmary bæta vid A. *) ftftu. A. C^ Si. p. 

B. C. E. Gr.St. þ. 4^ ▼antarr^/jSv C JS; OnSi.}^ 

•) ilBiriMíiiga. A. C Sh þ. illkréyi- «•■* ^^* '^ •5mu. 
iuff^B.Æ^On <)MataríCr£i; 



xi K.' Bödyar á ^uA leit«r tan éeeltút Yld Kolbeíii. 37 

BSdvmr reid nqrdr, o^ * Talr' Sdr ^órat «t Ivoiltiíi^ pKMÍr /iSMi 
^sga» ^n ptfrdr iór' vestr yfir Bx^idafiÖrd' ^) úl JBardafttrandar 
bk þadan vestr á Sand» £Ór hí enn ei a11inargUga.')^^ed ^ia 
Oisla. padan fó* pórdr ;1 Seifirdal^ t^ar beó þá g6^r madr ok 
göfbgr Tómfia jnrestr pérektihé^n^^ hann 4tti Hdllu ó6tt«ir p6rdk 
ar StttHusonar, ]^u 'Voix> bSrn þeirra': pórarínp héti hinn ^laf| 
aon |»eirra« annar Krákr, {>rkii Audun^) , Snortr Jiét hinn yngsti^ 
{þeir voro allir niannvœnir ^). [Dóttir Tómiaar 3iél iJndrón^ 
önnur Rágnhéidry ^ridia .Gudfinna^ >^rda fGudstðr^ ;finita liaU* , 
dóra ''). Fór pordr {Midan nozdr i& Sanda K>k ^var |þar ^m n^retrinn^ 
ok var"þ6 alit ddindalaust A öhdwijdtí Jlángrfftwto^) kvam^ ^o^ 
tendlng Bödvarsjpfordarstínar til p^rðár^ at <hann ^kyldl kvatna tH 
&4ts vid hann til Métf^ákíU, ibrást þk pérdr .ski6tr <vid ,ok fór ^ 
íaordr tít ísafiardar, tehai hánn ^i Ast^ðm Gudomndaraon til mtfta 
Tid Atla Hiálmsson, ók beiddt at Atli skyldi kvama ;á ^hans fund 
ok giðrast hané madr^ ellá bad íhann .Asb^öm aft sik f>at rid , fyrir 
Atla, at pdrdi yrdi éi mein ^at ^ohum. <Sn ^er Asbeöm kvam i 
Grannaviky bar hann up]^ .éyríndi filitf yv1d .Atla^ ^en Atli kvadat 
vilia sitia kyir hiá .4nélum rþeirra 'iKölbeins , kvadat éiga ðCoIbeitit 
gott at launa« Asbeörn kvad hann /ci chnindn .«va 4ii&«itia'').mál* 
ilnum at eiga ekki viíd pórd, reft vera ^vih K/ollbeuis, fékk Asbeöra 
ekki af Atla. Fannst þat á pördi <er ^éir Asbeíim 'fiindusty ^at 
homim [lótti .Htit eyrindi Asbean;]ai^ ordit þafa* Tór pdrdr þá sudr 
ú\ Sanrl)8ear>ok þaaan i Dágurdarnés, sva sudr /nm <fiördftil Helga* 
fell^^ Tar Bödyar har kvaminn, '|:ídtti pðrdi Bodvar allt faaía |»ar ^ 
maílast látit, ,ok xyiídi éingar ^édv sættir ^em ICoíbeinn baud honun^ 
se^r pdrdr, at þat mund| uppkvama um* habs mái Slm audtt yrdi, 
en aldrei kvadst hann ganga mundi at þeim sœttum, er dugðtndi 
mðnnum þætti honum ei s^md Í at taka eptir frændr sína. Fðr 
T)ördr þá yestr ( feördu bk^Jieiöi 4 Sanda, <var hann þá þar firam 

«> koMnniy b».ia vid A^ B. C £• ^) Ari. A. C^Si.p. 

,Gr. St.p. * ' 4) yaatar I thmvL. 

•) .íFi5rdtt« s5«ia» T) Htnn átti ok fimav a«tiir* fÖBiiw 

>) ms^tl^u A^ C SU þ* •)' i^híöiiu. J, JS; Gr^ 

«) |>orgilBisamt Si. ' ') sn«^ söttu^ ^ 



«m pðbtei trn iFftrit: f4r |iác<)r ^,|;iBgpdo^ca 8i«ðr nm dali, Tar 
bonam- þa\ míkit^ sagtj af nppgángv '^ párarin$';BaUta ok uspektum^ 
œtladi pt^rdr þ«i at i^ira at honu,m\ok kvamst ei iengra en á Dönu* 
stadi, bar þat þa víd um ferdina at ]^6rdr fékj^ £l^n hQ$tako3t ^)^ 
bvárf hafio þá rÁ$tr:i fi^Qp-^a^ eBat^KÍ-eptir Kf^U-Beprn ok ppr* 
f/^ix Stafsenda ^)^. I^^kon hét t^adr^.k^nn, v^r ^ótúlfssoiit ^priwnn 
nadr átipdar/»tt^)^ hánn var kértisswinn Skúl^ herfogat kana^ 
^'Yam út Bi^ Ursskio Snorrasyni, ha^n vár ná heiinamaar pördar^ 
Almar porké^&son yar þá^ok heimamadr pórdar, þessa n^nn settl 
baiia eptir í Dölum,. ok b^d pí rida at pórarni ok drepa hanri 
pegar «r bann dreifdi setunni. Alls yarf^^ þeir tíu saman* A^beörn 
^udmund^rson.sendl ;hann nordr tii Stc^ngri^síiardiu' ok þa tuttugu 
eamanf had^fa^nn A^öi'h lakp öll.ihjii ^t^" skio i Steingrlms* 
firdi. ok a Stföf^dum oÍ( flytia vestr í Dyrafiörd, nafdi pórdr þá 
sokkum pata^) af at Kolbeinn mundi fara skipaieid pordan ok 
, eyda sva Vestí'eördu, Jln cir pdrdr var ^ve^tr kyaminn^ Jþa fóif 
hanpL fyrst á Sianda, gaf b^nQ, þá fiarfli $,vqipeyar, ;er téko hálfa^ 
.£mta tng.hundradia/ ok eqii giordivhann Bá^di fleiri sœmdir^ ,Un^ 
fardaga fór pördr 4 Myr^, jnfr be^Ö .þá Bearpi. Brandsson, leita^i 
|iá pórdr eptir vid fiearnay at hann vildi taka þar vid-búinu ^)^ 
Bearni lét ^at uppi^ vár hann me^ pórdi um vetrinn ok allt lid 
hans* 

l|» ^n millum ^íngs qk faVdftga fdro þeir Beörn ok ÍÍzkön 
. ,nordr tii Midfiardar. póra^iui, ^có pi á JBretalœk ^), þeir kvamo 
Jbar ardegis idr menn. voru upj/stadiiiry g^ngo inn þegar med 
t>rugdnum vapnum, porarinn spratt upp ok fékk eitt sverd vapda 
ók vardist bædi vel ok lengi^ þar iéli hann. peir ræntu þvi er 
laust var. par fengo þeir neóán af at Kolbeinn lét dragá sai|iai« 
feölmenni alit slíkt er éiann fékk ok ava ^tórskip, setti iiann þá 
Brodda mág sinn hofdíngia yfir' a^ipalidinu, slLÍpti hann þ6 lidijao 

yfirg&ngi. JÍ. B. C. £. Gr. Si. þ^ Jí) gron. A, C. St. p. 

•) bvörki he»ta né koftt. sömu* ' - é^ búum* S^ Æ. Gr^ ./ 

') Siafsendír. A C. Gr. Si. þ. tj Brattalak. A, C, ^i, b, SfttiWk. 

♦) «tt, ^. C.^A þ. B.£.Or. . 



14 1 V^ Hiálfflt^oiið. 119 

Itro Haáip en hmnjetladi dialfr at fara lanðyegy yðr Bat ]^á eitt 
i ordi at eyda Vestfeördn , sya pördr mætti par ci hetdr {ridtaÐd 
]»fa en antiarsstadar á Islandi. peir Beörn faxa nú vestr l.D^Ii 
di senidtt porge^r Stafsenda til mót» vid þórd. porgeir fann pordi 
i Myrvini ok-segir honum TÍg pórarins ók, Qlíka iyrirætlan Koi- 
behis eB peir höfdu frétt* pordr reid faeiíÐan þat sama kyeld ok 
•tladi til Isafiardar at draga saman menn ok skip* 

14», Asbeörn Gndmundarson fór til Stelngrímsfiardar^ sem yær 
gátuTn fyrr, tók hann ferio á Heydalsa, fór hann |>adan nordr fyrir 
Strandir alit til Trékyllisvíknr^ þar sömnudust saman ^trandamenn 
ok yildu veria skíp sín ok önnur faung^ léto þeir þa Asbeöm ei 
ná á land at gánga, ok var þa griótflang ') ok skotit spiptum ok 
|>vi öllu er Jaust yar, en er |>eir höfdo barizt skamma rídj 'fengo 
Strandamenn [af verra ^) ok gafust upp. tóko þeir Asbeörn feriona 
Trékyllinn .ok anpat skip gott er Hríngaskúta yar köUud ok allt 

Íat cr þeir {>öttust þurfia* tór Asbeörn |>adairi ok nordr til X)ránga, 
ar beó þáGunnlogr smidrporvaldssony Hann atti ivo sonu roskna ^)^ 
éí annar Audun^. en annar porvaldr, {leír yoro vaskligr menn 
ok þi6dhagj[r. Asbirni f>ótti f>eir yerit hafa i ú|>ykkt yi(i sik, en 
hinir mesto yinir Kolbeias* Asbeörn lét taka ba bada brœdr ok 
handhöggva hverntyeggia |>eirra| kvad {>a iiú skyldn med eingar 
Ðcdsnir laupa a fund Kolbeihs. Fóro ^eir Asbeom f>adán nordr 
ú\ HorÐB-y jþar lét hann sœra til xxHús einleypíng ^*^) f>ann er por- 
oddr hét (pk yar kalladr Kuggi^), yar |>ar ok enn ei til saka 
annat, eii hanti yi^Idi ei laus láta yapn sín fyrir* þeim Asbirni^ tók 
hann ba öil ^u skip er nokknr vöxtr var at^ fór hann þá vestr 
til Isafiardar» Atli Hialmsson hafdi farit- nprdr á Strandir eptir 
bval pórdfsar Snorradóttur, híin be6 |i4 1 Ædey^ Atli fór nordan ^) 
nokkut fyrr en Géstirnir, ok yisso þa^hverir til annara. 4^^^ kvam 
{ iEdey med farminn, ok litlu sidar kvam Asbeörn í AEdey, kvaddi 
hwn þa Atla tii ferdar iBed sér tii imdts yid pördt Atii kvedst 

•) iverkju -B. Gr. afvcrkff. A ') vantfif í A. C í/. K 

^) löAva* ^ B, C. EÍGu Ss. }f\ ^) nordr^ J, B, C. £. Gr, Si. 



jo ^Víg Biálmssotta. .yjþ', 

fyrr vUta fara heim ^) eptir ^Taprniim .sinain ,ok lclaBdmn* AsY^eom . 
$egir hann mundi vilia'fara .til lids vjd Kolbein^ en ,vera i .m&ú 
^pórdif skalttt nú ekki sva lausum baia um veifasty ok bad sina 
^níena höndla hann» pördis Snorradóttir ok ;B^rdr Heörleifesoti 
iFÍldu veUa Atla ok héllt' þá madr rt manni, band Atli fyrir sikr slíkt 
er hann mátti, en Asbeörn kvad hann þd deya skyldu, ^var Atli 
pá veginn, hét sa madr ?Skéggi ,er lat ,honum ^va^' jiíkadi pördfsi 
^etta yerk verr én .ílía* ^áru beir Asbeðrn Jiá .til pernuyíkurl ok 
yar pormódr bródir Atla ei heima, yajr þeim sagt át porn^éclr v»ri 
at seli síno, kunno ^á\ei heiinátnenít at varast, fyrir pyí at eiog^^ 
vissi^ pormódi ótta ^van/ peir Ást)eörn fóru lil selsins^ g^^k por- 
mödr út^ ivar hann '|>egdr handtekinn , hann ^sptirdr med\hVe!riD 
ipdti [ferd ^eirra sl^Idi vera^)? "" Asbeörn (kvad ^ann þat brátt 
vita mundu ok segir honum þa ^yíg Atla brödur s{ns«* ,porlnödr 
fpurdi ef nokkrá futi skyldi .tiá at^b^öda til lifs sér? Asbeörn kvad ' 
hann' þk ékki 'mundu pvi ^vSdk;irama, ^víat ^drepinn var adr bróáir 
hanSf ok kal|adi hann aldrei trúan mundu ^vefda. pormtfdr .kyad 
ySrb^Btur liggia til álls. ' AsbeörQ kvad þá ekki mundu tíá skreid* 
ing. |>oraiödr skriptadbt ok ^bcóst yid dauda sínumi pormódr lagd*, 
ist eptir þat nidrV en sá m'adr^hét Atli *) er hann ya.ok varHalIs* " 
son. Eptir yíg'pormódar fóru þeir \Asbeörn til skipa sinna ok 
sigldn út éptir Isafirdi ' '^tra hit ^sama kveld )kvam pördr ;Sig* 
hvatsspn i Arnardal í Skufilbfirdi^ kvam þa tii háns Sigmundr 
jprunnarsson 'ok%ökkrir pverfíardamenn, um Jiveldit sc*ndi pórdr 
menn á hestvör<i fram á Ar^arnes, ^k cr [MÍr hðf'di:i sl^amma stund 
terit á jnesinOy þÍ sá þeh:* at'siö^) skip sigldu irinan eptir Isafirdi^ 
ridu þeir* heim sem skiotasty spruttu inenn í klædi sin-iok géngu 
ofan til riárar'/ var /jþa umra^da mikii byada skipum þetta mundi 
vera, var flestra* manna/^tlan, ^t yera Ninun'do skip þeirra KaU 
beinsmanna* bad pdrdf menn lanpa ofan á skérin ok yeria þeiqtt 
landgaungo, en er skipin kvamo at Undí, þf kéndust ménn, gékJk 
Asbeörn ^d a land ok þeir svcitúngar^ stgir hann ^t allt slikt er ' 

•> aordr, b»tA T|d wf« Bt C, E, Gff .') AIL Ð. C Gr. St ]>. 

St.p. '■ ;' - ♦^iiöíttr.-^^. CiAGr.JAK 

•) fi»i fért »6mii. ' • • •.-.-.- r- 



\ . 



15 C^ Nokkfir iiuidir mioiiia^peirrá Kolb^s qk pórdar* 31 

í; liatíi ,pÖTztftÍTTÍ (erd,* ^óttnst' f)nt allir £nBa' 4 pdrdi^' at hon^ 
8S1 líkxMlu þessi vérk litt^' tók^ók^ álfiýda illa át' Litlo sidar uoi 
Byrgiiiinn ')' kvam Eyúlfr Eyál&sön,' %éfjír hann þá at hann' kefí^ 
var ordit yid^skip {>eirra Kpíteíne'^inanna' á Hornstí'öhdum: ^pördr 
fiöfdi þd sina! menn alla vh^^M s^r til'lidsafnádár,^n setti neów 
^rír þa Kplbeinsmenn, ' at hanxí yrdí' var þánn tíitia er þeir kvæmo, 
ttéfndl bann öllnm'skipum^ok- niönhuKh'saaian á Siéttanesi i Sel«-, 
vagnin, kyamo þa ' samah þriátygi ^) skip ok þriu alskipad mÖnnuniy 
fieimtl ^ pórdr samaD hiná^ ^sto áíénh ok leitadi rads vid þ^ 
£?at til xáds skyldi^ taka,^ Spwdist þá pk at þeir Broddi pk Haiur 
Siarharpiir^ varo^ H^áqiúvf nndii AEdey átta; skipum;; var pórdi þi 
metX nm at' legg^a- nordr' ^^ möfs vid pí^ Teiti Styrmissyhi ok 
SvartVíoCda^ var' meira- umNat' leita sodr á Breidafiörd^ segia þar allt 
i^ yimiástj ef Kolbeioh nædist, kvádo nordr £rd ei muhdu vera 
líeaui' búkarla ok Fskihienh ok^þá er ekki mahnsmót væri at^ segia 
ðk, sem^ Satt' var, at sudr vs^ö allir fylgdarmenn pöfdár^ þeir er 
frœknastíiir Ysro; var þat' þá ráds' teÚt^^ at pördr' béllt sudr öUu 
ðdi' aíno^ tíl^ Brbidafiardar;^ . < 

1$; Nú' er þar til m^Is at taka^ er Kolbeinn Arndrsson hafdi 
lent'þá Brodda til yestfiarda, en um vetrinn ádr hafdi hafin sent 
•jnann sudr til^ pdm Gudmundárdóitur módur Gissurar, voru þeir 
fyrir þeirri ferd' Einat' JSnsson' ok Höákuidr Gnhnarsson ^), þe^ 
eynsdis at' þeii^ tdku'' herhadársök af pdhx Gudmundardöttur á 
^iendr p6rdi ok' fiórtán" mdnnum^ ödrutp* Ridn þeir Emar ok 
Uosknldrtilþíngs'med^^essi^mál^v Kolbeinn rcid'upp á þíngit at 
áóamm; kvain^þarHialti'brékuþssön tU móCs vid hann^ vard pórdr 
sakr ok þeir menn'allir fidrtán, Teitr Styrmisson^ Raín OddssoUj 
Dhgfussynir fiórir, Eyjul&^ Byúlfsson^^ BÍafh Svcinbearnarson, ^ákon 
Galiiuiy' porsteinn^ porbergssón^) ^ var þettá ílla ræmt af alþydu, 
^&iú öUnm^ i' þessu synastf binn mesti dkafi^ ok köUudu þeir pórdr 
þetta flantásekt^"^fyjir þvi' af þeir^ höfdof' ndttverd einn i Túngu ok 

...■•, 
«) ;raataT^ i jÍ. S. C\ É. Of. St* p. «) Eínartsoiu X 

^ lotloeii; stmni- '^' ^) Porbisrnarson ek fLtin adBtf« jd. B. 



33 • Noidcrir fundir ^iaima peárra Kolbeins cflt |>6rdai-; 7 pi 

höraa fUutir ^ioftr. Epttr ]þat ridr Kolbeinn Aiiiörsson^ Hialtí^ 
bifiíkiipsson^okOrfDr B^amarson af f>,itigi vestr tH QrcAdafíardardaim 
ok höfda nær sex Hnndrud Æianna* Starla ptördarson var þá t 
Sælingsdalstúnfio^ Kolbeinn sexvdi {>angat sina menn ok bad ^ 
drepa St^rlu^ iianjn fékk nédsn ok rcád undan vestr til Saurbœar^ 
en er JColbeins iu,enn kvamo i Túngu^ var Sturiu lekat ^nod brugdn^ 
ttm vapnum ^m öil bús ok sva i kyrkio^ var þi rænt .þyí er4aast. 
vari reid Kolbeinn f^á n^ed allan ilokkinn vestr iil Savwbaðar^ ea 
Sturla fékk Siér skip í Tialdane^ *) x)k fór þadan ut <il ICrosa,^ 
fiunds^ kviimo j^ar tll mitSts vid jiann Dugfússyníir ok HákonOalina 
ok þeír heiuiamenii pórdarj, er sudr þar bíHUu vertt , ridu þeir 
Kolbeinsmenn þá ok ofan eptir Lángey at snndinOy ok er ^ir 
i&indust, skorti ^a,r d ííít ordtaJk er hvtrir völdu ödruoB. ^) Aeru 
beir 6tarla j>á wott frá suudinu^ ^kiidu þeir Stmrla þar ok 0uflp- 
fus^ynir, skyldu þéir^), ^á fára sudr ^m Íeöré i ^id^alnad. ^LqÍ^ 
beinn Dugfússon ok Hákoú £jú\kin réro^) ii>n t^l ^) Bifldseyar ofc 
Yildu vfta hvat titt i^ærí um l^esta ^na^ iKÍídu f)éir j^á ók írétt bbC 
at Kolb^insmenn höfdu fengit skip nokkur ^ en fieorn Kægill 4)k ~ 
Jón,Arnaaion yorwi Tialdané&i .ok rerx>^ inn til Akureyfi, ok atladia 
at taka sklp |>^u er þar vóru^ en ^ þedr kva^mo fyrír iendinguni^ 
^a sá þeir menn Jaupa med vapnuin uppi um eyuna ok upp ua^ 
Kyraujgajp |>eir kéndu at þv \óru. kvamnir Nordlendíugarj ok lupu 

{eir þegar í land, \öru [wíir miök sva i$^fnmargir par var fytir 
eim Ottar bi:óJur^n Giiduxt^ndar iiiskups« peir Qttar kipu þegar 
,borg eina, en ^éir Beörn sótto at þéim ok bádu þá uppgérast^ 
gafu þeir Octar þa .uj>p yapn Oiin pk g^ngjii þeim tii handa dk fóro 
'ined beim Bir,ni, réro þeir þá til Fagureýar. Níi or þeir Kólbeina 
ok H;^kon kvamo i BiUdseyQ» vöru þar menn fyrir ok höfdu bundit 
hesta þeirra ok æt^udu þa at ileggiá |>i á skip,, lupu jþeir Hákoa 
J>egar upp á eyna. pac var tyrir Jón Oddason {er kali^dn var 
Skéggbai^n ^) ok þeir i^u s^ma^h, stukku beir upp irá si^aum ok 

«) Yftntftr í J, B.C, E. Gr,§up^ ♦) rídu. Si. 

^) Bidu Kolbemsmeiin i fiðriaift| 1>Kt|i ^) Daliartfr ok \ii sudr tn| b8Cta~vi4 

' aÖ4nu viJC A. B. C. £. Cif/v St. Í>m 

P) ak^ldiJiaaB* aönin» ^f) vanlax.í Jl^ C« Si^ ^^ 



i; K« Nokkdr fuadir maxma peítra Kolbeíns ck pótðar. 3 3 

S borg^eina ak l»aggHSt fil «rariiary *«» þeir Kolbeinn ok H&koA 
béhÍH ep^r þfim, ok |>ogar er þeir Kolbeinn kraino dt borgiimi, 
ii^ Kolbeinn npp ok ták J^Sn hönduoiy ok féllo þár bádtr samani 
Á&n fýrir borgina, var pá þe^ar luintt á Jöni. iiákon Biitúlfston 
pitip af honuDi atálhúfnna ok laust í höfudit^ ok var þat högg 
na mikit at Jón letddi tíl bana fam dögiun sidár, eptir pat viSra 
|«ir allir handt<knir x>k ílettir, ok höfdu ^ir ILolbeinn ^á Heim 
med aér tí\ Fagureyan Ekki yard.af mannsafni Sturlo/ ok tardu ') 
þeir iUa yid þat^ ha£ii bann verit kyrr medan í Fagurey ok haízt 
ekki at, 'fengu þeir þá niósn af at lid KolbeinS var nokkut kvamit 
i Aimey ok höfdu {»eir eitt skip* Tök Sturla þá þat rád, at giöra 
^ianfi vastr i moti pardj^ x>k bad at hann skyldiliyata sudr som 
BiMt^ en bann stiáÉr ok X>ugiÚ68ynir rero inn til Arneyarsondft fíór^ 
Ðm akípva ok »(ludu at v^ria.Kjolbein8 mönnum iandit^) þar tii 
er pórdr kvsmi yéstan^ var þar sva tiifarit» at ^röskuldr^) lá í 
tundino, en diúpt ajt tvo irega^ var þar ridit'^) at Seörúm^ en ei 
fiódum. En 0r beir Sturla kvamo at sundinOy lögdu þefr skipum. 
tvei^ inegtfln hia þröskuldinum 4>k s^ladu inn at gryta á þá, sya 
at þeix n^o ei utan at rida^ en Jtr &ara tök, herdu þeir Kolbeins- 
Oienn Á jok ridu utan a þrj3skuldin^, tók pá at niiöfka sundit, ok 
isÁxú t>a gryta í skipamwn or Ládum eyunum^ hrukko þcir Sttxrla 
^ ór auiidinOt en Koibeinsmenn ridu ion i Langeyi okfluttust 
^eir ^á þega^lnn yfir Kroassuind*. Eptír ptat ridu beir þegar íbu um 
llsMlaUellsstrQitd ok sva inn til Dala, en Stm^la tór heim i Fagurey^ 
Sendimadr Stairlu mœtti pdrdi i Flateyo ok segir pordi hvat títt 
yar spdr ^ar^ |uSrdr bad sina menn ferma hvert «kip af gretfti^ 
t6k haiin þá heit mikit tll guds ok taladi langt ^) ok herdi alla í 
ikafft^ ef fundom manna bæri aaman, at hver skyldL duga sem 
mun^liga^ Eptjr þat géngo menn á skip sin^ yarpa bædi giört, 
lig^ jok roit sudr um ^éana, in er skipin adttu sudr undir eyam* 
ar^ þá aa þeir Koibeinn Arndrssoii ok þóttvat |)egar vit|i» at þat 
yiundi yérjai lid p^rdar^ peir pxSrdr ftindo eino bát sem fiskimena 

'0 miiu A. CSt,\}. ^ ♦) teidu A. B. C, E. Gr. */♦ [>♦ 

^> toiiaít 4. B. C, JS^Qr. Sf,\^. s) ejTÍufli ok miaiit, boits sömu 

f > J>reptki&1dr. C iS/. þverfki^l^. f • yi4 



li.Qr. 



£ 



54 l^oyíflr ííuiclir maanð þeúrt^ KolBeuiðr ols ]þ6rdar. ^ ? p* 

tánr S^ ©k tegk Jeír slíte ér í fcaföí gíorzf medf ^eíoí SÍiurla ok 
KolbeHis^ 'EDdiYntiiif ir h^Ilt p6rdr þá út til ^agú^refaf^ ob fi^4n6t 
|eír Stíiría þar^ , Var \*at pi tódar tekitf af Teitr ^fyrmitóotí var 
•endfr atidr tíl Sád^ars af beidal hann lidvei^hr^ ei¥ f)eir p<írdr ok 
étorla héÍ^if skipaai únam invt tit Hiflfpslattírs^ sk-Jrldí fiödvaf ok 
f ©fr Teitr þar iivömatil utóts vídf þí^ K.tanío fíeír BÖdvafr olí Teitr 
at ákvedifiní sCtindtr, fór ^k áerö fyrr^ a< Bödvaf víldí cí veita pórdl 
to6ti Kofbeíní^ 1á pórdt bi unx ríd tmdíf íiélíúsíittif$ejií med 
l^riátyAr sl^ipaf, lok haídr ^i a &átdeí hundradr mannac £n i'ti þeint 
Kolb^lni tt fat af ðegfa^ aC 'þeir ridif hi;Er I Hvaroiúfiítstéif ok sva 
^fir í fiaxárdaf, fókxr hk \t h^ria^ vtfeídar tneiMtf eu ra^na: (éf ráko: 
menn ^t bá *) sitt a teöll ofc fotdadtf sér^ svaf ofc féf sfca^ Tostí 
hét úysdtf faadu var íyigdarfnadr Ríalttf bifskupsso^r, BaUn reid 
tipp, ^ hátsanaí fyrir stmnaTr La^rdal aC Teitci fa¥aMa'6t'ar i»annft 
bk |>eír prh^ samaif^ peír soí livar undaiT ^eím Ýátct rekinr nauC 
ofe ros^ ok var<ý med |>r£r menif/ vrfrií ^ír aHír síippír,> s& 
madír hét Ingúlfr cr féic raky banif var mikilf tn$ídt ok sterltr^ 
hiirín BÍ a€ ^eir muDdu hvergf urrdati kvamasC^ ofe foad af f^ei^* 
sk^Idu renrnd ár þí^ |>ejgar f^eir ms&ttcy. Eif er fieir Ttístí livamar 
•ptiTr fá bidu þeír^4 Íngúlf/Iaua látaí faffngíu^ eff Ingúlfr Hvatl 

Í^ál eí mundu at {tfyndvc, olb raiftf hanff f^egar ft Tosla^ ttt fö-» 
afgar |»ehrra sdttfr^f ^) í annaff statf. tí^ett^eg^ þefrrff Toíte^ ofc 
ÍBgóffa var sferfcr madr^ fóf* þS avtf öied feím alí Tostl (élY^ gfeif? 



■nmi^ ok hestmnntf eif félffgar Tostff ffutCir h'a«tt ril Kúéi 6k ségi* 
Híalfa at Tosfí hefdí fefffiie áv^erlca^ {)e& Híaltí ró ^ hÝaf tretr 
tnetin 6\ógo áf eííigitefgi, léf Hialií þa talcaV [bét ^iii'nar AíAékf^ ert 
an*«r Ami»J^ |eír vtfro gamiir mönit dt fiéifetr-lítliir, [blé fiðfiíií 
J>v{ ei tordaf sét^), Híahi í^ frvefrtfveg^a ^íwá f«9t6ötóVÉr^ oítf 
MKistoist ^auf terk flía fyrit^ pá lét Hialtí enY* brcéta féiteg^i < 
tteítt* möaKam f La%ítáat, eplír ^at toíd ham heíta Htíáf, enS.ol' 



beiim m>*dr tíl 61;ðgftfórd«ur« ^n ^r |)6rdý ^urd! ^etta^ BS ^tgldl 
liafin viBatr itil Bai^sfrapdar^ jgi^l^k haiip pá ^f skipuoi, ^en Íit mcnti 
&ra med ekipin )iit ytra* Spnrdi p4rdr at |>eir Broddí ók Hafojr 
höfdu haldit skipuniim fiordr ;ain jísa^örd o^ höfdu giðrt ^ar jidr 
nokkiirt heryirk,i, 0n 4repit jeingap^ jmann^ JPór Pi^rdr j^á heio^ 
ú\ Myra ok allir men^ úl bjHá siniiap v^lt hann ^á neima nm ríd^ 
rar iiú ^flítit itt leiu qm jssettlr^ {)6t(i pk ^J^^ fiP ^nnt^ll^Yer j^ein't 
Kolbeins- ^n.undj hÐJjga IVrir pdriia^. 

' |6« penna yetur haf^i Tumi 6i^bvjijt$son w^rit i jSk.^Ial^Ili 

t zned Sigrardi hiskupi, ^ein fyrr irar .sagt, ^n 4>ptir jþín^t ^r þeir 

Hialti vom sudr kvamni;*, ri^id Tymi TeynlH^a .syonjap ^aed J>riat 

mönnnm, pk íiír hann Ba -yjpstr {i) plateyar til Aindar yid Teit 

Styrmlason, yar f>at J>á radit^ at |^ír Tumi pk T^itr jskyldur far 

eiga bú bidiv i^unan. JBn i^r T^mi hafdi þar skdnnqia ríd verit^ 

' j^a hdfu Beii: ferd sína sildr iil Pala'pk yóiru itólf ') saman, váSni. 

^ar Dugfussynir Peöm ok JColbeinii. padan íprú {>eir sudr t'ii Borg-' 

arfiardar, ok þú s^dr Í7agnhei4i» |»ar tÍl ísr heir jc v^mo k bœ þadA 

er at Olvisvatni heitir^ par he^ sa inadr ^r oimpn hi^|; ok var kall* 

adr JCnátr, h^fdi þanxi fr^ hlauto harnsbein'i ycrit fyigdarmadr 

^ Gissors ppry/ddssonary haoA yar A Orlygsstadafupdi mpd 6issorit 

Ívar einn manna tilla^a yerstr yid SturTtinga^)^ hann var ok j( 
leykiaholti at vi^i Snorra StpríuspOAr^ yi(ru honum j^ar eignádir 
iverkar yid hann, fAeá ^onum yar pk sá .^adr er porsteinn hét 
okirai: Qtid^aspn ^) , honuin yar pk ^ignat hanasár Snorra^ pejr 
Tumi tókn hjæinn pjt ransökndu j>eMr .ok fuijdu Símoh í badstofu, 
pk haftli hann f>V ^rt reyk, yar hapn útleiddr pk höggvjnn^ si 
madr va at honum ^r.Gnnn^r; hét^^ok var Hallsspn ^) , hann yar 
jialladr Jíautaíík ^)# peir .spurdu at þoi^steinp var i seli, þangát 
reid Beorn Dugfússon-pk^þeir. fimm ^aman> feir U5ku pórsteiqi 
höndura^ ok.spurdi Beprn byer höggva vildi jaf honuqa höndina^)^ 
^ijgnrdr ^iét jgoLStdf: [er jsftllAdr yar Ve^lágr "^), hapa W pprr^o* . 

- ») iiö^ j4. S,-C. JE. Qr. Sf. |3»* ^) v*p tar i A, B. C JE. Qr. Si. p. 

f) v«iijtar i sömu^ . Ó NauMiriJu -£► 

•) GttdinasoD. P. JS. Or. kiAswskf ^) hendvrnar. ^. B. C. JS. Gr^ Si. p^ 

snadr, bsta ¥Íd A. C^ JE. Sf, p, ^) Ve§Ungr. fi. E. Gr, Ui £ yantar 
~ ^ lA.C, Sf, þ. 



JÍLrosTcrkr nadr* B^ Or^ 



£» 



i 



%6 Þórdr sa&ar lidi ðk hj$t nofát:: 7^« 

ok hafiK Yerit lértíssTeínn Skúk bertoga, harn fór át Bfagat iníed 
Snorra ok var þá f Reykiaholti er Snorri ^ar yeginn^ hann bad fk 
sér eggsina, segir sér þ^t þá í h»g, er þetr drápu húsbónda hans, 
at hann akyKli giöra eínhveriuui þeirra íllt er þar atódu yfir, cf 
hann kvæmi»t í betra færi uru* porsteinn rélti fram hendina yinstri, 
Beörn bad hann hina hægri framrétta, kvad bann mcd þeirri niundu 
i Snorra hafa unnit fræn Ja hans, enda skal sú af fara» Eptir {lat 
heó Sigurdr hönd af porstcini, giordu þeír eí fyrir þat nieira at^ 
at porsteitt mæddi blódráa, eptir þat ræntu {jeir rossum ok lausa- 
féy ok s^ídan ridu peir vestr yíir heidi ok sya til Dala, ok fóru 
J^adan heim í Fiateyr 

17. pat var Oláfimessodag at pórdr Sighvafssotí sptirdí pessl 
tídindi, er nú Var frásagt, ök skípkvamo í DógprdarnesÝ, því skipí 
6tyrdí Eyvindr') Bráttr son Eyvíndar Ska^a ^), pórdr for þegar 
8udr yfir JBreidafiörd vid helmamehn sína ok yar nokkrar nsetr yid 
akip i Dögurdarnesí, kvamo þá menn nordan or sveítuHi ok segia 
honum öll tídíndi er hann frétti^), sva ok patKolbeinn var heima 
ok allt kyrrligt, frétti hann þá at allir menn sáto heimá yestr fra 
Skagafirdi hver at sino bái;» Sldan sendji han^ þa Nikolás ok Rafn 
Oddsson sudr tit Dala at safna/|»ar hestuai^sem leyniligaðt) en 
hann giördi þat yfirbragd fyrir alþydo át hann mundi fara vestr 
í feördu. En er hann kvam sudr á Eyri'*), * báf lysti "hann því 
fyrir heimamönnum sínum át bami œtindi snua inn tii Dala ok 
padan nordr á sveitir, sva aem honum þætti sér fœrt yera lengst. 
Snorrí pórálfsson er út kvam med'pördi ok fyrr var gétit, hann 
Var nordlenzkr at œtt, viíru þeir nótfrœndr hans Mördr hinn sterki 
ok Asbeörn lilhugason ok margir adrir I^ordlendíngar, hann svarar 
pessu œáli fyrst, at hann vildí fara þessa fe,rd med pórdi, ef hann 
sk^Idi ná at láda gridum fyrir fraéndr sina^ en pórdr kvedst eing* 
Uin manni mundu grrdum heita, medan hanii hefdi [eingra manna ^) 
Vaid^ cn segir pá liiundu ei hans ord stöda/ ef hapn væri hvergjl 

«) Únunir. B. Qr^ 4) | Eyar/ A. B. C. E. Gr, Si. p. 

•) Skofla. C. St. f, ei B«i,a, tömm 

í) þeir fréuu, A. B, a E. Gr. St. y 



I9it# Í^órát sáéuúr lídí ök hyst nórát^ 37 

ÉKTíié émnri var þá éiAi hfhn starstí^) ok kvWst ^vl át exiiii 
mimdo fmta, tS bonum væri adr þessn heith^ skildtf þeir vid þat 
atSÐorri f6r vestr i Fiðrdu, en pórdr fór'Ieid sína sndr tilSkóga* 
ttrandar ok sva inii lii Dalab TíáBú.pá€áe meiin sída aila langax''' 
ddginn ^) vid Haukadal&áy ridn þeir þá nni kvetdit [cBdnni minnr 
en hálfr sétti tugr 'J sudr um Bröttobrekko ok siidr yfir Kálfsháls^) 
nm náttina ok sva upp eptir Kiarrádal, 'ok kvamo fram drott^ 
ins myrgin í ^iílarrod ^) til Fledtstúngo,' sva at eíngi ríiádr va^rd . 
tar vid reid þelrra nm hérádit, ridu þeir drottinsdags kveldit a Arn* 
árvatnsbeidi. Annan dag viku var Láufentíusmeisa^ |>3 skyldi Vera 
mannamót feölmennt at GiUá^.kvamo ^ar. til MidfifdÍDgaf ok LSng- 
dælir ok Vatnsdælír ok al{>yda fyrir Vestaií Skágáfíord, gékk þá 
sú frétt, at pördr var farinn veStr í Peördd ót Úögurdarnesi, J>dtti 
J>á öllum raerit um ^af at þeír muD,du inega vera 1 frídi^ pofsteinn 
Jénason heó þá 1 Hvamnii,/þá yar £yúlfr anii hans nítián vetra, 
hauu "tat manna efnilígastr i panh tíma^ mikili níadjr ok vœnn^ 
ðianna var bann best a sik kvainínfi^ st'erkr sVá at {>a yoro eíngir 
Itana ia&iatdiar þvilikír^ hafin vaf [>á ymist beima med födur sín<» 
tim edr beimauiadr Kóíbeins át l*lugoánvrt« þí var a vist med 
Porsteini f Hvámmi Moráír Eýrfksson magr hans^^ httíín átti Bofg- 
liikli döttur porstcíris. porstemn attilngunni Asgrímsdöttur. por* 
fteinn ok ÍSÍördf höfdti verit á Orlygsstodum med Kolbdnt^ þá er 
Sighvatr féil ok synir hanSy Mefdi vöru eignadir ávefkar vid þá 
feaga« Mördr hafdi á ÖrlygsstÖdum spccft mikit^ sem |>a var sid* 
tenia* En ^a ef þeir rído nofdari ÍHn Vatnsskard, þa ræddi madr 
fim at ápedtit vflén hlil&kif einír, anriaf niadf svarar, ér feid med 
^eim^ er vefit hafdí 1 ferd iricd Mcfdi: þat heíir hallazt miök i 
goda béinúntrm. ^essi ord hafdi pórdr sprirt, ok hafdi þungan hug 
á Merdi fyríf pat« Helgi hét mádr ok iruf Hámúridarson ^ baHn 
be6 a Mássstödúm 9 hann yár anriaf bcstr bondi f Vatnsdaf en 
porsCeíi^ri, háttn átti Valgérdi déttux Koibeins Kaldafe6is <^)y hatín 

^} strídatti'« jé. É. Úf £'«.&/« Sé^ |>; oiíiiBa éa híÍ(t liun^ra<^ mamia* £, 

*) At Höfda, b«ta íöniu víJ* ^) KarUháU. jé. É\ Cj £, Gr^ St. p^ 

•> p minM en hilft a^aat himdfrf V vantaí í sömrt. 

iBair J/B^ C4 Or, St. þ. tr «) Stadaf-&oU>«ÍB^ söaut , 



a 



S5 yAttt^Msfö^ Jórd^ t^ai^íbi* 7fr 

yar l^knir xxrikiU ojk Ii.af4i ,eiin yerit l ðrlygsstödam tn^ ^mlúii^ 
^m. l^inar héjt mai^r ,ok yar jHall^^pby hann j^eó at Giliá, b^n^ 
▼ar liinp vaskligasti m^clr pk var íafn^n í fejrdam ^ed |Cplbe)[ni^ 
Jtúinn ^a^i pk yerit á .Örlygsst^dum ^ móti Sighvati» 




^rotJLin; 
^Tatpsdal^ 

tekinn f^vst þæj: á Pauk^giii^ píé hafdi han;j ^a fTÍttir, .^al; heim^ 
yiSro bdndr^^Uir f. daJnMro^ yát þi skipt íídi í sveitir, yarÁsbeÖrn 
jFyrir sveit einpi pjc PM^iT íoed hpnuip, jep fyrír ^nnari yar Teítr 
Síyrmisson pk '^ya;rthpfd| pngfussön, ^rjc yar' pk E^íU Splmundarf 
son ok Eínar Asgrím^sp^^ yj6ru þ^ ^eyjti^n œenn i bvert^ avclt^ 
var {>á nmrajda hvert hyerir fkyjdu fara, yildij aiHr f. Hvamm sídst 
fyrír sakir TÍnsaéída porsteins* 'pórd,r kyad ^at inakligast at hann^ 
jfæri |iángat er ödrpm ycBri ffJinpst pta, en pó y^it ek ei, segir hapn^ 
þann mann fyrir norda.n ^j^nd^ ,a% mér spm^ betr yfir at standa cn 
porsteini Jdn^syni. J^óru J>eir Teíí"^ ^^ SvaftbPÍdi med ^veit sina 
a Massstadip jGésti;: skyidu rída ;til Jipf^ pk sva ofan fyrir yestan 
ána á Breidabölstady pk Jtaka þan|i mann pr ^aUvardr pét pk yar 
Jósephsspn, pk rída pya pfap .til p,ól^vads, ok ^kyldu i^enn þar 
£nnast. Nu pr ^a^ fyrst frá ftt ^egia, er pj^rd;: r.eid f. Ifva^im ok 
Jcvanii {>ar pokkrji fýrif splarrod ^ ' ypro ^ajc byrgdar hurdir allar^ 
pn eikki manpa Jl fóttimy jskipiidiist . penp þá fyri)r ^iur fLllfLXp en 
^jkon jGaU^ii )ijíp ^ j^urdÍQa fyrif j^eim .durui^ fr nœrst v6ra. 
^yrkip pk þraut;upp9 pk yid þat ypknudu þpimamenn* JLidp þa 
prestr upp pk út | dyfin, jen þeir [Rafn pk Nikolás lupo inn/) 
pk bádp hann ^tgánga, hann færdisf;^ milli þurdaiinpar ok yeggiar« 
^ns pk vjldi ei útgánga^ pk i því þá ^vani IVlördr jl durin ok iagdi 
,út ok i^nn ^eiri menn -pijed vapnúm ^ f, ^vi hrukku þjeir Rafn íit^ 
pn hann yard iaus prestrínn^ pk ^d sóttu þeir at^pn hinir vörd* 
^sty i þvjí kvam p/&rdr ok btid at |>eif skyldo ganga inn skör^glig^i. 
Sá mad^ g^kk fyrst inn er Almar hét pk. iafnnram fapnnm Kolbéipa 
PuEfússon^)^ en pórdr siál^ pk ^afn ok Nikolás géngo inn alUjr 

^) Rafii Uka hiuuu A. B. C« £ Gr# •) Cr6ii^ A^ B^ C« B^ Or. Si. p« 



ígli^ Vatíl^y<5r pór^ Kaliaík. 39 

í^/iráiiiinintf/ pá íirtrklép ^e^ Motdr of ^^urQo#Tii ok / %kaiamf^ 
EýóHr varct 4eit\t Hsakit ok iaknBdi tkánsí ev fy)rr) ^n þeir Mördr 
knrittLO Í skðfláton; p^^ ttiáiú' fiárdr ^i'os^r ^ léka tit duraf et tilt 
Steíis: ero^ þvtat ^í^ vóró eingir m^iin fyrir^dast^ úk et þeir kvaaM 
« dúrúlBtocQr / taf þár «ín^ ^riiy liép Bnidr pftestr út o(b tók aði 
bésí med aðdlL hanií bad É.jiií ímyaí kh^k bé&titiuin ok ridtá i 
feiUit teitt sfcíotadty éú mái tmjÉí v\d eír^ti héíi^ ^g^ hann', li^p 
£^& þá á bak ok feid mdam ', E& ^ fiet> pórd^ kváoia^ í.akáU 
«mí, þá fékb Möfd/ áverktf ók kvanirsj^ vid þ«t ÝC/ þá kyamtf u^ena ' 
pótdat aX ok Mrdtf kantí^ féii Mördif .þáír poteteínn böWli kVámst 
ok út ok Ýflfrd bandtiekíiitf/ Ýaf.&útiuin fyígt & fund pórdái^;; por^ 
itciíin bad iét ^d^f éíi pótdt kvad þa hara akyMu þaú' gridí seoi 
^þeir \kcr tiafa Si]^&vat fodui' sinn i Ól^lj^sseöduaif. ^ porsfeinn kvad 
ei StgbÝaí pit drej^inií mu'údu Verff^ t^ bann l^efdí þar o^estip' úm 
tádU, eá kvedst Vilia beódaf pördi all^ Ititi til lífst ^i"^ f>9 é^ don* 




hata. Epti^ ^%i gékk'p^rdr tíii o&r áejpr, át ^gi væi^ íleiri en^^sva 
I NctdfeiidíngafidrdúfDgi ei^ Baún hefdi verr táft *>, ádr hand fœri ^ 
aftan^- eiV ei sk^^tdif liarin þat.iheiií anya^)y eA tak vapn þín ok 
klmdi ok iat táed ínéf^ ok svá giördi porsteinnu Éptif þkt gékk 
pórdf tip{> i rö\\if\tí ók S]^úrdt hvei^ þat la^gi í honiím^ Var sagt 
at þat ^át Hötðt Eýiíkssotf. téráf b^d I^afii til gá!ng« ok $iá 
Irtat miök haútí vár aáY. flafn gékk til «>& spafdrat a&irúm Sj^ 
ear bd^ún lézt v^ra^ graeda^dí ol i>eiddi iér grícia« Áafn k*4d hon- 
ai* eínasétt at búast áta yiid setíi bavrf lúúhdi ei ^iá llaivf. Mördr 
fpyrt^ fýrír. hvaí pówir vífr honum- sva grámr^)^ ^a: vet úem med 
okkt ke&t Veril f Rafn áegir Bánn múndú vita ^aC/ a^ fíönuirr hefdi 
kéiidij^ Verit jíverkai' vid bár fedgtf n Oi.>y^ödtfm« I^Iördr k^edst 
ti aahni' at þvív Bafn föi ^i ok segir pd^di^ Mördr vai' grs^-" 
eúdi. piírdr bad þán'n' liianh et Arni héc at Vcga at honúm , ofc 
tfá gíötdif.liárfrf, piafmt var %ííléton*>. Bfeánlu hét lAadr úk va/ 



Hánraiiáarsbn , faáttii yrár sstrépál HfSis^ í ^emt .möniicim vaf^ 
^&r öárum minit^'J^r^einn Í6r m^dpótdi, reid hann ofan eptir 
daU' |)eir Teitr ok Syarthiffdi kvatno a Mis^stadi, akitito ^gar 
atokki i dur ok hrutu npp hurdina^ lupo þeir sídan £ ^olann. 
HelgT lióp upp í pMÍ er haim vard rar vtd úíridiuQ ok ^tladi tíl 
duranna, hann yar atlra manna ko^Btr, hratt hann þ^eim af séiy 
tya at {æir hrukko í éœén a£ honum^ í bví gat Syartfaöfdi tekit 
Hann. Heigi beiddi'sár gridá ok hafdi iá fengit áyerka. peir 
segia at cingi k^^^ miindi grida v^ra, bádu haiui ransaka r&d ^itj^ 
ok tala vid prest. ok ^va gjiördi hann. iEptlr þat var Helgi Jleiddjr 
ut, ok ira sa madr at honum er Alfir h^t ok var pórgilsson^ sidaDL 
r^ntu 'þeir rossiuú ok ^vi sem innan gat^ta ^aj, ok zádu ^dan út 
tíl GiHar^ ok tóku þ^r ^ar Eínar HaiUson, var höggvin hönd af 
honnm ok særdr morgum s&rum ödtum, rientú þeir ^ar^ ok ridu 
Béar eptir þat til Hdlavads^ var p6rdr ^ar kvaminn ok sjra Asr 
Leöm* peir Asbeörii höfdu rœnt öUu á Breidabölstad ödru ^ 
£gánganda fét M. HaUvardr 4^afdi undankvamizt, en ^oSeir-SearnÍ 
Tar sððrdr til 4x\i&Sf ^ höfdu |>^ upuit Aeirum. mönnum% 4^^^ 
^ pórdr vestr ok 'allr fiokkrinn^ var |»á vida rasnt þv^ er lyrir 
vardy þar tii er |>eir kvamo i Mid£rörd, {>ar lét párdr jeingo ræna^ 
Reid hann þá ;vestr til (Rútafiardar um kviddit. Tvennir viSro þeir 
kitir er pördr baud mestan varnad Sl, at þe^r skyJdu elra konun^ 
jOk kyrkium* Reid pórdr þá vestr tii Dala ok sva jtil Saurbæar^ 
J^adah fér faann 4Jt tii Skards^ þadan hvarf porsteirín Jónsson ó^ 
yann ^rdi ádr trúnadareid^ skildjist þeir þá med <vináttji^« Fdr 
pórdr þi vestr aptr í Feördo /ok Hl bu$ síns á Myrar. En er 
^yúlfr porsteinssQn kvamst i brott, reid hann nordr á ^higomyri o^ 
aegir Kolbeini þessi tidindi. KöLÍieinn ste£ndi þ.egar saman mönn-- 
um ok efldi setur, haf<li hann ávallt einhveria þat éptir vár $umar^» 
p^tti honum þá skiótarfi til eptíri;eid,ar, ef npkkur iUvirki vsarp 
giör a héröd.^m han$» ' ^ 

ig. jEn orp^rd;^;faaföi litla ríd h^im^ verit, þá pendi haQi^ 
^énn alla vega frá sér til man^kva^^^ ^k v.ar §\x xn^nnkyöd ^Tf 

n Mvijkft. 4^B, e,JE, Or, fif, (>, 



■19K, Þérdr «amnar lidi ok ^r til BorgarfiardAT. 41 

£ek/ at livfi' yíg^ mailr akyldi fara* Ðr^ pördr ^nn flokk allan 
tíl SMrbaeaf. Stód • þá Scurla upp hit fyrata 8Í];in med p4rdi frænda 
énnnu Vóm ^á menn k^addir allr um dali fyrir ve^tan Bro^«^ 




^ Jar íyrir iHhugasynir Ari ok K6gn* 

' faUlr* pá aendi pórdr til Teit ok Svarthöfda med séxtygi uMUina 

at leypa upp aettinni. Ridu beir nordr til Rúta£ardar um kveldit 

ok imi mttina í Midfiardarfaáls , host ^ á [myrkri ava ntikla^) 

at menn skildnst^ kvamust ^ir Teitr ei betr en nítián ') mmn 

Bordr a Andnnnarstadi^ urdu þeir p4 ^arir vid, 4^r í hestverdi vóni 

•f HoTdanmönnum, syndist peim sem feöldi Hds vœri at kvaminn, 

Veyptu ^iil^cnrdleiidíngar upp h feall allir, ^ir er í setuimi hofda 

rerit; -Asbeöm reid til As^eirsár ok nokkrir nienn med honum^ 

xok aá at ^ giördi eptir at rída^ hurfo þeir Teitr ^á aptr'#k TÍdu 

sodr Hollávörduhei(ti til Boraaitfiardary fundu f)eir pord 1 Stafii« 

hcAú» Iteid pórdr þá med flokkinn allan á Periubakka ok settist 

^ar^ kvam ^ Bödvar pördarson utan frá Stady pofleifir pórdarsoa 

(vam okr utan or Gördum, ok hafdi bvertveggi þeirra mikinn flokk* 

ISicbaeiismessodag hafdi pórdr fiind i Stafaholtiy var f>ar Sturla» 

{loryifir ok Bodvar. p^Srdr krafdi 'pí firœndr sína Íidveiado ok ferdar 

SQffdr-^um land edr ella sudr iim heidí^ sva at hann mœtti rétta 

dmda ainn vid adra hveria^ en peir kvAdust ckki mundu veita hon* 

nmrtil hemadar 4 adra menn upp^ segia at þeir mundu rida til 

|lngs med honum at sumri. ok veita honum til einhvers orskurd*^ 

^r^^ aTa at hanh ff^ngi sdma sinn* pdrdr tók f»ví vel ok bakkadi 

. Beim jok kvadst þenna kost þi^ia vilia, |>ó£t honum vacri sa starfa* 

meiri. Reid pördr þa ofan l feriobakka ok Ih alla flokkana spfa 

lipdir peódídt'sbolti um náttina, en um 'morgininn í dögun ^k 

\9pm Hákon Galinn ofan or héradif er hann hafdi verit a nedsn^ 

$&jáT hanh at JColbpinn Arnörsson befdi verit um nl^ttina í Flidts«> 

^^o ^) med f^fiátygi mannaj þötti hí ðllum at syno ganga at atör* 

flo&ar mnndo ^á kvamnir í héradit^ p(Srdr had ^á halda saman 

») fiórda. A. B, C> JB. Gr, S$. ]>» •) þriátygl. A. B. C^ E^ Or^ Si^ þ# 

#) ^myrkxa «- aiikliMt • öm u« 4) FUéuklíd^ B. £, f?r/ 



// 



jfX Idrdff saumar lídi* ok ffer til^ Borg^rfiardar^ 7 p. 

fibkkuntim^ ollvim^ um daginDV hafdi Hann' f»& sya mikit lid at orpit 
-var á tólf hundrud mraiinay en h^mi* reid upp í hérad á niósn át 
yita: Evat títt var, reid hann^^ ^í upp" á- Gilsbakka ok irétti þar at 
Kolbeinn hefdl rídit nordr íhoidU' Giördi pórdr ^í menn a neósn 
sordr ar Tvidægro^ en hann sat áEeriobakka á inedan^ en er þeir 
Kvamo' aptr,. degiá'|>eir at s^tur Yæro'{>rennar ^Skagafirdi, en kyrrt 
aJlt'^annat^ srgta«^Kolbeinn hefdi ridit nprdan é^ neösn', en eingir 
Böfdu til ordit adrir^v ]^(kti möhnum þar enn miök synast hvatléiki 
IL'olbeins^ at hann reid mcd- sva fó menn at slíkuiu stórflokkuuiy 
sem ]þar vóru fyrír. Eu er pórdr frá þetta> {>a dreifdi hann flokk-^ 
iinuru^ fóru* þeir Bödvar ok- porleifr þa^ heim*, eYi pdrdV reid vestr 
i feördu ök Sturla^ |>dUust |>a alíir^) skiiiai þeir er Í þessári ferd 
liöfdu verit mcd párdi, at hann mundi verda* hiVin mesci höfdíngi^ 
^f hann héldi sér heilum, þótti 0I& mönnum mikils umverdt er 
Imn^n^ l^tfdi slíkum stórilokjcum' saman- kvamit i- sva fata^um svelt* 
um; F6rp6rdr n\t heim á ÍVÍyrar^ sat bann þá heima um vetrinn 
allt um iól fram^ eh' at iölúm batuf hann til sih' öllum bestu' mönn-" 
ttro> pr Vestfiördum', hafdr bann: þá' veizlvi mikla á Myrum* CStretígdr 
pordr yk heit ok. allií bans mcnn«)V - pórdr streugdi fat htít at 
Úta aldrer- <aka mann' or: kyrkio', £veriar sakir sá hefdi til vid 
fianny. olc þat efndr hann« Bn er menn f6ru 1 brott, veitti hann> 
aaörguur mannr geafir,- v&ir ^St aliír meiri vinir hans* en ádr. 

»0,^ penna vetur var pórJr Bearnason £ Gördum mcd Einari 
Ormssyní frœtida sínum, hannr hafdi' vcrit nied Urœkib i Reykia-:. 
Bolti at drápr Klængs Bearnarsonar; Órmr Bearnarson reid raed 
tólfta mann f Garda til Einars,. kvamp^^ þeír far síd pm kveldít í 
pann tima er þeir Einar ofc pdrdr ^aetrcidu at ganga til baáa, Tdku' 
|eir Ormr pórd §ar höhdum, leiddu þeir hann; þá inn tif stofu. 
pordr vard vjd alla vega sem best^)V ot baud fýrír sifc allt pat er: 
honum sómdr^ en ^^S: er hanu' sá at Ormr vildi er annat hafa en 
lif hansr í>a beiddíst hanrr presfsfundar, ok sva var giört. Eptir 
|át var hannr leiddr í ytrr stoíbna^ lagdist pórdr fjá nidr ^) ok baá 

«> mwyr. yf. B^ Cr ^ Grir Sr^ þ;. «) drettgiligotf ot víiskiiigasc; ^, á^ (X,. 

»> vantar í tömfn^ 4> opíiöi^ bostiM virnitt* vidi 



^.hyggfa at livert honnm blÖ!(kra<H nokkut« Ornr fékk ti'mawii 
til at höggya liantí, {sa hét EÍQar Mikikr ')• Eptir þat for Ormr 
heiW aastr á Breidahrflstad. pat er jiú at segia pessu nœst, at ' 
TnHii ÆghTatsson tmdí ei i Flateyo, fór iiann |>á injri til Medal- 
ftHMtraMar at £nna Snorra prest at Skardi Narfason , hapn yar 
MAftta audígas^ t Yestfiördum/ hann yar ok g^iugr at ætt, hann 
hafdi Terít aila œfi mesti nstvin ^) Si^Vats ok Storln » hann Stti 
annat bú at H^tnm a Reykianesii vóru .^ar fyrir synir hans Bárcb ~ 
<>k SigmuiKlr.' Tumi beiddi Snorra at -taka vid búínu a llólnm til 
{ardaga« Snorri liN |>at uppi, ef hann fengi honum handsalamenn 
^ er varda*) víldn at hann tœki par ;TÍd iafnmiklo fé rat vorf. 
Tomi leitadi ekki eptir handsidamckH].i£un» en setfist f búitat.H<Jl- 
nm, 'dTÍftt' þ4 til haifs menn, Beöm .Dugfasson^ porgeir Stafsend^ 
parkéll' fínarsson Ðráttarhamar. penna vetur ^i móti idlum tátk 
'0t ^ettoat med ^eim pórdi Sighvatssyni <ök Asbirtíti Cndmundarsyni^ 
giördist AabiSrn þá sva stór at* hanu vildi nær iafnast vid p6rá 
aiaifan. Bad p6rar hann þá giöra annathvert , hafa «ik i bro^ 
vda vera t hófi. Asbiöm kvad iiann éi f)nrfa ^eka sik i brott, 
«n ktad •Jmt vrf fyrir {)vl , at sénar mundu vera firamkyæmdir 
|>órdar,^ ^egar er hann fœri brott, segir at sa mnndt heita mes^ 
nadr ^irra ávalt er hanti yæri med. poriaksmessodag reid As^- 
iiSm 4 brbtt i^k' f>eir prir iRrœdr Grímr dikpprkén Hniódhamar'^), 
nén ^eir sudr 4 Mólá, ,ok tók'Tuníi Yid l^eim, var Asbiom ok 
{m mim mn iölln i gódu yfirlcetl, drifo |)a at Tuma jmiök mar^ 
nenii adrir» \ ' f ' ' 

dl, Um Tetriim íiniuvncnaföstn reid Tmrti Jieíman af B<J1- 
tMaL.[nted itiánda mann;^) uordr' til Kútafiardar, t6k Asbiöm ^i, 
aipp ^tir Iranum at hann sky^fc vini^ stdrvirki nokkut ok k<vad ^ 
^a ei mnndu bykkia minna um hann yert en pdrd bródur hans. 
j^esair jK^rn 1 förinniy fyrst Tumi^ |)4 Asbiörn^ Grimr ok porkéU 

^^MmtntnA. ^.C^E.Gr. ÍA^. . *) ok Hermódr flamar, jC B^ C, E.s 
^y SturláiiM^eíiikumVbáittt TÍd >♦ . ^^^ &. !>♦ 

"^'ysbdL^ A.C,Sií<^k- ^ - , 

. F 1 



^ 



Asbiöm druknar í iliitafiwdár&« - . V 7 Þ« 



brflaáúfi Beöm K«gílf| Sitro^Kéli, fiárdr^)^ Itínar.Oddasopy Hún- 
bog^ Svinsbégr^ Bergdtfr Snorraaon^ Vtstiídi Bassaiom [Téko þcir 
l^á fcal rads, at ^eir skyldo rida nordr á svéitir at nakkrum þeim 
er 1 8Ökiim vœro TÍd Sturlungái en er þeur kramo i Rútafiörd til 
Fögrobrekkoi spnrdi Beorn Kægill Txima iiyeraíu ferd siá yár «tlQd ? 
Tumi segir, át hann ætladi at rida nordr á ayeitir at bóndum ei;a« 
hveriumr Birni kvadst þykkia lid Htit, on hestakostr eingi^ (lætti 
mér rtd at þu vflDrir eptir, e^ létir oss rida þángat er þér likadi^ 

. kvad þaí* hóflángt^) tii hastta* Tumi lést rida viliay en þó kvam 
jbar um sidir, at hann vard eptlr at Feardarhorni ^). peir apurdo 
bvi bann vildi þar eptir yerdaf pviat íyrirmadrínQ uian látaðl^ 
aegir hann, þat eitt moelti bann apámœli. Var bann Jþar eptir i* 
blödoi en þeir Aabiörn ok Beörn rido iiordr^).til Linakraöals -i 
|)ann bæ er i Múla heitíry þar beó Sa mádr er -Magni bet; hánB 
yar lönguip heimamadr med Kolbeini á Fluaomyri, bafdi hann j>a|r' 
yerit of iöUn, en er bann fdr heim, gaf^Kolbeinn bopum eina 
binn besta hest graan at lit/.ok skyldi bann balda neösnum fyrir 
pördi, l>egar er bánn bevrdi ^at bann breifdist nokkut or Vest^ 
feördum. peir tóko bús a Magna, [en er Magni vard yar yid át 
ÐÍridarmepn yórú kyamnír á bæinn, Mtadi bann dt nqi laundor ^), 

. ok er peir böfdn brotit btírdina ok inngéngit i.húsin,.-tirdu {>eír 
varir yid Miigna^) er undan þeim fdr^ en myrkt yar i búsiumíKu 
Magni komst út ok lióp %£ túniuo, [en er bann tar skamt kyaraK 
b3D frá búsunum , sáu ^eir Beöm bann ^)« Beörh kyamst .k binft 
gráa bestinn, er Kolbemn hafdi ^éfit Magna, ok elU bana, es 
sumir lupo eptir honum^^ kyamst Beorn ^á fyrir bann, [en er 
Magui sa {^at hann mundi ei undanbei^st^ snérist banu yid,^ hiugg- 
ust þéir Beorn Í möti^ ok vard bverg^ sar. Beörn bid til baita 
lannat sinn^ ök kyam böggít fyrii* aptan eyrat & hálsinn, ok yaiYl 

») .8kát<b]ife»fr, bctá ríé S, £, Gr, at fiain tfldí pu efút yen. M B, 

„ , C. É. Or, St. b, 

*) K6ll%t. J,B, C, £, Gf, St. ^, 4, tílMaiMrd.í, b«f • .»«h tíÍ. 

») tti piit tHa tð Hfitafiardarak *> ▼•"«»/ < .Öin«. . 
-, a»tludu at Mngti.^ «■ «r þeir kiima ^ ') aaoiiina* .6aa< 

tilFagrtbtekku, þáA^TnBiíitjii, tátttat i «$«0;;. , , 



si K« AsU&m átvikaat i Rátafíftnkrft* 45 

^ mikit BÍr ok banvænt i eptir ^at tók Béðm i fœtr homiiú ok 
neri i lopt upp ok lagdi styerdí til hanSy ók Yard þat licit 8ar« 
I þvi kv«m Asbiörn ai 'ok apuidi hvi hann dræpi hann ci? bann 
kvedst at hafa:^g^ört bat er hann mutidi. AabiÖrn tók ^á sverdit 
af Bírai ok ]ieó af Jdagna hpfudit'), kvam sidan at Vígdis Mark- 
áa^ttir kona Magna, þendi Asbíörn blódit ^af ðverdino á klœdnm 
liennar, en hon bad þeim margra fyrirbóna^).ok bad gud hefna 
dLebtt í þeim sína mötgeörd* Eptir ' þat ridu þeir Asbiorn brott 
ok apnrdo- at ni^dsnarnradr Kdb^ina vœri aTorfosiodum sá er As« 
gwr hét [ok var kaíladr Kolio«G|^ir ^)/ Bddó.þistr fi^gat ok brutö 
upp útidura hurd, iiép Asbiörvi inn ok bad tendra Jiás« Aageir 
Hóp upp ok greip sinni hendi bvert senn handsi^ ok spedt ok 
lagd'i h.veTÍotveggia se^n til Asbiarnari kvam annat lagit i bring« 
uwo en annat i .liedanverda bryniona* Asbiörn mælti þá:. takit 
p^ ífí^al ^ma, j^víat hann viU vinna i^mér« Var Asg^ þS 
tekúiQ ok leiddr vtl Asbiöro hét þa á menn sina at nokk^r skyldi 
tU verdg at drepa hann^ én ein^i vildi til verda^ Asbiörn enaradi 
há búklarafetilÍDn át hendi honum, bad hann ^á eiubvem mami 
flflLlda hoiium, en hann br& sverdino ok segir at hann skyldi láta 
hendinai [^r )iann vildi vega at honum'^)^ hid sídan ok kvam i 
handlegginn uppi vid Öxl , ^n' sverdit rendi med beinino pk skar 
or allan vödvanh állt ofan^i dlnbogabót^ {var þat allmikit sár ^)/ 
rf^bsBrlí vildi f^á hdggva ánnat^ en Beorn bad hanií iáta vera, var 
Asgcir ^ innborinn ok vard vid sár sitt allhraustliga , kvam þ|ur 
til sva^ mikil blödrás at ei vard stodvat, [lést Asgeir ^^) ádr en þeir 
^ Aábk>rn ridn brott. . [pcssa sðmo n^tt kvam þeyr mikiU ok lupö 
' irStn firam ok leysti árnar''), ok er þeír Asbiöm rido vestr Húta* 
fiardarhálSy sí fieir trfíll eitt mikit, ok fór ^at á svig vid þá^ vard 
l^eim snmuni úsvipt vid, en Asbiðm hrakti f>á þar um, ok er þeir 
^ido inn at Branda^^ sa ^eir eld mikinn brenná fýrir feardar* 

«} fri [x ökgsfiit liaiitL^ «pp (^fi^kk ^) vantaf í jÍ. C« ^/. þ* 
koiraiii sterdit, jfi kom Asbififn cptíi' 4j t a li t á r •! B, J& Gn 
•k tóK sverdit at fiirni ok hi6 Magna ^. ^.«*.» i ji n r C n^ ^ u 

^T ^ / <) Tantar í 8ömii« 

•} fDfWnat '# f^ dt^ ^] vajntar í %^m% 



boti>mnm *), ok ;Várd ^cím^farilíavVid* Etí cr {)<?ir Asbiöra 3tvamo 
tílStad^r^ var flædiír sæfar ok ekki reidt yfir *vad)a, var feördrinn 
ei ruddir af imtú^ en j^eyr imkiU haí^ á vérit, yórn vötn í leys* 
ÍDgo [ok úfœrar árpar hit„naEírsta;^),-^da {^irr|s^ len 
feöninniu*> en cr á tók lída dagtníl ^ vildti fiefr fyrir iivern mHii 
yfir ána vestr, 'pví Aefm Í)dtti,ei örýænt'at eptir þeim mmidi rídit« 
Rída þeir nú ^l vadlanna ,ok 4iv^fa ^ptr; rída.nú upp med ánni *Jr 
ok finna hveFgi ^þjar f éftn ]þvkki g^^^ fæijt* Asbiörn .eggiádi atí^eiir 
akylda á rída jA kaUár'^a raRa €ík/ségkr^ki ámdi med þeíiÍN 
Beöra kvad 6na-.úfe«a í>to? boi^'T^^^ 4>8kkiim >npj)i, en er Jíá vai^ 
minnst, leypti Asbií!irii út 4 ánai íen'hesiriiin tmsti þegar fötanna 
ok rak j^gar í kaf hverntveggia , ,en ^er ^&biörn ^kvam upp, var 
liann af baki ok héllt sér £ stigreipit/ .eíi^ peif ,er á'iandi vdni^ 
xétto at honum spiötsképtin^ ok eriiannvildi i taka, yard honum 
laus hesrtrinn, drukknadi Asbiörlivþar ok .fanti^ ,eí fyrr'en um vorit' 
eptir. Sldan rido förunautar 4ians ^til vadlanna ok kvatí^st ^ox 
yfir um náttina vidiUan leik .ok fundo Tuma i Fiardarborniý tídii 
Jéir sldan tii dala ok sva vestr á Hóla, . 

22. penna sama vetur eptir iól fór por^r vestan ,af Myroin 
ók nordr til Isafíardar/ en bann ;Sendi Rarnn .Oddsson ok .Syart- 
hqfda Dugfússon sudr til Dala pk lét segia vinui^, smum ^t hánn 
ætladi at rída nordr tU Skajgafiardar. I pann tima ;tók at. sæki& 
niipk at Kolbeini Unga, ^at inikla mein er^ hann fékkeptir ÖrlygSr 
stádafund, tók þat hann sva ia3ty at bann Íá löpguiu banyænn aÉ^ 
£n þenna ^ama ^vetur ^slefndi bann feölmennan mnd i Geldínga- 
^oltiy'kvamo ^ar til allir hinir ^stærsto bóndriííordlendíngafedrd- 
úngi. Baud Kolbeinn |>a bdndum tvo kosti ok .taladi langt ok 
saj^^di deili a um vandrædi þeirra pórdar, taldi pí upp fyrir J^eiin 
mannaÚt er hver þeirri^ bafdi feugit fyrír ödníni, jcv^d^t pann 
köst vilia beóda peim ánnan, at íara utan ök géfa pórdi upp ríkí 
öU ok bæta bonum sva fpdur ^innok bjædur^ uianot jþér ^á yerda 
eiga ydvart mál á haus miskui), vaj^ mik at ydr mani pat ^) vel 

«J Tid 8ík, bteta vid A £♦ Gn •) # «ík tiokkurt, bista TÍd 5* Gr^ 



i 



mK^, tuikie Skag»fiiainga ok sáttor umleitan TÍd ]^órd«^ 47 

^Sðm^^ f^iv- Bft át^ \k g^.pdrdj- mér bést er ek^iiaftft miaixni 
MUr nltei' tihair' hanb^ nófcit þ^r þa ek vinir SkagfirdÍQg^r ok 
liftim.- peýr kvádust þenna könt «i vilia ók krádu þar tvennt til 
ýerfr þaC^er' f^rir beit, annax^sa/ at vér vilium eingtim mannt fiédna. 
ðdnxm en {»ér, ó^ medan .^ú' liiir'f^ én hinn er annat*/ atpórdi mad 
|i^kia' v.éif ba& giðrt miklar sakir vid úVy ok mánum yér ci bera 
•lejg^ \mt i^efsíngar er banii leggr á oss«; K.ólcieinn segir enti vera 
fðiBn kosV at^^eix^ héldorf ^tum' þat eþiir ei^ vetrar, einni i Skaga* 
&rdi/ aiMaiJL 1 Varnðdat^^^l^idio 1 Vididal^r vasri ok uppi als^ 
tfenDÉigi; ei^ eii^ zfeóm'.íédii' at gUkligt þykkir at pórdr máni vera 
Í Ðánd þeim; péix'kvádús^ l^etta kiósa muhdo; hvat sém kostadi^ 
|alf þetr héklo aér^ saloiaii ^)^ pát ma^lti Kolbeinn tii- porsteins Hiálms- 
aonaxr at^im^ nkundx seiida hann á^ iund pordaT at leita um grid 
Irama&^rtif þíirgð.; porsfeinn kvedst þá; férd ekki mundi undir 
£dfud ieggia,' elr hánn ferigi til £eiri dugaiidismenn med' hohum. 
JColbeihn bad hann^ kcösa thanit ^ fylgdar vid sik* porsteinn 
Ívadsí kedsa muhdo' E^yind^ Bratt' styrimani^* Kolbeinn kvad sva 
fferaf skyldi'« Gáhga þeir þa a tat þrír samt*. Bad^ pof steinn at 
Kolbeinn' skyldi giöra fjPrir guds sakir, ok^ géftí pördi nokkut til« 
^r til' sætta'. Kolbeinn kVádst vilia hann fl^tti iamhsœtti; por- 
Aiúan kvad pöVdi muhdi' þykkia þat eitt iafnssétti, at hann ifengi 
iDtr tíj^ir' sihar aÚar* Kolbeinn kvádst allár at Iðgunt fcngit hafa, 
w nmn' ék éingiai^ láta íyríf ddma iíramv Eptir þat ridu þeir por- 
Wúásxsí'y ok reid KolLeiHn a leid med" þeimr tli Jökulsár« pa spurdl 
fivtftíeixm^ Koltíein^ ef^ pdrdr vœri kvaminn a leid or Vestfeördum 
íBiA fibk)^9< hvérr Eiahni Vildif þá liókkut anka bod sín^ ok yrdi 
Úftih.fiokki Ba/bdbii^. hnekkt en ádr. Kötbei&B kvad porstein 
Wfí^a bafir taV béhda k fahj^ttm' 4k sðtti en hvérsu sem med. osð 
fhirdijBrs^nda^ fðri- þaí.vil ek k\zA hcéttá ,at aéfa hohum nppNord^ 
feiidihgaí fiördúhg ok rádast frá med ölluy vil ^k þá at allir menn 
laé^ 1Í& giid' ok lima; porstéinn bad hann se&ia þetta £yviiidi> 
0Í ^ahir var lihdkn; frani* ridiian* Kolbeihh kvad þat ein^ skipta 
&vwr þetta* vi3so- fléiri ménnV ero^ Austmenn opt skedconhr, þviat 

«) Vaátar í t. Íi. »> b9Mír 9i^ CrEVfir, S^ 

^ iTaatar i A, Bv C^ JS^ Gr^ Sí, p 



4^ Fun^r %aga£lnilin|pa ck séMBxmsáeStan vi4 1^4 -j ^ 

•k vH pd at eini nppi láta i)od j^esiíly af ]^á sér at vér Lt^aa 
úfríd í annaa atadU Ridu þ^ir porsteian þar 4il |»eir kramo vefitr 
iDali^ féugo peir j^ br&tt neösa af át{)6rdr ^ar vestaci' kvainiiin^ 
fondu peir p6rd at Skardi , ok géngo þetr p^Srdt ^k porsteinö & 
tal 9 bar pórsteion fram ordsendingn KoLbeins básdi um grid ok^ 
saettir* pöi:dr kvedst einga sœtt né giid Tilia^ segir ok at hann 
viidi i eingra manná ddm leggia eignir sínar X)k maBnalbrrad i 
Eyafírdi. peir porsteinn x>k Eyvindr ^óttust þa akltíá at p6rdr 
oiundi œtla rída nordr á sveitir af vidrbunádi fieirra^ urdu ]^ir 
ok þa^ess varir^ át Stur}a inundi ok 1 ferd verda níed pördi, idt 
porsteinn þá uppi oli ^au bod, er KoM)einn bafdi iremst bodit. 
Eyvisdr kvedtst j^í knnna j^tta bera, pk se^ir at hann befdi ^ait 
bod ei hcfyrt* ^ potsteínn baud eid sinn i, ^í p^rdr vildi ^fi heldr 

/trúfu pórdr giördi þá rid sín, ok lögdo vinir faana ^ mart gotl: 
tíl. TqK p^rdr þat upp^ at hann aeldi grid fram um páskaHko^ 
•nvíát^di^) sasttum. porsteinn skyldi ok þess vera skyldr at senda 
4?órái ord ók mann bordan á lángafösto, ef Kolbeinn vildi pesai , 
sættarbod halda, ok sva ef Qpkkur e&ii v^ro önnur L pofsteina 
sldr ^ix nordr aptr á £and Kolbeins^ en pérdr £({r vestr 1 feördué ~ 
£n <ptr porsteiim kvam til tals vid Kolbein ok bar upp fyrir hon^ 
um eyfindi sín, kvadst Kolbeinn j^at aldrei mælt h^a at gé& 

. pórdi upp Nordlendingafeórdújag. porsteinn segir sik ei annat 
£utt hafa en f^at sem Kólbetnn baud honam, hver raun sém Í yrdi 
ok giör'^vœri vid hann^ T^k Kolbeinn þá grid af porstdni fram 
um páskaviku ok vildi ekki þá sætt er porsteinn hafdi bodit lat 
jbendi p^rdar ?)• Aeid porstéiim þar vld heim ok likadi stóriUa, lézt 
aldrei sídan fkra skyldu med sættarbod af Íiendi Kolbeins, vgiördj 
hann fiegar nuipn vestr til p4rdar ok ségír hoiium livar kvamit * 
var# jEi^ er {etta fréttisty mœito menn misia&t tii potisteins* 

a3[. pm varit^í mskavíku átti Kplbeinn Ungi feölmennai|r 
iund, kvamó far tií Bynrdíngar/ segír Kolbemn {>á öllum;mönn« 
«1^') at l^eir iskyldp yid fví biíiast^ at h^nn mundi rídá vefttr & 

*) nQttndi. B.£,.Gr. f) Tinam »(0«». Jl, C, Sf, p, 

f ) I>6rdi >«r kans hmdi« A, B, C E, . ^ 

qr,SÉ,p, . 



má&t ^egar eptfr p^aiFÍluiy ttefbdi hami EyfirdkigtiiB 4 ne&dftA 
ibtft til mdts irid Sk. KtaBEk uordan Hallr JdDséan ^) »f Mödru* 
TaUaBat f>Dr¥ardr*) |>órdar8on or Saxirtiæ^ ^rjraldr ^) jÖmúl&soii 
M IdiklaganU^ (jAdmöiidr XjíImoo undan livðssafelli. £n er j^dr 
lcraaio T6«br i Skagafiörd^ var ^fr aainandregit Ud jmiiklty rédnst 
j^eir til ferdar mQd'Kolbeim Brandr Koibeinsson fira Stad ok Broddi 
porMissoo mág^ Kolbeins^ ridu þeir ^ xDfíi ilokkínn v^estr til 
Lángadala^ vém þar ^á menn nppteknir ok ^va allt veatr til Ráta^ 
iac&r^/reid t£.oU>einn ^& til Stadar ok ^r ádn f>eir..ok höföo 
^_þri6 hoÐámd manna, skipti Kolbeinn ^á lidino i tvo stadi ok 
s^ti |>4 höfidSn^ i^rir «dra.sveitina Brand ,ok Brpdda. Ridu peir 
tU L»árdals, bad hann f>á fara hermannliga ok mínna Vatnsdals« 
iar^ Tar .^a nefodr lil Sturla 'þórdarson, at þeir skjldo drepa hann^ 
#f þúr jnsdo honmny ok Beörn Drambr Dngfússon. Kolbeinn 
kftíi M, át hann mundi rida med sveit aína at Tuma Sighváts« 
«fm a Heykiahdla^ ok skyldo ^ir finnaBt i Gilsfear^arbotni., þá 
er-þei^ ináo nordr aptr. £n er þeir xido y£r vadia á Rútafirdi^ 
é meui reid hárrjíL íyrlr vestan íeördinn» le6po menn f>á vestr tii 
daU ok sva til Saurbaear^ f6r þá Sturla út 4 eyar^ en Bödv.ar frí 
Mfciif porgeir Stafsendi ok Hallr or Tialdanesi (dro vestr á HóU 
ék^ffATuúxBf at >an mundi úfiidar; Tumi brá vid ^keótt ok 
IM setia ft^m ^ip ok setti þar menn lil gæs&lo at ei 6kyldi uppi 
fíuar^f en Beörn Kð^gil sendi hann inni Króksfeörd ok poxkél 
Amasön ok HalMór Barm , skyldo f>eir halda f^ar héstvörd« peir 
jido i Bann hæ car at Tindum heitír, ^ar bed ba pórdr Gils- 
attDs. þaaaA máttð þeir sit inn fyrir Króksfeardánzxíila , héldu þeir 
tfur viird*- Nú verdr Bar tilat taka er fyrr <Var firq horfity at 
l^besnn reid at med Hútafirdi, ok ér hanp kvam í Bæ tU Toría^ 
JfÁ Uóp Gjls %ún hans út ok vildi gUira neóan nábúum sínum, ok 
M Koii^einsmeno 4iá |>at/ rido |^ir eptir honum* Gégnir lUhuga- 
|0D lcv^ fyrst at- hpnujn ak lagdi |[egar i gégnum hann, |)ar lézt 
Gils, þetta verk-^6tti ailillt, þviat þeir fedgar vdru med öUu sak- 
Íaosir. píeir Kjplbeinji ridv |>at kveíd í Bitru ok jtokn þar aiia bæí 
lyn náttina* JBn urp^ inyrginiiui eptir rídu þcir ipn .tjl Kleyfa ok 

«) rtL^tfjír t A. B. C, fi. <?r, Si^ þ, •) PorTVÍr. ^. 5. C E. Gr. St, !•♦ 
•> pótir. 4* C, Sf, p^ ^) Midáardar, jí. B, E. Gu þ. 



50 Herfite^ Rolbeiu Tes&r tim 8¥eitir» 7 p«^ 

ftngb IM^r smmr frdttnr at nfcísmr Taí^o g^ngTYir fyrir ]^m ðllt til 
Reyktthtftff, Mgia f>ft rnðrgtr at et fli«Mli {mrici r^a leiigra ok bádo 
tptr Tæri ÍiOFfit, kv&da Taina cf xuuodo heima vera. JCotbeinn 
twad TÍáa skylcra allt at eifno^ ok ftvaKf Tirnar hetma ninÐdoy ef 
Aann vari fetgr. Ridtr þetr þa iit taed Otkfírdr. pá beó i Garps-* 
4bI [GinmsteÍRn Hallðson ek Ví^fúflí sotv ftan^*)^* peir Kolbeinn 
líto þar alia lati £ frídt, en liver^i atfrfarssiailar^ ok renndo mena 
minum ik fyrír bvat þetta var^^ Armait da^ viku ridv f>eir I Gila» 
lardarindla, þar seerdo þeir tif iúíG^ Játx Ballsson^)^ pcirnléto 
tfjpttr sextygi manna í GarpsdíaF. peír kyamo i Grdnstadi , þjur 
mðrfti kona eín eítwiaeií vid Kotbein er Helg^r b^t ok var Jons* 
d^óftir, eptir þaf brökktf^) bann hestínnok I^vacKkonuna vet segia^ 
peir fífndo fyrir Króksféardarniúía tíalldór Horrfísk ok Ingirídi 
kono hánflí olt CN4r Brandsaom GisU Barkarson r^ fyrirr banif 
' bad Halldórr grida i3k kvad bann frœnda Vlgfásan Koiliefnn spyr 
bann, bvar neósnarinenn Tiiina vesroS' Maliudr fcvad pít vera at 
Tindnm ok inana feraír, segtr«hanff. peir lnsto Oláf med eggsi, 
vednr var kaffiykkt ofc drfianda ^)^ At Tíndixm í RriSksfirdi vdro 
SKÖsnarcneiin Tuma a hestverdS Beðm Kægíir^ Halfdor Barmr olc 
porkéll Arnasony þeír avífb í skkh ok vora vaktír er þeir Kpl* 
beinn rido t tún, 'oL lcdpo nt, komst Beövn inní k best ok roid 
it ok í feall upp^ reíd i dy ok lét þar faestinn ok rann þeim hyBtf^ 
HaHdör komst seint 6 bak ok var vegfntr vid húsrn s^álf, "en ^) 
KlrcfKélf kváinst upp í tíndinn ok vardist |iar dr&n^lfga^ [er skiot**' 
ast af þeirra ferd at segia,. at bvem kaUmann bördtr ^Sr til meid- 
Inga edr særdo^ ^ r»Bto fé iSlla pyt er þeír kvamo bondum k^ 
penna dag,var þoka sva mrkil, at eíngír menn sá flokkinn fyrr eia 
^eir kvamo i tún^ vard þeim Birnr f>at ok af (eir sáo eí fyrr én 
^ir varo at þeim kvainnir* Beörn lidrp þenar a besf sniD ok alliif 
^ir flltagar, var Hatldóv þegar vegiim ínn^ngardSiF Béðn/ leyptS 
npp í feallit oL ætladi at kvamast f jfrír þa fram i Króks&örd^ ^vl 

*) Gaiiwcriav VfgTéMov. jÍ C^ St. p. ^} Ireykti S. £ Gn 

^ HákoiiarsanMri b^eerta vid Æ £ Gu ^) ok mlttí fikamiiH gti^ hmtti ríá Jt^ 

») rídu í Garptdal íAl gierdhr jKir úng^. ^^ ^f & Gr. 5f p^ 

éapduky b«ta vid 3r£, Gr^ . f> l^k«U/ bm%a soflin vid^ 



ajlU 



líeríbr KolbeíoiS v^tór ua Breítír. 



5^ 



i^i bÝo)* skip €t6á oV sttladl f»«r ttl^^ ofc at bera étA níoa 
• ilofai, . þvíat, hestt havs irar firatmn. En ^r faimp var kyaoún^ 
ofitfi i brekknroar medal KAmbs ok Tiiulay þ4 var kvaminn fyrir 
hmDm lierdar^broddrÍDSy k.vain«t hann þá skanAmt undan^ þviaC 
liaim^ Tar j^ a ÍBdú. Fersi Tumaaota kvam íyrst at lionucn, Beöra 
Itídéi aér fpda. Betsi kvad hann 'akyldi grui af jsér hafa ok fserdi 
kana KolbeÍAÍ. Kolbeinn apyr, hvi bann ynni ei á boniuu? pí^ 
lögd« ^ip til ^ans fimoi ^nn^ ok gi^go þau lög í>li á fapl« £pUr 
^t föc til.Ottar -btakupBfr^di^ ok faeiS i faals Birni^ ok lét fa'ana 
^arlifaitt, ok aögdu ^eir ava/ at faann dm faldsafidi ')• Sidanridp 
^ir til.KambS'ok þá Magnús grid ^f ordnm. Halis af Modn^vöU4> 
om* Sldaa rido ^eir iram i iCr^ksfi&ðrdí til Bæar« £{>ar beiS sí 
madr sr S/uian faét Arason> Ari faét json faaoa ok var faann nœr 
tyftn|gíim manni. peir fedgar aito i jstofb^ ^er ^eir {>orvaldr Mat-* 
kríkr kvamo inn^ ok begar fae6 porvaldr til Steins ok af honum 
bidar heiBdíurnary faa£li Stéifw lagt |»w ^r fram á* knd sér er 
'faann aat,- ok eptir þat hió faajin til Ara sonar hans, ok sáerdt 
faaoit miök^)* Eptir þat tido þeir á X^iilastadi, þar beó þá Hall* 
dér Einarssoti, haan libp til vapaát «r liann faeyrdignyinnaf retd<* ' 
iam ^) 9 faann asmla þdbr til áIíSa^ 

i 04. l>cir Tido sfdan ]þadan ut á Beykianes, ok er þeir rido 
inti fr&Midhusum, þá vóru menn 8ti á H^Slum ok þrætto um/ hvert 
Tera muncU fönadr ^eda mann^reid, ayndist |»eim er íéigir voro^ át 



>) fri {^i pi komu soinir at t)aki fi<M;i« 
nrn ok vtfgtt haön þar. En er Eiörn 
liBgdi At SLokknnn áiUBdi uamáinn^ 
^mén liaAD or fiáÍlÍBu ok aDtkdi til 
tk&pa^ «r liaan viati at Ami^ undlr 
bökknm nidri) hann itóp í kendr- 
bein ^ ok tók Berfii Tumason bamnf 
{^á-koni KolbeUin Ungí ' at ok apurdi, 
liTer þnr vsarí. pi var Biörn^kBnudn 
Kolbetnn bad drepa hann* Oitar 
jSiioppuláogr va bann« -^. ^* C* E^ 
Gr* St, p. 

*) Jrk [: ok gékk Art Steínsson úl^ er 
bana heyrdi goyioni ok talðdi vid 



HxiU Jýnason, þá li^p at t^orvardr 
<t>orgcir yí* J>. þorkéll C.Si) WStf. 
kr4kr ek 1ih6 böndina ok í sundr 
bandLgginn' upjú í aUvödvantiai* 
- Aji gékk inn , ok riatu konur kl«di 
nf bonijm. • Stf'inn fadir bans sát 
^druœ neginn i bekk ok bafdi lagtt 
bendr i vixi um Kné sér, þá JLom 
l^atkrikr i aiofuoa ok btó mjid sverdi 
4 biiiur bendurnar ok aí adra y en 
önnur Iqddi vid, ok vard aldrei nyt 
8ídan« já. B, C. £^ Gr, St. p, 

i) okbrá^verdii b«ta vid þ. £.Gr. 
Gi 



5 1 Vig Tuma Sighvatssonar ok aiuiara k Be^ÚBhobam^ 7 P^ 



flnadr vierí^ en konnr sögdti at manitareid ▼ar# petta var tyn* 
daginn einm nátt fyrír Jónsinesso biskaps, urdo ^tr Tumi ei lyrr 
lúnir brott af bænuuiy en hintr kyamo hit nedra gégnt Hrfltun^ 
en auniir innan at gardi ')• pá yar kallat at úfiridr jfinn^ ok a«iiiir 
Tæro kyamnir at Keörbélagardi^), ea anmtr k Skérdit'), peir 
Tuibi )edpo hi upp ok út, suurir til akipa, en sumir af vellinam^ 
aumir lupo til kyrkio^ ok föro sundrlaust nœr Bitt hver. Var Bírdr 
Snorrason er kalJadr var Skardprestr^) ^ear drepiuir heima í túii^ 
faio n« [Hann hafdi leiddan inn hiá aér hest sinn^ pk réd til ^rta* 
Var í bak at laupa, er hann var maniia besr-hestfier , ok kvamst 
eingan vcg upp. Hann hafii fengit á Örlygsstödum tbH s4r ok 
siú ^rettin ádr en hann lézt. Gndmundr biskup haítdi v^dan IianK 
til mess(vdiákns, ok er hann var nyvísdry tdk biskíip hendi sinni 
i höfud honum ok nuelti : ei man þik sun minn saka f höfudit; 
pat var ok sva, hann var særdr alb ^&tygi sára, ók kvam ekkt 
i hoFudit<^). Stephán Beárnason vann a'hoiHim. .Skammt þadaa 
var tekinir Bödvar fr& Hvoli/ ok kvam fyrst at honum porsteina 
Gölltr Illhugason ok tdk Bödvar annarh bendi nm há^a honnm^ 
en annari midli fótanna^ ok skaut bonnm i höfodit i kéldo eina, 
(á kvam at Asbiöm Illhugason ok lagdi baiin med apeótí til bana 
ok fleirí menn unno 6ar a honum. pdrálfr Koibeinsson var veg- 
inn^) þar skammt fra, ok fi^kk kvamizt heim. pörgeir Sti^Esen« 



hi [t X Hóltfa Yui þat tíl tMinda, 

Íá cr þeir pórgils (þorgtrir. B^ GrJ) 
omtt nied niósDÍnA, Jmí sendi Tumi 
Biörs i ni6tii| hann icisok floU tkipt 
eÍBO míUui er þ«r-Tar| ok atUdi 
þar i at g^oga | eif tóm yrdi til* þar 
Tar kominn fiódvar Oddnaon ok þóro 
illír ILolbninssoa med konum ok YÓra 
þeir t>^ farnir út i Midtanea Sendi 
þá Tnmi éptir þeim | ok komit þeir 
aptr i, HóUi þar rar mart manna fjriry 
ok gengu |>éir til matar um kvelditi 
Tóru menn 4 háaum uppi i verdi^ 
Arní Snorrason ok þorsteinn diákni 
Titlíngr (TitUogstoa^ B^ M. Gr,). 



(En er t>eir liðfda mataat nm ríd« i9!» 
JS Gr.)^ \>á kaUadiArnij at meftn 
. rídi Snnan ^hitf Midk^ttm ' Tnai 
krad |»tf Biörn muadn þar &r». pá 
Tar kallat ^ Íeiri wn aieniiinur^ 
Tnaii krad at )>ar mimda fiira Króka- 
firdíogari er haDnhaftli }>ángat atebit» 
A. B, C. £ Gn Si. p. 

«) Kiarhðlagardi, B, Gr. 

») Skeidit. ^. U. 

^) ▼ántar í ^A. B. Q.E. Gn St p. 

<) akamt bi atÖdli« a5ut,u. 
*)^frá [ yantar í é$ma» 
^) smiit tíl úlífia, B. £, Or. 



§4t. T%l*ittiá8igitTAtMöiiár«ká^«^ 5) 

fmdM TclOf vi^ bftoit (tbndhito pct t nn/ntíúit ok kvam ð^-> 

niiuidr [nkágr bansr^) eptir hðnnm, ok bib fíoi^eir í Ixedl Im hoif- 

ðni 6df hatrn kyamst a£ baki^ ok Tard hann ekki apr, sídan kvamo 

fiévi me^if at ok setto ht&nn. eú báiíti hcá sem h'aWn h'orfiJíy nnno 

Beir ^i fieiri k faonúm/ en ö^mundr bar h sik vigit. [porkéU 

XMttirrfaamU vsfrdist ork ve),* vard hann h ^ vitekrhn ok v6^o hon- ^ 

tim^ g^rid g^n^ þ>^^t vínir hana vóro mfargir mcd Kólbeiili ^)« Grímr 

GuAiliiiiaarson ^f SaffomonssOofar ^) vsrr særdr tíl úlffis skammt fr& 

Inskttps b^onni^) ok skrcid. hann i bmnainii öm nðttina ok^var- 

fiiðrdr hefanr vlm tííjT^MtÉOf ok fékk alla |eénusto« Afái Bc$thild- 

atrsoú'') kvamsf ok lengst tfndán ok vaM vejginn nidíi í neðino'). 

|>eir Heálmr af Vídivðliutm ok Asgrímr Ormsson ok Sfephán ^) 

l^Q^^Tvnna hömhmí ok festdú hann Kolbéiniy hann var litt sár. 

fStepháðf ^sf vmt bráóit p^arins Bálka '^) , flnttn peir hann heim, 

ok iéit heintt lagdr nrndir kjiikiugard« pbrkéll Dráttarhamar var 

j^ ffTÍt firœiifdi hans, ok gsfbr þeir hóáum g;ríd. Kolbeiún var i 

alofer, ^Í et 'þéÍT ktamo heim meá Túma^ gékk haíin þá út til 

Irfrkiogardtins* Ttimi setthf upp ok bad sér gYida 6k baud utan* 

Ard skia ok pat er Kolbeinil Vildi þiggia, eií Kolbeinn þagdi ok 

miÉit bipjT mo rtd. [Ska^rdiii^ badci hann' hafo siík grid sem 

hrasdúr faans^ höfdo haft 6 Ortygastöduúi ")« pá mæltí eínn itfadr :' 

efckí man húrftf irm sætt at teit^. Kolbe&m gékk f>á frá ok kvaddi 

pdrarinnf Gratrtnef 'til at vegá at hQ'rmm, Tunri [skriptadist ok 

váshist vel fyrfa*, sfdan var haírn iaiddr sudr fyrlr kýrkiugardinú 

ck höggvlnn **), kastadi hann tók- irtdr ádt hann var veginn* Kol* 

táBtí var i Hdfum úm nStrina, [ok ræntu j^ir fðssiim ok lauaa£i 

' «j taatai' í J^ É^C\ É Ök Af. 1>V *) oTt Aöíía ^r íi«ai köfad (SAhk. 
^ ^ v'. \«v.^ -í^. h > haní méd Sfcf, bæta víd j[^ 

•) Ysiidmdá^mág^. A E.Qr. j^^ f;^ E.Gf. í^ ji. 

«) G^dar bmnsi sömiu ^'> Táiítsi' í törtii, 

') SrcmMni^ ^ B^ Q. E. Qr, Si. p. >«) ttk [ vsntav í iöm^. 



N 



£lfö')» rido s(d«si brott epiir f át ok til KAej^. JTrfMtitr rök« 
lík TiiJDQa^ ,ei> )iaD;n y^r vegian; ^ uiino ^wí^). 

9$. jyJvL ^T at eegia frá ^eioi BraQdi^ »t j^eir rido ofan l4uc^ 
árdaÍy rœiita þeir Íivern mann pk^ bördo'). peir |cyamp a Dönu^ 
Gtadi^ ok yar þar ek*#<' manna heimay Brandr ok fivt^t bans fóro^ 
fyrír nordan ^na ofan, ok vóru m^o Mergi lieima,. |>ví^t ðí^ós^ 
tafdi kvaniit sú er pör^r Víti jþafdi §^örU ^ er ^eir .Broddi olf. 
Hafur kvamo ^ Grpf i^rir .áunnan áoa^^lupu þeyr þar inn jok ^aærd^ 
JcÍQ Pálssqu-^) til ulífis, hann faafdi akont ^ sik^. a lea ok U i 
rtkkio^ lianii jdó /af >arum þeím «191 aumarit, £[>ar 4rápu þeir ok 
&un .Öxa .Masasuuar '^)« pad^n i^dp <þeir f, Lcidúlfsstadi^ j^ar l>eó 
Ballr JHalisson^)^ faaun faa£;ii farit i íiall upp pa^ nÁttioa» .en var 
^ú jieitfi jcyaminn til ^natary fi^ ^r .h^.no var iMettr, bad nMSdir 
rkonp hans forda sér^ kvad þar iara úviilafylgiur^ kaun kvad ,aik 
aifia migk^ pk^er hann yildi uppstanda, datt hann út af eofinn, 
jþa var mprgnat. Litlu 3^dar kyauio þcir Jiroddi ok bruto upp 
nurdina ok lupo inn* fiallr vard yel vid ^ok vardist drengiligat 
jiann hor|adi undan fH ftóss pk fékk iag í hit efra |iolit^ sídan 
atefndi Jbaijin út fedssdur pk .pfan til ár, hon yar áreid* peir rido 
þá jeptir ^pnum pk hoFdn hes|a góda, tóku þeírhann i^dri^^iyr- 
unum pk særdp hán^n /snn piprgum sírjum til bana*. £[)tir þatrido 
þeir á ^öskuldsstadi pk ^up^ þar inn« Gunnlögr bóndi lá | utan* 
verdum skila pk hústíreya , en .ödrum meglnn lágo þeir Ari aon 
h|ins ok pórdr 60n Lauga-S|iprray þeir stefndo at þv/ rumi ok 
lögdo syerdum ^jpp i rámit^ pk sk^ndist pórdr á fæli.. Sídc!n tokn 
þeir þá pk ^eiddo út á hánno^ vár Ari þ4 Ipstinn i audlitit raed 
Búklara ok vard hann sar af þvi, en þeir lögdo fetil á bönd pördi 
pk aetludo af jat höggva^ ádr porbeörn Sælendlngr ok porsteinn^ 

, <) rrá[vftDt|ftr I j4.B.f.E.OnSí^p. JU9%iídú ok^kardit tf /oilnijiuiidrftji 

•) vftntar í ,ömn. ""«""* ^* ^* ^' ^- ^'- ^'^ N 

^) ikeiiit. B^ £ Qr, 
') Kolbcinn sendj^ Ðrand Kolbeintson cx'míi^ 'i.. » »3 

ok Brodda porleiÍMon imig sinn* V ' ^ * 

b«ta vid B, £ Gr) ok Hafar ^) Tantar { A, B C. E. Gr St. \>. 
)BiarBftMMi tU ÐaU, ndn ieix cSm, ▼) HaUMoaftri bota yid B. £. Qn 



^SK - JíeniáAf Étmdtf ók Btoéték i Dðlanf. * *' %s 

lystlimppr ') féof^ö grid fjrir áíftf ^^ ^iíat ^t ýoHi téngdfi' rití 
á fflidlwn. Siáím détiy þcii^ p<ít<f Hda fih vad^ med aér, ok er j^eit. 
hBmo' r aíea^ThiUf ^tf ^eít tírmát pstt fyrír ok ý6ri^ f ^efai^ 
bSUtf þ^r 4 #Íhgilnn: tfiii^By «ttn/t»^ HéöriT var>ei keim^ ok h\^&rgl 
larfaraí bætíin* Riduf {)eír Brandr þá* inir í Hvamm' ok mít þ^i^ 
manif ViikIíi' hlídínní'upg^firaf akri^ var þat porleif'r Gilsson^), bans 
vBdi latma nndaní ol upp I fealiit, ér^ faaiin éít- pií, en ^á kvámo 
Ibánn her^krr; ok kuntít hantí eí gáitgá riema nokkutlítít móú 
(ehn oE ^6 seinty eit er ^éir Itiirido hann^ vágo þerr hann. Snero 
leír ]^á npp f Tungor dfe fe^aflior þrfi* miöfc í ávartf, ok komst Ilelga 
Ihsfireya naudugliga { lyrkfví fcona Stnríu med Snorra 6on sirm, 
er ^á'var fifi^gra vilnay en Jþeír úinno k þeím manni er Vafbeörn 
hét, scT^u hannr {»r^ sárttm ok rsfento þar^ tií tuttú^u hnndVada 
ibed p¥Í er spillts'vai^. K^tlíng eíit var f Túngcr med Jdreidí hás- 
AejOg líoD kvad víso ^eaísa uin^ pi ffofirksroeau; 

Beinír •) Örarírír tíí ráncf 

brcídir Páís í hlí^dí^ 

Ifygg ek at hÝafgi íeggíst^) -- 

Iiinn; Broddí þó' mínnh 
^ Olmr vár her át^) healoil ' 

Haíívíírdr áf diag aílaiyy ^ * 

hanif man [heftidir víi^^a *JV , *" 

Kafur B^earriastin ^arnaU • 

ÍHiil fiáa ^éíÝ tíl Sailrbæar hverirtveggKi^^ íertttdi]' frefrSfurlu') í 
TÚBgo ofc 4 Stðdarbvolf^ er {letr kvamo þarV padafn ridu þeír 5 
Beamastadí ok elftr í fieaU tfpp^ porfiíhri í Múla! ok piódúlf pdr- 
irlmssón ^y ^ péíf fbndust í Tialdanesí o'k ^eir er Svínadal háfdp 
ridit, ridu Ifafdaif ok ínn til. Kfeyfa^ ok þar fondfist þeir iíolbeínn 
tHu'^ (Tlöfdtf, þeir dreþit ^rettaii menff í jþcssari kráf en sé&rda 

B, E. Gr. p. bréd^ luai», Kaitfl >) iked.. sömit^ 
tiAB.E.G/, *) kefuAf vinau. <?. 5/; hetísi' víiiam. - 

4| ^rbifc«;áar, hAXtt vidT S, £. er* A. B. £. Gt. p. 



V 



5^ ^rí^pl^ epár 'Sxmh f'P^^ 

narga. Spltr ]^etta lido §e.k ttt "SiítB&tráér. Jjoáhim Jiét «ia4r 
er bi^ 9 fpfuodariipnu^ l^n gUmto {i^ir or .fac»iahúsi ok B^i^ 
l^eo^o ^)# on qp^ ^esfll yef-k ri4r Kplboifiii íf^^vsí JHMr4r .^ H«gar 
myn ok nmdi vfil ^d jGsn} sU<i»f (ól|4 ÞAt¥ V^^ ^^^ ^ oieaii^ 
,lw^er4^ • ' 

^« Cpeir jtncfiii at Ti;tpi Jbaf4$ t 4^n«i. fent^ ^^ ^ {leir 
1^*30 varir vid' ýfridiiini .ai£l4»"|^ðr ?) v^str iil J^lateyar^ v|irBa4ani 
giör neÖ9;i p/6xdi v.estr i ArHjaiifQörd, ;i^r J^qiuim sva fflffiþúrixi^ 




lixenn þá hcim antn Jiét p4^dr á cad^ a.t yq^nt áky|di JygfUi# ol^ 
iafnakc^tt féll veprjt*^ ^dr pórdr ba á skipi ioin tiJiOtrárda^j vórv 
^aír j>á kvamniy mepp af Bardi^trönj^ jpk spgia .{tenr pll iidyidi, ,^19 
^iörzit hýfdu ^ ferdnuí K^l.bcíinf , i^k þaX mc^ay i^ pórrídr örmsddttir 
ye^ri Jc;vapun i ^lateyo med spu ^eirra Tiynft efr SigHrdr^) bét, 
,0^ vildi hon firina pórd §^ fyrst^ fjfir ji^nn þá a^ favatast tU 
^óts :vid liaiia , kv^mo þá .ok þf r ,menn pórdfir innan jo^. jLráksr 
'jSrdi^ ^eir bHfdfjL han()tekit þar jpapi^ e;* l^diiyi bét {ok varl^gi* 
mup^^i^Efpn ^)^ bann iiaí<)^ irerit ^ed Jíffli^^ir^ í Rpykhólaíbr, lét 
^ördr léida iíann npr^r Á /^.rioveg^j £ok Í^X^ P^^ ;paiip ril a( 
.vega hann er pork*áli '^) )\ét^) fiM, yaj: h|ró.air |[)eirra Gudmundf^«» 
.sona ^sheariijU' ffk GrimS:'). pQrr^dr i^p^rdi p^d u^n^fé -^^t .egt- 
fVLoA hafcti ^ttj )^yersp. h^np, yudi þvi $kipta ? p.drdr ^ét pe^ litit 
nx^ndi til skipliisy hotf, þcdir hefdp gtt lönd nok^cur saman f, Döl^ 
i^m, þætti m^ Ú^9 ^gU* han,n» jat {^ hefd^* i^ ^t ^U er yi^ 
efgum i þessum sveitnm, en ^ek hjtt jsem fæst af f^íagi okkaj Kolr 
h>fáns, pJjL ^vi j^tti hon, ^ok ^aja bandsöi ^tust þjE^p vjid^ |tfStti ^Qr^ft 

O '/* t ^m»ttr ( A. 9. €> Æ Cf. O frantsr ,í ^, Æ ÍA ^. 

*• Þ- ,^^ ieriuyafr A. B. C E. Gf. ^ p. 

^) Epúr dr^p Tmi^ tigWtt nieti* hsq^ t) þprleifr. A £, Or, ^ 

0.s.fr. A. B. C, ^0^,9sp, i^ f,^ £ va©t.ji A. C. Si. |. 

«) kiMú B*& <?n ^j A«bkrii» rniln jj^inimi i^^rifM*/ 

f> Sigliyjitr* s(^Biklit aonar« Jtf. E^ (fi^ 



a6(. Ai£ddpli ejx^ Tuma. 57 

xláijþmá giört «f ktM vid 8Ík, v.oni^r <Ai widtrákHfn :aH inaiinA-* 
fiimulY ef til þyi^ti at Uka^ þró jCir Si^bvjitr hafdi ttt, ^ar Raam 
OddigQn ^Ux oA: Teitr StyrmisMn^ Kalbeiim ^rön ok NikoIU 
Oddason 4)k inargir adriry £^kk pdrdr gott orá af ^elyBo aí aiþydo; 
þdtti öllam mönmioi .f>^ta -y^\ £ara« £ptír -þeCta fór póriidr t% 
Sandafella pk •var ^arA) hin værato mmeri £[>dl4r for oir Elateyn^ 
Ttttr i ^^ordo^ en ^endi lil BbrgadSardar Irgcald .OeimHuidsson ^) 
at idtia heita, þettra» er þeir^) porleífr ok fiödvar höfda hoBasil 
beitit ooi jbaostít á Ceriu^akka » at þeir dtyldo veita hanom til 
la^ á þfngi^^en er Ingealdr tiánn þá {>orleif ok Bedyar bwedart ^ 
g^go* þeir or skugga vm þat, at þeir itinndo ei til þings dda med 
pórdi, Sár beiúk scm Hiörgum, at minna þóttl fyrir at heitá jpdidi 
Udi en* ^nga i deilur vid Kolbein ^ ok er þaír gévgo 4>r þessa 
ipáli, ýi.segir Starla f^órdai^n^ Bem satt yar, at fieir p<Srdr höfda 
^ingan afia tiil |)ingreidar nuSti feölraenni Kolbeins ^k SiHuiIend*^ 
fnga, én þé kyedst hann ^ilia y>eita pördi' allt sl4kt er hluiB uiættí* 
Eptir þat £dr Ingealdr y estr aptr 0k segir pói;di til %\jeL búins^ 
Paiia aama yetuir sendi KcJbeinn Einar DrflOga'^) fiordr í ipánga* 
nes meá nokkra mena til at drepa þá Blasíiissana [Almgeir ok 
■ : i ■ ^)r giördist j>á sva, ,at Ey£r()loguii» ok þHin, er verit höi^a 
yinir 6i^yats, bótti hart uódir at búa ^m atarkostum^ er menn 
ardn at þala al^Kolbeini i ránum oJc manÐdiá'pum^ kvam hí sva, 
at þár giördu ^órdi órd ^ at [>eir mando bonum veita , ei ^hann 
kðtflraii nprdr ^ángat mf^á nokkarii aflá til méts vid þs» 

a^P Eptir dráp Tuma Sighvatssonar géngo mðrgir frændr 
Ðftridar ok vinir andan honum .1 lidsemdinni^ vard bann |>ar af 
BBgsiAkr ók ylssi ei giorla hvad til ráds skvld.i taka^ gaf hann nú 
app bústadinn á^ Myrum* Bafn Oddsson baud lionum þk at taka 
yid búi á Eyn, jþat þekktist pórdr ok jþakkadi honum jaxeá mörg- 
am prdum^ sem adra yin^amli^a luti^ ^i §t Bafn veitti' honum* 

^) Tíi^tiitt^ bBM yi^ ^^ B, C. S» *) Stuxla^^órðarsoat hmU vi4 j9« C, 

#) Dra|s A B C. S,Or Si.}^ 
^) for p6cdr j»3dán tll Boxgkrfi»XÍ^% at ') eyda i haadritinu; frtf { raa* 
-▼Uu o. s.fi. A. B. S. Gr. ' S«r í A^ ^.. p. £. Gk Si. j^ 

u 



5^ Nerhbnadt: "pótdaxr tiE floAbardaga- ' 7 P» 

Etó? tdKr t>6rdr. þa'tntHf'ridi^ at búa ölí hitr sttoretov skip i Veslfiöi'á- 
uoi^. ok þan til' fékk hanrr menoi. fivapat ^íart^ vdro alskipud, -kvam 
Teitr Styrmisson til mó\»' vid haim med eitt stóp' or B^eidafirdi^ 

tar- vdVtír á' mefl honum^ Bavdsttendingar^ ok^ hf iammenn' bans. 
vaifthöídi^ ofc Raftv styrdiÞ \eino* skipr^,. en tvö' fcvama or Arnar- 
firdi> er^ skiþud ^öh> Arnfirdingum^^ Bóírdr af' Söndum- styrdr akipi 
lv£* cr Haudsidán hét,; Þ^^t A^r.^ stáBrst^ a£^ skiþnm' pördár,* þar- vóru 
a DyrfirdíhgOT') ok Helgi Haltð^raison;. lagealdt* jGeirmundarsoa 
styrdi fíewríngvBear^ivBrandésoi^^); styrdiskípi því'er^TréfcylIir bét, 
. 'vd^n þai; ok á Dyrfirdíbgarv Kblbeinn Dngfússon ok fíákon Gal- 
inn styrdti Stadarferio or Holti, vóru þar 6 Öhundáriirdíngar* Annát 
skiþ var búir or önuódarfitdi, ^aV /ar tfcBríngr, því styrdi Sigurdr 
Rábiti *) Eyvindárson; Or r^fird} vöru- búin enn» þriii' skip; Níko- 
14s Qddsson styrÖi einpy ödru^-styrdf Ey6lfr JSyúlfeson Kárs^onar,- 
Sigmundr-Gunnarsson styrdi Ognarbrandinum,.. þat' var^níikij akúta, 
|íar vóro á-Isfirdíngar. fiárdr Hiö'ríéifsson styrdi tlieríngi^. ðdruia* 
líferíngi styrdi Sigurdr Vegglágr norrænn^ raadr,. Kétili Gudmundar- 
son ok Ahnar porkélsson*^ styrdu^ því skipiíer^eir Köfdu tékit 4' 
Strönduœ erSiwskoUr hét,^ar var áíGéstaftveítin; pördr Stgbvats^* 
son styrdi^ 'skíito einni mikHli,. |>ar vdro &; heimamertn' hans^ok*: 
^at mannval er hSon\tm þötti knalígast y á hverr skip; setti> idEtnct^ 
nokkra hennaraenn sína er harin trúdi'^ best, [ok íét þá þar tera* 
á^), ok er þesöS fimtán*) skip váru bíiin, héllt pdird^ peim nordr \ 
yfir Isafeardardiúp ok sva nordr til Homstranda, þar «kvam til- 
pórdar lAri frœndi hans Ingicnundarspn ^), ök var hann þá átián 
viBtra. Adr pórdr sigldi or Vestfeördum, séndi hann ord'Sturki. 
pördarsyni,. at hann skyldi véra fyrirmadr sveitanna til atgœzlo^ 
vestr par, ef nokkur áfridr værí giör af Nordlendíngum; En or 
pórdr var á Hornströndum, settíst fyrir baun vedur, en par var 
eingí bygd Í nand, fengo menn þá eii)gar vistir þk vdruþarfimnx 
'dæguí*, þádan tóko þeir ródraríeidi allt fyrír Hórnstrandir ok fiírst 
' "" , ♦ 

'i) okA'rnfirdÍDgar/bœtii. ifiáB.E, Or. *) vaattr í A.B. C, É. Gr.Si, þ* 
•) ok PlitG^ KálttoBi boDUi sdmú ^y X6\f, E. 

') vfiiitar í >«« C, £l« þ^, ^ ^ 



ff&m heMr ei^dliga^), allt -^ar tíl þöirlcv«no^ Trl&kylliðviktvéim 
sáttooi iy rir Jóiisnicsso Baptistæ/ bon .var J>á á föstadegi, vdro þk 
tekin straodhög^ st^* j^dr dagdi i^Uum ^k^punuín JiSnsmesse 
kveld úr .undír Ti^J^llið^p 4>k ^ti |Kar álefno v^^id Jid ^itt, Jivam 
fk A^rimr Berg^^rssofir til {^órdar ok segir Jiúni^m ^á.sðgu^ at 
Kdbeinn .Ungi dragi JLid ^^amðn iýrjr loordan JfÍQa ^ok Jicfdi kp^it 
nart skipa ok aetladi at^ordi ^k halda liit ytra tilNmots Vid hann^ 
•n senda í.suniáY] herínn ^vestr iand^^ fyrir, en þat kunni hann -é\ 
segia hveno lidinoXolUéinn jnundi >xy]gilEi« peim jpórdi syudist seiji 
vera mundi kvittr aiokkiir liim'liðadrattinn ^olheins^ 'sá^er útriíljgi: 
Yæri, ella mundi fiat rei méira did ^n Jhit fyrra sumarit fór nordan 
^ Isafiardar^ .;For A^gdNr {>& t&éim. pórdr taladi iángt^eyrindi 
fyrir Ai^no, iminuti .hann lœenn a ^harma sina ^k.*eggiadi í ákaf^. 
at jnenn ^kyldo vera ^sem ^hraustastir, 'þó 4it i nokkra raun kvœni^ 
aegír hann .ók imönntim tdeiU M, ^at onenn .skyldo^allir Jeggia til 
einnar hafnar, iM$ni'|>ttgat mppg&ungur ^setladar^ ok ^t fara ane4 
hernadi^ E^óttiat bann eiga van lids, «éf hann kvoTmirtil Eya^apdaó^ 
benn hafdi^f^a ei méira lids ea éttatygi-^) commia annars hundrad^ 
^ro inenn þa gredt.á skipxn .ok. 'biuggost til broltlögO, reyro J^eir 
{lá ion íyrir Reykiapes^ áuatræn gdla var onnaji :a iI6ann^ sva 4it 
tfðUt var, ^ok Sigídu ;þeir ^ jiordr i iloa* 

Ji^^ Nú er at seoa^.frá Ktílb^ini. pegar er Tara^if dro lianiv 
saman Ön .stiS^skip/) í NoTdléudíúggi^ÓTdúnf^^ ^e«si^,skip ^l^ l^t 
hann drága til Skagafiardar, ok bedst hann [í hofn þeirri er heitir 
l,Sel\ilk=*) fyrir vestan Skaga. Sá atburdr vard, ^k érEyfirdingar 
heo^VL^t iihdir .Rí$eyo ^dr ^eir béldo nordan 'skiponum til Skaga«- 
&rdar, at þá .er,.&dt géngu midlum sktpannay steyptist einn madr 
á kaf ok kvam .ald^ei upp sídfin, ok þötti mönnum þetta ili &urda^ 
GÐ er skip þeirta ^öil vónr b»in {ok , kvamin til Skagafiardar, 'þk var 
kvamir iid allt kiordan itim YlcMdáiíih^di þat <er van varv skiptí 
l^olbcinH þá iiokkinum i tva.stadig: ^etti |ia Brand Koli^einsson 
liöfdíngia ^fir .annan iiokJdnji^ skyldi liann fara med síno lidi 

») 'efnilígaV >í, B. €, £, <?/, Sf^p^ '«) «kip. já. B. C. E. Se, p.^ 

^) nfutygi. somii, • ^*> úr víkuift -4» B. C^ E: Gr^ St^ þ/ 



{aficlÝe^ TeMf til ícesfða cik Eafði hEntf €ta frnndrail nmima* En 
er Bfandr kvani' yeslr til Midfeardar^ fékk liann þar sc^hoa neósn 
af íerdom pérdar, at Kana var kvaomm St^ Strandir ok Mladi at 
ttgk nofdr yfir fléa^ Ka€3r Branadr ]^ I^IO' t Midfirdi, ok «^adi 
at bkla fioss er harm vifssi brert párdr sneri# 'En er Stártifr pördw- 
son spnrd^ at Brandr var kvaminn i Mídfeörd med iiokk sinn ok 
setladí vesfr i sveitirj drá han» f>egar lid saman, kvam {>á tii 
iids vid hana pó^gH^ BödvarsMn ek Vigfívs GunnsteinssDny rida 
|>eir þð^ norch* yfir Haukadalsskard ok hðfdil tvö hrundrnd manna^ 
tóka {>eir ^i ánngá^ fyrir nord^nf Skardity kvamo pi aptr neésiiar<» 
flienn {>eirra ok segia Brandr vœri í Midfirdi ok færi heidr ávarliga^ 
^gg^^^' pórgils {>k af ^|r skylda rída ðt Bramii scm hvatlTgast, en 
Vigfus segir sva, at hann vH) veita Sturla til ^ess at vería hérad^ 
Kied honitm, en bvergi kvadst hanft fara mnnda á sveitir annara 
Ðianmt med i&fridiy tökidu' þeúr «m f>etta linga rfal ok tnrdn ei 
ásáctirr pórgile segir, at Imnn viH «t p&r ridr nordr i þá Brand 
sem bvatasty ok ve£3or }>aft ei leng^ fyrír sér, f^turU ^^r ok, at 
hatm villv geffrn# at púW faéldo nordr k, ef eingir viid^ undaii 
skerasC '^y fyrirmem)n*nÍF9 ^^ H ^^ndi lítit verda eim fmr til 
atreidar^ er ef [yrda aUijí á^^eino* rádi. er fyrfrmenn skytdaheitft, 
gékk Vigfús ^ or þessu mslrok reid brett vid sina mem, ár^iSédst 
þá ok aílr samnadrinn þeirra Storlu, reid Sturla ^ vestr til Dala, 
én'er þeirBrandr aipurdafidtöimiad þeirra: Sttnrlu; fvugrl^u ^ir s^ 
imn- 64 ftdo 'nordr Ú\ Skagaftfkrdac, ok vildo la meira Ud» 

^g. pá er Koíbeinir var b&ínn tð brottlögo^ þá vard faz 
^indav- at menn kvaino til hans sutinan um land ok segia bon** 
nm þau tidindi, at Gissur porvaldssoii v«fi útkva.minn sodr 4 
EyiTBfm fA stefndr fund vid Koibein^ en Kolbeinn segir^ at Iiana 
v^r fA búinu til ferdar þeirrar, er bann vridi fvrir- eiogan mufT 
bregda, J^t rar Jdnsuiesso-kv^d ') er lColbeinn sigkii út eptir Skaga« 

firdi ok S¥a^ út fyrir Skagi» ok sidaa vestr á fida, banii Imídi ^ 

« • ^ " _ 

«) úrakérasl, B. S. Cn inh&élnu J. CV ^^) JénAnietsu^irK ^iOhm, A. B^ G« ^K 
•) bjrfíi slKr slf 0; jK tífg 



# 



tatlÉffi stíp oib dtela <) tngl liinff fidrd'a báAdráds lúáliáá; &dí- 
hénn siMfr styrdi þvi ski^ er nærri* var haiFæranda ok rar f»reÐn«« 
Bbl^) bíjtam^) útbirat, þar Var á kastali^ Tid siglo^ ödfn skipi stýrdl 
Asbeöm ItHiug&son. vS^kko^-GtidintiDdt' ðty^dr mikilli ferío^)^, KéU 
ffl Goúpsson ok þeir Grínjstyí'ngar hðfdo enú úrikit skip*/ tnalti 
Belgason 0t Leirhöín vSt^rdi enn mikiilr ferio, ILanT ^) Kodransison 
far ok einn- skipsteornftrinadr, Eiitar Dráiigr^) styrdi entí eiho skipi, 
öttar Snoppnlangr £bat'di emi íério^), VÍga-Butr stýrdi^ tnn ferio 
Mkiiliy exx p6 vlr telium ei alia skipstiórnarm^nn nordan, þ4 hafdi 
KoH>eÍBa mí'ax^ít hrna- rö^vusfo urei^n ^tta ár Irvertskipp mátti ava 
ttkTeda, at iSAl' skip^ Kolhtins va-rí afekeöldud íuman til siglo^ 
köfltf eing?r menn ^ét á voro Jtfrtdi fyrr þvtíikan ht^rbúfiad á skip- 
mmr, atgUi Scdbeinil. sva átleid' vestr & Si^, ok ætladi^i: víd Imid at 
hfAtoafyrr en fyrir vestan Horn. Na er trit þvtaft segfa, at pórdr 
áddi véstaff á flii'^, ok er peir varo' kvftmnir k midi'an taðrdlrim^)^ 
^mæiá^ madi' á sktpi Réfiis (itidntúnifeirsbnafr er Qp^rgeir hét ok ^) 
tar kaltadr Kornasiigia ''^), hann leit tit hafii^ét ok spúVdr, hvcrt 
teltrlægi: á fsintim^ ok er fleiri menn siá* fietta, segia þeir at þur 
iÍ£Ído skip Kolbeinsr'*), téro {»á ia^iir'^) tfegUo, ok téko* menn 
Mtal sitt ok radagéöidir, mséltu ílestir at {^gar skyfdi róa ut at 
fém^ ^yiat þí féH vedrít í hogn, en sumam ^éttr {íat áfiert ^ir' 
^ idk, at aflir s&o at mikiil Kd'smtinr múndi véra^ var þarc þ& 
}Aé vito^a manna tít heita' nokkro^ fiar hét I>6lrdr & gnd áþnátfkan 
A heiiaga' Marfem '*) [mrfdttr gqdr*^) ok hfnn heíga Oféf kdng 
f& tnladar ords, Var þvi heitity at aiih: menn er ^r vórn mra 
fMr akyklur Tatna ' ^) aliai^ föstuaætr insan lekra ttflf mánadflr, 

<) nfC Jít. Ú. Slí þ« á!36t atu týgam, /) flóana; Jf. B\ Ó. É. Gr, Si. þ^ 

^'&GK >) vaiitar í >^/<X ^/, Jk 

^ I^Um. É G/. «*) Rráiiuáilgia, A. É, C. E. Gt, Si. þ 

- •y vaatar í JÍ,B. 6. Á öir. AÍ !>• try Ti^atVr i seTiiiu; 

' ^> ■likin skipi* sd^miu «•) félIiL t5ma« 

^ Hpti^^lC^/ ^4 Hraiii. á. ^« <''^» «5> sanctam Mnriam, $émw, 

•) Dragi. -^* B. C. £. Gr. Sit. p, ^ »♦) vantar í sdmu. 

O voff ok aiaa akij^arrBt i^t C ð^t þf ^^> vatnfittta; J, B^ Gf, J/t h 



Qk hstd laag^rdága áUéi til vetrar firam^, ok látá ,kaiipa « tolf Ðt^q- 

QOI^ tidir fyrír saloJjaralds Köngs Si^iiiri|ar$onar, .yar þá fest hettit . 

'med faan^t^ki, .eptir þat -bad pórdr létt^i akipin pk búast til ródrar, 

yar. 'pí þeg^r skipat hverso skipin skyldo fraqaíeggia, var fA 

tekirin rcSdur út< eptir ^anum tíl tnjSta -yid þá 'l^lbeiii, :]^egar.fr 

feir varo biinir^ ^n er menn KóHieins ciáo át skip póv^ar rreyro 

innan a flöaRn, ^d felldo þeii'^segUn.ok lögdp ^kipirí saman ;{ tcrgöl, 

vár þat nsEjr ^kaga en .Horni^ cn ^at vat 4 jj>*nn itíma dícgra ') ep 

$i$l ,yar skaqit fárin rVkfo m,yrgii>iqn# ^^oll^^ínn :la_gdi .skip sitt Qiick 

1 tpidian ^*íIotann^ skip Sökíko-.Gludjr^undar :iá 4iœr§tíkaga^ ten >skip 

Asbcarnarillhugasonar Ja i annan ;arminn nærst Horni^ snerojicir 

Kolbeinn ^amstöfuuux i. land -ínn, .en ^r í>órdr kvam í .skotmál 

^vid skip Kolbi^ins, bad haon -l^ggia <skip kBuí X tengsl ,ok greida 

atirQdrinn, -var sva,tílskipat, at,Oguarbrandi4nn^ er Sigmundr Qunn-' 

ars^oÁ^) styrdi, skyldi vera .nferstr Jí^rni i móti/skipi Asbearnar 

'Uihugaspnáry ^^n \f>ar jiiærst Jagdi ^ördr'síno skipi, ^'^ ^^*g^^ ^iærsC 

^ví skip fíeíga .H^lId^rssoÐary ,f)á varskip Teits Styrinissonar, en 

i ant^an arminn .var ^kip 6anda-.£árdar til mÁts vid skip Sökko*^ 

G^dmundiir^ .en |>ar ^ midii iögdo mcfnn fi^m skipum $in.um sem 

drengskap höfdo til. Eptjr fietta ^i^kjí pórdr i £ramstafn á skipi sino, 

[ok er hr^d fékkst ^), þa .taiadi hann skict ok skörugliga, hl^tt ok 

hermannliga, ok baud'£yfirdingtim .ok ollnm naonnXim fytir nordaa 

Xxnadaisheidi ^d ,med mörgum .prydiljgum *), fögrqni ok fritier-- 

um <frd4ini » ieia ^ ;K.olbc?ina ^enn heyrdo hverso horfdi: t^it, þa 

, ]^tti'|»eim ei .örya^t /Ht npkkut .mundi digna -hugir ftnanna beirra 

- sumrfii ,er rlátit jiöfdo vini ,ok irændr á Önlygsstödum f^rir KoTbeint 

.ok þá vóro enn úbœttir, ^íl sept} .einn af Kolbeins mönnum, bad 

úvininn f^egia pk kvad aldrei sætta»t skyldo, mantó fara slíka för 

sem Tumi bródir .þinn i'ór í yar i^eykiahólum, ok því vcrr ?seiu 

'tú f^rir bik siálfr til hanalagsins ^). Eptir þetta:æptu hverÍFtve^gi'p 

neróp, ok <ttSkst þa bardaginni ^k ,var fyrsjt vakinn .af Kolbeina 

>) dags. ji. a Sl þ. ' >) .þyaiíguiii, ji. B.fi. E. Gr. Sl. p. 

.«) Wikolá. Odádson: A. a. fi. E. Gr, ,5) benialagsios- ^* Gr. .beinalagsinf. ji. 

«) vanMr í A. C, St, ^, 



3©K, ítóábardagu tfj 

monnnm meá skotum olc gréotlcaati^' ok vard par hörd rid ádr 
siipin kyamo aamanok' hverir kv^amO'' stafíileam ') a skip annara* 

/ 30* Nú tókst^ hardr bardagi; pótdr Sighvatsson ok ^eir 
hdlsto bans menn vdtu kla^dir blám bryniiim, beörtum stái^húf* 
uuj, snörpum sverdtiui^ ok stinrinol S{iidtum,- er hanri hafdi fefigit 
tér^yí N<arep,í'á þ'^ÍDP misserniu^^^sniuir vóru í ríngabrynium eda 
xned odriim' hætti búnir- Kolbéins lid' var í* sanfa máta miök vel 
hryniat ok búit' at^ vafínum ök veríúm.- liófst níi bardagitin fyrét' 
med grióti* ok skotuui>. ^Wuto* ra^n pdfdarí^sva hart, at Kolbeina 
xnenn fengo- ef finn'it geört en hlílb sér uím líd, halladist þá bar- 
daginn á lsordléndfi}ga f), kvam þat mesftil tveggia iuta vegna, 
at K.o\bein^ mefin höfdö gieót ei meira^ en* lítit a tveim skipuzn, 
en þeir pórdr höfdu''hladit- hvert skip af greóti^ annar lutrinn var 
sa, át a skipwtc Kolbeins varo'faeinir menti {^ir er nokkut kunno 
at giöra á skipnmþat erþeim-væri gagn'at^ en 4 þórdar skipum var 
hver madr ödrum kænni; Nú^ má {>at''skilid| «it med þvilíkum 
athordum má sigrihn^^skibtásrucd audno a midlum höíHfiígianifa^j 
eir ei voUi þat; ar' ei' hcidb' hverirtveggio áit' besta mannyal. £a 
Sár greöt-ridinni^^var^ Iokit,>^ ^d- hrukkö Kolbeins ipenn- a ^fleatum 
dLÍpum aptr' um/sigloy eggiar* f)á^ pótdr ménn' sina fast'^ at fieir 
sk^do greida uppgaungur.' Mikdlá8>»Odds8o'B> £yúlfr £yúl&son ok 
Sigmundr Gundar^son géngo * fyrstir . manna- upp á' skip Kolbeins, 
en erKoIbeinnok.menn hans^séo þat; þá herda'|eir át^eim ók. 
b&roi ]fk' áUa* fyrir bord med spíeótum, vóm þeir þa' ^e^ir af 
mmSí upp á skip'^ín; £ptir þ^tta; tekr bardaginri at festa«ty ok 
rar þá ákafliga; barizt, ok -me^r uni stafhai er fettist gredtit^), 
tdkst* þá mannfall- megnt ok halladist inest í lid Kolbeins., gékk 
ok eingi iamndiarfliga fram^af mönnum pordár sem hann siqlfy^ 
sva sem'segirthgeaidrGeirmúndar&on i atlögu flokki; þeim er hann 
oití um^ bardaganna flóa; Nu er þetta merkiiigt; atlngealdr var 
seálfr í' hardáganum;^ ok orti þetta kyædi þegar' um' vetrinn eptir ; 

*>) ttafúlagi.' JÍ'. Ð, C, JS; Or. 5t, þ. ' »j þ»í' þettft varaJi línga tíma, biatta 

'*>keyt,;ok>ka«pal<tit;.bxta.ö«« Vid^^, i?. A £. Or, ÍA- |n 

vid«^ ^ ^) niiiikjRdi ^étkattit, sOiBtt^ 



44" flóa^vái^, ^,* ^p^ 

|)6rár 6d í ^styr atrídom ^; 
€treDgs k^am tiagl ^ drengí^ 
.eodr^) ritb ymo^) vindar . 
yggearteðid ^) jBem^) skeold^. 
G.unnmána nam ^) ^renna "^) . 
^ldur freyr SigtryggS:') teald^i 
.ormr stód^) i val vörmom*^). 

^k vard raud at maðta, 
- rodm'^) speót í valgreoti^ 

^str )uiú<U ' ^) miök mistar^ 
. * juein fökk iier af ^eisom. 

^^t^erdi^ heaJdr, en^^) liurdir'<<) 
hars/'^) Tieiddust '*)^ .skip meid<V^^ 
búkr föU í val vika, 
^apnadóms at i^mo^'^). 

f)érdr ^ann fiest, [^r Jtr^^) £cdajr 
, fleinlirtggs?^) ibruto^^) eggear^ 
£ramr^^) gat sun át saméa 
/Sighjats (umar Tigra* 

f} Hbiam. B.EQTf #«) jrndutt. F. E, Gr. 

f) ewla. ^. C. ft.f>, f ♦, |u,údi«t. ^, 5. C E.firf8t,f, 

«) Imun. .6«u. ' /i ») «r. .,1. C. 5«. b. 

f) <igii«rt;«id. •«■»«. ,-. ■■ . . ' 

f\ Ti /> r • \#'» B « .- '•) hHrdir. »,6iu«i. 

O nd. C. fjmr. X ff. £i «r, ^ ,,..»- ^ 

f)«»..XB.C.^.<?r.^I,: '^).WAÆ<?A. 

') gég»». .#. CS/ þ. «r«^. B, £. <?!> "> "^f'^- ^ ^- '^'' fr- 

») Sí^ B.E Gr. S\gxin.4. q,?f.^. "' '*"" * ^' ^'' 

*) rirtid.t. ^. 5. C. £ gIt. St. In ^) Þ*» <* ^- ^- <''• «•»• ■'♦ <?♦*'• >. 

»«) Tijrum. ^. vörmu. 4. C. «f. J», ••"> fleiohregg. 4. B. P. JE. Qr. 9», þ.- 

«*) ylg.l>d. ^. B, ft * G*. íSA Pp ••) bUu. ^. .C. ií. >, 

^#) drifin^^«aiu» #P) if«p. söi^ii^ 



I>$tt» jaon; 



9oKi nóáliarcla^ . ^^ 

<lgDroklcaá frá «k* ekki 

iiUstíart í styr bearta^ ** . 

far er.braut 4 se& sveití, 

aÝerdálfi ineðk akeélfa. 
Taka nú akipiri itt leggea seœ nærst h^ert ödro iSl höggDrasConoar* 
tókst ^m Kolbeini 'fti úgreidt iKlagan, aira at ^ kTamat firam þat 
kit mikla ^ktp er aeálfr hann var k, ok enn fleiri bán atœrsta 
tkipin þeirMy ok vard þar bugr nokknr á fylkingu ^eirrá, okhalU 
tdist i {^eaaari 6¥Ípan bardaginn í lid Kolbeins, hann háfdi sik 
leÐgstnm lítt vid orastona um daginn» bðro tíi þess tveir Intir^ 
p& asnar^ at bann þöttist h^fa Hdskost gn^gan» en hinn anmu-, a€ 
haon Tar.heili Utt^ ok þdtti honum sér yarla hent at gán^ 1 stðr- 
erfidi, enalKr menn Tisso, At Kolbeinn var shinn fræknasti madr 
ok h^dkémpa ^) Tapna sinna, stód bann Tid aiglo á kastalanuoi 
úk sl^ipadi {>iúdan tiladögunnar, en' er ^nn aa, at ei Tar viat at 
ata búit hlyddiy ^ bét luinn h menn sína ok bad auma giuga af 
tíóu sipi ok á ^u ^kip, er U Tid at hrodin nmndo v^rda^ ea 
Healta Helgason or L^rböfh bad hann l^gia aího skipi á sknt 
skipi pórdar, ok enn hét hann a fleiri skipstidmarmenn at leggia 
ðkyldo & skttt Vestanmönnum ok giöra ring at ]þeim, er þat et 
jnedalrskömm , segir hann, ef ^ir skulu Tinna ýdur med hinum 
, smim ók mannfím skipum ^ er þeir hafii ^ ^ TÍd þann mikla akipa 
afla er Tér höfíim at dregit* Lcysa þeir nú skipin or tengslum ok 
fiura sva at acmKoibeinn haíUi íyrirsagt, eá nú var ádr svakvamift 
omstonm^ at þeir menn af lidi pórdar^ er íVæknastir véru, höfdo 
^ gréiddíar uppganngar í aum skipin ok ætliido at gánga upp á 
skip þeirra KolbeinSy ok nr^lo hér nú margif lutir lamBsnimma 
£eir er mikillar frásagnar ero verdir, en ^ verdr. fyrst «m ein^ 
ATeria at tala> yjar f>essi rid miök skadaöm i lidi Kolbeins, ádrem 
hit snarpasta mannval faans kvam í opna skeSldo þeim pórdi, 
höfilo ^r pdrdr eydt miök skip sin aptan pk var allr þorri 
nanna kvamÍBn firam um siglur, ok {»a «r kalUt kvam & akip pórd^ 
ar^ at tvengta vegna vserri at þeim lagit^ nrdo þeir vid hyeriotveggia 
a| seá^ glélk ^& ptfrdr^aptr 4 akip sxtt^ ok sva g^ördo nlargirliana 



menu, enpcSrdr hafdl Utit deildarlid, eggiar bðnií. ^á at peir rœkid 
af sér pá fyrst hina úþaröiga hakiarla *)» er þá ydru kyaninir þeim 
tii úfaagligra íbaggvay had p6rdr pi þegar^ at þeir géngio npp i 
skip^) HeaUa^ ok yard |»ar litil yidrtaka ádr uppgaungur tókust^ 
gékk sá' madr ^rstr upp er Æron hét ok var son Hatldörs Ragnheid* 
arsonar, ok þar na&rst pórdr si&lfr, lagdi pórdr ^á til Healta igégiram 
bryniona ok seolí&n &ann ok nísti hann sva daudan út yid bordino, 
ri^ddó þeir þat skip sva yandliga, .at naliga yar hyer ínadr drep* 
inn eáa fyrir bord rekiniiy ^ard ol& fám einum af snndi hölpit| en 
medan pördr hafdi betta át starfa, pá höfdu Kolbeins menn kyamit 
sta(nleai9 í skip pordar ok dregit þat iram á midli skipa sinna, 
féllo fieir þar An Askétsson ok Snorri Loptsson ok Steinúlfr por* 
bearnarson i stafni á skipji pórdar ok. yildí eingi þeirrci flya, hfnn 
fiórdi inadr félt þar [erKIement hét^), ok særdu hðnn, bœdi Kol* 
beins menn ök ptfrdar menn, en allir adrir flydo á j^au skip ér nœrst 
lágo, tókust pá iayp mikit medal skipa/ina^ en er Kolbeins nientt 
géngo upp 4 skip pördary þá giördist f>éim ayindt er nœrstír lágo, 
en t penna tima höfdu f>eir Kolbeinn Grön,^ Teitr Styrmisson ok 
^ÐOkkrir monn adrir géngit á skip Kolbeins^ ok er til kyamo heima* 
menn Kolbeins, þa er hann hafdi tílseut af skipi síno, fxí ydru 
^eir Teitr ok Kolbeinn bornir * ofrlidi ok reknir fydr bord^ ok 
kyamust naudugiiga til siani^ manna aptr, ok yar þá bardagi hínn 
ákafastiy kyamp Kolbeins menn þá stalnleám'á skip Teits ok^Irögo 
Jmt fram midltim skipa sinna^ ok i þeirri rici yóro sœrdir Teitr ok 
Asgrimr Baulofötr [ok Almar porkelsson ^) , flydi þá allr þorri 
fiianna af þyí skipi ok & skip Kolbeins Ðugfússonar, Teitr lióp ok 
f>ar í, yar þat sya hladit ok þraungt at inn féll um spxin ók há- 
reidarnar^), leóp ^ meginn {>orrinn á skip Sanda-Birdar, tók ná 
bardaginn at losna, ok le^tpó menn nú- titt f millum skipanna^ en 
er p6rdr œtladi aptr á skip sitt, |>á si hann at þat yar audt af 
bans mönntim, en hann hafdi þá ei lidskost tll at sœkia þat, g^kk 
hann pá á^kip Syarthöfiia ok dyaldist ^afr um ríd^ f»á si hann 

») bakliiarlii. J. B. E, Gr. «) yantár í j4. B. C. E, Qr^ 5i.p. ^ 

•) ataííi. Bé E, Gr. Ud. J. C. Si. p^ ^) vantar 1 adiinu 

,0 liáborufner. sömu^ 



ýoK^ MoabaTdagi. éj 

ct Nilcolas Oddsson-ok Eyulfr Eyúlfseon ok öll íreit pelrra var 
iirokkin aptr uin síglo á Ogparbrandinum ok' þar var ^á búit.til 
uppgaungo, Icðp hatin {>á upp á skipit til ^éirra ok ^ggear ákaf- 
liga at ^eir ^kyldo herda 8ik ^), leypr bann þá fyrstr állra mimna - 
Inim 1- staTft ok hefir skisöldinn yfir h^fdL ser/ en sverd i annari * 
hendi^ fj\giec {>eir honum^á alldiariiigay ok verdr hér nu hit snarp^ 
asta ^ly ok verda nú hverirtvcggio ^árir, hðftln Kolbeins^meno ádr 
kTamit akkéri i ^tafhinn á pvi skipi^ S^ngu þeir pórdr þÍ sva skör- 
Ðgliga fr&mt at i ^iesso «la^kvama f>eir af sér akkérino, ok þá 
k^sa peir Nord^nmennir^írpórdy •eggear ^á faver annan at faana 
fkyldi ^ú ^i undankvamast^ er hafin var'ava miök kvaminn £ 
Ereipnr ]^im. pórdr segir pá : rétt kénnit f>ér ok sœkit nú at 
nst, ^viat sannliga skal ydur í dag reynast fyrirmadrinn Vestfird- 
loga úragf, segir mér ok sva. hugr um, át aldrei sidan muhot þér 
fá, zafiivœnt efni vid mik. ^^gg^^) ^^ir nú ok at frf alaitst Nord- , 
anmenDirniry drífr nú ok þingat til af öllum skfpúm fólk þat er 
Ciræknast var, ok lauk sva f>e$sari rld, at ^ingi var úsár.^eirra . 
foaÐDa, er fram höfdu^géngit^med pórdi^ finna beir ^ ei fyrr er 
aptr yóm i sKipino, en vaxa t<5k auðtrinn, fajid |>a Sigm'undr Gunn- 
arssoQ at ausá skyldi skipit , eptir ^at losnadt heldr bardaginn 
vidast á skipunnm^ töko nú tiæríngarnii' allir :at höggv'a ^) sik or 
tengslunum, nema f>éir Helgi Halldórsson. J^n Alftmyríngr ílydi 
fyrstr manna ok nokkru sidar Bárdr Heörlei&són, þar nserst Sigurdr 
Vegglágry þá kalladi Svarthöfdi a Sigurd ok bad hann atleggia^ 
bami giördt svá , gékk pá Svartho^di þar á skip ok Rafn Snati 
ok nokkrir menn adrir» ^varthöfidi bad Rafn m^g slnn fara med 
9&tp Káfn spurdi hvert hann vissi nokkut tii pdrdar? hann lézt 
ekki til haps vita, Rafn bad hanh þá fara aem honuin líkadi, en . 
Jiér er nii Ottar Snoppolángr briSdturbani ^ínn. ^varthöfdi kvadst 
ei þat iiirda^ ^&^ ^^ ^^ unninn mundi sá signr ^á at sinni sem 
anoit yrdi^ hafm Svárthöfdi bá fengit stór Bar, en Rafn vissi þat^ 
eij reyro þeir Svarthöfili þá írá ojc til lapds* En er Teitr var af* ■ 
stokkinn skipi -síno^ þa géngb Kolbeihs menn |^r npp, var ^á ódr 

>) hrftda séi^ J, A £,Gr^ )»# >) tésá, A, B\ C; E. Gr^ Sf,p, 

l2 



n 



FldabaardagSr 



7P* 



taFpi»btu'dr i fiklpt Kdlbemft Ihi^útfðcmaf , tffá at iii«mr j^cldo ei 
tid, flydo menn B& s?a yaÐdligft i^ þvi skmi, at Kolbeinn emn^ 
'ttód cpti^, ttfko p4 menn hans^ hann ok drégo öfugan midlam 
skipanna til sín^ ok i beirrí ritntoo ') fékk kami fiögur sor, |riá 
. i ^Drit ok vóro Kö í gegnum^ enx eitl nedan, í tliiða ok skar (te í 
klauSna vid þomaltána, ok yat þat mikit >&r.- péir KétillrOnd^ 
mnndarson ok Almar^ porkébsoo lögdu alhlÍArfliga fraizr, Béarm 
Srandssén ok Fáll 6rís héldn einir menn best tid, en &&higa tóksC 
^éim giptnsamliga^ Sanda-BÓTdr kafdi akipbord ii^st ok lafldi vel 
iram ok sdtti fióngtft flesC manns er helfct ^óttt hAéd ^) ^ ínnoo ^eir 
Bárdr ok félagw nans ei fjrt en skipit var svá kladit, at búit var 
vid því at ækkva mnndi imdir ^iriY, var ^i sú ornsta mest er 
kastat var bandeggsnm^) ok boleggsnm midli ski^annai j^ivarofc 
skotit selskntliMÐ ^) ok kvaliárntim ok barizt med ölln þvi sem til^ 
iékkst^ beítiásnm') ok éraklummnm, Var þ4 bsedi at.flestir menis 

. vájto iiokkut tannsárir. ok f>a tók áestum keldr at leidast kögSi^ 
c^stan, leitudo flestír sér at h^a hættominna ^ss at ^w wérdm 
sik fríoy en i ^vi skipí er pdrdr^var & stáddr^ 'pí stAdn mena 

- éinatt i auetrr, c^ var vid seálft búit át ei mundi varit verda^ 
£nDa, peir ná.at skipil val' meidt nedan, bldia fieir Nikolas ok 
Sigmundr at kafa skyléi i árarnar ok leggia £rh, ^ erpórdp yard 
|»ess Var, pi bad bann |á ei Verda sva at iimdii at flja þegar bar' 

^ dagaúh« ^ p^k segía al sHm væro skipín fiúin, en þetta skfp er 
Mliga m<^idt til ^ris, en öU ero var skip, Begia; þeir, búin at 

; flya ok írs arl leg^a. £n pdrdr trúdi |»ti ekki fyrr en kann g^kk 
siálfr.til a;t sei austrinÐy en þeir J^. ámedan skijpit siga or hðmlo 

' ok þ^vi nœrst snóa þeir frál^ ok þegar er lid pórdar sá af odrum 
skipuntuB at htinn lagdi frá^ þé faét kver skipstidrnarmadr á sina 
lidsm^nn at leysa sik or flotantfm, ok ðyr undan hvert skíp aem 
ske^ast vard béit, Hér um kvad Ingeakbr Geirmwidarsoff » - 
Mundi sídslí 6 suadF , v 
svipknyancti flya 



«) klæíd. ^. B. €\ £ Gf. 5^ ^ 
3) liAti<kö&ttm« B, E. Qtt^ 



«) ipl6tam« Si. éLtttcm^jÍL f^ 



>> bekhi<iiiai« A;^Or. 






íofi* 



t.^.»\''i- 



Fl^abttdaglr 



69 



^ liiláargards frá IrSrdo ,/ * ^ 
" ' bretvidrí geirfletiar '), 

ef^) hcaldtirsn Fciiar-^) héá 
blttDBÍaks arÍÐiiiir ') runnair^ 
gaonl&tura rvdti ganti^r 
^æáwr, fastar^) stædo^ 

Hflar §effr Isag/ulldf bversa mörg skip brodust af Kolbciol? 
Hrndost'^)^ þar er hermenn kny^a-^) 
^ kiatyandir ^) dunor * ^) iranda, 
menn visso þat, þrennir'') 
Jördo**) laupmarir*^) borda« 
' lyd £ri ek Hf vid dauda 
Kav^iianda selea, "^ ^ 

en*^) |ess*0 ^^ pi^ grenndcwt*^) 
gallt Leirba^ar Healtt« 

ViA yH Btffft Iisgealdr bTcr lídsmunr yar: 
Yms bafii lid lodaia 
leikherdandi ferdar, 
radust mel-i srtyr st&lai 
stinn, tveim lutom xninna, 
bar frák frtindár skya 
Jíng eggcandi * ^) leggca _ 
gutenar ' ») seinís fira glaumi , 
gðndlar''3 ^ids\tim sidir. . 



ftirietís/^. É, & M, Qt4 Sg. }ir. 
^ of, tf^frtu* 
^} lBÍaIdut« f&nitf. 
^) féttár« ^* 
^) nittir« É. £. Gr, 
«) fiiMfs. A. C.S$, t>f CMiNrL tf« £, Gf^ 
O krs»4» * -R On ^ ■ 

•) kBádii. ^« C ^/é þr^ 
^) M^«t vssdw s£mW^ • 

%•) Awutf« ^ Ji« Ct £; Crt ^ þv 



<i) |^aii«. A,B. C. ROr^Ss. þ. 

") p<írdr. B. S. Gr^ 

*^) HUtKpiDarí^ sÖ 11111» 

^^) Unów^ btttA sÖmU ^íÍ. 

<*) laftd þ^t, >í. C. St.p. 

<^) grcín4ii«t. -rf. A^tí. £. Gr^ ti, p^ 

><) geéfift^. B, Et Or, guaaurfl^ 4^« C» 



\ 



fd •' • Háda^örd.^órdar'tU undaufærsltt. 7Í>. 

En er snuit var sVípi pórdar, lcalladi hann ttl RafnsOddssonar ok 
bad hann & sér iDciin nokkra, Rafii svarar, at ^eir Jiættust Hvergi 
óOnargirj en þó le5p Ráfn,a skip jtil pórdar ok lupo fiórir tnenn 
epeic'hofiuns, héldu þeir nú f!l lands, ok sva hver sem búinn var, 
tar J>á nmr^da niikil' á«skJpi pördar hTersu lángr bardaginn hefifí 
verit, kvam {>a}: ásamt mtfd |>eim, At þá mundi si\ í midio land- 
sudriy en ^á var lágr veggr undir sóUna jcr ^eir futídust^ pördi 
var ^á allhugsiúkr, f>viat f>eir ^öknuðo £yrir víst skips Sanda* 
Bárdar ok sva Trél^llis ^er Bcarm Braadsson stýrdiy ok hugdo at 
f>vi uiundo ei Kolbeins menn relca flöttann , at þeir mundo hafa 
|>essi skip i sino yaldi* peir Bárdr liöfdu látit alfar árarnar nema 
einar ^rar, lagdi f>á Bearni at þeim ok tók af þeim nœr tutt* 
ugti ') mánná^ i;n fékk þeim árar sya at féir urdo byrgir*), reyro 
þeir þá undan ailir saman^ Kolbeins menn reyro eptir á tyeimr 
skiþum iitlum^)| ok þordo ei á þá at rada er þeir kvamp eptir, 
ok snero sva \aptr til flotans, iágo þeir Kolbeinnþar 4 hafino ok 
bido hsS^olo^), þviajt feriuroar v^ro |>£in^ar undir .árunúmt 

31« pórdr ok haiis menn tóko r^dur sem íkafast ok stefndo 
upp undir RjeykianeSj þvíat þeir hugdo at þáingat mundi skémst 
til lands ok yar þar at lagt.ok uppgeb&it^ tóko menu þá yatn á 
'skip síuy þvíat margir yóru þyrstir sniokp yarþa nón dags« pórdr 
bad þáRa&Qdd^son gánga á skip sitt ok rda fyrir inn til Arnesa 
ok láta taka öU þau ross sem yóru í jríkinni, yil ek, segir hann, 
at þeir menn sem mest ero s^rir rídí undan úvinum sinum, ca 
ei taki þeir rhenn rossin er yel megu f(etumar [beia orfeöll upp ^), 
. giördi nú Jlafa ^y9, en pjtSrdr fór meir af tómi^ en «r þeir kvamo 
i víkina, kémvdo ^eir ferio Sanda-Bárdar ok TrékylHnn át þaa 
reýro þar at utan, urdu þar fagna /undiri þá er þeir hitto p6rd^^ 
könnudo menn þa lidit ok fundo at þeir hörao la eína menn látit^ 
cn náliga yar hyer madr nokkut sár, sá érmedpdrdi hafdi verit, 
,en öll alþyda yár lítt sár. Jl.ét pórdjr jþi Jkalla iaman lidit ok skaut 

*) þriftygi* X ». C. E. Gr, St. ]>• ^) ta%ufii, E. . 

•) ydfœrir^ •öani, 5) J,r«ra, en vér verauia at bera Ujia 

») vaatar í A, C, ». !»♦ 4 fiöU app. B. JR Or. 



gxKm Radðgiörd pórdar til undanfærslu« - 71^ 

i Us^ÍDgt, j^alLEadi Irann }>& monnám góáa fylgct '), ok fór par 
nm mörgam ordum ok fognrm^)^ væntir mik okþess^ sí&girhann^ 
at nu maiir ydr pykkia í dag um hafa skiptst hamíngran med okkr 
Kolbeini, f>ann tíma er vér spyrium hinn mikla mannskáda er ek 
kygg hann fengit baíir )ríá 'þyí sem vér, vil ek nú bidia ydr, g6dir 
hi&ar, at Þ^r leggít til pat ydr |>ykkir rádligast upp at taka^ ok 
er Ðtt sva kTamit voro mali, at f>egar Kolbeini géfr byr, man hann 
tigla yestr fafhgat, ok ^ynist mér sem yér mtmum Iftt kvama vid 
undanferdinni á skipunun^, f>viat yér höítim litinn^) ti:^reida & 
flestum skipum yorum, Til ek pvi nú át j^ér rádit^um med mér. 
Lögdu menn pa allmisiafnt tit, flestir freir er skipin átto fysto at 
ei skyidi vid þau skiliast^ en ^eir er ékki átto f skiponum, hugdó 
meÍT at ^vf hvad ^eim mundx hent ok hœ^tuininns^, ok verdr [f>ar 
endir i málino^), atpprdr sér at litit (^verdr tillag ^) alþydunnary 
fi tók hann &ya til orda^ sva kóáá raun hafa mér géfit ^essir 
SDÍnir fölagar ok fóstbrædur^ er mSr hafa nú i dag veittá sva-dreng- 
iHga fytgd, at varla maná voro. landi dæmi til finnast, at menn 
hafi vid sHkt ofrefli att at skipta, ok^ sva drengiliga i möti géngif^ 
scm gud'bakki ydr, at ei vil ek þv^í launa ydr at leida ydr a iryan 
leik i háska fyrir minar sakir, þvfat meira þykir mér verdr einn 
gödr drengr cn allir .þessir-skiptötrar, fiarf hér ei langt irai at tdla, 
at menn skulu rydia skipin ok bera' álit i kyrkio sem tní ok reid- 
ami, skuln ok þeír menn f kyi'kio fara sem sárir ero ok ei ero 
fierir med oss, en 'pehr skulo tnúd oss fara er vér hyggium at ei 
fii kyrkiugrid« Vajr þat ^m nattmálaskeid er þetta var'ailt algiört, 
ok pórdr sneri aFeidis úpp nied fealli frá Arnesi, skildu^ pcir þá vid 
haan Teitr Styrmisson, £gill Sölmundarson , Kolbeinn Grön ok 
Asgrímr Baulotótr^ ck alHr þeir er honum {>6ttcy ei færir med sér, 
fíkk haim |>einí rpss ok úsára menn til fylgdar, ok skyldo J>eir 
flytiast tirSteingtirnsfíardar, en er þeir kvamo skammt á feallit, 'þk 
giördist Asgrimr sva fafinn af sáruin, at ei mátti hann fara lengra, 

') framgattDgu ok föraneytiy bnta vid •) liítít. B, K Gr^ ^ 

A. C. 5/. Þ* ^) þ<^t at endrinœli eínu* aSmv^ 

*) AinnjU^ain ok ttcrkiligiim| b«ta ') nytti af tiUögan* aöau» 
sömi^YÍdt 



j2 Kdbeinii kanflar lid sitt ok rædr at 6y4a YestEbrda. 7 Pi 

rwð .hana fia eptir (ok Guðnar Naatat|k ^) o^ inokkrir meán adrír^ 
^ pótárok 8Ú sveit er med honuio var snyr npp ( dal þann 'er 
▼erdý skammt npp frá Amesi^ 'beiddi ]^í lidit hvildar a ^u var 
kvamit* ^ 

31» Kíi er ]^ar tH at taka er þeir Koibeinn Mgó eptir & flJ** 
wckwnp lét hann nd ransake skip gsin, ók skyneadi ^) hve mart 
fállit var, t>k hvat «va Yððri sárt, at hann vildi ei^ed sér faaCa^ 
finnr hann nn at mart er faliit, en feöldi s&rC^ fær iiann nú tit 
tv£^) skip bk^lidfæra mennj sva at byrgt er, ok l^tr flytea hordr 
tíl Skaga lik x>k sára menn, var nú iok aihugat^ hve mörg skip 
pördar fiar lágu cptir^ okí^dust þriú, Varo 4 {uSrdsfr skipi fallnir 
nörir menn^ ok ei {^ enn l^tnir^ varo þi géfin gríd Snorra l^opt^ 
ayni^ok Ani Askélssyniy Bvíat hapn neihdist natni pórdar briSdnr 
sinaT Steinúlir porSearnarson ^) var þegar höggvinn íyrír botifl^ en 
Klement Smidr var dr^pinn nppi a .skipino , var An pá leiddr út 
i skip Eiúars^) Jónssonan Töko þeir Kolbeinn þá hvild ok bido 
byrear ok &tp ma€, hngdo þeir nú at vandliga hve marga men;á 
^r höfdn játit i þeim bardaga^ ok höfda latizt sextíu^) manna 
|illt sainan ok sidar lézt af sárnm. pessir menn voro mest vírdir 
^f eim ^r Utust af KoLbeini; Gndmundr fri SQkkiimy Heajti 
Heleason, ^ir Ulhugasynir Einar Drángi ^> ok porsteinn, [Snorri 
p^raifsson, Signrdr ^Rognvaldsson ^). pa mœlti Kolbeinn^ at Einar 
Jónsson skyldi taka tii sii^ Suorra Loptssouj^ er hér kunnast nm 
hverir Vjestfirdingar hér ero, ^iá þeir níi at kyl*rligt giðcdist, ok 
ler .Snorrí kvam a skip Einajrs, Ba t6k hánn sya til ordat er hapn 
j^nndi An Askélsson: gudi sélof^ An fölagi^ .ier Vk sér þik á lí&^). 
£n er Einar Jónsson heyfdi þetta, ^ mælti hann: er sva^ at Ai^ 
feandinn er hér sem flest tilthefir oss. ^ört, lét hann -{legar takii 
^ pk tMipgv^ fytijr hord. SnoQra ^Ui |»etta vark svá illt^ at 

^) ▼«ot4u I A.e. Sl\>. *) átt#tygi. A. B. C E.Gr.Sf^y^ 

•) AoíbAí. A, É, C. E. Qf. St p. ^, ongi. tÖinu« 

«) þriá, A. B, C. Gr. \>. fiögur. St. / ^' ^^ ". 

^) BWiHinen. B. E. Gr. ^> vsnUr í tl^mm. 

#) Ungs, lu»4a vi4 A.B. C. R Qr. ^>«h^íláa^ %&mm 



31 K^ pórdr flyr j^str, f Fyörchu . , ^ 73 

Innii vlld£ faeldr Ikit hála allt fM er hann ,átti, pótti ofmikit AÍ 
sár lotizt hafa, fYÍldi.nd géarxia helcir hafa p^gat'), en matti nu 
ekki atgiöra. Éptlr fietta hidr Kolheinn reisa vidDna jok taka tS 
segla, iril ek nú lysa því fyrirydr, aegir hannp' at n^ skai si^ 
▼estr nin flóa at Mta piórdar {^ar til er yér.jBqnuœ&t, ok Jata nu 
iverfa til ^áls jncd oss, en ef ;vér iaum ei fundit jþat tV.tiI,uai, véc 
sigla til Vegtfearda ok .heria,' hretina hæi qk ^re{>a.nieng^k' eyda 
sta hygdina, sva {)eir' mego ei ^adan eflast med úFridi á liencir oss, 
en "^é scgir .raér sra hugr nm, at ^ sé vfst at mlr Terdi.audit a^ 
standa yfir böfudsvördnm pórdar, ava sem hann hrk nu ór færi 
tt úioA, ok nær er |iat nrínum hng, at her mam ^ylíia hamingto 
skiptí ordiC imed pkkr fxSrdi, hafit 'nú |>a stefno sém |»ér saut at 
le\r höCdo n0dán. Siglir nu sá. fyrst' er fyrst vaiv tuinn vestr uiá 
flóanii^- . 

33* Nt er ^ar til at taka er fyrr var frahorfit, at pördr 
hefir tekit hvíld uþp i dalnum/ ok ha& menn sofnat &at, pk er 
kvamit var at sólar^Ui, lét pjárdr vékia Jidifi, jok vard at a«isa 
köldu vatni á, marga méun^ íkdx ^lidit vaknadi^ {>4 faad pördr at 
einhverir tveir menn skyldo, g^Tiga fram ^ fcallit tipp yfir Arnesi 
ok hyggea át ef j^eir sæo nokknt ú\ ferda Kolbeins, iöro þá tveir 
n^nn á fiallit ok kvaro^^ aptr skiótt^ stgia f»eir piSrdi at Koibeinn 
sigldi. ntan at Trékyllisvii^ ^) , segir þórdr at ^á var ei seto e£ai^ 
ek bad menn {)á vapna sUc> géngo þeir ^í upp á fiiallit ok kvamo 
ofan i Ing^úli^örd^ iorb |»eir Badan ,til Ufeiasteaiídar^ vx>ro mena 
|á sva x^aæddir ok freyttir af blödrás o^ sýefnleyaf, iat f eir vildo 
fk éi lergra fara^ lögdust ^á nidr xxk.tjdko k £Ík svefii^ en drott* 
msdagUm er pórdr vaknadi, kalladi.hann saman ^menn sina ok 
spurdi ^Sl alf>ydona^ hvat helist yjœri til ráds at taka, fann hann 
^t skcött at bóndr vóro heimfúsir, kvadst hann o'K gearna géfa 
t^im heimleyfi, ef f»eir kv^œmo ti^ hana ef |ColbQlnn sigldi vestr 
skipoTinm hit ytr^ véstr ^rir Horn^ héto í>ar flestir ,|ódo jnm^ 
SJiéro péir fa. flestir flT fealt upp, ok kvamo ofanrtf Isaf^örd, eir 
sumir géngo hit efra nm feðU allt til Bardastrandar, kvamo hverir 
^r ofap I feördona er heima átto* pórdr séndi menn §ÍQa suitfa 

») TaBitx í A, B, a £.,Gf, S(.p. *) TrékyUUey, A^B, C.& Gr^Si^p 



^ K.olbeiniiré]!lkíVlkiimioksiglk 'YPi 

-|ít lélftf^iti stfaSskroum^ eii ádir mexm sVHdnstíUfógsfirdl, ^akkaði 
^i^ iib(i6tiiim ^lgd ^ína er ^eir hö&o honum Yeitr^ ok kvadst 
%eim fiUum skylm gödo launa^ ef gad gBcfi honum^ tima tiU pi 
^ir pdrdr tei £Í0gines ok þadan ti) Dr&nga ok sva til rDrofeHrdær^ 
seiim *) pórdr 1»^ meiin út i Stígagnup^ at verda Tarir vid ef KdN 
leÍMi sigldi hk ytra me^ 'hérskmum, en pdrdr fór ^^r til er hann 
Vvíoa P^mrsmesso/myrgin £ Holi^ 1 öfimidarfirdi«r 

^, £ii ^ GT Kolbeinn kvam £ Trék)41iisvik,»g^ haui í 
land I Amesi ok lék kamia lLjrkioiia» ok Tildi vica hvat þar Táen 
^wra waiina er honom hdtti nokkiir ámgr til^ en er haim fim&« 
tíngin f»ann eé haim vildi nokknc mtgiiin, f^ nento.^eir kyiiiona . 
ok t6ko sUkter (eir fei|go^)« DrottuismyTgjm f^kk lCoibetiui neósn 
af at aokkrir saramenn^ Ta^ro nppi i leaUino, g^Srdi hann þá mena 
iip|> 4 feallit at leita^ Beir hitto har Asgcun BaulofiSt Gilsson, 
Itfinn beiddi sér grida tu fundar nd Kotbein, heir iítto hcmnm 
^YÍ oh Hutlo hann heim 1 Ames^ firsmdr hans kido honum grida 
Tid Kolbein ok at haun' mundi Hta hann wéta ntíg^emdar, þTÍát 
KolbiítlttD ksidt fxrr fvlgt HaUberoSrrion systur kins.. Kolbeinh 
kvuKÍsjr ei xitia sea hann ok bdKl hðshð^Ta hann, Ækk hann ^á 
ttt ncauan at dbrepn hann« £pttr |iat lét jJLolbeinn uJa skip öU^ 
In&u Sttoa Md sér^ tn snm let hann hrenna. I þessarx ferd var 
^t ^^ er aUrti ft*fi{i fytr ^£«t lent i Islan£, Kolbeínn I^t 
taka BYat^ cvt snmn kk hama hrann Tqpp^ segir haan at ti skyldö 
^ p(:>t^ ^^ Tid fiat til ufin^ TÍd hann, r»tii Kolbeitm 
Jd aaar Straaixr ok si^ fKsdtan til YestíMrda ek kvadst ^ alla 
ey<íai sk\l(lov rm at |>ikdr iMttti ei o^^tar hadam efiast mcd úficidL 
Kbm naerstn ða^ epdr Fkwsasessa sigldEi &oIbecsuft Ins ertir Isa« 
€cd^ GniriaBflKÍr ^onr I^uRg^Laiks $;i »i{»da «r kanB var ;i neósn^ 
o& »Sr ÍonBi |artS er hflOKn kTnoa i £«adl pocdbr ok seg^ ai Kol- 
Wðiia Twi kTaaun» tx2 JEieTaar ase^ dti^ v^ ok kdSx kig^ ^ar til 

cw ttt tr Sewimmhr kTtua t Hoít» »t pcnhr t£: fttírdum ok 



^^^% D^''* ^ittaa SMBMa'^l> afc Kofbtfatt mosdi úkTam- 



^ votnr * Jft Jl C Jt (í A 46t Jw «^9^ tii a jír^ ^ -t wv 



y^ K. Kolbeixui ^œaír,i v iki|im ok ^i^lir Itit Isafi$(f darV ^5 

qm at eÍBS^ tieiiia liatin hefdi iðgltimi til Iða&Mdaíkv ok^badp^^ 
ét verda, var ^a hrundit fram tiorduntmi, lupo^ineiMGi þá. t^^ vapnlt 
ok fierklæddusty én suinir^ leopo at bestum, en er hestarpir ^vaa^Q^ 
sendi |:ördrfinenn alla vega frá sér til mannsajmftad^r^ l^m^/O^lf 
•on sendi faann yestr i Haud^sand ok. Bardastríiad ^ pk úm alla 
, Testfeördo aendi hann menný en Ingeald Oeirmundái^on sepcK hjpnii 
til móts víd Sturlu pórdárson ok Ðödvar Jpórdársón XQ^P^rliéff 
^ördarson'), at {>eir kvæmo allir tii fundar vid hann i^Brdda>' 
brdij en £yúlf Eyútísson sendi faann til isafeardar, at sanina ^ar 
mönimm, en pórdr séSlfr skyldi sfimná lídi tim ÓiiujQdarfcötd, o|f; 
ikyldo fionast aBír aairian JauEarkveldit í Dyráfi/dÍ4. En'e^'lCöl* 
beum kvam i Ædé^o, áiqh faann piJtdísi Snbriadðttii;* ófc Éinar 
|>oryaid88ony eenda |»au f)á ord entm^ 8tærH bdnduqa fyHr . nor Jaík 
Isa&örd ok öllum þeim er i fridi vilda hafa fé sitt ok feör, ^^^V^ 
ékjldo ^eir allir kvama til móts vid Kolbein ok sviería horiuúi tru- 
sadar eida, akutust |>a roargir vid t:^rd í trvQádinnm ok fóro ,ti]l 
fíindðr^vid Kolbein, en sumlr lágo uti á fepljumined kú sihy évm 
at aleyda vöro bœhnir eptír^ pórdr kvam éí típp mönnura^'lyr& 




töko, þó Kolheinn sigldi ve^tr I feörd^na^ lét hann^t terá heim 



hit úknáligra Jidit, enl^ka fióra tíœringa ok flyteá ^ BardastrandátL 
ok^sté ^ar a skip med sextygi manna xHi fdr audr^m Breidá&ðra 
dl Fdgureyar^ fann faaim |>ar Sturlu 'firfinída slnn. apurdi |ianti< J^l 
at Giasur |)orvaldsson var kvamiriri'í 'Bréidafearaanlalii^^^ ^éc^^ 
me&nly hafdi hann hi sæzt vid J6n Sturluson^ ok váro oU mSl 
(eirra lögd \ döm Hakonar kóngs^ ei^ er þördr spurdi at Gissur 
Var Jiar kvaminri, lét hapn;[p6raarsyni Bödvar^otSturIo^)/samná 
lidi um Bor^aríeörd ok Spæfellsries olc ut lim ^kijígastrond ok avi^ 
iim Gilsfeöra« En er Gissur spyf, afc p<^rdr er ves^ri kvammn ok 
hafiii JidsamnaJl^ þa reid 'hánn ^cgar sudr áptr. pctta sumar var 
Tosti Dagnnnsson föthöggvinn h&auin iStum^ hét sá *madr íngúlfr 

^' 

<) vantar f J. C, St^þ, •) v.aiitar>! ^jf^ J^, C^ ^ Qr^ St.pt 

Ka 



7^ ♦ ^órdar léítar enn med het & nordrsrvextm ' yp. 

-,,_ - •• «... • .*. 

tót 'irar Oftfswn ') er honum veitti averl:a« JWbeitiB, Bigldí Yes&ni^ 
^ú er haba ^óttist fiess bmnn Vera, ok sat bann bá' heima & Flugo- 
oiyi:i nm kyrrt. pórdr fór ^S vestr £ &&rdo ok sat a Eyri um 
ramarity ok rar fá kyrrt um rícU . * ^ v^>-n ' 

/ 3$v C^olbeinn sigldi nordr S brotjt or Isafirdi eptir Fldafundp 

T^n ?^ pdcdr fór vestan miUi Mariomessna nled mikla sv€it mannay 

'^iik)!! rido^eir Sturla i>a sudr til Dala ok kvöddo menn upp ok fenga 

hundrad manna, ndo sva nordr Haukadalsskard ok œtludo til 

: Skagafeardar at Kolbeini« |)eir rido til Midfeardar ok sva nordr^ 

{lar tíX er fieir kvamo i Midhdp, þa seá ícir at necSsnir géngo 

\ JnfriT j^ át tíl p&geyra^ en |>ar vóru fyrir me^n JColbeins 0laft 

' -Kámi') ok ánnar 'madr Hari böndi af Midhdpiy hana var^ f^a'^f 

t>rott ridinn ok hafiJi hest allgódany ridó^ir þ&gar nordi^' peiJr 

J)drdr rido þá nordr tii Hólavads^ sao ^eir ^í nordr til baBamiay 

At sumir menn ley pto 4 fe&U npp/ en sumir nordr á leid,^ giördist 

þá kurr mikill i lidinov at úradligt værí at rida lengra , » mœlta 

^enn. vid Sturlu, at hauQ skyldi eiga um vid pórd at aptr y»n 

'sijúit*^; Sturla vildi ]^t eiy ^víat honum' þötti {»eir faafa imœlt aér 

ísm sumarit^ at hann hefdi slæliga rídit at Jbeím Brandi Kolbeinsr 

^Syni^Vrido peir nú-Bar til peir kvamo til Giliár/ þá mi^Iti pdrdr 

at aptr. ^yldr hverfa^ ok ^ ek pú at þér metít vid mik atkvœdt 

^m l^ettA- peí)r rido um kveldit i Midhdp, [pk varo þar um nátt^ 

Sna'^)k. én um daginn eptir vestr til Rútaíeardár ok Ikefl uti um 




vestr eptir heím pdrdi at leita ui^ grid ok santir^ ok fann hana 

{>örd á Staaarhyöli,. vdro þa enn gnd sett til vctumátta« laíaaa 
ét Kolbeimi íeita um ^sættiri^ en aldrei vildi hann sveitir edr gcid*- 
ord uppgéfa er SigWatr haÉll^átt. Hedan þeir v£ro nordr^ urdo 
tvö skiþ aptrreka i Hvítá, ÍEyvmdr Brattr, er út hafili látit-or Dö^ 
urdarsnesi^ ok Hofda-bússan, er ||adan lét ok út^ fdr pórdr nu 

») ▼tnlar í A^ C. 5A f. ») Kaun, B^E, Gr^$&. V. Sií Kani 

^>y.nUriA.B.e.£.Qr.Si.^ ^ 1±.r i J. B. C. E^ Gr. ^. p. 



^iK Koll)e&m t&áéf^M svéitutti ok fer at déyii^ 77 

testr í feoi*do o^ vár a Eyri úm vetriifíB^ en stuncituii súdr í sveit* 
eni. paQH yetur kvangadistf Hál^oii Galinh, ed um varit [fóro nienii 
midli þeif^ra Kolbeins o)l pórdár ^), ok var þá mælty at hvertve^i 
{ieirra skyldi utan fara, ok sk^ldi Hakon kóngt giöra um mal 
l^rijr- * öU^ 8aaian« Kolbeinn skyldi fá pórdi sex tugi Iiuhdrada 
Yadmala^ til*'&rare£aa^. ok lcTam^at fram^ ok var sú vara &srd til 
fivítájv 

2(6. £11 er áleict' varit^ tók mein Koibeins'at vaxa,* ok legdist 




H 
OTÍ ok ^m- Brandi Kolbeinssyni, en' Gissor var |»e8s ei búinn, en 

\At afr vtíta Brandf Irœnda sínum^ ef hanto vœri fyrir sveitum,. allt 

alíkt er íiann hafdi föog á ok færi^ var þat f»á tkáí^ tekit, at sent 

var vestr til pdtddr^ ok vóro hontitn þá' ilp|>géfnar sveitir iyrir 

Bordan Yxnadalsheidi ok éli hansvfpdurleifd, skyldi hann selea 

grid 1 móti ok iátla sættom , ' 811' héröd lyrir vestan Yxnadálsheidi 

Voro'f^gin Brandi Koli)eimsyni allt til* Rúta&ardar^skyldi bann 

veita Gissort' slíkt er hann mœtti ok sva hver ödrum^ Vóro.L^Sndr 

frSkagafirdi fósBStir'til Brandr, Þ^g^^ Kolbein leid^ ^víat hann 

var vinsælP af allri al^ydó*, vildi KoIi>einn ok hellst hafa Brand í 

sÍDtt 8tad, lysti Kolbeinxi {ivf* þáf ^rir öllum mönnump er kvamo 

at finna hann i siúkleikanum, atBrandr ætti' allan þorna gpdojda 

i Skagafirdi jok mikit fyrir vestan heidi, pó at hann hafi mér vel 

ttbnat' med at fera, var vid þetta tal Kolbeins Brandr prcstr J6ns* 

muy er sidan vard biskup at Hóltimy faann kvam sunnan uied' 

6is8ori ok var systtrúngr Brands Kolbeinssonan Stadar-Kólbeinn^ 

Var JJar vid; ok eggiudo' ^eir bádrí: Brand'vidlöko sveitanna, fýlgd- 

armannasveit^KoIbeins Unga bado hann allir til' at hBun skyldi* 

f]fTÍrbinitest málom {leirra^'var BrarJdr pá á Flugomyri^ er Gissor 

r^id íudr« KoIbeinn-lTn&r andiidist |>at smnar Maríumesso Magda- 

fesœ^ ^á var haxm hiif^rtugr at aldri'^ sem.Arnór fadir hans ok 

Kolbeinn Tumason födurbródxr hans> - er hann var eptir heitinn; 

KoJb^inh var miök harmdaudi n^önnum sinum ok knnningii^m ok 






4 ^ 



"7S Brandr tekr vid mannaforrádí. p6rdr tékr !^id ^yafirdi. -7 p^ 

sva allri alþydo í Skagafirðtf hann var færdr til Hóla út ok graf- 
inn fyrír kyrkiudurtim Íúk Kolbeini Xtimasyni frásnda sínum* 

37. Eprír ^t var fundr íttt a Hestajþíngsbamri^)^ kvam 
par feölmennt um héradit ok yestan iim heidi, var fá Bran()r ko^ 
inii .XLtn allar fiær ^veitir^ «r, ádr vöru 4nefndar^ Iiafdi hann ^ 
tekiur allar af ^veitonum, ^ær er Kolbeínn bafdi ádr haftr ok sauda- 
ttoll, liafdi hann ^á faú itaiikit at Stad ok feölmennt. Um haustic 
kvamo þeir menn til Brándfiíf ^er verit höfdn fylgdarnienn Kolbeina 
Unga» Gégnir Illhttgason, Hámundr pórdarGon, Gíaii Barkaraon, 

. f^alldor Nef, Ottar Snoppolángrf Ógmundr Vándrððdamégr^ As* 
grimr Ormsson^" Ólvidr Einarason. Asbeörn lUhugason var þar 

* löngnm um vetrihn ^)c «va Broddi {>oiiei&son. Arnór fiyriksson 
var ,^ar .ok nm vetíriifny Jiann yar systurscin Brands Kolbeinssunar.* 

3S* pat er nú at se^ vestr f svéitunumt at í þann tima 
haá RafaPddsson párridar Stiirludöttur^ fluttx þórdr fiat miök, ^ok 

, var brúdlaup fieirra at Saudafeiti um ^umarit^ ^t.sumar f^r Svart« 
höfdi utan 1 Hvitá med yöro fieirrí er Kolbeinn Ungi hafdl fengit 
pórdi^ pórdr £iSr nordr eptir hrúdlaup Rafns^ ok var sva moStp- 
át Eyfirdíngaf skyldu kvama Ail mtf ts vid hann i Midfeörd. pórdr 
reid Bordr meá hefimamenn aína^ var ^at í f»ridia pxp. manna. 
Sjturla pórdárson reid nordr med tuttugu manBa, porl^tr or Görd^ 
nm ffieá tuttugu jnanna. par var Kétili porláksspn ok Gudmundr 
nndan iFeili ok margir hóndr» ok hafdi pórdr alls meir en ní^tyn ^) 
manna, ok er ^eir Jcvamo til Midfeardar, vóro Eyfirdíngar .^ar i^rrir 

, ok hö^u ittatyjsi manna , rídu ^en* j^i nordr aliir aamán. p^rdr 
kvam i Eýafeörd Laurentittsmessodag^ bann aamá dag kvam (ar 
skip af hadG^ var þar ^unnár Brattr^ hann sagdi andiat; Urækio 
Snorrasoaar, hafdi |»ann Bttáazt Jdnsœesso Baptistæ am áumarít|| 
fór pórdr ^á til skips ok keypti ^ar ^&r Jiiiikin^ ok lét flytia inn 
tii Grundar, * yar j^ar þá húit tii ^eizio Maríumedsödag, £eQ stinnu- 
dag fyrír hafdi hann íund i Krístancsi vid allá héradánlenn , iþeir 
unno honom jeida ok gáfo honuni ,upp eignir ^r er ^eir hdfdo 

*) •tlmtiþdigt at Haarí* j4r» C, St^ p. •) áttatygl, É, R Gr, 



I^K. Flymtauur Skagfírdíbga vid -j^rd ok lian$ li(ísá£aadic, 79 

étnsÍytitÉk ók SígEvatr liafdi áttV hanif veiur vel Marioinessa ') 
ét gaf stdrgeafir þeim er honum höfdo nordr fýlgt, en p6rdr var 
^pdr med sveit- sina, er peir rida vestr>, ok voru marg^r tiUaga 
iffirr {TyTgdarmenn^Kolbeins^ voru flestir med Helgo a ITugomyri, 
Seir vc^ gémsmikliir Eiúar Lángr ok Gégnir lUhugason o^ enn 
Miadrir^); 

Í^ BrandrXolWnssort itt^ ^í bi^ áStadÍ í Skagafirdi^ haa^ 
tar YinsæK madr ok hafdi mart manna med sér ok hélit sér vel 

Sp ok Imfidi mikla; rausn í búi, hann' var ðr af fé ok hafdi ords- 
gédaur Sva segir Ingealdr (j^eirmimdarson/ i flokki j^eim it 
haii& ortír mv .Ktuftdí Kolbeinsson :^ * . 
Vett ^y gaf var^ÍylKr ^)- 
' ^ingÓdv kyní þitfqar^ 

teittir aud si er átti^ 
cddrógsbodi gnóganV 
Blidr. var Öi? af audi 
oddstiklandi miklom^ , 

Jísír lifaí vfsf er vara 
vinsœls skörunga míníar. 

MöBtr fékk ordstír yta 
álmriódandi gódanr^ . ► 
ítr kunni' Wifc briiSta? 
Brandr glymfcöturs^;fanda,r 
Sfdst ^y unní sí sleiti^m ^) - 
seíms^) hyr bri6tr») geima^ 
dptóéfnan^^) lét itfínan 
• oddriddum'^) vinr'») hodda-' 
Fjlgdarmenn^ Kölbeinsv ei? vefit höfdu? ok j^á^ voru; med Brandi^ 

') Tantar' í jt, C. £. ÍA K ^> ^""'^ ^* ^- ^' ^ ^^' ^^* ^ 

*) ▼antar 1 J, B^ C E^ Gr, SU þv *) þ"6t»* •ömu. 

•) TeU y#. C ÍC þr . *> optgéfna. A £* Gr^ opi géfkf -rf, C^ 

^) Tfitla lyllir^ «omu. "Sir* þr . 

»3 líit. uí, .B. C' E. Gr. St, ^^ *n oddriódr. A. B. C,E. Úf, Sf, ^r 

^) sftíixkm, C. Sfr *0 ,vi»«»* •öjnur 



$0 F37œtanIrSkag&^ga,TÍd|>^rd<iic%»ns;lldsai^dc. ^% 

íáro ') med dan$,ageprd| jok tV^fP i^^ lil ^eyma p.drdar-^ok ilil^i^ 
honum^tty en ,er Br^ndr yard var yid fljmtan þ^rra, bad haaa 
.|>á ,ci med fara slí k iliindi ok le^á skejStt nidr, segir i^t þar mundti 
mikit íUt af sta,n4a 9 "ea ekki gotr^- gcördist ^a mikill ord^$veiair 
midli Jiér.ádann^i^ pórdr yar faprdr iUiUj ^^n Jíkadi ^ö l^úngt allt- 
saman géms f^eirra ok þúng m^Iaefni er honum ^ótti j^eir ba^ 
vid sik^ mart var |>á i Skagafirdi röskra manna, en þessir yoiro 
mest til r&dageöfdar ^) med Írandi Kalbeinasyifi Bróddi pqrleifssoa 
^ágr KolbeUid, Asbeörn lilhugason^ Eitk$x Langr^ Qláfr ^ámi^. 
haiHi beó á Mi^labæ í ^löndoblid, s>k fleiri .^rii:, er verit .böfdu 
(fjnir JColbein^ Unga* pördr hafdi mart fylgdarmanna tned séc. 
^Eptir iölin 'um vetrinn giördist ^) bor íéand$k.apr ^i4li héiiidat ^ 
\id,bárust öll Ýandrœdi fi;aman'til páska^ en grid stodo midli manna 
fram um al{>;íng^ rar sú sa^ atofnud, at tólf,manná d6mr skyldi 
i öUum málum^ |>eirra er best þsetto tilfallnir 4 öilu Islandi« Opt 
's4st 5tearnan ^Cómeta um Tetrínn* Mcnn pórd$ir fóro iafnan Vestr 
£ feprdo um yetrinn at eyríndupi s^nuqj ^ ^eo^i pdrdr ord yinom 
sfnum f>eim er h^nn vildi -nordr kva^o at iinna Jbann« Teitr 
Styrmisson ^r Qprdr midlí i61a ok fósto » baiin átti bú í Tlateya 
,ok hafdi um haucftit fei^^it Sigcídar Hálfdánarddttun liafii Od<k<- 
^n ok Eyúlfr irændi M9>bs kvamo vestan a föstunni, þoir poi^rina 
Tömósson ok Hakon Gálinn kvamo þá ok veatan frá Starlo« pör- 
arinn var heimámadr pördar'^)^ Beörn Ðrumbr för þk ok nordr 
ok Páli Kap.pnógr/)« Um varit á páskqax sendi p6rdf líikolás 
íOddjSSon ök Almar ^) pprkélsson mordr til Eggsarfeardar '') i .Ud* 
aampadj ok stefnda |>etr lidÍAO ^AordaiU i .pdskaviko* ' ' 

40« Snimma föstunnar sendi Brandr menn sína sudr tíl 
Oissocs, G.égm ^hugasPn ,o|c Húmund pórdarsoá med#bréf ^at 
er sva sagdi : ccGissori poryaldssyni sendir Brandr KoÍbeinsaoiT^) 

í*^ Tóm oigi trúír at þrí at J»eir fori ei ♦) Sturlu* jC^JSi. 

^ o.s.J^. A. B. C. E. Or. Si. þ/ 5) Kappú A. C. Sí. J>., 

*) riSdafttodar* •ömu« ^), Aim A. Ð. C £» G/. Si^þ^ ~ 

•) Qk giördipt raunma^ill prdwTafar ^ T) Eyafiwdar, 9omiu 

áUid Tetriaiii var )i4 0« s^fr. söio.u« *) «( Stad| lieta jlé Bf E, Gfp 



4fit^ ' <.. Bróf :§ia)aklilil Giatoián ^ $l 



«lMiiíii Mdsrok fii>ia fiillkTðmÐa vÍBatup^ Stíít bit jGama m táUt 
•^pl^jpoi xini 'saœhaAd vkl f>ik^ frjsndi^ ae«n i fyrra suinar fiiœlt 
ptu^^f 'ók, fyxÍT ^í at jei oiiiikar jDaÐdsyn Jbyerratvegeio^ at vðr 
dbalílwfn sftman ðcm b&^U Kyrrt má kalla uin faagi {>érdar.alit til 
«fiiilu*Miigatig8» |>á gi4rdist marga vega iijnleitaÐ «im hendsöi & 
■tiNtiiam i 'Skagofirdi i iiéradi v^ro, ok heitadt at kalla aáitarro^ 
««fj^tr cr ei upýttititj Hii&k ietfa ok |)4(rdar mena iðina vfnií nndan 
«iba.aft heimta, med .sUko ^eih.j^eir i^íheJlst^ridkvamity leitat hefir 
MÍL'irerit FÍd.at scmua jsdra Aætt en ,þi er idr var giör mad o%$, 
:«er þat 'órdtak p^rdar, jat.eÍB&ar mega heilar sittir verda^ nemá 
•hami hafi allan KerdlendÍBgeietfrdunj^ til ibrráda, hann |>ykistnú 
mok ei^ allan Borjgv&örd x>k Kaljiar porleif i Gördnm i&mgan ^) 
«vœ 8U10. Nú giör SV6 yel^ framdJ, reyn .sÚJka menn fuilri ') 
«f«mi, ^ vildum v^r ok , at ^ú Isikir Alla kosti aí Borgaríirdi 
tBúftír bodl köngSy ^Ut o$s f^ykkir allgott f>ar at at vcita« fiana- 
«i^mrS ho£am yérok, atpdrdr aendi h^f^fiige^ajdi biskupi^ .ok had 
'^icbuin loia sér, kyrkiqgaangö;.ok aex uu>nniim> med honum, ok 
otar Bned^ ajt hann skyrdi hálda ydr ira /máJmwiu vid oss £kag^ 
^ttdiaga^i^ ok J^axm i^afi j^vi heitit t ^u ^at aritnm Tér^ at biskasp 
ia bnéfSt^mnódi'^^^sti, M Imda Íumn i kyrkio^ oklsva giönK 



Vaftl trérytCumst'yér héradsmönmun fleistum iillam> ef ^u 
«tymr f)ik hiá oss, ^tregt VAtir .Ois beldr at & giördarmean^ pykkir 
'«vant ok mikit i at jg4i\ga« JNií ajt sva kvamno jmá^li þá viUum vér, 
«at þér sáekit nordr^hegat í vam fund, sva aem þú mátt fyrst^ 
«^yÍAt vér treyStumst ei voco jamiiandiy v^ma'fú kvamir til, ea 
«v4r megum fyrir eingc^ mbn aakir háska héradjsbygdarínnár yd* 
tttam fand ssekia.a*. peir Gégnir kvaflu> sunnan frd Gissori til 
.Braods i páskavikunni.Cok aeg^a atÍjissBfinuiidiauanaa kvama^). 

^.1« pat jftr $ágt, at.p^rdr^atti iuud a firund -fidrda dag páska 
við alla bdndr |ar* i hiéradjj nema lialt k Mödrovöilumt .þviat 
iuakn wtf iþ^^hwnBRnwÍr i 9»^) si^dr. pördr giördi Jfk hert, at 

») fmHiáM;wi^AÍ^S.\C. X. jOlnSt, ^ *«) taDiirS* ji. R C, JE. Or. Si, þt 
^ 5nisge«« ^, A Z ^* Í*Í V«at4í fX r^^tx^r í •ömu. 



liami tttMi v^tr til Skagfléarðar med flókk j^no er Kafm'A^Btí- 

til okureka barma ðknui , at J>ví er hatin kaðkKB, irid þa Skagára* 

. ir)ga« lCIíppr KétHssoti araraKÍi fyr^tr máli {>órdar: 'vel er, þótM 

\ér föniiu nú til Skagafedcdar^ ei tnaatun yéx ná skeótligar í brolt 

' fara ') en naeirstaEn,. er rér v6r«m .j^ar med flokJíána* ^ Etngi mádr 

siiælti þar i nidti pérdi^ >en fylgdarm'enn hana fjr*^ miok ok li^o 

bardiigs tiL SuBnodajginn eptir p&akavílo for pérdr beitnan .ok útí 

Horgárdal, en ^ridiadaginn vestr 'yfir'beidi^ rido f^Igdatmenn pbtimM 

'fjtkj £yúlfir porsteinsson var fyrir fæim, þa kvad baÐB^) vísq!i ^' 

Hvatr^Xfer böldr at vitea ' * 

^blýrgards Sfe'agafeardar^ -, ■ -• 

van er breggs, ef heinui 

hearlðtridandar bida* ' « 

Kt ^iðrist n#rdr^ a heidi , t -: 

Bida man barr rek-errinni^)| : ' 

peöd dregsl S veg vida^ v. - - 

vÍDdligt, grettis *) 8trindar« •> 
Allr flokkrinn Jdr á Silfrastadi um kveldit, péríit lia^W þi Mee 
fimm bundrttd n>amiar« Brand^ spurdi lidsamnad þemia. i piakk«<' 
Tikonniy er pdvdr baftli íiaíl, drd haz^ {>& Ud aamap fvrir veaun 
bcidi' nm alU hérád :ok or f Íedtum^ ava segtr Sh6ki-HaUr i •dMqp^ 
^irri er baim orfí nm Brabd Kolbeinaaon : * 

Bi«odr drdst^ta^) ttndir^ • .- . 

, atreid^),var *) fiar^) sk^tna, k 

^ýtt f^) mn breidaruawitir "} : •íí- 

:búendr aaman atcmado'^)* r - . 

'.pnsto Vatnt9kani:vc9taxí 
vitiir Braada ofc ava handaÐ^ 

^) rekair; J. S. C £. Or^ ái, fí; <) ytrl p.^p^ ^ i • * ^ 

, *) Ingitldr. «önnj. í -í-.- : ^) ^treld^ CÍ5#/i ] ' - ' '-: :..' 

^) bart. ^ C í^ l>. ttmtf. A £. ÖK ^ M ▼»rdU Afl; 6.^ «.<»•.. í/Í^Jt i 

4) reks eiío. jB, JS, ö^ rcka ernit ^, ^) K -^* ^* -R <^f^ Þ* >▼«• <?♦ *«• 

grottU. a &; gleriU, \», £. ÚK "> í^*»^ <^^ .^ . ' 
gletUt« -íí ♦ þ* >*y«Miiaiiftreado« £tií« ör^ -> • 



ake^t ftrék heUr'flt }iíttoet ^ : 

héíadsdrótt ak MiTíkóu *)• 
Pðt er.nú et ðegia/ Ijrá þeim pánliV a^ {>eir lágo úti q vellairam' f 
Sil&asti^iii^^ nm náttma^ ivlnjLlr kTaai á þa^ er félkit bafdi soíit 
Uiffdy dkjiatit niiök i speétmtiuHi^ vakna ^eir pk vid þytmn ojk 
imgdb at úfridr ræri atkvamifití, lapo {»d upp ok brugdo vapnnoi^ 
hördttst þeir þar seálfir innbytdis, 6«unir lupb' á h(ié upp bk vörd«* 
i&st þadjsii, en atimr ^sótto fier at í ákafa> ok vard löng Hd ok snörp 
lUlaga ádr |i0ir kénndust* Midvikodaginn rido þeir ptfrdr ofan í 
Valle^oh;, ^inn xaádr JHildi &Uit er E^íkr d;i^9 en margir'ordit 
t6rir« Brandr vár fiá á Vidintyri med flokk siiin ok hafdi seit 
hnndrud manna^ fóto pí menn imilkim ^jþeirra Ivar ^) prestrPáisr 
son ok Vermundr Halld.órssOn, er sídan vard abdti á píngeyrum^ 
ok emi fieirt kénnimenny varp þá grid sett til mjédalgaupgo, budo 
SÍMigfirdingpr i' ddm fíissorar, hvern sem pórdr tœki til^ en pórdr 
TÍAdi ^i nema seál^a^mi^ en {leir æpto á móti ^yl,. ok yard ei aJt 
sættum^ Beörn hét prestr ok var Starason^ hann ,f6r í ^dsamuad 
1 Xaxárdal ok fieykeaðtrönd, ^nn var atSaudá^) midvikonattiná^ 
pá or þeir bördust jSmtadaginn eptir, haHn dreymdi þegar ér hanii 
aofioadi nm kvéldit^ at inadr kvam at honum ok laut upp yfir 
faann ok mœlti ^essi ord : domine Jesu^), nccipe spiriíum meum. 
pa vaknndi prcstr ok gékk^ út-ok sídan til hviluDnar aptr ok sofii- 
adiy ,ok l^ fyrir faann hit «(ama« ]^ta skédi 'j^rísvar^ |iann mann 
^ttist hann kénna geörla bgsdi at horferd ok yfirlitum^ at þat var . 
/Brandr Kolbeinsson^ i>k {>a ^ Skag^rdingar 'vóro á Vidimyri, kvaai 
aótt 1 lid þeirra med J>vi móii^ at ^þar föUo i úvit nœr priáty^ 
Bumna ok varo pfiserir, jþar var Pátl bcódir Brands i ^vi^ lidi ^)^ 

4t« Midvikodagskveldit^ reid pordr a IXlfsstadi med allaii^ 
flokk sinn, en Skag^rdíngar vai^o á Vidimyri of náttina ok £áfo 
^dan snimma íimtadáginn nordr yfir Jckulsá ok namo stadar fyrír^ 
.sil^nan I^jpadalsá ^) a jskridjunni ok iylkto ^ar lidi «ino okhröfda 

^) FlyfUu 4. C */.{>• "*) Criste^ ■bæta vid JB« £ Gr* 

^) íinmW#,vC^Í^ , ' 4. «) Diúpada. J. 4 O. E^Xir. St, ^. 

La ■ 



g4 Hatigsiiesdiiiidr. ?Þ* 

• <* • ' ' . 

framarliga i slötta hiíiiAnsiði nmina ok Tðr álhrel búit. [Eystefon ^ 
Hvíti^liiylkti Hdi Brands, þeir bida þár JxSfdar ok lianc manna. 
póráv iiafdi t^ nanr sex ^) handitad manna ok var pal líd allt vél 
fcáir^}* Fylking Skágfírdinga borfiii móti vestri^ ok eitla at pórdr 
skiftdi (adai» atgotnga ok menn hms^ en ptfrdr ók þeir rído 
ofan med brekkopum ok stigo afhestnm^), ^ir faorfdo 4 iadar- 
inn fylkíngar Skagíirdínga , þeir Brandr snerust vid ok brast ^k 
fyikíng ^éirra, ok varatorfgrafirfi>rxiar^) midhrnfi ^irra, ok génga 

Í^eir pörd^ þar yíir» þórdr var í midri fyikíftgo stnni ok ^ 
remstr^ en i hinn ^ nedra ^} avmiim varo Svar£dœlir ck Nordao- 
œenn , Eyfirdín»r varo i hinn sydra arminn ok fórst beim hver* 
hxmtvegghim seinna nm grafirnar, ^mr Varo ^ir Brnnar íyrir oU 
fýlgdarmenn hans* pmtlr rédst f>egar 9 ^s, er mættust fylkíng^ry 
var fyrst greótríd, en þ& speótalög, losnadi þa skedtt fylkíng Ski^. 
firdingá, sem klambrar-veggr væn rekínn. par heitir Hangsnes^^ 
vpp txi/' er bardagi var o&n frá a grundinni^ sva segir Skáld^HaUr r 
Bráu var »> ferd at fréttom 
' fbndr á Hangsnesa graQd0 . ' 

hæltr sá er hölldar átto, . 
hl£f raudst, fira lífí 
A. Ij9f^di hfdr |ar er dugd! 

tandsfólk saman randir, 
ok fallhardra ^) firda 
^lkfngar aígéngostr ' - 

Rnddost bryndóm lu'oddí, 
Brandr neyttí vei handa, ^ 
af þar er eflgeár skífilo v 

audbaldnra luti skeaMar^ . ^ 

Geystusr geirar traostir, 
gékk ramn at |ar «^ drekka, 

«> AmlhíáBÍn A. Bc E^ <Sr, þv ^> nor&rf. A £ Gr. 

c) hmm^ B^E.Gr^ ^} H«iiksiict« B. C« K 6>« Sf^ 

») f f i l ^ntar i C. Sf.' ») varí. B. C -fe Gr. Si, p. 

«) ek Wáfawámm. k«ta vid B,S, Ch *> (aWbtarát^é B. £4 Gr. 

«> vsiua* f C. Si; t«) af þvl^ ^. ff, fi^,£; Oiv ^fr. 



431. ÍSamgiííeis&iuíe, g5 

- . fiel 0f &da htc4$ltutíí - . ' 

íett dreyrttgra ^) betretf ^)* 
pcM gdtr' o9c HaDjv atRrandr tsií fmcmiiátla í fyilLÍítgaiímí nm ðá^ 
bkn^y öndyftfdmiis'f) r oii^ gékk þá iram fyrir b«n» Jóii^ Skfeissoii et 
liOIaAr-'Var KrripfSOr mikU( lúf^r ok tí)erkr<^)i^' - * 

<^kl þ«r ev ^írait^; stekJco"^ 

Í^odi 'var mad Jtectf ^) rodinn ^) 
^rsfi * ^) í fylkíng, trawte " J 
^' £rait»in ok pérát hmdnttítm^ 

Faaí &Yag:«k fi»nídr^i^)at lyatoy • 

ísrá öfMol av)Brdéiír/ i ^ • 

e! vardí f g^ear b6^ 

otíddtC^Jr áBWaar rondoinV • 
J6ir SlfdaflDn^ ef iriEiiðni le6p íjfír Arand^ fagdi tvexm böndnm 
apedd tíi párdar^ Ma af ímnn féll víd r enr Skag6rdf ngar œpto at, 
Þofatiniiiil Gnnnarsitoif litfp^ frammr yfir faanny ^á: urdu margir at- 
Vocdir iesif í bc%gnKr ok ápéótalcwMi^ viiTd^ fretta snörp omsta^ 
am atebigi hefir sHk ordit á Isfffttdr bá^ at'feötmerínr ok mami- 
fidU« p^r 8tód npp skeóft eptír íallít ok kvad aik ekkí saka. 
Gég^BÍr IHhtr^raod gékk ok oínnin vel fr^frmiiir Fiðnn lagdí tit Hakonar 
Galiasylök kvani spedtit Í atfgat ok'bryndi útnm hnakkann, vard 
^C hant bani, vakl f»á imkir mannralí af hveriomtveggiom. Einar 
Jkadtmarsoív'^) hét madr, hannr \}é& i Vlk út frk Stwá, hann átti 
log^þeötgo-Verg^óUtfr^^) frændkono pdrdarv hannt var til j^ess 
wttry sem hann gíördi, at banif flydi fyrstr manna pk Brandr son 
' ok ^r margír eptir ie\txu peir p(^dr g^ga^á at fast, er 



«> bcafiv; s5i»it: ^ í ' i^aái ^íJK &v 

^ vaiilar í A. C. Si. f. - '0 traustrí. »♦ £ Ör. liraosCa^ ^^C, 

í) Köf-Kiappí. ^.JSlOr. KfMÍaikní ,, f^ V ^ « ^ r^V^ ^ ^ 

•fcniferkV: ^. C. Jl; p. ^ '*> f'*^><í'- J.S.Ge. Gr. Si. ^4 

«3 •t«*éprHalW b«ta vi<I««£i6/; /*> Öiwíttrf. *, £. ök* 

^) grcitok. jí, C^S$. \t^ ^^) AadBmdr. sömir. 

9y hm. söfau, M> Bere{>6#»4éttiir^^«iy^C;jRð^l^q!^» 



'^. 



^, 



%6 H«ti|!siK3s%iiM .^.p^ 

'þeir seíi at fldtrinn brastt ok ^ard hí ena mikit mannfal} £af h^eiv * 
iumtveggiqni '). HafurB^rÐason ok Branér Adason ók enn fleiri 
œeui fned ^eiolfWtameÐn ^ ok Sláttfalidingar kvámo i %i3Ungiac 
^^.{>6r4ar Íiii^n, xiyrdra oki géngO at draBgiliga i>k drápo þair 
tuttugu menn af NordanmoBnump^ ava át hv^r Xf .hei QdKum, |i& 
J^rast flótti á héracUHteÐa ok Ves^nmeao y£r l^^iál ok mart manna 
med þeimj en ef ;^eir hefdo stadft k^rk^ ^u þeir hefdo ei giört 
at ílcira, |>á hefdo 6kagfirdíng#r.kosit d vid Nordanmenn^ en q4 
bar ei sva til. p^riim TómdS«i>n, kvamst ^a hest !ok rak fló^mi^ 
porbeörn Sælencjifi^^) Sfidriafcm^) seid uhdán med ödrum iió.tta«- 
möfinum^ þá heyrdi'porbeöra kaU 4 báik sér «^tr^ at haon skyldi 
drygea dSd ok duga £é;> potl'dáÖKS ^merii^edtt spstr ok sá at tveir 
menn söuo Svein fildhodúngiok /rar anþár 1. hésti^ porbeörn lagdi 
f^ar tii |iéS8 :er'á lies^nuar AraF ok í 'gégnum hami med* ápedti^' 
var ^t hapa banii ^an -f^at.póraitnÐ'TómasaoHy ^drepiiin «var ofe 
hinn ianOiar jer ^at Sv€;iiii j6tti'» iAtíri Fifiassan> or beo* í Beanm^ 
^tadahtíd , 'Vildi ei flya , .hana studdkt . a jegg» ^iíaa icdc tauiig * 
fvieffsit jíve Maria^^f ava at memi heyrdorsiðast ttk Aimar'por^ 
kélssoó heó haim haoahogg* Broddi porleifsson , ^ EWr Lángr,- 
&ég^ir IlULugason^ Jón ííxBspfi^y^ Asbeðm liibugason jok Skar£^* 
HeTgas|[nir '') þrir [KQllfi.veuui^ porvi^ldr ok BerefxSr ^) « fieir.géngó) 
allir fram röfkiiga ok joikil sveit nied fteim^ ^^<^ \^ ava.fraaak 
lyrit Brand medan ^eir vono b^ilir ok fi .sandrski|á^ ^t.iuuinuft 
vard vid eiogo haatt^ i mdtifieim kvam'pórdr o)i ^gdarmamiat 
áveit hans ok míkil svek önnOiT, vard þ^ at nyb hit hartUfita e^' 
|tá yard Géjgnir JlLbugðsou fróðkila jG^lögum sínumt sdtto haon |i£ 
þrí]: eda íidrir, vardist hann vel ok drengiiiga^ vard hann ^nddr 
mvoký fiviai^t>ii^nn;lhafdi>:þunga brynep pk fj^U baiui %rir •^ioi^ 
fletto fieir upp vflo hami JMryniouni .ok vágo hann sy^ Healti! h^ 
fHKári »cr .kallácbr^ v^.^ámaúgaV h^nu var :vaskligr midf^ tjPlC' iétil 

«3 Tsntar t j4. B.C. E, Or. SÍ\>. í»)i.ftf|uíu-?rm, B^-E^ Gr^^ 

*) Fióameiin,^. C. St.p- ' «) Kitppí. B. £. Or. Kappí* ^* C/ 

, ^) Sœlendr & JET. Cr; ^elájrfíirgr. X^ -: ."SP 1>- !...!, 

C .y/,þ. ^ 1 i < 5^) Karphelgatyiiir. ,iR,.J?. Giv . 

f) .TSW** ; ^« ft C. fiXSrt &/&• ^; vanter í ArC. Sf^ þ^, -.;. -i ' 



4*^' 



KatigsnesgfhaJr; 



^l 






lárít-1^ik<ftfiiðr í liéöJiarfiar btíJair dtálhtóíijii^ |>át «íúdöfíord* 
tnmcttii 'Pát KoibeÍDSScm ^k.isdttu tt hroimnfií ^r^ saraan, hlnnii 
i»ffr, ftt'eiijg» fiÍDleyptngy edjr leysíngi iskytdx.sídr hlifa j^imf éii 
haniiy s6tt<ý {yeir'baimjcsgi ttdr 011 hami {éll^ hani) iiafdi þriútiu 
iira olt'iðt*:]if Atr [vid gódhan clrcngska|x ')'; -Jdá Skidasonf lét sem 
eiogaii sœi haan atinaíH ei^ pord ok sötti banh f ákáík^ sá^{ 
péerdr «▼« sídair^ cr trm var talatj «f slJkii^ hefdD þtlr yerit Í&i^ppí* 
ánnr^)^ at hann^ hefái þi aldreí jsfdan sdl séd^ fiáuo fiáiatUr i 
ikaSáp ar vid héldn^t miid tBr^ndi; $va &^m í^mSÍt i Braflda^drápo : 

Hardr frá 'cík heUr át'yrdi ^ - 

hildarlfeikrg ^ai^ er ^ldir^ ** ' i .. ,. .. 

1)ang^érdandar bördöstf '-r 

hito svttrd & hlym.*y rftar* 

Ifgga tard^) anaar-^tveggi^ » ': 
. - atgéng^st pá^) ^aftnar, * • » :» -* ; 

Dddameidr i oda * . : - 

aHs^) gnyhreggi íatía^ n. : ,-. . 

li^to lif fyrirr speötuoi , . ,; 

: ;M' ■ M' ^Íósk eyM|iar yar' l^ki *' »" ■ ^ '"'• .. «i'''*' 
^ .' .'i-éúngd vdpn á^ váriga; - i / ^^ • '"^ 

ifi^Q^óAii^'hÍB^r gááité^ ; - t -•>:? 

íVíljt lá VBÍr á gryttö'')r ' ^ 

► ; yar tain. g^t.') rafjni^ :.».': 

gi^ar '^ mar -ýfir gaiiroiil ' . i 

•»? :jií i,l*t • ' ^ally^ Harámeði. faUtiin. . . '' i; r i ^^ ?. '' 

<Ml er htmg. rid hafili sva pengit, |rá tidUut svéitiií(6candftiik ufrdcí 
^ inest manndrápín* [lUni Kodran^séb ffisrdi stein mikinn at Jöni 
Skidáayni ok kvam k bf(ngoiia''Ok géágu inn Wlngsparirnár *'^) ok 
yard ^at hana bani, vardist Jón |>a mrkkrá sttind sidan^ er hani> 






^ stlir^ Gr. 

«) búit* n, £. Gr.^ 

^y gumsr. C5» þ# 

"•J bríngípeUrnlr* A -d 



88 Ifep^fiwíss&jaár* /^þ^ 




tök Jwinji iDk fœr/Si }la^n xipp á ^nuidíoa þAr fiem ^ú stendr kro^ 
inn. I^heimi: fan^i pónd ok segir at JBrandr (rar jbaadukioiu 
pQl4r uúcAtí; ^y^ jdrepU |>ér kíLnn <ekki? p^rdr aat þ^ «ipp .& 
grmMlijifii^ Tir Þ^ imSök jokit fyafdg^simmi ^olbeinn ^wditii ek 
yis$a ^eí jie^ jþu ^l^i^ ,tll\g6nga. pí étíSá póírdr mpp^ pk mpbIiÍ 
jKlL|h.^QdiJ£aan;/ gSsg ei íU/ pdrdr^ ef firan.dr,fikjd m grid.ib^u 
pá fékJlL pórdr SigMrd ^|ui9$a6Q >til .at «irega' at ^onpai, gékk Ko^ 
beion Grön {>á til |>ar ,sexn j^andr^ ^^r lian^kl^n .ok margir menn 
nied ^pii,o.i9> 6]giirdr ^ieó i^ggsi jtil ^i^^^lds, liajin skapt yfir .^ik 
bdklara^ |Lolbeinn ,$p^a<j^ gf^iwaím l>úkiaraniiip, f>á Jbeó Signi^jdr 
nm þyerjt höf^d jBra.n^i ok lela^M'^'^ at eyrum pidri, lét Brandr 
par lif Æíitt^ yaro yid HfI4t luin^ næjr pria^tygí jmitnna^ fvar fár sctt 
npp röda se^ Braftdr (éll^..i>k heitir ^r Ródogrund sídan^)* Eyúlfi: 
porsteinsson fékk tekit JBinar Láng^^dá aian .ok^ gaf iboifam 
gri3» [ok hafdi hann áltengitiga jbarint^), ^lejri ^nenh tjaro ^ar 
leknir^' beim er jgrid .vóru géfitf ,af yinsuiii ^i^endnm sfn^m ,ok vin- 
uxn, en |>,eir flyUp ,allir .er by^ ^yabip ^yidt)^'' Kær ^orutiu fölló af 
pórdiy ,en feoJai yard /;ar, tál^o bar •hinðr bésto bóndr .or Eyafirdi^ 
[Klippr ^ét'dsson^ pdrgils HólaðYeÍÐn^ 'jGudm^undr Gjlsspn, Magnú^ 
Karfason^ \7gfús pórgilsson ^)k Af Brandi. íéUo siötíu manna, þar 
iéU Brandr Kolbeinsson, Jdn ^fa.fiidasf i^ lU.eppi^m Hallssoo, Oláí^ 
Kámi, Illhugi frá Svfnavatni, svn s^v ííig^aldr .1 iiokki ^ciili s^ 
þkntk brtí, nm-iBra^. lok Jcveicþr 4 hve dtart látiat 'bafirr *" 'V') 

'. '- JHw^-ísum?) ií&k ^sHat^^^ ^ 

•í' "hhé ferd i dyn sverda ' 

- skðglar &tsi«) at^j skír^t 
jSkngfirdínga styrd^n;!. 

») rantone i j4.C, St:þ/ / ') •lU. •ömHt '. ' 

,♦) þarfellu margirRf hvcriumtvrgy'am^ •> f^ »««>». Ímk B.S. fé^yQA 
bœiir -E, rid. ' P^ i, A.B. C.£.gr,^J^^ ^ 



4<I» . * HaugilnesöJiuidr. - - - Í9i 

• ieaidur'4and8^*) £ stýr maTinar^" ^ - 

' I . trautt mi tal ^t er bittiua^ ^«25: 

tirastt, or J>v£ faqtta^). ,. . 

6kipio skcJp sem eptir *) 
'akorúngr féil í dyn heörva 
iedstr "^) med ordst£r beataa 
«svífr fri ^) lífi. 
fir m4 fleina skítrar 
[frægri stórlagi *) bægea^) 
\ «eid «^) né sipum dauda 

' svipskofdandi foi'da* \ 

= [filH^undar bearg |>u önd^ ,1 

'•.^ «dstr þíódkoflúngr nærstr'*), 

gód6aiuir'*^)'ttjíidmng heida , 

Brands*^) vid feörnis landa^ 
hvíld fái ödÍ£Bgr*>) aldar 
! allvis pa^adisar, 

prútt aá er pínsloœ léttír m ^ 
*F4l8 bródar fridi sólo « ^). 

I^Srdr rdd á Flúgottiyri a£ fundinum, gíöxdi hann pi bert, at ailir 
m'eBn skyldp i gridum kvama á han&fund, {n^Ir er sættast vildo 
?kl hann, sótto nVcnn |)á til hans f eir er h fundinum höfdo verit 
ok margir adrir^ seldu {>á allir honuin sedlfílæmi ok^svðrdu honum 
Irúnadar eida^^tók hann nu undir sik öll hérödin úk för yid {lat 
&oiar heim, jbK sat ná ]am kyrrt jaokkra stund; 
■fc --'.'*.■'■ ' ' ■ - 

»5 hrkn. B. E. Gr^ Imyit. A. t\ St, þ* »> frMaldiir lagí B^ E. Gr^ íræ^ i 
•) látiiL J. B. C. E. Gr. St, þ/ atórl.gt. A C. Si.^, 

»> lHaUs-hiuk. B; C £^ Oa *A >, *) *>«**^^ ^* Si. 

yaka-lat^d^ >í. , , «^) seida^ B, E. Qr. «ét, uí, C. Sg^ p. 

.♦). tettt^ '^^ C 6a>* *«) «J8ztr* & E. Gr, 

•) optar, já, B. C* E. Or* St^p. »^*> gotlaamr* sð^nii. 

^) Mtr« C* 'jff, St< ^^i Bnoiir. sömu. «♦) ödlíngs* t^mv* 

^) Bxn. A. C^ ÍA p^ firt* ft if# Or. >^) fri £ vawtaM ^. ^ «/. þ^ 

' M 



90 OkswrlskjmúlSkagfkBe^^ 

4j^ lÁí Fr^di v«r ^il^ ti£ Staflar olr Þ^i" uurdkt lyrir^ 
fluflvair R^rkicma ¥14» amm^ús . [fjfrir ^úlloðttrrá ok yar bana 
niök l)aiiiid!aiKli mikMMm sSmua^ Shm aeuiv iDg^aldr i Branda 
Íokki:: 

Mifdrréd sKémP eir ályldl 

skealdreirs^) höTdr*) aldrí^ 

pryaivkénQJ8' tók ^aonrg; ^ • 

f þúngr harmr ^> suno^ unga^^^ 

V^gg incgft^) wrla hyggiw 

vcdurtams^ avanabedíar; ^ 

armbliks^^) neotar fitrir 

audmilds^> sköi&ngt tdfauda^ 
TfdnidS pe^sx föra') unr alit land^.ok |ifttw mikilr semr yar^ est 
er Gissur spurdr þessi tidíndi^ dr^ &ðnn lid; saman ók fót nordr 
vm land^ haí3r hannf nanr fitíg^r Eundrud UMnna^ hasn kTann' í 
Skagafaord^ ok bá^ l^imbod nied fimtanda mannr at Jdruifnar Kálfs- 
dóttur'^^)' ok hét henní ok sopum þeírrs Brands' siiini ásl4 yý ok 
TÍtiatta.' JáPTunu ^f Gissur^ g6dár geafin Skagfirdfnjgisr sotto þi 
i fundGíssurar ojk i%ta hooirm sfouxo trúnadiy þa géqgo oedsnaiv 
mepn tilí pördar,. pk samn^r han» mönnunr i>k fékk entr miÍLÍt 
Bd, ea 'inenn hans yóru hremuidir ot vard ^im ef iafoUtt un< 
Tfgít sen» umf varíe fyrír {ufidínir^ þ& tdtust médalferdír ok fóro; 
þessir k imnfr ptfrír Tottr Arn^þórsson, hann áttí skíp á Eyrmff 
ok var med Gíssorr^ mar^r adrir íáro í midlum þeirra, ok vard 
aátlumf dkvamit med því^ at Bakon kópgr skyídf tim giöra med 
þéSm vid þá menn er hann vildi vid hafai^ skyldu þeir bádir fara^ 
utaii ttm sumarit pórdr pk Gissor, svördo t(ðf menb þessa sœtt C(t 
hvermtvepgia lidino^^), at þessr s»tt skyldi haldiUj^ en<á fundulV 
jj^ir seal&^ ^an fér Gissur heimf sudr^ 

i> voiifftf í jt.asg,ffr *> amfkílfe ^. ^. C.S^G^Sf.p^ 



f K«cadr. •ömir* beto^a S, JS^Úr^ *l fí^x^A.B, C.St^. spurJHilvS; £r/r 
^ þtinghwmr. B. X On . - *«^ «t $ttðy bmtA vid B. jE ^^ 

A> vfgn. X Gr 5r« þ^ vígK^ V« ^ 6r# •>> lidVeisIif miii ortiMrit aðaiUr * 



44K^ <iis6uridk|)^^rl1&^^ál ÍF^ í^ 

44« ptfrdr l^st til ^taDfecððr^ Í^kk fiánii TÍktt ^^geyrmíhi 
Hiifdaoi mligl éinoiD j \s1iyl4i Jlanu ^era á Grtmd ^\ Sleiavör ok 
börn ^^eirra 4>k %^arnijenii |>^ar Kolbéinn <yfon ^r Almiar^r- 
Jiélssoii* pórdr ffpú pbrrfdi Sturludöttnr Eyúlíi porstein«^ni, xM 
akyldo bau vera á^rund ^m ^etmiÐj ^en f>eir £6ru iitan med .pdrcfi 
Hikolás Oddssop^ por^teinn ^unnarssoDf Ingealdr ^jéimHindarsQyiy 
beir ioru utan ^ i£ya£rdl^ ^n "Gissor f6r utan n Eyrjum ^k meá - 
Aonum Önundr Tbidiupsl&sendif dGudtDundr piSrliildarson ^)^ porlcifr 
Réimr^ ^eir l^^vamo íhvar^iíYeggio til Korc^ íum liaus(it ok iund^ 
tiákon koinuBg % Seoi^vin, ok fdro bádir med iLOpmn cordr til 
prándheims ^ þyiat }koD^inn /sat |»ar um ?ireuinm JEiákon JuSng^ 
lagdi stefoo til mala ^irra pórdar <ík GissorSi x>k a ^tejSnunní Xet 
pirdr^) lesa upp xolto lánga, er ihann liafdi Htit tita .um' skiptí 
^eirra Haukdæla ok SturLúnga^ bidtist bar á margr skadi ^r^d^dr 
Xafdi fen^t t ^mannaílátom. ^ maelti l:óngr; ^vat iiytr |m .h|ér i 
moty izissor ? limm svarar : ^kki tiejir «k .^krásett sö^ir minarj 
en þtf kann ok hér nokki-o moti ;iit ^vara^ ^n |>ó kaJiaBdc liér ^eiu^ 
ardliga £rásagt vorum ^kiptom* pann ordróm fci^o ^^eir bádirt 
at menn sögdust .ei ^) hafaxeinardQigar £uttt en hver ilutti sitt; mál^ 
fiva mart scm i hafdi x>rditj^ mælti hvergi i mdtiödrum xA ^sannadt 
annárs sogo^ en |^t J)4SttuSt menn ^kilia^ jeX k^ngrinD/viki meir aleidis 
meá Gissori^ |>at allt «r honum |>Qtti sva m^a^ ac>k. höfdo tnenn 
^t fyrir satt^ at þat mundi ^era fyrir sakir «málá Snorra :Stxirli»- 
aonar, er lát hans >hafdi nokk^it ^) leitt af kóngimnnt |>á budo f^eír 
malin öll á kóngsdöoíy en kdngr [dr^ heldr a frest^) ok vildi 
eingan- orskurd giöra þeirra á midli um v.etrinfi, |en um varít íitSr 
iLongiánn éuAt tn Beörgynlar ok bádtr béir nied honumGissor ok 
pórttrok menn fieirra^), ^ar |)á enn talat ími m^jiin ^ |)elr kvat|i0 
auds'v^n er pðrdr kiei'di t^m iúíA SnorraSturlosonar^ svaradi kóiígr 
^ar fyrír ok aegir, at :hann ætti ^t at .ba?ta| en bad <jissor 6vara 
ödram fi^álitm pórdar^- ^áttí mömmm ^& sem kön^ liiundi isd« 

» "^ . . ' - * 



*it>r 



Ma 



^ ,. : . > Sfá4arrKx>li>eíwi aniasK c , .ip^ 

#ímia Ofesorf all^ ^aft ér honijíiif |í<5tti i&r sénið eptír honam at » 
»)æ)a, ,y6ru þeir nú bíidír med fedngú Elnfim vetri eptir Háug^ - 
U^sS'íacd kvam wt Henrekr biskcip' ofc ^ördr Kakali. > ^ * 

*)45- £Nii fi^kat hét íÉtkeL til a Isíandí *). pat ^umar eptír 
' Harwgsness-faitd ok fali Ö^-andsí^ yar fridr á Isiandí. Síadar- Kolbcirm 
var þi til ráda a Hólam ok vai' beiíl Htt nm smnarit eptir fuiid^ 
ion^.nant hann býerki svöfn» né matar ok þóttí inikit fráíall Brand* 
sunar síns,, hannr kvam tH $;adaV at finha' Jórnnr/f nokkro fyrir 
Ofjfsme^so hina fyrrr ok ^gfttí af Stad^ ok fékjc ei tatalf víd Jör- 
nmii' né adra hugdarctíenn- líha^ {^adan réid hann npp i Vídimýrí 
' tii fngíg^dár/^)' dótfnr sinníir, lagdfst iAnn t rékkio,* er hann 
Jcvam- |>ar, ok aodadist OiMsmessa htna sfdarr, ok j^dtti {>eíra 
monnttm er giörst vísso sem^ hOnnm mandi mannamissir hei^lst 

frandcrt háfa^ vaF hamr íaðrdr tll Stadar ok. fardadr fyiir si^miatt 
yrkio hea Bratidi synr slnum. 'K.olbeinn var þát nær síötagart& 
siattni er haan andádiaft^* en Brandryar halfFerto^ er hannr fl^lf, 
Tetrr yngrr en iKolbéíntt UTtgi, iafnlengd Brands" ok þeiii'a manniiv 
•er þá^) létust^ er fitSrurt riatfbm fyrfr Jdnsraessa Hóla biskupðV 
jór var fidit fra faHi'hins hergaOiáfsr kdngs sex: tetur hins tfunda^^ 
''tngar ok hundrad télfrœdt^ en frí brennonm í Hftárdál, er n^est 
, tídiadí hdfiío fít oniftír brdft Kér h lan(íi,*'tveim V) Tetinra: fStt I 
%in ttlgf vetra**), jií er Brandr fífíl vár fnnocentins pSfi íTlóma^^ 
Fridrekr var keisati, Eyrfkr ByhíVssatt kóngr "'^ f Svípidd, [Eyrfkr 
ek») Abel í Daniaörío, Hikon kóngr í l^oregi, Jún^) k<ímgr i 
Englandí. ' ... - 

**)^^^. |Vetrí,^p& fíaugprríss-íaiidj kvtfm bíngat ^ nordrlöndí * 
©k tíF Beér^ynríar^jVílhiáhör kardiiBiaU sendr af papa Iiuiocentio til 
J^es» at v|g^a ^konr kóng uodk, l^óróno,;^ hána v%ii ok, posftttla 

♦) f jí C.St. b. 9t ^tííí íiv^frffr' i^^* ^^ B^ Cf* S^ Ör^ Si. p^ 

8tf 47di, 1 B. É. Gr, bC 46^1^ éy ^ra. ^. Æ Gr. {>. ^ 

í) Taatar í Æ £, Qr; ^) eiavaldskdnp/ ^. C ^ K 

«) IsgírídAr. sömil. •) tmntat f sömti. 

*> |>ann'd*ag. yC jB* C. JÉ^ CríV«fi«r í>v ;0 Jókannesv sömi^ 
^) iiiuBda; söiBiw .^^ þessi kap« er %á 45 ( S, & Gr^ 



4ð^7^ ^Pifráf ályktast yfírhería ísla^áí^ . 9.3 

Itrldo i f^Qgðgar^ a Swhíronsinessédtfg ') um sumarit ^). . ^) Hákoit 
lceo^ lét l^ (yissor ok pórd lcæra^) n>ál sín sva.i^t kardínallíaat 
▼» ykI'*) ok lét teá haniiin alla inálaYÖxto þeirra« En er kardfnaU- - 
fam hayrdi ok skildi snannUt pap er pérdr bafdi fcn'git í skiptuot 
l<|rai Gjssofar, jia veik faann fiar miök Vptiri ok þotti iafnan sem 
SnTO fntr nmndi baf^ vTdLrunnjt, Ti(di hann þat citt heyra ^), 
«|i por«ir laeri |>á til I^lands^ en Gissor væri þar eptir^ kvad þat 
^' ^Íbd ^al einn inadr vari skipadr^) yfír iandit, ef frldr skyldi ' 
lFf«é# cþ^ var ök \í^dr Henrekr biskup til Isiands til H6iastadar, 
éÍk éðfé bann mtök fram lut pdrdar vid kardinalinn 'ok ^va vid 
íif4s^^(9fOf v^r [>á ok allkært mcd |>cim biskupí ok pórdi. . Um 
•QfflMOÍI Otl&aiésso var Hákon kángr vigdr undir kóróno, bafdi 
liiiátm.^^ veizla mikla útí naostino, {>á var j^at j'ádit, at pördr 
kMífU&.^^úk var hann þá skipadr yfír allt laml til forráda '^), eíi 
Giiaar Ýáir {»a eptir ok f)6tti bonum |>at al){>úngt, var bonam pí 
liyyfiw}. Syirfa nordr í prándbeimi. . p^j^ils^ frændi p6rdar var þá 
jinF 'h^ k4ngi áva sein ^ nokkurri gislingo íyrir pórd tíl trúnadar 
n^ k&ig^ ; 

"'"'' r ^^ 47* Sumaí f)at áem pórdr fár til Islands, var tveim vetr* 
Wik éftír^ t>at ^r Kolb^^inn Ungi andadist ok Svarthöfdi l>ngfas3on 
tSsr ^utsix l Hvftá nicd vöro þá er Kolbeínn íagdí tíl ntanferdar 
píÉr^f var Svarthöfdí fann vefur i Noregi sem pördr var á Gmnd, 
•ð^ ^sít' sumar er p6rdr ftfr utan, kvám S^vartböfdi út i Ve^tmanna- 
jé^fÐjpi. ^) ff ) pat sumar er Hákon kóngr var vígdr, fóro þeir Henrekr 
nwvp^) ok pórdr til Islands, kvam p^rdr i Vestmaiinaeyai", tök 
/Itíbnt |rar víti mikit er hanii áttí, cr Svarthöfdi hafdi út flutt ok 
iðllr ^ar eptir i eyunum, fdr pórdr dpp til Kéldna, fánn hann þar 

\ i) ttwítBÍmíkíiTútBiaieíg, B JE^ Or^ ^) fjáskrifaJist <fatam Anno 1247» bacta 

^«) frd ^ vantar t A C, Sl. þ, vid j4. B, C. E. Gf. St. [>. 

•) \ikdítvkAx^\\\ ewda þes»a fcap- ^**) pcs&í knpít. cr $á 4g í ^« .ð» 

ílul^a ér Iramhald ok eftáif Cr ^. Gr. iSr. þ ' 

47 káp* í ^ C «S/. t^. í) Hér vrd basta /Í. jÉ* Gr, þvf 

^) tak. uiii« áömu.-' a^^rti er Tísfid bl.% 96, *) og 

*3 iieyrdi 4r tömir^ iúka f>ar med ^g. kap, 

' ^> líllcjgía n E, Gf^ ftí HcT byríast 4:^. kap^ \B,E,Gf^ 

«1 -»eiu. -4. C» ft. tZr *Í KársftOBr bcffta vid^ .B, * Öív . 



flÁlfdÍA fflðg ^Qn ok ;Sl€Antdi^ >^6ctt ^»a ihc^t «or£ya£rdi» ii«fiti 
^eilP jítt J^luU .Ul ;fylgd£u-iiianna pór^iir. ^rdr rreid csídan écH'dr 
til jEy^feardar Xll ^unáax ,ok ^valdiat |»ar ,fio}ckYa -hr^d ádr .bann ^ 
íor ^str ;( aTeíitrt ok jCt liann ^kyaisii Borg irfeörð, tók hann .undir 
8ik i^yeítir iillar .ok^ .álh fö Snoira SitárlósDnar pk ^ya jíéradit $, 
'Bargar^rdi^ ^ann fór .1 Xiarda tíl porieifs .pk 0lc af lionuoi trpp^ 
;9dar ,ei4a ^k iSfc^padi ^hann ^me^t yfír :}ieradíCy ifc^ndi ifaann JHM^ena 
& -Sorsastadí ok \6k ^ú ^at jtil ^n^ fOk Jiafdi |»adan niðlt .mikU ;Ok 
ijqtti upp í lle^Ú^rho1t| ;olc ,ie..ti^dli ^r at sitia uin .h&vetrinn^ ett/ 
hann fof ^ ^estr ftil Sauri^ar Jo)c ^var á Stad^rhöli oied 6titf}<> ttQi 
40 lin ondy erd^ .^ídi^n ^rp f>eir pdrdriOk'Slurla bádir^adri Reykia^ 
holt ;Ok ^to ,|>ar fran^ mi^k ttil ^fp^tp ') , jþi jcyamo yestan £in9r 

fpryaldéson ^pk |Rafn ^^ds^on ,ok ^átudust ^aUir 'yesfirdingar tiðl 
lydni Yid J>4rd • pann ívetur Jcyangad ík íi ikqlás .Oddsson í IleyJda* 
holti; ^yaoi J>a jsunnc^n Sigvardr biskup, ,pk urdo Jþeir pórdr ,ei 
míök «5ttir ;htt fyrsta ^inn aín^ mi^li, en gróiddo ^ó yel, <gaf pórdr 
lil sVadarins i SkalaliQUi Sk^gte^rn á Alíianesi fyrír aáio födar^o^ 
,ok mödur'9 ^on iliafdi andazt um ^av^stit íár- jhann (óv iH>rd#o* 
'pífrdr Teid .^um >vetr5nn fyrir íopto^)^ ,ok tök undir sik öU hérud 
I l^or^en^nga^i^rdíin^i/m^lti^á eingi.ip^dr i m6tipórdi» .clingar 
haud hann hætr ^eji^ir firand fr^nda sinn, enda beiddi eíngi :li>otaf 
vjoru ,synir Brands |)á únsir^ anqar átta vqtra * y, en anpfur nim 
XJm yarit ^eördi pór^Ír hu annat í Géld^ngaholti i Sjcagafirdi ok 
yar ^ar lön^um^ jrar fiar fyrir ^K^otfiana porstoin^do^tir^ jhon yj^ 
fiídla pórdt^y ok áno ^au ^dtt^r er >Ball4^ra ;hét« Ixdrdr^ttiAvo 
sonu vid Ingv^eÍdi UifsdtSttnr, p6rd ,ok Alf ^). 5tyrqíir jiét aon ha^ns 
,i)k ^ereidar Styrmis^lcStt^r* Jón ICátinn^) yar eilíitr, J|iann var 
fæddr upp í yestfeördvoi/. petta sum^r jceid pórdr til þings «mo4 
^fedimenn'i mikit, ^vQru þd ok hinir stærstp mcnn ^le^tir á ^lngi, -ok 
veittp .allir pórdi .tiliœti "á ^Cngi^ n||ma Sunnlendingar þcir er ypni 
menn Gissorar, ok enn aumir Averiar cjþeir .er ei hJyddo radum 
Hklíáána^Tt J>á voru f cir .brædur.^) i^ogir ,í Au^tfeördum synir pdr* 

«) Idngafostu, ,C. ^. ^ <*) iVlt 4 B.C£,'Gr.St.p» 

•) mit páéfaiou v<. B. C. B.G/. St, p, ^) Xarinn.^. B, fi. Kárlan. ,C. Si, Jl. 

V ^^^^* A c. Si. þ. ^j ^;;;*;; j; ^ ^ ^ ^^ ^^ ^^ 



éSm JfyítíútSBr þoi^ai;clr oi Oddr, ci hófd^ |eir fbNitiríeUcr $íiia 
^ir{|iy|eir öJltim'.ni&Ium^ fiíkiiMn m)dir pórd ok be^ fioriélv Sos^ 
^ ír €H:ntsdOtr haföi ^tiJoiia' €>K> iodurleifc^ síknir &uclminidr brpdir 
tar: þá' úiigi» ok réd SddtniUidr fyrír þeitn v hánn vtr ^tsur 
okr heldr i^^ttt ok 'lótU líkaðir til* mikUa> liöfd{t)gi|t, Banii 
lédr aV Kálíafelliv bami' n^æltli tíl Éfnd^r mesM vinátto vid pórd^ 
dlfiidi at líatito l^fd? forseá' fifríi' hodiiit^ ok bciddjatr er giörase 
fnrittailiadr p<^ar , eir |><6-dr réd eiuir ollu a |>ifigÍTio> baf))> tok til 
«?^yfaMit^fi^ Oláf . Hvítaskáld ^órd'ars^n^ hanú ^fdist ^ieldr vvd Sunn* 
Ijjyidhigy^ ofc kvadlst seá' hvarra^ födurbóta þeir viido bonuxn unDa, 
m^ ^eiv vikkr hmiubr stðt iebtím en' ðdrtwv manni a» £slandír en 
l^eir i^or e^^gaunr at p^víy fiaDn^ héi? peibr þvi> ar þeím mundi ei 
gfÉí^kMfit haídff |eírri sta^id' framv eii^ ^é^ reid pdidr uordr af 
]^ia||jbiK0Íí tar tteima uni- ðtimarir^ en tim baus^tít þa er skipagángr 
«sr,ffe]fÍRb:i>k vkar var atGiWor kvam^ ^ btp reidpd^dr aúdrnm 
yffjff me<C mikía aveir mauna ok f<^ mxv alla sveit Gbsurar^ mæltu 
l|í flMt& mentr ei mdtr . at! þeótta honumv ofc var þalT fiehn ^ó 




pórdr fór ofan íall 
"ÉÍ^y, olt 6Va ttpp t Borgarfeörd^. fyar þát' kvamiun til' hans Síd* 
ÍKidr€^msaox¥')» fór'pórdr or Borgar&rdr vestr t Dali ok skipti 
^^^ meá þemf frændtim sínnm Stttrlu^ pA*dars](ní ok Joni Sturlu* 
Bat gecnrdi haiiir á porbergsðtödom^ reid hann nordr L^xar^ 
KÍK olfit skt'k Gmnd nm' vetrinm pantr vetktr gipti hann 
li^ SfnrhiddrttuA* SiðmtitKlr Oirmssýttiy. fóro^ þat^ utni sumarit 
tiE bús Cess^'ev Sæmnndr áfti ^r^ giördiist h^nir þa ofsamadr 
^'tít |dttt ftítligr tif höfdéigea^ petta sumar reid pdrdr til 
^ itKeitr p& eingrmadr.f móti' honum á þf^gino^. gurdo' Sunn* 
Tgar {yat geaid ér pnórdr lagdi á> ok g^k þat þd» allt med hiinní 
f nandúit£0'« petta tfutnar nrdo þcir nokkut missáttir Sœmunðl' 
Ofhnsaon ok Ögmutnir Helgasony k»rdo ^eir ^at fyrfr pórdi,, gk 
úrhauDf ^&^nidv ^eer ^eitiir|» er ^eirra* vétir í midlí^ m^ti-|a' 







96 Sttirla pbrðáts<*n tekr Iðigsögti. ^ ]^ 

eSngi iÐadr i fnóti.^yi er p^rdr vildi at vœri. Samar petta kiraiit 
öt bréf Hal^onar köng^ til pórdar, ok yar honam stefnt utao^ þar 
Toro á nokkrar sakargíflir ok otölur vid pórd, axn þat hann hafdl 
meirí stBnd ilagtt at kvama laddino undir sik en könginn^ aém 
honnm |>ötti einkamál til standa. Henrckr l>iskup fyigf^^, ok |>esso, 
at pórdr hi^ldi ei þat er faann faaldi kónginum faeitit^ ok föru pk 
i margar greinír med {)eim pórdt, sva at nær eingi lutr kvam sama& 
med þeim^ svail þetta sundrþykki sva,. at Henrekr Imkup brá lil 
utanferdar þetta sumar ok kvam á fuud Hákonar kdiigs^ tiik hanit. 
vid biskupi forkunnar vel, ok vissi at hann haiili einardljga fylgt. 
hans máli á Islandi, en bískup flutti ei miök mál pórdar,*ok kvad 
hann ei efna þat er hami hafdi heitit, kvad i^óngs viiia aldrei 
mundo vidgaRgast t Islandi, medan pordr rédi sva miklo. Biakup 
var med köogi uúi vetrinny ok hlyddi kóngr allmiök á hana sagnir, 
er þá var £átt {>eirra maona^ í Noregi er miök drðsgio £ram iut 
pordar, nema nokkrir l^gonautar ') hans« ^)&va er sagf, at-þá er 
Hrkon kÓBgr Hakonarson faáfdi hriátíu vetur r&dit Noregi^ kvam 
V4heálmr kardínali i Noreg, ok 'vlgdi hann Hákon káií^ undir 
kdrono ^ þat var í- ^Smta ári páfad)5ms Innopentii , ^á var kiörÍÐii 
til' lögmanns Sturla pórdars9n« A þeim inisserutn andadibt Artii 
Öreyda Mdgiiússon Amnndaspnan Brandr prestr Jönsson varvígdr 
til áljóta á því óri, er Hákon köngr var vjgdr undir kóróno, hami 
réd fyrir austr i pykkvabas bk var ágætr höfdingi^ klerkr gédr^ 
* vitnr ok vinsæll, ríkr ok, gödgearn, hann ha£di mannheill ,mikla» 
Halldóra Arndrsdóttir var módir Brands, en m4dir j9alid4ro .^air 
jGudrÚB djdKir Bi;aBd8 biskups Sæmundarsunar. 

""^^^^S* .Ormr Jdossöii be^ at Svínafelli, hanB yar goáoró^. 
madr par um SídQna» hann átti Alíh^idi Níá^dtfttur ^) ór Sk^giaKUt 
^ynir hans voru peir Sæmundr» örmr^)..ok Gudmundr, þeir varo 
Jxiædur Brandr, er ^idan vard bi^kup at^ólum^ ok piirarix;in ^dir 

ij ]f^f^utaT,.jí. B, C. -& Gr. &. þ^ **) þeMÍ kfip. /ti ^á 46 í ^,Cg ftr 

> *) þad sem epiir er þeisa kapí- þ,^ en »1 47 £ B. E^ Gr^ . 

|(ye«tmauiiae^«i» 4>i^ 9^3 1» ^. ^ ^J f.«tt.t*r í B^ ^ Qr^ 



4$^ Aádlát Orins SThifelIiags. 97 

fehra pprratðar ok Odds'), tysHir 'pehra yórofw Sblrelg olc 

^ðceiiiami, ^au yaro íÍQiin syskin^ pá beó Digur-Helgi i KyrkiobflB^ 

Íkan ktú Arnfífdi {ddttur porsteins bonda ír^ Hofi^), synir ^eirrm 

vocS ^ir Ögnitimlr, porsteinn ok Arnpr, ér sidan vard ábóti i 

Videjf £Sokki ok Finnbcdrh ^), ögfnundr Helgason átti Steinunni 

Jöosdtfttur, fæssi varo börn ^eirra : J6n Karl> Sigmundr ok Sokki^' 

%aótixn, pöra ok ^) Arnbeörg nunna ^)» Skéggi Niálsson^) beiT i 

•Sfcögaoi^'Íiann áttr Solvcigo '} Jónsdóttar, þessi vóra |i€Írra börn: 

UficBgry porstéinÐy Eyúlfír, J6n prestr, Arnbeðrg, er íitú Oud* 

ismirar *) porsteinsson er beó iSkafdino cystra á Rángárvöllum* Helgi 

liOrptsson beií þá í Sfcalt hanh ^tti Asbeðrgo^) porTáksdóttur sysjtur 

Arná* biskvps. paa Hélgi átco [íuörg böroj Lopt ok Bcama prest^ 

M[a»)ús ok Arna^ ér .sídan vard hiskup'^)« • Helgi iSkal ntti ^ann 

liróðlir er Svartr hét, liann var gödr bóndii hann atti AstridiGii(i» 

.mtuidardéttur^ þau ^tto son er'porkétl hér. Snorrl Sveimr beó 1 

Hdtti í Medailandi, hann'var íemadr mikiU ok þö lítilsb&ttar ' *)^ 

boQA iFair vinr Ögmundar '^). Madr hét figiU Skirfanakkr^ hann 

W^ í Mörtúpgo ' ') i Ragnfaeidr hét kona hans, en Knar hét sun 

l^éirra, med þessum öUum yar gód vinátta. pat ^ar ^itt suiuar^ 

ttr Ormr Jónsson var á þingi« at ^erk laust í hond honum, [|>i 

/kTBtt tit faans Hclgi læknir^^} er ^i beó & Mássstodnm '^), faann 

k^ád ei mundo t^ atgiörðir; ok at þvi Vard. pat segia sumir 

menn, at Ógnmndr Hclgason tœkiOtmi bltfd ^ar á þingino £á.gi6s^ 

íípduim'^), ok sídan ielldi söttina at^onum^ £reid Ormr af |^ing-' 

^) #k Ornú SvíDfelliÐgr^ bœta vidB* *^) þné born, Lopt ok BíariM prcst ok 
^. £: Gn . Gadníu er itú pórdr 4 MödruvöU^ 

^^ Vaiitaf i^A. C,Si. >♦ «n^. -^. ^- Si. þ. 

»> Yan^ar í aömnr »») lítiU faóndU B. E. Gr. 

^ Helg^i b»ta vld ^. 27* C. E, Gu **) ekki Itti hann barna, bœta »ömu 

*. þ- ' . vid. ^ 

9) vaatar f A. C* Si. p. ! ^9) Mostt&ngo. A. C. 5/. ]>. 

'<) 'fTetgi MátS86n« 8Ömu« t*) bann lét penda i búd eptfr Helga 
^) Helgii* 9Ömn, l«It»>. ^* E"Gf. 

*) Gudni. eömu* ^') í Vatnsda], bðetir sömu vid» 

») Arobiörgu. B. £« Ór. >^) vantar i A, B. C. E, Gr, Si^ þ« 



\ 



f 



ÍDO { Si&Ialiclt vid miknin {láaga, x>k Itfgdist'^ar í rekkío ok U 
lengi sumttrs i þessum vatiniœtti^ kvaui þa Álfheidr búsfreya hans 
austaiir ok margir fræ^r bans ok viiHr at &)na hann> þviat banii 
(var vinsœlastr af öllum ávigdum héfcíingeuin a-lslandrl þanft tíma^ 
}>vítit haim letddi meat beá sér ellan beirra faernad ok úvtld ') þi 
er þeir vöfdust í, eu kéllt lut skium uskérdu^n íyri*» öllum ^im^). 
Ormr bondi andadisf þrim náttum fyrir Marioinesso^'i sídan- i ^kála^ 
holiiý var haim. iardadr í^rir austali kyrkio* [pá fór AUheidr hús* 
íreya banS' med barBÍÝ ok feddi hoa á^ ^eim^ mi^serum' svein ok^var 
k.aliadp eptir födur sinum^ Örmi^)* [pac haust yar vegnm Snorri 
bion Fródi í Reykiahelti^)^ Sæmvjidr tók goderd ebtir ^kTur sinn 
ek stadftsto^ en ögnnindr Helgason baud Gudmundi beim til fósturt 
tíl Steinuimar födursystur sinnar. Sœmundr tók þar £é Gudmundar 
I Kyrkiebœ, en ÖgumTidr vapdveitti fé Gudmundar, 'pá var fiud^ 
mundr siö fetiFa er fadir hanS' andadiai, pat fann$t brátt^ &> 09 
Ormy var frák'aUadr^ at Ögmundr hállt sér vet fram um bérads* 
atiórniim ok giörduat margar greíntr í med þeim Siemuiidi; pat vav 
eitt sumav, ttCSœmundp lét eidfæra-^)^ úmaga a kndscta ögmundaf 
er Ilöskuldr bét. Ögmund^ reid.þegar at seá yiir efni faans^ ok 
vildi hann kalla bat, M Höskuldr »tti ekki at anqa&tí úmagann . 
fyrir íeór aakir, sidan fékk Ögmundr maaQ^ tii at færa aptr úmag« 
ann/ Sœmundr vard reidr vid þetta ok kvad ögmund rángt giört 
bafa^ ok er nu kyrc; um Yetriniib 

*)4ír» ^)tJní varít f^Sflemtmdr stéfiioíor f Kyrkíoba?, stefndi 
íann Ogmundi um þat, er^ hann þ'óttist ei' ná rétti af bonttm, 
Beyrír Ogpiandr á. stefnona ok sva €rudmundr brodb Sæmuitdar^ 
sidan ridr Sæmundr efao í Holt l MedaUaud pk tékr þav upp bu 
Snocra Svi^ims*), [sva at ^r vAr iatt féoMdtt eptir'), ^ádan ridr 

O vöW. É.E.Gf. ^ l^essi kap, %t %í jotf í B^ Gfk 

») frá [ vantar í A. C. Si, ^^ v) ^, f^ C. Gr. St. þ, batá tM: 

^) d4&fiiesto, B.E^Gr^ ^ Vé' er þar tii jb^ at taksi ei idr var 

^ valitar í •ðmn. ftáhorfit, at •. #./r, 

») vaatar í tQ^muT ■) Sveiiiisoiiar/ >/# C. 5i. (^ 

^) fœra/ A^ B^ C. E^ Gr^ St^ ^, ^) vatttai i ei^miu 



49%^ Sðginundr stefmr 'Ö^mnnd!^ ^9 

hsm 1 MörtfiDgo ') ék skrpfir {& med |>éíin EgU ok RagnhcfuSie 

•k rak |iAda& i brolt fé allt^ ^ ^egir EgH 6kírhnakky at haDrtf 

ckal ^heiiniia visft eiga at Svínai'eia, þeifn strniduni -er haftn -vili 

"Krieiiafa, EgiIÍ tekr ^vf ^hverkí vel r>é iUa^ sklan riár Egill í 

lí^kiehæ ok «e£Ír>Ögmundt til hvar -kvatnit vðr, OgmuÐdr 'giörir þar 

^ki ftt, en *byar Eglf mod aér at vera, £g^U þakkar 'honom •bodit 

dlc lé^t ^ar Íengstiun ver^ mundn, en -ci med Sæmundiy ok er þeir 

noda ^tta^ ridr þar beím Snorri ^veimr^) ok 'ber ^pp ^vandrœdi 

iÍP« •ögmtiDdr had h«nn vel wda vid, ok kvad ei ^at skorta^ 

ismoéo i £yrkiob«e, ok akal ösa iafndriúgt ver^a^ ^^^^ "haan^ 

Öj^onmdb ^aeodir menn i Pykkvahœ til Brands áhiSta at segia "hQn--^ 

^im (hverio þeir fóro ,fram ^), Ábóú hét 4it icggia til samntngs med 

.^tím« en bdd, Ögmund ei halda vini sina til róngra luta med ofir* 

Miip^ 'f tí /þessí ei*-:van, at Sfiwmmdr viH ^i slíkt þafa hverki af ydr 

oð ödrmn roÖDnnái*). jÍAbota Kkar ok illa feorupptektinj {^.óu sahir 

r$6fo ^f ok kvadát n^ga' at til ineira mundi dra^a tned {>etm en 

'fikwfist énaiukvaimt, ^viat Sæniundr ym ofsamadr 'mikiH öík úcir* 

Ssii, pk ^ardi at {rvi eingan tnannamfun^ en'Ögmun^lr vmr átilláta-^ 

m^ ok átti mrkit undír sér ^)« Clm ' aumarit feöimennfi ^mmidr 

wABk rtil þfngs^y Brandr ábóti reid til ^ings ok Gudinundr [birodir 

Sniraindar^) med honum, á {)4nginö viH Sæmundr sækia O^mad 

IB. aektfty ábéti bad Jþá mdrleggea, ok ava bad haim Gudmund 

Vsgea ^gmundi föstra sÍDam* Abóti reid hclm af pfíngino, ok 

f^aiy^-haQD þá sem iafnan sér hinn besta )ut afdeilá bar er hanR 

t«r. vJdataddr. -SaMDundr giördi fyrir ord á'bóta ok hafdi éingi mtA 

-finramii vid Ögmund at sinni, [reid Sn^mundr sídan nordr 1 6éid« 

ilÉig^oIt til perdar^Síghvataaonar '^) ok -foad Ingnnfiar '^turludéttur 

(itfdiirddtt^r hans^ 4oJc var hon honu'm. gipt. - pöfdr bad Scem\ind 

m leggea Íut sinn fyrir Ogmundi, kvad hanu hverki skorta feoL- 

meímtvfé ma&gdir. Sídan ridr Sæmundr heim til Svlnafells méd 

Jcono f in$/ ok J^egio: 'hann kvam hoím^)^ byt hann ^ar veizlo ok 

- -•) lIostðD|^«^ JÍ. C, iSe. J3u - ^) frá C vantar í jÍ. C:St. þ^ 

^.} ðTeiaMon« j.öoiii« ^) br^durton hánt & £, Gr.^ 

" ^J .tikektir Sæmunáar* >&/£'« <it^ - ^) med.pórdi SigWyatst* töffiu« 

^) Taatar t söji^a* ^^ ir^ X*' Sæmaiidf var giptr iMrédar- 

Na 



Íqo ' Sæmnndr gíörir lieisi6Ókn ögoHindu' * )yp. 

lýydir ^úti^tGiiflmiincli t>ródart{in^ni örKylrkiobæ* [Gaðmtmdr kTant 
tíl wizIonAar ^) ok tned bonum £gill Skirhnakkr. peim forædruni 
' yard feölrœdt^) um veidoiia ok vísso menn úglöggl: bvat j^ir 
töludo« Gudmundr reiii heim af veisdonni i Kyrkiobæé Sæmundr 
gaf faonum hest gödan^ [er hann nú i Kyrkiobæ þat ér eptir var 
sumars'). Um haustit béidir Gudmundr Ögmund broufarar ok 
vill hafa fé sitt med sér. Ögmundr tók ^vi seinliga ok vill \6 ei 
banna homim 4>rottferdina« [Steintm hnsfrðya bad Ögfnuud vel 
lcysa Gudmund af hendi ^). Ö^mundr greiddi Godmundi inn- 
6t0»lur þosa fear^ er hann tök vid^ þem var til hundrads hund** 
rada-^) ok fé allt, fór Gudmundi* med þetta e&i til Sæmundaif, 
[aitia j^eir nú um kyrrt fram um 2Öl^)« 

. *)S<>* £ptir iólla drcgr Sæmundr lid saman ok fara med 

áttðtiu I manna i.Kyrkiobæ, ok um myrgíninn qr ^eir ætludo at 

fara, bad Alfhcidr ^) módir Gudmundar at hann íæri ei þessa ferd 

iped Ssemundi, £fyrir |>á sasmd ok velgiörníngai er Ogmundr hafdt 

honum v^itta*)* [Gudmundr bad hana ei \t^% bidia at hann fæi^ 

ei med bródur sínum, man ^k ei þá méira virda cr halda réttind* 

nm fyrir honum^). Alibcidr b^a bann gSnga til litlostofo mcd 

sér ok geöra klædaskipti, ok er faánn klaerddist,; géngr hon i ^rott 

•or atofonni ok rekr fyrir lás, ok er hannvard þessa vís, brytr 

hann frá hurdina med steini oK kvamst íit,' f>á voro þeir Sæmundc 

, búnir« peir ndo i Kyrkiobæ, þat var náttina eptir Páisme$so» 

* Illhugi Gudmundarson vajjf þar bríti^ Bergleót héjt kona faaxiis, þau 

déuur pórdar, tem hxt m ritat, ok ^) vamtar 1 B. JEi G/. ^ 

Q §1 Y^ •'•♦*) þetti kap. er sá 51 ti ( Bi Gn 

s) Cudroundlr segtc ot hani^map komty ^) hútfreja, bæta vid /?; E*Gr^ . 

en StPH>un húsíreya födursystir hans •. . *>#>'• r w 

bad h«nn eiíara; Gudmundr reid {>ó > ^*'**^' \^' ^* *'* Þ- 

lil veizluunar o^ s. fr. B. E. Gr^ ^) frá-f; en hano svaradi henni haldr - 

*)\alh4dr«dl. aifmu. tt|rggUga, kvadst avá á aldur kooa* 

I\ f^^ r ^*.,*.. f v# r» c* I. * ***" at hann" mundi siálfr ntda ferd- 

*• " • ^* • r* um stnam.. Húu kvad hann þó ei 

*) vant^ir í sömu. n^^^u &„ .^ búiua ok bad kanA 

Tantar raömiVv " o^^.fr^ B, E, Gr^ 



joir^ Sæmíuidr giörir beimsókn ögmuodi. 



lOI 



váro ftl spélniiigó f eldáhúsi úm 'náttina ok porvalchr Penni ') , 

> xakki \i í eldahúsinOi- hann spratt upp ok gó. Illhugi^) fór út 

0k ^&iigF npp á húsin^ hann sér lít hunJrinn horfir nórdr af hús* 

nmm^ hcyrir hann þá iÐanna mal ok kéiinir gldfigt mál þeirra 

ImBdrá Sæmundar dk Gudinuudar. [lilbugi géngr tiT skálá ok segir 

b^Ðcfa') at menn fdro at bœnuaa^ ok níá /vera at ei séQ med göd- 

^um hnga til f^eitra sem fyrir ero*-^ Ögcoundr mælti: hYeririnand 

|»ar vera? Steinunn hú^freya svarar : [{;at þykiumst ek giörla 

. irate, at Sáemundr man vera ^rir ílokki" þessum/^) ^ [ok giðrit fyrir 

^ gada iðskir pk náudsyn ydrd, at ^ér aukit ei vandrædi vid frændr 

'iBÍÐa'). ^)|>eir klaðddust skíótt ')^ Ögtnundr böodi. tekr mörg 

speöt') 'ok bér út tií kyrkio ok allir heiáiamenn hans géngn med 

irapinim tíi kyrkio^), var, har íimtía vígra karla er Ögiuundi þ6tti 

^ yapn&Btt. Qgmundjr ok Pétur Gríinsson géngo 1 stöpuldur^ en í 

' atilnr "Ig^kk j0n«Karl ok Snorri Sveimr, ^eir léto horfa út spe<(ts« 

p^^ikBp en í þessa leypa heir Sæmundr heim á hladit, ok kalla 

$t Jieir akyldu laupá fyrir durin ok sva fyrir |>ær er nordr horfdo 

ik hasunnin, gángtt nú inn skorugliga, segir Sæmundr, ok látit pá 

^eiDga vidtöko ía« pá mælti Ögmundr: ef þér, vilit nokkra raenn 

íuam^ |>á gangit ut til kyrkionnar, |>viat hdsiq ero aud af mönn'>' 

um* pá svarar eingi ok l^upa allir senn ofan tii kyrkionnar pk 

il^o ring um hana ok brugdo- sverdum« Ögmundr heilsar þeim 

Maíun brædrum, |^ir töko þvi seinligá ok spurdo^ hvíx þpr væro 

i .Ikyrkipnni ? Ógmundr kvad vart hafa vordit vid ferd j^eirra ok 

^étii þenr ei Uta fridliga, en ef fieir vilit .med ödro efni fara. 







Feni. B.Æ. Gr. 

b«d porvald foryitnast at hverio banii 

góy'faanni bæta 8011111 vid. 

frá [t porvaldr ^iörfr ékki vart vid 

aik ok gékk hcim skiótt ok innar i 

akála at rnmi bónda ok segiri boDtA 

ft^^iuu vid« 

frá [i ekki'þarf ek lengl at géta tili 

þeir munu vera frændr mínir. Sæ- 

toundr ok Gudmuudr« B^ Æ^ Gr^ * 

Tamar i sömu* 



^) Ogtn^ndr steiidr upp þegar ok tekr 
bryniur nokkrar tíu | er béngu fyrir 
rúmi þeirra^ ok kastar leptir aeninun 

• ok bad menn upp atandai bœta vid 
& Æ Gr, 

^) [svíat 'lióf brann hverta n^tt^ bæta 
. 8<>-ni u V i d» 

*) er bundin vóni í kérfii ba^ta •ömu 
vid« * . 

^) ok er bóndi kémr í kyrkiuiia| telr 
linnn-lidit| bæta aömu vid» ^ 



lOt Speroimðr giöi'lr liéimsókix OgmunÆi. Tl^ 

]Sá skffl yðr hér- beitnil gistiag« *6æimindr svarar : ei inaAiim -vér 
})ér 'inat eta at sinhi^ en þes« bidr ek at {>ú gángir brott af kyrki- 
onni* Ögmundr kvadst ei mundi útgan£a\fyrr -en lj$t\p kvadst ^& 
mundi giöra sem lionum likadi. pá^ma^lti Gudmundr : hvat manta 
^a meira kost undir þér eiga, pött iysi af degi^^ <5gmundr,8yarar^ 
f)at œtladik aldrei^ föstri minn^ at {>á aiundir élíkum ordum mæla^ 
6cm nu heyrik. £i man nú verda -farit at því, hyeria virdingo þá 
leggr 5, Sfgir Gudmundr,' [þviat þú viHt vera fullkvaminn uvin 
okkar brædrai ok launar il4a ^ann velgiörníng er fadirokkar veitti 
^ér ')♦ íFeörgardr '^) (Feargadr) Austmadr m'mti, sa var med- f>eim 
brœdrum : gauDgum at (% látom <A ky rkióiia staada fyrir ^eim^ 
Sæmundr Jcvadst þat ei giöra mundi ^ ok bad éingan mann 4irfa 
6ik at þyíf at giöra gran'd heilagri kyrkio« Mödúlfr diákn [er 
kalladr yar ^ani^), hann fókk brolist 6t undir kyrkio-Sillona ok 
hafdi hamar einn i hchdi. Teitr fylgdármadr •^irra; [er JLalladr 
var Hafur-Teitr^)jt fókk tekit diákninn ok ^purdi hvat hann ^iWi 
er hann leóp ^ya f pat skakíi brátt vita , sé^r diákninn^ hvat 
ek vil^ hefr upp 4iamarinn ok lystr ^ hálsinli ^) sva at Teitr lét 

Íegar laust, {(Uakiiinn kastadi sér út á ána^) ok lagdist yfir, ^viat 
on var |>yd midli ^hefíidisa^ haivn fer á. ^ann bæ er í Tjinga 
h(?itir» ok segir Hallddri bónda heimsóknina, i)k 4}ad al)a mena 
sk unda tii möts yid ögmundt ok senda skeótt á 4:>æi ^tir mðnn- 
um, diákninn £&r aptr hlna ^ömo leid, ok er hann k^mr a bæinn^ 
tcr hann i ^dstofo^ f>víat honum <var kallt ordit* Teitr scgir Sœ»^ 
ipundi^ at madr hefdi brott kvafniðt, ok brátt munda méhn k^vama;/^ 
fiœmundr bad fiá skeott brott verda> ok yil ek rida i Skál til Helga 
Loptssonan peir giördo s^va^ ok er niiök var ^dsti kvamuiiCyrkio- 

^) V^m .iD-á|tJit fiva té^ segir-öginiHidc, -en ei med véluot ok pvetttfoii Mm 

etk n^la meno þat sumir nsenD | at h^ ^*^ "^ saii«ipr6fadr at, J^^ JE^ Gr^ 

ek viBri anoara orda ei úmakligrí frá ^) Fiargadr« A. C.St, þ« 

" i]>ér« ^?a skyldi ok vera* s^r Gud* P) Gannnadr* B. JS* •Oatténmadr« .<Sr« 
niundri ef þú hefdir ekki fyrri yaldit tri £ vantar i A4 C. St, ]^ 

uppKöfum pk futlkomnum íiuRdskap ^) Tantari ^ C» «Sf « p^ 

y\á okkur braadur, ,j>ar aem ,^dir * *) 4iaud1egginn. Ð^ JE» Gr. 

okkar veitU þór þat upphald^ attú <} Módúlfr bleypr þegar at.anni'firamni, 
•iDfint aldrei fá ava gódu iaunat> \iéH Kyrkbaaf^gaá | A.' B. £. Gr^ Si* þ* 

^ |iú 'khadir ^^id, )i|( §em |>ií akyl^/ |Lyrkiubaeari.*^« KX. Sí^ |>.« 



5p^ r K« Sedmxm&f ^íöFk hehnsókii' ögmundi. ' 103 

' . * "^ * 

^æ IttiBtítt ttianDa til móte vid C^gamnðf ^ap var Svartr brðdir Eielga 
«r. Skáí QÍ (^gg^^ Iniök eptirreidar ok |>css fysto fléiri^ Steinuoa 
iHásfreya: la^tí eptÍFfeidari [kvadet hon bædi tikpara böfida sinn oic 
WikHaracHie '}, iysto þess fleiri ok kváflu íUt mtindo hliótast af ^er-* 
4il9pi þe^o* ^ptir þat rída þeirÓ<^mundr i brotto ok eirir undan 
^í enn i^rstf haun ridr noiuilr um land med siöunda mann á fur^d 
{>^ar Sigbvatssofiar, hann sat J>k i Géidíngaholti.^ Ögmundr segir 
tórái vandrædi sin, |>drdr kvad Ögmundí $e4Ifrátt, í hvern^ stad at 
fegge* 'lu4. sinn fyrir' Sæmundi>-þvÍHt þú heíir meira fbafkost ok 
ert viosæll áf hönduoi^ þótt þú hafir ei godord, heyrik át bdndr 
vflift þér betF en Saraiundiy* ok þdrt 8œmundr sé mœgdr^vid mik^ 
^fi mœlik^þat ei eptir honum at h&nn ofsæki ^) né einn mann^ 
•k Tev m^d, mér slika stund ar þér likar.^ Ok er þeir brædur 
Qnnesjmr spyria brottferd UgAundar, þá {[sendir Sæmundr menn ^) 
iJCjriio&æ ok bad bóadr kvama til ntóts vid sik , þen iundo Sæ- 
snmd.i Skál« ^œmundr tdk þat upp,. at þeir bóndr hefdo synt 
' A f œótg&ngi vid sik, þar sem þeir véro^ hans þlngmenn, baud 
haiin ^iin tvo kosti hvert þeir vildo holdr^ at vinna honum trú* 
' tfadfti^ida; edr láta ifó sitt edr limo, en þeim. syndist heldr at sveria 
^leiov.^Btædiufn trúnadarcida ^) , skildo |xeirsat þvi ok rido heioi 
^t^ j^tta, ok e^ nú kyrrt ok tidindalaust um vetrinn«r 

*)S»* N'i' ^^ ^^ ^^&^ frá Ögmundj^. at hann er í Géldínga- 
kl^^na^ vetrinn mtd pdrdi Sigfav^itssyni , en nm varit eptir &r* 
. Mffk rídr hann spdr um Kéðl ok víll ei r£da i Kyrkioj^æ, giörir 
ógoiQodr vart vid, at kann var kvamiVin { héradit. Bóndr sendo 
}MMd Ögmundí, at beir þéttust vera nokkut sva hremmdir, en 
ifyo þd Ögmundi iafnÍreáiSAr sfnar eignir sejn síálfs síns, hvers 
aeHi hann þyrfti vid« Ftfr Ögmundr þa brott af Sido, ok vissó 
nam úgiörla nm ferdir hans, hvert hann mundi snúit hafa ')• 
'^ iUst í ^essi mál med ögmnndi pörarkissynir porvardr ok Oddr* . 

') sofla sliiar i3« £ Cr«. íti t yaatar ^) at skilmst ti vid þcóra mtfl,. 1>#ta 
n %m\ji. B, E, Gr. *) pe«éi kap. cr erf ^aar í i^ Gr. 



104 . ögmiindr giörr sekr.- \ 7 1^. 

TfHr Halláson ') var xned |»eim'brædruai Sæmundi ok, Gudmnndi 
ok undo ^^ir ei, er Ormr Svinfellíogr hafili géfít pörarni godord 
hw er Gröfi Teitsdóttir módir hans hafdi átt ok Ragnfridr systir 
nénnar^), ok aldrei höfdu |>ær leyfi tilgéfít at logat yærí godord-- 

'unum. Nu,f^kk Sæmiundr eigd godordanna jaf þeim, er lögligs^ 
fitto ok at etfilum höfdo tekit. pessi luál, Varo kærd á alþíngi 
ok lögdo bYerirtyeggio undir pörd K.akala> pófdr giordi þat^ at 
pórarinSsynir skyldo k^sa hvcrt er í^eir vildo gealda iimtiu hund* 
rud^) Sæmundi ok eigna^t þá godordin^ x>k 'skyldo hahdsalanreifni 
framkvamai ádr |>eir rido or jfiiótshiid. peir keöro at eigá heidr. 

* godordin, en eingir kvamo fram handsalamenn, kaUarSœmundr nú 
til godordánnaj en ^jS er fyrst kyrTt, |),ö rex sundr|>ykki at riyu 
œed þeim, reisa heir jQiokkinn poxyardr .ok-Oádr, fer porvlardr 
sudr i Réngárhverfi ok bidr menn. jú atfara v^d Samiurid. Oddr 
fdr ÐOrdan vid áttatiu manna, ok |>ar sem ^eir kyama; hrekiá 
l>eir menn. Sæmundr^giörir menn nordr móti þeihii {>á laupa þetr 
a einn kl^tt alliri nema Oddr ok þeir prír rido frd þeim^ en hinir 
er á klettinum* varo ^éngo til sfættar x>k .«óro Sæmundi trúnadar* 
eidai handsöludo þeir hojDumj ^at hann skyldi giöra af þeirra fé 
,fiva mikit sem'hann TÍldi) ok |>á cr^^hann vildi, ok þar med at þeir 
brædur skyldo eiga allt fé |>éirrag ef þeir lypo í^ ftokkAmóti Sttí^ 
mundi| ok fara útlaga af eignura , en ^^at giordu þeir þó sama 
&umars« [^^at sumar var mikil þíngreid, var pdrdr Sighvat$soa 
feölmenrir ok sva Sæmundr Ormsson* pördr réd þá öllum Sunn* 
lendíngafeórddngi ok Nordjendingafeördúngi eptir fall Brands Kot«^ 
beinssonari en Gfs^or var 'þá ut^n. Sæiuuudr hefr fram riiál þaC 
er hánn hvarf fra hit fyrra sumarit| þá er Brandr ábóti var á þíng^ 
ino, er þat nú audveldt^ þyiat eingi var tiL svarahna fyrir ög^ 

. mund^ lykr nú sva, at ögmundr verdr sekr, rídt pördr heiia 
nordr bk eptir þat fór hann utan^). Uqi sumaiit fyrr ^) hafdi 
pórdr ridit sudr ^til Hvols ok kvam þar um nátt med úíridi, gékk 

^ Hílfsson, A. B, C. E. Gr^ Sf» þ. iardliga vid þptta mál, l>»ra Tid 

•) haijt/ sömu, ' \ B. E. Gr. írÁ [ setia B. E. On 

, '») hundrad huDdrada. somu. ^ . ^* % 

^) ^k er þat áiál manna| ai hann ^kildi ^) ádr pötit Í6t utan« B^ É, Gr^ 



S^K. p6rdr rádstafar ríkíqm ok ifór utaii 105 

Phílipptis út ok ^eír xrxenn ^t íiini. íyrlr varo, ]þi víldi Rani Kod- 

ransson liosta Philippúip jipéd.keyri, €n |)6rd£s,Flosad(íttir ') ^kona 

PhíJíppusar var hia oic þrí hdn Hendinni vid nied skikkionni clk 

bar af honuni^öggít, en sá vard skilnadr |>eirra at sinni, at Phil- 

ippns íesti pordi utanferd sina á ^vi sumri* padan reid pdrdr 

til Kéldna, ^á É|endl hann 'A'ron í Oddá, ok sk^ldi haton kvama . 

Hajaldi^til nióts Vid^ pórd^ ok er Aron fínnr Harald, segirhann, 

at teir skuló Bvteá ú^s^v(iil, ef han^ vill farauied feim^ ,ok 
1- 1 1^-' >i.L.iji :»/ 1.^-;.--^ ^i_ ?_ 1 * V, 'Jij. 




pórd, var J)á eingi annar kostr .1^ p^Srdi^ en Haraldr &stl utaa* 
terd sina, ok^p'at Bir íirtftxi, 6k . vard Aron . h wum at:aingo Hdi^ 
yar pat xmii manntty at httnn giördi |)at ci at makUglisikun^. petta 
hööst kvaoftodxist póxarÍDSsynir, fékk porvaxdi^ &liVetgar dóttiir 
Hálicláxtar &Bnutrtdarsonar ok Steiflvarar Si^ vatedótttH' , en Oddbr 
föU Randalínar Fhilippusdóttur ok vótu bð^di ^onn; hriidlpudjn at 
Hvoli* Um haustit eptir ^at Sæmttndársynilr <v4ru utai^ tarnir^ • 
var Sagvardr biskup at brúdlaupáno ok tír utaar«ídafl( oít piSrdr 
S^hvatsfiosu A ^H áxd var^e^nii Gudmundr HieatMStti;^* , . 

*) 51/ Madr h^t Rání Kodtonssoni hanrt var mjkiH ok , 
ftr&mleitr^ lángnefeadr nokkut ok hafit upp framanverát ncfit. 
^rdr Sighvatsspn hafdi viriabod ^) ' a Grund ok bat^ taörgum 
manni, f^ar kvam Rani Kodransspn, Eyúlfr porsteinsson ^ Rafa 
Oádtóon > áíœmundr Ormsson , Sturla áf ;^tadarh<Jli , ; pOTl^r^P/ 
Göijáui * . . - ^ ^ ..-. 

»id 

BofgátfirdS, en Sœinundr fara austr tií ríkia sinottV hv^r Þ^^'?^ 
skyldi veíta ödriim^ ef nokkut 'jþyrfti vid, feir skýjdío fyrir ^íng- 
om laM 14ita,ríki^ aema bréf pordar kvæmi til edr hann seilfr, 
gaft^ördi* 'peim öllnm góáar geafir at skilnadi, fdí Trann' J4 jitan^ 
ok 66tti itoönrium *áiin litt hafe skiíizt^ía niáliií félrra Örmssdna 

^ O ■ 




.Io6 Dnikiiaii SmmwoLÚssoM Haralds ofc Fnippu5tfr« 7 p. 

ok Ögmiuidar. KafVi Oddssmi Bed ftt Sanddelli ( Ðölam^ hsxm 
Stti annat bú a Eyri í Amarfirdi. Raln fdr ia&ian t3 ÍPorgarfeardar 
ok Tnigadisl ^ar TÍd bondr^ Nikolas Oddsson ittí Gydo Sölmnnd* 
ardiSrtory hann yar lengi raed pórdi Síghvatssyni ok fSkk af hon^ 
mn mikinn siSmat hann Tar mrdmadr H^konar kóngs ok i gddri 
TÍTvllhgo med honooi* |laa Gyda 4tto tro aonn p hét annar VaU 
gerdr^ en annar So^mnndr'), en Helg^ dóttir^, hon var gípt por* 
Iski Narfasyni^ ^einra son Tar KétilL Nikolís átti kú, í iudmana- 
tungp ok Tðr Iðngom med Rafíri, ok Tar med þeim mikil TÍnátÍ3|u 
AlUr hirfir stsrsto bóndr i héradinó Tóru trúnadarmenn Rafbs^)^ 
EgiU SidaMmdarsos, pwkéU prestr i Sidomúk ok Fmmr af Sáms- 
stödom* 

^^fw pá er &Bmtmcranrfntr kTamo í fbnd HQ^onar kángs^ 
t6k hatfHTel Tid þeíaiy g^ þeir þs npp godordin i Trid Hikonar 
kdngs ok Taro alea hooom tro Tetm-, sidan géfr k4ng;r þeim ord- 
lof tii Islands, ok ftsr Þ^m aptr riki sitt ok k^adst skThlo aoiia 
amnd jþeirra, ^öro htir i skip ned Kcdbcini' S^arta oL Sk^gca 
HTÍta ok siglde i htt ðk ho^ lánga útivist ok langardag^') 
áyria MichMlismeaso siglda f>eir anstaB fyrir Myidalseyii^) ok sra 
Testr iyrhr ok stdd Haraldp á biilkabrim ok skodadi Jaod, faTesti 
'^it m Tedrit æm &Ieid nittina^ ek þat Tedar gjíordi m^nadagínn 
at sk^nt lersti nadir beim, ledpo menn þá i bat ok trndast ^w 
allir^ M fiorir aenn lnpo i stsinlok skipsinsy ok aogda ^ár ara 
sldan, at beir kéndo at I^iUppos kTamst .]^ridi ^) i keol. » peir 
Taro þrettltt di^ & skipflakino ok hofdo harda útÍTÍst, (eir hofiia 
eingaa dokk n^ Ytst, neaui einn amicM'Ianp ok ato þmr Ýid avardp 
MiStatn^ sidan iondo fiakimeon þi or VestaMmMeynia bk fidtto |^ 
* Bied sér ^ eyanna, [þar Tsr Ari Ingimnodaraon^ Si^Tatr X!oatr, 
Mör-Karíy Öípuidr Tar hÍBii fidrdi^)^ Taro (eir miok (rclusÆr 

Tan Tar« 



«) M Mit. hata Tid >. JL C A ^ BMtWyii JUC.£.SKp. 

•) ^asai k«> av s« 54di i A Ci% «) feA[Taatar iXACJL^ndkr^ 



/fK^ |iorvaxðr oik Oddr sektast. IX>7 

,^54« iTærita vetur eptfir |>at er pördr Kakali fórutan, xeid 

firaráiidr OrmssoiL f mdti ^im CÍdcti. ok bafdi aeálfiJœmi af möna* 

Wi iuos, pk þat sama snmar er Sæmundr var á f>(ngij tok por^ 

í wáx f)6Mrln$soji Gudmund Qrmssöo ok nokkra menn^med bon* 

'vaá ok. fiu^ {tá naudiga tii Auatfeardaj olc varo j^ar lialdnhr til^ 

QS&^W>, porvardr yard sekr um bernad á alj^in^i ok Oddr')^' 

iigjCr HilíUánarson ^ ok Magnúa Jónsaon^ ^P^V* Þ^t santust peir 

am sumsírit í Skaganrd!^ ok haxidsöludo hvarirtveggio ifyrir sfna 

iamn ðU ]^u mál ^r giörxt böfdo sveitanna E medal, vaird þat aX 

SAtl^ ak ]^^ r^skyldo lutast um hver giöra skyldi yid éid Ssemundar 

ók porvardar ^) 9 ok iaut Sæmundr at giörá. pessari giörd var 

upi^okh undir Ldnsheidi^)^ ok var ^at tTpp^af^ at SænyUBdr giördi 

S& tiL baiida. sextiu hundrud iyrir töko Gudmundar & hendr por* 

W^ M tvð hundrud 1 hendr hverium hinna er £iSro med hon* 

Bi^eit skyldi anuar eyrir uppg^fast er annar væri fioldinn* Fyrir 

iMÍQtÐorvardar fitördi hann sér þri&títi hundrud tii handa^ ok enn 

Mðrm hnnn sér hriatiu hundrud af Oddi fyrir sekt hans ^ éitt 

fiufaad í hendr nverium þeirra er fóro med Oddi tii hernadar 

iusgám & syeitina/ tuttugu ok fimm hundrud giördi hann sér fyrir 

é^ íiOpts Hálfd&narsonar ^) , fimtán ^) hundnidiyrir sékt Magnusar 

Jtfasaraar^ þat mannaforrædi ]gi6rdi hann sér lil handa er þeir 

Iðfin nm d^ilt^ en {>at var norar fri Lonsheidi tunfeördu til Grep- 

Íl^<& til Eyvindar-or upp í héradi^ ok skytdi þat ialínt skérda 

Hy'peirra hrædra beggia^ skyido ^eir pat med sér iafbat en hafin 

^^bn godord er nordr varo |»adan^ aídan aör Sæmundr eid at gförd 

.fkuip cptir (at baud hann peim heim^ en ^ir sóíto bodit^ ofc 

^ili ddtasLdi jgaf bann þeim s^miUgar geafir. Fám*) vikuin sídar 

Jtt' Oddr drepa porstein Teorv&son, ok var ílla i&tit yfir ^ffi 

rarkif hann .atti pórd/si Jónsdjóttur födursyatur Odda. 

• . ■ ' f ' 

^) |>^«ti \m^. ar sá55^i 4 B. Or. ') HálUáiisr LoptMonir/ A^ B^ C. S^ 

•) bródir haot^ bata vid jC B^ C. ^'^- P* Otmwonar. fc/ 

^ ^ Gr. St. p.^ A *J tutttigu irft fimm. tí £. Gr^ 

•) HáUltfn LopiMoa/ •ömu*' t) GérfiU, A, B. C.'É^ G^ 5^^ p. 



*) Soioadr ok porrsidrt sl^iB«t S) imm B^ E^ Gr^ 

.^} L6mibádít sðæu* 



0% 



' ■] 



I08 ' Fiárupptekt Sænmndar i KyrViubæ* 7p* 

*)55« I^ú ^^ 'Þ^ ^^i °^^^^ ^^ talia, sem adr var firá borfit^ 
at ') sekt Óg'mundar fréttlst af j^ioginOy en er Brandr ábóti spyr 
J)at, þá lét nann. illa yfir, én Sæmundr reid í^Kyrkiobæ ok bádi 
f'éránsdóm eptír Ögraund, var tá skipt IS öllu |)ví er far var, iyrst 
var fiíiaskipt stadar-eign, cn þa sicían í helmínga med peim hidn«» 
ura, t6k Steinunn^til sin allt pat fé er hon kalladi ser, ok þar 
ined f)at íe sem ögraundr hafdi géíit'heQni, eh Sæmundr kvadst 
pví^vel tríia er hon scgdi til, cn miökl^ckii fylgdarmönnum Sæ-' 
mundar þat i mótl skapi, er hahn lét þat fö 131)5^1 en hann kvad 
pá ei þvi ráda slcyldu| •en er heir rako i l^rotto féity þ^ æp^to 
nokkrir raenn upp ok sö^du: petta kémr husfreyo í grat» Sæ- 
mundr bad ^a þegeai þá mælti ein kona^^ at varkunn væri þött/ 
henni þætti mi^kit aX ^á eptír slíku fð. Húsfréya svarár: þat 
mapta ætla, at ek gráti 'fé þelta er þeír reka t brottp, -en þat_er^ 
e/f þvíaf ek vilda gearna at þeir heFdo er meir medþyrfto,- ef sva. 
hefdi ei tiltekizt, sem n& er, ^heldr græt ^k þat^ er ek nggir at 
eptirkvamisidar, gékk hon þá til kyrkio ök bau íyrir þeim öllum 
iafntsamaHf bad non þess gud, at vidbærist vándrædi med þeiui 
mágum^ medan hon lifdi, ok sva vard sem hpn bad. Sva mikit 
fé var brotto rekit olí kvam í helmipg ögmundar^ þriátiu kyr ok. 
tölf kágilda úngra gétdneyta, fíögur arduryxn, hundrad ásaudar, 
fimtíu géidíngar, siötíu -veturgamailra Muda, tutt^gu hross, h^lfr 
bridi tugr svína, fimtíu heing^ f ) ^ tolfskildir, tólf spQOt, sex stál*- 
húfur^ sex bryniur ok tiu kistur| dúnkl^di *a hest« petta (é, stja 
nú cr npptalit, ráko þeir til Svinafells ok sátp ná um kyrrt þ^t er 
eptir var sumarsins^ ok'höfdu þeir Ormssynir ipaujimargt* _ . 

**) 56* Nu rldr Brandr ábdti át önnaí Sœmund frændá sina,' 
ok bidrat hann sættist vid Ögmnnd^ Sæmúndr tekr þesso, 'ef hahn 
kynni sik med hófí at haldai^ bad Sæmundr ábdtá at semea full* 
kv^mlig grid ok sætt þeirra i midlnm ok fastan frid« £Aböti vard 
feginn yid gódgimd sina^), þakkat hann núSæmundi ord sin ok 

*) þe98i kap««er s^ 56ti í R Öi% *»> þesti kap. er %i sjdí i, B^ Gr^ 
«) yantir í uí. B] C, £. Gr, 5í,[p; [ ■) Tan.tar í J, B, C, JS, Gr. Sr, |x 

») heÍD)gása« JR^ * 



k?adstY«nta lionutn mtindi toI fara, ridr.&bóti heim eptfr-^at ok 
kémr í K.yTkiobæ ök segir Steínunni systur sinm, út Sæmundr hafi 




S£^ eon ekki góds skorta ^es$ er hafa þyrfti, 
kmiin grid xnidlnm þeirra Sæmundar ok Ögmundar ok v^ittar 
folULYamligar Vygdír af gódviiiaok rádum Brand^ ábdta ok Stein* 
núnn h^sixcyó ok AHbeidar módur Saemufidar ok tillögum annara 
eédra inanná, [bad Steinunn nú Ögmund at ba!da vel f>essa sœtt ')« 
^E^USlárfanakkr ridr nú um haustit t!l Svínafells,' Sœmundr tekr 
vel v|d hoitam, yar hann hinn bestí búþegn, h.nn hafdi aldrei 
finnti ép^p^nngomenn en fimtaíi, {leir er honum fylgdo iafnliga^ 
en CHpf H^nri ^). . C^gíll segir Sæpiundi mörg vingearnlig ord ó^- 
m^Bmr^ t<$k hann þvi veP). ^♦^Sva bar til, at Sæmundr reid 
uiQ^íretrinii eptir sættina [um farinn veg^) ok kvam'l Kyrkiobæ, 
m^ hobnói var porsteinn Skéggeason^ ok fátt af fylgdarmönnum 



baap^ 0gmundr gékk iit i moti honflm ok allir vigir karlar sem 
á varó^bæhum [nema prestr ^) ok höfdo 



allir vapn nokkut í hönd- 




tmmrÖffnnndx þa á leid med Sæmundi^ [ök fór med f>eim sæm- 
iÍ^'}, en er þeir höfdo skility mælti porateinn Skéggeason til 
&efflundar: [hugleiddir ]þá |)at allir, menn Jiér höfdo ímkkut vapn 
1 heiðdi þeir er ^tgéngo i möti þeír ? Sæmundr svarar : Tiví mundi 
patsiika?^) pdrstetph mœíti: þá^mundir {íÚ .{>pt hafa vitat, jet 
Gpdmioidr hefdl hér verit bródir |iinn.; [Sæmundr mælti: hættu 

' / . . . , . * ; ' 

•) Tantar f ji. By C. J?. Gr. Su p. ') glcdil B. C. E, Cn &. þv 

*> frá ♦) Mbit e»tir «) blV i i.O* .^^ . ^ » A U ^ ^ ^' 

5)ír4£vaiitftf Í^.AC.£,Of.fAÞ.^ ^^ tvatl synasf Osmurídr ekki trúUgr. 
*) vmnttT f^ömil, " ' 'Sffíiuulidr bad hawn J>egia Ak j^œU 

*) Vfciítat'i löirtu. «kki shkt, þarsemvid crtjm menn 



I lO $«tt Sœmimdar ok Ö^mundar^ 7 p. 

6keótt ok drag .ei 4 j^at, at Ögmondr migrdkkn maniei vel balda 
sættir varar ')« Sœœundr £inn Brand árbotaf [odc dyaldi ^ar nakkm 
rid^)y ok $e^ jtbótá at mönnum Bætti ei Ögmundr trúligr um. 
gridfai« Abóti segir^ at'liann pmndi ei sannr at ^yí. Saeimandr 
raaelti: |iat býdr mér hYigr')^ at mér ^ykkir sárt at sefflia feÖre 
radin Ogmundíar Tid #nik^^ er þjCi trúir ielf)« Abdti had Eann yel 
haldá s^tt $ínay kyad þat .mesto varda« Sjoemundr kvad sya vcra 
skyldoy^sjldan skildust ^eir med blfdo ok fundust ekki ^adan af 
lífp/)* pat vard tR tídinda 1 Kyrkiob^ um vetrinn 4 lángafö&tp^ 
at Steinunn .húsfreya tók.-á(|)tt ok li jim föstunjti^ hon var olead^) 
akirdag, en andadist laugarkv^ldit £ýrir páska^ ok þótti mönnnm 
'þetta mikil tidindi ok stör skadi^ ipu bónda hennar ok sonum 
mesf), hdn var iördud annan dag páskat yfir^grepti hennar St6d 
Brandr ábóti brödir hennar ok mart annara manna^ f^viat bon yar 
mönnum bug^kk medan hon Jifdi. petta bit $ama var í p&ska-- 
viko sendi Ögmnndr HeJgason bréf*) Sœmundi On^ssyni ^) pk bad^ 
at fiapn skyldi halda vinátto vid sik'badan írá sem tengdnm fidrra' 
heyrdi ^til^ ok kvad ^eas Steinimni husfreyb ha& hedit ^med m&i* 
um alhuga ok fiódgirnd ádr. hpn andadisty £ok marjt annat var & 
%ví bréfi sœmiliga talat '*), £ok med ödrum lutum yar Sœimi|idr 
bedinn tíl med mði^um fogrum ordum, at hanh skyldi vaegia sveitaiiv 
mönnum pk fara ei med margínenni, þdtt hann færtat inina Bra|id 
ibótSL mödurbródur sion, var þat tilfundit at varit var heldr hatf 
ok illt til heya, trádi Sismundr þessb ok 'reid vid & meim helm«; 
ai^*') ok Ut ^eima aitia alla iylgdarmenÐ sína. 

>) tri C TSnJKSf I jí, B. C. Æ; Ca «) olíerud. B^ E. Qr. 

^^* N O y6txi þá þegar sí^d xMn^Cn tðpjkh* 

*) TAntar i ff, £ Gr* TBbsHry beotasximu vid« 

.<} Kerrm! bttta «ÖAU rid. •) bod. tönu. 

*) jantar í A, B^ C« J^ Qr* Si^ þ, ^) med manni aírtum| atód |>at f>nr < 

*) frá **) géngr í undan *} bla« ~mad ödrnmummttlttai, iiflet« aömm 

log- h íi íA. B. C E. Gr. St þ, ▼»*• - . 

öfsmundr w Um Tetnnn ok heldr **> Tantar í A. B. C.fi. Qr. Si. \^ 

Cdítr, bann uladi iafnan. miök nn- *■) frá [fbann bad ok Ssoiíind Tom 
giamUga . til |>eirra brrndra , þá er hmgan Tid b»ndor um ^á luii er |>eir 

þtitnivárgéút| l>»ta?id B^É^Gr^^ miii.aaiBM| kfad þá {jvi trauatm 



57 K# Afiafta ÖntassoiiaV III 

*)'^^^ If'ðstilt^ginii eptír pSsltaviko reíd SaemQndr heimati 
!lMð íóraa cúann, var i reid med hohuin Gudmúndr br<$dir hans ok 
Ub* frfléDdr hans Skéggiasymr Klænjgr ok porsteittn, 'œtludo þeir at 
maBi^d ábótá^ sem adr höfdo {leir ord ðetídst sCn f midli^ en sidan 
t^i Sk&l til tíelga Ýinar sínjs^ þéir rido iostokveldit i bœ þann 
i HÖrgslandi hcitir, þat tar á Stdo^ Sæmundr átti þar bú, par 
Dv fyrir b(ti sí madr er Sölmundr het, hafdi: Sððmtindr hann þar 




tt»tf ttiiök*^ hon gi'ördl sem hann m^ltí. Ékki gnyr bú;^), segir 

' ' í dúkinn ^) ok gnyr sem tidast, [ekki 



I, fekr hanfl nú af henni 
tví^ {Mðr ffeira til tidinda ^)* Um morgininn se^ír Gudmundr 
£ttíi»;d^j en ef er eptirtekÍTt petta spurdistnu í Kyrkiobæ, 
^ CMiafynir vðefTb i Hörgslandi '^)^ Verkmenn í Kvrkiobæ stódo 
^nw'tf'Vaniía *) latigardags myrgininn, ok spurdö bónda hvat þeir 
wy^Ai^ðraf Ögmundr mœlti: gángit fyrSt til matar, ok er þeir 
títffr 9éfttif , géngo peir til Ögmtmdar^ var hann pá klæddr, ok 
fká yftóta hann undarliga búinn^ þvíat hann var i brynio ok 
"gmméH^Ín titan^ stðlhúfo á höfdi oki öft ridng^ eggsi hafdi hann^ 
fJbenði Svartleggio; fiá er hatrn gékk opt med, en búklara Í ann-"^ 
iPy hiemn var manna mestr ok sterkastr^ vel á sik kvaminn ok 
l lÍ yylhWl ', !>ykkr í aHdHti^ digtnefeadr ok btugt nefit, fSm^ltr 
^I^MrvAigUgar. par var ok pórarínn Snorrason or Astun*| Egill 
Wl^kkr, SBorriSveimr^y, jkrni: Gi^llskéggr^ Brandr Gudmtindar* 

^;!*^.1IÖM]if ^Mi amifdii ök teíta tionniar <) H^onú jÍ* É. C. E* Gr^ Si. (>« 

"^' ";Wra eplirgtíigt Kvörs sem hánn «> þeridi. iópt^, 

•' /fcýfftriridf 6ra ok heldr'ftmeiiilr nto \-, T , ^ . 

VéfaiHt nú, er hallæri v«ri iiiíkit ^) ^1^^°"*. •'>mtt 

Mcomiti ^\Ut nú er vetrarrfki Atktt' ^) nógu fÍMt, bieta vii JÍ. C« ð!r«^« 

dL er b«di íirt fil matar ok heya. 5) burkmia. A. C. St þ. 

t SttiDiuidr tTarar hér «0 nm, en íhtig- .^ ^ r a m j^ wy ^ m ^ 

M Ketfk ord, þ» reirf imrtn sítíia *> ^««^/»' ^ ^- * ^. -B, 6f, ». f>, 

c / tid A mevin heiilMn, eVa aem hafla ^) nm nóttínai biita riá É^ E^ Gn 

[ tty^ þ^táu, o. #.y>.' 5- £• Gn t^ til Terka siif»a, bmta aömii riA^ 

♦) |eMi kap. «1-^4 48^»^ *♦ Or^ SYeftiioii, A. C. éi. y. 



h\ 



112 



Aftaka Ormssona.^ 



7Þ: 



•:*; 



sortf par xafo ok heá honum synir hans Jón Karl ■) ok Sigmondr.^), 
J)essir varo allii'. aivapnadir. Ogrnundr fékk vapn huskörlum sín- 
uro, sva át hann gi^kk út vid þrettánda mann ok snyr til kyrkio 
pk dvelst par litla r£d, ^ptir ^at génsr Ögmundr eptir geiluín austr 
vid l^essa menn, nema þeir nú stadar i hvammi einum ^kammt fri 
veginum. Nu er at segia frá {>eim Sæmundi^ at |»eir risa^upp uóx 
'morgininn i Hörgslandi^ ok bádu taka heát^ sína^ j^eir rido alljr 
i steindum sðfnum, rido sidan til Kyrkiobsoar ok kvamö at þvi siki 
er leid liggr til Kyrkiobæar, ok skámmt var fr.á ^eim hvámmí cr 
jþeir ögmundr sáto L S»mundr reid þeirra fyrst, hann, var í hálf- 
skiptum ^) kyrtli raudúm ok grœnum ok. hafdi kastat yfír sik sölp* 
voa ok vorp aaumadir aaman iadTamir^ [þvíat þoka var myrk 
dkafliga ok hraut or af væto^), ok stalhúfo á höfai, jgirdr ^svie.rcli 
pk huklara i aödulhoga^ hann var medalmadr a vöxt, manna kfirtr 
cysastr, lióshærr ok fölleitr^ vel eygdr^ [nokkut munnUótr ok ^ 
vel farinn í aodliti ^) ok manna best knár^ Gudmcundr bródir hana 
retd^níiðrst honum*)^ pá porsteinn Skég^aspn^/þá Klængr, alUr 
vapnadir^ Ögmundr stendr upp^ er þe^rida á síkit^ ok b^ taka 
]|L |)orstcin|i Skégjgeasdn m^lti þá ; |»ar sér þú , Sæmimdr^ mt 
Ogmundr sitr hér i^ir oss med marga meno. Sæmundr avarars 
hvat k^mr^til {»e$sf £r sem má, seair porsteinn* Sæmuiklr ríclr 
há fram- i götuskardit, g^kk Oginundr þa fram á bakkann.ok tiSk 
badttm höndum um Sæmond. fyrir ne^an a^^lir ok ætladi at fiiera 
hann af baki, en hann stód sva &st i stigreipom^)^ at ekkigj^kk 
fyrir, ^töko^ þ4 til ^rír mena adrir med Ogmundiy en sumir spretto 
giordum, ok tóko þeir ava Sæmund af bdkí^ en ^ir Snorri Syeimr 
ck Brandr Gudmundarson töko Gudmund af baki^. \:4Tapiin Snorra'* 
8on ok Ami Gullskésgr tóko ^porstein af baki^ Klængr Kvamst af 
sikino pk letfp af baki ok bra sverdif f>at sér Egill Skirhnakkr ok 
leggr til Klængs med speiáti, sva at hann féii þegar aptr k :hak { 



*> lianii TAT lika i hríiigAbryiiiu <d& Topa« 

*) vantar í aöipu. 

•) hámitum^ B. E. Gr. 

♦) iti [ vaMar^ A^ C. Si, |^ / 



«) frf C vaBtar í ji. C^ Si^ p^ 

^) hibt bvta B. JE. Gn< iniit Jivl 
teib seinaft ^r ^tii vttaid* 

^) er kahn reid I ataoisoiilif b»ta wiA 
Ji.B.C.£^OuSi,\^ 



Sfj^* Aftaka Ormssona^ II3 

tSlöt ok Tflrd hontiin lanst 6T€rdit, f>á gékk at Konnm J6n Kaii 
flií féttl at hannm speótit ok bad bann taka í, Klœngr tók i speót* 
ilaptlt ok mé\ú : grid vildak, Írændi. Vel mí fiat, segir Jdn, bk 
wsá ek tak'a \id vapnum |>innm, Klængr giördi sva. pá gékk 
Aa.fit porateini ok baud honnm grid^ tdk faann þá vid vapnnm 
btai, * pá 'm'celti Sœmundrv hvat akái nú |>e8si fyrisát, Ögmundr? 
ik^fangda vér mnndom nú sáttir. Ögmundr mœlti: [þú skalt n£i 
ðeya ok sva Gudmundr brtfdir þinn '}« Preatsfíind vildak fá, seg^: 
ðnnvndr. .' Fyrir skémstu manto hann haft hafa, segir Ögmúndr« 
ð&ma sem gud kénnir þér, segir Sæmundr* Jön Karl ségir, af 
fitni skal eptir presti, þrir ^aro prestar á stadnum, pormódr faét 
'ílimr]^re6tr, annar Healti « (ridi Sæmnndr, nú kvamo prestamir 
^ ek bUo þeir þeim grida^ vard Saemundr prestr Iiardordr ^) ok 
Í^dMmiDd seint n^undo fa baett glœp sinn, ef þetta géngi fram* 
<3|gÉnfi3r þlyddi á, hvat þeir sögdo^ ok gaf sik ekki at« Sœmundr 
'Ormssðn- bad, at hann sendi eptir^randi ábóta ok kvadst vilia 
&aá faann, Ögmundr kvad þess einga van, ok >er eingi van var 
g^i% ikriptedist Sœmundr. vid pormdd prest^ en Gudmundr vid 
Healta plrest ok tóJko bádir beónusto ^)« eptir þat Hso þeirLitanip 
a% &Ídaa varp Saemundr af sér yfirfaöfninniy féll á kné ok leit i 
go^r sér'^k bad gud almát&an miskunar, faann vard vid dand- 
aanlieáJpvsBBliga, en þó ei hardligal Ögmundr iMDlti til Arna 

fiWbkéggs: tak hér " ' '^ 

stdóAr* Sæmundr. ^^ ^ 

^* ' Arni hetf þa á^hálsinn sva at eggsin 

M6dit hné af honum, en þar'undrudust m^nn ex ekki blœddi lib* 

ftMmun. pá súnftO^ prcstamir siö psálina ok 6udmundr med peim, 

q| luin {ekki i honná) annan veg en hvat faann kvad nokkut 

kiB&Dra at ordunúm en adrir^). £Gudmundr yar i blám kyrtli o\ 

kifiU yfirfaöfn stríprenf]a^ hann reid vid alvæpni, hann var lágr 

ilSafeiniinar tkyldi akki kaana leiii^ Iikama« B. £. Gr J| bsta\ riá jí^ 

at aéi^ £ri tídínduai. ^« B. C«^£ B.' C^ JS, Gn St. p/ 

^. * *' \ *) eingi madr, at hann brycdi Bér nokk- 

> fcrapordr. töau^ , ^^ ^y þ^ ^^^^ ^ ^^ q^ ^ q^^ 

i) hOÍ ok 1444 Jesa Cknaa [i i|Ba St, p. 




SI4 ^ JLffcaka Otmssoiuu ^ pi 

teír ok 8f€Íminn ')r hevdamikiir ok mkTimfir^ ttndgitilr sp kiir 
€Ík hmtdt miök^ .^ykk^tr ok frídr madr symim^ blidr í vidrardo^ 
{lorstéími; -fwc medalmadr Textí ok fólátr madr i skaplyociu Klaeogr 
Tar h&t ok gramur, leös á har ok i^el x sik kvamkio^*): [fiádir 
höfda ^eir brœdur Sæmundr ok Gndmundr husladir Yerit^)«: pá var 
Gndmuodr átióa^) vetra. Ok er prestarDÍr'höftlo' 'súiigit psolmaBa, 
mðdlti Gudmundr ttl ^mundar: gott værir eno at li&t ok vildak 
fpd^ {astri*. O^mundr svarar^)t ekki borum' vér^þat nú;. íi&strí^ 
0k far hamii ^£ raudr sem bld<h Gudmuodr medti i skammt liggr 
%a nú hédan^, er. þú lézt drepa^ [át el Inan einsætt at bidia þilc 
aokkiuTar liígea&r ^) , er ei betra ajt semia vi4 ydr ok li& epiic 
hanu daudan* ' Gékk ögmundr fra: eptir þat ok settist nidr bk var 
Brutinn miök £ andliti. pá* masltí Jón Karlr sUka för skalto &ra^ 
*6udiamndr^ sem Sasmundr bródir þinn» Jdn kvaddi þá tif Jiokkra 
meno at vinna í Gudmundi^ en eingi vildi þat giora^ þviat Gud'-^ 
mundr vac flestum mönnum þar hugþ^kkr. porsteinu hét madr 
cr kalladr var Hrakanga^ hanu hafdi sótt kóm um. daginn- ok 
kvaot heim tii eldhússdyra^ þar var IHhugi briti^ poxsteinn spurdt 
kvar meno væro* allir t pat skiptir þik éingpv ^^hr lUhugi, ok 
tak 'af xeidfnjgtim ok finr hestinn í gras^ porstmnn skér þi gagn-^ 
tökio [or klttberamun^) ok hrindr ofiui reidínginum med khfion^ 
tun^ liop haMi Jfí a bak ok ridr sidan' austr or gardi^ allt til þeaa er 
lann kvam tii nmta vid ^ C%mund« *^) Jöb kvad hann hab skyldo^ 
íafriiidi^ ök &kk honnni' þá sömo eggsit. er Sænumdr var höggvijm 
.me^ [pQgsffelnn tdk vid eggsinni ok hafili eíngr oid fyrir^)» pk 
4dK til orda Sigmnadr son Ögmundar» ellefu edr t61f vetra gamallt 
Ijýer ^tt^ povsieinn^ þaf aem þeir vilia l [Annat skal honum verr ^% 

S\t J6n Kmrk [Gndmundr mœltr enn aenr fyrr, at gott vni at 
, cn éa^ avandi honmn')^ hani^ lagjiist^nidrBflnr brósandi 

«1 •fVsWasaBi ir« JS; Gn fJJ vantar 6 u£ JT. C £« Cr«. li; p^ 

^ fvá [ M«ia Bi KGr. á iia bra; «i: <> va«tar i ^a^ttii; . 

•) va»tar i A^Ml C^Er Qr. Su þ^ ^> frá.[;. m Uo» aaltitt nadam. ^« Bi 
») þi^ltáa^ « JC Gn ^^* h f'<^**) vmntar í C:íA. 

♦) lcit íklókwmlú^A^B^CJ^Grr •> •mwt — vofrt «. JS; Or. 

Si^P^ " *> f**tafl\<*,C;í;Gr.«fc't5^ 



db btd gnd lieálÐÉ ^sér^ ^Mk pmrftéin^ ^i «t nied reidða <}iSini; 
Itim Jiotf^tU anáamnáatg oÍl kTam hSggit &ar er inættlat iiSleinii ' 
ék herdttrnar ok .snéiddi miök xxt á faeFdarbladit^ var ^at allankit 
^0 fg^kk 8Ú liyman œiklo lengra tiidr er ^t vi^si i berdamar oic 
iJBtMaá^), géc^ |»a flestir frá {^em <A ^ár iialditok^tladD •brott 
flfifft, <dc ^ótti |»á flestmn «nt at umiit ok fannst mikit om 
ÍMa attbnrdi?)^ *en ^r prestarair t6kn til at syneta^ ^ ^kk at > 
Ifaandr tSndmiindaraon ok lók liendt ginni ofan i aárit-.£ok yildí 
ij^ liTersn *diupt Tar ok leitadi med ðngrinnm'), aídaa tnmlú 
(yid ^f^mund ok Jón aon hons^);, eigi irilit fér Ondmnnd , 
t^ ef oi skal mcira at^mia# Jon kyM^ y& «nn til {Mirstem 
n^'at Tinna á.lionam amat sinn ava at yíin«ki med 'ifHlnp 
aá famn neitti ^\I; Jdn kvad bonnm annaít skyldo Terra« por- 
'MáB»j|&k þi aptr <il þar er irndmnndr ii ok ætlndo fiifttir menn 
jbaBMaytt s4ladaB pcir aem þar varO| en prestar aái^o fyrir «il hani^ 
. j^MBon réiddt ^á npp eggstna hart ok hátt ok he6 i faiisinn sva 
m afink fiorttdit. CP^ €^go f>^ fölagar frá eSc liéim'^), «n prestsar 
IfcjWiftO ^^ Hkanoíi petrra brœdra^ £Iíkama 'Gndmtmdar blæudi j^ 
'ára ^ i en Skéggeasynir varo tekníir ok byrgdir 1 einni litilK stofia 
ibk hit Ögiirandr j^m danda {>egar eptir hel^na^ þk var af nóni. 

- '^ ^) 58« Sidían ^kiptp ^eir .Ögmnndr lidi dno, reid hann í 

gkiriibia at Svaili Loptssyni^ faiacítt var f^eldahúsit ok var ^regit 
íd Ikans, sveinninn porkéll son Srarts mœlti, er hann ^ menn- 
^a i tánit, kyan^bm er'iMrestr^ iadir, sedr hann« Syartr ^ 
Í|k ^a úty tók Ögmnndr hann þegar^ Svartr Seilsar honnm ok 
V tidinda^ ÖEmundr segir dík scm var^ ^k bad Svartr sér ^tída^ 
skal drepa ^þiic^ segir Ögninndr^ en handhöggva skal f ik^ filrki 
||kkir mér £at betr en idandi« seg^r Svartr* ^ pat skal f>6 ^iöra^ 
jKl^ögnmnar^ |>ðtt þét þyki þát veiTa« Viliamanto^ ae^Svartr, 
K#k bsBti fyrir jnik B ok liuri «iMi -<ik kyami aldtai til^Islanda 

* *) fri X vaatar .1 jt^ S. C. £» Gr. ^) vantar i A. B. C £* Or, ðr. ý« 

*^« Þ« ^) TaRtár ^f •dnm. 

*) Cri^ T«atar. Wöma* Sy raatar I idiiia. 

^>. vaatai í •^aMi^ ^> >l«ii kip, er •€ 59 ái I *♦ Cn 



11$ Handhöggvian Srartr. Sd^t eptir']^ brftdur. fP. 

medftli ék spyr «t pú tifir^ Vd má ek séSt ^i\L, segir ö^mnndr^ 
en ei má vita h^erítim b^ yianast peningarmr, sídan íelliji hana 
Svart ok héilt i fíngnrna framanverda ok bad Arna Gullskégg 
höggTa hönd af honum, [Ami kvadst þ%t eÍYÍlia'), pu, akalt þat- 
giöra, segi^ Ögcnundr, þt gékk Arni. at med r^idda eggsina^ Ogr 
œuttdr mælti j^i : liö^g þú ei 1 liönd uiér. Arni kvadtt þat.vist ?} 
^ilUt Arni hcö pa á hönd Svárti fyrir ofan úlílid ok tók ei aí,^ 
Ögmundr skaut ^ nndir búklara^ þá héó Artii annat sinn á hönd- 
ina þar er handleggr var digrastr ok tók af þegar, léto þeir hana 
^á uppstandð, &^^ hann mn ok vard vid hit hardmannligasta^ 
[þá ber ÖgmunJr hann inu i ^toíb ok bindr um höndina pk rídr 
aidan ^). Kú skal segia frá J6m KarB, hann rídr vid siötta mana 
ttt í Skál at Helga, hann stód úti 4 hladi vid sokkra menri ok 
fa^ifdi i sér kápö^), þá kvam £gili Skirhnakkr at ok fekk tekit i 
kápona, Helgi iét lausa kápona ok kvamst i k'yrkio, pi^mmUi 
£giU: þar sá refr rakka, en rakki hafdi ekki, ok skal kyrElan eí 
atánda fyrir þeim, aegir hann, þvíat hon er'iivigd« Jón kvadat 
ei mnndi draga hann or kyrkio^ ok manum vér nú ei södla sva 
gkep a úhapp, ok rido:vid þat i brott^ ok Ut Ögmundr illa y& 
ijpnkþeirnu peir porstéinn flutto lik þeirra bra&dra til iiyrkio med 
kénnimönnum, þá sendi ögmundr mann eptir Brandi ábota ok reid 
hann skeotliga i Kyrkiobœ ok stöd yfir grepti þcirra brædra. Ög* 
mundr leegr þetta mál undir Bránd áböta ok þá Sköga-Ské^e^^ 
Beir giortfu niutiu hnndrud fyrir hvern þeirra braxlra^ en ^rhr 
iMndhöggit Svarts þriitin hundrnd, skyldi Ögmundr ei vera þrim 
náttom íengr a Sído nema hann fœri i kfanstur at pykkvábœ ^^ 
Jón Karl skyldi sudr ^áoga ok vera utan þriá vetur, þeir porsteiim 
Hrakauga ok Ami Gul.lskéggr skyldo utan lara ok kvama aldr^ 
til Islanda. peir Jrfn ok porsteinn fdro ittan ^ emo skip^^c^ cotlí- 
»dn at gánga sudi», þ& leysti fóf nndan Jórii i knélidnnm, ok dg 
liarin af þvi, en piMrsteinn seltist áptr af sudrgauögunni ^)^ Araii 

<) Ama lést þtt lUt þykia. B. E. Gr^ ok ^w tU kvikio. h»i\ rjd A 

») ei, b«ta Tid A. C.Si. þ. . £. Gr. ^ 

>) rantar I sömu. ^ f) Matlabi^ a Si. 

^) £giU Skirhn^kkr rídr úþp fym auit- ^ <) ok kotrftttan ei iSl liUiadf | ^itla 
AMk k^kiiuiiiy a^]^ kénak «iÉfi«lKa liA £^& (^ .^ z 



5siíé Hrani sekr slógsiTmðiár; 117 

eékkéQgp Ur nMt á'diipiSindra ') ok lézt Jffít. [Ögmundr gallt 
fift. lem akYcífit r&t^)* petta Tar íór Ögfuundr bygdum BÍúliin 1 
Sh^.tindir EyafiöUuiu ok hafdi þk litit it figiU SkirhDakkr fór 
md haniim ok>Snorri SvfeiiBri ea i- Kyrkiobæ för Aruör^) prcstt 
IMiL^).at jáJi ábíita*; ^ 

■ ''^S9» ^^ smnarit cptir Tár Jíngreíd mikii nord^n oi* syeif^ 
tnDy r»;;ötmennti Eyúlfr porsteins$on miök');- liann itti pa bíi í 
déldíngahoiti, hann réid til |>íngs med sex hnndnid manna^ Xiiss*- 
ikrarsýnir feölmennto míök. Um yetrinn ádr llt Hallr Gissorssoií 
^em ^rk £biskupa fraenda ^) á BcrsastÖdum, ér verit hafdi fylgdf 
Araíadr ptfrdár Kakala. Broddi porieifsson ok Fáll Kolbeinssoii 
tféngD á milli* ok bóndr med f»eim/ sva át |»eiri nódo ekki ,at bier'^. 
Sist«^pai smnair reid Oddr poi'arihsson til þingð ok giördi/Rana 
XodittímDn sekán skégarmann^ fyrir ^at er hánn laust keyrishogg 
PtíHpp^m Sæmundarson, þi er þeir p6rdr Sighvatsson sótto hann 
liaffi&^ tfl tívols't). *^) Rani baud ekki bod fyrír sik »>• pat samá 
*ilfað||r ftuadust ^elr 1 Vatnsdai Ey Ifr, Rafo, Sturla- ok porlerfr or 
OSidmn' ok ángrádi^ þá miök dráp Sdsmundar fyrir sakír m^^gda 
ok-tenibands piess ef pördr hafdi {>S sainanbundit ádr hann fór 
ÍPíáA, giör<lo |eir þat rád; at f>eir mundo bída til |>es8 er skip 
jl^jrio t^f Noregí *) 'ok pórdr kvæmi dt, ^edr hitt clla, at hans 
víMi et.van. patf'yái^ f^ar ok fakt ok Samfekit, efGidsor kvaraii 
'fiL'aí 'j^eir ^yldó^hilda Wkitt fyrír honum edr'hvefiuri^öidrura er 
TO^lÍlladi/* -pc^Ietfr'fiSr'l Öirn l^essu seinliga, ok þótti |íeim hann 
i 81111 slœr, ók, skildust ^at þVí^ én Eyúlfr baud ^n^ faéím ölium^í 
pQéHiÍBgahoIt af liik^BrQBtÍQamesso^Mok srkildust via'þat«. 

»"..' I • ; . 'i^-.j . • •.»•/, . . ' ■ :i . : . . * I 

♦) er kmnadr Tar Skufl. /í f Gf . ^ ^ar sudt fynr Mundakseyrí, ^r>á. 

«) ^* By*lfr Þ^ÍWÍWifíjr pMr ' yid íftana bæta vid k -E. í?r. 

haidi $ett fyrir tveitirpar,,flS.l»enn* ' ,. ^ . , . », .. ., ,^ 

vú^nordaii úr b^BÖduiB-^^Æ Gr. ') < H"gl»«í olhr»*i njeim vi4 '>t 

., <) »tt* B, e, Gr.SK^ Bifkiy^erk. ^*^^> ^^®*^ .^*^"*'* ^»^^ í {• 

'' AtnV.M 1 ,1íWJli^%Ji,4f n ^) van tar í >í^ ft ^^, « G/, «r. ^ 



^) 60» Úm aomant 4it t^itiráitðasmesM iwr iM^lm oAð t 
Céldíngaliolti^ kTam þar tU Aafii Odds^oo, Slttrbi pitfrdárwo, ptfvdfe 
(Hítneaíngr^ Nikolás Oddsson^ jpoclaifr i Gördom limfffi 8€« Byalfi 

^ bréí^ Tar ^at leðtt at Teizkinn!^ ægir liaiifi ^raj at ögmondr ^Áfgi** 
aon 'beó sv4i nœr kyrkio, #t ei :mundi ava «t hofmm kjwmx^f hái$ 
liami vildi á ^^dimeid roa^ ftt ei tmiiidi haim -cíkeórtt na kýijdo^ 
€e|$r porldÉ* ^ik tranSUn ^k ^oruggan til :sUks ^er þw ^ildo^iipp«> 
fakm* ^t aflidÍDiu veizlo rido mean í brott^ reid StarlA cá Oumi* 
mteiiisstadi um kveldtt^ pat var midTÍkóaptan fyrir Maxlomesso^ e^ 
W l^ir kiramo í . leid mn myrginina , var Sturla, JiU6d|r« ptf^ 
Hitikesíiigr ^pyr^ hrvi baon væri ava bliiSdr? en kami livadst ^Qg|M^ 
«m dtanm sÍMU pördr ^pnrdij Íivat bann liefdi jdreymt? fianp • 
kvad aik ^reymt bafieiy -at fadir bfuis kvam jtt botinm» ok kvadift * 
iiaBtt •q>y:ria nánn tídind^y 'Cn iiann lk.TAdst ^ingi setgU, oik 9pnr^ 
i májá,^ (dT banh wisai nokknr^ ^en h^ta kvaflst eingi vita^)^ irátt 
manto hafa^ ^^K P^rdr^ akipkvamo i Eyi^rdi ^k ér. bar i vidi» 
beöm ^)^ cr ]3ödvar A Iraendi okkar á Stad» ok ^agt dyr petta beldr 
-óimty en er ek vilda «pyria jfl^ra, |»á vaknadi ek. pdrdr. 'Spnrdi^ 
Íhvat bann bygdi ^ann dranm ^vcra muqdo? hann kvadst .^iödi^ 
vita <edr tSBtUiy at p^Srgils Böd:i^arsson muiidi aanathvert kvaimnA 
Vid land edr kvama aUbrðtt^ þmm. ^ttí betta|[iikl^^)# bá.spnx<ita 

' p^Srdr^ hví hann beídi sva &r vexit i G^ldingaholtif Btuna fiégiXÍ 
^viat mér var :^ar vidbeödr vid .öUn» 4)k aUt jkyaib m^ ^ar,vecr> 
at haldi m-veitt var^ <en .ei kémr mér .þat nvöitim^ |ió ^ ssi^ «'aft 
búit lam sÍL^^ 'var JByAlfs* ^ptír jþetta reid liver Jbeim^ 

^)6u ^issor porváldsson ^var ]þessar'«tnfidhc aiidl flSknrf 
Idng^i, aidan hann ,fár ntan nái fnmarit eptir Hai^snessíund ^)« 
fór ptfrdr jS^vatsscm tíL islands^ jsem ipr ^m lital^ «ii^isaor ^rar 

nmtti9L ^m\x\ i A.CSi. p.^mn A SSi. p, ^ 

^ Ot. ^ ^ 4) %Mi 'Wim ýéiém 'mfUtrs syiliif 

^l ivftwtBv t m S ^ *^^ ^^ ^"í' •^ «ofír «d« Mari 

J T ^^^ t »♦ A «V 4>k er ^r to«rdr Sigh^lttöii 4öfilm 

•) liydbiSrB^ B. ^r. • . ,^ ^^^ ^Ht I Nottsgi eptir Mhum. 

•>sUwt.AAi0^ ' afnfaatft bstta^idr^ A thk 



]k£r^i£r f lílkrBp 6k tpdf Qím tid »»« lott. oi: vasd' hoimTn fé- 
^JkMtv mikilU 68* ^ggðir oi^íSsic tmi, &mndm 8^a ok vixii^ at pórdr 
pfttttði- ieim bardr tenia ii kom at taJ^^ réd Giasor ^at fio: af, at 
hun £&t -nf laíidf'birotf oktg^l^k audr tU Róma^r Bfoddi' porlei&- 
Mir var ^á; ok mtan ok f4ro,|ie|jr GJðsuh bádir samt ut til papa olc , 
M^krir a^Gaá aaaiaor pá vav. InÐOGdiitius papa i^ Rómar Gissuf 
fifiik ^ar tansQwaUra mola 8isma«. pa var Eyvekr^) kó|igr í Dan« 
É#rk€^ Valdímarssoir,. ^Vaidimar var þa koagr i $víþiód^)* peir* 
"f^o >af lasdii brott med Gissori ÖiiQndr biskupsírændí, porleifr 
leiiBr aystursonr kansy; Audan? Koiir^ Ami Beiskr^ ^im glkk allt 
wA mdr ók simnair, kvamo' ok allir heilir heimaptrtil S^regs^), 
^ Met er.Giaspr hetfdi verit fióra') vetur i Noregi eptirRómför sína^ ^ 

tk £kk htain ordliof af Hákoni kdngi át sigla tU Islands, (oro þeir 
^ í eiaa skipi: Henrekr iMskup JUrsson ok mart íslenzkra maYina^ 
Bar mrpórgUs Skaxdi Bodviir6son> Fionbeöm Heigasoni^ Arnór 
E^k^CHV ok margtr adxir ÍsteBakir menn^ þat skip kvam at Gásum 
f £yufirdi> ]^ví styrdi Eysteihn Hvíti^ f»eir sögdu út hingat andlát 
fl^r^r erkibiskupt , liafdi hann andazt wn vetrinn sex"^) nátt>> 
am ffiÍT Gregpriusmessov var ^i Sörli kosinn tit erkibiskups. 
O^siévf Tar skipadr miök sva ^Ur Nordiend£Dgafeórdúngr, en por« 




rido hék alÚ^Dlmentnr vestr til Skagafeardkr^ var ^i Íundr 
íil^£idr feðlmen^ t Hestapttgi^amri^ vértr þar unplemh kóngs* 
Brél^ ^k i^ aUir fusUga at taka vidGissorr til hcifiíngia yfir stk, 
J^ðir porsteinsfion var ok 4f>eim fundi ok fylgdafmenn hans^, ok 
Jbtínat faKmum ^m tU Gissorar. ^á véru^ kssrleikar med |»eim* Hen- 
yelér bis^upi oic Gisstuf • Gissor sendi menn sudr tit sona' siíana, 
ar'§eir skyldo kvama tU nróts vid hann & Hvinveriadal ^) med áö* 
Úa fllanna^ e» faianw valdi lid o'v Sðtag^firdK* sext£a nianna,. rido 

•> f •Uímor. 4; C: St. ^. ' >). þrií. R K Orr 

•]r>ByrpscoR> bœta vld B,r S^ Gr, 4y þrem. t&muv 
fri £ Y«at«r < A. C, St. fr. ,v tr, -^i 1 h- 



I20 Útkrama Gíísupar* . 7Þ* 

^e!r med honnm sticlr { HvinveriadaÍ, kritnö ^r s^f^ Gbsors til 
mots vid hann j^rir, Hallr^ Islcifr^ Kétilbeörn^ var hann ^á áti&n^) 
vetrdi hinir vórii eldri^ allir vöru ^éir skörugligir menn at sér^), 
vard þar mikill fagnafundr med þeim fedgum ok ödmih vinnm 
Gissorar* Skagfirdíugar rido 'þi nordr aptrj én Gissur sudr, sat 
hann i KaldadarHesi um vetrinn ok hafdi ^öim'ennt um sik. pk um 
haustit> er Brandraböti kvam sudr til sveita, giördi Gissur lir(td- 
laup til Gröu Alfsddttur módur |^irra Halls ok Isleife, var |at þ& 
samþykki kénnimanna, ok at þvi brádlaupi var Brandr ábdti. 
Henrekr biskup föV heim til iHóla til stóts sítís, en pörgils Skardi 
reid sudr tii Borgarfeardar ok tóko héradsmenn vid nonum ok 
heldr faliga, hann sat i Stafaholti um vetrinn ok hafdi mart röskm 
inanna med sér, |»á var med honum Ami^) Eyreksson, Ber0 
Amundason pk mart annara manna^ Finnbeörn *reid <nordr td 
Reykiadals ok var um vetrinn & Graniadarstödum. Eysteina jEIvíti 
atyrimadr var á HlSlum med Henreki biskupl* 

*) 6i« |>etta sumar er Gissor kvam út^ sendi pdrdr-Sighvats- 
aon.tiL Islands KolbeinGrön ok Ara In^imundfirson til vinasinna| 
kvamo þeir út sudr i Eyruiu ok fpro þadan vestr um svdltir^til 
þeirra Rafns Oddissonar ok Sturlo pdrdarsonar* Rafn beó ^á at ~ 
Saudafiefili i Ðölum, en Sturla at StadarhvolK Vígfás Gunnsteins- 
son heó i Garpsda), hann átti Gudnip Sturludö(tur. Brátt.er ^eir 
Kolbeinn ök Ari kvamo vestr, ]fi fundust þeir allir iaíntsamaflE 
Sturla^ Rafii ok Vigfíis ok adrir yii^r þeirra^, ok rédo f>a atföc 
atGisliori ok £5ro um vetrina fyrír iöl sudr á sveitir*med siötiu^) 
nannay i þeirri ferd varo margir rðsktir menn> en þeir V45ra 
Íyrír ferdinni med áeggian Kolbeíns Rafn ok Sturlat þeir kvamo 
& úvart i Sta&hph; til pÖr^ls ok bruto upp hurdir. peír pdVr* 
gils lupo upp ok fylgdarmenn hans. Rafn viidi láta drepa pdrgils^ 
cn Sturla vildi þat ei.- {Les hér um giör sögo p6rgils^ er hér 
eptir fylgir^ fara liér nú margar sögur saman ifdfnframt ok ma eina 

') fiértáo, B« JB; Gr^ ^ ^etti kap. e? tá 6lti í JB^ 

•) at úi. •^Míj^ ^) |3önUr« B. E. Gu 

V Aniir* sðfli^ ^) áttat^jp* söaiiit 



al. 



Atíbr yid Gissun 



131 



1699 rita, man sfii nm £Íon Btgt yerda frá pórgilsi Skarda^^ok 
irama pessar sögúr f^ar Baman ^r f)eir kvamo út Heorekr'biskup, 
Giuflr ^Sk piSi^ils^ ^t snmar er OrmfisyDÍr varo tegnir ádr um 



>) fxk £ sle^pa S. E, Gr. út^ én 

^ bs^a Tids ióko þetr Jiann m^d 

vtUi^ ok tfvxÁiJáKan ^eím trúntdar* 

eiday at Iiaon akjldi í eloBO &ri i 

móti |>eioi .T6ra ok eijgi yeitn GÍMuri| 

dkOdo þeir yid þat. Rido þeir Rafir 

fllL Stuxla «itd flokkian tndr BU- 

ikóg^eidif yaro mar jir oienn I J>eirri 

fad g^mir 4 Iff Gitturar ok ætludo 

irtiy af eigi tkyldi vidbera at fundr 

Mm tiœrí tamaD« péir rido þartil er 

. pcir kTano «t ÖWt«á| ok yar )>tt uio 

ato^ ok Ttr tfia þi i leytíngo, tvn 

at Mgran Teg mátto |>eir yfir hana 

jkyaaiiast^ Terdr þat þeirra rád^ at þeir 

ta6a aptr vid svabáit ok rida lieim 

^ iretCrc Deir Rafn ok Sturla Taro 

. Wfir 4 Stadatli^li um Tetrioo , var 

. jmr aldrei ftBrra en tfttatygi karUt 

. vac þá TÍdt. fauogum til töpat | TarO 

/_ Jiit ekki beiliga Ha köUttd« ^ 



£3« Kap. pat er at tegU firá 
þórgiUi Skaida^ ac kaoa reid nordr 
til fktfiafiardar) þegar er þeir Rafit 
i>k Sturla rido tudr á heidi| Ttr hann 
med H^nteki bitkupi um iólin ok 
þeir &tta taman. . Amór Evrekttoa 
Tar med þridU mann i Vídimyriy 
tTeir Taro i Stad med Piíli Kalbaiof 

2pi. þórgilt reid ^udr til Borgar« 
ardar fjrir föttuaa ok ttt í Stafa- 
holti ok hafdi TÖrdo tterka^ Bigi 
/nndutt þeir Gittur um TCtrian } h é r 
Tkl biðta JS« £• £fr. ean fremr 
tídari hluia i8^« kap* af^tt- 
janda þettti, fri «um Tetrinn 
miUi iöU ak fóttu**, ok til ^nda» 
64. Kap^ Siá fyrri helm- 
Jng ita kap* af níuoda þattti^ 
írá "Eyúlír þortteinttoa fór btoadj 
aíoumVf o.#.>>. ok til '•rcid tidaa 
Jieim nordr i Flugomyri^% 



A t t i p á t t r. , 

Af útkomu pórgils JBödvarssonar^ Gissurar poiraldssoilat 
ok anpara Isleudingá. ' Skikkun Hákonár kóngs um eignir 
Snorrs^^ ok annat hÁt k landi. Rafn Oddsson ok Sturla 
^órdarson gíöra héimsókn í Stafaholt* pórgils iofer at Vera 
peim medi'ylgiandi 'í atforum at Gissurí^ en pat bregdst, hann 
rídr til Hóla« Rafh ok Sturla sniia aptr vegna vedráttu* 
Gissur giðrist höfdSngi í Skagaiirdi. Rafn^ Sturla 
ok hann sættast^ iped ödru fleira; 

1» JLJcHlvar ton pördar Stnrlosiinar beó at Stad, hann atti Sig* 
rídi Araörsdóttury synír þeirra vdru þeir pórgiU, SÍ£hvatr') 
okGudiDundri dætur þeirra vóiu J^ær He^lga, er fyrr átti Pall Sámt- 
•on, €n sídar pitfddlfr Kotkarl''), pk Alfdís^ er átti pördr Hít- 
nesínfiry ok Hanberm er átti Gndlaugr prestr Hallfredarsoh, ok 
Gudrun ok Vigdís. pörgils var ellstr sona Bðdvara* Gudmundr 
biskúp biskupii^i haun tvœvetrani^ [ok gpurdi bverrar œttar faann 
vœri? honnm var þat sagt'). Bi^kup var þá atspurdr, hvathon- 
um litiðt um sveininn ? hann mæUi': ef þessi madr faer aldur pk 
l^io^ka, þi man hatin verda hranstr madr ok höfdingt mikill^ en 
ei kémr {mt mér úvömm at hann verdi ei dlidaudr* OuiÍmmidr 
biskup gaf sveininum gnllsilgiu ok mœlti vel fyrir faonum. p6ír* 
^ls var vœnn madp ^rlits^ nerdamikiil ok giörvili^r, hvítr a hor 
ok hdrund^ evgdr manna best, midmiór, herdabreidr '^) , lirokkk 
faár ok för veiy hann var hx|iu§tr'Ok hardgiör^ syndr vel ok hinn 
mesti hardfari ') i hvívetna, fómœltr ok fimheitinn^ hvert bann hdt 
j^tfdu eda illo, þi yar hann Ör i at efna^ i efri vör hans var skard 
þat er iiann var med alino^. þvi var hann.kalÍAdr pórgils Skardi. 
Sighvatr ^) Bödvarsson var seingtör ^) madr i uppvéxti^ en vard p6 

«) Sígurdr. A.E.p. f ) tMrfari* JL B. C. E. Gr. Si. þ. 

•V vaiitar í A. B. C. E. Ór. Si. p. <) Sípirdr. A.'E. p. 

n fiá [Tantor í sömu* ^) ieinUp, A. B. C. E. Gr.'Si. h. * 
-*) Taatar i B. E, Or. 



^ \ 



^ . 



I Í. Upprekitr pórgíls Skatda* - IIJ 

jnakSl mtdr [tðL miúkr <) ok Ýel gHoíibfœr, hánn var oV syndr vel 
, ók liagr ok ordigr ^) nokkut ok [lagamadr mikilP), ekki var hann 
-fridr sjnúmp en 'þó var hann yfirbragdsmíkill pk kvamiiin 4 8ik 
tdt Cbrygdlynclr ok nokkut Inrádikápadr ^)» Gndmundi' fiddvars* 
•oo^ var irídr aynnm^- mik^U madr á .vöxt, hardféngr i^knáleikum^ 
lýigr hveradaglifia ok héllt miök til gledi. p^rgils fiödvarason 6x 
^» at Stad mea födur sinúm, ]^r til er vard vig Snorra Sturlu* 
aoiittr i Reykiaholtiy giördi Gisrar þann koat Södvari at sverja hon- 
nm trúnadareid edr (a honum gisla, tók Bödvar hat i^d, at £1 
homtm í gialingu pórgila aon sinn ok Guttorm pördaraon brðdur* 
aQ«a|í.^ aion, pórgils var þá fimt&n vetora gamall, v6ru þeir jþann 
Totor i Túngo med Gissuri, fékk hann sinn mann hverinm Beirra 
íSk ^ejifeista, (íiét annar ^eiira Beöm Sigurdarson, en annim«BteinA 
BenpaM'^)* Gisaur var vel til p6rgils, ok þótti hann metra háttac 
útk MCÍtl hann hit nærsta sér. pórgiis var heldr iUr vidskiptis ok 
yaftdlyndr* Guttormr var hægr ok g6dr vid hvern mann* [Gröa 
Miaineya Vai^ best til þeirra, 6á atburdr vard þar, at þi skitdi k 
lÉiá tafi pörgiís Bodvarsson ok Sám Magnússon frænd^ Gissurar^ 
V^Si ð&tDr bera aptr riddara , er hann hafdi teflt i uppnám , en 
pdfgilt \ét ^ii ei ni, f>& lagdi tii Markés Mardarson, at aptr skyldi 
imrá nddarann, ok látit ykkr ei askilia um tafi« p^rgi^s aagdist 
Má >fyrir hans ord giöra mundu, ok svaríádi taílinó ok lét i pung* 
JQÍl ok stód upp ok idust vid eyra Sáixii sva at blœd'di ok mœui 
wU t mikit er {>at at vita, at vér skulum eiogan lut |>ora at halda 
A hSns vid frœndr Gissurs, f>á var lanpit fram ok saflt Gissorif ok 
Vnm hann inn ok spyr, hvert Sámr þyrdi ei at hetna sín f patt 
Oistornir ok'Gróa höfdu setit á palli^ er Gissur kvam í stofo^ ok 
kayrdn at hann andsakadi sveinaná reidugliga, géngu þau til ok 
miMlr med 'þeim.* pórgils svaradi 'Gissori neldr skapraunasamligat 
ur<Sa t6k i -hönd Gissori pk mœlti: htrí lœtr hi sva reidngligaf 
mir ^ætti f)ú eiga fyrir at svara, pdtt hann heiai f>at nokkut giðrt* 
er b4tj|[>nrfa væn#, Gissor mælti : ekkr vil ek i þesso ^inn aom« 

«) TSBttr- f j4^ B^ C S. Qr. St, þ. ^) ▼antar f 4. B^ C« E, Gr^ Í$. }f. 
•) dffd«4r« Bé C. Ot. Si þ. ^ *) hródur, B. Cr. t ' ^ 

•> %midnjtf«A C«&Gr«£í»K «) vanttr f ^«J7«a£O^S^>, 



- r 



124 Útanferd pórgík. SÞ» 

Hoa srarar : ek skai :þk bðstai ef þarf. Leidcla f^au pótg&B í brot^ 
ck báda hann tel svara 6i$suri, ea pörgiis kvadst þat ei nmndti 
gi$ra« Lögdu ^á margir tii ok köiludiv þetta vera bemsko bragd^ 
féll bat |>á nídr, ok var Gissúr ferrí vid pdrgils ái ádr"*). Fyrir 
iól lét Oróa giöra pórgilsi graðnaa kyrtil af nyo klædi^ en iiann ítú 
idr bláan ok gaf hann Sáini^)^ ok voro þeir iafhan sídan gödir 
.vinir* penna vetur iét Ursekia Snorrason drifepa Kléeðg Beamar^ 
son í Reykiaholti [annan idag ióla'), ok fbt sídan at Gissurt i 
Skálaholt, var ^ar þá bardagi hínn níuuda dag ióla, pdi^ils var 
ha i kyrkiunniy j^ylát [Gissur vildi ei^) at hann vseri £ bardðg% 
tár þa sva at ^eir .Gissur ok Urækia ssMltusti fór pórgiis eptir^t 
Testr tii Stadar ok {léir félágar. ^ ' . 

í. pat er ^tut |»ví hærst at segia « at pa or þopgils var atia^ 
vetra^ rédst hann til utanferdar med þeim manni er £yríkr Sleardi^ 
héty hana var madr uorrænn^ sá madr fór med pórgilsi er Berg^r 
h'ét soa Amunda Bergssonar ^) [ok pdru porvardsdottur fr$ -— r-*)í 
en cr pórgils var vld skip, kvam þar pórdr Sighvatsson ok mæltuíBÍ 
Beirpörgils vol vid^'hét pórdr honuiu sínu trausti> næcsemhanii 
|cynj2Í Jurfa, baud hann honum til sín, ef hann víldi ^t, pdr* 

fds kvadst þat mundi^ ^egit hafa^ ^ef hann hefdi fyrr bodit»; eii 
vadst nú ei vilia bregda ferd sinni. pdrdr kvad pat fyrir hðnd- ' 
lim,.^dtt sídar væri, Skildo {leír mcd viná(;to, léto {)eir þörgils i 
harok Tdrst þeim vel, tdko þeir land vid Beörgvin. Eyríkr baud 
pdrgilsi til yistar med sér ok |»eim félögum, ok fóro J>eir m'oá. 
nonum inní Sogn^ en pdrgils kvadst med {^eim manni vera vilia> 
er göfgastr væri 1 þv£ héradi^ en pá var rlkastr madr í ^ví hér- 
adi Bryniúifrson Jdns Stáls^), hann átti höfudbdl at Hvoli. Én 
ér pdrgils kvam heim med Eyriki^ veítti Eyríkr honum vel pK 

{ii l hU U3. l i6. vaiitac i *) hát YÍÍdu hi tU X B. C, £, Gu 

A. B. C. K Gr. St. þ. 5a þ. ^ 
*) þeiii hafdi ádí tilkomit úr tafli| ok *) ^^ntar ( söinu/ . •' 

liafdt þóirgils slegit hann, en hann ^) vantar ( sömu. 

var náskyldf Giésuri, bæta vid^, #) eyda ( handritinu; frá [ van. 

B. C. £. Gf. St. þ, , tjjy i X. B. C. £. Gr, ÍA þ/ ^ 
^y vanlar í aömiu / ^) vantat f-^criirí*,**^ ' * *** 1* 



iKi / ' Úfanferd I>6rgik ^ 125 

Bned mikilli sæmð^ máttl ptfi^lsi |ar gott ftykkia fyrii' manna sakir, 
eii ei gazt hónnm 'par at bybylci'm. par vár vandi Kyríks^ ^á hami 
ktani héim or katfpferdtim^ at hannr hafdi viira veizlo x)k baud til 
nfijntm aixmœ pk gröniaum, ok eigi nú síztt, er par vdru kyamnir 
'iMd bonum \ieit metm er mikils fidttu'yerdir^ baud hann þángat 
St^fmnlfi firá Hvoli ok pöri af Stedia^ þar var ok annat feölméÐni 
fdkit ok teizb gód^ Y4rv péir fiessnnautarBryniúlfr ') ok pórgila^ 
tmu&r lieir 'mart ok lagdist vel k mcd þeim, {>öttist Bryniúlfr finna, 
it |)^S;ul9 var miklo meira háttar^íi alþidd manna^ vissi hann ok 
g6ð dkð i ^tt hana ok haud honum heim med sér ok þeim fé- 
wgam ek lagdi ei á neina öfusu. pórgils vildr pat f^iggia^ ei& 
l^émc var {»e$9 hvergi fúsarí ^), ^ red pórgils^ ok föru þeir 
m^^flirfaíidB, en er þeir kvamo heim, tékr hann vid peim bád* 
«B A08dum, ok •slær á algleymíng vid pórgils, ok setr hann hit 
jiiiii ihr sér* Brynifdfr fékk iionum svein til þiónusto er Fétur hét, 
i^ p0t ava at sveinninn var ei athugall^ en pórgils ^ig heldr illa, 
A imr ótraust at hann svipadi honum ei stundum, en Brvniúifi 
gMst ekki at pví, er sveiiminn var akyldr honum. par vóiru nybyli 
jidd #k mannmait láungum, drykkinr.miklár ok gladvœrj, urdu 
&Diiðr-misiafi[it vid drvkkinn. Geiriaundr hét uágfanni^) Eyrika 
ttEipdi^^) ok firœtidi^hann hafdi' vingazt vid pórgils, er hann var 
fllMé Eyriki, ok.géfit honum tapar^eggsi ^) isnaghvrnda ekki mikla 
qli'lát besta iárhi hann var i idlabodi Bryniúm méd Eyríki ok 
JwfcL '^ varli^ ióru fiap miklar drykktur' [ok mörg vítl ^). Beöm 
Mc- mðdr er vár med Bryniúlfi, .atdradr madr ok ^fdi lengi verit 
flifið^j^nuaii* ok ha^L ^a^ starf, at hann gidrdi öl ok várdveitti 
é^k hvessdagliga* pörgilsi ftötti Beörn vera, heldr &str af 4rykk 
liéersdegliga^ hafdi hann af þvi &run, at Béörn feeri med rógi ok 
hvikeðgum ^) milli fieirra Brynidlfsy ok var þá heldr fátt œed þeim. 
Itom: var madr akapbiádr, ok f^óttist eiga traust mikit ok öruggt, 

«> 8«a, bðoU ¥iaHrft S. C. E. Gf. ^ eati. X B, C & Cf. Si. |>. 
^^P^ «) vantar t e. í/, 

- ^) kvissognum. A. B. E. Gr^ kTÍk* 



♦> Skróda. A. B. C É. Crl Si, þ. 



sögum; C«5*A p. 



§ 



\ 



126 Utanferd pofgiW 8p* 

var, áleitínn ok Öfundiamr. Eyrfti Tar skipat {[hiá Bergí, ^á Gcir- 
niundi')^ þ& «áto böndr hver hiá ödran ok höfiJu ayeít ei all* 
litla. Bergr drakk iafaoii lltit, ^v^at hinnv^var kr&nkr^ ok skyldi 
hann f>ví ei meira drekka en hann vildi ok eingi viti^ var Bryniulfr 
vel til hani, ^ti hann vera') gésn ok úakapbr&dr* pórgils var 
hinn meftti Cdrykkiomadr ok^) misiaftat akapg^dr vid drykkio/Iȇt 
var hit áttunda kveld itfla at dmkkit var albrafaetast^ var j^ 

-drukkit vín er áleid. A annan bekk aato freUingiar BryniujUa ok 
^eir hirdmenn ll&konar kdnga Arni IvArsson ok Kétill Láng^y varo 
^ar fýrst drukknar 8vettardrykl^iuo 8(dan slógust í knffildrykkiar, 

' giördust þ& ^cstir drukknir |»eir er inni varo^ taladi Geirmundr 
fiestum, [at hann þöttist vera o&ettr^), en bötti sem drykkt- vasrt 
íalsadry þá bar Beörn kér at Geirmnndi, en hann^drap vid hénd'* 
inni pk sló upp i fíng honum^ f6r drykkrinn nidr i hátm| Beörn 
reiddist tid ok vard maltfdi; kvad Geirmund vei:a snáp mikina 
ok lanst méd knefa s£nnm á nasir konum^ sva at blód flaut um. 
hann allan JTok mœltt íllt vid ')• pörgils vard ske^tastr upp at 
laupap þreifnann upp dyrshorn mtkit ok þún^t af búníngi silfurs 
ok steina ok fetti millum heráa Birni sva at h^nn stevotist ifram 

.ok kvam énnit nidr^ kÁl vard J^ar undir kérit er hann hatdi h^ldit h^ 
sk^ndist hann 4 ennina^ en kánt brotnadi allt i snndr. p5rgiU 
vildi leösta annat^ en Bergr héllt honum. Brynijjlfr ledn þá npp 
ok alJir ^enn hans, slikt nit sama Eyrikr ok bóndr med nonnm^ 
var prórgils þar í lidi^ héllt \k madr & manni, Bryniúlír var hinn 
reidasd. Eyríkr mœlti til Bryniútfsc gevbiit til bitndi, at hark 
^ta' s^mistp ok er þat ydar sssmd ok allra ,^rrá er bér eiga lut 
at; Bryniúlfr mseUi: litill vani hefir þat hér verit^ at menn vasro 
bardlr i hybylom minnm, pá msdti Amie Utit & hitt, böndii^ 
hver fyrstr^) bardi, ok er ^at sidr ydar Sygna^ at drekka bar tU 
At eingi veit hvat at sér. horfir ^)^' eo 3imi kvam ^etta ei ryrr at 

s) kit Bðithi Geirmnnðiy fiá Bergi. A^ vantsr l A. B. C JE.Gr. Si. p^ 

^ B. C.E. Or St. p. , - ^^ oUinppkdínn. A. C.Si.p. upf 

V gagn ok greidy. bœta tðmu vid« laupinu^ B. B. Qr^ 

•) nie8tík.ppi.cn. baiuiöninvid. .^ l^. ji^ B. C. £. Or. Si. ^ ^ 

^) vantsx i t&inu. ^ 



at Utanferd f^rgíls. 127 

hoiidiim eii ran Tar. lögdn nú margur gott tiK ^riii niœld^|>& eDH: 
pat er betr at hér er eingínjailr 6akadír*)|.er fyrir J>at gott.^oi 
at lala, ok förtim f^m dt sof'a, *)en tö!um um þetta a myrgin er 
T^ ertun údrukknir, tr.an oas f>á öíliuii einn veg synast*. Lyrikr 
[st6d Yel undir^) ^etta ok. mdrgir^adrir, foro menh þá at so& ')^ 
tn nm myrgininn eþtir falyddi. Bryniúlfr tíduin, sídan géiigp mcnn ' 
til dr^kkio, ok er menn \bu> |>ar kvamnir» |)á seli^st mcun* nidr, * 

Ífi xHæltiArni: Bat er cUum ^nönnum kuunigt þeim sem hér erOj 
terlr atbnrdir nér nrdo í gærkvdd^mantia i miUum^ erum vér 
8& aUur ttdnikknir ok inegum virda þessi iqál eptír &önnum efnuniy 
er (at fi yel, bóndi^ at svá vard er {>ér ylslíkar, 'en mér lizt 
tm aem sá vœri ei fridarins allmakligr er braut iólafridinn íyrstr £ 
"^Snmm kybylum« K.étill mœlti: svalízt mér. Beorn mælti: þat 
kam ek |é'r se&ia^ Ami^^þótt ydr þjki niín skömm lítiisverd^ at ^ 
vimiiial'annatnverty at ck skal hafa fyrir iuUa sæmd edr hefna 
I9ÍII se41fr« pórgils * svarár : ef þú'heitist vid mik^ Beömý at giöra 
loér eiaa skiknm, þá skal ek giöra þ^r tvœr^) skammir^^pœr er 
akalt mega bádar hendr á festa.. Beörn mcelti mart^ en pórgils 
"ladi* £1 mi þar inha h<^rs manns tillögury en {^eiriögdu þar 

til hirdmennirnir Arni ok Kétill^ Eyrikr ok Bergr, bádo þ^ir 

^^drg^a vagia. til fyrír Bryniúlíi bdnda [ok rádi ^eirra jnanna er þar ' 
taro' mest virdir^), en pörgils ^agdi, sem hann var vanr, efhann 
t^dist^ Allmisiafnt Ipgdu menn til, en |>essi vard lykt á med rádi 
Bhpiiiúlfs bdndá ok j^cirta manna er ^ar varo mest virdir i hia ók 
Beít tildo tiUeggia, at mál þessi féllust i fádma, ok skyldi^eingi 
tíkvjm fé l^a, seldi þá hver ödrum grid, en sidan settust peir 
dtr ók drukko, var bdndi þ& allkátr ok hver vid annann, drukku 
m af iölin^ fóro nú bdndr heimsídau' ok kiirradi^) þat hver i sin- 
itei hybylum, at veturgéstr BrVniúIfs mundi ei vera hversdagsl^ika '')• 
Bðr um kvad Gunnar islenzRr madr er var med Bryniúlfi ok prti 
ava at gaman vard at: ' 






») aksdadr. B^ E. Gr. >) vantar í A. B. C. £ OrrS$^ þ. 

H «»djT«^ód vel A, Si:y^ é) kaavaaU B. EGr. "^ 

') frá *) Yafltftr í a £, öf. ^j t^era maoDS Ifki. B. E, Gr. hven 

^> þfi<B» A^ B. C^ J?.. Qr^ Si. J), ^ aaniii leikn* A^ C\ Si, p^ 



128 UíaDÉ^ri I>6r^!í. $p. 

^Hcrdar limst hrín&s neördr 

homi *) var *) at bryaa Jorn ') 

& Birni bilgearn 

blunda'*) jmrir Geirmund* 
' Stoýpast t6k ^galinn glópr, 

gauri ') vard iyrir jiauaum Aur,"^ 

|etta Í6tti j^iód jgott^ 

pórgils^) «amdi Eonum pLnsP)« 
Eptir iálM yard tned firyniúlfi <ok piSrgilsi ^ingir inargleikar# ^n 
Lo.gódaf afleidingar* pat er nú þessu nser^ at«egia^ atBryniulfr 
atti eyrindi yfir iSörd, ajt sœkla ak#öldu sina ok vapn^ {>ótti kon-^ 
um velj at hanK- reyhdi hve audsveipr pórgtU vœrí^ ok beiddi at 
hann mundi vera fyrir ferd ^essari^ £t ^í var ekki mannmart 
heima^ en pnSrgiIs «egir; at f^ess eins sendimadr edr lestreki viU 
hann vera í Noregi^ er enn vœri rikarí en Bryniúlfr. Bryniúlfi 
þótti ^ar opt hit sama uppspretta. Bergr baud Bryniúlfi at sækUi 
skeölduna iyrir piSrgils med 4>drnm manni, ok f>at vildi hann^ 
, Bergr tök siúkleik um vetrinn ok lá.leogi ok var atkvaminn bana^ 
pk batnadi :er áleid^ var nú atburdalaust hédan £rh uqi ^aryisc 
pdrgils, sva at v^r vjtum fri at segia* 

3. 'Um varit cptir páska byríadi Bryniúlfr ferd ^ína audr til 
Beörgvinar til móts vid Hákon kong^ i6r p& med honum pörgila 
^ bl^ Bergr, var hann {>á fær, en er ^eir kvamo ^udr^ fundo |ieir 
Hákon kdnfi ^ Jtók hann ^im vel. Kóngr hafdi f(étt af ^ at uoi 
vetrinn hafdi verit med firyniúlfi íslenzkr jpaadr ^inn af SturlÚDg^ 
tttt, er ord f6r itf, hafdi þar bat sannast, «em msolt ^r^ at mörg 
ero konúnjgs eyru; hafdi ha^n trétt af þeim vidskiptum/ sem vordif 
höfdo miÍLum þeirra. Bryniúlfs ok IslendXnga um vctrinn. Aron 
Hiörleifsson var þí med kóngi, hann hafdt reýnt af Badvari vin* 
átto mikla^ 'þí jer hann var sk.ógarmadr jSturlu 5ighvat8sonar% Aron 

" «) horn. /?♦ JS. Gr, Sl ^) buUI i. B. ör# luUa* E. 

•) vata^ A. B. a S. Or, Si. p. • ') ga«wu ^ B. C, E. Gr. Si. þ^ 

») brynþorm. B. Gr. bryoþytju ^. £♦ ^) Þ^^g^*^' ^^^ 

p. brynkorn. C» ^ ') £ÍU^ C» Sí. fiú. A^ B^E. Gr. p. 



3 KJ pér^s rœdst 1 kon&ngsgard. I2<> 

TÍfir birdnfaðr Hákonar i6ngs ok var lcawrlcóngi, var faámi'olc g6dr 
dfengn Aron gékk at pdrcilsi ok fa^nar'honnrh ve!, ok skál þiðít 
lidmitlt allt þat gott, er ek facfir til at véha f>éf » livcrt s^m pat 
er^Æ edr fnllting* pörgils Bakkadi liQnum vel ok kvad . ei 'annat 
likatft ^ykkia en liann mnnoí med iionnm vera , en íyrst maif * ek 
vera oiea Bryniútfi, en Arón faafdi fearkost ekkiimkinn, en spanK 
eingan lut.vid rVini sína, baud faann pdrgilsi því til sín^ at nanir 
átfi gard^ var faahn iam'nan fWIlr af Idenz^m n^ðnnum^ skildnst, 
fcir pdrgils ok Aron, fór pórails xúeá Bryniúlfi til þcss fcerbergis 
er hann átti^ settust |>eir þá tfl drykkio* tJm daginn mœltiBryn- 
iéáfr^ j^ faafit verit nfed mér 1 vetur, ok vil ék kalla at^el faafi 
finit; eo ínndit faefir ék ^t, at angú ydarbunda léngfa fram til'^ 
bess «t: ^&a Hkára 'tBanni; eú' ék er, er fiit ok sátt at slíkt ero ') 
köncsiÐQM^ en ei mð^ «k Brí f^ette, átf ek spáH mat vld pik edr' 
dryfífe, vfl ék véra búínn tit át-flytía m&l f)itt'vid kAng^'at harn 
taki vid 'þér ok giörí J>ik stnn nmnn, sem mik grmíar at í)rér leikr 
i skapi. -pórgils þakkar faonuiki sin ummæli, én kvadst fusastr at 
hret til Islan^, ei^ ef faann né^Í Jivl^éi, vildi Kant^ aiariia g^t)ga 
tH faándalcóngi c%k giörast faabs litad?^^ liitíu sidar mndust peir 
k6ngr ok Brýniúlfrj ok verdr* |>fft f táii |>eirra, at k'dngi>^pw'at . 
fainnHi islenzka manni er verit faefir méd^ Itonum um vetrinn. firyn- 
inl^ segir kóngi frá œtt pórgilsy ok kantoast faann skedtt vid^ þviat 
imrgir Sturí^ngar faöfdu vcrít med faonum* Bryniúlfr segir kóngi, , 
•t pilrgiis viWi íéi af ydr fararfeyfi til Idands, kongr kvad þess 
einga van , þviat 1 pann tima faiMIl Hákon kóncr mörgum ríkra 
aianna sonum i Noregi, þvlat faann faafdi miök i faug at fó skatt 
itf lalandi. Kdngr maéui : mundi þessi madr verá med fiér i gsér [er 
vid' fnndumst ^) y^ mikill madr ok dreÐgiIigrp fridr ok bragdmikiIV . 
€k p lyti mikfl ^) i andlittnOi ok sva ungr, at ei mangrðn sprottin? 
8á éf rétt Hnn samiy segir Brymúlfr, ók gicirit sva vel> faerra^ at pér 
takit vid faonnm sæmiliga ok g|örit faaún ydar mann, ef hann skal 
ei' ná át^gla tii islands at vitia frændá sinna ok eignat 'er faann 
eUd faér peningarlkn Köngr t<Sk {»vf vel^ lét BryniíUfr ^á senda * 

») kUU«k« já. B.C, JE,Gr^Si.^. •) Oium^ár, C. vtntar I B; E. <ir, 

^) vtatar i «éai% 



I3P í>6rgils rœdst í kahúngsgárd. ^ 8 p. 

eptir p6rgUai| kvam hann pá fyrír kdng ok kvaddl hann^ köngpe' 
t^k. (ivi veí, par var þá Aron HíÖrleifeson ok flutti med pórgihit 
at kóngr tœki vid honum sœíniliga^ kongi: scgir at hann man ní 
hirdman^sn^ifiii , ef hann reyndist eptir því sem |>eir Bryniúlír ok 
Aron, sögdo, ef honum syndist, en kvad þat ekki munda..ski6tt' 
rádasty pórgils kjY^4^ ^ess ekki mundi lengi bídá at sinni^ ^ótti^ 
Gi örv8»xt ^t kyai^ mætti^ Ijiann .f>ar,, {>ótt hann leitfidi anpara 
la.ncía, at HaQ.n kvqsmi.sér,i S^veit med rikum mpnnum, |>viat Oláfr 
födurbródír hans'hafdi vcrít í DanmÖrku med Valdimari köngi^^ 
e)c fengit af honum mikit somi|« Aron mælti: takit þér, herra^ 
vel vid þeim -sumum, sem. ei man iafnmikic mannkaup i sem þess^ 
upi maxmif. BryniúlfVin^lti: isva^kulut ^ér a^tla^^Jberra, at hraust-: 
upk karln^i^ni mai^.^kál^t. i ^^ ^^^íhq, sem pör^Is hlytratstanda^ 
Kdngr brp^ti þáf ;p<)rgi{St x^^aelti : . vilit pér, herra, géfa ordlpf til, 
at ekisé fre^s ók:|ári hvert ér ek vi\ jannarstadar, ef elT fer ei 
tii IslandjS? ^ Víst ei, ?egir kóng^, ek skii at þú mant yerá madr 
brádlátr ok heldr ákaílyndr, en eingum sæmdum þykiumst ek hafa 
afsvarat þ^r, þótt ek vili fyrf^reynf^ hyersu mer gézt at þinni 
þeontisto, skiídi; þeir at þesso^ ,i$tgir,pörgila Aron), at hann muiidi 
rá<^ast i gar^ han^ , skildu þein vel BrytiiúUr^ olc p6rgils« R^n* 
hildr h^ kona ArpnSy ok van bon hinn [mestí öílunarmadr ')^ [en 
hann cyddi ei seinna enn hen aílacli^)^ pórgils var þar um rid 
ok vard íllt til feór, þviat hann sá^.át Aron var fövanl, en hana' 
yiMi hvervetna .fullt fyrirleggýf ^þai^n kostsad er Aroa hafdi fyrir 
h^nuin^ höfdu þeir sveit m;kla jok varp ekki dœlin 

4v pá er skíp tdku at búast um varít, lét porgils rita á vax-- 
spialdí 'ok sendi kóngi, var þat þar á, at bann beiddi at kóngr 
leyfdi honum at fara til IslanJs edr ella til annara landa, kvadst 
ei lengr vera vilia \ úfrelsi *)• En er kóngr sá Betta; virdi hann 



sva sem pórgilsí gérigi^ til stærd ok nietna^r, er hann yildi ei siálfr 

vid sik sem adrir,menn, 'en þp sendi kdngr eplir /honum,. 

kvam j^órgirs þá fyrir kóng. Margrét drottping oklvar Eng^a^iarl ^) 



ffytía vid 



«) mij^ iflfuttíl jí, B. C. E, Gr, St, þ. ») iiley£u C. Se^ 

•) vanur í »00111. ♦) ÍarU jÍ. B. C. E, Gr. Si. þ^ 



jftti pór^ils glSrisl hirdmaár HákoBár kóngs. 431 

iSdríST lcdiigs ok fatt atonara manna vár p4 hik kíáiigi^ með piSri* 
l^ var Aron ok fiergr. Ðrottníng var hinn mésti viú Stiirltogay 
iBiii rerit liaföi Skúh hefrtogi ') ^dir hennar/ hon bad pórgilt 
WSkit mðt hiá sér^ eti hann setttst á fótskémil ^) Má fötUm hennar^ 
%6mff iDðdti f>£: bdddÐst |rú íit tU Islands, ^piitgilsr Já, hcfra, 
tég^ Iráiin* Ktfngr mðélti: [ek man nú segia {^ér, hversn vera 

^ml xktn hag |>irin')^ ^ú ékalt hér vera, en hvergi fara^'man ek 
l^m bik œinn mann sem þú betdciistj^ en sva hefir mér sporzt, 
Wí\]íet féiagar þykki verit hafa okki spakir tii^fulls. Drottnfn6 
ítotói alikt verdr opt úngum möiínu;n« [Aron mœlti^): ek skaí 
|ar f^it avara, ef fat fykkirnokkíirs fifátt hafa verit. Kéngr 
rtsBÍIA |f& bi'osandi: ek vcit ei hvert {>ú n^átt ilokknt & hendr tak* 
att úeMðíl en svara iyrír þlk. T6k ^6ngr\^& til at-'spytía pörgils 
kPIsIaitdÉí M födur sínum ok frœndnm, pdrdi Kakala ok ödrum 

* líS^nátÉm^ en pórgils segir kóngi slíkt cr hann spyr. K6ngr 

Sr^ hver'aá madr er. sem fylgdi porgilsi? hanii nefndi sik ok 
or tvntk^ Aron kvad födur líans hafa verit vitran mann ^k vel 
J&i4ah ók hinn besta bdnda, faanu betddist hirdgaungo ok hird* 
tfKmisnafi)S, herray sem ydr ma kunnigt vera, kongr ségir: man 
Á ^at vel fallit? pviat ek hcfir af honum |>á frótt^ at hann man 
V^ ^pakr tnadr^ skaitu pörgiljs ok ^ér félagar vcra í bodi mino 

Etigníngardagy cn sidan giöt*ast handgéngnir« Gaf kóngr pór* 
latifgrænt klædi íiórtán álna lángt, sidan yar pdrgils 1 bodi 
js iippstigningardag> cn sídan giörast handgéngnir ok hirdmenn 
iástodaginn eptir f)eir bádir pörgils ok Bergr, gaf köngr þá pór^ 
g^ akiöld ok brynio, hyíat þau vapn skorti hann adr^ var pörgils 
}/k lanngum á kóngsgardi ok ^ólú vera herdr ^kapbrádr. 

*5* ^Sá atburdr ^ördist j^ar^^at eina nátt var par eldr laus í 
Wmiim^ var þa btásit uin altan bæinn^ ok er ^tta* herbod kvam 
IkÍngiBherl^rgiy klaeddist hann nú seálfr skeött pk hét á ^á ménn 
ef hia honum varo, lét hann blása út aílri hirdinni ok oUnm basár 
lydnnm til ^essa úfridar, pk vapnudust menn sem til bardaga, ok 

») juL A. B, C^ E, Qu Si. Þ* ») vantar í A. B^ C^ E, Gr. Sl, þ^ 

•} ftukört 900111« • ^ -^) vaatar í •öiau. 



{4 } ^ . Bæarbruni i Biörgviit* ^ v $ Þ* 

;' • • • 

akipadi k6ngr hird ainni j^ar sem honum f>ötti me8t j^ur&p Imd 
Ji4nfir mena ,farc( yarlica ok ^ó diarfliga, vard eldsgángrinn sva 
ékafliga mikiílp at úlíkligt þótti at slökkt mundi* yercla, var þá 
marfis'i leitat^ borit í vatn .ok as^r ok brot^i,vída herbergi^ köngr 
jHyad i, hvar porgjji^ skyldi standar ea hann viidi ^amgánga mikm 
lengra, fékk hánn sva mikinn háska vid þat^ at þat þotti med 
élikindum^ er hann hélít llfi meidingartaust^ um sidir lét kóngr 
taka kdflgsskips ') segl ok giöra alvott ok bera at eldino^ vard þá 

rat, um ^idir at eidrinn sloKnadi o^ed guds miskun ok hamíngio 
ongSy en pórgíls fékk þanit ordröi^ af köngi sealfnm ok oUum. 
odrupi er viséop at ein£Í madr hefdi |iar iaomvei borit sik ol^ 
bórgizJ;/^) seoi bann [í lafnmiklum háska^)V's^v& sem Stúrla ]þ6rd- 
arson h^ kvedit i arfldrápo ^eirri sem . hann, orti um pórgií^ ok 
{>essa. naut pdrgils iafnan sídan hiá kónci^ sva at hann ^oldi hon* 
um betr en flci^um ödrum ia&ar tilgidrdir« Kærsta dae eptir 
bcennuna kvam pórgils i herbergi drottniingary tók hon nonúm 
vel, ok þukkadi honum, hvat drengiliga hann he£ii géfizt um 
náttina, ok er hon sér, at klædi faans ero brunhin, ^á gaf hon 
honum vel sex álnir.af skarlat^, hann j^akkadi henní ^etta^ földé 
pdrgila af ^essu mikia sœmd^ scm f>ar er kvedit um: 
- Laus vard eldr fyrir öldu^) 
allbritt, er tók natta, ' . 
qt gékk hird med hörda 
' hildÍDgi vegmildum« 
Tíádi pórgiJs þiödum 
(rekbrádr lofi ráda^ 

Í>arr) er renR\im^).a Ud liöna 
ögreiiar brá heitam« / 

6. I failn tima kvam af Iflandí pdrdr Kjftkali^ hafiii p& ádr 
ordit Haugsnesslundr ok páu tídindi er jþar af leiddi, var 'þi Gissor 
í Noregi ok settust j^eir þa^ undir kóngsddm''), segia fá sva«) 

«) lángstípi/ JÍ. B, a BjGr. Sá, p. n K B. Gr. \ ' 

ð) flt kiarga. »6inu. . ^) rennr« A. S. C. E, Gr. Si. þ. 

^y vantar í sönrti. ^) tuKÍát \tx tíjM^ basra sötiiti Yid; 

*3 öIAunt A, B. fi, 0/t Þ* ^ ^ •) vaaur í •öin)i^ 



^l^ ; Giort at lyti pórgils^ 133 




gíöni'at lyti frænda^insf Hann évarar: {»a 
'þvifam yiáp l^erra, at neóia vid |>inna ridflfy en ek víl'j^ar ei fö 
l^ ðpára, ef ^ér œtlit at megi giöra.v Köngr mælti: þat œtiak at 
at meg^ ^iöra. ek nefndx'^tii lœkni ^nn er Vilhiálojir hét, var 
^^S^tat at bskninum ok urdo þéir kanpsatdr / giprdi lia!nn * 
mti kdngsrádi at^ sat kdngr £feálfr hiái {)6tta&t menn {>at seá/.at 
J^^ta Tar mikil þrekrann, en pörgils {>oldi þat vel| gréri sárit sysu 
at piSrals^'vard madr lytalaus ok var nu madr fegri yfirlits en ádr., ^í 

JlfmáiC iLakali fékk ei Qrdiof.til Islanda^ dvaldist hann œed köngi . - 

ilm tid| ^ar til er honum var skipud sysla« pórgils var med kóngi, 
xiokkra vetor ok hóttist vera haldinn ok kunni bvi ilhu * "^ ' 

«7«' Hákon kÓDgr hafdi skip^dari iarí í prándheimi Knút son 
Hákonar iarls Galins^ Knútr iarl var mikill madr vexti ok vænn 
.synum, hann hafdi* [margár náttúnír ^) fram ypr adra menn; eingi 
Vár sá madr í Noregi^ er sia kúnni skynia steina ^)náttijrö sem 
Kann^ var hann drykkiuma^r mikilt ok þótti veta nokkut vanstiUtr 
Vid drykkio^ \k er á hann fékk. Hinu sfdasta vetur er pörgils var 
i Noregí,. var hahn nordr 1 prándheimi med Eysteini Hvíta^ ok 
hSSAu ^pxc sveit mif!a af norrðennum mönnum ok islenzkimi 
momíum. Eysteinn vá^ böndi gódr, mart var annara mánna hand- 
génginna med honum i bænum bædi hirdmenn ok géstir, könsr 
jrar ei í bænúm. pörgils var mest fyrir köngsmönnum* Xn(&- 
iárl var f>a rikastr ^iadr i* baenum, ok var mcd hoíium svelt mikil^ 
mart vai'd til grcina um vetrinn n\ed kdngsmönnnm ok iarlsmönn* 
tim. pat var eift sintiíy at þeir Knútr iarl drukku i eini^ herbergi 1 
ok pórgiTs ök mifciÍI feöldi annara manna^ ok vdru nokkut drukknir^ 
>far |»á talat marty mælti Knútr iarl heldr hádusliga^) til Islend- 
ioffí^ {taladi til ^) Snorra Sturlusonar ok annara islenzskra manna, 

■J yanuip i -rf. *♦ C^ $, Or. í/t þ. ♦) liardlign,^^^ B. C^ E* Gr, St^ ^. 

>> li»t ok| ÍHOta f ömu vidt 



I§4 prakk pórgils vi^ Knút íarl. /. 8^. 

er Terít höfdu med Skúla hortoga, tc5k iarl á ^eim ollam lítil* 
mannliga, en pórgtls «varar sya i m&ti^ at *þeir fi^ndr hans munda 
verit ^aíaf at ei inundu sik allir vanta ^ykkia á vid hadn fyrir 
utan nafnbóty petta iíkadi íarli stórill&^ urdu ^eir af |>ei^ miök 
sundrorda^ ^vam hi, sva, at iarl lidp upp bölvandi ^) ok greip 
eggsi, en er pórgus sá^) þat, spretjtr hann upp ok brá sverdi, 
lupu menn {>á í milli sva þykkt^ at ^eir hlidust ekki til^ sjjjUdu 
.þeir at jþvi, géngo þeir porgils á brotk litlu sídar^ leid af hnRq^ 
stod iarl upp ok hlyddi tidum, sídan sendi hami cpdr |Jorgi)st bk 
baud honum i bod sitt, var p^^rgils tregligr^ en Bysteinn fy^ti pör* 
gilsy fór til med honum Éysteinn ok miök margir aaman^ yar iart 
þá hinn blidasti| 'ok skildu £g6dah aíieíding'), var þ^ kyrrt um 
ríd ok attust fótt vid« pat bar til eitthvert sinn, at ágreindi iaris- 
mann ok gést kongs^ ok urdu þeír miök andprda, afít hángatlií 
géstrinn yann á iarlsmanni, þat varjs^d dajgs, eji er g^strmn kvam 
til herbergis ^ins ok segir fr^ þessum atburoum, var þar fatt manna 
fýrir, en ilestir fysto hann at fara í kyrkio edjr í traust kiSnga* 
mannai þángat $em fleiri væro iyrirt J^rl vard ^skiiStt var þess* 
ara tídinda, þvjlat han^ vissi giörla hvert er hann hafdi ÍArit* 
[Manninum hafdi sva .dvalizt^ at hann yúr þá kváminn út af her* 
bergino^ er^) iarismenn kvaino at ok ^ko hann ok færdu hann 
iarlinum ok léko hanh illaj þá var wyrktgl sva at iarlj þi^tti ei 
tóm til at'drepa hanui yar hann M settr j[ feötriiiX)k lcastat inn 
ok lœst herbergi ok fengnir inenn íd at vardyeita hann. Æésfrinn 
liafdi att fridlo i gardinum^ ^k þegaf ^r hon vissi favár kvamit Fair» 
lióp ÍTOn kallandi mcd gráti miklum f gard Eysteins Hvíta^ ok 
segir þeim pórgilsi Skarda ok ödrum^ kiSngsmpDnumy hverau nuidr- 
inn var Fiauduliga kvaaiinn^ j[ok hann mundi drepinn, nenla þeir 
frelsto hanxi med nokkro móti'), hár hon aína sögo nxed hinuni 
mésta ákafa^ pórgils vildi þegar at þeir Jtækio manninn úr med 
vaidi, en Eysteinn vildi^^ at þeir steíhdo at sér kéngsmönErum, 
þótti þeír of lidfáir vera til hverstveggia, fy.rst at taka út manninD, 

«) blðtandi. S, X Gr. *) frá [ vánter i A, B, C, £\ Gr. 

•) fornam. j4. B. C, R Gr, Su p. J*^- P* - 

•) ▼cl. sömut *) vanlti 'i ft^mu« \ 



/Kf Prakk pói^s vid Knút iarl; 13.5 

en mia sik eptir, ok sva giördu peir sem hann viidi vera látdK 
d^. fleiri lögdu rád eptiry steíha at sér kóngsmönnum Dk búast um 
igardinf^mf sidan er á leid náttína^ fer af hvers lidi "pi er ^ir 
T0ra búnir> fara þeir pdrgils med sina sveit til ^9ss herberfiis er 
nttdrimi Tár inn kastadr^ vbrda vökumenn vid þat Tarir, skipast 
|mr fyrir durum , ok hyggja at Bessir mano ekkl sva hardligá at 
á^ffí^ «n pörgiís láust pann er^fyrir hodiim vard [eggsarhamars- 
iAg^ mikit')j^ ok fleiri varo |»ar lamdir er fyrir vdru ok stukko 
fijt/^gékk pöi:gils at hnrdinni ok brant\ tök manninn í fang sér 
^ bar út^ braut sídan af hopum feötrinn, fór pessi madr med^ 
. P^rgiUi heiqi i gar^inn^ en vardmenn segia iarlinumý hversu hard- 
liga þeir.^Tyo lcfiknir, vard hann vid þat reidr míbk, ok lét biósa 
saomua l^iedmönnuin slnum ok handgéngnum ^) mönnum ok öllum' 
'þam er hans flokk vildu fylia^ lét iarl þá bera út merki sitt ök 
[Ti^ðdiat seólfr ok allir hans menn'), gánga þeir nú út eptir 
liBfmimp ok er nú sagt ^eim porgilsi, ai farl fer at ^eimmed her 
mimnn vapnadan ok léto heldr úfridliga« pórgils heitir nú á menn 
•^ at |»eir skuln g^nga úf^ á vígin ^) er þeir höfdo gíört ok veria 
lunMÍr sinar röskliga^ ef pess ^arf vid, ok látum konúng f>at spuria^ 
alt naitti hefir drengium ski^at, en ekki dadleysíugium, g^i^gu Þ^^^ 
l^ ót ok'firam £ vígin, kvam bá iarl at i {>ví olv^purdi : hcfír l^ú, 
tlén^ *ok ]iér félagar^ .giört hér sva mikit hervirki, brotit upp 
Bm&rgL ok barit menn mindt [en tekit f>ann i brott med valdi, 
er «&!& hafdi nnnit tiL daqda ^) ? pórgils kvad |>at satt^ at þessi 
xoadr vari 4 ^eirra valdi er bann leitadi eptir, en annat œtlak þat 
e^ pört'eT lítillar umrædu sé verdt, er nú vel at þú Teynir [)at 
i.j^^i^^^^^^^^^dingc^ ero sva linir ok lítitsháttar, sem þér sögdut 
Í 'tetur. Jarl mælti: sKkt er mikit ofbcildi útignum mönnum at*^ 
hMM tU iaíns vid oss edr meira. Taldi hann nú maiMr sakir 
TiÁ pórgil^ ok eggiadi ^i menn sína^ til atsóknar. pómls segir 
8&rþat vel lika^ skulut þér, iarl, miifiii tii reka> ádjr pér náit 
'iMaainum, menn urdu seinir til atsöknar;, ^viat' J>eir vóru margir 

») vantár í ^. B. C. E,'Gr, St, þ, *) út úr yrigia\i„ji.B. C. E, Gr,St. þ. 

«) kardfengum. sömii. Ij vantar 1 C. í/. 

*> l/lkti iidi slau siálír, aömu, * 



136 I>ra[klc píórgils viá KiiAt iad. g ^;^ 

meá íaAí, er par átta frændr ok virii i gárdinum edr adra vanddmentt^ 
Eysteiau bóndi var sva vinseett, at eíngi af bóndum var vinsælli, f á 
lögdn hinir betri menn til ok baro sáttmal £ milium þeirra, en iarl vár 
fainn 4$dasti ok iiad bera eld at bænumt en pórgiis gékk út i gardiun 
med brugdit sverdit^ ok bad iari þar undir 'ganga, ef hann {>ættist 
eptir-nokkro e!ga at úí j^ar, tokust þá medalganngur^ tiádu menn ]^á 
íyrír iarli hver ufera bonum vœri at giöra sva líiikit horvirki a ktf ngs- 
.{>egnum ok { köiígslandi '^^ kvam pá.sva fyrir iarK, at hann mundi 
taka seálfdœmi^ en er pórgilsi var þat tiód, neitadi háhn |>ví þver- 
*ga, bad iarl ^i sa^kia e(![r fráhvena* Eystéinn segir, at pörgils 

)undi vilia kón^döm k ma1inii« p&rgils segir, at iiarp vildip at ^ 
sva búit stædi tii kóngsfiindar, en sidau giördi hann ráfi fyrfr sœtt- 
inni* fEystéinn scgir ei sid, at mál stædi öpin *)• ^órgiísmœhi: 
sér ek, Eysteinn, at ]þú' crt sáttgiam* Sva er vfst,. segir Eysteinn, 
^kkir mer gódr fridrinn^ ^vi ek er hpnuiti vana^tr, en.haltu þó, 
.piSrgiIsy f>éé$u máli sva fast .^eiii hú vflt, 'íyrir j^ví at ek man eS 
fyrstr.vid þik ski)iast, ,ok fyrr skaf hér 1 gardinum etit ok drukkit 
allt f>at er artt er, en ek taki naúdasaðtt af iarlinum« Mæl" |>4 
'drengla heilastr, segir pórgUs. pá-gékkJorun húsfreýa ót 1 gam-' 
irin ok mæhi sva : fiess i>iU ek þik, pörgils, ef ek hei^r nókkut 
jsva giört, at jþér þvkkir vd, þá sjtyr þú ekki ^essp máli i 5vk 
œikit vandrædi, at |íu hafír þik í yedi edr'bdnda piinn med ödr«> 
um gódum mönnum, ef ^ú átt kost sœmiHgra sitta* ok'^rif* heflHar . 
fortölur hneigdist pörgils, ^ttu nú margir hér lut í at menn skyldu 



"**"*" . liga, bad 

mundi vilia 




^eirra i milli vöru ordin ök honum þœtti döms þurfa'}^ ^^^^ 
pörgils v^ hafa fylgt þessu maU, úk fékk hann faér fyrir ^ott ord^ 

S* Um Tárit eptir páska f6ra p^r pórgils á kÓÐgsftind, tók 
hann þeim vel, sfgia þeir kóngi slikt sem 1 ha^i giörzt med^f»eia9 
K.núti iarli^ iikadi kóngi vel ^essi má^aU^k^ dvald^st pörgils þá med 

«) kójBg^garili. J, »♦ C Æ. Gr, St, ^ ») vfmtiir í A.B^ C* S, G/, St, Ji^ 
*) vanlar í sdoiii^ x 



fl, ^lssur^ Bearekr Lisliup ok f^orgils x&dast tU lalantls. 1 37 , 

Unff^ ^ Yar med i6ngi herra ^) Hen^rekr I>ia1c9p^. 6i$8ur por* 
lalasson ok FinnbeörB Helgason, yóm þeir f>á allir. xádnk til útw 
ftcdar vok {^eiddust «kipimar m£ 'löngi^ lciSngr kalladi airf Snonm 
8tiarh9ísoÐar:ha&;&lKc:iiiidir ^^ sUki iud samia lendar |»aeir «r. 
Sfiorti liGffði' >fltt á ^deyanda, de^ i:ftani stad i Heýkiáfaojtiy ^skyldi 
.pöijgQs .Tera.aefiri^iuli^ ok 80^^^^^ r*U^^ {leasara ^oiálA er ki^ 
QM^ á etanda |iib medierd iiessa feár. Finnbiroá skipadi kóngr 
xlki fýrír BordaU') Vödlaheidi^ ek <^Uar .hopnqi b.ustad á ^ren-^ - 
ildarstSduiá^ f <jas8ur faafiíi ríjki júú ty^t ám»e^ knd ok skf Idr 
^ver |eirra . yeita ðd^iun ^FÍssor vok pÚT^ú^y^ hií saoia :yar Finn^ 
keðni skyldsdi* at veita {>eim ok sva |^eir> honnQ)^ Henrekr biskup 
\í^ VAngi 4>k eJÍnin |xetm sínu. trð«9tí« £a ^ui .^etta yar allt rádit^ 
Þ^J^^^^go þ^ú* skip sin ti) jbafs ok fóru (leir allir i^ skip med £y- 
sfeiai Hvica ok fáru ..j^etta sumar til IslandiS. ptfrdr Kakali sat 
ep^ i Koregiy okJíksidi honuni ^at íila, þi^at Jaann l^afdi ádr 
9kip|it eignir Snarxa Sti«rlasouar vinum ainum, £yúl£ pársteipssyni 
Skagdecird. ok b«nad 1 iGéldingahpltit Rana Kodranssyni Eyafiörd 
l4 Sún^d á jGrund^ porleiíi pórdarsyni Borgarfiöcd* Rafn Odds- 
SQ^ ^aeiriundr Ormsson^ Stnrla pórdarsoa ok Nikolás Oddsspn varo 
^uiidmr i trúnadi ok lengdum ^id párd ok i yinitto. Um varit 
Mr pérgils kvam át «ok Gissur ^. lét Ögplundr Helgason urepa Sœ- 
«md/ok Gudmund Qrmssonu^. böiti beim Eyúlfi ok Rami &at 
awB mikill ♦). 

"*■*'« ■ / • ' .; 

9« Pyrsta*^)^ag eptrr Marlumesso iyrri vard landfast ac 
Gasám skip þat cr póiigils £ödvarsson var 6, {>eir kvamo til Stadar 
&itb4Iqmasusmesso ^), fögi^ud'u ^rændr bans.honum vel^ stéfndi ^ 
^trgils at sér vinum sinujn pk tengdamönnum, kvam til hans ^ 
Eioar HalldiSrs^n fraendi luuis^ pördr Hitnesingr mágrlians^ £Gud- 
lanp Halltredarson ^^}^ birti jpiSrgils ^k rádagiördir sinar^ ok léc 

^) jf Mtaj; i A.B.a E. Gr^ Si. p^ jd^ þætti í já. A C £ Or. 

*) keiiDUDdl. •5m«. ^^ ■• '^* ^ ^ ^ „ \, ^^ ' 

r ^ ^i nmmtu A. R. G. E. Qr. 9i, f^ 

») laiiave.tr •€, b^ta tid B, £• Or. ,, ^.„tar.í aömu, .. * 

^ kér eptir fyígir ftoti ktp, í <) ok 4mi« S<^«a«« ^ j . . ' /t 






Í38 pór^s tekr vid Borgarfirdi uk RcyiialicltU 

l&á &kipnDarbréf 8Ítt ok kvaddí tneno tH &rdar tned s&rí yikmt 
sienn yél nndir^at^ reid pér^s firá Stad ok nœr fionitía manna 
É^i&i líontm, rar' ^r Bödvar {xSrdarson iadir hana^^ Einar 'Halt* 
44r^s0t ')^ pbirdt Hitnesingi: inágr 'híiit&^ Helg^ btddir hana ok þeir 
^eðii er út Ý&Á ktatniíÍF med pórg^lsi ,' i^d faann súdi^tii Boi^ar- 
flardár dfc gistir £ StaFabolti, þ& baö þar Qláfie^ pórdarsonr^ Bptir 
pat stefiadi ^ánb {íind tmdir ]^dfdab<Ítumy kram^ ^ar tii porteifr 
or Gördum ok Bigilt or Reykiahatti ok adrir héradsbdndr^ léto 
Ikérádsmenn heldr driu^liga*. OUfir pórdarson stöd npp ok hdf sva 
ínál sitt r at hanu bad gud geyma aHta mánna/ er |Mtr varo kvamtt^v 
j^ed sinni mildt ek miskun^ bad ok jþes^ i annair stadV at mena 
tækio sssmiliga bréfiim ok eyrindum sva ágæts ^) herra, semHákoo 
kon&ngr Tar^ en giöra ei sem margr diigurgapi» at isvara fól^ko tig- 
inna manna eyrindum^ sein gud lati ei vera hðr í dag^ £þat er 
firainkvœmd ') sem han& er vili til^, en ÖUum g^gndi best^ Sezt Oiifir 
nidr^ en pórgila stdd upp ok mælti t Bat er mönnmn kunnigf, at ék 
kefir stefifit rand ]^enna^ en þat elr tyrir: hi sök, at ek er skyldadr 
til i dag at leka k6nga eyríndíj, man her lesis verda kdngsbrél^ 
bid ek at mcmi géfir hér til gott htiód ok hyggíum sídan at svör* 
um^ hélh þár pdrgila'^) á'brénnb ok syndi inirsigHt, bad porleif at 
f!& tit mann at lesa^ ef hann víkliy porleifir kvadst ^at ei munda 
giörai fer því ^aniiveg at jnargiir oro fósir til hdrads {»essa, cn fiir 
ero til mdtsvara £ dag, má þat vel bída annars dags edr þess at 
yid er Rafn ok Stmrla ok vér giðrum allir saman rád fjrir svöram^ 
ok vitum vér, at pér er skipat hérad |retta af konúngt, ok ^at er 
eyrindi hans ( dag, en margir mæla pát, ajt hann eigi ekki i, en 
eK em c^^ki arfi Snorra Sturlusonar^ ^dtt ^k háfi hér.nt^kkra for- 
sia med rádi pdcdar^ er.ek ekki fyrír' svörum um þetta mal meir 
en adrir, þat studdo margir iried porleifí> pdtti konúngrekki mak* 
ligr at hafa nokkur forrædi i (é Snorra Stúrlusonar ^), pdrgils 
mælti^ vita skulut þér ^t> porleifr, at*ek ætla at láta lesa hw i 
d^ kóngibréf tvd eor þríu ppinberligá sva at þér heyrít, ok skat 

• O «UUfrédntoiit. jí. B,C. JC Gr^Si.p. 4) þór^« jf. R C E. Gr, Si. þ. 
*) ok Tirdvgligp, t>«tn •ömtt vl4» 5) odrsfö, bmu •ömu TÍi. 



9^^ Pörgtlfl tekr Tid Borgaisfirái <^ Beykialioku i^g 

A m ssyrda ^tffta^^iáÐgsW^ty þ&n ^ú ha&c mfríií ^nUongli^ 
típé^ lar )ii ^ ibafa send yentl ok taá Tera^ at ^h mgix ^tí nér 
at tTára i dag <ik |«ufirtei tU imnara syöruin at yikia. ^ fx^leifr 
idrsp ^ nídr liöfdi ok :8yieiradi «iago, ok vom iians tillögur fár i 
kárad^ lét {>6rgiÍ| .þa lesa brSf kóu^s^ ok giördi ^atpórdr Hitnesíngrt 
en er luréíit ^ar lesit^.^ tdko sDenn *ei skkStt til evarat f^ mœlti 
ÚíÍBr ptfi^darðon:: ^ er sidr liæycrskra inanna^ at f>egia ei á mójd . 
I^gs ^eyrikidiun^ «n ilestir mano héi? mcta svör \id*porlcif« por^ 
lei& svarar : ei máij ck lialda hérad fyrir kóngl 'ok ei réisa flokka ' 
i móti ^im er f sezt, cn ekki lof legg ek ^ar i. Bigtl^ kvadst 
Xfrelst na& pdrdi^) mannaibrrád |>at er iiann liafdi £tt, ok k ek 
^Mt tiik ei fyrir at evlira^ flestir íögdu fnatr ^fitt tSK iftafikr áf ^ 
Alptaíiesi mælti sva:: ^at &r mín tillaga| at ^inna éingis níils & fyrc^ ' ^ ' 

^A Iðfsd^n fiaín^ok Sttíf'Ía vasro vid. pórgils segir fietoi <n til 
iHnilcvaniay mano-|fín btá bérum cingis metin^ en ri ÍJrvawit, 
at«kenn mruni fánar tiUöEur^ padan frá urdíu {>ar «ingi miMícóíi 
^bertl^y. enda ieikki skoru^gt iJíord« pá lét p^gils lesa kóogsbréi 
Wt er poileifi var senty var hann miök -ivitadr um fraty er hana 
ksfiii brotit bréf kóngs, Yar f>ar mikit ámaeli ok lieittfn Tid por- 
téify ef bann giðrdi 'dkki k^óngi þá ^mmá^ [er ^sœo ÍTrir haps hönd ^) 
£iiMr porvalds^n ok pórgils ^dvarsson. perléifr svarar ^i ' 
fd^ lok vil ek |>at bæta med góttra manna ^im, -er faann háfili ' 
idnna íblúí á k>dngsfand en hóoum vöru 'ord til send« Var þ^ ^ ^ 

Jílbtat i7id Sigít i Revkiaholti^) jok p&ráfiMfí ftMt Yandrádssojn^, \ 1 
4Í ^ ^adn £éfa pðrgilá xipp búit i Reykiati9ltí, fökkst ^t M 
i^fktmDy ok kvam |>st^i&stum mönnuín miok &vartv skildisi menn 
ii^ftsu, reid pöi^ls af Amáinuni i Stafaholtok'var |>ar uni nátt* 
JBs ok greiddi &rd manna sinna út á^ S^örid^. reid iianii sídan 
jApp 1 Beyklakolt ok tók par vid búi^ skyldi vera hin sama ráds* - 
4otta jGn^ang ^) Aladóttir fylgikona pérarins ^rests^ setiist pdr- ' 
l^ ^ um kyrrt^ iralrd bratt kostnádc' ihikHli' þviat {>ar var Ádr 

') tílú hafa ftf pórdi olu j4. B. C* JSÍ >) vsntAr í jÍ. S. C.E,<3r. Si^py ^ ' ^ ^ 

Ðr.Si.^, ^^ ^) vaatar t sömii. ' 



•} eðr sifi -^ köað sie4« sömiu ') t3«dr4a« ^iiii* 



Sa 



I^O Op^ðclú iiéfs^mécl ]Þ^rgi^f) Stiirlú (& RafnC 8^1^ 

^fe^lmciftii'ok marr lúyém Yidy tav f>a ok niiKU atá^ko^ emieioMÍm 
lafhttfuiic;' Eyvindí ^rattr rédst fiil yistar f fieykiabolt [uiáhansf^') 
Myk'Stiniva/ liásfrey^ hanSr .' EyvÍÐdc var fairdmadr Hakonar . kófigs^ 
var faaoÐ gamall œadr ok úskygn ok vin Stuilimgá, eo úvin Gittorsw 
.í •'■■'_/•■• . • '■ ■ • ' . • - i. 

10«, JLFm hftustjít eptir Maariiwiessö r^i^. pdrgií^ Bödv^rssou 
sndr a.nes vid aiöttnda^) iQénn oJ^ gisti i Gördum. a^t p^rleifsy 4)k 
för íned þeim beldr ^iga^ fíkásLn reid pdrgils' til Hdlœs^ ok tóko 
^ar skip er porléifr 4tti ok fóru yíu' uojl feÖFd ok-gisio i Saurba^ ' 
at Magnúsar Araasonar, |>á spurdi- pörgils^ a.t Gissar var kvam>- 
kin ofan á nes^ fór pófgils trl fundar vid hann, fandnat þeir ( 
ýidey^ fc5r«med |>eini álltliga/ síd^n reid pórgils heiax ök h^i 
med ser landsleíjgu af J^yvindarstöduia ok Bersastöduj^i*^ pórgils 
gisti 1 Baa atf ^dvars^ gaf faann honám^ faesca tva ^rúnaj pk skíöl4 
Mudao qk guUlðgd laufá; segir pérgi|s, Bödvari hv^rsu J^h*ga Jb^fiii 
^Uit taod þeim porleifi, ok sva at lK>num vard ei sva fastligr trMH- 
atdr af Gissuri sem hanp hugdi, ^reid pdrgila þá heim f Reyki^- 
kolt^ .ypru ^ menn sendlt ,í mudakvöd um héradMiLU» 0'ékfkst 

Í>at^) at kalla* pórgils sendi Berg ^&£an lil Brekko at/^íai ^átnr* 
(^^) at j^im brasdraiii^ Oláíi ok pdrhalli^ ok fékkstr^ar ekki.af^ 
gaz^t Be.rgi ^. }itt at ^yörvtm {leirra* Nær vetur-ÐÍtttua re^ p;<Si- 

* gila beíioaðn ok iylgdarmenn bans med honuQi. ok œtladi at rída 
pt A .Sna^fellsnet, reid.hmm til Borgar um kveldit; be6 har þí 
liOptr hi^up9Soiiy^vdrtt þeir p^rgils tálf ^am^n^ var j^ár aif^l vtd 

^.^jHm tekjtv MyiW ;Ugt| tll^y máui {>ar tillast; 4 w&arlHfmtvim* 
padaa reid pérgiís út «ini^dagiiiu tjijj^ekko.^), itiáo/f>ar.a£ MA 
ok létQ géfa bestium ^undij:: g^jrdi. jBÍindi^ kvam^.er uty, g^g^ Þ^ 
pórgUs^ þá til st^íu ok s?tt9St i annao bekk;^. .Qlafr b^ndi sat í 
pallir ^^ pdrhalU bródk hans var i* paUinum ök hafdi faaetlsMa 
undir sér^ þeir heiisadú p^rgil^^ e& bedd^. honi^n fMg^Q. fireid^* 
pÖFgiIs fala^i sláturfé q£ l^u br^dmoi;, e%f>eÍP^Y^^$f|n(^irivek 
vildu ei selia^ ma»lti pórgtls> til vei 1 fyi^stu^ en er áleid raédaná^ 

») vantar í A, Ih C^ p^Cf^St. p. ^) Atur. A, B. CÍ jB. G^ Sí^ þ^ 
•) tólfts^ »öimi^ I) Ttntsr í A, C^fi, St, p^ 



c 8 



ifsf^. O^eokki He&t ðked pórgUsi, Stúrlú ok Raíhí^ I4.I 

i^Jumil ftqra ndklLur faeitáaar ord, f>eir segta pprgib iimndí me^ 
.TOfia') þ^y ^ hann vildi/ en ei er þa örv»Ðt at nokkrir rétci Itit 
."nm^nuamm vér eiselia |[)vi teldr* pórgils spratt uppok mæitr^ 

iBÍak'^vilia [mik öU slrá'^) stánga, ok laust Oláf med stálbúfbnaK 
}0}ífr hafdi smeygt Ivöfaldri hetto á höíxid sét, kvam högg þetfa 
^&Hnginn ök á ralína^ hnígrOlófr pá i pallinn ok vekr öían iyrir 

Slri^iiin, tók. þfl húsfreya til hans ok reistL hann upp seint ^at, 
* ^ akreiddist hann upp i pallshomit, pórgils laust pdrhall annat 

tögg i höíndit, tar. þat mikit högg ok brast vid, föli habn af út 

olt krepti undir sik hæíana, laust porgils f>egar annat högg miHi. 
'i^danna^ lét ^á i pdrhalii, ok hugdn menn hann iueiddan niundo* 
:£ptir |>etta ridu þeir pdrgils ofan a Alptanes^ en er -þeir ridu at 
í komvm- a hladit, var áti fyrír þeim piadr éinn er Solvi hét ok var 
I aoð 0»ft Laiigs» . pörgtls Spurdi : • hvar er Hailkr diöfnltinn P Sölvi 
fMwarjit?ekki veit ek^ bóndr sœll,: hvar hann er. ptfrgils laust 
-eoiir, b^ummed kefyríno er bann héllt á, var þát sva mikit hogg^ 

l^ amiit kvam fýrst nidr á Söiva ok kastadi fólúnum fram yiir höf- 
. MKt» hastrínn ^Lridnadi. a svadanum nndir pórgilsi ok stökk hami 
-af baki ok kyám -standandi nidr. . Söivi sneri þa undan, laust 
I jþHc^ld Jiafin annat högg ni€d keyxrno, féU Sölvi þá enn a knén 




>Cbrtfft,Jiás(reya jok kalkdi*; pdrdi^ látto >ekki hér giöra tllt, ef þú 

J^^Mr^^C^kkroi^ vpórgils rmæltit hi^r ar Haukr bóndi |>inn ? hon 

rWiélii^ ^l er ^díy at ek veit eicki, enda nrandak ei segia, fbit 

,A^^9B9^ pá kvam ut kona er tlagnhi)dV hét ok spyr pórdr^): 

VHÍala hvar Háukr eri hat hygg ek, ægir hon, at hann íæri út i 

|El^raiiea at búa um sallad sinn ^)» ridu þeir p^rgiis út |>6iigat, ok 

riiifbr HaukrrjefkJ^ir |tar, en. er þeir Jivamo heim, var ^im sagt, at 

. fiaidu&iyar, i kyrk^ioV' «n húsfrfeya var 1 Jcyrkiodurum ok illhugi 

Sl1lpto^/b«ísírj9ýa.hei^di pórgil^i ök baud honnm gisting^ harm 

ÍTad h^nni vet mundu fara^ húsfreya beiddi fíauki grida, ök ^f 

•) maa aik idl^íiwa* ^fje^jift > ^) jlð^ a| gtfta s^uda siiuia. $«aH« 



I4ð 0|>iSkki ji^ ined ^rgiUi^ Studn ok lUfiii. j p. 

'hann It^ffmU^ l^iátt sri at |ér ÞyVi^u* «Uat ^ vll éc ^ eii;til 

spðtia mitt,' jít pid semit aeip best* pórgil^ jc¥ad 4iran «ein» giid 

mnndu la fyrr ^n hann fen^i sætt af lionjam þi -er lioniim ukadú 

Oroai ^pyr^ ^i haxm yildi júálfdiBini/ Bergr jsegir; ei jcnan aekfi 

meiri ^era lenx^etta man Telbotdit*. pórdr midlti ^: livar man 

hGtr fallit M x^bb. en Jiér^ «f nokkuratadar skal^ m pvirB hbf Or6a 

>mttltÍ5 ,6öm jerja, jenn liUög' pórdar« Bergr bad JíauJc jsiáUFaíi l^eóda 

fyrir 8ik j$iál£d«ni» fiankr giördi ^á sra, ^ttnst j^eir Át ^vl, rar 

pOKTgils ^ j^ar nm xiittina vid sriikoknr gddar^ inm myr^ininn var 

regn mikit^ jbndu |^u piSi^l^ At viera |iar ntn dag, ^eniiann yildi 

arida^ Hankr J»d lxann\þá tfika nppgiördinn^ kyaast^aldamundí 

sljlkt er lian^ giardi* j^orgils jniðlti: Gtjíb, busfí^a, jek'vii g^ 

npp ^i^rd |ie$sa^ ^n j^ic) gföíciz aHansn slika sem pid ;vilit» mí |i 

Æigi nandáng méitast^ ^^nnjs k,ost tókn j^au, gaf Hanki^p4rgiIai:tTÖ^ 

aðid malts ^k ^ld^) koms ok .te;y vaslidir {roatar^}, 4>k, e^t niikla 

jer porleifr í Göx^um bafdi géfit Haiifci« -Grááa gaf pórgiJsi Rw^^ 

gulí, «ktld;n Jau Ja^Uga^ reid pöi^ils fiadan h Híjtkrnes, ók þsStái 

fl^np^eUanea^ xik gisií at Jbini\a meiri bójrida ok gáfu allir honnm 

jgiajEur, fvndnst þeir S^urla p^^arson frfendr at l^lgafelHý iok ÍÍAl 

jrxjsá jþ0irn h,eldr 'fóliga, $.€^ir Stjqrlaf /Sem all'ir ^eir .er jE^íki Jbéldn 

Bf p4rii KákaJat at ^eím yor ú|uxkki mikill 4 ^Uri skipan HikeíMT 

hófif^í :v^cii ^t\irla .di^ág!ipc(rgils £ti kóogs ttrúaadi, ^ piSfgtJia yilái 

Mtnta Sturl^ &a aam^ndi yid l^í JBLafii ok JSyiálf^ akHdu |Meir 

^o^ndr ;rned .e^gii (vinálitpy. rejd p^rgils^^ádan ,éudr t3 Stadar ek 

|)j^an audr i B^kia.hot^ i^r inpd Jbion^jcn jsf Striind utaitM Ío^- 

xiuindr brctdir bans x^ GjpdUngr prjesf;r m4gi^ hanps ;0^ wXt^en 

sy&tir bans^ {HallbcÖrn JhÆmi iK^ij iok^) Bfi^m fiOV lianSt skiyUi 

h^n Ver^ bríti i Reyklaholtjít jSvelnn .Or^^on ök ISvieinii Jvars- 

son, pdrdr.fíjitnes^hgr^) ok ;i|Æajgná$ Garjganf ). ^^ijgiU b^ndi hafái 

Terit ^afoan fyric .utan Ílyiú med viniim ^nVniy. niedan ^órfíAsrár 

yeatr, höfdn þeii^Niikolas jpi&gar fendizt A ^mstðdum, bafai jBj^l 

,tek.U .ftkapskipti vid p.^^^h »f yidr^sdujagi^ fein«. ^ptir fi^itei^- 



S) pócdr ok^ V»ta söoia tí4« - 



^) yanjtar f 4. A Q^ Mn 6r# &• !>• 
>) yantar j seVmii^ 



jtiMO kvftm tiotdáiir af Eyri Marteuiii 'lrarsaon ') o& HaÍIír .riott 
FBa pregt^af Eyrr. petta vor ádr höfifu ordít TÍg i Dölttm yestr^ 
|iil% Martéuin yegít Tamia Gtinnrcmgsisonv bar yar ak ycgínnPáU 
\mgné(m brödír Martenfs^ tok pórgUs" vid Ktart^iqr ar órdrsendínga 
jj^llb preats^ irar Marteinn^ ^yft síár í ferdmn^ a| Bamr var í skrípt- 
flli idr kárnKr.r A (>ndYerannr Yetrí kYtfm anstan af Sido KJ«ngr 
tfb^ggmsénir Yar Kann sendr af Rrandi &b6ta! nordr tilHók áinnd 
fbuntkM bísknps^ Klaengr bar bréf ábtftar stdd foit í btéB 'þji, at 
kran irefilt tekit pórgiTs til gfördar tuu víg Ormssona: med Gisswi 
IbnraMssynf, ok p^t ánnat, at hann bad uanu at.Yera spakliga i 
,|éridi ok betr e» þ^ lék ord t, ok þat hit ^idia, af kYamit hafi 
rétttm ar fiördqm [Snörtr Seldœll^) ok sagt boutrar, at þat Yar 
ttd k, at Hafir Oddssou Yceri hinu mestí uyíu pdrgil^, en Stnrla 
a4iu4 tin en Yera skyldi, ok bad þanu Yera Yaran um sik, reid 
Í0imgt {wtdan tYein> náttnm eptir CfiÞciliumessa ^ ) f rqjá pórdr Hít- 
H^s ÍDg r med Ironuíu t Nordrárdal i Hramm ok Yéru þar um' nátt« 
iaa^ uim kVeldít kYam vestan or í^ördum porsteinn GéUisson heima-^ 
adnidr pórgils. hafd^ bann verit tYa&r^nœtt' á Stadaxhól], ok segir 
liqiitun^ at Rafn yar f>ar kYaminn ok hann hafdr pí maírat 'talat 
Há pk bida/ seghr hahn^ at f eim lœgio' vel ord til pdrgiis ok Yitdu 
l^ana gott Yid nann eiga, ok at.þeir Yildu finna hann [annan dág 
iðui^) eptir messodagana fi Hellu fyrir Yestan ^mótSYad vid Hvítá^ 
balii porstieinn f ar arid er hann skyldi sclia pórailsi til fandár 
fúm^, en pdrgils skyldr seliá ^eim aríd í mótt, skyldja hverir vera 
ttod fimt&nda mann^'ón er leid helgin^ reid pórgila til fundarins 
tið fimtánda mann, þeir kvamo nnök iafnsníoima hverirtveggio, 
tiira þar kvediur góaar med morinum ^ vöru þeir þat Rafh ok 
$tíaéa, Kikolás Oddsson ok Kolbeinn Grön^ þeir vtfm fimtán sam* 
a0lt bnndu menn hesta s£na ok settust nidr á VQlIínn, Rafn var 
MSt ^rir fréttnm , spnrdi at ferdum pdrgils ok at tídindum or 
lioregi. Stnrla kallar & yóxd^) ok kvadst vilia tala vid hann, en 
er ^r kvamo saman, spurdi Sturla hversu mikil vioátta hónum 

'. ' ' - ' 

«) MáTMMu ji^ É. a JS. Or. S0f þ« /*) rantar 1 jÍ. B, C. Æ, Or, Si. p. 

•) JéaÓtraJwlU iömu^ f) pútffh, C. St. 

3) SeliQA€Mii« S^ Æ^Gr.^ 



144 Opokkl tefst med^^rgiáí^ Sturln 6k Rafeí,- ^p^ 



j^tti ivera tned Jiéim (Hésnii dk p6rgi]sí? edr hvert nokkut nmndt 
.8toda at leita {^ess at pórgils akildist vid Gissur? I>órdr fcvadat 
hyggia at þat inundi ei titr, ak p<{rgils mundi eingo því bregda^ 
er hann hafdi kóng! heitic, þtftt hann giSrdi '^at ei íyrtr <3Í8SOra 
sakir, eh iiiti: mœla sumir menn, eegir p^rdr, vid jþili Sturla boBdiyi 
at Þ^r sæmdi ei v^err at hdda vinátto ok fölagsskap vid ptfrgils 
firænda {>mn, en hindast i trúnadi vid þi metin^ er ei ero vinir 
han3« Stut^a 8varar>: vid fondumst á hausti at Helgafeili, ok kvam- 
um vid ^á eicg^ ásamt medal okkarp máttak ekki þat mœlá, -er- 
ei 4;^ki hann med fbrai ok ieandskap, ^n hann vcra ]^ralyndr í 
^api sem íadir hans, en hafa brciíst "verraj ok ná, he^^da péit a%. 
upp gékfc íaiit fyrtr þeim Rafní, lupo þeir Sturia þá fi^gat tH^ 
þeir pdrgils ok NikolSs toludu um eigmr ^e^'er hánn hafdi tekit. 
i UeimaxifyJgio med Gydu af arfi Snorra Sturlusónar, ok piáfg|if8 
var tilskipaar fyrir at 8eá, RaCn kvad litilsvcrdt um lön^t þau ef 
l^ir felidu samiin -vinátto sína, man pórgiia hli6ta af vitiátto vi4 
Gissur ekki nema skömm ok 8kada, 6?a 8efn adrir Sfwlufigar, ok 
ekki víst bvert aU*lfflgt ^ at i>{da» pórgiU bad hann ^i heita^t 
vid-sik, ea gæt |)ess^ bóndi, at þu stelst') ekki ú unkj hví þat 
man iUa fyrirmælast, ef ek sny baki vid "þér, e( vid enim lafnlida 
ok iafnbunir^ en þat sem .k^ngr hcfir mér skípat^ hvert sem er 
rjlki^edr eignir, þá ^lak ^t beimta^ sem ek vinnuinst tiJ^ hvert 
Sipm vardveiíir Bafh edr Nikolóa. Reid Nikolád [knút í 6v£*}^^ 
at hann mundi aldr^ei lausar láta paer eignir er hann jvard vcíttf , ^ 
hver 6em tilkalladi, medan ptfrdr kémr ei til^Rafn ok Sturla 
hétu Nikolási at fyl^ia ok' skiliast ekki vid hann, vard jné þat eiit 
í tali |>eirray at hélTt vid heitan ók hardindi^ lögdu fiestir þat tU 
at þtir skiLdu« peir Bergr ok pördr lögda pát tH, at þeir pdr«> 
gils ok Sturla töludu tveir samt, ok budust tiL vid -at vera^ pdr* 
gils kvadst þéss vin vera skyldu sem hana reyndi vinátto af ok 
]>ess írændi sem hann royudi frsBndsemi af. Bergr maHti : undar* 
ligt er sUklr um sva vitra meon sem* þid eruty at þid si^t ekki' 
missmldi á sUku er allir þykkiast seár^ Sturla avarar^ at vera mætti 

O •oiliín B, Gr. ^) b«'ö« þat iegiandi^ jí. B, C iBt Or, 



10 K« Opokki heist xned pór^^p Sturlu ok Ilafni. ,145 

^^lKjn^yrdi aidanpnr Bakir ^jr er þa muDda ^ n^t^mnirr. por- 
l^ft 'lLyratt yal ^manda Tidbúinn at T^ria Þ^rt ^f ei væri log|t i 
MnÐ#. Sjtiirla segir, at ekki mundi verda^af tali-f^eirray atödu menn 

' JH^ ^PP ^ g^g" ^^ he8ta sinna , rida ]^eir* Bafn fyrr. p^rgila 
l^ lieiál i ReyKiahok ok póttiat nú vita vísan úþokka ^irríi 
Jbfip^ vid eikf en ekki ætladi hann at fæir mnndu atförum sæta 
Jl^Jbáan, ^t pdrgils nú. heima ok lét búa drykk til sdlafbstia^ 
4^1, h^cU, niðsnir iyrir vestan Hvitá^ Skiþ hafdi kvamit um hanstte 
^íJmÍ^Á jMx96rdi^ var f»ar styrimadr fiít er Klement hH^ ok annar 
Öa^^ftr Bialhr^ hann var hirdmadr ok kunnigr pórgilsi« ÖndótUr 
4iSr! mm ^otrinn vestan ok sudr um heidar at heimta skuld er hann 
&d al KatU-<) Kétilssyni, hann fann Kétil í Kaldadamesi ok 
^fh m skuldina/ (]ok kénndi hami fiar nokkut Gissori af ^)« Gisti 
li^nii|f'{j^eykiaholtiy er hann fór snnnan^ ok. dvaldist j^ar nokkrar 
miÉítií/' Hann bar þángat bréf, er Onundr ^) biskupsnfæiidi sendi 
'IÍHfi^nW'legunauti sinum, hefir ek, segir hann, g^^gi^ ^ hugraun 
"^wssar^ (eptir«þvi seifi pórgils^ baud honum um haustit i Videy) 
ifi^'ek f»at rád á med ^ér, legunautr, at þú háldir'^) vináttu vid 

' ^Srar^. W treystir honum hó ekki tii vináttu [þeirrar er töluverd 
§i^)^ Un gott eina vil ek n^á'faonum éegia, eh ei fUt, ætlak hon* 
Wö ,^ykk3a til at spuria gott at f>ú deiiir fyrst vid VestfirdíngsL 
Wl^attr: segir mart fri Vestfirdíogumy habn hafdi fundit Rafn a 
ð^ðarhóii^ er hann för vestan, var ^á Rafn kvaminn sunnan or 
SovgilYÍirdi af Hellufundi^ var ek f»á hafdr at vidsiármanni ^ segír 
htam'^ en f>at kvedst bann vita, at Kólbeinn ok Svarthöfdi vóru^) 
-^éð^ vestr i feördo^ pötti mér [sva, sem kvlkt"^) væri allt vestr 
iAii iiveitir, én einjgan kalladi hann vera fiokkadrátt sya at hann 




«J K»t8« jí.JS, C/F^ Gf^ SIm P^ *) vatotar < A, B. G £. Or, Si. p. . 

•) Taiitar í Vöm^i, *) í^^«'*' ** vettaii, þtír köfdu Tarit,^ 

f * bœta a^oiu T«d« 

«> AmnuAi^ ji. C £. Si, p. yj ^„ ^kriku r^mu, » • 

^) fcallUt tO* A, BmCaJS. Gr, Si,.^. ^) kðfilu iM>kknt í siaBÍ^ aöatHt 

T 



neáít&r ^f ^KUxr yrdi var TÍd úfríd. prídSft 8t>tiiiinit lctatii: heim ilQgðl 
'Sölmifoðaitpi^ iitan' iimí i^ Tar íSffih þá kitr Tid alla' toenn néma 
^id p6rcita ok pdrd^ tid þá lýæUf hami ekkf ok ekkl ^éit atíi 
ftatinv MidvTkuda^nn> er tiduti^ vap fokit, segjTr pój^tts fyl^ar* 
^etotmm 8^um ^ at banp^ niu^v rida tiax^ daginit o&n^ ir Staftbok 
<>lt finnft OI4f pói^fdoir írænda; BÍniTy, eir er þehr bedggust, kvam 
f Reykmbolt poc8teiÍDi» Anmsoft or Sídrutoúlat ok fan»§at tit eyr- 
{ndia at'fiaÐtt> fordr ^ngat úidrent vadm^F^'^rporkéll pfesflr sendi 
'^ördf. poratlmiiv vair þar medaii^ þeir beoggnst ok fór ei íyir ea 
^eír vorus faniirv ok viasi hi(nli» ^i^ uia ferdir ^eitrav' jþvf eing^ 
œadr varadiat hatinw 

I K ' Nvk! rfdu' j^eír pdrgilsi j^ar tiE er lefr kvamo { Staíajbol^ 
Tar<^ ^ÍB írmtán;^) somanv var þar med'pdrgiEsi pdrdr Hítnesíngr, 
Bérgr Amundasoii'^ [Árnor Eyreksson^ porstéiniB GélHssoa^ ^&^ 
.jnnndr porgjpi'rsson^. Steingrímr Stidpr^ poraleinn Ruggi^ Svéinir 
OrmssoÐ^f. Sveinn' Ivarssoir^ Hallr Pálssony Jón Ivarsson ^) ok 
strákar ^ybrírp er ætfadfr varo til 'át geyma hesta^ var þar velvidh 
tekit ok orukkit láisgt & nátt-fFanr^ vapir sín* höfdu. þeir fest í 
tialdsnaglft í stofair eis/Beir g^ngu med averd sín>. alliv, vóru; ^cir 
bryniolausir nema p&rgUsv pefr höf<ki' talar mart firændr pdrgils^ 
ok Oláfir um. firéttir þessar> ok drapOlair þvföHu a 4*"^^^)^ kyadst 
hann scnda manir ár Stadarbál at eyrnsdvm siairm.y bk fsk^ldi sk 
verda var hvat yid* sik væri vestx um: sveitir ^ ^ inan^ ek ekki' truat, 
at Sturla g&n» £ né*erna úfrid á mdti^ þ^n par vdru mean til 
fengnir at vaka> s|rákar ^rír«. Vapn pdrgiis vóru> firam' hofd*^ en 
nær eingi önnur^ ^þv&^eingum kvam í hug at þar mundr vapir vid*> 
buvfa.^ par var sva hvilum ^) skip^^, at pdrgits lá £ midiuoi skOa 
f staivrekkie 'ok pórdr'') hiá honum- [Fyrir innair þilit lá Bergr 
ok porsteitia G&I^ssoa^)*. ödrummeginn gégnt* hvíl(iu^ ^eir Ingji- 



»): fi^rtáb^^ir: B: C; ÍÍ Or^ ÍA l>; ^> fr ^ [t kvaJst vsrdk' rar vi* eEkert». 

•> fri [ vftatan l söttia«. ^, ^\^.r ^^^ ^* *^ Þi 

3)? vaatar £ aGniu^ ; ^l poiitdim; jt. Sí C^ JR. On p^ 



manár Cporgehrssoii olc 1/ímgnmiGwffín ^) , {þar <^niiiiB#giiMi •!!& 
til^ stoAi Ugu J>eir nafiiar Svcinn Ormsson ok ^Sveinii IvaFSSon, ^ar 
ðdraamieg^nn .gégnt Steiirgrimr Stivpr ok poratéinn &tig^^)f ok er 
Hfmai kviMisa i Mng^ sofQa |>eir íast. pat höfílust /oienn at I 
StafiifaQlti nm nattina ^ at liúsfreya ^ar -at olgiörd tojf. meá heoni 
BeSrn Sgordaraon TSDdiamadry .ok liöída uti hitp-éldinn, f>víat ^« 
iRldi& ei giora reyk at tnSnnum ok ^aro ^l dur atlar opBar^: eir 
|iaB fóru iafnái^ út edr inn > i^ynt <vedur yar ok túngkkin iiU- 
igikitt Hiarn at rída liædi á vÖtnooi ok inyrum« JSekkrirtifin$nii* 
mm p^œila föknifKlu vid f)at 4t jþeir lipyrdu 4yn xntkinn, p6rdr 
Wyrdi ^^yttinn ok vakti p^rgils ok icvAdst hyggia at ndit Tærí hi4 
4tí« Pórgiis váknar Jf tt at ok k vad 'Sveioa Aiamdo ar|da iiesiom >l!il 
T«tðs» soinadi hann þegar. Litlo sidar lieyrdn |>éir tBikla atreid 
ok láoga^* ok gnaudadi^) þí fast^ •eva at síkiálfa Jiortu húsuif vat 
^lLalialliin i skálaglngginnt at.piór^ils ^kyldi iváka -pk menn iian^ 
at h^r niax^ns liBBn at bopuum .ok inaed lirbgdnum vapnomy ok 
|g ek at úitidr sé. *p6rdr ^vakci |>á pdrgils •skéliga'^). pdr^Us 
oaft ok acgir pórdr honuoa at kvatnit var feiilnietini. pérgtk, 
%a4 .o^enn upplaupa skiótt ok taka vapn sín^ iiann fipratt opp 
'tli^ól(» vöru möRniHn úgreid klædin^ <er myrkt var inui, oki þessa 
Vffio l^eir i sk^iann er kvamnar vdru i þær 4ur er n^\óru kyrkio 
j^^ 4>ölvan pk kalli* pörg^s ins^tiy at menn «kyldu láta hiiótt 
j|lf4aii. ^lisddust, ef |>ýi kvæmi irid. pói;g^ f^kk ekr4dho&u ok 
ffciOBb^Wt pöidr {éÚi skinnhosur tvser ok ^ekki anoanl, pórgiia 
IMik kyrtil ^ð^snan, .en pórdr treyo. T6ko tneim pí y^P? ^^n* 
j^dr breif ofan skeöldj er hékk yfir rúmino, >ok ^kk poÉ*gflsi* 

Krdr fékk st^háfookkéndi at f|at var liúfa pdrgUs, pór^lsha^ti 
l^t jverdioo: ok lét standa hiá sécniedan itann klieddist* pí 
3rBrlaupit ödrummeginn i skáJaon. Bergrœælti,lgégnum rauf er 
St var jiilino niUItim rumanna; |>at hygg ^ek^ porgiTs^ at hér $é\ 
Stafia £'œndi þirm. pi mœlti Hafn fyrst^ sva <at heyra mátti : þá% 
jor þeka nu jrád^ er hærst J;>áro iiöfudÍQ i HeUofíindi ok lieitudost 

O ▼s^ntar í 4, B. €. E. Or. 5$. þ. *) gruniKli. A. <?• E. St. |)* fruaa. 
^ ttk [[t eii |>ar^.utarfrá lágu^enö adrir adi« B^ Or. 

tveir» ok STa tucr ,at o^íum^ 4. B. -^) akii^Uiait A. 9« C E. Or^ St^ K. 
fi.E.Or.Í$.^. 

Ta 



148 St&fhok^r ila£as ok Sturltt. ^p. 

\iá OBSf at gánga ná fram ok fela sik ei« ptfrgils mœltí: ef hév 
leitit mín, ^ man ek ei feiast; en spyria yil ck» hvert okskal' 
grid hafa ók menn minir edr eif en fyri hyad farit ^ér hf^^e' 
med sva [miklam stormi ') ok styriöld. Rafn syararr cingfimL 

Sridnm mun ek þér heita ok fám {>Inam mönnum/édr hvert er- 
Æartéinn Ivarsson hér fiandinn.? £i er M^rteinn bér/ aegtr p&r* 
filsy en ei dyl ek at hér er nokkur 'fiandinn innkyamtnn, ok núr 
vamo log inn í skálann, |^ mælti pörgils; hyert er Sturla pórd*^ 
arsotí hér? tiér er ek^ SGgir hann, f>ótt ek sé nokkut torkéndrt 
gékk Sturla f>i inn fyrir rúmin í kvennaskálanum* "pöi^fls mœltis' 
Sturia! yiltu géfa mér grid ok mönnnm m(nam« Rafn syarair 
þegar : ei skal Sturia fyrir gridum r&da^ en þú skalt háfíi siik gríd 
sem þú œtladir Stúrlu irænda þínum« l þessn séttist npp (MÍSt 
pdrdarspn ok mœltir fiat skulu þeir yita Rafn ok Sturla ok allír 
^ir menn er i flokki ero me4 f>eim, at öll^ú skömm er þér giörtt 
itadnnm ok mér^ skal ek áleggia slfka reidi scm ek vinnst til^ skal 
ék þess bidi^ almátt)can gud ok hirin heitaga Kicolaum bisknj^ tiS 
stðdinn áj at hann hefni á. ydur sinna^meingiörda, ok betr þætti 
mér pér söina, Sturia, at standa fyrík* rumi pói^ils med mönnuaai 
^nnm yapnuduin^ eh ^ar sem nú ertu. Sturla mæhi: veit ek at 
fú mant gott tilleggia, en ei man nu at því verda fyrst*); Njír 
yöru þeir Nikotás ok Kolbeinn kvamnir upp i sætit-at'húdfatitio^' * 
f>& mælti Kikolás : grid beödum véf Kolbeian Bergi ók Ar»6ti 
Airdmanm míns herra. Arnór iátti pvi skeótt^ en" Bergr kVftdst 
vilia f>iggia grid , ef pörgiisT væro g^&n , en ei elUgar. Rafit 
nælti: grrd víl ek géfa poí*steini GélHssyni ok Ingimundt porgeirs4 
sym, f>eir tdko því veK pdrgils spurdi Rafn ok Stwla, .hvar'þíeftá 
gðefo * honum- át sök til sya miMIs feandskaparf Raíb kvad þatttl 
ffák^ fundit, at párgils hafi ]^t svárit Hákoni ktfngi at drepá Sturh:^' 
frámda sinni ok vinna sér þat tit rikís* p6rgils kvadðt pe^ úsantii^ 
yera^ yeit ek eí hvert firr múmtí fara, at Hákon kóngr mundi slikt^ 
liidingsyerk fyrir mik leggia, edr ek mundi crtid^ir þat i^st. Raftr 
segir, at diarft mundi: at dyHa, ero hér' vottarniry segirRafbi ok 
ítbfaái tiS KoIbeÍD^ ok Ara Ingimundarsoa. p^rgils spurdi i^yeTt Aii 

^) mikhti6rmUikm,Jf.S.C,£,Gr,Si.^ «) fiurít» A, B, C.A Gr. Sf^þ. < 



eðr 'KöItNmíxi "tfegðd sta f peir kvádust úíki mtmáö segia sem fvTx* 
Bergr ok ktttbr; ok fleiri pórgils œenn mœhu á mtfti ok sefi;ia/ at 
^em^'Var hiki iBeðta álygí| hver sem pat ^di, tík vært mca eingo 
méd^ tilhæft«r^^^ pórgils niæltí i |>ér maanf rada viKa/ ^'Ráfii segir : 
wtn gn4 loaií'^éö veg fara, ef |)ií verSt^ {)á er ]^t víst, at þú 
fiar eÍDgí gríd; en cf 'pú géngr i va)d okkar Stuila ok lætr okkur 
akapa ok skéra'sUkt') miUi var^ {>& giörum vér um slíkt sem 
okkinr synist. pat er visf| segir t3NSrgilS| at seðlfdsemi 'sel ek {)ér 
idfcfereiy Réfú, ók ei ^ér^ Sturk, ok eingum manni ðdru^i a Islandi^ 
nedanaHákon kdiígr er a HB, byd ek mál vor \ kóngs d6m« þeir 
neitlidn^ví skeétt* pörgtls mælti: utá iörú dk va|>nabunad sé 
efc iítit mðni verda, {>ótt vid stöndum hér tveir, en Öllummeginn 
aWaptia^ nienn, * ok beint í |>essu kastadi pórgils vapnunum upp 
írúiríit ok tii^ fram á gélfit orhviiogölfino ok i^aúngina* Tdko 
tíelir' liani)- l^á fegar. Ná moelti Rafn ok Sturia at hann géngi út 
hHdí^ éttíta dk metín>4iaii^ ^purdi StUrla/ hví pdfdr færi el? kann 
" Í4ti^ ei ' fafa intmdö ^fi^-etl Tiann væri klæddl*. Rafn bad Sturlu 
ct jgáég& itl litiu stoá>. Tök pórdr f>á at klædast ok var leiddr 
ittar i lidp^stoíó^ véru 'pi þangat leiddir menn pdrgils hver sqm 
kla^rtaf* . Rafn iriæfti, at porsteinn GélKssón skyfd! fara innar^ 
ÍréSSlhf'^ fíeirmi peir Rafn fari^ pú í ;st<<fliiíá* ðk settust í ráda- 
stxfeitf étí liesþa Var lárin 4t Mtlu stbfta/ íiós var beart í stof- 



ftttHi i en Jcuidfr var ^ar^'toíkfll. Sítoífíe^ClWrJferigi ciriir saman, 
^#« It^ngi madr kvflln tíl {>eirra, lagdist ptfrgib nidr ok féfek ci 
ðbcfit, 'i)rti pdrdr'ord a hánn ök spur hyí hann vœri Sva fúrf ek 
KagM |>at, segir p6rgiIS| hve ilit mér ^ykkir^ ef eiiigi jskal saga 
gétigar fipi mér ádr cn '|tyti Hf mitt, 'SVá at ék géú eí á hcfnlleid 
ip^it uin svfvirding fa^ er mér ér ná giör* pórdSr mÍDlíi^. gtÖir éi 
pfirt 1 hug bér; giörrþá eem |ér synist;' éf ^pu þiggyilfi^ en ef þfi 
akalt ilú de^a/ þS* er* fér {>vi betra iserh fú^ att ftérrutn 'ábyrgdam 
at svara. Bkjci kyídi ek vid dftudamíntlm; segiP póVgiIs; pórdr 
kredst {>at ætla« at |>eir mundo flesiir med hoiíum verá^ at svá 
áitíbda |>old daudá, Seni át byefki<' ibmid! hoiíum fifé ^iúx skðmoí 
i þýL pórgils kvad sva vera mundo« 

») sektt -rf^ S. C. jE^ Gn Sí. p. • i '■ ^' ■' 



: i^f P} ^^tn» 49ut;tdr9ir |i&];4<trsoti rl ^qÍaiMÍt ^IOi <rar í ' 
futíjiP í^^pí ,?!|: \an4yflrpa4ii JiiÍQk ,er haiiiP .«^(tiiBt AÍ4r« péréjg 
teíl^^ JbóniMn ,ok «p.|itdr<mii^ Jbyftt Jhjinip W«4 jf r&<)4^)Mttip 
hQf4Á9g«9i|ft ?. íW^np *Lva4 $*í þjW£í .^f J9l% J^&ft^ ðtvftfilf jié$^ f>)ðMar ' 
weiri yai^^ jat i3|jír^s #npadi .(ei jgi^4 í^afe, ^ok ^ ^K |»íkÐga 4áM,r 
ef ?)^ «kitl^9^ kida^ ;at {^rgi|$ j|rðB#!i Jdrc^ino, |»ætt;um8t fik m^ 
bíiyi ^f^Q ^nipiiiiy íCr lek liMgðfi :beðt, léf |etta ^úba^faveack ^ed 
Ir^^* J^^lti |ia.n<i ^% ^i\ ^tm^lu brp^^ ^ín^j jþar yar ^ Jtodaj^ 
uín ^v^- Ípí^ B^f hyfiuAfi a^a^t pjárgils^iWiwíi jtalta^^dr ib.vert Átfw 

^árar > -hy^r^ -mijif. *^ .j^etfi^ð' ^skaomilLr ^nUiiiaT^ ^ok ^kl^ «iaii þm 
^^dit^ yeijda , hér fixap, ek íití^ bcrfi 4 llslandij <aegír 3wm,9 .hyeil 
^em ti!ú er ^dr^.i anni^^ ?BÍnn« SLitlu €^ar. ^^raoio |>eir Ðugi^sáyii^ 
i ^sto^na K^lbeinti x^ ;39raTtböf4i 0% fifíí9^ mdT\ {ky^dvMlt iSendir 
^e^a ,áf ;Rafni p}i <6tui:l9.4)|^ pórgils ;ait ^Uíl Í^^ýf^ ^.t.|iafíii:jinii^4i 
tAka« hV^rt tan, m^fli ^n^a itil i^b fÁar ^at fai^a jttu^flMnri Ml 
{teim ck MbÍ«i {>aifr ^stmMtMn* pftrgilf kl^^ p»f *itt miwdbl 
vinna til liu sévjg ^t j|iqf^in ^œri hverki\at j^anrtköti^in t^^^kU^kift 
. fijru -Jíovr ^id þpfit% A í?rptt jók ^e^i^. #ya hÍMt JRa&iipk 5t»rw» 1S» 
CT ^^r .yóxn > VQlí«it(>HrI)t0rdr til tórd^ :*#!;. er,töJag/i^^ 
gUi, at |úií ^i^i#: íiYPrfífi^ #Aífe þ^r, ,$lU*fir.ajwat«B4k«ypta^ 
en lífit^^/ftn ^f ^ú íær ^rú), |^ 4r ?dt ^kyídtia^efca^^íáa.itf írt*^ 
s4tt |)íes5%p ,en .syflist^; >M5Ít |ia .enn ,^i mlfi^ í afciptitm f4wiiiíj>í«i 
verda má. p&^ iysjU> ,alUr p^rgila imei(« ^t ijtakia ^tt^ ^ ^oaQi}^ 
yaeii. iN^ )lc&d tlpng at^nd ^ár j01nír |)ordAr80ii ^yam í .etc^une .o|l' 
þcir Dugfussyiýr lCoJi^einn pk Sys;:tl\íjifdjj[ok ^^iit^timr ^KÖrte'*)^* 
Jblííút ni^lti : ; cík hejfir ,verit ^ t|i]i ^d ||^ 2ut& pk Sturlo, ok ^ðr 
,ÐÚ jbæn nriná^. porgrisy^t ^á ^ak ^n|>%jP.n ikoat ,cír ^yæna^ ér.At 
blydij at $nrai^ ipíœt^i ^in atar^to aran<AiQ»dJ^ pK QiÍBnato JÍl ^j^u^ 
.hvo piarga ^k miklá akömm ipú at;t;,Qiwiri iat ^ialida^ f^nt í dri^ 
.Snorra ^turiwíQnar , .er yér {vasruni iskyldir M jMnia fil yér. imAtjt^ 
um/ ,er pat sannfMt ^t fSegia> .at .Oi^^or íiefir di:e{>it iUi^stail ]túí;t% 
jtettar yaiirar, pfk jþ^t þ^ >ért aya ^iur#; jt^t ýu vy^W fii»pf mwé 

.«) N«-Mm>eirTÓru>ettaAt;a^| o.#.y>. •) yaatar .1 JÍ^ fi.fi, A fir^fé, JK 






IkAyv^ Wií^ ai l^ #alti,lara' í' iöt y^ssii^ mod^ feim «t Gisfurí ök 
j^wdar la&Q&an^ ^eítní at öilu W til ÚiitUíi^ g^st í, teré frftsMrit 
sii^n skcUo^ ^r; gipra' þ^ sð^cUr' viili^ vprp j^annv ^^ H*^ kvaoric 
^ ! porgiIajSXfx(^p^|i^ati i^n'Ibldrl^rtíkíört' at gínga í^ albnikU 
j pad' ftekn, , ep gð|a;. * kiiffa^ {meíoi^ tpl laf^iiiniia^ OHft airamir : ^ 
w, Vi>i|4ii^ er .at radf^jT£r«ndi^ pk takitt |í4qn'iuf>p^ loemi míiins^ meul 
nuBtti Bt ir^fBr ,{>étta; stnd^'n^ margiír med Q\á& ök þád^ At pdr«- 
g^fl^ fir^Iistv líf 4itr medl piQkkro mótC' Þ^^i'g^^' ^^ j^lTriBegMi^ Rafioa 
^ $l:iurIo^ at fic^ Sð9tt6{ kvatna^ utSar' Þ^ngat^ e£ þeír 'yildo lil t|in- 
tt|» jéggifl^ æúál^^kkr at* vertf sva^ hrœddry< at eimegik ba^i'héyra 
fAmÁ^tó^. y ^ |éi lySogj^t eptir* ^mr Rafni <ikStniiu> kvamaþéir ' 
fíítaF. þ&g^t atr annarl stando ok yÓTvá miob margirv var ^ar Rafia 
^.&ar^^ Vígfús Qnnniftemsto^^ I^rikolaS' Odd^ssOn, Etnar por- 
-vplldaaon^ Sv^rtböfdt ok Igolþeibn D*ugfá|?s)tnir, ok^ svá^ mart mamia 
aam.^ofan vðnnsp £n^ eií Hlidtt varv innti Oláfr til hvat haíin , 
Íafili fftttt milli^ o)& spurcli hvat j^eír vildu par at g^'öjíá ? |>eir kvádn 
Jkma aatt einit Skap mtavSp' Hafa^^ ^ÖUfr' mœlti :' giörit fyrír guds 
ffekif. Qk.yæg^ til hwetít vúl.adm* KikoUis segír : veiztw þat vis^ 
<ðð$r^ jat ^á er lietr;^ af ni^nat sinn gáiigt málí til vegan pa- mæíti 
JLoU^^n; ^ess^ vil ek J^ida> aC.þeir ni^nn allir,. er hér viiia íllt 
^ laggi^t göri annat: hvert, at þeir gángl^ brotto edr.þegi;. því ek 
j^ií^ at hér þuT£ oU þau-g^dQ tillb^inya ef vel skal veruar Gntt- 
fkrinr^]^ osærtí: {ifin^líga^y verdr, ef \ér giörum hér nidíngsverk á 
l^caMlduar yoru^^ sakt'aiUSUai'^ en- si^ gangi nndan er þér eigut allán 
J^Qlsdak*ip at gea£d^^ j^ettá |óttiMiiörgu£ti vel tiUagU pdrgil^ bad 
^afii Ok S%mla segia^ hyern kost heir vBdu giöra hopum/. Rafn- 
iM^:^ SturJa ji)óndjr\f»etfaí meín ekki! sva* fára sem 1 nidtt hefiir fdrit^ ^ 
^ ok mani hér vera^ bs^di (yrír svörum' ofe atgiördíim^ skaltu nu 
^fboip ipfnfra«n« mér en hvjpriotveg^bv ok kalla ^^ ekki utan |>itt 
Mm]pykkr giört^r íiveit sem^^ort er vel edr íUa* ^turla mæhi : Oláfr 
&efir Mgt hverstveggia sam^ykkiv "^- porgils neitadi |»e^sari sætt« 
Stíi^ toludi:^ feir Rafn^ bk Sturlff (ph Oláfr^ ok^er þeir h^etto 



15? Sítt peiiTA pk iuygd 9/ pórgiíö EenjdU Bíii 

if. PM 'et up^af át sætt "^Mrar! ^ ÍH: flSx i'' ^Ót^^i ^ á»Á 
Am iiédan^ed o^ -at Gi^snri j^egar med fylgdarmeon þína^'^á^ 
lam vir binda aánmn lagTart ok festa ^at meá Bwdöpiiij^í ^ 
eígi altiliast neioa htí, skiK ádr íykr díHdi f^essúos/ en «f '^r ýiD»- 




mér'ymtti ^úM (uttrár s»mdar íyrir Míot heBseí^, ^éá ekki '%'r mér 
Giséar €iva ástfólgÍBny at ei ínættak giörfl? þat «t; ínéry '(Hat rid 
crom ékkl eidum immanbundmr^ Nu átto ménn lut é ' tft sœttia 
géngi saniao^ liEfgdi flest til Oiáfr þ6rdarson ok Bbrgr ok •flórtk' 6k 
Dugfássynír* ok mar^ir adirir^ gékk at leesu sœtc samte, ok^air 
{)at nú méd ^tdiam buhdit af Rafoi ok Sturlu'ok pórgilsi, jg^og* 
fiídan á brott ok héldu á ferd tínni ok ^óttust ailt tíl'4feagl draTit , 
hafa. pérgiis spur Rafn ok StuHuy ef þetr viidu lofa honum at 
hano ridi heim4 Reykiaholt ok byggist^^adan ok ridi j^ á hoidi. 
peir v^ra jbess Jieldr tregir^ eo loyfiíu^. Ridr pérgilfr ^íi faenyk 
í Reykiahoit *). EigíHfagnar yélp^tgihi, ok cr {w« Veiý «'^4 
ert heill heim kvamlAn, aegir j^anl). QékU ptft^ils/þ& til kytl^ie^ 
apurdi Eigill ok Eyvindr Bi*attir tídinda utaa (erdiv' pdi^gilá, en iiaaa 
eegir þeim af léttiliga ok sva hvar þa yar kvamit/ ok akyldi þegar 
rída sudr i BKskógaherdi^ þvíat hanö var til ferda radián œed 
^eim um kveldit ok fara at Gissuri. ^ará Éigill vid ^sía töff^ 
allgleymr') ok sva Eyvindr* Var |>a géö^ til iíórda, e« EigUI 
ok Gudiaugr prestr léto iátna he^lJa beirra med sliko sem tilfökkat^ 
EigiU fékk öllum nionnum pórgils^ nbkkut tii< fiessaiMr éerdart vapo. 
edr klœdi edr hestaiáro^ néma pörgtlai ok p4rdi. En er þeir vora 
mettir, géngo þeir pórgiis ok pérdr .til laugar, ^viat fapistar vara 
^i búoir^ £n er heir aoto i iaJVgÍBni^ maeltá^ péreila< pótir^ favaC 

s) frtf [ vamof ( C ^. {>ar aniiaa iieM, tiiu þeir^6rffl$ f4 

P} £■ f^ hanii 'kvam ufp at AmótsýaX| lieiai ( Reykiaíiolt ,' bðot*a viA Ai 

iftatt hestríoii daudr mdr andir hc»ii« B, C. £, GnSi. p. 

W>, PVJf #ut$uaí. yjpur ^f (^fc^ týku -f) ^\ijl^ir, SW»«f 



hK • pórgils ridr tU Hóla; I53 

ffklár ^ér Tzð, at ek haldi sættina? pórdr spurdiy Ii\rat rSds hann 
•fikdi fyrir sér, ef hann háldi eilBœttinaf £i annat^ segir pói^ils^ 
lieÚhr en rida nordr til Henreks bisknps* pördr spurdi^ nmt hann 
^rttbt hregdf eidnm vid Hákbn kóng, ef hann héldi sættina? 
Bttn kya£t víst bregda pykiast. Meiri nandsyn ^ykkir mér, 
lagnr pérdr, at ]^ú haldir ^ann.eid er pú svardir köngi til sœmdar 
pr, eií ^anii er pú. yannst nandigr tii lífs þér. pat man ek kiósa, 
MgvpórmlSy at rída nordr til biskups. Vðr f>at þá radit, ádr |>eir 
§kiga í farotr ^dan y klœddust ^ir ^á ok tóku vapn sín^ yóru 
U nestar búnir, tveir géngn fyrir hestum peirra ££y{ilfr Skopr ok 
^Oisteimi p- ridu sídan ') , m er þeir kvamo upp or gardi^ kalladi 
párg^ á Berg ok scgir honum -^essa rádagiörd* fiergr tók vel á 
Í^Ht ktadst ^essarar ferdar fusari én fnra at 6issuri« £n er ^eir 
hnmo vpp um Breidabólstady bad pórgils >ína menn nema stadar^ 
ek iff ^ördu peír, segir pórgils þá upp rádagiörd siiia, töku mcnn 
mdir ^tta vel, hann sendi porkél Raunarmann sudr á Blásk6gar 
háSí at segia j^eim Raftii ok Sturln^ at hans er ei van þangat til 
sðto vi3 jþa^ Ok hixtn seg^ upp nauda3œtt ^ssari, fór porkéU 
^ Jetta* 



{ 14. Nú ridu f^eir pdrgils upp eptir Reykiadal^- beir kvamo 
ð.Husa&ll8, varo ^ar menn allir í ave£Ki» jpQrgils lét beria at 
káídiun ok lét kalla dt Sigmund prest; ^qk heilsaai hann pórgilsi 
A.iiapoid honum þar at vera, en pórgils viU rida^ bad Sigmund fi 
éf jbtnn þann er k^^ni leid um Tvídœgro; Sigmundr kvaosreingan 
nifm h^& f>ann er [leid kynni^ edr hvi larit þér^) um naetr? 
PI^S segir Sigmundi atförina,^ bad hann nokkut or rada um leid- 
B^noiannmn^ visadi Si^mundr honum til Reidarfells, er þar $á 
arar/ aegir hann, er kunnigac ero allar leidir nordr tU hérada^ 
^ iMdr hét Sighvatr') Steingrimsson, allra manna föthvatastr ok 
nCttkoskeidi^ ^eir rida þá ok kvama tU Reidarfells^ rédst Sig* 
kvair tíl ferdar nred þeim vid áeggian porridar Skéggiadóttur fridk> 
Sölnmndar^ foru ^eir þar tU er þeir kvamo i Kálmanstúngo^ f>ar 

*) vamar í A. B. C. E. Gn &. þ* *») Sigurdr, A, B,C,& Gr. *♦ p, 

*) iint befir éptir Tvidffgru edr ]rfir, • d ttHt 



'154 Pórgils rídr til Hóla^ • ^P* 

áttí bú Nikolás Odásson^ drápa þeir á dnr, ok.gékk ut xnndr et 
pórhallr hét, pörgils sþurdi, hvert Gyda vawri heima? hann kvadst 
ei skyldr til frá at segia, pdrgils" laust med eggsi litilU^í höfud 
honum^ ok sprakk nokkut í hárrotunum^ hopadi b^nn j^ undan 
ok kvadst banlr vera^ Gyda kvam þá út í durin ok baud pórgtlsi 
slíkan greida sem |>eir viidcb pörgils m^lti: ekki hoiir ek œtlat 
{ÖT mína faíngat til {^ess at eta ínat, er ok NikoUs njeira ílls fri 
n^ér verdr en ek man giöra bér at sinnú pess bid ek þik^ frændi, 
^ iegir Cyda, at hú látir hór ei i*œDa jdr giöra hervirki, en haf 
hédan slikt er þer þykkist þnrfá [£ býrgdum ') í heimild. pat er 
líkasty ^effT porgils, at svá sé nú at siniii ok nytr þin at |»v{, 
fikildust þau vel pöcgils ok Gyda, ridu þadan leid sina^ok höfdu 
|>adan hey a eiiium - hesti , nú fóro þeir ok kvamo ofan i Gn^jps* 
dal föstokveldity var rökkvit nokknt, [>eír ádu þar hestum stnuio 
þegar beir fengo hey, hestar höfdu ordit haltir fyrir þeíra^ Amór 
fltti haftan hest. er [EigiU Tiáfdi géfit hon.um^),^ viiui hahn lata 
svífa otisin eptir liéradina ok hafa hesta skipti^ en pdrgils vil^ii rida 
nordr yfir bálsa hit efray vard- Sighvatr bar eptir pk þAkkadi pór* 
gils honunf fcrdiha ok sprotti frá sér guílsilgtu ok gaf Sighvati o^ 
bad hann vitia sin sidar ef banrí þyrfti. ^ pórgils reid nordr hít efra 
yfir hál3inn..til VÍdidaU, kvamo laugarmyrgm í Tlihgu, tók Jón 
vid p)5rgilsi vel, ok lögdust þeir fytst til svefns^ ok varo þar um 
dfiginn ok bidu þar messo ok átu mat, þat varTámasmesso, rida 
þeir þadáti um kveldit, ok slóst til ferdar med (. •*' a Jón Jarnbúkr, 
ridu þcir til Svínavatns [um kveldit'), þar beó Kolþerna Eínars-' 
d6ttir| vöru þar hinar besto vidtökur, bioggust þeir'þadaii fídðn, 
kvadst párdr ^) ei mundi rída fyrr undan en hann yrdi var vid 
Arnói'f ok [dvaldi hann/) férd þeirra drottlnsdaginn, en nm há* 
degis skeid kvam Arnát ok hafdí eingar fréttir sunnan um heidi, 
ridu þeir þadan ok kvamo um kveldit á Vídimyri^ yar þar'^vel 
vid þeim tekit,^ ok vóru þar 'uin náttina-, ok höfdii þar tídir 
pörlákámesso^ ok var þar íastat um dfaginn, ridu þadan í As ok 

«) vanter í A. B. C. E. Gr. Si. þ. ,♦) þórgíU. yí. B. C, JS, Gr, Si. þ^ 
») hojium hafdi géfina verit, 9Qmu. S^ dvaldiin sömu/ 

3) vaatar rJS^JS*, C?^ 



i4K, . pdrgila rldr til Hóla. ^ Í55 

J1ÍÍU pat at Iiafá ^r dagyerd, Arni bóndi vildi gðfa þeiax ðag- 
ferd^), en bad fia seálfa ábyrgiast, hvert peim var |>at lofat ear 
efi edr íivert viHt ]iér kiöt eta edrei, segir hann, þeir icvadust þat 
^na vilia ok. sva var ^iort, ok er ^eir vóru mettir, ridu þeir 
npp til HoÍaj^ kvamo í |>at mund ^r biskup "^gékk til aptansaungSy 
mættiist þeir bisklip fyrir k'yrkiudurnm, kvaddi pdrgils biskupy.ok 
. i6k bJskup lionum btídliga^tok baud honum ^ar at vera sva lengi 
sem^ann vildi ok öUum hans mönnnmi []var þat bædi át biskup 
spiirdi ^lá^s , enda var honum ekki sa^t^}. £n er biskup gékk 
itiii i stöpuUnif, ftá gékk til hahs pormódr Grímsson ok mælti nliótt 
tid %ami^ þá -spyr bískup ^órgib, livert nokkrir hans menn föst- 
ödti'*)|mrt,? ietingi i kveld, segir pórgils, cigi munut |)ér kíöt eta 1 
kveld, segir -faisku^, kiöt átum vér í dag,'segií pórgils, {biskup 
se^: im peím gott kiöt ok digurt^)* Oékk biskup þá til aptap- 
teongSj eti er aptansaung yar lokit, géngu {>eir biskup ok pórgiís 
nf^ í stofu, se^r 'pörgils f>& biskupi allan tilgáng þ&ngatkvamo 
wuiar. £n er þéir skildu talit, gékk pórgils til bords ok menn 
Iba^^ ^,biskup at sofa, var ^ar hit besta vidtekit^}* En um 
irárgimnn var^dfyrirhestum þeirra, vat l^iskup fainn kátasti/leicl 
j^ .af dagr-^Bessi, kvamo »f i bodsm^m Broddi bóndi^) frá Hofi, 
^ár Faxi ok Ján Skida^on. Bn • ióladaginn 1 midmesso gékk 
Hðtup i"^) kdr ok pr^dikadi af hátídinni^), en er því var lokit^ 
|á sðg^ hann ^uto 'þán^atkvAQ^o pór^Ís ok öllnm ^eim atburdum, 
ef |>ar hpfdu giörzt,^kallar J)á vera iándr&damenn Raíh ok Sturlu 
ol alla tá er ^ciim véitto,. setti hann þá, íit af héilagri kyrkío pk 
ferbodadi faa., en kvadst bida mundu at siálfíi banni, frar til er 
hafin spurai fleira íUt af ferclum þeirra. Biskup mœlti : ailir menn, 
Bem vilia hafa at nokkro mín ord, verdi porpilsi at trausti^ ef 
ba^ jþiurf iiokktirs vid« Broddi tdk vel yid pörgi^i^ Jóladag skipadi 

') wiikx. B. E. Gr. ^) ^AtfAu'A* B. Q, E. Gr. St. þ. 

^) frá [ TAUtar í A. B. C* E. Gr^ ^) þorleifsson, bæta .viíl S.E* br^ðír. 

St. þ» þqrleifs* Gr. h. porleifr. C« St^ h. 

») &sii via. •ö«ti*. ' P^rlf A,p. 

♦) BiAap skipar pormódi at *úft þ^ ^) A ^* ^^ ^ ^*^^* St. p, , 

kiðt til bords^, 8<^mut ') i hámeMuimit 0« Sf» , 



^ 



156 Frfc atibr Ra&8 ok Sturlu Yid Gissur« . Bp* 

biskup mönoum ( sœti^ setti hanif pörgils hit nœrat^ sét á pall 
ok sva hans menn, sem bekkrinn vannst* ^ar var ^á á vist med 
biskupi Eysteinn Hvlti ok Jórun kona hans ok Aron Hiörlei&son^ 
sat Eysteinn g^gnt biskupi ok par bpdsi]|enn hi4 honuciir ' * . 

15. pat er nú fyrst at se^ia^ at biskup'baud pórgilsi þar 
at sitia ok öUu bans föroneyti um iólim Var pórgils þar hinn 
fyrsta dag iöla ok annan kyrr,. |irídia dag ióla reid hann upp a 
Flugumyrí snimma ') , Var par stefndr fundr hinn fiórda dag löla, 
ridu I>ar til héradsmenn^ biskup var ök par ok segir héradsmönnr 
um ailt iim ferd pórgpls* Broddi bad menn minnast á ástud hí 
er menn höfdu ha^ vid Koibein Unga, ok kvadst opt heyrt ha^ 
at menn vildu pann höfdingia^ er af hans sett væri, er nú heQ$ 
íoatr, segir hann* Var þár nú-mart umtalat, ok rædst ^at aí^ at 
ekki vaira af tiUögum at sinni. pórgils sendi |>a nidsharmenn vestr 
til Midfiardar pk sudr £allt i Reykiaholt ^). * Hn er þeim íundi 
var slitit, var p6r£Íls á Flugomyrí priár nætr^ reid sidan út til 
Höla ok sat {>ar i kyrdumt varo f»ar drykkiur miklar ok bylífi^ 
Siöunda dag idla kvamo £sunnan or Keykiaholti ^), Gudlaugr ^) 
prestr mágr pörgils ok med honnm Ingimundr Bödvarsson ok 
Sveinn ^)'Ivarsson^ tök pórgils vel vid peim» pvíat honum var for- 
vitni mikil a tidindum, GudÍausi wr skipat hid Brodda* £n er 
biskup vissi at hann var kvangMr ok prestr^ gazt honum ekki at 
bviy ok var vid siálft búit at hann mundi *ei ná at ginga i kyrkio 
adr pdrgils bád fyrír honum, ok litlu sídár géngo þcir pdrgils uppi 
i stbfu ok Gudlaugr prestTy var har fyrir fíenrekr biskup^ var |»a 
Gudlaugr spurdc at tidindum irfc ferdum ]þeirra Rafds ok Sturlu^ 
tók' hann f>ar til er þeir pörgils höfdu skillt: rídu þeir Rafb ok 
Sturla sudr í Bláskó^heidi, þar til er jþeir kvaino sudr úm Hall* 
bearnarvöxdur^ stigu þeir a£ baki ok bidu pörgils har fram á natf^ 
ina allt til ^ess er sendimadr pórgtls kvam ok segir at hans væri 
ei ^ángat van* peir Rafíi spretta upp (allir giörvallir ^) , var nu 

«) Tantar I jÍ, S, C, £, Gr,' St, p. *) GunnUugr. A,.B, C, ErGr, Si, þ» 
•) yantar I sðmin ' *) Svejrrir. •ömu, 

•) TAiitar iB,S,Gr, **) tkiétt, «♦ S, Qr, 



i/I. Fra atför Haíh? bk Sturlu yid Gi$ður. , 157 

IfiiT mikill i flokkÍDum, segia sumir at pitrglls facfdi stikit ^i^ 
m saœir virdu til varkutmar, ok ^ótti þetta iafut van^ kéndi hver 
ödnim um Jyrírmaniianua ^ en fio giíudi') þetta mest a Sturltt« 
\Stm\a, srárar fau ^)^ ei^ mælti þetta sra at nokkrir menn heyrdu, 
at^^ött haiin hefSii vitat petta mir^ át sva hefdi ordit $cm nu vár^ 
at |á vildi.hann heldr þenna kióða en standa yíir ^) drápi pórgils 
frmd^ alnSy ok vita pat vÍ8t| at hann ^œtti aidrei slikr madr sem 
idr. Vigfús kallar, at ^etta hafi géngit at gétu sinni. Nikolás 
m^ ; þat œtiák at pó'rgils hafi ^vi undandregit at sinni^ at ^eim 
ttttodi meira iUt af honum leida ádr þeirra skiptum vœri liokit. • 
Bi(h kvadst vilia anhathvert, at glettast ei vid pörgils edr eiga 
hm Á yfir höfdi sér^ en kvadst Sturlu kénna hverttveggia. $tum 
bad txk hvem um tala slíkt er vildi , en meira man nu annat til 
iraHikifiimdár en hindrast^) éptir þessu. Spurdu ^ir nú porkél 
it6tdiím pörgils^ en hann kvadst hyggia^ at pórgiljs mundi rid- 
kift itf héradL Raíh mklti : hvar skildist þú vid hann f porkéll 
iiídbirfyrir oían*BreidabólRtad« Hyert reid hann ^i, kvad Rafn? . 
%p aptír Reykiadaly kvad porkélh pá segia sumir^ at til ílls . 
flBudi draga, sumir mœltn át porkéi skyldi beriai sumir mæltu at 
kami skyldi fara med þeim^ sumir köUudn^ at |>eir skyldu taka 
h^ sína> ok kölludust ærít lengi hafa þar verit* £n þa er mestr 
ttr|;nyrinn [ok menn beoggust allir sem ákafast ^^ stökk porkéll 
k hsúá^) ok vestr a heidi, ok léttir ei fyrr en hann kémr i Reykia* 
hoh^ Sturla ok Rafti höfdu giört nióshir frá sér, en ridu mcd 
flcdek ánn seta ákafast, tók |ia vedr at |>ykkna ok ciördi á bar* 
viM ok regn mikit ok hit mesta íHyidri mcni stormi aköfum, ridu 
(éif ^ar til er ^ir kvamo ofan med Ölvisvatni í Styfíngádal, kvamo 
j^ í ^dti j^eim neósnafmenn ^irra ok segia at Ölfusil er ofan laupin 
ned is ok -væri Ungt um úfmr. Tökur {>eir þat rád^ at j^cir sncro 
apifí hélisf) iliviarity vórn menu |»á margir meök jþrekadir sva- 
at lil eing^ vöru fœrir ok barg hver j^eirra ödrúm f>eírra er betr 

»> tmáéu jLB^C, E^ Gr* St^ þÍ *) vantar í ^. B, €. £. Ot] í/, þ^ 

^ Taiitar \ •ému« ^ «) strtuk — af stad. sömn, 

») éptír^ C St. T) hclkt oUi þW. ♦ömu. 
♦) luttdfik^, Í, A íír, í>t Imídrs* G &♦ 



158 Henrekr b^leitar at ^ætta |>órgils, Jlafii ök Studu. ^$p. 

. ' ' ' ' ^ ''í . . . 
ináttOy ^lödrjudu.j^eÍF hí ycstc .fif heidinm «ya at mexin liél4u }iR, 
eiL viTdn ') sem yœsðcístir'^).^ Ðrottiasdags ^ptaninn kyamo ^eir 
Stnrlií pk Jlafn jí Réykíaholt, [skipudu*^eir mönnnm á ;bæi ok 
y^aro naor |>riátygi jnfi^nna í Héykiaholti ^^ tók Eigiil h<$ndi •yid 
|>eim hJdum bondum, 6átu þeir þar |>íirJáksmesso'*) ak drúkko^^ok 
uxdu '|>a sánnfirddir, ^t 'pórgils Kafdi nordr ridit .á Tvídægro £ok 
faríit vél-^),- |)viat jsá vjar aprr kvaminp er farit hufdi tnéd bonntú^, 
ok atfín^adag ióla reid Rafn yfir Nordrá í Skard, en -Sturla í Stafi^ 
hplt^ peir ndu af héradi at öndverdnm ió)um, ok lnóttust héraás- 
menn h'affc hafa af |)eim ágáng *) , ridu ^eír vejaitr í syjBÍtir*' Reid 
^tvrJa héim, en Rafh yar á Vist á StadarhóU'itted Sturlu pk stiUKl- 
xiai at Saudafelli, en ^okkrinn reid yestr í Feör4n ,ok 4reifdÍ3t\((^ 
undu ^Ha sinni JFerdt X'attk Gudlögr ^ya slnjni sögo. 

i6. pórgils sa.t ^um . kyrrt at ^ojium í hinni mesjto Mmm^p 
bann ^hafdi nedsn. fyrír yestan V^tnsskai:4# Biskup ^taladi ia^án 
um ^at, at honum þætti vei yordit, .er |ieir hö£du ,ei n^d pörgilsi, 
ok þakkar gudi -þat» ^lidu ^ú \6lin .fram íil h'ms íól.fta jdags ibed 
mikíllr gledi ,6k ' skécptan > skorti far ei hinn besta drykk ?) ok 
önnur /aung^ Hinn tóli^dag, er btiskup yaí at aptansaung^ gékk 
madr í kyrfciu, yar hann snidugr allr^ hann vfir lágr ok kollóttr ^) 
at siá^. en þó géick hann hcldr ,e;i valu ^n fir hahn kvam ,í kyrk- 
iuna, niæki porgiU til pdrdar: þéssi m^dr ;^ JL.odihn 3igurdai:^on 
frœndivminn, gékk pórgils at hpnum qk mynatist vid hann« Var 
^á sungi^n ap^au^aungr til ■lykta* E9 fix menn kyamo inn jí stofo^ 
varó dregin klædi pf Ijiodni pk ^eim fðjiögunjí, fór .nied ^onum 
Bardr Kai;)pi 6k anijar inadr er .hét A,udúfir, lífr ^Íi6din,n biskupi 
kvedi.u Gis^urar o|c sva pprgilsi, pk segir hpnuqi Gi^ui heilan ok 
kátaqV jsegir'har)h ok sva (ra ferd Rafns ok Stui;lu slíkt isem God* 
laugr 9), ^gtr pk ,at Gissur hefdl fengit jniösn^ sy» at j^ir ;mundii 

.1) un^u, ^. Þ^ ■ \ - ý) jfúnga. a, JS. Gr^ - ' 

*) yesfltJitir, ^. B. C. R Gr, Si, þ, ^) ek^kémtiB, hma yíd V. Sí^p. 

«) vantar £ C. Sl. ' t) sköilótto JB. E, Gr. 

é) Nikolásmetisa. A. B, f. JR Gr. St, p. 9) Gunnlaugr* jí:B, C. -R Gr. Si. ^. 

^) vaiitdr i 9tiniu« j • * ' ' 



léKr Hejpxekr h. leitar at sætta pórgils^ Rafn ok Sturlu. 1.59 , 

^dni líonumv ImjU ain heföi 9Í f)á ofan laupitr Hafdi LodÍQin bréf 
ftt fm^ -bistnpi ok pórgilsi^ yar ^ar á vin^^i hin mestu vid hvern^^ 
treggui* Lodinn var hinn mestr yin Gissurar, en hinn mesti úvin 
Ve5tanmanna« Bískup var sdttr at trausti, at hann héidi Skagfird« 
ingihn undir Gissur, en er pdrgils vard ^ess vis, setti hann þegar 
liiig sínn móti Gissuri^* en bann vildi ei opinbeiliga segia bislcupiy 
talaedr pörgils ^etta fyrir Aroni legunauti sínuaji, lagdi hann þat 
tíly at pdrgils skyldí f]^rir hver^* manns dur rída med þríatygi . 
manna'^ en hann vildi þat ei. Hinn þrettanda dag ióta var veizla 
liin beBta ok drukkit fkst, urdu menn pórgils miök drukknir* ' 
Eptv iölin reid Broddi i brott ok adrir bódsmenn ^ baud haú n v 
pér^lsi ^l vei^Iu ^t tit Ho(s at geísladegtji feid, pörgils út til Hofs 
ok '^tk tíu saoian^ fengu þeir þar hina bestix /veizlo ') , vav þar 
heblr feölmennt bædi drottinsdag ok annan^ daa viko^ eö adra nátt 
^nkfir, er'^menn höfdu einn svefn sofiti var par [hurdar kvadt^) 
beWr ákafiiga^), far var kvaminn Steingrímr Stiupr^)firáH6lum^ 
%egir at niésnarmenn pórgils vœro kvamnir véstan ok segía at Rafn 
okStorla mundi kvama'vestan i Lángádal at drQttinsdagsrheíginiii 
fid ^riú hundmd mannav létu ^et fylgia sogo^ at moírjí ^n vsíriy 
M Bani nmndi kvania nordan ok sva EyúTfr,^ spratt pl^rgils ^i - 
app ok kleeddist^ ok vard beim heldr seínt/ ]^yia«%estar þeirra 
ttfrn aniwstadar á baeum tií fódur^^ vard ^á at sœkid« rédst p6r* 
flts hi um vid Brodda^ tagdi hann þat til at Senda menn um allt 
aéc^ at safnfii n^önnum , \ s$ndi Brofldi ma.nnt in 8(émundarhlíd ^| 
^UKoIbeinssonar/en ðtiinar vsyr seiidr Binari, at\]iann skyldi sélna 
*«iöilniim.um;BlQndoh|íd*< .Bi^up hafd^fsept mann upp> í ^úngki; 
ísliyldi l^etta lid saman kyatna a Flugnmyri. Bisku|^ kvadsl ok 
nmadi uppsta^da. af stadnum, med alla vigda menn. pdrgils reid 
jEÍtaÐ þrrii}a dag at safaa xhaniuim um Höfcias^^ond, r^id bann dtan 
antlLolbcinsda)^ kvamp ^eir j^oc allir um kfeldit^ ok kvamo sainan » 
B9t fiögur hundrud manna^-rkvan Atoq fiar- ^ok Ingimundr ok 
kf^iji'aiann kvamiun v^stau oc t«ftpgadal ok segia Rafa ^i {lar 

») Tiafckt; ð« JE.Gr. ^y-^ff \>^ dlliuráíur géiigi|, bsatA vld 

•) barit. JÍ. B, C.JSl.Or,^p, . -*♦ ^. C, ^* ^r. S^ ^ 

*> Ysntar í söm^i, 



\ ' 



l6o HenreTs:r b. leítar at sætta p6rgils, Rafn ok Sturlu. 8 P^ 

kyamina,. ok einga flokka vera ok d til Rafiié spyriast^ réni þ£ 
sendir menn vestr í Vatnsskardy en btfndr beiddo heimfararleyfis') 
Tar ok ^at radit, at bóndr skyldu veria hérad ef pyrfti, en fara 
hvergi ^áf héradí. Aron Hiorlei68on var kvaminn á hest sinn ok 
reid at póigilsi ok maolti: rída vil ek nokknt, annatbvert vestr eda 
austr^ vœrí bát neerri mínu skapi at rida nordr at Rana ok lyst-* 
um^) pann ieanda af ádr þeir kvami sér saman^ en snérum þá & 
möti hinum ef þeir kvæmo vestab. £i œtlak Bat einsaétt^ segir 
pörgils^ ef bóndr vilia hvergí af héradi fara. Aron mœlti: ^sa 
vardi mik ei, pörgils^ at |>ú mundk* ragr vera, enda kann ek ^éc 
at segia^ at ek skal ei kvama af stadnum í vetur, hvers sem ^ú 
Barft vid^ ef nú skal ek ekki athafast, snéri hann bá hestinum i 
kríng ok kvadst brott mundi rida* Hart þ^tti mér ^d at mér 
kveda, segtr pérgiUy ok veit ek at pér var þat gaman^ en ein^ 
alhugi'), ok þvi^tek ek þat fyrir gaman^ dreifdust fiiá flokkamir 
ok heto þeir allir pörgilsi, at hvcr skyldi |»egar uppi, ef manna 
pyrfti vidp en sumir beiddu he^^ at pérgils ridi af liéradino, -ok 
^ótti sem, ei mundi agéngit héradit, ef ei væri hann þar, ok fiá 
ridu Beir p3rgiU á Heggstadi, g^ngo j^eir þar í tal biskup ok 
pórgils ok B|pddi ok nokkrir monn adrir, var þá snúit skapi bisk* 
ups^ vildi fa^nn þá leita um sœttir medal þeirra Rafns ok Sturlu 
ok ptfrgils ok stódu^) marg^r undir þat. ^udst biskup at íara 
sudr til Borgar£aardar ok stefna fund, var |»ví iá&t af ptfrgiisi^ 
[a% biflkup faefdi l|éradsíun4 f Borgarfirdi ') ok skyldi hann keósa 
nied sér mann af möi|inum pórgilst ^ hann kaus pörd, ridu ^ 
til Hóla ok biu^ust skyndiliga« Med biskupi fér Eysteinn Hvítii 
ok lieimamenn biskups» Biakup reid til Flugumyrar ok gisti fkar 
at búi sino ok pórgils med honum. pórgils reid násd, honum xSL 
Vatnsskards, raid Inmn |»á aptr« poir biskup hcifiiu vötn ufsM^lig 
ok þeyi mikla, þeir gisto at Stad i j^útafirdi nærsto natt fyrir Pils* 
messo 9 .{>ar kvam ^i hans Jéú Jámbúkr* 'padan vár sendr Rafii 
Snati ok porsteinn Géllisson til móts vid |&Ra& i^p Sturiu, ÝildU 

- >) QtUtk htitm; A^ S. ,d & Qr^ S0,p. ^) studdm JU B^ C, £Í Gr^pf 

•) W»^ •»■*«* ^) TSJitar í s^Aiv 

») ÚYUK nim^ 



Udraip ^e^ fiind Viá f>a i Sorgaifircli; Hls&iM8od«g Tðr (mikli 
Ma'*), drffa oik tnyrkur mikit/ rekl %ir Itóií Jknb&kr^ ^eír 
jLvamo í Hvamm «m kyektit I Nordrárdal^ ok varo ^ar «m n&ttina. 
]Cmi i»ðku|> fiadan vm daginn til Reykiai^oltSy ok var jbar vid hon« 
tai'.t^ít sem^ménn ktmno. BiskBp sendi menn i Skí&lafaolt til 
Ibiíli)^ á^éta^ at bann skyidi kviuasa snniian sem skiétast. ^eir 
kriUiYC /VeiStaÐ !^^ifn ok Sturia c4c ridu til Amótfryads^ l)ádn ^aw 
irv^iÐa ' bisktip kyndiloiessd at fsaru vedri, annafs munou þcir bída 
i'Belluý mundu |>eir vera *víd fimtánda mamiY en biskup skyldt 
eSc lá ieSlmennaii ^b vid £fntánda mann , bÓDdr skyldu vera sva 
isargfr seni pfir vilda^ ^á t^k-s^ snæ ajian ok var iengstum Í>eyr ^) 
VáL/foHi mikU, et^ kyndilmesso var <vedur allgott, olc saung biskuft 
^SÍkr aUskynsainligay r^án menn |>a or búnir vóru^ var ^r EígtU 
Itj^ndi.ek mart herádsbönda, ridu þeir þá ofan til ArrKStsvads ok 
'i^ Sin h'eldr mikil^ -ea er ^eir kvamo jfir ánaj v4ru ^eir -ei 
krammr, 

17. látlu sfdar kLvam<> ^eir ol rídu S hœd nolílcra skamt 
^$én er biskup hafdi af baki stígit, ^turla sendi Svart'ptfrisson 
i3 J^pruar ok had hann, kvama til inóts vid sik í giidum , ok er 
Jeiír fimdxKBt, spurdi hann^ ef pórdr vlldi |)at sveria, at pðrgils 
nMix Jivergi i nandj sva at hann mætti |>eim mcin giöra þann dagf 
pArdr. kvadat vfst ei vilia sv^ria^ en segir pat, at pðrgils mundi 
9á eÍDgi svJk bÚA, ok er háiin ei nær en i Skagaíirdi. Rafn kvad 
ÁUIrei mark at hvat hann segirj. ok kvad hanxi allt núga mundu. 
JStaxia mælti:: aatt man hann segia, er |>at ei skap porgils edr 
^eirra fra^da« L^tu þeir ^a laiisa hesta slna ok géngu til biskups 
^ tökn ofan stálliúfaGr s^nar ok kvöddu hann^ þagdi hann vid« 
&ttiist menn þi nidr ok .spurdu tídinda. Eptir þat t6ku ^ir at 
%ila um málaferli, ok spyr biskup hveria sætt ^eir vildu beóda 
fb^reilri? p|Hr kvádnst einga bedqa mundo, en beyra til ef biskup 
kroi nokkra, hafit þér sent oss ord til þessa fundar, en ei höfum 
imr ydor jsenL Biskup tók á ^im eríidliga^ kallak 'ydur/ segir 
bann^ fridbrotsmenn a hirdmanni k^Sngs* peir badu. hann l>era 
£ram a&ttarbod af hendi pórgils, edr sá er hann fengi tiK Biskup 

«) vantar i -A B. €♦ E, Gr, St, p. > •% þydt, A. B. C, E. Gr. í^^ {>♦ 

y 



j62 SéttarfuiMÍr^ en skildu ásáttírr. ^ - ^p^ .' 

li¥ftd i f§t, ftt pwfép skyldi frambesa $«ttarbod af Itendx I>6i^s^ 
pórdr segir hat vera ga^ttarbod af hendi pdrgils,, at hapn vill halda 




^Kveirir*^ peir SYara: at um ^at yœri ekki at leita^ at þeir munaU 
géfa upp Borfiarfiörd^ edr öÐuur ríki sem pórdr hefdi þeim skipat,. 
fjrrr en bréf naos Kvæim til, kötludnst ei kdngs sMpuo TÍiia hafa^ 
k hénidum« Eysteinn mærtit ekki mundut f>ér ^ora f)at at mæla, 
ef þér sœtiH: iafnnær kóngi sem^ sm biskupi, .man þi sætt ydar 
sæmiligiost^ ef þér leggit allt á kóngtvald ok farii hverirtveg^O: 
utan. peir neittu því bvcrliga')^ mantu ei, Eystcinn^ ráda sætt*, 
um manna^ bó þuf þykkisl g&drkaupmadry segia þeir^ ex;porIei^ 
skipadr yfir hérad med varo 8aip|>ykki# Var pá iÐart talat. pá; 
s&st maiínareid upp medHy£tá at suniiani vdra þeir menn eifierri 
saman en 4dlf , ok skmo vid vapnin, [varo þar ymsar gélur í^)p 
snmir œtludu at vera mundi porljDÍfír or Oördum^ sumi^ ætludo 
vera mundt) héradsbóndr^ sumir ætludu at vera muíidi pérgiis 
Bödvarsson* Bar pa menn bráttat^ var þarBrandr ábóci ok Bödvar 
or Bæ ok adrir bóndr, |>ar vdru kvedíur blidar med biskupi ok 
ábötdt scttist ííhóú þegar nídr, ok segir biskup ábdta hvada efnr 
.^ar var.talat. Abóti kvad f>at Kafni ok Sturlu vel fara at imna 
pórgilsi godr^ sætta, ava £lla ok úmannliga sem beir hcfdu brotit 
frid á bonum f Stafaholti. peir.töldu {>at, at hann hefdi broút 
frid í héradinö ok baBÍt bændr, en suma kíigat pk bætt eingugi^ 
Aböti kvad þat flla vera^ ok þyrfti þat þeim at bæta ei^ brotit, 
var á, ^en ei hinum er áfrfudu* Bödvar bondi flQæhi: víst var f>at 
satt, at pdrgils var hardr sumum> bdndum, cnda var hans ei med 
blldu leitat. Var þí þvf firr um sættir sem J9cira var um tálat» 
Kafn mælti : ei vardi mik, Bödvar/ slíkra tillaga af bér. Sva med 
^ |>vf, segir Bödvar, at eru |>eir sumir^ at í svikum nafa verit yid 
^ pórgils^ ætlak {>á marga^ er sín ^) mnndu tilliá at svíkia hann^ el 
f>eir hefdu rnátt. Lupu ^ir Raíh pá upp ok spurdu cf þá værí 

») bali>. S. E. Gr. / »X mK A, B, C. £. Or.St, p, ' 



féf fftir cncta xtm sœttinð ? ' fiiðktip segit vera l^kit ^vi er haim 

nraÐdi Jtillcggia. Sigurdr Sótt') var med péim Rafni ok Sturlu^ 

<ók kðndr |>CMrdr at baiin var girdr &v6rdi 'þ^í er hanti lát i Stá&- 

lioltí^ ok beiddi at httnn mtindMaust láta. Tók {)érdr j^& til sverd* 

Mjm ^er^gnrdr tar girdr med^ en kannliént a^)^ -ok tógdtrat þeir 

W^ eii er mém sá h^tf^ ^ fdr ^l Kolbeinn Dngfós^en ok kvádst 

?iHa at hann iéti lanst. Sigurdr kvád harm eingo, ^itindu fyrir 

lida, ^ géngo |>éir tíi Rafn -pk Sturía olc badu Sigurd iaust ]átá 

^erdit ök deUaei imi slikt, má^tu vija at |>h átt ei. Sigurdr 

«>nrði n^tiy hvert hann sfcyldi lau^t láta? R.irn •mælfi, ^ hirdi 

mSasei hvert: pat er. lauf^t «dr ckki. pórdr to^a^i i sverdit ok þeir 

«^meá luDnum v6ro^ par tii ^r porninn g^kjc í sundri sverdsfetl- 

ima^. var ^ laust 8verdit« Sigurdr hélh^um skálpinn^ pórdr greip 

svifdít or ^Hdmm, ok tök Jón larnbúkr vid f>ví, en |>err héldu á 

.<iÐg|ðidinni« I þvi kvam atSrandr ábótí £okBödvar^), bad ábóti 

:|t ^deila um ^at er Htils vœrí verdt^ en þú, Sigurdr^ mant ei vilia 

•at menn hliáti iafníUt af þér sem fyrn |>reif Kolb^iiín u:n handlegg 

.^«rdi l^rir ofan úMid, lét Sigurdr J)a rakna Jbendr af skálpin- 

Mta^). fiafn msBjti pá noltkur hádÚMarord lil pdrdar, er sUkt vél 

.lalltt a| lanna ^r sídar. piSrdr kvad nú ei mundi at j^ví farít 

.^lfifða*. ;1^dru ]þájhverírtveg^o at tðka hesta sína, ok skiidu med 

rfimiáfldka^* Biskup var þá á bak kvaminn. Hvítn var.allmikii, .pk 

niiu j^cttt et at bisk^tþ rídi -i standsodli J^cim er hann hafdi ádr 

íridk^ |>6tti sem hann mundl verda oívotr. Reid biskup þa hesti 

§etm er atti I!igiU 1 R^ykiáholli, á sína hlid reid hver Jón Jártí* 

i>ékr Oík Bödvar or Bæ^ reid Jön vid strauminn, en Bödvar for*^ 

•triyftíis* . EigiH ók Eyrekr Bírkibeinn ridu fyrir vadit, ain tok 

Mdwiníg ^í. snaradi bisknp af baki, ok fökk hann ei uppi setit ödru- 

^^ ^eÍT héldu homim á haki, ók |1ödrudu s^a til lands. £n 

l^brici rak Eindfida af Baudsgili ok Sigurd pr Kálfanesi, qk vard 

'^eim hdrg^t. Bisknp mæhi^ er hann kvam af ánni^, ak hann mundi 

•aUrei á lafnúfœrt vatn rida sfdan. ' Reid biskup ok ábóti í Reykia- 

'iolt^ |ieir SÚJQ^ hatidligf.Blasíusmesso ok prédikadi ábóti, hani^ 

«t Tantar í J.Ð. C. E. Gr. Sl^ p. ■) vantar £ jt. B. C E^ Cr. St. ^^ 



l54 {lorgils sjdzt at 5tiadarstaá. & Þ« 

kwm 6k Tid forbód þ«c erbhkifp hafdí sett a^ ¥Íd .^ Rafh ok 
Stnrlu, kvadst yilia í hvívetna framhakla ok sambykkiay en prestar 
ikyldu' skripbí ^^im, ef |»eir vildii iáta pórgilsi lafiisétti^ pk vera 
hk i kyrkic fra ftkírdegi ok-ti^ alþíngi$. Blaaíusmesso ridu þek 
bfskup ok kháú upp til Gikbakka^ ok þa4an reid biskup itonH iU 
gveita. Ahéú jretd aptr til Bæar ek hadan sudr, pórdr r^ hdm 
4 HítkrtifiSf en Ra&t ok Storla vestr o* sveitir.r 

tg» £n er biskup kvam nordr til H^la ; segir harni p^rgUit 
frá ferd sínni, f>ötti mönBum hans eyrindi Htit ordit. Biskup vasr 
hinn blidasti v^ pdrgils sent idr hafdi haan verii En þessi kurr 
Ut af rádamönnnm^ at mikiir kostna^r jþœtti standa af þarvist 
pórgils* . £n ér pÖrgtls heyrdi þann' kurr, Bedist harm tA brott- 
reidar* pórdr hal'di ritat bréf til p&rgils, at ábdti batid honum 
heim i Skálabolt ok þiftti hann^ bctr kvaminn i Skalaholti en i Skaga*^ 
firdi. Reid hann bí nordan ok akiMust þeir biðlLup mFed blídti/ 
ek hét honitm ^nni vioátto, hann þakkadi biskupr roargfaMliga 
sinn ve)giörning« Reid p^rgíls hí ic ArDarvatnsheidi ok f Reykia* 
holt, ok sendi [mann til ') pórdar k Hitámes^ en hann var rídinkt 
tilStadar* £n er hami kvam et at þvi^ erp6rgils hafdi ákvedif, 
^á reid hann sudr f Sk&laholt ok |!eir tdlf saman , tiék 4boti *v^ 




[{íriggía hunJrada kaupt bú^ f ReykiahoItf> ok f^eir giðrd^ ava. 
Stöd nú kyrrt fram x\tn páskaviko ^^ Reid þdrdr sudr eptir p4ska- 
viku ok Ingftnundr ^ödvarsson^J, ok er j^eir kvamo sudr á heidíy 
tók at drlfa, ok föil snær sva mikilí at hestarnir máttu et vada^ 
treystust þeir ei at rída LfingdahUeidi , cA snéro tirCi^bakka ok 
kvamp miök þrekadir tit Brua um kvelditj peir badu f»ar greida ^ 
ok féngu ei^ t^ku þeir þar vöndul heys íjxxt hest hvern ok lá^ 
mndir lúngardi, þvi béndi lét byrgia hurdir vandh'gá^ fdru j^ir 

►jr bod^tírp* jf.S^ C, E. Gr^ Sjf. p, ^) pilikavcr. C. X Sf, p\ fifkiti Jí^ 
*) ^ía Uoia. sömtiv páftkavov, Bw Gr» 

^) GuÐnUifgr^ ftomu* ' 



1.8 K» l^jk^iU se^st atj Ste4f ^^^ 165 

iesMT.í^nr wppcís^.XBv |>a ^ednvhíart^ kvamo |ieir-tíl Búrfcl^ 
(oMtt þftl'. messa oH (ragverdy"^ xídu þei'r nm kveldit Í Sk^laholt^ 
jM ^ l^Srji^ í b^jii ok kv^ra litlö &£dap innok fagnadi þeím. veL 
^tir á^I iraro/a^kvaiÍQ^nT heijn a4|stan áF sasttarfundi |>eim er^iqt 
Yar iic& vig Sæmunðar ok 6o4m«indar Ormssona^. . S^gir þórgirs 




fsltC I^Bsr Ws^ míök^ o'k band. honum med sér jSít vera fram til 
^Þ^Í^«t P^g^^ pakkar hon-tim blídffga bod sitt^ ea 'j^á vil ek 
^resiar rj^j^ vU ek^ segir hann, ei lengi fetiast fyrip {>cim Rafni* 
^^dr rfcTr ^ádan á pingvön,. en annan dag i Reykiaholt* Um 
Bátiíita kvam 4 lid mikik pordr segiri at pórgils mundi eí kaupa 
^ðp^bá fraœan til íardagji^ Lfkaai Eigli bat íHa ok fpr med 
.'jþwn p6rdi sfotlHga^. g^kfe |)a Í ^undr búit, reíd Gudlaugr ^) 

ffestr'^^ vestr um heicn ok'^tkiUtcray 0% Alft-ís *) Sigiíiundarddltír 
í.fífíiafflUÍfpr: teim tif tpdur' sins^ Ingímundr Bodvarsson fár 
lÁci párcíi^ ók/aUt ^r líd, sem med "pór^ilsí var fór |)á í brott, 
akádust peir pórdr.ok Eigíll ekki med kærleikúm. pórdr fiSr þegar 
luiiut Je-vdiii^ beim til Stíid^.r ok seöir ,Bpdvari radstofnan pórgils, 
. iðl RSdvárj^ví veL lCorgrímr í Bearnarhöfn lagdi til búss vid 
t>^q^ fiima ^úgifdí. pðrdr stefndi fund at Stad ok beiddi at hvér 
Mqm s^ ejt xMídiT- vmi ^kyldi lána pórgilsí kú^ildh Géngu menn 
Uiá& betia vel ok hugdu gott ttl at porgils kvœmi tiT Stadan 
litla sidar kvam p^rgils sunnan^. höfdu |>eir abáti skilízt med kœr^ 
iBÍÍkxímp ók gaf hann pórgilsí pxa fimm yetra gamlan ^bk kujlt ^). 

gir^tla f3kk Gudían^íknd £^Hítárne$i^ ok heá hann Jíar,^ en pórd^ 
r/:él Stadar 0)1 AJfdis, ok var hon þar fyrir búi, ok íekk pdrgils 
Wim taiid at'porgeírsfelli^ Bödyar rédst.tir Eyrar ok giördi J)ar 
mu Át'^Stau voiru fionttvgí kúa ok bundrad ásaudar, haldi pórgils 
Mnsnar r&d fyrir^ sakir feÖlméni^is ok hybyla« Fæd sá er verit bafclí 
med^^im tfödvari* ok Einárl" Hdldérsaym taldkt ölt or þegarpór- 
gl^ k^^mm tUi 4k/ vaid med |eím hitt tties«a vui^tta/ m^d frit^d* 



ÍI#Í.':<I 



'i 



«) ó/rynlffir; Si: ^ aTj Aídít* A. É. C. E, (rr, Si. {^ 




í6$ f>ðrgils seiiEt ðit StadíurstaÍ. ^ j^^ 

* ^ ' • ■ ■ . 

temij fiajPdt P;)rgib'^ann miök yid tiá 8Ín ok Ylrdi hattn* meat 
allra héradsmannaf. -^ - ..- 

xned^odord^ jba^n 
ord ók Jökjamanna £C 
^k nefndi |:(oileifr .aoma fyrir <oirhöfdiVgia ^oBórií med atirk Ba&á.. 
£n er £ýúHr jkvam jheipiy -taldi |>(5rgils i naniv ók kalladi haim 
jhefdi ei fikörún^sakap til haft at giöra sexn hann hefdi fýfírtúa^ 
x>k tíkadi pórgílsi ^tdriila, *) Uixi ^otúúh miUi. iiSÍa /ok ioetu kvam 
Cis&ur sunnait til Skitgafiar^ár, ok keypti liaf^^ FIugu|a>ýri ^ fíen- 
rcki blskypi^ ^víat Helga ^Sæmundardiktixi^ liáfii blsúupi l^h&ftdr 
iengit* Hajlr ^on hanis vár xned hoxuLai..qk nær tRttugu menii* 
' Segir hann þóndum i Skagai^rdi^ iit hiann mundi iiúnad nnn 'reiaa 
)Um Ýarit á Fluj;ðaiyrit lnat ^aegir liann ok j£yúl£ porst^insfyni » M 
jbann yildi hanii ^i i Sk3ga^i;di. ^ptir ^át reid Gissór sudr ok rar 
lÁ kyrrt um yetrinn ^j^adan frá. ?Uifn for lieim .til Saúdafella «á 
lostun^npi. XJm yarit .eptir fardaga f^r Gis&ur fiuimán !tal Fluguqiyrar 
lOlc Gr^Sa l^ona J^an^ x>k HaÍXr son þeix:ca» nær |^ri4l^^manna T&ra 
|>au aaman^ nrar |>á biú T/eisugligt samansett á Plugiimyiá. - Ciémvc 
Tcid tíl þíngs uiD suipa/it nordan 4xi.ed ^riú JbiundFud juanna^ Isleifi: 
ok Kétilheurjii synir hiE^ns 'Jcyamo tU naóts .TÍd hanh á BeiiivöUttiii 
jned fiögur huntlnid n^a^na, |iieir iidu ailir ^oit a j^^^*' fiin^^id 
^ar Utíl yestan x^x sveitoiíi. Oláfr ') p^rdarscm liáfdi ^l. •lÓgsógo, 
liann reid Jþa éij,Il f>lngs pk eíi'peír Rafn fyrir ,{íiVid^^ prfrdr Atíd^ 
resson reid tii {xings.iried Gissiu*ssoivum « ojk veitti beim at ^fíll^asi 
^álum' ^ {>vi {víngi c4c Apd/es <fádir hans. Med jrádi Gtssurár t^k 
Jögsögu i því sumri ^Heitr Einarð^on/ok idlra ^eirrá mwna.er pBr 
\óru í ]>ringi. Gissu;*\gékk til lögbérgis ádr hann xéid fi£ f^n^ 
ok lét lysa JSörr^da sok^m vTd jsik 4i \hendr Bafná ok Sturlu /Sl 
.öllui}i Jieirp uiönnum .er i Jí^irji ferd yöi:o um yotxjiniu ^da,n rid^i^ 
^enn a,f |>ingi, för Gissi;yr heím J^ Jlugumjjrri ^^^ 

ff:9. I^ú er £c^ þvi 91 aagia^ M |iet;ta xw ^rdi Oisaur hík ^ 
Flugumyri ^k géngu u^ir haiiii hétadiaoiiDim alUr );U J^ótafiai^dar, 
^,ski|)adi {^au r/ki ejr hann fl|.ti fyiir sunii^n laud ^onum sinMQi 



fjlK/ 9^11 "þSr^U vid Hallflór VHmuöíarsoiii i^j 

QáQí 0K MfiSBp g^o^rdist GvssoX Hfnit [/néni T^rdfos^m^^^ ^)^ P^^^ 
mm var {o|iz m^^ a miQi^Beiírft' 6Tjúíor$ ojk^Rára^ %^| 

at Ityamfr /sðettUm sain^h méo fdm ok Vinitta'^)'. J)ar bad Halíjr 
éissofssón Ingibeargar dóttiir Sturln^ ok WdslT pat á*^ pítigf nm súm- 
trit^ liQÍr.yar þá þrettán vetra* pá tók Teitr Einarsson lÖgSögo, 
ei^ Oláfr ^rdarson lét )aiisa; fyrir vanhieilsa^ sakir. Rád skyldu 
tKkast med peim HalH' ok língibeörgttvat.vetnrnattalielsi á Fln^ur 
myri» pá 'beó* Rafn Oddsson at Saudafelíi^ nánh Var viíimargr olp 
kÍQD'^ mesti* úvin pdrgils, sém fyrr íjegfr, Hann $etti niösnir fyrir 
ntan heidi,. 'Madr het.>lhilWcír Vilrauhdarson , hann Var diákn at 
irigslfv hann héllr niösnmn fyrir Rafa fyrlr utan heídi, sva at hann 
visá sfd ok snimmá hva^ par vár tídihda> harin beó atRáudariiel 
hÍDttfn ytrai pat var ord ij af l^úit mundi ei standa ifiega ^tfánga- 
kust at Stad; pörgils^ reid med tíeiniameiin sfna til Rauclatnels ok 
leitadi eptir vid Halldór ok húsfreyb' hatíSj at J>au færo til Stadar 
ok vœro |iar fvrir búi, Ra^iddr neitti' f vr ^vcrlíga; pórgils baud 
at leila^) vor<Í^Iu vid bóndr hina bestn fyrir kvikfc haiisí; en hann 
vill.eingarf"*) á' giöra-. ^drglls kvadst einga {>i nicnn vilía* vcra 




kjr hans ok œr til Stadah rreatr vildi ei ela Jþann m^fedradrir 
Uanimenn^. er undan þvf fS^) ,van Hallddr fór atfinna GudiQund 
vinbodsmann^) til Hi^lgafells ok setídt hann bródur porhalI^)-ok 
beiddr at pórgils léti^rakna rán^Jelta^ crt'séfti hanit af kyrkio ella ok 
alla þá er'af neytto ranino« pórgifis kvadst' ckki rári mundo rakna 
lita, cn Gudmuhdr rádi kyrkiogaungum. Hallddr fór til Sauda*. 
fe)ls ok segir.jkafni til ava buins. (Rafn vard vid ailbeiskr ok baud 
Halldtfrí tiT sin ok öllu^ haiis skurdálidr, vii ek ei, se^ir hann, at 
(it deiiit iildeildumý len^ ek sian seá fyjrir máli, ok akai ^at mælt^ 
• •*•'••.'<••-..' í • . , 

') TMii|UéMt» kðOíiigi; jí: B^ C. & rs.) t^ita^ Jt^ B, C. £. Gr. ^i, þ/ 

Gr. St. p, ^ ♦) ío$tf batíta vid B. €, Æ^ Gr. St, 

•) A gHkdUÍ > at af, at ni^ Reíni ot 2 Jei«i pei.íögU^Æfl. C. £. Gr.^^þ. 

konum var ma>k tíl hinnar metlo *) kénxlimonn. C Si. 



víaátio', bttla töi&u vi^; ^) HaUdór, A. S^ C. £. Gr. Sf, þ 



'« 



Í68 - IRka pórgas vid HalUbSr YiLxrmnÍeitsoxí. * Sp. 

|tt |)e9Sft mals skal relit ýerda/ Reid Hátldof' bládan ðnftr til Köl« 
ti^iossud^ pk fana par í^édl pr^st ok Narfa^ lojgdu ^r fiat Ai 
Íl med' honuhij i^t |iaim íæri í %álatiók at finna Bran^ ibóta o^ 
segía lionHni til sva bulns x>k fara lians rádam frajUj |>ar sem ^li 
m luessodiakn at vígslo. Halldór fór tU ábota ok seáír lioniixa 
I]um hvad. hiann a at vera *)^ ok haá Íiann áseár. Ahótí segir ^ 
Ijetfst ^rir augum^ at vid 'batih ya.r rSngliga^íbuit^ en hiít véit ek 
úgiör bversu pu ert' sekr 'uo) filglordlr.. Hatídpr^ afsakadí ■sikfyrír 
^bátaf en hana ték honum ei margliga, sysrisl: láhr isvay' ð^r llami^ 
6em ðestir menn séo honum ofskinia^) Testrf^ar, ef h'it sanna væri. 
pppl. Aboti giördi þ(í t)réf m^q fíaUddn ok séndi ordí Katti Jpreatít 
at hann £eri med noúiuih ut ' th StádAr. ¥6t haon |>á ÖK íÍBm& 
Kétil, £roid ^tiann med jhonum uf tíl StadáV ')* ppt^iU ^k vel víd 
Katli, J^ar liaBn ^au^ bréf. ábðfft^ ^kyar þess foeiJt^ at'pórgils 
létijrakilá ranit, ok ipydi íafnadardóm á máli ^^irra Haildors ok 
li^etti pörgils beldr st^rmæium^. p-órgils svarar <v^l eyilndúm áhtfta 
ok kvad rán skyldu rakna ^ hvexia leid ^ faann vildi^ en dém á 
fUati okkro Halldórs. kYadst ba/in tíng'um mundi i liendr (k nema 
.«iálfum sér« Leítadi Xétíjl |»a um sæuir^ ok fókkst þarekki annat 
af^ en Pfirj^ls jb^jt Halldórji/afarkostum sem^) faann kva^i því vid« 
^auk þyí sva, fat pdrgits-skyldi sawíiá Hallddr nokkrp, eptir ]þv£ 
.sem aánor hans vœri ifl^ 'Viar þa fé' á brott rekít, en pdrgiis gaf ^) 
Hálld^ri messpklædi^ ok ^^' þeir sktldu gaf honn ^rgilsi ^riá géldr 
inga ok uxa fiðgra vetra,gámlan ók had bann vmáttOy «n pdrgils 
Íiát þyj.. JEn fi]c í^ftf jspyt ^ttft^ ^^tí Jt>vO;jum bajan farit ha& 
t|tilmannliga,» . 

.fto* paf er n6 wa aunaailt Bt pðrgíls rídr bdman i Langa- 
idal til Páls prests ok þeir niu áaman, fdr pórgils at sia Ingibeðrga 
.djóttor Páls pn^sts ^ hon yar þá ixf^ím > ok ^) ayiiist bonum þat ei 
upp at bera^ þvi honúm lcizt konan 6írid« I^eir Pá>l töludu mart 
0k leitadi bana ^ptir^ ef hann Iw^ líolJtnt ^man kyaoiit snfid. 

' ^) hvat um w.JÍ. B. Q^ E, Qr. f/.j fe^ «) /r4 [t at .H4ld«r J^k ÍMt ok }^ 

^) aÍskÍQÍa^ •r>mu* med gaf pórg. o.s./r. A. B. C. £. 

*i vaJitar ( s5^u« Gr. Si* þ» 

^) )><t sömii^ , ^) er Juums^.baiia^ b»ta aSmn 'TÍdL 



aóK, Siu^ramtal iniMi Rafns, Sturlu ok pörgils. 1^9 

.|diii pýr^B ok Rai^i. pórgiU tdk ^yi Ilkliga ok kvadtt fós vera 
it iMiia YÍd Stnrln^ ef hann mætti kyamast at*^yin&tto hans full-* 
lfiramlig^> yil ek ok, segir pörgils, hafa liilla sæmd af Stnrlu iyrir 
Jf& Tanvirding er hann hefir til min gtört» . Páil segir ^á Sturlu 
iðit ^tta, ok lizt m^r pörgils sva sáttfús, at |^t nmndi. audsdtt 
fera^ tegg ek ok þat rád á, at {>ú ridir til möts vid pórgiis';^ 
fviat ek veit at fiii trúir honum. Rcid pórgils þadan til Hdga« ^ 
mils ok var ^at um nátt, var Gndmundr hinn kótastii fór Gud- ' 
^nndr at' leita nm sættir med heim pdrgils ok Rafni^ cn hana 
kvadát ei sætta mundo bidia Haiíiy en svara ^vi or honnm synd* 
ii^ [ef bednar váaro ^)« Báudsk Gudmnndr til medalferdar ok leiddi 
^t fýrír augó ptfrgils hversn litla kosti hann hefdi tii at halda 
tftrid vid störmenni^'hygg ek at Gissur mani meiri vinr Rafns en 
fiÉm^ <KI rádnar tengdir vid Sturln. pd^gilft tók þessn seinliga ok 
,^Ut et at þesíM) tali. pórgils reid þ& i iSeamarhöfn ok var þar 
ttn aðtu pórgils leitadi eptir ef pau Kolgrimr ok porrídr dóttir 
Ibattf^rédbt til Siadar til forvistar^ þan téko ^vi seinliga, en þ6 
x^dtí ^at af, at hon för |>egar sndr mcd þeim pórgils^ ák cr hor. 
^smm til Stadar, tók hon þegar vid búi, hon var bœfUat ok sink, 
m:^6 aMndarmadlr. Bn er pdrgils kvam heim, sendi hann pdrd 
tnidr f Borgarfiörd af helga pver&rleid , varo þeir siö saman ok 
*C^ i Staiafaolti^ látti Oiáfr þá at fara tU leidar^ kvad porleií 
ipfc. háradsmefla vera illa tilpórgils^ enpördr vildi giöra scm fyrir 
~<Ai»n yar lagt, ridn ^eir nm dagion til leidart vóm þar hestavig 
JlMkrg ok allmildt feölmenni p gékk ^pórdr i ^ þingbrekko ok mælti 
l«r ^im málnm öUqm sem ha.nn skyldndu lög til iyrir Reyk* 
mijfiííb^ godord* pc»rleiír ok Éigill ok adrir héradsmenn segia 
-fitfí^K^. l^^fft bdfliga m|kit af béraai, f>dtt hann léti helga Iml edr 
JU^fi ;sUk|; eT' Íiann vildi. . pórdir kvad hann eiagp at firr, fidtt 
llHm léti ^tta lögUga giöra, ridu |Meir sidan lieini til Stadar, ok 
i^ p^rgUa vel y£ir þeín'a £9rd« 

at."^) pat var einn dag er pdrgils reid til Lysuhvalslaugar 
Ét ikdmtff sdr ok YylgdarmenA hans med konum, |Nftr bcNá Vestar 

t) Smrlo^ ^« J9» C. & ar.Si.b^. • «) þatfi kap« vsntar i A^ S. C. 
^> ef Bðdyar f sri )Ntf« iðmii^ E» Gr. Sí. þ« 



170 " • fiá pórgUsl. } 8J>* 

Torfason, JcJreídr hh kona hans, hon vör v«n» peir pörgils axigo 
a( imki vid sundlaug^ J6reidr var {lar fyrir ok þó kUedi, pórgila 
tók i hönd henni ok glensadi<vid hana, þetta sér Vcstar ok. li()p 
4)einyan ok til Vapna þelrxa^ ok tekr citt sverd ök brcgdr ok leypr 
tqpp at lauginniy. ok er fylgdároieun siá jþat^ laupa þeir npp ^ 
taka Vestar ok vilia hrekia hann ok töko af honum sverditi en 
er pórgils sí {)etia, leypr hanií til ok bidr þa ei hrekia han^i/ 
])TÍat hann er madr at vaskari^ |>&tt hano vildi hefna . sTívicdo 
þeirrar er hann hugdi honum v»ri giör, hötl hér^vœro ei Þau 
efni í| ea legg ekki hug á þat> Vestar, at ^ yiii þá nokkra li^i 
eiga vid kono pín9Lp at hon- sé þá verri koná en ádr, en fyrhr 
raun þíoavaska vil ek^ géfa þér eggst þ^ssaV ok skíldu peir at þvi. 

i2# ^Litlu sidar reid pdftir vestr á Stadarh&! ok töludxi þeírs 

Sturla allmart urn skipti þeirra frændanna, ok fannst pórdi, at 

Sturla vœri sáttgiamligr^ en taldi þ'at upp i annan stad, at hann 

{)óttist vera miök févani til stórra gialdá, Sturla spyr, hvert scptt- 

arefni hann gæfi þeimf . pdrdi kvádst pykíá CV€*i»n5r . kostrr t?l^ 

[beóda pórgilsi iafnadar dóm^ ok ^undi hann svara fegiöidum eptir 

>{)ví sem dómr félli á, si anriar, át tmna pórgilsi ^seálfdæmis ') ok 

, beóda honum frœndsemi ^) gódar ok skiliast atdrei vid hann^ kvers 

sem hann {>arf vid, vid- hvern s^m hann œtti« Lézt pdrdr vænta^ 

' at pórgils mundi vægia honum nm fégiöld ^ ef hann tæki ^etla 

upp med gódra manna fortðlum* Mæltu |>eir {>á ftind med [þeini 

pórgils ok Sturlu^) um haustit, Bá er þeim ^ætti timi tiL 'Beid 

pórdr heim til Stadar^ tók porgiís hana evrindum vel^ en kvad 

raun mundu eptir fara tnp eíndir^), ^6it ragurt væri talat* . Rafii 

hafdi ridit QTri sumarie vescr i feördo^ ok var þar tit þesa-^htfam 

var bódinn til veizto^) á Fiu^myri^ var faattn léyildr þessii{ii'^rllla-# 

£>iðrdum. pdrgilt taldi þat opt fydr fytgdarmönnnni siéúmi^^life 

álla hann yndi vid pi ávirding er haAn þdttist fen^ hafá í fil)#gar* 

íirdi^ kéndi*hann sumum feörrád, en sumuqi svik ok iUviUa^ eti 

*) fraendsciöis. C/&. \\ St. p, ^ 



22 K. Heimsékn at Eigli' í Reykiáholti^ 171 

ekLí'til timbóta nemð gytpbín^r ok ámáeli vid.8Ík9 en ^5ttist van- 
e€i fil ^esd tt reisa úfírid í nióti sv^ miklo feölmenni áem héradit 
faygdi*^, en kvadst víst ei una at sva búit stædi. . Litlu sídar 
ímidast þeir pórgils ök Einar Halldórsson i Vatnsfaolti^ rédu þeir 
f at 'þk at glöra iileypiflokk i tíorgaríiord £ Reykiaholt, ok hafa 
siilfdæihi af EigUp edr giöra lionum nokkra skömm ok evn fleir* 
mp, er honum ]^ælio maklígir til vcra# 'Lét pórgils nú kvcdia 
mcnn tii ferdar, lidu peir frá Stad ílmta daginn fyrír Michaelis- 
messo at illdnum degi bálfr £ófdi tugr manna, {»eir ridu sudr at 
Straumfirdi ok sváfo -'{>^ um náttina/ £en þeir vöknudu ei vid 
feoru um náttina^)^ en um myrgininn ýissu þeir ei hvért seór féU 
út edr at, tóko pcir þá hésta sina ck ridu íyrxr ofan Straumfeörd^ 
Beir riða föstndag allan sva at beir kvamo hvargi til bæa.fyrr en 
a ValbearnárvðUum, þar rcid porgils at <lurum ok hiiti EyUf bonda 
«r ^r hc6^ hann spyr tídinda ór hérádi, cn Eylífr segir kyrrt ok 
tidlndalau.^t^ var hann ádr nykvaminn ^unnan or Bæ^ hann lívad 
|>orlcif i Gördum lieima, f^á er hann vlssi, ok £igil i Reykiaholti^ 
Mnn^apyry hvert pórgils ^tladi? pörgils kvad hann {>at eingo 
l^ipta. <}érgr bad EyUf rlda leid, fyrir fcim sudr til Nordror, en 
hanja lcvadst 4ivergi i-ida nvundo únaudigr, {þviat hann Íézt ei vita 
hrei^ eyríndi ^eirra var i hérad. pá mælti Sigmundr Brandsson^' 
Ut Beir byrflo .ekki ' at . ^para at hann ridi naudígr *). pórgils 
mæ^i : ekki hark sknlum véi: hohum giöra, en ^at skal kaup med 
osst p^ skalt fara hvergi jiéma hú vilir/ ^nda bera einga neósn 
fyrir iDsa jodrum mönnum/ Bylitr kvad sva vera^kyldo, "vísadi 
iUmn |ieim Icid 9 tök þí út kj^na annars Jitar, böka var allmikil^ 
reld Sbrgr lyrilr sudr um m^rarnar fyrir ofau Munadarnes, ok er 
fe£r Jkyamo til Nordráry ádo f^ir, se^ pórgils ^ monnum aínum, 
at bftnn ^tlar Mt rída 1 ileykiaholt pk taka Eigit höndum, ef sva 
iiQií Terda, .en ^bannadi mönnum at ^ra vapn á hfinn« porsteinn 
:Aniason^) hafdi r&diat 4;il. ReykiahoI<ÍB tU raDdismanna ^) nm voritý 
.4>k var pórgilsi hann íítt j^kÍuldrj^jþvíat honum ^ötti aem hann 

') ^Mi. >f. B, C, £ Or, 5/; h* *) Arnfimon. A^ B;C^ S. Qr^St, þ, 

•>• Y.ntft* < A. CSt, - sy rtBji^ B, E,Gr^ ^ 

*) íri t'rtnUr í B, £, Gr, " ■> 



172 Heimsókn at Eigli i BeykiaholtL g p. 

h^fái yJMt^ haiis í Starahalti f>ejm.Raffii ok SturlQ. Ri<k þ^ 
|iadan f»egar þeir yóru búnir ynr Hví t4 á Amötsvadi^ . pórdr Hit- 
nesíngr reid a Snældiibeinsstadíi^ en þeir-pórgils skyldu b'ida faana 
[vid Amóuyad ') þar sem gatan Uggr yfir nm Reykiadalsá. peir 

})drdr kvamo á Snældubeinsstadi ok feogo þar kyndla stora, ^dan . 
i6ro beir til Reykiadalsár ^) , var þar tyrir Bergr Amundason pk 
leir nmtán saman ^ visso þeir ei til pörgils ok tii þeirra Einars^ 
nafdi pórgila stigit af^ baki eyrinda sinna , [en þeir Bergr böFdix 
íyrir ridit') ok fundizt ei sldi^. pá ridu þeir upp til Rnítkiaholtft 
ok á götuna fyrir ofan Grimsstadi^ átto þeir Bergr þa rád nm hverl^ 
]^ir skyldo rida heim, stigu af baki ok bidu pórgils,^ ef hann bæri 
at^ tóko þá hundar at geya i Reykiaholti« Rédu í>eir þat ná af 
at rlda heim í Reykiaholt^ skiptu beir þá nuinnum i helminga, 
géngu þeir nordan or'^) kyrkiogardi ptfrdr ok hans menn^ en^^ 
Sergr sunnan firá laugo at sudurdurum, en er þeir kvamo at Ínrí^ 
um hveriomtveggiom ^) , yaro þær byrgdar rammliga« pá töku ^ir 
þat rád, at þeir lyptu Bödvari^) Kampa upp a yirkisyegginn, ok 
drö hann lokur firá burdum. Géngu þa inn hyerirtveggio ok roæt^ 
vst fyrir skáladurnm* pa sdtto þeir eld Í cldahás^ i^ er elár. 
kvam^eint, g^ngu þeir Bergic ok pordr.i skólann^ lióp :þa Ð^a^t Í 
fang pdrdi ok tók hánn þann ók spyr hver sa væri f £igiU er 
hÍTp mágr^ ^^gh* hann^ pk yildak grid hafa, £ þessu kvamo li&s 
i^^f Cg^gn þa menn i skálann^), tokn'þa menn upp at setiast^ 
ok mæltiSergr at þeir skyldu Hggia kyrrír^ ef þeir vildu ekki íáta 
yinna á $&r, lögdust nienn þ& nidr ok toludust yiá^ g^pgO;.þcir.;^& 
uoi allan skáíann ok ransökudu hvert rúm ok fundo ei £i^>.Jþð^ 
tók Ber&r at ransaka litlo stofo ok lopt, ok vard þeiis var^ ai pffv 
fStdnn Arnáson.*) U i loptino* pa spurdu þeir pófd prest Bfraá'* 
aon^ [hvert EigíU yæri héima?^) cn^ hann spyr^ hvi þcir færof 

*) Tsntftr f JÍ,S^ C* E, Qrt 9t^ p* «> l^tua.,ji. B. C.,J& Gk ti, K ' 

•) jtr'-'-i, i^mn.^ 1 ^ ■ . \ <*> *•»»•» í .»0*«»» ' . '. • 

») frtf l TiaUr í *»m«» ' *> Ariióm&i. •öaa. 

*w ^ /♦ •* *) *»V» Be'g' ▼«♦ afc B{gia» A, Æ. fv 

*.) vaatar i A^ 9, C« iS; Giv A; (^ ^oáaA ok, EgfU vœn, C. &; 



sj*ij K» Eeimfiókn at Eigli í Reykialiolti 17^3 

jþángat 'i^dl sva [mikÍQn storm ? ') ^eir kv6do par eusgan storar 
giöryalii prestr BOfjir Eígtl ridinn út á Akrancs. I þesstt kvamo 
^m pérgils ók Einar, ok böfdo |>eir farit villir miök pk yordit því 
arinir* pordr prestr lieilsadi pör&iisi^ok beiddi Iieimamonmim 
firida', ok varnadi Ei^Is ok kvad hann ei heima vera* pörgilsr 
kT^dat eingnm grídom heita* pá segir Bergr honum, at porstemn 
Aroason lœgi upp í lopti. Fxéttl pörgils {lá at Eigliy ok er hann 
var'ívllnnmi i f^vl, at £igill var ei heima* þá g&k h^nn upp £ 
io^ok bar á porsjtoio feörrád^ at hann hi^fdi vísat til hans f.Stafia* 
hmú, eú lian» gékk ei vid ok kvadst siúkr vera« pórgils bad 
taka hönd hans ok höggva af ^ ok kvaddi til Sigurd KnappsöduU 
pdrdr bad hann ei höggva^ þótti vera nídíngsverk at vinna 6 si&k* 
am manni'^ urdu þeir magar miðk sundroraa. , Kvaddi Bergr þa 
til pofkiU Hvita, en pórdr gékk á brott ok út, hi6 porkéll hðnd* 
ÍM^ o^k 8va af porsteini« Hidu^þeir'pörgils á brott eptir þat ok 
aofðr ttl Sidumúla^ Bergr vatd [>eim firáskila ok för vilfr ok nokkrir 
iMBn med honnm, kvam þó nokkro sidar .i Sidumúla, ^ £n er 




ba £ eigja. pórgjlls mælti ; hér œtlak ei til aimárs en til sœtta, ok 
ikiilto kéif miklu umráda, ef ^eir viiia |>in ord uokkiurs meta« 

3^ Ná rídu peir heimi ok reid pördr fyrír faeÍEi ok med 
^jitisn fiödvar Kámpi, stigu peir af baki ok drápu pegar á' dur, 
sÍr^^k- madr til'hurdar, ok þegar upp vor lokit hurdinni ok 
^l^ftíi sá mennina, sneri hasti §egar inn aptr, gékk pdrdr inn ok 
l^ldi porkéll prestr hverir menn vœro kvamnir ? en pórdr seaír 
fS^án^y^ I^Hvad er kvamit fleira, segir prestr ? pördr mælti ^) : por* 
eSs Bédvarsson vid nokkra menn, vildak at þú gíördir hans ferd 
AÍáást iæmiliga ok unna honum gjádra sætta Tyrir þat er hann telr 
í y2r« ' porkell presCr svarar skiótt: alts eingrar sættar man ek hér 
af ontta, þyiat ek er ei sakadr. pa skalr þat .vera þitt rád^ segir 

>) aúkít alóraisaiii ok stmt JÍf B^ Q «) frk £1 ok kvad komiaa* A. S. C 



174 s Ví^ yalgards jí S/dmn61a. , ' ^P- 

mér fl líí|ii#MÉi hversn sem ghku Sneri iiann ^á kt, én, |»eir pór- 
gib Itan xðc^^nar lyeir ^inir^ x>k namo ;stadar ^ ^difíno, ^á rar 
spurt hvttir kÝamnlr yæroí JBinar segir : ^ pörgi)s Södvarssba ok 
nokkrlr áaenn med hpnum. pá lyar hann ^n spurdr, tvat hann 
vildi? pórgils svarar: ler ,ek at leita yina minna^ þy( ek ^ykiumst 
Ba Ult.hértil lU^dit hafa sudr híngat. p<$rgílá níœlti; ^er þrcstr 
heimajedr ^ynirhans? |)á yar sa^t, jst hann'yíBri hcimap £u eingi 
greidi yar ágiör .um sonu hans. par ^tödu þevr pórgHs.vok ^ioar 
um BtMná á ^ólíinoy X)k yar ^a lilijStt^ ^íl mœ\Ú pKSrgils: pú ma 
vera, jBinár^^t ?id ^urfam ei at spyria hvert heiipíi £ru ^yriir 
f)rests» JBinar mœlti^s^tiversu þá? pórgits mœlti; höögvít er') til 

^ iokkar />fai? ír ^sœtino^ J[Einar segir ^): man ,ei [þá xád at hrökkya 
-vid M ^qm fyrstjf Jbrnjgdu ^eir Já ^yercUim ^k .hiuggo í móti, gnnsto 
J>á sa,man yapnin^ x>k :gékk ^at aam rid,. ^á jmælti piðrgils^ jla.ust^er ^ér 

** jqrdit .^yérd ínitt. f inar jnœl^: þetta er úfimligt^), at vid heriptnst 
jiér ^ myrkriy göngum át i ,Í)rott x>k séo kveiki liös ok yiti ^enn 
{>á hvat xim mk fir. |Cvam pördr pí i /nóti J^eim i .dtirunum, faann 

' aa h\6á ji ^eim ^x .Jeir ^géngu ^út jok fSpyr, ^f '^eir .Tæro sárirf 
J^inar kyad þat ^i yera*. .ðéngu þeir pördr ,ok J^^gnús i&ar^an ^) 

JA mp, pk ^n/i flexri jnenn ^ed .brugdtmm yapnúm ^ptir ,endl* 
auDgum ^kála ^ok jurdu yid >ekki yarir* iSpur^i pórdr ^^ 'hyar 
|»eir w^to fir beritst yildof en cin^o yi^ fiyt^í^flt^ <ok ^r haifnicyam 
^t skáladujrum, yard hann yar, at madr^ékÍL^tjhonúmj jOk ^urdi 
hann hver þar yærif ^n ^ann fiél^^^^ '^.Oiri^ ^«r. .iiann ^lippr jdic 
berfj^ttr jcík lét pórdr liann\g^nga fút .dmr^n^ ;lid|^ jiánn |>egar vi 
jok kastadi |»eim' manni ^cr Ðærst ^bpnuni ^tód^ lij^p hanin tút ^medf 
vegginum ^ • Jþeim yard Jbilt^ pórcil^ hfA )nenn ^ída jcptir hoo* 
um, en fþat yard ekki, ok ^etti^^nn jþegar á^^ott^)*, Wu yaif 
géngit med lögum um ,öll hús fik jeitat jnanna^ (íinda ^eir Val* 
^ard ^ skalanum^^ndir ^tialdi, ^tóku ^eir hsjop. fik ^leiddu .útp vat 



«) Sti l hrattstlSgt er ^ú ÍAfgáU 4. •♦) .óííiaigt 4. A G E. Gr. Si. j^, 
B.C.E^Gr.Si.^f^ * ') vantirr í sðmW 



,^ 






3^««4K, VigValgards'íSidumála. SœttpórgilsokSturlu. 175 . 

jbomiiii 'pá, heítít drapf^ 'iannsf sverd pargils, ök g^k^dégr víd «( 

npp hefai tekit. ^pá gékJc ixt Ingil>éörg/) kona Valg^rdd ok l^ud 

f^ hánn allt {lat er hon Baídi tiL pórglls kvadst af elngum 

ipHQiii boi Caka^nemft föduf hans«r Gén&u meiiTi þá jat pórkatli 

C' ok bádix .hann; beddr j^eimsœmdix fyrxr feörrád pk fyrir ' 
inr "pær er heimamenn hans hefdu vcitt peim pdrgils ok Eínari 
aiedan ^r varo inni, þvf hvertveggi þeirra var akeiádr á bendi 
er beir kvamo iit«r porkéll kvadst einga ^bedda, man þelm anpat 
meir verdfa ^il feár én ^etta* pá skal hann drepn, ðegir pórgils. pí 
Wdídist VaTg§rdr at skrjptast^vid födur sinni ok var |>at .^ogat 
ttDpt Istitt þóttust'menn þat hevra, at hann bad födur sinn leysa 
A ok fökV ei, Eékk porgiU þ^i til Eyúlf sinid a€ vega át ikOiPim,. ^ * 
[eptir fat var Valgardr drppinn^J, Sídaji ridu {)eír þadan ú brott ' 
* ok ^tá K.ol(>einsstadi nm kveldit, ok leysti Narfi prestr ^á tíl sam* 
Bðnii^ ok V4\r0 ^ir þar um náttina. pórgiU reid um dagínn>pttr* 
keim tii Stadar^ .ok lagdist misiafh ordrdmr í um &rd hans* *- .. * 

a4« N6 kvám vesfan af Stadarhdli Blö<Iru-Svartr>) plc scg(r 

'Ð&]a^tsi at Sturla vildi at þeir findist ádr Scurla ridi til bods nordr 

l'^v^umyn* pörgils vildi at Sturl^ ridi til möts vid hann yfír 

Haudiimelsheidi , ok skyldu |>ar hverirtveggio kvama vid fiótda 

^QÍitDh leyxiiHga at ákvediium degi« Reid pdrgils þann dag heiman, 

dt.ftindost |teir i Eldshólmum^) íyrir sunnan Hafsfiardará| töludu 

^hf'lfí tnar^ um StaíhoJtsferd ok ábnrdi hi er peir höfdu haft 

vtd pdr^Is i Stafaholti, bar hann þat áf éér at /hann væri ué^eStt 

laUdr vid Sturlu, hélk Sturla þá ekki í því, baud pdrgiTs mil 

lekrá undir áóm Páls prests, en Sturla vildi þatei, vil ék «t þú 

'uipli; seálfn Var nú svai' sætt þeirra, at Sturla seldi ptfrgilsi seálf* 

&Biiy sœttist hann fyrir sik ok fyrir >^i menn er med hontim 

'%iádu v6rií í Stafaholti , . ok*^ kallar hánn j^at fiorutygi naanna* £n . 

at |eir yórtt s&ttir, lauk pórgils {>egár lípp giördÍTini, hann giördi 

ftfSturlú fimm hundrud fyrir hvern mann, en titi hundrud fyrir 

Storln* peir töludu mart um Sídumúlareid, ok lét Sturla yfir henni 

. ■'. V * : ' - ■ ' ': \ . i ^'' . ■ 

») vantar í A^ B, C. E. Gr, Si^ p^ •) U madr er Svttrtr' lét, A^ B^ Q, E. 
») íf<X vantar í tömu/ ' -i; S*íiíír ^* '.. 



176 Hmins6kn 4 Hejktahólum« sPi 

illa« Stnriá^ Wd p&rgiU rer|i yaraii nm ák^ en Idr peb skilðns^^ 
mynntust beir viU, |>á tók pórgUs' i hönd Stnrlu ok niœlti: ná 
hefir ^ú, msndi, seAt mér scáifdæmi ok giört mér þat tU sæmdar^ 
hefik sagt á'f>ik fé mikit ok þiS hvergi meira en mér þykkir terdt^ 
veit ck ok giörla féskort þinn , nú vu ek ei at okkr verdi þat tU 
dcilo^pm skuld þessa, vU ek nn, írændi, ^éfa þér upp alla giörd- 
ioai svá at ek skal þat aldrei heimta ok eingir rainir erfllngiar, 
hvert sem med okkr fer botr eda vern Sturla þakkadi honuin vel^ 
sva mikla írændsemiy sem hann hefdi honum synt* .Butadu^þeir 
^d þetta mcd fastmœlum at hver skyldi.veita ödrum sUkaq sttrk « 
sem tilfær vœri^ skildu þeir þí med mestum kærlcikum, reid Stnrhi 
pá vestr i Lángadalp ok giördi þatbragd^) á a^ hann hefdi fíuidít 
*Pál prest, en pörgils reid l^eim til Stadar* 

15« Um snmarlt kvam nordan á Stadarh6l Rani Kodranssim 
ok var þar mn^ viko. Undrudust margir menn um hans ferd, ok 
medan hann var Þar lét £inar Asgrimsson fóthpggva Magnfis Sod* 
krókp var hann fatækr madr^ klndi Einar honum þat at bann 
DÍiSsnadi um vistir ^) hans af bendi Vígfúsar. pá vaf med Einari 
Eyúlfr Biignvaldsson ')• Fór Binar þ4 vid átiánda mann á Reykii* 
nes i Breidabölstad ^) gt; Vjgfúsi, var þar Rögnvaldr fadir JByúlft 
ck Skég^ Ingimundarson ok HallkélsSynir [^Udiir ok Pylifr^ þeir 
iMtro nykvamnir af siá ok h^fdu lag^t nidr lí badstpfu ^) um kvelil$t 
ádr þeir Binar kyamo, en er dynrinn kvam |[undir húsin^)/ Inrio 

Í>eir upp ok i skálano, ok kölli^tdn at úfridr er atkvaminn^ beir 
upn tU stofoj þvÍAt þar vdru vapn'^þeirra flestra^ urduþeimþan 
0t eingo gfígnif ok er þeir ^l^nar lanp» mn í andyrit, lidp Sk^g^ 
i skiladorm ok vardis^ aUdreogiiiga^ ok (^M bfinn þar. p& leypr i 
durin flailr Gunnsteiosson ok.p^rdr Ivarsson ok Syúlfr Bafnhaol, 
yár þa bQi^d atsdkn, en ^eir vördust yel» Jafnfraipm hðfdu þéir 
]^ar borit eld fit jjdrom dfumo^ s()tti ^^ at (eim f^idr Pk reykr* 

.^) ord. J. n, C, E. Gr. Si. þ.^ /) ErilfiMOi b^ta vld J^ 9. C/jSé 

») Magnistov^ A. B. C, E, Qf. Si. p. ») ▼•»tM í ^^. 

♦) tíi SMat* •^m^f ^ ^) vánláf í A. B. C & ^A^ >♦ 



SiT: Hdbnaékft Jt fteyloaliélttmt 177 

&S ííSIbBí Syúlfr A tááur siim ck bad iifim Þmyar ^tgSn^^ en 
'(ans tVaradí hino aama, kyadst álðrei hirda (itgáDgay ef yigfáá 
ymó <€& igrid l^éfiny ^ mælti Syúlfr r li^eiidu ^ar {^á/ diSfuls kaii^ 
kau Tl^s hatíi éeint vaknáty ok Íi^jp hann upp i^kyrto ok lin- 
Ivékiun^ j^reif hMin Bpitft ók lagdi til P&ls Teitssonar þremsifanutn^ 
f |& atÖkk HU i brott. Rðgnvaldr fi^kk einn stcSn mlkinn xik fór 
mp^ \i fttabdk er var Tid filitt ^ ^^& var biörinh mifTi húsamia^ 
tíaún mœlti, er hann kastadi: áu*du ^ar, stcmn, ok krami þar nidt 
<st gaá vilU Stetnninn kvamf' fráman á stáUiiiföbard Einari ok gékk 
^'Ok nidr & Wirina efri, ava "utgénge tennfurnar tjdsr^' bryktist 
liaim ^d -ok ASK^if ávit^ ^wrá |acUut n e»ngi atséknft. Gunost^inn 
lid^i Imtat um giid, föll j^ ofian sVlinn allr «tar, Eihar iátar |4 
^gjridmDy ^k {^t fór franu peir Einar Gudmundarson urdu sarir 
aneok^ allir úrdo |ieir sínr 4ok allir greeddfr ok sva Skéggi. pa 
JífafliO^éir út or stofunni Hallkélssynir 'J ok e'ggmdu atgautrgOy 
4ft'fi£gms viWi þfft ei, ^íat grid TÓro* sett, ridu þeir þá í brott. 
Jki^ hafdi stadit uppt i DjraBrdi um vetrinn, fdr þar utan'Sigurdr 
Cdc dk Rolfinna porvaldsdéttir ^) [ncan frftiada rád. Aron Heör* 
VKksMi Wdi kvamit út ^) med Gissuri cdc ErKnflr Snagi, ^hafdi 
0Síkon kón^r sætt þt nm vígSfgmundar födur Erllngs. 4r^6r Arqn 
^vtetr i Hordiii ok xbeiddi sér fe&r til vígsbdtanna, ok fökk hantt^ 
mUmt.. |>at sumar kvam út porieifr Gudnmndsson. Um haustk 
taÍH Smrla ttl brodlaupsferdar'^) med Ingibeörgo dtfttnr sína, henm 
•mK^-^í hkin ^órtíhidi ^^t«r/ hon var vœn fcona ok kurteys ók 
^typnna högust. Rafo Oddsson var i ferd med Sturlu ok SHorri 
jptéBtr tindata EelU^ f»ar varx>k porieifr Gudmwndaraon ok hitbesta 
mAofnral vestan, or sveitunu Ilafri var bodsmadr Gissnrar. 

' «) -Balbtelaféynir* -B. £. et, \ ») f r á t v t n t«r f A. B.<i. R 6r. S/^f>t* 

«^ páAÖkáóttíA <U ÍU ^) brúðUaf«^cdsr« JÍ. ^, ^. jf. 



f \ 



\ I 



178 9h^ 

N í ti n d f þ á t t r. 

Af Eyúlíi þorstemssjni^ hafislidsafíiadi, brullanpi ch htwnn 
k Flugumyri Gissnr kömst aí' undarJíga, for séí lid, drcpr 
breunumenn hrv hann kann, setr Odd pórarínssos .yfif^ 
liérad^ en sigUr siálír* EyMfr safnar lidi^ &r at Oddi, 
Oddr fellr^ ea Tcrst pó drengiiisa^ nekkut seinsa befiiir 
{M>ryardr Odda brédur sina med biílp ok atirk i^órgils ok 
bturhiV'SYa Eyálir fellr. Hafn ok Asgrinw fi^ra^ hiðkuj^ 
baunsyngr Jtórgils ok j^orvard. pórgils verdr höfdíogi yfir 
Skagaiirdi i^óti biskups viKa, Raiii^ Sturla ok pórgils aætt« 
ast^ item biskup ok pórgils. Biskup sigTir, , andast í Noregl^ 
Af ÓYÍnskap ok \idskiptum Rafns ok Sturlu at nyu ok 
. peirzia sátt^ eiaoiii af drápi pórgils. 

1« xliyólfr pórsteinsson fór búnadi simiin um Yarit Bordr 4 
Mödruvöilo i Hörgárdal, fi^kk HeBrekr biakup bomim stad^ 
inii til 4búdar, kvam £y61fr sér i kærleika vid Hewek bisknp 
af flutningi aeílfs^ins ok framkv«md« Eyúlfr var bi^di *) niikiÍÍ 
ok tterkr, [hann hét Eydlfr Ofsi*), vel andliti iarinn ok^ bina 
drengðigaati madr at sei^ med honuai ibro nordr margir pair meii& 
er Yérit hö£da med p^i Sighvatstyni. , C^igr £yre£s$on beó hk 
i Ulfsstödifm^ hami^ fitti Vigdisi Cilsd^r; Gissur vildi ti bygá 
^iira i Ska^afirdi, Um þau novdr med £y£Ll& a MödravöUo* Risa ^ 
^& ^gar mxklir úlkx^) med þeim 6is$arí« petta mnBm andadist 
pórarína ibóti Sveinsson at píngeYram fiórum n&ttnm fyrir Bar- 
tfaóltf mœQsmessOt var ^i fyqr ferr&aom ^) stadarins Vermondr prestr 
Halkiörssoii. S& atbufdr vard útí Fleótum ^etta^sumar, át |iat 
9pti i ieallino Túngofisalli mikit st6róp, ok varo' hrínnr illar í 
eptir, ^t heyrdn menn nokkurum sinnam, Vígfás bóndi lilhagasen 
heyrdi ^tta tfp ok fleiri menn adrir; A Flugomyrí um sumarit 

>) ]bóadi« S. E,Gr. !) aikUr «brar, B, E. On 

V vaalar i ti^miu ^^ £tfc£>q(iduBi« $I^»b» 



X & ' Giðsur^ Rafii ok Siurla sœttast. 179 

tííko tt»r ftlUr fltoan siul&leiicð, nema Gis&ur ok Hallr ok Gr4a liús* 
fireya, i?a at menn féra af iiclruto faflram ^ángat til Térknadar. 
Um kaiu^ er tieid yar eteíiidr Mttar&ndr med «{>eim Gissori^ 
JUfiii ok Stnrl« ve&tr i Ve8tu'rh4$pf, Yaro ^fi ^id aett til fundarins 
ék ftr porsteimi Hiiltn«8on á miilt er f»£ heé íl BreidAbolstad, þeir 
ftmdim þar i Breidabólstad^ kvam ^ar Gi ssur ificd þriitygi manna, 
'hík kvaoio ^ok yestan med {^riátygl maimia Rafn oi^ Storla, g^kk 
^r aðBtt saiiian greidliga med ^eim Giasuri ok Rafni, sva at gim*a 
A^Idi Brandr Ályiti. pá hé£ ok Hallr Gttsurðson btfnord Sitt ok 
^ad iagíbeargar ^tiftíiadóttmv ok var ')- hon hans heitkona ádr þeir 
ékiida. £n sú yar ályktan^) ^eirra Oissura ok Sturlu, at þeir 
dcyldo aeál£r semia soettír sínar, en Rafn yera oddamadr, ef þá 
^l^ i» Brúdla^ip þeirra Halís ok Ingibcargar skyldi vera at . 
Tetnra&ttan) í Flugomyn, yar Raíh ix>dsmadr beggia^þeinra Giss« 
mts ok Starla?)» Skiidnst j^eir Gissur ok Rafo med kœrleikmn 
liAlBm^ Hallr reid med þeim i Sælingsdalstángo/ |»ilr var Ingibeöfg 
tted JóreMi Hallsd6ttur' m^uMiddar sin^, J^reidr föick Ingi* 
fctSrgo til heimanfylgie laádH| i Sœlíngsdal fprir þrí^gi hnndrud 
A^þar med tíu hundAxd^ en Sturla fadir hennar fékk henni aex* 
tyj^ lumdnid. pau Hallr ok ingibeSrg rido {»& bædi ásauit vestr 
£^adarhál, var §ar þá drukkit fast^ Hallr yur þar ns^ viko ok 
xod af dae hei<b nordr & Flugomyri^)* j|£yúlfr por^teinsson beé í 
JtSdraVöllumy sem i^f^ var sagt^ hann giönfi ^etta sumar Téisla 
m6iS Henn^ki biskupi^) ok baud honum til sin, var þar mikit 
Cifilmeiini (^ok föaur veizla ^) ok drukkit fast. At þessari veialo 
Wéjp A/^rkor Bergdtfrsson af Káldadameui frsradi Eyúlft pórtteina- 
Montíf pv var ok Broddi porleif$son &á Hofi| Cþeir vóru sessu<^ 
Ma^r ok ^t« j^ir utar I bekk bádir aamaa^ en ^akup tat i 

^l nri B. E.Qr^ an ( B, E. Ot. Jtendff þtt þar 

^ MBlt. sdmn. *^"^ ^^' ^' ^^^ TUadi fali« iai« 

*3 ilcyMi hvio koiaa vntanjsei Sl«r« ^> X^m suiÐarit áclr en bruilaQpk var 

lo^ IjaUr reid loðMr vid £jatÁ maii» uoi havaitti Flvgomyri Kiörifi By^lfr 

med bo^ JksásÁ ok .fitiirln j baita þorsteintaoa Henreki btskuni mikU 

vid B. SU Gt. veialtt k MödruTÖUnm* A. B^ C. E^ 

♦) frá nypltafi ^sMa kapít^^k. Or.Si^p. 

hingj^Á xii vaatáe I ji^ C.Si.p^ ^) vaatar i S^ E^ On 

Ya 



igo Gissnr^ Ráfii ok Sturl« amUasu, fp^ 

palH ok EyulfF & adra hÖDd boniun ■)* Broddi nueltr til ÁMgrkuMi^ 

at Eyúlfr ^œndi' fit^ivra værí skömgUgr madv at sið« Aagrfmr ma^tir- 

þat cr ennbthvert^ f^. setst n EyúTfr frændi rokjcap^, at baiin byr 

y£r mikk) í 6Íno skapi^. edc- hendir hann nokkra hluti ^^^). er 

bétra Yæri skiird i œtt yarri, «n þat kv»mi firam seoi nu 8itr hani&' 

pm* Broddi ^ard n»r úkvœdL vid. Byúl& Leysti Hearek bisk«i|^ 

krott med* sæmiligam giöibm^ ok var med heim allkæirt ok skildo 

med blídu* Medr Gissuri ok bisknpi var þa ei iefnbKdt sem verit 

' ^hafdi. pá Ikö Rani Kodransson a6rand». ok vmr fiaÐn fyrir feárr 

^ . starfi^) pSrdar Sighyatssonar, |>oir vóru at eino radt okEyolfr por-' 

steinsson^ok véruXvÍBÍrpórdár margir^Y nordr þar«. Alitliga vár med 

^ ^eim iGksqri úm sumnrit ok fiyúlfíy ok reid haijn^ til Skagafiardae 

at finna Gissur ok skildu ^á vel. Eyúifr itti pórirídi dottur Sturlu 

. Sighvatssonar ok Vfedísar Gilsddttui!^ Pat er sag^ eitthvert; srat^ 

* nm sumarit iielkan dag, at menu sátu- jþar útí a Modravöílum.i 

A<í4u vedri^ £y wfir bóndr jok húsireya hans [ok þau Ofeigr ok Víg^ 

uU Gilsdóttir ^), ok har varo hei{pamenn< hans> yk mæltl £yú&; 

/ At gamni sér til Vigaísar ^ hvát raundi Gxssuri tH gónga er fa|ino^ 

y^ vildi ei bygd. þina i faéiadii Skaga&*dicf Vígdís svarar fío unu. 

^á svarar porridr dóttir hennar: þviat Gissuri^ scgir hoxr> ptfuir 

hver berkérjíng glikligri' til at Iiema födur fflíiís eq^^þú^ sá hano: 

^ þát^ at ^ér^ var litr einn g^finn. Eyúlfir svarar eingo ok ward 

* vaudr sem dreýri. pi varo þar med Eyoíllil.KoIbeibB Grön ok Art) 

Ingimundarson, ætladr hann þá utan um;sumai it^ sóm hann giördi^ 

med.fiystéini Hvíta [^itGásum^^, ok vöru þeir þá harHir i tillög->^ 

um vid Gissur. Nú lídr á sumarit, ok láta þeir út skíp sitt Ry^ 

steinn ok hans félagfsr ok yerda sídbúnir, sigla ót or Eyafirdi ok 

sva.nordr f^ic Iándit« peir fá br&tt . niótyidri ok storm mikinof 

ok verda aptrreka , ok br^öta skiþit vid FÍateyardal , hinn nærsta 

* ' dag um haustit {yrirMáhhæusmesso'')^ tyndist þar. ^yfiteinn Jiviti' 

.^ ok L siötta tugr manna^^ e&i af kvamust átta eclr níu,. ^ar kvamst 

«) llri [Y«iif«r Sr^JÍiB^C^JEíGr^Sii p. 4) yboMifgir. Aí 71. C. Á Gr. Shp. 

«) >er betr T»ri óunnir ef fr«mkr»mu^ ') ^^^C' vanrar í^ ^ Si. p^ 

borta tdmu vtYt «) VAntar f'sömii4 

•) fitf rfarí* JB« £: Of • •tarA»^C.Ær«{>» ^) llárteiiifmessu^ s^m^ii ' ^ '*' ^ 



' j>K» Brulliaupit at.FIa^iunyrh l8t 

«f Ajrí IÍEig^iníl3cliiF$OÐ ok Aranr Hieörleifsson^ ok porgair Kát4§. mart 
xak lika tigp«' Lik Bonediktðu Hesthöí'dásooar ') r^k upp fyrst^. 
Iianii hafiii vegit Asgrim prest IMhugáson at jSarelslaugu um. yont 
inta náttom -eptir HaUvardsvöko ^), vbtrí fyrr en þetta yw, hafdi 
Mon nú œtJat ferd sina^ tiL uuib6rar ok sudurgatingo* Arí Ingi- 
jnóiidftrsön ok ^eir porgeír l&áti fdru þá til Ey^úlfs V ModiruYöllOr 

av^ Nu Tldr Sit Brúdraupssteíno^ rl^a* pefr Rafii olc l9turl|i nordr 
Tul aíötygi iQannaý rþeir hördu' gott inannval, med þeim var Í'eils* 
&iorri prestr^ Vígfus' Guntlsteinsson^ porIci& Fagurdæil ok mart 
annaragódra manna. JBi er fra ferd at segiá fyrr en ^) þeir kvamo 
losliilwld hit sfdasta 1 sumrí. i Skagafíörd^ Tök Rafn- gi'stíng 'á 
Yiðunyti oti þeír tíu saman^ |]Amór 'Elyreksson var J4'*heiina^). 
ðbwla ^ti^a Reykiarh^ili, var f>ar Hélga* kona hans ok Ingibeörg 
dbf^ þeirra^ varo þau íimtán saman ,. |>á var skipt á^adra bæi« 
tattgarmorgininn kvam í Vídimyri Asgrímr porsteinsson ok þeir 
aexC} f:iman, Bann gékk til ta]s vid jtaíh ok segiir honum ætlan 
ún^ ek þci'rra Eýúlfs brödur síhs ok Rafia, at beir œtK at stefna 
at GSssnri pk sonum baiia ok dfepa þa brátt epur brúdlanpit, edr 
t^enna bann inni^ ef þeir hngí þa ei med vapnum sótta,^ ok beíddo 
]þéiv RaíVi at^hanu mundi f)a s^kia mod'vapnum ihni i húsum, 
«Ð Beir med eldi at utan. Rafn kvadst |>at ei giöra mundu ok ^ 
Iktti* þessa 'úrad^,. en kVadst ei nenna- mundi at'segia þá upp^ vid 
.^iA akndu þeiir ofc reid Asgrímr nordr. Gissur hafdi bodit mötg- , 
Ðm böndum um Skagaíiörd ok sva or Eyaflrdi. Gissur/ baud 1^.111 * 
firi Stad ok Brodda ttá Hofi ok £or hvergi. porvardr or Saurbce 
áip Ðordan ok Gudinúndr frá Rafnagili ok þeir ifedgar.or Mikla«» 
gBrdí pcnrvardr ok Örnúlff son han^s ok enn ðeirr bdndr nordan^ 
Sonnan kvam Meifi' Gissursson ok Kétilboörn, ok kvam hunn ^rst^ 
' Samr Magnússon ok Amundi ok 5eir tia^ £öldi bodsmonna Giss- 
iíTár var mikit & ödn) hund^di, ninir besto bdiidt' or öllum svei't- 
nm^þar i> n&ndv Nh kvamo menn tii brúdlaupsins um kveldit áv 



> 






18$ jBrjjilkapk at Flugtimyri 9P^ 

FU^eaiyrf« par ww sú manxiaskÍDáii^ ak jSissur sat & [hkiB ef^tni '][ 
láng^bekk jQÍdian pk Rafo inn^ jPra honum fait nærsta, ^l/oronantar 
Iians ok Alagár innar &á baauoi^ utarfF& Gissuri. hit nærsta sat ^ 
HTaUr Bon haÁs hriidguaunn, j^á Islcáfr, ^a (]pórir Tottr^) Am« 

Jiórsson^ þá Sáair^^j þ& borf ardr ^*^) or &iurbœ ok .^eur H^Grd^ 
ngan A yeatra bisk midian sat Starla, innarfrá bonum Sncðni 
prcstrj utaiffrá lionuin Vigfúð Gunnstoin^son* Fontæti viru fyrir 
endila4fnguiu bekk tiveriu.mtveggia , kyrkiostólar v^u settif jepttr 
mídio gf^líiQp o.k þar var seút at tveiiua^iniO^ Kéúlbeörn 9od 
Gissurár stit á aíksrdii ^) ánoár mlök v|d paH ok {>eir hiá honiraí 
aynir Srands Koibein^eonar Kilfr ok por^ir^ ok horfdu at ^olm • 

. Lekk erGíssur ss^ á^ ok er mönnum var í e^ðeti skípat, viSni Jos 
uppd^egln íi stol'unni, ok {vv^ nærst sl^d&issur upp i)k taladi, o^ 
sa&dí sva; Gud jsé amá osa nh ok Tafna^* fí^r er nu gott i^aaúí* 

. TaT samankv^mi^, þcss er koatr er í ^audi^éasu^ Kunnigt er&st* 
vm monnum þeiin er h^r em up malalerli ^au er .ordit hafa'midl* 
um ma,nn^ iiér i Jandi, þat ^ 'nærs^ ,ber oss. Hú ^ fxeim máíuui^ - 
er betr cry -til godra lykla kvamit lued ^^m cllum hinum hestu 
mðnnum er Jiáf ea:o uú ^ai^ankyaA^nlr,* SturJ|i '^bondi x>k Rafk 
OddiSsonl vii e.k y^.nta med guds-miskun at yarar «ættír iáxLwti 

- aí^faendiy ætlak at þessaH samkundo skulutn ^ér binda med ^Uo 
varn g^dan fé^agskap med xu^gsemd f>eirri fit tí} ^r bu^íJc, Æit tiÍ 
varygdaj; y^ ek ^d scíiá allra manna á mi^i fieirra er faér ^ro 
^amankvamnir^ at bver^sé i ^ódum hugum til ano^rs jL (Mrdi ok 
yerki* ^dau JCQælti Gis^ur fyrjr grjdum ^k taladi pií enn ýel ok 
sköru^Hga <^ Ifiuk vol síap n^U* Eptir þat v/k^. faord up^t^ia 
^m aTia stofuna ok ;HÓ3 tendrud« Stofan var sex álna 4>k tucta^ 
laung^ ien t^dlf alna breid^ se:i^fa41J: ^ar Sftit t stofunnij ok.ei' menift 
lipfdo matazt um r^d^ kvamo innar skeinkiifrar ^^ Í stofuna^ Stta 
fue^ %rir hye^n beldcj J^ leifr ]^f3m^T ýM íyj^r ^ifs^, £4nr m.em 

') .viisitðff / jf^ C« S/. |i« ^ |>órariiMi« Sf^ 



dLAAté hftmm tok^nf^ aDíf aoed hwúíítík ^* Vð^ ^r druilbft 

4m ^egar uiii kvóldit bædi iÐÍödr oV mvtnng^tf var þar bin beBta 

irmkk 'er.Terít hÉfdi i (aiin tíma Mr ái kiMíi Iiafír ^n fengt k^D« 

If^nr Terft Hatikdfltliim ok OddattritMr at |>air hafa hinar bet» 

fcjiafair batdit. tTni dáginn eptii^ yfÉii írgæt tenl^, áat pi hieiSr^ 

0ttmr9on inuar frá Rafoi ok drukko ^oif af eina nlforkéri, ok 

fli|imtn$t vid iafnan invi da^gtnn, þá er hver drakk til annOTs, ok 

m vei^ltf ^rdut, ridu menn i hrotM^ eik gaf Giasur mörgumr möno* 

IM. ^éáat geáíir, Rafnl gaf ^tfnnf stMros9 £Ód er MÍklgérdingar 

^ÍÉ^ ÍU Sk géfit honum porvardr ok örnúlír^ Mánadagirm kvam 

Itar Ari Ingrmundaraon ^ gékk Halldör i m6ti honum med silfur- 

iAA .ok fagnadi hon^^m allvcU pí segir Ari^ Rafni fyrirætlan þá 

«r aidar kvdsn &amr«^ Flescír mena rida tyrsdagifin \ brotfö, mána- 

ýiaBí r^ Raia i brott síd, ok* tðlndn þeir Gissur ádr ok Rafn 

'iUlr^ ok aat Gissur i litSn stofn, ^gdist Qis6ur vilia at Evulfr 

ipi til bana^ pk mælti tiF Arm: kvam innj, Ari minn, at finna 

íp aegrr Gisstíry ok giörum ^^ttir vaTar göclar ok trygdír. Ari 

*^t>& aldrei bat^ Gissur, segir hann,\at vér kvamum atfinna 



'fgk^ ^k etgi skmxim vlr Kolbeinn Grön frsendi minn vera med 
^ t yMfi r ^f ei kvamum vér at finna |iik. Gissur grunadi ekki alik 
•M^vFen kaHa máttt at Ari segdi h^um i hrerio ordi^)« Rafti 
irféFvm i brott ok mæhi vaiádar málum vidGissur^ bad bann vera 
fimii wn É^é Já| Rafn minny segir bann, edr vei^to mér níokk* 
«tt 4lt» vaaF Eigi veit> scgir Rafn, bvadan 6dr edr ölr') kémr 
éU. JBLidr Rafb út tíl Hóla um kveldit Rafn sepr Sámí adr hann 
mlA í bron, at þeim mundi brátt ei liu^ast ú&tdn Stnrla reid i 
^ált ,%rr nm da^n^ ok skildo ^eir Gissur -med blido mikilli* 
Tvidr^menn yoru eptir. med Ingibeörgo dóttur Sturlu^ [parbiörn 
j|Rb(j>órdarson jsaödurbrGdir hennar, annar Svartr pórísson '^). por* 
laifir.Heimr reid í brott {>TÍdiadag^nn ok þeir nokkrír saman upp 
i,l^énff% ok ætludo ^dr um heidi, en Isleifr vard ei búinn ^ridia 
lciQetíit dk ^eir Sunnanmenn, \6tu aumir heatar hana ei kvawúr^ 
m Bnmir iiárnadir* 

r> Ttatar t A. C^ Sié p9 •) aJr^ -í. A <k *♦ ffc>. miu €^. 

^þ f€ú l vántM ia»ai««; [l, ^) irá [ ▼antaur I J,.<LSé, f^ 



I^ ^ ' A^;för jBt GiBsstí. k flagtunyil 9^ 

^« Kð ér 8t aegia fii Sytilfi pontAnmfíA, at liftfm ^imiiir 
lúonndfn kt séfj hana sendi ohl Ranm Kodranstynv, ok var haan 
út i £lateyi hann fór «r flatey adra nált vikunnar ok 'kvam i 
Mödruvölm "1 dagan ok |foir aie samao^ pesstr >merm vora maá 
iUna: Einar Grknsson, péráé ^) Be&mkXkson^)^ {;KoU-p6rdi; 
£inar Böi^un^f porir fiákksúngi, porfféir fiehiaai br^tfdir hans^); 
f>es6Ír vörci menn/med Eyúlfi': Asgkinr wódir hana^ Kolbeil»íGrö^ 
Ari Ingimundarson^ **) £yrela: Brandsson, siötti Ingialdr Skortr'*) 
£ymundarsoa ^,9 K.vistúnga!r tveir Steinþ^r ok Jón, ^etr-bnedar 
Hermundr^) ^k •Kolgrímr^''), porgAt K4ti, <5feigr £yreksson, An* 
dceas Srandsson, Jön affij^cka ak liiátr ^soo hans(, ok erouúfimtaa 
fiefndiry Hafsteinn ok pómi^n iiiótsúngi^ pórgilsar ^r^ «k iðra 
fiá tuttugVy 'pbr^toilm Génia ok Pótar-Orn ^ ^Steingrímr Náddsso^ 
Einar or (^ardsvik ^)^ :S^Taf*Oddr« ok ero nú tuttngu ok úmto^ 
Vigfús* Fúndi, Asamndr af fifingo, [)orlcifr FagurdœU, £tnar^ar- 
grtmsson ^) af Yxnal>éti, porvaídr Sveítysson, Brekko-Kari *^), Helgi 
Fœreigili, Brynio-Hállr 'Ok KonaH .brödir hana JlagnhíidarsyÐÍr''^ 
IViíir menn Ihbs fimiá lugar vóru med £yú)fi« Zk varo ^riátygl 
manna i hrhigabryniom ok tvær treyur medt f etr ríáo ^rtoiaidag* 
inn jþdfetil erv^eir Jcvamo vtpp fil Vxnadalshéidar^ ^r 'kvami maSk 
þeÍBx porvardf or Saurbœ ofr Gudmnndr frú Rafnagili ok i>riimb» 
Bcjöra ' ^) / porldfr Fagurdæll ok »enn fleirí menn. Kolbéisn Oroia 
{)adjBcöm -br^ur sinn fara med^ þeim^ en hann vildi ||i|t vist eí, 
leitat vár {>qss vid porvard or Saurbæ, ok' Var þar bVert nei ffrít^ 
4m porléifr snðri aptr med |>ein^ fíelgiLelstr '^) hét madr^ hana^ 
'be6 4 Fagranesi uppi vid hci^if ,hann var son porvaldaGudmnndap- 
aónar liias dyra, Íiann var^rimcmiingr Giasuriu: at Ærawdseini^ 'itans 

'*) poraii6dr« B. JS^ 6f« ^) .cAl eru iH&.t(t|| bcta vil B^X^ 

f) BoáTac8spD4 jí^ C« St^ p^ Braul* i ) Giddsrðu á^Aii. 
ntfr^ Bm £^ -Ör. «v #^ # «• 

tar í J. a St^p^ ^ > Brenim-Káii. söwu, 

♦) S^ttu É. £. Or, «») fx4*) viiitar í XCSÍ;Ji. 

^ EyúUMM* sdsiv^ ' ' '«) vapta« f tðiaim^ 



tíép vtm ;da^on -^ HðrgÍ^dris t>k bit efica mnl f^olISnol sitildi Jbeta 
oedðð Giisnri ok sönum hans, ok ev 'pár Eydlfir kvaoio af .Yxnar 
dftbÍD&tdi, M 'yar HeJgL kvttminn gégnt j^eim ok heyrdi röidina; 
téEír ^eir pl at ridtt mikítin, tréysti Helgi ^á ei at hann gætiilyl^t 




iMáiðn, en ekki var at homim giört, ok er þéir kVamo til SkéliungB- 
ttáðá ^) f ségir Eyu}fr öllo lidino, at hanri œtladi at stofna a Flugo* 



^oyti ollum ílokkinum ok saekiaGissur ok sonn hans med vapnupt 
títt éldSt éffhann íengi éi ðdruvis sótt* Margir vóru peir menn^ 
ér'hrerttveggia^ótti ílit at íara ok at hverfa-aptr, 8néi*i ok eingi 
a|itr^8& cr þar víir kvaminn. Tólio.{>eir nú á reid mikilli ok var 
«i%oÍt at rída ofan eptir béradinoy hafa'menn f>at ol^á ordih^ft 
iídan^4ive skiótt bá baf át, tidví þeir {er grutf hafidu af reidinni 
^r tíl er ^eir kvamo át úm Ðiupadalsá^) hít efra m^d feallino 
lýTii^ ofan Bygghdl ok^ofan M fealiino £ gard á Flugomyrit f>eir 
s^go 'aUir af xbaki vid rett hí ör var fyrir sunnan húsin ok bundo 
ftar hesta sfna ok géngo þa i einum dnn heldr hliódliga beim at 
hésnnu Tveir menn vöru á verdi út i tuni Markús Mardaraon ph 
Beinfr Sfeinsson^ Markúg liöp pegar af bænum er hánn.vftrd var 
•tSi áfiidinn ók nam ei fyri' sraoQr en hann kVam út til pvérár^ 
íölt-lidíp' þár i kyrkio ok -urdn menn sva vísir úfridaniia Ýida Um 
ináttína,; liép Markús hi ofan i Hegranea ok ýfir tíl Stadar^ $6 



.œenn ^eldinn ^adan ok vída um héradit, lupu memi hvervetnn 
Mma^ pegaY vísir urdn, [en eingir svai-atij^im ^yrdi at gaj^ 
car fyrir vnrdó vandraBdino^)^ Beinir Háp- innr t skálann ofellÍAiga- 
ok bad menn up^standa ok livad úfrid aticvaminn^ liÖ£. hann M 
or skálanum ok œtladi tíl útíduraltina hinna aydri, sem baliiar/giíðrdiy 
ok veria sem hann mœttí, hann hafdi eina handegasi vapnlty ^ 
YÓru. j^eir. Kolbeinii GrÖn kvamnir fiomi inn i muíýrit bk vaofi 
í ''-;■• ■ ' '' ^.' o • : .' i/ .., . . 

') HankatUcli B. E. Gn «t} þcir er gran Iiöfdu af reiflinia, 

*) ArÐóff úagB^ Sf, ok er þeir kon»p — PiápadaUá| ridtt 

*> Skéliéngsskjála.' S. £. Gn >eir bit efra ól's.fi.'B, E. Cf. ' 

«) tfi l vaaur í X C f/« |>.— bar ^) frá [ vaatar i^A^.£iSt,p. ^^ 



rrgS ^ Jktföc'MlGíisiirl'AlÐlttguM^^ Sípii 

Kolbcintf.á Bc^r. liÍDr. basm med sver^ f bi)£iaðít bítmftí jmstrosf^ 

Kieginiiy ok svácldisverdh oísm. avkiiiiiarkiajkaQny. var þat mikili 

á^e^kls; ^nlfí hratadi tindan í &kalantiK pi^k ]&gt> ^^ einni l^vfiir 

t^isi^H Újladi okfSimr, Kahílhafái v^vral (r^i}f',01a^i^<!irid jEkfridn* 

tini ibm kv;Ofelít, en honniH liafdt.or ^ug Iklit a^ ð^af.safna svÐnoi^ 

Gissnn ^érvaldssyái^ Gissnr Gladi , Tav skeóta^tr ^: ^^tr ok Beorn 

son Oláfs KÁmsv Gissnr >hafdi, skyituna i háJlsi sér ok^ ▼ar ei i 

iermunum er hann spratt npp, ok, Ícvamst í bnpio ok fékk skeoUI 

éinn, bviat allir akildfr varo innbornNT vm kveldit iét at neggiM 

€rr&ví núsfrayo, ok er Gissur k;vam fram or kviltiitni, þá mr diimr 

yekkioliélagir hanS' böggvinn ban^bög^^ GÍMur heyjudi er S^r nvari^ 

^éttar er haim fékk höggrti, slSks vari^ati él» . aegir imni^ Jteh varcr 

^kvegnir i hvílunni Amnndi ok Magitys snnnlenikir .menn bádir, 

'Gissur Gladl liöp i kvennaskálðdnrin ok bafdÝ^skéöId fyxir sér ok 

^etti hann.i durin^ ok ava Bom^ wæri/h^Hn nndtr skrl^ÍQHm oh héllt 

{lontna^ sem iostast, en H^eir.Beort^ qk Beiiiir. vördit dyrnar yfír 

höfdi hoirom;^* /Hú nrdu margli' atbujrdiv s^mt^ .ok má' j^d írí 

einum seim segta*. Crssur porvaldsscm.ok þau Gróá Hgi:^ & vjrrstri 

lignd imiar t skál(innm vrd ^ftt ^at er nærst var kvenmrskMan^ 

nmt en Hallr son ba7>s ^k IngíbecH'g lagu f>ar fyrir ntan nssrst vid 

|>itit í 'stafnrekkio^ ok ivar^ gl^ggi^ kringl6ttr millí rúmannay f ^aim 

^VéQg ledp Gissnr nm náttina ok utar á |>an Hali so^ sinnvok bad 

£ánh vakna' skidtt^ Gissur kvamst 1 brynio ok fékk stálhuib setu 

í höfod sér«:r Gsóatofc c^erdit Bryniobit ok spretli fridböndnlHim 

i#k fékk Gis$tirr> hann brá þ& sverdino. Hallr leöp npp skjiátt ok 

fékk öU vapn sín> en .^ingi tdædi [fyrst nema Hnktædi ^),. kanti 

íiggiadi meim IBégarf at idu^ft yel^^k kv#^ ekki mando ti( aaka. 

9^r EyúlfiF höfilu> sra; skipat lidi til .atg^ungo» at ByúHf g^^k at 

jpdrdurtim- med t»ttnga» métínr y^ þar Kolbenm Grön ok Ari 

liðgisxuiidarson^ prorsteinn. G^nin g^^i^ ^^ andrdurnm med Ey^úl^ 

etk^ 0164 JRaíaa, sveitúngar hans^ Jon af Bakka, Einar a£ Yxnabóli| 

MT * tveir h^idi> lognm Shraf-Oddirf) ok pórarínn Le^súngi ^). 

pessir menn fengo vapn atn i skálanum ok snerust aUir til 'varaar^ 

»> V^u^Af^ ( J, B\ C JP.Gr^ Si, >♦. »> Bekbáasit ^ CVSíC pr 



F 



fH . Atfpr at Glsíurí & Ehigumym 1%J 

CUiikt w&Ifr iMymliðsðon x>k^^n]r Imm/'þtír; Okittr G)áðv 9^if 
O^ft^Mi y^'S^tiÍr 6teiná«oD^ pét^t^rm ^égðiasop^ Gndmvndr * OíM 
0^(K Gisrarar ') ok por beöpn Nef^^k <erali»& tío> r&vartr f)i(kwQ«i 
ok GiiiBr LÖmbúngr^), hafiii1e<Sp'ató>^nrbver manna aklótastr ok 
fréif kédfat or Si&tino ok rak fyrir skákdtirifi nyrdrí» «va ait atdpci gékk 
fipp íned ^öm IlaHsGlstorstoiin ok p^n sax^r ^ar vördo mod hou- 
^M}^; feiiga f eir Pani aldrei kvoMniat 1 dcálann, .dvgdi þeim-^vi teiigV 




46tistGtf ba^i ei ^apn, ^n þó vardist hann drengiHga :ok eggiadi 
^Ua^oieTOi at doga sem bestx>k bar kladi á vapnr þofrját&yálfd.l^f^ad 
iirhamimáttú ^kapti Dáikssón^) haén eÍAh var sva ii6káVftnifa]*ytiAf 




jmákr brítl ok Guttornir*) pSkr vdroikk^ft ok Kolbeinn Væliin^r^)^ 
^air kvamnst i)ingir í skálannb ihHíi tbittn þetr Byjúifr ai&ókn iiarda 
i tAL&lanum, tdkst jiar nú hardxr bardfljgiiok snörp atganga , ^|>víat 
varit'^) var fait drengiligastay ifieir *hm'dust lengi nsEAt ok höfdu 
aTjt bardan .atgl^ng at því £r þeu* mehn hafa sagt er f)ar vöru^ át 
^ldt þétti a(bre<5ta er vapnin kvamo samanj ok sva sagdi por^ 
ateson G^iJmundarson sidan, ''ac hann kvadst hvergi þess kvai^it 
Íiafa^'át menn befdu iafiifrækiliga i^ari^t, ^k .allar hafa |>á vöm 
jftgsett cr var i Flugomyri i>ædi vinir ok ÚTÍnir* Kolheinn Grön 
var Iremstr Eyúlfs manna ok Art Ingiinundarson, ^[lCvistíingar^ 
porateinn ok.Gtidanindr synir Eyreks Brandssotiarl'), þeir heoggo 
bædi liait ok ttiu Beoim Oláfíson^ Gissur Gladi, IGuámundr <Mh 

*5 Tsnts* i :Af. S, C £, <ir. */♦ !>♦ ^) túteau B. E, Gr, 
»> -rtiMa^r 1 söaiu. ' f > ^)/<}u^Iaagr* «d.m«. 

*) írá [ vantar í jÍ. C. ÍSt. p. io-^ y'^kuÁuB E, Gr. 

^) rantíY í jir B. C, £, Or. Si. p, nj f^i f ok nolkrir fleiri/^. B, C E 

^) eau« sönu* <ir. ót. þ. » ^*^* • '• 



-'"'-•^ 1 • I V • 



188 Átför at Gisfturi á Flugumýri;; 5P^ 

ptfrdr diákhV pDrbeQni Nef '.) giarda sUkt i máú. H.|leid4i {4 
Kólbein Gröo st^ndom utiar i slcálann^ <en sti^dtipí \vikp hinif 
undafi inuar nordr í skálanot J^eír bordust lengi naetr^ok t6j(.u hvíidit 
8ém i skinnleik, ok er þeir Kani [kvamust ei^) ini^ i BkóÍánn^ j^ 
för Jófi í Bakka upp á húsin pk þrir menn med honiiiti ok t^ni 
4 Terdi. Fótar»ör|i var lengsttiita á heati ok skygndist um« pe% 
Bani gáto uppkyamit sva'hurdinm.at leggia matti sverdtim^ en |i4 
urdu fair menn af |>vi sárír* ipeir Beörn ^) Oláfasoii ok Gisstfr 
Gladi höfíla brotit nokkur speót or krókhm er stódu fjfrir framan 
stafnrekkio fyrir kvennaskáladurum » ok vard mönnum pyi gott 
til varnar, margir Gissuraruíenn höfdo skeöldo* porfteimiSké&gia^ 
son yardi stkfnrekkio gégnt 'rúini þvi ér Hallr ha£3i legit i^ Hanii^ 
hafdi skeöld ok svérd ok .vardist allvel^ Isleifr GissurssoQ vardi^ 
par ok med hbnum; porsteinn gékk íram fyrjr Isleif ok baru$t 
$it á hann« Beörn Oláfsson :^) ^gdi speóti til Eyjálfa porateinssenar 
ok féll hahn i. bak aptr vid kiato ok vard ékki aár. Beöm eggiadi 
iafnan um náttina félaga^ sina ok ^bad þá rcka Eyálf af sér, [kvad 
{teirra ekki úvœnná er f\'rir varo, ok hans vðrn btk Gissur vid^" 
jafnan sídan, at'hann' kvadst aldrei rciskvara mann séd hafa ^)* 
Gissur porvaidssofl leQp uppí 1 istafnéekkiona er sár bórost á porr* 
stein, ok þá sóttu þoir Eyúiflr norpir um'kvennaákaladurin ok várd 
Eyúlfr þá íramarliga^ |)at sa Gissor er hanii var í stafnrekkionni 




at hann mundi láta sea sik, en lianp svaraái eingo. ^á Ibad K.ol« 
beinn Grön at honum skyldi hrinda á fylking peirra Gissursmannaf 
ok var pat dört; Var ^á i [reidi^go mikiUi'')i ok i þeirri svipfin- 
heó Arl Ingimundarson hönd af Kétilbimi GissurarSyni> haún^) 
mælti sveinninn er hann lét höndina sva at aftók : skail^ar.einum/ 

>) frá [: ck adrir fleiri« A, S, C, E^ f^^ [ ^i^ntlie^ í 4.iB^ ÍÍ^JS^Gr^ 
^ Qr.St, p. St. p. 

*) kTama. söniu» ^ ^) «tialdspi'otAnm« •ömu« 

^y porbiörit* sðmQ. ^) braunglmikit* B^ JSf^Gr^ 

>) EyúlfcÍoa, C/ft, ' \- •) keil J, C. Sf^ p. 



$,1L, Atfó^ a| Gissurí 4 Flugooiyrí. \ jg9 



S^^ 



mt Ji^BH, ok ðkyldi brátt uieir. Skildir margir héngö i skálanum^ 

dÍjGiáaiir meun taka skeölduna ok skróta skealdborg, í þeim duram 

'^.ÁaÍKt miÐUasty ok sv$i var grört« Sdttu þclr R^nt blf.Kolbeinn 

£lðat ok gáto ekl^i át^iört skeaMborginni« prifr Koíl>einn þa til ok 

M^^di at lijb af {ieii& dkeÖlduna^ en Gissnr heó á höndina ok bördust 

1^43111 Jengi, pk há er ^yúlfir sá at se\nt Siöttist^ en ugdi at hérads* 

fMttn jnnhdi^ at kvaoia^ pi báro þeir eld at* Jón ai'fiakka bafdi , 

^ftft- teörbpinn med séxy ^eir tóko g^rur af þönum er þar voro 

étí ak bájro^^ir í eid ok teorona^. [sumir tóku tðdo ok trádo 1 

ejbggana ok lögda þar eld 1 '}, ok vard þá brátt mikili reykr 1 

^filráwm pk avæla mikii* Gissur lagdist nidr í skálanum med sct- 

Jí^)^]diram ödrummegtnn "ok lagdi »asirQar ok höiudit vid gólfit 

i^:ipHr Gróa kona hanr hia honum, porbeörn Nef lá ok þ^r hiá 

&IMKMÍ^ ok horfdust þéir Gissur höfdam at« . porbcörn hcyrdi at 

^SSfmjílff baá fyiir sér a marga vega ok háleitliga til guds^ sva at 

é^tffA Í^óttist hann heyrt hafa slikan formála^ hann þóttist ei megá 

ijmxi jamún i sundr hefia fýrir réyk, ok entir þat stod Gissur upp, 

iðk^.kéUt Gtó^ i honum/ ok gékk hann þa i ándyri hit sydra, ok 

'^fttt rfapnum þá eriidt miök bædi af reyk ok hita^ ok var p& í hug 

MÍleitá' út hcldr én vera-lengr svældr inni. GissurGladi stód áti 

l ^"J t ttii q ok taladi vid Kolbein Grön, baud Kolbcinn honum grid|, 

|rVÍ^eir hðfdu þat fyrr vidmælzt, at hver mundi Ödrum grid géfá 

—— yald héfdi tiL (7Íssur porvai^ásbn stód at baki nafna sínum 

n þeir mæltnst þetta 'vid ok svaladi honnm heldr mcdan« 

t Gladi mæltis keósa ril ék matin med mér til grida. Kol* 



líf^n Htti þvi þegar, ef firá væro skiMir Gissur ok synir hans. 

ri kvam þár tii Gröu ( durin Ingikeörg Sturludöttir ok var hoa 
ii&ttserk eÍTHim ok.-bcriætt, þá var Hon fiórtan^) vetra 'gömul ok 
^Vas: inikil vexti ok skðruglig at siá, silfurbelti haídi vafizt um fætr 
henii ,er hon kvam or hvilunni fram, þ.ar var á píingr ok i gt;di 
JAÖr^ er hon átti , hafdi hon. þat þar med sér« Gröa vard miök 
legiii hetíni ok sagdi at eitt skyldi yfir- þær ganga bddar, £n er 
Gissur J^afdi syalaf sér^ þá vard honum ei þat fyrir at laupa út, 
'Var hanji i linklœdum pk brynio ok stálhúio- d höfdi ok syerÆit 

») -ff á £ Tantar í J^ C, Si, p. •> þrctrtn* A, B, C^ Qt. St, b, hvU^ 



X 



I90 MaDQí^ í hTenmaa)&., ' 9 fi*' 

henm ok ték fíngurguil työ út or i^irókabeítis pussi BíSnm ^)l 
gnUit annat faafdi ðtt Magníig biskup födtirl»*ódir háns^ en annat 
porvaldr fadir lians, vílxk, segir hann^ at {>,e8$ara*gripa heólí 
vinir ralnir, ef svri fer sem ek viláa* Cissur fami á Grö at henni 
]^ti mikill skilnadr {)drra^ ietta.<íi |>á i^issar innar eptir busunum 
ok med bontun GndmuiuirOfsi fr^endi .bans, bann vHdi aldrei tid 
kann skiliaf þeir kvamo at litlostofiaduriin; ok ætladi Gissur þ^rixt 
at leitaj, þa Kcyrdi hann ^e^ ú$í m^naxuál ok böívan^ brqtt hvai| 
ÍianA fiadan^ 

4^ Ni4 skgl bér fyrst &í hyerfti^ p«r Gróa ok Ingibe^rg 
géngn 1 dyrin, Gróa bad I^giheörgo ú^aungo^)^ en ek ViCrd ai; 
~kita .sveinsins porláks^) ,«ystuFSonar míns, ^egir hoix. porleifif 
Keimr var fadir bans^ sveinÍQn'haLfdi ^t laupit adr ok logndu uni. 
Jtiann linklædin ^).^ hann kva'mpfan a ^öUinn^ bann var tíu v^^ 
gamalit kvamst kann til kyrkip. pat er^sumra sögn, at porsteipa 
'" iO^nia brindi Gr4 inn 4 eJdion, ok ^ar fannst hon ^) í andufam^ 
Kolbeinii Qrön leóp ihn í jeldinn eptir InPiUeörg© ok b^r hana t'4 
kyrkió, txSku þá húsin ^iiök at ioga* JblaTlr Gissur;sson kva^ Jitla* 
fiidar at þdim jbinucn ^ydjri idurum \>^ Arpi Bliskr jme4 jbtónaiQ 
fylgdarmadr hans, peir varo bádir i^iök þreyttif ok.m4dir/if hita* 
Bordi var skotit aim midiar ilyrnar» Halir horiUi litt &, \ibp Jxeg4ir 
út yfir bordity hann hafdi sverjd i hendi,. en ^kki annat* ..Einar 
porgrlo^ssOn* y^r þar n^erstaddr ^r HalLr iidp út tík he6 í Í^öfuá 
tonum mod sverdi^ ^k var pat banasar« en e^ hann föU^ hio 
jinnar a fótino hapgra fyrir iiedan kné- ok ^iök undan^ porjeifr ^> 
xnúnj^r iVá pverá olgiördarjDadr var. útgénginn ádr ok yar þar i 
J;únino^ baun Jt^k gae^o ^nji pk ^out undir Hall^ pk jer f^eir Einar 

. F) ok Akk he^AÍ i hönd., hví Lttiin ,æti* ^gi ])&t inttnda* <3r6a bad JKana jáu 

adi lienoi lif, en ^r ^kaða. þ^.ta fi^na^j bata vid A^ B^ C* B^Gn 

víd B.E, Qr. ^ St.p: ' 

.^> *a bejrrdi Koibdna &t^ fr«níí ' íx^xtl ^ j? v!. 

Jiennar ok bad hana títgánga til aío, > ^'«^*'^ ** ^^ ' ^ ^ 

hou kTadit l>at ^ TÍlia nema han ^) ^^^^m hmt^ vid jÍ,C. &;p^ 

JMðd oitim n^ed iér^ KpU|ei|iJ(i Jl^yAj. ^) þórólfr^ 4, 9, C* >& tfi> $$, p. 



V 




/fKi : . Mwmalát { breimti6œ. ■ • 191 

hkíiotmmf o^ kip{>ti j^) öVín saput^Kallf o^ ga^rtóim aJeiil 
^rlnoniiary f)í er j^eir -iiugdu ei at, en Hallr var fílcfeddc oV 
krem kúldi mikni i aár hans. MúnkrÍRn var bprf^ttr ok kól hantt 
^ kvam kannr þeim badnii^ f kyrkio um aidir^ Arni Beiskr lióp 
-jgegar 4t eplir HalB, hann dfeip fdtutn f bordit, var hann þá vid ,- 
-slaar, ok féll hatih þi er hanB kvam ^it^ perf spurdu hv€fí par 
ÍBTt sya braparlíg^f Ariii Beiskr ^r hér^ S€gir ^í»nn, nran ek eí 
g^riáa bidia, sér ék at sá liggr skatnf fra mér ér n^ér líkar ei illa 
«C lára alika för. Kolbeinn Grön mæiti þá r [hvert man nú^ eingi 
Siiarra Sturluson í^^) bádír unnu ]feít í honUm hann ok Arilngi* 
ttniidarsoii, ok ÖéirÍ hiuggo {^eirJ&aO'n^ ok lét haTin |rar iíf sitt. 
p$( £^U-^skálinB ofan^ fyrst nonlan sudr £ ioptic er í var skalanum. 
P^ir menn urdu ^at unfdir: ísleifr Gis^uraraqp pk .Ké(ilb<^ro 
" !litéd^ bans', Beörn Ol^f^son ok Stcínn Smidr, Kolbeinn ok As- 
crM^^ Gvutormr') piltr^^), Kétitt Svaré ^J ok K6rmakr briti'létust 



kJke^nnin, S^^ggi'') Orn^son t litlustofo, Pálf bét lausamadr Ir 
'Jamiat i bordhúsi datrdf i sfofunnr. Sóaudir merni níu köfnudu í 
g^taliútt* [pojr£nRF hét madr íadir p&rúlfs tinsuvtds er ^ar lézt "^)/ 
Altlfr þridr tagr manna' iézt í brennunní. Halldár Ögm^undarson *) 
^vámst ,út sudrdur, var þair fyrir Eyulfr porsteinssön ok gaf hoú- 
í^.grid, ók er hanu kyam at kyrkHinui miök, var Jyar fyrir sá 
miíáf,ev pórpk^y Smidr*^) héty er sídaH ^var veginn á Mödru* 
'iSSmsk, hamx tók til hans ok fcyaá ttann '*) er annt í kyrkÍQna, 
eff^aaiuir beé^ lil ^ans med sferdi Vid kyrkiona '^). Nú töku at 
k^ ölt húain, nema eldahús brann ei ok litlastofa ok skirbúr^ 
. \ - 5^ Nú er at segía: frá Gissuri porvaldssyni , hann kvam at. 
akidburi ok Gudmutidr £rændi kana fylgdi Konúm^ Gissur bad hann 

' ») lyptS; R £, Út\ ') CrirJimmdftrsoff. ^B^-E^ Gr^ 

^) fri [ þ4 œeti -* Sturtooity eflWí É»r ^) porkélt. söih.u» 

jnd. A. S. CÍ £. Gr. &. p^ *o) vantár ^ A. C\ 5jf. ^. . ^ 

^ GudUug^. s.öani^ »») hmnwík. A. fí. C E. Gr. Si. p. 

.^i prcstn C. $i. ^ **> forkyrfcíuDrf. S. E* tír. ok b«ta 

*) •íkarL S' E Gr Vid« ok kycnn framchi á h^lsiriQ Inn* 

-'.^. Q.1^-' ^ ]» /' ir /r ♦, «.t' •■ •«fc*^8*^«ee«nn«thniii4blAáiMlk 

,*) 5qltki4 jf, B. C^ £. Gr. 5t.' p^ 4 kyVkiuna ok .Va,ra þat mikill 4vefki 

^ írá £, vaáuv i a^i»o^ ek konét lnukM vid iJ»at í kyrkip« , , 



192 Uttdanfbri öissurdr 6k raiimökuii'breimúiiiiar; ^'"ft^ 

brott fara dklcvadst keldr einn mega £a nokknt úndanbragd^. f£ 
fess yrdi andit, þat er ei fengio tveir. Kvám þar Já Jón') prestr 
Hallddrsson ^) , ok bad ^á báda brott fara at ainni. Gissnr steypð 

Ía af sér brynionni ok st&Ihdfutini^ en hafdi sverdit í hendi peir 
ón prestr ok Gudrnundr leitudn tii sudrdura Cafbúrino ') ck 
fengtt badir gridv Gissor gékk í bárit, hahn sá at skirkér stod í 
stokkttm í búrínoy. J>ar leypU hann sverdino i ofan Bryniobit í 
skirit, sva at sökk upp yfir hiöltin. Gíssur sá at kér var 1 iðrdn 
hia lítit ok var i syra, 'cn skirkérit stöd yfir ofan ok huldi miök 
syrokérit hitt el" í iördunni yar, p£fr var Vum sva at GisSur kvamst 
• ^ nidr i syrokérit, ok scttist iiann hidr i syruna í lÍDkl^ednmeinnm 
ok tók nonum syran í jgeirvörtur, kallt var í sýrunni* Skamma 
ríd ha£ii hann par veríf^) adr hann ^heyrdí mannamált ok var 
umtalat ef hann findist^ at þrír menn varo œtladir tii iverka vid 
hann ok skyldi sitt högg hver þeirra höggva, ok fara ei iSttatok 
I vita hvernig honnm brygdi vid, til þess Var œtladr Rani ^; ok Kof- 
beinn Grön ok Ari Ingimundarsoii. Nú kvamo þeir f burit med 
ledsi ok leitudu lillt þar til er þeir kv^mo at kérino cr Gissur sat 
i/'ók lögdu i kérit þremsinnum med spiótum edr £drumsinnít;m^ 
þrœttu þeir um, sögdu sumir at íyrír yrdi nokknt^ en sumir ekkí* 
Gissur haídi löfana fyrir kvidi sér scm hogligast, elt þeir akyldo 
sem sidst kénnáat fyrií* yrdi, hann skeindist á Idfiinum^^ok sva 

/ framan á kniánum ok á sköflángúnum, vóru þat Htil sár [ok morg^)^^ 
Sva hefir Gissur sagt sidan^ at ádr ^ir kvæmo í bdrit, þ& Mcáif 

' bann af kulda, [sva at þvágladi^) í kérínö^ en er þeir kvœmo 1 
búríty þd skalf hann ei. Tvisvar leitúdu ^eif') um burít ok fór 
8va í hverttyeggia sinni* Eptir hat géngo |>eir ut ók biuggust i 
brotto, géngu menn pá tirgrida^) Gudiiiiíndr Fálkason^ pórðr 
diakn ok Olafir er sidáíl var kaiiadr Géstr, ok haicii Einar por- 
gríínsson adr tinnitáhonum'^)^ pat var i ddgan« Stigu brenno- 

«) íáan^ A, C. Stp^ *) Ttn^Ar í -rf. B. C. E, 6n St.J^ 

^) TantarJ sdmiu * ') ffit^^P^^' ^ A^C^Si.p. Bvi^* 

*y tait, B. E. Gn >)\>,ttetUhw6m,hmmyiAS,£.Gn 

*| VkBtftr í yí, C, 5t, p* *•> þcijB.u^ CSt,^*^ 



$%, tTndanfærí Gissurar ok ranns<^un l>remiÉinnan 19) 

meon þá q bálc ok ridu or gardi.^ Fdtar-'Örn re;íd sldar or gardi 

oi: segir 4iann EyúlH at hann 6á mann ganga til kyrkio ok va^ 

loiddr ok kvadst -^byggia at Gissur .vœri^ ok kvad þat eitt rád at 

irkla aptr^ margir svöcu^iu ok kvádu pat ei vera ntega^ var ok ei^ 

aptr snúit. Gissur iiardi pí g^ngít til kyrkió sem ^Orn, Ætladi^ þvi 

jat sva vaf bonum kallt ordit at bann þoldi ei lengr þar, at vera, ok 

er bann kvam 1 kyrkio varo 'klœdi borin at bonum, ok vermdi sá 

kona iiann á lœrum sér er HaHfrídr hét<)k'var'köllud Gardafitia/^^ 

«r-sídan var heimakvona d Vídimyri med Kálfi Brandssyni, [om» 

idi honum brátt*), var kann miök hás ^rdinn af reyk ok kulda* 

Gi^sor brestist brátt^ ok bar hann sik vel ok drengiliga eptir slíká 

BianRraun ok harœa. Hallr Gi^sorsson andadisjt þá er háHndst 

var. pí cr br-enna var á Fluguitiyri, var 4idit frá Önundarbrenne 

fi^nim vetr.um fátt i sextygi, en fra pbrvald&l^renno hálfr þridi tugr 

vefim* pessi tídindi spurdsut brátt vída ok {)ótti ölium vrtruiB 

•iÐÖnnam ^essi einhver mest vordit hafa, sem gud fydrgéfi þeim 

^/gierdu med sinni SiikiUi miskuB ok mtldi. Gissur reid upp i 

Tingo fyVst %im myrglninn ok i^t manna med bonum^ giördi 

Jiann -^Bt lil varúdar, ef úvini hans bðeri at, reid hann þá skeótt 

•ptr á Fltigumyri ok <nokkrir Túngo bóndr med honum* [Páll 

l^albeinsson frd Stad kvam þá til inöts vid ha-nn ok mart manna 

iÐod honam ^), iþá var borinn út a skildi Isleifr son hans, var 

hnn ekki brunninn, fiema búkrinn steiktr innan í brynionm, 

pi fundast breiistin af Gró ok vdru þau ek útborin á skildi at 

^OÍssuri* pá mœlti hann: Páil frœndif segir hann, bér imttu sii - 

Isleif son minn ok Gr'd konö mina, ok þa fann Páll at hann leit 

£4 ojc ^tökk or andlitino sem hajglkorn væri« Af*Jugumyri brana 

fö mikit^ er margir menn átto þeir er þar varo, ok margir nienn 

liöfdu þingat léd gripi sina, dúnklædi ok annara gripa, ok brann 

liat allt , en þat forann þd mest i fémunum er Gissur atti , fyrst 

oamim á F]ugom-\rí» er eingi var iafnvirdiligr Í Skagafirdi utan' 

Atadrinn á Hólum/ þar v6ru öll hús miök^vöndtid at sn^ia^ forskálar 

aljir ^ al^iadir til atofu at gánga^ skáii altialdadr ok stofa^ þar' 



«) Gaídöfylia. A. B. C. E. Gn Si. J>. •) 
P) ttá\ vantari töiav^ 



Iti l vantar í B. E^ Or^ 



Brmino olb allmm^r grF^xnr » Ingíbecyre ílú Scntludéíttnv [I^gi^ 
Wöpgn? baud til 6fo eptir bre»iK>aff Hmldéem émnút Snorra Bárdar* 
ionar fvjB&odkoo^ heutmr er bá beo í Oddor, (<Sr hoii? þ^ngat ok 
förunauiiav boiBnar med li€M»9> ^^ ^^^ iiúö4 þrekud, ea baffa ai 
•4dri'> 

6^.. par er at seg^a^ fr& bremmmoiiimiivf, tft; f eSr rujo^ S l^tofl 
«ndr til matar^ þar bed Einar Faxr^ þad«m ridu^ ^ir tii H6t«r dt 
^ tékm lau^» arHenrekÍ bialéupry tók hanín vet yidt þeii&iok mölk 
iidust eímr sér^ [pk svolb uuv náttina? i almannt«Btofo>^]^. fTar vav* 
^rir Rafa Oddéðon* ak .þeir Úu Bmam (éh^if, lék rédet Ralb 
^ad;an: £ finnli mad brenmiui<MDnuiai?^)> ok er bvdnnomenn- vtSru^ $ 
•tadbumv spurdui þeiip at Gksur var í ri£ ok þóttii þ^tf mörgunv 
þeírra el glfkligt,, |pl& uvdo yid nokkutt kfíédirr Bafn^ ðegir þat^ 
mundt' giÖrat þeirra banai mun: verra^)^ ok b^d þá^ svj» vidbu^^ f )«. 
padán' ridu: þeir a4lir saman; nordr á MödVuvollo tii bú^- Eyuifa^ oh 
a&to> þar ok liöfdu sterka vöirdtii a> séV«^ pá krvami reidr laikíi' i la^idi 
stsadarihs; a Má5druvöiruTa> ofc Sttr Eyúl& miök ^a^ anian' h^alilitt.' 
Gíssur samnadr nú; mödnum^ sa<mani at sér^ ok vard' hpnmv þá) s^V 
tili lidsyi e^bdtr þá^ margir ae ^ej^r skyldiirídá epiir brennomöiK^ 
um út tál' stadbrins^ 6issur sagdv s?»r al^ þó aldipei g^ti' han» si'nna^ 
^rmæ rekit^ ac aiidrer sky.tdr mmn- |& oí' stádinn' se^ia; Sár h;ann» 
pá ofiám- iGéidangahoity, ol^ sítrhann) §ar med §riu hnndrod manna^)^ 
gékk ^£ upp bu: allc ok var drepitr búfé^* al4t þat er þar var,. þar 
beó^ þáv £oJnnna3 porsteinadðttir systir EyúiíÍH Gissur sendl meni» 
iudr uni» heidii di vinaii sifinav at ^eir* hvæmo^ €it mdts> vid' han»^ 
pá^ kvam^ þar tonnan: áaidreas^ Sæmundftrson' ofc pördr son> Jkanm 
ok höid^* Jodatygii mannav or sveit Gissurar förai sejstygi' mannay 
vóru: Batr ^ihir beato^ ménn;, var þar Pali^ porstéihBSon! ar filvaisnesi^ 
flSris feír til! Skagafiard'ar^ Gisaur iétr ^& Ml samna^ mn héradiir^ 
•k mennd JlvaHDOi or Láhg|whili M méka^ vuii hxim^ ok er lidii^ Ibvaov 

1% fn# (T ▼tfn.t^sr fí ^ iR. C^- JEÍ (^ ^)) segir |^r nnni^im' )^«imii fam mudb 



6K^ Chmxt fiaamar lidi Ak &ím hrmtímíymn. 195 

Mmem^ v4ro jmt ðex fimidraá ') mtititm, yorn p^t binír htsío túenm 
or héradinoji Páll ok JBrodcli ok Asbeörn lllhnga^D, liann bed þi 
X Vídyík* peir ridu uordr Yxnadalsbeidu Gissiar kvaui œed flokKi 
^essufzi á Bakka^ var fká höggvit bé allt ok ra^t hvivetna {>at et 
fyrir höndum var* Jóú var vel feárea|^ndi ok ítti at ollu v«l fyrir- 
giört^ var ^k állt snaudt ok fáti»kt er ^ir £&ra á brotU FórOissur 
ut ok settíst 4 MödruYÖilo iBed flokkimi, var þar rsnrt oílu því er 
ei var 1 kyrkio boritt o^k drepit fé þat allt er |ieír visso at Eyúlfr 
atti. [BrennoxDenn stukko þa undan ck {>eir llafia ok a skip ok 
fóni út til Hríseyar^), Pall Kolbeinsison ok |ieir sem n>ed honuai 
vöru höfdu ekki ránsfé ok varo á sínum kosíi^ ok pH v^ru þeim ei 
sakir géfnar af Eyúlíi, Einn bFonÐomadr var þar tekinn á strönd« 
inni Helgi Færeigill ók var drepinn út frk bsenum á ModruvöDum^ 
JÖn prestr va'at honum. Gissursmenn nokkrír f<Sru yfir feörd tíl 
Gardsvikr ok rænto þar. Gissur sat vel viko í Mödruvöllum,. pl 
fÓT Eyúlfr ábóti ok Andreas Sæmundarson milli ok gödir menn med 
þeim. peir fúndust út vid Hiaitaeyri, vdru brennumenn þar ok 
þeirRafn á skipum út fyrir eyrínni^ ok töludust menn vid nokkut^ 
Rttfn hafdi miök ord fyrir' f^eim^ Éyúlfr segir sva^ at nú mundu 
tnenn una at stettast vid Gissúr^ er hanii^ héfiJi nókkut á foeisko 
bitit, ók baud öU cnal úskorud á ddm Hakonar kdngs^ en sú var 
sætt néfnd edr vandrædL^ firrín'g þa i stad^ at grid vöru sett ^anii 
vetur med þeim öUum, skýldi £yúlfr ei verá at búi síno ok ei nær 
to med rinnbirni a Greniadvstödura,^ en Rani f Flateyo^ Rafit 
akyldi vera med Andresi mági sinom austr l Skardi, Kplbdna 
Grön skyldi vera med pdrvardi ^orarinssy ni austratHofi i Vapna« 
firdi. Gissur snéri þá med flokkinum'til Skagafiurdar, fdru pa 
Smmlendlngar ^) sndr^^ Rafn fór sudr med Andresi Sæmnndarsyni 
ok Ari"^) Ingimundarson , Eyúlfr fór á Greniadarstadiok ^ir tía 
saoian^ Asgrfmr porsteinsson ok Eyrekr Brandsson ok enn íleiri 
aaman fdru vestr til píngeyrá, Rani fór til Flateyar ok þeir tólf^) 
saman^ ^á fóru adrir til búa ^nna ok heimila# Gissur tók j^ vid 

>) aær fimm Jnandruð/ ^« A C^ JE^ ') för -^ «111111 Udit* A^CSi^p^ 

Cr. 5ý, p, ♦) Arni^ C SK 

•) Sti l vaniar iA.C^Si^p. ^) tið^ Jt^ j^ ^ . 



196 pórgils sækir skriptír til Hóla fyrur v^ Valgardar. ^p. 

bói f Asi i HegraneM ^eirra Arna BearnasoDar ok Steinutmar Ej^ 
reksdiSttur, ok sat hann þar um vetrinn fram um iól, þá' var 
vetnr miök sva gödr, hakli hann miök feölmennt um vetrinn^ 
bóndr or héradi efldo [^á'kosl hans nm búit* Kyrrt var þá nm 
Tetrinn fram um iól, |>á var vetnr sva gödr, semfýrr ségir, at 
zíienn mundo ei slíkan. Eptir brennuna kvad Gissur víso ^ssa: 

£nn man ek böl þat'), er brunno 

baugahlin^) ok ^) mínir^ 

skadi kénnir niér minni. 

^ninn^), þrír synir inni^ 

Gladir ^) mano ^) göndlar ^) rðdla 

gny skérdandi^) verda, 

briotr lifir sia vid sútir 

sverds, nema befodir verdL 

7« Brandr ábdti sendi menn sunnan tU pdrgils, at hann 
skyldi fara nordr til Hóla at sækia skript sína til Henreks bisktfps* 
Reid pörgils nordr fyrir iólaföstu, hann fann Gissur á Flugomyri 
ok giördi hann hit mcsta létcabragd á s^r, reid pdrgils ttl Höla, 
ok skríftadi biskup honnm fyrir vig Vatgardar, ok fór med þeita 
vei ok vingcarnliga^ en er pórgils reid aptr, fundust {>eir Gissur á 
Fiugomyri, ok reid faann med pórgilsi í Vatnsskard, töludu ^eir 
mart ok {éll med þeim álitligay en þó ei med fuHuín trunadi, 
skildu f>eir ski{^liga, reid porgils þá til Stadar ok sat heima úm 
kyrrt |>ann vetur« 

8« Gissur porvaidsson sat i Au um vetrinn^ sem fyrr var 
ritat^ ok bar vel af sér sína harma ok var kátr um vetrinn vid 
menn sina ok vini, ^r til hans kvamo, hann var mikill bordi ^) 
ok lét lítt a sér finna þat er at höndum bafdi borit, ok aldrei bar 
honum ^á luti til handa i úfridi edr Ödrum mannrauuum at hoimm 

«) þar. A. C. Si. þ. ») gladn B. E. Gr. 

») Uuglín, B,£. 6r. V °'""^/' ^t'^'Á' ^ ^ 

IV \ ..'v^« t. ^) grundan ^. G 5r, t»* 

*) menD, faœta vid jí. C. St. þ. t^ tkéwmdi. , C. 5/. * 



SK^ Gissur banar brennlimömfuiii siö\ T97 

a^tpatnokkut fyrir málsmlli edt öiálsv^fni *). Vm vetrÍM éptir idl 
reid Gissor Vestr um heidi ok brá þvi á at bami rnutidi rída vestr tii 
Midfiardar, en hasn reíd ei lengra en á Audkúlostadi til Bearna 
btfuda. Hanu reid aki6tt vestan. Qok samnadi at sér möhnnm skiot- 
Kga^). I^t spurdu^ brennomenii er hann reid vestr ok hö£du engi 
Tardhöld á sét, Gisstir ætladi nordr ok til brennumaakia sein hann 
giordiy þétti hónum ei haldizt hafa vidmaeli þeirra um vistaför 
brennotnanna.^ Kolbeinn' Gron var aub^ skeid i £yafirdi med 
Gudnyo Mánadóttur i GnijpofeUi. peásir ménn' vöru líefndir med 
Gissnri heiiií>amenn hans^ Asbeörn lUhugasonr var {>á med honuol 
©k Gryta»Brandr ^) fylgdarmadr hans ok porlcifr Reimr systurson 
hans) Páil Hvaíhesihgr^ Gudmundr Ofsi'*'), Markús Mardarson^ 
CJGuttormr Guttormsson, Eyhlír^), Oláfr Géstr^), Jon pre^tr, 
[^Ö^mundr Vándíædamágr, Ormr Uppspretta , pórarinn ^) Graut* 
Ae^t þar *vóro bóndr or héradr Geip Audgi' porvaldsson , Snorri 
bródir bans, fíiálmr af Vidiv<)Uum, prír Géllissynír Arnodár, „ 
prándr ok Griiur, ÖrnCiIfr 'af pverá, £inar Faxi ^). Sex monn fóru 
hina siöttá tugar. Nú ridf Gissur mcd flpkki slfium nordr Yxna- 
didsheidi laugairnatí: fyrir Pálsmesso, en hott.var drottinsdag eptir. 
peir kvamo á Bakka er skamt var af dagsetri, þá nátt lá Jón fyrsto 
inni i skala ok peir Jbidlr son hatís,: eu, ádr biifiJu þeir lel^it i 
kyrkio [>ar til. peir bruto upp h^ardina meun Gissurajf* ok géngo 
jiin ok tendrodo liö$p Jón liöp upp í þvertré i skálanum, Ormr 
Uppspretta .Íagd^ spióti upp til hans> féll hann þá, ofan ok bad 
•gud gœt% sitf ok helgan Jón postula kyrkiodrottinn sinn, Ormr va 
bánn. Liötr fannst ekk'i ok gai' h'onum þat líf, Asbeörn Illbuga* 
'son skaut honum undan frændi hans* Eptir f^at ridu þeir í brott 
oTan eptir daly ok er þeir kvamo gégnt Yxnabóli, ræddi Gissur 
um at hanu mundi kvama f>er ék finná £inart snero þeir þá þangat 
jvid þriátygi manna^ kvamo þar á ÚYart ok bruto upp hurdir. 

«) •▼cÍDÍ. j4. C.Ss, þ. . f) frá [ rantar í jÍ, C. Si, p\, • 

*) íri [ vantar í Æ JR Gr, 7) þ^rir. B, E, Gr. 

3) Girt«.Btanár. A. B. C. E. Or. í/.þ. ,j p^,^.^ ^^ ^^, ,- ^^^^^^ , ^ ^^ 
^) Ihradi'lians, bæta sömu yiá. ^t. þ., en hafa í þesa atad: ók - 

') porieiíssoii| b»ta vi4^«^ Gr^ ileixi.adrir röskvir menii. 



Einar }i6p npp «r jbajDjri iieyrdí brjestiiiQ ok ff^ (tíaA yapa ^s^ 
hann lá / .ioknv^lo ok yardbr ^adaQ ntn rid vei ok drengiliga, i 
þvf var bann t;ekinn ,ok údeiddr^ jOláfrG.éstr ra b^PQ* jBráátrídiiL 
þeir af y^najb^li x>k líind^s.t þar nidri a ^yrunun^ nm ii&itÍM» 
[Frostvidri var a ok jkallt *)^ peir ridu nú fiaj: íil er j>eir kvam0 
á MödruyöllOy f ar vóru iyrir príjr jbrennomeni} Andres Brandsson, 
Ofeigr pyrjekssop^ pé^rgijs 8v.ein^^p;n^ þeir Jágo i skémmo uordr frH 
hiisum, brotin yar jupp skjémn^an, var Ofeig^ jtekinu ok leiddr út| 
Ögmundr Vandra^dHmagr ya ajb honuin. Andreas kyamsit ut kii 
beim Qk aotl^di tU kyri^io, Sín^r Faxi ]tók hA.nn ok ;a^ladi at fylgi$ 
nonuin ti) kyrkionnár> t^ku þei^ I^ann % hönduu) Cinart, ok var 
hann höggvinn^ in^rgir nxnnQ h honuqi* |>órgi)s kyamst or ^kémm^ 
unni pk^inn^r j. aim^npastpfp ok irardiat yel ok drengiliga^ margir 
sótto |»eir'at hpnuin, Pál) porst.e|ns$on ok ppriejfir fleimr, vsrd 
hann handtekini^. I^it fiSIk U i stofun^i pk fieiBt Jconun pórgili 
mœlti ádr beif ieiddo liapn l^ana : lifid nú ve) ^ koni^rnar >iUar í 
stofunn^ (ok heilari ?) pn er k^n kvara út, ya Upp^pretto-Ornjir 
hann. 
nærst^L 



Gissqr sendi npkkra menn út á fjafgilsstadi > Þ^^ ^^ ^^ 
Mpdruvpnum, þar ^itíi Ifamt?ndr Vatnsbelgrt) bú, Giswr 



^áiQund.r p^;* át á haki honf;*n i^m b^dstpfu glngg Tskyrtu einniok 
i/nbri^kum' pk icyanist jtil nærsta l>œar ok y^r þar TiÍStgTnii^ drósthitna 
aya undan pk yar kalinn k fótom^ þat var { ön^verda pa§an; peir 
iGissur ridtji ef MödruvpUum^ beir $jto dagyerd 1 Hljld^ suiuir at Grícns 
£inars$onar Skégg^ ^)^ sumi^ á pdrum bæum^ þadan pridu þeir npp 
pptir Eyafirdi^ ^á kyam i mót.i þeim á Eyr^rlandi 9) Eyúlfr Andyaka 
er Gissur hafdi sent á niósn, plt segir hann Gissuri, at Koibeinn Gröa 
yar uppi i £yafirdi pk fyrír skö.mmp nordan kvaininn atf Greniadar- 

^) f'^ l T^ntar t J. B« C. K Crp f) Taiitar f A, Bf C E^ Qn Ss, p, 

^^P* <) Kolbiðra. B, Gn 

•) Tantar í %pmxu ^) Tantar í -rf. A C JS.0r^Si,f4 

S) BtSiffiu^iuE.HMp{muuði,B.Gr. 9) ^aatar i j4. a Si. p. - 

.♦) Vall>»gr* 4.B^ C.E. Or. Si. p. ^) vaatar I adaiB. 



a^ttí^ Öfertöí Hr (veiktLÚetttíatúi í ótáúm idr fraAn' s^Haríli' þettav 
dlt ^étá ^at e^a li^la; fj^ii* ofdh ei^ jítil hefnd var íV þeir tidú nú ti! 
]^66S er ^eir ktaojfo á^gnt K^fntfgilsiatkgtr,^ Gísistifr b^d úoklb'tf m^iw 
ífaaf ðiHiaí eiK IWúgattíinar ók Vita^ bvat paf vaeri, VíIlo f>égat a:f tfu) 
ttfem^ At! Ikug^i viat eint) brennötiiadf ok koáiát i^okkrar /tsa^ni^dr 
álBdiðgov koour tðfgu' £ bói^tiní ofaiVr O^ gfutladi^ þá ekki uin> Bal; 
tíí ridu upp- epííi úAít fat tíí er þteit kvamo gégnt ÍSafn'a^li^ g^k 
fitidimiiidf &andí ófaw tíl l^eítti^ ófc baud tííssuri ^ar at vera, 
(Gíssur ^(ikkadi' bcynuw hoék ök ftÝád^si! r^da Uiundú' íeHgfffy olc 
töJudtf píeit' GisíUi* éi miöfe Knga sfuwd ^^^ Sva' ef sagt, at GksuY 
fafí $Vai*íWe5<ktuni» héstíí^ ^í of peít ttdti iíppeptit Eýafirdí,. hann 
nt vapnadf veí ofc í bYQtti kípov varo' Ibd^ir kalfskiÝinísskúlar í fót- 
•tö-^^ tó íitffili htfntt ^antia^ fréW af aí Koibeiníi Grön' yar t Eya- 
ÉpÆp, Kokkí'ír mienu ha^ns' ridu^ f^frír í E^ihvor,^ srkyldT þar leifca 
nt* dagiViif^ CÍFnúl'fr Jönssou' ok þeii* &tííú ^airpanv var ^eiin svarat 
Aot^trdu^'^^ er ^oir kvaimv o) bteinnv £ieikai skyldi ok^ í Mödru* 
vallam**^ utó dagintiv |a^ kvairi'liiHeitspöfValdr brennoníiadr eiun 
$?ek)ssofy olc kvad* bet^r muudU; leikit a- i!.6|>ih^oliv^ ok þáilgar fdr 
kntf um d^gínn'. I^ú^ kvaiU ll'okkr Gissurar i t^d, |>órdr bóndt 
Ohwsóív ^kfe út ok heiisadi Gi^suriv ok tók í táxtm^ be^rsins^ oIé^ 
hiúéi undir honuw sud'r^ eptir tfúiiiv Giissnr bad bann^ ei' l'eida he^ 
wíSt sSr,. badi aiia' meun af baki stiga ok ran^ktf bséínnv Var sva' 
éStt Bt- ailír me^ stigo* af hcsinim sf)num. Gí^sur Váf úti^ ok allr 
tófttnun' nemtf t6i menn géngo* inui, þbríeífr tíeimr ok^ J^n^ prestr; 
íoiBeÍnTi Grötr var ^ar* fjtir ofe teaftli róV flokkintt' aíem vaU' Vár atV 
efc vfldi batttt' eí í kýrkíona,. var* bann' l^i kvaflaittn'í stbfo ok stod^ 
Wdir tiiaidiv «fóu)prestp sa^ a« g^ntf kýrtllkblad' kvaW U\idah' tieaíd- ' 
k(ty v&:r hatínp þá< t^kinn' ok^ étíeiddlr.- Kolbeinn beiddi prestsfundarv 
w peiiT gáíb> atr pvii eingau' ^unr,> póttí^ ^eiW ^t[ í^ugs^ vi^ti' aif 
ftekuu úifii er hánw var,. ef nokkutr und^ni>ragd yrdi; ok er Gíssur* 
ú K.olt>einv bra- ttantí' svHerdino> Brynioi)ít ok ^d^ti ei< Sva^ ske6tt & 
ieAum^ unnití^ éetú; hxnM viídiy ob s^urdi^ h\ii ^eir Ýœró> uú' svW 

*)> eiiUfáttíkinikíh. Ií; A* ÖV; ♦V skotíyfdlittt; ÖK, 

^ Bviat frcsf van mtkit; ok^ Utildi^ b fft'a^ ^ 



2ÖO . K^Usnv banar t^rennumönníim sfiÖ«' 5^«/ 

handlatirP 'j pá hco Jón prestr ttl hans, kvfim pat í hofttd KoU 
beini ok var þat mikiU iverkiy-.ok féU hann ei. ^KfoIbeimi ^reip 
til inaiina driugum ok kippti iast er roadrinn var Qflgr, ^k Jagdi 
nærrí at hann mundí kippa sumum updir höggit^ unnu .þeir þa 
margir á lColbeini , pk (éÚ harm «i ^)* p& he4 Jon prestr annat 
högg .{ Jiöfud K.olbeiiii ok gékk þat «ár ófan 4 ennit, ^a féU hana 
á knén bæJi u-pp vid^ vegginn nordrfra brandadurum^ ojc þar^vago 
þelr bann, ok vard vid aUhraustliga sitt Uflk. porvaJdr SvcÍQason 
v&r .dti i tiini, ok visso *Gissurs menn ei hver þar van .Gissnr 
spurdi, hver er ;sá binn lausligi -er- {)ar reikar um tónitf Ok er 
porvaldr heyrdi ord Gissurar, brd hann vid ok vildi laupa tH 
kyrkio, en á kyikiostéttlfini st^d fGeir Audgi^ ^porvaldr brá sverdi 
ok A'ildi leggia^4U hans^), -en lagif^) kvaoi i lær porhirni S^ctlend* 
íagi f) förc>naut [^rra siáifra, ok var þat mikiU áverki. porvaldr 
vard tekinn, ok va'Ögmundr hann Vandræaaiuágr. £ptir þat rida 
pelr Gissur i brott, ok reid aUr Uokknnn í Saurbæ xloi kveldlt 'tíjí' 
poryardar. pa gékk niósn ^il {>eirra Eyúlfs á Greniadarstadi, kdU- 
iteíu þeir þetta sættarrof ok leitudo at forda sér pk rída upp Lax* 
árdal ok tíl Mysratns, ,ætludu þeir at Gissuf mundi nordr á snúa^ 
en hann rexd begar yeatr aptr ^tU Skggafíardar* pá kvad Jbi^uii 
"víso þessa;: ' . '^ ' , 

liorg \ét ibrennovarca , / 

í>en ^) 5tp&iandi "^) klof«a>| 

^onar >(se^ ak einum ^)^ 

i^á ek deiU hess, JieUa* 

fiergstUira giedr hivQ 

híik stxidandi stdaa 

iregg, en hafnak '^) muggem '^)/ 

helíir aést '^) Kolbtínn '^) fclldr *-fc)* 

jP) -l/ithendír, S,E. Qr. . ^) klofnandi jÍ, C Í/. K 

*) frá [ yaiitar í j4. C^S^^p*^ f) stofna. y^. C. S/. >• tofna. Zf* £. ©/> 

#) 6éír bóndi bin^ audg» þórvaldssQit ?yírá[: siö i ein^*. .C* 5Í« siö ok eiii^ 

ok.vildi leggia til j^orYatds. A £« Qn unn, j4^ þ» }ý) lutkfna. .C^ St^ 

J^) apíótit. aömti. ,«.<) inxi ggo ; ð.jE!». Gr« mágum. ^« C^A^t 

f) íeldælíiigi. k. C. St. {>. Selleiid- «») afet/ j4. B. C £ G^ Ij/. p, 

íngi. A jE: Gr. y^) Kolbeíö. söau.. 

f) Jbi4r. ^. J$. C, fi. Qr, ÍA >. í»-*> Alldaii,^, C í/» >, fcUdum. JvÆ, ^/^ 



^X^ Haih ok Gissiir sættast at kalk« 301 

TSH porsteuisspn kyacl fiS viso : 

Siö hygg ek sœrdá ') Hg^t 
sylg gafom vér ylgi, 
^búk soeid blódigr mækir, 
brennumenn [ok renna^ýy 

gunn*mildQm^) hefir nú goldit 
fissur, sva at ek vissa, 

meidam'^) mistar gloda 

minnfng ^) skada sinna. 
Glssar settist £ Asi med sveit sína, en sumir bœndr f55ra heim. Ok 
er Henrekr biskup spurdi þessi tidindi, lysti hann stórmœlum yfir 
Gissuri ok þeim öUum mönnum, er j^essa ferd fóru med honum, kvad 
hann ^á vcra gridnídínga, géngit í grid ok giörvar sœttir, ei skyldi 
hríngia né syngia sva at þeir værí hiá. Brótt eptir vlg þessi reid 
Gissur vid nokkra menn vestr til Lángadals IGeitaskard til Gunn- 
are Klængssonar ^) pk tók til sín Ingibeörgo Gunnarsdóttur til fridlu 
ok upni henni mikit brátt, hon var rösklig kona ok g6d vidKngs 
frir EnargTa luta sakir, fór bon heim l As med honum. pa var 
falt med þeim Hcnreki bisKupi ok Gissuri, vard peim mart til, 
hafJi biskup hardmæli^) mikil til Gissurar tim víg þessi, Gissuri 
Jióui Gskup halda rí*t med ») brentiomönnum, reid hann þa sudr 
til sveita á íöstnnni ok flest þeirra roanna er til vf^anna vóro med 
hooum nm vetrinn, hann var f Kaldadarnesi er þeir kvamo sudr. 

9._ Rafn Oddsson var austr f Skardi pcnna vetur, sem fyrr 
er ritat,^ med Andresi Sœmundarsyni magi sfnum vid siÖ menn, 
veitti Andres honum vel. pdrdr Andreason átti J>á b& & Völlum, 
ok var vinátta þeirra mikil tned magsemd* pá fiJra ord niidli 
{>eirra Gissurs ok Rafns at þeir mundo finnast ái fSstunni er álidi, 
toko hverirtveggio pví glf kliga* pcnna vetur er Gissur var sudr 
fiirinn, kvam austan or feördum til móts vid Eyálf porsteinsson 

•) sæ£lð/A£Gf« mlnnígn C Si. 

•) fri [: í renno, 4<>niv« *) vantor i jÍ; C. Si^p^ 

•) pianmildn C St, ' ^) •tórinali, sömu* 

«) aieiaíng, •ömu. *) vsnur í B, E^ Or, fK 
^ AE 



202 Rafii ok Gissur sættast at kalla. 9p# 

^orvardr pdrariirsson xned sveit manna ok segir at honnm tnifl- 
fíkadi mÍQk dráp Kolbeins, er iiann var htimamadr han« um vetr* 
inn, þ6tt hann vœri skamma hríd* peir porvardr ok Éyúlfr fdru 
fá vestr á sveitir, fyrst til Eyafiardar [ok þadan til Skagalíardar^), 
þeir kvamo miök á úvart til Silfrastada, Geiri ^) bónda pórvaldssyni var 
sagt, at þeir ridu aunnan eptir vellinumy gékk hann út vel snúdigty 
ok er hann' kvam at kyrkiogardinum, leypti Hámtfndr Vatnsbelgr *) 
sunnan i túnit. Geur^) för þá til kyrkio ok hratt upp hurdunni, 
lagdi Hámundr spióti i því bk kvam { kyrkiohurdina^ 6n ekki á 
Geir, skiidi þá med þeim* pá varo þar uestir brcnnomenn fieir er 
á lifi vöru í þeirri ferd, ok f»ar 'var allr flokkrinn um náttina ok 
tænto qUu |>vi er þeir kvamo ' höndum á, en mart var 4dr í kyrkio 
borit, þviat visa van þótti mörgum, at þeir mundo kvama á hér* 
^ity þegar Gissur vœri a brott £airínn. Tödu gáfo þeir mikla i 
Silfrastödum* Úm myrEÍninn ridu þeir yfir i Tungó ok fundu þar 
bann mann [yfír hiá Stöpum^) er Snorri hét ok var Brúsason, 
nann sögdu þeir haldit hafa neosn íyrlr GissUri, hann handhiuggu 
f>eiry bat var hinn nærsta dag fyrír Mariumesi^o ^) í fösto. Ridti 
l^eir ofan i Géldíngaholt ok þadan vestr i Lángadal, ok gátu ei 

* nád |>cim mönnuni er þeir vilduy bvi ilestir váro su^r med Giss- 
uri/ j^ir ridu brátt nordr yfir heidi^ ok settust þá a Grund aliir 
i þat hú er Rani hafdi þar vardveitt ok pórdr Sighvatsson átti» 
pa varo ilutt faung utan af Mödruvöllum. Um varit litlo fyrir 
páska ádr Oddr kvam til Gissurs^ var fundr stefndr i Laugardal ^) 
med Gissuri ok Rafni, fdr Andreas Sæmundarson þar i milIÍA varo 
ádr grid seld, skyldu hverír kvama med tolf mcnn, en Gissor, 
.kvam vid fiorutygi mannaj þötti Andrcsi þá ei trúligt ok pdrdt 
syni hans, þeir varo þar bádir med Rafni«' Settust menn nidr ok 
töludu úúp ok var Gissur f>ví hardarí i talinp sem þeir tölödu 
lengr* pá gékk at Rafni Teiti: Olason *) ok taladi einmfl^Ii^ bdd 

*) ff< [Taiitftr i A. C, Si, p. *) Tantar f A. C. Si. þ. 

•) porvtldU A.B, C. É. Gr. Si, þ, ^s ,^^„5 ^^,^ .^^^ ;j.j^ 

. *) Varbdpr. B. E. Gr. Valbergr. C \, ,. ., r v ^ c •. 
Si. Valbtlgr. A \>. ^ ^) Lángadal A. C, Si. þ. 

♦) porvaUr. A.B.C^ E, Qr. Si. þ. , ») Alátos* aI B, C E. Gr^ í/ p. 



joK; Rafa ok fxSrgiIs sœttast. 203 

hBm Bkjlái ^tí láta er Gissur beiddi, kvad hoimm ei annat munda 
dnga þar sem þá yar kTamit, ok ava gíördi Raffl^ ok sdr Gissuri 
pa eiday lat hann skyldi aldrei honum á möti vera ok aldrei veita ' 
brennumönnum k moti ^onúm*^ Skildu þeir tid sva^ búity reid Rafn 
véstr tii sveita skírdagsnátt ok lángafriádag allt hit efra um feöil 
fráSkardi ok kvam vestr íDali at páskum. Gissur sagdi sva sidan , 
seálfr, at hann kvadst ei vita hvat Rafni hefclí hlift k |>eim fundi, 
því hana kvadst einradit hafa ádr fyrir iér at meida hann at Bokkru^ 
blinda edr géida* Rafn reid |iá vestr i feördu ok hafdist þar vid 
lun sumarit. # 

lo. Um varít fóru ord milli þeirra ptfrgils ok Rain'Sj ok 
var bá lagdr fimdr mcd þeim á Raudamel, seldi Rafn pórgilsi 
seálfdæmi fyrír Stafaboltsför, giördi pörgils af Rafni niutygi hundr- 
ada^ fimm hundrud fyrir niann hvern '), tíu hundrud fyrir NíIcok 
lás, tuttugu hundrud fyrir Rafn siálfan* Vígfús skyldi seálfr sæt(ast 
iyrir sik, ok hafdi ptfrgils seáifdæmi af honum, [varp ptfrgils 
sva á ^)^ at hann skyidi leysa sæmiiigum gripum» pórgils sat nu 
heima i búi síno at Stad; 

II* Gissur ok Oddr pórarínsson bundu nú Jag-sitt, kvam 
Oddr tii mtfts vid Gissur |>á er hanti var sudr, segir Gissur Oddi 
at hann vtll utan um sumarit, i^vad íllt |)ykia at hafa forbod biskups 
a sér^ ok kvadst vænta at hann mundi hafa alla sæmd af þessum 
málum, ef hann findi sinn herra Hákon ktfng, bad hann Odd vera 
fyrií sveitum medan , en Oddr var |)ess traudr ok ridu pó bádir 
samt nordr til sYcita* fyrir paska ok höídu ^a mikla svcit, ttfku 
þá bondr vel vid þeim í Skagafirdi. peir söfnudu þá lidi þegar 
eptir páskana ok ridu {la nordr Hörgardalsheidi nær, C{[>ríú hundr- 
uc) ^) inanna« peir£y61fr ok porvardr höfdu netfsn af, ok leyptu 
l»'ennumenn á skip^ Rani var fk ^ar med þeim; porvardr reid 
þí til móts vid Odd brtfdur.sinn^ var þá rodit at brennomenn skyldo . 
fifinaGissur iGisesibæ* [Ftf r Eydlír ^) ábóti f»á i milli« Gissur ók 

• 
S) er med hoÐum var| b«ta vi4 JÍ^ ') trölmii^rud. S* E. Gr^ hundrad« A 
fí. a JS. Gr. St. K þ. kundrad ok tln* C. Si. 

' ^) «kgaf|>^r£ibuppsidaii|8va| •öiou. ^) Bra&dr« A^ Bf E, Gr* |>. 



204 1?undr GissuKar ok brennum. í OlðBsibœ* Víg Rana^ s^ 

.Oddr kTamo iGlæsibæ*), brennumenn kvamo I ]þroj|iiimn skipnm 
oIl treýstust ekki á land at gánga, ok gékk [»ar eingi sætt saman^ 
Toro ^ar afaryrdi med mönnum at lyktom^ ok skiidu vid þat at 
hverki urdo vig né áverkar^ 

13» petta sumar bed Gissur mál ttl a bendr brennomonnum 
ok kvaddi heiman nfu^) buáy'seiii þ& varo lög til, sídan reid 
hann sudr um heidi, en OJdr áettist þa á Fiuguiiiyri, Oddr spurdi 
atRani Kodransson') íór út til Gríinscyar ok þeir nokkrir saman, 
en Eýúlfr rcid nordr med pofvardi tií Reykiadals,* eo poryardr 
reid aústr aplr i fiördu. Oddr pdrarinsson samnar at sér monnum 
ok skipum ok ætlar út til Grimseyar at Rana, banit ba£di skuto 
f^á Hofí er átti Broddi porleifsson^ tidra skúto bafdi hann or Fliót- 
nim er fyrir var Ari Styrkársson, þridia skip af Skaga, [sio^) skip 
höfdu l^eir ^) ok sextygi ^) manua. .Asbeörn lUhugaspn fór med 
Oddi ok marl röskra manna, bædi or béradi.ok or Fiiólum, drfúg- 
tmi heimamenn Gissurar þeir er verit höfdu um vetrinn med honnoi* 
pdrdr Hvalncsíngr fór er atti Helgo [or Hvammí'^) dóttur Gríms*)^ 
Géllissynir fóru tveir Arnoddr 5>) ok Hallr'^), [Einridi pormódar- 
8on íór ' ^) med Asbirni, or Hvammi fór Einar Steingrimsson* peir 
fdro fy/st tii Flateyar ok tóku. þár undir kyrkiunni einn brcnno- 
mann pórf Búkkaúnga, ok vtldu iiestir at hann værí drepinn, As- 
bcörn mælti hann nndan ok þcir £inar or Hvammi, ok þat sam- 
þykkti Oddr er hann var sva nœr tekinn kyrkionni. padan föra 
leir til Grimseyar ok kvamo þar íbstomyrgTn" binn nærsta fyrir 
hvítasunno* peir kvamo miök í {ivart at eyunni, ok lögdu at í 
Sandvik* peir Rani {>dttust vita at áfridr munut vcra þcgar þeir sáo 
til skipamia. petta var i fardagá vikunnni. par varo fyrir tuttugu 
vígra manna* þeir Rani leöpo ofan i fiörona ok hans féiagar ok 

«) frá t vftBtar í C, Sf, «) aiötygt. B. E, Gr. 

•) tíu. A. C. St. þ. ^) ▼aBttr ( sðniti^ 

3) ikógarmftdf baoty bcvta vid JR *> Gbsurar. aö'mii., 

JE. Qr. ^>,Oddi, A. C. St. þ, 

♦) £órda* aöittu. . *"") Prándr^ B, E. Gr^ 

') tti l vaata.r I C. St, »»> fré [ vamar f jf, Q 5$. p^ 



xaK. V% Rana. 205 

Adoda at verið peím Oddi laíidgatmgay sttn þeír gíörda. peir 

^dni med Raná pormdtlr BFaudoefr qk Einar GrÍTnsBon, þeir varo 

ifareoiicnnenn bádír. peir Oddr Jogda at aUdearfiiga, .{)eir Asbeörn 

T4ro á einu skifn ok varo* þá herkia^dir. Oddr Uóp þá þegar 

iyrir bord er skip ban& kéndi grurins ok hyer at ödrum hans 

;i9apna. pormodr Bratrdneír Jiép í mót Óddi ok It ö* med band- 

^ggsi 4 öxl Oddt bina vinstri ok gén^u i suudr treyur tvær ok 

bryoian lúdist, ok vard Oddr úvígr þeirri hendr^ en litt sár^ lupu 

menn þá þykkt uCaií af skipunuin. A&beörn Illbugason heó til 

pormó'.lar med sverdroo Nídingi pk af honum fotinn é rístarlidn- 

nio vid feorogrcátina ok skoradi miök an-nan. porm<klr féll þá^ 

tar bann sœrdr banasárum , ok lá hann þar { íeorunni [ok var 

hó ei daúdr '), bann fékk aídan alla þidnusto. £Tókst þar nú 

iMffda^ I feöninni^). Rani vardiat vel, eu þtf stðkk hann [til 

baka') annan vég 5t eyna, þá er hantf s^ at er mítti vidbaldast. 

par i feörunur tóll £ínar Grimsson ok lét lif sitt ^ ok hafdi vel 

varist* [Té& héc madr er þar lézt, ok enn var Jbínn ^órdi madr 

er lézt^y. Kant leép á skip, Oidr bad sína menn eptir honum 

lakia^ tdku mena þá skip ok sd^ttu eptir þeim miök margír^ 

[Amoddr GéUisson ok Kolbeini^O KröbbiSmgr ^) , Asbeöi*n^) III- 

hugiMon tók ok skip ók bad hann .Odd*at Rana vœra grid géfin. 

pá svarar pdrdr porsteinsaon t þa er allill ferd var vid Rana sekan 

ef bann skyldt enn lifa lengr, ef menn giaéta nú nád honum, [erum 

vid Oddr sarír bádir^ en sa gángi ondait er nokkur er heftid i^)» 

Oddr kvadst honum aldrei skyldi gríd géfa. peir Amoddr íögdu 

nó at Randy þá kvam Asbeorn at ok vildi vería hann, Kolbeinn 

þreif sverdit Miding af berdum ') Asbearnar med umgíördinni; ok. 

alaongdt dtbyrdis mla aainatr^ ok heíir þat aldrei'íixndizt sídan, át 

flestra manna aögu* Asbirnt likadi né allilla ok kvadst þessa heíba 

ikylda þegar hann mou pa kvamr Oddr at ok bad drepa Rana« 

*) frá 1 vSBtar ( A. C. St^ {>«. ^) Kolsveuiní. B, E. <5u 

«) fri C vairier I %K>mvt^ ^) frá X vautar f A. Q^ Si, þ* 

^> íbrotttil Bto, aðmu^ ^ W^'- C. Si^ 

4) hi [: tveíf nieim Utuit ^ OQO í 'í '^* f vantar f A. C. Si. )^ 



2o6 ' yís Hana; - 9 P* 

P& hetf Asbeöm li4rtatig, er skipit rar med fest^ ok>ar hon &r* 
loldy ok ttfk htindeggnn ei i stindr allt bandit ok orda peir ei 
lauDÍr^ liéldu menn ^i skipino, en sötto at Rana* p& mœlti Rani 
vid pá, bad velia tvo menn af lidi þeirra at gínga h land upp ok 
beriast vid bann, Oddr kvad ei sva fara manda, ok bad menn 
g&nga skeött at honum* Háni beiddi prestsínndar , kvam þa til 
hans Hákon ') prestr út a skipit, lagdi Rani af sér Yapnin médan 
ök tók rádníng af prestinuau Allir nichn sáa þat er hann stöd 
upp, at hann hafdi nliök vidkvamizt Rani mæiti þá: f»at kann 
vera, ste^ hann, at ydr ^yki ei karlmatínliga vid ordit minnar 
handar, en mik má miök ugga, at ei sé vís gistíng sú er ydr *) 
gégni. Sídan taladi hann vid prest, eptir þat tök hanii vapu sía 
ok kvad ^at hveriúm manni bodit at veria lif sitt. peir sóttu at 
honum, en hann vardist hraustliga^ brátt fékk hann lag af speóti 
i augaty' vard j^dan af lítit uní vöm han^, var fia unnit a hon- 
'um af mörguníy lét hann þar Hf sitt mörgum sárum særdr ^)« peir 
Oddr varo par i eyunni um hvítadagahelgina ok fóru eptir helgina 
( brott þegar gaf* pordr porsteinsson var sár ordinn mtkit sar í kinn« 
ina. Oddr fór í Flugomyri ok hans félagar* J6n Sturluson and- 
adist ádr ^m várit [VIIi kal. Aprilis'^), en Solveig mödir hans 
Sæmundardóttir lika j^at sama var þrem ná(tom fyrír Jönsmesso 
Höla biskups^ MCCLIV^). Skamma ríd var Oddr á Flugomyri, 
ádr hann spurdi at Eyúlfr porsteinsson hafdi ridit nordan or £ya- 
firdi ok {)eir nokkrir menn saman allt hit efra fyrír ofan bygdir ' 
allar^ ok œtludu sva at leypa vestr um horn "^) þeim Oddi* ' Brd 
hann þa vid skiátt ok reid vcstr*) eptir þeim via sextygi manna, 
hann kvam med flokk sinn í Vesturhrfp, bar þá i simdr med 
peim, reid Oddr þá nerdr aptr, eh þeir Eyúlfr vestr i fíördu [til 
m6ts vid Rafii Oddsson ^)^ yaro jþar allir samt nm sumarít* petta 

>) ratitar ( A. B^ C« E^ Gn ^^ þ* ^) itk [: $^niai nlttum eptir Ambro- 
•) inér* sömu. . tíutmessu, B^ E. Gr^ 

') lafnleÍBgd Raiia er c^ j^eirra manna ') ftá [ Yantar ( A. C. St^ p^ 

er þar létutt| fiirtán néttum eptir <) Tantar í A. & C« fi Gr. Si. þ* 

Ifauyaritmessu I en ellifu nótjtum ^) at^ bœta aömu vid« 

Írir C6l4mbámfMtt| bieta vi4 '• *) í Vesuhóp, bsta rid A^C^Si^p^ 

w Gr. 9) ffi [ ranter í admu* 



ijK. Atför at Gissurí« 207 

aizmar ondverdt rédst kaup med fieiia póri Tott ') ok Herdísi Einárs- 
dóttur^) porvaldssonar Gissurssonary var brudkaup þeirra Jons* 
jnesso Bapti$ta& í Haukadal, var at f>vi brúdkaupi Brandr áböti 
Jónsson ok mart annara gódra manna, bædi norrænir menn ok 
íslenzskir, þar var drukkit fast, hina sídari nátt kvamo þeir af 
feilii ofan Gddr pdratinsson ok þrí&tygi 4uanna med honum, ^eir, 
tókn þar svefíi á sik^ ok um daainn vildi ábóti ei viQ hanh tala« 
Keid Oddr þadan jipp á þíng til móts vid Gissun A þvi þingi ^ 
vard sekr Eyúlír porsteinsson ok |»eir fimtán brennumenb, þá vard 
ok sekr porsteinn. Jónsson í Hvammi fádir Eyúlfs um feörrád vid 
Gissnr ok sonu hans, hann hafdi þar verit litiu 4dr Jen Asgrimri 
hann hafiii vitat brennona ok bar jþvi búa kvidr á hann málit ^). 

13* petta sumar á milli Oláismessna há er Gissúr œtladi utan, 
rida þdr Rafn ok Eyúlfr vestan frá Saudafelli vid siöty£Í ^) manna, 
i \ám ferd var mart röskra manna, brædur Rafns OUfr ok Gud- 
úagry Vígfús Gunnsteinsson, Svarthöfdi DugfússoUt Eyúlfr Eyúlfs* 
um^ Oláfr OUfsson, Ari Gudbrandsson ^), Helgi HaUddrsson, þeir 
edudo atGissuri ok drepa hann. Ridu þeir sudr Reykiardal [ok 
kit eíra um halsa ok ofan i Hvitársidó ok þadan á Bláskógaheidi 
ok svá audr hiá Skialdbreid ok ofan at midium dal'^), þá giördu 
(eir neósnarmann ofan í héradit þann er Géllir bét^ ep sú neósn 
Srain aptr brátt til Beirra, ok sagdi at Gissur var -árEyrum vid 
ikip, hann sagdi ok utkvamo Sigvardar biskups ok ^eir Gissur vœro 
sáttir ok Gissur œtladi utan«. pá syndist þeim úrádligt at rid^ um 
endilángt hérad, ei vid meira lid^ ok hurfo aptr vid sva búit margir 
miök naudigir^ £n þá sömo nátt var Gissur i Lángaholti at Giss- 
urar Glada^ ok hafdi ver^t fundr "^) í héradino ádr um daginn ^) 
ok att hestum ok reid Gissur af fundinum i Láneaholt* peir Rafn 
4do í Vidikérum, há dreymdi Svarthöfda Dugmsson, at Vígfós 
Gannsteinsson vœri horfinn or lidi peirra^ rédu sva ðumir menn 



r 



>) Arnþémyn^, hm%% yiú B, E. Gr^ í) Gudlaagstoo^ A,B. C.£. Gr.Si^ |>, 

•) ^líng^dótlur. a Si. ErlendfdóUur. ^j f^^ [ Tantar í A, C. St. þ.' 

«) frá [ Taaéar i A. C. St. p, '') '"««»• "««• 

^> Mxtygú sömUf <) kelgina* iömu* 



H; 



ao8r fiöwt i ▼% Valgards. fP. 

j^nn draum, at litíl iniiiidi Terda pÉeSrra ferd am vjgaferlin, ck 
rida (eir jheim yestr irid «ya búib 

14« Sigvardr biskiip kram út eem íyrr ee^ ok for pork^ll 
prestr at finna faann ok sótú hann at irotirmáli nm y|g Valg^axw 
Tök bisknp vid málino tii forsitr, reid liann ^á yestr til Boi^^ ') 
Þ^g^^» [^^ sendi ord pórgilisi ^). Fnndnst þeur Insknp at LSngár-* 
tossi^ leitadi bisknp ]þá um sættir med þeim piSrgilsi ok porkatU 
prestiy yar Jbiskup fj^rír máli prests, fí^^^ ^^ ^tt skiótt saman^ 
skyldi biskap il^ma jok itaka i sik alla skytdu vid porkél , en 
bisknp skyldi eiga nm vid pnSrgiIs. Rafni ^ar tttlat at.áialda pór« 
gilsi^) tuttugu iiundrudy biskup giördi fyrir Sidumúlaför ok vig 
Valgardar íiörutygi bundrud, varo þeir \h aittir ok för vel med 
þeim biskupi ok piíSrgilsi. Rafn skyldi pk giaida porlióti'^) fyrir 
Steinpórsstadalandy hann skyldi ok cialda £y vindi Bratt tuttugtí ok 
fimm bundrud^ irar ^á uppskipat allri |fteirri sekt er Ráfn atti at 
gialda píórgilsi* 

aS« patta sumar fór Gissur ntan i, Eyrum ok nokkrir is- 
lenzskir roetín med hooum, porleifr Reimr fór ok utan. Skildu 
þeir Gissur ok Oddr á Eyruiu , var þat fÁ miök rádit at Oddr 
n^updi vera fyrir sveitum Gissurs ölium* ReidOddrþá nordr brád« 
|iga tíl sv^ita x>k áttj Íund i liestaþingshamri, hann segir böndum 
at^Gissur skipadi hpnum at vera fyrir sveitum medan hann vœrí 
Htan, bójoidr kvádnst ^at giama vilia, ok bádu hann vera sinn for- 
Btióra, en |iat rédst med (tillnadi viko sidar á Hestaþingshamrí, 
vóru bdndr miök áka^r at hann værí formadr þeirra. Oddr reid 
'þí brádliga vestr til Vatj^sdals i Hvamm til porsteins ok lét reka 
hadan sandfö mart, basdi ásaud ok géldfé, en naut þau öll er þeir 
kvamo höndum k, Jialladi hann ]þat sektarfé, var þat fé þegar 
ai^mt etit, en sumt nytiat* Henprekr biskup spurdi þetta ok sendi 
menn til Odds ok bad hann iata rakna ránit, en hann kvadst f^át 
ei giöra mundm pá bannsyngr biskup Odd ok nokkra menn med 

*) Botgarfiardar. Or, Si. *) porkaiU. A^ B. C« J5» Gr. Si. þ. 

•) frtf [ Tantar í jí, A C E, Gr^ ♦) pfáWtí, aömu^ 
S$.p.- 



vKt Otjdr bandtekr Henrek bisHup# 209 

boDam Maríomesso hina sldar^, hon var ^h á prídiadag, [en kyrkio* 
degr & stadnnm Var inánádag ádr ')• Einar Lángr var |^a med 
Henreki biskupi heimamadr hans bródir porsteins í Hvammit ok 
var hann grðmúnkr [í Tötro ^). Nú )eid sva fram á sumarit* 
latlQ [sidar en^) Oddr var bannsúnginn , samnar hann mönnQOl 
it $ér ok rído út h Fagranes, bann spyr at ^biskup raundi {>ar vera 
ok vígia kyrkio, pat var (riádag hinn nœrsta fyrir krossmesso^' en 
hiHi var mdnadag eptir. pessir menn föru med Oddi: Steinúlfir 
bródir bans, Hafíageir, porgcir ^idlíngr'^), Örn&lfr Jóasson, M4r 
Eyúlíssonj Halldór Galpin ')| Kodran Pálsson, [pórarinn Graut^ 
nefr, pórir Rödd ok fór hatin út fyrir a Fagranes í neósn ok 
l^radst mundo kaupa skreid tii handa Bergþóri böada or Hérads- 
dal, grunadi hann eingi madr, ok eru nú tiu menn^ Eindridi 
Könnáksson ^)^ Markus Gudmundarson, Eýúlfr Steinúngi^ Hvopta*' 
Kolr, pördr Kröbbúngr''), Ögmundr Priönn, B4ngar*Oddr »), tveir 
Iðleifi^ynir ^) ,* {leir kvamo i Fagranes ok varo^ á ^ridia tugi manna* 
pi var biskup ok hans metin undir bordum ok matr á boi*d bor* 
imiy en ei tiltekit. pá beö Brandr piódúlfsson á Fagranesi* peir 
géngo flestir i stofuna* Biskup bad i brott bera matinn, ok sva 
var giört, pá t6k Oddr til máls: þvi er ek hér kvaminn, herrat 
segir hann, at ek vil at vér sættumst, vil ek beóda af minni hendi 
at rlda af h^radi ok minir f^lagar, ef ydr þykkír sva betr, en 
beitít mér ^H i móti, at brenobmenn kvami ei a hérad sva at 
btfodnm verdi mein at« Biskup kvadst þat ei mega ábyrgiast- 
Oddr beiddist sættar med nokkro móti. Biskup bad Odd rida af 
sveitnm {æssum ok austr til íiarda ok bæta porsteini ran |»at er 
Oddr rœnti hann« Oddr kvadst þat ei mundo giörai mnuut þér 
Ýíst ei einir öUu ráda« Hvopta«Kolr segir sva, at biskup vildi þat 
^ reyndar at £sra med ^eita, [er banii litt armveitigr^^) um 

») fri [ vsmtr í JÍ. a Í^/|>. ▼) Krolb, J?. S, Qr, 

•) Tsntar { sömiu ij Bangv-Oddr, •ömii. 

3) eptir Marínniewu ar. A fi. Gr, ,) Aaeifar.ynm A £^ AAMi,. Orl 

♦) Keaíngr« $'úmu^ fri [ vsatar ( A* C^Si.p^ 

í) Galapiii* Si, »9) er baiin UU drmáttugr* A. C Si, þ^ 

^) t>om6clMoo« Bf & Oft kvad Unii Uu araiTÍtka«» B^ JS. Or^ 

- Ö 



2IO Od<]r handtekr Henrek biskup^ ^Þ* 

flést, ok Htt harmadir þú ^ött menn yaBro imii brenclir á Flngoníyi^ 
segir hann* Bisknp acgir: víst barma ek þik, ok j^at harmak a# 
•ál bin skal brenna i behitiy ok iiflta') þat, þri er veFr* Sn 
haranadi talit fen9 f^ir höfdn lengr talat. p& géngo ^etr at. pall* 
iiDixm innar Oddr ok menn hans ok lögdo hendr á bisknp Hvopta- 
Kolr ok pörarínn Grantneír. Oddr kvad þat öUum möifnum urád. 
skyldu at balda biskupi, en biskup hafdí a sér auU, ok vard hon- 
nm Sðrit vidkvœmt, er þeir tóku á honum* peir faöfdn einga vid* 
töko er fyrir varo^ ok bvi treyrtust ein^^ for biskup þá bt med 
l^eimt allir mdtto ^t aea at hann var miök nandign Sumir menn 
Odds géngo út BT stoiunni Begaf þejr sá i hvad ftfr, ^mnndr 
Príönn ^) ok Eanar ') pormodarson ^) stigu á hesta sina ok rido 
sudr í vöUinn* Var bbknpi þ& býinn hestr til reidar, ptfrarinn 
prestr Kag^ fór med honum , |eir ridu um náttina npp a Fluga- 
myri. peir Oddr færdo Uiskup npp á virldt ^f^t er Kplbeinn U^gi 
hafdi gtöra látit,. vórn þar þá Mn hus nokknr^ var bisknp i þeirra 
valdi nokkrar nætr, pesai lidíndi spnrdust brátt, sömnudcist bá 
saman gddgiarnir menn bædi norrœnir ok íslen^kin Asbeðra lil- 
hngason var fyrir héradsmömiumy vöi^ j^ir nœr tvö himdnid 
. manna* Oddr hafdi þa mannfótt* Ftfra nú menn miHi fieirrs, 
vtfrn Austmenn hardir i tilltigtim, vildn þeir beriast til bisknps, 
ef hann vœrí ei skeótt laus latinn. Asbeörn sendi ord Oddi ieyn- 
iliga ok bad hann greida til um þetta mál^ ok sva vard^ léztOddr 
hetta giöra mundo sakir bsenda i Skagafirdi, var biskup ^ lans 
íátinn ok fór hann heim til Hóla. pessa stund, er biskup yar ei 
siBfrádiy YÓra hvergt tidir sdngnar vid ttfn ek hvergji hringt i 
hans biskups syslo« Páll Kolbeinsson firá Stad ok Hallr porsteinsson 
[or GlaumbBs ^) ridu firá búum sinnm sudr um heidi, var PáU nm 
veti(íi»» med Blrai SssúatoMÍavsyni [á VeKi^) módurbrtfdur aínnmj 
UaHr' var i Odda med Sigridi^) systur sinni. Oddr pórarinssoa 
r^id lyr&dliga sudr um heiai ok |Heir uiena med honum flestir er 

^ TÍttWc ji. B. ft E, Of. Si. þ- O vstttsr f A. C. Si. p. 

•) prlor. ji* ») Ín^rídi* O. E. Gr. •) vantsr í A. B. C. E, Or. Si. pé 

^) p6rsriiiaioo« JE^ ögMiidr P«Mio ^) Tsatsr á B. E. Or, 

•k. þormódr. Si, 



i6K; Veðtfirdíiigar samiia ber, 311 

ttfid lionviii hðfiiu yerit í Fagra&esi/ fórhami pl ■> til^Mer hantt 
kvafli austr { feördu ok settist á Valþiófsstadi ok var laungum &• ' 
Utr medan hann var par heiiaa« Ekki er ^ss gétit at ^ur por- 
fardr fara^ findnst»- 

16. Ku er at segia fri ^eim Byúlfi porsteinssyni ok Rafíii 
Oddssynip ^im kvam ordéending Henireks bisknps at ^r kvæmo 
aordr at irelsa hann af áoand þessi ok kvama Oddi af héradi, 

Ívíat hann Bverknytti jþat þann tima er hann sendi þaai^ mann 
Lafni ok Eyulfiat hann mundi Jaus verda ok rekinn utan* Nvl 
senda ^eir Rafn ok Eydlfr ord pórgilsi^ ok íundust þeir a Eyri at 
Snorra, beiddu þeir hann nordr ferdar med sér, en ptfrgiis lézt 
fiura mundot jef þeir ynno honum at sitia i Skagaífirdi, ok þv£ iatto 
þeir^ ef ^at værí samþykki biskups ok l>0Bnda^ enda fengi f>eir 
atíUt Oddi or héradi ok ^) drepit hann. ptfrgiis sendi eptir Sturlu 
feenda sínum, ok brá hann þegar vid ok samnar mönnum« Rafia 
seodi eptir porleifi^ ok ftfru Borgfirdingar med honum ok höfdu 
mikinh flokk^ þar var ok Vigfús Gunnsteinsson med Króksfirdínga, 
Étnar porvaldsoh med Isfirdínga, Seldælir ok synir Gísla af Rauda* 
iaitdi^ 'Strandamenn ok Steingrímsfirdíngari var þessi ferd um 
Káiisút eptijr Maríomesso hina sidari^ var á ^vi vorpit at Í.flokki 
J^essam niundu vera þrettán ^) hundrud manna* Drógo peir her 
pemia oordr um land, en er þeir kvamo i Vatnsdal, var þeim 
aagt at biskup var látinn laus, en Oddf ridinn af héradi, ok visso 
aieQii Bat þo úgiörla ok var ei dreift flokkinum'^). ptfrgils reid 
um kveldit i Audkúlustadi^ en þeir rídu til Svinavatns Einar, Hall- 
dAmsoh med sveit mannat ók var þeioi þar vel fagnáti þar betf 
þtKolþerna Einarsdtfttir systir Kolbeins i Grimstúíigam« pauEinar 
ok KoÍþerna vóru systraböin^ vóru þeir saman u&mtyfiia hafdi 
pórgils^) maelt, at þeir skyldu vera til hlifdar vid hana nvat sem 
at kynni bera. Madr hét Arí son SmidrSkéagíay hann ^ti dtfttnr 
KoJþernOy hann reikadi á hladino um kveldit. p& rído þeir þar 

. -*) 1 hHdÍBui. B. E. Gf^ ^) Mík •▼• töga iit Oddr nDUidi nfinn 

•) eda* J. B. C £, Or, &, þ. ^ Anttfiard., b«ta vid B. £, Sr, 

*) átta^ ftðmiú ') EÍAsr. C^A; 



311 V«8tfirdíngar sanma hér. 9^* 

flt Ráfti Odasðöii ok Byúirr moð flokjc skiii, Eyúlfr li6p af baki 
ok tti'ælti vid fylgelarmenn sínð t takit hauti Ara jok l^tit hann beria. 
Himjinclr Vatn^be^gr') ^arci skiötastr ok fékk tékit hann ok héllt 
honumi en fylgdarmenn j^yúlfs knyllto^) hann meci keyrum* pá 
l^vam n^adr inu ók 6egir.« at Eyúlfr porsteinssön ok menn haj^s 
vóm kvapinir ótí ok hröktu Ara mág jiásfreyo, ok kostit^) þér 
Einar ok dugit honum^ ef þér megut. Einar spratt þá upp ok 
þeir félagar ok tóku vapfi f>au er nærst vóru hendii lupo^^eir p& 
ut| Steinn Arnórsson^) ok Jdn^ vard han;n $ki6ta$tr» llép hana 
tindir HSmund ok tók hann upp ok keyrdi nidr mikit fall^ vard 
Ari þá laus ok lec$p inUi Eyúifr kastadi eptir honum biáklara ok 
kvam^ & dyrastafinn^ varp þeir Einar þa kvamnir i /dyriíu Eyúlfif 
bád menn sína inn laupa'ok taka hann Ara. Einar kvad honuin 
bat mundo [med kaupi^) at sinni/ höfum vér [illri heilli ydvam 
flokk fylidan^)> ef venzlamenn varir skiilo verá hraktir i hondum 
oss, ok skulum vér vera hraktir fle^ri, cf hann er. Var ndstadar 
pumit ok géngit ei at^ þ& reid Rafn at 1 {>ví ok spurdi hvat §eir 
ættust vid, en honum var sagt, pí mælti hannt ridum vér^ Ey- 
ulff, opt mimum vér kost eiga at giöra vid Ara {>at er vér vilíum, 
|>ótt yid beriumst ei vid heimamenn okkra. Sídan ridu ^eii* Ög* 
mundr Isúi^on ok jþeir félagar þar at, þeir höfdu tekit hest M 
Béama í Andkúlustödum, en pórgils bad ptfrd rída tíl þeirra ok 
taka af þeim hestínn^ hann giörd^ svai ok færdi aptr á Audkúlu^ 
Stadi. Ridu núum kveldit allir flokkarnir nordr yfir Blöndo ok 
lágo |iar um n&ttina í saudahúsum^ en giörde niásnarmenn i Vatns- 
skard' at vita þadán sönn tídindi. En er menn hqfdu af faestum 
tekit, settust meQn nidr, spprdi Rafn ptfrd ef hann géngi vid ]því| 
at hann hefdi hrakt menn hans um daginn ok rænt f ptf rdr kvadst 
vid þvl gángai at hann heimti hest Bearn^ er þeir höfdú tekit^ 
Rafn kvad úfimliga^) stiórn muhdu um flokka þessa^ ef hverir 
skulo rftiHa adra^ en vit þat vist^ at ^ér skal skamt til meíri hrakn* 

«) Vftrbelgí, JÍ. A £, ön p, VaU ») mitkatipj. S, Gr,, 

^)k?u'uV** *) illafylgtokfy»t>dvamíkkk,^.A 

*) vantar i iÓmu» ^) úitalipt, sömú. ^ 



m6K. . YejBtfirdingár Mmáa het^ 913 

if^ffor, bA' hottnm ok ^vi at liann hefdi stadit yfír vígi Valgardar ' 
fitatursiiiiar síns ok« thörga Ödru, kvad ok makUgt at bann findi. 
ftik fyrír» pótdr kvadst ei standa mnndi kyrr fyrir mönnurn RafifSy 
ef þeir viero iafnlida, kvadst ei vita at amiat sinn naundi belr tií- 
faJlit en nú* Bafn midíti: plu idihyrdir mik; en ^é>, Ögmundr^ 
rtP ok llla farit, jDrt ménna íllgcarnastr« en þorir jþ4 ei er þú |>arft 
til at taka» Vígfus mæfti stimdar bátt: sitto, Ogmundr. Sturla 
mæhi þá: ekki er þat rád^ Rafn, at h^ekia pérd um þetta^ var 
þetta ánnara manna naudsyny er honc^m ') hefir málaefni giört, 
en ef þíi lætr drepa pórd mág vam, þá munum.vér freystá at vér 
kvamum i. hel nokkrom möhnum fyrir þér^ Skutust þeir,Rafn 

. ok Sturla á nokkrum ordum ok þótti sinn veg hverium* pörgils 
bad sína menn uppstanda ok g&nga brott. ^ Stöd pórgils þá upp 
ok Sturlá ok menn þeirra ok géngo annan veg, 4 túnit^ lögdust 
^eir þs nidr med vapnum sínum ok klædjum. piírgils lét nokkura 
iDMn vaka um náttinai ok nm mörgininn snimma .idu allir Aokk* 
amir til Bölstadahlídar, ok stigo menn af baki ok ádu, en Jiöfd- 
lngi|ur tóngu i^tfil, g^kk porgiís tregr til, en hd ftSr.hann, vóru 
|>eir fiorir saman, pórdr ok Einar ok Bergr^*' Én er peir settust 
nidr^ spurdi Rafn: skulu allir þessir menn hér vera? pdrgils 
SYarar: vér skuluni allir hér vcra edr allir brott gánga^ settust 
lietr nidr ok vard litit af tali, eft þat var helst rádit at þeir mundo 
tíðá til Skagafiardar ok hafa þar héradsfund drottinsdag. Laugar-' 
dág l ymbrodögum um haustit reid Rafh ok Eyúlír i Géldíngaholt 
med sína flpkka ok porTeifr^) med |>cimi pórgils ok Sturla rido 
á Vidimyri/ Vfgfús reid til Sðemundarhlidary Gudlaugr Qddsson ok 
S^ldsfelir^ [Audun ok Snörtr^) i Gianmbæ. pá sendu þeir £y£ilfr 
mann til HóU> ok fundust þeir faiiskup Rafn bk £yúlfr>)« Kidri 
*irar fundr m&nadaginn ^á Hestaþingsfaamri » kvamo þar '^ allir 
^essir flokkar ok mart héradsfóik^ f»ar kvam Henrekr biskup« pör« 
*glb Skardi fór til tals vid biskup ok töludn tveir skamma rid^ oki 

, JlÍ 8tódp6rgils upp ok segir alþydo^), at honum þötti ei eiht vi^ 

*) banné JÍ. S. ö^ E. Gr^ Si. p, - ^) tAit i H^graaeiii bsta viJ ^. B^ 
•) pórgiU. ji.CSi^p. GÍÉ.^. Sto.^p. ^ ^ 

^) vtirm f rimii^ ') i hávAda^ bttla i^taii <9ÍiU 



ÍI4 Víg H« Galpias. Handliöggyiim Jón Sralbardingr, 9^« 

aik ^at er honum yar heitíti át hann skyldt aétifttt ( Skagafiðrd* 
Ilafa spnrdi hrerium hann^ vildi kénna þat mestf Eyúlfiy seg^* 
pái'gils^ Chversn sem enif &ra sk^ vor')« Eptir ^tta var eydt 
flokkinnmy rcid porteirr^) súdrp en Ví^ús ok Einar vestr^ Rafii 
. ok Eyúlfr nordr til Ðyafiardar, tik sva Storia ok pórgils rida nordr 
til Gása tíí kaupá dk brádliga vestr aptr» £n er pórgils reid nord- 
an, sendi hann pórd til Asbearnar ok vildi vita hvern stirk hamt 
skyldt f>ar eiga, ef hannMeitadi aptr til hérads, fannst pórdi ^ 
i svörum Asbearnar, át hann tók á oliu hrsðddr ^)»,en kailadi þat 
{»<$ nærst síno skapi at þe^na pórgiUi^ sa^dist ok ei vita dnmma 
sina ef pórgils yrdi ei ^höfdíngi yhr Skagaurdi^ £en kvadst þat rád 
áléggia^ at pórgiJs ésBÍ um héraa i SkjEigafirdi ^) ^enna vetur, ok 
aia sva fyrst fyrir hverio rymdi^ ok kalladi aér sva ^ug um segia^ 
at mikíl breytni mnndi á verda þenna vetar^ en*^^ lauk sva^ at 
Asbeörn hét slíkum Jilutum ok stirk sem hann beiddi ok hann 
mœtti sér vidkvama^ þó at hann leitadi sidan aptr til hérads* Bida. 
jj^ir ^á heim til Sfa^dar ok sátu om kyrrt. 

ijs peir Raf^ ok Eyáifr settust & Gmnd ( fiyafirdi. Brátt 
reid Asgrimr ok Eyulfir nordr yfir Vödlaheidi^ sneri Eyúlfir med 
fimtin ^nn til Reykiadals á Helgastadi, par tóku J^ir Halldör 
Galpin um morgfninn i badstofo ok drápu hjann, en þeir As- 

frímr tíu saman ridu tii Laxírdais til pverár ok tiSku þar Jdn son 
yólfs prests Sválberdings ok hiuggo l^nd af honuitiy |iviat hann 
var fræiidi Gissars ok hafdi rerit í ferd med honum,, rídix aidan 
aptr tii Eyafiardar á Grund pk flutto ^ángat faung at aér« peir 
V4Sru stundnm um vetrínn á ModrovöUum í Hörgárdal at b&i Ey- 
úlfs, ok váro.heldr. úspakir um vetrínm Foru þ& menn midli þeirra 
Henreka biskiips um vetrínn^ fiSr iafnan allt vingeamliga med ^im^ 

l8# Oddr porarínsson fdr af Val|ii(^sstad þenna vetur ^gár 
fj^r iólaföstOy ok fiSr aUt hit sydra ok kvam at iólnm í Haukadid 
td p4ris Totts, ok var ^ar vid ^eim vel tekit, (adan tbm feir 

■) tti [ vanttr f .4^ C, $t, p* >) tapt, B. JB,Oe, 

•)P*t^$»mv, «) frá ( T«atftf I 4< &^>« J 



f^Ki Oddr samnar lidi om Skagafiðrd^ . 21$ 

pbrir (tlinta deg iöla') med prí&tygi manÐa^) nordr & fealK p4 
^íðrdi a harda Tedr&tto ok hrídir á feaUhio^ ok hinn siönnda^) 
2ig iöta höídti þeir hrid^ tök þá lidit at dasaat aiiökr porgeir 
Kidifngr lagdiat þá fyrir^ ok kvamust þeir ei med hanni dtf hana 
sndr íti HYÍnveríadaÍ^)^ Gudrán var módir hans döttir Alfheidar 
Tnmadótrur, var bann þar kasadn Oddr i>ar^st vei á feallino ok 
ff£ mörgum mönnam líf ok iimo, ok lypti á bak fólkino f fiúkino 
ok i úÍBBrdinni er ei vurdo siálfbearga, ^eir kvamo í Hvínveríadal 
A varo ^ar nm ^&ttina fyrír hinn átta dag. Vm daginn eptir 
&m 'þtíx or Hvinveríadfa], var þá vedur nokkro léttara, ok er þeir 
varo skammt kvamnirj pí kvam hrælids á spetft þeirra giörvaUray 
ok var hat leng^ dagSo Tinnda dag idla kvamó þ^ir sid um kveldit 
ofim í ovartárdal, varo |)& marghr miök þrekadir af kulda, bar 
aki{AMi þeir a b«i t dalnnm ok bvildust ^r tv«r nœtr. padan 
tím fét tdlíbi dae ióla ^) ofan f Bólstadablíd til porvardar Arna- 
sonar* prettáiida deg ióla ridu þeir tii Skagafiardar, ok var Oddr 
á Vidimyrí, ptfrír ToUr í Reykiahóli. Sendi Oddr þá bod um 
hénKÍ ok lét meuB nppkveda^ kvamo br&tt menn tii hans, ftfr 
Oddr med flokkinum ofan f Géldingaholtj ok varo þar miök vikQ. 
Var þá hðggvit fé ^) Kolfinno kósfreyo ok elit á medan vannst. 

Í4 liram lio til Odds ok var mart iausligt* F^n onargir beim um 
^fémt j^eir er heimili itto skamt þadan. Asheöra Illhugason kvam 
tíl Mte vid Odd f Géldingébolt med sveit manna, ok giördi sik 
^adan vid Odd i Hdvekk), en'Aafaiéi^ var ^tf íyrír austan vðtn 
med sveit sfna, kvadsl t>ar vera nrando f artil er þeir vœro bánlt 
JáX rida novdr í sveitir, (viat Oidr ætladi nordr ai f>eím Eyúlé 
^ar haan þflsttrst buinn, Pliótameatt '^) fcvamó tttan til móts vid 
Oddy Einar or Hvaouni SteÍBgrfmssan ok ^r tki saman*^ 

19« Eyulfir ok fieír Rafn skíja a Grund med sveit s^na, þ& 
gðligo neösntr um ferd Odds, sendu ^eir menn út i Svarfadardai 

>) vstftsr f JÍ.^B^ C« A Of^Si^ Iv ^) þrétttfft Maiaa» biita vid ^« C, 

•) 25iaaáiu tömii^ *• Þ* 

*í ftíðitá« s&niu ^^. * , jt JT A. 

*) VÍBTéiMaL j4.B,ÁGf^ p, Víii* * ^^' °' ^' ^'^ 



2 16 Hitfii ok Eyálfir safoa lidi ok £ura^ye^tr át Oddi. p.p. 

{ lidaamnadt pótála Hialttsoil fird Uirdom ok f>eir léK saman 
fdm mo tU £ya£ardar til móts Tid pí Eyúlf ok Rafn ,• þc^r fengd 
nœr áttaty^. manna* Gottormr Körtr *) kvad pá yiso er ]^eir,biogg- 
iBt til feKUr^^bann var þ6 med Rafni fr^nda sínom* 

Fold skal fregna aldrei^ * ^ 

fagorleit dígobveitáy 
' gládir hyggiom ^) svan sedia 

bkrSf dgladi várat 
. J)6. at valnístendr *) vestra^) 

vigrar^) seids om heidch*| 

lítt hyggr ferd á flóttat ^ 

[frídvan segi^) granna* 
|)clr rido tií Hðrgárdals um kveldit af Grund, reid Eyúllr a Mödro* 
vöUoi cn Rafn í Fornhaga* pá dreymdi Kafn um náttina, at hann 
|($ttist úti vera fiar í Fornhaga/ madr gékk at hoiíum mikiUt Rafh 
póttist spyria hver hann væri?^ hann kvadst Höskuldr heita* Rafn 
spurdi hversu fara mundo mied fieim Oddi málaferlinf hann svarar: 
ava sem ^Uman man fara med okkr« pessi madr rann.a Rafo ok 
l^ttbt hann í fyrsto forvida verdai en þess at fastarí þötttst hánn 
fyrir verda sem þeir höfdu lengr atgéngizt, ok Höskuldr hrökk 
aUr íyrir um |»art >r lauk. ^ pa vaknadi Rafn ok sagdi GuMormi 
^rti drauimiin« Gpt^rmr mælti; hvert þotti þér hann seint leida 
namu sitt ^dr skiótt? Vist heldr seint, segir Rafn, ^ kaUak 
hann ijaust-'akuld^)* ægir Gtittðrmri. ok munum vér nú gealda 
Oddi haustskuldipa "), er hann tók k hausti Henrek biskup ok fó 
porsteins bónda i Hvammii ok hat hefir hann sagl, at ava uinndi 
fisu*a ni^d ose Oddi aem gUman tbt med ykkr, ei kann ek ödrovís 
at ráda ^na draumt G^ikUga er opptekity aegir Rafio« QSiöuoda 
dag ir^ þrettánda degi ^) ridu heir upp um Hörgárdal ok átó mat 
( pfonverdrí**^) by|d, Jeir ridu til Hi^ItadaUheidari ok er J^eir 

^) liia^aiv aömii* >»<) fri<ívanltga« sOiniit 

9) Talmtteiidr^ ^, ft E, Qr, Si, ^, yún ^) Haiistkuldn'. í^ M |iawtkia44t ^t 
at^már* J^ ' . ^) Ba ífWa*>g. B^ M, Gr. 



1 9-ao K* Rafa ok Eyúlfr safna lídí ok fara vestr at Oddi. 2 1 7 

Ínma upp á heidina, kéhda p«ir at Kt brá. Rafnar tvéir flngo 
med ^im tiip alla faeidina, Rafn lcvad |>at sSr vel riica er ná&ar 
liBOfr Taro med ^eim f ^at slnÐÍ* pá lcvad porvardr Txéfát^ víso: 

Brands flttga *) tveir med tyri 

tafns leitandi rafhar, 

1OS8 bydr Oddr hinn livas^^ 

iilmskór ok dyn iiidlma^ 

Enn man íirva*) senno'^) 
. EyúlfS* búinn lieýa, 

jen geir-rid at gæda^ 

gí^t ek minnst At vér letiom. 
Clk er fiat sannast sera mæU er, at á mörgo lienda ^pakir mentt 
imd. Góda itto þeir. færd um heldina ok sva um hérödin^ bar^ 
Irvi skiétt yfir ktd þeif ra, vat lidlt vél búit, en formennirnir éin* 
Qardirok skéfí^r um alit þat er |>eir vildu at^hafhst/ tóku |>eir 
pi i rcid mikilli. En ier p^cir kvamo ofan í datinn, idu ^eijflitlá 
stand 6dr |>cir rida tipp ^) eptir h^radino. peir kvamo nokkrir 1 
As i Hegranes ok höfdu sanna fFeit at Oddr vdr 1 GéldÍHgaholti 
ok á ödru hundradi manna meá hoaum ork |»a lid iians hér ok 
hvar um héladit^ 

%o. Oddr sendi menn gefisladag o&n ^ Ha&tétnsstadi til JtSr* 
■ÐnarKáifsdóttur'er þar heá ok lét fala at l^enm naut nokkur til 
mdtar mönnum úm kveldit, [{>á Var friadagr eptir^). Jérun sendi 
benum nxa fimm vetra gamlan, var hann drepinn ok etinn ^gar 
lun kveldit. Oddr lá i almannastofu um náttina, ok sva mart 
latnna sem stofan túk vid. Oddr svaf litit um náttina ok saung 
Imgi ok tas psaitára sinn. Rath ok EyiiHr ridu med flekk sinn 
Wp eptir fsinum^ ok er |>eir ridu utan at veliinumj reid Svardiöfdi 
i (yrra lagi Du&fásson ok Jón Járnbúkr ok nokkrir meun tned fieim^ 
Hestr Svarthöma rasadi er hann reid at tángardinum, ok stökk 
hann af baki jok lióp skidtt a hestinn fylrir aptan aödulinn ok sidan 

«) ftúga. B. E. Gr. ♦) ^i'^cIa* ^* ^- ^** ^ 

•) orna* A. C. St. |>. ^ *) ofan/ aömu* > 

«) 1101111« Jí. B^ C.E. Gt, 5a p. *) vantar í jÍ, B, C, E, Gr. Si. p. 

Aa 



21^ Oddr fellr TÍd drengiligft vöm^ pp. 

reid hann heim { tánit Elnn madr af }idi Qdds 8$ er Tpsti hét háTdi 
farit nm náttina tii hesta út a völlinn, hann vard fyrstr fyrir lidi 
^eirra Eyúlfs, Sveinn Eyþiöfsson ') lagicli hann- spiöti tii banf^* 
Eptir þat ridu þeir beioi a bæinn ok liðpu af h^stum millum kyrkio- 
gards ok útibúrs þess er stód út ok ofan frá brandadurum í túnit. 
peir géngo þá hliódliga heim at durum. ok allir menn þeirra med 
oregludum stáihúfum* Kpna hét Aungulrpára, hon vard íyrst vör 
Tid úfridinn ok gékk skiött til stofunnart vórn. [>& níargir menn 
vaknadir ok töiudn nm med sér, hvar nordr í sveitum þe\r mundo 
finna þá Rafn ok Eyúlf, hon svarar póra, at ei mundi lángt at 
leita þeirra^ þvíat' nokkrir menn kvamo i túnit med dregludum 
stálhuiuai ok. björtum brynium* Lupo þeirOddr bá npp skiott ok 
tíku vapn sin er þar héngo í stofunni ok lupu iram tii (itidura«, 
Eyulfr ok Rafo géngo at brandadurum ok fylgdarmauna sveit þeirra* 
Asgrímr gékk at eidhúsdurum ok Svarfdælir med honum, Svart* 
hönli'^Dugfíisson at synnstum durum [ok þeir Kvistúngar^). CJ611 
Járnbúkr leöp íyrst upp at durunum ok peir Kvistúngar ^), Jtfa 
dúdi spiótit inn í dyrnar ok spurdi, hvert skoili vœrí innif peir 
Oddr lupo nú í durin ok fylgdarmanna sveit hans med honum ok 
mart annara manna^ Hailageir ok Sumarlidi binn sterki, Einar 
pormódarson^ Mar Eyúlfsson, Hi&lmr af Vidivöllum, Einar or 
Hvammi Steingrimssouy þessir ero nefndir med Oddi í brandadur*> 
um. Skipadi hann nú til varnar sinum mðnnum, ptfrir Tottr^) 
ok sveit manna med honum liópo i eldhússdur ok vardi þar. Stein* 
úlfr pórarínsson ^) vardi synnsto dur ok sveit msnna med bonum. 
N(i vördo þeir hverir sem skipat var^^ en sótto {lar at hverír sem 
(yrr var sagt. Tókst »ú hardr bardagi, veitti Oidr gtfda vörn ok 
hans menn miök lánga rid, en sumir hlifdust via miö,k« p& mundi 
þridiúngr lifa nœtur er þeir tóku at beriast« praúngt vard ^im 
Oddi i dumnum ok úhœgt vörn vid át kvama* Eyúlfr ^orsteina-* 
son^) iióp br&tt uppá húsin ok nokkrir menn mcd honum ok rífu 

«) EyAlftson* ji. B. C. E. Gr. St. þ. *) pérdr Köttr. C Su 

*) ok rvcit ma^nii sied honaa. B. ^) bródir Oddsi bttta vid A. B^ G» 
E. Gr^ E. Gr. St. þ. * 

^) fc4 [ vanlar i JÍ. C. Si. p. «) p6rdanon» A^ C. Si. þ« 



20 K. •' Oddr fellr TÍd drengilíga Vöm; 219 

^it^ logdu par jnn ok grytto^ vard þeim Oddi ^at slceinusamty 

ynrdn þá margir sárir [bædi af greóti ok ▼apnom ')# ptfrir Tottr 

▼eitti harda vörn um rid^ hann var í pansara öruggom ok 8tU« 

* húfa norrœn á hÖfdi ók spiót mikit í hendi ^ ok Ugdi 'pví baddi 

hart ók tídum* pórir var skamma rid i durunum ok stökk hans 

út eldahússdurin ok nokkrir menn med honum^ pörir kvamst i 

kyrkio, ei f>ykkia8t menn sét hafa hverio faraldi er hann kvamst 

i fcyrkio* Med honum lctfp -dt pdrarinn Grautnefr^ ok er hann 

kvam ofan i kyrkiogardinn ^ mælti hann: strauk hanh ydr f»ar 

Grautnefr, segir hann. pá var . kastat eptir honum búklara olf 

kvam í knésbætr honum ok föli hann a bak aptr^ lupo menn þ4 

dl af lidi Eyúlfs ok drápo hann p f>á var ok veginn. pórir Rödd^ 

^ir varo bádir Pagranessmenn^ ok er þeir varö utgéngnir, fiá var 

géndt i eldahússdyriny gékk f»ar inn Raíh Oddsson ok sveit manna 

xnea honum* Qláír Oláfsson var med honum^ Guttormr rKörtr^ 

Audún Thtfmasson^) ok Snörtr bródir hans^ Arf Ingimunaarson^ 

Hallddr Greppr ok Erlíngr ^) bródir hans ^)* Eggiadi Rafn |»á 

menn sina, at þeir skyldu trúliga rydia sk&Iann, ef^þeir kvœmo i 

akálann* pá var fyrir i skálanum porbeöm pórúifsson af Ríp^), 

ok yar hann lagdr med spióti til bana. Már Eyúifsson var pí l 

ak&lánumi hann liöp upp i stafnrekkio vid sydri skáladur ok vardist 

^aðan vel ok drengiliga, sva at hans vörn hafa marjgir vidbrugdit 

^eim er kunnast var um« Rafn hió til hans ok i setstokkinn, eii 

Már heö um ^verar herdar Rafni, er hann laut vid er hann vildi 

nSí srerdino or stokkinum^ ok vard höggit lítit, er honum var 

tfiægt til at höggva yfír bríkina, ok yard Rafn ekki san Már 

l^éh ^á úr hvllunni fram ok kvamst í andurit til Odds. porbeöra 

'S^Íendingr ^) Snorrason vardi brandadur med Oddi, ok var 'þá 

énn éi eptirbátr yaskra mánna "^). porbéörn stod i durunum hii 

Öddi, hann var í pahsara ermláusum ok hafdi skiöldinn fyrír sér 

i vinstri hendi, en va med sverdi hinni hægri hendL Audun 

•> frá [ vantar ( B. £. Or. • «) Rít jÍ, C. ÍA !>♦ 

. «) Taotar ( fpmtu «) Séldælíngr. C« Si. SAttlendíngr. Gt^ 

í) Eyríkr, aömiu r, jmr ar karhnenntko ekTÍdi fremia. 

^ytii l TanUr í A. C. Si. ^. biela liiS.&Gr. 

Aa s 



320 Od^ &llr Tid drengUiga ▼örn. 9^« 

Tbömasson ') Saldæll ^) heó med sverdi til porbearnar i hendioa 
irÍDStri fyrii' ofan olnboganD, fat var mikill áverki. Audunmælti: 
skall þar einnm ! porbeöm svarar : líttvarþat! cn porbeöm haiUi 
ádr vegit pórarinn brodur hans á Haugsnessfundi, en [)ó kénJi 
Audun eí pt)rbeorn, en porbcörn vissí giörla hver a honura vann^ 
sagdi hann sva ok sídan, at hann var af honum makligastr áverka 
at taka allra þeirra manna er þar vóru, peim Oddi vard pirauDgt 
miök { andyram, rofín húsin -yfiriþeim^ en sótt at þeim uiiök 
hardfengiHga öllummeginn* Oddr mælti vid menn sipa ^á er hoB*~ 
tim varo nærstir at þeir mundo ýtleita, man ek laupa út fyrst, 
segir hann, en þér fylgit mér, ero pí mörg g6d r&d ef vér kvam* 
umst á vidan vöU, ok iátum ekki stánga ass tiér inni sva audvird- 
'iliga^ margtr hétu at fylgia henum. Oddr Ii6p út or durunumy 
hann hafdi skeöld ok sverd ok stálhúfo, hann var i græn\)m kyrtli^ 
sva var sem kólfi skyti er hann tiop út, kvamst hann ok láogt^) 
ofan frá durunum, skiöldinn hafdi.hann yfir höfdi sér, en sveifladi 
sverdino f hrfng um sik , hann yar manna fimastr vid skeöld ok 
sverd allra beirra er þá voru á Islandi. Már Eyúlfi^n lióp út cptir 
honum ok kvamst ofan i tunit hiá honura ^ ók er Oddr gat sét 
Máj mæltihann: {>ar ertu enn gödr fölagiy segír hann, skudi þá 
Hied f>eim ok var þá margr nm einn. Már hrökk upp at vegg* 
inum ok föU hann þar fyrir vapnum ok var hó lítt sár, skaut 
hann yfir sik skildinum, én kreppti upp undir tœtuinay v6ru hon* 
um f>á grid géfin, ok bergr hvenum nokkut er ei er feign Nú 
er Oddi veitt attókn af mörguúi mönnumy ok kvamo þeir lítt sor* 
um í hann medan hann stód uppi, faann hlífdi sér med skildinuoii 
en va med sverdino ok sveifiadi því um sik>)* Illhugi Svarta* 
kollr son Jöns Markýssonar lagdist til fiSta Oddi ok, giördi heptisg 
aty ' fi^II Oddr par ok pá. mælti hann : préstsfund vildak i ffm 
nafiii, scgir hann« ^at heyrdi Svarthöfili Dugfósson er hann sst 

■) Ytiitay ( B. £^ Gr^ " t>etr varíst sva lengí fyrir sra vargft 

•) Seldœlíngr. A^ G St.h. «»»"• ?^^*J^»- , %^^^' Þ°"*f "•??? 

^ . vaf appi 4 hástim, nann efgiadi mioK 

5) akAinmt* sömu, tína menn ok sagdi |>eini MAra íköma 

^) ktDn vardist tva Creklig^y at varla at þeir sóttu criiui inann sra niarjir*' 

Ao&att dæmi til at eina madr ha£ l>ai,tA vid ,j5. J&\ Gr^ 



zoJL Oddx fellr víd drcÐgiliga xötii. v' 221 

á kyrkiostodinni ') ok margír adrír, ^)Var |)á unnít á Oidí, Ni- 
iolás pórarinsson hcd í höfiid honum ok var þat banasár, HalU 
bcorn Hali Jónsson yann ok á honum, lét 0«Jiir {>ar líf sitt vid 
inikla hreysti ok drcngskap. pá var lyst nokkut er Oddr lézt, ei 
flettu {)eir hann^)> var þá skotít skiidí yíir Ukit þar í tdnino. 
Oddr var mikiU madr vcxti, ei aiatti bann stirkyan kaUa at afli, 
en þó var hann hinn knásti ok hinn ^niasti ok l esC at íþróttum 
búinn [ok manna miúka^tr'*) — *) porvardi bródur sínum ok Kol- 

beini^) *). Oddr var Uósiarpr i hár ok vei faUinn í andh'ti, 

Uieygdr ok manna best á sik kvaminn, blidr ok gódr vid alþydo 
ok 5r af féy manna var hann vapnfimastr, ok sva segir porvardr 
Iffödir hans, at þat var cingis rnanns færi eins á Islandi at skipta 
vapnnoi vid Odd. pótti öilum mönnum mestr skadi at honum 
^eicn er hann var kunnastn Eyrekr hét madr austíirzkr er Liömi 
var ialladr^ hann var veginn í útibúri því cr stöd nordr frá branda- 
dnram^ var þar atsókn mikil um náttina, fleiri menn vdru þar 
samiir i útibúrino^ HáUageir var miök sar bædi i höfdi ok annar- 
8tadar« Brandr hét madr er kalladr var Hrúga, hana lagdi hönd- 
ina uppá f>ilit hina hægri, {>á var höggvit a hendina ok tók af 
fiöta nngiir vid f>ilina aUt uppi vid knefann , kénna ílestir Há- 
, mundi Yatnsbelg^) f>enna áverka. Attá mepn I^tust i Géldinga- 
holá med ,Oddi, (K.oUsvcinn Krahbi, porbeörn pórdlfsson, Tosti, 
pörarísnGráatnefr^ pórirRödd, tvo neínik éigi'^). Flestum mönnum 
vorn grid géfin ^egar Oddr var fallinn^ Oddr var nær hálf-þritugr 
er hann félL Mcjin Odds flutto likama hans upp til Seilo ok 
grafinn |>ar sidan undir kyrkiogardinum, en |)ö var eingi ^röptr at 
|drri kyrkio^ ok sva lángt inn lindir kyrkiogardinn. peir Rafn 
ok Eyúlfr ridu nordr skiótliga ok ^ettust enn á Grund ok höfda 
^ur feölmennt« , 

») kpkimiétúnnl S. £* Gf. *) éyda 1 banaritinu. 

bæta aftmu vid, ^> Valbelg* B. £. Gr. Valberg. A C. 

») kl«dum, baeu vid A^ B, C, E. r) f^ [ viintQr i A. A C E. Gr. 
Gj^ Sr. þ^ 5a |X, en hafa í stad þessz þó 

^y vantar í •öni,««. •^ ei sé Wr nefndir* 



332 ponrardrleitar lids vid ]^rgils at he&aOdds btsiiis; ^p. 

2U Nú fréUust |c$si tidindiy fall Odds^ ok |ótti porvardi 
bródor hans mikill skadi ok mörguai ödrum, þöat þeir brædar 
bœro ekki med öUa aadno tii samþykkis, Randalín Philippusdóttir, 
er Oddr hafdi átt/ héilt búi sino á Valþióísstödum '), vóxu þar 
npp böra þeirra Odds med henni Gadorandr er Grís var kalladr 
ok Ríkissa döttir, þau vóru bædi mannvænlig« Níi leid vetrinn 
af hendi ok varit, ekki bafdi porvardr mála tilbúnad eptir Odd 
bródur sion* pcniia vetur er nú var frasagt rídr porstj&inn Axna* 
6on ^) ok Finnr af Sámstödum midvikudaginn í efsto viko út 4 
Hitarnes, bad porsteinn pörd at hann ridi med |eim til Stadar at 
leita um sættir med þeim pórgilsi« Ridu þeir nú til Stadar skir* 
dag^ leitadi pdrdr eptir vid pörgils^ ef hann vildi jiokkra sæmda 
'ttnna porsteini íyrir handarhöggit, taldi þat til at hann hafcii sótt 
i tatíd hans nœr einnsaman, ok þat annat at þá stdd yfir sva 
mikiIP) miskunnartími sakir pínfngar vors herra Jesú Christiy ök 
var pórgils heidr tregfígr í fyrsto, en pó lauk sva at ^eir sættnst^ 
Dk skyldi pórgils dæma. Sœttust þeir f>& med fullo ok Var mælt 
fjfrir trygdum, pórgils giördi fimtan hundirud ok föllu nidr éiiiii 
fyrir gagnsakir, ok hét honnm síno viniengi ok fulltíngi# piSr^ls 
Skardi ok porvardr pörarinsson vóru þrimenningar at fr^ndséaii, 
ok ^ví kvam porvardi þát i hug at leita ^ángat lidsintiis édr nokk- 
nrs traosts. Sendi hann f>á oiann austan um vorit nied bréfbtn 
[til Stadar'^) at leita eptir ef hann vildi nokknrn kost.á giðm at 
veita honum lid at henia Odds brtfdur hans, ok hann febgi fynr 
vig hans (iilla sæmd, vil ek þar ei góds til spara« pdrgils bar þetta 
mál íyrir Stnrta ok íyrir adra vini sína. Rédst þat af at por^s 
stakk ei af uni lidveizlo, en segir þat sva firamt mtmdo rádast er 
peir findist^ en bad porvard sia fyrir fundi.þéitTá, Ýil ek hverHÍ 
af héradi xíáa. petta sumar íyrir alþíng drógu beir Rafh ok Eyúí& 
flokka saman ok föru sudr til Borgar&rdar^ höfdu þeir firétt af 
at menn höfdn farit i militim f»eirra porvardar ok pdrgils, aettost 
þeir hi iBorgarfiörd med fiokkana ok mtluda at pérgils skyldi ei 
ná þangat^) reid, snero peir ^á a bann feandskap^ tar patok ava 

<) VdþtóftdaUstðaam. J. C Si. þ, ^) vanltr f jÍ. B. C^ S, Qr. Sg. p; 
•) AfnórMon. B.E.Or. $\ Wfc-. s»iwu 

^) %i\ántLmt%Ú.A,B,C.S.Gr,Sí.^, -^ |f-6 -^ 



12 K* ' Oróá tilbúningr med ÍiöfdÍÐgium/ 223 

fit p^ls Fcid ei til þfogs ok ei Sturb^ var þat p& mœlt at fiirit 
BtQiidi at pórgilsi ok mundi hann sa^ta afarko$tux4 uokkrum , eii 
ei v^urd af þvh pá er peir visso at porvardr reid ei til Mogf^ 
dmfdu Leir ftokkunumy ridu |>eir Eyúlfr ^k nordr til sveita dk. 
1^0 til^ijkolás i Kalmanstíinao ok £Í£Íi í Reykiaholti at giöra 
•^ niósn ef f^eir yrdp vid nokkurn ú£ria varir edr fiokkdráttt 

!!♦ penna tíma kvam austan or feördum Magnús Jtfhsson 
fiyndi porvardar, hafdi hann farit lítt med bygd^m, en iafnan um 
nwtí^ gékk því eingi neósn af hans ferdum fyrr en hann kvam til 
Sladar^ skoradi hann {þá enn at nyo ') á pórgils til lidveizlo fyrir 
hSod porvardar, segir hann ^á at porvardr raundi a ferd kvaminn 
atttlan ok vildi at" þeir findist Margrétarmessodag á vestanverdrí 
Bibk6g|aheidi» ok skyldi pörgils vera sva feölmenúr, at þeir þætt- 
tetft fMÍr |>adan, hvert rád er þeir vildu upptaka* Var porvardr 
^ íieit*bundinn í því at sú ein skyldi vera sætt jþeirra i milli 
Riifiia ok Eyúlfs^ at pórgils skyldi n& héradi i Skagsfirdi, sva at hann 
^tfá ei þá at ugga* Sturla var {>á ridinn vestr til Sudarhöls at 
g^ þar upp stofo, ok sendi pórgils heimamann sinnj, át hann 
KT»mi vestan til fundar vid ]^í porvard, ok pví betr er hann vœri 
fteðlmennari* Magnús hafdi kvamit til Raudsgils^) er hann fór 
auslr aptr pk var hann par kéndr. Höfdu þeir Nikolás *) ok EigiU 
á (ésao neósn ok söedu þeim Rafni ok Eyálfí at þeim þötti útrú- 
Hgt um ferdir Maguusar^ en höfdu einga sanna frcgn af porvardi* 
Reid Rafn {>& nordan ok stefndi fund vid porleif í ofanverdum 
Rítafirdi vid feöll uppi , kunni porlcifr ei annat at segia en allt 
vérí fiandskaparfullt af porvardi vid þá» pá mæltust þeir þat vid 
atporlcifr skyldi búinn til lidveido vid þá Rafh^ok Eyúlf^ þegar 
l£e& hyrfto nokkurs vid« Rafn reid þadan til Saudafells ok spurdi 
atporgils var atStad^ en Sturla at StadarhöU, vard hann ei annttrs 
var en allt væri kyrrt i sveitum, reid Rafn nordr eptir þettay ea 
pðrleifr var uppi i héradi ok sat þar fyrír fréttum* pói^gils Böd- 
varssen lét stefna mannamót feölmenut at midsumarshelgi, kvam 

«) Tautar í J. Jí. C. E. Gr.^ Si. þ., «) þorleifr. yl. A ^ Ö^ þ, Pqsp 



224' Oróa tílbúningr med liöfdfngium# ^ p. 

^r 'Einar Hatlddrssan ók mikit fedlmenði, kvaddi [lörgils þ^ menA 
til ferdar med sér, Qian e|c rída sudr nndir Qraun tU Kr4ks ok til 
móis vid Scurlu frænda miiin.f kvaddi hann f>á 4ii ^s^ er honum 
f atti besl tilfœrir fyrir vajxqa sakir* V.urdu þeir saman jiær siö- 
tygi manna^ yar þar hinn fyr^ti madr Einar Halldörsson fraencU 
hans ok þar med ^óndr adrír edr bóndasynir* Ridu þeir f>^ar 
af /]pannamótino sudr yiir feörur ok gruii^au metion miök at ppkkujt 
mundi undir faúa |>essari ferd* !^n ^r þcir kvamo sudr af Selalóifi^ 
}>^ sendi hann Glíkm ') Hatlidason ?) ok Bödvar Vermundarson ^) 
a Hítárnes ,tii pxSrd^r, bacl hann kvama tii 8^n ppp undir RauB 
adr söi yæn upp kvamia« Kyamo ^eir á Hitámes um midnœttiy 
yöru ^ar aliir menn ,{ svefni, ^^yc báro npp eynndi sín er |^ir 
kvamOy stód pdrdr |>^ u,pp ^egar ok beó slk, þeUr sögdu honwa 
ei fleíra, beó^t hanú þyí af skyndi mikio ok hafdi einga brynio^ 
en önnur vapn hafdi bann. Med honum rqid porkéli^) Brennir, 
ok er |>eir kvamo undir Baun, var pórgil$ ei upnrisinn^ olc er bana 
var klæddr, kalladi hann p'drd til mals vid sik ok segir at hann 
ætlar at rída ^ádr i hérad til rpóts yid Siurlu frpsnda si;in^ áta 




héradi ,ok skyldi hald^ ne^snum fyrir þí Rafn ^k JSyúIf, ef por- 
v^rdr kvæmi suonan edr pj6rgils utan, tóttist hann hafa vargoldlt 
porleifi fyrjr úfKokka ^ann er hann haídi lyst vid hann í Borgar- 
lirdi , ok .sya fyrir |>at er hann bafdi ætlat at fara at p^rgilsi um 
aumarít med f>eim Rafnl ok Eyúlfí. Um ^umarit biifdi Rafn Játit 
rld^ eptir pór^i piági pj($rgUsdr ^) pk lysti 1 |>ví fefmdska|) vid hann^ 
en p6rdr setti undaii vestr til Stadarhól^, er hon^m var ekki fært 
um dali fyrír Rafniy átti Sturjfi |>ar annat W^ en annat hafiJi 
hann ciört i HitárdaJ um vorit, ok hafdi hann ^t tregli^a fengif 
af Katli ok, há naudúngarlaust* ^Sat Sturla u;n suma^t ymjst 4 
S^darhöU edr í HítárdaU p0jt|:a v^r ur^n beir s^skur i pómessþíngi 



p0jt|:a v^r ur^n ^eir s^skir a pomessþíng^ 



J) pUum* ji, B. C E. Gr, Si^ ^. ♦) vanJtar (. 4. B, C. £ <?a <&• J^^ 

•) vantar í sl^mu^ > s^ þéi;^. C.Sf. 



Éit» Oróa túhhxAnge med liðfdíng'uni. 22$ 

GUR fíí Sand! ok synur faaas^ iléildu férr Seldælir um bergtoll af 
Btrd«gnypo^ TX^kti pórgils Sddæltini < frændum sániiio Íl 'pitigmo^ ' 
mi ^ kiko faontiin ! möti sintioi stirfc^ ojc er p6rdr k vam 4 Stadar- 
M, Jyar ^ tíl tídinda^ at Sturla.6t6d útt eifinsáfean^ ok vórm 
neoa at kasta eteifiutu ( stofoTegginn^ ixeilsadi StuHa feonum ok 
ABrdi hanti tídifida edr fayat liaua visai at segia fra {>eim Rafni 
M Byíilíi? p4írdr segír |>al;^ at bann yissi f>at til Rafns, at hana 
^ hl kvamimi tii Stadar. i Rútðíirdí ok þeir pórleifr ok fiafii 
B^ando £nnast^ ok Baffi mufidi rida til Dala ok vita favat ^eir 
fitlirta ok Priirgðs faefdust at| edr hve kyrrtígt honuui |>ætti vera l 
fvéinuB^ Sturla kvadst sia at bi4st til Ciíiidar med ^eim ötlum^ 
^rdr faardi því nidr. Sturla kvad ekki skipta hvat Jieir «egi^ því 
at.im i «BU9ar man barizt vera, ok mano ei allir þadíanfrá tádind- 
um«{,ia. Madr faétHelgi, f;hann var kalladr Kéis^}^ faeimamadr 
Ítmin^ faann var Ikili madr ok audvtrdiligf, faann kastadi torfi a 
ai o fc vc gffnn^ faoyram ^ti torfit faorit at s^*of-skiótt, var veggHnn 
iÍiV ^ faanii úkroptugr ok gékk lionuzu illa upp at kasta^ ok ^ilit 
^ appen^a nrik^ segir faann« Sturla mælti: géfetu vel, fóstri^ 
áanat man þér verda en þé spríngir af torfkasti, ok manto {k( ei 
^ági lángt éHíttt^ þat gékk sva eptir, at Helgi Keis var drepinn 
aiiaat sumar eptir á Stadarb^Sli^ f>a er f>eir Rafn oic Asgrímr sótto 
St«fkifaeim« pettk sumar sættust Seldæiir ok Ráttdsendir^ ok var 
Cidi ok sjnir faeBSyiisdFfiaa finir ptfj^s sídan* 

.13. Ná er þar tíl túkU attaka or þeir talast YÍd fuigar por- 
gk ok p6rdr. por^ kvad ^at upp n& at faann ætladi at porleifí^ 
wadat £féu faa& ttt faann vax kvamittn ( hérad ok v4ru þeir optast 
aaiBMi tiu edr tol£ p^rgila reid bi sudr um Myrar þar tíl er hann 
kvám i skóginn sunnanverdan gegntGakarholti^ itig«i þar af baki^ 
ok litlo sídar kvam Stuiia ^r^ v<$ru |»eir samtm nanr sextygi mannat 
^ þérgjiis faafdi siölygi miániia» v4m bar uíed honura tveir Rafns menn ^ 
OÚ^ ok Grani Arnorssynir. peir por&ils ok Sturla géngo þa á tal ok 
Ðokkrir menn med þeim^ þ^ttist Stúna spurt ha(tt» at poneifr faefiii 
ver^t^drottinadag ó mannamdti þann sama^ FurtMÍsit 9k at allt væri 

» Tsatar i. A, «. C & Gr^Si. p. 

Bb 



2:6 ÞórgíIS' ^örlr heipisálm í> B9 ok ReylitialiöItK ^P^ 

|»ar kyrrt i hér^ðmp» pá V3r qk iiykvatniiin ve$tan or Sanrbæ Stari 
Kaupúpgr^ segir at ,[Sturla var á SCadarh<iJi ok mundr þar ven| 
\BtV til er ^to^ hans vard uppgiör ok rída sidan heiai.í Hitárdal, 
hann kvadst spiirt hafa att') porleifr reid til Bæ^r drottin.sdagsapt- 
an^), ok '^t ord á^ at fa^ann inundi brátt rfd^ út á Akranes, f^egav 
hann £þurdi kyrrt or öllam sveitufn, þar var porkéll Rátr giör 4 
Xiedsn sudr yfir Hvítá ok skyldi hapn forvitnast um ferd porleifi^ 
lögdust menn þa nidr ok sofnudn, en er á tók at lída kveldi^ 
lögdu menn. á hesta sína ok rida svá sem götnr'íágo sudr til VallaT 
vads. Kvam porkéll Butr ^ar tii móts vid bá ok ba£ií spnrt, a| 
á nóni dags var porleiír i Bas xik hann mundi ^r vera um náttina^ 
porleifr hafd} verit i laugo um daginn fyrir ndn ok lagdist sldaq 
til svelns sem vandi hans var til^ ok er faann váknadi, segir bam^ 
Bödvart bródnr sínum at hann hefdi dreymt niart, ek þóttamst 
vera staddr hér { Qæ ok þöttumst ek siá út á Borgarfiörd^ m^r 
{iótti skip mikit sigia utan eptir firdinum miök œikit ok le^aupp 
i Hvitá, ek þóttumst spyria mann cr stód hiá mér hvér ^skip þat 
^mundí eiga? en faann segir þat ætti pörgils Skardi« £k þóttist sií 
at flugo gneistar margir af skípino ok ^ötti mér samir fiiúga ok 
dreifast hiii)gat Í Bæ, en sumir upp éptir Reykiadal ok sva nordr 
til fealla isem ih^n chátto ai|ga reka^). Bödvar mœlti: þat man 
ve^a^ frœndi^ fyrir vcidrumi en niér lÍ2t úfridligt, s^ir por}eifr^ 
bfld hann pá taka he;sta þeirra^ vi|> el^ rída heim^ s^gir hann, út 
á Akranes. peir porleifr áÁ þar náttverd-ok ridu sidan [um 
kveldif^} út i skógana fyrir Gríöteyri ok sváfu þar um náttÍÐOi 
en ridu snimma um myrgininn i^t á Akraties heim ok höfdaeÍÐg^ 
frétt or héradi. pdrgils biu^ poi^éV IMxt^ ok segir hann sUkt ev 
bann var vis ordinn^ þötti mönnuiu þat glíkast at porlcifr mtindi 
vera í Bæ« pórgils varadi vid fivi alia menn mest at giöra Böd« 
vari nokknrt graind *ok sonum hans -edr irokkrum hans vamadi 
sn kir, mágseoidar. ok bó vinátto« Sturla var eí inikitl vin BödvarSi 
|iQtti hann íví rádii 09& atKétilí gékk tregliga af Stadnum íHít' 

») ffi [ yr.otdr í A, S, C* E. Qr. ») á fesu. A. B. C. E^ Gr^ Si. þ* ' 

^' ^ ♦) ventar i B. JS.Gr. 

*) vantar í sðinu* 



ijf» Þöi^ilfi. gíörír heiiBsðXii "i Beé ök Reykiáliolti. 227 

MbU pérgih kvad {rat ei fyrir standa tntindo^ ^itt porbiFr væri 
^á í 6æ kvaitrinn. 'Ridu menn nú upp til Bœar ok kvamo þar . 
lalðk sva nm myrknættiy vóru^ þá útidur opnar, mena höfdn hoyrt 
^nyito^ tiik Bödvar |& klœdi* sin ok synir hans ok hcimamenn. 
Gékk p^rgils inn f)egar ok menn haiis. Sturla var úti ok hans 
meno ok svipaat at rossum er úti vóru-vid girda« £n er pdrgils 
kyam i sk&lami, gékk Bödvar bóndi i möti honúm ok var þá 
klæddr^ hafdi iiann í hendi eggsi snagfayrnda. Bödvar spurdi hver 
þar færi sva ,úfridliga? -þvíat nokkrir mehn höfdu brugdit vapnum 
er toflgdngo. f>di^ils segir til s{n« Bödvar mœhi: f>át mundak pér 
áa æt I a at'f>ú mundir hingat fara úfHdarferd sakir vanda ok vid- 
iÐcIa ')• Eingan .úfrid ætlak þér at giöra, segir pórgiís^ ok eingum 
^num heiinámönnum. p^rgils spurdi hvert porleifr vséri |>ar? pí 
svsrsr Herdis húsfreya: þvi er betr^ (rændi, at hann er ei hér^ 
ek lát pér fara sem best til Bödvars mins^ Vel skal mér til hans 
' &n, segir pörgils. par var fatt manha i skálahumi urdu ^þeir þá 

Íess varii" at porleiír *var ei þar^ ok hafdi hami brott rídit um 
Teldit« Snéri pðrgils þá út ok sva Bödvar ok synir hans^ en 
nokkrir mcnn lupu inn ok [þriTo ofan sverd nokkur^)* En er 
þoir fcvamo út^ pá iJ^^fP {x^ii' ^ tal ptSrgiis ok Bödvar ok nokltrir 
íuenn itied þeim^ ta4di Bödvar á vid pórgils um atreid þessa^ en 
hsnn þ^ttist ei ðakadr vid Bödvar, em ek eingt þinn illviliamadr, 
'Se^^tr faann, vil ek unna þér sæmda.fyrir ferd þessa éva at þér Hki 
>ei. Bodvar mæltt: ckki em ek itú miök föþúrfíy skortir þik meir , 
4é en inik, tdk þá vel at semiást med þeim mágum^ scgir ^ödvar^ 
at hami mundi veria porleif brödiir sinn, þ6tt hahn væri þángat 
fcetmsdttr^ ef hano mætti f>vi vid kvama, man ek ok vería |>ilcp 
'pórgils, ef porleifr sækir þik heii?i hirigat, h^fir ek opt latt *) pór- 
leif at giora samband med þeim fiafni ok Eyúlfi, ættak ok at hann 
bidi cinga sæmd af þeim, hcfir ek þat tiiidgt med þér, p^rgils^ 
at ^ skyldir porleifs med gödu leita^ cn hánn þvi med gódu taka^ 
ok faefir kvergi viliat háfa mínar tiHögur* par nrdu nokkra/ rossa 
kippingar^), ok vildi ISödvar at pórgiis færi med ross sem hánn 

>) vinmæU. C. Si. >) bantat^ A, B. C^ £. Gr. Si^ p^ 

*) báni út vapn nokkur« A* B^ C« E. ^) kífíngir, tömu. 
Gr. Si. p; 

Bb a 



23S p6rg^)& gfotirlieiiiisóin í Ba^ ek RejklioM. 9 ^. 

Tildl vpp i Reykiahalt'), es Ikanð yfldi eíii^ rúsa 1% Sforla ofc 
liaii^ niODnum. Baud«t Bodvar tU medalg^nngo waed^ ^im pórgtfsi 
4>k pofleifi^ porgiU iattr þvt, txian ek þin ord^ ^gi^ h^xmr k^ 
nm mikila ^irda^ Ridn ^ir pox^il^ þi upp til Reykiafioíta, köfda 
^cir þá spurt at JBigili yar keima, a^ladi pdrgils at ^ skyldi aneict- 
ast i»m mal þeirra Bigib, peir pörgila kvamo app £ Réyk^ahoU 
{>á er miök var uiorgMt^ eii |»at bar aarman' at |>eir rkki írd Grims^ 
atödmn ok madr gékk út í Reykiabolti sS ei Kodraoi; hét ék yw 
kaUadr Skrög^^), hietun ^ rída marga meim yafmada eptir g&p^ 
vnm bí Grimsstöd'nm ok rida' betdr mikit^ kanif Uep imi'ok seaÍT 
£igli at (Teöldi vaþnadra manna ^) reid at gardi, n4p BigiU ffí 
npp ek geymdi ei at kl«dast ok té^^k kyrkio lykil ok owlti^ þar 
man vera pdrgHs frœndi ok ei horfinn heimséknum vid mtk» Kvamst 
£igiil f kyrkio ok tauk aptr hurdinnT* pdrgits gékk »pp at kyrk|(K 
dnruiOj var þar pá-dr prestr kvamiim lyrir kyrkioduria ok hmsadr 
pórgilei^ en bann tók vel kvediis liana^ ok spivrdi haoo br&tt at Eigli 
hvert hann vœri hejmaS Prestr segir hann V8»ri heima ok j^i 
kyrkio kvaminir. - f^rgila marlti; satt mantc> sepa c^ kvaást sét 
haik veslínginn er kuk upp kyrkiohnvd^ni ok syn<tíst sem eí vœri 
klædrmar^n Freslr matltir er veil tiV bvers^ happs kœttiv þ6> haan . 
hefdi bodity ptfrgitS' minn^). p^^ls gékk þ4 tii manha siiraa^ ok 
bad þa af bakl 8t%a ok baud þeim oUum |ar at V6rai» látit hesta 
ydar gaoga í tún. Sturla kvad ei |at rod at giöra þaf ^ j^viat ^) 
Fétttv postu^i ^) a toduna ok he£r hann ekki til saka giört Ýid pdo- 
gils; Einav báiidi ok Bergr báda mena af reka hestana veUioaii^ 
|ok 'pérgða baud feim um at ^ir inimda fk menn til at ttonast 
hestaiiai ^)^ peur segia sva vera skyldo*. Ytfru (á hesiar rekair af 
túnr ok gætt úti í nesiomé Menn eveimuduf þá peffet mof nm 
hiiski ok fundo' drykk i kiallara Eigile ok sogda p^g^ísi^ dkvfldv 
hannr ei at dntkkinn væri, vit ekp segb hanð,^ eingo ^pHla láta» 
76ru þa meiui t miUi ^irra pórgila ok Ei^la Ber^^ Amuiidaioii 

») Béylhm Gk SineÁ^ Bi»«» ^id j4, B, €^ M. 

*) Skruggr. ^.jB, e/jR<?/v&, |k^ OF.St.\K 

*> tAíér, a^ifruv ^ ra»t«r í s^iirir« 

^) muaai •S'mwi ^> fri (^vaalav i so^iavt 



j^X* I^ór^l^ ofc £i^ll semiau 229 

A pSrðr fftBtr^ latáánst peirrar þ^kkíur fiar 'Jy j^^ttise BigHl' tia 
í porgibi sttfrsakir f^ir heitaséktt f^áf er bftnn hafdi þ&ogat fant^ 
flí CF pPMTStcÍÐn var baDdbeggvthiK A^o þa uiairgir gódair lut at, 
vnr cioB BÍ þeim Sturlí^ pdrdaraoii' hmmák ^irrér, Einar Hallddfa- 
iQa^)> Bergr AiiHMidasoii^)^ pördr prestrr Var pórgils þá sfm 
liRsr^ at haBn* sagdi avar, at hami 8kyi4t þar bat hervirki giöra at 
MÍ^l tmkí aUao aidur aimni úl^ þdtl liann h^Idi Ií£. Töidu oienn 
|i lUB íjnn Eigli at œeiri van vaui at hansr Ind'mtmdi Bá' því 
æb vid brenna, semr len]gr stssdi misj^ykkt þeÍTFator Lét EigiU þ£ 
kida 9ÍP grida ok ^t fökkst^ 

. 14/ 6Ak Eignr þa ut ör ftyrkío, toludust Beír fí>œndr ^i 
tW, haiid^ EigiII^ déin Stnrlu á málum f^eirra, tafdi nann i pdrgiis 
Bamr sakir ok sva mn svadar ábúd^ ok feár«audn ^á semordit 
bsfiffvm vetrínn' erpdrgiU tók vid búitio ok úgreídd stdd^ ok atför 
f iteykiahoitiy ofc sUkar fiártðknr senr þ^ höfd^' vordit um^ vetrinn* 
Þ^fgð^ taldi k Eigif útrfinad mikinn ok fiffrrad^ kéndr honmíi 
tk mist af ú^okka ^einr er héVadstnenn hdfcln tít hans um vetr- 
ito er hamr var i Keykíahorti* / En bvat sem þar var umtalat, 
)4 vmrd þat at lyktum , at fiigiir gékk tH haiidsala vld pórgils ok 
vMk honum' seáltdæmTj skyldi: hann JBkípa ðtlúin málum þeirra sem 
lyott vildr. I^ögdust þeir pi^gils^ þáf tíi svefns ok ailr ^bkkr þeírra^ 
aein ^ir menn er vöktu, en Eigill^ bed til greída, ok er pdrgils 
vaknadr^ lét hann syngia sér m^ssd" dé sancta Margareíá, en er 
tfchim var lokit, génao þeiir i stofn, var hon vef tíöldud oh upp* 
settir beorarp var ]^^ ^íáW hinn gladastí ok beini hinn besrí ok 
Amkkit nokkut af alþiódv £n er menn varo* mettír, fét EígiU 
latta pdrgiis ök Sturln ^) f litlw stófo* ok sva mart manna sva at 
itofafr var fuU, var þá' dtukkit fast oft veí^la hin besta* ^Tiádn raenn 
fó ^rir pórgilsi hversn vpl Eigtl' fór ^ bann tók þvi vel ok lét sét 
mnast um fótt* i þenna lima kvam HÖgni Bðdvarsson ör Bæ ok 
Jioklriv menn med honum,, hann segbp^ at herra Brandr ábóti hafdi 

») va»tar ( jf^ Bi G,,Mé Orr Sír p^ ^ 4Mmí. C^ SÍ. 

•) béadu lötaniv ^ ^j g.^^^ mUdómoa ot íleirí nenii, 
») Tan^ar í •thant. \^i^ vij; ^. B^\^c. S. On Sii p, 

♦J ábyTgd. A 



at^O J^ígSs 6k ESgíll ð€mía» ^ 9 fu 

yérit nm nf&ttina at Lnndi [1 Re^kiadal ') ok haiin Vai* fa lcvam-* 
ÍDH i 690« ok hefdi Bödvar |>yi éi þingat ridit, at hapn vildi rída 
med áböta þángat at'álidnam /á^gL p^rgils^ók bUdUga yid Högna 
pk skipadi honuaí npp hit nærsta sér. En 4Mr kvam at nóni dafif 
*kvamo þángat tyeir menn^ [piSrarinn hét annar, en annar JoruD^ 
'Géstr^)^ þetr varo aendir af porvardi pórarinssyni ')ý aögdn át 
'hann var kvaminn o&n at Raudagili, vild^'hann at p^rgtis k^aMnl 
til mdts vid.hann ók toluda nm ridagiördir sínar^ aégia þeir at 
iporvardi: var nled Jtía tug^ manna« Bn pórgiis ^id þegar ok bad 
leggia a heetay en jer 'menn varo búnir^ lét pórgils kalta til síit 
'Eí^, génga þeir í tal, yar þar Yid Sturla ok Binár ok Bergr 
Amundason pk pórdr Hítaesingr^ sagdi p<Srgils þá «ipp giörd med 

£eim Eiglij var þat fyrst^ at Eigtll skyldi gialda stadnpm í Reykia* 
olti fé bat allt er eydzt hafdi þann velur er p4rgils átti þtfr bá, 
P<$rgils CiVyldi rakna láta þat sexu tekk var i Reykiahoki hit fyrra 
sinn, SigiU skyldi ok ein^nm manni veita í tnóli pór^ilsf, en ^öra 
faojQum líiósn^ ef hann vissi honain háska .van« ptfrgils faðyt^igli 
trausti síno hvar sem hann kvœmi því vid. A hverigan varo þar 
fögiöld skrid, ^n þadan af sk^ldu þcir fella saman frs&ndsemi |ieirra 
x>k fulla yinatto^ ok Kéldu ^eir þat vcl, [)4$ttust menn þat farátt 
'finn.i ^t JS^igili imdi vel vid. pdrgils kvaddi Eigil at faaoli skyldi 
Hd^ med'iU mjits vid porvard. EigiU baud^ bonum {^ángat nm 
kveldit o^ þeim .mönnum er hann viidi* Ridu {>eir pá til Rauds- 
gil^ ok var porvardr þar firlr, var med bonum FinnbeSrn ok ög- 
inundr Heiga^n^ Magnús ok H^lgi Helgason, Snmarlidi binn sterki, 
porgtíi^^) ok OildrO ok Ögmuudr Priónn^), Oláfr frá Bastarfelli. 
jQéngo |)cir þi i tal pörgiis ok porvardr frændr ok Sturla ok nokkrir 
menn, tplvidu þá ^iu med ^r hvat i mijii hafdi £uit nm v^lrÍAfl^ 
iok ^reindi pa ^ar litt éu 

^ ^' £n er ^ir höfda talat um xid, kvam f^ar rídandi érandr 
llbóti ok med honum Bödvfir ^r B« mágr hansok ^irfimmaaman^ 

O ;rsfttíf i A. »♦ A & (?/♦ Jlt|)t ♦) vantar K B. E. Or. ' 

») vantftr í aðipiu, «) Faa^a^ i A. B. C R Of. Si. f, 

*) vaa^tax'á a4»ii* «) Pr(m« aOiiiu^ 



tólaftipnn vid honum blídligá> Ab6d var fðir viclp^gilfty ^ótti 
. honrnn iWa er bdnn bafdi farit iped skari nokkro at Bodvari í Bæ, 
áUli hafiii vitat ferd porv^rddr.. Tök pórvardr hi át leita <lidn. 
^í^Id vid pörgits;. at bann veifti bonU|i^ tit t^efqd^r eptir. Odd 
V^ur 8inn vid þó- R^fn ojt £yúlf| t^di pM tit fræpdffiml vid þii: 
Oðd, en ei sidr þat er (leir Rafn ok £yýlfr höfdu synt vid I>ox:«i 
yU, ok at engi niadr ipttndí sæq^uoi sínutn halda inedan þoirrs^ 
THD£»3gr ')' væri^ ok ei yrdi lægdr þeirra ofstopi ok úiafnaflr med 
fokkiiro tHfellfy sóttak þik, segir porvardr^ at radnai, at mér þöttt 
|ft gUfcastr tH nokkurrar lidveizlo hér um^ oiantQ nú ok siá þana 
afla er ek heSr féngfc or Aqstfeorduin ok væntir ek at góda raun 
K|«lit géfa, er þat þó miök litit moti sUko ofreflt sem vid er at 
akipla^.niaÐ ek þat syna vilía at mér þykkir betr at þú stirkir mik 
tit þtlMc. pórgils mælti : mér líifi, meira vandrœdi á þes^tim lut^ 
611 d^ giöri hér um skióta orlausn, viL ek rí^aat hér um vid herraL 
firisil ábóta ok Sturln frænda miHn ok a4ra vini ^míma* G^ngo; 
}px hí badh* pórgiia ok Sturta, ok k^llud^ þeir þá til Brand ábóta^ 
líbrgils kalladi |il med aér Binar ^) ok pordi áboti k^lladi til med 
sjr bródur Hemíng ok Bödvar or Bœ» spnrdi þ6 ábdti fyrat at 
idttum þeirra pörgits ok £igilS| ok segir pörgils honjaip þar frá* 




bad faann. legfiia til heilrœdi med sér hvers^i hi^nn s^al svara un^ 
þftta vaudr^, man ek ydr best til trúa at þér manut hafa vit^ 
ok gddvilia at rada hér um. Abtf ti svarar skiötliga : letia vil ek 
þik ok alla fra^r mína» ok vini at fara med úfridi á a^narí^ mdnna 
SYeitir, en ekki skal porvardr þat,a)tla ok ekki þý, at eigi [for«». 
þykki mér þaf^) í drápi Ódds frænd^ mins^ þar sem hann var^ 
kasadr í ura sem melrakki edr þidfr, en mér, er þat biinnajt at eigft 
nokkurn lut i mannrádum edr nokkurskyns áfi^'idi, ep þat er þécv 
ei verra at vera ei ejnum saman^ ef þér: þykkir þe^$ ya^- ati þi^ 

») uppglingr. \4. B. C. E. Gr. Si þ. •) fri [: er bann leitaaí gódi lil þeirr«« 
*) porvard okfiergi hmta viA C. St^ A B^ C. E, Gr. <Sr. þ« 

Hergt Mtf vi4,*:G|Í ^«(d, 4^ þyki mér ílb «dihu. 

D»ta vid A^ E. þ.^ "^' 



^2^33 TíkS&n norduadGsrd at Ey£lfí 6k 'ReStá, 9 ^^ 

múrAr <ékki tim Íc^rrt átfia, «ðr Itrat leg^ |Mái tH^ BöðTar? * f^Stt 
kann ek ttl slíks at leggia^ ae^ Bödviif^ ea ^at viidak atjþeir 
Rafn ok pórgil^ yrda gedk TÍnM> <en úapar er mér &yúdfr til Hikn^ 
^ «eva mðsttí v^da^ ^v< kann yard laér i^-u^naœil i faéradi { 
'Sumar^ er inér íítil van at |>drgU8 aití kim kyirt^ Þ^cht þeir tnc^ 
TÍdkvaBidst* pi svararSturla^ ^kki ^ykklr fiat vatodalaust at véita 
feorvardi ok rádast med i»on4iBi I ^iarlægar fcygdir edr sveitir ned 
líttt lid, en vértrimm kvenocBtv^ggium illa Bórgíirditigum ck Dala- 
mönnuTiii^ ^ \^r höfum lid fátt^ -en 'buit lllay |>orvardr 6ymr nit 
4>k &ii%n ^inn««tlrk^ {vœoást liann ók eíngra manna Mdvéis^o^ mk 
pta €iá liyersii úrádligt er at fara med aíHitinn afia á av4i auSrar 
^T/eitir'*}« ^r hvat vika pórgUs tii taæla vid porvard^ cf ftú vili; 
nokkum koat í glöra? {)at er knefat, aegir pörgils^ at^ tH liafii 
Skf^ilGörd ^ sveitir tiordan at Rvítaéirdi^ pbat ^orvarxlr ^Œtttiat vid 
Ba& ok £yélf ; ^dr ^Hgal* forl/kais þeir med ödro <n4ti. Ak6tt 
sva.rar^ betr ynnak {^^ pórgHs^ at oetfta SkagiÆardar astd^fdar 
varrar^ en f>eím wm at irá bafa, en ei vil ek fysa þik ferdar, þviat 
nér þykkir ^ lawt fyrir tiggia. 8prait ibtfti {>á upp <yk hÍA at 
verda skyldi gods vili^ Mælta f>á suniir menn at faonum iypl kapp 
i kiuBf ^ví^t iiaao var dre^rraudr i at eiá ok mælti ^ta^r'bantt 

tékk 1 hrotto: bart er [^ftt at véi: skulnm bera frœndr vora gðfga 
ótajauaa jyrir ^BdasoBum ak ava nmndi bykkia Qrmfi ÍMródur 
mínum/ ef bana iifdi. Kú gékk Cpér^ila til porvardar^, stftti 
porvardr ^n ^enn um tidvieizlo vid pórgHa med frambodnum f%mö£» 
»m ok íiHura j^eira sæmilum ^em iiann mætti honmu veita, ok at 
leggia iif aítt vid baas Aaadsya^ ef baiin kynai ^ess at' þwia^ 
kvad þi ei ekyldo akilia medan ilf þeirra væn^ vid hv^ia mena 
»em skipla vsmí* pórgils mætti: med bæaastad þínum^ porvardr^ 
ok fögram fiumheitum um lidvei^lo ok adif^a lutit m& ek giörá koa£ 
i þvi ac fara nordr til aveita^ vid'fiat of Stuila vðl fjigia mkr, 
dk skHiast ei fj^rr vid ^k en bessi inðl likast med einhverio m6ú» 
pa mæití Sturla'i iylgia mao ek fiér^ Irændi, hvert í laad sem þi 
filK £jBirap ^v|i se^i jok be&r h^tit^ vid faviería meian aem #iga v^ 

») f rá l vafttar i A* B, C. E. Qf, *) PomrAr til pktá^ A, B. C A 



2fl^ Rádin nordurferd at Éyálfi ok Ra&u 233 

ett lidn radi þykkir mér sæta &rd þcssi at fara nordr um la^id 
med iva Htít lid ok lítt búity ^viki sumir faafa nokkur vapUy en 
mnir eiugi, ok þ<$ Htt besta byrgir. piSrgils mœlti : yeit ek, fræiidii 
'ftt^r aian vel fara^ pykkiumst ek þinna ráda miök {)ur&, ]^ar 
iem ^ú ert kalladr fainn vitrasti madr, ^ykkir mér ok þik tildraga 
aokkut (yrir þann skada úbœttan er þú nlauzt í brenno á Flugu*' 
ayri i drápi Halis mágs þ{ns» þykkir mér porvardr eiga þeim öll- 
1» góda at launa^ er í þessa ferd rádast, vii ek pk spyría Einar 
ak^örd mág minn, hvert þeir vilia fylgia mér^i þessa ferd, en 
fjflgdairinenn mína ok þíngmenn þykiumst ek friálsa eiga til fylgdar 
lumik* peir aegia at þeir mundu fylgia pórgilsi, en þótti pör« 
tBs þoria at fapnum innist nokkut tíi ss^mdar ef ferd þessi tœk- 
M lA, en márgir mssltu þat^ at farít heföö flatt fjrrír þeim Rafni 
•kBjÁfi þött vœnna faafi tilhant. Lauk pórgils þa upp firír por- 
váidi hvern faann mundi sgiörat vil ek, segtr hann^ hafá Ska&a* 
ftM ok jþau riki er vestr ero þadan, ef þeir porvardr œtto at riday 
liai Aeatum (MStti údtkligty ok at {leirrí einni sœtt ^yldi gsnca 
ffiorvardr sem pörgiJs léti sér vel atgétast ok faann ^ttist s«mdr. 
4 Var þá sagt Brandi ábéta ok Ei^li ok Bodvarí, vildi ábáti ei 
ti} gftnga^) ok kvadst fuUkvamliga vilia letia fararínnarp ilian hér 
flíörgQaa manni saklaosum [vera misgiört^) ( hessi fcrd, sva at 
^SffmKgt er at ek leggi þar samþykki til, ok ma vera at mér kénni 
he^itar vid suma menn^ sva at ek fíti ei allra orda gsHt sem skyldt^ 
ef ek tala rnart tii« EigiU viidi ok ei tilgánga sakir vinátto vid 
Bffi) 9 porvardr iátti þvi öUu sem faann var beiddr. Tdku þeir 
P&i^Hs þá höndum saman ok ^ildi Sturla fyrir hatidlagi, hét por- 
varw t»k porgilsi sinni lidveizlo med firænasemi, sva sein hami 
ymisit tU medan |ieir væro bádir uppi. Var nú rádin nordrferd 
peínB, 0k skildu at því. p6rgils reid í Reykiaholt ok med honum 
|íii6lygi manna, ábtfti reid í Bæ, en Sturla i As. p6rdr reid ofan 
epár Reykiadal^ þvíat hann átti þar van hests* Brandr ibóti sagdi 
at ^þeír pdrgils mundu finnast um daginn eptir, 

26% Um morgininn reid pórgils ekki snimma or Reykiaholti 
ok reid Eigill & leid med honum ok gaf honam hesta tvo brúna^ 

^) fr^ £ vsntar i C. Si. «) T»iit griti. Jl^ B. C. £ Gr« St, }f. 

Cc 



234 Hofdíngiar pcssir heria nördr. S^P* 

ok nkildust /þá med kærleiknrjn, Reid piSrgUs |>a tipp í Kálmanns- 
túngp> Nikoiás.var beiaíian farinn þe^ár spurdist llokkadrattrtnn ok 
v^t k nes at eyrindura sínuiny en glördi þeiui EyáJfi ok Raí'ni inenn 
Dordr. uui Arnarvatnsheidi Magaús Atiason ok þí tólf saaian» var 
l^ar Hepqitmdr Standali ok Beörn Eyreksson. p6rgils reid upp í 
Öxnaiúngur^ hann sendi mcni> hit etra eptiir pcjrdi. Sigfús í FHÖta* 
túngo. ga^* pdrgilsi , brynio^ Nu er pdrdr reid upp af Sámstöduiíi^ 
aér bann rida nedan frá HáfafislU inenn mjok ákaft, beid bann 
}^ri;a ok var {lar ábdti ok Bödvar, spurdi ábóti |)egar at ferdutn 
pdrgirs, en pórdr. yissi ei anpat af en pörgils reid um daginn 
sntmiBa or Réykiabolti bk ætladi at rída á Giisbakka ok blda bar 
ábdta, en er þeir kvamo þar» varpdrgils i brotto, þi mælti áboti: 
ei maa ek rida )engra» ]^ví ek sé hversu at þetta í^r, £ gærkveld 
á.fandi varom þ^tti mér úrád at fara ferd þessa,'' en æ dregst fí^am 
iafnan þat sem (ýrir er ætlat^ ok er -þess van at el verdi med oliá 
ábyrgdarlausty .en mér synist iid ydvart Iítit«ok ílla búit, en {ei all* 
ábragdligt ok') ei all-ieigligty skaltu nú bera pórgiisi frcenda min» 
um kvedio mína ok bio hana at hanti ^öri sem miimst rángt 
iafðan saklansnm mönnum, ^œstti mér nb. ailmiklu skipta hvat ek 
ápyrda til hans^ ok miök man ek vera áhyggiosamr um ferd þessa 
{>ar tii er ek spyr hyeminn ydr tekst, vildak^ nságrt atbúfylgdir 
ptfrgilsi vel ok fystir hann iafnan hins betrat vildák nu at ^ud 
vam ydr íyrir vapn ok vörd ok hyUanar^madr ^) ThQmas ^rki-^ 
hi8k«p» en tiTeystit litt í drengskap porvardar, þvi tnér aég^' ekki 
miök hugrnm hversu til enda gánga skipti ^irra pörgils ok por* 
vardar^ ok ætlak porvardr valdi afbrygdum. Skiidust þeir nu ok 
gaf áböti pdrdi blessan oJk bad hana vel fara. Ridr pördf nú 
skyndiliga upp ept|r Sido I>ar.til er hann kvain i rii6tstángo> var 
par fyrir Magnús Atlason ok þeir menn erpórgils hafdi þar eptir 
settf sogdu þeir pórdi at pórgila reid upp i öxnatúngnr ok mandi 
l^r btda hans^ rídu f>eir þa skyndiliga i öxnatúngur, var p6rjgili 
par fyrir ok alfr ílokkrinny ok hafdi hann aofnat. pörgils gat þá 
pórdi bryniona Sigfússnaut«^ peir porgils ok Sturla höidu giprt tólf 

>) frá C vanlar £ S, £. Gr. •) ok iiylIUt ni at* A. B^ C^ E^ Gn 

Si. p. 



i6K. HöfdÍÐgiar p'ós^ir heiia nordí. / 235 

inenn nordr a heidiha, úí TÓrú ]þar fyrir $ettir Bergr bk Magnús 
Jónssöhy Bergr var manDa best hestfær. þörgils ') hafili ^ess var 
erdit í Kálmannstúngo at Nikolns giördi niósn^íyrír |>eim^ höfda 
^^r ikrit at dagmálacp» skyldu þeir fara dagfari ok náttfari, [lar 
til er þeir hitto Rafn ok Eyálf, [>eir visso ok at porvatdr var austaft 
k?aminn^ en pórgils ok oturla varo kvaoimr í Beykiaholtt ok 
mönnum gnmr a at þeir mundo ríd^ nordr um land at þeim Rafni 
OÍc Eyúlfi, Nikolás ætladi at Asgrímr porsteinssdn mundi heinui 
Topa i HTammi I Vatnsdal. skyldo '|)eir ^ángat fyrst^fara, |)eir 
höfilá hestakost litínu bk fórst þeim seint^ en þeir Bérgr ridu ik^k 
Ðordr eptir heidinni ok gSto tekít niósnarmenn Nikolásar hiá 
Grkistúngna selium, Taro'heir ^egar bundnir ok bardir miok, en 
^ (sir.kvamo eptir pörgils ok pdl'vardrt badu nióstiarmenn sér 
•gríffl^ ok Tóru peim grid géfin ok fóru aptr þadajif ádu menn þar 
tttokkra stund. Sogdu þi höfdíngiar at ríJa skyldi sem ákarast 
o&n eptir héradino i Hvamm at sem sizt mtetti niiísn fyírir ^eimr 

Í^nga, {^eir menn er> heiina varo íHvammi, ^ín reidina ofan eptir 
ilradino^ ^ok þóttust víst vita at {ifridr Tah Hafdi Ingun húsfit^ya 
lilít bera i kyjkio allt þat er mátti/ Tar þar fölk allt á láupi, ok 
niosn báMi géngit Testan til Asgríms or Dölum ^ at pórgils Tœri 
heia^ Tidinn ok Sturla, hafdi Asgrímr þegar heiman ridit med 
^ái' firéttir sem haim hafdi fengit^ ok med honum Saxi himi 
^nnkli ok Bergr [hinn úsTÍfi^},^ létto {)eir ei íW eh ^éi fundo 
\Bafii ok Eyúlf ok sögdu slikt er fieir höfdu frétt^ 

27é Nú er at segia ira j^im pörgilsi ok porTardi at ^eir 
krámo i Hvamm med fiokkinn, Íupu ^egar áf baki ok til kyrkio 
^ va'r hon byrgd, sumir lupb inn i húsm ok Tarþaráudt. por- 
Tardr beiddi at upp Tæri lokit kyrkiunni, en InEun hafdi ord fyrir 
. ^m cr inni Taro ok segir at ei mundi upp latin kyrkian. pá 
ipmrdi porTardr hTert Asgrlmr bondi Tœri heima? Ingun kTad 
nann ei þar Tera^ ok manto, se^r hon^ taka TÍtni prests hér um^ 
prestr ok alHr hcimamenn sögdu at hann^ Tar brott ridinn* porvardr 
trúdi þvi Tarla. porvárdr giprdi laup at kyrkionni tveim sinni;im 
ok spyrndi á'hurdina faptinum STa fiist athéílt Tid at brotna nmndi* 

«) SnirU^y, S, C. E,~ Gr, Sl, ^ , ' •) vAatsr í A. í; C R Or.Si.^. 

Cc a 



236 Raqdi^imiHyammi^ itemiidsamx9anÐordanIaiids« ^p. 

pÓTffk ok nokkrir mesn lögdo til at baon skyldi ei bríóut hm-d* 
iii8« £n er [logun' tíssí at') pórgílð Bödyarsson var fýrir ferd* 
snni^ pa kvadst hon mundi nppICika kyrksuofii^ ef porgils héti 
gríduni þeim er i kyrkio vóra, |>órgir$ bét Ingunnr gridum ok 
öUnm beimamönnnm ok fé því sem i kyrkio var kvamit, ^í var 
npplokit kyrkinnni ok géngo þcir innan um kyrkiona ok {annit 
Asgrimr ei sem van var, beoggust menn þá i brott at rída« Baud 
Ingun pörgilsi mat at eta þor ok þeim mönnum med bonum sem 
bann vildi, en bann vildi þat ei, rídu menn þa i.brott. peir 
Bergr, Finnbeörn ok ögmundr böfdu ridit npp firá Mardargnápi 
bit efra nm báisa tii Svinadals^). pat var sstgt, at treir beima- 
menn Eyúlfs ') befdn verit i Grímstúngum nm nátiinan þeir bðída 
nppstokkit þegar þeir sau floklinn, ridu þeir þs o&n eptir héradi» 
peir Finnbeörn ok Ögmundr gátu tekit ^í í bálsum.Dordr vid 
Svinadal, var þá unnit á ödrum .peírra, en annar var badh'^), 
sva at hverffi var ^dan fær* peir Finnbeöra kvamo til mátB vid 
flokkinn bia Blöndö ok sögdu firá sinni ferd/ léto menn yfir -þvi 
veL Nú giördn þeir pörgils ok porvardr pk Sturla rád sitt, var 
^ ridit i lidsbdn, ok vildu fóir menn uppg4nga, kvam þá Finnr 
af ByvindarstðÍdum ok þeir iidrir, ei fengust fleirí fyrír vestan - VatÍDS^ 
skardy vöru þl neösnir sendar allt i^ordr til öxnadalsheidar^ en 
flokkrínn fluttist fram um náttina nordr yfir Yatnsskard til Skaga* 
fiardar ok nordr yfir Jökulsa, þar sem beittr á Láng^myri, stigö 
þeir þar af baki, var flokkrinn miök sifiadr/ p& var þat rád giört^ 
at þeir Finnbeörn ok Ögmundr skyldu rida upp til Hðrgárdals* 
beidar ok gsta at hverki færo mei^n nordr né nordan, skyldu ^ir 
gégna um niösnir ok annast vego alla, porvárdr skyldi kvedia upp 
• menn um Sœmundarblid ok Lángabolt, sendi b'auik ok mcfnn Qpp i 
Tán&una* póreils lét safiia lidi um Blöndublíd^ en hann reid vid 
tfunda mann ut til Hofs at hitta Brodda mág sinii^ bann setö 
Binar eptir at gœta flokksins ok afla þeim vista^ Sturla var^JL 
cptir med sinn flokk. Arnór Einarsson ') bafdi ridit nordr med 

«) vAiitar í Al. n. C. É. Gt. Si. p. ♦) siBrdr, jÍ.S. C. E. Gr. ÍA pé « 
•) SvíoaTfttDf. B. K Gr. f j Eyxíkit^ii. B, Gr, 

') aeaa Ra&f» JU B,C, jB, Gr.Sf^p^ 



[ 



igK* HerÍBii £et úí Eyafiaxdar ok i pófassctaxeiy, 157 

Ásfffan ok STgnrdr EldiáTnssoíi, (Sigurdr HUnigasan ') olc Jfdn af 
litÍDgsstödtrm ök med þeim nokkrlr böndr. £n er Asgrimr kyam 
BOsár^* bnrgdor þeir Rafíi ok Eyúlfír ^gar vid at samna lidif þar 
«a kérad, ok alk sendu ^eir nordr i Eya£dtd» géngnr menn upp 
Mdr Irefi^tgar, en þd fengv |n^ mikit Ud ok aRvef búit, höfd;a 
l«ir i |ndia htmdradi manmr^ en stórbóndr ailir f Eyaiirdf settnst 
Íttma* HéidiY þeir Eyuifr ok Rftfii fiokkinnm i Eyafiörd ok höfitn 
frklir^ en fengo eingar# / 

^ ^ Sf^^^ '^^^ ^ ^^^ líofs^ sem fyiT tai^ rítat^ at íinna 
Iteádft ma^ ainn , hann átti piódbeör^o ^) AmórsÍáéttnr^ m^nr- 
^ltnr pdr^^ fókk haan ^r gódar vidtöknr^ iiami sólli Brodda 
•t fliUam ok ava um lidyeizlu. Breddi lézt ei ara^i Itt bera, 
hmátt Tffra miök gamladr'ek €Í hevfiser ek leidr úfridrinn, segk 
lÍBtt-p^gilaí frá hrakningum ^eim er héradsmemi höföu fénait 
al |eim EýálS ok Rafm sidan Géld^ogafaoltsfundr var, c^ kvadst 
hyggia ftl þréltr alir veðri skékinn^) or héradsmimnum n&liga til 
n^reislai; meli þehn^ aumir heiátk vordil fyrir rnnum af þeim, 
fnimiy fyrir ibárnlngum^), en narr allxr fýrir nokkrum afarkosi- 
«9r Þ^i' JMifa ok t Drolto vapn öll ok htesta alla f>á er neylir ero, 
•k Irykkir mér vanfígt ai f>ér (ait Jitinn afla^ £þótt þér þykki ei 
ðviQl^nl^^ ^y, heíiT pat reynt verilj al þeir ero bœdi hardfengír 
ek ^orsœTur, l^ykkir niak setu f^im mairi ekki koUa^)^ en ef gnd 
yilf sen» vér, þa mundi þeirra úiefnadr brátt steypast, en pat er 
l3Ia0i min at þú* sakir at lidveizto Asbeörn Illhugason mág þinn 
i V^ík^ hann þykkist niestr bóndi t þessu héradi, en i brynstar 
saklr ;vi4 þig haeái fyrir ráa ok atfarír, er hann madr úngr ok vel 
hetK^r* pdrgila rídr þadan um kvekUt sidki* Sendi Broddi þá 
ecdAroni á^Hvot^) ok pórgilsi iUnadal at^ penr skyldn topstanda 
ékmiiiMU hani^ & ^im vapn^ hann sendi ord Gúdmuncíi Ftlká* 
9jAJí Oslaody hann baud pör^si skeöldu fimm ok neonti Imm 

T •) Testar t ft £,4}o ^ Sf^ ír þfíal ^ék þykkiaét úrirlí i6u 

•) porbiðrgq. ji. B.C. £, Ot. Sí. ^. «^8*«* A B^ C. E, Gr. Si. p. 

♦) vantar í teaiair / ' '^i HéU A, M. C. É. Gr. S$. f>. 



23S Herimi fer til Eya£ardar ok i porunnarey. 9 p^ 

és filed at fára. pdrgas reid ^a til VidTÍkur ok lét kalla itít A^ 
beörn, se&ir hanft konnta þá nveráig af sb6d nm' ferd hans (di oi: 
flokkar voruat ves^ kfámnir ok þeir ^óttást lids |iiir£i>. faeidcU 
hanh AsbeÖrn til ferðar med sér^ en hánn taldi á þvi mörg tof^ 
merkiy er ek, segir faann, ílla hestbyrgr ok ekki vapna, en sðriit 
væri naudsyn til þessarar ferdar^ skal ek oki ei eptir sitia hveisti 
miök sem ek er vanbúinn, jedr hvi erBroddi ei hér kvaminiift er^ 
^ar rád bœndanna allra er Broddi er« pH er hann^ ei hér, s^|h: 
pórdlsy at hann er ;madr gamall ok ei herfær ')> ^^ má ei star& 
í úmáU Eigi 0t f^át^ segir Asbeöm; hann er betr, fim en mar^ 
úngir^ en ei xhan ek mína ferd undir honum eiga, eíi satt er jBáC 
at ei hefir honun^ iain tiœrri géngit útá&adr þeirra Ráfiis ok' Ey^ 
uifs sem xDéTp en þat er audvitat at meir lo.aii þér r&dágiðrd Brodda 
en fylgd mín^ "Beóst Asbeöro 'þí at taka^hest sinn ök ktœddi sðc 
* skídtti hann hafdi ei fleira i^ap^a en eitt tVQfrd fenglítít ák Íúhhnrtu 
pórgijs fékk honum brynio bi er Bfoddi hafdi géfít hoiiattii ridu 




Hitnesjng jpk Magnv 
ok kvama til mfits vid hanu a.t m&ni laugardagiii^ i Siifra^tinittm^ 
stefnd.n |telr þi s^man cuöinnnm ÖUúm o^ fengd ík, 0ú .e$cki' «^f 
vapnoiin> i^tefndu |>eim á Silfrastadi til ^nóts yid pórgQs^ eii hVar 
fl^m þjeir Jkyaoio $ bæ| , pi var {letta m^slt ok hver herkéHing ér 
mæla jcnnni^ at gud sLjldi bregda hiafnadi l^iiTaBafosok Byulfi^ 
^n fir Jþeir kvamp Í Siltrastadi, pá yjur í>ar ,fyrir Pi^rgils ok &gnLar 
þeim yel, ^ok er pf^rgils visol at par járo ^sumj^ menn yapnlaúsir 
kvamnir, pa skoradi haon á Geir hin^ apd^ fit ha^n múnd! íít^ 
r&da Tid hanu um vapn ok fara sealír ;med nonniu* Geir s^tiiadi 
ferdar, ok fillra tiUa^a, kvadst ei idr Jbaft haffn zo.innsjCá }ag áf J^rslLn- 
ingnm, en ef jek géng j[ fietta va^djpEedj^ hi mah þyerki i&faistt 
Terda fé ft^ feörvi, pk at ^ar o^undi j^kki ^yJkW vid kolli5ttaQ at *> 

S^skiast er hann var. pórgils sdtti í þvi jDaeir, en iQeir fdr undan^ 
ó þí í heitan ok hárdytdi ^rir pfSrgiisi. pipdi jStuirll^ >4 tit a» 

*) kc«tí»r» Otf n klKtt ^9 b»ls' tid jf. 0« (C^* & 



7g Ki Herinn fer til Eyafiaráar ok í pðtunnarey. 239 

Qeht skyfdi gtöra nokkra- a(iatisa«i eir.bean svafradr þTerliga* Monn 
póf^hai hbt'duí relit keim stddroœ ertGeir átti^ hest liösbleikan ok 
nokkQr ross/ oapnir. pclr stodil ^ {lá $lnummegip hestsins bver er 
|ieir iokn at deiUy. tók pócgils fiá at^)>ulva ok hrekia banB.aÍIa 
Y^^^ £hánn svari^i .slyggtliga '), færdi pörgils þá upp búkJaratín 
ok vtdi'liósta haon, en Geir lét^fallast undan, Asbeörn Ilthugason 
skmit^) húkiara jBr ho&id loiyina pic kvam þar i höggir. Báda 
menn ^á Geb tliláta ok sðgdu at ckki mundi annat duga« Tók 
iaQMr þat rád at hann Jédi pórgilsi ross nokkur ok sva ^vapn ok. 

aara þykkvan ok stirlcvan er Stttrla pórdarson var í á pverár* 
1«.. peir pdrgils rido þadan liaug^rkveldit* upp eptir Nordrsrdal 
ók fiindiist |>á nokkaynir« K.vamo þar porvardr ok Finnbeörn ok 
(^isandr med ílokk sii:ui» [fundust þeir hiá Hökostödum ^), sögdu 
brirfbnbedrn at {>á grunadi at niósn befdi kvamit nordr tiI*Eya- 
mádmt'ÍGcá Hofi i Goddölum'^) fait ^a um íiöIL Ridii þeir pór* 
icar^ 'Ok pdrgils til Hörgárdalsheidar ok mundo hafa or Skaca-* 
tíiái ]»r siötygi ^) manna^ yar Asbeörn . þar fyrír skipadr ók votu 
þw allir af pdrgilsat faendi* Drottin^myrgininn kvamo þeir o&n 
ttt ^Höi^^dals 9 skipuduat meivi þi á bæi , pdrgils reid á púfna<<> 
'VOkUiV en.er memi irdru mettir, kvam þar allr flokkrinn saman^ tar 
%lk Udt nœr tvö bnndrud^ tóku^menn {)á vapn sín sva sem fengust* 
Spwdisft þat til Raíns ok Eyúlfs, at þeir vóru i Eyafirdi pk höfdu 
Bokk milunn ok eínvala lid^ Ridu menn nú til þess er þcir kvamö 
1MB iSIœsibeB, þar stendr saudahús^ ridu þeir 1 saudahússtíinit ok 
aaigu af hestum sinum ok léto þar lausa, lét porvardr þá gángá t 
eiim stad floKkinn allan ok töludu höfdingiar hliótt nokkra stund« 
SÍdaa. mœlti porvardr ok höf sva málit, ok bad at gud skyldi 

grraia^hans ok allra þeirra. manna er ( þann flokk höfdu rádizt. 
u iril ek, pórgils^ þakka þér þann stirk er ek vœttir at þú manir 
iippi.Iáta TÍd miky ^if hann, ok sva til Sturlu, því nærst tiádi 
hiam ^aty hvers feandskapar hánn ætti at minnast vid þa Raín ok 
£ý61f fyrir þat er þeír.böídu drepit Odd brddur iSans'ok þá mcnn 

*) tri [ vantar t jÍ. B. C, E^ ór. *) fráQvautor í A. B. C.E.OrSt^p 

St^ P' ^) frá [ van.tair í söiliu« 

•)*léBt 8kióu« B. É. Gr. ^ ')-'tiittugu. sq|riii« 



240 Heriim fer til Eya&axéár ok i potimÓMey. 9 p^ 

adra er i OéIdÍ4iga1idIti f&Ha^ ok {^orvardr kallar sína ^íiigtnemi 
verit hafiai^ tiádi sjdan hver nandsyn fiat iniök tU þessarar ferdar 
dregr^ ^ liann ^kyldi ei ^ykia athlæi edr úmannan , kvadst q>ttrt 
hafa at þeir Eyúlfr ok Rafn væro i^pp i Eyafirdi ok liöiHa Ud 
mikit ok vol búk^ }>ykkir mér meiri van at ei ^ lángt tU fnndar 
vor3» er þat iiHkili drengskapr ^im mönfium er oiér eigoekki gott 
at laiina^ [en þeim ekki illt er þcssi mál taka ei tU handa^ at beriaat 
med méx ei' ^oss f>arf vtd, sra littnn strídskest sem vér hoTnm '}« 
í ek alian |>enna iids afla at ^akka p^Srgilsi firaðnda mínum ^k 
Stiirluj væntir Jtk at ]xeir x)inir mano hér kvammr at hvoríum man 
bugai at fylgia yel ok- dren^Iiga sínum höfdlngia. Skal ek ok^- 
ef ek á um at mæla^ öllom apkkra aumban^) atgiöra þeim sem 
jw standá hér hi& nvér ( fiessari naudsyn, ^r ^at mitt rad at menii 
marki n{x stálhúfttr sínar ok búi sík ók veri 6úm varastir^ ^M^iat né 
er hvergi álaupá öryænti er v^ erum kvamnir hér i úkuninghéiv 
ud, eo ef ^nokicur er sá hér er {»at veit á Ak at ei viU bériast ^ótt 
fmr£, há segi si nú heldr en sídar^ er ek ok i þ^í heitbundinn at 
taka f>a eina sætt er pórgiIsK líkar bædi fyrir mina hönd ok hanSt 
en mart hefír veji fallit med okkr Ejúlá, ók ekki fiarrí .em ek 
sættum ef hær m'O giðrvar^ er ek þykkiumst sæmdr af, eti eUa 
man ek 4 6tnd haitta ^tt hann þykki ^ei iafnligr, ok yflðiitir ^esa 
at mála^na munr mam skip|;a« . Vil ek nú þess bidia^ at ^nver 
madr syngi pater.no$ter þrem sinnum^ ok bidium hess at gnd g^ 
sy^% gott rad ok geymi hver sín, en gnd ^Ira« STú taladi hver^ 
tireggi (yrir sínum mönnum Sturla ok párgil^, bádu þá vakra vera 
hvers sem vid ^rfti ok halda sér upp vely hefir porvardr mikk 
frændskai:d fengit ( drápi Odds br^Sdur aíns þótt hann væri ^ár ei 
vidy'ok adiU^drmadr^ er þat ok skap mitt at ^eáta bonum i \eM^ 
ari ferd med fuUum drengskap^ gipra J^r eijiir minn vilia « vel 
duga 9 skal ek giaida hverium niinna ;manna eptir þvi aem verdr 

fíörist, hé^o flestir menn um þat gddo. Stigo menn ba k bak er 
únir v^ru ok reid flokkrinn aamfast Snu med Eyafir^i^), ok er 

^) tti [ va;itM I A. B. C, R Gn •) umhaun^ B^ fi. Qr^, u^ibitD^ ujf^ 4^ 
ð^/« |>«i en bafa í þets ttad: þ^ St. þ^ 

þdr g4ogÍ nú frá faeldr eit tidar^ fí m\ ByafitrfiH. Or, 
ir^r jiurfiim at.bciíaa^ ^ / ^ ?• r -. 



d^ 1« « £y^^ ^I^ til lids Ingiiniind Aniörsson/ 241 

lar kTAiða iim uieil, Eyafir^i, kmm i móii J>eim Beöm bóndi frá 
IjtJfppiy isegír hánn at Kafn ok Eyúlfr befdo^ridit af héradi nordr 
til £Fm6sI^Mal8^ pX |>at ord á at þeir mnndo rída allt til ') Reykia- 
^la edr' tíl Eggsaríiardar móti lidi ^vf er |»eir átto þadan van« 
liÖgdu menn a þat ei (tillan trúnad er hann aagdí^ þvi Beörn var 
soklcat sno^r ok sva nokkut grályndr kalladr. Ridu menn þá 
yfir Eyafiarda^á ok i ey J>á er liggr i Eyafiardar kvislum^ hon er 
ýidt ia^d pk^ eingi gott/ VcSru þá gr^iddir át hestverdir baedi yfir 
€^)tir héradi ok nordr til heida, en sumir svifo at nautum ok kötl« 
nra ek eldividi, lágu menn þar um náttina ok sváfo undir vapnum 
s(nutní« 

. 19* pí er Rafn ok Eyúlfr höfdu sanna frétt af at þeir p^r«' 

r\iira vestan kvamnir^ rcid Eyútfr inn til Gása til skips ok vildí 
ripa af þeim Austmönnum, þar var kvaminn Ingimundr Arn* 
4rÍion er hi beó i Fagurey á Breidafirdi, hann var irændi ok föst- 
hr^tr Raíns^ [hann var mikill madr ok stirkligr^). Eyúifr bar 
honom kvediu Rafns ok þat med at hann vildi at hann kvœmi til 
m6^ yid hann inn i Eyaiiörd ok veitti honum iid ef barizt væri 
ðl héss er lyki þessum máium, kvadst vist vita at þú mundir skiött 
tfl hans kvama þegar þeim ordum vœri til þin kvamit^ þöttíst ok 
ft ^^mon sendimann at þú mundir ei mistrúa. logimundr svarar, 
ei er ek gianí i úfrid, hefír ek verit med Sturlu i vetur ok hefir 
mér yel.til hans likat, vil ek ei vera i andskota flokki hans, ok 
auin ek hvergi fara*' Eyúlfr mælti : minni verdr þú i vafi um þetta 
£f faann œtladi. Já^ segir Ingimundr, mart man þér f>ykkia mér 
Ufflmannliga verda^ en gceta ætíak þess at [Rafni verdi ei at mér 
Biéiá ^). .Byálfr mœltí: alla vega þykkir mér þér fara sem lítíl* 
ma^iiligast. S|cildust þeir ét þvi. Tveir brædur Ingimundar höfda 
vtáí { fiokki med þeim pórgils ok Sturlu^ [Orani ok (Máfr^), 
leyttámt þeir eptír á Arnarvathsheidi , þviat þeir vildu ei fara at 

lU&^ {lézt Oláfr ei mundu haia heiman farit, ef hann vissi at vid 

- _ • 

») íri [ vanf ar f A. B. C« E^ br« >) JUfa — miimi at m^. ^. B. C. E^ 
Sr. þ. , GkSí, þ. 

*) vamtar í t^^flía* ^) vaalsr ( %^m^ 

Dd 



142 " SáttBtniinleHtin.ifyrir mctla%autlgu Eytlís ábðlá* ^ .$ |. 

Kafn var ¥t slipta, étt iléitt^nú p6i%U&t fyl^ifk o)#|i^v 0W lliaMr 
hefdi cfrengskap til, tvmd tedi fjtír iiggr *).'; »; ^ .|, 

30* Bæhiir i bSradi^ .fcr þelr sptitda úftSd frénna^ frffa $ 
fiíná jpyulfa al>óta ök bSdu ^nn medalgiaungD^ Anuan 'myrgití 
viko "kvam 'til peirra porgtU þor&teiiln prestr Titlíiigr, l^aiin haftli 
yérit til kénDslCi i Stáfábolti med OlSfi pórdarsyni ok var hdoci 
I4ii)nlrng? [pöfgits ök Sttirlti ok^) allra Vestanmatiiiay g^tiga [leir 
|}iír&i!s ók Stúrra f>egár a tat vid bantt ok fögnudu f>eir böniiai 
Vél ok spurdu at bvar hann héfdi'vertt um íl&ttina? bann kv^dst 
£áfa vént á DrabTastðduitt 'Hm tlattina. peir spulrdti bvdt hann 
TÍssi til þeirra Eyúlfs ok Raínsf Hanii kvad þq öiidverda nfttt 
baOi ridit nordr lil Fnióskadals^ hafa þeiry segir^bann^ verik li 
V^abeidi ok sét ílokk Yestanmanna ok litanrtid eptlr fírdinaoij^ 
bafdi {leim synát mikiU ok þottust ei bafa atla til at b£da, en trúdn 
illa héradsmönnum ^ segir þeir ætludu at ffda nordr [ril Cggsar- 
fiardar ^) ok samna mönntim ok fcölga þannig lid sitt, en brökkvá 
vid er þeir befdu faung á edp færi þal er ymrtœkí, ef eptir væri 
ridit^ toku flestir nienn unciir ^at léttiliga, ök þötti þá vanatbar- 
dagi mundi undan dragast^ en.menn mund^ mega fara friáisligfi 
sév til naudsynlígra byrgda uín héradit, trúdii tíestir menn þv{ er 
bann ságdi^ þviat iMuin tók mikit af at þétta væri satt, eti einai 
Ínadr tök af þv£ iafnmikit sein p6rdr Hítnesingr^ at bann mitDdi 
ei liága tiK pá svarar Sturla, bér er ek í annari búxan. hann 
ætl^ik allt liúga, ok bygg ek þ^^ei satt jer bann segir ber uiHt 
samþykkia þeir þessu porvardr ok pórgils. Reid prestr þá i brott* 
Litlo sldar sá þeir rkUi uieiín mio)c marga át med fíallino ok stefiia 
iim eptir béradi hit éfra^ var þeiín á því forvitní^ 'bvSat þéim 

{>6tti sem þeir vœro nordan kvatunir^ ok mundu menn 6ar /a 
réttir^ ef þat væro ei ílokka metín^ Var þar slíip^r iit Ka|^us 
!riSnsson» ok varo þebr sex af porvardar mönnumy £pórdr Hitnesr 
íngr af pór^ils moíinum^), þeir V&u átu^ poarbeörn ^) Nef af 

») írár vsntar í ir. í?n » ^ í) frá f vantar f C. íi; 

») Vödluheidi. B. E. Gr. öihkdals^ ») pi^rdr, A. B. C, jR Gr, Si^^ 
heidk. A^ aSi.^ 



^o^ Sittáramleitiiij íyrír medalgai^igu Eyiá& kháts. 243 

Snirlo mönntimp ok v6ru ^eir fióríry ^essarðr ferdar Viárti flestir 

éfúAtj f>eir rídn tipp eptir Myram ok steftida %rír þS^ ínsk\T 

tién seioltga, ok ér ^ii* fei^iist; var þar EjxAte óbóti €)k nokkrír, 

mijn^Mr - meH honnm- ok kénnlmeqn.^ ^ir apurdii lcb^ta hvat hano 




'^memi ttl 'þeirra pórgils at segta þaim^, at þeir væfo sem vArftatir 

ok-^ft) eick? (œrí 4 sér^ eii ek m^n kvama brátt þángat tU ydxairy 

^ftiii ak' því til þeirra at Idta nm sorttir ok þötti mdr þmr mairia 

'lnH þat ei igUkligay en veira þó tregligir* Reid fibóti þay.en ^íeir 

'Ptftdr til. pverílr hinnar litlo ók mötudust þar^ étáan ridu þeir tii 

mitft vid þa pórgiis* peir Rafn ok EyúUr höfiiu sét reíd þpirra 

Magnósar ok pórdar^ skipudu þeir tit sveit at rída at peím^ ef 

peím þættí færi % var þar fyrir Svarthöfdi Ðugfíissany en þó íreBt-N 

iidiat tyrir því at þS har fyrr ofan at íiokkinum ep þ& vardS. liún 

•afdár kvám 'ábóti i p<Srufinaroyo, ok segír þeim pörvardi ok piiff- 

g^lsi sætta umleitan þá er hann hafdi haft vid þi fiafh ok Eyulfy 

kvad hann þá beöda at leggia mil þeirra porvardaröil jundir [iaftia 

liöiid ■) ok sættast at þvi, en skilia undan ^érads sektir ok utan- 

ferd ok ríki. þau öll^er pórdr Sighvatsson hafdi þeim -skipat^. tíí^^ 

•iidfi þeir þar mart um, var porviardr ei fiarri sættum O!k;.gÍ0i!di 

'^fmnn kost, at wal þeirra^ miindo fara i iamhadardóm^t en ;EyiUir 

rdtyidi fara utan ok láta lausar svéidry Rafn skyldi iha£i aveitir 

>irifYar-vestr f iiðrdum ok verá ei vistum fyrir snnnaa GilsfiöiMl^ 

*'i|b4ti inœlti: hér er liDgt í millum, þeim þótti Oddr hafai unnit 

'4ð "íifa^Agi sér ok giöft úhœfur i héradi er hann tök tíied iaoi tok 

i]||dt^*þeifú atförutfi, en Eyútfir sajgdist hafa k^ngsbréf ok skipan fyrír 

^flfcagkkfiidi, þttttist eiga störsakir & pöi^ils ok Sturlu fyrir at&iir, 

']^ú véra saklaus. pat mæltn þeir ók, segir ábdti, at þeim syndist 

-mt fltöl þeirra öll færo undir kóngsdöm ok færo utfin át sumrí 

'ðnnarhver odr bádir Eydlfr ok Rafin^ ok annarhver edr bádirSturla 

'Ok^pörgflSy en pOTvardr fyrir sitt mhl ok væri þ& undir kóngssaEðtt 

'Ok *at^ita-éki^as^ fin þeir|)érgils ok porvanlr ^vildu þat vist ei^ 

^) iafiuiiarg«« Jl. B^ C^ E, On Si^p^ ... 



244 S^ttabiwdeitun fyrir med^Iganngu E)^^ ,,9p* 

vildti þeir at Eyúlfir færi titaii safttsumðra ok ryrodl aveitir nprdr 
]^ar, en ponraror tók ei af íyrir ntanferd tína at snnirii efJbann 

Írdi lidugr tiL pórgils lézt ei miindi £ara atan neina k6ngr sem{i 
onum ord, Stnrla kvadst ei þat giort ha& sva at haanvift$iat 
bann {>yríti ]aml at flya, ok þótti þeir giört hafa sér grylur, iini 
sumarítt var hann ei miök sœttfds^ A1}öti sagdi beim, at. honnm 
p6tti búnadarmunr mikill^ ok þótti vera hit mesta nættorád at beri- 
ast^ en 8& man á baugi ef ei et sœtzt. Sturla m^ðhi: tnk vera at; 
minni ha&tta verdi en til er hugat, segir mér $va hugr uoi iBt Sv« 
úlfr mani miök fyllt hafa dpa lifdaga. peir pprvardr pk b^hi^ 
kvádust 4 muodo hætta at beriast med guds .miskun^ :gf ^ ywi 
jþeirra s»tta unnt er peim gætist at« Fór aböti þá víd sva b^ft 
til þeirra Raihs ok Eyúlfs ok vildu þeir ei þessari sætt láta^ t^ 
Eyuifr ei fyrir ntanferd at sumri, en þverknytti '} at láta héraii 
fyrr en. þat vanri kóngsvili, en Rafn var í aílri smtt tregairi .ok fós- 
ari at beríast» þóttnst þeir hafa sanna frétt at lidsafli var 1&)IU» 
en búningr minni, hafdi þeiqi ok iafiian veilt Í^ttiHga al búimt^ 
ok hugdu þeir at enn mundi sva vera. Giöra -þdr nú þan prd 
med ábóta, at þeir skulu finnast a grundinni hiá pverá ^rir norddn 
ok beriast til umskiptis, standa iafn-íram ok stelast hyerigir at 
^tidmMn. Fdr ábdti nu ofan tiI'porgil|/B ok þeirni ok segir at ei gh^i 
wtt^saman at þessnm bodno)^ þeir budn at b^riast q pvefr^reyntm 
til lunsktpta* Kiöra þeir p6rgils heldr at bería&t.^ Abóti mælii; 
6ann kiósa uix hverirtveggio er veir .gégnir, er ek, segir faansB, 
neitbundinn at lata þa Rafn vita hvat upp væri tekit« £a er þein 
Rafni ok Eyalfi kvam þessi ordsending, urdn þeir ^adir vid þétte 
ok Ud þeirra. Stendr þá Rafn upp ok talar fyrir tidino^ ok.aenj^ 
iþetm. at nú er þar kvamit at skamt man at bfda bardaga^: )b^'|[á 
«•11« menn segia sinn vilia heidr 0q sidar^ ef nokkiíir.erp.þe%a»4pm 
tér ei vilia beriast, munum véc eingam úþökk íyrtr kimiia þeiffe| fr 
ttú segiaf þótt ei vili beriast, en laupa þa ei frs er vér kyiramsí^l 
raunina. Audun Seldæll luælti: ei værí mér þaon^i^ e^,ek fmwf^ 
feifft. pi svarar Eyúlfr; þat er géta mfn, at þeir,,má|ioiII^ gð^ 
ast bvevio sem þetr héto^^ væri þat ei^firr mino ^fl^affÍ a( tbsf|t%. fi 

») porvsrdf kayttH ^, JS»C, A^A |V,J .> .. . ,: : \_ ,.( 



I » 



1:1 Ké Peir ]^órgi2^ bácast til bardaga ok setla fylkÍDg. [ 245 

l%t sioni ') , , er f^at ei 8i4r mht I^pgbod at ei sð vfst faVert vér 
ngTum$t á sva stórborDum mönnnm á féölda fundum, pótt oss bafi 
veitt vel i álaupum. med sVy^dirárlum edr skid^tum atburdumy 
étlak mér, Rafn, ei at 'rénna ^á ^ér í dag^ {>ött vér'kvamum í 
Dokkra ráun , enda treystir ek 'pér veF át þu manir ci renna frá 
inér. Rafn kvadst ei mundo renna edr láta elta sik um sveitírvid 
sya ftrœkiHgt lid^ þykkir mér vid hætt hafa á úvænna ok heíir vel 
dagBt, vættir ek ok enn at $ú audna fylgi oss tíl sigurs sem fyrr, 
ók sé.^ enn irá oss horíin^ Bitiíggust þeir þa til ofanreidar <^ 
.lii^ia lul frætíligt o^ búníng göoaii^ Wóra ðestir menn fusir at 
liemst"^ ' '■ , ' ' ■ . ' 

' jit Nu cr 'þar til máfs at taka er peír^yórgíls ok porvardr 

ok Sta^la bidfa nú lid sitt búast tí\ bardagá hverQ eptir sínum 

fimngnm^ ok er þar hart^ frá at segia, þvíat vapnabúnadr var aU- 

litiU, höfda AnstfirditijgðÞ^ikÍDldQ nókkra, on Vestanmenn faeina. 

porvardr taladi |>á énn fyvir Íidi peirra ok hét ^í at nya vinattu 

iinDÍ alium þeim mönnnm er med honum berdust. petta var hinn 

áaersta dag. (yrir porláksmesS{> um sumarít, þ& var heitit á alls* 

lajklanda gua ok binn heilaga porlák biskup, at allir beir menn 

f$(qpS heiijrtkvæmist þad(^n, skyldu fásta dag ok i^tt fyrir porláks* 

rii)e^,j^nnd|.^sumar, ok syngi^ psaltara^ en sumir héto at fasta 

^fWÍG^^^w f^r Þ^^ þ.^ ^^^ handtöknmy ^ef þeir sigrudust. Géngu 

^jpmvi þá tii'skripta ok biuggutt sídan, stíga þá a bak ok rída upp 

'4.g|rti||0tna til pverár^ stigo menn þar af baki ok bundo besta 

;4{Da. Tdk Sturla þeim stad bvar þeír skyldo ^-beríast , þar sem 

.koonm þótti grijdf{^ audfcngít^ en þd slétt at standa. Var þá skotic 

!;^/yIkiogOj| varo- menn pór^ls i hion vestra ^) fylkingar ari«9 6*kípa4t 

MYm þar i^rir Éihari Halldórssym ok pórdi rhági sinum, þar varo 

þoir ineDn er upp hofdu jStadit iSkagafirdi, var fyrir þéim Asbiörn 

lUhiigasoRt p^gils káus af lidini3( díu menn , en bann var hma 

tioQ&^ ætladi bana at þeir skyldu þar framfcváma sem mest þ^ti 

mi^a vid þurfa. Sturla var fyrrr midri fylkingp ok tn^ bonuiu 

í%Ötóár H^ var í ÍAtíú cysrra t'yíklngar tím ok 



24^ Pvðrái^nindar bardag!. • EýMfr feHr. '9.^. 

Aiiðtfirdingdr incð honum- Eyúlfr áb^tl vildicnn sœttnm á kvama 
ok ganga a miU], en porgils segir f^it mundi til eingis kvatna fok 
þéir siaífir mundu ásættast '). Abóti lcallar 'á brædurna ök.adra 
kénniiheiin bk bad J>á frá rídía, fví ekki viiinum vér hér. 

" J2* Nu rída {)eir Rafn ok Eyulfr ofan af heallanum ok'stigo 
af baki ok bundo hestana^ skutu aídan a fylkíngö ok sldu upp 
hér<5p ok géngo at pfan. I þessu bili f^ll sa maar í úvit í lidi 
f>eirra þörvardar ók pórg^U er p6rdr Krabbl h^t ok var Sigfij[ssbn, 
ök ér hann raknaái vid » segir (la^it' monhumy át hánn '^oittikt sét 
hafa fyrír lidi jþeirra Rafns ok Eyúlfs pann uhreinan anda ^r %attn 
itti ei stad vid at £iá» ok þvi féU faann pidr. Se^ Sturla ava i 
pverárvísum, at piS^gil^ vakti fyrst bardaga j^enna. 

pik fi& ek piSrgilfi vekia 
þÍÐg«m6t hédiáfi^*) laná^f 
íámíaldxnn ') gékk^i[dar^)^ 
oddr í ferdafaroddib 

Níi sigo san^án fj^íngar, lupo j^eír Rafn þar at ofan ér jeír Einar 
ok pordr stddu fyfir ttí^Á sveít pórgíls, hrukkö feir trid vei er 
fremstir stddu^ en hinír grytto er sídar géngo, ok {)dtti f)cim Rafhi 
þar hart vid at ei^a ok lét hann fiVifa þadan firá ok þátig^t sém 
þeir Helgasynír.varo, en^pórgiis var i midri fyikingb hiá ^t^Urfia^ 
því þar var uiest þörf, ok bardist ágæta vel ok þótti annafseadar 
áudveldara a at sækia en Bar er hann var fyrir« pórgils hafili 
mikit 'lid haft af Snæfellsnesi yestán med sér, sem %rr segir, olc 
veitti ha/in pófvardi mikit Hd med, fiiálfð fiins (ramkvœmd ok ríí^k- 
ligrí ^) framgaungOý— 1^ g^tr Studa i drápo j^'éirri ^ hatta oíti 
am þörgils« ^ - ' 

Veitti heörra^) hættír^'^ 
hergardá') poítvárdi . -• 

>),, vaatar í A, B, C. jR Gn Si^ §>♦ *) víxkuligri* A^ ^^^•S. <rn íf ^ 

. •) heidins*' ^« þ. htÁáÍD^ S^JS, *) liiörva* •bmtu 

*) iárnfeldina, C, ^, ,^ ^) llrtftí^ •^mAU, 

^) áldreL sömii« ' ^) hergj^tit. A^ JS^ pM 



J*;*^ pvefráigrundíir bordagii JSy&lfir feUc* ^ 247 

j nprdr fqr hcr 'mcd Wrdi n, 

: j í bardr tit pyafíardar* 
' I ,,. Ok valköstu vestan 

. , ' yediir bjiks lidi mikla 

. hcrdi baldr at hildi 
hiáltafaldinD') praung^) aldreP).' 
Storltf gékk ( fyrstunni fraiu frá Ödrum möriiiuni^ hann hafdipan?* 
afa ok averd^ skiöjxl ok stálhúfo* pörgifó mælti vid hanD^ hví 
IjaQo fa>^i sva úvarliga? Sturla svarar : lát mik si^.fyrir báti mín- 




Rifm«^dir ') i^am riód^ 

fíkr valsiaungo^) brikar, 

at "^Jr þar er aWir *) sflettust ^), 

odd"^)i ferdabroddi. 

Hlifdi bildst, en brusto 

ÍHandvorpin aky ") randa^ * 

höldr -2) gékk hratt '^) fyrir akiqldir, 

hringdiffs fromo lífi. 





Ók hlntu þá. liverirtveggio nokkura áverka, sveif Rafn (>á undan 

" ^ '"'*'" '' ... Audun 

ar- 

•*) kidpitiaUi|ui« 4. S. C. E, Gi, fií p, ») •U^fiu £. 
*) þréttugf. A. B. B^ Gr. þ^ |^u^ . ^) tótu»t. A^ B. C* JR Qn ^. ^ 

/> diir* j4 A C ^ Gr,^ 5i. p. 1 1> ,||x. A. Q St. f>. 

♦) fré [ v^atai f famif^ i't) hoUr. C. s/ hcldr. B, E. Gr/ 



*) raMgððr^ lóawt^ »^) iivfttr. >#. ^. JP Gr p. fcnotr. C í/. 

O út. ^. /?, C^E. <?/» 5f^t>r ;? i«I.A*^ í?- ^ C/. ÍA t>. 



24S |iverárgraiidar bardagu Eyálfir fellr« 9 p^ 

pcrvarJar ok farer til aiiDart ok kvam í munn hvenomtT^gia ok 
vard hverCvcggi sár, ok þtf porvardr meir sar, þá lagdi porvardr 
til Audannar bádum hondam [ok kvam á hann midian'), ok féU 
hann sva vid at fötnnam kastadi fram yfir höfudity en sva var 
hann ömggliga búinn at hlíftim at ei gékk 4, en þó liofda menn 
þat fyrir aatt at haon meiddist iyrir lagino* pörgils var þar i 
oru6to er stranngust var ok bardist best sinna manna, g^kk þar 
ok eí á sem hann var fjrrir^ hrukho menn fyrir honump pyiat hanii 
lagdi hart ok tftt ok uió stórum^ hann lagdi til eins manns sva 
at herdamar kvamo nidr á grundina, en sva var hann búinn at 
ei g^k á^ hann stód seint upp. £n er þeír porvardr ok Rafti 
varo skildir^ snyr Rafii bar at sem Aastfirdfngar vdru, géngo þeir 
Rafii sva fÍM^t at, at hinir hrukko firá ok génga þeir i gé^nm fylk* 
incnna^ fl&lla þar nokkrir^) menn af AustanmSnnum. ögmnndr 
Pndnn hét nudr^ hann var Fagranessmadr^ hann var í lidi med 
þörvardi^ hann sóttt at Rafioi sva sem hann ætti ei annat at giöra 
en höggya til hans i ákaOsu Rafii stti vid fleirum at siá, líagdi 
hann þú til Ogmundar ok kvam framan ( stalh{ifana ok i gégnum 
hana, ok var þat hans banasár ok féU hann dandr til iardar^ þar 
^ fi^li pk Oláfr frá Bustarfelli ok enn fleiri menn') adrir^ f^IIn |ar 
ok nokkrir menn af Rafnu Sva sögdn menn , er porvardr fékk 
áverkann af Rafni^ at faart var vid faana at eiga adr^ en sidatt 
þóttist sá l>est hafa er faonum atód firrst hans miStstödumanna, tók 
þá ok at ridlast Ixd |>eirra EyúlfS| {pk þá^) stökk Rafn or bardaga 
ok A^rfmr porsteinsson ok þeir ^riátygi saman^ sér Rafn þrotin Yar 
van signrs^ snyr hann þá til he^tssfns ok stcig í stigreipit ok asttadi 
i halc ok gékk ei þvfat hann var þrotinn miök af^mædi, þá lypti 
pors^inn ^vftakollr honnm á bak^ haon var hestasveinn þeirra ok 
iiafdi ei verit i barda^a, rído sídan í farott, [þeirRafii rido þegar 
um náttina vestr Skialgdaisheidi^ namo þetr ei fyrr stadar en l 
Géldfngaholti ^). Eyúlfr porsteinsson stöd í midri fylkingo þeinm 
Rafn$ öndyerdan bardagann ok bardist vel ok drengiliga ok gékk 

*) frá { vso^sr i C, Sip ^ Rafb w n^ siik |»roliM.af assdt 

s\ m.^,^^ n j? i^. ^ «eá 1^^ i»"*" ^ UJit ,4r^diafc» 

') Aaa t a m ie na^ jf^ B. C. JS» Or. Si, þ^ ^) ftá l vsutar I aðmu* 



34-13 K. • pverárgrundar bardagí* Ey61£r íellr. 249 

fu ei lengi á er hanh var fyrir, 8t(td hami fast ok |eír sem hon- 
Mi fylgdq. Eyúlfr hafdi fengit stdinshögg framan á brióstit^í bar- 
daganúm, vard honum vid þat heldr ervitt, vöru hans atgiördjr 
þidan af minni en elljgar mundp^ g^kk ^a bardaginri som snarp- 
ðst um hrid^ sóttu merin þí fast at Eyulíi^ ángradi hann ]þá mædi, 
var f at raiök iafnsnimma^ at þá brast flóttinn i lid þeirra Rafns 
ok Eyúlfsy vildi hanri þá yleita til hests slns ok sneri f>á upp á 
grondina^ en er hann tekr sticreipit ok aetlar á bajcj Hóp í f>vi at 
hoénm Jörundr Géstr ok-^{)reif um hílsinri ok hnekkti á bak aptr 
ok felldi hann pk fór á hann ofan ok rak af honum stálhuruna, 
kTAm ^á athénum porvardr ok menn hans ok spurdi hvern hann ^ 
kefili þar undir ? Jörundr svarar : ek kénni hann fullgiörja at hér 
er Byiiifr porsteinsson. Gékk porvardr þá at ok ték spoótit tveim 
hoQdum bk lagdi til Eyúlfs, kvam {>át lag í mutininn ók nidr í . 
giígDurp hnakkann vid vellinum« Sá madr hió i höfud Eyúlfí er 
Airpbi ') hét med breideggsi ^) , ok greinast riienn at hver fyrri 
herki vara, Kimbi var sídan drepinn, ok segi£( meifa þat væri aií 
r&dum Rafns fuUkvamliga , fleirí áverka hafdi Eyúlfr. Lík Eýúlfs 
porsteinssonar yar fœrt til Múnkaþvefár ok grant hiá%turlu Sig-^ 
jhlTatssyni. 

. 33* pessum atburdum miök iafnfrafn^ sem nd er sagt fra,\ 
giördjst ^t sem fyrr var ritat^ ^t Rafn reid i brott ok vestr Skiálgs* 
dal$hcidiy cr f>at skeótast af at segia, at hann létti ei fyrr en þeir 
kvnmo til möts vid' porleifi hann var kvaminn sunnan á Arnar'i' 
vatnsheidi med flokk. £n nd* er at segia frá þcim mönnum er 
eptir vöru á pverárfundi, at.þeir leiti^du undan^ sumir i kyrkior. 



en sumir i bænahús^ [sumir vöru þar teknir ok ílettir vapnum ok 
llœdum^), sumir beiddu grida* pórgilS/Var gódr af gridagiöfuqj. 




vera, en ákafliga módr. Audun kvadst vilia vera eptir ok hvílastj 
p6rgiU setti eptir hiá hpnum [Ingimund brödtir sinn ok Dal^Jtfn 

») Kumbi. já.C. Ör. St,p. «) frá [ vantar í C ÍÁ 

Ee 



at gæta tiatis^)* XttAnn seuást nidlt vid arbaklcan^) ok kVad^ 

lyrsta^ [Ifigimundr gaf honum at drekka bremsmiium^ ^dair hn^ 

bann aptr ok dö litlo sidar^)» kann var litt sár^ol: $^rakk miok 

af mœdij at þvi er sumir Segia^ þviat hann hafdi borit sik miök 

. vapnum. Snörtr bródir hans fór Í sídasta lagi «f hinnm 1)ietrum 

mönnum ok J^vamst i kyrkiu at þverá ok faeitadist porvardr at draga 

hann ót or kyrkiunni &dr hscnn nædi brynionni af honum þeirri 

er Oddf br^ir porvardar hafdi i Géldingaholti^ þá er hann var 

veginn ^). porgils reid til bæar upp til pverár hinnar litlo^ vóru þar 

margir ménn i bœnahúsi* par var kvaminn Svarthöfdi Dugfósson 

undir bðenahúsávegginn ok vaf hann sa^rdr meidsla sárum, höggvinn 

um þvert andlitit^ bad hann grída heldr ákafligá^ pérg^s gaf honum 

grid* par var ok tekion OUfr Oláfsson ^)^ bad hann ^ g^ida^ en 

pórgiU vaí* i þvi heldr tregr, sótti Olafr ^i at pórd Hitnesing at 

bidia sér grida> ok {»ví iádi pórgils' um sidir« peir pórgils ok por- 

vardr rídu upp eptir héradi til Múnkaþverát ok* vildu vita hvert 

Rafn hefdi ei þar kvami2t i kyrkio^ en er þeir kvamo þari var 

&bóti heim kvaminn ok Scgir at Rafn var ei þar» rídu þá út aptr 

alit ^ar til cr f>eir Jcvamo ? ptfnmnareyoy. samnadist þángat flokkr^ 

inn ok vóru þar þat er eptir var nœiurinnar. porláksmcs9odae 

ridu þeir upp í eyrina þar sem bardaginn hafdi verit^ ok sx þar 

tidindi slik Sem ordin vðru, lágu þat likamir þeirta er fallit höfdu, 

en sumir varo brott fluttir. pessir menn féllo bari ^)Eyúlfr Eyulfs- 

son [Kárssonari hánn var höggvinn i sundr i miodmunnmi bann 

var Kafns madr*^)) Aúdun Tbómasson^ Halldór bdndi af Skinna- 

stö(lii!n [Hclgason^ hann vár frændi Eyulfs porsteins^onar, Gudny 

Asgrimsdóttir var mödir hans^)> porkéU hinn miklii en alls féllo 

at' þeirra lidi átta menn edr níu. £n af Austfirdingum féil Ög* 

*) tri [5 ttokkra metin, J, J3% C, E^ *) frá \ vintar t A^ B. C. £. Gn 
Or. Si. p. ^ Sr, þv^, 

4) Miök móar, b»ts Bðmu vi4. '^antáí- i •Ömu. 

)) !ti C: bad iik sirárekks, var þat '> ^{f^ Þowteinttön, ba^ta a&mt^ 

giört> drakk haau tvisvar Bdr þri^ >. > ^«. 

•var, lida •ttmd þar eptir fóll hanft *> f*^* l VAíitaí' í afrmtt.^ 

i tevgtaa ok aiidAdbti B^mu^ <) fr< [ vantar f lömvk 



xntindr Priönii^ OUfr {ra Bustatfelti ok. enn fleirí^ sextlin menn edp 
seytián föllo í bardaganum, en niargir vurdo sárir, ^Töku ^eir til 
at beriast miin midsaptana ok n^ttmáhij en eptir sdlarfail var þat 
er fióttinn. brast* par vöru margtr menn baedi flettir vapnum ok 
klædúai» ok urdn ^inar mesto hrakningar, en ^at var lengi Önd« 
vecdan bardagann at f>eim EyMlfi jþótti horfa hvergi úv^nna^ en 
fiessi vard endir á, aem t»argir mcnn vito, at Eyúlnr lés^t þar, en 
peir hofdn sigur er ývænna |»ötta útsigla* Um myrgininn H^u þcir . 
pdrgils ok porVardr npp á Grund, ^ar kvam Eyálfr ábóti ok mar^r 
kénnimenn ') med honumy yóru menn |>á leystir ti} . samneytis, 
Tinnbeörn bóndi hafdi fengit sar i bardaganum ok var hann lagdr 
í tfstrn, þótti ^at a&r lítit at siá| cn |>at vard at miklo ^), var 
rumbeörn hr^ss i ferdum med pórvardi um sumarity en ^at sár 
leiddi hann til banat andadist hánn um haustit Micha^li^messQT , 
dag, var eptir hann hinn mesti mapnskadí* 

*) 34. Sá madr beó sudr í Midiumdal skatpt frá tuangarvatnf 
er Pldl hét^ hann var prestmadr ok gödr b^þegn, kona sú var med 
honum er Jóreidr hét ok var Hermundard6ttir» petta dreymdí 
Jöreidi se^g^án vetra gamla þar í MidiqmdaÍ um m^sso Marinmesso 
^Mágdalenœ i kyrkio, |)á var ei spurt fall Eyálfs porsteins^onar^ 
hon þötti&t vera útl á hladi f^ar i Midiumda)^ hon s4 kono ridn 
TCjitan fyrir hladit h gr&m hesti i dökkvum klcediim, mikiH var 
bestrinn ok sva konan, Jóreidr fdttist spyria hyadan hon kvam atf 
Sfordan kvam ek at, segir hqn, or Jíásheim. Hvat veiato til porr 
yardar, aegir m^rln. pat veit.ck algiörl&» $ejgir draumkpna»t 
Hann er hurd fyrir beim 
ok bryniadr i sveini ^ 

^ ^ro brennomenn J4 

mannhundar hi&f 
] mannhundar hiá^ 

JEr (at aokkut mark er fú segir mér, kvad mærínf 

Mark ec þér 
9em pinum födur 

») iBenm yí^ B. C. £!, Qff 5/« J)* ♦) fie««i kapíiuU vantar ( 4^Jt. _ 

^) meidtliuii, f 6mat t* £. Qu Su p« 



252 Frá draumumt / 9]^. 

lok ölluiu ydrtim 

œttnidiúngum^ 
segir hon« Hvar ero brennomenn, kyad mœrinf Hon svarar: 

Ero' menn ^a 

er þeim vegnar 8va> 
' heldr visak þeim 

í heliu heim, 

í heliu heim* ' ., • 

.Hvad œtla þeir \\ er þeiai>egndr sva, kvad mærín? HonHsvarart 
bd ætla þeir med íUvilia sinum at kvama heidni á alit landit* pi 
vaknadi Jdreidn ^ Bnfi dre'VQidi Jóreidi sex mttum sidar, ok s& 
pessa sömp kono, ok'spurdi hvadan hon kvam nú at? nordan or 
sveitum, segir hon« Hvat Yeíz.to nú tii porvardar^ 6eg|r Jöreidr? 
Hon svarar : 

Nú er porvardi , 

þraungt'um hiarta^ 

bd ér budlúngL . 

, DÓt hit nœrsta, 

böt hit nærsta* , 

Hvad um Steinúlf brodur hans, segir Jdreidrf Hon svarar: 

Nu er Steinulfr ^^ ' 

í styrstraumi 
ok stagli pyndr níed Agli, 

vcrtu í reit - 

^ vinar míns^ 

\ en ek man med svinnum at sakbótum^ 

p^ vaknadi ^dreidr. prspurdist sudr þangat fall Eyulfs ok j^n 
tídindi ónnur seni ^ar urdu. Enn dreymdi Jóreidi, at þessi kona 
kvam at henni, hon var þá í blám klædum^ ok syndist henni 
konan ii^ikiiádlig, honreid þá eiTa grám hesti, hon mœlti þá^ hvi 
spyr þú mik eingis ok eigi at nafni? Mærin svarar, mér er,öttj 
at þér, eii {xí tii ek nú vita hver þú ert eda hvat "þu heitir ? Hoti 
svarar, ek heiti Godrún Giukadóttir. HvÍ fara heidnir menn hér, 
kvad ncœrin ? Eingo skal fiat þik skipta, segir hon, hvert ek ém 
heidin edr kristin^, en vinr em ek vinar mins* Hvat vei&to jdlú tíl 
Gissurar porvaldssónar, segir mæriji? Hofi svarar: 



34 Kt Ft4 drauinum* - 253 

» 
Miniiir tniIdÍÐg 
morgin sáran^ 
hvart man Gissuri 
*" gánga at/öskuniy 

vildak at óskum 
ödlingssyni S 

öU æfi sín 
. ^ptirgéngí. , / 

Rvemi er ^á, segir mærin, e£ sva fer? pí rædr hann Islondi til 
ildarslitay segir draumkonan.. Er þér vel til hans^ segir mærin? 
Hon svarar: aldr^i þykkia mér þeir gódir fuglar sem hátt fliúga* ' 
HYemin er þér til Áafns^, segir Jóreidr? Leidir ero mér ailir 
mrtír íuglar, segir draúmkonan« Hvernin er þér til pórgils Skarda, 
segir ntanrin ? Hon sva^ar : íllir f>ykkia mér allir þeir fuglar er 1 
littkreidiir akíta* Ok ^á kvad hon: 

Segdo porv£(rdi 

þessa grímo * 

úngum andskóta^ 
, : ef þik eptir spyr| 

en þó at þik ei 
• eptir fregni, . , 

satt ekalto segia 

syni oddvita« / 

M hefir petta prisvar borit fyrir þik, enda verdr ]^risvar allt fofd- 
ttm» |»at er qk eigi sidr at göd er guds þrennlog, pá vaknadi 
J6r^idr. Um haustit er nótt tók at myrkva, dreymdi hana á sömo 
leid fram* Eina nátt dreymdi hana ^at Jdreidi'^ at þessi kopa 
fád austan fyrir hladit þar i Midiumdal ok hafdi mann bundinn 
i tad hestinum« Jóreidr spurdi^ hver þar væri sva hardliga leik- 
ÍDnf Ðraumkonau kyad þat vera Eyúlf porsteinsson^ skal ek n& 
hiiuiA honum, segir hon, er hann dró Hall Gissurarson um klak* 
anií & Flugumyri. ok pk keyrdi hon hestinn ok leypti út ok sudr 
qptir túninook kvad þetta; 

pat var betra^ 

cr ^frii: bnugumT^d ^ 



254 ^^^^^^^ bislcupi lysw hamij fer hver heim til sint 9IL 

^randr' htnn örvi 
^ok bur $kata, 
^n nú er fyrir iöndaais 
olc lengi man, 
Hdkon kóogr 
ok hans syiiir, 
pá vaknadi Jórcidrt 

35* porlákstnessodag yar fundr stefndr vid Diúpadalsá^ kvamo 
Bar til níargir béradsmenni var ^á talat um tídindi f>e$si, íHfall 
Eyúlfs bónda. Beiddi pQrvardr sér vidtöku af bóndum ok fiattí 
þat med honum p<irgils ok Sturla, vard at.þvi litill römr, orti 
porvardr á um orskurdi \iá bóndoma, porvard or'Saurbap, HaH 
af MödruvöUum , Ornúlf or Miklagardi ok enn ficiri adra. por^ 
vardr or Sanrbæ svaradi fyrst^ l^t ekki rád eiga roeir en eurs 
manns, má ek vel sæma vid þann, at be$t er'ateingi aé; |leir 
Hallr sögdu^'Ht ^eir mundu öi taka rád þessi fyrír bendr böndum* 
Géngu biSndr J)á á eintal, en er þeir höfdu tftíat nm ríd^ gésgu 
|)eir aptr^ í fundinn , sagdi pprvardr at þat var-sainþykki bónda^ 
£8t þeir vildu ei taka víd honum i hérad ')t^r oss porvardr sagdr 
binn mesti ofsa-madr, en févani miök^ en eigi þó at svara atórum 
vandrædum, viiíum vér bída þess er Hákon kóiigr ók pdrdr Sig* 
hyat^on giör^^ |ád fyrin f n ^r porvardr skilr, at eingi er þossa 
kostr, þá rido þeir af héradi ok vestr til ^agaliardar, gisti por* 
vardr á Silfrastödum, ^ piSrgiU ( Fla^atpngo. Yar þá. fundr stefndc 
vid Vallalaug, kvaoio þar til bóndr flestir* £a ^u^ daginn^ er 
þeir rídu ofan eptir Jökulsárbokkum, talast þeir vid porvardr ok 
pórgils um lidveÍ2ilp þd er pprvardr hafdi heitit pórgUsi um til hér^ 
ads i Skagafirdi| en porvardr færdist or ^Pgi, s^gir at tingis mundp 
8in ord metin, þar var bíá Fiimb^pfn, g^kk þ4 i nokkur »eu& 
med þeim pórgils ok porvardi* Fippbepm m^hi; Piikla. %Igl c^ 
góda atto at launa pórgilsi, ok ipiki( hefir hann tiÍ soemdar unni^ 
vid þik ok gödu hefir þq honum hipitit^ pk maBlti at honum nokkr- 
um^ordum* porvardr kvadst allt halda mundu vid pórgils þat er 
Jiann hafdi i^onum bestu heitit ok hann atti undir sérj j^otti honuni 



^y Xt Seáfekr bískiip lysir bal»i^ iet hver heim til.sfa^ ^55 

>^ÉÍl8 Wa terit ekkx tiUágámÍlÍH i £ya&-dK ^ Hidir ^ir ^k tÍÍ ' 
&Ðaa^ var |>a kvamit feölmennt* Beiddist pörgils þá af btftidatúi 
Irt |ietr t^kio vid bótittm til böfdínga yfir béraait> taldi til frænd- 
eemi vid Kolbein át réttiun erfdumj^ ^ttiflt ^tiærst kvaminai tirrfkið 
i Skagafirdi« Broddi árarat fýrstr mamia) éf batm skyldi þar nokkr* 
nm bofiðingia f^iöna^ tildi nattn helst pörgilsi^ en betr at þióna 
ekigtu% ef baAÐ tntttti kyrr siást. Stnrla flutti þetta tneat mannl 
ok Aabeana* I þessu kvam pórarintt pre$tr Kaggi settd^ af Hea^ 
teki bbknpi^ las bann þar npp bréf^ stód þat á bréfi þvi> at 
Usknp kallar pórgils ok porvard Í banni ok alla ^h menn er k 
^verarfundi bafa verit ok farit med úfridi ^ángat & sveitir i méti 
(cím £yúlfi 6k Rafni^ fyrirband bvermm manni a,t taka vid pór^^ 

fllsi i bérad^ ok b^t þeim batítli ok afarkostum er at þvi yrdt 
nimr* .Var b& þvi lokit at bdndr. mundo nokkurn kost á giöra 
ftt taka vid Porgilsi^ lagdi porvardr {>ar ok ekki til, sagdi pórgiís 
báodnm at hann var ei at heldr héradi hori^nn, ok hann mundi 
til leita l^egar faann þð&ttist faung a h$fa ok hirda ei hvad btskup 
jBgdié Broddi kvad aUt mcga, ^ natJHÍigii skyldi, skildi sva þenna 
bná^ ok tölndn þeir pirgiU ok JBtoddtt iMgi hliött, pat spurdist 
vestan or sveitum at Rafn var kvaibiii» til mcSts vid porleif, ok 
^r höfdu flokk mikinn, vóru' þát Borgfírdingari ^at er ok ,Sagt) 
at Bafii léti samna, mönnum um dali > ok [)ötti |}a ei fridiigt' at 
Tidst restr k sveitir. [Beiddl pórgijs porvard at rida vestr med 
sér '}| en hann baud at fylgia honum um BorgarfiÖrd til Blásköga* 
heidan porvardr þöttist et til hafa hestakost ok taldist undan alla 
vega et iylgia honum i Vestíaörduy en bad pörgils at rida austr í 
{ ieÖrdo vid sva marga menn sem hann vSldi^ ok vcra þar til þess 
et lyki málum {>eirja, Pinnbeörn baud pörgilsi at rida vestr med 
honiitn pk veni vid siöunda mann, þótti pörgilsi hann vanfær sakir 
^rs þess er hann hafdi fengit ok f>ótti hann litiil afli ok vildi 
banii þat ei^ skildust þcir pdrgits ok porvardt vid Vatnsskard^ var 
þór akilnadr lagligr^ þakkar porvardr þá enn at nyo pdrgilsi lid'*- 
vet2lo ok hafdi uppi hin fegursto framinheit) pdr£Íls svarar þvl 
(aliga» Reid pórgils vestr Vatnsskárdy en er hann kvain t Lingar 

») £rk C vatilAr t C.Si% 



256 Henrekr biskup lysir baimiy fe;r liTer heim til 8Ín« 9^, 

dal, ]þá vórtt f»ar slíkar fréttir allar sem ^rr höfdu yerit af þeim 
po^l^ifr ok RaÍÐÍy hí giördi pórgils pórd Hitnesíng ok þá ttflf 
aaman ^t þeir mmidu rída um teöll fyrir ofan allar bygdir'ok 
kvama tif móts vid hann í Hankadalsskardi , en ek vii rlda [\at 
frejtora '), pdrdr skyldi ok rída til móts vid ptfrgils, ef hann yrdi 
var vid flokkinn. peir pórdr ridu þar til er þeir kvamo ^rrir 
Vatnsdalsbotn, íundu þeir þar Géiii Palsson, Líting Arngeirssoa ok 
Sigmund Gé&tsson^), þeir vóru sendir af porleiíi á niösn, at vit^ 
um ferd þeirra pórgils ok porvardar, kvöddust þeir* kynniliga ok 
sögdu hvcrir ödruoi lausnar tidindiy segia fiorgfirdíngar Rafn hafa 
kvámit til 'mots vid þá á Aníarvatnsheidi ok beidt porleif at hanix 
mundi rida med þeim nordr ai þ^m pörgilsi ok porvardi^ en por- 
leifr vildi favergi rída d sveitir med flokk, en baud -Rafhi at rida 
til Borgárfiardar oklézt þá mundi veria/hann med Borgíirdingumy 
ef hann vœri þángat sóttr^ Rafn viidi þat ei, segia þeir at hann 
reid heim'tii SaudafellSy ok 'hyggium vér at hann sé hefdr feöl- 
mennr. Skildu ^ir at Jfvi, ok ridu {»eir pördr þi til Midfesrdar 
ok leitudu þar til faratekiótnr^ uridu sídan í Haukadalsskard €lk 
kvamo þar um myrknœtti tisin pói^ils var, ok svaf albr flokkrinn^ 
en er þeir ridu at, vard aC^dynr mikill, vöknudu menn vid þat^ 
vindr var af landsndri, en þeir höfdu sett upp speöt sin, þeir 
vóru miök svefnvana ^). Einar bóndi spratt upp fyrstr manna ok 
preif til speóts síns ok mcehi : nú rida diöflarnir hér at oss, sprétt* 
um upp ok duguQi veh pórdrmœlti: mennrídaat, en ei diöflar, 
ok þá kéndi Einar mennina* pórgils spratt upp ok nokkrir menn 
fleiri, segir pdrdr þau tídindi sem bann hafdi spurt, ridu þeir pdr* 
giis pi, þcgar þeir varo búnir, þar til er f>eir kvamo at VestHda* 
eyriy þar ádu þeir mipk lengi, menn rœddu um at þat vœri úrad«- 
ligt, sva feölbygdar sveitir sem þjar v6ru, at rida þqj* um* , pój^ils 
kvadst \ei vilia laupa um horn Rafoi sva at hann œtti ei kost at 
finna hann ef bann vildi. Sturla segir, at Rafn mundi ekki í þesau 
sinni árssda, þar sem hann hafdi ádr forvida vordit* Rafn var 
hciuia at Saudafelli pk sí reid pörgils^ var þar báng mikit um at* 

*) st fnuD. já. S. C £. Gn St p. >) sveíiiuglr^ A,B»C.S, Gr^ Sf, p. 

*) okeunfleirí| baBts •ömu.vídf 



< j^éX. Ska^díngar aiecltaka pór^ls* 257 

nMi ^o feir bepfa sik siálfir. Rida peir pdrgíls um kveldit í 
Bandanielöfaeidt, skildust J^eir firaBndr uied kærleik nnklam, haud 
pó^gtls Sturltt til Stadar hcimvmed sér, en Staría reid betm iHit^ 
&r(^l> soio beinis mú kyrrt um sumarir* Rafh Yaj^lengstum at 
Samdafiiili^ vat^þá gridalaust raed mðÐucim ok ssHtalaittt, pk at« 
&ralaast {i^ at kaUa* Starla reid vestr tii SaiurbeMor Htl<^ ;sidar» 
eis Rafn tU Borgarfiardar^ dyaldist Staria litla Hd vestr olc reid 
heiffi f^adáo^ 

%6^ pórgils BSdvarssDD reid heiman frS Stad tvetm nlttom 

^mr Mariumesso hina fyrri '), hann setti Einar tii hérads at ^œta, 

'Bvi kann ætfadi sér ei aptr hinn Daersta vetur^ hann sendi ord 

pbtðX mJgi $ínum,,at hánn mundi fara med honum^ fuftdust béir 

at RaadameL Madr hét Sigtxrdr Grímssonj hann var kalladr Snokr^ 

hann atti heima at sydra Kandamel^ en er hann vissl at pórgils 

var kvaminn tii RaudamelSy pi leypti hann vestr til Saudafeiis med 

Biósn, lét Rafh f^^gar mönnuin samna. p^Srgils var vid tuttugasta 

mannj ^ir Sturla höfdu mælt med sér mót & Vestlidaeyri, {>a nm 

kveldit rida peir pdrgils pángát^ vaí* yi aðlarfall, Sturta kvam 

fíilp sidar, 'jgtördist |>á myrkt miökt fidu menn ph inh ^) ifir Vadla*. 

pdrg^sí ^tti ei fsert at r(da um Haukadalsskard, ^víat nann vissl 

at Ralb^ mandi jgínga niösn tím f^d peirra^ reid hann {>& til Lax« 

SrdafSf en Sturla vestr til Saurbæar, fá var sva niikit myrkur, at 

•ingi madr s^ amtan, {>egar nokkut.var i mill!. pat har ava til, 

at Bergr reíd nokkut í ^rra Jjagi^ en er J)eir urdu Varír at |>eir 

ridu at grafarlæk nokkrum ok menn voru ödrumme^inn, létBergr 

^a atad tiema ok beid párgils ok mæhi at mcnn skyldo hliddir 

vera , ea er pór^ils kvam at ^am , Jbaá hann menn búa sik ok 

rida a hvat aem tynr væri, {en beim Bergi ok pðrdi .|>dtti rddfigt 

at wita hvenr fyrnr væro'). porcils apurdi, hverir menn ^æro 

odninimegian Jækiarins? peir ae^ta *^at væri fiiöm bóitdi Drumbr 

cr fíiardailioltl* Menn pór^ls uokkrir {)eir er ridit höfdu íyrr I 

nSttinyrkrino, ridu leid Jna til Midfiardar um kveidit ok stdan tit 

Skagafiardar tiordr^ Rafn bafdi atefnt möminm samaxi ok hagdi 

») gflMl jijB.<íS.Or^Si, p. ^) Itél 'va«tar i A^.C^ S, Qr. 

Ff 



ít5% Sftagfirákigtr awdlaka pár|^^ ^>i 

as pórgfU miittdi lida «t hoinim, ei» ^ot sinn lída bterigir tfC ðJJH 
«iot £0 er [lérgiU kram til Slu^^^ttrdar, reid feaas fyrat í Viá* 
TÍk tit Aðbearnart Iimii bafdi búskyh') ok lítít apptak, eii li4 
martf Braodr hét nadr ÖlvidarMft er þar bté k maao lavðiao 
tid lilittD feárkosf^ rar þa lettat eptir faangam til ▲rooa*) Katk- 
vngflf ok Gcira Aodga ok lékkst hvarkr» pá k^aiBO ord fiá bi»fc« 
«pi, Tar ^hn borit bonir ok gadsresdi, haimadi bískop hTeriaas 
manni at samnejta þcrm edr grora þeim nokkorn ^etdskap, em ^ 
mælú hann, at hekfr skyldo meira bcra sialfir mat fyrir {>4rgU5 eir 
rœntir væro, en géfa leifamar bundruiK p^giU fór þá* ótt Vid>(L| 
tok hann |^r rid búi þeírra Asbcaroar ok lirands, g^ördust |^ 
^a hans heimaixienn, pórgita stefndr ftind at ValíalaQg, kvama 
^ar tit allir bóndr or filradi^ ok bekidt pórgrl^ sér vidtcAa. Bonéc 
tðlda irii npp yandrædi mörg þaa er tofu^ banir biskupa o& þst 
meá þétti horfa úfridli^, medan stórmsli ^st vóra á»ett er Ikanii 
4ttí at srara. Broddi lagdi Bat rád til, af báadr skylda tsia iíd 
porgtlsi^ ^ÍgR ck ^y^ seáhr baBn, at |^ér nrannt honani sdnt af 
, -jdr kf ama. ^BÓndr kváda mikinir kostnad! mandtr áf homrmr leida 
par sem hann yaBTÍ kyamnm med tvaer hendrtdinar. Sroddi msilti:; 
ei mí f^rir Ölhz siðÉ, maro þeir biskup bratt scettast, en Ski^firð* 
fnggr hafa iafnair baldit íoimsnn siim med kostnadi iþðr&t& segft 
pemx ^íkt Þykkift mxmda liút^ [at taka vid bonam tit horaín^^ 
vid "þí Eyutt ok Rafir« Var þat þá at lyktum, at ftesthr mena 
iátto* at ukaf vid hcmnm tit' htSrdfogia. Var þá talat am tiTlögnr^ 
giördi Broddi þat rád fyrir, at bafa skyldi sau Jakvöd, Settist per* 
gils þi i Vrdvik, en biskuplét lœsa kyrkiaok lysti yíir þeím banfii. 
pdrgils hafdi þar marga ftindi ok iátta bóddr honom héradi á Kireri^ 
om fandi^ eir eingi msðlti f mdt. Var þa höfd uppi sandákvöd 
am hérad allt nordan tit Rúta^ardar, g^ngo.uiemi þí aodi^^hajljr 
var med þeim pórgifsr ok biskupf hm mesta fæd« í VidvfiL var 
^edl mikil ok gptt at vera^ leikar ok fiÖlmeDni mikílu pat.v«tr 
einn drottiiisdag at þar var dans mikiU, kvam þar til feöldr masoii, 
Eámanðr prestr írí Hdtom hafdi súogit d Miklabœ^ í Q^ndafalfií 

«) ittík^ A, iT, g^s^ Qu &► þv •) ^wÞ.^ A^i ^iví* GhJS€. }f», 



^K, Skmruml^lmM M liiskup. 35$^ 

«11 dbgifm iJkriái Imhii í Vidhrtíc i^ átm ok v«r ^ «t leUc^ ok 
^IUk aiMo siiök émms liatii» mi cr iiitim kvam hcim tll HöUt rak 
Usknp iMmn or lcyi4&io mcd iinikiifnguiB ok vildi ei siá faann, en 
er pArgit6*^ssr ^ti'fbaiid li«iiii prestt ril aki, eja er Hámundr prestr 
kfrtt þat fýrír vÍBma dotun , þá uSk bisk«ip haim i iœtt fyrir baefii 
flMrana, en var vid iianii aldrei iafnvei sCdan fekyi ádr« Var-Há* 
flmindr Ikla ríd at H^uoi aied bkkupi ok rédst eptir þat austr í 
^^feífdo, .inar^ lyg^^kvirór varo þftr ok oiorg npplaup ^)« 

37* {uit er nú {lessu nærst at segia, at Henrekr biskup fór 

Ittáiitian nordr í syslu sína um haustit* I j^ann tíma kvani austan 

or &ðrdnm porvardr porarinsson ok med honum Fínnbeörn Heiga<* 

MB. porvardr sendi o'rd pdrgilsi at ^eir sLylJú !finnast l Svarf- 

iiárdal^ ^for porvardr þfngum um alla sveit ok leiudt sér vidtöko 

ok é^k ei. Beid pórgils nordr fíeliafdalsbeidi^ fundust þeir A 

i^iftnict i Svarfadardai^J^ töludu {>eir um vandrædi sín ok áfélii 

*&t er Jbiskop lagdi i þá pórgils ok nokkut á ^á aila* Eédu {i^ir 

'pit med sér, at jrida inn í hérad til indts vid biskup^ er Iiann &r 

Ðordan or syslo sinni, ok beidast af hontim sætta, var porvardr ' 

Jtíi htnn blíaasti^ ok fdr ^á med ^im (rændum vingiarnliga^ segir 

^|«^ardr {^órgilsi um hvat hanii ætti at vera ok héradsböndr 

iiátd bónaui iniok vera tvidrægir, én biskup feandskaparfullr vid 

lÍDÍr^ \'3Fihnbcörn bóndi var niiök kránkr af sáfi því er iíann hafdi 

.fin^it ttm sumarit á pverárfundi^ Tar hann hress á fótum, en 

mi^ bás f málú t)eir ridu nú iim til Eyafiardar, þá gisti biskup 

'i Modruvöilum, ætiudu þeir ptfrgils ok porvardr ^angat tii fundar 

'ifíA hann* £n er biskup vissi þat, reid hann i brott {K3gar ok 

/Íí&n tii Múnkaþverár ok ^^kk |>ár í kyrkio ok lét læsa kýrkionni^ 

£11 ér pór^Iá ok porvardr spurdu þat^ rida {>eir til pverár vid 

"^(riSitygi mannaý en ér abdti &nn {>á, fagnadi hann þeim vel ok 

9WT þeim at blskup vildi at þeir rido a brott ok vildi ekki vid 

'^þfmBdla^ Abóti baud þeim pói^ilsi þar greida þann er þeir þyrfto 

• jtk bestaskipti/ hvert scm biskupi líkadi betr edr vern pdrgils ok 

^^porvardr 1>adu ábóta at hann sliyldi gðnga á milli ok kvama í med^ 

þeim stefnulagi til umtals mála sinnay héto þeir biskupi gridum 

•) 4hUní. B^ Gr. ^ ^ •) fr< [ vaattfr í C. Si. 

Ff a 



^26o S&tliaiwaMtm né híám^ 9pu 

^ lum^ mö^fitfar^. fc^tarhw ðen^ tSOSí med ^m*^ eot ícSHlmSaaM tí 

fBundo brott tUU^ ifTW^ em ^tmmdaíomáihiAv^ éttmAmlhmam 
kost eiga at ▼€» i lcyrlLiiiaiw aMdáir fionimr þTÚiir ^tt^ Viæ 
ibéá ^ i mÍRfnmjA. liaUr af Mödkwöirmm' ol^ atöd þar fiarrr am 
tilmailr allra. ^ta^ ^ vard j^af mt }jktim»af bíi}liipgékk or kyritia 
l^ir bœn áfaóta^ var j^ g^<ig^ ^ ðUta* atofiov |{mv far vié rædcr 
^eitra ófbóti '): (dc pdírarinn preatr Kaog^ Eir er porfm^t ok {)örw. 
gils ok beirr* menii* gSago^ i eim/hmMr T^ftcHVy þetr bttkvm^ es*faam» 
avarar eingov Setluat ^ms þí mdr oW hdf pforvardr ^í mál aitt 4 
hestssi leíd ;^ Herrar,. Bat er eyríndí yart lílngat^ at alh ^ar er >ér* 
Böítam Brotit vid beifagfrkyrkibok raskatgadsr^ttrviiramyér bíódiifr 
i ydvarn dám^ ek ok porgils' {rœndf mtnn ok FínnbeÖirev C^ilium^ 
yiér bafa ^ar i mdr af ydr 1^118» ok Ipglig^ 8a^t^),» eri> ^r sakir 
aem giörzt £afa miíhiav vor ok anirars leikmamia'r akilinm vér 
nndaa ydr umr d^í^ ok nm altar bét^ads^ {setnr^vilmm^ ySr ai ydra* 
rádi btyta, þyfat oss- þykkir sem þér muniír J^r eingar sakír & dgi^ 
er besst minn^ vill ok pórgiTsai> Ett ef þ^r, berra,. þykkfst eíg^ át 
skripta oss^ ^ y|tiini> y£r at ^ér eígni: at leysa oss af sökum bmmk 
er bér bafa- giorzt í sumar,* vilaittt> vér undir |^at blÍdliga gsmff^ 
er f>a miti bod allt at slniM* pat er ok mitt bod^ bei:re^ ee^ 
pöraila^ ei> bvervetna viT ek til^veigia ydvars samj^ykkía aakir iyrri 
vinattOg. ]^t ek þykkiíimst et siSl&nr mik miok miiinka tiT, en h$r-^ 
ad man ek ei uppgéfa,' en miök undrak þaf ^ér ba£t sva SSHtt 
fengit mikit skapskipti sidan vfd vi^um bínir kæruato vinír^ veirek 
mik.vandliga vera^ aakfansan vid ydr bædi £ ordf ok verki at munai'^ 
skynsemip, ok bart ]^ykkBr mSr ^aC er þér beitit b^dum a&rkoaC* 
unij. ef þeir gf^ft mér mat edr roönnuíhr mfnum^ ed^ Aí^^im mm 
. besta vid mik^ b^ má pas vera af stundo at ydr cdr vTmTm Yjfru«r 
þykki þat litltt betr rádi4;^ ok meiri va» at þá kiinnr fíéki Wda 
af en ek étnn^ ok minír meim. Biskup vard yí reidr miök ok 
ma^ti mörg; úþægtlíg ord vid póipra* jþair er eí bæfir at rita, banir 
mælti^ at pórgilsi ok bans^ mönnum' mundi: ]^at ei beímilt er bói^dr^ 
gæfa honum^ ok ei skal jdr lieimlE lörd atr g^nga Í, ok dgibinuW 

. ») frá [ Tftntar í C, Sf. ^ frí C ▼aattr í jí, B. C. £ Gr^ 



57 k^ . SáttafUmleitátf vl^ liásWp; 2(Sl ^^ 

•f &dffii ðy ok éinglin ínt íktirúiUn n^nia l^hrltil pör^ls f»agdí ok 
MÉmál ekigo«^ Biskup kaerdi sakoií á FÍÐJibiom,; en Finnbiöro eyar* ^ 
•di' ^"f 1 aíf sitfni^ fieúdír Heri^r ^í' hiBúWf fieMr pr4^ sehi |ér hafic 
hég^ lalaf idag. vid- pí^rgila* lögonant^ míony' mano' synasr vitriim 
sMMinm úek j^nsaisilígtf Holiidr þdtir tiina &eiaisl{atti nni^i' taladit ok 
avji hmsr iUgiaraaBli,».|iá mundi' hann þykl#a*.nsBi^daúdafirÍF verdr; 
w ek ef n(r heldr háa' atf svan^ -ydr f ^jg^ msDtti gud g^a þat at 
^ vi^ ,íe ödrmn' Amdi miklo ineaHinserltari«r ^ev ^t w liósb fyrir 
atfra mainnor angi^mi^ af [la' gullhaUanar sem' hér Hafa fjíeyMt yfir . 
Éitmih med rÍDunv ok T^4fonimr hefit ^év^leiít atand* biá^.ydr' 
i Jui altan* i hevlagri k^pfítieiy ^ iagt á^ þá^ alla virkf ^^ ok er þBt Ij^^ 
iarsf, ok ^eir hafar mergar nMjm.bMnt in^íj ok maiiga menwiii 
t^ka aaklanaa innjí k«»fii í reyk »• uin snm; illvirkl þeirra er s^^um' 
mikxímm ei IvímsslíllaHSlv hyert þér m^ma (nrrt.hafa nmsetit alkur 
vimndír^ ent þat vita^ allÍF mcnn^ at breiÉnuvargar era rð^kastir 

fíanrir bsMli i gndsiogum ok iBasnMu Spnstlí ^5kup^ "þa upp ok 
vad <KöJy mæla fpfmr munr»lioiuim ')> mavgtr lögckr þar gott tð 
^ vaius ^BÍ ekku . Eu' |}drgiis mselti, ^á er hisknp gékk faaroft^ sta 
«€/%»»» neyFdij:: Á man ekaeggia bendr á ydr, herray. ol? ekki rœná 
sfaJHiiur fr }AS\vsm\ en sva mnnut þér til mega œtla^ at «k mani 
ildle^ vieda' ydvanr vilia i héradfy a ^á Tirait minn vilia oingis. 
. ^kk UBku{y \k ( ikrott ok aliir þetr. Géngu |eiif ^6rgi}s \k tS 
fieslir smna^ cn |>ortaaidr gékk til bisknpe ok X^Xlíák vid hann; 
ai^í porvapdr sídany at hami hefdí beidt ÍHsknp lausnar, en biskop 
irfafdi homimí til umBodsmanna i AnstfeördniÐ ,. ok.lo&di honum 
lanair efc ölkmi hana n^önnom,. ef hann ridr mí héfadi ok veitti 
IMirgiisi eingaiv sdtk.^ Ridn ^eir poorvardr þái brott? ok skíidnet 
<y£« k Espibvoli^ reid p^gils ^á tiP Skegafianhir ok fieim ( VidVik. 
^iír porvard;' ok biskup bctdu' þegar &i«di£t ok sámdist ^t^el 
mad þs€m Sinnbipai^ reid parvardr |&^ ^oiiet til Fnioskadaié^ en 
"Cy' \éT kvumo k Drablastapáiy þyngdi Finbbirni sva at Jbatm var el 
ims^P lagcHel^ -hai^i' ^t eplirv tm porwrdor reid austr i feördu>. þ 

17 þ^Mgíri-aagdi blakup, fÍTtt ]>efr Kaia tfamidrdpuÁ ok Ödnim' svívirdíng- 

tthaCit ok um fireiriiuii&, ^H'^r^flr ^ umy b^ta vid 4A A C% J^-Vr/ 
>^þ#hfst ^m-KSr id^tMeiöiS f £1« )lv 



l63 luSrgils sevðki mátkréd til Skégg^ íiKálfstödiiiÐ. ^fb 

J^yam liIFÍDnticiurBarOllfir|irefltrXráksson ok leysti kann ÓAliodt* 
madr ok oleadi haan ok andadist ham MichacJisœesso af airr ^ 
er hann faafdi fengit í py er& ifund iy ok ^ótti pörgil&i lA honmn 
mikill skadi, er bann spurdi, ok mörgnm^öamm. ^il pdrg^ 
kvamo nm hanstít piiSk margir menn ór faéradi, einn af þ^aa tar 
BödTar Klængsson M Beamugfli or Fleötooi er ^sidan var allra 
manna knSstr, fékk hann afdan sæm4 mikla ok fö gou ok gior^ 
frlgdarmadr pðr^Is s&dbn. Sa madr kram ;resun or VidSdal er 
Gudmnndr fadt» GaUtnesÍiigr, úngr nkadr ok vaskli^. pó^^ hafiU 
menn ( mósnmn vestr tíl Tatnadals, bviat á emgri'stondo ýtei 
Srvmnt^ at þeir Rafii ok Asgrímr mtmdo kvama *Testan med ófrtdL 
ptfrgils sat pk lengstnm heima i VidWk, þess i miUi er hann §6t 
yfir héréd at eyrindnm sinum^ Tar med þeim pörgilsi ok faiskv^ 
slftt edr meiri Inndskapr co ádr ^ hsku to&t'i S7«íirdi» 

^. Skéfj^. hér madr, haM var aaesaMÍiáka U Hff^ ^^ ') 
lltí b^ at mifstodnm, veUandÍgr at & ok hafdi gnótti bui, ea 
er samla yat kr^^ y'Mi haan eii^an aaud géfii ok ekki tiUvti 
pórgilsi giðfa. pat Tar nm hiiwiir ai p6rg3s ændi i^p þáilgat 
íngpmnnd britdnr Mm ok mtá honnm HiAa-Bödvar JKJMgSiOa ok 
Snprra i^émsáng, Ttfra fmr 9sman &a«i adr amc ') » skykfas pmt 
£ila f^ tU slstqrs at Ski^ia^ adr b^a faano aokknrra tíUa^ n 
ef þdr fengio |iat akki, þi baoaadi ptf rgUs ^m et ^) al giöra |ar 
imkkrar úspektir, jen band þrim^þat m^ Fóm þeir ni upp þáagat^ 
aem fyrr Tar sagt, Sk^ggi^ rUdi hverki g^ né saUa ok ekki g^ 

Emat^'þar tar mars vumna fyrir bBedi konnr ok kaslar^ dá 
[ oráahi^pingar, J^ lagimundr þá laupa tU ok hoggra o6& 
nokkm, nrdu þá jíhold med mSBaum, rar þar lidsmnnr mgd 
þeim^ TÓru iieimamena fleiri^ yard Snonei nndir hafiir nm rfid alk 
ava In^mnndirt Tandi Skéggi inams Tid þvi miök at giöra lag^* 
>nnadi mein, ^ödvari þ^ttí þar ok lltit g^ af sér. £a er Ii^ 
mundr kvamst á fintr, hiuat hana huskarl Skéggia med búklaaay 
Tar þar þ«fii midk lauiijg, j^ulda beir Tid ^Mt at þeir fngimnndr 



^ mr HilMiaílr «t Hél— y m^ bata P) mo.^a8i,^ 

Tiá J,M.V.Æ.Qr.Si,\^ a) ,.^tar i A. B. C. & a$^Éi. p. 



^f^ Sáttðftuftl^tun millí Ba&» ek pdf^t. 263 

bfl^'^adð? eidgaiv lut ok fiíro liéim vM ðvabáU, lér pitfrgifo^ illa 
Íf&r þeirra ferd, baGc |ér, segir bann^.&rit Audvirdilfga ok licil* 
IMniiUga, var kyrrt um r^d ^}^ 

39* f)at tar cífiö áag St 6iidverdtim vetrí af pórgílt var heíma 
í Víávíkypi var vedtrr golt ot gíördi i nordrasnt^ ok er dró at 
liftarfaUí, var p6idr Hftnesíngr ataddr stidr & velHiram ok nokkrtr 
memrs með Íionum, þeír satr tiás tvo menn^ allmikit ok þecar á 
tnngardiriii {war sem j^ír kvamo af ^ en cr pcírdr fann þá, kéndi 
ÍNmn |mr Gndnitrnd^alltncsfng ok nfied honum annfrr madi Víd- 
éæhkr^ pdrdr *) spm-di tídínda odr fyrír bví haon föerí sva ák r.'t? 
^oðmtmdr kvadst eingi tídiadt segrai, en ^at er sagt, at Rafn o^ 
ilsgrlmr séa kvamnhr vestan or feördum med [hálft íidrda hundrad ^ 
MBtra I ÐAip (Ai aetlðdif fyrjt ae rida tii Hítárdffls at Sturiu ok 
aiðan BOfdr at {yérgrlaí, ok þeirra van þdr til er þeir kvama« F6ru 
j^efr j^ faeím allir saman, spurdí p6rgils^ pdrd^ at tídíttdam hver 
Ihrdizttmdjr segdi ? pórdr svarar, hann segir af Rafii ok Asgrimr 
téa fcvsnimirvestan or fcordum^) med feöímenní ^^^ þdíttist faann 
^þat SBnnfígflr vifar, er þát glSkast, sogir banv, at Sturiá írændi þinn 
aé áÝmrthvere drepínn edr faöhdum tekínir, man honum þykkía 
l^fn Bdvierdfð hetór. Garti sér. |>órgíís mielti t mí Vera at betra sé 
w ]þ4 seghv avelhr nírfsnarmonnum opt f munní sér miök, Rédst 
pifr^s hSt um vid fylgdarmenn sína hvert rSd'uppskyldí faka, 
Yair Rat ^6 fif tíSs fékit ar samna möunum pdrdr fór f fiiót ht, 
Jabmra um ^æmutwlarlilíd, pérgilií trm Btönduhlfd, cn eflr frokkr 
dc^htf ivam9 upp í Krossanea tim daginnr eptir- Er þar af sagt, 
ctr mn ^Veldít cptir kvama samau fiögur hunc^ud manna f Krossa- 
fjfés^ En um kveídít,' er menn beoggusf til svefnSý var porgil^i sagt- 
tt Kvamnfr vaeto útf fiiennf notknr þeír er ef vdro þar hérads- 
teemi ok ei varo kéndh*, bánn bad pórd útgónga ök spvria tfd* 
lnáa. pdrdr gðcfc át ok kéndi þá menrrt ski<ht, var þar kvaminn 
0iidmiindr prestr ^) Ol&fisou '^) ok Eyúlfr pór^lsSotf ok þeir nokkrir 

' r> Mmdít^ A^ B^ C, £i iS^. Si^pt ^y 6é^t &i]ii&u)cl mBaxl^tL^ A^ M, (S^ M. 

i ÍJK JiðlpK hníjífaJ- íQmw. f) vin^«^ f í*wiii.. 



. MSm^ letádi pétéT f a ínn ok t^ f>drgil8 ^el vid ^fan ok liUd- 
liga^ ^g^ GiiidttnmKÍr jeyrindi sitt at haon yar seudr af ^im Ra&i 
ok Sturía til þín, pórgils, hefir Rafn xidit ^udr til Hítofdals, jok ^ 
nafdi ^turla kyaoijt til mSts vid hann, iiöfdu þe^r sætt^t ok skyldu 
neliia menn iafnmarga Xii gfördar um oll mál sín, skyldu hirerir* 
tveggia halda héröducn sínum ok ríkiuqi xitanferd^laust^ ^kyidi pm> 
gils kÍQsa l^yett liann yild^ vera jund^: |iessari sœtt edr ei^ ^en df 
Eanii yitdi sœttast, ^t för Xjudoumdr med ^ridum, jok yildi Rafa 
a.t {leir ^ndist pk Jhand$ötu4u sialfir sætt «ma. Pykkir mér ^an, 
segir Gudmundri ^f |>ú jrilt .oi sœttast^ ^t Jlafn ridi jiordr á sv^itk 
med þat jid er hann fmr ok man ^t vera m^gs manns jmein* 
J^agdi G^d^nundr allan.hug á at kvama saett^n samán med |icim 
^íhTpk pórgil^i. ^átti Jianu ^vi hí at rida yestr, en skildi ^at 
;tU at ^ir jmundu láta i*akna yapn }>k hesta >er ;^eir h^fdu tekit á 
pyeróreyrum* Tók pdrgiis þi ^eg^r ^ríd af Gudmuudí 9 en ^di 
honum grid i .móú ^au jsi hann ^kyldi $eU|i RaAáf ok Íundr vorM 
allraheilagr^messoidag at Ji()lavadi 1 Vatnsdal« jleid pörgils bá nordr 
,med allðLn Áokkinn^ ej(i G^dmu^idr jceiá ve^tr fyrir m.öti j|^eim|la{bi 
at hnekki# jBpkkum^ f^n jbann Jlafii i Midfirdi, ^gir hann {lonuai 
^idtai þeifta PjfSrgil^ pk hat At /undr yar iSt^íhdr aliralxeiiagramesao 
.dag ,vid Vatnsd$tÍ3,^ J^^ ^9T A^ÍAA ^ega^ti jat hregda fiokkinum^ 
fin f í$ ^éd .G^idinuiuÍr ^vju 

« ^« ^eid Rafn J^á^oordr -^ed nokk^a ^svéit mauMi filk ^eSjr 
^sgrímr. p6rg\ls lcTam jaor^a^^ allrah'eiiaeraQie^o, jreid kanii líi^ 
tíokkinp, jam Jiialsa^ þiidan mátti ^iá .öll tjdindi ^l HfSlavads, yajr 
^i ^flok^i;inp alitrégr .eptir |it dveliast^ mœltu þi margir^ af. ei þjr^ 

: ,at rœkia fijparjofm]}, ^x^ Ra£A# P^ f^H ^æfi ji ^ pir^s .vjldi ^at ei^ 
.had þí Jbafa menn á niósparbe^giy je£ pi ymtji ^útt, ok byrftihann 

, ^aiina ^id pk yerda -ýa ffém 4>e^t ^ngaráda. jReid pörgils þí /afaju 
^til Irinnfu: vid luntá^da oiann x>k vfir ima, kyam jGjodmiMidr þ& tíl 
mfits yid j^n^ ok segir a^ Rafo h^A^^ T^it um /láttÍQ^ á Bi^eidiihoistft^ 
ok y»d liaus þóngad van^ en mundi þykkia heldr manÐmart í 
liilsunum^ ^or hidii þar um 4brid ,ok kfw .Bafn i^i* "^k Jþótti j^i 
jíi yÍ9t at Jtuy|n kvfB^it .ea þá er minnst vaidi, reid Rafii þar at 
med fimtiiída mBá, Tor bat ^Ud jhid TÍgtigaiUt '^^ itigo ^eir BjlG^ 



\ 



^oKt Rafii ok pÓTgú^ sæt^ast sva at kalla« ,365 

|á if baki^ en þeir pórgils spnittu uppy g^ngo þ4 liTerir i ni<kí 
odruiii ok snéro frám spiótnm. Gudiomidr prestr fiékk £ miUum 
4SÍL þeir me&n er med honum vóro ^ tók \iann |>a at inna upp 
ifBtt j^irra sem giör var i Hítárdai ok hyad miili þi^irra haf^i faritj. 
l^bfTu þar margar áminningar um tídiodi ^au er ordit hðfda manna 

■ á miílnm, en J>át vard at lyktom at þeir sœttust at þvi sem Gud* 

'nítmdr hafíli flutt á millum/þeirra, vár j^ dagr miök álidinn^ oík 
irar möaDum mál at rída til gistíqgan Rekl pórgils á BreidatMÍl- 

r«lad/Utai kvelditp en Rafíi til Höia« Um morgininn lcvamo þeir 
Rafn i Breidaböifitady var þ& med þeim Aafni ok pórgilsi glensan 

.ok. glediy- varo þá borin fraai vapn ók hestar '}» var þat mælt, 
at Cp^gilsi |>œttp par best fram fara grcidslur ok bofit allt best 

.lila^ga þat er rsant hafdi verit/ ok hans fylgdarmönnum ^)* Skild- 
wt þeir ^á skipultga, reid pórgils þá nordr til Skagafiardar, átt 

'hBÍia þeir pörgils ok Rafn fund um haustit ( Rdtanrdi, ok vard 
^ éi af sættum, þviatr bvergi var þar porvardr né Sturla* SkiIdÍBt 
iM flokkrinn^ h^to þeir nú pórgilsi fuUkvamliga síno tráusti hvers 
'teaf JiaÐn þyrfti vid, reid pörgiis þá heiíp í Vidvik, þóttust margtr 
tkgB, Bt Jauna honum mikit Aillting^ at haoii hafdi rétt ^án paii er 
(enr hfifiiu rœntir verit í Géldingahpiti. 

41« - [Eptir þetta reid p6rgils^upp í^) K&lfsstadi, var fiar fyrir 
fifc^ggi bdndi, ok þegar hann sa mannareid^ steig hann á aest sinn 
|ftk^reid i brott^ en bannadi f>ar hvervetna'þat er hann atti, báro 
mem ^k faun£ hans til kyrkioy vard til {>ess skamt tdm^ ^víieit 
J^ir^$ t>ar bratt at, lupo þeir fyrlr kyrkiodurin karlar ok konur 
f^iáLaegia atSkéggi hefdi þar alla luti b^nnat ok úheimilat hverium 
*l|Íauni nokkra afneyzTo« pdrgilsi IxStti þat vei vera ok kvad hann 
nimdo ei' meira vidþurfa, mælti porgils fyrst at bredta skyldi stakk- 
'ffxá ok leida þángat hesta ok tii matar skyldi báa, vildu Bat 
£wrki giöra karlar nj^ konui:, mælti pórgils þá at hans menn skyldo 

k) framteidair, b«ts yiA A, S. C, EÍ *) ^frtf. [: I«?á' lída 9va ttunair fram 

Gr. St. \\ þórg^b sitr um kyrrt ok byr hann aik 

P^'Atiíi[i l^rgils létt Yilk reiddgiiga iié m^é nokkrt meaii 9X ttíuk 'k A. 

ðptr ok hant ^lgdajroisim ' þM er JB« C* E^^ Gr^ Si^ \^ 



fA&t hatdi irerit^ aÓinii^ 



& 



/ * 



'ftítgingft^ há at ^r {rætto el faag%a títbúa^ Tar p& telít márt '^ 

'iDÖrgii «pillty var þá fólk allt hr»tt* Eo er bttknpspyr ^asn^tid* 

* ináíp pi Itkadi hontun sttfr-íUa» t^k banD þat rád> at baBii aeádi 

út til Ho& um oSttina tit Broáda^ ok lét bann ubrátt ytd at Cbobm^ 

kvara' sí he«t» ok ægir biékopi at meirt van Tam^it BjÁciddt fcvwu 

-eí^ biiknp Bendt aDnan mann o&a a^ KMÍBátadt at segía pórgilitt ét 

biaknþ* mundr bano sama 4ag.bann8y;i^a^ haim ok steTpa -UfrtBm 

ok meart vait baBn banosettk allt héim^ pdrgils svaMr : bidtop* 

tnan dida Sflroi^vm sionm'^ en vér œthim; fcann* maor anart e%» 

' at talai tim^ meirr vanraidi^ man ek táka* Tior bana ok vanðamenir 

ok hrekia isoma^'en rama edr beria srnna^ ok giSdva^ gtalda vert ef 

ekki ero* ^repnir snmir^ Giördirt þár íllr knrr í^y h^manMÍminmF 

bisknps ok vinnm ok f)öfti ei sva bútt standameg^ Var þí sendr 

póraríon Kaggt út tiL Hof» ok lagt rikt vid at &K>ddí sk^kU ntair 

kvama^ lézt biskop hans ti!l(%ur mikils^, virde ef hann tíUí til^ 

kvamdé Brod'i^ kvadst farai mundcv en kvad sUks vao^ er bnknp 

lisgdi str&hi ít st^ra^^) hötáinaiet^ at sva* litlttm s<íkum seut mönn-^ 

nm vitdtst at p^gils. hafi tHjuort vid biskupi Kvam Koddi þi ía!^ 

hi^qps^ kseidi bísknp^ þá^ l^rír Biiodda' mafiiad ^ann fer pórgila^ 

hefdi veitt hooum* ok vinum nansi Broddi taldi: S mótii^, at honnm^ 

^ótti biskup- ha£si|' ofhrádiiga^y. íarit at p<^giisi^. ok kvadst hyggia,. 

at haon muodi' ei vid |^at mýkiast at sva^ væri med farít; Lauk^ 




pörgiis. hion tregaét^, hvad þa^ ve> at úfridr st»di me<kiih bt8kl|p» 

'vildiý 'en pö^ l^t pdfgils^ leidast eptir bamBh>dda> at haonreid'npp> 

*'tit«HÖla ok meon haos^ g^i^go inn^ £ stofa< ok hestomv var' gÍB^íííi^ 

^kvamo þ&i ion heimámenn ok segia^ at^bijskupbannadr^t gdfitvðerit 

^liestunuon porgila kvad géfa. skyldi allt ad einoi Báro; þ&v hfaa«- 

'karlar M. hestuoam^ eo pórgilsar meon báraíyrír^; Madrhét'Glali 

okvápkáUlEidpSauda.-<jísii^ manoafóthvatastr okheimamadcatiiðl«- 

nm^ hanii^ kvam inn it stofiigölfit^ annair hétGudmuodiv liann} vair 

«); hkftim. ok^ i^tii vio; ^ JBt Cí. ^yúauAUp^ jnm a Kc^a^^^^ 



4ti, Hétinfcr l^ski^bk ^^xglls.ð^ 3^ 

hpjJiiníoii p^rdtf fpestB Aslimrfiársomir ^). párfflí$. oMltiY liáfib 
lid borít faey fri liestiim ^ariHD? viá g^ankmt þat ^ptir ráduan 
Mkiip»9 Mgi« ^r« páiffls f&»lti, ok œaii ^ giöra amiaít tíli 
litops btalMiÐÍ^ ok ^rot þíd 'verdir ^e^isarliamarsböggs, vóra meiiEfe 
tft'þess ^todkYaddir ^)t lop« ^tr ^ ^^>pu ok böi^ 64« ^^^ GÍsUT 
sakadr *} nokkHt , <ea biim iht^ lopa mena ^4 til ok s(^ia yskupt 
lt«fr endemi til vdru tekia, <aa faenn véra i>ardir keimaXstadmiin^ 
BiriÍLtip {ma^tip al Sroddi skyldi &ra'aoii ok liepta'^) éSnáinu ok 
hftd pórgils kváma t»pp I ^ófo til tak vid imk, |^kfc pdrg^ta þjr 
vpp þángat ^d noiikra aienn> (vani þá ekki af kvedÍÉua^),. tMí 
Breddi ^ tti at tiá iiver miismidi ^eir bidir oMmdo á sii^ ef ava 
Ibffrúfiml^a fram i itéradi» at ^ir vacro ú^iltir ok iive mSrgum 
flUHÐÍ mein ^at mætd verda, ok baod pórgHa þð-eind«mi msk^ 
«ps & öllam ^im mátam sem liaiin hefdi vid kyrkioréttok kénni-r 
nsona brotitj ok þat prdfadist JögfígaY en fyrirÍMit akiátra^ii er 
ksAii tiatfdi ^r iiak 4 sudnam^ skyl<£l iiiskiip pí taka or i^aiini 
dk mta þeiui skript, «n ferd i áLðlfatadi vitdi hrajt dalma vid saM| 
Ihiddaé 6ékk þem saott éaman^ skyldj n^ kver þeirM vera aanara 
fili, akyldi liiskap liéimta^) héradsm^n ttl vinárto vid pergilSf €B 
pdr^ akyidi stirkia bi^np i aUa stadacins natidsyn til r^inda^ 
tiku j^ir at bvi höndam saman ok vdru pk vél sBHir« , pá lét 
. Uskiip leída |)>a ^ stqfmi^) ok kysa {ta, sídati skriptadi hann þeim^ 
Sj^ ^t £5ru^éif upp i b^upsstonxii Íét bana {»á géfa ^im at 
ditkka^ var banix katr yfir fr^m^ en fró frðiti oiSaanm sem þaé 
tíeri ei soed <Uiu; En trptfr^s hafdi setrtum ríd, þa vðdi faann 
Itoifls lida^ en er hann várbúinn til at rida^ mœlti biskup tii þðN 
^kar: nu.man ek láka upp giord okkarri. pórgils scgir^ |iat er 
már skeótt^ faerra, var ^t siiHt f sœtt okkarri at ek skyldi be^ 
iied saoiþykki skynsamrá manva ok yfirsyn» hvatek þykkir brotit 
ktfii vid neilapa kyrkioj en g»ta vn. ek tÚ skaps ýdvars ef ^r 
tffit SV9 vera láta, éa ^d tianli ava ttilla gich^diaii sem iiaii|i vUdÍ 

M Tsnlar I ji. B. C ÍR <fe» St^h ') ^'^ £ vantaT * JR 

*) iMd meiui ÍMglBga ak fliBa 0« |k/^/ ^ a|af% |($b^í» 

<aaraíiti» 

Gga 



16S Henrekr^b; síglir/l^órgils míklast át inaimTÍrdÍÐgnm^ , pjj^^ 

at h&14ist SflDtt' ^irra. Biakiip taldi þl a pórgilft margar aakÍTp 
liaDa hl-^ddi til ok ^ótá ^m ekki aUar aannar yara, en er b&knp 
hafdi aUar,taIt, |;á gaf haDn pórgilsi opp allar sakir þeasar* p^, 
gUs fiakkar biskDju biidiiga nppgnfína bk baod bonaia l^m ^ 
er hann þa^tlist tU ^as h^inn vera^ tók bi$knp þri yel ok hét: . 
^ángat &rd Bina« p^rgils lattk þa npp giörd aina vid Skéggia^ 
segir at f»eir Broddi ok Einar dbyldn fiira í Kílísstadi ok Yirda 
skada f>ann Vr þar hafili gtörr Teiit^ en glima sú er þeir glimdv 
Tid menn pörjgils skyldi nidr falla* Broddi svarar: nai skada þann, 
magr,. er Skég^a beiir giörr Yerit^ skaltu fj^ eingo af skipta^ ek 
man þat bæta, en betr þa»tti mér at þú. giördir Skéggia nokkra. 
sœmd. pörgils k^ad þat eif mnndn verda nen^a banÐ giordist 'pf^ 
Terdr, skUdost þeir pörgils |á veL R^id porgils f>á heím^ en 
hisknp lét luka npp kyrkio i Vidvik ok syngia bar tfdÍTk Treim 
náttum sidar kyam Ské^i bóndi l Vidvik, lét hann leida þangat 
nxa nin vetra gamlan ok hest er^á vóru |»riðr-.vættir matarok gaf 
pörgilsi, tök porgils ]^t þakksamliga ok vaad ^dan medþeimhiii 
mesta vinstta. Sat^örgiU .þs nm kyirt ok giordist hinn vipsiriastr 
madr t héradi* Litla sid^r fSr pérdr mðgr hana veslr í Hitames 
til búa sins^ aafpór^ls honwa at skUnadi gi&dar giafir tvö hnsdrBd 
vöru, hesi ok brynio# 

42* Eptir nm varít íér pórgffa bui síao í As í Hefirani^ 
nmti bann þa af hendi bod ^t er bann haidi bodit HenreH bÚt- 
npi, var ^iur veizlá virdngUg ok giafir stiíran Hanör ^af 'biskupi 
sttfdit^ss- priá ok þríu hundrud veru ok 4^ngurguU ok bék g^a^ 
£Sk^ggia gaf hann ok gódar giafir ok mörgum ðdmiB '}t skildvr 
]þehr biskup þá vinir ok héldu þat vet sidan, biskup beóst.^á tíf 
utánierdar^ stirkti pórgUs h^nn at &rarefiíium ok €>i4um iutum ol^ 
fylgdi honum tU skips^ maritust (íeír vd vid at skihiadi, fiSr bidrap 
Bá utan ok andadist i Noregi. Adra veizlo bafdi pérgils um Eaustít^ 
Mudhann fiá' tU sin &stum öHum héradsbóndnm hinum besteoð, 
ok var ]^á veizia fiötmenn ok veitt med hinni mesto rausn, vitf^ 
ok giafir stérar at údausnuA, ok éingi fifo giafisdaust 1 brotta $á 

>) fri [ T«»tM t ji, JK C* fi, Cr, SK h 



4$,X« Rafb gU>rir lieiiiisókii.á-Stadarliöly eitir Sturlu., 269 

^ liodit hgfái yeriu Af ptssari veizlo fékk pörgils mikla virdilDg 
if böndam, bndta flestir bóndr honum ^i heim ok for hann- at 
vdzlmi Qm yetrinn um allt bérad ok þ&g af bóndum hinar stBmi^ 
hauia giafir* Var ná í'héradi glédi mikifok jþdttust bófidr þa hafift 
nliga mmin faöndum tekit, er peir hafa fengit slíkan höfdingiá^ 
|éM |eim nÍL Kcdbeinn aptr kvaminn ok eudrborinni er þá láng* 
«di » eptir« 

43« penna vettif er pórgils var i Vidvfk> teid hann vestr tð 
Stfdar tit hús stns ok ekipadi pm Cjrir radamenn ]þá er vera sk'vlda 
ftainleídiSy [bndu margtr menn honum heim vestr þar ok tók hver 
tid honum eptir föngum hmum bestum ')« p& baud honnm Sturla 
keim fírændi hans 1 Hitárdal^ var {>ar véizla hin virduglicasta^ var 
(ar mart manna nied pórgilst, var i fylgd hans Einar bondi Hall* 
dmson^V ok Gunnlaugr Hallfredarson. Gaf Stnrla giafir gódar 
pírgUsi irœnda sínum ok skildu þeir med kœrleikunli miklum, fÖr 
Ðérgits |>á heim nordi^ ok hafdi aflat sér vini marga ok mikla sssmd. 
^ptir um varit fœrdi Sturla bú sitt í Sviftnaakárd ok fær^i bæinn 
app á hamrana, hafili hann þát aff héradi sem hann fékk, töku 
jsií at gánga i med f>eim Rafni margar greinir^ ^rútnadi þá med 
|€iiu, |)ar til er þeir Rafh ok Ásgrímr rídu veatr á Stadarhói at 
^iio Sturlu, l>afdi Sturla ridit heiman um kveldit ok fylgdar- 
XBa^B hana» ok Iqgu þar x hlidinni upp frá Biarnastðdum ^ ^vl^ 
at ó&idligt var sagt af Bafni, en um roorgininni siiimma viida 
fyigdarmenn bana heim rfda, en Sturla léc rádHgra at þeir bido 
mids^morgins^ ok ef ydr synist pí eipsœtt hein^.at rida, þá in^n 
A ^ letia ydr^ en ekki' vita þá draumar þeir er mik hafa dreymt 
{sátt, ef þér erut þi iafn-fusir. £o um mids«myrgin& skeid, þá 
«1 þeir menn marga rida ofan frá pverfelli um eyramar, leypti 
|& hver yfir annan fram, en aólin akeín a vapnín., var þar Rafn 
ak Asgrimr, látto ei fyrr óa t>eir kvamo á Stadarhói, höfdu {leir 
Ueypiflokk þvilikan sefB siá mátti. peir Sturla sa atreidina, f>á 
BMBlti Stnrla -•• erot þér ná iafhfúsir heim at rida sem i morgin ? 
tíDgji iátti þvi, Tét Stúría þa laka hesta sina ok rídá aídan upp á 

») foí C vaatM í C^Sl0^ *) Mm hetltií, hib%9t vid J^ Jtt C^ 



9jé f!i(f]ga3i8i;^^^ ^tk 

ÍBdlh, en peir Jta(h ck Asgrfmr g^ff^ ion i SUtáuMi, idk éraf 
Asjgiimr þar i dunmmii fielga Km$f ArOldvM ^þeur ]^ ^dcamant 
rfd ^gar ^eir ^isso at Stmria ^ar m hcima, ricfii ^eir fÍMoétmfn 
^fir Jieidi 9 Stnrla .k«am iieim lido afdar. Eþiir mn anmaiit nra 
meDO í miUi þeirra Xík leitada om aeUb^y ok ^rar fim&r ittr liift 
61^^ Stmrla reid ^vi el lengra, M &um tcndi ^eim ^ ið Mlfefc 
Tdm þa ^eno i milU ^ekra ^ léitvds nm a«Bt^^ 4>k ttr hH £rr 
lEDm ie0|^ ;Vár nmtalat, bIc er ^rútÍB var ^raftMti«» IdCD peirBafB 
tak/s hesta ^íoa ;Ok aacLpda M riMa at Stmrliif aa þeir Stmla ý&jmd<« 
ina ^k uSkn Jhesta iSÍna •ok ndjii jnndan ^pp lil fCsasd^ola lOk jrida 
þar á fe^U iq>p« |i£Ír JBaln laTOtn |>a ^sptir ilcsJÍigay wdróo |mr 
^im $Yh X^^^ at fietr unttn fé, i Sturbi mönnoni hetm w sídaat 
ridn^ þs yM iOféigr J^pn^ £iiiiur /óðsson^ isfSro þenr fA juramnir 
midleidM* 'Vpdnr ftar 4iei3t«art« <#n Í þvi skaut ^flr ^ko avm myilui 
at .ein^ J»ein^ ,«a .anmiii» akildi |iar sed ^im Bafni^ jido ^iár Bafii 
'þí aptr^ ea Stnnla ÓKÓg Andkp^ .qk jrv p» iokit vm Mtlir Aed 
^im lUfi^i ,Qk >^^gríaú ok SMvIp^ 

44« ^at iinmAr jsr por^ i)o$ ^ Asi^ luam ^ Máods fr« 
Aóilidtsson, segir .hann^ mZ £Uckan kóngr ^hefi^ spnit 4ráp fiyidft^ 
porsteinssoniu*^ 4&r Ivnx mpd kóngs&odskap, hiUdi hann oitlians brðdf 
^ pPrj^Sy armr þat þar á^ Atliaiw liefdi skipat|lórgilaByaiSQrd ifl 
lýi^istar ok #Q|ur ^eiUr nútfix fiadan^focSrdwgaavfirta^Jj JB^'^^ 
]^á fdlir ibffndr midir pdr^ls .ok i^da honam íil jy&:mimii$# B^« 
a^dlát PfSrdar :^kala kaliadi Steia.yör Sighvatsdpttir aér Jhératf { 
^i^firdi ok Jandit & Qi^iad jpk ,adrar eignir |»ser ,er pórdr .ha£i9*lt^ 
jþviat pdrdr itti cglngi hörn ^kilgétin, .en Stemvör var skiltfélitt 
avsttr hans. Pftta liiiast^^j kvapi Jbeim X AsX>adráa GnnnarsdSmi^ 
tok pórgUs .hann jfridlataki^ .^tta þaa.d(Sttur.erSteianimliðt» giSrdU 
Í9t þi Xuhng^ Jbrddir Íicmafir Jheimamadr pdrgiis* penna vetnf fftr 
pÚTffh Tej^tr g SnpíeUa^ess ^^tadipr til hós sjim, v4ni ^ar samott 
jC^ þridia tngi'') ipanni^ forst beiia vel ok fengo fierdir gddar^ mi 
jer ^ir rido .o^ jeptir JiaplwcUl# :nur i fepM^ pk .ar jþeir xidhs 



*) þvítt pótir SgkrttMQa ICakUi i?m i^) ioaisr. .C SL 



-ÍMÍTwm^ drukkn^di ]iar Sveinn JvardsOD^ hann var ^sein '^l.fydgdar* 
jnadr^ en- ^im bgdi airam næntpórgjlsir Betffi ok Ashimi, {íettt 
fMT VÍQcentíasmesaodagv p^tí' mönnum' fiett»* kyir xnikil^ ^viat 
^tniöU Hni litíl bæ& &dr ok^ sídan;- pdlrgila lét ilytíii lili Sveins 
.^tn* dtyckíD^ tíl Vattishoms sudr ok gaf med.ltiLUiokú't^I k^srkittnnar* 
JUÍ€t|)A^tls fk sudr tiíSliadu' tíl bús^sinr ok dVaklim' bar nolckni^ 
íluíéf reid iteiur sídán^ jhefm^ nordr^ ok ,vard ei- flei^tt' til« tidinda i 
ifessr.^&o^, sat hann þ& nm* kyrrt i fiidr gédunu 

45; Um^sumarit eptfr t4k pórgils \id bói i ÍKklaBað i KiSndiii* 
^Ulðy j^iáfr bonitm þéttr þat tánd stirkyara' undir bh at beyfaun^ 
fMr^ ea ^ iner mikiU,. rar þar e«flt reusnarbú* basdi' at mannftöl&^ 
'fil^ tilföDg»m« pa rédst^tíl llans nm Tarít Asbiöm JQlhugason>; pi> 
^nmr ok med honum Bergr JímundiBSon ok ðuttormr Guttórmsson 
"dlk Bsdirar KJflrngsson ok mart annara lyigdnrmanna^ var tiú' vird^' 
-fag ^rgils med nriklura blóma^ paim vetur giördi*pdtrgUs annat btú 
4 iKtfdbMkko t Uörgárdal^. var þar ^k mannmart ok feeidi ík&t^ 
f%mst var Ut StcHnvðr giora' bu: fr Grttttdi petta' sumar efbadí ^) 
^■pér^y tíK inikilUir þingreidav^: jse«di« hátin' oi^' öUum binttm meir* 
i«NU>mfinnttm«r v6ru i hanssveitum^ at^ þeir sk^lilu'rida tilr{^ings> 
MfikMt^metiQ vel oadir |>at, vand' hann aUiedlmennr, hafdi^hann 
^tí^gMt mamival; ðiann sendt^ end Einari Hialldörssyni? ar hann ridi 
3# þit^s^'ok feölmenntí sem mcst^ hannhaíUi^ hundrad< manna« 
ftoí Imm^Scurlk' ok Samrbsibgar ok^t^andbmenn rtied honum pk 
4Akt^ orSoif^ff^isfsem hann fékJK A^ f^ibgino* kvam tíl mdts vki 
pórgils* porvardr pdrarinsson^ ok var med þeim^fiign^ftitidr,, höfdu' 
pau ord ( miUum' iarit ar þeir ^kyjciu med^ ^inni i^Jkingo i' þibg; 
rida^* var þiiigit kyi^t^,ni^<,ptfi;giW',mestti í {iítigihov med^ pdrgilsi 
VB7 JértSirnbúkT m'ágr hans^. porvardiv þdUist eigá^ Sr honum'Sakir 
ak kéndr þat^ Jöni^ at hann< hefdií na?r jgéngjlt Oddi* bródur htins^> 
viJhv þi^ búin mal tíl ít henlitf Jdbi,* pörg^s ok^ Sturlá leitudo um> 
ssBttiri. £ok töldu' Hann^ undan* sökum-^)>. vard ]^eim< bar ervid^ 
itæff:^)r |iiviar*þorvardr ha£li^ lagt i' Jöu hinn^ mesto^ieandskáp;. 



372 pórgils rædr mestu k elpío^. ^p^ 

En er kyam at ^ví at dómar skyldu út hn^ ^á tölnda') Betr 
porvardr ok pórgils |>etta mál ok var porvardr {>vi * fastari íyrir 
sem meir var eptirleitat. pá máelti pörgils t þat se^ ek þér, por- 
vardr^ þött þú giörir J6n sekan tkögarmann, at þú mant'hánn 
eiga til mín at sœkia ok ek man honum ei útkasta ^rir þvi« pá 
lagdi Sturla til : þat man mcelt, porvardr^ at pórgils hafi nnnit til 
þess vid þik^ þótt bann rádi eins manns sœtt^ lögdn þá til fleiri at 
-menn léto sér ei þctta verda at sundrþykkin, fór þa sva at 36ú 
var ei sóttr. Mœfti porvardr þá er hann gékk í brott, at á slikji 
mætti sia bversu pórgils vildi einn Öllu ráda, þdttúst menn þat 
siá at hverirtveggio lögdu á mál þessi mikla þykkio. peir pómils 
ok porleifr pórciarson nöfdu Sa^tt^t a úþykkiur þæí* er verit höraii 
a millí þeirra^ skyldi porleifr þá sastt uppgreida i grípumy lét por- 
leifr nú þ^r giafír fram at þinglausnum, gaf hann pórgilsi stöd- 
ross ok bryniur tvær, skiöldu tvo, þri& hundrud vörn ok flngm> 
guU mikity tYÖ sáld nialts, skildust þeir med vinmœlum^ þötti mönn« 
um pf5rgilsi nú flest ^I sœmdar horfa. ^ildu þcir pörgils ok 
porvardr aiitliga^)^ reid pórgils þa nordr til Skagafiar^ar, en Stork 
reid til Saurbsar^ Bergr reid vestr med þeim Einari ^)».en er þeir 
ridu um Bláskögaheidi, segir Bergr þéim £inari ok Amunda draum 
þann er Bergþór í Héradsdal hafdi dreymt. Bergþor þóttist kvaiM 
ut um natt, hann þóttist si4 ,vid ana a Vidimyri hvar stóll mikiU 
stöd ok gékk madr at stöinum ok tók undan fStinn pk halladi^t 
þa eptir stóllinn nœr til falls ödrummeginn, þi þótti honum gánga 
$t kona ok mæla : hvat stoli ler þetta f eda by^r í hanA ? ^ 
jLyad baim*) þetta; 

B&la ben s61a, 

brennum ') j^stíjl þeniía ^)p 

kióla kiölryir'') 

jíénmc stiji þennap ' 



•) slhugo. A. B. C.E. Ou St. þ. «) aéhaenni* A. B. C, E. Qr. Si^lf^ 

») HaUdómynÍ, 'biBta tðrjnii iiip t^ kiöUvrir^ söan^ 

♦) kim^, í7»JS;f/;þ/ 



46K. pórgils kémr noTdaivtil Hds vid Sturlu mót Ka&i* 273 

< * • . 

pá tdk hón undir : 

Eggiar Öld seggia 

yggiar'j fagur byggia 

bendr^) nian ryrar^) randa, 

rísa pörgilsi* . , 

pá syndist ^erg|>6ri stöUinn vera blódigr^ sídan valcÐadi Iiaiin. ^ 
porvardr reid anitr yfir ár af þíngi ok ínndust pan Steinvör, fékk 
kon þá í hendr porvardi bú a Grund ok allar heimildir 'pær er 
bon þdttíst eiga i Eyaíirdi eptir pórd bródur sinn^ segia n^enn hon 
^iadi hann a at halda sem hann væri drengr tiU "^ 

4<í. . Nú er far tíl mdls at taka» er fyrr var frá horfi^t^ lát^- 
binn sami fiandskapr var med þeim Rafai.oíc Sturlu, en um sum- 
arit yard {>at tíl tídinda, at Sturla reid £ Túngo at Oláfi bródur 
Ra&s, ok þetta spurdi Rafn, rídr hann þcgar vestan or fiördum 
ok þeir Asgrímr' sudr í Skard at Sturln, hann var ei heima ok . 
var hann ridinn ofan a Myrar/ peír Raftitóku hus á mönnum. £ 
Skardiy ok er þeir visso at Sturla var ei heima, giÖrdu þeir þar 
eingi manndráp^ en fóru 6spakliga ok giördu hrakligt^ gékkSturlu 

Íá'niósn, . reid hann þegar út eptír Myrum hit neorat þar tii er 
anii kvam £ itrosshclt, iét hann |>adan fara med sér porkél Brenni 
ok reid út £ Borgai^hraun , sendi hann þ& menn tíl Bödvars ok* 
Binars at úti væri almenningr um nesit at fara med hónum at 
(eim Asgrími ok Rafni. Bödvar vildi uppstanda^ en Einar vildi 
ei £ira at Rafni nema pörgils sendi ord til, en ek man veria Sturlu 
ef hann kémr {xt híngat, ef |>eir Rafn vilia sækia hann. Gíördi 
Storla [^á sva ok var ^at rádit"*^), at porkéll Brennir skyldi xi^A 
nordr til pórgils sem ákafast^^ vildi Sturla at pörgils kvæmi til n^öts 
Yid hann ok skærist or á einhvern veg med ^eim. Einar kvam 
ntan til móts vid Sturlu, beiddi Sturla hann lids^ en Einar segir 
slikt sem fyrr. Reid Sturla þ4 út'til Stadar^ en er hann fann 
Bödvar ^ródur sinn ^ vdru þar vidtökur godar , en Bödfvar kvam 
eÍDgo til leidar med lidveizlo, viidu menn ei gnnga i flokk med 

*) IW'Ou. ') rjn. A, B,C.E, St. þ. rjrr. Gn 

•) beadir. j, B, C, E* Gr* St. )>, *y Ul ^' t>*t •tatt, A* B, C, E, Gr, 

St,p, 

Hh 



274 P^gils k^xnr nordan til lids vid Sturlu mót RafnÍ^ 9 P^ 

Storlu, Reid hann {»adan tU Helgafells ok þadan inn á Eyriý yar 
hani^v |iar nærsto nátt fyrir Marfurnesso hina sídari* Nú er at segia 
fra ferdum porkéls^ at þí er bann kvam á Miklabæ, var pórgils 
ridinn nordr til Eggsarfíardar , reid pcH-kéll þegar nordr ^eptir ok 
fann hann í Reykiadal^ er hann var nordan á leid^ segir hann 

. pöráilsi sin eyrindi* Brá hann þegar vid ok reid nordan scm ákafast 
ok fét samna mönnum fyrir sér sva sem hann kvamst vid hver* 
vetna um sveitir, föru þeir SQm mest mátto þeir nordan, var þat naar 
med fádúemnm hve skiött þeir fóru sva lánga leid, {íeir fóra tíl 
|>ess er |>eir kvamo i Haukadalsskard* Rafn hafdí niósnir xini 
skardit, en párgiis hafdi giört *) niósn fyrír sér nordan yfir skardit, 
ok sá nidsnarmenn Rafns þeir er vörd héldu i skardrno reid^pór-' 
gils manna, Jeyptu peir þegar aptr til Rafns ok kvarao til Sauda- 
fells um tídir Maríomesso. Rafn átli hú í Hnndadal ®) , lét hann 
hera ut kiöt ok ætiadi at snæda, en úl ^ess var ei tóm, gíördi 
hann adra *) nitfsn a hátsinn híá Pykkvaskógí^)^ þóttist Rafn [^egar 
vita at bessi afsprfngr mnndi vera af. ferd fieirra pórgíls er þeír 
höfdo set, sii þeir þá at rídr ferdarbroddrínn ílokksins nedan eptir 
Garganseyri ^)^ leypto þeir Raíh á fpall upp, hafdi hver slíkt er 
fékk af vistum*)* peir piSrgiIs kvamo litlo sídar í Hundadal, vóm 
pa hestar þeirra miök dregnir^ var þá ei færi á at rfda eptir Ráfni 
ok skildi þar med þeim^ piirgils vtldi þar eingo ræna lata'^) ok 
kvad Ðiota skyldí at pyí porrídar frændkono sinnar, ok ekki vildí 
hann þar úspakligt giöra láta^ kvad þat vera eingan iraora þar 
sem konur einar vdni heima» lEkSro þeir pórgils f>i ofan til virk^, 
varo þá sótt naut ok saudir 3 bæi til mf^tar mönnum, vóm j^eir 
pdrgils £ virkiifo um náttína> 

») Stmrltf^bata við A^B^ C.^E^Gf^ O C A: hmt^i TÍJr 
Si^ þ^ Nejd fyrfr wdfjxtf 

«).H«ulW.I. .5muv **;í'''í*«tf **í'n -c- 

' . »1^1» hTÖkk aí Hran^ 

>y iiu •ömiv.. Brekiibt öi(f kár, 

O Graganteyn, A. B^ E^ Gr, p^ Cti^ O ^ Skudm&lli, >« t» ^iil Ai B^ C JB^ 
{^rdteyrt, C^ St^ 6n St^ }f^. 



47 1^ Rafb, fcrgils^ Sturla, Asgrimr sættast aIIií-« 275 

47. Sturla var vm Dattina á Eyri, sem fyrr var ritat, en cr 
liflnn klœddist om morgininn, segir bann sik sva dreymt hafa, sem 
hann mundi nokkut bratt spyria tll pórgiis frænda síns. Var síingit 
•niinma, reid batin sídan inn tii Dala, þótti íleslum eú ferd livarlig, 
œtladi hann at rída nm náttina nordr Haukadalsskard ok til móts 
vid pörgils. En er J>eir ridu inn um ströndina, segir Sturla- opt 
lit sama, at þeir pórgils mundu skiótt finnast, menn hans sumir 
heituddst at rída frá honúm ok yestr til Saurbœar, Sturla bad þá 
«i frá sér rída, ok sva var, en er þeir rido inn hiá Hóimslátri, sá 
leir mann xída á móti sér, segir Sturla at hann viidi þann mann 
nnnai man hann knnna nökkut at segia í fréttom. par var £rlíngr 
prestr porkélsson, hafdi hann ridit inn til SnöksdalSp vissi hann 
Ðiósn þá er kvainit hafdi til Saudafelis um tidir, þóttist Sturla þá 
vita at pörgils mnndi annathvert kvaminn edr úkvamirin at eins. 
Rlia þeir Sturla á Vestlidaeyri, kyam þar porkéll B rennir ok segir 
sönn tídindi af ferdum pórgiis ok þat hann hafdi eltan Rafii a 
'feöll upp, ok at pdrgils var þa kvaminn til virkis ok hafdi ei 
ferra^en fiögur hundrud manna. Sturla reid til Hamraonda ok 
át þar nittverdy reid hann sidan til virkis, vard mikiU fagnafondr 
med þeim frændumy segir hvpr ödrum þá tídindi er giör^t höfda 
i feTdum hvers þeirra. Rafn serídi menn til pórgils at leita um 
8aHtir, er ek iiu undan kvamin sya at ei er víst at hann nái mér 
at sinni^ Ekki man tiá um sœttir at leita i kveldi, segir pórgils, 
ok eingi fengust þá grid. Um morgininn eptir kvam til Kétill 
prestr porláksson ok Gudmundr Oláfsson ok Páli prestr or Lánga-* 
dal ok Snorri prestr undan Felli oK pörarinn Sveinsson/ varo þá 
sett grid ok kvamit á stefno, Ridu þeir Rafn ofan af feallino til 
&ndarinS| varo þeir tölf saman^ var þá talat um sœttir, horfiii 
^t seinliga, var Sturla ali-úsáttfús, þóttist setit hafa fyrir mörgum 
Sitrörumj. en þó man pórgils .ráda« pórgils var sattfús, en þd sátta 
vandr^ kvam sva at Rafn ok Asgrimr budu dóm pórgils á máium 
þeirrav en vildu halda sœtt vid pórgils þá er Beir sættust vid hanil 
í Vatnsdal^ en þvi var ei iátt, en er þetta íékkst cigi» há budu 
Þeir öU mil i dóm pórgils. pórgiis neitti þvi, manut .þér^ segir 
nann^ kalla þat náudasœtt^ ero þat mín rád at vér sattumst heilum 
úxinai^ edr Tcrum úsáttir jéil^^ akulot þér ikédan i gridiim rida, 

Hh a 



276 Ra&^ pörgils, Sturla, Asgrimr sætta^ allir« 9 ]^» 

pött yér sættumst ei, vil ek nu bidda ydr at yér nerDum til iafn- 
marga menn þaer nú þykkia best til ^állnir^ jná ei þat þa mæla 
at þér takit kneianar ^) kost, þótt nu þykkí nokkur > ailamunr* 
Vard þessi sœtt med þeim, at £;iörá skyldi Snorri prestr irá Skardi 
ok Snorri prestr undan Fclli, Páll prestr orLángadal, [en afBaíhs 
hendi porkéll prestr^), Gudmundr Olafsson, pórarinn Sveinsson, 
Tar nú lagdr fundr tií i Bearnardal daglon eptir, fundust þeir j^ar 
at ákvedno* Kvam þar £inar^) ok Strandmenn tii pórgiis, yar 
par lcngi umtalat ok urdo giördarmenn ásáttir siu f milli, ef.þat 
væri'vili pórgilSy en segia ei ^rr upp en þeir he^du samþykki af 
honumy at hann vildi at sva væri, fannst þat á at pórgils var ei 
smálátr^ þótt hann þyrfti or sinum siódi at leggia. Vóru þar 
giördir uppsagdar ok -iafnat sökum þeim er sva {)?tti tiiheyray en 
bæt,tr skakki ^) sá sem á þótti veray varo þar mar^ir menn héra^s^ 
sekir ok eingir af landi giörvir, en halda godordum sítium^ héldu 
'þeÍT j^essa sætt medan þeir lifdu allir. Reid pdrgils þá ófan eptir 
Kordrardal ok reid Rafn med honum ok var hinn blídasti, töludu 
^eir margt ok skiidust vel, en Asgrímr ok sum sveitin reid ofan 
^ptir dalnumy þóttust peir allir eiga vantalat vid hann, reid þá til 
énnar^ en annar fráy bægdi hver ödrum, eií Asgrímr var þvi rikari 
en adrir^at hann hélt i stigreip hans ok'^ gœtti sva tii at honum 
yrdi ei frábægt, töiudu þeir lengi ok skildu blidligay fann eingi. 
pat at Asgrimr edr adrír þeir minntust J^ess at nokkrar sakir e£r 
sundrgreinir hefdu verít med þeim* peir mynntust allir vid p.örgils 
qk badu hann viuáttu^), var hann vid þi alia blidr ok bad hann 
þ& vel fara. 

48* pdrgils ok Sturla rídn um kvel^it til Dalsmynnis, ok 
um myrgininn skildust þeir firændr, reid pórgils út á Hvanneyrí ^), 
var þar fyrir Sigvardr bisknp^ tök hann vel vid pörgilsí ok taladi 
fyrir honum mart ok um skipti þeirra pördar Andreassonár ok 
vid hvert vandrœdi hann (öttist ^ar kvaminn vera^ beiddi hann 

*) naaAlogan jé^ B. C. E^ Gr. Si. p^ ^) eo bndit aínft á mMy biQla vid ^ 
«> £ri C vanfai í löaiu* -^* ^* -^- ^^* Si, \k 

^) Ejrar. C S^ ^) ftkadi* X^ A» ^) HramiAteyri, C^ Si^ 



48 K, pórgiis ^r láed Asbiörh Hlhugáson 'til kvonbæna. 277 

pérgiis par tU fulitings^ ef hann kyiini at fiurfay bét pdrgils at 
e^a þar át gódan lut^ ef hann mætti sér vidkvainay skildust f»eir 
med hinum mestum vinma&l^my baud biskup porgilsi heim i Skála^ 
kolt um iiauatit þá "^r hann Vildi kvama. Rerd pórgils þá iit um 
kvcldit a Kalastadiy þar höfu þeir bónord vid Eymío ^óttur Hall- 
áÓTS prests fyrir hönd Asbearnar Illhugásonar^ ok'svarar hon |»tí 
seiqliga , en Halldór prestr ok porsteinn son hans 'tóko þvi veU 
pdrgiTs var i Saurbæ adra náttina ok vaid^eingo ke^pt, reid pör- 
gils á brott ok porstcinn reid á leid mcd honum ok baud. hon« 
um til HestSi skíldust 'pcir j^ar Einár ok pdrgils ok gaf Einar 
honum stédross göd ok uxa sex vetra gamlan ^ ok kvad þeirra 
frændsemi skyldi aldrei skilia medan beir lifdu, En ér pórgils 
reid upp eptir héradi, ridu böndr at nonum ok l)ad hann hvcr 
t^eirra slíkt af sér hafa sem hann vildi, en margir gáfu honum, 
reid hann þá heim nordr ok þötti siá ferd rösklig. 

49« Nokkru sídar reid pórgils sudr til Borgar^ardár Arnar* 
Tfttnsheidit Reid Eigill or Réykiaholti út í Saurbas [til Hallddra 
prests')y rédst |>at þá af at Asbiörn skyldi fa Eyrniar, kvam pór-> 
gils nidr bodi í Réykiaholti^ var þar veizla gód« . Eigiil segir pör* 
gilsi at þar vóru íimin Rafnsmenn, Oláfr brödir háns ok menn 
med honum, skaltu skipa Oláfi, segir Eigilly sem þu vi)t« pórgils 
svarar^ han'n skal vera vclkvaminn ok sitia hit nærsta ijnér, þviat 
vérRafii crum nú vel sáttin pat vard til nylundu' í veizlunni^ at 
híii sem braud var kastat á bord fyrir -þá pórgiis ok Oláf^ sá fíeir 
blöddropa nyblaedda k einum hieifinum^ þeim þótti þetta undarligt^ 
Tar þa leitat efnokkur væri sár noer sá er blœddi edr hvadan |>at 
bl&d vséri kvamit^ ok fundust til þess eingi glíkindi, [Reid pór« 
gils |>adan til Skalaholts'ok ^í giafir at biskupi^ ók þadan reid 
nann he^m nordr, var Asbic^U; nú kvangadr ok v6ru þau um vetr- 
ÍDn á Miklabœ mcd pórgils^). ' . . 

"^pórgils reid sudr med Asbimi . til bródlaúps síns med þriá* 
tygi manna^ fékk A^sliiörn Eyrníar ok ridu þau i brott bædi med 

<) frá [ vaattr f ^« i? C J£ C^ *) I liandritíiin er hér |>e88i 

St» t>* (yrlr&ögn: petsi kapítuU ^^m 

f) ítá [ vantar í sðoiii^ ckki skriikdx i §iálfri pórjilMogo, 



27S MiðSÍLtt; Sigvardar biskups ok ^órdar Andœssonar. 9 p«. 

I>orgUjSÍ firá bodino, piSrgiIs ætladi at rída aptr Kiálarleid, ok n 
hann var kvaminn med sinum félögum til faalls upp^ þá lcvam til 
bans scndimadr Sjgvardar biskups Oddr hinn smámælti ok íör med 
bréfí biskups til pórgils ok bad bann rída skiótliga ofan í Skáia* 
holu porgils giördi sva, tök biskup vid honum all-blidliga, ok 
var fiat í tali biskups^ at hann kvad pórd Andreasson bafa ræntan 
stadinn i Skálaboltiy en ^vi var sva háttat at J>isktip hafdi keypt 
tíl Þriátvgi hundrada slatur fyrir austan ár á RángárvöÍIum^ en 
pdrdr Andfcasspn vildi ei Uta brott selia or sveitinni ok nádi 
biskup ei kaupino, bann bad pórgils hér fulltíngs um þetta mál» i 
ödru lagi hafdi pórdr ræntan Tbömas son Sigvardar biskups^ [bad 
biskup pörgils ^ar ténadar uin ^). pórgíls stefndi nú fund vid 
pórd at Idu hiá Skálaholtiy kvamo f>ar hyerirtveggio ok vóni sín^ 
om meginn Hvítár hverir ok trúdu: hyerigir Ödrum tel. pá vóru 
grid sefd til fundar ok af fundi* Fóru beir £piSrdr til mdts vid 
I^K^rgils') ok samdist ^at at lyktomy at biskup skyldi hafa kanp 
sitt^ en pBÍT £ep£U ei samit um Thómás mál^ skildust þeir vid 
sva húiu Reid biskup ok pórgils i Skálaholt^ ok jgiordi bislcup \k 
g6da yei;&Io pórgilsi ok hans félögum. Bisknp secir at hann mundi 
nordr med p(jrgil$i ok verm med honum á Miklabæ* I?ú ridu þeir 
til fialls upp allir^ ok þá giördi úvedráttu harda ok reid biskup 
heim i Skalabolt ok skildu þeir med kærleikum mikluuy* Thómas 
bisknpsson reid nordr med.pi^rgilsi ok hét pijrgils at rétta faans 
mál vid pórd, Kó ridu þ^ir pórgils k feall ok höfdu faarda yedr- 
áttOy {>eir yaro um náttina l Hvinveriadal ^). pórg^Is ræddi um 
at hann vildi liggia um nattina í durum sæluhússinsy ok bad^ar 
bua um sik^ ^ar sva giört» lögdu ^eir undir hurdina írá húsino 
ok f^ar ofan 9 kiædi, ok lá hann par um uMtina* pórgils dreymdí 
brátt ^r hann var sofnadr^ at honum þdtti kona ganga at húsdur- 
nnum mikii ok hafdi bamskykkio í fecrdumi faeldr var faoii dap* 
mrlig^ faonmaelti; ^ar liggr ^ú^ pórgils, ok mauto eittsinn & hurdu 

hcldr eptír kaim, 4 þ^ hif betnt mn, *) {>6rgils til ^óu vid þ«rd« iÐ* £ Gt^ 
Jiefir haDn einhver annar imsett ei^ 

aiálfr i${oiiieiajUirino« 3) VinverifMlaL A. B, A Gf^ }>• Vl»-i 
') Ui [ raatsr \ A. S. C« £» <?/* keria4al« Ci Av 



5pK^ Jiióasf; pykkia Jlarvalds 4 pórgilsi. 279 

liggia sfdan pórgils vaknadi, ok Qin morginÍDn cr ^eír riida Ðordr 
írá sælnhúsÍÐO, þá segir p6rgiisSveinbirni presti dratznnnDy ok þótd 
presti sem andftindit at ptSrgilsi fannst um þenna draum^ þeir ridti 
til pess er peir kvamo heímá MikJábæ. A þvi sama hatrsti vard 
mannfall i Midiirdi frá Maríumesso sídari, en létti ei fyrr en eptir 
páska^ andadiat fiögor hundmd manna* [Sættnst |yeir pórgiis ok 
Rafo ')• 

50« Um haustít kvam porrardr austan or fiördrrm ok settist 
í Grund í bú i>at er Steinvör hafdí géfit honum* pdrgits reid 
brátt nordr til Eyafiardar, þvfat hann hafdí þar frá mörgo^ van* 
luktu géngiti^ |)a er sendtmadr Sturiu kvam tii hans* tteir por- 
Tardr^fnndust ok kalladi porvardr þá til hérads í Eyafardí eptir 
1>vf sem Steinvör hafdi hann tilskipat* porgils vrldi ei hérad hteip 
befir ek til þess köngsskipan ok iáord bónda þeirra er byggia hér*- 
tfdity var ok þat sva at bdndr vildu pörgilsi |)iónay en ei porvardi* 

Í>eir fundust noftkrum sinnum um haustit ok féll med þeim heldr 
a)iga, en ávalt stilVtu {leir or^um, ok á öllum fundum var pdr* 
fiils feölmennari ok hafdi meira stirk en porvardr. pat var ena 
a einom fundi, at menn fundu {>at mest a porvardi at honum mis* 
l^óknddist miök , {x^tti honum protin van at harm mundi nokkut 
fít af héradi porvardr hafdi setit 4 fundinupn d lángbekk utan«» 
▼erdum vid hornstafinn, stód hann þá upp ok menn hans med 
'Sionmn ok gékk út ok m^tti petta r eí manum vér eiga úvaonn^ 
en hornvan* Géngo þeir porvardr |)á til hesta ainna ok rido síd- 
aiTf ok cr {>eir vtfru skap:it kvamnir, stigu þeír af bakí ok ádif. 
litla sfdar rfdu |)eir pérgils^ í brott, ok sendí pdrgils meim s{na 
i yjnsa vega f brott á; bæi at eyrindnm, nrdn ^ir {>a ei margir 
^eptir, {rat sáu þeir þá er ^eirporvardr sti^oá bak^) at þeir snero^ 
Itestunum [ok bötlarudust, sem þehr væra^) úírádnir bvcr|: þeir 
ak^ldo rída, ea af stunda rida jþeir i brotC« peir pdrgUs^ hofda 
aCadít á hladina med vapnum slnnm, þar til er porvardr reid i 
l>rott, var p6rgílsar mönnum hinp: mesti grunr á^ at porvardr 
mnndí ætla at stefna at piírgflsi, ef honum |>ættí færi á vera^ 

r> fr# C rasf ftr í A, B^ C E^ Gr^ *> ef baU j4. S. C E. Gf. 5f, p^ 



agO . ponMirdr raödr aftór at pórgilsi^ . pft^ 

pörgiU bad l^i Þ^gU ok vil ek slíkt ei heyra. Reid porgils ^á 
&eiai til Skagafiardar, er hann hafdi }okit. eyrindnm sínuni,' sat 
hann þá heinia.firam iim iöly ok hafdi veizlur raiklar ok iöiabod 
mikit^ baud hann þd tíl sín mörgum 8tór»böndnm ok gaf þeim 
stórgiafir, yar fnar þá hiii mesta rausn bædi sakir fiölmennis.ok 
hybyla. par á Miklabœ itrdu margir fyrirburdir ok vidar annarSf- 
stadar þar nm hérad, lét pórgils ^ví ölln* d dreif ') drepa ok jþeiai 
eingum uppihaldit. ok pTÍ rítum ^) yér þar ekki af^ 

51*. Eptir idlin bedst pórgils at rfda nordr yfir, fj^t til 
Srarfadardals ok padan nordr til Eyafiardar, pessarar ferdar Jötto 
hann margir^hans yiniry þviat mörgum var nggr k hve pqrvardr 
mundi trúr^ en pdrgils vildi þat ekki heyra, ætlak ei þat porvardi, 
segir hann, er ek man ei ætla seálfnm mér« pat vissi p&rgils at 
iundr var stefndr med þcim porvardi ok Hafiii yestr £ Vatnsdal, 
mælti pörgils þat vid rádamenn heima þar, at þeir skyldu taka 
sem. best vid porvardi, ef hann kvæmi þar^ ok láta honnm tiL 
reidu hestaskipti ok allan f>ann greida er hann þyrfti at hafa, reid 
Pörgils þa heiman, varo þeir saman nær þriátygi^ var þat flest 
einvalalid^ var ei sagt frá ferd porgils fyrr en hann reid inn tiL 
Eyafiardar, ob^ fundust þeir porvardr ok töludu mart um hér«- 
adit ok um skipti^sírjy ok kvam aldrei allt asamt íned þeim i öUa, 
enda urdu aldrei þverbrot med þeim i' talino/ þóttist porvardr 
eiga Eyafiörd, 'þótti varnat sér sæmdar ok sínum mönnum, ef hana 
nædi þvi'ei, qn pörgils baud honum' upp allar sveitir nordr fird 
[var Vardgeá^). porvardr neitti þvi, þótti sér- ei bodit fpar af 
Eyafirdi ^). ^ Madr hét Fétúr er beó á Aungulsstödnm, hann hafdx 

giorvardr látit handhöggvay hann var vin pörgils, u«n þat taldi 
ann á vid porvard^ þötti honum tilr hafa verit litlar sakir edr 
eingary kvad hann ok þat suma menn mæla,- at Pétur hefdi ILtt 
ÐOtit fí*á honum vinátto vid sik, cékk þat ok ei til vegar, taidist 
med slíku sundr med.þeim ok skildust heldr fóliga. porvardr i 
Saurbæ var hinn mesti vin nafna síns af bóndum i Byafirdi, haídi 

«) dref. B. E^ Ou ») vtntnr í A^B. C S. Ou Si. p^ 

•) vitam^ JE; /) frá [,: ef ei viwi EjrofiörÍr* eömu^ 



Sif^ I>orvardr rœár atfór at p6rgilsi* 2^1 • 

|)oryardr pórartíísflðn íafnan^ tal vid hano, hánn pótti rcra nokknt , 
aheill ok iilrádr. En er þeir pórgils skildu^ reid porvardr út dled 
Eyafírdi, ok var ]^t ord a at nann mundi fara til mötj vid Rafii* 
£ii er pdrgils var í leid kvaminny reid Magnús Jdnsson ti)>tr til 
pórgils'[ok taladi vid hann nokkur ord*), ok spurdi hve brátt 
liann mundi irestr rída? en hann leysti ei or því greidliga* Hann 
spnrdi^ hvert hann mundi um kvelditf en hann segir, at hann ^ 
mundi rída til Rafnagils. pórgils i>ad |)4 fara spakliga vcsir um 
sveitlry en þá er |>ér kvaniit á Mikl^bæ^ segir hann^ takit þar hesta^ 
fikipti ok sltkan greida sem |>ér þarfit^ kvad 'hann sér 'f>at mundo 
falla úsmátt vid porvard fraenda sinm Skildu þeir 'a't þvi^ bad 
hver annan vel fara. Bergr Amundason taladi um vid pgrgils, a<; 
hann skyidi rida tii Múnkaþverár^ þvíat mér leitst ítla a porvard 
ok trúik honum illa^ segir hann. pórgils brosti at ok mælti: ekki 
man þat vera ok man ek rida til mágs mlns, sem ek heíir ádr- 
fftlat, Bcrgr kvad hann ráda mundo, en fusari va^rak at r(da til 
Munkaþveran pdrgils reid til Rafhagils, var honum þar vel fagnat, 
alupadi hann mönnum sínum þar á bæi, honum var kostr á bodinn 
hirat til gamans skyldi hafa sögur edr dans um kveldit, hann spurdi 
hveriar sögur í vall væro? honum var sagt at til væri sagá Thd* ' 
xnasar erkibiskups, ok kaus hann hana, þviat hann elskadi hanti 
framar en adra helg^ menn, var þa lesin sagan ok allt þar til er 
unnit var a erkibiskupi í kyrkiunni ok höggvin af honum krúnan, 
ægia menn at pórgils hætjti þá ok mælti, þat mundi vera allfagur 
dandi , littu sidar sofnadi hann , var þá hætt sögunni ok búizt tit 
borda* En er meiin varo miök mettir, töludu þeir Bergr ok Gud- 
mundr böndi at halda skyldí hestvörd, en pörgils Kvad þess ei 
l^urfa munduy ók kwdst eingan grun mundo hafa a porvardi frænda 
ainum^ först þat ok fyrir ok vard ekki af« porvardr sendi þátígat 
snann er Hallddi' hét ok var kalladr Skraf*), hann skyldi geyma 
at faurdir væro opna^, ef þeir porvardr kvœmo þar um náttin^^ 
hann skyldi ok kuniía at segia þeim i hverri rekkiu þórgils hvíldip 
en ef þat brygdi nokkut [at pórgils ridi sem ætlat var '), ^i skyldi 

^) hi l v*tittr £ JÍ.B^ Cf JE, Gr^ >) Skraftó* -rf. S. C. E, GK Si. p, * 

li 



2%t ponrardr rædr íitfbr at pórgilsf^ ^p, 

Ifallddr segía porvárdi pk svs.er nokkur viero várdhold* £u er 
|:örgiU kvam i bvíla^ lá Halldö^ í hvílustokki hiá honum ok tabdi 
vid bann lengi allc þar til er pörgrl& var sofítadr, gékk HaUdór þí 
€)k lauk upp hurdir«. En er þeir poryardr ok pórgilS' hofdu skilit, 
reid porvardr út med firdi, en er þeír ^vamo [i gröf eífia út ') í 
Skialdarvíky stieo ^eir af baki^ tók porvardr p% til orda r bér kémr 
at þvi sem mœlt er^ at hvert kér kann verda sva fulk at yfirgangi, 
ok _ t>at cr, at 6egla^ at ck þolP ei lengr at pórgHs sití yfir sæmdam 
a^ínum sva at ek leitr eingís í^ vil ek ydr kuniiigt gjöra, at ek 
atla at rida at pórgilsi í nátt ok drepa hann, ef syst vill reida, 
vil ek at menn geymr, ef í^rr verdr á at bera þegðr vapn i b^hn, 
ok vinna at þv£ úgrunsamliga, sva at bann kunní ei frá: tídhidtiui 
at segÍB, pvfot þá er allt sem unnít, ef bann cr aíradrnn, míegut 
{)ér avá tit ætlá at pórgits er eingi klekkíngarmadr ^)« X^ú efnokkur 
er sa hér sem mér viU ei fylgia,. segi hann til ^essa nú^ pá mæJtí 
Jörnndr Géstr r bal kann ek írá mér at segia^ at fyrir sakir miaa 
herra Hákonar kongs- ok lögoneytis vid pórgils^ ^á man tk fra 
xída ok kalla þetta hit mest nídíngsverk ok úrad, sem þér ha£t 
med böndum*. porvardr mælti, eigi géngr |>ér drengskapr tíl 
f)ótt þú rídir fra, lidpu {leir poryardr þá 4 hesta sfna, ok ridu allir 
med bonum nema JÖrundr Géstri [hann bvarfladi þar eptir ^)« 

52# N6 rídr por vardr ok bans félagar ^ar til er |yeir kyama 
til Kafnagils, fóru þeir bcldr hliiSdliga ok kvamo þ^r at opÐuxp 
durum, géngu þegar inn med brugdnum vapnum, íundu þeir Hallr 
ddr ok scgir bann þeim bvar pórgií& bvíldi, Magnrá gékk aft hyl\^ 
unni, en pdr gils svaf ok borfdi i lopt upp^ ok var elnn S rumin<v 
segia menn at Magaú& byggi til bana med eggsí um þvera bring^' 
spölunay bafa menn {>ar deil^t at, bvert þat mundi einblytt til 
bana edr tu Vaknadi pórgila vid ^t, spratt hann þá upp ok 
þrcif pfan sverdit^) ok bid þe^ar til Magnusar, bann bió 1 sundr 
s&lhúfobardit sya at þegar gékk frá, hii bann þi bvert bogg at 

") Ui l vanlar f ff. E. Gn •) íti C,v«at«r f Qr. 

^) gfettfogamadr. A^ B. C E^ Gr^ ^y er kékk V»é tivíImiBÍy k«t« riJ jÍ. 



ÍiiX, JÞórgils Skarili ye^ínnu 283 

odru, Magti&s liorfádi undan ok fell á knén, í/^vl gékk hialtit af 
averdino liit ^fra ok Hóp þá braiidrinn fram ^r uiedalkafla ') .um- 
giördtnní^ var pórgils ny v^pnlaus, lióp hann fram at Magnusi ok 
rak hann undir 5ik. peir porvardr liópu þá fram at í því ok vunna 
á honuín hver sein v\d mátti kvámast. pórgils spurdi porvard, 
livert haun skyldi gfid hafa? porvardr aiœlti; hafa muntu nú slik 
«em þú mátt siá, pn mœlti porvardr at J)eir ^kyldu draga hann út, 
tók porvardr ^a undir bnokabcitit ok áróffx ^eir hann utar eptir 
skálaiintii, en er þéir kvamo f»ar g^gnt er pördr ^prestr hvíldi, þá 
mælti pörgils^. pórdr prestr^ ek yildi ^iarna akríptast vid |>ik, ok 
féttt til hans hðndina. pórdr prestr apratt upp ok TÍldi ðeilast í 
'móú hönnni ok faad diöflana láta hann ná ax fikriptast^ ^n þeir 
hrundn honum frá ok hratadi hann i frá ok nádi pórgils ei prest- 
inúiD* pörgils ;spurdi þá, hvar væro sínir menn ? porvardr Svarar, 
^essa skaltu nú fyrir þína.menn hafa, ok er þeir kvamo ( utan- 
terdan skálann, lagdi porvardr hann med svérdi, en er þeir kvamo 
Qt í durin, kvaddi porvardr til þann mann er Jón hét ok Var kall- 
adr Usli ^) at vinna at honum , Jón hió i höfudit nidr vid þre- 
skyldinum ðf hiarnskáline i hárrótunum, var piSrgiIs fí útdreginny 
géng^u þeir porvnrdr þá inn í skálann aptr, töku þeir þá Berg ok 
Asbiörn ok leiddu hi út, en þeir beiddu sér grida oic fengu ei, 
Taro þeir drepnir badir, ^HaHdór Skraf va at Bergi, en at Asbirni 

va *) *) , en adrir menn fengo grid þeir scm med pórgiU höfdu 

Ycrjt, sídan var þar uiðrgu stoíit ok rænt. Ridu þeir porvardr 




_^ ept 

ödmm 'bœum um nattiná. Tóku ^) þeir Gudmundr böndi ok Gutt- 
orou* Guttormsson iíkama pdrgils. pá var sent til Múnkaþverár 
cíIl sogd jábóta tídindin, þóttu öllum þessi tidindi mikil ok ill, fdr 
Íiann þegar í móti líkino ok med honum brœdnr ok prestar« £n 
CT' tböti kvam, var honum syndr likami pórgils ok mörgum ödrum 

») riéctelkafla. C.Si.p. *) eyáá 1 baodritinii. 

») Uttt ^. B. C. E, Gk Su !>♦ ^) middegi A^ B. C. £, Gf, Si.^, 

9) fri £ tatttar'i idmut *) þvó^u. «&riu« 

lia 



2g4 pó'gils Skardi regiiin« ^p^ 

{ok sveipadr'), nú hafa þeir sva aagt er f>ar attfdti yfir, ðtpörgils 
befdi tuttugu ok tvö sár, ok 6iö ein af þeim böfdu Uædt, eitt af 
þessum var ]^t á biárnskálinniy er af var böggvin baðsinum, [ycittíst 
póráilsi þat at bann bafdi þTÍlikt sár sem sagt yar Um kyeldit at 
binn beiiagi Thómas erkibiskup íiafijíi' sserdr yerit i kyrkionni í 
Kantarabýrgi, ok porgiisi þötti um^kveldit fagurUgast vera munda 
át taka slíkan dauda^). Lét áböti þá sveipa likit ok segir sya^ 
sem margir bafá beyrt^ at bann kvadst eingis manns likama bafisi 
sét þekkitigra, en pórgils, þar sem siá mátti fyrir sárum* Lét ábtfti 
þá aka likino npp til Múnkaþverár ok iárda sæmiliga^ stöd f>ar 
œargr madr yfir mcd barmi miklum. porvcrdr var miök óþokk* 
adr af verki þessn um öll þau béröd sem pörgils bafdi yiirsokn 
baftt mæltist þetta yerk iUa^fyrir, tala ílestir menn er visso at ei yisso 
nokkurn mann bafa lannat verr ok úniannligar en porvard slika lid* 
yeizlo seni pörgils bafdi vekt honum. Er nú lokit at segia frá pór^ 
gilsi. (Ridu fylgdarmenn ptfrgils þá vestr fil SkagaBardar, ok spurdust 
tídíndr f>essi um allt land, létu menn,.illa ylir þessum tidindnm^ 
bvert sem verit höfdu menn pórgils edr ei. Vig pórgils YSkf, þi 
lidit var ff á boldgan vors ' berra Jesú Giristi {nisund ára ok työ 
bundrud ilmmtygi ok kta^) ár, XI ^) kalendas Februarii^ Vinr 
centíttsmessodag £diákns^)« porvardr branzt nú til bérads at nyo 
ok íékk ekki af héradi, vildn böndr nú {>vi sidr iátast undir bana 
sem öllum þötti faann nú veiri madr en ádr ^f verki þesstti sa€ 
bann nd^á Grund pat sem eptir yar yetrarins* 

^53. petta snmar eptir er pórgiís %ardi yar drepran, var 
veginn Teitr Einarsson Íögsögumadr anstr i fiöfdnm. ^ pá stdda 
nppi tvö skip á Gásum í fiváfirdi^ Hóimdælan er Sindri^) styrcK 
ok Grábussan er Eyúlfr Audgt styrdi, þá var ok skip í Skdgaérdl 
í KoH>einsár6sí er Bárdr réd fyrir Halifredarson. pat sumar fór 
stinnan tvm kiöl Jarundr prestr porsteinsson [er sídan var biskup 
atHólum^) c^ Kolskéggr prestr; þdr höfdn verit. i Skálaholti medi 

») vsntar \ C,St. *) IX* A. B. C. £ Gr, Si. p^ 

•) fri l vsBtsr f J, Sf C. E^J&r^ *) ▼•n^ar í lömii, 
St. J>, ^ éj Si4drir iömw. 






55^54 K« Utaníerd ok tíon aiargra IsUKlsxilaiiiHu ^35 

Sígyardi bískup!, Beir œtlnda Dordi^ lil Eyðfiardar til Gasa ok \kt 
ntan inn sumarit a GrábússuÐniy ok er ^eir kvamo i Maélifellsdal^ 
brotoadi fótr. i hesti Jörundar prests, fór batíVi þá til Kolbeinsár* 
088 c^ ^ar utan um auruarír, [en KoJskéggir prestr fór til Eyaíiardar • 
ok for utan um sumarit a GrábússuDDÍ med Eyúlfi Audga ';. pá 
vm aumarit x^édust tii skips margir íslenzkir merid [med Kndra^) 
bflMÍi brepnomenn ok Fagranessmenn ok tveir synir Gísia^Éf&auda* 
aacdiEinar^)^ ok Magnús ok fleiri adrír islen^&kir menn, [pdrgilsor 
öxnafelli, porg/eir Káti^ Ari Ingimundarson^ þar fóru ok után Halla* 
geir ok Bángar'Oddr^ Fagranéssmenn tveír'^). pessi skip léto át 
bacdi senn at Gáaum, tyDaist Hólmdælan sudr fyrir Myrom, kvam- 
iist af nœr fimm tugir manna^ en iafnmart tyndist ok íteslir islenzkír 
menn pieir er þar varo a* Gr&bússán tyndist ok livert mannsbarn 
er á var« pat sumar ra&nti^Vigfús Gunnstelnsdpn Olaf at Ana« 
brekko ^) miklu ráni bfledi búfé ok ödrum^ iutum^ mæltist |iat íiia. 
fyrír* 

54» öíssut pofvaídssoíi iót trfarí, áeift íýtr segir, ndersta 

aamar eptir Flugomyrarbrenno ^ hann kvám vid fjlördaland, frétti 

hann át Hákon kéngr var í TúnsbefgJ, sté hann þár á land ök 

^cgar f Lyrdíng ok fór austr til kóngs, ták kóngr hontim aÍIveU 

.^ordr Kakáli var ^á 1 Biörgvin er skip þat kvaiu þingat er Gíssur 

Jsafdi 5 verít, fear v6ru margir i^lerizkir menn á skipÍKo. pá fréiti 

pórdr 'j^u tídindi er giörzt hdfdfi á Istandi, ok sv€í bar til litlu 

aidar er {>cir höfdu uppskipat^ at pórdr ok nokkrir méun géilgii 

liiá atofb einni ok heyrdu |>ángat mantra mSíK peir namo staaar 

ok beyra at Sagt var frá drapi Kolbeins Dugfássonar, sá madr sagdi_ 

£rá er pérdr hét ök var Steínunnarson , þéttust þeir þaC finna, at 

.Kanií bar allar sögiir betr Gissuri en brennomönnum, kvad allal 

isensi undrast er Kalbeíni vard ekki fyrir. pá gémgrpórdr 1 sfof- 

nna ok mælti t nú skal sioí hversu mikit Bérverdr fyrir, laust hanh 

^gar n:ied eggsí er baim héllt á, ava at pórdr féii þegðr i úvxt ^« 

»> frá E vaifftr f Ai B; C J5 Or^ ♦> frá [vftntaí í A.B.Q.E.Ör:St,\, 

^t. t>« 5) ArDðbrekku. C St^ 

^f tsntsr f fðttiX. <) ok gékk «va broti, blBta víd ji. 

>> pOfftMBB, •ÖBHfv B, C,E^ Gf,S$, þ« , 



386 pbrár KakaK ðncladist. Gissur verdr iarl. 9]^^ 

JAthx slAar ftfr pördr Kakali austr til Tjunsbergs, ok tök köngr 
honum ^i márgliga. Gissnr var fiar fyrir, ok cr ptfrdr bafdi jmr 
skaomia rid verit^ bidr hann kiSrrg at hanii iéti Gissur i brott nira 
ok «egir ei Örv^nt at vandraedi aukist af^ ef fieir vá^ro f einom 
kaupstad bádin Kóngr svarar : hver van er 'pér þess at ek reki 
Gissur íraBnda ininn frá mér fyrir þessi uminælí {>f n ? edt mundir 
^ú ei vilia vera i himnariki^ ef Gissur væri þar? Vera giama^ 
herra^ segir p^Srdr^ ok vœrí þk lángt i miUi okkar '), [en þö giördí 
kóngr þat^ at hann fékk hveriumtveggia f>eirra syslo^), [hafdi 
ptfrdr syslu i Skidinni^). ' peir fóru bádir til HaUands med köng^ 
er fiar mikil saga frá pnSrdi» pórdr var vinsœli i svsio sinni ok 
fiykkir sem fair islen^skir menn hafi slikir verít af sialfum sér sem 
pórdn Sva aegir Kolfinna porvaldsdóttir, ok var hon ^ meé 
pordi, at bréf Hákonar köngs kvamo til hans ild um kveld ei' 
hann sat vid dFvkk, {þat er pnSrdr yottadi at kóngr hafdi gd£t 
honum ordlof til Islands ok giöra hann meftan mann^), vard 
hanu sva gladr vid at hann kvad eingan )ut þann trlbera at bon* 
um þætti þá betri, þakkadi b^uQ kfitnginum mikiliga, drukko menn 
þá okvóru all-katir. Mtlu isídar taladi pórdr^ sagdist ok ei finra 
skyldi af Islapdi, ^f honum yrdi audit ^t at kvama, litlu BÍdar 
segir pórdr, at svifi yfir hann^ var honqm þi fylgt til hvílo aifanar^ 
tók bann p^á siSttin sva fast at hanii lí ^kamma stund ok leiddi 
hann til bana^)^ er frá honum mikii saga. Hafdi Gissur mii meiri 
mctord cn ádr af Hakpni kóngi, iOk þat sumar er nd var irásagty 

fjaf Hákpn kóngr Gissuri. jarlsnafn pk skipadi faonum allan Sonn* 
endíngafciórdún^ £ok j^Tprdleiidiagafiórdúng^) ok allan Bor^ar^ 
feörd. ^ákon k6ngr gaf .óissuri iarii störgeafir adr haon fór út 
nm sumarít^ hann i^kk honum merki pk ludur ok setti hann i 
^ásœti þik pér pk )ét skutiisvcina sjlna sk^inkia honum jsem MÁi^un 

*) k6ii|r brosti at^ bsia ^IÍ A^ fi^ fiaiui^ ^lkÓBgr beCiii g^ <ér 6t£n^ 

P,E. Gr. St.p. arleyá til JsUnds ok fofa<U at gi5ra 

•> frá [ vanlar í C, Se, •"^ h^ ^^^ "^**"** ^* -*• ^* ^ 

•) frá [ Taalar I W. B, p. Æ <?r. s) ok *vaíWvirílu^% ^rafiiia, hm%^ 



Si. p. 



•ömu vid* 



^) ^'^ [s ^ pt kami lat ^u^ aislti #) ranlar ( aðiav^ 



SS ^* S%hvatr Bödvarss^ fer S liefiiiíeit eptií bródur sitín, 2 87 

MÍfm Gíssnr iarl var miök heittmadinii vid Hðkon k6og át skattt 
skylcli vidgángast á Islandi. I Bíöt^vin Var Gissuri iarti Dafn géfit 
4 fyrsta ári hin^ fimta tugar kdngdotus Hákonar^ þá skorti Gissur 
Vetur afimtugan^ cn þá skorti hann vetur á iertugan er hann gékk 
sudr, vetur a* þrítugan er Örlygsstadafundr var^ vetur á tvitugan er 
hann gíördíst skutilsveinn ')«. ^ 

^ SJr Vetur pann erpórgíU var veginn átti bú at Stad a Spæ- 
ÍélIsnÉsí ffödvar ok Si^hvatr^) son hans, var Bödvar pá gamail, 
ecr Sígbvatr fingr. Gudmundr bródir pórgils hafdi yerit í Miklabæ 
ised honum tim vetrino, ' pa er tídindi {lessi spurdust vestr í ^ 
sreitír^ þdttí montram mikill skadi at um pSrgils* Gudmundr reid 
Bordr litlu eptir vígit ok fadn Rafn^ baud Aafn honum til sín ok 
Ikét hMum vín^ttix ok lét ílía yfir vígi pórgils. peir Sighvatr, 
Kalb olc ^tnrlá fundust í Bofgarárdi i píngnest a lángaföstu, Bdtti 
Storlrr at ^porgils hmn mestí skadij^ ok þötti sér ei allmiök á uvart 
kvamit hafa, þéttist hann p^gils sem mest vid {>ví varat hafa 
at trúaporvardi til fuUnadan oighvatr leitadi á Rafn til lidvci^^lo^ 
eit haim (ór mtðan alfa vega, ok vildi í cingo bindast ok féll ei 
med fieim márt* Um vorit í páskum söfnudií |>eir Sighvatr ok 
Stnrla möntium, fóra peir þk med flokka nordr tii Skágafiardar^ 
gaf j^im vedráttu sva illa at menn visso éi dæmi til at iafnhart 
yar værí, pa var ok sdttin mikla í Midfirdh Fylgdarmenn pórgfls 
ok bóndr nokkrír i héradt stodu upp med þeim^ þeir spurdu at 
pfiorvardr var á Grund , ridu jþeir þá nordr Hraunárhddi ok ofan 
VaskardaP), kvamo þeir á Grund nær nattmáli. porvardi hafdi 
kvamit niósn um kveidit eptir ndn af Jdni Í Glæsibæ, hafdi por- 
iraTdr ^egar brott ridit ok út í kaupong ok ætladi pegar nordr af 
béradi^ ^vi nær ekki gékk manna upp med honum. Nu er |>eir 
Sighvatr ok Sturla kvamo i Grund, vöjru^ f>ar brotnar upp hurdir, 
ok fannst porvardr f>ar ei sem vaA var, var jþar farit heldr úspakn 
líga ^) , menn höfdu hesta ^romar Sighvatr vildi þegar rida eptir 

»J TCfur i scxfugan er li«an á6, b«ta *) Vatnsdtardsdal, jÍ^ B. C* E^ Gt 

Ttd j4, B. C. £. Gr. St. p. St p. 

•) Kgurdr. aö»u, ok «líd frtmr ., okapiltu mörgu, Jiætt ádmu vid, 



ftgg Sighvatr Bödvairss. fer í heínileit eptir bródir sinn. 9 p« 

porvardiy var pat œtlat at hann mnndi eí rída iengra en til kanp- ' 
ings, reid Sigbyatr ofan um nittina eptír firdi^ hafdi hann n«r fiöra* 
tygi') manna, ok er þeir kvamd í kanpdng, var ^eim sagt at 
Porvardr væri ridinn út til Svalbards^ ef hann vasri ei á heidi rid* 
inn^ menn sá reid ^orvardar^ ridu þeir Sighvatr þiL eptir þeioi^ 
eii |>eir urdu ei meir en tíu, vard þa aptr at hverfa^ porvardr 
r^id nordr, eu Sigfavatr reid 2 Grund ok sat k Grund nokkrar na^, 
Jpj kv^in nordan Oláír prestr'Kráksson, var hann sendr af pOT»> 
vardi at leiía nm scbttir, lét nji porvardr all-sáttgiarnliga. Var ph 
fundr lagdr vid feordinn í Gdsaeyri ok grid setl;, kvam {>ar til 
x^yúlfr kbóti ok flestir hinir besto h^rAdsbdndr. porvaidr kvam 
ieölmennr^ v($ni med honum Reykdalir ok Fnióskdœliry var ^á 
rœd^um sætt at máliniskyldu fara i dóm vid iaínmarga mqyt, en 
Br^ndr áb^ti var þar til yfirsyndar, skyldi porvardr þ4 et sitia i 
héradi. Ridu þeir Sturla ok Sighvatr ve^tr heim> porvardf reid 
á Grund ok dvaldist ^ar akamma stund, reid hann sldan aústr £ 
fiördu, vard hann aldrei sídan höfdíngi \firEyafirdL LoptrHálf* 
dánarson t^k þ& vid búi í Grund, stöd ^ett^ m^l Jfí kjrrt, ^rpst 
fundr undan ok vard eingji i ^i ajtiqirji* 

«) fiöj(ur |iopi4rud« Q. S^, 



1" í u n d i |i á t t t/ . ; ; 

tjissur ponraldBSon kémr út med iarlsnáfiii^ kauþir Sjtact k 

Heininesi, giörist höfdíngi iiordanlands* Sturla {^rdaraon 

giptir tyær dae^tnr 8Ínar« Asgiimr ok iarlinn sœttast, Asp 

]gríttr fer til fl^óm^ kémr út med Hallyaiidi OuUské. íslend* 

^ ixmar ikta hlydni ok skatti Hákoni ktSn^. Gi^ur iarl í háska. 

{K>rdr Andresson aftekinn, Osamj>ykki íla£is ok Sturlú| 

Sturla hlytr at sigla, skipadr sídan til j[(>gmanns^ 

andast í gódri «lli, - 

§• 1 LJetta sudsar kvam Gistiur út') med iarlanafni á Eyrum oIl^ 

. * hafdj hapn haft.míðk leidsöga í hafioo^ urdo libnomTegair 

Íbnidr hans ok vÍDÍr^ þá hafdi hann niSra vetur.utan verít, Wm setti 

bá saman í Káldfidarnesi ok lét ^ángat föng tilflytiatty sát bana. 

bar ^ed feö)menDÍ um tetrínn ok harai rausn mikla i búS, hana 

aa£di mikii drykkio&ung út haft, ok var iamnan drnkkit,fast um 

vetrinm Bkki fdr Giswr iarl tíl Skagafiárdar. um hauitit, fiviaC 

skip [lat er hann vtr a kvam sid nm haustiU" Sva er sagt, at 

Gissar'kvafn^^id Sudreyár er faann för ör Noregi, Bar fökk hann 

rverd f>fft er hann kalladi stdan Cyfarárnaut, dvaldist faann ^(>at 

niök fram á sucnarit ok fdr sva til Islands^ Gissur iarl gickdi 

meiia nordr til sveita^). Fdr þá In^ibetírfi; sudr í Kaldadarnés 

Gunnarsdduir, hop vai' þá frídla iáHs sem ádr hann fór utan , ^í 

Í6t ök.sudr til iarls Eyúlfr poHeifeson ök Guttormr Gnttorinsson. 

Um vctrínn allraheilagrainessa ^i8rdast menn handgéngnir Gis^iirí 

iarli þríitvgi maiina^ sumir hirdmenil. sniQÍr géstir« 

.,'-.. ' ^ ■ ^iíi •{ *■ ' i 

2. penna vetur um^) fösto lét Vigfus Gunnsteinsiðon drepa 
p& Rö^vald lllhugason ok sonu I^msrtvi) Byólf ok Vago'up^ ni 
Arnesi j^ar í feöilunuoiy 4>k vóiu ginntir tveir heiman af bsnumi [ok 

s) (rá [: ^ú byria ek t^ biiQgvL et . *) aia vétriiiit| bm%á^yfid J.B^C.Æ^ 
GiM^ar þorvaldsson kémr út fN.Nor- Gr. Si^ p* - 

^. <^- *tA ^. B. C; E^Gr, S$. Þ, >) fjrrir. si^iiiii* 

. . ^ . » Kk 



tviLmr ( gridirai 'J. Vat tarít eptíir (SrGÍÉgtítmt$mamí olc lofdð 

nær bríátygf mattðaf haiíá kvaBr-tít SkagafiatiSar^ fókti meiia yel 

Tid nontiii], Hami reid nordr til Eyafiardar ol gÍOTdt E^álfir 6böti 

f eÍ2lo í moti honniHy g^ngo o^enn tel f móti lionnm t EyaÍ^di ok 

£íto ^nTHn* margir föy sidan reid hann tit Skáfe;aiiardar ok keyptS 
avn [>á^ Sfad at P^i £l^bei«S9ynf fyrir fa«Kidraa Incmdrada^ en Foli 
keypti ^ UlfðstacK ok fdr þin^t hygAamp m GÍBSttr iml íér tíl 
^aJarnm^irarit^), tar ^ feöbnennt yorþír^jr efidé béndr ISka^ 
firdl bá iarls, gaf hénum hrer madr & aí er þingfarakatepi ktí at 
gégn0« Gissur iarl rcid ti( f»ÍD^ ma attmaríf, j^ tar &,H mecl 
peinr pardi André^syDí, ok ðta var nm YetrMm íát er larf var 




Befndð eptír {>tfrgila(r A ^essa ^ingr tar lysr kérnadar soknm 6 
Ikendr porvardi, táíú Sigbvatr porvard ok vjurd Inmif «lr fíUJri 
•eki ok margfr UHt meim^) er terit hdfda af Itafíiagilf*. Keiil 
Sturla heim af þkigr^ haan hafiK \i bw k atðdanrhóJjr RsfW Yar 
^estr i fisordirar iéngstmiT^ Vigfúa var af^ Samlafellír €Kssw nrfft ' 
iNHd heim af þiugiy oh var (a; Kyrri um aumarvCr 

3* Sigkvalr giördí bi^ af fítad a Snœfeífiflreaí> tar ítatm mðdS^ 
iráttar madr, var med \ém 6i$MirS o4 S^bvati aldreii fftUf l^ánadr, 
braust (at L milli at Gissurt þdttí Sfg&v»tr; tígff aif feKM eptir po^ 
tardi^ en Si^vati \ÁXí\ Gissur aldrer vfliiÉ» veita 9ét. Sai Sig^vatr ^ 
jpú heima át Stád ok mrdu med ^m flaíhi iMrgar greimr. pí 
kvf^ á KoiUeinssudi si madr er Sveinp^) két ok 1^1 vera^ sendr 
f£ Gisfuri med bréfum^ sondi Gissur ord.Narfe presti mágr ^itmm 
at fera bréfin SLghvatí, var ek, sfegir hann, oi sendr len'gM^ £li / 
haon þar mec( Ingtigé'rÆ Asbiarnaffdéttw ^r lt;étili Kétilssoii* hsJdi 

^ tt^ t v^mft^ l^ ^, Ai C^ JC^^ i^ Sigirfr: >/• fi; c; Jf-tír. áfc. 6;.dt 

, ♦) Einar prest^ Itlliugafóii cr tfð'r bié # ... ^. ^^ *. , ^ . 

^álíu^Ulfsstttdum, gtf upp •tadimy > ^ *^í?**t*^^ ^«*'* ^ ^ ^»5^ 
^ GinuH iái« á'Tbf|iIiii§ tim^nti, l^ibf G.S^^.St.^ 

W^»4«u Ti^l . !) StMii^jltX(^^ 



S^4^^ falsbréf sent SigHTatí'M ftafiat 2^1 

^ %amat, láku ]þaii Vaigéjrdr syatir lians rid henm ck Narfi prestrj 
en aendi bréfin tH Staqar> var bar á, at Sighvatr akyldi kvama 
▼id í^wiknd^ 'j Inatin í Reykis^kolt til móts víd Gissur. Sighyatr 
íSr ei, enda kYdui Gissur ei^ ílafn kvam med þríátygi inanna^ 
ikBÍdi llann reyudar setit bréf þetta med Saura*) Sveiní, en er 
^ghvatr var þessa var, Jteitadist hano at ræBa Narfe prest, én f d 
Í4m þat^) fyrír. 

4« Vigfús Gtmfisteiiisaon aat at Sandafelíi ok böfdu ^&Jt 
föghvaW sættat á sín mal ok skvldi ]^r faeita létti-vinatta"^). Milíi 
^eirra'porvardar ok Vígfásar höwu farit vináttomál, þeir fundcrst at 
Kéldam ok var ITígfus iengi med porvardí ura vetrinn. En er Víff- 
fós kvam heim, fann hann Sttírlu mág sinn ok bad at Sturla skyldl 
flraga aamaii sa&tt med þeim porvai:di ok Sighvati , bar VígrCis þa 
firam ordsending {>orvardar ok ^ittarbod ok nutti {»at ^) med mikilU 
l^Mnatto^).. Sturla fysti sátca ok kvadst þykkiá úsyn leidrétting 
9111 heííidir eptir piSrgils, þdtt. avá búit stædi^ taldi Sturla þat upp 
•t ^lgbvatr hefdi badic Gissor ok Rafn lids pk vildi hvergi veita 
hontuiii til atfara* Var ^í fundr ákvedinn sudr i Vidcyo, annan 
dag viko i efsto vik^ á l^figafösto, ef ei meinudo forföil. Sendi Vígr 
£us þá meno til porvardar at aegiá honum svabúit* £n cf Sighvatr 
refid heimán^ fór hann med leynd sva at hverki vissi þat Gissur 
ji|é Rafn, hann Teid 4 Reykiaholt, var ]þar Hallvardr GuUskór^ hann 
kofii kvamit út um sumarit raed bodskap^) Hákonar kdngs.^), var 
iMftin ^ virdr mikils, Cg^^ ^^ skattr yfir land^ sem mörgum mönii- 
vm er knnnijgt ordit ok ritum Viér þat ekki fieira af, en p6 ero þar 
inikil 6Ögoerai^)« Rédust þcir liailvardr ok Eigill til ferdar med 
iS^vatif ok ar þeir kvamo sudr tii HaUbeamarvardna^ kvam {lar 
imóá ^eim Staarja ok Víjgfús/reid Vigfus, Eigiil okHallvardr til 

») tiittvgMta. JÍ. B. C. B. Gr, 8t, Ji^ ♦) hthhm. A* B. Cl E^ Ou Si p, 

x>) vaatÝ í «019 0. ,j erhwiabafdiUtltritatablcaíÍDgt, * 
r) 'ckkM þista.vií B, E, Gr, bœt* sömH vid. 

*) UW.vinátt.. A. S. C. K Or. Si. ji. ,^ ^^^ . ^^^^^^ , ^^^^ ^^ ^.^^ 

> f) ,mf#lTÖni ok, fc»ta sömn lii^ i þj^, ^x^s^ wm •mar tkal 9ágí 

ý) vÍAátto« B, É, Or^ 'rerda, 

Kk a 



192 Sifzf ok sai^xt um vig ^rg^s^ io$i^ 




peir l&ga úti unt n^ttma £ skördinraiD, eii Tedur raof upp i nióti 
' dt;gi, ^ru ^ir ^á sadr af beidioDÍ ok yara drotttuadtt^ í Laug8rr 
dai, eu ridu mátiadag ( Skátabolt^ segia heimamenti at biskup UanvK 
adi þeíin allar beyagfafir, ols: arngAxi beiiia vtldi liann Uta þeiai 
Tinna, ^átxi honum |»eir draga fiokka á stadinn, Gékk Síghyatr ^ 
til biskups ok kvaddf hann^ en.biskupi^syiirarlagt.. Sighvatr njræltr, 
herra^ latit géfa hestnm varum hpy ok möinmm yorum mat^ Lttht 
s£dar kyamo þeir i Skátafaolt porsteinn Skéggrason ok Jon Kátinn')^ 
•egia poryard yera k?aminn tit Ido, fóra^þetr þar med grktum 
fyrir hann, Ok t6ku annur í móti af SghYatt* Var pí fundr stefndr 
I Lauaarási^ Piskup var beiddr at fara tll fwidárins, en hamí vitdi 
eix ok hcimtf at S^hrati fé fiat er haim fi^iist átt iiaSá at pdr^ 
gilsi, kalladist goldit hafk íyrir hano fiörutjgi húndradf %rír ví^ 
Vargardar, viklak giama »segh: biskúp, hata gföt þat fö til hesa 
at pórg^ls YdBTÍ beiU ok lífs^ ok f»6 anitat iafomikit, ea nú tíI eh 
hafa út hvert hcmdrad. S^hvatr nmlti t f>9 skul(| maá^ ék ^dda, 
at sal pórgíU mætti fyrir j^ess fearfaakts saiír ei, hardt haík Fóro 

Íeir Sighvatr til fnndar, var ^ar mart takt í hKódf, en sam%. öj^n* 
erliga, g^kJc þa sátt samaiT, yar þat hk handsðlum busdit, skyldi 

U ^gar 1-—- - " - '^ --- —* — - -- 

Hauvardr 
mundarson 

steinp Skéggiason^ Jóir or Asi, sagdi Sturla upp giördina at þeir 
giördu [hðdíu annat hundrad^) faimdrada fyrir t% pdFgíis^ skylda 
Bidur&ila ^ríátygt hundrud. rpir oAför vid poryfiynl ok - rjn ck 
ipdhirki þ^tt ^r giör höfdii verít aGrtmdr var' fat m»It atbverir 
skyldu gialda sínmn mömium sem tilyimist« I sa^tt þeirni Rafnir 
£ Beamardat littfidí pdrgits hlo^ at gpalda orfum Fiimbeumiar tutl* 
ugu hundrud, ok skytdi poryardr f>át giulda^ ok ^ shjlái bískpp 
taka skutdf sina £ ^iadinn af poryardir poryardr skyldí gbald^^*' 




4K iBn^ ok $KmiP mar ití^Jf^ffls^ ig% 




gjttpigiáldt |>at eni SkfavaM Itita ktani skyldi porvardr lim^fyrlBÍ 
Tðite tíl Sfadar ol^ skyfaiSígEvatr Iktm yinia^ éU ^oír altir er saitiitr 
vpciii'ae áverlram^ iPKÍp<$rgTlð' adr iFÍdr||p0iíiígcy> sk^ltáu! úianfafið [oli 
vcira Xan f>ná veitir edr gíalda^ Cíu fauQdrudf fyr&' hvéí'ii«> jon 
Tldí^) er ^eír kánd<r v% p6r^§ síjíáí nfárf fara^J ofk kváma aU 
dírei útf, en eíngír þeir,r* er sannír urdit at ávárkúitf víd p<H^a^^ 
ikyldti: rera vistum t Vésl£fdínrMfeoirdóiígi latfda^^^Mr Síglívatr ok 
Gadmti0dr vo^ uppf# {7orvar3r var. ei^ or landr gtör^ en h^Ltíti 
ífíá ^vl^ at h^ms mthtái ttíán iébt {o^ír vetor va^o IstÚrr .Fyriii 
víg tórg^ jFÓFu gíör dextygí &tf0drttd ok sfa fyriV'vÍg Asbearnar 
tmi giör sextygi ^miklrtidv ef tfdðdatfiBena vildo ^iblyta^ Vígs^ 
l»Upr aliftry ^ær er d^mdar vám fyirir v% ptfrgiíá^ gteiddi por- 
vnttr vel ok skorugliga^ f>aklcarportárdr þeifn mröcmtim ér í doini 
iöfdv setít ok íéz€ friaU pykkíaðt^ er hantf vaií sáttr víd f>n bræ^ufr^ 
ek skal ek^ segír hann^ þetta íafnan baeta vid frænd;r faans bk 
fcngíanienTT* Ífiátm pf Síghvatí siifurkér' gott, skárlatskyrtií ók 
ftigtrrgirlP, Gadmundi sllfnrbehí.* Tór porvárdr austr yfir it, en 
Sigffvatr var um? nattína f Skílahohí. Vm motgíninn ridu auðnn 
i tmtt, etf Sfghvatr vap epiÍTf hafdí bann^ei lokic^eyrindum vld 
Kslupy 6effé hantr hdmmi ^k hversutil vár étíat u[m skuld bans. 
Í^^kup^ kvadí'sér þal vei lika* Síghvatr ^egir sva biskupty ek er 
^llaus^ segi^^liaxii^^ok bipl 4ianti b»kup Hti s^r.edr selianokkurii 
Íestf ava at hann va^ri fær {>ada|U ^ískup syn£adi alls fiverirgi^ 

Ktti iK^num Sjghvatr h^fa mælt víd sik adr e^ sva sœmili^ sem^ 
ncntt Ifkadu Sighvatr keypti ^á hest at É^aúí presti, vöru {>eir 
S^va.cr l^r uuf daainif ok at^ þar i^a^fjer^ |)rir^ lé% biskup g^ 
leSn'at wekka,;>em Sjgh^^ iit til heidar un» fcveldit.^ ok Vard 
wt áf Jtveditr med ^t^> jbkriiupi^ [^i^ haxuQ^ kvaixi' hiaÍM til Stadatf 
tó^dagÍBn- láögí; ^ J«r •. 

•>c»þittewiaci«ieríkxMivafft^A 1i '^^ [ via^trfX 

^ítil9M^tM^J^KtAÚ)r49^.ff 



?94 SSgbyatr B&ir»^eawí ando^k { sucb&rdL vo p« 

5«.^ Um wnuiit epdr fif rit ^éír «tan sieá HalÍTardK GulU 
•k6 KgbTatr ^) ck Stmla« SigliTatr iLTaai á ftiiiá Hákcmar k^ngs ok 
^ördist faans inadr, fökk haaB þar smmi göda af kdngi ok gUkx&t 
inikilLtiiadr ok sterkr« Hann for or huidi med Hákoai ktf Dg^ vesti 
'i Skocland.^), [fökk þar allgott ordl) sakir faie^sti ok hvatl^a^ 
faátHákoA konár faomia} stórsæmdaaft 4dr þeirakildn^ efþeir¥æio 
bádir beilir. rþeirri ferd tök Hákon kóngr sótt ^í er faana leíddi 
bédao af hetmi^ þátú Sighvati þat ök mörgum maox^ödram miök 
VhmúVikT skadi. f 4r Sishva^ f^ austr til Noregs med liki Háf^ 
konar konQngs^)^ ok soki {>i til Magnúsar kóngs sonar hans, fökk 
Sigbtatr þá sya mikla virdÍBg, at eiagi af i^enzkam moaama 
£^kk þ^ slika. Sighvat -áng^adi miðk missir Hskonar konimgs, sva 
at faonum þdtti eingi sér^) £ Noregi samiafo^ Magpus kpntfngr 
'lofadi bonum ei át at fara^ undi haan þa ei i Noregi ok ftf r bana 
or landi ok a^di út í JorsaJaheim, en er hann kvam i Raoda* 
bafity tök haaa söu ok andadi^ siö nittum ífrir Micfaajeli^pnesso^ 
pk ^jitti at bpnum mikili skadi, 

6* **) Ga^mundr 3ödvarsson be6 i. Stad sæmiliga bjbi, baiuii 
fökk prúdar 6eamard6ttu,r ^), Gudmundr fár utan þá fíc bann bafdi 
búit at Stad piiök iengi, var þá prúdr búsfreya baps. öpdudj» Gtidr 
mundr giprd^st b|rdiQadr Magnúsar kóngSy en er hann b^fdi yerí( 
einn yfstar l Noregi^ t^k bf ni^ s^t( p^ apfj^dí^ i Biörgviii sia 
páttum fvrir polái^bfbm^ssp. 

7* t) ^^ ^itr Gissur iarl: áf ^) Stad/ en & HáisteinsstðdjaqL 
bed Jórun Kálisdóttir pk synir faeniiar ') $ ^au vöru öll skyid Giss* 
|uri iarliy en ^ó vgr ^klfi mart pied beii^p uip ^uma^t fpra ]^d|P 

*) þesii kapCtuli er $i ijjtl | jf, *) hoiuup« J. B. C ^ <?/• Si.^ 

B. C. S.Gr. St. K f*) þeiti kapijtvli ét i^i \%^\ t A^ 

*) SÍ0Br4r. «ém»^ B. C. E. dr. Si.p. 

f) sr k^ngrinii h«lU ( |b9nia4t. bntn ^) Biamaaéuan A. Ú. St. 

a5«« TÍdU f) þetai kap. ar tá ^ti í 4^ B, Cf 

•) héUt kdngt mikft af faanoiB. aömn^ ^ On St. |>/ 

^ «) ok margir adrir göíugir mena ok M- ^) *^ ^^'^^' 

. ; l^^iiarari bou aému vidU ^) Kálfr ok'^orgaíri béta $Smm vi4* 



ið l^iúgé^ tlámá íarKv pm snmánt » •íeídíi .8M4lb ^^^ór^i' Att^eibott 
Biftnil med br^bm ðinmil tií .þ^irra Bfamissoiia frænda mm^ þaim 
•r/Kvðl^r hét, eo þi^t taf >iminál ^ bréft bass^ ef þe^'^vtldii ve^« 
í l^ini rádum med pórdi (rænd'á ■) sj^iw>|bt rMsaf ^) GiSi^nr^iaErl^ 
^katr fyrir at bana sat É födtirletfd þeirrá^ en uíini |>eiin eingis ^bás 
jhrrir. j^assí^ordser^tog^fót^^^ vi[ 

^j^aðgif ^óny |álf ^ia é^t^^T óiðgum rádnm 'téim er tll^ sVika mecsi 
iréraa tíd Öísáiflt förl, 'péít iittojfyíf en j^otti. eí goít tfl orra^ 
ef fi'^údí' þefrra átto lút át» ÍJeir mættii pa mikít vid sendímanir 
{hSrdar at naníl ákyldi éí fítip& ^issuf iárí^ én Králcf giördi ,eí sva^ 
tár haiín tékintf ók ffl^fdff lártí, f dlítf f)eir hanii a Hafsteinsstödum, 
ók baf i^afl ^út át líraki at hann befdi farit nied heosú édr Dokkur 
' úrié^ i úndti' Íárli'ritim, háúií $yhiki téss miólc, sídan var.haMSn bardír 



íík 6iltidítin á itijká otc srvá.áfhyddff af úienA þdttust eióáan mfami séí 



léi teeff ÉýdÍfótf folt'hrœdífaA^), pk veít iW ei^gior^.af Kráki 
Ibtért* halla éýríndí var/inflélltí þa iarís menn, at þessi madrmundt 
fjrflr ságt £íafá siilct sem iarli j^ótfi van um hans eyrindf^ en taka 
^vflílá ]íiéidii)g. Jarí«mæltí: [>ótf |>er ætlif at ek Uú^, 



en hanft 




áttá k^i^ad ok |>it>g' 0k Étíhaf þáf ékki^,' nu l>yst h»ntt ok ero ' 
^rþáf biá íioftúra, hðnn tifegdf ^á; Íiiífi litlutn et hana bafdiy 
^éagf atf ok spreftir ðodútgiérdunuiA ók féttír sðdlínum upp ftf 
S^fantim^^ ok undif ^fTdúlpölinnj sprettir hánn tipp speldi^ tlekr - 
' Mtr vuop bréfif, bídf nu fárfarlinum, éf honum er forvitui at, vitft' 
B*«át a ef^ Jarliinif tfíælti ef hatin haiáí áresit : þegar vissak^ er 
ét éí' hanif^ at hanu; itíÚVidi i&ed illu fara,^ Ok verdi hftnn n(t i 
|nr#tt sen:^* skíofést. pei'f bra^A^iif rid'u £íeitiíaB ok kvamo til Stadar^ ^ 
iLálfr mælti^p ef þeik" lofl tölúdu tveir^^bad iarl tera varan jam sik, 
^fíkJi eb teit hyiid: ek^ aegii. ok má; efc^ þd fraftiar aegias, erek tBr - 

, ,1. , :::. ^^,«íírl>wd»;vi|ft^»..^r*^ 



296 ^ikn h ^kk^knrSSlfm^ Stoila jgiptir dóuiir sSiuu * sep. 

Jaii malti, era m& veim^ en iiygg at ^yí frændi^ iiatír ^ dkarA 
^rairdlr faiBCt í œtt ^iniiiy ^ ek ^ or faöggtinn, víd ^at akilda þeir^ 
ok kdndi iaii þeim feðrdid, en ^t aamdist j^ med ^eím fjtír 
^ödra manna tillðgiir pk ord^ 

S«^) Gissur larl lét (á li^ samna-nm alltbérad, lutnn aeiidl 
oIl menn ti) Pjafiardar* Oiii^ár Sarl réid sudr i ayéiUr med úmm 
fanndnid maniiii, (hann hafdi ók nokkra menn or Rnnamannarepp 
er faanp kvam aodr, ok tcid ^nstr yfir ór med átta fanndmd 
manna '}. Sturla' pordar^on kyam vestan med mikinii 0okk tii 
móts ¥id .jGissnr Í^Im pk hí>fidu ringiamlig ord milli farít þar um 
sumarit. piSrdr reÍQ imstr ímdaQ i pi^ramörk ok bar ( akógpnn^ 
'pí yar ^faa rænt á KángSry^öUpm ok drepin tf u pundrud nauta 
um htmstit. Vtn stdir f^ru menn'i miUnm beirra^ ,ilSru ^ gná 
aehly ok fundust þeir at píngðk.álumf ok akyfdo bí^pdr giora med 
Keim ^eir er fceim ayudi^t til at neGoaf en fat var sKilit l sœtt 
peirra, at pdrdr' akyldl irera meá Gí^surí pm vetrinn^ en þft yard 
ei Bvap len -^d h!^U;&t ^iett beim ^anÁ yetur* Gísaur iarl reid aptt 
]til Skagafiardary Tar p^ dreié ^okkum^ Sturla reid heim frestr^ 
ok akildu þeir Gissur ififl n^d ^æríeiknm miklum, ^ar þa ákvedift 
hrúdkaupsstefoá íl Stí4 pifd íarji, er ^turla j^pti Ingibeör^ ddttujr 
aina pordi jsyni poryai^dar or 6a«irbœ. Tyeim náttnm fyrír Mar*> 
Íeinsmesso nm yetrinii kyam jBturla ^ettan vid tuttugu manna^ 
Sighvatr^)*Bödyarsson rar med faonum ok fleirí göfgir menn^ fökfc 
pördr Ingibeargar Sturíud6ttur« par* var ifögur yeizla ok feölmeniiy 
jskorti' ei drykk gödán^ tóro menn lítlciddir med giöftim gk skildö 
med yinátto« pá gíördist Sturla Jendr 'maðr Giasurar iarls')^ hé^ 
ISissur Sturlu ^or^arfirdi ok'^ar p^um i»cmdum |iied^)« 

^ |>es8i kap. 0w sá jSti.l A^j^C^ mwt ok loadrMyMp/l^tftÉrvii^ 

£.Gr.St.p. A. B C. E. Qk St. p. 



^ 



•) ícá £ ra^Ur í $5mm ^) mu Si^rdr Bdjiw«íK>B Akk 

A\ X2 ^ ^ * ' iiSBaidir af iarlinum í bat sinBÍy ]>6tti9i 

' P%W^» •öm«* ,. 1^^ ii«& vcrU jÍRntr tU at ^ÖM( 

^) t^ e^P^ '^ Stúrb Gadnyw döttar kandgéotiaa GiMuri terK ok ftktldvar 

abiaMivelnaÉSIIfi9inii^f7mi}>4jt )ieir aiifiSi|a| bcta tðMm Tið» 



9 Iki < ^^^S^y^f^E^ ^^ H&koni kóngi ok GJssuií iar11« 297 

^^, Aimat suiDar er Gísstir larl f^r kt Stad, Yéid hjitin af 
^hgi austr yfir nr izk^d feölmehni mVkit^ yar þá fuxiár atefndr at 
plíaeakilum tned Gjssuri iarK ok Rángæíngum, Tai^Loptr Hilíáití^ 
ar^ra^Fyrir þeim ok BiKÍrii Sæoifnidarsan^ sdro'RáHgœÍBgar ^a trún^ 
adarcida Hákoni kótrgi ok Giss^iri iarU» pördr AndressÓB rar ( lidi 
siejá Gisstiri i^li ok r^id iK>rdr incd lionnm lil Skagafiar^ar ok 
T«r lúed tarli tcm 'vetrina^ |>á yar vetur raikij;! ok feUdu menn miöjc 
ft akt* • pat vor ^tofnadirGisaur helt til gudr ok hins heilaga 01a& 
|Ei6ogs* k vor|>íngi\ At vatnfasta , akyldi iafitan fjfrir Olafsmesao 
fhina fyrri '} alfiöd manna^ á lalafidi^ yar {>at heit pí fest ok iátat 
l^ allrialþydo* Glasur iarl sendi menn .med bíré&m sAdr til Sig<^ 
Vardar biskups^ ok gi^kk þat vid um^aSa ^biskups sy«lo hans, vanl 
ok ava vid xtm heitity est bati yAxá á vedrátto b^di skiótr ok godh 
'Gigvardr biflðcup lét festa héitit páfl^adiig siáKan i Skílaholtð, |viat 
Gisaur iarl ritadi til hans a föstunni, vai" ok ^ann das fvodnr avA 
gottj at lángliga hafdi aldrei sJikt JLvnmit. \ ^' 

10. *♦) * tUm sumailt eptir*) kvam aklp i Hviú í Boi«nr* 
lirdi, Tar ^ar styrimadr HallvardrOuMskér, for hann med Wéfu^ 
Hikofiar kóngs, f^a var RafnS Oddssjni sk|padr BorgarfiÖrdr, ði 
tekinn a£ Gissuri iarfi, en iv* hafdi adr skipat Sturiu pórdarsytiit 
{KStti hotmm ^á ei efnd vid sik þau hin fögro htít ^ £ram TOré 
s^ vi^ hann, pi k^ad 6turia irtsu þessa^ 

,^ RauiF vid jaiyla styfi, 

' . ^ / jétt innik jiat, sviniíajri 

'jklltt ]^víat oss hefir væ1ta»" ' 

Odinn^ Þ"^) ^' hét góda; 

Skaut sa er akröktoál^) flytrOV 
jBkil ek hvad.firanu: mán vtlia^ 

*y ^essi ktpf t«U et s< f di i JÍ, ^) Jjp^t þrUda 4r ^ Glssor sail beé M 
A C. £, Gr. St, p, Stsd* A: B. C, J^ Or, Sis þ^ 

^) vsntsri sðma. , «) þat* bóoS^ 

V) þ-essikaprtali er s4«di lu#t *^ dufSutmáU R <M . 
JB,C,&áf.Si.tu . 9yBjúr,JUC,£,Si.^ 






29S Svarit laiid imdir Hákoa konúi^ top^ 

slægr ÍMÍ, en^) mér*) bægi«' 
Asgrfmr |>orstein9«aa fór bat stunar ntan er Gissnr iarl kvam tíl 
éudar ok ^asttist hann TÍa iarl ok seldi bonum sitlfdaeuií. As* 
grímr ^) fdr af laúdi brott ok út tU páva ^), þí rar Alexander pávi, 
hano var nærstr eptir Innocentiuni papa* Asgifmr kvant ut i 
Krixk med Haílvardi Gallskó ok hafdi bréf £ínar& erkibiskups tii 
gtadarina k Greniadarstödum at honum var skipadr, giördi iuina 
{^ar bu mn vorít eptiry hétdu þeir Gíssur vel ssstt slna^); ^at 
sumar kvam IngibeörgiNcMreg drottning^ dóttir Éyreks kongs bin» 
kelga*^ pa var Magnúa k6ngr vígdr undir kördnu Olafsmessodag 
Idnn fjrra« Á þtl árí aadadist Kn^r íart ^)t 

1%**) Um sumarit eptír er Hallvardr kvam ik^ var ^Sngreiá* 
ttikil nordan or avekomj^ feölmennti Gissur iarl miök, retd As^ 
grÍGir pá med honnm^), Rafn &ölmennti {á ok miök vestan, reici 
med honum í þing Hallvardr GuUskcfr, Einar Vatnsfirdíngr,' Víg- 
fás GunnsteinssQH ')^ ok mundo þeir bafa sex hundrud iBanna* 
Gissur iarl baAlx alls ei færra me4 lidi þvi er bano t^ upp suds 
cn ^ta hundrud iiUMona^ var a ^vf þingf svarínxi, skattr Hákooi 
kdngi um a]laa.NofdIendíng^fe6rdán^ £ok Sunniendíi^fe^rdúng 
fyrir vestan piiksflr,. skattr var f^ ok svarion um allan Vestfirdíiigft* 
iedrdáng ^^)^ pe^sir tplf menn stfro skiatt or Nérdlendingafeórct- 
nngir Asgrimr porsteinsson^ Hallr Tysti*') ok Oudríkr> or £ya- 
firdi Hallr af MödruvöUum , porvardr or Saurbæ,. Gndmundr fra 
Rafnagili^ or Skaga£rdi Geir Audgi'^), Kaiiir ok porgeir Branda*^ 

*yimnR^RGn ^ ^) ^esti kspv er •! pdi f ^^21; Cl 

*) viA ^JR C,iRffr^í/;Þi. £.Gr.S$.p. 

s> súk. 6r« ') ok aiftrgir göfagif hmnÍTp b»tti 

-) tterkl, bíota viif JS; Gr* söma vid, ... 

5) RéimAorgan ^.RC.JE. Gr, Si.Jr. ^^ <Amukin^t6t^mSt,f>(tU t^ímm 

^y ok vóru vel tik viaftft b^ta sðmu ^ v . ' 

yiiU «•> fr/Cvantatí Éíífc • 

7> so» HikanM GúhUf ^flita sö^mw *'>^ KTÍttr* ^ 2r« C .£ <7a Si.'}^ 
viJr I >') PkNTtiddMOBy biBta •émm vl4^ 



JiK^ ^ Utkoma Branás iískups^ 299 

•ynír, «1 fyrír reátM Vattisskard Beami á Andkulustoclnm, Sfgordr 
orHramint, Hlhugi Gunniirssoti. T^lf menn svördu skatt or Vest^ 
&ráíxíff£6rdúnff^ [ok sva Ranga^fn^fiórdúngi ok Borgarfirdi ')« A 
pfí éumri ráttast f>eir Gissur ok Rafti, ^óru þ4 trygdir Yeittar^)^ 

I5»*5 Nú cr þar til mals at taka^ sera fyrr var frá Korfit, 
it Sturla reid heiui vestr tjil sreita, átti hann nh bú at Stadarhóli,' 
ea Ila& gtördi bu i Stafaholti med rádi Sturiu« p2(t sumar er 
Aato var svarinn Hákoni kóngi á, Islandijj. fór utan Brandr ábót^, 
ck ^Lkrníii Olafr Grænlandinga biskup til Islands. Annat ár eptir 
▼ar l^r , Bí-andr bifikun til Hdla ok kvam dt til Idands^ varo^f>& 

Í>rír biskupar á Isjandi/ pá liSr H-ákon kdngr til Skotlands por* 
tífr Heimr var lögoiadn Nú ^{a*2a6t synir Sttirlu Snorri ok pdrdr, 
kéUl pórdr sik til kénnimanns ok var hóglátr j[í hvívetna^)V en 
Söorri giördist uppivödslomadr niikill ok héilt hann srvcit nokkura^ 
tíru {leir fedgar ui^k úskaplíkir* Shorri reid um hauKit sudr til 
Bórgaiíiárdar á AÍptanes at Hauks, ok tók .|>ar vid búi^ hafdi hann 
bektr feolm^nnt úm vetrinn, olc {>iSttu bcír ci spakir í faéradi, iagdi 
Bifti hinn mesta úþokka á Snorra, ok 'pyí vurdu þeir ailúvinsælir 
af béradsmönnum, kvam þvi sva at Snorra þotti ei vidvært^ stukko 
|tír ;þá npp, fcr Snorri þa fyrst nordr til todup.e£n8, var þá fullr 
feaadUkapr uied þcim Sturlu ok Bafni* Urit vetnnil er álcid fund- 
ntt Veir^ V^ígfús Gannstéinsson ok Snórri Sturluson ok Eyrar-Snorrí 
itmkágnm, ma*ítu þeir samán vingan mcd sér, skyldi hver {leirra 
Tciu ödruhi, ef fyrfti, í máti Rafni, þóttust þeir skilia at eingi 
yrdi uppgángr 'þeirra, ef sya búit staedi ríkiRafns. Litlu sídar 
sendi^norri Pilsspn menn á fund Rafns ok bad hann aenda sér 
eggii nokkra breida ok mikla ok bitrligá, skyldi sá forvit^ast hvad 
tídifida Værí ( hél-adi/ Rafn aendi cinga eggsi^ ok l^vadst einga til 

^ fr< •{' ▼•ntar i A^ S^ C^ É. Gr^ Hofilu né |>rír fiórðifingar g^ngft uaÆr 

.£*/«{>« fikatt viá M4kon konúag. þnnn wtar 



'•) G4kktHirtilHaf«okSt«rU.«il«n., !S* ^í "^ ' 2?"í?' 'f "' ^' 

vTékwt H' í »»«<ír fyrif kyfkiuiRir. ^ -«. C. .fi., «a ÍA,.Þ. 
um « •IþiBgi, w þír vid Sigurdf -*) Þ**"* J^*?' «' ** »7«» * -*♦ ''* 

« bitkvp ok Braiidr libAti l^nMoii, Sig. ' C, E, Or, St^ p, 

^idr BiidT«r9Wi|«k'Sturi«Il«lK«iÓB. *) dbiídMair n«dr. 'cðmu* 



^XX> Sturla Ut atför átRafiur Rafa sa&av Tidu " ro {^ 

Iiafa ok' maa ek senda s£dar> lanir Beyrdr fltenn Kafns aegia , at 

, bann txStCst spurC hafa at [>eúr höfdtt.þá aömneggst œdat 'honutn 

ftl iiflats; En ep^r piska nm yarit bra^ust þcrÍF tii at rida at 

Baíni Sturla ok Snorri son ba»» ok Snorrí Pálsson^ ea Tígfua ét^ 

^ik or ati^rd er at kranK Snorrr mm\& yiá födur sinn^ kvadst 

^eim illa trua er- hié s&to- ok ékkf vildv halda af vídrœdum ^eirr^ 

í* Siiirla mæld: er mon oss 'mei» verda^ air Vigfiísr^ ea sakir vina 

' Baíns mímum véV &ra leyniliga nm DaU, ^ir svara nafnar ; pat 

mÍL vel sera^ en sva viidum yér þessa krdí fara, at eiyrdi eyrindia- 

laust. f>á mælti Sturla r ^at er satt, at ek hefir miðk htit f>essarar 

fer^Jar iafnan hhv tit^ ep nú nenntak et vid áeggian ydra sit sftía 

heima, pvíat ek vissa at ^^ viidnt ^á fara, en þateráhuár^^minn 

at af þessari ferd^-hHótumr vér mikin» útfma,. en eípgan Iramg^ng^ 

ef sva fér^ sem mik varín pair segia at hann mnndi ekki at ^tssiak 

sannspár^ verdar * 

13»*) . Ridtt þá snd'r nm. heidi ok namo" stadar f sk^imitBt 
ofhfi frá Grísartungo^ þeir sonda mann lil No^draF at viia hVeit 
áin værr reid^ þviat vatna veistnr varqt nuklir, eda hvert Kaíir 
væri heima i Stafafaoltiy kvam aptir ^endimadr ^irra ok ségir BHt 
4in værr úfeid, snero ^ir pá ofim med ^qtát^ ok út á Mynw^ 
Bafni gékk niésn vestan or Ðölnni'* ok nokkro sfdar kvam Snorií 
Markússon sendr af VígflASÍ^) til Rafha med ni4sn; ok f>ótti Rafof 
sem Vígfús mundi mátt hafa |>eGSð ferd látit verda ^kiétari^ ^ 
hann hefdl öruggr í veris, Stefedí Rafe j^g^ at sér mönanní^ 
ok um daginn .eptir ridn jþeir út yílr Iibr<hrá, spurdu jþeur þat at 
Sturla ha£(li rídit .utá^Myrair^ ridu peír jþar tíl er þeir visso at þek^ 
mundo er ná þeim at ^inni. peir Snorrí Sttith}S(» ok Saorrí.^^ 
8on rldu vestr til Skögaatrandar ok íengo sér frar ak^ pk fói^a^^^r 
i féördn ok heldr usj^akliga. £n er þeirStarla tdko^^ondan^ ^^ 
' ridu {>eir Rafii heim í Stafabolt^ st^ n# meá þeim^ allt stgiðrégLm 
knst^>. Litíía s£dav be4st ponidr Storladóttir íieiman^ kona Aa&k^, 

*) iMi^, A. Bi fcí £. 6r. Si. p^ ! •) í ðmdUifUii, h'Kl^^ vi^^Xr C j; 

G.AGr.Si.9^ ..*yiridia««t»t««4tí,: ^ 



14 1« SbadL élTf^ -^dá^ s^p&ðr nAaxk af Ra&ár ^j 

mfkim teétr 4 S^ t:Ajni»feotÍ tií I>ih< f>eWa^ var ]^a« eyrindi 
tlexuiar feyiidar, at hojn bar Ve$tfirdfiigufD %>rá Kaftis at fara v^stan ,, 
tft méta vldU kftiið at ákirecLinei stiUuio^ œtladi hann>^á at fara at 
^m Starlttt ^aHb tiina dr'ýeiff' lcvæioo^ vestán, varo ^ar nefndír 
tít Emav ^fMns&rS^xí^T f £i6|)tr iGisla^oii a^ S^ndr ok Sá^víliíngar/ 
ek tfHt hit );>e^ manttval ycsteB'cjr &ördttm« Ve^tfii^íiigar brugtjtc 
Tid sfceotr^ ok giördwsva' mikit aírek^ at fieir fluttó storskip yfir 
^^ k^idar, ar varla^^ikti laitsuiA mönnnm^ íært«^ Rafn safuar Kdt ' 
#k reid yeátr ó' Sk4gastr5nd> bann. sen<ii ord Oudmundi ij^dvars^ 
tfni^ 9lt hiktíTt kvœOH tíi m4ts vlá* kami testr & Breidafeörd otc ^ 
kaáii- meé sdr ÍE^ Snæfiplianesi ski^ haxx er hann fenfii. Bödvar 
j^áFdarsön' bad Gn^niupd þvlat eina &ra at hann viMi otiirlir verda 
M ^vi* Hdi lam^ hann niættúr' Gudmundr svarar sva^ a« Sturlit 
snmdi^ekfci verda at hoaufa mein, en\^t veit ek at honum verdr 
n liá at mérief ek vevd hevasBy £5r.Gtidmundr er hann var bmnn' 
«k hafdi mikki svcif^ mmin^u Én ev hatm kva^ til MelgafelU, var 
Jjmt^ fyfir ArrGilifiangssOtt ok nokkri^ menn R^íns; |e)P sejgia Gnd- 
Wsnm& aé Raht jress kvamian^ á Eyii^ en Vestfirdirigffi altmargir 
&vftmBÍr med mörgmn skipttm*'^)' ak aiiklu feölhienni, höfdu ^ir 
JKirkr af Svinanesi eltan £yrar*SiBorra^ ok kvamst bann* & kin^ 
-moAm ok > vahi Raíns^ ok ver i gridamv 

- H- *) Eii Snorr? SCöTltiSon tar í. Óxney e^ TestfirÍJfngar 
l^inmio^ þar, véru^pe^ t a^efni ok höfyu einga niósn af fyrr en 
*«£: kaltadí ar éfridrfetr ^t ^m. Snerri kvamst pá £ bænahús ok 
&ár félág^r, lidpn Vésifirdíngar Jí at baénahúisino, lögdu mcnn jþar 
iiiiaíafnr tílV hverc bsenahúsrt sfeyMí hatda beim, hat ré^dst at at 
%iUa ^esð er Rafn kVöeníí tífc ,pSfrurlá vár ^a vestr i Stadarfelji^)^ 
|b^ kvam^ um 'dagíirirr í ÖJtne^o'/ ok höfdúst [)eir Snorri fiá ordt 
%^, beftldf hann &ér grída ok ntönntón sítium. Rafii kvadst f|ví 
,'Íf'"Beitk mmidö aí ;sirtrii,. fir^^ Rtífú fa' ot Stutla Var inn undic 
SteídTfe'IK;, 'snyr Jíá' þángat med Bdrgfirdfnga ok allan flbkkinn. 
máþk sva, en^ er Stnrl^ ^ a% möjrg sKip fdiu at lándi^ sagdi haim 



v^ra mnBdo úfrid, éro ]^6lta mikla fleui ^ip on vorfr taenn h5fd« 
ok mauo ^ir HaíVi fcvaamir "^etá^ þviat mik dreymdi eva í nit% 
ok manum vér r(da undan nordr ufa.feall til Skardðstraixdar/' ^ 
er þeir rida ufp i brekkur, úo peir at hver madr Íiop yfir jiBriaA 
fram af ákfpunumy ^öttust ^eir |iá kénna at Rafii var í ferdai^ 
broddif ridu þeir þá undan ck þraut hesta fyrir peimi var <i aioift 
úþrotinn er Guttormr itti, reidSturia þá þeim he^i^ rórn ^eir ^^ 
{yrír saman Sturla ok Gottoraur ok porbeörn'), aettu þeir ondail 
Ðordr um feallit til Strandar, atökk sinn veg hver þeirra far»<faa 
Olifr pk porsteinn* Oláfr fal aik^ eo |>orsteÍQn kyamst i hænafiós 
i Arastödum* ]^ikoUs porarinsson icyam .eptíir |>eim Bafni £ faeidar^ 
brekkunniy var Rafn þk miðk miSdrt cn niart manna þrotit* Rafit 
mælti at Nikotás mundi striúka eptir þeim er Iremstir vúisOp é£ 
hann væri ei þrottnn. pá spurdv Nikolis hver ^vapn, skyldi beca 
i Stiirlú, ef haun yrdi tékinn? p&t veit ek nú ekki^ seEÍr tiáíh^ 
enda £vU ek ná þat ei''). Nikolós fór ^ar til.er faaan f$kn Olíl 
OUfsson^), ok segir Oltfr at Sturia ivœri pnidan dregincu l^tkÍQtá^ 

}>iStti þiat breytUigty favurfo ^í Rafns menn aptr sumir ofc fám at 
eita porsteios, ok fundu hann í .hænahiísi Sl Arastödum^ ok leidd0 
hana út or bænahíisitm ok dripo hann, Rafn kvam nordr tlBL 
Skards pk faad Bearna Snorrason^) fara at ieitá Stt^íu^ en faanil 
viidi {lat eif ncma honum væro grid seid, Rafo giprdi .|íat. For 
Bearn! þar til er hann fann Sturlu ok seidi bonum grid af R^^^ 
faendiy en Sturla pnnur af sinni-faendiy var |>á funtir ákvedwui.il 
Dögurdarnesi ^ fundust þeir |lafh ok Sturlá «tt ikvadnty, var ^ar 
Oláfr tb6ti HiöHeifsson ^)^ Gudmundr Bödvarsson, nrdu jþau malar, 
lok at men|i 'Sturlu fengo líís grid ok }imap j^n ^iifn réd ^&qR 
sittum ok rédst þat at Sturla skyldi fara utan um sumartt 4 pT^ 
ura, en þau Snorri pk ^elga giördu bá á Stadarhf$li,.en Hafii atp 
hd í Staíaholtif en er Sturla för tií skips^ yar lítkvaminn fíaUvardf 
í^ullskdr, sem fyrr var ritat^ fann hann p6rd mág sinn\i pinj 
velli^ segir faann honum |»au jtidind?^ at jHákon kön^r var or )an 

«) pórtnna. jí, B. C.E. <ir. Si. \u ^) r««ttr f J* B. C« $, Qr^ Dfi» }n, 

^) fri [i yeitckci hTert ^rnáitiipa' ý) «rtiittr \ fömm 



k$kmf 0Ú ÍÍÍBíffkíá klítrgf var fjtír hnðat^óm o\i drottnfng ok 
^cnur áf ^ð^U^yy' bðv^t Imrlfi fiaC f^rír at kvatna slr i kðeneika 
l^ ^xif j^c^gar hema vissi: at HákoD kd^igr vær? or laodt, þTÍut 
Íftn0 v^dx WDa fbðndskap inest, fót Sfurui |>áf á Eyrar sudr, var 
^ ^ GíasDif iarl^ 6k lét eí vei vid Sturlu, [^a kvad Scurla ?íso 
l^ #ff fjvt 6f fitud;5 Rauf víd MHcíd st^fi,^) ^ 

' "' 15»^ Eptír fetta fór Sturlá ufkif a Eyrunr, bafdt Iiauu nœr 
MtÍ í féy fórst þeíik vcí ok ttfla laDd vid Bcörgviu, #k var þar 
^ tif ÍlísígpÚB^ kóvffté pá var ok í Beorgvin Gautr éf Mœli^), 

\k Sturla |>egar á fuínd Gauts, tdk hauD |>vi vet ob inælti^ erta 
^ irla' bina ísl!enzki f sve er visV segijr liaBn« Gautr mælti : hcimiU 
9. ^r jnatr inred,uxér seo^^ Ödrum Sturlúugum, Sturla mð^Iti: 'ei 
it jikt at^ek eigi bctra kostf^ for kann }>á tit vistar med Gauti ok 
mgr honuro afnil UóSfaAla vm ^ángatkvsmo srna, en G^utr segir 
fcomm áptr á mdti, hversu miök hann var afíluttr 'vid Mfignás 
hff^ en þ6 meir vrd Hákon kiíng. Lytlo sídar géngu þeir öautr 
^Dturl(f til Magnúsar köBgi», kvaKldf 'Gautr k^>ng, en hann tók 
|#( VeL : ^uría kvaddi ok kdfUg, eu hanu svarar cingQ^ Kóngr 
IJ^It^::' seg^ Gaiitr> Irver þesst madr er, er med þér ier« Gaútr 
Biít^tii þeasx madr er Sturla skáld párdorson, ok er nú kvaminn 
i jdar mískuqr^ ok hyggr ek ver«y berra, vítran mánn. Kdngr 
mdriÁ** f>ani> hyggíum vér, al haUD vd»ri ei liér kvaminn, ef haBu 
víén[ aeatfrádr, en ^^ man hann reyna þí hann iianr födur minn* 
0f:^ inœiti^ f>át h^ggr ek st hann mani hafa ydr kvædi át færa ok 
ift Íbdur ydruni'. pat ex likast, segir kdngr, at eí. Utik drepa 
mS^f e» ekkt kémr hauD i œínft þiónusta* GeHk Gautr 0k'£turla 
j^ibrott, en er ^eir kvama til heri^ergis^ itíæltiGaufir vidStUrlu; 
l&Dg^i^ f>ótti mér kdngr talba hina máH, eii |><S ero f>ér grid iád« 
iHy. ok ætlak ^ú hafir miok amuttr verit. Sturla svarar: ci efat 
Úí Jfkt^ beldr þykkiumst ek vít», at ]^eSn rjian mik hér miök aíHutt 
" " er nief |4tti a Islaadi tiltiiiA^^) smátt^ok stórt, sattpk logid. 



»> Meli^« S4 C. B. Gr. Si, )f)f - ♦) f esf í ktp^er %i aoti i A^B. 
^ frf f vaiilftr f iSmiw n MeU. sönöu. 



• ^ 



}04 Ötwla tfifft Hi4ða9s6g«u m>% 

AmHun d«g eptir gékk Gaotr ofán ^ kóftgseaírd^ «Ac er ÍHmn iraa 
aptr ok þcír Stnrla t^ludost vld^ nðelti Gautr; sktpa^^ l^efiv |iá 
uoi luál ^tty fj^rír |>vi at kóiigr yiU ný at jiu fkrir me^ lionuiB 
audr roed lancíi. Sturla œælú; man oi kqngr litióta at Hk^da^ ea 
ei ly^ ;nik i brott faédan^ réd$t hana þa til fordar med k6Dgi ok. 
Yar^ 6kr|n>ttr ') £ skip, R^k kann þ4 tU €Jíipa-ok Tar fiilt imu)n» 
ktamity faajGdi lutnn kiidlat ok ayiptikisto^ se^t h^nn firaoi a ^yliitr* 

l6« ^ Nokkro aidpr gékk jLÓngr á t^ry^íur 6k STeit 9)a^i 
sned honnm^. stöd Sturla þi.npp ok hneigaT honuoi olc lcTaddS 
hann^ en ktf ngr avarar eingp ok gékk aptr epúr cjdpi tri lyptlngarj 
»glda þetr «im daginn ^iulr med iandiy en uni kveldit, er mcmi 
brpiH npp Tistir sínary aat Storla kyrr ok haud cin^ madr homuá 
til matar, \k g<^kk {liónnstomadr köngs nm skipit ok spurdi Stprlii 
ef hann hefdi nokkra TÍst ok drykk? hann kvadst nTerkt hafiu 
Sídan g^-k |n6nustoaiadrinn til kdncs ok cpælti TÍd hann hlídtt^- 
iídan g^Lk hann fi-4rm f skip tU Stnrin ok mæld : ^ sksðt frra % 
n^tuneyti med ^m ^ón*) Munn oIl JBrlendí Maga, \fáp toko 
Tid iionum ok hddr HK^, en er menn logdnsst tii STefíia, 
apurdi stafitibáS kóngs hTer skémtfi skyldif Hestir lécq Uiott 
^tI« pi madti hann.: StnrÍA hinn íáenzki^ Tðto skémts? 
Juíy segir Sturla, ^^^ hann þa Huldarsögo* beir ok ir&dH^ur efi 
fiokkur þeirta haiUi 'ryrr heyrt er þar TÓm, f^nngdu«t'|!á márm 
firam á ]^yiiumar ok Tildci heyra sem giörst, Tard þar þraung nil^ 
Ðrottning spnrdi^. hvada þráun^ w þar firam á þyiimium? vmíst 
a^;ir : þar vilia Qienn iieyra til sogo er hann Idendingrinn ae^y 
Hon mælti: hvad segu er þatf faann STarar: þM er firS tr5U^0ii9 
tnikilU ok er gód sagan^ enda tst Tel firásagt. Kóngr had haiut 
^éik at :þeaso eingan gaum ek sofit. Hon midti : þat ttídaií nt la* 
endlngr ^essi man Vmi gó^r drm^p ok aakadr mfnnr en fltfbt 
hefir T«rit» Kong^ þ^g^ STtfb menn |i& af mttina^ ea nm mji^ 
inn eplirftTar eingi byr ok H hfogr i aama Jagi« e« er menn sSl^ 
Ht drykbo nm daginn, ændi k4ng;r Stnrin sendfngar af bordi^ 



i 



*} JkMék. JL M C. £, Gr. Si. p. •}p4tmm§,4*9,C,S,fSt^f/^if, 



^^ 



t7^ Sturla kémst { niestu kærleíka víd kónúng, 305 

siStmiatitat Sturíu úrdo Tid ffetta gladir^ ok hlytst í>etra af j^ér ^ 
en vér hngdoin, ef slíkt Ve«st'} opt L En er rnenn vdro tnettir, 
sendi drotníng eptir Sturiti, bad hann kvaraa til sí;i ok hafa mci , 
s^ trollkono sögtina, gékk pS Sturla aptr í lyptlnguna pk kvaddi 
Itfðg ok 'drottnínMU, kóngr tók kyeciro hans lágt^ ep drettníng vel 
ck léttiliea, bíd drottníng hann^egia |)á sömo sögo, ér hami hafdí 
8ðgt nm kveldit, liaon giordi svá, ok sagdi mikinn luta dags sögu, 
en ér haon hafdí^sagt, þakkádi drottníng honum ok margir adrir, 
tík fdttust skiHa al hann var fródr madr-okvitur, en kóngr svarar 
^ngo ok brosti at nokkut sva^ póttist Sturlá þá si5, at allt skap 
kóngs vax ^á léttara en hinn fyrra daginn, segir hann þá kdngi 
lit h^nn heffdi ort kvœdi nm hann ok ^va iim födur háns, vildak 
M^er hiyddut tiL- Drottníng mseltí : látit hann' kveda, þvíat mér 
€v sagt at hann sé hit ni«$ta skáld, ok .nan- kva^dit vcra ágæta 
gtitt. Köngr bad hann kveda ef hann vildi,^ |xat er^ú þykkist um 
rniik; ort hafa« pd kvad Sturla til |>e8S ér lokit var. Drottning 
Vtælti : þat œllak at-kvasdit sé vel ort« Köngr mœlti : kanntu miök 
£i$rla at. heyra f Honjmíelti: ek villda at ydr ' fojtti sva> herra. 
Kjk^k^ mæhi : spurthefir ek at Stnria kann^ at yrkia. Kvaddi 
Stl^u kóng ok drottníngu ok g^kk til rúms aýnSt 

17.*) Gaf köngi ei at sigla j^ann dag, en. lím kveldit ádr 
lÉasn fór at sofa, lét hann kalla a Stjurlu, ok er hann kvam, kvaddi 
imm kdng, ok mælti sídan: hvat vilit þér mér, herra? K6ngr 
%ad taka sflfurkér fuilt af víni ok drafik af nokkut, fökk sídan 
l^lfnhx ok mælti: vin ^) skal tii vinBr drekka» Sturla mœlti: gud sé 
lö&dr^ at ava só. Sva skal vera, segir kóngr^ en nú vil ek at þu 
Iktédir kvæd^ J^t er^ {lú héfir ort uái födur minn« Sturla kvad 

fi kyædít,^en er lókit var, lofudn menn miök ok mest drottning* 
dnár mælti: {>at ættak at ^ú kvedir betr en pívinn.. Kóiigr spurdi 
StQrm at nm |)angatkvamo hans. Sturla segir kóngi vel ok ^in- 
MðÍiga frá. skiptum f>^rra Rafna, en nú vcit ek» herra, at ek h^fir 
sflBnttr verit vid födur ydvarn ok ydr.af úvinuip mínum ok ei med 
aonnu e^i, nú ^arf ek sem allir adrir guda misknnar ok ydvarrar 

'«) vcitUi ji.S^ C« £« Cr, ^/t þ« *) fcssi kap. cr sl aaar i A^B^ 

Mm 



30^ Sláaií ^y^fpf^ Btathi^ ' . *6% 

ésður, Iremi,^ okB6 er alk raitc raál í jirð féS^ Z^gr timrtíí 
Tél ok hogUga ok mælri : ðu hefir ek heyrt kTttdi |»ífl,' Starla, ok 
h^ggr ek at þu maÐÍr vera hit besta skald^ wni man ek þgt af 
buonm leggia, at þii akalt keimkvamnm med tnér i oádmn ok 
^odmn fridi, en Ceiair minn á 8Ök a aimim málnra er þit finni^ 
en gott man ek tðleggia. Drottníng þakkadi kdogi ok kvmdac 
hygg^a at Star)a væri hinn besti dreirgr. Kóngr tok þá Starlo vel 
ok tærdi honmn vel ok sæuiilíga. Drottnin^ w l3 han^ Ibrkrauiar 
vel, ok sva giördn adrir eptir^ ok fítln sidar kvaai Storta t him^ 
Hlesto kærleika vid ktfng, ok hafdi kóngr hann miök vhl ráda-* 

fiötdir sfnar ok skipadi honnm þacn vanda at setia samaa sögo 
tákonar kóngs fodnr síbs^ eptir siál& hana radi ok hisÐa vitrosta 
raanna fbrsögm . • 

18«^) [£n ádr Tí^inn l^ setia sðgona ^untfn ') , hafílí Híkon 
kdn^r andast í Orkneyum, ok þckti mönnnm ^at raikil tidindi nai 
oll nordrlönd ok Innn mestr skadi^). Ok þá Í annari ntanferd 
Star^n var hanu enn med Magnasi^ kóngi (vel haldifin ok mikiis 
Bietion^), há setti haiío saman sögoMagnúss kóngs eptir ^bréfíuii 
ek^) siálé hana radi, giördi$t hann-^ hirdraadr MagnÍMar kon« 
nngs ok þar nærst skntilsveinm Jiann orti mörg kvipdi nra Magnóo 
koD^ng oV þág margfalda sæmd þar fýrír^ Sidan kvam Btaxi af 
Islandi Hclga pdrdardóttir kona Sturln ok s;fnir hennar, var hott 
þar C^rnr sakir Stnrln ') tekin i hina mesto sæmd af drottainga. 
pórdr Stnrlnson kvara ntan ok fer til kóngs^ ok var þar vígdr til 
prestSy 'ok vard sidan hirdprestr Mágnásar kdng^ ok £ékk mi^Ul 
virdíng ok andadist þar. Stnrla orti mn Bnrg^ íarl af Sviþiód t6I£ 
vísnja flokky fok þág þar lami fyrir^ var þat konipas af baldikiim 
edr kyrtill hálfermadr^ balldikinn ok ska^Iat pk ^ætt kaiH-on ^)^ 
£n er þeir Magnás kóngr ok Bir^ iarl fnndnst, {^k færdi^irla 

«> |}e«a>kfrp; er sé asdi i A. B. ^ hilwMml^t i Jl.SX.M,Or^5i.^ 

t) frá [TftAtsr í sSæu. t) ^a»r«r í «0^«. 

«) ^rb }>ág ordlof €il IsUaJ^ er skip <) frá [t ijudio& gaf Iiobiib fi^tttÉft 
£éji|o, tldao ngld? hanil tan «| oya . ^rúl^ tkaslsr ok ,kerlict kafrte^ 
aoUra sídar^ bssta s4i»« v^ seMiv. 



t^K^ i&urla fó^adr ímdafit^f Fagui^^ y/j 

Jrípii er íiamn i^dí orjt nm Syrgi inrij j^kkadi iárl faontim yA 
ÍYædit')^ b<iú9Sturla upp i Svíaveldi ihed s|r, skal ^ik hvertí 
«korta góda iiesta fié gaÐgfliflfnr. Sturla''gaf iarH f>ar fyrír gódar 
lakldr/eia Vóngr h^fir nafer géfit útferdariejfi tH IsUöds, ^n kóngr 
Uit fra olc hrosti -vidy |KVÍat j^cir Sturía höidu ei «01 {>ftt -talat/ ea . 
ié lét ^kóngi' "hoxiUBi leyft; vera ^t .Siiarar út a:t fara ti^ Islanda* 
Jiit Ðsersta suinar eptir andlát Hákomir^k^ngs^) a'ndadiat Brandr 
iaíákiu) Jónason at Hólum » |>á Jór Olífr Grænlendlnga biakup af 
jblaDdi, pax faaust ^rlr ^icfaaelistneasp lét Oi^aar iaiS drepa I>dré 
Mdce$s<Mti. • ' 

^9«^) pat er M Sturln sagt, at iianB fdr til Iflands med 
lögbók {>i er Masnús kóngr ^afdi sHpat. Var ti'ann pá skipadr 
li^goiadr y^ aUt S^land^ vóru þí Jagaskipti á Islandi, tók hann 
þ& vid búi jQm haastit i Fagradal af Skéggia bonda* pana 
tetqjr Tar med Sturlu pordr Narfa^ön ^). p^t vgr eljtt sinn uv9, 
1[etrinn^ at .þángat kvaiu íil Stn/lu Bárflr spn JBinara A^agríuis- 
^ar, háiui íiSr % sklpi , en {lann dag eptir er {neir jfpro i, brott^ 
^Qst 4 vedri luiklo . fyrir þeim ok uggdu menn at þeir mundO' 
^ast* pördr gékk ut ok inu o^ faugdi fit ef vedur ^iínkadij ok 
^tt sinÐ er hann kyúxn inUj mœlti Sturla:; yer4ii kkr^), p.órdrpr^ 
ei.mð^n B^rdr irúendi {i^nn drukkna i þessarl^rd. pat n^intu al^ 
íreí vitft^ se^ |>órdrj en þM fréttist þá fiídox^ {sepi Sturlá ðígdi ^)^ 
l^okkrp síd'ar um varit t3k Bjgrjfír sdtt, f>á Spurdi pórdr Sturlu, 
}i.Tert Bárdr uutnilli upp standa o^r aöttinni edr ^f Sk'ú ek nú^ 
^r St^rlai fayl pu spyr þjessa^ en f^ mér nú yaxspeöld **) mín, 
^k hani^ |»aj at u^ rid^ iitlu síd^r inæltii fiturla^, or þessari sót^t 
^igpan Bajrdr anda^tj f>at fór srjBi^ Sturla SSr þi til Stadarfaóls hiú, 
ijino ók þafdi ^gsögo ^) Jþar t|l ^r h|S£ast deif^r. ,milii kénnimanna 
pk leikoianna um stadamal. Lét Sturla ^.á Ijígsögu lauaa ok sett- 

^) írt[ vfintar i A. B^ £♦ E^ Qr^ •) vanttr í Á^B.C^E^ Qr^ Si^ jf^ , 

▼ id* ?^) segirSturla* s^itiU^ 

« {>et»i tajf4tttli er $i ft^dí í -rf# ^) •P*^^^* tömM. . ^ 

Mm a 



^ *> 



3oS GisstLri géfit iarlsnafiDi; i<yp. 

Í6t hiá ollum TandrædiliD er þar af ^ördust Margir.Bieim beyrda 
Ama biskup þat mæla, pk- ^ótti bat merkilgt/ at Sturla mundr 
aokknrs mikHs góds at ni&ta, er unn gékk (rá pessum Yand>t« 
Tók þá lögsogu Jön Einarsson ok Erlendr sterki ^)« Sturla ^ofdt 
bú i ^gurey, en fékk Snorra syni sinnm land a Stadarfaöli til 
ábúdar, sat Sturla þá í gódri yiráíngu*) þar t|l er hann andadist 
einni nátt eptir Ölátsmessodag^ {^rar hann ok Oli&messodag fyrst 
i beim ok Oláfsniessodag sidast'), hann var þa.aiöto^r er hami 
ándadist, Tar likami hans færdr á Stadarhöl ok iardadr þar at 
kyrkio Péturs postula^ er hann hafdi nær. mesta.el^ko á haft af 
öiium helgum mönnum^ . ^ 

* * * ' ^ i) 

20* *) Gissor porvaldsson Tar þessar stundir i Noregi med 
Hákoni köngi frænda sinmn, hann fór til Hallands med kóngip pí 
er þar var brennt, ok b^dir þeir pdrdr Sighvatsson, áttust þeir pi 
ekki vidy hafdi hvértveggi þcirra gód metord af lióngi. pat banst 
andadist p6rdr Sighvatsson, scm ritat er, hafdi Gissm sidan mdri 
metord en ádr af Hákoni köogi, pat sumar er * nú var firá sagt 

Í*arH4kon kóngr Gi^suri iarlsn^n ok skipadi honum állan Suún* 
endíngafcórdúng ok Nordl^ndLngafeórdáng ok Borgarfiörd allan* 
Hákon kóngr gaf Gissuri iarli Vtorgiafir ádr hann fbr út um sum-' 
arit, ok léysti hann vel af hendL Kdngr g^f Gissuri iarli merki 
ok Iftdur crk setti hann í hStsmú hiá tér ok lét skutiLsveina síná 
akeinkia honum sem siHfum sér« Gissur iarl var miök heitbundina 
vid Hákon káng at ákattr skyldi vidgingast á Islandi. I Bíörgvta. 
var Gissuri iarisnafii géfit a oino ári hins fimta tagar kdngdóms 
Hákonar^ {»á skorti Gissur tetur á fimmtugan, en pí skorti himn 
vetur i prítugan er Öriyggsstada {nndr van Nú létu j^eir í ha^ ok 

1) vantar \ A*B^C,E.Gr. St. p. sem eptir f^lgla: Nú hefr W 

*> mðr£ ár í elli •iaiU| bsta ^^ma eptr ct se^ frá Gísdirí iarlí, er ^eúk 

Tid« . ' ^ þ6 manhvad ádr skrí&t , hefir |»etta 

') tti [i Y«r haiin ak oleadr messQdag*"^ annar sögumdsurí samanaiifirat, þrC 

inn íyrrí ok STa hinn aídUn* st>mu« ei seg^r einá finí ðllum atrikuin- 
t) Bandritid hefir þeaaa fyrir- *) þenn* kapv. vaatar i JUB. CV 

a6£n fjrir þein kapítulaja ^<7/«ff#«þt 



n 



aoKt^ 'CH^i»r iðurl kéiBpr úu Gissuf sezt at Stað« 309 

bifiU' liAim jDÍök leidsögD i hafino, ok kyam skipine vid Sadreyar 
. <^ yar ^ar tim T^trínny ok þar fékk Gissur iarl sverd þat er sidan 
lallajt hano Eyfaranant* Eptir um siimarit létu ,þeir i haf, ok 
haföi Gíssur iarl þa exm miök leidsögn« peir kyamo skipino á 
fiyrar sid um haustit, ^rdu þeim fegnir frændr ök vinir, þá hafdi 
hmn fióra yetur utan verít^ Hann setti bú saman i KaMadarnesi 
di Ut þángat faung tilílytia^ sat hann |)ar med feölmenni um vetr* 
inn'ok hatoi ^ausn mikla i Mi, hann hafdi mik^il drykkiarfaung 
út baft^ ok Var optii^a. drukkit fast um vetrinnr £kki fór Gissur íari* 
, tíl Skagáfiardar um Jbaustity þvíat skipit þat er hann var á, kyam 
sid af hafi. Gissur iarl giördi œena aordr til sveita um vetrinn* 
F(^ þá sudr í Káldada,riies IngibeÖrg GunharsdÖltir^ hon var ^þa 
fridla iairlsios, éenr sdr hapn iór út. pá íbr ok sudr til Gissurar 
iarls Byúlír porJeifsson ok Guttormr Guttormsson* Um vetrinn 
tBraheilagrainesso glörcfust menn handgéngnir Gissuri iarli þriatygi 
inam&a^ sumir hírdmenn^ sumir ^éstir. pann vetur lét Vígfús Gunu-, 
steiiisson fyrir fösto drepa |>á Kögnvald IUhugason ok sonu bans 
tioJEyúlf ok Vagn, upp frá Arnesi þar i feöllunum, vóru þeir 
ailök ginntir hciui^a af bænutn* Um vorit eptir fór Gissur iarl 
síiXLBan, ok hafdi nær |)fiátýgi mann^^ hann kvam til Skagafiardar^ 
t(lku tnenn vel vid honum, hann reid nordr til Eyafiardar, ok 
eÍQrdi £yúlfr ábdti ^eizlo a möti honum^ g^^go mcnn vel i móti 
höiitim i £y^firdi ok g^fu honum giafir, sldan reid hann tíl Skaga- 
fiaiðar ok keypti Stad at Páli Kolbeinssyni fyrír hundrad hundrada^ 
ok-baud Páll honum stadinn. Fail keypú I>á Ulfsstadi. ok ídr 
|áag^t bygdnm^ en iGissur iarl fór til Stadar um varit', en Einar 
prpstr IHhugasoUy er ádrbeó á hálfam.stadnum, gaf upp 'stadinn 
iiiisitri iarli á vor{)ingi um vari^ var þá fiöl^mennt vorþíng^ efldu 
|t bdodr í Skagafirdi bú Jarls, gaf honum hver roadr á^ sá ér þíng* 
warkaupi atti at gégna^ Gissur iarl reid tit þíngs um súmarít^ 
^ -yar fítt med þeim p&rdi Andressyni ^k sya um vetrinn ádr er 
xtrl vmr sndr'þar; pórdr tar á þíngi feölmcnnr« Rafn Oddsson 
téi ei til fy^ngs þat sumar ok ei Sturla pórdarson, var Rafn lengst- 
lUQ yestr í 'feördum* .^turla hafdi þá bú á Stadarhóli , en VígtÚs 
at Saudafelli. Gissur iarl reid.heim af ^íngi ok var hí kyrrt um 
tuitfiu pk beö i Uaí'steinsatödum hiáiitad Jörunn K.álfsdéttir ok 



310 Kraki aib^ttB. itmilA giptir dðsCiir sÍ^m tv$s)t^ aof « 

syili^r hennar íCilfe ok p#ree(r^ j^aift v4ni Öil ik^Á Gimul iarlL* 
en jþó ivar ei 'mart aie4.|^6im. peir föru um sumárk tíi^áogs meí 

^iarli, eu er ileid sumarít, seodi ^órdr Andjnmpn qiann'med bréfi 
sunn^a til ^eirra Braadsson^ ircénda sinna ^ BannJ er Kraki iiér. 
en |iát var* ummái i brééno, ^ þcáy $rilda irefti i þeimrlriidum^med 
pórdi frsenda' simim at ráda af Gissur iarl edr rida í m4ú ííonui^- 
med menn þá, er |>e2r fengió upp i/MdeiifeUsdal ^ok sitia ei skammir 
l?issurí iarli^ tt hann itot a föduírleifd þeirra^ en unni f>eim eingis 
adma fyrir. pesA sending ^4ttí ^m lir^ ea módur jþeirra vcrr^ 
aegir hon sva, þegar er ^on yíssi/ ft þeir ^kylda í eingum jþeim 
i:ádum yera er til STÍka mœtto yirdast ^d Gicísur iarí, f)eir iatta 
hTÍ, en þ6tti þi ei goct t^ orrida^ þar er nánir frændr |>etrra attp 
lut at/ pat var þéirra rád brædrá, at þeir kvamix bádir til StaÍdar 
um. leád er lC.áifr reid nordr yfir heidí* Kolfr.msdti sva tíl Gissorar 
iííTh; er f>eir töludu tveir, bad iarí vera varan um sik ok kveém 
giörla vita hvat hann segi, kvedst jok framar m^ega segia^ ef haniii^ 
váidi^ en kvadst ^at e| giöra mundu. Gis$iur iail avararc ava má^ 
yera, 'fraendí, at þeir nokkrír eigi lut at, er ftér fykki ei^apmi 

^ hinn at segia framary en hygg at þvi^ frændi, naBir þat skard verdír 
Píett £ SBtt J^innty i^ ek verd ör höggvinn, pkvid þat skHdu heír^ 
cn Kraki. sendlmadr pi$rdar var tekinn 4 Hafstdosstödum ok terdr 
Giséurí iarliy höídu þéir hrædur ádr ^eir rídu í brott varat haaft 
vid^ aí Iiánn skyldi skidtt l brb^tu vérda, en bann giördi eí byí^ 
vM hanu |>á neyddr tii sagna/ segir hann |>á allt sem farit.Vú 
um {>etta mál, fam;ist p»4 bréf þat er {>eim bra)drum hafdi sefát 
verity virdi Gissur iari ^eUa mal til feörr&da, en ^þat aamdist þé 
|vel med gödra^m^nna tíllögum ok ílutníngi. Gissur iarl lét ]þá 
'idi samna um allt hérad, hann sendi ok menn til EyafiardaryOls 
^ejd* sudr á ^veítir mcd íimm hundrud manna;' hann hafdi okoumt- 
l|d oSí Ranama^na-repp cr hann kvam sudr, ok reid austr yfi^ ir 

, xbed átta htmdrud manna* St;]arla piírdársop kvam yestan tií mcStk 



vdd ^issur íarl med sveit mánn^, ^Ötdu ord ivin^arnlig farit í miUiina 
^cirra .um aumariju _ pórdr reid austr undan ok var i sk^Sgum £ 
pdrsmörk, pá var vida rænt ,á RánffarvöUom pk drépin niutia 
nauta' um haustít, um. sídir föríi menn i miilum heirra, vörá |4L 
^id f^^ ok fundust J^eir at'p^ÍÐgskálum* ok skyulu b^ndr giory' 



wSítmf^rra þeíf e/ ^^iA ftynáSst líil at nefimt^ en |iat yar €kilit 
/»tt ^eírrft, at pórdr akyldi verá nTed Gissuri'iarli wa vetrhiir, ' 
te\|>at yal^, et svA^ cii fó hélz* sælt þeirra þann vettpr* Gissur 
kú reidí aptf tii Skagafiardar, var par slitit ílokkúm, Storla reid 
heím vestr ok skitdust þeir Qissuc iarl med kœrleikun^ miklum, 
tar þá ikvedin brúdkaupsstefon at Stad œed iarli^ >r Sturla skyldi 
giptaf döttur sína Injgiíbéörga pórdl syni porvardar or Saurbæ*^ treim 
mttnm fyrir Marteinsiiie^ uin vetiÍÐn kvafm Sturla vestan med 
tnttngaata mann/ Sighvatr BödvarsáDn var meíd honum^^ fékk pdrd^ 
Ingit^árgar, ^á giördist Sturla lendr madr Gissurar iarls^ ^ok hi 
gipti Sturlíi Gudnío dóttuf. slna um vetrinn ICátó Brandssynr, skildo 
mr Gissti'í iarl ek Sturl^ œéd vináltp mikilli, h'ét píssur iarl Sturlu 
Boi^arðrdi ok |rar ödrum aæmdum ined^ en Siglivðn* Bödvarssoi); 
^íí eingar sœmdií' af iárli í ^þat sion , |>rfttist hann hafa verit 
ff^tt lil át giörast bandg|én^n» Gissuri iarU^.ok skildu |>eir aU**'^ 

• 2t. *) Annat diimáf éptft ^tt öíssrir iarí heó at Stad, íeíd 
nflim af þíngi ausgp nm ár med feölmenni^ var þá iipdr stefndr 
•t piBgskáluraVnea Gissuri íarii ok Rángíílngum, v^r Beöm Sæ* 
mundarsön fyrir J>eim *ok Lcypti' Háiföánarsofr, S6ro líángisDÍogar 
f á trúiiadareída Gíssuri Jarli o^ HÍkoni köngi ai upphafi. pórdr 
ADdreason yar Jiái lidji: med larli ok reid^ hanti nordr med honum 
Ö Skagafiardar ofc var med iarli nm vetrinn , pa: vaí piikill vetur 
éJÉ fiílklu menn fé áitt mifJk* pat var stoínadi Gissur iarl heit tií 




alþydo* .Gissur íítrl seirdt'menn méd bréfam á láugafös 
tiKKgvardat bisku^, ok gékkst par vid {>fft heit um alla biskups- 
aydör haBa, vard ok eva tid um hpitit, at bafi vard á vedrátto bœdi 
^g^r ok skiötr# 'Sigvardr biskup lélí lar festa heitit páskadag 
iQl&n i^Sk^IaboIti, var ok |>a2tn.dag vedur f)égar svá gott at láng- 
%a haidi ei slíkt kvðnHt/ Um aumarit eptir kram skip i Uvíú i 
Borgarfirdiy var {mt^^yrímadr Hafllvardr Gtrtískór,. hann fór laed 
kémm Hakonm* kéngs, ^á var Rafni Oddssyúi skipadr Borgar* 



% 



|IS STorít laxid imðir Hákon lumíiiig, , lo^^ 

fiördr, en teklxm af Gisðnri iarli, en.iarl hafiii skipat4ðr Storltt 
pórdarsyniy ^ótti Stnrlu pá ei eftul vid 8ik af GÍ8&ari iarU ^n 
hia fögro heit, er fram vöro m^lt Yid haxm* p& krad Storla, 
TÍau y^sai 

Ranf vSd randastyfi^ . 

rétt innik þat, svinnaÐ, 

allt^ þvÍTat OS5' hefir væitft 

Odinn, þar er hét gódo. 

Skaut 81 er skrökmal flytr, " 

flkii ek hvat gramr man vilia, 

gautr ynni sér sleitn, 

slægr iarl, en niér bœgt. 
Asgrímr porsteinsson fór hat snmar ntan er Gissnr iarl kvam tíl 
Stadar ok sættist hánn vid iarl ok seldi honum siálfilaMii. Asr 

Írímr fiír af landi brott ok út til pava, ^á var Áletander ^?f, 
ann var nærst eptir Innocentlum páva« Ásgrímr -kvam ót í 
Hvítá med Halivardi Giillsk<S ok hafdi bréf Einars erkibisknps tii 
itadaríns á Greniadarstödum at honnm var skipadr, giördi haml 
par bu nm varít eptir^ héldu ^eir Gissnr iarl nl sæ(tir stnar^ pat 
iumar kvam Ingibeprg drottning déttir Eyreks kóngs í Iforeg^ ^i 
var Magnús kóngr vigdr nndir kdrdno öláísmessodag hinji lyrfa, 
ok sva'Ingibeörg drottning krossmesso um baustit* pk andadiit 
& þvi bð^usti Kníitr iarl son ^ákonar GaUns/ Úm sumarit eptir.er 
Hallvardr kvam út um sumarít, var pingreid mildl nordao or 8veil* 
um^ fcölmennti Gissur iarl miökt ok reid Asgrimr porsteinsson ^ 
til þín^s med honum. Rafioi feölmennti ok miök vesfjan^ reid med 
honum á þíng Hallyardr GuIIskdr ok Einar Vatosfírdingr ok. y%* 
fús Gunnsteinsson » ok mundo ^r hafa séx hundrud maona^ 
^Gissur iarl hafdi ei íðsrra med þyi }idi er hann tdk in>p stidr eb 
lí,ttsí hnndrud manna» var á þvl þíngl 8vardr dkattr Hakoni kóa^ 
nm állan Nordlendingafe6rdúng pk Snnnl^n^iligafeórdúng tfm 
vestan pidrsay skattr var þá ok svardr nm allan Vestfirdíngafedrd- 
úng. Xóif menn sdro skatt i Nordlendingafeórdúng^ : A^rimr 
porstcinsson, Hallr Tysti ok Giidrikr^ or Eyafirdi Hallr af Mödm- 
vpllum, porvarJr or Saurbœ^ Gudmundr frá RaJPnagiIi^ or Skaga^ 
^Hi Geur A.ud^ porvaldsson^ KMft ofc-porgeir Bnuadaayak'^ fynr 



22 K» Andressynir elta Glssur iarl. 313 

yestan Vatnsskard Bearni & Audkúlastödam , Sigurdr or Hvammi, 
HlhugiGunnarssQn. Tólf menn söru ok skatt or Vestfirdíngafeórd- 
ÚDgi« A því píngi sættust þeir Gissur iarl ok Bafn, vóru þa trygdir 
veittar, Gissur iarl gékk {^r til^ Rafn ok Sturla son hans, tókust 
f>eir i hendr fyrir kyrkiodurum á alþíngi, var þar vid Sigvardr 
bisfcup ok Brandr ábdti Jönsson ók Sighvatr Bödvars^on ok Sturla 
pórdarson* pann vetur sat Hákon kóngr i Nidarósi* 

22«"*) pat er nu pessu nærst at segia, at pdrdr Andresson 
reid austr y£r ar') af f>íngi» ok skildu ^eir Gissur iarl skipuliga 
i þat sinn á þíngi. Beid pórdr þá austr k Völlo til bús sins, ok 
var þat J)ó Htit bú at því sem fyrr hatdi á verit. Gissur iarl* var 
heima atlStad öndyerd^sumdrit, ok var J)á kyrrt um hagi hans, 
segia þat sumir menn at Gissur iarl haii grunat, at pórdr Andrcs- 
son mundi ei med fullum trúlcik vcri( hafa,vid iarl ^ann vetur er 
hann vai; at Stad^ en {>ö lét iarl þat ei vid vedri kvamast, Gissur 
iarí reid sudr um Kiöl er aleid sumarit, ok med honum heiiíia- 
menn hans Beörn Ranason. Hildibrandr Arason^ pdrjr Magri, 
Busko^Skéggi ok enn íleiri beimamenn hans. Gissur iarl var í 
Túngu at Klœngs bródursonar síns. Klœn^r atti Asto ^) dóttur 
Andresar Sæmundarsonar systur pórdar, sudr par kvam til möts 
vid Gissur iarl Gissur Gladi qk Haukr af Hömrum son Oláfs Svarts* 
sonar ok enn ileiri adrir. Gissur iarl reid ,sudr á Kifilarnes ok 
gisti i Górdum á Alptanesi at Einars bónda Ormssonar, var honum 
|er vel fagnat, ok vár þar, nokkrar nætn .par kvam til móts vid 
iarl Oláfr Oddsson bródir Rafns, ok háfdi Rafn sent hann til iarls 
|)es8 eyrihdisy ;at Rafn bad Gissur iarPv^rast úirid ok mest An- 
dressonu, kvedst nú ei skyldo krapsa á l>at at segia honum sann- 
indi hvert er faann vildi tríia edr ei, pk kvedst þat þá cnn mung at 
Gissnri {)i$tti hann ei sik varadan vid hafa ádr brennan vard á 
Hugomyri, en þöttist hafa varit ^) sik víti, ok er^ Oláfr hafdi |)etta 
flott iarli| ^k 'þóííi honum hann íar ^id verda ok œnta^) sér Htt, 

^ þetsi kap. er sá ijdi i A, S, ^) Aau. C/Si. 

G E^ Or. fit, p* %y ^fdit ai £rra* J. B. C E. Of, Si^ p, 

*) áuttr Hm át« A AV ^) ansa, •ému^ 

í Nd 



314 Andressynir elta Gissur iarL icp. 

J>eir töluda pctta á kyrkíogardinum þar í Görduoi* Oláfr vard 
skiott í brott aptr af fundi iarls ok reíd aptr til Rafns bródur síos* 
Gissur iarl reid sunnan af nesiuni {)ar til ér hann gisti á þeiin I æ 
sem heitir á Drumboddstödum, f>ar Le& þá Jón Skúmsson ok þau 
Helga dóttir Gissurar Glada , þeir vóro þar á gistingo siö mena 
edr atta. (*Issur krl svaf litit um náttina, rida [>adan nm dagina 
upp med Hvítá, |>a si|i þeir at menn rida í móti þeim, ok étto 
Í>ó þá lángt til at sia, ok er nálgadist, sá "þeir at þat var ílokkr 
mikiU ok vel Vapnadir menn, Gissur iarl stödvadi ^í hestinn nndir 
sér ok leit á um rld ok raælti : Averiar, Averiar, segir hann , ok 
snúpm undan« pessa menn bar brátt eptir, varo þar Andressynir 
Eyúlfr or Skardi ok Brandr or Skógum ok Magnús Agnar *), pórdr 
var ei þar, ætladi hann at f>á mundi minnr grunat, ef þeii iindo 
' menn, at hann var ei i ferdiuni. Nú vcitto þeir atrcid mikla ok 
höfdu þeir pórdr skilit austr vid piórsá. Hildiglumr hét madr si 
cr til f>ess var œtladr at vega Gissur iarl, Tar honum feivoinn hinn 
besti hestr til reidar. Nu ber "þá brátt at broddi, ok er f>eir Áa« 
dressynir vóro eptír kvamnir, bregdr Gissur iarl sverdi sinu £yfara« 
naut ok sveiíladi um sik. Hildiglumr tagdi spiöti til Gissurar iarls 
ok skárust klœdin, vard iarl lítt sár, kvam lagit hægra meginn hiá 
geirvörto. Gissur iarl halladist miök á baki^ þk reid at iarli Sæ^ 




géngo 

taumarnir ok bar eggsina nidr hiá þiói hestsins þess er iarl reid, 
en {>at högg kvam ei a iarl. Gissur Gladi r«id iaiiiaa á adra bönd 
honum med brugdit sverd, en Haukr Oláfsson ^) á adra hðnd Ivon« 
um, ok fylgdu honum vel ok drengiliga« 

23.*) peir Gissur íarl leyptu pegar at anni Hvíti ok þar á' 
sund þegar þeir kvamo at, ok kvamust allir heilir yfir, ok rida 
sídan til Túngo. Klængr var úti ok spyr hvf þeir leypto ava. 
Gissur iarl svarar: jþeir elta mik nú mágar þínir, ok iát upp 

O ÁgDMon. ji. B. C« E. Of^ St, p. *} þesti k«p. ef ttf x^dr í A. B^ 



ajK* Gissur íarl kémst í kyrkiu í Túngu, 315 

kyrkiuna skidtt* KI»ngr giördi 8va. porleifr Reimr var par fyrir 
ok seinkadi ei miök. Oissur iarl fór í kyrki^ ok scndi þegar i 
brott Gissnr Glada ok bad hann samna mdnnum at sér skiótliga 
ok vita at |>eir kvœmo til íttlltíngs vid. hann, nú reid Gissur Gladi 
í brottp en porleifí* Reimr bar kistur þær er í yiSrti kyrkiunni fyrir 
kyrkiohurdina , ok tók {>á heldr knUiga tiL Klængr bdndi ok 
heimamenn hans géngo itt kyrkionni ok vildu fuUtíngia Gissuri 
larii, menn iarls er þar vóru stddu fyrír kyrkiodurum. Nú kvamo 
Andressynir ok lupo af baki. Asta húsfreya Andresddttir lióp at 
Eyúíii bródúr sinum ok laust hann mcd tre miklu ') ok kvam þat 
á stálháfubárdity ok vard þvi höggit minna at hon var tökin af 
förunauti þeirra brædra hennar. Klængr bad pk fyrirsiá mága 
sina vel ok giöra Gissuri iarli ekki grand þar sem hanu var þá 
kvaminn» pcir svará fa ura ok vóro í eingo skéligir^), som sídar 
bar raun á, eu þeir menn, er minna háttar þdtto vera, eggiuJu at 
brotin mundi vera kyrkiau austan til ok kvídu ekki mundo fyrir 
^era at ná iarlinnmy sva giöra nókkrir meim af lidi þcirra, fóru 
austr um kyrkiona ok ætludu at brióta hana. Andressynir vildu 
|)at ei gi.öra iáta ok vildu tala vid iarl fyrst, ok sva var at þeir 
géngo i forkyrkiuna ok töludust vid« -Gissuriarl sogir sva: at þat 
ein ?ar í vordit, at peir frændr mætto þat semia siáifir med gddra 
ffianna tiUögum. Klængr lagdi þar mörg gód ord til, ok töludust 
feir miök"lcngi vid, [ok þa' kvamo atmargir menn til fulltíngs 
yid iarP), var hann þá þegar seinni £ öUum iatyrdura sem fulU 
tíngsmenn vóru floiri^ ok dróg þá mólit fyrir þeim sem kænligast, 
allt þar til cr mannfeöldi dreif at, fá ridu Andressynir brott, ok 
skildi sva med þeim, ridu þcir þa. til mots vid pdrd bródur sinn 
austr til piórsar ok segia bonum frá ferdum sínum sem farit hafdi. 
Agoar Andresson segir sva, at þeir hefdu vel leikiti er þeir höfdu 
eltan iarlinn* pördr vard fár um ok segir sya : ordit hefir Gissur 
^a beiskr ok hardr í horn at taka, er honum mundi ei heldr 
lylkia tilgiört en nú, ök man ei rádleysi du^a, þviat ei man Gissur 
iarl lengi um kyrit sitia^ ok hefir mikill kænleiksmunr med ydr 

') tr hún kafili i hendiy li»t« vid ^. •) •kialligir« jÍ. B C. E. Gr.Si. þ. 
*♦ C. E^ Or.Si^ j^. t) fri £ vAotar í sömiu 

Nn « 



3l6 . , Gissur iarl safhar lidi* lop. 

ordilu pcir pörclr ridn nú austr nm ir ok allt, ánstr í p6rsmörk 
ok böfdust þar vid um ríd, en stundnm í bygdum* > 

24. ^) Gissnr iarl samnar nú lidi at sér, hann sendir menn 
sína nordr um land til Skagafiardar at kvedia lid upp^ ok gaf 
landrádasök peim er ei fóru, ok fór reart manna nordan [ok kyaiá 
sudr yíir beidi'}« Oissur iarl yar þa ridinn austr nm ár er Nord- 
lendíngar kvarao sudr, fundu þeir iarl í Rángárvöllum ^ [hafdi 
hann þá ei minna lid en sfx hundrud manna, var> pa enn vida 
drepit fé á Rángárvöilum ^) ok gallt margr úverdr þessa úfridar ok 
úfagnadar. pórdr Andresson ok háns félagar vórn i feöUunuai 
upp frá pórsniörk, sem fyrr var sagt, jþeim vard opt talat um hagi 
sína, pórdr segir sva , at brædur háns ok adrir vinir hans skyldu 
þat at marki hafa, at þa mundi.hann feigr, ef hann trydi Gissuri 
iarli. pat var eilt kveid, er pördr ræddi um vid Símon pórhalls- 
son fylgdarmann sinn, at hann skyldi hrífa um hálsinn á sér^ kvad 
|>ar klæa miök. Símon^giÖrdi sva. pórdr kvad hann ei atgiöra 
|>eim kláda« ^ > 

35-**) Fr^ fv£ er nú at scgia, at menn fara miUi ^eirra 
Gissurs iarls ok pördar Andressonar^ Oláfr Svartsson frá Esiúbergi 
ok ádrir bændr med honum, fundust peir í Teigi, kvamo þeir 
pórdr Andresson þar ok brædur bans, mæiti Gissur iarl þa siálfr 
fyrir gridum, voru {»eir þar aliir um náttina, vóru {>eir Andres* 
ðynir |>ar í kyrkiö [pk þeirra menn sem rúm"^ höfdu, nær þriatygi 
menn, um morgininn géngu |>eir i kyrkio allir brædur^), Gissur 
iarl hafdi f>á mikla sveit áianna þar bia k\rkiunni^^ pá er þeir 
brædur kvamo út, vóru iarlsmenn alvapnadír ok var giör kví at 
þeim pórdi* pördr gékk fyrstr.f kvína, hann hafdi eggsi í. hendú 
Gissur iarl mælti pá : f^ú pördr, segir hanp, ok brædur þínir ok 
Sæmundr-Haraldsson skulu rida mejd mér vestr yíir ar ok tala þar 
mol vor^ íarl tók tii eggsarinnar er pórdr hafdi^ ok héllt pórdr 

*) þetsi kapítuH ér sá ijdi i ^« **) þetsi kapítuli er sá x6di í\á^ 

B. C. jR Ór. Sf^ Þ* B* C, £. Gr. 5a p. 

") Tantar 1 sömu« %^. £ ^ r * t r* cm 

•) frl C tantar 1 C,St. ■ '^ *'< t ^"t" 1 f, St. 



i 



J5 K; l^rdr Andressan hálshöggyinn; 317 

ekki á ok lét lausa. Gissur iatl mælti 'pQ, bad taka af ^eim öllum 
Tapnin, kvad þa ei vaph .{)urfa út yfir ár, 'ok kvad þa eingi vapíi 
bara skyldu, þa brá þegar mÖrgum hinum b^trum mönnum í brun 
ok pötti þá ^egar ei eínt þat er nuelt hafdi verit. Friádaginn ') 
ridu þeir Gissur iarl vestr y&r-ár ök allr flokkr hans med nonum 
ok |>ai vöru Andre^synir allir i ferd ok Sæmundr Haraldsson« 
Ami son Bearna bónda af Audkúlustödum reid hiá ptfrdi um dag- 
inn ok töludu* pördr mælti tii Arna^ hvat œtlar þú at iarl giöri 
ÐÚ af máluni vorum brœdra f Arni kvad at hann mundi nokkut 
gott rád fyrir siá, skipa {>eim at-vera med nokkrum^ödum mönn- 
tim um yetrinn* pórdr kvad þetta ei sva fara mundu. Hvat ætlar 
^ú þáy bóndi, scgir Arni ? £k .man drepinn verda, segir pórdr, 
en bfœdur minir mauo fá grid« pá hrökkti pórdr hcstinn undir 
tór ok kvad dans |)enna víd rnust : ' 

mínar ero sorgirnar {)úngar sém blvt 
Gissur iarl fékk nienn tii at rída hiá þeim brædrom Andressonum 
um daginn^), allr þorri ílokksins reid med iarli uin kveldit í 
'prandarholt. Andressynir vdru í stofu um náttina, en iarl svaf 
i skala' ok hans sveit. Laugarmyrgininn^ snimtna kvam tii iarls & 
rekkio stokkHiálmrporhearnarson, iarl mælti þegar til hans : hugsat 
lieíir ek um nxtá Andressona eitthvad. Hvat er þat, herra, sogir 
Hiálmr? £k ætlar at láta* drepa þá alla í dag^ segir iarl, ok sva 
Sæomnd Haráldsson, ok se^ öllum heimamönnum mínum ok ^id- 
SYÖnim roínum at feír vaprjist, ok vil ek ganga til stofunnar. 
Hiálmr segir þetta eyrindi; iarl stendr þá upp skiótt, klædist ok 
vapnast'ok mikil sveit manna med honumj gángá þá innar at stof- 
imm ok lúka upp. Gissor iarl gékk pk í stofodyrnar ok sefiir þa 
í sundr griduqi öllum ok fridi vid þá brædur Andressonu, ok kvad 
þá alla drepa ^kyldu þann dag ok sva Sœmund Haraldsson. peir^ 
v6ru þá klœddir ok tóko allir vapn sin ok ætiudu at veriast þðdan 
or stofunní. pá fórm menn iarls upp á stofuna, g^y^^^) <^k lögdu 
inn, gáfust þeir þá bratt upp ok beiddu prestsfundaí-, var þeim þí 
prestr íenginn^ þa urdu menn til at bidia þeim grida. A.rnór Gud* 

«) ▼tntt^ í A. R C. E. Gr^ í/. I^* «) yttu. jif B^ C JSt Ga Si. ^. 

•} ok Tar regnjAikiti hfXVí s^na vid^ 



318 pótdr AndresscNa hálshðggyimk xöp» 

'mundafson fökk grid til banda Sæmundi frsBnda sfnani^ en KétiU 
Kétilsson Brandi Andressyni, allir þeir írændr fengo grid nema 
p6rdr, iarl kvad eingan manii honum {>urfti grída bidia, kvad 
annan hvern ^eirra deya verda, fdru ^ir i kyAio er grid vóru 
géfin, þá var pórdr útleiddr, hann var í treyo, þeir leiddu hánn 
út á hladit. pórdr roælti ^i: þess vil ek bidia þik, Gissor iari, 
at ^ú iyrirgéfír mér þat ^r ek hefir afjgiört vid þik« Gitsur^iarl 
ávarar: þal vil bk giöra, þegar þú ert dandn Sigurdr iarlsnuidr ') 
héllt á treyobladi pjdrdar^ pórdr drap hcndi hans af aér ok vard 
láus ok œtladi at taka í ris, þá tök hann Andres Giafvaldsson ^}« 
ok föllu þeir bádír, þá lagdist piSrdr nidr annarstadar ok rétti 
hendr frá sér í kross. Geirmundr^) piófr hiö á Mls pórdi med 
eggsi þeirrí er Gylita var fcöllud« Gissur iari þreifadi i sárít ok 
bad hann höggva annat, ok sva giördi hann, lét pórdr þar líf sitt 
tveim náttum ^rir IVíichaelisraesso. Gissur iarl reid nordr til hér* 
ads þegár eptir þessi tídindi^ Sæmundr Haraldsson fór nordr med 
Arnóri Gudmundarsyni, ok var racd honum um Vétrinn« Nu v6ru 
kyrr tidindi þenna vetur eptir hér á Islandi* Sat Gissur iari heimf 
at Stad. 

a6. *) N{t er at segia frá Hallvardi Gullskó^ bratt er hann 
kvam úty fór. hann at finna iarl ok flutti diarfliga kóngseyríndi fyrir 
honum^ iarl tók þvi vel ok kvadst þar miök skyldu stund aleggia^ 
eptir því sem kdngr hafdi ord til sendt. Hallvardr fór til vistari 
Beykiatiolt, þeir iarl fundust um haustit, eptir því sem þeir hofda 
ádr rœdty ok sóro þá nokkrir bóndr kiSogi trúnadareida , ok þeir 
sumir er 6dr höfdo miök i móti stadit. Jarl sat um yetrínn fyr^ 
nordan land ok átti hann þá tal vid bóndr, hvert rád íyrir skyldÍ 

tiöra þeim áköllum er hann vissi at kóngs menn fóru med ok wún 
afdi kónginum h'eitit, för þá upp allt hit sanna, hverío hann bafiK 
kdnginum iátat, var þá þat rád fyrir giört, at bændr béto iarli stétí^ 
at leysa þat váld er á var kallat^ hétu sumir tveim hundrudumi 
* aumir einu hundradi, sumir t6If aurumf sumir muni minna^ ok cr 
Hallvardr spurdi þetta, segir hann at kóngrinn vildi ei át baendr 
vœrí> píndir tii sva mikils fégialds , segir hann at kdngrínn vildi 

■) Tftntar i j4. B. C E. Gr. St. p. *) þðaaa kap« taatar i JU B^ C^ 
*) vaat«r i töinat <) Gudmvndr. G« £^Qr.St.p^ 



a6&« Sk^tttr svarinn Hákom kóiigu 319 

Iiafa hlydiii af bdsiJum olc ftlíl^aii skeitt af landíy sem peim yrdi 
sidst afarkostr í at gíalda ok liét ^á þar i móti hltmnindam ok rétt- 
arbótiim« Hallvardr ílutti ok köngsuiái vid Vestíirdínga^ ok kvam 

Ín sva, a€ allír £iéta át kvama til prórnessþíngs um vajrit ok sveria 
ónginum þar land ok ^egoay var þctta þá ritat nordr til iarls ok 
neitt ollum þeim álögtim sem ndr hatdi hann samit; vid bdndr r*^rdr 
\ZT, en «r rarl vard yil& pessa, pá stefndi bann bóndum tii Hegrancss- 
bÍDgSy ok lét þar nokkra menn svpria kóngi lamd, en Rafn Oddsson 
kvnro ei til pórnessþíngSy ok |iví frfr Plalivardr ei þángat, var pá 
þesso málí skotít tiL alþíngis, ok dróga allir iiinir stærsto mdnn í 
Vestfeördum. saman stórílokka cr leíd at |>fngstefnmíini. peir sendu 
Bientt á fund |»t;írra brædra I-ops ok Sighvats Hálfdátiarsona ok sva 
AniiresSonum , at þeir skyldu rída til þfngs mied öllum afla sínum 
iýrir austan pidrsá. pcrvardr pórarinsson hafdi ok heitit at kvama 
taed Austfirdínginn. Gisaur íarl feölmennti míök nordan um land, 
reid á þÍÐg med hontrm Asgrf mr porstc-íDSSon', ok mundi iarl ei Iiafa 
Iserra en tölf hundrud manna. Rafn feölmcmití ok-miök vcstan, ok 
reid med honnm í t>íng Hallvardr Gullskör^ Einar Vatnsfirdíngr, 
Vígfús Gunnsteinsíson 9 6turla pdrdarson, ok cœr allir hinir besto 
bóndr or Vestfeördum^ ok mundo þeir hafa se% hundrud manna, 
^girHalIvardr þá atflokkar vóru samandreghir fyrir vestan heidar ok 
böídu allir heitit at gánga undir skatt ok köngsmát ok ætludu ai rída 
til þings ok fiytia þar kdngsmál', ef ei géngia ella vid^^ ok er iarl 
spurdi {y^tta^ átti hann»tal vid vini: sína ok rádagiördir, en cr því tali 
lauk, llutti iarl kdngsmál baedi vid Nordlendínga ok Sunnlendingay 
bed þá til gddum ordum^ en kalladi feörrád vid sik, ef eigi géngio 
^eirundir þetta, vard atídfluttast vid Nordleíidípga. Eptir þetta var 
skipud lögrétta, ok sóru þessir bándr fyrir Nordlendíngafiérdúng r 
Atgrtmr porsteinsson, Hallr Kvistr ok Gudrikr^ or Eyafirdi* Hallr af 
Uödrovöllum 9 porvardr or Saurbæ/ Gudmundr frá Rafnagili, or 
fikagafírdi sóru þessir, Geir Audgi porvaldsson, Kaifr ok porgeir 
Biandssynir, íyrir vestan Vatnsskard, Bearni af Áudkúlostödnm , 
Sfgurdr or Hvammi, lUbugi Gunnarsson. Sóru ók bóndr afSunn* 
lendingafeórdúngifyrir utan piórsá Hákoni kóng»land ok þegna, ok 
asfinlígan skatt med slíkum skiidaga sem bréf þat vottar er þar var 
eptir^giört. A þvi þíngi sættust |>eir Gissur iarl ok Rafn, vóru þa 
trygdir ?eittar» Gissur iarl gékk þar til ok Rafn ok Sturla soi^ hauSy 



320 ^ Brandr áb6ti vfgdist til Hólabiskups^ lo^, 

• 

ok tiSkust pcir ( hendr (yrír kyrkioduruQi a alþingi, Ttr ^r viá Sig* 
yardr biskup ok Brandr ábóti ok nær alir þíngheimr. Sídan reid iari 
af þíngf ok sudr Laugardal ok héllt þar saman flokkunum um ríd« 
Sigvardr biskup reid vestr til Borgarfiardar ok med hónum HaUvardr 
ok Rafn ok fundo yestfírdínga i pverárþingiy ok géngo þá Vestfird- 
íng'dT undir ^vdika eida sem adrir menn, sóro fyrst formenn, Rafoi 
Sighvatr Bödvarsson, Sturla pórdarson, Einar Vatnsfírdingry Vígfás 
Gunnsteínston ok þrir bóndr med bverium þeirrai þrír bóndr sóru ok , 
íyrir Borgfirdínga Eptir þessa fundi höfdu allir Islendín^ar g^ogit 
undir skatt vid Hákon kóng or þrémr feórdúngum, fyrir utaa Suna* 
lendinga íyrir austan piórsá ok allan Austfirdíngafeördúng* 

27» *) Hallvardr GullskiSr fór utan uín sumarit af Islandi ok 
fann Hákon köng i Riörgvini ok. segir honum þau tidindi at Islend- 
íngar hefdu svant Hakoni luSnai aeiiDligan slcatt. Köngr þakkacU 
honum aína ferd vel. pa fór ok utan raed honum Sigbvatr ') Böd- 
varason ok Sturla son Raítís Oddssonar, þh kvam ok af IslandiBrandr 
ábóti /onsson at ordsendingu Einars crkibiskupSi fór hann nordr til 
prándheims ok fann þar erkibiskap, ok tök hann allvel vid bonatOi 
var hann med erkibiskupi uni vetrinn i gödu yfiriæti* pa var med 
honum Arni porláksson er sídan iar bískup í Skalaholtii ok varhann 
l>4 diákn at vlgslo. Um varit í föstu kti Einar ^) erkibiskup tal vid 
kdrsbrædur í Chriscs ') kyrkio ok taiadi um biskups kosning álslandii 
ok kvam ^at ásamt med þeioi at kiosa Brand ábóta til biskupai ok 
þann samadag var hann kosinn arerkibiskupiokkórsbrœdrum'^)ffl^<l 
rádi Hákonar kóngs okMagnúsar kóngs, bá v6ru ok utan kvaipiiir or 
Curia GiUibert ^) ok þeir menn sem med honum höfdu farit, segís 
þeir þau ord pávans^ at hann gaf i vald erkibiskups bi^upskosolog 
i Hamriy ok þö med þvi mdti at hann skyldi eingan annan til kiósa en 
eif GiUibert eptir því sem kóngs vili var til. Hinn fiórda dag marlii 
nánadar vigdi Einar erkibiskup þa báda til biskupa Giljiibert m Ham* 
prs, en Brand til Hóla 4 Islandi, var þar vid Pétur hiskup af Biörg" 
Tin ok pórgils biskup af Stafíingrir 

*) jsetsi kap, er tá ipiíl jÍ. B^ •) arkibiakupi. E, 

»N ?• ^A ^''-^^ ^ ^) vantar í X B. C. £. Cf^&fr 

») Sigurdr* soniM. /. ^.,. ^ 



Stiirlúnga - Saga 



«dr \ 



Islendínga - Saga hin mikla. 



. Nú útgengín á prant 
jftd tilhlutun líin3 islenzka bókmentafélags^ 

jptir. jAmaxi^bujrd JbÍDBa juerkili^usia baAdrita ex íeD^iit ^4tm# 



f i^ 



Sídara bindinis onjiur deild. 



/ 



&aupmanna1ii)fn 18^0» 
Prttttad ad forlagi Alagsint liiá preatara porsteini Eiiiarssyni Rasgel* 



J 



Árna Biskups Saga* 



Til Lœseren. 



j3et Iilandske LitUraire SeUkab overleverer kerved til PuLlikttm ipi andet Binclá 
aidste Afdeling af det Islandske Historiake Vftrk kaldet Stuvlangasaga eller 
Islendíngasaga kin mikla. NœryKrende Afdeliiig indeholder Biakop Ame 
Thorlaksens Historiei dler, som i-Fertalen aUeredever bleren beroœ|lBet|**tel ttftder* 
liden hatea ssarsktldt £ra Sturlunggsaga^ men dog som oftest pleier at ndgjöre den 
•idste AfdeUng deraf. 

Véd I7dgaven af de j föyste Afdclínger af dette Vserk er man i et og ak 
gaaet frem paa den i Fortalen omhandlede Maadei og tör derfor haabei at deane 
Udgaye har opnaaet den Grad af Brugbarhed| som yar Selskabeti Öjemed| og sofli 
de Midler det besad vilde tillade* 

I Henseendé til den i Fortalen meddelte Udsigt over Sturle Thordirsenf 
Lfvnet, er det ei upassendei paa dette Sted| endvidere at bemærke: at dcn Itfrde 
Fiskop Dr. Theolog. Fin Johnsen alleredei for Issnge &iden| har aieget udförligeii 
beskrevet ^aa Latin denne Manda LeVDeti hvilken Levnetsbesknvelsei i forrige Aar^ 
er udgiveiv i det ^te Bind aí Snorre Sturlesens Norske Kongers Historie* Af samme 
Forfatter haves tillíge, paa LatÍD| udförlige Levnetsbeskrivelser over de orrige be* 
rðmte Mœnd af Sturlunga-SIægteni bvoraf dog hidtil intet er bleven trykt ttndtages 
Snorre Sturlciéns Levnet^ der findes indfört I den itte Deel af báns Norske Historie* 



A 



,T í 1. 1 « ð a r 8 n 8, / 

■ . . . » / - ■ 

Hid íslcndska Bókmenta-fölag grcidir paiuiig af bendi og leggr 
imdir alþyda álit pá 8Ídari deild hina annars bindinis af Þvi ís- 
lendska sagnariti, er alniennt nefnist Sturlúngasaga edor Is* 
lendingaiíaga hiii mikla* Héfir deil4 |»e8sr inni ad balda 
tögu Ama bitknps porl&kssonar, hvör^ad vísu £ nockrum haxid- 
rítum er e^istök sér^ en ^ó optarr^ áföst vid Sturlángasögu (eiiis 
og i formálanum ádur tr avikíd) og ma liana ^vi Mita sem seinasta 
hluta {»essarar* - 

Vid utgáfu undanfarlnna J^riggia deilda Sturlúngasögu, er ad 
ðUu svo ad ferid sem form&Iinn greinir; vonar ^ví fölag vort ad 
bókin sé svo vel af hendi leyst, og al|>ydu svo nytilig giötd^ sem 
fad æskti og færi var a* 

I formdlanum má finna ágríp af æfi Sturlu pordarsonar; pvi 
eíni vidvikiandi virdist en fremur vel til fallid ad géta j^ess bér^ 
td 84 lærdiDoctór i gudfrædinniFii^nr biskup J&nsson^ fyrilaung* 
am tíma sidan, hafdi á látinu m&li næsta greiniliga skfásett hana 
sfisögu, og er h&n i íyrra a prent komin, med ^ta parti afNor** 
vcgs konúnga sögum Snorra Sturlusonar; hefír sami höfnndr einnig 
skilmerkiliga i látínu rítad æfir annara merkismanna Í Sturlúnga 
»tt| en paraf er pd Snorra Sturlusonar híngadtil einasta prentudf 
hana má lesa 1 ita parti af xxefÍQdum Norvegs konúnga sögum* 



lY 

Texteii i BUkop Arne Thorlakient Historie Lar iiua Uget af Co^ Si^ | 
ðer nf de i Forttlen onliaiidlede Codicee tyntes at Tœre den bedste; dog er €•• 
pitlemet Inddeling. og Orerskríft tf Codex Ga For&ueren til denne Bistoríej der 
menet at T«re skreTen af en Geistlig enten i det i jde eller i det i^de Aarliandredei 
er nbekjendt^). Deki indekolder, fomden Biskoppens Leméti en nðjagtig Beskrírdsd 
OTer Islandt TilstAnd| i geistlig og Terdslig Henseendei paa de Tideri tamt oTer Ind« 
förelten af de Nortke Kongert Myndighed i Island og de Mídler kTorred de tögte st 
beEstle den* Strídigbederne mellem de Geistlige og Verdsligei i det r^de Aarbaa* 
dredoi angaaende Rettighed oTer Kirkdrnet Ejendomme i IsUnd| ere íbrtalte derí med 
megen Udiorligbed og som oÍFtest med en hoi Grad af Upartisklied« Denne Historit 
kasterdetuden et stserkt og ieertidigt Lyt OTer Forholdet meUem Koitf]gerðet úg 
Geittlighedent MTsdighed i fíorge nnder Kongerne Magnnt Lagabmter og f>nk 
PrsBttehaderi og er af den AArtag et oTerordentligen if^gligl Bidrag &r den Noftke 
Kirkeiiistorid* Bndog for Danmarkt fiistorie » den el aldelee nTÍgtig} ea og 
anden Beg^nhed| tom angaaer dette Land|^ er deri bleTen o£tegnet| og de amd* 
delte Oplytninger om Geistlighedens alt meer og meer tiltagende Myndighed i 
' Norge og Itland gÍTO Vink til lignende Tilstnnd i NaboeUadeiie, 

I Henteende til TfOTStrdighed , tMTÍdt denne af indTortet Gronde lad» 
tig bedömmei ttaaer Biskop Amet Hittoríe ingenionde tilbege fer Starlungtram 
Bittorie. Derimod torde man maatkee^ i Henteende til god Orden ^ Sanmw 
kaeng i BegÍTenbedemet FremstiUingi CMretrmkke den de flette Itlandskj& Hisioríer* 
Dea vdmmd^er aig ogsae fertrínUgen denredi at aogle BroTe ere orAjdende blem^ 
nai5rte i Texun.' 

O Ste Fkol og Dr. Theolog. F. !• MftHm Ssga-BibUtcb^ l D« & SiC 



Handrkid Sl, virdtist ad vera elttbvort liid skiimerkiligasta 
og besta medal |>eirra i formálanum umgétnu, er |>ví þessvegna 
fylgt vid útgáfíi Arna bisknps sögu ; en tala og fyrisögn kapitul- 
fuma er tekin af handritinu Gn HÖíund sögu ^ssarar^ita menn 
ecki, en gétid er til hún sé sámin á 13 edur 14 öUd af einum eda 
ödrum andligrar stéttar manni *)» Skírir han frá «efi Arna bisk* 
vp^f og ^aradauki einkar greiniligá frá ^vi hvörnin andligum og 
Yeraldligum^ malefnnm var í fiann tima-Tarid álslandi; gétr ^esí 
cinnig^ kvörnin Norvegs konúngar nádu yfirridum landsins; og 
med hverium atburdum þeir leitudust vid ad rif ka og stadfesta 
valld 8itt ^ar. NœsU itarliga greinir qg faga pessi frá misklídum 
]^im, sem á 13 ölld höfufft miUi andligrar og vefaldbgrar stéttar 
Löfdingia, (Stadamál) og synir í frásögunni opáist staka öhlut* ^ 
drægm. Hún telr einniti mafgt og mikid því til upplysíngar^ 
hve lángt nád hafi völld og umrád köngs og kénnidóma l Noryegi^ 
medán Magnús Lagabætir, og Eirikr Prestahatari sátu þar ad líkium ^ 
er hún og j^eirra orsaka vejgna einkar arídandi hialparmedal fyri 
ÍiTom pann er rita viU kírkinsögu Norvegs. Fyri Dunmerkur sögu 
er hún lafnvel ecki ad öUn pmerkilig^ því hún greinir &á imsii 
pyí 'er tHbar l pessu landi; og skirslur þœr hún géfi: um kénni- 
valdsins dagvaxandi yfirrád í Norvegi og á Islandi, mega vekia 
grnn um ad ein^ hafi ástatt verid í ödrum rikium ^ í grend* 

^Hvad trúverdugleika Arna hiskup^ sögú vidvíkr^ þá stendr 
bún eptir sem af innvortis ástfl^um næst verdr kpmist^ eingan« 
Yeg^n í baki Sturlungu í ^vi falli; en hvad skipuliga nidurradan . 
og tilburdanna samanhángandi firásogn snertir, ber hún an eík af 
flcstum islendskum sagnaritum ; eykr þad og mæti hennar stómm^ 
ad sendibréf nocknr eru óbriálud i sögúna fssrd. 

^ Profefi* og Dr. ^hoolog, P« E» Miaiert 8aga;BibUothek i D^ S« 38& 



Pet KronolqgvlkiB Roglater til hele Værket angaaer blot de yigtigste deri 
ambájidleda BegÍTenheder som vedkomme Islancl« Det er af Undertegneda bleveá 
extraheret af den Kronologiei som fiudeB antegnet i Marginen paa de i Fortaleá 
beskrevne Cbdicet p. og Afy bvilken . Kronologie | eftér Haanden og andre ,0m« 
atændigheder at diimme | er forfattet af Torfieus og Arne* Magnussen. Man kan 
paturligyiis ikke ganske staae inde for Rigtighedea af dcnne Tldfregqing, da tt 
níöÍ80|DmeIi'gt Studium i hvotlil de ileste savne Lyst og Leilighf d| vilde udfordret 
for at pröve den» laidlertid háabér man at den ikke skal befindea altfor meget 
af?igende fra cíet Sande^ da den er bygget paa de Mænds Authoritet| aom besad 
ndmsDrket Lærdom^ i dette Fagi og tíllige stemmer nogenlunde med den Kronologiei 
bTÍlken Piskop F^ Jonsen har antaget i bana ffistor^ Isl$nd: ecclessias^ 

Kavne-Regfisteref; er forfattet af Candidat* Theolog^ og Lærer ved LatÍA 

Skplen i^aa Béssestæd i Island S* Egillseni samt Candid« Tbeolog..G« BrinjolvsaÐi 

bvilke beggoi men {sær den Sídstnævnte| efter deo Förstes Bortreiie her|ra| have 

anvendt derpaa særdeles megtn Tid og XJmage* Hvis en eltei; anden ubetydelig 

Peil skuldé findea indlöpen derved , haaber msn at alle Velsindede og Sagkyndigo 

Mld^ undskylda det^ { Betragtiiing af den særdales Söiogtighed dette Arbenle har 

iidferdret og det lidet indbydende 4et i sigselv i^deholder^ ' 

- ^ ' . '-' - 

KjöbenhavA i Apríl j82q. 



B. Thorstei&soii; 



-» • , " vn . 

Tímatal eltt fylgir deild þessari óg tilgrcinir fiad eina^ta f^a^ 
mir1:verdusta tiiburdi sem Islandi vidrikiandi giörst hafa, og hvörra 
í i-lla riti þessa gétid verdr% £r þad af undirskrifudam saman*^ 
dregid af ^ví tiqiatali sem finna má á spazfunni i handritunum 
p. og ji. (hvörra gétid er í formálanum) og sem cptir letorgiörd 
og ötlrum atvikum ad dœma^ virdist giðrt yera áf Torfarasog Arna 
Magnússyni% Ad^ visu verdr ecki ad öUu ábyrgst ad timatal ^etta 
éé öyggiandi; vantar og ílesta laurg^m og tðeki&ri til ^eirrar láng* 
vinnu og erfidu eptirgrenslunar, sem þiufa mundi til ad reyna 
sannindi J^ess til hlytar; en hitt er |ró likara ad^ad muni sönnu 
nsDSt, og m& pad byggia bœdi í áliti ne&dra merkismánna, sem i 
|>essari lærdómsgrein voru fleirstnm, pdr&m firemri^ sem og því, ad 
^vi a4 mestu ber saman vid þad timatali .sem Finpr biskup Jtfnsson 
íylgt hefir i hans Mstoria ecclesiastíc^ IsÍam&œ (Islands kirkiusögu). 

Nafnatalid er samid af Candidatus Theologiaá og kénnara vid 
látinuskölan a Bessastodum i Islandi S. Egilssyni^ lika af Candi* 
datus Theologiæ G* Briniúlftsyni, og hafa bádir peir, einkum enn 
sidartaldif eptir ad hinn var hédan burtfarínn, varid til fiess mikiutii 
tiœa og íyrírhöfh, Gétum vér |»es8 til allra gódfusra^ sem; skyn 
bcra á hve naqvæma adgiætni starf petta hefir krafid og hve þad 
{ siálíu sér ér óskémtilegt^ ad þeir afsaki^ ef þeir kynni varir verda 
vid eitthvad fiad, sem i verki þcssu hefdi yfirsésb 



KaupinfiiinaliöÍA f Aprfl pS^tO* 



B. Thorateinðeoxi^ 



-^^. 



mmmmmmmmm^^mm*m 



Saga Atna biskups. Jþorláksstmar. *) 

Hremlnn bændr urdo preyiig^xr frá sínTi^n ódulum med 

baÐnfæríngum ok ímisligum tiIfeUum } hvad um þafnn tima 

hefir tilbórit h^ 4 Islandi, einnin { Noregi, 

. . ■ * ■ ^* ' 

!• JLiéjprá Arni biskoþ er þcjssl frásögn er afskrifiit; var sun ppr* 
. lális Gudmundarsunar Gríss ok Halld6ru dóttur Qcfns í 
Holtnm. 'Hann tar fœddr á þ^i árí sem Magnús biskup Gissurar* 
son andadist. Bann. fæd.díst upp med födur sínum ok módur, en 
pau bepggo 1 þenna tíma at STÍnafclU at rádi Orm^ SvinFell(n£S^ 
oK vörú'' þar mcdan hann lífdi, ok noklcra stqnd sídan |it radi 
Ogmundar Helgasonajr er f>á hafdi fear, forfá^ sona OrjuS| en 
sídan þenín^gar ^eyddust fyrír sonum Orm^,,^ mU'afLlli, fdro 
feir bygdum' sinum . tU STÍnafelbi en |>pija[lr vard fyrir sakir 
Biagnsmunar') at skipta bygdum, fengu þeii* hpnucii Raudalœk ok 
fir bánn ^aogat. par gékk fS af hendi houum ok uuiJi hann sér 
lítt þann tfma er iundr])ykki,giördístmiIIain,Sæinwndar Orms^on^r 
ok ÖgmuÝlfdár Helgasouar, ók eptir 'tíg Círrr^^soiía bpídi., hann þar 
ei, fór hann þd med ö!ltt iidi^síno &IlcinivöUo i ICiós til Jörundar 
Sigmundssonari jMr4tti Giidrotto déttur hans« pessi ypxo |>á á Ufi 



*} Fyrirtögnin ok kapltttli^^ 
•kiptia *«r úf Gr. 



') nArg^muBii^ J. þ,. Mtfgsmuuar« B. 
C.JB.Gr. 






\ 



2 . JSEn ok npprani Ama biskups« ^ i K, 

born porláks : Ma^n&ð^ Tar elldstr af soiuim bans, fiðnia»rst Ormr, 
Arni er iyrr var nefndr var yngstr, en af dætrum háns var el^st 
Asbiörg, er atti Helgi sun Lopts Hiörtssonar ')« pessi Loptr átd 
Gndrúnn dótttzr Hamrafinns fystur Biarnar födnr Fihns í Selvogi ok 
póro er átti pormódr á Gufunesi fadir Svarts* peir fcdgar biuggo 
iyrst at Kálfafélli, ádr þeir keypto Skðlar laud at Sœmundi Orius- 
syni« Loptr var elldstr barna þeirra. Asbiargar^ því nærst Biarm 
prestr, ^ Magnds prestr, {>& Arni er sfdan vard biskup. ^ Torfi 
prestr var laungétinn son Helga, itti hann þenna son adr hann 
fengi Asbiargar* pessat voro cUBtur þeirra* Helga : pbrfdr^), Gnd- 
ny, HalJddra, Agatha er varx) abbadíst Gudrún er ádr er néfiod 
dóttir pöi1á)cs átti^ngVbörff þa«|'er .ipénn-s^/í^rá**)^ ^in frídia 
dóttir porláks var porgérdr ^) , er'fyrr átti uuttormr, ök var þeirra 
dóuir Haldóra, er, ftti Kolb^i^ Högniason* pessa PorgiJdli.O ^** 
sídar Klangr Teltssori, [ok var f eirra rfóttir AstA er átti fvar' HiÖmr *> 

2< porUkr 6k lid hans var ^nn v^stur A Aðypívollura, ^adan 
fóro Jjau til Hofs á Kialames ok voro einri vetur fyrir búijOlife 
Jónsson^r fö.dur Jóns ok Stirkars, 
austr, ok biuggu þeir roá| 
ok aílt lid hans lagd! sva 
gérdi sitt allt heimiit fil þess er hann viidi hafa , '^viat ÍianD '^ 
peiina mann ^rir.sakir atgiöríi ok gddnlia ok ^) allrar framkvœmdar 
verda ^) mundi hðfdlngiá sinna fr«nda» ok trudi ') at faónum mundi 
meiri tignar audit en pi vbr framkvætnt^ ok vottadi hann. ^t opt-. 
liga, tœkti'^ýArni ^etta allt saman þá er hána var biÍkúj^vordKn 

framariiéa vid' Héig^a ok öll bðrn hans. *'^"''' *-*^ — - ^ —'^ 

únga alldri íalátr ok aktadi miök — '-^^'^^ 
•k alla trésmíd, rit ok böknám^ < 




it saman pa er nana var DiSKUp-vorainn 
1 bðrii hans. péssi Arni var fyrrum "a 
niök ymisligar íþróttírhagleik ok Sskuird 
íám^ ok aiiar bökligar '^) lisux;^ vttr hmá 



«) Sviutgsooiur* ji. S. CS^On |>. tlí. A. B. C JEi Í}K)f^ ^ 

.,^1 írakomnin toitill# , r ^. ,* • 

*) pora. •omUf ' 

*) p6ru, tömtt. *•) tyklí. C]>. Tirdtl, .>• 

«) frí C YÍ.ttr t X ^ ■; : ' **0' Ílcrklifitr, A^^É.Ó, JR O/v f>^ 



*iC 



UppTðxtur Ama Ibiskupj; 



af j^essa ðllu sauiaa faskijptuin vicl elmeunínEf Mn ^aden fra er 
potlikr réásífrÍL Raixdalæk, gérdi hann sik léttan yid al^ydo bk 
mi hann alþyclHga glcdi, ok hélTt byí &am til þess pr hann^ar 
í Skil, pá fdr hann til skinnleiks í Kyrkiobœ med ödrum mönn^ 
nmy i þeim saqsa ]eik rak hann nidr annat kné á arinhello þar £ 
stoftinni;, sva at sprakk miök , lá haotl af því i Vekkio nær Yiko, 

Íiadjan af Var hapn aldrci at {>ess kyns leik né át dansi, hviirki 
dr n\ sídan^ ok kéndi sik i {>esso mundo ') hirtan af úskinsam- 
lígri skémtan* > Um vorit fór' p<Srlákr bygdum til SvínafeVs^ ok. 
ha&li Magnús þá mesl; búrád, en Arni var þá stundum í pykkvabas 
med Brandi ábtfta, stundum i Skál med fyrrncfdum mági sínom^ 
Gi sCundum í Kyrkiobæ med Gricni pr^ti Hölmsteinssyni, en stund- 
Hflk i KáJfafelli med l^rsteini ábótasyni^), en lengstum heima at 
^ÍBafialli^ fór hann i þessa alla stadi nokkra vetur tii f>ess er menn 
|tfttast þurfa hans i hagleiksgiðrdum, héllt hann Jiesso fram nokkra. 
l^etnr þar til er Magnus brödir hans fékk Ellisimr döttur porgeirs 
disHóIiti^)^ voro þeirra born Andrés prestr ok Gudfinna er atti 
porsteinn Hafurbiarnarson', lagdi þá Arni íram allan sinn hlut af 
peniÐgum þeim er fadir-hans vardveitti vid hann, utan hest ok. 
^^gskfædi, rédst hann þa i brott frá Svinafelli sakir sundnrþykkii 
^ss er vard milli þeirra frænda [med umgiptíng ^) porgérda^; 
systur hans, ok fór i pykk,vabæ til ' fyrrncfhds Brands ábóta ok 
hatt sik^ honum á hcndr ok giördist hans klerkr, þvi hann aa 
lemia atgiörfimann at hagleik ok viti ok- hvassan i skilníngi til 
SglSknámSy sva at um þann lut var hann formonntr fléstum niönn* 
^ía'^at iöfno nsmi/)« pessi sami Brandr ábóti taladi sva tii sinná 
^ferisveina at eingom manni kalladist hann iafnminnigum ként ha&. 
t^m Xðrundi er sidaii var biskop at Hólum, en eingom þeim er 
iain . kostgæíinn var ok iafngödan hug lagdi á nám sitt sem Rún- 
4Ifr sem sídan vard ábiSti i Veri^), en tiIArnay er fyrr neindom^ 
rér, taladi^ hann sva, at hann "^) skildi marga þt luti af gudligum 
ritnÍQgupi^ er Imnfk þiSttist vigrU siá hvi sva mætti vcr4a« 



«) tterki. A. S. C. E. Qr, p^ 
*) vantar í 8Öiaiu« 
') lloltum. &dmu« 



^) n^tufid, Gn nðttum. jÍ, B^ C« JC þ, 

<) Viáey. JÍ.B. C,£,Gr.^. 

7) yœri iksrpYÍtor ok| bwta sð'mm 

A a 



^, Kokkro BÍJar kalladi Einar trklbiskt^D Brattd abota' tíl 
Úúi ok sigldi-JþessÍ^saiBÍ Arni klerkr ') þS med honum lU Norc£% ^ 
ek var hann ^i fyrisfc meðsodiáka ok hafdi tekit vigslo af Sigurdi 
hiskttpi.' fíerra^) erkibisknp ^kxniadi brátt hvilikrar cpkscmdar 
Branílr &bóti var^ ok mtd umra'di ok Sámþykki kórsbrœdra kaus 
hann hu H^ndan abtSta til biskups ok vigdi til Hóla* I þessari 
ferd fór Arm diakniafnliga^) milli kónganna Hikon^r ok Magnúsar 
ok Brandx* ter ^t vnr biskup vordinn^ ok giördist l^h, f^egar mikill 
kunbigleiki Í milli Magni&sar koson^s ok j^essa saoki Arha át er 
aldrei þraut a medan |>eir Íifdo b&dir, ok í j^essari íerd herra 
Brands biskups rard þat mark'^) ^ einom veisiodegi ^) » út fíákoa 
>pngr ^á eingr rétto framkvoma fyrir Arna klerk ok faans möto- 
natita þa er framkVamo fyrir kénnimonn þá w at konongs bordi 
Yoro^ bá mð^lti hann:^ hvad faafa nú prestafV biskups? Ma af þyi 
hugsk nvílikar haDs m^Ferdir voro^ at Íiinn yitrasti madr iingcU 
hann s^dri mann at vigslo len hann var« £n ^k er biskup fór til 
IslandSy (^lgdi Arni honum/til fíólastadar ok var ]^ar heima medi 
honum vet virdr f>aniQ^ vetur ^) cr blskup Hfdi« 

4» £n éX honum'^} Íidnum ^ndo Kdrdlendingar (cnna satnm 
Ama Í Sktiholt á fund faerra Sigurdar biskups ok beiddo «t haua 
sæi ok setti mann i^rir kénnimenn fmt nordan Íand ok yfir stadina 
tHölum* 'Ok er hanu kvam i Sk^lholty vissi biskup skMtt af faon* 
um hv&ru skada H^la^tadir fa^r feingit i írífalli sina íbrmanDS ok 
sva hveí*8 Nordleyidln^r {>yrfto vid, tÓk hann |at rt^ med «am» 
j^ykki* hinna vitrosto manna> ttt hann'gaf presis vigslo ]^éssom 
sama Arna ditkn^ ok Bkipadi honum yBr stölinn at fíálum at 
stiórna IsMrdum mömi^m ok lilærdum^ þar til er BÚ kyrkia. íðkk 
sinnformann^ Igiðrdi hann |>vi ^va «Lt jþessum sira Arna voro kunn^ 
igastár ^fíramferdilr Brandt hiskups> ok hvfr f>S var hverio m^ 
.kvamit Í hant biskupsdaMni. JSa pe^mt margir vitrir menu.visw 

í) biAnp, £• ' *) ^a ^Æurfr! J, », C. JS. Or. p. 



4!^ *Ám> pTestYÍgisk ok ski^>a8t oíScialis Hölasfadar. 5 

hverso honum fitr Bat skörngliga af faeniði, hí trúdu ]^ir| at ^etti 
iians 'fyrirfaraÐdi&aiiiiferd mundi Terda foryiiia btnnar fremri 
tignar/' scm sídar bar raun á. Madr hét Oddi, faáno .yar diáka 
at Tigslo ok átti Tei peningq, hann [bad $^r ') konoOJöfo Brodda* 
d6ttary ok med frænda rádi vöro^þar jotte^r at lieitordi» At pessa 
rádi var med hontim Gissur iarl pórvaldsson ^er ^ann tíma bið at 
Stad á Reyninesi, ok akyldo pau aaiDangánga at ákvedfinm tima« 
Sira Arni vard þessa skiotliga vís, ok fyrir þvi at flcnrikr biskup 
ok Brandr bisknp eptir hann höfdo bádir súbdiáknum ok öllum 
siönnum þeim sem'svœri*^) vigslör, íyrírbodit at kvænast^ iagdi 
hacm bann fyrir at þetta hit úsæmiliga sámlag vam bundit firamar* 
Jariinn reid þa ti4 brudkauþs med Odda, sva aem ei væri nmmœlt, 
.ok med hans rádi fór fram bodit, en |>egar {lessi tidindr kvamo 
fyrir sira ArHa, lystí faann íbrix>di yfir Odda oíc öltum þeim monn-* 
um er at bodino s&to« £n |4Uin dag er iarl kvam heun, þrk 
lionum v4') fyrir.&rðn'^)^ bvlat kyrkian var byrgd at St^d^^ok |»ði 
•r'hann spurdi hvi ^esso gegndi, 'var honum sagt« Nokkro sídar 
▼ar fiindr lag4r tii fiessa m&ls, ok -sötta þeir bádir sírá. Arni ok 
iarl þennan fund, bar iarl firam fornan landssid ok siáiff sins dæmi 
e^ margra annara nMnna' til f^ess^ at |>ossfaáttar hiónalag sem var 
BKd Odda ok luins hono .hefdi iengi verit Íoíat, en þat var lifyrir- 
#jFiuo nokkot sinn iyrirhodit* Síra Arni seg^ f4 möti ^), at páv* 
•rniri [er öUum löeum^) eigo.med rétto^at rida, hefdo sva frek-^ 
liga áfnumit ok fynrl>odit þesskyns samlaug undir pino fullkofuins 
tmnnsr Umsidir iétti iarl fyrír sönnum skynsemdom .ok stadfi^ti 
aifa Ama, ok t<Sk lausn af honum ok allir faans bodsmenn^ aór 
Oddi af hendi sér kono ^a fx hann haíHi s^r ætlat. At skiJnadi 
jnælti i^rl vid slra Arna : f>at væntir ek« firændi, at flestum manir 
^^ú ekki verda Tyríriátsamry þptt.þá eigir málum at skipla, [>w 
^em þú-léat ékki /yrir mér, reid sira Arni eptir jþat heim til Höla, 
éfi iarl cit Stadar. peni^a tima er Jörundr biskup var vigdr tii 

^«>ftrt. A. B. C^É^Gr.p. ^) fma, A, á.C.Æ,Cr^ p. 

- •¥ w. ^ w »* ■? r* ■ J •) í'* T; «€« «ni yir aHuai fcSfala* <Al 



6 Arni prestr vigdist til biskúpð. j IC. 

H61a tf Hákoni erkitHskupi ók skipaclr yfir ailt iand; sakir elli olc 
útnegnis Sigtirditr þiskdpS| vlssi hann homiin naudsynligan pann 
ífilltingismann er hann styrkti ok stríddi ') í öHuid i^audsyninín 
kyrkiunnar* S4 hann cingan mann annaa betr fallinn tii .|>essa 
starf^ en $íra Arna, ok þyi sendi hann hann í SkálhoUty ok tók 
faerra Sigurdr harla ^arnan Tid honum, var hann |>ar' þ& tölf 
m&nadi^ A því ári andadist Sigurdr biskup^ pk veltti sira Ami 
honum ^reítliga f>iónusto« / 

5* ^) pat sumar hinir yitruztu menn med samþycki herrs 
Jörundar biskups töku^) þat rád at kidsa ^) síra árna. til utan 

^ferdar, at fara med þfiim bréfum ér þat váttudú at menn iishtndi 
beiddu Tirduligan herra J6n erki biskup, er kosníngi étti at ráda^ 

^ Dl bann veldi fyrr nefndan Arna tii biskups í skála holltiy hana 
ták þessu "^) nokkud ^) seinliga'^), en þó sakir h^nar stadar aMra 
li^inna bei^tu manna , sigldi hann med bréf þeicra ok kom Íl erki 
hiskups fund , en hann gaf ei samþycki at tmni £til þessa bænar 
^adar^% er af íslandi kom"^); ok kaus til biskijips sira þprleif « 
dptninica letare ier^salem^)^ en hann aQdadiz.fyrir ') páska viku^ 
var þá slra Ami kosinn jok cpnj^rmatus in fe^to sancti legfreiR til 
ðkálaiipUu biskups ok vigdr in ^ commemQracione beáti ^5) ptMÍi 
apostolU A þvi ári vár uígdr erlendr ))iskup til fer eyia^ £ptir 
þat er Arni hafdí biskvps vígsln þegit af fyrr nefndum Uerra Jóni 
crki biskupi^ [bió hahn ferd sína^'} til island^^ leiddi hinn sainí 
^ erki biskup hann vt hardla '^) sæmiliga pk yeitti honum i vingiöf 
dficretqle^ ^ ^y fuif% fippfiratú^ Y^tt^di hapo q\ i yigslu brífi h^rr^ 

«) ttyddi, A. B. C. J^. Or. þ. f) v^nAnr i A. O. Rp^ 

P) N»rstu |rfr kapftuUr ern ^) 9mmi\iff^. A. C. E.p\ 

trentadir eptir kálftkiniis . 7)« frá [ vautaj^ f ^. i^« C« ^ C7r« |>^ 
. iadi^ oJjL ordamvnr til f«rd}r i^ Taa^ar í tðm«« 

*'*^* ^) tfút.4.B.C.EiGt.5il^. 

•) þetto tumar tjjku kiult r- þaj HA. to, sancti..^omu. 

?) tkjri£i. $j9mu» 

^) mtíi| b^ra tðmu v/ft 



^*) vautar i A. B. C^ JB^ Qr^ ^ 



/K. • Ami préstr TÍgclítt tíl lu«kup«« ^ 

Arna bískapð, at ei Yar {yrír ^v£ ') ^orieifr fyrri til kosinii at 
vera biskup heldr exl Arniy at hann [fengi nockTrn fleck fundit^) 
á hans nied ferá edr lifnadi^ ^yí hann reyndi hannvera bædi 
^itran ok gódviliadan til allra naudsynligra hkita ok biskupligra 
paríinda^ ok því baud hann hans undir mÖnnum í krapti hoilagr- ' 
0t') hlydni^ at peir tæki vid hon^m uel ok sæmiliga ok sæmdi 
liann scm sinn^) for'stióra bk heyrdi hans kénningar/ pat uáttadi 
ok Magnus Y6t\gt í sinu bréfiy at honum var pessi sami Ami ku^nnr 
st mörgum ^) gódumjutum^ ok þvf 'bad hann ok baud auUum 
aipum ^egnum, en hans undir mönnum h íslandi, at þeir tæki 
Ibaop^) vel ok sæmiHga ok virdi hann ok tignadi í aullum .f>eim 
íntnm' ^em til heyra kristiligri hlydniý heilagri. kyrkiu tii sæmdar^ 
BiÁ sem andligym^) fedr# Eptir þat. er herra Ami baskup hafdi 
jikili^ vid T*^rduligan herra Jón erki biskup in diuísione cqHtstoloruni^ > 
í^igidu {)eir [í haf, 'ok greiddiz j>eirra fprd vel ok ecki all skidtr, 
lComu þeir*) skipi síiiv 1 eyia fiðrd {yuatt daginrí eptir assuhipcÍQ^ 
^m éeaí^ uirgmzs^), ok^Iitlv sídar fvrídnz þfrfr' JöHí^r biskup^ 
jjSpk ^i Atnt biskup honum þau bréf^ sém erki biskup^sendi hon* 
Mm, stefndi haiih [þa at sér fölki'^)^ ok vóro þá fram höfd er« 
indi erki bi^upsr ok {>ær $td bætr, sem banti bafdi ^im bodit. 
Mfát þat riduíþ^ bádilr samt sudr vm kiöl c^ kömu 1 skáia holf 
in dðceUaciáfie ^ ^ Johannis, baptiélte^'^). Srcfndi Arni biskup þá 
Jbnd vid presla ok bændr ok lét hann upp lesa bodskap M) erkl* 
JbÁskupjs^ 'ok stfSduJ þar í f>essir lutir: at allir me^ knéföUi med 
jipphal^andi höndutn' ^ann tima i /^essunni er upp er halidit 
lioUdi ok blódi irars herra^*'*), ok sua þá er borit er til sivkra 
manna: sua ok at ei9gi madr fe3ti sér niéy eda kónu tii eigiijt 

«) tém^ bæta y\A>A.B.C.X.Gr,\>. ^ «) frl [ vsirttr f -rf.J5,a-E;©r, Jr.þ.'" 
•y frá f : "átidi nokkurskonár lött. A. '*) Mariw. Bl E. Gr. / ▼ 

B,C,£íi Qf, St. p. r f) wmán flokki B. E, br.Se. þ. -^ 

») gudligrftn •ömu. . ' ^ ^ II) i,gatii bsta ▼id A. B, C. E. Gf. 

^),fódur^k, j(^^ta ^dmu Ttd, St. p. 

í) yantar í •ðníii* *A) vantai; í söm;u.' » » 

<) Konum. Æ, C* R Gr. 5/. p. *^) bréf, u<. B, C. JR Cn >. '"' 

^) aaaiigan. £^ Gr, St. p^ «*J[ Jtsu ChrMti| bf9t^%^si>mH vid^ / . 



g - Arni biskúp ytí&ítévar ixm Austíiördtt. 6 K. 

orcls Jidr en lyst veri pnm sim^vm i kyrkW : sna ok at firilln mönn« 
nm fyrir biödiz^ ') at taka kristz Kkama at pttskum^ utan þeir festi 
ínilitr sínar til eigin ords edr skili TÍd þœr fallkomliga : sna ok 
at allir stadir £ök t(andir^) skylldi géfax í bisknps nallds saa ok 
mt eogi skuii byggia dautt íé ia leigu* Tók alþyda manna vel þrímir 
[hinum fymim ^) greinum, en vin stada mái ok okr var sciniiga 
tekit^ Síþan sendi hann þenna bod skap am alit sitt biskups dæm?^ / 
tókn þeir faonum ér hann heyrdr sídarr miök saumv leid sen hinij: 
fyrri. A þessu sama haústi ok^aundverdan uetr för Ami biskup 
,tdda vm sunnlendíngafiördvng, Var honnm f>á iád fiinum ammram 
[standum ok'^) kirkinmy en þeir hinar ríkarí kirkiur.héldu, v6ra 
miök fastir fyrín. Odda stadr yar ^ kaltadr kaupa laod^þeim 
sem hann héildu^ ok villdv þéir eingis m61s,á liá'^né grein t géra 
huftd kirkia átti, ok fór herra biskup heim vid sva búit ok £var 
heima ^at sem eptir uar uetrar ^)» 

ðl Bbtír penna uetr lidlnn koni uáriti ok hafdr Arni biskup 
baund a Oo^a stád^), lét hann ^a. raunar stefnu steíha til^ess 
huort Odda stadr veri kirkiu eign^ ok er at f>íngi kom, xeid h^& 
tii þíngsins ok kra£di ddma of þetta mál^ var þá dœmt af Oddá 
stadr var kirkiu eígn^ ok siia þar med slíkar e%nir^ aem»[honum 
b^rv£.'7)« A. því sama þingi krafdi biskup stadar f hítar dalp þar 
bafdi klaustr verit, kétill loptzson, er ^út bid^ villdi hann ei nph 
géfat biskup biöz hí tii at bannsetia hann |ia begár á Mnginu^ ok 
er ^f-r ncfndr kétíll sá at f>at mundi ei fynr uira^^ iadi hann at 

treida af hendi stadarins fé at sinni, þeim sem biskup viUdi, en 
alladi þat ^d eeki rétt^ skaut hann ok inargir adrír s!na mfili i 
. kóngs d6m ^ biskup iádi þ\l, ef hami yrdi samþyckr erkibiskupi^ 
en elligat, sagdhs hann erki biskups dömi einum aaman hlita mundu 
Tm hetta mal. At áqvednum tíma sendi biskup OUf áböta ok 
|lunolf álöta ok porg^im prest œagnússon til vi$I töku stddárina 

s) ikuli (yribiódau* j4, B. C. JE. On (>• ') irá (]: sat lidma aai vétriaa. jt.B^ 

Py vaalar í A.B. B. Gr. þ. , ^. £, Or, Si. þ, 

*) vaatár f •ömn. ^ : ^) Oddáataaar mdi aSaiv 

*) vaata^ i A, B, C, £ Gr, Si^p. ^ ^ hsaai básu. aott«» 



éKt Arai biskup rísíterar um Austfiördu. 9 

&r, en ^eír komu aptr med f)& sögn^ at ecki Tár [stadnum golIdiiC 
eptír því sem vera áttí'). Tyrir {)étta fiár halld baniísetli Arni 
bisknp kédl erptir rádi lærdta mamia sinna in translacione ^) sancú 
thoflaci i skála hollti ^fyrír miklura mannfiöldat ok stöd bann i 
Bví banni þat samar ok um vetrinn ^). pat sua;iar reid Ami biskup 
rarir norþan sóÍ heima iökul ok rak biskupli^ embaétti ^) ym aust* 
^nrdínga fiördung ok eptir til skipan fierra Xdns erkibiskupa h6f 
hann til kall á alla stadi |>á [sem {>ar uóru, en ^ótt ^at yrdi med 
Bockurvai mdt ínælum af þeirra hendi; sem helldu ^ar kyrkna 
é^nir^), £k;k hann ualldjfir flestom aallum staudum utan þuatt 
i, ok hailorms staudnm* Gengv þvi Austfirdingar léttlígar at þessu 
(«1 Ci^rir menn^), at hinn sæli thorlakr*^) med rádi eysteíns erki 
blskn£s 'I}öf þiU; sama^ til kall at svína felli yid ^igurd or^As soxi 
pk hfu^p iadi biskupi þessari kyrkiy eign, voro ók eptir j^essv dðsmi 
nel flesór stadir 1 haos ualld gefiiir £ atist firþínga fidr|ungi* £n 

r' i kirkíu uigslu ok messu skipadi biskup stgurdi stadinn 1 leen, 
af ^essu tíi tækí biskups hófe sá vandi at hotfþingíar i aust- 
Bördum skifhidTNStadi ^^ [méd biskups rádi edr samþycki ^) allt til 
Íjpá biskups, en' af því at bann tók aull kirkna forrád áf buer- 
ium sein am* höfdu undir sik, voro m^rgir tregir til at segia sér 
$jítpj/htíi^\.^t ahalld sem peir {>óttuz ádr eijga. Of haustid snéri 
bískup íicím j skáía hollt, tdk hann §á einkanriga at bera alla '^ 
ánrín íyrir, stadnum ok hans eign, var pá í brottu J6n skúms son 
er lengt*hafdi þar rads '^') madr verit: Stadrinn var fi miðk af 
lír |(Qminn sakir húsáj. pn kirkia hrörnutt miök ^t ^aukvqiy £þrotin 
t>6s& hæj^índin , ^au « lefigi böfdv uel eydz\ medan Siguardr 
l^kup inatti fullaum sea veita^ *) Nd jþvíát biskup var áhugaí* 

*y Itiit •iftAnoii eptir W sem setUt vSTt ^) l>i«kup^ bœtir vid St^ 

A.B, C £, Gr.Stþ. - t) bUkup^, b»u vid A, S, C jR 

•J tfansnmptionM^ J^, C/ þ, . / ^ , Or^ Su þ* 

^\ÍxiÍ\9ínX9Lt i A.B.C.E,Gr.St^}f. ' >) frá [ vanttr í «5«!«; 
») mtíU. B.£. Gr.. «•) vtntar í tóniii, 

'iT:A.B.aKGr.St.p^ . í. , #} hér tndait kálfikinnsbíttÍlÍJ* 
^ fr^fCT^Aa^Ujrl •éma^ i» ÍtilHén%^tiA%B,Ó;X,GfiSÍlp. 



lO Arni 'lilskup leiáréttir gomlu kyrkiusidi suma« 7 K* 

madr itíikifl ok^stórméiiDÍ í Innd ok veitti tnörgnai miök gctt^ olc 
tard þyi $t6rt í at rdda ^ var þá til bús ok stadar giör ei minni 
ákyld en til CCC hunárada^ vard sú skuild at auk aniiara &6L^ 
ékyllda éeint golldim 

' 7t Herra /Aíni - bisk'uþ ^ ha(3i optlíga fiðlmennar Teizlur 
heima á stadnum,; ok fórp f C3r . fram mea öllu kappi ok stdr- 
mennsko, fyí hans hugr vár giarn, ^tdrt af ödrum at f^ggi^ 
ok sua hárla giarn stort ödrum at velta« Fyrir slika hlníi ok 
adra |)víumlíka vard hann sióriig^ fra^gr ok miok sóktr af ai* 
}>ydo. Ilatin sat optliga yíir tnálum nftnna,* ok, þótf haun^ hefdi 
ei veraldligt valld [sem hinn H. Ambrp'sius biskup hafdi á 'sfnuín 
dpguq) ■), yildi p6 hvcr hann til síns máls kalla medan mei»n ydrix 
aiálfrádandi íyrir köngligum valldsmonnq.in ^), ok þóítu J)ann tlma 
þr^u inal ílestum mönnuui^ best komin er hann átti lut at'ok sá 

Jffir, fékk hann áf slíko mikit kalls ok amisemd ^) ok ]^ar rncd 
eárkostnat* Möi'gum. mönnum þótti hann optar bddrhalla geördi 
um k klerká en úvihi stqa^ Virdo menn þá fyrsto sök til {>ess at 
hann vildi ei láta |>a Vanréfsada vera sem hann'átti yfir ait dæma* 
3u önnr, at hann mátti fynr bat diaríiiga heimta rt^ttindi fyrir aik 
^dr sína vini í téim lutum er ^adrir þeim svai;a áttu i þeiiji^ mái'um 
er hann átti [ynr at da^oia ^*^). ^ En sú hin þridia, dt Jbtanit giördi 
sét vini ^f úvinum í því er hann héHt frara peirra luta Iángt/^6 
vinir hans yœjrr ímóti, s^m fprdum fiiördi Jón liOptsSOn, ok endr-' 
trygdi >J)$ úvipipá mieíd sœmdum edr fégfeöfum^ ^u j^at s^m hann 
'syndist kj^rka tiar^Uga dœma^ ef |)eír a<*ordu'leikmöi^nÍaW^ 
var med fyrneH^dum/þrim sökum sú hih íiórda grein, á^ hohum 
|)dttí íir |>eirra f bll , a£ þyi kostgiæfdi hann af tíeím at Vema' ðll 
úkynni, sva at hvergi væri H*.Guds kristni úsomia at heimi mörpM. 
'l^nrii bar sva ti 
adi h^áyinr peirii 
vel vid sin molalok 




t) fti [ vanttflf I j4. É^ C E, Gn &♦ 

^^ l^óogligq valcli« tfömiit 



^) um at dæma ok' y£g at 6^a> ^4 9. 

^) kardliga^ bæta aðihu t}^* 

^) at bordi| ba»tá ^^m^^yié^ í { - 



Xl^. Arní biskup íéié^ttk g^iöla kyrkkisi^i íuma^ rl^ 

^iþina fyrri biskHptt tíl misktirfsetndary I»inn < skipadi at pau böra 
sem eir fengo skírny skyldt grafa utan via kyrkjiögardy en.ádr varo 

fiu graíin i^arri vjígdum ') ^tödum ^m sekír menn^ ak.koUudu , 
&d£r inetfn j^au i6tburdi^ r veitti ^t ok miirg^ siiiQÍ at í ^eiux 
Btöclum ./áem' þau. Hvöru grafin; fengo menh iyirir $akir eginligrar 
.útrúar ^) ok andskotans luusatra Imísliga^ softir ok margskonar 
'Bkein med UBdrsamligum flmium [sinna nrlgiará;^), éH sídau virdp 
ngiigr fadir berra ^ni biskup eyddi [^essari viílu, fengo* menn i 
fieim stðdum sem þau Yoru sidan iördnt., ekki mein af þessari 
Sandaas: .umsát^, Fann ok ^rraefndr berra/Ami biskup dyrdar* 
^lf^.^^iæini.hins úiikla l^ Angustíni til þessarar skiþana^i ]be$s er 
^ddr kvadst vilia vera sem.þessi börn en ei vera^ fiat taka sva ^ 
vísir menn at hann vildi heldr eiga þcirra heimvon* pat var c^ ' 
«dvaiii* ok akipan hinna fyrci biskupa, at lík |^eirra manna sem , 
'^tao'ikyrkiu stódu^fyri vanhagi^) sína ok 4 þann.tíma scm þeir 
'lidu úirllkama stód þessi skript éf at lík þeirra fekyidi ^i ( kyrkiu ^ 
beta, en grafín^þtS i kyrkiugardiý en liaúA •skipadi at hvörs manns 
'lik |Mess er at kyrkio ð^ti leg, ok i sætt var vid kyrkiunáj skyldi 
i kyrkiu 'beraé pat var ok sidyenia, at þær konr scm í s^ng ckid- 
udutCi slf^Mi grafa i kyrkiugardi ok béra ei lík'þeirra í kyrkiu, 
'i^ivhiinffc skipadi at lik bverrar þeirrar konu erír sætt' Vð&ri yid 
•Jgfrkiuiiai þöat af sængar rekkio andadist, skyldi i kyrkfó bera'^)! . 
rWyhli kona gánga med logandi' liii^sl^) fýxirJíkutn þeirra kveniia 
*eri sjitkÐlidi ^eim ðudúdust ok ölu bðm vid ba^nduar/sliiutn, en 
^rir allra anJiara ' likuth íncd éngo £érti« HanH' sKípadiokí fteiin 
.-siáknadi sem þeir.ættu born át iædayiat.þœr skyldo vitia skripta, 
^husla Qk oloai ef §ær ygBto banvænar, ^ie^áj^ ^r ^væro í sætt vid 
Hf Jcyrkiu^ en.adr var |»vert imócjL ^essu bddit af biskupúm. 

r 1 9» J^^ YOifít eptir þenua ;yetvr fóru menn amíUi Arna bisk- 
ups ok Kétils lioptssonar ^ess er hélít'Hitardaísstad ok um sidir ' 

t) belguoi« ji. B, C. £. Gny^ ^) vaiihelgi. jÍ. B. C. B Gr. p^ 

•) eiginnar T^ntróat, #öjnu. ^) M vAr ok^öidvani at kono ik^yldi 

B a 



13 Sami Arna biskups ^d ^éinyaraTsyiiL - 8 K. 

kvamo Beir satnán sva ') þeS8Í sami Kétill lét ^) sér áf hendi^d** 
ion ok nann skyldi hann alldrei kalla sina eign né sinna erfiíagiay 
liema Jön erkibiskup edr Magnús köngr dæmoa honam^ hann sdr 
ok at greida stadinn af iiendi i nærstnm &rdögun] ok aiia bans eign^ 
ok bœta þat sem hann Íi^tíUi brotit i úfalydni (T^Jc rángindnm^) vid 
H« kyrkio ok bisknp sinn eptir hans dómi ok ^irra lasrdra manna 
er hánn viidi tiikalla med sér^ ok at halda aldret strid ^) máú 
bisKnpi^BÍnum erhann hefdi rétt at mæla, tók þá porgríuir prestr 
Magnásson, sá er ádr hafdi {>egit stadinn^ cananice vid honuna ok 
•Ilri hans eign at nsestum iandögum sem idr var skilt, Ami biskup 
béllt þá enn iram Oddastadar máli, en fiair brædursynir Steiovarar-'^) 
sem'fyrr voru nefndir köUudu stadinn m<Murarf sihn^ pessr-^ 
Steinvör fyri^nefd ^) mödir þeirra keypti hann med mtkloi. fé at 
JBirni Sssmundarsyni ok Sæmundi Hsraldssyni ntap biskups rád^ 
sídan keypti Sighvatr Iiann at mödur sinnl hál&n^ ok ^^ttisthanR 
iyrir þvi meira i eiga en þeir Loptr ok Sturla brs^ur iuins; • jNú 
|>v£ fyrrnefndum Áma biskupi þótti mikit fyrír a% felia stármirii 4 
^á braBdur, ef nokkr mætti annar útvegr tilfinnast'sá er H« kýHiia 
mætti fa sína^ sæmd, giördu þeir samning á med sár at herra iLrúi 
biskup skyldi þola at þessir sömn brsedur hættu ^) bánftft a ^ftadn* 
nm ok hata par gödan smid til kyrkíu uppgiördar, ok ft honun& 
efni til |)eirrar smídar, en ef nökkr tálmacU smidinn^ skyldi imetn^ 
Runölfr ábóti ok porsteinn Haldórsson er þa bid tíX Hreii ok.ltti 
Ingiaérdi Philippusdóttur, kveda íl hvad ^rir skyldi koma> þeir 
brssdnr skyldu ok tregdulaust géfa upp atadinn ok lialda einjgri 
hans eign, ef sá úrskurdr luemi at biskup ætti þeirri kyrkin at r&a 
ok' hennar fé af beggia hendi ÍLÖngs ok erkibisknpsy skyldi ok aÝa 
atanda aem Beir giördu, þótt f>eir dæmdn ödruvís* Steinvarárayidr 
akyldu ok gialda fé med atad nema þeir l^óngr ok erkibiskuþ kéU*^ 
lidii ^& friðisa ^ar ai& peir skyldu ok fé j^etta ú^reida at snmxi 

, t^ - . > . ■ < - • 

^) SÓr. A,M. C.B^ Gr. þ^ ^) Slgbviudóuar, b^ta rid ^ 9^ 

^) vaatar I söma, ' ^, ^.atar í i5«iii; 

^) iti^. iöm«» " ^^ •««♦ •§aM)it 



^K. . Xogþok kémr át. I3 

tieala ]^eír fézigio af s^r prófat a nærsta |lngí togligft med ^firsyn 
^Ba biskupa« peir brcedur rido heim ok hcldo ^at allt sem ^eir 
«rdtLÍsáttir« 

9^ A þessa stínairi ') sendi virdngUgr hcrraMðgnúskóngr tíl 
Xlhtnz {>orvard pörariDSson ok Eiodrkla Böggul hirdoiann sinn^ 
^r med Sturlu pórdarson jncd lögbók norræiia, Dk var þá eptir 
Itítt suuiarit iatat þÍDgfararl^álki ok tyeiair capitulum úr ðrfdabáiki 
tuu feftfirkonu börn ok um arfleidíng ok þegnjjildi um allt land, 
en ei áeira* At giördum ^essum samningí um Odda seinkudu ' 
itiárgir er {)vílíkum rválum áltu at gégna at gánga át bordi vid 
- Iibkap um þœr kyrkiueignir er feir héulu, 'höfdii flestir þá vörn 
ffrir sér at herra Jóni erkibiskupi múndi úkunníg kyrknamál í 
Il^odi ok sögdust ei trúa mundu at honum mutidi synast at kalki 
^mt af heim^ ef hatin vissi at |íeifseói þær gáfu ^t upphaii skildo 
áefiillrg lorrædi þeirra undlr sik ok sína arfa, en undan biskupum 
C^ If^dum mönnum/ Rafn OddssoUi er átii pórrídi dótturSturlu 
Sfchvátssonar ok biö þá í Stafholtv, stód ok miök'ínióti bisfcupí 




w^wxMi^^i.j ^m^M^ ^i.fi'— j^e^skyns eignum, ok ei heldr at pt.^ 

'tienx aaUausir bannsettir, en biskup ségir á m<$ti at pat væri fals 

.Jbii^« en ekki köngs ord^ 'ok fat veeri frá upphafi kyrkiulögín at 

^^yldn Jríkmenn heídr Jclerkar vardveita . allar ^yrkiueignir, c^ 

'lfcéU Uótligr kaiipmáii ok at réftindum nmakligr^) vœri at þessuoj 

iMiam^ giör, cetti þat at atanda í honum sem nokkru var nytt, 

eniífeítt sem fyrir öndvc^o var hnytt-mætii enga hefd giöra né 

lléod^ íik œtti fytÍT ekki at haldast, Kú þótt at biskup fl^tti frana 

4&ar skynsemdir j fékk hann ei lœrdan almúgann fyrir fqrtölu^n 

Rftíhs, ritadi herra Ami biskup til íóns erkibiskups ok segir hv#r 

Xyrknamálum var kvamit ok hvat þá hindradi ok beiddist af hon- 

ixmfulltíngs, ok at hann kéndi honum þæV skynsemdir scm kyrki» 

impiar íivwir ok sva híms yrdu fyrir at i^ta. peltá sama su^as 

•) 1270. bms ^iiA,Aa&Ofép. ^) •In^óffM* ^r^ ^*"* ^^^P' ' 



éT MmÐÍngr vslt giör yid Sceinvararsyni ritadi ok fyTTHéfbdr Ariii 
bískup til Virdugligs herra Ma^núsar kóngs þess cr faann ti^dl 
sannan ok fullkvamínn ?in kyrkmnnar^ [at hana med sínu k6ng- 
ligu vdldi byrgdi munn á {>es5um hennar*^ úvinnm ok sfnum miSt* 
stödu mönnum ')• En þá er herra Magnús kóngr sá |>^ssi bré^ 

'tók'hann vel bans málum, en rit^di á moti síua beidslo, sva sem 
at henni þeginni yildi hann íulltíngia herra bi^kupi ok (a fraoij- 
kvannd síns yilia^)^ en sá var kÓD^sins beidsla ok vili, at herra 
Ami biskup skyldi eggia^menn á Isiandi at taka yid tögbók hans', 
ok segír at honum var sva flntt, at sakir burda, yigslu ok &am- 
kvæmdar usundi hann mestu á iieid umkvdma um þenna lut rid 
lanzfólk* Hann tiádi pk þat fyrir honúm, at pat yœri biskuplig 
ikyld^ at eggia fólk á þa lúti sem f>eim yæri bædi sæqid ok upp- 
reist^ sidbot ok naudsyrt*- Köngrinn ritadi ok hversu hann tök 
beidslu herra' biskup^^ at bann kalladi haUn tíl sín med fuilkvam* 
ligan blídskðp, dk sagdist bædi hann ok adra hina mestu metin 
hiá sér vilia hafa at ráda um þenná yanda lut, iét hann ok ^lgia 

, |>essu bréfí fagrar presentur silfíirkér gyllt utan gk innáuj orms* 
tímfírtvœr, *) budk'*) af Electuario ^) gótt yid frosti, kyamo ffessai: 
til herra biskups annat sumar fyrir ^íng^ med fyrmeftidum Eind- 
rida Böggli ok j^brást hann yel yid kdiigsins sendibod ^) dk.lagdi 
á allan hug at þat fengi framkvæmdj yar ok d pessu ^ínai lög^ 
tekin öli bok sú er kongrinn haf^i után sendt, nema erfdabalkr 
yar ei lögtekinn^ nema tveír oapltular er hit fyrra sumarit yar iátat* 

10. Nú ^víat Ami biskup bar iafnliga mikla annæmd fyrir 
py( hversu f>etta mál mætti gagnsalnligan stad "^) eiga, dk hann ^i^ 
annan Ifkarí útveg en lcggia éialfisin sik i bættu^ at ekki yaori fpi 
lians leti i sallt I^ín sök hina krossfesta ok réttindin imdir£ftaii| 

fr fc p M^rtr meiníogar ok Jdni 4) baudk* A.B.CE. Gr, p^ . 

crkibiskupi, A. B. C. E. Gr. p. 5, ^antar í A.B.E. Gri p. lectiur- 

^s) ef fyrir han^ futltíag feagi haiinfiraiii* rio* C. ok i Lonum gott yid froelít 

gáng tfnt viliai btttfi aoau vicL A. ?• C« & Gf. þ. 

«) okebBlii j^icUa þíngi batá fðaia ^ Wók — ændibodi^ •imv^. 
Tid^ f^ endat •»»% 



2dK. Ámilxiskui) siglir ok margir höidingiarl 15 

trédin, yíkr bapn 'skiótliga un^ðir kongsins $endibod ak sigfir til 
NQreg8« — potta sumar hít sama fóru þa af Islandi mar^r'hínir " 

^ rfkari'œenn^ R^fn OJdsson, porvardr pórarinsson, Sighvatr *) HálC- 
dánar$oa magr hans picd umt>adi lögljga teknu af brðídrum sínum 
Lopti ok Sturlo tli |)eBs . at svara ok sæhia Odda mál ok Einar 
porraldsson er Vatnsíiard^ kyrkiu héllt fyrir Arna biskupi^ þS. 
aigldi ok porsteinn Halddrssoni Kétili LQ{>t^son, Brandr Andressoa . 
ttk oiargir ajrir, þat'sumar tók ok Sturla pórdarson víd lögsögo^ x 
en.'^ódr 'bafdi ptorleifr Reymr^). peim, biskupi fdrst vel ok tóku . 

i XÍOnpgy ]tók herra Magnús kóngr iionum med ihikiHi blídu/ Au' ^ 
iNQftsÍLári vají vígdr Grcgoríus pavi hinn tíundi, en ádr hafdi páva- 
*{au$t Vjerit naíf nmra vetur. I ][)cnna tlma var 1 pávans hird síra 
Sighvatr ^)^kórsbródir af Nidarósi vin Arna biskups, ok fyrír hann 
hðea fékk þessi sauá Sighvatr af fyrrnefndum páva Gregorio ps^t 
pnViIegium undif innsigli Hermanni er pá var pávans Poenitentia>> 
TÍtia^), at fyrrnefndr herra Arni biskup skyldi leysa mega þrikyg^ 
^enrrá: múla sem ádr hafdi hann ci vald til eptir ]^eim sama hætti 
«r |>at sama bréf vattar, kvam þessi sami sfra Sighvatr j þessu ari 
aptt í Koreg med þeim. tídindum at pcssi pávi Grpgoríus* hefdi 

^ ,eptir tvö ar steiht öUum érkibiskupum ok lydbiskupum ok þar* 
'ui^ imissrár tignar formöuQum H« kristni, «utau þeim scm Juli- 
Ij^minnaudsya tálmadi, i þann stad sem Lugdunum ^) heitir til 
Mmenniligs þíngs, at allir pessir formenn skyldo komnir II Kal.' * 
JU^f At tala um lausn hins H« Jorsala lanz^ok atikalla þær þiódir 
i^.Grð^am bygdo aptr til almenniíigrar trúar af þeirri þraatu seoi 
.^k: fiöfdu S sladit^ 'En þvíat fyrrnefndr Arni biskup sá 3Ík ei 
»ega peníi)gum ná af Islandi sva at ei yrdi hann ofseitin til þessa 
fundar, söi^i hann *) virduligan herra Jón erkibiskup at þessu 
ok at.mörgum audrvm sinum málum þeim er ádr. erv saugd ok 

. cinkanliga vm kirkna 4pál á fslandi^ |>o at' hann hiífdi þat^ritad 
'^A6ti þtim beizlumi ^essa saxna Arna biskups fyrr greindum at banli 

A) Hreimr. A. B. C. E. Gr. p. ' *) Leoncium, A. B.C^ E. Ca Þ. 

5J> Sí^rdr, T^^Jmtt^ ok eijDB e^iir* ^♦>^H^r byria.it %iii%ts^ k4Í/- 






í6 Xmí biakup siglir ok margir höfdingiar^ xoK, 

dcylldi sua fram fara aem hann hóR [GJördí herrá Arní bisknp 
^yf sua at hann sá aun^an iafn líMígan' til at< sigra med sér sina 
m6t staudu menn sem J6n crki biskup* AriAi biskup vissí ok at 
Jön éfki biskup ætladi nyiaa kristtn rétt at skipa^ sem hann gerdi^ 
ok hann' hafdi bodit hotiumí med þessum hsBtti fram at fára á is* 

'landi, ^em hann fdr fram í noregi. Girntiz hann ok af siálfuin 
erki biskupi at*heyra huat viildi nyta láta or hinum foma kristn* 
ntp r^tti h islandi, eda huat hann viUdi or láta- edr eptir huerium 
b6kym |iat skylidi sam setia , sem ( uard at le^a ')• 0k ^^st 
er erki biskup vissi'hans girnd, liet hann uppi ^rir honum aUaii 
ainn viliv?, sva ok at hann bannadi leiir mðnnum at segia laug vin 
kristin rétt, gerdv f>eír aua medan þeir lifJv. Herra erki biskujf 

. hugleiddi þS lengd ferdarínnar ofc fiölskylldv |)a er ^ni biskup 
uard fyrir fulla naudsyn at bera í ^eim máhim sem upp úóm 
hafínu á íslandi, cn ei til enda ferd^}» Gaf erki biskup honma 
leyfi at fí mann fyrir $ik tll leoniz *)•/ Tók fa fyrr netndr éíra 
Sighvatr þetta starf ok vmbod í sik med rídi herra erki bistcnpa ' 
at suara ok iá áuUutn ^im lutuip ^ém sk4Ia hoiltz biskupi heyrdv 
d saina þingi^ leysti bann ok þat umbod vel af hendi, [sem uáttar 
{)at bréf meistara nikulai ðf tracia^ er .[>á var kapalin Grégorii |tóva 
niedan f^íngit'stód o4l pívinn hafdi til skipiid^at ransaka vmbods 
ineim biskupanna, huersr {)eirra bféf fóro at* faendi'^), ok afar 
margir lutir giördus j^eif úm Arna biskup^ í þcssi fefd er mikillar 
frá sagnar verí verdir í margri sæmd þeiiji er herra Magnúa kóqgr 
veitti honuiby ok hann rei4 I>&nn petr med honutn vm midföwir 
skeid or biörgyn ok austr f t^rps borg tH*mótz vid vaildimar •▼£& 
kdng ok brædr hans«. A þeim uetrí gaf Ma^nús kón^ eiriki 9Jfá. 
sinum köngs nafn { þiörgyn^ en hákoni 'h^ertuga nafii ^). 

I it ' En þyíat hprra Arni biskup bafdi knnhikt gert herra 

. ióni erki biskupi hvar þá var ko^iit stada málum á {slandi, ok þa 

yoro til noregs komnir [hinir mestu af varnar mpnhupi'^^ pátrm 

«)>r4[vaittar(^^5,aJE.Cr4&iþ. ♦) frd''C vaaUr I A.M.C^ E, 0f^ 
•) fterd, söiiiti^ 41. þ. ^ 

^) til aeíiids ^ng> I leonfium (lvgdjia« ^) Uxtnfj^m, %'émm^ 



' \ - 



Yi K. Uttalast um Odiastadar m&l fyrír erkibisku|n, 17 

ek bedit hailn ríds ok falllíngs vm' þessi mál^ byriadi erki bUkup 
£erA sÍÐa vm Bumarit til biörayniar* Var ^ar fyrir [agiætr herra *) 
JSÆagnus kiin'gr ok herra Aitii biskup pk £öldi annara göfgra manna, 
^ar þá stefnu dagr 111 kaL iulii at odda stadar mál skylldi ran- 
saka ok dæmaz af idai eri^ii biskupi. Magnus kóngr yar bedinn 
at sitia hiá dömr ^QSSuní, en hahn baud at fd mann til p&ya ^) 
I>ann sem vel kýnni flytia |)etta mál fyrir honum, [en biskup 
^élldi honum kost, .hann neitadi ^ví^). Köngrinn féck þá audun 
er h^íSta korn var kalladr hinn . yisazta ^) mann til landz Iag$i, ok 
ánnan herra. þóri son hakonar er var erki biskup fyrir ión erki 
l)iskup þann ev yel kvnni . kyrkiunnar laug at heya ^) af sinni 
liendiy at Sighvatr væri ei of sóttr, en sv var sauk til f)ess^),-hvi 
vm odda stad var fyrst ^) kiært, at hann var irægastr af staudnmj 
en mörg mál •þcttv íuUkomin hin minni, þau er á eina leid vissv 
viJt cf or veri skorid vni hit meira. . A til settum degi þá cr vird- 
nligr herra i6n erki l>iskup hafdi til sín kallat þá nvonn sem hon* 
Qm.Iikadi vid þetta m&i ad ha&^ var fyrstí* af peim herra Arni 
laskup af skáiahollti, er hann skipadi á sóknar mann a fyrr ne&dan 
Sighvat balfdanarsan ok a annan. mann ^ann sém ádr er nefndr 
einarr vatzíirdingn Sighvatr héllt odda kyrkiv ok átti svörum ^t 
Ballda fyrír brædr sina Lopt ok Sturto« Einar hellt vatzfíaai^ar 
kyrkiti ok otti fyrir hana jsvörum at hallda. Fyrrnefndr Arni 
hiskup bar fram sinar kiærzlr med ^essum hætti : minn virduligr 
fcerra ión erkibískup, <)k Arni biskup kiærí*) fyrir gudi ok ydr 
nppa Síghvat hálfdanarson ar helldr *ok kallar sér kyrkiu 
hins helga nlkolai í Odda tir for rœdis ok allra aftekna^) brœdr- 
tim sinum. Nv fyrir f>vi at Sighvatr á hér svörum.at hallda fyrlr 
háda brædr sína vm,{>etta mál, þa beidnmz ek at þér dæmit hei* 
lagri kyrkiu auil |>au réitindi^ scm hvn k at hafa^ en roér ok 
minnm réttnm'^) eptir koQiendvm friálst ualld ok fór seá kirk*-' 

>) vántar l A^ B. C, & Or^ Sf^ }f. ^) bafin, b«tir vid Si. 

•) þt*s. f ömu. /) vanttr í \já, J3^ G E, Gr. Si. pi 

') frá [ MDtar i söoiQ* *) kUgn. tOmu. 

^) VMkatta. •i^inué ^) ftftckta« sömu« 

«> tieyra* •öflia. ^ ••) wantar i •ömiu , 

. - . c 



, Ig Uttalast Qia OcUastðdar mál fyrir etkíbisktipi. f i K. 

* raninnr, slikt gem sl&Ialionti; BisWpi h^yrír eptít gads Ungnm. 
Sighvatr haiiií {»essi stior fytiír ser at méti Arira bisknp/ í £k [segír; 
tagdi hmtt^), at þat skðord megf sCaií^, ðem Sð^nrandr sigfússoii 
gerdi fyrir cdda stad, at bani? skitdi sér ok sinn af kaæmí ^) for- 
rædi haos ok mFraerzIa æfiMiga^ Ok yi cr {>etfa var fram Í^mit 
ok borít, sór prestr Arna hisknp^F fytir haBO' mpp it hatts sál, at 
bisktrp skal satt fram berft eptir sínni samtiitzkT ok ei leyifasaniK 
indum ]^eim sem Ibanviér spnrdr af heBBv móii* Slikt samð,sár 
SighTatr nt>p á sfna sát«r Berra Arni btsknp* kiœrdf ofe med þTÍÍibr 
m6ú npp of einar Tatssfírdíng ^fm Tatzdarctar kirkiti. Ok isied smxMi 
liætti sór hann: sem SigbTatr ba£lf ádr sn^atít Tm odda sCadar mit. 
T^f^an^ var StghTatr spt^rdr hvort odda stadr veri kirkiu eígnf kaHadTr 
Hann (l^nad ccki mtm'da úí^) j^uf f möti af mœfa ok syaf f>6 af 
odda veriar skylidtE ttardveita^ Sighvatr géck ok vid fyrir i6ni erki 
1)iskupi at steiiíuör mdifir hans^ keypti óada sfád al blrnr miöAntxl^ 
mrsynr ok saðmundí haraUdzsyni ^ ok sí^air fókv þeir Sighvatr ófe 
Tbrædr hans^) eptir hana^ Sigbvatr ió^r ok aif hann: á^ her stroff 
sim alT hallda fyrir brædr stna ok þeír hð^hat samþykt^ Bfieð 
sama haftti beiddiz^ Árni biskop af i^nrerki bfetrpi, a€ hðrnir dfæiMdi^ 
honum^ slikt ualtd ifir kyi^ÉÍunnr i vazftrdi isenir tiik skáhr}u>il^b&k« 
trps heyrdi undanr eitoari |ortraHdzsyni/ [er éer kallkdl kirticmsi 
tiÍ for ráda ok ^ftekir *"). Einar sagdí^ a€ jþórdr faudvr fadír ^) 
iet gera kirkiuna* í vatz^ firdi ok let vfgiia med pcim .mákfakg^ 
at bann olc kansr réttrr erllngiar kverr ej^tir atinan sk^Ilda ei^ 
forragdi fytir ok .tiatdueízltiv Arni bisktrp sejgir sua [af Hduot 
Beim .Síghvati? ok einaFr*^)^. af'af þu^ kallðdi (batin) a vm þessar 
kirkirr^ at hotitnii> sífník at perr megi ^ær e^i hall^ líe^iga medí 
rettindumv ok at erki^ biskup baml honum stra í skylld ok Hydiij 
Tid gud ok tid sik , at hann rétti einkanlígd sfíka hitr med uaitdi 
fíns' bi^ttplíj^ embættis^ H»ed audrum ^eioi l&tvm ernmbóá^^y 

A.B.C:£rOp^St^\Í^^ Sti^^ \ 

^ gíkiamörfiisti; föiattV ^ ^ linffÁÍ íf^ ' 

í) ktadiitekkliiiWiWw $*mW ^^> frí[ vailt^t fV.AtfÍjKC/iíÍir^ 

*) iwSip }^m\$k s4ma vwt. ^) aitbiifti^ Ér C^ Jt.' Or\ f^ 



1 ' , \ . 

XI &^ Uttalast nm Oddotladar mií {jiir ^xkihijsknpU. , J^ 

erv '^ hnrÍA á íslándi £ skálaholltz bitk^ps daemi ^ hann se^z ok 
^a hafit^skilit iurag at þaa segi jbisknp faafa eiga ualld yfirkirk*^ 
iynum ok aullum eignun^ heirra^ en leik menn ok óíærdir menn 
inefiu ffdv med aungu mo|;i at erfduiQ eignaa ok eigi megu þar 
skiÍaagar iyrir gón^a^ ei megu ok kirkiumar kaupaz'ne scliaa vid 
neidi utan mikmn salu háska ók þvi fa^r togi si rettliga halldit 
^ær ne haft er «na kémz att ^erra erkibiskup tök ^á til máls: 
af sHkum sanKÚndum ok skymemdum at skilia, aem n^ hojSr Arni 
biskup hér fram flutt^ beidir hapn oss at yer (diemum af iSigl>vatí ^ 
ok brædrum hans^ aua ok fdTreÍjbari {>oryalldzsyni for rædi oka^la 
«ftekÍT allra eigna freirra kirkna^ $em fyrr voro nefíidar^ at ónytt- 
um ^irra vörnum, sua at alldri si(>an eigi þeir ne þeirraí erfín^ . 
nockvt til tal ^) kirknapina* Nú af buí at löjg haljagrar *) kirkiu 
nitta sua at liid^tligr kaupuf&ll edr arréttindum vmattuligr ^) mí 
ecki l)and fuli koma^) med rét^u, [ok þat ^^ i fyrstv er einci^ 
Tert^ |>a má ^át ei úþan fyrir sockud standa, þp at stundír Uai, 
ck for rædi þe^sa stadi^ matti engi biskup un4an $ínum eptir köms^ 
nndu.m «••»*), ok af f>ví Bt ^tto mái er til vor$ ddms komi^ 
ik ^örum yér Benna^Qrskurd i nafhi íodur ok sonar ok heilaAa 
anda^ at vali^sðkipan ^) » fonrœdi ok vardveizla dddastadar ok 01») 
kpkiu i Vatnsfirdi med öllu því sem þar liggr til, hvert Sem |>at 
er [tekit edr útekit^)^ neytt *edr úneytt, ne/na þat eitt sem til 
Icyrkiu þar^nda hipfir haft yerít^ dfl^mum vér undir Arna biskup i^ 
Sialáholtí ok hans lögliga eptirkoméndr^ honum ok beim eyHfliga 
^^ at^ráda^ iok fyrirbiódum Sighvati ok brædrum lians ok ava 
l^rra orfum, £inari ok hans örfum nokkurt ákall um þettSt var 
Jietta giört i ^iörgvin^ pá lidit var Irá.burdi drottini^ vars MCCLXIUU 
TetuTi á Japoba voku aptan* Sidan er TÍi ^^gligr herra Jón erki** 
biskup hafiil lokit 4 dóm^ordi uqi vald o}i vardvei%lo Oddastadar^ 
(^ bðgr Si^vatr ^.ejgiEtr fram k^rslo fyrir hiprra erkibiskupi^ ok 

*) dk bidrMn^ %m%$, wii 4. B, C* O luUkoiiuia. \^. S. C. E. Ck Sí. J^^ 

£. Gr, Ss. pé >) hér eBd^t^ káJfskiai^sl^Udid^ 

•) lilkaU. «0»^; ítilyiLn%afíA.B.C.jS.Gr,St.p. 

' •) IieiUgrtr* •ömu# ^) ^ald ok^ikipan^ A^ B, C E^ Qr. |>» 

♦) ÍMÍuIipp, «í, ^ f ) rdtit cdr árckiú -rf • i8, Gr. .þ. - 

c % 



^O Uttalast um Oddastadar m&l fyrir erkibisku|^ ix K« 

•egir at Sæmtindr Jórtfison liefir fengit TiX hundrud Yom Píli bisk- 
upí, þá er hann fór tll yígslo, nicd f^im hætti^ : at Sæmundr skyldi 
taka biskups tiund af sva mörgum bæium ákyednum i nánd Odda^ 
8tad í hyerium XII m^nudum, skyldi þetta yerá léigur af þeirri 
'YÖro er berra biskup hafdi yidtekit^ þar til er greind LXniundrud væri 
greidd » i ödru lagi af Skálaholts stad Sœmundi edr hans örfum^ 
lallar Sighyatr þat til marks at Sæmundr ok hans arfar höfdu ^æ 
á hvetiu ari tekit aya miklar biskups tiundir af þeim bæjuiuer fyrr 
yar sagt^ þar til er Ami biskup tók þær af Oddayerínm» Arni 
bidkup syarar> at ei kunni hann i möti at mæla^ at þetta hefdi 

^ sya farit sem Sighyatr ilutti^ en sagdist ei yita hyert ættiuenn Sæ' 
mundar hefdu iyrir þessa ^edr einhyeria adra grein haft ok sér 
kallat biskups tiuudir þessan porvardr þörariiisson leitadi .þ& at 
sanna sögu þessa med Sighyati mági sínum. Herra erkibisknp 
spurdi þá Sighyaty hyersu mörg ár'fiessi Sæmundr ok hans arfíur^ 
hefdu tekit bískups tiundir þessar. . Eíl þ<ftt Síghyatr yíssi þat eigi, * 
sást þess skiott at sídan Páll biskup fór til yfgslo yoro lianif nær 
LXXX ') yetra* Nú med þvi at hyerutveggiú höfdu flutt om þetta 
slíkt sem yildu ok Sighyatr bciddist dóms af herra Jóni erkibiak* 
upi nm þetta mál^ þá segir biskup þat yera sinni dbtú, at medjþyí 
Sæmundr ok hans arfar hcfdu tökit VI hundrud á hycriu Iri af, 
biskups tiundum, þá höfdú þeir skuid sína á X yetrum, eó þesa 

\r þeir bcfdu meirá tekid þar af, þaf eigu þeir aptr at gialdá 
stölnum i Skálahohi, cn þat yerda yel CCC hunckráda yöru. Nú 
at sya lukto máli þes€a ok tekno rádi af herra Jóni erklbiskupf^ 
þá segir sya Arni oiskup, at hann gaf upp alla þessa skuld fyrir 
sína hönd ok stadariu^^) i Skálahoíti ^) öilunl þeim mönnum seni 
þessii máll áttu at svara^ nema nokkrir af þeim giördust úyerdugir 
þessarar uppgiafar í mótgángi edr úhlydni .yid sinn bískup ok 
heilaga kyrkío. Eptir þenna^ atburd lögdu allir mdtstödúmenn 
kyrkiunnar nidr þat er þeir þóttust eiga at halda^ ok léto af, ^ér 
at kalla kyrkíur hyert sem þeir höfdu þær ádr'med yerdi keypf 
edr i erfd tekit^ pessir menu öndudust^ islenzkir i Noregi þenna 

«) tiötygi, ji, B.C, JE; Gr. p. •) Taniar f 4,Bf G.S,Gr.)h, 



1% K/ ArnJ bisktip natidbeygir Eigil í HeykiaLoIti^ 21 

Tetnf, porsteinfii Halldörssony Brandr Andresson^ KétiU Loptsson, 
en i Islandi Vilhiálmr prcatr Sænmndarson ok KétlU prestr por« 
lakssom At Udnnm Bessum v«ítri. fór Arni biskup til Islarids, ofc 
skildi med mikilli blidu Vid bverntveggia höfdíngiann Magnús kóng 
ok J^n crkibiskup* petta sumar kvamo. þeir til Isl&nds Rafn Odds- 
Mm ok porvardr pórarinsson, ok med ílatningi ') herra Ama biðk*^ 
vps ok þeirra fyrrn^drá valdsmanna var um þetta hau3t iátat 
Ðorrœnum erídabalki at Marteinsmesso* Kvam berra Arni biskup' 
þá heim til stóhinsy vard föik honuip stórla fegit, tók hann þa^ 
enn í 'nyan leik ^) at atirkia guds krístni i mörgum heilsusamlig^ 
,. Hm kénningum^ 

ia« Litlu eptir messodaginn höf biskup heimaoferd sína til 
Borgarfiardar ok tók veizlo i'ReykiahoIti. par biö þa EigiU Söl« 
xnuudarsony hann hafdi fyrir búi sinu pórunni ddttur Garda-Einars^ 
ok fengit til eiginkonú at frænda rádi^ eh þviat Eigili var súbdiálca 
at vígslo ok at fíann haíUi þessarar kvoiiar ^engit i úleyfiherra^) 
Sigurdar biskups, mislikadi nerra^) Arna biskupi þeirra sambád ^) 
ok taldi miök & ^^\t bædi ok neyddi^driúgum til skilnadar med 
bótun sti5rmæla ok banns* Nú þviat sakir forns lands sidar, œttp 
^rais ok ástar^ oK ^ess er fidu voru adr börnuni bundin sva fram* 
arliga^ at þau átto tvo sonu Snorra ok Jdn^ er kalladr var eptir 
^óni ÍAiXTta Snorrasy^i, ok dætur þriár In^biÖrgu ok Hallddru^y. 
er Kolbeinn, iarl átti , ok Gudqío er gípt var Finnbirni syni Sig* 
/ wdar or Hvammi i Vatnsdal, gékk.£igiU tregt at bordi um hetta 
má!, en þviat Árni biskup þrön^di fást bsedi med valdi pk skjn^ 
aemdum, tók fyrrnefndr Eigill þann fcpst at áveria eptir bodi Ama 
bisktips þessa somu pórunni sér af hendi*') med þeim eidstaf sem- 
. £ kyrkio)5gum er skipadn Var sú pdrunn giptiidrum manni þeim 
#r Sigmufidr hét ok var son ögmundar Digur*HeIgasonar er bió I 
Xyrkiobæ, tdk þá herra uiskup i sætt þau bædi ok akríptadi eptir 

<) fuUtíBgi. A. B. C. £, Off p^ Ó «««>^^ mSk, A. C þ« •ambánd 

»> Taílár í iöiuii. *? Hrilberu, A. A C JEi Ot^ þ# - 

^) vantar f A^ B, Qn 7) afkendia^ A. & þf . 



^ * 



t% GodUiigr Taaflásöis ifirír ^H^ttJ^in Ivarasoii. i|K» 

fifí ^jn honnm likadt Att hafili Eiflill fyrr ná þeirri kono.er 
uudni hét ok Stiama Tar köll^q Válgerdi ok SteÍDuani ok pörar*-* 
inp pre9( er kal^dr ?ar Kaggi* ^pkkra sidar fjrlgdi i^gitPptfr^)^ 
vnni Valgardsdi6tttir^ ok v6rB ^eirra b^ro p<f rdr lögmadr, Andreas, 
Helgi, Gyda' ok Alfeydnr* , 

!)• Eptir lyktad mál þeirra EtgUs , ok bískaps sneri \Mm 
ferd sÍAni.ofim til Bœiar^ ok reid med bonam maret iölk» Á j^eim 
de^ vard^ aa átbardr, át sa madr cr Marteinn bet ok^ var Ivars^ 
^n ') ok vor lengi rádamadr a^ Helgafelli med herra Olafi ábdta 
HiörleiítMyni ^ reid i adra hönd ^bíakapí ok störliga nær honum, 
en er þeir varo ^) komnir fram um bæinn i K&lfaneai, hió voveif*- 
ligar med mikilli eggsi til þ^sea manns Marteíns, sá madr er 6nd* 
laugr hét ot \m JTannason^ kvam höggtt a haddiegginn nær öxU . 
inni ok vard mikili áverkinn^ sva at blöd þat er o^ undinbi sprændi 
hli^p stiírliga CDÍök á kla^i biskups* £n sú var sök miUum Mar* 
teins ok Gndldugs, at Marteinn hafdi í yopnaskiptum vegit í Döl«* 
um Tanna födur Gudlaugs, en i heind háns var ^egar. veginn Páli 
brödir Marteins a fyrir adra sök en hann skaut undir {yrmefiidaii 
brddur sinn skiótara he^ti en peim sem ádr reid hann, ok kom' 
hoiium $va unda« bana» en £lydi ei aiálfr^ sem hann ætti ekki uo^ 
at vera. Malin varo f döm lagin ok féllust vígin i &dmi, ea 
^víat þessi Gudiaugr var þa barn at aldri ok ei atspurdr at sœtt- 
lim, pöttist hann missa födur bóta^)« Herra biskup vard af tveua 
sökum framás^ reidr þessum saR]ia Gudlaugi'^), var sú hin> fyrri^ at^ 
faann þóttist at fialhðggi hafdpr niliga ok inikil van at Í Iiana' 
mundi koipít hafa höggit| ef af Marteini hefdi^stokkity par sem 
driúgum lágu sacnaa axiir þeirra^ en sú önnur, at honum ^tti fyrír 
a|na n4vist ha£ei tekit verit frekt til úhappsins^)^ þvji Marteinn 
faafdi ei varazt umsátir, hann kalladi ok Martein syknan, þar sem 
iiát var dætnt milit ok Ýeittar trygdir^ en Gudlaugr mat lítils þykkiew 
biskups tmi ^ta^ |>yíat hapn h^fdi^) h $^ sjtprar skrijptlr poi 

'> MCrssos* A^ B. C. E, Or. ^. , ^) {iöni(A£Í vU G«4liue» jí. «« A ff^ 

^) iUDr. bsusámu vti. .. ^'^'A- r^ 

■ * > . ^-r s) upphamas. Oa 

*) vidMArteini l>i^t« sApu Til# M<Iv Á, Jf.Cf J& 0n f>* 



^ 



i^l^lC Anii hisknp s^tr samáa ktjstlndÓTtíshktíu ij^ 

itfind oi Btétíúæíí Arna bisktipSi^ .{rartíl ét hánn gékk^til sáttat víd 
ikann^ bðodi fýrir þaan ') úsóma er. bisktipi þótti til sfn giöy, ok 
lann áterka er Marteinn fékk af bontim> Yot'o mál þeirra dæmd 
a alþíngi^ ett þö^)^$tód Gudlacígr undir skriptum bördttm um 
stimaar aaklry^hafdí hatin ok tYcim sínnum ödrtm leitat mein út 

£*öra Marteiniy en um 9ídir ifknadi herra biskup Gudlaugi fyrir « 
m herra pérdar Hallssonar 4 Mödruvöilum]^ ok tók af Irontiact 
ÚM nblidú^ Marteini vard i$ngt mein at sárino, ok vard þá ^) 
atfaeðl um sidin Hérra biskup ftfr ^i át í Melasveit ok skipádí 
|eim hTtnmr ér honum þdttpí naudsyniar til standa* £ptir þat sueri^ 
oann tU Ne^iánua ok sva heim i leid. petta hatist sigMi he^rft 
fórundr biskup« padan snérí Ami bisKup sudr um heidi ok vair ^ 
kelimi i Skil^holti þennm vetur, ok vn aá hina fimti hans bisfc-' 
apsdænns. 

14.«. XJm vorít refd Arní bMtipi^ áustr^) utu ár ok setti þanÁ 
preat i Odda er Grímr hét ok |ar sob Hdlmsteins brodut porgeirs 
Í HoÚli ok Jdns er áttí Herdísi dóttur Jóns ÖrBÚIfssonar. Módír 
Grims tar Gudrún dtfttir Orms fireid&ælíngs Jönssonajr, hdfdi þánD 
•tad ðdr haldít Sighvatr ') tíálfdánarsou med brœdrum sinumi [seot 
fjtT var gétit ^j. Bn þar er hauff vat £ fyrsto hinn gildasti a£ 
nótstödnmöntiiím biskups^ fókst brátl med þeim hinn mesti blid^ 
s&apr sá er\ lengi hélzt sidau. IPér Sighvátr i^ú búnadí sínum i 
Skipholti- þar sem Arnr Jdnsson bió^ádf lyrr mógr han^ ok ^ þeim 
tetrí setti biskup fultkomlin kristíndómsbálk saman med i^di Jdna 
erkibisktips, er haihi lét siJan framhaldía ef^r þvi áem .sagt maii 
verda, t$ki sá hver, er forvitnar hvfiíkf hsi^n, er^ lesa svib sem S 
koDnm stendr skrifat ord fyrir^^) ©rdv Vm tarit eptir þenna vetui^ 
fór af Norcgi ad curiam virduUgr herra Jáu érkibiskup ok AscatÍA 
£lörgvinar biskup^ Andretfs bískup af Osla,^ ok söktu þat generale 
$on€iUutn sem um^ varit var haldit í ÍiúgdújM ^) líá JlCah AtaH 

^^J'P: . ^> frá [Vanfav f j/.ívé^JBÍCr^^V 

^y sudr^. • &miéf *> Leom, 4.^ B^ C« Bk þ* LMén$k^ Oú 



ð4 Ataí biski^ tetx sam^ krístmdóinsbálk. x^K. 

m&nftdari ok kvamo aptr í sama ári med Bekn bodskap páyam 
Gregoríí ok skipan þessa {^iogs, at allir klerkar skyldo um naesto 
^ sex ar leggia tíund af öllum rent^iim sínurn, en 'pai'sema'isUitulufn 
kvam híngat um aumarit ') med briéíum virduligs herra Jdos erki» 
biskup^, sem vottadi med hveríum hð^tti vorír biskupar skykTo 
þessu efoi frambalda á voru landi vid klerka ok almúgann^ ok berra 
Jorundr biskup för mcd, sem enn man ságt verda. A {»essu sama 
Brí urdu ^u tídindi á fyrrgreindo þingi í Lúgdúno^) at.Grs»ci 
hvörfo aptr til almenniligrar kriiBtni af þeirri ^rœtu^sem ^eir böfila 
faaldid^um sti^indar sakir med rádiun ok rögsemdnoi Gregoríi páva. 
pá sendi tík Philippus Frakka kóngr Magnosi kdngi part af kráÐu 
vors herra J^esu Cbrlsti, þá var ok Fdvardr Eogia kóngr kl^ssadr 
til Jórsalaferdar ok margtr adrír dyrdligir höfdíngiar. p4 and^dist 
jJacob erkibiskup'í Danmörk. pa lét Magnús köngr cfna tii kyrkio- 

riprdar í grasgardi sinum í Biörgvin* Valdimar Svia kóagr ílydi 
Noreg iyrír brcdrum sinum hertoga Magnúsi ok júngherra Biríki, 
ok þá er hnnn kom aptr í Sví^ríki, vard hann fonginn, qk gaf 
npp krónuna, ák korost eptir þat á flötta íKóngahelTo. . pÍ' vard 
{ prándíieimi sva stdrt hagl, at hinir stær^to hágisteinar Stddu XV 
aura^ pá brann bær ^) f Túnsbergi. petta sumar reid virdi^Iiftr 
herra Arni bisKup til álpíngis^ ok med hans fuiltíngi yar lQgta& 
innhinn nyi krístindómsbálkri után þau fa cepitula þá sem.mean 
vildo ei samþykkia íyrrutiQ^ en berra Magnús kóngr ok Jón erki* 
biskup glördu |»at statt bversu ^at skyldi standa sva aem ^eir 
varo bednir af almúganum^ ' 

15. A þes9u aumrí kom út Jðrundr Hdla-biskup ok sva med 
honum statutum concitii generalis^ sem fyrr var af sagt. £n þegar 
Arhi biskup si bréf pávans ok Jóns erkibiskupsi för oann um ailt 
landit ok þingadi til þessa máls, ok prédíkadi fyrir fólki/ ok ^gg- 
iadi menn at láta krossast jil JdrsaU ferdar, birtandi iyrír mönð' 
um \mr aflansnír $em^ herra pávinn hafdi [géfít«þeim, sem med 
einum iikama ok af $inum kosti iæró tii Jdrsala, ok berdnst ef 

^) eptir. A. ^. C E, Ok p^ ^) t>»riaD| d^ B. C. E. Qr. þ* - * 

•) UOHCHh jí, B, & Cn ^. 



fttij^ pðtðm^) 41 frelm |í?i IieUagft Itndl^ sem ^&lfr^dssatt 
Ítgsiádi'iÐed sCimioi ^te^p mt §eir'B|cyldo fi fullkomM |ifla«án ok 

^Uko allia þeirra. eynda, eeoi þeir iieS^ , utat ined YidrkéfliilBgo 
biartaiis^ med aukníng, yerdleik^) ok ítexú eiliís yerdkaup$ £ 
Íiimiiajríkit sva ok at pávinn tók alla krossadfi meim un^ir sitl 
nhlá ok vernd Pétúrs postuka ok úil& síiia> ok öll |ieirra skulda 
liidn ck aliar ^rráteigmr, skipadi biskupaoa vin alia kristoi vemd- 
armetm ^mmönnum ^til allra réltra mala l^mn^ «em fieir a^^ 
"vid adra meim at skipta^ hvem í sioam biskupBddim, ok bat biKd^ 

'at krossadir ^) menh skyldo eignast öll þau einkamál ok alIar|kMr 
véttarbs^^ sem ^standa i almenniligu afgiptarbréfi þeirra manna 
eeaoi krossins heit fjfUa^ skipii^úst ok msrgir memi vei vid bans 
kjéBnitfgar ok tóko nynefiuian kross á sin klædi, smmir lögdu þea't 

^ím^ mm, gaf ok berra Aiiii biskup sitt bréf ok innsigli tit sanna . 

' 'vtoiisbmrdar öUum þeim sem hann lagdi krossfnn i, ^tir tilskipam 

* barra pivans, en ám tiundai^itírd af kyrkiu fiám skiþadi Itami 
' ava til, at ^ar sem meim ta&kio etnnar pcriíönu verd k XII m^n* 

Báiim betr en til VI marka brendra, skyldi greidast af litnn X 

:kltr til frelsis heilögu JdrsaUt landi um VI ár at eingum kosttiadi 

dftSldum. Hann skipadi ok^ at hver prestr ftá sem messoaaijng 

"im&Áp skyldi til þessacar ferdar lcggia eyri vadmáis á hverio þessara 

IH' ira er timidin stdd yfir.^ Hann {>á ok biit af bónduitiy at 

'. lifer sa sem þíngfararkánpi átti' ai gégna, gœfi ninum heilaga krossi 

' alin vadmáls á hveríum vietri af þessum VI » skyldo saman teHast 

* VI bændr i hvcrium stad^ sva bit fyrsta ár lyki einn fyrir alla þá, 
'^o annor annat ðr, hinn pridi bit þrrdia^) til þess or Itdin vœri 

171 ár« Haniv lét ok [presta syngia dag ^) i viko med tilskipudo 
c áífiício af páVannm messo íyrír þeim öfrtdi, ok bad kalla þar fólk 

- til 'Slögulaust, skyldi hver. offra eptir þvi sem gud kéndi'honum« 

- Vard þetta ofíur allt samail stórla mikit. fíann skipadl ok luna 

* akilrikuato menn hvervetna at taka þetta & saittan, sva at þat 

* ^ fti li {)rfm Ii^ii «r þsits MUui «) ok m framvegify bmia vlá Al 9, 

•) vsrdleik«« »ömu. «) «^Bgk pmts dsg* A. K. fjntk dsf^ 

•> kristair. sdmtv A ^^^ ^- 

D • 



26 Sí&klelkr iðraft Msloiféi ok aptrbati^ ^^ lU ^ 

kfléiftl iOi Y6^ 19 ''skíkf^^^úr hm$ iklpátir Hiitíií ?ftféK dk hintkt 
tisizsto peMfrÐor «P {Hrestuifi ðínuni iEit jflflðdiká ÍLroðs medsíita bréfi 
ok ðt egg&i * fólk ^ Byg^erindtf fiiiskmiar gieffír almáttngi g^^^. 
^djrottíne'vorii ^ . • 

169 A l^sn isaui ítri gipti berra AmF biskup Crudoyii dóttor 
- Helga LoptiiQiiar ok Ashiftrgar a^tiur sÍÐmr - pórdi Hallssyoi at 
iJift&wmöUiiai i Eyafirdi^ 0I& rar veizlan. lieínia i Skátahold at 
^ilidWD slsmrf, er þar af saÐnast at segia^) at^kTexiaoi sbikom 
.nanm mttndi þat ve^ miök miomsamit torrækr, ef iuma léú iva 
iioa penfoga tærda, iem þar tðBrdo ^siir íriálsir mfiDii iinÐ kost^ 
.»er e&ai lesgja til pesiarar iamdrykkio^, j^yiat alU'fc^ iameiry at 
boduoenii iróro mar^r ok mikilíar irœgUar, laikil kasikyiini ok 
f Bikilioanttlig^. znoan ^in, ok innleidslan stórmannlig » npisiaíoo^a 
Taiin^ drykkrlnn dyr^ ótteidslan ágæt af beg^ itendfr penna retnr 
far Arni biskap keima i Skálahoitry en^ þvlat iialfír g^d aysH þ& 
.ainkanlfea ifoa elskn vid ifoa synf,* er hans legg^ k þa sprota 
iinnar radningary lagdist Ariii biikup at: vilfa ^esi er iína sienii 
vill kirta meo margföklum mlítíeHum ok i%kniKlí^ á i^föstn, t>li 
iii iótt þreingdi konnm sva miök^ at kaiw úí rekkio mikins lua 
föitannary ok nm sfdir f^tftií vinuœ kana ok iiálfoib bonum. ^i 
rád> ai kanm stefndi til sin þeim foindiim iittum> er bann. na 
■wtti^ ok þeim ödram mönUttin^ sem lann vildi tit r&dagiördar 
'. kalla^ ok tr ^ir kvamo par, giordi bann, iva aem iaumr vinr 
c taganna^ 1%%^ téatamentum^ ^aS sem enn ev vardveitt Itéioia fiar 
ÍL itacMim^ ok anaan aptan^ þa er mítnn kvama\^þar fSlukir at 
rekkio hani, meilti Bann vid prest iinn er lia]|<\két ok var ritaii 
^ kani, hverstt ^ykkir ydr sera ikipist sóltar iar mm? bann«várar^ 
« iva iera einn íyrir alía ; berra^ icgi>' kanný n6 iynist. osa siS 'Vor 
at setvi komÍD* Herra.biskup bii^ékldi oi:d hana, ok ifcii^ til 
kvere kann mselti ofc til bvere Lvamaiimmdfy cA éSj aila hriggva 
'þi iem hi£ v^o«. pi mailti bískup svar n6 hrt ^rsta srnn ^éek 
<9^,þi«.4r}«kit mikY.j^vl^naN^ lét i^wm olea^s^ til lykta^- oir beid 
^ruggr gadli^rar itild^ipaiair, [eit (víat fiidir tSÍÉm miiknfaar i& 

. ; • 'V - ^ '• \ 



i^JL ' Si^eikr Ama bbkxipff. ok aptrlialu ^T 

fMmá isiáiin lUiudsTnHgaii sino fólkv at bera surf -Qk JBflldilf .fymi 
fivi ttfk kann af honuQ!! |runga ^sarar s^ttar^ ck^mtli at inor^vi) 
íagnad: UtigrAr > beiijto at lagnadarclegi hina fliáfiada; ImnSar sinai m^^ 
Bonar ^)^ ok' ur4tt þá bUkiipa aat?ímii störligá fognir. pk «iiiargiis 
adrir. At iidnum pessuoi ióluoi var herra Arni oiákap al;. $t41i> 
BÍnum ú\ vora. [P^^ Sr^). urdu-/|iiaú tidkidi^. at^Gregoríus p&vi 
andadist IF idus jamucfrd^ €4c kállar .al|>yda..hánn!.h&Igaa<^ ^pk var^ 
kostiia Inoocentins Vus &s fjssto S^\élgnetk, ok HlÚvn^i^M vi^lr,: 
haim - wr^fyrati! pivi af pri(}ikará faúsi ak lifilí eiialittii Jónj8;v<M(«./ 
{!& vár.teknMI til ipá^ Adrfanúi').kardiil4i}, rddm^rskr'ok^lgs^ 
olk kalladi^ Adrianui himi..I1il4i^ '^Haim sanng einga iiiessö^ þfíatc 
haÐn vkr ei^ígdr til preats^ en hanm andndiBt ,%£Ír ivigskuUga; 
miMi Mariu messnar pa far tékinn tíl >páv4 M*^) F.atrus Ui^anu9. 
idrottinsddg fyriTiki-ossitfesso, ok kaiUadr iö^iiqesi'XXl* peaMi 
vetar vár.fútridr milíi Danákdngs tok Svia> /Via^ldisnM ^tak^Qgi:^ 
Byrgisson kv^ iSI BÍBÖrgvifiar^i fund Magnásar kongs* 0m ai;(fíiant 
eptir^ .var.'&ndr. þeinra Magnúsar kóngs í JNorvej^ .^ok Magnusár 
Byrg^sspnar^ er S?iar hofdu ^á tii köngs tekit, «i& iundr var i 
Ga^itelfi xid Hörsabórg^^ ok , leitat nm sœttir miiU þeirra hrœdra Y^* 
dimara ok ]Aagn4sar, ok vanst ekki at'þ¥Í>sinni. Magnús k6ngr 
gsf i Túnsbergi iarjsnafh^ldagnási ^ jarlssyni af Orkneyum« {lá and-' 
adifst.'pórglls Stáfíngiara tnsknp* : 

ly* A ^eS3U háusti er^úm Kdít var, kvam til Magnúéar kon- 
úngs hréf biskupanna ok 'syslumanna ok handgén^inna inanna á 
Islandi ók ^ar med - álmúgáns/ át menn heiUu l<5gbeiddan eptir bod^í 
hiskupánna 6k tilskipan herra Jons erkibiskups nyan krisdndÓÐisbálkp 
ók var {)etta bréf med allra þeirra innsigluaii ok pd ined |ieirri greíti 
atlieir vildií hoiXum ei meir framhalda en hann stædi tll þesier k6ngr 
ok erkibiskup vildu annan skipa^ edr pessum breytá ^ar sem |»eiiii 
Jikadiy^ok iafnfram |)essi írétt kvam fyrir kdnginn ixi sögn^ at biak* 
apar bönnudo hcimamönnum sínum at greida skatta edr ') |»£ngfarar 

%) frá [: En eptír þeUa •m^bahnidi f) h^&m. J.É. C^ JE. Qr, ^. ^ 

lierhi Arnft bi«kupii| 870 át hánn fékk *^) Octinböiius, tainiíí ', ' ' ' 
göda kettitti á^f^fi. d^ B^ C^^S^ ^) MogUUr* sön«, 

I>a 



kaÐp^ iTi^ ék dt bískttpar I6g|icr S omm nya tolki éilr pfmKngaKV 
ffra seai «» mitgmfir {^irM Tataföstv i»atto^ at iiieii& fitoltMht 4 
•iftaiAv At \nói Arnm bfokvpt^ en fjmn» áí ^étmv rar ^^ ei fiwnar. 
géfit eii lyrír þeii feUtida fa^n^ «^ bóndi £ed4i tvö mtsaerr. Torc> 
ek' |ett iltgkirnir meaB senv kiskirpiiro mtBæíttB fjnr þ^t er [>eir 
lögáa ik^ & aiieiiD at géfo til firekia^ Jársabi kindi thnid af kvrki^. 
•ignoniy edr bAdii akoNrnalng, kggia fMar til sfnar éloinef ^ swkar* 
aew miá Ajú kTeraiai. í ku^ eo fóet þesaoai aBÓafiyktar gánna'^ 
TSNfi Mstat í acrgtt skyÐsanaa kð£ii^ié, giördi hému stk ei 4iriílÉa. ^ 
fyrtr fiessar flntnlngar^ beldr $kf^A kann -é mbtí |ieflsiim "fliitB* 
Ingf medí aira Adalbrands ayœ H/iIgft liambkðrasonar ^}^ 4^ liaé> 
alþyda^ ^rk^ si6y vkk Imt nmm^ AAdtto béa lýrr es-aaai|iykkis> 
iiak^nmsiklrBas lögnxB^ kreat aem ^M ymii um kriatiir sltt Scdr 
jifisvr tög^ m hnaá ar ímm skipadi j^ar tii'er' kams æaHli'isið.^ 
erkikiskap' ok aon» kerda niew kvadí aiaiteto naiii^ a^irkatfo i^. 
fí Vúm^ ruiitt» OBWido í máú laka er ödrwvia ^ifirdv^ ííam hf^gm 

fettm ¥era aiit starf ak erkibnkups, etf ei aamra i^anna^ árilripia 
ri«tin rétt í kndi kð"^ sdr aaniMr lag^ pat lét kenn oft: fUgin 
at þeko mMidr gott bafe titgéngit er giört hBÍdup emkmóÍi É É Mí 
logv ^eirray, sen^ fyrir bonmo sönnudo at bisknpar píndo* iiai= réto 
fram ok i indiii forjiuni' vanda^ litadi haoa stá^ at baosfýrnrbaad^ 
-Bé«emiHi> leikniönnooi y at gángp; undir »é'*eitia pindíag^ .okr ek tffc 
einsiar ^adnála ílnar^ vtao sya sem at forms ^rit keiSr» nk baiui 
^eím tSX sin at bahla^) fyrr en iata> en Hm iFÍtanligar^) ölmoHir 
taX J^ksala ferdári ok hrerTetna þat sem pr^dikat verdr ^þúr pivtfUr 
kodi'j kvadat hann ^v£ sSdr banna vilioi at haon segnr sár kvtria 
^ann b$tri ^ykkia er kross tœki, ok legiK sva sCna munl ^ ^^, 
salalerdíar^ þ^tt menn> giordu jþat el fyrir skyldu saktr edítStAmJ^ 
sim graindi; kaim um adra^ ornáusnr^ at )ioni|m líkadr vei #f i^Nr[ 
l^ördi síálíkrafi sHkt fyrír sóílu' sini)]|, S8n» gudlíg,mil(tí kéndí k<eií|k^ 
lUD^ bafiD* kalfadi ók ráid at nyta ^ann pdnkt sem fá stóJ fStpi^ 
#k gánga Mdir ^a |^ina nyung^^} sem bann g^ördi r&d fyriiv V^SQr 

*).kinA. Jt CÍ; Cn K smþjki^ ^ nU >/2t. C. £. CTr, >• 
n VSBtai i JI^B^ C.J^ ðst t^ '^J^ kljdnit sö«iir 



JmBK kéngsim tíUögiir^ «m>ðt kvétt ^m ]^tat hánn ▼iMi^ medaB 
Jlmla t(di»'y stiKli, einga luti ÚTÍiianliga lóia innleiday $Ta at^ 
^adan af mdHti þnt d^yldo kMk at gánga fjrmiB- widir, aft J^air 
iMttttt iym böad kKrdöiaaias^ ok alU vikisiaa^ 

,i9' p€ssi míssan sat Arni biskup mn kírt fr^tm^um Þ^#' 
sídiui- fóv hann i sysla sina til ▲nstfearda* A f>essu simiri fókk. 
KgiBSBdv t Saltiörii Sigbvatssen ^) kina audga ok Vil^rgar ddttor 
flQfgairs i ftolti imdir Eyaítöljum, Valgérdar systur pdrdar bóato 
ll^tffsimar, a£ var bodit á Mödruyölium^ kvam þar til aart st^* 
mmmi, lierra Jörnadr inskup, Rafn Oddsson ok Jön lé>gmadr« pásgftt 
ftr ^k.lmrr^ Arni biskupáuastm> orfeördum, ^ar var okRundlfr abóutS^ 
Yari'')* £yiU£r ábótlirapvcráok feöldiraanm'a manna> var vei^lan um 
^ú^cptir fiartholomiei messb^, ek var veitt meá hinu n)est(i kappi ')br 
Tií ^mrar veisdd^ kvam þá sunnan af £ynun sira; Adalbrandr 
fi^r^ med bpdskap hemir Magnusar kóngS;, ^annr sem fyrr.var' 
a%gtp.€^ Útu ^r formennirnir & hana alUr saman, var þat p^ 
tsklL I glensi^ at pángbsandr vœrl kominn'alinat sinn at kristna- 
IlbMifk pi* kvam ok bod$k«pr laerra Jdbs* erkibiskups,^ í hverium« 
eil^coa er kann eggiadi biskupana at halda fntai rártti kyrkiunnav. 
|%av £ramast væro föng ^^ ^^^^ ^""ti hafdi Ma^nús lcóngr skipat* 
'pi^ siiórn rikisins á Isiandi^ okfylgidu ^ví bréu liin mestu sœmdr 
armá)^ tilí ÍaM n'& sem fyrrum^ Herra* Arni ritadi þegar i mó%í. 
^lloni^ ^cssnm Jkóngsbr^fum med líkum eínum ok í aimenníngS' 
lífé£um stódu hit fyrrasumar, ok þat med át hann facídl iogieiddan^ 
JlrijStinddmsbaik, þana sem hann lét framberé^. ok sendi til l'toifegS'. 
fajðir skodan kón^. ek erkibiskups ok tii þeirra Umbótar, ftfrof 
(es^ brjf %ri]9 noirdan land í skip,. ok sva þau er andsvörudvis 
arkibiskups bodskap» Snéri Arni biskup sld'an i sysíusina' til Auét** 
ftarda ok heim um- híáustit^ var slí-a Adal((>randr med henum vel? 
metinn þann vetur. pessa vetuv sidan Arni biskup kvam ut^ hafdi 
]^(vaitdr pömrinsson syslo fyrír 8ttup:an heidar^ ok sathinn'^rsta 
IfiMiw iOdda. pa^bm fór haaa tal lUldna>. ok var þar tii þess^ eK 

O Iftittd'. jf. S^ C. É. þ. ítti. Q\ ^ Ýid«ý« jCÉ.C.É. Úf. ^« 

«^ Si^aritMtat ^ K C, M^Mr. þ. ^^ ^»mt^ bata- s»m» vl4 . . 



s 

faamr ædadi at sígla ( VeatmannaeyinB^. j^nðrr. ii iifan nnðdi ee; 
þeir voro t v.«rd aptrrekay ¥ard nokknt feár tión^ en lálk* óficnit' 
fték)o8t« pat ftumar gndadist a& nMidr er akipino er Eýálfr faét^ 
aon p^rdar l Láoghoki, faatin faa{Íi verit i mötaneiti med þeim. 
mönuom er annar hét Oláfr aon Haildórs L&nES er^l beö i Húsa^ 
gðrdi \ en annar hét ptfrdr {ok var kalladr Knggr, aon Asmondar 
er báit hafdi i, þefm i^ í Veatmannaeyum er nú cr kéndr vidi 
kono faans Vilborgn médorpórdari pvUt hun lifdi faonnmlengrft 
P^dr'í'ILiángahom fMiSttíst .mi{^a peninga þeiira aem faann faoxðal 
B hendr mötonaiitom son^r síns tii eptirleitanar, *petta mil Gkk ' 
bánn a hendr pbrvardi b6nda úi stfknar. Hanp ÍMur þat t 0\% 
an OUfr syniadi «Hs nema matskáia nokknrra ^irra sera ^eir faöBn 
haft 6 iiordi, ^ftt eitt kvadst hann 0i til skiptis borit faafa^ porr 
várdr ^etíadi hotiitm ei annat en heimta med fireko fr&sðgn þ^rra 
Inta* piáfr stftti Ama biskop tt m4lino, en þvlat bann faafiii sém^ 
faök sp&mannsins hess et sva mælir^ léitit f>ér li^ad(íms, faiilpit. 
|ieim sei9 |»raongqr er, faogleiddi hami al þessi madr moadi.of* 
föttr verda, ef ^i hylpi hann honom^ í^£ þyi átti. hann nokkrar 
fteftmr v^ fyrrnpíndan poryard nm f»etta mal^ faonom eirdi illa j^ 
aem faanií ha£3| ^iklar ^ogarlirsaríngar^ þar er bisknp dgnadr fiottr 
iim sVerdi l;ieiiagrar kyrkió^ ef þann léti ei{)\íf ni med eídom at 
tjnia ^esB sem t hann wbt JK>r{t^ j^víat porvardr kallad.i ^AjHát 
ait eidar kjœmx) fyrir |om^ /en'snmt yæri vldgéngít; Btskop svarár 
jat mi^ti af )tiéiU>^om ifecretalibus^ §t dkki ^tti {yrir* iridgongo 1/ltilt 
Intar Vftislauss fyrir )|^oina i|m tilt |at ftt hann yildi t bann faera^ 
6va at ei nædi hann ondanfærslom» JJm sidir yard ^at med biskops 
^aostii at Ol&ir fkyidi ^d frinna ^ptir Jaildsldgom ^fdr ffialit, ok 
^tir liSgKga Mdstoíidí gékk Ol^fr jtil eids pk sör^ ^n ]^& er yottaft 
bans skyldo fanna,^id ^ans^ fiioút ^ví sem |>eir höfilo faeitit fabn- 
|Un, l!>ilodo þeir .allir^ figradir ped /^rtölain $dr ^gnafm&Tom por» 
irarddr /pk )ca)iadi )tiann Olaf fállinn ftVpiáli* Biskop tegir^ at . 
^nennirnir frœro imnir ^ed /ógnarmUiom pk^ j&einord ' ^irra , en 
littfdo btf ny tátat eidnom, nm fídir ined gódra mamia tiUögntt 
yar ipalit | d^m ^agt pfc ^ml^ fn |l bessari itundu tjtttodm fayer^ri;^ ' 



(Xafir Yaif ' sannr al sök oli vidgéogíi málino.^ porvardr gékk j^ 

^ dómsmanna ok se£Ír, 6egit npfy déminiyr 6A bann maú ek at 

eÍDgo báfð, néma m^ getisi') vel.at hoDnm^ biðkup var neer ok 

inœlti:^ ek fyrirbyð /ydr af segia npp J^enna óóm^ nema porvardr 

^ fóli al haldá hann 1 alla sladi Ðómsmenn f^óftusl vanl vid kvamnir - 

ék yitío hverígtim í möti giðra^ ef þeit sara al ava med rétta 

'neA Ká ^viat |eir Irádtt bisknpi framar lil sanns^aiSy segia ^etr 

'01 tipp dóxE^. porvardi eirdi þal illa o^ 1^1 Oiáfi ei úhmtt vera 

;^yMo^ ef faanv legdi ei ^etta mál i haná vaíd^ Biskup fyrirband 

-CHiSí |»a« ók kreci porvara el mtmdn gíöra hontiiii nokkui mein, . 

JSóft hann íéú grimmligay þar sein mcA vdro haiídsölupe ok daomd al 

.fsgtrat, skildosl .^ek biskup ok porvardr VMÍ luUkra'minnii u|>ykkt 

ék nussælii^ ^ 

t^ Sí lutr l^r enn til míasœttl^ þeírra tísl^iips ok poi^> 
W^dar, al einn lítiU bóndi p)^ midlúng^ ordlsælt fl^ er S^url'a héf 
^JUdí eí scliia porv^ardr géldinga sva údyrl sem hanti viidif. Litlu 
i^&í baé éira til, M i einvm lltlum bss var sodii! um dag. peir 
menn kvanio fyrsr porvard ok segíð, at þessi ma^ Sturla ,héfdS 
blaupil inn I h4si]» vaveiflig^ ok gripit hc^ud aí sattd ot katliuk 
Bflt ok'Iaupil i brolt med o& rnnnit þeim skiátt hvar^ porvardr 
h^rmílit á Sturltí ok héi honvm fiöfrumt ^víai hann þræt|i |»essa 
iSmtdátf Hann stftfi biskup M |essti máli, oi^ segii^ sik iisannaa 
Isn sök# Biskup sptirdi hvat manna at honrrm bar so&ina í ^ haim 
aeffthoitnm^ Biskup mælti:^ yilm eidum fyrir standa ef ^ér^r þes^ 

• W3t?;hanA kvadst ^ g^^rna vilia^ Biskup mielti; ek man ríta lil 
hariís fyrst ok vila &Tat at^iörist, sídan fékk biskup mann til af^ 

.%cm .bré£ty ok sva var giqrt tii K.éldna» porvardr lauk trpp bcéfit 
^ Iðs yfir, en ^ stéid eptn* kvediti senditi|;n t «cSva er mér flutl^ 

'#Bai;^n*heilir þeim manni ev; Sfu'rla^ beitir, fiötmm cdr fél,4(i» fyirir 
Mpatí kJbsI €t tíaff vilnl beri| a| hpnuitt^ utaa v^ndamenn^ þmit 

-m^-tí ^Ígti um ^^t^ mól ifítni af ^ra, Ii»i; mér j^lta ekH. pía 
mg^^^ }l^^ scQ^ ^^ ^^^ med/^eim Wnai at gjöra^ ntan ^iggia sá 

^ pSSOp J^ Bt C« £, C^rh / 



32 J^enrárdr i$Uir til Magnáss kðngf^ x^ K. 

«lioMffi eineidiy ef ^ líkar þðt at hafa^ {»vlat mðft er si ^ 
jcmikit at fldrí þdrfi at synia^ giörír þu ei s^^ þi %rirbyd ek §dr 
«mt 4HÍ8þyraia faonnin né imn$ eigu, undir slíkrí plno aesi ek 4 
ioea þik at leggia.ðo Ok er porvardr hafdi ieeít þessi ord, vacd 
hann reídr ojc kvadst ei lögum iramm kvama fyrir kappi biskupi^ 
en þó ayndiet honuuyei át hœtta á bversu biskup hefiii í höadum* 
Sa futr dró ok til ^undrþykkis med þeim^ .at bisfc'kp ték þana naao 
lil sin sera Kétill hét ok var son Kétils prests piorlákssonar^ ok i^ 
tkipta peningnm hane med skuldanaatum hans; þessí madr hafili 
verit ágángsmadr vid bðendr^ ok voru vidast sakir tilfundnar, tm 
nokkro lögiíéar sem Verda mátto, biskup setti hann nldr í fcyrkio-> 
^ign í Efstadal, ok lét hann þar flytiast med hyski ^tt^ en þogar 
.þeir er sins misto vid Kétiiy tókjci bá at heimbi & hann SRddir^ 
ok med Jieim [XOjrvardr b^ndi, ták biskqp þvi máli fyrir Kétil ok 
kvad hana ejngar skuldir lúka skyldu áf hans ') manna fö. por- 
vardi 4ikadi þetti^ stérilla ok lét bd fyrirfarasr at leggii héndr i 
Kétil né á ié þat er hann fór medt ofc kaUadist þé logum tentr 
af þeira btsku{>i pk'KatUé Margir bcpndr lögdo ok mil sfn undbr 
biskup^ líkadi þat porvárdi þúngt^ en þviat ÍMskup hafdi iafiíM 
Iðjguihiin atfylgt^ úrda fl.eíii íyJgéndr þess er hanu tók um> ok var 

fungt v«d út skipta bædi sakir vitskd ok valds ok vinsœlda. A 
essu sema sumri er síra Adalbrandr kvam át med kéngé þodsl^p^ 
vamo fyrír herra-Magnús fcdnc bréf poryardar þérarínssonar, var 
á þeim bof^t vitifi^ at Snnnlenduigar llto sér best fara tillians <A 
^at f6r þó framast Sighvatr HálKmnarson^ sva ofc var Arna biefcupi 
Ðorít fagurt yitni, hvcnrsu faann för í öUum þeim milum sem Magnðs 
kéng v'ördudo utaa un^ efní sesífs porvardar, at hoaum þótti s^r 
hann þúngr^ ok í þyi bréfí stöd $& klausa: <oeherra, £ orlofi at 
^ala^ gét ek ^estum'verda ei aiha^t at sti^ámi^ rikinp, noiiiaþmi 
•iper ha^n iegair hendr jOk höfn ^) i sem hana ^itt, er ok ^va mikit 
sclr^ki haas iiandino. at ydrír mena skulo varla sva TJ^ harfii 
/nsem þeir þyfcfciast fia& mannaá^ til edr 'skaplvndr»i9 pesai t>nl 
pti^áa þar eún i: «ea Mngi^) irpi^ f, sumar re.d« þeir Rafiji'Ok' 



AoK* Ariii biðksp rítar tJl Magnúss kóngb. ^3 

«Bfal6líiip9 lioBo akamait ok medallági dkílvlst, at Bví er siimnm 
cemöiHiiim {lattTy lögsögumadr var úgreidr ok skaul ticðtum mtlum 
gqtndir biskups dóm ok anuara oianna þeirra cr syndist, ,af lög- 
ttÉréttomðooum nyttist Utit.tt penna vetur vdru kyrr cin tidindi^ lim 
vark andadist Jöhannes þávi innan Pykkisdaga^ i hans stad var 
}tíMkMk kardínall rómverskr, [ok vígdr n»r Katrinar messo ') ok 
kalladr iWco/nffi J//« A þessu sama ári andadiat Ascatin BeÖi'g* 
vínar biskup, • pá sœttust þeir vid Magnús ktfng uói ^asr klausur 
i Jögl^kum er faaUB hafdi skipadar, en þeir hötdu ei lialdit ^artiU 

20. A ^essu Sri gaf Magnús kdngr lenduœ-mösnum* barána 
Böfe ok herra| en skutiisveinum riddara nöfn ok herra^ þ& sendi 
Oaíin tii Islands Eindrida Böggul ok med honum Nicolaus Odds* 
aoii, ok skri&di med ^eim möti þeim bréíum sem af Islandi 
kvamo^). peim Eindrida fdrst vel ok kvamo til Islands ok ^dro 
l^eir þíngum um land ok öktudu vida') eyri kdngs raed meirí 
^raka en fyrr istdd vandi til^ f»eir tóku hardliga. 4 þv( er bændr 
akiita mólum til biskups ok undan syslomönniim »: ok köUudu f>á 
landrádamenn edr bréfabrotsmexm at besta kosti er |>at giör'duy 
(eir bönnudu bœndum berliga at l&ka matgiafir fyrir þáu hidci 
V ei voru tvö misseri, en um helgihöld ^au sem biskup hafdi 
nidrldgt ok um föstr ^r sem biskup hafdi vidlagt edr um skript^ 
aagdist Bindiidi- ekki mundi tiUeggia, kvad þat atkvœdi Magnúsar 
k4ogs at biskup œtti at ráda helginöldum« A þcssu sumri lét Arni 
btskup cfna til körssmidar^) i Skálaholti, ok var {liat núkit starf. 
Exndndi BögguU séhdi skiötliga biskupi þann bodskap sem til hans 
var ritadry en hann ritadi at móti, ok var nsrst eptir heilsanarord 
til kóngsínsi at hélra biskup þakkadi honum '^nnsamlig ord ok 
pr^sentur er kóngr hafdi honum sendt^ tunnu y\x!í% til messosaungs 
ok pund vax ok hálfpund {{úrs, þar nærst var talat um íbrmcnn 
ok rikisstiórn i Islandi , ok segir biskup Rafn Oddsson best tiU 
fiillinh af islendskum mönnum til at r&da eifin íyrír öllu landi, 
an segir alfiydu mundi hentara at fleiri væro valdsmenn ok ^ 

«) lr< f vantar í A B. C E. Gr, þ. «) vlia. jÍ. B. C4 £. Gr, p, 

^} ok nu var (rá tagtok tvo þcim Mm hU 4^ kyrkiutmídís, Gr« 
Armtumarkomui b»ia söma vid« 

B 



f^ Áttá íásítiiip títát til Mðgpiéss hóogflé ióK7 

mtinéí úíiíítn íiOBtt ítMt lcgg{ðst« pat n^tst éeffr faflnif 'iít J&l / 
íöf^thédf fót veí ok ÝÍtfllgs i dno BtarG, en af Stutla stód mifitia 
gagn en f>dff stód tíl ok pát ptLtfú tíd fjrit at siá, faann scgirok 
at hofdítigfar tdrtt úsamþykkir afti itiAHif en atiir tráir kdnainti(ii« 
ptít n^s9 stdJ sá klðtísfl $ at bisknp kradst nmt vid aila Isand* 
géngtið ttféryn vtí kvama dk|ipi| fienia tÍd.pörYflrdi en segir þó 
eibgi sakíerli |>eirr;i imíiltiai^ kvadst ok ei þ^kkiast einn faida ok 
)ét sét flf þeím eiútíftf vad afflutníngfl^ ef k^ngrinn vildi áhlyda^ 
efl éagdist bidia at hann g«fi Íionnm þat ei aC sök t^ en hánn 
prdfaði þorvard betr bafa faaft etí aík« Eptir hát teik faaiin til 
þess et k6nfirintf%a(íli gétít iim ktistinddmsbáikinfi ok segif ata i 
Mlðghéttttm *) þeim ar logteknir táto fyrír tvétú vetrnai anlab. 
ifihvergi niéir frám at faalda/ en hát et í.^s Margú aðrú íutí tii^ 
udnst þéit tnilli Magnás kdngr ok Ami bi^knp. A fiesátí «ifnð 
anmri^ et fatd tfttnda var biðknpsdóms faefra JófiserkíbiákiípS/ kvact^ ^ 
ét bréf hans þat hid fyrsta. át hMn stefbtii bádudi bisktrfmm tor^ ^ 
tim tii JNorcga í tveggia vetra fresti til þesð fcéírnimafiftafttfldflr tttfl 
haiin tfitladi at halda í Beörgvir hitt vaf flntiat ^ bðtfn yitðd} fil 
beggia bisknpatinaj birfdandt þcim at leysa þann mann ef Odúf 

iiét dk var pdrarinásdn brddír porvsrdari flf þvi tvöfBldti bannl 
ætti faflftfi stód f þá er hann var vegitifi i Géldfngafaolti^ favf fidfti 
æm Henrekr bisknp batinsetti faaiín^rir npptekt þeirra penfn^ éem * 
I kyrkio v6rtt bornir f Felli ok í Grímsey ok at Lidsavatnii ok 
avfl f^rír iráti ÍHtammii éfOddr kalladi æktarféi ok fjrrir ttpptökct 
hvðls f Grfmáey þeS3 et bisknp átti, ok hitt annat er hahit föll I ^ 
á f agratiesli takandi fyrfnefndan Henrtk bisknp ok fl|tiaDdi f tirkit 
á f Ingumyri bk faardiigfl faaldandi f þvf sama tirki med fiillktafti« 
ififii nanddttgi til þess cf prestaf I Nordlendfifga fiórdúíngi ok 
KofTðenif áiétin tdktt faantt f brott þadan ór ölln klattdri Óádfl úk 
faans manttai en þvíat Oddf hafdi bodit nokkrar é«ttif fyrlr aik «, 

^ #k fafa af faéfadi eptir bodi bléknpSi ef eingt v^ri atinflf til| jþat 
faflfiál' Ok Olíft Oddssofl ok ðVarthöfdi Dugfássoil stafit fyrir bisk« 
tipii ^t Oddf faeiddiflt prcðtsfttfidaf tid dáttda fiinn ok n&di ei^ 
hafdi sfrfl Sigfatfltr kdrsbrödir flf Midflrdsi |»at bréf ilf j^tati«m aá 

*) Ui^immt jé, S, C, £, Qf^ pí 



XI iL Bwkupar tala wn Odds inál# |^ 

Oddr nkylcíi af J>?í bamiJ leysaet med rSdí erklblákups ok $kSptfii. 
A {>e8tQ saaia $nmxi jBÍgldíi Jlafn OddssoDi porvardr párarms^ów 
okSturla lögípadr^ bnitu þcir ') víd Fierevar ok vöru ^ar.uoi 
líetrinii^' rn kvamo um voHt tiINoregs, f<ir Sturlaþégar þat snioar 
1^1 IsUods. A þe^sum vetrí ^r porvardr bafdf siglt uíu baustit var 
TÍ^i^Narfi til BeorgTÍDar, eu porlinnr tii Hamara^ petta aumar 
fór Magnús^ kóp|gr med miklo Udi jsudr til Slfart 

91* A pesiBu aama sumri f6ru ord milU blskupanna u^i Odda 
mi\j b^llt Arpi biskup til flytis, en Jörundr biskup seinkadít Þ4tti 
Arua biskupi tiljöruudar biskupa kvama at Iiika ord t fyririiv^t^ 
lnvamii akyldó eidar Olafs ok Svartböfda fyrir ^at at mhllt hafdi C 
hfm syslo ^iör^t ok banu ^tti lausn i bino m$l!no^ en Jörundi 
biskupi pótú Arni biskup eiga at lúka á ddms ordi# fyrir þat er 
^num var t vald gé£t bit bjBDrra ífii\}tp ok mn siáir fuudust þeir a 
Reykiavellip at biávérandi EúniSlfi ábóta af Veri^ ok töludu um 
aagdar gr^iuir siu imilli ok þsBr adrar er ádr höfdu þour rita^it 
íimWnm^, at Jörundi biskupi fénl dvist fé þat til greidslo^ aem 
fjiSlA biskup skyldi taka eptir pavana orakuroi^ eu þ/it voru hXX 
huodrud^ $Y^ mikit ba^i Oddr átt f>4 bann fóli ræktir')^ ok 
bermdi oí4 porvardar^ at, bonum j^iítti bönnin röng ^^au sem íÍQn* 
rekr biskup lagdi í banu^ eu aakiruar Htlar edV eingar, 'ok at ban9 
mundi ei pau^yuialauat ^ar sitt fé tille^ia« A^ni biski|p segirt 
é%^ (^ mau fóst ^k þat man ei fyrírstaoday en Jðrondr biskup kvadat 
þar ei viKa til bafa or^ einsaman^ heldr rauu í bendi* ^nii 
Bisknp isegir'^t mótit at bonum f)(Stti Jörundr viUa gruua sik^ ea 
icvad bann ei þess^urfa^ Kdla biskup kvadst ^vl tregr^ at. hono 
pm þiStti meiri yon at ^ir mopdi fleiri vera aem slíka ^ykkia 
}iofdu ^) sem porvardr^ en kvadst j^vi sidr ^runa biskup um þetta 
ledr auuat, at banu kvadst af honum va^nta bestrar vinítto ok hei\r 
atrar, ök tit marks um jþat sagdist banu vilia allt þétta mál undir 
%»aus dom Leggia, þess sem p^r bykkir tirmiu heyra^ eu ^ó líat 
]^t aílmiök jífsn ve^ bverium pkkrum* Rpnélfr áb6(i átti ftt gtfdsp 
- -.- • ' ^ • * 

•) (kip •itjty |>cu vU y<, A A A ') mA»\h^nMktír,^JÍ. CMtOr, ^ 
<^^ K 9)iboniij«i| bnu *dBU jtd». 



36 Arni biskup ok Indridi BöggM. ; ^^ K^ 

Jut med peim. ok stnnadi meir med Araa bisknpi, ok um sklir ségir 
biskup at þetta starf mundi ei framfdra utan bver þeirra gerdt^a^ 
tera fl^ti, ok eptir {)at lét Jörnndr biskup taka. hesta aína £ok reid 
jiordr til hérada')^ en'Arni biskup reid heimleidis epttr þat. 

22« petta sama snmar kvam fyrír Arna biskup prestr aá* cr 

Gudmundr hét^ hann var sonr Gudmnndar Healtasonar ^ess er 

"ireginn var i prándheimi, fyrir sakir áverka ^iess er iiann vann a 

porbergi 'af Raudsvetli* Prestr þessi var sterkr at aili, úeirinn ok 

tíbrsiáH, en karlmadr at lunderni, hann kcerdi þat mál fyrír hon^ 

um at kóngs sendibodar hefdu hrakit han|[>.ok föng bans vid El^- 

feriu; £i miklo sídar fundo fieir Eindridi ok Nikolaiis herra Arná 

biskup, haan spurdi þa kvert satt væri, at þeir hefdu hrakit 

prestinn ok fö»g hans sem hann heBi flutt? £indridi segir^ eti 

þeir befdu sannlíga koppst^) nokkut.sva, er hann vildi ei at ^eir 

hefdu haft ferioskipit^ Biskup tók þa at kaera a þa ok mælti r ' 

hverio vilit f>ér svara bonuui fyrir er þid tókut af honiio^ skípit 

ók |>raungdut honum, en köstudut {itbyrdis fonguni bans? £imUidi 

segÍT^ at honum þótti hann gnögt tilvinna, f>ó þeir færdo hann ok 

föng hans af ^ipi er hann vildi kasta .útbyrdis töskuiu ^þeirra er 

'kóngsbréfin vdru i. Biskup msalti^ sé ek eptir ydruux ílutningf, 

^t þid hafit fellt paYabann á ykkr af seálfo verkino, ok dugir med 

eingo mdti at þid séut ei leystir, ok eigut f>id ádr sveria fyrir af« 

lausnina þann eid sem lö^ kyrkiunnar beóda, en basta prestinum 

rétl simi^ þeir tóko þvi fiarri at bæta prestinum, cn hino enn fiarr 

'^t svería^ ok horfdi um skeid tii hins niesta úsættis* fiiskupsáat 

þetta dugdi ei al^eir &Bru úleystlr i skip, ok t6k þatród, at hanii 

"Íeysti {rá eidlauBt, en þeir gialdi^) prestinum VI merkr padam 

'lra yar £indridi binn makasti ok saoidi |>eim biskupi bit bestsi 

um alla hh luti er kóugr haidi honum umtK>dil, let hanu ^t uppi 

at Magmis kóngr hefdi honom bodit at vs^ia til vid Arna bisku[>^ 

€11 .ekki framar en honum líkadi vid Jörund biskup/ Eindri^ 

'S^if, at kaon Tiidi {K>la «t Arni biskup l^i saricia ^au mál jöU 

»> frá { Tamar t A, B. C.JLQr, >. «) giiUi^ Jt^ B^ C, E. Of. p^ 

•> viMLifit« «5»«» - 



s$ K. Sein Odds uppgrafin ok Í SkklhoU ÍLvlU 37 

B% Ðytun logum i hivBdsþingam 6k /ornmn knstnixm tétti, eíi 
luillaai ei rángt pó binar fornu s^ktir séo i Ifrgdar^ ^dtti bó betr 
ét binar nyni séa, hann bannadt ok at bandgengnir menn sækta, 
ck yóm ^eir Eindridi ok Kikolaos bádir Yœgleidnir ') vid bisknp,- 
ék biðknp yar f)adan af sva rrd yí nm allt [>at er kdnginnm yar 
Autt, þVfat ETnarídi sagdi frvi llkara, at þarfyrir m«etti bisknp 6k 
beilög kyrkia balda |>vf fuHkvamiigar ok friátsHffOr sínni aæmd. 
litht sfdar sigldi EindricK. Arni bisknp ritadr tit Magnúsar kdog^ 
ilm kristindóm^ bálk , at hann skyldi ráda hverso med skyldi fara, 
•va ok skip sitt, ok [fékk mann ^) til þesa^ háim sendi kánginara 
^HB firískan^) heat| ok kvam vel til skila. 

15^ Arni bisknp hafdi ná látit.samka^) af penfngnm'peím 

cr Inkast -^kyldo Hóía bisknpi, var {>aí þd rann nokkmr, þvíat 

Bandalia ok frændr Odds var aUt úþokkal til hansaf hinui^ forn*! 

-nm máinnl Henriks biskupi^, lagdtst þar til af penlngum GudmiHidar 

Griss, er þá var Hdinn, XX hundrud, Rafn Oddsson X hundrud, 

eif Bandalfn [XII hundrud, vdm ^^ ok XX hundrod í búfé; en 

ánnat þat sem skorti^f gripum ok Silfiiy hún bad ok Arna biskup 

at iíera Bein Odds 1 Skálaholt, kvadst þeim stadnum iramar unna 

illd þessa fiár ef sva msttrverda^ kvadst ok tii legstadar honum 

Jiangád skyldi ofíra einhverium gríp sæmiligum, herraxbiskupi ok 

•tadnum til s«mdar, tn bónda sínum til^ ayndakuanar, var pú ök 

^aHt þStta fé \\\ reido af tihudningt Arna biskups, ef til þyríti ac 

laka, Aanat sumar eptir iHÖggusl þeir bádir biskuparnir tii utan^ 

íerdar k Byrum, þvíat nordr var ekki skipr Arni brskup ændi þá 

bréf til JöTundar biskups,, at honum Ifkadi er aniiat um Odds mála- 

whAp en þeir leysto hann, fylgiaodi hréfi erkibiakupa, ok þegar er 

jÉréf kyam , hregdr Jöriifidr biskup -yid ok fór nordr í syslo sf na 

'alh tit Eggsarfearaar, ok virdu aunur honum þat til vndanbragd^ 

•at ei kysemist lausmn íram , sumir t6ko ava upp at fyrír þvf at 

'mlaiiferd atód i honum, vildi hann flyta för sioni til þess at hanii 

•) vagUidmr. jÍ. 3. C S,Or^lh ^} •vfAka. ji. M, C. JE^ Or. p^ 

' •> föcmsiw* sömat f) /rfc [; 2X kaadm* yf^ sðjau^ 



L. 



iiplckpí !iyf9. í trún^ pk bp^^a^rfrf H látA ^i.fyriryipwi^, pfc wpr 
bíugi vpclír Arni bisKujp Audimi^ Koll we4 briérvw tU Ji(írmu)«r 
tí^kwps^ ok SfBglr ^t l^app má^r s^r íii SíbUq SiBUöppafiiM me$sp<> 
^^&f ^^ ^yJgií^ erkíWsVupg Jjr^fi pfc: þídr /ijt foepa skiótíl^t pý «i 
piidap sea> Ör. biafyi í>apii ^r^* A^dpp frfr £er4ar ^ipnar hyíi> 

^r^o) bréf Arp» bisk^ps^ /pr^n4r Wskpp }#8 j^jm y/ir^ ^n rkiM 
lekki «iit mpti. mi Aném isv« 3ptr 3t hwn vissi ekki ait giör m 
Jfcrdir fíQla Híkpp^ Arpí fcwHup má Mmí^^ íew fcwn |i»ör 
Alii^pdit, ,ok i»p4 þppiiw B.»n61fr iMti pr Ven^ JClsBngr Tejtssof 

pk epri fleirí jgQdJr paepp^ pk pr ^^ir )s^v^tnn i JMLjQBli&lIsjdal , reid 
Ap4»np íCpUr imifpi þeirp pj^ fegir bverw fiýr ftied fHBÍin Jorapili 
Jii§knpi» Arpi biskpp þia ^kki*^^^ ^efdr £er4 sipni ok íyHríBtJap, 
pjk 1 5Í4 lapjg?r)cyp|4 i fyrrpefp4*.ö piessp^a^ ^^ S^ilp pk jBÍfr f W 
4rPWin94ígípp. ^ spppþ4pj^npm ky.aptp j^íp^af prpstpr jifHnlBfls 
pjl^ i$e^í^ ii]t íJ4la fíl$kpp yar Mip kyanjipn pk h^nn ^^4 Ama 
þifkppi tiji yei^Ip ji stadfpp^ fti ^^ ^ejcpa r&4) j^f Cör pn^utpm i^inpai 
ip^ír h*pp wjk *lt JBpMP W4^ Pipp4p PííU bi^kpp^* Prc^tnrpM' r^ 
bipgar k^m P.k /íegiíi /Ípr»P4.i Þwkppí ' sy*r ^rp* W^kpp^ J^^a- 
iia]gipp ^piq^im^ ka4#4í ArPf Wökpp tiJ' aín fyrrnefndap ^uípppp 

p^ ^app m»pn íír pi6rarípp jh^ét pk y.ar ítalía.ar Pusti j^opL lli)^a^ 

prp^ís^ þ^pp pij»lj4 ^; ^)^)c|i pr PÍ^ Tanryi4 ypi*«íiórp^ fin ^ fi 




y/air kyapiýnp ^rup4r )^?^»P» 1^^ hanp pjí.if>tt hvat þar yar lat^a^tj^ 
lcypddpsj^ ^ir þisjkppfrpir þlí4>ijga/ pk er HjíJa þi^kpp yar af bakí 
Atígipp gk þaj^ )^ýapiit f. I^yrkip^ jg^jngu þieir iBp4r ^ J.ollinn x>l(, 
]Í>at fólk. aepi pie4 f9m T^Vf pJÍ^P A^^} ^Í!?kpp ylljdi ^Í ppinj^rliga 
tala pm Pdd« pi^l^ hapn. ^^dist bjk^ .af Jðrpn^? hi^kupi «^ j^jcir 
skyldu friBLpilatá Íajufinlr ^^r er hpds.kapr erkiliiskups atöd til, as «r 
þann )ét þl þerlifia ^esa fYtir^^jim j^cim er faia y^rnu JÖJrag|i|F 



l^lcð|r i6íí öííé teitsíí0i enyeitú eífigf ö(Wðf '); Úhó táf ftÉm 

f)%ei Amí bísfctip beím bflöídí slLyft^ðmlígaí, ok löífeíltíiaiiiinM # ofe 
tmi ildff þéf JföftíiTdr bísfco[> tíídi hcmttnff pi éatttp^kkU ^ jef Atnl 
Vkkúp frnm 4éU:maíefn íktíðcentii pá^a Ilí, ^) sá efsSkirdíti orsk<> 
ttté géff í sltknm ti\feílixtú0 ók af honnm skofdíídttfii^ gáf HóÍ^ 
Ubk^ gott le.jrfi tíl ftt Odídf tia^i Íe^dtf. úiúgti ^eit ð^an inred 
|M&tt liei'dirift. áffötínndi áeöi f>ar tora dwddft fyríf k^kítidjrr> 
pk hotétí í'tAíti þíBf ithsoluttoHeð ^) tetíi tillieyfdö áf letsd fyrf* . 
ptAná: bðin O^d^ af {iclcti' bahtitriiii ^di IiaiiiBL líafdi i tefit^ tivei'l 
^ff ftí ðenf be^rdj ok l%í|l bud tt* Keld Áttá bísktip þ& 
lóed áWn farDHéyt} síno iieíai tii Héhi^ ok f>á |r«f fiigfa tei^fíf 
Um tiitU. . Ttffe Hók MskilD^^^ þan ^iötygí btilídrtld éf OddÍ 
tif kallad Í þanil tirnð éf balin féll 1 ðiektír ok íiátitít banil 
%41 þJl eing^ peliíiTgal #ef i ú6áf húát úííptí hútm þein^ tit 
Itfctistriiý Íiann le^sti ok Arntf bi^kú^ Stdrmannligð af bendi tttéi 
'dntn ^bfntíu^ téf hátin hk at Íleiiubodi til piri^pei^ ok veiiú 
« ÍleifHbdd Véfititifidf ÍLhéti. fiem ítúni^Kf nf Veri feíd þí iií 
nlo ék liafdj me^ tér beid Odda í ÍffíUi kistö ðdrtiiiniiegifi 6 
llttti^ en tiald þéirrá íidftiiiiinegið^ úk ef heif fatá tttú Mgstífkííé^ 
dai', teíá KtttíbKf ábóii f^rif ok Arni brddif olí Sightat)' med hútt^ 
^m^% pdraritiní fiosti bafdi í togi fánn heU ^em beJti Odd« tof u 
á ok (ér ílla á liontítii^ ok kastadl ofaii á litðffi UnttátL ok 0nM 
i étittáf stirk feip & kÍÉtúnnif en ffúii váf ei tim lítíittát höi|a^| 
Sttséi taf tniok fotxiofdf. tíetttk4b6tÁ ^átú þefta i töáti n^tnrn 
(ef feip slltnddti^)^ ok bad pétátínn létta böifðfi^ ok ðfegif taii 
iit pti &ri8r,ít}á £ef banfi taiðidi illt éti^. Snsti m^ifi aí terftfi 
én kUian ^oldi nppi |seiti fyi-r ^) eclf iiokltfo terf« Ahótí m^tí, 
fiö iniiix 0k f ida él4tí ok hfmdtLt^ en ffé, pofdfimt^ AiiU fátá fVrif 
mk {rit AtiiÍtiit^ ok tit« liYflt átbeff^ Snðffi HMltí^ ekki ti^aii át 
jkhfUttt Bki^ndttm^ffíf^ Heffa abóti fj^id |rá ^|ttif ok laé ðáÍtHÍdifi 

^) itfiíctlh'. C. S p^ h jit ^ ^^4 Jé 8, öé £f Öf4 pi^ ' 

^) áétáti. A^ n, Cé É, Öf4p9 ^ ^y itsititaf í súmtt. 

^ itaá^iMlfyfif, il^tfitir <) If^íamtí, Éémii4 



X 



40 ' RA&tinerktsmadi^ kémr 6t. lUskxipár |yigU» ifi>1^ 

!)adaii af há *) al4res af hestiiiam; ok siitmxdo aUrei mpi9i cA; 
'órst þaim allt.hid greidasta til þess er þeir kvamo í SkiUluiIt* 
Arni biskup kvam heim tveim uöttuip fyrir translationem ^^ í^ati 
Thorlaci^ ok grtf f f»í bein Odds næsta jdag (yrir messodagmo ok 
4öng seálfr y&^ pá pfíradi Raadalin í saiumesso ^vi wn a^ 
hÚD jfltii i guUL ' . - 

14. A bessu sumrí kvam út herra Hafa Oddttoa ok vflr ^ 
gör metkismadr')^ ok f>& kvam út porvardr pórarínston* Pmm 
vetnr hðfdo KAríar^) tekit p<]frbiðl*h Skæni syslamann Magaéw 
kiSngs ok drej^it af konum þriátygi ok (rm maona, var hann aMa^a 
sídar leys|r ^t med fé. pi kvam til Ama biskups bréf af Mágir6st 
kóngi ok vin&ttosamli'g prd, var ttád þat privilegiuni sém erki-^ 
biskup gaf hundrad daga i afgift hversdagsliga öUum ^eim sein 
bædu fyrir Magtfgsi kóngi ok drottnlngunni ok ÍKÍrnum ') þeirra, 
en ádr hafdi pávinn bodit |»etta sama oUum biskupum { rikmOy 
•t þeir skyldadu aUa Iserda menn til bessa bænahalds, fylgdi |^i 
transscriptum páya bréfs, hérmed fylgdo tvær tunnur víns ok púad 
fljírs prestum til messosaungs^ pétta sumar kvam ok til "Arna 
biskups bréf Jóns erkibiskups^ í hveríu er hann baud þM^Ama 
biskupi, at lita ei kÖDgsmenn dragá þat irelsi undan kyrkhumi 
siem hun hafdi ádr lafid kvam undir k^ngdöm, þat var at kaupa 
fríálsliga hretiaistein ok fálka^ ava ok at Jörsala tiund {ok -*^ ejus- 
dem terrae sanctæ ^) kvæmu tii prandheims & ^ess^ &ri er ú^^ásla 
{>essa feár var skipud. Arni biskup brá ok þegar vid um JörsalafÍit 
ok kvam þat í ^andbeim, sem (yrr var ritat. £ptir þetta reid And 
biskup á Eýrarj ok léto þeir \xt in festo sancti Barthplömœi gpo^ 
stoli^ ea t6ko vag l Noregt íyrír sunnan Jadat Un festo Prothi et 
jf/yiacintAi ^) ok lágu f>ar nær faálíaa manud, ok kvamo til Biörg*-' 
vinar in festo sQfuiti Kenúgn^ ok & þcssa árí andadist Vermanmr 
i&bóti at pjngeyram Vlll ktxL Januaru^^ fiinni nátt sidar ^n Aroi 
t>iskup kvam tU Biðr^vinar^ b^d Magnús köngr . hana kvjftoia útí 



^ trmnssumtipnem* t^BiiB* 
«) k6Dp« V«ta söiiLa YÍ4# 
^) Ki^eUr« %'éx^%f / 



^) bar6oi»^ A. C.p. 

<} ttí l vancar iA^ B, C, JE» <?r« |*^ 

') vamar f •»mu* 



ð) t* Magii4s kóngr andaðt. E^rikrPfestialia^i-krynist. 41 

S^ráinn i miAstéfú, ok gékk Iiaiiii j^adgat med klerkum ok fýlj^i 
OBQBi' páogat herra Nðrfí biskilp, ok c^ þeir höfdú skamma stun^ 
aetit, k'ram köngrÍDÐ iniiy Arni bi$kttp kvaddi hann, en hann tök 
hoaojii blídliga ok mynntist til hana ok bad hann gtidi v^ikvam* 
inn, ok eptir HtU stund gákk köngrinn út« Nokkro aidar am 
dágtna kvam henra Ivar Gudlau&sson til biskups ok bar honum 
kvedio Magnúsar kóngs ok þat at hann bydr h^^num i bod sitt nærsta 
dag eptir^ en fát 'yar in, festo ') Franciici^ þviat hann hafdi þ& 
^eizlodag* Matgar sæmdir ]^á Arni biskuf) afMagnusl kóngi þann 
vetr, ok einn dag i iölafösto f>á er hanp sat at matbordi, kvam 
^r inn íyrrnefndr IvAr Gndlaugsson ok bar honum kvedip Mag- 
núsar kóngs, þarraed taladí hano þessi ord til^) hans; £k veit 
at herra biskup {>arf nokkut i bú a( afla, nú vilium vér ía . 
hönBm huadrád laza ok skreidar.ok hzMÍB. \est malts^ ok mod oss ^ 
num hann vera um iól pk þcir haos menn sem hann vilL . Var 
hann med koi^ginutn um iol o^c ptska ok. alla veitslodaga, hann 
Eág a£ homim i iölagiof baldikinn þat er hann gaf herra Eunúlfi 
ibota i Veri þa er Imnn "kvam tii Islands. 

skadt 

. "^) 
, « o kóng in 

advcntu beati Nicolai í Barin, var sa ^kadi sva roikiU öllti lands* 
búinu^ en einkanliga kicrknnum^ sem fördum var fráfall hins ágæta 
Josiæ ^) kdngs, var þd h'erra Ama: biskupi skiótari skadi at dauda* 
^essa höfdíngia hins dyrd.liga^ jþvíát þá kvam virdulifir herra Jdn 
er^bisknp in festo Trihíti^ , at halda þat .biskupaþíng sem fyrr 
Tar gdtit^ ok Jagdi á hann úblidu, at því er trúist, fyrír afflutn- 
ing edr undirgröft iligiarnra mannðj ok gaf honum þær sakir, at ^ 
hann hefdi framar en sœgidi verijt hallr undir konginnt en mínnr 
BÐdir erkibiskup^ at fyrir þ.vi yrdi undir fdtum trodit frelsi kyik<^ 
Siumar. {£n hvar hafdi nú Arni kiskup fulltings at lcita er Mag* 
ÐÚs ktfngr v^r lidjnn^ ok mttti ei þetta ámæli bera af Ama bisk* 

^) h^^ b«ta via^J7,C« AGnþ* ^) gud* A. B^ C. E. Gr^p. 
P) vantár ^ töaa. vanUr i sdMa« 

^J krÍAii. sðaiu ^) Joftts. JÍ^pé 

: ■ - . ' ' ' F, 




4S Magnús köiigr andast^ Eyrikr Prestahatári krynist. 2 5 Jl# 

vflf (ok fat Tisst ftt med pvi hafdi hann ei um Ktinn tima fram* 
haldit kyrkinnnar réttiy at hann trúdi fyrir ^essar sínar bidstundir 
mundi hún áieingdar fagna mega firemra rétti,) nema þat, at treysta 
i 8Íál£an sannleikaná ok segiá siÍLÍfum erkibisknpi hvad satt ^slt^ 
ók sýna honum satt litilæti'), ok iaftiskiótt sem herra erkibiskup 
Tissi sftfinah hans gódviiia til sín^ olc sva j^t, at hann var sTft 
framarliga búinn at bæta pá luti^ ef átaldir værí.^), {ei at sidv pé 
at hann þmtist (yrir bord borínn')^ tóic erkibiskup hahn sem 
skynsamr fadir i rallkvauina sætf^) ok blídu^). Nix éf ndkkum 
{brvitnar hverír lutir skipadir varo á þesso ^ingi, lesi hann Stat^ca 
^au sem biskuparhir giördu, ók ritin standa undir beirra innsig^* 
um^ eru ok þau tidindi mörgum kunup sera þi giördust iafnframm^ 
cr herra Eyrlkr var córönatus ^) af .fyrrnefndum Jdni erkilMskiipi 
at hiiverendum þessum biskupum^ Andresi af Oslo^- Jörntidi af 
HiSli;im, Erlendi af Færeynm, Arga af Skálahoiti, Arha af StafaÐgri^ 
Karfa af BtÖFgyn, pormini áf Hamri^ , Markúsi af Sndreyum^ im 
festo Svithoni ^ episcopi^ ok öllnm þeim biskupum yeitti fyrmefiidr 
Jón erkibiskup fagra veizlo# A hinni fyrri Oláfsmesso skiIdi^Arni 
biskup vid hann med miklum blídskap« þa er hann f6r heimleidis 
til prand^eims^ ea Arni biskup lét i haf sidan^) Oláfsmesso, ok 
kvam á Eyrar {infra octavam assumptionis óeata virginis^jp hk 
kyam ok {>ar út Jörundr biskup at Hölum^ ok rídú |>e|r badir 
samt heim i SkáUfaoUt bisknparnir fyrir Borthólómænsmesso* Vard 
allt fölk fegit Arna biskupiy ok yar fögur veizla. Reid herra Jör-^ 
undr biskup skiótliga heimleidis^ ok skildust þeir biskuparnir med 
blídu. A pessu sama ári andadist herra Nicolaus pávi, i hans s^id 
Jkyam Marteinu p&vi« pz andadist Oláfr Graniéndinga biskup. pat 
sama sumar kyam út Lodinn Leppr 1 Vestmanna^yam med bodakap 

*) Frl [: en er Arni biskup^ fornaa *) ok vtr, nied honum optKfa ttéM^ 

Íettii finn hann erkiSiskup ok tíádi ^ b»tá yid ji^ B^ C« Á <^r^ Þ* 

onúm álian Minnleik med motta !((• «. vx^^^j. .ji-... 

^^,; iteti, A. B. a E. Gr. |>. ^)\Mm^. s&mu. 

^ •) ok bevfiadi^i b»t« iðmii vi4 ^^ SviikonU, iomm . 

3) Ul l TAntftr í idmu^ •> •idan^ iömn. _ 

*) lil^ iBopiit * .') f r^< C TMlar S tðmm 



»i K. AsgAmi ]^rsteinsðcai í mikluxn biskups kflurleikat 43; 
hioa únsa Irfngs^ ok œed lionnm faerra Jón^ j^eir höfdu medferdar 




126. penna tíma liafdf 6yslo fyrír ntan piórsa Asgrímr pör- 
'fteins^on [bródir Eyúlfs Ofsa ^) , hann hafdi verit £ fyrstu sudr uni 
land i trausti Arna biskups med hyski sínx). Han.n átti Gudnyu 
ðottur Máua or Gnúpufelli, Bau átto f>essi böm^ Eyúlf er átti Gud*' 
rfimo ddttur Gards or Austfeördum^ Mána er fékk döttur Páls af 
Hiralsnesi med nreinum, ok vard um þat r£d mikil, Jdn ok' por* 
iteinn er yígslur tók ^) af Arna bilkupi^). Asgrímr Tsr mönnum 
niQk éÍLV at þeim sökum er hann vár [med at Flugumyrarbrenno'^ 
i>k [nied Eyúifi brödur s£num <^) i Géld£ngaholti at drápi Odds 
^rariiissonan ^Éyrrnefndr Eyúlfr bródir Asgríms hafdi áttan vid 
siiini eigin kono porrídi Sturloddttur, sú var laungétin, son j^ann 
er p^dr hét ok dóttur er'Borghildr hét^ hún hafdi gipt verit 
^eim maíini er Erlendr hét ok var son Jóns or Asi Sigurdarsonar^ 
ea hans misti hún skidtt, eptir f>at fékk hennar Loptr Helgason 
ok Asbeargar systur Arna biskups, med hans framkvæmd^ ok 
^egar |»essar mægdir tóknst^ vard mikil vinátta med Arna biskupi 
ok íyrrne&dum Asgrímit fékk hann med hans fuUtingi ok fram* 
kvssáid hveriatveggio syslo fyrír sunnan ok fyrir ntan piórsá med ~ 
Jberra Rafni^ ^ En j^víat £ þánn t£ma pötti eingi madr vera, néma 
J^na v»ri yin Arna biskups, töku margir at skipta liugar&ri til 
lessa Asgrims. Nú þyiat nerra Asgrímr átti einga stadfestu^ settí 
Aerra Arni biskup hann nidr á þat latid er & Baugsstödum heitir 
jaidr 4 £yrarbakka# pat lahd hafdi herra Áirni keypt af Theobaldi 
ITilhi&lmssyni^ þeim er>átti Mar^étu ddttur Barkar Ormssonar'^) 
m ^ hatdi len^ búit, ok géfit a móti Ðal undir EyafiöUum, ^at 

f) tÍBÉsa* já, Bt C« St Gr; p^ .. ^ ok a^ttur er S^eig hé|) Ii»U 

») ir<.[T*ntar 1 somu. 
*> t^kn* t&aa. <) med HMna KodnuHtynl, tðntt. 

•) Umnp9tmÍKÍtd^taMtométQiki ') Onw, i&ao. 



44 AsgHinr poisteinsMB i mOdaB liitkBps kffdéðuk f6K«' 

i«nd er. Sigtirdr bSsÍLiap töfc mufir ð^alioiksiéð I ^ifdTeilta ^or^ 
rfdar Ormadóttiir ok Amridar^) Biarnadóllar, systor Vkf&sar or 
DaF. HaBi Ami btskup i lýrstv ^ cr liann kyani til 8itMSÍn& setm 
í Dal Magnw br^ur sinxí; en áBan^jKadi eptír l^ndaskiptitV Ná 
fýrir þat át faann rymdi fyrif hOTra Asgrimi, för boná baim i Skala^ 
bQllt ak yai^ þar Jtnndnm , es standym i SeUianiamatí ok med 
'lionum Ellisif porgefrsdottir or Holiti ^ss er f^rx' var nefiidr^ Axh 
jdreasí syni þeirra lét' berrð Arm biskup kémm pk rígdi sfdan, oi 
Vilbprgu ddttor ^eirat gípti bann porsteini syni Ha&bíaníiir Stjiri-. 
kárssonar laungdtnum. pessi Hafrbíöra bid í Seltiarnarne^ ók yar 
brddir Runólfs iböta f Verí^), hann bafdi fýrrom átta Vilbmgn 
^óttnr porgeirs or HoIIti nndír HyafiðUum, ok ru f»eirra son 
Gissur, en i.j^ann tima áttí hann Gudrúno porláksdóttar atrsW 
Arjda biskups. pau Toro stdraudi^ af penníngiím, ok eingi madr 
miitti i Bann tíma ialnast yii Hairbeðrn at bybylnm ok bui aína 
•6 er f bóndalali yar, béllt ak herra btskup mikit tal af ÍKmuqxv 
A {ressum líma yár sva miök kœrt xned httn Araa I^kxipi ók fVny 
nefíidum herra AsgjTími, at eingrr meim g^ nær í adra skð íagt 
^n |eir vilduj^ þar sem þeir sfódu einn y^g aíd malom/ I pNexraa 
lima yarLoptr magr Asgríms rædfsmadr i stadnum f SkálalxolltU 

97. Sá: nradr heó í Runa eií stundum f Midfélli er £foord 
IjLÍt ok >ar porsteiiissan, tíanh xai gddr bihidi^ ok ilti pj^ Hear^ 
andadóttur ^) firœndkoxíd biskupa. pessí nradr yar missáttr yid 
l^erra Asgrim, faann ^ti inarga soxra, Steinm6d ak Sanntindy Eyálf^ 
pk ptDrlák* Ku fryiiTt haxn) yar Icrtseígr ntodr, béltt hanx^ nm stund 
málí síno SÝa at faamn gaf eij^ upp^ ok í þetta míA kyara hana 
Lopti rð&dísmaxmr níed sér# Herra Asgrímr sá ^at ílla' er lA>pfr 
mat aniran mann ei áframar**en faaim^ ok ]^vi ieitadi bann j^nt' 
Hdum sakir at &, úk frirf nssrst kyama heir menn er þat flctttö, 
mt þerr BeörK ok Lc^tr hefdu talat ússnnikgar tU kéxfgdómsíim tík 
byriadi, bonum þéttiy 'ef þetta pr^fadist aatt^ nllíga &Ilil flesk^) 
i kSl áttg tík h&p tipp miök yid. pett« gicMiM i >yi ^i ef 

<| Ánifrf^r, J^É. 4X jÉ^ <2r, ^^ '■ *) ▼tfafáf i A, S, C« E* Grt f^ 



> ' 



17 Kí L^ptr okfiidml R«il%sYcadíð «i4 LodÍÐn h. k^my éu 45 

B^átiáí f^T^ ^oed ]^<(ng8 bodakáp. ÍÍerta Arzví biskt^p gi^riir 
lioimm ^tt£l i kuanleika opmbert^ en Émdrídli gorir sik heitan hér 
JUD| ok stéfnir .peim b&dum utan ^gar í stad« peir fara nu skiótt 
ok 8a»kia herra biakup at inalino^ en hann k4mr þri TÍcJ, át þeir 
Wiga fb^d at ^essn alliri berra Arni biskup, herra Asgrfmr ok 
Iherra' Eindridi BöggálK pcirLo^ ok Beörn afeaka sik, [ok Tcrdr 
ei sva iburdrinii at naudsyn stmdi til undanfærslo^}, f>ví vard 

Íat at Mtt/ mt f»eir sóru - trún^dar eida herra Magnúái kdngí ok 
erra Byriki köngi ok sva Hftkoni hertoga, |ieir lögdo úl þc$$ 
Si^nd. i hel^ ^) bdk^'ok (^ví skutu {leir til guds, at {>e^ skýld^ 
Kqnnm fioUir ok trúir, leyniUga ok opinberliga, ok hvergi vera d 
m^ú kdng^ umbodsmanniy þar seoci hann taladi lög pk j^éttíndu 
£pti/ frat g^f Eindridi BögguU upp útansttfníngar tík sa^ttust ^eír 
líerra AsHÍmr ok Beörn^ vafo {»eir Loptr mágarnlr eptír þat hínír 
Wsto vinir«í N(l er at segia fr4 Lodni i i^nnan stad^ t^egðr hana ^ 
liafiii sét ,r4d fyrir skipi ok Tarnc^di sínum, foro |>eir herraJíón^) 
iiingum yfir landit med bodskap hérra Eyreks kongs ok herra Há^ 
koBar hortoga, ok l^tii sveria þeim land bk f^egna hvar sem þeir 
fárOf eh léta mena aki^tt tii beás ok tíl ^ess at Arni biskiip lét, 
aik aannan vin k^ng4ómsip»^ sor fyrméfndr lioptr frœndi kanft med 
Mitdum ^nna eid* 

ðS. pantí yetttf tar íkefta, LóSntí íútíd ðveínd duá í Séf^ 
fiamaraesi méd fyrmefndum Hafrbirni^ ok téitti haíiit aiU^seor* 
AaBnííga ok varo þá kyflr em tídíindí, ók e:^ vát kvám, fóro ^ú^ 
Iht lögmádt baníi luta Iand< fem úfarixín Tðí" uiiá hau^tif, ok et 
éírú at þíi<jgi ^ bíuggo^t iKieðB fil ferdarííinaf, Bter áf síntiiiÉi héf* 
odumr fítrra Arni bilskup i^éid tii J^ii^gs ok med hoÐuiti mart 
X^&rdira* mannð , en hérrá Lodtinn ok allir handgétfgnil' menh med 
Jbonum* A jþessci: haustí ok úm yetrinn höfldu meníi ð^a-bók ^Í 
^f h^ri'a J6n fdf m^*^ fánnst thtítmutti ^ýú töíú Imo-^r.Imiir Tððf(y 
i híenm m^iölb £cokir wm úbétamSi.^k ^adr^ lúti^^ þa er úhéntijr 

■) IK^pXSf S«t# ÝÍí JÍ, S, C', JSÍ4 *i ráíf*/ íJ, É,C, X Ör. ^, 



46 YfirdkodanlSgbókát áJFbiskiipiokkiidsmð^^ a^Ku 

▼aro laDdsbúinu, bisknpi ]þ6tta ok margir Imir f henni m^ti |^d« 
lögum, Yar þat þá rads tckit^ er hún var skodttt, at Iðgtaka ham 
ei alla^ ritupo ^í sér hverir þat sém ei Tikla scma né iáta^ raro 
Í einn ctad biskup ok klerkar ok. TÍnir biskops/ i ödrum stad 
handgéngnir menn, 1 |»ridia stad TOro bændr. Herra bi^kup vildi 

{lann kapítula ei sam^kkia, at emm T»ri lögmadr yfir landa^^ 
ögum OK gudslögum, hvert sem kóngr TÍldi háfa lögmann eina 
edr fleiri. Sá annar^ at unl pá luti sem heyrdu til'Tilluy skyldi 
kóngr einn sektir') aftaka, ok sva um ^ er seaUur lindb aérj 
ok sva um úbótamál ok^) sva mörg Taro nœr fiörotygi^ iva ok 
kvennagiptíngar, at hafa dóm yfír hiuskapahnálum þeim sem tMsk* 
npi einum heyrir, sva ok um sektir köngs bréfa ok erkibiskupa» 
ava ok um arftöko kono þeirrar er legin verdr í födrgardi ok þeirra 
aem giptast a laun^ sva 6k pí*6fan ok dóm hversu hver er lögliga 
ti) arfs kvamipn, ok um testament, ok ef karlmadr ^) kvienist utan 
fira^nda rád ok haiin ^) hafi íyrirgiört landskyldum ok ávexti fiar 
sfns vid erflngia, um arfsöl, at heilog kyrkia haldi rétti sínom 
[ok þvi ^) ödru^ Um tiundáskipti i haust ok matgfafa til (atsekra 




• leiguíi 

fxo skyldugir at h^fa sva tpðrg hiön at aílar eingiar seo á því 
}andi unnar, um. |at ef nokkur þarf hey *) at kaupa, 6k*ver eig«> 
andi oddi ok ^ggio; ok skuli hann úgildry hvert sem hann Faer 
a&r edr adrar á^atnur ok ^eingin myskun ámðelt fýrif en hanix er 
adr drepinn*. Um bat at fé sé allt úr jafrétt rekit^- begar fiórar 
Tikur lifa sumars. Um ^at at kóngr mætti vali veida i hvera 
Iiuuin9 iörd« tf hapa yill^ e^ ^4$ sai^pjkkti hann vid Umdr, lætr 

«) nppbeim g^^ %m%A vid 4.\B, C^ *) í f tí ok. 'J, B. C B. 9r.p^ 



atfU Ylirtkodaií lö^ókar af biskupi ok landéitíöimuxn^ 47 

ködígr Téidð k sfiram iSrdtiiiiy ok pd áya at hann leggi yerd eptir, 
ntan: i kyrkio eigouni^ Um xoeiasœra meÐn ok sakeyrí f>ar aí^ 
[nrn afeyringa^), sva irildi ok herra biskm) halda þvfniilkomliga 
aem lögtekit yar Í lögrétto éinno domini mCCLIIl um allt laodit, 
•t jþar tem ágréindi guds lög ok lanzlög^ fiá skyldo iafnan gudjf 
log ráda* I annan 8tad höfdu böndr ritat sér rollu at |ieír vildo 
^n ord sem i kapítulo standa ok til^) kristia*réttar heyrdUf láta 
aiandá til órskurdar kóngs ok erkihiskups. par var ók maslt át 
íHX ^au kaup liéllc^bt sem yottar ti^ú ok handsölut vœri pretta* 
Isus ok TéUaus, ok þ^r menn keyptist vid sem kaupum sínum œtti 
«t 'xáday ava ok um giptingar kvenna ok leigu m'anna sem um 
ðnimr kaup ok pat hafa ok hallda sem Magnus kóngr gaf ^im^ 
mt allir menn sáo ireálsir í ^essu landi sínu gódsi at ráday- vm 
lÖMura Ok dilkiiareigp^ um búíiár ábyrgd ok skildaga er at eingii 
aul ha&, um nbyrgd á fíilguíé ok hversu af höndum skal lúka^ 
iOd yinnumenn ok leigufðlly' um þiófafœrslr ok heytökr^ um Íiár* 
iiald öma&a^ um fat^ekra manna flutníng» Bændr höfduok ^t 
litat i roiluy at Öll falskaup^) skyldu föst vera 'þau.sem eingis 
oanns réhi vœri hrúndit íy um heygiaiir fcrdamanna ok at hver 
Till r4da faeyum sínum ok annarí ejgn, um þat at ei sé seáifr i 
Tedi ef útlagi verdr laus^ um ábyrgdir fúigufeðr^ um lán ef sialfir 
t!^ist medy um manneldi, at reppstiómarmenn leimiy um dilkf^ 
•t^eir ei£i sem iörd hafa undir, um vinnumenn ok leiguskérdj^ 
ef lengr [er úvirkr'*^) en viku^ um helgi túns ok akra ok eitagia» 
ttQi lögaura, ok ef nokkot tonst þat i bók er menn þykkiast tk 
vxtpL vidbúa^ f»a yiiia (eir ^t med skynsemd mega framleidis 
érbidia. 

29* Nú er fetta var aktat,\géiigo riienn i lögréttu ok lít 
liver uppi piat sem ritat hafdi. Herra Lodinn vard via þetta mið^ 
béitr, at búkarlar geördu sik sva digra, at þcir hugdu at skipa 
lögn^ i 4|ndi, f^eim sem kóngr cinnsaman átti at ráda, f>ár Baest 
krafdi hann almenning at iáta allrí bgk greinarlaust^ hverir svörp 

, ' ■ ■ • ' 

s) VaalAr ( A, B, C E, Cr. p. ^) iaklattt kaiip. A^ J^ C^ B^ th%f^ 

^> kríttiadétttMkf di| b^ita sdaiii 4^\ )i^^ föaia* 



4S^ , Biskup Arni ok hoáUtm L^pr yrdast i i lögréttu; i j^ %^ 

r' 

«du fyrir sik^ át ^r niQodtt ei giört at.tapa sva freUf Uniisinty 
Lodiii'n syaradi at méti e at þeir ætto fyrst at ia txíkinni ok bi^Ui 
sidan myskonar ') am \k luti er oaudsyn j^ætti ^ílstanda kóngieii 
ok rád faans^ Eptir f>at lætr hann lesa köngsbri^ þac er honim 
baúd at láta lögletda bökina, ok kvad hánn reidi mundo sæt$ ^ 
er ödruvís geördu. Biskup segiri at hann hafi ^at bréf Jónrer& 
biskups er bannad^ at lögleida marea luti pi sem í b6kinni.stðdnt 
eptir pat \hl biskbp haan lesa brém, sem giört hafdi vent a nsptta 
^þingi i Biörgyn, har sem i stödu boon fiau er menn felidu^'á 'sik 
áf seðifu verkino, sva var ok lesit i hveríum atbnrdum at i mami ^ 
föll hit rainna bapn ok forbod, oker ^at var úti^.nSmadi mög^jak 
at úmátaligt^)-T^i at vera undir hvertv^^ia LX') ú^tamíiaer 
i bókiqn^ sttfdo ok XXXV banna er i brofino sttfduy ok er hliðd. 
fókksty mælti Ami biskup ; nú hafi þér l^yrt bréf Jóns erkibiakups 
andligs födur ydars [ok hans undirbiskupa'^), ok raegut skilla ' 
hverstt mikit ágreinir bökina ^á sem vér erum bednir at lögl^dá 
ok hans bod, þvi vil ek li^san giöra mik, at ek man engum lutnm 
Íáta þeim'*er i mtfti standa hans vilia ok sva þmr sem mínum rid» 
U19' ^lgia vilia^ er ^at fyrst um ▼alveidar ok lögmanns capítola 
ok um sættargiörd ^eirra, Magnúsar kóngs ok'^) erkibiskups, J^vi 
^ar stendr i at biskup skal lög se^a, en ei leikmenn^ yfir ðUum 
aökum j^m er heyra til heilaeri kyrkio, prófa þær ok dæma^.ók 
ava j^at at virduligr Magnus Eónglr gaf kyrkiunni undian air ok 
ainum ernngium ek eptirkomendum, ef hann edr hans fyrir&ren^ 
formenn Koi-^gs rikia hefdu hnft^ edr éyndist hafa sakir nokkcffirar 
&efdar.landslaga, nokkuit valld edr halld slikra luta^ hann veitti 
ok kyrkiunni þat privilegium at kóngar skyldu ei me&a breyta edr . 
fnúu foimum lögum fftistrunsiÍBS edr eigi| kyrkiuiinar I fiarpínd^)^ 
}fiikmönnui}i edt lærd.ömínum ti| pv^nganar edr úfrelsis, ara ok^t x 
loni ír^Isi kýrkiunnar skyldu hal)das{: utf^ falkeveidar* Sva vilium . 
vdr ok'Xned ejngo miSti þola at heilög kyrkia tapi hvi frelsi^ ^t 
^jr igreioir godslögi eptif þvf §9m fyrír löngu var lö^kít hér i 

9 M*MrokvO|afr,^^í^í?^JRí?i>p, ♦) V^«tíir í A,9. C.E.Gr,^^ \ 
f) ómögnlí|l» •ÖBif^ f) Jáat^ ^^l^f sða^n j'i^ 



^ ^l^ ^skvp ilntt okiIiQdlnii Zjeppr Trdast k i lögréttn,^ 49 

/ 

tögrétta lyfir ^lk vort loRð méd ^6dn sAmpykki aHra iansmtntu^ 
-'Ok errfaann Jia£ii ^t ialat, rtfmadi múgrinn stórum vel; þat er 
faann vildi at kyrfcian edr al|iydAn .tíndi ei úno £:eM» 9g^ htí.6A 
^affit, m»lti berra Lodinn /yk sá mn 'sik. nokkut Myggliga ok leit^ 
fiÁi ráda at leida aimúgann frii biakupi i huganum, ^íat hana 
>^ildi margmeBnit honum vilia fylgia ok fiinna, ok mœlti sva : bféf 
'pettXL sem þér heira^biskup iétut lesa, liefir marga luti i aér sem 
yév meginm vait mark á kénna^ em |íé bngdak at ei munda ^eir 
aem þat giördu þessu mega íyrir alla ráda ^dr ekipa, en (lar ^sem 
^ér,töludut um okur, trúik sannliga at pat sé íllt^^ok ^eir aem 
<^rkaiiar ero sðto ') fíaniisettir^ %n livad má hœrra .oki^ vera m^ 
líundargiörd [ðú hin rángliga^) er hér er á landinof pér bisknpt 
iffiiir ^) 4ieiœtft tíund af silgium ok silfurbeitum^ koppum ok kér^ 
^lldnm erk ödisn daiidn fé^ ok undrak miök liví landsbáit^ þoUr ' 
yd^ strkar qba&iur ek gtörir d oorræna tíundí^at eins ba sem géngr 
ttm allan heim ok -einsamaner nú rétt ok lo^teicin* .0kei;Lodintt 
faafdi ^etta mœk, etod upp fyrstr henra Kafn ok sagdi, {>v(fft hann 
i8& atLodinn mundi auka sér fyl^ medr^ssum málsendum: herrat 
•egir hanu, gó^ er tíundargiöf ^) sú er v^ höfam^ okönnr man 
kvemmtv^ggium klerkum ok. leikmðnnum úhentari. Herra Arm 
bisknp mm^ {^á-: af ordum Innocentii páva vitum v^r 'at sá tínnd* 
argiörd'er ei okur, ok vinnr «ingum manni ^álartión« Lodinn" 
sn»lti ^ enn: þér tölttdut« berra 1)iskup^ at þér mundut fylgia 
líréfi J^ns erkiinskups ^k sœttarbréfí þeírra Magnúsar kóngs ók 
Byum kristin^rétti^ ok at gudslö^ skyldu gangá yfir lansilögy en 
tvl man hverigu af toér iatady ok hvergi kvam ek jþar Íands né 
liafiar at ^va séo nokkors k<$ngs eyrindi^) undirfótttm trodin sem 
heTp ok þé mest af- biskupum* Margir lutif varo k þvi f^ng^ 
taladif' oH kVamo fiir saman med monnum, en j^ kvam {)ar um 
aidir at lögbók var öll lögtekin utan f>a kapíti^a sem handgeingntr 
xnenn vildu at stœdu til orskurdar k^ngs ok erkibiskups. Hafdi 
-aJl alþydn þi \6f€LtBk um þat^ utan nia meoa þeir sem biskupi^ 

/?) tétt, biitA vía A. B, C,£, Gr^p, ^) úrfsfólkU. B.JS, Or, 
. f) vas^Af < «<^<&«. ^) iíuDdar £iörd» A^ 9. C. H Qt, þ. 

') tskil ok| b»ia •««» vi|« ^) -ritthidi^ söa^^ 

G 



50 Usam|>)[kk! eykat med biskupi ok A^rimi# 30 K» 

iy]gdu ok ei géngOr til handa þí 'er ahnugmn yœgdi fyrir -Talld' 
köngsmanna, var fyrstr af þeim Arngríinr Teitsspn, 11, Sporri or 
Asumi III. Ormr frá Rcini, IV* Asleifr Klængsson^ V^ Eyhiír son 
Öisurar frá Horniy \L Sigfús "Stobbi ^, VII. Magaús Pétursson, 

VIÍL Loptr Helgason^ IX. *). Kalladi herra Lodinn þa. 

landrádamenn, en Lopt {ivi framar, at hann segir hann svarit bafa 
II eida úfæra^), ok bannadi honum at fara af þíngi iSied bbkups, 
ok kvad hgnn vera skytdu i valdi þcirra. Ok er l^skup yísm þatt 
bad hann Lopt med sér fara, ok sva giqrdi haan^).' 

30« penna tíma dd herra Asgrímr nuök uppii var þa ádir 

. YOrdinn felldr ^) féiagskapr þeirra biskupa, þviat Asgrimr hafdi 

tekit Geirlaugu dóttur Jóns á Stokks^yri ok 'barnat, ok er bat vard 

vist, tók biskup hana af honum ok iét vera heima i Skalahollti, 

Asgrimr giördi sik reidan um þat^ bann ha£li ok þetta yor ridit ^) 

beim í Skalaholltsem Lodinn kvam ádr i^t um hauatit^ ok bedit Lopt 

mág sinn at vera í bragdi med ser ok bidia basndr at stirkia nk 

til búsp þviat manninum var kosthallt fyrir þrennar sakir^ örlcík 

. ok íidkkyldu ok geyrashileysi. En þviat Loptr vissi at biskupi 

^óttl hann bafa kastat sér um tit mótstödumanna kyrkiunnar ok 

ní honnm, syniadi hann Asgdmi |)essa lidsinniSé Hann fér þ4 

- okbad fi&r aí öllum b^Ðdun nokkut ntan þeim sem nsistir voro^ 

stadnum, ok kéndi hann f^at undii^tu Lopt9^ £fyrir þvl var hana 

á þingi erfidr ok tiUagasár um mzl hans^), ok lét þau ord fira 

sér fiiúga er honum var mdtdráTtr i madan i þessu stód. Asgrímr 

f>oldi aJiar meingiördir biskups ok Lopts heldr ílla^ bTÍat halia 

var af þeim velgiörningum vanr ok skiidi hve mikiÚs hapB misti, 

en i annan stad lágu ok bisknpi verr Asgfínas meingiördir en anxkf 

ara manná, pví^ hann þóttist af honum betra verdr en ödrnai 

inönnum , ok barmadi miök sakir fornrar elsku hans mkrædi^ 

.^) Stuhhi. A,B,C.X. Or.p. ' ^) iym. j4, B,C. & Sr^p. 

^) isæhi. A. B. C. E. Gh p. ' '^ 

) 9k w m um stinid aied faiAiiM. O fjr* £ ▼^nlftt $ ji, 9^ €4 M. Of^l^ 

b»tA %i^mM vid« ; * 



4' 



$ílíé - Biskup ok 'Lödinn sfiBttiiðt sva at kalla. 51 

.31. Eptir ^íng reid herra biskup heim i Skálahollt, en herra 
Lpdtnn á Eyasand *.) ok héilt á bíinadi, st6d þar á hino œcsta 
snndurþykki^^^ Lodinn kalládi f)5 menn er ei iátiidu lögbókinni 
landrádamenn ok stefndi utari giörvöílum, en Lopt sagdist hann 
táka skyldi ok reka naudugan á skip, þar tU er höfdíngiar land« 
9ins |>eir sem' til þess voro skipadir ok kóngs starf höfdu i bendi 
ritudu til hverstyeggia |>eirra biskups ok Lodins at ei tkildust þeir 
-sýa ulidmannHga vid sem áhorfdist, voro mest at því af leikmönn- 
um herra Rafti ok herra Jón iö^madr. Kvam þá sva at Lodinn 
baud biskupi á Eyasand ok veítti fagra veizlo, var þangat þá stefnt 
fyrmefndum IX mönnum, ok handfestu IV af þe|m utanferd sina, 
en allir adrir dóm á mali síno, ok ^vördu eida at veita kdnginum 
fulikvamliga- hlydni þadanfrá eptir réttri skyldo, ^gafst þá upp at 
þeir skyfdo ei allir utan fata, at herra Lodinn lét yi ok sannast 
at hann hefdf of brádliga talat, yar J)ar þá vid herra Jón lögmadr, 
herra porvardr ok herra Asgrímn Var fá gor at bœn biskups 
midlan á-inilli biskups ok kóngs um sakeyri, a þeim m&lum sem 
heyrdu til heidni edr villu, sva ok ef menn töpudu sér siálfum, 
at minna félli undan erflngum en bdk segir* peir ritudu ok b^na- 
8tad sinn til kóngs, at þat væri ei úbótamál ef madr vegr mann 
£ ,6cátfs síns heimili, ok sva þat éf nokkur madr hcimtar giöld 
eptir úbótamenn ok þó med eingum úfridi« Herra biskup samdi 
ok at kvennæ giptíngðr faerl epttr bók at hðldnum hans rétti til 
ddma yíir hiúskapai'málum; pat var ok b9?n þeírra, at sú Jc6na 
seib giptist íyrír utan frænda rád, misti ei arfa sinna^ en um sá(u- 
giafir skyidí standa til döms kóngs ok erkibiskups, biskup [hét ok 
at dæma hvergi ^} frekara hér um en lanzlög segia ádr orskurdrinn 
væri réyndr, utan íe þat sem klerklar aíla af kyrkio skilr hana 
undan. peir sampykkto ok einneg tiundaskiþti á haust ók fátækra 
mannðy t^n ei M þeim Capítula ef menn þurfa hey at kaupa, bádu 
{leir'^allir at su klausa væri orfeld: ef hann ver oddi ok eggiu, 
&é úgildr, hvert sem hann fær sár edr adrar ákvanmr, en ef hana 
deyr^ séundir köngs myskun. , peir bádu ok at sektalaust. væri, 

«) Eytowna* A. B, C, E. Gr. þ, ») úr. ví. B. C, E',^ Gr. þ," , » 

«) lét ok hvergi d«aa. B, E. Qr. 

G a 



52 Biskup ok IJoSJam wttasfr n» ar &aISá> 3^ Km^ 

'^ó {& yaaiT stdtfr or a&étt rekfr en at W ^inir** ^eíin momIí oÍí 
at þeir. inefiii sem ádr höfda afeyríng^^i faafii at freálsa>')«^ Gr 
bonda bréfi saiudi) þeim at brdia, 'at ei stædi sya^trm beygiafii^^fimla^ 
Hianna, ok yardyeido ít úiMga eyri^ Adrap beidskir þeirra ^yndito 
^skynsaœligar utan |ue^ sem préfast nndip bisknps- beidsla* \5im 
þessa lati samdi þeim ekki^ at sá sd lögmadr yfir krístnam réttí 
æm kóngr skipar ttl^ sva ok ix&k d^ ok Ðró{a»9 byeraa hyer er 
ÍSgligaHH ,ai4a l»kinn ^}^ syar ok ara þi* kktisa er stód i kristiiWf 
ddmsbállii^ at þar sem ágreiadi gndslög ok kmalög^ skvldu guds-^ 
iSg. ráda^ ea^ þé at er (elU alt saman med þeim^ aixiit margir gódir 
acenn fegnir þessari fndsœlo |iair sem Ivtlaosní yoro alirai undir^ 
kyg^ þeirrar sem eptir kvanK Jór kersai kiskap keiailaidis ek 
peir mena sem þangat köfdu kvanit tit þessa mála. peir, biaknp^ 
#k berra* Lodini^ skiiduM þá li^liga med yfirbragdi, ek gaf lumiy 
biskupi laadtiald gotf^ þat sem- hana hafdi ádr hi^it & sandinanv 
ok 1 þiogf^ þviat biskup hafdl honam ads yeitt^heimbod ^k saimt-^ 
^Sgar giahr, vóro^ ^eir [)á kalladir sáuir*. Sigldi Lodina nokkro^ 
aiaap ok herra porvardr. A þessn ári yard þair tftlinda 1 Nore^ 
at Eyrekr kóngr fékk Mai;gréur dótt^ Alexandri Skotukóngs í 
Bebrgviny yaro at þeirri yeizlo^iienui J6n erkibiaknp ok adrir iaiir 
)endir ^) biskupðr. pi^var Audtm' Uestakocn hsMÍstl i x&di mod 
köngihBaH 

ja^ Eptfp þetta flbtnada^ npp^margrr öfiiiidiinneim hst^ 
i<éwsm9, þeir sem.sinn muira hofda byrgdan sakir yaamáttiur 
meir én gddviliaý medán*sannr fedir fóstnriardimnnar IHBr ok sæaiit 
klerkanna, hinn mildr Mdgnús- köngr, kvam þá íram þat spSm^Ii 
#r hann taladi^ nokkrum- vetrum^ fyrir sitt andtit^ þáer haim sat 
med ísm^mönnam' í .sinu herbergi' ok tók sva tii ords : at þeirni ^ 
Xtf værf úfríslst ok m^é mar^háttudam skapraanmn T) ok erfidlig-- 
uuD> ok þeir y»ro sælir er deya^ skylda^ ea- þeha er hHi 'yoro ok 

») firá C vsntiir í A^^.€^ÉlGf, þv ♦> flianiíra; jf. M. C; JR Gr, p^ 

s) gitÍM« söiain ' ') iMiniim. JS: Jt Cn 

•) ÍBDUMkifv& CGn tímk^Mf^J^ *) ^etts^ ^i J, C.E,6r. |»^ 

£ Þr ^> aHwuuaaaaM* soB«^ 



V 

.' V , - 

ei Ikb i ánMt en há^íA ok iiá(dKr> íri'd^ oft %saélW hðns, ^óttast 
eí 8kili»y. hvi hann mœlti sUkt^ ok spordu iivarfyrir liánn mælti 
l^tta? Ibann será-: Iria vera sem ydr f>yki ek ekki ') haA litlat 
meídws edp yandá 1 mínö ríki, en mér þykia iinargar vera' ok 
niklary en ^& at mikill' ok^ margr.Tafidi s^ at styra med höfsemd 
niklo riki^ t>á Uzt mér sá bœaistr at teihpra döma ok greinir a' 
l^llr ImáófHsins ek leikmanna, sva at ei jKcrdi st6r missmíd i, en 
^ir æm fid hann toludu iHœltu : Sva líizt oss sem sá verdi ydr 
ei mik'iltr hami segir^ sva raikili þýki mér hann, at sælli væru 
ÍÍdnfr en' lifendr> mundt þir þx vita; i hvériu er ek heíir stadi^ 
ék strauk imr entiity er sia hausinn- hefip i moldu vcrit III vetur,. 
heLT ek þar ratm 4 skiótlíga' at íbrrádsmena rikisins, þeir sem ráé* 
ktfngsins' voro kaiIadÍFy vildu át Jitlu^ hafa þœr skipgnir sem ncfndr' 
Magnús' kóngr ok 36n erkibisknp- höfdu skipaj; med sönnum rök« 
aemdum^ briócandi þær^'nidr med' sínum kappteúidttmv en hjrdir- 
kmr aði' sem* er var veikr, hcldk* stadligr stólpi.sannleiksinSy vildi 
£eldr sitia- íyrir reidi þeirra ok hardendtfm- en ' þegia yfir sann« 
enduflTy en þeir samneytto |>eim er hann^ bannsettr» vanvirdandí' 
beilaga ^)* kyrkib ok lýklana Petri, en gáfú hpnum- sakir á svabúit 
B&LTíy sva sem hann v^ri nidrbrotsmadr kónglfgs valds^ ok nQyddi 
almúgá|ih or héfi> en* hclidi lærdótuinum rángiiga* uppá leikmenn* 
Hia^ laus^ þessr hvassi hviríilvindr fýrst hiöVtu þeirra manna er 
Wbreff bygde^ ^k knddi þar kappsamHga ^kyrkiunYiar foripenn , en 
éreifdist sidan til vors útskaga; ^fokkro sídar kvamo margar mis- , 
jþykkio greinir mpp hér á landr mHli mannai» Fyrtmefii(& herra ' 
Asgri^DT heimíti' skatta ok, þingfarárkaup at hoimamönnum stadaf- 
ins í SkáláhuVitr, en biskup bannadi at þau/væro greidd/ þvíat 
-honum þotti^ útrúligt at köngíymundi pynda'^) viiia Skálábpltsstad 
nm þat er frelsadr var HóÍastadK par kvani jum sídir at þetta 
Yár greidt adf h^imamöniium ^ þvíat þeir sátii ella f^rir fögleysuhi 
ek Jr^idi Asgria*5. fHerra biskup, hafdi ok,* sem fyrr^egir, tekit 
Kétii Kétilssqh ok skipt fö hans, ok lauk eingi meira þá er ölla' 
i!iar uppskipt en hínnvIV lut innsts^u^, biskup beiddi ti^ppgiafkl? 

' ' ' ^ ' ' - 

^ Tautar V A. B, Ci Jf ♦ <?/♦• pi ' ^y jíiitn; jir B. C^ B. Gr{ >•* 



\ 



m 



54 Lopti utdn steiGtit ok fór ei* 3)^» 

iim ailt þeUSLp f>á cr fedrdujag tdko. Giðrdy metin ]^at tnárgir fyrir 
hans sakir, si^mir gáfu alit uppt en tóko ckki^ sumir gáfa ckki 
iipp ok vildu ekki taka utan tullt, en þat var eingi kostr*— Gud- 
raudr hét bdndi aá er biö nidr i Flöa/ er hafnadi sínum lutá^ðton - 
tírna er porvardr hafdi syslo, hann sptti nu Asgrim at þetsu ínáii^ 
cn hann Ijeimti at Katli |»essa skuld ok adrar tíeiri. Kecill kyad^t 
ei mundi' greida þat fé ec stdd med kyrkiomarki f Eístadal ok 
segir stad ok biskup eigaallt þat er harih fdr med| ók þar kvttm 
at bisknp tók Kétxl ok lid háns heim á stadinni þvi hann -fióttist 
^ar friálsligar mega halda hann, en Asgrími llkadi stórliga iUa ')• 
Sá madr er Snorri hét ok var*Narfason hafdi kvongast sudr mii 
heidiy en hann var kyniadr vestan um heidár or Breidafírdi, ok 
þar beoggo brædur hans, pórdr at Skardij en porlákr bed i Boi^r- 
firdi í Kolbeinsstödum> þeir varo allír vitrir menn ok vel mann-' 
adir. pessi sami Snorri hafdi tekit med kono'sinni Jand í Hiálm* 
hoUti pk annat er Mörk^heitir. l^optr biskups frændt bió i H)yd 
hinni meiriy þessir iTÍenn keyptu um lönd, [tók Snorri fftst H}yd 
af LfOpti ok fékk í mdti Laugaland *) ok XX. C. vöru , en -þvlat 
Snorra f)ótti betra ávistar { Hiyd, en i Hi^lmhollti, tök hann af 
biskupi Hiydarland, en fékk honum et mdti Hiálmholt, Mérk ok 
pifStanda, ok v6ro þessi landakaup yotri si4^r'en Lodiníi skyldi 
hédan af JsIandL Snorri þessi var mrkill vin Arna biskups ok ^eir 
hrfisduTf Tór harla um yorit bygdum i Hlyd med hyski sitt. 

33. A f^essu sumri kvam skip a Eyrar ok kyam firétt af 
iBkiptno, at Lopti rœdisnianni væri utan stefnt^ oki kvam honam 
sú pögn sva hardliga írá ordlxm Asgríms^ a( haniiiibi: kiilladr land* - 
rádamadrf ok hann skyldihöadun^ taka ok réka i skip naudugan^ 
cf hann vildi ei íara lostigr, ok eipgi kyrkia skyldi haida honamj 
utan SkálhoUs kyrkh* Asgrímr stefndi ikiótt þing; ok baud Lopti ' 
(ángat at kyat^a, en hann för hvergi ok lét býa hvilo sina i Ka^-^ 
trinar kyrkiu, ok þar Bvaf hann iánga rid um sumarít, en þegar 
skipit vár landfast vprdit> sendi hann mann til Arim biskups med 

•) irti C ysntftr ( JrB, Ct S. Or. þ. (LaugabjSl, ^,) ok Eyri^ jí^ B^ C* 

*) fr* U ok tóku £ aiód Lai^goUnd -*♦ <f'y P* 



3#íRt A^yksl 6|>ekkt biskops ok Ásgrims. ^55^ 

mí 

bréfum ok gordi honum kunniga f)á frétt er hann hafdí fedgit nra 
ÚA eftiT. Herra biskup ritadi at nióti ok gördi útveg fyrir Lopti, 
'ak** kvam sá madr ei fyrr aptr en hinir höfdu útlátit er sigla vildu, 
ok var þat ^ náttain sídar en himr kvamo á land. Enn h^fdi 
^nnat bréf kvamit til Lopts á sama stimri, ok sat') haiin bœdi^ 
Asgrimi ctrdi þetta iUa, pví lysti hann á þeim héradsfnndura, sera 
hann hafdi vid böndr, landradasök á Lopt, ok taldi kóngi alia 
pemiínga hans, hörd ord fóru ok fráhonura til {)eirra manná'er 
tniít bdk böfdo mælt, ok at ^ir væro allír utanstefndir* 

34« A pessu sumri sigldi af Islandi herra Rafn Oddsson. 
I»rvardr ^Tar ok þ^n vetnr í Noregi. pemia tíraa lióp mikíU 
m^toadr i^) herra Asgriœy v^r \^^víví {>á ok miök bundinn fyrir 
kiÍÐgs bodflrkap, voro ok |)œr einar fiéttir af Noregi, at þar skeik«> 
adi miok sriórnin será liktrgt var at sloknfultzm sva^ [biörtum tand- 
im^) Idmpa ^^m var Magnús konúiygr, þeioi sem sanna raun 
8aDii8 godvilja syndi, at nm sína daga var miök i loga af etc^i 
tveéiirar ^) elrsku, siiífs guds uk sinna náónga, en Í hans stad vcDri 
kvamin aon hans, sá er bará*var'8t aldri^ ok ei hafdi iaínfram 
úxixkm födur ként hve sætf sannleíkrinn var, tdko mal fyrir hann 
lendir sieÐn, sva at náliga voro eingir látnir ^) refsadir þcir sem 
landstiói'Ð beyrdu, en. binir siúku hötndn Jöri erkibisknpj se'm ^) 
laiinaÐ lœknir þann sem ei léi af ^ hirta þeirra lyti^ ok vildo 
hann svipta sino valdi sem raun bar 'á, af því gömbrudu úvhlir 
SÐdanna "^) ok frélsis heilagrar kyrkio, er þeír; trúdo sem skiótt 
nmndn i^amkvamd sinni fyst, 70x ok miök af fyrrsögdum sökum 
misbykkki þeirra biskups ok Asgriins,* er hann . kéndi fyrirsátar 
ú\Áá á sina frsndr p^k vfni ok þreyngd^i méú lögunuroi af þeitn 
ar tfmfrain rétt vildu ráda logÐnum.r Mörg.önnur malaferli stódu 
S milli þeirra^ bædi kaUadi biskup- land nndan.honnm á Baug«< 
stSdam ok erfid^di honum i mörgu, þgr sem honum þótii þat 

^ bre«áaandi^ fdw*-' , .' *" * • 



5$ Acyj^st ^ek^t >i^kops fik ^goitM., 14!^ 

xofi^ iögam ciora inega« « |>emia .vetor itti Asgrímr : för^á Sidi 
austr, at beida af''^ iyrnieftidum ^atíainöiuiapi aa þeíriáda hoBum 
utanferd ^ni?) edr ödru tillæti, ^n lierra bideup ritacU til ^iiins 
Jcjær^sta vinar síii^ Runél& ál>6tft i Verí^ at hann jtninntl |i& í 
leyniligaf at f>eir birtu í eingu Vrilia.ainn edr aeUan ^rir Aagrimi^ 
at ei nefdi banu fyrir ]^at^hólin$^) nnmij hann J;>aa iieira áb^ 
Yurda JtyililLar honuOi þ6iú «akir peirra at guds iögaai » av.a >ok 
h^d haiin þenna saoia .áb^t^ ákynta ord ok tilt^ki hefte Asgriios 
pk giöra ser kunni^t hv^jriu liaiin &ri fram* Áhtú .gör4i aÚt 
l^etta, ók urdu böndr iegnir^er |»eir átlu van nokkurs varnármanns^ 
ok létu Asgrim ekki ^xig á sér £2^ ^í er hami reid auatr ^^ánfist. 
Jierra llunúlir Sthóú litam ok tii biskups hver ord Asgrímr tma<fi 
4 þingi i K.yrkiobæ, ok sva ai ^ir töiudu nm -med sér at Asgríau 
^ótti udkit at missa vanátto biskupa, ok vildi þar aUt .til vixtoa þat 
er hann msBtti áf siálft síns efhi, ok faelra aflt ok bsetta þat aem 
hann heídi möt;4i'^g^ Terit hei4agri kyrkio^ ok sva'at haaÐ baá 
Íiorra ib^Sta eiga lut i at f>eir mœttu 'sðttir verda, ava M vahdrasda- 
lauat mœtti standa til þést cr ktfngr ok erkibiskup greina'^) dlt 
{lat er f, miUi manna stöd, taldi þe^a yera 'hina jpestu piaudsyn 
' allra þeirra er undir þeim faiuggo. fíann bad ok adra eiga lut í 
/U ^) hann nœdi at jiaJda Báugsudi fran^eidiSf ok msclti þetta allt 
med áÍiyggio*8vip mikliii^* £a er hiskup vissi þessar greinify t4k 
faann senn or^) at þ%t vÆri^^yíirdrepskapr As^riois $X l^ta fyjdbr 
þeim mánm Jikligast ér biskup trúdi framast, þviat þat^) mató 
ajJa tíma diajfliga ^) sogia^, at hiá.Runúlfi ábóta n;mndi^anar endir 
xnála Ama biskups. peir urda ok sátdr í þat^ 0t bondr urdu ei 
aekir þótt þeir vildu hallda lög ok svaf it, ok ginga ei undir l^yngri 
lydsk^idu utan naudsyn. .fíqrra áhóti þad ok ÍHskup miniiast á 
hversu hátt hann ^tók Asgrím i ^rstu ok at sveigia allkt geu^ Jhonr 
um þótti m&tal^t yera,a,t höldnu?!. £uds rétti'í ^la stadiT ^ 

f) herdt at* A. JS^ jD^ j& Ga jþ» *) Im^ jmetli'jáltr verda ak<| lijMf 

») Jióls. •ömu, O knnii* .*»«. , ,. , 



•»^ .: - • ■ 



. jj Rt Loptr Helgason siglin 57 

35» At licínum þessuni yetii lóx at nyio úpyklcia miIIiMD 
Uskups ok' Asgríms^ einkaDliga ^m mál Lopts, |)v'iat hann sat 

Íenna^ ve^ur í kyrdum, ok fyrir ^at er hann kalladi at hann 
efdi se]da kóngseign Snorra Narfasyni landit í Hlíd, þat er hann 
itti þenna tíma er Lcfdinn gaf honum sakir, hann kalladi ok Snorra 
-^ sitia.4 átekinni köngs rördu, fyrir þetta segir hann hverigum fieirra 
^^hætt skyldu rcray utan þeir géngio at bordi vid hann. Nú þviat 
- Asgrfmr vildi ei aptrgialda skatta fiá jiem hann tók af stadarins 
heimamonnum , lysti herra biskup yfir' honum fbrbodi at fyir- 
sögdum þrimr Juninníngumv, Enn féllu þó fleirí lutir til er herra 
Inskup gaf honum sakir ok ^eim sem hann héllt fram köngs bréfí, 
am ^vali ok lögsögn yíir kristnum rétti, ok at ei géngi gudslög yfír 
landslög* petta vor stefAdi hann ^) Lopti til f>íngs þess er hann 
átti, eo hann fór nied eingo móti, ok lét Asgrímr ekki vita af 
ætlan sinni fyrr jen hann kvam til skips. Asgrímr valdi honum 
mörg digrlig ord ok kalladi hann landrádamann ok eidrofa sem 
f^^rr, en Loptr svarar at móti, at hann hefdi at allra bygdarmanna 
vitni alla lydskyldii kóngi goldit, ok hvergi {iframar, ok hanaskyti 
ollu síno wkVi undir kóng , ef honuin syndist hann i nokkro brot* 
liá* Yordinn. Herra biskup ritadi ok med honum til herra Eyrcks 
iLongs, ok stöd þar í meá ödru, at hann sendi honum Lopt frænda 
sinn^ bidiandi at hann gördi hans eyríndi gott fyrír sinn herra* 
dóm^.ok f>á hollustu sem hann hefdi iaf fodur hans, ok at'haiin 
ætladi at téttindum honum at veita gott ok sæmiligt trúnadar traúst 
f alla stadi sér til sœmdar, en Lopti til sannrar giptu, ok honum 
til eptirlætÍSy ok ödram ^eim sem honum þætti varda, ok lét hann 
pat skilia^) at ferd hans dvaldist sakiiv tilfellis, en ei af illvilia 
Yid kóugt Var þetta rítat II n&ttum eptir ^) Laur^ntius inessu, ok 
Tar þ& ekki firétt til skipa^ péir Asgrimr ok^Loptr mágamir skildö 
jAeá eingum blidskap« pat skip sem Lootr var k tök Noreg^ ok^ 
kvam hann um haustit til Biörgvinar, ok var í brædragardi nm 
vetrínn, ei kvam hann fyrr fram bréfi því er hann fói* med ea 
Ðær vetrnáttnm á Jónsvöilum^ ckki gat hann vid kóng^ talat annat 

•> bem Aigrímr, ^ ^, .C. A ^r<|>. «) íyrir* A B, V^ ÁGr^þ^ 

H 



b 



L . 



» 



^ 



5$ Acyj^st líi^ekHt hykofs fik ^giims., f 4^ 

i^e4 fógum giora inega« « |>emia <vetsir átU Aœrímr :förL-á Siclm 
liustr, at beida af^'^ iyri^efndum $idcaiDÖiuiaiD aa þeiriádn hoBam 
' utanferd ^ai?) edr ödm tillpBtá, pn lierra bideup rítadi tiKbina 
k|æi;asta vinar sínfit Runél& ál>6tft i Verí^ at hann jtmnnt^ |i4 i 
leyniHgat at f>eir birtu í eingu Vrilia ainn edr aHlan ^ir Aagrimi^ 
at eí nefdi Jaanu fyrir j^at hóltn^ ^) nnanj hann J;>aa iieira ábotti 
Yirda JtiySiií^w honuOi p6iú aakir peirra at guds iögam » ava >o|c 
h^d haiin þenna sama .áb^t^ ak^nta ord ok tilt^ki hefta Asgriiaa 
pk giöra sejT kunni^t hv^jiu haiin &ri frc^m* Ah4ti ^ör4i aito 
l^etta, ók urdu böndr iegnirer |»eir átlu van nokkurs Tarparmana^ 
ok l^tu Asgrim ekki íang a sér íi, ^k er hami reid a«tr ^itbigat* 
Jierra llunúlir á^bótí rítaai' o\g iil biskups hvex ord Asgrímr ttfkdi 
4 ftingi í K.yi'kiobæ, ok $va ai ^ir töiudu uin med aér at Asgríasi 
^ótti mikit at missa vanátto hiskuba, ok viidi þar aUt .til viQoa þat 
er hann mastta áf sialft sins efhi, ok faelra aflt ok basita þat 9em 
hann hefdi möt^jik'^gr ^^^ hei4agrí kyrkio^ ók sva'at hann baá 
Íiorra 4b4Sta eiga lut i at {>eir mœttu 'sktir verda, ava M vandrasda- 
laust mœtti standa til þest cr ktfngr ók erkibiskup greina'^) aUt 
{lat er i íniUi manna stöd, taldi þe^a yera 'hina jpestu naudsyA 

• allra þetrra er undir þeim hiuggo. fíann bad ok adra eiga lut i 
^^) hann nœdi at jiaJda Báugsudi fran^eidis^ ok mælú þetta allt 
med áJtiygg^o*8v]p mikluii^* £a er hiskup vissi þessar ^ánir, t4k 
faaan seim ,or^) at þat Vðeri^yíirdrepskapr As^rims $X l|tta íyxir 
þeim jnánm Jikiigast ér biskup trúdi firamast, þTÍat þat'^) maui 
ajJa tíma diajfiiga ^) iiegía'', at hiá.Runýlfi ábóta n;iundi ^nnar endir 
xnála Arna biskups* peir urda ok sátdr í þat^ 0t böndr vrda et 
aekir þátt þeir .viidu hallda lög ok sva^ it, ok ginga ei undir þ^ngri 
ly4sk^ldu utan naudsyn. fíqrra áhóti bad 4>k bískup minnast á 
Aversu hátt hann ^tók Asgrím i ^rstu ok at sveí^a alikt aei^ hon^ 

. uxu þ.6tti m&tal^t yera At höldnu^i guds rétti'í sUla stadiT ^ 

.^) herdt at. jÍ. fS^ A j& G^ p, f) i^^ mmA'Má^ verda ek| hm*^ 

viá B. £.Gr. 



f) lé^ bmttL •^a« vid* 






3J Rt Loptr HeÍgason siglin 57 

$$. At lícínuin þessam yetri yöx at nyio úpylckia miIIuiD 
Uaknps okT Asgríms ^ einkaDliga ^m mál Lopts, |)v'iat hann sat 
t^nna^ ve^ur i kyrdum, ok fyrir ^at er hann kalladi at hann 
faefdi selda kóngseign Snorra Narfasyni landít í Hlíd, þat er hann 
itti þenna tíma er Lcfdinn gaf honum sakir^ hanh kalladi ok Snorra 

- sitia.4 átekinni köngs fördUy fyrir þetta segir hann hverigum fieirra 
^^hætt skyldu rcra, utan þeir géngio at bordi vid hann. Ná þviat 

- Asgrimr vildi ei aptrgialda skatta þá jsem hann tók af atadarins 
heimamonnum, lysti herra biskup yfir^ honum forbodi at fyrr* 
aögdum þrimr ámini^íngum/. Enn féllu þó fleiri lutir til er herra 
Iriskup gaf honum sakir ok ^eim sem hann héllt (ram köngs bréfí| 
um yali ok lögsögn y£r kristnum rétti, ok at ei géngi gudslög yfír 
landslög* petta vor stefAdi hann ^) Lopti til píngs þess er hann 
átti, eo hann för nied eingo móti, ok lét Asgrímr ekki vita af 
ætlan sinni fyrr en hann kvam til skips^ Asgrímr valdi honum 
tnörg digrlig ord ok kalladi hann landrádamann ok eidrofa sem 
f^'rr, en Loptr svarar at mdti, at hann hefdi at allra bygdarmanna 
yxtTíi alla lydskyldii kóngi goldit, ok hvergi dframary ok hanaskyti 
iillu síno ujáii undir kóng, ef honum syndist hann í nokkro brot* 
liác Yordinn* Herra biskup ritadi ok med honum til herra Eyrcks 
kongs^ ok stöd þar í meá ödru^ at hann sendi honum Lopt Irænda 
tinn p bidiandi at hann gördi hans eyrindi gott fyilr rinn herra- 
dóm^ok f>á hollustu sem hann hefdi af födur hans, ok at^haiin 
ætladi at téttindum honum at yeita gott ok sæmiligt trúnadar traust 
f alla stadi sér til sœmdar, en Lopti til sannrar giptu, ok honum 
til eptirlætís, ok ödram ^eim sem honum þætti varda, ok lét hann 
pat skilia^) at ferd hans dvaldist sakiiv tUfelIiSy en ei af íllvilia 
¥id kóng* Vár þetta ritat II n&ttum eptir^) Laur^ntius messu^ ok 

, Tar þ& ekki firétt til skipa^ péir Asgrimr ok^Loptr mágamir skildö 
t&ed eingum blídskap* pat skip sem Loptr var á tök Noreg^ ok, 
kvam hann um haustit tii Biörgvinar, ok yar i brædragardi nm 
vetrinn , ei kvam hann fyrr fram bréfi þvi er hann fór med ea 
xiær vetrnáttnm Í JónsvöIIum^ ckki gat hann vid kóng^ talat annat 

•> bem Aigrím^, ^ í, CJL ^r<|>. «) fjtn. A\ B, C^ & Gr, p. 

H 



5g Jón erklbiskap útrekiim ok fleiri biskupar. ^SH. 

én heilsat k baiiDy ^yíal boniim yar bannat at koma í kóagsgard, " 
jen'þó yar hann i minoisdrykkio œed birdmönnum^ eií^^yar þö 
utan brauta'r ok stöd nndir beitum 'ok ilíyrdnm. 

36# A fiessn samfi flattist út bíngt^ 'til Islandð pan bin 
börmulÍEu .tídiíM^i, sem i Noregi höfdu görzt, cr drottníngu gördi 
dauf^ fra hyersdagligri tída heyrn ok éjYu flestra dugaildi manaa 
nm stundar sakir, en synir myrkranna ráko frá sér med yalkti hid 
biartasta lids Nidáróss kyrkio') Jón erkibískap^ gorandi hianci út* 
lægan ok med bonum Andrea biskup af Oslo, poríinn biskup aF 
Hamri ok meian {^eirra, \kyam þar þat spamanns ord fram, [er fo^ 
dum yar fyrirsagt ^) : liósta man ek birdirinn , en hiðrdin man. 
dreiiast, ^YÍ^t sídan fyrrnefnd^ erkibiskup yar landílæmdr, kalladi 
iadir allra miskunsemda hanft til sin or harki þessa heims iiær 
icSUim* Loptr sendi- bréf til Arna biskups ritat undir sino iansiglí, 
nfed ^sl bréii Eirfls kóngs ok drottningar, sem yottadi þi skipan 
er gör yar tiL Islands, en i |»vi bréfí stódo þessar klausur: ccpae . 
cevil ek ^t |>ér yitit', at ydar niái er mipk afflutt.í Noregi, yoro 
«cmér synd bréf pau cr ritut yóru af Islandi til míns berra me2k 
ccherra Erlendi, ok mí yera f>eir þykist ritat hafa hær sönno^ en 
€cydr jþyki heldr írekt,^ yóro þau.ok sya hardliga tekin, at þid 
ccbiskuparnir yórut nær þyt kaliadirxlandrádamenny ok nxest fyrir 
ccþfina lut er þér stiídut i mijt herra Lodni St þingi. ^ Margtr^> 
cclutir ha& i Noregi görzt milli *k6ngs ok erkibi^kups ok annara 
cclærdra mqnna,* hcrra Audun íluttr oll grafinn i baoni erkibískups 
ccí postula kyrkio, ok brotinn stöpull at krists kyrkia af 'berra 
ccÐkrna cancelara til at hriagiá mót likino^ ok sya vár hringt ntzi 
ccallan bœinn i banni^) kénnimanna, þá yar prcstun^ öllum ateínt 
ccút til kdngs ok göryir II {^tlr, annathvert at yera átlagir, edr 
cchalda fornar sidyeniur^ ok syn^a messur hvar er ^) bi^kupar 
ccsCgdu, en þeir kusu at &yngiá, . pá átti herra Audun þíng i Maiia 
^ cckyrkiogárdi ok yóru þá giöjcvir (itlága tnenn Ama biskups af Slafr 

») kristiii JÍ.S. C. E. Gr. ^ *) forfcodi A. B, C^ 4 <^* K 

, •) ítá [.Taiir« f^^ait, »> ivatsM^ a^»o^ 

' *) kardiri b«fa töau vid^ 



96 Ki. Jén érkíbiskup útrekinn ok fleirí biákupar^ 59 

ccáfigrij fyfir ]^'t er hann fiMr €Í at ^eir. giMu leidangur lcijngs^ 
«;[stukko {ieiis viil fat ot landi*); en herra Gautr í, ToJgo tólc fé 
ttþ^irra, slíkt hic sama var gört yid mcnn erkibiskups i prand- 
€clieimi. Erkibiskup héfir maYga kóngs menn bannsetta^ ok láta 
•cjieir eí seiu þeir viti, hví bid ek minn hérra^ at f)ér samþykkist 
ccíyrir guds aakir vid kongdóm sem þér þykist ^ramaat mega/ þvi 
ccbetra er at vaDgiast til göds en bægiast tii ílls^ því ek veit íyrir 
ccvi^y at ei man á^slandi úfrekará gengit á'kéonimenn en nd er 
cchér i I^oregi at ætlap rádsins. " Nú gén gnd ydr gott rád til þetsa 
ccok alls annars.9> Loptr ritadi ok annat bréf til herra Arna biskups, 
hversu Jörundr biskiip hefdi svarat ^ong^bréfi, ok þat var sett^) 
(ordedr inntak) ') i því, at stadir sfeyldu i œtt, hverm sva sem fyrr 
var í Öllu Islandi^ ok sá kristinn réttr vera sem stód um dága H4- 
konar kóngs ok Sigurdar er^ibiskups, ok 'segir at þeir Jörundr , 
'biskup hefdi fundizt, ok fór med þeiin lagliga, handsaladi' herra 
biskup pordi á A^ödruvöllum kyrkio luta^ ok iátadi npp xiUum - 
atödum í Nordlendínga fiórdungi þeim setú herra Ilafni ok ödrum 
akynsömum monnum þaetti réttiligt tilkall á vera. Arna^biskupi 
brá nokkut sva í brún vid þessa frétt, en þvíat flestir Íutir'^bitUf*' 
litt a hann utan f>at ef hann þóttist í npkkrúm ^utum eigi fram* 
hald^ réttindum kyrkiuhnar eptir skyIIdo« Tók frann {mt rád- at 
xita til Runólts ábóta yinar sins/ ok sendi honum transscripta kóngs 
bréfs ok Lopts bréfs,^ ok bad hann þyda sér kóngsbréfit ok þar 
oÉin leggi^ rád á hversu hann skyldi breita í þessum pímkt, ea 
ábdti ritadi at mdti sinn skilníng þann er hafdi sett '^fir bréfit, ok , 
l>ar med þat rád, at hann héldi scní fjcaiypast væri fong i kyrk* 
lunnár rétti i^ptir sinni skyldu ok naudsyn. petta haiíst ritudust 
^eir bisktiparnir niargt i millum, hverir þeir atadir vœto sem þeim 



^ ^ótti köngsbréfit. ákveda at taka skyldi, þvíat Jörundjr biskup bafdi 
xneiri'brögd undir 'skautiy'^) en stadamenn hiigdu^ sem sídar har 
rana a med framkvæmd» Herra Asgrímr vód nia miök uppi sakir 
^i^ssara Ærltta, ok þótlist uú ha& hviidir ^) fengit a sínum m&Ium* 

. *) 'fr4 [ vsntar i J. ♦) tkarli* ^* B. C. JS^ Gr. li*. 



\ - 



^) vtatsr i söav« 



H» 



6o Brautarhollts fundr um stada xnáL .37 K. 

pettk haust kærdi hann m (yrrnefiidÉn mann Kétil Kérilsson [um 
landity en á Snorra um áseto Htidar lan4s ok fyrírtektir ')« Nú 
þviat hvergi viidí hafa hans tiUögur ok "ei festa í hant vald edr 
löngs manna, tók hann Kétil í Torfastödum. ok flutti med sér 
ofan 1 Hiálmholit ok hét honuju mörgum hardindura, en þö lét 
faann hann laasan á sómo vikOj sva tók hánn ok Snorra vid Skapta* 
faollts rétty ok hristi fiötur at honum» Af slíkum lutum ok mörg« 
. um Sdrum svall miök med þeiin biskupi ok Asgrími, sva at hann 
var lafnan i forbódum* 

37* penna vetur fSro menn í millum þeirra bisknps ok 
herra Rafns^ ok var talat at peir mundu hittast at þessum málum, 
sem i bréfiim köngs ok drottníngar stodo. Um varit var fundr 
stefndr í'BrautarhoTti á ^Kialaruesi, ok kvam fiar herra biskup ok 
herra Ráfn ok margt annat stórmenni, bar Kafn irao) köngs eyrindi 
ok brif þau [er þat var sett f ^) at*allir stadir, þeir stili rángliga 
erQ teknir af leikmönnuniy sem æfinliga hðfdu sétit á medrétti ok 
logligri hefd þeirra ok peirra foreldrar ok halldít upp skylduan' 
eptir réttum mahlögum, en nú voro klerkar rángliga ásettir^ skylda 
aptr hvcrfík undir leikmenn, sem var á dögum Hákonar fcóngs 
Hákonarsonar ok Sigurdar erkibiskups, ok at slíkr skyldi vera 
krlstinddmsréttr i smi ök stóru sem var um ^eirra daga, sva ok 
um tíundir ok alhi adra luti, en um falkaveidar skyldi £aira eptir 
kóngsbréfum ok skipan herra Rafns, en þeir sem möti gördu^ 
skyMo svara iullkvamno bréfa broti ok köngs reidi. Voro þessir 
stadir ánefndir; Stadr á Snæfell^nesl , Reykiahoilt ok Selárdalr ok 
adrir svfif tilkvamnir» var ok herra Kafn ^lskyldadr at fylgia hefd* 
armönnum til at fa þessa alla, en herra bisKup svarar*á þá leid 
bréfinó^ at kóngr kalladi |»a stadi rángliga tekna er œttarmenii 
höfdu iafinliga ásetit ok haldit eptir skildaga allt um daga U&« 
konar köngs ok Sigurdar erkibiskups, en ef ei finhst skilordit til 
at i SBtt skuK gánga^ eda or ættinni hafa géngit vardveiztan med 
sölum ok kvennagiptíngum, edr j^eir kaiii tilstanda^), sem med 

*) tri [: titt áseka Hlidarlanðs ok fiar «) er )Mir v*ru sén* ji. B, C« & Qr^ pw 
ifkiu, ^iwÍA áSMm« -4. 8, ae, 1 ^ td •u^jí. C.Gr. 



38K« ^ BrautarhoIIts samningr. r 5i 

R hafet Iceypt edr ^eÍTva fortnetm, edr ^eir kalli nú til œed kóngs 
Yaildi edr med biskups yálldi voro ísettÍTy edr þeir' aem siálfvil- 
iandi hafa uppgéfit i bisícups ?ald, edr f>eir sem biskupar 'hafa 
akipat i dögum Sigurdar erkibiskups ok Hakonar kdngs ok iafnan 
biskup fyrirrádit meir en XXX vetra, eda klaustr h^fa ástadit, þá 
finnnm vér hvergi þessará tiikall í bréfino. ^ 

38« Herra Bafn segir, at hér l&gu til slikar atgiördir sem 
i Noregi v^ru fram hafdar^ e( biskup vildi ei samþykkia kóngs 
bodtkap, herra bjskup s4 þ& mikinn vanda í tvær hendur j hann 
aa, ef hann lét ekki afsí^um mun'), at margr *madr úverdr ok 
aaklaus mundi gialda {lessa sundrþykkis> en kyrkiah olc lærdómE* 
inn mundi vera vanvirdr, því leitadi hann þcss ráds, at fyrir 
sáda sakir fólkino syndist hann at samþykkia at þola bodskapinn, 
ok eptir.margar greinir ok lángt vidtal iádi hania at þola sakir 

födvilia vid virdugligan herra Eirík kóng hinn kórónada ok herra 
[ákon htrtbga', söno ágæts Magniisar kóngs ok frú Ingibeargar 
drottningar^ þar til er skipadr verdr erkibiskup til Nidaröss, þann 
bodskap sem þetta bréf vottadi, er herra Eirikr kóngr sendi med 
herra Bafniy eptir þvi sem herra Jörundr biskup á Hólum hafdi 
l^ iátat fyrir sina hönd at þola^ ok ei séo i móti skyldri^ hlydni 
víd almáttkan gud. Herra Rafn hét á njóti þessum lutum Arna 
biskupi^ aj: tiund skal grcidast af köngs eignum biskupi ok heilagri 
kyrkio^ þeim öUum sem hann á ok undir hann kunno at falia 1 
Skálaholts biskups dðemi^ ok halldast bí réttr, biskups stólsins sem 
stöd ádr [hann var biskup^), ok honum þolist þvlíikt scm herra 
biskupi at Hólum^ ok ei sé önnur þyngsl á þessi ofiin lögd 
af k^Sngs mönnum vid heilaga kyrkio ok berra biskúp edr hans 
ifini né adra menn^ ok eptir þetta stirktu þeir sín iáyrdi ritut med 
Binum innsiglum. Jpát kvam þá ok herra Asgtímr ok sömdu þeir 
berra biskup þá um skatta ok þlngfararkaup þau sem hann hafdi 
tekit um lil ár af heimamönnum ' ) stadarins i bkáiaholti^ at^hanii 
tkyidi þaa útgreida um varit^) í hendr Hafrbirni, eptir þat leysti 

r 

•) tilrakufli bæla vi4 A^ JB^ C^ £. ^) biskups ok, bœta vid J. B.£, j; 
•) vaniar < tösa. ♦) Vtir, b«U að«« viiU 



6 2 MflpUkuffcU baöpaklögun. 39 K.. 

bi$|^up hann af forbodi síno, fví er hapn hafdí^ hatfn 1 scttaTx 
medaíi hann vil^i ei greida. Af þcssuín fundi rcid herra biskup 
heim, en {^ir herrarnir í sy^lur smar, ok skildu þá med blídu. 
A þe5su ári *apdadist Marteina papa ok Karl kórigr á Póli'), Pétur 
biskup í Orkueyum^ [ok Magnús iarl M0.gnússon þar enn í Oi^kn^ 
éyum^). Eingi var {>á enn biskup fenginn til Nidaróss* ^ 

^. Á^sama vori ok. ^eir biskup ok Bafn Oddsson höfdti 
fundizt i Brautarhollti , kVamo saman formenn landsins ok adrir 
handgéngnir menn, ok med þeim bændr ok^alþyda, at fyila med 
verki þá ætlan, er [)eir höldu fyrrum samþykkt í hiarta ok 8tad«» 
fest med tilskipan tímgunuar, en f>at var^at taka af lærdum'mönil* 
um ^) kyrkio eignir þær sem |)eir hélldu íidr at giiif edr skiþtum'*') 
biskupanna med vaidi, en ei med iafnadi^^med lidsfiöldai en minnr 
med skyn^semd edr réttindum^ en {><$ at margir þcir er meir elsk* 
udu vnyrkur en liós réttindaniía fögnudu þvi er kristnin tapadi 
6Ín6 frelsiy var birirf ^Ó sva stör mikiH íiöldi mannfóÍk^ er styn* 
iandi stód i þessu verki^^akir hrædslu iiárlátSy edr sviptín^ur 
sæmdaj ef þeir syndu sína alhuga ödruvis görandi en þeir^sem^ 
bréfin báro þyddíi þau^ voro ei^at 'eins í þessari tðlu múgamenn*^ 
irnirf heldr ok margir handgéngnir^ þelr sem þat visso lyrir hve^a. 
flutni^ng þessi bréf voro fengin, at kyrkiunum væri ei meira frelsi 
géíity en at hallda sva mörgum lærdum mönnum kost a hverium 
All'^niánudumy slíkan sem forn sidveniá er, ok at móti því sem m&I^ 
dagarnir yot^ , at aliar kyrkiur ok eignir ^eirra eru gudi géfi$ár 
pk hans helgum mönnumj hvert sem þat er land edr lausir aur^r ')^ 
pk þat sem fylgir edr tii kyrkio Kggr^ sva ok at med þeirri greÍA^ 
sem Jandslög bioda úndir píno XII aura giall^Sj ef madr tiundar 
#i eign sína í fösto ok iatiso á hverium XII mánudum, en f»essar 
eignir hefdi eingi tíundat írá upphaíi kristiádómsind' i voro iandl 
sem gttdi voro géfnar, sem máldagarnir votta^ u^n af^einum fiítar^ 
^al gailj&t tíundir ok íatœkuni mönniim einn saman beirra fi4rd^ 

^ «) Polen. A. B. C. E^ Gr. þ^ ^) ski^un^ A^ B. C, E^ Gn^ 

•) frá [ vantar I sömiu I) pe^ÍDgar, tSan?, 



40^^ Stadirnir teknir af leikníÖniitim i forbodi biskupðf. 63 

i&ngr^ ök p6 ðf þessir Intir skortidu samvizktir' manfið á foirn landð 
katip*), yoto sumir menn* bærri vizko, þeir,8em knnno^iá ok 
lesit bö£do logtekna skipon postulanna, pavanna ok kénnara kristn-^ 
innary ok alft þat sem j^Ji er géfit ok helgat, at véra undir dani- 

^igÍQHgurU löglim, at ver^ undir vcrnd pk valdi, skipan ok forsií^ 
biskupanna ok lærdra manna^ nema framar tækjo þeir af kénní- * 
mönnum í viJd þeirra ok gódri samþykkt, ok at þœr mego ei eigri-^ 
ast né i erfd taka&t^ hafast né halldast forsvaranh'ga ^) af leik- 

•imÖBiium utan sálutión siálfra þeirra, voro ok ei at eins margir kf . - 
^essari tru, þeir er heima sátu, edr hiá þess. hítttar /ramferdum 
a^oduy bejdr ok þar med þjir scm . siálfir tóko fyrrnefndaír^) 
Aikir kyrkiunnar, ok giarban vildu h^fa þagat ok heima setit, í 
ht leiii sem Júdnm^) iór^) med fagnadar proccísionem ^) á pálina- 
degi móti yotum herra, þprdu ei at veria líf hans á pínstar degi , 
banSy ok rar þö at hv^rio ei uoiskipt n:>ed öllu trúan heldr þrotin, 
ok,sv(» seoi Jíidar þessir sömii fögtíudu [litli^' sídar Krists upp- 
Tisa '^), fögnudu ok niárgir hnerir sS innsto hiartans rötum skamms 
bragda leidrétto lærdomsihfr. - . 

4^. I þessum fardögum var berra "Arní biskttp vfs voráínn 
at leikmenn höfdu saraanbundizt at sctiast á Jcyrkio eignir, unytancji 
œed öllu þann skilníng Jiréfsins s^m af höfdíngiunum kvam hit f^rra 
soinary sem herra Arni biskup ok Jörundr bisKVip ok Runólfr ábóti í / ., 
Veri höfdu allír samantekit^^ til þess at ei^yndist þetr takc^kÓBgs rád 
firamar en væri sekt á vid gud fyrir {>reyngíng lærdómsins, ok hina 
amiars at ei syndist þeir ^amþykkia uppá kyi kiuna « ágáng leik- 
dómains, ok j^ss hin»llla at þeir vœro éi.apirhaldsmenn edr nidr- 
britftar þeirra skynsemda sem fomir menn ok lögfrddír hér á kndi 
TOttudu, bædi \jptir sinni samvizko ok sawnsyni ok ainna fyri-* 
XDanna, at traudt edr ei mundl finuast sú kyrkia edr kyrkio eigi^. 

«) fornum landskap. A^ Á C,E.Gr^p* ^) <Al \>w ct föru, hHit yíi A, S^ ^ 

*.) tor60mlig*« ^8 o m w« ^ " . i • 

^) fyrir^rimdw. 8Ö^ui«w . , *^ profcssioiiem. C M, p. 



4 
64 Stadimlr teknir af leikmönnum i forbodi biskups. 40 K. 

at ci mundi nú eiga tt Tera undir hiskupa valdi, ok ^dr munda ' 
ei tcngit hafa fyrir þat er skitt^rd þeirra ok œáldagar voro ei haldnir^ 
ok vida grípuoi þeirra edr eignum sukkat eda siálfar þœr sörum 
seldar edr kaupuin keyptar, þ6 med {órnam landsrétti væro stfttar. 
Ritadi Arni biskup i allt sitt biskupsdæqii at eingi madr s^yldi 
• greida leikmönnum neitt pat land er kyrkia ætti,'ne nokkurn part 
þeirrar eignar, sá sem ádr héllt þær af honum fyrir geöf édr skip* 
an, heldr skýldo þeir votta at leikmenn tóko allt þat kyrkiannar 
var móti þeirra vilia^ at ei yrdi sva illk at þeir syndo sik úniáttka 
at fó sæmd aptrgialdsins, ef þeir syndust samþykkir úsæmd brott* 
rekstursins^ höfdu flestir þat ok í haiirœdip öjk ráko snmt í brotto. 
þat sem þeirra var^ en- bönnudu f>at sem kyrkiunnar var, aumir 
budu ') or'^Btad, ok léto þá sem til kvamo, ætla sér þater ei vildu 
bafa, sumir gördu margan úgreida þeim aem tóko, sva at'^ir 
urdu siálíir fé at safna edr sækia þángat sem var^ þat er f>éir vildo 
sór sképia^), vóro pi teknir þessir stadir, Oddastad toko [Stein* 
vararsynir ^) Sighvatr ok Loptr^ riíifandi döm Jéns erkibiskupSi ok 
gördi bcrra Sighvatr þat meir fyrír ákall ok friiin lögunauta sinsa 
[en sinn vilia'^), sem sídar bar raun &, för {>á Gritnr prtstr & 
Breidabölstad i Fliótshlid^ Eyúlfr Andreasson tök Hraungérdi, H^ 
mundr [Narfi ok Skómr ^) Gardastad af síra Oiáfi Magnjússyni^ 
Snorri Ingimundarson tók [med Páii ok Lopti^) Kétilstadi ' í Hítar- 
dal af Jöní presti Uollta, er ^ar hafdi verit nær^XL ira« dáir 
Arnórsson ok Brandr Gudmundarson tóko Stad a SnæfellsBesi af 
afra Tiörva "^), Skulaaynir tóko Stad undir Hrauni, [p^rdr ok 
módtr hans tóko Kvennabrekko stad af Eyúlfi presti Halldorsayn^ 
pdrgils Háuksson tók Setberg^ Stafafaollt var ok tekit*), Btöm 
Dugfússon tók Hi|irdarholIt,^ porgríínr Einarsson tiSk Stad í Steín- 
grimsfirdi^ Selárdal ték Thömás Svartarson^), £irekr Mardaraoa 

•) bldu, ji^ H^C -& O/v p. ^ ^) frá [ Tantar í jí. S. C JS: Ot^ þ* 

, •) •kéJGa. sðmu« . «) Torfa, sömu, 

5) tynir Hálfdáaar ok Steinvtrar Sig- f) frá [ : KTennabrékka ok Setberí 
hvaudóttur, eömM. yóru ok ttknir, item Staía{ioUt» J. 

♦) frá [: edr böfdfngfsok vfna, sðuru* . B. C^ E^ Gr þ. ^ 
S)^frá [; ok Sturla. iöaiUé n *) Svartaaóti. B, Á Gn 



4*^ K^ y ^" Asgrimr hngdetr sína lofan* ($5 

/ólk: Sveíobíörn ' Súdvíkíngr tálco Hraleyrar ') kyrkio í Oirandar- 

^firdi«)r, lCÍement tók kyrkío nndV Gnupi 1 Dyrafirdi, Einar por- 

^-fflldi^rt ttík kyrkio ^. yatnsfirdí ök rauf úótú herra Jöns erki- 

biskups*), í Austfeördum tók Magnús kyrkio eign í'Asi, Vidnæmr 

úk Skéggi tóko |>vottár kyrkio ok allt hennar góás* 

' 4í* Af þesspm (yrrsögdtím sökttilfi m& hver ^ þe^sa frðsðgu 

beyjrit*fhrösd ^ví ^) hversu miök' þann tfaia mundu sundrþykkiast 

^ Ktörta -manna^ leikmenn k'öHudu at biskup rifí sáttmál þat er gört 

var i'BrdutárhoUti, er hann lagdi úblídu á þá sem stadi tóko ok 

'iét lysa at þeir vieri at úvild hans teknir, virdaúdi ein^is þann 

'^pÚBkt.ei^ hánn iádi at f^oia, an ei at samþykkia, ok þó þat eitt 

^>l Ví^H'^rtKítí^kyldri hlyAii vid «id, en bisktíp segir, at þeir 

iriLÍIðu' bffrekt k^ngs bréÍSt 6k férdú bané ord afieidis, ók. hann 

hefiK fíva ðeiii H^abiakup iátat at þola rétt skildan köngs bódskap, 

sagdiM'c^k laus sinná timmesla vid {>á, 'par sem þeir rufa sín ura* 

mæJi vid hann, ók stöd med f^essu fram til þings* Nú þviat Arni 

-tðskup hafdi-skiKt i^ at Asgrímr skyldi áptr greida Illa vetra f>íng* 

?4»rarkatip ok skatta, |>á er hann nafdi tekit af stadarins héima* 

'Ztoöniíiíftii,''heimti Hafrbecfrn ékattá af hounm; ok fékk eifyrir bing» 

íHérra" Asgfímr vár I>á' kVaminn bygdum í Tradarhotlt, far itáíui 

liMn )^tit híxsá éér tfl vara styris, ef biskup tæki af faonum Baug* 

•Mádi; ' Eyúlfr son faans átti Gudrúnu Gardarsdóttur ^) or Austfeöra- 

'tifai ok «inni litit, en fylgdi Ingibeörgu af Stokkseyri döttur Jóns 

-M ^ar'haföi báit, líkadi biskupi [>a& illa ok gazt litt at, vildi 

£^(l*'ihénum ei r4tt gdra iáf máli síaaj 4kildi þat ok/eim miök 

m^^lém ÁBgfííáí födur hans;» - ' ' ' 

41« At Pétura iDissD ^ek\ herta ^afii Oddsson til Mngs ok 
med honum heira Erlendr ok herra Asgrímr ok herra Jöaiög« 
inádr ok ftíiiM aonarA manna^)^ var ^á géngit i Itigcétta pk leait 

9 Bfklejtf.ji. B% C. E, Ou |>/ - ^J ik ok wMií A^ M, C.E, <?r. >♦ 
. ^).Vsjilac f sö»«» ^ ' O Gardidditun iömMt 

4) «oUu kyrkia f Oflaadarfirdi var ok «> kifdíiigia. sSva. ' . 

lekÍB| b»ta iCatt vid* ' ' ^ 



^ Biskup Anii mötQMpIír ÍeIk]D$imiim. £ lögréttii. ^aj^ 

prester liöfd^ af stM^nx g^P^iti^ pótti :þeim ekki bi^dst Yid «ík iíf 
bÍQl^tips bcndi édr pi;^atfidQa, pk eggindu suaur berrat^en^ ok.spí^ 
margir miigainenn nerra ftafb ok löginennina at lögtaka allt«som 
i köngft bren stód, ok m^d ^esaa.atkaUi Tar upp lesinn samnÍDgr 
s& sem i BrautarboUti var gör ók sva bré£t ok tekit'bðndum uppi 
Iðgr^Q ok'stadfest þeitta,f^Utme4 li^alJik}^ ok margt^^r %9||at talat 
á péssu ^íri&u pessi ÍréuKyfm brátt .Í ^UlahoUt^ biskvipÁ briisMött 
1 bruuy ok kal^adl: at þMr hefdi Jeidt ixin nyiár akipaQÍr mdti |ral^ 
kyrkiunnar^ ók er bessi, frétt ok hana upptékia kyam á þing^t 
j'itudu þeir herra Rafn ok lögmennimir ok adrir binir^bcstu meop 
tii hans> bidiandi at hai»n rídi í ^íngit mcid , ábpt^in^ pk j^éSkih 
um') sem bann matti >n^^ ^ laft* ^«ír,ejQdr4^dU>a^d9li^#iii|t 4k 
|iat sem á miUum:st4d^. huda, |feir^ Qt Jia^joi vj^^vfjpdA*?), t4 ^ 
samtál vsíri vid^) Erlend qkrAégtUfí, f^iþM fefÍUígV^) frdi| >or 
höggnir.aUir þverúd^ þreskyldir af beggia hí^P94'« pk :taem; þeisi 
bréf kvamo til biskups^ s& n^nn at þeim herramönn(im III ^ö(jd 
ei vid sik haldit allt. af ptestanna hendi, en vissi a^^ iXk, at hoDatn 
f>ötti ei vid sik haldit þ^t. semibQAfi^Jv^ i^d^ ef ^anii þíldi k^slga 
bodskrip> 'rit^í hanp at; ^ti^eptíir ^t^M.t TÍ^J^f ^m njönfmm ^ 
hiáhonum voíO'i jajt, hpvwn likar. M'4t; {fdr-it^jstr vid-i nkámt^ 
at fr&skildum {>eim möDntjm er iíkHgt <i|^ {>qrkia at úgreidi ^tauAi 

/afy ok at f)eirheiti honuiu ok hans tuömium i gridum at^'&ra i 
^ngit ok af þingino^ .skoradi. |»ví biskup þesA iutít athmiám 
kwaoj : Jeyniliga sú.>fréíft;^ ^t ^gVi .Bmndi. ?id þan» fem vid jcrki* 

: biakup^jvair. göit í(*k..JsiaJ4ífei4nílííl^'íM^«p8 tí»ndi]«)rPk afjwa|o 
hlydt biskupi, ef hann iátti^ei a|f^dAjk4iá»:ibodJlka^ji<|ftf«i:|i 
Mágnús PéturssoR migr biskups ok KétiU Kétilsson, þeir aem ídr 

• 'vol^ af þlngino tilT biak^a^endir, 8pti9^:þ(trgit medn^iskti{>s bn^f 
voro ok nokkrir lutir i.veink^nMlumsem {þeim tTCÍmnhfir i mtUom 
Uskupi ok.Rafni ^l oj^ .f^ir reiufr vissp, jok iaíhákitftt l&di^Ra&i 

Æ. Or^P,y. .f . > ,1 I, (í^ [. Migatít bir ailhim blikap 

•) Ttrs. .ömii, . , ^ ^. , ^i^a^ ^g,^^^ .^ ^ 

'> TSiitsr * í黫« 



4^Kv. Bfökiip Arni mótiíiælit íeÆmörmnm f Iðgtéttu* 57 

biakiipi gndum sUkum sem liann beíddist^ for pá J6n Hollt hdim 
í Skálahollt ok sagdi bisktipi þetta^ reid. ^ann þa Bkiött & þinep 
én Jívíat honmh ]^dtttr klerkar þcir sem á^'þíngino höfdn yeriti' 
ok ei átto tft nfsakast fyrir faVitzko lyn f>at er "þeím var skyldt at 
v^a^ hafá l bánn falíit hiáverandi^ok samþykkiandr þvi er leik- 
inenii lögleiddu, br^fum lysti hann er til hans kvamo, ok mælti.í 
lyrstu^ ðt allir þeir sem i iðgréttu böfdn verit/ væri i sliko banni| 
^ann dag var géngit i lögréttu^ ok .var biskup miök heitr fyrir 
aagdar fréttir, nann spurdi þegar opinberliga hvád þeir hoftlu lög- 
leidt á þessu þlnei f en herra J6n löáiuadr hafdi svar fyrir þeim 
qk vár b!ídr í'nidi. Biskup uiælti þa, sva er mér flutt at þér 
hkfit grcinalaust allt þat lögtekit sem i kongs bréfi ok dróttningar 
tít ritat, því sem í fyrra sumar kvam til Islands, ok brotit biskiipa 
bréfit þat er ek lét lesa í þessari lögrétto sc£d nú stöndum vér i, 
okv leidt sva inn med lófataki nytt úfrclsi móti hcfilagri kyrkio, 
pat ma ok ei annat skilia en at þér séut &f siálfu verklnu, ef þetta 
er aatt, l hit meira bann fallnin J6n lögmadr^svarar þS, vér 
höfum þat lögleiat, at sú sœtt skyldi haldast sem í Brautari^oIIti 
vai' ^silmin, ^Er þessi svör hcyrdi biskup, mælti hánn, er nokkut 
iVa fleirum géiit en þét* sem nú meelir Lúf pá svara na^r allir, 
irr þetta væri nær allra þeirra astundan, sem bann hefir einti iád«^ 
Biskup mælti, giarnan vil ek þvi trúa hér um scm best sæ'mdi, 
en /^iótt munut þér siálfir bera ydr vitni um Iþetta, sidan tókst 
tál med þeim ok.Varnir af beggia hendi, hvad hverium þótti ei 
haldity kærdi biskup a þat at þeir einir hefdu glösat bréíin sér til 



handa ok kalladi langt gén&it um þat Iram a kyrkiuna sem Jfst 
YOttar ok réttskilit er, ,ok íærdi fram sína glósu ok herra Jörundar 
Ijiékups ok herra Bunó^s Sbdta i Veri'), hann sagdist ei hafa 



fengit þat írelsi stadarins i SkálahoIIti ok bans heimamðnnum, 
iiem iauian st^d ádr landit géngi undir kónginn ok iafnðn héllzt 
á Hölaatad ok honum vap iátat i BrfmtarhoIIti^ ok syndi med full« 
nm skynsemdum at kdng^r urdu aldri (remri þegnskylda stadar- 
ins^) eigendr^ en þa er landit kvam tuidir pán^öfdu tandsins for*-* 

^) Videj4 ^« 9t C. JE; G/v t>* •) LeimtiiitonQmi bieta vid Ai B^ 

C JR Ör, þ. 

1% 



6g Bískup Arni xnótmælirieikxnöiuium i lögréttiu 42 K# 

menn átt ok haft, ok í Besso &kalli leiddo syslomennirnir nytt 
úfrelsi móti fomo kyrkao irelsiy þ^r nærst tiádi bann idr Íandit 
ktam undir kónginn g^l^^s^ ^^ Byers manns eign tíond biskupi 
ok heila^j kyrkio, kénnimönnum ok ölmösumönnum, en nu svipto 
kóngsmenn þessu frclsi frá þeim sem hafa átto, hveryetna þársem, 
undtr kónginn féllu eignlr fyrir sakferli edr kaup edr giafir^ ok 
|»at mátti kyrkiunnar skadi verda sem lengr stædi köngs vald á 
landino, ok mætti ei sva búit standa^ hann- taldi ok þar nœrst um 
fílka veidar, at kdngsmenn taðki þær m6ti fornu frelsi af kyrkio . 
eignum, hann taldi ok um totla HoIIts kyrkio i Önundariirdi^ at 
þat værí rángiiga undan henni dregiti hann taldi ok á þá um þat, 
at þeir, meinooo bonum nyan kristinrétt, þann sem skipadr er 
eptir j^eilöjgum decretum fyrir þ& skynseml er þat voro her log k 
landi fyrr^ ádr. þat kvæmi undir köngs vald, at guds log r^o, jþar 
senuþau greindi á ok landslög, ok þesso sino frelsi mætti kydiian 
med eingum kosti tína, ok se^ir at kóngsmenn tckp rángliga 4 sije 
dóma ok lögsögn yfir andjigum: Intum. Hann ságdi ok at k4ilg9<», 
mcnn giördu rangt er þeir þytigdu edr lögræntu frændr hans ók- 
maga edr starfsmenn, íyrir þat er þeir skildo ei vid hann, en þar. 
sem hann vildi ei láta réttindi sin edr heilagrar kyrkio fyrir þeim^ 
Toru þessar sakir flestar géfnar herra Asgrimi ok £yálfi syni hans^ 
bvlat biskupi þdtti Asgrimr reist haía rángliga mörg^ál^ fj^^^ & 
Lopt frænda smn ok Kétil Kétilsson^ þar nærst á Snorra Í HUd 
ok marga adra, sva þ<$tti 'honum frekt sctt á þá sem herra Lodinn. 
,gaf sakir, þvíat þeir voru þá enn ei friálsir vordnir^ haan taldi k 
vid £yul/ um kvonarm^l ok um tíundarhald ok um osttoil ok um 
eidfalÍ ok um vopnaburd i kyrkiur^ hann taidi ok a Asgrím. fyrir 
*>at er hann gaf þeim *mönnum sakir er máium skutu undir blskups 




brénnisteins ok^ miÖls ok annara luta, hanu ^gir ók at þeir munda 




\ 



41 K^^ Hcrr% Ila(fa svwaj^V^J^kij^ 6^ 




þar 

fyrir svara> faaoÐ sagdi qk at;8tadr i Odda ok Vatnsfíardar Jcyrkia 
ok þær kyrkiur seoi, formr tnáídagar segía* biskup eiga at^ hafa 
Vald yiir/ iiu eingi þyda at takast eigu fyijr köags bod§kapu {)it. 
er herra biskup lauk sinn! rasdu^ 'g^kk fram síra Jón HoUt ok 
ietráí Snorra bó^ida Ingfmundarson ok Kétilssouo^ at .^eir liefda 
úlogliga tekit fyrir.honum kvikfé margt, ok beiddi biskup heimtá - 
at nynefo^um mönnum fulliga sitt réttipdi^ en þeir ávörttdu «t* 
méú, M-þeir h^efdu lei meira tekit med herra RaQis xíéi^ ea J^eir'* 
átto at hafa. . t ,í,: . \ r : . 

43« Úm alla stund fi&'er herra biskup taladi^ hlyddi her^a . 
Rafn ok adrir kdngs. menn, eptir f»at mæhi hann : undarliga yíkr 
nú vidy peir géfa oss nú* sakir^ cr vér faugdum at qss ættu sakir 
at bæta p ''^eir kalla oss at hafa rofit vort sáttmál , ok þeir kalla 
oss at hafa géngit yfír kóngs bréf^ cr oss þykia brotit hafa þaa . 
sömu bréf, en vér höfum pví sídr yfir Jiau tckit, at vér höfum^ 
{>eiim vida vanfylgt, fxvíat cnn ero þar' margar kyrkiur úteknar^ ' 
sem bréfin segia rétt teknari vilium vér hví sídr nidrbriiSta kyrk* 
icuinar frelsi, at vér fíum enn ei vort fornt ft'elsj, enn þótt herra bisk- 
npi lítist sem/*) klerkar muni tapa pcim röngum yfirgángi sem þeir 
haík nu haft um stundar sakir^ ok hóti þcir pss f'yrir {>at hard* 
endum, "fi hliótum vér bat at foja eptir því sem gud vill, fyrit^ 
akulld míns herra kdngsins, sva vitum vér at eingi h voro Jandi 
á. logum at ráda utl&n kóngri, en um heimamenn Skálahollts stadai^, 
líúndir af eignum mins herrai flutníngar ok frelsi Nidaröss kyrkiu^ ; 
ok sva um ialkaveidar á' kyrkio eignumi. l^efit blsl^up a^ikit til sins; 
máls, þó mér J>yki alíkir lutir níi í kóngs valdi v^Vii/^v;a pk þykíc 
hann oss þat rðulígá* heimta mega, at sva llandg^ngnir menn sem 
xnúgamcnn svarl {)eim sökum sem forn kristinréttr segir á "pip en 
lúnum fyrirbiödum vér undir slika piAo sero kóngsb|^éf vottar^ at ' 
^yAÍ ncÍAni meirl.fna^r jPté minni^ i sq[ún ok saotiu £k vil ok ^ 



7CÍ> ^^ ííöltiþ ansar máli Rft&f;^ * - 44 |t.r 

lit nUitf vitTelr tU mihna orda spyHa, gt oiérpylcir sú sætt rofiQ^ 
•imathVc^t áf biskupi éðt, prestum faan^^ $om iBraularhoUtí yar 

feðr^ ^otlak mér pk át táka til NornÞima d^oia, nema bgt sé haldit 
édaa af er júér ^jkit 0i htíigat til haldít, tncd rádi minna lögu^ 
Ðauta/ 9k ^r Íierrft Rafn lauk s(no mílif mositi Arni'hiskup tU 
hans^ pk )itadist um sik ho^H^a (va taUndi. 

44« r pat er alm&ltlram gudi pakkandéi, at ^ú herra Rafh sér 
pt i snmum jst{^di|iQ stendr kpngs bodskapr m(Hifornum guds rétti 
pk. TTonim bod^kap, #a-liitt er jt^lijga miök harmanda, at þú trúir' 
f^t, form uvandí s4 ^seip^ fi toi'niii* }aHMÍskiáJka var npptekinn nm leik-' 
inanz^a forf^d á kvrkium/ P^gi ei réttilig^ nidrbriótast, med ^eim- 
f ökseiúdpm .^pm allr lieii|iri|in Í^^Ídr ok af pávanum ero aUir skyld- ^ 
íidir til ÍLt h4da, fvíat TángH'ffr jcaupaíáli ok af siálfam ^^ttindum ' 
fmytr má ei band né hald faUkyamna né hefd göra. En þar sem 
þu sagdir, ^t lek ecjr prcst^r minir hefdl fofit sðbtt {4 er í Brautar*. 
þolti yar gör, stendr fíar at mfSti sú bin fyrsta grem, it ck iádi 
fit ^óla^ én ei ^t ^^oiþykkia k<Sl?gsbréf, c«^ þér efndut pat er ^ér 
jbétut at i^^ti. hpfdut þér pk sHlfír raun i hendi, at stadrinn ( 
Sk&labpUti herr ei ^nn ^inn.fétt. Sú önnur, at ek tádi at ^ola 
þodskapinn^ ef hann ræn^^f b^r edr ödrum M rétt skildr, én nú 
pr {lar 'fvers at móti gört. Su hin þridia greip,, at ek íádi honum 
fim þat eitt >em ei iæri jHjiJti skyldrí hlydpi vid almittkan gud, 

{)Y^ baud ek ^im^prestum seai ^f kyrkium g&nga íit segia at {reir 
étu |>ær litan sina yijdt at pávinn sa pem sitr í guds sæti acgir 
^Llerkum öll kýrkna forrád^ pk )ionum á pll kristni med réttu at 
blyda, pk þó ^Jc vildi kjrkna yald undir leikmenn g^fa^ átti þat 
jned eingum Jcosti at haídAst |ptt géfit ^é, yórö pk vor vidrmaBJi' 
^ BrautarhoUti ei^sett"fil Unggœdár cdr fuUnadar, heldr stiilt or 
yandræda finrínj^j; fil Jtcss gud^gæfi crkltokup tU Jíidaróss^ 

45» £n er berra^iskup þafdi lokit síno mSli, r^mudu klerkar 
ok múgr vel til » cn stadaménn ok sumir handgéngnir mcnn þeir 
fT blindadir yóro mcd stftt fornrar ágirxfi; ^öku ^úngliga luuis 

f ^ •kjniömitM mönaam^ b« ta Vld I#t J9» C« Mf Gr^ ^t '^ ' ; 



4jKf . jSABuií!qgf# ^i 

g^^nif ■mipíin ÍQ^áugott til^, Bpon^r' lyUií v^ra Bar taladir á^m 

inik;iíÍAr fráfa^ar ^9 vel^^k^^'é^ ^r til .skilf^.fæir^ir^ ^á lcvf^ ^est 

vm síiilir at bréf var ritat 'undir ' bcggia íonsigídin^ bk er uin flesta 

Inti hermanda sem rítait. t.ar i BrautarhoUts^ bréfct, ok {»ar uin fram 

.at Kafariádi Arna biskti|)i at fuyaji vördalnr skylda. géfask 'fyrfr 

öil iiyckn^ fé '), öllr^*|iiií?-a $^á^ in^n h,öfiiii ,é«e«t aptír. tÁM 

-Ba^s i SkáUMUa:^i%^u|)sd«emi, .þMíieptÍ^ ^cítdu Þ^'rl^ann' skil. 

^aga at Aiskup ok \mAtr mepfp 8kxMi9rfí#t« m^ iafííadar dömi 

'slíkXi^sem hverir pnífuduat s^kadír''), yilfr^ þ^jr*>undJU' skilin 611 

'peirra mál^ pk Asgrímr ok,£][4ift; ai?n; haos tff^ed fyrrsögdum ^ein-'^ 

jato, ok ít^jig öfl^Tj ttíd ^iffsi4\^t,af flotUt tpflaimálum^ en 

itoélLJiSns ftkciHítdi4a^iB|ttirM')« <^o>.«3iSti|^^ WBn-.lögd, Aa^ 

:^í|iir handfestl , atHgreid* tíÍSl t/8|«i .-9M«ft ,»k , ^iflgfarsrkanp ^tt 

j$em' líanii hafdí. tekit, af^, ^i^l^ups „tv^Aap|i^^>n. 1 hönd Hafrbirni 

^em fýr)!uin. .jEftiTr'þet^^JMid^.henra- i^i^upi, herraRafk ok bðdir 

íöjgioenn^ fherra A.sgriour ok .íje^a $tiitía ♦> sinn bmiastad tii Biriks 

Lóng9!i9)ed fögraifi,octl)|i9^,)^^ .^anni léti tíund grei^ast af öUuin 

i«lg,pn8«í|líiHftu -á^^'di'ffi&fltM fU^s41,q^pat siilfnm sé^,.«n til 

mftvíttiAM'é^mv^ ^,mi^\i^»'^'ití %lii«ltar ná t>ing(árarkaup af 

.l>£kuaiM«pa, fit«Hbpum, „<*; i a^.k4f»ör /AtMKtl -þetta atádárintf frelsi 

.«íned,ri<ii<>ii|íféfi; ok inn^igU;,: ieír.bíduiOk. aP kóttgrínn Jétt gán'ga 

^skíp. stadarins, þfin.hvnt hcfdiiíid* annat,œtlet,-þeSr bédu okLopti 

jit»s\i^.pójiít hwn h'cfdj £i;á4r ^i^git^ ^^r bAd«<<ek at kdngr Hnadi 

■4^;^nt^'«ii^dgi^ngnir;m4nin^Iii^u 4íBind«tt.nm iþjmenn sém 

Iksrr^ (S^Qdmm ^ff sa]4ir óeifl\i^Íri^^;^Ua ^éfi haab. 'freim upp «Uaft 

^Km.fjtk'íSkbrk heíti&iSémÁQÍi^n'. (ntyiiii maniia, ;höí«tti ok verijb i 

^éÉHkt nbmim^ þéllúi askPí^vim 4«emdar X:IU inefkr> ien i auitk 

lirnmébst íX í^erkr, entá stima. V at lúka'Mnginnra'y. dc^ei þdtci 

saudstnlig ntanfcrd þeirra, f>ai' sem skynst>mum:inonnuni vlrdttA 

m^iA sakir .þeirra, en. fyj3r,.öndtcrdti iiias..^«p^asta»rok þair ttfrd 

^mr -nieník <A g«sfir íittygdgidagi^ (^ttfiátilhþnann nþp ^r fi'lflk 

IBl.pu-.'v : ,•■>■!■', ■.,;.)1 ;;o '; : ■'.'.. ,v; n' .] 'fi <i: ÍJ'f ■ • " íi' -.'•..-■»• 
*) ok ttadfl, b«t« TÍd A.B,C,E^' Ó •Ít b«ta víd ^. «. C. JE. ör. b. 

. •) vt4«df«, biijUi(SJS«»>irji»/ ; ,•♦••. , , . ';* 



ij^ j Biskup senBir bréf tan rtíptit^ #í K\ 

^ít fl sem nú var ereiiít •,), ^éfi' 'beíJao. ok Vdn^tiTÍ' rft« f móú 
-íérhyerrf gréín, htat hgfin vildl veitfc*), Eýúlfr Asgrf rossori iwttist 
*i tM biskup uqisitimér;'bíi vferó pebfadirhanspkWskup'feíttir. 

.46. JÍH ^viat feerra biskup ▼latfi , at j^r sem á ^essu þíngi 
höfdu margír pt tfiisiiáfn'ír heyrendr v^it Titöisnienn þess *cr á 
^íngiiio gSrdiw, í»iidi harfrt 'éva sem •vins ^nnleikans í ðflnm stííd- 
nm 'hann? birtfl, pví'.'ritadi hWih bréf {>at er hann Jk beÞa ok vpp- 
lesa nm allt sitt biskupsríkiv ^ pví stódu fessi ord: iiV* trúnn 
.«ydr kunnigt vera', ' at köngsiuenn ki'ádust stadfesta med löfataki 
vi lögrétto i sumar at bss Tráverendijm allt ^ greinarbust er stdd 
fcí \)ié^m^peim sém- í fjrrá -wimar ícvamo W Islawtís «ndlr ino- 
*$igii ktíngs «k .df<rttti6lgar/> ök5 KVertu!' Belr'öptmdn aér tisBr irér 
nekvamum 6 þC|»giÍ . ' ívá^séta ^tftt' HJ^Aiadr Yottádi £ tógrétttt'i at 
ícþeir viídte bkt él stáéffest'háfe* séifi -í rtíéti va»ri guds lögwrf ok 
«erélti, ok svndSst oss fyilir«fessaf'ha«s'írá0is6gfhk>k B«h;r» aatn- 
^ictþykkí, at 'þeir fordudust'banns 4feHi iiMaB {^affhéllat er 'f eir 




,..«... »..» . r- -— -— IBgbœki^ li*il<ig*r ktf«b«>1i9ttí^ Okí»Í* 
«med opit bréf mins 'herra j^ns erkibiskups' ok «an8 éiíöiry^^p** 

. «Nu med því a* ieikmenn eigp*.T Yaldslö^-at iegift yfiK'kfistnnm 
«crétti, pá nokkr»r hafi annat flntt, |>á viriupi vér ok at^aHir fér 
*vitit, at um almwiaÚiga ok héilágs sklrn, ok^ava iim«*0saf«^^ 
líhelaihold, nmJjiskupfir forrædi 'á'kyrkinmpk ei^kiM) ftvH^,Jf^ ■ 

' «|ev«idum ok tiundnm , vm klyrUö liyrmsl bk lœtdrai*maniftý"í*uak 
fclyjíngar fyrir . brnUaup', featormU*) ok 6il i»nnur hiásÍCBparBiSH 
itnm gudsifi^r ok akriptamy, pk okur ef nieft? b|ggia nJ*n*s^ 
,«cok- allt f»at annot er. til bisknpár heyrir at «in8 e^tir ^d»\ö^«m.» 
ftylú okdám yfir «t hafa, «dr f>eir sem hann skipar til*, H *^^ 
fmtL atín'da sem -vér höfom "Idr skipat>ök bodit,*' ok eptír nokkfwr 
l^an^ðr standa enn ^si öt4; i í^a- þréfi 4 *N.á er ai vor tiaBi^fi^ 
IMtádr tíl allra ydar, at hép ceymit vel qk fof^i^ga $kyldu^rát 

• - V .:', ■ •/■ fif' , ■ ''■ ..' 

h ffi C T»n»« < ^. «. C,AOr, 1». I) idp, b«ta vid jí, B,C,£, €rr, [i, 
f^ cðr ei reitSi b«t» ••«« H^ *) vaktar 1%«««^ ... 



jf^li/díA Vld í«rJofwlc«n kóng, en yíiríjst ^Ura míBsí liíiíteií^dir oic 
/ahlvdiH brot yldjhiq^á.hóng, ^r 'vaÍ4 r^i^fir i Hfi ok sal íárdJigs 
iBckongB ok allril YOr, ok os6 yeitír allt gott |>a^,$eiT) hver vor.hefir, 
^haim hegnir ^) sfna úvini at i^Ðdatykt med eyUfri píno, bk Ömr 
,4>ebunar sínum sonum ok. pe^nostomönnum 3tnndligt istarf ^) uied 
^ceylifri dyrd ok end$|laHSum ÍagDadi'*' pí ^r herra bi^kup.Tar 
hpim/kyaminÐ, gaf Bira J4n HoUt bQnom {>at fé jsam Hitd^Ur 
-4«Sko «f honum, bisl^up kraí^di fitrini^ med br^ ok «etti st^ifnudag 
xuer greidt sk^ldi vera« en hét þeim hardindnm ef ei gilldi^ Rafn 
^ar þá i Borgarfirdí, tóko. þ^ir Snorri rád af hoDum hér um^ 
.Herra Hafn ritadi bréf nndir síno innsigli, pk \ét Eyiíf Skiálg 
.bcra jþat ok £k i hi^ndr Kolbeini Eindriddsyni ok lyiagndsi Í?éturs- 
^ni^ a;^ pé}r færdn j^at þiskupi, hann gékk ^á fyrir fpriölufii þairra 
^in Rafn hafdi tilhugat^ ok lét fyorfarast at ^nni bfljr^ispai vid 
^^ÍJtda^^, . patta W$t a^dadist harra Sturia lögmðdn 

. 47* Koregsm^nn^ itto {>essa tfma , er lidnir vóro frá fram^ 

for ágæts berra Magnúsar kóngs ok Jóns erkibiskups, mörgu erfidi 

at mæta» {>viat sá drepr optliga er augna missir, þviathinn ungi 

];6ngr var ei ava mikillar nytsemdar seni n^anQfölksins j^ðrf béiddi, 

,|>ótt nann vs&rí mikilhugadr ok gddrar náttóro, leitudu þeir, sem 

jskyldir vóro honum ^at fylgia til allrar sasmdar ok at forda iians 

aal frá öllnm syndsamligu^i lutuq^; sva sem likam.anurn vid öllum 

'xpein^amtigum lutumi at snúa honum tU at sam^ykkia sínni raungu 

^^lvní, allra piest uppá IWda menn. S4 madr sem J6n hé( ok 

!var Bryniólfsson . yar settr yfir stadinn i Nidarósi, ok íagdist i ^í 

jœng, me4 >eiginkono . sinnjl^ er erkibiskupar éinir höfdo i hvilzt/ 

Jjáhn tdk ok undir sik eignir ok prebendor kórsbr^dra ok aetladi 

^^ijp pxpepay um ifiörk k^nnimanná vöro nœr fyrir ekki haldin 

utn allt land, en ^ar sem hinn himneski setí um| leggr hann marg* 

faldan ^iúknat andanna med aíno hyski, 'lagdi hann á bá Þ^^d 

tij betrunar, síns stgnada^) rádníngar aprota^ var ^at hit fyrsta 

tUfetli^ at jfyky9^m,a6ttók manndajidip ^ultr ,ok búfeUir^ ai^m 

#) Ammit. A.p. p/^ Or,^, >) a«Én^ h«>ta yi\&A^B^CÍ,E.Gu\f. 

Jfc 



74 Vídburdír* í NorcgL 4? ^ 

íárixtm Tar f KðmOy át^dnuin (hÍBam friibasta '^forstiora guds 
biardar Gregorio liinam tnikla* I þessnm tima andadist Marg^ ^) 
drottnfng, aú cfr ^r :var sakir venzJa vid niarga gðfga'menn'Tonar^ 
mikillar stirkur Norcgsriki. pS andadist ok &lingr Allsson ok 
margir adrir ágætir menn« Sá jatbnrdr ') vard ok at ^n erkibiskup' 
'[dáodr ok í iörd grafinn ^) í SkÖram i vestra Gantlándi, neitti hann 
]þess fieónpsto ok tilíltitnf ngs ^) aptr til stóls sfdSp ^sem giördist foi^ 
madr at flœúia hann íra stólt liÍFanda* fiat giördist ok at sialfr 
'kóngorinn Ekekr föll af baki brsdum hesti, svá at fætnmir véro fliíirir 
f stigreiþúnom y en höfudit raœtti urdum^) ok gridti alla stnnd 
xnedan reidskiötrhin rann undan þdm er eptir sdktilp ok þcir sem 
Sdr hðfdu hans úmakliga ceymt, syttn hann sem daudan, þar tíi 
er fadir allra miskoiisemda léit á sitt sakat smídi miidiliga,' ck, 
bftttí honnm fyrir áman hinsigæta Oláfs köngs, ^ess er ^eir hðiiiti 
ákallat er yfir honum sátUy ok ^ö med jþeim faætti at |etta mcðfiL 
vard aldrei med öllu bam« Sá lutr föll enn i landit, í makliga 
hamingioleysi, at þeir 'sein hirdmenn höfdo utk^a giörvaj misto 
lángan tfma hirdirsins, sumkostar fyrir tilfelli, en sunikostar fyrflr 
vandrækt ok siálfvilidy ^viat Narfi Biðrgyniar bisknp/ er fyrst var 
til erkibiskups kosinn^ syndist ei tnadr til at setiast f saina háleitt 
sæti, gördi prófán hans mála lánga dvðl á kosníngunum sem ddar 
man se^ast. Nokkro sfdar hendi einn af hcrbérgis sveinum ava 
aiikiU mtr ok mikiligt sfis, ait leypti snarlijga '') á siálfan kón^nn^ 
sva at sundr gékk annar hans fiStlepgr, ^ó festi snarl^a ftftinny 
var hann ^ó lafiaan skémri ok ei reur, sakir atht^aleysis ^eirra 
or bunduy ok Verr höfdo honum þiðnat en verdt Tar, þrf vard 
hann vel stirkr til ástigs, þ6tt hann væxi ei réttr ^lit^ ^á er uhappit 
heíidi li6p strax f kyrkio, en ktfngrinn, sv^ tetn úsúit epli £1110 
sæta vidar, syndi eingan b^iskleik ai s^ né reidi, faeldr gaf ham 
^app hiaom Mkada skia uheppnit 

■ ' ■ . *" ''■ 

«> y«*tttf f ji» S, C. £, Or, J», *) l£klnliktag», y, 'C,J>i 

•). Maiiotli. •6 «11. t) va„., iíau. 

*) •adsditt ok var (reftradrt sðaii« ; 



, ... 48. K4 er ffk Lö^^A^tuegUíy •tJiana $t44nii4|r bpjltiifn 
f^ ílt^dnoíl^ o^ basfiat. V9r hooum at lcoma a kbng$gpjcdi^p» -. Uj^ 
hamtit gaf hann Hallkéli ógmundarsyni V^ Tadmála^ jpjp ^fÍJ^Ti. var 
þá búinn or landi át fara til keisara. Hallkéll bad þa Biarna or 
GifiictEirflSra r^d fyrir Loptii en þat Tard m^ Uo^ aamarit, kvam 
UalikéU heifn ok tdk Lopt til 8ín* At iólum band Brlendr Amunda^ 
aon JjQifÁ ^ k^gt g^rdy ok hinn átta.dag bad^fiH}|^| fyfír.hon* 
ttn^ köqginn'^ okuT^inst.ekki at* . Um anmarit eptir fór Loptr { 
bwarmanna; - skipi til Itfndaenda ib^d k.önjgi . ok laptr ,um haustit^ 
fór hann ]fLú\ .Hallk^s «lim. vetrinn ^ et, hann kvMl ^i Hálogaf 
landi^Iodirvaf méd lK>num ^t sem eptir var .vetrarins. Um yori^ 
ftfr L^tr œed ödmm Islendtngiftm austr 1 Vík. llTær^ta tdrottiq^ 
ibg epiir,fiAtól& iuaso bádo kön^n fyrir honum heir# Liódmq f j 
4}k hidfní '.pi3rvaHlr^ októit kótogrinn hann i asett.i JÚAsbergi^ ok 
t«l9?ilaim (lenRa'iretwrt.med kósginum vel haldimi» ( ^ósjívl ii^rii- 
ifJBo^ gttfdirdL^ngiimiihann etdsvarasimip ok gof bon^mi orloi^ uoíl 
aumsrit at iara. til Isknds^ fór hann fvl tilípróndheistis ok var^þiHr 
til^^ss ér {JMxm för^) tíl Islands. penna vetur jBem Raf^ kvam 
iÁr nordr um haustity kvam mikit halls&ri fyrlr nordan laod sem 
var i'Nor^iv þyíat Íiian hædsti bí^udsmidr .s&. vpra mtKin hliifi- 
^takara : med* t^ordmimni^m £ synditei » vildi hatm þeir ^mxö vt9|c 
Uuttakarár i skriptinni. petta mrraÐki M kvaliirokvetfci jBÍdar sni^^r 
ipid landy h ^& leid séði ordskvidr nmUr^ at Cealægr veggr liitniiir 
f»á '^ hinn.i»r6ti breanr^), sáum vér þá sakir vor^ s]Kndagialds 
Mtma guda reidi yfic oss kvamna« Margir hlutir urdu á einuai tiuía 
j^eeai misseri^ eC ei má.alla.sénn segia* Eptir fyrr eagt ^) var 
okkor íSvÖl a nm fiandsfcap þatm ^er venti hntdi mim;bwraíbisk- 
p(i>Qk henra Asgrims, sva at fyrir gádra* mapmi. fltotniti^: &&to 
*^eir at einni veizlo med orlofi bisknps^ vard ^sgríqir.|iTÍ'i^imlt 
^r sem ÍK>nnm [einum var kunnigt^) hvilika verdt vaxv ^^ ba6 

.1* ' .1 ^ , ** 

* ^\ Leppirt b«ts vi<! A.B.CE^Or.h^ brennri tkuli modr ttliuaa tik^ A. 

t) .klp géngu. söáii. '♦ ^* ^ ^''^^ 

* ^) írá [ }ftffit nfl«gf vsgp náángAns <) var si úkoiiaigt* f^mp^ ' 



yc !-*_;_ 



^^ Ásffímr lMiiBiíœiilr« '49 H^s 

i Haiifeaðil EIð$figt HékácHi^ tHí ÖhAt tttat líátff t)«6 i ^áff g<^ ^fðínr 
var hhm «e$tf vtá Asg^fQji, ók t^éðí'h^íM m t\níbú hisíkij^^ 
en sVéíiSi h^etgié ' ' , 

49' péittf tfcraivr iiekúfi fíiifS^i^ecb^ 
«t Aágtictiíi eA bafin viMD eS lókd, BÍskttp taiM-^es^ vk aÉ álidnty 
Mmri^ <^ þdCfi rofiÍ0 &álti»á( ^eirra Ra^s^^ eri fr^saií fiii^*.^eírr# 
Asgriuis bár Mdia<tif sjimrdf 6iskufr btert AsffknP hefét Aplr^reicíC 
fci0gfeiterkau^i4íf Asgftair kvadst ei gre&de haia^ ;ffi^«pr imetkt ^> 
%rir hví vitlit svð gertf? Itentt éisrgif ertkóirgt htíf tÁéi héomti nA 
^drtLftsf en fftff úk kotiet jiil hterkÍMirisaÉ af fcnkxrpe .heima^^ 
möúMmf^ ét hafa fa{la Malto i?f Siltítá :^m iiicfanfsiii ee.fadir 
háM tdfc tf« Rektip' sej^ at máúi eí ireixter þofC; ^Aiðgrítfrj né 
loeÍBn eniyafá, at Magnte Ís^ðgr ioifi {»vl aamf^jkkfr trt .ShákhoUi# 
sladr hatí HiiaDa rétt ') en Hétasfadff; t^ Imm abÚi £^k«r httíal 
e«r Ihmiiai er bodit^ ef háimi tekf «Bibkat fiÍMi.tim þat.'aei* Imaii 
Vélt f^oefrfdifii Mbgnfúe k60g stðifrylC hd^# . Asgríafe seg&r aít 
íoóti, a€ Múgmúé kámgt kaNedí Arm lmkti{)f ^g* nndir sik Msvrsl 
Vatd en hieír ffrti bteknpar* hi$fdar fun éétíieig eúr um firetsi heÍKi»i« 
«anna ^tadnr I &ki\mhóM0 ék al hatín sfcilkli éðrekt fmt aeni ^uT 
Irtto^ at taka ^) tmi* kánge bodekap^ hishn^ segir^ a€ ttétt, at aaMk 
lig^'J hefd^ Magfféa kóiígr I annmfð ^hgtaíái áik laUl fyrif 



títíffítí atfStitilirg sfnika ttHfmáf en g^l i^ dl /hvÉf^ einga þjhf 
þatía fiaaa ét tid Aitidiiaitt^ oii ek mlíftðt ayiia hútítmá sanðar Aytt^ 
^mátf, at ek befdi sannara.en þár hancÍg/éBáfiiir m^tii I toTiiai 
VidskifMtaQr Iressnm bk ðdttstt^ ok þvi afdr gaf han^/m^ a þesM 
^kf^ af b«m« teif^ méf iMf gar Mtmdk iaSáMt eflifiá ÁmMmg^ 
ik hMtitt mtOÉAÍ hit betta tH fjtk síák«m iiifiim hafk gi&n^ ef ifl^ 
Jtoifdl tfiniíisf # eii hé Maptútí kótlgr edr annær kóogr hefiii bodjC 
af; mfoktffétt st^iaé I Skálabotili^ AttJf frá ^ hvargi at aöra^ di 
ck iÞtti ei {^la |d gí>rf ^tð^i^ faeldr at faégna eptir fftfds íö^tn ol( 
Ékíústtt J6úíi erkibiskup^ Asgrínir jiiegii:^ at >eno vín.af sér of^s^ct 
eiái téita bísktípi líUsetí^ én af cfii! siálfe 1fcdD|^kia máft ek éihf 

<) 6eU ^< «. <7. r. 0^ (f< ' ') MkiJvi' ^* ^^ c i; «^>^ . 

' •) UU, 4ðiltf« 



^Oníffnt vdÁi tiá Íogmantá Éamúáé fiidkup Mfiir j^á^ it faariit 
sttrai*^ fiirboda luratf/ttitaii lwDQ;.hé)di ^at teai bdnii. beSdi iieiiti 
ékh^pif^tií.Bní^&thedk&ókJbn\þing^ . í^ú^viait Asgrimr vildi 
fl at'lM^rdí] gl9)§i^ ii% fahrrd biikto Jífa tfitv* prest fbrboða liaon^ 
atóð faafln & frVi níri ituiidy þtiat ba^o Ifiídi eíaplríáta fyrrgrejndá 
Mntnga; Maraar vcSrcí adrar^ iakir jnfilí: bkkupa ak Asgriins» ^9if 
éécn 9tö3d af foronm ijrcdnntn klerka oit loilgaianna^ sem idr eií 
tíiat, ^k fltsfeao^ ollnm.tndluni. s^iðádi Asgrfoir ok Ormr .i T^ngo^ 
ok ^^vi'var bann ok' forbodíatlf af biskvipa tilakipaii<i <vébL tipp a^ 
Iryie íffdilyniti Aigtima m4ti biskapiy tarf^at ok ftUt opik ok dnd'^ 
tetdt Httcá" þélm «r fyt riíim tár til MmDÍc^ lagité 

:§<S^« At lídnnni idínoi ^etiúá vetrir far faettaAsgrímr isjda 
i^ adi tölbi^^aCíng í ^ðrðf i ftttt^mániia re^p^ f ar tök. ÍiaBn sötc 
#«4^ ika&i~ at M^n máttí ýari^ styra si^> fór hún med s^a miklfHtt 
mrimffiM sianduiii ^) §at íiaitB lagi^ kýrr af kalla^ en til þess ^ 
. íi^w^ ayndÁ rik ei |^ta göra sakxr nokkufs illvilia^ iHFldr áf þreyng« : 
ing^jð^Íanligrar. $&ttBrg. sagdi b^n^ ía&an,ádr {^at kvam at nonura^ 
Ht brott skyldi tak^ allt þat er van var á at ba^n mtuid^ nokkrtun 
iBieiíi itíiadtgtítai/ sspií Imf^n ^ st^rligá fatttf pk vard at g^yma baús 
jmadao þesaiiá^tar æsíngr stöd ig þcss 4 miIH talad^ Íiann med sky&« 
aein)4/€>k.-er ;mét)ti sáu at |essi s4U þraungdí faonura miök, vai' 
aéttií sira 0ddr prófastr Slvartsson frleíldi Arqa bisknps, ok þegat 
bonúm ktam6 þes^ ofd.edr sendibod, brá hann vid slciétt pk reid 
Í Oröf« tiú þegar Asgfírar vissi kvamo háhs^' heiisadfhatan faonom^. 
4^ :bad faiintf fytir gtid^ nafib rídá.sein skitftast tH faerra Arna 
btokup& at Jéita tiin sættir Ta«df þeíol^ ktadst. þat allt er htaté, 
IDttki ttt' vttla vánnit at sa&raniugr yrdL {>ar yét \iistMddí Ormr or 
T&hgö, ok lattf hanif Asgrim at sœttast vtd bisknp, ett Asgrimt^ 
^Wrd f:ví 8va reidf ^ £at faanii fak bann med hördnm ordnm ok' 
|>vf hési sem faanH lá 1^)| ok vildi eigi tal vid hánn eipí. Jlyúl^ 
JN>A *faans Tar ok þar> ok Itígdl gf^tt tii<^ Sírá Oddðr. dvaldi ci ok r^id 

^yínnnitiUi díi httté yiA A. A Oi tíi6< é* ét»i^sif ***A hmíé 

M, Gr^ þ, ttd JÍ, Bs C4 Æ4 Gt. þ. 

- ^) reip kaaM l^ vs^i iJk iM. sitfg^ ^) U{ { t toUi i s»ialÉ» ^ 



7S Aigrtnif alley^ ok ÓBjt sb C^ 



i Sk&lahóllc ek fiiitir bisknp ok ^egat faoniun^ «t Asgrfinr tili ^ 
^ættast vid hami'^ ok greindt honiuá .h7Ílíkfr«iuÉ; aoltiBurftir haoitf 
piskup mtelti þá: lar þú aptr fem akiiítait ök k^ihAaB^.o(:haim 
^ill þat til Tinoa' sett iiann ér akýUdr^ ok giémr TÍlilak;^t^vit% 
at liann yrdi leystr, ef hann inistti i^ed skilum (ficf mfium^ flCrm 
Oddr tafdi ekki ok reid aptr i Gröf, ok hitti Ásgdímt han^ Mgw 
]^& hyörsu bisknp tök hana m&lum. Oddr aegtr at^bkknp líll 
^arna taka aá^t af Asgrísni, ef hann leggi öU ^eirra mál á gnda 
Taid. ok til hans umdæmÍB. Asgrimr taaa&iti bá^ sa^ em efc pe«^ 
ek þat ?il ek gíarna göra. SfraOddr cdk þa ok þetta akilodl med 
bandfesti, kvam þar at ^ví sem madt er^ at signrscU tr ^tír Tilii^ 
lœtr haon ok ei íyrr Vcrda skilit vid herra Asgrím eli kaon leysti 
hann, ok heyrdi slfka iátnfng sem hann fekk gðrt^ eptir þátoleadi 
liann Asgrím ok hústadi^ ok ei leid lángt M ^yi ádl^.AsgHÉMr a«i}» 
iKlist in festo Brí^dm virginis^ XJm morgunih ^r baiá^ Hkfard 
Asgríms^ ók var hann fluttr ofan tíl Sk&IahoTlest t^mriSte.adad 
Ukinu ok £öldi manna. Bn er bisknp visst bat, sendi Ítami MttH 
til hans ok íyrirbaud bonum at koma heim a stadimit bvarflianil 
tptr i Túngo bá er hann var &dr kvaminn i AudboIItsmyri« Ok 
er íikit kvam I Skálahollt, gékk herra bisknp gladliga mtftr* j^ví 
Ok sauns glál(r yfir^ pau Byútfr ok tSudtif ') glla til stddðrina 
Vn^ hring, kullt^) ok flngurgull j^at er stód il ortugar ok , heac» 
Lftlu sfdar tök he^ biskup til Sítt porstoin son Asgrimf ^ pk Idt 
kénni^ til |>ess ér hann gaf honum preatSvígsIo. ' ' 

51« Uðti yórit eptir pfiska fihr Ormr. Klaengsson noidbr ^ 
llfifns, ok beiddist syslö þeirrar aem ^Asgrf mr hafdi hafk^ en Rafti 
sfcipadi feina Eyúlfi syni A^grlms til þess Mntat raá vs^ri fVm 
^ienni séd af Nore^* M«rgt þóttist Rafn ^t apwt hafm frá bisk* 
vpi er honnm misukadiy þvi rítadi hann med fyrrnefndom Onm 
til biskupSy at hann skyldi sva geyma sfdt at lumn vscri litt utaa 
lcifrfcin, ^Bttu þeir fédgar þetta tíréf tU sÚKÍarÍBs Klœngr ok ÓrnnV'' 
ok er herra bisknp s& þal^ vóx at eins sundrþykkia med þeim, lá 
4>i9kup mii stimda9sakir i porlákskyrJdn^ pennA vetur ritadi.Acni 

*) GadnHM 4. m a « ö^ p, f) kAUIt J^ * A JSi Q^^ Py 



ý X K^ Biskup íyrirb. stadatn. at taka KmM likllaa & pésktun. 79 

IriAtip^ £ BllíipnffMtdœmi bíiis UskQp^Hkid vIdyarat)íVi4>féf tii j^llTá 
sMmia sem kyrkiu hðfdu tekit, at f>eir tekib ei likama vors herra 
4 ^áska<|pgi ok ^9aíMéá ^ettar faoðar skynsetndir^ Mkir besd al biskap 
»i 'þ& stacm í démdiegri Jynd, máui hainii ei titan þunga sekt vid 
almltikan etid med ^gn hyíia þirilíkail glæp sitina uod|ri3anna» 
llaRn syndi ^ifls^ ok ianifram, at ava takandi ióku |»eir stórl^a 
tniðk siné sakt, 6k &tt« sellfir £rá at halda vili^niiga, ^ótt hana 
i^gi ^ bann íVrír at |ieir taÚLíú^ Utmn syndi ok i þridÍA sUd^ 
arnami afsakadi sik vni gud f^rir þéssa vidvaranj ok jbat þeáx 
^tto^se^r ^k atitiyr^ast, ef beit tiekio- slikir som fieir irmro^ 
^f varo ok margir er oi -iirfdaat lCrislas likama ^t taka« Vid 
^ta'alltsaaian báro vondir menn nyaíi róg miíli biskups ok Aafna 
^ir «é tsndrsKÍu hi5rtu manna tU minnlngar 'forns fiand$kapar# 

$A. Í.fardogum for Ormr or T^Dgo bygdum í Haukadal^ 
J^viat KJsHigir fadir haiiS' nnni honum bezt at búa ~á landino, ^ 
'fir han» fér til Videyar, Klœngr hafdi giorva par upp kyrkio ok 
hó^t bá^iiin, hafdi btskup [ritad lM>num ') at göra linara máldaga 
á kyrkio e( b^turnar kvœmu &am9 þviat Klængr vi)di ella ekkj 
atgöra, wdu ^ir biskup ei sattir á hve mikit ^nat var^^stdd^ 
muli ^nkanliga um diákn 6k ileira annat. Biskup hafdi skipait 
Oddi prd&sti^) ayni Svarts Lpptssonar kyrkiolut í Haukadal» ok 
.viUde f>eir fedgiar med aungo möti {>at þola,^ ok á beirri nátt er * 
Kl89n§r.astlftdi brott, ortladi hann til kyrkio fé^ bk léf: reka þat i 
jrdlt^ ok :er. |at var t^t, msBlti hannt petta fé greidek hinom saeJii 
AÍartíno. bisfcupi er kyrkiodrottinn er hér i Jflaukacial. I þvi biíi 
lopðt fiörif menn.i rettina^ Ormr Klaangs^on pk porvaldr brödif 
Jiai»:^ teorri Jotfsson pk enn einn madr^ ^eir m&rkudu kénncím 
Orma betta £é VI kyr ok LX ásaudar. Sira Oddr var {>á nykvam^ 
inn^ sa iiann livat ^ir ^iördo, nefndi sér votta ok bannádi Ornii 
&Iæng8syni .þá. ^egar allt þetta fö ok alla ei^n }iyjkunnar ya i 
fíaakAdaK. JUængr mailti ;^i; ei mundu 4iinir.fýrri frirndr varir 
folat hafa al j^oir gawijgomim aeffí a£ Sidu ^^um^^: ^wip ktamnvf 

>i) 4it liaaa g}Mll •þstts/ «sait hsmi. ^) ^ui*^t<LJ..9, C, JS^fSh^^^ 



gO JS/ils$mtii biskttps ok OmM^ f^^ 

tælcio l^at 6em ^ir.g&fo gvdi, ok er el Mmttegt at ^ciSii fié&fli 
eUkann yfirg&ng, ok var vid siálft at þeir mn'ndi statida at pn^ 
(nucÐ, ok er hann sá þat ^arler hann sat í heUagardinum '), bri 
bana böndum fr& sér, ok bad þi geöra sUkt er þeir viídu, kradst (a 
mundi ílya« peir spottndu hann at motiy ok þótti hann sina ædnz 
t ordum sínum« Tók Ormr fé ok land, en presturin sagdi biftkupt 
tíl svabúins, hann kvadst fcola verda þetta at sÍBni, en þar skalta. 
vera ^essi misseri^ ok si^ hvat {^rist, presti hétú þút mjök möii 
skapiy ok vavd þó sva at yén* |Létilbiöm klérkc var "bá sendr í 
Haukadaly en Orrar bannadi faonum par mat ok adra luti, kvad 
fbdr sinn sér segia^ at ei ætti faann^at fssda* pessi sami KdtiU gékk 
iit mat þö béncu bannadi honum^ ok st6d sva ujoi ríd. Illa var 
prestí veitt af lidi Orrn^. Um varit eptir vildi Ormr taka ki^rkii^ 
t/undir^) þær sem biskupar þöfdn veit^ til kyrkiunnar^ herra bisknp 
^ildi at presturinn hcfd! pær^ ok greiddu bænér honum ( vikL.^ Ormr 
^ðtti Rafn Ódds^en át þessu mán, ok kærdi fyrir honum ^t er 
|>ískup iét hann missa þessa fiár ok 6ar med inn^aungo- beilagrar 
liyrkfo ok þe<$iiqstu k páskum* potti faonum stórliga illa þetta 
^ílt, bvíat faann yar madr saung>7Ínn pk sidl&tr i kyrkio ok (yigdi 
vel tídum, en Rafn lagdi þat tu at hann saátti bóndr ated |anas» 
laga sókn tíl tiunda^ en vid biskup munum klakast vid tim kyrkiu- 
baaii ok ^iönustiji missir binn. Ok er böndr :risso þetta^ -atftta 
I>cir biskup at málum, ok. þótti |>únfit tvennum at ynna hit aama« 
llann faad |á ieggia {lett^ i k% rkio^ ok UtaOrm taka ef faann vitdi« 
peir geördu sem hann band' f^cim, ok líkadi Ormi ^M ttiSrilla, 
ki&di hann fió pessu fé af sumum. Húsfreya Orms Stcðnun Jóú^ 
^jdttir systir pórdar { Túnge eggiadi hann iafnán en avæfioK 8iald«» 
Miy KÍængi foönda var ok þat vitai borid, at hann i&tadt diákns 
yistinni fyrir biskupi, en duldi um stund ^rir Ormi* pctta somar 
reid Ormr til pings / ok med slíkum efhum aem adrir mdtstödu.- 
snenn biskups tdk faann þeitSnusto. þar kvai^ ým pidir at Ormr 
yildi faafa diákn tekinn ef biskup vildi ifyrir bat nókkro iaiaheDr 
|iÍB/eií faat fékk^ et medan jbatu^ yilcU ^ aUl jn&l jinéir biskkip l^ 

^l^^ «^u«« 4, B, Ct -R.^A pf . #> * ««ki»rt<vit4ir| bmu nU 4* 



53K* Biskup ok Rafb átelia^t* ^ gl 

MÍkin skápraim yar biskupi allar ^essar^ stmidir um Orm^ j^vfat 
xDargir kéndu kulda af ^eirra missfletti, sakir ^css at Ormr var 
madr firændmargr ok frændstör ok drö marga i med sér, létherra 
bisknp þá alla m^ta úbiídu er Ormi sinnudu, Ormr var qk erfidr 
bisknpi ok hans irinum slikt sem hann vanst til. 

53. Margír yaro enn adrir lutir .sem úvinir fridarins virtu 
úl ^ess át biskup ryfi fyrrgreint sáttmals bréf {»eirra Rafns« Biskup 
taidi & Haín um |)at, at hann lét ei kvama fraiíi handsöt ok borg- 
anir fyrir eignir kyrkna |)eirra sem teknar höfdu verit^ ok margar 
aðrar greintr, sva ok um- Vestfiarda ináU Biskup taldi ok á Rafn 
um ^at er Hitdœlir höfdn ei aptr greidt síra Jóni HoUt ^á pen- 
fnga^ sem þeir tóku íynr honum eptir Rafns rádif ok síra Jón 
hafdi géfit lioAum/ Rani taldi á móti um þat er stadamenn hofdu 
mist þeónustUy ok yiUdi til þess ^ráungva Arija biskupi, at hann 
samþykti þat fullkvamliga , . er hann hafdi ádr i&d at |>ola eins. 
Rafn taldi ok i biskup er hann hafdi ei.Utid síra Jón greida Hít- 
Srdals^atad sem &iarra ok Kétilssonum p^ötti stadinn skorta. Rafn 
tf Idi ok á porvard prest er hann hafdi pröfast$dœmit i Vestfiördumý 
sva ok um HolUsstad í Önundarfirdi* Rafn taldi ok h^ at kyrkiur 
bœr er hann haidi taka I&tit baetdi i Vatnsfirdi ok i HolHi, sva ok 
a ^reidabölstad ^' par sem hann borgadi missu ') fiar fyrir brddur 
ainný fyrir sira porvardi er íyrr var nefiadr, Rafni líkadi ok illa 
at biskup hafdi undir.sik tekit Haúkadals kyrkio,^ ok fdro nú ógnar* 
mpl frá Rafni til biskups iafnan f^cgar er ferd var |»eirra i milli. 
J^enna tjlmA geördust ok þeir lutir^) fjrrir nordan land er he|dr 
bvesto skynsama menn & móti.kyrkiunni* Herra Jörundr biskup 
at Hölum grdddi penínga ^igurdi í Hlíd fyrir Mödruvalla stad, 
pk, tók til sín stadinn, fór ok sva íleirum stödum. Syndist leik* 
mönnum sem i þessu marki findist ^eir lutir med H61a biskhpi, 
at honum 'póiú léikdómrínn meii^ ákald hafa í kyrkium en laer* 
dóuirinn, Tar fyrír 'þetta miök leitat á hann af klerkum, en leik* 
inepn )ofudu hann fyrír xéttlæti* A einum degi var herra ^rni 
biskup hiá |>e$sniíi rædum er tit Hdla biskups var talat^ ^víatvinir 

') aúfUi. 4. B. C £, Gn t>» ^) títlATt JÍ, B, C. E. Gr. þ^ 



%2 Biskiip okBafii ItiMliast. * f^K. 

Arna Tirdu ^istta iUa fyrír Jörmidi tri^kopi^ sam hana eg^di meiin 
i bródur sinn Ama biskup.- Ílaan tok J>á til n^lsok sagdi: ei 
lizt mÖT sexn bródir minn hafi Slmomam iraóiit í þessnm skiptnoi, 
þvíat ek skal vera ]fe8s vel vitandi, at í þvilikum púnkt, sein nú 
stendr yfir, er lofat at láta út hit minna^ qb halda hino meira, 
láta út lansaföy þat er bœdi má aflast ok kanpast^ en halda iorda 
ok -fastaeign er iafnan stendrj á þá lund sem þa víklngr leggr hönd 
edr föt ear einhycrn lim saklanss manns á höggstokk , ok 4vedst 
hann mundi afhöggva , utan honam sé greidt sva mikit fh sein 
hann kvedr á, cr þat min trúa^ at Jörundr bisknp muni ei sidrt 

tegar færi géfst á^ kunna þetta fé aptr at hcimta sem nú greidtr 
ann, .heldr en nú kann hann fram at láta, [sva sem hi^n er iim* 
,híti Ieysti')j.ma réttlUga kreíia af vikínginumy cf hann fcer bans 
vald. pá spurdu nokkrir fieir er biá varo, hvi vilit þér ei göra 
scm hann görir er ydr lizt hánn vcl goöra ? Biskup mœlti þá : 
ei man ek at heldr iasta hann^ þótt ek vili þetta ci göra. pat 
bar ok til einn tíma, at Rafni Oddssyni varo þessi ord ind Arna 
biskupSi hvörso hann virdi tiltekio Hóla bisknps; Hann m»lti: 
ei er Arna biskupi at likia um slikt eptir Jörundi biskupi, þviat sva 
mikit skilr lunderni þeirra, at Arni biskup géngr sem biörn & hvat 
sem fyrir ver^r, cn Jörundr bisknp er slægr sem refr, ok fer á þi, 
leid fram sem "sí madr er í þvervidri beitir Iaungum» edr hinn er 
bratta brekku sneidir^ ok snist til ymissa handa, at hanu kvæmise 
uppá hana med sem minsto erfidi^ en ^ kvama ^ir bddir i cÍBnm 
stad nidr át lyktum ; giördi ok herra Jörundr bisknp af kyrklaonar 
aud, sem hann vardveiiti á þeim sama stad sem hann hafdi i fyrsto 
fö i möti tekiti klausturreglomönnam til vidrlf fís ok iátækum mönn* 
um,^ en Arni biskup vann sina úvini ok kyrkiunnar med rök* 
semdnm en ei med margmennii ok sigradi þeirra vígvélar, ^ at 
seint vœri til, ei med fögjöfum á flötta rekandi^ heldr med e(ii« 
herda istsemd almitti^ guda ok hans fulltingi yfir. kvamandi» 
hlífdi hann hvðrgi úvinum kyrkinnnar mcdan þeir héllda seni i 
{»rái vid gud ok hann^ en Ukiiadi hvervetna |eim- er tii Imuis 
miskunar krupu med algiörrí yGthát* r 

. >) mtd þvf tiauim sf biitr^ Jt^ B^ Ci.Æ, Qr.^r ^ ^ 



$4^ Eáskup dc Rafii iwdast vid ttordurst6kik 83 

54« Tit lúité iwrsta lög^íiigis baud herra Rafn ölhrm hand- 
g^gnum möminm, þvfat þá voru margar greinir fyrrságdar þœr 
#em or ^urfti at hö^va^ milli biskups ok leikmanna. Herra Loptr 
liafdi ^ undir einn sik tekit allan Oddastad, vár Sighvatr bródir 
hass kvamin búi sino til Kéldna , ok var þat rádit at einnsaman 
Loptr tök Xlfi af irflradQm sínom til j^ess,. at ábyrgiast einn ef 
Oddattadr kvæmi aptr undir kénnimenn* iöfnndu þeir nú sem 
fyrrum handsai i fénn til inngialds, en ádr hÖfdu þeir iafnat þau 
tit &tgialdaw ^ Likadi Ama bisknpi betta sf örilla , ok. kalladi þat 
rétt lög at iafíittikit fó sem hyer gaf til handsala f>essarar kyrkio 
ok aUrar-annnara, en þat sem hann kalladi géfit til úfrelsis kyrk* 
innniy lagdi hver sem einn af síno til þessarar kyrkio fíram um 
adra bcnnar eign. Voro þessi fyrrgreind umkaup Oklda kyrklo 
mest kénd herra Rafiir ok Erlendi lögmanni, er herra Ama blsk- 
PÐÍ þötcu giörast oddvitar ok upphafsmenn til alls Sgángs á kyrkittr 
ok kénnimenn. Stadamenn eggiudu iafnan herra Ratn móti biskupi^ 
var þat ráds tekit, at menn varo sendir í Skálabollt tii biskups at 
beida hann þingreidar* Nú þvíat þess var enainn kostr, reid herra 
Rafii ok ílesttr alíir handgéngnir menn i Skolahollt* pá tdkst tal 
Bied f^m Rafni ok biskupi ( nordurstúku, þviat biskup vildi 
hvergi annarstadar vid'þ& mœla. Um sidir þa er |e8si þrœta bafJi 
géngit mikinn lut af degi, syndist hverotveggfom mála mannligra 
at aiika ei ny vandrœdi & hin fornu, ok lóta standa atgiördarlaust 
tii pM9$ er af Norvegi frettist, ok var þat þá samit, at si skildagi 
ékildi haldast, sem hit fyrra^ sumar var nndir beagia ^eirra innsigu 
upi. . A þat ofan iadi biskup fynr gódvilia sakur vid könginn ok 
ba^togansi, en til'firidar landfdlksins, um þat frám sem ádr er ritaty 
Bl ef stadir ok kyrkioeignir* kvama aptr undir biskups forrád ok 
skipun^ sluil sHkt aptr giaidast lœridum mönnum ok kyrkiunum'), 
lyrir hvcria XII muada ábúd^ ok inna tekio^) kyrkioeignanna 
iem herraJBirikr köngr, ok sít erkibrskup er til Nidaröss voeri vígdr, 
laegia r&d á^ en ef siadi): nást ei aptr; hi skúla ei leikmenn heimta 
kmtáa menn medRafns samþykki £ynr ábúd^ok aftekiu stadannai 

C,£,<fr.þ. ♦ - . 

^ La 



g4 Biskup ok Ra&i rædast Tid nordurst&ku^* 54K. 

utan Skvœdi kongs ok erkibiskups at fyrra skilordi'), ók^YherreL 
biskup^^ at hann uiundi þola ^eim mðnnnm sem stadi hefdi tekit^ 
cptir þyí sem Rafn kalladi kóngsbréf ávísa/ at þeir tœkio þeónnsm 
sem ádr höfdu ei rækt at taka sakir ummæla biskupSy ef ei stædu 




landi, var skip stadaríns uppsett ok litla sídar gélfit ok Tsrnat 
tíunda^ ok med skömmo máli at segia, var ei þat [þegit er hédan 
var bodit^)^ nn i aupgvu ha^t kyrkiunni edr lærdhim mönnuoi, 
en leikmenn fögnudu medáh þeir vissu sér annga von aptttlrdrepo* 
pá fréttust pau tídipdi af Róma at pavi var vigdr Honoríos IV, 
ok hafdi hann senda til Noregs biskupana Andres ok poríinn meá ^ 
bréfum til kóngs ok drottningar^ en porfinfar kvamtf ei lengra en 
i Fl^ndtúTy ok andadist þar. petta ár tar ok stríd millum Fétnrs 
af Arragon ok Phiiippum Frakka kóngsj þar föU Pétur, en Phiiippus 
fékk skot i annan armlegg^ af þvi sama sári fókk hann l^ana* 
Enginn var enn erkibiskup vordinn ^) i Nidaróri i Noregi« Hafdi þi 
andast sira Oláír prestr Magnússon^ en hér í Islandf Biöm Sœ* 
niilndarson* Arna biskupi brá miök i brún vid þéssar Íréttir^ er 
úvinir kyrkiunnar fögnudu frarakvæmd sins vilia« Bískup heimti 
n4 al nyu vördslur iyrir kyrkiueignir, ok fökk ei, hafdi Raín hia 
somó mótmœli vid porvalld prfl;^ í Vestfiördum, ok um Hitárdals 
mál ok um Setardal. pá fuQcíust beir í Sta&hoUti ok skipadist 
Utt til greida med þeim* petta hauit géfr Ámi biskup Biama 
presti frœndl^ sinpm Gardastad, er OIi prestr var £ráfallinir, en por* 
Yalldí presti HoIIts stad i Onimdarfirdi, ok skipar at nyo þarmod 

Erófastsdœmi ^ ok eyrir herra Raihi þat stdritla* A þessum Tetri 
efir biskup. hönd & stadamálúm í Gðrdum, ok méd sino kostgisefi 
£ier hann sva giört, at Sturla Sæmundarson kémr úl hans & fösto^ 
ok Sver^) sér af hendi stadinn i Oördumy hann s6r ok at taka 
áldrei sidan af kyrkiufö né henpar eign utan biskups rádi* Setr 
nú Uskup sira Biarna ^r nidr um varit i jGsurdöguivu 

1) iátaaiy bastft vid jÍ.B, C.E, Gnp, ^) þögn -• Win^ A^ B^ C» JS^ Gr^ ^ 
•) itftaáii boitft téaim ^íd^ ') 6a|^iiti, sðmu^ / 

^•) bMt s$aiV« ' * •) s^t •ö'»»t 



jS IL Léikmeim ríta ak senda af píngi tíl bískups; 95 

* $$. I^ú ^TÍat tvennum fer sögunmn fram^ ritar íyrst ') Ra& 
tii Arna bisknps, at honnm f>ykir rofit samtal^) £ [SkálaboUts 
kyrkm ^) margra hita vegna, ok um skipan prö&stsdœmis £ Yestr 
fiördnm, ok standa £ hans bréfi þessár klausur : ceyitít þát til vias 
œmedann ek hefí syslo af Noregs kóngs hendi £ Vestfiördam, skal 
^eporvalldr ei hafk pröfastsdæmi^ ok ei heir hanti stadinn í HoUtip 
Stnema hann verdi rikarí en ek«9» Ok enn ero nokkrár málsgreiaxr 
•í þvi bréfiy ok standa enn þéssi ord : «Ok viUt |»ér ei haUda vora 
ccsamning , vitit þat vist at vér skulnm hallda ok fylgia kóngs bod* 
oedcap med öUum þeim styrk sem vér mégum , sva at hans vili 
"^ttgángi fram^ ef ek er heiil hvat sem þér segit kénnimenn.99 Herra 
biskupi hrd ekki vid sUkt* Rafii stemdi þat sumar mörgum prest* 
nm til þínjgs undir leikmanna ddmj ok llkadi Arna biskupi pnt 
8tór£Ua. Um sumarit reid herra Rafn ok lögmennimir ^va ok 
lian<^gétfgnir menn til þíngs^ en herra biskup sat heima £ Skála* 
]tiol|ti. pá tdko þeir sem á þíngino voro at tala um hit mikla 
j^is^tti sem var a miUí köngs ok lærdra manna« Spdamenn ok 
m^^g^menn 'eggtodn Rafn fram^ en hann tók þat tU rads at senda 
til hískups herra Jón löginanúg ok.med honum Eyúlf Asgrimsson 
ok porlák bónda Narfason^ r£du þeir i Skálaholl( at leita nm 
sæti 

s . . 

Mkibiskups er til Nidaróss kv^níiy tU þess at á þ& leid mætti standa 
.til þess er skip géngio. peir kvamo i SkálahoUt iyrir commemo'- 
rationem, heati xquíi^ ok syndu herra biskupi bréf Rafhs, £ þv£ 
yoro margar sakargiftir af honnm ok af hirdinni i hendi bisknpi^' 
köUodu þcir at hann hefdi rofit sætt vid sik/ok vid stadamenn^ 
ok af þv£ snmir af þcim böfda ei tekit likama vors herra á pisk- 
iimy fén&ust þeir herra Jön ok hans fbrnnautar léngi vid biskup£nii 
^éssa n^^ ókgáfu þat /ei samit^.þótti herra biskupi Jtfn nú fara 
i þessum málum hvörgi betr en f]frr» Ok er þeir ætla brott at r£da, 
band biskup þann kost íyrir þeiin sem a v|ir.fir£at^ at sinn mann tadu 

•) Mttmál, ^t JB; 0/y 




2l$ IjeikiiMim xka ok «ea4a af þtogv 55 K. 

liTSr tU innanlanat til ^rda nm aflngii skildaga þWlik aem & hVem 
profiidiat, iok hinn (ndia Oddamann ef ^yrfti* Hans neitadt ^tí 
meá oUo^ peir budn kóngs ok erkibisknps giörd. Bisknp neitadi^ 
bfi ekki, enda iátadi^- hann ei. Jön lögmadr skyldi þat tH, ac'' 
bbknp skyldi nefna presta til at gö& þeim' þióaiista sem oHat^ 
böfilo, ok géfa npp Hankadals kyrkio, en Ami bískap fortók b^er^ 
tri^a. Vóm ^cir yid (at aptr á þíngy ok segia Rafni at ^ir 
keraa Utit syslat i sinni ierd, ok leid sú nstt. Um morgnninji 
m&nadagin ') reid med rádl ok tilskipon herra RafidS, Erlendr sterki 
heim i SkálahoUty ok yaro ^essir menn i ferd med honam , ,por* 
Bteinn Örvendilsson ^) y norrænn madr ok miök stór^) i skapi, Jóa 
Kroppr^)^ Máni Asgrimsson ok enn fleiri. Ok cr þeÍ£.„kvamo á 
"stadinn^ Oparda þeir brar biskup yœri? peirayar sagt at biskmp 
Tar i porjaks kyrkio, J^eir. g^ngu til kyrkio ok beidda at biskup 
géogi til tals yid hi, en hann yilldi hvörki tala víd ^þz né ^) siá 
^. Ok er Erlenaír sá þnt faann mundi £lítit sylstrykr áf biskupi 
pann dag^), Tard hann reidr niiok, ok eptir ^t nefodi haiin sér 
rótta forunaata sínay ok stefndi Arna biskupi ^ann sama dagtil 
(inss, at syara sökum fyrir sxk^ {»eim sem á hann mundu kiærdar 
Terda fyrir herra Rafni ok ödrum leikmönnum. Hann steíndi 
ck til saroa þíngs í ^cnna sama dagsjíra Bearna. En herra biskap 
}ét sem Bann heyrdi ei, ok auoganu f)#irra föronauta vi|di bana 
siá þsnn «anja dag^ peir Erlendr ridu þcgar á þipg upp* Eptir 
^at kvad Rafii upp i lögréttu opinberliga^ at þeir muncUi taka ali^ 
vinnufólk af stadnum, pk leikmenn mundu vérda settir á stadinn^ 
ok dt biskups bodordum mundi ei hljdt verda, ok at hann mandi 
ei n& a£ fara yfir landit eptir venio, ok ^tiaga mnndu gieorvir þ^ 
sem biskup setti á kyrkiue^nir móti kpkigs bréfí^ Eptir þetia 
spurdi Rafn ef nokkrir vœro þeir vinir biskups, er f»á vildu rida 
tíl hans ok freista ef hann vildi lyrir ^etrra ord npkkut til ráda 
taka, sem ei £»ri i sva mikla ídæro^aem áhOTfdistf Ke&di hann' 

«) TSKfsr l JLÍÍé C.A On Þ* ♦) K«rpr4 J. B. €. E. Gr. p: 

•) VsádilMoa. sdofUt ' <) kqrimokeiy b»ta fömu vi4« 

^y 6r, sÖAik ^) frá [ ^náUikap. fðmu^ 



jS^^ lidkmenn rita'^ci; sencb -af píogí til biskup8# gy 

ttl^^a porstéin btfnda son Sk^a-S&ég^a^) okl^agnuð Pétursson 
, iii6g btsknps. porfttetan segir, at tiann kvedst rida vilia ef fleiri 
^ ¥Ílldu biskpps yhiir riddj ok œfletli f»vi heldr til góds kvafnii. 
Maguús iádi ferd stnni, ok Hclgi ok Ormr Jdnsson^. Xll ridiK' 
'peh sanian. pridia daginn kyamo þeir i SkálahoUt harla sniiDma,. 
ok fandu biskapy þvíat hann var þá audveldr vid at eíga* 'Peir 
baro fram iyrir biaknp bréf lögréttomanna, stódu ^essi oid þari: 
flt allir þfngmenn villdu hafa ök hálda i alla.stadi bréf þat er 
Eirikr kdngrsendí med Bafni, um stadamál, ok allt f>at er samit ^" 
ytBT i Brautarbollti ok i stúkunni i Skálahollti, en bidia at biskup 
l^i aptr gángá þat sem peim þdtti ágéngitj var ^at (yrst uqi Garda 
stad er þeim þótti rangtekinn, ádr.en pröfat væji af kongi ok erki- 
biskupi hverír stödum sk-yldu ráda. par eptir var bodit ^) at biskup 
ksstni i Garda til vidtals, at göra þar fyrir rad þat er þeim synd* 
ist bezt er þar byg^o neérstir. parnæst stód sú klausa, at þing* 
laenn muhdu taka til sinna ráda med láyrdí allrar alþydu uca 
benna stad ok alla adra, ok at þeir beFdu nú útlavga gort alia 
leikmenn sen!i á stadi settust móti kdngsbréfi* par eptir var rit* 
ádr bænastadr allrar alþydu til biskups, at hann tæki þat til ráda 
uin þetta ok allt annat er bezt gégndi. pessir menn sem scndir 
vcru segia at Báfn heitadist vid lærda menn ok stadaríns heima* 
menn^ ef þeim semdi ei« Sva segia þeir ok biskupi, at Rafa þótt* 
iat'[i ofraun færdr^) at sitia á núlli biskupa ^) ok þeirra sem allt 
. vUJdu láta þat fram hafa sem i Noregi var gprt \id kénnimenn 
ok þá cr þeim þiönudu, lét ok þat fyigia, at hann kvadst aldrei 
naedan hann var heilvita, legga hendr a biskup þ6 at hann léti 
l^ifarliga, þviat hajin vissi, at þeir hefdu engir þriiist upp frá þvi») 

$6. pessir gödir menn sem bréfit^) báro bádu med fögmm ^ 
crdnm herra biskup yægia , eptir þvi sem honum^ syndist framatt 
^olanligt fyrir bæn fólksins. Hann ritadi þ& aptr eitt bréf til lög* 
(ÍQgfs, ok stödu þessi ord þar i nærst virdugri heilsan : ccTiI þeas 

*) SkðjgiaMn. jí. B, C« Æ. Or^ þ« ^) ofiraun tairclr* A. M^ C« E^ Gr^ {^ 

*> Grfmtsoii* aOaiUt ^ ') búkupt* t öni«« 

^) bodit, iöflia* O brifia* fðmiit 



gg Bi«kiipL STÍar til. 5^K* 

iBtff TÍrdogHgr 'Y herra Eirífcr k6iigr ok herfa Hakon hertogi ok 
ccfrú lagibiörg dcili, at ek vil giarna til þess Tœgiay at þeirra sapmd^ 
cejrdi sem mest heil ok haláin , görik 'pess tiUæti at sinni, at um 
ctpau mál sem Rafn frir a, at ek hafi ei haldit pann samDfng sem 




tcfjtir þat er Erlindr digri stefndi mér ok prestum mínum til leiE- 
ccmanna dóms möti guds lögum, ok fyrir þat annat er til af brigda 
cchefir gört rerit af leikmönnum i möti þeim samníngi sem giöratst 
ccmed oss i Skálabollti^ en um þiónusto tökur þeirra sem kyrkiar 
cehafa tekitf sem kdngs bréf synist ávisa, polik slíkt ok hit fyrra, 
ccsuman^ Ok er þessir menh kvamo á píng^ gékk herra Bafi:i á 
stefnu, ok var pá lcsit bréfit^ giördi herra Rafn því sva at akta ^) 
fyrir almenningi, at fierri mætti tillutast* O^ er þetta var skodal^ 
mælti hann : h^Udr vil ek petta giöra en vandrædi fari í, ok aunga 
sótt K.aUak Betta. Var {>at f>á rádit, at menn géngi til lögrétto, 
ok kvad Rafn þat upp, at hann mundl svabuit standa Uta tU ^ess 
0^ skip géngíy sva at ei ykio menn ny vandrœdi á hin sem á|lr 
8tödu« Hann þakkadi mönnum sinu gódvilia er til biskups höfdit 
ridit med fögrum ordum, þviat hann skildi at herra biskup hafdi' 
[meir slævast látir^) fyrir blídri bœn þeirra ea fyrir hdtum ok 
hardmælum. Herra Rafn ritadi fid bréf med Magnúsi Péturssyni 
^il biskups, vissu þeir þat éinir er á var, reid hann Jþegar um 
nílttina i SkálahoIIt* 

' 57« Þ^tta sumár kvam út sfra Gudmundr son Halls or Skrida 
med þeim tídindum at Svíar heitudost at ráda á Norveg ok breni|a 
Víkinay en Eiríkr köngr hafi stefnt af Islandi X^ manna órhver* 
ium 'fiórdúngiy ok var öUum handgéngnum ^egar samsumars stefint* 
pa fréttist andlát Alexandrí Skotta kóngs, ok þat át firíkr Dana 
ktfngr var myrdr^ sva ok at Andres biskup hafdi Jorund kórsbrodiir 

-/ 
') vtnfcar í ji.Sf C. JR Of^ p^ ^) ^y b«ta vld 4. S. C E. ír^ !>• 

*) naiiL %'úm% «) ^etts heUtt giði^. s^mu^ 



51 K, Fólk af Islandi bodat i stríd af Eiriki kóngi. 89 

^ af fíamri kosit þr.r til biskups, en DélglSnn til Örkneya* ^i varo 
ok kvtimDir i Noreg séndimerin Tártára kóngs á fund Ciriks kdngs/ 
pá Kafdi ok herra Eirfkr kongr céfit A)fi Erlíngssyni iarlsnaCn til ' 
at hann verdi^^oreg rani ')« Sira Gudmundr reid til möts vid 
herra Rafn,.svasem treystandi á adalakkéri^ íeikmanna^ ok lét upp 
f^rir hö^um |)au bréf, sem kóngr hafdi sendt honb.m« Var þat 
liar*í^ at I^oregs ménn þoldu ei at Islendiogar hefdu nádir ok 
KvrrsetuTj e^i f>eir hefdu iafnan leidangur, þarfyrir hafi köngr at 

' radi AlGi séndan sira Gudmund til Islands, var ok Rafn einkan* 
liga skyldadr at fylgia þessu eyrindi. Hann tók pessu fáUga, ok 
kvadst œtla at þetta væri þaríleysu upplaup, ok viUdi lítin lut í 
ei^a, Ié;&t vera stirdr ok ei herfœr. Herra Eiríkr köngr hafdi ok 

^iritat til Arna bisku^s, ok standa l þvi þessi ord : ccpér hafit hcyrt^ 

^ «at' vér höfutn til vor" kallat fólk af Islandi qicd .mikium skunda, 
^bidhim vér at þér látit heimila vöru ýdra nefdum mönnum til 
.ccbánadary en þér takit adra iafnmikla f>egar útgreidist; reynum vér 
ccök nokkurn gódvilia -af ydrum tillögum, þ& skal ydur at aúd- 
ccveldari ydar bæpastadr til von» lafnskiótt sem Arni biskup sá. 
hetta bréf, ok síra Gudmundr kom med |f&t I SkalahoIIt,' sinnadi 
hann kóngs eyrindum sem mest, fékk haijn med ölium grcidskap 
ok sönnuiu skynsemdum (<;i fyrir pat at engt letti hann þessa 
ífangs) at létta ^) fpim meinum. sem kytkiunni þyngdu í juörgu* 
Sú var önrtur sök, hví hann var þessa lattr, at þetta hafdi aldrei 
fyrrvordit, at kdngr beiddist útbods af Islandi. Hin |)rjdria var, . 
at menn bugdu þctta rád diktat, ei fyrir lidsj)örf, heldr fyrir fér 
pínu ^). Ok er biskup fann þat, taladi iiann opinberliga hvar sem 
þetta mál var upphaft, ok svarar fyrst hinni fyrsto grem, ok þar- ^ ^ 
eptir hinum sídurum,'ok mœlti: þótt minn herrá Eirikr kóngr 
hefdi mik kallat til rada edr medalgaungo í þessa ferd, œttak ei 
at neita, synist mér kóngr eiga þegn^jjj^ sinum- at ráda, en hvÖrsa 
máttut bér hann fulltíngis kr^a, ef ydur kynni naudsyn a landvörii 
Tera, ef þér vilit nú ei stoda anpara natidsyn, ok sva scin iardligr 
kongr veitir mönnum stundligan málu fyrír stundligt starf^ sva 

*> vftiitar í ji, B. C, E. Gu þf *> ftpent^ A^B, C, E^Gr^\% 

•) leitti. sðmtt« * ■ 



90 Fólk af Islandi bodat i stHdafEiríld kóog^ S7^ 

þíg^uoi lér af hidniasknm krfn^^ ffof hins eylíft^Iifsy ^tí iðI 
engina sá vera trúr iardligi&m kóogrseoi otrar er faimneskam kongi, 
•t ffOídB ást er fyUíng laganoa ; eti ^r seoi *þér trdit ^tta föptnd 
Tera« hvi m4 sa aí^ ef iiandsya fbllkvamih kallar at, skynsamligar 
krefia iepóngs'), er mannino mí réltiliga leida i hctta lifeinSy ok 
þar á o&n ýt madnrínn fyrír sameigioiigt starf vos ok vökor til vard^ 
kalds ;yfír ^nnm höfiiÍBgia, sér ek síno hyski til fridar ok fallra 
náda, ok makliga þarfiiast ss ölldm þeim vclg^roingam af ödram, 
er þviliks varifar ödruxi^ ok heitir drottios svikarí, nid«iigr ok 
bleydiauuln Köog^ i i gódum firidt vaonskatt ^) cdr leidángur, ext 
i nandsyn þvi meira sem naadsyn er merrí^ þartil er öU hans eiga 
ok hans þegna er {leim same^nlig. Fyrír þcssar biskups röksemdiry 
edr en heldr gadligar röksemdir, g^'^g^ menn vel app fyrir saonan 
land, þar sem biskap var nar, en Rafifi ok hans viuir^lóda í móti 
sva íramariiga^ at þá er Rafn skyldi tU skips rída» brSst^hann 
siúkr er hann var í Mæliiellsdal, ok hvarf ajptr, en Jón Korpr för 
at kalla, ok li þó iafaan þá er (»fng var tyrír snnoan land am 
bctta mal, svasem finnaodi sér eitthvat til eyríndis; snmir s^;ia 
Íionam tU þessa gánga úsannligay at bann vildf kdngi útrúr vera; 
' sumir segia'at honuiii ok mörgaaí ödrum {^tti förín Cmaadsyn^ 
lig; sumir hugdu at honnm þætti biskupar níiök einir vidrmsBlast^ 
ok vinir hans ok stadaoienn vcro {brmannslaasiry ef haan dgldi; 
fökk hann af sfra Gudmondi digurt ámœli, en herra bisknp Bigurt ' 
sannuKfeliy ok van fullkvaminnœr leidréttu kyrkitmnar mála, sem - 
sidar bar raun i^ Sigldi síra Gudmundr þst sumar, ok lofadt ein^ 
örá ok orleik Aroa bisknps tU kóng^ins tan þetta m&I« Skildu 
^eir med blídu* Tdku þeir'Noreg um haustitj'þó var þí ádrsstt 
efimt nuUam likiaona^ oh vard enginn bardag^ í brad. 

58« P^ttf ^I^ip vai ti|^|hrottu snyr Ami biskup i syslu slaa 
tsl Vestfiavda. Eltki haídi batna^ med þeim Rafni iyrir [lat'erná 
hafdi tilbority ok hverir höfila odrum í móti stadit f [>eira málum 
tam mörgum ödrunu Sá iutr hvesti ok helidr faiarta Ariia biskups 
tU ]^ess at refiui kyrkiunnar vanrétti^ at sva^sagdist af Nor^, at 

s) ftpcÐÍBsmf« /f. 0« Cf SfOr^p^ •) venia skattt A, B. C« £ G/; |^ 



58^« Anii biskup baithsetr VestiUrda^ 91 

iLorsbrœáiir ^f Nideirdsi höfdu ,. sidan únyttr yar kosníngr Narfa 
biskupSy 'kosit meá gódn samþykki sín i œilli tíl erkibisknps þann 
xnann er Eindridi. hét^ hann hafdi verit kdrsbródir i prándheimi, 
ck stokkit or Noregi eptir upphaf sundurþykkis uiilii Jöns erki* 
bisknps í>k kóngs ráds^ ok verit sidan úti Bónópía. peim kosn* 
ingi stód allt rád i möti, ok f>ótti líkligt at.hann mundi fá') þat 
íar sem hans.formadr Jön erkibiskup. Nu med f>TÍ at þessi madr 
Tar ei úvitandi pessarar öíundar, ok margra illra luta sem i Nor« 
egi giördnsty fyrirtök hann at samþykia vilia kérsbrœdra^ i þann 
tima er. síra Sighvatr landi hans syndi honum bráf ok innsigii þau 
er þenpa kosning- vottudu« pessi sami Siglivatr £6r f>adan i Roni*. 
am, ok bar fjrrír H6n6rium páva þessi vandkvædi Nocegs manna, 
er sögn manná hann hafi {>á kosit til erkibiskups Jörund biskup 
af Hamri^. {^ann- sem* fyrir, iítln vigdi til biskups -herra Andres 
Oslóar biskup« Kvam ^á engi ðnnur sögn til Islands^. en menn/ 
bugdu 'Eindrida med crkibiskups tign kváma til Nidaróss« Ekki 
er fyrr umgétit farlengd Arda biskups^ en hann kvam á Eyri í 
Arnaríirdi tu Éiriks Mardarsonar, hann hafUi. tekit Selárdals kyrkiu 
ok eignir hennar möti vilia Arna biskups. IJann t6k Hollts kyrkiu 
í Önundaríirdiy únytandi skipun Arna biskups ok vitni þeirra»?er 
med eidum sönnudu, at þessi kyrkia var á dögnm Hákonar köngs 
ok Sigurdar erkibisknps undir valdi Skálaholits biskups^ ok sva 
sögdu þeiin.þcirra formenn^ at hún var.á dögum hins sœla por- 
láks undir hans skipan. * pcssi sami Eirikr baídi ok tekit hval 
j^ann er Eyrar kyrkia átti^ ok villdi þar kyrkiunni enga «æmd fyrir 
geöra, sannadi at biskup œtti engan diSm né umvandan á {>víitk- 
um lutum* Sú var ek hans sök, at f>au bréf Raihs- Oddssonar 
:bar hann um Vestíiördui, sem opinberliga skyidúdu menn til at 
briota nidr biskupligt valld ok kyrkiunnar rétt, ok sk^ldadi fólkit 
til at hálda þau i alla stadi« £nn varoileiri sakir þcirra i millum« 
Ok er þeir biskup pk Eiríkr tóku at tala sin mál, beiddi bi^kqp 
bann gánga or sínum úbaefutíi'^), ok sættast vid gud o)l 'heilaga 
: kyrkio* £n Eirikr varnadi þeim. allrar tögUgrar ^saðttáfv Lysti 
'biskup^vi, at hann nmndi bjinnsetia hann á sidari Mário messu 



92 Ami biskup bdtinsetr YestRaréa^ ^ 18 K« 

i Hollti, ðt^yrirf^randl lögligqm ámÍDníngum, ok þat kvam fra^* 
I þcnna tíma beö' sá tnadr nndir Gnúpi í Dyrafirdi, er tekit haítii 
kyrkio a þeim sama bæ ok þanned- hepnar eigniry er KJement hét 
eptir {>ví sem fyrr er sagt^ honum hafdi ok bisknp gört áminningar 
tU botrunar, ók fengit ekki at unnit, ok því bannsetti hann þenna 
mann á sama degi sem Eirík mcd hringdum klukkum ok stcypt* 
um kértiím. pessi sami Klement hafdi ok tekit i brott prest þatln 
er hefra biskup skipadi tii þessarar kyrkio^ ok héllt káupi bans; 
hann rauf ok döma Arna biskups,. þa cr hann festi undir hans: 
si&lfrædi. Margir varo adrir menn í missætti vid biskup, sem fyrr 
var greiut* pí.hafdi hann á |>essu sumri göryar áminningar por- 
grimi £inarssyni ok Einari Vatnsiirdingi ; var sú hin fyrsta sök 
þessá sama Einars af mörgum, at hann t<ik- Vatnsfiardar kyrkiu, 
riúfandi dc^m 'virdugligs herra Jóns erkibiskups, vok briótandi bréf 
ok siálís sins handsöl ok sætt vid Arna.biskup; en önnur; at haitn 
YÍldi ei iKéta iié undanfæra med jögum iegordssök vid þa konu er 
Gndiídr liét, er hann var ádr iUmæltr af^ hafdi hann 4dr fyrri 
legit med módursystur*bennarj ok var þó siálfr eigipkvæntr^ "enn 
hia þridia^^at bann gékk i'kyrkiú i forbodi biskups} hin fíorda, 
£.t hann rak i burtu lærda menn frá kyrkiutini, ok h^It prests 
kaupi^ ok giördi þciui enn fleiri rángindi; hin íimta, at hánn tók 
corpus Chri t' forbodadr af biskopi^ sva at hann skyldi.Nei tidum 
hlyda* porgrimr hafdi þessar sakir: sú hin fyrsta, at hann tók 
áf porláki, þeim manní er biskup hafdi skipat Stadar kyrkio i Stein*, 
grimsfirdi med ÖUu hennar gödsi; en su önnur,; at htmn tök hval 
'pantí , i k fénytti sér, sem kvam á refca stadarins. Ok er herra 
bískup kvam til stadarins'), bannsetti hann pessa menn sömu 
^inár ok þorgrím med ^^ula hs^ti ok hina fyrri, þviat þeir vöm-^ 
udu' aUrar Jögligrar sættaW * 

59« Nú er þar tll mals at taka, át fienna dag sepi herra 
biskup reid af Eyri^), sendi Eirtkr Mardarson mann tit Rafns i 

Glaumbœ at segifi hvar ^á yffr kvamit, ok er sendimadurinn kvam 

^ , ■ ' .- - 

•) I V«t«£rdi, b«t« yifjCS, C* Æ^ •) í Araarfirdi', h»M TÍd X, B, C, 
Gr,\>, - £,Gr,p, 



4 ^ 



59 K» Biskup ^ Ra& finnast ok forlíKast ekki. 93 

nordr, lét Háfii hanh aptr ríð^ til in dt$ rid Eírík, ok bídia hann 

* Fvama aem skiótast til'inóts v!d *sik í St^i^igrínlsfiÖrd ^) at úvörum 
- Arna bisknpi, 'ok ta^a porvalld prest HeTgason sakir forns íiand* 

skapar, ok skulda |)eirra spn^ ^ann jfiöfdi ei lokit RaTní, ok þeír 
brædnr, voru ^at L marka, sern hann lánadi.þcim fyrrtím £ Nor- 
egi, hugtí.ii ^eif at biskup mundi slævast^), ef hann' $œi at por- 
'Valdi* raurfdu sk>&m<]ir veittar. Öl er {jessarar ráclagíördar vard 
Vís einn biskCips vin leyBÍligrj,' pólt haijn yefdist ^)' í síadamálum, 
saT var 'Tómas Snartarsón "'^) , ^endi^ hann til Arqa biskups mánn 
inéd leyodarbréíi f)ví er astód öll þessi Rafns mpdferd ok tilœtlánj 
sa livam til haiis í ínilanverdum Isafírdi, þar sem Irángidalr hoitiri 
' ok hinn sama dag áendi biskup'porvalM prest Vestr í fiördlu heim 
•i HpJIt, en 'hann reid sealfr til StLiiJgrfinsfiardar. QÍ^ cr hami 
kvam til Köílafisfrdar, kvam'Rafh í 'ihcú honum mcd marga menn, 

• ök /var hinn reidasti, 'þvíat hann misli porvallds,. 'töludust þeir 
l3Ískup lii^gt ATid, bk samdi |)eim ekkf, þvíat hvertveggi var hinn 
pverasti, ok'hverftl v^ldi tilláta vid*knnan. petta var á ymbror* 
dögum> ok^vígdi n<^rra biskup klerka ók saung messo, villd'i haun 
fit Jp:afn* væri hv'órgí l nánd þvi^'stárfi/ ok Hkadi hpnum stórílla. 




)orgrimr* 

Biskup var þá nátt at HvoU» Mánadaginn sneinma kvamo j^eir 
herra Rafn til mdts vid hann^ ok.mikill fiöldi mánna^ töludust 

i^vam þar at 
hönd á helga 

, 4 ., I ö ' * m^ dóma í aliB 

atadi, sem da^mast a hendr þér af hcrravEiríki ok herra ^erkibisk- 
upi, þeim er skipadr verdr til Nidaróss, þat sem til heirra dóms 
líeyrir um stadamál edr kyrkna; halda skaltu mína doma um þat 
"er SkálahoUts biskup á dóm á því máli eptir guds lögum edr míns 
lö^ligs eptirkvámfindá I Ok enga kýrkiueign skaltu hé^anaf lialda 




\ 



^ tilStadár'iSteiiigríittefirdi, jÍ^ É^ C. ^) dreifdíst^ A, B. C« JE^ Gn p. 
£.Gr. þV :, 4j SvarUrson, sönm 



^ 



94 Örmr i Haukadal fier ^vittan ok deyr. 60 K« 

utan 8ðm^ylcki bisknps, balda skaltu ok ^r skriftir^ semek.skipa 
f>ér. Gúd sé þér hollr ef þú heldr ^enna eid, granr ^f þú ryfr ')• 
Eptir |)ctta skilia þeir biskupnok Rafh med aungri blídu^). Fór 
biskup til Asgards^ ok SYa heim á ieid^ en Rafn heim tjl GlaumbsBar. 

6o. pana vetur sat Arni bisPup heima í Skálahollti, en Rafii 
i Glaumbæ, Yersnadi at eins med þeim biskupij þotti honum laus 
öil sin YÍdmæli'), sem hann hét at j^ola stadamönnum^ sakír þess 
hann trddi at erkibiskup væri vordinn i Nidárösi. Rafn hardnadt 
ok i þrái síno vid biskup^ ok leitadi med mörgu móti ok brögdum 
at fylla girnd s(na um stadamáK Ormr Klængs9on bid ( Haukada), 
sem ádr var sagi, ok veitti þær medaigaiingur milli nefndra manna 
at ei yaro sannvænar^), tiádi haon Rafni hardindi þau sem biskup 
lagdi. á hann um fyrrnefiidar sakir, forbod.ok missir heilagrar 
þiónustu eptir biskups rádi« Raíh sinnadi honum i ordu pctta 
var ætladi Örólr a£ heimta þær tiundir^ sem biskup bannadi hou^ 
tim, af þeim bóndum^ sem fordum höfdu til^aukadals kyrkia 
greidt beedi ^yrkiunnar lut ok bisknps lut, med rádi Rafns^ at ei 
nædu ^ir at leggia þœr i kyrkio cptir rádi Ama l^^kups* Mána- 
daginn f gagndögum lét hann södla hest sinn, ok ætlar at rida til 

rdfdar'íMula þess eyrindis, scm nú var grejnt^ pk erhfinnætlac 
bak at stiga, föll a hann sva áköf sdtt, at hann mátti ^i annat 

^en leggiast 1 rekkio^ .|>víat hann fékk valia styrt sér^ ok lí hann 
r^ssu fóri næf viku. iSíra Oddr var þar prcstr, sem fyrrvar sagji. 
Ormr beiddi han^ þa at r(da i Skálaholft at Sidi^ ^erra biskup 
iausnar ek sátta^ en Steinunn húsfreya lióp upp, ok mœlti : margir 
menn verda siúkir^ ok Icggía^ei allt mál sitt undir hann\ ol^ viTia 
|:d ei þarfyrir lata eignir sínan Vid þessa hefinar áe^iun ^valdist 

'f$r [iresis nokkra daga, Ok einn líiorgun kallar Ormr éiiúsfreyu 
stna Steinunni^ ok mælti : nú skaltu ei lengr ráda at dvelia sætt 
okkar biskups, þvíat ek.^heíi nú tckit þáTádniog^^ sem mér er umk* 
^ig^ en ^á at ^ú iair ei sUka rádoing»,^egif mér sva hugr um^ at 



•) lygn A, B^ C J£.Mr. þ. ») viímali. -R JSl Giw 

») því 'Rafn vUMi ei þenaa txA vinwi ^ 4) ^^^^ gítiír. A. B. C. E. Gt, b* 



hmi% tömn við/ 



6ó Yi. Omir í Haukadal 'fier kvittan ok ^ieyr* 95 

J>£i munir eí heldr mim mikillar radníngar, fiótbsú sé annan veg 
ag:h* Eptií' {)etta^mœlti hann til samá prests: gör nú fyrir guds 
nafn ok dvel ei, ok seig biskupi, at ek vil allt tii sætjta vinna vid 
gnd ok beilaga kyrkiu þat seni bann leggr a mik* Hánn fdr {)egar 
í Skálahollt, ok segir biakupi f»at sem Ormr baud honum, ok 
t^eiddi hann rádd« Btskup mœltL: &ki:inda þú heim ok leys hann^ 
cf hann vill f>at til .vinna sem lög faeilagrar kyrkio bióda,* leys 
faann^ ok'£t>ódt hann sé eins allr'), ef þat vimast at faann hafí 
nied slíkum vilia franrfarit sem faann Jiaídi fyrir þér, ^kai haiín 
^ ei grafa ! Haukadal at þeirri kyrkiu er hann tók^ med ráni^ 
en ef haQn lifir [)á er þú kémr heim^ ok fær Íögliga Bætt, Tari hapn 
til von^ Oddr prestr fór þá heim sem skiötast^ ok kvam ava 1 
Haukadal at Ormr iifdip ok vard þvi fe^nn^ Hann spurdi hvorsu 
biskup hefdi tekit ordsendfngu háns? Prestr bar ^á fram bók at 
bonum, ok las fyrir honum j^ann eidstaf sem biskup hafdi honum 
skipat^ ok 'at. hann skyldi bonnm Í hendi lata verda areidt aiit 
kyrkiofö* Ormr iádi þessu skiótliga^ ok rétti hjendr moti þessari 
bókt ok eptir eidinn lcysti prestr bann, ok fékk faonum fulla sætt* 
Hann lét greida Oddi allt kyrkiufé^ var faann oleadr ok faú$Iadr. 
Hinn sidarsta dag er hann Hídi^' spurdi hann húsfreyu hvort af 
bendi vae^ri goldit allt kyrkiufö? ok var f)at snimma fjn octam. 
ascensionis^). Hún kvad úgreiddar brunir tvœn Hvata þu kérlíng,, 
ok greid þær, segtr bann. Ok er hún hafdi lokit af faendi brún- 
irnar, saladii^ hann III kal. Júnii, ok var faann fœrdr í Sk&lahollt. 
Saung slra Símpn prestr yfir faonum. Steinunii öór þá ok af hendi 
Haukadals kyrkio^ ok gallt fö f>at er hún 4tti. Reisti þá sira Oddr 
búnad á kyrkiunnar lu^, en þvíat Ormr faafdi ei átt ailt land, |)& 
var ei allt fyrr lokit, var þá sumt eiga porgérdar porláksdrfttur, - 
' pvíat Klængr gékk þenna tlma I Vídeyar klaustr, itto þær Srein^ 
nnn þá 4)ádar eignarlutinn, Steinunn nam ei ^ar yadi sídan Ormr 
var ailr, fór faún til GigihvoU/), en setti pprvald Klængsson fyrir 
búit 1 HaukadaL Eptir fmt seldi faún landit Rafni Oddssyni til 
lánáda sÍTdOddi, var þar iafnan nokkur úrói ^rra á tnílli medanRafa 

- ») írá T þó at tÍM at ba»& tf alW ^ •) vsiitar I A. ft C. E^ Gr^ |>^ 
a. C,£,Qf,p, S) Oygiarhvoli. %^mm. 



96 Rafti próa^ti^pTkí víd biskup, ' 61 K. ^ 

. lifJi. Eptir dánda hana fékk biskup lacdit sva ^f porgérdi sem^ 
. af Steinunoi þat seaTR^n hafdi ei fyrr lokit,- hann t6k ok^af 
Hallotfn heranar {íar^Aann er Rafri hafdi áttan* Um sídir seldi 
'harin Haukadal LopH Helgasyni frænda sínum ')• 

6í« petta var SBm hvört annat, lét biskup á sðmu leid sem 
adr ei^. greindt, segia f>eim sem kyrkiur höfdu tekit at rádi Rafna, 
0t fK^ihi var ftill naudsyn at halda-sik frq, líkama Chrísti^ at peit 
iykiu sér ei störa byrdi ef þeir tækio ; hann lét krefia allra kyrkna 
iok 0igna þeirra hvcrt ár medan- f>essi deila stöd. A þessu vati. 
reiíi heira Rafn heiman or Glaumbæ tíl Borgarfiardar , ok þadan 
tt Alftane^ med miklum iIokki,s ok setti fyrrnefodan Sturlo Sa^ 
mundarson á Gardastad, oic fékk honum ( hönd all§ kyrkiunnar* 
eign'^)y ok kabtadi á fiat k<5qgseign^ ok lét merkia búit med márki 

^ sóknarmanns. En þvfat hí5rra biskup vard var víd at Rafri mund) 
{)dtta giöra, lét hann prest ílya fund hanb', at ei fengi hann meirí ^i 
vansa af'sinum uvin. Setttst þá í stadin StúrU riufandi sín særi 

. 'paii er hanu sór Arna ^biskupi^ sem adr er greindt* A þessú sama 
vari stód Arni bi^up frammi fálidr ^*) vígsmadr'í fylkíng sfns 
signada herra, ok þöat hann syndi^astareld.almáttigs guds tendr« 

'adan-ri síno htai^ta^ med ordurp ok eptirdæmum verkanna sem^ 
framast lékk hann vidkvamit, ok þarmed ydugHgri ástundan ok 
úbrigdum ^) vília, þá gékk sva lángt fram ura réttíndin kapp leik- 
inanna á (^essu þíngi, er á þessu snmri var, at kmn saöii Rafh lét 
1 Jögréttu höndum upptaka^ ok gö'ra nied lófataki útlægaalla þa 
menn, er Herra biskup skipar á stadi ok kyrkiucignii: {>ær, sena 
hann kalIadiHcikmenn ejga, ok med allsberiar ddmi, ok lét lysa yílr - 
|>eim nefniliga á hérads þíngi/m. Rafn lysti ek þvf, at þeir vœro 
ok allir saklausir sem biskup bafdi bannsettei fyrir kyrkiurán, pk 
'samneytti þeim siáifrt ok þeir adrir seih hans vilia giördu. En 
vhiluligr Arni biskup sem Élías/ öttadist ei lidsfiölda sinna úvina^ 

«) hvör ed var hans vior óg iafnan fylg- ' * aœfram varo kirkiueignr byaQta YÍii • 

* . ■* ^) Ðeinu« 85mu*v 

•) en stðkkti i hrott ajra Ðiarna , hann ♦) «ya sem hraustr* A^ B^ C; E^ Gr^p^ 
' tók ok (é f»e#aa s^^ma I3iar|ia {>au sem ^) óþreyttau^ B, Gr^ 



6^1 K. Rafii ^áast í {>r&i vM bisku|>. * 97 

kalladi þs { banni^ sem á f>eddo ftíngi böfdu verit/ oV lét leysa 
liv^irn er. til handa gékk% ok sva hvöra f>anh er Ráfn samneytti^ 
ef hanfi kyam ^ví tii vegar.- Rafn lét ok bréf rita ok^tyrkia med 
sino innsigii; þat er Svéinbiörn Sddvíkingr bar úm Vestfíördiii ok 
lét lesa i hvörrí kyrkiosókn^ En þat var annat^ at hvör sá madr 
er sira porvald héldi fyrir ibrmann, edr veitti honum nokkra hlydni 
edr bonum festi nokkut tnííl^ skyldi heita iandrádamadr^ ok hafa 
fyrirgört fé ok fridi^ ok þeir menn, ^em þenna porvaild verdu 
ear styrktu^ skyldi réttiausir vera ^fýrír^ köngsmönnum, skyldu ok 
leir sem léniu-'nefdu missa þeirra^ ef þeir flyttu ei þessi bréf; 
hann skytíedi ok tií sóknarmenn at taká QoIItsstad i Onundar-. 
firdi m'óti eidum prestanna Steinþörs, Arna, Fhins^ Snorra ok 
Jtfns, er pann stad sáru iafnap íra dögum hin^ sæla porláks bisk- 
ups hafa undir SkálahoIIts biskupi vent til ^ess er Hafn Oddsson 
tók hann á dögum Arna biskups; letRafn ok þat fylgia^ at {)enna 
stad shyldu |>eir taka, hvört þeir féngiu med gódu edr iliul p^ 
var^^^at margt talat af Rafni, at meir var i fyrstu gort tii {^ess at 
hræda fólk heldr en med alvöru, urdu ój^ m^rgir tregir tii slikra 
atgi^rda^ f)víat {>eir visso vísa reidi biskups ok stórmæli f>ar s§m 
hans viii ok skipan var at aungu höfd; suma tálmadi jiokkar gneisti 
^udé ástar eár mótmöglan eigihnar samvizku^ sem raun bar, á, at 
liver þeirra gékk til biskups valds í lifsháska, ok s6r fíptir þvi 
aem biskup baud honum# til þess at deya undir iátningo kyrkitinnar 
mála ') ok trú sem Arni biskup héllt ok hafdi, hvörsu marg^Lr 
Tarnir sinna roálá ^em hann bar ádr digurbarklíga fram, þi er 
hann {\ét ei^) lengra líf til kosníngar, sem ádr eFgreindt um hcrra 
Asgrim ok Orm i H^ukadalt vard ok seálfum aijeira giaid at þrái 
ok metnadi, þvl þeir óttudust sœmdalit ok virdingar, ef -ei héldu 
teknum I^aHti, heldr en hyggioþrot ^)* Margar varo þá miklar 

freinir þœr er ei ^ro rítadar sákir-Ieti ok faírœdiv petta sumar 
vám biéf frS Jörundi Hóla biskupi tii Arna biskups, i hveriu er 
liann vottadi utanför sina, en beiddi Arna biskup at yig^a þá menti 
ex pr^fas^r^) hans kynnu at senda tii hans^ ok sva chrisma ok 

*' 
•j viLntor I A^B,C»E, Ou þ# ^) bTgg^of rótr, A^ B^ C, JS^ Or, p. 

^) lier« sömUf^ ^) pre8{ar, flbmu^ 

- - N ' ■■ 



■% 



^3 ' Ra^ Íbótar biskupi égAUifié -^ 6ií^ 

dléum ^ senð Vai*ó, svá ök at kreinsá hínár stósrri kyrkiui*^ éf 
saurgadalr yetróp ök adrá bá luti er til bisku^s etiibáettis faéyra^ 
isva ök át ráda iim vandamal ef tilföUí. þettá ^tímai^ kvam síá frétl 
'áf Nörégi, at pávi ílónóríus vat ailrý ok sva herra Andteö bisktí^ 
áf Oslo, [ok var áiidlátsdág!: hánis nmstt f^rvt iav&rftionérd brUcÍÁ. 
Sigúrdr áb&tí áf Haúsnö var ök ailr ^)« Ín^ibÍörg drótthing hafdi 
ók oTidást [hærstá dag éptir annUntiationént beátdá Mari<É tiirgiíiis ^)^ 
Herrá Halikéli var svikinii af herra Alfii . Sva Vár ok állr herrA 
Eírikr UufhaksÖh ^)« pat ispiirdbt ok^ at sírá Sighvatr muhdi 
tokiá þallium^ ök iiýtia í Noregý^ém íVrr segin pötti biskh|a 
tiú íhikii yah réttíhgaí* kýrkna málánnaý fréttist ök gott frá köngc- 
ihhmý at hanh rédi hú nieiró eh iyrrtiihi ök ^cítti bal: ðllt til lih* 
kipdar vid fólk i^r hahh lágdi tili A þÚaX vétii bfahh bær í 
Tánsbergit ' " ' ^ * 

^2« þettá snmár ícvám áf Nórégl Loþtr HeÍgásóh &æhdí 
Arná biskuþs, ok hafdi Eíríkr kdogr gört hana sinn eidsvai^^ aeál 
fyrr segir, vard biskuþ hohum^stóriiga fegtnhi' hiátti hánh hí áí 
hohhih heyrá sahhar sögur afNöregi^ fór hanh iskiiitt í Skaláhpllt^ 
ok var ^r úrh vetúrinn vel haldinh« A péssu éúmii i^igldi herrá 
JPörhndr tí&la- biskuþý ok yard yei réidfaH^ ok kvádti í práhdheit]^^ 
ok vár þahh vbtiir þar. Ekki fanh hahh Birík kÓhg i þeirriierdl 
virdú mémi þat fyrir hönhth seth vinir várð tii^ AIli ,]^^tta Shoiaf 
heiiadist Ííáfn vid sira þofvaidí bk Íysti latlégd íiáhs hk brobdrá 
háhs Mðghúsar ök jdns. Mikldt Várö f>eir liéiri ihéah 'ei háhA kail^ 
ádi útlægá fyrir jmsai^ ^kárgiftir, AÍIah Benná vfetuf f&iii-^aii 
órd Irá hérra Ralriii át hönhm ^íitti Arni biskuþ kiörá udæmt I 
kóhgs þé^um/ í þvi hahh bahnSettÍ mdtgáhgsmi^nh uiristhihðar ^}^ 
svá Sveihbiörh Shdvíking ök >drá fyrirgárigahdi ^) Ihehh í Veét* 
fiördum^ hanh kaÍIaf biskuþ fiufá oli þeiffa sátttháli bk ^ví leit^ 
adi hápri fat ÍcáÍÍ méd vefki/al fylia, ítém adf vaf , úlééhdt áf 
muhhihuhi} íiáhil hdtádisi at háldá biákhþs tíuhdtttíl ók Íata biskttj^ 

«) íri C van tár í A, B. C, É. GK >. ^) kýfrkiiinöár, B^ É. Öh - 
*) ii pessú ári; flÖBÉú« 

9) þuffgalésöiv ^. £, tH DoífAÍséda; ^) gíngáíídÍ* d^ 8k &» Mi Qhw^ 
B,fíQ^ Gh 






^é^K^ ' Raftt hótar Jbi^lcupí ógnum. 99.- 

' pi nk yitr latid al f^ira. qton Iiftiin I^ti stadainenn hafa ^at í fridi, 

^ai 4iTeHr |^6ttn$t yald eiga '^r at liafa< ijér á mQti'^agdi ei 

Ái'PÍ biskup œed ölju;. ok þo Rafn vildi aem annar Acbab giöra 

llt kglgardi' víngard bins réttt^ta Nabotbs, lét Arpi bisknp sem 

. irnnar Eiías fliúga yíir sína úvini eld ögnannáia af heiiöguqi ricn* * 

Inguin^ takandi dœmf áf fornu ok |iyo lögmáli, bvLÍíkan enda Jif* 

9in$ höfdu nidurbrot^menn réttrar trua]r ok saurguparmenn heibgra 

Bustera^ Antíóchu& jj^píphanes, ok adnr hans makar, Heródes ok 

, Filatus, Cajus Ciesar ok Theöddrícus Vi^Í&nensis '^)^ er alj^yda 

' kallár pidrik af Bern ; segir hann ok þessi part vilia eiga i þeirra 

* ' íllgiördum^ mundu med {>cim kénna af gudi part i réttiiigum hegn« > 

|ngum| pk einkaiCiIiga fyrír þat ei* þ^iv- stiéro í>llum cínum lygdum 

pk rángindum uppá $ínn fprmann, þann sem þeir leitudu at ^pilla 

|Ð^d sinum lygdum^ en ^eir áttu med réttri reglu^ leida hánn á 

ftllan aóma saamd ok iiöfdiogliga höísemd, ok íVamar jþví at forda 

hans si\n vid otlum skadsauiligum lutum belldr en líkamanum vid 

llaðttiligum' lutuniy scm hánl ec fremri^) i öHum lutiim'. petta 

mnnadl Kann med' prédikun'í heilagrí kyrkió, ^etta ávitadi ^) nann 

ined bréfuni ok s^ndipistluni ( öliu slno .biskupsdœmi, ok þetta 

aamtf'bar hanif fram i dagiigu samtali^ vid þat vaknadi hann ok 

sofinadii pk a> var Hans hugr i logmáli sins sœta lávardar, endur- 

Jbœtíng ok leidrettingu chrístninnar* En þvi bannfœrdi hann Rafk 

e4 ok haus binn nsBrsta sporgaungumann at sva frekum Iieitunum^ at 

hanii hugdi at þvi niipna m^ndu þeir hiífast vid illvirkium, sem 

^r kéndu framair i éé^ hardinœlinj dvatdi hann atgiördir fram 

, 'iun þing, at h'Hnn mætti at frapikvái^num yerkaim géfa maklig^ 

refsing y at ei mættu hans úvinir- mæla , at fyrir hans brædi fengi 

h^ilög. chrístni "sköQin) edr skadai pk giÖrdi hann þétta þó oi, 

xninnf fyrir bænarsakir ok tiliögu sins kiæra vinar herra Run^lf^ 

r ibýta^ l^eldi: en fyst edr ofdiifd^) eiginligs hugar. 

6^f A þessu sumri f) 'sannadi herr^ Rafi^ fcrnan prdskyid> at 
£ran:)kvatna*liód þau er iauugu xfirq súngin, þv| hann reid heim ór 

») VaUnis. jí. p. C. K Qr, p. ♦) úáUíá, B. E, Gjr\ þ. 

•) honMBi ^V\^l^Í*.^ ?> TOfi, A^B^ (7, AÖ^. |>, 

N a ^ 



k- ' ■<>!, 



ipo Rafh lieiinsækir þorvald i HolIt» . ^S^^.. 

Glaumbai skyoililíga til Vestfiarda ok ætlar á úvait kvama at fjrrr* 
nefndum parvaldi presti, ok gripa sva bann sem Jéo bródur Aans« 
porvaldi kvam niósiL af þessari hans fyrirætlant kvamust^ þeir 
brædur i kyrkio, porvallá i Hollti, en Jón beima at sia« po'rvaldir 
kvam ok sínum faungúm i kyrkio med sér ádr Rafn kvam þaiv' 
peír varo um stundarsakir umsetnir^ en um sídir gékk porvaldr 
á vald berra Rafns, ok bét öU sin mál undir banmat lcggía, ok 

Kat haldinni bltdni vid gud beilaga kyrkio ok biskup sinn* Jóii 
jdi ok' allt sitt mál á vald Rafns* Prest einn er pldrik bé|: 
[medallagi eyrínn ') gripu |>eir ok bræddu beldr bardliga, þana 
sem porvaldi \illdi niösnir bera um þcírra ferdir« För pórvaldr 
Ðokkut skeid med Rafni^ ok þótti œönoum nokkut breitt ordlagi 
hans til bískups* pessi tidindi kvamo brátt til eyma biskttpi^ ok 
ei med ödru möti en porvaldr befdi at nandsynialausu ok fyrír 
hrædslnsakir géngit á vald herra Rafns, ok lagt oUt sitt^mál greinar* 
lanst ok sva stadinn í HoUti undir bann* Vard biskup stórliga réidr 
öUum þeim sem i þeiin mílum áttu lut; var'bædi at porvaldr 
bafdi iUa gört, enda trádi biskup bonum aldrei s{dan« Nær bvftáif 
sunnu kvam bann i SkálahoUty ok viUdi sem fyrrum balda aér 
frnm vid biskup, cn bann tók bonum ok öUu bans máli þúngUga* 
Sá lutr hafdi eiin tUborít, er berra biskup var mikil sköpraun^ 
at porvaldr bafdi sukkat ^) kyrkio iiám i HoUti^ ok i Vatnsfirdi/ 
ok sva géngit í borguh fyrir síra Adalbrand bjódursinn um fé þal 
sem hann bafdi eydt fyrir Brf^daböisstadar kyrkio 4 Rykianesi^ 
medan bann bió þan Én porvaldr viUdi ei lúka^ |kS beimt v»ri 
pk ei lidugr at iiika skjldi medan bann fökk Utit edr ekki af sakT 
eyri^) sakir iináda þeirrat er bonum varo giörvar, ok honum vax 
bvargi frídt. Hafdi bxskup þolat bonum þetta saktr nandsynia ^irra^ ^ 
ftem nú vorii taidar edr vinatto. £n nu, er hann vissí, at Ra£a 
miindi af honum hafa viiia ^) sína penínga^ viUdi hanji ei $t kyrk<p 
lumar misti f\rir hanm Sá madr sem NiáU hét átti ojc.peninga 
at porvaUdi, sem bann bét med iogibiöjgu^systur sinni, ok híM& 

')/ vaatar í A^ J7« C« E^ Gr^ [i« ^) þeím er honiuii tíllieyrdi| baeta vid 

») eóat. sömu, ^* ^* C. £. Or, p, 

" ^ - *) Ygntar í s&niu 



é^K* Biskup faer til Austfiardar lOl * 

ei féogitf sótti hann ok biskup at síno máli} hanÐ Bætir nii allar 
{^cssar skúldir.kyrknanna ok Nldls á porvald, ok þött bann Yerdis^t 
-utu -stundarsakirj lagdi hann um sidir undir biskup ') hvat hann,- 
'viildi af hans fé slcipta honum til handa* Nokkro sídar nefnir 
i>iskup dótn a þesso'máliy ok skipti til banda Kiáli náhvals tönn 
& fiinto öín hárfi ok |ar med ödru fé.\ Ok er porvaldr vissi þaí, 
|>ótti bonuiA afar íllá, ok kvadst háliu gíarndra viiia géfa herroi 
bislcupii^ en greida Niáli slika gérscmi* Biskup scgir & mdti, at 
hann viil af Niáli^fúggia tönifina, en ei af pórvaldi« Gékk bisknp 
f^á {ast at þessu máii, at Niáir átti skyld at lúka Hólastad I Repp 
austr, ok vard þetta fé þar til at fara. Tönn {>essa hafdi por* 
Talldr féngit af einuui bónda í Vestfiördum nied klókskap,, honúm. 
likar nu illai ok bidr sér ordlofs tii siglíngar, eh biskíip iátar þV/ 
ei* Fdr porvaldj' í burt í dblídu s Nokkro sídar slð hann þvf 
.vpp, at hanh *faefdi £ifiki kóagi géfit tönnina* Litlu sídar sendí 
^ biskup bréf Kafni Oddssyni, f hvöriu hann á^akar hann um ny-- 
sögd tiltæki^ ok^segir honum^ at hann er enn at nyo {ailinn í 
meira bann^ok^at hann man eptir þíng syngia hann^) bann at 
porláksmesso^ ok sva Erlend sterk^^ [ef haan viU ei Siettast^)^ 

64» Nær fardpgura byst bisk\ap í syslo sína lit ÁustfiarJa, 
ok rtdr Bángat med skyndlngOi en ætlar hcim nt porláksqiesso. 
pá frétti hann at nokkut skip mundi kvamit af Noregi med slík<« 
iim tidindum sem vordin væri, viUdi hann þenna tíma spara at- 
giördir vid úvinf kyrkiunnar, ok tcmpra þat cptir tilgiördum. £n 
œedan hann v^r í þessari ior, kvamo Raíni ord ok bréf biskups^ 
pk eyrdi honum^i vel} lét hann nú stórum gífúrliga^ ok drdg 
med sér alla sína vini ok Erlei^d ^) at enda þat hánn hafdi hordu 
heitit^ þótti honum vænt um er hann hafdi veiddaii hinn villdasta 
^f yfirkleikum ^) biskups, ok dregit miök til.sinuar þykkio^A>k 
yítnadist át svo umndu fara íleiri} hardnadi hann ok i siuni þriósku, 
ra* ^innadi porvalldi i öllu' því s^^tu tit ^reinar var med þeaoi 

«) tltt míl ok, bðta viJ A, B^ Ct ^) rantar í A. *♦ C. E^ ö/v IV- 

*) i(etxa hanli )» ^^m^ ') yfiriDAiin af Uefkuiii« föttu*. 



' biskupi, ok einkanliga pm tðiiQÍnii; ^rdi bann ok pat bisknpi 
' til m^tgáogðf vjd k^n^inn^ at hann befiji Íi^lUst ás^mk ðf fyrr* 
^.^fncjiiiD porvaldi fé þansj bann segir ok, þá ^r bísjcnp jyeitadist 
fít bannferft hapn; ekki kvídik því, h6 biskup blötí roér ^dr bánni 
pk laúni fnér í^Uku þat er- ek hefir hlrtil niiök vanfykt kóngs bod- 
akápi|um^ ska) ek nú h^danaf ^i hlýfast vid þar sem nó cr áungu 
( at ^yrin^t Mtlo fvrir f>{ng kvao^ ^kip gf bafi i Borgar^rdi, 0k~ 
yar ^£ir § k^ngs íenaíbtídí s4 *r Ollfr Het, [ok kalladr Ragneídar- 
^n^)^ en banii var af kónginwn^ scndr ok ined honum oighvatr^^ 
(láifd^narsony ok ^kyldi; |>eir r^kft ú Jslandi k6ngs ^yripdiy var ok 
' ^essi madr ^l^digr af pen|ngani* Vid þetta vard Aafa Oddssoa 
atór^m gladr^ pk *f>dtti$t nr^ hafk fengit fulUingsmapxi sinn^ ^am* 
ferd^i -VÍ4v bann >kÍQt|: til móts vid berra plaf pk Sighvat, pk 
§egir 'peiiii hvar nú var kvamit málum qi landinoji ok bad sér full* - 
fings/ bann segir ok 3Ína fietlafi 6k framferd* Ipylgia nú margir 
^egar miök ^t vid fe4 herr^ Olaf ok Sighvat i^ed fuilt(ngi Rafns, 
^t naudsyn sé at láta ei kénnimenn kvatpa fyrir kdngs rétti, QUfr 
' fór' yéÍ i ^pssum fnálum, einkanliga fyrir bv£ at köngr heyrdi 
fagran vtníspurd sfra Qjidniundar ^il biskppi^ ^n erfidan til Raíbat 
Jlidu vid báta til bíng?. ) 

($,5f pessav fréttlr. kvamo isklótH^a f SkálahoIIt. þótti yinnm 
bl'skups sem nú mundi slá ( úefni^ éf fprpir úvimr kyrkiunníir fengi 
sér nyan fnllt^ngsmann ^siqnjar ránginda, pk hugdu hú mundi^U* 
}cvamiiga yfirhvp(fa , ef ei kvæmi piálfr biskup til andsvafa fýrir 
8ik pk heilaga kyrkio. Rafn hafdi ok œtlat at hallda biskuf^ 
tiundum [ádr herra Ol^fp kvam því 4 f>at vat at j^œr greidðp$t^)» 
. , pi varp sendir meiin til Austfíarda or Sk&laholltí, Lo^tr bi^ktipé 
jmndi pk Hailr af ^kám^stöduiQ , eptir hern^ biskupi^ at hanii* 
kve^mi til al|>íi)gis.^ Hann reid ^ustan skiótast at sptirdutn þessuni 
lutum« Fór Loptr iafnan dégi' fyrr at fó honum' (ararskiöta ^), 
. þleypti á siö dögom^ pk kyan^ heím i SkálaboIIt; pð^rsta dag fyrur 

^) frá [ vaa^r | j4.B, C £. Gr. W tind þaer grcí^clu*^ A. S^ C, £^ 

•) f rá [ þat var Adr bnraiHáCr kom 4 '} tkióUoi?* C, £.• O/, h^ 



7 Pitttrs tláesáöV o^ ^^^^ ^ l^g i^ tólnihe/hótáiioHé ^) Íeati PauÍL 
Fanda^t f»eir ^erra biskti{> ékiótt ok hcrra Olðf/", ok tök haná 
bisk^pi mcd inikilli btídu. Hann bár fraín bréf virdilgliéð herr^. 

. £iriks könglk^ éf hohiiín'var fagúrHga ^akkat sín fylgd ok fnlra- 
flntiíídgr^ áem hann hafdi styrkt ^at kóhgs eyrindi^^ sem sfrá (jUd* 
inttiufar Ht med^ eii bediti at háan ^k^ldi taká herra OUfi káng- 
iins stalUtá ok herrá Sighvati hteverskiiga; ok leggiá á med \éiváL 
heilrœdi í iiWxitú kóngs eyrmdttm« Bn tim stadámál veik bréfit svA 
4il> at^kóngi þdtti til^ililigást^ at bdedi lærdir tnenn ok úlærdir 
liéUdti Í^at akiiQrdi Sem orNörégi lLVám/^)^uiidir hvéritimtveggiunl 
jnnsigliim, pn ^t sem ágreifidiý V»ti skotit tindir k6ngg diTin ok 
élrkibislnii>á^)l ^agdíst ók k6tígUrifiíi kénna sik fckildan m^d erki- 
.biski^|)& rádi at fylgia kyrkiúnni tii sins réttár sétú ðdriim^ ^tiil 
^Bt ^ár vikit nökkriim ordnm tiÍ^ ,at Arni bisknp míúntist kdngs- 
tiis ok niödtir háns framfarinbaf- 1 báeiium tintioi. Horrá'ArnA 
biskúpi léttist mikit tím híartarðehr> tr h^nfi^^á slík btd rittit tiT 
fetii áf ^lfti sáéti réttindanndi atjivi sem Verá átti^ ök hefdi hug. 
éijb^ til f>m at fylgiá rétti kyrkiunnar^ sem hdnn kéndi himiifeskaii 

' ^éttata med sinni sígtiudti hendi hafa siibrtit hiarta hini^ stUiidligd 
Ndregd réttaráé £^ngi tídindi kunnu |>eir íraiuar af Hor^i at segiá 

' li^rraOlafr ok'háns ski|)arar, én hkt fyrra isumat s|)Urdist> ^vi at . 
jieir hofdu á Hialtlandi verit um veturinn^ ok kvamit þát sidlá 
um haiistih Herra Hunölfr áf þykkvábðé reid méd biskubi til 
Í>iogá, £ptir þetta áttu þöir ^) ftafn stefpur at fyrriögdum iiialumi 
Var biskup hinii suárpastiý eU Rafu biun þverastii Biskéip beiddi 
ét leikmenn létu lausar kVrkiur \f^t er géfnár hofdu Verit^ Éii 
Rafn heitadi jbví^ ok bad hatiii Íe^sa hina baUysettU^ Biskup Ueiu 
ádi byí á medaii |eir vgerd slíkiri sem þá Varo |)ein Herra Qláfr *^) 
bar.þá £rám kéngs bodskan ^nn Sem ^at rád^ lagdi á med mönus' 
um > at oU f>eirra mál Ílafn^ ok biskU|)S Váerö' fest Í ddm VircUig^ 
ligs hérrá Éiriks kÖng» lok e)rki^iskUps> (eil>tadi héildu |eh^ setil 

*) bahvefihhé. A. Í. É. ör* ' *) Íi«Uár éá verr^ ytál af , bœtá VÍá 

•) \ti t »va iBem Vár idr landit kóA 4 i .\ V \ \ .' ^ ^ . 14 



104 Samlok$te&alagumstadaraálfyiirko|iúiigoker^ 6$!^. 

ðdr KélMu, til Bess er órákurdr fóUt i, cn biskup. Icystí bÍDa bafia- 
settu. Biskup n9f f)á sitt mál, ok segir: at med því at b«4skapr 
virdugligs herra Eiriks kóng-s synist þetta rád á I<^ggia, sem nú er 
ofrat'), þá er audsynt at ek vil ei aÐnat samfiykkia ea ^ördslur 
aéu féngnar, þeir scin jubættir séu at borga íyrir öU kyrkiizfö ok 
síálfar kyrkiurnar þær sem teknar ero, ok halldist bessi borgun 
medan af þoim stendr diröiin at kyrkian fær ci sín Kttindi, þviat. 
eingi van'-er at ek leysi med ödrum kosti þá sem ek hefir bann- 
fært, nema kyrkian megi eiga uppreist^) af þessari bidstuiidy ok 
missa ei sinna réttiada. Rafn m»lti þá: borgunarmanil munot 
þer hKóta at fa fyrir ydur, ef ydur dæmist a£ hæta o69 leikmoiinani 
ok kóngdöminum. Herra OUír mœlti þa: "þat múnu mann msela 
í Noregiy at tœk sé borgun mín til m6ts vid nokkra islendska 
menn fyrír eigna sakir, en til þess at ydar úsætt mætti fó gagn* 
aamligan endai vil ck borga fynr Arna bisknp mímim^peningura 
]>ann t(ma sem þér I3tit til ydar vördsiur vid þettá sem herra biskup 
beidin Rafn segir [>á» ok kvad han^ borgun allgód þykkia, en 
þá vilium \éf, at haldist öU sáttm^Iy sem med oss varo gör i 
BrautarlfoUtiy ok á þíngi^ ok í SkálahoUti. Bptir þat borgadi nerra 
Oláfr med handtaki fyrir Arna biskup^ en herra p^rdr a Mödni* 
vöUum fyrir faerra Rafn, ok med bonum herra Jóa lögmadr^ lé^t 
Jþi hvör þeirra tíunda V C. hundrada* At lyktum þt^stmi boí^a* 
um var <4>réf ritat med hveratveggio mnsiglum, ok var |>at sva 
mælt: ccl nafni födur ok sonar ok heilágsanda^ Eptir bréfi vi/d- 
icugUgs Hiríks köngs, því sem hann sendi til Islands med ]2erra 
xcOlan ok herra Sighvati, þá stoddu med sér k alþíogi þann samn« 
ccíngy sem giörr vur í aiþíngi edr i SkálahoUti, herra Arni biskup^ 
^herrá Rafn ok herra Rúnóltr abóta í Veri, hQrra Oláfr Ragncidar* 
«son*), h^rra Sighvatr, lögmennirnir b^dir, h^^Ta p^rdr, Niko- 
•clatis, Grímr prestr, ok margir adrir gódir^menn, lœfdir ok ulærdir* 
iBcSva festist ok med handt^ki i döm virdngligs herra £iriks kónffS 
ccok endligs födur Jörundar erkibiskups af Nidarósi um öU þau mal 
icak afbrot, siem sidan hafa i görsí milli iærdra ofc leikra manna, 

^) afnat, ji, B. C. JS, £?r, Jr^ ^) Il8|narsson» ^. R C. JE. Gr, p. 

•) vantar í j^jnu. 



<4K» Arni biskup gérir heimbod herra ^láfú ~ ibf 

MieniA þat tem j^eir Ailia at Skálahollts biskup í yfir at doðma^ 
w>k varo j^essir vðráslaineiúi '), Jierra Olafr Ragfieidarson fyrir 
fcAroa bískvpy ef Ðokkut væri köiiginuin ok erkibiskupiouin ragt 
fleaf hans medferduiíi , en berra Jön lögmadr ok herra ptfrdr ^) 
ttfyrir berra^Rafnj þar sem hans giördir skortir íyrir slikt allt er 
flBa haon dfl»mdist iyrir sín afbrot sfdan k6ngs bréf kyámo til Is- 
fclands um stadamal; sva géngu ok skilrikir menn f vördslo íyrir 
flBstadafö^ * at ei eyddist ^rtil er dtf mr féUi s» Eptir þat leysti biskup 
•Ua þi menn^ of banni ok forbodum , sem fyrir ^ssi mál« hafdi 
lianf^ ^m yfirlystt epiir því seth hann hafdi vald til at fyrirCar* 
anda ^essum eiastaf: Til þess leggr þú hönd á helga btfk, ok þvi 
skytr þú til gbds, at hú skalt ^tandá i dómi virdugligs herra 
Eiiiks ktfngs ok erkibiskups um allt þa|: seas Bú hefir hrotit vid 
Mtá h^ilaga kyrkio ok SkátahoUts biskup ')• Gud sé bér hoUr. 
£kki gékk Ram. til lausnar, ok sumir þeir er ei kÖUudust sekir 
edr forbodadÍTy fyrir þat at biskup segir ^ ^ siálfum verkunum 
fiilliia i bann edr forbod, þegar ei Tftr éinkanlig^ lyst attfrmsduoi 
yfir ^im af kénnimönnuou 

66. A þessu sama ^ingí lysti biskup'utanferd sinni, oksefiir 
ðnnm sínum sökudólgum med bréíum aíiieyris'^), ok med Bi^ft 
sins eyrindi /jþar i þinginu sheyrist at þeir mundulians dtfmihlyda 
Verda um sín mál ^nn tfma er hann kvæmi til Islauds^ ef beir 
hærp ei siálfir þau frani fyrír ktfiigi ok erkibiskupi edr þeírra lög^ 
ligtr umbodsmenn* At lyktudum öllum þeim lutum, baud [herra 
Olaf^ herra Ama biskupi ^ ) f bod sitt^ ok herra Runölfi ábóti af 
Verí. Herra Olaflr viUdi ok at henra Rafíi værí at þessu bodi, eu 
hiskup neitti þ yí þferUga » ok kvad þá ei báda at eiani veizlo 
vera mundo. Herra Olafr gaf btskupi sæmiligar giafir at þessari 
veixlo^ ok sTa ábóta* Eptir þíngit baud herra Ami biskup Qlafi 
heim f SklIahoUt^) at |^io^ af sér veiaio. pat þekktist hana 



+*■ I 



) TekshimeM. ji. B. C^ M. On j). *) Iheyrii. A. 

*) á MðaravdUoB, bæta téAa vljl^ <) berrs Ami biikap kem OIáA« if« A 

«) Umm eka ok eplr á.iiiSl Uí^ %%Xr . ^ ^ Pr. p. 

um haniiliefir )4rá móti hrotíi, &ra <) sriUfii fiarl ei wmÍL h>iHaa| hm%% 

séKiiidhottr, Ii«taf«aitf-vi4^ sdaia vid. 



Io6 Jönmdr biskiip kémr út mod erkibi^ups irafiu é^K. 

eptir bisknps villa, ok ^k at ^esso beimbodi af biskupi gullfarinff 

Íann er stöd bálfiat mörk *}• Eptir |>at reid bérra Oiajr at reká 
ÖDg8 eyríndi. A ^essu sumrí lettudu kóngs menu & um dám 
(aDu er handgéngnir menn boíclu daDmdata ú þa menn, er ^rilí 
sokum höfdu ordit af herra Lodni^), ök kölludu þá ei friáka af 
utanferdinni utau þl ^egar kvæmi fö íram ^t aem dæmt var; en 
berra tnskup^) segir: friálsir skulo beiraf vera, ek skailúka pettá 
, báift ILVllí^' sem þér kallit^ {>óat fararefni séu o^inní* En med 
]þvi at bÍ8ku{M f4r 8va röskliga, var |)at samit at þbtta ié bukrt 
eptir um varit* Herra biskup lysti ok þvi^ at hánn mundi berrá 
Runölf ábota af Veri setia fyrír stadinu ok kénnimenn sina medajl 
bann væri f Noregi, ok lét þat fylgia, at bann sí aungan mamx 
£ aino biskupsdæmi lafnvel faUinn tii ^ssa ^arfs Sakir vizko ok 
eiuárdar okmannkostaj en hann sam^ykktist f>e$$ari biskups 1>ddslili 

67« Nokkro «idár apurdnst ^u tidsndi, at berra Jorundv 
H61aUskup ok b^rra |>o